Դմիտրի Խարին

Դմիտրի Վիկտորովիչ Խարին (ռուս.՝ Дмитрий Викторович Харин, օգոստոսի 16, 1968(1968-08-16), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային  և ռուս ֆուտբոլիստ, ԽՍՀՄ, ԱՊՀ և Ռուսաստանի հավաքականների դարպասապահ։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1989)։ «Պատվո նշան» շքանշանի ասպետ (1989)։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Մոսկվայի «Տորպեդոյի» ֆուտբոլային դպրոցի սան է։ Հանդես է եկել Մոսկվայի «Տորպեդո», «Դինամո» և ԲԿՄԱ ակումբներում։ Բարձրագույն լիգայում նորամուտը կատարել է 1984 թվականի նոյեմբերի 21-ին Ռոստովի ՍԿԱ-ի դեմ արտագնա խաղում 16 տարեկան և 97 օրական հասակում։ 2011 թվականի վերջի դրությամբ՝ Խարինը եղել է ամենաերիտասարդ դարպասապահը ԽՍՀՄ և Ռուսաստանի առաջնություններում։
1990 թվականին ստացել է ծանր վնասվածք, որի պատճառով բաց է թողել մեկ տարի։ 1991 թվականի ամռանն ընդունել է Պավել Սադիրինի առաջարկը և սկսել է պաշտպանել Մոսկվայի ԲԿՄԱ-ի դարպաս, որը Միխայիլ Երյոմինի զոհվելուց հետո մնացել էր առանց հիմնական դարպասապահի։
1992 թվականի դեկտեմբերին տեղափոխվել է «Չելսի» 400 000 ֆունտ ստերլինգով։ ԲԿՄԱ-ի կազմում իր վերջին խաղն անցկացրել է նոյեմբերի 25-ին Չեմպիոնների լիգայի վերջին փուլի առաջին տուրում ընդդեմ «Բրյուգեի»։ Հանդիպման առաջին խաղակեսում վնասել է մատն ու հրաժարվել մասնակցել երկրորդին՝ որպես հիմք ներկայացնելով «Չելսիի» հետ պայմանագիրը։ 1999 թվականին ազատ տրանսֆերով տեղափոխվել է «Սելտիկ »։ Վնասվածքը նրան թույլ չի տվել «Սելտիկում» հանդես գալ իր մակարդակում և երեք տարում 11 խաղի մասնակցելուց հետո տեղափոխվել է «Հորնչորչ», որտեղ էլ 2004 թվականին որոշել է ավարտել կարիերան։


=== Հավաքականում ===
Հանդես է եկել ԽՍՀՄ պատանեկան ու երիտասարդական տարբեր հավաքականներում։ Դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն պատանեկան թիմերի շարքում (1985)։ 1986-1988 թվականներին անցկացրել է 14 հանդիպում ԽՍՀՄ օլիմպիական հավաքականի կազմում՝ այդ թվում մասնակցելով նաև Օլիմպիական խաղերի եզրափակիչ մրցաշարին, որտեղ ԽՍՀՄ հավաքականը հաղթել է (մասնակցել է վեց հանդիպման)։
Մեծահասակների մակարդակում հանդես է եկել ԽՍՀՄ (վեց խաղ), ԱՊՀ (9 խաղ) և Ռուսաստանի (23 խաղ) հավաքականներում։ Մասնակցել է 1992 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը (3 խաղ), 1994 թվականի աշխարհի առաջնությանը (2 խաղ), 1996 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը (1 խաղ)։ Հավաքականում իր վերջին հանդիպումն անցկացրել է 1998 թվականի սեպտեմբերի 5-ին ընդդեմ Ուկրաինայի հավաքականի և հեռացվել դաշտից խաղի 72-րդ րոպեին։


=== Մարզչական ===
Խաղացողի կարիերան ավարտելուց հետո Դմիտրի Խարինը դարձել է անգլիական «Լուտոն Թաուն» ակումբի դարպասապահների մարզիչ։ 2015 թվականի օգոստոսից մինչև 2016 թվականի փետրվար նույն պաշտոնում աշխատել է անգլիական «Սթիվենիջ» ակումբում՝ Թեդի Շերինգեմի մարզչական շտաբում։ Հետագայում դարձել է «Հեմել Հեմփսթեդ Թաունի» դարպասապահների մարզիչ։


== Ձեռքբերումներ ==
Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն – 1988
Եվրոպայի պատանեկան առաջնության հաղթող – 1985
Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության չեմպիոն – 1990
ՈՒԵՖԱ Գավաթակիրների գավաթի դափնեկիր – 1998
ՈՒԵՖԱ Սուպերգավաթի դափնեկիր – 1998
ԽՍՀՄ չեմպիոն – 1991
Շոտլանդիայի չեմպիոն – 2001
Շոտլանդիայի գավաթակիր – 2001
ԽՍՀՄ գավաթակիր – 1986
Անգլիայի գավաթակիր – 1997
Անգլիական լիգայի գավաթի դափնեկիր – 1998
ԽՍՀՄ/ԱՊՀ գավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից – 1992
Անգլիայի գավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից – 1994
Ընդգրկվել է ԽՍՀՄ և Ռուսաստանի մրցաշրջանի լավագույն խաղացողների ցանկերում (6) – № 3 (1986, 1988), № 2 (1987, 1989, 1991, 1992)
Անգլիական Պրոմիեր լիգայի առաջատարն է հետ մղած 11 մետրանոցների թվով։ Տասնմեկ հարվածներից Խարինը կարողացել է հետ մղել հինգը (45,5 %)։


== Անձնական կյանք ==
Կրտսեր եղբայրը՝ Միխայիլ Խարինը, նույնպես դարպասապահ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը «Ֆուտբոլային լեգեոներներ»