armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մոնտեֆորտինո

Մոնտեֆորտինո (իտալերեն՝ Montefortino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Ֆերմո պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 1285 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 17 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 78 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 63044։ Հեռախոսային կոդ՝ 0736։


== Ժողովրդագրություն ==


== Համայնքի վարչակազմը ==
Հեռախոսահամար։ 0736 859101
Էլեկտրոնային փոստ։ commontef@tiscalinet.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.montefortino.com/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ալիքմարլու

Ալիքմարլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում։ Գտնվում էր Աղվես գյուղից քիչ հեռու՝ Օբա գետի մոտ։
XX դարի սկզբին ուներ 245 բնակիչ։
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մարգարի խաչքար (Հռիփսիմե, Վաղարշապատ)

Մարգարի խաչքար, գտնվում է Հայաստանի Արմավիրի մարզի Վաղարշապատ քաղաքի արևելյան մասում, Մեսրոպ Մաշտոց - Գրիգոր Նարեկացի փողոցների խաչմերուկ մոտ գտնվող Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցում, որն ընդգրկված է ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ Հաշվառված է Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում (4.2/17.9.5)։


== Տեղադրություն ==
Գտնվում է Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցու արևելյան կողմում՝ պարսպի մոտ։ Նախկինում գտնվել է Մայր Աթոռի ժառանգավորաց դպրոցում։


== Խաչքարի նկարագրություն ==
Հայտնաբերվել է 1896-1897 թվականներին Մայր Աթոռում ընթացող հին վեհարանի, տպարանի և ժառանգավորաց դպրոցի ավերակների մաքրման ժամանակ։ Երկատված է՝ ստորին հատվածը չի պահպանվել։


== Խաչքարի վիմական արձանագրություն ==
Վիմական արձանագրությունը փորագրված է խաչքարի քիվին, իսկ հիմնախաչի հորիզոնական թևերի մոտ կազմող վարպետի անունն է.

ՍԲ ԽԱՉՍ ԲԱՐԷԽԱՒՍ Է ՄԱՐԳԱՐ[ԻՆ]
ԿԱԶՄՈՂ ՍԱՆՎԷԼՀամաձայն արձանագրության՝ խաչքարը նվիրված է Մարգարին։ Խաչքարագործ վարպետը Սամվել կազմողն է։ Միջնադարյան քարգործ վարպետներին նվիրված աշխատության մեջ Ս. Բարխուդարյանն անդրադարձել է արձանագրությանը՝ նշելով, որ Սուրբ Հռիփսիմեի արևելյան պարսպի տակ շարված խաչքարերը հավաքված են տարբեր տեղերից և մեծ մասամբ շրջապատի գերեզմանոցից, սակայն դրանց մեծ մասը 19-րդ դարի վերջին դուրս են հանվել Սուրբ Էջմիածնի հարակից կառույցների մաքրման աշխատանքների ժամանակ։ Ս. Բարխուդարյանը նկատել է, որ այս խաչքարն ունի արձանագրություն փորագրելու մի առանձնահատկություն, քանի որ ողջ քիվը պատած է զուգահեռգծերով` տառերի համաչափությունը պահելու նպատակով։ Նա նշում է, որ այս շարքում կա նաև մեկ այլ նմանատիպ խաչքար, որի քիվի արձանագրությունն ամբողջովին եղծված է, իսկ թվականը պահպանվել է, որ է` ՌԱ. (1552): Բարխուդարյանը կարծում է, որ այդ խաչքարը ևս Սանվել կազմողի ձեռագործն է։ Մենք մեր հե տազո տու թյուն ների ժամանակ նման խաչ քար չենք նկատել։
Գ. Տեր­-Մկրտչյանը գրի է առել այս խաչքարի միայն քիվի արձանագրությունը, իսկ կազմողի անունը հավանաբար չի նկատել։


== Տես նաև ==
Էջմիածնի Մայր Տաճար
Սուրբ Շողակաթ եկեղեցի
Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցի (Վաղարշապատ)


== Ծանոթագրություններ ==
Էդուարդո Ֆաբինի

Էդուարդո Ֆաբինի (իսպ.՝ Eduardo Fabini) (մայիսի 18, 1882(1882-05-18), Solís de Mataojo, Lavalleja Department, Ուրուգվայ - մայիսի 17, 1950(1950-05-17), Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ), ուրուգվայցի կոմպոզիտոր, ջութակահար և մանկավարժ։ Համարվում է Ուրուգվայի կոմպոզիտորական դպրոցի հիմնադիրներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Էդուրադո Ֆաբինին ծնվել է 1882 թվականի մայիսի 18-ին ուրուգվայական Լավալեխա դեպարտամենտի Սոլիս դե Մատաոխո գյուղում՝ իտալացի փախստականներ Խուան Ֆաբինիի և Անտոնիա Բիանկայի ընտանիքում։
Ֆաբինիի մոտ երաժշտական  ունակություններն իհայտ եկան բավականին վաղ տարիքում։ Դեռևս 4 տարեկան հասակում նրա ամենասիրած խաղալիքը ակորդեոնն էր։ Վեց տարեկան հասակում բոլորը հիանում էին նրա նվագով. երեխան անգերազանցելի նվագում էր ֆիսհարմոն։ Այդ ժամանակ էլ սկսեց սովորել ջութակ նվագել։ Երաժշտական կրթությունը Էդուարդոն շարունակում է Մոնտեվիդեոյի «Լա Լիրա» կոնսերվատորիայում։
1899 թվականին Էդուրադո Ֆաբինին գրանտ է ստանում ու ուսումը շարունակում է Եվրոպայում։ Նա ընդունվեց Բրյուսելի կոնսերվատորիան, որտեղ Ս. Թոմսոնի մոտ ուսանեց ջութակ։ Կոնսերվատորիան ավարտեց գերազանցությամբ և ստացավ առաջին մրցանակը որպես լավագույն ջութակահար։
1903 թվականին ավարտում է Եվրոպայում կրթությունն ու վերադառնում հայրենիք՝ Ուրուգվայ։ Որպես մենակատար սկսում է ելույթ ունենալ Մոնտեվիդեոյի «Սոլիս» թատրոնում։
1905-1907 թվականներին Ֆաբինին ապրել և աշխատել է Իսպանիայում։ Հետ է վերադառնում Մոնտեվիդեո 1907 թվականին և լծվում Ուրուգվայի ազգային կոնսերվատորիա ստեղծելու գործին։
Որպես ջութակահար բազմաթիվ անգամներ հյուրախաղերով հանդես է գալիս Լատինական Ամերիկայի երկրներում և ԱՄՆ-ում։ Սկսած 1923 թվականից դառնում է Ուրուգվայի ազգային կոնսերվատորիայի ջութակի պրոֆեսոր։
Մահանում է մայրաքաղաք Մոնտեվիդեոյում սրտի կանգից։


== Ստեղծագործություն ==


=== Բալետներ ===
«Մբուրուկույա» (1933)
«Մոգերի առավոտը» (1937)


=== Սիմֆոնիկ պոեմներ օրկեստրի համար ===
«Դաշտերում» (1911)
«Սեյբոս կղզին» (1926)
«Առու»
«Դաշտային ծաղիկներ»
«Ռանչո»
«Հին հայրենիք»
«Մելգա» (1930)


== Գրականություն ==
«Латинская Америка», том 2, изд. «Советская энциклопедия», Москва, 1982, стр.520
Ахундов П. А. Фабини Э. // Музыкальная энциклопедия / под ред. Келдыш, Юрий Всеволодович. — М.: Советская энциклопедия, Советский композитор, 1981. — Т. 5.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Люди и книги — Фабини Эдуардо (18.05.1883-17.05.1950)
Личности — ФАБИНИ Эдуардо Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Թափառախումբը գնում է երկինք

Թափառախումբը գնում է երկինք (ռուս.՝ Табор уходит в небо), խորհրդային լիամետրաժ գեղարվեստական կինոնկար։ Նկարահանվել է 1975 թվականին, ռեժիսոր Էմիլ Լոտյանուի կողմից, Մաքսիմ Գորկու «Մակար Չուդրա» պատմվածքի հիման վրա։ 1976 թվականին ԽՍՀՄ կինովարձույթի առաջատարն էր, այն դիտել են 64,9 միլիոն հանդիսատեսներ։


== Սյուժեն ==
Ֆիլմի գործողություններն ընթանում են XX դարի սկզբին՝ Անդրկարպատներում, Տիսա գետի հովտում։ Այն պատմում է երիտասարդ ու հպարտ ձիագող Լոյկո Զոբարի և գեղեցկուհի գնչուհի Ռադայի սիրո մասին։ Չնայած, որ նրանք սիրում են միմյանց, սակայն կարծում են, որ ընտանեկան կյանքը դա մի շղթա է, որով կաշկանդվում է իրենց ազատությունն ու անկախությունը։ Լոյկոն հանդիպել էր Ռադային, երբ վիրավոր էր, իսկ Ռադան գտել ու բուժել էր իրեն։ Հետո նրանք կրկին հանդիպեցին, երբ Լոյկոն գնչու Բուչայի հետ գնաց գնչուների թափառախումբ, որտեղ ապրում էր Ռադան։
Տեղացի կալվածատեր, ազնվական Անտոլ Սիլադին նույնպես սիրահարվել էր Ռադային, երբ պատահաբար փողոցում հանդիպել էր նրան։ Սակայն Ռադան բոլորի ներկայությամբ մերժել էր նրան, որի պատճառով ազնվականը նախատինքով անիծել էր գնչուհուն։
Ձիագող Լոյկոն հանդուգն էր ու հաջողակ իր արհեստում։ Նա հաջողությամբ կատարում է Ռադայի ցանկությունը և գողանում է սպիտակ հովատակը։ Սակայն դրանով նա իր վրա է ուղղում իշխանությունների ցասումը։ Լոյկոյի հայրը իր մոտ եկած ժանդարմներին մատնում է որդու տեղը։ Իշխանությունները Լոյկոյին դատապարտում են մահվան, սակայն նա կարողանում է փախչել՝ կորցնելով օգնության եկած ընկերոջը։ Նա հասնում է Ռադայի հեռացող թափառախմբին և Ռադային նվիրում սպիտակ հովատակը։ Ռադան գետի ափին գիշերում է Լոյկոյի հետ։
Ֆիլմի վերջում Լոյկոն, չնայած ծեր գնչուհու մռայլ գուշակությանը, ընկերոջ հետ գալիս է Ռադայի թափառախումբ՝ խնդրելու նրա ձեռքը։ Մինչ այդ Ռադան պայման էր դրել Լոյկոյի առջև, որ նա ողջ թափառախմբի ներկայությամբ պետք է ծնկի գա իր առջև, որը սակայն Լոյկոյի համար ստորացուցիչ էր և նա ընդդիմանալով Ռադայի պահանջին, դաշույնով հարվածում է Ռադային ու սպանում։ Ռադայի հայրը՝ Դանիլոն, տեսնելով այդ ամենը, դանակով հարվածում է Լոյկոյին և սպանում նաև նրան։


== Դերասանական կազմ ==


== Նկարահանող խումբ ==


== Պարգևներ ու մրցանակներ ==
1976 թվականին արժանացել է Սան-Սեբաստիանի կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակին՝ «Ոսկե խեցի»։
1977 թվականին ստացել է Բելգրադի «Fest-77» միջազգային կինոփառատոնի դիպլոմը՝ լավագույն ռեժիսուրայի համար։
1977 թվականին ստացել է Պրահայի միջազգային կինոփառատոնի դիպլոմը, որպես լավագույն ֆիլմ։
1978 թվականին Փարիզում ստացել է ֆիլմերի տեխնիկական մրցույթի պատվավոր դիպլոմը՝ UNIATEC կոնգրեսի շրջանակներում։
1976 թվականին «Советский экран» ամսագրի հարցումներով Սվետլանա Տոման ճանաչվել է լավագույն դերասանուհի։


== Երաժշտական համարներ ==
Ֆիլմում հնչում են դեռևս 1930-ական թվականներից հայտնի «Маляркица», «Дывес и рат», «Яблоко», «Нанэ цоха» և այլ երգեր, որոնք կատարում են Մոսկվայի «Ռոմեն» երաժշտական դրամատիկական թատրոնի գնչու երգիչները։


== Ծանոթագրություններ ==
Հովսեփ Արղության (Իշխան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հովսեփ Արղության (այլ կիրառումներ)Հովսեփ Արղության (1863, Սանահին, Երևանի նահանգ - 1925, Փարիզ), հայ ազգային ազատագրական շարժման առաջամարտիկ, ռազմական և պետական գործիչ, Դաշնակցության հիմնադիրներից։ Հայտնի է նաև Իշխան կամ Խանասորի Իշխան մականուններով։ Արղության իշխանական տոհմից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1863 թվականին Լոռվա աշխարհի Սանահին գյուղում։ Կրթությունն ստացել է Թիֆլիսի Ներսիսյան Վարժարանում, որն ավարտել է 1884 թվին։ Ուսուցչական աշխատանք է տարել Ջալալօղլիի և Թիֆլիսի հայկական դպրոցներում։ 1889 թվականին անցել է Արևմտյան Հայաստան, որտեղ հեղափոխական աշխատանքներ է կատարել համագործակցելով Արաբոյի հետ։ 1890 թվականին անցել է Տրապիզոն, սակայն մատնությամբ ձերբակալվել է, հանձնվել ցարական իշխանություններին և աքսորվել Քիշնև։
Աքսորից վերադառնալով՝ անցել է Թավրիզ, որտեղ հսկել ու կարգավորել է ՀՅԴ զինագործարանի աշխատանքները, կազմակերպել և ղեկավարել է Արևմտյան Հայաստան զինամթերքի տեղափոխման գործը, զինատար խմբով անձամբ հասել Վան։ 1897 թվականին մասնակցել է Խանասորի արշավանքին, որտեղ եղել է հրամանատարի` Խանասորա Վարդանի օգնականը։ Դրանից հետո Իրանյան իշխանությունները ձերբակալել են նրան, ու որպես ռուսահպատակի հանձնել ռուսական կառավարությանը։ Բանտարկվել է Թիֆլիսի Մետեխի բանտում, ապա աքսորվել Վոլոգդա որտեղ մնացել է մինչև 1903։
1905-1906 թվականներին, կազմակերպել է հայերի ինքնապաշտպանությունը թաթար ջարդարարների դեմ։
1916-1917 թվականներին, մասնակցել է Առաջին աշխարհամարտին, որտեղ կովկասյան ռազմաճակատում եղել հայկական կամավորական 7-րդ գնդի հրամանատար։
1918 թվականին Հայաստանի Հանրապետության հռչակումից հետո եղել է Վիրահայոց ազգային խորհրդի նախագահ, ՀՀ խորհրդարանի անդամ, ապա՝ դեսպան Իրանում՝ 1919-1920 թվականներին։
Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո, 1922 թվականին հաստատվել է Փարիզում որտեղ 3 տարի անց կնքել է իր մահկանացուն։
Խանասորի հաղթանակին նվիրված «Մենք անկեղծ զինվոր ենք» երգի հետևյալ տողերով՝ Իշխան Հովսեփ Արղությանն անմահացվել է Աշուղ Ֆահրադի կողմից."Կոտուրից դէպի Վան անցնել շտապով
Աջից Վարդանը,
Ձախից Իշխանը..."


== Հետաքրքրաշարժ փաստեր ==
18-19 դարերում հայ ազգային-ազատագրական պայքարն ուղեկցվել է նոր խորհրդանիշների և բազմազան դրոշների ու զինանշանների մշակմամբ։ Հովսեփ Արղությանը հայկական պետականության վերականգնմանն ուղղված ջանքերին զուգընթաց աշխատել է նաև ապագա հայկական թագավորության պետական խորհրդանիշների մշակման ուղղությամբ։
Հովսեփ Արղությանն առաջարկել է Հայաստանի զինանշանի մի տարբերակ, որում պատկերված էր հայկական ազգային և հոգևոր մի շարք խորհրդանշաններ` Անձեռակերտ Փրկչի, Արշակունիների խորրդանիշ արծվի, գառան ու խաչվառի, Արարատ լեռան ու Նույան տապանի, ինչպես նաև առյուծի ու վիշապի պատկերներով։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Կարինա Պանկևիչ

Կարինա Պանկևիչ (պորտ.՝ Karina Pankievich),  ուրուգվայցի տրանս-ակտիվիստ, Ուրուգվայի տրանսգենդերների ասոցիացիայի (ATRU) նախագահ, Ուրուգվայում և Հարավային Ամերիկայի մյուս երկրներում տրանսգենդերային իրավունքների համար պայքարող խմբերի ցանցի համակարգող։


== Կենսագրություն ==
Կարինա Պանկևիչը ծնվել է Ուրուգվայում։ 13 տարեկանում տեղափոխվել է Մոնտեվիդեո, որտեղ 15 տարեկանում սկսեց աշխատել սեքս-ինդուստրիայում։ Ուրուգվայում ռազմական բռնապետության տարիներին նա ստիպված էր երկրից արտագաղթել Բրազիլիա և Արգենտինա։
1985 թվականին նա վերադարձավ Ուրուգվայ և այլ տրանսգենդերների  հետ միասին միացավ ԼԳԲՏ իրավունքների շարժմանը։ Նույն թվականին նրա օգնությամբ հիմնադրվեց Ուրուգվայի տրանսգենդերների ասոցիացիան (ATRU), որի նպատակն էր աջակցել և մոբիլիզացնել ակտիվիստներին ՝ պայքարելու իրենց իրավունքների համար։ Հետագայում ATRU-ն դարձավ տրանսգենդերային իրավունքների համար պայքարող խմբերի ցանց ոչ միայն Ուրուգվայում, այլև Հարավային Ամերիկայի այլ երկրներում։
Կարինա Պանկևիչի առավել նշանակալի հաջողություններից մեկը Ուրուգվայի ԼԳԲՏ համայնքի գեյ շքերթն էր։ Առաջին երթը կայացավ 1992 թվականին, որին  մասնակցում էին մի քանի ակտիվիստներ։

2019 թվականի սեպտեմբերին Մոնտեվիդեոյումկայացած երթին մասնակցեց 130000 մարդ։ 2016 թվականին Ուրուգվայում ATRU-ի ղեկավարի աջակցությամբ անցկացվեց տրանսգենդերների  առաջին մարդահամարը, որի  արդյունքում գրանցվեց երկրում բնակվող 872 տրանսգենդեր։ Դրանից հետո Ուրուգվայում ընդունվեց «Տրանսգենդերների մասին» օրենքը, որը նրանց իրավունք է տալիս սեռի փոփոխության վիրահատություն, ինչպես նաև հորմոնալ թերապիա իրականացնել, որը վճարելու էր պետության կողմից։ Ուրուգվայի պահպանողական խորհրդարանական խմբակցությունը նախաձեռնեց հանրաքվե՝ այս օրենքը ուժը կորցրած ճանաչելու համար։ ATRU-ի քարոզչական աշխատանքների շնորհիվ հանրաքվեին մասնակցեց ընտրողների 10% -ից պակաս, որպեսզի հանրաքվեն օրինական ճանաչվեր, անհրաժեշտ էր ապահովել ընտրողների առնվազն 25%-ի մասնակցությունը։


== Հասարակական գործունեություն ==
Կարինա Պանկևիչը սեմինարներ էր անցկացնում տարբեր առողջապահական ծրագրերում, այն մարդկանց համար, ովքեր վարակված են ՄԻԱՎ-ՁԻԱՀ-ի վիրուսով, ինչպես նաև համակարգում էր RedLacTrans-ի (Լատինական Ամերիկայի և Կարիբյան տրանս-մարդկանց ցանց) աշխատանքները։


== Պարգևներ և ճանաչում ==
2019 թվականի դեկտեմբերին Ուրուգվայում ԼԳԲՏ իրավունքների պաշտպանությանն ուղղված երկար տարիների աշխատանքի համար Կարինա Պանկևիչը ճանաչվեց Մոնտեվիդեոյի պատվավոր քաղաքացի։ Նա առաջին տրանսգենդերն  էր, ով ստացավ այս տիտղոսը։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեսկուս

Լեսկուս (ֆր.՝ Lescousse), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Արևմտյան Պամիե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Պամե շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09163։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 88 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 52 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 35-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 17-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 67,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 71,4 %)։ 35 աշխատունակ բնակիչներից 35-ը աշխատում էին (20 տղամարդ և 15 կին), անաշխատանք մարդիկ չկային։ 17 անգործունակ մարդկանցից 7-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 5-ը թոշակառու, 5-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Լեսկուս» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-1-11 
«Լեսկուս» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-23
Միքայել Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)

Միքայել Գրիգորյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Միքայել Գրիգորյան  (1953), հայ ռազմական գործիչ, գեներալ-լեյտենանտ։
Միքայել Գրիգորյան (բեմադրիչ) (1940), հայ բեմադրիչ։
Միշա (երգիչ) (2008), հայ երգիչ, երաժիշտ։
(9793) Տորվալդս

(9793) Տորվալդս (անգլ.՝ Torvalds), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի հունվարի 16-ին Սփեյսուոչ ծրագրի կողմից Կիթ Պիկում և անվանվել ի պատիվ Լինուքս օպերացիոն համակարգի միջուկի ստեղծող, Լինուս Տոռվալդսի։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,254588 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8932 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,616 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1236,51 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,291141 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,65° անկյուն։


== Տես նաև ==
(9885) Լինուքս
(9882) Սթոլման
(9965) GNU
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9793) Տորվալդս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ռաշկով (գյուղ, Խոտինի շրջան)

Ռաշկով (ուկրաիներեն՝ Рашків), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Խոտինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռաշկով գյուղում բնակվում էր 1 120 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սան Բենեդետո Պո

Սան Բենեդետո Պո (իտալերեն՝ San Benedetto Po), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Մանտուա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7476 մարդ։ Խտությունը՝ 108 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 69 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 46027։ Հեռախոսային կոդ՝ 0376։
Սուրբ Բենեդիկտոս Նուրսիացին հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր։


== Ծանոթագրություններ ==
Հաբ - գլխարկ

Հաբ - գլխարկը (անգլ.՝ Pillbox hat) ոչ մեծ, առանց ժանյակի գլխարկ է։ Այսպիսի գլխարկ կրում են կանայք։ Անվանումն առաջացել է այն փոքրիկ տուփերի նմանությունից, որոնց մեջ դեղահաբեր էին պահվում։


== Նկարագրություն ==

Այս գլխարկի նախատիպերը ռազմական գլխարկներն էին։ Հռոմեական կայսրության վերջում «Պանոնյան գլխարկ» (լատ.՝ pileus pannonicus), կրում էին հռոմեական զինվորները, որը շատ նման էր ժամանակակից հաբ - գլխարկին։ Միջնադարում նման գլխարկներ կրում էին ֆլամանդացիները։ Ազգերի համագործակցության անդամ երկրների ռազմական հանդիսավոր արարողությունների ժամանակ զինվորականները կրում էին նմանատիպ գլխարկներ՝ փոքրիկ հավելումներով. պիլոտկա փոքրիկ ժապավենով։  
Կանադայի թագավորական ռազմական քոլեջի զինվորական համազգեստը այնպիսի գլխարկ էր առաջարկում, ինչպիսիք կրում էին Վիկտորյական դարաշրջանի բրիտանական բանակի զինվորները։
Այս գլխարկների կանացի տարբերակն ի հայտ է եկել 1930-ական թվականներին և մեծ մասսայականություն է վայելել։ Գլխարկները լինում էին բրդյա, թավշյա, աղվեսի, ջրաքիսի, ընձառյուծի և այլ կենդանիների մորթիներից։ Գլխարկները հիմնականում կարվում էին միատոն, իսկ երբեմն էլ արվում էին փոքրիկ ժապավենային հավելումներով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Սիգմա-ռիթմ

Սիգմա-ռիթմը (σ-ռիթմ) նման է ալֆա-ռիթմին (քնային իլիկներ), այն գրանցվում է դանդաղ քնի սկզբնական փուլում և անմիջապես հաջորդում է նիրհին։ Այս ռիթմը դիտվում է ԷՈՒԳ-ում դեպի արագ քնի փուլ անցման ժամանակ։


== Գլխուղեղի մյուս ռիթմերը ==


== Գրականություն ==
Brazier, M. A. B. (1970), The Electrical Activity of the Nervous System, London: Pitman
Լուսաչափ

Լուսաչափ, ֆոտոմետր, լուսաչափական կամ լուսային մեծություն չափելու սարք։ Տարբեր տիպի լուսաչափերով չափում են ճառագայթման աղբյուրի պայծառությունը, լուսավորվածությունը, լույսի ուժը, լուսային հոսքը։ Ճառագայթման աղբյուրի գույնը չափող սարքը՝ գունաչափը, նույնպես համարվում է լուսաչափ։


== Տիպերը ==
Լինում են երկու հիմնական տիպի լուսաչափեր՝ վիզուալ և օբյեկտիվ (կամ ֆիզիկական)։


=== Վիզուալ լուսաչափ ===
Վիզուալ լուսաչափերում որպես ընդունիչ օգտագործվում է աչքը, այսինքն՝ համեմատման երկու տիրույթների պայծառությունների հավասարեցումը կատարվում է աչքով։ Այսպիսի լուսաչափն աչքի հոգնելու և չափողի անհատական սխալների պատճառով մեծ ճշգրտություն ապահովել չի կարող։


=== Օբյեկտիվ լուսաչափ ===
Ավելի ճշգրիտ չափումներ կատարվում են օբյեկտիվ լուսաչափով, որտեղ օգտագործվում են տարբեր սպեկտրային բնութագրեր ունեցող ֆիզիկական ընդունիչներ՝ ֆոտոէլեմենտ, ջերմաէլեմենտ, ֆոտոբազմապատկիչ։ Լուսային մեծությունները չափող օբյեկտիվ լուսաչափ հիմնականում բաղկացած է ոսպնյակներից, լուսազտիչներից, լույսը թուլացնող հարմարանքներից, դիաֆրագմաներից և ճառագայթման ընդունիչից։ Հաճախ, օբյեկտիվ լուսաչափում ճառագայթման հոսքը վերածվում է էլեկտրական հոսանքի, որի միջոցով էլ (համապատասխան աստիճանավորումից հետո) որոշվում է տվյալ լուսաչափական մեծությունը։


== Չափումները և կիրառությունը ==
Լուսաչափական մեծությունների բացարձակ չափումները սովորաբար կատարվում են մեծ սիստեմատիկ սխալներով։ Ճառագայթման հոսքի հարաբերական չափումները տալիս են ավելի մեծ ճշգրտություն։ Ստանդարտ և չափվող աղբյուրների ճառագայթման հոսքերի հավասարեցումը իրականացվում է լուսաչափական սեպի, փոփոխական չափեր ունեցող դիաֆրագմաների և այլ սարքերի միջոցով։
Լուսաչափը լայն կիրառություն ունի աստղագիտության մեջ։ Աստղադիտակի վրա տեղադրված լուսաչափով աստղերի պայծառությունները չափվում են աչքով։ Ընդ որում չափվող երկնային մարմնի պայծառությունը հավասարեցվում է հայտնի պայծառություն ունեցող մեկ այլ երկնային մարմնի կամ հաստատուն լույսի աղբյուրի (հաճախ շիկացման էլեկտրական լամպի) պայծառության հետ։ Աստղադիտակի վրա տեղադրված ժամանակակից էլեկտրալուսաչափին ապահովում է չափման մեծ ճշգըրտություն։ Դրանցում որպես ընդունիչ օգտագործվում են ֆոտոբազմապատկիչները կամ ֆոտոէլեմենտները, որպես համեմատման լույսի աղբյուր՝ ինքնալուսարձակող ռադիոակտիվ նյութեր։ Մեծ թվով երկնային մարմինների լուսաչափությունը կատարվում է լուսանկարչական մեթոդով։ Այդ դեպքում լուսաչափությունը իրականացվում է միկրոֆոտոմետրերով։


== Տես նաև ==
Լուսաչափություն
Գարդման վանք

Գարդման վանք, (Փառիսոսի վանք), հայկական եկեղեցի ներկայիս Ադրբեջանի Հանրապետության Դաշկեսանի շրջանում, պատմական Մեծ Հայքի Ուտիք նահանգի Գարդման գավառում։ Վանքի կառուցման և կառուցողի մասին հստակ տեղեկություններ չեն հայտնաբերվել։ Հայտնի էր իբրև եպիսկոպոսանիստ, որի առաջնորդներից 4-ը հետագայում օծվել են Աղվանից կաթողիկոս. «...յեպիսկոպոսութենէն Գարդմանայ...» էին Ներսես Ա (689-706), Թեոդորոս (784-788), Գագիկ (947-958) և Պետրոս Ա (971-987) կաթողիկոսները։

Պատմական տեղեկություններից ամենահինը վերաբերում է 4-րդ դարի վերջերին՝ 

 
Վանքը հիշատակվում է Ամենայն Հայոց Հովհաննես կաթողիկոսի (557-574)՝ «...Յոհանկայ Գարդմանայ եպիսկոպոսի...» և Եզր կաթողիկոսի (630-641) օրոք՝ «...Ստեփանոս Գարդմանայ եպիսկոպոս...»։
Հետագա դարերում մատենագիր աղբյուրները Գարդման վանքի մասին լռում են, որը, հավանաբար, հետևանք էր վերջինիս ավերման։


== Տես նաև ==
Չարեք վանք


== Ծանոթագրություններ ==
Մաշևկա

Մաշևկա (ուկրաիներեն՝ Машівка), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Մաշևկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1859 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մաշևկա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 4 092 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,26 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 777,8 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սիմին Դանեշվար

Սիմին Դանեշվար (պարսկերեն՝ سیمین دانشور, ապրիլի 28, 1921(1921-04-28), Շիրազ, Իրան - մարտի 8, 2012(2012-03-08), Թեհրան, Իրան), պարսիկ արձակագիր, թարգմանիչ։
Իրանում ուսումնասիրել է պարսկական, իսկ ԱՄՆ-ում անգլիական գրականություն, ստացել դոկտորի աստիճան։ Տարիներ շարունակ անգլերեն գրականություն է դասավանդել Թեհրանի համալսարանում։ Նրա ամուսինը եղել է արձակագիր Ջալալ Ալ Ահմադը, որից, ինչպես ինքն է խոստովանում, շատ բան է սովորել ու յուրացրել։
Նրա գրչին են պատկանում հետևյալ գրքերը՝ «Մարած կրակ», «Դրախտի պես մի քաղաք» (պատմվածքներ, 1961)։ Պարսկական գրականության գլուխգործոցներից է «Սուվաշուն» վեպը, տպագրված 1969 թվականին։
Ս. Դանեշվարը պարսկերեն է թարգմանել համաշխարհային գրականության նմուշներից։ Նրա թարգմանությամբ 1978 թվականին Թեհրանում լույս է տեսել Վիլյամ Սարոյանի «Մարդկային կատակերգությունը»։ Ապրել և ստեղծագործել է Թեհրանում։


== Սիմին Դանեշվարը հայերեն ==
Էլ ո՞ւմ բարևեմ (պատմվածք)։ Մետաքսի ճամփան (Իրանի ժամանակակից պատմվածքը), Ե., Ապոլոն, 1996, էջ 57-67։ Պարսկերենից թարգմ.՝ Խաչիկ Խաչեր։


== Ծանոթագրություններ ==
ԱՄՆ բաց առաջնության կանանց զուգախաղ 2015

ԱՄՆ բաց առաջնության կանանց զուգախաղ 2015, թենիսի կանանց զուգախաղի մրցաշար, թենիսի հիմնական՝ Մեծ Սաղավարտի, մրցաշրջանի վերջին մրցաշարը։ Անց է կացվել 2015 թվականի օգոստոսի 31-ից մինչև սեպտեմբերի 13-ը, Նյու Յորքի «USTA Billie Jean King National Tennis Center» («USTA Բիլի Ջին Քինգի անվան թենիսի ազգային կենտրոն») ակումբի կորտերում, ԱՄՆ։
Եկատերինա Մակարովան և Ելենա Վեսնինան նախորդ մրցաշարի հաղթողներն էին, սակայն Մակարովան որոշել էր չմասնակցել մրցաշարին, իսկ Վեսնինան հանդես էր գալիս Էժենի Բուշարի հետ զույգով, սակայն դուրս են մնացել երկրորդ շրջանի հանդիպումից՝ Բուշարի ուղեղի ցնցման պատճառով։
Մարտինա Հինգիսը և Սանիա Միրզան հաղթել են Մեծ Սաղավարտի զուգախաղի իրենց երկրորդ մրցաշարում, եզրափակիչում 6-3, 6-3 հաշվով առավելության հասնենլով Քեյսի Դելակուա-Յարոսլավա Շվեդովա զույգի նկատմամբ։


== Դասակարգում ==


== Հատուկ հրավիրվածներ (WC) ==


== Հիմնական ցանց ==
Հապավումներ
Q - Որակավորված
WC - Wild card, Ջոկեր
LL - Երջանիկ անհաջողակ
PR - Պաշտպանված վարկանիշ


=== Քառորդ եզրափակիչ ===


=== Կիսաեզրափակիչ ===


=== Եզրափակիչ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Պաշտոնական կայք
Կանանց զուգախաղի մրցաշարի ցանց
Կանանց զուգախաղի մրցաշարի արդյունքներ
ԱՄՆ բաց առաջնության կանանց զուգախաղի եզրափակիչի մասնակիցներն ու հաղթողները
Ապուզանուկ

Ապուզանուկ (լատ.՝ Eupatorium), ասպուզանուկ, աստղածաղկազգիների (բարդածաղկավորներ) ընտանիքի բազմամյա կոճղարմատավոր խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է մոտ 1200 (այլ տվյալներով՝ 600), ՀՀ-ում՝ 1 տեսակ՝ ապուզանուկ կանեփանման (E.cannabinum)։


== Ձևաբանություն ==
Ցողունը կարմրավուն Է, մեկական կամ ճյուղավորվող, բարձր, ՝ 50-175 (200) սմ։ Տերևները եռմասնյա են կամ ամբողջական, նշտարաձև, սղոցաեզր, թավոտ։ Ծաղկաբույլը զամբյուղ Է, ծաղիկները՝ վարդագույն։ Ծաղկում է հունիս-հուլիսին։ Պտուղը փուփուլավոր սերմնապտուղ է։ Դեղաբույս է. պարունակում է էուպարին, սապոնիններ, ճարպայուղ, ներկանյութ։ Արմատների պատրաստուկն օգտագործում են որպես միզամուղ, ճիճվամուղ, խորխաբեր, քրտնաբեր, վերքերն ամոքող միջոց։ Կոճղարմատներից ու տերևներից ստանում են սև և կապույտ ներկեր։


== Տարածվածությունը Հայաստանում ==
Տարածված է Լոռու, Տավուշի, Վայոց ձորի, Սյունիքի և այլ մարզերում։ Աճում է գետերի, լճերի ափերին, խոնավ ու ճահճոտ վայրերում։
Ժողովածու (3451)

Ժողովածու, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3451 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է Յոհաննէս գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14,5X10 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 316 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` Կաշեպատ տախտակ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի 223ա։


== Բովանդակություն ==
Սիմ․ Ջուղայեցւոյ Քերականութիւն, Տրամաբանութիւն։
Արիստոտէլի Ստորոգութիւնք, Պերի արմենիաս։
Պորփիւրի Ներծութիւն Ստորոգութեանցն Արիստոտէլի։


== Ծանոթագրություններ ==
Քաղաքային լճակի ամբարտակ Իսետ գետի վրա

Իսետ գետի վրա գտնվող քաղաքային լճակի ամբարտակ (ռուս.՝ Плоти́на Городско́го пруда́ на реке́ Исе́ть), ամբարտակ՝ տեղակայված Իսետ գետի վրա, Եկատերինբուրգի պատմական զբոսայգում։  Կառուցվել է 1723 թվականին, հետագայում բազմիցս վերակառուցվել է։ Քաղաքի բնակիչներն այն կոչում են «Պլոտինկա»։ Համաժողովրդական տոների և զբոսանքների անցկացման ավանդական վայրերից է։


== Պատմություն ==
Ամբարտակի շինարարությունը սկսվել է 1721 թվականին Վ. Ն. Տատիշչևի որոշմամբ, այնուհետև դադարեցվել է Բերգ-Կոլեգիայի հավանության բացակայության պատճառով և վերսկսվել է 1723 թվականի մարտին Վիլհելմ դե Գենինի Ուրալ այցելությունից հետո։ Ամբարտակի շինարարությունն ավարտվել է 1723 թվականի սեպտեմբերի 11-ին։ Ամբարտակը մեխանիկական էներգիա է հաղորդել Եկատերինբուրգի նորաստեղծ գործարանի մեխանիզմների գործունեության ապահովման նպատակով և ծառայել քաղաքի շինարարությունը սկսելու նպատակներին։ Իսետ գետի վրա ամբարտակի կառուցման արդյունքում առաջացավ լճակ, որը ներկայումս կոչվում է Եկատերինբուրգի քաղաքային լճակ։ Նախկին գործարանի մի քանի պահպանված շենքերում տեղակայված է Ուրալի ճարտարապետության և արդյունաբերական տեխնիկայի պատմության թանգարան։ Ամբարտակի առանցքով է անցնում Եկատերինբուրգի գլխավոր պողոտան, ներկայիս Լենինի պողոտան։
Ամբարտակը ունի 209 մետր երկարություն, 42 մետր լայնություն և 6,5 մետր բարձրություն։ Ամբարտակը կառուցված է քարերով և ընտիր կավով լցված գերանակապ հատվածքից, ուներ կենտրոնական և երկու կողային կտրվածքներ, որոնցով անցնում են դեպի անիվները գնացող  երկու փայտե ջրատարներ։ Ամբարտակը նախագծել է Նեվյանսկի գործարանի պատվարի վարպետ Լ. Զլոբինը։ 1830-ական թվականներին Մ. Պ. Մալախովի նախագծով ամբարտակը ընդարձակվեց, իսկ 1886 թվականին այնտեղ պուրակ հիմնվեց և տեղադրվեցին Պյոտր I-ի և Եկատերինա I-ի կիսանդրիները (1917 թվականին կիսանդրիները նետվեցին Քաղաքային լճակ)։ 1958 թվականի մարտի 11-ին տեղադրվեց Պ. Պ. Բաժովի կիսանդրին։ 1972-1973 թվականներին Յու. Պ. Սերդյուկովի նախագծով ամբարտակը նորից ընդարձակվեց և երեսապատվեց գրանիտով, հենապատերի վրա տեղադրվեցին հարթաքանդակներ, իսկ եզրերին տեղադրվեցին քանդակներ, որոնք խորհրդանշում էին ուրալյան մետալուրգների հմտությունները։ 1998 թվականին  եզրային բացվածքով անցում իրականացվեց Պատմական պուրակի ներքին սանդղավանդի վերին հարթակ, ամբարտակն էլ ամրացվեց երկաթբետոնյա ծածկով։
Քաղաքի հիմնադրման 275- ամյակի կապակցությամբ ամբարտակի տակով հետիոտնային թունելի անցկացման ժամանակ, 1998 թվականին հայտնաբերվեց, որ այն գտնվում է գերազանց վիճակում, չնայած դրա վրայով ինտենսիվ տրանսպորտային երթևեկությանը։


== Շինություններ «պատվարի»  վրա ==
Եկատերինբուրգի գործարանի և  Եկատերինբուրգի դրամատան շենքերն ու շինությունները` 


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Плотина Городского пруда на реке Исеть
Плотина Городского пруда на реке Исеть, ДОСТОПРИМЕЧАТЕЛЬНОСТЬ(չաշխատող հղում)
Մոնտելաբատե

Մոնտելաբատե (իտալերեն՝ Montelabbate), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Պեզարո է Ուրբինո պրովինցիայում։ Բնակչությունը կազմում է 6482 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 331 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 20 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 61025։ Հեռախոսային կոդ՝ 0721։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության գրաֆիկը.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0721 4731
Էլ-փոստ։ info@montelabbate.net
Պաշտոնական կայք։ http://www.montelabbate.net


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
(2747) Չեսկի Կրիմլով

(2747) Չեսկի Կրիմլով (անգլ.՝ Cesky Krumlov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի փետրվարի 19-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,097216 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7018 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4926 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1990,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18082 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,82° անկյուն։
Չեսկի Կրիմլով աստերոիդը պատկանում է Հիգեայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի հիմնական գոտու բոլոր աստերոիդների մոտ 1%-ը։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 3,06 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,22 ա. մ.-ի վրա, ուղեծրերի թեքումը ընկած է 4,2 - 5,8° միջակայքում, իսկ էքսցենտրիսիտետի սահամններն են՝ 0,109 - 0,163։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2747) Չեսկի Կրիմլով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իբիգավա

Իբիգավա (ճապ.՝ 揖斐川町 Իբիգավա-տյո), Ճապոնիայի Գիֆու պրեֆեկտուրայի Իբի գավառում գտնվող ավան։ Ավանի մակերեսը կազմում է 803,68 կմ², բնակչությունը՝ 22 083 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 27,48 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Ավանը տեղակայված է Հոնսյու կղզու վրա՝ Տյուբու տարածաշրջանի Գիֆու պրեֆեկտուրայում։ Այս քաղաքի հետ սահմանակցում են Մոտոսու, Օնո, Մայբարա, Նագահամա քաղաքները և Իկեդա, Իկեդա, Մինամիետիձեն ավանները։


== Բնակչություն ==
Ավանի բնակչությունը կազմում է 22 083 մարդ (2014 թվականի հուլիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 27,48 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.


== Կլիմա ==


== Սիմվոլիկա ==
Քաղաքը խորհրդանշող ծառ է համարվում Zelkova serrata-ն, ծաղիկ՝ Prunnus persica-ը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(ճապոներեն)
Շահապանց

Շահապանց, լեռնագագաթ Հայաստանի Լոռու մարզում, Բովաքարի լեռնահամակարգում, Մարգահովիտ գյուղից 10 կմ հյուսիս։ Բարձրությունը՝ 2122 մետր։


== Ծանոթագրություններ ==
Աղի (Սեբաստիայի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղի (այլ կիրառումներ)Աղի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բրեսո

Բրեսո (իտալերեն՝  Bresso), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում։
Բնակչությունը 27 052 մարդ է։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 8938 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 3 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20091։ Հեռախոսային կոդը՝ 02։
Քաղաքի հովանավորն է հանդիսանում Մադոննա դել Պիլաստրելոն։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.bresso.mi.it/ Archived 2006-02-06 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ալամաթ

Ալամաթ, լեռ Կարսի սարահարթում, Կարս գետի աջակողմյա շրջանում, բարձր է 1670 մետր
:


== Ծանոթագրություններ ==
Ստրիժի (այլ կիրառումներ)

Ստրիժի, կարող է վերաբերել՝

Ստրիժի - ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մարտինովսկի շրջանում
Ստրիժի - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կիրովի մարզի Օրիչևսկի շրջանի կազմում
Տելեմաք Ավետիսյան

Տելեմաք Պետրոսի Ավետիսյան (հուլիսի 10, 1907(1907-07-10), Երևան, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 22, 1974(1974-11-22), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ, իսկական անունը՝ Տեր-Ավետիսյան), հայ թավջութակահար, կոմպոզիտոր։ 


== Կենսագրություն ==
ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1967 թվական)։ 1930 թվականից կոմպոզիցիայի դասեր է առել Սպիրիդոն Մելիքյանից։ Ավարտել է Երևանի պետական կոնսերվատորիայի կոմպոզիցիայի (1935 թվականին, Հարո Ստեփանյանի դասարան) և թավջութակի (1940 թվականին, Ա․ Այվազյանի դասարան) բաժինները, սովորել Մոսկվայի հայկական մշակույթի տան երաժշտական ստուդիայում (1950 թվականից 1952 թվականը)։ 1927-1934 թվականներին, որպես թավջութակահար, հանդես է եկել սիմֆոնիկ նվագախմբերում։ 1934-1936 թվականներին՝ Լենինականի դրամատիկական թատրոնի, 1936-1948 թվականներին՝ Երևանի պատանի հանդիսատեսի թատրոն երաժշտական մասի, ապա՝ ՀԽՍՀ ժողովրդական ստեղծագործության տան երաժշտական բաժնի վարիչ, Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզ երգի-պարի անսամբլի գեղարվեստական ղեկավար։ 


== Ստեղծագործություններ ==
Գրել է լարային կվարտետ (1940 թվական), կվինտետ (1941 թվական)՝ լարային կվարտետի և ֆլեյտայի, «Բաղձանք» (1950 թվականին, ըստ Հովհաննես Շիրազի), «Պիոներական» (1952 թվական) կանտատները՝ մանկական երգչախմբի և նվագախմբի, սյուիտներ՝ լարային քառյակի (1955 թվական) և նվագախմբի (1966 թվական), 6 պիես (1967 թվական)՝ թավջութակի և դաշնամուրի, «Էլեգիա»,«Ռոնդո» (երկուսն էլ՝ 1967 թվականին)՝ թավջութակի և դաշնամուրի, խմբերգեր, գործեր՝ երգի-պարի անսամբլի համար, խմբերգեր,  սյուիտ «Սասունցի Դավիթ» (ակապելլա, 1962 թվականին), երգեր, ռոմանսներ, «Հազարան բլբուլ» (1959 թվական) օպերան, «Ղարաբաղյան հարսանիք» (1961 թվական) երաժշտական կատակերգությունը։
Զելյոնայա Գորկա (Սեմիկարակորսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զելյոնայա Գորկա (այլ կիրառումներ)Զելյոնայա Գորկա (ռուս.՝ Зелёная Горка), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սեմիկարակորսկի շրջանում։ Մտնում է Զադոնո-Կագալնիցսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Տիխվինկա (գյուղ, Պավլոգրադսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏիխվինկաՏիխվինկա (ռուս.՝ Тихвинка), գյուղ Ռուսաստանի Օմսկի մարզի Պավլոգրադսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կալինովկա (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿալինովկաԿալինովկա (ուկրաիներեն՝ Калинівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կալինովկա գյուղում բնակվում էր 577 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շարկանի շրջան

Շարկանի շրջան (ռուս.՝ Шарканский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ուդմուրթական հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Շարկան։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1404,5 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 21359 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,21 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Լոուրենս Բուն

Լոուրենս Բուն (անգլ.՝ Laurence Boone, մայիսի 15, 1969(1969-05-15), Բուլոն Բիյանկուր), ֆրանսիացի տնտեսագետ։ 2018 թվականից բ.գ.թ. Տնտեսական համագործակցության և զարգացման կազմակերպության գլխավոր տնտեսագետ .


== Կենսագրություն ==
Լոուրենս Բունի ընտանիքն իռլանդական ծագում ուներ։ Նրա հայրն ինժեներ էր։ Բունի ամուսինը պոլիտեխնիկ Քսավյե Ֆորեն էր։ Նրանք ունեին երկու երեխա։ 
Լոուրենս Բունը ստացել է իր մագիստրոսի կոչումները Արևմտյան Փարիզի  և Ռեդինգի համալսարաններից, իսկ կիրառական էկոնոմետրիկայի դոկտորի կոչումը՝ Լոնդոնի բիզնես դպրոցից։ 


== Աշխատանքային գործունեություն ==
Լոուրենս Բունը 1995-1996 թվականներրին աշխատել է Մեծ Բրիտանիայի Մերիլ Լինչ ներդրումային բանկում։ 1996-1998 թվականներին եղել է անգլ.՝ CEPIIի տնտեսագետ։
2004-2011 թվականներին եղել է Ֆրանսիական անգլ.՝ Barclays Capital բանկի գործադիր տնօրեն և գլխավոր տնտեսագետ։ 2011-2014 թվականներին եղել է Մերիլ Լինչ ամերիկյան գլխավոր բանկի տնտեսագետ և գործադիր տնօրեն։ Նա դասավանդել է Պոլիտեխնիկական դպրոցում , ԷՆՍԱԵ, Ավագ դպրոցում և Քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտում։ Հեղինակ է բազմաթիվ հոդվածների։
2014 թվականի հուլիսին Լոուրենս Բունը նշանակվել է Ելիսեյան պալատի ֆինանսական և տնտեսական խորհրդական։
2014 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Բունի պաշտոնը կոչվեց բազմակողմ և եվրոպական տնտեսական և ֆինանսական հարցերով հատուկ խորհրդական։ Բունը մասնակցել է 2015 թվականին Բիլդերբերգի կոնֆերանսին։
2021 թվականի հունիսին Բունը նաև նշանակվել է Համաշխարհային բանկ արժույթի միջազգային հիմնադրամի (HLAG) Կայուն և ներառական վերականգնման և աճի բարձր մակարդակի խորհրդատվական խմբում, որի համանախագահներն են Մարի Պանգեստուն, Ջեյլա Փազարբասիօղլուն և Նիկոլաս Սթերնը։


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
https://bruegel.org/author/laurence-boone/
Սան Պաուլոյի արվեստի թանգարան

Սան Պաուլոյի արվեստի թանգարան (պորտ.՝ Museu de Arte de São Paulo), գեղարվեստի թանգարան Բրազիլիայի Սան Պաուլու քաղաքում։ Լատինական Ամերիկայի առավել հայտնի և կարևոր թանգարաններից է։ Հանդիսանում է աշխարհի ամենաշատ այցելվող թանգարաններից մեկը։ 2009 թվականին ունեցել է ավելի քան 679 019 այցելու։
Թանգարանը մասնավոր, շահույթ չհետապնդող կառույց է։ Հիմնադրվել է 1947 թվականին՝ գործարար Ասիս Շատոբրիանի և իտալացի գրող, կոլեկցիոներ Պիետրո Մարիա Բարդիի կողմից, բացվել է 1968 թվականին՝ Պաուլիստա պողոտայում։ Թանգարանն առանձնանում է բազում կարևոր նախաձեռնություններով, որոնք վերաբերվում են Բրազիլիայում թանգարանագիտությանը և կրթությանը արվեստի ոլորտում․ համարվում է նաև մշակութային առաջատար կենտրոն։
Ունի 10 000 մ² մակերես։ Թանգարանը միջազգային ճանաչում ունի Եվրոպական արվեստին վերաբերող հավաքածուի շնորհիվ, որը համարվում է ամենալավը Լատինական Ամերիկայում և ամբողջ Հարավային կիսագնդում։ Հավաքածուի մեջ մտնում են նաև Բրազիլիական արվեստի նմուշներ, կտավներ, փորագրանկարներ, փոքրիկ հավաքածու աֆրիկական և ասիական արվեստից, հնաոճ իրեր, դեկորատիվ արվեստի նմուշներ և այլն։ Հաշվվում է ավելի քան 8000 ցուցանմուշ։ Թանգարանում է տեղակայված նաև երկրի ամենամեծ արվեստի գրադարաններից մեկը։ Ամբողջ հավաքածուն ընդգրկված է Բրազիլիայի ազգային ժառանգության ցանկում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական վեբ-կայք (պորտ.)
Zwei Schritte Vor

Zwei Schritte Vor (հայերեն՝ Երկու քայլ առաջ, գերմանական ինդաստրիալ-մետալ Oomph! խմբի առաջին սինգլն է Des Wahnsinns Fette Beute ալբոմից։ Թողարկվել է 2012 թ. ապրիլի 20-ին։ Նույն օրը գերմանական "MyVideo.de] կայքում կայացավ տեսահոլովակի ներկայացումը։
Երգացանկ՝

Zwei Schritte Vor
Such mich Find mich
տեսահոլովակը MyVideo.de կայքում
Լը Կրոտուա

Լը Կրոտուա (ֆր.՝ Le Crotoy), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 2361 մարդ, բնակչության խտությունը` 144.67 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.32 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 60 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1316 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 842-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 474։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,0 %։ 842 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 699 անձ (391 տղամարդ և 308 կին)։ Գործազուրկ են եղել 143 անձ (63 տղամարդ և 80 կին)։ 474 անաշխատունակներից 107-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 189-ը` թոշակառուներ, իսկ 178-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Քաղաքատնտեսություն

Քաղտնտեսություն, հասարակական գիտություն՝ արտադրահարաբերությունների, այն, օրենքների մասին, որոնք կառավարում են կենսական բարիքների արտադրությունը, բաշխումը, փոխանակությունը և սպառումը պատմականորեն հաջորդափոխվող հասարակական-տնտեսական կազմավորումներում։ Այդ միասնական գիտության մեջ առանձնացվում են նախակապիտ․ ֆորմացիաների, կապիտալիզմի ու սոցիալիզմի քաղաքատնտեսությունը։ Պատմական տնտեսական գիտություններն ընդհանրացնում են անցյալի փորձը։ Մասնավորապես տնտեսագիտական ուսմունքների պատմությունը ծառայում է տնտեսագիտական հետազոտությունների մեթոդաբանության զարգացմանը։ Նախկին փորձի գնահատականը տալիս են ժողտնտեսության պատմությունը, ինչպես նաև նրա բաղկացուցիչները, օրինակ, արդյունաբերության պատմությունը։ Հասարակական արտադրության կառավարումը և ժողտնտեսության պլանավորումն ուսումնասիրում են սուբյեկտիվ գործոններ։ Հասարակական արտադրության կառավարումն ուսումնասիրում է այն պայմանները, որոնք անհրաժեշտ են վերարտադրության պրոցեսի բոլոր մասնակիցների պայմանների գիտակցական կարգավորման և կոորդինացման հիման վրա տնտեսության համաձայնեցված վարումն ապահովելու համար։ Կառավարման կենտրոնական օղակը ժողտնտեսության պլանավորումն է, որի խնդիրն է սահմանել և պահպանել տնտ․ համամասնություններն արտադրության ճյուղերի և ոլորտների միջև, համաձայնեցնել տնտեսական զարգացման ընթացիկ և հեռանկարային նպատակները։ Վիճակագրության առարկան մասսայական սոցիալ-տնտեսական գործընթացների դիտարկումը և հաշվարկների ընդունված մեթոդաբանությանը համապատասխան դրանց քանակական հաշվառումն է։


== Տես նաև ==
Տնտեսագիտություն
Ռոզա Պետրոսյան

Ռոզա (Քնարիկ) Արսենի Պետրոսյան (սեպտեմբերի 21, 1924(1924-09-21), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 11, 2007(2007-05-11), Երևան, Հայաստան), հայ բանաստեղծուհի, արձակագիր, Հայաստանի Գրողների միության անդամ 1973 թ.-ից։


== Կենսագրություն ==
Ռոզա Պետրոսյանը 1941-1946 թթ. աշխատել է Լենինականի տեքստիլ կոմբինատում որպես հերթապահ էլեկտրիկ։ 1949-1951 թթ. սովորել է ՀԿԿ Լենինականի քաղաքային կոմիտեին կից մարքսիզմ-լենինիզմի համալսարանում։ 1951-1953 թթ. աշխատել է Լենինականի մանարան ֆաբրիկայի բանվորական ակումբում որպես գրադարանի վարիչ։ 1953 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել է Երևան։


== Ստեղծագործական կյանք ==
Ռոզա Պետրոսյանի առաջին բանաստեղծությունը՝ «Նամակ ռազմաճակատից», տպագրվել է 1946 թ.-ին Լենինականի «Բանվոր» թերթում։ Պետրոսյանի բանաստեղծությունների, պոեմների հիմնական թեման հայրենիքն է, բնությունը, սերը («Սրտի ճամփա», 1958, «Սիրո տավիղ», 1962, «Ֆրագմենտ իմ Զվարթնոցից», 1978, «Ինքնանկար», 1988, ժողովածուներ, «Իմ առասպելը», 1996, «Գրիգոր Լուսավորիչ և Տրդատ արքա», 2002, պոեմներ)։ Լույս է ընծայել «Տարբեր ճակատագրեր» (1959) պատմվածքների ժողովածուն, հետպատերազմյան գյուղի կյանքը պատկերող «Ծաղկալանջ» վեպը, «Ճերմակ թռչուններ» (1974) վիպակների և պատմվածքների ժողովածուն։ «Փոքրիկ, բարի կախարդուհին» (1976) վիպակում շոշափվում են ընտանիքի և բարոյականության հարցեր, «Աշխարհի լույսն ու մութը» (հատոր 1, 2, 1982, 1985) վեպում 1920-1940-ական թվականների հասարակական-քաղաքական իրադարձություններն և այլն։ Կատարել է թարգմանություններ ռուսերենից։


== Երկեր ==
Ծիածան (բանաստեղծություններ), 1955։
Սրտի ճամփա (բանաստեղծություններ), 1958։
Տարբեր ճակատագրեր (պատմվածքներ), 1960։
Սիրո տավիղ (բանաստեղծություններ), 1962։
Ծաղկալանջ (վեպ), 1968։
Ճերմակ թռչուններ (պատմվածքներ և վիպակներ), 1976։
Ֆրագմենտ իմ Զվարթնոցից (բանաստեղծություններ), 1978։
Աշխարհի լույսն ու մութը (վեպ, գիրք առաջին), 1982։
Աշխարհի լույսն ու մութը (վեպ, գիրք երկրորդ), 1985։
Любовь в слезах. М. 1988.


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Հայկ Խաչատրյան «Գրական տեղեկատու», 1986 թ, էջ 454
Վյաչեսլավ Շևչուկ

Վյաչեսլավ Շևչուկ (ուկրաիներեն՝ Вячеслав Анатолійович Шевчук, մայիսի 13, 1979(1979-05-13), Լուցկ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։


== Խաղացողի կարիերա ==
2000 թվականի հունիսից խաղացել է «Շախտյոր» ֆուտբոլային ակումբում։ 
2016 թվականի դեկտեմբերի 27-ին հայտարարեց կարիերան ավարտելու մասին։
Ելույթները «Շախտյոր» ֆուտբոլային ակումբում 

Հապավումներ:
ՊԼ, Պրեմիեր լիգա (2008/2009, Ուկրաինայի չեմպիոն)
ՈՒԳ, Ուկրաինայի գավաթ
ՈՒՍ, Ուկրաինայի սուպերգավաթ
ՉԼ, ՈՒԵՖԱ չեմպիոնների լիգա
ԵԼ, ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի լիգա (2009/2010, ՈՒԵՖԱ-ի գավաթ)
Փակագծում նշված են գոլերը:


== Ձեռքբերումներ ==


=== Թիմային ===
Ուկրաինայի չեմպիոն (7) - 2005/06, 2007/08, 2009/10, 2010/11, 2011/12, 2012/13, 2013/14
Ուկրաինայի առաջնության արծաթե մեդալակիր (4) - 2006/07, 2008/09, 2014/2015, 2015/2016
Ուկրաինայի գավաթի դափնեկիր (5) - 2007/08, 2010/11, 2011/12, 2012/13, 2015/16
Ուկրաինայի գավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից (2) - 2013/14, 2014/15
Ուկրաինայի սուպերգավաթի դափնեկիր (3) - 2008, 2013, 2014
ՈՒԵՖԱ գավաթի դափնեկիր (1) - 2008/09


=== Պետական պարգևներ ===
«Արիության համար» III աստիճանի շքանշան (25 մայիսի, 2009) — մարզական բարձր արդյունքի հասնելու՝ 2009 թվականին ՈՒԵՖԱ գավաթը նվաճելու, արիություն ցուցաբերլու, անձնազոհության ու հաղթանակի հասնելու կամքի, հայրենական ֆուտբոլի միջազգային հեղինակության հաստատման համար
«Աշխատանքի ու հաղթանակի համար» մեդալ (19 օգոստոսի, 2006) — 2006 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունում մարզական բարձր արդյունքների հասնելու (Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետություն), արիություն ցուցաբերելու, անձնազոհության ու հաղթանակի հասնելու կամքի, Ուկրաինայի միջազգային հեղինակության հաստատման համար


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
««Շախտյոր» սակումբի պաշտոնական կյանքում (Դոնեցկ)»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-12-02-ին։ Վերցված է 2016-12-29
Պատիվ ունեմ դաշինք

Պատիվ ունեմ դաշինք, հայկական քաղաքական դաշինք, կազմված Հայաստանի հանրապետական կուսակցությունից և Հայրենիք կուսակցությունից։ Ստեղծվել է 2021 թվականի մայիսի 15-ին, հունիսի 20-ին կայանալիք արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններին ընդառաջ։
Դաշինքի առաջին համարը առաջիկա ընտրություններում կլինի ԱԱԾ նախկին տնօրեն, Հայրենիք կուսակցության ղեկավար Արթուր Վանեցյանը։ Հայաստանի երրորդ նախագահ, Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության ղեկավար Սերժ Սարգսյանը ցուցակում չի լինելու։
Դաշինքի կարգախոսն է` «Ուղղի՛ր մեջքդ։ Կպնե՛նք գործին։ Որ ապրե՛նք։»։


== Պատկերանշան ==
«Պատիվ ունեմ» դաշինքը որպես իր տարբերանշան ընտրել է հնգաթև աստղ, որն, ըստ դաշինքի ներկայացուցիչների, խորհրդանշում է՝

Ծառայությունը Հայրենիքին,
Պատմական հիշողությունը,
Նախնիների սխրանքները,
Մարդկային երազանքը,
Քրիստոնեական հույսը,
Հաջողություններ և հաղթանակներ,
Գիտական միտքը,
Բարձր որակը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2021-05-16 at the Wayback Machine.
Ֆեյսբուքյան էջ
Դաշինքի թեկնածուներ Archived 2021-06-02 at the Wayback Machine.
Ոսկու արդյունաբերություն

Ոսկու արդյունաբերություն, լեռնային արդյունաբերության ճյուղ, որը զբաղվում է արմատական և ցրոնային հանքավայրերից ոսկու արդյունահանմամբ։ Ոսկու հայթայթումը հայտնի է եղել շատ վաղուց։ Ոսկու հարուստ հանքավայրեր են հայտնաբերվել Գանայում (1471 թ.), Մեքսիկայում (1500 թ.), Պերուում և Չիլիում (1532 թ.), Բրազիլիայում (1577 թ.), Ռուսաստանում (Ուրալ, 1745 թ.), Կանադայում (Քվեբեկ, 1823 թ.), ԱՄՆ-ում (Կալիֆոռնիա, 1848 թ., Կոլորադո, 1858 թ., Նևադա, 1859 թ., Ալյասկա, 1890 թ.), Ավստրալիայում (1851 թ.), ՀԱՀ-ում (1884 թ.)։ XVI դարում արդյունահանվել է 763, XVII դարում՝ 914, XVIII դարում՝ 1890, XIX դարում՝ 11616, XX դարում (մինչև 1975 թվականը, առանց խորհրդային երկրների)՝ մոտ 60500 , որի 54% ֊ը բաժին է ընկնում ՀԱՀ-ին։ Նախկին ԽՍՀՄ տարածքում պարբերաբար (երկարատև ընդմիջումներով) ոսկի է արդյունահանվել Կովկասում, Կարպատներում, Ուրալում, Միջին Ասիայում, Ղազախստանում, Հեռավոր Արևելքում։ Ճյուղի ձևավորման սկիզբը համարվում է 1745 թվականը, երբ Ուրալում հայտնաբերվեց Բերյոզովսկիի ոսկու հանքավայրը։ Ոսկին արդյունահանվում էր հիմնականում ցրոնային հանքավայրերից, իսկ համեմատաբար խոշոր արմատական հանքավայրերի թիվը մինչև 1917 թվականը չէր անցնում 10-ից։ Արդյունաբերությունն ուներ կիսատնայնագործական բնույթ, մշակվում էին միայն հարուստ հանքանյութերն ու ցրոնները։
Նիմմկյուլա (գյուղ, Տապա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիմմկյուլաՆիմմկյուլա (էստ․՝ Nõmmküla), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Տապա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 29 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կուրովկա (գյուղ, Գորոդոկի շրջան)

Կուրովկա (ուկրաիներեն՝ Курівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կուրովկա գյուղում բնակվում էր 316 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1179 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 268,02 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)