armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Իվան Դոկուկինի հուշարձան

Իվան Դոկուկինի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Ивану Докукину), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զվերևո քաղաքում։ Տեղադրված է Խորհրդային Միության հերոս, օդաչու Իվան Դոկուկինի պատվին։


== Ստեղծման պատմություն ==
Հուշարձանը պատվանդանի վրա տեղադրված ռազմական ինքնաթիռ է, որը պատրաստված է սպորտային «Յակ-52»-ի մակետով։ Ինքնաթիռը պատրաստվել է Շախտիի ինքնաթիռանորոգման գործարանում։ Հուշարձանի ստեղծման մոնտաժային աշխատանքներն ավարտվել են 2010 թվականի ապրիլին` Հայրենական մեծ պատերազմում տարած հաղթանակի 65-ամյակի տոնակատարության նախօրեին։
Հուշարձանը ստեղծելու գաղափարը պատկանել է Զվերևոյի քաղաքապետ Ալեքսանդր Չումակովին։ Օդաչուի թաղման վայրում կառուցվելիք հուշահամալիրի ստեղծման աշխատանքները (ըստ տեղացի նկարչուհի Ելենա Զուբկովայի էսքիզների) սկսվել են 2009 թվականին։ Հուշահամալիրը նվիրված է այդ վայրում թաղված Հայրենական մեծ պատերազմում զոհված զինվորներին։ Հուշահամալիրում ասֆալտե մայթուղիներ են, մուտքը դեպի տարածք կատարվել է գրանիտե սալիկներով դարպասի տեսքով, որոնց վրա գրված են այստեղ թաղված պատերազմի հերոսների անունները։

Հուշարձանը գտնվում է Խորհրդային, 1 հասցեում։ Նրա հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 2010 թվականի մայիսի 6-ին։


== Պատմական ակնարկ ==
Սերպուխովի օդաչուների ռազմական ավիացիոն դպրոցն ավարտելուց անմիջապես հետո Իվան Դոկուկինը 1941 թվականի հունիսին զորակոչվել է Կարմիր բանակ։ Կատարելով մարտական թռիչքներ Իլ-2 ինքնաթիռով` Դոկուկինը մարտական ընկերների հետ հաջողությամբ գրոհել և ոչնչացրել է թշնամու հետևակի գումարտակներ, տանկեր և հրետանային զենք, կրակակետեր, ռազմական տրանսպորտ, Վերմախտի զորքերի բլինդաժներ, ինքնաթիռներ և Լյուֆտվաֆեի գրաված օդանավակայանները։ Դոկուկինն իր ստորաբաժանումում կատարել է ամենաշատ մարտական թռիչքները, հաճախ նրան հաջողվել է հաջողությամբ կատարել է մարտական առաջադրանքները բարդ եղանակային պայմաններում` վատ տեսանելիության ժամանակ, երբ թշնամին ամենից քիչ էր սպասում օդային հարվածի։ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի 1943 թվականի փետրվարի 8-ի հրամանագրով ռազմաճակատում մարտական առաջադրանքներն օրինակելի կատարելու և ցուցաբերած խիզախության ու հերոսության համար Իվան Դոկուկինին շնորհվել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչում` Լենինի շքանշանի և «Ոսկե աստղի» շնորհումով։ 
1943 թվականի ամռանը Միուս գետի վրա օդային մարտում Դոկուկինը զոհվեց։ Հուշարձանը տեղադրվել է եղբայրական գերեզմանի վրա, որտեղ թաղված է օդաչուն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Открытие памятника Герою Советского Союза Ивану Архиповичу Докукину Archived 2017-03-16 at the Wayback Machine.
Памятник лётчику И.А. Докукину
Եմենի ֆուտբոլի ազգային հավաքական

Եմենի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը ներկայացնում է Եմենը ֆուտբոլի միջազգային մրցաշարերում և առանձին հանդիպումներում։ Կառավարվում է Եմենի ֆուտբոլի ասոցիացիայի կողմից։ Մինչև 1990 թվականը Եմենը բաժանված է եղել 2 մասի՝ Հարավային Եմեն ու Հյուսիսային Եմեն և ունեցել է 2 համապատասխանաբար 2 հավաքական՝ Հարավային Եմենի ազգային հավաքականը և Հյուսիսային Եմենի ազգային հավաքականը։
Եմենը ոչ մի անգամ չի մասնակցել Աշխարհի առաջնություններին և Ասիայի գավաթներին։
ՖԻՖԱ-ի դասակարգման աղյուսակում զբաղեցնում է 124-րդ հորիզոնականը՝ 2017 թվականի հունիսի 1-ի դրությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Եմենի ֆուտբոլի ասոցիացիայի պաշտոնական կայքը Archived 2010-05-06 at the Wayback Machine.
Եմենի հավաքականը FIFA.com-ում Archived 2018-06-24 at the Wayback Machine.
Եմենի հավաքականը soccerway.com կայքում
Բոն լա Ռոլանդ (համակենտրոնացման ճամբար)

Բոն լա Ռոլանդ (համակենտրոնացման ճամբար) (ֆրանսերեն՝ Beaune-la-Rolande (camp de transit)), համակենտրոնացման տարանցիկ ճամբար, որը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ֆրանսիական Բոն լա Ռոլանդ քաղաքի մերձակայքում հիմնել էին գերմանական նացիստները և հանձնել ֆրանսիացիների կառավարմանը (ենթարկվում էր Վիշի քաղաքում գտնվող և գերմանացիների հետ համագործակցող, մարշալ Պետենի գլխավորած ֆրանսիական կառավարությանը)։ Նախատեսված էր հրեաներին կենտրոնացված կերպով, ժամանակավորապես կալանքի տակ պահելու, ապա մահվան ճամբարներ ուղարկելու համար։ Այս ճամբարում կալանված պահվել են շուրջ 18.000 հրեաներ, որոնց մեծ մասն ուղարկվել է Օսվենցիմի համակենտրոնացման ճամբար և տանջամահ արվել։ Հայնրիխ Հիմլերի անմիջական կարգադրությամբ ճամբարը 1943 թվականի օգոստոսի 4-ին փակել է էսէսական սպա, Դրանսիի համակենտրոնացման ճամբարի պետ Ալոիս Բրուները։


== Ուշագրավ փաստեր ==
Մոնտե Կառլոյի օպերայի և բալետի թատրոնի հիմնադիր Ռենե Բլյումը եղել է Բոն լա Ռոլանդի համակենտրոնացման ճամբարի կալանավորների թվում։
Ավստրիայում ծնված ֆրանսիացի կոմպոզիտոր Ռալֆ Էրվինը մահացել է Բոն լա Ռոլանդի համակենտրոնացման ճամբարում։
Լեհ նկարիչ Զբերը բանտարկված է եղել Բոն լա Ռոլանդի համակենտրոնացման ճամբարում, որտեղ, նախքան Օսվենցիմ ուղարկվելը, մի շարք նկարներ է ստեղծել։
«Սառայի բանալին» (Sarah's Key) ֆրանսիական ֆիլմի նկարահանումների մի մասը կատարվել է Բոն լա Ռոլանդի համակենտրոնացման ճամբարում։


== Ֆիլմագրություն ==
La Rafle, film français (mars 2010) de Roselyne Bosch avec Gad Elmaleh, Jean Reno, Thierry Frémont, Sylvie Testud et Mélanie Laurent
Elle s'appelait Sarah, film français (octobre 2010) de Gilles Paquet-Brenner avec Kristin Scott Thomas,  Niels Arestrup, Frédéric Pierrot, Michel Duchaussoy, Dominique Frot, Gisèle Casadesus (tiré du livre : Elle s'appelait Sarah par Tatiana de Rosnay).


== Գրականություն ==
Tatiana de Rosnay (traducteur=Agnès Michaux) - Elle s'appelait Sarah, titre original - Sarah's key, éditeur=Héloïse d'Ormesson, collection=Livre de poche, Paris, 2010, pages totales=415|isbn=978-2-253-15752-6|oclc=962500009.
Cécile Wajsbrot - Beaune-la-Rolande, éditeur=Zulma, Cadeilhan, 2004, pages totales=56|isbn=978-2-84304-266-9|oclc=834706361
Annette Muller - La petite fille du Vel' d'Hiv, éditeur=Denoël, Paris, 1991, pages totales=115|isbn=978-2-207-23826-4|oclc=418544740
Strona poświęcona obozom departamentu Loiret


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Site du Centre de recherche et de documentation sur les camps d'internement et la déportation juive dans le Loiret
Les camps du Loiret (en archive)
Բեհեսնի

Բեհեսնի, գյուղաքաղաք (բերդ, ավան, բերդաքաղաք, քաղաք) պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Բեհեսնիի գավառակում։ Գտնվում էր Այնթափ-Մալաթիա ճանապարհի վրա։ Հանդիսանում էր համանուն գավառակի վարչական կենտրոն։


== Աշխարհագրություն ==
Բնակավայրը շրջափակված էր լեռներով, այգիներով և անտառներով։


== Պատմություն ==
Միջին դարերում բնակավայրն ամբբողջովին հայաբնակ էր։ 1156 թվականին Թորոս Բ-ի եղբայր Ստեփանեն այն գրավել է թուրքական ցեղերից և միացրել Կիլիկիայի հայկական թագավորությանը։ Քաղաքը 1293 թվականին գրավվել է եգիպտացիների կողմից։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջին ուներ 1880 տուն բնակիչ, որից 400-ը՝ հայեր։ Բնակչության հիմնական մասը թուրքեր էին։


== Տնտեսություն ==
Գյուղը հայտնի էր իր խաղողով և չամիչով, որը նաև արտահանում էին։ Բնակչության զգալի մասը զբաղված էին շրջակայքի անտառներում տախտակներ քաշելով և գերաններ պատրաստելով, որոնք հիմնականում արտահանում էին Ուրֆա։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Բեհեսնին ուներ Ս. Փրկիչ անունով հայկական եկեղեցի։ XX դարավերջին դեռևս նշմարվում էին Բեհեսնիի ամրոցի մնացորդները։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր Ներսիսյան հայկական վարժարանը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Միքելե Պլաչիդո

Միքելե Պլաչիդո (իտալերեն՝ Michele Placido, մայիսի 19, 1946(1946-05-19), Ասկոլի Սատրիանո, Ֆոջա, Ապուլիա, Իտալիա), իտալացի դերասան, ռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր։ Պարգևատրվել է «Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանով (1992 թ., 2005 թ.)։


== Կենսագրություն ==
Միքելե Պլաչիդոն ծնվել է Ասկոլի Սատրիանո քաղաքի աղքատ ընտանիքներից մեկում։ Նա հայտնի ավազակապետ Կարմինե Կրոկկոյի սերունդներից է։ Բանակում ծառայությունն ավարտելուց հետո աշխատանքի է անցել Հռոմի ոստիկանությունում, որի շարքերում էլ մասնակցել է 1968 թվականին տեղի ունեցած Հռոմի Վալլե Ջուլիայի փողոցային մարտերին։ Այնուհետև հրապուրվել է թատրոնով և հեռանալով ոստիկանությունից, ընդունվել է դրամատիկական արվեստների ակադեմիա։
Առաջին անգամ բեմում հանդես է եկել 1969 թվականին։ Կինոդեբյուտը կայացել է 1972 թվականին նկարահանված «Պիշոտիի գործը» կինոնկարում։ Հետագայում նկարահանվել է մի շարք հայտնի ռեժիսորների ֆիլմերում։ 1970-ական թվականներին նկարահանվել է «Ժողովրդական սիրավեպ» (1974 թ.), «Աստված իմ, որքան եմ ես ցածրացել» (1974 թ.), «Ընտանեկան մեղքեր» (1975 թ.), «Աստվածային արարած» (1975 թ.), «Հաղթական քայլերգ» (1976 թ.), «Էռնեստո» (1978 թ.), «Կոռլեոնե» (1978 թ.), «Ծնկի եկած մարդը» (1979 թ.), «Թռիչք դեպի դատարկություն» (1980 թ.), «Երեք եղբայր» (1981 թ.) և այլ կինոնկարներում։
Միքելե Պլաչիդոյին մեծ ճանաչում բերեց կոմիսար Կորադո Կատանիի դերը «Ծովահրեշ» (1984-1989 թթ.) հեռուստասերիալում, որի չորս եթերաշրջաններում գլխավոր դերով հանդես է եկել նա։ Հեռուստասերիալը մեծ մասսայականություն էր վայելում նաև ԽՍՀՄ-ում։ Հետաքրքիր է այն, որ «Ծովահրեշ»-ին զուգահեռ, նա նկարահանվել է նաև «Կապ պիցերիայի միջոցով» (1985 թ.) կինոնկարում, որտեղ նրա կերտած կերպարը կոմիսար Կատանիի հակապատկերն էր՝ մաֆիայի վարձու մարդասպան։
1991 թվականին Միքելե Պլաչիդոն նկարահանվել է խորհրդային «Աֆղանական բեկում» կինոնկարում ` կերտելով խորհրդային սպայի դերը։ Նրա հետագա աշխատանքներից են «Ջովաննի Ֆալկոնե» (1993 թ.), «Լամերիկա» (1994 թ.), «Գայլուհին» (1996 թ.), «Անծանոթուհին» (2006 թ.) և այլ ֆիլմեր։ Որպես ռեժիսոր նկարահանել է «Սրտակից ընկերուհիներ» (1992 թ.), «Սովորական հերոս» (1995 թ.), «Կորած սեր» (1998 թ.), «Դու ամենուր ես» (2004 թ.), «Կրիմինալ սիրավեպ» (2005 թ.), «Վալլանցասկա - չարի հրեշտակները» (2010 թ.), «Ընտրություն» (2015 թ.) և այլ ֆիլմեր, որոնց մի մասի սցենարի հեղինակը նույնպես ինքն է։


== Անձնական կյանք ==
Միքելե Պլաչիդոն ամուսնացել է երեք անգամ։ Նա երկրորդ անգամ ամուսնացել է դերասանուհի Սիմոնետա Ստեֆանելիի հետ։ Համատեղ կյանքի ընթացքում նրանք ունեցել են երեք երեխա։ Դուստրը՝ Վիոլանտե Պլաչիդոն այժմ դերասանուհի է։ Ամուսնալուծվել են 1994 թվականին։
2012 թվականին Միքելե Պլաչիդոն ամուսնացել է դերասանուհի Ֆեդերիկա Վինչենտիի հետ։ Նրանց որդին ծնվել էր 2006 թվականին։ Միքելե Պլաչիդոն ունի նաև մեկ ապօրինի որդի՝ դերասանուհի Վիրջինիա Ալեքսանդրեից։


== Մասնակի ֆիլմագրությունը ==
Դերասան

Ռեժիսոր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (94701-94800)

Աստերոիդների ցանկ (94601-94700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (94801-94900)
 Աստերոիդների ցանկ (94601-94700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (94801-94900)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (90001)-(95000)»։ www.minorplanetcenter.net
Դյագիլևո (գյուղ, Դորոգոբուժսկի շրջան)

Դյագիլևո (ռուս.՝ Дягилево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 39 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օրագվե

Օրագվե (վրաց.՝ ორაგვე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Լանչխութի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 200 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 43 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Լանչխութի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Արուս Ղազումյան

Արուս Գուրգենի Ղազումյան (մարտի 8, 1909(1909-03-08), Իջևան - նոյեմբերի 25, 1970(1970-11-25), Ստեփանակերտ, Արցախ), խորհրդային հայ դերասան։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1955)։


== Կենսագրություն ==
Արուս Ղազումյանը ծնվել է 1909 թվականի մարտի 8-ին Իջևան քաղաքում։ 1930 թվականին ավարտել է Երևանի թիվ 1 պետական (այժմ` Սունդուկյանի անվան) թատրոնի ստուդիան, խաղացել շրջիկ թատերախմբերում, 1934 թվականից` Ստեփանակերտի հայկական դրամատիկական թատրոնի դերասանուհի։
Մահացել է 1970 թվականի նոյեմբերի 25-ին Ստեփանակերտում։


== Դերերը թատրոնում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Շևչենկովո Պերվոե (գյուղ, Վոլչանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շևչենկովո ՊերվոեՇևչենկովո Պերվոե (ուկրաիներեն՝ Шевченкове Перше), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Դյակովե։ Հիմնադրվել է 1650 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկովո Պերվոե գյուղում բնակվում էր 319 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1901 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 167,81 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իվանովկա (գյուղ, Վելիկա-Պիսարևկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվանովկաԻվանովկա (ուկրաիներեն՝ Іванівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Վելիկա-Պիսարևկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Յանի-Սալա։ Հիմնադրվել է 1698 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Իվանովկա գյուղում բնակվում էր 1 503 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բագրատ Բատիկյան

Բագրատ Թեմիկի Բատիկյան (մարտի 5, 1948(1948-03-05) - դեկտեմբերի 9, 2010(2010-12-09)), հայ մաթեմատիկոս, ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (2004), պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Բագրատ Բատիկյանը ծնվել է 1948 թվականին։ 1966-1969 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկայի և մաթեմատիկայի ֆակուլտետում, 1969-1972 թվականներին՝ Մոսկվայի պետական համալսարանի մաթեմատիկայի և մեխանիկայի ֆակուլտետում, 1972-1975 թվականներին՝ նույն համալսարանի ասպիրանտուրայում։ 1976 թվականին ստացել է գիտությունների թեկնածուի կոչում, 2004 թվականին՝ ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորի կոչում։ 1975-2004 թվականներին եղել է ՀՀ ԳԱԱ մաթեմատիկայի ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող, 1978-1993 թվականներին՝ ինստիտուտի գիտքարտուղար, 2004 թվականից՝ տնօրեն։


== Տես նաև ==
ՀՀ ԳԱԱ մաթեմատիկայի ինստիտուտ


== Երկեր ==
Некоторые вопросы теории банаховых алгебр непрерывных функций : автореф. дис ... д-ра физ.-мат. наук: 01.01.01 / Баграт Тумикович Батикян .– Ереван : Б.и., 2004.
О точках ветвления спектра алгебраического расширения равномерной алгебры, Б. Т. Батикян, Функц. анализ и его прил., 36:2 (2002), 77–80
Об алгебраическом расширении A(E), Б. Т. Батикян, С. А. Григорян, Матем. заметки, 72:5 (2002), 649–653
Point derivations on algebraic extension of Banach algebra, B. T. Batikyan, Lobachevskii J. Math., 6 (2000), 33–37
О равномерных алгебрах, содержащих A(K), Б. Т. Батикян, С. А. Григорян, УМН, 40:2(242) (1985), 169–170
О логарифмах модулей обратимых элементов банаховой алгебры, Б. Т. Батикян, Матем. заметки, 23:3 (1978), 373–377
Замечание о нелокальных алгебрах, Б. Т. Батикян, Е. А. Горин, Зап. научн. сем. ЛОМИ, 65 (1976), 172–177
Ортогональные меры к равномерным алгебрам конечного типа, Б. Т. Батикян, Матем. заметки, 18:1 (1975), 109–114
О функциональных алгебрах конечного типа, Б. Т. Батикян, С. А. Григорян, УМН, 29:6(180) (1974), 155–156


== Ծանոթագրություններ ==
Բարա բրիթ

Բարա բրիթ (վալլիերեն՝ bara brith, «պտավոր հաց»), ավանդական վալլիական թխուկ կամ խմորիչով և չրեղենով հաց (նման իռլանդական բառմբրեքին) կամ էլ մրգային կեքս հիշեցնող քաղցր թխուկ` պատրաստված ալյուրով և փխրեցուցիչով, առանց խմորիչի։ Խմորին սովորաբար ավելացնում են չամիչ, հաղարջ և ցուկատ։
Բարա բրիթը Արգենտինա է բերվել ուելսցիների կողմից, 1865 թվականին։ Արգենտինայում այն հայտնի է որպես «սև կարկանդակ» (իսպ.՝ torta negra) և ավանդական ուտեստ է հանդիսանում։
Այս հացի պատրաստման տարբեր բաղադրատոմսեր կան, թխում են Ուելսի տարբեր շրջաններում։ Խմորիչով բարա բրիտն ունի պահպանման ժամկետ։ 
Հացի` փխրեցուցիչով  պատրաստման տեսակը ավելի երկար է պահպանվում։ Վալլիական բաղադրատոմսերում խորհուրդ է տրվում թխելուց առաջ չրեղենը մեկ գիշեր թրջել թեյի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Бара брит
Bara brith recipe FromTheBrit.com inspired by war-time recipe(չաշխատող հղում)
BBC article and recipe for Bara brith
North Wales Tourism background & recipe for Bara brith
Baking for Britain recipe and pictures of Bara brith
Լամբրո

Լամբրո (իտալերեն՝ Lambro), գետ հյուսիսային Իտալիայում՝ Լոմբարդիայում, Պո գետի ձախ վտակը։ Սկզիբ է առնում Կոմո մարզում, Կոմո լճից ոչ հեռու՝ Մոնտե Սան Պրիմոյից 1685 մետր բարձրության վրա Մադոնա դել Գիզալո բարձունքի մոտ։ Մագրելիո քաղաքից հետո հոսում է Վալասինա հովտով, անցնում Ասսո, Պոնտե Լամբրո, Էրբա կոմունաներով, Լամբրոնե անունով հոսում Պուզիանո լիճ։ Հոսելով Բրանցայով՝ հասնում է Մոնցա, հայտնի զբոսայգին (որտեղ Ումբերտո I-ը սպանել է Գաետանո Բրեշին) բաժանում երկու մասերի, որոնք կրկին միանում են մինչև գետի Միլանի արևելյան հատված հոսելը։ Օրիո Լիտայի մոտ թափվում է Պո գետը։
Երկարությունը 130 կմ է, ավազանը՝ 1 950 կմ2։ Գետի միջին հոսանքներում ջրի հոսքը փոքր է (5.8 մ3/վրկ Միլանի տարածքում), բայց երբեմն հասնում է մինչև 40 մ3/վրկ կամ ավելի, ինչը հանգեցնում է ջրհեղեղների կամ անձրևոտ եղանակների։ Գետաբերանի մոտ ջրի միջին սպառումը կազմում է 24 մ3/վրկ։


== Աղտոտում ==
Լամբրոն գտնվում է խիտ բնակեցված և ծանր արդյունաբերական գոտում (այդ թվում Միլանի մետրոպոլիայի տարածքի զգալի մասն ավելի քան 3,000,000 բնակչությամբ)։ Մինչև 2002 թվականին Կեղտաջրերի վերամշակման գործարանի շինարարությունը, Միլան քաղաքի ամբողջ կոյուղին, ինչպես նաև արդյունաբերական հոսքաջրերը, անմշակ կերպով հոսել են դեպի գետ։


== Աղբյուրներ ==
Giuseppe Orombelli, Una nuova geologia per la Lombardia, Hoepli (Led), Milano, 2010
Luciano Ponzoni, Il fiume Lambro: l'utilizzo, l'abbandono, gli interventi di salvaguardia, Consorzio del Parco della Valle del Lambro ed., 2008
Matteo M. Beretta, In canotto lungo il Lambro, storia dell'antica Brianza, Vivibrianza, 2009
Գրիգոր Բալյան

Գրիգոր Հայկազի Բալյան (մարտի 14, 1928(1928-03-14), Գառնակեր, Ադրբեջան), հայ բուսաբան-ընտրասերումնաբան։ Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1983), պրոֆեսոր։ Ղրղզստանի հանրապետության վաստակավոր գիտնական (1998):


== Կենսագրություն ==
Գրիգոր Բալյանը ծնվել է 1928 թվականի մարտի 14-ին, Բարում գյուղում (Ադրբեջանի Շամխորի շրջանում)։ 1948 թվականին ավարտել է Կիրովաբադի գյուղատնտեսական ինստիտուտը։ 1950-1952 թվականներին սովորել է Վ. Վիլյամսի անվան համամիութենական կերային ինստիտուտի ասպիրանտուրայում (Մոսկվա), որտեղ 1953 թվականի մարտին պաշտպանել է իր թեզը։ Մինչև 1965 թվականն աշխատել է Ստեփանակերտի ղարաբաղյան փորձարարական կայանում, և Ֆրունզե (Բիշքեկ) տեղափոխվելով աշխատել է անասնաբուծության, անասնաբուժության ինստիտուտներում։ 1983 թվականին Բույսերի արտադրության համամիութենական ինստիտուտում (Լենինգրադ) պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն։ 1984 թվականից եղել է Ղրղզստանի ագրարային ակադեմիայի ագրոկոնինգերային ինստիտուտի պրոֆեսոր, 1985-1993 թվականներին՝ Անասնաբուծության տոհմային գործի գիտաարտադրական միավորման բաժնի վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են բնական մարգագետիններից ընտրված երաշտադիմացկուն կերաբույսերը մշակովի դարձնելու, նոր սորտերի ստեղծման կենսաբանությանը և անջրդի պայմաններում ցանովի արոտավայրերի տնտեսական արդյունավետության բարձրացման խնդիրներին։ Հեղինակ է ավելի քան 200 գիտական աշխատությունների, 6 գյուտի, կերային բույսերի երկու տեսակների։
Գիտական աշխատանքին զուգահեռ զբաղվել է գրական գործունեությամբ։ 1999 թվականին հրատարակել է «Հայերը Ղրղզստանում» գիրքը,  2002 թվականին ` «Աշխարհի հայերը`հետք երկրի վրա» գիրքը, որում ամփոփված են 30 տարվա ընթացքում հավաքված տեղեկատվությունն աշխարհի 66 երկրներում ապրող հայտնի և հայտնի հայրենակիցների մասին։ Բալյանը ղեկավարել է «ԿարԱնուշ» բարեգործական հիմնադրամը։


== Երկեր ==
Ոռոգվող հողերից երկու-երեք բերք ստանալու փորձը Մարտակերտի շրջանի Թալիշ գյուղի Իլյիչի անվան կոլտնտեսությունում, Բաքու։ Ադրբեջանի պետհրատ, 1966, 36 էջ։  Առաջավոր փորձը գյուղատնտեսության մեջ։
Кормовые растения Киргизии и их возделывание при освоении пустынь, полупустынь и степей, 111 c. ил. 16 см., Фрунзе Кыргызстан, 1978.
Резервы увеличения производства кормов в Киргизии / М. И. Иманкулов, Г. А. Балян, 147 с. 20 см., Фрунзе Кыргызстан, 1980.
Культурная пастбища для овец. М., 1980.
Армяне в мире - след на земле: Историко-публицистическое издание. Б., ОАО «Акыл», Издательский дом «Кыргызстан», 2002. 684 с.
Эспарцет уникальная медоносная и кормовая культура. Бишкек, 2004.


== Գրականություն ==
Тимирбаев Вячеслав. Григорий Балян. -Б.: 2007 (Жизнь замечательных людей Кыргызстана).


== Ծանոթագրություններ ==
Բեզենբիզեն

Բեզենբիզեն (ֆր.՝ Bœsenbiesen), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 304 մարդ, բնակչության խտությունը` 79.79 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.81 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 45 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 189 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 144-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 45։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,2 %։ 144 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 144 անձ (76 տղամարդ և 68 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 45 անաշխատունակներից 19-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 19-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(6201) Իչիրոշիմիզու

(6201) Իչիրոշիմիզու (անգլ.՝ Ichiroshimizu), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի ապրիլի 16-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,581678 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,133 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0304 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1515,14 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,237602 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,02° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6201) Իչիրոշիմիզու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իտալիայի խորհրդարան

Իտալիայի խորհրդարան (իտալերեն՝ Parlamento della Repubblica), երկպալատ օրենսդիր մարմին Իտալիայի Խորհրդարանական Հանրապետությունում։ Կազմված է երկու առանձին մարմիններից՝ սենատ և պատգամավորչական պալատ։ Դրանցից յուրաքանչյուրը բաղկացած է համապատասխանաբար 315 և 630 պատգամավորներից, որոնցից յուրաքանչյուրն ընտրվում է չորս տարի ժամկետով։ Խորհրդարանի նախատիպը Իտալիայի պատմության մեջ առաջին անգամ առաջ է եկել 1840-ական թվականներին՝ Սարդինիայի թագավորությունում։ Հենց այս կղզում էլ ստեղծվել է նոր շրջանի համաիտալական առաջին բարձրագույն օրենսդիր մարմինը։
Երկպալատ խորհրդարանական վարչակարգը Իտալիայում հաստատվել է 1948 թվականին։ Նույն տարում ընդունված նախադեպային որոշումը իտալական երկու օրենսդրական մարմինների համար սահմանում էր միևնույն լիազորությունները։ Հարկ է նշել, որ նման օրենսդրական հնարավորություններն առաջ են եկել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Իտալիայում ֆաշիզմի տապալումից հետո։
Խորհրդարանի նախագահը սենատի ղեկավարն է։ Այդ պաշտոնը ներկայումս ստանձնել է «Հինգ աստղերի շարժում» կուսակցության ներկայացուցիչ Ռոբերտո Ֆիկոն։


== Ծանոթագրություններ ==
Դայանա Մենդոսա

Դայանա Սաբրինա Մենդոսա Մոնկադա (իսպ.՝ Dayana Sabrina Mendoza Moncada, հունիսի 1, 1986(1986-06-01), Կարակաս, Վենեսուելա) , մոդել, գեղեցկության մրցույթի հաղթող, ստացել է «Միսս Վենեսուելա 2007» և «Միսս Տիեզերք 2008» տիտղոսները։ Տիրապետում է իսպաներենի, անգլերենի և իտալերենի ։
Ծնվել է 1986 թվականի հունիսի մեկին Կարակասում։
2001 թվականին Դայանա Մենդոսան կնքել է  պայմանագիր  «Elite Model Management» սկսնակ մոդելների ամենամյա մրցույթի կազմակերպիչների հետ և  նույն թվականին Նիսում դարձել է «Elite Model Look International 2001» մրցույթի եզրափակչի մասնակից։ Գրեթե վեց տարի նա Նյու Յորքում, Բարսելոնայում, Մադրիդում, Մայամիում, Աթենքում, Միլանում, Փարիզւմ, Մյունխենում և Լոնդոնում աշխատել է որպես մոդել։ Նաև նա աշխատել է այնպիսի ընկերությունների հետ, ինչպիսիք են «Max Mara»-ն և «Costume National»-ը։
2007 թվականին ստացել է «Միս Վենեսուելա», իսկ 2008 թվականին` «Միսս Տիեզերք 2008» տիտղոսները։
Ներկա պահին ապրում է Նյու Յորքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Секрет истинной красоты от «Мисс вселенной»(չաշխատող հղում) (видео)
Во Вьетнаме завершился конкурс «Мисс Вселенная 2008» (видео)
Мир узнал имя первой красавицы планеты (видео)
Вселенная Венесуэлы
«Мисс Вселенная»: эксперты ожидают смены стандартов красоты
Первой красавицей Вселенной признана модель от Версаче
Ռուսաստանից սիրով (այլ կիրառումներ)

Ռուսաստանից սիրով, կարող է վերաբերել՝

Ռուսաստանից սիրով - ռեժիսոր Թերենս Յանգի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Շոն Քոններին, Դանիելա Բիանկին, Պեդրո Արմենդարիսը, Լոթե Լենյան, Ռոբերտ Շոուն, Բերնարդ Լին, Յունիս Գեյսոնը, Ուոլտեր Գոտելը, Ֆրենսիս Դե Վուլֆը, Ջորջ Պեսթելը
Ռուսաստանից սիրով - բրիտանացի լրտես Ջեյմս Բոնդի արկածների մասին պատմող Յան Ֆլեմինգի հինգերորդ վեպը
Լյուիս Լոպես

Լյուիս Լոպես Մարմոլ (իսպ.՝ Lluís López Mármol, մարտի 5, 1997(1997-03-05), Սան Խուան դե Տոռուելյա, Bages), իսպանացի ֆուտբոլիստ, կենտրոնական պաշտպան։ Հանդես է գալիս «Էսպանյոլ» ֆուտբոլային ակումբի կազմում։ 


== Ակումբային կարիերա ==
Լյուիս Լոպեսը միացել է «Էսպանյոլի» մանկապատանեկան թիմին 2005 թվականին։ 2015 թվականի հունիսի 4-ին հրավիրվել է երիտասարդական թիմref>«Ocho jugadores del Juvenil A tendrán dorsal del Espanyol B» [Eight Juvenil A players will have Espanyol B jerseys] (իսպաներեն)։ Diario la Grada։ 4 June 2015։ Արխիվացված է օրիգինալից 22 September 2015-ին։ Վերցված է 4 November 2015 </ref>, իսկ հուլիսի 9-ին հայտնվել հիմնական թիմի մինչմրցաշրջանային հայտացուցակի մեջ։ 
Երիտասարդական թիմի կազմում նա իր դեբյուտը նշել է 2015 թվականի օգոստոսի 23-ին Սեգունդա B-ի շրջանակներում կայացած «Լիեդա ՖԱ»-ի դեմ խաղում, որն ավարտվել է 1-0 հաշվով՝ կատալոնական թիմի հաղթանակով։ Թիմի կազմում իր առաջին գոլը խփել է հոկտեմբերի 4-ին «Վալենսիա Մեստալիա ՖԱ»-ի դեմ խաղում։ Այդ հանդիպումն ավարտվել է ոչ-ոքի՝ 1-1 հաշվով։
2018 թվականի հուլիսի 6-ին իսպանացի ֆուտբոլիստը երկարաձգել է թիմի հետ գործող պայմանագիրը մինչև 2022 թվականը և հրավիրվել է հիմնական թիմ 2019-20 մրցաշրջանին մասնակցելու համար։ Հիմնական թիմի կազմում Լոպեսը իր նորամուտի հանդիպումն անցկացրել է նոյեմբերի 1-ին Կոպա դել Ռեյի շրջանակներում կայացած «Կադիսի» դեմ խաղում։ Նա այդ խաղում փոխարինել է Նալդոյին։ Լա Լիգայի շրջանակներում իսպանացին իր առաջին հանդիպումն անցկացրել է 2019 թվականի հունվարի 19-ին «Էյբարի» դեմ խաղում, որն ավարտվել է 3-0 հաշվով։ 
Հաջորդ տարվա հունվարի 30-ին Լյուիս Լոպեսը մինչև մրցաշրջանի ավարտը վարձակալական հիմունքներով տեղափոխվել է Սեգունդա Դիվիզիոնում հանդես եկող «Տեներիֆե ՖԱ»։


== Վիճակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լյուիս Լոպես պրոֆիլը BDFutbol կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Լյուիս Լոպեսի էջը «Էսպանյոլ ՖԱ»-ի պաշտոնական կայքում
Ջորջ Բարնետ

Ջորջ Էրնեստ Բարնետ (անգլ.՝ George Ernest Barnett, փետրվարի 19 (մարտի 3), 1873, Cambridge, Մերիլենդ, ԱՄՆ - հունիսի 17, 1938(1938-06-17)), ամերիկացի տնտեսագետ, Ջոնս Հոփքինսի համալսարանի պրոֆեսոր, 1932 թվականին Ամերիկյան տնտեսական ասոցիացիայի նախագահ։


== Կենսագրություն ==
Ջորջը ծնվել է 1873 թվականի փետրվարի 19-ին Քեմբրիջում, Մերիլենդ նահանգում, Էդուարդ և Էլիզաբեթ (Մերեդիթ) Բարնետների ընտանիքում։
1891 թվականին Ռենդոլֆ Մակոն քոլեջում ստացել է արվեստի բակալավրի աստիճան, իսկ 1902 թվականին Ջոնս Հոպկինսի համալսարանում՝ փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան։
Դասախոսական գործունեությունը սկսել է 1901 թվականից՝ որպես դասախոս, ապա՝ որպես պրոֆեսորի օգնական, մինչև 1991 թվականը եղել է պոլիտէկոնոմիայի ասոցացված պրոֆեսոր, իսկ 1911 թվականից՝ որպես լրիվ պրոֆեսոր Ջոնս Հոփկինսի համալսարանի վիճակագրության ամբիոնում։
1909 թվականին աշխատել է ազգային դրամական հանձնաժողովի հետազոտական խմբում, իսկ 1913 թվականին գլխավորել Է ԱՄՆ աշխատանքային հարաբերությունների հանձնաժողովի հետազոտական խումբը։ Այն ընդգրկված էր ԱՄՆ մարդահամարի խորհրդատվական կոմիտեի կազմում։ 1937 թվականին Կարնեգի կորպորացիայի կողմից նա ընտրվել է Ավստրալիայի աշխատանքային դատարաններ՝ հետաքննություններ իրականացնելու համար։ Բարնետը եղել է Ամերիկյան տնտեսական ասոցիացիայի անդամ, ապա 1932 թվականին՝ նախագահ, Ամերիկյան վիճակագրական ասոցիացիայի անդամ, Աշխատանքային իրավունքի ամերիկյան ասոցիացիայի անդամ։


== Մատենագրություն ==
Barnett G.E. Studies in state taxation with particular reference to the southern states, by graduates and students of the Johns Hopkins university - Baltimore: The Johns Hopkins press, 1900
Barnett G.E. State banking in the United States since the passage of the national bank act - Baltimore: The Johns Hopkins press, 1902
Barnett G.E. Social and industrial history - Baltimore, Md.: Johns Hopkins Press, 1904
Barnett G.E. Studies in American trade unionism - New York: H. Holt & Co., 1906
Barnett G.E. A trial bibliography of American trade-union publications - Baltimore: The Johns Hopkins press, 1907
Barnett G.E. The printers; a study in American trade unionism - Cambridge, Mass.: American Economic Association, 1909
Barnett G.E. State banks and trust companies since the passage of the National-bank act - Washington : Govt. print. off., 1911
Barnett G.E. Mediation, investigation and arbitration in industrial disputes - New York: D. Appleton and company, 1916.


== Ծանոթագրություններ ==
(6867) Կուվանո

(6867) Կուվանո (անգլ.՝ Kuwano), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի մարտի 28-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,589115 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9163 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2619 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1521,69 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,236579 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,84° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6867) Կուվանո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ինքնադիմանկար (Սարյան, 1942)

«Ինքնադիմանկար», հայ մեծ նկարիչ Մարտիրոս Սարյանի 1942 թվականին ստեղծած ինքնադիմանկարը։ Կտավը գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։


== Նկարագրություն ==
Հայրենական մեծ պատերազմի ամենածանր օրերին, 1942 թվականին Սարյանը ստեղծում է իր նշանավոր ինքնանկարներից մեկը։ Լուրջ դեմք, դիտողին ուղղված հատու հայացք, վրձինը բարձրացրած ձեռքի կամքով լի շարժում, գունային կառուցվածքի զուսպ հստակություն, ձևերի ամրություն, որոնց շնորհիվ դրսևորվում Է արվեստագետի նպատակադրումը, նկարիչ-քաղաքացու կերպարի գեղարվեստական բացահայտումը։


== Տվյալներ ==
«Ինքադիմանկար», 1942, կտավ, յուղաներկ, 100x73 սմ։ Հայաստանի ազգային պատկերասրահ


== Նամականիշ ==
2005 թվականին՝ Մարտիրոս Սարյանի ծննդյան 125-ամյակին, թողարկվել է «Ինքնադիմանկարը» պատկերող նամականիշ (դիզայներներ՝ Ալբերտ Քեչյան, Էդուրադ Կուրղինյան, Կարապետ Աբրահամյան)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կյանքն ինքնանկարներում, Մ. Մ. Ղազարյան (Մարտիրոս Սարյանի ծննդյան 100-ամյակի առթիվ)(չաշխատող հղում)
Սեկտոր (երկրաչափություն)

Սեկտոր (արտահատ), շրջանի մի մասը, որը սահմանափակված է շրջանի աղեղով և երկու շառավիղներով, որոնք միացնում են աղեղի ծայրակետերը շրջանագծի կենտրոնին։


== Հատկություններ ==
Հարթ սեկտորի (արտահատի) մակերեսը
  
    
      
        S
        =
        
          
            
              π
              
                r
                
                  2
                
              
              n
            
            360
          
        
      
    
    {\displaystyle S={\frac {\pi r^{2}n}{360}}}
   , որտեղ 
  
    
      
        n
      
    
    {\displaystyle n}
   կենտրոնական անկյունն է արտահայտված աստիճաններով

Պարագիծը
  
    
      
        P
        =
        L
        +
        2
        r
        =
        θ
        r
        +
        2
        r
        =
        r
        
          (
          
            θ
            +
            2
          
          )
        
      
    
    {\displaystyle P=L+2r=\theta r+2r=r\left(\theta +2\right)}
  

Սեկտորով (արտահատով) կազմված կոնի բարձրություն
  
    
      
        h
        =
        
          
            
              r
              
                2
              
            
            −
            
              
                (
                
                  
                    l
                    
                      2
                      π
                    
                  
                
                )
              
              
                2
              
            
          
        
      
    
    {\displaystyle h={\sqrt {r^{2}-\left({\frac {l}{2\pi }}\right)^{2}}}}
  


== Տես նաև ==
Սեգմենտ (երկրաչափություն)
Գնդային սեկտոր


== Ծանոթագրություններ ==
Սթենֆորդ (Կալիֆոռնիա)

Սթենֆորդ (անգլ.՝ Stanford), վիճակագրորոեն մեկուսացված տարածք Կալիֆոռնիայի Սանտա Կլարա շրջանում (ԱՄՆ)՝ Պալո Ալտոյի հարևանությամբ։ Գրեթե ամբողջովին ներկայացնում է համալսարանական քաղաք, բնակչությունը կազմված է Սթենֆորդի համալսարանի ուսանողներից, ուսուցիչներից և հետազոտողներից։ Համալսարանին կից Թերեյս-Քոլեջի տարածքը Պալո Ալտո քաղաքի մի մասն է կազմում։


== Բնակչություն ==
2000 թվականի մարդահամարի համաձայն՝ Սթենֆորդում բնակվում է 13,315 մարդ (2007 թվականին՝ 13, 315): Սթենֆորդի բնակչությունը մի շարք առումներով տարբերվում է Միացյալ Նահանգների և Կալիֆոռնիայի բնակչությունից իր ուսանողների և ուսուցիչների պատճառով։ Մասնավորապես, Սթենֆորդն ունի աշխատանքային տարիքի բնակչության զգալիորեն ավելի բարձր տոկոս և 18-65 տարեկանների (93%, ամբողջ երկրում՝ 74%) և 5 տարեկանից ցածր երեխաների ցածր տոկոս (3%, ամբողջ աշխարհում՝ 7%): 2007 թվականին Սթենֆորդի բնակչության միջին տարիքը մեկուկես անգամ ցածր էր, քան ամբողջ Կալիֆոռնիայում (22,1՝ 33,3 տարվա դիմաց)։ Սթենֆորդի բնակչության ավելի քան 94 %-ը 25 և ավելի տարեկան է, ունի առնվազն առաջին գիտական աստիճան (երկրի միջինը՝ 24%): Սթենֆորդի ավելի քան մեկ քառորդն ունի ասիական ծագում (միջինը 4%-ից պակաս ԱՄՆ-ում), ավելի քան 25%-ը ծնվել է ԱՄՆ-ից դուրս (11 % երկրում)։ Սթենֆորդի արական բնակչության միայն 27%-ն է ամուսնացած, իսկ կանանց՝ 30%-ը, մինչդեռ ԱՄՆ-ում ամուսնացած տղամարդկանց և ամուսնացած կանանց մասնաբաժինը գերազանցում է 50%-ը։
Սթենֆորդի բնակչությունը տարբերվում է ԱՄՆ-ի միջին ցուցանիշներից նաև տնտեսական առումով։ Մասնավորապես, Սթենֆորդում շատ ավելի բարձր է վարձով բնակարաններից օգտվող բնակչության բաժինը, և աղքատության գծից ցածր ապրող բնակչության բաժինը (21%-ը, ԱՄՆ-ի 12%-ի դիմաց), այն դեպքում, երբ միջին հաշվով մեկ շնչին ընկնող եկամուտը (22,443 դոլար) փոքր-ինչ գերազանցում է համանման ազգային ցուցանիշը (21,587 դոլար)։


== Քաղաքականություն ==
Քաղաքական հայացքներով Սթենֆորդի բնակչությունը հարում է դեպի դեմոկրատական կուսակցությունը։ 2002 թվականի տվյալներով՝ բնակչության 54%-ն աջակցում էր դեմոկրատներին և միայն 36%-ն էր աջակցում հանրապետականներին։ 2000 թվականի ԱՄՆ-ի նախագահական ընտրություններում ընտրողների 56 %-ը քվեարկել էր դեմոկրատական կուսակցության կողմից նախագահի թեկնածու Ալբերտ Գոռի օգտին։


== Սպորտ ==
Հուլիսին անցկացվում է «Bank of the West Classic» կանանց թենիսի մրցաշարը, որը 2009 թվականից պատկանում է Կանանց թենիսի ասոցիացիայի Պրեմիեր մրցաշարերի կատեգորիային։ Խաղերը անցկացվում են կոշտ ծածկույթով բացօթյա կորտերում։


== Տեսարժան վայրեր ==

Սթենֆորդում տեղակայված է Կանորի անվան արվեստի կենտրոնը և Թոմաս Ուելթոնի պատկերասրահը, որը պատմության ֆակուլտետի մաս է կազմում, ինչպես նաև Ռոդենի քանդակների այգին, որը պարունակում է քանդակագործի 200 աշխտանք, ներառյալ՝ «Դժոխքի դարպասներ» և «Կալեի քաղաքացիները» աշխատանքների պատճենները։
Սթենֆորդի տեսարժան վայրերից է ռադիոաստղադիտակը, որը խոսակցականում կոչվում է պարզապես «Ափսե» (անգլ.՝ The Dish):
Սթենֆորդի կողքին տեղակայված է Ջասպեր Ռիջ արգելանոցը (անգլ.՝ Jasper Ridge Biological Preserve), որն օգտագործվում է համալսարանի աշխատակիցների և ուսանողների կողմից հետազոտությունների համար


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սթենֆորդ (Կալիֆոռնիա) Archived 2020-02-12 at Archive.is ԱՄՆ մարդահամարի բյուրոի կայքից
Սթենֆորդ (Կալիֆոռնիա) City-data.com կայքից
Ալեքսեյ Ֆեդոտով

Ալեքսեյ Ֆեդոտով (ռուս.՝ Алексей Леонидович Федотов, հունիսի 29, 1949(1949-06-29), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուսական դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
1972 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։ Իրավաբանական գիտությունների թեկնածու։ Տիրապետում է անգլերեն և սինհալերեն լեզուներին։

1972-1974 թվականներին՝ Շրի Լանկայում ԽՍՀՄ դեսպանատան հերթապահ ռեֆերենտ։
1974-1978 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ Հարավային Ասիայի բաժնի աշխատակից։
1978-1983 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի փոխնախարարի օգնական, փոխնախարարի քարտուղարության աշխատակից։
1983-1985 թվականներին՝ Սինգապուրում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական։
1985-1986 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ Հարավարևելյան Ասիայի բաժնի խորհրդական։
1986-1992 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ ընդհանուր քարտուղարության պետի տեղակալ, բաժնի վարիչ։
1992-1996 թվականներին՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության վարչության պետ, գործադիր քարտուղարի տեղակալ, դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
1996-2000 թվականներին՝ ՌԴ ԱԳՆ կադրերի դեպարտամենտի տնօրեն, նախարարության կոլեգիայի անդամ։
2000-2004 թվականներին՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ։
2004-2010 թվականներին՝ Չեխիայում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան
2010-2014 թվականներին՝ ՌԴ ԱԳՆ հատուկ հանձնարարություններով դեսպան, գլխավոր տեսուչ, կոլեգիայի անդամ։2014 թվականի սեպտեմբերի 10-ից՝ Սլովակիայում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
Ամուսնացած է։ Ունի երկու դուստր։


== Պարգևներ ==
Ռուսաստանի Դաշնության դիվանագիտական ծառայության պատվավոր աշխատող (2002 թվական)
Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի շնորհակալությունը (2008 թվականի նոյեմբերի 12)՝ Հայրենիքի պաշտպանության համար զոհվածների հիշատակի հավերժացման գործում ունեցած վաստակի և հուշարձանների, հուշարձանների ու զինվորական գերեզմանների պահպանման ակտիվ աշխատանքի համար
Բարեկամության շքանշան (2009 թվականի փետրվարի 2)՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի իրականացման գործում ունեցած մեծ ավանդի, երկարամյա անբասիր դիվանագիտական ծառայության համար


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2001 թվականի հոկտեմբերի 4)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալեքսեյ Ֆեդոտովի փոխարեն Չեխիայում Ռուսաստանի դեսպան է նշանակվել Սերգեյ Կիսելյովը
Ալեքսեյ Ֆեդոտով։ Կենսագրություն
Հարցազրույց Չեխիայի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության դեսպան Ալեքսեյ Ֆեդոտովի հետ
Էլթման

Էլթման (գերմ.՝ Eltmann), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիայի տարածքում։ Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը կազմում է 5265 մարդ (2010 թ.-ի դեկտեմբերի 30-ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է՝ 39,97 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 74 133։


== Ծանոթագրություններ ==
Արգելակման ուժերի էլեկտրոնային բաշխում

Արգելակման ուժերի էլեկտրոնային բաշխում (անգլերեն՝ Electronic brakeforce distribution կամ EBD) ստեղծվել է իբրև ABS համակարգի զարգացում։ Ինժեներները նկատել են, որ արգելակելիս ծանրաբեռնվածության հիմնական զանգվածը բաժին է ընկնում առջևի անիվներին այն դեպքում, երբ հետևի անվադողերի վրա ծանրաբեռնվածությունը նվազում է։ Դա հանգեցնում է նրան, որ հետևի անիվները պարզապես կարող են բլոկավորվել։ Այս խնդիրը լուծվում է երկու եղանակով. սկավառակների վրա կոճղակների ճնշման ուժգնության ավտոմատ կարգավորմամբ և հետին անիվների արգելակային սկավառակների տրամաչափի նվազեցմամբ։ Այս համակարգն օգտագործվում է նաև շրջադարձերում արգելակելիս, երբ ավտոմեքենան «սահում է» կողքի անիվների վրա։ Այս դեպքում ամեն ինչ ավելի բարդ է և պահանջվում է բոլոր անիվների արգելակման սկավառակների վրա կոճղակների ճնշման ուժգնության կարգավորում։
Վարի գեղ (Ակնի գավառ)

Վարի գեղ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Ակնի գավառակում։ Գտնվում էր Մաշկերտ գյուղի մոտ, Խալաճյուղ բարձրադիր ժայռի վրա։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղի շրջակայքով հոսում էին սառնորակ և զուլալ աղբյուրներ։ Գյուղը շրջապատված էր բարդիների, թթենիների և այլ ծառատեսակների փարթամ պուրակներով։


== Պատմություն ==
Բնակավայրն հայաբնակ էր մինչև 1915 թվականի Մեծ եղեռնը։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Վարի գեղն ուներ Ս. Սարգիս անունով եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մալայա Բերյոզովկա (գյուղ, Ալեքսանդրիայի շրջան)

Մալայա Բերյոզովկա (ուկրաիներեն՝ Мала Березівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալայա Բերյոզովկա գյուղում բնակվում էր 17 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տրուդիլովո

Տրուդիլովո (ռուս.՝ Трудилово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 35 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սելեզնյովո (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)

Սելեզնյովո (ռուս.՝ Селезнёво), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2278 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բրեկչիա

Բրեկչիա (իտալերեն՝ breccia՝ ջարդել, կոտրատել), հրաբխային փշրաքար, խոշորաբեկոր ապար՝ կազմված տարբեր ապարների անկյունավոր բեկորներից և ցեմենտող նյութից։ Առաջանում է արտածին, ներծին գործոնների և տեկտոնական շարժընթացների հետևանքով։ Առանձնացվում են նստվածքային, կարստային, քիմիական, հրաբխային, տեկտոնական բրեկչիաներ։ Բրեկչիաների հանքավայրեր կան ՀՀ Կոտայքի և Լոռու մարզերում, հղկված գլաքարերից ու ցեմենտող նյութից կազմված ապարների երանգավորված բրեկչիաների հանքավայր՝ Լոռու մարզի Ուրասար գյուղի մոտ։ Օգտագործվում է շինարարության մեջ։
Լուի Ռենո (իրավաբան)

Լուի Ռենո (ֆր.՝ Louis Renault, մայիսի 21, 1843(1843-05-21)[…], Autun - փետրվարի 8, 1918(1918-02-08)[…], Բարբիզոն), ֆրանսիացի իրավաբան, 1907 թվականի Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (Էռնեստո Մոնետայի հետ)։


== Կենսագրություն ==
Լուի Ռենոն ծնվել է 1843 թվականին Օտյոնում (Ֆրանսիա)։ 1861 թվականին Բուրգունդիայի համալսարանում ստացել է գրականության բակալավրի աստիճան, իսկ 1868-1873 թվականներին այնտեղ դասավանդել է հռոմեական և առևտրային իրավունք։ 1873 թվականից աշխատել է Փարիզի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում, որտեղ 1881 թվականին դարձել է միջազգային իրավունքի պրոֆեսոր։ 1890 թվականին նշանակվել է արտաքին գործերի նախարարության իրավախորհրդատու։ Այդ պաշտոնում նա բազմիցս ներկայացրել է Ֆրանսիան միջազգային հանդիպումներում, այդ թվում՝ Հաագայի երկու խորհրդաժողովներում (1899-1907 թվականներ) և Լոնդոնի ծովային խորհրդաժողովում (1908-1909 թվականներ)։
Լինելով Միջազգային միջնորդ դատարանի հեղինակավոր անդամ` Ռենոն հաճախ ներգրավված էր վեճերի լուծման մեջ, որոնց թվում էին ճապոնական հարկերի գործը (1905 թվական), կասաբլանի գործը (1909 թվական), Սավարկարի գործը (1911 թվական) և այլն։
1907 թվականին Ռենոն Էռնեստո Մոնետայի հետ դարձել Է Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր՝ «որպես Ֆրանսիայում միջազգային իրավունքի իսկական հանճար»։ Արժանացել է նաև Ֆրանսիայի Պատվո լեգեոնի շքանշանի՝ բարձրագույն պարգևի։
Նա մահացել է 1918 թվականին Փարիզին մերձակա իր ամառանոցում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լուի Ռենո - կենսագրություն
Louis Renault (անգլ.) — կենսագրությունը Nobelprize.org կայքում
Մարաթուկ (համույթ)

«Մարաթուկ», ժողովրդական երգի-պարի անսամբլ։ 


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է 1983 թվականին Երևանում՝ Հովհաննես Մկրտիչ (Մգրո) Սարգսյանի (1945–1989) նախաձեռնությամբ (1993 թվականից՝ Մ. Սարգսյանի անվան)։ Անսամբլի գեղարվեստական ղեկավարներ են եղել նաև Ալքեսանդր Կարապետյանը (նաև խմբավար), Երվանդ Թորոսյանը (1993 թվականից), պարուսույց՝ Արտյուշա Կարապետյանը (ՀՀ ժողովրդական արտիստ, 2007), խմբավար՝ Արա Ավագյան։ 
Տարբեր տարիների անսամբլի կազմում երգել են Սահակ Սահակյանը, Սուսաննա Սիրադեղյանը, Ալեքսանդր Քոչարյանը, Ռադիկ Ալավերդյանը, Վարյա Մայլյանը, Մարգարիտա Մելքոնյանը և ուրիշներ։ Երգացանկում եղել են հետևյալ ստեղագործությունները՝ «Հանինա», «Բոբիկ ջուր մի երա», «Խորոտ յար», «Համբարձման երկուշաբթին», «Սուրբ Կարապետ վանքին մոտիկ», «Գևորգ Չաուշի հիշատակին», «Քաջ Նժդեհ», «Ի զեն հայեր», «Բիթլիս քաղաք շատ լեռնային», «Ձայն տուր ով ֆեդա» և այլ երգեր։ 
Համերգներով հանդես է եկել ԱՄՆ-ում, Սիրիայում, Լիբանանում, Բուլղարիայում, Ֆրանսիայում, Բելգիայում, Հոլանդիայում և այլուր։ 
2014 թվականին «Մարաթուկ»-ից առանձնացել է «Մարաթուկցիներ» անսամբլը (խմբավար՝ Արա Ավագյան, հիմնադիր-անդամներ՝ Գառնիկ Մելքոնյան, Ռաֆիկ Հակոբյան, Լևոն Մկրտչյան, Համբարձում Ղազանչյան, Արամայիս Դավթյան) և գործում է ինքնուրույն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
30-ամյա «Մարաթուկ» համույթը կրկին համախմբվել է. «Մենք պարտավոր ենք լինել ժողովրդի մեջ ու հաստատ կլինենք»
Մարաթուկ անսամբլ - Թող լինին ազատ
«Մարաթուկ» անսամբլ - Հանինա
Ռոդենի թանգարան (Փարիզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռոդենի թանգարան (այլ կիրառումներ)Ռոդենի թանգարան (ֆր.՝ Musée Rodin), արվեստի թանգարան Փարիզում, որտեղ պահվում է ֆրանսիացի քանդակագործ Օգյուստ Ռոդենի աշխատանքների ամենամեծ հավաքածուն։ Թանգարանը բացվել է 1919 թվականին։ Գտնվում է Փարիզի 7-րդ շրջանում՝ Բիրոնի պալատում, որը կառուցվել է 1727-1732 թվականներին ճարտարապետ Ժակ-Անժ Գաբրիելի նախագծով։
1926 թվականին, ներառվելով պատմական հուշարձանների ցանկում, Բիրոնի պալատը վերանորոգման է ենթարկվում, որպեսզի ավելի ամրապնդվի պալատի թանգարանային դերը։ Վերանորոգման վերջին նախագիծը կազմվել է 2012 թվականին։
1904 թվականից շենքում ապրել են տարբեր նկարիչներ, քանդակագործներ, այդ թվում նաև Օգյուստ Ռոդենը (1908-1917)։ Ռոդենի ջանքերի շնորհիվ՝ շենքը չի քանդվել, իսկ 1916 թվականին ընդունվել է որոշում, որի համաձայն շենքում հավաքվել են Ռոդենի գործերը, ինչպես նաև նրա կյանքին ու գործունեությանը նվիրված փաստաթղթեր։ Թանգարանում կան ավելի քան 6.600 քանդակ, 8.000 լուսանկար, արվեստի 7.000 այլ գործեր։
Բացի Ռոդենի բազմաթիվ գործերից՝ թանգարանում պահվում են Ռոդենի սիրած կնոջ՝ Կամիլ Կլոդելի աշխատանքները։ Թանգարանում է գտնվում նաև Ռոդենի՝ գեղանկարչական գործերի անձնական հավաքածուն, այդ թվում՝ Վան Գոգի վրձնին պատկանող գործեր։ Թանգարանում է գտնվում հանրահայտ «Մտածողը»։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Տես նաև ==
Ռոդենի թանգարան (Ֆիլադելֆիա)


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Դմիտրենկի (գյուղ, Գայսինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴմիտրենկիԴմիտրենկի (ուկրաիներեն՝ Дмитренки), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Գայսինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1735 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դմիտրենկի գյուղում բնակվում էր 272 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,094 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2893,62 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լուսաբաց (ֆիլմ, 1933)

Լուսաբաց (գերմ.՝ Morgenrot), ռեժիսոր Գուստավ Ուչիցկու գերմանական գեղարվեստական ֆիլմը։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1933 թվականի փետրվարի 2-ին՝ Ադոլֆ Հիտլերի իշխանության գրավումից անմիջապես հետո, և այդ պատճառով էլ այն երբեմն անվանում են Երրորդ ռայխի առաջին ֆիլմը։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը, որի գործողությունները տեղի են ունենում Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին, պատմում է գերմանական սուզանավի անձնակազմի ճակատագրի մասին։ Ֆիլմի կենտրոնական էպիզոդում, երբ սուզանավն ընկած է 60 մետր խորությամբ հատակին, և անձնակազմի 10 անդամներից կարող էին փրկվել միայն ութը, վճռվում է հետևյալ հարցը․ ո՞վ պետք է զոհաբերի իրեն։ Սուզանավի հրամանատարը և նրա առաջին օգնականը պատրաստ են զոհել իրենց, բայց նավի անձնակազմը հրաժարվում է կատարել հրամանը և փրկվել այդպիսի գնով․ «Փրկվում ենք բոլորս կամ ոչ ոք։»։ Ի պատասխան դրան՝ հրամանատարի օգնականը բացականչում է․ «Ինչպիսի՜ մարդիկ։ Ես կարող եմ Գերմանիայի համար մահանալ տասը, հարյուր անգամ։», իսկ գլխավոր հերոսն արտասանում է Երրորդ ռայխի լեգենդար խոսքը․ «Հնարավոր է՝ մենք՝ գերմանացիներս, ապրում ենք ոչ շատ լավ, բայց մենք կարողանում ենք գեղեցիկ մահանալ։ Մենք բոլորս կմնանք այստեղ»։
Ֆիլմի հանգուցալուծումն սկսվում է, երբ նավաստիներից մեկը, իմանալով, որ իր ընկերուհին սիրում է սուզանավի հրամանատարի առաջին օգնականին, ինքնասպանություն է գործում։


== Գլխավոր դերերում ==
սուզանավի կապիտան – Ռուդոլֆ Ֆորսթեր
Ֆրեդերիկսի առաջին օգնականը – Fritz Genschow
կապիտանի մայրը  – Ադել Սանդրոք
հաուպտման Կոլխ – Էդուարդ ֆոն Վինտերշտայն


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Кинопропаганда явная и скрытая // Дятлева Г. В. Искусство Третьего рейха — Ростов-на-Дону: Феникс, 2013. — С. 214—215.
Morgenrot (անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում