armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Խաղեր

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խաղեր (այլ կիրառումներ)Խաղեր ժողովրդական, սերնդեսերունդ ավանդաբար հաղորդվող հասարակական ժամանցի ձևեր։ Այլաբանորեն արտահայտում են հասարակական, քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական, կենցաղային, ծիսական, սովորութային և այլ երեույթներ, մարդու գործունեությունը վերարտադրելով զանազան կերպավորումներով։ Լինում են թատերա-կրկեսային, սպորտային (տես ակորտային խաղեր), ռազմական, ծիսական, կենցաղային, մտավոր և այլ բնույթի։ Լայն առումով ընդգրկում են նաև երգերը, պարերը, կատակները, ծաղր ու ծանակը։ Երբեմն միանգամից ներկայացնելով հասարակական կյանքի մի քանի բնագավառ՝ ուղեկցվում են ասմունքով, երգերով ու պարերով։ Կատարման բարդությամբ համապատասխանում են տարբեր սեռա-տարիքային խմբերի, ըստ այդմ, նպաստում նրանց մտավոր ու ֆիզիկական զարգացմանը և նախապատրաստում անցումը հաջորդ հասակային դասին։ Երբեմն միևնույն խաղը ազգագրական տարբեր շրջաններում կատարվում է տեղական դրսևորումներով։
Հայաստանում խաղերն ընթացել են խիստ մշակված կանոններով, որոնք ժամանակի ընթացքում, մասնակիցների փոխադարձ պայմանավորվածությամբ, փոփոխվել են։ Սակայն կանոնների միտումնավոր խախտումները (հատկապես ռազմա-սպորտային խաղերում), ենթարկվելով հասարակական պարսավանքի, կանխվել են։ Կանոնները, անհատի մեջ զարգացնելով բարոյական բարձր հատկանիշներ (հայրենասիրություն, ազնվություն, մարդասիրություն, ընկերասիրություն, նվիրվածություն են), նպաստել են մարդու բարոյական կերպարի ձևավորմանը։
Տարվա տարբեր եղանակներին (դրանցից բխող պայմանների համապատասխան) կատարվել են տարբեր խաղեր։ Ձմռանը գերակշռել են օդաներում և հասարակական այլ վայրերում կատարվող մտավոր խաղերը, գարնանը և ամռանը՝ հիմնականում կրոնական և ժողովրդական տոներին (զատիկ, համբարձում, բարեկենդան և այլն) կատարվող սպորտային, կրկեսային և այլ խաղեր։ Հայկական որոշ խաղերում արտացոլվել է դեռես տոհմացեղային հասարակությունում սկզբնավորված հասակակիցների միությունների գործունեությունը, որ հատկապես ցայտուն է դրսևորվել պատանիների ու աղջիկների խմբերում։ Տոհմի ներսում հասակային միությունները կերակրելու, խնամելու պարտականությունը, աստիճանաբար կորցնելով անհրաժեշտությունը, փոխվել է որոշակի օրերի (կաղանդի, բարեկենդանի, ծննդյան և այլ տոների) խաղացող խմբերի զվարճության համար ժողովրդից սննդամթերք և դրամ հավաքելու սովորույթով, որը կատարվում էր հատուկ արարողությամբ։ Խաղերն արտացոլել են նաև նվաճողների և շահագործողների դեմ մղած պայքարի տեսարաններ։ Դրանք նույնպես կատարվելով հիմնականում տոներին, ընդ որում՝ դիմակավորված, եղել են կիսակրկեսային, կիսակատակային յուրօրինակ ներկայացումներ, որոնցում այլաբանորեն բացահայտվել է ժողովրդի ատելությանն արժանացած անձանց (խաներ, փաշաներ) բացասական էությունը, ցույց տրվել ժողովրդի բարոյական բարձր հատկությունները։ Այժմ որոշ խաղեր, մասնագիտորեն մշակվելով, վերածվում են պարերի, կրկեսային համարների և սպորտային խաղերի։


== Գրականություն ==
Բդոյան Վ., Հայ ժողովրդական խաղեր, հ. 1, Ե., 1963։
Տեղ (գյուղ)

Տեղ, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզում՝ հայ-ադրբեջանական շփման գծին։


== Աշխարհագրություն ==
Տեղ գյուղը գտնվում է Գորիս քաղաքից մոտ 12 կմ դեպի հյուսիս-արևելք՝ Գորիս-Ստեփանակերտ նախկին մայրուղու վրա, ծովի մակարդակից մոտ 1350-1400 մ բարձրության վրա։ Մարզկենտրոն Կապան քաղաքից հեռու է մոտ 101 կմ։


== Պատմություն ==
Ըստ պատմական վկայության, Տեղ գյուղը հիմնել է Սյունիքի թագուհի Շահանդուխտ II-ը՝ X դարում։ Մինչ այդ, Տեղի տարածքում եղել է քարանձավային բնակատեղի, որի մոտակայքում IV-V դդ կառուցվել է սբ. Գևորգ եկեղեցին։ Ուշ միջնադարում Տեղը եղել է մելիքանիստ գյուղ։
Դըգ անվանումով ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Զանգեզուրի գավառի, իսկ 1930 թվականից` Գորիսի շրջանի։ 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Սյունիքի մարզի մեջ, 2016 թվականից խոշորացված Տեղ համայնքի կենտրոնն է։


=== Պատմամշակութային հուշարձաններ ===

Տեղում կանգուն Ս. Գևորգ եկեղեցին ունի թաղածածկ դահլիճի հորինվածք և կառուցված է սրբատաշ խոշոր քարերից։ Շենքի տարածքը բաղկացած է 2 մասից։ Հնագույնը՝ արևելյանը, կառուցված է վաղ միջնադարում (IV-V դարերում), իսկ արևմտյան հատվածը կցվել է 1737 թ.-ին։ Տեղից մոտ 3 կմ հարավ-արևելք գտնվում է «Սըռնեզցի» կոչվող եկեղեցին։ Այն կառուցված է սրբատաշ բազալտից և լավ է պահպանվել։  Գյուղի մեջ գտնվում են ուշ միջնադարի հայկական բնակելի ճարտարապետության արժեքավոր հուշարձաններ. Մելիք-Բարխուդարյանների «Ամարաթը» (1783 թ.), «քարե օթախը» (թաղածածկ սենյակներից բաղկացած բնակելի համալիր), մի շարք գլխատներ։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Տեղի մշտական բնակչությունը կազմել է 2443, առկա բնակչությունը` 2044 մարդ։ Գյուղը պատմության ընթացքում ըստ բոլոր հայտնի տվյալների բնակեցված է եղել բացառապես հայերով։
Տեղի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է անասնապահությամբ, դաշտավարությամբ, պտղաբուծությամբ, կարտոֆիլի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։ Խորհրդային շրջանում լայն տարածում են ունեցել նաև ծխախոտագործությունը և ճակնդեղի մշակումը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Սյունիքի մարզպետարանի կայքում Archived 2014-01-29 at the Wayback Machine.
Համայնքի ղեկավարի Էջը Սյունիքի մարզպետարանի կայքում Archived 2014-01-29 at the Wayback Machine.
Կամո Առաքելյան

Կամո Ալբերտի Առաքելյան (հունվարի 2, 1964(1964-01-02), Մարտակերտ, ԼՂԻՄ, ԽՍՀՄ), խորհրդային հայ դերասան։


== Կենսագրություն ==
Կամո Առաքելյանը ծնվել է 1964 թվականի հունվարի 2-ին Մարտակերտ քաղաքում։ 1982 թվականից՝ Ստեփանակերտի դրամատիկական թատրոնի դերասան։ 1992 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը (ղեկավար` Ռ. Ջրբաշյան) և ստացել դրամատիկ թատրոնի ու կինոյի դերասանի որակավորում։


== Դերերը թատրոնում ==


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Supernova

'Supernova , գերմանական ինդաստրիալ-մետալ Oomph! խմբի առաջին սինգլն է Ego ալբոմից։ Թողարկվել է 2001 թ. մայիսի 14-ին։ 
Երգացանկ՝

Supernova
Viel zu tief
Supernova (Space Jazz Dub)
Multimedia Track
Սիրիցի

Սիրիցի (ռուս.՝ Сырицы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 45 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ասպրիեռ

Ասպրիեռ (ֆր.՝ Asprières), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 683 մարդ, բնակչության խտությունը` 39.96 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17.09 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 480 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 120 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 45 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 376 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 264-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 112։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,2 %։ 264 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 249 անձ (132 տղամարդ և 117 կին)։ Գործազուրկ են եղել 15 անձ (8 տղամարդ և 7 կին)։ 112 անաշխատունակներից 20-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 56-ը` թոշակառուներ, իսկ 36-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(9090) Չիրոտենմոնդայ

(9090) Չիրոտենմոնդայ (անգլ.՝ Chirotenmondai), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,746726 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4803 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0132 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1662,73 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,216512 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,75° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9090) Չիրոտենմոնդայ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Արտարժույթի շուկա

Արտարժույթի շուկա, տնտեսական հարաբերությունների հատուկ ոլորտ, որտեղ իրականացվում են օտարերկրյա արժույթի և դրանցով արտահայտված վճարման փաստաթղթերի (չեկեր, մուրհակներ, դրամական փոխանցումներ և այլն) գնման, վաճառքի, ձոխանակման գործառնություններ։ 
Համաշխարհային արտարժույթի շուկան, որը կազմավորվում է տարբեր երկրների բանկերի թղթակցական կապերի միջոցով, այն մեխանիզմն է, որի միջոցով իրականացվում են միջազգային դրամական հաշվարկները։ Որոշ երկրներում օտարերկրյա արժույթի առուծախը կատարում են ոչ միայն բանկերը, այլև բորսաները։ 
Ըստ ռեժիմի, արտարժույթի շուկաները կարող են լինել ազատ (այն երկրներում, ուր չկան ընթացիկ գործառնությունների գծով արժութային սահմանափակումներ) և անազատ (այնտեղ, ուր այդ սահմանափակումները գոյություն ունեն)։ Այն երկրներում, ուր արժութային սահմանափակումներ կան, վալյուտային գործառնությունները կատարվում են միայն պաշտոնական, Արտարժույթի շուկա այսինքն հատուկ լիազորված կազմակերպությունների կողմից։
Օիտմե

Օիտմե (էստ․՝ Oitme), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լեիսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 17 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բարբարա Ստրոցցի

Բարբարա Ստրոցցի (իտալերեն՝ Barbara Strozzi, կամ իտալերեն՝ Barbara Valle, օգոստոսի 6, 1619(1619-08-06), Վենետիկ, Վենետիկի հանրապետություն - նոյեմբերի 11, 1677(1677-11-11), Պադովա, Վենետիկի հանրապետություն), իտալացի երգչուհի (սոպրանո), մականունը «Վիրտուոզ» (իտալերեն՝ Virtuosissima), դերասանուհի, երգահան բարոկկո դարաշրջանի։


== Կենսագրություն և ստեղծագործականություն ==
Բարբարա Ստրոցցին որդեգրված (գուցե արտամուսանական կապերից ծնված) դուստրն է Ֆլորենցիայի հայտնի Ստրոցցի ընտանիքի ներկայացուցիչ` բանաստեղծ Ջուլիո Ստրոցցիի, որն ինքն էլ արտամուսնական կապերից ծնված տղա էր։ Սովորել է Ֆրանչեսկո Կավալլիի մոտ։ Դարաշրջանի առաջին երաժիշտներից էր, ով սկսեց հրապարակել իր հեղինակային ստեղծագործությունները առանձին, այլ ոչ թե ժողովածուներում։ Նա իրեն ամբողջովին նվիրում է կամերային վոկալի արվեստին, գրում էր մադրիգալներ, կանտատներ, սոպրանոյի համար արիետաներ, նվագում էր կլավեսին և լյուտնյա, զարգացնելով Կլաուդիո Մոնտեվերդիի ավանդույթները։ Նրա ստեղծագործությունների տեքստերի մեծ մասը պատկանում են իրեն որդեգրող հորը և նրա ընկերներին (որոնցից շատերը Բարբարա Ստրոցցիի սիրեկաններն էին)։


== Աշխատանքներ ==
Մադրիգալների առաջին գիրքը Ջուլիո Ստրոցցիի ստեղծագործությունների հիման վրա, նախատեսված երկու, երեք, չորս կամ հինգ ձայնի համար (1644)
Կանտատներ, արիետաներ և դուետներ, մեկ կամ երկու ձայնի համար նախատեսված (1651)
Կանտատներ և արիետաներ, նախատեսված մեկ, երկու և երեք ձայնի համար (1654)
Սուրբ երաժշտական էֆեկտներ (Sacri musicali affetti), գիրք I (1655)
Quis dabit mihi (1656)
Արիետա մենակատարներ համար (1657)
(Diporte di Euterpe) կամ Կանտատներ և արիետաներ մենակատարների համար (1659)
Արիաներ մենակատարների համար (1664)Բարբարա Ստրոցցիի աշխատանքները վերահրատարակվում և օգտագործվում են մինչև օրս։


== Գրականություն ==
Rosand E. The Voice of Barbara Strozzi// Women Making Music/ Ed. J.M. Bowers, J. Tick. Champagne-Urbana: University of Illinois Press, 1986, p. 168—190


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ноты на Choral Public Domain Library
Լուքսոր (մուհաֆազա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լուքսոր (այլ կիրառումներ)Լուքսորի մարզ (արաբ․՝ الأقصر‎‎‎), Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության 29 մուհաֆազաներից մեկը։ Լուքսորի մաուֆազայի վարչական կենտրոնը համարվում է համանուն քաղաքը, որը հանդիսանում է նաև վարչական միավորի ամենախոշոր բնակավայրը։ Մուհաֆազան դեպի ծով ազատ ելք չունի։
Մաուֆազան զբաղեցնում է 2960 կմ² տարածք և համարվում է 21-րդ ամենամեծ վարչական միավորը երկրի ներսում։ Համարվում է Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության զբոսաշրջային գլխավոր մարզերից մեկը։


== Վարչական բաժանում ==
Մաուֆազան իր հերթին բաժանված է 2 շրջանների, որոնցից մի քանիսը ունեն քաղաքային կարգավիճակ։ 2 շրջաններն իրենց հերթին բաժանված են 142 գյուղական բնակավայրերի.

ալ-Բողդադի (արաբ․՝ إل بغدادي‎‎‎)
Նյու Թիբա (արաբ․՝ لقادمون الجدد‎‎)


== Բնակչություն ==
2014 թվականի տվյալներով մաուֆազայի ընդհանուր բնակչությունը կազմում է 1,119,222 մարդ։ Այդ ցուցանիշով այն գրավում է 22-րդ տեղը Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության մարզերի շարքերում։ Բնակչության միջին խտությունը կազմում է 152,47 մարդ/կմ²։
Հիմնական բնակիչները արաբներն են, որոնք իսլամի դավանողներ են։ Մյուս խոշոր ազգային փոքրամասնություններն են բեդվիններն ու նուբիացիները։
Լուքսորի մուհաֆազայի պաշտոնական լեզուն արաբերեն է, որը աֆրասիական ընտանիքի սեմական լեզվախմբին պատկանող լեզու է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Նշումներ ==
Ռավազինիի մրջյուն

Ռավազինիի մրջյուն (լատ.՝ Myrmica ravasinii), մրջյունների ընտանիքին պատկանող միջատ։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Բավականին խոշոր մրջյուններ են, որոնց աշխատավոր առանձնյակների մարմնի երկարությունը 5,9-6,5 մմ է․ էգերինը 7,8-8,1 մմ է, իսկ արուներինը՝ 6,5-7,0 մմ։ Աշխատավոր մրջյունների գլուխը և առաջնամեջքը կարմրավուն են, փորիկը՝ մգացած, իսկ սեռական առանձնյակները գրեթե միատարր մուգ դարչնագույն են կամ սև։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Ալբանիայում, Հարավսլավիայում, Թուրքիայում, Վրաստանում և Հայաստանում։ Հայտնաբերվել է միայ Հայաստանի կենտրոնական մասում՝ Արզական և Աղավնաձոր գյուղերի մոտակայքում (Կոտայքի մարզ)։


== Էկոլոգիա ==
Ապրում են անտառեզրերին, կաղնու անտառի բացատաում և ծովի մակարդակից 1700-1800 մ բարձրությունների վրա։ Հասարակական միջատներ են, գաղութները բաղկացած են մի քանի հարյուրից մինչև մի քանի հազար առանձնյակներից։ Բները պատրաստում են քարերի տակ։ Թևավոր սեռական առանձնյակները հայտնաբերվել են օգոստոսին։ Սնվում են անողնաշար կենդանիներով և նրանց դիերով, օգտագործում են նաև լվիճների մեղրացողը։


== Պահպանություն ==
Հանրապետությունում սահմանափակ արեալով հազվագյուտ տեսակ է, որը Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով ներկայումս գնահատվում է որպես վտանգված տեսակ։
Հայտնի են մի քանի գաղութներ։
Թվաքանակի փոփոխության միտումները բացահայտված չեն։
Վտանգման հիմնական գործոններն են անտառահատումները և անտառտնտեսություններում լայն ազդեցությամբ միջատասպանների օգտագործումը։
Պահպանվում է «Արզական–Մեղրաձոր» արգելավայրում։


== Ծանոթագրություններ ==
Օլդոս Հաքսլի

Օլդոս Լեոնարդ Հաքսլի (անգլ.՝ Aldous Leonard Huxley, հուլիսի 26, 1894(1894-07-26)[…], Գոդալմինգ, Սյուրեյ, Միացյալ Թագավորություն - նոյեմբերի 22, 1963(1963-11-22)[…], Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), անգլիացի արձակագիր, բանաստեղծ։ Հեղինակ է մոտ հինգ տասնյակ գրքի, որոնցից ամենահայտնիներն են «Չքնաղ նոր աշխարհ» (անգլ.՝ Brave New World, 1932) նշանավոր հակաուտոպիստական երգիծական վեպը և «Իմացության դարպասները» (անգլ.՝ The Doors of Perception, 1954) փիլիսոփայական-փաստագրական երկը, որտեղ նա նկարագրում է փսիխոդելիկներ օգտագործելու իր փորձառությունը։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Օքսֆորդի համալսարանը (1921)։ Եղել է գրական ու թատերական քննադատ։ Գրական գործունեությունն սկսել է բանաստեղծությունների ժողովածուներով (1916 և 1918), որոնցում ժխտում է իրական աշխարհի գեղեցկությունն ու ներդաշնակությունը։ «Դեղին Քրոմը» (1921), «Խեղկատակների շուրջպար» (1923) և «Կոնտրապունկտ» (1928) վեպերում քննադատել է այպես կոչված՝ կեղծ մտավորականության «երեսպաշտությունը», «հոգեկան սնանկությունը»։


== Անձնական կյանք ==
Հաքսլին ամուսնացել է բելգիուհի Մարիա Նիսի հետ (1899 սեպտեմբերի 10 - 1955 փետրվարի 12) 1919 թվականին։ 1920 թվականին ծնվել է նրանց որդի Մեթյուն, որը դարձավ հայտնի համաճարակաբան։ 1955 թվականին Մարիան մահացավ կրծքի քաղցկեղից։
1956 թվականին Հաքսլին ամուսնացավ գրող Լորա Արչերի հետ (1911-2007)։
Չնայած միստիցիզմի հանդեպ հետաքրքրությանը՝ Հաքսլին իրեն համարում էր ագնոստիկ։
Հաքսլիի պահպանված ձեռագրերի մեծ մասը գտնվում են Լոս Անջելեսի Կալիֆորնիական համալսարանում։ Որոշ ձեռագրեր գտնվում են Սթենֆորդի համալսարանի գրադարանում


== Ստեղծագործություններ ==
«Դեղին Քրոմը», Crome Yellow — 1921
«Այս անպտուղ տերևները» Those Barren Leaves — 1925
«Չքնաղ նոր աշխարհ», Brave New World — 1932 (հայերեն հրատարակվել է 2017 թ․, Զանգակ հրատարակչության կողմից, Լիլիթ Հայրապետյանի թարգմանությամբ)
«Կույրը Գազայում», Eyeless in Gaza — 1936
«Շատ տարիներ անց», After Many a Summer Dies the Swan — 1939
«Ինչպես վերականգնել տեսողությունը», The Art of Seeing — 1943
«Time Must Have a Stop», — 1945
«Հավերժական փիլիսոփայություն», — 1946
«Հանճար և աստվածուհի» — 1955
«Դրախտ և դժոխք», Heaven and Hell — 1956
«Վերադարձ դեպի չքնաղ նոր աշխարհ», Brave New World Revisited — 1958
«Կղզի», Island — 1962


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հատված «Չքնաղ նոր աշխարհ» վեպից
Օլդոս Հաքսլին Զանգակ հրատարակչությունում
Նիկոս Կազանձակիս

Նիկոս Կազանձակիս (հուն․՝ Νίκος Καζαντζάκης, փետրվարի 18 (մարտի 2), 1883, Հերակլիոն - հոկտեմբերի 26, 1957(1957-10-26)[…], Ֆրայբուրգ իմ Բրայսգաու, Բադեն-Վյուրթեմբերգ, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), հույն գրող։
Առաջին ստեղծագործություններն են «Օձը և շուշանը» (1906) վիպակը, «Լուսանում է» (բեմ. 1907), «Զոհաբերություն» (1910) պիեսները։ 1925-1929 թվականներին երեք անգամ այցելել է ԽՍՀՄ։ Ողջունել է Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը («Ինչ տեսա Ռուսաստանում», 1928, «Մոսկվան կոչ արձակեց», 1931, ֆրանսիական, հունական. «Տոդա Ռաբա», 1934)։
«Քրիստոսը կրկին է խաչվում» (շվեդական հրատարակչություն 1950 թ., հունական հրատարակչություն 1954, հայերեն հրատարակչություն 1965), «Վերջին գայթակղությունը» (1955, հունարեն) և «Կապիտան Միխալիսը։ Մահ կամ ազատություն» (1953) վեպերում արտահայտված է բողոք ընդդեմ բուրժուական հարաբերությունների և կրոնական կեղծ բարեպաշտության։
«Հույն Զոռբան կամ Ալեքսիս Զոռբայի կյանքն ու բարքը» գիրքը շատերի կարծիքով Նիկոս Կազանձակիսի լավագույն ստեղծագործությունն է։ Այն դասվել է համաշխարհային գրականության բոլոր ժամանակների հարյուր լավագույն գրքերի շարքում։ Գրքի հիման վրա նկարահանվել է Միխալիս Կակոյանիսի «Հույն Զոռբան» եռակի օսկարակիր ֆիլմը։
1947 թվականից ապրել է Ֆրանսիայում և ԳՖՀ-ում։ Խաղաղության միջազգային մրցանակի դափնեկիր է (1956)։


== Գրականություն ==
Prevelakis P. Nikos Kazantzakis and His Odyssey. A Study of the Poet and the Poem. New York։ Simon and Schuster, 1961
Kazantzakis H. Nikos Kazantzakis. A biography based on his letters. New York։ Simon and Schuster, 1968 (переизд. 1983)
Bien P. Nikos Kazantzakis. New York։ Columbia UP, 1972
Levitt M.P. The Cretan Glance, The World and Art of Nikos Kazantzakis. Columbus։ Ohio State UP, 1980
Μαράς Σ. Νίκος Καζαντζάκης. Τέχνη και Μεταφυσική. Αθήνα, 1988
Bien P. Kazantzakis. Politics of the Spirit. Princeton։ Princeton UP, 1989
Wilson C., Dossor H.F. Nikos Kazantzakis. Nottingham։ Paupers, 1999
Middleton D.J.N. Novel Theology։ Nikos Kazantzakis’s Encounter with Whiteheadian Process Theism. Macon։ Mercer UP, 2000
Owen L. Creative Destruction։ Nikos Kazantzakis and the Literature of Responsibility. Macon։ Mercer UP, 2003
Middleton D.J.N. Scandalizing Jesus?։ Kazantzakis’s 'Last Temptation of Christ' Fifty Years On, New York։ Continuum, 2005


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Հույն Զոռբան» հայերեն թարգմանությամբ (թարգմանիչ՝ Շամրիկ Խաչատրյան), էջ՝ 11-94։
Թանաքաձուկ

Թանաքաձուկ (լատ.՝ Sepia), տասնոտանիների կարգի գլխոտանի փափկամորթների սեռ։ Մարմինը երկարավուն է (մինչև 25 սմ), բաժանված գլխի և իրանի։ Կողքերին ունի լողակներ, բերանի շուրջը՝ ութ «ձեռքեր», որոնք կրում են ծծիչներ։ Ծայրերում լայնացած երկու ավելի երկար «ձեռքերը» ծառայում են որսը բռնելուն։ Իրանը ծածկված է թիկնոցով, որի տակ գտնվում է խեցին։ Թանաքագեղձի (ուղիղ աղիքի հավելված) արտադրած սեկրետը՝ սեպիան, ինքնապաշտպանության միջոց է, ջուրը գունավորում է և ապակողմնորոշում թշնամուն։ Վարում է հատակային կյանք, լողում է դանդաղ։ Ապրում է տաք և արևադարձային ծովերում։ Միսն օգտագործվում է որպես սննդանյութ։  Թանաքագեղձի սեկրետը կիրառվում է գեղանկարչության մեջ որպես կայուն, մուգ դարչնագույն ներկանյութ։
Նիկոլայ Սիդելնիկով

Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Սիդելնիկով (ռուս.՝ Никола́й Никола́евич Сиде́льников, հունիսի 5, 1930(1930-06-05), Տվեր, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 20, 1992(1992-06-20), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային կոմպոզիտոր, ՌՍՖՍՌ ժողովրդական արտիստ (1992 թ.):


== Կենսագրություն ==
Նիկոլայ Սիդելնիկովը ծնվել է 1930 թվականի հունիսի 5-ին Տվերում։ 1957 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիան՝ Եվգենի Մեսների դասարանը, ասպիրանտուրան՝ Յուրի Շապորինի դասարանը, 1958 թվականից եղել է Շապորինի և Արամ Խաչատրյանի ասիստենտը, 1961 թվականից Մոսկվայի Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիայում վարել է կոմպոզիցիայի դասարանը։ Եղել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի առաջատար պրոֆեսորներից (1981 թվականից) դասավանդման տեսության և պրակտիկայի իր յուրահատուկ մեթոդով։ Նրա դասարանն են ավարտել բազում երիտասարդ կոմպոզիտորներ, որոնք հետագայում դարձել են ճանաչված անուններ, այդ թվում՝ Վյաչեսլավ Արտյոմով, Էդուարդ Արտեմև, Դմիտրի Սմիրնով, Վլադիմիր Տարնոպոլսկի, Վլադիմիր Կոմարով, Մարկ Մինկով, Վլադիմիր Մարտինով, Իվան Սոկոլով, Իրաիդա Յուսուպովա, Ջամիլյա Ջազիլբեկովա, Տատյանա Կոմարովա, Սերգեյ Պավլենկո, Վլադիմիր Բիտկին, Ալեքսանդր Ուդալցով, Կիրիլ Ումանսկի, Անտոն Ռովներ և այլք։
Սիդելնիկովը մահացել է 1992 թվականի հունիսի 20-ին։ Թաղված է Մոսկվայի Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը։


== Ընտրված գործեր ==
Ալ ծաղիկ, օպերա, ըստ՝ Սերգեյ Ակսակովի (1974)
Գաղտնի զրույցներ, կանտատա երգչախմբի և ժողովրդական տեքստերի համար (1975 թ.)
Чертогон, օպերային դիալոգ ըստ Նիկոլայ Լեսկովի, Շվայտություն, Զարթխում (1978- 1981 թթ.)
Վազք, օպերա ըստ Միխայիլ Բուլգակովի (1987 թ.)
Ստեպան Ռազին, բալետ
6 սիմֆոնիա
Ռուսական հեքիաթներ, համերգ 12 կատարողների համար (1968 թ.)
Ռոմանսերո սիրո և մահվան մասին (Գարսիա Լորկայի «Գնչուական ռոմանսերո» բանաստեղծության հիման վրա, 1981 թ.), խառը երգչախմբի և գործիքների համար
Սիչուան էլեգիաներ, խառը երգչախմբի, ֆլեյտայի, տավիղի և վիբրաֆոնի համար (1980 թ.)
Սիչուան էլեգիաներ կամ մտքեր՝ ուղղված ընկերոջը (երկրորդ տետր), խառը երգչախմբի, մենակատարների և գործիքային համույթի համար (1984 թ.)


== Ֆիլմագրություն ==


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
ՌՍՖՍՌ ժողովրդական արտիստ (փետրվարի 4, 1992 թ.)
Գլինկայի անվան ՌՍՖՍՌ պետական մրցանակ (1984 թ.)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Academic.ru: биография Н. Н. Сидельникова
Мемориальная веб-страница Archived 2009-06-26 at the Wayback Machine.(ռուս.),(անգլ.)
Սյուղութ

Սյուղութ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սարանար (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սարանար (այլ կիրառումներ)Սարանար, լեռնագագաթ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում, Սևանի լեռների կենտրոնական մասում, Գեղամասար գյուղից 4,5 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Բարձրությունը 3076 մ է։ Լանջերից սկիզբ է առնում համանուն գետակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Բջնի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Բջնիի Սուրբ Աստվածածին վանք, գտնվում է Հայաստանի Կոտայքի մարզի Բջնի գյուղի հյուսիսային եզրին։


== Պատմություն ==
1031 թվականին վանքը հիմնադրել ու Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին կառուցել է Գրիգոր Մագիստրոս Պահլավունին և, Պետրոս Ա Գետադարձ կաթողիկոսի ու Հովհաննես Սմբատ թագավորի հրամանով, այստեղ եպիսկոպոսական աթոռ հաստատել։ Բջնիի Սուրբ Աստվածածին վանքի թեմը տարածվել է Սևանա լճից մինչև Ախուրյան գետը, Գուգարքից մինչև Բջնի։
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին գմբեթավոր դահլիճ է։ Բազմանիստ թմբուկը պսակվում է հովհարաձև տանիք ունեցող գմբեթով։ Գիպսե շքեղ շրջանակով երիզված Ավագ խորանի կենտրոնի խորշը եկեղեցու ճարտարապետական և հարդարանքի առանձնահատկություններից մեկն է։ Հարկ է նշել նաև պատերի երկայնքով ձգված քարե բարձակային դարակները։ Ենթադրվում է, որ նրանք նախատեսված էին վանքում ստեղծված բազմաթիվ ձեռագրերի համար։ Սուրբ Աստվածածին վանքը, որը հայտնի էր նաև «Մագիստրոսի ճեմարան» անվամբ, միջնադարյան հայ գրչության կենտրոն է եղել։ Վանքը մեծ համբավ ձեռք բերեց XII դ., Գրիգոր Մագիստրոսի որդի, Հայոց կաթողիկոս Գրիգոր Գ․ Պահլավունու օրոք։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հայաստանյաց Առաքելական եկեղեցի, Կոտայքի թեմ(չաշխատող հղում)
Ավետարան (5070)

Ավետարան (5070), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5070 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1574 կամ 1594 թվականին Հակոբ քահանա գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Մըրմայթը (կին)։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21x16 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 271 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի ավետարանիչ 4, խորան 7, կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակն ունի 2 էջ, գրված է թղթի վրա՝ բոլորգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, կոստղապատ, ականակուռ 4 անկյունազարդերով, աստառը՝ կարմիր մետաքս, սպիտակ, շերտազարդ կտավ։ Հիշատակարան գրչի՝ 267բ։


== Ծանոթագրություններ ==
Արխես (քաղաք)

Արխես (իսպ.՝ Argés), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Տոլեդրո պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Կաստիլիա-Լա Մանչա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Մոնտես դե Տոլեդո շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 28 կմ²։ Բնակչությունը՝ 5511 (2010 թվականին)։ Հեռավորությունը վարչական կենտրոնից՝ 9 կմ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ(չաշխատող հղում)
Página sobre Argés Archived 2013-12-30 at the Wayback Machine.
Página sobre ayuntamiento de Argés
Diputación de Toledo
Ֆյունֆշթեթեն

Ֆյունֆշթեթեն (գերմ.՝ Fünfstetten), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1343 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 26.72 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 79 148։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Բորանդերե

Բորանդերե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գետանց (հուշակոթող)

«Գետանց» հուշակոթող (ռուս.՝ Мемориал «Переправа»), հուշակոթող «Փառքի կանաչ գոտի» համալիրի կազմի մեջ։ Գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնության Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի Մորոզովի անվան քաղաքատիպ ավանում։
Հուշակոթողը Ռուսաստանի դաշնային նշանակության պատմության հուշարձան է (գրանցման համար` 471510280300496) համաձայն ՌԽՖՍՀ նախարարների խորհրդի 1974 թվականի դեկտեմբերի 4-ի № 624 որոշման։


== Նկարագրություն ==
«Գետանց» հուշակոթողը կառուցվել է 1970 թվականին՝ Մորոզովի անվան քաղաքատիպ ավանում, Նևա գետի աջ ափին, Շերեմետևկա գյուղից 200 մետր դեպի հարավ-արևելք, այն տեղում, որտեղ Լենինգրադի շրջափակումը ճեղքելուց հետո Կարմիր բանակի ինժեներական զորքերի կամրջանավային-կամրջային 3-րդ բրիգադի ուժերով կառուցվել են գետանց և երկաթուղային գիծ Նևա գետի վրայով, որոնք պաշարված Լենինգրադը կապել են երկրի հետ։
Կամրջանավի (պոնտոն) տեսքով կառուցված բետոնե հիմքի վրա 20 մետր բարձրությամբ բետոնե ստելա է։
Հուշակոթողին փակցված են հուշատախտակներ։

Հյուսիսարևմտյան կողմում արված է հետևյալ մակագրությունը. «Կամրջանավաշինարար զինվորներին, որոնք այստեղ Նևայի վրայով կամուրջներ են կառուցել պաշարված Լենինգրադից դեպի «Մեծ երկիր» 1943 թվականին»։
Հարավարևմտյան կողմում արված է հետևյալ մակագրությունը. «Հուշակոթողը նվիրված է Գլխավոր հրամանատարության պահեստազորի կամրջանավային-կամրջային 3-րդ բրիգադի զինվորներին՝ համագնդեցիների մարտական սխրագործությունների պատվին»։


== Հեղինակներ ==
Հուշակոթողի հեղինակն է ճարտարապետ Լ. Մ. Դրեկսլերը, ինժեներն է Ե. Ն. Լուցկոն։


== Վիճակ ==
Հուշարձանի ներկայիս վիճակը բարվոք չէ։


== Ծանոթագրություններ ==
Իշխան Ղարիբյան

Իշխան Ասատուրի Ղարիբյան (դեկտեմբերի 7, 1924, Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 23, 2004, Երևան, Հայաստան), հայ դերասան, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1980)։


== Կենսագրություն ==
Իշխան Ղարիբյանը ծնվել է Բաքվում։ 1950 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետը և սկսել դերասանական գործունեությունը Երևանի Սունդուկյանի անվան թատրոնում։ 1954 թվականից եղել է Երևանի Պատանի հանդիսատեսի թատրոնի, 1967-1990 թվականներին՝ Երևանի Ղափլանյանի անվան դրամատիկական թատրոնի դերասան։ 1990 թվականից նորից վերադարձել է Սունդուկյանի անվան թատրոն։ 1955 թվականից սկսել է նկարահանվել կինոյում։


== Դերերը թատրոնում ==
Գիժ Դանիել՝ Շիրվանզադեի «Չար ոգի»
Կոռնվալի դուքս՝ Շեքսպիրի «Լիր արքա»
Արթին աղա՝ Երվանդ Օտյանի «Սեր և ծիծաղ»
Միկոլա՝ Ի. Ֆրանկոյի «Գողացված երջանկություն»
Հալաջյան՝ Ժորա Հարությունյանի «Քո վերջին հանգրվանը»


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լաբրադորյան հոսանք

Լաբրադորյան հոսանք, Ատլանտյան օվկիանոսի մակերևութային սառը հոսանք Հյուսիսային Ամերիկայի ափերի մոտ։ Բաֆինի ծոցից ուղղվում է դեպի Նյուֆաունդլենդի բանկը, ուր հանդիպում է Գոլֆստրիմ տաք հոսանքնին և անցնում է խորքը (այս շրջանը հայտնի է իր մառախուղներով)։ Տանում է ծովային սառույցներ և այսբերգներ, որոնք դժվարացնում են նավագնացությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
(1121) Նատաշա

(1121) Նատաշա (անգլ.՝ Natascha), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1928 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Պելագեյա Շայնի կողմից Սիմեիզում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,547799 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1479 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9477 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1485,41 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,242357 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,16° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1121) Նատաշա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Չորտկով

Չորտկով (ուկրաիներեն՝ Чортків), քաղաք Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզի Չորտկովի շրջանում, շրջկենտրոն։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Չերնիշովկա։
Չճշտված տվյալներով Չորտկով քաղաքում բնակվում էր 28 855 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 29,52 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Հոհենկամեր

Հոհենկամեր (գերմ.՝ Hohenkammer), համայնք Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության հարավ-արևելքում՝ Բավարիայի երկրամասի (Վերին Բավարիա) Ֆրայզինգի շրջանում։ Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների, համայնքի բնակչությունը կազմում է 2299 մարդ։
Համայնքը զբաղեցնում է 25,74 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսը՝ 85411: Համայնքի բնակչության լեզուն համարվում է գերմաներենը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Պատականց

Պատականց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնոյարովսկի (Շոլոխովսկի շրջան)

Կրասնոյարովսկի (ռուս.՝ Краснояровский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Շոլոխովսկի շրջանում։ Մտնում է Վեշենսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Աինդաղ

Աինդաղ, լեռնագագաթ Արցախի Քաշաթաղի շրջանում, Բարգուշատ և Ողջի գետերի ջրբաժանում, Գորիս քաղաքից մոտ 20 կմ հարավ-արևելք, Ակն գյուղից արևմուտք։ Տեղադրման կոորդինատներ 39°20′54″ հս․. լ. 46°28′54″ ավ. ե.։ Բարձրություն 1543 մ։ Անտառածածկ է, ունի հրաբխային ծագում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ձորափի փողոց (Երևան)

Ձորափի փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Ուրուգվայի հրապարակից և հասնում Մանկական երկաթուղի։
Մինչև 2017 թվականը Ձորափի փողոցը սկսվել է Պարոնյան փողոցից, շտապօգնության հիվանդանոցի մոտից, Հրազդան գետի կիրճին զուգահեռ, անցնել Ուրուգվայի հրապարակով և հասել Մանկական երկաթուղի։ Երևանի ավագանու 2017 թվականի նոյեմբերի 29-ի թիվ 63-Ն որոշմամբ փողոցի սկզբնամասը վերանվանվել է Հնդկաստանի փողոց։
Խորհրդային տարիներին կոչվել է Պիոներական փողոց։


== Նշանակալի օբյեկտներ, հուշարձաններ ==
«Հրազդան» հյուրանոց
Երևանի կապի միջոցների ԳՀԻ
Մանկական երկաթուղի
«Լիլիթ» («Կրակի պար») քանդակ (1997, հեղինակ՝ Վիլյամ Պետրոսյան)


== Պատկերասրահ ==


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Հանիբալ (հեռուստասերիալ)

Հանիբալ (անգլ.՝ «Hannibal»), ամերիկյան հոգեբանական թրիլլեր և սարսափ ժանրի հեռուստասերիալ։ Հեռուսասերիալը նկարահանվել է Թոմաս Հարիսի «Կարմիր վիշապը» վեպի սյուժեի հիման վրա։


== Առաջին պլանի դերերն ու դերակատարները ==
Հյու Դենսի - Ուիլ Գրեմ։
Մադս Միկելսեն - Հանիբալ, սերիալ մարդասպան։
Կառոլին Դավերնաս - Ալանա Բլում, հոգեբան։
Լոուրենս Ֆիշբուրն- Ջեք Քրոուֆորդ, Հետաքննությունների դաշնային բյուրոյի գործակալ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջենցոնե

Ջենցոնե (իտալերեն՝ Genzone), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 359 մարդ (2008 թվական)։ Խտությունը կազմում է 467 մարդ/կմ²։ Տարածքը 3 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 27014։ Հեռախոսային կոդ՝ 0382։
Սուրբ Աստվածածինը հարգվում է որպես համայնքի հովանավոր։ Տոնը նշվում է օգոստոսի  5-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0382 973886
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.genzone.pv.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.genzone.pv.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Յուժնոե (այլ կիրառումներ)

Յուժնոե, կարող է վերաբերել՝

Յուժնոե - ավան, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանում
Յուժնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Թեոդոսիայի քաղաքային խորհրդում
Յուժնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Լենինյան շրջանում
Սոլյոնի Յար (գյուղ, Դերգաչևի շրջան)

Սոլյոնի Յար (ուկրաիներեն՝ Солоний Яр), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1913 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սոլյոնի Յար գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,029 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 344,83 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սիմունամյաե

Սիմունամյաե (էստ․՝ Simunamäe), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիռու-Նիգուլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 19 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
1555

1555 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 1555 թվականն է, 
XVI դարի 55-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Սուլթան Սուլեյմանը գրավում է Երևանը։ Թուրքիայի և Պարսկաստանի միջև կնքվում է հաշտության պայմանագիր, ըստ որի երկու պետությունների միջև սահմանային գիծն անցնում էր Հայկական Պար, Կոտուրի և Զագրոշի լեռնաշղթաներով։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Չայլը

Չայլը, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Իտապիրապուան

Իտապիրապուան  (պորտ.՝ Itapirapuã), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-արևելյան նահագի Գոյաս մարզում։ Մտնում է Ռիու Վերմելյուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 12 189 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 043,699 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 6.0 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1958 թվականի նոյեմբերի 14-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը 2003 թվականի դրությամբ կազմում է 65 188 004,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականի դրությամբ կազմում է 5 630,33 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը 2000 թվականի դրությամբ կազմում է 0,707 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)
Գերզգայունություն

Գերզգայունությունը (նաև գերզգայուն ռեակցիա կամ անհանդուրժողականություն)  վերաբերվում է անցանկալի ռեակցիաների մատակարարում նորմալ իմունային համակարգին, ներառյալ ալերգիաները և ինքնավստահությունը։ Դրանք սովորաբար անվանում են իմունային համակարգի գերարձագանք և այդ ռեակցիաները կարող են վնասակար, անհարմար կամ երբեմն ճակատագրական լինել։ Գերզգայունության ռեակցիաները պահանջում են հյուրընկալողի նախազգայուն (իմունային) վիճակը։ Դրանք դասակարգվում են 4 խմբերի, Ֆիլիպ Ջորջ Հոութել Ջելլի և Ռոբին Քումբսի առաջարկով, 1963 թվականին։


== Քումբսի և Ջելլի դասակարգումը ==


=== Տեսակ 5 ===
Սա լրացուցիչ տեսակ է, որը հաճախ (հատկապես Միացյալ թագավորություններում) օգտագործվում է ինչպես Տիպ 2-ի տարբերակ։
Բջջային մակերեսներին խփելու փոխարեն, հակամարմինները ճանաչում և կապում են բջջային մակերեսի ընկալիչները, ինչը կամ կանխում է նախատեսված լիգանդ կապը ընկալիչի հետ, կամ ընդօրինակում է լիգանդի ազդեցությունը, դրանով իսկ խաթարելով բջջային ազդանշանը։
Որոշ կլինիկական օրինակներ․

Գրեյվսի հիվանդություն
Միասթենիա գրավիսՏեսակ 5-ի օգտագործումը հազվադեպ է օգտագործվում։ Այս պայմանները  ավելի հաճախ դասակարգվում են ինչպես Տեսակ 2, չնայած հաճախ դրանք առանձնացված են Տիպ 2-ի իրենց սեփական ենթադասի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Քեֆ անողի քեֆը չի պակասի (հեքիաթ)

Քեֆ անողի քեֆը չի պակասի,  հայ գրող Հովհաննես Թումանյանի հեքիաթներից։


== Սյուժե ==
Հեքիաթը պատմում է մի թագավորի` Հարուն ալ Ռաշիդի մասին։ Մի անգամ թագավորը քայլում է փողոցով և մի տուն է տեսնում. մտնում է ներս, տեսնում է` տանը քեֆ են անում, ինքն էլ միանում է նրանց։ Այդ տան տիրոջ անունը Հասան էր։ Թագավորն իմանում է, որ Հասանը փինաչի է և շատ է զարմանում, թե ինչպես է այդ աղքատ մարդն այդքան ուրախ։ Թագավորը հրամայում է, որ փինաչությունն արգելվի, սակայն Հասանը շարունակում էր քեֆ անել։ Դրանից հետո նա արգելում է այն բոլոր գործերը, որոնցով Հասանը զբաղվում էր։ Մի անգամ թագավորը հրամայում է, որ Հասանին բերեն իր մոտ և կանգնեցնեն դռան առջև։ Նրան մի պողպատյա թուր են տալիս և պահում են այդտեղ մինչև երեկո։ Այդ երեկո էլ Հասանը քեֆ է անում։ Թագավորը դերվիշի շորերով այցելում է նրան և իմանում, որ պողպատյա թուրը վաճառել է և տեղը փայտից թուր է դրել։ 
Հեքիաթի վերջում թագավորը բացահայտում է իր անձը և Հասանին շատ փող է տալիս։


== Կերպարներ ==
Հարուն ալ Ռաշիդ, թագավոր, որ հեքիաթի մի մասում փոխակերպվում է դերվիշի
Հասան
Երաժիշտներ
Պալատականներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քեֆ անողին քեֆ չի պակսիլ
Քեֆ անողին, քեֆ չի պակսի (բեմադրություն)
Խևակ Ստորին

Խևակ Ստորին, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Լազիստանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Ներվա (քաղաք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ներվա (այլ կիրառումներ)Ներվա (իսպ.՝ Nerva), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Ուելվա պրովինցիայի կազմում, Անդալուզիա ինքնավար մարզ։
Համայնքը գտնվում է Կուենկա-Միներա գավառի կազմում։ Տարածքը՝ 55 կմ2։ Բնակչությունը՝ 5945 մարդ (ըստ 2010 թվականի մարդահամարի)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից ունի 75 կմ հեռավորություն։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Nerva
Թիակ

Թիակ, (scapula), տափակ, լայն, եռանկյուն ոսկր։ Տեղադրված է կրծքավանդակի ետին պատին, 2–7-րդ կողերի սահմաններում, ողնաշարից աջ և ձախ։ Թիակը ունի կողային և թիկնային մակերևույթներ, երեք եզր՝ վերին, դրսային և միջային, երեք անկյուն՝ ստորին, վերին և դրսային։ Վերջինիս վրա գտնվում է տանձաձև փոսը, որով հոդավորվում է բազուկոսկրի հետ։ Տանձաձև փոսի վերին եզրից անմիջապես վեր գտնվում է վերտանձաձևային, իսկ ստորին եզրից ցած՝ ստորին տանձաձևային թմբիկը, մկանաջլերի փակցման համար։ Թիակի վերին եզրից, դրսային անկյան մոտ, ծագում է կտցաձև ելունդը։ Թիակի կոդային մակերևույթն ունի գոգություն՝ ենթաթիակային փոս, որին կպչում է ենթաթիակային մկանը։ Թիակի թիկնային մակերևույթով անցնում է թիակի կատարը և այն բաժանում վերկատարային ու ստորին կատարային փոսերի՝ համանուն մկանների փակցման համար։ Թիակի կատարը շարունակվելով դեպի դուրս, առաջացնում է ուսելուն, որն օժտված է հոդերեսով՝ անրակի հետ հոդավորվելու համար։
Գանթիադ (այլ կիրառումներ)

Գանթիադ, կարող է վերաբերել՝

Գանթիադ - գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Չոխատաուրի շրջանում
Գանթիադ - գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Օզուրգեթի շրջանում
Գյավուրկալասի (լեռ, Գեղամա լեռնահամակարգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գյավուրկալասի (այլ կիրառումներ)Գյավուրկալասի, լեռ Հայաստանի Արարատի մարզում, Գեղամա լեռների հարավային հատվածում, Վեդի գետի հովտում, Վեդի քաղաքից մոտ 2 կմ հյուսիս-արևելք։ Բարձրությունը՝ 1079 մետր։


== Ծանոթագրություններ ==
Մալաֆրետա

Մալաֆրետա (ֆր.՝ Malafretaz ) կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Վարչություն՝ Էն։ Մտնում է Պերոննա կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը Բուրկ ան Բրեսնն է։
Կոմունայի կոդը INSEE՝ 01229։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 360 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաքից 70 կմ հեռավորության վրա, իսկ Բուրկ ան Բրեսից 15 կմ-ով։


== Կլիմա ==
Կլիման կիսախոնավ է, ձմռանը ցուրտ է, իսկ ամռանը տաք։ Կոմունայում անձրևներ լինում են ոչ հաճախ, հիմնականում ամռան ամիսներին։


== Պատմություն ==
Կոմունան առաջին անգամ հիշատակվել է XIII դարում։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 952 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 610 մարդկանցից 489-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 121-ը` պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 80,1% է, 1999 թվականին՝ 76,2%)։ 489 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 470-ը (263 տղամարդ, 207 կին), գործազուրկ է եղել 19 մարդ (5 տղամարդ և 14 կին)։ 121 պասիվներից 40 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 51-ը՝ թոշակառու, 30 պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Վարչակազմ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Монраколь» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի վիճակագրության և տնտեսագիտության ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-05-13 
«Монраколь» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2014-05-13
Նոր Զելանդիայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ

ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում Նոր Զելանդիայի օբյեկտները թվով 3-ն են (2012 թվական), որը կազմում է ընդհանուր թվի 0,3 %-ը (1073՝ 2017 թվականի դրությամբ)։ Դրանցից երկուսը ցանկում ընդգրկվել են մշակութային չափանիշներով, ընդ որում մեկը՝ ճանաչվել է բացառիկ գեղեցկության բնական ֆենոմեն և էսթետիկ նշանակություն ունեցող։ Իսկ մյուսը ներառվել է խառը չափանիշներով։ Բացի այդ, 2012 թվականի դրությամբ, պետության տարածքում 8 օբյեկտներ գտնվում են համաշխարհային ժառանգության թեկնածուների ցանկում։
Նոր Զելանդիան վավերացրել է Համաշխարհային մշակութային և բնական ժառանգության պահպանության կոնվենցիան 1984 թվականի նոյեմբերի 22-ին։ Առաջին երկու օբյեկտները Նոր Զելանդիայի տարածքում ընդգրկվել են ցանկում 1990 թվականին՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության կոմիտեի 14-րդ նստաշրջանում։


== Ցանկ ==
Տվյալ աղյուսակում տեղանքներն ընդգրկված են Համաշխարհային ժառանգության կողմից դասակարգված ձևով։


=== Օբյեկտների աշխարհագրական դասավորվածություն ===


== Նախնական ցանկ ==
Աղյուսակում օբյեկտները դասավորված են նախնական ցանկում դրանք ավելացնելու հերթականությամբ։ Ցանկում նշված են այն օբյեկտները, որոնք Նոր Զելանդիայի կառավարության կողմից առաջարկվել են որպես թեկնածուներ՝ Համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկվելու համար։


=== Օբյեկտների աշխարհագրական դասավորվածություն ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նոր Զելանդիայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ(անգլ.)
Լախնովշչինա (գյուղ, Նեդրիգայլովի շրջան)

Լախնովշչինա (ուկրաիներեն՝ Лахнівщина), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լախնովշչինա գյուղում բնակվում էր 49 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հուգո Ռոմեո Գուերա Կաբրերա

Հուգո Ռոմեո Գուերա Կաբրերա (իսպ.՝ Hugo Romeo Guerra Cabrera, մարտի 18, 1966(1966-03-18), Կանելոնես, Ուրուգվայ - մայիսի 11, 2018(2018-05-11), Arrecifes, Բուենոս Այրես), ուրուգվայցի ֆուտբոլիստ։


== Ակումբային կարիերա ==
Գուերան խաղացել է Արգենտինայի ֆուտբոլի առաջնությունում` անդամակցելով Gimnasia y Esgrima La Plata, Huracán, Բոկա Խունիորս և Ferro Carril Oeste-ֆուտբոլային ակումբներին։ Նաև մասնակցել է Մեքսիկայի ֆուտբոլի առաջնությանը` միանալով Տոլուկա թիմին։


== Միջազգային կարիերա ==
Գուերան 1992-1993 թվականների ընթացքում Ուրուգվայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում ընդգրկվել է 8 անգամ։ Նա խաղացել է Ուրուգվայի համար 1993 թվականին կայացած Կոպա Ամերիկա մրցաշարին։ Գուերան իր դեբյուտն է գրանցել Բրազիլիայի դեմ ընկերական հանդիպման ժամանակ, 1992 թվականի ապրիլի 30-ին Մոնտեվիդեոյի Սենտենարիո մարզադաշտում, երբ Ուրուգվայի ազգային հավաքականի մարզիչն էր Լուիս Ալբերտո Կուբիլյան։
Նա մահացել է 2018 թվականի մայիսի 11-ին, 52 տարեկան հասակում, սրտի կանգի պատճառով։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայրատեղ

Հայրատեղ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն հայր և տեղ բառերից։ Նշանակում է «նա, ով իր հոր տեղն է բռնել կամ պիտի բռնի»։ Հիշատակվել է մեկ անգամ։


== Գործածություններ ==
Հայրատեղ, որդի Թերի, կանգնեցրել է մի խաչքար իր և իր ծնողների հիշատակին՝ Դսեղի գերեզմանատներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (245901-246000)

Աստերոիդների ցանկ (245801-245900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (246001-246100)
 Աստերոիդների ցանկ (245801-245900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (246001-246100)
Հովիկ Մելիքյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մելիքյան (այլ կիրառումներ)Հովիկ Մամիկոնի Մելիքյան (հուլիսի 30, 1902(1902-07-30), Ելիզավետպոլի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 8, 1953(1953-02-08)), հայ արձակագիր, գրականագետ, պրոֆեսոր (1937), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Խաչակապ (հետո՝ Ադրբեջանի Խանլարի շրջանի Ղուշչի) գյուղում։ 1920 թվականին տեղափոխվել է Բաքու և աշխատել նավթային ձեռնարկություններում։ 1926-1928 թվականներին աշխատել է «Խորհրդային Հայաստան» թերթի խմբագրությունում որպես բանվորական բաժնի վարիչ։ 1928-1930 թվականներին սովորել է Մոսկվայի ժուռնալիստիկայի կոմունիստական ինստիտուտում։ 1934-1936 թվականներին աշխատել է ՀԿԿ Կենտկոմում և Երևանի քաղկոմում։ 1937 թվականին ՀԽՍՀ լուսավորության ժողովրդական կոմիսար էր, 1937-1939 թվականներին՝ «Գրական թերթ»-ի խմբագիրը, 1938-1941 թվականներին՝ ԱրմՖԱՆի գրականության և լեզվի ինստիտուտի տնօրենը։ 1941-1944 թվականներին ծառայել է Կարմիր բանակում, մասնակցել Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1944-1946 թվականներին եղել է «Սովետական գրականություն և արվեստ» ամսագրի խմբագիրը։ Միաժամանակ ավագ գիտաշխատող էր ՀԽՍՀ ԳԱ Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում։ 1936-1941 թվականներին և 1945-1953 թվականներին ռուս գրականություն է դասախոսել Երևանի պետական համալսարանում։ Մահացել է 1953 թվականին։ ԽՄԿԿ անդամ 1924 թվականից։


== Երկերի մատենագիտություն ==
Զղջում, Երևան, Պետհրատ, 1928, 118 էջ։
Պատմվածքներ, Երևան, Պետհրատ, 1930, 109 էջ։
Մի կին գնում է..., Մոսկվա, ԽՍՀՄ ժողովուրդների կենտրոնական հրատարակչություն, 1930, 36 էջ։
Ճակատում (պատմվածքներ), Մոսկվա, ԽՍՀՄ ժողովուրդների կենտրոնական հրատարակչություն, 1931, 71 էջ։
Աղջիկը մորու փունջը ձեռքին, Երևան, Պետհրատ, 1936, 79 էջ։
Լենինը և Ստալինը հայկական ֆոլկլորում, Երևան, Հայպետհրատ, 1941, 76 էջ։


=== Մամուլ ===
Երբ ձևականորեն են տպագրում կլասիկ հեղինակին (գրախոսություն Շուշանիկ Կուրղինյանի «Բանաստեղծություններ» (1947) գրքի մասին)։ «Գրական թերթ», 1948, № 4:


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1962-1963

Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1962-1963, Լյուքսեմբուրգի 49-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «Ժենես Էշը»։ Մրցաշարին մասնակցել է 12 թիմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը RSSSF կայքում