armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լերմոնտովի նրբանցք (Տագանրոգ)

Լերմոնտովի նրբանցք (ռուս.՝ Лермонтовский переулок), նրբանցք ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի կենտրոնական պատմական մասում։ Անվանվել է ի պատիվ ռուս բանաստեղծ Միխայիլ Լերմոնտովի։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Հունական և Չեխովի փողոցների միջև։ Հատում է Պետրոսի, Ֆրունզեի փողոցները, Ալեքսանդրի հրապարակը (Ալեքսանդրի փողոց)։ Երկարությունը 890 մետր է։ Շինությունների համարակալումը սկսվում է Հունական փողոցից։


== Պատմություն ==
Նրբանցք նախկին անվանումները. 

Վեցերորդ լայնական նրբանցք
Տագանրոգի հնաբնակների նրբանցք
Երուսաղեմի նրբանցք
Վարվացիի նրբանցք«Վարվացիի նրբանցք» անվանումը տրվել է ի պատիվ հունական արմատներով ազնվական, Սուրբ Վլադիմիրի և Սուրբ Աննայի շքանշանակիր Իվան Անդրեևիչ Վարվացիի (1750—1825)։
Միխայիլ Լերմոնտովի անունով նրբանցքը կոչվել է 1923 թվականին։ Գոյություն ունի առասպել, որ Միխայիլ Լերմոնտովը կանգ է առել Տագանրոգում 1840 թվականի հունիսին` Կովկաս աքսորվելու ճանապարհին, սակայն այս փաստի վավերագրական հաստատումներ չեն գտնվել։ Մ. Լերմոնտովի ժամանակագրությունը պնդում է, որ նա եղել է Տագանրոգում 1841 թվականի մայիսի սկզբին, ազգականի և ընկերոջ` Ալեքսեյ Ստոլիպինի հետ, Վորոնեժից դեպի Կովկաս` Ստավրոպոլ մեկնելու ճանապարհին։ Լերմոնտովի այցը Տագանրոգ պայմանավորված էր Հուսարական գնդի լեյբ-գվարդիայի իր ծառայակից Ալեքսանդր Ռեմիի հետ հանդիպելու ցանկությամբ։
Այս նրբանցքը Պետրոսի փողոցից հետո առաջինն էր Տագանրոգում, որտեղ կազմակերպվել է փողոցային լուսավորություն. փողոցների անկյուններում կանգնած էին լապտերներով թուջե սյուներ, որոնցում վառվում էին կերոսինային լամպեր։ Ամեն երեկո լապտերավառը սանդուղքն ուսին շրջում էր իր տեղամասով` լամպերը լիցքավորելով կերոսինով և վառելով պատրույգները։ Առավոտյան նույն կարգով նա մարում էր լուսավորությունը։ Նրբանցքը լուսավորվել է վանքից մինչև Ալեքսանդրի փողոց (այժմ` Չեխովի փողոց)։
2006 թվականի ամռանն իրականացվել է Լերմոնտովի նրբանցքի` Ալեքսանդրի հրապարակից մինչև Ֆրունզեի փողոց ընկած հատվածի հիմնանորոգում և ասֆալտապատում։


== Լերմոնտովի նրբանցքում գտնվում են ==
Վարժարան թիվ 4` Լերմոնտովի նրբ., 2
Լիցինի տուն` Լերմոնտովի նրբ., 10
Բետուլինսկու տուն` Լերմոնտովի նրբ., 11
Գորդոնի ջրաբուժարան` Լերմոնտովի նրբ., 12
Նեգրապոնտեի առանձնատուն` Լերմոնտովի նրբ., 24
Չինական բժշկության միջազգային ինստիտուտ` Լերմոնտովի նրբ., 25


== Հուշարձաններ ==
Ալեքսանդր I-ի հուշարձան` Ալեքսանդրի հրապարակ


== Ծանոթագրություններ ==
(6783) Գուլյաև

(6783) Գուլյաև (անգլ.՝ Gulyaev), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,765171 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3641 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1663 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1679,51 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,214349 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,4° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6783) Գուլյաև աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Խաշուտ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խաշուտ (այլ կիրառումներ)Խաշուտ կամ Աբաթխև (վրաց.՝ აბათხევი), հայաբնակ գյուղ Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալցխայի շրջանում, Ախալցխա քաղաքից 14 կմ հարավ-արևմուտք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 1340 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
1968 թվականին գյուղն ունեցել է 537 հայ բնակիչ։ 2002 թվականի տվյալներով, գյուղում ապրում էր 330 մարդ, կրկին հիմնականում հայեր, իսկ 2014 թվականին գյուղն ուներ 185 բնակիչ, ովքեր զբաղվում են հացահատիկի, կարտոֆիլի, բանջարեղենի մշակությամբ, պտղաբուծությամբ, անասնապահությամբ։


== Պատմություն ==
Խաշուտը հիմնադրել են Էրզրումից գաղթած հայերը՝ 1830 թվականին։ Պահպանվել է Խաշուտի եկեղեցին (19-րդ դար)։


== Գրականություն ==
Մկրտիչ Մարգարյանց, Իմ բնօրրան Խաշուտ, Ե., 2005։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խաշուտ գյուղի կայքը
Պաշտպանություն հիմարից

Պաշտպանություն հիմարից,  պաշտպանություն առարկաների օգտագործման (հատկապես, տեխնիկա), ծրագրային ապահովման, ինչպես օգտագործման, այնպես էլ տեխնիկական սպասարկման կամ պատրաստման ժամանակ մարդու ակնհայտ սխալներից։ Հիմնական միտքը ձևավորվել է 1960-ական թվականներին, երբ ճապոնացի ճարտարագետ-արտադրող Սիգեո Սինգոն, ով ժամանակին ստեղծել Toyota-ի արտադրական համակարգը։
Օրինակ՝

Վաննաները և լվացարանակոնքերը հաճախ ունեն վերևում տեղադրված ջրահեռացման անցք, որը թույլ չի տալիս այն չափից ավել լցվել։
Օգտատերի կողմից մուտքագրված նյութերի հսկողությունը, կոնկրետ տեղեկատվության համար՝ ըստ թույլատրելի ձևի, նշանակության դիապազոնի, ընդհանուր երկարության և այլն, որը հնարավորություն չի տալիս նախապես սխալ տեղեղեկատվություն մուտքագրել։
Շտեկերների և հակադիր բնիկների ձևը թույլ չի տալիս սխալ միացնել հարակցիչները։
Հավաքովի ագրեգատների մասերը (օրինակ՝ խոհանոցային կոմբայնները) նախագծվում են այնպես, որ բացառեն սխալ միացում, սխալ հաջորդականությամբ կամ սարքի հանված պատյանով միացումը։
Ավտոմեքենայի էլեկտրոնիկան շարժիչը աշխատացնելուց ստուգում է արագության փոխարկիչի բռնակի դիրքը։
Շատ հաստոցներ ցուցիչներ ունեն, որոնք նախազգուշացնում են մշակվող դետալիսխալ միացման դեպքում։
Սիմ քարտը կամ հիշաքարտը հնարավոր չէ մտցնել բնիկի մեջ թեք կտրված անկյան պատճառով։Հիմարից պաշտպանության ձևերը բաժանվում են մակարդակների (ըստ արդյունավետության աճի)։

1-ին մակարդակ՝ արտադրանքի անհամապատասխանությունների հայտնաբերումը (համակարգը բացահայտում է անհամապատասխան դետալ, բայց չի չեզոքացնում այն),
2-րդ մակարդակ՝ բացառում է անհամապատասխանությունը (բացառվում է անհամապատասխան դետալի մշակումը հաջորդ գործողության ժամանակ),
3-րդ մակարդակ՝ կառուցվածքային պաշտպանություն (օրինակ իրը ունի այնպիսի կառուցվածք, որ տեղադրել կամ հավաքել այն այլ կերպ հնարավոր չէ).


== Եզրաբանություն ==
Բազմաթիվ լեզուներում «պաշտպանություն հիմարից» եզրը փոխառված է ճապոներեն պոկա յոկե (ポカヨケ) արտահայտությունից, որը բառացի նշանակում է «պաշտպանություն սխալից»։ Օգտագործվում է նաև համահունչ՝ բակա յոկե (馬鹿ヨケ), «պաշտպանություն հիմարից» արտահայտությունը։Հայերենում «պաշտպանություն հիմարից» եզրը մտել է Իլյա Իլֆի ր Եվգենի Պետրովի «Միհարկանի Ամերիկան» վեպի հայերեն թարգմանությունից, որտեղ բերված է «foolproof» եզրը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Shingo Shigeo (1986)։ Zero quality control: source inspection and the poka-yoke system։ Portland, Oregon: Productivity Press։ ISBN 0-915299-07-0։ OCLC 13457086։ Վերցված է ապրիլի 30, 2009 
Nikkan Kogyo Shimbun (1988)։ Poka-yoke: improving product quality by preventing defects։ Portland, Oregon: Productivity Press։ ISBN 0-915299-31-3։ OCLC 300302752 
Hinckley C. M., P. Barkan (1995)։ «The role of variation, mistakes, and complexity in producing nonconformities»։ Journal of Quality Technology 27 (3): 242–249։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-07-25-ին։ Վերցված է 2016-02-20
Կոմոն (այլ կիրառումներ)

Կոմոն, կարող է վերաբերել՝

Կոմոն - համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում
Կոմոն - համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում
Հակոբ Սիմիդյան

Հակոբ Սիմիդյան (ապրիլի 20, 1984(1984-04-20), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քաղաքական գործիչ, երկրաբան, Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցության վարչության անդամ, ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավոր։ ՀՀ ԱԺ «Իմ քայլը» խմբակցության քարտուղար։ 2021 թվականի օգոստոս-դեկտեմբեր ամիսներին ՀՀ վարչապետի գլխավոր խորհրդական։ 2021 թվականի դեկտեմբերի 10-ից ՀՀ շրջակա միջավայրի նախարար։


== Կրթություն ==
2000 թվականին ավարտել է Երևանի Նիկոլայ Գոգոլի անվան թիվ 35 դպրոցը։ 2004 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի երկրաբանական ֆակուլտետը։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
2009-2012 թվականներին որպես էլեկտրոնային կայքի համակարգողի օգնական աշխատել է «Հայկական ժամանակ» օրաթերթում։ 2012-2018 թվականներին եղել է ԱԺ պատգամավոր Նիկոլ Փաշինյանի օգնական։
2015 թվականիի մայիսի 30-ին ընտրվել է Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցության Վարչության անդամ։
2018 թվականի հոկտեմբերի 17-ին ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի որոշմամբ նշանակվել է ՀՀ Տարածքային կառավարման և զարգացման նախարարի տեղակալ։
2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին կայացած Ազգային Ժողովի ընտրություններում պատգամավոր է ընտրվել «Իմ քայլը» դաշինքի համապետական ցուցակով։
2019 թվականի հունիսի 16-ին տեղի ունեցած «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության 5-րդ համագումարի ժամանակ ընտրվել է ՔՊ վարչության անդամ։
2021 թվականի օգոստոսի 2-ից մինչև դեկտեմբերի 10 ՀՀ վարչապետի գլխավոր խորհրդական։
2021 թվականի դեկտեմբերի 10-ին նշանակվել է ՀՀ շրջակա միջավայրի նախարար։


== Ծանոթագրություններ ==
Կտրիճ Սարդարյան

Կտրիճ Խաչիկի Սարդարյան (հունիսի 1, 1947(1947-06-01), Ախտայի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), պատմաբան, պատմական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ, Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր։


== Կենսագրություն ==
Կտրիճ Սարդարյանը ծնվել է 1947 թվականի հունիսի 1-ին Հրազդանի շրջանի Արզական գյուղում։ Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը` պատմության ուսուցչի որակավորմամբ։ 
Դասավանդել է ԵՊՀ-ում, 1990 թվականի օգոստոս-հոկտեմբերին եղել է Հայաստանի Հանրապետության ԳԽ անկախ պետականության հաստատման և ազգային քաղաքականության հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ, 1990-1991 թվականների եղել է նախարարների խորհրդի նախագահի տեղակալ, իսկ 1991-1992 թվականներին և 1995 թվականից՝ Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի խորհրդական։ Ոչ մի կուսակցության չի պատկանում ։
Մի շարք աշխատությունների հեղինակ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[http://haygirk.nla.am/cgi-bin/koha/opac-search.pl?q=au:%22%D5%8D%D5%A1%D6%80%D5%A4%D5%A1%D6%80%D5%B5%D5%A1%D5%B6,%20%D4%BF%D5%BF%D6%80%D5%AB%D5%B3%22 Հայաստանը համաշխարհային հեղափոխության արևելյան խաչմերուկում ։ (Ինչպե՞ս կործանվեց Հայաստանի Հանրապետությունը)]
Ժյումինի

Ժյումինի  (ֆր.՝ Jumigny), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Գինյիկուր կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լանի շրջան։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02396։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 69 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 42 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 31 -ը տնտեսապես ակտիվ էին, 11 -ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 73,8 %, 1999 թվականին եղել է 66,7 %)։ 31 աշխատունակ բնակիչներից 28 -ը աշխատում էին (16 տղամարդ և 12 կին), անաշխատանք էին 3 -ը (1 տղամարդ և 2 կին)։ 11 անգործունակ մարդկանցից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 3-ը՝ թոշակառու, 4 -ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ − Ժյումինի (ֆր.)
Ամվրոսիևկա

Ամվրոսիևկա (ուկրաիներեն՝ Амвро́сіївка), քաղաք Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանում, շրջկենտրոն։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Դոնեցկո-Ամվրոսիևկա։ Հիմնադրվել է 1869 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Ամվրոսիևկա քաղաքում բնակվում էր 19 238 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19,4 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1141 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
(2877) Լիխաչով

(2877) Լիխաչով (անգլ.՝ Likhachev), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1969 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,114572 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5311 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6981 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2007,69 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179311 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,34° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2877) Լիխաչով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
7 օր մինչ մահը

7 օր մինչ մահը, 2000 թվականի սարսափ ֆիլմ, որն ԱՄՆ-ի, Գերմանիայի և Չեխիայի համատեղ արտադրությունն  է։ Համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել  2000 թվականի հունիսի 25-ին։


== Սյուժե ==
Իրենց Տոմաս որդու մահից հետո Էլեն և Մարտին Շոու ամուսինները տեղափոխվում են երկրից։ Այդպես նրանք հուսով են, որ կապրեն այդ դժվարին պահերը առանց տղայի։
Սակայն ամեն ինչ այդպես չընթացավ ինչպես նրանք էին ուզում և ինչին սպասում էին։ Էլենի հետ սկսվեցին կատարվել տարօրինակություններ, սկզբից նա տեսնում էր հայելու վրա «7» թիվը, հաջորդ օրը մեքենայով գնալիս տեսնում է գրված՝ «Քեզ մնացել է ապրելու վեց օր» և այդպես շարունակ։ Այդ օրը, գիշերը նրա աչքերի առաջ երևում է նրա մահացած տղան։
Էլենը չի կարողանում հասկանալ թե ինչ է նրա հետ կատարվում, որն է իրականություն, որն է տեսիլք։ Իսկ Մարտինը շատ քիչ է շփվում կնոջ հետ։
Էլենն իմանում է, որ մինչ նրանց այդ տանը դաժան մարդասպանություններ են կատարվել, իսկ տունը կառուցված է մասսայական մահապատիժների վայրում։


== Դերերում ==
Ամանդա Պլամմեր-Էլեն Շոու
Շոն Պերտվի-Մարտին Շոու
Նիկ Բրիմբլ-Կարլ Ֆարրելլ
Էդդի Կուպեր-Թոմաս Շոու


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ֆիլմի կարգախոսն է «Ինչ-որ բան է քեզ սպասում մթության մեջ» (անգլ.՝ «Something is waiting for you in the dark…»)


== Արտաքին հղումներ ==
7 օր մինչ մահը(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Սլուչ (գյուղ, Վոլոչիսկի շրջան)

Սլուչ (ուկրաիներեն՝ Случ), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սլուչ գյուղում բնակվում էր 32 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,28 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 114,29 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մոսկվայի օղակաձև ավտոմոբիլային ճանապարհ

Մոսկվայի օղակաձև ավտոմոբիլային ճանապարհ, ՄՕԱՃ (ռուս.՝ Московская кольцевая автомобильная дорога, МКАД), օղակաձև ավտոմայրուղի Մոսկվայում, որն անցնում է քաղաքի վարչական սահմանով։
Ի սկզբանե Մոսկվայի շուրջ օղակաձև ճանապարհը կառուցված է եղել 1940-ական թվականներին, 1950-60-ական թվականներին վերակառուցվել է, իսկ 1990-ական թվականներին կրկնակի վերակառուցված է եղել։ 2011 թվականին քաղաքի իշխանությունները հայտարարել են ավտոմայրուղու կրկնակի վերականգման աշխատանքների մասին։ Նախատեսված է վերակառուցել տրանսպորտային հանգույցները, կառուցել ՄՕԱՃ-ի կրկնորդ ճանապարհներ։


== Տես նաև ==
Օղակաձև ավտոմոբիլային ճանապարհ


== Արտաքին հղումներ ==
ՄՕԱՃ-ը այսօր՝ վերականգումից առաջ և հետո МКАД // roads.ru Archived 2018-01-15 at the Wayback Machine.
ՄՕԱՃ-ը Գուգլ Քարտեզներում
ՄՕԱԿ-ի ինտերակտիվ համայնապատկերը ուղղաթիռից(չաշխատող հղում)


== Ծանոթագրություններ ==
Դմանիս

Դմանիսը (վրաց.՝ დმანისი), քաղաք Վրաստանի հարավում, Քվեմո Քարթլի երկրամասում, Դմանիսի մունիցիպալիտետի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը՝ ▼2915 մարդ (2022)։
Գտնվում է Մաշավեր գետի ափին, Կազրեթի երկաթուղային կայարանից 30 կմ հվ–արմ․։ Եղել է ստրատեգիական և առևտրա–արհեստավորակաև կենտրոն միջնադարյան Վրաստանում։ Դմանիսի մոտ կան հնագույն բերդաքաղաքի մնացորդներ, ուր պահպանվել են VI–VII դդ․ եռաեկեղեցի բազիլիկան (վերակառուցվել է XVII դ․), XIII դ․ քանդակազարդ գավիթը և զանգակատան ավերակները։ IX դ․ Դիմանիսին տիրել են արաբները, XI դ․՝ սելջուկ թուրքերը, որոնցից 1123-ին քաղաքն ազատագրել է Դավիթ Շինարարը։ Մոնղոլ–թաթարների, պարսիկների և թուրքերի արշավանքների հետևանքով, սկսած XIV դարից, Դիմանիսը անկում է ապրել (XVIII դ․ կեսերից դարձել է անմարդաբնակ)։ 1936-ից Դիմանիսում կատարվում են պեղումներ։ Բացվել են քաղաքի դարպասները, սալարկած փողոցներ, բաղնիքներ, գտնվել մեծ քանակությամբ խեցեղեն, ոսկե և արծաթե դրամների գանձ, աշխատանքի գործիքներ։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Երիտասարդ ընթերցող

Երիտասարդ ընթերցող (ֆր.՝ La Liseuse), Ժան Օնորե Ֆրագոնարի նկարը, որը նկարվել է մոտավորապես 1769 թվականին։ Պատկանում է «Արտասովոր դիմանկարներ» (figures de fantaisie) շարքին՝ արտասովոր համազգեստներով մոդելներով, որոնք նկարված են ազատ վրձնահարվածների եղանակով։
Նկարում պատկերված է լիմոնի երանգով, դեղին ֆրեզավոր հագուստով անծանոթ աղջիկ, որը նստած է կիսադեմ՝ հենված մեծ, պատին հենած բարձին։ Ձախ ձեռքը հանգիստ դրված է արմնակալի վրա, իսկ աջ ձեռքում փոքրիկ գիրք է։ Մազերը մանուշակագույն ժապավենով հավաքված են շինյոնում։ Դեմքն ու հագուստը լուսավորված են առջևից, պատին աջից երևում է ստվեր։ Դեմքի վարդագույն երանգները նրան տալիս են վայելուչ նրբություն։ Ֆրագոնարը սևեռուն ուշադրություն է դարձրել աղջկա դեմքին, սակայն զգեստն ու բարձը դիտավորյալ նկարված են անփույթ վրձնահարվածներով, իսկ ֆրեզը շտապ ուրվագծված է վրձնի ծայրով։
Հավանաբար երիտասարդ ընթերցողը մարմնավորում է կանացի բնության բնական էությունը։ Ֆոնի մութ պատը հերոսուհու հետ ստեղծում է խորին հակադրություն՝ ընդգծելով նրա կորերը և ուրվագծերը, իսկ շինյոնը և երկարավուն ֆրեզավոր պարանոցը ուժեղացնում են կերպարի կանացիությունը։ Արդյոք աղջիկը կարդում է զվարճանքի կամ կրթական նպատակներով, մնում է անհասկանալի, քանի որ գրքի տեքստը պայմանական է։
Կառուցվածքը և տեսարանի տարածքը ձևավորվում են արմնակալի հորիզոնական և պատին մոտ ուղղաձիգ գծերով։ Զգացմունքներն ու տրամադրությունը փոխանցվում են գունային լուծումներով։ Ֆրագոնարը ռոկոկոյի համար օգտագործել է տիպիկ գունայի գամմա՝ մեղմ, քնքուշ երանգներով և ոսկեգույն նրբերանգներով, որը թույլ է տալիս ստեղծել ջերմության, հանդարտության և զգացմունքային մթնոլորտ։ Կտավի կենտրոնում տիրող դեղինը որպես կապ է ծառայում կոմպոզիցիայի տարրերի և կառուցվածքի միջև․ վրձնի ազատ և վառվռուն պատկերված հարվածները, զգեստի ընդգծված ծալվածքները կենտրոնացնում են դիտորդի ուշադրությունը կերպարի վրա։ Առջևի և հեռավոր պլանի օբյեկտների համար օգտագործված վրձնահարվածների տարբեր տեխնիկաները ուժեղացնում են կտավի խորությունը։
Աշխատանքը պատկանում է ավելի շուտ ժանրային գեղանկարչությանը, քան դիմապատկերին, և անհայտ են մնում ինչպես նրա նկարելու հանգամանքները, այնպես էլ պատկերված կնոջ իրական լինելը։ Պատկերի ռենտգենագրությունը ցույց է տվել, որ աղջկա գլուխը պատկերված է սկզբնական տարբերակի վերևում, որտեղ նա նայում է դիտորդին։
Ավարտուն ակադեմիական աշխատանքի չլինելով հանդերձ՝ պատկերը հավանաբար անցել է մի քանի ֆրանսիացի կոլեկցիոներների և արվեստի ստեղծագործության առևտրականների ձեռքով։ Երբեմնի արժանահավատ սեփականատերերից մեկը՝ Թեոդոր Տյուֆեն, հայտնի ֆրանսիացի վիրաբուժ էր։ Մոտավորապես 1930 թվականին պատկերը գտնվել է ԱՄՆ-ում՝ McCann Erickson գովազդային գործակալության հիմնադիր Ալֆրեդ Էրիքսոնի հավաքածուում։ Նրա մահից հետո՝ 1936 թվականին, պատկերը ժառանգել է նրա կինը՝ Աննա Էդիթ Մաքքան Էրիքսոնը։ Աննայի մահից հետո 1961 թվականին Ալիսա Մելոն Բրյուսի (ամերիկացի միլիարդատեր Էնդրյու Մելոնի  բարձրաշխարհիկ դուստրը, որը հայտնի էր մի շարք թանգարանների բազմաթիվ նվիրատվություններով) ֆինանսական աջակցությամբ պատկերը ձեռք է բերել Արվեստի ազգային պատկերասրահը (Վաշինգտոն)։


== Ծանոթագրություններ ==
Բույանցևո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲույանցևոԲույանցևո (ռուս.՝ Буянцево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռիխարդ Ռապորտ

Ռիխարդ Ռապորտ (հունգ.՝ Rapport Richárd, մարտի 25, 1996(1996-03-25), Սոմբատհեյ, Հունգարիա), հունգարացի շախմատիստ, գրոսմայստեր (2010)։  Նա իր գրոսմայստերի կոչումը վաստակեԼ է 13 տարեկան, 11 ամսական և 6 օրական հասակում և ճանաչվել Հունգարիայի ամենաերիտասարդ գրոսմայստերը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Սոմբատհեյում, տնտեսագետների ընտանիքում։ Շախմատ խաղալ սովորել է հորից, 4 տարեկանում։
2006 թվականին Եվրոպայի մինչև 10 տարեկանների առաջնությունում գրավել է առաջին տեղը։ 2009 թվականին դարձել է միջազգային վարպետ։ 2010 թվականին շախմատիստը լրացրել է գրոսմայստերի վերջին նորման։
2017 թվականի հունվարի 22֊ից Միխայիլ Չիգորինի անվան խորհրդանշական ակումբի անդամ է։ Նույն թվականին դարձել է Հունգարիայի չեմպիոն։ 
Շախմատիստը մասնակցել է 2017 թվականի շախմատի աշխարհի գավաթի մրցաշարին, որտեղ քառորդ եզրափակչւմ պարտվել է Դինգ Լիրենին։
2022 թվականի շախմատի հավակնորդների մրցաշարի մասնակից է։
2022 թվականի մարտի վերջին Ռապորտը Բելգրադում տեղի ունեցած ՖԻԴԵ-ի Գրան պրի մրցաշարում զվաղեցրել է առաջին տեղը։
2022 թվականի մայիսին նա հայտարվել է Ռապորտի Ռումինիայի հավաքական տեղափոխվելու մասին։ Սովորաբար այդպիսի գործընթացը տևում է մոտ 2 տարի։
Ռապորտը խորհրդային, ուկրաինացի և սլովենացի շախմատիստ, գրոսմայստեր Ալեքսանդր Բելյավսկու աշակերտն է։


== Ընտանիք ==
2016 թվականին Ռապորտն ամուսնացել է սերբ շախմատիստուհի Յովանա Վոյնովիչի (ծն. 1992 թ.) հետ։ Այդ ժամանակվանից զույգը միասին ապրում է Բելգրադում։


== Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անձնական քարտը ՖԻԴԵ֊ի կայքում
Պարտիաները chessgames.com կայքում
Պարտիաները 365chess.com կայքում
Official website at the Wayback Machine (archived March 13, 2016)
Ռովնի (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Ռովնի (ռուս.՝ Ровни), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տապանագիր (բանաստեղծություն)

«Տապանագիր», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1890 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1890 թվականին։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի  № 18-ում պահվում է մեկ ինքնագիր, որը հանվել է «Մուրճ» ամսագրի արխիվից։ Ա․ Ինճիկյանը տվել է հետևյալ ծանոթագրությունը․ «Բանատեղծության ինքնագիրը գտնվել է «Մուրճի» արխիվում, ժամանակին չտպագրվելու պատճառը եղել է, հավանորեն, գրաքննության արգելքը կամ Արասխանյանի զգուշավորությունը։ Հետաքրքրական է, որ ժամանակի հասարակության ոսկի կուռքերի հավաքական դիմանկարը բնութագրող այս ոտանավորի վերջին տողը բանաստեղծը նույնությամբ օգտագործել է իր երգիծական պոեմի «Փողի քսա՜կը, փողի քսա՜կը...»  հատվածում»։
Ինչպես այս, այնպես էլ մի քանի ուրիշ երգիծական ոտանավորներ և էպիկական ֆրագմենտներ («Աղոթք», «Հայի զարմանքը», «Հայի տրտունջը», «Հայի ցավը», «Գրականության մազանդա», «Վայր ընկնող աստղեր», «Կտակ», «Հայոց անբախտ գրողը»), «որոնք գրեթե բոլորն էլ գրված են պոեմի ստեղծման ժամանակաշրջանում և իրենց վշտախառն ծաղրով ուղղված են գրողին և արվեստագետին խորթ հասարակության, նրա բարքերի ու կուռքերի դեմ», ուսումնասիրողն իրավամբ կապում է «Պոետն ու մուսան» երգիծական պոեմի հետ։
Այս բանաստեղծությունն առաջին անգամ տպագրվել 1932 թվականին լույս տեսած Գրական թերթի № 27-ում, այնուհետև Երևանում՝ 1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 441)։
Տպագրվել է ինքնագրից։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովայա Ռժավկա

Նովայա Ռժավկա (ռուս.՝ Новая Ржавка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 61 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(79) Էվրինոմե

(79) Էվրինոմե (անգլ.՝ Eurynome), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1863 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Ջեյմս Վոթսոնի կողմից Դետրոյտում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,444417 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9767 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9122 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Էվրինոմե աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,9869 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1395,92 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,257894 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,62° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)Էվրինոմե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կլեմենտինում (գրադարան)

Կլեմենտինում (լատ.՝ Clementinum), ճիզվիտական կոլեգիումի բարոկկո ոճի շենքերի ամբողջություն, որը ներկայումս զբաղեցնում է Չեխական Հանրապետության Ազգային գրադարանը։ Այն գտնվում է Պրահայի Ստարե-Մեստո թաղամասում, Կառլի կամուրջի մոտ։ Իր 20 000 քառակուսի մետր մակերեսով Կլեմենտինումը չեխական մայրաքաղաքի պատմա-ճարտարապետական կոմպլեքսների մեջ չափերով զիջում է միայն Պրահայի ամրոցին։ 2005 թվականից հաշվառված է «Աշխարհի հիշողություն» միջազգային ցուցակում։
Կլեմենտինում անունն առաջացել է Միջնադարում այդ տեղում եղած սբ. Կլիմենտի ժամատան անունից։ Ճիզվիտական կոլեգիումը Պրահայում ի հայտ է եկել 1552 թվականին և արդեն 17-րդ դարում վդարձել էր ճիզվիտների պատրաստման աշխարհի խոշորագույն կենտրոններից մեկը։ 1622 թվականին Կլեմենտինում է տեղափոխվում Կառլի համալսարանի գրադարանը։ Կլեմենտինումի ղեկավար Յան Մարեկ Մարչին, ի վիճակի չլինելով վերծանել ձեռագրերից մեկը, ուղարկում է այն Հռոմ՝ հանրագիտակ Կիրխերին։ Ձեռագիրն այժմ հայտնի է Վոյնիչի ձեռագիր անվամբ և առաջվա նման մնում է չվերծանված։
Ճիզվիտների միաբանության վերացումից հետո՝ 1773 թվականին, Մարիա Թերեզիայի հրամանով կոլեգիումը վերաձևավորվում է կրթական-գրադարանային կենտրոնի։
Կլեմենտինումի շենքերի ամբողջությունն ներառում է 18-րդ դարի հասարակական շենքերի մի ամբողջ շարք, որոնք նախագծել են հաբսբուրգյան բարոկկոյի այնպիսի վարպետներ, ինչպիսիք են Կառլո Լուգարոն. Կիլիան Իգնաց Դինցենգոֆերը և Ֆրանտիշեկ Մաքսիմիլիան Կանկան.

աստղագիտական աստղադիտարանը (1722 թվական),
Հայելային մատուռը (1724 թվական,
համալսարանայի գրադարանը (1727 թվական),
մաթեմատիկական թանգարանը (1752 թվական),
Կենտրոնական Եվրոպայում առաջին օդերևութաբանական կայանը (1751 թվական)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Գաիդուրաս

Գաիդուրաս (հուն․՝ Φρέναρος, թուրքերեն՝ Korkuteli), մեծ գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանի հարավային մասում։ Գյուղը դե ֆակտո գտնվում է Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետություն կոչվող պետության վերահսկողության ներքո։ Տեղակայված է Ֆամագուստա քաղաքից 17 կմ արևմուտք։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Դուբովի Գայ (գյուղ, Օվրուչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դուբովի ԳայԴուբովի Գայ (ուկրաիներեն՝ Дубовий Гай), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1959 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դուբովի Գայ գյուղում բնակվում էր 236 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,133 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1774,44 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պարսիկներ

Պարսիկներ, իրանական ազգ։ Կազմում են Իրանի բնակչության կեսից ավելը։ Խոսում են պարսկերեն։


== Պատմություն ==

Իրանական ցեղերը, որոնք բաժանվել էին հնդիրանական ցեղերից կամ արիներից, Կենտրոնական Ասիայից այժմյան Իրանի տարածք են ներթափանցել մ․թ․ա․ մոտ երկրորդ հազարամյակում։ Նրանց մի մասը հաստատվել է Պարսք կամ Ֆարս տարածաշրջանում (այժմյան Իրանի հարավում) և կոչվել են պարսիկներ։
Պարսիկները տիրապետող դիրք են ունեցել Աքեմենյան պետությունում, որն հիմնադրել է Կյուրոս Բ Մեծ մ․թ․ա․ 550 թվականին։ 


== Կրոն ==
Պարսիկների մեծ մասը կրոնով շիա դավանանքի մուսուլմաններ են։ Մահմեդականությունը տարածվել է 8-րդ դարի արաբական նվաճումներից հետո։ Մինչ այդ պարսիկները դավանել են զրադաշտականություն, որն առաջացել է ավելի վաղ ժամանակների հնդիրանական ցեղերի հավատալիքներից։ Այսօր էլ փոքրաթիվ զրադաշտականներ են ապրում Իրանում և Հնդկաստանում (տե՛ս պարսեր)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուր ==
Տ. Հովսեփյան «1000 հարց և պատասխան» Երևան, «Տիգրան Մեծ» հրատարակչություն
դասարան․ամ Archived 2016-09-06 at the Wayback Machine.


== Պատկերասրահ ==
Հայկ Մարության

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայկ Մարության (այլ կիրառումներ)Հայկ Հրաչյայի Մարության (հայտնի նաև Կարգին Հայկո մականվամբ, դեկտեմբերի 18, 1976(1976-12-18), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան, ռեժիսոր, հասարակական-քաղաքական գործիչ, Երևանի նախկին քաղաքապետ։ Հայտնի է «Կարգին հաղորդում», «Կարգին մուլտեր», «Կարգին սերիալ» և մի շարք այլ մանրապատումներից և ֆիլմերից։ ՈւՀԱ «Հայկական պրոյեկտ» խմբի նախկին անդամ։


== Կենսագրական տվյալներ ==
Ծնվել է Երևանի Արաբկիր վարչական շրջանում։ 7 տարի սովորել է Երևանի №83 միջնակարգ դպրոցում, 8-10-րդ դասարանները՝ Անանիա Շիրակացու անվան ճեմարանում։ 1992 - 1997 թվականներին սովորել է Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանում։ 1995 - 2002 թվականներին խաղացել է պոլիտեխնիկական ինստիտուտի «Հայկական պրոյեկտ» ՈւՀԱ թիմում։ 1997-1998 թվականներին ծառայել է ազգային անվտանգության հատուկ մարտական ստորաբաժանումում։


== Դերասանական գործունեություն ==
1996-2002 թվականներին աշխատել է «Շարմ» ընկերությունում որպես դերասան,սցենարիստ և հանդես է եկել «220 վոլտ», «Վայլուր», «Մեր բակը», «Մեր բակը 2», «Թույն կասետ», «Ուրիշ կասետ», «Բանդա», «Կոմերցիոն ներկայացում» ֆիլմերում և հաղորդումներում։ 2002 թվականին ընկերների հետ համատեղ հիմնել է «Կարգին ստուդիա» ընկերությունը, որտեղ աշխատել է որպես դերասան, սցենարիստ, ռեժիսոր և պրոդյուսեր։ Համատեղ ստեղծել է հետևյալ նախագծերը՝ «Կարգին հաղորդում», «Կարգին մուլտեր», «Կարգին սերիալ», «7.5», «No Comment», «Ալաբալանիցա», «Ազիզյանները»։ Նաև մասնակցել է բոլոր նախագծերում՝ որպես դերասան։ Հանդես է եկել բազմաթիվ հաղորդումներում և կինոնկարներում։
2012 թվականից հանդիսացել է «Շանթ» հեռուստաընկերության «Կանխիկ հումոր» հեռուստանախագծի ժյուրիի անդամ։ 2018 թվականի մայիսից սկսած` բուռն մասնակցություն է ունեցել Հայաստանի «Քայլ արա» շարժմանը։
2022 թվականի աշնանը բեմ է վերադարձել նոր "Քաղաքապետ" մոնոներկայացմամբ։ 


== Հասարակական ակտիվություն ==
2013 թվականի ամռանը Երևանում սկսված հասարակական տրանսպորտի թանկացման դեմ ցույցերի ժամանակ Հայկ Մարությանը և իր ընկերներ իրենց մեքենաներով կանգառներում հասարակական տրանսպորտին սպասող քաղաքացիներին անվճար տեղափոխում էին Երևան քաղաքի տարբեր վայրեր։


== Թավշյա հեղափոխություն ==
2018 թվականին ակտիվորեն մասնակցել է Հայաստանում տեղի ունեցած հակակառավարական ցույցերին և իշխանափոխությանը, հանրահավաքների ժամանակ կանգնել է Նիկոլ Փաշինյան կողքին և հանդես եկել ելույթներով։


== Երևանի քաղաքապետ ==
2018 թվականի իշխանափոխությունից հետո՝ նույն թվականի սեպտեմբերին, Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանի հրաժարականից հետո միացել է «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությանը և «Իմ քայլը» դաշինքի կողմից առաջադրվել Երևանի ավագանու թեկնածու։ Սեպտեմբերի 23-ին տեղի ունեցած ընտրություններում դաշինքը հաղթել է՝ հավաքելով ընտրությանը մասնակցածների ձայների 81,06 %-ը, իսկ Հայկ Մարությանը դարձել է Երևանի քաղաքապետ։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է ազգությամբ չեխ կնոջ՝ Իվայի հետ, ում հետ ծանոթացել է 2004 թվականին, երբ վերջինս որպես կամավոր աշխատում էր Սպիտակում՝ «Կարմիր խաչի» առաքելության ներքո։ Ունի չորս երեխա՝ Ալիսան, Արթուրը, Ադելը և Արմանը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
avproduction.am/Հայկ Մարության
facebook/hayk.marutyan
ԿինոՊոիսկ
IMDb
Դուրովիչի

Դուրովիչի (ռուս.՝ Дуровичи), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 48 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կախարդական դիմանկարը

«Կախարդական դիմանկար» (չին.՝ 魔画, mó huà, «մո հուա»), 1997 թվականի ռուս-չինական ֆիլմ-հեքիաթ։


== Սյուժե ==
Այս զարմանալի հեքիաթը նկարահանվել է ռուսական և չինական ավանդությունների հիման վրա։ Մի օր Իվանին Սուրբ Ծննդյան տոների ժամանակ կանխատեսում են հանդիպում օտար գեղեցկուհու հետ։ Անտառային կախարդը երիտասարդի բարության համար նրան նվիրում է Սյաո Ցին անունով չինացի աղջկա կախարդական դիմանկարը։ Նրա գեղեցկությունը հիացնում է Իվանին, և նա սիրահարվում է առանց հիշողության։ Անսպասելիորեն դիմանկարը կենդանանում է, աղջիկը երիտասարդին զարմանալի պատմություն է պատմում։ Ստացվում է, որ կայսրը և չար կախարդ Ան Յուան Պան վերցրել նրան ծնողների կամքին հակառակ, որպեսզի դարձնի իր կինը։ Աղջկա եղբայրը նկարել է դիմանկարը, որի մեջ էլ տեղափոխվել է Սյաո Ցինի հոգին, իսկ չարագործին բաժին է հասել միայն հազիվ կենդանի մարմինը՝ անզգա տիկնիկ։ Այժմ կայսրը փնտրում է այդ դիմանկարը, որպեսզի վերականգնի աղջկա հոգին…


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Գենադի Վասիլև, Սերգեյ Կոզլով, Շի Յուլիան Չժան
Ռեժիսոր՝ Գենադի Վասիլև
Օպերատոր՝ Բորիս Բոնդարենկո
Նկարիչ՝ Միխայիլ Կարտաշով
Կոմպոզիտոր՝ Դմիտրի Ռիբնիկով
Լուսանկարիչ՝ Յուրի Բելով


== Էկրանավորման առանձնահատկություններ ==
Ռուսական գյուղի բնական պայմաններում կատարվող նկարահանումները կատարվել են Սուզդալում, իսկ կարելի է տեսնել Սուզդալի Փայտե ճարտարապետության թանգարանի և Պոկրովսկի վանքը, որտեղ նկարահանվել է իշխանի պալատը։ Վայրի կենդանիների հետ կապված տեսարանները նկարահանվել են Վլադիմիրի մարզի Պետուշինսկի շրջանի Լեոնովո կայարանում։
Չինաստանում հիմնական նկարահանումներն անցկացվել են Դոնգուան քաղաքում։ Մասնավորապես Ան Յուան Պայի պալատի դերը «կատարել» է հարուստ մանդարինի պալատը։


== Ծանոթագրություններ ==
Դանիել Օրտեգա

Խոսե Դանիել Օրտեգա Սաավեդրա (իսպ.՝ José Daniel Ortega Saavedra, նոյեմբերի 11, 1945(1945-11-11), Լա Լիբերտադ, Chontales Department, Նիկարագուա), նիկարագուացի հասարակական-քաղաքական գործիչ, Նիկարագուայի 29-րդ և 33-րդ (ներկայիս) նախագահ։
1964 թվականին մտել է Ազգային ազատագրության սանդինակաէ ճակատի շարքերը։ Մանագոայի կենտրոնաամերիկյան համալսարանում ուսումնասիրել է իրավունք։ 1970–1974 թվականներին գտնվել է ազատազրկության մեջ։ Նիկարագուայում հեղափոխության հաղթանակից (1979 թվականի հուլիսի 19) հետո մտել է Ազգային վերածննդի կառավարության ղեկավար խորհրդի կազմի մեջ, իսկ 1981 թվականի մարտին նշանակվել այդ խորհրդի կոորդինատոր։ Ունի բարձրագույն զինվորական կոչում՝ հեղափոխության կոմանդանտե։
1984 թվականի նոյեմբերի 4-ին ընտրվել է նախագահ։ Վերընտրվել է 2007 թվականին։
2021 թվականի նոյեմբերին Դանիել Օրտեգան վերընտրվեց չորրորդ հնգամյա ժամկետով՝ ձայների 75%-ով, համաձայն Գերագույն ընտրական խորհրդի հրապարակած առաջին մասնակի պաշտոնական արդյունքների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը cidob.org կայքում(իսպ.)
Ալֆյանո Նատա

Ալֆյանո Նատա  (իտալերեն՝ Alfiano Natta), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 785 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 60 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 13 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15021։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։


== Ժողովրդագրություն ==


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0141 922123
Պաշտոնական կայք։http://www.comune.alfianonatta.al.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիմիր Ագեև

Վլադիմիր Ագեև (ռուս.՝ Владимир Иванович Агеев, ապրիլի 2, 1932(1932-04-02), Q3641688?, Յալչիկսկի շրջան, Չուվաշիայի ԻԽՍՀ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և չուվաշ գեղանկարիչ, գծանկարիչ, Չուվաշիայի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական  Հանրապետության ժողովրդական նկարիչ։ 
1970 թվականից դարձել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ։ 


== Կենսագրություն ==
Վլադիմիր Ագեևը ծնվել է 1932 թվականի ապրիլի 2-ին, Չուվաշիայի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության Յալչիկսկի շրջանի Բոլշիե Յալչիկի գյուղում։ 1956 թվականին ավարտել է Չեբոքսարիի գեղարվեստական ուսումնարանը, որպես նկարիչ աշխատել է Չուվաշիայի գրքային հրատարակչությունում, այնուհետև եղել է «Կապկան» երգիծանք ամսագրի աշխատակիցը։   


== Գեղարվեստական ստեղծագործություն ==
Գեղանկարիչն իր հիմնական աշխատանքներում պատկերել է չուվաշ ժողովուրդների պատմությունը, դրա ձևավորման և զարգացման փուլերը։ Նրա ստեղծագործական կենսագրության մեջ մեծ տեղ են զբաղեցնում լեգենդների և հարազատ ժողովրդի ավանդազրույցների թեմաներով ստեղծագործությունները։        


== Մրցանակներ ==
Չուվաշիայի Հանրապետության ժողովրդական նկարիչ (1986 թվական)
Չուվաշիայի Հանրապետության վաստակավոր նկարիչ (1977 թվական)
Չուվաշիայի Հանրապետության Կոնստանտին Իվանովի անվան պետական մրցանակ (1981 թվական)
Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի նախարարության «Մշակույթի ոլորտում ունեցած հաջողությունների համար» շքանշան (2003 թվական)
«Չուվաշիայի Հանրապետության առաջ ունեցած վաստակի համար» շքանշան


== Հիմնական ցուցահանդեսներ ==
«Սուվարյան դարպասներ» հոբելյանական անհատական ցուցահանդես (նվիրված ծննդյան 80-ամյակին)։ Չուվաշիայի պետական գեղարվեստական թանգարան։ 2012 թվականի մարտի 2։


== Հիմնական ստեղծագործություն ==


===== Գեղանկարչություն =====
Ինքնանկար չուվաշ բանաստեղծների հետ, 1963
Ե. Պուգաչյովը 1774 թվականի հուլիսի 17-ին Սունդար գյուղի մոտակայքում Վոլգան անցնելուց հետո, 1978
Շուկա Յայլիչիկում, 1979
Կնոջ դիմանկարը, 1981,
Ճակատամարտ Սուվար քաղաքի մոտ, 1985-1989
Լոգանքի տոն, 1986
Մտորումներ ժամանակի մասին (Չուվաշ գրողներ), 1987-1988
Կ. Իվանովը 1912 թվականին, խմբապարի ժամանակ, 1987
Ժողովրդական բանաստեղծ Կ. Իվանովը 1912 թվականին խմբապարի տոնին, 1988-1989
Փեսացուի հանդիպումը հարսնացուի հետ, 2008


===== Գծանկարչություն =====
Իմաստունները, 1971, թուղթ, փետուր, տուշ
Անկում Պեգասից, 1971, թուղթ, փետուր, տուշ
Խմբապար, 1973, թուղթ, վիմագրություն
Հարսնացուի առևանգումը, 1978, թուղթ, ջրաներկ, տուշ


== Գրքերի ձևավորում ==
Тимбай, Сантăр. Вуник асамçă. На чув. яз. — Шупашкар: Чăваш кĕнеке издательстви, 1974. На 3-й стр. обл.: Двенадцать волшебников.
Тимбай, Сандор. Двенадцать волшебников. — Чебоксары: Чувашское книжное изд-во, 1974.
Чувашские легенды и сказки. Сост. Е. С. Сидорова. Пер. Семена Шуртакова. Чувашское книжное изд-во. Чебоксары, 1979.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Трофимов, А. А. В. И. Агеев : Начало творческого пути. Мировоззрение // Чувашское искусство: Вопросы теории и истории. Чебоксары, 1996. Вып. 2. 


== Արտաքին հղումներ ==
Агеев В. И. 80 çул тултарать
Произведения В. И. Агеева в собрании Чувашского государственного художественного музея Archived 2021-01-31 at the Wayback Machine.
Իսլի Հիդի

Իսլի Հիդի (ալբ․՝ Isli Hidi, հոկտեմբերի 15, 1980(1980-10-15), Տիրանա, Ալբանիա), ալբանացի ֆուտբոլիստ, Կիպրոսի Ապոլոն ֆուտբոլային ակումբի դարպասապահ։


== Կենսագրություն ==


=== Ակումբային կարիերա ===
Պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 1988 թվականին, Տիրանա քաղաքի համանուն Տիրանա ՖԱ-ում։ 
Ալբանիայի առաջնության առաջին մրցաշրջանում Հիդին անց է կացրել ընդամենը 4 խաղ։ Հիդին իր տեղը զիջել էր մեկ այլ դարպասապահի՝ Բլենդի Նալբանիին։ Ալբանիայի առաջնության 3 մրցաշարերում իր թիմում նա անց է կացրել ընդամենը 7 խաղ։ 2000 թվականի հուլիսի 19-ին դեբյուտել է եվրոգավաթներում՝ ՈւԵՖԱ չեմպիոնների լիգայում մոլդովական Զիմբրու ակումբի դեմ խաղում։ 2 հանդիպումների արդյունքում «Զիմբու»-ն հաղթել է 4:6 հաշվով։ 2001/2002 Ալբանիայի առաջնությունում Բալըշեր քաղաքի «Բյուլիս» ՖԱ-ի կազմում դառնալով հիմնական դարպասապահ, անց է կացրել 24 խաղ։ Այնուհետև վերադարձել է «Տիրանա» և դարձել է ակումբի հիմնական խաղացող։ 2005 թվականին Հիդին «Մետալուրգ» ֆուտբոլային ակումում համարվել է նորեկ։. «Տիրանայի» կազմում Իսլի Հիդին խաղացել է 117 խաղ, 6 անգամ եղել է առաջնության հաղթող, մեկ անգամ Ալբանիայի գավաթի և 4 անգամ Ալբանիայի սուպերգավաթի հաղթող։
2007 թվականի ամռանը տեղափոխվել է «Կրիվբաս» ՖԱ։ 2007 թվականի սեպտեմբերի 22-ին՝ Ուկրաինայի ֆուտբոլի առաջնությունում՝ «Զակարպատյե» ֆուտբոլային ակումբի դեմ խաղում (2:3) դեբյուտել է 22 անգամ, այդ խաղի ընթացքում Հիդին բաց է թողել Միրոսլավ Բունդաշի և Իվան Կոզորիզի 11 մետրանոց տուգանային հարվածի գոլերը։ 2007-2008 թվականների Ուկրաինայի ֆուտբոլի առաջնությունում Հիդին անց է կացրել 18 խաղ և բաց է թողել 22 գնդակ։ 2008 թվականի ամռանը ֆուտբոլային արենդի կանոնների համաձայն 6 ամսով տեղափոխվել է Լարնակա քաղաքի «Ալկի» ակումբ, որտեղ խաղացել է 12 խաղ։ Ավելի ուշ Հիդին վերադարձել է «Կրիվբաս»։ 2009/10 մրցաշրջանում Հիդին անց է կացրել ընդամենը 9 խաղ, քանի որ իր տեղը զիջել է այլ դարպասապահների՝ Անտոն Կանիբոլոտցկի, Վյաչեսլավ Կեռնոզենկո, Անդրեյ Ֆյոդորենկո։
2010 թվականի ամռանը Տիրանայից տեղափոխվել է Դինամո։ Ֆուտբոլային ակումբի կազմում անց է կացրել 10 խաղ։ 2011 թվականի հունվարին Նիկոսիայի Օլիմպիակոս-ի հետ կնքել է պայմանագիր։ Ակումբը դարպասապահի համար վճարել է 30 հազար եվրո։ Ակումբում անց է կացրել 10 խաղ։ 2011-2013 թվականներին հանդիսացել է Լիմասոլի «ԱԵԼ» ՖԱ-ի խաղացող, որտեղ նա անց է կացրել 6 խաղ։
2013 թվականի օգոստոսին տեղափոխվել է Լիմասոլայի մեկ այլ ակումբ՝ «Ապոլոն»


=== Կարիերան հավաքականում ===
Ալբանիայի ազգային հավաքականում սկսել է խաղալ 2005 թվականի մայիսի 29-ին Լեհաստանի ազգային հավաքականի դեմ ընկերական հանդիպման ժամանակ (1:0), խաղի 1-ին րոպեին Հիդին բաց թողեց Մացեյ Ժուրավսկու խփած գնդակը։ Ազգային հավաքականի կազմում անց է կացրել 17 խաղ։


== Նվաճումներ ==
Ալբանիայի չեմպիոն (6)՝ 1998-1999, 1999-2000, 2002-2003, 2003-2004, 2004 -2005, 2006-2007 թվականների Ալբանիայի ֆուտբոլի առաջնություն։
1999 թվականի Ալբանիայի գավաթի գավաթակիր
2000, 2003, 2005, 2006 Ալբանիայի սուպերգավաթի գավաթակիր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իսլի Հիդիի էջը transfermarkt.com կայքում (անգլ.)
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում (անգլ.)
Պլանալտու (Ռիու Գրանդի դու Սուլ)

Պլանալտու  (պորտ.՝ Planalto) համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Ֆրեդերիկու Վեստֆալենի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 11 702 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 230,417 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 45,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 78 166 414,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 6 439,65 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,795։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1963 թվականի ապրիլի 26-ին։
Էմանուել Կոսս

Էմանուել Կոսս ( ֆր.՝ Emmanuelle Cosse նոյեմբերի 15, 1974(1974-11-15), Փարիզի 14-րդ շրջան, Փարիզ, Փարիզի շրջան), ֆրանսիացի քաղաքական և պետական գործիչ, բնակարանաշինության և բնակության  էկոլոգիական միջավայրի նախարար (2016-2017)։


== Կենսագրություն ==
1997 թվականին ավարտել է Փարիզի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։
1990 թվականին անդամակցել է անկախ և ժողովրդավարական լիցեյական ֆեդերացիային (FIDL), 1992 թվականին՝ Act Up ՁԻԱՀ-ի կանխարգելման կազմակերպությանը (1999 թվականից մինչև 2001 թվականներին գլխավորել է կազմակերպությունը)։ 2009 թվականին միացել է «Եվրոպա Էկոլոգիա Կանաչներ» կուսակցությանը, 2010 թվականին դարձել է Իլ դը Ֆրանսի շրջանային խորհրդի նախագահի տեղակալ, 2013 թվականի նոյեմբերի 30-ին ընտրվել է ՄՏՏ ազգային քարտուղար։
2014 թվականին մասնակցել է Փարիզի քաղաքային ընտրություններում բնապահպանների առաջնորդ Քրիստոֆ Նաջդովսկու արշավին։ 2015 թվականին վերընտրվել է Իլ դը Ֆրանսի շրջանային խորհրդի կազմում։
2016 թվականի փետրվարի 11-ին նա մտել է Մանուել Վալցի երկրորդ կառավարություն՝ ստանալով բնակարանաշինության և բնակության  էկոլոգիական միջավայրի նախարարի պաշտոնը։
2016 թվականի մարտին ՄՏՏ-ում կառավարության կազմում Կոսսի մասնակցությանը չհամաձայնելու պատճառով նրան վտարեցին կուսակցությունից։
2016 թվականի հուլիսի 10-ին Կոսսը ծաղրել է ՄՏՏ-ի որոշումը 2017 թվականի նախագահական ընտրությունների նախաշեմին սեփական փրայմերիզներ անցկացնելու մասին ՝ կատակելով «փոքր փրայմերիզների» կապակցությամբ, որոնք կազմակերպել էր «փոքրիկ կուսակցությունը» և հայտարարել Է, որ մտադիր է աջակցել էկոլոգիական կուսակցության թեկնածու Ֆրանսուա դը Ռյուժիին, որը փոքր ձախ կուսակցությունների մյուս առաջնորդների հետ միասին մասնակցել է այսպես կոչված «քաղաքացիական փրայմերիզներին»։
2016 թվականի օգոստոսի 12-ին Կոսսը հանդես է եկել Մերձավոր Արևելքից և Աֆրիկայից փախստականների համար մասնավոր ապաստարանների ստեղծման ծրագրի գործարկման նախաձեռնությամբ։ Նրա խոսքով՝ պետությունը կարող էր աջակցել հասարակական կազմակերպություններին նման ապաստարանների ցանցի ստեղծման հարցում ՝ տարեկան վճարելով 1500 եվրո նրանց մեջ պահվող յուրաքանչյուր փախստականի համար։ Նախագծի մեկնարկը նախատեսված էր 2016 թվականի հոկտեմբերի 1-ին և նախատեսված էր սկզբի համար 50 հոգու համար, իսկ հետագայում՝ երկու տարվա ընթացքում 1000 հոգու համար ։
2016 թվականի դեկտեմբերի 6-ին նա պահպանել է իր նախկին պաշտոնը Կազնյովի կառավարությունում։
2017 թվականին մայիսի 17-ին ձևավորվել է Էդուարդ Ֆիլիպի կառավարությունը, որում Էմանուել Կոսսը որևէ նշանակում չստացավ։


== Անձնական կյանք ==
2015 թվականի հունիսի 20-ին Էմանուել Կոսսն ամուսնացել է քաղաքական գործիչ՝ կուսակից Դենիս Բոպենի հետ (պսակադրության արարողությունն անցկացրել է անձամբ Փարիզի քաղաքապետ Անն Իդալգոն)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Կոսսը հանդես է եկել ռասիզմի դեմ»։ RFI։ 2016-10-06։ Վերցված է 2017-03-04
Ռոմուլո

Ռոմուլո Սոուզա Օրեստես Կալդերիա (պորտ.՝ Rômulo Souza Orestes Caldeira, մայիսի 22, 1987(1987-05-22), Պելոտաս, Ռիու Գրանդի դու Սուլ, Բրազիլիա), պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս վարձավճարով իտալական Յուվենտուս ակումբում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Յուվենտուսի պաշտոնական կայքում Archived 2014-09-07 at the Wayback Machine.
Ոզնին մշուշում

«Ոզնին մշուշում»՝ Յուրի Նորշտեյնի սովետական անիմացիոն ֆիլմ։ Արտադրված է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի կողմից 1975 թվականին։ Ֆիլմը ստացել է ավելի քան 35 միջազգայի և ներսովետական մրցանակներ։
1976 թվականին մուլտֆիլմը ստանում է առաջին մրցանակները մուլտիպլիկացիայի սովետական փառատոնում՝ Ֆրունզեում, և ֆիլմեր փոքրերի և երեխաների համար փառատոնում՝ Թեհրանում։ 2003 թվականին «Ոզնին մշուշում» մուլտֆիլմը համարվել է բոլոր ժամանակների լավագույն մուլտֆիլմ՝ տարբեր երկրների 140 կինոքննադատների և մուլտիպլիկատորնի հարցման արդյունքում.։


== Սյուժե ==
Ամեն երեկո Ոզնին գնում էր Արջուկի մոտ աստղերը հաշվելու։ Նրանք նստում էին կոճղին և թեյ ըմպելով դիտում աստղային երկինքը։ Ծխնելույզից աջ Արջուկի աստղերն էին, իսկ ձախ՝ Ոզնու։


=== Ոզնու պատմությունը ===


== Ստեղծումը ==
Սցենարը կառուցված է ըստ Սերգեյ Կոզլովի հեքիաթի։ Նորշտեյնը ֆիլմի մասին ասում էր հետևյալը.


== Մրցանակներ ==
1976 Համասովետական փառատոն Ֆրունզեում՝ «Լավագույն անիմացիոն ֆիլմ»
1976 Մանկական և երիտասարդական կինոփառատոն Թեհրանում՝ «Լավագույն անիմացիոն ֆիլմ»
2003 Բոլոր ժամանակների 150 լավագույն ֆիլմեր՝ աշխարհի և Ճապոնիայի, «Բոլոր ժամանակների համար 1 անիմացիոն ֆիլմ»


== Մշակութային ազդեցություն ==
2009 թվականի հունվարին Կիևում՝ Ռևտարսկի և Գեորգիևսկի ծառուղիներում, կանգնեցվել է Ոզնու հուշարձանը։ Այն պատկերված է նստած վիճակում։
«Ոզնին մշուշում»–ը հայտնի է նաև արտերկրում։ 2009 թվականին այս մուլտֆիլմի ծաղրերգությունը օգտագործվել է «Spies Reminiscent of Us»–ի «Гриффины» անիմացիոն ֆիլմում։
«Смешарики» մուլտֆիլմի մի սերիան ստեղծված է «Ոզնին մշուշում» մուլտֆիլմի մոտիվներով։
Դասական անիմատոր Խայաո Միդզակին անվանել է «Ոզնին մշուշում»–ը իր սիրած աշխատանքների թվում, նշելով Նորշտեյնի՝ ակնառու նկարիչ լինելու փաստը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ոզնին մշուշում, մուլտֆիլմն ամբողջությամբ
Աստերոիդների ցանկ (181201-181300)

Աստերոիդների ցանկ (181101-181200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (181301-181400)
 Աստերոիդների ցանկ (181101-181200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (181301-181400)
Վյաչեսլավ Շչոգոլև

Վյաչեսլավ Իվանովիչ Շչոգոլև (ռուս.՝ Вячеслав Иванович Щёголев, դեկտեմբերի 30, 1940(1940-12-30), Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 9, 2022(2022-10-09), Pushchino, Մոսկվայի մարզ, Ռուսաստան), խորհրդային շաշիստ, միջազգային գրոսմայստեր (1960), շաշկիի աշխարհի կրկնակի չեմպիոն (1960, 1964), ԽՍՀՄ քառակի չեմպիոն, ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ։


== Կենսագրություն ==
Վյաչեսլավ Շչոգոլևը ծնվել է բանվորի ընտանիքում։ Մանկուց զբաղվել է շաշկիով, նախ 64 վանդականոց, ապա՝ 100։ 1959 թվականին Շչոգոլևը դարձել է ԽՍՀՄ չեմպիոն, 1960 թվականին՝ աշխարհի չեմպիոն։ Աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսը նվաճել է նորից 1964 թվականին, Խորհրդային Միության չեմպիոնի տիտղոսը՝ 1963, 1964 և 1976 թվականներին։ Աշխարհի առաջնություններում Վյաչեսլավ Շչոգոլևը երեք անգամ արծաթե և երկու անգամ բրոնզե մեդալակիր է դարձել։ Այլ մրցաշարերում եղել է հաղթող ու մրցանակակիր։ 
2010 թվականին Վյաչեսլավ Շչոգոլևը հաղթող է ճանաչվել Եվրոպայի վետերանների կայծակնային առաջնությունում, իսկ 2011 թվականին «Mo & Z Volendam» ակումբի հետ դարձել է Հոլանդիայի ակումբային առաջնության հաղթող։ 
2012 թվականին ավտովթարի հետևանքով մահացել է նրա կինը, որից հետո Շչոգոլևը դադարել է մասնակցել մրցաշարերին։
«Սկսնակներից մինչև չեմպիոն» (ռուս.՝ «От новичка до чемпиона») գրքի հեղինակն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль на сайте Всемирная федерация шашек
Профиль на сайте KNDB
Щёголев // Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов. — М. : Большая российская энциклопедия, 2004—2017.
Большой энциклопедический словарь. — М., 1999.
Пыхов А. За шашечную корону // Бюллетень Центрального шахматного клуба СССР. — 1984. — № 21
(6717) Անտալ

(6717) Անտալ (անգլ.՝ Antal), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Ֆրեյմուտ Բորնգենի և Լուց Շմադելի կողմից Տաուտենբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,807406 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1327 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4821 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1718,13 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,20953 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,36° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6717) Անտալ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)