armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Բորն (Արդեշի գավառ)

Բորն (ֆր.՝ Borne), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 41 մարդ, բնակչության խտությունը` 1.28 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 32.01 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 145 կմ հարավ-արևմուտք, Պրիվա քաղաքից` 50 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 32 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 16-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 16։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 50,0 %։ 16 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 15 անձ (10 տղամարդ և 5 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (0 տղամարդ և 1 կին)։ 16 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 0-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Տաշտաու (գյուղ, Դյուտյուլինսկի շրջան)

Տաշտաու (ռուս.՝ Таштау, բաշկիրերեն՝ Таштау), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 182 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Միրելա Կումբարո

Միրելա Կումբարո Ֆուրքսի (ալբաներեն՝ Mirela Kumbaro), ալբանացի քաղաքական և պետական գործիչ։ 2013 թվականին ընտրվել է Ալբանիայի մշակույթի նախարար։ Ունի դոցենտի աստիճան, սկսած 2012 թվականից լեզվաբանության ասպարեզում հասած հաջողությունների համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջրահարսը (ֆիլմ, 2021)

«Ջրահարսը» (անգլ.՝ The Little Mermaid), ամերիկացի ռեժիսոր Ռոբ Մարշալի երաժշտական ֆենտեզի ֆիլմը։ Այն նկարահանվել է 1989 թվականի համանուն մուլտֆիլմի հիման վրա, որն իր հերթին հիմնված է Հանս Քրիստիան Անդերսենի համանուն հեքիաթի վրա։ Պրեմիերան նախատեսվում է 2021 թվականին։


== Սյուժե ==
Ծովում բնակվող երիտասարդ ջրահարս Արիելը, որը նաև Տրիտոն թագավորի դուստրն է, երազում է դառնալ մարդ։ Մի օր հոր հետ վիճելուց հետո նա փախչում է պալատից։ Հենց այդ պահին սկսվում է փոթորիկ և Արիելը փրկում է խորտակվող արքայազն Էրիկին ու սիրահարվում է նրան։ Տղայի հետ ցամաքում ապրելու համար Արիելը Ուրսուլա կախարդին է տալիս իր ձայնը՝ մարդու ոտքեր ունենալու համար։ 


== Դերերում ==


== Արտադրություն ==
2016 թվականի մայիսին Deadline Hollywood-ը հայտնել է, որ Disney-ը որոշել է մուլտֆիլմի հիման վրա թողարկել ֆիլմ։ Երեք ամիս անց հայտարարվել է, որ Ալան Մենքենը վերադառնալու է որպես ֆիլմի կոմպոզիտոր և նոր երգեր է գրելու Լին Մանուել Միրանդայի հետ, որը նույնպես համատեղ ֆիլմ է թողարկելու Marc Platt Productions-ի հետ։ Նախագծի վրա աշխատել են Լինդսի Լոհանը և Քրիս Էվանսը։ 2017 թվականի դեկտեմբերին հայտնի է դարձել, որ Ռոբ Մարշալը լինելու է ֆիլմի ռեժիսորը, իսկ Ջեյն Գոլդմանը գրելու է սցենարը։ 2019 թվականի հուլիսի 3-ին հայտարարվել է, որ ֆիլմում ջրահարսի դերը մարմնավորելու է աֆրոամերիկացի դերասանուհի Հոլլի Բեյլին։ Նույն ամսին հայտարարվել է նաև, որ Հարրի Սթայլսը և Խավիեր Բարդեմը բանակցում են արքայազն Էրիկի և թագավոր Տրիտոնի դերերը խաղալու համար։ Այնուամենայնիվ, օգոստոսին պարզվել է, որ Սթայլսը հրաժարվել Է դերից, քանի որ կենտրոնացած է իր երաժշտական կարիերայի վրա։
Սեպտեմբերին հայտնի է դարձել, որ Քեմերոն Կաֆեն և Իոնա Հաուեր Քինգը երկու վերջին թեկնածուներն են արքայազն Էրիկի դերի համար։ 2019 թվականի նոյեմբերին Հաուեր Քինգը պաշտոնապես հայտարարվել է Էրիկի դերի համար։ Հոկտեմբերին Դեյվիդ Բիգսը նաև հայտարարել է, որ բանակցություններ է վարում Սեբաստյանի ձայնը հնչեցնելու համար։ Նկարահանումները նախատեսվում էր սկսել 2020 թվականի ապրիլին, սակայն 2020 թվականի մարտին արտադրությունը դադարեցվել է կորոնավիրուսի համավարակի պատճառով։ Ավելի ուշ նկարահանումները սկսվել են 2020 թվականի օգոստոսին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կանգառլի

Կանգառլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում։ Գտնվում է ձորալանջի վրա։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Բնակավայրի անվանումը ծագել է կանկառ բույսի անունից, որը փշեր ունեցող բույս է և առատությամբ աճել էր սարերում։


== Պատմություն ==
Հայ բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբներին ուներ 40 տուն` 320 հայ և 35 տուն` 175 քուրդ բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Կանգառլին ուներ 1211 թվականին կառուցված Ս. Թովմաս անունով եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աղավնաձորի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Վայոց ձորի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղավնաձորի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (այլ կիրառումներ)Այս հոդվածը ներկայացնում է Վայոց ձորի մարզի Աղավնաձոր գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 24 հուշարձան (9 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Էդոարդո Ամալդի

Ամալդի Էդոարդո (իտալերեն՝ Edoardo Amaldi, սեպտեմբերի 5, 1908(1908-09-05), Կարպանետո Պիաչենտինո, Պիաչենցա, Էմիլիա Ռոմանիա, Իտալիայի թագավորություն - դեկտեմբերի 5, 1989(1989-12-05), Հռոմ, Իտալիա), իտալացի ֆիզիկոս, Հռոմի դեի Լինչեի Ազգային ակադեմիայի անդամ (1948)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է սեպտեմբերի 5-ին, Կարպանետոյում (Իտալիա)։ Ավարտել է Հռոմի համալսարանը (1929), որտեղ դասավանդում է 1937 թվականից։
1945 թվականից՝ Իտալիայի միջուկային հետազոտությունների ազգային կոմիտեի պրեզիդենտ, 1948 թվականից՝ միջուկային ֆիզիկայի ազգային ինստուտի տնօրեն։ Ամալդիի հիմնական աշխատանքները վերաբերում են ատոմային սպեկտրոսկոպիային, տարրական մասնիկների ֆիզիկային։
1934 թվականին Է. Ֆերմիի հետ հայտնաբերել է նեյտրոնների դանդաղեցման երևույթը ջրածին պարունակող նյութերում։ 1958 թվականից ԽՍՀՄ ԳԱ արտասահմանյան անդամ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Oral History interview transcript with Edoardo Amaldi 8 April 1963, American Institute of Physics, Niels Bohr Library and Archives Archived 22 May 2011 at the Wayback Machine.
Oral History interview transcript with Edoardo Amaldi 9, 10 April 1969, American Institute of Physics, Niels Bohr Library and Archives Archived 22 November 2008 at the Wayback Machine.
Oral History interview transcript with Edoardo Amaldi 10 December 1982, American Institute of Physics, Niels Bohr Library and Archives Archived 12 January 2015 at the Wayback Machine.
Annotated bibliography for Edoardo Amaldi from the Alsos Digital Library for Nuclear Issues Archived 2010-07-07 at the Wayback Machine.
Հատուկ կարծիք (ֆիլմ, 1987)

«Հատուկ կարծիք» (ռուս.՝ «Особое мнение»), խորհրդային դետեկտիվ գեղարվեստական սև-սպիտակ ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վիկտոր Ժիլինը 1967 թվականին Օդեսայի գեղարվեստական ֆիլմերի կինոստուդիայում։
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1968 թվականի հունիսի 10-ին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է այն մասին, թե ինչպես են մերկացրել դավաճանին՝ ֆաշիստական սադրիչին։
Երիտասարդ քննիչ Սերգեյ Կովալյովը ծովափնյա քաղաքում սպանության գործի հետաքննության ընթացքում պարզում է սպանվածի և նրան հետապնդող սադրիչի ինքնությունը, որը պատերազմի տարիներին հիտլերականներին է մատնել խորհրդային ընդհատակյա խմբի մասին։ Ֆիլմի ինտրիգը ծավալվում է այն բանի շուրջ, թե ինչպես է կասկածյալն ի դեմս իրավապահ մարմինների աշխատակիցներից մեկի ճանաչում այն մարդուն, որին ինքը հանդիպել է օկուպացիոն իշխանությունների միջանցքներում։


== Դերերում ==
Պաուլի Ռիննե – քննիչ Սերգեյ Կովալյով (հնչյունավորել է Ռոդիոն Նահապետովը)
Պանտելեյմոն Կրիմով – Եվգենի Անդրեևիչ Սկուրչիխին
Յուրի Դուբրովին – Նիկոլայ Աֆանասևիչ Մաքսիմենկո
Եֆիմ Կոպելյան – Կիրիլ Սեմյոնովիչ Կլյուչարև
Զինաիդա Սորոչինսկայա – Նատալյա Սերգեևնա Պոպովա
Գենադի Կրինկին – Իգոր Պետրիչենկո
Էլզա Լոզդեյ – Նինա Ալեքսեևնա Օժոգինա
Յուրի Գրիշմանովսկի – Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ Գորոդեցկի, պատմաբան
Գենադի Վորոպաև – Գորոդեցկի, ջրային դահուկների մարզիչ
Եվգենի Կոտով – փոստի պետ
Լև Զոլոտուխին – կադրերի բաժնի պետ
Միխայիլ Պրեսնյակով – ֆաբրիկայի տնօրեն
Լեոնիդ Չինիջանց – նախկին քննիչ
Գրիգորի Միխայլով – ռազմական տրիբունալի նախագահ (լուսագրերում նշված չէ)
Նատալյա Վասաժենկո – Վերա, փոստի աշխատակից
Սվետլանա Կոնդրատովա – Սոնյա, փոստի աշխատակից
Գալինա Բուտովսկայա – էպիզոդ
Ալեքսանդր Խոչինսկի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Հատուկ կարծիք (ֆիլմ, 1987)»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Ֆիլմը youtube.com-ում
Դեղձիս

Դեղձիս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Գավաշի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Յակոպիչի տաղավար

Յակոպիչի տաղավար (սլովեն.՝ Jakopičev paviljon), պատկերասրահ Սլովենիայի մայրաքաղաք Լյուբլյանայում, որը ցուցահանդեսների համար հատուկ կառուցված առաջին շինությունն այդ երկրում։ Կառուցվել է 1908 թվականին, ճարտարապետ Մաքս Ֆաբիանի նախագծով և սլովենացի առաջատար իմպրեսիոնիստ նկարիչ, արվեստի տեսաբան, մեկենաս Ռիհարդ Յակոպիչի միջոցներով ու ջանքերով։ Գտնվել է Տիվոլի զբոսայգում՝ Լատերմանի պողոտայի սկզբնամասում։ Մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկիզբը եղել է նկարիչների, քանդակագործների, լուսանկարիչների աշխատանքների ցուցադրության գլխավոր վայրը Սլովենիայում։


== Պատմություն ==

Յակոպիչը ձեռնարկել է տաղավարի կառուցումը, քանզի համոզված էր, որ նկարիչը հասարակության հետ մշտական կապի կարիք ունի։ Ֆաբիանին շենքի նախագիծը անվճար է պատրաստել, Լյուբլյանայի քաղաքային իշխանություններն էլ հողատարածքը հատկացրել են զուտ խորհրդանշական գնով։ Տաղավարը կառուցվել է Վիեննական սեցեսիոնի ոճով։ Ունեցել է ընդարձակ ճեմասրահ, ձախ կողմում՝ մշտական ցուցադրությունների դահլիճ, աջում՝ մի ոչ մեծ արվեստանոց ու նկարչական դպրոցի դասասենյակներ։
Նորակառույցի բացման հանդիսավոր արարողությունը տեղի է ունեցել 1909 թվականի հունիսի 12-ին՝ զուգակցվելով սլովենյան կերպարվեստի 3-րդ ցուցահանդեսի բացման հետ, որտեղ ներկայացված էին 22 արվեստագետների 172 նկար ու 20 քանդակ։ Հաջորդ տարում Յակոպիչը տաղավարում կազմակերպել է հետահայաց ընդգրկուն ցուցահանդես՝ «Սլովենյան երկրում տեսողական արվեստների 80 տարին» խորագրով։
1923 թվականին Լյուբլյանայի քաղաքային խորհուրդը տաղավարն օգտագործման է հանձնել Սլովենիայի ազգային պատկերասրահին։ 1954 թվականին այն վերակառուցվել, նորացվել է։
1961 թվականի դեկտեմբեր-1962-ի հունվար ամիսներին տաղավարը, չնայած բողոքի բուռն ցույցերին, մասամբ քանդվել է՝ Լյուբլյանա-Սեժանա երկաթուղու կառուցման պատճառով։ 1962 թվականին այն վերանվանվել է Լյուբլյանայի քաղաքային գեղարվեստական թանգարան, և քանդվածի փոխարեն մի նոր շենքի շինարարությունն է սկսվել քաղաքային հրապարակի մերձակայքում։ Իսկ ի հիշատակ տաղավարի ու դրա կառուցման նախաձեռնողի՝ կանգնեցվել է Ռիհարդ Յակոպիչի արձանը (քանդակագործ՝ Յոհան Կունավեր)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լյուսի Աբդալյան

Լյուսի Աբդալյան (, Բեյրութ, Լիբանան), հայ նկարչուհի, դերասանուհի, երաժիշտ։


== Կենսագրություն ==
Լյուսի Աբդալյանը ծնվել է Բեյրութում։ Լիբանանյան քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ ընտանիքով տեղափոխվել են Մոնրեալ, Կանադա։ Սովորել է հայ-ֆրանսիական Սուրբ Հակոբ վարժարանում, միաժամանակ ստացել է երաժշտական կրթություն McGill համալսարանի «Շուլիչ երաժշտական դպրոցում»։ 3-րդ կուրսում Լյուսիի ուսուցիչ Վիգեն Թուֆենկջյանը նրան է ներկայացնում իսապանացի նկարիչ Գոյայի արվեստը, ինչը լիովին փոխում է Լյուսիի կյանքը, և նրա ամբողջ ուշադրությունը կենտրոնանում է արվեստի վրա։
Լյուսիի աշխատանքները ցուցադրվել են Բրանդ Լայբրի Արտ պատկերասրահում, Իկո ցուցասրահում, Կալիֆոռնիայի ժամանակակից արվեստի պատկերասրահում, Սանտա Աննա քոլեջի հիմնական ցուցասրահում, APW պատկերասրահում և այլն։

Լյուսիի ստեղծագործության թեման մարդիկ են, որոնց նա հանդիպում է, և որոնք բարդ են բնույթով։ Լյուսին տիպային նկարներ է արել Մարիա Սահակյանի «Հեքիաթ» ֆիլմի հերոսների համար։ Աշխատանքները գտնվում են տարբեր երկրների մասնավոր հավաքածուներում, Լիբանանում, Նյու Յորքում, Շվեյցարիայում, Վատիկանում Հայաստանի դեսպանատանը, Քոֆի Անանի հիմնադրամի գրասենյակում։ Ապրում և ստեղծագործում է Նյու Յորքում և Երևանում։


== Մրցանակներ ==
«Հայակ» մրցանակ տարվա լավագույն դերասանուհի անվանակարգում «Կաուչո» ֆիլմում մարմնավորած դերի համար, 2014
Նորարար փորձառական արվեստի կենտրոնի կողմից ճանաչվել է Տարվա լավագույն նկարիչ, 2014


== Ցուցահանդեսներ ==
Ցուցահանդեսներ է ունեցել Պիտեր Ալեքսանդրի, Շարլ Առնոլդի, Ժան-Միշել Բասկեթի, Բիլլի Ալ Վենստոնի, Դորա Դելարիոսի, Սթիվ Առնոլդի, Հենրի Հոփկինսի և այլոց հետ։

2015 «Օդ», ՆՓԱԿ
2014 Joan Quinn, Brand Library Art Galleries
2014 Don Bachardy/Helmut Newton, Brand Library Art Galleries
2013 JOAN, JOAN, JOAN - One Subject, Many Artists, Vi Smith Concourse Gallery
2011 61-րդ ամենամյա Նյու Յորքյան ցուցահանդես, Իկո պատկերասրահ
2011 Mysterious Objects։ Portraits of Joan Quinn, Սանտա Աննա քոլեջի հիմնական ցուցասրահ
2009 Nerg 2009, Left Coast Galleries
2009 60-րդ ամենամյա Նյու Յորքյան ASA ցուցահանդես, Իկո պատկերասրահ
2009 Artist Ball,Icosahedron Gallery
2009 Art On Vinyl,APW Gallery
2009 World of Imagination, Vol. 2,APW Gallery
2008 Reflections of the Bay, Կալիֆոռնիայի ժամանակակից արվեստի պատկերասրահ


== Մեջբերումներ Լյուսի Աբդալյանից ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Lucie Abdalian Archived 2013-09-11 at the Wayback Machine.
«Դեպի տուն», Լյուսի Աբդալյան
Լյուսի Աբդալյան Archived 2015-06-14 at the Wayback Machine.
Ես ծաղկեփնջեր չեմ սիրում Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Lucie Abdalian։ Art as a new start
Շևչենկո Պերվոե

Շևչենկո Պերվոե (ուկրաիներեն՝ Шевченко Перше), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկո Պերվոե գյուղում բնակվում էր 44 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մակարովո (գյուղ, Վոլոգոդսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄակարովոՄակարովո (ռուս.՝ Макарово), գյուղ Ռուսաստանի Վոլոգդայի մարզի Վոլոգոդսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 530 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(6116) Սթիլ

(6116) Սթիլ (անգլ.՝ Still), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,98492 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6944 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2754 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1883,64 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,191119 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,83° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6116) Սթիլ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կաստրոնուևո դե Էսգուևա

Կաստրոնուևո դե Էսգուևա (իսպ.՝ Castronuevo de Esgueva) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 29,44 կմ2։ Բնակչությունը՝ 392 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 12 կմ հեռավորության վրա։


== Պատկերասրահ ==
Ցելիննիյ շրջան (Ալթայի երկրամաս)

Ցելիննիյ շրջան (ռուս.՝ Целинный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ալթայի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ցելիննոե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2882 կմ²։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16361 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,68 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Արդաուլի

Արդաուլի  (իտալերեն՝ Ardauli), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիա մարզում՝ Օրիստանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1158 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 56 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 21 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 9081։ Հեռախոսային կոդը՝ 0783։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս 0783 651223
Էլեկտրոնային փսոտ comune.ardauli@actaliscertymail.it
Պաշտոնական կայք http://www.comune.ardauli.or.it/ Archived 2011-07-01 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.ardauli.or.it/ Archived 2011-07-01 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
Մարիկա (Բրազիլիա)

Մարիկա (Բրազիլիա) (պորտ.՝ Maricá), համայնք Բրազիլիայում՝ Ռիո դե Ժանեյրո նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բայշադաս Լիտորանեասի մարզում։ Մտնում է Լագուսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 105 294 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 362 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 290,9 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1814 թվականի մայիսի 26-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 667.074.000,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 6.974,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,786 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Տեղանքի կլիման արևադարձային է։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Մարիկայի (Բրազիլիա) մասին Archived 2016-10-29 at the Wayback Machine.
Կոսեշմես

Կոսեշմես (ռուս.՝ Косэшмес), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Եշմես գետի ձախ ափին՝ 6 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 30 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը 
Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000077308
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007730
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Լափանաանթկարի

Լափանաանթկարի (վրաց.՝ ლაფანაანთკარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1000 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 19 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 67 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Միրնի (գյուղ, Տոմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիրնիՄիրնի (ռուս.՝ Мирный), գյուղ Ռուսաստանի Տոմսկի մարզի Տոմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1314 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Dinero

«Dinero» (հայերեն՝ Փողեր), ամերիկացի երգչուհի Ջենիֆեր Լոպեսի երգը, որում մասնակցություն են ունեցել պրոդյուսեր Dj Khaled-ը և հիփ հոփ երգչուհի Քարդի Բին։ Սինգլը սթրիմինգի և ներբեռնման համար հասանելի է դարձել 2018 թվականի մայիսի 17-ին։
Երգն անվանակարգվել է «Teen Choice Awards» մրցանակաբաշխության ժամանակ՝ «Լավագույն լատիներեն երգ» անվանակարգում, իսկ պաշտոնական երաժշտական տեսահոլովակն անվանակարգվել է «MTV Video Music Awards» մրցանակաբաշխության ժամանակ՝ «Լավագույն լատիներեն երգ» և «Լավագույն կոլլաբորացիա» անվանակարգերում և հաղթանակ է տարել։


== Հիթ-շքերթ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնայա (Շիժմայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրասնայա (այլ կիրառումներ)Կրասնայա  (ռուս.՝ Красная ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վերխոշիժմենսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Վյատկա գետն է, գետի ենթաավազանը Վյատկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը Կամա գետն է.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300412111100036290
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103629
Ավազանի կոդը - 10.01.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Զաիմ

Զաիմ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալի Մուստաֆաև

Ալի Մուստաֆա օկլի Մուստաֆաև (ադրբ.՝ Alı Mustafa oğlu Mustafayev, ապրիլի 14, 1952(1952-04-14), Ղազախբեյլի, Ղազախի շրջան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 20, 1991(1991-11-20), Լեռնային Ղարաբաղ, Ադրբեջան), ադրբեջանցի հեռուստալրագրող, հրապարակախոս, բանաստեղծ, Ադրբեջանի լրագրողների միության անդամ, ԱՀ վաստակավոր լրագրող, Ադրբեջանի ազգային հերոս, Ղարաբաղյան պատերազմի նահատակ։


== Կենսագրություն ==
Ալի Մուստաֆաևը ծնվել է 1952 թվականի ապրիլի 14- ին Գազախի շրջանի Գազախբեյլի գյուղում `բանվորական ընտանիքում։ 1969 թվականին ավարտել է գյուղի դպրոցը և ծառայել բանակում։ 1971 -1976 թվականներին մա աշխատել է Բաքվի էլեկտրատեխնիկական գործարանում։ 1981 թվականին նա ավարտել է Ադրբեջանի պետական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետը։


=== Լրագրողական գործունեություն ===
Իր գրական և գեղարվեստական գործունեությունը նա սկսել է Ադրբեջանի Հեռուստատեսության և ռադիոյի հեռարձակման պետական կոմիտեում։ Պարբերաբար տպագրվում էին նրա քնարական բանաստեղծություններն ու հրապարակախոսական գրությունները։ Ալի Մուստաֆաևը «Օրվա էկրան» ծրագրի առաջատար աշխատակիցներից էր։ Նա նկարահանում էր 1990-ի հունվարի 20 - ին Բաքվի նեղ փողոցներում մարդկանց վրա թիրախավորող խորհրդային բանակը։


=== Մասնակցություն ղարաբաղյան պատերազմին ===
1989-1990 թվականներին եղել է Մոսկվայում Ադրբեջանի Հանրապետության Գերագույն ժողովի խորհրդարանական թղթակից։
Նա սպանվել է 1991 թվականի նոյեմբերի 20 - ին Մարտունու շրջանի Բերդաշեն գյուղի մոտ ՝ Աղդամի շրջանի Մարզիլի գյուղում, կրակոցված ադրբեջանական ռազմական ուղղաթիռում։ Ըստ հաշվարկների՝ Բերդաշենի վրայով երեք հարյուր մետր բարձրության վրա թռչող MI-8 N72 ուղղաթիռը խոցվել է 1991 թվականի նոյեմբերի 20-ին, ժամը 14:42-ին:


=== Անձնական կյանք ===
Ալի Մուստաֆաևն ամուսնացավ Լալա Մուստաֆաևայի հետ։ Նա երեք երեխա ունի։
Նրա անունն են կրում Բաքվի Նարիմանովի շրջանի թիվ 202 միջնակարգ դպրոցը և փողոցը։


== Պարգևներ ==
Նա պարգևատրվել է «Տարվա լավագույն լրագրող» կոչում, 1991 թվականին կատարած աշխատանքների համար։
Ալի Մուստաֆաևը հետմահու շնորհվել է «Ադրբեջանի ազգային հերոսի» կոչում ՝ Ադրբեջանի Հանրապետության Նախագահի 1992 թվականի նոյեմբերի 6-ի թիվ 294 հրամանագրով։


== Ծանոթագրություններ ==
Խանջյանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արմավիրի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արմավիրի մարզի Խանջյան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 1 հուշարձան (1 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ուգոլ (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)

Ուգոլ (ռուս.՝ Угол), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հալնի

Հալնի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մեկ լեզու (պատմվածք)

«Մեկ լեզու»  (ռուս.՝ Один язык), խորհրդյաին գրող Միխայիլ Շոլոխովի պատմվածքներից՝ գրված 1927 թվականին։


== Հրատարակման պատմություն ==
«Մեկ լեզու» պատմվածքն առաջին անգամ լույս է տեսել «Կոմսոմոլսկայա պրավդա» թերթում 1927 թվականի մայիսի 24-ին, թիվ 115։ Պատմվածքն ընդգրկվել է «Երկնագույն տափաստան» ժողովածուի մեջ 1926 թվականի օգոստոսին։ Ստորագրություն՝ «Մ. Շոլոխով, Դոնի Ռոստով»։ Վերահրատարակվել է «Գրական թերթում» (ռուս.՝ «Литературной газете»), 1957 թվական, 13 հուլիսի, № 84 և ժողովածուում «Դժվարին ճանապարհների երջանկությունը», «Երիտասարդ գվարդիա», Մ. 1958:
Վ. Վ. Վասիլևն ենթադրել է, որ «Մեկ լեզու» պատմվածքը գրվել է կամ 1927 թվականի մարտ-մայիս ամիսներին, կամ Շոլոխովն երկրի աշխատանքային կոլեկտիվներում օգտվել է այդ ժամանակվա անգլերեն նոտայի քննարկումից՝ որպես առիթ ավելի վաղ «աշխատանքային մասի» հրապարակման համար։


== Սյուժե ==
Ստեղծագործության սյուժեն հիմնված է ռազմաճակատային կազակի ռուսների և ավստրիացիների եղբայրության պատմության վրա Կարպատներում 1916 թվականի աշնանը, որի մասին պատմել է Սովետների շրջանային համագումարում, որտեղ քննարկվում էր Արտաքին գործերի նախարար Օսթին Չեմբերլենի 1927 թվականի փետրվարի 27-ի նոտան։ Պատմությունը նվիրված է մի թեմայի, որը շատ կարևոր է պատերազմող մարդկանց համար` մարդկային եղբայրության, միասնության թեման ոչ միայն կազակների ներսում, այլև ավստրիացիների, որոնց հետ պատերազմի մեջ են։ Զինվորները հոգնել էին պատերազմից և մարտերի ընդմիջումների ժամանակ, զրուցում էին ավստրիացի զինվորների հետ։ Պատմությունն ավարտվում է զինվորներից մեկի խոսքերով։
Կարծում եմ պետք է հավաքվենք բարի զրույցով։ Հնարավորություն չկա, մարդկանց առանձնացրել էին մետաղալարով, ինչպես անասուններին, իսկ այդ ավստրիացիները այնպիսին են, ինչպիսին մենք։ Նրանք բոլորը մեզ հանեցին երկրից ... Մենք պետք է ունենանք մեկ լեզու։


== Գործող անձինք ==
Մայդաննիկով - պատմվածքի գլխավոր հերոսը, Պեսչանոյ խուտորի խորհրդի նախագահ, Սովետների տարածաշրջանային համագումարի հանդիպման ընդմիջման ժամանակ պատմում է Առաջին աշխարհամարտի և ավստրիացիների հետ եղբայրության մասին։
Բուդյոնովկայով երիտասարդ կազակ - անանուն կերպար, Մայդաննիկովի հարևանը։
Կուսակցության շրջկոմի քարտուղար - անանուն կերպար, Սովետների տարածաշրջանային համագումարի նիստում կարդում է Չեմբերլենի գրառումը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Шолоховская энциклопедия/ Колл. авторов; глав. ред. Ю. А. Дворяшин; вступ. ст. М. М. Шолохов. — М.: Издательский дом «СИНЕРГИЯ», 2013. — 1216 с.: ил. ISBN 978-5-94238-022-9


== Արտաքին հղումներ ==
МИХАИЛ ШОЛОХОВ - ТОМ 8. РАССКАЗЫ, ОЧЕРКИ, ФЕЛЬЕТОНЫ, СТАТЬИ, ВЫСТУПЛЕНИЯ
Один язык
Արխաթ

Արխաթ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վերին Ինեգեն

Վերին Ինեգեն, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի երկրամասում։ Գետաբերանը գտնվում է Կատուն գետի ձախ ափից 377 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցման պետական տվյալների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կատունի ավազանային շրջանին, Բիա գետի ջրօգտագործման մասն է, Բիա և Կատուն գետերի գետային ենթաավազանը։ Վերին Օբի գետային ավազանն է մինչև Իրտիշ թափվելը։
Աշխարհատեղեկատվական համակարգի ՌԴ տարածքի ջրատնտեսական շրջանացման տվյալներով՝

Ջրային գրանցման տվյալների կոդ՝ 13010100312115100005063
Հիդրոլոգիական ստուգման կոդ՝ 115100506
Ավազանի կոդ՝ 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության ծավալի համար՝ 15
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության թողարկում՝ 1։


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադին

Վլադին (ուկրաիներեն՝ Владин), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1937 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վլադին գյուղում բնակվում էր 117 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,594 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 196,97 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ուշացած ծաղիկներ

«Ուշացած ծաղիկներ» (ռուս.՝ «Цветы запоздалые»), խորհրդային ֆիլմ, նկարահանվել է Անտոն Չեխովի համանուն վիպակի հիման վրա, որը գրվել է գրողի ստեղծագործության վաղ շրջանում։ Ֆիլմի ռեժիսոր Աբրամ Ռոոմը ինքն է գրել սցենարը և ընտրել երաժշտությունը, այդ թվում հատվածներ Էկտոր Բեռլիոզի «Ֆանտաստիկ սիմֆոնիայից»։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմություն է անպատասխան սիրո և ուշացած խորաթափանցության մասին։
Ֆիլմում պատկերված է իշխան Պրիկլոնսկիների ընտանիքի կյանքը։ Գլխավոր հերոսուհին՝ իշխանուհի Մարիան (Իրինա Լավրենտևա), բավականին գեղեցիկ աղջիկ է, սիրում է մորը (Օլգա Ժիզնևա) և եղբորը՝ Եգորուշկային (Վալերի Զոլոտուխին)։ Եղբայրն էլ խորապես արատավոր մարդ է, որը չի ցանկանում ազատվել վատ սովորություններից։
Շուտով նա հայտնվում է բժիշկ Տոպորկովը (Ալեքսանդր Լազարև)։ Մարիան և Եգորուշկան հիվանդանում են, և մայրը կանչում է բժիշկ Տոպորկովին, քանի որ նրա մասնագիտական հատկանիշների մասին բարձր կարծիք կար։ Նա բուժում է Պրիկլոնսկիներին, փող վերցնում նրանցից, և դրանով նրա այցելությունները նրանց մոտ ավարտվում են։ Սակայն Մարուսիան, որը սիրո մասին բազմաթիվ վեպեր էր կարդացել, հասցրել էր սիրահարվել բժշկին։
Հերոսների կյանքն սկսում է անկում ապրել։ Մարուսյան նորից հիվանդանում է կյանքի բոլոր խնդիրներից։ Հանկարծ արթնանում են Տոպորկովի զգացմունքները, բայց ուշ է, նա չի կարողանում օգնել աղջկան, և իշխանուհին մահանում է։


== Դերերում ==
Իրինա Լավրենտևա – Մարուսյա, իշխանուհի
Ալեքսանդր Լազարև – բժիշկ Նիկոլայ Սեմյոնովիչ Տոպորկով
Օլգա Ժիզնևա – իշխանուհի Պրիկլոնսկայա 
Վալերի Զոլոտուխին – Եգորուշկա, իշխան Պրիկլոնսկի
Իննա Ուլյանովա – Կալերիա Իվանովնա
Ալեքսանդր Խանով – Նիկիֆոր, կամերդիներ
Իրինա Շալյապինա-Բակշեևա – Պրոխորովնա, խնամախոս
Զոյա Վասիլկովա – Տոպորկովա, բժշկի կինը


== Նկարահանող խումբ ==
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Աբրամ Ռոոմ
Սցենարիստ՝ Աբրամ Ռոոմ
Օպերատոր՝ Լեոնիդ Կրայնենկով
Նկարիչ՝ Գենադի ՄյասնիկովՖիլմում օգտագործվել են հատվածներ Էկտոր Բեռլիոզի «Ֆանտաստիկ սիմֆոնիայից»՝ Նաթան Ռախլինի ղեկավարությամբ Կինեմատոգրաֆիայի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի կատարմամբ։


== Համանուն ֆիլմ ==
Աբրամ Ռոոմի ֆիլմից մեկ տարի առաջ Չեխովի նույն պատմվածքի հիման վրա նկարահանվել է համանուն ֆիլմը։ Այդ ֆիլմի ռեժիսոր Անատոլի Նալը դրանում օգտագործել է Յուրի Օլեշայի բեմադրությունը, որը նա գրել է 1959 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեֆրի Զաքարյան

Ջեֆրի Զաքարյան (անգլ.՝ Geoffrey Zakarian, հուլիսի 25, 1959(1959-07-25), Վուստեր, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ), ամերիկահայ շեֆ խոհարար, գործարար, հեռուստահաղորդավար և գրող։
Նա մի քանի ռեստորաններ ունի Նյու Յորքում, Ատլանտիկ Սիթիում և Մայամիում։ Նա հեռուստախոհանոցային մի քանի հաղորդումների վարող է։


== Կենսագրություն ==
Զաքարյանը ծնվել և մեծացել է ԱՄՆ Մասաչուսեթս նահանգի Վուստեր քաղաքում։ 1977 թվականին ավարտել է ավագ դպրոցը (անգլ.՝ Burncoat High School):
Զաքարյանը խոհարարական կրթություն ստացել է Նյու Յորքում գտնվող Ամերիկայի խոհարարական համալսարանում։ Նա որպես սկսնակ խոհարար, իր աշխատանքը սկսել է շեֆ Դանիել Բոուլուդի մոտ «Le Cirque»-ում, որտեղ 1982-1987 թվականներին դարձել է խոհանոցի շեֆ։


== Անձնական կյանք ==
Զաքարյանն ամուսնացած է Մարգարետ Աննա Ուիլյամսի հետ։ Նրանք ունեն երկու աղջիկ և մեկ տղա։ Նա նախկինում ամուսնացած է եղել Հեթեր Կարեմանի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլ.)
Ջեֆրի Զաքարյան Թվիթթերում
Works by or about Ջեֆրի Զաքարյան in libraries (WorldCat catalog)
Ջեֆրի Զաքարյան collected news and commentary at Նյու Յորք Թայմս
Ռիշատ

Ռիշատ (Գուել֊Էր֊Ռիշատ, հայտնի է նաև որպես Սահարայի աչք), երկրաբանական ձևավորում տեղակայված Սահարա անապատի մավրիտանիական մասում, Ուդան բնակավայրի մոտ, Տաուդենիի սինեկլիզի մեջ։
Կառուցվածքի տրամագիծը 50 կիլոմետր է։ Ռիշատի կառուցվածքի մեջ գտնվել է դոլերիտի ինտրուզիա։ Արբանյակից արված լուսանկարի մեջ կանաչ գույնին համապատասխանում է աղքատիկ բուսականությունը, որ գոյացել է գոյացության կենտրոնից ավելի հարավ արևելք։ Բավականին երկար ժամանակ Ռիշատի կառուցվածքը ծառայել է որպես կողմնորոշիչ տիեզերագնացների համար, քանի որ հանդիսանում էր լավ տեսանելի օբիեկտ ոչինչով աչքի չնկնող անապատի ընդարձակ տարածքում։ Հատազետվել է մասնավորապես Վալենտին Լեբեդևի կողմից «Սալյուտ֊7» օդանավից, 1982 թվականի հոկտեմբերի 24֊ին, նա Ռիշատը համեմատեց մանկական բազմագույն օղակներով բուրգի հետ:44։


== Ծագում ==
Համարվում է, որ Ռիշատը առաջացել է հին պրոտերոզոյան և օրդովիկի ժամանակաշրջանների միջև (ամենահին օղակը ձևավորվել է 500—600 մլն տարի առաջ)։ Ավելի վաղ ենթադրվում էր, որ շրջանաձև կառուցվածքը համարվում է բախման խառնարան, սակայն այս գիտաենթադրությունը չի համապատասխանում հատակի հարթ մակերեսին և հարվածային ազդեցության հետքերով լեռնային տեսակների բացարձակ բացակայությունը։ Այն, որ կառուցվածքի ձևավորումը առաջացել է հրաբխային ժայթքման հետևանքով նույնպես քիչ է հավանական,  քանի որ բացակայում է  ժայթքումից առաջացած խառնարանը և հրաբխային լեռնատեսակները։
Ժամանակակից գիտնականները ենթադրում են, որ Ռիշատի նստվածքային ապարների կառուցվածքը  համարվում է էրոզիայի գործունեության արդյունք երկրակեղևի բարձրացված հատվածներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
NASA։ «Richat Structure in Mauritania» (անգլերեն)։ Earth Observatory։ Վերցված է 19.09.2009  
Google Sightseeing
Anonymous (nd) Richat Structure, Mauritania NASA Earth Observatory
Anonymous (nd) Earth’s Bulls-Eye, the Eye of Africa, Landmark for Astronauts. Love These Pics
Nemiroff, R., and J. Bonnell (2002) Earth's Richat Structure, Astronomy Picture of the Day, October 28, 2002. Astronomy Picture of the Day, Michigan Technological University, Houghton, Michigan.
Découverte - L'énigme de Richat (French), A video documentary from Radio Canada.
The Clan Pt. 2.5: The Final Chapter

The Clan Pt. 2.5: The Final Chapter, հարավկորեական բոյ-բենդ Monsta X-ի առաջին ստուդիական ալբոմը։ Ալբոմը թողարկվել է 2017 թվականի մարտի 21-ին Starship Entertainment լեյբլում և տարածվել է Kakao M ընկերության կողմից։ Ալբոմը բաղկացած է տասը երգից՝ ներառյալ գլխավոր «Beautiful» սինգլը։


== Նախադրյալներ և թողարկում ==
Մարտի 21-ին թողարկվել է «Beautiful» սինգլն իր լրիվ ալբոմի հետ։ Սինգլի երաժշտական տեսահոլովակը նույն օրը նույնպես թողարկել է YouTube-ի Starship և 1theK պաշտոնական էջերում։


== Երգացանկ ==


== Չարթեր ==


=== The Clan Pt. 2.5: The Final Chapter ===


=== Shine Forever ===


== Վաճառք ==


== Մրցանակներ և նոմինացումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բելտոն հաուս

Բելթոն Հաուս (անգլ.՝ Belton House), Բրաունլոյ կոմսերի արվարձանային առանձնատունն է Բելթոնում (Լինքոլնշայր կոմսություն, Անգլիա)։ Առանձնատունը շրջապատված է դասական այգիով, որն ունի մի քանի ճանապարհներ, որոնք տանում են մերձակայքում տարածված օժանդակ շենքեր՝ ախոռներեր, դարպասներ և այլ շինություններ։
Կոմսի առանձնատունը կառուցվել է 1685-88 թվականներին, գավառային ժամանակին բնորոշ ոչ մեծ գմբեթով և հանդիսանում է Ստյուարտների վերականգնում ժամանակաշրջանի ճարտարապետության վառ օրինակ։ Այն 17-18-րդ դարերում բրիտանական առանձնատների օրինակ է՝ համաչափ ճակատային մասով և վառ ընդգրկված ճակտոնով։ Պալադիոյի տեսական գիտելիքները կիրառել են Ինիգո Ջոնսը և այլ անգլիացի ճարտարապետներ։ Կենտրոնական մասի խորությունը կազմում է երկու սենյակ։ Շենքը պատված է անկաստերյան կրաքարով։ Անկյունային տաշած քարերի նյութը Կետտոնից բաց գույնի քարն է։ 300 տարվա ընթացքում Բելթոն հաուսը եղել Բրոուլների դուքսերի ընդհանուր առանձնատունը, որոնց նախնիները 16-րդ դարում սկսեցին զբաղվել հարակից տարածքների առքով։ 1984 թվականից Բրաունլոյ ընտանիքը որոշում կայացրեց Բելթոն հաուսը իր ողջ պարունակությամբ՝ ներառյալ ընտանեկան դիմանկարների հավաքածուն, տալ Բրիտանական Ազգային ֆոնդի տնօրինմանը։


== Գրականություն ==
Chesshyre J. F. (1984)։ Belton House։ The National Trust 
Marsden Jonathan (1985)։ Belton House, Lincolnshire։ The National Trust։ ISBN 0-600-01651-X
Երկրորդ անգլո-աֆղանական պատերազմ

Երկրորդ անգլո-աֆղանական պատերազմ, Անգլիայի կողմից մղված գաղութային պատերազմ Աֆղանստանը ենթարկեցնելու նպատակով։ Համառ պայքարի արդյունքում բրիտանացիները ստանալով Քաբուլի իշխանությունների հավատարմությունը դուրս բերեցին իրենց զորքերը երկրից։
Ինչպես և Առաջին անգլո-աֆղանական պատերազմի ժամանակ անգլիացիները ներխուժեցին Աֆղանստան, դժգոհելով վերջիններիս ռուսամետ քաղաքականությունից։ 1878 — 1881 թթ. անգլո-հնդկական զորքերը գեներալ-մայոր Ռոբերտս Ֆրեդերիկի հրամանատարությամբ ջախջախում են աֆղաններին մի շարք բնակավայրերում, գրավում են՝ Ջալալաբադը, Ղանդահարը և Քաբուլը։ Ամիրա Շիր-Ալին պարտություն կրելով, իշխանությունը թողնում է որդուն՝ Յաղուբ-խանին և հեռանում Ռուսական տիրույթներ։
1879 թ. մայիսի 26-ին նորանշանակ ամիրա՝ Յաղուբ-խանը բրիտանիացիների հետ կնքում է Գանդամակի պայմանագիրը՝ որով Բրիտանիային է հանձնում մի շարք տարածքներ, և Քաբուլ է թողնում բրիտանացի գեներալ-նահանգապետ՝ Լուի Կավանյարիին։ Նույն թվականի սեպտեմբերի 3-ին Կավանյարին իր ուղեկիցների հետ սպանվում է՝ ինչը հանգեցնում է նոր ռազմական գործողությունների։ Յաղուբ-խանը հրաժարական է տալիս և անգլիացիների պաշտպանության ներքո տեղափոխվում է Հնդկաստան։ Բրիտանական զորքերը իրենց վերահսկողության տակ են վերցնում Քաբուլը և Ղանդահարը, իսկ Քաբուլի բրիտանական կայազորին սպառնացող աֆղանական ապստամբությունը չեզոքացվում է Ռոբերտս Ֆրեդերիկի կողմից։
1879 թ. վերջին երկրում սկսվում է նոր ժողովրդական ապստամբություն, որին մասնակցում է շուրջ 100 հազ. մարդ։ 1880 թվականին Հերաթից Ղանդահար շարժվող Մուհամմեդ Այուբ-խանի ուժերը Մայվանդի ճակատամարտում ջախջախում են անգլիացիներին, սակայն Ղանդահարի պատերի մոտ աֆղանները պարտվում են Քաբուլից ժամանած գեներալ Ռոբերտսի ուժերին, և նահանջում են Հերաթ։ 1881 թվականին Այուբ-խանը դարձյալ ուղևորվում է Ղանդահար, սակայն դարձյալ պարտություն կրելով փախչում է Պարսկաստան։
Այդ ժամանակ 1870 թվականին ռուս գեներալ Աբրամովի մոտ Սամարղանդ փախած՝ Աբդուր-Ռահմանը հետևելով հայրենիքում ծավալված իրադարձություններին, որոշում է նոր պայքար մղել գահի համար։ 1880 թվականին հաստատվում է Աֆղանական Թուրքեստանում և հավաքում է մի շարք համախոհներ։
Բրիտանական հրամանատարության խորհրդով Աբդուր-Ռահմանի հետ բանակցության է մեկնում Լեպել Գրիֆֆինը։ Բանակցության ընթացքում Աբդուր-Ռահմանը հասնում է բրիտանացիների կողմից իրեն Աֆղանստանի ամիրա հռչաակելուն։ 1880 թ. հուլիսի 22-ին Աբդուր-Ռահմանը նշանակվում է ամիրա, իսկ բրիտանացիները Աֆղանստանում նոր ղեկավարություն նշանակելուց հետո հեռանում են։


== Տես նաև ==
Անգլո-աֆղանական պատերազմներ


== Գրականություն ==
Barthorp, Michael. 2002. Afghan Wars and the North-West Frontier 1839–1947. Cassell. London. ISBN 0-304-36294-8
Gathorne-Hardy Gathorne (1878)։ The Afghan War։ Publications of the National Union։ Westminster: National Union of Conservative and Constitutional Associations 
Walker, Phillip Francis. Afghanistan: A Short Account of Afghanistan, Its History, and Our Dealings with It. London: Griffith and Farran (1881).


== Ծանոթագրություններ ==
Մաթիաս Շլայդեն

Մաթիաս Յակոբ Շլայդեն (լատ.՝ Matthias Jakob Schleiden, ապրիլի 5, 1804(1804-04-05)[…], Համբուրգ, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն - հունիսի 23, 1881(1881-06-23)[…], Ֆրանկֆուրտ, Վիսբադեն, Հեսսե-Նասաու, Պրուսիայի թագավորություն, Գերմանական կայսրություն), գերմանացի բուսաբան և հասարակական գործիչ։ Պետերբուրգի Գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան թղթակից անդամ (1850)։ Ավարտել է Հայդելբերգի համալսարանը (1827)։ Եղել է Ենայի (1839-1862) և Դորպատի (այժմ՝ Տարտու, 1863-1864) համալսարանների պրոֆեսոր։ Սուր քննադատության է ենթարկել բնափիլիսոփայական և նեղ-կարգաբանական ուղղությունները (1842-1843)։ Հիմնական աշխատանքները վերաբերում են բույսերի անատոմիային և սաղմնաբանությանը։ Հիմնավորել է բույսերի մորֆոլոգիայի Ուսումնասիրման օնտոգենետիկ մեթոդը, կարևոր դեր կատարել բջջային տեսության ստեղծման գործում։


== Ծանոթագրություններ ==
Պանսկոե (գյուղ, Կրասնինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊանսկոեՊանսկոե (ռուս.՝ Панское), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դագմար Լանգե

Դագմար Մարիա Լանգե (անգլ.՝ Dagmar Maria Lange, մարտի 31, 1914(1914-03-31), Վեստերոս, Շվեդիա - հոկտեմբերի 9, 1991(1991-10-09) կամ հոկտեմբերի 8, 1991(1991-10-08), Նորա), շվեդ գրող Մարիա Լանգ կեղծանվամբ։ Շվեդերեն լեզվով առաջին հետախույզ արձակագիրներից էր, և նրա գրքերը նպաստեցին, որ ժանրը հանրաճանաչ լինի Շվեդիայում։


== Վաղ կյանք և ակադեմիական կարիերա ==
Լանգեն ծնվել է Վեսթերոսում լրագրող Կլաս Լանգեի և Էլզա քեյսերի ընտանիքում։ Ընտանիքը տեղափոխվել է Լինդեսբերգ 1915 թվականին, երբ նրա հայրը նշանակվել է Bergslagernas Tidning թերթի խմբագիր և հրատարակիչ։ 1917 թվականին նրա հայրը մահացել է Որդանման ելունի բորբոքումից, երբ Դագմար Լանգեն եղել է ընդամենը երկու տարեկան։ 1919 թվականին նրա մայրը ամուսնացել է վաճառական Կարլ Իվար Օլսոնի հետ, և նրանք բնակություն են հաստատել Նորայում։ 
1933 թվականին Լանգեն ընդունվել է Ուփսալայի սկանդինավյան լեզուների ֆակուլտետ, իսկ 1934 թվականից՝ Ստոկհոլմի հեգսկոլա համալսարան։ Նրա թեկնածուական ատենախոսության թեման 1946 թվականին եղել է Պոնտուս Վիկները։ 1946 թվականից մինչև 1968 թվականը աշխատել է Ahlströmska skolan-ում, Ստոկհոլմի մասնավոր վարժարանում, նախ ուսուցիչ, ապա տնօրեն։ 


== Գրական կարիերա ==
Նրա առաջին վեպը՝ Mördaren ljuger inte ensam ( Մարդասպանը միակ ստախոսը չէ ), լույս է տեսել 1949 թվականին և առաջացրել որոշ հակասություններ, քանի որ գլխավոր հերոսներից երկուսը ապրում էին համասեռամոլ հարաբերությունների մեջ։ 
Լանգեն գրել է ավելի քան 40 դետեկտիվ ժանրի վեպ։ Նրա գրքերի մեծ մասի գործողությունը տեղի է ունենում Շվեդական Սկոգա հորինված քաղաքում, որը հիմնված է իր հայրենի Նորեի քաղաքի վրա։ 


== Շվեդերեն գրքեր ==
Mördaren ljuger inte ensam (1949)
Farligt att förtära (1950)
Inte flera mord (1951)
En skugga blott (1952)
Rosor, kyssar och döden (1953)
Tragedi på en lantkyrkogård (1954)
Se döden på dig väntar (1955)
Mörkögda augustinatt (1956)
Kung Liljekonvalje av dungen (1957),
Farliga drömmar (1958)
Ofärd i huset bor (1959)
Vår sång blir stum (1960)
Att vara kvinna (1961)
En främmande man (1962)
Tre små gummor (1963)
Ögonen (1964),
Siden sammet (1964)
De röda kattorna (1965)
Svart sommar (1966)
Vitklädd med ljus i hår (1967)
Ingen returbiljett (1968)
Intrigernas hus (1969)
Staden sover (1970)
Mördarens bok (1971)
Vem väntar på värdshuset? (1972)
Vi var tretton i klassen (1973)
Det är ugglor i mossen (1974)
Dubbelsäng i Danmark (1975)
Körsbär i november (1976)
Arvet efter Alberta (1977)
Camilla vid skiljevägen (1978)
Svar till Ensam Eva (1979)
Inga pengar till Vendela (1980)
Gullregn i oktober (1981)
Docka vit, Docka röd (1982)
Fyra fönster mot gården (1983)
Använd aldrig arsenik (1984)
Klappa inte katten (1985)
Dödligt drama på Dramaten (1986)
Ånglok 16 på fel spår (1987)
Tvillingen i spegeln (1988)
Flyttbil försvunnen (1989)
Se Skoga och sedan... (1990)


== Ծանոթագրություններ ==
Դեչիմոմաննու

Դեչիմոմաննու (իտալ.Decimomannu), կոմունա Իտալիայում՝ Սարդինիա մարզի Կալիարի գավառում։ Սահմանակից է Ասեմինի, Դեչիմոպուտցու, Սան Սպերատո, Սիլիկուա, Ուտա, Վիլլասոր, Վիլլասպեչոզա համայնքներին։
Բնակչությունը կազմում է 7.042 մարդ (2004 թ.-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը կազմում է 243,71 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 28,05 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 9033։ Հեռախոսային կոդ՝ 070։
Բնակչության հովանավոր հանդիսանում է Անտոն Մեծը։ Ամեն տարի տոնը նշվում է հունվարի 17-ին։


== Կլիմա ==
Դեչիմոմաննուին բնորոշ է շոգ ամառներով միջերկրածովյան կլիման (Köppen climate classification-ի դասակարգմամբ՝ Csa), որը նման է Իտալիայի հարավային ափերի կենտրոնական հատվածի մնացած վայրերի կլիմային


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դեչիմոմաննուի պաշտոնական կայքէջը (իտալերեն)
Decimomannu en comunas.it (իտալերեն)
Աբենոխար

Աբենոխար  (իսպ.՝ Abenójar), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Սյուդադ Ռեալ պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Կաստիլիա-Լա Մանչա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Վալյե դե Ալկուդիա շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 420 կմ2։ Բնակչությունը՝ 1 598 (2010 թվականին)։ Հեռավորությունը վարչական կենտրոնից՝ 54 կմ։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2009-02-02 at the Wayback Machine.
Tu Abenójar Archived 2009-02-02 at the Wayback Machine.
Ayuntamiento de Abenójar
Mapa del municipio(չաշխատող հղում)
Սարնովկա (այլ կիրառումներ)

Սարնովկա, կարող է վերաբերել՝

Սարնովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոմանովսկի շրջանում
Սարնովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օլևսկի շրջանում
Սարնովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լուցկի շրջանում
Լյուբյազ

Լյուբյազ (ուկրաիներեն՝ Любязь), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբեշովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1366 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լյուբյազ գյուղում բնակվում էր 1 061 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1268 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 836,75 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Համաճարակ (այլ կիրառումներ)

Համաճարակ, կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին՝

Համաճարակ - միատեսակ վարակիչ հիվանդությունների իրար հաջորդող պրոցես


== Կինոյում ==
Համաճարակ (ֆիլմ, 1987) - 1987 թ. դանիական ֆիլմ
Համաճարակ (ֆիլմ, 1995) - 1995 թ. ամերիկյան ֆիլմ
Համաճարակ (ֆիլմ, 2013) - 2013 թ. իսպանական ֆիլմ
Կրոնշտադտի փողոց (Կրասնի Սուլին)

Կրոնշտադտի փողոց (ռուս.՝ Кронштадтская улица), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքում։ Անվանվել է «Զինվորական փառքի քաղաք» Կրոնշտադտի անունով։ Սկիզբ է առնում Մագնիտոգորսկի փողոցից և ավարտվում Կունդրյուչյա գետի մոտ։ Երկարությունը 1000 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Կրասնի Սուլին քաղաքի Կրոնշտադտի փողոցը սկսվում է Մագնիտոգորսկի փողոցից, հատում է Կրուպսկայայի, Ռոզա Լյուքսեմբուրգի, Լիբկնեխտի փողոցները և, ընթանալով Կունդրյուչյա գետին գրեթե զուգահեռ, ավարտվում նրա ափին։ Փողոցի երկարությունը 1000 մետր է։
Օկտյաբրսկայա փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346359։
Փողոցն անվանվել է Ռուսաստանի նավահանգստային քաղաքներից մեկի՝ Կրոնշտադտի պատվին, որը գտնվում է Ֆիննական ծոցում՝ Կոտլին կղզու և հարակից փոքր կղզիների վրա։ 1990 թվականին քաղաքի պատմական կենտրոնն ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի «Համաշխարհային ժառանգության» ցուցակում, որպես Սանկտ Պետերբուրգի պատմական կենտրոնի և շրջակա հուշարձանների մաս։ 2009 թվականին Կրոնշտադտն արժանացել է «Զինվորական փառքի քաղաք» կոչմանը։
Կրոնշտադտի փողոցի սկզբնամասում (թիվ 5) ժամանակին եղել է Անդրեաս առաքյալ եկեղեցին։ Այն կառուցվել է 1872 թվականին Անդրեյ Սուլինի ծոռան՝ Վերա Անդրեևնա Յուդինայի միջոցներով, որը Սուլինների տոհմական տունը զոհաբերել էր Սուլինովսկու գյուղացիական համայնքին՝ այնտեղ սուրբ Անդրեաս առաքյալի անվան եկեղեցի կառուցելու համար։ Եկեղեցին ունեցել է երեք կողմնասեղան։ Գլխավորը նվիրված էր սուրբ Անդրեաս առաքյալին, հարավայինը, որը կառուցվել է 1898 թվականին, հանուն սուրբ Պանտելեիմոնի է, իսկ հյուսիսայինը, որը նույնպես կառուցվել է 1898 թվականին, հանուն Սուրբ Աստվածածնի գովաբանության։
1963 թվականի օգոստոսի 4-ին տաճարը փակվել է և ծիսակատարություններ այնտեղ այլևս չեն անցկացվել, եկեղեցական սպասքն ու սրբապատկերները տեղափոխել են Կազաչի գյուղի Սուրբ Աստվածածնի տաճար։ 1966 թվականին եկեղեցում հրդեհ է բռնկվել, որից էլ այն քանդվել է։


== Աղբյուրներ ==
Кронштадтская улица в Красном Сулине
Подробная карта Кронштадтская улица, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Գրականություն ==
Кудрявцев В. Андреевская церковь при поселке Сулиновском //Кудрявцев В. Сулинская земля: страницы истории. – Ростов-н/Д, 1999. – с. 134-142
Сулинский краевед: Историко-культурный ежегодник. Вып. 1. – Красный Сулин, 1996. – с. 11 Мякинченко В. Истоки //Криница. – 2003. – 18 сент.


== Արտաքին հղումներ ==
Красный Сулин. Церковь Андрея Первозванного
г. Красный Сулин, улица Кронштадтская Archived 2019-03-26 at the Wayback Machine.
Բուլգարոգրասո

Բուլգարոգրասո  (իտալերեն՝ Bulgarograsso), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։ Բնակչությունը հասնում է 2984 մարդ։ Հեռախոսային կոդն է 031, փոստային ինդեքսը՝ 22070։


== Ծանոթագրություններ ==