Կանաչ սոխ

Կանաչ սոխ կամ աղցանի սոխ, սոխի վերգետնյա կանաչ (խոտաբուսային) մասը, որն օգտագործվում է խոհանոցում։ Կանաչ սոխն ունի ավելի մեղմ համ, քան գլուխ սոխը։ Կանաչ սոխը Շքանարգիզազգիների ընտանիքին է պատկանում, որից հայտնի են ղանձիլը, պրասը, սխտորը, վայրի սոխը և չինական սոխը։
Կանաչ սոխն օգտագործվում է որպես սնունդ։ Այն իրենից ներկայացնում է փոքրիկ սպիտակ սոխի գլխիկ, որից բարձրանում են կանաչ խողովականման տերևիկները։ Այդ տերևները օգտագործվում են որպես բանջար։ Կանաչ սոխն ուտում են հում (ամբողջական կամ կտրատած աղցանի կամ համեմունքների համար) կամ եփված։


== Տեսակներ ==
Գլուխ սոխ
'White Lisbon Winter Hardy' - ցրտադիմացկուն տեսակ
Calcot
A. cepa var. cepa - Արևմուտքում որպես «կանաչ սոխ» աճեցված սորտերի մեծ մասը պատկանում է այս սորտին։ Այս դեպքում օգտագործվում են երիտասարդ բույսեր, հավաքվում են նախքան գլխիկի ձևավորումը։
A. cepa var. aggregatum (նախկինում՝ A. ascalonicum) - գլուխ սոխ
չինական սոխ
fistulosum - դա ուելսական սոխ է, աճելու ընթացքում երբեք գլխիկ չի ձևավորում և Արևմուտքում աճեցվում է բացառապես որպես «կանաչ սոխ» (աղցանի սոխ)։ Ասիայում այս տեսակը լայնորեն օգտագործվում է խոհարարության մեջ ՝ թե՛ թարմ, թե՛ եփած։
proliferum - երբեմն օգտագործվում է որպես կանաչ սոխ։


== Կիրառում ==

Կանաչ սոխը կարելի է օգտագործվել եփված կամ հում՝ աղցանների, սալսայի կամ ասիական բաղադրատոմսերի մեջ։ Կտրատված օգտագործվում է ապուրների, ծովամթերքներից պատրաստված ուտեստների, սենդվիչների, քարիի մեջ,այն կարելի է նաև տապակել։ Արևելյան խոհանոցում սկզբից հեռացնում են ներքևի փոքրիկ արմատները, հետո օգտագործում։
Վիետնամում կանաչ օգտագործվում է dưa hành (բառացիորեն՝ «ֆերմենտացված սոխ») ճաշատեսակում, որը մատուցվում է Tet- ում։ Mỡhành (յուղի մեջ տապակած սոխ) սոուսը օգտագործվում է այնպիսի ուտեստների մեջ, ինչպիսիք են cơm tấm, bánh ít-ը և cà tím nướng-ը։ Կանաչ սոխը cháo hành- ի հիմնական բաղադրիչն է, այն բրնձի շիլա է, որն օգտագործվում է մրսածության բուժման համար։
Մեքսիկայում և ԱՄՆ-ի հարավային նահանգներում սեբոլիտը հայտնի ուտեստ է։ Այն աղած կանաչ սոխ է, որն ամբողջությամբ խորովվում է։ Այն ուտում են պանիրով ​​և բրնձով։ Սեբոլիտը մատուցվում է լայմի հյութով՝ ասադո ուտեստների հետ։
Կատալոնյան խոհանոցում օգտագործվում են calceau սոխ։ Ավանդաբար օգտագործվում է «calçotada» անունով ուտեստի մեջ։ Սովորաբար, calceau սոխը օգտագործում են խորոված և սոուսների հետ։
Ճապոնական խոհանոցում  օգտագործում են բազմաշերտ սոխը։ Դրանով պատրաստում են Տոֆու ազգային ուտեստը։
Հնդկաստանում այն ​​ուտում են հում `որպես խորտիկ։ Հյուսիսային Հնդկաստանում պատրաստում են չատնի ուտեստը, որում օգտագործում են անանուխ և կանաչ սոխ։
Միացյալ Թագավորությունում կանաչ սոխը հիմնականում կտրատած ավելացնում են կարտոֆիլի պյուրեին կամ աղցաններին։
Ֆիլիպինների հարավում այն կոճապղպեղի և չիլի պղպեղի  հետ միասին պատրաստում են տեղական համեմունք, որը հայտնի է որպես «թաց պալապա», այն օգտագործվում է կծու ուտեստներում, ինչպես նաև տապակած կամ արևով չորացրած սննդի մեջ։ Կանաչ սոխը օգտագործում են նաև պալապայի չոր տարբերակի պատրաստման համար։ Սոխը տապակվում է թարմ կոկոսի փաթիլներով և խոնավ պալապայով։
Զատկի տոնի ընթացքում Պարսկաստանի հրեաները, մինչև Dayenu  երգը երգելը, խփել են միմյանց կանաչ սոխով, այն խորհրդանշում է հին եգիպտացիների տիրապետության կողմից հրեաների կրած տառապանքները։
Կանաչ սոխից պատրաստում են նաև սոխի յուղ, որն օգտագործում են տարբեր կերակուրներում։


== Ծանոթագրություններ ==