armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Իվաշկովկա (գյուղ, Դիկանկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվաշկովկաԻվաշկովկա (ուկրաիներեն՝ Івашківка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Դիկանկայի շրջանում։
1987 թվականի տվյալներով Իվաշկովկա գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վոոռեպեռա

Վոոռեպեռա (էստ․՝ Voorepera), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Լյուգանուսե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 51 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կալեժ

Կալեժ (ռուս.՝ Калеж, ադըղե.՝ Къэлэжъ), աուլ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Սոչիի քաղաքային օկրուգի Լազարևսկոեի ներքաղաքային շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 393 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քրիստին (գազակոնդենսատային հանքավայր)

Քրիստին (անգլ.՝ Kristin), գազի հանքավայր, որը գտնվում է Նորվեգիայի մայրցամաքային տարածքների խութում։ Շահագործումը սկսվել է 2005 թ.-ին։
Հանքավայրի պաշարները գնահատվում են 20 միլիարդ մ խորանարդ գազ և 10 միլիոն տոննա գազային կոնդենսատ։
Քրիստին հանքավայրը շահագործում է նորվեգական նավթային ընկերությունը՝ Ստատօիլը։ Գազի հանույթը տարեկան կազմում է 300 միլիոն մ խորանարդ։


== Արտաքին հղումներ ==
Fakta norsk petroleumsverksemd 2006. Nettversjon. (նորվեգերեն)
Statoil – Fakta om Kristin. Besøkt 27. august 2009 (նորվեգերեն)
Զոլոտուխի (գյուղ, Օրոժիցյայի շրջան)

Զոլոտուխի (ուկրաիներեն՝ Золотухи), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Օրոժիցյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զոլոտուխի գյուղում բնակվում էր 477 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,64 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 131,04 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դոբրովոլսկոե (ավան, Կազանկայի շրջան)

Դոբրովոլսկոե (ուկրաիներեն՝ Добровільське), ավան Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1878 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դոբրովոլսկոե ավանում բնակվում էր 60 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,795 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Անվախ բորենի 2

«Անվախ բորենի 2» (անգլ.՝ Long teng hu yue), ռեժիսոր Չեն Չուանի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Ջեքի Չանը, Դին Շեկը, Ջեյմս Տենը, Օսթին Վեյը, Շի-Կվան Յենը, Ենգ Մու կվոնը, Պերլ Լինը, Հուի Լու Չենը, Կվոկ Չոի Հոնը, Կա Սենգ Չենը։


== Սյուժե ==
Քունգ Ֆուի երկու չար վարպետներ կռվեցրել են երկու լավագույն ընկերների։ Երկու ընկերներից յուրաքանչյուրը մի որդի ուներ։ Երկու գերդաստանների միջև ծագած պայքարը նախկին ընկերներին տարբեր ճանապարհներով է տանում։ Նրանցից մեկն իր որդուն սովորեցնում է կունգ ֆուի այն գաղտնիքները, որը գիտի ինքը, իսկ մյուսը բացիթողի է ենթարկում իր որդու դաստիարակությունը և վերջինս դառնում է երազող, անկողինների մեջ թավալվող և տարբեր կոնստրուկցիաներ հորինող։ Անցնում է ժամանակը, և երկու գերդաստանները նորովի վերսկսում են իրենց պայքարը։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անվախ բորենի 2(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Անվախ բորենի 2»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
Հյուսիսկովկասյան երկաթուղու վարչության շենք

Հյուսիսկովկասյան երկաթուղու վարչության շենք (ռուս.՝ Здание управления Северо-Кавказской железной дороги), շենք Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքի Թատերական հրապարակում։ Կառուցվել է 1911-1913 թվականներին մոդեռն ոճով։ Հյուսիսկովկասյան երկաթուղու վարչության շենքն ունի մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։


== Պատմություն ==
Դոնի Ռոստովում գտնված Վլադիկավկազի (այժմ՝ Հյուսիսկովկասյան) երկաթուղու վարչությունը երկար ժամանակ չի ունեցել սեփական շենք և զբաղեցրել է վարձակալած տարածքներ։ 20-րդ դարի սկզբին որոշվեց վարչության համար շենք կառուցել։ 1910 թվականին անցկացվեց մրցույթ, որի հաղթող դարձավ ճարտարապետ Ն. Վալտերը։ Գծագրեր կազմելով և աշխատանքները կատարելով զբաղվում էր քաղաքացիական ճարտարագետ Ա. Պ. Բուտկովը։ Շենքը կառուցելու համար Դոնի Ռոստովի ու Նոր Նախիջևանի (որը հետագայում ընդգրկվել է քաղաքի Պրոլետարսկի շրջանի կազմում) սահմանին ձեռք է բերվել հողակտոր։ Շինարարությունը սկսվել է 1911 թվականի ամռանը և հիմնականում ավարտվել է 1913 թվականի աշնանը։ 1913 թվականի հոկտեմբերի 27-ին (նոր տոմարով՝ նոյեմբերի 9-ին), տեղի է ունեցել շենքի օծման հանդիսավոր արարողությունը։
Շինարարության ավարտից հետո հայտնաբերվել են որոշ խնդիրներ։ Այսպես, 1913 թվականի աշնանը «Ուտրո Յուգա» թերթը գրում էր «անհավանական խոնավության» մասին, որի պատճառով «հեռախոսային լարերը հաճախ չեն աշխատում»։ Վարչության աշխատակիցները դժգոհում էին նաև վատ օդափոխությունից։ Բացի դրանից, հոդվածում նշվում էր, որ «շենքը կառուցվել է երեք տարի առաջ կազմված նախագծով, և այժմ, հաշվի առնելով այս ժամանակահատվածում աշխատակազմի ավելացումը, այն նեղ է։ Բոլոր սենյակներն այնքան բազմամարդ են, որ նախագծված նորմը չի համապատասխանում ներկա իրողությանը»։
1920-ական թվականներին շենքում տեղակայված էր Հյուսիսկովկասյան հաղորդակցության ուղիների օկրուգը։ 1930-ական թվականների կեսերին այստեղ գտնվում էր Վորոշիլովյան երկաթուղու վարչությունը, որը հետագայում վերանվանվել է Հյուսիսկովկասյան երկաթուղու վարչություն։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ քանդվել են շենքի տանիքը, ծպեղներ, ատտիկոսները, պատուհաններն ու դռները։ 1948-1949 թվականներին շենքը վերանորոգվել է։ 2000-ական թվականների սկզբին վերակառուցվել են ճակատները։


== Ճարտարապետություն ==
Հյուսիսկովկասյան երկաթուղու վարչության շենքը ապագա Թատերական հրապարակի առաջին շինությունն էր։ Այն գերիշխում էր հարակից ցածր շինությունների նկատմամբ։ Շենքը կառուցվել է մոդեռն ոճի ռացիոնալ ուղղության ավանդույթներով, բայց միևնույն ժամանակ նրա ճարտարապետության և ձևավորման մեջ նկատելի են էկլեկտիկայի մոտիվներ։
Չորսհարկանի շենքի հատակագիծը զբաղեցնում է մի ամբողջ թաղամաս և ունի երեք ներքին բակ։ Ճակատի գունային գամման ձևավորվում է կարմիր և օխրայագույն ներկերով։ Շինության աղյուսե շարվածքը զուգակցվում է սվաղված մակերևույթների հետ։ Ճակատները զարդարված են Վլադիկավկազի երկաթուղու ցցուն խորհրդանշաններով։ Առաջին հարկը ձևավորված է կոպտատաշ քարով։ Երկրորդ հարկում երկաթուղու կառավարչի գրասենյակն էր, որի մեծ պատուհանները գտնվում են գլխավոր ճակատին։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Գոգինձեբի

Գոգինձեբի, ամառանոցավայր (արոտավայր) Ճորոխի ավազանում, նրա ավազանին պատկանող Իմերխևի գետի ափին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ամբասսադոր (Նյու Յորք)

Ամբասսադոր (անգլ.՝ The Ambassador Theatre), բրոդվեյան թատրոն, որը գտնվում է ԱՄՆ Նյու Յորք քաղաքի Մանհեթեն վարչական շրջանի 49-րդ փողոցի արևելյան մասում։


== Պատմություն ==
Թատրոնի շենքը կառուցվել է ճարտարապետ Հերբերտ Քրափփի կողմից՝ «The Shubert Organization» թատերական ընկերության համար։ «Ամբասսադոր» թատրոնը հանդիսատեսի համար իր դռները բացել է 1921 թվականի փետրվարի 11-ին՝ «The Rose Girl» մյուզիքլի պրեմիերայով։ 1935 թվականին ընկերությունը վաճառում է թատրոնը, որը դառնում է «NBC»-ի և «DuMont Television Network»-ի կինոթատրոնը և հեռուստատեսային ստուդիան։
1956 թվականին «The Shubert Organization»-ը կրկին դառնում է թատրոնի սեփականատերը։ 1980 թվականի վերակառուցումից հետո թատրոնը անունը փոխում է՝ դառնալով «The New Ambassador Theatre»: Սակայն այն երկար չգոյատևեց։ Նույն թվականի հունիսին թատրոնը ստացել է իր հին անվանումը։
2003 թվականի հունվարի 29-ին «Ամբասսադոր» թատրոնի բեմ է բարձրանում 1996 թվականին Բրոդվեյ վերադարձած «Չիկագո» մյուզիքլը։


== Թատրոնի հիմնական ներկայացումները ==
1927. «Հրթիռ»
1933. «Լուսինը հունիսին»
1935. «Հունվարի 16-ի գիշերը»
1955. «Աննա Ֆրանկի օրագիրը»
1963. «Կանգնեցրեք Երկիրը՝ ես կգնամ»
1966. «Առյուծը ձմռանը»
1977. «Աստվածային հոգնածությունը»
1983. «Տեսարան կամրջից»
1985. «Ոհմակի առաջնորդը»
1987. «Երազանքի աղջիկները» (վերաբեմադրված)
2003. «Չիկագո» (վերաբեմադրված)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թատրոնի պաշտոնական կայք(անգլերեն)
Թատրոնի էջը Internet Broadway Database-ում (անգլերեն)
Բազրկան (այլ կիրառումներ)

Բազրկան անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Բազրկան (Բայազետի գավառ) - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում,
Բազրկան (Վարդոյի գավառ) - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Վարդոյի գավառակում։
Քրիստիան Տետեյան

Քրիստիան Տետեյան (ապրիլի 4, 1910(1910-04-04), Իզմիր, Զմյուռնիայի սանջակ, Այդինի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - հոկտեմբերի 10, 2000(2000-10-10)), հայազգի ֆրանսիական գրող։
Շառլ Տետեյանի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
1922 թվականից ապրել է Փարիզում։ Նախնական կրթությունն ստացել է Նոյի Ս․ Խաչ քոլեջում, ապա ավարտել է Սորբոնի համալսարանի իրավագիտության և փիլիսոփայության ֆակուլտետը։ Գրական ասպարեզ է իջել 1931 թվականին, «Սգավորված դիմակահանդես» վեպով։ Գրել է ֆրանսերեն և հայերեն։


== Աշխատանքներ ==
Լույս են տեսել Քրիստիան Տետեյանի «Կորած երաժշտությունը» (1942), «Բարձր ծով» (1943), «Ջութակն ու խաչը» (1952 թ., Ֆրանսիս Զեյմս մրցանակ) վեպերը, «Աղոթք՝ մահվան հրեշտակին» (1947), «Իսպանական օպերա» (1965 թ.), «Ներքին աշուն» (1973 թ.) պոեմները, «Ալեն Ֆուրնիե և գաղտնի իրականությունը» (2 հրատարակություն 1967 թ. ֆրանսիական ակադեմիայի մրցանակ), «Ներվալը՝ գիշերային ուխտավորը» (1966 թ.) Էսսեները։ «Տետեյաններ» (հատոր 1-2, 1972-1982 թթ.) ուսումնասիրության մեջ մանրամասնորեն ուսումնասիրել է Տետեյան գերդաստանի բոլոր նշանավոր գործիչների, ինչպես նաև այդ գերդաստանի հետ կապված նշանավոր ընտանիքների՝ Հայրապետյանների, Շեհրիմանյանների, Շահումյանների գործունեությունը, տվել Թոմարգայի (Փոքր Հայք) և Զմյուռնիայի պատմության նոր լուսաբանումներ։
Քրիստիան Տետեյանը Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության պատվավոր անդամ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Երկրագրություն

Երկրագրություն, աշխարհագրության ճյուղ, որն զբաղվում է կոնկրետ տերիտորիաների (մայրցամաքների, երկրների, խոշոր շրջանների) ուսումնասիրությամբ, ստացված արդյունքների վերլուծմամբ և օրինաչափությունների հայտնաբերմամբ։ Տվյալներ է հաղորդում տարբեր երկրների բնության, տնտեսության և ժողովրդի կյանքի տարբեր կողմերի վերաբերյալ։ Ընդունված է Երկրագրության երկու ուղղություն՝ ֆիզիկա-աշխարհագրական և տնտեսա-աշխարհագրական։ Երկրագրության մեջ մեծ տեղ է հատկացվում պատճառական կապերին, ինչպես նաև բնական և տնտեսական համալիրների փոխներգործությաևը, որը հանգեցնում է ընդհանուր երկրագրական ուսումնասիրությունների։
Կանելի

Կանելի  (իտալերեն՝ Canelli), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 10440 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 443 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 24 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14053։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Բարցագո

Բարցագո  (իտալերեն՝ Barzago), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2451 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է՝ 682,73 մարդ/կմ²։ Մակերեսը՝ 3,59 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 23890: Հեռախոսային կոդ՝ 031.


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Վարցո

'Վարցո (իտալերեն՝ Varzo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Պիեմոնտ մարզի Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառում։ Բնակչությունը ՝ 2172 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 22 մարդ./կմ²։ Տարածքը ՝ 97 կմ²։ Փոստային ինդեքս 28868։ Հեռախոսային կոդ ՝ 0324։
Պետրենի կարգավորող է համարվում Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0324 7001
Էլեկտրոնային հասցե։ varzo@reteunitaria.piemonte.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.varzo.vb.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակչության թվի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Շոշի հարսանիքներ

Շոշի հարսանիքներ, Ալեքսանդր Մակեդոնացու կողմից կազմակերպված զանգվածային հարսանիքներ, որոնք տեղի են ունեցել մ․թ․ա․ 324 թվականին Պարսկաստանի մայրաքաղաք Շոշում։


== Իրադարձություն ==
Ալեքսանդրը ծրագրում էր պարսկական և հունական մշակույթների խորհրդանշական միավորում ստեղծել, ինչի նպատակով էլ նա իրեն կնության է վերցնում պարսիկ կնոջ՝ Դարեհի աղջկան՝ Ստատիրային, ինչպես նաև իր զորքի մնացած հրամանատարներին ստիպում ամուսնանալ պարսից ազնվական կանանց հետ և տոնել այդ ամուսնությունները պարսկական սովորույթներով։ Դա պարզապես միավորում չէր, քանի որ նրանց ապագա ժառանգները համարվելու էին երկու տարբեր քաղաքակրթությունների պատկանող երեխաներ։
Ալեքսանդրն արդեն ամուսնացել էր Ռոքսանայի հետ, որը Բակտրիայի կառավարչի դուստրն էր, բայց մակեդոնական և պարսկական սովորույթները թույլ էին տալիս ունենալ մի քանի կին։ Ալեքսանդրը ամուսնանում է նաև Ստատիրայի՝ Դարեհ III-ի ավագ աղջկա հետ (հայնի նաև Բարսինա անվամբ), և ըստ Արիստոբուլոսի՝ նաև Պարիսատիդայի՝ Արտաքսերքսես III-ի փոքր դստեր հետ։ Հեփեստիոնին արքան ամուսնացնում է Դրապետիդաի հետ, որը նույնպես Դարեհի դուստրն էր և իր կնոջ քույրը, ինչով այդ երկու ընտանիքները նաև կկապվեին միմյանց հետ, քանի որ իր և Հեփեստիոնի որդիները զարմիկներ կլինեին։ Սելևկոսին նա ամուսնացնում է Ապամայի հետ, որը Բակտրիայի ղեկավարի՝ Սպիտամենի դուստրն էր։ Այդպիսի ամուսնություններ են տեղի ունենում նաև մի շարք այլ մակեդոնացի հրամանատարների և մար կամ պարսիկ ազնվականների միջև՝ թվով 80 ամուսնություն։ Պտղոմեոս Լագոսը ամուսնանում է Արտաբազ Փռյուգիացու դուստր Արտակամեի հետ։
Հասանիքներն անց էին կացվում պարսկական սովորույթներով․ փեսացուների համար նախատեսված աթոռները դասավորվել էին ըստ հերթականության, կենացից հետո ներս էին մտնում հարսնացուները և նստում իրենց փեսացուների կողքին, որոնք վերցնում էին հարսնացուների ձեռքը և համբուրում։ Առաջինը ամուսնացել է արքան՝ Ալեքսանդրը, բայց բոլոր հարսանիքները նվշվել են նույն կերպ, ինչով Ալեքսանդրը ցույց է տվել իր բարյացկամությունը և ընկերասիրությունը։ Այս ամենից հետո փեսացուները իրենց կանանց տարել են իրենց տները և Ալեքսանդրը բոլորի համար օժիտ է տվել։ Նա հրամայում է նաև բոլոր այն մակեդոնացիներին, որոնք ամուսնացել էին պարսիկ կանանց հետ, գրանցել, ինչից հետո պարզվում է, որ այդ թիվն անցնում է 10 հազարից։ Այս բոլոր մարդկանց Ալեքսանդրը տալիս է հարսանեկան նվերներ։
Ամուսնանալով Դարեհի և Արտաքսերքսեսի աղջիկների հետ՝ Ալեքսանդրը իրեն նույնացնում է պարսիկների հետ և այդպիսով ամրապնդում իր դիրքը իր նորաստեղծ կայսրությունում։ Այդժամ նա կարող էր իրեն հայտարարել նախորդ պարսից արքաների օրինական գահաժառանգ։ Նա ցանկանում էր նաև պատվել Հեփեստիոնին՝ նրան դարձնելով իր բաջանաղ։
Սակայն բոլոր մակեդոնացի ազնվականները, որոնք ամուսնացել էին պարսիկ ազնվական կանանց հետ, Ալեքսանդրի մահից հետո բաժանվեցին իրենց պարսիկ կանանցից, բացառություն էին միայն Հեփեստիոնը, որը մահացավ Ալեքսանդրից շուտ, և Սելևկոսը։ Այսպիսով, չնայած Ալեքսանդրի նախադեպին՝ մակեդոնացիները չէին պատրաստվում հավասար իրավունքներ ունենալ պարսիկների հետ։


== Տես նաև ==
Ալեքսանդր Մակեդոնացի
Ալեքսանդր Մակեդոնացու արշավանքներ


== Ծանոթագրություններ ==
Պիևե Լիգուրե

Պիևե Լիգուրե (իտալերեն՝ Pieve Ligure), կոմունա Իտալիայի Լիգուրիա մարզի Ջենովա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2474 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 728 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 3 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 16030։ Հեռախոսային կոդ՝ 010։
Բնակավայրի հովանավորողն է համարվում Սուրբ Սան Միշել Արցանգելոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկա.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 010 3462247
Էլեկտրոնային փոստ՝ pievelig@tin.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.pieveligure.ge.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության Ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Գերակչայ

Գերակչայ, գետ Կուրի ավազանում։ Հոսում է նախկին Ելիզավետպոլի նահանգի Ջևանշիրի գավառով։


== Ծանոթագրություններ ==
Աջակցություն վիրավոր զինվորներին և զոհվածների ընտանիքներին

Աջակցություն վիրավոր զինվորներին և զոհվածների ընտանիքներին, Հայաստանում գործող քաղաքացիական նախաձեռնություն։


== Նպատակներ ==
Նախաձեռնության նպատակն է Հայաստանի Հանրապետության և Արցախի Հանրապետության պետական սահմաններին վիրավորված հայ զինվորների կյանքի որակի բարձրացումն է, իրավաբանական խորհրդատվության կազմակերպումը, անհրաժեշտ մարզասարքերի ձեռքբերումը, իրավակիրառ պրակտիկայի խնդիրների լուծումը, ինչպես նաև զինվորների համար մի շարք մրցակցային առավելությունների ստեղծումը։
Նախաձեռնության անդամ Հայկուհի Մինասյանի համաձայն, Հայաստանի Հանրապետությունը ունի ավելի քան 5 հազար զինհաշմանդամ։ Մինասյանի խոսքերով, «զինհաշմանդամություն ունեցող մարդիկ հոգեբանական խնդիրներ են ձեռք բերում` մեկուսացման մեջ գտնվելով։ Բացի այդ, պետությունը զինհաշմանդամի տուն չի մտնում, նրանք բացարձակ անտերության են մատնված»։


== Անդամակցություն ==
Նախաձեռնության բոլոր անդամները գործում են կամավորական սկզբունքով, վճարելով անդամավճար՝ ամսական 1000 դրամ։


== Տես նաև ==
Հաշմանդամությունը Հայաստանում


== Արտաքին հղումներ ==
Նախաձեռնության պաշտոնական էջը Ֆեյսբուքում


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (194901-195000)

Աստերոիդների ցանկ (194801-194900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (195001-195100)
 Աստերոիդների ցանկ (194801-194900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (195001-195100)
Ալեքսանդր Փանոսյան (քիմիկոս-օրգանիկ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդր Փանոսյան (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդր Գևորգի Փանոսյան (հունվարի 31, 1949(1949-01-31), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քիմիկոս-օրգանիկ։ Քիմիական գիտությունների դոկտոր (1986), պրոֆեսոր (1994):


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Փանոսյանը ծնվել է 1949 թվականի հունվարի 31-ին, Երևանում։ 1971 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1975-1985 թվականներին աշխատել է ՀՀ ԳԱԱ Նուրբ օրգանական քիմիայի ինստիտուտում, 1985-1994 թվականներին եղել Բժշկական ճառագայթաբանության ինստիտուտի բժշկական քիմիայի և կենսաքիմիայի դեղաբանության լաբորատորիայի վարիչ, 1994-2004 թվականներին՝ Դեղերի և բժշկական տեխնիկայի հայկական գործակալության փոխտնօրեն, 2001-2004 թվականներին՝ «էքսլաբ» փորձաքննական վերլուծական լաբորատորիայի տնօրեն, 2002-2003 թվականներին՝ Առողջապահության ազգային ինստիտուտի դեղերի և դեղորայքային քաղաքականության կարգավորման ամբիոնի պրոֆեսոր, 2003 թվականից՝ Շվեդիայի դեղաբույսերի ինստիտուտի գիտական նախագծերի տնօրեն։
Աշխատանքները վերաբերում են բնական և ֆիզիոլոգիապես ակտիվ միացությունների, նաև կենդանական և բուսական ծագման դեղանյութերի ուսումնասիրության հիմնախնդիրներին։


== Անդամակցություն ==
ՀՀ դեղաբանների ընկերության խորհրդի նախագահության անդամ (1995)
Ջ. Սորոսի միջազգային գիտությունների հիմնադրամի անդամ (1995)
Նյու Յորքի գիտությունների ակադեմիա անդամ (1996)


== Ծանոթագրություններ ==
Սողոմոնի կղզիների ֆուտբոլի ազգային հավաքական

Սողոմոնի կղզիների ֆուտբոլի ազգային հավաքական (անգլ.՝ Solomon Islands national football team), ներկայացնում է Սողոմոնի կղզիների ասոցիացիան ընկերական խաղերում և այլ պաշտոնական խաղերում։ Վերահսկվում է Սողոմոնի կղզիների Ֆուտբոլի Ֆեդերացիայի կողմից։


== Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն ==
1930 to 1990 – Չի հայտագրվել
1994 to 2010 – Չի որակվել


== Օվկիանիայի ֆուտբոլի առաջնություն ==


== Այլ առաջնություններ ==
1963 – չորրորդ տեղ
1966 – Round 1
1969 – վեցերորդ տեղ
1971 – Չի հայտագրվել
1975 – Երրորդ տեղ
1979 – Երրորդ տեղ
1983 – Round 1
1987 – Չի հայտագրվել
1991 – Երկրորդ տեղ
1995 – Երկրորդ տեղ
2003 – Round 1
2007 – Չորրորդ տեղ
2011 – Երկրորդ տեղ


== Արդյունքներ ==


== Մարզիչներ ==
 Էդվարդ Նգարա (1995–1996)
 Վիլսոն Մաելաու (1996)
 Ալեքսանդր Նապատա (1998)
 Գեորգի Քովի (2000–2003)
 Ալեն Գիլետ (2004–2005)
 Այրթոն Անդրիոլի (2006–2009)
 Հակոբ Մոլի (2010–)


== Արտաքին հղումներ ==
Сайт федерации футбола Соломоновых островов
Сборная Соломоновых Островов на сайте ФИФА Archived 2012-05-13 at the Wayback Machine. (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Կոտուց (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոտուց (այլ կիրառումներ)Կոտուց, գետ Հայաստանի Արարատի մարզում։ Սկիզբ է առնում Երանոսի լեռներից և Դաշտաքար գյուղում աջից միախառնվում Վեդի գետին։ Երկարությունը 18 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Էրիսոն (կանտոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էրիսոն (այլ կիրառումներ)Էրիսոն (ֆր.՝ Hérisson), կանտոն Ֆրանսիայում։ Գտնվում է Օվերն մարզի Ալյե դեպարտամենտում։ Մտնում է Մոնլյուսոն շրջանի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 0312։
Էրիսոն կանտոնի մեջ հաշվվում է 17 կոմունա, որից գլխավորն է Էրիսոնը։


== Կանտոնի կոմունաներ ==


== Բնակչություն ==
Կանտոնի բնակչությունը 2006 թվականին կազմում էր 8 920 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Ալյե դեպարտամենտի կոմունաների բնակչությունը INSEE կայքում
Էրիսոն կանտոնի տեղադիրքը Ֆրանսիայի քարտեզի վրա(չաշխատող հղում)
Յաբլոնևո (գյուղ, Լեբեդյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Յաբլոնևո (այլ կիրառումներ)Յաբլոնևո (ռուս.՝ Яблонево), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լեբեդյանսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիվիան Ռեդինգ

Վիվիան Ռեդինգ (լյուքս.՝ Viviane Reding, ապրիլի 27, 1951(1951-04-27)[…], Էշ-սյուր-Ալզետ, Լյուքսեմբուրգ), լյուքսեմբուրգցի քաղաքական գործիչ, Եվրոպական միության արդարադատության, հիմնարար իրավունքների և քաղաքացիության հանձնակատար։ Նախկինում եղել է տեղեկատվական հասարակության և ԶԼՄ-ների հարցերով հանձնակատար։ 


== Կենսագրություն ==
Վիվիան Ռեդինգը ծնվել է 1951 թվականին Էշ-սյուր-Ալզետ քաղաքում։ Սորբոննան ավարտելուց հետո «Luxemburger Wort»-ում աշխատել է լրագրող։ Քաղաքական գործունեությունը սկսել է 1979 թվականին, երբ ընդգրկվել է Լյուքսեմբուրգի խորհրդարանում։ 1989 թվականից եղել է Եվրոպական խորհրդարանի անդամ, 1995-1999 թվականներին Լյուքսեմբուրգի Քրիստոնեա-սոցիալական ժողովրդական կուսակցությունում զբաղեցրել է նախագահի տեղակալի պաշտոնը։ 1999 թվականին նշանակվել է Կրթության, մշակույթի, երիտասարդության, ԶԼՄ-ների և սպորտի հարցերով եվրոպական հանձնակատարի պաշտոնում, իսկ 2004 թվականից նրա պատասխանատվության մեջ են մտել տեղեկատվական հասարակության և ԶԼՄ-ների հարցերը։ Այդ պաշտոնում Վիվիանը դարձել է ռոումինգի, իսկ հետագայում նաև SMS-հաղորդագրությունների գների նվազեցման նախաձեռնողը Եվրոպական Միության երկրներում։ Հանդես է եկել թվային ձևով տարածվող ստեղծագործությունների նկատմամբ հեղինակային իրավունքների պաշտպանության կանոնների վերանայման օգտին։
Ամուսնացած է, ունի 3 երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիվիան Ռեդինգի պաշտոնական կայք(անգլ.)
Ազնաուրյան

Ազնավուրյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Արտաշես Վարդանի Ազնաուրյան (ծ. 1938), բժիշկ, ախտաբան-հյուսվածաբան։
Իննա Գևորգի Ազնաուրյան (ծ. 1941), ֆիզիկոս։
Վարդան Արտաշեսի Ազնաուրյան (1965), բժիշկ, վիրաբույժ-քիթ-կոկորդ-ականջաբան։


== Ծանոթագրություններ ==
Ծով (նկար, Այվազովսկի)

Ծով (ռուս.՝ Море), Հովհաննես Այվազովսկու նկարներից։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1864 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 128 × 179 սմ։ Նկարչի հարուստ ստեղծագործական ժառանգության մեջ մեծ թվով բնապատկերներ կապված են Սև ծովի և Ղրիմի բնության հետ։


== Նկարի նկարագրություն ==
Բուռն գիշեր։ Անցած ալիքը հուզել է ծովը։ Այն բուռն եռման մեջ է։ Ալիքները կոտրվում են քարերի վրա։ Երկնքում սարսափելի ծվեն-ծվեն ամպեր են թռչում։ Ամպերի ճառաքում երևում է լուսինը և պայծառ լուսավորում է ծովն ու հեռավոր քարքարոտ ափը։ Լուսնի ցոլքերը ցրված ալմաստի նման պառկել են ժանյակավոր փրփուրի վրա։ Բնության լուսավորության սկիզբը հանգստության շիթ է մտցնում դեպի երկինք վազող «ցրված փոթորկի վերջին ամպերին»։
Այվազովսկին, ով սովորաբար շատ արագաշարժ էր աշխատանքի մեջ,  այդ նկարն այնպես է գրել, որ դրանում արտացոլված է նրա հոգեվիճակը, լուսնային լույսի լուսապսակը պատկերելու համար կլոր վրձնով նրա շուրջը վրձնի կրկնահարվածներով բաց ներկի շիթեր հասցրեց, այնպես, ինչպես նկարված էր հենց լուսինը։
Այլ կերպ են նկարված ժայռոտ լեռները, որոնց վրա լուսնի լույսը գրեթե չի ընկնում։ Դրանք պատկերված են մութ ընդհանրացված զանգվածներով՝ ավելի խիտ տոնով, քան երկինքը։ Այն մասում, որտեղ ծովն է՝ լուսնային լույսը չի թափանցում, նաև նկարված է շատ լայն։ Լուսնային լույսով ողողված ափամերձ ժայռերի մասով տարածվող ալիքները ձեռք են բերում ֆոսֆորային երանգ։
Հայտնի նկարիչ Մ. Սարյանը ասել է.


== Գրականություն ==
«Я только морем и жил...» // Читаем, учимся, играем, 2007. — № 5. — с.28—36:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ի. Կ. Այվազովսկու անվան Թեոդոսիայի պատկերասրահ։ Ներկայացված աշխատանքների ցանկ Archived 2019-07-21 at the Wayback Machine.
Ի. Կ. Այվազովսկի
Իվան Այվազովսկու նկարներ
Ծով։ 1864 թվական:
Պատկերասրահ։ 60-ական թվականներ: Archived 2021-01-16 at the Wayback Machine.
Դավիթ Բաբայանց

Դավիթ Բաբայանց, հայ օպերային երգիչ (բարիտոն)։


== Կենսագրություն ==
Դավիթ Բաբայանցը ծնվել է Երևանում։ Սովորել է Երևանի Գեղարվեստի ակադեմիայում, այնուհետև շարունակել է ուսումը Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում՝ Կոնստանտին Սիմոնյանի դասարանում։ Վերապատրաստվել է Իտալիայում՝ Պեսսարոյի «Տեբալդի-Դել Մոնակո» և «Ռոսսինիանա» ակադեմիաներում։ 2005 թվականից՝ Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մենակատար։ Հանդես է գալիս իտալական, հայկական, ռուսական խաղացանկի առաջատար դերերում։
2011 թվականին մասնակցել է Իտալիայի Բուսսետո քաղաքում անցկացվող «Վերդիական ձայներ» միջազգային մրցույթին, որտեղ ճանաչվել է լավագույն բարիտոն։ Մրցույթից հետո հրավիրել են մասնակցելու Վերդիի տան առջև բեմադրված «Տրավիատա» ներկայացմանը։ Նույն թվականին Իտալիայի Վերոնա քաղաքում արվեստների ինստիտուտի միջազգային մրցույթում ճանաչվել է հաղթող։
2012 թվականին Վերոնայի «Տեատրո ֆիլարմոնիկո»-ի կողմից հրավեր է ստացել մասնակցելու «Աիդա» օպերայի համերգային կատարմանը։ Կանադայի Տորոնտո քաղաքում Պուչինիի «Տոսկա» օպերայում կատարել է Սկարպիայի դերերգը։ Հաջորդ տարի՝ 2013 թվականին, մասնակցել է Արենա դի Վերոնայի հոբելյանական 100-րդ թատերաշրջանի «Տրավիատա» ներկայացմանը՝ կատարելով Ժերմոնի դերերգը։ Պլասիդո Դոմինգոյի հետ մասնակցել է նաև «Վերդի-Վագներ» գալահամերգին՝ Դանիել Հարդինգի ղեկավարությամբ։ Հանդես է եկել «Օպերա սառւյցի վրա» համերգ-շոուում։
2014 թվականին Վերոնայի Տեատրո Ֆիլհարմոնիկոյում կատարել է Պուչինիի «Մեսսա դի Գլորիա»-ն։ Ղեկավար` Ջիանլուկա Մարտինենգի։ Մասնակցել է Իտալիայի «Արենա դի Վերոնա 100+1» փառատոնին` հանդես գալով Վերդիի «Աիդա» օպերայում։ Ղեկավար` Յուլիան Կովաչև։ Մասնակցել է նաև Պիեռ Լուիջի Պիցցիի բեմադրած Վերդիի «Դիմակահանդես-պարահանդես» օպերային ներկայացմանը (ղեկավար՝ Անդրեա Բատտիստոնի), «Մադամ Բատերֆլայ» ներկայացմանը (ղեկավար՝ Մարկո Արմիլիատո)։
2015 թվականին Վերոնայի Տեատրո Ֆիլհարմոնիկոյում մասնակցել է «Տրավիատա» ներկայացմանը (ռեժիսոր` Հեննինգ Բրոքկհաուս)։ Նույն թվականի ամռանը հրավիրվել է Սիցիլիա՝ «Պալերմո կլասսիկա» միջազգային փառատոնի բացման գալա համերգին։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեդինա դե Ռիոսեկո

Մեդինա դե Ռիոսեկո (իսպ.՝ Medina de Rioseco), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 115,43 կմ2։ Բնակչությունը՝ 5042 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 43  կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ayuntamiento de Medina de Rioseco
Մայրադուրք (լճակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մայրադուրք (այլ կիրառումներ)Մայրադուրք, լճակ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում, Արտավան գյուղից 2,5 կմ արևելք, ծովի մակարդակից 2130 մետր բարձրության վրա։ Մակերեսը` 1 հա։


== Ծանոթագրություններ ==
Լաուրա Մատարելլա

Լաուրա Մատարելլա (իտալերեն՝ Laura Mattarella, դեկտեմբերի 2, 1968(1968-12-02), Պալերմո, Իտալիա ), Իտալիայի նախագահ Սերջիո Մատարելլայի դուստրը, Իտալիայի առաջին տիկինը։
Նախագահ Սերջիո Մատարելլան այրի է. նրա կինը՝ Մարիզա Կիացեզեն, մահացել է 2012 թվականին։ Ներկայացուցչական գործառույթները կատարում է նախագահի ավագ դուստրը՝ Լաուրան, ով հորն ուղեկցում է բազմաթիվ պետական ուղևորությունների ժամանակ, ինչպես նաև երկրի տարածքում։ Վիետնամ կատարած պետական այցի կապակցությամբ առաջին անգամ նա ներկա է գտնվել մի շարք հանդիպումների առանց հոր, մասնավոր այցելություն է ունեցել Հո Չի Միհն քաղաքի ամենաաղքատ շրջանում գտնվող դպրոց։


== Ուղևորություններ ==
 Մեքսիկա՝ Հուլիսի 4-5, 2016 թ.
 Հայաստան՝ Հուլիսի 30-31, 2018 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
NBA 3-միավորանոց նետումների մրցույթ

Երեք-միավորանոց նետումը (պաշտոնապես անվանակոչվել է Ֆուտ Լոքեր Երեք-միավորանոց նետում) բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) մրցույթ է, որը տեղի է ունենում NBA բոլոր աստղերի ուիքենդի ընթացքում մինչև ամենամյա NBA բոլոր աստղերի խաղը։ Այս մրցույթին մասնակիցները մեկ րոպեում երեք-միավորանոց գծի հինգ տարբեր տեղերից փորձում են նետել։ Մասնակիցը սկսում է նետել դաշտի մի անկյունից և տեղափոխվում մի կետից մյուսը մինչև հասնում է մյուս անկյունը։ Յուրաքանչյուր նետման կետից մասնակիցը ունի նետման հինգ հնարավորություն։ Հինգ նետումից չորս յուրաքանչյուր նետումը հաշվում մեկ միավոր (ստանդարտ նարնջագույն Սփելդինգ խաղային գնդակով), իսկ հինգերորդը (կարմիր / սպիտակ / կապույտ ABA-ոճի գնդակ, մականունը՝ (անգլ.՝ Moneyball) հաշվում է երկու միավոր։ Այս մրցույթի նպատակը նրանում է, որ մեկ րոպեում ինչքան կարելի է ավելի շատ միավոր հավաքել։ Կատարյալ միավորը 30-ն է։ 2014 թ․-ի մրցույթը, որը բաղկացած էր միայն անգլ.՝ Moneyball  և հնարավոր առավելագույն միավորը 34-ն է։
Ընտրական փուլի ընթացքում յուրաքանչյուր խաղացող հավաքում է ինչքան հնարավոր է շատ միավոր և երեք լավագույն արդյունքներ ցուցաբերած մասնակիցները նախօրոք տեղափոխվում են եզրափակիչ փուլ։ Եզրափակիչ փուլը խաղում են նույն կերպ, ինչպես ընտրական փուլը, սակայն խաղացողները նետում են ըստ աճման կարգի իրենց առաջին փուլի արդյունքների։ Յուրաքանչյուր փուլում նետումերի հաշիվը հաստատվում է մրցավարի միջոցով։ Հավասար միավորների դեպքում հայտարարվում է լրացուցիչ փուլ, որտեղ որոշվում է հաղթողը։ Ընդհանուր մրցանակային ֆոնդը կազմում է $ 86.000: Առաջին տեղը ստանում է $ 35,000, երկրորդ տեղը ստանում է $ 22,500, իսկ երրորդ տեղը ստանում է $ 15,000: Չորրորդից վեցերորդ տեղերը զբաղեցրած մասնակիցները ստանում են $ 4500 - ական։ 1986-2002 թթ. ընտրվել են ութ մասնակիցներ, որոնք կարող են մասնակցել յուրաքանչյուր մրցաշրջանի երեք-միավորանոց նետմանը։ 2002 թ.-ից ի վեր, մրցմանը կարող է մասնակցել վեց խաղացող։
Լարի Բըրդը մրցման առաջին մրցանանակակիրն է, իսկ Քրեյգ Հոդջեսը հաղթել է երեք անգամ և Մարկ Փրայսը, Ջեֆ Հորնասեկը, Ստոյակովիչ Պրեդգարը և Ջեյսոն Կապոնոն յուրաքանչյուրը իրար ետևից երկու անգամ հաղթել է։ Ամենաբարձր միավորները վաստակել են Հոդջեսը և Կապոնոն ռեկորդային 25 միավոր։ Հոդջեսը նաև ռեկորդ է կատարել 19 անընդմեջ նետում կատարելու համար (որոնք չեն կատարվել նրա 25 բալանոց ռեկորդում)։ Մայքլ Ջորդանը հավաքել է ամենաքիչ միավորներն այդ մրցման ընթացքում, նա վաստակել է 5 միավոր 1999 թ.-ին տեղի ունեցած մրցման ընթացքում։ Մառկո Բելինելին միակ պաշտպանն է, ով հաղթել է մրցույթը։


== Մրցանակակիրներ ==


== Բոլոր ժամանակների մասնակիցները ==


== Ռեկորդներ ==
Կաստնա (գյուղ, Կեհտնա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿաստնաԿաստնա (էստ․՝ Kastna), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Կեհտնա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 30 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Նովայա Բերյոզովկա (գյուղ, Սերգաչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նովայա ԲերյոզովկաՆովայա Բերյոզովկա (ռուս.՝ Новая Берёзовка), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Սերգաչսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լենորդ Զաքարյան

Լենորդ Արշավիրի Զաքարյան (մարտի 7, 1947(1947-03-07), Բերձոր, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Լենորդ Զաքարյանը ծնվել է 1947 թվականին, Բերձորում։ 1973 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը։ 1993 թվականից եղել է Ստեփանակերտի «Հակոբ Գյուրջյան կիրառական արվեստի ինստիտուտի» փոխտնօրեն, 2003 թվականից՝ ԼՂՀ նկարիչների միության նախագահ։
Ստեղծագործություններից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։


== Ստեղծագործություններ ==
Բնանկարներ՝

«Հին կամուրջ», 1997
«Իրիկնամուտ», 2000
«Բնանկար», 2000Նատյուրմորտներ՝

«Երիցուկներ», 1997
«Ծաղիկներով նատյուրմորտ», 1998


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիբկի (գյուղ, Պեսչանկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռիբկի (այլ կիրառումներ)Ռիբկի (ուկրաիներեն՝ Рибки), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պեսչանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1799 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռիբկի գյուղում բնակվում էր 172 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,924 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 186,15 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սուուռեստա

Սուուռեստա (էստ․՝ Suuresta), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Ռաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 49 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ռոզա Դուբովսկի

Ռոզա Դուբովսկի (ծննդյան անունը՝ Ռոզա Չանկովսկի, մոտ 1885, Ռուսական կայսրություն - 1972, Բուենոս Այրես, Արգենտինա), Ռուսական կայսրությունում ծնված ֆեմինիստ, ակտիվիստ, անարխիստ։ Ներգրավված է եղել Արգենտինայի տարածաշրջանային աշխատանքային ֆեդերացիայում (FORA): 
Հիմնադրել է Էմմա Գոլդման գրադարանը։


== Կենսագրություն ==
Ռոզա Չանկովսկին ծնվել է Ցարական Ռուսաստանում հրեական ընտանիքում։ 1905 թվականին Ռոզայի ամուսինը՝ Ալֆրեդ Դուբովսկին, ներգրավված էր զանգվածային անկարգություններում, որոնք հանգեցրեցին 1905 թվականին ռուսական հեղափոխությանը։ Ռոզան նույնպես ներգրավվել է անարխիստական շարժման մեջ։ Ամուսնական զույգը Ռուսաստանից փախել է Թուրքիա, այնտեղից՝ Ռոզան մեկնել է Ֆրանսիա, ամուսինը՝ Բուենոս Այրես։ 1907 թվականին Ռոսարիոյում նրանք կրկին միավորվել են։ Ռոզա Դուբովսկին եղել է գլխարկ պատրաստող, ամուսինն աշխատել է երկաթուղում։ Ռոզան Արգենտինայում հարել է կանանց ռազմատենչ անարխիստական շարժմանը։ Հիմնադրել է Էմմա Գոլդման գրադարանը, որը մասնագիտացել է կանանց հիմնահարցերով։ 1930 թվականին Արգենտինայում պետական հեղաշրջման ժամանակ Դուբովսկին ամուսնու և վեց երեխաների հետ փախել է Բուենոս Այրես, որտեղ ամուսինը մահացել է 1934 թվականին։ Դուբովսկին սկսել է աշխատել պաստառագործության ոլորտում։ Նա անդամագրվել է Արգենտինայի տարածաշրջանային աշխատանքային ֆեդերացիային։ Նրա դուստրը՝ Սառան, նույնպես ներգրավված է եղել կանանց անարխիստական շարժման մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Մատենագիտություն ==
Mendes, P. (2014-05-20). Jews and the Left: The Rise and Fall of a Political Alliance. Springer. ISBN 978-1-137-00830-5.
Քնել եմ ուզում

«Ուզում եմ քնել», ռուս գրող Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը: Առաջին անգամ հրատարակվել է «Պետերբուրգյան թերթում» № 24-ում 1888 թվականի հունվարի 25-ին «Ա. Չեխոնտե» ստորագրությամբ, 2 տարի անց տպագրվել է «Մռայլ մարդիկ» ժողովածուում:


== Ստեղծում ==
Պատմվածքի ստեղծման մասին հայտնի է Չեխովի և Պլեշչեևի նամակագրությունից։ Նա շտապեցրել է Անտոն Պավլովիչին շուտ ավարտել «Տափաստանը», սակայն փոքր արձակին ձգտող Չեխովը ուրախ էր կես օր տրամադրել «վատ պատմվածքին» (ինչպես ինքն է այն անվանել հունվարի 23-ի նամակում) «Պետերբուրգյան թերթի» համար, մանավանդ որ դա նրան «արագ» փող է բերել (12 կոպեկ տողի համար)։ «Մռայլ մարդիկ» ժողովածուի համար Չեխովը կրճատել է Վարկայի տանջանքների նկարագրությունն ու հավելել եզրափակիչ արտահայտությունը: Պատմվածքի գաղափարի վերաբերյալ քննադատ Իզմայլովը կարծիք է հայտնել, որ քնից զրկված երեխայի հոգեբանությունը Չեխովին ծանոթ է եղել գիմնազիական մանկությունից և ընտանեկան կրպակում աշխատելու ժամանակվանից:


== Սյուժե ==
13-ամյա Վարկան, որը կորցրել է հորը, որպես աղախին ախատանքի է տեղավորվում կոշկակարի տանը։ Ամբողջ օրը նա ստիպված է կատարել տանտերերի հանձնարարությունները, սակայն, չնայած հոգնածությանը, նրան չի հաջողվում քնել, քանի որ նրան հանձնարարում են հետևել լաց լինող երեխային, որը անընդհատ գոռում է՝ չցանկանալով քնել։ Մշտապես զրկված լինելով քնելու հնարավորությունից՝ Վարկան հաճախ ննջում է երեխային խնամելիս։ Նա կրկին տեսնում իր հոր մահվան հանգամանքները: Մի օր Վարկայի գլծում մի պարզ միտք է ծնվում, թե ինչպես կարելի է հանդարտեցնել իրեն խանգարող երեխային. նա խեղդում է նրան «և մի րոպե անց նա խորը քնում է, ինչպես մեռյալը…»


== Արձագանք ==
Պատմվածքն արժանացել է ոչ միանշանակ արձագանքների, քննադատության ուշադրությանն է արժանացել սյուժեի «ոչ ռեալիստական» լինելը: Բելետրիսիստներ Ն. Մ. Եժովի և Լազարև-Գրուզինսկու նամակագրությունում առաջինը կողմ է եղել այդ դիրքորոշմանը, մինչդեռ երկրորդը իդեալականացրել է պատմվածքը՝ այն անվանելով իր համար օրինակ։ Նման վեճ է ծագել Էրթելի մոտ Գորբունով-Պոսադովի հետ, որտեղ Էրթելը, պաշտպանելով պատմվածքի ճշմարտացիությունը, հայտարարել է նման դեպքերի գոյության մասին և օրինակ է բերել թերթի թարմ հոդվածը, որտեղ մանկահասակ դայակը երեխային կերակրել է լուցկիներով: Գորբունով-Պոսադովը, սակայն, փորձել է ավելի ուշ հրապարակել տարբեր գրողների պատմվածքների ժողովածուն, որտեղ պատրաստվում էր տպել և «Ուզում եմ քնել» ստեղծագործությունը: Նրա ուսուցիչ Լև Տոլստոյը, որը բարձր է գնահատել Չեխովին, Անտոն Պավլովիչի պատմվածքներից հատում առանձնացրել է «Ուզում ես քնել» ստեղծագործությունը:


=== Ռեմեյք ===
Գրող Քեթրին Մենսֆիլդը Չեխովի ստեղծագործության գաղափարը վերցրել  է իր «Երեխան, որը հոգնել է» կարճ պատմվածքի համար (անգլ.՝ «The Child Who Was Tired»).


== Ծանոթագրություններ ==
Արքայազն Ռանդիան

Արքայազն Ռանդիան (երբեմն սխալմամբ անվանվել է Ռարդիոն կամ Ռանդիոն, հոկտեմբերի 12, 1871(1871-10-12), Demerara - դեկտեմբերի 19, 1934(1934-12-19), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ունեցել է նաև Օձաձև մարդ, Մարդկային իրան, Մարդ-թրթուր  և տարբեր այլ կեղծանուններ, գայանական ծագմամբ ամերիկացի դերասան՝ տետրա-ամելիա համախտանիշով, որը 1900-ականների սկզբի շրջիկ կրկեսների հայտնի դերասան էր, առավել հայտնի իր՝ շուրթերով ծխախոտ վառելու ունակությամբ։ Ասում են, որ նրան 1889 թվականին, 18 տարեկան հասակում ԱՄՆ է բերել շոումեն Ֆ․ Տ․ Բարնումը և 45 տարի շարունակ նա եղել է Քոնի կղզու կառնավալի և կրկեսի դերասան։ Արքայազն Ռանդիանը նկարահանվել է 1932 թվականի «Տձևներ» կինոնկարում․ նրա միակ կինոնկարը, որում լուցկիով ծխախոտ է վառում։ 


== Անձնական կյանք ==
Ռանդիանը (որի իսկական անունն անհայտ է) ծնվել է առանց ձեռքերի և ոտքերի՝ Բրիտանական Գվիանայի Դամերարա նահանգում։ Նա հինդու էր և գիտեր հինդի, անգլերեն, ֆրանսերեն և գերմաներեն։ Ըստ 1917 թվականի ապրիլի 14-ի ճամփորդական տվյալների՝ նա բնակվում էր ԱՄՆ-ի Վիրջինյան կղզիների Սուրբ Թոմաս նահանգի Շարլոտտա Ամալիա քաղաքում։ Իր կնոջ հետ, որը հայտնի էր արքայադուստր Սառա անունով (1872 թվականին ծնված հինդու կին), ունեցել է երեք աղջիկ և մեկ տղա։ Նրանց երեխաներն էին՝ Մարի Ռանդիանը (ծնված 1893 թվականին), Ռիչարդ Ռնդիանը (ծնված 1901 թվականին), Էլիզաբեթ Ռանդիանը (ծնված 1904 թվականին), և Վիլհելմինա Ռանդիանը (ծնված 1904 թվականին)։ 1920-ական թվականներին նա աշխատում էր «Krause Amusement» ընկերությունում և ապրում էր Նյու Ջերսի նահանգի Պլեյնֆիլդ քաղաքում։ Նա և իր կինը մինչև Ռանդիանի մահն ապրել են Նյու Ջերսի նահանգի Պետերսոն քաղաքի 174 Վոթեր փողոցում։


== Առօրյա ==
Իր դերակատարումների ժամանակ Ռանդիանը կրում էր բրդյա հագուստ, որը նրա մարմնին տալիս էր թրթուրի, օձի կամ կարտոֆիլի տեսք և բեմի վրա տեղաշարժվում էր իր ազդրերի ու ուսերի արագ շարժումներով։ Նրա ամենահայտնի կատարումը միայն շուրթերով ծխախոտ վառելն ու գլորելն էր, բայց նա նաև ունակ էր նկարել և գրել, շրթունքներով խոզանակ կամ ստիլոս պահել և ինքնուրույն սափրվել՝ ապահովության համար օգտագործելով փայտե բլոկով ածելի։ Իր համարներում օգտագործված բոլոր նյութերը պահում էր փայտե տուփի մեջ, որը ինքն էր պատրաստել, ներկել ու կողպել։
Նրա ծխախոտը վառելու կարողությունը ցուցադրվել է Մետրո-Գոլդուին-Մայերի «Տձևներ» ֆիլմում։


== Մահ ==
Ռանդիանը մահացել է 1934 թվականի դեկտեմբերի 19-ին երեկոյան ժամը 7:00-ին՝ 63 տարեկան հասակում, սրտի կաթվածից՝ Նյու Յորքի 14-րդ փողոցի Սեմ Վագների թանգարանում իր վերջին ելույթից անմիջապես հետո։


== Հանրաճանաչ մշակույթում ==
Արքայազն Ռանդիանը հիշատակվում է Թոմ Ուեյթսի «Lucky Day» (Overture)  երգում, որը ներառված է վերջինիս «The Black Rider» ալբոմում և կրկեսի դերասանների մասին է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արքայազն Ռանդիան (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Video clip "Prince Randian Lights a Smoke"
Անմեղ մեղավորներ (ֆիլմ, 1945)

Անմեղ մեղավորներ (ռուս.՝ Без вины виноватые), խորհրդային կինոներկայացում, որը նկարահանվել է 1945 թվականին, ռեժիսոր Վլադիմիր Պետրովի կողմից` Ալեքսանդր Օստրովսկու համանուն կատակերգության մոտիվներով։


== Սյուժեն ==
Հյուրախաղերով հեռավոր քաղաքներից մեկն է ժամանել հայտնի դերասանուհի Ելենա Կրուչինինան։ Դա նրա հայրենի քաղաքն է, որտեղ ժամանակին նա ուներ սիրած էակ և որդի։ Իր սիրեցյալը լքել էր նրան՝ հանուն հարուստ հարսնացուի, իսկ որդին մահացել էր...
Ահա և անցել է 17 տարի։ Իր խաղով և բարությամբ Կրուչինինան մեծ տպավորություն էր թողել տեղի հասարակության վրա։ Երիտասարդ դերասան Նեզնամովը չի կարողանում հասկանալ, թե ով է իր առջև կանգնած... Իրականում դա ամենալավ կի՞նն է, որ երբևէ հանդիպել է իրեն, թե՞ մի անպատկառ դերասանուհի, որ լքում է իր երեխաներին, ինչպես որ պատմում են նրա մասին։ Նեզնամովը դեռևս չգիտի, որ Կրուչինինան իր մայրն է...


== Դերասանական կազմ ==


== Նկարահանող խումբ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Վեսնա Պարուն

Վեսնա Պարուն (խորվ.՝ Vesna Parun, ապրիլի 10, 1922(1922-04-10) կամ հոկտեմբերի 4, 1922(1922-10-04), Զլարին, Շիբենիկ, Խորվաթիա - հոկտեմբերի 25, 2010(2010-10-25)[…], Ստուբիչկե Տոպլիցե, Krapina-Zagorje County, Խորվաթիա), խորվաթ բանաստեղծուհի։


== Կենսագրություն ==
1946 թվականին ավարտել է Զագրեբի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետը։


== Ստեղծագործությունը ==
Վեսնա Պարունի ռոմանտիկորեն ոգեշունչ ստեղծագործությունը հատկապես բնորոշ է ետպատերազմյա Հարավսլավիայի երիտասարդ բանաստեղծներին, նրա ստեղծագործության մեջ նոր հասարակության քաղաքացու աշխարհում տեղի ունեցող ամեն ինչի համար պատասխանատու լինելու զգացումը միահյուսվում է քնարական տարերքի, երիտասարդությամբ արբենալու և կյանքի մասին առաջին լուրջ խորհրդածությունների հետ։ Քաղաքացիական և անձնական մոտիվները հանդես էին գալիս իրենց բնական միասնությամբ և ներդաշնակ գեղեցկությամբ։ Այդ հատկանիշի շնորհիվ Պարունի բանաստեղծության մեջ արժանի գեղարվեստական մարմնավորում ստացավ այնպիսի մի դժվարին թեմա, ինչպիսին է արդիականությունը իր անմիջական նշանակությամբ («Լուսաբացներ և մրրիկներ», 1947, «Բանաստեղծություններ», 1948): Պարունի ստեղծագործության վաղ շրջանում հանդես եկած մի շարք գծեր, մասնավորապես մարդկանց դիմելը և լրիվ ինքնաբացահայտումը, զարգանում են բանաստեղծի հետագա ստեղծագործության մեջ («Սև ձիթապտուղ», 1955, «Հավատարմություն ջրասամույրներին», 1957, «Ծովին վերադարձրած մարջան», 1959, «Թրակիայի քամին», 1964 և այլն)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մասկինո

Մասկինո (ռուս.՝ Маскино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 21 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(2559) Սվաբոդա

(2559) Սվաբոդա (անգլ.՝ Svoboda), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,788836 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3627 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2149 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1701,11 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,211626 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,88° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2559) Սվաբոդա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ջրավազան (նկար)

«Ջրավազան»  Վիկտոր Բորիսով-Մուսատովի ամենահայտնի նկարներից։


== Նկարի մասին ==

«Ջրավազան» նկարը ստեղծվել է 1902 թվականի ամռանը՝ Զուբրիլովկայում՝ նկարչի կյանքի ամենաերջանիկ ժամանակահատվածում․ քննադատները նկատել են նկարչին, նրա նկարները հաջողություններ են ունեցել, և այն աղջիկը, որին նա երկար տարիներ սիրահարված է եղել,  համաձայնել է ամուսնանալ նրա հետ։ Հենց իր հարսնացուին՝ Ելենա Վլադիմիրովնա Ալեքսանդրովային (կապույտ շրջազգեստով ափին նստած աղջիկը), ինչպես նաև քրոջը՝ Ելենա Բորիսովա Մուսատովային (վարդագույն շրջազգեստով կանգնած աղջիկը) նկարիչը պատկերել է նկարում։ Սակայն Բորիսով Մուսատովը չի փորձել  պատկերել նրանց դիմանկարը, այլ ցանկացել է փոխանցել երկու երիտասարդ աղջիկների կերպարը։
Նկարը ժամանակակիցներին ցնցել է իր պոետականությամբ և  ներկերի թարմությամբ։ Նկարիչը մեծ ուշադրություն է դարձրել բնությանը. այն հանգիստ է և  անխռով։ Ջրում արտացոլվում են երկինքը, ծառերը, և, ըստ էության,  ամբողջ բնապատկերը, որը պատկերված է նկարում, արտացոլված է ջրավազանի մեջ։ Երկու աղջիկների պատկերները պատկերված են դեպի աջ անկյուն։ Նրանցում չկա նույն անխռովությունն, ինչն առկա է բնության մեջ։ Սյուժեում բացակայում է պատմողականությունը՝ չկա որևէ կոնկրետ գործողություն։
Վ․ Ստանյուկովիչը գրել է նկարի հետ իր հանդիպման մասին․ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ջրավազան» Բորիսով Մուսատով Archived 2018-09-28 at the Wayback Machine.
Տամարա Մակարովա

Տամարա Ֆեոդորովնա Մակարովա (ռուս.՝ Тама́ра Фёдоровна Мака́рова, հուլիսի 31 (օգոստոսի 13), 1907 կամ 1907, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 20, 1997(1997-01-20), հունվարի 18, 1997(1997-01-18) կամ նոյեմբերի 19, 1997(1997-11-19), Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս խորհրդային կինոդերասանուհի, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստուհի (1950)։ 
1930 թվականին ավարտել է Լենինգրադի բեմական արվեստի ինստիտուտը։ 1944 թվականից դասավանդել է Համամիութենական պետական կինեմատոգրաֆիայի ինստիտուտում (պրոֆեսոր՝ 1968 թվականից)։ Տամարան առաջին անգամ նկարահանվել է 1927 թվականին Գրիգորի Կոզինցևի և Լեոնիդ Տրաուբերգի «Ուրիշի բաճկոնը» կինոնկարում։ 1934 թվականից հիմնականում հանդես է եկել Ս. Ա. Գերասիմովի ֆիլմերում։ «Արդյոք սիրում եմ քեզ» (1934) «Յոթ խիզախները» (1936), «Ուսուցիչ» (1939), «Երիտասարդ գվարդիա» (1948), «Անհաղթները» (1942), «Գյուղական բժշկուհին» (1951) Ստեղծել է մեղմ կանացիությամբ, ջերմ հոգով օժտված ռուս, ազգային բնավորություններ։ Լավագույն դերերից են՝ Ալեքսանդր Զարխիի և Իոսիֆ Խեյֆիցի «Կեսօր» (1931), Վսեվոլոդ Պուդովկինի «Դասալիքը» (1933), Ալեքսանդր Պտուշկոյի «Քարե ծաղիկ» (1946), Ալեքսանդր Ստոլպերի «Պատմվածք իսկական մարդու մասին» (1948), Յան Ֆրիդի «Ճշմարտության ճանապարհը» (1956), Տատյանա Լիոզնովայի «Սրտի հիշատակը, (1958) Նատաշա («Կոմսոմոլսկ», 1938), Ագրաֆենա («Ուսուցիչը», 1939), Նինա («Դիմակահանդես», 1941), Պանինա («ժուռնալիստը» (մոսկովյան փառատոնում արժանացել է Մեծ մրցանակի, 1967), Պետրուշկովա («Սիրել մարդուն», 1972)։ 1980 թվականին նկարահանվել է «Պետրոս Առաջին» ֆիլմում, ըստ Ալեքսեյ Տոլստոյի վեպի առաջին մասի։


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
ԽՍՀՄ պետական մրցանակներ (1941, 1947)։
Ստալինյան մրցանակ «1941-1945 թթ.
Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ
Լենինի շքանշան
Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս
«Պատվո նշան» շքանշան
ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ
Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան
Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան
«Լենինգրադի պաշտպանության համար» մեդալ
«Մոսկվայի պաշտպանության համար» մեդալ
«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալ
ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ
ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ
Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան
«Աշխատանքի վետերան» մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==