armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Փոխնակ մայրը

«Փոխնակ մայրը», 2016 թվականի Շանթ ՀԸ կողմից ստեղծված բազմասերիանոց գեղարվեստական ֆիլմ՝ օրիգինալ սցենարով և հեռուստասերիալի ձևաչափով։ Հեռուստասերիալի ցուցադրումը սկսվել է 2016 թվականի սեպտեմբերի 2-ից։ Որոշ դերասաններ առաջին անգամ են համագործակցում Շանթ ՀԸ հետ, ինչպես օրինակ՝ Եվա Բաղդասարյանը, Լիա Զախարյանը, Տիգրան Ներսիսյանը։ Հայկ Պետրոսյանը տանում է իր առաջին դրամատիկ, իսկ Տիգրան Ներսիսյանը՝ բացասական դերը։ Մարինկա Խաչատրյանի և Սյուզան Ղևոնդյանի հետ Շանթ ՀԸ վերջին անգամ համագործակցել էր Սիրո գերին հեռուստասերիալում, Ելենա Բորիսենկոյի և Անահիտ Քոչարյանի  հետ Ուրիշի հոգին սերիալում, Հովակ Գալոյանի հետ՝ Սահմանին հեռուստաֆիլմում, իսկ Անի Բայաթյանի հետ Հաջողակը կատակերգական սերիալում։


== Եթերաշրջաններ ==


== Հիմնական ասելիք ==
Հեռուստասերիալն անդրադարձել է վերջին տարիներին, գիտության ամենամեծ նվաճումներից մեկին՝ փոխնակ մոր թեմային։ Փոխնակ մայրերը կանայք են, ովքեր տանում են հղիությունը, բայց նրանցից ծնված երեխաները իրենց գենոտիպը չեն կրում։


== Սյուժե ==
Գլխավոր հերոսուհին` Սոնան, 23-ամյա երիտասարդ աղջիկ է, ով որբ է մնացել 1991-1994թթ. Արցախյան ազատամարտից հետո, և նրան որդեգրել ու մեծացրել է  միայնակ ապրող հորաքույրը։ Երբ Սոնան տեղեկանում է, որ հորաքույրը տառապում է երիկամային անբավարարությամբ, նա ստիպված թողնում է ուսումը և աշխատանքի անցնում կլինիկայում, որը կառավարում է երիտասարդ և խոստումնալից բժիշկ Արամ Քարամյանը։ Սոնայի և Արամի միջև զգացմունքներ են արթնանում։ Իսկ Արամի և կնոջ հարաբերություններին խանգարում էր երեխա չունենալու փաստը, ուստի Արամի կինը փորձում է երեխա պարգևել ամուսնուն և որոշում է փոխնակ մայր փնտրել։
Միևնույն ժամանակ պարզվում է, որ Սոնայի հորաքրոջը անհապաղ վիրահատություն է հարկավոր. նրա կյանքը փրկելու համար Սոնան դիմում է ծայրահեղ քայլի և դառնում փոխնակ մայր`չիմանալով, թե ում համար։ Երկարատև սկանդալային պատմություններից և դժվարին իրավիճակներից հետո, ի վերջո, Սոնայի և Արամի սերը տալիս է իր պտուղները։


== Դերասանական կազմ ==


=== Գլխավոր կազմ ===


=== Երկրորդական կազմ ===


=== Հատուկ մասնակցություն ===


== Ստեղծում ==
Շանթ ՀԸ առաջին անգամ սերիալի թրեյլերը ցուցադրեց 2016 թվականի օգոստոսի 23-ին և հեռուստադիտողին հայտարարվեց 1-ին սերիայի ցուցադրման ամսաթիվը։


== Սերիաներ ==
*ԵՉԵ-եթերում չի եղել


== Ցուցադրություն ==


== Սաունդթրեք և բացման հոլովակ ==
Սերիալի սաունդթրեքը «Փակուղի» երգն է՝ Լենա Ղազարյանի կատարմամբ։ Այն 2014 թվականին Շանթի «Պրեմիերա» հեռուստանախագծի երկրորդ եթերաշրջանի հաղթող երգն է ճանաչվել, երաժշտության և խոսքերի հեղինակն է Տիգրան Աթայանը։ Բացման հոլովակում հնչում է դրա մի մասը։ Բացման հոլովակն ընդամենը 30 վայրկյան է տևում։ Դրա մեջ մի քանի դերասաններ են տարբեր իրավիճակներում (դրանք հատուկ նկարահանված կադրեր են, որոնք չկան սերիալում), հետո տեսարանը կանգնում է և կազմավորվում դերասանի անուն-ազգանունը։ Սերիալից կադրեր կցված չեն։ Բացման հոլովակի հատուկ նկարահանված կադրերն օգտագործվել են թրեյլերի մեջ, ինչպես նաև դրանք երբեմն հայտնվում են սերիալում՝ առանց տեքստի, որպես միջանկյալ կադրեր։


== Տես նաև ==
Թաքնված սեր
Ուրիշի հոգին
Սիրո գերին (սերիալ)


== Ծանոթագրություններ ==
Օշկոշ

Օշկոշ (անգլ.՝ Oshkosh), քաղաք, ԱՄՆ Վիսկոնսին նահանգի Ուիննեբեյգո շրջանի վարչական կենտրոն։ Տեղակայված է Ֆոքս գետի Ուիննեբեյգո լիճ թափվելու տեղում։ Բնակչությունը՝ 66 հազար բնակիչ (2010):
XVII դարում ֆրանսիացի ճանապարհորդները (սկսած Ժան Նիկոլեից) բազմիցս անցել են այն տեղով, որտեղ այժմ կանգնած է Օշկոշը, շարժվելով Մեծ լճերից դեպի Միսիսիպիի լողավազան և հետ: 1818 թվականին հիմնադրվել է առևտրային ֆակտորիա, որը մինչև 1836 թվականը զարգացել է՝ դառնալով Աթենք (Athens) անվամբ անտառտնտեսական բնակավայր։ 1838 թվականին ավանը վերանվանվել է Օշկոշ՝ ի պատիվ մենոմինի ցեղի առաջնորդի, որն այդ հողերը զիջել է նորաբնակներին։
Օշկոշում տեղակայված են Օշկոշի Վիսկոնսինի համալսարանը և շրջանում միակ օպերային թատրոնը՝ կառուցված տեղի անտառապահների կողմից 1883 թվականին։ Խոշորագույն գործարանը պատկանում է Oshkosh կորպորացիային, որը մասնագիտացած է ամենագնաց բեռնատարների արտադրության մեջ:
1970 թվականից Օշկոշում անցկացվում է EAA AirVenture Oshkosh ավիացիայի սիրահարների ամենամյա հավաքը, որը կազմակերպում է փորձարարական ավիացիայի ասոցիացիան (անգլ.՝ Experimental Aircraft Association): Հավաքի շոու-ծրագիրը գրավում է բազմաթիվ մասնակիցների և հանդիսատեսի ամբողջ երկրից, այնտեղ ելույթ են ունենում պիլոտային խմբեր, ցուցադրվում են ժամանակակից և պատմական բազմաթիվ թռչող սարքեր գետնին և օդում:


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Հրայր Հովակիմյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հրայր Հովակիմյան (այլ կիրառումներ)Հակոբ Սահակի Հովակիմյան (ավելի հայտնի է որպես Հրայր Հովակիմյան, մայիսի 13, 1953(1953-05-13), Հալեպ), հայ անվանի բժիշկ, սրտային վիրաբույժ, Հայաստանի ազգային հերոս։


== Կրթություն ==
1977 թ. ավարտել է Հալեպի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։
1977-1984 թթ. վերապատրաստվել է Նյու Յորքի Բեկմանի համալսարանում։
1984-1988 թթ. վերապատրաստվել է Օրեգոնի Սենտ Վինսենտ հոսպիտալում (սիրտ-թոքային վիրաբուժության գծով)։
1988-1989 թթ. վերապատրաստվել է Ֆիլադելֆիայի մանկական հիվանդանոցում։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1990 թ. մասնակցել է «Բիոտրոնիկ EDP-30» անոթազարկային գեներատորի ստեղծմանը։
1992-1993 թթ. աշխատել է Երևանի Ա․ Միքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտում։
1993 թ. «Նորք-Մարաշ» բժշկական կենտրոնում հիմնադրել է մանկական սրտավիրաբուժության բաժին։
1996 թ. բացվել է նաև մեծահասակների սրտային վիրաբուժության բաժինը։
«Նորք-Մարաշ» բժշկական կենտրոնի գլխավոր սրտային վիրաբույժն է։
Սրտային վիրաբուժության գծով վերապատրաստել է մեծ թվով հայաստանցի բժիշկների։


== Անդամակցություն ==
Արտասահմանյան մի շարք բժշկական ընկերությունների և ասոցիացիաների անդամ։


== Պարգևներ, կոչումներ ==
Երևանի պատվավոր քաղաքացի (1997)։
ՀՀ ԳԱԱ պատվավոր դոկտոր (1999)։
Արտասահմանյան մի շարք բժշկական ընկերությունների և ասոցիացիաների անդամ։
Օրեգոնի բժշկական համալսարանի շնչառական վիրաբուժության 1-ին մրցանակակիր։
Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշան (2008)։
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալ (2014)։
Հայաստանի ազգային հերոս կոչում` պարգևատրվելով հայրենիքի շքանշանով (2020) - բազմաթիվ մարդկային կյանքեր փրկելու և երկարամյա անձնուրաց աշխատանքի համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Մուղանլու (Շարուրի շրջան)

Մուղանլու (ադրբ.՝ Muğanlı), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շարուրի շրջանում։


== Պատմություն ==
Սարուխանլու գյուղը գտնվում է պատմական Մեծ Հայքի Այրարատ նահանգի Շարուրդաշտ գավառում, նախկինում Երևանի նահանգի Շարուր-Դարալագյազի գավառում, Արփա գետի գետաբերանի հյուսիսային կողմում։


== Բնակչություն ==
1832 թվականին ուներ 205, 1906 թվականին՝ 452, իսկ 1974 թվականին՝ 66 թուրք բնակիչ։


== Կրթություն ==
Ներկայումս գյուղում գործում էր միջնակարգ դպրոց։


== Առողջապահություն ==
Գյուղում հիմնադրվել է բուժկայան։


== Հուշարձան ==
Պատմական աղբյուրներում և վիմական արձանագրություններում չի հանդիպում որևէ տեղեկատվություն գյուղի պատմաճարտարապետական հուշարձանների վերաբերյալ։


== Այլ տեղեկատվություն ==
Գյուղը միացվել է Շահրիար գյուղին։ Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, դաշտավարությամբ։


== Տես նաև ==
Շարուրի շրջան


== Ծանոթագրություններ ==
Սրբոց Ղևոնդյանց եկեղեցի (Փոքր Գոնդուրա)

Սրբոց Ղևոնդյանց եկեղեցի, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Վրաստանի Սամցխե-Ջավախեթի մարզի Նինոծմինդայի մունիցիպալիտետի Փոքր Գոնդուրա գյուղում, կառուցվել է 19-րդ դարում։
Փոքր Գոնդուրա գյուղի Սրբոց Ղևոնդյանց եկեղեցին, 1850-ական թվականների տարբեր վավերագրերում հիշատակվում է որպես «Սուրբ Գևորգ եկեղեցի», սակայն 1868-1969 թվականներին եկեղեցին վերանորոգվել է, որից հետո վերաօծվել է և անվանվել է Սրբոց Ղևոնդյանց անունով։
Եկեղեցին կառուցվել է սրբատաշ և անմշակ քարերով, եկեղեցին ունի նաև զանգակատուն։
Տարիների ընթացքում անուշադրության հետևանքով եկեղեցին ունեցել է կարիք հիմնովին վերանորոգման, արդեն իսկ ոչ վաղ անցյալում եկեղեցին վերստին վերանորոգվել է։
2019 թվականին ձեռամբ Գերաշնորհ Տեր Վարդան եպիսկոպոս Նավասարդյանի եկեղեցին վերաօծվել է։


== Ծանոթագրություններ ==
Տուլոնժակ

Տուլոնժակ (ֆր.՝ Toulonjac), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 705 մարդ, բնակչության խտությունը` 97.24 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.25 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 500 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 100 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 50 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 438 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 323-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 115։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,7 %։ 323 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 308 անձ (159 տղամարդ և 149 կին)։ Գործազուրկ են եղել 15 անձ (4 տղամարդ և 11 կին)։ 115 անաշխատունակներից 38-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 44-ը` թոշակառուներ, իսկ 33-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ջիվոլետո

Ջիվոլետո (իտալերեն՝ Givoletto), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 2.958 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 182 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 13 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10040։ Հեռախոսային կոդ՝011։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Սեկոնդո Վենտիմիլիացին։ Տոնը նշվում է օգոստոսի  26-ին։


== Ժողովրդագրոթյուն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 011 9947036
Էլեկտորնային հասցե։ sindaco@comune.givoletto.to.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.givoletto.to.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Ազգային ինստիտուտի վիճակագրոթւյուն (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ղայաջիկ (այլ կիրառումներ)

Ղայաջիկ, կարող է վերաբերել՝

Ղայաջիկ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում
Ղայաջիկ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Հալեպի նահանգում
Էյսդեն-Մարխրատեն

Էյսդեն-Մարխրատեն (հոլ.՝ Eijsden-Margraten ), համայնք Նիդերլանդների Լիմբուրխ մարզում։ Տարածքը 19,75 կմ² է, բնակչությունը՝ 24.992 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.300 եվրո է։
Գայանե Շագոյան

Գայանե Հարությունի Շագոյան (մարտի 11, 1972(1972-03-11)), Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող, ազգագրագետ, մշակութային մարդաբան։ Պատմական գիտությունների թեկնածու։ Հետազոտությունների ոլորտներն են ավանդական և ժամանակակից ծիսակարգը, քաղաքի մարդաբանությունը, վիզուալ մարդաբանությունը, աղետի մարդաբանությունը, խորհրդային շրջանի մարդաբանական ուսումնասիրությունը, Հայաստանի անկախության շրջանի արվեստում կիրառվող ֆեմինիստական ռազմավարությունները։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1972 թվականի մարտի 11-ին։ 1995 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի ազգագրության բաժինը։


== Հրատարակություններ ==
«Յոթ օր, յոթ գիշեր». հայոց հարսանիքի համայնապատկեր, Երևան, ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատարակություն, 2011, 616 էջ, ISBN 978-5-8080-0910-3
The Second City as the First City: the Development of Gyumri from an Anthropological Perspective / Urban Spaces After Socialism: Ethnographies of Public Places in Eurasian Cities, eds. Tsypylma Darieva, Wolfgang Kaschuba, Melanie Krebs, Campus Verlag, pp. 57–79, ISBN 3593393840; ISBN 978-3593393841
«Первый» и «второй» в образах Гюмри: опыт семиотического анализа городского текста // Критика и семиотика. Вып. 16, 2012, с. 17-47.
The Camcorder Operator as a new Character in the Armenian Wedding, - Anthropology & Archeaology of Eurasia, Spring, 2000, vol. 38, No 4, M.E.Sharpe, NY, pp. 9–29.
Ստալինյան բռնաճնշումները Հայաստանում։ պատմություն, հիշողություն, առօրյա (համահեղինակ)։


== Մրցանակներ, դրամաշնորհներ ==
Համբարձում Գալստյան անվան կրթաթոշակ է շնորհվել ակադեմիական գերազանցության համար, 1995
Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի և «Գալուստ Գյուլբենկյան» հիմնադրամի կրթաթոշակ, 2001


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հարսանիքի տրանսֆորմացիա. Գայանե Շագոյան
Gayane Shagoyan
Ալբիոն

Ալբիոն (Albion, կելտական ծագմամբ բառ), Բրիտանական կղզիների հնագույն անվանումը, որը հայտնի էր դեռևս հին հույների մոտ։ Առավել հաճախ կիրառվել է Պտղոմեոս Կլավդիոսի աշխատություններում։ Ներկայումս բառը կիրառվում է՝ որպես Անգլիայի ածական։ Ռուսական գրականության մեջ հաճախ կիրառվում է «դաժան Ալբիոն» տերմինը, որը բնորոշում է Մեծ Բրիտանիայի երկակի քաղաքականությունը և դիվանագիտությունը։ Եվ շատ հաճախ «Ալբիոն» ասելով՝ մենք ի նկատի ունենք հենց Մեծ Բրիտանիան։ Գործածվում է նաև «Ամպամած Ալբիոն» տերմինը, որը բնորոշում է Բրիտանիայի անձրևոտ կլիման։


== Ծանոթագրություններ ==
Ագինսկի շրջան

Ագինսկի շրջան (ռուս.՝ Агинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Անդրբայկալյան երկրամասում։
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ագինսկոե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 6180 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 33086 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,35 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
(253) Մատիլդե

(253) Մատիլդե (անգլ.՝ Mathilde), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1885 թվականի նոյեմբերի 12-ին Յոհան Պալիսայի կողմից Վիեննայում։

Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,646035 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9413 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3508 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Մատիլդե աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,9339 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1572,14 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինը 0,228987 աստիճան/օր արագությամբ։ 
Ուղեծրի հարթությունը խավարածրի հարթության հետ կազմում է 6.74° անկյուն։


== Դասակարգում ==
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Բնութագրական տվյալները ==
Մաթիլդան շատ մուգ և հին (տարիքը գնահատվում է ≈ չորս միլիարդ տարի) աստերոիդ է, շառավիղը 26.4 կմ է, ծավալը՝ 78 հազար կմ3։ Մակերևույթի ալբեդոյի մեծությունը համեմատելի է թարմ բիտումի ալբեդոյի հետ։.


=== Չափազանց դանդաղ պտտվելը ===
Իր առանցքի շուրջը (253) Մաթիլդան պտտվում է շատ դանդաղ՝ 17 երկրային օր պարբերությամբ։
Այսօրվա դրությամբ համարվում է, որ աստերոիդի պտտման արագության նվազումը հնարավոր է կապված լինի 3 կմ կարգի տրամագծով մի այլ համեմատաբար մեծ աստերոիդի հետ տեղի ունեցած բախման հետևանքով, որից առաջացել է Մաթիլդայի մեծ խառնարաններից մեկնումեկը։ Այդ մարմինը հարվածելու ժամանակ շարժվելիս է եղել Մաթիլդայի պտտմանը հակառակ ուղղությամբ և շատ ուժեղ արգելակել է աստերոիդի պտտական շարժումը։.


== Անուն ==
Փարիզի աստղադիտարանի աշխատակից առաջարկած Մաթիլդա անունը պատկանում է աստղադիտարանի փոխտնօրեն Մորիս Լեուիի կնոջը։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ (201-300)
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(253) Մատիլդե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ֆազենդա Նովա

Ֆազենդա Նովա (պորտ.՝ Fazenda Nova), համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Գոյաս նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Գոյաս նահանգի կենտրոնական մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Իպորայի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 7 040 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 1281,316 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 5,5 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 43 566 102,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 6 167,34 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,746
(8161) Նյուման

(8161) Նյուման (անգլ.՝ Newman), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի օգոստոսի 19-ին Օաք Ռիջ աստղադիտարանի կողմից Հարվարդում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,167283 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6358 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6988 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2058,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174853 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,54° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8161) Նյուման աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ռաֆայել Սարգսյան

Ռաֆայել Սեդրակի Սարգսյան (1919, Թիֆլիս, Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետություն - 2000, Երևան, Հայաստան), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1919 թվականին, Թբիլիսիում։ Ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան ուսումնարանը։ 1949 թվականին ընդունվել է Լենինգրադի (Սանկտ Պետերբուրգի) Ռեպինի անվան գեղարվեստի ակադեմիա։ Առողջական խնդիրների պատճառով 1952 թվականին տեղափոխվել է Երևան և ուսումը շարունակել Երևանի Գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում, որն ավարտել է 1956 թվականին։ 1946 թվականից մասնակցել է հանրապետական, ԽՍՀՄ և միջազգային ցուցահանդեսների։ Ձևավորել է Լենինականի (Գյումրու) Մռավյանի անվան դրամատիկական թատրոնի բազմաթիվ ներկայացումներ։
Ռաֆայել Սարգսյանը մի շարք մոնումենտալ որմնանկարների հեղինակ է, այդ թվում՝ Էջմիածնի Գևորգյան հոգևոր ճեմարանի գրադարանի գմբեթի՝ համահեղինակությամբ Հակոբ Հակոբյանի, Աշոտ Մելքոնյանի և Հենրիկ Սիրավնյանի ։ Մասնակցել է նաև ԽՍՀՄ Ժողովրդական տնտեսության նվաճումների ցուցահնադեսի Հայաստանի տաղավարի ձևավորման աշխատանքներին։ Աշխատանքներից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։
Ստեղծագործական աշխատանքին զուգահեռ, երկար տարիներ դասավանդել է Երևանի Պոլիտեխնիկական (Ճարտարապետության և շինարարարության Հայաստանի ազգային համալսարան) ինստիտուտի գծանկարի բաժնում։
ԽՍՀՄ Նկարիչների միության անդամ 1945 թվականից։


== Ընտանիք ==
Երևանի Կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր, թավջութակահար Զարեհ Սարգսյանի ավագ եղբայրը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեզրե

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մեզրե (այլ կիրառումներ)Մեզրե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սանտա Սոֆիա

Սանտա Սոֆիա (իտալերեն՝ Santa Sofia), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Ֆորլի Չեզանա գավառում։
Բնակչությունը՝ 4238 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 29 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 149 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 47018։ Հեռախոսային կոդը` +39 0543:


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս` 0543 974511
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.santa-sofia.fo.it/ Archived 2006-08-08 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կանո (քաղաք)

Կանո, քաղաք Նիգերիայի հյուսիսում։ Կանո նահանգի վարչական կենտրոնն է։
Բնակչությունը 3 848 885 մարդ է։ Բնակչությամբ երկրորդ խոշոր քաղաքն է Լագոսից հետո։
Բնակիչների մեծ մասը հաուսաներ են։ Բնակչության գրեթե 100% -ը հասկանում է հաուսերեն։ 2000 թվականին նահանգում շարիաթի օրենքը մտցնելուց հետո շատ քրիստոնյաներ լքել են քաղաքը։ 2012 թվականի հունվարի 21-ին Կանոյում իրականացվել են մի շարք ահաբեկչական հարձակումներ։ Մոտորանավակի  վրա մահապարտները ռմբակոծիչներով պայթեցրել են իրենց մոտակայքում գտնվող չորս ոստիկանական տեղամաս։ Պայթյունի հետևանքով մահացել էր 215 մարդ։ Պայթյունի պատասխանատվությունը ստանձնել էր մահմեդական «Բոկո-հարամ» կազմակերպությունը։


== Էթիմոլոգիա ==
Քաղաքը հայտնի է 9-րդ դարից որպես առևտրի կենտրոն։ Եղել է Կանոյի թագավորության գլխավոր քաղաքը։ Քաղաքը կոչվել է հիմնադրի, լեգենդար հերոսի կամ դարբնի անունով։


== Կլիմա ==


== Ծանոթագրություն ==


== Գրականություն ==
Поспелов Ե. Մ. Աշխարհի աշխարհագրական անունները։ Տեղանվանային բառարան / խմբ. Ռ. Ա. Ագեեվա. — 2-րդ հր., կարծրատիպ. — Տ.: Ռուսերեն բառարաններ, Աստրել, АСТ, 2002. — 512 с. — 3 000 экз. — ISBN 5-17-001389-2
Մակոնախի, Ռոյ Քաղաքային աճ և հողերի դեգրադացիա զարգացող քաղաքներում։ Փոփոխություններ և մարտահրավերներ Նիգերիայի Կանո քաղաքում. — 2007. — (SOAS -հետազոտությունները աշխարհագրության զարգացման մեջ). — ISBN 978-0-7546-4828-4
Բարաու, Ալիա Սալիսու Կանոյի հիանալի տեսարժան վայրերը. — Հետազոտությունների եւ փաստաթղթերի տնօրինություն, Կանոյի Կառավարության տուն, 2007. — (Գիտահետազոտական և փաստաթղթային հրապարակումներ). — ISBN 978-8109-33-0
Սեյշելյան կղզիներ

Սեյշելյան կղզիներ (ֆր.՝ République des Seychelles, անգլ.՝ Republic of Seychelles), կղզային հանրապետություն Արևելյան Աֆրիկայում։ Սեյշելյան Կղզիների Հանրապետությունն զբաղեցնում է համանուն և Ամիրանտյան, Ալդաբրա, Կոսմոլեդո, Ֆարկուար ու մերձակա մոտ 115 մանր կղզիները Հնդկական օվկիանոսի արևմուտքում՝ Մադագասկարից հյուսիս-արևելք՝ մերձհասարակածային գոտում։ Բրիտանական համագործակցության անդամ է։ Մաե կղզին ամենաբարձրադիր կղզին է, իսկ ամենամարձր կետը 910 մետր է։ Այս կղզիները հայտնաբերել են պորտուգալացիները 15-րդ դարի սկզբին։ Մայրաքաղաքը Վիկտորիան է։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը չի անցնում 100 հազարից։ Երկրում բնակվում են կրեոլներ, բանտու աֆրիկացիներ, հնդիկներ, չինացիներ և այլք։


== Տնտեսություն ==
Տնտեսության հիմքը գյուղտնտեսությունն ու զբոսաշրջությունն են։ Մշակում են ծխախոտ, համեմունքներ (դարչին, վանիլին), ադամաթուզ, ցիտրուսներ, եթերայուղատու բույսեր։ Զարգացած է ձկնորսությունը։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
Կղզիները տեղավորված են 30–70 մ խորություններում գտնվող ստորջրյա բարձրացումների վրա և հիմնականում ունեն բուստային ծագում։ Շատ են բնաշխարհիկ բույսերն ու կենդանիները։ XVIII դարի կեսին գաղութացրել են ֆրանսիացիները, դարավերջին զավթել են անգլիացիները և, համարելով բրիտանական տիրույթ, միացրել Մավրիկիոսին։ Երկիրն անկախություն է ձեռք բերել 1976 թվականի հունիսի 28-ին։ Միակ քաղաքը մայրաքաղաք Վիկտորիան է։


== Ծանոթագրություններ ==
Մալևնիչիե (գյուղ, Կրիվոգրադի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄալևնիչիեՄալևնիչիե (ուկրաիներեն՝ Мальовниче), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կրիվոգրադի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալևնիչիե գյուղում բնակվում էր 81 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հոլգեր Պուկկ

Հոլգեր Պուկկ (էստ․՝ Holger Pukk, օգոստոսի 14, 1920(1920-08-14), Տալլին, Էստոնիա - մարտի 12, 1997(1997-03-12), Տալլին, Էստոնիա), էստոնացի գրող, լրագրող։


== Կենսագրություն ==
Հոլգեր Պուկկը ծնվել է 1919 թվականին Տալլինում։ 1940 թվականին ավարտել է Տալլինի առևտրաարդյունաբերական դպրոցը։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին։ 1954-1974 թվականներին աշխատել է «Pioneer» ամսագրում, 1960-1974 թվականներին եղել է «Täheke» ամսագրի գլխավոր խմբագիրը։


== Ստեղծագործություններ ==
Գրել է մանկական գրքեր։ Պուկկի «Յուրի» վիպակը հրատարակվել է նաև Ճապոնիայում։ Նշանակալի ստեղծագործություններից են՝

«Հարուստ ամառ», 1965
«Ո՞վ կրակեց», 1966
«Ի՞նչ գիտեք դուք Օսկարի մասին», 1974


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
«Գիշերային մարտ» փաստավավերագրական վիպակի համար (1970) արժանացել է Էստոնիայի հանրապետության կոմերիտմիության մրցանակի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հոլգեր Պուկկ
Մասայուկի Յանայ

Մասայուկի Յանայ (ճապ.՝ 箭内 政之, 1959, Կիտամի), ճապոնացի աստղագետ։
1987 թ․-ից ակտիվ աստղագետ է։ 1987-1992 թթ․ ընթացքում մի այլ ճապոնացի աստղագետի՝ Կաձուրո Վատանաբեի հետ համատեղ հայտնագործել է ընդհանուր առմամբ 27 աստերոիդ։
Նրա պատվին է անվանվել (4260) Յանայ աստերոիդը։
Բնակվում է Հոկայդո կղզու Կիտամի քաղաքում, աշխատում է Ճապոնիայի խոշորագույն՝ Nippon Telegraph and Telephone (անգլ.) հեռահաղորդակցական ընկերությունում։


== Տես նաև ==
Կաձուրո Վատանաբե


== Ծանոթագրություններ ==
Յիփսու

Յիփսու (հուն․՝ Γύψου, թուրքերեն՝ Akova), գյուղ Կիպրոս կղզու հյուսիս-արևելքում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանում։
1974 թվականին Թուրքիայի կողմից Հյուսիսային Կիպրոսի ռազմակալումից հետո գյուղը դե ֆակտո մտնում է անկախ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության մեջ։
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 704 մարդ, հիմնականում՝ թուրքեր։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Դորիս դու Ինդայա

Դորիս դու Ինդայա (պորտ.՝ Dores do Indaiá), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մինաս Ժերայս նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Բոն Դեսպաշու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 14 758 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 110,641 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 13,3 մարդ/կմ2։
Քաղաքի տոնը նշվում է դեկտեմբերի 30-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1885 թվականի հոկտեմբերի 8-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 67.805.675,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 4.648,05 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,752 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Ֆեսովկա (գյուղ, Կոնոտոպի շրջան)

Ֆեսովկա (ուկրաիներեն՝ Фесівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ֆեսովկա գյուղում բնակվում էր 144 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(144) Վիբիլիա

(144) Վիբիլիա (անգլ.՝ Vibilia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1875 թվականի հունիսի 3-ին Քրիստիան Պետերսի կողմից Քլինտոնում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,654522 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0294 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2796 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Վիբիլիա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,0345 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1579,71 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,22789 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,81° անկյուն։
Վիբիլիա աստերոիդը գլխավորում է Վիբիլիայի աստերոիդների ընտանիքը, որը տեղաբաշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
Վիբիլիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մելիաս

Մելիաս , Մլեհ Մեծ (ծննդյան թիվն անհայտ — 934), հայազգի բյուզանդական ռազմական գործիչ։
Հավանաբար եղել է պավլիկյան և Վասիլ I-ի կողմից պավլիկյանների հալածանքների ժամանակ ապաստանել է Մելիտենեի արաբների մոտ։ Ներում ստանալով Լևոն VI -ից, վերադարձել է և 917 թվականին մասնակցել բուլղարների ցար Սիմեոնի դեմ պատերազմին։ Այնուհետև նշանակվել է Եփրատիա գավառի (Տիվրիկի շրջան) տուրմարք (վարչական շրջանի զինվորական հրամանատար, 3 տուրման կազմում էր մեկ բանակաթեմ)։ Գրավել է Լիկանդոս ամրոցը, այդտեղ հիմնել կլեյսուրարքություն (վարչական փոքր շրջան, 3 կլեյսուրան կազմում էր մեկ տուրմա), ապա՝ բանակաթեմ և դարձել նրա առաջին զորավարը։ Հիմնել է նաև Ծամնդավի (Ցամանդոս) կլեյսուրարքությունն ու Սյումպոսիոնի (Սոբես) տուրմարքությունը, ստացել մագիստրոսի պատվաստիճան։ Մելիասի կերպարն արտացոլվել է «Դիգենիս Ակրիտաս» բյուզանդական էպոսում (Մելեմենծիս՝ Մլեհ Մեծ)։
Միխայիլ Պուպինի ինստիտուտ

Միխայիլ Պուպինի ինստիտուտ (սերբ.՝ Институт Михајло Пупин / Institut Mihajlo Pupin), Գիտահետազոտական ինստիտուտ, աշխատում է Բելգրադում 1946 թվականից։ Հետազոտություններ է իրականացնում է  Էլեկտրոնիկայի, ավտոմատացման, տեխնոլոգիական գործընթացների կառավարման, հաշվողական գործընթացների ոլորտներում, հեռահաղորդակցության, թվային ազդանշանի մշակման, տեղեկատվական համակարգերի, ծրագրային ճարտարագիտության, Ռոբոտատեխնիկայի և բազմաթիվ այլ ոլորտներում։ Մտնում է Բելգրադի համալսարանի եւ Սերբիայի գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի մեջ։


== Պատմություն ==
։
Ինստիտուտի հիմնադրումը տեղի է ունեցել պատերազմից հետո, 1946 թվականին,  Բելգրադում Սերբիայի գիտությունների և արվեստի ակադեմիային առընթեր։ Այդ ժամանակ այն բաղկացած էր երկու միմյանցից անկախ ստորաբաժանումներից` Հեռահաղորդակցության ինստիտուտից եւ Էլեկտրոնիկայի ինստիտուտից։ 1947 թվականին Հարավսլավիայի Սոցիալիստական Դաշնային Հանրապետության կառավարության հանձնարարությամբ ստեղծվել է ՀՍՖՀ Ռադիոյի կենտրոնական ինստիտուտ, իսկ 1948 թվականին էլեկտրաէներգիայի արտադրության  սկզբունքների ուսումնասիրության համար համապատասխան նախարարությունը հիմնադրել է Էներգետիկայի ինստիտուտը։
1950 թվականին Սերբական գիտությունների ակադեմիան որոշում է ընդունել միավորել բոլոր այդ չորս ինստիտուտները միասնական` Նիկոլա Տեսլայի անվան մեկ ինստիտուտի մեջ, որը կզբաղվեր բոլոր երևույթների ուսումնասիրությամբ, որոնք այս կամ այն կերպ կապված են էլեկտրականության հետ։ Այդ տեսքով այն գոյություն է ունեցել մինչև 1959 թվականը, երբ Սերբիայի Ժողովրդական Հանրապետության Ազգային ժողովի գործադիր խորհրդի որոշմամբ նրանից առանձնացրել են գիտնականների եւ հետազոտողների մի խումբ էլեկտրոնիկայի և հեռահաղորդակցության  առանձին ինստիտուտի ստեղծման համար։ Հենց այդ ժամանակ էլ այն անվանվել է ականավոր ֆիզիկոս Միխայիլ Պուպինի անունով։
Այդ ժամանակից ի վեր հաջորդող տասնամյակների ընթացքում ինստիտուտը բազմիցս ենթարկվել է վերակառուցման և վերակազմակերպման, մասնավորապես նրա հիմքի վրա ստեղծվել է  Բելգրադի համալսարանի էլեկտրատեխնիկայի ֆակուլտետը, առանձնացել են մի քանի դուստր ընկերություններ, ինչպիսիք են «Էլեկտրոնային արդյունաբերությունը» «Էներգոնախագիծը», իր հերթին, Միխայիլ Պուպինի ինստիտուտը իրենում ընդգրկել է «Վինչա» միջուկային հետազոտությունների ինստիտուտի լուծարված լաբորատորիաներից երկուսը։ Մինչեւ 1968 թվականը ինստիտուտը գոյություն ուներ բացառապես պետական միջոցներով, սակայն լիովին բյուջետային ֆինանսավորումից մասամբ անցել է ինքնաֆինանսավորման։


== Գործունեություն ==
Ներկայումս ինստիտուտը պետական ձեռնարկություն է եւ գտնվում է Սերբիայի Գիտության նախարարության ենթակայության ներքո։ Զբաղվում է մեծ քանակությամբ արտադրվող ապրանքների էլեկտրոնիկայով, բազմատեսակ ծառայություններ է մատուցում, տրամադրում է կոնկրետ ապարատային եւ ծրագրային լուծումներ տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների ոլորտում, խորհրդատվություն, նախագծում, փորձնական նմուշների պատրաստում, նախագծում և բարդ համակարգերի ինտեգրում։
Միխայիլ Պուպինի ինստիտուտը հատկապես հայտնի CER, HRS եւ TIM համակարգիչների շարքի մշակմամբ է զբաղվել, որոնք ժամանակին բավականին տարածված են եղել նախկին Հարավսլավիայի տարածքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (սերբ.)
Институт Михаила Пупина. Բելգրադի համալսարանի կայք (սերբ.)
Քիովա շրջան (այլ կիրառումներ)

Քիովա շրջան, կարող է վերաբերել՝

Քիովա շրջան - ԱՄՆ Կանզաս նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը
Քիովա շրջան - ԱՄՆ Կոլորադո նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը
Սերեդինկա (գյուղ, Բերշադի շրջան)

Սերեդինկա (ուկրաիներեն՝ Серединка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բերշադի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1500 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սերեդինկա գյուղում բնակվում էր 948 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 25,85 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 36,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գեղատեսիլ կամուրջ

Գեղատեսիլ կամուրջ Մոսկվայում (ռուս.՝ Живописный Мост), կախովի կամուրջ Մոսկվա գետի վրա, տեղակայված է Մոսկվայի արևմուտքում և հանդիսանում է Կրասնոպրեսնինսկի (Մարշալ Ժուկովի պողոտա) պողոտայի մասը։ Կամուրջը բացվել և գործարկվել է 2007 թվականի հոկտեմբերի 27-ին։


== Կամրջի կառուցվածքը ==
Գեղատեսիլ կամուրջը Ռուսաստանի ամենագեղեցիկ կամուրջներից մեկն է և հանդիսանում է ամենաբարձր ճոպանային կամուրջը Եվրոպայում։ Սա ինժեներիայի իսկական հրաշք է և պատկանում է Մոսկվայի ամենատեսարժան 50 վայրերին։
Այս կամրջի յուրահատկությունը կայանում է նրա կառուցվածքում - այն կառուցված է եզակի նախագծով` իր մեջ միավորում է կամարավոր և ճոպանավոր կամուրջների կառուցվածքային հատկանիշները։ Կամրջի հենասյունը ունի կամարաձև կառուցվածք` կայմապարանների (ճոպանների) հովհարաձև դասավորությամբ, որոնք գցված են գետի մի ափից մյուսը։ Կամուրջը Մոսկվա գետը հատում է սուր անկյան տակ։ Կամրջի 2 կողմերի երկայնքով տեղադրված են խլացուցիչ էկրաններ։ Կամարի վերևի մասում կառուցված է դիտահարթակ - էլիպսի ձև ունեցող ռեստորան (ռեստորանի և հարթակի բացումը պլանավորված էր 2009 թվականի վերջում։ Միջոցների անբավարար լինելու պատճառով 2009 թվականի մարտին ռեստորանի շինարարությունը անորոշ ժամանակով դադարեցվել էր և աշխատանքները ավարտելու համար փնտրվում էր մասնավոր ներդրող։ Կամրջի երկարությունը 1460 մ է, լայնությունը` 37 մ։ Կամարի բարձրությունը 105 մ է, ճոպանների քանակը` 722, կամրջի երթևեկելի մասից մինչև ջրի մակերևույթը` 30 մ։ Դիտահարթակի երկարությունը 33 մ է, լայնությունը` 24 մ, իսկ բարձրությունը` 13 մ։


== Տեսահարթակի կառուցվածք ==
2011 թվականին կամուրջի դիտահարթակի վրա ռեստորան կառուցելուց հրաժարվելու որոշում է ընդունվել, և որոշվել է դիտահարթակի վրա տեղակայել Մոսկվայի ԶԱԳՍ-ը։ Իր ձևով ԶԱԳՍ - ը հիշեցնում է «թռչող ափսե», որը կամրջի վրա տեղավորված է գետնից 100 մ բարձրության վրա։ Այն ունի 2 դահլիճ։ Գլխավոր դահլիճը գտնվում է կախովի կառույցի վրա և ունի դեպի Մոսկվա գետը նայող դիտահարթակ, իսկ երկրորդը գտնվում է գետնի վրա։ Նորապսակները և հյուրերը ԶԱԳՍ - ի գլխավոր շենք գնալու համար օգտվում են վերելակից։ ԶԱԳՍ - ի մոտ կա նաև ոչ մեծ և գեղեցիկ զբոսայգի` սիրահարների ծառուղով, որի մոտակայքում տեղակայված է 75 տեղանոց ավտոկայանատեղի։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Подъём смотровой площадки ресторана с ипользованием высокопрочных канатов и домкратов // Вестник мостостроения. — 2008. — № 1. — С. 2-5.


== Արտաքին հղումներ ==
«Живописный мост» на сайте Roads.ru Archived 2018-10-16 at the Wayback Machine.
Мост вдоль Москвы-реки
Модель моста на испытательном стенде ОАО ЦНИИС Archived 2016-05-13 at the Wayback Machine.
«Живописный мост» на сайте ОАО «Гипротрансмост» Archived 2010-10-31 at the Wayback Machine.
«Живописный мост» на сайте ООО "НПО «Мостовик» Archived 2013-05-14 at the Wayback Machine.
Ежедневно обновляемые фото моста из Instagram
Фото и подробное расположение моста Archived 2017-06-21 at the Wayback Machine.
Կինոլոգիական միջազգային ֆեդերացիա

Կինոլոգիական միջազգային ֆեդերացիա (ՇՄՖ) (ֆր.՝ Fédération Cynologique Internationale), կինոլոգիայի զարգացման և պահպանման նպատակներով ստեղծված կինոլոգիական ֆեդերացիաների միջազգային ասոցիացիա։ Գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Բելգիայի Թյուեն քաղաքում։ 2009 թվականի սեպտեմբերի դրությամբ ֆեդերացիայի մեջ են մտնում 83 երկրների կինոլոգիական ֆեդերացիաները։
ՇՄՖ ստեղծվել է 1911 թվականի մայիսի 22-ին, սակայն դադարեցրել է իր գոյությունը Առաջին համաշխարհային պատերազմի պատճառով։ Վերստեղծվել է 1921 թվականին։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Մոստարի համալսարան

Մոստարի համալսարան (խորվ.՝ Sveučilište u Mostaru, լատ.՝ Universitas Studiorum Mostariensis), Բոսնիա և Հերցեգովինայի Մոստար քաղաքի համալսարանը, գտնվում է Ռոնդոյի տարածքում։ Այն միակ համալսարանն է երկրում, որտեղ ուսուցումը լիովին իրականացվում է Խորվաթիայի լեզվով։
Մոստարի համալսարանի արմատները ծագում են 1895 թվականին, երբ ստեղծվել է Ֆրանցիսկյան աստվածաբանական դպրոցը։ 1950 թվականին Մոսարում սկսել է աշխատել բարձրագույն ուսումնական դպրոցը, ապա 1959 թվականին ստեղծվել է բարձրագույն տեխնիկական դպրոց, իսկ 1960 թվականին՝ բարձրագույն գյուղատնտեսական դպրոցը։
Համալսարանը հիմնադրվել է Մոստարում 1977 թվականի փետրվարի 11-ին։ Ի սկզբանե կրում էր Ջեմալ Բիեդիչի՝ բոսնիացի հարավսլավացի պետական գործչի անունը, որը զոհվել էր 1977 թվականին ավիավթարում։ Հիմնադրման պահին համալսարանում եղել են 4 ֆակուլտետներ, 1 քոլեջ և 2 ինստիտուտներ։ 1977/1978 ուսումնական տարում համալսարանում ուսանել է 5016 ուսանող։
1992 թվականին Բոսնիական պատերազմի ժամանակ համալսարանը ստացել է ներկայիս անվանումը, իսկ նրա պաշտոնական լեզուն խորվաթերենն է։ Համալսարանից հեռացած մուսուլման պրոֆեսորները 1993 թվականին Մոստարում հիմնել են նոր ուսումնական հաստատություն, որը ստացել է հին անվանում՝ Ջեմալ Բիեդիչի համալսարանը։ Այն գտնվում էր նախկին հարավսլավական բանակային զորանոցներում։
Համալսարանում սովորում է շուրջ 14 000 ուսանող, որոնցից մոտ 17%-ը Խորվաթիայից։ Աշխատում է մոտ 1000 աշխատակից։ Համալսարանն ունի տասը ֆակուլտետներ, արվեստի ակադեմիա, ութ ինստիտուտներ և ուսանողական կենտրոն։ Բակալավրի և մագիստրատուրայի ուսումնական ծրագրերը համապատասխանում են Բոլոնիայի կանոններին։ Համալսարանի ռեկտորը Լերկա Օստոիչն է։ Համալսարանը գտնվում է Մեծ Խորվաթիայի շուկայի հրապարակում, 1։ Համալսարանի կնիքի վրա պատկերված է Ֆրանցիսկյան վանքի շենքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт Archived 2014-02-16 at the Wayback Machine.
Աստղի բլուր ամրոց

Աստղի բլուր ամրոց, ռազմական կառույց Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզի Ենոքավան գյուղից 2 կմ հյուսիս-արևելք, մի բարձունքի վրա։ Կիկլոպյան ամրոցը և դամբանադաշտը պատկանում են վաղ երկաթի ժամանակաշրջանին (մ.թ.ա. 10-5-րդ դարեր)։


== Ճարտարապետություն ==
Աստղի բլուր ամրոցը զբաղեցնում է 2 հեկտար տարածություն։ Դա մի լեռնապար է, որի արևմտյան մասը միանգամից ընդհատվում է։ Հենց այդ ընդհատման մասում էլ գտնվում է Աստղի բլուր ամրոցը, որը շրջապատված է կրկնակի և եռակի շարված պարսպապատերով։ Ամրոցը Թալա գետին է միանում երկու կիլոմետր երկարությամբ ստորգետնյա ուղիով։ Գետի կողմից ավերվել է թունելի մուտքը։
1965-1966 թվականներին Հայկական ԽՍՀ Գիտությունների ակադեմիայի հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող Ստեփան Եսայանի կատարած պեղումների ժամանակ հայտնաբերվեց ամրոցի տաճարը։ Այստեղ էլ ի հայտ եկավ Անդրկովկասում և ողջ Մերձավոր Արևելքում միակ, ամենահետաքրքիր տաճարի կավե մանրակերտը։
Մ.թ.ա. 9-8 և 6-5-րդ դարերի դամբարանադաշտի պեղումների ժամանակ հայտնաբերվեցին բրոնզե գոտիներ, երկաթե զենքեր, դանակներ, բազմաթիվ կավե ամաններ, կենցաղային մի շարք իրեր։ Հազվագյուտը համարվում է բրոնզե կոփված թիթեղից պատրաստված ամբողջական գոտին, որը անվնաս է մնացել։ Արտաքինից փորագրված են որսի տեսարանները։ Եզրերը զարդանախշված են ներսից որոշակի շարքով, պատկերված են ձիավոր նետաձիգներ, կառք և եղջերու։ Եզակի են ամրոցում գտնված տաճարի երկհարկանի կավե մոդելը և կավե կոճաձև զոհանոթները, բրոնզե գոտին, որը զարդարված Է կենդանիների, հեծյալների, մարտակառքերի և աստվածների պատկերներով։ Պատկերները կրկրնվում են, միայն արևի և պտղաբերության հետ կապված արարողական-ծիսական բնույթ։ Ամբողջ տեսարանը շրջափակված է «վազող զսպանակի» կրկնակի զարդագծով, որը ընդգծում է երկնակամարում արևի շարժման անընդհատությունը։ Այդ հազվագյուտ գոտին և ուրիշ առարկաներ հանձնվել են Հայաստանի պատմության թանգարանին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
О Циклопических крепостях Иджевана и Ноемберяна(չաշխատող հղում) (ռուս.)


== Գրականություն ==
Ի.Բ. Էլլարյան,  Աղստևի հովտի պատմության և կուլտուրայի հուշարձաններ, Երևան, «Հայաստան», 1980 — 33-36, էջեր 33-36 — 154 էջ։
Իգարանտինգա

Իգարանտինգա (պորտ.՝  Igaratinga), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մինաս Ժերայս նահանգի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 8367 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 219,318 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 38,2 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1962 թվականի դեկտեմբերի 30-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 46.336.611,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 5.863,17 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2006 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,739 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Կոլումբիայի դրամահատարան

Կոլումբիայի դրամահատարան կամ Կոլումբիայի դրամագիտական հավաքածու (իսպ.՝ Casa de Moneda — Collección numismática del Banco de la República), Բոգոտա քաղաքում գտնվող դրամագիտական թանգարան։


== Դրամահատարան ==
1621 թվականին Իսպանիայի թագավոր Ֆիլիպ 3-րդի հրամանով Բոգոտայում դրամահատարան հիմնադրվեց։ Այդ նույն տարում Բոգոտայում (այլ տեղեկություններով՝ Հնդկական Կարթախենայում, Կոլումբիա) հատվել է Ամերիկա մայրցամաքի պատմության մեջ առաջին ոսկե մետաղադրամը։ Տևական ժամանակ դրամահատարանն իրենից ներկայացնում էր ձուլման վառարաններով դարբնոց, բայց 18-րդ դարի կեսերին Ֆերդինանդ 6-րդ թագավորը հրամայեց ընդլայնել դրամահատարանի շենքը և յուրացնել մետաղադրամների մեքենայացված արտադրության գործընթացը։ Վերակառուցված դրամահատարանը վերաբացվեց 1756 թվականին։
Հաջորդ 250 տարիների ընթացքում դրամահատարանը զգալիորեն ընդլայնվեց և մի քանի անգամ վերակառուցվեց։ Չնայած սրան, հաջողվել է պահպանել շենքի յուրօրինակ ճարտարապետական առանջնահատկությունները և 1975 թվականի օգոստոսի 11-ին դրամահատարանը հայտարարվեց Կոլումբիայի ազգային հուշարձան։


== Դրամագիտական հավաքածու ==
Թանգարանը լայն հասարակության համար բացվել է 1996 թվականի դեկտեմբերի 11-ին։ Այցելության համար մատչելի է մշտական դրամագիտական հավաքածուն, արվեստի ցուցահանդեսը և մի քանի ժամանակավոր ցուցահանդես։ Հավաքածուի մեջ ներկայացված են տարբեր մետաղադրամներ, թղթադրամներ, նկարներ, ոսկե իրեր և այլ ցուցանմուշներ, որը թույլ է տալիս հետևել երկրի դրամաշրջանառության բազմադարյա պատմությանը։

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Casa de Moneda
Մայրուղի 60 (ֆիլմ)

«Երթուղի 60» (անգլ.՝ Interstate 60), ֆիլմ-պրիչտա է կատակերգական տարրերով։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2002 թվականին։


== Սյուժե ==
Լեգենդների և միֆերի մեջ կան կերպարներ, որոնց առաքելությունն է մարդկանց ցանկություններ կատարելը։ Արաբների մոտ՝ ջին, իռլանդացիների մոտ՝ լիպրիկոն, ճապոնացիների մոտ՝ դրակոններ, եվրոպացիների մոտ՝ փերիներ և անտառային հոգիներ, իսկ ամերիկացիների մոտ՝ Օ. Վ Գրանտ։ Նա նույնպես կարողանում է երազանքներ կատարել և մի անգամ Նիլ Օլիվերի ծննդյան ժամանակ նա կատարեց նրա ցանկությունը։  Նիլ Օլիվերը ապրում է երջանիկ ընտանիքում։ Նա ունի հոգատար ծնողներ, գեղեցիկ հարսնացու և ապագայում ծաղկող փաստաբանի կարիերա։ Բայց ամեն գիշեր նա երազում մի աղջկա է տեսնում, ում չի կարողանում իր գլխից հանել։ Ռեյ անունով մեկը Նիլին մի առաջադրանք է հանձնարարում և տալիս նրան արկղ, որը Նիլը պարտավոր է ճիշտ ժամանակին տեղ հասցնի։ Նա պետք է գնա երթուղի 60-ով, որը ոչ մի քարտեզի վրա գրված չէ։ Գտնելով այդ երթուղին Նիլը իր մեքենայով ճանապարհորդում է, հույս ունենալով, որ կգտնի իր երազների աղջկան։ Ճանապարհորդության ժամանակ Նիլը բազմաթիվ արկածների մեջ է ընկնում, որոնք իր կյանքը միանգամից փոխում են։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնդոֆուրի

Կոնդոֆուրի (իտալերեն՝ Condofuri) կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5076 մարդ(2004 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 87 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 58 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89030։ Հեռախոսային կոդը՝ 0965։
Բնակավայրի հովանավորը համարվում է Սան Դեմենիկոն։
Բնակավայրի հարևաններն են՝ Բովան, Բովա Մարինան, Ռոկկաֆորտե դել Գրեկոն, Սան Լորենցոն։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.) Archived 2012-12-05 at Archive.is
Միշել Բերտորա Սուարես

Միշել Սուարես Բերտորա (փետրվարի 21, 1984(1984-02-21), Սալինաս (Ուրուգվայ), Ուրուգվայ - ապրիլի 22, 2022(2022-04-22), Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ), ուրուգվայցի տրանսգենդեր քաղաքական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1983 թվականի փետրվարի 21-ին Սալինսում։ 15 տարեկան հասակում մոր աջակցությամբ փոխել է իր սեռը։ 6 տարվա ուսուցումից և նոր սեռով համալսարանը ավարտելու պաշտոնական թույլտվություն ստանալուց հետո Սուարեսը ստացել է իր դոկտորի աստիճանը։ 2010 թվականին հանրապետական համալսարանն ավարտելուց հետո նա դարձել է առաջին և Ներկա պահին միակ տրանսգենդեր իրավաբանը Ուրուգվայում։ 2014 թվականին Սուարեսը դարձել է նաև առաջին տրանսգենդերը, որն ընտրվել է Ուրուգվայի կառավարության կազմում։
Սուարեսը համարվում է ԼԳԲՏ կազմակերպության «Ovejas Negras» անդամ։ Նա միացել է կազմակերպությանը 2010 թվականին, դա տեղի է ունեցել մոր մահից անմիջապես հետո։ Որոշ ժամանակ անց Սուարեսը անմիջապես սկսել է աշխատել նույնասեռ ամուսնությունների մասին օրինագծի վրա, որը ներկայացվել է Կոնգրեսում 2011 թվականին։ 2012 թվականին օրինագիծը հավանության է արժանացել Սենատի կողմից, և իրավաբանական կոմիտեի կողմից հավանության արժանանալուց հետո ընդունվել է 2013 թվականին։
2017 թվականի հոկտեմբերին Սուարեսն ընտրվել է Ուրուգվայի սենատ։ Սակայն այս տարվա դեկտեմբերին հրաժարական տվեց այն բանից հետո, երբ մեղավոր ճանաչվեց փաստաթղթերի կեղծման մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տիտա (Մեստիայի շրջան)

Տիտա (վրաց.՝ ტიტა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոն Բուբեր

Մոն Բուբեր (ֆր.՝  Mons-Boubert), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 531 մարդ, բնակչության խտությունը` 55.72 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.53 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 55 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 331 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 245-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 86։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,0 %։ 245 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 216 անձ (124 տղամարդ և 92 կին)։ Գործազուրկ են եղել 29 անձ (13 տղամարդ և 16 կին)։ 86 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 42-ը` թոշակառուներ, իսկ 31-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բեյնասկո

Բեյնասկո (իտալերեն՝ Beinasco), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 18.095 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 2677 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 7 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10092։ Հեռախոսային կոդ՝ 011։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Հակոբոս առաքյալը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Եղբայր քաղաքներ ==
 Պյատրա-Նյամց, Ռումինիա (2001)
 Մանիլվա, Իսպանիա (2009)


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 011 39891
Էլեկտրոնային հասցե։ sindaco@comunebeinasco.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.beinasco.to.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
(2673) Լոսիգնոլ

(2673) Լոսիգնոլ (անգլ.՝ Lossignol), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի մայիսի 22-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,215439 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7396 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6912 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2106 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,17094 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,28° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2673) Լոսիգնոլ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վեսելովկա (գյուղ, Օվրուչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎեսելովկաՎեսելովկա (ուկրաիներեն՝ Веселівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վեսելովկա գյուղում բնակվում էր 111 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 54105 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,05 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լյագուշկինո (գյուղ, Պրուդկովսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼյագուշկինոԼյագուշկինո (ռուս.՝ Лягушкино), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յանդոբովա

Յանդոբովա (ռուս.՝ Яндобова), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Իտկլա գետի աջ ափում՝ 34 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100112103000005115
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000511
Ավազանի կոդը - 03.02.01.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.