armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Յան Ստեն

Յան Ստեն(հոլ.՝ Jan Havickszoon Steen,1626[…], Լեյդեն, Հոլանդիա, Միացյալ պրովինցիաների հանրապետություն - փետրվարի 3, 1679(1679-02-03)[…], Լեյդեն, Հոլանդիա, Միացյալ պրովինցիաների հանրապետություն), հոլանդացի նկարիչ։ Հավանաբար աշակերտել է Ն․ Կնյուպֆերին՝ Ուտրեխտում, Ա․ վան Օստադեին՝ Հառլեմում և Յա. վան Գոյենին՝ Հաագայում։ Ստեղծագործել է Լեյդենում (որտեղ 1648 թվականին ստացել է վարպետի կոչում), Հաագայում (1649 թվականից), Դելֆտում (1654 թվականից), Վարմոնդում (1656 թվականից), Հառլեմում (1661-1670)։ 1672 թվականից Լեյդենում ունեցել է պանդոկ։ Ստենը ստեղծել է դիմանկարներ, բնանկարներ, Աստվածաշնչի թեմաներով կոմպոզիցիաներ, սակայն նրա ստեղծագործությունում գլխավորը կենցաղային ժանրի գործեր են, «Զվարճամոլները», մոտ 1660, Էրմիտաժ, Լենինգրադ, «Ինչպես ձեռք է բերվել, այնպես էլ վատնվել է», 1661, Բոյմանս վան Բյոնինգենի թանգարան, Ռոտերդամ)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Խաչ եկեղեցի (Լիճք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Խաչ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Խաչ եկեղեցի, Հայ Առաքելական եկեղեցի Գեղարքունիքի մարզի Լիճք գյուղում։


== Պատմություն ==
Սուրբ Խաչ եկեղեցու օծման սրբազան արարողությունը տեղի է ունեցել 2014 թվականի հոկտեմբերի 14-ին։ Բացման արարողությանը ներկա են եղել Գեղարքունիքի թեմի առաջնորդ Մարկոս եպիսկոպոս Հովհաննիսյանը, Գեղարքունիքի մարզպետ Ռաֆիկ Գրիգորյանը, Գեղարքունիքի մարզպետի տեղակալ Անդրանիկ Հակոբյանը, ՀՀ Շախմատի ակադեմիայի նախագահ Սմբատ Լպուտյանը, Գեղարքունիքի մարզի համայնքների ղեկավարներ, Հայաստանում, արտերկրում բնակվող նախկին լիճքեցիներ, լիճքի և հարակից բնակավայրերի բնակիչներ։
Եկեղեցին կառուցվել է 400 լիճքեցի գործարարների նվիրատվությամբ։ Եկեղեցու ճարտարապետն է Հակոբ Բաբախանյանը։ Սուրբ Խաչ եկեղեցին ունի 13, 80 մետր երկարություն, 13,80 մետր լայնություն, 20 մետր բարձրություն, կենտրոնագմբեթ է՝ ութանիստ գմբեթով, ունի մեկ խորան և երկու ավանդատուն։ Կառուցված է հիմնականում տեղական բազալտով՝ տեղ-տեղ ներդաշնակված վարդագույն տուֆով։ Հոգևոր երգչախմբի համար կառուցվել է պատշգամբ եկեղեցու հարավային կողմի երկրորդ հարկում։ Սուրբ Խաչն ունի նաև զանգակատուն։ Այն իր ճարտարապետական տեսքով ընդօրինակում է 7-9-րդ դարերի եկեղեցաշինական ավանդները։


== Ծանոթագրություններ ==
Պալոլի ամրոց

Պալոլի ամրոց (իսպ.՝ Castillo de Palol), ամրոց Պալոլ դե Օնիար քաղաքում, Կարտ մունիցիպալիտետ, Ժիրոնես շրջան։ Ներկայումս ամրոցը վնասված վիճակում է։ Այն մասնավոր սեփականություն է, որի պատճառով քիչ այցելուներ ունի։ Ամրոցի պատմությունից շատ քիչ բան է հայտնի, բացի այն, որ 1350 թվականին Դալմաու դե Պալոլը նվիրել է այն իր դուստր Սիբիլին։ Ենթադրաբար ամրոցը կառուցվել է 13-րդ կամ 14-րդ դարերում. ամրոցի մասին առաջին գրավոր տեղեկությունները 14-րդ դարի են։ Ամրոցի կողքին է գտնվում Սուրբ Սադուրնի եկեղեցին։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Քաթանյան

Քաթանյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Արամ Գրիգորի Քաթանյան (1926-1998), դիրիժոր։
Կոստանդին Արամի Քաթանյան (1960), լրագրող։
Հովհաննես Բաբայի Քաթանյան (1824-1894), գրաֆիկ։
Մ. Քաթանյան (20-րդ դար), պետական գործիչ։
Ռուբեն Պավելի Քաթանյան (1881 կամ 1888-1966), իրավաբան, կուսակցական և պետական գործիչ։
Վասիլի Քաթանյան
Վասիլի Աբգարի Քաթանյան (1902-1980), ռուսալեզու գրականագետ, դրամատուրգ։
Վասիլի Վասիլիի Քաթանյան (1924-1999), կինոռեժիսոր, գրող։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրուշևախա

Գրուշևախա (ուկրաիներեն՝ Грушуваха), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բարվենկովոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1923 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գրուշևախա գյուղում բնակվում էր 860 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3695 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օրլիկ (այլ կիրառումներ)

Օրլիկ, կարող է վերաբերել՝

Օրլիկ - գետ Ռուսաստանում, հոսում Բելորեցկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Օսկոլ գետի աջ ափին
Օրլիկ - գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանում
Սեռատա

Սեռատա  (իտալերեն՝ Serrata), քաղաք Իտալիայում՝ Կալաբրիա մարզի Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։ Սահմանակից է Կանդիդոնի, Դինամի, Լաուրեանա դի Բորելո, Միլետո, Սան Պիետրո դի Կարիդա համայնքներին։
Բնակչությունը՝ 963 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 46 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 21 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 89020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0966։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Մասքիթլի

Մասքիթլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Հալեպի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր
Արամայիս Ավագյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Ավագյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Արամայիս Ռուստամի Ավագյան (մայիսի 17, 1942(1942-05-17), Արաք, Իրան), հայ աշխարհագրագետ։ Աշխարհագրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Երևանի պետական համալսարանի աշխարհագրության և երկրաբանության ֆակուլտետի դասախոս։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1942 թվականի մայիսի 17-ին, Իրանի Արաք քաղաքում։ 1946 թվականին տեղափոխվել է Հայաստան։


== Կրթություն ==
1960 թվականին ավարտել է Արտաշատ քաղաքի թիվ 2 միջնակարգ դպրոցը։ 1961 թվականին ընդունվել և 1966 թվականին ավարտել է ԵՊՀ աշխարհագրության և երկրաբանության ֆակուլտետը։


== Աշխատանքային փորձը ==
Աշխատել է ՀՀ երկրաբանության վարչությունում, որպես գեոմորֆոլոգ։ 1969 թվականից մինչ օրս աշխատում է ԵՊՀ սոցիալ-տնտեսական աշխարհագրության ամբիոնում։


== Գիտական գործունեությունը ==
1975 թվականին ստացել է թեկնածուի գիտական աստիճան, 1982 թվականին՝ դոցենտի կոչում, 2001 թվականին՝ դոկտորի գիտական աստիճան, 2007 թվականին՝ պրոֆեսորի կոչում։ 2006-2013 թվականներին եղել է ԵՊՀ սոցիալ-տնտեսական աշխարհագրության ամբիոնի վարիչը։
Հեղինակ է դպրոցական աշխարհագրության չորս դասագրքերի (7-րդ, 8-րդ դասարաններ)։ Գրել է «Ռեգիոնալ աշխարհագրություն, մաս I, Եվրոպա», «Արտասահմանյան երկրների սոցիալ-տնտեսական աշխարհագրություն, մաս II, Ասիա» բուհական դասագրքերը, «ՀՀ ընդերքի ռեսուրսների աշխարհագրական գնահատականը» և մի շարք այլ մենագրություններ, շուրջ չորս տասնյակ գիտական հոդվածներ։
Գիտական աշխատանքների զգալի մասը վերաբերվում է բնական ռեսուրսների գնահատման, բնօգտագործման և բնապահպանության, աշխարհագրական գիտությունների հումանիզացման հիմնահարցերին։
Դասավանդում է հետևյալ առարկաները.

Արտասահմանյան երկրների սոցիալ-տնտեսական աշխարհագրություն
Տարածաշրջանների և պետությունների ռեգիոնալ աշխարհագրություն
Տնտեսական և սոցիալական աշխարհագրություն
Քաղաքական աշխարհագրություն
Մագիստրաոտուրա
Բնապահպանության հումանիստական սկզբունքները
Մագիստրոսական ծրագրի և գիտական սեմինարի ղեկավարում
Մագիստրոսական ծրագրի ղեկավարումՏերապետում է Հայերեն, ռուսերեն, անգլերեն։ Ամուսնացած է, ունի մեկ զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արամայիս Ավագյանը ԵՊՀ պաշտոնական կայքում
Սեն Լաժե Բրեսակ

Սեն Լաժե Բրեսակ (ֆր.՝ Saint-Lager-Bressac), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 848 մարդ, բնակչության խտությունը` 55.17 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.37 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 500 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 120 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 10 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 568 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 413-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 155։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,7 %։ 413 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 385 անձ (211 տղամարդ և 174 կին)։ Գործազուրկ են եղել 28 անձ (11 տղամարդ և 17 կին)։ 155 անաշխատունակներից 57-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 62-ը` թոշակառուներ, իսկ 36-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Վիտորե Օլոնա

Սան Վիտորե Օլոնա (իտալերեն՝ San Vittore Olona), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում։
Բնակչությունը 7440 մարդ է։ Բնակչության խտությունը՝ 2480 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 3 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 28028, հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0331։
Բնակավայրում անց է կացվում միջազգային «Հինգ ջրաղացներ» (իտալերեն՝ Cinque Mulini) կրոսի մրցությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուայակիլ

Գուայակիլ կամ Սանտյագո-դե-Գուայակիլ (իսպ.՝ Guayaquil), խոշոր քաղաք Էկվադորում, որը գտնվում է մոտ 250 կմ դեպի հարավ-արևմուտք, դեպի մայրաքաղաք Կիտո Գուայաս գետի վրա, նահանգի կենտրոն - Գուայաս։


== Աշխարհագրություն և կլիմա ==

Գուայակիլը ընկած է Գուայաս գետի վրա։ Որսորդներն այստեղ կարող են բարձրանալ գետով մինչև քաղաքային նավահանգիստ։
Քաղաքը գտնվում է մի տարածքում, արևադարձային սավանային կլիմայում, որտեղ անձրևների սեզոնը սկսվում է հունվար-ապրիլ ամիսներին, չոր սեզոնը  հունիս-նոյեմբեր, դեկտեմբեր և հունվար ամիսները-անցումային են։ Այդ ժամանակ հատկապես Էլ Նինյոում շատ առատ տեղումներ են գրանցվում։


== Բնակչությունն ու տնտեսությունը ==

Մարդահամարի տվյալներով ՝ 2010 թ. քաղաքում բնակվում էր 2 291 158 մարդ, ագլոմերացիայի է ավելի քան 3 միլիոն դոլար։ Ներքևում են ռասայական կազմը բնակչության.

սպիտակներ - 33.4%
մեթիսներ - 49,8%
սևամորթեր - 10,9%
հնդկացիներ- 5,3%Վերջին տարիներին կարևոր նշանակություն է ձեռք բերել զբոսաշրջությունը այս քաղաքում։ Հետաքրքրություն է առաջացնում այստեղի հյուրերին լավ պահպանված պատմական կենտրոնները։


== Հայտնի բնակիչները ==
Գուայակիլ քաղաքում  ծնվել և մահացել է հայտնի էկվադորի քաղաքական գործիչը և բանաստեղծը Խոսե Մանուել դե Օլյմոդոն, որի անունով այժմ կոչվում է օդանավակայանը
Գործող Էկվադորի նախագահ Ռաֆայել Կորեան Գուայակիլի քաղաքացի է
Քրիստիան Նոբոան (ծնված 1985) ֆուտբոլիստ, ներկայումս հանդես է գալիս "Դինամո" (Մոսկվա)
Ֆելիպե Կայսադոն (ծնված 1988 թ.) ֆուտբոլիստ, ներկայումս հանդես է գալիս "Լոկոմոտիվ" (Մոսկվա)
Պիտեր Թեյլոր Մերկադո Նազերենոն (ծնված 1981) ֆուտբոլիստ
Մարիա Էստեր դե Կապոլիլյա — հայտնի բնակչուհի
Օլգա Մերսեդես Ալավա Վարգասը — էկվադորյան ֆոտոմոդել է, որ հաղթողն է  միջազգային գեղեցկության մրցույթի "Միսս Երկիր 2011 թ.
Կառլոս Ալբերտո Արոյո դել Ռիո (1893-1969) — էկվադորի քաղաքական գործիչ է։ Էկվադորի նախագահ է 1940-1944 թվականներին


== Քույր քաղաքներ ==
Բարսելոնա, Իսպանիա
Բոգոտա, Կոլումբիա
Իտալիա
Սանտյագո, Չիլի
Հյուստոն, Տեխաս, ԱՄՆ
Շանհայ, Չինաստան


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Պեդրո Սիեսա դե Լեոնը. Ժամանակագրություն Պերուի. Առաջին մաս.. արխիվացված է 9 հուլիսի, 2012.
Ալեքսանդր Դեյնեկա

Ալեքսանդր Դեյնեկա Ալեքսանդրովիչ (ռուս.՝ Алекса́ндр Алекса́ндрович Дейне́ка, մայիսի 8 (20), 1899, Կուրսկ, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 12, 1969(1969-06-12)[…], Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային նկարիչ, ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1963), ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ (1947, փոխնախագահ՝ 1962-1966), սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1969)։


== Կենսագրություն ==
1920-1925 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Վխուտեմասում։ Դեյնեկաի գործերին բնորոշ է մոնումենտալ ձևերի արտահայտչականությունը, դինամիկ կոմպոզիցիան՝ «Պետրոգրադի պաշտպանությունը» (1928, ԽՍՀՄ զինված ուժերի կենտրոնական թանգարան, Մոսկվա), «Դոնբաս։ Ա, Ալեքսանդր Դեյնեկա․ «Պետրոգրադի պաշտպանությունը» (1928, ԽՍՀՄ Զինված ուժերի կենտրոնական թանգարան, Մոսկվա) ճաշաժամի ընդմիջում» (1935, Լատվ․ ԽՍՀ գեղարվեստական թանգարան, Ռիգա), «Ապագա օդաչուները» (1938, Տրետյակովյան պատկերասրահ), «Սևաստոպոլի պաշտպանությունը» (1942, Ռուսական թանգարան, Լենինգրադ)։ Կատարել է մոնումենտալ գեղանկարչական գործեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Պիսարևկա (գյուղ, Մալինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊիսարևկաՊիսարևկա (ուկրաիներեն՝ Писарівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պիսարևկա գյուղում բնակվում էր 106 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,988 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 107,29 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բադ Վիսզե

Բադ Վիսզե (գերմ.՝ Bad Wiessee), կոմունա Գերմանիայում, առողջարանային քաղաք, գտնվում է Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Միսբախի շրջանի մեջ։ Բնակչությունը 4640 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ին)։ Զբաղեցնում է 32,79 կմ². Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 82 111։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (գերմ.)
Պետերբուրգի պայմանագիր (1723)

Պետերբուրգի պայմանագիր, 1723 թ. ռուս-պարսկական պայմանագիր, ստորագրել են սեպտեմբերի 12(23)-ին, Պետերբուրգում Պետրոս I-ի և Թահմագ II-րդ շահի անունից՝ պարսկական դեսպան Իսմայիլ-բեկ։ Պայմանագրի կնքում պայմանավորված էր 1723 թ. գարնան Անդրկովկասի և Պարսկաստանի դեմ Թուրքիայի սկսած ագրեսիայով։ Պայմանագիր նախատեսում էր Ռուսաստանի զինված օգնություն Պարսկաստանին՝ իր տարածք ներխուժած թուրքերի, ինչպես և ապստամբ աֆղանների դեմ։ Օգնության դիմաց պարսկական կառավարություն պարտավորվում էր ճանաչել Դերբենտ և Բաքու քաղաքների ու հարակից շրջանների պատկանելություն Ռուսաստանին, ինչպես նաև վերջինիս էր զիջելու Գիլան, Մազանդարան և Աստաբադ նահանգները։ Պայմանագիրը հռչակում էր մշտնջենական բարեկամություն երկու երկրների միջև, երկու կողմերի հպատակներին տրամադրվում էր առևտրի և երթևեկության ազատություն։ Սակայն Թահմազ II-րդ շահը հրաժարվեց վավերացնել պայմանագիրը։ 1724 թվականին Ռուսաստան պայմանագիր կնքեց Թուրքիայի հետ։ Միաժամանակ ռուսական կառավարություն հորդորեց Արցախի և Սյունիքի հայ ապստամբներին համաձայնության գալ Պարսկաստանի հետ և համատեղ դիմագրավել թուրքական ագրեսիային, ինչը և իրագործվեց։
Բլագոդատնոե (գյուղ, Արբուզինկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲլագոդատնոեԲլագոդատնոե (ուկրաիներեն՝ Благодатне), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Արբուզինկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1802 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բլագոդատնոե գյուղում բնակվում էր 1 746 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7,27 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լյումեն (չափման միավոր)

Լյումեն (նշանակումը՝ լմ, lm), լույսի հոսքի չափման միավոր Միավորների միջազգային համակարգում։ 1 լյումենը այն լուսային հոսքն է, որ առաքվում է 1 մոմ լույսի ուժ ունեցող կետային իզոտրոպ աղբյուրից 1 ստեռ մարմնային անկյան մեջ։
Կիմզեեի Պրին

Կիմզեեի Պրին (գերմ.՝ Prien am Chiemsee), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիայի վարչական կենտրոնին։ Մտնում է Ռոզենհայմ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 10392 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական)։ Զբաղեցնում է 20,69 կմ² մակերես տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 87 162։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ելեցկայա Լոզովկա

Ելեցկայա Լոզովկա (ռուս.՝ Елецкая Лозовка), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Խլևենսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մինիմետր

Մինիմետր (լատ․՝ minimus — փոքրագույն և հուն․՝ metre - մետր), գծային չափսերի չափման սարք, որում փոխակերպիչ մեխանիզմ է ծառայում դանակավոր հենարանների վրա տեղադրված տարրերով անհավասարաչափ բազուկ լծակը։ Չափման սահմանը 20-ից մինչև 600 մկմ է, սխալանքը՝ 0,5-2,5 մկմ։
Ռաֆայնովո

Ռաֆայնովո (ուկրաիներեն՝ Рафайново, հունգ.՝ Rafajnaújfalu), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Բերեգովոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռաֆայնովո գյուղում բնակվում էր 974 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2166 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 449,68 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գրեմմի տարվա ալբոմի համար

«Գրեմմի» մրցանակ տարվա ալբոմի համար (անգլ.՝ Grammy Award for Album of the Year), շնորհվում է Ձայնագրման ակադեմիայի կողմից «գեղարվեստական նվաճումների, տեխնիկական վարպետության և ձայնագրման ոլորտում նշանակալից ներդրման համար՝ բացառությամբ վաճառքները և դիրքերը չարթերում», որը տրվում է ամեն տարի 1959 թվականից։ Ժամանակակից երաժշտական արդյունաբերության ամենահեղինակավոր մրցանակներից մեկը, որը կարելի է համեմատել կինեմատոգրաֆիայի «Օսկար» մրցանակի հետ։ «Տարվա ալբոմ» (անգլ.՝ Album of the Year) անվանակարգը հանդիսանում է մրցանակաբաշխության մոտավորապես 100 այլ անվանակարգերի հիմնական չորս (Մեծ քառյակ, The Big Four) անվանակարգերից մեկը։

1965-1980 թվականներին «Տարվա ալբոմ» անվանակարգում առաջադրված արտիստն, ով նաև իր սեփական ալբոմի պրոդյուսերն էր, ստանում էր մեկ Գրեմմի, որպես արտիստ և լրացուցիչ Գրեմմի, որպես պրոդյուսեր։


== Ռեկորդներ ==
Ֆրենկ Սինատրան (1960, 1966, 1967) և Սթիվի Ուանդերն  (1974, 1975, 1977) այս կատեգորիայում առավելագույն հաղթանակները ունեն՝ յուրաքանչյուրը, որպես արտիստ, երեքական մրցանակ։ Նաև երեքական մրցանակներ ունեն Դանիել Լանուան (Կանադա), Ռայան Թեդերը (առավելագույն թվով հաղթանակներ որպես պրոդյուսեր), Բոբ Լյուդվիգը, Թոմ Քոյնը (որպես մասթերինգի ձայնային ինժեներ)։ Բոբ Լյուդվիգը նաև միակ մարդն է, ով կարողացել է երեք տարի շարունակ հաղթել (2013-2015)։
Փոլ ՄաքՔարթնին գլխավորում է առաջադրումների քանակով, որոնք 9-ն են՝ հինգը The Beatles-ի կազմում, երեքը սոլո ալբոմների համար, իսկ մեկը՝ Wings խմբի կազմում։ Ֆրենկ Սինատրան և Սթիվի Ուանդերը միակ արտիստներն են, ովքեր երկու տարի անընդմեջ հաղթել են այս կատեգորիայում. Ֆրենկը՝ 1999 և 1967 թվականներին, իսկ Սթիվին՝ 1974 և 1975 թվականներին։ Երկու անգամ, սակայն դադարներով, հաղթել են Փոլ Սայմոնը (1976, 1987) և U2 խումբը, ինչպես նաև Թեյլոր Սվիֆթը և Ադելը՝ միակ կանայք, ովքեր կարողացել են իրենց սոլո ալբոմներով այս անվանակարգում հաղթել. Սվիֆթը՝ 2010 և 2016 թվականներին, իսկ Ադելը՝ 2012 և 2017 թվականներին։
Supernatural (2000, Կառլոս Սանտանա) և How to Dismantle an Atomic Bomb (2006, U2) ալբոմները ստացել են ամենից շատ Գրեմմի արձանիկներ, յուրաքանչյուրը 9-ական, ներառյալ «Տարվա ալբոմ» և այլ տարբեր անվանակարգերում.
Բիլլի Այլիշը ամենաերիտասարդ արտիստն է, որը 2020 թվականին, 18 տարեկան հասակում հաղթել է այս անվանակարգում իր դեբյուտային՝ When We All Fall Asleep, Where Do We Go? ալբոմով։


== 1950-ական թվականներ ==


== 1960-ական թվականներ ==


== 1970-ական թվականներ ==


== 1980-ական թվականներ ==


== 1990-ական թվականներ ==


== 2000-ական թվականներ ==


== 2010-ական թվականներ ==


== 2020-ական թվականներ ==


== Տես նաև ==
Լավագույն նոր արտիստ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Grammy-ի պաշտոնական կայք
«Grammy Awards: General Field: Album of the Year»։ AwardsAndShows.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-08-29-ին։ Վերցված է 2013-07-29
Ֆլեակ սյուր Սյոն

Ֆլեակ սյուր Սյոն (ֆր.՝ Fléac-sur-Seugne), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Պոնս կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սենտ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17159։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 371 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆլեակ սյուր Սյոնի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
(934) Թուրինգիա

(934) Թուրինգիա (անգլ.՝ Thuringia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1920 թվականի օգոստոսի 15-ին Վալտեր Բաադեի կողմից Բերգդորֆում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,748473 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1455 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3514 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1664,32 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,216305 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,07° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(934) Թուրինգիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մկրտիչ Փալանջյան

Մկրտիչ Գալուստի Փալանջյան (1879-1967)։ Գյումրիում (այն ժամանակ՝ Ալեքսանդրապոլ) հաստատվել է 1918 թվականից թուրքերի կողմից սկսված հայահալած քաղաքականության պատճառով։ Մկրտիչ Փալանջյանը Ալեքսանդրապոլ է եկել Կարսից, որտեղ նա զբաղվել է լուսանկարչությամբ, նույն գործով նա զբաղվել է Սարիղամիշում։ Լինելով Կարսի մեծահարուստներից՝ նա Ալեքսանդրապոլ է հասել դատարկաձեռն ու այստեղ շարունակել լուսանկարչության գործունեությունը։ Նրա տունը եղել է հավաքատեղի ժամանակի մտավորականների և արվեստագետների համար։ Նա սերտ կապերի մեջ է եղել Ավետիք Իսահակյանի, Հովհաննես Շիրազի, Հրաչյա Ռուխկյանի, Վարդան Աճեմյանի և այլ մեծերի հետ։
Մկրտիչ Փալանջյանը լուսանկարել է Գյումրու Մռավյանի անվան պետթատրոնի բոլոր բեմադրությունները (Փալանջյանները այդ թատրոնում ունեցել են իրենց համար հատկացված օթյակը), ուր հանդես են եկել Արմեն Արմենյանը, Եկատիրինա Դուրյան-Արմենյանը, Հովհաննես Աբելյանը, Հովհաննես Զարիֆյանը, Չմշկյանը,Վ. Փափազյանը և այլք։ Երբ 1961 թվականի դեկտեմբերի 31-ին այրվեց Մռավյանի անվան պետթատրոնը, որը գտնվում էր քաղաքային զբոսայգում, ոչնչացվեցին բոլոր արխիվային նկարները ու Մկրտիչ Փալանջյանը իր մոտ մնացած բոլոր ապակե սևանկարները նվիրեց թատրոնին՝ գալիք սերնդին հանձնելով մեր մշակույթի նմուշները։
Մ. Փալանջյանը մասնակցել է Նեապոլում երկու ցուցահանդեսների ու շահել երկու մեդալներ։ Որդին՝ Ռաֆայել Մկրտիչի Փալանջյանը, դրանք նվիրատվության փաստաթղթով նվիրել է Ձիթողցոնց տուն-թանգարանին։ Գերմանիայում տպագրվել են բացիկներ, նամականիշներ, սակայն դրանք չեն պահպանվել։ Մ. Փալանջյանը պատրաստել է լուսանկարիչներ, սովորեցրել լուսանկարչության գաղտնիքները։ Նա է կրթել քաղաքի գրեթե բոլոր լուսանկարիչներին, իր ազգականներին ու մերձավորներին։ Աշակերտելով իր մոտ՝ առանձին լուսանկարչատներ են բացել քրոջ որդիները՝ Արամ, Վազգեն Նուլչաջյանները, աներորդիները՝ Արշալույս և Հարություն Վահրադյանները և ուրիշներ։ Այսպես ճյուղավորված տոհմածառի պես տարածվել է լուսանկարչության արվեստը՝ ընդգրկել ողջ Գյումրին։
Փալանջյանը աշխատել է մինչև մահ՝ 1967 թվական։ Կյանքին հրաժեշտ է տվել պատկառելի տարիքում։ Նրա գործը շարունակել է որդին՝ Ռաֆայել Մկրտիչի Փալանջյանը, որը ուներ այլ մասնագիտություն և զուգահեռ դասավանդում էր Մ. Նալբանդյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտում։ Նա նորություն էր մտցրել լուսանկարչության մեջ, նկարել երեխաներին տարբեր ձևերով՝ ֆիքսելով ակնթարթում ծիծաղը, լացը, զանազան դիմախաղեր։


== Աղբյուրներ ==
Վահան Քոչար «Լուսանկարչության հայկական ֆենոմենը»
Հ.33 «Ազգ օրաթերթ»
Ժողովրդական ճարտարապետության և քաղաքային կենցաղի թանգարան, Գյումրի
«Գյումրին,նրա մարդիկ,սովորույթները» 1996թ.
Վահան Քոչար «Հայ լուսանկարիչները»
Լուսարվեստ, հեղինակ՝ Վիգեն Գալստյան «Մ. Գ. Փալանջյան»
«Ցայգ» օրաթերթ՝ հ.4
Il Est Là

«Il Est Là» (թարգմանաբար՝ Նա այստեղ է), ֆրանսիացի երգչուհի Դանի Դոբերսոնի երգն է։ Դանի Դոբերսոնն այդ երգով ներկայացրել է Ֆրանսիան Եվրատեսիլ 1956 երգի մրցույթում։ Երգի հեղինակն է Սայմոն Վոլորիսը։


== Ծանոթագրություններ ==
Գայ (գյուղ, Տերնովի գյուղական խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳայԳայ (ուկրաիներեն՝ Гай), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բարսում (այլ կիրառումներ)

Բարսում տեղանունը վերաբերում է հետևյալ բնակավայրերին՝

Բարսում – գյուղ Շամքորի շրջանում,
Բարսում – գյուղ Արևմտյան Հայաստանում։
Իվանովկա (գյուղ, Մելեուզովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվանովկաԻվանովկա (ռուս.՝ Ивановка, բաշկիրերեն՝ Ивановка), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 115 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կորբենի

Կորբենի (ֆր.՝ Corbeny ), համայնք Ֆրանսիայում, որը մտնում է Պիկարդիա երկրամասի և Էնա գավառի կազմի մեջ։ Մտնում է նաև Գինիկուր կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջան հանդիսանում է Լանը։
Համայնք INSEE ծածկագիրն է 02215։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 745 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին 468 մարդկանցից (15—64 տարեկան) 370-ը եղել են առավել ակտիվ տնտեսվարողներ, 98-ը եղել են համեմատաբար ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 79,1 %, 1999 թվականին եղել է 69,8 %)։ 370 ակտիվ քաղաքացիներից 342-ը աշխատել են տարբեր ձեռնարկություններում (184 տղամարդ և 158 կին), անաշխատունակների թիվը կազմել է 28 մարդ (14 տղամարդ և 14 կին)։ 98 ոչ ակտիվ մարդկանցից 33-ը եղել են կամ աշակերտ կամ էլ ուսանող, 10-ը եղել են թոշակառու, 35-ը եղել են ոչ ակտիվ այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Կորբենի ազգային համալսարանի վիճակագրությունը (ֆր.)
Վարուժան Նալբանդյան

Վարուժան Կարապետի Նալբանդյան (դեկտեմբերի 14, 1929(1929-12-14), Կահիրե, Եգիպտոս - օգոստոսի 28, 2010(2010-08-28), Երևան, Հայաստան), հայ մոդեռնիստ արձակագիր, դրամատուրգ, թարգմանիչ։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1971 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կահիրեում (Եգիպտոս)։ Ուսանել է ֆրանսիական, ապա հայկական դպրոցներում։ Ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի հոգեբանության, տրամաբանության և հայոց լեզվի ֆակուլտետը։ Հեղինակ է թատերգությունների և արձակ (աֆորիզմ, պատմվածք, վիպակ, հեքիաթ, էսսե) ստեղծագործությունների, որոնց մեջ ելակետերն են եղել էկզիստենցիալիզմը, ֆանտաստիկ ռեալիզմը, երևակայական ռեալիզմը։ Նա իր թատերգությամբ անդրադարձել է բիբլիական թեմաներին, իսկ էսսեներն անդրադառնում են համեմատական աստվածաբանությանը, «Ագնի Յոգային», Ռամակրիշնայի ուսմունքին։
Ստեղծագործությունները տպագրվել են մամուլում («Գարուն», «Նորք», «Նոր-Դար», «Կանչ», «Այսօր», «Ֆօն Ֆօն»), բեմադրվել են Գյումրիի ու Երևանի թատերական ինստիտուտներում որպես դիպլոմային աշխատանք։ 1990-ականներրին համագործակցել է «Այսօր» շաբաթերթի հետ։
Բնագրերից թարգմանել է Ժան Պոլ Սարտրի, Ալբեր Կամյուի, Իոնեսկոյի, Անույի, Դյուրասի, Արթուր Ադամովի, Ժոզեֆ Բեդիեի, Մ. Դրյուոնի, Է. Տրիոլեի և այլոց ստեղծագործությունները։ Վարուժան Նալբանդյանի ստեղծագործությունները թարգմանվել են ռուսերեն, սլովակերեն։
Մահացել է Երևանում։


== Երկեր ==
Խայտաբղետ խոհագրություն, Եր., 2003։
Ձմեռ պապին ածիլեցին, Եր., 2003։
Հրաժարյալները, Եր., 2002։
Բիբլիական թատերապատում, գիրք 1-2, Եր., 1998, 1999։
Տրդատ Երրորդ, Եր., 1997։
Ռադամես, Եր., 1995։
Այ քեզ բան, Եր., 1990։
Կայեն, Եր., 1989։
Մամոնտը և պապոնտը, Եր., 1986։
Այս նավը ե՞րբ պիտի շարժվի, Եր., 1984։
Բուն և արևածաղիկը, Եր., 1982։
Դարպասը երրորդ հարկում, Եր., 1980։
Կրկեսային երազանքներ, Եր., 1977։
Այս պատմության մեջ ի՞նչն է ճիշտը, Եր., 1974։
Անցումը, Եր., 1971։
Ձմեռ պապը գարնանը, Եր., 1967։
Անծանոթ աղջիկը, Եր., 1962։
Ձմեռ տատը, Եր., 1962։
Հրաչիկը - ձկան յուղը, Եր., 1962։


=== Թարգմանություններ (ֆրանսերենից) ===
Բեդիե Ժոզեֆ, Տրիստանի և Իզոլդայի սիրավեպը, Երևան, Հայպետհրատ, 1958, 230 էջ։
Բուսենար Լուի, Ադամանդ որոնողները (թարգմանության հեղինակակից Վ. Սեղբոսյան), Երևան, Հայպետհրատ, 1960, 663 էջ։
Դիդրո Դ., Փիլիսոփայական և գեղագիտական երկեր (գրքի մեջ մտնող «Փիլիսոփայական դիտողություններ գեղեցիկի ծագման ու բնույթի մասին» և «Դրամատիկական բանաստեղծության մասին» գործերը թարգմանել է Վ. Նալբանդյանը), Երևան, Հայպետհրատ, 1963, 502 էջ։
Դրյուոն Մորիս, Այս աշխարհի հզորները, Երևան, Հայպետհրատ, 1963, 400 էջ։
Տրիոլե Էլզա, Ավինյոնի սիրահարները, Երևան, «Հայաստան», 1965, 355 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
(6269) Կավասակի

(6269) Կավասակի (անգլ.՝ Kawasaki), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Տակեշի Ուրատայի կողմից Օոհիրայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,39532 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0814 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7093 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1354,08 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,265864 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,21° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6269) Կավասակի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նժդեհի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Նժդեհ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 1 հուշարձան (1 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Լեիե (գյուղ, Կոլգա-Յաանի շրջան)

Լեիե (էստ․՝ Leie), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Կոլգա-Յաանի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 173 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Միլենա Կանոներո

Միլենա Կանոներո (իտալերեն՝ Milena Canonero, հուլիսի 13, 1949(1949-07-13), Թուրին, Իտալիա), զգեստների իտալացի նկարիչ, «Օսկար», BAFTA, «Դավիդ դի Դոնատելլո» մրցանակների դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Միլենա Կանոներոն ծնվել է 1946 թվականին Իտալիայի Թուրին քաղաքում։ Նա արվեստ և նորաձևության պատմություն է սովորել Ջենովայում։ Դրանից շատ չանցած՝ նա տեղափոխվել է Անգլիա, որտեղ սկսել է աշխատել փոքր թատրոններում և կինոարտադրություններում։ Լոնդոնում գովազդների համար զգեստներ մշակելիս նա ծանոթացել է բազմաթիվ ռեժիսորների հետ։
Նրա՝ որպես զգեստների նկարչի առաջին գլխավոր աշխատանքը եղել է ռեժիսոր Սթենլի Կուբրիկի «Լարովի նարինջ» ֆիլմը (1971)։ Նա Սթենլի Կուբրիկի հետ  աշխատել է նաև «Բարրի Լինդոն» ֆիլմում (1975), որի համար ստացել է իր առաջին «Օսկարը»։ Երկրորդ անգամ արձանիկ է ստացել ռեժիսոր Հյու Հադսոնի «Կրակե կառքեր» ֆիլմի համար։
Կանոներոն հագուստներ է մշակել նաև ռեժիսոր Օտտո Շենկի մի քանի ներկայացումների համար, որոնցից են՝ «Il trittico» (Ջակոմո Պուչինի, Վիեննայի պետական օպերա, 1979), «Ինչպես է դա ձեզ դուր գալիս» (Ուիլյամ Շեքսպիր, Զալցբուրգի փառատոն, 1980), «Չղջիկ» (Յոհան Շտրաուս, Վիեննայի պետական օպերա, 1980), «Անդրե Շենյե» (Ումբերտո Ջորդանո, Վիեննայի պետական օպերա, 1981) և «Արաբելլա» (Ռիխարդ Շտրաուս, Մետրոպոլիտեն օպերա, 1983)։ Ռեժիսոր Լյուկ Բոնդիի համար նա զգեստներ է ստեղծել նոր՝ Ջակոմո Պուչինիի «Տոսկա» (Մետրոպոլիտեն օպերա, 2009) և Եվրիպիդեսի «Ելենա» (Բուրգ թատրոն, 2010) ներկայացումների համար։
1986-1987 թվականներին զգեստներ է ստեղծել «Մայամիի ոստիկանությունը» հեռուստասերիալի համար։
2001 թվականին Միլենա Կանոներոն Զգեստների նկարիչների գիլդիայի կողմից մրցանակի է արժանացել  կարիերայում ունեցած ձեռքբերումների համար։ Կանոներոն իր երրորդ «Օսկարին» արժանացել է  «Մարիա Անտուանետա» (2006) կենսագրական դրամայի զգեստների դիազայնի համար, իսկ չորրորդը՝ «Գրանդ Բուդապեշտ հյուրանոց» ֆիլմի (2014) զգեստների համար։


=== Անձնական կյանք ===
Ամուսնացած է դերասան Մարշալ Բելի հետ։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Միլենա Կանոներո (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Աախենյան պալատ

Աախենյան պալատ (գերմ.՝ Aachener Königspfalz) կամ Կառլոս Մեծի պալատ (գերմ.՝ Lieblingspfalz Karls), վիթխարի կայսերական պալտ, կառուցված VIII և IX դարերի սահմանագծին Կառլոս Մեծ-ի կողմից, ժամանակակից աախենյան Կատչհոֆ հրապարակի վայրում, որպեսզի այն ծառայի որպես ֆրանկների կայսրության կառավարչի նստավայր, հատկապես ձմեռային ժամանակաշրջանում։ Ենթադրաբար նախատիպ է հանդիսացել այլ կայսերական նստավայրերի կառուցման ժամանակ։


== Պատմություն ==
Շինարարական աշխատանքները ղեկավարվում էին Օդո Մեցցիի կողմից։ Որպես շինարարական նյութ օգտագործվել են անտիկ շինությունների զարդանախշերի տարրերը, որոնք առատորեն բերվում էին Իտալիայից։ 805 թվականին Աախեն ժամանած Լևոն III Հռոմի պապը Աստվածամոր անունով օծում է պալատական կապելլան։
Կառլոսի որդին, Լյուդովիկոս Բարեպաշտը, նաքընտրում էր Աաքենում ապրել տարվա ցուրտ ժամանակներում, մինչև Զատիկ։ Նա այստեղ անց է կացրել մի քանի եկեղեցական հավաքներ։ Հետագա կայսրերը պալատում կանգ էին առնում ավելի հազվադեպ։ Այստեղ շատ ժամանակ է անց կացրել կայսր Օտտոն IIը, իր հույն կնոջ Թեոֆանոի հետ։ «Պալատի պահապանների» կարգավիճակում հանդես էին գալիս Լոթարինգյան պֆալցգրաֆերը, հետագայում Կուրպֆալցի կառավարիչները։


== Պահպանվածություն ==
XIV դարի սկզբներին պալատը գտնվում էր ավերված վիճակում։ Աախենի բնակիչները գահական սրահի տեղում կառուցում են քաղաքային ռատուշան։ Նոր կառույցի մեջ ներառվում է նաև պահպանված պալատի աշտարակը։
Պալատից պահպանվել է Կառլոս Մեծի կապելլան իր դամբարանով, ներառված հետագա Աախենի տաճարի մեջ։ Սկսած Օտտոն I-ից, բոլոր հռոմեա-գերմանական կայսրերը թագադրվել են այդ կապելլայում, բազմելով Կառլոսի գահին։ Այդ ավանդույթը իրավաբանորեն ամրագրվում է 1356 թվականի Ոսկե բուլլաում։


== Գրականություն ==
Pierre Riché. La Vie quotidienne dans l’Empire carolingien. Paris, Hachette, 1973
Pierre Riché. Les Carolingiens. Une famille qui fit l’Europe. Paris, Hachette, 1983. ISBN 2-01-019638-4.


== Արտաքին հղումներ ==
RWTH Aachen Forschungsprojekt Pfalzforschung in Aachen Archived 2021-07-21 at the Wayback Machine.
archaeologie-online: Die Aachener Pfalzanlage wird systematisch erforscht Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine.
Artikel zur Pfalz in Aachen
Unreal Engine

Unreal Engine (հայերեն՛ Անիրական շարժիչ), խաղային շարժիչ, որը մշակվել և սպասարկվում է Epic Games-ի կողմից։ Այս շարժիչով առաջին խաղը 1998 թվականին թողարկված առաջին դեմքով հրաձիգ Unreal-ն էր։ Չնայած շարժիչն ի սկզբանե նախատեսված էր առաջին դեմքով հրաձիգների մշակման համար, շարժիչի հետագա տարբերակները հաջողությամբ օգտագործվել են տարբեր ժանրերի խաղերում, ներառյալ գաղտագողի խաղերը, մարտական խաղերը և մասսայական բազմախաղացող առցանց դերային խաղերը։ Նախկինում շարժիչը բաշխվում էր ամսական բաժանորդագրության հիման վրա. 2015 թվականից ի վեր Unreal Engine-ն անվճար է, սակայն այն օգտագործող հավելվածներ մշակողները պարտավոր են որոշակի պայմաններով փոխանցել համաշխարհային եկամտի հոնորարների 5%-ը։


== Պատմություն ==


=== Առաջին սերունդ ===
Առաջին սերնդի Unreal Engine-ը մշակվել է Epic Games-ի հիմնադիր Թիմ Սվինիի կողմից։ Ստեղծելով խմբագրման գործիքներ իր shareware խաղերի ZZT (1991) և Jill of the Jungle (1992) համար, Սուինին սկսեց գրել շարժիչը 1995-ին մի խաղի արտադրության համար, որը հետագայում կդառնա առաջին դեմքով հրաձիգ, որը հայտնի է որպես Unreal:  Տարիներ շարունակ մշակվելուց հետո, այն սկսեց իր դեբյուտը 1998 թվականին թողարկվելով, չնայած MicroProse-ը և Legend Entertainment-ը հասանելիություն ունեին տեխնոլոգիային շատ ավելի վաղ՝ լիցենզավորելով այն 1996 թվականին։ Ըստ հարցազրույցի, Սվինին գրել է կոդի 90 տոկոսը շարժիչի մեջ՝ ներառյալ գրաֆիկան, գործիքները և ցանցը։
Սկզբում շարժիչը լիովին ապավինում էր ծրագրային ապահովմանը, ինչը նշանակում է, որ գրաֆիկական հաշվարկները վարվում էին պրոցեսորի կողմից։ Այնուամենայնիվ, ժամանակի ընթացքում այն կարողացավ օգտվել հատուկ գրաֆիկական քարտերի տրամադրած հնարավորություններից՝ կենտրոնանալով Glide API-ի վրա, որը հատուկ նախագծված է 3dfx արագացուցիչների համար։ Թեև OpenGL-ն և Direct3D-ն ապահովված էին, նրանք հաղորդում էին ավելի դանդաղ կատարողականություն՝ համեմատած Glide-ի հետ՝ այն ժամանակ հյուսվածքների կառավարման մեջ իրենց անբավարարության պատճառով։ Սուինին մասնավորապես քննադատել է սպառողական սարքավորումների համար OpenGL դրայվերների որակը՝ դրանք նկարագրելով որպես «չափազանց խնդրահարույց, խելագարված և չփորձարկված» և ներդրման մեջ ներառված ծածկագիրը պիտակավորել է որպես «վախկոտ»՝ ի տարբերություն Direct3D-ի ավելի պարզ և մաքուր աջակցության։ Ինչ վերաբերում է աուդիոին, Epic-ն օգտագործեց Galaxy Sound System-ը, որը ստեղծվել է անսամբլի լեզվով, որը ինտեգրում է և՛ EAX, և՛ Aureal տեխնոլոգիաները, և թույլ է տալիս օգտագործել tracker երաժշտություն, ինչը դիզայներներին տալիս է ճկունություն, թե ինչպես է խաղը հնչում որոշակի կետում։ քարտեզներում Սթիվ Փոլջը՝ Quake-ի համար Reaper Bots plugin-ի հեղինակը, ծրագրավորել է AI համակարգը՝ հիմնվելով այն գիտելիքների վրա, որոնք նա ձեռք է բերել IBM-ում՝ երթուղիչի պրոտոկոլների նախագծման ժամանակ աշխատելու ընթացքում։ Ըստ Սվինիի, շարժիչի ամենադժվարը ծրագրավորելը ռենդերատորն էր, քանի որ մշակման ընթացքում նա ստիպված էր մի քանի անգամ վերաշարադրել դրա հիմնական ալգորիթմը, թեև նա ավելի քիչ «գլամուրային» գտավ բոլոր ենթահամակարգերը միացնող ենթակառուցվածքը։ Չնայած զգալի անձնական ջանք պահանջելուն, նա ասաց, որ շարժիչը Epic-ում իր սիրելի նախագիծն էր՝ հավելելով. «Առաջին Unreal Engine-ը գրելը 3,5 տարվա, առաջին լայնածավալ շրջագայություն էր՝ ծրագրային ապահովման հարյուրավոր եզակի թեմաներով և աներևակայելի լուսավորիչ էր»։


== Ծանոթագրություններ ==
Բալըկլը (այլ կիրառումներ)

Բալըկլը, կարող է վերաբերել՝

Բալըկլը - գետակ Կիլիկիայում, Այնթապի շրջանում, Կուեյք գետի ակունքներից մեկը
Բալըկլը - լճակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի նահանգում
Շամշիլովո

Շամշիլովո (ռուս.՝ Шамшилово), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վալենտինա (ֆիլմ, 1981)

«Վալենտինա» (ռուս.՝ «Валентина»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է  ռեժիսոր Գլեբ Պանֆիլովն Ալեքսանդր Վամպիլովի «Անցյալ ամռանը Չուլիմսկում» պիեսի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Գործողության ժամանակը 1970 թվականն է։ Տայգայական մի փոքր գյուղում տասնութամյա Վալենտինան աշխատում է որպես մատուցողուհի։ Նա սիրում է քննիչ Շամանովին, իսկ վերջինս, իր գործերով կլանված, ոչինչ չի նկատում։ Աղջկա խոստովանությունը նրա համար դառնում է բացահայտում։ Սակայն Վալենտինայի սիրո ճանապարհին հայտնվում են խոչընդոտներ, որոնք հանգեցնում են դրամատիկ հանգուցալուծման։


== Դերերում ==
Դարյա Միխայլովա  – Վալենտինա
Ռոդիոն Նահապետով  – Վլադիմիր Միխայլովիչ Շամանով, քննիչ
Իննա Չուրիկովա  – Աննա Վասիլիևնա Խորոշիխ, բուֆետապանուհի
Յուրի Գրեբենշչիկով  – Աֆանասի, Աննայի ամուսինը
Սերգեյ Կոլտակով  – Պավել, Աննայի որդին
Վասիլի Կորզուն  – Ֆեոդոր, Վալենտինայի հայրը
Լարիսա Ուդովիչենկո  – Զինաիդա Պավլովնա Կաշկինա, դեղատան աշխատող
Վսեվոլոդ Շիլովսկի  – Ինոկենտի Ստեպանովիչ Մեչետկին, հաշվապահ
Մաքսիմ Մունզուկ  – Իլյա, որսորդ-էվենկ
Անատոլի Պանֆիլով  – տեղական էլեկտրակայանի մեխանիկ


== Նկարահնող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Գլեբ Պանֆիլով
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Գլեբ Պանֆիլով
Բեմադրող օպերատոր՝ Լեոնիդ Կալաշնիկով
Բեմադրող նկարիչ` Մարքսեն Գաուխման-Սվերդլով
Կոմպոզիտոր` Վադիմ Բիբերգան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վալենտինա» ֆիլմը «Энциклопедия отечественного кино» կայքում
Խորչանա

Խորչանա (վրաց.՝ ხორჩანა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Տղիբուլի շրջան‎‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 440 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Տղիբուլից հեռու է 33 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 62 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Խանձք

Խանձք գյուղ Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանում։ Գտնվում է Պատարա գյուղի հյուսիսային կողմի հարավահայաց լանջի վրա։  Ասկերան  շրջկենտրոնից գտնվում է 19-20 կմ դեպի հյուսիս-արևելք, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից` 21-24 կմ հեռավորության վրա։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Անվանումը նշանակում է խաների նստավայր։ Գյուղը նախկինում հայտնի է եղել Խանց և Խանցկ անուններով։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը լեռնային է, ունի 871,7 հա տարածք, որից 372,18 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 442,22 հա անտառային հողեր։ Խանցք համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Բադարա գետը։


== Բնակչություն ==
Խանցք համայնքի բնակչության թվաքանակը 2015 թվականին կազմում է 261 մարդ, կա 63 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Պատմություն ==
Արցախի հին բնակավայրերից է։
Հայրենական մեծ պատերազմում զոհվել է 60 խանձքեցի, որոնց հիշատակին կանգնեցվել է հուշարձան։


== Տնտեսություն ==
Կոլտնտեսությունը կազմակերպվել է 1930 թվականին։
1920 թվականին այստեղ կար 508 բնակիչ, 1987 թվականին`67 տուն, 248 բնակիչ։
2015 թվականին բնակչությունը  հիմնականում  զբաղվում  է  գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Տեսարժան վայրեր ==
Կան պատմամշակութային հուշարձաններ` Սբ. Ստեփանոս եկեղեցի (1673 թ.),  խաչքար  (XIII դ.),  գերեզմանոց  «Ջուխտակ  խաչ»  (XII-XIII դդ.), աղբյուր (XIX դ.), Սբ. Հովհաննես եկեղեցի (XIII դ.), մատուռ (XIII դ.), գյուղա-տեղի (XIII դ.), Վարդապետի խութ (XI դ.), հաշվառված է 30 հուշարձան։ 


== Հասարարակական կառույցներ ==
1900-ական թվականներին այստեղ կար տարրական դպրոց, որտեղ սովորում էր 15 աշակերտ և աշխատում էր 2 ուսուցիչ։ Էլեկտրաֆիկացվել է 1962 թվականին։
2015 թվականին համայնքում գործում են գյուղապետարան, մշակույթի տուն, բուժկետ, հիմնական դպրոց, որտեղ սովորում են 24 աշակերտներ։


== Նշանավոր խանձքցիներ ==
Այս գյուղում է ծնվել տնտեսագիտության թեկնածու Սամվել Կարապետյանը, բանաստեղծ Գուրգեն Գաբրիելյանը։

Բախշի Իշխանյան (1879-1921), հասարակական-քաղաքական գործիչ, տնտեսագետ, խմբագիր։


== Արտաքին հղումներ ==
ՀՀՀ Մոնրեալի մասնաճյուղը կառուցել է Արցախի Խանձք գյուղի համայնքային կենտրոնը (տեսանյութ)(չաշխատող հղում)


== Ծանոթագրություններ ==
Սուբորովկա (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍուբորովկաՍուբորովկա (ռուս.՝ Суборовка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 53 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (282401-282500)

Աստերոիդների ցանկ (282301-282400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (282501-282600)
 Աստերոիդների ցանկ (282301-282400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (282501-282600)
Բատիշչևո (այլ կիրառումներ)

Բատիշչևո, կարող է վերաբերել՝

Բատիշչևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բատիշչևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Կամբոջայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական

Կամբոջայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը ներկայացնում է Կամբոջան ֆուտբոլի միջազգային մրցաշարերում և առանձին հանդիպումներում։ Կառավարվում է Կամբոջայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կողմից։ 1970 թվականից 1975 թվականը հավաքականը կոչվել է Խմերի Հանրապետության ֆուտբոլի ազգային հավաքական։ Կամբոջայի հավաքականը ոչ մի անգամ չի մասնակցել Աշխարհի առաջնություններին, սակայն 1972 թվականին մասնակցել է Ասիայի գավաթին և գրավել 4-րդ տեղը։
ՖԻՖԱ-ի դասակարգման աղյուսակում զբաղեցնում է 174-րդ հորիզոնականը՝ 2017 թվականի հունիսի 1-ի դրությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կամբոջայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի պաշտոնական կայքը
Կամբոջայի հավաքականը FIFA.com-ում Archived 2013-12-07 at the Wayback Machine.
Կամբոջայի հավաքականը soccerway.com կայքում
Դիլար

Դիլար (իսպ.՝ Dílar), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Գրանադա պրովինցիայում, Անդալուսիա ինքնավար մարզում։ Մտնում է Վեգա դե Գրանադա շրջանի մեջ։ Տարածքը կազմում է 80 կմ2։ Բնակչությունը՝1727 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 9  կմ հեռավորության վրա։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine.
Información territorial de Dílar en el Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía(չաշխատող հղում)
Situación de Dílar en el Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía(չաշխատող հղում)
Página web del pueblo de Dílar Archived 2013-05-15 at the Wayback Machine.
Casa rural en Dílar Archived 2014-12-19 at the Wayback Machine.
Իսկովցի (գյուղ, Լուբնիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻսկովցիԻսկովցի (ուկրաիներեն՝ Ісківці), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իսկովցի գյուղում բնակվում էր 896 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Tokyo Babylon

Tokyo Babylon (ճապ.՝ 東京 BABYLON), CLAMP արվեստի խմբի մանգա։ 2011 թվականից խումբը լիցենզավորված է Dark Horse Comics ընկերության կողմից։


== Սյուժե ==
Հիմնական սյուժեն մանգա է հիմնված մի շարք գերբնական դեպքերի հիման վրա։ Այս ֆոնի վրա զարգանում են կերպարների բնավորությունները, շուտով պարզվում է, որ Սեյսիրոն տիրապետում է կախարդական ունակության։


== Տես նաև ==
RG Veda
Angelic Layer
Wish
X


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Tokyo Babylon-ը animenewsnetwork.com կայքում
Մուլտ Tokyo Babylon-ը AniDB-ի էջում
Կուզմինցի (գյուղ, Գայսինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուզմինցիԿուզմինցի (ուկրաիներեն՝ Кузьминці), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Գայսինի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Զլատոպոլ։
2001 թվականի տվյալներով Կուզմինցի գյուղում բնակվում էր 871 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4098 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 212,54 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Խոլմովոե

Խոլմովոե (ուկրաիներեն՝ Холмове, Ղրիմի թաթարերեն՝ Cağa Şeyh Eli), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոգվարդեյսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ջագա-Շեիխ-Էլի։
2001 թվականի տվյալներով Խոլմովոե գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յանգի-Կյուչ

Յանգի-Կյուչ (ռուս.՝ Янги-Кюч, բաշկիրերեն՝ Яңы Көс), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 24 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հրայր Աբրահամյան

Հրայր Աբրահամյան (մարտի 22, 1970(1970-03-22), Ստեփանակերտ, ԼՂԻՄ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 24, 2005(2005-07-24), Ստեփանակերտ, Արցախ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Հրայր Աբրահամյանը ծնվել է 1970 թ. մարտի 22-ին Ստեփանակերտ քաղաքում։ Ավարտել է թիվ 5 միջնակարգ դպրոցը։ 1988-90 թթ. ծառայել է Խորհրդային բանակում. վեց ամիս Սամարղանդ քաղաքում ծառայելուց հետո տեղափոխվել է Բելոգորսկ քաղաքը, որտեղ ծառայել է հատուկ նշանակության զորամասում։
Զորացրվելուց անմիջապես հետո անդամագրվել է ինքնապաշտպանական ջոկատին, իսկ ԼՂՀ կանոնավոր բանակի կազմավորումից հետո նշանակվել է ԿՊՇ-ի հրամանատարի տեղակալ։ Մասնակցել է բազմաթիվ մարտական գործողությունների։ Չորս անգամ վիրավորվել է։ Երրորդ անգամ վիրավորվել է սրտից, ծանր և տևական վիրահատությունից հետո դժվարությամբ ապաքինվել և նորից մարտի է ելել։ Այնուհետև Գյուլիջայի ազատագրման ժամանակ ծանր վիրավորվել է գլխից, Երևան քաղաքում վիրահատվել և երկարատև բուժումներ է ստացել։ Ուներ մայորի զինվորական կոչում։
1995 թ. ԼՂՀ ՊԲ-ի հետախուզության բաժնի պետ էր։ 1996 թ. առողջական խնդիրների պատճառով թողել է զինվորական ծառայությունը։ 1997 թ. օգոստոսից եղել է «Վիտա» ՍՊԸ-ի նախագահը։
Պարգևատրվել է «Մարտական Խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով, «Շուշիի ազատագրման համար» և «Մարշալ Բաղրամյան» մեդալներով։ Մահացել է 2005 թ. հուլիսի 24-ի Ստեփանակերտում։ Ամուսնացած էր, ունի երեք երեխա։ Հանգչում է Ստեփանակերտի գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (1535)

Ժողովածու 1535, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1535 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1581 թվականին Հովհաննես սարկավագ, անանուն գրիչների կողմից։ Ստացողը եղել է Դավիթ եպիսկոպոսը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16,8×12,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 181 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորագիր և նոտրգրով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ, ծաղկահյուս մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ 168բ, 169ա, հետագայի՝ 180բ (1591 թվական), 168բ (17-րդ դար)։


== Բովանդակություն ==
Ստ․ Օրբելեան Վասն մեծի նախարարութեան Օրբելեանց։
Ներս․ Շնորհալւոյ Յիսուս Որդի։
Վասն Թանատեա Վանիցն։
Կանոնք հանդերձեղէն, սպաս, խունկ, վերարկու զգեստից օրհնելոյ։
Կարդ մոնոզոնի։
Խրատ դռնբացի ծառազարդին։
Կցուրդք։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոմանուիլովկա

Նովոմանուիլովկա (ուկրաիներեն՝ Новомануйлівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Պետրովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոմանուիլովկա գյուղում բնակվում էր 79 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սանանդաջ

Սանանդաջ (պարսկերեն՝ سنندج, քրդ.՝ Sine Dizh-ից՝ «Սանայի ամրոց», քրդ.՝ Sine), քաղաք Իրանի արևմուտքում, Քուրդիստանի նահանգի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը՝ 414,069 մարդ, հիմնականում սուննի քրդեր։ Ժամանակին այստեղ բնակվել է փոքրաթիվ հայկական համայնք, մինչ այժմ ապրում են արամեախոս հրեաներ, ասորիներ։


== Ծանոթագրություններ ==