armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
La Bomba (երգ, Ռիկի Մարտին)

«La Bomba», Ռիկի Մարտինի «Vuelve» ալբոմի երրորդ սինգլը։ Թողարկվել է 1998 թվականի ապրիլի 13-ին։ Երգի ռեմիքսը կատարել է Պաբլո Ֆլորեսը։


== Տեսահոլովակ ==
Տեսահոլովակը նկարահանել է Ուեյն Այշեմը 1998 թվականի ապրիլին Մայամիում։


== Հիթ-շքերթներում զբաղեցրած հորիզոնականներ ==
Երգը հասել է քսանյոթերորդ հորիզոնականին Hot Latin Songs-ում ԱՄՆ-ում, հինգերորդ հորիզոնականին՝ Իսպանիայում։ Ոչ իսպանախոս երկրներում «La Bomba»-ն ամենաբարձր արդյունքին հասել է Ավստրալիայում՝ զբաղեցնելով քսանյոթերորդ հորիզոնականը, Շվեդիայում՝ երեսունմեկերորդ, Ֆրանսիայում՝ քառասունհինգերորդ և Գերմանիայում՝ իննսուներորդ։


== Երգացանկ ==


== Հիթ-շքերթներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կապիտոլիումի տաճար

Կապիտոլիումի տաճարը (լատ.՝ Aedes Iovis Optimi Maximi Capitolini, aedes Capitolina), հնագույն կառույց է Կապիտոլիումում։ Այստեղ նստել է Կապիտոլյան եռյակը (Յուպիտերը, Յունոնան, Միներվան)։ Ըստ ավանդության տաճարի կառուցումը սկսվել է Լուցիոս Տարկվինիոս Պրիսկոսի օրոք։ Տաճարը օծվել է մ.թ.ա. 509 թ-ին և պահպանվել է մինչև մ.թ. 6-րդ դարը։ Տաճարը այրվել է 780-ական թթ, սակայն հետո վերականգնվել է։ Ներքին մասը բաժանված է եղել 3 մասի. կենտրոնը նվիրված է եղել (Յուպիտերին, ձախը մասը՝ Յունոնային, իսկ աջը՝ Միներվային։ Այդ դիցերից յուրաքանչյուրին նվիրված է եղել առանձին զոհասեղան։ Տաճարի տանիքը զարդարել է Յուպիտերի տերակոտե (հետագայում՝ բրոնզե) արձանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
"Temple of Jupiter" in A Topographical Dictionary of Ancient Rome
Սերգեյ Բուռնազյան

Սերգեյ Ավդեյի Բուռնազյան (մայիսի 28, 1918(1918-05-28), Նոր Նախիջևան, Ռոստովի շրջան, Դոնի զորքի մարզ, Don Soviet Republic, ՌԽՖՍՀ - ապրիլի 15, 1943(1943-04-15)), հայ օդաչու, Խորհրդային Միության հերոս (հետմահու, 02.08.1944), ավագ լեյտենանտ։


== Կենսագրություն ==
1931 թվականից բնակվել է Երևանում։
Ավարտել է Խերսոնի ավիաուսումնարանը։ Հայրենական մեծ պատերազմ 1941-1945) գործողությունների ժամանակ ծառայել է կործանիչ ավիացիայում (1942 թվականի հոկտեմբերից՝ էսկադրիլիայի հրամանատար)։
Մասնակցել է Բրյանսկի, Խարկովի շրջաններում մղված մարտերին, Ստալինգրադյան և Հարավային ռազմաճակատների գործողություններին։

Կատարել է 244 մարտական թռիչք, ոչնչացրել թշնամու 24 ինքնաթիռ, որոնցից 10-ը միայն մեկ օրվա՝ 1942 թվականի սեպտեմբերի 8-ի ընթացքում։


== Հիշատակ ==
Սերգեյ Բուռնազյանի անունով են կոչվել Հայաստանի ավիամարզական ակումբը, Երևանի փողոցներից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վեռնանտե

Վեռնանտե (իտալերեն՝ Vernante), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1287 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 21 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 61 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12019։ Հեռախոսային կոդ՝ 0171։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում՝ սուրբ Նիկոլայը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս. 0171 920104
Էլեկտրոնային փոստ. vernante@ruparpiemonte.it
Պաշտոնական կայք. http://www.comune.vernante.cn.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (18701-18800)

Աստերոիդների ցանկ (18601-18700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (18801-18900)
 Աստերոիդների ցանկ (18601-18700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (18801-18900)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (15001)-(20000)»։ www.minorplanetcenter.net
Իվանկով (գյուղ, Չեռնյախովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվանկովԻվանկով (ուկրաիներեն՝ Іванків), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռնյախովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1633 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Իվանկով գյուղում բնակվում էր 302 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,17 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 258,12 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ազար-Ահմեդլը

Ազար-Ահմեդլը, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։ Գտնվում է Ելիզավետպոլ քաղաքից 25 կմ հյուսիս-արևելք։ Գյուղն ուներ քարակոփ եկեղեցի։
1907 թ.-ին ուներ 400 ադրբեջանցի բնակիչներ։ 1986 թ.-ի դրությամբ գյուղը լքված է բնակչության կողմից։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կանաչավուն դեղնաթիթեռ

Կանաչավուն դեղնաթիթեռ (լատ.՝ Colias chlorocoma), ճերմակաթիթեռների ընտանիքին պատկանող միջատ։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Միջին չափի թիթեռ է։ Արուների թևերի ընդհանուր գուներանգը դեղին է, տարբեր պոպուլյացիաներում` կիտրոնագույնից մինչև նարնջագույն, առջևի թևի երկարությունը 25-30 մմ է։ էգերը սպիտակ են, երբեմն՝ դեղնավուն երանգով, 30-37 մմ առջևի թևի երկարությամբ, հետին թևերի արտաքին եզրը և առջևի թևերի դիսկալ պուտը սև են, հետին թևերինը՝ դեղնանարնջագույն։ Ստորին մակերեսի հիմնական գույնը դեղնականաչ է։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Թուրքիայում, Իրանում և Անդրկովկասում։ Մեծ տարածում ունի կենտրոնական Հայաստանում, հայտնի  է «Խոսրովի անտառ» պետական արգելոցից, Արարատի (Լուսաշող և Ուրցալանջ գյուղերի շրջակայք) և Վայոց ձորի (Գնիշիկ, Խաչիկ, Մարտիրոս, Խնձորուտ գյուղերում) մարզերից։


== Էկոլոգիա ==
Կանաչավուն դեղնաթիթեռն ապրում են ծովի մակարդակից 1600-2400 մ բարձրությունների վրա՝ տրագանտներում և տափաստաններում։
Մայիսի վերջից մինչև հուլիսի սկիզբը տալիս են մեկ սերունդ։ Զարգանում են բույսի վրա։ Ձմեռում են, ենթադրաբար, չորրորդ հասակի թրթուրները։


== Պահպանություն ==
Հազվագյուտ տեսակ է։ Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես խոցելի տեսակ։
Թվաքանակը բավականաչափ բարձր է` զգալի տատանումներով տարբեր տարիներին։
Վտանգման հիմնական գործոններն են արոտավայրերի տրագականտային ֆորմացիաների խաթարումը, տափաստանների հերկումը։
Պահպանվում է «Խոսրովի անտառ» պետական արգելոցում։


== Ծանոթագրություններ ==
Նորայր Ղազարյան

Նորայր Վաղինակի Ղազարյան հոկտեմբերի 13, 1932(1932-10-13), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 27, 2016(2016-01-27), հայազգի ԽՍՀՄ վաստակավոր օդաչու։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1932թ․ նոյեմբերի 13-ին Խորհրդային Հայաստանի Երևան քաղաքում։ 1950 թվականին ծառայության է անցել բանակում։ Ավարտել է Եյսկի ծովային կործանիչ-օդաչուների ուսումնարանը։ Ծառայել է ռազմածովային նավատորմի (ՌԾՆ) ռազմաօդային ուժերի (ՌՕՈՒ) զորամասերում։ Մասնակցել է ՄիԳ-21, ՄիԳ-23, ՄիԳ 25-Մ կործանիչների տարբեր մոդիֆիկացիաների փորձարկումներին։


== Ձեռքբերումներ և շքանշաններ ==
1947թ․՝ ԽՍՀՄ վաստակավոր օդաչու։
Գնդապետ։
Կարմիր աստղի շքանշան։
Լենինի շքանշան։


== Այլ ==
Առաջինն է գերազանցել ճակատային հարձակման արագության սահմանված չափը (5000 կմ/ժ)։
1976թ․-ից տեղափոխվել է ՌՕՈՒ ԳՀԻ, զբաղվել է տրանսպորտային ու ուսումնական ինքնաթիռների և ուղղաթիռների փորձարկումներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Բերդյաևո

Բերդյաևո (ռուս.՝ Бердяево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիլց (գետ)

Վիլց գետը հոսում է Լյուքսեմբուրգում և Բելգիաում։ Այն Զաուեր գետի վտակն է։
Գետը սկիզբ է առնում Բելգիայում, Բաստոն քաղաքի մոտից։ Այն հոսում է դեպի հարավ-արևելք՝ անցնում Բելգիա - Լյուքսեմբուրգ սահմանով։ Գետի երկարությունը մոտ 42 կմ է։

Ջրավազանի մակերեսը 80 կմ², իսկ գետաբերանի բարձրությունը կազմում է 235 մ։
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրադ (Արդեշի գավառ)

Պրադ (ֆր.՝ Prades), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1128 մարդ, բնակչության խտությունը` 115.22 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.79 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 500 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 135 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 25 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 719 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 486-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 233։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,6 %։ 486 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 440 անձ (242 տղամարդ և 198 կին)։ Գործազուրկ են եղել 46 անձ (25 տղամարդ և 21 կին)։ 233 անաշխատունակներից 52-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 105-ը` թոշակառուներ, իսկ 76-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
MAD TV

MAD TV, հունական երաժշտական հեռուստաընկերություն։ Հունաստանում երաժշտական ուղղվածության առաջին հեռուստաալիքն է, հեռարձակվում է 1996 թվականի հունիսի 6-ից։ 2004 թվականից շնորհում է սեփական MAD Video Music Awards երաժշտական մրցանակը։ 2005 թվականի դեկտեմբերից արբանյակային տիրույթներում հեռարձակվում է MAD World միջազգային հեռուստաալիքը։
Հեռուստաընկերության ղեկավարն է Անդրեաս Կուրիսը։
Նանո

Նանո-ն (հունարեն՝ νᾶνος -«թզուկ» ) (հայերեն նշանակումը՝ ն, միջազգային նշանակումը՝ n) տասնորդական նախածանց է, որը փոքրացնում է ֆիզիկական մեծությունը 109(1 000 000 000) անգամ, կամ, որ նույնն է, բազմապատկում է 10−9(0.000 000 001) արտադրիչով։
Օրինակ՝

1 նանոմետր = 10-9 մետրկամ կրճատ գրելաձևով՝

1 նմ = 10-9 մ


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Նանոտեխնոլոգիա բառը և նանոտեխնոլոգիաների հետ կապված մի շարք տերմիններ (նանոքիմիա, նանոէլեկտրոնիկա, նանոխողովակներ և այլն ․․․ ) կազմված են նանո բառից, քանի որ գործ ունեն նանոմետրի կարգի մեծությունների հետ։


== Տես նաև ==
Տասնորդական նախածանցներ


== Ծանոթագրություններ ==
Գվինեա

Գվինեա, պաշտոնապես՝ Գվինեայի Հանրապետություն (ֆր.՝ République de Guinée), երկիր Արևմտյան Աֆրիկայում։


== Քաղաքական բաժանումներ ==

Գվինեան բաժանված է 7 մարզերի, 33 պրեֆեկտուրաների, մայրաքաղաք Կոնակրիան, նույնանուն մարզում է։


== Արվեստ ==
Արվեստի բնորոշ նմուշներից և այլն քարե արձանիկները, փայտե և ոսկրե ծիսական դիմակները։ Տարածված են հարդե հյուսածոները (պայուսակներ, հովհարներ, խսիրներ), գործվածքների դաջումը կապույտ, նարնջագույն և կարմիր երկրաչափական նախշերով։ Պրոֆեսիոնալ արվեստը զարգացած չէ։ Գվինեայի Տյան յուրաքանչյուր ժողովուրդ ունի իր երգերը, պարերը, երաժշտական գործիքները։ Երգերի մեղեդիները հիմնականում դիատոնիկ են։ Գործիքներից են՝ տարբեր ձևերի ու չափերի թմբուկները, բալաֆոնը (քսիլոֆոնի տիպի նվագարան), կորան (բազմալար կսմիթային նվագարան), բոլյոնը (եռալար), կերոնան (իննալար կիթառ), երկայնական ֆլեյտան։ Գյուղերում հնուց տոնական պարերը հաճախ վերածվել են թատերական ներկայացումների (ներկված դեմքեր և մարմիններ, դիմակներ, և անպատրաստից երկխոսություններ, մնջախաղ)։ Պրոֆեսիոնալ կատարողները թափառել են գյուղերում և ներկայացրել կենցաղային տեսարաններ։ 1948 թվականին Փարիզում կազմակերպվել է «Աֆրիկյան բալետներ» անսամբլը, որի հիման վրա 1958 թվականին ստեղծվել է «Գվինեայի Տյան աֆրիկյան բալետներ» կոլեկտիվը։ Նրա խաղացանկը կազմված էր պարերից, մնջախաղերից, երաժշտադրամատիկական տեսարաններից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պատմության մասին նյութեր
Հանրապետության կայք
Գվինեայի Հանրապետության լուսանկարներ(չաշխատող հղում)
Osttruppen

Osttruppen, հայկական բլեք-մետալ խումբ, հանդես են գալիս նացիոնալ-սոցիալիստական-բլեք մետալ (NSMB) և հեթանոսական մետալ ուղղվածություններով։ Կազմավորվել է 2006 թվականին Երևանում։ Խումբն անվանումը ստացել է ի պատիվ Ֆաշիստական Գերմանիայի SS-ի 812-րդ հայկական գումարտակի, որը պայքարում էր Բալկանյան ճակատում։
Երգերի թեմատիկան և գաղափարախոսությունն է՝ հայրենասիրությունը, հակապաանթուրանիզմը, Հայաստանի հազարամյա մշակութային արժեքների պահպանումը և Հայաստանի նախկին փառքի վերածնունդը։


== Սկավառակագրություն ==
2007 - Սրտից` Արևին (սինգլ)
2008 - Live Stop


== Արտաքին հղումներ ==
Last.fm
Wotan mit uns Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
Թումլու ամրոց

Թումլու ամրոց (Թումլու բերդ), բերդ Կիլիկիայում, Անարզաբա քաղաքի մոտ։ Կառուցվել է Լևոն Բ թագավորի օրոք, զառիթափ լանջերով դժվարամատչելի բարձունքի վրա։ Աշտարակներով ուժեղացված պարիսպներն ունեն տեղանքից բխող անկանոն հատակագիծ։ Դրանց շրջադարձումների ու բուրգերի տեղերն ընտրված են եղել այնպես, որ ապահովել են թևային մարտ վարելու հնարավորությունը, սակավաթիվ զորախմբով՝ ամրոցի պաշտպանությունը։
Կորելիա Լիգուրե

Կորելիա Լիգուրե  (իտալերեն՝ Coreglia Ligure), կոմունա Իտալիայի Լիգուրիա մարզում։ Գտնվում է Ջենովա գավառում։ Բնակչության թիվը կազմում է 271 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Բնակչության խտությունը կազմում է 34 մարդ/ կմ²։ Զբաղեցնում է՝ 8 կմ² տարածք։ Հեռախոսի կոդ +39 0185։ Փոստային ինդեքս 16030։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ


== Տվյալներ ==
Հեռախոս՝ +39 0185
Էլեկտրոնային փոստ՝ comune_coreglia_ligure@hotmail.com
Պաշտոնական կայք՝ http://www.coreglia-ligure.it/ Archived 2009-04-20 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ Archived 2009-04-20 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ
Արշավիր Թորամանյան

Արշավիր Խորենի Թորամանյան (հունիսի 20, 1927(1927-06-20), Բուխարեստ, Ռումինիա - 2009, Երևան, Հայաստան), ճարտարապետության պատմաբան։ Ճարտարապետության դոկտոր (1974), պրոֆեսոր (1977): Հայաստանի ճարտարապետների միության անդամ (1973)։


== Կենսագրություն ==
Արշավիր Թորամանյանը ծնվել է 1927 թվականի հունիսի 20-ին, Բուխարեստ քաղաքում։ 1948 թվականին հայրենադարձել է։ 1954 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1965-1978 թվականներին դասավանդել է Քիշնևի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում (1975-1978 թվականներին՝ ճարտարապետության ամբիոնի վարիչ), 1978 թվականից՝ Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում (1988-1991 թվականներին՝ Երևանի պետական ճարտարապետաշինարարական համալսարանի արդյունաբերական և քաղաքացիական ճարտարապետության, 1991-1994 թվականներին՝ ճարտարապետության տեսության և պատմության ամբիոնների վարիչ)։
Աշխատությունները հիմնականում վերաբերում են Հայաստանի, Մոլդովայի, նաև Բալկանյան երկրների ճարտարապետության պատմությանն ու մշակութային առնչություններին, Հայաստանի, Մոլդովայի, Ռումինիայի տարածքներում հայկական ճարտարապետական հուշարձանների ուսումնասիրությանը, Հայաստանի ճարտարապետության և քրիստոնյա Արևելքի ու Հարավ-արևելյան Եվրոպայի շինարվեստի հետ նրա կապերին։


== Մահ ==
Մահացել է 2009 թվականին, Երևանում։ Թաղված է Երևանի Շահումյանի գերեզմանատանը։


== Երկեր ==
К вопросу об армяно-молдавских архитектурных связах / А. Х. Тораманян, АН АрмССР. Б. м., Б. и., 1972.
Об архитектуре крепостных сооружений Молдавии: Армянские параллели) / А. Х. Тораманян, АН АрмССР., Б. м.: Б. и., 1974.
Армянские архитектурные памятники Молдавии XIV в. / Аршавир Тораманян, АН АрмССР, Ин-т искусств, II Междунар. симп. по арм. искусству. Ереван, Изд-во АН АрмССР, 1978.
Զվարթնոց, Գագկաշեն։ [Ճարտարապետական գիտական ուսումնասիրություն], Երևան, «Սովետական գրող», 1984 (համահեղինակ)։
Մոլդավիայի հայկական պատմաճարտարապետական հուշարձանները, Երևան, 1986։
Крестовокупольные композиции Армении и Византии V-VII веков / С. Х. Мнацаканян, Отв. ред. А. Х. Тораманян, Ин-т искусств АН АрмССР. Ереван, Изд-во АН АрмССР, 1989.
Из истории строительной деятельности армян в Молдавии, М., 1991.
Средневековая архитектура Армении и балканских стран, Е., 2003.
Ճարտարապետական պատկերազարդ բառարան։ Երևան, «Անահիտ», 2007։
Arhitectura medievală a Armeniei şi a ţărilor balcanice / By A. Tormanian, translated by I. Antonian. Bucureşti, Ararat, 2013.


== Ծանոթագրություններ ==
Յուկագիրներ

Յուկագիրներ (ինքնանվանումը՝ — դեկտիլ, օդուլ — օդիլ, օդլի, վադուլ, ալաի), Արևելյան Սիբիրի փոքր ազգություն (1.4 հզ․, 1978)։ Խոսում են յուկագիրերեն։


== Տունդրային յուկագիրներ ==
Տունդրային ու Տայգային յուկագիրները բնակվում են Յակուտական ԻՍՍՀ Նիժնեկոլիմսկի շրջանում, նաև՝ Վերխնեկոլիմսկի և Մագադանի մարզի Սրեդնեկանսկի շրջաններում։ Ռուսական գաղութատիրության սկզբում (17-րդ դար) յուկագիրների տոհմացեղային խմբերը զբաղեցնում էին Լենա գետից մինչև Անադիրի գետաբերանն ընկած տարածքը։
17-19-րդ դարերին համաճարակների, ներքին երկպառակությունների և ցարիզմի գաղութային քաղաքականության հետևանքով յուկագիրների քանակը նվազեց, նրանց մի մասը ձուլվեց յակուտներին, Էվեններին, ռուսներին։ Յուկագիրների հասարակական հարաբերություններում պահպանվել էին մայրիշխանությունից հայրիշխանության անցման շրջանի գծեր (մայրատեղային ամուսնության մնացուկներ)։ Չնայած յուկագիրների քրիստոնեացմանը (19-րդ դար), նրանց վրա մեծ ազդեցություն ունեին տոհմային շամանները (տես Շամանություն)։ Սովետական իշխանության տարիներին յու․ ընդգրկվել են որսորդական, եղջերաբուծական սովետական տնտեսություններում։


== Գրականություն ==
Гурвич И. С. Этническая история северо-востока Сибири. М., 1966 год.
Народы России: живописный альбом, Санкт-Петербург, типография Товарищества «Общественная Польза», 3 декабря 1877, ст. 517
Юкагиры // Сибирь. Атлас Азиатской России. — М.: Топ-книга, Феория, Дизайн. Информация. Картография, 2007. — 664 с. — ISBN 5-287-00413-3
Юкагиры (историко-этнографический очерк). Отв. ред. А. П. Окладников. М.: Наука, 1975.
Юкагиры // Народы России. Атлас культур и религий. — М.: Дизайн. Информация. Картография, 2010. — 320 с. — ISBN 978-5-287-00718-8
Туголуков В. А. Кто вы, юкагиры? М.: Наука, 1979. — 152с.
Документы по истории колымских юкагиров в середине 1660-х гг.
Տավզիկ (Մեծկերտից հարավ)

Տավզիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մեծկերտի գավառակում։ Գտնվում էր Մեծկերտ գյուղաքաղաքից 5 կմ հարավ, մյուս Տավզիկ գյուղից 3 կմ հյուսիս-արևմուտք, Խարբերդ-Մեծկերտ ճանապարհի ձախ կողմում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հոկտեմբերի 19

Հոկտեմբերի 19, տարվա 292-րդ (նահանջ տարիներին՝ 293-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 73 օր։


== Դեպքեր ==
439 - Վանդալները զավթում են Կարթագենը
1469 - Ֆերդինանդ II Արագոնացին՝ ամուսնանալով Իզաբելլա I-ի հետ, միավորում է Արագոնն ու Կաստիլիան
1912 - Իտալիան Օսմանյան կայսրությունից գրավում է Լիբիայի Տրիպոլի քաղաքը


== Ծնունդներ ==
1605 - Թոմաս Բրաուն Thomas Browne անգլիացի գրող (մ.1682 թ.)
1820 - Սերգեյ Շումսկի Сергей Васильевич Шумский ռուս դերասան (մ.1879 թ.)
1870 - Խնկո Ապեր (Աթաբեկ Խնկոյան), հայ մանկագիր (մ.1935 թ.)
1892 - Ալեքսանդր Ալյոխին Александр Александрович Алехин ռուս շախմատիստ, շախմատի տեսաբան (մ.1946 թ.)
1910 - Սուբռահմանյան Չանդրասեկհար,ամերիկյան ֆիզիկոս և աստղաֆիզիկոս1940՝Ամերիկյան դերասան Մայքլ Գամբոն նույն ինքը Ալբուս Դամբլդորը

Արցախի պատերազմի մասնակիցներ՝
1956 - Ալբերտ Բաբայան (մ.1998 թ.)


== Մահեր ==
1553՝ իտալացի նկարիչ Բոնիֆացիո Վերոնեզե (*1487 թ.)
1745՝ անգլիացի գրող Ջոնաթան Սվիֆթ (*1667 թ.)
1909՝ իտալացի մարդաբան Չեզարե Լոմբրոզո (*1835 թ.)
1937՝ բրիտանացի ֆիզիկոս Էռնեստ Ռեզերֆորդ (*1871 թ.)
1943՝ ֆրանսուհի քանդակագործ Կամիլ Կլոդել (*1864 թ.)
1955՝ բելգիացի աստղագետ Էժեն Դելպորտ (*1882 թ.)
1963՝ դերասան Կարո Ալվարյան (*1985 թ.)
1980՝ վրացի խորհրդային գրող Ալիո Ադամիա (*1914 թ.)
1987՝ անգլիացի թավջութակահարուհի Ժաքլին դյու Պրե (*1998 թ.)
Արցախի պատերազմում զոհվածներ՝
1989 - Արտուր Առստամյան (*1964 թ. Չլդրանում)
1994՝ նկարիչ Արտաշես Հունանյան (*1922 թ.)
2011՝ հայազգի ճարտարապետ Կառլեն Անանյան


== Տոներ ==
Հրթիռա-հրետանային զորքերի օր՝
Հայաստան
Մայր Թերեզայի օր՝
Ալբանիա
Պետրիչենկո (գյուղ, Պրիոզյորսկի շրջան)

Պետրիչենկո (ռուս.՝ Петриченко), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Պրիոզյորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տիրեկրեյա

Տիրեկրեյա (ռուս.՝ Тирекрея), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում և Բաբինինսկի շրջանում։


== Աշխարհագրություն ==
Գետաբերանը տեղակայված է Վիսսա գետի ձախ ափին՝ 18 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։ Գետի ակունքը սկսվում է Սադովիյ գյուղի մոտ։ Հոսում է արևելքում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Օկա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010100512110000020445
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110002044
Ավազանի կոդը - 09.01.01.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Օրդուբադի շրջան

Օրդուբադի շրջան (ադրբ.՝ Ordubad rayonu), շրջան Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետությունում։ Վարչական կենտրոնը Օրդուբադ (հայերեն՝ Որդուար) քաղաքն է։


== Տես նաև ==
Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետություն
Ադրբեջանի վարչական բաժանում


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանը azerbaijan.az կայքում Archived 2018-10-18 at the Wayback Machine.
Ժողովածու (2269)

Ժողովածու (2269), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2269 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18֊րդ դարում Տեր Հարություն գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,8×15,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 117 թերթից։ Գրված է միասյուն, երկսյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 18ա։


== Բովանդակություն ==
Վանականի վրդ֊ի Յաղագս տարեմտին։
Գր. Երուսաղէմաւոյ Սահմանք զանազանք։
Ճարտասան Յաղագս բնութեան։
Ան. Շիրակացւոյ Յաղագս շրջագայութեան երկնից։
Յաղագս քերականութեան։
Բարթողիմէոսի Յաղագս հնգից ընդհանրից։
Սիմ. Ջուղայեցւոյ Յաղագս նշանակութեանց բառից տրամաբանականաց (հատուած)։
Յաղագս բաժանման գոյացութեան։
Բառը քերականի։
Հերմեսի Եռամեծի առ Ասկղեպէոս Սահմանք։
Ի Գրոց տաճկաց իմաստասիրաց Յովհ. Երզնկացւոյ։
Վարդ. Արևելցւոյ Ներբող ի վերայ Գր. Լուսաւորչի։
Հարցումն յաղագս սահմնանի։
Առ Սիւեցւոյ Վասն ԺԲ կենդանակերպից։
Աղէքսանդրի կթղ֊ի Կտակ մեծի ուրբաթու։


== Ծանոթագրություններ ==
Զագոսկինո (գյուղ, Վելիժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶագոսկինոԶագոսկինո (ռուս.՝ Загоскино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խմելևսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)

Խմելևսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝

Խմելևսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրասնոպոլսկի շրջանում
Խմելևսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմենսկի շրջանում
Տոմաշովկա (գյուղ, Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏոմաշովկաՏոմաշովկա (ուկրաիներեն՝ Томашівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տոմաշովկա գյուղում բնակվում էր 48 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,314 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 152,87 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ուլու-Ելան

Ուլու-Ելան (ռուս.՝ Улу-Елан, բաշկիրերեն՝ Олоялан), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 27 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պերվոմայսկոե (գյուղ, Պերվոմայսկի գյուղական խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊերվոմայսկոեՊերվոմայսկոե (ուկրաիներեն՝ Первомайське), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Թելմանովսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կոնոնովո։
2001 թվականի տվյալներով Պերվոմայսկոե գյուղում բնակվում էր 521 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օզյորնոե (գյուղ, Կովելի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕզյորնոեՕզյորնոե (ուկրաիներեն՝ Озерне), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օզյորնոե գյուղում բնակվում էր 332 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2076 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 159,92 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռյազանովո-Սելո

Ռյազանովո-Սելո (ռուս.՝ Рязаново-Село), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ասպետ (այլ կիրառումներ)

Ասպետ եզրը կարող է վերաբերել՝

Ասպետ - միջնադարյան ազնվականական տիտղոս Եվրոպայում։
Ասպետ - հայկական արական անձնանուն։
Նորին մեծության գաղտնի ծառայությունում (վեպ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նորին մեծության գաղտնի ծառայությունում (այլ կիրառումներ)Նորին մեծության գաղտնի ծառայությունում (անգլ.՝ On Her Majesty's Secret Service), Յան Ֆլեմինգի տասներորդ վեպը Ջեյմս Բոնդի մասին, որը համարվում է գրողի ամենահետաքրքրաշարժ գիրքը։
007 գործակալին վիճակված է պայքարել հզոր Սպեկտր միջազգային կազմակերպության հետ։ Բոնդը գաղտնի մտնում է չարագույն դավադիրների հավաքատեղի, որը հուսալի թաքցված է վեհագույն ալպյան բարձունքների արանքում։


== Համառոտ բնութագիր ==
Բլոֆելդի որսը Ջեյմս Բոնդի կողմից շարունակվում է, բայց, ցավոք, անարդյունք։ Մ-ին համոզելու փորձերը, որ իր ուժերն անարդյունք են օգտագործում, և ավելի լավ է զբաղվել մեկ այլ բանով, նույնպես անհաջող են։ 007 գործակալը կրկին մտածում է պաշտոնաթողության մասին։ Ամեն ինչ փոխվում է Թերեզա դը Վինչենզոյի հետ համարյա պատահական հանդիպումը, որին Բոնդը փրկում է ինքնասպանությունից։ Նրա հայր Մարկ-Անժ Դրակոն՝ Կորսիկական միության պարագլուխը, պատրաստ է օգնել գտնել Բլոֆելդին, բայց դրա համար Բոնդը պետք է օգնի աղջկան վերգտնել կյանքի հանդեպ հետաքրքրությունը։ Գործակալ 007-ը որոշում է ռիսկի դիմել և «բռնելլ երկու նապաստակի». վրեժխնդիր լինել Բլոֆելդից և վերջապես կարգի բերել իր անձնական կյանքը՝ կապելով այն գեղեցկուհի Թրեյսիի հետ։


== Կերպարներ ==
Ջեյմս Բոնդ / Գործակալ 007 - գլխավոր հերոս
Կոմս դը Բլևիլ / Էրնստ Ստավրո Բլոֆելդ - գլխավոր չարագործ
Կոմսուհի Թերեզա դը Վինչենզո / Թրեյսի - Բոնդի սիրեցյալն ու կինը
Մ - Բոնդի ղեկավարը
Ռուբի Վինդսոր - Բոնդի սիրեցյալը
Իրմա Բունթ - երկրորդական չարագործ
Մարկ-Անժ Դրակո — Բոնդի դաշնակիցը
Սըր Հիլարի Բրեյ - Բոնդի դաշնակիցը
Մերի Գուդնայթ - Ջեյմս Բոնդի քարտուղարուհին
Շոն Քեմբել - Բոնդի դաշնակիցը


== Կապը ֆիլմի հետ ==
Որպես Բոնդի մասին ֆիլմաշարի մի մասնիկ՝ «Նորին մեծության գաղտնի ծառայությունում» ֆիլմը հանդիսանում է համանուն վեպի ամենահստակ հարմարեցումը։ Տարբերություններն այստեղ աննշան են.

Բլոֆելդը նախատեսում է ահաբեկչական գործողություններ ոչ միայն Բրիտանիայում, այլև ամբողջ աշխարհում։
Ֆիլմում միացված են 2 սյուժետային գծեր՝ Թրեյսիի հետ սիրավեպը և Բլոֆելդի փնտրտուքը. Բլոֆելդն առևանգում է Թրեյսիին և պահում Գլորիա Պիկում։
Բլոֆելդի տիտղոսը ֆիլմում՝ կոմս Բալթազար դը Բլոշան։


== Տե՛ս ֆիլմեր ==
Նորին մեծության գաղտնի ծառայությունում - 1969 - Բոնդի դերում Ջորջ Լեզենբի։


== Արտաքին հղումներ ==
Յան Ֆլեմինգի առաջին ստեղծագործությունները և ցանկը։
Միություն և առաջադիմություն

Միություն և առաջադիմություն (թուրք. «İttihat ve Terakki», «իթթիհաթ վե թերաքքի»), երիտթուրքեր, թուրքական քաղաքական կուսակցություն։ Հիմնվել է 1889 թվականի մայիսի 21-ին՝ «Օսմանյան միասնության ընկերություն» անունով։ Նպատակը 1876 թվականի Սահմանադրության վերականգնումն էր և պառլամենտի գումարումը։ Ավելի ուշ վերանվանվել է «Միության և առաջադիմության օսմանյան ընկերություն» և միավորվել երիտթուրքերի Փարիզի խմբի հետ։ Հիմնադիրներն էին Աբդուլլահ Ջևդեթը, Իսհակ Սյուքութին, Իբրահիմ Թեմոն, Հիլմի Թունալըն և Աքիլ Մուխթարը։ Հալածանքների պատճառով ղեկավարները փախել են արտասահման։ 1897 թվականին սկսել են գործել ընկերության Ժնևի, ապա և Կահիրեի բաժանմունքները։ Ընկերությունը հրատարակել է թերթեր Կ.Պոլսում, Զմյուռնիայում, Ժնևում, Կահիրեում, քննադատել Աբդուլ Համիդ ll-ի վարչակարգը։ 1902 թվականին Փարիզի համագումարում ընկերությունը պառակտվել է 2 խմբի. Սաբահէդդինի կողմնակիցների և Ահմեդ Ռիզայի կողմնակիցների։ Դաշնակցության ներկայացուցիչ Խ. Մալումյանի միջնորդությամբ, կողմերը համաձայնել են միավորել ուժերը սուլթանի դեմ պայքարում։ Այդ ժամանակ Սալոնիկում գործել է Ազատության օսմանյան ընկերությունը, որը հանդես է եկել կայսրության ներքին գործերին եվրոպական տերությունների միջամտության դեմ. ագիտացիա արել բանակում և այլն։ 1908 թվականին այդ ընկերությունը որոշել է միավորվել Փարիզի ընկերության հետ, և նրա պարագլուխները մտել են ԿԿ կազմի մեջ։ 1908 թվականի հուլիսի 23-ի զինված հեղաշրջման հետևանքով իթթիհաթականները հռչակել են սահմանադրության վերականգնումը։ Դրանից հետո գաղտնի ԿԿ անդամներ Թալեաթը, Էնվերը, Բեհաեդդին Շաքիրը, Միդհաթ Շյուքրին և ուրիշներ Սալոնիկից տեղափոխվել են Կ. Պոլիս, շուտով նրանց գլխավորած ընկերությունը հռչակվել է քաղաքական կուսակցություն։ Լինելով պանթյուրքիզմի մոլի ջատագովներ՝ նրա պարագլուխները իրենց տասնամյա կառավարման ընթացքում (1908-1918) Օսմանյան կայսրությունը երեք անգամ ներքաշել են արկածախնդրական պատերազմների (1911 թվականին՝ Տրիպոլիտանական, 1912-1913 թվականներին՝ Բալկանյան, 1914-18 թվականներին՝ Առաջին աշխարհամարտ) մեջ՝ նոր տարածքներ զավթելու նպատակով։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախօրեին և ընթացքում «Միություն և առաջադիմություն» կուսակցության պարագլուխները ծրագրել և իրագործել են հայերի ցեղասպանությունը։ Պատերազմում Թուրքիայի պարտությունից հետո՝ 1918 թվականի հոկտեմբերի 19-ին, տեղի է ունեցել կուսակցության վերջին համագումարը, որը հայտարարել է ինքնալուծարման և նոր՝ «Թեջադդուդ» («Վերածնունդ») կուսակցության ստեղծման մասին։ Սակայն նոյեմբերի 2-ին դաշնակիցների (Անտանտի) զորքերը մտել են Կ.Պոլիս, և «Միություն և առաջադիմություն» կուսակցության պարագլուխները փախել են արտասահման։
1919-1920 թվականներին Կ.Պոլսում տեղի է ունեցել կուսակցության ԿԿ անդամների դատավարությունը։ Պատերազմի և հայերի ցեղասպանության գլխավոր հանցագործները հեռակա կարգով դատապարտվել են մահվան, սակայն հանցագործների զգալի մասը խուսափել է արդար պատժից։ Կուսակցության որոշ պարագլուխների մահվան դատավճիոն ի կատար են ածել հայ վրիժառուները։
Սալախոր

Սալախոր, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Աքչեաբադի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Ալեքսանդր Զայցև (քիմիկոս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդր Զայցև (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդր Միխայիլի Զայցև (ռուս.՝ Александр Михайлович Зайцев, հունիսի 20 (հուլիսի 2), 1841, Կազան, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 19 (սեպտեմբերի 1), 1910, Կազան, Ռուսական կայսրություն), ռուս քիմիկոս-օրգանիկ։ Սանկտ Պետերբուրգի Գիտությունների ակադեմիայի թղթանդամ։


== Կենսագրություն ==
Ա. Մ. Բուտլերովի աշակերտ։ Ավարտելով Կազանի Դաշնային համալսարանը աշխատել է (1862-1865) Ա. Վ. Գ. Կոլբի և Շ. Ա. Վյուրցի լաբորատորիաներում. 1870 թվականին պաշտպանել է դոկտորական դիսերտացիան։
1870 թվականին Զայցևը սինթեզել է մի շարք հագեցած և չհագեցած ածխաջրածիններ, սպիրտներ։
Հայտնագործել է Լակտոնները՝ 1873 թվականին, ալկիլհալոգենիդներից հալոգենաջրածնական թթուների պոկման օրինաչափությունները (Զայցևի կանոն), եռատոմ սպիրտների ստացման նոր եղանակ (Զայցևի ռեակցիա)։


== Գրականություն ==
Реформатский А. Н., Биография профессор А. М. Зайцева, «Журнал Русского физико-химического общества. Часть химическая, отдел 1», 1911. т. 43, в. 6;
Реформатский С. Н., Альбицкий А. А., Ученая деятельность профессор А. М. Зайцева, там же (имеется список трудов);
Мусабеков Ю. С., История органического синтеза в России, М., 1958.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալեքսանդր Միխայիլի Զայցևի կենսագրությունը Կազանի քիմիական դպրոցի թանգարանում Archived 2007-07-18 at the Wayback Machine.
[1] Link to an English Translation of Zaytsev's seminal 1875 article that he wrote in German. English title։ 'The order of addition and of elimination of hydrogen and iodine in organic compounds'.
Մեդիո Կամպիդանո

Մեդիո Կամպիդանո (իտալերեն՝ provincia del Medio Campidano), (սարդ.՝ provìntzia de su Campidanu de Mesu), գավառ Իտալիայի Սարդինիա ինքնավար մարզում։ Մեդիո Կամպիդանոյի տարածքը 1517.34  քառ. կմ է։ Ըստ 2015 թվականի տվյալների ընդհանուր բնակչությունը կազմում է 100141 մարդ, իսկ մեկ քառ. կմ-ում խտությունը հասնում է 66-ի։ Ունեցել է երկու գլխավոր քաղաքներ՝  Վիլլաչիդրոն և Սանլուրին, 14245 ու 8543 բնակիչներով։ Մեդիո Կամպիդանո գավառը կազմավորվել է 2005 թվականին՝ ստորաբաժանվելով Կալիարի գավառից։ Գավառում կան 28 կոմունաներ, նախագահը Ֆուլվիո Տոկկոն է։
Գավառի Բարումինի կոմունայում է գտնվում նուրագիկական քաղաքակրթության  Սու Նուրակսի հնագիտական վայրը, որը 1997 թվականին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում ։
2016 թվականին Մեդիո Կամպիդանոն ընդգրկվել է Հարավային Սարդինիա գավառի կազմում վերջինիս Տարածաշրջանային խորհրդի կողմից։


== Պատմություն ==
Գավառի հիմնադրումը հայտարարվեց 2001 թվականին Սարդինիա ինքնավար մարզում, սակայն այն պաշտոնապես ձևավորվեց 2005 թվականի մայիսին՝ ստորաբաժանվելով Կալիարի պրովինցիայի տարածքից։ 2012 թվականի մայիսի 6-ին տեղի ունեցավ Սարդինիայի տարածաշրջանային հանրաքվեն որոշ մարզերի վերացման և մի շարք այլ հարցերի վերաբերյալ։ Սարդինիայի որոշ մարզերի վերափոխման կամ վերացման առաջարկը հաստատվեց 2012 թվականի մայիսի 24-ին Սարդինիայի Տարածաշրջանային Խորհրդի կողմից։ Ըստ այդմ Մեդիո Կամպիդանո պրովինցիային հանձնարարվել էր ստեղծել նոր վարչական մարմին կամ լուծարվել 2013 թվականի մարտի 1-ին, սակայն սահմանադրական փոփոխությունների այս ժամկետը երկարացվել է մինչև 2013 թվականի հուլիսի 1-ը։ Հետագայում ձևավորվեց նոր վարչական մարմին։


== Աշխարհագրություն ==
Գավառը գտնվում է Սարդինիայի կղզու արևմտյան կողմում՝ Միջերկրական ծովի ափին։ Այն հյուսիսում սահմանակից է Օրիստանոյին, արևելքից Կալիարիին, իսկ հարավից՝ Կարբոնիա-Իգլեզիասին ու Կալիարիին։ Մեդիո Կամպիդանոյի տարածքը կազմում է 1,516 քառ․ կմ, ողջ կղզու 6.3 %-ը։ Բաժանված է 28 մունիցիպալիտետների։ Մայրաքաղաքներից Սանլուրին արևելքում է, իսկ Վիլլաչիդրոն՝ հարավում։ Շրջակա միջավայրը բազմազան է լեռներով, բլուրներով, հարթավայրերով ու ափամերձ հատվածներով։ Պրովինցիան կղզու ամենախաղաղ բնակեցված վայրերից է և դրա համար էլ վաստակել է «Կանաչ գավառ» անունը։
Հանքարդյունաբերությունն այստեղ սկսել է զարգանալ 19-րդ դարում, խոշոր կապարի, պղնձի և արծաթի պահուստների շնորհիվ, սակայն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո արդյունաբերությունը դարձավ ոչ տնտեսաիրավական, և այն ամենը, ինչ հիմա մնացել է, արդյունաբերական ժառանգությունն է։ Ավելի բարձր լեռնային շրջաններում աճեցնում են ձիթապտուղ, խաղող, նաև զբաղվում են անասնապահությամբ՝ բուծում են ոչխար։ Կամպիդանոյի դաշտավայրը օգտագործվում է բրնձի, եգիպտացորենի և ցորենի մշակման ու արտադրման համար։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Միտք (քանդակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միտք (այլ կիրառումներ)«Միտք» քանդակ (ռուս.՝ Скульптура «Мысль»), քանդակ Մոսկվայում, որի հեղինակն է քանդակագործ Սերգեյ Մերկուրովը։ Պատրաստվել է 1911-1913 թվականներին (գաբրո, ծիրանաքար)։ 1955 թվականին քանդակը տեղադրվել է Մերկուրովի գերեզմանին Նովոդևիչյան գերեզմանատանը։


== Պատմություն ==
«Միտք» քանդակը Սերգեյ Մերկուրովը ստեղծել է 1911-1913 թվականներին Ցվետնոյ բուլվարի իր արվեստանոցում։ Այն ստեղծվել է որպես եռապատկերի կենտրոնական տարր, որի եզրային քանդակապատկերները պետք է լինեին նույն ժամանակահատվածում պատրաստված Ֆ. Մ. Դոստոևսկու և Լ. Ն. Տոլստոյի հուշարձանները։
1918 թվականին «Միտքը» ձեռք է բերվել քանդակագործից և տեղադրվել Ցվետնոյ բուլվարի մուտքի մոտ` Տրուբնոյ հրապարակի կողմից մոնումենտալ քարոզարշավի լենինյան պլանի շրջանակներում։ 1936 թվականին, բուլվարի վերակառուցման պատճառով, քանդակը տեղափոխվել է Պովարսկայա փողոց (այն ժամանակ` Վորովսկու փողոց) Ռոստովների տան մոտ, որտեղ գտնվում էր ԽՍՀՄ գրողների միությունը։ 1955 թվականին քանդակը տեղափոխվել է Նովոդևիչյան գերեզմանատուն, նրա հեղինակ` Ս. Դ. Մերկուրովի շիրմի վրա (հողակտոր № 2)։


== Նկարագրություն ==
Հուշարձանը պատրաստվել է Մերկուրովի նախահեղափոխական աշխատանքներին բնորոշ ոճով։ Քանդակը պատրաստված է սև գրանիտի մեծ կտորից։ Քանդակագործն ակնհայտորեն ոգեշնչված է եղել Ռոդենի «Մտածողը» քանդակով։ Մերկուրովը պատկերել է ամբողջ հասակով տղամարդու «Մտածողին» բնորոշ կեցվածքով։ Դեմքի ստորին մասը ծածկված է ձեռքով, ճաղատ գլուխը թեքված է առաջ։ Նրա ոտքերին ընկնում են արևելյան քրմերի հանդերձանքին նմանվող հագուստի շրջանաձև ծալքերը։
Արվեստագետ Ն. Դ. Սոբոլևսկին 1947 թվականին նշել է. «Պատկերաքանդակի անշարժությունը, կաշկանդվածությունը քանդակում խաղաղ գոյակցում են գլխի համարձակ ռեալիստական մեկնաբանության հետ»։ Ինքը` Մերկուրովը, այսպես է բնորոշել իր աշխատանքը. «Ես ստեղծեցի «Միտքը»։ Այդ քանդակը պատկերում է մի մարդու, որն իր խելքով փորձում էր գտնել աշխարհը վերափոխելու ուղիները»։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավազան (ճարտարապետական)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ավազան (այլ կիրառումներ)
Ավազան, ճարտարապետության մեջ, արհեստական ջրամբար, արհեստական լճակ, գուռ, սովորաբար պարտեզի կամ պուրակի ճարտարապետական կոմպլեքսի մաս։ Հին Արևելքի երկրների, ավելի ուշ՝ Հին Հունաստանի և Հին Հռոմի հայտնի առաջին ավազանները ուղղանկյուն էին և գլխավորապես ծառայում էին լվացվելու, լողանալու համար։ 16-րդ դարի երկրորդ կեսից Իտալիայում ի հայտ են գալիս դեկորատիվ ավազաններ, իսկ 18-րդ դարից շատրվաններով կամ ջրի հայելու տեսքով ուղղանկյուն կամ բարդ ձևի ավազանները դառնում են պուրակների (գլխավորապես կանոնավոր) ճարտարապետության կարևոր կոմպոզիցիոն տարր (Պետերհոֆի, այժմ՝ Պետրոդվորեց, Վերսալի և այլ ավազաններ)։ Ժամանակակից ճարտարապետության մեջ ավազանները մեծ տեղ են գրավում։ 
Երևանում կառուցվել են բազմաթիվ դեկորատիվ ավազաններ («Կարապի լիճ», «Արևիկ», «Էրեբունի» և այլն), որոնք ճարտարապետական անսամբլները լրացնելուց զատ նպաստում են քաղաքի կլիմայի բարելավմանը։ Արհեստական ավազաններ են կառուցվել նաև Գյումրիում և Վանաձորում։ Ավազաններ են կոչվում նաև լողալու համար կառուցված բաց և ծածկված շինությունները՝ լողավազանները, եկեղեցու ներսում, հյուսիսային պատի մեջ զտնվող կամ առանձին մկրտարանների փոքրիկ գուռերը, որտեղ կատարվում է մկրտությունը։
Բեյլի շրջան (Տեխաս)

Բեյլի շրջան (անգլ.՝ Bailey County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ Պաշտոնապես կազմավորվել է 1876 թվականին և անվանվել Պիտեր Ջեյմս Բեյլիի պատվին, ով Ալամոյի ճակատամարտում զոհված տեխասյան զինված ուժերի զինվոր էր։ 2000 թվականի դրությամբ բնակչության թիվը կազմում էր 6594 մարդ, իսկ 2010 թվականի դրությամբ՝ 7 165 մարդ։ Շրջկենտրոնը Մուլշու քաղաքն է։
Բեյլի շրջանը մտնում է Տեխասի այն 30 շրջանների թվի մեջ, որտեղ գործում է «չոր օրենք»-ը կամ սահմանափակվում է ալկոհոլային խմիչքների վաճառքը։


== Աշխարհագրություն ==
ԱՄՆ-ի վիճակագրության բյուրոյի տվյալներով շրջանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 2143 կմ², որոնցից 2141 կմ²-ն ցամաք է և 2 կմ²-ն կամ 0,08 %-ը՝ ջրային տարածություն։


=== Հարևան շրջաններ ===
Քարի շրջան (հյուսիս-արևմուտք)
Քոքրեն շրջան (հարավ)
Լեմբ շրջան (արևելք)
Փարմեր շրջան (հյուսիս)
Ռուզվելտ շրջան (արևմուտք)


== Բնակչություն ==
2000 թվականի դրությամբ բնակչության թիվը կազմում էր 6594 մարդ, իսկ 2010 թվականի դրությամբ՝ 7 165 մարդ։ Բնակչության խտությունը 3 մարդ/կմ² էր։ Հաշվվում էր 2738 շինություն՝ 2 շինություն/կմ² խտությամբ։ Ռասայական կազմը հետևյալն էր՝ 66,68 % սպիտակամորթներ, 1,27 % սևամորթներ կամ աֆրոամերիկացիներ, 0,65 % արմատական ամերիկացիներ, 0,14 % ասիացիներ, 28,6 % այլ ռասաներ, և 2,65 % երկու կամ ավելի ռասաների ներկայացուցիչներ։ Բնակչության 47,3 % իսպանախոս էին կամ լատինոամերիկացիներ։


== Քաղաքական դիրքորոշում ==
2008 թվականի նախագահական ընտրություններում Ջոն Մակկեյնը ստացել է ձայների 69,86 %-ը, իսկ դեմոկրատ Բարաք Օբաման՝ 29,45 %-ը։
Տեխասյան ներկայացուցիչների պալատում Բեյլի շրջանը գտնվում է 88-րդ մարզի կազմում։ 1989 թվականին շրջանի շահերը ներկայացնում է Պամպա քաղաքից հանրապետական Ուորեն Չիսամը։


== Բնակավայրեր ==


=== Քաղաքներ, գյուղեր ===
Մուլշու


=== Ոչ մունիցիպալ տարածքներ ===
Բուլա
Ինոխս
Մել
Նիդմո


=== Լքված բնակավայրեր ===
Վիրջինիա Սիթի


== Կրթություն ==
Բեյլի շրջանի բնակիչներից կեսին սպասարկում է Մուլշու դպրոցական շրջանը, որի գործունեությունը հաճախակի տարածվում է հարևան շրջանների վրա։ Ֆարվել և Սուդան դպրոցական շրջանները, որոնք գտնվում են Փարմեր և Լեմբ շրջաններում, իրենց հերթին իրենց գործունեությունը ծավալում են Բեյլի շրջանում։


== Տեսարժան վայրեր ==
Բեյլի շրջանում գտնվում է Մուլշու արգելոցը, որը բացվել է 1935 թվականին։ Այն համարվում է Տեխասի ամենահին արգելոցը։
Շրջանի պատմությունը ներկայացված է Մուլշու քաղաքի ժառանգության թանգարանում։


== Պատկերասրահ ==
Կուրուցներ

Կուրուցներ (հունգարերեն kuruook, ուշ լատ.՝ cruciati-խաչակիրներ բառից), հակահաբսբուրգյան խռովարարներ Հունգարիայի թագավորությունում (16-րդ դար)։ Կուրուցներ անվանումն առաջին անգամ գործածվել է Դոժի Դյորդի 1514 թվականի ապստամբության օրերին։ 
17-րդ դարի և 18-րդ դարի սկզբին Կուրուցներ են կոչվել հակահաբսբուրգյան ազատագրական շարժման մասնակից գյուղացիներն ու ազնվականները։
Վարդանիս

Վարդանիս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ժոան Անխել Ռոման

Ժոան Անխել Ռոման (իսպ․՝ Joan Àngel Román Ollè, մարտի 18, 1993, Ռեուս), իսպանացի հարձակվող, ով հանդես է գալիս պորտուգալական «Բրագայում»։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Բարսելոնա Բ» ===
2012 թվականին Ժոանը պայմանագիր է կնքել «Բարսելոնա Բ»-ի հետ։


=== «Վիլյառեալ» ===
2014 թվականին Ժոանը վարձավճարով տեղափոխվել է «Վիլյառեալ»։ Իր դեբյուտը նշել է 2014 թվականի փետրվարի 8-ին՝ «Ռեալ Մադրիդի» դեմ խաղում։


=== «Բրագա» ===
2015 թվականի ամռանը Ժոանը տեղափոխվ ել է պորտուգալական «Բրագա»։


== Ազգային հավաքական ==
2009 թվականին Ժոանը հանդես է եկել Իսպանիայի Մ16 հավաքականում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում
Պրոֆիլը soccerway.com
Գուկովոյի Լ. Ի. Միկուլինի անվան հանքափորների աշխատանքի թանգարան

Ռոստովի մարզի մշակույթի պետական հիմնարկություն «Գուկովոյի Լ. Ի. Միկուլինի անվան հանքափորների աշխատանքի թանգարան» (ռուս.՝ Гуковский музей шахтёрского труда имени Л.И. Микулина), թանգարան ՌԴ Ռոստովի մարզի Գուկովո քաղաքում։
Սա Ռուսաստանի եվրոպական մասի միակ թանգարանն է, որն արտացոլում է ածխարդյունաբերության ոլորտի զարգացման պատմությունը։ 
Հանքափորների աշխատանքի թանգարանը տարեկան ունենում է 26 000 այցելու։


== Թանգարանի պատմություն ==
Թանգարանը հիմնադրել է մանկավարժ և գավառագետ Լեոնիդ Իվանովիչ Միկուլինը 1961 թվականին, որպես դպրոցական գավառագիտական։ Առաջին նմուշները հավաքել են Գուկովոյի թիվ 4 դպրոցի աշակերտները։ 1964 թվականին թանգարանը դարձել է ժողովրդական։ 1992 թվականին Գուկովոյի հանքափորների աշխատանքի թանգարանը ձեռք է բերել մարզային հաստատության կարգավիճակ։
1998 թվականին թանգարանին է փոխանցվել առանձին շենք։ Այդ պահին թանգարանի ֆոնդերում եղել է ավելի քան 11 000 առարկա։ 1990-ական թվականների վերջին - 2000-ական թվականների սկզբին թանգարանը սկսեց ինտենսիվորեն զարգանալ որպես հանքափորային։ Թանգարանում հայտնվեց ցուցասրահների «Հանքահոր» համալիր, որտեղ բնական չափով ներկայացված են հանքավայրերը, նախահեղափոխական հանքավայրերի համայնապատկերներ, ժամանակակից լեռնագործական մեքենաներ և սարքավորումներ։


== Տվյալներ ==
Գուկովոյի հանքափորների աշխատանքի թանգարանը տեղավորված է երկհարկանի շենքում, Կովալյովի, 49 հասցեում։ Ցուցադրության մակերեսը 1680 մ² է։ Տնօրենն է Եվգենի Գարկուշևը։


== Ցուցանմուշներ և ֆոնդեր ==
Ներկայումս թանգարանի հավաքածուում կա ավելի քան 23 000 առարկա։ Գուկովոյի հանքափորների աշխատանքի թանգարանն ունի 18 հավաքածու, որոնց թվում. «Հնագիտություն», «Լեռնագործական-հանքարդյունաբերական սարքավորումներ», «Դեկորատիվ-կիրառական արվեստ», «Հանքեր», «Մետաղադրամներ», «Ժամացույցներ», «Գրավոր աղբյուրներ», «Պարգևներ», «Ֆալերիստիկա», «Վիճակախաղի տոմսեր», «Բոնիստիկա», «Բնություն», «Լուսանկարներ», «Կեցաղային հագուստ», «Կերպարվեստ», «Ձայնագրություն», «Իրեղեն առարկաներ» և «Իրեղեն առարկաներ մետաղից»։
Այցելուների համար առավել դիտարժան և ճանաչողական է էքսկուրսիան «Հանքահոր» համալիրի սրահներով։ Այստեղ ցուցադրվող հավաքածուները ներկայացնում են ածխարդյունաբերության պատմությունը XVIII դարից մինչև մեր օրերը, պատմում են հանքափորների աշխատանքի և կենսակերպի, աշխատանքի հերոսների մասին։ «Հանքահոր» ցուցասրահներում կարելի է տեսնել հանքափորների առաջին գործիքները, XX դարի սկզբի հանքափորների իրական գործիքները և ժամանակակից սարքավորումները։ Այստեղ հավաքված է ստոգետնյա ռելսուղի, իրական չափերով վերակերտված է հանքամիջանցքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
«Гуковский музей шахтерского труда на сайте Министерства культуры Ростовской области»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-10-06-ին։ Վերցված է 2017-03-16 
«Гуковский музей шахтерского труда на сайте Донской туризм. Ростовская область»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-07-01-ին։ Վերցված է 2017-03-16 
«Гуковский музей шахтерского труда на сайте Культура РФ»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-02-24-ին։ Վերցված է 2017-03-16 
«Гуковский музей шахтерского труда на сайте Большой Ростов. Новости города Ростова-на-Дону и юга России» 
«Шахтерский труд, шахтерский отдых. Газета "Наше время". №228, 30.06.2010.» 
«Уникальная выставка открывается в музее шахтерского труда в Гуково»
Ալեքս Միսկիրտչյան

Ալեքս Միսկիրտչյան (անգլ.՝ Alex Miskirtchian, դեկտեմբերի 24, 1985(1985-12-24), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բելգիաբնակ հայազգի պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտիկ, Եվրոպայի եռակի չեմպիոն։


== Կենսագրություն ==
Ալեքս Միսկիրտչյանը ծնվել է 1985 թվականին Թբիլիսի քաղաքում։ Հայրը եղել է օդաչու, իսկ մայրը՝ հոգեբան։ Ալեքսի պապիկն ու հորեղբայրը նույնպես զբաղվել են բռնցքամարտով։ Ալեքս Միսկիրտչյանը բռնցքամարտիկի կարիերան սկսել է Վրաստանում և ընդգրկվել հավաքականի կազմում։ Եղել է Վրաստանի չեմպիոն։ 14 տարեկանում տեղափոխվել է Բելգիա, շարունակել մարզումները, դարձել սպորտի վարպետ։ Շուտով Ալեքսը դառնում է երկրի չեմպիոն և ընդգրկվում Բելգիայի հավաքականի կազմում։ 2005 թվականին նա տեղափոխվում է պրոֆեսիոնալ ռինգ։ Պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտի առաջին մենամարտում նա հաղթանակ է տարել Նիկոլայ Վոլովոյի նկատմամբ, իսկ առաջին պարտությունը կրել է իտալացի Անտոնիո դե Վիտիսից։ 2014 թվականին Ալեքս Միսկիրտչյան հաղթել է Սոֆյան Տեկուշտին (Ֆրանսիա) և իրավունք ստացել մրցելու IBF վարկածով չեմպիոն ռուս Եվգենի Գրադովիչի հետ։ Այդ հանդիպման ժամանակ
Ալեքսը մենամարտը տանուլ է տվել։ Ալեքս Միսկիրտչյանը Բելգիայում հիմնադրել է բռնցքամարտի ակադեմիա և կոչվում է այն իր անվամբ։ Ալեքսի կինը իտալուհի է։ Նրանք ունեն երկու որդի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ալեքս Միսկիրտչյանի ամանորյա շնորհավորանքը (տեսանյութ)(չաշխատող հղում)
Եվրոպայի չեմպիոն Ալեքս Միսկիրտչյան. Հաղթանակներից հետո պարտադիր բարձրացնում եմ հայկական եռագույնը (ֆոտո)
Ալեքս Միսկիրտչյանի Այբուբենը Archived 2016-06-10 at the Wayback Machine.
Ալեքս Միսկիրտչյան Ֆեյսբուքում
Norman Fucking Rockwell!

Norman Fucking Rockwell! (անգլ. թարգմանաբար՝ «Գրողի տարած Նորման Ռոքուելը»), ամերիկացի երգչուհի Լանա Դել Ռեյի վեցերորդ ստուդիական ալբոմը, որը թողարկվել է 2019 օգոստոսի 30-ին։ Ալբոմի աշխատանքները սկսվել են 2017 թվականի դեկտեմբերին և շարունակվել են մինչև 2018 թվականի վերջ։ Գլխավոր պրոդյուսերը «Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիր Ջեկ Անտոնոֆն է։ 2018 թվականի սեպտեմբերի 12-ին «Mariners Apartment Complex» ստեղծագործությունը թողարկվել է որպես ալբոմի առաջին սինգլ, իսկ մեկ շաբաթ անց (դեպտեմբերի 18) թողարկվել է երկրորդ՝ «Venice Bitch» սինգլը։


== Երգացանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Յան Հենդրիկ Օորտ

Յան Հենդրիկ Օորտ (հոլ.՝ Jan Oort, ապրիլի 28, 1900(1900-04-28)[…] կամ 1900, Ֆրանեկեր, Ֆրիսլանդիա, Նիդերլանդներ - նոյեմբերի 5, 1992(1992-11-05)[…] կամ 1992, Լեյդեն, Հարավային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ և Լեյդեն, Հարավային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ), նիդերլանդացի աստղագետ, Նիդեռլանդական ԳԱ անդամ։ Լեյդենի համալսարանի պրոֆեսոր (1935), Լեյդենի աստղադիտարանի տնօրեն (1945–1970)։ Հիմնական աշխատանքները վերաբերում են Գալակտիկայի կառուցվածքի ու դինամիկայի ուսումնասիրմանը, ինչպես նաև երկնային մարմինների առաջացման հարցերին։ 1927 թվականին առաջարկել է կենտրոնի նկատմամբ Գալակտիկայի պտույտն ապացուցող բանաձևեր։ Ուսումնասիրել է նաև ռադիոաստղագիտության մի շարք հարցեր։ Միջազգային աստղագիտական միության պրեզիդենտ (1958–1961), ԽՍՀՄ ԳԱ արտասահմանյան անդամ (1966)։


== Ծանոթագրություններ ==
Անտուն Ավգուստինիչ

Անտուն Ավգուստինիչ (մայիսի 4, 1900(1900-05-04)[…], Կլանյեց, Ավստրո-Հունգարիա - մայիսի 10, 1979(1979-05-10)[…], Զագրեբ, Խորվաթիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), խորվաթ քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է մայիսի 4-ին, Կլանյեցում (Խորվաթիա)։ Գեղարվեստի ակադեմիայի (Զագրեբ) պրոֆեսոր։ 1941-1945 թվականներին մասնակցել է ազատագրական շարժմանը։
Անտունի հերոսական մոնումենտալ գործերից են՝ Պ. Կոչիչի հուշարձանը (1929, Բանյա-Լուկա), Խորհրդային բանակի մոնումենտը (1945-1947, Բատինա-Սկելա), Խաղաղության մոնումենտը ՄԱԿ-ի շենքի մոտ (1952-1955, Նյու Յորք)։ Ունի նաև դիմաքանդակներ և իրանի քանդակներ։


== Ծանոթագրություններ ==