Բերտրան Տավեռնիե

Բերտրան Տավեռնիե (անգլ.՝ Bertrand Tavernier, ապրիլի 25, 1941(1941-04-25)[…], 6th arrondissement of Lyon, Լիոն - մարտի 25, 2021(2021-03-25), Sainte-Maxime), ֆրանսիացի ռեժիսոր, սցենարիստ, դերասան, պրոդյուսեր։


== Կենսագրություն ==
Տավեռնիեն ծնվել է Լիոնում, հրատարակիչ, էսսեիստ Ռենե Տավեռնիեի ընտանիքում։ 13-14 տարեկանից ցանկացել է ռեժիսոր դառնալ։ Նրա կինոգործունեության վրա իրենց ազդեցությունն են ունեցել Ջոն Ֆորդը, Ուիլյամ Վելմանը, Ժան Ռենուարը, Ժան Վիգոն և Ջեք Բեքերը, ինչպես նաև 1968 թվականի Ֆրանսիայի գործադուլը։ Առաջին ռեժիսորը, ում հետ Տավեռնիեն աշխատել է Ժան-Պիեռ Մելվիլն էր։ Հետագայում նրա He associated wit առաջին ֆիլմը («Ժամագործը», 1974) արժանացել է Լուի Դելյուկի և Արծաթե արջ ժյուրիի հատուկ մրցանակի Բեռլինի միջազգային 24-րդ կինոփառատոնում։
«Կյանքից բացի, ուրիշ ոչինչ» ոչ անգլալեզու ֆիլմի համար 1990 թվականին Տավեռնիեն արժանացել է Բրիտանական կինոակադեմիայի մրցանակի և Ֆրանսիական կինոակադեմիայի երկու «Սեզար» մրցանակի։
1995 թվականին L'Appât ֆիլմն արժանացել է Ոսկե արջ մրցանակի Բեռլինի 45-րդ միջազգային կինոփառատոնում։ Չորս տարի հետո «Ամեն ինչ սկսվում է այսօր» ֆիլմը Բեռլինի 49-րդ միջազգային կինոփառատոնում արժանացել է տարվա ֆիլմ մրցանակին։
2010 թվականի Կաննի միջազգային կինոփառատոնում «Մոնպանսյեի իշխանուհին» առաջադրվել է «Ոսկե արմավենու ճյուղ» մրցանակի համար։
1965-1980 թվականներին ամուսնացած է եղել սցենարիստ Կոլո Օ'Հագենի հետ, և նրանք ունեն երկու երեխա։ Որդին՝ Նիլս Տավեռնիեն (1965, սեպտեմբերի 1) ռեժիսոր և դերասան է, դուստրը՝ Տիֆանի Տավեռնիեն (1967) վիպասան, սցենարիստ և ռեժիսորի օգնական է։


== Ֆիլմեր ==
Համբույրներ («Հուդայի համբույրը» նովելը, 1963)
Հաջողություն և սեր («Անսպասելի հաջողություն» նովելը, 1964)
Սենպոլցի ժամագործը (1974)
Թող սկսվի տոնը (1975)
Դատավորն ու մարդասպանը (1976)
Շփացած երեխաներ (1977)
Մահվան ռեպորտաժ (1980)
Մեկշաբաթյա արձակուրդ (1980)
Հաշվեհարդար (1981)
Ֆիլիպ Սուպո (1982, հեռուստաֆիլմ, վավերագրական)
Կինոկիտրոն (1983, կարճամետրաժ)
8-րդ սերունդ (1983, կարճամետրաժ)
Միսիսիպիի բլյուզը (1983)
Կիրակին՝ քաղաքից դուրս (1984)
Միսիսիպիի բլյուզը (1983)
Կեսգիշերին մոտ (1986)
Բեատրիսի չարչարանքները (1987)
Լիոն. հայացք ներսից (1988, հեռուստաֆիլմ, վավերագրական)
Կյանքից բացի, ուրիշ ոչինչ (1989)
Հոր կարոտը (1990)
Ընդդեմ մոռացման («Աուն Սան Սուու Կիին, Միանմա» նովելը, 1991)
Անանուն պատերազմ (1992, վավերագրական)
Լ. 627 (1992)
Դ’Արտանյանի դուստրը (1994)
Խայծ (1995)
Նամակը (1996, հեռուստաֆիլմ)
Կապիտան Քոնանը (1996)
Շրջանցիկ ուղու մյուս կողմը (1997, հեռուստաֆիլմ, վավերագրական)
Ամեն ինչ սկսվում է այսօր (1999)
Թյեի երեխաները (2001, հեռուստաֆիլմ)
Խորտակված կյանքի պատմություններ. Լիոնի կրկնակի ցավը (2001, վավերագրական), Անցաթուղթ (2001)
Սուրբ Լոլա (2004), Էլեկտրական մշուշում (2009)
Իշխանուհի դը Մոնպանսյե (2010)


== Մրցանակներ ==
«Սենպոլցի ժամագործը» ֆիլմը 1974 թվականին Բեռլինի կինոփառատոնում արժանացել է «Արծաթե արջ» ժյուրիի հատուկ մրցանակի
«Թող սկսվի տոնը» ֆիլմը լավագույն ռեժիսոր անվանակարգում արժանացել է «Սեզար» մրցանակի, 1976
«Դատավորն ու մարդասպանը» ֆիլմը լավագույն սցենար անվանակարգում արժանացել է «Սեզար» մրցանակի, 1977
«Կիրակին քաղաքից դուրս» ֆիլմը 1984 թվականին Կաննի կինոփառատոնում լավագույն ռեժիսոր անվանակարգում արժանացել է մրցանակի
«Կիրակին քաղաքից դուրս» ֆիլմը 1985 թվականին արժանացել է «Սեզար» մրցանակի
«Կյանքը և ուրիշ ոչինչ» օտարալեզու ֆիլմը 1990 թվականին արժանացել է «BAFTA» մրցանակի
«Խայծ» ֆիլմը Բեռլինի կինոփառատոնում արժանացել է «Սպիտակ արջ» մրցանակի, 1995
«Կապիտան Կոնանը» ֆիլմը լավագույն ռեժիսոր անվանակարգում արժանացել է «Սեզար» մրցանակի, 1997


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Senses of Cinema: Great Directors Critical Database
Emily Zants (1999). "Bertrand Tavernier: Fractured Narrative and Bourgeois Values", The Scarecrow Press, Inc., Lanham, MD, and London. The Table of Contents and Introductory Chapter Archived 2011-07-10 at the Wayback Machine.
An interview with Bertrand Tavernier: "My job is to dream and invent, and out of this produce something that will change the world"
Bertrand Tavernier speaks with the World Socialist Web Site