armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մամիկոն Գինովյան

Մամիկոն Սմբատի Գինովյան (մայիսի 15, 1955(1955-05-15), Նավուր, Շամշադինի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ մաթեմատիկոս։ Ֆիզիկա-մաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1999), պրոֆեսոր։ ՀՀ ԳԱԱ մաթեմատիկայի ինստիտուտի ակադեմիկոս։


== Կենսագրություն ==
Մամիկոն Գինովյանը ծնվել է 1955 թվականի մայիսի 15-ին, Տավուշի մարզի Նավուր գյուղում։ 1977 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1977 թվականից աշխատում է ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիայի Մաթեմատիկայի ինստիտուտում, 1981-1986 թվականներին եղել է կրտսեր գիտաշխատող, 1986 թվականից 1993 թվականներին` ՀՀ ԳԱ մաթեմատիկայի ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող, 1993 թվականից՝ փոխտնօրեն։ 2000 թվականի վերջին - 2001 թվականի սկզբին նա հրավիրվել է Հյուսիսարևելյան համալսարան (Բոստոն, ԱՄՆ), որպես դասախոս։
Աշխատանքները վերաբերում են պատահական շարժընթացների և ժամանակային շարքերի վիճակագրության, ստացիոնար շարժընթացների գծային գուշակումների, Տյոպյիցի տիպի օպերատորների և դետերմինանտների տեսություններին, ստացիոնար շարժընթացներից քառակուսային ձևերի և ֆունկցիաների բաշխումների նկարագրմանը (սահմանային թեորեմներ)։


== Անդամակցություն ==
Հայաստանի մաթեմատիկոսների միության անդամ
Միացյալ Նահանգների մաթեմատիկայի միության անդամ


== Երկեր ==
M. S. Ginovyan, Asymptotically Efficient Nonparametric Estimation of Nonlinear Spectral Functionals, 2003.
M. S. Ginovyan and A. A. Sahakyan, On the Central Limit Theorem for Toeplitz Quadratic Forms of Stationary Sequences, 2005.
M. S. Ginovyan and A. A. Sahakyan, Limit Theorems for Toeplitz Quadratic Functionals of Continuous-time Stationary Processes, 2007.
Mamikon S. Ginovyan and Levon V. Mikaelyan, Prediction Error for Continuous-Time Stationary Processes with Singular Spectral Densities, 2009
Trace approximations of products of truncated Toeplitz operators, Теория вероятн. и ее примен., 56:1 (2011)
О центральной предельной теореме для тёплицевых квадратичных форм от стационарных последовательностей, Теория вероятн. и ее примен., 49:4 (2004)
Непараметрический статистический анализ стационарных гауссовских процессов. Doctor of Sciences thesis, Ереванский государственный университет (1999)
Об оценке значения линейного функционала от спектральной плотности гауссовского стационарного процесса, Теория вероятн. и ее примен., 33:4 (1988)
Асимптотически эффективное непараметрическое оценивание функционалов от спектральной плотности, имеющей нули, Теория вероятн. и ее примен., 33:2 (1988)
Локальная асимптотическая нормальность семейств гауссовских распределений, Зап. научн. сем. ЛОМИ, 136 (1984)
Асимптотическое поведение логарифма функции правдоподобия при наличии полиномиальных нулей спектральной плотности, Зап. научн. сем. ЛОМИ, 108 (1981)
Асимптотическое поведение теплицева определителя, Зап. научн. сем. ЛОМИ, 97 (1980)


== Ծանոթագրություններ ==
Omega Christian television

Omega Christian television (հայերեն՝ Օմեգա քրիստոնեական հեռուստատեսություն), իսլանդական քրիստոնեական ուղղվածության հեռուստաընկերություն, հիմնվել է 1992 թվականի հուլիսի 28-ին Էյրիկուր Սիգուրբյըրնսոնի (իսլ.՝ Eiríkur Sigurbjörnsson) կողմից։ Երկար ժամանակ հեռարձակումը տարածվում էր միայն Իսլանդիայում, բայց այժմ արբանյակային հեռուստատեսությամբ հասանելի է նաև Հյուսիսային Եվրոպայի երկրներում։ Մեծ Բրիտանիայում հայտնի է «The Gospel Channel» անվանումով և տարածվում է «Sky» արբանյակային հեռուստատեսության օպերատորի կողմից։ Հեռուստաալիքների հաղորդումները վարում են Իսլանդիայում հայտնի հոգևորականները։ Հեռարձակումը իրականացվում է իսլանդերեն լեզվով։ Հեռուստակենտրոնը գտնվում է Ռեյկյավիկում։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2013-06-15 at the Wayback Machine. (իսլանդ.)
Պիիսոո

Պիիսոո (էստ․՝ Piissoo), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կիիլի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 47 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վոլովիցա (այլ կիրառումներ)

Վոլովիցա, կարող է վերաբերել՝

Վոլովիցա - գյուղ, Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանում
Վոլովիցա - գյուղ, Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բորզնայի շրջանում
Նապի (այլ կիրառումներ)

Նապի անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Նապի - գյուղ Էստոնիայի Կիռգեսաառե շրջանի կազմում։
Նապի - գյուղ Էստոնիայի Միսսո շրջանի կազմում։
Էրիկ Ադամս

Էրիկ Ադամս (անգլ.՝ Eric Adams, իսկական անուն` Լուիս Մարուլլո, հուլիսի 12, 1952(1952-07-12), Օբերն, Նյու Յորք, ԱՄՆ), «Manowar» հևի մետալ խմբի վոկալիստը՝ խմբի գոյության հենց սկզբից։


== Ստեղծագործություն ==
«Էրիկ Ադամս» կեղծանունը վերցրել է իր երկու որդիների` Էրիկ Մարուլլոյի և Ադամս Մարուլլոյի անունների համադրումից։ Վերջին ալբոմների երախտագիտության խոսքում նրանք միշտ հիշատակվում են։
Էրիկ Ադամսը սկսել է երգել 9 տարեկանից։ 11 տարեկանում երեք ընկերների հետ ստեղծել է «The Kidz» խումբը, որը 1965 թվականին թողարկել է «Meet the Kidz» սինգլը։ Նա Դիմայո Ջոուիի դպրոցական ընկերն է, սակայն մինչև Manowar-ը երբևէ միասին չեն նվագել։ Նախքան Manowar-ին միանալը Էրիկը երգել է «Jade» խմբում։
Բացի երգելը, Էրիկը նաև կիթառ նվագել է։ Հավաստի տեղեկություններ չկան, թե ինչու է դադարել կիթառ նվագել և դարձել է մաքուր վոկալիստ։ Ըստ մի վարկածի, Ջոուի Դիմայոն է համոզել նրան կենտրոնանալ երգի վրա, սակայն Էրիկն առանց կիթառի իրեն լավ չի զգացել։ Այդ ժամանակ համերգներից մեկից առաջ Ջոուին թաքցրել է կիթառը, իսկ Էրիկին ասել է, թե մոռացել է այն բերել։ Էրիկը կարողանում է նվագել նաև հարվածային և ստեղնաշարային գործիքներով։
Զբաղվում է նետաձգությամբ, ինչը և ներկայացնում է «Gloves of Metal» երգի տեսահոլովակում։ երաժիշտը տարված է ամերիկյան ֆուտբոլով։ Նրա սիրելի թիմը Minessota Vikings-ն է։ Զբաղվում է նաև ծանր ատլետիկայով։
Այն բանից հետո, երբ նա միացել է խմբին, սկսել է զբաղվել խմբի ֆինանսական հարցերով։ Նրա հերոսություններից մեկը կարելի է համարել Ջակոմո Պուչինի «Տուրանդոտ» օպերայի «Nessun dorma» արիայի կենդանի կատարումը, որը համարվում է օպերային ամենաբարդ արիաներից մեկը։ Այդ ձայնագրության համար Ադամսը, մի երգիչ, ով նվազագույնը 40 տարվա փորձ ունի, առաջին անգամ կարիք է ունեցել դասական վոկալի դասեր անցնել։ Ավելի ուշ այդ ձայնագրությունն ընդգրկվել է «Warriors of the World» ալբոմում։
2002 թվականին Էրիկը Սառա Բրայթմանի հետ ձայնագրել է Where Eagles Fly երգը` նրա «Harem» ալբոմի համար, բայց երգն այդպես էլ չի ընդգրկվել ալբոմի վերջնական տարբերակում։


== Հոբբի ==
Էրիկը նաև որսորդության մեծ սիրահար է և նախընտրում է որս անել նետ ու աղեղով։ 2006 թվականին նա թողարկել է որսի մասին «Wild Life and Wild Times» ֆիլմը, որի երաժշտությունն ինքն է գրել։ Էրիկը նաև ելույթ է ունեցել որսորդության մասին մի քանի ռադիոհաղորդումներում և հարցազրույցներ է տվել որսորդության մասին ամսագրերին։ Հաճախ է մասնակցում որսորդական մրցույթների։

2007 թվականի հունիսի 30-ին բուլղարական Կավարնա քաղաքում Manowar-ի համերգի ժամանակ նա երգել է Բուլղարիայի հիմնը բուլղարացի երկրպագուների համար։ Հիմնի կատարումը ձայնագրվել է խմբի նոր տեսաերիզի համար։
2007 թվականին Էրիկը կատարել է Ուրվականի պարտիան Էնդրու Լլոյդ Ուեբերի «Օպերայի ուրվականը» ստեղծագործության քավըր տարբերակում։
2009 թվականին  Manowar-ը բավականին ռիսկային փորձ էր նախաձեռնել, որը կոչվում էր «Էրիկի ոդիսականը վոկալի աշխարհում»․ «Father» բալլադը 16 լեզուներով՝ երգչի մայրենի անգլերենով, քիչ թե շատ տարածված գերմաներենով և իտալերենով և ավելի հազվադեպ ճապոներենով, հունգարերենով և ռումիներենով։
2009 թվականի վերջին «Father» երգը կատարվել է նաև ռուսերենով և շվեդերենով։ Սուրբ ծննդյան տոներին խումբը տեղադրել է երգի MP3 տարբերակն իր կայքում` որպես նվեր երկրպագուներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Manowar-ի պաշտոնական կայքը(անգլ.)
Գուրգեն Բալայան

Գուրգեն Գևորգի Բալայան (Գուրգեն Լոռեցի) (մայիսի 15, 1950(1950-05-15), Կիանեթի, Վրաստան), հայ ծաղրանկարիչ, նկարիչ-ձևավորող, խմբագիր։ «Երգիծաբանների համահայկական միության» փոխնախագահն է, Կալիֆոռնիայի հայ գրողների միության անդամ, Հայ դրամատուրգների միության նախագահ (2022)։


== Կենսագրություն ==
Գուրգեն Բալայանը սովորել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանում, 1984 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտը։ 1975-1977 թվականներին աշխատել է Երևանի Պոլիգրաֆկոմբինատում, 1977-1981 թվականներին՝ «Սովետական գրող» հրատարակչությունում որպես խմբագիր, 1981-ից մինչև փակվելը՝ «Ոզնի» երգիծաթերթում որպես գեղարվեստական խմբագիր, նկարիչ, 2013 թվականից՝ պատասխանատու խմբագիր։ Միաժամանակ, 1986-2000 թվականներին աշխատել է «Հայաստանի բնություն» ամսագրի (գեղարվեստական խմբագիր, պատասխանատու քարտուղար), 1989-1992 թվականներին՝ «Հայկազունք» շաբաթաթերթի, 1990-1991 թվականներին՝ «Համշեն» թերթի (նկարիչ-ձևավորող, պատասխանատու քարտուղար) խմբագրություններում։ Մամուլում հիմնականում տպագրվում է Գուրգեն Լոռեցի կեղծանվամբ։


== Ստեղծագործություններ ==

Գուրգեն Բալայանի հրապարակախոսական հոդվածները, ծաղրանկարները, երգիծական պատմվածքները տպագրվել են Հայաստանի («Ոզնի», «Ավանգարդ», «9-րդ հրաշալիք», «Առավոտ», «Հայաստանի Հանրապետություն», «Հասկեր» և այլն), Սփյուռքի, արտերկրի մամուլում։ 
Հեղինակ է «Միամիտ մտքեր, Լոռվա ժպիտներ» (2007), «55+» (2009), «Երգիծում են Հրանտ Հորիզոնն ու Գուրգեն Լոռեցին» (2019, համահեղինակ) գրքերի։
Նկարազարդել և ձևավորել է Արամայիս Սահակյանի «Խորհրդավոր խորհրդարան» (1992), «Խաչ և սուր» (1995), Էդուարդաս Մեժելայտիսի «Դայնայի օրագիրը» (2006), նաև Սոս Ազիզյանի «Առձեռն հումոր» (2006), «Սրամտում է Հայկական ռադիոն» (2009), «Պարկեշտ հումոր» (2010), «Հումորի և երգիծանքի 19 ակնթարթ» (2011) և այլ գրքեր։


== Մրցանակներ ==
«Ոզնի» երգիծաթերթի մրցանակ (1988)


== Ծանոթագրություններ ==
Էդվարդ Մորդեյք

Էդվարդ Մորդեյք (անգլ.՝ Edward Mordake);  ինչպես նաև Էդվարդ Մորդրեյք (անգլ.՝ Edward Mordrake; 1887 - 1910), քաղաքային լեգենդի հերոս, 19-րդ դարում Անգլիայի բարձր ազնվականության ժառանգ, որը գլխի հետևում ունեցել է լրացուցիչ դեմք։ Այն չի կարողացել խոսել կամ ուտել, բայց կարողացել է ծիծաղել և լաց լինել։ Մորդեյքը բժիշկներից խնդրել է հեռացնել իր երկրորդ «դիվային գլուխը», քանի որ այն գիշերները հանգիստ չի թողել և սարսափելի անհանգստություն է պատճառել նրան։ Սակայն բժիշկներից ոչ մեկը չի համարձակվել կատարել այդ վիրահատությունը։ 23 տարեկան հասակում Էդվարդը ինքնասպանություն է գործել։ Այդ ֆիզիկական հիվանդությունն են ունեցել Չան Ցուպին (անգլ.՝ Chang Tzu Ping) և Պասկալ Պինոնը։
1977 թվականի հրատարակված հավելյալ վերջույթներ կամ մատեր ունեցող տաս մարդկանց ցուցակում գրվել են նաև Պինոնի և Մորդրեյքի անունները։
Առաջին հայտնի հիշատակությունը Մորդրեյքի մասին հանդիսանում է 1895 թվականի «Բոստոն Փոստ» թերթի «Ներկայիս գիտության հրաշքները» հոդվածը։ Դրա հեղինակը եղել է ֆանտաստիկ գրող Լոտին Հիլդրեթը։


== Բժշկության անկանոնություններ և տարօրինակություններ ==
Ներկայացված է 1896 թվականի հրատարակության «Բժշկության անկանոնություններ և տարօրինակություններ» գրքում։ Այնտեղ արձանագրված է մեկ տարօրինակ դեպք։


== Կերպարը մասսայական մշակույթում ==
Թոմ Ուեյթսը իր Alice ալբոմի համար երգ է գրել Էդվարդ Մորդրեյքի մասին՝ «Աղքատ Էդվարդ» վերնագրով։
Էդվարդ Մորդրեյքի կերպարը հայտնվել է 2014 թվականի «Ամերիկյան սարսափ պատմություն» ֆիլմի 4-րդ եթերաշրջանում։ Սյուժեի համաձայն Մորդրեյքը համարվում է այն ոգին, որն իր հետ տանում է այն մարդկանց, որոնք համարձակվում են երգել Հելոուինի ժամանակ։
2019 թվականի օգոստոսին SCROWS խումբը գրել է «Ed» երգը, որը նվիրված է Էդվարդ Մորդրեյքին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Edward Mordake – ‘Poor Edward’»։ J. Tithonus Pednaud։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-05-26-ին։ Վերցված է 2008-11-11
Կովարդիցի

Կովարդիցի (ռուս.՝ Ковардицы), գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Մուրոմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1504 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դաստակիրի սարավանդ

Դաստակիրի սարավանդ սարավանդ (բարձրավանդակ) Լեռնային Ղարաբաղում։ Գտնվում է Լեռնային Ղարաբաղի հյուսիսային մասում՝ Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզի Մարտակերտի շրջանի Դոստագիր գյուղի շրջակայքում։


== Գրականություն ==
«Հայաստանի եւ հարակից շրջանների տեղանունների բառարան»Թ. Խ. Հակոբյան, Ստ.Տ. Մելիք-Բախշյան, Հ.Խ. Բարսեղյան։ Երեւանի Համալսարանի Հրատարակչություն, Երևան, 1986։
Տեսազրույց

Տեսազրույց, զրույցի տեսակ, առցանց ծառայություն, որը համացանցից օգտվողներին հնարավորություն է տալիս բացի տեքստային հաղորդագրություններից հաղորդակցվել նաև աուդիո և վիդեո (վեբ-տեսախցիկի միջոցով) տարբերակով։ Տեսազրույցները կարող են ծառայել հարթակ բոլոր տեսակի վիդեոկոնֆերանսների, վիդեոհաղորդումների, առցանց սեմինարների, տեսազանգերի համար։


== Պատմություն ==
2009 թվականի նոյեմբերին Մոսկվայի դպրոցներից մեկի 11-րդ դասարանի աշակերտ Անդրեյ Տերնովսկին սկսել է Chatroulette.com տեսազրույցը, որը մեծ տարածում է գտել համացանցի օգտատերերի շրջանում։ Կես տարվա ընթացքում ռեսուրսի հաճախելիությունն աճել է գրեթե 100 անգամ։ Հայտնիությանը նպաստել են ծառայության օգտագործման դյուրինությունը և երեք պատուհաններից և երկու կառավարման կոճակներից բաղկացած հարմարավետ ձևավորումը։
2011 թվականի դեկտեմբերին Google+ սոցիալական ցանցը հայտարարել է Hangouts վիդեոհաղորդակցության ծառայության գործարկման մասին, որը թույլ է տալիս կազմակերպել տեսազրույցներ ոչ միայն անձնական համակարգիչներով, այլև բջջային սարքերով։
2012 թվականի հունիսին Տերնովսկու գաղափարը շարունակվել է Շոն Փարքերի և Շոն Ֆանինգի «Airtime» նախագծում։ Նրանք մտադիր էին կատարելագործել իրենց տեսածանոթությունների ծառայությունը՝ արմատախիլ անելով Chatroulette.com-ում առկա բացասական երևույթները։ Ենթադրվում է, որ դա հնարավոր կլինի անել վիդեոզրույցի հաշիվը Ֆեյսբուք սոցիալական ցանցին կապելու միջոցով։
Ռուսական մեդիահոլդինգում ևս կիրառեցին նորարարությունը։ 2010 թվականի դեկտեմբերին Mail.Ru Group-ը հայտարարեց Օդնոկլասնիկի սոցիալական ցանցում վիդեոզրույցի փորձարարական տարբերակի հասանելիության մասին։ ՎԿ սոցալիական ցանցը 2012 թվականի հունվարի սկզբին սկսեց վիդեոծառայություններ տրամադրել իր օգտատերերին։ Mail.Ru Group-ի համասեփականատեր Mail.Ru Group-ի համասեփականատեր Յուրի Միլները հայտարարել է «Airtime» նախագծին իր մասնակցության մասին, որն արժե 8 միլիոն դոլար։


== Տես նաև ==
Սկայպ


== Ծանոթագրություններ ==
Ավանդավեպ

Ավանդավեպ, ավանդազրույց, հայ հին ժողովրդական բանահյուսության վիպերգական ժանր։ Ավանդավեպերը երբեմն կոչվում են նաև պատմական բանաստեղծություն, քանի որ նրանցում նկարագրվում են իրական պատմական փաստեր, դեմքեր և դեպքեր։ Հնում կոչվել են նաև «երգք առասպելաց», որովհետև հաճախ հարակցվել են առասպելների հետ։ Հայ հին ավանդավեպերի համար որպես նյութ են ծառայել մ. թ. ա. 2-րդ-1-ին դարերում Հայաստանում տեղի ունեցած պատմական դեպքերը, երբ հայ ժողովուրդը մի իսկական վիպական-հերոսական շրջան էր ապրում։ Արտաշես Առաջինի, Տիգրան Մեծի, նրա որդի Արտավազդի և թոռ Արտաշեսի և հայոց մյուս թագավորների մասին պատմող երգերն ու զրույցները, միաձուլվելով նախորդ դարերում ստեղծված երգերի ու առասպելների հետ, դարձել են ավանդավեպեր։ Մովսես Խորենացու վկայությամբ՝ դրանք շատ սիրված են եղել ժողովրդի կողմից և մշտապես անգիր արտասանվել, պատմվել ու երգվել են՝ հատկապես ժողովրդական ծեսերի ու տոնակատարությունների ժամանակ։ Առավել հայտնի ավանդավեպերն են՝ «Տիգրան Մեծ և Աժդահակ», «Արտաշես և Սաթենիկ», «Արտաշես և Արտավազդ», «Երվանդի վեպ», «Վարդգես Մանուկ» և այլն։ Ավանդավեպերն ունեցել են հարուստ և պատկերավոր լեզու, հերոսները ներկայացվել են զանազան գունեղ արտահայտչամիջոցներով (մակդիրներ, փոխաբերություններ, համեմատություններ և այլն)։ Ավանդավեպերի մի մասը հորինված է ազատ ոտանավորով, որը ձևով մոտ է արձակին և խոսքին հաղորդում է ժողովրդական-խոսակցական լեզվի երանգ։


== Աղբյուրներ ==
Էդ. Ջրբաշյան, Հ. Մախչանյան, «Գրականագիտական բառարան», 1980, էջ 30
Ալեքսանդրովկա Երկրորդ (Ռուսաստան)

Ալեքսանդրովկա Երկրորդ (ռուս.՝ Александровка Вторая), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մյասնիկովի շրջանում։ Մտնում է Պետրովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Պրիշտինա

Պրիշտինա (սերբ.՝ Приштина / Priština, ալբ․՝ Prishtinë), Կոսովո և Մետոքիա ինքնավար շրջանի մայրաքաղաքը, որը գտնվում է մասամբ ճանաչված Կոսովոյի Հանրապետության ղեկավարության հսկողության տակ և հանդիսանում է նրա մայրաքաղաքը։ Բնակչությունը՝ ▲207 477 մարդ (2013)։
Ջեք Լիսաուեր

Ջեք Ջոնաթան Լիսաուեր (1957), ամերիկացի գիտնական, աշխատում է ՆԱՍԱ-ի Ամես հետազոտական կենտրոնում 1996 թվականից սկսած։ Նա մասնակցում է Կեպլեր տիեզերական աստղադիտակի ծրագրին։


== Կենսագրություն ==
Լիսաուերը ստացել է գիտությունների դոկտորի (PhD) աստիճան մաթեմատիկայի բնագավառում Բերքլիի Կալիֆոռնիայի համալսարանում 1982 թ.։
Մինչև ՆԱՍԱ-ում աշխատանքի անցնելը, Լիսաուերն աշխատում էր որպես պրոֆեսոր (սեպտեմբեր 1993 թ.- օգոստոս 1996 թ.) և աջակցող պրոֆեսոր (հունիս 1987 թ.- օգոստոս 1993 թ.) Ստոնի Բրուք Համալսարանում։ Դրանից առաջ, նա ծառայել է որպես հետազոտող Սանտա Բարբարայի Քալիֆոռնիայի համալսարանում (հուլիս 1985 թ.- հունիս 1987 թ.) և որպես աջակցող աստղագետ Բերքլիի Քալիֆոռնիայի համալսարանում (հունվար 1985 թ.- հուլիս 1985 թ.)։
Նրա հիմնական հետազոտությունների հետաքրքրություններն են մոլորակների համակարգերը, մոլորակների շարժումը, մոլորակների օղակների համակարգերը և պրոտոմոլորակային դիսկերը։
Նա, Մարկ Շոուոլտերի հետ համատեղ, հայտնաբերել է Ուրանի արբանյակներ Կուպիդոնը և Մաբը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Լիսաուերը ՆԱՍԱ-ի կայքում
Լիսաուերը Հաբբլի ժառանգության կայքում
Ստեփան Եսայան (այլ կիրառումներ)

Ստեփան Եսայան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Ստեփան Եսայան (պատմաբան) (1929-2006), հայ պատմաբան, հնագետ,պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։
Ստեփան Եսայան (ֆիզիկոս) (1947), հայ ֆիզիկոս, ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։
Սոֆյա Պետրովնա

«Սոֆյա Պետրովնա» (ռուս.՝ Софья Петровна), 1989 թվականի խորհրդային ֆիլմ դրամա։ Ռեժիսորը Արկադի Սիրենկոն է, ֆիլմը ԽՍՀՄ-ում Մեծ ահաբեկչության ժամանակաշրջանի մասին է։ Նկարահանվել է Լիդիա Չուկովսկայայի համանուն պատմության հիման վրա՝ գրված 1939 թվականի փետրվարից մինչև 1940 թվականի նոյեմբեր։


== Սյուժե ==
Լենինգրադի հրատարակչությունում աշխատող մեքենագրուհի Սոֆյա Պետրովնայի միակ որդին բռնաճնշվել է։ Նրա հրատարակչությունում բռնադատվել են ղեկավարները և շարքային աշխատակիցները։ Եվ Սոֆյա Պետրովնան սկսում է շրջել գրասենյակներով՝ փորձելով բացատրել, որ սխալ է տեղի ունեցել։


== Դերերում ==
Աննա Կամենկովա՝ Սոֆյա Պետրովնա
Վերա Գլագոլևա՝ Նատաշա
Ալեքսեյ Զեմսկի՝ Նիկոլայ
Լիա Ախեջակովա՝ Մարիա Էրաստովնա Կիպարիսովա
Իրինա Ռոզանովա՝ Էռնա Սեմյոնովնա
Նինա Ուսատովա՝ տեղական կոմիտեի ղեկավարի տեղակալ


== Պարգևներ ==
Դուշանբեում կայացած Հեռուստաֆիլմերի 12-րդ համամիութենական փառատոնին ստացել է մրցանակ` լավագույն դերասանուհի անվանակարգում (Աննա Կամենկովա)։


== Քննադատություն ==
Ըստ քննադատ Ս. Բակիսի` ֆիլմի ռեժիսորը և գլխավոր դերակատար Աննա Կամենկովան այնքան էլ լավ չեն հասկացել և չեն կարողացել իրականացնել էկրանավորված վեպի հեղինակի` Լիդիա Չուկովսկայայի գաղափարը։ «Կամենկովան խաղում է Սոֆյա Պետրովնայի դերն այնպես, որ թվում է, թե շատ լավ է. նա շատ լավ է խաղում մի խեղճ կնոջ դեր, որը չի կարողանում տանել իր վիշտը և, հետեւաբար, խելագարվում է։ Բայց եթե նայենք ըստ Չուկովսկայայի, ապա Սոֆյա Պետրովնան չի խենթանում։ <...> ... Այս Սոֆյա Պետրովնան, նա այդպիսի մարդ է. նրան պետք է, որ ամեն ինչ ճիշտ լինի։ <...> Եվ վերջում նա խելագարվում է ոչ թե «հեռավոր ճամբարներում» ինչ-որ տեղ անհետացած որդու հանդեպ սիրուց, այլ ուղեղում անհայտացող կարգուկանոնի հանդեպ սիրուց.:


== Ծանոթագրություններ ==
Դավինոպոլիս (Մարանիան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դավինոպոլիս (այլ կիրառումներ) Դավինոպոլիս (պորտ.՝ Davinópolis), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի արևմտյան մարզում։ Մտնում է Իմպերատրիսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 11 721 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 337,041 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 34,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 16.815.660,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է  1.404,23 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է  0,593 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ  Դավինոպոլիսի մասին
Սպեսարտին

Սպեսարտին (անգլ.՝ Spessartine), (ԴՖՀ Շպեսարտ (Spessart) սարահարթի անվամբ), նռնաքարերի խմբի միներալ, մանգան պարունակող ալյումանռնաքար՝ Mn3Al2(Si04)3, սովորական են Fe2+, Mg2+, Ca2+, ինչպես նաե Y3+ իզոմորֆ խառնուրդները։
Բյուրեղագիտական համակարգը խորանարդային է։ Առաջացնում է նռնաքարերի համար տիպիկ բյուրեղներ և հատիկավոր ագրեգատներ։ Սպեսարտինի գույնը, կախված խառնուրդներից, փոխվում է բաց վարդագույնից մինչե գորշ կարմիր։ Կարծրությունը՝ 7—7,5, խտությունը՝ 3800—4280 կգ/մ³։ Սպեսարտին ամենից հաճախ հանդիպում է գրանիտային պեգմատիտներում, մետամորֆային ապարներում և սկառներում։


=== Առաջացման վայրեր ===
Բարձր որակի սպեսարտին հանդիպում է Շրի-Լանկայում, Բրազիլիայում, ԱՄՆ-ում Նորվեգիայում, Շվեցարիայում, Մեքսիկայում, Իտալիայում, Մադագասկար կղզում։Բրազիլիայու Մադագասկարում և Ռուսաստանում հայտնաբերվել են մոտ 100 կարատանոց մաքուր սպեսարտինի կտորներ։


=== Պռակտիկ նշանակություն ===
Ունեն կոլեկցիոն նշանակություն։ Սմիթսոնյան համալսարանում գտնվում են 109 և 58,8 կարատանոց սպեսարտիններ Բռազիլիայից և 40,1 կարատանոց ԱՄՆ-ից։ Ամերիկայի բնական պատմության թանգարանում գտնվում է 96 կարատանոց սպեսարտին։


== Ծանոթագրություններ ==
(9181) 1991 NP2

(9181) 1991 NP2, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հուլիսի 14-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,317295 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9724 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6622 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1288,46 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,279404 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,85° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9181) 1991 NP2 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նոր Երզնկայի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Կոտայքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Կոտայքի մարզի Նոր Երզնկա գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 6 հուշարձան (5 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ինախ

Ինախ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Քղիի գավառակում։ Գտնվում էր Քղի քաղաքից 10-12 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
1915 թվականի Մեծ եղեռնի նախօրեին ունեին 12 տուն՝ 120 հայ (ըստ արխիվային տվյալների 105 տուն) և 350 թուրք բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու հողագործությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Ինախն ուներ հայկական եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր հայկական վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նիվ Քեմփբել

Նիվ Էնդրիեն Քեմփբել (անգլ.՝ Neve Adrianne Campbell, հոկտեմբերի 3, 1973(1973-10-03), Գուելֆ, Օնտարիո, Կանադա), կանադացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Նիվը ծնվել է Կանադայի Օնտարիո նահանգի Գուելֆ քաղաքում 1973 թվականի հոկտեմբերի 3-ին։ Մայրը հոգեբան էր, իսկ հայրը, ով եկել էր Շոտլանդիայից, դասավանդում էր դրամա տեղի միջնակարգ դպրոցում։ Երբ Նիվը երկու տարեկան էր, նրա ծնողները բաժանվեցին, Նիվը և իր եղբայրը ապրում էին հիմնականում իրենց հոր հետ։ Նիվը տասը տարեկանում ընդունվում է Կանադայի պետական բալետի դպրոց։ Տասնհինգ տարեկանում նա թողնում է ուսումը։


== Կարիերա ==
Առաջին անգամ հեռուստաէկրաններին Նիվը հայտնվեց 1991 թվականին «Իմ երկրորդ եսը» ֆիլմում, որտեղ կատարում էր էպիզոդիկ դեր։ Առաջին ավելի նկատելի դերը նա ստացավ մեկ տարի անց «Ուրախության հաբը» սերիալում։ 1992 թվականին կանադական հեռուստաէկրաններին սկսվեց ցուցադրվել «Ամբիոն» հեռուստասերիալը, որի մեջ երկու տարի կատարել է Դեյզի ՄաքՔենզիի դերը։ 1994-2000 թվականներին «Մենք հինգն ենք» ֆիլմը նրան մեծ ճանաչում բերեց, որտեղ նա կատարել է Ջուլի Սելինջերի դերը։ 1996 թվականին ռեժիսոր Ուես Կրեյվենը նրան առաջարկում է կատարել Սիդնի Պրեսկոտի դերը «Ճիչ» հեռուստասերիալում։ Այդ դերի համար նա ստացավ «Սատուրն» մրցանակը։ Դրան հաջորդեցին «Ճիչ 2» (1997), «Ճիչ 3» (2000) և «Ճիչ 4» (2011) ֆիլմերը, որոնցում Նիվը նույնպես կատարել է գլխավոր դերը։ «Ճիչ 2» ֆիլմի համար նա ստանում է MTV movie awards մրցանակը։
Այդպիսի վերելքից հետո նրան առաջարկում են նկարահանվել մի շարք ֆիլմերում, դրանցից են «Վայրի» (1998), «Ստուդիա 54» (1998), «Տանգո եռյակով» (1999), «Խուճապ» (2000), «Թատերախումբ» (2003), իսկ 1998 թվականին Նիվը հայտնվեց «50 ամենագեղեցիկ մարդիկ» ցանկում People ամսագրում։


== Անձնական կյանք ==
1995-1998 թվականներին Նիվը ամուսնական կապի մեջ էր դերասան Ջեֆֆ Քոլտի հետ։
2007-2011 թվականներին Նիվը ամուսնական կապի մեջ էր դերասան Ջոն Լայթի հետ։
2011 թվականի մայիսին Նիվը ամուսնացել է դերասան Ջեյ Ջեյ Ֆիլդի հետ։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ ==
Սատուրն 1997-«Ամենալավ կինոդերասանուհին» («Ճիչ»)
MTV Movie Awards 1998-«Մենալավ կանացի դերը» («Ճիչ 2»)


== Ծանոթագրություններ ==
Չապաևկա (գյուղ, Սովետսկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉապաևկաՉապաևկա (ուկրաիներեն՝ Чапаєвка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Çerkez Tobay), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Չերկեզ-Կերմեն։
2001 թվականի տվյալներով Չապաևկա գյուղում բնակվում էր 1 326 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռոդենի ձմեռը

«Ռոդենի ձմեռը», հայ գրող Դավիթ Սամվելյանի չորրորդ գիրքը՝ «Լուսե Երազ», «Նա և նրա», «Արտագաղթած կարոտ» ժողովածուներից հետո։
Գիրքը հրատարակվել է 2017 թվականին, վերահրատարակվել 2019 թվականին՝ նոր խմբագրությամբ և դիզայնով։


== Նկարագրություն ==
Գիրքը ներառում է պատմվածքներ ու էսսեներ, որոնց առանցքային թեմաներն են մարդկային բնավորությունների ու խառնվածքների հակադրությունները, «մութ ու ցուրտ տարիները», այդ օրերի կոլորիտը, մարդկանց պահվածքի ու ներաշխարհի, փոխհարաբերությունների փոփոխությունները տարիների ընթացքում։
Գրքում միշտ ներկա են Երևանը, սերն ու դավաճանությունն իրար հանդեպ, քաղաքի հանդեպ և հենց սկզբունքներին ու ճշմարտություններին։ Ամբողջ ընթացքում կարմիր թելի պես ձգվում է հավատքի ու կրոնական ապրումների, բարոյականության ու ընդունված «ճիշտ» բարքերի վերլուծությունն ու երբեմն՝ դրանց դրսևորման քննադատությունը։
Գրքի վերջում զետեղված են երկու հավելվածներ, որոնցում հեղինակը ներկայացրել է նախորդ գրքերից այն էսսեներն ու բանաստեղծությունները, որոնք առավել շատ են սիրվել ընթերցողների կողմից։


== Հրատարակչության տվյալներ ==
Խմբագիր՝ Արմինե Բոյաջյան
Սրբագրիչ՝ Աննա Ալեքսանյան
Շապիկի նկարը՝ Մանու Հարությունյան՝ «Ռոդենի ձմեռը»
Համակարգչային շարվածք՝ Էդվարդ Սեփանյան
Շապիկի դիզայն՝ Սոնա Թարխանյան
Շնորհանդես՝ Սեպտեմբերի 7, 2017թ.
ISBN 978-9939-50-368-4
Հրատարակիչ՝ «Ասողիկ» հրատարակչություն


== Բովանդակություն ==
Պատրանք՝ Մահ
Չորրորդ փողոց
Շքամուտք
Սպիտակը ցուրտ է
Ռոդենի ձմեռը
Պատրանք՝ Երազ
Քաշքշոց
Խավարման գիշերը
Հավելված 1
Հավելված 2


== Մեջբերումներ հեղինակից ==


== Ծանոթագրություններ ==
Հարալդ Տամմեր

Հարալդ Տամմեր (էստ․՝ Harald Tammer, հունվարի 9, 1899(1899-01-09), Տալլին, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 6, 1942(1942-06-06), Unzhlag, Semyonovsky District, Նիժնի Նովգորոդի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), էստոնացի լրագրող և ծանր ատլետ, աշխարհի չեմպիոն։ Որպես ծանրորդ` 1922 թվականին նվաճել է աշխարհի չեմպիոնի տիտղոս, 1924 թվականին՝ Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալ։ Որպես աթլետ՝ մրցել է 1920 և 1924 թվականների Օլիմպիական խաղերի գնդի հրման մրցաշարում՝ համապատասխանաբար զբաղեցնելով վեցերորդ և տասներկուերորդ տեղերը։ 1920 թվականին եղել է Էստոնիայի օլիմպիական դրոշակակիրը, 1928 և 1936 թվականներին՝ Էստոնիայի օլիմպիական թիմի ներկայացուցիչ։


== Կենսագրություն ==
Հարալդ Տամմերը ծնվել է 1899 թվականին Ռևելում (Ռուսական կայսրություն)։ 1916 թվականին դարձել է գնդի հրման Ռուսաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր, իսկ սկավառակի և մուրճի նետումից՝ բրոնզե մեդալակիր։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ, հետագայում մասնակցել Էստոնիայի անկախության համար մղվող պատերազմին։
1920 թվականին Անտվերպենում կայացած Օլիմպիական խաղերում եղել է Էստոնիայի հավաքականի դրոշակակիրր և գնդի հրման մարզաձևում գրավել վեցերորդ տեղը։ Այնուհետև զբաղվել է ծանրամարտով և 1922 թվականի աշխարհի առաջնությունում նվաճել ոսկե մեդալ։ 1924 թվականին Փարիզի Օլիմպիական խաղերում ծանրամարտում նվաճել է բրոնզե մեդալ, գնդի հրումից զբաղեցրել 12-րդ տեղը։
1931–1933 թվականներին սովորել է Քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտում։
1921-1928 թվականներին Հարալդ Տամմերը եղել է «Eesti Spordileht»-ի խմբագիրը, 1933-1940-ական թվականներին` «Eesti Päevaleht»-ի։ 1933-1940 թվականներին եղել է Էստոնիայի ազգային օլիմպիական կոմիտեի խորհրդի անդամ, 1937-1940 թվականներին՝ Էստոնիայի խորհրդարանի անդամ։ 1940 թվականին կարճ ժամանակահատվածում եղել է «Revue Baltique»-ի խմբագիրը։ 1941 թվականի փետրվարին մեղադրվել է Էստոնիայի զինված ուժերի համար լրտեսության մեջ,
ձերբակալվել է ՆԳԺԿ-ի կողմից և արտաքսվել Ռուսաստան։ Մեկ ու կես տարի անց մահացել է Նիժնի Նովգորոդի մարզի Սեմյոնով քաղաքի Սուխոբեզվոդնի երկաթուղային կայարանի մոտակայքում գտնվող Ունժենսկի ճամբարում։


== Մրցանակներ ==
Էստոնիայի Կարմիր խաչի II աստիճանի շքանշան (էստ․՝ Eesti Punase Risti Teenetemärk II klass), 1940, փետրվարի 21
Էստոնիայի Կարմիր խաչի շքանշան, II աստիճանի I (էստ․՝ Eesti Punase Risti mälestusmärk II järgu I aste), 1936, հունիսի 18
Լաչպլեսիսի ռազմական շքանշան 3/1816, 1924


== Ծանոթագրություններ ==
Սերգեյ Բելյաև (դիվանագետ)

Սերգեյ Բելյաև (ռուս.՝ Серге́й Влади́мирович Беля́ев, մայիսի 9, 1953(1953-05-09)), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։
1979 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։ Աշխատել է տարբեր դիվանագիտական պաշտոններում ԽՍՀՄ, իսկ 1991 թվականից հետո՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգում, այնուհետև՝ արտասահմանում։

1995 թվականի մայիսի 22-ից մինչև 1999 թվականի դեկտեմբերի 19-ը Նոր Զելանդիայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1995 թվականի մայիսի 22-ից մինչև 1999 թվականի դեկտեմբերի 19-ը Սամոայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1995 թվականի մայիսի 22-ից մինչև 1999 թվականի դեկտեմբերի 19-ը Տոնգայի Թագավորությունում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2011 թվականից Թուրքմենիայում հանդիսանում է Ռուսաստանի դեսպանատան ավագ խորհրդական։ Ունի 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդի դիվանագիտական աստիճան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնի Օկտյաբր (քաղաքատիպ ավան, Սարատովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրասնի ՕկտյաբրԿրասնի Օկտյաբր (ռուս.՝ Красный Октябрь), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Սարատովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3384 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օսիպ Բարվինսկի

Օսիպ Գրիգորևիչ Բարվինսկի (ուկրաիներեն՝ Осип Григорович Барвінський, սեպտեմբերի 29, 1844(1844-09-29), Shliakhtyntsi, Տերնոպոլի շրջան, Տերնոպոլի մարզ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 8, 1889(1889-02-08), Գալիցիայի և Լոդոմերիայի թագավորություն, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա), ուկրաինացի գրող, թարգմանիչ և քահանա:


== Կենսագրություն ==
Օսիպ Բարվինսկին 1871 թվականին ավարտում է Տերնոպոլի գիմնազիան, իսկ 1871 թվականին Լվովի հոգևոր ճեմարանը:
1871 թվականից Օստրով գյուղում քահանա է եղել, հետո կրկին կահանայական գործունեություն է ծավալել Զբորովի շրջանում՝ Պլեսյանի և Գարբուզով գյուղերում (1878-1889 թվականներ):


== Գրական գործունեություն ==
Հոգևոր ճեմարանում ուսանելու տարիներին Օսիպ Բարվինսկին իր ստեղծագործությունները տպագրել է լվովյան «Правда», «Дело», «Нива», «Венок» թերթերում: «Просвита» հրատարակչությունը տպագրել է նրա գրքերը:
Նրա գրչին է պատկանում «Պավել Պոլուբոտոկ, Ուկրաինայի վարչական ատաման» (Լվով, 1887) ողբերգությունը և «Չեռնիգովկա» դրաման:
Անավարտ են մնացել «Տիմոֆեյ Խմելնիցկի» պիեսը, «Իվան Վիգովսկի» եռագրությունը, պատմական «Վասն ճշմարտության և կամքի» վիպակը:
Գրել է նաև «Գավրիլովի խորհուրդ» պոեմը:
Ուկրաիներեն է թարգմանել սերբական ազգային երգերը:


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Мишка П., Ханас В. Барвинский Осип Григорьевич // Тернопольский энциклопедический словарь. — М.: Издательско-полиграфический комбинат «Збруч», 2004. — Т. 1. — ISBN 966-528-197-6
Панчук И. Тернопольщина в именах : Справочник. — М.: Учебники и пособия, 2006.
Мельничук Б. Семья Барвинских // Тернополь вечерний. — 1992, 15 января.
Սիլույանովո

Սիլույանովո (ռուս.՝ Силуяново), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 98 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հուշարձան (այլ կիրառումներ)

Հուշարձան, կարող է վերաբերել՝

Հուշարձան -  երկրի, ժողովրդի մշակութային ժառանգության մաս կազմող ստեղծագործություն
Հուշարձան - 1972 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի նկարահանած ֆիլմ
Վիշեգոր (գյուղ, Յարցևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎիշեգորՎիշեգոր (ռուս.՝ Вышегор), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 3 մարդ։
Գտնվում է շրջանի կենտրոնական մասում՝ Յարցևից 4 կմ արևելք, M1 Բելառուս մայրուղուց 2 կմ հարավ։ Միլոխովո երկաթուղային կայարանը Մոսկվա-Մինսկ գծի վրա գտնվում է գյուղից 2 կմ հարավ-արևմուտք։


== Պատմություն ==
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի հուլիսին գյուղը գրավել են նացիստական զորքերը, ազատագրվել է 1943 թվականի սեպտեմբերին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ստավիշչե (այլ կիրառումներ)

Ստավիշչե, կարող է վերաբերել՝

Ստավիշչե - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բրուսիլովի շրջանում
Ստավիշչե - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում
Ստավիշչե - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Պոպելնյանսկի շրջանում
Ստավիշչե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկոյի շրջանում
Ստավիշչե - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանում
Ստավիշչե - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կամեն-Կաշիրսկիի շրջանում
Հայր Սմուրֆ

Հայր Սմուրֆ (անգլ.՝ Papa Smurf), «Սմուրֆիկներ» մուլտֆիլմի առավել հայտնի հերոսը, ով ներկայացված է, որպես Սմուրֆիկների մեծ ընտանիքի ամենածեր անդամը՝ նրանց հայրը։ Հայր սմուրֆը ավելի քան 546 տարեկան է։


== Կերպար ==
Հայր սմուրֆը եղել է Պապ և Տատ սմուրֆերի ավագ որդին։ Հայր սմուրֆը ունեցել է բազմաթիվ որդիներ և նրա զավակները կազմել են Սմուրֆիկների գյուղը։ Փոքրիկ ժամանակ Հայր սմուրֆը ապստամբել է Գարգամելի դեմ, ով փորձում էր բռնել հին գյուղի փոքրիկ սմուրֆերին և այդ օրից ի վեր արժանացել նրա անհանդուրժողականությանը և թշնամանքին։
Նրա գործը շարունակել են նրա որդիները, դուստրերը, թեռները և ծոռները։
Հայր Սմուրֆի բնավորության գծերը հիմնականում դրական են։ Նա ի համեմատ մյուս սմուրֆերի շատ ավելի ազնիվ է, արդարամիտ, իմաստուն և շատ խելացի։ Նա գրեթե չունի վատ կողմեր, սակայն նրա որդիները բողոքում են նրա խստապահանջությունից։
Գրեթե բոլոր հարցերում Հայր Սմուրֆը կարողանում է գտնել ճիշտ և արդարացի ելք, որպեսզի իր քայլով չվնասի մյուսներին։ Դրական կերպար է։


== Ծանոթագրություններ ==
Դարբնություն

Դարբնություն, արհեստ։ Հնագույն ժամանակներից հայտնի է եղել աշխարհի գրեթե բոլոր ժողովուրդներին։ Հին հույները նույնիսկ ունեցել են դարբնությանյան աստված (Հեփեստոսը)։ Դարբիններն ավելի վաղ շրջանում պղինձը, ապա երկաթը կրակի վրա շիկացնելով և կռելով պատրաստում էին երկրագործական և արհեստագործական գործիքներ, տնտեսային ու կենցաղային իրեր։ Երբ արհեստների զարգացմամբ ու տարաբաժանմամբ պղնձագործությունն անջատվեց մետաղագործության մայր արհեստից, դարբնությունը համարվեց միայն երկաթի մշակման արհեստը։ Դարբնությունը մեծ դեր է խաղացել հասարակության արտադրողական ուժերի զարգացման գործում։ Դարբիններըն են առաջին անգամ ձուլել պողպատը, հայտնագործել պղնձի օգնությամբ պողպատը երկաթին զոդելու եղանակը։ Հետագայում դարբնությունից անջատվել են զինագործությունը, պայտարությունը, փականագործությունը։ Միջին դարերից սկսած մինչև 19-րդ դարի վերջերը քաղաքային դարբինները համախմբվում էին եղբայրությունների (համքարությունների) մեջ և զբաղեցնում առանձին թաղամասեր կամ փողոցներ։ Դարբնությունը հարգված արհեստ է եղել Հին Հայաստանում։ Դարբնությունը համարվում էր կորովի մարդկանց արհեստ։ Հայերի համար դարբնությունն ուժի, զորության խորհրդանիշ էր։ Ըստ առասպելի, Արտաշես արքայի որդի Արտավազդը, որ շղթայված էր Մասիսի վիհում, չար ոգի էր, որը կարող էր դուրս գալ և կործանել աշխարհը։ Դրա համար դարբինները խփում էին սալին և ամրացնում Արտավազդի շղթաները։ Ընդհուպ մինչև 19-րդ դարի վերջերը ժողովրդական հավատալիքը դարբնին վերագրում էր գերբնական զորություն, որն առնչվում է վաղնջագույն ժամանակներից եկող մետաղի պաշտամունքի հետ։ Տակավին ուրարտական և վաղ հայկական ժամաևակներից Հայաստանի տարածքում պողպատ է ձուլվել։ Արմավիրում, Արտաշատում, Տիգրանակերտում, Դվինում, Վաղարշապատում, Կարսում, Անիում եղել են արհեստավորաց տներ, որտեղ դարբնությունն առաջնակարգ արհեստ էր։ Վիմագիր մի արձանագրության մեջ հիշաշտակված է Անի քաղաքի «Դարբնի փողոցը»։
Բարև ձեզ, իմ անունը Դորիս է

Բարև ձեզ, իմ անունը Դորիս է (անգլ.՝ Hello, My Name Is Doris), ռեժիսոր Մայքլ Շոուոլտերի ամերիկյան ֆիլմը։ Ֆիլմում նկարահանվել է Սալի Ֆիլդը՝ Դորիս Միլերի դերում, նա վաթսունամյա ծեր կին է, ով աշխատում է գրասենյանկում։ Ֆիլմում նկարահանվել են նաև Մաքս Գրինֆիլդը, Բեթ Բերսը, Ուենդի Մաքլենդոն-Քովին, Սթիվեն Ռուտը, Էլիզաբեթ Ռիզերը, Իզաբելա Աքրելը, Նատաշա Լայոն, Տայն Դեյլին, Փիթեր Գալահերը։ Ֆիլմը նկարահանվել է «Դորիսն ու ստաժորը» կարճամետրաժ ֆիլմի հիման վրա։ 2015 թվականի մարտին ֆիլմն արդեն պատրաստ էր և ցուցադրվեց SXSW կինոփառատոնի շրջանակներում։ 2016 թվականի մարտի 11-ին ֆիլմը թողարկվեց վարձույթում։


== Դերասաններն ու կերպարները ==
Սալի Ֆիլդ - Դորիս Միլեր
Մաքս Գրինֆիդ - Ջոն Ֆրիմոն
Բեթ Բերս - Ջոնի դուստրը
Տայն Դեյլի - Դորիսի լավագույն ընկերուհին
Ուենդի Մաքլենդոն-Քովի - Սինտի
Սթիվեն Ռութ - Թոդ, Դորիսի եղբայրը
Էլիզաբեթ Ռիզեր - թերապեվտ
Իզաբելա Ակրես - Վիվիան, Դորիսի թոռնուհին
Նատաշա Լայոն
Փիթեր Գալահեր
Կումեյլ Նանջիանի
Ռեբեկա Բիսոկի - էն
Քայլ Մունի
Ռիչ Սոմեր - Ռոբերտ
Աննա Ականա
Նամդի Ասոմանգա - Շակ
Էմի Օկուդա - Դիս


== Քննադատների արձագանքները ==
«Բարև ձեզ, իմ անունը Դորիս է» ֆիլմը առաջինն էր «Աչքը աչքի համար» ֆիլմից հետո Սալի Ֆիլդի համար, որտեղ նա կատարել է գլխավոր դերը։ SXSW կինոփառատոնի ժամանակ Ֆիլդը արժանացավ լսարանի կողմից հոտնկայս ծափահարությունների, նաև՝ քննադատների գովաբանությանը։ Ֆիլդը ստացավ «Օսկար» մրցանակը ամենալավ կանացի դերի համար։


== Ծանոթություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Բարև ձեզ, իմ անունը Դորիս է»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Իմ խենթ օրագիրը

Իմ խենթ չաղ օրագիրը (անգլ.՝ My Mad Fat Diary), բրիտանական կոմեդի-դրամա սերիալ է, որը ցուցադրվել է E4 հեռուստաալիքով 2013 թ հունվարի 14-ից։ Նկարահանվել է Ռեյ Էռլի Իմ պատանեկան հաստ ու խելառ օրագիրը վեպի հիման վրա։ 2014 թվականի նոյեմբերին հայտարարվել է, որ ստեղծագործական կազմը պատրաստվում է նկարահանել հեռուստասերիալի երրորդ ֆիլմաշարի եզրափակիչ դրվագները, որոնք արտացոլում են 1998 թվականի իրադարձությունները։ «Իմ խենթ օրագրի» վերջին դրվագը հեռարձակվել է 2015 թվականի հուլիսի 6-ին։
Հեռուստասերիալը մի շարք անվանակարգերում առաջադրվել է բրիտանական հեղինակավոր BAFTA մրցանակի, իսկ դերակատարներից Շերոն Ռունին նվաճել է այն Best Drama Actress անվանակարգում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
My Mad Fat Diary at Channel 4
My Mad Fat Diary at IMDB
My Mad Fat Diary On Facebook
Կելշտայնհաուս

Կելշտայնհաուս (գերմ.՝ Kehlsteinhaus, «Արծվի բույն»), թեյարան, կառուցված 1937-1938 թվականներին, որպես նվեր Ադոլֆ Հիտլերի ծննդյան 50-ամյակին։ Տունը կառուցված է 1834 մետր բարձրության վրա։ Այն գտնվում է Բավարիայի Բերխտեսգադեն օկրուգում։


== Պատմություն ==
1934 թվականից սկսած ՆՍԴԱՊ-ի ներկայացուցիչները Օբերզալցբերգ լեռնային շրջանում գնեցին տարածքներ։ Գնված տարածքներում կառուցվեցին Գերմանիայի նշանավոր կուսակցությունների գործիչների տները։ Այս տարածաշրջանի ամենաթանկ նախագիծը դարձավ Կելշտայնհաուսը, որի նախագծումը և կառուցումը Հիտլերի անձնական քարտուղար Մարտին Բորմանը հանձնարարել էր Ռոդերիխ Ֆիկուին։ Թեյարանի և դեպի նրան տանող ճանապարհի կառուցումը ավարտվել է 1938 թվականի ամռանը։ Տունը՝ ՆՍԴԱՊ-ի անունից, նվիրվել է Ադոլֆ Հիտլերին, նրա ծննդյան 50-ամյակի առիթով՝ 1939 թվականի ապրիլի 20-ին։

1945 թվականի ապրիլի 25-ին, երբ բրիտանական ավիացիան զանգվածային ռմբակոծման էր ենթարկում Օբերզալցբերգ տարածաշրջանը՝ Կելշտայնհաուսը և մի շարք այլ տներ չեն վնասվել։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Օբերզալցբերգ տարածաշրջանը օկուպացրել են ամերիկյան զորքերը։ Կելշտայնհաուսում, որը ամերիկացիների կողմից անվանվեց «Արծվի բուն»՝ լեռան գագաթրին գտնվելու պատճառով, ստեղծվեց հրամանատարական շտաբ։ «Արծվի բուն»-ը առգրավվել է ամերիկյան զորքերի կողմից 1946 թվականի ապրիլի 1-ին։ 1951 թվականին «Արծվի բուն»-ը անցել է Բավարիայի կառավարությանը, որը որոշեց այն քանդել։ Սակայն Բերխտեսգադեն օկրուգի կառավարությունը ժամանակավորապես կասեցրեց այդ որոշումը։ Բանակցություններից հետո, որոշվեց միայն պայթեցնել կառույցի ավերակները, որոնք պատկանել են Երրորդ Ռայխի կառավարիչներին։ Այդպիսով, «Արծվի բուն»-ը որոշվեց չքանդել։


== Շինարարությունը ==
«Արծվի բնի» և նրան տանող թունելների կառուցումը տևել է 13 ամիս։ Ճանապարհի երկարությունը 6,5 կմ է, որն անցնում է 5 թունելներով, բարձրության տարբերությունը 700 մետր է։ Ճանապարհը ավարտվում է մի հրապարակում, որտեղ ներկայումս կանգ են առնում տուրիստական ավտոբուսները։ Այդ հրապարակում կա 124 մետր եկրարություն ունեցող թունել, որն ավարտվում է վերելակի մոտ։ Վերելակը հղկված է բրոնզով և փայլեցված։ Վերելակում կարող են տեղավորվել առավելագույնը 20 մարդ։ Վերելակը 41 վայրկյանում բարձրանում է 124 մետր, որտեղ էլ գտնվում է Կելշտայնհաուսը։ Ներկայումս թեյարանն ունի մի քանի ռեստորաններ։
Տունը ունի մի քանի ելք դեպի դուրս, որը հնարավորություն է տալիս այցելուներին շրջել և հիանալ Բավարիական Ալպերի գեղեցկությամբ։


== Հասանելիությունը ==
Ներկայումս երթևեկությունը դեպի «Արծվի բուն» կատարվում է հատուկ տրանսպորտի և հատուկ տուրիստական ավտոբուսների միջոցով։ Ավտոբուսները դուս են գալիս Բերխտեսգադենի կայարանից յուրաքանչյուր 30 րոպեն մեկ (տոմսի արժեքը յուրաքանչյուր անձի համար 15 եվրո է)։ Ավտոբուսները երթևեկությունը դադարեցնում են 16։30-ին։ Հոկտեմբերի վերջից մինչև ապրիլի սկիզբ էքսկուրսիա չի կատարվում։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Հետաքրքիր տվյալներ ==
«Մողոք» ֆիլմի գրեթե բոլոր տեսարանները նկարահանվել են Կելշտայնհաուսում։


== Գրականություն ==
The Third Reich in Ruins (անգլ.)
Dokumentation Obersalzberg (գերմ.)
Կելշտայհաուս (ռուս.)
Ֆարս (այլ կիրառումներ)

Ֆարս եզրը կարող է վերաբերել

Ֆարս, թատերական ժանրի տեսակ
Ֆարս (երկրամաս), պատմական երկրամասի ներկայիս Իրանի տարածքում
Ֆարս (գետ), գետ ՌԴ-ում
Ելենա Միխայլիկ

Ելենա Յուրևնա Միխայլիկ (ռուս.՝ Елена Юрьевна Михайлик, ապրիլի 22, 1970(1970-04-22), Օդեսա, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս և ավստրալիացի բանաստեղծ, գրականագետ, թարգմանիչ։


== Կենսագրություն և ստեղծագործություն ==
Ելենա Միխայլիկը ծնվել է 1970 թվականին, Օդեսայում, բանաստեղծ Յուրի Միխայլիկի ընտանիքում։ Ավարտել է Օդեսայի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Նա աշխատել է «Երեկոյան Օդեսա» թերթում։ 1993 թվականից նա ընտանիքի հետ բնակվում է Սիդնեյում։ «Վառլամ Շալամով` նոր արձակի պոետիկա» թեմայով  դիսերտացիայի պաշտպանությունից հետո (1998) Նոր Հարավային Ուելսի համալսարանից ստացել է փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան։ Դասավանդում է նույն համալսարանում։
Ռուսական գրականության վերաբերյալ նրա գիտական հոդվածները, մասնավորապես Դոստոևսկու, Բուլգակովի, Ախմատովայի, Սոլժենիցինի մասին աշխատությունները, տպագրվել են ռուսերեն և անգլերեն լեզուներով «Новое литературное обозрение», «Новый мир», «Шаги / Steps», «The Dostoevsky Journal», «The Soviet and Post-Soviet Review» ամսագրերում։
Գրականագետ Պավել Սպիվակովսկու կարծիքով՝ Միխայլիկը «ամենախոշոր ժամանակակից շալամովագետն է»։ 2019 թվականին «Անօրինական գիսաստղ, Վարլամ Շալամով` դանդաղ ընթերցանության փորձ» (2018) գրքի համար, որը գրողի ստեղծագործության մանրամասն ուսումնասիրությունն է, արժանացել է Անդրեյ Բելիի մրցանակի հումանիտար հետազոտություններ անվանակարգում։ Նրա հեղինակությամբ լույս են ընծայվել «Ոչ քնով, ոչ ամպով» (2008), «Արշավ» (2019) բանաստեղծությունների ժողովածուները։ Նրա բանաստեղծությունները տպագրվել են «Арион», «Воздух», «Волга», «Дети Ра», «Кодры», «TextOnly» ամսագրերում, «Ազատագրված Ուլիսը» անթոլոգիայում, «Ազատ քաղաք-2» ժողովածուում։ Ավանդական և փորձարարական գրականության «Անտիպոդներ» ավստրալիական առաջին փառատոնի դափնեկիր է (2006)։
Միխայլիկի բանաստեղծությունները լի են պատմական համատեքստին վերաբերող տարբեր ակնարկներով ու հղումներով։ Նա հայտնի է նաև որպես անգլիական գիտաֆանտաստիկ գրականության թարգմանիչ, թարգմանել է Ջեք Վենսի, Ալֆրեդ Վան Վոգտի և Օրսոն Սքոթ Քարդի վեպերը, Ռոբերտ Հայնլայնի, Այզեկ Ազիմովի, Հարի Հարիսոնի պատմվածքները։


== Արձագանքներ ==


== Գրքեր ==


=== Բանաստեղծություններ ===
Ни сном, ни облаком. — М.: АРГО-РИСК; Книжное обозрение, 2008. — 56 с. — ISBN 5-86856-164-3. (Книжный проект журнала «Воздух». Вып.36).
Экспедиция. — Ozolnieki: Literature Without Borders, 2019. — 112 с. ISBN 978-9934-8708-9-7. (Поэзия без границ).


=== Գիտական հրապարակումներ ===
Незаконная комета. Варлам Шаламов: опыт медленного чтения. — М.: Новое литературное обозрение, 2018. — 376 с. — ISBN 978-5-4448-0929-7


=== ПԹարգամանություններ ===
Кард О. С. Игра Эндера. / Пер. Е. Михайлик. — М.: Александр Корженевский; Смоленск: Русич. 1995. — 384 с. — ISBN 5-88590-320-4
Кард О. С. Голос тех, кого нет. / Пер. Е. Михайлик. — М.: Александр Корженевский; Смоленск: Русич. 1995. — 464 с. — ISBN 5-87917-018-7


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Елена Михайлик на сайте «Новая карта русской литературы»
Михайлик, Елена Юрьевна в «Журнальном зале»
Елена Михайлик на сайте Премии Андрея Белого
Елена Михайлик в «Лаборатории фантастики»
Елена Михайлик на сайте Университета Нового Южного Уэльса
Ցախենբերգ

Ցախենբերգ (գերմ.՝ Zachenberg), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Բավարիա վարչական կենտրոնին։ Մտնում է Ռեգեն շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2139 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական)։ Զբաղեցնում է 27,30 կմ² մակերես տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 2 76 146։

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ռիդենհայմ

Ռիդենհայմ  (գերմ.՝ Riedenheim), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Վյուրցբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 743 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 23,99 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 79 179։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Հունիսի 28

Հունիսի 28, տարվա 179-րդ (նահանջ տարիներին՝ 180-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 186 օր։


== Դեպքեր ==
1098 - Առաջին խաչակրաց արշավանքների ժամանակ խաչակիրները Անտիոքի մոտ ջախջախեցին մուսուլմաններին։
1292 - Եգիպտոսի սուլթան Մելիք Աշրաֆը գրավեց կաթողիկոսի նստավայրը՝ Հռոմկլան, գերի վերցրեց Ստեփանոս Դ Հռոմկլայեցի կաթողիկոսին և քաղաքի բնակչությանը ու շարժվեց դեպի Սիս։
1877 - 1877-1878 թվականներիի ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ Արշակ Տեր-Ղուկասովի հրամանատարությամբ հայկական զորքերը ազատագրեցին Բայազետը։
1914 - «Երիտասարդ Բոսնիա» կազմակերպության անդամներից մեկի՝ Գավրիլո Պրինցիպի ձեռքով սպանվեցին Ավստրոհունգարական գահաժառանգ Ֆրանց Ֆերդինանդը և նրա կինը։
1919 - Ստորագրվեց Վերսալյան պայմանագիրը, որով պաշտոնապես ավարտվեց Առաջին համաշխարհային պատերազմը։
1970 - Երևանի կենդանաբանական այգուց փախավ Վովա փիղը։
1992 - Արցախյան ազատամարտի ժամանակ հայկական զինված ուժերը Մոնթե Մելքոնյանի հրամանատարությամբ ազատագրեցին Ճարտար, Մաճկալաշեն, Կարմիր Շուկա բնակավայրերը։


== Ծնունդներ ==
1577 - Պիտեր Պաուլ Ռուբենս, ֆլամանդական նկարիչ (մահ. 1640)
1712 - Ժան Ժակ Ռուսո, ֆրանսիացի նշանավոր փիլիսոփա, գրող, լուսավորիչ (մահ. 1778)
1926 - Արտյոմ Կարապետյան, թատրոնի և կինոյի հայ դերասան, հայտնի է իր կրկնօրինակման աշխատանքներով (մահ. 2011)
1971 - Իլոն Մասկ,կանադա-ամերիկացի բիզնես մագնատ, ներդրող, ճարտարագետ և գյուտարար
1983 - Դմիտրի Յակովենկո, ռուս շախմատիստ, գրոսմայստեր
1983 - Ալեքսեյ Պետուխով,ռուս դահուկորդ


== Մահեր ==
1937 - Ամատունի Ամատունի,հայ խորհրդային պետական և կուսակցական աշխատող
1942 - Յանկա Կուպալա, բելառուս գրող, համարվում է բելառուս գրականության դասականներից մեկը (ծնվ. 1882)
1970 - Վովա փիղ


== Տոներ ==
Չեկուրաանթգորի

Չեկուրաանթգորի (վրաց.՝ ჩეკურაანთგორი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Թիանեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1240 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թիանեթից հեռու է 16 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 52 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Խնձորի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խնձորի (այլ կիրառումներ)Խնձորի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Դերսիմի գավառի Կըզըլքիլիսե գավառակում։


== Բնակչություն ==
1915 թվականին ուներ 120 տուն հայ, 140 տուն քուրդ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին խաշնարածությամբ, երկրագործությամբ և արհեստներով։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Կար Ս. Սարգիս անունով կիսավեր եկեղեցի։ Գյուղի արևելակողմում, երկու բլուրների միջև, բարձր ժայռի վրա փորագրված էին խաչքարեր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==