Օլեգ Գովորուն

Օլեգ Գովորուն (ռուս.՝ Олег Маркович Говорун, հունվարի 15, 1969(1969-01-15), Բրատսկ, Իրկուտսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս քաղաքական և պետակա գործիչ։
ՌԴ նախագահի մերձսահմանային համագործակցության վարչության պետ (2013-2019 թվականներին)։ Ռուսաստանի Դաշնության տարածաշրջանային զարգացման նախարար (2012 թվականից)։ Կենտրոնական դաշնային շրջանում Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի լիազոր ներկայացուցիչ (2011-2012 թվականներին)։ ԴՈՄ.ՌՖ ընկերության գլխավոր տնօրենի տեղակալ։ Քաղաքացիների իրավունքների պաշտպանության հիմնադրամի գլխավոր տնօրեն (2019 թվականի օգոստոսից մինչև 2020 թվականի մայիսը)։


== Կենսագրություն ==
1976-1986 թվականներին սովորել է Մոսկվայի մարզի Պուշկինո քաղաքի թիվ 9 դպրոցում։
1987-1989 թվականներին ժամկետային ծառայություն է անցել ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։
1993 թվականին ավարտել է Մոսկվայի անտառատեխնիկական ինստիտուտը՝ «քիմիկոս-տեխնոլոգ» մասնագիտությամբ։
Աշխատել է Ալֆա-բանկի պետական իշխանության մարմինների հետ, եղել է կապերի վարչության պետի տեղակալ։
2000-2004 թվականներին եղել է Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի գլխավոր տարածքային կառավարման պետի առաջին տեղակալ։
2004-2006 թվականներին՝ Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի ներքին քաղաքականության վարչության պետի տեղակալ։
2006 թվականի մարտի 20-ից՝ Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի ներքին քաղաքականության վարչության պետ։ 2008 թվականի մայիսի 19-ին կրկին նշանակվել է Եղել է նախագահի աշխատակազմի ղեկավար Դմիտրի Մեդվեդևի կառավարության ժամանակ։
2008 թվականի նոյեմբերին ընդգրկվել է Միասնական Ռուսաստան կուսակցության բարձրագույն խորհրդում։
2011 թվականի սեպտեմբերի 6-ին նշանակվել է Կենտրոնական դաշնային օկրուգում՝ Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի լիազոր ներկայացուցիչ։
2011 թվականի սեպտեմբերի 14-ից՝ Ռուսաստանի Դաշնության Անվտանգության խորհրդի անդամ։
2012 թվականի մայիսի 21-ին զբաղեցրել է Մեդվեդևի կառավարությունում, տարածաշրջանային զարգացման նախարարի պաշտոնը։
2012 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի հրամանագրով՝ Գովորունին, կրթության և գիտության նախարար Դմիտրի Լիվանովին և աշխատանքի և սոցիալական պաշտպանության նախարար Մաքսիմ Տոպիլինին նկատողություն էր հայտարարվել։ Մեկ տարի անց՝ 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, Վլադիմիր Պուտինը կարգապահական տույժը հանեց Լիվանովից և Տոպիլինից, Գովորունն ավելի վաղ ազատվել էր աշխատանքից և աշխատանքի էր անցել նախագահի վարչակազմում։
2012 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Ռուսաստանի նախագահի հրամանագրով պաշտոնանկ է արվել տարածաշրջանային զարգացման նախարարի պաշտոնից։ Forbes-ի տվյալներով՝ Գովորունն ինքը պաշտոնաթողության մասին խնդրել է այն բանից հետո, երբ իրեն նկատողություն էր հայտարարվել Սիբիրի և Հեռավոր Արևելքի զարգացման արագացման վերաբերյալ առաջարկությունների նախապատրաստման ձախողման համար։ Գովորունի հեռանալու մեկ այլ պատճառ էլ ԶԼՄ-ներն անվանել են կոնֆլիկտը շինարարության և բնակարանային և կոմունալ ծառայություններների դաշնային գործակալության ղեկավար Վլադիմիր Կոգանի հետ, որը ծագել է գերատեսչությունների միջև բյուջետային ներդրումային ֆոնդերի վերաբաշխման պատճառով։
2013 թվականի հոկտեմբերի 11-ին նշանակվել է ՌԴ նախագահի ԱՊՀ պետությունների, Աբխազիայի Հանրապետության և Հարավային Օսիայի Հանրապետության հետ սոցիալ-տնտեսական համագործակցության վարչության պետ, որի աշխատանքը ղեկավարում էր Պուտինի օգնական Վլադիսլավ Սուրկովը։ 2012 թվականի դրույթի համաձայն՝ կառավարման հիմնական խնդիրը եղել է իշխանության մարմինների համակարգումը՝ ԱՊՀ մասնակից պետությունների, Աբխազիայի և Հարավային Օսիայի հետ համագործակցությունն ապահովելու համար։ Սակայն գործնականում, ինչպես նշվում էր ԶԼՄ-ներում, վարչությունը զբաղվել է բացառապես Աբխազիայով և Հարավային Օսիայով, իսկ այն բանից հետո, երբ վարչությունը սկսել է ղեկավարել Վլադիսլավ Սուրկովը, նա ընդլայնել է նրա գործառույթներն Ուկրաինայի հետ մշտական աշխատանքով, իսկ ավելի ուշ՝ չճանաչված ԴԺՀ-ի և ԼԺՀ-ի հետ։
2018 թվականի ապրիլի 6-ին ներառվել է ԱՄՆ-ի պատժամիջոցային «Կրեմլյան ցուցակում», որոնց թվում են Ռուսաստանից 17 պաշտոնյաներ և 7 գործարարներ, որոնք մոտ են եղել Վ. Պուտինին։
2018 թվականի հոկտեմբերի 2-ին նախագահ Պուտինը ԱՊՀ-ի, Աբխազիայի և Հարավային Օսիայի հետ սոցիալ-տնտեսական համագործակցության վարչությունը վերածել է սահմանային համագործակցության վարչության՝ նրան թողնելով պետ՝ Օլեգ Գովորունին։ Վարչակազմի վերաբերյալ նոր կանոնակարգում նշվում է, որ այն պետք է իրականացնի «Ռուսաստանի Դաշնության միջպետական ​​պայմանագրեր կնքելու առաջարկությունների նախապատրաստում Աբխազիայի Հանրապետության, Հարավային Օսեթիայի Հանրապետության և Ուկրաինայի, ինչպես նաև Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի անունից այլ հարևան պետությունների հետ»։ Ազատվել է պաշտոնից 2019 թվականի ապրիլի 17-ին։
2019 թվականի մայիսի 27-ին նշանակվել է Դոմ.ՌՖ-ի գլխավոր տնօրենի տեղակալ։
2019 թվականի օգոստոսի 28-ին ՌԴ վարչապետ Դ. Մեդվեդևի հրամանով նշանակվել է «Բաժնեմասային շինարարության մասնակիցների իրավունքների պաշտպանության հիմնադրամի» հասարակաիրավական ընկերության գլխավոր տնօրեն։


== Մրցանակններ ==
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի շքանշան (2003 թվականի դեկտեմբերի 29)՝ Չեչնիայի Հանրապետությունում պետական-իրավական ինստիտուտների կայացման գործում ունեցած վաստակի համար։
Բարեկամության շքանշան (2008 թվական)։
Պատվո շքանշան (2009 թվական)։
Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի շնորհակալությունը (2006 թվականի սեպտեմբերի 2) Չեչնիայի Հանրապետության խորհրդարանի ընտրությունների նախապատրաստման և անցկացման գործում ունեցած վաստակի համար։


== Դասային աստիճան ==
Ռուսաստանի Դաշնության 1-ին դասի պետական խորհրդական (2006 թվականի հոկտեմբերի 9)։


== Սեփականություն և եկամուտներ ==
Պաշտոնական տվյալների համաձայն՝ 2014 թվականի համար Գովորունի եկամուտը կազմել է 114,01 մլն ռուբլի։ Նրան կնոջ հետ միասին ունեն 4 հողամաս՝ 8,6 հազար մ² ընդհանուր մակերեսով, բնակելի տուն, երկու բնակարան, ձյունագնաց, Mersedes-Benz SL350 և GL350 ավտոմեքենաներ, ինչպես նաև Volvo X60:
Ռուսաստանի Դաշնության Պետական պաշտոններ զբաղեցնող անձանց եկամուտների, ծախսերի, գույքի և գույքային բնույթի պարտավորությունների մասին տեղեկություններ պարունակող հայտարարագրում զետեղված տվյալների համաձայն՝ 2018 թվականի ընթացքում Օլեգ Գովորունը վաստակել է 6 566 347 ռուբլի։ Նրա կնոջ եկամուտը նույն ժամանակահատվածում կազմել է 341 574 ռուբլի։


== Ընտանիք ==
Առաջին կինը՝ Տատյանա Վոլոժինսկայան, գործարար է, գլխավորել է Նովոսիբիրսկի մարզի Ռուսաստանի լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցության նախընտրական ցուցակը։
Ունի երեք որդի և դուստր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն «Բրատսկի Անուններ» կայքում
Կենսագրությունը ԻՏԱՐ-ՏԱՍՍ-ի կայքում
Կենսագրությունը «ՄոսՍովետ» Տեղեկատվական գործակալության կայքում