armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վալդա

Վալդա (իտալերեն՝ Valda), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 229 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 38 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0461։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0461 685033


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Oman Air

Oman Air (արաբ․՝  الطيران العماني‎‎), խոշորագույն ավիաընկերություններից է Օմանում, գրասենյակը գտնվում է Մասկատում։ Ավիաընկերությունը իրականացնում է ներքին, միջազգային և չարտերային թռինչքներ։ Ավիաընկերությունը թռիչքներ է իրականացնում Մասկատ միջազգային օդանավակայանից։ Oman Air-ը անդամ է արաբական ավիաընկերությունների հետ։


== Պատմություն ==
Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1970 թվականին և հայտնի էր որպես Օմանի միջազգային ծառայություններ անունով։ 1981 թվականին ավիաընկերությունը դարձավ բաժնետիրական ընկերություն։ Ձեռք բերեց 13 օդանավ՝ Gulf Air։ Fokker F27-600 ինքնաթիռները փոխարինվեցին նոր F27-500 ինքնաթիռներով։ 1993 թվականին ավիաընկերությունը ստացավ Oman Air անվանումը։
2010 թվականի մարտի 10-ին ավիաընկերությունը ձեռք բերեց Wi-fi ինտերնետ։


== Չվերթ ==
2014 թվականի հունվարին, ավիաընկերությունը բաղկացած է հետևյալ ինքնաթիռներից՝

2014 թվականի հունվարին Oman Air-ի միջին տարիքը կազմել է 6 տարի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Արսեն Ավետիսյան (այլ կիրառումներ)

Արսեն Ավետիսյան անվամբ հայտնի են մի քանի անձնավորություններ.

Արսեն Լիպարիտի Ավետիսյան, հայ ֆուտբոլիստ, ՀՀ առաջնությունների լավագույն ռմբարկու։
Արսեն Արամի Ավետիսյան, հայ թաեքվոնդոիստ, մարզիչ, ՀՀ վաստակավոր մարզիչ։
Արսեն Ալբերտի Ավետիսյան, ռուսաստանահայ քանդակագործ։
Ուոլթ Դիսնեյի համերգասրահ

Ուոլթ Դիսնեյի համերգասրահ (անգլ.՝ Walt Disney Concert Hall), համերգասրահ Լոս Անջելեսում, Լոս Անջելեսի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի համերգասրահը։ Բացվել է 2003 թվականի հոկտեմբերի 23-ին։ Նախագծի ստեղծման ակունքներում կանգնած է Ուոլթ Դիսնեյի այրին` Լիլիանը, որը 1987 թվականին համերգասրահ ստեղծելու համար նվիրաբերել էր 50 միլիոն դոլար։ Շենքը նախագծել է ճարտարապետ Ֆրենկ Գերին 1991 թվականին, իսկ 1992 թվականին սկսվել է համերգասրահի ստորգետնյա ավտոկայանատեղիի կառուցումը։ Համերգասրահի շինարարական աշխատանքները որոշ ժամանակով հետաձգվել են, քանի որ դրա արժեքը ավելին էր, քան նվիրաբերված գումարը։ Հաշվարկի արդյունքում նախագծի վերջնական արժեքը կազմել է 170 միլիոն դոլար, որի մոտավորապես կեսը ներդրել է Դիսնեյի ընտանիքը, 25 %-ը` Ուոլթ Դիսնեյ ընկերությունը։ Շինարարությունը սկսվել է 1999 թվականի դեկտեմբերին և ավարտվել 2003 թվականին։ 2005 թվականին կատարվել են արտաքին հարդարանքի որոշ փոփոխոթյուններ` կապված հարևան շենքերի բնակիչների բողոքների հետ. մետաղյա շերտերը, որով պատված էին շենքի պատերը արտաքինից, կլանում էին արևի ճառագայթներն այնպես, որ դիմացի շենքերի որոշ բնակարաններում անտանելի բարձր ջերմաստիճան էր լինում, իսկ մայթի մակերևույթին ջերմաստիճանը հասնում էր 60 °C-ի։
Համերգասրահը նախատեսված է 2.265 հանդիսատեսի համար։ Նրա ակուստիկ հնարավորությունները մասնագետները միաձայն շատ բարձր են գնահատում չնայած այն բանին, որ Գարիի ճարտարապետության մասին կարծիքները ավանդաբար բաժանվում են։ Տվյալ պարագայում հակասական կարծիքների տեղիք են տվել ոչ միայն շենքի արտաքին ձևավորումը, այլև երգեհոնի արտաքին տեսքը, որը ճարտարապետը լուծել է տարբեր անկյուններով դուրս եկող խողովակների փնջի տեսքով։
Բացի դասական ակադեմիական և ավելի քիչ ջազային համերգներից` համերգասրահում կազմակերպվում են տարաբնույթ այլ միջոցառումներ։ Այսպես` 2003 թվականին այստեղ է կայացել «Մատրիցա. Հեղափոխություն» ֆիլմի առաջին ցուցադրությունը, իսկ 2005 թվականին` «Սիմփսոնները» մուլտսերիալի «Բանտային առնետ» սերիայի ցուցադրությունը։ Այնտեղ Սփրինգֆիլդ են կանչում Ֆրենկ Գերիին, որը բնակիչների համար կառուցում է Ուոլթ Դիսնեյի համերգասրահը հիշեցնող համերգասրահ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուոլթ Դիսնեյի համերգասրահը Վիքիպահեստում
Համերգասրահի պաշտոնական կայք Archived 2007-12-17 at the Wayback Machine.
Ուոլթ Դիսնեյի համերգասրահ
Los Angeles Times-ի պատմությունների արխիվ
Los Angeles Times, "Inside the Disney Hall Organ"
Հոդվածներ և նկարներ arcspace.com-ում Archived 2012-09-15 at the Wayback Machine.
Համերգասրահի սև և սպիտակ լուսանկարներ
Համերգասրահի ինտերիերի և էքստերիերի լուսանկարներ
Յոսիպ Բելուչիչ

Յոսիպ Բելուչիչ (մարտի 12, 1847(1847-03-12), Ժուպանիչի, Իստրիա, Խորվաթիա - հունվարի 8, 1905(1905-01-08), Տրիեստ, Ավստրո-Հունգարիա), խորվաթ գյուտարար էր։ Նա հայտնի է արագաչափ սարքերի հորինմամբ։
Նա ծնվել է Լաբինի մոտ գտնվող Ժուպանիչի քաղաքում։ Սովորել է Վիեննայում։ Բելուչիչը պրոֆեսոր էր Կոպերում և Տրիեստում։ Նա 1888 թվականին արտոնագրեց իր արագաչափը և այն ներկայացրեց Փարիզում 1889 թվականի համաշխարհային ցուցահանդեսում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուդոլֆ Բերնշտեյն

Ռուդոլֆ Բերնշտեյն (գերմ.՝ Rudolf Bernstein, փետրվարի 29, 1896(1896-02-29), Բեռլին, Գերմանական կայսրություն - հոկտեմբերի 6, 1977(1977-10-06), Արևելյան Բեռլին, Արևելյան Գերմանիա), գերմանացի կոմունիստ, Կոմինտերնի գործիչ, կինեմատոգրաֆիստ։


== Կենսագրություն ==
Ռուդոլֆ Բեռնշտեյնը սովորել է Բեռլինում տղաների հրեական դպրոցում, 1906-1912 թվականներին հաճախել է գիմնազիա, այնուհետև ստացել առևտրի գծով կրթություն։ 1915 թվականին զորակոչվել է արևելյան ռազմաճակատ, 1918 թվականի հոկտեմբերին դասալիք է դարձել, մասնակցել ռուս զինվորների հետ եղբայրացմանը։
1919 թվականի սկզբին մտել է Սպարտակ միություն և Գերմանիայի անկախ սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցություն, հետագայում` 1920 թվականին` Գերմանիայի կոմունիստական կուսակցություն։ Ամուսնացած էր Մարթա Բեռնշտեյնի հետ, որի երկվորյակ քույրը հակաֆաշիստ Էլզա Էմմեն էր։ Դուստրը` Խաննա Պոդիմախինան, ծնվել է 1924 թվականին։
1925 թվականին Բեռնշտեյնն անցել է կուսակցական աշխատանքի, ղեկավարել է տարբեր կուսակցական կազմակերպություններ, 1933 թվականին աշխատել է  Գերմանիայի կոմունիստական կուսակցության վարչությունում բաժնի քարտուղար Կարլ Լիբկնեխտի տանը։ Հանդիսացել է Գերմանիայի առաջին կոմունիստական կուսակցության օկրուգային ժողովի պատգամավոր Բեռլինում։
Ռեյխստագի հրկիզումից հետո 1933 թվականին Բեռնշտեյնը ձերբակալվել է և առանց դատի ու քննության պահվել է Ալեքսանդերպլացի ոստիկանական բանտում, Շպանդաուի բանտում և Զոննենբուրգի համակենտրոնացման ճամբարում։ Որպես վկա ընդգրկվել է Գեորգի Դիմիտրովի դեմ  դատավարության գործով։ 1934 թվականին Բեռնշտեյնին հաջողվել է ընտանիքի հետ փախչել ԽՍՀՄ, որտեղ նա աշխատել է Կոմինտերնում։ 1943 թվականին Ռուդոլֆ Բեռնշտեյնը ստացել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի կապիտանի կոչում, 1945 թվականին նշանակվել է  Վիեննայում «Ավստրիական թերթի » (Österreichische Zeitung)-ի խմբագիր։   1947 թվականին վերադարձել է Բեռլին և նշանակվել СЕПГ-ի Կենտկոմի բաժնի պետ։
1950 թվականին Բեռնշտեյնը գերմանական կողմից հադես է եկել որպես ԽՍՀՄ-ի հետ համատեղ կինովարձույթի  Progress Film-Verleih ընկերության տնօրեն։ 1955 թվականի հոկտեմբերի 1-ից նշանակվել է ԳԴՀ-ի Պետական կինոարխիվի առաջին տնօրեն և զբաղեցրել է այդ պաշտոնը մինչև 1958 թվականի ապրիլ։
Թաղված է Ֆրիդրիխսֆելդի Կենտրոնական գերեզմանատանը։


== Գրականություն ==
Folterhölle Sonnenburg. Tatsachen- und Augenzeugenbericht eines ehemaligen Schutzhäftlings. Verlag der Internationalen Roten Hilfe Zürich / Paris 1934


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուդոլֆ Բերնշտեյնի կենսագրությունը
Պլոտինա (գյուղ, Լոուխսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊլոտինաՊլոտինա (ռուս.՝ Плотина), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Լոուխսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դևիդ Դյուկ

Դևիդ Էռնեստ Դյուկ (անգլ.՝ David Ernest Duke, հուլիսի 1, 1950(1950-07-01), Թալսա), ամերիկացի քաղաքական գործիչ և հրապարակախոս։ Հայտնի է որպես սպիտակ նացիոնալիստ, ռասիստ և Հոլոքոստը ժխտող։


== Քաղաքական կարիերա ==
1970-ական թվականներին Դևիդ Դյուկը ղեկավարել է Կու-կլուքս-կլանի բաժանմունքներից մեկը։
1989 թվականից մինչև 1992 թվականը եղել է Լուիզիանա նահանգի ներկայացուցիչների պալատի պատգամավոր, բազմիցս առաջադրվել է ԱՄՆ նախագահի թեկնածու։ 1996-2000 թվականներին ղեկավարել է Հանրապետական կուսակցության թեմական կազմակերպությունը. նախկինում ներկայացրել է Դեմոկրատական կուսակցությունը։
2003 թվականին խարդախության ու հարկերի վճարումից խուսափելու համար դատապարտվել է 15 ամիս բանտարկության և տուգանվել 10000 դոլարով։


== Քաղաքական հայացքներ ==
Իրավապաշտպանական կազմակերպությունները Դևիդ Դյուկին մեղադրում են հակասեմականության մեջ։ Նույն դերով է հանդես գալիս նաև գիտական գրականության մեջ։
Դյուկն իր հայացքները բնութագրում է որպես ռասայական ռեալիզմ (անգլ.՝ en) և պնդում, որ «բոլոր մարդիկ ունեն իրենց ժառանգությունը պահպանելու մարդու հիմնական իրավունքը»։ Նա համարում է, որ ԱՄՆ-ն (ներառյալ կառավարությունն ու զանգվածային լրատվամիջոցները) գտնվում է հրեաների վերահսկողության տակ։ Դյուկը կողմ է ներգաղթի արգելմանը, կամավոր ռասայական սեգրեգացիային։ Նա հակակոմունիստ է ու ավանդապահ։ Դևիդ Դյուկն ակտիվ հակասիոնիստ է. նա սիոնիզմը համարում է հուդայականության քաղաքական ու սոցիալական արտահայտությունը։ Հեղինակել է մի քանի գրքեր, այդ թվում նաև ժամանակակից աշխարհում հրեաների դերի մասին։ Համագործակցել է ուկրաինական Անձնակազմի ղեկավարման միջտարածաշրջանային ակադեմիայի հետ, որտեղ դասավանդել է և ստացել Միջազգային կադրային ակադեմիայի փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան (առանց պետական նմուշի դիպլոմի հանձնման և պետության կողմից չճանաչված)։


== Մատենագրություն ==
My Awakening: A Path to Racial Understanding, Free Speech, 1998, ISBN 978-1-892796-00-4.
Duke, David Jewish Supremacism (Free Speech Press, 2003; 350 pages) 1-892796-05-8
Дюк Д. Еврейский вопрос глазами американца. — М.: Свобода слова, 2001. — 414 с. — ISBN 1-892796-00-9.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Zatarain M. David Duke, evolution of a Klansman. — Pelican Publishing, 1990. — 304 p. — ISBN 9780882898179
Swain Carol M.; Russ Nieli (2003-03-24)։ Contemporary Voices of White Nationalism in America։ Cambridge University Press։ ISBN 0521816734  


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլ.)
«Мы с вами, братья по борьбе!» Дэвид Дюк — Альберту Макашову
Мечты о Евросибири
Обращение к национал-патриотическим лидерам Европы и Америки Альберт Макашов, Дэвид Дюк
Ուստյանկա (Նիզյովայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուստյանկա (այլ կիրառումներ)Ուստյանկա (ռուս.՝ Устьянка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Նենեցյան ինքնավար օկրուգով։ Գետաբերանը գտնվում է Նիզյովա գետի աջ ափին՝ 13 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 14 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000080703
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008070
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Արաքավա (հատուկ քաղաք)

Արաքավա (荒川区|Արաքավա քու), Տոկիոյի հատուկ շրջաններից մեկը։ Գտնվում է Տոկիոյի արևելքում։ Զբաղեցնում է 10,20 կմ² տարածք։ Բնակչության թվաքանակը՝ 197 716 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 18 800 մարդ/կմ²։


== Տնտեսություն ==
MIAT Mongolian Airlines-ի ճապոնական մասնաճյուղի գրասենյակը գտնվում է Արաքավայի Tachibana բարձրահարկ շենքի հինգերորդ հարկում։ Տրակտորներ և շարժիչների մասեր արտադրող Iseki ընկերության գլխադասային գրասենյակը նույնպես տեղ է զբաղեցրել այս քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեղվաթագ փռված

Մեղվաթագ փռված (լատ.՝  C supinus), բակլազգիներ ընտանիքի, մեղվաթագ ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Թուփ է` մինչև 1 մ բարձրությամբ, հաճախ ցրված, մազմզուկապատ ընձյուղներով։ Տերևները եռամասն են, մազմզուկապատ, մինչև 1 սմ երկարությամբ, կոթունավոր։
Տերևիկները հակառակ ձվաձև են, էլիպսաձև կամ երկարավուն հակառակ ձվաձև, 1,5—2,5 սմ երկարությամբ, վերևի կողմից` թեթևակի մազմզուկապատ, ներքևի կողմից
ծածկված են խիտ, բրդանման, պառկած մազմզուկներով։ Ծաղիկները դեղին են, բացվելիս` դարչնագույն, հավաքված երիտասարդ ընձյուղների ծայրային գլխիկանման ծաղկաբույլերում։ Ունեն ծաղկակիցներ։ Բաժակն ունի մոտ 1 սմ երկարություն, բրդամազ-մըզուկապատ է, առագաստը արտաքին կողմից ծածկված է մետաքսանման աղվամազով։ Ունդերն ունեն մոտ 3 սմ երկարություն, բրդամազմզուկապատ են։ Ծաղկում է հունիս-հուլիս ամիսներին։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Արևմտյան Եվրոպայի կենտրոնական և հարավային շրջաններում։ Աճում է բաց, քարքարոտ լանջերում, լուսավոր անտառներում, ծովի մակարդակից մինչև 1500 մ բարձրությունների վրա։ Հայաստանում պայմաններում հազվադեպ է մշակվում։ Լավ է աճում Երևանում, Կիրովականում, Իջևանում։ Պիտանի է ստորին և միջին լեռնային գոտիների բնակավայրերը կանաչապատելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրեյ Գավրիլով

Անդրեյ Գավրիլով (սեպտեմբերի 21, 1955(1955-09-21), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուսական ծագմամբ շվեյցարացի դաշնակահար։


== Երաժշտական կարիերան ==
Անդրեյ Գավրիլովը ծնվել է մոսկովյան նկարիչների ընտանիքում։ Նրա հայրը Վլադիմիր Գավրիլովն էր, 20-րդ դարի կեսերին հայտնի ռուս նկարիչներից մեկը։ Նրա մայրը եղել է հայ դաշնակահար Ասաննետա Եղիշերյանը։ Սովորել է Հենրիխ Նեուհաուի մոտ 2 տարեկանից։ 1961 թվականին աշխատել է Մոսկվայի կենտրոնական երաժշտական ​​դպրոցում։ 18 տարեկանում կոնսերվատորիայում մեկ կիսամյակից հետո նա, մասնակցելով Չայկովսկու անվան միջազգային մրցույթին, 1974 թվականին ստացել է միջազգային համբավ։ Մինչև 1979 թվականը Գավրիլովը հանդես է եկել աշխարհի բոլոր խոշոր երաժշտական ​​կենտրոններում, ներկայանալով տարեկան 90 համերգում, մինչդեռ համալսարանում շարունակում էր ուսումը։
1993 թվականին նա ակտիվ մշակութային կյանքից հեռացավ, հրաժարվեց համերգներից։ The Guardian-ին տված հարցազրույցի ժամանակ նա ասել է` «Ես գոհ չէի ինձնից, նյութական առումով ես իմ աշխատանքը անում էի շատ լավ, բայց ես գիտեի, որ եթե շարունակեի նույն կերպ, ես երբեք չէի լինի այն արտիստը, որը ես կուզեի՝ ազատ, օրիգինալ, իդեալիստ, այսպես կոչված երաժշտական ինդուստրիայից դուրս, այն հակասում է իմ սկզբունքներին։
2012 թվականին Անդրեյ Գավրիլովն առաջին անգամ անցկացրեց վարպետության դասեր․ առաջինը՝ Մադրիդում, իսկ ավելի ուշ` Լոնդոնում։ 2013 թվականին նա ավարտել է իր երրորդ ալբոմը, որի առաջին մասը ռուսերեն և գերմաներեն լեզուներով լույս է տեսել 2014 թվականի մարտին և ապրիլին, իսկ անգլերենով մասը` 2016 թվականի դեկտեմբերին։
2013 թվականի ապրիլին Անդրեյ Գավրիլովը համերգով հանդես եկավ Բելգրադում և այդ երեկոյան սիմֆոնիկ նվագախմբով կատարեց 3  կոնցերտներ։ Նա ևս մեկ համերգով հանդես եկավ 2014 թվականի մայիսին Բրիստոլում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Շամսի Բադալբեկլի

Շամսի Բեդել օղլի Բադալբեկլի (ադրբ.՝ Şəmsi Bədəl bəy oğlu Bədəlbəyli, փետրվարի 23, 1911(1911-02-23), Շուշի, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 23, 1987(1987-05-23), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի դերասան և ռեժիսոր; Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1964)։


== Կենսագրություն ==
Շամսի Բադալբեկլին ծնվել է 1911 թվականի փետրվարի 23-ին, հայտնի մանկավարժ և հասարակական գործիչ Բադալբեյ Բադալբեյլիի (1875-1932) ընտանիքում։ Նա առաջին կրթությունը ստացել է Բաքվում միջնակարգ դպրոցում։ Միջնակարգ դպրոցը ավարտելուց հետո նա ընդունվել է Ադրբեջանի մանկավարժական տեխնիկում։ 1927 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի մանկավարժական տեխնիկում։ 1927-1932 թվականներին սովորել է Ադրբեջանի պետական կոնսերվատորիայում։ Նա Ուզեիր Հաջիբեկովի ուսանող էր, երբ նա սովորել էր Կոնսերվատորիայում։ Այդ տարիներին նա թառ նվագում էր Ադրբեջանի պետական ակադեմիական դրամատիկական թատրոնի նվագախմբում, նվագակցելով իր եղբորը, կոմպոզիտոր և դիրիժոր Աֆրասիաբ Բադալբեկլիի ղեկավարությամբ։


== Գործունեություն ==
Շամսի Բադալբեկլին 1930-1932 թվականներին աշխատել է «Երիտասարդ աշխատողի» խմբագրության մեջ `որպես արվեստի և գրականության բաժնի վարիչ։ 1932-1942 թվականներին աշխատել է Ադրբեջանի պետական ակադեմիական դրամատիկական թատրոնում որպես ռեժիսորի օգնական և ռեժիսոր։ 1933 թվականին Շամսի Բադալբեկլին ուղարկվեց Մոսկվա `փորձի համար։ 1936 թվականին Բաքու վերադառնալուց հետո նա շարունակել է իր կարիերան Ադրբեջանի պետական դրամատիկական թատրոնում որպես ռեժիսոր։ 1943-1949 թվականներին նշանակվել է Ադրբեջանի պետական երաժշտական կոմեդիայի թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար։ 1949-1956 թվականներին Շամսի Բադալբեկլին աշխատել է Ադրբեջանի պետական ակադեմիական ֆիլհարմոնիայի տնօրեն և գեղարվեստական ղեկավար։ 1959-1965 թվականներին նշանակվել է Ադրբեջանի օպերայի և բալետի պետական ակադեմիական թատրոնի տնօրեն և գլխավոր տնօրեն։


== Գործունեությունը ==


=== Թատրոնում որպես ռեժիսոր ===
1948 - Սուլեյման Ալեսկերովի երաժշտական կատակերգությունը ՛«Ուլդուզ»;
1947, 1956 և 1959 - Սեիդ Ռուսթամովի երաժշտական կատակերգությունը ՛«Դուրնա»;
1952 - Ուզեիր Հաջիբեկովի օպերան ՛«Քյոռօղլի»;
1958 - Ուզեիր Հաջիբեկովի օպերան ՛«Ասլի և Քերիմ»;
1958 - Միրզա Ախունդովի կատակերգությունը ՛«Հաջի Կարա»;
1961 - Սեիդ Ռուսթամովի երաժշտական կատակերգությունը ՛«Տնօրենի կինը»;
1961 - Սուլեյման Ալեսկերովի օպերան ՛«Բահադըր և Սոնա»;
1971 - Աֆրասիաբ Բադալբեկլիի օպերան ՛«Ուռենիները չեն լացվում»;


=== Կինոյում ===
«Գտնել այդ աղջիկը», (1970)
«Վերջին ռոք», (1971)
«Հիշողություններ», (1972)
«Կյանքի էջերը», (1974)


== Տես նաև ==
Աբբաս Միրզա Շարիֆզադե
Հուսեյն Արաբլինսկի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Шамси Бадалбейли
Известный азербайджанский театральный режиссер, народный артист Азербайджанской ССР Шамси Бадалбейли
Режиссер, Народный артист Азербайджана.
«Выдающиеся личности города Шуша»
Очередной выпуск рубрики «Культурное наследие Карабаха» посвящен Шамси Бадалбейли
Լյուչիա Բոզե

Լյուչիա Բոզե (իտալերեն՝ Lucia Bosè, իսկական անունը` Լյուչիա Բորլոնի, իտալերեն՝ Lucia Borloni, հունվարի 28, 1931(1931-01-28)[…], Միլան, Իտալիայի թագավորություն - մարտի 23, 2020(2020-03-23)[…], Սեգովիա, Կաստիլիա և Լեոն, Իսպանիա), իտալացի դերասանուհի, որը հանրաճանաչ է դարձել 1950-ական թվականներին` իտալական նեոռեալիզմի ժամանակաշրջանում։


== Կենսագրություն ==
Լյուչիա Բոզեն պատանեկության տարիներին Միլանում աշխատել է որպես հացթուխ։ 1947 թվականին մասնակցել է «Միս Իտալիա» գեղեցկության մրցույթին և դարձել է հաղթող։ Այդ մրցույթին մասնակցել են նաև Ջինա Լոլոբրիջիդան, Սիլվանա Մանգանոն, Ջաննա Մարիա Կանալեն և Էլեոնորա Ռոսսի Դրագոն։
Լյուչիա Բոզեն առաջին անգամ հանդես է եկել Ջուզեպպե դե Սանտիսի կողմից 1950 թվականին նկարահանված «Չկա խաղաղություն ձիթենիների ներքո» ֆիլմում։ Նույն թվականին նա նկարահանվել է Միքելանջելո Անտոնիոնիի «Մի սիրո ժամանակագրություն» կինոնկարում։ 1953 թվականին Անտոնիոնին նրան կրկին հրավիրեց` այս անգամ «Տիկինը` առանց կամելիաների» ֆիլմում նկարահանվելու համար։ Հետագա տարիներին Լյուչիա Բոզեն նկարահանվել է «Սիրո գիշեր» (1954), «Կախարդական գյուղը» (1955), «Հեծանվորդի մահը» (1955), «Ջախջախվածները» (1955), «Սիրո սիմֆոնիան» (1956) և այլ ֆիլմերում։ Այդ ժամանակաշրջանի վերջին ֆիլմը, որում խաղացել է Լյուչիա Բոզեն, Ժան Կոկտոյի «Օրփեոսի կտակը» (1960) կինոնկարն էր։ Ամուսնությունից հետո նա լքեց կինոնկարահանման հրապարակը և իրեն նվիրեց իր երեխաների խնամքին։
Կրկին կինոնկարահանման հրապարակ վերադարձավ 1960-ական թվականների վերջին և նկարահանվեց Ֆեդերիկո Ֆելինիի «Սատիրիկոն» (1969) և Տավիանի եղբայրների «Կարիճի նշանի ներքո» (1969) կինոնկարներում։ Այդ տարիների նրա ֆիլմերից են «Մենք քարից չենք» (1968), «Նոկտյուրն 29» (1968), «Ինչ-որ բան թաքնվում է խավարում» (1971), «Հյուրը» (1971), «Աղավնիների տունը» (1972), «Նատալի Գրանժե» (1972), «Արյունոտ հանդես» (1973), «Արյան բծեր նոր ավտոմեքենայի վրա» (1975) և այլն։ Լյուչիա Բոզեն ոչ մեծ դերերով հաճախ հայտնվում է Մարգերիտ Դյուրասի, Ժաննա Մորոյի, Լիլիանա Կավանիի, Պեդրո Ալմոդովարի, Ֆրանչեսկո Ռոզիի, Ագուստի Վիլյարոնգայի և այլոց ֆիլմերում։


== Անձնական կյանքը ==
Լյուչիա Բոզեն 1956 թվականին ամուսնացել է իսպանացի ցլամարտիկ Լուիս Միգել Դոմինգինի հետ։ Նրանք ունեցել են մեկ որդի և երկու դուստր։ Որդին իսպանացի երգիչ և դերասան Միգել Բոզեն է, դուստրերը` դերասանուհիներ Պաոլա Դոմինգինը և Լյուչիա Բոզե-կրտսերը։ Լյուչիա Բոզեի թոռնուհին մոդել, երգչուհի և դերասանուհի Բիմբա Բոզեն է։


== Մասնակի ֆիլմագրությունը ==


== Ծանոթագրություններ ==
.hn

.hn, Հոնդուրասի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .hn whois տեղեկություն
Համահայկական Առաջին խաղեր

Համահայկական Առաջին խաղեր, կայացել են Երևանում՝ 1999 թվականի օգոստոսի 23-ից սեպտեմբերի 5-ը։ Խաղերի կրակը Գառնիի հեթանոսական տաճարից փոխանցավազքերով հասցվել է Հրազդան մարզադաշտ, որտեղ Ալբերտ Ազարյանը բոցավառել է խաղերի ջահը։ Խաղերին մասնակցել են ՀՀ և ԼՂՀ 24 և արտասահմանյան 21 պետությունների 38 քաղաքների 1141 մարզիկ-մարզուհի։ Խաղերի ծրագրում ընդգրկվել են 7 մարզաձևեր՝ բասկետբոլ, թեթև աթլետիկա, թենիս, շախմատ, սեղանի թենիս, վոլեյբոլ և ֆուտբոլ։ Խաղերի ժամանակ խաղարկվել են ոսկե, արծաթե և բրոնզե 37-ական լրակազմ մեդալներ։
Դեմիրլի Կափի

Դեմիրլի Կափի, ձմեռանոց Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի նահանգի Բայազետի գավառում։ Մշտական բնակիչներ չուներ։ Հիշատակվում է Ռուս․ Արք․ աշխարհում ընկած Կովկասի բածանմունքի Известя-ներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Զտարյունները (ֆիլմ)

«Զտարյունները» (անգլ.՝ Thoroughbreds), ամերիկյան թրիլլեր, ռեժիսոր Քորի Ֆինլիի սև կատակերգությունը։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2017 թվականի հունվարի 21-ին՝ Սանդենս կինոփառատոնի ժամանակ։
Գլխավոր դերակատարներն են Օլիվիա Կուկը, Անյա Թեյլոր Ջոյը, Անտոն Ելչինը, Փոլ Սփարքսը և Ֆրենսի Սվիֆթը։
2018 թվականի մարտի 9-ին ֆիլմը թողարկել են «Focus Features» և «Universal Pictures» ընկերությունները։ Սա վերջին ֆիլմն է, որում նկարահանվել է 2016 թվականի հունիսին մահացած Անտոն Ելչինը։


== Սյուժե ==
Ավագ դպրոցի աշակերտուհի Ամանդան գնում է քոլեջ ընդունվել երազող Լիլիի մոտ։ Մանուկ հասակում նրանք եղել են լավագույն ընկերուհիներ, բայց խորթացել են Լիլիի հոր մահից հետո։ Ամանդան պատմում է, որ տառապում է անհայտ հոգեկան խանգարմամբ, որի պատճառով չի զգում որևէ հույզ և այլ մարդկանց հետ շփվելիս ստիպված է լինում զգացմունքներն ընդօրինակել։
Լիլին ապրում է իր մոր՝ Սինտիայի և խորթ հոր՝ Մարկի հետ։ Ամանդան նկատում է, որ Լիլին Մարկի հետ քամահրանքով է վերաբերվում և հարցնում է, թե արդյոք նա երբեք չի մտածել նրան սպանելու մասին։ Լիլին ասում է, որ չի ցանկանում մտածել այդ մասին, բայց այն բանից հետո, երբ իմանում է, որ ծնողները որոշել են նրան ուղարկել գիշերօթիկ դպրոց, նա փոխում է իր որոշումը և Ամանդային առաջարկում է ծրագրել սպանությունը։


== Դերերում ==
Անյա Թեյլոր Ջոյ՝ Լիլի
Օլիվիա Կուկ՝ Ամանդա
Անտոն Ելչին՝ Թիմ
Փոլ Սփարքս՝ Մարկ
Ֆրենսի Սվիֆթ՝ Սինտիա
Քայլի Վերնոֆ


== Արտադրություն ==
Հիմնական նկարահանումներն սկսվել են 2016 թվականի մայիսի 9-ին մարզային բնակավայրերում՝ Մասաչուսեթսում, Քոհասեթում, Թյուքսբերիում, Սկուիտատեում, Վեսթվուդում և Ուելսլիում, և ավարտվել 2016 թվականի հունիսի 5-ին՝ Ելչինի մահից 14 օր առաջ։
Ֆինլին պատմել է Ելչինի հետ իր փորձի մասին․ 


== Քննադատություն ==
Ֆիլմը կինոքննադատների կողմից մեծ մասամբ ստացել է դրական գնահատականներ։ «Rotten Tomatoes» կայքում ֆիլմն ունի 86 % վարկանիշ՝ հիմնված 148 գրախոսության վրա, միջին գնահատականը 10-ից կազմում է 7,2։ «Metacritic» կայքում ֆիլմը 100-ից ստացել է 75 միավոր՝ հիմնված 37 գրախոսության վրա, որը համապատասխանում է «հիմնականում դրական արձագանքներ» կարգավիճակին։


== Ծանոթագրություններ ==
Անծանոթուհին (ֆիլմ, 2006)

«Անծանոթուհին» (իտալերեն՝ La Sconosciuta), ռեժիսոր Ջուզեպե Տորնատորեի հոգեբանական գեղարվեստական ֆիլմը (2006)։
Ֆիլմում գլխավոր դերում հանդես է եկել ռուս դերասանուհի Քսենյա Ռապոպորտը։


== Սյուժե ==
Իրինա Յարոշենկոն` վտարանդի ուկրաինուհին, աշխատանքի է ընդունվում Իտալիայում, սակայն ստրկության մեջ է ընկնում դաժան կավատ և ավազակ Մուֆայի մոտ, որը վաստակում է մարմնավաճառության և մարմնավաճառ-ստրկուհիներից ծնված երեխաների վաճառքի միջոցով։ Մի օր նա կարողանում է փախչել Մուֆայի ճիրաններից։ Սակայն Իրինան չի վերադառնում իր երկիր, այլ փորձում է գտնել իր ծնված վերջին երեխային` դստերը։ Աղջկան որդեգրած ծնողների ազգանունը նրան հայտնել է մանկաբարձուհին՝ Մուֆայի խոսքերով։ Իրինային հաջողվում է աշխատել որպես դայակ այն ընտանիքում, որտեղ մեծանում է նրա ենթադրյալ դուստրը։ Սակայն անցյալը կրնկակոխ հետապնդում է կնոջը...


== Դերերում ==


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ֆիլմի հերոսուհու կողմից կատարվող օրորոցայինի տեքստը գրվել և ծանոթների օգնությամբ թարգմանվել է ռուսերենից ուկրաիներեն Իրինայի դերակատարուհու` Քսենյա Ռապոպորտի կողմից։ Այս մասին և «Անծանոթուհին» ֆիլմի նկարահանումների մասին դերասանուհին պատմել է «Քսենյա Ռապոպորտ. Անծանոթուհու դիմանկարը 2» (2009, ՀԸ Պետերբուրգ - Հինգերորդ ալիք, «Հույժ գաղտնի»)։
Միքելե Պլաչիդոն համաձայնել է սափրել մազերն ու ամբողջովին սափրել մարմինը` կերպարն ավելի ագրեսիվ ու ատելի դարձնելու համար։


== Մրցանակներ ==
Ֆիլմը նվաճել է Դավիդ դի Դոնաթելլոյի մրցանակները հինգ անվանակարգերում։ Քսենյա Ռապոպորտին այս մրցանակը շնորհվել է որպես «լավագույն դերասանուհի»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Незнакомка»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Незнакомка»(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
Գաշկլի Դաղ

Գաշկլի Դաղ, լեռ Անտիպոնտական լեռնահամակարգում, Օլթի քաղաքից մոտ 25 կմ հարավ֊արևելք, Օլթիի ավազանին պատկանող մի փոքրիկ գետակի ակունքի շրջանում։ Հյուսիսային լանջերն անտառապատ են։


== Ծանոթագրություններ ==
Ղորտևի

Ղորտևի (վրաց.՝ ღორტევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1200 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 15 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Յըլդըզ

Յըլդըզ պալատ (թուրքերեն՝ Yıldız Sarayı — «Աստղային պալատ»), սուլթանական պալատ, որը գտնվում է Ստամբուլում։ Եղել է օսմանյան սուլթան Աբդուլ Համիդ II-ի նստավայրը 1876- 1909 թվականներին։
Աբդուլ Համիդը լքել է Դոլմաբահչե պալատը՝ հակառակորդի ռազմածովային ուժերի անակնկալ հարձակումից վախ ունենալու պատճառով։ Ահմեդ Համիթը հանձնարարեց իտալացի ճարտարապետ Ռայմոնդո Արոնկոյին վերակառուցել Յըլդըզ թագավորական դաստակերտը, որը ժամանակին կառուցվել էր Աբդուլ Մեջիդ սուլթանի հրամանով։
Յըլդըզ պալատի և Չըրաղան պալատի միջև ընկած է Յըլդըզ այգին, որտեղ տնկված են մեծ քանակությամբ արևադարձային ծառեր և ծաղիկներ։ Այնտեղ մնացել է Աբդուլ Ազիզ սուլթանի մալթայական տաղավարը, որը նախագծվել է Բալյան ընտանիքի կողմից։ Պալատը կառուցված է բարոկկո ոճով։ Պալատում առկա են «պալատ- շալե», կայզեր Վիլհելմ II-ի տաղավարը, պալատական թատրոն և ճենապակու մանուֆակտուրա։
Միապետության տապալումից հետո, Յըլդըզը նախատեսված է եղել օտարերկրյա դիվանագիտական պատվիրակությունների համար որպես կեցավայր։ Հետագայում այն վերակազմակերպվեց և վեր ածվեց թանգարանի։ 1909 թվականին երիտթուրքերի նախաձեռնած հեղափոխության արդյունքում Աբդուլ Համիդին գահընկեց անելուց հետո Յլդըզ պալատում տեղակայվել է թուրքական ռազմական ակադեմիայի շտաբը։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Vahide Gezgör, Feryal İrez: Yıldız Palace. Şale Kasr-ı Hümâyunu (= TBMM Milli Saraylar Daire Başkanlığı yayını. Vol. 7). TBMM Department of National Palaces, Istanbul 1993, ISBN 975-95334-9-9.
Önder Küçükerman, Nedret Bayraktar, Semra Karakaţli: Yıldız Porcelain in National Palaces Collection. TBMM Department of National Palaces, Istanbul 1998, ISBN 975-7479-37-3.Marcell Restle - Reclams Kunstführer Istanbul, Bursa, Edirne, Iznik. Baudenkmäler und Museen, Verlag Philipp Reclam jun., Stuttgart,    1976 S. 341ff.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.istanbulportal.com/istanbulportal/Yildiz_Palace.aspx Archived 2015-06-26 at the Wayback Machine. |wayback=20150626175938 |text=Yildiz Palace.
istanbulinfolink.com Archived 2015-06-26 at the Wayback Machine.
http://www.pointsfromturkey.com/yildiz_palace.html Archived 2020-05-20 at the Wayback Machine. |wayback=20131213234409 |text=İSTANBUL Yıldız Palace
http://www.millisaraylar.gov.tr/portalmain-en/Palaces.aspx?SarayId=19 Archived 2018-05-14 at the Wayback Machine. |wayback=20150611115612 |text=Yıldız-Palast (անգլերեն)
Լևոն Սաքունց

Լևոն Սաքունց  (ֆր.՝ Levon Sakounts, 1986, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայազգի ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ, Ֆրանսիայի հանրապետական կուսակցության տարածքային ղեկավար, Հայաստան համահայկական հիմնադրամի խորհրդի անդամ, Վիեն քաղաքի փոխքաղաքապետ։


== Կենսագրություն ==
Լևոն Սաքունցը ծնվել է 1986 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Երևանում։ 13 տարեկան հասակում ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Ֆրանսիա։ Լևոնի  պապը, որը ծնվել է Ֆրանսիայի Վիեն քաղաքում, 1947 թվականին՝ «Մեծ հայրենադարձության» ժամանակ ընտանիքի հետ  տեղափոխվել է Հայաստան։ Հետագայում ընտանիքիը տեղափոխվել է Ֆրանսիա։
Լևոնը տեղեկատվության և հաղորդակցման տեխնոլոգիաների ոլորտում բարձրագույն կրթությունը ստացել է Ֆրանսիայում։ Քաղաքականության մեջ իր գործունեությունը սկսել է 2007 թվականից՝ Նիկոլա Սարկոզիի ընտրարշավի ժամանակ, եղել է աջակողմյան UMP կուսակցության ակտիվ անդամ, որի կազմում էր նաև ճանաչված քաղաքական գործիչ Պատրիկ Դևեջյանը։ 2012 թվականին Լևոն Սաքունցը  դարձել է նույն կուսակցության խորհրդի անդամ։
Լևոն Սաքունցը Հայաստան համահայկական հիմնադրամի խորհրդի անդամ է,  մասնակցում է հեռուստափառատոնի կազմակերպչական աշխատանքներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կամպորջանո

Կամպորջանո  (իտալերեն՝ Camporgiano), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Լուկայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2393 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 89 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 27 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 55031։ Հեռախոսային կոդ՝ 0583։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Բերնարդը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0584 618888
Գլխավոր կայք՝ http://www.comunecamporgiano.it Archived 2006-09-27 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunecamporgiano.it Archived 2006-09-27 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Պետրովկա (գյուղ, Բիժբուլյակսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրովկաՊետրովկա (ռուս.՝ Петровка, բաշկիրերեն՝ Петровка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիժբուլյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 140 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օձի գրկում

Օձի գրկում (իսպ.՝ El abrazo de la serpiente), կոլումբիացի կինոռեժիսոր Սիռո Գեռայի 2015 թվականին նկարահանած ֆիլմը: Սցենարը հիմնված է Թեոդոր Կոխ Գրյունբերգի և Ռիչարդ Էվանս Շուլցի օրագրերի հիման վրա: Կաննի 2015 թվականի կինոփառատոնի «Ռեժիսորներ երկշաբաթ» ծրագրում արժանացել է C.I.C.A.E. մրցանակի, ինչպես նաև առաջադրվել է Օսկար մրցանակի՝ որպես լավագույն օտարալեզու ֆիլմ: 2015 թվականին Երևանում արժանացել է Խաղարկային ֆիլմերի գլխավոր՝ «Ոսկե ծիրան» մրցանակին:


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է 1909 և 1940 թվականների երկու պատմություններ, երկուսն էլ ամազոնցի շաման Կարամակատեի մասին, ով իր ցեղի վերջին մարդն է: Նա ճանապարհորդում է գիտնականների՝ գերմանացի Թեոդոր ֆոն Մարցիուսի և ամերիկացի Էվանի հետ, որոնք փորձում են գտնել սրբազան բույսը:


== Դերեր ==
Յան Բիժվե
Նիկոլաս Բոլիվար
Բրիոն Դեյվիս
Յաուենկու Միգուե
Լուիջի Սկիամաննա
Նիբիո Տոռես


== Նկարահանող խումբ ==
Պրոդյուսեր՝ Քրիստինա Գալյեգո
Ռեժիսոր՝ Սիռո Գեռա
Սցենարի հեղինակներ՝ Սիռո Գեռա, Ժակ Տուլմոնդ
Օպերատոր՝ Ավիդ Գալյեգո
Նկարիչ՝ Անխելիկա Պերերա
Երաժշտությունը՝ Նասկույ Լինարես
Հնչյունային ձևավորող՝ Կարլոն Գարսիա
Մոնտաժող՝ Էտիեն Բուսակ, Քրիստինա Գալյեգո


== Մրցանակներ, անվանակարգեր ==
2015 - Կաննի կինոփառատոնի C.I.C.A.E. մրցանակ
2015 - Խաղարկային ֆիլմերի գլխավոր՝ «Ոսկե ծիրան» մրցանակ, Երևան
2015 - Հավանայի կինոփառատոնի լավագույն մոնտաժ և լավագույն երաժշտություն մրցանակ
2015 - Հնդկական կինոփառատոնի «Ոսկե սիրամարգ» լավագույն ֆիլմ մրցանակ
2015 - Մար դել Պլատա կինոփառատոնի լավագույն ֆիլմ մրցանակ
2015 - Օդեսայի կինոփառատոնում ժյուրիի հատուկ հիշատակում
2015 - Մյունխենի կինոփառատոնի մրցութային ծրագրի մասնակցություն
2015 - Սան Սեբաստիանի կինոփառատոնի «Հորիզոններ» ծրագրի մասնակցություն
2016 - «Օսկարի» նոմինանտ լավագույն օտարալեզու ֆիլմի համար
2016 - «Արիել» մրցանակ լավագույն լատիաամերիկյան ֆիլմի համար
2016 - «Սանդենս» կինոփառատոնի Ալֆրեդ Պ. Սլոանի մրցանակ
2016 - «Անկախ հոգի» անվանակարգի նոմինանտ լավագույն միջազգային ֆիլմի համար
2016 - Ստամբուլի կինոփառատոնում հատուկ հիշատակում
2016 - Ռոտերդամի կինոփառատոնի Dioraphte Award
2017 - Արգենտինայի կինոքննադատների ընկերակացության մրցանակի նոմինանտ իսպաներենով լավագույն օտարալեզու ֆիլմի համար


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Օձի գրկում»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
««Օձի գրկում»»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում:
««Օձի գրկում»»(անգլ.) ֆիլմը Box Office Mojo  կայքում
Բուրմակինո (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲուրմակինոԲուրմակինո (ռուս.՝ Бурмакино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Միլլենիալներ

Միլլենիալներ կամ Y սերունդ, 1981 թվականից հետո ծնվածների սերունդ, ովքեր նոր հազարամյակը դիմավորել են երիտասարդ հասակում, ունեն խորը ներգրավվածություն թվային տեխնոլոգիաներում։ Մինչև Generation Y տերմինի հայտնվելն օգտագործվում էր X սերունդ տերմինը, որը համապատասխանում է նախորդ ժողովրդագրական սերնդին։


== Ժողովրդագրություն ==
Սերնդի նկարագրությունը տարբերվում է տարբեր երկրներում` կախված քաղաքական, տնտեսական, սոցիալական և այլ պայմաններից։ ԱՄՆ-ում Y սերունդ է ընդունված անվանել 1981-2000 թթ. ծնվածներին, իսկ  Ռուսաստանում դրանք համարվում են նոր սոցիալ-քաղաքական պայմաններում ծնվածները, ովքեր ծնվել են Գորբաչովյան վերակառուցման և ԽՍՀՄ փլուզման ժամանակահատվածում՝ 1985-2000 թվականներին։
Y սերնդի մեծամասնությունը կողմնակից է ազատական մշակույթին, սակայն առանձին խմբեր որդեգրել են ավելի պահպանողական հայացքներ։ 2006 թվականին ԱՄՆ-ում անցկացված հետազոտությունները ցույց տվեցին, որ Y սերնդի 48%-ը հավատացյալներ են, 20%-ը` աթեիստ, իսկ 32%-ը` ագնոստիկներ։
Ինչիզա ին Վալ դ'Առնո

Ինչիզա ին Վալ դ'Առնո (իտալերեն՝ Incisa in Val d'Arno), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Ֆլորենցիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5967 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 226 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 27 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 50064։ Հեռախոսային կոդ՝ 055։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 055 833341
Էլեկտրոնային փոստ՝ urp@comune.incisa-valdarno.fi.it
Պաշտոնական կայքը՝ http://www.comune.incisa-valdarno.fi.it/ Archived 2006-10-19 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
(1420) Ռեդքլիֆ

(1420) Ռեդքլիֆ (անգլ.՝ Radcliffe), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1931 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,749058 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5393 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9589 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1664,85 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,216236 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,49° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1420) Ռեդքլիֆ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կոմմագենե

Կոմմագենե, Կումմախա, Կամմուխու, Կամախ, հելլենիստական շրջանի հայկական թագավորություն Եփրատի արևմտյան ափին (այժմ՝ Թուրքիայի Մալաթիա իլի (վիլայեթի) մեջ)։ Սահմաններն էին՝ հյուսիսից՝ Տավրոսի լեռնաշղթան, արևմուտքից՝ Ամանոսի լեռներն ու Կիլիկիան, հարավից՝ Ասորիքը, արևելքից՝ Եփրատը։ Գլխավոր քաղաքը Սամոսատն էր (ներկայումս՝ Սամսատ, Ադիամանի նահանգում)։


== Պատմություն ==

Կոմմագենեն Ք. ա. II հազարամյակի վերջին Փոքր Ասիայի արևելքում և Ասորիքի հյուսիսում առաջացած ուշ հեթիթական (հաթական, խեթական) պետություններից էր՝ լուվիական բնակչությամբ։ Ընկնելով հայ-ասորեստանյան հակամարտությունների ոլորտը, Կոմմագենեն բազմիցս ապավինել է Ուրարտուի հզորությանը՝ պաշտպանվելով Ասորեստանի ոտնձգություններից։ Աքեմենյանների օրոք Կոմմագենեն կազմել է հայկական սատրապության, ապա Երվանդունիների հայկական պետության մասը։ Ք. ա. 3-րդ դարի առաջին կեսին ստեղծվել է Ծոփքի և Կոմմագենեի միացյալ պետությունը, որտեղ թագավորել են Երվանդունի Սամոսն (Ք. ա. 3-րդ դարի կես) ու Արշամը (Ք. ա. 240—220-ական թթ.)։ Ք. ա. 3-րդ դարի վերջին Կոմմագենեն անջատվել է Ծոփքից ու ենթարկվել Սելևկյաններին։ Կոմմագենեի կառավարիչ Պտղոմեոսի օրոք Կոմմագենեն վերականգնել է իր անկախությունը։ Կոմմագենեում հաջորդաբար իշխել են Սամոս Բ-ն, Միհրդատ Կալլինիկոսը, Անտիոքոս Ա-ն։ Տիգրան Մեծի և Արտավազդ Բ-ի օրոք Կոմմագենեն մտել է հայկական պետության կազմի մեջ։ Ք. ա. 1-ին դարի երկրորդ կեսին Կոմմագենեում հաստատվել է Հռոմի գերիշխանությունը։ 72 թվականին գահընկեց անելով Կոմմագենեի վերջին թագավոր Անտիոքոս IV Ֆիլոպապպոսին՝ Հռոմի կայսր Վեսպասիանոսը Կոմմագենեն միացրել է Ասորիք պրովինցիային։ Միջնադարում Կոմմագենեն դարձել է ասորական լեզվի և գրականության զարգացման օջախներից մեկը։ Կոմմագենեի մշակութային կենտրոնների հետ է կապված հայ գրերի գյուտը։ Արաբա-բյուզանդական պատերազմների ժամանակ Կոմմագենեի տարածքն ունեցել է ռազմավարական կարևոր նշանակություն։ 11-րդ դարում Կոմմագենեի տարածքը մտել է Փիլարտոս Վարաժնունու իշխանապետության մեջ, ապա մինչև 14-րդ դարի վերջը ենթարկվել Կիլիկիայի հայկական պետության ազդեցությանը։


== Բնակչություն և մշակույթ ==
Ք. ա. I հազարամյակի երկրորդ կեսից մինչև 1915 թվականը Կոմմագենեում ապրել է հայ բնակչություն։ Կոմմագենեի տարածքը հարուստ է ուշ խեթական, հելլենիստական դարաշրջանի և միջնադարյան (ասորական, հայկական) հուշարձաններով։ Կոմմագենեի Երվանդունի թագավորների հիմնած քաղաքների (Սամոսատ, Սամոկերտ, Արշամաշատ, Արսամեա) ու սրբավայրերի մնացորդները կարևոր աղբյուր են արևելյան, հատկապես՝ Հայաստանի հելլենիստական շրջանի քաղաքաշինության, ճարտարապետության, քանդակագործության ու կրոնական պատկերացումների մասին։


== Արքայացանկ ==


== Գրականություն ==
Հայ ժողովրդի պատմություն, հ. 1, Ե., 1971, բաժին, Երևան
«Տեղեկագիր ՀՍՍՀ ԳԱ, հաս. գիտ.», 1956
Humann K., Puchstein O., Reisen in Kleinasien und Nordsyrien, B., 1890
Honigmann E., Kommagene - Paulys Real encyclopädie der classischen alterumswissenschaft. Supplementband IV, Stuttgart, 1924, S. 983
Կենձո Սուզուկի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍուզուկիԿենձո Սուզուկի (ճապ.՝ 鈴木 憲蔵, 1950, Տոյոտա), ճապոնացի սիրող-աստղագետ և աստերոիդների հայտնաբերող, ծնվել է 1950 թվականին Տոյոտա քաղաքում Այճի պրեֆեկտուրայում։ Համատեղ իր կոլեգաներ Տակեշի Ուրատայի և Թոշիմասա Ֆուրութայի հետ Կանի քաղաքի աստղադիտարանից 1984-ից մինչև 1992 թվականները նա հայտնաբերել է 42 աստերոիդ, այդ թվում նաև (3533) Տոյոտա աստերոիդը, որը նա անվանել է ի պատիվ իր հարազատ քաղաքի։
Նրա պատվին է անվանվել (5526) Կենձո աստերոիդը։


== Տես նաև ==
Տակեշի Ուրատա


== Ծանոթագրություններ ==
(8669) 1991 NS1

(8669) 1991 NS1, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հուլիսի 13-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,430535 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0012 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8599 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1384,05 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,260107 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,63° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8669) 1991 NS1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(3873) Ռոդի

(3873) Ռոդի (անգլ.՝ Roddy), աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի նոյեմբերի 21-ին Կարոլին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,89187 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,6384 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,1454 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 950,46 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,378763 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 23,36° անկյուն։
Ռոդի աստերոիդը պատկանում է Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 1,78 - 2,00 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 16-34° ուղեծրի թեքում և ոչ ավելին քան 0,18 էքսցենտրիսիտետ։ Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքը ունի միանգամից երկու մոլորակների հետ ուղեծրային ռեզոնանս՝ Մարսի հետ 3:2 և Յուպիտերի հետ 9:2։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3873) Ռոդի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Յամալ-Նենեցյան ինքնավար օկրուգ

Յամալ-Նենեցյան ինքնավար օկրուգ (ռուս.՝ Ямало-Ненецкий автономный округ), ինքնավար օկրուգ Ռուսաստանի կազմում, Ռուսաստանի ֆեդերացիայի միավոր։ Մայրաքաղաքն է Սալեխարդ քաղաքը։
Սահմանակից է Ռուսաստանի Նենեցյան և Խանտի-Մանսիական ինքնավար օկրուգների, Կոմի Հանրապետության և Կրասնոյարսկի երկրամասի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Յամալ-Նենեցյան ինքնավար օկրուգի պաշտոնական կայք Archived 2006-08-27 at the Wayback Machine.
Տկղեմակարավի

Տկղեմակարավի (վրաց.՝ ტყემაკარავი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քոբուլեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 480 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քոբուլեթից 5 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օիզումիի աստղադիտարան

Օիզումիի աստղադիտարան (անգլ.՝ Ōizumi Observatory, ՄԱՄ կոդը՝ 411), մասնավոր աստղադիտարան Ճապոնիայի Գումա պրեֆեկտուրայի Օիզումի քաղաքում։
Այս աստղադիտարանում է աշխատել ճապոնացի աստղագետ Տակաո Կոբայաշին։ Աստղադիտարանի հիմնման օրվանից սկսած Կոբայաշին հայտնաբերել է 1200 աստերոիդներ, օգտագործելով 250 մմ աստղադիտակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Տակաո Կոբայաշի
Խոմուստախ (գյուղ, Վերխնևիլյույսկի ուլուս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽոմուստախԽոմուստախ (ռուս.՝ Хомустах, յակուտ.՝ Хомустаах), գյուղ Ռուսաստանի, Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Վերխնևիլյույսկի ուլուսի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մացխվարլամեզուրի

Մացխվարլամեզուրի (վրաց.՝ მაცხვარლამეზური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Լենտեխի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 37 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ադնան Կովաչևիչ

Ադնան Կովաչևիչ (բոս․՝ Adnan Kovačević, սեպտեմբերի 9, 1993(1993-09-09), Կոտոր Վարոշ, Սերբական Հանրապետություն, Բոսնիա և Հերցեգովինա), բոսնիացի ֆուտբոլիստ, հունգարական «Ֆերենցվարոշ» ակումբի և Բոսնիայի և Հերցեգովինայի ազգային հավաքականի պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Ադնան Կովաչևիչը «Տրավնիկ» ակումբի սան է։ 2011 թվականի մայիսի 19-ին, «Բորացի» դեմ խաղում, նա իր նորամուտն է նշել Բոսնիա և Հերցեգովինայի առաջնությունում։ Մայիսի 28-ին, «Օլիմպիկ Սարաևոյի» դեմ խաղում, Ադնանը խփել է իր առաջին գոլը «Տրավնիկի» կազմում։ 
2013 թվականի ամռանը Կովաչևիչը տեղափոխվել է «Սարաևո»՝ կնքելով երկամյա պայմանագիր։ Օգոստոսի 31-ին, «Օլիմպիկ Սարաևոյի» դեմ խաղում, նա իր նորամուտն է նշել նոր թիմում։ 2014 թվականի ապրիլի 26-ին, «Վիտեզի» դեմ խաղում, Ադնանը խփել է իր առաջին գոլը «Սարաևոյի» կազմում։ Նույն թվականին նա օգնել է ակումբին նվաճել Բոսնիա և Հերցեգովինայի գավաթը, իսկ 2015 թվականին դարձել է երկրի չեմպիոն։
2017 թվականի ամռանը Կովաչևիչը տեղափոխվել է լեհական «Կորոնա»՝ կնքելով 3 տարվա պայմանագիր։ Հուլիսի 17-ին «Զագլեմբեի» դեմ խաղում նա իր նորամուտն է նշել լեհական Էքստրակլասում։ 2018 թվականի դեկտեմբերի 8-ին, Պլոցկի «Վիսլայի» դեմ խաղում, Ադնանը խփել է իր առաջին գոլը «Կորոնայի» կազմում։ 2019 թվականի ամռանը նա ընտրվել է թիմի ավագ։
2020 թվականի օգոստոսին ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվել է հունգարական «Ֆերենցվարոշ» ակումբ, որի կազմում հենց առաջին մրցաշրջանում դարձել է Հունգարիայի չեմպիոն։


== Միջազգային կարիերա ==
2019 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Ֆինլանդիայի ազգային ընտրանու դեմ Եվրոպայի 2020 թվականի առաջնության ընտրական խաղում Ադնան Կովաչևիչն իր նորամուտն է նշել Բոսնիա և Հերցեգովինայի ազգային հավաքականում։ Ընդամենը ազգային թիմում նա անցկացրել է 3 խաղ։


== Նվաճումներ ==
Ակումբային
«Սարաևո»

Բոսնիա և Հերցեգովինայի առաջնության հաղթող՝ 2014/2015
Բոսնիա և Հերցեգովինայի գավաթակիր՝ 2013/2014«Ֆերենցվարոշ»

Հունգարիայի առաջնության հաղթող՝ 2020/2021


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը soccerway կայքում
Լոնպոն

Լոնպոն (ֆր.՝ Longpont), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիլե Կոտրե կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Սուասոն։
INSEE կոդը՝ 02438.


== Բնակչություն ==
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 294 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 195 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 149-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 46-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը — 76,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,0  %)։ 149 աշխատունակ բնակիչներից 137-ը աշխատում էին (77 տղամարդ և 60 կին), անաշխատանք էին 12-ը (5 տղամարդ և 7 կին)։
46 անգործունակ մարդկանցից 20-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 13-ը թոշակառու, 13-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Լոնպոն (ֆր.)
Ժելեզնոդորոժնի շրջան (Դոնի Ռոստով)

Ժելեզնոդորոժնի շրջան (ռուս.՝ Железнодорожный район), վարչատարածքային միավոր, Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքի 8 շրջաններից մեկը։ Ձևավորվել է 1937 թվականին։ Շրջանի մակերեսը 69 կմ² է։


== Պատմություն ==
Շրջանը ձևավորած բնակավայրերն առաջացել են ավելի վաղ։ 1747 թվականին Դոն գետի աջ ափին՝ նրա վտակ Տեմերնիկի գետաբերանից ներքև, հիմնադրվել է կազակների Գնիլովսկայա ստանիցան։
Ավելի ուշ՝ 1864 թվականին, երբ բացվել է երկաթուղկին, երկաթուղային արհեստանոցները, աշխատող բնակչությունն սկսել է ինքնակամ կառուցապատել Տեմերնիկ գետի բլրալանջը։ Քաղաքային հողերում այդ եղանակով ձևավորվել է Զատեմերնիցկոե բնակավայրը (այժմ՝ Լենգորոդոկ)։ Հետագայում ստանիցան և բնակավայրը աճել են և դարձել 1937 թվականին ձևավորված շրջանի հիմքը։ Շրջանի անվանումը կապված է երկաթուղու հետ (ռուս.՝ Железнодорожный՝ «երկաթուղային»)։


== Բնակչություն ==
Շրջանի ամեն երրորդ բնակիչը թոշակառու է։ Աշխատող բնակչությունը կազմում է շրջանի ընդհանուր բնակչության քառասուն տոկոսը։


== Մշակույթ ==
Շրջանի տարածքում՝ Դոնի աջ ափին, ձգվում է Կումժենսկայա պուրակը, որը քաղաքացիների հանգստի սիրելի վայրերից է։ Այստեղ տեղադրված է Դոնի Ռոստավի ազատագրման համար պայքարած զինվորների հիշատակը հավերժացնող հուշարձան։ Շրջանում է գտնվում Ռուսաստանի ամենամեծ Բուսաբանական այգին, որը նշել է իր 75-ամյակը, իսկ Սոբինոյի անվան այգին նշել է հիսունամյակը։ Շրջանի տարածքում սկսվել է Գլինկայի անվան նոր երաժշտական դպրոցի շենքի շինարարությունը։
Շրջանում է գտնվում մշակույթի հուշաձան Գրեմուչի աղբյուրը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Железнодорожный район Ростова-на-Дону
Զբոսաշրջությունը Հունգարիայում

Զբոսաշրջությունը Հունգարիայում հայտնի է հարուստ պատմությամբ։ 2004 թվականին Հունգարիան դարձել է աշխարհի զբոսաշրջային այցելությունների թվով տասներեքերորդ երկիրը։ 2004 և 2005 թվականներին երկիր ժամանող զբոսաշրջիկների թիվն ավելացել է 7 տոկոսով։ Զբոսաշրջիկների 98 տոկոսը կազմում են եվրոպական երկրների բնակիչները, մեծ մասը՝ Ավստրիան, Գերմանիան և Սլովակիան։ Տուրիստական սեզոնը Հունգարիայի տևում է ապրիլ-հոկտեմբեր ամիսներին։ Հուլիս և օգոստոս ամիսներին նկատվում է զբոսաշրջային ակտիվության գագաթնակետը։ Հունգարիայի ամենատարածված վայրը զբոսաշրջիկների համար Բուդապեշտն է։


== Զբոսաշրջությունը Բուդապեշտում ==
Բուդապեշտը դարձել է 90-ական թվականներին զբոսաշրջիկների շրջանում Կենտրոնական Եվրոպայի ամենահայտնի քաղաքներից մեկը։ Քաղաքի տեսարժան վայրերը ներառում են Բուդա ամրոցը, որտեղ տեղակայված են մի քանի թանգարաններ և ճարտարապետական հուշարձաններ՝ Հունգարիայի Ազգային պատկերասրահ, Բուդապեշտի պատմության թանգարան, Սուրբ Մաթյաշի եկեղեցի, Շանդորի պալատ և այլն։ Հայտնի են հունգարական Խորհրդարանի շենքն ու Վարոշլիգետ այգին։ Քաղաքում կան բազմաթիվ թանգարաններ և թատրոններ։ Բուդա ամրոցը, Դանուբը և Անդրաշի պողոտան ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբյետներ են։
Հունգարիայում գտնվում է մոտ 1300 երկրաջերմային աղբյուրներ, որոնք օգտագործվում են բուժման նպատակներով։ Բուդապեշտի տարածքում ավելի քան 30000 խորանարդ մետր հանքային ջուր 21°-ից մինչև 76 °C ջերմաստիճանով հոսում է 118 ջերմային աղբյուրներից։ Բուդապեշտի բաղնիքները, որոնք կառուցվել են տարբեր պատմական դարաշրջաններում, զբոսաշրջիկներին առաջարկում են բուժման ծառայություններ, մերսում և սպա-պրոցեդուրաներ։

Բուդապեշտում մոտ 200 քարանձավ կա, որոնցից մի քանիսը բաց են զբոսաշրջիկների համար։ Պալվոլգի ստալակտիտային քարանձավը (Pálvölgy) մեծ հետաքրքրաշարժ լաբիրինթոս է, որը բացվել է 20-րդ դարի սկզբին։


== Տարածաշրջանային զբոսաշրջություն ==
Բալատոն լիճը Կենտրոնական Եվրոպայի ամենամեծ քաղցրահամ լիճն է։ Հունգարիայում մոտ 400 հարթակներ են ստեղծվել քեմփինգի համար։ Նաև հատուկ ժողովրդականություն են վայելում ձկնորսությունը, թռչունների դիտումը, ձիարշավը և որսորդությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուկի նեղուց

Կուկի նեղուց (անգլ.՝ Cook Strait), նեղուց Նոր Զելանդիայի Հյուսիսային և Հարավային կղզիների միջև։ Տասմանի ծովը միացնում է Խաղաղ օվկիանոսի հետ։ Երկարությունը 205 կմ է, լայնությունը՝ 25—150 կմ, խորությունը՝ մինչև 365 մ։ Հայտնագործել է Ջեյմս Կուկը 1769 թվականին։ Կուկի նեղուցի արևելյան ափին է գտնվում Նոր Զելանդիայի մայրաքաղաք Վելինգտոնը։