armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Տիեզերական հոսքերը

«Տիեզերական հոսքերը» (անգլ.՝ «The Currents of Space»), Իսահակ Ազիմովի վեպը, հրատարակվել է 1952 թվականին։ Հեղինակը ցույց է տալիս Գալակտիկական կայսրության շրջանը, որն ներառում է նաև «Աստղերի որպես փոշի» և «Գերնաքարը երկնքում» գրքերը։ Ռուսերեն լեզվով առաջին անգամ տպագրվել է «Տեխնիկա-երիտասարդություն» ամսագրում, 1965 թվականին թիվ 9-12 և 1966 թվականին թիվ 1-7 համարներում։ Ամսագրի թարգմանությամբ զբաղվել է Զինաիդա Բոբիրին, իսկ նկարազարդումներով՝ Ա. Պոբեդինսկուն։


== Սյուժե ==
Սյուժեի գործողությունները տեղի են ունենում Տրանտորի՝ տարածաշրջանային տերությունից պետություն անցում կատարելու ժամանակաշրջանում։ Այդ պահին Տրանտորը վերահսկում է բնակեցված աշխարհի կեսը։
Անկախ մոլորակ Սարկն օգտագործում է Ֆլորինա մոլորակի  համընդհանուր մանրաթելը, որը կարող է աճել միայն տվյալ մոլորակում։ Սարկի մենաշնորհը ոչնչացնելու փորձերը այլ վայրերում հաջողությամբ պսակված չէին, դրա փոխարեն  այդ վայրերում միայն բամբակ էր աճում։ Մոլորակի բոլոր 500.000.000 մարդիկ անմարդկային պայմաններում ներգրավված են կիրտի արդյունահանման մեջ՝ Սարկի մարզում սովորող հայրենակիցների վերահսկողության ներքո։
Միջաստղային տիեզերավերլուծական բյուրոյի վերլուծաբան Ռիկը կանխատեսում է Ֆլորիանայի հնարավոր մահը, որը հոգեկան խանգարումների արդյունքում հասցնում է նրան ամնեզիայի։ Աստիճանաբար նա կարողանում է վերականգնել կորցրած հիշողությունները, որից հետո տեղի է ունենում քաղաքական ճգնաժամ, որին մասնակցում էին Սարկը, Ֆլորինան և Տրանտորը։ Ռիկը հայտնաբերեց, որ Ֆլորինայի արևը տիեզերական ածխածնի հոսանքների անցման շնորհիվ մտել է նոր աստղի պայթյունի նախորդ փուլ։ Նրան նաև հաջողվեց հայտնաբերել արևի տարածած ճառագայթման և աճող կիրտի առեղծվածի փոխհարաբերությունները։ Ֆլորիանայի կորուստը, որը նշանակում էր մեծ հարստության միակ աղբյուրի կորուստը, ուժեղ դիմադրություն է առաջացնում Սարկավեթի ղեկավարների՝ Մեծի շքեղ հինգ ընտանիքի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ամանորը Պորտուգալիայում

Ամանոր (պորտ.՝ Ano-Novo), Պորտուգալիայի պաշտոնական տոներից մեկը, որ նշվում է ամեն տարվա դեկտեմբերի 31-ի գիշերվանից մինչև հունվարի 1։ Ամանորյա հրավառությունը (անգլ.՝ Véspera de Ano-Novo) կրում է նաև պորտ.՝ Réveillon de la Saint-Sylvestre անունը (ֆր.՝ réveiller բառից), ինչը նշանակում է «Սուրբ Սիլվեստրի հարությունը»։


== Տոնումը ==
Ինչպես եվրոպական երկրների մեծ մասում, Պորտուգալիայում ևս ամենահայտնի տոնը հանդիսանում է Սուրբ ծնունդը, որ նշվում է դեկտեմբերի 25-ին։ Ընտանեկան շրջանում հիմնական շնորհավորանքները և տոնակատարությունները լինում են հենց Սուրբ ծննդյան օրը, դրա համար էլ ամանորը սովորաբար փոքր են նշում և ընկերական շրջանում։
Պորտուգալացիները հազվադեպ են Նոր տարին տանը նշում` նախընտրությունը տալով հասարակական վայրերում աղմուկով զբոսանքներին։ Ընթրիքը հաճախ լինում է ընկերական շրջապատում, այնուհետև խումբը գնում է փողոցային համերգների և հրավառությունների։ Կեսգիշերից հետո շատերը հաճախում են տարբեր բարեր և դիսկոտեկներ։


== Ավանդույթներ ==
Ինչպես հարևան Իսպանիայում, ամանորի գիշերը զանգերի 12 ղողանջներից հետո ընդունված է ուտել 12 խաղողներ, որոնցից յուրաքանչյուրի հետ մեկ երազանք է պահվում։
Նոր տարին ընդունված է սկսել չար ոգիներին աղմուկով քշելով. դա կատարվում է կաթսաների կափարիչների և խոհանոցային այլ պարագաների օգնությամբ։ Ժամանակակից Պորտուգալիայում այդ ավանդույթը գրեթե ամբողջությամբ փոխարինվել է ավանդական ամանորյա հրավառությունը։
Որոշ պորտուգալացիներ Նոր տարուն գնում են օվկիանոս` լողալու և այդպիսով «լվանում» անցած տարվա խնդիրները։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (108001-108100)

Աստերոիդների ցանկ (107901-108000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (108101-108200)
 Աստերոիդների ցանկ (107901-108000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (108101-108200)
Թխենի սովորական

Թխենի սովորական (լատ.՝ Padus racemosa), վարդազգիների ընտանիքի, թխենի ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Տերևաթափ ծառ է՝ մինչև 17 մ բարձրությամբ և 30-40 սմ բնի տրամագծով։ Կեղևը գորշասևավուն է, ճաքճքված։ Երիտասարդ ճյուղերի և ընձյուղների կեղևը փայլուն շագանակագույն է։ Տերևներն էլիպսաձև են, 15 սմ երկարությամբ և 7 սմ լայնությամբ, աշնանը ստանում են նարնջակարմրավուն գունավորում։ Սպիտակ, հաճելի բուրմունքով ծաղիկները հավաքված են 8-12 սմ երկարությամբ և 2,5-3,5 սմ լայնությամբ հուրաններում։ Ծաղկում է ապրիլ-մայիս ամիսներին, պտուղները հասունանում են օգոստոս-սեպտեմբերին


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Կովկասում, Արևմտյան Սիբիրում, Արևմտյան Եվրոպայում, Բալկաններում, Հյուսիսային Անատոլիայում, Աֆղանստանում, Հիմալայներում։ Հանդիպում է Հայաստանի հյուսիսարևելյան անտառային շրջաններում, Ապարանում, Վայքում, Զանգեզուրում, Մեղրիում։ Սովորաբար աճում է վերին լեռնային գոտում՝ անտառների վերին եզրերին, հատկապես հյուսիսային լանջերում, գետափերին։


== Կիրառություն ==
Մեղրատու բույս է։ Բնափայտը օգտագործվում է ատաղձագործության բնագավառում։ Կեղևից ստանում են կանաչ և գորշավուն ներկեր։ Տերևները պարունակում են 154-280 մգ/տոկոս վիտամին C և պրունոզին կոչվող եթերայուղ։ Պտուղներն օգտագործվում են հրուշակեղենի արտադրության մեջ, հյութեր, խմիչքներ, լիկյորներ, օղի պատրաստելու համար։ Թխենին լայնորեն է օգտագործվում կանաչապատման բնագավառում։


== Ծանոթագրություններ ==
Հիմալայան կատու

Հիմալայան կատու (ռուս.՝ Гималайская кошка), երկարամազ կատվի ցեղատեսակ, որը   նման է պարսկականին, ունի կապույտ աչքեր, բաց գույնի մարմին, ավելի մուգ թաթեր, մռութ, ականջներ և պոչ, ինչը ավելի շատ բնորոշ է սիամական կատվին։ Ցեղատեսակի Եվրոպական անվանումն է Պարսկական գունավոր-կետ։  

Պարզորոշ որոշված չէ, արդյոք հիմալայան կատուն առանձին ցեղատեսակ է, թե ոչ։ Օրինակ կատվասերների կազմակերպությունը  հիմալայան կատվին համարում է պարսկականի գունավոր տեսակը, իսկ կատուների միջազգային  կազմակերպությունն այն  համարում է առանձին ցեղատեսակ՝ «Պարսկական ցեղատեսակի խումբ»  անվամբ, որը  պարսկական և  էկզոտիկ կարճամազ կատուների հետ դասվում է նույն խմբում։


== Արտաքին տեսք ==
Պարսկական կատուների նման, ունեն կարճ ոտքեր և կլոր մարմին, որը թույլ է տալիս մեծ ցատկեր կատարել։ Որպես կանոն, ունեն մեղմ  բնավորություն, բայց ավելի ակտիվ են, քան պարսկական կատուները և կարողանում են մի քանի ժամ վազել անընդհատ վազել խաղալիքի հետևից։


== Խնամք ==
Ինչպես այլ երկարամազ կատուներին, այնպես է հիմալայականներին  անհրաժեշտ է ամենօրյա մաքրություն, որպեսզի մորթին լավ տեսք ունենա, բացի դրանից, կախված կատվի տեսակից՝ գուցե անհրաժեշտ լինի է դնչի ամենօրյա մաքրումը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Гималайская кошка на Open Directory Project. Архивировано.
Նյովիկ (կանտոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նյովիկ (այլ կիրառումներ)Նյովիկ (ֆր.՝ Neuvic), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Լիմուզան շրջանում։ Կոռեզ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Յուսել օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 3910 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1919 է։ Կանտոնում կա 10 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Վեիկե-Ռահուլա

Վեիկե-Ռահուլա (էստ․՝ Väike-Rahula), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Օռիսաառե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 40 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կարլետ

Կարլետ (իսպ.՝ Carlet), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Վալենսիա մարզի մեջ, Վալեսիա ինքնավար համայնքի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ռիբերա-Ալտա համայնքում։ Զբաղեցնում է 45,6 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 15 606 մարդ։ Հեռավորությունը մարզի վարչական կենտրոնից 13 կմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2021-11-28 at the Wayback Machine.
Ժողովածու (736)

Ժողովածու 736, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 736 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դար։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16,8X10,5 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 195 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիրով։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ։


== Բովանդակություն ==
Քարողք, Խրատք (անանուն և անխորադիր)։
Ժողովումն ս․ Գրոց յաղագս մի բնութեան Քրիստոսի։
Թէոփիլոսի Ի գերեզման աստուծընկալ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ծեր կատուն և դեռատի մկնիկը

Ծեր կատուն և դեռատի մկնիկը, Լաֆոնտենի համանուն առակի պատկերազարդումը Տիգրան Փոլատի կողմից։ 
Փոքրիկ մկնիկն ընկել է կատվի ձեռքը։ Մկնիկն աղերսում է իրեն ազատ արձակել` խոստանալով գիրանալ և նրա որդիների կերը դառնալ։ Սակայն կատուն շատ անողորմ էր և, չլսելով մկնիկին, ազատ չի արձակում և ուտում է նրան։


== Այլաբանություն և իմաստ ==
Փոլատը կենդանիներին փոխարինել է մարդկանցով։ Կատվի դերում հանդես է գալիս մի ծեր բուրժուա, որը մտել է մի երիտասարդ կնոջ սենյակ և, ինչ-որ իրավական վկայագիր ձեռքին, նրան պահանջ է ներկայացնում։
Մկնիկը խորհրդանշողը մի խեղճ կին է` կիսամերկ վիճակում նստած անկողնում։ Նա մեղավորի նման  աղերսալի հայացքն ուղղել է ներս եկողին` սպասելով նրա դատավճռին։ Կնոջ տրամադրությունը վկայում է նրա անելանելի, անօգնական խեղճ կացությունը, որի բախտը ծերուկի ձեռքում է։
Կինը վախեցած է։ Հավանաբար փողոց նետվելու վտանգն է նրան համակել վախի զգացումով։ Նա կուչ է եկել ծանր հոգեվիճակում։
Այս դրության մեջ նա թակարդն ընկած մկնիկի է նման, որը ելք չի գտնում ազատվելու ծերուկի հետապնդումից։ Ստեղծված կացությունը կնոջ հանդեպ խոր կարեկցանք էր առաջ բերում, մանավանդ երբ տեսնում ենք նրա խղճալի կացությունը` կախ ընկած հնամաշ շապիկի տակից երևացող նրա դեռատի դողդոջուն մարմինը, համակրելի դիմագիծը, բարեկազմ ֆիգուրը։ Նկարիչը այդ քնքուշ էակին հակադրել է խիստ արտահայտությամբ դաժան, անողոք, հակակրանք առաջացնող ծերունուն։
Թույլին և ուժեղին, հարստին և աղքատին ցուցադրելու նկարչի միտումն ակնառու է։ 
Առակի այլաբանությունը հասարակության ներսում գոյություն ունեցող սոցիալական անարդարության փաստն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Սահակյան

Ալեքսանդր Հովհաննեսի Սահակյան (դեկտեմբերի 17, 1934(1934-12-17), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 1, 2017(2017-12-01), Երևան, Հայաստան), հայ ճարտարապետ, շինարար։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի)։ Ճարտարապետ-շինարար Ռուբեն Սահակյանի եղբայրն է։ 1958 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիուտը։ Եղբոր հետ նրա աշխատությունները վերաբերում են հարկերի և ծածկերի բարձրացման մեթոդով շենքերի և կառույցների շինարարության պրոբլեմներին։ Գիտականորեն հիմնավորել և գործնականում ապացուցել են հարկերի և ծածկերի բարձրացման մեթոդով բարձրահարկ շենքերի կառուցման արդյունավետությունը, ստեղծել այդ մեթոդի ճարտարապետական-կոնստրուկտիվ և տեխնոլոգիական նոր միասնական համակարգ։ 
Մահացել է 2017 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Երևանում։


== Գործունեություն ==
Հեղինակել են 60-ից ավելի գյուտեր։ Հաշվի առնելով այդ աշխատանքների ժողովրդատնտեսական նշանակությունը 1978 թվականին Երևանում ստեղծվել է Համամիութենական նախագծային տեխնոլոգիական ինստիուտ, իսկ ինստիուտում մշակված աշխատանքների արագ ներդրման համար 1983 թվականին՝ «Բարձրշին» մասնագիտացված տրեստ։ Հարկերի և ծածկերի բարձրացման մեթոդը լայնորեն կիրառվել է Խորհրդային Միության տարբեր քաղաքներում։ Այդ մեթոդով Երևանի Շահումյանի զանգվածում կառուցվել է 24 հազար բնակչի համար նախատեսված օրինակելի-ցուցադրական շրջան (16 և 25 հարկանի բնակելի շենքեր, դպրոցական համալիրներ, պոլիկլինիկա, մանկապարտեզներ, բազմահարկ ավտոտնակ-կայանատեղեր)։ 1965 թվականից եղել է Հայաստանի ճարտարապետների միության անդամ։ 


== Պարգևներ ==
1974 թվականին պարգևատրվել է ՀՀ Պետական մրցանակ, ապա՝ «Պատվո նշան» շքանշանով։ 1984 թվականին ստացել է տեխնիկական գիտությունների դոկտորի կոչում և պարգևատրվել ԽՍՀՄ Պետական մրցանակով։ 1978 թվականին արժանացել է Հայաստանի վաստակավոր գյուտարարի կոչման։


== Ծանոթագրություններ ==
Սպիով դեմքը (այլ կիրառումներ)

Սպիով դեմքը կարող է վերաբերել հետևյալ անվանումներին


== Ֆիլմեր ==
Սպիով դեմքը (ֆիլմ, 1932) - 1932 թ. նկարահանված ֆիլմ
Սպիով դեմքը (ֆիլմ, 1983) - 1983 թ. նկարահանված ֆիլմ


== Գրականություն ==
Սպիով դեմքը (գրվածք), Արմիթեջ Թրեյլի վեպ
(7554) Ջոնսպենսեր

(7554) Ջոնսպենսեր (անգլ.՝ Johnspencer), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի ապրիլի 5-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,141797 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3021 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,9814 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2034,07 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,176985 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,7° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7554) Ջոնսպենսեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մոմանյութեր

Մոմանյութեր, մոմեր, բուսական և կենդանական ծագում ունեցող ճարպանման նյութեր, բարձրամոլեկուլային միատոմ սպիրտների և ճարպաթթուների էսթերներ են։ Ամորֆ են, դյուրաբեկ և տաքացնելիս հեշտությամբ փափկում են։ Հալվում են 40—90 °C-ում։ Ջրում անլուծելի են, լուծվում են բենզինում։ Քիմիական և ֆիզիկական հատկություններով նման են ճարպերին։ Տարբերում են կենդանական, բուսական և հանքային մոմանյութեր։ Կենդանական մոմանյութեր (օրինակ՝ մեղրամոմ) ստացվում են մեղուների ու այլ միջատների մոմագեղձերից, լանոլինը՝ ոչխարի բրդից (լվանալիս), սպերմացետը՝ կաշալոտի ճարպից և այլն։ Բուսական մոմանյութերը նուրբ շերտով պատում են բույսի ցողունը, տերևները և պտուղները (կանխում են սնկային հիվանդությունները, կարգավորում բույսի ջրային ռեժիմը)։ Դրանցից են․ կարնաուբյան (ստացվում է բրազիլական արմավենու տերևներից), կանդելիլյան և այլ մոմանյութեր։ Հանքային մոմանյութերը (օզոկերիտ, ցեբելին) ստացվում են գորշ ածխից և տորֆից։ Սինթետիկ մոմանյութերը ստացվում են ածխածնի օքսիդը հիդրելով կամ ցածրամոլեկուլային բազմաօլեֆիններից (օրինակ, 2000—10․000 մոլ․ զանգվածով պոլիէթիլենից)։ Մոմանյութերը օգտագործվում են փայլեցնող, գործվածքը անջրանցիկ դարձնող խառնուրդներ պատրաստելու, կաշին, ռետինը, թուղթը մշակելու, պոլիմերները մամլելու համար), որպես գեղակերպ նյութեր՝ քանդակագործության մեջ (Պետրոս Մեծի կիսանդրին և արձանը, Էրմիտաժ, Լենինգրադ և այլն)։ Մոմանյութերը գեղանկարչական մոմաներկերի հիմքն են։ Մոմանյութերի բարակ շերտով պահպանում են մարմարե արձանները ջրի ազդեցությունից։
Հարություն Ալիխանյան

Հարություն  Աբրահամի Ալիխանյան (հուլիսի 29, 1896(1896-07-29), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 26, 1941(1941-10-26)), խորհրդային արևելագետ և կովկասագետ։


== Կենսագրություն ==
Հարություն Ալիխանյանը ծնվել է 1896 թվականի հուլիսի 29-ին, Թիֆլիսում, մանր առևտրականի ընտանիքում։ Վաղ հասակում որբացել է, դաստիարակվել է հարազատների կողմից։ 1917 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի հայկական հոգևոր սեմինարիան և ընդունվել Պետրոգրադի համալսարանի արևելյան լեզուների ֆակուլտետ։ Սովորել է Նիկողայոս Մառի մոտ։ Ֆակուլտետում սովորել է 3,5 տարի, բայց կրթությունը չի ավարտել։ 1918 թվականին ուսմանը զուգահեռ, որպես գրագիր աշխատել է Հայկական եկեղեցիների գույքի կառավարման խորհրդի գրասենյակում։ 1919 թվականից ծառայել է Հնագիտական հանձնաժողովում։ 1920-1921 թվականներին ղեկավարել է Պետրոգրադի համալսարանի գիտաշխատողների հանրակացարանը։ Աշխատել է Գիտությունների ակադեմիայի տպարանում որպես գրաշար, եղել է Գ. Ե. Զինովևի անվան Կոմունիստական համալսարանի կազմարարական արհեստանոցի վարիչ, 1920 թվականից` Պետրոգրադի համալսարանի հայոց լեզվի դասախոս, 1926-1930 թվականներին` դոցենտ։ 1926-1930 թվականներին Լենինգրադի արևելյան ինստիտուտում դասավանդել է հայոց լեզու։ 1932-1935 թվականներին ՌԳԱ-ի հնագիտության ինստիտուտում դասավանդել է նոր հայերեն և հին հայերեն լեզուներ, ինչպես նաև հայկական մշակույթ։
1926 թվականից եղել է Հանրային գրադարանի Արևելյան բաժանմունքի արտահաստիքային աշխատակից, 1927 թվականից, համատեղությամբ, հաստիքային աշխատող։ 1934 թվականից` Արևելյան բաժանմունքի գլխավոր գրադարանավար։
1932 թվականին ձերբակալվել է «դաշնակցական շարժման հետ կապերի համար», սակայն շուտով ազատ է արձակվել։ 1938 թվականին կրկին ձերբակալվել է «հակահեղափոխական ազգայնական դաշնակցական կազմակերպությանը մասնակցելու համար», մեկ տարի անց ազատ է արձակվել գործի քննությունը դադարեցնելու պատճառով։ Հայրենական Մեծ պատերազմի սկսվելուց հետո դարձել է բանվորական ջոկատի մարտիկ։
Մահացել է 1941 թվականի հոկտեմբերի 26-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Армяне в битве за Ленинград : биографический справочник / [сост.: В. Кунтарев, А. Меружанян; гл. ред. А. Меружанян]. — Санкт-Петербург : Роза ветров, 2014. — 671 с.
Ռոտերդամ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռոտերդամ (այլ կիրառումներ)Ռոտերդամ, Նիդերլանդների Թագավորության մեծությամբ երկրորդ քաղաքը, Եվրոպայի ամենամեծ և աշխարհի խոշորագույն նավահանգիստներից մեկը։ Գտնվում է Ռոտ գետի ձախ ափին, Հարավային Հոլանդիա մարզում։ Քաղաքապետը Ահմեդ Աբոուտալեբն է։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.500 եվրո է։
Բնակչության թվաքանակը՝ 633,471 : Լայն ճանաչում է ձեռք բերել «Էրազմ» համալսարանի, մշակութային աշխույժ կյանքի, պատմամշակութային հարուստ ժառանգության, ժամանակակից ճարտարապետության կոթողների, այդ թվում՝ նիդերլանդական քաղաքների համար անսովոր երկնաքերների շնորհիվ, որոնց նախագծողներից են  անվանի ճարտարապետներ Ռեմ Կուլհասը, Պիետ Բլոմը, Բեն վան Բերկելը։
Հաղորդակցության բազմազան ու հզոր զարգացած միջոցների, այդ թվում՝ ավտոմայրուղիների, երկաթուղային լայն ցանցի, նավուղիների առկայությունը, առիթ են տվել Ռոտերդամն անվանելու «Եվրոպայի դարպաս» և մինչև անգամ «աշխարհի դարպաս»։


== Միջազգային հարաբերություններ ==
2008 թվականի դրությամբ Ռոտերդամն ուներ 13 քույր քաղաք, 12 գործընկեր քաղաք և 4 քույր նավահանգիստ։ Պաշտոնապես հայտարարվել է, որ այդ կարգավիճակը որևէ առավելություն չի շնորհում քաղաքի միջազգային հարաբերություններում։ Ռոտերդամը, թեև ոչ պաշտոնական, այդուհանդերձ՝ սերտ կապեր ունի Ստամբուլի հետ։


=== Քույր քաղաքներ ===


=== Գործընկեր քաղաքներ ===


=== Քույր նավահանգիստներ ===
 Կոբե (1967-ից)
 Բուսան (1987-ից)
 Սիեթլ (1969-ից)
 Տոկիո (1989-ից)


== Տես նաև ==
Ռոտերդամ (համայնք)


== Գրականություն ==
Amersfoort, H (2005) (dutch), Mei 1940 – Strijd op Nederlands grondgebied, SDU, ISBN 90-12-08959-X 
Brongers, E.H. (2004) (dutch), Opmars naar Rotterdam, Aspect, ISBN 90-5911-269-5 
Evans Richard J. (2008)։ The Third Reich at War։ London: Allen Lane։ ISBN 978-0-7139-9742-2 
Götzel, H (1980) (german), Generaloberst Kurt Student und seine Fallschirmjäger, Podzun-Pallas Verlag, ISBN 3-7909-0131-8, OCLC 7863989 
Lourens Piet, Lucassen Jan (1997)։ Inwonertallen van Nederlandse steden ca. 1300–1800։ Amsterdam: NEHA։ ISBN 9057420082 


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Ռոտերդամ
[1]
Այցելություն Ռոտերդամ Archived 2021-05-18 at the Wayback Machine.Կաղապար:Geographic location
Վորոբյովկա (այլ կիրառումներ)

Վորոբյովկա, կարող է վերաբերել.

Վորոբյովկա - գյուղ Ռուսաստանի Վորոնեժի մարզի Վորոբյովսկի շրջանի կազմում։
Վորոբյովկա - գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոբրովելիչկովի շրջանում։
Պարասկովիյա (գյուղ, Նովովոդոլաժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊարասկովիյաՊարասկովիյա (ուկրաիներեն՝ Парасковія), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պարասկովիյա գյուղում բնակվում էր 486 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,42 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 342,25 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆարժ (Էն)

Ֆարժ  (ֆր.՝ Farges), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Ռոն Ալպեր մարզի Էն գավառում։ Մտնում է Կիլլընժ համայնքի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ժեկս կոմունայի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 01158։


== Տեղադրություն ==
Համայնքը տեղակայված է Փարիզից 410 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից 95 կմ հյուսիս-արևելք, Բուրակ ան Բրես քաղաքից 55 կմ դեպի արևելք։ Համայնքի արևմտյան մասը ծածկված է անտառներով։


== Կլիմա ==
Համայնքում կլիման կիսացամաքային է՝ տաք ամառներով ու խիստ ձմեռներով։ Անձրևներ հաճախակի չեն լինում՝ հիմնականում ամռանը։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 854 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ 546 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 443-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 103-ը՝ անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը — 81,1%, 1999 թվականին եղել է՝ 69,1%)։ 443 աշխատունակ բնակիչներից 417-ը աշխատում էին (217 տղամարդ և 200 կին), գործազուրկ էին 26-ը (12 տղամարդ և 14 կին)։ 103 անգործունակ մարդկանցից 34-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 27-ը՝ թոշակառու, 42-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Фарж» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի տվայլների և տնտեսական հետազոտությունների ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-04-08 
«Фарж» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2014-04-08
(7906) Մելանչտոն

(7906) Մելանչտոն (անգլ.՝ Melanchton), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,05174 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6131 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4904 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1947,24 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,184877 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,99° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7906) Մելանչտոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պիեռ Օբրի

Պիեռ Օբրի (ֆր.՝ Pierre Aubry, փետրվարի 14, 1874(1874-02-14), Փարիզ - օգոստոսի 31, 1910(1910-08-31), Դյեպ), ֆրանսիացի երաժշտագետ, երաժշտական հնագրագետ և բանասեր-արևելագետ։ Փարիզի Կաթոլիկական ինստիտուտի և սոցիալական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի պրոֆեսոր (դասավանդել է արևելյան լեզուներ)։ 
Օբրին ուսումնասիրել է ֆրանսիական երաժշտության ակունքներն ու հուշարձանները, ինչպես և հին ավանդույթի հայկական, տաջիկական, ուզբեկական երաժշտությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Շվեյցարիայի վարչական բաժանում

Շվեյցարիան դաշնային հանրապետություն է, որը կազմված է 26 կանտոններից (20 կանտոն և 6 կիսականտոն)։ Վարչատարածքային բաժանման ամենացածր մակարդակը համայնքներն են, որոնք ավելի քան 2 հազար են։ Ներքևում ներկայացված է կանտոնների ցանկը (պետք է նշել, որ Շվեյցարիայում կան բազմաթիվ քաղաքներ, որոնք երկրի տարբեր լեզուներով կրում են տարբեր անվանումներ)։
Ամեն կանտոն ունի իր սահմանադրությունը, պառլամենտը, կառավարությունը և բոլորովին անկախ է իր ներքին խնդիրների որոշման մեջ։ Կենտրոնական կառավարության վարման մեջ գտնվում են միջազգային հարցերը, դաշնային բյուջեն և փոխերի արտադրումը։ Չնայած թվարկածին, Շվեյցարիան միասնական պետություն է։
Կազմավորման առումով ամենավերջինը Յուրա կանտոնն է, որը առանձնացվել է Բեռնից 1979 թվականին հանրաքվեի արդյունքում։
Շվեյցարիայի մայրաքաղաքը դե յուրե բացակայում է, դե ֆակտո՝ Բեռն քաղաքը հանդիսանում է Դաշնային ժողովի նստավայր։


== Շվեյցարիայի կանտոններ ==
Շվեյցարիայում յուրաքանչյուր կանտոն ունի իր սահմանադրությունը և օրենքները, օրենսդիր մարմինը կանտոնային խորհուրդն է (գերմ.՝ Kantonsrat) կամ մեծ խորհուրդը, գործադիր մարմինը կառավարող խորհուրդն է ( գերմ.՝ Regierungsrat ) կամ նահանգային խորհուրդը, որը բաղկացած է նահանգապետից (գերմ.՝ Landammann) կամ նախագահից։ նահանգային խորհրդի և կառավարության խորհրդականները (գերմ.՝ Regierungsrat) կամ նահանգային խորհրդականները։ Կանտոնը լիովին անկախ է ներքին խնդիրների լուծման հարցում։ Կենտրոնական կառավարությունը տնօրինում է միջազգային հարցերը, դաշնային բյուջեն և դրամաշրջանառությունը։ Այնուամենայնիվ, Շվեյցարիան մեկ պետություն է։ Երկրի կարգախոսը՝ «Մեկը բոլորի համար և բոլորը՝ մեկի համար»։ (լատ.՝ Unus pro omnibus, omnes pro uno)
Կազմավորման առումով ամենավերջինը Յուրա կանտոնն է (անջատվել է Բեռն կանտոնից 1979 թվականին հանրաքվեից հետո)։


== Շվեյցարիայի շրջաններ ==
Ի տարբերություն այլ ունիտար պետությունների, դաշնային Շվեյցարիայի յուրաքանչյուր կանտոն ունի իր ներքին կազմակերպությունը։ Հետևաբար կանտոնի և համայնքի կամ կոմունայի միջև կան բազմաթիվ միջանկյալ մակարդակների կառույցներ։ Հաճախ օգտագործվում է շրջան (գերմ.՝ Bezirk) տերմինը։


== Շվեյցարիայի համայնքներ ==
Համայնք, կոմունա (ֆր.՝ commune, գերմ.՝ Gemeinde, իտալերեն՝ comune) Շվեյցարիայի վարչական միավորն է, որը կանտոնի անբաժանելի մասն է։ 2011 թվականի տվյալներով Շվեյցարիայում կա 2551 համայնք։
Շվեյցարիայի յուրաքանչյուր քաղաքացի առաջին հերթին իր համայնքի քաղաքացին է, հետո՝ իր կանտոնի, հետո միայն Շվեյցարիայի Համադաշնության քաղաքացի։ Շվեյցարական հարկային համակարգը կառուցված է համապատասխանաբար. յուրաքանչյուր քաղաքացի վճարում է 3 տարբեր եկամտահարկ՝ մեկը Համադաշնության բյուջեին, երկրորդը՝ կանտոնի բյուջեին և երրորդը՝ իր համայնքին․ համապատասխանաբար, հարևան տներում ապրող և նույն եկամուտ ունեցող երկու քաղաքացիների հարկերը կարող են էապես տարբերվել տարբեր համայնքներում ապրելու պատճառով։

Ներքևում կանտոնները ներկայացված են համապատասխան դաշնային սահմանդրության[1]:


== Ծանոթագրություններ ==
Տոքսիններ

Տոքսիններ (հուն․ to£ixov - թույն), բակտերիային, կենդանական և բուսական ծագման սպիտակուցային նյութեր, որոնք ունակ են ընկճել կենդանիների և մարդու ֆիզիոլոգիական ֆունկցիաները և հիվանդության կամ մահվան պատճառ դառնալ։ Երբեմն «տոքսիններ են անվանում նաև ոչ սպիտակուցային բնույթի թունավոր նյութերը։ Ի տարբերություն մյուս օրգ․ և անօրգ․ թունավոր նյութերի, տոքսինների օրգանիզմ թափանցելիս հանգեցնում են հակամարմինների առաջացման։ Տոքսինների մոլ․ զանգվածը բարձր է 4-5 հազարից (ցածրամոլեկուլային նյութերը, իմունածին չեն)։ Տոքսսինները նման են օձերի, կարիճների, սարդերի և այլ թունավոր կենդանիների ու մի շարք թունավոր բույսերի թույների բաղադրության մեջ։ Առավել տարածված և ուսումնասիրված են բակտերիային տոքսիններ (օրինակ, փայտացման, դիֆթերիայի, բոտուլիզմի տոքսիններ և այլն), որոնք ստորաբաժանվում են Էքսոտոքսինների (երբ տոքսինները միջավայր են դուրս գալիս բակտերիայի կենսագործունեության ընթացքում) և էնդոտոքսինների (երբ տոքսինները ազատվում են բակտերիայի ոչնչացումից և քայքայումից հետո)։ Ըստ օրգանիզմի վրա ունեցած ազդեցության բնույթի տարբերում են 1․ նեյրոտոքսիններ, որոնք ազդում են նյարդային ազդակի հաղորդման տարբեր փուլերի վրա, 2․ ցիտոտոքսինները քայքայում են կենսաբանական թաղանթները, 3․ ինհիբիտոր տոքսինները ընկճում են որոշակի ֆերմենտների ակտիվությունը, 4․ ֆերմենտ-տոքսինները քայքայում են օրգանիզմի կարևոր օրգ․ նյութերը (սպիտակուցներ, բազմաշաքարներ և այլն)։ Տոքսինները օգտագործվում են անատոքսինների, բուժիչ շիճուկների ստացման համար։
Լեսովկա (գյուղ, Սախնովշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼեսովկաԼեսովկա (ուկրաիներեն՝ Лесівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1890 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լեսովկա գյուղում բնակվում էր 17 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,13 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 130,77 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զիան (Թասմանիա)

Զիան (անգլ.՝ Zeehan), փոքրիկ քաղաք Թասմանիայի արևմուտքում (Ավստրալիա)՝ կղզու արևմտյան ափին մոտ։ Ըստ 2016 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Զիանի բնակչությունը կազմում էր 698 մարդ։


== Աշխարհագրություն ==

Զիանը գտնվում է Թասմանիայի արևմուտքում գտնվող լեռնային տարածքում, Թասմանիայի արևմտյան ափից մոտ 15 կմ հեռավորության վրա, որը ողողում են Հնդկական օվկիանոսի ջրերը։ Քաղաքից ոչ հեռու հոսում է Փոքր Հենթի գետը (Little Henty River)։
Քաղաքից մոտ 5 կմ հարավ գտնվում է համանուն Զիան լեռը (Mount Zeehan, 702 մ բարձրությամբ)։


== Պատմություն ==
Ինչպես Զիան լեռը (Mount Zeehan), այնպես էլ քաղաքը կոչվել է հոլանդացի ծովագնաց Աբել Թասմանի նավի (հոլ.՝ "Zeehaen") անունով, որը հայտնաբերել է Թասմանիա կղզին և այն անվանել Վան Դիմենի երկիր։
1882 թվականին այդ տարածքում հայտնաբերվել է արծաթի և կապարի հանքավայր, սակայն առաջացած բնակավայրը դանդաղ է զարգացել՝ պայմանավորված այնտեղ հասնելու դժվարությամբ։ 1889 թվականին կառուցվել է ճանապարհ դեպի օվկիանոս (Trial Harbour), իսկ 1890 թվականին՝ երկաթուղի դեպի Ստրանա, իսկ Զիան քաղաքը սկսել է արագ զարգանալ։ 1900 թվականին այն արդեն երրորդ ամենամեծ քաղաքն էր Թասմանիայում Հոբարթից և Լոնսեսթոնից հետո՝ ունենալով 8-10 հազար բնակչություն։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին հանքաքարի արդյունահանումը զգալիորեն կրճատվել է, իսկ քաղաքի բնակչությունը կտրուկ նվազել է։


== Տեսարժան վայրեր ==
Ներկայումս Զիանը հանդիսանում է Թասմանիայի նշանավոր զբոսաշրջային կենտրոնը։ Այստեղ է գտնվում Արևմտյան ափի ժառանգության կենտրոնը (անգլ.՝ West Coast Heritage Centre), որը ներառում է Արևմտյան ափի առաջին թանգարանը (անգլ.՝ West Coast Pioneers' Museum), որը բացվել է 1965 թվականին Զիան լեռնային դպրոցի հին շենքում (անգլ.՝ Zeehan School of Mines)՝ օգտակար հանածոների հավաքածու, ինչպես նաև Gaiety Theatre-ի պատմական շենքը։


== Բնակչություն ==
2016 թվականի մարդահամարի տվյալներով՝ Զիանի բնակչությունը կազմում էր 698 մարդ, որոնցից տղամարդիկ կազմել են 52,3 %, կանայք՝ 47,7 %։
Զիանի բնակիչների միջին տարիքը եղել է 42 տարեկան։


== Տրանսպորտ ==
Հիմնական մայրուղիներ.

 (անցնում է Զիանից մոտավորապես 5 կմ դեպի արևելք) հարավարևելյան ուղղությամբ (Zeehan Highway) դեպի Քուինսթաուն (և ապա մինչև Հոբարթ) և հյուսիսային ուղղությամբ (Murchinson Highway) դեպի Բեռնի,
 դեպի հարավ՝ դեպի Ստրանա (Ստրանա տանող ճանապարհին այս ճանապարհը հատում է Հենթի գետը)Հեռավորությունը մինչև Հոբարթ կազմում է 298 կմ, մինչև Քուինսթաուն՝ 38 կմ, մինչև Ստրանա՝ 45 կմ, իսկ մինչև Բեռնի՝ 137 կմ։
C249 ավտոմոբիլային ճանապարհով, որը տանում է դեպի հյուսիս-արևմուտք, Զիանից կարելի է հասնել Կորիննա բնակավայր (Corinna), որը գտնվում է Փայմեն գետի ափին։ Հեռավորությունը Զիանից Կորիննա կազմում է 53 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Զիանի քարտեզը Archived 2012-03-27 at the Wayback Machine., www.discovertasmania.com
Վիլյանուևա դել Արսոբիսպո (քաղաք)

Վիլյանուեվա դել Արսոբիսպո (իսպ.՝ Villanueva del Arzobispo), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Խայեն պրովինցիայի՝ Անդալուսիա ինքնավար համայնքի կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լաս Վիլյաս շրջանում։ Տարածքը կազմում է 177.38 կմ2, բնակչությունը՝ 8775 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 99 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բակտերիաբանություն

Բակտերիաբանություն, մանրէաբանության բաժին։
Ընդհանուր բակտերիաբանությունը ուսումնասիրում է բակտերիաների կարգաբանությունը, ձևաբանությունը, կենսաքիմիան, գենետիկան, տարբեր սննդամիջավայրերում դրանց զարգանալու ունակությունները, սննդարար հիմնանյութերում առաջացած փոփոխությունները, ինչպես նաև շրջակա միջավայրի գործոնների ազդեցությունը բակտերիաների վրա։
Բժշկական բակտերիաբանությունն ուսումնասիրում է մարդու ախտածին բակտերիաների հատկությունները՝ որպես վարակիչ հիվանդությունների հարուցիչներ, փոխազդեցությունները մակրոօրգանիզմների հետ, անջատման և որոշման մեթոդները։ Տարբերում են նաև անասնաբուժական կենդանիների վարակիչ հիվանդություններն ուսումնասիրող, սանիտարական, գյուղատնտեսական և արդյունաբերական բակտերիաբանություն։


== Տես նաև ==
Բակտերիաներ
Մանրէաբանություն


== Գրականություն ==
McGrew, Roderick. Encyclopedia of Medical History (1985), brief history pp 25–30
Արմեն Նարգիզյան

Արմեն Բյուզանդի Նարգիզյան (մարտի 18, 1952(1952-03-18), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - 2007), հայ բժիշկ, սրտաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (2003)։


== Կենսագրություն ==
1969 թվականին ավարտել է Մայակովսկու անվան դպրոցը, 1975 թվականին՝ Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ Եղել է Չարենցավանի քաղաքային հիվանդանոցի բժիշկ, 1978-1980 թվականներին՝ Երևանի պետական բժշկական համալսարանի կրտսեր գիտաշխատող։ 1980-1983 թվականներին եղել է Համամիութենական գիտական սրտաբանական կենտրոնի ասպիրանտ։ 1983 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական թեզը «Միոկարդիալ մետարոլիզմի որոշ սուբստրատների արտերիովենոզ տարբերությունը շողացող առիթմիայով հիվանդների մոտ սինուսային ռիթմի վերականգնումից առաջ և հետո» թեմայով։
1984 թվականից եղել է սրտաբանության գիտահետազոտական ինստիտուտի գիտաշխատող, 2004 թվականից՝ սրտային անբավարարության բաժանմունքի գիտական ղեկավար, 2006 թվականից՝ ընդհանուր սրտաբանության բաժանմունքի վարիչ։
2001 թվականին պաշտպանել է դոկտորական գիտական թեզը «Իշեմիկ ծագման քրոնիկ սրտային անբավարարության ֆարմակոթերապիայի օպտիմիզացումը» թեմայով։
1995 թվականից եղել է Հայաստանի սրտաբանների ընկերության, 1996-1999 թվականներին՝ հիմնադիր քարտուղար, 2000 թվականից՝ Սրտաբանների եվրոպական միության անդամ։


== Ստեղծագործություններ և ճանաչում ==
Ուսումնասիրել է սրտի իշեմիկ հիվանդությունը, սրտի ռիթմի խանգարումները, մասնավորապես՝ շողացող առիթմությունը, իմունային համակարգի ներգրավումը սրտային ախտահարումների ժամանակ։
Հեղինակ է 150 գիտական աշխատությունների, 1 մենագրության, 40 զեկույցների։


== Երկեր ==
Хроническая сердечная недостаточность, Е., 2003 (համահեղինակ).


== Ծանոթագրություններ ==
Չոչարա

«Չոչարա» (իտալերեն՝ La Ciociara, բառացի՝ կին Չոչարայից), 1960 թվականին ռեժիսոր Վիտտորիո դե Սիկայի նկարահանած ռազմական դրաման։ Գլխավոր դերում խաղում է Սոֆի Լորենը։
Հանդիսանում է Ալբերտո Մորավիայի համանուն վեպի էկրանավորումը։ Սոֆի Լորենն արժանացել է Օսկարի՝ լավագույն դերասանուհու անվանակարգում, դառնալով առաջին դերասանուհին, ով տվյալ մրցանակին է արժանացել ոչ անգլալեզու ֆիլմում նկարահանվելու համար։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Իտալիայում ապրող երկու կանանց՝ հռոմեացի այրի խանութպան Չեսիրայի, և նրա դստեր՝ 13-ամյա հավատացյալ Ռոզետտայի մասին։
Սիրելի դստերը՝ դաշնակիցների անդադար ռմբակոծության վախից ազատելու համար, Չեսիրան Հռոմից որոշում է տեղափոխվել երկրի հարավ՝ Չոչարիա, որտեղ գտնվող Վալեկորսա բնակավայրում ինքը ծնվել և մեծացել էր։ Այնտեղ նրանք մնում են բարեկամների մոտ և սպասում պատերազմի ավարտին։ Այդ ողջ ընթացքում նրանք ստիպված են լինում պայքարել սովի և գերմանացիների հարձակման մշտական վախի դեմ։ Այստեղ Չեսիրան և Ռոզետտան ծանոթանում են Միկելեի՝ կոմունիստական հայացքներով մտավորական երիտասարդի հետ, ում հետ նրանք մտերմանում են։ Ռոզետտան Միկելեի մեջ տեսնում է հոր իդեալական կերպարը։ Միկելեն սիրահարվում է Չեսիրային, բայց դա փոխադարձ չէր, քանի որ Չեսիրային բացառապես հետաքրքրում էր իր դստեր ճակատագիրը և սեփական ապրուստը, իսկ նոր երկրպագուի համար նա պարզապես ուժ չուներ։ Մի անգամ նրանց բնակավայր են ներխուժում դաշնակիցների նահանջող գերմանացիների ոչ մեծ ջոկատ։ Նրանք որպես ուղեկցող իրենց հետ են տանում Միկելեին։ Միկելեն այդպես էլ չի վերադառնում։ Չեսիրան և Ռոզետտան որոշում են վերադառնալ այն ժամանակ արդեն ազատագրված Հռոմ, սակայն տունդարձի ճանապարհին ողբերգություն է տեղի ունենում՝ ճանապարհի մոտ գտնվող կիսավեր եկեղեցում, որտեղ նրանք որոշել էին հանգստանալ, նրանց վրա են հարձակվում մարոկկացի գումիերներ և անգթաբար բռնաբարում։ Ռոզետտայի մոտ նյարդային խանգարում է տեղի ունենում, որը իր և մոր միջև վեճերի պատճառ է հանդիսանում։ Այնուամենայնիվ, հետագայում նրանց մտերմացնում է ընդհանուր վիշտը, երբ տեղեկանում են, որ գերմանացիները գնդակահարել էին Միկելեին։


== Դերերում ==


== Պարգևներ և անվանակարգեր ==
1961՝ Կաննի կինոփառատոնում լավագուն դերասանուհու մրցանակ (Սոֆի Լորեն)1961՝ Դավիթ դի Դոնատելլոյի անվան մրցանակ՝ լավագույն դերասանուհու անվանակարգում (Սոֆի Լորեն)1961՝ Արծաթե ժապավենի՝ լավագույն կին դերասանուհու մրցանակ (Սոֆի Լորեն)1961՝ ԱՄՆ կինոքննադատների ազգային խորհրդի վարկածով լավագույն արտասահմանյան ֆիլմերի ցանկ1961՝ Նյու Յորքի կինոքննադատների ընկերության՝ լավագույն կին դերասանուհու մրցանակ (Սոֆի Լորեն)1962՝ Օսկարի լավագույն դերասանուհու համար (Սոֆի Լորեն)1962՝ Ոսկե գլոբուս մրցանակ լավագույն արտասահմանյան ֆիլմի համար1962՝ ԲԱՖՏԱ՝ լավագույն արտասահմանյան դերասանուհու մրցանակ (Սոֆի Լորեն)1962՝ Կապույտ ժապավենի մրցանակ լավագույն արտասահմանյան ֆիլմի համար


== Ծանոթագրություններ ==
Երեք երաժիշտները

«Երեք երաժիշտները» (ֆր.՝ Les trois musiciens), Պաբլո Պիկասոյի սինթետիկ կուբիզմի կտավներից։ Նկարել է կտավի վրա յուղաներկով 1921 թվականին։ Գտնվում է Ժամանակակից արվեստի թանգարանում (Նյու Յորք)։
1921 թվականի ամռանը Պիկասոն Ֆոնտենբլոյում պատկերում է կտավի երկու տարբերակ։ Դրանցից մեկը գտնվում է ԱՄՆ-ի Ֆիլադելֆիայի արվեստի թանգարանում, իսկ մյուսը գտնվում է Նյու Յորքում։
Կտավում պատկերված են կոմեդիա դել'արտեի կերպարներից։ Սեղանի շուրջը՝ ձախից, նստել է դիմակավորված Պիերոն։ Նա կլառնետ է նվագում։ Կենտրոնում Առլեկինն է, ով նվագում է կիթառ։ Աջ կողմում սև գլխարկով երգում է վանականը։ Վանականը ձեռքին նոտաներ ունի պահած։ Ենթադրվում է, որ այս աշխատանքում նկարիչը պատկերել է իրեն և իր ընկերներին.: Առլեկինը Պիկասոյի ինքնադիմանկարն է։ 20-րդ դարասկզբից նկարիչն իրեն հաճախ էր պատկերացնում այդ կերպարում։ Պիերոյի կերպարում, որ կլառնետ է նվագում, Գիյոմ Ապոլիներն է, ով մահացել է 1918 թվականին Իսպանական գրիպից։ Կլառնետը Ապոլիների համար խորհրդանշում է ծխախոտը։ Վանականի կերպարը կապվում է Մաքս Ժակոբի անվան հետ։ 1915 թվականին Մաքս Ժակոբսը հուդիզմից կաթոլիկության է անցել, իսկ Պաբլո Պիկասոն դարձել է նրա կնքահայրը։ Սակայն վերջին տարիներին նրանք հեռացել են միմյանցից։ Նկարում գրեթե աննկատ է շունը։ Սեղանի տակից երևում են նրա թաթերը, գլուխը և սուր պոչը։ Ամենապայծառ գույները կենտրոնացված են կոմպոզիցիայի կենտրոնում։ Նրանց շրջապատում են մուգ գույները՝ ստեղծելով մռայլ և առեղծվածային մթնոլորտ։
«Երեք երաժիշտները» սինթետիկ կուբիզմի ոճով վերջին խոշոր կտավն է։ 1949 թվականից կտավը մշտական հավաքածուի մասն է կազմում Ժամանակակից արվեստի թանգարանում (Նյու Յորք)։ Այն թանգարանին է փոխանցել Սողոմոն Գուգենհայմի թանգարանի հիմնադրամը։


== Ծանոթագրություններ ==
Օմահա

Օմահա, քաղաք ԱՄՆ-ի կենտրոնական մասում, Նեբրասկա նահանգում։ Այն Նեբրասկայի ամենամեծ քաղաքն է։ Քաղաքը գտնվում է Այովայի հետ սահմանի վրա։ 2008 թ-ի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում է 438 646 մարդ։ Քաղաքը հիմնադրվել է 1854 թ-ին։ Քաղաքում բնակվում են մեծ թվաքանակով մորմոններ։ Քաղաքում գործում են մի շարք հայտնի ընկերությունների մասնաճյուղեր։


== Կլիմա ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Պաշտոնական կայք էջը Archived 2006-10-23 at the Wayback Machine.
Վիզենաու

Վիզենաու (գերմ.՝ Wiesenau), կոմունա Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Օդեր Շպրե շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Բրիսկով Ֆրինկենհերդի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 1334 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 29,59 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 67 528։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2007-03-14 at the Wayback Machine.
Աֆրիկայի ազգերի գավաթ 1972

ԿԱՖ-ի աֆրիկյան ազգերի գավաթի 8-րդ խաղարկությունը Աֆրիկայի ֆուտբոլի կոնֆեդերացիան անցկացրեց 1972 թ.: Մրցաշարը առաջին անգամ ընդունեց Կամերունը։ Հանդիպումները տեղի ունեցան փետրվարի 23-ից մինչև մարտի 5-ը Յաունդե և Դուալա քաղաքներում։ Համաձայն մրցաշարի ձևաչափի՝ 4-ական հավաքականներից կազմված երկու խմբերից յուրաքանչյուրում հաղթող երկու հավաքականներ շարունակում էին պայքարը կիսաեզրափակիչում, որի արդյունքում էլ որոշվում էին երրորդ տեղի համար հանդիպման և եզրափակիչի մասնակիցները։


== Որակավորում ==


== Մասնակիցներ ==


== Մրցավայրեր ==


== Հանդիպումներ ==


=== Խմբային փուլ ===


==== Խումբ A ====
Հանդիպումների արդյունքները


==== Խումբ B ====
Հանդիպումների արդյունքները


=== Փլեյ-օֆֆ ===


==== Կիսաեզրափակիչ հանդիպումներ ====


==== Հանդիպում 3-րդ տեղի համար ====


==== Եզրափակիչ ====


== Ռմբարկուներ ==


== Մրցանակներ և նվաճումներ ==
Մրցաշարի «լավագույն ֆուտբոլիստ» ճանաչվեց կիսապաշտպան  Ժան-Պիեռ Տակոտոն։ Իսկ մրցաշարի լավագույն ռմբարկու  Ֆանտամադի Կեյտան ստացավ «ոսկե խաղակոշիկ» մրցանակը։


== Մրցաշարային աղյուսակ ==


== Հղումներ ==
1972 թ. աֆրիկյան ազգերի գավաթը (ԿԱՖ-ի կայք), (RSSSF-ի արխիվ) (en)
Եգիպտոսի հավաքականը աֆրիկյան ազգերի գավաթում (angelfire.com) (en)
Ժերար Դրեյֆուսի ժամանակագրությունը (rfi.fr) (fr)
Քոչարի (ֆիլմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քոչարի (այլ կիրառումներ)«Քոչարի», 1983 թվականին «Հայֆիլմ» («Մոսֆիլմ» կ/ս «Դեբյուտ» ս/մ հետ համատեղ) կինոստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Հեռավոր գյուղից ֆիլմի հերոսի քաղաք գալը հավաքույթի առիթ է դառնում հին ընկերների համար, որոնք նույն քաղաքում ապրելով՝ տարիներով չեն հանդիպում միմյանց։


== Դերերում ==
Կարո – Ազատ Շերենց
Սաքո – Լեոնարդ Սարկիսով
Սիմոն – Ա. Ղազարյան
Գրիգոր – Աղասի Բադալյան
Արմեն – Արմեն Խոստիկյան
Կարոյի նախկին համագյուղացիներ – Բ. Օրդոյան, Գ. Հարությունյան, Գ. Սիմոնյան


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ - Ռամիզ Ֆաթալիև
Բեմադրող ռեժիսոր - Ռաֆայել Խոստիկյան
Բեմադրող օպերատոր- Միքայել Վարդանով
Բեմադրող նկարիչ - Գրիգոր Թորոսյան
Կոմպոզիտոր - Մարտին Վարդազարյան
Հնչյունային օպերատոր - Կ. Կուրդիյան
Ռեժիսոր - Լ. Նախշքարյան
Զգեստների նկարիչ - Մ. Մաքսապետյան
Ռեժիսորի ասիստենտ - Վ. Բադասյան
Օպերատորի ասիստենտ - Կ. Այվազյան
Մոնտաժը - Ս. Ջոնյան
Խմբագիր - Վ. Մալիգին
Տնօրեն - Աիդա Նուրիջանյան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Քոչարի» ֆիլմը kino-teatr.ru կայքում
Հայկական բարեգործական ընդհանուր միության Վիեննայի մասնաճյուղ

Հայկական բարեգործական ընդհանուր միության Վիեննայի մասնաճյուղ, հիմնվել է 1910 թվականին։ Գործունեությունն ընդհատվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմը սկսվելուն (1914) պես։ 1930-ական թվականների սկգբին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից (1939-1945) անմիջապես հետո փորձեր են կատարվել մասնաճյուղը վերականգնել, սակայն՝ ապարդյուն։ Վերականգնվելով 1960 թվականին՝ մասնաճյուղն օժանդակել է եկեղեցու, Մշակույթի տան, դպրոցի հիմնադրմանը, զգալի նյութական և բարոյական օգնություն ցուցաբերել համայնքի կարոտյալներին, ուսանող երիտասարդությանը, ինչպես նաև 1970-ական թվականների 2-րդ կեսին Ավստրիայի վրայով ԱՄՆ և այլ երկրներ տեղափոխվող լիբանանահայերին ու պարսկահայերին։
Թանտրլի

Թանտրլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Խնուսի գավառում։ Հնում եղել է ավան Մեծ Հայքի Տուրուբերան աշխարհի Ապահունիք գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մոգիլչինո (գյուղ, Բուրինի շրջան)

Մոգիլչինո (ուկրաիներեն՝ Могильчине), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
NetEase

NetEase, Inc., առցանց տեխնոլոգիական չինական ընկերություն, որը տրամադրում է առցանց ծառայություններ։ Ընկերությունը հիմնադրվել է 1997 թվականին Դին Լեեմի կողմից։ NetEase ընկերությունը մշակում և ղեկավարում է անհատական համակարգիչների և բջջային սարքերի համար նախատեսված առցանց խաղեր, տրամադրում է գովազդային և էլեկտրոնային փոստի ծառայություններ Չինաստանում։ Աշխարհի խոշորագույն ընկերություններից մեկն է, որը զբաղվում է համացանցով և համակարգչային խաղերով։
NetEase կողմից մշակված խաղերից են՝ Westward Journey, Tianxia III, Heroes of Tang Dynasty Zero, Ghost II,  Nostos և Onmyoji։ NetEase նաև համագործակցում է Blizzard ընկերության հետ ղեկավարելով նրանց խաղերի չինական տարբերակները, ինչպիսին են՝ World of Warcraft, StarCraft II և Overwatch։


== Պատմություն ==
NetEase ընկերությունը հիմնադրվել է 1997 թվականին։ Ընկերության հիմնական ուղղութուններից մեկը համարվում է որոնման համակարգերի մշակումը և զանգվածային բազմաօգտատեր առցանց խաղերի մշակումը։ 2012 թվականի մայիսի տվյալներով ընկերության արժեքը կազմում է 7,8 միլիարդ դոլար, իսկ 2011 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով ընկերությունում աշխատում էր ավելի քան 6000 մարդ։ 2012 թվականին պաշտոապես ընկերության անվանումը փոխվեց NetEase.com-ից դառնալով NetEase, Inc։ NetEase ընկերության գործընկերներից մեկը Coursera նախագիծն է։
2004 թվականին ընկերության հիմնադիր Դին Յեյը արժանացավ Wharton Infosys Business Transformation մրցանակին, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացման գործում մեծ դերակատարության համար։
Ընկերությանն է պատկանում 163.com-ը, որի ամենամյա այցելությունների քանակը կազմում է 1․8 միլլիոն սկսած 2008 թվականից։ 2013 թվականին, համաձայն Alexa Internet-ի տվյալների կայքը այցելությունների քանակով զբաղեցնում է 24-րդ հորիզոնականը։


== Ծանոթագրություններ ==
Բաշչիֆթլիկ

Բաշչիֆթլիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 48 կմ հարավ-արևմուտք, Արևելյան Եփրատի ավազանի Բինյոլսու գետակի ձախ ափին։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածքը հարթավայրային էր։ Գյուղից հարավ տարածվում են անտառներ։


== Պատմություն ==
Բնակչությունը կոտորվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Փրկվել է միայն 20 հայ բնակիչ։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջին ուներ 50 տուն՝ 480 հայ բնակչով։ XX դարի վերջին ուներ 27 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Բաշչիֆթլիկն ուներ Ս. Գևորգ անունով եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր վարժարան։


== Անվանի մարդիկ ==
Բաշչիֆթլիկում է ծնվել թարգմանիչ և մանկավարժ Ս. Ն. Մանուկյանը (1883-1938)։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կալիսթո (օպերա)

Կալիսթո (La Calisto), իտալացի երգահան Ֆրանչեսկո Քավալլիի օպերա նախախաղով և երեք գործողությամբ։ Իտալերեն լիբրետտոն Ջովաննի Ֆաուստինիի։ Առաջնախաղը կայացել է 1651 թ. նոյեմբերի 28-ին Վենետիկի Սան Ապոլինարե թատրոնում (Teatro San Apollinare)՝ դիմանալով 11 ներկայացման։ Ինչպես և Քավալլիի այլ օպերաները Կալիսթոն ևս շուրջ երեք դար մոռացության մեջ էր։ Նոր ժամանակներում այն առաջին անգամ բեմադրվել է Գլայնդբորնի օպերային փառատոնի շրջանակներում Ռայմոնդ Լեպարդի կողմից 1971 թ։
Ներկայումս «Քալիսթոն» Քավալլիի առավել հաճախ կատարվող և ձայնագրվող օպերաներից մեկն է։
Գոռնոյե Լոո

Գոռնոյե Լոո ( ռուս.` Горное Лоо), հայաբնակ գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Մեծ Սոչիի Լազարևսկի շրջանում, շրջկենտրոն հանդիսացող Լազարևսկոյե միկրոշրջանից 60 կմ հարավ-արևելք, իսկ Սոչիի կենտրոնից` 17 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գտնվում է Սև ծովից 2 կմ հեռավորության և ծովի մակարդակից 25 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
2002 թվականին գյուղն ուներ 3116 բնակիչ, որից 63,1% - հայեր, 31% - ռուսներ, 2,9% - ուկրաինացիներ, ինչպես նաև թաթարներ, գերմանացիներ, վրացիներ, բելառուսներ, ադըղեներ, հույներ և աբխազներ։ 2010 թվականին գյուղում ապրում էր 3322 մարդ, կրկին մեծամասնությունը` հայեր։
Բնակիչներն զբաղվում են թեյի և ծխախոտի մշակությամբ, այգեգործությամբ և բանջարաբուծությամբ։ Գյուղն ունի ութամյա դպրոց, ակումբ և բուժկայան։


== Պատմությունը ==
Գյուղը հիմնադրել են Չարշամբայից և Տրապիզոնից գաղթած հայերը` 1885 թվականին։ Գյուղի № 87 դպրոցը հիմնադրվել է 1904 թվականին։
1995 թվականին, Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ գյուղի 57 զոհված բնակիչների հիշատակը հավերժացնելու համար, կառուցվել է հուշարձան, որտեղ փորագրված են նրանց անունները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակչության` 2010 թվականի համառուսական հաշվառումներ Archived 2014-05-17 at the Wayback Machine.
Կեսոն (ճարտարապետություն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կեսոն (այլ կիրառումներ)Կեսոն (ֆր.՝ caisson, լատ.՝ capsa — արկղ), ճարտարապետության մեջ սովորաբար քառանիստ կամ բազմանիստ արկղաձև խորացում առաստաղի, թաղի, կամարի, գմբեթի մակերեսին։

Ռիթմիկորեն դասավորված՝ կեսոններն ունեն կառուցվածքային, գեղարվեստական, ակուստիկ նշանակություն։
(2815) Զոմա

(2815) Զոմա (անգլ.՝ Soma), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,232922 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8568 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,609 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1218,73 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,295389 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,7° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2815) Զոմա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ջանկառլո Բիգացցի

Ջանկառլո Բիգացցի (իտալերեն՝ Giancarlo Bigazzi, սեպտեմբերի 5, 1940(1940-09-05), Ֆլորենցիա - հունվարի 19, 2012(2012-01-19) կամ հունվարի 18, 2012(2012-01-18), Վիարեջո, Լուկա, Տոսկանա, Իտալիա), իտալացի երաժշտական պրոդյուսեր և կոմպոզիտոր, Squallor երաժշտախմբի նախկին անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ծնունդով ֆլորենտացի Ջանկառլո Բիգացցին 1970-1980-ական թվականներին լայնորեն տարածված և մեծ ժողովրդականություն վայելող մի շարք երգերի տեքստերի ու երաժշտության հեղինակ է։ Նրա հեղինակած իտալական փոփ երգերից շատերի ձայնագրությունները միջազգային հիթեր են դարձել, ինչպես, օրինակ՝ "Gloria"-ն, "Self Control"-ը, "No Me Ames"-ը, "Tu"-ն, "Take the Heat off Me"-ն, "Mama"-ն...
1980-ական թվականների Բիգացցին հիմնականում համագործակցել է Ռաֆի հետ։ Նրանց հեղինակած „Self Control” երգը  1984 թվականին առաջին տեղն է զբաղեցրել իտալական հիթ շքերթում։
1987 թվականին Բիգացցիի, Ռաֆի և Ումբերտո Տոցցիի համատեղ գրած „Si può dare di più” երգը՝ Ումբերտո Տոցցիի, Էնրիկո Ռուջերիի և Ջաննի Մորանդիի կատարմամբ, հաղթող է ճանաչվել Սան Ռեմոյի՝ իտալական երգի փառատոնում, ապա այդ նույն տարվա ամռանը առաջին տեղը գրավել իտալական հիթ շքերթում։
Ջանկառլո Բիգացցին համբավվել է նաև որպես մի շարք ֆիլմերի սիրված սաունդթրեքների հեղինակ։ Այդ ֆիլմերի թվում են Mery per sempre-ն, Ragazzi fuori-ն և ամերիկյան կինոակադեմիայի «Օսկար» հեղինակավոր կինոմրցանակին արժանացած Mediterraneo-ն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջանկառլո Բիգացցի Internet Movie Database կայքում
Giancarlo Bigazzi at Discogs