armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Օրվա ժամանակի 12-ժամյա ձևաչափ

12-ժամյա ժամանակի ձևաչափը ներառում է օրը կազմող 24 ժամերի բաժանումը երկու 12- ժամյա ընդմիջումների՝ կեսգիշեր ( pm ) և կեսօրի ( pm ):
Անգլերենում այս միջակայքերում ժամանակը նշվում է am ( լատ.՝ ante meridiem , բառացի՝ կեսօրից առաջ   ) և pm ( լատ.՝ post meridiem բառացի ՝ կեսօրից հետո )։
12-ժամյա ձևաչափը գերակշռում է Ավստրալիայում, Կանադայում (բացառությամբ Քվեբեկի ), Նոր Զելանդիայում, ԱՄՆ-ում և Ֆիլիպիններում ։ Այն օգտագործվում է 24-ժամյա ձևաչափի հետ համատեղ Մեծ Բրիտանիայում և անգլիախոս որոշ այլ երկրներում, Ալբանիայում, Բրազիլիայում, Հունաստանում, Իռլանդիայում, Քվեբեկ Կանադայում և Ֆրանսիայում ։ Մնացած աշխարհում գերակշռում է 24-ժամյա ձևաչափը, սակայն 12-ժամյա ձևաչափը լայնորեն կիրառվում է ոչ պաշտոնական հաղորդակցության մեջ։ Միաժամանակ am-ի և pm-ի փոխարեն օգտագործվում են նկարագրական կառուցվածքներ, օրինակ՝ «առավոտներ», «օրեր», «երեկոներ», «գիշեր», «կեսօր» և այլն։ Ոչ պաշտոնական հաղորդակցության մեջ 12-ժամյա ձևաչափի տարածվածությունը բացատրվում է ավելի կարճ թվերի հարմարությամբ, ինչպես նաև դասական ժամացույցի 12-ժամյա ցիկլով։


== Կեսօրվա և կեսգիշերի իմաստային նշանակության հետ կապված խնդիրներ ==
Չնայած ISO 8601 միջազգային ստանդարտի առկայությանը, տարբեր երկրներում գիշերվա ժամը 12-ը և կեսօրվա ժամը 12-ը տարբեր կերպ են նշանակված։ Դա պայմանավորված է նրանով, որ լատիներեն բառակապակցություններում լատ.՝ ante meridiem եւ լատ.՝ post meridiem, meridiem բառը բառացիորեն նշանակում է «կեսօր» կամ «օրվա մեջտեղը», և ոչ մի երկիմաստություն չկա կեսօրը որպես «12 am» («12 ante meridiem» կամ «12 ժամ առաջ կեսօր») կամ  որպես «12 pm» նշանակելու միջև։ (« 12 post meridiem», կամ «12 ժամ հետո կեսօրից»)։
Մյուս կողմից, կեսգիշերը կարող է նաև տրամաբանորեն կոչվել «12 pm» (12 post meridiem, նախորդ կեսօրից 12 ժամ հետո) կամ «12 am» (12 ante meridiem, հաջորդ կեսօրից 12 ժամ առաջ)։
Գրինվիչի ազգային ծովային թանգարանը խորհուրդ է տալիս այդ ժամային կետերը անվանել, որպես «առավոտվա 12» և «գիշերվա 12»  ։ The American Heritage Dictionary of the English Language[en]  նույնն է խորհուրդ տալիս։ ԱՄՆ օրինակ առաջարկում են «կեսգիշերը» փոխարինել «11:59 pm»-ով, եթե ցանկանում ենք նշել օրվա վերջը, իսկ «12:01 am. Եթե ուզում ենք նշել հաջորդ օրվա սկիզբը. Այս պրակտիկան լայնորեն կիրառվում է ԱՄՆ-ում իրավական պայմանագրերի, ավտոբուսների չվացուցակների, գնացքների չվացուցակների համար, թեև կան բացառություններ այս կանոնից։
Օրինակ, ԱՄՆ-ում գործում է 24-ժամյա հաշվարկի մեթոդը։ Այն կոչվում է «Ռազմական ժամանակ», քանի որ այն օգտագործվում է ԱՄՆ բանակի կողմից  և՛ աշխարհի մյուս բանակների հետ ավելի հեշտ համագործակցության համար, և՛ որպես հարգանքի նշան մյուսների կողմից օգտագործվող՝ օրվա ժամերի բաժանման ձևաչափի նկատմամբ։ ԱՄՆ բանակը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ընդունել է 24-ժամյա ժամացույցը։  12-ժամյա մեթոդը համարվում է չափազանց անհարմար, ծանր, և որոշ ոլորտներում (բանակ, ավիացիա, օդերևութաբանություն, հիվանդանոցներ, փրկարար ծառայություններ) վտանգավոր սխալների հնարավորության պատճառով օգտագործվում է 24-ժամյա ձևաչափը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Սմ. նույնպես ==
Կեսգիշերից հետո
Կեսօր


== Նշումներ ==
Պետրուշիխա (գետ)

Պետրուշիխա (ռուս.՝ Петрушиха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը կորցրել է։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Ալեյ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության․

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200312115100010569
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115101056
Ավազանի կոդը -  13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Զորի Զորյան

Զորի Նավասարդի Զորյան (1886, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - 1943, Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ, զոհվել է ավտովթարից), հայ ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ, ՀՀԴ անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Թիֆլիսի գիմնազիան, սովորել պոլիտեխնիկական ինստիտուտում։ 1917 թվականին ընտրվել է Ախալցխայի քաղաքագլուխ։
Զորյանի օրոք Ախալցխայում հիմնադրվել և տպագրվել է «Շարժում» (1917-1918) թերթը։ 1917-1921 թվականներին ղեկավարել է Ախալցխայի ինքնապաշտպանությունը։ Հատկապես աչքի է ընկել թուրքերի կողմից Ախալցխայի պաշարման (29/12/1917 - 26/2/1918) ընթացքում, հմտորեն կազմակերպել է քաղաքի ինքնապաշտպանությունը, կարողացել է կանխել քաղաքի հայ և թուրք ազգաբնակչության հնարավոր բախումները։
Ախալցխայում խորհրդային իշխանություն հաստատվելուց հետո տեղափոխվել է Թիֆլիս։ 1937 թվականին ձերբակալվել է, ազատվելուց հետո (1940 թվականից) ապրել և աշխատել է Թբիլիսիում։
Զորյանի անունով փողոց է կոչվել Ախալցխայում։


== Գրականություն ==
Երվանդ Սիմոնյան, «Ախալցխան կրակե օղակում», «Հուշարձան» հրատարակչություն, Երևան, 2000։


== Ծանոթագրություններ ==
Կումս եպիսկոպոս

Կումս եպիսկոպոս (1-ին դար - 1-ին դար), քրիստոնեության մեջ հայտնի անձ, ով գործել է 1-ին դարում Պատմական Հայաստանի Նախճավան շրջանում։ Առավել հայտնի է որպես Հիսուս Քրիստոսի 12 աշակերտներից մեկը հանդիսացող Բարդուղիմեոս առաքյալի աշակերտ։
Հայտնի է, որ Բարդուղիմեոս առաքյալը մոտավորապես 60-66 թվականներին քրիստոնեությունը տարածելու նպատակով այցելել է Հայաստանում։ Նա իր քարոզչությունը սկսել է Սյունիք նահանգի Որդվատ գյուղից, որտեղից անցել է Գողթն գավառ։  Հայամաձայն որոշ աղբյուրների՝ Հայոց Սանատրուկ թագավորի գահակալության 29-րդ տարում այստեղ եպիսկոպոս է ձեռնադրել իր պարսիկ հետևորդներից մեկին՝ Կումսին։
Գողթն գավառի Որդուար քաղաքի մերձակայքում Բարդուղիմեոս առաքյալը, կառուցելով «Տեառն ընդ առաջ» եկեղեցին, Կումսին նշանակել է նրա առաջնորդը, որից էլ սկիզբ է առնում Գողթնի եպիսկոպոսությունը։
Կումսի մահանալուց հետո նրան թաղել են Ագուլիսի Սուրբ Թովմա վանքից շուրջ 300 մետր հյուսիս և շիրիմի վրա կառուցել մի փոքրիկ մատուռ, որը կոչվել Է Կումսի կամ Ամենափրկիչ անունով։


== Տես նաև ==
Սուրբ Կումսի մատուռ
Բարդուղիմեոս առաքյալ


== Ծանոթագրություններ ==
Լեռնահովիտ (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լեռնահովիտ (այլ կիրառումներ)
Լեռնահովիտ (նախկին Եզնագոմեր), գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում՝ շրջկենտրոնից 52 կմ հյուսիս-արևմուտք, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից` 104 կմ հեռավորության վրա՝ Աղավնո գետի գետահովտի՝ Եզնագոմերի սարահարթի հյուսիսային մասում։ Բնակչությունը 2003 թվականի տվյալներով 41 մարդ է։ Զբաղվում են անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Լեռնահովիտ համայնքի կազմում ընդգրկված են նաև Շրվական և Սպիտակաջուր գյուղերը։ Շրվական գյուղում բնակվում է 24 մարդ, կա 7 տնտեսություն, իսկ Սպիտակաջուր գյուղում բնակվում է 45 մարդ, կա 11 տնտեսություն։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը բարձրլեռնային է, ունի 6363,4 հա տարածք, որից 3227,8 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 2845,2 հա անտառային հողեր։
Համայնքի տարածքում առկա են խմելու ջրի բազմաթիվ բնական աղբյուր-առվակներ։


== Պատմություն ==

Լեռնահովիտում բնակավայրի մասին հիշատակվում է 13-րդ դարի պատմիչ Ստեփանոս Օրբելյանի «Ժամանակագրություն»-ում Քաշաթաղ գավառի 18 գյուղերի շարքում։ Այդ ժամանակ այն կոչվել է Եզնագոմեր և եղել է շեն ու հայաշատ բնակավայր։ Դա հաստատվում է նրանով, որ գյուղը Տաթևի վանքին տվել է առավելագույն 6700 չափով պտղահարկ։ Հայաթափումից հետո 18-րդ դարի կեսերից, գյուղում հաստատված օտարներն այն անվանափոխել են Ղարաքեշիշ (Qarakeçdi), որը նշանակում է Սև տերտեր։ Սովետական տարիներին այն անվանափոխվել է Լենինքենդ։
Ազատագրվել է 1993 թվականի մարտի վերջին բնակեցվել է 1998 թվականին՝ Ադրբեջանից բռնագաղթած հայ փախստականներով։ Ազատագրումից հետո վերաբնակները գտել են խաչքարեր և տապանաքարեր։
Լեռնահովիտ գյուղը մտնում է համանուն Լեռնահովիտ համայնքի մեջ, որի կազմում են նաև հարևան Շրվական և Սպիտակաջուր գյուղերը։ Լեռնահովիտը ունի միջնակարգ դպրոց, որից օգտվում են նաև վերոնշյալ հարևան գյուղերի երեխաները։ Լեռնահովտի հիմնական խնդիրն է կայուն լարման էլեկտրամատակարարումը։
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Դպրոցի վերանորոգում ==
2014 թվականին ԱՄՆ-ի Գլենդեյլ քաղաքում գործող «Հայրենասեր» կազմակերպությունը նախաձեռնեց Լեռնահովիտի դպրոցի վերակառուցումը։ Հաջող կազմակերպած դրամահավաքին հետևեց շինարարությունը, որը «Հայրենասեր»-ը բարեհաջող ավարտեց 2014-ի սեպտեմբերին։ Ուշագրավ է, որ դպրոցի վերանորոգման ժամանակ չեն օգտագործվել թուրքական արտադրության շինանյութեր։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին Լեռնահովիտ համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 56 մարդ, կա 16 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ`անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան և միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում են 24 աշակերտներ։


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լեռնահովիտի ( նախկին Եզնագոմեր ) մասին տեսանյութ Արցախի հեռուստաընկերության կողմից
Աղվենի եկեղեցական ժողով

Աղվենի եկեղեցական ժողով, կանոնադիր ժողով։ Գումարվել է 5-րդ դարի վերջին կամ 6-րդ դարի սկզբին, Աղվանից հայազգի արքա Վաչագան Գ Բարեպաշտի (480-ական թթ. վերջ – 510) նախաձեռնությամբ, Պարտավից արևմուտք ընկած թագավորական ամառանոց Աղվենում։ Իր բնույթով ժողովն աշխարհիկ-եկեղեցական էր, մասնակցել են 18 հոգևորականներ (արքեպիսկոպոսներ, եպիսկոպոսներ, երեցներ), ինչպես նաև Արցախի և Ուտիքի ավագանին, իշխաններ, ազատներ։ Հրավիրման դրդապատճառը, ինչպես ասված է ընդունված կանոնների Առաջաբանում, բազմաթիվ հակառակություններն էին աշխարհականների և հոգևորականների, ազատների և շինականների միջև, նպատակը՝ ներգործության իրավական միջոցներով դրանք հարթելը։ Ժողովն ընդունել է 21 կանոն, որոնք հայտնի են որպես «Վաչագան Աղվանից արքայի կանոնախումբ» կամ «Սահմանադրություն կանոնական Վաչագան Աղվանից արքայի»։ Աղվենի եկեղեցական ժողովի կանոնախումբը վաղ միջնադարի հայկական եկեղեցու իրավունքի կարևոր հուշարձաններից է։ Հիշատակվում է Կանոնագիրք Հայոցում և Մովսես Կաղանկատվացու «Աղվանից աշխարհի պատմության» մեջ։
Կանոնները չափազանց մերձ են Աշտիշատի 356-ի ժողովի սահմանումներին։ Դրանցից հետևում է, որ մինչ այդ ազատներն իրենց դաստակերտներից վտարում էին երեցներին, նոր երեցներ կարգում, եկեղեցիներում սեղան կանգնեցնում, նշխարներ տեղադրում, Պատարագ մատուցում առանց եպիսկոպոսի հետ համաձայնեցնելու՝ յուրացնելով վերջինիս իշխանությունը (կանոն Ի, ԻԱ), կիրակի օրերին իրենց ծառաների հետ եկեղեցի չէին գնում (կանոն ԺԹ), հանգուցյալի հոգեբաժինը չէին հանձնում եկեղեցուն (կանոն Գ), հանգուցյալի հիշատակին նվիրված Պատարագ չէին կատարում (կանոն Ե), շարունակում էին ապրել հեթանոսաբար՝ ամուսնանում էին մերձավոր ազգականների հետ, կին առնում առանց պսակի և օրհնության, առանց հիմնավոր պատճառի կնոջից ամուսնալուծվում (կանոն Ժ, ԺԱ) ևն։ Ժողովը նվազեցրել է աշխարհականներից գանձվող պտղի և տասանորդ կոչվող հարկերը։ Նրանց համար սահմանվել են նաև հոգևոր բնույթի մի շարք պարտավորիչ կանոններ. արգելվել են քրիստոնեական գաղափարներին հակասող հեթանոսական կենցաղավարության առանձին երևույթներ, հետապնդվել հոգևորականների դատապարտելի վարքը (օր. միմյանց վրա մեղք բարդելը, վանքի հասույթները հափշտակելը ևն)։


== Գրականություն ==
Մովսես Կաղանկատվացի, Պատմութիւն Աղուանից աշխարհի, Ե․, 1983։
Բարխուդարյան Մ., Պատմութիւն Աղուանից, հ.1, Վաղ-պատ, 1902։
Հովհաննիսյան Ս., Աղվենի սահմանադիր ժողովի կանոնները և նրանց աղերսը Աշտիշատի կանոնների հետ, ՊԲՀ, 1967, դ 4։
Ակինյան Ն., Մովսէս Դասխուրանցի (կոչուած Կաղանկատուացի) եւ իր Պատմութիւն Աղուանից, Վնն., 1970։
Կանոնագիրք Հայոց, աշխատասիր. Վ. Հակոբյանի, հ. 2, Ե., 1971, էջ 91–100։
Եզնարգել

Եզնարգել (լատ.՝ Ononis), արորկալ, բակլազգիների (թիթեռնածաղկավորներ) ընտանիքի միամյա, բազմամյա խոտաբույսերի կամ կիսաթփերի ցեղ։ Հայտնի է 70-75, ՀՀ-ում՝ 3 տեսակ՝ փոքր եզնարգե (Ononis pusilla), վարելահողային եզնարգե (Ononis arvensis), վաղեմի եզնարգել (Ononis antiquorum)։ Տարածված է գրեթե բոլոր մարզերում։ Աճում է չոր, քարքարոտ լանջերին, տափաստաններում, մարգագետիններում, անտառներում և այլն։ Ցողունը կանգուն է, բարձր.՝ 20- 80 սմ՝ փշոտ ճյուղերով կամ առանց փշերի՝ պատված սպիտակ և գեղձային մազիկներով։ Արմատը արտաքինից սպիտակ է, կտրվածքում՝ գորշ դեղնավուն, յուրահատուկ հոտով, դառը համով։ Ծաղկում է ամռան ամիսներին, պտղակալում՝ օգոստոսից մինչև ուշ աշուն։ Բույսը լուսասեր է, պահանջկոտ խոնավության նկատմամբ, լավ աճում է կրային, սև և ջրաբերուկային հողերում։ Պտղակալում է կանոնավոր, ցրտադիմացկուն է։ Դեռևս Դիոսկորիդը իր ժամանակին նկատել է, որ բույսը հաճույքով ուտում են միայն ավանակները․ այստեղից էլ վերջինիս անունը՝ օնոնիս, որը ծագել է հունական օնոս՝ ավանակ բառից։


== Արտաքին տեսք ==
Տերևները եռաբաժան են կամ պարզ, սղոցաեզր։ Ծաղկաբույլը ողկուզանման է, ծաղիկները՝ վարդագույն, դեղին, հազվադեպ՝ սպիտակավուն։ Ծաղկում է հունիս-սեպտեմբերին։ 


== Եզնարգելը բյշկության մեջ ==
Դեղաբույս է. պարունակում է գլիկոզիդներ, աղաղանյութեր, եթերայուղեր, սապոնիններ։ Արմատների եփուկն ու ջրաթուրմն օգտագործում են որպես միզամուղ, քրտնաբեր, արյունահոսությունը դադարեցնող միջոց։ Որոշ տեսակների տերևներից ու ցողուններից ստանում են դեղին և կանաչ ներկեր։ Մեղրատու է։


== Բուժական նշանակություն ==
Բուժման նպատակով հիմնականում օգտագործում են արմատը, որը մթերում են սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին, հանում են բահով, մաքրում հողը, և հեռացնում վերգետնյա մասը, լվանում սառը ջրով և չորացնում լավ քամհարվող տեղում, կախված վիճակում կամ չորանոցում՝ 40—50 С° պայմաններում։ Աճին չվնասելու համար պտղակալված բույսերը թողնում են։ Եզներգելը ճողովրդական բժշկության մեջ հայտնի է որպես քրտնամուղ, ինչպես նաև ամոքող միջոց՝ գլխացավերի, մարմնի ջարդվածության, ռևմատիզմի, մաշկային խրոնիկական ցանավորումների, ջրգողության, միզուղիների բորբուքումների և դրանց քարային ախտահարումների ժամանակ։ Ամիրդովլաթ Ամասյացին «շիրիշ» անվան տակ բույսի արմատի կեղևի և գինու խառնուրդը ներքին ընդունման ձևով առաջարկել է որպես միզամուղ «քարը ցրող և պեղծ խոցերը լավացնող» միջոց՝ միաժամանակ նշելով արմատի օգտակարությունը ջրով կամ քացախով՝ ատամնացավի ժամանակ։ Դեղաբույսի բուժական հատկանիշները գիտականորեն հիմնավորվել են Բ․ Ե․ Վոտչալի կլինիկայում։ Այսպես, 2—3 շաբաթ տևողությամբ ոգեթուրմի կիրառումից թութքով հիվանդների մոտ տեղի է ունեցել սուբյեկտիվ վիճակի լավացում, բուժման 7—10–րդ օրերից վերացել են ցավերը և սեղմման զգացումը ուղիղ աղիքի շրջանում, փոքրացել ու փափկել են թութքային հանգույցները, դադարել արյունահոսությունը, կանոնավորվել աղիների գործունեությունը։ Եզնարգելի ինչպես արմատի եփուկի, այնպես էլ ոգեթուրմի կիրառումը լավ արդյունք է տվել թութքի հողի վրա առաջ եկած հետանցքային քորի ժամանակ։ Դեղամիջոցների կիրառումը դրականապես է անդրադարձել է նաև ախորժակի վրա, իսկ մյուս կողմից, վերացել են փորի շրջանի ցավերը և բքնածությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ամուլսար

Ամուլսար, Գըսգրտաղ, Կըսգրտաղ, Կսըր, Կսըրդաղ, Ղըսըրդաղ, Ղսըր, Քըսըրտաղ, Քսիր, լեռնագագաթ Հայաստանի Վայոց ձորի և Սյունիքի մարզերի սահմանագլխին, Զանգեզուրի լեռնաշղթայի հյուսիսային մասում, Սարավան գյուղից 5,5 կմ արևելք։ Բարձրությունը 2987 մ է։ Կազմված է օլիգոցեն-միոցենի ապարներից։ Լանջերին կան սողանքներ։ Լանդշաֆտը լեռնատափաստանային է, բարձրադիր գոտում՝ լեռնամարգագետնային։
Լեռն ընդգրկված է համանուն ոսկու հանքավայրի տարածքում, որը ցանկանում է շահագործել Լիդիան Արմենիա ընկերությունը։


== Տես նաև ==
Ամուլսարի հանքավայր
Լիդիան Արմենիա
Լիդիան Ինթերնեյշնլ


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոալեկսեևկա (գյուղ, Վոլնովախսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոալեկսեևկաՆովոալեկսեևկա (ուկրաիներեն՝ Новоолексіївка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլնովախսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոալեկսեևկա գյուղում բնակվում էր 575 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էլ Սաուսեխո

Էլ Սաուսեխո (իսպ.՝ El Saucejo), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Սևիլյա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սիեռա Սուր դե Սևիլյա շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 92 կմ2։ Բնակչությունը՝ 4459 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 114 կմ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
El Saucejo Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
El Saucejo Archived 2011-11-03 at the Wayback Machine.
Radio El Sauce Archived 2010-08-22 at the Wayback Machine.
Ջոն Մայքլ Քոսթերլից

Ջոն Մայքլ Քոսթերլից (անգլ.՝ John M. Kosterlitz, հունիսի 22, 1943(1943-06-22), Աբերդին, Շոտլանդիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի ֆիզիկոս, Բրաունի համալսարանի ֆիզիկայի պրոֆեսոր։ Դունքան Հալդեյնի և Դեյվիդ Ջեյմս Թաուլես հետ համատեղ արժանացել է 2016 թվականի ֆիզիկայի ասպարեզում Նոբելյան մրցանակի, տոպոլոգիական փուլային անցումների և նյութի տոպոլոգիական փուլերի ասպարեզում տեսական հայտնագործությունների համար։
Ծնվել է Շոտլանդիայի Աբերդին քաղաքում, բիոքիմիկոս Հանս Վալտեր Քոսթերլիցի որդին է։ Ստացել է բակալավրի և մագիստրոսի աստիճաններ Քեմբրիջի համալսարանում։ 1969 թվականին ստացել է փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան Օքսֆորդի համալսարանում։


== Հետազոտություններ ==
Մի քանի աշխատատեղեր փոխելուց հետո, 1974 թվականին, նա ընդունվեց Բիրմինգհեմի համալսարանի դասավանդող անձնակազմ, որպես դասախոս։ 1982 թվականից սկսած նա աշխատել է որպես ֆիզիկայի պրոֆեսոր Բրաունի համալսարանում։ Քոսթերլիցը այժմ հետազոտական թիմի անդամ է Ֆինլանդիայի Աալտո համալսարանում և 2016 թվականից սկսած Կորեայի առաջավոր հետազոտությունների ինստիտուտի պատվավոր պրոֆեսոր է։
Քոսթերլիցի հետազոտությունների ուղղություններն են խտացված նյութի տեսությունը, մեկ և երկու չափումներով ֆիզիկան, ֆազային անցումները՝ պատահական համակարգեր, էլեկտրոնների տեղաբաշխումը և սփին ապակիները, իսկ դինամիկայում՝ հալումը և սառեցումը։


=== Պարգևներ ===
Մայքլ Քոսթերլիցը ստացել է Նոբելյան մրցանակ 2016 թվականին, Մաքսվելի մեդալ և մրցանակ Բրիտանական Ֆիզիկայի ինստիտուտից 1981 թվականին և Լարս Օնսագերի մրցանակ Ամերիկյան ֆիզիկական միությունից 2000 թվականին, հատկապես Քոսթերլից-Թաուլես անցման մասին հետազոտությունների համար։ 1993 թվականից նա անդամակցում է Ամերիկյան ֆիզիկական միությանը։
Աբերդինի համալսարանում հիմնված Քոսթերլիցի կենտրոնը անվանվել է նրա հոր Հանս Քոսթերլիցի պատվին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բդեշխ

Բդեշխ կամ բդեաշխ (պարսկերեն՝ bitaxš - տեղակալ, փոխարքա), նախարարներից մեկ աստիճան բարձր կալվածատիրական ազնվական աստիճան Արտաշեսյանների և Արշակունիների Հայաստանում։ Տիտղոսը նաև գործածվում էր Պարսկաստանում և Վիրքում։ 
Աղբյուրներում հիշատակվում է չորսը բդեշխություն՝ Անգեղտան (կամ Ծոփաց), Նոր Շիրականի, Աղձնյաց և Գուգարաց (գտնվում են համապատասխանաբար՝ Անգեղտուն, Նոր Շիրական, Աղձնիք և Գուգարք նահանգներում)։ Բդեշխներին հայ պատմիչներն նաև անվանել են «սահմանակալք», «սահմանապահք», «կողմնակալք», «կողմնապահք»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Փավստոս Բուզանդ, Պատմություն հայոց, թարգմանությունը, ներածությունը և ծանոթագրություններն ակադեմիկոս Ստ. Մալխասյանի, Երևան, 1968։
Շուշանմերկ

Շուշանմերկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Շատախի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (220901-221000)

Աստերոիդների ցանկ (220801-220900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (221001-221100)
 Աստերոիդների ցանկ (220801-220900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (221001-221100)
Սելիվոնովո

Սելիվոնովո (ռուս.՝ Селивоново), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լաիմեցա

Լաիմեցա (էստ․՝ Laimetsa), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Իմավեռե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 51 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Nesquik

Nesquik («Նեսքվիկ», կազմված է Nestlé  և անգլ.՝ quick, «արագ» բառերից), Nestlé ընկերության լուծվող շոկոլադե ըմպելիքի ապրանքանիշ։
Մշակվել է 1948 թվականին ԱՄՆ-ում և թողարկվել Nestlé Quik անվանումով։ 1950 թվականին թողարկվել է Եվրոպայում՝ Nesquik անվամբ։ Թողարկվում է ինչպես սեփական արտադրություններում, այնպես էլ երրորդ կողմի ձեռնարկություններում լիցենզային պայմանագրերով (օրինակ, Ռուսաստանում 2001 թվականից թողարկվում է Օստանկինի կաթի կոմբինատը)։
Այս ապրանքանիշի տակ վաճառվում են նաև չոր շոկոլադե նախաճաշեր, շոկոլադներ, լուծվող կակաո և այլ կակաոս պարունակող արտադրանքներ։


== Մասքոտ ==
Քվիկի ճագարը (հայտնի է Եվրոպայում Quicky the Nesquik Bunny և ԱՄՆ-ում Nesquik Bunny անուններով) Nesquik ապրանքանիշի մասքոտն է, անտրոպոմորֆ նապաստակ, որը կարողանում է պտտեցնել մի ականջը մյուսի շուրջը։
Առաջին անգամ Քվիկիի ճագարը հայտնվել է 1973 թվականին՝ որպես «Quik» խմիչքի գովազդի հերոս, և այդ պահին կոչվում էր Quik Bunny։ Այդ ժամանակ նա կրում էր միայն մեդալիոն «Q» տառի տեսքով։ 1999 թվականին «Quik» ապրանքանիշը վերանվանվել է «Nesquik», դրա հետ մեկտեղ փոխվել է նաև ճագարի անունը։ Նաև փոխարինվել է մեդալյոնի տառը «N»-ով։
Սկսած 2000-ականների երկրորդ կեսից, Քվիկիի կերպարը համալրվել է կապույտ տաբատով և դեղին շապիկով ու բեյսբոլի գլխարկով։ Ճագարի անգլիախոս բնագրում Քվիկի ձայնը հնչեցնում է Բարրի Գորդոնը, իսկ Ռուսաստանում՝ Դմիտրի Պոլոնսկին։ Նրա մրցակցին՝ արջ Ջերին, անգլալեզու բնօրինակում հնչեցնում է Փոլ Նյումանը, մինչդեռ Ռուսաստանում դա անում է Ալեքսանդր Գրուզդևը։
Բացի անիմացիոն գովազդից, Քվիկին եղել է «DC Universe» կոմիքսների հերոսը։ Նա նաև հայտնվում է «Հարավային այգի» մուլտֆիլմի «Երևակայություն, էպիզոդ III» սերիայում որպես երևակայության բնակիչներից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт — www.nesquik.com (անգլ.)
Character of the Week: Quiky, the Nesquik Bunny (անգլ.)
Кролик Квики
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (Նոր Ջուղա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ, հայ առաքելական եկեղեցի Իրանի Սպահանի նահանգում՝ Նոր Ջուղա քաղաքում։ Պատկանում է Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսության Սպահանի թեմին։ Գտնվում է Փոքր Մեյդան թաղամասում, որի միակ եկեղեցին է։


== Պատմություն ==
Եկեղեցին կառուցվել է 1633 թվականին, Խոջա Մինասի օգնությամբ, որի պատճառով էլ կոչվել է նաև «Փոքր Խոջենց ժամ»։ Շինությունը փոքր է, ունի երեք մուտք։ Գմբեթն ունի ութ փոքր պատուհան։ Այն Սուրբ Ներսես եկեղեցուց հետո, երկրորդն է, որ կառուցվել է հայկական ոճով։ Եկեղեցում կան բազմաթիվ խաչքարեր, որոնցից մի քանիսը թվագրվում են 1641, 1643 և 1646։
Բակում կա Խոջա Մինասի մեծ որդու՝ Քանանի կնոջ՝ Սամբարի տապանաքարը, ուր գրված է. «Կողակից է սա Քանանի, մեծ որդուն Խոջա Մինասի, Ս. եկեղեցուս շինողի»։ Եկեղեցին ունի փայտազարդ դռնով մատուռ (ամռան եկեղեցի), որը կառուցւել է 1714 թվականին, Խոջա Մինասի թոռ և Խոջա Քանանի որդու՝ Թարխանի կողմից։


== Ճարտարապետություն ==
Եկեղեցու հատակագիծը ուղղանկյուն է՝ արևելք-արևմուտք, 17 x 7.5 մ չափերով։ Ժամանակին սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին ունեցել է որմանկարներ, որոնք լավ չեն պահպանվել և ծածկվել են նորոգությունների ժամանակ։ Պեղվել են երկու որմանկարներ՝ խորանի մասում։ Դրանցից մեկը Աստվածածնի ավետումն է՝ հետևյալ գրությամբ. «Յիշատակ է Տէր Յարությունին և յուր կողակից Եաննաուն 175 (1790)»։ Մյուսում ամանի առջև ծնկաչոք քահանա է, իսկ Հիսուսը նստել է աթոռի վրա և խաղողի ճիթը ճմլում է սկիհի մեջ, վերից իջնում է սուրբ Հոգին, իսկ ամպերի մեջից երևում է Աստծո պատկերը։ Որմնանկարն ունի գրություն «Ջուր մաքրություն մեղաց, Արյուն հաղորդություն սրբոց»։
Բեմի երկու կողմերում կան զինվորների պատկերներ։ Սեղանի աստիճանները արծաթապատ են և նկարազարդված խաչերով ու ծաղիկներով։ Աստիճանների կենտրոնական մասերում կան երեք պատկերներ, որոնցից ստորինը ներկայացնում է Սկիհը նշխարով և սուրբ Հոգին, որին բռնած պահում են երկու հրեշտակներ, միջինը՝ Խաչելությունն է, իսկ վերջինը՝ Համբարձումը։ Խորանում Մարիամ Աստվածածինն է՝ Հիսուսը գրկին, իսկ կողքերին՝ հրեշտակներ։ Բեմի արևելեան պատին Բեթղեհեմի եկեղեցու նմանությամբ եղել է խաչաձև պատուհան։ Մատուռի ներսում՝ սեղանի ետին և առաջնային մասերում, գունավոր հախճապակիներ են՝ 1.15 և 1.95 մետր։


== Տես նաև ==
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (Թեհրան)
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ կաթողիկե եկեղեցի (Թեհրան)


== Ծանոթագրություններ ==
Պրատդիպ

Պրատդիպ (կատ.՝ Pratdip), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Տառռագոնա պրովինցիայի Կատալոնիա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բաշ Կամպ շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 36,27 կմ²։ Բնակչությունը՝ 835 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ 


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Փերի շրջան (Կենտուկի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Փերի (այլ կիրառումներ)Փերի շրջան (անգլ.՝ Perry County), ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 886 կմ² է, բնակչությունը՝ 28.712 մարդ (2010 թվականին տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Հազարդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1820 թվականին։
Կամպու դու Բրիտու

Կամպու դու Բրիտու (պորտ.՝ Campo do Brito), համայնք Բրազիլիայում՝ Սերժիպի նահանգի կազմում։ Գտնվում է Սերժիպի նահանգի գյուղատնտեսական շրջանում։ Մտնում է Ագրեստի դի Իտաբայանայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 16 472 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 200,8 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 82,03 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է 42.602.649,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.650,24 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,661 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնաստերոլո դել Կաստելո

Մոնաստերոլո դել Կաստելո (իտալերեն՝ Monasterolo del Castello), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 1185 մարդ, խտությունը՝ 109 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 8 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 24060։ Հեռախոսային կոդ՝ 035։
Բնակավայրի հովանավորն է՝ սուրբ Սանտա Մարիա Ասունտան։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 15-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 035 814515
Էլեկտրոնային հասցե։ info@comune.monasterolo-del-castello.bg.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.monasterolo-del-castello.bg.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլախավոր կայք(իտալ.)
Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Էնդոպլազմային ցանց

Էնդոպլազմային ցանց (նաև՝ ցիտոպլազմային ցանց), էնդոպլազմայի կոմպոնենտ։ Կազմված է բազմաթիվ խոռոչներից։ Համարվում է էուկարիոտ (կորիզավոր) բջիջների պարտադիր օրգանոիդը և նրանցում լավ զարգացած է։ Պրոկարիոտների (նախակորիզավորներ) մոտ բացակայում է։ Էնդոպլազմային ցանցի ծավալը կազմում է բջջի ծավալի միջինը 30%-50%։


== Հայտնագործում ==
Հայտնագործվել է 1945 թվականին ամերիկացի գիտնական Ք. Պորտերի կողմից։


== Կառուցվածք ==

Էնդոպլազմային ցանցը խողովակների, խորշերի կամ բշտաձև մանր հատիկների մի բարդ համակարգ է՝ կազմված լիպոպրոտեիդների 7,5 նմ տրամագծով երկու շերտերի թաղանթից։ Էնդ. ցանցը ունի մինչև 50 նմ երկարություն։ Խողովակներն ու խորշերը կազմում են մի ճյուղավոր, ամբողջ բջջապլազմայի մեջ ներթափանցված ցանց, որը պայմանավորում է նրա անվանումը։ Նա առավել զարգացած է այն բջիջներում, որոնցում սպիտակուցի սինթեզը ավելի ակտիվ է ընթանում (երիտասարդ բջիջներում, գեղձերի բջիջներում), և, ընդհակառակը, թույլ է զարգացած այն բջիջներում, որոնցում ոչ մեծ քանակությամբ սպիտակուց է սինթեզվում (լիմֆատիկ հանգույցների բջիջներում, փայծաղի բջիջներում)։ Էնդոպլազմային ցանցը լինում է հարթ կամ ողորկ և հատիկավոր։ Հարթ էնդ. ցանցի արտաքին շերտը հարթ է, այսինքն զուրկ է ռիբոսոմներից, իսկ հատիկավոր էնդ. ցանցի արտաքին շերտը գրանուլյար է՝ հատիկավոր։ Այդ հատիկները, որոնց տրամագիծը հասնում է մինչև 15 նմ, հարուստ են ՌՆԹ-ով և կրում են ռիբոսոմներ անվանումը։ Հարթ էնդ. ցանցի վրա կան ճարպեր և մոնոսախարիդներ սինթեզող ֆերմենտային համակարգեր, իսկ ռիբոսոմներ կրող էնդոպլազմային ցանցի վրա՝ սպիտակուցներ սինթեզող համակարգեր։


== Ֆունկցիաները ==
Հարթ էնդ. ցանցի ֆունկցիաներն են՝

Մոնոսախարիդների սինթեզ
Լիպիդների սինթեզ
Թունավոր նյութերի վնասազերծում
Ca-ի իոնների փոխադրում և կուտակումՃարպերը և մոնոսախարիդները (ածխաջրերը) կուտակվում են էնդ. ցանցի խողովակներում և խորշերում (ցիստերներում) և տեղափոխվում են համապատասխան օրգանոիդներ, որոնցում նրանք օգտագործվում են կամ կուտակվում որպես բջջային ներառուկներ։
Հատիկավոր էնդ. ցանցի ֆունկցիան՝

Սպիտակուցների սինթեզԷնդ. ցանցը բջջապլազման բաժանելով առանձին հատվածների՝ իջեցնում է նրանում միաժամանակ տեղի ունեցող քիմիական ռեակցիաների միմյանց խանգարելու հավանականությունը։ Հաճախ տվյալ բջջի կողմից արտադրված արգասիքները օգտագործվում են բջջից դուրս։ Այսպես, օրինակ՝ մարսողական ֆերմենտները արտազատվում են ենթաստամոքսային գեղձի բջիջների կողմից, բայց անցնում են բարակ աղիք։ Նման դեպքերում ռիբոսոմների վրա սինթեզված սպիտակուցներն անցնում են էնդ. ցանցի թաղանթներով և փաթեթավորվում են նրանց շուրջը ձևավորված բշտերում, որոնք հետագայում անջատվում են էնդ. ցանցից։ Էնդ. ցանցի ֆունկցիաներից է նաև ներբջջային և հարևան բջիջների միջև նյութերի փոխադրումը, բջջում կոնպարտմենտացիայի ապահովումը։ Այսպիսով, էնդ. ցանցը օրգանոիդ է, որը ոչ միայն մասնակցում է նյութերի սինթեզին, այլև դրանք տեղափոխում է բջջի տարբեր մասեր։
Էնդ. ցանցից անջատված բշտերը, խտանալով և իրար վրա դասավորվելով, առաջացնում են հատուկ կառուցվածք՝ Գոլջիի համալիր։


== Աղբյուրներ ==
Ընդհանուր Կենսաբանություն, հեղինակ Նադեժդա Բեգլարյան, էջ 116-117
Կենսաբանություն, հեղինակ Տիգրան Թանգամյան, էջ 50


== Ծանոթագրություններ ==
Ույծ

Ույծ (նախկին անվանումը` Ուզ),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզի Սիսիանի տարածաշրջանում, Սիսիան քաղաքից 1-2 կմ հարավ-արևելք, Սիսիան գետի ափերին, ծովի մակարդակից 1560-1600 մ բարձրության վրա։։ Հեռավորությունը Կապան մարզկենտրոնից ճանապարհով կազմում է մոտ 104 կմ։
Ուզ անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Զանգեզուրի գավառի, իսկ 1930 թվականից` Սիսիանի շրջանի։ Վերանվանվել է Ույծ 1991 թ.: 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Սյունիքի մարզի մեջ։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Ույծի մշտական բնակչությունը կազմել է 396, առկա բնակչությունը` 367 մարդ։ Գյուղը հիմնականում բնակեցված է եղել հայերով, որոնց նախնիները 1828-1829 թթ։ եկել են Պարսկահայաստանի Խոյի և Սալմաստի շրջաններից։ Ույծի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տես նաև ==
Ույծի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Լուսի Քրիստիանա լեդի Դաֆֆ Գորդոն

Լուսի Քրիստիանա լեդի Դաֆֆ Գորդոն ( անգլ.՝ Lucy Christiana, Lady Duff-Gordon, օրիորդական ազգանունը Սազերլենդ, հունիսի 13, 1863(1863-06-13)[…], Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - ապրիլի 20, 1935(1935-04-20)[…], Putney, Metropolitan Borough of Wandsworth, Լոնդոնի կոմսություն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարասկզբի բրիտանացի առաջատար մոդելներից մեկը, մասնագիտական հարթակում հայտնի է որպես Լուսիլ։ Նրա Լոնդոնյան նորաձևության հեղինակավոր տան մասնաճյուղերը բացվել են Փարիզում, Նյու Յորքում և Չիկագոյում։


== Գործունեություն ==
Լուսի Դաֆֆ Գորդոնն առավելապես հայտնի է եղել ներքնազգեստների և երեկոյան զգեստների իր մոդելներով։ Նրա հաճախորդների թվում են եղել այնպիսի աստղեր, ինչպիսիք են Մերի Փիքֆորդը, Բիլի Բըրքը, Գաբի Դեսլիսը, Ջերիթ Միլարը և Լիլի Էլզին։
Լեդի Դաֆ Գորդոնը ստեղծել է նաև հագուստի մոդելներ շատ թատերական ներկայացումների համար, ինչպիսիք են՝ «Ուրախ այրին» (1907) օպերետը, և «Զիգֆելդի խելագարությունը» (1915-1921) Բրոդվեյյան շոուն։ 1910-1922 թվականների ընթացքում Լյուսին վարել է «Հարփերի բազար» (Harper’s Bazaar) և «Լավ տնային տնտեսություն» (Good Housekeeping) ամսագրերի նորաձևության բաժինները։
1917 թվականի նոյեմբերին Լեդի Դաֆ Գորդոնը ներգրավվել է հայտնի դատական ​​գործի մեջ, երբ որոշել էր դադարեցնել պայմանագիրը իր ամերիկացի գործակալի հետ, ով ըստ պայմանագրի՝ հագուստ և աքսեսուարներ էր վաճառում Գորդոնի անունով։ Արդյունքում գործը ի վնաս Գորդոնի լուծվեց։
1910-ական թվականների վերջին, իր ձեռնարկության կառուցվածքային փոփոխությունների պատճառով, «Լուսիլե» (Lucile, Ltd․) ընկերությունը սկսել է աստիճանաբար փլուզվել։ Եվ 1922 թվականին Լյուսին դադարել է հագուստի մոդելավորման աշխատանքը։ Դրանից հետո նա չի լքել նորաձևության համաշխարհային հարթակը՝ մնալով նորաձևության ազդեցիկ մեկնաբան և քննադատ։


== Տիտանիկի ուղևոր․ հետաքրքիր փաստ ==
Լյուսի Դաֆ Գորդոնը նաև՝ 1912 թվականին խորտակված «Տիտանիկի» ողջ մնացած ուղևորներից մեկն է եղել։ Թիվ 1 նավակը, որով փրկվել են Գորդոնը և նրա ամուսինը, նախատեսված էր 40 մարդու համար, բայց նավակով տեղափոխվել էին միայն 12 հոգի։ Հետագայում, ամուսիններին մեղադրանք է առաջադրվել առանց մյուս ուղևորներին սպասելու և նավից վաղաժամ հեռանալու համար, բայց նրանց հաջողվել է հերքել այն։


== Մահ ==
Լյուսի Դաֆ Գորդոնը մահացել է 1935 թվականին  Լոնդոնի հարավում գտնվող ծերանոցում, 71 տարեկանում, թոքաբորբի բարդությամբ կրծքագեղձի քաղցկեղից։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեչուրի

Լեչուրի (վրաց.՝ ლეჩური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզ երկրամասի Թելավի մունիցիպալիտետում, Ալազանյան դաշտավայրում։ Բնակչությունը՝ 88 մարդ (ըստ 2014 թվականի տվյալների)։ Հեռախոսային կոդ՝ +995։


== Տես նաև ==
Թելավի մունիցիպալիտետ
Կախեթի մարզ


== Ծանոթագրություններ ==
Սարմիկո

Սարմիկո (ռուս.՝ Сармико), խորհրդային նկարված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որն ստեղծվել է 1952 թվականին, ռեժիսիորներ Օլգա Խոդատաևայի և Եվգենի Ռայկովսկու կողմից։


== Սյուժե ==
Չուկչա Սարմիկոն վերադառնում էր ծովափղի որսից, և պապիկն ասում է նրան, որ ռադիոյով լսել է ձմեռողների մոտ թռչող ինքնաթիռի մասին, և որ ծովածոցում սառույցը շատ վտանգավոր է։ Սարմիկոն դահուկներով վազում ինքնաթիռը դիմավորելու։ Իսկ այդ ժամանակ օդաչուն արդել ժամանել էր և տեղի դպրոցի համար բերել էր գրքեր, ներկեր և այլն։ Ինքնաթիռը դիմավորում էին Լենան և իր հայրիկը` ձմեռողը։ Լենան եղնիկի վրա նստած գնում է` Սարմիկոյին գիրք տալու։ Նա գնում է ծովածոցի սառույցի վրայով, թեկուզ խոստացել էր (անգամ` ազնիվ պիոներական խոսք էր տվել) գնալ միայն ափով։ Եվ դրա համար հատուցում է. ծովածոցի սառույցը ճաքում է։ Տղան հասցնում է դահուկով մոտենալ Լենային, և ճաքը հեռացնում է ափից։ Լենան լացում է, սակայն Սարմիկոն կարողանում է նրան հանգստացնել, իսկ հետո նստեցնում է եղնիկի վրա (նա ինքը նստել չէր կարող, քանի որ եղնիկը չէր կարող պահել երկուսին, և նրանք բոլորը կխեղդվեին) և հրահանգում է նրան աղջկան տանել տուն` իր հայրիկի մոտ։ Եղնիկը Լենայի հետ կարողանում է ափ դուրս գալ, սակայն շուտով հոգնում է և քնում։ Քնում է և աղջիկը։ Նրանք սկսում են սառչել, սակայն նրանց գտնում է Լենայի հայրիկը, աղջկան վերցնում է ձեռքերի մեջ և տուն է տանում։ Արթնանալով, Լենան հաղորդում է, որ Սարմիկոն սառույցի հետ ընկել է ծովը։ Ձմեռողը հայտնում է ռադիոյով, և տղային փնտրելու համար ինքնաթիռ է ուղարկվում, որի օդաչուն նույն մարդն էր, ում գտել և փրկել էր Սարմիկոն։ Վերադառնալով, տղան նկարում է այն ամենը, ինչ պատահել էր նրա հետ, և նկարները դպրոցում ցույց է տալիս երեխաներին, երբ պատմում է իր հետ պատահածը։


== Հեղինակներ ==
Ռեժիսորներ` Օլգա Խոդատևա, Եվգենի Ռայկովսկի
Սցենարիս հեղինակ`	Քսենյա Շնեյդեր
Բեմադրող նկարիչ` Պյոտր Նոսով
Նկարիչներ` Օլգա Գեմմերլինգ, Գալինա Նևզորովա
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ` Վլադիմիր Արբեկով, Ռոման Դավիդով, Տատյանա Տարանովիչ, Լիդիա Ռեզցովա, Ֆեոդոր Խիտրուկ, Ռենատա Միրենկովա, Վլադիմիր Դանիլևիչ, Միխայիլ Բոտով, Դմիտրի Բելով, Յուրի Պրիտկով
Օպերատոր` Ն. Սոկոլովա, Ա. Աստաֆև
Կոմպոզիտոր` Անատոլի Ալեքսանդրով
Հնչյունային օպերատոր` Գեորգի Մարտինյուկ
Մոնտաժող` Վ. Եգորովա


== Դերերը հնչյունավորել են ==
Վ. Ֆեոկտիստով, Ն. Ուկոլովա, Մ. Տրոյանովսկի, Վ. Սանաև, Ս. Ստոլյարով
Մուլտֆիլմը հնչյունավորած դերասանները լուսագրերում նշված չէն, բայց նկարահանվող խմբի հետ թվարկվում են «Ֆիլմ-հեթիաթներ։ Նկարված մուլտֆիլմերի սցենարներ» (1954) գրքի 241 էջի հավելվածում։


== Վերաթողարկում ==
1990-ական թվականների կեսերին մուլտֆիլմը VHS հավաքածուներում թողարկվել է խորհրդային լավագույն մուլտֆիլմերի հետ։
Մուլտֆիլմը DVD ձևաչափով թողարկվել է «Հյուսիսային ժողովրդի հեքիաթները» մուլտֆիլմեր հավաքածուում։ Հավաքածուի մեջ ներառված են եղել հետևյալ մուլտֆիլմերը. «Սարմիկո» (1952), «Տայգայական հեքիաթ» (1951), «Քաջի սիրտը» (1951), «Ուրախության երգը»։


== Պարգևներ ==
1952 թվական` Մրցանակ լավագույն անիմացիոն ֆիլմի համար, Կառլովի Վարիի միջազգային 7-րդ կինոփառատոն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սարմիկո մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Սարմիկո(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Յուրի Օլեշա

Յուրի Կառլովիչ Օլեշա (ռուս.՝ Ю́рий Ка́рлович Оле́ша, փետրվարի 19 (մարտի 3), 1899, Կրոպիվնիցկի, Խերսոնի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 10, 1960(1960-05-10)[…], Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային գրող։ 1924 թվականին գրել է «Երեք հաստլիկները» (հայերեն հրատարակություն 1935, համանուն կինոնկար՝ 1967) վեպ-հեքիաթը։ «Նախանձ» (1927, հայերեն հրատարակություն 1977) վեպը, որով հայտնի է դարձել Օլեշա-վիպասանի անունը, արտացոլում է հնի խորտակման և նորի արարման բուռն ժամանակաշրջանը․ միաժամանակ գրողին հուզել է այն հարցը, թե արդյո՞ք «արդյունաբերական» դարը չի աղքատացնի մարդու հոգեկան աշխարհը։ 1931 թվականին լույս է տեսել տարբեր տարիների պատմվածքներն ամփոփող «Բալի կորիզ» ժողովրդական, իսկ Վս․ Մեյերխոլդի անվան թատրոնում ներկայացվել է Օլեշայի «Բարեգործությունների ցուցակ» պիեսը։ Օլեշան գրել է նաև «Խստաբարո պատանին» (1934) կինոպիեսը, հանդես եկել հոդվածներով (գրական թեմաներով), ակնարկներով, հուշերով։ Նրա մահից հետո է լույս տեսել «Ոչ մի օր առանց տողի» գիրքը (1961)՝ օրագրային և կենսագրական բնույթի գրառումների մի համաձուլվածք, որ գրողը մտահղացել է որպես վեպ իր կյանքի մասին։ Օլեշայի ստեղծագործությունները թարգմանվել են արտասահմանյան շատ լեզուներով։


== Հայերեն հրատարակություններ ==
Յուրի Օլեշա, Երեք հաստլիկներ (հեքիաթ-վեպ), Երևան, Պետհրատ, 1935, 257 էջ
Յուրի Օլեշա, Նախանձ (վեպ), Երևան, Սովետական գրող, 1977, 504 էջ


== Ծանոթագրություններ ==
Բաննոե (գյուղ, Զավյալովսկի շրջան)

Բաննոե (ռուս.՝ Банное), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 286 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մայիս Բարխուդարով

Մայիս Շուխուր օղլի Բարխուդարով (ադրբ.՝ Mais Şükür oğlu Bərxudarov, ապրիլի 20, 1976(1976-04-20), Քաշունիք, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ),  Ադրբեջանցի, զինվորական, Ադրբեջանի զինված ուժերի գեներալ-լեյտենանտ։ Մասնակցել է քառօրյա պատերազմին։


== Կենսագրություն ==
Մայիս Բարխուդարովը ծնվել է Արցախի Քաշունիք (նախկին Կուբաթլու) գյուղում։
1998 թվականին ավագ լեյտենանտ Մայիս Բարխուդարովը պարգևատրվել է «Ադրբեջանի դրոշի շքանշանով»։ Մրցանակը նրան հանձնել է անձամբ Ադրբեջանի նախագահ Հեյդար Ալիևը։ 2012 թվականին գնդապետ Մայիս Բարխուդարովը պարգևատրվել է «Հայրենիքի համար» մեդալով՝ Ադրբեջանի անկախության և տարածքային ամբողջականության պահպանման գործում ունեցած հատուկ ծառայության, իր պաշտոնական պարտականությունների և առաջադրված խնդիրների կատարման համար։
Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը Մայիս Բարխուդարովին շնորհել է գեներալ-մայորի կոչում՝ Լելե Թեփե բարձունքի գրավման ռազմական գործողություններին անձամբ մասնակցության պատճառով։ Բարխուդարովն առաջին սպանն է, ով վերջին 20 տարվա ընթացքում հերոսության համար նախագահի կողմից արժանացել է այս կոչմանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոլոկիո

Մոլոկիո  (իտալերեն՝ Molochio), քաղաք Իտալիայում՝ Կալաբրիա մարզի Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։ Սահմանակից է Չիմինա, Չիտանովա, Տաուրիանովա, Տերանովա Սապպո Մինուլիո, Վարապոդիո համայնքներին։
Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 2.591, բնակչության խտությունը կազմել է 76 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 37 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0966։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մոլոկիոյի պաշտոնական կայքէջը (իտալերեն)
United Artists

United Artists Entertainment LLC (UA), Յունայթեդ Արտիստս, ամերիկյան կինոընկերություն։
Ստեղծվել է 1919 թ. փետրվարի 5-ին Չառլի Չապլինի, Դուգլաս Ֆերբենքսի, Մերի Փիքֆորդի և Դևիդ Գրիֆիտի կողմից։ Փաստացի դարարեցրել է գործունեությունը 1981 թվականին և այլևս ֆիլմեր չի թողարկում, սակայն իրավաբանորեն համարվում է Մետրո-Գոլդուին-Մայեր կինոընկերության ստորաբաժանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեֆրի Դին Մորգան

Ջեֆրի Դին Մորգան (անգլ.՝ Jeffrey Dean Morgan, ապրիլի 22, 1966(1966-04-22), Սիեթլ, Վաշինգտոն, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան։ Առավել հայտնի է «Գրեյի անատոմիա» հեռուստասերիալում՝ Դենի Դուքեթի, «Գերբնական» հեռուստասերիալում՝ Ջոն Ուինչեստերի և «Քայլող մեռյալները» հեռուստասերիալում Նիգանի կերպարները մարմնավորելով։
Մորգանի մասնակցությամբ առավել հայտնի ֆիլմերից են «Հսկիչները» (2009), «Սեփականություն» (2012), «Բեթմենն ընդդեմ Սուպերմենի։ Արդարության արշալույսին» (2016) և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը IMDb կայքում(անգլ.)
Զոլոտոե (այլ կիրառումներ)

Զոլոտոե, կարող է վերաբերել՝

Զոլոտոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոգվարդեյսկի շրջանում
Զոլոտոե - քաղաք, Ուկրաինայի Լուգանսկի մարզի Պերվոմայսկի քաղաքային խորհրդում
Զոլոտոե - գյուղ Ռուսաստանի, Սարատովի մարզի Կրասնոարմեյսկի շրջանի կազմում
Դմիտրի Շչերբինովսկի

Դմիտրի Անֆիմովիչ Շչերբինովսկի (ռուս.՝ Дмитрий Анфимович Щербиновский, 1 (13) հունվարի, 1867, Պետրովսկ, Սարատովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն – 27 նոյեմբերի, 1926, Մոսկվա, ՌՍՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս իմպրեսիոնիստ գեղանկարիչ, մանկավարժ, Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամ, Պավել Չիստյակովի ու Իլյա Ռեպինի սիրելի աշակերտներից մեկը։


== Կենսագրություն ==

Դմիտրի Շչերբինովսկին ծնվել է 1867 թվականի հունվարի 1-ին (նոր տոմարով՝ հունվարի 13) Ռուսաստանի Սարատովի նահանգի Պետրովսկ գավառային քաղաքում, վաճառականի ընտանիքում։ Նկարչական նախնական կրթությունն ստացել է Սարատովի Ալեքսանդրո-Մարիինյան ռեալական ուսումնարանում սովորելու ժամանակ Վասիլի Կոնովալովի մոտ։
Ծնողների պնդմամբ Դմիտրի Շչերբինովսկին 1885 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի կայսերական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ, որն ավարտել է 1891 թվականին։ Համալսարանում սովորելու տարիներին նա հաճախել է Վասիլի Պոլենովի նկարչական երեկոներին, և վերջինս պնդել է, որ Շչերբինովսկին շարունակի նկարչական կրթությունը։
1891 թվականին Դմիտրի Շչերբինովսկին ընդունվել է Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիա՝ Պավել Չիստյակովի դասարան, ապա Իլյա Ռեպինի արվեստանոց։ 1896 թվականի հոկտեմբերի 30-ին «Երդվյալ հավատարմատարների սենյակն ընդմիժման ժամանակ» (ռուս.՝ «Комната присяжных поверенных во время перерыва») ավարտական նկարի համար Դմիտրի Շչերբինովսկին ստացել է նկարչի կոչում և կրթաթոշակով արտասահման մեկնելու իրավունք։
Որպես Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի կրթաթոշակառու՝ Դմիտրի Շչերբինովսկին 1898 թվականից սովորել է Փարիզում՝ Ժյուլիանի ակադեմիայում Թոնի Ռոբեր-Ֆլյորիի մոտ։
1900 թվականին վերադառնալով Սանկտ Պետերբուրգ՝ Դմիտրի Շչերբինովսկին դասավանդել է իշխանուհի Մարիա Տենիշևայի ստուդիայում։ 1904 թվականից Կոնստանտին Պերվուխինի հետ միասին դասավանդել է Ստրոգանովյան կենտրոնական գեղարվեստա-արդյունաբերական կայսերական ուսումնարանում (1918 թվականից՝ Առաջին պետական ազատ նկարչական արվեստանոցներ)։ Իր մանկավարժական գործունեության համար Դմիտրի Շչերբինովսկին արժանացել է Սուրբ Աննայի 3-րդ աստիճանի շքանշանի։
1914 թվականից մասնակցել է պերեդվիժնիկների կազմակերպած ցուցահանդեսներին, իսկ 1915 թվականից եղել է Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամ. նրա նկարները ներկայացվել են ընկերության XLII և XLIV-XLVI ցուցահանդեսներում։
Դասավանդել է Պրեչիստենկային բանվորական դասընթացներում (Բանֆակ և Պրակտիկ ինստիտուտ), Մոսկվայի տնայնագործական-գեղարվեստական տեխնիկումում, եղել է Մոսկվայի նկարիչների «Изограф» համաձայնության, Մոսկվայի նկարիչ-գեղանկարիչների մասնագիտական միության խորհրդի անդամ։
Դմիտրի Շչերբինովսկին մահացել է 1926 թվականի նոյեմբերի 27-ին Մոսկվայում։


== Ժամանակակիցները Շչերբինովսկու մասին ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Произведения Д. А. Щербиновского в собрании Чувашского государственного художественного музея»։ Чувашский государственный художественный музей։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-25-ին։ Վերցված է 2012-05-06 
«Д. А. Щербиновский в Энциклопедии живописи и графики Art-каталог»։ Վերցված է 2012-05-06
Գորուշկա (գյուղ, Կուլոտինսկոե քաղաքային բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳորուշկաԳորուշկա (ռուս.՝ Горушка), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը ըստ վերջին գրանցված տվյալների կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գազան Գայա

Գազան Գայա, լեռ Արևելյան Անատոլիայում, Շապին Գարահիսարի շրջանում, վերջինից դեպի Կիրասոն տանող ճանապարհի վրա։ Հիշատակված է «Դիվան Հաոց պատմության» մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վասիլ Բոլշակ

Վասիլ Բոլշակ (ուկրաիներեն՝ Большак Василь Григорович, ապրիլի 23, 1922(1922-04-23), Բեզուգլովկա - դեկտեմբերի 17, 1988(1988-12-17), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի խորհրդային արձակագիր։ ՈւԽՍՀ Գերագույն Խորհրդի պատգամավոր։ 
ԽՄԿԿ անդամ (1976-1981)։


== Կենսագրություն ==
Վասիլ Բոլշակը ծնվել է 1922 թվականին Կիևի մարզի Բեզուգլովկա գյուղում, գյուղացու ընտանիքում։ 1941-1945 թվականներին ծառայել է Կարմիր բանակում, ռազմաճակատում եղել է ավագ զինվորական բուժակ։ 1945 թվականին թղթակցել է «Կիևսկայա պրավդա» թերթին։ Ավարտել է Խարկովի քաղլուսդպրոցը, 1953 թվականին՝ Ուկրաինայի կոմկուսի կենտկոմին կից բարձրագույն կուսակցական դպրոցը։ Պատերազմի ավարտից հետո աշխատել է թերթերի և ամսագրերի խմբագրություններում։ Եղել է «Դնեպր» և «Ուկրաինա» (1962-1972) ամսագրերի գլխավոր խմբագիրը։ 1972 թվականի սեպտեմբերի 1-ից մինչև 1979 թվականի դեկտեմբերի 10-ը եղել է ՈւԽՍՀ Պետկինոյի նախագահը։ 1979-1985 թվականներին եղել է «Український театр» ամսագրի գլխավոր խմբագիրը։


== Ստեղծագործություններ ==
Բոլշակը բազմաթիվ գրքերի հեղինակ է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են գրավում սատիրան ու հումորը։


== Մահը ==
Մահացել է Կիևում, 1988 թվականի դեկտեմբերի 18-ին։ Թաղված է Բայկովո գերեզմանատանը (տարածք 52)։


== Մրցանակներ ==
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան
Կարմիր աստղի շքանշան
Յարոսլավ Գալանի անվան մրցանակ «Գուսը Բրոդվեյում» սատիրական ժողովածուի համար, 1967


== Երկեր ==
«На мирній землі» (1952)
«Сила молода» (1957)
«Поїдем за Десну» (1959)
«Рідні простори мої» (1959)
«Весна-красна» (1959)
«Слово про подолянку» (1960)
«Співати в гаю солов'ям» (1960);
«Образа» (1962)
«Глибокий яр» 1964
«Дітям не дозволяється» 1966
«Щедрик-ведрик» (1969)
«Геліос - бог сонця» (1974)
«Провідник в бездну» (1974)
«Не журіться, професоре» (1978)
«Осінь пахне медами» (1981)


== Վասիլ Բոլշակը հայերեն ==
Լեդին, Լորդը և Գալկան։ Ուկրաինական պատմվածքներ, Ե. Սովետական գրող, էջ 45-49։ Թարգմ.՝ Դ. Սարբեկյան։


== Գրականություն ==
Українська радянська енциклопедія : у 12 томах / за ред. М. Бажана. - 2-ге вид. - К. : Головна редакція УРЕ, 1974–1985.;
В. О. Жадько. Український Некрополь. Київ. 2005. IBSN 966-8567-01-3. стор. 130.


== Ծանոթագրություններ ==
Մագդալինա Գենջյան

Մագդալինա Ղուկասի Գենջյան (1863, Ստավրոպոլ, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 4, 1940(1940-09-04), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երգչուհի (քնարական սոպրանո), մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
1890 թվականին ավարտել է Պետերբուրգի կոնսերվատորիան։ Հանդես է եկել Դոնի Ռոստովում, Թիֆլիսում, Բաքվում և այլ քաղաքներում։
Մարգարիտի դերերգով մասնակցել է Շառլ Գունոյի «Ֆաուստ» օպերայի հայերեն առաջին բեմադրությանը (1890) Բաքվում։
1891 թ. Պետերբուրգում կատարել է ռուսական և հայկական («Ո՛հ, ինչ անուշ», «Երազ» և այլն) երգեր, մասնակցել սիմֆոնիկ համերգների։ Հանդես է եկել նաև Երևանում։


== Օպերային դերերգեր ==
Լեոնորա (Ջ. Վերդիի «Տրուբադուր»)
Աիդա (Ջ. Վերդիի «Աիդա»)
Ւզոլղա (Ռ. Վագների «Տրիստան և Իզոլդա»)


== Մանկավարժական գործունեություն ==
Երգեցողություն է դասավանդել Կազանում (1897-1927), Երևանում՝ Կոմիտասի անվան կոնսերվատորիայում (1927-1939)։


== Ծանոթագրություններ ==
Kontrust

Kontrust, ավստրիական երաժշտական խումբ, որը ստեղծվել է 2001 թվականին։ Նրանց երգերի տեքստերը անգլերեն լեզվով են, սակայն կան հատվածներ գերմաներենով և սլավոնական լեզուներով։


== Պատմություն ==
Խումբը ձևավորվել է 2001 թվականին և ի սկզբանե կոչվել է Suicide Mission։ Միայն չորս տարի հետո խումբը թողարկեց իր առաջին ալբոմը՝ Welcome Home։ 2006 թվականին խումբն ստացավ Austrian Newcomer մրցանակը։ Խումբը նաև նկարահանել է առաջին տեսահոլովակը՝ «Phono Sapiens» և հանդես է եկել մրցավազքերում և լեռնադահուկային մրցաշարերում։
Երկրորդ ալբոմը՝ Time To Tango, թողարկվել է 2009 թվականի հունիսի 19-ին։ «The Smash Song» երգը դարձել է սկավառակի առաջին սինգլ, իսկ «Bomba» երգը հոլիվուդյան հիթ շքերթում զբաղեցրել է 58-րդ հորիզոնականը և դարձել iTunes Store-ի հոլանդական հատվածի ամենաբեռնված ռոք-երգը։
2010 թվականին Kontrust հաղթեց  Hard & Heavy  Amadeus Austrian Music Award֊ ում։ Նրանք 2011 թվականին ելույթ են ունեցել լեհերեն լեզվով Woodstock, որտեղ նրանք «Bomba» երգը Էժի Օսյակի հետ միասին կատարել են երկու անգամ։ Ելույթը նայել է ավելի քան 50 000 մարդ։
2012 թվականին խումբը թողարկեց երրորդ ստուդիական ալբոմը Second Hand Wonderland վերնագրով։
2014 թվականին թողարկեց չորրորդ ստուդիայի ալբոմը՝ Explositive.


== Խմբի կառուցվածք ==
Agata Jarosz — վոկալ
Stefan Lichtenberger — վոկալ
Robert Ehgartner — կիթառ
Gregor Kutschera — բաս
Roman Gaisböck — հարվածային
Manuel Haglmüller — պերկուսիա
Mike Wolff — կիթառ


== Սկավառակագրություն ==


=== Տեսահոլովակներ ===
Kontrust — «Phono Sapiens»
Kontrust — «The smash song»
Kontrust — «Bomba»
Kontrust — «On the run»
Kontrust — «Zero»
Kontrust — «The butterfly defect» (live at Woodstock festival Poland)
Kontrust — «Sock 'n' Doll»
Kontrust — «Hey DJ!»
Kontrust — «Just Propaganda»
Kontrust — «Dance»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Kontrust խումբը AllMusic կայքում