armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Օրասիո Կիրոգա

Օրասիո Կիրոգա (իսպ.՝ Horacio Quiroga, դեկտեմբերի 31, 1878(1878-12-31)[…], Սալտո, Ուրուգվայ - փետրվարի 19, 1937(1937-02-19)[…], Բուենոս Այրես, Արգենտինա), ուրուգվայցի իսպանալեզու արձակագիր։


== Գործունեություն ==
Կյանքի մեծ մասն անց է կացրել Արգենտինայում։ Նրա ստեղծագործությունները ճանաչում են գտել Լատինական Ամերիկայում։ Առաջին գրական փորձերը կրել են 20-րդ դարասկզբի ֆրանսիացի պոետների, ինչպես նաև Էդգար Ալան Պոյի ազդեցությունը, սակայն հետագայում մշակել է իր ուրույն ոճը. դաժան իրականությունը համադրում է ֆանտաստիկ, անբացատրելի իրավիճակների հետ, փիլիսոփայական ալեգորիաների միջոցով աշխատում հասնել մարդկային հոգեբանության և ենթագիտակցության խորխորատներին։ Հենց այդ ժամանակաշրջանում էլ գրել է իր ամենահայտնի ստեղծագործությունները՝ «Պատմություններ սիրո, խենթության և մահվան մասին» (1917), «Ջունգլիի հեքիաթները» (1918), «Անակոնդա» (1921) և այլն։ Կիրոգային բարձր են գնահատել Գաբրիել Գարսիա Մարկեսը և Խուլիո Կորտասարը։


== Ստեղծագործություններ ==
Կոկորդիլոսների պատերազմը


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Jitrik N. Horacio Quiroga. — Bs. As: Centro Editor de America Latina, 1967.
Rodríguez Monegal E. El desterrado; vida y obra de Horacio Quiroga. — Bs. As: Editorial Losada, 1968.
Flores A. Aproximaciones a Horacio Quiroga. — Caracas: Monte Avila Editores, 1976.
Orgambide P.G. Horacio Quiroga: una historia de vida. — Bs. As: Planeta, 1994.
Corbellini H. La vida brava: los amores de Horacio Quiroga. — Montevideo: Editorial Sudamericana, 2007.
Rocca P. Horacio Quiroga, el escritor y el mito: revisiones. — Montevideo: Ediciones de la Banda Oriental, 2007.


== Արտաքին հղումներ ==
Օրասիո Կիրոգայի «Պատմություններ սիրո խենթության և մահվան մասին» ժողովածուից
Օրասիո Կիրոգայի հիմնադրամ
Կենսագրություն, մատենագրություն Archived 2010-07-04 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Ստեղծագործության ուրվագիծ Archived 2009-10-10 at the Wayback Machine. (իսպ.)
Մենագրություն գրողի ստեղծագործության վերաբերյալ (իսպ.)
IMDB կայքում
Սան Սևերինո Լուկանո

Սան Սևերինո Լուկանո (իտալերեն՝ San Severino Lucano), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Պոտենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1920 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 31 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 61 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 85030։ Հեռախոսային կոդը՝ 0973։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Վինսենթը։ Տոնը նշվում է հուլիսի երկրորդ կիրակի օրը։


== Ծանոթագրություններ ==
Փարթալ

Փարթալ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դրոսսիի տուն

Դրոսսիի տուն (ռուս.՝ Дом Дросси), հինավուրց առանձնատուն ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում (Ֆրունզեի փողոց, 22), 1850-ական թվականների ճարտարապետության հուշարձան։ Գտնվում է Ռաբինովիչի տան և Ռաֆաիլովիչի տան միջև։ Ճարտարապետության հուշարձան է, Ռուսաստանի Դաշնության մշակութային ժառանգության օբյեկտ՝ 6100130000 կոդով։


== Պատմություն ==
Առանձնատունը 1850-ականներին կառուցել է տագանրոգցի վաճառական, հացի վաճառական Դմիտրի Դրոսսին։ Շենքը քաղաքի չեխովյան հուշավայրերից է։ Անտոն Չեխովը եղել է տանտիրոջ որդու՝ Անդրեյ Դրոսսիի համադասարանցին վարժարանում, հաճախ եղել է նրանց հյուր։ Անտոնին գրավում էին այս ընտանիքում տիրող մշակութային մթնոլորտը, նրանց երաժշտական երեկոները և տնային ներկայացումները։
1925 թվականին Տագանրոգում իրականացվեց այն մասնավոր տների համընդհանուր պետականացում, որոնց ընդհանուր մակերեսը գերազանցում էր 100 մ²-ը։ Նախկին տերերին կա՛մ տրվում էր փոքր տարածք իրենց նախկին տանը, կա՛մ նրանց տեղափոխում էին այլ բնակարան։ Այդ պետականացման շրջանակներում 1925 թվականին Դրոսսիի տունը բաժանվեց կոմունալ բնակարանների։
Մինչև 1930-ական թվականները տանը բնակվում էր Անդրեյ Դրոսսիի կրտսեր քույրը՝ Մարիա Դմիտրիևնա Ստեյգերը, որը հուշեր է թողել Անտոն Չեխովի մանկական տարիներից։
Շենքի ճակատին տեղադրված է մարմարե հուշատախտակ հետևյալ տեքստով. «Այս տանը գիմնազիստները բեմադրել են սիրողական ներկայացումներ։ Հեղինակը և կատարողը հաճախ եղել է Անտոշա Չեխովը»։


== Ճարտարապետություն ==
Երկհարկանի առանձնատունն արտաքուստ շատ համեստ է՝ աչքի չընկնելով ճարտարապետական վառ լուծումներով։


== Տան անվանի բնակիչներ ==
Անդրեյ Դմիտրիևիչ Դրոսսի(1860-1918), ռուս սպա, Անտոն Չեխովի վարժարանի ընկերը
Անտոն Պավլովիչ Չեխով (1860-1904), ռուս ականավոր գրող, համաշխարհային գրականության դասական


== Ներկայիս վիճակ ==
Շենքի ճակատը, ինչպես և ամբողջ տունը, գտնվում է սարսափելի վիճակում, որը խորացնում են տանը բնակվող բազմաթիվ սեփականատերերի շենքը «վերանորոգելու և բարեկարգելու նախաձեռնությունները»։ Դրոսսիի տունը վերանորոգելու համայնքային միջոցներ չգտնվեցին ո՛չ մի լայնորեն նշված Չեխովի 150-ամյա հոբելյանի օրերին, ո՛չ էլ հետագայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Իշչեինո (գյուղ, Կրասնինսկի շրջան)

Իշչեինո (ռուս.՝ Ищеино), գյուղ Ռուսաստանի, Լիպեցկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ինգվիլեր

Ինգվիլեր (ֆր.՝ Ingwiller), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 4060 մարդ, բնակչության խտությունը` 224.93 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.05 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 38 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 2576 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1859-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 717։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,2 %։ 1859 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1615 անձ (867 տղամարդ և 748 կին)։ Գործազուրկ են եղել 244 անձ (122 տղամարդ և 122 կին)։ 717 անաշխատունակներից 162-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 280-ը` թոշակառուներ, իսկ 275-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ուստյանկա (այլ կիրառումներ)

Ուստյանկա, կարող է վերաբերել՝

Ուստյանկա - գետ Ռուսաստանում, Ալեյի վտակը
Ուստյանկա - գետ Ռուսաստանում, Ներիցայի վտակը
Ուստյանկա - գետ Ռուսաստանում, Նիզյովայի վտակը
Գուզերիպլ (ավան)

Գուզերիպլ (ռուս.՝ Гузерипль, ադըղե.՝ Гъузэрыплъ), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետության Մայկոպի շրջանի կազմում։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը 2019 թվականի տվյալներով կազմում է 106 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կարլ Մոլ

Կարլ Մոլ (գերմ.՝ Carl Moll, ապրիլի 23, 1861(1861-04-23)[…], Վիեննա, Ավստրիական կայսրություն - ապրիլի 13, 1945(1945-04-13) կամ ապրիլի 12, 1945(1945-04-12), Վիեննա, Ավստրիայի բռնազավթումը դաշնակիցների կողմից), ավստրիացի նկարիչ, ով ստեղծագործել է մոդեռն ոճում։


== Կենսագրություն ==
Կարլ Մոլը ծնվել է 1861 թվականին Վիեննայում։ 1880-1881 թվականներին սովորել է Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայում Քրիստիան Գրիպենկերլի մոտ։ Ավելի ուշ դարձել է բնանկարիչ Էմիլ Յակոբ Շինդլերը աշակերտը։ Շինդլերի մահից հետո 1892 թվականին Մոլն ամուսնացել է նրա այրու հետ` դառնալով նրանց դստեր` Ալմա Մալեր-Վերֆելի խորթ հայրը։
1897 թվականին դառնում է Վիեննական սեցեսսիոնիզմի հիմնադիրներից մեկը։ Սեցեսսիոնիզմի ներկայացուցիչները Վիեննայում կազմակերպում էին ժամանակակից արվեստի ցուցահանդեսներ։ Կարլ Մոլի նախաձեռնությամբ 1903 թվականին Վիեննայում հիմնադրվում է Ժամանակակից պատկերասրահ, որը ներկայումս կրում է Բելվեդեր պատկերասրահ անվանումը։
1905 թվականին Կարլ Մոլը Գուստավ Կլիմտի խմբի մի քանի նկարիչների հետ դուրս է գալիս Սեցեսսիոնից։ Միտկե պատկերասրահի ղեկավարի պաշտոնում Մոլը զբաղվում է Կլիմտի արվեստի զարգացմամբ։ Նա կազմակերպում է նաև ցուցահանդեսներ այլ երկրների նկարիչների մասնակցությամբ. նրա շնորհիվ Վիեննայում առաջին անգամ հայտնվում են Վինսենթ վան Գոգի նկարները։

1930-ական թվականներին Կարլ Մոլն իրեն դրսևորում է որպես նացիոնալ-սոցիալիզմի ջերմ պաշտպան։ Հիտլերյան Գերմանիայի կողմից Ավստրիայի անշլյուսից հետո 1938 թվականին Մոլի խորթ դուստրն իր հրեական ծագման պատճառով ստիպված փախչում է Ավստրիայից իր ամուսնու` հայտնի գրող Ֆրանց Վերֆելի հետ։ Մի քանի օր անց Մոլը Բելվեդեր պատկերասրահից հինգ նկար է հանում, որանք Ալման իր դստեր` Մարինա Էբերշտալերի անունից հանձնում է նրա տնօրինմանը։ Դրանցից ամենից արժեքավորը Էդվարդ Մունկի «Ամառային գիշեր ծովափին» նկարն էր։ Մոլն ավելի ուշ այն վաճառում է պատկերասրահին։ Հետագայում դատական երկար քաշքշուքներից հետո, ավստրիական օրենսդրության համաձայն, այս նկարը 2007 թվականի մայիսի 9-ին հանձնվել է Ալմա Մալեր-Վերֆելի օրինական ժառանգորդին` Մարինա Մալերին։
1945 թվականին, երբ խորհրդային զորքերը մտան Վիեննա, Կարլ Մոլը իր դստեր և նրա ամուսնու հետ կյանքին վերջ է տալիս ինքնասպանությամբ իր վիլլայում։ Նա թաղված է Գրինցիգի գերեզմանատանը։
Կարլ Մոլը ճանաչում է ստացել խոշոր ֆորմատի իր վիմանկարներով ու փայտագրություններով։ Նրա ուշ շրջանի բնանկարների ոճը հարթ գեղանկարչությունից, ինչը բնորոշ էր Սեցեսսիոնիզմի նկարիչներին, անցում է կատարել տարածականությանը, իսկ վերջին տարիներին Մոլն ավելի էր մոտենում էքսպրեսիոնիզմին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կարլ Մոլի կենսագրությունը
Ամասիա (գետ, Արաքսի ավազան)

Ամասիա, գետ Հայաստանի Շիրակի մարզում, Ախուրյանի աջակողմյան վտակը։ Սկիզբ է առնում Եղնախաղի լեռնաշղթայի արևելյան ճյուղավորումներից։ Երկարություն 10 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Աստվածածին վանք (Շոռոթ)

Սուրբ Աստվածածին վանք կամ Կուսական վանք, հայկական ավերված վանք, որը գտնվում էր Ադրբեջանի կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շոռոթ գյուղում (Ջուղայի շրջան), գյուղից մոտավորապես 1 կմ հյուսիս։


== Պատմություն ==
Վանքի հիմնադրման ստույգ տարեթիվը հայտնի չէ։ Հայտնի է, որ այն վերակառուցվել է 1631 թվականին։


== Ճարտարապետություն ==
Վանքը հորինվածքով եղել է միանավ կառույց։ Շենքը զարդարում էին պատի որմնանկարներ, ինչպես նաև 17-րդ դարի փորագրված խաչքարեր, որոնք զարդարում էին բեմայի ճակատը։ Ներքին մասում եղել են հայերեն արձանագրություններ։


== Ոչնչացում ==
Վանքը վնասվել, բայց դեռևս կանգուն է եղել ուշ խորհրդային շրջանում (1980-ականներ), սակայն այն հիմնահատակ ավերվել է 1997 թվականից մինչև 2006 թվականի հունիսի 15-ն ընկած ժամանակահատվածում, ինչպես փաստում է Caucasus Heritage Watch-ի հետաքննությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մենդելեևո (Աբխազիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մենդելեևո (այլ կիրառումներ)Մենդելեևո կամ Ագխուա (աբխազ.` Агхуа, վրաց.` მენდელეევო), գյուղ Աբխազիայի Գագրայի շրջանում, Գագրայից 37 կմ հեռավորության և ծովի մակարդակից 420 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
1959 թվականի տվյալներով, գյուղն ուներ 245 բնակիչ, հիմնականում հայեր, իսկ 1989 թվականի հաշվառումներով, գյուղում բնակվում էր 20 մարդ, կրկին հիմնականում հայեր։
1992 թվականին, Աբխազիայի կառավարության որոշմամբ, գյուղը վերանվանվել է Ագխուա։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարգարիտա Ալիգեր

Ալիգեր Մարգարիտա Իոսիֆովնա (ռուս.՝ Маргарита Иосифовна Алигер, ծնյալ Զեյլիգեր (ռուս.՝ Зе́йлигер), սեպտեմբերի 24 (հոկտեմբերի 7), 1915, Օդեսա, Խերսոնի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 1, 1992(1992-08-01), ԴՍԿ «Միչուրինեց» (գյուղ, Նովոմոսկովսկի վարչական օկրուգ)), ռուս խորհրդային բանաստեղծուհի։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է սեպտեմբերի 24 (հոկտեմբերի 7)–ին, Օդեսայում; «Ծննդյան թվական» (1938), «Քարեր ու խոտեր» (1940), «Լենինյան բլուրներ» (1953) բանաստեղծությունների ժողովածուներում, «Քո հաղթանակը» (1945) պոեմում, «Հեքիաթ ճշմարտության մասին» (1945) պիեսում արտացոլել է սովետական մարդու կյանքն ու հոգեկան աշխարհը։ Խիզախ պարտիզանուհի Զոյա Կոսմոդեմյանսկայային նվիրված «Զոյա» (1942) պոեմի համար արժանացել է ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի (1943)։ ԽՄԿԿ անդամ 1942 թվականից։


== Ծանոթագրություններ ==
Հոֆհայմ (Ստորին Ֆրանկոնիա)

Հոֆհայմ (գերմ.՝ Hofheim in Unterfranken), քաղաքը գտնվում է Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասի Հասբերգե շրջանում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Ենթարկվում է Հովհայմ կառավարմանը։ Բնակչության թիվը կազմում է 4974 մարդ (2010 թ. 31 դեկտեմբերի)։ Զբաղեցնում է տարածք 56,35կմ²։ Պաշտոնական կոդ- 09 6 74 149
Տարկոյտայոլ (Զալազնայայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տարկոյտայոլ (այլ կիրառումներ)Տարկոյտայոլ (ռուս.՝ Таркойтаёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Զալազնայա գետի ձախ ափին՝ 14 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 18 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000063276
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006327
Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Ադալեր (այլ կիրառումներ)

Ադալեր անվանումը կարող է վերաբերվել Արևմտյան Հայաստանի հետևյալ գյուղերին

Ադալեր (Դերսիմի գավառ) - Խարբերդի վիլայեթի Դերսիմի գավառում
Ադալեր (Կամախի գավառ) - Էրզրումի վիլայեթի Կամախի գավառում
Կտրվածքներ (թղթից նախշեր)

Կտրվածքներ (բելառուս․՝ выцінанка, ուկրաիներեն՝ витинанка), կտրված նախշեր թղթից, հին սլավոնական ժողովրդական դեկորատիվ արվեստի տեսակ։ Ներառում է բնակարանի սյուժետային, զարդանախշային, ցանցկեն, ուրվապատկերային և համանման նախշազարդումը։ Պատրաստվում է մկրատի միջոցով, վարպետների սերնդից սերունդ անցնող  փոքր հատուկ հարմարանքներով, դանակներով, փոքրիկ կացիններով և այլ գործիքներով։ Որպես նյութ ծառայում է թուղթը (սպիտակ կամ գունավոր), բարակ ստվարաթուղթը։ Կտրվածքներն օգտագործում են շինությունների պատերի, պատուհանների, վառարանների և ծխատարների ներքին ձևավորման ու զարդարման համար։ Օգտագործվում է ինչպես առօրյա կենցաղում, այնպես էլ կրոնական կամ աշխարհիկ տոնակատարությունների նախապատրաստման համար։


== Դասակարգում ==
Տեխնոլոգիական և գեղարվեստական առանձնահատկություններից ելնելով թղթի կտրվածքները բաժանվում են`

ցանցկեն, պատրաստվում են թղթի մեկ թերթի վրա, որի պատկերը տեղադրվում  է որմնախորշերում
ուրվագծային, պատկերը հանդես է գալիս ուրվագծի տեսքով
միակազմ, պատրաստված են թղթի մեկ թերթից
բարդ,  գունավոր թղթի միջոցով նկարի ստեղծումը մի քանի թերթի միջոցով։ Ըստ պատրաստման տեխնիկական մեթոդի պատկերների բարդ կտրվածքները բաժանվում են  կառուցվածքային (մեծածավալ ստեղծագործություններ, որոնց պատկերները ձևավորվում են առանձին տարրերից, ներդաշնակության մեջ են միմյանց հետ և կազմում են մեկ ամբողջականություն) և շինծու (բլրաձև իրար վրա դարսված)Կտրվածքների խմբեր`

պատկերներ,  ուրվագծային կտրվածքները լինում են մի քանի կոմպոզիցիոն տեսակների` թռչունների, ձիավորների, տիկնիկների և այլ տեսքով
վարդահանգույց, ցանցկեն  կտրվածքներ, որոնք բաղկացած են վարդակներից, աստղերից, շեղանկյունաձև քառակուսիներից (բոլորը միանման են) և շինծու, «աստվածային կովիկներից»
փայտյա, սյուժետային դեկորատիվ կտրվածքներ, ստեղծվում են ուղղահայաց առանցքի նկատմամբ, ծառի, ծառը թռչունների հետ, ճյուղի, ծաղկի, ծաղկամանի, և այլ տեսքով
ժապավեններ, միակողմանի կամ երկկողմանի զարդակտրվածքային կոմպոզիցիաներ
պաստառներ-ասեղնագործություններ, որոնք բաղկացած են հետևյալ կոմպոզիցիոն կառուցվածքներից` կենտրոնական, շարքային, ցանցային, ազատ լցումով
վարագույրներ, թղթե զարդերի տեսակներ, որպես միանման ժապավենային զարդանախշի բարդացված տարբերակ
խաղալիք-վառ արտահայտված  դեկորատիվ և թեմատիկ բնույթ կրող կտրվածքներ
ցուցահանդեսային կտրվածքներ, թեմատիկ ստեղծագործություններ, որոնք  հարմարեցված են ցուցահանդեսներում ցուցանմուշների ցուցադրման և տպագիր արտադրանքի նկարազարդման համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Виставка витинанок
Յոհան Շտրաուս (այլ կիրառումներ)

Յոհան Շտրաուս, կարող է վերաբերել՝

Յոհան Շտրաուս - ավստրիացի երգահան, դիրիժոր և ջութակահար Յոհան Շտրաուսի որդին
Յոհան Շտրաուս - ավստրիացի կոմպոզիտոր, ջութակահար և դիրիժոր, Յոհան Շտրաուսի հայրը
Սանլուկար լա Մայոր

Սանլուկար լա Մայոր (իսպ.՝ Sanlúcar la Mayor), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Սևիլյայի պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Անդալուսիա ինքնավար համայնքի մեջ։
Համայնքը մտնում է Էլ–Ալխարֆե շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 137 կմ2։ Բնակչությունը՝ 13 016 (2010)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 18 կմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Sanlúcar la Mayor
Sanlúcar la Mayor a debate
Foro de Sanlúcar la Mayor
Datos estadísticos
Դեյանիրա (դիցաբանական էակ)

Դեյանիրա, կալիգոնյան թագավոր Օյնեսի և Ալթեայի դուստրը, Մելեագրոսի քույրը, Հերակլեսի կինը։ Հերակլեսը և Աքելոսը կռվել են Դեյանիրային իրենց կինը կոչելու իրավունքի համար։ Հերակլեսը հաղթում է և ամուսնանում Դեյանիրայի հետ, որը և ակամայից դառնում է նրա կործանման պատճառը։


== Աղբյուրներ ==
«Դիցաբանական բառարան», թարգմանիչ՝ Ս.Մ. Կրկյաշարյան, էջ 59
Նեղաչյա մամբա

Նեղագլուխ Մամբա - թունավոր օձ։ Նեղագլուխ մամբան հանդիպում է Հարավային Աֆրիկայի արևելյան անձրևային անտառներում՝ Նատալ, Մոզամբիկ, Տանզանիա։ Միջին երկարությունը 180 սմ է, բայց երբեմն լինում են մինչև 250 սմ։ Այս տեսակի մեծահասակները սովորաբար զմրուխտ կանաչ գույն ունեն։
Նրանք ակտիվ են հիմնականում ցերեկային ժամերին, բայց այս օձերը կարող են ակտիվ լինել գիշերը՝ բարենպաստ պայմաններում։ Թռչունները, մողեսները և մանր կաթնասունները հանդիսանում են նրա հիմնական որսը։ Շատ սերտորեն կապված տեսակներն են արևմտյան կանաչ Մամբան և Սև Մամբան։
Թույնը պարունակում է արագ գործող նեյրոտոքսիններ և կարդիոտոքսիններ, ներառյալ կալցեպեպտինը։ Հակաթույնը արագ չներարկելու դեպքում վիրավորը կարող է մահանալ շատ արագ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բորկա դի Կադորե

Բորկա դի Կադորե (իտալերեն՝ Borca di Cadore), կոմունա Իտալիայում։ Տեղակայված է Վենետո մարզում, Բելունո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 774 մարդ (2007), բնակչության խտություն՝ 30 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 26 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 32040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0435։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Չանաքքալե

Չանաքկալե (թուրքերեն՝ Çanakkale), քաղաք և նավահանգիստ Թուրքիայի հյուսիս-արևմուտքում՝ Փոքր Ասիա թերակղզում, Դարդանելի նեղուցի ափին։ Չանաքկալե իլի վարչական կենտրոնն է։
Համարվում է Թուրքիայում ձկնեղենի պահածոների արտադրության կենտրոններից մեկը։
Խաչին աղբյուր մատուռ (Գորիս)

«Խաչին աղբյուր» մատուռ, միջնադարյան մատուռ-սրբատեղի և պատմամշակութային հուշարձան Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզի Գորիս քաղաքում։ Գտնվում է Հին Գորիս գյուղատեղիում և հուշարձանային համալիրի մաս է կազմում։ Հուշարձանը ներառված է Գորիսի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։


== Տեղադրություն ==
Գտնվում է Գորիս քաղաքի արևելյան մասում, Հին Գորիս գյուղատեղիում, Ըմբովի ձորի արևելյան մասում, բարձր ձորաբերանի եզրին, մի հնամենի ծառի տակ։


== Նկարագրություն ==

Մատուռն ունի ուղղանկյուն հատակագիծ, կամարակապ է, երկթեք ծածկով։ Կառուցվել է կոպտատաշ բազալտե քարերով։ Հարավային պատի բացակայության պատճառով այն վերածվել է բաց սրահի, որի ներսում կա աղբյուր։ Բնակիչներն այն ավնանում են «Խաչին աղբյուր»։ Մատուռը վերակառուցվել է 19-րդ դարում։ Մատուռից արևելք, աղբյուրի կողքին գտնվում է մի մեծ ժայռաբեկոր, արևելյան երեսին պահպանվել է մի արձանագրություն, որտեղ գրված է՝ «Շինեցի սուրբն Քրիստափոր մեզ և ծնողաց բարեխւս ի Քս թվ․։ ՇԽ․» (1091 թ․)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Հին Գորիս


== Ծանոթագրություններ ==
Սլավա (այլ կիրառումներ)

Սլավա, կարող է վերաբերել՝

Սլավա - գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրինսկի շրջանի կազմում
Սլավա - ռուս երգչուհի և դերասանուհի
Պավլովկա (գյուղ, Սվետլովոդսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊավլովկաՊավլովկա (ուկրաիներեն՝ Павлівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Սվետլովոդսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պավլովկա գյուղում բնակվում էր 2 145 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ստորին տունդրա (ալբոմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ստորին տունդրա (այլ կիրառումներ)«Ստորին տունդրա» (ռուս.՝ «Нижняя тундра»), ռուսական «Վա Բանկ» ռոք խմբի ստուդիական ալբոմը, որը ձայնագրվել և թողարկվել է 1999 թվականին։ Վիկտոր Պելևինի համանուն պատմվածքի յուրատեսակ «սաունդթրեքն» է, որը գրվել է հատուկ ալբոմի թողարկման համար և տպագրվել է ծալաթերթիկի ներդիրում։


== Ստեղծման պատմություն ==
«Չապաևն ու Պուստոտան» վեպը կարդալուց հետո «Վա Բանկ» խումբը շատ է տպավորվում Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործությունից։ «Վա Բանկ»-ի անփոփոխ ղեկավար Ալեքսանդր Ֆ. Սկլյարի գլխում միտք է հղանում.

Գաղափարն այն է, որ Վիկտոր Պելևինը ստեղծում է նոր պատմվածք, իսկ «Վա Բանկ» խումբը գրում է դրա սաունդթրեքը, և դա տպագրվում է որպես բազմաժանր ստեղծագործական արտադրանք։
Երաժշտական լրագրող Անդրեյ Գավրիլովը Ալեքսանդր Ֆ. Սկլյարին տալիս է Պելևինի հեռախոսահամարը։ Ալեքսանդրը զանգահարում է Վիկտորին և շարադրում գաղափարը։ Մի քանի ամիս անց Վիկտորը վերադառնում է դրական պատասխանով։ Ստեղծագործական աշխատանքը նույնպես տևում է մի քանի ամիս։ Վիկտոր Պելևինը ձեռագիրը հանձնում է «Վա Բանկ» խմբին։ Ձեռագրում լինում են ապագա երգերի անվանումներով նշումներ։ Ալբոմի թողարկումը տևում է մոտ 9 ամիս։ Վիկտոր Պելևինը ալբոմի պրեմիերային ներկա չի լինում։


== Երգերի ցանկ ==
Բոլոր երգերը գրված են խմբի երաժիշտների կողմից, բացառությամբ նշվածների:


== Ձայնագրության մասնակիցներ ==
Ալեքսանդր Ֆ. Սկլյար՝ վոկալ, կիթառ
Եգոր Նիկոնով՝ կիթառ, վոկալ
Ալիկ Իսմագիլով՝ բաս կիթառ, վոկալ
Անդրեյ Բելիզով՝ հարվածային գործիքներ
Օլեգ Լիտվիշկո՝ ամբողջ էլեկտրոնիկան և սեմփլներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ստորին տունդրան» Discogs.com կայքում
«Ստորին տունդրան» «Яндекс.музыка» կայքում
Օբերնցեն

Օբերնցեն (գերմ.՝ Obernzenn), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա օկրուգին։ Գտնվում է Այշեի Նոյշտադ-Բադ Վինդսհայմ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 2663 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Տարածքը 39,67 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 5 75 156։


== Ծանոթագրություններ ==
Մենծակ (Բալուի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մենծակ (այլ կիրառումներ)Մենծակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ձայնագրված երաժշտության իռլանդական միություն

Ձայնագրված երաժշտության իռլանդական միություն (անգլ.՝ Irish Recorded Music Association, IRMA), շահույթ չհետապնդող միություն, որը ներկայացնում է երաժշտության ձայնագրող ընկերությունների շահերը Իռլանդիայում։ Հիմնադրվել է 1999 թվականին։ Հատկապես ակտիվորեն միությունը զբաղվում է հեղինակային իրավունքով և թողարկում է չարթեր։ Միության անդամներ կարող են դառնալ միայն իռլանդական կազմակերպությունները։ Բոլոր անդամները վճարում են անդամավճար։ Այս պահին կազմակերպությունը ունի 51 անդամ։
IRMA-ի նպատակն է պաշտպանել և խթանել իռլանդական երաժշտության ձայնագրող ընկերությունների շահերը, ինչպես նաև ապահովել նրանց բարեկեցությունը։ Մասնավորապես, IRMA-ն ներգրավված է իր անդամ ընկերությունների շահերի պաշտպանությանը և պայքարում է տեղացի կամ արտասահմանցի արտիստների երաժշտական նյութերի անօրինական ներբեռնումները կանխելու համար։
Միությունը ունի հետևյալ չարթերը՝ Top 75 Albums, Top 50 Singles, Top 10 Classical Albums, Top 10 Classical Albums, Top 20 Multi-Artist Compilation Albums, Top 30 Videos, Top 20 DVDs, Top 10 Music DVDS.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կոզլովո (գյուղ, Գլինկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոզլովոԿոզլովո (ռուս.՝ Козлово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մուխթար Աուեզով

Մուխթար Օմարխանովիչ Աուզեով (ղազ.՝ Мұхтар Омарханұлы Әуезов, սեպտեմբերի 16 (28), 1897, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 27, 1961(1961-06-27)[…], Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ղազախ սովետական գրող և գիտնական։ ՂԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1946), գիտության վաստակավոր գործիչ (1957)։ Լենինյան (1961) և Ստալինյան առաջին աստիճանի (1949) մրցանակների դափնեկիր։ Եղել է Ղազախստանի գրողների միության նախագահ։ Նրա «Աբայի ուղի» վեպն ընդգրկել է «Համաշխարհային գրականության գրադարանում»։


== Կենսագրություն ==
Մուխթար Օմարխանովիչ Աուզեովը ծնվել է 1897 թվականին հոկտեմբեր 16-ին Ղազախական ՍՍՀ Սեմիպալատինսկի մարզի Չինգիսթաու բնակավայրում։ 1928 թվականին ավարտել է Լենինգրադի համալսարանը, հետագայում՝ Տաշքենդի միջինասիական համալսարանին կից ասպիրանտուրան։ Գրական ասպարեզ է մտել 1917 թվականիին, ֆեոդալական ցեղային կարգերի դեմ ուղղված «Էնլիք–Քեբեք» պիեսով։ Գրել է պիեսներ, կոլտնտեսային կյանքն ու սոցիալիստական շինարարությունը պատկերող պատմվածքներ։ Սովետական գրականության աչքի ընկնող սաեղծագործություններից է ղազախ մեծ բանաստեղծ–լուսավորիչ Աբայ Կունանբաևի կյանքին նվիրված «Աբայի ուղին» վեպ–էպոպեան, որը կազմված է «Աբայ» և «Աբայի ուղին» մասերից.։ Նա եղել է ականավոր գիտնական, աբայագիտության հիմնադիրը, ղազախական և կիրգիզական գրականությանը և բանահյուսությանը նվիրված ուսումնասիրությունների հեղինակ։ Մուխթար Աուզեովը մահացել է 1961 թվականին հուլիսի 27-ին Մոսկվայում։
Ղազախական ակադեմիական թատրոնը կրում է Աուզեովի անունը։ Ալմա–Աթայում է գտնվում նրա տուն-թանգարանը։


== Մուխթար Աուեզովը հայերեն ==


=== Գրքեր ===
Աբայ (վեպ), Ե., Հայպետհրատ, 1952, 724 էջ։ Ռուսերենից թարգմ.՝ Հրանտ Բորոզանյան։


=== Մամուլ ===
Սգավոր գեղեցկուհին։ «Գարուն», 1978, թիվ 8, էջ 40։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Нурпеисов Р. Ауэзов и Алаш. — Алматы, 1995.
Анастасьев Н. Трагедия триумфатора. — М., 2006. — (серия ЖЗЛ)
Анастасьев Н. Трагедия триумфатора. — Алматы, 2007. — Издание 2-е, исправленное и дополненное.
Թարսեմ Սինխ

Թարսեմ Սինխ (անգլ.՝ Tarsem Singh Dhandwar, ա.-փենջ.` ਤਰਸੇਮ ਸਿੰਘ, հինդի՝ तरसेम सिंह, մայիսի 26, 1961(1961-05-26), Ձալանդհար, East Punjab, Հնդկաստան), առավել հայտնի է որպես Թարսեմ, հնդիկ ռեժիսոր, որը նկարահանում է ֆիլմեր, երաժշտական և գովազդային հոլովակներ։ Նկարահանել է «Բջիջ» (2000), «Անկում» (2006, նաև այս ֆիլմի սցենարի հեղինակն է և պրոդյուսերը), «Անմահները» (2011), «Ասա դու ինձ, հայելի՛» (2012), «Իրենից/դուրս» (2015) ֆիլմերը։


== Վաղ կյանք ==
Թարսեմը ծնվել է Փենջաբ նահանգի Ջալանդհար քաղաքում, սիկհերի ընտանիքում։ Հայրն օդանավերի ճարտարագետ է։ Նա հաճախել է Շիմլայի քահանա Քոթընի դպրոց, Դելիի Հանս Ռաջ քոլեջը և ավարտել է Փասադենայի Դիզայնի քոլեջը։


== Կարիերա ==
Թարսեմն սկսել է իր կարիերան երաժշտական հոլովակներ նկարահանելով, որոնցից են եղել En Vogue-ի Hold On, Deep Forest-ի Sweet Lullaby-ը և R.E.M.-ի Losing My Religion-ը. վերջինս 1991 թվականին արժանացել է  MTV երաժշտական տեսահոլովակի մրցանակաբաշխության մրցանակի` Լավագույն տեսահոլովակ անվանակարգում։ Նա գովազդային հոլովակներ է նկարահանել այնպիսի բրենդների համար, ինչպիսիք են Նայքը և Կոկա-Կոլան։ Թարսեմի` գեղարվեստական ֆիլմերի ռեժիսորի կարիերան սկսվել է «Բջիջ» ֆիլմով (2000), որտեղ գլխավոր դերում Ջենիֆեր Լոպեսն է։
2003 թվականին Թարսեմը նկարահանել է Պեպսիի` երբևէ նկարահանված լավագույն գովազնդերից մեկը։ Այնտեղ նա համադրել է գլադիատորին` Քուինի «We Will Rock You» երգի հետ։ Գովազդի` Եվրոպայում և Հյուսիսային Ամերիկայում թողարկված տարբերակում նկարահանվել է Էնրիկե Իգլեսիասը, Արաբական աշխարհի համար նկարահանված տարբերակում` Ամր Դիաբը։ 
Թարսեմի երկրորդ` «Անկումը» ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Տորոնտոյի 2006 թվականի միջազգային կինոփառատոնում և ԱՄՆ-ի կինոթատրոններում ցուցադրվել է 2008 թվականին։ Նրա երրորդ ֆիլմը 2011 թվականին թողարկված «Անմահները» ֆիլմն էր։ Նա նկարահանել է Գրիմ եղբայրների «Սպիտակաձյունիկ» հեքիաթի վերամշակումը` «Ասա դու ինձ, հայելի՛» վերնագրով (2012)։


== Ստեղծագործություն ==


=== Ֆիլմեր ===
«Բջիջ» (2000)
«Անկում» (2006, նաև ֆիլմի սցենարի հեղինակն է և պրոդյուսերը)
«Անմահները» (2011)
«Ասա դու ինձ, հայելի՛» (2012)
«Իրենից/դուրս» (2015)


=== Հեռուստատեսություն ===
«Զմրուխտե քաղաք» (2017)


=== Երաժշտական հոլովակներ ===
En Vogue` "Hold On" (1990)
R.E.M.` "Losing My Religion" (1991)
Լոու Ռիդ` "What’s Good" (1992)
Deep Forest` "Sweet Lullaby" (1994)
Լեդի Գագա` "911" (2020)


== Մրցանակներ ==
1991` MTV երաժշտական տեսահոլովակի մրցանակաբաշխություն, Losing My Religion երգի հոլովակի համար (վեց մրցանակ)
2007` Բեռլինի կինոփառատոն, հատուկ հիշատակում («Բյուրեղապակյա արջ»)` «Անկում» ֆիլմի համար
2007` Կատալոնիայի միջազգային կինոփառատոն (Սիտխես), լավագույն ֆիլմ («Անկում»)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թարսեմ Սինխ Internet Movie Database կայքում
http://www.tarsem.org Թարսեմ Սինխ. պաշտոնական կայք
Tarsem Singh  at the Music Video DataBase Archived 2011-05-27 at the Wayback Machine.
Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կենտրոնական մարզ

Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կենտրոն (պորտ.՝ Mesorregião Central Espírito-Santense), վարչական մեզոշրջան Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլո նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1969 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 10 676,276 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 184,5 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 20 437 956 267,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 10 997,43 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,784
Մասուր (անձնանուն)

Մասուր, հայկական արական և իգական անձնանուն։ Առաջացել է հայերեն ժողովրդական մասուր (վարդի) բառից։ Գործածվել է 15-16-րդ դարերում։


== Գործածություններ ==
Մասուր - արական, 1551 թվական
Մասպուռ - (սեռն անհայտ) 1628 թվական
Մասփուր - իգական, 1629 թվական
Մասուր - արական, թվականն անհայտ


== Ծանոթագրություններ ==
Խոլմ (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽոլմԽոլմ (ռուս.՝ Холм), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սամվել Միրզոյան

Սամվել Ալեքսանի Միրզոյան  (1918, Գորիս, Հայաստան), հայազգի խորհրդային կենսաբան-միջատաբան։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1973)։ ԽՄԿԿ անդամ 1942 թվականից։


== Կենսագրություն ==
1941 թվականին ավարտել է Երևանի համալսարանը։ 1960-1964 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ երկրագործության ԳՀԻ-ի բույսերի պաշտպանության բաժնի ահազանգման ու կանխագուշակման սեկտորի վարիչ, 1964 թվականից՝ ՀԽՍՀ բույսերի պաշտպանության ԳՀԻ-ի անտառի պաշտպանության լաբորատորիայի վարիչ։
Գիտական աշխատանքները վերաբերում են անտառային միջատաբանության, անտառի պաշտպանության, օգտակար միջատների պահպանության հարցերին։ Բացահայտել է ՀԽՍՀ անտառների, տնկարանների և պուրակների դենդրոֆիլ միջատների տեսակակազմը, որոշել դրանց տնտեսական նշանակությունը, մշակել վնասատուների դեմ պայքարի միջոցառումներ, կազմել ՀԽՍՀ կենդանաաշխարհագրական ու շրջանացման քարտեզ։
Մարգարիտա Մատուլյան

Մարգարիտա Տիգրանի Մատուլյան (հունիսի 7, 1985(1985-06-07), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քանդակագործ։
Նկարիչ Տիգրան Մատուլյանի դուստրն է։


== Կենսագրություն ==

2002-2007 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի քանդակագործության բաժնում։
2010 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։


== Ցուցահանդեսներ ==


=== Անհատական ցուցահանդեսներ ===
2006 բրոնզե արձանիկների ցուցահանդես, «Ալբերտ և Թով Բոյաջյան» ցուցասրահ, Երևան
2010 «Թղթե արձանիկներ», «Ակադեմիա» պատկերասրահ, Երևան
2016 Ցուցահանդես Դանիայի հայկական դեսպանատանը, Դանիա, Կոպենհագեն


=== Խմբակային ցուցահանդեսներ ===
2007 «Նունե Թումանյան և ուսանողներ», «Ալբերտ և Թով Բոյաջյան» ցուցասրահ, Երևան
2007 «Ցուցահանդես նվիրված Շուշիի ազատագրման 15-ամյակին», Հայաստանի ազգային պատկերասրահ
2009 «Ցուցահանդես նվիրված Սուրբ Սարգսի տոնին»
2009 «Ցուցահանդես նվիրված կանանց տոնին», Հայաստանի նկարիչների միություն
2009 Գրաֆիկա և քանդակ, Հայաստանի նկարիչների միություն
2010 «Ցուցահանդես նվիրված Սուրբ Սարգսի տոնին», Հայաստանի նկարիչների միություն
2010 «Ցուցահանդես նվիրված կանանց տոնին», Հայաստանի նկարիչների միություն
2010 Ցուցահանդես նվիրված Արցախի անկախության 19-ամյակին
2011 «Ցուցահանդես նվիրված կանանց տոնին», Հայաստանի նկարիչների միություն
2012 «Ցուցահանդես նվիրված կանանց տոնին», Հայաստանի նկարիչների միություն
2012 Արամե պատկերասրահ, Երևան
2013 Արամե պատկերասրահ, Բեյրութ
2014 «Ցուցահանդես նվիրված կանանց տոնին», Հայաստանի նկարիչների միություն
2014 Արամե պատկերասրահ, Հայաստան, Երևան
2014 Ցուցահանդես Հայաստանի նկարիչների միություն
2014 Ցուցահանդես «Beauty in the Palm», Արամե պատկերասրահ, Բեյրութ, Լիբանան.
2015 Ցուցահանդես Հայաստանի նկարիչների միություն
2015 Ցուցահանդես «Պար», Հայաստանի նկարիչների միություն
2016 «Ցուցահանդես նվիրված կանանց տոնին», Հայաստանի նկարիչների միություն


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը Archived 2018-11-13 at the Wayback Machine.
Երիտասարդ հաջողակներ 2014, Մարգարիտա Մատուլյան
Կին արձանագործուհիներ. Վերացող տեսակ` ընդհատակում Archived 2019-02-12 at the Wayback Machine.\
Տնտեսական գլոբալացում

Տնտեսական գլոբալացում (անգլ.՝ Economic globalization), ամբողջ աշխարհում ազգային տնտեսությունների տնտեսական փոխկախվածության ամրապնդման գործընթաց՝ պայմանավորված պետական ​​սահմաններով ապրանքների, ծառայությունների, տեխնոլոգիաների և կապիտալի տեղաշարժի արագության և ծավալների աճով։ Երկրների միջև տնտեսական ինտեգրացիայի ամրապնդման գործընթացը հանգեցնում է առանձին ազգային շուկաների միավորմանը մեկ համաշխարհային շուկայի մեջ։ Տնտեսական գլոբալիզացիան կարելի է դիտարկել ինչպես դրական, այնպես էլ բացասական առումներով։
Տնտեսական գլոբալացումը ներառում է արտադրական հզորությունների, շուկաների, մրցակցության, տեխնոլոգիաների, կորպորացիաների և արդյունաբերության գլոբալացում։


== Դրսևորումներ ==
Տնտեսական գլոբալիզացիայի դրսևորումներ են նկատվել անցած հազարամյակների ընթացքում՝ միջազգային առևտրի ի հայտ գալուց ի վեր։ Սակայն վերջին 20-30 տարիներին այս երևույթի տեմպերի արագ աճ է նկատվում։ Այս աճը մեծապես ոգեշնչված է զարգացած երկրների տնտեսությունների զարգացող երկրների տնտեսություններին ինտեգրվելու գործընթացով։ Այս երևույթներին նպաստում են օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների, առևտրային խոչընդոտների նվազեցման և զարգացող երկրների տնտեսությունների արդիականացման գործընթացները։


== Թվայնացման հետևանքները ==
Տնտեսական գործունեության գրեթե բոլոր դրսևորումները ենթակա են թվային տեխնոլոգիաների ազդեցությանը։ Ինֆոկոմունիկացիոն տեխնոլոգիաները ժամանակակից տնտեսությանը օժտում են նոր էական հատկանիշով՝ հաղորդակցությունների բաց լինելն իրենց ժամանակակից տեսքով՝ դառնալով նրա «նյարդային համակարգը»։ Իր հերթին, թվային տեխնոլոգիաներն իրենք են տնտեսության հսկայական արագ աճող մաս, որը բնութագրվում է ծայրահեղ արագ հարստացման և ակնթարթային գլոբալ բաշխման անհավանական հնարավորություններով:Կարելի է ենթադրել, որ համաշխարհային մասշտաբով մենք ականատես ենք տնտեսության «պարադիգմային փոփոխության»։
Թվային տարածության կողմից ցանկացած անձին տրված հնարավորությունը՝ գտնել և գնել ցանկացած ապրանք աշխարհի ցանկացած կետում, ջնջում է տարածքների սահմանները, ոչնչացնում է ազգային ինքնությունը, վերացնում է բոլոր հնարավոր խոչընդոտները, որոնք այս կամ այն ​​կերպ հակադրում են որոշ մարդկանց մյուսներին՝ լինի դա լեզվական, կրոնական, ռասայական բաժանումներ, նախապաշարմունքներ կամ թշնամություն ժողովուրդների միջև։


== Տես նաև ==
Ազատ առևտուր
Գլոբալացում
Մոնդիալիզմ
Համաշխարհային տնտեսություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աստերոիդների ցանկ (39801-39900)

Աստերոիդների ցանկ (39701-39800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (39901-40000)
 Աստերոիդների ցանկ (39701-39800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (39901-40000)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (35001)-(40000)»։ www.minorplanetcenter.net
Գուան Դաոշեն

Գուան Դաոշեն (չին. 管道昇, փին.Guǎn Dàoshēng, 1262-1319), բանաստեղծուհի, նկարիչ և գեղագիր Չինաստանում՝ Յուան դինաստիայի օրոք։

Չինաստանում լայնորեն ճանաչված  է որպես առաջին կին նկարիչ։ Նրա հայրը համոզված էր, որ նա բացառիկ երեխա էր, երբ ծնվեց, ուստի Գուան Դաոշեն անունը թարգմանվում էր որպես «Ծագող արև»։
Գուան Դաոշենը դարձել է իր ժամանակի և հետագա դարաշրջանի կիրթ չինացի կանանց կուռքը։ Նա հայտնի նկարիչ և գեղագիր Չժաո Մենֆուի կինն էր, բայց միևնույն ժամանակ նա նույնպես նշանավոր նկարիչ և գեղագիր էր։ Իր պոեզիայում օգտագործելով տղամարդկանց բնորոշ ոճային նկարներ, ուշադրություն էր դարձնում իր ոճի և անհատականության պահպանմանը։ Նա իր բանաստեղծություները գրում էր թղթե փաթեթների վրա և նկարում էր այդ թղթերի վրա պատկերներ, այդ կերպ դրանց ծանոթացնում էր լայն լսարանին։ Նրա բանաստեղծություններին բնորոշ է ամուսնու և երեխաների հանդեպ հոգատարությունը, ինչպես նաև հեգնանքն ու ծաղրը։ Նրա բանաստեղծությունների թվում կա մեկը, ով դժգոհություն է հայտնում այն փաստի կապակցությամբ, որ ամուսինը հարճ է վերցրել, և բանաստեղծական մի շարք, որում նա համոզում է նրան կյանքը դրսում։
Գուան Դաոշենի ամուսնու և որդու` Չժաո Յունի ստեղծագործությունների թղթապանակը հավաքվել էր մոնղոլ կայսր Այուրբարիբադի մեկ ընդհանուր հավաքածուի մեջ։ Մոնղոլ կայսրը հմայվում էր նրանով, որ մեկ ընտանիքում հավաքված են այդքան տաղանդավոր նկարիչներ և գեղագիրներ։ 1319 թվականին, 58 տարեկան հասակում երկարատև և ծանր հիվանդությունից վախճանվել է Գուան Դաոշենը։ Կնոջ մահից հետո ամուսինն ապրեց երեք տարի:
Նրանք հուղարկավորվել են միևնույն գերեզմանատանը, Դեցինի` Չժեցյան ժամանակակից գավառի Դունհենշան լեռան մոտակայքի թաղամասում։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (301601-301700)

Աստերոիդների ցանկ (301501-301600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (301701-301800)
 Աստերոիդների ցանկ (301501-301600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (301701-301800)
Բելնավ

Բելնավ (ֆր.՝ Bellenaves), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Էբրյոյ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Մոնլյուսոնն է։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 03022։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 1032 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 568 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 174-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 205-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 69,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 66,4 %)։ 394 աշխատունակ բնակիչներից 334-ը աշխատում էին (185 տղամարդ և 149 կին), անաշխատանք էին 60-ը (31 տղամարդ և 29 կին)։ 174 անգործունակ մարդկանցից 48-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 66-ը թոշակառու, 60-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Ռոմանական եկեղեցի Սեն Մարտեն (ХII դար)
Բելնավ ամրոց (XIV—XV դարեր)
Բեյրա ամրոց (XIV—XVIII դարեր)
Ավտոմեքենաների թանգարան
Մարիամ Աստվածածնի արձան՝ 1895 թիվ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Բելնավ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-29-ին։ Վերցված է 2012-7-24 
«Բելնավ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-31
Ուղեծիր

Ուղեծիր, նյութական կետի շարժման հետագիծը նրա վրա ազդող ուժային դաշտերի ազդեցության տակ։ Շատ դեպքերում սա երկնային մարմնի շարժման հետագիծն է այլ մարմնի ձգողական դաշտի ներքո, որը ունի զգալիորեն ավելի մեծ զանգված (մոլորակները, գիսաստղերը, աստերոիդները աստղի ձգողության դաշտում)։ Ունենում է կոնի հատույթի ձև (շրջան, էլիպս, պարաբոլ կամ հիպերբոլ), որի կենտրոնը զանգվածային համակարգի կենտրոնն է։


== Կեպլերյան ուղեծրեր ==
Երկար ժամանակ համարվում էր, որ մոլորակները պետք է ունենան շրջանաձև ուղեծիր։ Կեպլերը երկար ժամանակ փորձում էր հաշվարկել համապատասխան շրջանաձև ուղեծիր Մարսի համար, ի վերջո նա հերքեց այս սահմանումը և, օգտագործելով Տիխո Բրագեի կողմից կատարված չափումները, սահմանեց երեք օրենք (տես. Կեպլերի օրենքներ), որոնք նկարագրում են մարմինների ուղեծրային շարժումը։


== Դասակարգում ==
Իրենց երկրաչափական ձևով ուղեծրերը լինում են շրջանաձև և էլիպսային, այս կամ այն էքսցենտրիսիտետով։ Ինչպես նաև կա ուեծրերի բաժանում փակ կամ բաց ուղեծրերի, հատկապես, տիեզերական թռչող սարքերի համար։
Ուղեծրերը բաժանվում են ուղեծրի հարթության թեքման անկյունով մոլորակի հասարակածի նկատմամբ i - հասարակածային (i=0°), բևեռային (i=90°) և թեքված (i - ցանկացած, բացի 0° и 90°)։
Ուղեծրերը դասակարգվում են նաև մոլորակի շուրջ պտույտի ժամանակով Тուղ - սինքրոն, քվազիսինքրոն, սինքրոն-օրային (գեոսինքրոն), արեգակնային-սինքրոն։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Ցածր հիմնական ուղեծիր
Սինքրոն ուղեծիր
Գեոհաստատուն ուղեծիր
Գեոանցումային ուղեծիր
Արեգակնային սինքրոն ուղեծիր
Բևեռային ուղեծիր


== Ծանոթություններ ==


== Հղումներ ==
http://center.fio.ru/som/RESOURCES/KIRICHENKOAV/2004/08/PEG/slovar02/slovar_I-O.htm Archived 2008-09-25 at the Wayback Machine.
Միշկոլց

Միշկոլց (Miskolc), քաղաք Հունգարիայի հյուսիսում, Բորշոդ Աբաույ Զեմպլեն մեդիեի վարչական կենտրոնը։ 200 հազար բնակչություն (1976)։ Տրանսպորտային հանգույց է, երկրի երկրորդ արդյունաբերական կենտրոնը Բուդապեշտից հետո։ Կան մետալուրգիա, ծանր մեքենաշինություն, շինանյութերի, սննդի, կարի, տեքստիլ արդյունաբերության ձեռնարկություններ, պոլիտեխնիկական ինստիտուտ, Միշկոլցի մոտ՝ գորշ ածխի արդյունահանություն, ջերմուկաբուժական կուրորտներ (Տապոլցա և Լիլլաֆյուրեդ)։ Պահպանվել են ամրոցի (Դիոշդյոր, XIII-րդ - XVII-րդ դարեր) ավերակները և գոթական եկեղեցին (XV-րդ - XVI-րդ դարեր)։


== Ծանոթագրություններ ==
Շորապան

Շորապան, (վրաց.՝ შორაპანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Զեստափոնի շրջանում։


== Պատմություն ==
1938 թվականին գյուղը ստացել է քաղաքատիպ ավանի կարգավիճակ։ Խորհրդային ժամանակահատվածում Շորապան գյուղում տեղակայված է եղել էլեկտրոէլեմոնտների և շինանյութների գործարան։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1258 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիդիևկա (գյուղ, Դոմանյովկայի շրջան)

Լիդիևկա (ուկրաիներեն՝ Лідіївка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Դոմանյովկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1905 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լիդիևկա գյուղում բնակվում էր 415 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1125 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(1445) Կոնկոլիա

(1445) Կոնկոլիա (անգլ.՝ Konkolya), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1938 թվականի հունվարի 6-ին Գ. Կուլինի կողմից Կոնկոլիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,121778 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5679 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6757 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2014,66 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,17869 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,28° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1445) Կոնկոլիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նայդյոնովկա (այլ կիրառումներ)

Նայդյոնովկա, կարող է վերաբերել՝

Նայդյոնովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոգվարդեյսկի շրջանում
Նայդյոնովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգի շրջանում
Ֆրանսուա Ռոշբլուան

Ֆրանսուա Ռոշբլուան (հոկտեմբերի 31, 1945(1945-10-31), Սեն-Շամոն), Ֆրանսիայի Հանրապետության 9-14 գումարումների Ազգային ժողովի պատգամավոր, Ֆրանսիա-Հայաստան պատգամավորական բարեկամության խմբի ղեկավար։
2008 թ. հոկտեմբերի 9-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով պարգևատրվել է Պատվո շքանշանով 1988 թվականին Հայաստանում տեղի ունեցած ավերիչ երկրաշարժից հետո ցուցաբերած աջակցության, Հայաստանի և Ֆրանսիայի ժողովուրդների միջև բարեկամության ամրապնդմանն ուղղված շարունակական գործունեության համար։
2010 թ. ԼՂՀ այցելելու հետ կապված Ադրբեջանի կողմից ճանաչվել է անցանկալի անձ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սավալեևո (այլ կիրառումներ)

Սավալեևո, կարող է վերաբերել՝

Սավալեևո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Սավալեևո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տատիշլինսկի շրջանի կազմում։
Սեսոլսայմ

Սեսոլսայմ (ֆր.՝ Saessolsheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 498 մարդ, բնակչության խտությունը` 76.73 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.49 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 23 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 347 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 269-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 78։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,5 %։ 269 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 257 անձ (135 տղամարդ և 122 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (6 տղամարդ և 6 կին)։ 78 անաշխատունակներից 29-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 37-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վիոլետա Պարրա

Վիոլետա դել Կարմեն Պարրա Սանդովալ (իսպ.՝ Violeta del Carmen Parra Sandoval, հոկտեմբերի 4, 1917(1917-10-04)[…], San Carlos, Նյուբլե, Բիոբիո, Չիլի - փետրվարի 5, 1967(1967-02-05)[…], Լա Ռեյնա, Սանտյագո, Սանտյագոյի մայրաքաղաքային տարածաշրջան, Չիլի), չիլիացի կոմպոզիտոր, երգահան, ֆոլկլորիստ, էթնոերաժիշտ, վիզուալ արտիստ։ Նա առաջին անգամ ստեղծեց Nueva canción chilena (Չիլիական նոր երգ), ինչը չիլիական ժողովրդական երաժշտության վերականգնում և վերստեղծում էր, որն իր շրջանակներն ընդլայնեց Չիլիից դուրս։ Պարրան հայտնի է որպես «Լատինական Ամերիկայի ժողովրդական երգի մայր»։ 2011 թվականին Անդրես Վուդը Վիոլետա Պարրայի մասին նկարահանել է «Վիոլան գնաց երկինք» (իսպ.՝ Violeta se fue a los cielos) կենսագրական ֆիլմը։


== Կենսագրություն ==
Վիոլետա Պարրան ծնվել է 1917 թվականին Չիլիի Սան Կառլոս քաղաքում։ Եղել է բանաստեղծ Նիկանոր Պարրայի կրտսեր քույրը։ 
12 տարեկանից սկսեց ստեղծագործել իր երգերը։ 1938 թվականից շրջագայել է ամբողջ Չիլիում, հավաքել ժողովրդական երգեր և հանդես եկել իր երգերով, որոնք  հաճախ սուր սոցիալական էին։ 1954 թվականին ստացել է ազգային մրցանակ լավագույն ժողովրդական երգերի կատարման համար, նույն թվականին մասնակցել է Վարշավայի երիտասարդական և ուսանողական համաշխարհային փառատոնին։ 1961-1965 թվականներին ապրել է Փարիզում։ 1964 թվականի ապրիլի 18-ին Լուվրում բացվել է նրա անհատական ​​ցուցահանդեսը, որն այդ թանգարանում առաջինն լատինաամերիկացու հեղինակային ցուցահանդեսն էր։ Վերադառնալով Չիլի՝ Սանտյագոյի հեռավոր արվարձաններից մեկում բացել է  համայնքային կենտրոն։ Ինքնասպան է եղել սիրեցյալի հետ կապի խզման պատճառով:։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիո ալբոմներ ===
Chants et danses du chili  Vol. 1 (1956)
Chants et danses du chili. Vol. 2 (1956)
Violeta Parra, Canto y guitarra. El Folklore de Chile, Vol. I (1956)
Violeta Parra, acompañada de guitarra. El Folklore de Chile, Vol. II (1958)
La cueca presentada por Violeta Parra: El Folklore de Chile, Vol. III. (1958)
La tonada presentada por Violeta Parra: El Folklore de Chile, Vol. IV. (1958)
Toda Violeta Parra: El Folklore de Chile, Vol. VIII (1960)
Violeta Parra, guitare et chant: Chants et danses du Chili. (1963)
Recordandeo a Chile (Una Chilena en París). (1965)
Carpa de la Reina (1966)
Las últimas composiciones de Violeta Parra (1967)


=== Հետմահու սկավառակագրություն ===
Violeta Parra y sus canciones reencontradas en París (1971)
Canciones de Violeta Parra (1971)
Le Chili de Violeta Parra (1974)
Un río de sangre (1975)
Presente / Ausente (1975)
Décimas (1976)
Chants & rythmes du Chili  (1991)
El hombre con su razón (1992)
Décimas y Centésimas (1993)
El folklore y la pasión (1994)
Haciendo Historia: La jardinera y su canto (1997)
Violeta Parra: Antología (1998)
Canciones reencontradas en París (1999)
Composiciones para guitarra (1999)
Violeta Parra - En Ginebra, En Vivo, 1965 (1999)
Violeta Parra: Cantos Campesinos (1999)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Songs, poems, and videos
Discography and lyrics
Issac 2001 Triptych version of Gracias A la Vida Archived 2005-12-27 at the Wayback Machine.