armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գրանդ Լիսբոա

Գրանդ Լիսբոա (新葡京), 47 հարկանի 258 մետր բարձրությամբ երկնաքեր, Մակաոյի ամենաբարձր շենքը։ Հյուրանոցը կառուցվել է 2008 թվականին, պոստմոդեռնիզմի ոճով (ուրվապատկերը լոտոսի ծաղիկ է հիշեցնում)։ Նախագծի արժեքը կազմել է 386 մլն դոլար։ Նախագիծն իրականացնող հանդիսացել է SJM Holdings ընկերությունը։ Կոմպլեքսն իր կազմում ներառում է 650 հյուրանոցային համարներ, 2006 թվականին բացված 8 հարկանի գնդաձև հարթակը՝ խաղատնով, խանութներով, ռեստոևաններով և բարերով, չորս ստորգետնյա հարկեր, ավտոկայանատեղի։
Բացի Գրանդ Լիսբոան, կոմպլեքսի մեջ մտնում են 15 հարկանի Լիսբոա հյուրանոցը (Lisboa Hotel) և 19 հարկանի Լիսբոա խաղատունը (Casino Lisboa), որտեղ գտնվում է Մակաոի խոշորագույն խաղատներից մեկը, ինչպես նաև հյուրանոց, յոթ կոնֆերենց-դահլիճ, 13 ռեստորան և շոու-կաբարե։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайтArchived 2012-08-31 at the Wayback Machine.
Cessna 175

Cessna 175 Skylark ամերիկական թեթև շարժիչ ունեցող ինքնաթիռ, արտադրվել է Cessna ընկերությունում։ Արտադրվել է 1958 թվականից մինչև 1962 թ.։ Նախատեսված է լրացնել շուկայական տեղը Cessna 172 և 182 ինքնաթիռներով։ Պատրաստված է 2106 ինքնաթիռներ։


== Դիզայն ==
Բոլոր մետաղական ինքնաթիռների աերոդինամիկ սխեման նորմալ է, հոսանքային թևեր ունի։ Բնորոշ առանձնահատկությունն է ունեցել օդանավի շարժիչը Continental GO-300։ Այս հանգեցրել է շարժիչի նվազմանը, հուսալիությանը և ցածր հեղինակությունը օդանավի սեփականատերերի համար։ Ինքնաթիռը արտադրվել է մոդիֆիկացիաներով 175А, 175В և 175С, կան տարբեր շարժիչներով տարբերակներ Continental GO-300։


== Օդանավի տեխնիկական բնութագիրը ==
Անձնակազմը — 1 մարդ
Ուղևորները — 3 ուղևոր
Երկարությունը — 8,08 մ
Թևերի բացվածքը — 10.97 մ
Դատարկ քաշը — 607 կգ
Թռիչի քաշը — 1,066 կգ
Էլեկտրակայան — 1× PD Continental GO-300C, 6-մխոց, 175 լ.ս.
Առավելագույն արագությունը — 236 կմ/ժ
Թռիչքի տևողությունը — 957 կմ
Փոխարժեքը — 259 մ/րոպե


== Արտաքին հղումներ ==
Cessna 175 Skylark. Энциклопедия «Уголок неба».
The Cessna 172 Skyhawk (early models) & 175 Skylark. Airliners.net (անգլ.)
Վալակ

Վալակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։ Գտնվում էր Սղերդ քաղաքից 33 կմ հյուսիս-արևելք՝ լեռնալանջին։
Վալակից արևմուտք կային անտառներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վասիլևկա (Խլեբորոբնոյե գյուղական համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վասիլևկա (այլ կիրառումներ)Վասիլևկա (ռուս.՝ Васильевка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ցելինսկի շրջանում։ Մտնում է Խլեբորոբնոյե գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ռուսկոե (գյուղ, Մուկաչևոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌուսկոեՌուսկոե (ուկրաիներեն՝ Руське), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռուսկոե գյուղում բնակվում էր 916 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1184 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 773,65 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օլշա (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕլշաՕլշա (ռուս.՝ Ольша), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 533 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեմֆիս Գրիզլիս

«Մեմֆիս Գրիզլիս» (անգլ.՝ Memphis Grizzlies), ամերիկյան պրոֆեսիոնալ բասկետբոլային ակումբ։ Հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) արևմտյան կոնֆերենցիայի հարավարևմտյան դիվիզիոնում։ Տեղակայված է ԱՄՆ Թենեսի նահանգի Մեմֆիս քաղաքում։
Ստեղծվել է 1995 թվականին Կանադայի Վանկուվեր քաղաքում և վեց տարի անց տեղափոխվել Մեմֆիս։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(անգլ.)
Գորոդիշչե (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳորոդիշչեԳորոդիշչե (ռուս.՝ Городище), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 120 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հորովել

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հորովել (այլ կիրառումներ)Հորովել (նաև՝ հոռովել, գութաներգ), հայ գյուղացու հողագործական աշխատանքի ավանդական երգը (նաև՝ հիմնական երգատեսակը), որը հնչել է գութանով վար անելիս, բանող անասուններին, ինչպես և հոտաղներին ոգևորելու, աշխատանքը թեթևացնելու ու խթանելու նպատակով։ Արտահայտել է նաև գյուղացու սոցիալական բողոքը, անձնական հույզերն ու ապրումները։ 


== Ծագում ==
Անվանումը ծագել է առավել բառից, որը նշել է երկու արտի սահմանագիծը ներկայացնող, չհերկվող հողաշերտը։ 
Գութանավորը, ձգտելով շուտ հասնել առավելին, այդ բառը միացրել է հո՜ բացականչությանը. գոյացել են հոռովել կապակցությունը և դրա կրճատ ըռավել, ռավել, ռոլ, հոռոլ, հոռոլո և այլ տարբերակները, որոնք դարձել են գութաներգին բնորոշ բացականչություններ։ Երգի կատարումն անվանել են առավել ասել կամ առավել տալ։ Հորովել անվան տակ սովորաբար հասկացվել են նաև կալի ու սայլի երգերը (տես Կալերգ), որոնք Հորովելի հետ ընդհանուր հատկանիշներ ունեցող, բայց ինքնուրույն երգատեսակներ են։


== Հորովելները ==
Հորովելներն աշխատանքի ընթացքում հանպատրաստից գոյացած երգեր են, սակայն հիմնված գյուղացու ավանդաբար մշակված-յուրացված խոսքային և ելևէջային պաշարի վրա։ Խոսքերի (արձակ և չափածո) հիմնական նյութը աշխատանքն է, հացը, բնությունը. մեծ տեղ է բռնում բացականչությունները և ձայնանմանեցումը, պարունակում են նաև աղոթքի ու հեթանոսական հավատալիքի տարրեր։ Մեղեդիական առումով Հորովելներն ասերգի և եղանակավոր երգեցողության սերտ զուգորդում են. նրանցում ցայտուն արտահայտվել են գեղջուկի իմպրովիզացիայի բարձր կարողությունն ու ստեղծագործ. փորձը, դրսևորվել նաև առանձին տեղավայրերի երաժշտության հատկանիշներ (հուզական արտահայտման կերպը, արտասանության ռիթմն ու ինտոնացիան, նախասիրված ելևէջները ևն)։ Վարի բաղակազմ աշխատանքի ամեն մի օղակը, որպես կանոն, անդրադարձել էՀորովելի երաժշտության մեջ, որը խոշոր կառուցվածքի ժողովրդական հորինվածք է, բաղկացած միմյանց համադրվող ինքնուրույն (երբեմն՝ հակադրական) բաժիններից՝ նախաբան, անընդմեջ զարգացող բուն Հորովել, զարգացման բարձրակետ և վերջաբան։ Աշխատանքի ծավալից ու մասնակիցների թվից կախված՝ երգեցողությունը ընդունել է պարզ կամ բարդ ձև, երկրորդ դեպքում երևան են եկել բազմաձայնության տարրեր (զարգացած անտիֆոն, նմանակող բազմաձայնում, բազմատոն զուգահեռ երգեցողություն)։


== Օռովելա ==
Հորովելների հետ իրենց սոցիալական ֆունկցիայով, իմաստային բովանդակությամբ ու երաժշտական կառուցվածքով ամենամերձավոր առնչություն ունեն Արլ. Վրաստանում տարածված Օռովելա կոչվող երգերը (միաձայն), որոնք նույնպես միավորում են գութանի (գութնուրի), կալի (կալաուրի) և սայլի (ուռմուլի) երգեր։


== Գրականություն ==
Կոմիտաս, Ժողովրդական երգեր. Ազգագրական ժող. 1, Երևան, 1931։
Նույնի, Լոռու գութաներգը Վարդաբլուր գյուղի ոճով, տես նրա Հոդվածներ և ուսումնասիրություններ, Երևան, 1941։
Ղանալանյան Ա., Հայ շինականի աշխատանքի երգերը, Երևան, 1937։
Բրուտյան Մ., Հայ ժողովրդական երաժշտական ստեղծագործություն, Երևան, 1983։


== Արտաքին հղումներ ==
հորովել բառը անգլերեն վիքիբառարանում։
Կուկիլնյա

Կուկիլնյա (ուկրաիներեն՝ Кукільня), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բերդիչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1805 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կուկիլնյա գյուղում բնակվում էր 368 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1256 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 292,99 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դավիթ Լադոյան

Դավիթ Վանիկի Լադոյան (դեկտեմբերի 21, 1971, Դարակերտ) - դեկտեմբերի 25, 1993, Հորադիզ (Ֆիզուլիի շրջան)), հայ ազատամարտիկ։
ԼՂՀ ՊԲ յոթանասունմեկերորդ առանձին մոտոհոսձգային զումարտակի կազմում (ջոկի հրամանատար) մասնակցել է Շուշիի, Մարտակերտի (Չլդրան, Կիչան), Լաչինի, Ասկերանի (Սառնաղբյուր ), Աղդամի (Բոյահմեդլի), Ֆիզուլիի (Հոոսդիզ) շրջանների ազատագրական մարտերին։
1993 թվականին Ֆիզուլիի շրջանի ազատագրական մարտերից մեկի ժամանակ ռազմավար է վերցրել հակառակորդի 1 տանկ։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով և ՀՀ «Արիություն» մեդալով։ Լադոյանի անունով է կոչվել Դարակերտի միջնակարգ դպրոցը։
Թաղված է Դարակերտում։
Ֆինմարկեն (1956)

Ֆինմարկեն (նորվ.՝ Finnmarken), մարդատար շոգենավ, կառուցվել է 1956 թվականին, համբուրգյան   Blohm + Voss  նավաշինարանում` Vesteraalens Dampskibsselskab (VDS) նորվեգական նավային ընկերության պատվերով:
Այժմ նավը հանդիսանում է թանգարան-նավ Նորվեգիայի Ստորկմարկնես քաղաքի Հուրտիգրուտենի թանգարանում:
Կառուցման սկզբից մինչև 1993 թվականը նավը սպասարկում էր  Հուրտիգրուտենի (Hurtigruten) գիծը` Բերգենից մինչև Կիրկենես:
«Հուրտիգրուտենի»  գիծը Նորվեգիայի պատմական ծովային գիծն է, ծագել է 19-րդ դարում, երբ DS Vesteraalen շոգենավի կապիտանը` Ռիչարդ Վիզը, սկիզբ դրեց դեպի Նորվեգիայի արևմտյան ափ մշտական երթուղուն: Առաջին երթուղին Տրոնհեյմից Համմերֆեստ կատարվել է 1893 թվականին:
Նավի Ֆինմարկեն անվանումը  Նորվեգիայի թագավորության ամենահյուսիսային նահանգի անվանումն է:


== Արտաքին հղումներ ==
Сайт Музея берегового экспресса (Хуртигрутена) в городе Стокмаркнесе
Asus Padfone

Asus Padfone, սմարթֆոն, արտադրվել է «Asus» ընկերության կողմից։ Աշխատում է «Android 4.0» ծրագրային որակով։ Կարող է տեղավորվել հենց այս մոդելի համար նախատեսված թաբլետ-համակարգում։ «Asus Padfone»-ին կարող է կցվել ստեղնաշար, որը համեմատաբար քիչ էներգիա կխլի հեռախոսից։
Asus Padfone-ի վաճառքը Ռուսաստանում սկսվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 8-ին և շարունակվում է վաճառվել մինչ օրս։ Մինչ օրս վաճառվել է շուրջ 34.000 կոմպլեկտ։ Ստեղնաշարի վաճառման քանակը հասել է 6.000-ի։
Նաև ունի հատուկ կցվող «bluetooth» խցիկ։
Էկրանը՝ 4,3 դյույմ է։ Պատրաստված է «Super AMOLED» տեխնոլոգիայով։ Փիքսելները՝ 960х540 (qHD, 255 ppi)։ Էկրանը պաշտպանված է «Corning Gorilla Glass» ապակիով և «HCLR» պաշտպանիչ շերտով։


== Արտաքին հղումներ ==
Обзор ASUS PadFone-ը Engadget կայքում
ASUS PadFone-ը The Verge կայքում
Клуб Padfone (ոչ պաշտոնական կայք) (անգլ.)
Դևրա

Դևրա (վրաց.՝ დევრა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1020 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մեստիայից հեռու է 48 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 36 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վրեժ (ֆիլմ, 2010)

«Վրեժ» (դան․՝ Hævnen), ռեժիսոր Սյուզաննա Բիրի 2010 թվականի դրամատիկ ֆիլմ, սցենարի հեղինակ` Անդերս Թոմաս Իենսեն։ Ամերիկյան վարձույթ դուրս է եկել «In a Better World» (հայերեն՝ Ավելի լավ աշխարհում) անվամբ։ Արժանացել է «Ոսկե գլոբուս» և «Օսկար» մրցանակների՝ որպես օտար լեզվով լավագույն ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Անտոնը (Միքայել Պեսբրանդտ) շվեդ բժիշկ է, աշխատում է Սուդանի փախստականների համար ճամբարում, մինչդեռ նրա ընտանիքն ապրում է Դանիայի փոքր քաղաքներից մեկում։ Նա և կինը՝ Մարիանը, (Թրինե Դիրհոլմ) մոտ են ամուսնալուծությանը, չնայած նրանք արդեն ունեն երկու որդի։ Նրանցից մեծը՝ 12-ամյա Էլիասը (Մարկուս Ռյուգարդ), դպրոցում խնդիրներ ունի՝ կապված իր շվեդական ծագման և մեծ ատամների հետ։ Նորեկ Քրիստիանը (Ուիլյամ Իոնք Նիլսեն), որը վերջերս է բնակություն հաստատել այդ քաղաքում, օգնում է նրան ազատվել դասընկերների ճնշումներից։ Նա և նրա հայրը՝ Կլաուսը (Ուլրիխ Տոմսեն) եկել են Լոնդոնից Քրիստիանի մոր մահից անմիջապես հետո, որը վախճանվել էր քաղցկեղից։
Քրիստիանի և Էլինասի միջև ընկերական հարաբերություններ են զարգանում։ Քրիստիանը Էլինասի, նրա եղբոր և հոր հետ զբոսնելուց հետո ականատես է դառնում Անտոնի և մեկ այլ երեխայի հոր միջև բախմանը։ Չնայած Անտոնը հարված է ստանում դեմքին, բայց նա չի արձագանքում բռնությանը։ Այդ ժամանակ Քրիստիանը որոշում է վրեժխնդիր լինել անծանոթ անձնավորությունից, և նա կանչում է Էլիասին՝ օգնելու նրան ռումբը տեղադրելու հարցում։ Սակայն պատասխան գործողությունը, որը հրահրվել է իր մորը կորցրած Քրիստինայի հուզական վերապրումից, հանգեցնում է բոլորովին այլ արդյունքների։ Ռումբի պայթյունը գրեթե արժենում է սովորական անցորդների կյանքին։ Եվ տղաների ծնողները ստիպված են լինում կարգավորել իրենց հարաբերությունները՝ օգնելու հաղթահարել բոլոր փորձությունները։


== Դերերում ==


== Մրցանակներ ==
2011՝ Եվրոպական կինոակադեմիայի մրցանակ լավագույն ռեժիսորի համար։
2011՝ «Օսկար» մրցանակ՝ որպես լավագույն օտարալեզու ֆիլմ 
2011՝ «Ոսկե գլոբուս» մրցանակ՝ որպես լավագույն օտարալեզու ֆիլմ
2011՝ «Դավիդ դի Դոնատելլո» մրցանակ՝ որպես Եվրամիության լավագույն ֆիլմ
2010՝ Հռոմեական կինոփառատոնի երկու մրցանակ՝ ժյուրիի «Գրան պրի» մրցանակ և հանդիսատեսի համակրանք մրցանակ (Markus Aurelius Audience Award)
2010՝ Սևիլյան կինոփառատոնի երկու մրցանակ՝ լավագույն ռեժիսոր և լավագույն սցենար
2010՝ Տալլինի մութ գիշերների կինոփառատոնի լավագույն դերասան մրցանակ
2010՝ Ստեղծագործական կատարելության մրցանակ Սալոնիկի միջազգային կինոփառատոնում
2010՝ Հնդկական միջազգային կինոփառատոնի լավագույն ռեժիսորի մրցանակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт в США
«Месть»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
««Месть»»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում:
«Месть» на сайте Metacritic
Վրեժ (ֆիլմ, 2010)(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
«Վրեժ (ֆիլմ, 2010)»(անգլ.) ֆիլմը Box Office Mojo  կայքում
Էրիկ Լևին

Էրիկ Միրոնովիչ Լևին (ռուս.՝ Э́рик Миро́нович Ле́вин, կեղծանունը՝ Անդրեյ Վնուկով (ռուս.՝ Андрей Внуков), ապրիլի 16, 1933(1933-04-16), Դոնի Ռոստով, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 10, 1991(1991-10-10), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային երգիծաբան, բանաստեղծ և էստրադային դրամատուրգ, ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1989), «Կրոկոդիլ» ամսագրի մրցանակակիր (երկու անգամ), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1981)։


== Կենսագրություն ==
1955 թվականին Մոսկվայի Վ. Ի. Լենինի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի պատմական ֆակուլտետն ավարտելուց հետո Լևինը պատմություն է դասավանդել միջնակարգ դպրոցում։ 1950-ական թվականների վերջին նա սկսել է գրել երգիծական բանաստեղծություններ, ֆելիետոններ՝ դրանք հրապարակելով թերթերում և «Կրոկոդիլ» ամսագրում։ Ժամանակի ընթացքում նրա գործերը ռադիոյով և հեռուստատեսությամբ սկսեցին կատարել անվանի դերասաններ Բորիս Չիրկովը, Իվան Լյուբեզնովը, Ռինա Զելյոնայան։ Հետագայում Էրիկ Լևինը լայնորեն և արդյունավետ համագործակցել է «Ֆիտիլ» երգիծական կինոհանդեսի հետ, եղել է «Կրկին քսանհինգ», «Բարի լույս», «Ուրախ արբանյակ» ռադիոշարքերի հեղինակը և վարողը։ 1970-1980-ական թվականներին եղել է էստրադայի դրամատուրգների համամիութենական միավորման նախագահը, մի շարք էստրադային մրցույթների մրցատյանի անդամ, «Սովետսկայա էստրադա ի ցիրկ» ամսագրի խմբագրական խորհրդի անդամ։
Որպես երգահան նա համագործակցել է այնպիսի կոմպոզիտորների հետ, ինչպիսիք են Գեորգի Մովսեսյանը, Բորիս Ռենսկին, Առնո Բաբաջանյանը, Յան Ֆրենկելը, Մաքսիմ Դունաևսկին, Դմիտրի Դանինը (Մագազանիկ), Դավիթ Թուխմանովը, Եվգենի Կռիլատովը և ուրիշներ։


== Ստեղծագործություններ ==


=== Երգերի տեքստեր ===
«Հեծանիվ» (երաժշտությունը՝ Մաքսիմ Դունաևսկու և Դմիտրի Դանինի), կատարում է Պավել Սմեյանը
«Այլմոլորակայինների պարեր և քառյակներ» (երաժշտությունը՝ Դավիթ Թուխմանովի), կատարում են Լեոնիդ Կուրավլյովը և Վիկտոր Սերգաչովը
«Նստակյաց ասպետներ» (երաժշտությունը՝ Մաքսիմ Դունաևսկու և Դմիտրի Դանինի), կատարում է Նիկոլայ Կարաչենցովը


=== Պոեզիա ===
Первая сборная: Стихи. М., 1963. В соавторстве с Н. Ф. Князевым
Быль в глаза: Юмористические стихи. М., 1967
Есть такое мнение…: Стихи. М., 1973
Спасибо за «пожалуйста»: Сатирические и юмористические стихи, монологи, интермедии. М., 1979
Полезные советы. М., 1982


=== Թարգմանություններ ===
Ժամիդին. «Տվեցի՝ վերցրեց»։ Մ., 1968
Ժամիդին. «Քարիկ չարիքում»։ Մ., 1971
Ժամիդին. «Եթե օգուտ լիներ»։ Մ., 1972
Ժամիդին. «Տարիք»։ Մ., 1983


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Эстрада в России. XX век: энциклопедия
Эрик Левин (Андрей Внуков) на сайте 1000plastinok.net
Վիբորգի հաուպտվախտ

Վիբորգյան զինվորական կալանատուն (ռուս.՝ Выборгская гауптвахта), ՎիբորգիՀին ռատուշայի հրապարակում տեղակայված շենք։ Գտնվում է քաղաքի հին մասում՝ Ամրոցային և Հարավային պատվար փողոցների անկյունում։ Ներկայիս հասցեն է Հարավային պատվարի փողոց, տուն 2։ 


== Նկարագրություն ==
Շենքը կառուցվել է կլասիցիզմի ոճով 1776 թվականին  ճարտարապետ Կարլ Շպեկլեի նախագծով,  բայց նախկինում նրա տեղում եղել է մի շինություն, որը նախատեսված է եղել Վիբորգի ամրոցի կայազորի գլխավոր պահակախմբի համար։ Զինվորական կալանատները, որոնք Ռուսաստանում հայտնվել են Պետրոս I-ի օրոք, ոչ միայն պահականոցներ էին, այլև օգտագործվում էին զինվորականների և քաղաքացիների ժամանակավոր ազատազրկման համար։ 

Մշտական պահականոցը տեղակայված էր քաղաքի դարպասների մոտ, որը դուրս էր գալիս բացովի կամրջի մոտ։ Նույնիսկ Ղրիմի պատերազմի ժամանակ գլխավոր ամրոցի դարպասները գիշերը փակ էին լինում, իսկ զինվորական կալանատան մոտ գտնվող ժամապահները պահանջում էին անցաթուղթ քաղաքային պատերին մոտեցող բոլոր անձանցից։ Բայց պատերազմի ավարտից անմիջապես հետո որոշվեց քանդել քաղաքի հնացած ամրությունները։ 19-րդ դարի վերջին քարե պատերը ապամոնտաժվեցին, պահպանության օբյեկտ հանդիսացող քաղաքային դարպասները նույնպես հանվեցին։ Սակայն զինվորական կալանատան մոտ տեղակայված պահակետը պահպանվեց։ Ավելին, 1857 թվականին պահակախմբի շինությունն ընդլայնվեց սրագագաթ կամարասրահի կառուցմամբ, ինչը զինվորական կալանատան շենքին տվեց նեոգոթիկա տեսք։ Փոխվեց նաև տանիքի ձևը. այն դարձավ ավելի ցածր։ Զինվորական կալանատունն իր տեսքը պահպանել է նաև այսօր, փոքր մեկ հարկանի ուղղանկյուն շինություն՝ երեք մասից բաղկացած կամարասրահով և ճակատային մասից երկու սիմետրիկ պատուհաններով։
Շենքը Վիբորգի պատմության մեջ մտավ որպես հեղափոխական ժամանակի ինքնադատաստանի դրվագ, երբ, Կորնիլովյան ապստամբության արդյունքում Վիբորգի խորհրդի  հրամանագրով ձերբակալվեցին և ելույթներին օժանդակելու կասկածանքով զինվորական կալանատուն տեղափոխվեցին քաղաքում տեղակայված զորամասերի հրամանատարները` գեներալ Վլադիմիր Օրանովսկին, գեներալ-մայոր Վիկտոր Վասիլևը, գեներալ-մայոր  Ֆ. Վ. Ստեպանովը և փոխգնդապետ Կյուրենիուսը։ 1917 թվականի օգոստոսի 29-ին նրանց գերի վերցրեցին ապստամբ զինվորների ամբոխը, դուրս հանեցին զինվորական կալանատնից,  այլ սպաների հետ միասին սպանեցին և կամրջից ցած նետեցին դեպի ծոց։ 
Ֆինլանդիայի անկախության հռչակումից հետո ռուսական զորքերը լքեցին քաղաքը, բայց պահակախմբի բաժանման տպավորիչ տեսարանը մնաց որպես հուշ։  
Խորհրդա-ֆիննական պատերազմների ավարտից (1939-1944) հետո զինվորական կալանատան շենքը զբաղեցրեց շրջանային Կինովարձույթի գրասենյակը, որը մշակութային հաստատություններին կինոֆիլմեր էր մատակարարում։  20-րդ դարի ութսունական թվականներին շենքը գտնվում էր անմխիթար վիճակում, բայց 1992 թվականին այն վերականգնվեց և հարմարեցվեց զբոսաշրջային կարիքների համար։ Ներկայումս այնտեղ գործում է տուրիստական գործակալություն, սրճարան և հուշանվերների խանութ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Волкова Л.Г. Площади Выборга / Ред. Л.И. Амирханов. - СПб: «Остров», 2011. - 96 с.
Максимович М.Я. Путеводитель по Выборгу. - СПб.: «Центр сохранения культурного наследия», 2014. - 96 с.
Неувонен П., Пёюхья Т., Мустонен Т. Выборг. Архитектурный путеводитель / Пер. Л. Кудрявцевой. - 2-е изд. - Выборг: «СН», 2008. - 160 с. - ISBN 5-900096-06-8.
Սիմոն Ուշակով

Սիմոն Ֆեոդորովիչ Ուշակով (Պիմեն) (1626[…], Մոսկվա, Ռուսական թագավորություն - 1686[…], Մոսկվա, Ռուսական թագավորություն), ռուս նկարիչ։ 1664 թվականից՝ Զինապալատի սրբանկարիչ, սրբանկարչական արվեստանոցի ղեկավար։ Մոսկվայի Կրեմլում նկարել է սրբապատկերներ, պարսունաներ, մանրանկարներ, ֆրեսկոներ և ղեկավարել Արխանգելսկի և Ուսպենսկի տաճարների (1669), Գրանովիտայա պալատի (1668) որմնանկարազարդումները, գծագրել է աշխարհագրական քարտեզներ և նախագծեր, փորագրիչների համար ստեղծել գծանկարներ, ինքն էլ զբաղվել է օֆորտով («Մահացու յոթ մեղք», 1665)։ Ուշակովը եղել է XVII դարի 3-րդ քառորդի ռուս գեղանկարչության ռեֆորմատորը, օգտագործելով ավանդական պատկերագրական սխեմաները՝ նա ձգտել է լուսաստվերով ձևի արտահայտման, անցումների մեղմության, սրբերի դիմապատկերների ծավալայնության, դըրանց ռեալության («Երրորդություն», 1671, Ռուսական թանգարան, Լենինգրադ, «Վլադիմիրյան Տիրամայր», 1668, Տրետյակովյան պատկերասրահ, Մոսկվա)։ Սրբանկարչության մասին իր տրակտատում (մոտ 1666) Ուշակովը արծարծել է սրբերի դիմապատկերների կենսական ճշմարտացիության խնդիրը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ղազախստանի վարչական բաժանում

Ղազախստանի Հանրապետությունը վարչական առումով բաժանված է 14 մարզի և հանրապետական նշանակության 2 քաղաքի։ Հանրապետությունում կա 14 մարզ, 86 քաղաք, այդ թվում հանրապետական ենթարկման 2 քաղաք (ք. Աստանա և ք. Ալմաթի), 168 շրջան (8 շրջան քաղաքներում), 174 ավան։


== Տես նաև ==
Ղազախստանի քաղաքներ


== Ծանոթագրություններ ==
The Main Event / Fight

«The Main Event / Fight» (անգլ. թարգմանաբար՝ «Գլխավոր իրադարձություն / Մարդ»), մեդլի, որը ձայնագրել է Բարբրա Ստրեյզանդը «Գլխավոր իրադարձություն» ֆիլմի համար  1979 թվականին։ Ձայնագրությունը դարձել է ֆիլմի սաունդթրեք-ալբոմի միակ սինգլը։
Երգը դարձել է երգչուհու երկու գլխավոր դիսկո-հիթերից առաջինը, երկրորդը դարձել է «No More Tears (Enough Is Enough)» երգը, որը ձայնագրվել է Դոննա Սամերի հետ համատեղ և թողարկվել է ավելի ուշ նույն տարում։ Երգը չորս շաբաթ զբաղեցրել է ամերիկյան Billboard Hot 100 երրորդ հորիզոնականը, ինչպես նաև եհասել է երկրորդ հորիզոնականին Adult Contemporary հիթ-շքերթում։ Կանադայում երգն զբաղեցրել է հինգերորդ հորիզոնականը փոփ-հիթ-շքերթում և դարձել է առաջատար Adult Contemporary հիթ-շքերթում։


== Հիթ-շքերթներ ==


=== Շաբաթական հիթ-շքերթներ ===


=== Տարեկան հիթ-շքերթներ ===


== Հավաստագրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Drill

Drill (թարգմանաբար նշանակում է գայլիկոն, շաղափիչ), Radiohead ռոք խմբի 2-րդ մինի-ալբոմը։ «Drill» ալբոմը լույս է տեսել 1992 թվականին։ Այս ալբոմում կա ընդամենը 4 երգ։ Եվ հենց այդ 4 երգերը իրենցից ներկայացնում են դեմո-տարբերակներ, որոնք ոչ լիովին նման են այս խմբի մյուս երգերին։ Այս ալբոմի երգերը հետագայում միանալով, խմբի անդամները ստեղծում են իրենց առաջին՝ «Pablo Honey» ալբոմը։


== Երգացանկ ==
Prove Yourself» - 2։32
«Stupid Car» - 2։21
«You» - 3։22
«Thinking About You» - 2։17


== Արտաքին հղումներ ==
Drill на discogs.com
Սառցե դարաշրջանի կենտրոն (Էստոնիա)

Սառցե դարաշրջանի կենտրոն (էստ․՝ Jääaja Keskus), սառցե դարաշրջանին առնչվող թանգարան, որը Էստոնիայի Տարտումաա շրջանի Յակսի գյուղում։ Թանգարանում ցուցադրվում են սառցե դարաշրջանին առնչվող ցուցանմուշներ, ինչպես նաև ներկայացվում է այդ ժամանակաշրջանի ազդեցությունը Էստոնիայի ու հարևան երկրների կլիմայի, ռելիեֆի վրա և կլիմայի ու մարդու փոխհարաբերությունը։
Գլխավոր ցուցանմուշներից են մամոնտների, քարանձավային առյուծների և պլեյստոցենի դարաշրջանի այլ կենդանիներ։
Թանգարանի կառուցման վայրի ընտրությունը պատահական չէ ընտրված։ Յակսի գյուղում լանդշաֆտների վրա դեռևս պահպանվել ու հստակ երևում են սառույցների հետքերը։
Սառցե դարաշրջանի կենտրոնի բացումը տեղի է ունեցել 2012 թվականի հուլիսի 10-ին 10 օրվա ընթացքում թանգարանը ունենում է 5000 այցելու. Թանգարանի կառուցումը ֆինանսավորել են Տառտուի շրջանի իշխանությունները և Տարածաշրջանային զարգացման եվրոպական հիմնադրամը։


== Արտաքին հղումներ ==
Թանգարանի կայքը
Թանգարանի ցուցանմուշների լուսանկարներ, RusDelfi, 2012 թ․–ի նոյեմբերի 12։
Завтра в Экси начинается Ледниковый период, Postimees, 09.07.2012


== Ծանոթագրություններ ==
Ստանովոե (այլ կիրառումներ)

Ստանովոե, կարող է վերաբերել՝

Ստանովոե - գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Ստանովլյանսկի շրջանի կազմում։
Ստանովոե - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Ռամենսկի շրջանի կազմում։
Վարդան Աբովյան

Վարդան Խաչատուրի Աբովյան (մայիսի 31, 1840(1840-05-31), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 16, 1896(1896-11-16), Վաղարշապատ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն), հայ կրթական գործիչ։
Խաչատուր Աբովյանի որդին։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Թիֆլիսում։ Նախնական կրթությունն ստացել է տանը։ Հոր անհետացումից մեկ տարի հետո՝ 1849 թվականի աշնանը մոր՝ Էմիլիայի հետ Երևանից փոխադրվել է Թիֆլիս։ Ինը տարեկանից սովորել է Թիֆլիսի ազնվական գիմնազիայում։ Երկու տարի հետո ընդունվել է Ներսիսյան դպրոցը հայերենը կատարելագործելու համար։ 1854-1859 թվականներին սովորել է Խարկովի մասնավոր պանսիոնում, ապա՝ 1861-1862 թվականներին ուսումը շարունակել է Դորպատի համալսարանում, ստացել ռուսաց լեզվի կրտսեր ուսուցչի վկայական։ Ռուսաց լեզու, պատմություն, գեղագրություն է դասավանդել Լիֆլանդիայի նախ Ֆելին գյուղաքաղաքում, ապա Տալլինի (Էստոնիա) տարբեր ուսումնական հաստատություններում։ 1869 թվականի վերջերին վերադարձել է Այսրկովկաս և անմիջապես ուսուցչի պաշտոն ստացել Ախալքալաքում։ Ռուսերենի, պատմության և աշխարհագրության դասեր է տվել տղամարդկանց և կանանց գիմնազիաներում, տեղի հոգևոր դպրոցում։ Մեկ տարի հետո վերադարձել է Թիֆլիս, այստեղ մասնավոր դպրոցներում և գիմնազիաներում դասեր է տալիս նույն առարկաներից։ 1875 թվականին տեղափոխվել է Էջմիածին։ Այստեղ հինգ տարի ուսուցչություն է արել Գևորգյան ճեմարանում։ Այնուհետև տասը տարի ապրել է Երևանում և աշխատել թեմական դպրոցում որպես ուսուցիչ և դաստիարակ։ 1891-1896 թվականներին աշխատել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում որպես դաստիարակ, միաժամանակ դասեր է տվել ռուսերենից, պատմությունից և աշխարհագրությունից։ Մահացել է Էջմիածնում և թաղվել Գայանե վանքի բակում։
Վարդան Աբովյանը մեծ ընտանիքի հայր է եղել։ Իր կնոջ՝ Կատարինե Աբովյան-Յարալյանի հետ ունեցել են ութ զավակ, որոնցից Խաչատուրը, Վահանն ու Պետրոսը մահացել են դեռ մանուկ հասակում։


== Ծանոթագրություններ ==
Չասնիկովկա (այլ կիրառումներ)

Չասնիկովկա, կարող է վերաբերել՝

Չասնիկովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանում
Չասնիկովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում
Վալենտին (այլ կիրառումներ)

Վալենտին, կարող է վերաբերել՝

Վալենտին - ամերիկացի գրող Թոմ Սավաժի թրիլերը
Վալենտին - գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Լազովսկի շրջանի կազմում
Մետևբաշ

Մետևբաշ (ռուս.՝ Метевбаш, բաշկիրերեն՝ Мәтәүбаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 788 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ատլետիկո Սարմիենտո

Ատլետիկո Սարմիենտո (իսպ.՝ Club Atlético Sarmiento), արգենտինական ֆուտբոլային ակումբ Բուենոս Այրես պրովինցիայի Խունին քաղաքից։


== Պատմությունը ==
Ակումբը հիմնադրվել է 1911 թվականի ապրիլի 1-ին մի խումբ սլովակների կողմից՝ սկզբնապես կրելով «Սարմիենտո ֆուտբոլային ակումբ» անվանումը։ 1933 թվականի հունվարի 27-ից թիմը կրում է «Ատլետիկո Սարմիենտո» անվանումը։ 1952 թվականից սկսած Ատլետիկո Սարմիենտոն մասնակցում է պաշտոնական մրցաշարարերի։
2014 թվականին Ատլետիկո Սարմիենտոն Պրիմերա B-ում գրավել է 4-րդ տեղը և Արգենտինայի առաջնությանը մասնակցելու իրավունք է ստացել։ 2015 թվականից սկսած Ատլետիկո Սարմիենտոն հանդես է գալիս Արգենտինայի առաջնությունում։
Թիմը իր տնային հանդիպումներն անցկացնում է Էվա Պերոն մարզադաշտում (իսպ.՝ Estadio Eva Perón), որը տեղավորում է 19000 հանդիսականի։


== Ձեռքբերումներ ==
Արգենտինայի երկրորդ դիվիզիոնի չեմպիոն - 1980
Արգենտինայի երրորդ դիվիզիոնի չեմպիոն - 1977, 2004, 2012


== Հայտնի ֆուտբոլիստներ ==
 Ամիլտոն Պերեյրա
 Դիեգո Գոնսալես Չավես
 Էմանուել Տրիպոդի
 Անդրես Ֆրանսոյա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կաքը (Իսպաներեն)
Երկրպագոների կայքը (Իսպաներեն)
Ալգիմանտաս Բալթակիս

Ալգիմանտաս Բալթակիս (լիտ.՝ Algimantas Baltakis, փետրվարի 15, 1930(1930-02-15), Leliūnai, Utena District Municipality, Լիտվա - մարտի 13, 2022(2022-03-13), Վիլնյուս, Լիտվա), լիտվացի բանաստեղծ, գրական քննադատ և թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Լյալյունայ բնակավայրում։ Ավարտել է Կաունասի գիմնազիան (1949 թվական)։ 1954 թվականին ավարտել է Վիլնյուսի համալսարանը` «լիտվերեն լեզու և գրականություն» մասնագիտացմամբ։ 1952-1956 թվականներին աշխատել է որպես գրական աշխատակից, այնուհետև` որպես բաժնի վարիչ, ապա որպես` գործադիր քարտուղար «Տարիբինե մոտերիս» („Tarybinė moteris“; «Խորհրդային կին») ամսագրում։ Այնուհետև 1956-1990 թվականներին (ընդհատումներով) աշխատել է «Պյարգալե» (Pergalė; «Հաղթանակ») գրական հանդեսի խմբագրությունում, 1964-1967 և 1985-1989 թվականներին եղել է ամսագրի գլխավոր խմբագիրը։ 1955 թվականից եղել է Լիտվայի գրողների միության անդամ։ Ապրում է Վիլնյուսում։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
1980 թվականի փետրվարի 15-ին արժանացել է «Պատվո նշան» շքանշանին»
1966 թվական` «Պոեզիայի գարուն» փառատոնի դափնեկիր։
1967 թվական` Լիտվայի կոմերիտմիության մրցանակ` «Թափառող սարը» („Keliaujantis kalnas“) գրքի համար
1974 թվական` Ս. Ներիսի անվան կոլտնտեսության մրցանակ` «Գյուղական թեմայով տարվա լավագույն բանաստեղծության» համար
1986 թվական` Լիտվական ԽՍՀ ժողովրդական բանաստեղծ։
2005 թվականին արժանացել է Լիտվայի Հանրապետության կառավարության արվեստի բնագավառի մրցանակի։


== Ստեղծագործություն ==
1955 թվականից սկսած` հրապարակել է ավելի քան քսան բանաստեղծությունների ժողովածու, ինչպես նաև` հոդվածներ լիտվական պոեզիայի մասին։ Բալթակիսի բանաստեղծությունները թարգմանվել են լատիշերեն և ռուսերեն։ Նա լիտվերեն է թարգմանել  Ալեքսանդր Բլոկի, Ռասուլ Համզաթովի, Օյար Վացիետիսի բանաստեղծությունները։ Նա թարգմանել է նաև Ա. Պուշկինի մի շարք բանաստեղծություններ։


===== Հրատարակություն =====
Lietučiui dulkiant, eilėraščiai. 1955
Velnio tiltas, eilėraščiai. 1957
Keturios stygos, eilėraščiai. 1959
Mažosios poemos, eilėraščiai. 1963
Požeminės upės, eilėraščiai. 1967
Keliaujantis kalnas, eilėraščiai. 1967
Akimirkos, eilėraščiai. 1970
Stebuklinga žolė, eilėraščiai. 1971
Vabaliukų balius, eilėraščiai. 1972
Duona ir debesys, eilėraščiai. 1973
Poetų cechas, pastabos apie šiuolaikinę lietuvių poeziją. 1975
Dedikacijos, eilėraščiai. 1975
Priemiesčio berniokas, eilėraščiai. 1976
Upės ir tiltai, eilėraščiai. 1976
Strazdiškio elegijos, eilėraščiai. 1979
Maratonas, lyrikos rinktinė. 1980
Rinktiniai raštai, 2 t. 1983
Mudviejų vakaras, meilės lyrika 1986
Brolių valanda, vertimų rinktinė. 1986
Nepaklusnus šunytis, pastabos apie šiuolaikinius eilėraščius. 1989
Kas kur gyvena, poemėlė. 1989
Atodūsis, eilėraščiai. 1993
Apvirtę Grižulo ratai, eilėraščiai. 1994
Vienuolynas, eilėraščiai. 1998
Žvirblių žiemavietė, eilėraščiai. 2005
Pusryčiai dviese, meilės lyrika. 2005.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Baltakis, Algimantas(չաշխատող հղում)
Սանտա Կրուս շրջան (Արիզոնա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սանտա Կրուս շրջան (այլ կիրառումներ)Սանտա Կրուս (անգլ.՝ Santa Cruz County), ԱՄՆ Արիզոնա նահանգի շրջաններից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 3.206 կմ² է, բնակչությունը՝ 42845 մարդ (2007 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Նոգալես քաղաքը։ Կազմավորվել է 1899 թ.։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Округ Санта-Круз Archived 2012-08-15 at the Wayback Machine. կայքում thenogaleschamber.com
Սան Պեդրո դե Տորելյո

Սան Պեդրո դե Տորելյո (իսպ.՝ San Pedro de Torelló, կատ.՝ Sant Pere de Torelló), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Կատալոնիա ինքնավար համայնքի մեջ՝ Բարսելոնա պրովինցիայում։ Գտնվում է Օսոնա շրջանում։ Զբաղեցնում է 55,1 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 2417 (2010 թվական)։


== Անկախության հռչակագիր ==
2012 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Սան Պեդրո դե Տորելյոյի քաղաքային խորհուրդը քվեարկել է Կատալոնիա ինքնավար համայնքից անկախանալու օգտին և հաստատել է Կատալոնիայի կազմում անկախ լինելու մասին։ Նպատակն այն է, որ Կատալոնիայի կառավարությունն ու խորհուրդն ամեն կերպ ընդունեն քաղաքի անկախությունն ու ինքնիշխանությունը։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքային խորհրդի կայք (կատ.)
Generalitat de Catalunya информация Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine. (կատ.)
Institut d’Estadística de Catalunya информация (անգլ.)
703

703 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 703 թվականն է, 
VIII դարի 3-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Հակաարաբական առաջին ապստամբությունը Սմբատ Բագրատունու գլխավորությամբ, Վարդանակերտի ճակատամարտը


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Սահակ Գ Ձորոփորեցի, Ամենայն հայոց կաթողիկոս 677 թվականից (ծ. անհայտ)
Կիժինգայի շրջան (Բուրյաթիա)

Կիժինգայի շրջան (ռուս.՝ Кижингинский район, բուրյաթերեն՝ Хэжэнгын аймаг), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բուրյաթիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1940 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կիժինգա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 7871 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 19043 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,42 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Բոյադի (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲոյադիԲոյադի (ռուս.՝ Бояды), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 552 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մոսենց-Մզրե

Մոսենց-Մզրե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Երուսաղեմի ձեռագրատուն

Երուսաղեմի ձեռագրատուն, հայերեն ձեռագրերի աշխարհում երկրորդ հավաքածուն (Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանից հետո)։ Գտնվում է Երուսաղեմի Սուրբ Հակոբյանց վանքում։ Ձեռագրերի թիվը հասնում է շուրջ 4000-ի (1976 թվականին)։ Հիմնադրման ստույգ թվականը հայտնի չէ։ Ելնելով որոշ ձեռագրերի գրության թվականներից՝ ենթադրվում է, որ սկզբնավորվել է 12-13-րդ դարերում։ Մինչև 19-րդ դարի կեսերը ձեռագրերն անխնամ վիճակում էին։ 1865 թվականին Տ․ Սավալանյանցը կազմել է դրանց ցանկը։ Հետագայում ցանկերի կազմման ու հրատարակմանը ձեռնամուխ է եղել Ա․ Սյուրմեյանը։
Առաջին հատորը լույս է տեսել 1948 թվականին։ Գործը շարունակել է Ն. Պողարյանը՝ 1953-1960 թվականներին հրատարակելով 2-5-րդ հատորները։ 1966 թվականին նա ձեռնարկել է «Մայր ցուցակ ձեռագրաց Սրբոց Հակոբեանց» ցանկի նոր, շքեղ ու վերափոխված հրատարակությունը։ Մինչև 1972 թվականը հրատարակվել է 6 ծավալուն հատոր, ուր ընդգրկված է 2000 ձեռագրի նկարագրություն։
Աննա Հակոբյան (թարգմանիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աննա Հակոբյան (այլ կիրառումներ)Աննա Արշալույսի Հակոբյան (նոյեմբերի 29, 1949(1949-11-29), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 1, 2022(2022-06-01)), հայ թարգմանչուհի, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, դոցենտ, Հայաստանի գրողների միության անդամ 2007 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Աննա Հակոբյանը ծնվել է 1949 թվականի նոյեմբերի 29-ին, Լենինական քաղաքում (այժմ՝ Գյումրի)։ Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ռոմանագերմանական բաժինը և Պրովանսի համալսարանի լեզվագիտական ֆակուլտետը։ Սկսած 1995 թվականից՝ ԵՊՀ ռոմանական բանասիրության ամբիոնի ֆրանսերեն լեզվի և թարգմանաբանության դասախոս է։
Հեղինակել է 30-ից ավելի գիտական հոդվածներ և մենագրություններ, որոնցից «Թարգմանության տեսության հիմունքները» (2 հատորով) որպես ձեռնարկ օգտագործվում է ԵՊՀ ռոմանագերմանական և մյուս ֆակուլտետներում։
Հայաստանի շախմատի կանանց բազմակի չեմպիոնուհի է, Հանրապետության շախմատի հավաքականի անդամ։ Սպորտի վարպետ է, միութենական կարգի մրցավար։
Հիմնադրել և մինչև օրս էլ ղեկավարում է «ԱևՄ» հրատարակչատունը (1993 թվական), որը տպագրում է միայն ֆրանսիական բարձրարժեք գրականություն։ Միջազգային P.E.N. ընկերակցության հայկական կենտրոնի նախագահն է (1999 թվական)։
Թարգմանել և տպագրել է մոտ 30 գիրք։


== Թարգմանական աշխատանքներ ==
Ալբեր Կամյու, 1-ին հատոր («Ժանտախտը»), Երևան, 2012։
2-րդ հատոր («Շվեդական ճառեր», «Օտարը», «Ամուսնություններ», «Երջանիկ մահ», «Արդարադատներ»), Եր, 2002։
Անդրե Ժիդ, 1-ին հատոր («Հովվերգական սիմֆոնիա»), Երևան, 1998։
2-րդ հատոր («Նեղ դուռը»), Եր., 1994,
Պոլ Վալերի, Պարոն Տեստ, Երևան, 1996։
Սեն-Ժոն Պերս, 1-ին հատոր («Գովեստներ», «Անաբասիս», Երևան, 1995։
2-րդ հատոր («Ծովեզերք), Երևան, 1993։
Արթյուր Ռեմբո, Պայծառացումներ, Մի եղանակ դժոխքում, Երևան, 1992։


== Պարգևներ ==
2011 թվական՝ ՀԳՄ և Մայր Աթոռ Ս. Էջմիածնի «Կանթեղ» մրցանակ։
2012 թվական՝ ՀԳՄ «Գրական վաստակի համար» մեդալ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիգոր ԺԱ Բյուզանդացի

Գրիգոր ԺԱ Բյուզանդացի (Գրիգորիս) (1536-1545), ամենայն հայոց կաթողիկոս 1536 թվականից։ Հաջորդել է Սարգիս Դ Վրաստանցուն։ Ծննդյան թիվն ու վայրն անհայտ են։ Մահացել է 1545 թվականին Վաղարշապատում։
Թե երբ է ավարտվել Գրիգոր ԺԱ Բյուզանդացու գահակալությունը, հավաստի փաստեր չկան։ Հնարավոր է, որ այն տևել է մինչև 1545 թ.-ը, երբ առաջին անգամ հիշատակվել է Ստեփանոս Ե Սալմաստեցի կաթողիկոսը։
Գրիգոր ԺԱ Բյուզանդացու հայրապետական գործունեության մասին ոչինչ չի ավանդվում։ Կաթողիկոսական գահին նրան հաջորդել է Ստեփանոս Ե Սալմաստեցին։
Բոլնիս

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բոլնիս (այլ կիրառումներ)Բոլնիս (վրաց.՝ ბოლნისი), քաղաք Վրաստանի հարավում, Քվեմո Քարթլի երկրամասում, Բոլնիսի մունիցիպալիտետի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը՝ ▼8203 մարդ (2022)։ Բնակիչները հիմնականում ադրբեջանցիներ են։


== Պատմություն ==
Բնակավայրը հիմնադրվել է 1818 թվականին 95 գերմանական ընտանիքների կովմից Կատարինենֆելդ անվանմանբ ի պատիվ Ալեքսանդր l թագավորի քրոջ՝  Եկատերինա Պավլովնաի։ 1944 թվականին քաղաքը վերանվանվեց Բոլնիս։
Քաղաքում ծնվել է Խորհրդային Միության հերոս Ապավեն Ռոստոմյանը։


== Բնակչություն ==
1968 թվականում, Բոլնիսիում բնակչության թիվը հասնում եր 16,3 հազար մարդ։ Որից 92% կազմում էին ադրբեջանցիները, մնացածը վրացիները, հայերը, օսերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մասդրիլ

Մասդրիլ (հոլ.՝ Maasdriel ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Խելդերլանդ մարզում։ Տարածքը 66,27 կմ² է, բնակչությունը՝ 23.537 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.300 եվրո է։
Եժվալ Յու

Եժվալ Յու (ռուս.՝ Ежваль-Ю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չով Յու գետի ձախ ափով՝ 1 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000020190
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002019
Ավազանի կոդը -  03.02.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ծովից ծով Լեհաստան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ծովից ծով (այլ կիրառումներ)
Ծովից ծով Լեհաստան (լեհ.՝ Polska od morza do morza), պանսլավիզմի լեհական տարբերակի շրջանակներում ազգայնական կարգախոս և գաղափար, համաձայն որի «ծովից ծով»՝ Բալթյան ծովից մինչև Սև ծով պետք է ձգվի սլավոնական ժողովրդների համադաշնություն Լեհաստանի կառավարման ներքո։
Ծովից ծով Լեհաստանի գաղափարը արտահայտվել է ինչպես նախկինում՝ Լեհաստանի արտաքին քաղաքականությունում մի շարք նախագծերում (օրինակ, Յոզեֆ Պիլսուդսկու Միջածով նախագիծը), այդպես էլ հիմա (օրինակ, Բալթասևծովյան տնտեսական միություն, проект «Новая Речь Посполитая»)։


== Տես նաև ==
Ծովից ծով Հայաստան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Przywrócić Polskę od morza do morza — wyprawa Jana Sobieskiego za Dniestr i Prut w 1686 roku. (լեհ.)
Od morza do morza — wywiad z Jarosławem Markiem Rymkiewiczem (լեհ.)
Od morza do morza — wspomnienia i wizje Archived 2014-02-01 at the Wayback Machine. (լեհ.)
Ժողովածու (2639)

Շողովածու (2639), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2639 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1672 թվականին Պողոս Գավրռցի գրիչի կողմից Ամրդողլու վանքում։ Ծաղկող՝ Սահակ Վանեցի։ Ստացողը եղել է Վարդան Բաղիշեցի։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 25,2×19 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 560 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի նկար՝ ծաղկողի 1, ըստ գրքի բովանդակության 5, կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 1 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ բոլորագիծ, երկաթագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 81բ, 111ա, 169ա, 210բ, 244բ, 270ա, 429ա, 486բ, 547բ, 562ա, ծաղկողի՝ 4բ, ստացողի 142ա։


== Բովանդակություն ==
Պատմութիւնք (Ագաթանգեղոս, Մովս. Խորենացի, Մեսրովպ Վայոցձորեցի, Ղազար Փարպեցի, Սևբէոս, Եղիշէ, Կորիւն)։
Դաշանց թուղո։


== Ծանոթագրություններ ==
54-րդ հարավային զուգահեռական

54-րդ հարավային զուգահեռականը հասարակածից 54° դեպի հարավ գտնվող լայնությունների շրջանագիծն է։
Անցնում է Հնդկական օվկիանոսով, Խաղաղ օվկիանոսով, Հարավային Ամերիկայով և Ատլանտյան օվկիանոսով։

Լայնության մեկ աստիճանին համապատասխանում է 65 576 մ երկարություն։
Հեռավորությունը՝
հասարակածից` 5986 կմ
հարավային բևեռից` 4016 կմ


== Զուգահեռականով հատվող տարածքները ==


== Տես նաև` ==
55-րդ հարավային զուգահեռական
53-րդ հարավային զուգահեռական
54-րդ հյուսիսային զուգահեռական


== Ծանոթագրություններ ==
Մյաեկյուլա (գյուղ, Սուուռե-Յաանի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄյաեկյուլաՄյաեկյուլա (էստ․՝ Mäeküla), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Սուուռե-Յաանի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 31 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Թաիրով

Թաիրով, գյուղ Հայաստանի Արմավիրի մարզի Վաղարշապատի տարածաշրջանում։ Հիմնադրվել է 1921 թվականին և իր անվանումը ստացել է ի պատիվ գյուղատնտես Թաիրովի։ Գյուղը պատկանում է Փարաքար համայնքին։


== Բնակչություն ==
Թաիրովի ազգաբնակչության փոփոխությունը..


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է այգեգործությամբ, խաղողագործությամբ, բանջարաբուծությամբ և անասնապահությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոկսա

Պոկսա (էստ․՝ Poksa), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մեռեմյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 5 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ուստ-Լիպյանկա (գյուղ, Մաշևկայի շրջան)

Ուստ-Լիպյանկա (ուկրաիներեն՝ Усть-Липянка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Մաշևկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ուստ-Լիպյանկա գյուղում բնակվում էր 107 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6963 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,37 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զակ Ստենբերգ

Զակ Ստենբերգ (անգլ.՝ Zach Staenberg, օգոստոս 1951, ԱՄՆ), ամերիկացի մոնտաժող,  առավել հայտնի է դարձել «Մատրիցա» եռագրությունից հետո։ Ստենբերգը նվաճել է «Օսկար» և «ACE Eddie» մրցանակ՝ «Մատրիցա» ֆիլմի մոնտաժման համար (1999)։ Ֆիլմի սցենարի հեղինակն ու ռեժիսորը Էնդի Վաչովսկին և Լանա Վաչովսկին են, որոնց հետ Ստենբերգը համագործակցել է 1996 թվականից։
Ստենբերգն ընտրվել է «Ամերիկական ֆիլմերի մոնտաժող» թիմի անդամ։


== ֆիլմագրություն ==
Ոստիկանական ակադեմիա / Police Academy (ռեժ.՝Ուիլսոն — 1984)
Կապ / Bound (ռեժ.՝ Վաչովսկի եղբայրներ — 1996)
Մատրիցա / The Matrix (ռեժ.՝ Վաչովսկի եղբայրներ — 1999): «Օսկար» մրցանակ՝ լավագույն մոնտաժի համար։
Վտանգավոր ճշմարտություն / Antitrust (ռեժ.՝ Պ. Հաուտիտ — 2001)
Մատրիցա։ Վերալիցքավորում / The Matrix Reloaded (ռեժ.՝ Վաչովսկի եղբայրներ — 2003)
Մատրիցա. Հեղափոխություն / The Matrix Revolutions (ռեժ.՝ Վաչովսկի եղբայրներ— 2003)
Մատրիցա. Նեոյի ուղին / The Matrix: Path of Neo (видеоигра) (ռեժ.՝ Վաչովսկի եղբայրներ — 2005)
Զինված բարոն / Lord of War (ռեժ.՝ Էնդրյու Նիկոլ  — 2006)
Մոնղոլ / Mongol (ռեժ.՝ Սերգեյ Բոդրով — 2007)
Спиди-гонщик / Speed Racer (ռեժ.՝ Վաչովսկի եղբայրներ — 2008)
Քաղաք Էմբեր։ Փախուստ / City of Ember (ռեժ.՝ Գ. Կենան — 2009)
Բունրակու / Bunraku (ռեժ.՝ Գ. Մոշ — 2010)
Ժամանակ / In Time (ռեժ.՝ Էնդրյու Նիկոլ — 2011)
Էնդերի խաղը/ Ender’s Game (ռեժ.՝ Դ. Հուդ — 2013)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ван Хок, Андреа (2004). Zach Staenberg on The Matrix Trilogy, The Editors Guild Magazine Vol. 25, No. 1 (January–February 2005), archived at Webcite from this URLArchived 2008-07-25 at the Wayback Machine. on 2008-05-05.
Աստերոիդների ցանկ (254201-254300)

Աստերոիդների ցանկ (254101-254200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (254301-254400)
 Աստերոիդների ցանկ (254101-254200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (254301-254400)
Վան (Խարագաուլի շրջան)

Վան (վրաց.՝ ვანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խարագաուլի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 550 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խարագաուլից հեռու է 6 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 190 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օրթո․․․, մետա․․․, պարա․․․

Օրթո․․․, մետա․․․, պարա (հին հունարեն՝ ορθός - ուղիղ, μετα- - հետո, παρα- - դեմ, մոտ), քիմիայում, բենզոլային օղակում երկու տեղակալիչների դիրքերը միմյանց նկատմամբ ցույց տվող համառոտ նշանակում։


== Օրգանական քիմիա ==
1,2-օրթո, 1,3-մետա, 1,4-պարա։ «Մետա»-ն և «օրթո»-ն օգտագործվում են նաև որպես բարդ բոռերի սկզբնամաս հիդրասսայման տարբեր աստիճան ունեցող թթուների անվանումներում, օրինակ, НРО3- մետաֆոսֆորական թթու, H3PO4 - ֆոսֆորական թթու։


== Իզոմերիա ==
Ունի երեք իզոմերներ․ օրթո-, մետա- և պարա-քսիլոլ


== Ծանոթագրություններ ==
Դոստիժենիե (գյուղ, Կովրովսկի շրջան)

Դոստիժենիե (ռուս.՝ Достижение), գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Կովրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 893 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էրագ

Էրագ (ֆր.՝ Eyragues), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Բուշ դյու Ռոն գավառում։
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 4178 մարդ, բնակչության խտությունը` 201.06 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 20.78 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 590 կմ հարավ, Մարսել քաղաքից` 75 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 2609 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1888-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 721։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,4 %։ 1888 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1676 անձ (869 տղամարդ և 807 կին)։ Գործազուրկ են եղել 212 անձ (96 տղամարդ և 116 կին)։ 721 անաշխատունակներից 233-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 256-ը` թոշակառուներ, իսկ 232-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Բուշ դյու Ռոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մանդայեթ

Մանդայեթ (վրաց.՝ მანდაეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Ճիաթուրայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 760 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ճիաթուրայից հեռու է 22 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 818 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մուսիևկա (գյուղ, Ռուժինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄուսիևկաՄուսիևկա (ուկրաիներեն՝ Мусіївка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռուժինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1609 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մուսիևկա գյուղում բնակվում էր 348 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2104 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 165,4 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)