armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սեմակի (գյուղ, Գրեբյոնկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սեմակի (այլ կիրառումներ)Սեմակի (ուկրաիներեն՝ Сімаки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սեմակի գյուղում բնակվում էր 165 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1868 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 88,33 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մելյեկո (նահանգ)

Մելյեկո (իսպ.՝ Provincia de Malleco), նահանգ Չիլիի Արուկանիա տարածաշրջանում։ Վարչական կենտրոնն է Անգոլ քաղաքը։ Նահանգը ղեկավարում է նախագահի կողմից նշանակված նահանգապետը։ Որպես նահանգ Մելյեկոն հանդիսանում է Չիլիի երկրորդ մակարդակի վարչական միավոր, որը իր հերթին բաժանվում է համայնքների (comunas)։ Ներառում է 11 համայնք.


== Աշխարհագրությունը և բնակչություն ==
Չիլիի Ազգային վիճակագրական ծառայության 2002 թվականին կատարված մարդահամարի տվյալներով նահանգում բնակվում է 201 615 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 15,01 մարդ/կմ²։
Մելյեկո նահանգի տարածքի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 13 433,3 կմ²։


== Տես նաև ==
Չիլիի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մելյեկո նահանգի պաշտոնական կայքը (իսպ.)
Ավգուստին (հրաբուխ)

Ավգուստին, (անգլ.՝ Augustine) գործող հրաբուխ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Ալյասկա թերակղզում՝ Կորդիլերների լեռնային համակարգում։ Ըստ հավաստի աղբյուրների, այս հրաբուխը ձևավորվել է մոտ 40,000 տարի առաջ, իսկ լեռան բացարձակ բարձրությունը կազմում է 1252 մետր։
Ավգուստին հրաբուխի վերջին ժայթքումը գրանցվել է 2006 թվականին։ 1945 թվականին հրաբուխը գրանցել է իր ամենահզոր ժայթքումը, որը նմանեցվել է պայթյունի։ 15 տարի անց այդ ժամթքման հետևանքով առաջացել է հրաբխի գմբեթը։ 1993 թվականին ևս մեկ անգամ հրաբուխը ժայթքել է։ 2004 թվականին լավայի կուտակման հետևանքով կղզում առաջացել է հրաբխային ծագմամբ տարածքներ և կղզու տարածքը երկու անգամ մեծացել է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ծանոթագրություն

Ծանոթագրություն, լրացուցիչ տեքստ (բացատրություն, աղբյուրի վկայակոչում, խմբագրի ծանոթագրություն և այլն), որ զետեղվում է էջի ներքևում և հիմնական տեքստից անջատվում ուղիղ գծով։ Ծանոթագրությունը շարվում է կեգելով և ուղեկցվում նշանով (թվանշանով կամ աստղանիշով), որը նույնն է, ինչ և տեքստի բացատրվող մասի մոտ դրված նշանը։ Ինչպես նաև ծանոթագրությունը երկի վերջում տրվող բացատրությունն է, որը ներկայացնում է նրա ստեղծագործական պատմությունը, լուսաբանում անհասկանալի հատվածները, բառերը, արտահայտությունները։
Վիվնուտունվայամ

Վիվնուտունվայամ (ռուս.՝ Вивнитунваям), գետ Կամչատկա թերակղզու հյուսիսարևելյան մասում։ Գետի երկարությունը 47 կմ է։ Հոսում է Օլյուտորսկի շրջանում, Կամչատկայի երկրամասում։ Թափվում է Կարագինսկի ծոց։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 19060000212120000006615
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -
Ավազանի կոդը - 19.07.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 20
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վիլյամ Հայկազյան

Վիլյամ Ներսեսի Հայկազյան (փետրվարի 23, 1907(1907-02-23), Կղզի - սեպտեմբերի 13, 1963(1963-09-13), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կինոռեժիսոր և սցենարիստ։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1963), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Վիլյամ Հայկազյանը ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Վանի գավառի Կղզի գյուղում։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ գաղթել է Անդրկովկաս։ 1932-1935 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Կինեմատոգրաֆիայի համամիութենական ինստիտուտում։ 1938 թվականից՝ Երևանի կինոստուդիայի (այժմ՝ Հայֆիլմ) ռեժիսոր։ Նկարահանել է ավելի քան 20 վավերագրական կինոնկար։


== Ֆիլմագրություն ==
«Գիտությունը ծառայում է ժողովրդին»
«Հանուն պղնձի, մոլիբդենի և ալյումինի» (երկուսն էլ՝ 1948)
«Ավետիք Իսահակյան» (նաև՝ սցենարի հեղինակ)
«Հայ արվեստի տասնօրյակը Մոսկվայում» (երկուսն էլ՝ 1956, նաև՝ սցենարի հեղինակ)
«Հայաստանի ճարտարապետությունը» (1958)
«Պոեմ Հայաստանի մասին» (1960)
«Հայրենիքի գրկում» (1962)
«Աշխարհի չեմպիոնը Հայաստանում» (1963, նաև՝ սցենարի հեղինակ)


== Ծանոթագրություններ ==
(537) Պաուլի

(537) Պաուլի (անգլ.՝ Pauly), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1904 թվականի հուլիսի 7-ին Օգյուստ Շարլուայի կողմից Նիցայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,069652 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3636 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7757 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1964,41 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,183261 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,89° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է D դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(537) Պաուլի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գրիգոր Ջանշյան

Գրիգոր Ավետի Ջանշյան (Ջանշիև, մայիսի 17 (29), 1851, Թիֆլիս, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 17 (30), 1900, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն), հայ հրապարակախոս, հասարակական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Գրիգոր Ջանշյանը ծնվել է Թիֆլիսում՝ 1851 թվականի մայիսի 17 (29)-ին։ Սովորել է տեղի ռեֆորմատական ծխական, ապա՝ Հայկական ծխական դպրոցներում, այնուհետև՝ Թիֆլիսի      նահանգային գիմնազիայի նախապատրաստական դասարանում։ 1864 թվականին մեկնել է Մոսկվա, ընդունվել  Լազարյան ճեմարան, որն  ավարտել է  արծաթե մեդալով։             Այնուհետև ընդունվել է Մոսկվայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, որն ավարտել  է  1874 թվականին։
Հոդվածներով ու ակնարկներով հանդես է եկել ռուսական մամուլում, պայքարել դեմոկրատական, բարոյական, իրավական նորմերի կենսագործման համար։ Ճանաչվել է «Մեծ ռեֆորմների դարաշրջանը» (1892) պատմահրապարակախոսական աշխատությամբ։
Լինելով «Ռուսկիե վեդոմոստի»-ի ("Русские ведомости") հրատարակիչ-խմբագիրներից, գործուն մասնակցելով ռուսական գրականության հասարակական կյանքին՝ Ջամշյանը նպաստել է հայ ժողովրդի պատմությունն ու մշակույթը ռուս հասարակայնությանը ներկայացնելու գործին, ուշադրություն հրավիրել արևմտահայերի ծանր կացության և վերջիններիս ազատագրական պայքարի վրա։
1893 թվականին Ջանշյանը («Դիև» ծածկանունով) լույս է ընծայել «Հայկական հարցը Թուրքիայում» գրքույկը, որտեղ գրել է, որ հայկական հարցը պետք է վճռել «իրավունքի, արդարության, մարդասիրության պահանջների համաձայն»։ 1894-1896 թվականների հայկական կոտորածների կապակցությամբ նախաձեռնել, կազմել և հրատարակել է «Եղբայրական օգնություն Թուրքիայում տուժած հայերին» (հ. 1-2, 1897-98, ռուսերեն) ժողովածուն, որի հասույթով ստեղծել է դրամական ֆոնդ՝ հայերին օգնելու համար։ Ստացված գումարով Արևմտյան Հայաստանում բացվել է 12 մանկատուն-ապաստարան։


== Երկեր ==
Сб. СТ., М., 1914.


== Գրականություն ==
Литературные связи, т. 3, Е„ 1981.
Համբարյան, Հ. Ա. (2001) Գրիգոր Ավետի Ջանշյան (Ջանշիև). Լրաբեր Հասարակական Գիտությունների, № 1 . pp. 223-227. ISSN 0320-8117 Archived 2019-11-30 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Լեսնոե (այլ կիրառումներ)

Լեսնոե, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Լեսնոե - ավան, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլնովախսկի շրջանում
Լեսնոե - ավան, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլոդարսկիում
Լեսնոե - ավան, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչևի շրջանում
Լեսնոե - ավան, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զմիյովի շրջանում
Լեսնոե - ավան, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոկուտի շրջանում
Լեսնոե - ավան, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Տրոստյանեցի շրջանում
Լեսնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կոլոմակի շրջանում
Լեսնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կիրովոգրադի շրջանում
Լեսնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանում
Լեսնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում
Լեսնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրասնոպոլիեի շրջանում
Լեսնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկայի շրջանում
Լեսնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանում
Լեսնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիտինկայի շրջանում
Լեսնոե - քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մակեևկայի քաղաքային խորհրդում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Լեսնոե - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի կազմում։
Լեսնոե - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Լեսնոե - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Լուխովիցկի շրջանի կազմում։
Լեսնոե - գյուղ Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Բալաշովսկի շրջանի կազմում։
Լեսնոե - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Լեսնոե - գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Լեսնոյ շրջանի կազմում։
Վուդստոկ (Իլինոյս)

Վուդստոկ ((անգլ. Woodstock)), քաղաք, որը գտնվում է ԱՄՆ-ի Իլինոյս նահանգի Մակհենրի շրջանում, Չիկագոյից 82 կմ հյուսիս-արևմուտք, բնակչությունն ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների կազմում է 24.770 մարդ։


== Պատմություն ==

Նախ քաղաքը կոչվել է Սենթրվիլ։ 1843 թվականի հոկտեմբերի 4-ին այն ընտրվել է ԱՄՆ-ի շրջանային կենտրոն՝ Մակհենրի շրջանի կենտրոնում գտնվելու պատճառով։ 1845 թվականին այն վերանվանվել է Վուդստոկ։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Վուդստոկի տարածքը կազմում է 35,04կմ², ամբողջ տարածքը գտնվում է ցամաքում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի արդյունքների` քաղաքում բնակվում է 24.770 մարդ։


== Մշակույթ ==
Քաղաքը հայտնի է նրանով, որ այստեղ են անցկացվել երկու` «Ինքնաթիռով, գնացքով և  ավտոմեքենայով» (մի քանի տեսարան) և «Արջամկան օրը» (նկարահանման հիմնական հրապարակ) ֆիլմերի նկարահանումները։


=== Արջամկան օր ===
Չնայած որ ըստ սյուժեի ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում Պանկսատոնի քաղաքում, նկարահանման վայր թեև ոչ միանգամից, բայց ընտրվել է ՎուստոկըՔաղաքի որոշ վայրերում հուշատախտակներ են տեղադրվել ֆիլմի պատվին 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Real Woodstock — Tourism and Visitor Guides
AV Club — «We visit the town that brought Groundhog Day to life»
Midwest Living Magazine — «25 Weekend Getaways Near Chicago»
History of Woodstock
City of Woodstock official website
Дом с нормальными явлениями (ալբոմ)

«Дом с нормальными явлениями» (Նորմալ երևույթներով տունը), ղազախ ռեփեր «Սկրիպտոնիտի»` Ադիլ Ժալելովի, դեբյուտային ալբոմը, որը թողարկվել է 2015 թվականի նոյեմբերի 24-ին, ռուսական «Gazgolder» լեյբլի տակ։


== Նկարագրություն ==
Ալբոմի վերնագիրը, հավանաբար, ակնարկ է «Աննորմալ երևույթներով տունը» (ռուս.՝ «Дом с паранормальными явлениями») ֆիլմի վերնագրին։ Ալբոմում զգացվում է լոսանջելեսյան Top Dawg Entertainment լեյբլի և ամերիկացի ռեփեր Թրևիս Սքոթի ազդեցությունը։ «Дом с..»-ի թողարկումից հետո ալբոմը երկրորդ տեղն է գրավել iTunes նվագարկչի չարթում՝ շրջանցելով ռուս ռեփեր Oxxxymiron-ի «Горгород» ալբոմին և զիջելով բրիտանացի երգչուհի Ադելի նոր ալբոմին։ Газета.Ru պարբերականի հոդվածագիր Յարոսլավ Զաբալուևը նշել է, որ «մեկ ժամից մի քիչ ավել Ժալելովն առաջարկում է ոչ միայն ճանաչողական, մթնոլորտային աշխատանք, այլև ժանրային մեծ բազմազանություն` թրեփից և նյույորքյան հիփ-հոփից մինչև համարյա թե ավետարան»։


== Ակնարկներ և քննադատություն ==
«Дом с нормальными явлениями» դարձել է 2015 թվականի ռուսական ամենահաջողված ռեփ-ալբոմներից մեկը։ Газета.Ru-ի հրապարակման համաձայն՝ «Дом…»-ը ընդգրկվել է «2015 թվականի 20 լավագույն ալբոմների» ցանկում և «Տարվա 30 լավագույն ալբոմներ» ցանկում՝ զբաղեցնելով 6-րդ տեղն ըստ «Афиша» հրատարակության։ Rap.ru և The Flow կայքերի համաձայն, ալբոմը գրավել է 1-ին տեղը տարվա լավագույն ռուսալեզու ալբոմների ցանկում։ 2017 թվականի մարտին «The Flow» ինտերնետային պորտալը գործընկեր «re:Store»-ի հետ միասին ալբոմն անվանել է 2010-ականներին թողարկված տասը ամենակարևոր ալբոմներից մեկը։
Rap.ru կայքի համաձայն «2015 թվականի լավագույն ռուսական տեսանյութերի» ցանկում «Стиль» երգի տեսահոլովակը գրավել է 5-րդ տեղը, իսկ երգը գրավել է 15-րդ տեղը «2015 թվականի 50 լավագույն երգերի» ցանկում` ըստ The Flow կայքի։ Նույն ցանկում «Танцуй сама» երգը գրավել է 3-րդ տեղը։ «Афиша» հրատարակությունն ընդգրկել է «Притон» երգի տեսահոլովակը «2015 թվականի 100 մեծագույն հոլովակների» ցանկում։
Լրագրող Ալեքսանդր Գորբաչովը («Афиши»-ի նախկին գլխավոր խմբագիր) «Дом…»-ն անվանել է «բացարձակորեն ժանր սահմանող սկավառակ», որում «ռեփը հասկացվում է որպես համընդհանուր շրջանակ, որն ընդգրկում է մնացած ամբողջ փոփ երաժշտությունը մնացած բոլոր մասերը»։ Ըստ երաժշտական ​​լրագրող Արտյոմ Մակարսկու՝ Սկրիպտոնիտն իր ալբոմում «ընտրում է ամենապարզ բառերը, երաժշտությունն ինքն է ստեղծում և չի վախենում կիթառ օգտագործելուց։  Զգացողությունն այն է, որ դու ֆիլմ ես դիտում, այլ ոչ թե ալբոմ լսում»։


== Երգերի ցուցակ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Скриптонит - Дом с нормальными явлениями»։ YouTube։ Վերցված է 2016-01-23 
«Дом с нормальными явлениями»։ Яндекс.Музыка։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-01-30-ին։ Վերցված է 2016-01-22 
Лёша Горбаш Рецензия: Скриптонит «Дом с нормальными явлениями» // The Flow. — 31 декабря 2015.
Կայտանովկա (այլ կիրառումներ)

Կայտանովկա, կարող է վերաբերել՝

Կայտանովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոդոմիշլինսկի շրջանում
Կայտանովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դերաժնյայի շրջանում
Լուի Ֆրանսուա Բերտենի դիմանկարը

Լուի Ֆրանսուա Բերտենի դիմանկարը, 19-րդ դարի ակադեմիզմ ոճի ներկայացուցչի՝ Դոմինիկ Էնգրի վրձնի հայտնի աշխատանքը։


== Նկարագրություն ==
Ծեր ու հիվանդ Լուի Ֆրանսուա Բերտենը (66 տարեկանում) նստած է բազկաթոռի վրա, դատարկ սենյակի ֆոնին։ Նա ծանր հենվել է ծնկների վրա այն պատճառով, որ հիվանդ է եղել շնչարգելությամբ։ Սպիտակած մազերը հավաքած չեն և ընդհակառակը խառն են։ Մութ ու ցինիկ հայացքը մատնում է նրան՝ նախանձ, սրբապիղծ, անհաջողություններից խուսափող, շատերին անտարբեր։ Անցյալում են մնացել ծանր ու տհաճ ապրած կյանքը, հիասթափվածությունը քաղաքականությունից, 1789−1793 թվականների ֆրանսիական հեղափոխության ահաբեկչությունը, անմիտ խնջույքներն ու վնասված առողջությունը։ Բերտենի ժառանգության մասին խոսում է թանկագին բազկաթոռը և հագուստը, ձեռքի ոսկե ժամացույցը։ Բայց Բերտենի համար դա արդեն սովորական է ու անշուք։
Բերտենի դիմանկարը շատ արագ դարձավ սիմվոլիկ։ Հեռատես ժամանակակիցները անվանեցին այն «Բուրժուազիայի Բուդդա»։ Վերջապես նա դարձավ քաղաքական ծաղրանկար։


== Նկարի հետագա պատմությունը ==
Բերտենի մահից հետո նրա դիմանկարը ժառանգել է Բերտենի աղջիկը՝ Լուիզան։ Նա իր հերթին նկարը հանձնել է ազգականին՝ Մարիին։ Մարին՝ Սեսիլ Բապստը, իր հերթին 1897 թվականին վաճառել է նկարը Լուվրի թանգարանին։


== Աղբյուրներ ==
Shelton, Andrew. «Image of an epoch». in Portraits by Ingres. Phaidon Press 2008.
Naef, Hans. Die Bildniszeichnungen von J.A.D. Ingres. Benteli Verlag Bern, tome III, 1979. 114—135
Pach, Walter. Ingres. New York։ Harper & Brothers, 1939
Rifkin, Adrian. Ingres Then, and Now. New York։ Routledge, 2000
Rosenblum, Robert. Ingres. London։ Harry N. Abrams, 1990.
Ternois, Daniel. Ingres: Le portrait de monsieur Bertin, éd Réunion des Musées Nationaux collection solo, 1998.
Ternois, Daniel. Monsieur Bertin, Collection «Solo». Paris, Louvre service culturel, 1998.


== Ծանոթագրություններ ==
Կոսաչևկա (այլ կիրառումներ)

Կոսաչևկա, կարող է վերաբերել՝

Կոսաչևկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Կոսաչևկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Աստերոիդների ցանկ (153101-153200)

Աստերոիդների ցանկ (153001-153100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (153201-153300)
 Աստերոիդների ցանկ (153001-153100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (153201-153300)
Մ.թ.ա. 168


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Վիլգորտ (այլ կիրառումներ)

Վիլգորտ, կարող է վերաբերել՝

Վիլգորտ - գյուղ Ռուսաստանի Կոմիի հանրապետության Սիկտիոդինսկի շրջանի կազմում։
Վիլգորտ - գյուղ Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Չերդինսկի շրջանի կազմում։
Էլզա Զիլբերշտեյն

Էլզա Զիլբերշտեյն (ֆր.՝ Elsa Zylberstein, հոկտեմբերի 16, 1968(1968-10-16), Բուլոն Բիյանկուր), ֆրանսիացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Էլզա Ֆլորենս Զիլբերշտեյնը  ծնվել է 1968 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Փարիզի արվարձաններից մեկում, լեհ աշկենազի՝ ֆիզիկոս Ալբերտ Զիլբերշտեյնի և նրա կնոջ՝ կաթոլիկ Լիլիան Շենարի ընտանիքում։ Մանկության տարիներից Էլզան հետաքրքրվել է պարով ու մի քանի տարի հաճախել մասնագիտացված ուսումնական հաստատություններ։ Cours Florent դասընթացներում Ֆրենսիսի Յուստերի մոտ սովորելուց հետո փորձել է ընդունվել Դրամատիկական արվեստի ազգային կոնսերվատորիա, սակայն չի հաղթահարել քննությունները։
Կոնսերվատորիա ընդունվելու անհաջող փորձից հետո Էլզա Զիլբերշտեյնը մասնակցել է քաստինգների և 1980-ական թվականների վերջին կատարել մի քանի ոչ նշանակալի էպիզոդիկ դերեր կինոյում։ 1991 թվականին Մորիս Պիալայի կողմից ստացել է իր առաջին մեծ դերը նրա «Վան Գոգ» պատմակենսագրական ֆիլմում։ Այդ դերակատարման համար 1992 թվականին դերասանուհին արժանացել է Միշել Սիմոնի մրցանակի «Էկրանի դերասաններ» (Acteurs à l'Écran) կինոփառատոում և առաջին անգամ ներկայացվել «Սեզար» կինոմրցանակի որպես ամենախոստումնալից դերասանուհի։
Հանդիսատեսի ու քննադատների կողմից իրական ճանաչման դերասանուհին արժանացել է 1993 թվականի «Մինա Տանենբաում» ֆիլմում նկարահանվելուց հետո, որի համար արժանացել է Ռոմի Շնայդերի մրցանակի։
1994 թվականին Էլզա Զիլբերշտեյնը նկարահանվել է Ժերար Կորբիեի ««Ֆարինելի» կենսագրական դրամայում, որն արժանացել է «Ոսկե գլոբուսի» և ներկայացվել «Օսկարի» օտարալեզու լավագույն ֆիլմ անվանակարգում։ Էլզա Զիլբերշտեյնը կատարել է Սյուզաննա Վալադոնի դերը «Լոտրեկ» ֆիլմում և մարմնավորել Մոդիլյանիի ոչ օրինական կնոջը՝ Ժաննա Էբյութերնին 2004 թվականի «Մոդիլյանի» ֆիլմում։
1990-ական թվականների վերջին Զիլբերշտեյնը կատարել է Ռաշելի դերը Ռաուլ Ռուիսի «Վերստացած ժամանակ» (ֆր.՝ Le Temps retrouvé) ֆիլմում, որը Մարսել Պրուստի համանուն նովելի էկրանավորումն է և բավական հաջողություն է ունեցում և ջերմ ընդունելության է արժանացել քննադատների կողմից։
2006 թվականին Էլզա Զիլբերշտեյնը մարմնավորել է Մաթիլդայի՝ ուղղափառ հրեա կնոջը, որը բախվում է ամուսնության խնդրին «Փոքր Երուսաղեմ» ֆիլմում, ինչի համար որպես լավագույն դերասանուհի ներկայացվել է «Բյուրեղապակե գլոբուս» մրցանակի ֆրանսիական մամուլի կողմից։ 2008 թվականին դերասանուհին նկարահանվել է երկու ֆիլմերում՝ «Ես այնքան վաղուց եմ քեզ սիրում» և «Զգացմունքների ֆաբրիկա», որոնք ներկայացվել են Բեռլինի կինոփառատոնում։ Առաջին ֆիլմում կատարած դերի համար Էլզա Զիլբերշտեյնն արժանացել է «Սեզար» մրցանակի որպես երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի։
Կինոյում նկարահանվելուց բացի Էլզա Զիլբերշտեյնը խաղում է նաև թատրոնում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
elsa-zylberstein.com Էլզա Զիլբերշտեյն. պաշտոնական կայք
Էլզա Զիլբերշտեյն Internet Movie Database կայքում
Տրայանոսի հրապարակ

Տրայանոսի հրապարակ (լատ.՝ Forum Traiani), Հռոմի ժամանակագրության վերջին կայսերական հրապարակներից է, որը գծագրվել է Ապոլլոդորոս Դամասկոսցի ճարտարապետի կողմից։


== Պատմություն ==
Հրապարակը ստեղծվել է Տրայանոս կայսեր հրամանով՝ և զարդարվել է ավարներով՝ բերված Դակիայից, որը գրավվել էր 106թ․-ին։ Ըստ հռոմեական ալմանախի (աստղագիտական օրացույցի)՝ Ֆաստի Օստիենսի (անգլ.՝ Fasti Ostiensi), հրապարակը հիմնվել է 112թ․-ին., իսկ Տրայանոսի սյունը՝ 113թ․-ին։
Այսպիսի մեծ շինության կառուցման համար անհրաժեշտ էր մարդկային մեծ աշխատուժ։ Աշխատավորները տապալում էին Կվիրինալ և Կապիտոլիում բլուրների լանջերը, որոնք փակում էին հովիտը, որը զբաղված էր կայսերական հրապարակներով, որոնք ձգվում էին Մարսի դաշտի ուղղությամբ։ Հավանական է, որ հողային աշխատանքները սկսվել են դեռ Դոմիցիանոս կայսեր օրոք, բայց ճարտարապետական նախագիծը ամբողջությամբ պատկանում է Ապոլլոդորոս Դամասկոսցիին։
Հրապարակի շինարարության ժամանակ Հռոմում կար Տրայանոսի շուկան, Հուլիոս Կեսարի հրապարակը։


== Շինարարություն ==

Հրապարակը իրենից ներկայացնում է բազմաթիվ սյունաշարեր 200 և 120 մետրի վրա և էկսեդրամներով (խորը կիսակլոր խորշեր՝ նստատեղերով պատերի երկայնքով) երկու կողմից։ Հրապարակի գլխավոր մուտքը հարավային կողից է, հաղթակամար պսակավորված է մարտակառքով, լծված վեց ձիերով։ Ուիլիպիայի Բազիլիկը գտնվում է հյուսիսային սյունաշարի վերջում՝ պատված սպիտակ մարմարով և զարդարված Տայանոսի ձիասպորտի արձանով։
Բազիլիկից հյուսիս տեղակայված է փոքրիկ արասյունը և տաճարը՝ վիրած աստվածային Տրայանոսին։ Ուիլիպիայի Բազիլիկից խիստ հյուսիս տեղակայված էին 2 գրադարաններ՝ մեկը լատինական փաստաթղթերով, մյուսը՝ հունական։ Երկու գրադարանների միջև տեղակայված է 38 մետրանոց Տրայանոսի սյունը։
IV դարի կեսերին Կոստանդիոս II կայսրը Հռոմ այցելության ժամանակ հիացած էր Տայանոսի ձիասպորտի արձանով և հարակից շինություններով։ Կայսեր այցը և հրապարակի շինությունները նկարագրված են եղել հին-հռոմեական պատմաբան Ամմիանուս Մարցելինուսի կողմից։
Մեր ժամանակներում պահպանվել են միայն շուկաների մասերը և Տրայանոսի հրապարակը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Մատենագիտություն ==
James Packer. Trajan’s Forum: A Study of the Monuments. University of California Press, 1997.
James Packer Il Foro Di Traiano a Roma Breve Studio dei Monumenti. Edizioni Quasar 2001 (also in English).


== Հղումներ ==
Էքսկուրսիա Տրայանոսի հրապարակ Archived 2016-09-21 at the Wayback Machine.
Ֆորիյոն (ազգային պարկ)

Ֆորիյոն (անգլ.՝ Forillon National Park), ազգային պարկ Կանադայում։ Բացվել է 1970 թվականին։ Տեղակայված է Գասպե թերակղզու վրա։ Գտնվում է Քվեբեկ նահանգի հյուսիս-արևելքում։ Ֆորիյոնի տարածքում կարելի է հանդիպել եղնիկների, փոկերի և այլ կենդանիների։
Տարածքը՝ 240,4 կմ²։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Forillon National Park» (անգլերեն)։ Կանադայի պարկեր։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-13-ին։ Վերցված է 2011-03-04
Բաբինցի (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲաբինցիԲաբինցի (ուկրաիներեն՝ Бабинці), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Կիևի մարզի Բորոդյանի շրջանում, ավանային խորհրդի կենտրոն։
Չճշտված տվյալներով Բաբինցի քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 2 627 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 34 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ալադինը և ավազակների արքան

«Ալադինը և ավազակների արքան» (անգլ.՝ Aladdin and the King of Thieves), ամերիկյան արտադրության լիամետրաժ մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, նկարահանված 1996 թվականին, մշակվել է Direct-to-video, իսկ սիկվելը հիմնված է Ալադին (մուլտֆիլմ)-ի վրա։ «Տեղեկատվական ակտ»-ից հետո ֆիլմը ստանում է 12+ գնահատականը (հեռուստադիտողների համար պետք է լինես տասներկու տարեկան)։


== Սյուժե ==
Ագրաբայում ապրող բոլոր մարդիկ պատրաստվում էին քաղաքի ամենամեծ տոնին. մոտենում էր արքայազն Ալադինի և արքայադուստր Ժասմինի ամուսնության օրը։ Բայց նախ և առաջ հերոսը պետք է կանգնեցներ լեգենդար ավազակախմբին՝ 40 ավազակներին, երևում է, որ նրանք ցանկանում են անցկացնել ուրախ և անմոռանալի տոն։ Ավազակները ցանկանում էին գերի վերցնել ամենատես Օրակուլային և նրա ձեռքի միջոցով տիրանալ աշխարհի ամբողջ գանձերին։ Ալադինը ստիպված բախվում է ավազակների թագավորի հետ, որպեսզի նրանց կանգնեցնի։ Հարսանիքը ձախողվում է, սակայն ավազակները հեռանում են ձեռնունայն։
Այնուհետև, երբ Ալադինը զրուցում էր Օրակուլայի հետ, իմանում է, որ իր հայրը, ում երիտասարդը երբեք չէր ճանաչում, ողջ է և գտնվում է ավազակների մոտ։ Ալադինը իր ընկերների հետ մեկնում է իրենց մոտ, որպեսզի իմանա ողջ ճշմարտությունը։ Նա պետք է դեմ առ դեմ կռվեր ամենաուժեղ ավազակների հետ, գտներ իր հորը, Կասիմային, և իր հետ մեկներ Միդասայի Ձեռքը որոնելու։


== Դերերը մարմնավորել են ==


== Սաունդթրեք ==
Պաշտոնական ալբոմը թողարկվել է 1996 թվականի սեպտեմբերի 24-ին։

«There’s a Party Here In Agrabah, Part 1» - Gilbert Gottfried, Merwin Foard & Robin Williams (2:12)
«There’s a Party Here In Agrabah, Part 2» - Brad Kane, Gilbert Gottfried, Liz Callaway, Merwin Foard & Robin Williams (1:31)
«Welcome To The Forty Thieves» - Carl Johnson & Mark Watters (1:50)
«Out Of Thin Air» - Brad Kane & Liz Callaway (2:14)
«Are You In Or Out?» - Jerry Orbach (2:35)
«Father & Son» - Brad Kane, Merwin Foard & Robin Williams (2:08)
«Arabian Nights (Reprise)» - Bruce Adler (0:47)
«Forget About Love» - Brad Kane, Gilbert Gottfried & Liz Callaway (2:55)
«You’re Only Second Rate» - Jonathan Freeman (2:05)
«I’m Looking Out For Me» - Gilbert Gottfried (1:53)
«Wedding» / «Attack Of The Forty Thieves» - Carl Johnson & Mark Watters (6:40)
«The Oracle» - Carl Johnson & Mark Watters (2:11)
«Magic Carpet» / «Parting The Seas» - Carl Johnson & Mark Watters (2:23)
«Genie & Jasmine» / «Cassim Leaves» - Carl Johnson & Mark Watters (1:49)
«Alley Talk» / «Guards Chase Aladdin» - Carl Johnson & Mark Watters (2:31)
«Dark Mountain» / «The Challenge» - Carl Johnson & Mark Watters (2:30)
«Aladdin & Cassim Escape» - Carl Johnson & Mark Watters (2:38)
«The Hand Of Midas» - Carl Johnson & Mark Watters (2:07)
«Aladdin & The King Of Thieves End Credits» - Carl Johnson & Mark Watters (1:03)


== Ծանոթագրություններ ==
Վոզնեսենկա (գյուղ, Բուրինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոզնեսենկաՎոզնեսենկա (ուկրաիներեն՝ Вознесенка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 17-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Վոզնեսենկա գյուղում բնակվում էր 534 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դմիտրի Կոնովալով

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոնովալով (այլ կիրառումներ)Դմիտրի Պետրովիչ Կոնովալով (ռուս.՝ Дмитрий Петрович Коновалов, մարտի 10 (22), 1856, Եկատերինոսլավի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 6, 1929(1929-01-06), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային քիմիկոս, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1923 թվական, թղթակից անդամ՝ 1921 թվական)։
Աշակերտել է Բուտլերովին և Դմիտրի Մենդելեևին։
Լուծույթների քիմիական տեսության հիմնադիրներից է։ Գիտության մեջ մտցրել է ակտիվ մակերևույթ հասկացությունը (1885 թվական)։ Ուսումնասիրել է նաև օրգանական միացությունների կառուցվածքի և այրման ջերմության քանակի միջև եղած կապը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վաշինգտոնի կոնֆերանս (1921-1922)

Վաշինգտոնի ռազմածովային կոնֆերանս (անգլ.՝ Washington Naval Conference), 1921–1922, ԱՄՆ-ի, Բրիտանական կայսրության (Մեծ Բրիտանիա, Դոմինիոններ, Հնդկաստան), Բելգիայի, Իտալիայի, Նիդերլանդների, Ճապոնիայի, Չինաստանի, Պորտուգալիայի և Ֆրանսիայի ներկայացուցիչների կոնֆերանս, որը փաստագրեց Առաջին համաշխարհային պատերազմից (1914-1918) հետո գերտերությունների միջև ստեղծված ուժերի հարաբերակցությունը Խաղաղ օվկիանոսում և Հեռավոր Արևելքում։ 
Գումարվել է ԱՄՆ դաշնային կառավարության նախաձեռնությամբ։ Տեղի է ունեցել մայրաքաղաք Վաշինգտոնում, 1921 թվականի նոյեմբերի 12-ից 1922 թվականի փետրվարի 6-ը։ Կոնֆերանսին չէին հրավիրվել Գերմանիան (որն արդեն զինաթափվել էր Վերսալյան պայմանագրի պայմանների համաձայն) և Խորհրդային Ռուսաստանը։ Վաշինգտոնի կոնֆերանսից հետո ձևավորվեց Վերսալ-Վաշինգտոնյան համակարգը։ 
Կոնֆերանսի կարևոր փաստաթղթեր էին համարվում․ 1․ Չորս տերությունների (ԱՄՆ, Մեծ Բրիտանիա, Ճապոնիա, Ֆրանսիա) պայմանագիրը (ստորագրվեց 1921 թվականի դեկտեմբերի 13-ին) Խաղաղ օվկիանոսի շրջանում իրենց տարածքային հետաքրքրությունների համատեղ պաշտպանության մասին։ 2․ Հինգ տերությունների (ԱՄՆ, Մեծ Բրիտանիա, Ճապոնիա, Ֆրանսիա և Իտալիա) պայմանագիրը (ստորագրվեց 1922 թվականի փետրվարի 6-ին)՝ ծովային սպառազինությունների սահմանափակման վերաբերյալ, որը փոխելու էր սպառազինությունների հարաբերակցությունը հօգուտ ԱՄՆ-ի (գործնական հետևանք չի ունեել)։ 3․ Ինը տերությունների (ԱՄՆ, Մեծ Բրիտանիա, Ճապոնիա, Ֆրանսիա, Իտալիա, Բելգիա, Նիդերլանդներ, Պորտուգալիա և Չինաստան) պայմանագիրը համապատասխանում էր ԱՄՆ-ի «բաց դոների» քաղաքականությանը, որով այն ձգտում էր սահմանափակել ճապոնիայի ազդեցությունը Չինաստանում և ենթադրաբար տիրապետող դիրք գրավել այնտեղ։
Հիվանդի համաշխարհային օր

Հիվանդի համաշխարհային օր (անգլ.՝ World Day of the Sick), միջազգային օր, որը կոչված է մարդկանց ուշադրությունը հրավիրել այն խնդիրների վրա, որոնց բախվում են աշխարհում բնակվող հիվանդ մարդիկ։ Այս օրը յուրահատուկ սոցիալական միջոցառում է, որն ամբողջ աշխարհում նշվում է ամեն տարի՝ փետրվարի 11-ին։


== Պատմություն ==
«Հիվանդի համաշխարհային օրը» սկսել է նշվել համեմատաբար վերջերս՝ 1993 թվականից։ Այն հիմնադրվել է 1992 թվականի մայիսի 13-ին Հռոմի պապ Հովհաննես Պողոս 2-րդի նախաձեռնությամբ։ Նա քրիստոնյա կաթողիկոսներին ուղղված իր ուղերձում աներկբա բնութագրել է համաշխարհային այս օրվա նպատակը․ «...թույլ տալ բազմաթիվ կաթոլիկ բժշկական կազմակերպությունների աշխատակիցներին, հավատացյալներին, ողջ քաղաքացիական հասարակությանը զգալ թույլերի և հիվանդների ավելի լավ խնամքի, նրանց տառապանքների թեթևացման անհրաժեշտությունը»։ Յոհանը իմացել է այս ամենի մասին անմիջականորեն․ 1991 թվականին բժիշկները նրա մոտ հայտնաբերել են սարսափելի ախտանուն՝ Պարկինսոնի հիվանդությունը։
Այս համաշխարհային օրվա անցկացման ամսաթիվը ընտրվել է այն պատճառով, որ կաթոլիկները կարծել են, թե կույս Մարիա Լուրդսկայայի հայտնվելը Ֆրանսիայի Լուրդ քաղաքում տեղի է ունեցել հենց 1858 թվականի փետրվարի 11-ին։
Ամեն փետրվարի 11-ին, նվիրված հիվանդի համաշխարհային օրվան, տեղի են ունենում տարատեսակ ակցիաներ և միջոցառումներ՝ համերգներ, ֆիլմերի թեմատիկ ցուցադրություններ, ուսուցողական զրույցներ և այլն։ Իսկ կաթոլիկների մոտ հանդիսավոր պատարագներ են տեղի ունենում լատինական Սուրբ Օրհնություն արարողակարգի ժամանակ։


== Տես նաև ==
Առողջության համաշխարհային օր
ՁԻԱՀ-ի դեմ պայքարի համաշխարհային օր
Հեմոֆիլիայի համաշխարհային օր
Կույրերի միջազգային օր
Խուլերի միջազգային օր
Ռադիոյի համաշխարհային օր
Բարմենի միջազգային օր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Հիվանդի համաշխարհային օր՝ փետրվարի 11»։ «Իրադարձությունների օրացույց» ծրագիր։ Վերցված է 2016-02-09
Նորմա (այլ կիրառումներ)

Նորմա, կարող է վերաբերել՝

Նորմա - կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո տարածաշրջանում, Լատինա նահանգում
Նորմա - իտալացի երգահան Վինչենցո Բելլինիի օպերա (քնարերգական ողբերգություն) երկու գործողությամբ
(4645) Տենտայկոյո

(4645) Տենտայկոյո (անգլ.՝ Tentaikojo), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Տեցույա Ֆուջիի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,671335 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3109 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0317 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1594,74 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,225742 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,46° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4645) Տենտայկոյո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ռաբբի

Ռաբբի, ռաբբին, ռաբբոն (եբրայերեն՝ רַבִּי‎,  բառացի՝ իմ վարդապետ կամ ուսուցիչ), հուդայականության մեջ բարձրաստիճան սպասավոր, համայնքի օրենսգետ, դատավոր, կրոնական, քաղաքական և տնտեսական կյանքի կառավարիչ։ Ռաբբիի անվանումից առաջացած Ռաբունի բարձրագույն և պատվավոր տիտղոսը տրվել է ոչ ավելի, քան յոթ առավել հռչակավոր և իմաստուն անձանց (հետագայում առաքյալներն այդ տիտղոսը վերագրել են նաև Հիսուս Քրիստոսին)։
Միջնադարյան Հայաստանում ռաբունի տիտղոսով մեծարվել են մի շարք հայ անվանի գիտնականներ։
Երեք վիշապների ամրոց

Երեք վիշապների ամրոց (կատ.՝ Castell dels Tres Dragons, իսպ.՝ Castillo de los Tres Dragones), մոդեռն ոճով կառուցված շենք Բարսելոնայում (Իսպանիա)։ Ամրոցի հեղինակն է Լյուիս Դոմենեկ ի Մոնտաները, որը կառուցել է այն 1887-1888 թվականներին՝ որպես սրճարան-ռեստորան Բարսելոնայի Համաշխարհային ցուցահանդեսի (1888) համար։ Անունը, հավանաբար, առաջացել է 1865 թվականին Ֆրեդերիկ Սոլերի համանուն պիեսից։


== Պատմություն ==

Այդ ժամանակ դա ցուցահանդեսի հիմնական շինություններից մեկն էր, և մինչ այդ Գեղարվեստի պալատը դադարել էր գոյություն ունենալ։ Այն գտնվում էր գլխավոր փողոցի վերջում։ Փողոցը սկիզբ էր առնում Բարսելոնայի հաղթակամարից և շարունակվում էր մինչև Սյուտադելի զբոսայգի։ Աշխատանքները սկսվեցին 1887 թվականի սեպտեմբերին, ապա հետաձգվեցին, ուստի, ապրիլի 8-ին՝ բացման օրը, այն դեռևս պատրաստ չէր, և բացումը հետաձգվեց մինչև օգոստոսի 17։ Այդ պատճառով Լյուիս Դոմենեկ ի Մոնտաները հրաժարվեց պատասխանատու ճարտարապետի պաշտոնից։
Ցուցահանդեսի վերջում Դոմենեկն անցկացրեց ճարտարապետությանը վերաբերող արդյունաբերական արվեստի աշխատարան՝ համագործակցելով Անտոնի Մարիա Գալիսսա ի Թայթենի հետ։ Ավելի ուշ, այն նվիրված էր թանգարանային նպատակներին, որը պետք է լիներ պատմության, հնագիտության, կենսաբանության և բնական գիտությունների թանգարան։ Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ այն փակվեց, իսկ ֆրանսիական ավիացիայի ռմբակոծման արդյունքում խիստ տուժեց։ 1980-ական թվականներին վերականգնվել է ճարտարապետներ Քրիստիան Կիրիչիի, Պեպ Բոնետի և Կարլես Բասոյի կողմից։ Մինչև 2010 թվականը Երեք վիշապների ամրոցում էր գտնվում Կատալոնիայի բնական գիտությունների թանգարանի կենդանաբանական հավաքածուները (կատ.՝ Museu Nacional de Ciències Naturals de Catalunya)։ Ապա դրանք տեղափոխվեցին Ֆորումի շենք 


== Շինություն ==
Այն կառուցված է աղյուսով և երկաթի թիթեղով, և ամրոցաձև շենք է, որը պսակված է պարիսպներով։ Հատակը գրեթե քառակուսի է, անկյուններում կան չորս աշտարակներ, և երկկողմանի ճակատով անցնում են շրջագծեր։ Կառույցն ունի աղյուսից և երկաթից պատրաստված նորարարական թափանցիկ կառուցվածք։ Նման մի բան առաջարկել էր Հենդրիկ Պետրյուս Բեռլագեն Ամստերդամի ֆոնդային բորսայի նախագծում։
Ամրոցի յուրահատկությունը նաև ճերմակ կերամիկական սալիկներն են, որոնք շրջափակում են ճակատամասի վերին մասը։ Նրանց վրա կապույտով պատկերված են մարդին, բույսեր և կենդանիներ։ Այս դեկորատիվ սալիկների հեղինակներն են Անտոնիո Գալիիսը, Խոսե Լիմոնը, Պելիսերն ու Ալեքսանդր դե Ռիկերուն։  Հսկայական բացվածքները երբեմն զարդարում էին վիտրաժները, որոնք Անտոնի Ռիգլատի և Բլանշի աշխատանքներն էին։ Սակայն Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ ռմբակոծության արդյունքում դրանք վերացան։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Испания. Издательство «Вокруг света», 2008
Ջերոկարնե

Ջերոկարնե  (իտալերեն՝ Gerocarne), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Վիբո Վալենտիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1498 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 57 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 44 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89831։ Հեռախոսային կոդը՝ 0963։
Բնակավայրի հովանավորները համարվում են սրբեր Սան Ռոկկոն և Սեբաստյանը։ Տոնը նշվում է հունվարի 20-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.gerocarneonline.it Archived 2017-09-16 at the Wayback Machine.
Խմելնիկ (գյուղ, Իրշավայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽմելնիկԽմելնիկ (ուկրաիներեն՝ Хмільник), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Խմելնիկ գյուղում բնակվում էր 866 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8,26 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,1 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռազմավարական խորություն. Թուրքիայի միջազգային դիրքը

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռազմավարական խորություն (այլ կիրառումներ)Ռազմավարական խորություն. Թուրքիայի միջազգային դիրքը (թուրքերեն՝ Stratejik Derinlik: Türkiye'nin Uluslararası Konumu), թուրք պետական գործիչ և դիվանագետ, Թուրքիայի ներկայիս վարչապետ (2014 թ. օգոստոսի 28-ից) Ահմեդ Դավութօղլուի հիմնարար աշխատություններից մեկը, որտեղ նա առաջարկում է արտաքին քաղաքականության սկզբունքորեն նոր կոնցեպցիա։ Գրքի մեջ մանրամասն վերլուծության է ենթարկվում պետության գործունեության բոլոր ոլորտները՝ տնտեսությունից մինչև մշակույթ, դրանց ազդեցությունը պետության դիրքի վրա միջազգային ասպարեզում։ Դավութօղլուն ուշադիր հետազոտում է Թուրքիայի հարաբերությունները տարածաշրջանի երկրների և առանցքային միջազգային կազմակերպությունների հետ։


== Բովանդակություն ==
Գիրքը կազմված է երեք հիմնական մասերից.

Պատմական և կոնցեպտուալ շրջանակները. Թուրքիայի պետական համակարգի պատմական նախադրյալները և դրանց վերլուծությունը, երկրի քաղաքականությունը և մշակութային ժառանգությունը
Տեսական բազա. քաղաքականության ռազմավարությունը
Կիրառումը. ռազմավարական գործիքները և տարածաշրջանային քաղաքականություն. ՆԱՏՕ, Եվրամիություն, ԻԿԿ, D-8։


== Տես նաև ==
Ռազմավարական խորություն


== Ծանոթագրություններ ==
Մադոննան մանկան և չորս հրեշտակների հետ

«Մադոննան մանկան և չորս հրեշտակների հետ», վաղ Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի նկարիչ Ֆրա Բեատո Անջելիկոյի նկարը Պետական ​​Էրմիտաժի հավաքածուից։
Կտավում Մադոննան պատկերվել է կապույտ թիկնոցով՝ դեղին երեսպատմամբ և դեղին զարդանախշերով զարդարված կարմիր զգեստով։ Երեխան նստած է կարմիր և ոսկեգույն գորգի վրա, բշտիկներով բարձի կողքին։ Մադոննայի աջ և ձախ կողմում, վարդագույն հագուստով երկու հրեշտակ ճախրում են ոսկե երկնքում, ձեռքերը ծալված են աղոթքով, ևս երկու հրեշտակ վարդագույն, սև ու դեղին թիկնոցներով նրա առաջ են ծնկի իջնում ​​գորգի վրա և նվագում նվագարաններ։ Ներքև կենտրոնում կա շուշաններով ոսկե ծաղկաման, որը խորհրդանշում է մաքրությունը։
Նկարը նկարվել է բարդու փայտի վրա, իսկ տախտակի վերին մասը հետագայում կտրվել է, ուստի նկարի համար շրջանակը պատրաստվել է հատումը ծածկող հատուկ ծածկով։
Կտավը նկարվել է 1420-ականների սկզբին, դրա վաղ պատմությունն անհայտ է։ XIX դարի վերջին այն գտնվել է Ստրոգանովների հաշվարկների հավաքածուում, և դրա հեղինակը չի բացահայտվել։ Մի շարք հետազոտողներ կարծում էին, որ կտավը նկարել է Ջենտիլ դա Ֆաբրիանոն։ 1909 թվականին հեղինակը դարձել է Արկանջելո դի Կոլա դա Կամերինոն, և այս վերագրմամբ 1922 թվականին նկարը մտել է Էրմիտաժ։ Անժելիկոյին որպես հավանական հեղինակ առաջինը հիշատակելլ է Լոնգին 1928 թվականին , իսկ ավելի ուշ շատ հետազոտողներ աջակցել են նրան, չնայած կասկածներ էին արտահայտվում մինչև 20-րդ դարի վերջ։ Էրմիտաժի կատալոգում 1958 թվականին նկարը նշվել էր որպես Արկանջելո դա Կամերինոյի, 1976 թվականին` որպես Ֆրա Անժելիկոյի գործ` հարցական նշանով, 1994 թվականի Ֆրայի հեղինակության հետ կապված վերջին կասկածներն անհետացան 2006 թվականին Միևնույն ժամանակ, նշվել է  Կուստոդիևա Տ.Կ.  XIII-XIV դարերի իտալական նկարչության աշխատանքի թվագրումը։ Պետական ​​Էրմիտաժ։ Հավաքածուի կատալոգ։ Պետական ​​Էրմիտաժի հրատարակչություն, 2011 թվական, էջ 35-37։
Ցուցադրված Մեծ (Հին) Էրմիտաժի շենքում, 209 սրահ.
Էրմիտաժի Արևմտաեվրոպական արվեստի ամբիոնի առաջատար հետազոտողը Կուստոդիևան նկարագրելով նկարը, նշել է.
«Ավելի կարևոր է նշել մի նոր բան. Անժելիկոն Մադոննային վերածել է հատուկ կնոջ՝ միայն իրեն բնորոշ հատկություններով. Նա ունի հաճելի դեմք, կրկնակի կզակ, պարզ աչքեր, փափուկ շեկ մազեր, որոնք թաքնված չեն թիկնոցով, ընկնում են փափուկ գանգուրներով ուսերին։ Մարմնի մասերի ձևերը զգացվում են հագուստի ծալքերի տակից։ Այն դառնում է և՛ ծավալուն, և՛ ծանրակշիռ։ Հրեշտակների խայտաբղետ թևերը, շքեղ զարդարված գործվածքները, ոսկեգույն հալոյի ռելիեֆային ձևը. Այս ամբողջ հիմնական, հնչեղ գունագեղ կշեռքը նպաստում է նկարի տոնական, ուրախ տպավորության ստեղծմանը.»


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (323301-323400)

Աստերոիդների ցանկ (323201-323300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (323401-323500)
 Աստերոիդների ցանկ (323201-323300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (323401-323500)
Ժողովածու (5041)

Ժողովածու (5041), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5041 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21x15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 448 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ վարդագույն մետաքս, կտավ։


== Բովանդակություն ==
Գրիգոր Տաթևացւոյ Գիրք Հարցմանց, պատասխանիք հարցմանց Գէորգայ Երզնկացւոյ։
Ընդդիմադրական աս մահմետականքն Ընդդէմ տաճկաց։
Զաքարիայի կաթողիկոսի Ճառ յաղագս վեցօերալ արարչութեան։


== Ծանոթագրություններ ==
Միլլեր-Ուրեյ փորձ

Միլլեր-Ուրեյ փորձը (կամ Ուրեյ-Միլլեր փորձ), փորձ է, որ ձևացրել է ենթադրական պայմաններ, որոնք կայացված էին համարվել ժամանակին հին Երկրում և փորձարված քիմիական էվոլուցիայի պատահության համար։ Հատուկորեն, փորձը փորձարկել է սովետական գիտնական Ալեքսանդր Օպարինի և Ջ. Բ. Ս. Հալդանի վարկածը, որ պայմանները հին Աշխարհում հովանավորում էին քիմիական ռեակցիաներ, որոնք ամալգամել են օրգանական միացություններ անօրգանական նախակարապետներից։ Համարված որպես օրինակելի փորձը կեանքի ծագման վրա, վարվվել է 1952 թվականին և հրատարակված 1953 թվականին Ստանլի Միլլերի և Հարոլդ Ուրեյի կողմից Չիկագոյի համալսարանում։
2008 թվականին, մի վերտարրալուծում Միլլերի արխիվային լուծույթների օրիկինալ փորձերից ցուցադրել է, որ 22 ամինո-բուտիրաթթու, և ոչ 5, ստեղծվել էր օգտագործված գործիքներից մեկի մեջ։


== Փորձ և մեկնաբանում ==
Փորձը օգտագործել է ջուր (H2O), ճահճագազ (CH4), ամոնիակ (NH3) և ջրածին (H2)։ Քիմիական նյութերը փակված էին ամուլ ապակի փողերում և տափաշշերում միացված հանգույցով՝ մի տափաշշի կեսը լեցուն ջրով, իսկ մյուսը պարունակելով մի զույգ էլեկտրոդ։ Ջուրը տաքացվել է որպեսզի սկսի շոգիանալ, կայծեր վառվել են էլեկտրոդների միջև, որպեսզի ձևացվի կայծակ մթնոլորտին և ջրի շոգիի միջև։ Այնուհետև, մթնոլորտը պաղեցվել է նորից, որպեսզի ջուրը կարողանա թանձրանալ և դուրս ծորա ետ առաջին տափաշշի մեջ շարունակականորեն։
Մի շաբաթից վերջը շարունակական գործողության, Միլլերը և Ուրեյը նկատել են որ մինչև 10–15%-ը ածխածնին սիսդեմում հիմա օրգանական միացությունների կերպ արել էր։ Երկու տոկոսը ածխածնին ամինո-բուտիրաթթու ստեղծել էր, որոնք օգտագործվում են ստեղծելու համար պրոտեիններ, որոնք կենդանի բջիջներում, գլիքինը (glycine) ամենաառատը լինելով։ Շագարները, լիպիդները և այլ նյութեր կարևոր շինության միջուկային բուտիրաթթուներ են։


== Աղբյուրներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
A Production of Amino Acids Under Possible Primitive Earth Conditions Archived 2008-02-28 at the Wayback Machine. Ստանլի Միլլեր, Science, հատոր117, մայիսի 15, 1953
A simulation of the Miller–Urey Experiment along with a video Interview with Stanley Miller by Scott Ellis from CalSpace (UCSD)
Origin-Of-Life Chemistry Revisited: Reanalysis of famous spark-discharge experiments reveals a richer collection of amino acids were formed.
Շիշկովկա (այլ կիրառումներ)

Շիշկովկա, կարող է վերաբերել՝

Շիշկովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկոյի շրջանում
Շիշկովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Կորյուկովկայի շրջանում
Դրոշակաձող

Դրոշակաձող (հոլ.՝ vlag), երկաթե, փայտյա կամ պլաստիկ ուղղահայաց ձող, որի վրա բարձրացնում են դրոշը։
Երբեմն դրոշակաձողը հագեցած է լինում տարբեր մեխանիզմներով, որպեսզի դրոշի վերև բարձրացնելը էլ ավելի հարմար լինի։
Աշխարհի ամենաբարձր դրոշակաձողի բարձրությունը հասնում է  170 մետրի, այն գտնվում է Սաուդյան Արաբիայում, Ջիդդա քաղաքում։ Դրոշակաձողը կառուցվել է 2014 թվականին մտցվել է Գինեսի ռեկորդների գրքի մեջ։
Բարձրությամբ երկրորդը գտնվում է Դուշանբեում։ Դրոշակաձողի շինարարությունը սկսվել է 2010 թվականի նոյեմբերի  24-ին, երբ Տաջիկստանը տոնել է ազգային դրոշի տոնը։ Պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 2011 թվականի օգոստոսի   30-ին։ Դրոշակաձողի բարձրությունը կազմում է 165 մետր։ Բարձրությամբ երրորդ դրոշակաձողը գտնվում է Ադրբեջանում, Բաքու քաղաքում։ Դրոշակափայտի շինարարությունը ավարտվել է 2010 թվականին։
Մինչև 2010 թվականը ամենաբարձր դրոշակաձողը եղել է Թուրքմենստանի Աշխաբադի գլխավոր դրոշը, 133 մետր բարձրությամբ։ Ռուսաստանի դաշնության ամենաբարձր դրոշակաձողը միացված է Օստանկինո հեռուստաաշտարակի հետ։


== Ռեկորդային դրոշակաձողեր ==


== Տես նաև ==
Դրոշ
Հայաստանի դրոշ


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (147201-147300)

Աստերոիդների ցանկ (147101-147200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (147301-147400)
 Աստերոիդների ցանկ (147101-147200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (147301-147400)
Վիսոկո

Վիսոկո, քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայի կենտրոնական մասում։ Բնակչությունը կազմում է 41,352 մարդ։


== Պատմություն ==
Ժամանակին Վիսոկոյի շրջակայքի մարզը միջնադարյան Բոսնիական պետության կենտրոններն էր։ Օսմանյան կայսրության ժամանակ Վիսոկո քաղաքը հիմնադրել է Այաս-բեգը։ Բոսնիայի և Ավստրո-Հունգարիայի միավորվելուց հետո, իշխանությունները ձգտում էին քաղաքի ճարտարապետությունը պահպանել ըստ արևելյան ավանդույթների, ինչպես դա եղել է նախկինում՝ թուրքական կառավարության ներքո։ Սերբերի, խորվաթների և սլավոնների թագավորության կազմում Վիսոկոն չի ունեցել բավարար զարգացում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ քաղաքը գրեթե չի տուժել։ Քաղաքը սկսել է զարգանալ Հարավսլավիայի գոյության ժամանակ։ Բոսնիական պատերազմի ժամանակ քաղաքը հեռու է եղել պատերազմական գործողություններից։ Այն մինչև պատերազմի ավարտը մնացել է բոսնիական ուժերի տիրապետության տակ։ Այժմյան Վիսոկոն ունի հարուստ պատմություն և մշակութային ավանդույթներ, բայց նրա տնտեսությունը վերջին զինված հակամարտության ժամանակ մեծ վնասներ է կրել։


== Բնակչություն ==


== Քույր քաղաքներ ==
 Խորվաթիա, Բջելովար
 Թուրքիա, Քարթալ


== Ծանոթագրություններ ==
Սևակ Միքայելյան

Սևակ Միքայելյան(1994, Հրազդան, Հայաստան), հայ քաղաքական գործիչ, Հրազդան քաղաքի քաղաքապետ։


== Կենսագրություն ==
2000-2010 թթ. սովորել և ավարտել է Հրազդանի Անանիա Շիրակացու անվան թիվ 6 միջնակարգ դպրոցը։
2010-2014 թթ. սովորել և ավարտել է Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի ֆինանսական ֆակուլտետի «ապահովագրական գործ» բաժինը։ Ազատվել է զինվորական ծառայությունից՝ «կարճատեսություն» ախտորոշմամբ։ 
2017 թվականից մինչև 2018 թվականը  աշխատել է «Գազպրոմ Արմենիա» ՓԲԸ Երևանի մասնաճյուղի «Չ» տեղամասում՝ որպես ճարտարագետ։
2008 թվականից ակտիվ պայքարել է քաղբանտարկյալների ազատության համար, մասնակցել է Երևանում, Հրազդանում տեղի ունեցած քաղաքական ակցիաներին։ 
2015 թ. մասնակցել է էլեկտրաէներգիայի թանկացման դեմ պայքարին՝  օրեր շարունակ Բաղրամյան փողոցում տեղի ունեցած «Էլեկտրիկ Երևան» բողոքի ակցիային։
2017 թ. մասնակցել է «Ոչ թանկացումներին» քաղաքական ակցիային։
2015 թվականից «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության Հրազդանի տարածքային կառույցի ղեկավարն է։
2012 թվականից զբաղվում է լողով, ընկերական մրցաշարում առանց դադարի լողալով հաղթահարել է 6 կմ տարածությունը։ Օժտված է բարձր կամային հատկանիշներով։
2018  թվականի հոկտեմբերի 27-ին ստանձնել է Հրազդան համայնքի ղեկավարի պարտականությունները։
ԱԺ պատգամավոր, ԵԿՄ վարչության անդամ Սասուն Միքայելյանի որդին է։


== Անձնական տվյալներ ==
Ամուսնացած չէ։


== Ծանոթագրություններ ==
Շոմվուկվա (գետ)

Շոմվուկվա  (ռուս.՝ Шомвуква), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վիմ գետի ձախ ափից 274 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 78 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը
Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200212103000021128
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103002112
Ավազանի կոդը — 03.02.02.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Լենինի փողոց (Կրասնի Սուլին)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լենինի փողոց (այլ կիրառումներ)Լենինի փողոց (ռուս.՝ Улица Ленина), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքում։ Քաղաքի գլխավոր փողոցն է։ Նախկինում կոչվել է Պյոտրի փողոց։


== Պատմություն ==
Լենինի փողոցը Կրասնի Սուլին քաղաքի գլխավոր փողոցն է։ Այն ձևավորվել և կառուցապատվել է 19-րդ դարի վերջին։ Առաջին անունը եղել է Պյոտրի փողոց` ի պատիվ Նիկոլայ Պաստուխովի որդու, որն այն ժամանակ մետալուրգիական գործարանի կառավարիչն էր։
Համաշխարհային պրոլետարիատի առաջնորդ Վլադիմիր Լենինի պատվին այս փողոցը վերանվանվել է խորհրդային տարիներին։ Սա քաղաքի կենտրոնական, ամենաերկար փողոցն է, որտեղ տեղակայված էր ԽՄԿԿ քաղաքային կոմիտեն (այժմ` շրջանի վարչակազմը)։ Փողոցի երկարությունը 1500 մ է, այն սկսվում է գործարանի հին անցակետի մոտից և ձգվում մինչև Մեժևայա փողոց։ Անցակետից մինչև Հաղթանակի փողոցն ընկած հատվածը ժամանակին կոչվել է Գիմնազիչեսկայա փողոց, քանի որ այստեղ էր գտնվում 1911 թվականին բացված և 150 աշակերտի համար նախատեսված Սուլինյան պրոգիմնազիան։
1896 թվականին Գիմնազիչեսկայա փողոցում գործարանի ղեկավարության համար կառուցվել է բարեկարգ տուն, որը ժողովուրդը կոչել էր «տնօրենների տուն» (այժմ դա ​​Լենինի փողոցի թիվ 6 տունն է)։ Այնտեղ մշտապես ապրել են գործարանի տնօրեններն ու գլխավոր մասնագետները։
Լենինի թիվ 12 հասցեում գործում է «Կրասնոսուլինխլեբ» ԲԲԸ-ն։ Սուլինի հացի գործարանի հիմնական արտադրամասի շենքը կառուցվել է 1905 թվականին և, հնաբնակների հիշողություններով, նախատեսված էր ապխտարանի համար։ Միայն 1940-ական թվականներին վերակառուցումներից հետո այստեղ բացվել է հացի գործարան։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից առաջ Լենինի և Վորոշիլովի փողոցների խաչմերուկում գործում էր քաղաքային շուկան, որը քաղաքի բնակիչները կատակով կոչում էին «Խորամանկ»։
20-րդ դարի սկզբին Լենինի փողոցում (թիվ 1 տուն) կառուցվել է գործարանային բաղնիքը։ 1967 թվականից թիվ 7 տանը Կենտրոնական գրադարանն է։
Տպարանի շենքի տեղում եղել է թանգարան, որտեղ պահվել են գործարանի պատմության մասին փաստաթղթերը, լավագույն վարպետների լուսանկարները։ Մինչև 20-րդ դարի 70-ական թվականների կեսերը այստեղ գտնվող Մետալուրգների (այժմ` «Յունոստ») զբոսայգում գործում էր նավակակայան, կային կարուսելներ, քարոզչական հարթակ, որտեղ ցուցադրվում էին անվճար կինոնկարներ։ Հանգստյան օրերին զբոսայգում նվագել է նվագախումբը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Горная, Л. Пройдусь по Гимназической, сверну на Ярославскую / Л.Горная // Красный бумер. – 2006. - №36.
Подгорная, О. Красному Сулину – 204 / О.Подгорная // Красносулинский вестник. – 2001. – 22 сентября.
Подгорная, О. Шаги в большое будущее / О.Подгорная // Красносулинский вестник. – 2006. – 7 сентября.


== Արտաքին հղումներ ==
Улица Ленина в Красном Сулине