armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հարութ Հակոբյան

Հարութ Մաքսիմի Հակոբյան, (1997, Ավշար, Արարատի մարզ, Հայաստան - սեպտեմբերի 25, 2015(2015-09-25), Մարտակերտի շրջան, Արցախ), Հայաստանի զինված ուժերի և Արցախի Հանրապետության Պաշտպանության բանակի նախկին զինծառայող, «Մարտական ծառայության» մեդալակիր։


== Կենսագրություն ==
Հարութ Հակոբյանը սովորել և ավարտել է Ավշար գյուղի հիմնական դպրոցը։


== Մարտական ծառայություն ==
2015 թվականի հուլիսի 30-ին զորակոչվել է Հայկական բանակ։
2015 թվականի սեպտեմբերի 25-ին ժամը 17:30-ի սահմանում, ադրբեջանական զինուժի կողմից թուրքական արտադրության TR-107 կայանքներից հրթիռահրետանային արկակոծման հետևանքով Պաշտպանության բանակի հյուսիսարևելյան ուղղությամբ տեղակայված զորամասերից մեկի պահպանության տեղամասում զոհվել է Հարութը իր ծառայակից ընկերներ Նորայր Միքայելի Խաչատրյանի (ծնված 1995 թ.), Ռոբերտ Սուրենի Մկրտչյանի (ծնված 1995 թ.), և Կարեն Գևորգի Շահինյանի (ծնված 1997 թ.) հետ։ Արցախի նախագահ Բակո Սահակյանի հրամանագրերով զոհված զինծառայողները հետմահու պարգևատրվել են «Մարտական ծառայություն» մեդալով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հարութը գյուղի սիրուն տղեն է. գյուղապետը՝ զոհված զինծառայողի մասին
Գարիվեյ

Գարիվեյ (ռուս.՝ Гаривей), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Տուժինսկի շրջան Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տոբիշ գետի աջ ափին՝ 254 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 41 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է արևելքում Նիկոլա գյուղում, Յրանսկա գյուղից 18 կմ հյուսիս-արևելք։ Գետը հոսում է հյուսիս-արևմուտք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կամա, գետի ենթաավազանը՝ Կամից մինչև Սպիտակ գետի վտակները։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03050300212103000080031
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103008003
Ավազանի կոդը - 03.05.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ռոմանցևո (գյուղ, Գավրիլով-Յամսկի շրջան)

Ռոմանցևո (ռուս.՝ Романцево), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Գավրիլով-Յամսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վոտչա (այլ կիրառումներ)

Վոտչա, կարող է վերաբերել.

Վոտչա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վոլոգդա գետի ձախ ափում՝ 120 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 36 կմ է։
Վոտչա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ստարայա Տոտմա գետի ձախ ափին՝ 49 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 85 կմ է։
Վոտչա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուբենա գետի ձախ ափին՝ 248 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 73 կմ է։
Շարդար

Շարդար, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1906-1908 թվականներին գյուղն ունեցել է 69 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (208901-209000)

Աստերոիդների ցանկ (208801-208900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (209001-209100)
 Աստերոիդների ցանկ (208801-208900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (209001-209100)
Բոսենդորֆ

Բոսենդորֆ (ֆր.՝ Bossendorf), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 381 մարդ, բնակչության խտությունը` 95.73 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.98 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 26 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 257 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 209-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 48։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,3 %։ 209 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 198 անձ (108 տղամարդ և 90 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (5 տղամարդ և 6 կին)։ 48 անաշխատունակներից 28-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադ Կիրիկեշ

Վլադ Յուլիան Կիրիկեշ (ռումիներեն՝ Vlad Iulian Chiricheș, նոյեմբերի 14, 1989(1989-11-14), Բակեու, Ռումինիա), ռումինացի ֆուտբոլիստ, ով խաղում է կենտրոնական պաշտպանի դիրքում իտալական Նապոլիի և Ռումինիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Վաղ կարիերա ===
Կիրիկեշը սկսել է իր կարիերան Բակաու ֆուտբոլային ակումբում, որտեղ խաղում էր որպես կիսապաշտպան, անգամ որպես հարձակվող, մի քանի տարի անց երբ նա տեղափոխվեց Արդելուլ Կլուժ, խաղաց Միհայ Ռադութի և Ալեքսանդրու Մաքսիմի հետ։ Այնուհետև նա տեղափոխվեց պորտուգալական Բենֆիկա 2007 թվականին


=== Ինտերնացիոնալ և Պանդուրի ===
Ռումինիա նա վերադարձավ Պորտուգալիայում 12 ամիս անցկացնելուց հետո և միացավ ներքին լիգայի ակումբ Ինտերնացիոնալ Կուրտեա դե Արգեսին և օգնեց նրան մուտք գործել բարձրագույն լիգա 2009 թվականին։ 2010 թվականին երբ Ինտերնացիոնալը լուծարվեց նա տեղափոխվեց Պունդուրի Տարգու Ժիու։ Կիրիկեշը մոտ էր Ստյաուա Բուխարեստ տեղափոխվելուն, սակայն Ստյաուայի մարզիչ Վիկտոր Պուտուրկան դեմ էր այս տրանսֆերին։


=== Ստյաուա Բուխարեստ ===
Մեկ մրցաշրջան հետո Կիրիկեշը այնուամենայնիվ տեղափոխվեց Ստյաուա 1.2 միլիոն Եվրո գումարի դիմաց
2012 թվականի հոկտեմբերի 25-ին նա գլխով կարողացավ գոլ խփել Մոլդեի հետ խաղում Եվրոպայի լիգայի շրջանակներում, ինչի շնորհիվ Ստյաուան պահպանեց իր առաջատարի դիրքը E խմբում։ 2013 թվականի փետրվարի 21-ին Կիրիկեշի հեռահար գոլը Այաքսի դարպասին հնարավորություն տվեց իր ակումբին խաղը տանել հետխաղյա 11 մետրանոցներ, որտեղ հաղթելով նրանք դուրս եկան 2012 թվականի Չեմպիոնների լիգայի հաղթող Չելսիի դեմ Եվրոպայի լիգայի 1/8-րդ եզրափակչում։


== Ծանոթագրություններ ==
331

331 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 331 թվականն է, 
IV դարի 31-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
ՄՏԿ (այլ կիրառումներ)

ՄՏԿ կարող է նշանակել՝

Միջազգային տիեզերական կայան,
ՄՏԿ Բուդապեշտ (ֆուտբոլային ակումբ),
Մեքենա-տրակտորային կայաններ,
Ծառկանք

Ծառկանք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունի Շատախ գավառակում։ Գտնվում էր Բոզկան գյուղից հյուսիս-արևելք։
XIX դարի վերջին ուներ 15 տուն հայ և 3 տուն քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կարալդա (գետ)

Կարալդա (ռուս.՝ Каралда), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ինյա գետի ձախ ափին՝ 622 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200612115200005332
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200533
Ավազանի կոդը - 13.01.02.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հաճի-Հապիպլի

Հաճի-Հապիպլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Պելյանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր
Մոմբալդոնե

Մոմբալդոնե  (իտալերեն՝ Mombaldone), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 232 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 19 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 12 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0144։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
1949


== Դեպքեր ==
Մարտ 18 - Երևանում սկսեց երթևեկել առաջին տրոլեյբուսը


== Ծնունդներ ==
Հունվարի 5 - Գայանե Ներսիսյան, հայ երգչուհի, Հայաստանի վաստակավոր արտիստ
Հունվարի 5 - Ռոբերտ Խաչատրյան, հայ ազատամարտիկ
Հունվարի 21 - Չիոնգ Տան Շանգ, վիետնամցի քաղաքական-պետական գործիչ՝  Վիետնամի Նախագահ 2011 թվականի հուլիսի 25-ից
Մարտ 3 - Արթուր Մեսչյան, հայ ճարտարապետ, երգահան, երգիչ
Մարտի 8 - Անտոնելլո Վենդիտտի, իտալացի փոփ երգիչ
Մարտի 22 - Ջոն Թոշակ, ուելսցի ֆուտբոլիստ և մարզիչ
Ապրիլի 12 - Բագրատ Ալեքյան, գրող, լրագրող
Ապրիլի 15 - Ալլա Պուգաչովա, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ, ՌՍՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1985), ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1991), պետական ​​մրցանակի դափնեկիր, Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ (1995)
Ապրիլի 26 - Կառլոս Բիանկի, արգենտինացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող
Մայիսի 2 - Ալեն Թերզյան, ֆրանսահայ անվանի կինոգործիչ
Մայիսի 15 - Աշոտ Ղազարյան, դերասան, կատակերգու, երգիչ
Վրեժ Իսրայելյան - Հայ արձակագիր
Պարույր Հայրիկյան - Հայաստանի Նախագահի թեկնածու
Հունիսի 15 - Լևոն Բլբուլյան, գրող, բանաստեղծ, թարգմանիչ, հրապարակախոս
Հունիսի 15 - Սամվել Հակոբյան (երկրաֆիզիկոս), հայ երկրաֆիզիկոս
Հուլիսի 20 - Սամվել Ղազարյան, քանդակագործ, նկարիչ-ձևավորող
Օգոստոսի 4 - Աբաս Աբասով, ադրբեջանցի պետական, քաղաքական գործիչ է
Սեպտեմբերի 12 - Սամվել Սևադա, գեղանկարիչ, լուսանկարիչ, բանաստեղծ
Հոկտեմբերի 8 - Սիգուրնի Ուիվեր, ամերիկացի դերասանուհի Ոսկե Գլոբուս մրցանակի դափնեկիր
Նոյեմբերի 16 - Արտաշես Թումանյան, Հայաստանի պետական գործիչ, դիվանագետ, Իրանում Հայաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան


== Մահեր ==
Հունվարի 15 - Յակոբ Կյունցլեր, շվեյցարիացի, Հայկական ցեղասպանության ականատես
Մելքոն Քեպապչյան, հայ գեղանկարիչ
Փետրվարի 6 - Արռաքել Սարուխան, հայ պատմաբան, բանասեր, գրող, հասարակական գործիչ
Մելքոն Քեպապչյան, հայ գեղանկարիչ
Հունվարի 19 - Ալեքսանդր Սերաֆիմովիչ, ռուս խորհրդային գրող
Երվանդ Մանվելյան, հայ մանրէաբան, հասարակական գործիչ
Ապրիլի 18 - Լեոնարդ Բլումֆիլդ, լեզվաբանության հիմնադիրներից մեկը, ամերիկյան լեզվաբանական ընկերության նախագահ (1935-ից)
Լարիսա Շիլովա

Լարիսա Շիլովա (ռուս.՝ Шилова, Лариса Александровна, նոյեմբերի 16, 1934(1934-11-16), Յարոսլավլ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս կինոյի նկարիչ։ Եղել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Լարիսա Շիլովան ծնվել է 1934 թվականի նոյեմբերի 16-ին, Յարոսլավլ քաղաքում։
1955 թվականին ավարտել է Յարոսլավլի գեղարվեստական ուսումնարանը։ Մի քանի տարի անց ընդունվել է Կինեմատոգրաֆիայի համամիութենական պետական ինստիտուտի գեղարվեստական ֆակուլտետը (Ի. Շպինելի արվեստանոցը), որն ավարտել է 1964 թվականին։
Քառասուն տարվա ընթացքում` 1955-1995 թվականներին, նա աշխատել է «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում։ 1968 թվականից աշխատել է որպես հաստիքային բեմադրող նկարիչ։
Արվեստի իր գործերը ցուցադրել է գեղարվեստական տարբեր ցուցահանդեսներում։

Հավաքական ցուցահանդեսներ. «Աշուն» (ՌԽՍԴՀ նկարիչների միության Լենինգրադի մասնաճյուղ), 1987, 1988. (Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միություն, 1997, 1998, 1999), «Լենֆիլմի կինոստուդիայի ութ նկարիչ» (Լենինգրադի Կինոյի տուն, 1990) և այլն։
Անհատական ցուցահանդեսներ. Ամառային այգի (Թեյատուն, 1970), Կոլիզեում կինոթատրոն (1981 թվական)։


== Ֆիլմագրություն ==
1968 թվական՝ Վիրինեա (ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Ֆետին)
1969 թվական՝ Սպիտակ հողմացույց (ռեժիսոր՝ Դավիթ Քոչարյան)
1971 թվական՝ «Դուք կատակո՞ւմ ենք» կինոալմանախ, «Դուք կատակո՞ւմ եք» պատմվածք (ռեժիսոր՝ Վալերի Չեչունով)
1972 թվական՝ Բոբան ու փիղը (ռեժիսոր՝ Աուգուստ Բալտրուշայտիս)
1973 թվական՝ Որտե՞ղ է այն երևացել, որտե՞ղ է այն լսվել (կարճամետրաժ, ռեժիսոր՝ Վալենտին Գորլով)
1977 թվական՝ Սպանվել է կատարման ժամանակ (ռեժիսոր՝ Նիկոլայ Ռոզանցև)
1978 թվական՝ «Զավիալովյան հրաշքները» կինոալմանախ, «Երկրորդ նստաշրջանի տոմս» պատմվածք (ռեժիսոր՝ Անատոլի Դուբինկին)
1980 թվական՝ Բազենե՛ր, հեռացեք արծիվներից (ռեժիսոր՝ Նիկոլայ Ռոզանցև)
1980 թվական՝ Հրեշտակի օր (ռեժիսորներ՝ Սերգեյ Սելյանով, Նիկոլայ Մակարով)
1981 թվական՝ Ընկեր Իննոտեկին (ռեժիսորներ՝ Եվգենի Մեզենցև, Իոսիֆ Շապիրո)
1982 թվական՝ Վարվառայի օրը (ռեժիսորներ՝ Անատոլի Դուբինկին, Իոսիֆ Շապիրո)
1982 թվական՝ Լյուդմիլան (ռեժիսորներ՝ Վալենտին Մորոզով, Սերգեյ Դանիլին)
1984 թվական՝ Օլգան և Կոնստանտինը (ռեժիսոր՝ Եվգենի Մեզենցև)
1985 թվական՝ Կհանդիպենք մետրոյում (ռեժիսոր՝ Վիկտոր Սոկոլով)
1987 թվական՝ Բողոքարկում (ռեժիսոր՝ Վալերի Գուրյանով)
1987 թվական՝ Սպիտակ անեծք (ռեժիսոր՝ Նիկոլայ Կովալսկի)
1987 թվական՝ Լավ մնացեք (կարճամետրաժ, ռեժիսոր՝ Սերգեյ Բելոշնիկով)
1990 թվական՝ Պանցիր (ռեժիսոր՝ Իգոր Ալիմպիև)
1991 թվական՝ Սպիտակ գիշերներ (ռեժիսոր՝ Լեոնիդ Կվինիխիձե)
1991 թվական՝ Սոկրատես (Էլվիրա Կարատիշկինայի հետ համատեղ, ռեժիսոր՝ Վիկտոր Սոկոլով)
1994 թվական՝ Ռուսական սիմֆոնիա (ԽՍՀՄ/Ֆրանսիա) (ռեժիսոր՝ Կոնստանտին Լոպուշանսկի)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
««Լարիսա Շիլովա»»։ Персоналии։ Энциклопедия отечественного кино։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-02-22-ին։ Վերցված է 2014-2-14  
««Լարիսա Շիլովա»»։ Статья։ Онлайн энциклопедия Кирилла и Мефодия։ Վերցված է 2014-2-14 
««Լարիսա Շիլովա»»։ Энциклопедия кино։ Академик։ Վերցված է 2014-2-14
(9388) Տակենո

(9388) Տակենո (անգլ.՝ Takeno), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի մարտի 10-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,248651 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8186 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6787 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1231,63 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,292295 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,74° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9388) Տակենո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մուտեմեցա

Մուտեմեցա (էստ․՝ Mutemetsa), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վառստու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 17 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վալերի Բենգիգի

Վալերի Բենգիգի (ֆր.՝ Valérie Benguigui, հուլիսի 8, 1961(1961-07-08)[…], Օրան, Օրան նահանգ, Ֆրանսիական Ալժիր - սեպտեմբերի 2, 2013(2013-09-02), Փարիզի 13-րդ շրջան, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի դերասանուհի, թատերական ռեժիսոր և երգչուհի։ 1986-2013 թվականներին տևած իր 27-ամյա կարիերայի ընթացում նա խաղացել է ավելի քան 40 ֆիլմերում և հեուստասերիալներում, իսկ 2013 թվականին ստացել է «Սեզար» մրցանակ «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում «Անուն» ֆիլմում Էլիզաբեթ Լարշեի դերի համար.


== Կենսագրություն ==
Վալերի Բենգիգին ծնվել է 1965 թվականի նոյեմբերի 6-ին Ֆրանսիայում՝ Փարիզում։
Վալերին ամուսնացած էր դերասան և ռեստորանի մենեջեր Էրիկ Ուոլպերի հետ։ Ամուսիններն ունեն երկու տղա՝ Ցեզար Ուոլպերը և Աբրահամ Ուոլպերը։
47-ամյա Վալերին մահացել է 2013 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Ֆրանսիայում՝ Փարիզում. մահվանից առաջ նա երկար ժամանակ տառապել է քաղցկեղից։


== Ֆիլմագրություն ==
1997 - Աղքատության բաղադրատոմսը / La Vérité si je mens
1997 - Գլխով՝ պատին / Droit dans le mur
1999 - Իմ հայրը, մայրը, իմ եղբայրներն ու քույրերը / Mon père, ma mère, mes frères et mes soeurs
2000 - աշխարհիկ առյուծներ / Jet Set
2001 - Քաոս / Chaos - բժիշկ
2001 - Թաուհիներ մեկ օրով / Reines d’un jour
2001 - Գրեգուար Մուլենը ընդդեմ մարդկության / Grégoire Moulin contre l’humanité
2003 - Ծիծաղ և պատիժ / Rire et châtiment - Օդրի
2004 - Նրա կյանքի դերը / Rôle de sa vie, Le
2005 - Ուղղակի ընկերներ / Je préfère qu’on reste amis
2005 - Կավալկադա / Cavalcade
2006 - Ինչ հրաշալի ես դու / Comme t’y es belle!
2006 - Ինչպես է խոսում Շարլին / Selon Charlie
2007 - Արտիստի կյանքը / La Vie d’artiste
2007 - Երկու կյանք գումարած ևս մեկը / Deux vies… plus une
2007 - Ատում եմ ուրիշների երեխաներին / Je déteste les enfants des autres
2007 - Իսկական հանգստյան օրեր / Pur week-end
2009 - Ջեք և Ջիլ.Սերը ճամպրուկներում / Jusqu'à toi - Մարիամ
2011 - Իտալացին / L’Italien - Էլեն
2011 - 100 միլիոն եվրո / Tuche, Les
2012 - Անուն / Le prénom - Էլիզաբեթ Լարշե («Բաբու»), քոլեջի ֆրանսերենի ուսուցիչ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վալերի Բենգիգի (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Աղիւսակք Աստղաբաշխականք (2769, Փիլիպոս Դե Լա Հիրե)

Ժողովածու (2769), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում)։ Ձեռագիրը գրվել է 1804 թվականին Յակոբոս աբեղա գրիչի կողմից Բումբայում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 22,5×18 չափս։Գրված է միասյուն, նոտրգիրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ թարգմանչի՝ 6ա (1795 թ․), գրչի՝ 48ա։


== Բովանդակություն ==
Գիւտ խաւարման լուսնոյ արեգական
Համաձայնութիւն ամսոց Հռոմայեցւոյ, լատինացւոց, Աղաբիայի և Հայոց


== Ծանոթագրություններ ==
Բաբկեն Շահումյան

Բաբկեն Միքայելի Շահումյան (1906, Դիլիջան, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1992), հայ արձակագիր, լրագրող, թարգմանիչ։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1943 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1939 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Բաբկեն Շահումյանը ծնվել է 1906 թ. փետրվարին Դիլիջանում։ Սովորել է Դիլիջանի երկրորդ աստիճանի դպրոցում, որն ավարտել է 1925 թվականին։ Դպրոցն ավարտելուց հետո 1925-1926 թթ. աշխատել է Ջարխեչ գյուղի դպրոցում որպես ուսուցիչ։ 1926 թ. ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի պատմալեզվաբանական ֆակուլտետը, սակայն նրան չի հաջողվում ավարտել՝ չորրորդ կուրսից, մոբիլիզացիոն կարգով, ուղարկում են Ալավերդի աշխատելու։ 1931-1935 թթ. աշխատել է Ալավերդու «Պղնձի ֆրոնտում» թերթի խմբագրությունում։ Մամուլի բնագավառում աշխատանքային գործունեությունը շարունակել է «Ավանգարդ», «Պիոներ կանչ», «Բանվորական Երևան», «Խորհրդային Հայաստան» թերթերի խմբագրություններում որպես բաժնի վարիչ, պատասխանատու քարտուղար, խմբագրի տեղակալ, խմբագիր։
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին ՀԿ(բ)Կ ԿԿ կողմից ուղարկվել է Կովկասի ռազմաճակատի քաղվարչության տրամադրության տակ Կերչ, որտեղ 1942 թ. փետրվար-հուլիս ամիսներին աշխատել է ռազմաճակատի «Боевая Крымская» թերթի հայկական հրատարակչական գծով խմբագրի տեղակալ։
1939-1954 թթ. աշխատել է կինեմատոգրաֆիայի բնագավառում.1939-1949 թթ. Երևանի Համո Բեկնազարյանի անվան կինոստուդիայում Վավերագրական ֆիլմերի սեկտորի խմբագիր և տնօրեն, այնուհետև ՀԽՍՀ կուլտուրայի մինիստրության կինեմատոգրաֆիայի բաժնում՝ ֆիլմերի արտադրության վարչության խմբագիր, ապա վարչության պետ։
1954 թվականից ՀԿՊ ԿԿ որոշմամբ փոխադրվել է նորաստեղծ «Ոզնի» երգիծական հանդես որպես պատասխանատու քարտուղար և խմբագրական կոլեգիայի անդամ, 1968 թվականի մարտ ամսից աշխատել է որպես «Ոզնի» երգիծական հանդեսի գլխավոր խմբագրի տեղակալ, որտեղ աշխատել է մինչև թոշակի անցնելը 1982 թ. և թղթակցել մինչև իր մահը՝ 1992 թ. փետրվար ամիսը։
ՀԽՍՀ գրողների միության անդամ, ԽՍՀՄ և ՀԽՍՀ ժուռնալիստների անդամ, «Մարդիկ», «Աստղերը կմնան երկնքում», «Ճրագթաթի ծմակը», «Ո՞րին ապտակես» և այլ գրքերի հեղինակ, մի քանի վավերագրական ֆիլմերի և ակնարկների հեղինակ։ Արժանացել է մի շարք կառավարական մեդալների և այլ խրախուսանքների։ Հայրենական Մեծ Պատերազմի մասնակից է։ Ունի Սովետական բանակի ավագ լեյտենանտի կոչում։


== Երկեր ==
Մարդիկ, Երևան, Պետհրատ, 1934, 148 էջ։
Հաստ Թորոսի արկածները, Երևան, Պետհրատ, 1935։
Աստղերը կմնան երկնքում, Երևան, Հայպետհրատ, 1944, 126 էջ։
Ճրագթաթի ծմակը, Երևան, Հայպետհրատ, 1958, 196 էջ։
Որին ապտակես, Երևան, «Սովետական գրող», 1977։


=== Թարգմանություններ (ռուսերենից) ===
Գուլիա Գեորգի, Գարունը Սակենում, Երևան, Հայպետհրատ, 1950, 240 էջ։
Կոժեսուբ, Ծառայում եմ հայրենիքին, Երևան, Հայպետհրատ, 1951, 218 էջ։
Ռիիս Լ., Բարունգի Էմուի պատմությունը, Երևան, Հայպետհրատ, 1963, 63 էջ։
Շիշովա Զ. Կ., Մեծ նավարկություն, Երևան, «Հայաստան», 1965, 419 էջ։
Դուդինսկի-Մուխաձե Ի., Շահումյան, Երևան, «Հայաստան», 1974, 164 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գոստցի

Գոստցի (ռուս.՝ Гостцы), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յուրի Ֆելտեն

Յուրի Մատվեևիչ Ֆելտեն (ռուս.՝ Юрий Матвеевич Фельтен; գերմ.՝ Georg Friedrich Veldten; 1730, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - 1801[…], Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս ճարտարապետ։
1754 թվականից Աշխատել է Բարդուղեմիոս Ռաստրելլիի (Бартоломе́о Растре́лли) մոտ (1760 թվականից նրա գլխավոր օգնականներից նաև Ձմեռային պալատը կառուցելիս)։ Պետերբուրգի Գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր (1772 թվականից, 1789-1794 թթ.՝ տնօրեն)։ Փարիզի ճարտարապետության թագավորական ակադեմիայի թղթակից անդամ (1783 թվականից)։ Կառույցներից են՝ նախկին Ալեքսանդրյան ինստիտուտը (1765-1775 թթ.), Եկատերինայի (1768-1771 թթ.) և Աննայի (1775-1779 թթ.) եկեղեցիները, Սանկտ Պետերբուրգի Սուրբ Կատարինե եկեղեցին, Մոսկվայի Սուրբ Խաչ եկեղեցին, Հին Էրմիտաժը (1771-1787 թթ.), Պետերգոֆի Մեծ պալատի ինտերիերների (1770-ական թթ., այդ թվում՝ Գահադահլիճը) վերափոխումը և այլն։
Նախագծել է Նևայի առափնյակները (1760-ական թթ.) և Ամառային այգու վանդակորմը (ճարտարապետ Պյոտր Եգորովի հետ, 1771-1784 թթ., երկուսն էլ՝ Պետերբուրգում)։


== Գրականություն ==
М. Ф. Коршунова / Юрий Фельтен. - Л.։ Лениздат, 1988. - 142 с. - ISBN 5-289-00117-4
Архитектор Юрий Фельтен. Каталог выставки. - Л.։ Искусство, 1982. - 74 с.
В. М. Глинка, Ю. М. Денисов, М. В. Иогансен и др.; Под общ. ред. Б. Б. Пиотровского / Эрмитаж. История строительства и архитектура зданий. - Л.։ Стройиздат, Ленинградское отделение, 1989. - 560 с.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Յուրի Ֆելտենի գծագրերը Բեռլինի տեխնիկակական համալսարանի թանգարանի կայքում
Ալդարովո (գյուղ, Ալշեևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալդարովո (այլ կիրառումներ)Ալդարովո (ռուս.՝ Алдарово, բաշկիրերեն՝ Алдар), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 124 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալեքսանդր Գոլուբենցև

Ալեքսանդր Ալեքսանդրովիչ Գոլուբենցև (ռուս.՝ Александр Александрович Голубенцев, հունվարի 20, 1899(1899-01-20), Կալուգա, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 4, 1979(1979-10-04)), խորհրդային կոմպոզիտոր։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Գոլուբենցևը ծնվել է 1899 թվականի հունվարի 20-ին Կալուգա քաղաքում։ Սովորել է Պետրոգրադի համալսարանի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետում, ինչպես նաև Պետրոգրադի կոնսերվատորիայում (Վասիլի Կալաֆատիի և Ալեքսանդր Գլազունովի մոտ), որն ավարտել է 1922 թվականին։
1924 թվականին տեղափոխվել է Մոսկվա։ Տարբեր թատրոններում աշխատել է որպես երաժշտական մասի ղեկավար, այդ թվում՝ Ռեալիստական թատրոնում (1932-1935) և Ե. Վախթանգովի անվան թատրոնում (1935-1949)։
Բացի այդ, 1932-1936 թվականներին դասավանդել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի ռեժիսուրայի ֆակուլտետում։
Ալեքսանդր Գոլուբենցևը մահացել է 1979 թվականի հոկտեմբերի 4-ին։ Թաղված է Միտինսկոե գերեզմանոցում։


== Ընտանիք ==
Կինը՝ դերասանուհի Նինա Արխիպովան է։
Դուստրը՝ դերասանուհի Նատալյա Գոլուբենցևան, որը «Բարի գիշեր, երեխաներ» հեռուստահաղորդման մեջ հնչյունավորել է Ստեպաշկային։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
Մեդալ «Աշխատանքային արիության համար» (դեկտեմբերի 16, 1946)


== Ստեղծագործություններ ==
«Կանանց ամառ» օպերա (Վալենտին Օվեչկինի պիեսի հիման վրա, համերգային կատարում, Մոսկվա, 1951)
«Հրացանակրի սերը» երաժշտական կատակերգություն (Իվանովո, 1959)
Պարային սյուիտ՝ նվագախմբի համար (1949)
Ռապսոդիա՝ իսպանական թեմաներով (1953)
սոնատ՝ ջութակի և դաշնամուրի համար (1943)
Աննա Ախմատովայի (1923), Ալեքսանդր Պուշկինի (1945), խորհրդային պոետների (1948), Սերգեյ Եսենինի (1957) խոսքերի հիման վրա ռոմանսների շարք
երաժշտություն ավելի քան հարյուր ներկայացման և «Պատենավոր մարդը», «Անսանձ կնոջ սանձահարումը» և «Կուբայական նովել» ֆիլմերի համար


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալեքսանդր Գոլուբենցևի մասին Ե. Վախթանգովի անվան թատրոնի կայքում
Կումանդիշ

Կումանդիշ  (ռուս.՝ Кумандыш), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վիլեդ գետի ձախ ափին՝ 301 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը- 03020200212103000024433
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002443
Ավազանի կոդը - 03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սեն Գոդենս (շրջան)

Սեն Գոդենս (ֆր.՝ Saint-Gaudens), շրջան ֆրանսիայում (ֆր.՝ Arrondissement), Միջին Պիրենեյան մարզի շրջաններից մեկն է։ Վերին Գարոն գավառի շրջանն է։ Սուպրեֆեկտուրան Սեն Գոդենսն է։
Շրջանի բնակչությունը ըստ 2006 թվականի մարդահամարի կազմել է 75209 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 35 մարդ/կմ²։ Շրջանի մակերեսը կազմում է ընդամենը 2140 կմ²։ Ըստ 2017 թվականի տվյալների շրջանն ունի 236 համայնք


== Պատմություն ==
Այն ստեղծվել է 1800 թվականին նախկինում գոյություն ունեցող շրջանների հիմքի վրա։


== Կազմ ==
Շրջանն ունի 236 համայնք և 11 շրջան։
Սեն Գոդենս շրջանի 11 շրջանները՝


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Национальный институт статистики — округ Сен-Годенс (ֆր.)
Saint-Gaudens on French National Institute of Statistics and Economic Studies site (INSEE, in French)


== Ծանոթագրություններ ==
No Lie

"No Lie"՝ ճամայկացի ռեփեր Շոն Փոլի և Դուա Լիպայի երգը, թողարկված 2016 թվականի նոյեմբերի 18-ին որպես Mad Love the Prequel ալբոմի առաջատար սինգլ։ "No Lie" սինգլը ներառվել է Դուա Լիպայի Dua Lipa ալբոմի վերջնական տարբերակում։


== Երգացանկ ==
Թվային ներբեռնում"No Lie" (featuring Dua Lipa) – 3:41CD սինգլ"No Lie" (featuring Dua Lipa) – 3:41
"Tek Weh Yuh Heart" (featuring Tory Lanez) – 3:46Թվային ներբեռնում – ռեմիքսներ"No Lie" (featuring Dua Lipa) (Sam Feldt Remix) – 2:52
"No Lie" (featuring Dua Lipa) (Delirous & Alex K Remix) – 4:18


== Չարթ ==


== Սերտիֆիկատներ ==


== Թողարկում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռակիտնիցա (գյուղ, Վլադիմիր-Վոլինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌակիտնիցաՌակիտնիցա (ուկրաիներեն՝ Рокитниця), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1570 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռակիտնիցա գյուղում բնակվում էր 187 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,4 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 467,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գեղարդ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գեղարդ (այլ կիրառումներ)
Գեղարդ, սուրբ Գեղարդ, տեգ, սրբազան մասունք՝ կապված Հիսուս Քրիստոսի խաչելության հետ։ Գեղարդը մոտավորապես 15 սմ երկարությամբ տափակ կամ եռանիստ երկաթե տեգ է, որը, փայտի ծայրին ամրացվելով, ծառայել է որպես խոցող զենք։


== Գեղարդը սրբազան մասունք ==
Հիսուսին խաչելուց հետո հռոմեացի զինվորներից մեկը տեգով (Գեղարդով) խոցել է խաչի վրա մահացած Հիսուսի կողը, որից «իսկույն արյուն և ջուր ելավ» (Հովհաննես 19.33–34 թվականներ)։ Այդ օրվանից մահվան զենքը՝ Գեղարդը, դարձել է քրիստոնյաների համար սրբազան մասունք։ Հայ եկեղեցու ավանդության համաձայն, Գեղարդ 33 թվականին Հայաստան է բերել Թադեոս առաքյալը, և երկար ժամանակ այն պահվել է քրիստոնյա համայնքներում։ 301 թվականին, երբ Հայաստանում քրիստոնեությունը պետական կրոն է հռչակվել, Գեղարդը դարձել է Հայ առաքելական եկեղեցու սեփականությունը։ Հիշատակություններ կան, ըստ որոնց, Հայաստանում կամ հարևան երկրներում օգտվել են Սուրբ Գեղարդից՝ երկիրը և ժողովրդին օրհնելու, պատերազմից, աղետներից ազատելու համար։
Սուրբ Գեղարդ 500 տարի պահվել է Այրիվանքում, որը հետագայում, ի պատիվ Գեղարդի, կոչվել է Գեղարդավանք։ Հայոց կաթողիկոսները մյուռոնօրհնության ժամանակ Լուսավորչի Աջի հետ Սուրբ Գեղարդով ևս օրհնում են մյուռոնը։ Ներկայումս Գեղարդը պահվում է Սուրբ Էջմիածնի Մայր աթոռի թանգարանում։ Գեղարդի արծաթե մասնատուփը 1687 թվականին պատրաստել է Պռոշյան իշխանատան հետնորդ Դավիթ եպիսկոպոսը։


== Սուրբ Գեղարդի վաճառման և վնասման հետ կապված սկանդալ ==

2018 թվականի հուլիսի 6-ին Գարեգին Բ-ի հրաժարականը պահանջող «Նոր Հայաստան, նոր Հայրապետ» նախաձեռնության անդամ Կորյուն աբեղա Առաքելյանը Մայր Աթոռի Դիվանատանը հայտարարել է, որ Գարեգին Բ-ն վաճառել է գանձատան թանկարժեք իրերն ու սուրբ մասունքները, որին հակադարձել է Արշակ Սրբազանը, ասելով, որ «Գեղարդը չի վաճառվել, նրա մի մասը կտրվել և նվիրվել է ռուս քաղաքապետի»։
Քիչ անց, նույն օրը, Մայր Աթոռի ձեռագրատան, արխիվի և թանգարանների տնօրեն Տեր Ասողիկ քահանա Կարապետյանը լրատվամիջոցներին ներկայացրել Սուրբ Գեղարդը, հաղորդելով հետևյալը.


== Տես նաև ==
Վիեննական նիզակ
Վատիկանյան նիզակ
Կրակովյան նիզակ


== Ծանոթագրություններ ==
Ստորին Լոբազ

Ստորին Լոբազ (ռուս.՝ Нижняя Лобаз), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Փոքր Վիզինգա գետի ձախ ափին՝ 62 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 12 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև ակունք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000019720
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001972
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Դեյնա Ուայթ

Դեյնա Ֆրեդերիկ Ուայթ կրտսեր (անգլ.՝ Dana Frederick White, Jr., հուլիսի 29, 1969(1969-07-29), Manchester, Այովա, ԱՄՆ), ամերիկացի գործարար, դերասան։ 2001 թվականից զբաղեցնում է «Ultimate Fighting Championship» (UFC) ընդհանուր մենամարտերի կազմակերպության նախագահի պաշտոնը։
Ծնվել է 1969 թ.՝ ԱՄՆ Կոնեկտիկուտ նահանգի Մանչեստեր բնակավայրում։ Պատանեկության տարիներին զբաղվել է սիրողական բռնցքամարտով։
Որոշ ժամանակ աշխատելով որպես մենամարտիկներ Տիտո Օրտիսի և Չակ Լիդելի ռինգային մենեջեր, 2001 թ. նշանակվել է «UFC»-ի նախագահ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Էջը UFC.com կայքում(անգլ.)
Էջը IMDb կայքում(անգլ.)
Կաստելնուովո Նիգրա

Կաստելնուովո Նիգրա (իտալերեն՝ Castelnuovo Nigra, պիեմ.՝ Castelneuv Nigra), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 440 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 16 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 28 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10080։ Հեռախոսային կոդ՝ 0124։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները. 


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
(2047) Սմետանա

(2047) Սմետանա (անգլ.՝ Smetana), աստերոիդ աստերոիդների գոտի ներքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1971 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Լյուբոշ Կոհոուտեկի կողմից Բերգդորֆում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,872007 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8661 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 1,8779 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 935,53 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,384807 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 25,28° անկյուն։
Սմետանա աստերոիդը պատկանում է Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 1,78 - 2,00 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 16-34° ուղեծրի թեքում և ոչ ավելին քան 0,18 էքսցենտրիսիտետ։ Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքը ունի միանգամից երկու մոլորակների հետ ուղեծրային ռեզոնանս՝ Մարսի հետ 3:2 և Յուպիտերի հետ 9:2։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2047) Սմետանա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սորոկա (այլ կիրառումներ)

Սորոկա, կարող է վերաբերել՝

Սորոկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինի շրջանում
Սորոկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Իլինեցկոեի շրջանում
The Cranberries

The Cranberries` իռլանդական ռոք խումբ Լիմերիկ քաղաքից, ստեղծված 1989 թվականին։ Խումբը մեծ ճանաչման հասավ 1990-ականներին իրենց Everybody Else Is Doing It, So Why Can't We? ալբոմով, որը 5 միլիոն օրինակով վաճառվեց ԱՄՆ-ում։ Նրանց 4 ալբոմները՝ Everybody Else Is Doing It, So Why Can't We?; No Need to Argue; To the Faithful Departed and Bury the Hatchet, տեղ են գտել Billboard 200-ում։
6 տարվա ընդմիջումից հետո խումբը վերամիավորվեց 2010 թվականին և իր 6-րդ ալբոմը՝ Roses, ձայնագրեց 2011 թվականի մայիսին և թողարկեց 2012 թվականի փետրվարի 27-ին։


== Խմբի պատմությունը ==
Եղբայրներ Մայք և Նոել Հոգանները ծանոթանում են Լոուրելի հետ։ Նրանք ստեղծում են խումբ, որը կոչվում է "The Cranberry Saw Us": Որպես վոկալիստ խմբում լինում է նրանց ընկեր Նիալլ Քուիննը։ 1990 թվականին նա դուրս է գալիս խմբից և կենտրոնանում սեփական The Hitchers նախագծի վրա։ Իր փոխարեն նա խումբ է բերում Դոլորես Օ'Ռիորդանին։ 1991 թվականին խումբը իր վերանվանվում է "The Cranberries":
1990-ականներին և 2000-ականների սկզբին թողարկելով հինգ ալբոմ և հասնելով մեծ հաջողությունների, 2003 թվականին նրանք որոշում են ժամանակավորապես դադար վերցնել։ Դոլորես Օ'Ռիորդանը, Նոել Հոգանը և Ֆերգալ Լաուլերը զբաղվում են սեփական պրոեկտներով, իսկ Մայք Հոգանը Լիմերիկում բացում է իր սեփական սրճարանը և ժամանակ առ ժամանակ նվագում բաս կիթառ է իր եղբոր համերգների ժամանակ։
2009 թվականի հունվարի 9-ին Դոլորես Օ'Ռիորդանը, Նոել Հոգանը և Մայք Հոգանը խմբի բաժանումից հետո առաջին անգամ հանդես եկան մյասին։
2009 թվականի օգոստոսի 25-ին նյու-յորքյան ռադիոկայան 101.9 RXP-ին տված հատուկ հարցազրույցի ժամանակ Դոլորես Օ'Ռիորդանը պաշտոնապես հաստատեց, որ նույն թվականի նոյեմբերին խումբը կմիավորվի Հյուսիսային Ամերիկայում և Եվրոպայում համերգաշարի համար։


== Խմբի կազմը ==


=== Ներկայիս կազմը ===
Դոլորես Օ'Րիորդան
Նոել Հոգան
Մայք Հոգան
Ֆերգալ Լաուլեր


=== Նախկին անդամներ ===
Նիալլ Քուինն


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===
Everybody Else Is Doing It So Why Can’t We? (1993)
No Need To Argue (1994)
To The Faithful Departed (1996)
Bury The Hatchet (1996)
Wake Up And Smell The Coffee (2001)
Roses (2012)
Something Else (2017)
In the End (2019)


== Տես նաև ==
Zombie (երգ)


== Հղումներ ==
The Cranberries-ի պաշտոնական կայքը
Զելայի ճակատամարտ (մ․թ․ա․ 47)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զելայի ճակատամարտ (այլ կիրառումներ)Զելայի ճակատամարտ, ռազմական բախում, որը տեղի է ունեցել Հուլիոս Կեսարի և Փառնակ II Պոնտացու միջև մ․թ․ա․ 47 թվականին։


== Նախապատմություն ==
Նեղոսի ճակատամարտում պտղոմեոսյան զորքերի դեմ տարած հաղթանակից հետո Կեսարը լքում է Եգիպտոսը և Սիրիայի, Կիլիկիայի ու Կապադովկիայի միջով շարժվում ընդդեմ Փառնակ II-ի՝ Միհրդատ VI-ի որդու։
Փառնակը Նիկոպոլիսի ճակատամարտում խաղթանակ էր տարել Կեսարի լեգատի՝ Գայոս Դոմիցիոս Կալվինոսի փոքրաթիվ հռոմեական զորքի նկատմամբ։ Այնուհետ նա վայրագություններ է իրականացրել հռոմեացի գերիների և տարածաշրջանի հռոմեացի քաղաքացիների նկատմամբ։ Երբ Փառնակը ստանում է Կեսարի մոտենալու մասին լուրը, նա դեսպաններ է ուղարկում և խաղաղություն խնդրում, սակայն Կեսարը մերժում է նրա առաջարկը։


== Զորքեր ==
Կեսարը ուներ VI վետերան լեգեոնից 2 կոհորտա, XXII ամբողջ լեգեոնը, գալատացիներից և վեքսիլացիոններից կազմված XXXVI լեգեոնը։ Նա ուներ նաև փոքրաթիվ հեծյալ ջոկատ։ Փառնակը ուներ մոտ 20-հազարանոց ուժեղ բանակ, որը հիմնականում կազմված էր ցեղային և աշխարհազոր հետևակից, բայց նաև իր մեջ ներառում էր արհեստավարժ ֆալանգ, լեգեոներներ և հեծելազոր։ Նա ուներ նաև մարտակառքեր։


== Ճակատամարտ ==
Ճակատամարտը տեղի է ունեցել Զելա քաղաքի մոտակայքում (ժամանակակից Զիլե), այժմ դա Թուրքիայի հյուսիսում գտնվող Թոքաթի մարզի բլրի գագաթին գտնվող փոքրիկ քաղաք է։ Պոնտական բանակը դիրքավորվել էր քաղաքի մոտ գտնվող բլրի գագաթին, բայց Կեսարը իր սեփական ճամբարն է խփում մոտակա բլրի գագաթին։ Պոնտական բանակը հանկարծակի հարձակում է գործում։ Այս գործողությունը անսպասելի էր, քանի որ դեմ էր տրամաբանությանը․ պոնտացիները թողել էին ամուր դիրքը և գրոհել էին սարն ի վեր։ Հարձակման արդյունքում հռոմեական բանակի շարքերում րոպեական խառնաշփոթ է սկսվում, սակայն հռոմեացի վետերան լեգեոներները կարողանում են արագորեն կազմակերպել պաշտպանական գիծը։ Կեսարը նետվում է հակահարձական և ստիպում պոնտական բանակին նահանջել բլրի ստորոտ, որտեղ էլ լխովին ջախջախում է նրանց։


== Արդյունք ==
Ճակատամարտը Կեսարի ռազմական գործունեության վճռական կետերից էր, քանի որ նա 5-օրյա արշավանքը ընդդեմ Փառնակ II-ի այնքան արագ և ամբողջական էր, որ Կեսարը, ըստ Պլուտարքոսի (հաղորդելով ճակատամարտից 150 տարի անց), իր հաղթանակը նկարագրել է լատիներեն մի արտահայտությամբ, որն այժմ շատ հայտնի է՝ Veni, vidi, vici (Եկա, տեսա, հաղթեցի)։ Սվետոնիոսը նշում է, որ այդ նույն արտահայտությունը Կեսարն ասել է Զելայի հաղթանակի համար կատարվող տրիումֆի ժամանակ։ Փառնակը փախավ իր Բոսպորյան թագավորություն, սակայն սպանվեց իր նախկին կուսակիցներից մեկի ձեռքով։


== Տես նաև ==
Կեսարի քաղաքացիական պատերազմ
Նեղոսի ճակատամարտ (մ․թ․ա․ 47)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Щукарев А. Н. (1890–1907)։ «Зела»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ
Նայջելա Լոուսոն

Նայջելա Լոուսոն (անգլ.՝ Nigella Lucy Lawson հունվարի 6, 1960(1960-01-06), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի լրագրող, հեռուստահաղորդավար, խմբագիր, ռեստորանային քննադատ և խոհարարական գրքերի հեղինակ։


== Գործունեություն ==
Նայջելա Լոուսոնն ավարտել է Օքսֆորդի համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետը, որից հետո նա սկսել է գրել գրական ստեղծագործությունների գրախոսություններ և դարձել ռեստորանային քննադատ։ 1986 թվականից աշխատել է որպես գրական խմբագիր «Կիրակնօրյա ժամանակ» (անգլ.՝ The Sunday Times) թերթում և միաժամանակ դարձել է արտահաստիքային լրագրող՝ համագործակցելով բազմաթիվ ամսագրերի և թերթերի հետ։ 
Մանկուց հետաքրքրվելով խոհարարությամբ։ 1998 թվականին հրատարակել է իր առաջին խոհարարական գիրքը՝ «Ինչպես ուտել» (անգլ.՝ How to Eat), որը վաճառվել է 300 հազար օրինակով և դարձել բեսթսելլեր։ 2000 թվականին Նայջելան հրատարակել է նմանատիպ թեմայով երկրորդ գիրքը՝ «Ինչպես դառնալ տնային աստվածուհի» (անգլ.՝ How to Be a Domestic Goddess), որի համար նա արժանացել է բրիտանական «Տարվա գիրք» մրցանակին։
1999 թվականից Նայջելա Լոուսոնը վարել է «Նայջելայի պատառներ» (անգլ.՝ Nigella Bites) խոհարարական շոուն «Շանել 4» (անգլ.՝ Channel 4) ալիքով։ Նրա գործունեությունում եղել են նաև մրցանակակիր այլ հեռուստածրագրեր։ 2007 թվականից դարձել է խոհանոցային իրերի ապրանքանիշի սեփականատեր։


== Անձնական կյանք ==
1992 թվականին Նայջելան ամուսնացել է լրագրող և հեռուստահաղորդավար Ջոն Դայմոնդի հետ։ 1997 թվականին Ջոնի մոտ ախտորոշվել է կոկորդի քաղցկեղ, և 2001 թվականին նա մահացել է։ Նայջելան առաջին ամուսնուց ունի երկու երեխա՝ Քոզիմա և Բրունո։ 2003 թվականին Նայջելան ամուսնացել է երկրորդ անգամ  և ապրում է Լոնդոնում՝ ամուսնու՝ Չարլզ Սաատչիի և երեխաների հետ։


=== Համոզմունքներ ===
2008 թվականին Նայջելա Լոուսոնը հայտարարել է, որ իր սեփական ունեցվածքը 15 միլիոն ֆունտ ստերլինգ է։ Այդ ժամանակ նրա ամուսնու՝ Չարլզ Սաատչիի ունեցվածքը կազմել է 100 միլիոն ֆունտ ստերլինգ։
Նայջելա Լոուսոնն, ով իր կարողությունը վաստակել է հեռուստատեսային շոու վարելով և խոհարարական մի քանի գրքեր թողարկելով, իր երկու երեխաներին զրկել է ժառանգությունից։

Սակայն, այս խոսքերը բրիտանական հասարակության մեջ քննադատության են արժանացել, քանի որ իր աշխատած առաջին գումարները նա դիզայներական հագուստ, այլ ոչ թե հաց գնելու համար է ծախսել։ 
Նայջելան մեծացել է ապահովված ընտանիքում և ոչնչի կարիք չի ունեցել։


== Տես նաև ==
Գայանե Բրեիովա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սթինգը ժառանգություն չի թողնի իր երեխաներին
«The home of Nigella online»։ Nigella.com (անգլերեն)։ Վերցված է 2020-08-17  
«Nigella Lawson recipes»։ BBC Food (անգլերեն)։ Վերցված է 2020-08-17 
«Найджела Лоусон (Nigella Lawson) - рецепты с фото»։ grandkulinar.ru։ Վերցված է 2020-08-17 
Svoboda Martin։ «Лоусон, Найджела самые новые цитаты (22 цитат, страница 2)»։ Ru.citaty.net (ռուսերեն)։ Վերցված է 2020-08-17
Շատոնյոֆ դե Գադան

Շատոնյոֆ դե Գադան (ֆր.՝ Châteauneuf-de-Gadagne), համայնք Ֆրանսիայի Վոքլյուզ դեպարտամենտում, Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ։ Պատկանում է ԼˈԻլ-սյուր-լա-Սորգ կանտոնին։


== Աշխարհագրական դիրքը ==
Շատոնյոֆ դե Գադանը գտնվում է Ավինյոնից 13 կմ արևելք։ Հարևան համայնքներն են Սեն-Սատյուրնեն-լեզ-Ավինյոնը և Ժոնկերետը՝ հյուսիսում, Լե Տորը` արևելքում, Կոմոն-սյուր-Դյուրանսը` հարավում, Մոնֆավեն և Մոնյեր-լեզ-Ավինյոնը` արևելքում։


== Ժողովրդագրություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 3259 մարդ։


== Տեսարժան վայրեր ==
Ֆոն-Սեգյուն ամրոց։ Այստեղ 1854 թվականին ապրում էին Ալֆոնս Տավանը և ֆելիբրերը։
Եկեղեցի
Խաչ
Ամրոցների և հին դարպասների մնացորդներ
Առաջին համաշխարհային պատերազմում զոհվածների հուշարձան
Սեն-Ռոշի մատուռ


== Հայտնի բնիկներ ==
Ալֆոնս Տավան (ֆր.՝ Alphonse Tavan, 1833-1905)՝ պրոֆեսիոնալ բանաստեղծ, Ֆելիբր գրական շարժման հիմնադիրներից


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կոմունայի պաշտոնական կայք
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Դիանա Տուրբայ

Դիանա Տուրբայ Կինտերո (իսպ.՝ Diana Turbay Quintero, մարտի 8, 1950(1950-03-08), Բոգոտա, Կոլումբիա - հունվարի 25, 1991(1991-01-25), Մեդելյին, Կոլումբիա), կոլումբացի լրագրողը, ով առևանգվել է Մեդելին կոկաինային կարտելի կողմից և պատահաբար սպանվել Կոլումբիայի ոստիկանության փրկարարական գործողության ժամանակ։


== Կենսագրություն ==
Դիանա Տուրբայը ծնվել է 1950 թվականի մարտի 9-ին, Բոգոտայում։ Որպես լրագրող աշխատել է Կոլումբիայի հեռուստատեսությունում։ Նրա հայրը՝ Խուլիո Սեսար Տուրբայ Այալան, 1978-1982 թվականներին եղել է Կոլումբիայի Հանրապետության նախագահ։ 1990 թվականի օգոստոսի 30-ին մի անհայտ տղամարդ հեռախոսով կապ է հաստատել Դիանա Տուրբայի հետ և խոստացել հարցազրույց կազմակերպել Մանուել Պերես Մարտինեսի հետ (իսպանացի քահանա, ինտերնացիոնալիստ հեղափոխական, Ազգային ազատագրական բանակի առաջնորդ)։ Ավելի ուշ ոստիկանական հետաքննությունը պարզել է, որ տղամարդը Մեդելինի կոկաինի կարտելի անդամ է և հավաքագրվել է Պաբլո Էսկոբարի կողմից։ Պաբլո Էսկոբարը հույս ուներ, որ նախկին նախագահի առևանգված դստեր օգնությամբ կկարողանա ճնշում գործադրել Կոլումբիայի օրենսդիրների վրա, և նրանք կչեղարկեն հանցագործներին Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ արտահանձնելու պայմանագիրը։ Դիանա Տուրբային առևանգել են իր օպերատոր Ռիչարդ Բեսերի հետ և պահել Մեդելինի արվարձանում գտնվող բնակարանում։ 1991 թվականի հունվարի 25-ին Կոլումբիայի ոստիկանության կողմից ձեռնարկված փրկարարական գործողության ժամանակ Դիանա Տուրբայը մահացել է հրազենային վնասվածքներից (ոստիկանը պատահաբար կրակել է նրա վրա)։ Մահվան պատճառը մեջքի հատվածում արձակված գնդակն է եղել, որը մասամբ վնասել է նրա լյարդը և ձախ երիկամը։ 


== Ժողովրդական մշակույթում ==


=== Գրականություն ===
Դիանա Տուրբայի կյանքի ուղին պատկերված է գրող Գաբրիել Գարսիա Մարկեսի «Հաղորդում առևանգման մասին» պատմվածքում և ցուցադրվել է «Նարկո» հեռուստասերիալում։


=== Հեռուստատեսություն ===
Տուրբային մարմնավորել է դերասանուհի Լիզել Պոտդևինը «Պաբլո Էսկոբար. Չարի հովանավորը» հեռուստասերիալում (2012)։
Տուրբային մարմնավորել է Գաբրիելա դե լա Գարզան  Նեթֆլիքս-ի Նարկո հեռուստասերիալում (2015)։


== Ծանոթագրություններ ==
Էմիլի Շանկս

Էմիլի Յակովլևնա Շանկս (անգլ.՝ Emily Shanks, ռուս.՝ Эмилия Я́влевна Шанкс, օգոստոսի 1, 1857(1857-08-01), Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 13, 1936(1936-01-13), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), անգլիական ծագմամբ նկարչուհի, առաջին կին-գեղանկարիչը, որ դարձել է Ռուսաստանի Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամ։


== Կենսագրություն ==

Էմիլի Շանկսը ծնվել է 1857 թվականի օգոստոսի 1-ին Մոսկվայում՝ բրիտանացի ձեռնարկատեր Ջեյմս Ստյուարտ Շանկսի ընտանիքում։ Վերջինս Մոսկվայում գտնվող ոսկերչական խանութի սեփականատեր էր, ինչպես նաև «Շանկսի և Բոլինի անգլիական խանութի» հիմնադիրը, որը Մոսկվայի ամենապերճաշուք խանութներից մեկն էր Կուզնեցկի կամրջի վրա։ Ջեյմս Ստյուրատ Շանկսի ութ երեխաներից երկուսը՝ Էմիլին ու նրա կրտսեր քույրը՝ Մարիա (Մերի) Յակովլևնա Շանկսը (1866—?), դարձել են նկարիչներ։ Մարիան նկարազարդել է Լև Տոլստոյի ստեղծագործությունները։
1882 թվականից Էմիլի Շանկսը՝ որպես ազատ ունկնդիր, սովորել է Մոսկվայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանում՝ աշակերտելով Վլադիմիր Մակովսկուն ու Իլարիոն Պրյանիշնիկովին Վասիլի Պոլենովի արվեստանոցում։ Ուսումնարանն ավարտել է 1890 թվականին՝ ստանալով դասային նկարչի կոչում։ «Դայակի նամակը» (ռուս.՝ «Письмо няни») նկարի համար պարգևատրվել է Մոսկվայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի արծաթե մեծ մեդալով։
Էմիլի Շանկսը 1891 թվականից մասնակցել է Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության ցուցահանդեսներին։ Մասնակցել է ընկերության XIX-XXII, XXV-XXX, XXXII, XXXV-XXXVIII, XL, XLI ցուցահանդեսներին։ 1894 թվականին «Թանաքի հետք» (ռուս.՝ «Чернильное пятно») կտավի համար ընդգրկվել է Ընկերության կազմում՝ դառնալով նման պատվի արժանացած երկու կին նկարիչներից առաջինը։
Մասնակցել է 1896 թվականին Նիժնի Նովգորոդում անցկացված Համառուսական արդյունաբերական ու նկարչական ցուցահանդեսին, Մոսկվայի Գեղարվեստը սիրողների միության ցուցահանդեսներին (1900–1901), Մոսկվայի Լեմերսյեի թանգարանի ցուցադրություններին (1909–1912)։ 1913 թվականին տեղափոխվել է Լոնդոն, որտեղ իր աշխատանքները ցուցադրել է Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում (1916, 1918)։
Էմիլի Շանկսի կենցաղանկարչության առանձնահատկություններից է կտավում երեխայի անպայման ներկայությունը՝ «Ավագ եղբայրը» (ռուս.՝ «Старший брат»), «Դժվար խնդիր» (ռուս.՝ «Трудная задача»), «Սիրելի տիկնիկը» (ռուս.՝ «Любимая кукла»), «Դաստիարակչուհու աշխատանքի ընդունումը» (ռուս.՝ «Наём гувернантки»), «Օճառի պղպջակներ» (ռուս.՝ «Мыльные пузыри»), «Հյուրը ինստիտուտում» (ռուս.՝ «Гостья в институте»): «Նորեկը դպրոցում» (ռուս.՝ «Новенькая в школе») կտավն իր հավաքածուի համար գնել է Պավել Տրետյակովը 1892 թվականին։
Էմիլի Շանկսը մահացել է 1936 թվականի հունվարի 13-ին Լոնդոնում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Э. Я. Шанкс в Энциклопедии живописи и графики Art-каталог» (ռուսերեն)։ Վերցված է 2012-05-27
Մալայա Օլշանկա (գյուղ, Օլշանսկի շրջան)

Մալայա Օլշանկա (ուկրաիներեն՝ Мала Вільшанка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օլշանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1887 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մալայա Օլշանկա գյուղում բնակվում էր 403 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժողովածու (682)

Ժողովածու (682), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 682 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում, Սրապիոն գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 23x18 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 194 թերթից։ Գրված է միասյուն, երկսյուն, նոտրգրով։ Կազմը` ստվարաթուղթ։ Հիշատակարան գրչի՝ 193 ր։


== Բովանդակություն ==
Բառք՝ Հանդէս բանաստեղծաց, Ի Վարդան գրոց։
Վարդանայ Աշխարհացոյց։
Հարցմունք ընտրևալք ի գրոց։
Խրատք հարանց։
Կարապետի վրդ-ի Տաղ։
Հարցմունք Արձանայ ևվպատասխանիք Եղնկայ։
Աղօթք։
Խրատք (Նեղոս, Յովհ․ Երզնկացի, Յովհ․ Մայրավանեցի, Յովհ․ Գառնեցի, Եփրեմ, Վարդան)։
Տեսիլք Գր․ Լուսաւորչի, Հովհ․ Կոդեոնի։
Յովհ․ Վանականի Վասն տարեմտին։
Յաղագա մահու չափ մեղաց։
Յովհ․ Երզնկացւոյ Յաղագս երկնային շարժման։
Վասն է մոլորականացն։
Հարցմունք և պատասխանիր Վանականայ վրդ-ի։
Դաւանութիւնք (Աթանաս, Ներսէս, Երից ժողովոց)։
Ներս․ Լամբրոնացւոյ Մեկնուիւն էր ընդ եղբարս-ի։
Գր․ Կեսարացւոյ Անուանք քաղաքաց։
Քարոզք (Գր․ Տաթևացի, անանունք)։
Յովհաննիսի վրդ-ի ի նախադրութիւն Պօղոսի, Վասն աւերման աշխարհիս։
Պատմութիւն ելանելոյն Ադամայ ի դրախտէն։
Խրատք կանոնաց։
Կանոնք զգուշաւոր քահանայից։
Մխ․ Երզնկացւոյ Հանելուկք թուարանականք։
Ան․ Շիրակացւոյ Տաղադս կշռոյ, կշռոց և կշռորդաց։
Քաղուածք Ի րանից իմաստնոց, Մեկնութևանց ո․ Գրոց, Առակաց։
Գովք սաղմոսաց (Առաքել վրդ․, անանուն)։
Վիճակացոյց։
Ավաննէսի վրդ-ի Աղիւսակք թուաբանութևան (կից Ոտանաւոր՝ տունք Ավաննէս վրդ-Լ, 1588 թ․)։
Աւետարան տղայուեան։
Մանունք։


== Ծանոթագրություններ ==