armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
(7285) Սեգեվայս

(7285) Սեգեվայս (անգլ.՝ Seggewiss), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի մարտի 2-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,575176 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0771 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0732 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1509,42 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,238503 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,03° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7285) Սեգեվայս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ֆրաու Ավա

Ֆրաու Ավա (գերմ.՝ Frau Ava, Ava von Göttweig, Ava von Melk, մոտ 1060, Ստորին Ավստրիա, Ավստրիա - փետրվարի 7, 1127, Klein-Wien, Furth bei Göttweig, Krems-Land District, Ստորին Ավստրիա, Ավստրիա), ավստրիական Բենեդիկտին միանձնուհի, կրոնական բանաստեղծուհի։


== Կենսագրություն ==

Գրեթե ոչինչ հայտնի չէ նրա կյանքի մասին, բացառությամբ այն, որ նա ամուսնացած էր և ուներ երկու որդի՝ Հարթման և Հայնրիխ (նա նշում է նրանց «Վերջին դատաստանում» պոեմի վերջում)։ Կյանքի ավարտին նա թոշակի անցավ, որից հետո  ընդունվեց վանք և դարձավ վանական։ Սովորաբար, Ֆրաու Ավան նույնացվում է միանձուհի Ավայի հետ՝ Կրեմսի հարևանությամբ գտնվող Գոթվեյգ վանքից կամ Մելքում գտնվող վանքից։ Ամենայն հավանականությամբ, նրա երկու որդիները դարձել են քահանաներ, այդ դեպքում նրանք կարող էին օգնել իրենց մորը հոգևորապես կրել վանականության բեռը։
Նա իր իսկ վկայության համաձայն, լատիներենը չգիտենալով, գրել է իր որդիների խոսքերից, որոնք հանդիպում ենք նրա գրքի հիմնական բովանդակության մեջ։


== Ստեղծագործություն ==
Նա մի շարք կրոնական բանաստեղծությունների հեղինակ է, որը գրել է միջին գերմանական լեզվով։ Բանաստեղծորեն վերամշակել է Ավետարանները՝ ավելացնելով նեռի պատմությունը և Վերջին Դատաստանի պատկերը։
Ավայի գործը տեղադրված է Վորաու ձեռագրում և Դիմերսը հրատարակել է իր «Gedichte des 11 und 12 Jahrhunderts»-ում։ (Վիեննա, 1849):


== Արվեստի գործեր ==
Հովհաննես Մկրտիչը (գերմ. ՝ Johannes der Täufer)
Հիսուսի կյանքը (գերմ. ՝ Leben Jesu)
Նեռ (գերմ. ՝ նեռ)
Վերջին դատավճիռը (գերմ. ՝ Das Jüngste Gericht)


== Ժամանակակից հրապարակումներ ==
Die Dichtungen der Frau Ava- ն։ / Kurt Kurt, Hrsg. - Գրազ. Akademische Druck- u: Վերլագսանստալտ, 1986


== Ճանաչում ==
2003 թվականից Ֆրուա Ավային գրական մրցանակ է շնորհվում Ավստրիայում երկու տարին մեկ։


== Գրականություն ==
Ланггут. Untersuchungen über die Gedichte der Ava. — Будапешт, 1880.
Maurer F. Die Dichtungen der Frau Ava. — Tübingen: Niemeyer, 1966.
Friedrich Wilhelm Bautz: Ava, die älteste, mit Namen bezeugte Dichterin in deutscher Sprache. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 1, Hamm 1975, Sp. 306.
Arianna Doria: Frau Ava. Forschungsbericht, Kommentar und italienische Übersetzung. Parnaso, Triest 2003. (= Quaderni di Hesperides; Ser. Saggi; 6) ISBN 88-86474-60-1
Eoliba Greinemann: Die Gedichte der Frau Ava. Untersuchungen zur Quellenfrage. Univ. Diss., Freiburg im Breisgau 1968.
Barbara Gutfleisch-Ziche: Volkssprachliches und bildliches Erzählen biblischer Stoffe. Die illustrierten Handschriften der «Altdeutschen Genesis» und des «Leben Jesu» der Frau Ava. Lang, Frankfurt am Main u.a. 1997. (= Europäische Hochschulschriften; Reihe 1, Deutsche Sprache und Literatur; 1596) ISBN 3-631-30749-7
Kurt Schacks: Lemmatisierte Konkordanz zu den Dichtungen der Frau Ava. Lang, Bern u.a. 1991. ISBN 3-261-04425-X
Wilhelm Scherer: Ava. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 1, Duncker & Humblot, Leipzig 1875, S. 698.
Lene Mayer-Skumanz: Frau Ava. Dachs-Verlag, Wien 2002. ISBN 3-85191-257-8 (Jugendbuch)


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Ava գրական մրցանակների կայք։
«Ава, поэтесса»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Տիտո (կոմունա)

Տիտո (իտալերեն՝ Tito), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Պոտենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6378 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 91 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 70 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 85050։ Հեռախոսային կոդը՝ 0971։
Տիտոն սահմանակից է Աբրիոլա, Պիչեռնո, Պինյոլա, Պոտենցա, Սանտ Անջելո Լե Ֆրատե, Սասո դի Կաստալդա, Սատրիանո դի Լուկանիա, Սավոյա դի Լուկանիա համայնքներով։
Սուրբ Լավերին հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր։ Տոնը նշվում է ամեն տարի նոյեմբերի 17-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Արմինե Զարայելյան

Արմինե Հրանտի Զարայելյան (մայիսի 29, 1965(1965-05-29), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բժիշկ, էնդովասկուլյար վիրաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (2003)։


== Կենսագրություն ==
1988 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1993-1996 թվականներին աշխատել է ԵՊԲՀ-ում, 1996-2000 թվականներին՝ Աթենքի և Բելգրադի համալսարաններում, Լոնդոնի թագավորական կլինիկայում, 2000-2002 թվականներին՝ ԵՊԲՀ կլինիկաների գծով միջազգային կապերի բաժնի վարիչ, 2002 թվականին՝ Օնասիսի անվան էնդովասկուլյար վիրաբուժական գիտաախտորոշիչ կենտրոնի (Երևան) ղեկավար։


== Անդամակցություն ==
Եվրոպական սրտաբանների ընկերակցության պատվավոր անդամ, 2001
ՀՀ վիրաբույժների և Անոթային վիրաբույժների ընկերակցության անդամ, 2004


== Ստեղծագործություններ և ճանաչում ==
Աշխատանքները վերաբերում են սրտի բնածին արատների, պսակաձև անոթների և օրգանիզմի ծայրամասային անոթների ախտահարումների էնդովասկուլյար վիրահատական բուժմանը։ Համահեղինակ է ուսումնամեթոդական ձեռնարկների։


== Ծանոթագրություններ ==
Տիեգո Վիլիան

Ուիլիան Տիեգո դե Խեսուս (պորտ.՝ Willian Thiego de Jesus, հուլիսի 22, 1986(1986-07-22), Արակաժու, Բրազիլիա - նոյեմբերի 28, 2016(2016-11-28), Յա Յունիոն),  բրազիլիացի ֆուտբոլիստ, որը խաղում էր որպես կենտրոնական պաշտպան։  Զոհվել է BAe 146 ինքնաթիռի կործանումից, Մեդելին քաղաքի մոտակայքում։


== Կենսագրություն ==
Նա ֆուտբոլ սկսեց խաղալ իր հարազատ քաղաքում՝ «Սերժիպի» ակումբում։
2006 թվականին  տեղափոխվել է «Գրեմիո» ակումբ, որտեղ սկզբնական շրջանում հանդես է եկել երիտասարդական թիմում։ Մինչ այդ  ֆուտբոլիստը օգտագործում էր Վիլիան անունը, բայց որպեսզի շփոթություն չառաջանա ակումբի մյուս խաղացող Վիլիան Մագրանի հետ, սկսեց օգտագործել Տիեգո երկրորդ անունը։ 2007 թվականին նա իր նորամուտը նշել է Գրեմիոյի կազմում՝  Բրազիլիայի A սերիայում և առաջին մրցաշրջանում մասնակցել է 11 հանդիպման։ 2008 թվականի հունիսի 14-ին նա իր առաջին գոլը խփել է «Գոյասի» դեմ արտագնա խաղում (3:0)։ Երեք մրցաշրջան նա խաղացել է «Գրեմիոյի» հիմնական կազմում, այդ թվում մասնակցել է Լիբերտադորեսի գավաթի խաղերին։
2010 թվականի հունվարին նա մեկ տարվա վարձակալությամբ հանդես է եկել ճապոնական «Կիոտո Սանկա» ակումբում, Ճապոնիայի առաջնությունում անցկացրել է 10 հանդիպում։ Բրազիլիա վերադառնալուց հետո անմիջապես վարձակալությամբ հանդես է եկել  «Բաիայի» կազմում։
2012 թվականին մարտին նա տեղափոխվել է Սերիա B ակումբ՝ «Սեարա», որտեղ նա խաղում էր առաջին թիմի կազմում, բայց թիմը լքել է նույն թվականի հոկտեմբերին։ Ակումբի կազմում նա դարձել է Սեարա նահանգի չեմպիոն և ճանաչվել պնահանգի առաջնության լավագույն պաշտպան։ 2013 թվականի հունվարին նա մեկ տարվա պայմանագիր է կնքել «Ֆիգերենսի» հետ, որը նույնպես հանդես էր գալիս B Սերիայում։
2014 թվականի հունվարին նա 1,5 տարվա պայմանագիր է կնքել Ադրբեջանի Պրեմիեր լիգայի «Խազար-Լենքորան» ակումբի հետ։ Թիմում պաշտպանը խաղացել է օրացուցային տարի, 2014-ի դեկտեմբերին ակումբի ղեկավարությունը որոշեց կրճատել աշխատավարձերը և ազատել լեգեոներների մեծ մասին, այդ թվում՝ Տիեգոյին։
2015 թվականի հունվարին նա պայմանագիր է կնքել Շապեկոենսեի հետ։ Ակումբի կազմում նա Ա Սերիայում անցկացրել է 46 հանդիպում և խփել 6 գնդակ, իսկ ընդհանուր առմամբ պաշտոնական մրցաշարերում անցկացրել է 84 հանդիպում և դարձել 9 գոլի հեղինակ։ 2016 թվականին նա դարձավ Կատարինենսե նահանգի չեմպիոն։
2016 թվականի նոյեմբերի 28-ին նա մահացել է Մեդելյին քաղաքի մոտակայքում՝ ինքնաթիռի վթարից, ակումբի գրեթե ամբողջ կազմի և մարզչական շտաբի հետ միասին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը thefinalball.com կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Ստեփանոս Տարոնեցի Ասողիկ

Ստեփանոս Ասողիկ, հայտնի է նաև որպես Ստեփանոս Տարոնեցի (10-րդ դար, Տարոն, Տուրուբերան, Մեծ Հայք - 11-րդ դար), XI դարի հայ պատմիչ։ Սարգիս կաթողիկոսի հրամանով գրել է Տիեզերական պատմություն երկը, որը բաղկացած է երեք գրքից։ Առաջին երկու գրքերում ներկայացնում է Հայաստանի պատմությունը աշխարհի պատմության համատեքստում՝ սկսած հին ժամանակներից մինչև 9-րդ դարի կեսերը։ Օգտվում է հայ և օտար աղբյուրներից՝ Աստվածաշունչ, Եվսեբիոս Կեսարացի, Մովսես Խորենացի և այլն։ Առավել արժեքավոր է «Տիեզերական պատմության» երրորդ գիրքը, որտեղ ներկայացված են 885-1004 թթ. պատմական անցքերը։ Հայտնի է նաև որպես աշխարհագրագետ։


== Աշխատություններ եւ թարգմանություններ ==
Ստեփանոսի Տարօնեցւոյ Ասողկան Պատմութիւն տիեզերական, երկրորդ տպագրութիւն, աշխատութեամբ Ստ. Մալխասեանցի, Ս. Պետերբուրգ, 1885։
Ստեփանոս Տարօնեցի, Տիեզերական պատմութիւն (բնագիրը Գուրգէն Մանուկեանի),- «Մատենագիրք Հայոց», ԺԵ հատոր, Ժ դար, Գիրք Բ, Անթիլիաս, 2011, էջ 619-830։
Etienne Açogh'ig de Daron, Histoire universelle.
Всеобщая история Степ'аноса Таронского, Асох'ика по прозванию, писателя XI столетия, пер. Н. Эмина, М. 1864.


== Գրականություն ==
Նորայր Ն. Բիւզանտացի, Տեղեկութիւն ի գիրս Պատմութեան Ստեփանոսի Տարօնեցւոյ Ասողիկ կոչեցելոյ, Մոսկուա, 1889։
Աբգարյան Գ. Վ., Կարծեցյալ Ստեփանոս Տարոնացին նույն ինքը Ստեփանոս Տարոնացի Ասողիկն է.- «Պատմա-բանասիրական հանդես», 1962, № 1, էջ 210-225։ Archived 2010-11-22 at the Wayback Machine.
Քոլանջյան Ս. Ստեփանոս Տարոնեցի (Ասողիկ),- Հայ մշակույթի նշանավոր գործիչներ (V-XVIII դարեր), Երեւան, 1976, էջ 185-192։
Մաթևոսյան Ա. Ս., Ստեփանոս Տարոնացի Ասողիկը և Անանիա Շիրակացու «Քննիկոնը».- «Պատմա-բանասիրական հանդես«, 1986, № 3 էջ 125-133։(չաշխատող հղում)
ASOŁIK (ENCYCLOPÆDIA IRANICA)
Դվորիկի (այլ կիրառումներ)

Դվորիկի, կարող է վերաբերել՝

Դվորիկի - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Դվորիկի - գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Ուլյանովսկի շրջանի կազմում։
Դվորիկի - գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Կամեշկովսկի շրջանի կազմում։
Ռոբերտ Լուիս Սթիվենսոն

Ռոբերտ Լուիս Ստիվենսոն (անգլ.՝ Robert Louis Stevenson, նախապես Robert Lewis Balfour Stevenson; նոյեմբերի 13, 1850(1850-11-13)[…], Էդինբուրգ, Շոտլանդիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - դեկտեմբերի 3, 1894(1894-12-03)[…], Վաիլիմա, Սամոա), շոտլանդացի արձակագիր և բանաստեղծ, աշխարհահռչակ արկածային վեպերի հեղինակ, անգլիական նեոռոմանտիզմի ներկայացուցիչ։ Այժմ Սթիվենսոնը աշխարհում 26 ամենաշատ թարգմանվող հեղինակների շարքում է։ Նա դեռ կենդանության տարիներին է հասցրել մեծ ճանաչում ձեռք բերել։


== Կրթություն ==
1857 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1859 թվականի հոկտեմբեր Սթիվենսոնը հաճախում է Հենդերսոնի դպրոց, բայց առողջական վատ վիճակի պատճառով շատ է բացակայում, որոնք լրացվում են մասնավոր ուսուցիչների միջոցով։ 1861 թվականից հաճախել է Էդինբուրգի ակադեմիա, որը անկախ ու առանձին դպրոց էր տղաների համար։
1864 թվականից սովորել է Էդինբուրգում գտնվող Ռոբերտ Թոմսոնի մասնավոր դպրոցում։ 1867 թ. Սթիվենսոնը ընդունվում է Էդինբուգի համալսարան։ Ընդունվելով Էդինբուրգի համալսարան՝ Սթիվենսոնը սովորում է ինժեներության գծով՝ շարունակելով ընտանեկան մասնագիտությունը՝ փարոսների նախագծում։ Բայց հետագայում փոխում է ֆակուլտետը և 1875 թվականին ավարտում է համալսարանը՝ իրավաբանություն մասնագիտությամբ։
Չնայած ծանր հիվանդությանը (թոքերի և բրոնխների տուբերկուլյոզ), Սթիվենսոնը շատ է ճանապարհորդել։ 1876 թվականից ընկերոջ՝ Ուիլյամ Սիմփսոնի հետ ճանապարհորդում է Բելգիայի և Ֆրանսիայի ջրային տարածքներով։ Այս ճանապարհորդության տպավորությունները հետագայում տեղ են գտնում «Ճանապարհորդություն երկրի ներսում» ակնարկային գրքում (1878)։


== Ստեղծագործություններ ==
Թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա հայտնի ստեղծագործություններից են «Գանձերի կղզին» (1883), «Բժիշկ Ջեքիլի և պարոն Հայդի տարօրինակ պատմությունը» (1886), «Սև նետը» (1888), «Արքայազն Օտտոն» (1885) և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
Նարեկ Աբրահամյան

Նարեկ Փանոսի Աբրահամյան (մայիսի 4, 1953(1953-05-04), Անջար, Զահլեի շրջան, Բեկաայի մարզ, Լիբանան), հայ ռազմական գործիչ, Լիբանանի բանակի բրիգադի գեներալ։


== Կենսագրություն ==
Նարեկ Աբրահամյանը ծնվել է 1953 թվականի մայիսի 4-ին Լիբանանի Անջար գյուղում։ 1998 թվականից եղել է Լիբանանի բանակի բրիգադի գեներալ։ Ավարտել է Լիբանանի «Հառաջ Գալուստ Կյուլպենկյան» երկրորդական վարժարանը, 1976 թվականին` Լիբանանի զինվորական ակադեմիան։ Վերապատրաստվել է (1980, 1987, 1994-1995) ԱՄՆ-ի ռազմական ակադեմիաներում։ 1976-1990 թվականներին մասնակցել է Լիբանանի Քաղաքացիական պատերազմին, 1990-1993 թվականներին ղեկավարել է Լիբանանի բանակի դեսանտային-էլիտար գունդը։ 1998 թվականից պաշտոնաթող է եղել։ 1998-2000 թվականներին աշխատել է ՀՀ պաշտպանության նախարարությունում։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (4101-4200)

Աստերոիդների ցանկ (4001-4100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (4201-4300)
 Աստերոիդների ցանկ (4001-4100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (4201-4300)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (1)-(5000)»։ www.minorplanetcenter.net
Թեյսպ

Թեյսպ (հուն․՝ Τεΐσπης) կամ Չիշպիշ (հին պարսկ.՝ 𐎨𐎡𐏁𐎱𐎡𐏁, Čišpiš), պարսից Աքեմենյան թագավոր (675—Ք․ա․640), Աքեմենի որդի։ Համադանում հայտնաբերված ոսկե թիթեղներին նշված է, որ նա կրել է «Անշանի մեծ թագավոր» տիտղոսը։
Եղած տվյալների համաձայն` նրա որդիներն են եղել ինչպես Կյուրոս I-ը՝ Կյուրոս II Մեծի պապը, այնպես էլ Արիարամնան` Դարեհ Մեծի նախապապը։ 
Ք.ա. 17֊րդ դարի փաստաթղթերի համաձայն` Թեյսիպը, որը Էլամից կախյալ վիճակում էր գտնվում, այն բանից հետո, երբ ազատագրվել է մեդիական լծից և ընդարձակել իր ոչ մեծ թագավորությունը, գրավել է էլամական Անշան քաղաքը։ Նրան հաջորդել է նրա երկրորդ որդին` Կյուրոսը։
Շմիտի կարծիքով, Չիշպիշ անունը իրանական ծագում ունի, միայն թե նրա ստուգաբանությունն անհայտ է։
Այս անունը ստուգաբանությամբ կապված է նաև հինխուրիտական աստծո՝ Թեշուբի հետ։


== Նախնիներ ==
Կյուրոս I (մահացել է Ք.ա. 580 թվականին, Աքեմենյանների ղեկավարը Ք.ա.640֊ 580 թվականներին)
Կամբիզ I
Արիարամնա
Արշամա
Փարնակ (բաբելոնյան սատրապ (մահացել է Ք.ա. 497 թվականին)
Հիստասպ (մահացել է Ք.ա. 521 կամ 493 թվականին)


== Գրականություն ==
Akbarzadeh D.; A. Yahyanezhad (2006)։ The Behistun Inscriptions (Old Persian Texts) (Persian)։ Khaneye-Farhikhtagan-e Honarhaye Sonati։ ISBN 964-8499-05-5  
Kent Ronald Grubb (1384 AP)։ Old Persian: Grammar, Text, Glossary (Persian)։ translated into Persian by S. Oryan։ ISBN 964-421-045-X 
Schmitt, Rüdiger (1992). «ČIŠPIŠ». Encyclopaedia Iranica. 5. 1992.


== Ծանոթագրություններ ==

}
Արթուր Ռուբինշտեյն

Արթուր Գրիգորևիչ Ռուբինշտեյն (հունվարի 28, 1887(1887-01-28)[…], Լոձ, Piotrków Governorate, Warsaw general-governorate, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 20, 1982(1982-12-20)[…], Ժնև, Շվեյցարիա), լեհ դաշնակահար։
Ծնվել է 1886 թվականի (կամ 1887 թվականի) հունվարի 28-ին Լոձում։ Աշակերտել է Ա. Ռուժիցկուն (Վարշավա), Հ. Բարչին (Բեռլին), Ի. Պադերևսկուն (Մորժ, Շվեյցարիա)։ Դեբյուտը տեղի է ունեցել 1898 թվականին, Բեռլինում։ 1910 թվականին մասնակցել է Անտոն Ռուբինշտեյնի անվան դաշնակահարների և կոմպոզիտորների միջազգային մրցույթին (Պետերբուրգ)։ Հյուրախաղերով համերգներ է տվել աշխարհի տարբեր երկրներում (Ռուսաստանում՝ 1910, 1911, 1912, ՍՍՀՄ-ում՝ 1932, 1935, 1964)։ 1939 թվականից ապրել է ԱՄՆ-ում, 1954 թվականից՝ Ֆրանսիայում։ Ռուբինշտեյնի նվագը աչքի է ընկնում ռոմանտիկական գծերով՝ բանաստեղծականությամբ, մեծ զգացմունքայնությամբ, վիրտուոզությամբ, նրբագեղությամբ։ Նվագացանկում՝ Ֆ. Շոպենի (ձայնագրել է նրա բոլոր երկերը), Ռ. Շումանի, Ֆ. Լիստի, Բրամսի, Կ. Շիմանովսկու, XX դ. կոմպոզիտորների ստեղծագործություններն են։ Գրել է «Իմ պատանեկության օրերը» հուշերը (1973)։ Նկարահանվել է կինոյում։


== Գրականություն ==
Хентова С., Артур Рубинштейн, М., 1971
Исполнительское искусство за рубежных стран, в. 9, М., 1981, с. 111 – 166


== Ծանոթագրություններ ==
Վոյ Վոժ (Լյոկ Լիսայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վոյ Վոժ (այլ կիրառումներ)Վոյ Վոժ (ռուս.՝ Вой-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լյոկ Լիսա գետի ձախ ափին՝ 24 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 15 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000077490
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007749
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Սերբական Հանրապետության դինար

Սերբական Հանրապետության դինար (սերբ.՝ Динар Републике Српске), Սերբական Հանրապետության դրամական միավոր, շրջանառության մեջ է եղել 1992-1998 թվականներին։ Սերբական հանրապետության դինարը նույնը չէ, ինչ սերբական դինարը, որը շրջանառվել է միջնադարից (1459) և այսօր տարադրամ է հանդիասանում։ Սակայն պատմական նշանակություն է ունեցել Սերբական պատերազմի ժամանակ և դրանից հետո յոթ տարի շարունակ «միջպետական» արժույթ է ներկայացրել։ Թողարկվել է երեք շարքով` 1992 թվականին, 1993 թվականին և 1994 թվականին։ Ավելի ուշ փոխարինվել է հարավսլավական դինարով, բայց որպես տարադրամ 1998 թվականից օգտագործվել է գերմանական փոխարկելի մարկը։


== Պատմություն ==
Դինարը շրջանառության մեջ է մտել 1992 թվականին և զուգահեռաբար շրջանառվել է հարավսլավական դինարի հետ 1:1 հարաբերությամբ։ Գրառումները կիրիլիցայով էր արված, թղթադրամի վրա պատկերված էր Սերբական Հանրապետության գերբը և դինարի արժողությունը։ Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետության Ազգային բանկի 1992 թվականի թղթադրամների նմուշները արձակվել են հետևյալ անվանական արժեքներով 

10
50
100
500
1000
5000
10 000 դինար։Այնուհետև թողարկվել են 1993 թվականի նմուշի համանման ձեւավորմամբ թղթադրամներ հետևյալ  արժեքներով.

50 000
100 000
1 միլիոն
5 միլիոն
10 միլիոն դինար։1993 թվականին թողարկվել են 1992 թվականի նմուշի 50 դինար անվանական արժեքով թղթադրամներ, որոնք փոփոխված էին 50 մլն դինարի` «ՄԻԼԻՈՆ ԴԻՆԱՐ» վերադրում կատարելու ճանապարհով։ 
1992 թվականի օգոստոսի 12-ին փոփոխվել է բանկի անվանումը. այն սկսվել է կոչվել Սերբական Հանրապետության Ազգային բանկ։ Նոր անվանումով բանկի թղթադրամները թողարկվել են 1993 թվականին պահպանելով թղթադրամների նախորդ թողարկումների դիզայնը։ Բանկի նոր անվանումով 1993 թվականի նմուշի թղթադրամների նոմինալներն էին. 

100 միլիոն
1 միլիարդ
10 միլիարդ դինար։1993 թվականի հոկտեմբերի 1-ին իրականացվել է  դինարի 1 000 000:1 դենոմինացիա, հարավսլավական դինարի դենոմինացիայի հետ միաժամանակ։ Սկսվել է 1993 թվականի նմուշի շարքի թղթադրամների թողարկումը։ Այդ թողարկման բոլոր թղթադրամների վրա պատկերվել է Պետար Կոչիչ դիմանկարը։ Թողարկվել են հետևյալ արժողությամբ թղթադրամներ.

5000
50 000
100 000
1 միլիոն
5 միլիոն
100 միլիոն
500 միլիոն
10 միլիարդ
50 միլիարդ դինար։1994 թվականի հունվարի 24-ին Հարավսլավիայում ներդրվել է «նոր դինար», որի փոխարժեքը կցվել է գերմանական մարկին։ 1994 թվականի փետրվարի 15-ի «Հարավսլավիայի Միութենական Հանրապետության, Սերբական Հանրապետության և Սերբական Կրաինա Հանրապետության միասնական դրամաշրջանառության  մասին արձանագրությունով» հաստատվեց, որ նոր դինարը հանդիսանում է նրանց միասնական դրամական միավորը։ Սերբական Հանրապետության դինարի թողարկումը դադարեցվեց։
1998 թվականին, ըստ Դեյթոնյան համաձայնագրի, Սերբական Հանրապետությունում գործածության մեջ մտավ բոսնիական փոխարկելի մարկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Cuhaj G.S. Standard Catalog of World Paper Money. Modern Issues 1961—Present. — 17-е изд. — Iola: Krause Publications, 2011. — 1112 с. — ISBN 978-1-4402-1584-1
Լոոդի

Լոոդի (էստ․՝ Loodi), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Պաիստու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 126 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մանկություն չունեցող մարդիկ

Մանկություն չունեցող մարդիկ (արևմտահայերեն Մանկութիւն Չունեցող Մարդիկ) (1955), սփյուռքահայ գրող Անդրանիկ Ծառուկյանի ինքնակենսագրական վեպը։ Սփյուռքահայ գրականության ամենահանրածանոթ գրքերից և Ծառուկյանի ամենահայտնի գործը։ Արժանացել է բազմաթիվ վերահրատարակությունների սփյուռքի զանազան գաղութներում և Հայաստանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայելային անտենա

Հայելային անտենա, անտենաները որոնց բացվածքում էլեկտրամագնիսական դաշտը ձևավորվում է էլեկտրամագնիսական ալիքների շնորհիվ պատրաստված են մետաղե մակերեսով հատուկ հայլիներից։ Իսկ աղբյուրի դեր տանում են ոչ շատ մեծ ճառագայթիչները, որոնք տեղադրվում են հայլիների կիզակետում։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
Ներկայումս հայելային անտենաները լայն կիրառում ունեն ալիքների բավականին լայն տիրույթում ինֆրակարմիր, սուբմիլիմետրային տիրույթից մինչև ալիքների մետրային տիրույթ։
Չափսերի տեսանկյունից հայելային անտենաները ունեն լայն սպեկտր. կես միլիմետրանոցից մինչև 100-ավոր մետրեր։ Ապագայում պետք է սպասել կիլոմետրի չափսերի անտենաների կառուցումը տիեզերքում։
Հայելային անտենաները կարելի է խմբավորել ըստ՝
1. հայելիների թվի՝ 

մեկհայելային
երկհայելային
բազմահայելային2.գլխավոր հայելու ձևի.

պարաբոլային
սֆերիկև այլն։


=== Առավելությունները ===
Լայնաշերտ են
ունեն փոքր կորուստներ,ՕԳԳ-ն մոտ 1 է
սեփական աղմուկները ցածր են
պատրաստման եղանակը բավականին հեշտ է։


== Աղբյուրներ ==
Դասագիրք՝ ԱՆՏԵՆԱՆԵՐ, հեղինակներ՝ Ա.Ս.Սարգսյան, Պ.Մ.Մարտիրոսյան
www.femto.com.ua/articles/part_1/1238.html
Սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացի

Սուրբ Նիկողայոս Հայրապետ, ծնվել է Փոքր Ասիայի Լիկիա գավառի Բաթարա քաղաքում Հայկական Գամիրքում (ներկայիս Անթալիայի մոտակայքում)։ Փոքր հասակից կորցնում է մեծահարուստ և բարեպաշտ ծնողներին և մեծանում իր քեռու՝ Նիկողայոս Երեց եպիսկոպոսի խնամքի ներքո։ Ավետարանական պատգամը՝ «Վաճառիր ունեցվածքդ և բաժանիր աղքատներին» (հմմտ. Մտթ. ԺԹ 21), իր կյանքի նշանաբանն է դարձնում՝ իր խնամքը տարածելով աղքատների, հիվանդների, բանտարկյալների և որբերի վրա։ Ժողովրդի կամքով դառնում է Զմյուռնիայի եպիսկոպոսը։ Հալածանքների ընթացքում աքսորվում է, սակայն չի դադարում ամենուր Ավետարանը քարոզել։ Խաղաղություն վերահաստատվելուն պես վերադառնում է իր աթոռը, մասնակցում 325 թ. Նիկիայի Տիեզերաժողովին։ Մահացել է 326 թ.։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովրդական խորհուրդ (Սիրիա)

Սիրիայի ժողովրդական Խորհուրդ (արաբ․՝ مجلس الشعب‎‎, Մաջլիս ալ-Շաաբ), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության օրենսդիր մարմին։ Բաղկացած է 250 անդամներից, որոնք ընտրվում են 4 տարի ժամկետով։ Խոսնակն է Մուհամադ Ջիհադ ալ-Լահամ (Ազգային առաջադիմական ճակատ)։


== Վերջին ընտրություններ ==


== Տես նաև ==
Սիրիայի քաղաքականություն
Խոսնակների ցանկ
Խորհրդարաներն ըստ երկրների


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խորհրդարանի Պաշտոնական կայք
Սիրիայի Օրենսդրական համակարգ Archived 2011-09-28 at the Wayback Machine.
Կամենի Մոստ (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կամենի ՄոստԿամենի Մոստ (ուկրաիներեն՝ Камяний Міст), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1700 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կամենի Մոստ գյուղում բնակվում էր 1 092 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նովոտիմոֆեևկա (գյուղ, Սնիգիրյովկայի շրջան)

Նովոտիմոֆեևկա (ուկրաիներեն՝ Новотимофіївка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Սնիգիրյովկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1905 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոտիմոֆեևկա գյուղում բնակվում էր 581 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1447 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հունաստանի դրոշների ցանկ

Հոդվածում ներկայացված են ժամանակակից Հունաստանի տարածքում օգտագործվող կամ օգտագործված դրոշների ցանկը։


== Այժմ օգտագործված դրոշներ ==


=== Պետական դրոշ ===


=== Նախագահական շտանդարտ ===


=== Ռազմական դրոշներ ===


=== Տարածաշրջանային և քաղաքային դրոշներ ===


== Այժմ չօգտագործված դրոշներ ==


=== Պատմական դրոշներ ===


== Հունաստանի սահմաններից դուրս օգտագործված և օգտագործվող դրոշներ ==


== Տես նաև ==
Հունաստանի դրոշ


== Ծանոթագրություններ ==
Կարատագ

Կարատագ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 666 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(8354) 1989 RF

(8354) 1989 RF, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Էրիկ Էլստի կողմից Վերին Պրովանսում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,192874 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7241 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6616 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2083,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,172755 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,33° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8354) 1989 RF աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վասյուկովկա (գյուղ, Արտյոմովսկի շրջան)

Վասյուկովկա (ուկրաիներեն՝ Васюківка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Վասյուկովկա գյուղում բնակվում էր 601 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պետրոս I-ի ամառային պալատ

Պետրոս I-ի ամառային պալատ  (ռուս.՝ Летний дворец Петра I), մինչև օրս իր նախնական տեսքը պահած շինություն։ Կառուցվել է որպես Պետրոս I–ի նստավայր Սանկտ Պետերբուրգի Ամառային այգում։ Հանդիսանում է Ռուսական պետական ​​թանգարանի մասնաճյուղը։ Այժմ փակ է՝ վերանորոգման նպատակով։


== Շինություն ==

Ամառային պալատը կառուցվել է բարոկկո ոճով՝ Դոմինիկո Տրեզինիի նախագծով, 1710-1714 թվականներին։ Այն քաղաքի ամնահին շինություններից է։ Երկհարկանի պալատը բավականաչափ համեստ է և կազմված է ընդամենը տասնչորս սենյակներից ու երկու խոհանոցից։
Նստավայրը օգտագործվում էր տարվա տաք ամիսներին՝ մայիսից հոկտեմբեր, այդ իսկ պատճառով պատերը բավականին բարակ են, իսկ պատուհաններն ունեն մեկական կաղապարներ։ Ներքին զարդարումը կատարել են նկարիչներ Ա․ Զախարովը, Ի․ Զավարզինը, Ֆ․ Մատվեևը։
Պալատի առաջնային պատը զարդարված է 29 բարելյեֆներով, որոնց վրա ալեգորիկ կերպարներով պատկերված են Հյուսիսային պատերազմի դրվագներ։ Բարելյեֆները կատարել է գերմանացի ճարտարապետ և քանդակագործ Անդրեաս Շլյուտերը։


== Պատմություն ==
Պետրոս Մեծը առանձնանում էր մասնակիորեն առանձնացած պալատ և այնտեղ անցկացնում ամառները՝ 1712 թվականից մինչև իր մահը (1725)։ Նա զբաղեցնում էր ստորին հարկը, իսկ երկրորդ հարկում Եկատերինա I–ն էր։ Կայսեր մահից հետո՝ ընդհուպ մինչև 19-րդ դարի կեսերը, պալատը օգտագործվում էր որպես պալատականների և աստիճանավորների ամառային նստավայր։ Մասնավորապես Ամառային այգում նածընտրում էր բնակվել Աննա Լեոպոլդովնան՝ Իվան VI–ի մայրը, ով իրենից ոչ հեռու բնակեցրել էր իր սիրեկան Կառլ Լինարին։
1934 թվականին պալատի շենքում կառուցվում է պատմակենցաղային թանգարան։ Հայրենական Մեծ պատերազմի տարիներին շինությունը զգալիորեն վնասվել է․ պոկվել էին պատուհանների կաղապարները, ներսից թափվել էր կրաշաղախը, տանիքը գնդակահարվել էր։ Պալատի վերականգնումը սկսվել էր 1946 թվականին։ 1947 թվականին թանգարանը բացվել էր այցելուների համար։ 1950-1960-ական թվականներին իրականացվել էր ամբողջական վերանորոգում՝ նախնական տեսքը վերականգնելու նպատակով, փոխվել էր հատակը, ջեռուցման համակարգը, վերականգնվել էին պատկերները, պատերի վրա ամրացրել էին կտորի պաստառներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Энциклопедия Санкт-Петербурга
Летний дворец на сайте Русского музеяArchived 2011-08-10 at the Wayback Machine.
Летний дворец Петра I (материал из книги В. Нестерова «Знаешь ли ты свой город?») Archived 2012-11-14 at the Wayback Machine.
Զավեն Չարչյան

Զավեն Վարդանի Չարչյան (Կողբ, Սուրմալուի գավառ, Երևանի նահանգ – 2001), խորհրդային հայ պետական և քաղաքական գործիչ, Երևանի քաղխորհրդի գործադիր կոմիտեի նախագահ 1943 թվականի մայիսի 20-ից մինչև 1944 թվականի սեպտեմբերի 4-ը։


== Կենսագրություն ==
Զավեն Չարչյանը ծնվել է Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառի գավառի Կողբ գյուղում։ Ծննդյան թվականն անհայտ է։ Սկզբնական կրթությունն ստացել է Երևանում։ Սովորել է Երևանի էլեկտրամեխանիկական տեխնիկումում, որն ավարտել է 1931 թվականին։ Դրանից հետո սկսել է աշխատել Երևանի էլեկտրաձուլման գործարանում։ Աշխատելուն զուգահեռ Զավեն Չարչյանը 1934 թվականից մինչև 1940 թվականը սովորել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում (քիմիայի ֆակուլտետ)։
1940 թվականից Զավեն Չարչյանն աշխատել է Երևանի քաղաքային խորհրդում։ 1943 թվականի մայիսի 20-ին նա ընտրվել է Երևանի բանվորների պատգամավորների խորհրդի գործադիր կոմիտեի նախագահ և զբաղեցրել այդ պաշտոնը մինչև 1944 թվականի սեպտեմբերի 4-ը։ Նրան փոխարինել է Աշոտ Ղազարյանը։
Զավեն Չարչյանը սովորել է Մոսկվայի դիվանագիտական դպրոցում։ Զբաղեցրել է արտասահմանյան երկրների հետ մշակութային կապերի հայկական ընկերության նախագահի տեղակալի պաշտոնը։
Զավեն Չարչյանը մահացել է 2001 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
(21712) Օբայդ

(21712) Օբայդ, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1999 թվականի սեպտեմբերի 7-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(21712) Օբայդ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Արծրունի Աղաջանյան

Արծրունի Կնյազի Աղաջանյան (նոյեմբերի 21, 1955(1955-11-21), Արթիկ, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ պետական և քաղաքական գործիչ։


== Կրթություն ==
1974-1979 թթ. սովորել և ավարտել է Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտը՝ տնտեսագետի որակավորմամբ։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1979-1981 թթ. - ծառայել է Խորհրդային բանակում։
1981-1986 թթ. - Արթիկի շրջխորհրդի գործկոմի հրահանգիչ։
1986-1988 թթ. - Հոռոմի տրիկոտաժի ֆաբրիկայի տնօրեն։
1988-1999 թթ. - Արթիկի գուլպայի ֆաբրիկայի փոխտնօրեն։
2011 թվականից - «Հայասի գրուպ» ընկերության տնօրեն։


== Քաղաքական գործունեություն ==
ՕԵԿ անդամ։
1999 թ. մայիսի 30-ին ԱԺ պատգամավոր է ընտրվել «Օրինաց երկիր» կուսակցության համամասնական ընտրացուցակով։ ԱԺ սոցիալական, առողջապահության և բնության պահպանության հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ «Օրինաց երկիր» խմբակցության անդամ։
2003-2005 թթ. - Շիրակի մարզպետի տեղակալ։
2005 թ. մայիսի 23-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ ազատվել է Շիրակի մարզպետի տեղակալի պաշտոնից։
2005 թ. հունիսի 20-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարի տեղակալ։
2006 թ. մայիսի 13-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ ազատվել է ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարի տեղակալի պաշտոնից։
2006-2008 թթ. - «Օրինաց երկիր» կուսակցությունում կատարել է կուսակցական աշխատանք։
2008 թ. ապրիլի 23-ին ՀՀ Ազգային ժողովի 4-րդ գումարման պատգամավոր է ընտրվել «Օրինաց երկիր» կուսակցության համամասնական ընտրացուցակով։ Առողջապահության, մայրության և մանկության հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ 2008 թ. մայիսի 7-ից օգոստոսի 21-ը - Տնտեսական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ, 2008 թ. օգոստոսի 21-ից 2011 թ. մարտի 21-ը - Ֆինանսավարկային և բյուջետային հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ, 2010 թ. հոկտեմբերի 29-ից 2011 թ. մարտի 21-ը - Տնտեսական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ, 2009 թ. փետրվարի 2-ից սեպտեմբերի 15-ը - 2008 թվականի մարտի 1-2 Երևան քաղաքում տեղի ունեցած իրադարձությունների և դրանց պատճառների ուսումնասիրության ժամանակավոր հանձնաժողովի անդամ։
2008 թ. օգոստոսի 21-ին ընտրվել է «Օրինաց երկիր» խմբակցության քարտուղար՝ պաշտոնավարելով մինչև 2011 թ. մարտի 21-ը։
2011 թ. մարտի 21-ին պատգամավորական լիազորությունները դադարեցվել են «Հայասի գրուպ» ընկերության տնօրեն նշանակվելու կապակցությամբ։
Անկուսակցական։Ամուսնացած է, ունի չորս երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==
Գավրիլովսկի (գյուղ, Ալեկսեևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳավրիլովսկիԳավրիլովսկի (ռուս.՝ Гавриловский), գյուղ Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Ալեկսեևսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պերդիգերա

Պերդիգերա (իսպ.՝ Perdiguera) քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, ենթարկվում է Սարագոսայի պրովենցիային։ Գտնվում է Արագոն ինքնավար համայնքի կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մոնեգրոս համայնքի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 110,09 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 664 մարդ (2010 թվական)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Պաշտոնական կայք
Անհաջողակը (մուլտֆիլմ)

Անհաջողակը (ռուս.՝ Неудачник), խորհրդային կարճամետրաժ մուլտֆիլմ, որը թողարկվել է 1972 թվականին, «Բելառուսֆիլմ» կինոստուդիայում։ Մուլտֆիլմի ռեժիսորն է Վլադիմիր Գոլիկովը, սցենարը գրել են Ռոման Կաչանովը և Էդուարդ Ուսպենսկին։ Մուլտֆիմը համարվում է առաջին բելառուսական ֆիլմը, իսկ 1972 թվականը` բելառուսական անիմացիայի հիմնադրման տարին։


== Սյուժե ==
Մի տղա շատ վատ էր սովորում, որովհետև սովորելու համար ժամանակ չուներ։ Նա իր ամբողջ ժամանակը տրամադրում էր կենդանիներին վարժեցնելուն։ Նախ նա վարժեցնում էր կատուներին, հետո` ցլերին, և դա նրան հաջողվում էր։ Հետո նա սկում է աշխատել կրկեսում, որտեղ վարժեցնում էր կրկեսի կենդանիներին։ Ֆիլմի վերջում «անհաջողակը» հետևություն է անում. եթե անգամ մարդը ինչ-որ մի բանում տաղանդավոր է, նա, միևնույնն է, պետք է լավ սովորի։ Վարժեցնող տղան փոխադրվում է 9-րդ դասարան և խոստանում է լավ սովորել։ Նա սկսում է ամաչել, որ, չնայած սովորեցնում է կենդանիներին, բայց ինքը գիտնական չէ...


== Նկարահանող խումբ ==


== Հետաքրքիր փաստեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անհաջողակը «Аниматор.ру» կայքում
«Кто первый оживил сказку? Белорусские мультфильмы отмечают 40 лет» Archived 2014-08-19 at the Wayback Machine. — статья на сайте «TUT.BY»
Ռոբերտո Պլանո

Ռոբերտո Պլանո (իտալերեն՝ Roberto Plano; ծնվ. 1978, Варесе), իտալացի դաշնակահար։
Ավարտել է Միլանի երաժշտական դպրոցը, Էլ Պերոտիի և Կյարալբերտ Պաստորելիի աշակերտն է։ Նաև զբաղվել է Լազար Բերմանի, Բրունո Կանինոյի և այլ հայտնի նկարիչների աշխատություններով։ 2001 թվականին հաղթել է ԱՄՆ-ում իրականացվող Կլիվլենդյա դաշնակահարների միջազգային մրցույթում, որից հետո համերգ է ունեցել Նյու-Յորքում։ Այդ համերգը լավ կարծիք ստացավ Նյու Յորք Թայմս-ի գրախոսների կողմից։
Հանդես է եկել շատ երգչախմբերում, որոնք ղեկավարվում էին Նեվիլ Մրիներայի, Պինհասա Ցուրկերմանի և այլ հայտնի դիրիժորների կողմից։ Նաև հանդես է եկել Կվարտրետ Տակաչի «Յուպիտեր» անսամբլում։ Ֆրեդերիկ Շոպենի, Ֆրանց Լիստի, Հովհաննես Բրամսի և Ալեքսանդր Սկրյաբինի անտիկ ստեղծագործություններից կազմված երեք ալբոմ է հրատարակել։


== Արտաքին հղումներ ==
Օֆիցյալ կայք Archived 2009-12-13 at the Wayback Machine. (իտալ.)(անգլ.)


== Աղբյուրներ ==
Արալեզ (այլ կիրառումներ)

Արալեզ եզրը կարող է վերաբերել՝

Արալեզ - հայկական ժողովրդական հավատալիքներում շնաձև ոգիներ, որոնք ապրում են երկնքում (ըստ այլ պատկերացումների՝ Արարատ լեռան լանջերին)։
Արալեզ - (մինչև 1978 թվականը՝ Ղարալար), գյուղ ՀՀ Արարատի մարզում։
Մարտեն Բերտո

Մարտեն Բերտո (փետրվարի 3, 1691(1691-02-03), Վալանսեն, Նոր, Նոր-Պա-դը-Կալե, Ֆրանսիա - հունվարի 22, 1771(1771-01-22), Անժե, Մեն և Լուար), ֆրանսիացի թավջութակահար, թավջութակի ուսուցիչ և երգահան։ Համարվում է թավջութակ նվագելու ֆրանսիական դպրոցի հիմնադիրը։


== Կյանք ==
Բերտոյի կյանքի նկարագրությունները հաճախ անվստահելի ու ուռճացված են։ Արդյունքում, նրա կյանքի մասին քիչ բան է հայտնի։ Նա, հավանաբար, վիոլա է սովորել Գերմանիայում՝ բոհեմիացի Կոզեկզի մոտ։ Ջ․Ֆ․ Ֆետիսը, որը հեղինակել է «Biographie universelle des musiciens» աշխատությունը (1835-1844), նշել է, որ Բերտոն թավջութակի վրա իր առաջին դեբյուտը կատարել է 1739 թվականին Concert Spirituel-ում՝ նվագելով սեփական կոնցերտոն։ Սակայն նրա անունը այն ժամանակի ոչ մի լրատվամիջոցում չի նշվել, և ո՛չ նրա կոնցերտոն, ո՛չ էլ դրա էսքիզները չեն հայտնաբերվել։ Նրա անվան միակ հիշատակումը կատարվել է Ժան-Ժակ Ռուսոյի կողմից, որը նշել է, որ 1753 թվականին Փարիզում լսել է Բերտոյի կատարումը։


== Աշխատանքներ ==
Բացառությամբ մի քանի թավջութակի սոնատների, Բերտոյի գործերից շատերն անհետացել են։ Երկար տասնամյակներ Բերտոյի հայտնի G մաժոր թավջութակի սոնատը վերագրվել է իտալացի կոմպոզիտոր Ջիովանի Բատիստա Սամարինիին։


== Ուսուցում ==
Նրա ուսանողների թվում էին՝ Ֆրանսիայի գահաժառանգ Լյուդովիկ Ֆերդինանդը (Լուի XV-ի որդին), վալենսացի եղբայրներ Ժան-Բատիստ Ժանսոնը (1742-1804) և Լուի Օգյուստ Ժոզեֆը (1749-1815), Ժոզեֆ Ռեյը (1738-1811), Ժան-Պիեռ Դուպորը, հայտնի որպես «l'Aîné» (1741-1818), «Երաժշտության Թագավորական ակադեմիայի սովորական թավջութակահար» և 1764 թվականին լույս տեսած «Méthode pour le cello»-ի հեղինակ Ժոզեֆ Թիլյերը, թավջութակահար և կոմպոզիտոր Ֆրանսուա Կյուպի դե Ռենուշարդը և Ժան-Բապտիստ Բրևալը (1753-1823), որն ամենայն հավանականությամբ նրա վերջին ուսանողն էր։


== Ծանոթագրություններ ==
Պյատայա Գորա

Պյատայա Գորա (ռուս.՝ Пятая Гора), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վոլոսովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դիվերտիկուլ

Դիվերտիկուլ, բժշկության մեջ խոռոչավոր օրգանի պարկաձև արտափքումն է։ Կախված դիվերտիկուլում ներառված շերտերից, տարբերում են կեղծ և իսկական դիվերտիկուլներ։
Բժշկության մեջ այդ տերմինով բնորոշում են կառուցվածքներ, որոնք նորմայում առկա չեն։ Այնուամենայնիվ, սաղմնաբանությունում տերմինը օգտագործվում է որոշ նեռմալ կառուցվածքներ բնորոշելու համար, օրինակ թիրոիդ դիվերտիկուլը, որից հետագայում զարգանում է լեզուն։
Բառը գալիս է լատիներեն dīverticulum-ից, որը նշանակում է "շրջանցող ճանապարհ"։


== Դասակարգում ==
Դիվերտիկուլները լինում են կեղծ և իսկական՝ կախված նրանց մեջ ներառված շերտերից։

Իսկական դիվերտիկուլները ներառում են կառուցվածքի բոլոր շերտերը, ներառյան մկանային շերտը և ադվենտիցիան, օրինակ՝ Մեկկելյան դիվերտիկուլ։
Կեղծ դիվերտիկուլները (նաև հայտնի որպես "պսևդոդիվերտիկուլ") չեն ներառում մկանային շերտը կամ ադվենտիցիան։ Կեղծ դիվերտիկուլը ներառում է լորձային և ենթալորձային շերտը։


== Սաղմնաբանություն ==
Երիկամներ, սեռական և միզային օրգանների զարգացման սկզբում լինում են դիվերտիկուլի տեսքով
Թոքեր, սկզբում լինում են հետնաղուց զարգացող դիվերտիկուլ
Ուրցագեղձը նույնպես լինում է դիվերտիկուլի տեսքով, որը զարգանում է էնդոդերմի երրորդ ըմպանային գրպանիկից
Վահանաձև գեղձը զարգանում է լեզվի վրա գտնվող կույր անցքից զարգացող դիվերտիկուլից։


== Մարդու պաթոլոգիա ==


=== Ստամոքսաղիքային ուղու դիվերտիկուլ ===
Մեկկելյան դիվերտիկուլ՝ օմֆալոմեզէնտերիկ ծորանի պահպանված հատված է, որը առկա է բնակչության 2%-ի մոտ և ստամոքսաղիքային ուղու ամենահաճախ հանդիպող արատն է։
Կերակրափողային դիվերտիկուլ կարող է ծագել կերակրափողի երեք հատվածներում՝
Ըմպանային (Ցենկերյան դիվերտիկուլ)- սովորաբար արգանում է մեծ տարիքում, Կիլիանի եռանկյան տարածքում՝ կրիկոֆարինգեալ մկանի վերևում
Միջին կերակրափողային
Վերստոծանիական-ստորին կերակրափողային փականի ֆունկցիայի խանգարման ժամանակ (ախալազիա)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արե (Դիարբեքիրի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արե (այլ կիրառումներ)Արե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։ Գտնվում էր Տիգրիս ձախ ափին՝ ափից 6-7 կմ հյուսիս՝ հարթավայրում, Դիարբեքիր քաղաքից 45 կմ արևելք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հալիչ կամուրջ

Հալիչ կամուրջ (թուրքերեն՝ Haliç Köprüsü), կամուրջ Ստամբուլի եվրոպական հատվածում, որը կառուցված է Ոսկեղջյուրի վրա։ Այն իրար է կապում Ստամբուլի Շիշլի շրջանի Հայվանսարայ թաղամասը և Բեյօղլու շրջանի Հաշքյոյ թաղամասը։ Կամրջով է անցնում TUR-O1 վճարովի ավտոմայրուղին։

Կամուրջը կառուցվել է 1971-1974 թվականներին։ Շահագործման է հանձնվել 1974 թվականի սեպտեմբերի 10-ին։ Կամրջի կառուցումը հանձնարարվել է IHI Corporation-ին և ulius Berger-Bauboag AG-ին։ Երկուսն էլ գերմանական ընկերություններ են։
Կամրջի երկարությունը կազմում է 995 մետր, լայնությունը՝ 32 մետր, իսկ բարձրությունը՝ 22 մետր։


== Տես նաև ==
Աթաթուրքի կամուրջ
Գալաթայի կամուրջ
Ոսկեղջյուրի կամուրջ
Սելիմ Ահեղի կամուրջ
Սուլթան Մեհմեդ Ֆաթիհի կամուրջ


== Ծանոթագրություններ ==
Everything Is Wrong

Everything Is Wrong հավաքածուն՝ Մոբիի երրորդ հավաքածուն է։ Այն լույս է տեսել 1995 թվականին և բավականին հաջող վաճառվել։


== Ձայնագրությանը մասնակցում էին ==
Քոչի Բենտոն - երգ «Feeling So Real», «Every Time You Touched Me» (վոկալ)
Միմի Գոես - երգ «Into the Blue», «When It's Cold I'd Like to Die» (վոկալ և տեքստ)
Միլմ Ռոսե - երգ «Feeling So Real» (վոկալ)
Նիկոլ Զառայ - երգ «Feeling So Real» (վոկալ)
Ռոզ Մորեհեադ - երգ «Bring Back My Happiness», «Every Time You Touched Me» (վոկալ)
Սանդրա Ուիլիամս - երգ «Bring Back My Happiness» (վոկալ)


== Երգացանկ ==


=== Սկավառակ 1 ===


=== Սկավառակ 2 (բոնուս) ===
The Thrill of It All (ալբոմ, Սեմ Սմիթ)

The Thrill of It All, անգլիացի երգիչ և երգահան Սեմ Սմիթի երկրորդ ստուդիական ալբոմը։ Թողարկվել է 2017 թվականի նոյեմբերի 3-ին Capitol Records լեյբլում։


== Նախապայմաններ ==
2017 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Սեմը թվիթթերյան իր էջում հայտարարել է, որ իր երկրորդ՝ «The Thrill of It All» ալբոմը թողարկվելու էր 2017 թվականի նոյեմբերի 3-ին։ Սա Սեմի երկրորդ թողարկվող ալբոմն էր իր՝ մեծ հաջողություն ունեցած «In the Lonely Hour» դեբյուտային ալբոմից հետո, որը թողարկվել է 2014 թվականին և վաճառվել ավելի քան 12 միլիոն օրինակով ամբողջ աշխարհում։ 


== Սինգլեր ==
«Too Good at Goodbyes» երգը թողարկվել է 2017 թվականի սեպտեմբերի 8-ին որպես ալբոմի լիդ սինգլ։ Սինգլը գլխավորել է բրիտանական հիթ-շքերթը և ընդգրկվել ամերիկյան հիթ-շքերթի լավագույն հնգյակում։
2017 թվականի նոյեմբերի 3-ին՝ ալբոմի թողարկման օրը, «One Last Song» սինգլն ուղարկվել է բրիտանական ռադիո որպես ալբոմի երկրորդ սինգլ։
2018 թվականի մարտի 27-ին Սեմը հայտարարել է, որ իր «Pray» երգը կթողարկվի որպես ալբոմի երրորդ սինգլ։ «Pray» սինգլը համագործակցություն է ամերիկացի ռեփեր Լոջիքի հետ։ Սինգլը թողարկվել է 2018 թվականի մարտի 29-ին։
«Baby, You Make Me Crazy» սինգլը թողարկվել է 2018 թվականի հունիսի 29-ին որպես ալբոմի չորրորդ սինգլ։


== Քննադատություն ==
«The Thrill of It All» ալբոմը երաժշտական քննադատների կողմից արժանացել է հիմնականում դրական արձագանքների։ «Metacritic» կայքն ալբոմին տվել է 72 միավոր 100 հնարավորից։
«The Daily Telegraph»-ից Նեյլ Մաքքորմիքը ալբոմին տվել է չորս աստղ։ Նա շատ բարձր է գնահատել Սեմի վոկալային տվյալները՝ դրանք կոչելով «գերբնական»։
«The Independent»-ից Էնդի Գիլլը նույնպես ալբոմին տվել է չորս աստղ և կիսվել է իր դրական կարծիքով։
«Rolling Stone»-ից Ուիլ Հերմեսը դրական կարծիք է հայտնել ալբոմի վերաբերյալ՝ այն գնահատելով չորս աստղ։
Մեկ այլ դրական կարծիք է հայտնել «NME»-ից Նիք Լևայնը, ով Սմիթին համեմատել է Ադելի հետ և ասել․ «Նրանք, երգելով հուզական բալլադներ, երկուսն էլ հասել են անհավանական հաջողության, ինչը միավորել է մեծաթիվ ունկընդիրների։ Բայց Ադելի «25» ալբոմի նման սա անհերքելիորեն ստացված ալբոմ է, որը կվաճառվի բազմաթիվ օրինակներով»։


== Կոմերցիոն հաջողություններ ==
«The Thrill of It All» երգը գլխավորել է բրիտանական ալբոմների հիթ-շքերթը թողարկման առաջին իսկ շաբաթում՝ վաճառվելով ավելի քան 97 հազար օրինակով։
Ավստրալիայում ալբոմը միանգամից զբաղեցրել է երկրորդ հորիզոնականը։ Այսպիսի արդյունք է գրանցվել նաև Սեմ Սմիթի առաջին՝ «In the Lonely Hour» ալբոմի ալբոմը Ալբոմն իռլանդական հիթ-շքերթում զբաղեցրել է առաջին հորիզանականը։
Ալբոմն ընդգրկվել է Billboard 200 հիթ-շքերթում՝ վաճառվելով ավելի քան 185 հազար օրինակով։ Հաջորդ շաբաթ ալբոմն զբաղեցրել է երկրորդ հորիզոնականը։ Կանադական հիթ-շքերթում ալբոմն զբաղեցրեց առաջին հորիզոնականը՝ վաճառվելով 16000 օրինակով։


== Ծանոթագրություններ ==
Նաղոմարի

Նաղոմարի (վրաց.՝ ნაღომარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Լենտեխի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 500 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Լենտեխիից հեռու է 19 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 15 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օստրովսկոե (գյուղ, Բորովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕստրովսկոեՕստրովսկոե (ուկրաիներեն՝ Островське), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բորովի շրջանում։
1987 թվականի տվյալներով Օստրովսկոե գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նատալյա Ֆատեևա

Նատալյա Նիկոլաևնա Ֆատեևա (ռուս.՝ Наталья Николаевна Фатеева, դեկտեմբերի 23, 1934(1934-12-23), Խարկով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), թատրոնի և կինոյի խորհրդային, ինչպես նաև ռուսական դերասանուհի։ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1980 թ.):


== Կենսագրություն ==
Նատալյա Ֆատեևան ծնվել է 1934 թվականին` Խարկովում։ Հայրը զինծառայող էր, իսկ մայրը աշխատում էր թեթև արդյունաբերությունում։ 1952-1954 թվականներին սովորել է Խարկովի թատերական ինստիտուտում։ 1956 թվականին նա Խարկովի սիրողական հեռուստատեսության առաջին հաղորդավարուհին էր։ 1958 թվականին ավարտել է ԿՀՊԻ-ն։ 1958-1959 թվականներին և 1961 թվականից նա Կինոդերասանի պետական թատրոնի, իսկ 1959-1961 թվականներին` Մոսկվայի Մարիա Երմոլովայի անվան դրամատիկական թատրոնի դերասանուհի էր։
2014 թվականին Նատալյա Ֆատեևան արժանացել է «Նիկա» կինոմրցանակին` «Քամուց թռչող տերևներ» (2013 թ.) կինոնկարում կանացի լավագույն երկրորդական դերակատարման համար։ Կրկնօրինակել է բազմաթիվ արտասահմանյան ֆիլմեր։
Նատալյա Ֆատեևան ապրում է քաղաքական ակտիվ կյանքով։ Եղել է «Ռուսաստանի դեմոկրատական ընտրություն», «Աջ ուժերի միություն», «Համերաշխություն» և ընդդիմադիր այլ կուսակցությունների անդամ։


== Անձնական կյանքը ==
Նատալյա Ֆատեևան ամուսնացել է երեք անգամ.

1953-1954 թվականներին ամուսնացած է եղել` դերասան Լեոնիդ Տարաբարինովի հետ։
1958-1961 թվականներին ամուսնացած է եղել ռեժիսոր և դերասան Վլադիմիր Բասովի հետ։ Ունի մեկ որդի, նույնպես դերասան` Վլադիմիր Բասով-կրտսերը։
1965-1970 թվականներին ամուսնացած էր տիեզերագնաց Բորիս Եգորովի հետ և ունեցել է մեկ դուստր։


== Մասնակի ֆիլմագրությունը ==


== Ծանոթագրություններ ==
Վիելյա

Վիելյա (իսպ.՝ Viella, բասկ.՝ Vielha e Mijaran, կատ.՝ Vielha e Mijaran), մունիցիպալիտետ Իսպանիաում, գտնվում է Լիեդա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վալ Դառան շրջանում։ Տարածքը կազմում է 206,44 կմ2։ Բնակչությունը՝ 5636 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Página web del Ayuntamiento
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Institut d’Estadística de Catalunya
Ուգրա (գետ)

Ուգրա (ռուս.՝ Угра), գետ Ռուսաստանում (Սմոլենսկի մարզ, Կալուժսկայա մարզ)։


== Աշխարհագրություն ==
Ուգրա գետը սկիզբ է առնում Սմոլենսկի բարձրավայրից և թափվում է Օկա գետ։ Գետը պատկանում է Կասպից ծովի ավազանին։


== Հիդրոգրաֆիա ==
Ուգրա գետի երկարությունը կազմում է 399 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 15700 կմ2 է։ Գետի ջրի ծախսը միջինում կազմում է 85,2 մ3։


== Վտակներ ==
Ուգրա գետի վտակներն են Վորյա, Ռեսսա, Տեչա, Շանյա, Իզվեր, Ժիժալա գետերը։


== Տես նաև ==
Գետ
Ակունք և Գետաբերան


== Արտաքին հղումներ ==
Ուգրա գետի մասին Պետական ջրային գրանցամատյանում