armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լյուկա Էռնանդես

Լյուկա (Լուկաս) Ֆրանսուա Բեռնար Էռնանդես (ֆր.՝ Lucas François Bernard Hernández, փետրվարի 14, 1996), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, գերմանական Բավարիա Մյունխենի պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Ծնվել է Ֆրանսիայի Մարսել քաղաքում, երբ իր հայրը խաղում Մարսելի Օլիմպիկում։ Լյուկան Ատլետիկո Մադրիդի պատանեկան թիմին միացավ 2007 թվականին՝ 11 տարեկանում։ 2013 թվականի նոյեմբերի 9-ին Դիեգո Սիմեոնեն նրան հրավիրեց Լա Լիգա, խաղալու Վիլյառեալի դեմ խաղում, սակայն չհայտնվեց դաշտում։ Խաղն ավարտվեց ոչ ոքի՝ 1-1 հաշվով։
Իր մասնագիտական դեբյուտը նշեց 2014 թվականի ապրիլի 26-ին, Սեկունդա Դիվիսիոն B-ի Ատլետիկո Մադրիդ B-Ռեալ Սոսյեդադ B խաղում։ Նա խաղաց հաջորդ երեք խաղերում, իսկ իր թիմը մի կերպ փրկվեց Սեկունդա Դիվիսիոն B-ն լքելուց։ Հունիսին նա ակումբի հետ կնքեց նոր պայմանագիր, որը նախատեսված էր մինչև 2018 թվականը։
Լյուկան առաջին թիմում դեբյուտը նշեց 2014 թվականի դեկտեմբերի 3-ին՝ Կոպա դել Ռեյի շրջանակներում 90 րոպե խաղալով Օսպիտալետ ակումբի դեմ խաղում (3-0)։ Լա Լիգայում իր դեբյուտը նշեց դեկտեմբերի 21-ին՝ Ատլետիկ Բիլբաոյի դմ խաղում փոխարինելով Գիլերմո Սիքուերային։
2015 թվականի օգոստոսի 10-ին, Լյուկան իր պայմանագիրը երկարաձգեց մինչև 2019 թվականը։ 2016 թվականի մարտի 15-ին նա դեբյուտեց Չեմպիոնների Լիգայում՝ ՊՍՎ Էյնդհովենի դեմ խաղի լրացուցիչ ժամանակում փոխարինելով վնասվածք ստացած Դիեգո Գոդինին (0–0, 8–7 հաշվով հաղթանակ 11-մետրանոցներով)։ Մայիսի 28-ին, Չեմպիոնների Լիգայի եզրափակչում, Ռեալ Մադրիդի դեմ խաղի 109-րդ րոպեին նա փոխարինեց Ֆելիպե Լուիսին՝ այդպիսով երկրորդ անգամ խաղալով Չեմպիոնների Լիգայում։


== Միջազգային կարիերա ==
2012 թվականի մարտի 6-ին Լյուկան Ֆրանսիայի մինչև 16 տարեկանների հավաքականում խաղաց Իտալիայի հասակակիցների հետ։ 2014-15 թվականներին խաղացել է մինչև 18 և 19 տարեկանների հավաքականներում։


== Անձնական կյանք ==
Լյուկա Էռնանդեսի հայրը՝ Ժան Ֆրանսուա Էռնանդեսը, եղել է ֆուտբոլիստ և խաղացել է կենտրոնական պաշտպանի դիրքում։ Նա նույնպես խաղացել է Ատլետիկո Մադրիդում։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Ակումբային ===
Ատլետիկո ՄադրիդՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների լիգա՝ 2015-16-ի արծաթե մեդալակիր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը Ատլետիկո Մադրիդի պաշտոնական կյանքում Archived 2016-08-01 at the Wayback Machine.
Լյուկա Էռնանդես պրոֆիլը BDFutbol կայքում
Պրոֆիլը Futbolme կայքում
Պրոֆիլը Ֆրանսիայի Ֆուտբոլի Ֆեդերացիայի կայքում Archived 2020-10-30 at the Wayback Machine.(Ֆրանսերեն)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Սթիվ Ջոնսոն (այլ կիրառումներ)

Ջոն Սթիվ կարող է վերաբերել.

Սթիվ Ջոնսոն (ծնվ. 1944), անգլիացի կրիկետիստ, որը խաղացել է բեթսմենի դիրքում։
Սթիվ Ջոնսոն, անգլիացի ռեգբիստ, «Լեսթեր Թայգրես» (1976—1983) ակումբի խաղացող, որը խաղացել է բլանսլայդ ֆլանկերի դիրքում։
Սթիվ Ջոնսոն (ծնվ. 1957), ամերիկացի բասկետբոլիստ, որը խաղացել է NBA-ում 1981-1991 թվականներին։
Սթիվ Ջոնսոն (ծնվ. 1957), անգլիացի ֆուտբոլիստ։
Սթիվ Ջոնսոն (ծնվ. 1989), ամերիկացի թենիսիստ։
Ասցիդիաներ

Ասցիդիաներ, (լատ.՝ Ascidiacea, Ascidiae), թրթուրաքորդավորներ ենթատիպի դասերից մեկը` սալպերի եւ ապենդիկուլյարների կողքին։


== Արտաքին տեսքը եւ էկոլոգիան ==
Արտաքինից միայնակ ասցիդիան նման է երկբերան անոթի։ Հիմքով ամուր ամրացած է սուբստրատին և ունի երկու անցք` բերանային և կլոակային սիֆոններ։ Մարմինը դրսից ծածկված է թաղանթով` տունիկայով։ Տունիկան արտադրվում է էպիթելի կողմից և, ներծծվելով անօրգանական աղերով, վերածվում առաձգական և ամուր պաշտպանական թաղանթի։ Բնության մեջ հանդիպում են միայնակ կամ գաղութային կենսակերպ վարող ասցիդիաներ։ Վերջին դեպքում առանձնյակներն այս կամ այն չափով միացած են իրար։ Հայտնի է ասցիդիաների մոտ 2300 տեսակ։


== Մարսողական և շնչառական համակարգերը ==
Մարսողական համակարգի առաջին բաժինը շատ մեծ ըմպանն է։ Այն բերանային սիֆոնից սահմանազատվում է հարխռիկային կամ հարըմպանային ակոսով, որի երկայնքով տեղադրված են դրսից չերևացող բարակ բերանային շոշափուկները։ Դրանց թիվն առանձին տեսակների մոտ հասնում է մինչև 30-ի։ Ըմպանի պատերին կան բազմաթիվ մանր անցքեր` ստիգմաներ, որոնք բացվում են ոչ թե դեպի դուրս, այլ` դեպի ատրիալային խոռոչ։
Ըմպանին հաջորդում է կարճ կերակրափողը, ապա` ստամոքսը, և ապա` աղին, որը հետանցքով բացվում է ատրիալային խոռոչի մեջ` կլոակային (կոյանոցային) սիֆոնի մոտ։
Ըմպանի փորային կողմով մի փոքրիկ ակոսիկ է անցնում, որը կոչվում է էնդոստիլ։ Այն պատված է թարթիչային էպիթելով եւ ունի գեղձային գոտիներ։ Այստեղ արտադրվող լորձը թարթիչների շարժման շնորհիվ մղվում է դեպի ըմպանի պատերը, եւ դրանց մակերեսով մեկ լորձի անընդհատ հոսք է ստեղծվում։ Այդ ընթացքում ջուրը բերանային սիֆոնից անցնում է ըմպան, ապա ստիգմաների միջով դուրս գալիս ատրիալային խոռոչ (եւ հետո` կլոակային սիֆոնով` արտաքին միջավայր)։ Այսպիսով, ըմպանի մակերեսով հոսող լորձը կլանում է ջրի մեջ գտնվող սննդի մասնիկները, որոնք պետք է ստիգմաներով դուրս գային, եւ հավաքվում էնդոստիլի հակառակ կողմում գտնվող մեջքային թիթեղիկի մոտ` առաջացնելով լորձի ժապավեն, որը հոսում է դեպի կերակրափող։ Սնունդը մարսվում եւ ներծծվում է ստամոքսում եւ աղիներում, իսկ չմարսված մնացորդները հետանցքով դուրս են գալիս ատրիալային խոռոչ, ապա` ջրի հոսանքի հետ` արտաքին միջավայր։
Ըմպանը ծառայում է նաեւ որպես շնչառության օրգան։


== Աղբյուրներ ==
ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆ, Է. Մ., Ողնաշարավորների կենդանաբանություն, (Ուս. ձեռնարկ), Մաս 1, ԵՊՀ հրատ., Երևան, 2009։
Երմունչինո

Երմունչինո (ռուս.՝ Ермунчино, բաշկիրերեն՝ Ярмунса), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 349 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բանյա Լուկա (համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բանյա Լուկա (այլ կիրառումներ)Բանյա Լուկա համայնք (սերբ.՝ Општина Бања Лука),  համայնք (քաղաք) Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորման հյուսիսարևմտյան հատվածում։ Վարչական կենտրոնը համարվում է Բանյա Լուկա քաղաքը։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2013 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 199191 մարդ։

Համայնքի բնակչության էթնիկ խումբը՝


== Բնակավայրեր ==
Համայնքի կազմի մեջ են մտնում 54 բնակավայրեր, որոնց թվում է Բանյա Լուկա քաղաքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կազալ դի Պրինցիպե

Կազալ դի Պրինցիպե (իտալերեն՝ Casal di Principe ), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 19 336 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 841 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 23 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81033, հեռախոսային կոդ՝ 081։
Ագերեբ

Ագերեբի (վրաց.՝ აგარები), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի երկրամասի Խաշուրի մունիցիպալիտետում։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 660 մետր։ Բնակչությունը՝ 139 մարդ (ըստ 2014 թվականի տվյալների)։ Հեռախոսային կոդ՝ +995:


== Տես նաև ==
Խաշուրի մունիցիպալիտետ
Շիդա Քարթլի


== Ծանոթագրություններ ==
Ջոն Լոուն

Ջոն (Ջոննի) Լոուն (անգլ.՝ John «Johnny» Lone, չինարեն՝ 尊龍, հոկտեմբերի 13, 1952(1952-10-13), Հոնկոնգ, Բրիտանական կայսրություն), չինական ծագմամբ ամերիկացի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Լոունը ծնվել է Հոնկոնգում, դաստիարակվել է մանկատանը, ավելի ուշ նրան որդեգրել է Շանհայի մի բնակչուհի։ Նա պարապում էր Պեկինի օպերայում, որտեղ տասնամյա տղային կոչեցին Ջոննի։ Ավելի ուշ նա իր համար ընտրեց արտիստական կեղծանուն Ջոննի Լոուն, անգլերեն «alone»-ից (միայնակ, որբ), որը նաև նման էր նրա չինական ազգանվանը։
Ստանալով միջոցներ մի ամերիկյան ընտանիքից` նա լքեց Պեկինի օպերան և տեղափոխվեց Լոս Անջելես։ Այստեղ նա շարունակեց ստանալ դերասանական կրթությունը Դրամատիկական արվեստի ամերիկյան ակադեմիայում (Փասադենա), իսկ հետո տեղափոխվեց Նյու Յորք։
Որոշ ժամանակ նա գործազուրկ էր, հետո նրան նկատեց դերասան Մակոն, և հրավիրեց խաղալու մի դեր «F.O.B», պիեսում, որի համար նա ստացավպարգև «Օբի»։ Այդտեղ նրան գտավ մի գործակալ, որը բացահայտել էր արդեն այնպիսի աստղերի ինչպիսիք էին Ջոան Չան, Բայ Լին Լյուսի Լյու և Կեն Լյուն։
Առաջին գլխավոր դերը կինեմատոգրաֆում Լոունը խաղացել է «Սառցե մարդ» ֆիլմում։ Հանրությանը նա հայտնի է կայսերի դերով «Վերջին Կայսերը» ֆիլմում (1987) և մաֆիոզի դերում «Վիշապի տարին» ֆիլմում (1985)։ Այդ ամենից հետո նա խաղաց օպերային երգչի դեր «Մ. Բաթթերֆլայ» ֆիլմում։
Չնայելով ունեցած հաջողությանը Հոլիվուդում, նա որոշեց շարունակել իր կարիերան ասիական կինոյում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնկոռնե (Էնայի գավառ)

Մոնկոռնե (ֆր.՝ Montcornet), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վերվեն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Լանն է։
Համայնքի INSEE կոդը 02502։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 1543 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 1001 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 652-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 349-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել 65,1%, 1999 թվականին եղել է 66,0%)։ 652 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 470-ը (271 տղամարդ և 199 կին), գործազուրկ էին 182 մարդ (92 տղամարդ 90 կին)։ 349 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 78-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 100-ը՝ թոշակառուներ, 171-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
ազգային ինստիտուտ — Մոնկոռնե (ֆր.)
Օգուևկա (գյուղ, Մաշևկայի շրջան)

Օգուևկա (ուկրաիներեն՝ Огуївка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Մաշևկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օգուևկա գյուղում բնակվում էր 255 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2054 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 124,15 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռակովսկու անվան ռազմական ակադեմիա

Ռակովսկու անվան ռազմական ակադեմիա (բուլղար․՝ Военна академия „Георги Стойков Раковски“), Բուլղարիայի ամենահին բարձրագույն ռազմական կրթական հաստատությունը, որը գտնվում է Սոֆիայում։ Կառույցը կրում է բուլղարացի հեղափոխական Գեորգի Ռակովսկու անունը։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է 1912 թվականի մարտի 1-ին Բուլղարիայի ազգային ժողովի որոշմամբ, բացվել է 1915 թվականի հունվարի 4-ին, բացման ձգձգումները կապված են եղել Բալկանյան պատերազմի հետ։

Հիմնադրման պահից կառույցը եղել է Բուլղարիայի ռազմական հրամանատարների և անձնակազմի կրթման և վերապատրաստման, ազգային անվտանգության և ռազմագիտության գլխավոր և առաջնային հաստատությունը։ Տարեկան ունենում է 1500 սպա և քաղաքացիական շրջանավարտներ, ակադեմիայում դասավանդում են 148 որակավորված մասնագետներ։ Ակադեմիան ղեկավարում է Միկտո Պետկովը։
Հայտնի շրջանավարտների շարքում են Պետկո Իոտովը և գեներալ Զլատան Ստոյկովը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը Archived 2013-04-08 at Archive.is
Պատմական լուսանկարներ ռազմական ակադեմիայից
Սալացգրիվա

Սալացգրիվա (լատիշ․՝ Salacgrīva , էստ․՝ Salatsi, գերմ.՝ Salis), քաղաք Լատվիայի հյուսիսում, վարչական կենտրոնը գտնվում է Սալացգրիվաի շրջանում։ Մինչև 2009 թվականի հուլիսի 1-ը քաղաքը գտնվում էր Լիմբաժիի շրջանում։
Քաղաքը գտնվում է Ռիգայի ծոցի արևելյան ափին, Սալացա գետի մոտ։ Հեռավորությունը Ռիգա քաղաքից կազմում է 103 կմ, Լիմբաժի քաղաքից՝ 50 կմ, Վալմիերա քաղաքից ՝ 95 կմ։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 12.57 կմ²։
Քաղաքը իր անվանում ստացել է Սալացի գետի անունից։ Սալացգրիվա քաղաքը հիմնադրվել է որպես ձկնորսական վայր, և մինչ օրս պահպանվել է ձկնորսական քաղաքի ավազանը։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սալացկիի քաղաքատեղի։ 1226 թվականին այստեղ կառուցվել է Ալբերտ եպիսկոպոսի ամրոցը, որը ավերվել է XVIII-րդ դարի սկզբին։
Սալացգրիվիի թանգարան։ Թանգարանում ցուցադրվում է Սալացգրիվիի շրջանի ձկնորսների պատմությունը, նրանց արվեստը և կենցաղը։


== Տրանսպորտ ==
Սացագրիվա քաղաքում առկա է ավտոբուսների ծառայություն։ Ավտոբուսները ընթանում են Ռիգա, Ցեսիս և Լիմբաժի քաղաքներով։

№ 7514: Այնաժի — Ռիգա
№ 7778: Այնաժի — Ցեսիս
№ 6656: Այնաժի — Օլուտժի  — Լիմբաժի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт города Салацгрива (լատիշերեն)(ռուս.)(անգլ.)

Информация о Салацгриве на туристическом портале mesta.lv(ռուս.)
Информация о Салацгриве в топонимической базе данных (լատիշերեն)
Բրովկովո (գյուղ, Նովոմիրգորոդի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲրովկովոԲրովկովո (ուկրաիներեն՝ Бровкове), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոմիրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բրովկովո գյուղում բնակվում էր 84 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վինսադի

Վինսադի (ռուս.՝ Винсады), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ստավրոպոլի երկրամասի Նախալեռնային շրջանի կազմում։ Կազմավորում է «Վինսադիի գյուղխորհուրդ» գյուղական համայնքը (ռուս.՝ Винсадский сельсовет)։
Բնակչությունը 2016 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9090 մարդ։

Ազգային կազմը2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով այստեղ բնակվում են հետևյալ ազգությունները․


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վինսադի գյուղը տեղագրական քարտեզների վրա (ռուս.)
Ռոզլիվ խուտորը «wikimapia.org» նախագծում (ռուս.)
Վինսադիի գյուղխորհրդի պաշտոնական կայք Archived 2016-10-09 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Ալաչուխ

Ալաչուխ (այժմ Գոշ), գյուղ Հայաստանի Տավուշի մարզում։ Գտնվում է Գետիկի ձախ ափին։ Վարչականորեն ենթարկվում է Դիլիջանին։ Նախկինում միավորված էր Կույբիշևի(այժմ Հաղարծին) անասնապահական խորհրդային տնտեսության հետ։ 278 բնակիչ (1970)։ Ուներ տարրական դպրոց, ակումբ, գրադարան, բուժկայան,խանութ։
Նախկինում Ալաչըխղայա անվանմամբ մտել է Ելիզավետպոլի նահանգի Ղազախի գավառի կազմում։ 
Ալաչուխում (Ներքին Գոշ, ապա Գոշ) բնակվել են ադրբեջանցիներ։ 1988 թվականին գյուղը վերաբնակեցվել է Ադրբեջանի Գանձակ, Բաքու, Խանլար, Դաշկեստան քաղաքներից և այլ վայրերից բռնագաղթված հայերով։ Գյուղում բնակվում են նաև այլ գյուղերից եկած ընտանիքներ։ Գյուղը ունի հիմնական դպրոց և բուժկետ։ Գյուղի դպրոցում կա նաև Վիքիակումբ։


== Բնակչություն ==
1897-85 բնակիչ,
1919-166 բնակիչ,
1939-120 բնակիչ,
1959-187 բնակիչ,
1970-154 բնակիչ,
1978-278 բնակիչ,
2011-281 բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, դաշտավարությամբ, պտղաբուծությամբ։


== Տես նաև ==
Տավուշի մարզ
Գոշ
Դիլիջան
Իջևանի շրջան


== Ծանոթագրություններ ==
Լյովա Մնացականյան

Լյովա Հենրիխի Մնացականյան (սեպտեմբերի 14, 1955(1955-09-14), Ստեփանակերտ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Հայաստանի և Արցախի Հանրապետության ռազմական գործիչ, ԼՂՀ պաշտպանության նախարար, գեներալ-լեյտենանտ (2014)։


== Կրթություն ==
1989 թ. - ավարտել է Կ. Մարքսի անվան Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։
2005 թ. - ավարտել է ՌԴ ԶՈւ ԳՇ ռազմական ակադեմիան։


== Զինվորական ծառայությունը ==
1983-1985 թթ. - ծառայել է ԽՍՀՄ զինված ուժերում։
1992-1994 թթ. - մասնակցել է մարտական գործողություններին։
1992-2005 թթ. - զբաղեցրել է տարբեր հրամանատարական պաշտոններ Զինված ուժերում, այդ թվում ՊԲ հրետանային բրիգադի հրամանատար։
2005 թ. - նշանակվել է Արցախի ՊԲ հրամանատարի տեղակալ։
2007 թ. - նշանակվել է Արցախի ՊԲ շտաբի պետ-հրամանատարի առաջին տեղակալ։
2012 թ.- հոկտեմբերի 11-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետի տեղակալ։
2015 թ. - հունիսի 15-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով ազատվել է ՀՀ զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետի տեղակալի պաշտոնից։
2015 թ. - հունիսի 15-ին ԼՂՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ԼՂՀ պաշտպանության նախարար-Պաշտպանության բանակի հրամանատար-
2018թ. դեկտեմբերի 14-ին Լևոն Մնացականյանն ազատվել է զբաղեցրած պաշտոնից։ ԱՀ նախագահ Բակո Սահակյանի հրամանագրով` նա նշանակվել է Արցախի Հանրապետության արտակարգ իրավիճակների պետական ծառայության տնօրենի պաշտոնին։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
2003 թ. - շնորհվել է գեներալ-մայորի զինվորական կոչում
2014 թ. - սեպտեմբերի 3-ին շնորհվել է գեներալ-լեյտենանտի զինվորական կոչում
«Վարդան Մամիկոնյան» շքանշան (2006)։
ՀՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշան,
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալ,
Արցախի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 1–ին աստիճանի շքանշան,
ՀՀ «Մարշալ Բաղրամյան» մեդալ
ՀՀ «Անդրանիկ Օզանյան» մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոե Ադելյակովո

Նովոե Ադելյակովո (ռուս.՝ Новое Аделяково, չուվաշերեն՝ Çĕнĕ Этелек), գյուղ Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Չելնո-Վերշինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վուկտիլի քաղաքային շրջան (Կոմի)

Վուկտիլ շրջան (ռուս.՝ Район Вуктыл, կոմի՝ Вуктыл), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կոմի Հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1975 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Վուկտիլ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 22480 կմ²։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 14248 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,63 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Երկարալեզու մեղու

Երկարալեզու մեղու (լատ.՝ Tetralonia macroglossa), անթոֆորիդների ընտանիքին պատկանող միջատ։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
10-13 մմ երկարությամբ միջին չափի մեղու է։ Մարմինը խիտ մազածածկով է, փորիկի 2-3-րդ տերգիտների վրա կան խիտ մազերից կազմված բաց գույնի տրամակապեր, էգի 6-րդ տերգիտը սովորաբար ծածկված է շիկակարմիր մազիկներով։ Արուների մարմինը ծածկված է մեջքի վրա ավելի երկար դեղնագորշավուն մազիկներով, երեսկալի գագաթնային եզրը բաց գույնի է, 6-7-րդ տերգիտների կողքերն ատամնավոր են։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Կենտրոնական և Հարավային Եվրոպայում, Անդրկովկասում։ Հայաստանում հայտնի է միայն Երևանի շրջակայքից (հին հավաքներ) և Գեղարքունիքի մարզից (Արեգունի գյուղի շրջակայք)։


== Էկոլոգիա ==
Ապրում են տարբեր տեսակի կիսաանապատներում և չոր լեռնատափաստաններում։
Միայնակ մեղուներ են, թռիչքը հունիս-օգոստոս ամիսներին է, հանդիպում են փիփերթազգիներ, բարդածաղկավորներ ընտանիքներին պատկանող բույսերի ծաղիկների վրա։


== Պահպանություն ==
Շատ փոքր, կտրտված արեալով հազվագյուտ տեսակ է։ Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես վտանգված տեսակ։
Շատ հազվադեպ է հանդիպում, հայտնի են եզակի առանձնյակներ, թվաքանակի փոփոխության միտումները բացահայտված չեն։
Վտանգման հիմնական գործոնները բացահայտված չեն։
Պահպանվում է «Սևան» ազգային պարկում։


== Ծանոթագրություններ ==
Օմեգա (տառ)

Օմեգան (հունարեն` ωμέγα), հունական այբուբենի քսանչորսերորդ տառն է։ Թվային արժեքն է` 800։


== Համագրություններ ==
Հայկական` Օ
Կիրիլիցայի` О
Լատինական` O
Թամիլական` ஓ
Վրացական` ჵ
Եբրայական` ו


== Տես նաև ==
Հունական այբուբեն
Կարմեն Գայ (ֆիլմ)

«Կարմեն Գայ» (Karmen Geï) 2001 թ. դրամա՝ (ռեժիսոր Ժոզեֆ Ռամակի) Պրոսպեր Մերիմեի «Կարմեն» նովելի մոտիվներով նկարահանված։ Ֆիլմում հնչում են ջազ, աֆրիկական փոփ, Աֆրիկայի ազգային մոտիվներով երաժշտություններ։


== Սյուժե ==
Կարմենը Սենեգալի կանանց գաղութի բանտարկյալ է։ Լինելով էությամբ պայծառ ու կրքոտ՝ նա գայթակղում է բանտապետին՝ Անժելիկային։ Մեկ գիշեր անց կացնելուց նրա հետ, Կարմենը բանտից փախչում է քաղաք։ Սակայն չի կարողանում ազատության մեջ երկար մնալ։ Տեղի զինվորական հրամանատարի ամուսնությանը նվիրված հարսանեկան տոնակատարության ժամանակ Կարմենը մեղադրում է նրան ժողովրդի հանդեպ դաժանության և ճնշման համար։ Նրան բանտարկում են։ Սակայն քաղաքի շուրջ նավարկության ժամանակ Կարմենը գայթակղում է ուղեկցորդին՝ զինվորական Լամին Դյոպային և փախչում։ Լամինին ձերբակալում են։ Կարմենը վերադառնում է իր ընկերների՝ ընդհատակյա ազատամարտիկների մոտ, և նրանք միասին ազատում են Լամինին։ Հրապուրված Կարմենով՝ Լամինը հետևում է նրան, սակայն չի նկատում, որ Կարմենը նրան չի ընդունում որպես տղամարդ։ Այդ ժամանակ քաղաք է գալիս Անժելիկան, որն անտարբեր չէր աղջիկների հանդեպ։ Գիտակցելով, որ Կարմենը չափազանց ազատասեր է և երբեք չի պատասխանի իր զգացմունքներին, Անժելիկան խեղդվում է օվկիանոսում։ Իսկ Լամինը, կորցնելով ամեն ինչ, և չկարողանալ տիրանալ Կարմենին, սպանում է նրան։


== Դերասանական կազմ ==


== Մրցանակներ ==
Ֆիլմն արժանացել է հետևյալ մրցանակների։


== Տես նաև ==
Лесбийские отношения в кинематографе


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Кармен Гай(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Кармен Гай»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում:
Кармен Гай(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
Ֆիջինո Սերենցա

Ֆիջինո Սերենցա (իտալերեն՝ Figino Serenza), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4636 մարդ, խտությունը՝ 1159 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 4 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22060։ Հեռախոսային կոդ՝ 031։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Լուիջի Սքուարցինա

Լուիջի Սքուարցինա (իտալերեն՝ Luigi Squarzina , փետրվարի 18, 1922(1922-02-18), Լիվոռնո, Տոսկանա, Իտալիա - հոկտեմբերի 8, 2010(2010-10-08), Հռոմ, Իտալիա), իտալացի ռեժիսոր և դրամատուրգ։


== Կենսագրություն ==
1946 թվականին ավարտել է Հռոմի դրամատիկական արվեստի ազգային ակադեմիան։ 1952 թվականին Հռոմում կազմակերպել և ղեկավարել է (Վ․ Դասմանի հետ) «Իտալական արվեստի թատրոնը», ուր բեմադրած Շեքսպիրի «Համլետ»-ը Լուիջի Սքուարցինային Իտալիայի անվանի ռեժիսորի ճանաչում է բերել։ Բեմադրություններ է տալիս դրամատիկական և օպերային թատրոններում, այդ թվում՝ Զենովայի «Տեատրո ստաբիլե»-ում, որը ղեկավարում է 1962 թվականից (Ի․ Կյեզայի հետ), ինչպես և «Լա Սկալայում» (Միլան) ու Հռոմի օպերայում։ Դոլդոնիի, Շեքսպիրի, Դոստոեսկու, Պիրանդելլոյի երկերի շարքում Սքուարցինան բեմադրում է նաև արտասահմանյան և իտալական ժամանակակից առաջադեմ դրամատուրգների պիեսները։ 1948 թվականից հանդես է գալիս նաև որպես դրամատուրգ։ Դիմադրության շարժման մասնակից Սքուարցինայի պիեսները («Լուսնի երեք քառորդը», 1953, «Նրա դերը պատմության մեջ», 1955, «Ռոմանիոլա», 1957, «Սեպտեմբերի 8», 1972, վերջինն է․ Դե Բեռնարտի և Ռ․ Զանգրանդիի հետ են) ուղղված են ֆաշիզմի դեմ և աչքի են ընկնում սուր քաղաքական պաթոսով։


== Ծանոթագրություններ ==
Մայան

Մայան (ֆր.՝ Maillane), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Բուշ դյու Ռոն գավառում։
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 2437 մարդ, բնակչության խտությունը` 145.32 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.77 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 590 կմ հարավ, Մարսել քաղաքից` 80 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1492 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1155-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 337։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,4 %։ 1155 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1037 անձ (552 տղամարդ և 485 կին)։ Գործազուրկ են եղել 118 անձ (44 տղամարդ և 74 կին)։ 337 անաշխատունակներից 91-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 130-ը` թոշակառուներ, իսկ 116-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Բուշ դյու Ռոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Քերիմբեկլու (այլ կիրառումներ)

Քերիմբեկլու, կարող է վերաբերել՝

Քերիմբեկլու - գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Բաբեկի շրջանում
Քերիմբեկլու - գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շարուրի շրջանում
Գուբզի

Գուբզի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Սիլվանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ստրուսովո

Ստրուսովո (ուկրաիներեն՝ Струсове), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մուրովանիե Կուրիլովցիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստրուսովո գյուղում բնակվում էր 55 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,281 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 195,73 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(9094) Բուցուեն

(9094) Բուցուեն (անգլ.՝ Butsuen), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի նոյեմբերի 16-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,86735 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7232 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0115 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1773,45 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,202994 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,45° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9094) Բուցուեն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ռենե Ադլեր

Ռենե Ադլեր (գերմ.՝  René Adler, հունվարի 15, 1985(1985-01-15), Լայպցիգ, Արևելյան Գերմանիա), գերմանացի դարպասապահ, առաջին թիմը Լայպցիգ, 2000 թվականին տեղափոխվեց Բայեր Լևերկուզեն։
Մինչև 19 տարեկանների Գերմանիայի առաջնությունում նա ցուցադրեց աստղային խաղ և նրանով սկսեցին հետաքրքրվել այնպիսի ակումբներ, ինչպիսին են Ֆեյենորդը, Լոնդոնի Արսենալը և Չելսին։ Սակայն Բայերի գլխավոր մարզիչ Ռուդի Ֆյոլերը նրա գերազանց խաղի շնորհիվ նա ընդգրկեց Վերդերի դեմ խաղին։
Նա ևս 4 խաղ անցկացրեց Գերմանիայի մինչև 21 տարեկանների հավաքականում։
Ռենեն դեբյուտը Բունդեսլիգայում նշեց 2007 թվականի փետրվարի 25-ին առաջնության առաջատար Շալկե 04-ի դեմ խաղում։ Այդ խաղում Շալկեն 10 հարված ուղեց Ադլերի դարպասին, սակայն 85-րդ րոպեին Շտեֆան Կիսսլինգը գրավեց մրցակցի դարպասը և Բայերը հաղթեց 1-0 հաշվով։ Դրանից հետո մարզիչ Միխայել Սկիբբեն նրան բարձր գնահատական տվեց։ Այդ խաղում Ռենեն ընդհատեց Շալկեի անպարտելի 13 խաղերի շարքը։ Ինչպես նաև Համբուրգի դեմ խաղում կարողացավ ետ մղել Ռաֆայել վան դեր Վարտի իրացրած 11 մետրանոցը։
Եվրո 2008-ում Ենս Լեմանի կարիերան ավարտելուց, ինչպես նաև Ռոբերտ Էնկեյի մահից հետո նա դարձավ Գերմանիայի հիմնական դարպասապահը։ Սակայն աշխարհի առաջնության ժամանակ նա տեղը զիջեց Մանուել Նոյերին։
2012 թվականի մայիսի 17-ին Ադլերը 5 տարվա պայմանագիր ստորագրեց Համբուրգի հետ։


== Հետաքրքրիր փաստեր ==
Գերմանական պարբերականներից մեկի հետ հարցազրույցի ժամանակ, երբ նրան հարցրեցին որն է ձեր սիրած ակումբը, նա պատասխանեց Մանչեսթեր Յունայթեդը, և շատ կուզենար պաշտպանել նրա դարպասը։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Անձնական ձեռքբերումներ ===
Բունդեսլիգայի լավագույն դարպասապահ։ 2008


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռենե Ադլեր. Գերմանիայի հավաքականի 1-ին համար.(ռուս.)
Տարվիզիո

Տարվիզիո (իտալերեն՝ Tarvisio), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4597 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 22.36 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 205.59 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33018։ Հեռախոսային կոդ՝ 0428։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0428 2980
Էլեկտրոնային փոստ։ affari.generali@com.tarvisio.regione.fvg.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comuneditarvisio.com


== Պաեկերասրահ ==

		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Սավիցկայայի տուն

Մարիա Ալեքսեևնա Սավիցկայայի տուն (ռուս.՝ Дом М. А. Савицкой), պատմական շենք  Սանկտ Պետերբուրգի Պուշկինի շրջանի Պուշկին քաղաքում։ Կառուցվել է 1904-1905 թթ.: Տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է (N 7802281000): Գտնվում է Մոսկովսկայա փողոցի թիվ 15 հասցեում (որոշ աղբյուրներում՝ տուն 17)։


== Պատմություն ==
Նախքան ներկայիս շենքի շինարարությունը, այս վայրում է գտնվել կլասիցիզմ ոճով ստեղծված Սինիցինի փայտե երկհարկանի տունը։ 1903 թվականին տարածքը ձեռք  է բերել Մարիա Ալեքսեևնա Սավիցկայան և քանդել է հին տունը, նոր մոդեռն ոճի կառույցի համար մրցույթ հայտարարել, որտեղ հաղթել է քաղաքացիական ինժեներներ, եղբայրներ Ա. Վ. և Ն. Վ. Վասիլևների նախագիծը։ Իրականացված ծրագիրը տարբերվում էր մրցութայինից։ 1945 թվականից շենքում տեղակայվել է պոլիկլինիկա (այժմ՝ թիվ  66 շենք)։ 1956 թվականին շենքը լրջորեն վերակառուցվել է. նախկինում կողային ելուստների վրա գոյություն ունեցող աշտարակները հանվել են, կառուցվել է երրորդ հարկը,  աջ կողմում ավելացվել է լրացուցիչ շենք։


== Ճարտարապետություն ==
Շենքի պատմական մասի մեջ ներառվում են առաջին երկու հարկերը։ Շենքի հիմնական մուտքը երեսապատված է գրանիտով և հիշեցնում է պորտալ։ Գրանիտե սյուները ճակատային այգու համար դարձել են ցանկապատ, ջարդված գրանիտով է ստեղծված շենքի ցոկոլը։ Ճակատային մասի ձևավորման համար օգտագործվել է սվաղ, սպիտակ աղյուսե երեսապատում և կարմիր գրանիտ։ Վերակառուցման ժամանակ պահպանվել է պատշգամբները բաժանող ճաղավանդակներից մեկը։ Պահպանվել է նաև պատմական ներքին ձևավորումը։ Այնտեղ առատորեն օգտագործվել են սոճու ճյուղեր՝ ծեփածո ֆրիզներ ծաղկաշղթաների տեսքով, կոների ճյուղեր ծաղկապատվանդանների վրա, որոնք պահում են սանդուղքը, կոների և փշատերևների տրցակներ աստիճանավանդակի ճաղերին։ Գլխավոր մուտքի սանդուղքի աստիճանները մարմարից են։  Սանդուղքները, նախասրահի պատերը երեսապատված են կանաչ սալիկներով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Московская 17. Дом Савицкой»։ Энциклопедия Царского Села։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-07-08-ին։ Վերցված է 2018-07-08 
«Дом М. А. Савицкой - Поликлиника N 66»։ citywalls.ru։ Վերցված է 2018-07-08
Լեյցին-փՌՆԹ լիգազ

Լեյցին-փՌՆԹ լիգազ (ՖՀ 6.1.1.4), ֆերմենտ, որը կատալիզում է հետևյալ քիմիական ռեակցիան

ԱԵՖ + L-լեյցին + փՌՆԹLeu 
  
    
      
        ⇌
      
    
    {\displaystyle \rightleftharpoons }
   ԱՄՖ + դիֆոսֆատ + L-լեյցիլ-փՌՆԹLeu:Այս ֆերմենտի երեք սուբստրատներն են ԱԵՖ, լեյցինը և փՌՆԹ(Leu), իսկ պրոդուկտներն են ԱՄՖ, դիֆոսֆատը և L-լեյցիլ-փՌՆԹLeu։
Այս ֆերմենտը պատկանում է այն լիգազների ենթադասին, որոնք ամինոացիլ-փՌՆԹ-ում առաջացնում են ածխածին-թթվածին կապեր։ Այս ֆերմենտի համակարգային անվանումն է L-լեյցին։ փՌՆԹLeu լիգազ (ԱՄՖ-առաջացնող)։ Այս ֆերմենտը մասնակցում է լեյցինի մետաբոլիզմին։


== Կառուցվածքի հետազոտություններ ==
2007 թվականի դրությամբ հայնտի են այս ֆերմենտի 5 տարբեր կառուցվածքներ (1WKB, 1WZ2, 2AJG, 2AJH, 2AJI)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ALLEN EH, GLASSMAN E, SCHWEET RS (1960)։ «Incorporation of amino acids into ribonucleic acid. I. The role of activating enzymes»։ J. Biol. Chem. 235: 1061–7։ PMID 13792726 
Berg P, Bergmann FH, Ofengand EJ and Dieckmann M (1961)։ «The enzymic synthesis of amino acyl derivatives of ribonucleic acid I. The mechanism of leucyl-, valyl-, isoleucyl- and methionyl ribonucleic acid formation»։ J. Biol. Chem. 236: 1726–1734 
Bergmann FH, Berg P and Dieckmann M (1961)։ «The enzymic synthesis of amino acyl derivatives of ribonucleic acid II. The preparation of leucyl-, valyl-, isoleucyl- and methionyl ribonucleic acid synthetases from Escherichia coli»։ J. Biol. Chem. 236: 1735–1740
Թուխայր

Թուխայր, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն թուխ և այր՝ «տղամարդ» բառերից, ինչպես՝ Նորայր, Ժիրայր, Տիրայր, Զարմայր։ Այս անունից է առաջացել Թուխայրյանց ազգանունը, որ հիշատակված է անթվական մի արձանագրության մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ինիապին

Ինիապին (պորտ.՝  Inhapim),համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Վալի դու Ռիու Դոսիի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 24 332 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 847,837 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 28,7 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1938 թվականի սեպտեմբերի 17-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 72.875.131,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է՝2.965,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2006 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,709 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
ВС-121

ВС-121, ռուսական դիպուկահար հրացան, բուլ-պապ դասավորությամբ։ Մշակված է Իժևսկի ինժեներական գործարանի կողմից, Դրագունովի դիպուկահար հրացանի հիման վրա։


== Կառուցվածք ==
Բուլ-պապ դասավորությունը հնարավորություն է տվել կրճատել զենքի երկարությունն ու քաշը, երկարությունը դարձնելով 620 մմ, իսկ քաշը ոչ ավել 4,5 կգ։ Փողը պատրաստվում է էլեկտրաքիմիական մշակման միջոցով։ Նախատեսվում է նաև հղկման մեթոդը և ռեդուկցայի միջոցով փողի պատրաստումը։ Ի տարբերություն նախորդի, հրացանը հագեցած է ձգման նոր մեխանիզմով։ ВС-121-ը հագեցած է տակտիկական խլացուցիչով։ Հնարավոր է տեղադրել Պիկատինի 4 նշանաձողիկի վրա դիպուկահարային ցանկացած օպտիկաէլեկտրոնային սարքավորումների օգտագործմամբ։ Բաց նշանոցային սարքավորումներ չունի։ Ավտոմատիկան գործում է փողի մեջ վառոդային գազերի հետմղման սկզբունքով։ Չկարգավորվող զարկանաձգանային մեխանիզմը ձգանային տիպի է։ Նախատեսվում է մշակել նոր տիպի զարկանաձգանային մեխանիզմ։
ВС-121 ռուսական դիպուկահար հրացանում օգտագործվում են նույն 7,62 մմ-անոց տրամաչափի փամփուշտները, ինչը որ դրագունովի դիպուկահար հրացանում, բայց «Իժմաշ»-ը մշակում է նոր հեռանկարային զինամթերքներ։


== Տես նաև ==
Դիպուկահար հրացանների ցանկ


== Գրականություն ==
Դեկտյարեվ Մ. Круги на воде: вновь о снайперском полуавтомате. // Ամսագիր «Калашников». — 2013. — № 7. — С. 8—10.


== Ծանոթագրություններ ==
Վատա

«Վատա», մասնավոր շահույթ չհետապնդող ժամանակակից արվեստի պատկերասրահ։ Գտնվում է Դոնի Ռոստովում։


== Պատմություն ==
«Վատա» մասնավոր պատկերասրահը ստեղծվել է 2009 թվականին Դոնի Ռոստովում` Էլլադա Ալեսեևնայի և Ալեքսանդր Դարախովի կողմից։
Պատկերասրահը բացվել է Սերգեյ Սապոժնիկովի` «Իմ տատիկն ավելի լավ է լուսանկարահանում» նախագծով 2009 թվականի դեկտեմբերի 19-ին։ Պատկերասրահի ստեղծողները ընդգծում են, որ «Վատա»-ն չունի պաշտոնական կարգավիճակ և համարվում է շահույթ չհետապնդող ձեռնարկություն։
2010 թվականի օգոստոսին «Վատա» պատկերասրահին կից բացվել է Ռուսաստանի հարավում ժամանակակից արվեստի առաջին գրադարանը։ Գրադարանի ստեղծման նախաձեռնողը Սերգեյ Սապոժնիկովն է։
«Վատա» պատկերասրահը գոյատևել է մեկ տարուց քիչ ավելի, բայց միևնույն ժամանակ վառ հետք է թողել Դոնի Ռոստովի գեղարվեստական պատմության մեջ։


== Նշանավոր ցուցադրություններ ==
2010 - «Նկարչություն»։ Ալբերտ Պագարելկին։
2010 - «Կույրերը։ Disconnect». «Мир» խումբ։ Ռուֆատա Գասանովայի «O, Sortie!» ֆիլմի պրեմիերա։
2010 - «Out of focus»: Միխայիլ Մալիշև։
2010 - «ВиноВатаЯ»: Նատալյա Դուրիցկայա։
2010 - «Վովան այստեղ է եղել»։ Նատալյա Դուրիցկայա, Սերգեյ Սապոժնիկով։
2010 - «Օբյեկտներ, կառուցվածքներ, ձայներ»։ Էդուարդ «Papa Srapa» Սրապինով։
2010 - «Ալեքսանդր Ակսինին»։
2010 - «Գույների դաշտեր»։ Ալեքսանդր «Китаец» Սելիվանով։
2010 - «Ոչ բոլորը կհասկանան, բայց արվեստագետները, կարծում եմ, կգնահատեն»։ Օլեգ Ուստինով։
2010 - «97 սմ»։ Էդուարդ «Papa Srapa» Սրապինով։
2010 - «Հեղինակային անվերնագիր լուսանկար »։ Սերգեյ Սապոժնիկով։
2010 - «Տեսեք, քաղաք»։ Վիվիան դել Ռիո։
2010 - «Յա Մա»։ Ալեքսեյ Խամով։
2009 - «Իմ տատիկն ավելի լավ է լուսանկարահանում»։ Սերգեյ Սապոժնիկով։


== Ֆիլմոգրաֆիա ==
2010 - «O, Sortie!», վավերագրական ֆիլմ։ Ռեժիսոր Ռուֆատ Գասանով, ԿՀՊԻ ստուդիա։


== Մեջբերումներ ==
«Ի դեպ, անվան մասին. սա քաղաքական հարգանքի տուրք չէ և, անշուշտ, Ռուսաստանի քաղաքացիների որոշակի շրջանակների համար հումոր չէ։ Այս բառը ինքնին եկավ, ես նույնիսկ այլ տարբերակներ չունեի, գումարած բացարձակ սպիտակ սենյակ, և բոլորովին անբացատրելի խոսքը հանգեցրեց այս կերպարին։ Հետո կարծես զվարճալի էր։ Ծրագրի զարգացման համար հստակ հայեցակարգ գոյություն չուներ, ես ուզում էի ազատություն և ճկունություն»- Էլլադա Ալեքսեևնա, 2016:


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Համացանցում տեղ գտած ծեծկռտուքի տեսագրության շնորհիվ, որը տեղի էր ունեցել պատկերասրահի առաջին ցուցադրության ժամանակ (Սերգեյ Սապոժնիկով, «Իմ տատիկն ավելի լավ է լուսանկարահանում», 2009 թվականի դեկտեմբեր), այս ցուցադրության անվանումը դարձավ թևավոր արտահայտություն, որը համալրեց ռուս պրոֆեսիոնալ լուսանկարիչների սլենգը (մի շարք հատուկ բառեր կամ գոյություն ունեցող բառերի նոր իմաստներ, որոնք օգտագործվում են մարդկանց տարբեր խմբերում)։ Իսկ Մոսկվայից արվեստաբան Իրինա Տոլկաչովան նույնիսկ 2011 թվականին այսպես է անվանել իր դասախոսությունը «ոչ պրոֆեսիոնալ» լուսանկարի մասին։


== Ծանոթագրություններ ==
Թուլուզ-Լոտրեկի թանգարան

Թուլուզ-Լոտրեկի թանգարան (ֆրանսերեն՝ Musée Toulouse-Lautrec), ֆրանսիացի նշանավոր նկարիչ Անրի դը Թուլուզ-Լոտրեկի կյանքի ու ստեղծագործության արտացոլմանն ու լուսաբանմանը նվիրված մշակութային համբավավոր օջախ Ֆրանսիայի հարավում՝ Ալբի քաղաքում, որն այդ նկարչի ծննդավայրն է։ Թանգարանը տեղավորված է 13-րդ դարի ամրոցատիպ շինության մեջ, որն սկզբնապես եղել է արքեպիսկոպոսների պալատ (վերջիններիս նստավայրը Ալբիի տաճարն է)։ Թե՛ տաճարը և թե՛ եպիսկոպոսական պալատը, Ալբիի ամբողջ հին քաղաքամասի կազմում, ներառվել են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ 1905 թվականին եպիսկոպոսական պալատը պետականացվել է, երկու տարի անց հանձնվել Ալբիի համայնքապետարանի տնօրինմանը։ 2000 թվականից այստեղ վերանորոգման մեծածավալ աշխատանքներ են իրականացվել, որոնք տևել են տասներկու տարի։ 2012 թվականին թանգարանը կրկին բացել է իր դռները հանրության առջև։ Այն համարվում է մայրաքաղաք Փարիզի սահմաններից դուրս գտնվող ֆրանսիական լավագույն թանգարաններից մեկը, որն ամեն տարի ընդունում է շուրջ 160 հազար այցելու։
Այս թանգարանում է գտնվում Անրի Թուլուզ-Լոտրեկի ստեղծագործությունների ամենամեծ հավաքածուն աշխարհում։ Հավաքածուն ներառում է նրա հազարից ավելի աշխատանքներ՝ գեղանկարներ, մատիտանկարներ, փորագրանկարներ, գրաֆիկական աշխատանքներ (դրանց թվում՝ 31 պլակատ), էսքիզներ։  Արվեստի այդ բարձրարժեք գործերի մեծ մասը թանգարանին է նվիրել նկարչի մայրը 1922 թվականին։ Դրանց թվում է Անրի Թուլուզ-Լոտրեկի վերջին ստեղծագործությունը՝ «Քննություն բժշկական ֆակուլտետում» կտավը (1901 թվական): Թանգարանի ցուցադրությունում տեղ են գտել նաև նկարչի անձնական իրեր, որոնց շարքում է նրա նշանավոր գավազանը՝ ներսում թաքցված կոնյակի բաժակով։ Թուլուզ-Լոտրեկի աշխատանքներից զատ՝ առանձին մի սրահում ցուցադրվում են նրա ժամանակակից ֆրանսիացի այլ նկարիչների՝ Էդուար Վյուարի, Պիեռ Բոնարի, Մորիս Դենիի, Պոլ Սերյուզեի, ինչպես նաև՝ վրձնի հին վարպետների՝ Ֆրանչեսկո Գվարդիի, Ժորժ դը Լատուրի և այլոց մի շարք ստեղծագործություններ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Անրի դը Թուլուզ-Լոտրեկ
Ալբի


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Sire Marie-Anne (2013)։ Cathédrale Saint-Cécile d'Albi (French)։ Centre des monuments nationaux, Éditions du patrimoine։ ISBN 978-2-7577-0263-5 


== Արտաքին հղումներ ==
Official Musée Toulouse-Lautrec website Archived 2009-08-05 at the Wayback Machine.
Ռոբերտ Գոլոբ

Ռոբերտ Գոլոբ (սլովեն.՝ Robert Golob, հունվարի 23, 1967(1967-01-23), Šempeter pri Gorici, Սլովենիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), սլովենացի գործարար և քաղաքական գործիչ, «Ազատության շարժում» կուսակցության առաջնորդ։ 2022 թվականի հունիսի 1-ից Սլովենիայի վարչապետ է։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1967 թվականի հունվարի 23-ին Սլովենիայի Սոցիալիստական Հանրապետությունում։ Կրթությունը ստացել է Լյուբլյանայի համալսարանում։ 
1994 թվականին Լյուբլյանայի համալսարանում ստացել է էլեկտրատեխնիկայի դոկտորի կոչում։ Այնուհետև նա Ատլանտայի Ջորջիայի Տեխնոլոգիական ինստիտուտում Ֆուլբրայթի ծրագրով դոկտորական աստիճան է ստացել։
2004 թվականին Ռոբերտ Գոլոբը դարձել է GEN-I-ի էներգառեսուրսային ընկերության համահիմնադիրը, որը վերահսկվում է պետության կողմից, որտեղ նախագահ է մնացել մինչև 2021 թվականը։


=== Քաղաքական գործունեություն ===
1999 թվականի մայիսից մինչև 2000 թվականի հունիսը Գոլուբը եղել է էկոնոմիկայի նախարարության պետքարտուղար վարչապետ Յանեզ Դրնովշեկի կառավարությունում։ 2002 թվականին ընտրվել է Նովա Գորիցայի քաղաքային խորհրդում։ 2011 թվականին Գոլոբը անդամակցել է «Պոզիտիվնայա Սլովենիա» կուսակցությանը, որը հիմնել է Լյուբլյանայի քաղաքապետ Զորան Յանկովիչը։ 2013-2014 թվականներին, կուսակցության ներսում լարվածություն է առաջացել հիմնադիր և նախագահ Զորան Յանկովիչի և վարչապետ Ալյոնկա Բրատուշեկի միջև, Գոլոբը միջնորդական դեր է խաղացել երկու կողմերի միջև։
Կուսակցության ներսում վերջնական պառակտմամբ 2014 թվականի ապրիլին նա միացավ Ալյոնկա Բրատուշեկի անջատված կուսակցությանը՝ դառնալով նրա փոխնախագահներից մեկը։ Այս կուսակցության համար անհաջող 2014 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից հետո, որտեղ նա ստացել է միայն չորս տեղ, Ռոբերտ Գոլոբը հեռացել է ազգային մակարդակով քաղաքականությունից՝ ակտիվ մնալով միայն տեղական մակարդակում՝ Նովա Գորիցա մունիցիպալիտետում։ 2010 թվականից մինչև 2014 թվականը Գոլոբը գլխավորել է Քրոմբերկ-Լոկեի շրջանային ժողովը՝ մինչև 2022 թվականը մնալով դրա անդամներից մեկը։ 
GEN-I ընկերության նախագահի մանդատի գործողության ավարտից հետո Գոլոբը որոշել է կրկին ակտիվ մասնակցություն ունենալ քաղաքականությանը։ 2022 թվականի հունվարին նա գլխավորել է ոչ մեծ արտախորհրդարանական «Կանաչ գործողություններ» կուսակցությունը և այն վերանվանել «Ազատության շարժում»։ 2022 թվականի ապրիլի 24-ին Սլովենիայի պետական ժողովում «Ազատության շարժումը» խորհրդարանական ընտրություններում ստացավ 41 տեղ՝ 90-ից։


== Ծանոթագրություններ ==
Boys & Girls

«Boys & Girls», ամերիկացի երաժիշտներ will.i.am-ի և Pia Mia-ի սինգլը։ Թողարկվել է 2016 թվականի ապրիլի 8-ին՝ Interscope Records-ի կողմից։


== Տեսահոլովակ ==
2016 թվականի ապրիլի 7-ին will.i.am-ը իր պաշտոնական Յություբյան ալիքում թողարկեց «Boys & Girls» երգի տեսահոլովակը։ Տեսահոլովակի ռեժիսորը Սպենսեր Քրեիգն է։


== Երգացանկ ==
Թվային ներբեռնում«Boys & Girls» (featuring Pia Mia) — 4:01


== Չարթեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեսանյութը ՅուԹյուբում
Ս. (ծածկանուն)

Ս., հայկական ծածկանուն։
Ծածկանունն օգտագործել են հետևյակ անձինք՝


== Ծանոթագրություններ ==
Բիզյուկովո (գյուղ, Դորոգոբուժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲիզյուկովոԲիզյուկովո (ռուս.՝ Бизюково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 87 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խորհրդա-չինական հարաբերություններ

Խորհրդա-չինական հարաբերություններ (ռուս.՝ Советско-китайские отношения, չինարեն՝ 中苏关系), պատմական դիվանագիտական հարաբերությունները (1917-1991) Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միության (ԽՍՀՄ) և Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության (ՉԺՀ) միջև
Երկրների միջև դիվանագիտական և հյուպատոսական հարաբերությունները հաստատվել են 1924 թվականի մայիսին։ Չինաստանի հետ Ցարական Ռուսաստանի կնքած պայմանագրերը հայտարարվեցին ուժը կորցրած։ Այդ ժամանակ էլ ստորագրվեց Չին-Արևելյան երկաթուղու ժամանակավոր կարգավիճակի վերաբերյալ համաձայնագիր։ 
1929 թվականին Չին-խորհրդային կարճատև հակամարտության հետևանքով դիվանագիտական հարաբերությունները խզվեցին և վերականգնվեցին միայն 1932 թվականին։ 
1934 թվականին Չինաստանի Հանրապետության 36-րդ հետևակային դիվիզիան (Ազգային հեղափոխական բանակ, հրամանատար՝ Մա Չժունյին), որը բաղկացած էր մուսուլման ույղուրներից, Սինցզյանի մոտ հաջողությամբ ջախջախեց կարմիր բանակին, որը փորձում էր գրավել քաղաքը։ 1937 թվականին Շեն Շիցայի՝ խորհրդային աջակցությունը վայելող ռեժիմը հաստատում է իր իշխանությունը Սինցզյան նահանգի ամբողջ տարածքի վրա։
ճապոնիայի բացահայտ ագրեսիայից (1937 թվականի հուլիս) հետո Չինաստանը և Խորհրդային Միությունը չհարձակման պայմանագիր (1937 թվականի օգոստոս) կնքեցին։ Հակաճապոնական ազատագրական պայքարի ընթացքում Չինաստանը 250 միլիոն դոլարի վարկ ստացավ խորհրդային զենք գնելու համար։ 1945 թվականի օգոստոսին կնքվեց բարեկամության և դաշինքի պայմանագիր։ Միաժամանակ ստորագրվել են համաձայնագրեր Չին․ Չանչունյան երկաթուղին համատեղ շահագործելու, Պորտ Արտուրը (Լյույշուն) որպես ռազմածովային բազա օգտագործելու, Դալնիի (Դալյան) նավահանգիստը և պահեստները վարձակալելու և այլնի վերաբերյալ։
ԽՍՀՄ առաջինը դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատեց (1949 թվականի հոկտեմբեր) ՉԺՀ-ի հետ՝ խզելով հարաբերությունները չանկայշիական կառավարության հետ։ 1950 թվականի փետրվարի 14-ին կնքվեց «բարեկամության, դաշինքի և փոխօգնության» պայմանագիր։ Սիաժամանակ ստորագրվեցին համաձայնագրեր երկարաժամկետ խորհրդային վարկի (ԽՍՀՄ պարտավորվում էր ՉԺՀ-ին օգնել 50 խոշոր արդյունաբերական ձեռնարկությունների կառուցման գործում), չինական Չանչունյան երկաթուղու, Պորտ Արտուրի, Դալնիի վերաբերյալ, նախատեսվում էր խորհրդային զորքերի դուրսբերում Պորտ Արտուրից և այլն։ 1950-ական թվականներին ստորագրվեցին մի ամբողջ շարք համաձայնագրեր համատեղ բաժնետիրական ընկերությունների (գունավոր և հազվագյուտ մետաղների, նավթի և գազի հետախուզման և արդյունահանման) ստեղծման, օդային հաղորդակցության, սահմանային գետերի վրա (Ամուր, Ուսսուրի և այլն) նավագնացության, ԽՍՀՄ բուհերում ՉԺՀ-ի քաղաքացիների ուսուցման, ժողովրդական տնտեսության տարբեր բնագավառներում գիտատեխնիկական համագործակցության, ատոմային էներգիայի և միջուկային ֆիզիկայի ասպարեզում Չինաստանին օգնելու, արդյունաբերական նոր ձեռնարկությունների կառուցման, մշակութային, ԽՍՀՄ և ՉԺՀ ԳԱ-ների համագործակցության և այլնի վերաբերյալ։
Կոլոդեզնոե (այլ կիրառումներ)

Կոլոդեզնոե, կարող է վերաբերել՝

Կոլոդեզնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանում
Կոլոդեզնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոգվարդեյսկի շրջանում
Կոլոդեզնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանում
Սան Ջորջո Պիաչենտինո

Սան Ջորջո Պիաչենտինո (իտալերեն՝ San Giorgio Piacentino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պիաչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5236 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 107 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 49 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 2901։ Հեռախոսային կոդը՝ 0523։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Սուրբ Գևորգը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի ապրիլի 23-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Դեֆիբրեր

Դեֆիբրեր, պտտվող հղկաքարի վրա փայտանյութի (բալանս) տրոհմամբ փայտազանգված ստանալու մեքենա։ Լինում է 

պարբերական (հիդրավլիկական, պահեստատուփային)
անընդհատ (շղթայավոր, պտուտակավոր, օղակավոր)գործողության։
Ռաշիդ Վերին

Ռաշիդ Վերին, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Գտնվում է Հագարի գետի ստորին հոսանքի շրջանում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 99 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արտուրո Ռոման

Արտուրո Ռոման (իսպ.՝ Arturo Román), Նեթֆլիքս ընկերության «Թղթե տունը» հեռուստասերիալի մտացածին կերպար, որի դերակատարը Էնրիքե Արսեն է։ Առաջին և երկրորդ եթերաշրջաններում նա աշխատում էր Իսպանիայի թագավորական դրամահատարանում՝ որպես տնօրեն, աշխատավայրում պատանդ է ընկնում, իսկ հետագայում, իր փորձը օգտագործելով, ստեղծում է հանրային ելույթներ կատարելու հաջող կարիերա։ Մի քանի տարի անց՝ երրորդ եթերաշրջանում, վերադառնում է, դառնում Իսպանիայի բանկում տեղի ունեցով ավելի խոշոր կողոպուտի պատանդ։


== Կերպար ==
Առաջին և երկրորդ եթերաշրջաններում Արտուրոն պատանդների շրջանում իրենց առևանգողների դեմ ընդդիմություններ է կազմակերպում։ Առաջին մասում Դենվերի կողմից ստանում է «Արտուրիտո» մականունը, որը նշանակում է «փոքրիկ Արտուրո», վերջինս օգտագործվում է նաև հետագա մասերում։ Իր կյանքից դժգոհ լինելու և իր նախկին սիրուհու՝ Մոնիկայի հետ հարաբերությունների խզման պատճառով Արտուրոն միջոցներ է ձեռնարկում, որ երրորդ եթերաշրջանում Իսպանիայի բանկի կողոպուտի ընթացքում նորից պատանդ դառնա, ինչը նրա մոտ ստացվում է։
Քանի որ Արսեն կենտրոնացել էր Միացյալ Նահանգներում իր դերասանական կարիերայի առաջխաղացման վրա, սկզբում հետաքրքրված չէր դերով, որին նկարագրել է «զզվելի տղա» բառերով։ Դերակատարը պատահաբար վիճակախաղի գովազդ է տեսել ու դա նշան համարել և համաձայնվել նկարահանվել՝ իմանալով, որ դերը երկարաժամկետ չէ, և կերպարը մահանալու է վեցերորդ սերիայում։ 
Բրազիլական Veja ամսագիրը կերպարը նկարագրում է որպես «սիրված մի քանիսի և ատելի մյուսների կողմից (հավանաբար ավելի շատ ատելի)», իսկ El Economista ամսագրից Մարկո Ալմոդովարը կերպարը նկարագրել է սկզբում «մի քիչ անտանելի», ավելի ուշ՝ երկրպագուների կողմից սիրված, դրա համար էլ սերիալի ստեղծողները որոշել են երրորդ եթերաշրջանի բացումը անել Արտուրոյին որպես հերոս ներկայացնելով։ Այս փոփոխությունը պայմանավորված է եղել լսարանի՝ Արտուրոյին որպես կատակերգական կերպար ընդունելով, չնայած նա կողոպուտի ընթացքը երբեմն խանգարում էր։ La Nación ամսագրից Գիլմերո Կուարոն Արտուրոյին երրորդ եթերաշրջանում նկարագրում է որպես եթերաշրջանի ավելորդ հատված, որը խախտում է ռիթմը և շարունակում է մնալ միայն երկրպագուներին գոհացնելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Arturo Román on IMDb
(5645) 1990 SP

(5645) 1990 SP, աստերոիդ ապոլոնի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,354835 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 0,83 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 1,8797 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,0542 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 576,01 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,624992 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,51° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5645) 1990 SP աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)