armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ճարտարապետ (ֆիլմ)

«Ճարտարապետ» (անգլ.՝ The Architect), 2006 թվականի ամերիկական դրամա, պրեմիերան կայացել է 2006 թվականի սեպտեմբերի 5-ին։


== Սյուժե ==
Ճարտարապետ Լեո Ուոլթերի ամուսնությունը անհաջող էր, նրա կինը՝ Յուլիան իրեն երջանիկ չէր զգում։ Նրա որդին դուրս էր մնացել քոլեջից և Լեոյի հետ տանն էր մնում։ Դուստրը՝ Քրիստինան զբաղված էր սեփական խնդիրներով։ Տոնյա Նիլին բնակիչներին ներկայացնում է տունը, որը մի քանի տարի առաջ նախագխծել էր Լեոն։ Նա գալիս է Լեոյի մոտ խնդրելով ստորագրել այս շենքի քանդման վերաբերյալ միջնորդագիրը։ Լեոն որոշում է հետաձգել դա, իսկ նրա կինը համամիտ էր Նիլիի հետ։ Մարտինը որոշում է հասկանալ ինչու է վեճ ստեղծվել և այդ իսկ պատճառով ուղևորվում է այդ տուն ու հանկարծ իր համար միասեռ ընկեր է գտնում։ Քրիստինան հետ չէր մնում ընտանիքից, քանի որ իր մոտ նույնպես լուրջ խնդիր կար։ Լինելով փլուզվող տան մեջ խուճապահար՝ հարց է առաջանում, թե ի՞նչը առաջնահերթ կփլուզվի։


== Դերերում ==


== Ֆիլմի վրա աշխատել են ==
Մեթ Թաուբեր՝ ռեժիսոր, սցենարիստ
Դեվիդ Գրեգ՝ սցենարիստ
Դեքլան Բոլդուինն՝ պրոդյուսեր
Ջեյսոն Քլիոթ՝ պրոդյուսեր
Դեննի Լեյներ՝ պրոդյուսեր
Ջոանա Վիսենթե՝ պրոդյուսեր
Մարկ Կուբան՝ գործադիր պրոդյուսեր
Գեդ Դիքերսին՝ գծային պրոդյուսեր
Քրիսթոփեր Էդվարդս՝ պրոդյուսեր
Ջոնաթան Շթերն՝ գծային պրոդյուսեր, լրացուցիչ նկարահանումներ
Թոդդ Վագներ՝ կատարաղ պրոդյուսեր
Ջոն Բեյլի՝ օպերատոր
Մարդելո Զարվոս՝ կոմպոզիտոր
Դեբբի ԴեՎիլյամ՝ բեմադրող-նկարիչ
Էրիկ Դաման՝ հագուստի դիզայներ
Թոմ ՄաքԱրդլ՝ մոնտաժոր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Архитектор»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Ժողովածու (1488)

Պատմագիրք Սիինեաց (1488), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1488 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1781 թվականին Պաղտասար Քարահունճեցի գրիչի կողմից, Տաթևում։ Ստացողը եղել է Հովակիմ Սյունեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 31×18.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 231 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորագիրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝:


== Բովանդակություն ==
Ստ․ Օրբելեան Պատմութիւն Տանն Սիսական։
Վկայագիր Գեղարքունեաց մելիքների (1513թ․)։
Եպիսկոպոսք Սիւնեաց։
Կաթողիկոսք Հայոց։
Դրուատ Սիմ․ Երևացւոյ։
Հարկ Սիւնեաց ԺԲ գաւառացն։
Երեմիայի վրդ-ի Հուլավարն գեզօրէից Տաթևու։
Տաթևու թէմի պտուղն այս է։
Յովակիմ Սիւնեցւոյ Պատճառ վերստին նորոգ գաղափարելոյ մատեանս, Յաջորդութիւնք Սիւնեաց եպիսկոպոսաց, Աթոռոյս բոլոր թէմի գաւառքն և գիւղք, որ ներկայապէս շէն են։


== Ծանոթագրություններ ==
Աննենսկոե (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)

Աննենսկոե (ռուս.՝ Анненское), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նախիմովի փողոց (Յալթա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նախիմովի փողոց (այլ կիրառումներ)Նախիմովի փողոց (ռուս.՝ Улица Нахимова), փողոց Ղրիմի Յալթա քաղաքում։ Անվանվել է ռուս ծովապետ, ծովակալ Պավել Ստեպանովիչ Նախիմովի (1802–1855) պատվին։ Սկիզբ է առնում Կլուբնի նրբանցքից և ավարտվում Ֆուրմանի փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 180 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Յալթա քաղաքի Նախիմովի փողոցը սկսվում է Կլուբնի նրբանցքից, հատում Նախիմովի նրբանցքը, Ֆուրմանի նրբանցքը և ավարտվում Ֆուրմանի փողոցի հետ հատումով։ Փողոցում կա համարակալված 12 շինություն՝ 1, 1Բ, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 7Ա, 8, 10, 12 շենքերը։ Կարճ փողոց է. երկարությունն ընդամենը 180 մետր է, ընդ որում՝ վերջին 50 մետրը հետիոտնային է (աստիճաններով միանում է Ֆուրմանի փողոցին)։
Նախիմովի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 298637։
Փողոցն անվանվել է ռուս ծովապետ, ծովակալ Պավել Ստեպանովիչ Նախիմովի (1802–1855) պատվին։ 1822–1825 թվականներին նա շուրջերկրյա ճանապարհորդություն է կատարել «Կրեյսեր» նավով։ Մասնակցել է 1828-1829 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմին, եղել կորվետի (հետախուզական ռազմանավ) հրամանատար։ 1834 թվականից ծառայել է Սևծովյան նավատորմում։ 1853–1856 թվականների Ղրիմի պատերազմի ժամանակ, ղեկավարելով Սևծովյան նավատորմի նավախումբ, հայտնաբերել և շրջափակել է թուրքական նավատորմի գլխավոր ուժերը և, արդյունավետ օգտագործելով հրետանային միջոցները, 1853 թվականի նոյեմբերի 18-ին Սինոպի ճակատամարտում ջախջախել դրանք։ Մալախով կուրգանի առաջավոր գծերի շրջանցման ժամանակ մահացու վիրավորվել է։ Թաղված է Սևաստոպոլում, Վլադիմիրյան եկեղեցում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Нахимова в Ялте
Подробная карта Улица Нахимова, город Ялта со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Արտաքին հղումներ ==
Почтовый индекс улица Нахимова, г. Ялта
Օինա

Օինա (էստ․՝ Oina), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Մուհու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ադրբեջանի հրաբուխներ

Ադրբեջան, հանրապետություն Հարավային Կովկասում, Կասպից ծովի արևմտյան ափամերձ շրջանում։ Սահմանակցում է Հայաստանի Հանրապետությանը և Արցախի Հանրապետությանը արևմուտքում, Վրաստանին հյուսիսարևմուտքում, Ռուսաստանի Դաշնությանը հյուսիսում և Իրանի Իսլամական Հանրապետությանը հարավում։ Ադրբեջանի կազմի մեջ է մտցված նաև Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետությունը, որը սահմանակցում Հայաստանի Հանրապետությանը, Իրանին և Թուրքիային (7 կմ լայնությամբ միջանցքով)։


== Հրաբուխների ցանկ ==


=== Գործող հրաբուխներ ===


== Պատկերասրահ ==

		


== Տես նաև ==
Ադրբեջան
Ադրբեջանի աշխարհագրություն
Ադրբեջանի կենդանական աշխարհ


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոբեր Քոփթաշ

Ռոբեր Քոփթաշ (թուրքերեն՝ Rober Koptaş, օգոստոսի 10, 1977(1977-08-10) կամ 1977, Ստամբուլ, Թուրքիա), հայազգի պատմաբան, լրագրող, թուրք-հայկական Ակոս թերթի գլխավոր խմբագիր (2010-ից)։
Ինչպես թերթի նախորդ գլխավոր խմբագրին՝ Հրանտ Դինքին, այդպես էլ Քոփթաշին թուրք ծայրահեղականները բազմաթիվ անգամ մահով են սպառնացել։


== Կենսագրություն ==
Քոփթաշի ընտանիքը մայրական կողմից ծագում է Քասթամոնուի մարզից, ում հաջողվել է փրկվել 1915 թվականի Մեծ Եղեռնից տեղի նահանգապետի շնորհիվ, ով փորձում էր դադարեցնել ցեղասպանությունը։ Հայրական ընտանիքը ծագում է Սեբաստիայից, ում հաջողվել է փրկվել Մեծ Եղեռնի ժամանակ այն բանի համար, որ հացագործ են եղել և այդպիսով գտնվում էին պաշտպանության տակ։ Ռոբերի հայրը իրեն ի սկզբանե տվել Մուրատ անունը, քանի որ Ռոբեր ոչ մուսուլմանական անունով հետագայում կարող էին խնդիրներ առաջանալ թուրքական բանակում ծառայելիս։
Քոփթաշը հայերեն է սովորել միայն դպրոցում, քանի որ մայրենին էր թուրքերենը։ Նա իր հայկական ծագման մասին իմացել է 12 կամ 13 տարեկան հասակում։ Քոփթաշը ատենախոսություն է գրել 1908 և 1915 թվականներին Օսմանյան կայսրությունում հայերի քաղաքական գործունեության մասին։
Քոփթաշը խմբագիր է աշխատում Կոստանդնուպոլսի Aras Publishing հրատարակչությունում։ Նա քննադատում է պաշտոնյաների, քաղաքական գործիչների և լրագրողների մշտական ստորացնող հայտարարությունները հայերի վերաբերյալ։
Ռոբեր Քոփթաշը թուրքական կառավարությունից պահանջում է Հայոց Ցեղասպանության ճանաչումը պետության կողմից։


== Ընտանիք ==
Նախկին կինը՝ Դելալ Դինք (Հրանտ Դինքի դուստրը)։ Ունի դուստր։


== Ծանոթագրություններ ==
Լուիշ

Լուիշ (պորտ.՝ Luís)` պորտուգալական արական անուն է, գերմանական Լուդվիգ (գերմ.՝ Ludwig) անվան ռոմանականացված ձևերից մեկն է։ 


== Անունը կրողները ==
Լուիշ դի Կամոենս (Luís de Camões, 1524/25-80 թթ.)` պորտուգալացի բանաստեղծ
Լուիշ Քարլուշ Ալմեյդա դա Քունյա (Նանի Nani, *1986 թ.)` պորտուգալացի ֆուտբոլիստ
Լուիշ Ֆիգու (Luís Figo, *1972 թ.)` պորտուգալացի նախկին ֆուտբոլիստ


== Տե'ս նաև` ==
Լուիս
Լուի
Կամբոջայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ

Կամբոջայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում կա 3 անվանում (2017 թվական), ինչը կազմում է ընդհանուր թվի 0,3 % -ը (2017 թվականին 1073-ից)։
Բոլոր 3 օբյեկտները ցանկում ներառված են մշակութային չափանիշներով և ճանաչվել են մարդկային ստեղծագործ հանճարի գլուխգործոց (չափանիշ i):
Բացի այդ, 2017 թվականի դրությամբ, պետության տարածքում 8 օբյեկտներ գտնվում են համաշխարհային ժառանգության թեկնածուների ցանկում, բոլորն էլ՝ մշակութային չափանիշներով։
Կամբոջան վավերացրել է Համաշխարհային մշակութային և բնական ժառանգության պահպանության կոնվենցիան 1991 թվականի նոյեմբերի 28-ին։ Առաջին օբյեկտները Կամբոջայի տարածքում ընդգրկվել են ցանկում 1992 թվականին՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի 16-րդ նստաշրջանում։


== Ցանկ ==
Օբյեկտները դասավորված են համաշխարհային ժառանգության ցանկում դրանց ընդգրկվելու հերթականությամբ։ Եթե օբյեկտները ավելացվել են միաժամանակ, այսինքն՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի նույն նստաշրջանում, ապա օբյեկտները դասավորված են համարներով։


=== Օբյեկտների աշխարհագրական դասավորվածություն ===


== Նախնական ցանկ ==
Աղյուսակում օբյեկտները դասավորված են նախնական ցանկում դրանք ավելացնելու հերթականությամբ։ Ցանկում նշված են այն օբյեկտները, որոնք Կամբոջայի կառավարության կողմից առաջարկվել են որպես թեկնածուներ համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկվելու համար։


=== Օբյեկտների աշխարհագրական դասավորվածություն ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կամբոջայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության կենտրոն (անգլ.)
Կրաիշրկա (Տերսայի վտակ)

Կրաիշրկա (ռուս.՝ Краишевка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ատկարսկովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տերսա գետի աջ ափին՝ 85 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 95 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  05010300212107000008817
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  107000881
Ավազանի կոդը - 05.01.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Շոտլանդիայի պատմություն

Շոտլանդիան առաջին անգամ վերջնականապես բնակեցված է եղել վերջին սառույցային ժամանակաշրջանից հետո (հին քարի դար), մոտավորապես 10 հազար տարի առաջ։ Նախապատմական շոտլանդիան նոր քարի դար է անցել մ.թ.ա. 4 հազար տարի առաջ, բրոնզե դար՝ մ.թ.ա. 2 հազար տարի առաջ և երկաթի դար՝ մ.թ.ա. 700 տարի առաջ։ Գրավոր աղբյուրներում նշված Շոտլանդիայի պատմությունը սկսվում է այն ժամանակ, երբ հռոմեացիները առաջին անգամ գալիս են Բրիտանիա և հիմնադրում Հին Հռոմի Բրիտանիա նահանգը Մեծ Բրիտանիայի հարավային մասում, որը հյուսիսային սահմանն էր Հադրիանոսի պատը։ Հյուսիսային մասը կոչվում էր Կալեդոնիա և չէր մտնում հռոմեացիների վերահսկման տակ։ Այդ տարածքում բնակվում էին պիկտերը։


== Տես նաև ==
Շոտլանդիայի թագավորներ
Ուելսի պատմություն
Անգլիայի պատմություն
Մեծ Բրիտանիայի պատմություն
Շոտլանդիայի պատմության ժամանակագրություն
Իռլանդիայի պատմություն
Շոտլանդական կլան


== Արտաքին հղումներ ==
History Scotland A bi-monthly magazine on Scottish history
Story of Scotland's Early History by Scottish historian
Scottish Timeline: Part of the Gazetteer for Scotland
Complete Scottish Events Timeline, and links
Scotland's History A Free Online History Book
Scottish History Online & Pictish Pages Archived 2020-11-27 at the Wayback Machine.
Scottish History in 33 Chapters by Andrew Lang Archived 2007-01-05 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Մազնոե (այլ կիրառումներ)

Մազնոե, կարող է վերաբերել՝

Մազնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանում
Մազնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում
Շիգա (գետ)

Բիշագաչ (ռուս.՝ Шига ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Զիգան գետի ձախ ափին՝ 44 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության․

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  10010200712111100018562
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  111101856
Ավազանի կոդը - 10.01.02.007
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
1569

1569 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1569 թվականն է, 
XVI դարի 69-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Շարապովո (գյուղ, Վաչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇարապովոՇարապովո (ռուս.՝ Шарапово), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
1682

1682 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1682 թվականն է, 
XVII դարի 82-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Կրոնը Չեռնոգորիայում

Չեռնոգորիայի գերակա կրոնը ուղղափառ քրիստոնեությունն է։ Գոյություն ունեն մուսուլմանների և կաթոլիկների կրոնական խոշոր համայնքներ։ Մյուս կրոնների ներկայացուցիչների թիվը չի գերազանցում պետության բնակչության 0,1 %-ը։


== Հավատացյալների թիվը ==

Կրոնական պատկանելիության վերաբերյալ կետը ներառվել է 2003 թվականի մարդահամարի մեջ։ Համաձայն մարդահամարի արդյունքների, երկրի բնակչությունը ըստ կրոնական ինքնության բաշխվում է հետևյալ կերպ՝

Ուղղափառություն - 460 383 (74,24 %)
Իսլամ - 110 034 (17,74 %)
Կաթոլիկություն - 21 972 (3,54 %)
Բողոքականություն - 383 (0,06 %)
Օկուլտիզմ - 58 (0,01 %)
Հուդայականություն - 126 003 մարդ (0,97 %) հայտնել է, որ չի պատկանում ոչ մի կրոնական ուսմունքի, իսկ 2 424 մարդ (0,39 %) իրեն համարում էագնոստիկ, 13 867 (2,24 %) հրաժարվել են հարցին պատասխանել։


== Ուղղափառություն ==
Մոնտենեգրոյի ուղղափառ քրիստոնյաների ճնշող մեծամասնությունը չեռնոգորցիներ են (52.5%) և սերբեր (42.7%): Երկրի ուղղափառ հավատացյալները պատկանում են և՛ Սերբիայի ուղղափառ եկեղեցուն, և՛ Չեռնոգորիայի ուղղափառ եկեղեցուն (որը չի ճանաչվել մյուս ուղղափառ եկեղեցիների կողմից)։ Սերբական ուղղափառ եկեղեցին կառուցվածքով ներկայացված է Չեռնոգորիայի Ցետին քաղաքում գտնվող Չեռնոգոր-Ենթածովային թեմում, ինչպես նաև Բուդիմլե-Նիկշիչի պատրիարքությունը Բարենում։


== Կաթոլիկություն ==
Չեռնոգորիայի կաթոլիկները ալբանացիներ են (36,98 %), խորվաթներ (31 %) և չեռնոգորցիներ (22,76 %)։ Նրանք հիմնականում բնակվում են ափի երկայնքով։ Կառուցվածքային առումով կաթոլիկանան եկեղեցին բաժանված է Բարեի արքեպիսկոպոսության և Կոթորի թեմի միջև։ Բարեի արքեպիսկոպոսությունը չի ենթարկվում ոչ մի մետրոպոլիայի և գտնվում է Սուրբ աթոռի ուղիղ ենթակայության տակ։ Կոթորի թեմը ենթարկվում է հարևան Խորվաթիայի Սպլիտ-Մակարսկի մետրոպոյիային։


== Իսլամ ==
Իսլամի հետևորդները պատկանում են հետևալ ազգային խմբերին. բոսնիացիներ (43,49 %), սլավոն-մուսուլմաններ (21,91 %), ալբանացիներ (20,75 %) և չեռնոգորցիներ (10,64 %)։ Երկրի մուսուլմանները բնակվում են Պլավ, Ռոժաե և Ուլցին քաղաքներում, որտեղ նրանք կազմում են բնակչության մեծամասնություն։


== Հուդայականություն ==
2011 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Չեռնոգորիայի վարչապետը իսրայելցի աշքվենազների գլխավոր ռաբբի Յոնո Մեզգերի հետ զրույցում հայտնել է, որ Չեռոգորիան ճանաչում է հուդայականությունը որպես պետական կրոն՝ «լինի այն նոր օրինագծի շրջանակներում, թե փոփոխություններ կատարվի գործող օենքի մեջ»։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուտբոլի Անգլիայի Սուպերգավաթ 2014

Ֆուտբոլի Անգլիայի Սուպերգավաթ 2014 (անգլ.՝ 2014 FA Community Shield), Անգլիայի Սուպերգավաթի 92-րդ խաղարկումը, որն անցկացվել է 2014 թվականի օգոստոսի 10-ին Լոնդոնի Ուեմբլի մարզադաշտում: Հանդիպմանը մասնակցել են «Արսենալն» ու «Մանչեսթեր Սիթին»։ Արդյունքում 3։0 հաշվով հաղթել է «Արսենալը»։


== Խաղ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլ.)
Կուրցխալի

Կուրցխալի (վրաց.՝ კურცხალი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խուլոյի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1140 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խուլոյից 10 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 13 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ձվատար խողովակ

Ձվատար խողովակ (լատ.՝ oviductus), ծորան, որը ծառայում է հասուն ձվերը կամ պարզապես ձվերը հանելու համար, որոնք առաջացել են էգ կենդանիների ձվարաններում։ Որպես կանոն, ձվաբջիջը զույգ օրգան է, բայց թռչունների, կոկորդիլոսների և որոշ աճառային ձկների մոտ այս կամ այն ​​կողմը չի զարգացել։
Այսպիսով, այս կենդանիների մեկ ձվարանն ու մեկ ձվաբջիջը մնում են ոչ ֆունկցիոնալ։
Բոլոր կլոր որդերի, հոդվածոտանիների, ձկների, ձվաբջիջը ուղղակիորեն կապված չէ ձվարանի հետ։ Ձվաբջջի առջևի մասը ավարտվում է ձագարանման մարմնում, որտեղ ձվերը հավաքվում են։ Կանայք ձու չունեն,նրանց ձվարանն արձակում է ձվերը անմիջապես մարմնի խոռոչ, որտեղ նրանք դուրս են գալիս հատուկ ծակոտիների միջոցով։
Նախնական մասում ձվաբջիջը վերգետնյա է, իսկ երկրորդային մասում ջրային կենդանիները սովորաբար բեղմնավորում են կատարում։ Ձվաբջիջների շարժումը կատարվում է մկանային պատերի կծկմամբ կամ թարթիչավոր էպիթելի թարթիչների շարժումով։


== Մորֆոլոգիա ==


=== Թռչունների մոտ ===
Թռչուններին բնորոշ է ձվադրումը, նրանց մոտ ամբողջությամբ բացակայում է ձվաբջիջը։ Էգ թռչունների մոտ զարգացած է միայն ձախ ձվարաննը և ձախ ձվաբջիջը։
Աջ ձվաբջջի և աջ ձվարանի ռեդուկցիան կապված է զուգակցված ձվարաններում ձվերի միաժամանակյա ձևավորման անհնարինության հետ։ Ձախ ձվաբջիջը (մյուլլերով ջրանցքը) բացվում է ձվարանի մոտ գտնվող մարմնի խոռոչում, իսկ նրա հաստացած հետևի հատվածը ներծծվում է կլոակայի մեջ։ Բեղմնավորումը տեղի է ունենեում ձվաբջջի հետ։ Բեղմնավորված ձուն, ձվաբջջի պատերի կծկման հետևանքով տեղափոխվում է կլոկա ծածկվելով գեղձային բջիջների կողմից արտադրված թաղանթներով։ Այն պահից, երբ ձուն մտնում է ձվաբջիջ, այդ պրոցեսը տևում է 12-ից 48 ժամ։


=== Ձկների մոտ ===
Աճառային ձկների ձվաբջիջները զուգված են, նրանք կազմում են երկար խողովակներ, որոնք, ինչպես բոլոր ողնաշարավորների, բացառություն ոսկրային ձկների չեն կապվում ձվարանների հետ, և ընդհանուր ձագարով բացվում են անմիջապես մարմնի խոռոչի մեջ։ Ձվաբջիջների հետևի մասերը բացվում են կլոակայի մեջ։ Ոսկրային ձկների զարգացման գործընթացում, ձվաբջիջը նախ ատրոֆի է ենթարկվում և հետո այն երկրորդ անգամ է ձևավորվում մի ծայրը միաձուլվում է ձվաբջջի հետ, իսկ մյուսների համար այն բացվում է դրսից։


=== Որդերի մոտ ===
Թարթիչավոր որդերի ձվարաններից առաջաում են երկու ձվաբջիջներ։ Երկու ձվաբջիջները միացած են իրար, որը բացվում է կլոակաի մեջ։ Ձվաբջիջում բեղմնավորված ձվաբջիջը շրջապատված է դեղին բջիջներով և ծածկված է կճեպով։ Սեռական համակարգի առանձնահատկությունները թարթիչ որդերի տարբեր խմբերի մեջ կարող են տարբեր լինել։ Կլոր որդերի իգական վերարտադրողական համակարգը ներկայացված է երկու ձվարանով որոնք անցնում են ձվաբջիջներ, որոնք կազմում են արգանդի երկու խողովակներ։ Այս խողովակները կապում են միմյանց հետ, որը հանգեցնում է սեռական օրգանի առաջացմանը։


== Տես նաև ==
Արգանդափողեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Шимкевич В. М. (1890–1907)։ «Яйцевод»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ
Իտաոկարա

Իտաոկարա  (պորտ.՝ Itaocara), համայնք Բրազիլիայում՝ Ռիո դե Ժանեյրո նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ռիո դե Ժանեյրո նահանգի հյուսիսարևմտյան մարզում։ Մտնում է Սանտու Անտոնիու դի Պադուայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 23 055 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 428,440 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 53,8 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1890 թվականի հոկտեմբերի 28-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 120.864.351,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 5.247,90 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,771 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Տեղանքի կլիման արևադարձային է։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Իտաոկարայի մասին
Կիյանովկա

Կիյանովկա (ուկրաիներեն՝ Киянівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կիյանովկա գյուղում բնակվում էր 495 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10,25 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 48,29 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ավետարան (5222)

Ավետարան (5222), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5222 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1499 թվականին Մարգարայ գրիչի կողմից Երզնկան գյուղում (Աղբակ)։ Կազմողը եղել է Վարդանը։ Ստացողները եղել են Ատոմը, Խարիպ խաթունը։ Գրված է թղթի վրա, որն ունի 18x13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 279 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի տերունական 13, ավետարանիչ 4, խորան 10, կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, կիսախորան։ Հիշատակարան գրչի՝ 211ա, 274բ, հետագայի՝ 278բ, 279ա (16-րդ դար), 11բ, (1744 թ.), 279ա, (17-րդ դար)։


== Ծանոթագրություններ ==
Հովհաննես Մալալաս

Հովհաննես Մալալաս (հունարեն՝ Ἰωάννης Μαλάλας, մոտ 491, Անտիոք, Արևելքի պրեֆեկտուրա, Բյուզանդական կայսրություն - մոտ 578, Կոստանդնուպոլիս), բյուզանդացի պատմիչ, 18 գրքից բաղկացած «Ժամանակագրություն» (Χρονογραφία) երկի հեղինակ, որտեղ ժամանակագրական կարգով ներկայացնում է աշխարհի պատմությունը՝ արարչագործությունից մինչև 563 թ։ «Մալալաս»-ը ասորական բառ է, թարգմանաբար նշանակում է «հռետոր»։ Պատմիչի ասորական ծագում ունեցող մականունը հիմք է տալիս ժամանակակից ուսումնասիրողներին ենթադրելու, որ նա սերվում է Ասորիքից՝ Անտիոք քաղաքից։
«Ժամանակագրության» 1, 2 և 4-րդ գրքերում ներկայացվում է հնագույն պատմությունը՝ հունական առասպելների հիմքի վրա, 3-րդ գրքում՝ աստվածաշնչյան պատմությունը, 5-րդ գրքում՝ Տրոյական պատերազմի պատմությունը։ Այնուհետև Մալալասը շարադրում է պարսից արքաների, Լյուդիայի արքա Կրեսոսի, մակեդոնական արքաների և Հռոմի սկզբնավորման պատմությունը (6-րդ գիրք), Հռոմուլոսի ու Հռեմոսի և Հռոմի առաջին արքաների պատմությունը մինչև Տարկվինիուս (գիրք 7), Ալեքսանդր Մակեդոնացու հաջորդների՝ Պտղոմեանների և Սելևկյանների մասին (գիրք 8)։ 9 - 12 գրքերում շարադրված է Հուլիոս Կեսարի և հռոմեական կայսրերի պատմությունը մինչը Կոնստանդիոս I Քլոր, այնուհետև՝ հռոմեական և բյուզանդական կայսրերի պատմությունը Կոստանդիանոս Մեծից մինչը Հուստինիանոսի գահակալության տարիներ (գրքեր 13 - 18)։
Մալալասը գրել է իր երկը մատչելի լեզվով, լայն հանրության և հոգևոր դասի համար։ Այդ պատճառով նա համեմում է շարադրանքը հետաքրքրաշարժ մանրամասներով և պատմություններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժուայեզ (Արդեշի գավառ)

Ժուայեզ (ֆր.՝ Joyeuse), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1626 մարդ, բնակչության խտությունը` 124.69 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.04 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 150 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 45 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 874 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 620-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 254։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,9 %։ 620 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 503 անձ (254 տղամարդ և 249 կին)։ Գործազուրկ են եղել 117 անձ (55 տղամարդ և 62 կին)։ 254 անաշխատունակներից 50-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 111-ը` թոշակառուներ, իսկ 93-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Փոքր սուրբ ընտանիք

Փոքր սուրբ ընտանիք, նկար նկարված Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի նկարիչ Ռաֆայելի կողմից, հայտնի է, որպես Ռաֆայելի աշխատանք։ Պատկերում է Դև Մարիային Քրիստոսի հետ և սուրբ Ելիզավետային փոքրիկ Յոհան Քրեստիտելի հետ լանդշաֆտում։ Համարվում է Ջուլիո Ռոմանոյի աշխատանքներից։
Նկարը կոչվել է այդպես «փոքր» Լուվրում, որպեսզի տարբերակի «մեծ»՝ «Ֆրանցիսկա Առաջինի ընտանիքը», որը նույնպես պահպանվում է այդ թանգարանում։
Համաձայն ավանդության, արձանագրված XVII դարում ֆրանսիացի խրոնիստ Անդրե Ֆելիբենի կողմից, «Փոքր սուրբ ընտանիք» և «Ցերերա» նկարները յակոբները նվիրել են Ռաֆայելին 1519 թվականին։ Այժմ կարելի է համարել, որ նկարները և նախապատրաստական նկարը, որը պահվում է Վինդզորյան պալատում, ավարտված են Ջուլիո Ռոմանոյի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Малое святое семейство» на официальном сайте Лувра (անգլ.)
Աբոյան

Աբոյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Աբո Աբոյան (1888-1973), լրագրող, մանկավարժ։
Արսեն Հովհաննեսի Աբոյան (ծնվ. 1941), ֆիզիկոս։
Ժան Աբոյան (ծնվ. 1940), խմբագիր։
Իգոր Արտեմի Աբոյան (ծնվ. 1960), բժիշկ, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։
Լևոն Աբոյան, գիտնական։
Սերգեյ Ստեփանի Աբոյան (ծնվ. 1954), ֆուտբոլային մարզիչ։
Սերոբ Աբոյան (ծնվ. 1914), մտավորական։
Վիտալի Աբոյան (ծնվ. 1975), ռուսագիր ֆանտաստ արձակագիր, բժիշկ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բուխալանսե (քաղաք)

Բուխալանսե (իսպ.՝ Bujalance) քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում,մտնում է Կորդովա նահանգի կազմի մեջ, Անդալուսիայի ինքնավար համայնքում։ Վարչատարածքային միավորը գտնվում է Ալտո-Գվադալկիվիր շրջանում։ Զբաղեցնում է 124 կմ² տարածք։ Բնակչության թվաքանակը՝ 7832 մարդ, խտությունը՝ 63,16 մարդ/կմ² (2006 թվականի տվյալներով)։ Նահանգի վարչական կենտրոնից ունի 42 կմ հեռավորություն։


== Ժողովրդագրություն ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը Archived 2011-12-17 at the Wayback Machine.
Andalucía es de Cine. Vídeo de Bujalance
Vídeo basado en el soneto «A Bujalance» de Mario López
Bujalance — Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía Archived 2011-05-17 at the Wayback Machine.
Ayuntamiento de Bujalance Archived 2011-12-17 at the Wayback Machine.
Revista Camino Verde de Bujalance Archived 2011-04-04 at the Wayback Machine.
Banda y Coro de la AMC Pedro Lavirgen de Bujalance Archived 2007-08-28 at the Wayback Machine.
Biblioteca Municipal de Bujalance Archived 2010-09-17 at the Wayback Machine.
Peña Cultural Flamenca «La Pajarona» de Bujalance Archived 2008-03-30 at the Wayback Machine.
Album fotográfico de Bujalance. Fotografías de ayer y hoy Archived 2008-03-25 at the Wayback Machine.
Ruta Monumental por Bujalance en Destinosur.com, Turismo familiar al Sur de Europa Archived 2008-04-04 at the Wayback Machine.
Turismo en Bujalance Archived 2008-04-07 at the Wayback Machine.
Mancomunidad del Alto Guadalquivir Archived 2012-12-13 at the Wayback Machine.
Bujalance en Pueblos de España Archived 2008-03-17 at the Wayback Machine.
Castillo de Bujalance en castillos.org Archived 2008-03-27 at the Wayback Machine.
Afición del Maderas Miguel Pérez Bujalance Fútbol Sala (División Nacional de Plata) Archived 2008-03-20 at the Wayback Machine.
Agrupación de Hermandades y Cofradías (Semana Santa declarada de Interés Turístico Nacional) Archived 2009-04-09 at the Wayback Machine.
Muy Antigua y Franciscana Cofradía de la Vera Cruz Archived 2008-03-26 at the Wayback Machine.
Club de Pesca «LA CARPA», de Bujalance Archived 2014-12-17 at the Wayback Machine.
Foro de Bujalance en FORO-CIUDAD
Mapa de Bujalance de Google
Romería de San Isidro
Վիկտորյանի

Վիկտորյանի (ուկրաիներեն՝ Вікторяни, լեհ.՝ Wiktorzany), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լուցկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1545 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վիկտորյանի գյուղում բնակվում էր 54 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,317 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 170,35 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աբդ ար-Ռազզակ Սամարղանդի

Աբդ ար-Ռազզակ Սամարղանդի (նոյեմբերի 7, 1413(1413-11-07), Հերաթ, Թեմուրյանների պետություն - 1482, Հերաթ, Թեմուրյանների պետություն), միջինասիական պատմագիր։
1463-ից՝ Հերաթի շեյխ։ Երկար ժամանակ բնակվել է Սամարղանդում։ Գրել է «Երկու երանելի աստղերի ծագման և երկու ծովերի միախառնման տեղը» պարսկերեն Ժամանակագրությունը, ուր տրված է մոնղոլների և Թեմուրյանների պատմությունը (1304-1471), նկարագրված է Լենկթեմուրի արշավանքը Հայաստան և Անդրկովկաս։


== Ծանոթագրություններ ==
Տասնմեկ մետրանոց հարված

Տասնմեկ մետրանոց հարված (հիմնականում — պենալտի, от անգլ.՝ penalty — տուգանային, պատիժ), ֆուտբոլում դիտավորյալ հարված դեպի դարպասը, որը պաշտպանում է միայն դարպասապահը, 11 մետր հեռավորությունից (անգլիական չափման համակարգ օգտագործող երկրներում` 12 յարդ) դարպասի նշանագծից։
Տասնմեկ մետրանոց հարվածի իրագործման գործողությունները կանոնակարգվում են Ֆուտբոլ խաղի օրենքների 14-րդ կետում։


== Պատմություն ==

Պենալտիի գյուտարարն է համարվում իռլանդացի Վիլյամ Մաքրամը։ Նրա գաղափարը պենալտիի մասին անվանեցին death penalty (մահացու կատարում)։
Հարվածը ֆուտբոլի օրենքների մեջ մտել է 1891 թվականին։


== Տասնմեկ մետրանոց հարվածի նշանակում ==
11-մետրանոց հարվածը նշանակվում է այն ժամանակ, երբ խաղացողը խախտում է ցանկացած կանոն իր իսկ տուգանային հրապարակում, պատժամիջոց է հանդիսանում տուգանային հարվածը, և գնդակը այդ ժամանակ մտնում է խաղի մեջ։ 
Հարվածը խփվում է ուղիղ տասնմեկ մետր հեռավորությունից, որը հաշված և նշանակված տեղ ունի։


== Ընթացակարգ ==
Գնդակը տեղադրվում է 11-մետրանոց նշանակակետին.
Հստակ որոշվում է այն խաղացողը, ով պետք է իրացնի հարվածը.
Թիմի դարպասապահը, որի դարպասին պետք է լինի հարվածը, գալիս և կանգնում է դարպասի նշանագծի վրա, երեսով դեպի հարվածողը, մինչև այն պահը, երբ գնդակը հարվածից չի շարժվել։ Նա կարող է տեղաշաժվել նշանագծի վրայով, բայց իրավունք չունի դուրս գալ նրանից մինչև հարվածը.
Մնացած բոլոր ֆուտբոլիստները (բացի դարպասապահից և հարվածող ֆուտբոլիստից) պարտավոր են մինչև հարվածը գտնվել տուգանային մատույցներից դուրս, քանի դեռ գնդակը չի շարժվել.
Հարվածող ֆուտբոլիստը մրցավարի սուլիչով գնդակը հարվածով առաջ է ուղարկում և չի կարող կրկնակի անգամ դիպչել գնդակին, մինչև այն պահը, երբ գնդակը  չդիպչի ինչ-որ մի ուրիշ խաղացողի.
Գնդակը խաղի մեջ է մտնում, երբ նրան հարվածում են և նա առաջ է շարժվում։
Եթե պենալտին նշանակված է խաղաժամանակի ավարտին և խաղային ժամանակը լրացել է, ապա հարվածը իրացնելու համար ավելացվում է անհրաժեշտ ժամանակ։ Ընդ որում գոլը հաշվում է այն դեպքում ևս, երբ գնդակը հայտվում է դարպասում, դիպչելով պաշտպանիչ որևէ բանի՝ դարպասաձողին կամ էլ դարպասապահին։ Այդ իրավիճակում մրցավարը հայտարարում է, որ 11-մետրանոց հարվածի կատարումը վերջացած է։


== Պենալտիից գոլ խփելու հավանակություն ==
Պենալտին իրականացնելու ժամանակ դարպասը գրավելու հավանականությունը դառնում է 72 %-ից մինչև 86 %։


== Աղբյուրներ ==
Պենալտիի արդյունավետության ուսումնասիրումները


== Ծանոթագրություններ ==
Մորա շրջան (Նյու Մեքսիկո)

Մորա շրջան (անգլ.՝ Mora County), ԱՄՆ Նյու Մեքսիկո նահանգի 33 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 5.001 կմ² է, բնակչությունը՝ 5.180 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մորա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1859 թ.։
Չարլզ Սիմոնի

Չարլզ Սիմոնի (անգլ.՝ Charles Simonyi), ծնվելու ժամանակ Կարոյ Շիմոնի (հունգ.՝ Simonyi Károly), սեպտեմբերի 10, 1948(1948-09-10), Բուդապեշտ, Հունգարական Ժողովրդական Հանրապետություն, ամերիկացի տիեզերական զբոսաշրջիկ։ Intentional Software ծրագրակազմի ղեկավար և հիմնադիր։ Միջազգային տիեզերակայան ռուսական Soyuz TMA տիեզերանավի երկու տիեզերական թռիչքների մասնակից։ Հունգարական նոտագրության հեղինակ։


== Կենսագրության մանրամասներ ==
Հունգարացի ֆիզիկոս և ինժեներ Կարոյի Շիմոնիի որդին։ Հունգարիայի վարչապետ Սանդոր Շիմոնիի-Շեմադամի թոռը (1920 թվական)։
Ավագ դպրոցում սովորելու տարիներին լուսնի լույսն էր՝ որպես գիշերային պահակ համակարգչային լաբորատորիայում։ Սկսել է զբաղվել համակարգիչներով և ծրագրավորմամբ։ Երբ դպրոցն ավարտել է, նա ինքնուրույն մշակել է կազմման ծրագրեր։
1966 թվականին Սիմոնին Հունգարիայից տեղափոխվել է Դանիա, որտեղ աշխատել է որպես ծրագրավորող Կոպենհագենի A / S Regnecentralen- ում։
1968 թվականին մեկնել է ԱՄՆ ուսման նպատակով։
1972-1980 թվականներին աշխատել է Xerox Palo Alto հետազոտական կենտրոնում (PARC)՝ մշակելով տեքստի խմբագրությունը, WYG սկզբունքի հիման վրա հիմնված առաջին խմբագիրը (այն, ինչ տեսնում եք, ինչ եք ստանում), այսինքն՝ Էկրանի վրա պատկերի լրիվ համապատասխանությունը և տպագրությունը։
1981 թվականից աշխատել է Microsoft կորպորացիայում, որտեղ մասնակցել է Microsoft MS-DOS, Excel, Word և այլ ծրագրակազմերի մշակմանը։
Ստացել է Ամերիկայի քաղաքացիություն 1982 թվականին։
1991 թվականից աշխատել է որպես Microsoft Research-ի առաջադեմ տեխնոլոգիայի բաժնի ավագ ճարտարապետ (Ռեդմոնդ, Վաշինգտոն), որտեղ զբաղվել է մտավոր ծրագրավորման խնդրով։ Կորպորացիայում նա զբաղեցրել է դիմումների մշակման ղեկավարի, գլխավոր ծրագրավորողի և առաջատար ինժեների պաշտոնները։
2002 թվականի օգոստոսին նա լքել է Microsoft- ը և հիմնադրել ընկերություն` պրոֆեսոր Գրեգոր Կիցալեսի հետ։


== Կրթություն և գիտական կոչումներ ==
1972 թվականին ավարտել է Բերկլիի Կալիֆոռնիական համալսարանը՝ ստանալով մեխանիկական ինժեներական և տեխնիկական մաթեմատիկայի բակալավրի աստիճան։
1976 թվականին Ստանֆորդի համալսարանից ստացել է համակարգչային գիտությունների դոկտորի կոչում։


== Տիեզերական տուրիզմ ==
Սիմոնին եղել է հինգերորդ և յոթերորդ տիեզերական զբոսաշրջիկն է (2007 և 2009 թվականներ)։ Առաջին երկակի տիեզերական զբոսաշրջիկն է։


== Անձնական կյանք ==
Կինը (2008 թվականի դեկտեմբերից) - Լիզա Պերսդոտերն էր, Շվեդիայի քաղաքացի, մոդել։ Նրա հետ կնքված ամուսնական պայմանագիրը, ի միջի այլոց, պարունակել է արգելք` երրորդ անգամ տիեզերք թռչելու մասին։
Եղբայրը - Թոմաշ Շիմոնի։Չարլզ Սիմոնին տարեկան վեց ամիս է անցկացրել իր Skat նավի վրա (անունը դանիական «գանձ» բառից է)։


== Ռադիոկապի սիրողական գործունեություն ==
У Чарльза есть два радиолюбительских позывных — KE7KDPՉարլզը ուներ երկու սիրողական ռադիոականչեր՝  'KE7KDP'   և HA5SIK.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Չարլզ Սիմոնիի անձնական խորհրդանիշը ՝ «Soyuz TMA-14»
Չարլզը տիեզերքում Archived 2017-12-28 at the Wayback Machine.
«Տոմս դեպի տիեզերք»։ Հեռուստատեսային սյուժե Ռոսկոսմոս հեռուստաստուդիա
Անագապատում

Անագապատում, կլայեկում, մետաղից, գլխավորապես պղնձից և պղնձի համաձուլվածքներից պատրաստված առարկաների և կիսաֆաբրիկատների (ամանեղենի, թերթերի, ժապավենների, մետաղալարերի) պատումը անագի բարակ շերտով։
Կատարվում է առարկան հալված անագի մեջ խորասուզելով (տաք եղանակ) կամ գալվանատեխնիկայի միջոցով։
Կիրառվում է սպիտակ թիթեղ պատրաստելիս (գլխավորապես պահածոյի արդյունաբերության մեջ), մեքենաների ու ապարատուրայի որոշ մասեր կոռոզիայից պաշտպանելու, պղնձե հաղորդալարերը վուլկանացնելիս՝ պղինձը ծծմբի ներգործությունից զերծ պահելու համար են։
1914 թվականի համընդհանուր մոբիլիզացման աշխատանքները գերազանց կատարելու մեդալ

1914 թվականի համընդհանուր մոբիլիզացման աշխատանքները գերազանց կատարելու մեդալ (ռուս.՝ Медаль «За труды по отличному выполнению всеобщей мобилизации 1914»), Ռուսական կայսրության պետական մրցանակ։ Հաստատությունը կապված է Առաջին համաշխարհային պատերազմ հետ։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
1914 թվականի համընդհանուր մոբիլիզացման աշխատանքները գերազանց կատարելու մեդալ, Ռուսական կայսրության պետական մրցանակ, որով պարգևատրում էին այն զորավարները, ովքեր հաջող մասնակցություն են ցուցաբերել պատերազմի ժամանակ։ Ստեղծվել է Նիկոլայ II կայսեր օրոք՝ 1915 թվականի փետրվարի 12-ին։ Հրամանագիրը հայտարարել է ԱՄՆ-ի Սենատի արդարադատության նախարար Ի․ Գ․ Շեգլովիտովին։ Այս մեդալը համարվում է Ռուսական կայսրության վերջին մեդալը։


== Պարգևատրման կարգ ==
Պարգևատրվել են այն մարդիկ, ովքեր, ըստ իրենց պաշտոնեական պարտականությունների մասնակցել էին պլանավորման կամ իրականացնող զորահավաքին։ Նաև պարգևատրվում էին սուհանդակները, զորքը և բժշկական ծառայությություններ մատուցողները։ 1915 թվականի դեկտեմբերի 8-ից մեդալ կարող էին ստանալ նախնական զորակոչի մասնակցած մարդիկ։ Մեդալները տրվել են անվճար։ Պարգևատրված մարդիկ ստանում էին հավաստագրեր մեդալը կրելու համար։


== Մեդալի նկարագրություն ==
Մեդալները պատրաստվում էին գունավոր բրոնզից՝ 28 մմ տրամագծով։ Մեդալի հակառակ կողմում պատկերված է Նիկոլայ II-ի դիմանկարը, առանց որոշակի մակագրության։ Հակառակ կողմում, հինգ տողով արձանագրված է․ 

Բացի մեդալների պատրաստման արհեստանոցից՝ մեծ քանակությամբ պարգևների հետ մեկտեղ, մեդալներ պատրաստում էին և մասնավոր արհեստանոցները։ Դրանք գլխավորապես տարբերվում էին պատկերազարդման եղանակով։ Հաճախ օգտագործվում էր ոսկեզօծման տեխնիկան։ Նմուշների մեծ մասը պատրաստվել է Սանկտ Պետերբուրգի սրամանատանը։ Հայտնի է նաև ֆրակային մեդալները՝ 15 մմ տրամագծով։


== Կրելու կարգ ==
Մեդալը կանթ ուներ շերտաձողիկին կամ ժապավենին ամրացնելու համար։ Մեդալի ժապավենը պատրաստված էր մութ կապտավուն կտորից։ Այս կտորով մեդալը Ռուսական կայսրությունում միակն է։ Մեդալը պետք է կրել կրծքին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Майоров В. В. Последняя медаль Российской Империи. — Военно-исторический журнал. — 2005. — С. 63.
Чепурнов Н. И. Наградные медали Государства Российского. — М.: Русский мир, 2000. — С. 663. — 768 с. — ISBN 5-89577-024-X
Изотова М. А., Царёва Т. Б. Ордена и медали России и СССР. — Ростов-на-Дону: ООО ИД «Валдис», 2010. — С. 320—321. — 736 с. — ISBN 978-5-9567-0960-3
Նիելլա Բելբո

Նիելլա Բելբո (իտալերեն՝ Niella Belbo), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 425 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 39 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 11 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0173։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0173 796117


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Սեր (հանդես)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սեր (այլ կիրառումներ)«Սեր», մանկավարժական, քաղաքական հանդես։ Լույս է տեսել 1860-1864 թվականներին, Կ․ Պոլսում, անկանոն պարբերականությամբ։ Պաշտոնական պատասխանատու (խմբագիր)՝ Ա․ Ճևեհիրյան, տնօրեն՝ Պ․ Պառնասյան։ Ազգային-հասարակական կյանքի առաջընթացի գրավականն է համարել ուսման, առևտրի, երկրագործության զարգացումը, ազգերի համագործակցությունը և բարի դրացիական հարաբերությունները։ Համակրանք է հայտնել եվրոպական երկրներում ազգային-ազատագրման, հատկապես գարիբալդիական, շարժման նկատմամբ։ Քննադատել է «ազգային երեսփոխանների ու այլ գործիչների ապաշնորհությունը»։ «Նկարագիր երևելի մարդկանց» խորագրով պարբերաբար ներկայացրել է համաշխարհային նշանավոր դեմքերին։ «Սեր»-ը կարևոր համարվող վիճակագրական տեղեկություններ է հրապարակել ժամանակի առևտրական հարաբերությունների, հումքի համաշխարհային հանույթի վերաբերյալ։ Լուրեր է հաղորդել նաև Մուրատ Ռափայելյան, Վիեննայի Մխիթարյան և այլ վարժարանների գործունեության մասին, տպագրել գրական ստեղծագործություններ, զվարճալի պատմություններ, հայ տարարություններ, մամուլի տեսություններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աբալյանց

Աբալյանց, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Սերգեյ Քրիստափորի Աբալյանց (1907-1991), հիդրոտեխնիկ։


== Տես նաև ==
Աբալյան


== Ծանոթագրություններ ==
Վարդուհի Վարդերեսյան

Վարդուհի Կարապետի Վարդերեսյան (մարտի 19, 1928(1928-03-19), Բուխարեստ, Ռումինիա - նոյեմբերի 24, 2015(2015-11-24), Երևան, Հայաստան), հայ դերասանուհի, ՀԽՍՀ և ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ։
ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Գևորգ Աբաջյանի կինն է։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1928 թվականի մարտի 19-ին, Ռումինիայի մայրաքաղաք Բուխարեստում։ Դերասան, թատերագետ Գևորգ Աբաջյանի կինն է։ 1946 թվականին տեղափոխվել է Հայաստան։ Առաջին բեմելը եղել է Նուբարաշենի ինքնագործ թատրոնում։ 1947 թվականին ընդունվել է Լենինականի դրամատիկական թատրոնին կից ստուդիա և նույն թվականից խաղացել է թատրոնում։ 1958 թվականից տեղափոխվել է Երևանի Սունդուկյանի անվան թատրոն։ Կերտել է բազմաթիվ դերեր թատրոնում՝ Շիրվանզադեի «Պատվի համար»՝ Մարգարիտ, Չեխովի «Բալենու այգի»՝ Ռանևսկայա, Դյուրենմաթի «Ծեր տիկնոջ այցը»՝ Քլերի Ցախնասյան, Սարոյանի «Իմ սիրտը լեռներում»՝ Ջոնի, Շանթի «Հին աստվածներ»՝ Իշխանուհի և այլն։ Խաղացել է նաև արևմտահայ դերերում՝ «Պաղդասար աղբար»՝ Անույշ և այլն։ Նկարահանվել է «Պատվի համար», «Մոր սիրտը», «Ճանապարհ դեպի կրկես», «Հայրիկ», «Կարինե» և այլ ֆիլմերում։ Հայաստանի Ազգային ռադիոյի ոսկե ֆոնդում ունի ավելի քան 100 ձայնագրություն։ 1958 թվականից նկարահանվել է հեռուստաներկայացումներում, ի դեպ՝ եղել է առաջին հեռուստաներկայացման դերասանուհիներից։ 1985 թվականին հրավիրվել է Սիրիայի Հալեպ քաղաքի «Ադամյան» թատրոն, որտեղ արժանացել է ոսկե մեդալի։ Ստացել է բազմաթիվ պետական բարձրագույն պատվոգրեր, մրցանակներ, շնորհակալագրեր։ 1965 թվականին արժանացել է ՀԽՍՀ, 1988 թվականին՝ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստի կոչմանը։ 1995 թվականին պարգևատրվել է ՀՀ Մովսես Խորենացու մեդալով, 2001 թվականին՝ Երևանի պատվավոր քաղաքացու կոչումով, 2013 թվականին՝ Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշանով։


=== Ընտանիքը ===
Ամուսինը՝ Գևորգ Աբաջյան, թատերագետ և գրականագետ
Ավագ որդին՝ Վահրամ Աբաջյան, դիվանագետ
Կրտսեր որդին՝ Սուրեն Աբաջյան, դաշնակահար


== Ֆիլմագրություն ==


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1965 թվականի մարտի 11)
ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1988)
Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան
«Պատվո նշան» շքանշան (1956 թվականի հունիսի 27)
Մովսես Խորենացու մեդալ(1995)
ՀԽՍՀ պետական մրցանակ
Երևանի պատվավոր քաղաքացի (2001)
Արտավազդ մրցանակաբաշխության Վարդան Աճեմյանի և Արուս Ասրյանի անվան մրցանակ «Տիկնոջ այցելությունը» ներկայացման մեջ Կլարա Ցախանասյանի դերի համար
Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշան (2013)
Գյումրու պատվավոր քաղաքացի (2013)


== Գրականություն Վ. Վարդերեսյանի մասին ==
Ալեքսանդր Արաքսմանյան, Վարդուհի Վարդերեսյան, Երևան, «Հայաստան», 1972, 64 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Վարդուհի Վարդերեսյան. «Թատրոնից Հեռանալ Չեմ Կարող»(չաշխատող հղում)
Վարդուհի Վարդերեսյան. չերևակված կինոժապավեններ
Օրլովկա (գյուղ, Բելեբեևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕրլովկաՕրլովկա (ռուս.՝ Орловка, բաշկիրերեն՝ Орловка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անտոնովկա (գյուղ, Խմելնիցկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱնտոնովկաԱնտոնովկա (ուկրաիներեն՝ Антонівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Խմելնիցկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Անտոնովկա գյուղում բնակվում էր 564 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1898 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 297,15 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆիլիմոնիխա

Ֆիլիմոնիխա  (ռուս.՝ Филимониха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բերդ գետի աջ ափով՝ 198 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության․

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200512115200004688
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200468
Ավազանի կոդը - 13.01.02.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Միլսկի

Միլսկի (ռուս.՝ Мыльский), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Նենեցյան ինքնավար օկրուգով։ Գետաբերանը գտնվում է Միլա գետի ձախ ափին՝ 99 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 10 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազան՝ ը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000079752
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007975
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Անդիպաքսի

Անդիփակսի (հուն․՝ Αντίπαξοι) կամ Անտիփակսոս (հուն․՝ Αντίπαξος), հունական կղզի Հոնիական ծովում։


== Աշխարհագրություն ==
Հոնիական կղզիներից մեկը։ Կղզու ընդհանուր մակերեսը 5 կմ2 է։ Աշխարհագրորեն տեղակայված է Պակսի կղզուց մոտավորապես 3 կմ հեռու։
2001 թվականի տվյալների համաձայն, կղզում ապրել են 64 մարդ։ Ներկայումս տեղացիերի հիմնական զբաղմունքը խաղողագործությունն է։ Զարգանում է նաև զբոսաշրջությունը։


== Աղբյուրներ ==
Ատլաս / Գլխավոր խմբագիր Գ. Վ. Պոզդնյակ — Մոսկավա։ Օնիքս, Ռոսկարտոգրաֆիա, 2010. — էջ 74. — 256 էջ — 5000 օրինակ. — ISBN 978-5-488-02609-4, 978-5-85120-295-7.
Կիպրոս Իբոտի

Կիպրոս Իբոտի (լատ.՝ Ligustrum ovalifolium), ձիթազգիների ընտանիքի, Կիպրոս ցեղի բույս։ 


== Նկարագրություն ==
Մշտադալար փոքր ծառ է մինչև 10 մ բարձրությամբ։ Բնի տրամագիծը հասնում է մինչև 1 մետրի։ Ճյուղերը մերկ են, ծածկված ոսպնյակներով։ Ընձյուղները կտրվածքում կլորավուն են կամ թույլ քառանկյուն, մերկ, մոխրագույն։ Տերևները լայն ձվաձևից մինչև օվալաձև են, հազվադեպ՝ համարյա շեղանկյունաձև և կլորավուն, 3-7 սմ երկարությամբ և 1-3 սմ լայնությամբ, կիսակաշվեկերպ, վերևի մասում սեղմված, սրածայր, լայն-սեպաձև հիմքով, ներքևի կողմից կապտավուն կամ դեղնականաչ, 3-5 սմ երկարությամբ մերկ տերևակոթուններով։ Ծաղկաբույլերը գագաթնային են կամ ծոցային, բրգաձև, 5-10 սմ երկարությամբ և 3-6 սմ լայնությամբ, մազմզուկապատ առանցքով։ Ծաղիկները կրեմասպիտակ են, համարյա նստադիր, անդուր հոտով։ Պսակի խողովակը գլանաձև է, վերևի մասում լայնացած, բաժակից 3 անգամ երկար, պսակի մասերը 2-3 անգամ կարճ են խողովակից և հետ են ոլորված։ Փոշեպարկերը դուրս են գալիս պսակաթերթիկների վրա։ Պտուղը սև է, կլորավուն 0,5-0,7 սմ տրամագծով։ Ծաղկում է հուլիսին, պտուղները հասունանում են հոկտեմբեր-նոյեմբերին։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Ճապոնիայի միջին և հարավային շրջաններում։ Ունի մի շարք պարտիզային ձևեր, որոնք աչքի են ընկնում ոսկեգույն-խայտաբղետ, դեղին, դեղնավուն
եզրերով, վարդագույն, սպիտակ խայտաբղետ և ոսկեդեղին խալավոր տերևներով։
Մեր հանրապետությունում հաջողությամբ է աճում ցածրադիր շրջաններում, որտեղ համեմատաբար ցուրտ ձմռան դեպքում տերևները թափվում են։
Երևանի պայմաններում վերերկրյա զանգվածը ամբողջովին ցրտահարվում է և հաջորդ տարի սաղարթը վերականգնվում է, սակայն հազվադեպ է ծաղկում։ Ամենուրեք թփանման տեսք ունի։


== Ծանոթագրություններ ==
Արմիկ (գետ)

Արմիկ, գետ Հայաստանի Արարատի մարզում։ Սկիզբ է առնում Տասանորդի լեռների հյուսիսային լանջերից և ձախից միախառնվում Վեդի գետին։ Երկարությունը 10 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Օբլոժկի

Օբլոժկի (ուկրաիներեն՝ Обложки), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օբլոժկի գյուղում բնակվում էր 857 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պյատիգորցի (գյուղ, Լուբնիի շրջան)

Պյատիգորցի (ուկրաիներեն՝ Пятигірці), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պյատիգորցի գյուղում բնակվում էր 259 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սիմա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սիմա (այլ կիրառումներ)
Սիմա (արաբերեն՝ ادونی), քաղաք Կոմորոսի արևելքում գտնվող Անյուան կղզու արևմուտքում։ Քաղաք բնակչությունը կազմում է 11.000 մարդ՝ 2010 թվականի տվյալներով։