armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Բազմանյարդաբորբ

Բազմանյարդաբորբ, պոլինևրիտ, նյարդերի (առավելապես՝ ստորին վերջույթների) բազմակի հիվանդություն։ Կարող է առաջանալ որպես ինքնուրույն հիվանդություն, ինչպես նաև վարակիչ (օրինակ՝ դիֆթերիայի, դիզենտերիայի) կամ ներզատական գեղձերի նյութափոխանակության խանգարումներով ուղեկցվող հիվանդությունների բարդություն։ Բազմանյադրաբորբերը կարող են ունենալ նաև ստամոքսաղիքային համակարգի հիվանդություններով տառապող մարդիկ՝ կապված նյարդային հյուսվածքի սնուցման համար անհրաժեշտ նյութերի ներծծման և վիտամինների յուրացման խանգարումների հետ։ Հատուկ խումբ են կազմում թունային բազմանյարդաբորբերը, որոնք առաջանում են մկնդեղով, սնդիկով, կապարով քրոնիկ, թունավորումներից, կենցաղային քիմիայի միջոցների ոչ ճիշտ օգտագործումից։ Բազմանյարդաբորբը որպես կանոն, նկատվում է քրոնիկական ալկոհոլամոլության ժամանակ՝ կապված նյարդային համակարգի վրա ալկոհոլի թունավոր ազդեցության և նյութափոխանակության խանգարման հետ։


== Ընթացք ==
Հիվանդությունն սկսվում է ձեռքերի և ոտնաթաթերի շրջանում «մրջյունների սողալու», սառնության (նույնիսկ շոգ եղանակին) և թմրածության զգացումով, ծայրանդամների մղկտացող և շանթահարող ցավերով։ Աստիճանաբար նկատվում է ոտքերի թուլություն, քայլվածքը դառնում է անկայուն, հիվանդը չի կարողանում առարկաները պահել ձեռքում։ Ծայրանդամների մկանների ծավալը փոքրանում է (հետաճում)։ Խանգարվում է հատկապես ձեռքերի և ոտքերի զգայնությունը՝ «ձեռնոցների» և «կիսագուլպաների» ձևով։


== Բուժում ==
Բուժման համար կարևոր է հիվանդության պատճառի վերացումը։ Սուր շրջանում անհրաժեշտ է անկողնային ռեժիմ։ Դեղորայքային բուժումից բացի, նշանակվում են ֆիզիոթերապևտիկական բուժական արարողություններ, բուժական ֆիզկուլտուրա, քրոնիկական շրջանում առողջարանային բուժում։


== Կանխարգելում ==
Վարակիչ հիվանդություններից, նյութափոխանակության խանգարումներից առաջացող բազմանյարդաբորբը հնարավոր է կանխել, եթե ժամանակին բուժվի հիմնական հիվանդությունը։ Թունային բազմանյարդաբորբից խուսափելու համար համապատասխան արտադրության համար մշակվել են տեխնիկայի անվտանգության կանոններ, որոնք հնարավորություն են տալիս կանխել թունավոր նյութերի թափանցումն օրգանիզմ։ Թունաքիմիկատների հետ աշխատելիս առաջացող բազմանյարդաբորբից կարելի է խուսափել, եթե կատարվեն դրանց օգտագործման հրահանգները։


== Գրականություն ==
Latov Norman (2007)։ Peripheral Neuropathy: When the Numbness, Weakness, and Pain Won't Stop։ New York: American Academy of Neurology Press Demos Medical։ ISBN 1-932603-59-X  (անգլ.)
Committee on Standards and Practice Parameters, American Society of Anesthesiologists (2011)։ «Practice advisory for the prevention of perioperative peripheral neuropathies: an updated report by the American Society of Anesthesiologists Task Force on prevention of perioperative peripheral neuropathies»։ Anesthesiology 114 (4): 1168–82։ PMID 10754638  (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Չունեշ (Խոնի շրջան)

Չունեշ (վրաց.՝ ჩუნეში), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խոնի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 110 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոնից հեռու է 18 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 27 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
(5367) Սոլենբերգեր

(5367) Սոլենբերգեր (անգլ.՝ Sollenberger), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,045379 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6875 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4032 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1941,16 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,185457 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,74° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5367) Սոլենբերգեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(4636) Չիլի

(4636) Չիլի (անգլ.՝ Chile), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի փետրվարի 13-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,613734 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1928 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0347 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1543,44 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,233245 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,77° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4636) Չիլի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կանկան

Կանկան (ֆր.՝ cancan, բառացի՝ «աղմուկ, գոռգոռոց»), ֆրանսիական էներգետիկ պար։ Երկար ժամանակ համարվում էր անվայել։


== Պատմություն ==
Ի հայտ է եկել Փարիզում 1820-30-ական թվականների աշխատավորական թաղամասերի հասարակական պարահանդեսների ժամանակ՝ որպես կադրիլի (որը տվել է այդ պարի վերջին կրակոտ շարժումները) և գալոպի (տվել է երկչափ ոտքը և արագ տեմպը) հետնորդ։ Տպավորիչ շպագատը և ոտքերի էներգետիկ պտույտները ի հայտ են եկել փարիզյան ակրոբատ և պարող Շառլ Մազուրյեի պարացանկից։
Երաժշտական չափը 2/4 է։ Տեմպը էներգետիկ է, աշխույժ։ Բնութագրական քայլերն են՝ դուրս նետվող ձեռքերը, ոտքերը, գլուխը, գլխով ներքև թռիչքներ։ Աստիճանաբար կանկանի տեմպը և շարժումները բարդացել են։ Կիսաշրջազգեստով շարժումները պարի մեջ ներառվել են 19-րդ դարի վերջին, երբ նորաձևության մեջ են մտել պահանջվող զուգագուլպաները և ներքնաշորերը։
Հայտնի պարուհիները, որոնց կերպարը պահպանվել է պոստիմպերսիոնիստական հաստատությունների մշտական հաճախորդ Տուլուզ Լոտրեկի նկարների շնորհիվ, կային Լա Գուլյուն և Ժաննա Ավրիլը, որոնք աչքի էին ընկնում «Մուլեն Ռուժում»։ Տղամարդիկ պարում էին կանանց հետ, հետո այդ սովորույթը կորավ։
Սկզբում Ֆրանսիայում կանկան պարում էին մենապարուհիները, իսկ Անգլիայում և ԱՄՆ-ում այն պարում էին շարքով կանգնած խմբով՝ կորդեբալետը։ 1920-ական թվականների Փարիզում ֆրանսիացի պարուսույց Պիեռ Սանդրինին «Մուլեն Ռուժում» միավորեց փարիզյան անհատական կանկանը բրիտանական խմբայինի հետ, ավելացրեց կանացի ճիչեր և ծիծաղ, ստեղծեց էտալոնային «կանկան ֆրենչ», և առանձին ներկայացնում էր իր Bal Tabarin գիշերային ակումբի բեմում 1928 թվականին։


== Երաժշտություն ==

Կանկանի ամենահայտնի երաժշտությունը (ֆր.՝ galop infernal` «դժոխքի քառարշավ») կոմպոզիտոր Ժակ Օֆենբախի «Օրփեոսը դժոխքում» օպերետից հատված. դրա բեմադրությամբ 1858 թվականին պարը հանդես եկավ մեծ բեմում։
Ինչպես նաև օգտագործվում է Ֆրանց Լեհարի «Ուրախ այրին» (1905 թվական)։
Ներառված է կաբարեի և օպերետի ռեպերտուարում։
1919 թվականին Լեոնիդ Մյասինը ներառեց պարը Ռոսինիի «Կախարդական նստարան» բալետի երաժշտության համար, իսկ 20 տարի անց՝ Օֆենբախի «Փարիզյան զվարճության» մեջ։

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Price, David (2010), Cancan!, http://cancanbook.webs.com  – a highly illustrated history of the dance, music, paintings, films, with contributions from dancers performing today
Maruta, Nadège (2014), L'Incroyable Histoire du Cancan  – written by a dance historian, choreographer and ex-soloist at the Moulin Rouge


== Արտաքին հղումներ ==
Legran Studio Composers, CAN CAN Classics Version Mp3· Archived 2019-10-18 at the Wayback Machine., 2007-6923838 Legran Studio Composers "I Love Classics" Album, Published with the permission of the owner of rights.
Մարդկային գոյության պայմաններ (նկար)

«Մարդկային գոյության պայմաններ» (ֆր.՝  La condition humaine), բելգիացի սյուրռեալիստ Ռենե Մագրիտի կտավն է։


== Բովանդակություն ==
Նկարում պատկերված է սենյակի պատ, որի որմնախոռոչից տեսարան է բացվում դեպի ծովափ։ Որմնախոռոչի մոտ` մոլբերտի վրա, պատկերված է նկարը, սակայն այն կարծես ապակի լինի. նկարը ճշգրտությամբ համընկնում է իրական բնանկարի հատվածի հետ։
Նկարն ուշադիր ուսումնասիրելու դեպքում դիտողին համակում է տարօրինակ զգացողություն, որն առաջանում է տեսանելի իրականության և պատկերի ստեղծած պատրանքի միախառնումից։


== Տարբերակներ ==
Մագրիտը ստեղծել է նկարի մի քանի տարբերակ։ Առավել հայտնի են 1933 թվականի տարբերակը, որը պահվում է Վաշինգտոնի Արվեստի ազգային պատկերասրահում, և 1935 թվականի տարբերակը, որը պահվում է ժնևում` Սիմոն Սպիրերի հավաքածուում։
Կան նաև այդ անվանմամբ մի քանի այլ նկարներ, որոնցից մեկը գտնվում է Քլիվլենդի արվեստի թանգարանում։


== Տես նաև ==
Ռենե Մագրիտ
Պատկերների դավաճանություն
Մադամ Ռեկամիեի հեռանկարը
Մարդու զավակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ткач М. И. Энциклопедия пейзажа. — Olma Media Group, 2002. — С. 207. — 350 с.
Նագասակի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նագասակի (այլ կիրառումներ)Նագասակի (ճապ.` 長崎 ( արտասանություն)), կենտրոնական նավահանգստային քաղաք Ճապոնիայում, գտնվում է Կյուսյու կղզու արևմուտքում, Նագասակիի ծոցում։ Քաղաքի մակերեսը 406.40 կմ² է, բնակչությունը` 441 810 մարդ, խտություն	1087,13 մարդ/կմ²։
Քաղաքում տեղակայված են ռազմածովային զինանոցը, համալսարանը, Առևտրի և արդյունաբերության և Արվեստի թանգարանները։ Տեսարժան վայրերն են՝ Օուրա եկեղեցին, Սուվայի սանտոյական դամբարանը (16-րդ դար), Սոֆուկուձի բուդդայական տաճարային համալիրը, Կոֆկուձին, Մեգանեբասի կամուրջը (բոլորը՝ 18-րդ դար)։
Համաշխարհային երկրորդ աշխարհամարտի ժամանակ Ամերիկյան ատոմային ռմբակոծությունների արդյունքում Հորսիմայում և Նագասակիում, Նագասակին դարձավ երկրորդ և, ըստ ամսաթվի, վերջին քաղաքը, որն անցավ միջուկային հարձակման միջով (օգոստոսի 9,1945,ժամը 11.02 առավոտյան, ըստ Ճապոնիայի տեղական ժամի)։
Կաղապար:Ըստ,քաղաքն ունի 425,723 բնակչություն և բնակչության խտոթյունը 1,000 մարդ/կմ²:Ամբողջական տարածքը՝ {{|406.35|կմ²|abbr=on}}։


=== Քրիստոնյա Նագասակի ===

Փոքրիկ ձկնորսական մեկուսացված գյուղը նավահանգստում՝ Նագասակին, ուներ կարճ պատմական նշանակություն մինչև  պորտուգալացի գրավիչների հետ 1543-ից։ Ամենաառաջին այցելողներից էր Ֆեռնաո Մենդես Պինտոն,ով եկել էր Սագրեսից պորտուգալական նավով, որը ժամանել էր Տանեգաշիմայի մոտակայքում։
Շուտով պորտուգալական նավերը սկսեցին նավարկել դեպի Ճապոնիա որպես մշտական առևտրային բեռնատարներ՝ այդպիսով  աճեցնելով կապն ու առևտրային փոխհարաբերութունները Ճապոնիայի և մնացած աշխարհի հետ, մասնավորապես՝ Հոնկոնգյան Չինաստանի, որի հետ Ճապոնիան նախկինում խզել էր իր առևտրաին և քաղաքական կապերը, հիմնականում մի շարք միջադեպերի պատճառով, այդ թվում՝  Վոկուի ծովահենությունը Հարավային Չինական ծովում։
Միևնույն ժամանակ Նավարեի թագավորությունը Ճիզվիտյան միսիոներությունից Սբ. Ֆրանսիս Խավիերը ժամանեցին Կագոշիմայում, հարավային Կյուշու, 1549-ին և շուտով նախաձեռնվեց մանրակրկիտ քարոզարշավ (Քրիստոնեական Առաքելություն)|ավետարանականացում]] ամբողջ Ճապոնիայով, բայց թողեց Չիաստանը 1552-ին և մահացավ դրանից հետո։ Նրա հետևորդները, որոնք մնացին ետևում, փոխարկեցին "դայմոներ"(daimyōs):
Նրանց թվում ամենանշանակալիցը Օմուրա Սումիտադան էր:1569-ին Օմուրան շնորհվեց թույլտվություն նավահանգիստ ստեղծել պորտուգալական նավերը Նագասակիում տեղադրելու նպատակով, որը վերջապես հնարավոր դարձավ 1571-ից Ճիզվիտյան միսիոներների սկողության ներքո և պորտուգալացիներ կապիտան-մայոր Տրիստաո Վազ դե Վեիգան, Օմուրայի աձնական քարտուղարի հետ միասին։
Փոքրիկ նավահանգստային այս գյուղը վերաճեց նավահանգստային քաղաքի  և պորտուգալական ապրանքները անցնում էին Նագասակիով (ինչպիսիք են տոբակո, հաց, տեքստիլ ապրանքներ և պորտուգալական սպունգ-տորթ, անվանված կաստելլա) անցկացվեցին ճապոնական հայտնի մշակույթ:Տեմպուրան ստացվել է հանրահայտ պորտուգալական բաղադրատոմսից, պաշտոնապես ճանաչված որպես peixinho-da-horta և անվանված է պորտուգալերեն 'tempero' բառից, մեկ այլ օրինակ այս մշակութային փոխանակումից։ Պորտուգալացիներն իրենց հետ նաև բերեցին ապրանքներ Չինաստանից։


== Ծանոթագրություններ ==
Բաս (Բիթլիսի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բաս (այլ կիրառումներ)Բաս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում` Տատիկի գյուղախմբում` Տատիկ գետի աջ կողմում, Բիթլիս քաղաքից 28 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչությունը հիմնականում հայեր և թուրքեր էին։ Հայ բնակչությունը թուրք ջարդարարների կողմից ջարդվել և կողոպտվել է 1895 թվականի ջարդերի ժամանակ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կիրեև (Օբլիվսկի շրջան)

Կիրեև (ռուս.՝ Киреев ), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Օբլիվսկի շրջանում։ Մտնում է Կարաիչևսկոյե գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ատոկոս

Ատոկոս (հուն․՝ Άτοκος), հունական անմարդաբնակ կղզի Հոնիական ծովում։ Կղզին մտնում է Իթակե դիմոսի կազմի մեջ։ Մագնատ Պանայոտիս Ցակոսի (հուն․՝ Παναγιώτης Τσάκος) մասնավոր սեփականությունն է։ 2011 թվականից կղզին համարվում է անմարդաբնակ, սակայն զբոսաշրջիկների մուտքը արգելված չէ։ «Ատակոս» բառը հունարենից բառացի թարգմանած նշանակում է «ծնված աղքատ բուսականությամբ»։


== Աշխարհագրություն ==
Ատոկոսը Հոնիական կղզիներից մեկն է։ Կղզու մակերեսը 4,4 քառակուսի կիլոմետր է, ամենաբարձր կետը գտնվում է ծովի մակարդակից 333 մետր բարձրության վրա։ Հոնիական կղզիներից ամենաարևմտյանն է։ Իթակեից գտնվում է 9 կմ հյուսիս-արևելք, իսկ Կաստոսից՝ 8 կմ հարավ-արևմուտք։ Կղզին գտնվում է Իտալիայի Բրինդիզիի և Պելեպոնեսի Պատրասի միջև գլխավոր նավարկելի ջրանցքին մոտ։
Կղզին լեռնոտ է, ծովախորշերում մի քանի լողափերով և ժայռոտ ափերում քարանձավերով։ Ատոկոսը այծերի բնակատեղի է։


== Ծանոթագրություններ ==
6 Foot 7 Foot

«6 Foot 7 Foot» ՝ Լիլ Ուեյնի Tha Carter IV իններորդ ալբոմի սինգլն է։ Այն ITunes-ում պաշտոնապես թողարկվել է 2010 թվականի դեկտեմբերի 16-ին։


== Երաժշտական տեսահոլովակ ==
2011 թվականի հունվարի 20-ին Լիլ Ուեյնը հայտարարել է, որ սինգլի տեսահոլովակը կլինի գարնանը։ Rap-Up բեռնման լուսանկարում  Lil Wayne պատկերով մի բռնցքամարտիկ։ Տեսահոլովակի պրեմիերան, որը տեղի է ունեցել MTV-ում 2011 թվականի մարտի 3-ին և BET’s 106 & Парк -ում 2011 թվականի մարտի 4-ին։ Տեսահոլովակի ռեժիսորը  Hype Williams է։


== Չարտեր ==
Illegal chart entered Billboardrapsongs2|2


=== Վավերացում ===


== Ծանոթագրություններ ==
Մազուրկա (պար)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մազուրկա (այլ կիրառումներ)
Մազուրկա (լեհ.՝ mazurek), լեհական ժողովրդական պար։ 18-րդ դարում արդեն եվրոպական ավանդական պար։	


== Նկարագրություն ==
Եղանակն ունի արագ տեմպ, եռամաս չափ, կտրուկ շեշտավորված յուրահատուկ կետագծային ռիթմ։ Մազուրկան սրընթաց, դինամիկ պար է։ Պարում են զույգ-զույգ՝ շարժվելով շրջանաձև։ 19-րդ դարում եվրոպական երկրներում տարածվել է որպես պարահանդեսային պար, բեմական մշակմամբ տեղ գտել օպերաներում և բալետներում։ Մազուրկայի երաժշտական ձևը լայնորեն մշակվել է կոմպոզիտորների կողմից։ Ֆ. Շոպենի դաշնամուրային մազուրկաները (52) լեհական ազգային երաժշտական ոճի բարձրագույն արտահայտություններից են։ Հայտնի են Ս. Մոնյուշկոյի, Հ. Վենյավսկու, Պյոտր Չայկովսկու, Անատոլի Լյադովի, Ալեքսանդր Սկրյաբինի, Արամ Խաչատրյանի և ուրիշների մազուրկաները։


== Պատմություն ==
Սկզբնավորվել է Լեհաստանի հյուսիսարևելյան շրջաններում բնակվող մազուրների մոտ։ Պարը սկզբնավորվել է 16-րդ դարում Լեհաստանի հյուսիսում։ Դրա ծագման մասին կան բազմաթիվ վարկածներ։ Ովանք կարծում են, որ այն ծագել է Վարշավայում գտնվող Մազուրկա գյուղից, ոմանք էլ կարծում են, որ դրա հիմքում ընկած է «մազուր» բառը, որը թարգմաբար նշանակում է «լեհական գյուղերի բնակիչներ»։ Եվ վերջապես, ոմանք հավատում են, որ «մազուրկա» բառը ծագել է այն շրջանի անվանումից, որտեղ այն առաջին անգամ «հայտնվել» է՝ Մեզովիայից։


== Տարածվածություն ==
«Մազուրկա» պարը 18-րդ դարում սկսել է տարածվել նաև Եվրոպայում։ Լեհաստանից այն տեղափոխվել է Ռուսաստան և Բուլղարիա, ապա Գերմանիա։ Հաջորդ դարում այն տարածվում է նաև Ֆրանսիայում և Անգլիայում, որտեղ և հասնում է մեծ հաջողությունների։ 19-րդ դարում այն ադեն հավասարվել էր վալսին և պոլկային (պոլկան լեհական ազգային պար է)՝ դառնալով եվրոպական ամենահայտնի պարերից մեկը։ Դրան մեծապես նպաստել է լեհական էմիգրացիան և որոշ կոմպոզիտորների համընդհանուր հեղինակությունը։


== Աղբյուրներ ==
http://dancefam.com.ua/article/mazurka__traditsionnyy_evropeyskiy_tanets/ Archived 2016-09-14 at the Wayback Machine.
Կրըրկ-Միրզա

Կրըրկ-Միրզա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բարսելոնայի ակվարիում

Բարսելոնայի ակվարիում (իսպ.՝ Aquàrium de Barcelona), ակվարիում Իսպանիայի Կատալոնիա երկրամասի մայրաքաղաք Բարսելոնայում։
Հիմնադրվել է 1995 թվականի սեպտեմբերի 8-ին՝ պետության հովանավորությամբ։ Ժամանցային կենտրոնի 35 ակվարիումներում ցուցադրված են շուրջ 450 տեսակի 11 հազար ջրային կենդանիներ։ Բոլոր ակվարիումների տարողությունը միասին պարունակում են ընդհանուր հաշվով 5 միլիոն լիտր ջուր։ Ցուցադրված հիմնական կենդանիներից են շնաձկները, ճառագայթալողակ ձկները և այլն։
Բարսելոնայի ակվարիումը Իբերիայի կենդանաբանական այգիների և ակվարիումների ասոցացիայի անդամ է։


== Տես նաև ==
Կրետեի ակվարիում
Բարսելոնայի կենդանաբանական այգի


== Ծանոթագրություններ ==
1314

1314 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1314 թվականն է, 
XIV դարի 14-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Օտտո Նագել

Օտտո Նագել (գերմ.՝ Otto Nagel, սեպտեմբերի 27, 1894(1894-09-27)[…], Wedding, Միտտե, Բեռլին, Գերմանական կայսրություն - հուլիսի 12, 1967(1967-07-12)[…], Biesdorf, Մարցան Հելերսդորֆ, Բեռլին, Արևելյան Գերմանիա), գերմանացի նկարիչ և գրաֆիկ, ԳԴՀ-ի ամենահայտնի նկարիչներից մեկը, Գերմանիայի արվեստի ակադեմիայի (ԳԴՀ) կազմակերպիչը և ղեկավարը, քաղաքային բնանկարի և ժանրային տեսարանների վարպետ։ Առավել հայտնի է Բեռլինին նվիրված իր նկարներով։


== Կենսագրւթյուն ==
Օտտո Նագելը ծնվել է Բեռլինի Վեդդինգ շրջանում, սոցիալ-դեմոկրատական շարժման մասնակից հյուսնի ընտանիքում։ Հետագա ամբողջ կյանքում ունեցել է ձախամետ քաղաքական հայացքներ։ «Ժողովրդական» դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է խճանկարի և վիտրաժային արվեստի դպրոց, սակայն կարելի է ասել, որ նկարչություն նա ինքնուրույն է սովորել։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Նագելը հայտնվել է զինվորական ծառայությունից խուսափողների համար նախատեսված տուգանային ճամբարում։ 1919 թվականին նա ստեղծել է յուղաներկով իր առաջին նկարն Ավգուստ Մակեի ստեղծագործության ազդեցությամբ։ Նույն ժամանակահատվածում Նագելը դարձել է Գերմանիայի Կոմունիստական կուսակցության անդամ։ 1922 թվականին նա Էրվին Պիսկատորի հետ համատեղ կազմակերպել է Նկարիչների օգնության միությունը։
1925 թվականին Օտտո Նագելն ամուսնացել է ռուս երգչուհի, դերասանուհի Վալենտինա (Վալլի) Նիկիտինայի հետ։
1933 թվականին Նագելին ընտրել են Նկարիչների համագերմանական միության նախագահ, սակայն դրանից գրեթե անմիջապես հետո այդ կազմակերպությունը լուծարվել է իշխանության եկած նացիստների կողմից։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Նագելը նախ ապրել է Պոտսդամի մոտ, իսկ 1950 թվականից՝ Արևելյան Բեռլինում։
1950 թվականին Նագելին շնորհվել է ԳԴՀ Ազգային մրցանակ։ Նույն թվականին նա մասնակցել է Բեռլինի Գերմանական արվեստի ակադեմիայի ստեղծմանը։ 1956-1962 թվականներին նա զբաղեցրել է ակադեմիայի նախագահի պաշտոնը։
Օտտո Նագելը մահացել է 1967 թվականի հուլիսի 12-ին Բեռլինի Բիսդորֆ թաղամասում։


== Մատենագիտություն ==
Leben und Werk (Geleitwort von М. Schroeder). B., 1952.
Отто Нагель. Кете Кольвиц. М.: Изобразительное искусство, 1971


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Марченко Е., Отто Нагель, М., 1960.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Օտտո Նագելի անվան գիմնազիա
Դարատնիկի

Դարատնիկի (ռուս.՝ Даратники), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նովոսյոլովկա (գյուղ, Գրեբյոնկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոսյոլովկաՆովոսյոլովկա (ուկրաիներեն՝ Новоселівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոսյոլովկա գյուղում բնակվում էր 24 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,486 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 49,38 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կոկալզինիու դի Գոյաս

Կոկալզինիու դի Գոյաս (պորտ.՝ Cocalzinho de Goiás), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ, Գոյաս նահանգի արևելյան մասում։ Մտնում է Էնտորնու դու Դիստրիտու Ֆեդերալ գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 17 779 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 787,994 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 9,9 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 57.321.550,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 3.509,55 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,704 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Կոկալզինիու դի Գոյասի մասին Archived 2021-10-27 at the Wayback Machine.
Թերնեուզեն (համայնք)

Թերնեուզեն (հոլ.՝ Terneuzen ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Զեյլանդ մարզում։ Տարածքը 251,44 կմ² է, բնակչությունը՝ 55.261 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.100 եվրո է։
Մամմոլո կամուրջ

Մամմոլո կամուրջ (իտալերեն՝ Ponte Mammolo), կամուրջ Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմում։ Հատում է Անյենե գետը։ Վիա Տիբուրտինա ճանապարհի մասն է կազմում։ Կապում է Պյետրալատա, Պոնտե Մամմոլո և Տոր Կերվարա շրջանները։


== Նկարագրություն ==

Կամուրջը ընդհանուր ոչինչ չունի viola mammola՝ մանուշակ ծաղկի հետ, թեև այն հանդիպում է կամրջի շրջակայքում՝ Անյենե հովտի այգիներում։ Կամրջի նախկին անվանումը եղել է Pons Mammeus կամ Pons Mammi, քանի որ Ալեքսանդր Սևերոսի մայրը՝ Յուլիա Մամեան վերականգնել է այն։

Կամրջի հարակից մետրոյի կայարանը և համապատասխանաբար տեղի շրջանը կրում են միևնույն անունը՝ Պոնտե Մամմոլո։
Առաջին անգամ կամրջի ներկայիս անունը հանդիպել է 1388 թվականին։ Այն ավերվել է Թոթիլայի բարբարոսական ասպատակությունների ժամանակ։ 6-րդ դարում բյուզանդացի զորավար հայազգի Նարսեսը վերանորոգել է այն։
Ալեքսանդրյան գծագրերը վկայում են, որ կամուրջն ունեցել է աշտարակներ։ Գիտնականները ենթադրում են, որ դրանք եղել են ամրոցի մնացորդներ։
1433 թվականին կամուրջը գրավել է զորավար Նիկոլո Ֆորտեբրաչչիոյի որդին՝ Անտոնիո դա Պոնթեդերան, իսկ 1485 թվականին՝ Պաոլա Օրսինին, քանի որ տեղանքն ուներ ռազմական նշանակություն։
1849 թվականին ֆրանսիացիները ռազմական նպատակներով պայթեցրել են այն։ Հաջորդ վերականգնումը պահանջել է մեծ ծախսեր (4000 սկուդի), ինչը ստիպել է եկեղեցուն կառուցել ևս մեկը դեպի հյուսիս։ Բայց այն դեռևս մնում են որպես ավերակ։
Ներկայիս կամրջի կառուցումը թվագրվում է 1871 թվականին։ 90-ականներին նրա կողքին կառուցվել է ևս մեկը, որպեսզի ճանապարհն ընթանար երկու հակադիր ուղղություններով։


== Լեգենդներ ==
Ըստ հռոմեական լեգենդի, դեպի Հռոմ արշավելիս, Հաննիբալը անցել է այս կամրջի վրայով։
1111 թվականին Հենրիխ V  արքայի և Պասքալիս II Պապի հանդիպումը ևս տեղի է ունեցել Մամմոլո կամրջի վրա։
1133 թվականին Իննոկենտիոս III Պապը Լոթար II արքայի և նրա կնոջ հետ Ֆրանսիայից վերադառնալիս անցել է այս վայրով։


== Երթուղի ==
Մամմոլո կամուրջը հասանելի է Հռոմի մետրոպոլիտենի B գծի համանուն՝ Պոնտե Մամմոլո կայարանից։ 1879-1934 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում այստեղով անցնում էր Հռոմ-Տիվոլի երկաթգիծը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Claudio Rendina, Enciclopedia di Roma, Roma, Newton Compton Editori, 2005, ISBN 88-541-0304-7.


== Արտաքին հղումներ ==
Mammolo(չաշխատող հղում)
Mammolo di Pio IX(չաշխատող հղում)
Mammolo antico(չաշխատող հղում)
Լալիբելայի ժայռափոր եկեղեցիներ

Լալիբելայի ժայռափոր եկեղեցիներ, եկեղեցական համալիր Եթովպիայի Լալիբելա քաղաքի մոտակայքում։ Անվանված է Զագվե դինաստիայից թագավոր Գեբրե Մեսքել Լալիբելայի անունով 12-ից 13-րդ դարերում։ Գեբրե Մեսքելը ժայռափոր եկեղեցիների կառուցումը սկսել է 11-րդ դարում և նպատակ է ունեցել իր սեփական կայսրությունում ունենալ Երուսաղեմին փոխարինող կրոնական քաղաք։ Եկեղեցական համալիրը պատկանում է Եթովպական ուղղափառ միաբնակ եկեղեցուն և հանդիսանում է Եթովպիայի ուղղափառ քրիստոնյաների կարևորագույն սրբավայրերից մեկը։


== Համալիրի կառուցվածք ==
Եկեղեցական համալիրը գտնվում է ծովի մակարդակից 2480 մ բարձրության վրա։ Պատմահնագիտական հուշարձանը կազմված է Հյուսիս-արևմտյան և հարավ-արևելյան խմբերից և Սուրբ Գևորգ եկեղեցուց։


=== Հյուսիս-արևմտյան խումբ ===
Հյուսիս-արևմտյան համալիրը կազմված է Բիեթ Մեդհանե Ալեմ, Բիեթ Մարիամ, Բիեթ Գողգոթա Միքայել, Բիեթ Մեսկել և Բիեթ Դենագել եկեղեցիներից, որոնք միմյանց հետ կապված են գետնափոր թունելներով։


=== Հարավ-արևելյան խումբ ===
Հարավ-արևելյան խումբը կազմված է Բիեթե Ամանուել, Բիեթե Քեդուս Մերկորեուս, Բիեթե Աբբա Լիբանոս, Բիեթե Լեհեմ և Բիեթե Գաբրիել Ռուֆայել եկեղեցիներից, որոնք նույնպես միմյանց հետ կապված են ստորգետնյա թունելներով։


== Պատմություն ==


=== Ակսումի կայսրություն ===
Լալիբելայի եկեղեցիների տեղում նախկինում եղել է Կեդմետ Միքայել համալիրը, որը, ըստ տեղական ավանդազրույցների, եղել է առաջին քրիստոնեական եկեղեցին։ Այն կառուցվել է Ակսումի թագավոր Կալեբի կողմից այն բանից հետո, երբ վերջինս հիմնեց ՌՖոխա քաղաքը։


=== Զագվե դինաստիա ===
Տեղական ավանդազրույցների համաձայն՝ ժայռափոր եկեղեցիները կառուցվել են Զագվե դինաստիայի և վերջինի ներկայացուցիչ թագավոր Գեբրե Մեսքել Լալիբելայի իշխանության օրոք։ Սակայն  ամենայն հավանականությամբ եկեղեցիները ներկա տեսքով կառուցվել են շինարարական փուլով և պարբերաբար փոփոխությունների ենթարկվելով։


=== 20-րդ դար ===
1978 թվականին Լալիբելայի ժայռափոր եկեղեցական համալիրը ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-յի համաշխարհային ժառանգության ցանկում։


== Կրոնական նշանակություն ==
Լալիբելայի ժայռափոր եկեղեցիները կարևոր նշանակություն ունեն եթովպիացի ուղղափառ քրիստոնյաների համար․ քանի որ ամբողջական համալիրի տարածքը նրանց համար ունի նույն նշանակությունը, ինչ մյուս քրիստոնյաների համար Երուսաղեմ քաղաքը։ Մինչ օրս այն օգտագործվում է որպես ամենօրյա աղոթքի, ժամերգության վայր, ուխտատեղի, ինչպես նաև հոգևորականության բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆաքսե (կոմունա)

Ֆաքսե (դան․՝ Faxe Kommune), դանիական կոմունա Զելանդիա մարզի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 404,54 կմ², ինչը կազմում է Դանիայի ողջ տարածքի 0,94 %-ը՝ առանց Գրենլանդիայի և Ֆարերյան կղզիների։ 2008 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով՝ բնակչությունը 35418 մարդ է (տղամարդիկ՝ 17698, կանայք՝ 17720, օտարերկրացիներ՝ 940)։


== Պատմություն ==
Կոմունան ձևավորվել է 2007 թվականին հետևյալ կոմունաներից.

Հասլև (Haslev)
Ֆաքսե (Fakse)
Ռյոնեդե (Rønnede)։


== Երկաթուղային կայարաններ ==


== Պատկերասրահ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վորդինբորգը borger.dk կայքում(չաշխատող հղում)(դան.)
Պաշտոնական կայք
Գաբրիել Պերի

Գաբրիել Պերի (ֆր.՝ Gabriel Péri, փետրվարի 9, 1902(1902-02-09)[…], Տուլոն - դեկտեմբերի 15, 1941(1941-12-15)[…], Ֆորտ Մոն Վալերիեն, Սյուրեն), ֆրանսիացի կոմունիստական գործիչ, ֆրանսիական Դիմադրության շարժման (Ռեզիստանս) հերոս, հրապարակախոս։
1919 թվականին մտել է սոցիալիստական կուսակցության մեջ, 1920 թվականից (հիմնադրման օրից)՝ Ֆրանսիայի կոմունիստական կուցակցության անդամ։ 1924 թվականից գլխավորել է «Յումանիտե» թերթի միջազգային բաժինը։ 1929 թվականին ընտրվել է Ֆրանսիայի կոմկուսի ԿԿ-ի անդամ, 1932—1939 թվականին՝ պառլամենտի դեպուտատ։ Իր ճառերում և հոդվածներում Պերին հանդես է եկել ընդդեմ ֆաշիզմ, հանուն միջազգային անվտանգության ամրապնդման և ԽՍՀՄ-ի հետ համագործակցության։
1941 թվականի մայիսի 18-ին ձերբակալվել է և գնդակահարվել գեստապոյականների կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Տնտեսական բռնություն

Տնտեսական բռնությունը ցանկացած գործողություն կամ վարքագիծ է, որը տնտեսական վնաս է հասցնում անհատին։
Կարող է դրսևորվել գույքային վնասի, ֆինանսական ռեսուրսների, կրթության կամ աշխատաշուկայի հասանելիության սահմանափակման կամ տնտեսական պարտավորությունների չկատարման (օրինակ՝ ալիմենտի չվճարման) տեսքով ։


== Դրսևորման օրինակներ ==
Հարկադրված նյութական կախվածություն մեջ դնելու կամ իշխելու նպատակով՝

անձին գոյության անհրաժեշտ միջոցներից՝ սնունդ, հագուստ, կացարան, դեղորայք, դրամ և այլն, զրկելը,
անձի սեփականության կամ ընդհանուր սեփականության իրավունքով պատկանող գույքը տնօրինելու, տիրապետելու և օգտագործելու իրավունքները ոչ իրավաչափ սահմանափակելը,
անձի կրթություն ստանալու կամ աշխատանքի ընտրության ազատության իրավունքները սահմանափակելը, այդ թվում՝ զբաղմունքի, աշխատանքի ընտրության կառավարում, աշխատավարձի տնօրինում, տնային տնտեսության վարման մեջ ձայնից զրկում, ընտանեկան ֆինանսների տնօրինման գաղտնիություն, գումարից զրկում և այլն  ։


== Տես նաև ==
Բռնություն


== Ծանոթագրություններ ==
Պուիդե

Պուիդե (էստ․՝ Puide), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Հումմուլի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 62 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Օբլիվսկայայի գավառագիտական թանգարան

Օբլիվսկայայի գավառագիտական թանգարան (ռուս.՝ Обливский краеведческий музей), թանգարան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Օբլիվսկի շրջանի Օբլիվսկայա ստանիցայում։


== Պատմություն ==
Օբլիվսկայայի գավառագիտական թանգարանը հիմնադրվել է 1994 թվականին։ Նրա բացումը համապատասխանեցվել է ստանիցայի 250-ամյա հոբելյանին։ Գավառագիտական թանգարանի նախորդը եղել է բաց հերթափոխային հանրակրթական № 2 դպրոցի թանգարանը, որը երկար տարիներ ստեղծել է ՌԽՖՍՀ դպրոցի վաստակավոր ուսուցիչ Վերա Ֆիլեևնա Ավսեցինան։ 1994 թվականին դպրոցական թանգարանի որոշ նմուշներ նվիրաբերվել են գավառագիտական թանգարանին։
Թանգարանում հնարավոր է ծանոթանալ Օբլիվսկայա գյուղի և Օբլիվսկի շրջանի պատմությանը, տեսնել կենցաղային հին իրեր, լուսանկարներ, տեղական արվեստագետների ստեղծած նկարներ, դեկորատիվ-կիրառական արվեստի առարկաներ, հերբարիումներ, կենդանիների և թռչունների խրտվիլակներ և բազմաթիվ այլ իրեր, որոնք հավաքել են կամավորները և հանձնել թանգարանին։ Թանգարանի ֆոնդը ներառում է մոտ 2000 ցուցանմուշ։ Ամեն տարի Օբլիվսկի շրջանի բնակիչները համալրում են թանգարանի ֆոնդը` նվիրաբերելով հին կազակական կենցաղի իրեր, լուսանկարներ, գրքեր, թերթեր, ամսագրեր։ Թանգարանում աշխատակիցներն անցկացնում են էքսկուրսիաներ, դասախոսություններ երկրամասի պատմության վերաբերյալ, ցուցահանդեսներ և լուսանկարչական ցուցահանդեսներ` նվիրված Օբլիվսկի շրջանին։


== Հասցե ==
Թանգարանի հասցեն` Ռոստովի մարզ, Օբլիվսկի շրջան, գյուղ Օբլիվսկայա, Լենինի փողոց, տուն 21б։ Գտնվում է վաճառական Դեմենտևի հինավուրց տանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Օբլիվսկայայի գավառագիտական թանգարան
Օբլիվսկայայի գավառագիտական թանգարանը Վիքիքարտեզում
Վաչիկ Եղիազարյան (ֆուտբոլիստ)

Վաչիկ Եղիազարյան (նոյեմբերի 8, 1992(1992-11-08), Երևան, Հայաստան), հայ ֆուտբոլիստ, պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Եղիազարյանը ծնվել է Երևանում։ 2008 թվականին խաղացել է «Պատանի»-ում, որի կազմում հանդես են եկել մինչև 17 տարեկան պատանիներ բարձրագույն լիգայի թիմերից։ Դրա նպատակը եղել է այն, որ իրենց թիմերի կազմում չընդգրկվող ֆուտբոլիստները պահպանեն իրենց խաղային որակները։ Այդ ժամանակ Եղիազարյանը եղել է այդ ֆուտբոլիստներից մեկն։ Հետագայում տեղափոխվել է «Բանանց», որտեղ առաջին մրցաշրջանն անցկացրել է բացառապես թիմի երկրորդ կազմում՝ հանդես գալով առաջին լիգայում։ Հաջորդ տարի նույնպես խաղացել է երկրորդ կազմում, բայց Պրեմիեր լիգայի խաղերից մեկում այնուամենայնիվ հայտնվել է «Բանանցի» կազմում։ Երկրորդ տուրի՝ Դիլիջանի «Իմպուլսի» դեմ խաղի 90-րդ րոպեին Եղիազարյանը փոխարինել է Սամվել Մելքոնյանին։
2011 թվականին Վաչիկ Եղիազարյանը տեղափոխվել է «Իմպուլս»։ Հարմարվելով թիմի կազմում՝ Եղիազարյանը մասնակցել է առաջնության խաղերի կեսին, իսկ հաջորդ մրցաշրջանից սկսած փաստացիորեն դարձել է հիմնական խաղացող։ 2011/12 թվականների գավաթի խաղարկությունում թիմի հետ հասել է եզրափակիչ, որտեղ 0:1 հաշվով պարտություն է կրել Գյումրիի «Շիրակից»։


== Ձեռքբերումներ ==
«Բանանց»Հայաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր – 2010
Հայաստանի գավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից – 2010«Իմպուլս»Հայաստանի գավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից – 2011/12


== Ելույթների վիճակագրություն ==
2012 թվականի օգոստոսի 12-ի տվյալներով


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը ՀՖՖ պաշտոնական կայքում (ռուս.)
Ֆուտբոլիստի էջը footballdatabase.eu կայքում (անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Տրուբեցկայա-Բովեի տուն

Ա. Ս. Տրուբեցկայա-Բովեի տուն (ռուս.՝ Дом А. С. Трубецкой-Бове), ճարտարապետության հուշարձան, որը գտնվում է Մոսկվայում։


== Պատմություն ==
Շինության առաջին սեփականատիրոջ մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։ XVII դարում կառուցվել է փորագրված երեսկալներով և աղյուսե կամարներով քարե ապարանք։ Ենթադրվում է, որ նրանց առաջին տերը եղել է պատրիարք Ադրիանը, բայց և չի կարելի բացառել, որ դաստակերտը պատկանել է Նարիշկիններին։
XVIII դարի սկզբին շինության սեփականատերն էր սեղանապետ Դմիտրի Պրոտասևը։ 1731 թվականին սեփականատեր է դարձել իշխան Ալեքսեյ Յուրևիչ Տրուբեցկոյը։ Նրա ժառանգները դաստակերտի տերեր են եղել մի ամբողջ դար։ Նրանց օրոք տեղի է ունեցել շենքի առաջին վերակառուցումը. շենքն ուղղվել է դեպի այն ժամանակ գոյություն ունեցած Տրուբեցկոյ նրբանցքը։
Ա. Ի. Տրուբեցկոյի զոհվելուց 5 տարի անց` 1818 թվականին, նրա այրին ամուսնացել է մոսկովյան հայտնի ճարտարապետ Օսիպ Իվանովիչ Բովեի հետ։ Հարևան հողակտորում սկսվել է երկհարկանի տան շինարարությունը, իսկ հին դաստակերտն անցել է ռոտմիստր Լ. Կ. Չերեպովին։ Նա տարածքը հանձնել է գեներալ Մ. Ա. Դմիտրիև-Մամոնովին։
1840-ական թվականներին առանձնատունը վաճառվել է վաճառական Պ. Վ. Գոլուբկովին։
1855 թվականին դաստակերտի սեփականատերեր են դարձել հայտնի բարերարներ Սպիրիդոնով ամուսինները։ Նրանց օրոք առանձնատունը նորից վերակառուցվել է։ Այսպիսի տեսքով պահպանվել է մինչև մեր օրերը։
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո շենքում գործել է Հիվանդ և վիրավոր կարմիրբանակայինների օգնության համառուսաստանյան կոմիտեն (Վսեռոսկոմպոմ)։ Կալվածքի մի մասում բնակարաններ էին։ Դրանցից մեկում ապրել են երգչուհի Վերա Դավիդովան, միկրոկենսաբան Գեորգի Գաուզեն։
XX դարի վերջին ճարտարապետական կառույցը վերակառուցվել է, վերականագնվել է ճարտարապետական դեկորը մոսկովյան բարոկկո ոճով։
Ներկայումս դաստակերտի շենքում Մեծ թատրոնի ծառայություններն են։ Նախատեսվում է թատերական թանգարանի բացումը։
Դաստակերտը մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
ДОМ А. С. ТРУБЕЦКОЙ-БОВЕ — Знаменитые и известные исторические здания и дома Москвы
ДЕПАРТАМЕНТ КУЛЬТУРНОГО НАСЛЕДИЯ ГОРОДА МОСКВЫ — Дом Трубецкой-Бове, 1883 г., арх. О. И. Бове Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Գուայանկուր

Գուայանկուր (ֆր.՝  Goyencourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 95 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.66 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.38 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 105 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 39 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 65 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 43-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 22։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,2 %։ 43 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 42 անձ (24 տղամարդ և 18 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (0 տղամարդ և 1 կին)։ 22 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Պուլիստե

Պուլիստե (էստ․՝ Puliste), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Պյուհալեպա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 13 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գերի (Գորիի շրջան)

Գերի (վրաց.՝ გერი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1480 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 22 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սունիտա Քրիշնան

Սունիտա Քրիշնան (անգլ.՝ Sunitha Krishnan, մայիսի 23, 1972(1972-05-23), Բանդալոր, Հնդկաստան), հնդիկ հասարակական գործիչ և «Փրաջվալա» հասարակական կազմակերպության համահիմնադիրը, որը պայքարում է սեռական բռնության և կանանց թրաֆիքիգի դեմ՝ փրկելով ավելի քան 18,500 կանանց և երեխաների։ «Ավրորա» մարդասիրական  մրցանակի 2018 թվականի հերոսներից մեկը։
Քրիշնան աշխատում է մարդկանց թրաֆիքինգի և սոցիալական քաղաքականության ոլորտում։ Նա սկսել է աշխատել ոստիկանության հետ և փրկվածների համար հիմնել է երեք տարբեր ապաստարաններ․ առաջինը՝ իբրև շտապօգնությունը, երկրորդը՝ չափահաս տուժածների համար, իսկ երրորդը՝ երեխաների՝ երբեմն երեք տարեկան։ Նրա կազմակերպությունը՝ «Փրաջվալան», ապաստարաններ է տրամադրում, որի շնորհիվ փրկվել են բազմաթիվ կանայք և երեխաներ, որի արդյունքում էլ այն ստեղծել է երկրում ամենամեծ վերականգնողական տներից մեկը։ Այն թույլ է տալիս ՀԿ-ներին համատեղ պայքարել կանանց և երեխաների համար, որոնք ենթարկվել են սեռական շահագործման։ 2016 թվականին արժանացել է Հնդկաստանի մեծությամբ չորրորդ պետական քաղաքացիական պարգին՝ Պադմա Շրիին։


== Վաղ կյանք ==
Քրիշնան ծնվել է Բանդալորում՝ Ռաջու Քրիշնանի և Նալինի Քրիշնանի ընտանիքում։ Հայրը ամբողջ երկրի համար քարտեզներ էր կազմում, իսկ Սունիտան այս ժամանակահատվածում ճամփորդել է հոր հետ՝ դեռևս վաղ տարիքում տեսնելով երկրի մեծ մասը։
Լինելով ստորին վերջույթների արատով ծնված երեխա՝ Սունիտան մանկության գրեթե բոլոր տարիներն անցկացրել է ուղղիչ գիպսակապի մեջ։ Վերջինս մանկության մասին խոսելիս իրեն նկարագրում է որպես «ֆիզիկապես մեկուսի», բայց նպատակասլաց երեխա, որը մեծ կարեկցանքով փորձում էր օգնության ձեռք մեկնել իրենից ավելի անբարենպաստ պայմաններում գտնվողներին։
Քրիշնան սովորել է Բութանի և Բանգալորի կենտրոնական կառավարության դպրոցներում։ Բանգալորի Սուրբ Ջոզեֆի քոլեջի բնապահպանական գիտությունների բակալավրի աստիճան ստանալուց հետո Կրիշնանը ավարտել է Ռոշնի Նիլայա դպրոցի բժշկություն և հոգեբուժություն բաժիններըՔրիշնանի ձգտումը դեպի սոցիալական աշխատանք ի հայտ է եկել ութ տարեկանում՝ երբ Սունիտայի գիպսակապերը վերջապես հեռացվեցին, նա ինքնուրույն սովորեց պարել և սկսեց պարել սովորեցնել մտավոր խնդիրներ ունեցող երեխաներին։ Նա նույնիսկ նախաձեռնեց երեխաների համար փոքրիկ ուսումնական կենտրոն/դպրոց մերձակա փոքրիկ թաղամասում։ 15 տարեկան հասակում խմբակային բռնաբարության է ենթարկվել՝ ութ տղամարդու կողմից միաժամանակ սեռական ոտնձգության ենթարկվելով։ Հենց այս հանգամանքը դարձավ իր հետագա գործունեության շարժառիթը։ Այս առիթով հարցազրույցներից մեկի ժամանակ ասել է․

Բռնաբարության հաջորդեցին համայնքի կողմից մերժվածությունը և ծնողների կողմից պարբերաբար նսեմացմանը․


== Ծանոթագրություններ ==
Խարսեև (Դուբովսկի շրջան)

Խարսեև (ռուս.՝ Харсеев), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Դուբովսկի շրջանում։ Մտնում է Ժուկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Վիկտոր Ալեքսանդրով

Վիկտոր Ալեքսանդրով (ռուս.՝ Ви́ктор Алекса́ндров, նոյեմբերի 26, 1976(1976-11-26), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս բանաստեղծ, ոստիկանության սպա։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1976 թվականի նոյեմբերի 26-ին Լենինգրադում (այժմ՝ Սանկտ Պետերբուրգ)։ Սովորել է Կիրովի շրջանի թիվ 251 դպրոցում։ Զբաղվել է սպորտով՝ ունի կարատեի և սամբոյի կարգ։
Դպրոցը ավարտելուց հետո 1994 թվականին զորակոչվել է, մասնակցել չորս պատերազմներում, այդ թվում Չեչնիայում և աֆղանա-տաջիկական սահմանի կռիվներին։
2011 թվականից սկսել է բանաստեղծություններ գրել, որոնց մեծամասնությունը նվիրված է Հայաստանին և հայ ժողովրդին։


== Պարգևներ ==
«Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-ամյակ» հուշամեդալ գրական գործունեության համար (2013 թ.-ի հոկտեմբեր)


== Ընտանիք ==
Կինը՝ Էլմիրա (ծնունդով Ստեփանակերտից է), ունի երկու դուստր։


== Աշխատություններ ==
«Հայաստան. Եղեռնից մինչև Միացում» (ռուս.՝ «Армения: от Геноцида до миацума»)


== Ծանոթագրություններ ==
Պոցոլո Ֆորմիգարո

Պոցոլո Ֆորմիգարո  (իտալերեն՝ Pozzolo Formigaro), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4744 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 133 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 36 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15068։ Հեռախոսային կոդ՝ 0143։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սիտկով

Սիտկով (ռուս.՝ Ситков), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պուտա գետի աջ ափին՝ 23 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 31 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների.

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000080796
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008079
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Նիտինո

Նիտինո (ուկրաիներեն՝ Нитине), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1647 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նիտինո գյուղում բնակվում էր 131 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,534 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 245,32 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռոպչա (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռոպչա (այլ կիրառումներ)Ռոպչա (ռուս.՝ Ропча), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետի երկարությունը կազմում է 136 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200212103000022057
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103002205
Ավազանի կոդը — 03.02.02.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Ռազմետելևո

Ռազմետելևո (ռուս.՝ Разметелево), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3082 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աղամբարթափա

Աղամբարթափա, բարձունք Հայաստանի Արագածոտնի մարզում, Արարատյան դաշտից հյուսիս, Երևանից մոտ 12 կմ հյուսիս-արևմուտք, Պռոշյան գյուղից մոտ 3,5 կմ հյուսիս-արևմուտք, Սասունիկ գյուղիզ մինջև 4 կմ հարավ-արևելք, Արմավիրի մարզի մսահմանի մոտակայքում։ Բլրի ձևը եռակատար է, ալիքավոր սարահարթի վրա է բարձրանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Լևալլուա Պերե

Լևալլուա Պերե (ֆր.՝ Levallois-Perret), քաղաք և համայնք ֆրանսիական Օ Դե Սեն դեպարտամենտում, Նանտեր շրջանում, երկու կանտոնների վարչական կենտրոնն է։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Լևալլուա Պերե գտնվում է Փարիզի հյուսիսարևմտյան սահմանին։ Գտնվում է Սեն գետի ափին։


== Պատմություն ==
Նախքան ֆրանսիական հեղափոխությունը, քաղաքում պահպանվել էր մի գյուղ՝ Վիլ, և մի տնամերձ հողատարածք՝ Կուրսել (Լա Պլանշետ)։ Այնուհետև քաղաքը բաժանվեց Կլիշ և Նյոյի սիուր Սեն քաղաքների միջև։ 1822 թվականին Ժան Ժակ Պեռեն կառուցեց մի ավան, անվանելով Շանպերե (Պոլե Պերե)։ Նրա օրինակին հետևեց 1845 թվականի հաջորդ տանուտերը, քաղաքն անվանեց Լևալլուա։ 19-րդ դարի 60-ական թվականներին բնակավայրը միավորվեց, իսկ 1866 թվականին Ֆրանսիայի կայսր Նապոլեն III-րդը անվանեց Լևալլուա Պերե։
Քաղաքը դարձավ Ֆրանսիայի արդյունաբերության կենտրոններից մեկը։ Այստեղ են գտնվում Clément-Bayard, Delage, Chapron և Citroën շտաբները։
Մինչը 20-րդ դարը զարգացել է կոսմետիկ արդյունաբերությունը։
Առավել հայտնի է Գրան Ժատ քաղաքը Սեն գետի մոտ, որտեղ ֆրանսիացի իմպրեսիոնիստները գրել են իրենց ստեղծագործությունները։


== Տնտեսություն և արդյունաբերություն ==
Գրեթե բոլոր ոլորտներում արտացոլվում է զինանշանը։


== Սպորտ ==
«Լևալլուա» ֆուտբոլային ակումբը Ֆրանսիայի լավագույն մարզական ակումբներից է, 14500 անդամով։ Այս ակումբից են այնպիսի հայտնի մարդիկ, ինչպիսիք են՝ Թեդի Ռիները, սուսերամարտիկ Գոտե Գրումեն, ձյուդոիստ Ժևրիզ Էմանը։ Այստեղ է սկսել իր ֆուտբոլային կարիերան Դիդե Դրոգբան։


== Հայտնի մարդիկ ==
Լուի Տրուսելիե (1881-1939) - հեծանվորդ
Դանիել Դելորմ (1926) - Ֆրանսիացի դերասանուհի, կինոպրոդյուսեր
Պասկալ Լամի (1947) - ՎՏՈ-ի տնօրեն
Կլոտիլդա Կուրո (1969) - ֆրանսիացի դերասանուհի, արաքայորդու կին
Ժորժ Միգո (1891-1976) - ֆրանսիացի երաժիշտ և նկարիչ
Մորիս Պավել (1875-1937) - ֆրանսիացի երաժիշտ
Սոֆիան Ֆեղուլի (1989) - ալժիրցի ֆուտբոլիստ, խաղում է ազգային հավաքականում


== Քույր քաղաքներ ==
Մոլենբեկ ան Ժան, Բելգիա
Շիոնեբերգ (Բերլին), Գերմանիա


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Պրեմիեր Լիգա 1996-97 (Անգլիա)

Պրեմիեր Լիգա 1996-97-ը Անգլիայի Պրեմիեր Լիգայի 5-րդ սեզոնն էր։
Կալցիումի օքսիդ

Կալցիումի օքսիդ, կալցիումի թթվուկ, չհանգած կիր, քիմիական բանաձևը՝ CaO, կալցիումի միացությունը թթվածնի հետ։ Անգույն բյուրեղ է, խտությունը՝ 3400 կգ/մ3, հալման ջերմաստիճանը՝ 2585 °C։ Կալցիումի օքսիդը սպիտակ, ծակոտկեն նյութ է։


== Ստացումը ==
Արդյունաբերության մեջ Կալցիումի օքսիդը ստանում են կրաքարի ջերմային քայքայման հետևանքով։ CaCO3 → CaO + CO2
Նաև կալցիումի օքսիդ կարելի է ստանալ պարզ նյութերի փոխազդման հետևանքով 2Ca + O2 → 2CaO
կամ կալցիումի հիդրօքսիդի և կալցիումական աղերի թթվածին պարունակող թթուների ջերմային քայքայման հետևանքով․2Ca (NO3)2 → 2CaO + 4NO2 + O2


== Քիմիական հատկություններ ==

Ջրի հետ փոխազդելիս առաջացնում է Ca (OH)2՝ անջատելով մեծ քանակությամբ ջերմություն (կիրը հանգցնելու պրոցես)։ Cao + H2O ⇄ Ca (OH)2 + 63.7 կՋ/մոլ


== Կիրառություն ==
Կիրառվում է կալցիումի կարբիդի ստացման համար, շինարարության, քիմիական արդյունաբերության, գյուղատնտեսության մեջ, մետալուրգիայում և այլուր։


== Տես նաև ==
Կիր


== Ծանոթագրություններ ==
Բարդ նյութ

Բարդ նյութ, իրար հետ քիմիական կապերով միացած տարբեր տարրերի ատոմներից բաղկացած նյութ։ 
Բարդ նյութը սահմանվում է նաև որպես նյութ, որի մոլեկուլները բաղկացած են տարբեր տարրերի ատոմներից։ Ի տարբերություն խառնուրդների, բարդ նյութը քիմիական ինդիվիդ է։ Քիմիական միացությունները սովորաբար բարդ նյութեր են։ Այս կամ այն անհրաժեշտ հատկություններով բարդ նյութերի (պոլիմերներ, ապակիներ, լուծվող նյութեր, ներկեր են) սինթեզումը կարևոր խնդիր է։
Ռեգեն (շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռեգեն (այլ կիրառումներ)Ռեգեն  (գերմ.՝ Landkreis Regen), շրջան Գերմանիայում։ Շրջանի կենտրոնն է Ռեգեն քաղաքը։ Զբաղեցնում է 975,06 կմ2։ Բնակչությունը 82500 մարդ է։ Բնակչության խտությունը 85 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը 09 2 76 է։ Շրջանում 24 համայնք կա։


== Ծանոթագրություններ ==
Գոգոլևսկի (Միլյուտինսկի շրջան)

Գոգոլևսկի (ռուս.՝ Гоголевский), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլյուտինսկի շրջանում։ Մտնում է Մանկովո-Բերեզովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Բնակչությունը կազմում է 206 մարդ։
Hold Me (այլ կիրառումներ)

Hold Me, կարող է վերաբերել՝

Hold Me - ադրբեջանցի երգիչ Ֆարիդ Մամեդովի երգն է, որով ներկայացրել է Ադրբեջանը Եվրատեսիլ 2013 երգի մրցույթում
Hold Me - բրիտանացի երաժիշտ և երգերի հեղինակ Թոմ Օդելի երկրորդ սինգլը իր ստուդիական Long Way Down (2013) ալբմից
Պերոզա Արջենտինա

Պերոզա Արջենտինա (իտալերեն՝ Perosa Argentina), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 3.731 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 144 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 26 կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10063։ Հեռախոսային կոդը՝ 0121։
Քաղաքի հովանավոր սուրբն է հանդիսանում San Genesio-ն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0121 81218 — 0121 82000
Էլեկտրոնային հասցեն՝ comune@perosa.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.perosaargentina.to.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կիռիվալլա

Կիռիվալլա (էստ․՝ Kirivalla), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կիուե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)