armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Դիանա Գերենշեր

Դիանա Գերենշեր (ռուս.՝ Диана Гереншер, հունվարի 27, 1972(1972-01-27), Ժնև, Շվեյցարիա). գեղասահորդուհի, հանդես է եկել պարեր սառույցի վրա ձևում։ Նա ներկայացրել է Շվեյցարիան նախ Բեռնար Կոլումբերգի և Ալեքսանդր Ստանիսլավովի, ապա Իտալիան՝ Պասկուալե Կամերլենգոյի հետ։ Կոլումբերգի հետ երեք անգամ մասնակցել է Աշխարհի և Եվրոպայի առաջնություններում, որտեղ լավագույն արդյունքը 1991 թվականի Եվրոպայի առաջնության 15-րդ հորիզոնականն էր։ Ստանիսլավովի հետ լավագույնը 13-րդ հորիզոնականն էր 1995 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում։ Գերենշերը և Կամերլենգոն ներկայացրել են Իտալիան 1998 թվականի Օլիմպիական խաղերում, որտեղ զբաղեցրել են հինգերորդ հորիզոնականը։ Շվեյցարիայի վեցակի չեմպիոն է։


=== Արդյունքները ===
Կամերլենգոյի հետԿոլումբերգի հետՍտանիսլավովի հետ


== Ծանոթագրություններ ==
Սինյավինո (քաղաքատիպ ավան, Կիրովսկի շրջան)

Սինյավինո (ռուս.՝ Синявино), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3784 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բատրակներ (պատմվածք)

«Բատրակներ» (ռուս.՝ Батраки), ռուս խորհրդային գրող Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի պատմվածքը՝ գրված 1926 թվականին։


== Հրապարակման պատմություն ==
«Բատրակներ» պատմվածքն առաջին անգամ լույս է տեսել «Կոմսոմոլիա» ամսագրում 1926 թվականին, № 10. Պատմվածքն ընդգրկվել է «Լազուր տափաստան» ժողովածուում 1926 թվականի օգոստոսին։


== Նկարագրություն ==
Ստեղծագործության ծավալն ու կոմպոզիցիոն կառուցվածքը (բաղկացած է 19 փոքր գլուխներից), զարգացող սյուժեի անշտապ ինտոնացիան այն դարձնում են վիպակին մոտ։ Չնայած պատմվածքի պլակատայնությանը (երկու հակապատկեր հերոսների «խոսող» ազգանունները՝ «Բոյցով» և «Բլագուրոդով») և ագիտացիոն բնույթին (պատմություն գյուղական կոմսոմոլի խնդիրների և դրանց լուծման ուղիների մասին), մի շարք տեսարաններում (Ֆեոդորի հոր՝ Նաում Բոյցովի մահը, գլխավոր հերոսի կյանքը Բլագուրոդովի մոտ և այլն) դրսևորում է Շոլոխովի գրական աճը, ով այդ ժամանակ արդեն աշխատում էր Խաղաղ Դոն վեպի վրա։ Ստեղծագործությունը լի է Դոնի շրջանի լանդշաֆտային էսքիզներով, ընթացիկ իրադարձություններով, որոնք ստվերում են դրանց ներքին նշանակությունը և ճիշտ երանգ հաղորդում պատմվածքին։


== Սյուժե ==
Պատմության հիմքում ընկած է բատրակ Ֆեոդոր Բոյցովի պատմությունը, որի հայրը մահանում է ողբերգորեն, իսկ նրա մայրը գնում է ողորմություն մուրալու։ Խրենովսկի ավանի տիրոջ՝ Զախար Դենիսովիչ Բլագուրոդովի մոտ ուժերից վեր երկու ամիս ծառայելուց և գումար չստանալուց հետո Ֆեոդորը մտնում է Դուբովսկու խուտորի կոմերիտական կազմակերպության մեջ, իր «արյունակից հարազատների» մոտ և շուտով դառնում է կոմերիտմիության անդամ։ Հետագայում Բոյցովը դատի է տալիս Բլագուրոդովին՝ շահում է դատը և մի փոքր տուժելով գյուղի կուլակներից, կազմակերպում է Խրենովսկու կոմերիտմիության բջիջը։


== Նախատիպեր ==
Գլխավոր հերոսի՝ Ֆեոդոր Բոյցովի կերպարը նման է Միխայիլ Շոլոխովի «Ալյոշկայի սիրտը» պատմվածքի գյուղական թշվառ տղայի՝ Ալեքսեյ Պոպովի ավելի վաղ պատկերին։
Գեորգի Սիվովոլովի կարծիքով Զախար Դենիսովիչ Բլագուրուդովի կերպարում «հեշտ է կռահել Յակով Ալեքսեևիչ Դուդարևի պատկերը», «հարուստ կարգինսկցի կազակներից մեկը, ով խորհրդային իշխանության օրոք ուներ մեծ տնտեսություն և վարձու աշխատողներ։ Վրդովված  բատրակները նրա վրա էին նետում «կարմիր աքաղաղին», հրդեհում էին խոտի դեզերը, ջարդում կալսիչ մեքենան, բայց համառ տերը նորից կարգի էր բերում կտավե երկար վերնաշապիկը և ոտաբոբիկ դուրս գալով բակ՝ կարգի էր հրավիրում աշխատողներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Батраки Archived 2017-10-29 at the Wayback Machine.
Батраки.


== Աղբյուրներ ==
Шолоховская энциклопедия/ Колл. авторов; глав. ред. Ю. А. Дворяшин; вступ. ст. М. М. Шолохов. — М.: Издательский дом «СИНЕРГИЯ», 2013. — 1216 с.: ил. ISBN 978-5-94238-022-9
Դարասու Թափալիք

Դարասու Թափալիք, գետակ Արաքսի ավազանում, նրա աջակողմյան Սարը-սու վտակի օժանդակի։ Հոսում է Բայազետի շրջանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Օրթա-Ղարաբաղ

Օրթա-Ղարաբաղ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում:
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(1661) Գրանուլե

(1661) Գրանուլե (անգլ.՝ Granule), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1916 թվականի մարտի 31-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,183276 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9849 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3817 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1178,31 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,305521 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,04° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1661) Գրանուլե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Օլյա պոդրիդա

Օլյա պոդրիդա (իսպ.՝ Olla podrida), հայտնի ուտեստ Կաստիլիայում և Գալիսիայում, շոգեխաշած բանջարեղենով և մսով։ Այն հայտնի էր դեռ միջնադարից, երբ այն կոչվում էր olla poderida, որտեղ poderida նշանակում է «հզոր» այն պատճառով որ պատրաստված էր «հզոր» բաղադրիչներից կամ էլ այն պատճառով որ միայն հարուստ և հզոր մարդիկ կարող էին իրենց թույլ տալ այդպիսի ուտեստ։ Լեզվի փոփոխությունների հետ «ե» տառը անհետացել է և մնացել է «podrida», որը նշանակում է «փչացած»։ Օլյա պոդրիդան հիշատակվում է Սերվանտեսի «Դոն Քիշոտ» վեպում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (680)

Ժողովածու (680), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 680 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է ենթադրաբար 1671 թվականին Մարգար գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Տեր Միքայելը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19,3X15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 250 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով, բոլորագրով։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ բոլորագիծ երկաթագրով Ավետարան։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ նարնջագույն մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ 139բ, Հետադայի՝ 139ա (1702 թ.), 1ա (1709 թ.):


== Բովանդակություն ==
Հայելի վարուց։
Նախերգանք քարոզից։
Գր. Տաթևացւոյ Քարոզք։
Ցանկ նիւթոց Ճառընտրի Մխ․ Այրիւանեցվոյ։
Թուղթ Վարդանայ առ Յովհ. րաբունապետ (հատուած)։
Տեսիլք Ենովքայ։
Աս. Սեբաստացւոյ Տոմար արեգական և լուսնի։
Ամսացոյց։
Բախտացոյց։


== Ծանոթագրություններ ==
Պավել Օռլով

Պավել Մարատովիչ Օռլով (դեկտեմբերի 8, 1992(1992-12-08), Կամիշին, Վոլգոգրադի մարզ, Ռուսաստան), ռուս ֆուտբոլիստ, պաշտպան։


== Կարիերա ==
ՕՌՈՒ-ի Եգորևսկի «Մաստեր-Սատուրն» և «Վոլգոգրադ-ՎՕՌՈՒ» ակումբների սան է։ 2009 թվականին ընդգրկվել է «Վոլգոգրադ» ակումբի կազմում, հետագայում այդ թիմի հիմքի վրա վերականգնվել է Վոլգոգրադի «Ռոտոր» ակումբը, սակայն խաղերին այդպես էլ չի մասնակցել։ 2010-2012 թվականներին վարձավճարային հիմունքներով հանդես է եկել Երկրորդ դիվիզիոնի «Էներգիա» և «ՄԻՏՕՍ» ակումբներում։ 2012/2013 մրցաշրջանում հանդես է եկել «Մորդովիա» ակումբում՝ մասնակցելով երիտասարդական առաջնությանը։ 2013 թվականի հուլիսին խաղացել է Լատվիայի Բարձրագույն դիվիզիոնի «Յուրմալա» ակումբում։ 2014 թվականին հանդես է եկել «Նոստա» ակումբում։ Հաջորդ տարի տեղափոխվել է Մոսկվայի «Սոլյարիս» ակումբ։


== Վիճակագրություն ==


=== Ակումբային ===
2015 թվականի հուլիսի 8-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը Sportbox.ru կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը Սիրողական ֆուտբոլի կայքում(անգլ.)
Անդրկլոս

Անդրկլոս, (Андрклос, Andrklos), լեռներ Կիլիկիայում, Ամանոսի լեռնահամակարգում։ Անդրկլոս ձևով գործածել է Ղևոնդ Ալիշանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Գալչին (գյուղ, Բերդիչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳալչինԳալչին (ուկրաիներեն՝ Гальчин), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բերդիչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1605 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գալչին գյուղում բնակվում էր 310 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,92 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 161,46 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գոհարինյանք

Գոհարինյանք, Սուրբ Գոհարինյան վկաներ (նահատակվել են 1156 թ. կամ 1155, ք. Սեբաստիա), 12-րդ դարի տոնելի վկաներ.
Չորս սեբաստացի եղբայրներ՝ Գոհարինոս (Գոհարմելիք), Ռատիկոս (Ռատիոս), Ծամիդոս (Ծամիդես) և Տուքիկոս (Տունկիոս)։ Որդիներն էին Դավիթ անունով սեբաստացի մի հայ իշխանավորի, որն իր ավագ որդու՝ Արեգի (Արևի) հետ իսլամ էր ընդունել՝ ընտանիքը փրկելու նպատակով, բայց հիշյալ չորս երիտասարդները, իսլամական բանակում ծառայելով հանդերձ, համարձակորեն վկայում էին իրենց քրիստոնեական հավատքը՝ հետևելով բարեպաշտ մոր վարքին։
Զինվորները չարախոսել են եղբայրների մասին, թե, լինելով իսլամադավան հոր զավակներ, գարշում են մուսուլմաններից և իբր ուրացել են իսլամն ու ընդունել քրիստոնեություն կրոնը։ Եղբայրները, հանուն հավատի, հրաժարվել են բանակից, բայց նրանց վերստին ամբաստանել են, ենթարկել բազմապիսի չարչարանքների՝ հավատուրացության մղելու նպատակով։ Երբ Գոհարինյան վկաները աներկյուղ վկայել են, որ հանուն Հիսուսի պատրաստ են մահվան, այնժամ գլխատման հրահանգ է տրվել, որը գործադրվել է, հավանորեն, 1156 թ.-ի հունվարի 28-ին (ըստ այլոց՝ 1136 թ.-ին և կամ 1155 թ.-ի հուլիսի 28-ին)։ Չորս մարտիրոսների մարմիններն ու կտրված գլուխները ամփոփվել են Մարդճակի գետեզրի Քառակուսի կոչված ճանապարհի մոտ։
Գոհարինոսի որդին՝ Թեոդորոսը, քահանայացել է։ Շուտով նրան էլ են ամբաստանել և դրդել հավատուրացության։ Մերժելով՝ Թեոդորոսը բանտարկվել է։ Ապարդյուն են անցել նաև նրան բռնությամբ մզկիթ մտցնելու բոլոր ջանքերը։ Թեոդորոսը մինչև մահ մնացել է անհողդողդ քրիստոնյա։ Նրան սպանել են՝ կտոր-կտոր անելով, հոր մահից 5 ամիս հետո։


== Սուրբ Գոհարինյանց հիշատակը ==
Հայ եկեղեցին սուրբ Գոհարինյանց հիշատակը տոնում է Վերափոխման 3-րդ կիրակիին հաջորդող երկուշաբթի օրը՝ սուրբ Ստեփանոս Ուլնեցու հիշատակի հետ միասին։
Գրիգոլ Օրբելիանի

Օրբելիանի Գրիգոր Զուրաբի (հոկտեմբերի 2 (14), 1804, Թիֆլիս, Վրացական նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 21 (ապրիլի 2), 1883, Թիֆլիս, Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն), վրացի բանաստեղծ և պետական գործիչ, հետևազորի գեներալ-լեյտենանտ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է ազնվականի ընտանիքում։ Սովորել է Ազնվականների ուսումնարանում և Հրետանային դպրոցում։


== Ստեղծագործություն ==
Օրբելիանին վրաց ռոմանտիզմի նշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա սիրային քնարերգությունում ակնհայտ է Սայաթ-Նովայի վրացական խաղերի պոետիկան և տրամադրությունը։ «Կենաց խոսք կամ Մարտից հետո խնջույք Երևանի մատույցներում» պոեմում և «Թամար թագուհու դեմքը» բանաստեղծությունում իդեալականացրել է Վրաստանի պատմության անցյալը։ Վրացական գրականության շրջանակներում բազմերանգ է դարձրել ռոմանտիկական բանաստեղծության մի շարք մոտիվներ։


== Գրիգոլ Օրբելիանին հայերեն ==
Հրաժեշտի երեկո; Մուխամազ; Մշակ Բաքուլաձեն։ Վրաց գրականության ընտիր էջեր, Ե., Հայպետհրատ, 1961, էջ 115-118։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (3125)

Ժողովածու 3125, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3125 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1766 թվականին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 22x15,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 418 թերթից։ Գրված է միասյուն, երկսյուն նոտրագրով։


== Բովանդակություն ==
Ի Կանոնգրաց հայոց։
Գիրք պիեոյից։
Բարսեղի Մաշկեւորցւոյ  մեկնուիւն մարկոսի (Հատոր Բ)։
Եփրեմայ սեցւոյ մեկնութիուն սաղմոսաց։
Յովնանու վրդ-ի բան ողջունի (1766թ․)։
Յովհանես երգնկացույ ներրսդեան Գր․ Լուսաորչի։
Նախերդանք և յառաջաբանութիունք քարոզից։
Քարողք (Սիմ․ Երևանցի, Վարդ․ Արևելցի)։
Վասնս․ Ստեփանոսի։
Տաղք (Առ․ Բաղիշեցի, անանուն);


== Ծանոթագրություններ ==
Մակոտո Հասեբե

Մակոտո Հասեբե (ճապ.՝長谷部 誠, հունվարի 18, 1984(1984-01-18), Ֆուձիեդա, Սիձուոկա (պրեֆեկտուրա), Ճապոնիա), ճապոնացի ֆուտբոլիստ. Նա հենակետային կիսապաշտպան է։ Խաղում է գերմանական Այնտրախտ Ֆրանկֆուրտում և Ճապոնիայի ազգային հավաքականի ավագն է։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Ուրավա Ռեդ Դայմոնդս ===
2002թ. Ֆուձիեդայում դպրոցն ավարտելուց հետո նա միացավ Ուրավա Ռեդ Դայմոնդս թիմին։ 2003թ.-ից նա դարձավ Ուրավա-ի հիմնական կազմի խաղացող։ 2004թ.-ին ընդգրկվեց Ճապոնիայի Ջ.Լիգայի տարվա թիմում, ինչպես նաև ճանաչվեց այդ տարվա Ուրավա-ի լավագույն ֆուտբոլիստը։
Ուրավայում Հասեբեն անցկացրեց 5 տարի, խաղալով 149 խաղ և խփելով 12 գոլ։
2007թ. օգոստոսին իտալական Սիենան մոտ էր Հասեբեին ձեռք բերելուն, սակայն ձախողվեց։


=== Վոլֆսբուրգ ===
Այնուամենայնիվ, նա միացավ Վոլֆսբուրգին և դարձավ Վոլֆսբուրգի պատմության առաջին ճապոնացի ֆուտբոլիստը։ 2009 թվականին նա դարձավ երկրորդ Բունդեսլիգա հաղթած ճապոնացի ֆուտբոլիստը։
2011թ. սեպտեմբերի 17-ին Հոֆենհայմի դեմ խաղում, Հասեբեն խաղի վերջին 9 րոպեները դարպասապահ կանգնեց։ Խաղն ավարտվեց 3-1, օգուտ Հոֆենհայմի, իսկ Հասեբեն բաց թողեց 3-րդ գնդակը։ 2011թ. դեկտեմբերի 3-ին նա անցակացրեց իր 100-րդ հանդիպումը Բունդեսլիգայում Մայնցի դեմ։
Վոլֆսբուրգում Հասեբեն մնաց 5 տարի, խփելով 5 գոլ 135 խաղում։


=== Նյուրնբերգ ===
2013 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Հասեբեն կնքեց 3 տարվա պայմանագիր Նյուրնբերգի հետ, սակայան թմում մնաց ընդամենը 1 տարի, խաղալով 14 խաղ և այդպես էլ գոլ չխփելով։


=== Այնտրախտ Ֆրանկֆուրտ ===
2014 թվականի հուլիսի 1-ին Հասեբեն տեղափոխվեց Այնտրախտ Ֆրանկֆուրտ, որտեղ մինչև հիմա խաղում է։ Այս պահին նա Այնտրախտում անցկացրել է 87 խաղ և խփել 2 գոլ։


== Միջազգային կարիերա ==
Հասեբեն իր միջազգային պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 2006 թվականի փետրվարի 11-ին ԱՄՆ-ի դեմ ընկերական խաղում։
Հասեբեն Ճապոնիայի հավաքականի ավագն էր 2010 թվականի աշխարհի առաջնությանը և 2011 թվականի Ասիայի առաջնությանը, որտեղ Ճապոնիան ոսկե մեդալ նվաճեց։


== Նվաճումներ ==


=== Ճապոնիա ===
Ասիայի առաջնություն։ 2011
Կիրինի գավաթ։ 2008, 2009, 2011


=== Ակումբային ===
Ջ.Լիգայի գավաթ։ 2003
Ջ1.Լիգա 2-րդ փուլ։ 2004
Կայսրի գավաթ։ 2005, 2006
Ջ1.Լիգա։ 2006
Ճապոնիայի Սուպեր գավաթ։ 2006
Ասիայի Չեմպիոնների լիգա։ 2007
Բունդեսլիգա։ 2008-2009


=== Անձնական ===
Ջ.Լիգա լավագույն XI։ 2004
Ջ.Լիգայի գավաթի Նոր հերոսի մրցանակ։ 2004
Ասիայի առաջնության լավագույն XI։ 2011
ՙՙԱսիայի լավագույնները՚՚։ 2011


== Արտաքին հղումներ ==
Մակոտո Հասեբեն ՖԻՖԱ-ի էջում Archived 2017-05-06 at the Wayback Machine.
Մակոտո Հասեբեյի վիճակագրությունը National Football Teams կայքում
Մակոտո Հասեբեն Ջ.Լիգայի կայքում (ճապոներեն)
Մակոտո Հասեբեն WhoScored կայքում
Մակոտո Հասեբեն Sports.ru կայքում
Մակոտո Հասեբեն transfermarkt կայքում


== Ծանոթագրություններ ==
Կարասին (գյուղ, Մանևիչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿարասինԿարասին (ուկրաիներեն՝ Карасин), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1566 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կարասին գյուղում բնակվում էր 632 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2234 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 282,9 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սիմոն Հակոբյան

Սիմոն Հակոբյան (1857, Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - մայիսի 16, 1921(1921-05-16), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Կ.Պոլսի գեղարվեստի վարժարանը (1888), աշակերտել Տելեմաք Էքսերջյանին։ 1895 թվականից դասավանդել է Պերպերյան և Մեզպուրյան վարժարաններում, միաժամանակ մասնավոր դասեր տվել։ Աշխատանքներից են «Թուրք բեռնակիրները Գարաքյոյի կամրջի վրա», «Վանեցի մուրացիկը», «Թուրք աղքատը», Ռ. Հ. Պերպերյանի դիմանկարը և այլն։ Կ. Պոլսի հայկական եկեղեցիների պատվերներով ստեղծել է կրոնական թեմաներով պատկերներ։ Հակոբյանը պարբերաբար մասնակցել է Կ.Պոլսի և արտասահմանյան ցուցահանդեսների։ «Հոր դիմանկարը», «Սուլթանի դիմանկար», «Թուրքական հին փողոցի տեսարան», «Պոլսի Սոֆո Սեյիդ Մեհմեդ փաշայի մզկիթի մեդրեսեն» կտավներն արժանացել են Մարսելի ցուցահանդեսի մրցանակին։


== Ծանոթագրություններ ==
UTC-0:44

UTC−0։44, ժամային գոտի, որն օգտագործվել է Լիբերիայում մինչև 1972 թվականի մայիսի 1-ը։ Այն հայտնի էր Միջին մոնրովական ժամանակ (անգլ.՝ Monrovia Mean Time) կամ Լիբերական ժամանակ (անգլ.՝ Liberian Time) անվանումներով։ Ժամանակը GMT −0 ժամ 43 րոպե և 08 վայրկյան էր մինչև այն պահը, երբ 1919 թվականի մարտի 1-ին այն դարձավ UTC−0։44։ 1972 թվականին ժամը փոխվել է UTC-ի։
Մարյինկայի շրջան

Մարյինկայի շրջան (ուկրաիներեն՝ Мар’їнський район), շրջան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մարյինկա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1350,5 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 84162 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 62,32 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Սուրբ Աստվածածին վանք (Ճալեթ)

Սուրբ Աստվածածին վանք, կիսավեր, չգործող հայ առաքելական վանական համալիր Ադրբեջանի Հանրապետության Օղուզի շրջանի (նախկին Վարդաշենի շրջանի) Ճալեթ գյուղի հյուսիսում՝ անտառապատ լեռներով շրջապատված վայրում։
Վանական համալիրը կազմված է երկու եկեղեցիներից, միաբանության սենյակներից, պարսպապատերից ու գերեզմանոցից։ Այն ժամանակին երկրամասի հայտնի մշակութային, կրթական կենտրոններից էր։ 15-16-րդ դարերում եղել է կաթողիկոսանիստ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեզիդոն-Կանոն (կանտոն)

Մեզիդոն-Կանոն (ֆր.՝ Mézidon-Canon), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Ներքին Նորմանդիա շրջանում։ Կալվադոս դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Լիզյո օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 10326 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1424 է։ Կանտոնում կա 19 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Սեդեֆ Չաքմաք

Սեդեֆ Չաքմաք (թուրքերեն՝ Sedef Çakmak, հունիսի 9, 1982(1982-06-09)), թուրք քաղաքական գործիչ, ԼԳԲՏ իրավունքների համար պայքարող ակտիվիստ։ Առաջին բացահայտ հոմոսեքսուալ անձնավորությունն է, որը Թուրքիայում ընտրվել է որպես պաշտոնյա։


== Գործունեություն ==
Սեդեֆ Չաքմաքը մեծացել է Անկարայում։ Սոցիոլոգիայի բակալավրի աստիճան է ստացել Գալաթասարայի համալսարանից։
2000 թվականից ի վեր ակտիվ գործունեություն է ծավալում թուրքական ԼԳԲՏ շարժման մեջ։ 2004 թվականին դիմել է թուրքական ԼԳԲՏ «Լամբդա Ստամբուլ» կազմակերպությանը համալսարանի թերթում Թուրքիայի ԼԳԲՏ խնդիրների վերաբերյալ գրելու համար և, այլ ԼԳԲՏ-ի անձանց հետ շփվելով, իր համար բացահայտել է լեսբուհի լինելու ինքնությունը։ Այնուհետև ակտիվ գործունեություն է ծավալել Լամբդա Ստամբուլում, եղել Միջազգային հարաբերությունների հանձնաժողովի և Ակադեմիական հետազոտական հանձնաժողովի անդամ։ 2011-2013 թվականներին համահիմնադրել և ղեկավարել է SPoD LGBTI կազմակերպությունը։
2014 թվականին  Բեշիքթաշ շրջանի քաղաքային խորհրդի տեղական ընտրությունների ժամանակ առաջադրվել է Թուրքիայի  ժողովրդահանրապետական կուսակցությունից՝ չբացահայտելով իր սեռական կողմնորոշումը և ընտրվել է։ Մանդատը ստացել է 2015 թվականի մարտի 2-ին։ Նախքան պաշտոնը ստանձնելը եղել է Բեշիկթաշի քաղաքապետի ԼԳԲՏ-ի հարցերով խորհրդական։
2017 թվականի հոկտեմբերին դարձել է Եվրոպական սոցիալիստների կուսակցության շրջանակներում ԼԳԲՏ պլատֆորմների ցանց Rainbow Rose-ի խորհրդի նախագահ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեժնո

Մեժնո (ռուս.՝ Межно), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 166 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ջեյ Վինսենթ

Ջեյ Ֆլետչեր Վինսենթ (անգլ.՝ Jay Fletcher Vincent, հունիսի 10, 1959(1959-06-10), Կալամազու, Միչիգան, ԱՄՆ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ։


== Խաղացողի կարիերա ==
Խաղացել է ծանր հարձակվողի և թեթև հարձակվողի դիրքերում։ Սովորել է Միչիգան նահանգի համալսարանում։ 1981 թվականի NBA դրաֆթի ժամանակ ընտրվել է «Դալաս Մավերիքս» ակումբի կողմից՝ 24-րդ համարի ներքո։ Հետագայում հանդես է եկել «Վաշինգտոն Բուլեթս», «Դենվեր Նագեթս», «Սան Անտոնիո Սփըրս», «Ֆիլադելֆիա-76», «Լոս Անջելես Լեյքերս», «Ֆիլիպս Միլան», «Բեյքեր Լիվորնո», «Ռոբե դի Կապա Տորինո» և «Գոցիա դի Կարինա Ուդինե» ակումբների կազմում։ NBA-ում, ընդհանուր առմամբ, անցկացրել է 9 մրցաշրջան։ 1979 թվականին Վինսենթը դարձել Ուսանողական սպորտաձևերի ազգային ասոցիացիայի (NCAA) չեմպիոն։ Ընդգրկվել է NBA սկսնակների առաջին հավաքականի մեջ (1982)։ NBA կարիերայի ընթացքում, ընդհանուր առմամբ, խաղացել է 576 խաղ, որոնց ժամանակ հավաքել է 8729 միավոր (15,2 մ/խ), կատարել 3167 անդրադարձ, 1124 փոխանցում, 413 խլում և 172 բլոկշոտ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը NBA.com կայքում(անգլ.)
Սեփահսալար մզկիթ

Սեփահսալար մզկիթ (պարսկերեն՝ مسجد سپهسالار - Masjed-e Sepahsālār), հայտնի պատմական մզկիթ Իրանի մայրաքաղաք Թեհրանում։ Մզկիթի շինարարական աշխատանքներն սկսվել են 1879 թվականից Միրզա Հոսեյն Սեփահսասարի հրամանով, ով Նասեր ալ-Դին Շահ-Ղաջարի թագավորության շրջանում Իրանի վարչապետն էր։ Շինարարության առաջին փուլը ավարտվել է սկսվելուց հինգ տարի անց։ Մզկիթը 1979 թվականի Իրանի հեղափոխությունից հետո անվանափոխվել էր Շահիդ Մոթահհարի (مسجد شهید مطهری), սակայն այն հայտնի է իր նախկին՝ Սեֆահսալար մզկիթ անվանումով։
Սեփահսալար մզկիթը Թեհրանում ամենամեծ մզկիթներից մեկն է։ Ղաջարիների դինաստիայի գահակալման վերջին տարիներին, ինչպես նաև Փահլավիների դինաստիայի գահակալման սկզբներին Սեփահսալար մզկիթը իր ութ մինարեթներով, որոնք պարսկական մզկիթների մեջ եզակի էին, Թեհրանի խոշորագույն նշաձողերից դարձավ։
Մզկիթը գտնվում է Բահարեստանի հրապարակի հարավարևելյան մասում, Իրանի Ազգային խորհրդատվական ասամբլեայի կողքին։


== Ճարտարապետություն ==

Սեփահսալար մզկիթը Թեհրանում առաջին մզկիթն է, որի դիզայնը բաղկացած է պարսկական ճարտարապետության և Ստամբուլի մզկիթների ճարտարապետության խառնուրդից։ Շինությունը ոգեշնչվել է Սպահանի Ջամե, Շարհարհա և Սուլթան Ահմեդի մզկիթներից։ Մզկիթն ունի հատուկ գմբեթ և ութ մինարեթ։
Մզկիթի գլխավոր մուտքը և ճակատը՝ ղաջարական ճարտարապետական ոճի բավականին ինքնատիպ նմուշներ են։
Սալիկները, որոնք լիարժեք ծաղկուն ծաղկային տաղավարներով են, սովորաբար զարմանահրաշ Քաջարի ոճով զարդարում են բակը։ Մզկիթի գմբեթի երկարությունը 37 մետր է, որը հենվում է 44 սյունակների վրա։
Tehran tourism Archived 2018-07-19 at the Wayback Machine.


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Պարսկական ճարտարապետություն


== Ծանոթագրություններ ==
Լաբաիձեեբի (Խուլոյի շրջան)

Լաբաիձեեբի (վրաց.՝ ლაბაიძეები), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խուլոյի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1500 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խուլոյից 15 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 225 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դանիել Օթոյ

Դանիել Օթոյ (ֆր.՝ Daniel Auteuil , հունվարի 24, 1950(1950-01-24)[…], Ալժիր, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի դերասան, ռեժիսոր, սցենարիստ։ Հանդիսատեսին հայտնի է «Լրտեսական կրքեր», «Դուբլյոր», «Աղջիկը կամրջի վրա», «Քամելեոն» և «Մարգո թագուհին» ֆիլմերից։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերակատարումներ ===


=== Ռեժիսոր և Սցենարիստ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Ախթարմեն

Ախթարմեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Ադիլջևազի գավառակի Սարսուի գավառակում։


== Բնակչություն ==
Նախքան 1915 թվականի Մեծ եղեռնն ուներ 30 տուն բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակիչների հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օղի թորողները

Օղի թորողները (ռուս.՝ Самогонщики), խորհրդային կարճամետրաժ կատակերգա-արկածային գեղարվեստական կինոնկար, որը նկարահանվել է 1961 թվականին, ռեժիսոր Լեոնիդ Գայդայի կողմից: Նույն թվականին նկարահանված «Բարբոս շունը և անսովոր մրցավազքը» ֆիլմի հետ միասին, այս կինոնկարն առաջիններից մեկն է, որտեղ նկարահանվել է խարդախ հակահերոսների եռյակը՝ Փորձառուն, Դմբոն և Վախկոտը (Бывалый, Балбес и Трус):


== Սյուժեն ==
Երեք ընկերները՝ Փորձառուն, Դմբոն ու Վախկոտը, անտառում գտնվող ոչ մեծ տնակում օղի են թորում: Գործն ընթանում է հաջող և աշխատանքն ավարտելուց հետո ընկերները փորձարկում են իրենց արտադրանքը, իսկ հետո որոշում են կատակ անել: Նրանք նոր թորված օղու մեջ թաթախված շաքարի կտորը նետում են Բարբոս անունով շան առաջ: Վիրավորված շունը սկսում է շուռ տալ բոլոր շշերն ու տարաները, թորման սարքից հանում է պարուրակը և այն բերանով բռնած փախչում է անտառ: Եռյակը սկսում է հետապնդել շանը: Ի վերջո, երբ նրանք հասնում են միլիցիայի բաժնի մոտ, ապա անմիջապես ձերբակալվում են:


== Դերասանական կազմ ==


== Նկարահանող խումբ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Օղի թորողները»(անգլ.) ֆիլմը allmovie կայքում:
Օղի թորողները(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Օղի թորողները at kinoros.ru (ռուս.)
Արամ Տեր-Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)

Արամ Տեր-Գրիգորյան կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց՝

Արամ Տեր-Գրիգորյան (1872-1949), հայ բժիշկ։
Արամ Տեր-Գրիգորյան (1879-1925), հայ իրավաբան, լրագրող։
Պառմու

Պառմու (էստ․՝ Parmu), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Միսսո շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 1 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ռիտվոժ

Ռիտվոժ (ռուս.՝ Рытвож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Չուիմ գետի ձախ ափին՝ 55 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 14 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000019270
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001927
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Թասմանիա (այլ կիրառումներ)

Թասմանիա, կարող է վերաբերել՝

Թասմանիա - կղզի Ավստրալիայի հարավ-արևելքում
Թասմանիա - Ավստրալիայի նահանգ
Սոլոնովկա (Ինյայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սոլոնովկա (այլ կիրառումներ)Սոլոնովկա (ռուս.՝ Солоновка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում և Նովոսիբիրսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ինյա գետի ձախ ափին՝ 401 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200612115200005875
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200587
Ավազանի կոդը - 13.01.02.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (170001-170100)

Աստերոիդների ցանկ (169901-170000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (170101-170200)
 Աստերոիդների ցանկ (169901-170000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (170101-170200)
Զոր (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զոր (այլ կիրառումներ)Զոր, Շիշթափա, լեռնագագաթ Թուրքիայի Աղրըի մարզում, Հայկական Պար լեռնահամակարգի Մեծ Մասիս-Սինակ հատվածում, Գայլատու լճակից մոտ 30 կմ արևելք։ Սինակի ամենաբարձր գագաթն է՝ 2800 մ։ Սրա մոտ է գտնվում Զորի լեռնանցքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Տիյգլաշ

Տիյգլաշ (ուկրաիներեն՝ Тийглаш), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ուժգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տիյգլաշ գյուղում բնակվում էր 551 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,6 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիչենցա

Վիչենցա (իտալ. Vicenza, վենետերեն գրվում է նաև Vicenzsa կամ Vicensa), քաղաք Իտալիայի, Վենետո մարզում, հանդիսանում է համանուն շրջանի վարչական կենտրոնը,ինչպես նաև կաթոլիկ եկեղեցու թեմի առաջնորդ եպիսկոպոսի նստավայր։ Հռչակվել է որպես ոսկյա զարդեղենի համաշխարհային մայրաքաղաքներից մեկը, ինչպես նաև՝ իբրև Պալլադիոյի քաղաք (Citta del Palladio), քանի որ 16-րդ դարի մեծահամբավ ճարտարապետի նախագծերի հիման վրա կառուցված բազմաթիվ շինություններ կան այստեղ։ Վիչենցան Իտալիայի Վենետո մարզի արդյունաբերական, մշակութային, զբոսաշրջային կենտրոններից է։ Նրա պատմական կենտրոնը 1994 թվականին ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ Դրանից երկու տարի անց այդ ցանկում ընդգրկվել են նաև Պալլադիոյի նախագծերով կառուցված վիլլաները։
Վիչենցայի բնակչության թվաքանակը 2018 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով եղել է 113 946 (արվարձանների հետ միասին այդ ցուցանիշը կազմել է 227 226): Քաղաքի հովանավորն է համարվում Վիսենտե Սարագոսցին։ Քաղաքի տոնը նշվում է սեպտեմբերի 8-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


=== Քույր քաղաքներ ===
Վիչենցան բարեկամական ու գործընկերային սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.

 Ֆրանսիա, Անսի, (1995)
 Գերմանիա, Պֆորցհայմ, (1991)
 Չինաստան, Վուքսի, (2006)
 ԱՄՆ, Քլիվլենդ, Օհայո, United States (2009)


== Կլիմա ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Համայնքի պաշտոնական կայքէջը
Heraldica.org Napoleonic heraldry
Video introduction to Teatro Olimpico by Andrea Palladio
Vicenza city web Portal | VICENZA.COM
Guide of Vicenza | VICENZA.COM Archived 2019-02-24 at the Wayback Machine.
Webcam on Vicenza's main square Piazza dei Signori, viewing the Basilica Palladiana of Andrea Palladio | VICENZA.COM Archived 2014-06-18 at the Wayback Machine.
Vicenza events calendar | VICENZA.COM Archived 2019-02-24 at the Wayback Machine.
Vicenza Outdoor Activities
Վահագն Մահտեսի-Հակոբյանց

Վահագն Մահտեսի-Հակոբյանց, հայ բարերար, միջազգայնագետ, Իրանում «Փյունիկ» շաբաթաթերթի համահիմնադիր, 1988 թվականին ստեղծել է Գերմանախոս երկրների Ղարաբաղ կոմիտեն։ Արցախյան պատերազմի զինադադարից անմիջապես հետո Բերձոր քաղաքում ստեղծել է ավանդական գորգագործությունը շարունակող ու զարգացնող դպրոց։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1942 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Իրանի երբեմնի հայաշատ Թավրիզ քաղաքում` Ռուբեն և Թամար Մահտեսի-Հակոբյանցների ընտանիքում։ Ընտանիքի ավագ զավակն էր։ Ծննդավայրի դպրոցն ավարտելուց հետո բարձրագույն կրթություն ստանալու նպատակով մեկնել է Ավստրիա և սովորել Գրաց համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։ Այնուհետև կրթությունը շարունակել է Հայաստանում` Երևանի պետական համալսարանում։ Այդ տարիներին Հայաստանում կազմակերպել է սփյուռքահայ ուսանողների առաջին խորհուրդը և ընտրվել դրա նախագահ։ Խորհուրդն իր գործունեությամբ մեծ շունչ հաղորդեց ժամանակի հայ երիտասարդությանը, մանավանդ` սփյուռքահայ ուսանողներին։ 1972 թվականին Վահագն Մահտեսի-Հակոբյանցն ավարտել է բուհը և դարձել միջազգայնագետ Ջոն Կիրակոսյանի ասպիրանտը։


== Գործունեություն ==

Այնուհետև տեղափոխվում է Գերմանիա և աշխատանքի ընդունվում Արևմտյան Բեռլինի FU Ազատ համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետում` որպես գիտաշխատող։ Իրանական հեղափոխության առաջին օրերին տեղափոխվեց ծննդավայր։ Իր ընկերների հետ միասին այնտեղ հիմնադրեց «Փյունիկ» շաբաթաթերթը։ Իր շուրջը համախմբեց ժամանակի իրանահայ երիտասարդությանը և իր հայանպաստ գործունեությամբ նոր ընթացք հաղորդեց իրանահայ համայնքի կյանքին։ Վահագն Մահտեսի-Հակոբյանցի ջանքերով Հայաստանում կազմակերպվեցին իրանահայ ուսուցիչների առաջին հավաքն ու վերապատրաստման դասընթացները։ 1988 թվականի երկրաշարժի օրերին ու Արցախյան շարժման ընթացքում նա տուժածներին ու կարիքավորներին անձամ օգնություն էր հասցնում. սկզբում իր ընկերների հետ օգնում էր ազատամարտիկներին, այնուհետև Արցախի ազատագրության բանակին։ 1988 թվականի ամռանը նրա նախաձեռնությամբ ստեղծվել էր Գերմանախոս երկրների Ղարաբաղ կոմիտեն, որն իր գործունեությամբ լուրջ ներդրում ունեցավ եվրոպական երկրներում արցախյան հիմնահարցի ճիշտ, արդարացի ու անկողմնակալ լուսաբանման ու տարածման գործում։
Արցախյան պատերազմի զինադադարից անմիջապես հետո Բերձորում ստեղծել է ավանդական գորգագործությունը շարունակող ու զարգացնող դպրոց, որի կայացման համար ներդրեց լուրջ միջոցներ. անձամբ էր հետևում այդ գործընթացին։ 1990-ական թվականներից մինչև կյանքի վերջին օրերը մեծ եռանդով մասնակցում էր «Գերմանահայոց կենտրոնական խորհրդի» և «Եվրոպայի հայկական համագումարի» աշխատանքներին։ Նրա մտահղացմամբ ու անմիջական ջանքերով Եվրախորհրդում Ազգային փոքրամասնությունների շահերի պաշտպանության վերաբերյալ քննարկումների շնորհիվ եվրահայությունը ստացավ լիարժեք ձայնի իրավունք։
Վահագն Մահտեսի-Հակոբյանցի աճյունափոշին իր իսկ ցանկությամբ շաղ է տրվել Հայաստանի Հանրապետության Կոտայքի մարզի Գառնի գյուղի կիրճում, ինչպես նաև ազատագրված Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանի Բերձորի հողում։ Այդ վայրում էլ դրվել է նրա հիշատակը հավերժացնող հուշաքարն ու հիմնադրվել նրա անվան պուրակը։


== Աղբյուրներ ==
«Գուրգեն Մելիքյանը՝ Քաշաթաղի բազմազավակ ընտանիքներին» բարեգործական հիմնադրամի «Բարեգործ» պաշտոնաթերթ, փետրվար-մարտ, 2015, թիվ 26-27, էջ 1-2
Վահագն Մահտեսի-Հայոբյանցի կենսագրությունը Եվրոպայի հայերի համագումարի կայքում
Սեն Ժան Ռուր

Սեն Ժան Ռուր (ֆր.՝ Saint-Jean-Roure), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 258 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.75 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 23.99 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 470 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 100 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 27 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 167 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 121-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 46։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,5 %։ 121 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 108 անձ (56 տղամարդ և 52 կին)։ Գործազուրկ են եղել 13 անձ (5 տղամարդ և 8 կին)։ 46 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 22-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սոկրատ Հովհաննիսյան (այլ կիրառումներ)

Սոկրատ Հովհաննիսյան, կարող է վերաբերել՝

Սոկրատ Հովհաննիսյան - հայ նյարդավիրաբույժ, Հայաստանում նյարդավիրաբուժության հիմնադիրներից
Սոկրատ Հովհաննիսյան - հայ ֆուտբոլիստ, որը հանդես է գալիս հայկական Շիրակ ֆուտբոլային ակումբում՝ որպես դարպասապահ
Վաթսունամյա շրջան

Վաթսունամյա ցիկլ կամ Գան-չժի համակարգ (干支 gānzhǐ), չինական տարեգրության համակարգ, որը հիմնված է տասական (天干) և տասներկուական (地支) սիկլերի համադրության վրա (համապատասխանաբար Երկնայի բներ և Երկրային ճյուղեր)։
Ամեն ցիկլի նշանները հաջորդում են իրար զույգերով հատուկ հաջորդականությամբ՝

Երկու ցիկլերի ասիմետրիկությունը բերում է նրան, որ «երկնային» նշանների հաջորդականությունը կրկնվում է վերջին երկու «երկնային» նշանների համար, այսպիսով ստեղծելով նոր, յուրահատուկ «բուն-ճյուղ» համադրություն։


== Պատմություն ==
Գան-չժի նշանների համակարգը հայտնաբերվել է չինական գրավոր գրականության ամենահին գտածոների մեջ — Շան հարստության ժամանակների գուշակությունների գրառումներում, օրերի և տարիների գրառման համար։


== Հարաբերական համակարգ ==
Իր ամենազարգացած տեսքով գան-չժի համակարգը կիրառվում էր գուշակությունների համար, ու-սին հասկացության օգտագործմամբ։


== Համաձայն եվրոպական տարեգրության 甲子年 վաթսունամյա ցիկլի առաջին տարին ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Heavenly Stems and Earthly Branches»։ Hong Kong Observatory (անգլերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2018-11-04-ին։ Վերցված է 2018-11-04
Վոյ Վոժ (Կովժայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վոյ Վոժ (այլ կիրառումներ)Վոյ Վոժ (ռուս.՝ Вой-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Փոքր Կովժա գետի ձախ ափին՝ 27 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 72 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000063542
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006354
Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Լինիեռ ան Վիմե

Լինիեռ ան Վիմե (ֆր.՝  Lignières-en-Vimeu), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 121 մարդ, բնակչության խտությունը` 36.78 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.29 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 130 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 45 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 65 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 55-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 10։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 84,6 %։ 55 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 52 անձ (27 տղամարդ և 25 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 10 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ռաշամ Ռշտունի

Ռաշամ Ռշտունի (մ.թ.ա. 1-ին դար - մ.թ.ա. 1-ին դար), հայ նախարար և զորավար Մեծ Հայքում, Վասպուրական աշխարհի Ռշտունիք գավառի տանուտերը, Բարզափրան Ռշտունու եղբայրը, Ռշտունիների նախարարական տոհմից։


== Կենսագրություն ==
Մ․թ․ա․ 51-39 թվականներին Ռաշամ Ռշտունին իր եղբոր՝ Բարզափրանի հետ արշավել է Պաղեստին, գերի է բերել բազմաթիվ հրեաների՝ իրենց քահանայապետ Հյուրկանոսի հետ և բնակեցրել Վանա լճի Աղթամար կղզում հիմնադրված Աղթամար քաղաքում։ Ենթադրվում է, որ նրա անունից է առաջացել Ռշտունիք գավառի և տոհմի անունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Յուբեր Կունդե

Յուբեր Կունդե (ֆր.՝ Hubert Koundé, դեկտեմբերի 30, 1970(1970-12-30), Ֆրանսիա), ֆրանս-բենինյան դերասան ու կինոռեժիսոր, ով լայն ճանաչման է արժանացել հատկապես ռեժիսոր Մաթյո Կասովիցի նկարահանած  La Haine ֆիլմում Յուբերի դերը տպավորիչ կերպով կատարելու շնորհիվ, որի համար առաջադրվել է Կաննի հեղինակավոր միջազգային կինոփառատոնի «Սեզար» մրցանակի «Առավել խոստումնալից երիտասարդ դերասան» անվանակարգում։


== Կենսագրություն ==
Յուբեր Կունդեն մանկությունն անց է կացրել Ֆրանսիայում, որտեղ ծնվել է, և [[Բենին],ում՝ տատի ու պապի մոտ։ Արվեստասեր հասարակության առջև նրա դերասանական տաղանդը առաջին անգամ բացահայտվել է վերոնշյալ կինոռեժիսորի՝ Մաթյո Կասովիցի մեկ այլ ֆիլմում՝ «Մետիս»-ում, որտեղ հիանալի կերպով հանդես է եկել Ջամալի կերպարի մարմնավորմամբ։ Հիշարժան է նաև Յուբերի դերասանական աշխատանքը Դենզոյի տեսահոլովակում (Բրամսիտոյի մասնակցությամբ)։
Կունդեն իր ուժերը փորձել է կինոռեժիսուրայի ասպարեզում ևս. նկարահանել է երկու կարճամետրաժ ֆիլմ՝ Qui se ressemble s'assemble-ն և Menhir-ը, մասնակցել Paris, la métisse լիամետրաժ գեղարվեստական ֆիլմի նկարահանումներին՝ որպես երկրորդ ռեժիսոր։ Մասնակցել է նաև «Մշտական պարտիզպանը» («The Constant Gardener») և անգլիալեզու այլ ֆիլմերի ստեղծման աշխատանքներին։ Յուբեր Կունդեն իրեն դրսևորել է նաև որպես հաջողակ թատերագիր. նրա հեղինակած  Cagoule: Valentin et Yamina պիեսը հաջողությամբ բեմադրվել է 2003 թվականին։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Որպես դերասան ===
1992: Le Temps d'une nuit
1992: Diên Biên Phu
1993: Métisse
1995: La Haine
1996: Colis postal
1996: La Sicilia
1997: Saraka bô
1997: La Divine Poursuite
1998: Restons groupés
1999: Simon le mage
2000: Qui se ressemble s'assemble
2000: Tout va bien, on s'en va
2001: Comment j'ai tué mon père
2001: Ndeysaan (Le prix du pardon)
2004: The Constant Gardener
2017: Gangsterdam


=== Որպես կինոռեժիսոր ===
1998: Menhir (կարճամետրաժ)
2000: Qui se ressemble s'assemble (կարճամետրաժ)
2005: Paris, la métisse


=== Սցենարիստ ===
1998: Menhir (կարճամետրաժ)
2000: Qui se ressemble s'assemble (կարճամետրաժ)


== Հեռուստատեսություն ==
1992 : Nestor Burma, 1 դրվագ
1995 : Les Cinq Dernières Minutes, Meurtre à l'université դրվագը
1997 : Les Enfants du Karoo
1998 : Maternité
2005 : Quelques jours en avril
2005 : L'Arbre et l'oiseau
2006 : Plus belle la vie (2-րդ և 3-րդ տարեշրջաններ)
2007 : Greco, Contact դրվագը
2008 : La Cour des grands,  Alison դրվագը
2008 : Central Nuit, Celui qui n'existe pas դրվագը
2008 : Le Voyage de la veuve
2009 : Pigalle, la nuit
2010 : 1788... et demi
2011 : Braquo (2-րդ տարեշրջան)
2011 : La Couleur de l'océan
2012 : Toussaint Louverture
2014 : La Vallée des Mensonges


== Թատրոն ==
2001 : Le Costume ռեժիսոր՝  Փիթեր Բրուք
2004 : Cagoule, պիեսի հեղինակ և բեմադրության ռեժիսոր՝  Յուբեր Կունդե


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Hubert Koundé Internet Movie Database կայքում
Օլիմպիկ (ազգային պարկ)

Օլիմպիկ (անգլ.՝ Olympic National Park), ազգային պարկ, որը գտնվում է Վաշինգտոն նահանգի հյուսիս-արևմուտքում գտնվող Օլիմպիկ թերակղզում: Ստեղծվել է 1938 թ.: Ազգային պարկը աչքի է ընկնում իր կենսաբանական տեսակային բազմազանությամբ: Թերակղզին իր երկարատև մեկուսացված լինելու շնորհիվ ունի իր յուրահատուկ ֆաունան և ֆլորան։ Մինչև հիմա այստեղ հանդիպում են կենդանիների 15 էնդեմիկ և բույսերի 8 տեսակներ:
Եվս պարկի մի առանձնակի հատկանիշ-դա 3735 կմ² տարածքով բուսական աշխարհ է։ Պարկի տարածքում լճեր են, կուսական անտառներ են, ալպիական մարգագետիններ են, մոտ 60 սառցասարեր են, որոնք հանդիսանում են վայրի կենդանիների համար ապրելավայր, որը Խաղաղ օվկիանոսի ափամերձ մաս է իսկ կենտրոնական մասում գտնվում է Օլիմպիկ լեռը։ Այդ լեռնային բարձունքները, որոնց բարձրությունը տեղ-տեղ հասնում է 2400 մետրի, բաժանում է պարկը հարավային և արևելյան մասերի և հանդիսանում է որոշիչ փաստ ազգային պարկի արևելյան և հարավային մասերի կլիմայական պայմանների ձևավորման համար։ Հարավային մասում աճում են անձրևային անտառ և տեղումների ամենամեծ մասն այնտեղ է լինում։ Իսկ արևելյան մասը աչքի է ընկնում չոր կլիմայով, իսկ ԱՄՆ-ի հարավային ափամերձ շրջանը համընկնում է միայն հարավային Կալիֆորնիայի կլիմայի հետ։
1976 թ. այդ պարկը հանդիսացավ Համաշխարհային կենսոլորտի արգելանոց, իսկ 1981 թ. մտել է համաշխարհային ժառանգության ցանկի մեջ:


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեյմս Միրլիս

Ջեյմս Ալեքսանդր Միրլիս (անգլ.՝ Sir James Alexander Mirrlees, հուլիսի 5, 1936(1936-07-05)[…], Minnigaff, Շոտլանդիա - օգոստոսի 29, 2018(2018-08-29), Քեմբրիջ, Անգլիա), շոտլանդացի ականավոր տնտեսագետ, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր՝ ասիմետրիկ տեղեկատվության ստացման ժամանակ խթանների տեսության բնագավառում կատարած մշակումների համար (1996)։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Էդինբուրգի և Քեմբրիջի (ստացել է դոկտորի աստիճան) համալսարաններում։ Դասավանդել է Քեմբրիջի և Օքսֆորդի համալսարաններում։
1982 թ. եղել է Էկոնոմետրիկ միության, իսկ 1988-1989 թվականներին՝ Տնտեսագիտական միջազգային ատլանտյան միության նախագահը։


== Աշխատություններ ==
The Theory of Moral Hazard and Unobservable Behavior (1975)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ինքնակենսագրությունը Նոբելյան մրցանակի կայքում (անգլ.)
Անտոնիո Միրանտե

Անտոնիո Միրանտե (իտալերեն՝ Antonio Mirante, հուլիսի 8, 1983(1983-07-08), Կաստելամարե դի Ստաբիա, Նեապոլ, Կամպանիա, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստ, «Ռոմա» ակումբի դարպասապահ։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Միրանտեն «Յուվենտուսի» ակադեմիայի սան է, որի կազմում հանդես է եկել 2000 թվականից։ 2004 թվականին նա վարձավճարով տեղափոխվել է Սերիա Բ-ի «Կրոտոնե» ակումբ, որի կազմում անցկացրել է 41 խաղ։ Հաջորդ մրցաշրջանում նա կրկին վարձավճարով տեղափոխվել է Իտալիայի առաջնության «Սիենա» ակումբ։  2005 թվականի օգոստոսի 28-ին՝ «Կալյարի» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը Սերիա Ա-ում։ 2005/2006 թվականների մրցաշրջանում նա անցկացրել է 26 խաղ «Սիենա» ակումբի կազմում։ Իսկ 2006/2007 մրցաշրջանում Միրանտեն Սերիա Բ-ի «Յուվենտուս» ակումբի կազմում անցկացրել է 7 խաղ։
2008 թվականի ամռանը Միրանտեն տեղափոխվել է «Սամպդորիա» ակումբ։ «Սամպդորիայի» կազմում հիմնական խաղացող չի դարձել և 2 մրցաշրջանում մասնակցել է Իտալիայի առաջնության միայն 21 խաղի, իսկ 2008/09 մրցաշրջանում նա թիմին օգնել է հասնել մինչև Իտալիայի գավաթի խաղարկության եզրափակիչ։ 2009 թվականի ամռանը Միրանտեն տեղափոխվել է «Պարմա» ակումբ։ Նույն տարվա հոկտեմբերի 23-ին՝ «Ուդինեզե» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը նոր թիմի կազմում։ «Պարմա» ակումբի կազմում նա անցկացրել է 6 մրջաշրջան՝ մասնակցելով 204 խաղի։
2015 թվականի ամռանը Միրանտեն տեղափոխվել է «Բոլոնյա» ակումբ։ Օգոստոսի 22-ին «Լացիո» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը նոր թիմի կազմում։


=== Միջազգային ===
Անտոնիո Միրանտեն մասնակցել է 2006 թվականի Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը, սակայն այդ մրցաշարում մնացել է պահեստայինների նստարանին և խաղադաշտ դուրս չի եկել։ 2010 և 2014 թվականներին նա հրավիրվել է Իտալիայի հավաքական, բայց այդպես էլ խաղադաշտ դուրս չի եկել։


== Ձեռքբերումներ ==
 «Յուվենտուս»

Սերիա Բ-ի չեմպիոն – 2006/2007


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆի (տառ)

Ֆին (հունարեն` φι), հունական այբուբենի քսանմեկերորդ տառն է։ Թվային արժեքն է` 500։ Այս տառից են առաջացել կիրիլիցայի և հայկական այբուբենի Փ տառերը։


== Համագրություններ ==
Հայկական` Ֆ
Կիրիլիցայի` Ф
Լատինական` F
Եբրայական` פ


== Տես նաև ==
Հունական այբուբեն
Ֆրանսիան Նոր ալիք երգի մրցույթում

Ֆրանսիան  Նոր Ալիք երգի մրցույթին մասնակցում է 2009 թվականից։ Առաջին անգամ Ֆրանսիան այս մրցույթում ներկայացրել է 3NITY եղբայրները։


== Մասնակցություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մրցույթի պաշտոնական կայքը
ԲՏՌ-70

ԲՏՌ-70 (ռուս.՝ БТР-70), Խորհրդային արտադրության զրահափոխադրիչ։


== Ընդհանուր բնութագիր ==
ԲՏՌ-70 զրահափոխադրիչը ԲՏՌ-60 զրահափոխադրիչի ավելի արդիականացված մոդելն է։ ԲՏՌ-70 զրահափոխադրիչի արտադրությունը սկսվել է 1972-ական թվականներին։ ԲՏՌ-70 սկսվել է շահագործվել խորհրդային բանակում 1972 թվականից։ Այժմ ԲՏՌ-70 զրահափոխադրիչը շահագործվում է բազմաթիվ երկրներում՝ ինչպես արտաքին այնպես էլ ներքին ուժային կառույցների կողմից։ Այս զրահափոխադրիչը նաև լայնորեն օգտագործվում է մի շարք ռազմական հակամարտությունների ընթացքում։


== Մարտավարատեխնիկական տվյալներ ==
ԲՏՌ-70 զրահափոխադրիչը արտադրված է ԲՏՌ-60 զրահափոխադրիչների հիման վրա մասնակի փոփոխություններով։ Վարորդական և հրամանատարական խցիկները գտնվում են զրահափոխադրիչի առջևային հատվածում (վարորդականը ձախ, իսկ հրամանատարականն աջ մասերում)։ Ուղևորատար խցիկը զրահափոխադրիչի կենտրոնական մասում, իսկ շարժիչը զրահափոխադրիչի հետևում։ ԲՏՌ-70 զրահափոխադրիչն ունի 8x8 կոնֆիգուրացիա։ Առաջին երկու զույգ անիվները պտտվող են։ ԲՏՌ-70 զրահափոխադրիչի երկարությունը կազմում է 7.54 մ, լայնությունը՝ 2.79 մ, իսկ բարձրությունը՝ 2.24 մ։ ԲՏՌ-70 զրահափոխադրիչը բավականին թեթև է. նրա քաշը կազմում է 11.5-12 տ։ ԲՏՌ-70 զրահափոխադրիչն ունի 14.5 մմ-անոց գնդացիր։ ԲՏՌ-70 զրահափոխադրիչը սնուցվում է 120 ձիաուժ հզորությամբ երկու հատ GAZ-66 բենզինային շարժիչներով՝ զարգացնելով ճանապարհային հատվածում 80 կմ/ժ, իսկ ջրային ավազաններում 9 կմ/ժ արագություն։ ԲՏՌ-70 զրահափոխադրիչի վառելիքի պաշարը կազմում է 400-600 կմ։ ԲՏՌ-70 զրահափոխադրիչը պողպատե զրահապատված է։ Այն պաշտպանում է փոքր զենքերից և հրետանային արկերից։


== Սպառազինություն ==

 Աբխազիա
 Ադրբեջան
 Բելառուս
 Հյուսիսային Մակեդոնիա
 Մոլդովա
 Ռումինիա
 Ուկրաինա
 Բոսնիա և Հերցեգովինա
 Վրաստան
 Հայաստան
 Ուզբեկստան
 Տաջիկստան
 Թուրքմենստան
 Ղրղզստան
 Ղազախստան
 Մոնղոլիա
 Բանգլադեշ
 Վիետնամ
 Պակիստան
 Ջիբութի


=== Նախկին օպերատորներ ===

 Գերմանիա
 Լիտվա
 Լատվիա
 Էստոնիա
 Նեպալ


== Տես նաև ==
ԲՏՌ-80
ԲՏՌ-60
ԲՌԴՄ-2


== Աղբյուրներ ==
BTR-70 Armored personnel carrier(անգլ.)
Ուրալսկի (այլ կիրառումներ)

Ուրալսկի, կարող է վերաբերել՝

Ուրալսկի - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի կազմում։
Ուրալսկի - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Նիտվենսկի շրջանի կազմում։
Բալդիրջան

Բալդիրջան, լեռ Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում, Ղարաբաղում։


== Ծանոթագրություններ ==
Հալլե

Հալլե, քաղաք Գերմանիայում, Զաալե գետի ափին։ Հալե օկրուգի վարչական կենտրոնը։ 278, 7 հազար բնակիչ 1978 թ. տվյալներով։ Տրանսպորտային հանգույց է, ինդուստրիալ, քիմիական արդյունաբերության և գրահրատարակչական կենտրոն։ Զարգացած է բազմատեսակ մեքենաշինությունը, սննդի, քիմիա-դեղագործական, ցեմենտի, փայտամշակման արդյունաբերությունը։ Ունի բնական գիտությունների ակադեմիա (1652), համալսարան (1694-ից)։


== Անվանում ==
Անվանման հիմքում ընկած է hal ― «աղ» բառը (քաղաքի շրջակայքում կան աղահանքեր)։ Քաղաքը 700 թվականին հիշատակվում է Hallorum (բառացի՝ «աղագործարաններ»), իսկ 806 թվականին՝ Halla («աղի, աղային») անուններով։


== Ծանոթագրություններ ==