Ալեքսանդր Մենակեր

Ալեքսանդր Սեմյոնովիչ Մենակեր (ռուս.՝ Александр Семёнович Менакер, ապրիլի 8, 1913(1913-04-08), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 6, 1982(1982-03-06), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային դերասան, էստրադայի արտիստ, ռեժիսոր, «Միրոնովա և Մենակեր» դուետի մասնակից, ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1978)։
Դերասան Անդրեյ Միրոնովի և բալետմայստեր Կիրիլ Լասկարիի հայրն է։


== Կենսագրություն ==

Ալեքսանդր Մենակերը ծնվել է 1913 թվականի ապրիլի 8-ին Սանկտ Պետերբուրգի Գոնչարնայա փողոց, 13 հասցեում, Սանկտ Պետերբուրգի Կայսերական համալսարանի շրջանավարտ, փաստաբան Սեմյոն Իսակովիչ (Իցկովիչ) Մենակերի (1890-1974) և Աննա Իոսիֆովնա Մենակերի (օրիորդական ազգանունը՝ Կաց, 1888-1967) ընտանիքում, որոնք ծնունդով եղել են Վիլնայից։ Հայրական պապը՝ Վիլնայից քաղքենի Իցիկ Շիմելևիչ Մենակերը (1838-1902 թվականից հետո), եղել է ատաղձագործ, ունեցել է կահույքի և ատաղձագործական արհեստանոց, ապրել է Ֆոնտանկա, 83 հասցեում։
Ալեքսանդր Մենակերի հայրը եղել է Սիբիրյան բորսայի ֆոնդային մասնաճյուղի իսկական անդամ (1913) և զբաղվել է բորսայական գործառնություններով Սանկտ Պետերբուրգի բորսայում։ 1912 թվականից ունեցել է վաճառականական կարգավիճակ (մինչև 1914 թվականը՝ 1-ին գիլդիայի վաճառական), 1914 թվականին բնակվել է Բոլշոյ պրոսպեկտ, 102 հասցեում։ 1920-1930-ական թվականներին հայրն աշխատել է որպես իրավաբան, «Կուստրարիկրեդիտի» լիազոր, այնուհետև՝ «Պրոմկրեդիտի» դրամարկղի վարիչ։
1928 թվականին Ալեքսանդր Մենակերն աշխատել է որպես երաժշտական ձևավորող «Ժիվայա գազետա»-ում։ 1929 թվականին ընդունվել Է Դրամատիկական մեծ թատրոնին կից 1-ին գեղարվեստական ստուդիայի դերասանական բաժին, 1930 թվականին տեղափոխվել Բեմական արվեստների տեխնիկումի ռեժիսորական ֆակուլտետ։
1932 թվականից աշխատել է Երաժշտության, էստրադայի և կրկեսի պետական միավորումում և Լենգորէստրադայում՝ կատարելով երաժշտական պարոդիաներ և ֆելիետոններ։ 1933-1934 թվականներին հանդես է եկել Լենինգրադիմյուզիք-հոլում որպես դերասան և ռեժիսոր։ 1935 թվականից եղել Է Խարկովի Կարմիր բանակի տան Ջազ թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարը։
1936-1938 թվականներին Ալեքսանդր Մենակերը կրկին հանդես է եկել Լենինգրադի մյուզիք-հոլում դերասանուհի Եվգենիա Միխայլովնա Ֆիշի (ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Վիտալի Պոլցեյմակոյի կինը) հետ դուետով։
1939 թվականին դարձել Է Մոսկվայի էստրադայի և մանրապատումների թատրոնի արտիստ (եղել է Լենինգրադի էստրադայի և մանրապատումների թատրոնի կազմում), որտեղ առաջին անգամ հանդես է եկել երաժշտական հումորեսկներով՝ Մարիա Միրոնովայի հետ դուետով։
1942 թվականին եղել է «Вот и хорошо!» հակաֆաշիստական ծրագրի բեմադրիչը, «Աղոթե՛ք նրա համար» (ռուս.՝ «Молитесь за него!») երաժշտական ֆելիետոնի հեղինակը և կատարողը, «Москвичи-земляки» ծրագրի ռեժիսորներից մեկը (1942)։
1948 թվականին թատրոնի փակումից հետո «Միրոնովա և Մենակեր» դուետն սկսել է ինքնուրույն ելույթ ունենալ։ Նրանց առաջին գործերից էին «Մոսկովյան հանդիպումներ» և «Ծանոթ դիմանկարներ» համարները։ Նրանք մասնակցել են նաև «Էրմիտաժ» թատրոնի՝ Վլադիմիր Դուխովնիկովի և Մորիս Սլոբոդսկու «Ահա գալիս է շոգենավը» (ռուս.՝ «Вот идёт пароход», 1954) ծրագրին։ 1954 թվականից դուետը ելույթ է ունեցել Մոսկվայի էստրադայի թատրոնում։ Տնօրենն ու գեղարվեստական ղեկավարը եղել է Մենակերը, իսկ ծրագիրը ներառել է «Մեր տանը» ռուս.՝ «В нашем доме») համերգ-ներկայացումը, «Խոսող նամակներ» (ռուս.՝ «Говорящие письма») և «Ընտանեկան գործեր» (ռուս.՝ «Дела семейные») ներկայացումները (1954), որի համար հիմք է ծառայել Բորիս Լասկինի «Լսվում է ամուսնալուծության գործը» (ռուս.՝ «Слушается дело о разводе») պիեսը։
1968 թվականի դեկտեմբերին Մենակերը տարել սրտամկանի առաջին ինֆարկտը, որի պատճառով Անդրեյ Միրոնովի և Տատյանա Եգորովայի դեկտեմբերի 15-ին նախատեսված հարսանիքը տեղի չի ունեցել։ Հետագայում ևս մեկ ինֆարկտ է տարել։
Ալեքսանդր Մենակերը հանկարծամահ է եղել 1982 թվականի մարտի 6-ին սրտի կանգից։ Թաղված է Մոսկվայի Դոնսկոյ գերեզմանատանը, թիվ 3 տեղամասում, Մարիա Միրոնովայի ծնողների հետ նույն գերեզմանում։


== Ընտանիք ==
Առաջին կինը՝ Իրինա Վլադիմիրովնա Լասկարին (օրիորդական ազգանունը՝ Լիպսկերովա, 1909-1971), Թբիլիսիի օպերային թատրոնի բալերինա,
Որդին՝ Կիրիլ Ալեքսանդրովիչ Լասկարի (1936-2009), խորեոգրաֆ, Ռուսաստանի Դաշնության արվեստի վաստակավոր գործիչ (2002),
Թոռը՝ Կիրիլ Կիրիլովիչ Լասկարի (ծնվ.՝ 1977), սցենարիստ, բանաստեղծ, Arc WW Russia գործակալության կրեատիվ տնօրեն, «Пятница!» ալիքի մարքեթինգի գծով տնօրեն,
Երկրորդ կինը՝ Մարիա Միրոնովա (1911-1997), դերասանուհի, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1991),
Որդին՝ Անդրեյ Ալեքսանդրովիչ Միրոնով (1941-1987), դերասան, ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1980),
Թոռնուհի՝ Մարիա Անդրեևնա Միրոնովա (ծնվ.՝ 1973), դերասանուհի, Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (2020),
Ծոռ՝ Անդրեյ Իգորևիչ Ուդալով (Միրոնով) (ծնվ.՝ 1992), Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի դերասան,
Զարմիկ՝ Իսահակ Միխայլովիչ Մենակեր (1905-1978), ռեժիսոր Լեոնիդ Մենակերի հայրը (1929-2012),
Զարմիկներ՝ Ալեքսանդր Արկադևիչ Բելինսկի (1928-2014), Սանկտ Պետերբուրգի երաժշտական կոմեդիայի թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր, Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (1999) և մանկագիր Գեորգի Յուրմին (1923-2007)։


== Ֆիլմագրություն ==
1954 – Ուրախ աստղեր (ռուս.՝ Весёлые звёзды)
1963 – Կարճ պատմություններ (ռուս.՝ Короткие истории) – պանի Քրիստինայի ամուսինը
1966 – Ռուսական անտառի հեքիաթները (ռուս.՝ Сказки русского леса) – տաքսու ուղևոր
1969 – Առևանգում (ռուս.՝ Похищение) – արտիստ Մենակեր
1978 – Տղամարդ և կանայք (ռուս.՝ Мужчина и женщины, ֆիլմ-ներկայացում) – Անանիա Սեմյոնովիչ Գարունսկի (գլխավոր դեր)


== Մուլտֆիլմերի հնչյունավորում ==
1966 – Չար խորթ մոր մասին (ռուս.՝ Про злую мачеху) – Սիդոր Սիդորովիչ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
…В своём репертуаре / Мария Миронова, Александр Менакер; Б. М. Поюровский. — М: ГЦТМ им. А. А. Бахрушина, 2011. — 498 с. — (Бахрушинская серия). — 3000 экз. — ISBN 978-5-901977-32-3


== Արտաքին հղումներ ==
Биография Мироновой и Менакера в Энциклопедическом словаре
Музей-квартира актёрской семьи М. В., А. А. Мироновых и А. С. Менакера