armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վիլանովա դե Բելպուչ

Վիլանովա դե Բելպուչ (իսպ.՝ Vilanova de Bellpuig), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Լիեյդա նահանգի մեջ և Կատալոնիա ինքնավար միության կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Պլա դ՛Ուրժել համայնքի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 13.8 կմ2։ Բնակչությունը 1194 մարդ (ըստ 2010 թվականի մարդահամարի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Página oficial del Ayuntamiento
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-26 at the Wayback Machine.
Información del Institut d'Estadística de Catalunya
Ավազե մանդալա

Ավազե մանդալա (տիբեթերեն དཀྱིལ་འཁོར།՝կիլխոր), գունավոր ավազից մանդալաներ ստեղծելու և ոչնչացնելու տիբեթյան բուդդայականության ավանդույթ։ Ավարտելուց անմիջապես հետո ավազե մանդալան արարող վանականները ծիսականորեն ոչնչանում են այն։ Ողջ արարողակարգը խորհրդանշում է նյութական կյանքի անցողիկության մասին բուդդայականության դավանաբանական համոզմունքը։


== Նյութը և կառուցումը ==
Պատմականորեն մանդալան չի ստեղծվել բնական գունավոր ավազից, այլ՝ փշրված գունավոր քարի մանր բեկորներից։ Ժամանակակից աշխարհում նույն էֆեկտը ստանալու համար գետնին են փռում հարթ սպիտակ քար և ներկում անթափանթ թանաքով։ Ավազը փռելուց առաջ արարողությանը մասնակից վանականները նկարում են մանդալայի երկրաչափական պատկերը։ Այնուհետև ավազի հատիկները տարածում են հատուկ նախատեսված փոքր խողովակների և ձողիկների օգնությամբ, մինչև ստացվում է ցանկալի պատկերը։ Ավազե մանդալայի պատրաստումը սովորաբար մի քանի շաբաթ է տևում, քանի որ հսկայական աշխատանք է պահանջվում ավազը նման մանրամասնությամբ փռելու համար։ Վանականների խումբը միասին է աշխատում ստեղծագործության վրա՝ ստեղծելով պատկերի որևէ հատվածը և շարժվելով կենտրոնից ծայրամասեր։


== Թեմաները ==
Կալաչակրայի մանդալան, օրինակ, պարունակում է 722 աստվածություններ, որոնք պատկերված են բարդ կառուցվածք և երկրաչփություն ունեցող մանդալայում։ Յամանտակայի մանդալան ավելի քիչ աստվածություններ և երկրաչափական պատկերներ ունի, սակայն մի քանի օր է տևել պատրաստումը։ Բոլոր մանդալաների նման դրանք երկչափ են։ Հայտնի է եռաչափ մանդալա պատրաստելու դեպք Բորոբուդուրում (վանական համալիր Ջավայում)։
Ավազե մանդալաներից շատերն ունեն հատուկ արտաքին եզրագիծ, որը խորհրդանշում է շմաշանան (վայր, որտեղ վառվում են հուղարկավորության խարույկները)։
Օգտագործվող գույները սովորաբար բնական գունավոր ավազի գույներն են. մանրացված գիպս (սպիտակ), դեղին օխրա, կարմիր ավազաքար, փայտածուխ, փայտածուխի և գիպսի խառնուրդ (կապույտ)։ Կարմիրը և սևը խառնելով՝ կարելի է ստանալ շագանակագույն, կարմիրի և սպիտակի միջոցով ստացվում է վարդագույնը։ Մյուս գույները ստացվում են եգիպտացորենի ալյուրի, ծաղկափոշու, փոշիացրած արմատների և ծառակեղևի միջոցով։


== Ծիսական ոչնչացումը ==
Ավազե մանդալան ոչնչացվում է մեծ հանդիսավորությամբ։ Նույնիսկ աստվածության մասերը հեռացվում են հատուկ կարգով, երկրաչափական պատկերների հետ միասին, մինչև վերանում է ամբողջ մանդալան։ Ավազը հավաքում են անոթներում, ապա փաթաթում մետաքսի մեջ և դնում գետի (կամ հոսող ջրի) մեջ, որտեղ այն վերադառնում է բնությանը։ Սա խորհրդանշում է կյանքի և աշխարհի անհաստատությունը։


== Արտաքին հղումներ ==
Ավազե մանդալայի ոչնչացման ծեսի տեսագրություն
Ավազե մանդալայի ստեղծման լուսանկարներ
Սումիի մարզ

Սումիի մարզ'''(ուկրաիներեն՝ Су́мська о́бласть), մարզ Ուկրաինայի հարավ-արևելքում։ Հիմնվել է 1939 թվականի հունվարի 10-ին։ Վարչական կենտրոնն է Սումի քաղաքը։
Սահմանակից է հյուսիսում Ռուսաստանին և Ուկրաինային, արևմուտքում՝ Չեռնիգովի, հարավ-արևելքում՝ Խարկովի և հարավում՝ Պոլտավայի մարզերին։


== Մարզի վարչական կառուցվածք ==


=== Ընդհանուր տեղեկություններ ===
Սումիի մարզի վարչական կենտրոնն է Սումի քաղաքը։
Մարզի վարչական միավորների քանակները՝

շրջաններ - 18;
բնակավայրեր - 1526, այդ թվում՝
գյուղական - 1491;
քաղաքային - 35, այդ թվում՝
քաղաքատիպ ավաններ - 20;
մարզային նշանակության քաղաքներ - 7;
շրջանային նշանակության քաղաքներ - 8;
գյուղական խորհուրդներ - 384։Մարզում տեղական ինքնակառավարումը իրականացվում է Սումիի մարզային խորհրդի կողմից, գործադիր իշխանությունն է՝ մարզային պետական վարչությունը։ Մարզի ղեկավարն է հանդիսանում մարզային վարչության նախագահը, որը նշանակվում է Ուկրաինայի նախագահի կողմից։


=== Շրջաններ ===
Սումիի մարզի կազմի մեջ մտնում են 18 շրջաններ՝

Ախտիրկայի շրջան
Բելոպոլիեի շրջան
Բուրինի շրջան
Վելիկա-Պիսարևկայի շրջան
Գլուխովի շրջան
Կոնոտոպի շրջան
Կրասնոպոլիեի շրջան
Կրոլևեցի շրջան
Լեբեդինի շրջան
Լիպովա Դոլինայի շրջան
Նեդրիգայլովի շրջան
Պուտիվիլի շրջան
Ռոմնիի շրջան
Սերեդինա-Բուդայի շրջան
Սումիի շրջան
Տրոստյանեցի շրջան
Շոստկայի շրջան
Յամպոլի շրջան


=== Քաղաքներ ===


== Բնակչություն ==
Սումիի մարզում բնակվում են ավելին քան 1,15 միլիոն մարդ կամ Ուկրաինայի բնակչության 2,52 %։


=== Բնակչության ազգային կազմ ===
Սումիի մարզի ազգային կազմը 2001 թվականի դրությամբ


=== Խոշոր բնակավայրեր ===


== Տես նաև ==
Ուկրաինայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==
Դոբրոե (գյուղ, Դոբրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴոբրոեԴոբրոե (ռուս.՝ Доброе), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5484 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մագան (այլ կիրառումներ)

Մագան անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Մագան (գյուղ, Յակուտսկ քաղաքային օկրուգ) - գյուղ Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Յակուտսկ քաղաքային օկրուգի կազմում,
Մագան (քաղաք) - քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։
Շառլ Պեգի

Շառլ Պեգի (ֆր.՝ Charles Péguy, հունվարի 7, 1873(1873-01-07)[…], Օռլեան - սեպտեմբերի 5, 1914(1914-09-05)[…], Le Plessis-l'Évêque), ֆրանսիացի բանաստեղծ և հրապարակախոս։
Սոցիալիստական կուսակցության անդամ 1894 թվականից։ 1900-1914 թվականին հրատարակել է «Քայյե դը լա քենզեն» անգլ.՝ Cahiers de la quinzaine հանդեսը, Ռ․ Ռոլանի և այլոց հետ։ Պառլ Պեգիի հրապարակախոսությունը («Սոցալիստական քաղաքացիության մասին», 1897, «Հանրապետության հաղթանակը», 1900) բնորոշ է «զգացմունքի սոցիալիզմի» համար, որը պախարակում է կապիտալիզմը հանուն նահապետական գյուղացիականարհեստագործական տիպի հանրապետության։
Պառլ Պեգին համակրել է Փարիզյան կոմունան (1871), սակայն փորձել է դեմոկրատական և հայրենասիրական սկզբունքները հաշտեցնել կաթոլիկական կրոնի ավանդույթներին («Մեր հայրենիքը», 1905, հոդվածների ժողովածու, «Միստերիա ժաննա դ’Արկի մասին», 1910, «Եվա», 1913, պոեմներ և այլն)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մագանակ

Մագանակ (ռուս.՝ Маганак), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Աբա գետի ձախ ափին՝ 41 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմ, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Աստուրիական հետազոտությունների թագավորական ինստիտուտի գրադարան

Աստուրիական հետազոտությունների թագավորական ինստիտուտի գրադարան (իսպ.՝ Biblioteca del Real Instituto de Estudios Asturianos), Աստուրիայի մասին մատենագիտական ժառանգություն և փաստաթղթեր պարունակող հանրային հաստատություն։


== Պատմություն ==
Գրադարանը հիմնադրվել է 1946 թվականի ամռանը Օվիեդոյի մարզային խորհրդի հովանու ներքո քաղաքի Սան Վիսենտե 3 (իսպ.՝ Calle San Vicente 3) հասցեում, սակայն 1957 թվականին տեղափոխվել է իր ներկայիս վայրը՝ Պորլիեր հրապարակում գտնվող Palacio Conde de Toreno՝ համալսարանի պատմական շենքի և տաճարի միջև։ Օվիեդոյի մարզային խորհուրդը իր գրադարանի հավաքածուի մի մասը տվել է ինստիտուտի նոր ձևավորվող գրադարանին։ Գրադարանն ունի Աստուրիայի վերաբերյալ մասնագիտացված մատենագիտական և վավերագրական փաստաթղթեր, և համարվում է Աստուրիական հետազոտությունների թագավորական ինստիտուտի (RIDEA) կենտրոններից մեկը։ Հավաքածուն ներառում է շուրջ 20,000 կտոր գրականություն։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Մատենագիտություն ==
Toyos, Ana Belén de los, Catálogo de libros de fondo asturiano, Oviedo, RIDEA, 1996
Castaño Rodríguez, María José, Catálogo de libros del fondo antiguo, Oviedo, RIDEA, 1996
Fondo fotográfico del IDEA: 40 años de cultura asturiana (2), 1946-1986, Oviedo, RIDEA, 1989


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Don't Smile at Me

Don't Smile at Me (անգլ. թարգմանաբար՝ «Մի՛ ժպտա իմ ներկայությամբ», ոճավորվում է` dont smile at me), ամերիկացի երգչուհի և երգահան Բիլլի Այլիշի դեբյուտային մինի ալբոմը, որը թողարկվել է 2017 թվականի օգոստոսի 11-ին Interscope Records լեյբլում։ Իր մեջ ներառում է ավելի վաղ թողարկված սինգլներ, այդ թվում` «Ocean Eyes», «Bellyache», «Watch», «Copycat» և «Idontwannabeyouanymore»: «My Boy» երգը օգտագործվել է «Մթնշաղի որսորդները» հեռուստասերիալի 3-րդ եթերաշրջանի 4-րդ սերիայում։ Նրա վիրուսային «Ocean Eyes» երգը ընդգրկվել է «Այս ամբողջ աշխարհը» ֆիլմի սաունդթրեքում։


== Առևտրային հաջողություն ==
ԱՄՆ-ում Don't Smile at Me-ն «քնած հիթ» դարձավ, թողարկումից մեկ ու կես ամիս անց Billboard 200 չարթի 185-րդ հորիզոնականում դեբյուտ կատարելով։ Թոփ 100-ում ալբոմը ներառվել է 2018 թվականի մայիսի 31-ին, անցկացնելով ցանկում 21 շաբաթ և վաճառվելով 7000 օրինակ վաճառքով՝ հասնելով 97-րդ հորիզոնական ։ Թոփ 40-ում ալբոմը ներառվել է հուլիսի 28-ին` 12000 օրինակ վաճառքով (որոնցից՝ 10000-ը սթրիմինգ) և հասնելով 38-րդ հորիզոնական։ 2019 թվականի ապրիլին ալբոմը հասել է 14-րդ հորիզոնական։ 2019 թվականի ապրիլի տվյալներով ԱՄՆ-ում ալբոմը վաճառվել է ավելի քան 947,000 օրինակով։ Բացի այդ, նրա երգերի սթրիմինգը հասել է 1,2 միլիարդի։


== Երգացանկ ==
Բոլոր երգերը գրվել են Բիլլի Այլիշի և Ֆինիս Օ'Քոնելի կողմից, իսկ պրոդյուսերավորումը կատարել է Ֆինիս Օ'Քոնելը։


== Չարթեր ==


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալիքսանյան

Ալիքսանյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Ավետիս Հովհաննեսի Ալիքսանյան (1910-1984), գրող, խմբագիր, հասարակական գործիչ։
Հովհաննես Ս. Ալիքսանյան (1862-1936), հրապարակախոս, լրագրող, մանկավարժ։
Վարուժան Ավետիսի Ալիքսանյան (1944-1999), բանաստեղծ։


== Տես նաև ==
Ալեքսանյան


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Պիեռ դը լ’Իլ

Սեն Պիեռ դը լ’Իլ (ֆր.՝ Saint-Pierre-de-l’Île), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Լուլե կանտոնի Սեն ժան դ’Անժելի շրջանի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17384։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 275 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Սեն Պիեռ դը լ’Իլ (ֆր.)
(7954) Կիտաո

(7954) Կիտաո (անգլ.՝ Kitao), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,608442 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1187 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0982 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1538,76 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,233955 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,97° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7954) Կիտաո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աբազգներ

Աբազգներ (հին հունարեն՝ Αβασγοί, լատ.՝ Abasci, Abasgi, վրաց.՝ აბაზგები), Աբխազիայի արևմտյան տարածաշրջանում բնակված հնագույն ցեղ, ի սկզբանե ապրել են Ափսիլիայից հյուսիս (ներկայիս՝ Օչամչիրայի շրջան)։ 


== Պատմություն ==

Նրանց մասին հիշատակում են Պլինիոս Ավագը, Ստրաբոնը և Արիանոսը։ 6-րդ դարի բյուզանդացի պատմիչ Պրոկոպիոս Կեսարացին գրել է, որ նրանք ռազմատենչ էին, պաշտում էին ծառերի աստվածներին և ներքինիներ էին տրամադրում Հուստինիանոս Աի արքունիքին։ 550 թվականին Լազական պատերազմի ժամանակ Աբազգները ապստամբում են Բյուզանդական կայսրության դեմ և օգնության կանչում Սասանյաններին։ Սակայն գեներալ Բեսսասը ճնշում է ապստամբությունը։ 6-րդ դարում Աբազգները տեղափոխվում են հյուսիս և գրավում Գումիստա և Բզիբ գետերի միջև ընկած տարածքը, իսկ նրանցից հյուսիս ապրում էր մեկ այլ ցեղ՝ սանիգները։ Արիանոսի ժամանակներում նրանք ապրում էին Աբազգուս գետի ափին, ներկայումս անհայտ գետ, որը թափվում է Եվքսին։ 10-րդ դարի բյուզանդական մատենագիր Հովսեփ Գենեսիոսը հաղորդում է, որ 820 թվականին աբազգները մասնակցել են Բյուզանդիայի արևելյան շրջաններում բռնկված և Թովմա Գազիրացու կողմից գլխավորած հակաֆեոդալական ապստամբությանը, որին մասնակցել են նաև մի շարք այլ ժողովուրդներ՝ արաբներ, հնդիկներ, ասորիներ, մարեր, զեխեր, իբերներ, կաբիրներ, սլավներ, հոներ, վանդալներ, գետեր, լազեր, ալաններ, խալդեր, հայեր և այլն։ Թոմվայի գլխավորած ապստամբական բանակը գրավում է ամբողջ արևելքը, իսկ հետո անցնում Թրակիա և փորձում գրոհով տիրանալ Կոստանդնուպոլսին։ 


== Ծագում ==
Ժամանակակից պատմագիտության մեջ վիճելի հարց է աբազգների ազգային պատկանելությունը։ Որոշ աղբյուրներ նրանց համարում են աբխազական, իսկ մյուսները՝ վրացական ցեղեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոշելեց Իգնաց

Իգնաց Իսահակ Մոշելեց, (գերմ.՝ Ignaz Moscheles,  մայիսի 23, 1794(1794-05-23)[…] կամ մայիսի 30, 1794(1794-05-30), Պրահա, Չեխական թագի հողեր, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն - մարտի 10, 1870(1870-03-10)[…], Լայպցիգ, Սաքսոնիայի թագավորություն և Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն), բոհեմական ոճի վիրտուոզ դաշնակահար, դիրիժոր, կոմպոզիտոր, մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Իսահակ (հետագայում օգտագործել է Իգնաց անունը) Մոշելեցը ծնվել է Պրահայում՝ հարուստ հրեայի ընտանիքում։ Դաշնամուրով նվագել սովորել է Պրահայում՝ Դ. Վեբերի մոտ։ 1808 թվականին գնացել է Վիենա, որտեղ կոմպոզիտորական արվեստ է սովորել Անտոնիո Սալիերիի մոտ, իսկ նրա մոտ աշխատող Ի. Գ. Ալբրեխտսբերգերից սովորել է երաժշտության տեսություն։ Մանկական տարիքից սկսել է համերգներ տալ և արդեն 14 տարեկանում իր սեփական համերգն է բեմադրել։
1814 թվականին Բեթհովենը նրան հանձնարարել է «Ֆիդելիո» օպերայի համար ստեղծել  դաշնամուրային երաժշտություն։
1821—1845 թվականներին ապրել է Լոնդոնում և Բեռլինում,որտեղ զբաղվել է համերգային և մանկավարժական գործունեությամբ։ Նրա աշակերտը եղել է Արնի Լիտոլֆը, որը 12 տարեկանում Կովենտ գարդեն արքունական թատրոն հանդես է եկել որպես դաշնակահար։ 1825 թվականին ամուսնացել է Ֆրանկ Ֆուրտում՝ Շարլոտ Էմդենի հետ, որը հրեա բանկիրի աղջիկ էր և հրեական ծագումով գերմանացի բանաստեղծ, հրապարակախոս և գրաքննադատ Հայնրիխ Հայնեի  զարմուհին։
1837 թվականին հանդես է եկել որպես դիրիժոր։
1844 թվականին նրան պատվել են Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարար Կ. Վ. Նեսելռոդը և Անգլիայի դեսպան Ֆ. Ի. Բրուննովը, սակայն երաժշտի` Պետերբուրգում կայանալիք համերգն ընդհատվել է իշխանուհի Ալեքսանդրա Նիկոլաևնայի մահվան պատճառով։
1846 թվականին մշտական բնակության է մեկնել Լայպցիգ, որտեղ մինչև կյանքի վերջ եղել է Լայպցիգի կոնսերվատորիայի դաշնամուրային բաժնի պրոֆեսոր։ Նրա աշակերտներից են եղել Եվգենի Ալբրեխտը, Իոսիֆ Աշերը, Վոլդեմար Բարգիլը, Ֆյոդոր Բեգրովը, Լուի Բրասսեն, Ռաֆայել Յոշեֆֆին, Իվան Կնորրը, Նիկոլայ Լիսենկոն, Ալեքսանդր Միխալովսկին, Լուի Նիդերմեյերը, Լուիզա Ֆարրանկը, Ալֆրեդ Յաելը և այլ հայտնի երաժիշտներ։


== Ստեղծագործություններ ==
8 համերգ՝ դաշնամուրի համար՝ նվագախմբի հետ առավել հայտնի է 3-րդ, 5-րդ և 7-րդ Պաթետիկ կոնցերտ
«Հուշեր Իռլանդիայի մասին», «Հուշեր Դանիայի մասին», «Շոտլանդիայի արձագանքները»
Մեծ յոթներգություն դաշնամուրի, լարային քառյակի, կլարնետի և եղջյուրաձև շեփորի համար
Մեծ վեցյակ դաշնամուրի, ֆլեյտայի, 2 եղջյուրաձև շեփորի, ջութակի և թավջութակի համար
և այլ ստեղծագործություններ, պիեսներ՝ մեկ կամ երկու դաշնամուրի համար, այդ թվում սոնատներ, էտյուդներ և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Мошелес, Игнац»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հրեական հանրագիտարան: In 86 Volumes (82 Volumes and 4 Additional Volumes)։ St. Petersburg։ 1890–1907 
Соловьёв, Николай Феопемптович (1890–1907)։ «Мошелес, Игнац»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ 
Геника Р. Из летописей фортепиано: Музыкально-исторический очерк. И. Мошелес. // Русская Музыкальная Газета. — 1905. — № 14-19.
Moscheles Ch. Moscheles’s Leben…. — Bd. l-2. — Leipzig, 1872—1873.


== Արտաքին հղումներ ==
Сайт, посвящённый Игнацу Мошелесу (անգլ.)
Կալինովկա (գյուղ, Դոմանյովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿալինովկաԿալինովկա (ուկրաիներեն՝ Калинівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Դոմանյովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կալինովկա գյուղում բնակվում էր 9 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,193 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մոտկան (հնավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բնակատեղի (այլ կիրառումներ)Մոտկան (նաև՝ Մոտկանբերդ), հնավայր, քաղաքատեղի Հայաստանի Արագածոտնի մարզում, Ուջան գյուղի մոտ, նրա հյուսիսային կողմում։ Քաղաքատեղիի ամրոցը ներառված է՝ Ուջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։ 


== Պատմություն ==
Քաղաքատեղին թվագրվում է մ․թ․ա․ 3-րդ հազարամյակով։ Այն փռված է երեք բլուրների վրա։ Կենտրոնական բլուրը, որը միառժամանակ եղել է միջնաբերդ շրջապատված է եղել մի քանի շարք բազալտե խոշոր քարերով շարված պարիսպներով, որոնք տեղ-տեղ ունեցել են 6 մետր բարձրություն։ Միջնաբերդում նկատելի են մոնումենտալ ճարտարապետական շինությունների ավերակներ, ճանապարհների առանձին հատվածներ։ Ուշադրության արժանի է հատկապես միջնաբերդի հոյսւսիային մուտքի համար բազալտի ժայռի մեջ փորված մոտ 150 մ երկարությամբ, 4 մ լայնությամբ ու 3 մ խորությամբ ճանապարհահատվածը։ Հնավայրը զբաղեցնում է ավելի քան 50 հեկտար տարածություն, իսկ մեկ այլ տեղեկությամբ՝ 100 հեկտար տարածություն։ Քաղաքատեղին կազմված է՝ մ․թ․ա․ 3-րդ հազարամյակով թվագրվող «Մոտկան բերդ» ամրոցով ու նրանից հյուսիս և հյուսիս-արևելք գտնվող դամբարանադաշտով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Բերյոզովկա (գյուղ, Դոլինսկայայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲերյոզովկաԲերյոզովկա (ուկրաիներեն՝ Березівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոլինսկայայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բերյոզովկա գյուղում բնակվում էր 276 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,698 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 395,42 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գվարդեյսկոե (գյուղ, Խմելնիցկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳվարդեյսկոեԳվարդեյսկոե (ուկրաիներեն՝ Гвардійське), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Խմելնիցկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գվարդեյսկոե գյուղում բնակվում էր 2 371 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3734 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 63,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կուրսի (Ապուլիա)

Կուրսի  (իտալերեն՝ Cursi), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Լեչե գավառում։ 
Բնակչությունը կազմում է 4261 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 515 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 8 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 73020, հեռախոսային կոդ՝ +39 0836։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները. 


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս՝0836 332014
Էլեկտրոնային փոստ՝ comunecursi@tiscali.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.cursi.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Պոգրեբիշչեի շրջան

Պոգրեբիշչեի շրջան (ուկրաիներեն՝ Погребищенський район), շրջան Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պոգրեբիշչե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1200 կմ²։


== Բնակչություն ==
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 37704 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 31,42 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Կումզաս (այլ կիրառումներ)

Կումզաս, կարող է վերաբերել՝

Կումզաս - գետ Ռուսաստանում, Ուսայի վտակը
Կումզաս - գետ Ռուսաստանում, Տոմի վտակը
Սահակ Բ Խապայան

Սահակ Բ Խապայան, Գաբրիել Կարապետի Խապայան (մարտի 25, 1849(1849-03-25), Խարպուտ, Էլազըղի մարզ, Թուրքիա - հոկտեմբերի 8, 1939(1939-10-08), Անթիլիաս, Մաթնի շրջան, Լեռնային Լիբանան, Լիբանան), Կիլիկիայի Հայոց կաթողիկոս 1902-1939 թթ. - ին։ Կրթվել է Երուսաղեմի ժառանգավորաց վարժարանում (1867-1868 թթ.), ապա Կ-Պոլսում մասնավոր դասեր առնելուց (1869-1871 թթ.) հետո վերադարձել է Երուսաղեմ և դասավանդել իր ուսանած հաստատությունում։1874-1881 թթ.-ին եղել է «Սիոև» ամսագրի խմբագիրը։ 1881 - 1886 թթ.-ին նվիրակի պաշտոնով գործել է Կովկասում։ 1885 թ.-ին ձեռնադրվել է եպիսկոպոս։ Օսմանյան պետությունը 1915 թ.-ին պարգևատրեց Կիլիկիո  կաթողիկոս Սահակ Բ-ին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Թուրքիայից աքսորվել է Երուսաղեմ (1916 թ.), ապա՝ Դամասկոս (1917 թ.)։ Զինադադարից հետո վերադարձել է Ադանա (1919 թ.), 1921 թ.-ին՝ Կիլիկիայի հայության հետ բռնությամբ գաղթել Սիրիա։ Որպես հոգևոր պետ՝ սատարել է Սիրիայում և Լիբանանում ապաստանած հայությանը։ 1930 թ.-ից հաստատվել է Անթիլիասում։ Սահակի անունով է կոչվել Բեյրութի Սահակյան վարժարանը։
Միջուկային զենքի արգելման միջազգային ընկերություն

Միջուկային զենքի արգելման միջազգային ընկերություն (ICAN, անգլ.՝ International Campaign to Abolish Nuclear Weapons), միջազգային հասարակական կազմակերպություն, որը ստեղծվել է 2007 թվականին՝ միջուկային զենքի արգելման մասին պայմանագրի հաստատմանն ու կատարմանը նպաստելու նպատակով։
2017 թվականին արժանացել է Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի։ Պարգևը շնորհվել է այդ կազմակերպության աշխատանքի համար՝ միջուկային զենքի ցանկացած կիրառման աղետալի հումանիտար հետևանքների վրա ուշադրություն հրավիրելու և պայմանագրերի հիման վրա նման զենքի արգելքի հասնելու նրա նորարարական ջանքերի համար։


== Կազմակերպության պատմություն ==

2006 թվականի սեպտեմբերին Ատոմային պատերազմի կանխարգելման համար «Աշխարհի բժիշկները հանուն միջուկային պատերազմի կանխման» (1985 թվականի Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր) կազմակերպությունը Հելսինկիի իր Կոնգրեսում որոշեց միջազգային արշավ սկսել միջուկային զենքի արգելման համար։ Կազմակերպության ստեղծման գործում երկու կարևոր փուլ է եղել․ առաջինը՝ 2007 թվականի ապրիլի 23-ին Մելբուրնում, երբ միջոցներ էին հավաքվել արշավի մեկնարկի համար, իսկ երկրորդը՝ նույն թվականի ապրիլի 30-ին Վիեննայում՝ միջուկային զենքի չտարածման մասին պայմանագրի մասնակից երկրների հանդիպմանը։
Կազմակերպության հիմնադիրները ոգեշնչվել են հակաիրավական ականների արգելման միջազգային շարժման հաջողությամբ, որն առանցքային դեր է խաղացել Օտտավայի պայմանագրի նախապատրաստման գործում, և հնարավոր են համարել միջուկային զենքի նկատմամբ միջազգային նման արշավի անցկացումը։


== Առաքելություն ==
Զինաթափման շուրջ բանակցություններում կազմակերպությունը ուշադրությունը կենտրոնացնում է հումանիտար սպառնալիքի վրա, որն իրենից ներկայացնում է միջուկային զենք՝ իր յուրահատուկ ավերիչ ուժի, անխնա գործողության, շրջակա միջավայրի և մարդու առողջության համար դրա կիրառման աղետալի հետևանքների, բժշկական և փրկարարական ենթակառուցվածքի ավերմամբ ծանրացած, տեղանքի ռադիոակտիվ աղտոտման երկարատև հետևանքների պատճառով։


== Ծանոթագրություններ ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում

Էստոնիան բաժանվում է 15 նահանգների (էստ․՝ maakond, մաակոնդ), որոնք գլխավորում են Կառավարության կողմից նշանակվող ավագները (էստ․՝ maavanem, մաավանեմ)։ Իրենց հերթին նահանգները բաժանվում են երկու տիպի մունիցիպալիտետների՝ քաղաքների և (էստ․՝ linn) շրջանների (էստ․՝ vald)։
Նաև գոյություն ունի ավանային շրջան (էստ․՝ alevvald) մունիցիպալ կազմավորման տիպ, որի կազմի մեջ մտնում է և որի տարածքը կազմավորում է միայն մեկ ավան։ Էստոնիայում կա 6 ավանային շրջան՝ Աեգվիյդու, Յարվականդի, Կոխտլա Նիմմե, Լավասսաարե, Տոոտսի և Վյանդրա։
Այսօր Էստոնիայում կա 227 մունիցիպալիտետ, որոնք գլխավորում են շրջանային ավագները (էստ․՝ vallavanem) կամ քաղաքների քաղաքապետները (էստ․՝ linnapea)։ Տալլինը բաժանվում է ներքաղաքային վարչատարածքային միավորների՝ քաղաքամասերի (էստ․՝ linnaosa)։ Քաղաքամասի վարչությունը գլխավորում է քաղաքամասի ավագը (էստ․՝ linnaosavanem)։


== Նահանգներ ==
Հետևյալ աղյուսակում ներկայացված են Էստոնիայի 15 նահանգները՝


== Տես նաև ==
Էստոնիայի մունիցիպալիտետներ
Էստոնիայի քաղաքներ
Ջերեմի Բենթամ

Ջերեմի Բենթամ (անգլ.՝ Jeremy Bentham, փետրվարի 15, 1748(1748-02-15)[…], , Մեծ Բրիտանիայի թագավորություն և Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի թագավորություն - հունիսի 6, 1832(1832-06-06)[…], Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն), անգլիացի սոցիոլոգ, իրավաբան, ազատականության (լիբեռալիզմի) խոշորագույն տեսաբաններից մեկը։ Օգտապաշտություն (ուտիլիտարիզմ) փիլիսոփայական ուսմունքի հիմնադիրը։ Համաձայն Բենտամի դասական բնորոշման՝ բարոյական է այն, ինչն առավելագույն երջանկություն է բերում առավելագույն թվով մարդկանց։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օգտապաշտության մասին Վարդան Հովսեփյանի հանրագիտարան-բլոգում
Սոնետ 1

Սոնետ 1, 154 սոնետների շարքի առաջին սոնետը, որը գրել է Վիլյամ Շեքսպիրը, հրատարակվել է 1609 թվականին։ Սոնետները հրատարակվել են առանց հեղինակների հեղինակազորման, սակայն դրանց դասավորությունը այդ ժամանակից ի վեր չի փոխվել և սոնետների ցիկլը սկսվում է այդ սոնետով։ Այս հերթականությամբ սոնետների վերլուծությունը թույլ է տալիս բացահայտել սիրային եռանկյունու պատմությունը, որը հիմք է ծառայել ցիկլի ենթատեքստի համար։
Սոնետ 1-ը սոնետների մաս է՝ նվիրված ընկերոջը (Fair Youth), որոնցում հեղինակը դիմում է անանուն երիտասարդ մարդուն (սիրեցյալին), այն դեպքում, երբ ավելի ուշ շրջանի սոնետները հղվում են «մութ լեդիին» (The Dark Lady)։
Սիրեցյալ ընկերոջ անձը մնում է հանելուկ, բայց ուսումնասիրողներից շատերը հանգում են այն մտքին, որ կան երկու հավանական թեկնածուներ այն մարդու, ում նվիրված են սոնետները՝ Հենրի Ռիզլի՝ Սաութհեմփթոնի երրորդ կոմս և Ուիլյամ Հերբերտ՝ Լեմբրուքի երրորդ կոմս։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Alden, Raymond. The Sonnets of Shakespeare, with Variorum Reading and Commentary. Boston: Houghton-Mifflin, 1916.
Baldwin, T. W. On the Literary Genetics of Shakspeare’s Sonnets. Urbana: University of Illinois Press, 1950.
Booth, Stephen. Shakespeare’s Sonnets. New Haven: Yale University Press, 1977.
Dowden, Edward. Shakespeare’s Sonnets. London, 1881.
Hubler, Edwin. The Sense of Shakespeare’s Sonnets. Princeton: Princeton University Press, 1952.


== Արտաքին հղումներ ==
Анализ и парафраз сонета(անգլ.)
The Art of Shakespeare’s Sonnets, Harvard University Press(անգլ.)
Sparknotes notes on the sonnet(անգլ.)
Shakespeare’s sonnets.com on Sonnet 1(անգլ.)
CliffsNotes on Sonnet 1(անգլ.)
Խողովակաեռակցման հաստոն

Խողովակաեռակցման հաստոն, մետաղե խողովակների արտադրության բոլոր տեխնոլոգիական գործողությունները կատարող մեքենաների համակարգ։ Վերջիններս պատրաստվում են շերտավոր կամ թերթավոր մետաղից՝ կորացման մեթոդով եզրերի հետագա եռակցմամբ։
Խողովակաեռակցման հաստոնի տիպը բնութագրող գլխավոր հատկանիշներն են եռակցման կարի դասավորությունը (երկայնական կամ պարուրաձև) և եռակցման եղանակը։ Առավել տարածված են եռակցումը ճնշմամբ և հալմամբ իրականացնող խողովակաեռակցման հաստոնները։ Առաջինը կիրառվում է մինչև 500 մմ տրամագծով (երկայնական և պարուրաձև կարով) խողովակների արտադրության համար։ Մինչև 100 մմ տրամագծով խողովակների արտադրության դեպքում խողովակաեռակցման հաստոնի կազմի մեջ ավելացնում են ռեդուկցիոն հաստոն։ Աղեղային եռակցմամբ խողովակաեռակցման հաստոնները կիրառվում են 500 - 1600 մմ տրամագծով խողովակների արտադրության համար։ Եռակցումը կատարվում է խողովակի ներսից և դրսից։ ժամանակակից հաստոնով խողովակների թողարկման արագությունը (10 մմ տրամագծի դեպքում) հասնում է մինչև 20 մ/վրկ։ Մշակվում են խողովակաեռակցման հաստոններ երկշերտ և բազմաշերտ գազատար խողովակների (տրամագիծը՝ ավելի քան 1 մ) արտադրության համար։
Կեբրադա դե Ումաուակա

Ումաուակա կիրճ կամ Կեբրադա դե Ումաուակա հովիտ (իսպ.՝ La Quebrada de Humahuaca), գեղատեսիլ հովիտ Արգենտինայի հյուսիս-արևմուտքում, ՅՈԻՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ։


== Նկարագրություն ==
Ումաուակայի հովիտը հյուսիսից հարավ ձգվում է 155 կմ և տեղաբաշխված է ծովի մակարդակից 2 կմ-ից ավել բարձրության վրա, որը դեպի հյուսիս ավելանում է։ Գտնվում է Ժուժույ գավառի տարածքում, Բուենոս Այրես քաղաքից մոտավորապես 1649 կմ հեռավորության վրա։ Իր անվանումը ստացել է Ումաուակա ոչ մեծ քաղաքից (իսպ.՝ Humahuaca): Հովտի միջով հոսում է Ռիո Գրանդե գետը, որն ամռանը ավելի ջրառատ է, քան ձմռանը, ինչը կապված է տեղական կլիմայի առանձնահատկությունների հետ։ Հովիտը համարվում է տարածաշրջանի տնտեսական և մշակութային կապերի խաչմերուկ, այն բնակեցված է եղել հնագույն ժամանակներից, ավելի քան 10 000 տարի առաջ, բնիկ ամերիկյան ժողովուրդներով։ Միջնադարում հովտով են անցել Ինկերի կայսրության քարավանային ուղիները, հետագայում Ռիո-դե-Լա-Պլատայի փոխարքայության ուղիները։ Հովտի տարածքում են տեղի ունեցել արգենտինական ազատագրական պատերազմի կարևորագույն մարտերը։ 2003 թվականի հուլիսի 2-ից ընդգրկված է մշակութային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
UNESCO World Heritage Centre - Description of the site.
Municipal Affairs Federal Institute (IFAM), Municipal Affairs Secretariat, Ministry of Interior, Argentina (in Spanish)
Pictures from Humahuaca
Սան Ֆելիչե ա Կանչելո

Սան Ֆելիչե ա Կանչելո (իտալերեն՝ San Felice a Cancello), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 16964 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 642 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 26.78 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81027, հեռախոսային կոդ՝ 0823։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.cittasanfeliceacancello.it/ Archived 2002-10-16 at the Wayback Machine.
Կապլևկա

Կապլևկա (ուկրաիներեն՝ Каплівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Խոտինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կապլևկա գյուղում բնակվում էր 1 461 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սուրբ Հակոբ եկեղեցի (Ժնև)

Սուրբ Հակոբ, հայ առաքելական եկեղեցի Շվեյցարիայի Ժնև քաղաքում։


== Պատմություն ==
Շվեյցարահայ հոգևոր համայնքը կազմավորվել է 1960-ական թթ.։ 1969 թվականին ստեղծվել է Հայաստանյայց առաքելական եկեղեցու Շվեյցարիայի հոգևոր հովվությունը։ Սուրբ Հակոբ եկեղեցին կառուցվել է 1967-1969 թթ.` Արևմտյան Հայաստանից ներգաղթած ցեղասպանությունից մազապուրծ հայերի ժառանգների միջոցով։ Եկեղեցու կառուցման առաջին հանգանակությունը` 400 000 ֆրանկ, կատարել է իտալահայ գործարար Հակոբ Թոփալյանը (1897-1985)։ Եկեղեցին կառուցվել է դասական ոճով՝ հնագույն հայկական եկեղեցիների ճարտարապետությունով։ Կառուցվել է ճարտարապետ Էդուարդ Ութուջյանի նախագծով։ Պաշտոնապես բացվել է 1969 թվականի սեպտեմբերի 14-ին։ Սուրբ Հակոբ եկեղեցուն կից գործում են կիրակնօրյա դպրոց, Հայ տիկնանց միությունը, Երիտասարդության ակումբը, Հայ բժիշկների միությունը, «Պրո Արմենիա» կազմակերպությունը, «Անի» պարի համույթը, «Արաքս» երգչախումբը և այլն։


== Շվեյցարիայի թեմ ==
1992 թվականին, ամենայն հայոց կաթողիկոս Վազգեն Ա Պալճյանի կոնդակով, ստեղծվել է Հայաստանյայց առաքելական եկեղեցու Շվեյցարիայի թեմ։ Առաջնորդանիստը՝ Ժնևի Սուրբ Հակոբ եկեղեցի։ Թեմի առաջնորդ է նշանակվել Վիգեն եպիսկոպոս Այքազյանը։ Սակայն նշված կոնդակը չի իրականացվել և համայնքում ներկայումս գործում են երկու հոգևոր հովվություններ. մեկը երկրի արևելյան թեմի՝ ֆրանսախոս հատվածում՝ Աբել քահանա Մանուկյան գլխավորությամբ, մյուսը՝ արևմտյան թեմի՝ գերմանախոս մասում՝ 1992 թվականից Ցյուրիխում հաստատված Շնորհք վարդապետ Չեքիջյանի գլխավորությամբ։ Հոգևոր վարչատարածքային այս երկու միավորները գտնվում են Հայաստանյայց առաքելական եկեղեցու արևմտյան Եվրոպայի հայրապետական պատվիրակության իրավասության ներքո։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Հանրահաշվական ֆունկցիա

Հանրահաշվական ֆունկցիա, ֆունկցիա, որը բավարարում է 
  
    
      
        
          a
          
            0
          
        
        
          x
          
            n
          
        
        +
        
          a
          
            1
          
        
        
          x
          
            n
            −
            1
          
        
        +
        .
        .
        .
        
          a
          
            n
          
        
        =
        0
      
    
    {\displaystyle a_{0}x^{n}+a_{1}x^{n-1}+...a_{n}=0}
   տեսքի հանրահաշվական հավասարման, որտեղ 
  
    
      
        
          a
          
            1
          
        
      
    
    {\displaystyle a_{1}}
  -երը մեկ փոփոխականի բազմանդամներ են։ Այն հանրահաշվական ֆունկցիաները, որոնք բազմանդամներ կամ բազմանդամների քանորդներ են, կոչվում են ռացիոնալ հանրահաշվական ֆունկցիա, իսկ մյուսները՝ իռացիոնալ հանրահաշվական ֆունկցիա։ Այն ֆունկցիաները, որոնք հանրահաշվական չեն, կոչվում են տրանսցենդենտ ֆունկցիաներ։
Մարանիան նահանգի արևմտյան մարզ

Մարանիան նահանգի արևմուտք (պորտ.՝ Mesorregião do Oeste Maranhense) վարչական մեզոշրջան Բրազիլիայում, մտնում է Մարանիա նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1361 հազար մարդ (2006 թվականի տվյալներով)։ Զբաղեցված տարածքը 87 042,406 կմ²։ Բնակչության խտությունը 15,6 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 3 130 607 271,00 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 2408,96 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,615
Ստարայա Ժուկովկա

Ստարայա Ժուկովկա (ռուս.՝ Старая Жуковка), գյուղ Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Բազարնո-Կարաբուլակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 800 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մարդը, որը սիրում էր երեխաներին

Մարդը, որը սիրում էր երեխաներին, ավստրիալացի գրող Քրիստինա Սթեդի 1940 թվականին գրված վեպը։ Միայն 1965 թվականին վերահրատարակվելուց հետո, բանաստեղծ Ռանդալ Ջարելի նախաբանի շնորհիվ, գիրքը լայն ճանաչում է ստացել քննադատների կողմից։ «Թայմ» շաբաթաթերթը վեպը ներառել է 1923-2005 թվականների 100 լավագույն անգլալեզու վեպերի մեջ։ Վեպը պաշտպանվել է վիպագիրներ Ռոբերտ Սթոունի, Ջոնաթան Ֆրանզենի և Անժելա Քարթերի կողմից։ Քարթերը կարծում էր, որ Սթեդի մյուս վեպերը՝ «Մի քիչ թեյ, մի քիչ զրույց»-ը և «Միայն սիրո համար»-ը վատ վեպեր չեն, սակայն «Մարդը, որը սիրում էր երեխաներին» վեպից ավելի լավը չեն։


== Սյուժե ==
Վեպը պատմում է ծայրահեղ անապահով ընտանիքներից մեկի՝ Փոլիթ ընտանիքի պատմությունը։ Սամ Փոլիթի միամիտ եսասիրությունը ապշեցնում և զարմացնում է իր ընտանիքին, հատկապես կնոջը՝ Հեննիին և ավագ դստերը՝ Լուիին։ Ընտանիքը հարուստ չէ, իրավիճակն էլ խորանում է Սամի իդեալիզմի, Հեննիի կուտակած պարտքերի և զույգի մեջ եղած բացի պատճառով։ Սթեդը մանրամասնորեն նկարագրում է ծնողների ամուսնական կռիվները և ընտանիքի անդամների փոխհարաբերությունների մասին խառը պատմություններ։ Սամի կերպարը Քրիստինա Սթեդը ստեղծել է իր հորը՝ ծովային կենսաբան Դավիթ Սթեդին աչքի առաջ ունենալով։ «Մարդը, որը սիրում էր երեխաներին» վեպի սկզբում գործողությունները տեղի էր ունենում Սիդնեյում, սակայն որոշ դետալներ, կապված լեզվական նրբությունների հետ փոփոխության ենթարկվեցին ամերիկյան լսարանին բավարարելու և համոզիչ թվալու համար։ 


== Քննադատական արձագանք ==
1965 թվականի «Չընթերցված գիրք» վեպի իր նախաբանում բանաստեղծ, վիպագիր և գրաքննադատ Ռենդալ Ջարելը գրում է․ «Ոչ մի այլ վեպ այսչափ համոզիչ, կրքոտ, փխրուն և ընդհանրացնող ուժով ձևով չի ներկայացնում անապահով ընտանիքի վիճակը, որքան այս գիրքը»։ 2010 թվականին «Նյու Յորք Թայմս»-ի հոդվածներից մեկում գրող Ջոնաթան Ֆրանզենը գրքի մասին այսպես է արտահայտվել․ «Սա այն տեսակի գրքերից է, որ եթե կարդում ես ու հասկանում, որ քեզ համար է, ուրեմն դա իսկապես այդպես է։ Ես համոզված եմ, որ այս երկրում կան տասնյակ հազարավոր մարդիկ, որոնք կօրհնեն այն օրը, երբ գիրքը լույս կտեսնի, եթե միայն նրանք տեսնեն այդ օրը»։ Ֆրանզենը խոսել է վեպի ներքին ոճի մասին այսպես․ «Նրա արձակը տարբերվող է, տատանվում է լավի և առասպելական լավի միջև։ Գիրքը պարունակում է լիրիկական իմաստ, զգացմունքայնություն, սուբյեկտիվություն։ Գրքի ավարտն էլ, իր հերթին, նման չէ մնացած բոլոր վեպերի միանման երջանիկ ավարտին»։
2013 թվականի հարցազրույցներից մեկում վիպագիր Ռոբերտ Սթոունը ասել է․


== Ծանոթագրություններ ==
Ammophila sabulosa

Amophilia sabulosa, Ամոֆիլիա (Ammophila) ցեղին պատկանող փորող կրետների տեսակ (Sphecidae)։


== Նկարագրություն ==
Երկարությունը մոտ 2 սանտիմետր։ Բարակ, երկարամարմին կրետները ունեն թաղանթավոր թևեր։ Առաջին որովայնի՝ առաջին տերգիտի հատվածում որովայնի խոռոչը շատ երկար է և սեղմված կողքերին։
Մարմնի հիմնական գունավարումը սև է, որովայնային հատվածը (մասամբ նաև ոտքերը) հիմնականում կարմրա-կոճապղպեղի գույնի են։
Բույնը դնում են հողի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ammophila на biolib.cz(անգլ.)
Ammophila տեսակների անատոմիական ցուցակ Archived 2007-02-21 at the Wayback Machine. на California Academy of Sciences.
Ammophila sabulosa
Երղութի Թափա

Երղութի Թափա, լեռ Ադրբեջանի Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետությունում, Նախիջևանի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Աբդուլի

Աբդուլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում, Խարբերդից 22 կմ հյուսիս-արևելք, Արածանիի աջակողմյան վտակ Փերի գետի աջ կողմում։ Գտնվում էր Խարբերդ տանող ճանապարհին՝ լեռնային վայրում։
XX դարի սկզբում ուներ 30 տուն բնակիչ։ Բնակչության զբաղմունքը երկրագործությունն ու անասնապահությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պանաս Սակսագանսկի

Պանաս (Աֆանասի) Կարպովիչ Սակսագանսկի (ուկրաիներեն՝ Панас Карпович Саксаганський, իսկական ազգանունը՝ Տոբիլևիչ, ուկրաիներեն՝ Тобілевич, մայիսի 3 (15), 1859, Կամենո-Կոստովատոե, Novomaryivka Hromada, Բրատսկոեի շրջան, Նիկոլաևի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ - սեպտեմբերի 17, 1940(1940-09-17), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի խորհրդային դերասան, ռեժիսոր, մանկավարժ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1936)։
Ի․ Կ․ Կարպենկո-Կարիի և Ն․ Կ․ Սադովսկու եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Բեմադրական գործունեությունն սկսել է 1875 թվականին սիրողական, 1883 թվականին՝ պրոֆեսիոնալ թատրոններում։ Աշխատել է Մ․ Պ․ Ստարիցկու, Մ․ Լ․ Կրոպիվնիցկու, Ն․ Կ․ Սադովսկու թատերախմբերում։ 1890-1909 թվականներին Սակսագանսկիի գլխավորած թատերախմբում են եղել ուկրաինական թատրոնի նշանավոր դերասաններ (Մ․ Կ․ Զանկովեցկայան և ուրիշներ)։ 1915-1916 թվականներին եղել է Ի․ Ա․ Մարյանենկոյի թատերախմբի դերասան։ 1918 թվականին Կիևում ստեղծել է ժողովրդական թատրոն, որի հիման վրա 1922 թվականին կազմակերպվել է Մ․ Զանկովեցկայայի անվան ուկրաինական դրամատիկական թատրոնը (այժմ՝ Լվովում)։ Աշխատել է նաև Ֆրանկոյի անվան ուկրաինական, Խարկովի ժողովրդական (1927-1931) թատրոններում։ Սակսագանսկին 19-րդ դ․ 2-րդ կեսի և 20-րդ դ․ սկզբի ուկրաինական թատերարվեստի քննադատական ռեալիզմի խոշոր ներկայացուցիչներից է։


== Աշխատություններ ==
Սակսագանսկիի կատարողական արվեստին բնորոշ էր հարուստ երանգներով բեմական խոսքը, ժողովրդական հումորը։ Լավագույն դերերից են՝ Բոնավենտուրա, Դնատ (Կարպենկո-Կարիի «Հարյուր հազար», «Մարտին Բորուլյա»)։ 1899 թվականից՝ ռեժիսոր։ Բեմադրել է Կարպենկո-Կարիի, Ստարիցկու, Շեչենկոյի, Շիլլերի և այլոց պիեսերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարի Հայմ-Ֆյոգտլին

Մարի Հայմ-Ֆյոգտլին (գերմ.՝ Marie Heim-Vögtlin, հոկտեմբերի 7, 1845(1845-10-07), Bözen, Շվեյցարիա - նոյեմբերի 7, 1916(1916-11-07), Ցյուրիխ), Շվեյցարիայում առաջին բժշկուհին։ Եղել է գրող և շվեյցարական առաջին գինեկոլոգիական հիվանդանոցի համահիմնադիրը։


== Կենսագրություն ==


=== Կրթութուն ===
Ծնվել է Բյոցեն քաղաքից պաստորի (բողոքականների քահանա) ընտանիքում։ Մասնավոր կրթություն է ստացել Ռոմանդիայում և Ցյուրիխում։
1867 թվականին նրա փեսացու Ֆրիդրիխ Գուլդրեյխ Էրիսմանը՝ բժշկության ուսանող, ետ է տվել նշանը և ամուսնացել Նադեժդա Սուսլովայի (1843—1918) հետ։ Ի պատասխան դրան՝ Մարին իրեն նվիրել է Ցյուրիխի համալսարանում բժշկության ուսանելուն, որը Եվրոպայում առաջին բժշկական ֆակուլտետն էր, որ ընդունելություն ուներ կանանց համար։ Դա ազգային աղմուկ է առաջացրել, քանի որ նախկինում միայն օտարերկրացի կանայք (ինչպես օրինակ ռուս Ն. Սուսլովան) ընդունվել։

Գերազանց հանձնելով քննությունները՝ Մարին գինեկոլոգիա է սովորել Լայպցիգում և աշխատել Դրեզդենի ծննդատանը։ 1874 թվականի հուլիսի 11-ին նա դոկտորական աստիճան է ստացել Ցյուրիխի համալսարանում, դիսերտացիան եղել է աշխատանքի ժամանակ իգական սեռական համակարգի դրության մասին։ Ցյուրիխում բժշկական պրակտիկա իրականացնելու պաշտոնական թույլտվության համար անհրաժեշտ է եղել նրա հոր միջամտությունը։


=== Մասնագիտական և ընտանեկան կյանք ===
Թեպետ նրա գործառությունն սկսվել է մի քանի հաճախորդներից, նա արագորեն ձեռք է բերել շնորհալի և լավ բժշկի համբավ, հատկապես առանձնացրել են նրա վերաբերմունքը աղքատ կանանց հանդեպ։
1875 թվականին Մարին ամուսնացել է հայտնի երկրաբան Ալբերտ Հայմի հետ, ինչից հետո նա տվել է իր թույլտվությունը (ըստ այդ ժամանակների օրենքի), որպեսզի Մարին շարունակի աշխատել ամուսնություն կնքելուց հետո։ Զույգն ունեցել է երկու երեխա՝ Առնոլդը և Հելենը, ինչպես նաև որդեգրած երեխա։
Մարի Հայմ-Ֆյոգտլինը մահացել է 1916 թվականին թոքերի հիվանդությունից։


=== Հասարակական գործունեություն ===
1901 թվականին եղել է Շվեյցարիայում առաջին գինեկոլոգիական հիվանդանոցի (Schweizerische Pflegerinnenschule mit Spital) համահիմնադիրը։ Այնտեղ աշխատել է որպես գանձապահ։ Եղել է կանանց ընտրական իրավունքի և Ժուժկալության միավորման ակտիվ մասնակից։
Հրատարակել է մի քանի գրքեր կանանց և երեխաների համար։


== Հիշատակ ==
Շվեյցարիայում Գիտական ազգային ֆոնդը նրա պատվին կանանց կրթաթոշակ է սահմանել։
1995 թվականին Ցյուրիխում կանանց հիվանդանոցի մոտ նրա անվամբ նրբանցք է կոչվել։ 2010 թվականին նրա աշխատանքներն արժանացել են Հեզելշաֆտ զու Ֆրաումյունստերի։
2016 թվականին նրա մահվան 100-ամյա տարելիցին թողարկվել է շվեյցարական փոստային նամականիշ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Müller, Verena E. Kampf und Krampf (German) // Libernensis, Zeitschrift der Universitätsbibliothek Bern. — University Library of Berne. — № 1/2008. — С. 26. — ISSN 1660-2439.
Müller, Verena E. Marie Heim-Vögtlin – die erste Schweizer Ärztin (1845–1916): Ein Leben zwischen Tradition und Aufbruch. — 2nd. — hier+jetzt Verlag, 2008. — ISBN 978-3-03919-061-4
Siebel, Johanna Das Leben von Frau Dr. Marie Heim-Vögtlin, der ersten Schweizer Ärztin. — Leipzig: Rascher, 1925.
Ogilvie, Marilyn Bailey; Harvey, Joy Dorothy The Biographical Dictionary of Women in Science. — Taylor & Francis, 2000. — С. 580. — ISBN 0-415-92039-6


== Արտաքին հղումներ ==
Программа Марии Гейм-Фёгтлин
(3957) Սուգիե

(3957) Սուգիե (անգլ.՝ Sugie), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1933 թվականի հուլիսի 24-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,079615 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4667 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6925 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1973,98 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,182373 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,73° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3957) Սուգիե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պիկ մկնիկը

Պիկ մկնիկը (ռուս.՝ Мышонок Пик), խորհրդային մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է ըստ Վիտալի Բիանկիի համանուն հեքիաթի, 1978 թվականին` ռեժիսոր Գենադի Սոկոլսկու կողմից։
Մուլտֆիլմում որևէ բառ չի արտասանվում, հնչում է միայն երաժշտություն։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմը միայնակ փոքրիկ մկնիկի մասին է, որը փորձում է գոյատևել վտանգավոր անտառում։ Սակայն մի անգամ ընկնելով բարի մարդկանց տուն` ընկերանում է բարի երեխաների հետ, ովքեր նրան ապաստարան են տալիս ու կերակրում։


== Նկարահանող խումբ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Պիկ մկնիկը»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Պիկ մկնիկը» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Энциклопедия отечественной мультипликации (авт. Сергей Капков, «Алгоритм», 2006)
Մայսկի (քաղաքատիպ ավան, Սովետսկո-Գավանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄայսկիՄայսկի (ռուս.՝ Майский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Խաբարովսկի երկրամասի Սովետսկո-Գավանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2586 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էրիկ Բանա

Էրիկ Բանադինովիչ (անգլ.՝ Eric Banadinovich , օգոստոսի 9, 1968(1968-08-09), Մելբուռն, Ավստրալիա), ավստրալիացի դերասան, պրոդյուսեր, ռեժիսոր, սցենարիստ։ Հանդիսատեսին հայտնի է «Տրոյա», «Սև Բազե», «Աստղային ճանապարհ», «Հալկ» և «Եվս մեկը Բոլեյն տոհմից» ֆիլմերից։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերակատարումներ ===


=== Պրոդյուսեր ===


=== Ռեժիսոր ===


=== Սցենարիստ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիշկինո (գյուղ, Ստարիցկի շրջան)

Գրիշկինո (ռուս.՝ Гришкино), գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Ստարիցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Չորթան կամավորական ջոկատ

«Չորաթան» կամավորական ջոկատ։ Կազմավորվել է 1988 թվականին Չորաթանում (այժմ՝ ՀՀ Տավուշի մարզում)։ Ունեցել է շտաբ։ 1988-1994 թվականներին ջոկատը մասնակցել է Տավուշի (Չորաթան, Մովսեսգյուղ, Արծվաբերդ) շրջանի ինքնապաշտպանական մարտերին։ Մարտական տարբեր գործողությունների ժամանակ հրամանատարներ են եղել Մ. Ասատրյանը (ընդհանուր հրամանատար՝ մինչև 1992-ը), Վ. Բաղրամյանը (ընդհանուր հրամանատար), Լ. Բաբայանը, Գ. Սադյանը, Հ. Քալանթարյանը, Բ. Ուդումյանը, Ա. Քալանթարյանը, Ա. Սադյանը, Դ. Գրիգորյանը, Օ. Սահակյանը, շտաբի պետ՝ Ջ. Զարգարյանը։ Ջոկատից զոհվել է 4 ազատամարտիկ։
(9144) Հոլիսջոնսոն

(9144) Հոլիսջոնսոն (անգլ.՝ Hollisjohnson), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1955 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Ինդիանայի համալսարանի կողմից Բրուկլինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,352775 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7362 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9694 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1318,16 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,273107 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,86° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9144) Հոլիսջոնսոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մարհամամ

Մարհամամ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տետերինո (գյուղ, Դանիլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏետերինոՏետերինո (ռուս.՝ Тетерино), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Դանիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կոռնելիանո Լաուդենսե

Կոռնելիանո Լաուդենսե (իտալերեն՝ Cornegliano Laudense), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լոդի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2482 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ խտությունը կազմում է 496 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 5 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 26854։ Հեռախոսային կոդ՝ 0371։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Բուխտեևկա (գյուղ, Ուլյանովսկի շրջան)

Բուխտեևկա (ռուս.՝ Бухтеевка), գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Ուլյանովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լյուիս շրջան (Միսսուրի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լուիս շրջան (այլ կիրառումներ)Լյուիս շրջան (անգլ.՝ Lewis County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.308 կմ² է, բնակչությունը՝ 10.211 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մոնտիչելո բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1833 թ.։