Սիլվինա Օկամպո

Սիլվինա Օկամպո (իսպ.՝  Silvina Ocampo, հուլիսի 28, 1903(1903-07-28), Բուենոս Այրես, Արգենտինա - հունիսի 26, 2005(2005-06-26), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի բանաստեղծուհի և գրող։


== Կենսագրություն ==
Սիլվինա Օկամպոն ծնվել է 1903 թվականի հուլիսի 28-ին Բուենոս Այրեսում՝ հին արիստոկրատների ընտանիքում։ Եղել է Մանուել Օկամպոյի և Ռամոնա Ագուրեի վեց երեխաներից կրտսերը։ Կրթությունը ստացել է տանը։ Նրա քույրերից մեկը Վիկտորյա Օկամպոն է՝ նշանավոր գրական կազմակերպիչ, Sur արգենտինական ամսագրի հրատարակիչ, որն ունեցել է միջազգային համբավ։ Սիլվինան Փարիզում՝ ապագա ուսուցիչ Ջորջո դե Կիրիկոյի մոտ, սովորել է նկարչություն։
1940 թվականին Սիլվինա Օկամպոն ամուսնացել է Ադոլֆո Բիոյ Կասարեսի հետ, իսկ 1954 թվականին որդեգրել է մեկ այլ կնոջ՝ Բիո Քասարեսի երեխային (Մարթա Բիո Օկամպո)։


== Ստեղծագործություն ==
Սիլվինա Օկամպոն առաջնաելույթ է ունեցել 1937 թվականին պատմվածքների «Viaje olvidado» գրքով, որից հետո հաջորդել են բանաստեղծությունների երեք գրքեր՝ «Enumeración de la patria», «Espacios métricos» և «Los sonetos del jardín»: Sur հրատարակչության կողմից հրապարակված «Espacios métricos» գրքի համար նա 1954 թվականին ստացել է Քաղաքային մրցանակ։ 1953 թվականին «Los nombres»-ի համար Պոեզիայի ազգային մրցույթում զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։ 1962 թվականին կրկին հիշեցնելով իր մասին՝ «Lo amargo por dulce»-ի հետ զբաղեցրել է առաջին տեղը։
1946 թվականին Սիլվինա Օկամպոն ամուսնու հետ համահեղինակությամբ հրապարակել է «Սիրո ատելություն»-ը, իսկ 1956 թվականին Խուան Ռոդոլֆո Վիլքոկի հետ համատեղ լույս է տեսել նրա Los Traidores պիեսը։ 1940 թվականին Խորխե Լուիս Բորխեսի և Ադոլֆո Բիոեմ Կասարեսի հետ միասին մասնակցել է նշանավոր Ֆանտաստիկ գրականության անթոլոգիայի, ինչպես նաև Պոեզիայի արգենտինական անթոլոգիայի ստեղծմանը (1947 թվական)։ Սիլվինա Օկամպոն նվիրված է եղել Խորխե Լուիս Բորխեսի «Պիեռ Մենար՝ «Դոն Կիխոտի» հեղինակ» նշանավոր պատմվածքին։
Սիլվինա Օկամպոյի գրքերը թարգմանվել են անգլերեն, ֆրանսերեն, իտալերեն և այլ լեզուներով։


== Մատենագրություն ==
Viaje Olvidado (նովելներ), Buenos Aires, Sur, 1937
Antología de la literatura fantástica, Buenos Aires, Sudamericana, 1940; 2-րդ հրտ. 1965, 3-րդ հրտ. - 1970, 4-րդ հրտ. - 1990
Antología poética argentina, Buenos Aires, Sudamericana, 1941.
Espacios métricos (բանաստեղծություն), Buenos Aires, Sur, 1942. Բուենոս Այրես քաղաքի մրցանակ
Enumeración de la patria (բանաստեղծություն), Buenos Aires, Sur, 1942.
Los sonetos del jardín (բանաստեղծություն), Buenos Aires, Sur, 1946.
Los que aman, odian, Buenos Aires, Emecé, 1946.
Autobiografía de Irene (նովելներ), Buenos Aires, Sur, 1948. վերահրատարակված։ Orión, 1976.
Poemas de amor desesperado (բանաստեղծություն), Buenos Aires, Sudamericana, 1949.
Los nombres (բանաստեղծություն), Buenos Aires, Emecé, 1953. Ազգային բանաստեղծական մրցանակ
Pequeña antología, Buenos Aires, Editorial Ene, 1954.
Los traidores (драма в стихах), Buenos Aires, Losange, 1956. Ada Korn, 1988.
El pecado mortal (ընտրված պատմություններ), Buenos Aires, Eudeba, 1966.
Informe del cielo y del infierno (ընտրված պատմություններ), նախաբանը՝ Էդգարդո Կազարինսկիյի, Caracas, Monte Ávila, 1970.
La furia (նովելներ), Buenos Aires, Sur, 1959. վերահրատարակված։ Orión, 1976.
Las invitadas (նովելներ), Buenos Aires, Losada, 1961. Переиз.: Orión, 1979.
Lo amargo por dulce (բանաստեղծություն), Buenos Aires, Emecé, 1962.
Los días de la noche (նովելներ), Buenos Aires, Sudamericana, 1970.
Amarillo celeste (բանաստեղծություն), Buenos Aires, Losada, 1972.
El cofre volante (պատմվածքներ երեխաների համար), Buenos Aires, Estrada, 1974.
El tobogán (պատմվածքներ երեխաների համար), Buenos Aires, Estrada, 1975.
El caballo alado (պատմվածքներ երեխաների համար), Buenos Aires, De la flor, 1976.
La naranja maravillosa (պատմվածքներ երեխաների համար), Buenos Aires, Sudamericana, 1977.
Canto Escolar (պատմվածքներ երեխաների համար), Buenos Aires, Fraterna, 1979.
Árboles de Buenos Aires (բանաստեղծություն), Buenos Aires, Crea, 1979.
La continuación y otras páginas, Buenos Aires, Centro Editor de América Latina, 1981.
Encuentros con Silvina Ocampo, զրույց Նոեմի Ուլյայի հետ,, Buenos Aires, Editorial de Belgrano, 1982.
Páginas de Silvina Ocampo (ընտրված), Buenos Aires, Editorial Celtia, 1984.
Breve Santoral (բանաստեղծություն), Buenos Aires, Ediciones de arte Gaglione, 1985.
Y así sucesivamente (նովելներ), Barcelona, Tusquets, 1987.
Cornelia frente al espejo, Barcelona, Tusquets, 1988.
Las reglas del secreto (ընտրված), Fondo de Cultura Económica, 1991.


== Գրականություն ==
Ulla N. Silvina Ocampo: una escritora oculta. Buenos Aires: Facultad de Filosofia y Letras Universidad de Buenos Aires, 1999
Klingenberg P.N. Fantasies of the feminine: the short stories of Silvina Ocampo. Lewisburg: Bucknell UP, 1999
Mancini A. Silvina Ocampo: escalas de pasión. Buenos Aires: Grupo Editorial Norma, 2003
Espinoza-Vera M. La poética de lo incierto en los cuentos de Silvina Ocampo. Madrid: Editorial Pliegos, 2003
Mackintosh F.J. Childhood in the works of Silvina Ocampo and Alejandra Pizarnik. Woodbridge; Rochester: Támesis, 2003
Galeota Cajati A. Le regole dell'enigma: la narrativa di Silvina Ocampo. Roma: Aracne, 2007
Zapata M. Silvina Ocampo: récits d'horreur et d'humour. Paris: Harmattan, 2009


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն (իսպ.)
Օկամպո(չաշխատող հղում) (իսպ.)
Օկամպո Archived 2011-07-27 at the Wayback Machine. (անգլ.)