Բեք Հենսեն

Բեք Հենսեն (անգլ.՝ Beck Hansen, իրական անունը Բեք Դեյվիդ Կեմպբել, անգլ.՝ Beсk David Campbell, առավել հայտնի է «Բեք» բեմական անվամբ, հուլիսի 8, 1970(1970-07-08), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ, Լոս Անջելես), ամերիկացի երաժիշտ, մուլտի-գործիքավորող, հեղինակ-կատարող, «Գրեմիի» բազմակի հավակնորդ և դափնեկիր (տարվա լավագույն ալբոմ և այլ անվանակարգերում)։
Նրա համբավը տարածվել է 1990-ական թվականների սկզբին, աչքի է ընկել ակուստիկ փորձարարական ոճով, ինչպես նաև հայտնի է երաժշտական ոճերի լայն շրջանակի երաժշտական կոլաժների ստեղծմամբ։ Ավելի ուշ սկսել է զբաղվել ֆանկով և սոլոյով։ Թողարկել է 13 ստուդիական ալմոբներ, մի քանի սինգլներ և նոտայի գիրք (Song Reader):


== Կենսագրություն ==


=== Մանկություն ===
Հայրը, Դեյվիդ Կեմպբելը (անգլ.՝ David Campbell), կանադացի երաժիշտ է։ Մասնակցել է Բեքի ալբոմների ձայնագրմանը, որպես լարային գործիքների վերադաշնակող։ Մայրը, Բիբե Հանսենը դերասանուհի է։ Ծնողների բաժանվելուց հետո Բեքը ապրել է մոր և եղբոր հետ, Լոս Անջելեսի լատինամերիկյան աղքատ թաղամասում, որտեղ էլ տարբեր երաժշտական ոճերի մթնոլորտն ազդել է իր երաժշտական տեսականու զարգացման վրա։ Մայրական կողմից պապը՝ Էլ Հենսենը, «Ֆլուկսուս» արտ-շարժման առաջադեմ գործիչներից է, ում նախնին եղել է կոմպոզիտոր, նկարիչ և կոլաժների հեղինակ Ջոն Քեյջը։ Նրա կինը՝ Օդրի Օսթլին Հանսենը մասնագիտությամբ մոդել է, գրող և դերասանուհի։
Մայրական կողմից նա ուղղափառ հրեա է, հայրական կողմից՝ պապը պրեսբիտերականության լուսավորիչներից էր։


=== Կարիերայի սկիզբ ===
1980-ական թվականների կեսին Բեյքը լքում է դպրոցը և սկսում զբաղվել ինքնակրթությամբ, շատ ճանապարհորդում է։ Գերմանիայում նրան օգնում է պապը՝ Էլ Հանսենը, ով ժամանակակից նկարչության ուղղությունների հարող ականավոր դեմքերից էր։
Նա վերադառնում է Նյու Յորք փանկ ռոքի ազդեցության հետևանքով։ Բեքը վերադառնում է Լոս Անջելես աղքատ, բայց էներգիայով լի։ Գոյատևելու համար նա ծայրահեղությունների էր դիմում, օրինակ՝ հագուստի գործարանում, ցածր աշխատավարձով կատարում էր ամենօրյա աշխատանք, նվագում էր տարբեր կոլեկտիվներում, ինչը բերում էր սեփական երաժշտության կատարելագործմանը։ Հանդես է եկել բազմաթիվ ակումբներում և սրճարաններում։ Արդեն այդ ժամանակ Բեքի խնդիրը դառնում էր արտիստական վառ շոուի կազմակերպումը, որը պիտի ուրախացներ և հիացներ հասարակությանը։
Բեքի առաջին ձայնագրությունները արվել են Poop Alleý և Win Records ստուդիայում, Թոմ Գրիմլի կողմից։ Առաջադիմական կրեատիվի մթնոլորտում իշխող Bong Load Custom Records ստուդիայում թողարկվում է նրա «Loser» (1993) սինգլը։ Առաջին անգամ թողարկվել են դրանից 500 օրինակ։ Ձայնագրությունն անսպասելիորեն ճանաչում է գտնում և տարածվում ալտերնատիվ ռադիոյում, ինչն էլ իր մեջ ներգրավում է մյուս ձայնագրման լեյբլներին։
Այս ամենից հետո, երբ Բեքն ուներ համապատասխան նյութերի (ստեղծագործություն) բավական մեծ չափաքանակ, նա պայմանագիր է կնքում David Geffen Records ընկերության հետ, որն էլ նրան հնարավորություն է տալիս միաժամանակ երաժշտություն հրատարակել այլ լեյբլներում։ Այս ընթացքում նա հրատարակում է One Foot in the Grave ալբոմը «K» լեյբլում և Stereopathetic Soul Manure ալբոմը Flipside Records-ում։ Դրանք ստեղծվել էին նրա գրեթե ակուստիկ ոճի հին երգերից։ Նրանց մեջ խառնված էին ալտերնատիվ ֆոլկ-երաժշտության և նոյզի էլեմենտներ։ Ավարտելով ձայնագրությունը, Բեքը 1995 թվականին մասնակցում է Lollapalooza միջազգային փառատոնին։ Մի քանի քննադատներ նրան անվանում էին մեկ հիթի հրաշքով, մեկ երգով երգիչ։ Բացի դրանից, լսարանի մի մասը (հիմնականում Lollapalooza-յի անձնակազմը) ծանոթ էին միայն «Loser» երգին և ուրիշ ոչինչ բոլորովին չէին ընկալում։


=== Odelay (1996) ===
1996 թվականին The Dust Brothers խմբի հետ համագործակցելով՝ Բեքը թողարկում է «Odelay» ալբոմը։ The Dust Brothers-ը պատրաստում է նաև «Beastie Boys» խմբի «Paul's Boutique» ալբոմը։ Ալբոմն քննադատների կողմից հավանության է արժանանում, ստանում է երկու պլատին և երկու «Գրեմիի»։
1998 թվականին «Odelay»-ին հաջորդում է «Mutations» ալբոմը,  որի պրոդյուսերը Նեյջել Գոդրիչն էր, ով համագործակցում էր Ռադիոհեդ բրիտանական ռոք խմբի հետ։
Ալբոմը ձայնագրվել է երկու շաբաթում։ Բեքն ամեն օր գրում էր մի երգ, ինչը հանգեցնում է նրան, որ երկու շաբաթում գրվում է 14 երգ։ Mutations ալբոմում էլեկտրոնային գործիքավորումն ավելի քիչ է, քան Odelay ալբոմում, այնտեղ գերակշռող էին ժողովրդական և բլյուզային տարերը։ Ալբոմը հավաքվել է Բեքի հին երգերով, մի քանիսը գրված են եղել 1994 թվականին։
«Sing It Again» երգը գրվել է հատուկ Ջոնի Քեշի համար, բայց նա այն երբեք չի կատարել, իսկ Բեքը երգի տեքստը համարում էր «անմտություն և անհեթեթություն»։ Արդյունքում Քեշը կատարում է «Rowboat» ալբոմի Stereopathetic Soulmanure ստեղծագործությունը։


=== 1990-ականների վերջ ===
1998 թվականին Բեքը համագործակցելով իր պապի Էլ Հանեսի հետ կազմակերպեց «Բեք և Էլ Հանսեն. խաղեր լուցկիներով» ցուցահանդեսը։ Այն ներառում էր անձնական և համատեղ կոլաժների հավաքածու, նկարներ և բանաստեղծություններ։ 
Ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել Նյու Յորքի Santa Monica թանգարանի պատկերասրահում և Վինիպեգում (Կանադա)։ 
Այս ցուցադրության ցանկը ներկայացրել է Smart art press հրատարակչությունը։
1999 թվականին թողարկվում է երկար սպասված Midnite Vultures ալբոմը, որից հետո Բեքը հյուրախաղերով հանդես է գալիս աշխարհի տարբեր մասերում։ Սա վերադարձ էր էներգետիկ շոուի, ինչպես որ Lollapalooza-ի հետ շրջագայության ժամանակ էր։
Օրինակ, «Debra» երգի կատարման ժամանակ առաստաղից իջեցնում են կարմիր մահճակալ, իսկ սովորական գործիքներին ուղեկցում է քամու ձայնը։


=== 2000-ական թվականներ ===
Դրանից հետո, 2002 թվականին համագործակցելով Գոդրիչի հետ թողարկում է «Sea Change» նուրբ և էմոցիոնալ ալբոմը, որը հայտվում է ԱՄՆ-ի լավագույն ալբոմների ցանկում՝ զբաղեցնելով 8-րդ հորիզոնականը։ Այս ալբոմի միքտը մոտավորապես այսպես է. Բեքը նկարագրում է այն էտապները, որը մարդն անցնում է որևէ մեկի հետ հարաբերությունները խզելուց հետո։ Ալբոմի ստեղծմանը մասնակցել է նաև Բեքի հայրը, ով հեղինակ է երկու երգերի լարային վերադաշնակմանը։ Հաջորդ մրցաշրջանում Բեքին զուգակցում է The Flaming Lips խումբը։
2004 թվականի վերջում Բեքը վերադառնում է ստուդիա, նոր ալբոմի վրա աշխատելու համար։ Ձայնագրման աշխատանքներին մասնակցել են The Dust Brothers խմբի անդամները, Թոնի Հոֆերը, The White Stripesի անդամ Ջեք Ուայթը։
Նոր ալբոմը դուրս է եկել 2005 թվականի մարտի 29-ին. կոչվում էր Guero, ինչը սլենգի լեզվով նշանակում է՝ խարտյաշ, լուսավոր։ Տասը ամիս անց լույս է տեսնում ռեմիքսների մի ամբողջ հավաքածու՝ Guerolito-ն։
2006 թվականի նոյեմբերին թողարկվում են The Information և Guero ալբոմները, որոնց պրոդյուսերը Գոդրիչն էր։
Թողարկվել է նաև հավելյալ սկավառակ՝ ինքնատիպ տեսաշարքով, որոնք երգերի համար նկարահանված սիրողական տեսահոլովակներ էին։
Այս ալբոմները շատ դրական գնահատականներ են ունեցել քննադատների կողմից և գրանցել են բազմաթիվ հաջողություններ։
2004 թվականին ծնվում է Բեք Հենսենի որդին՝ Կոզիմո Հենրին։


=== Song Reader (2012) ===
2012 թվականին Բեքը թողարկում է իր էքպերիմենտալ ալբոմ Song Reader-ը։ Ալբոմում կային 20 կոմպոզիցիաների նոտաներ և տեքստեր։ Դրանք հիմնականում գրված են թղթի վրա, սակայն երաժիշտների կողմից կատարված երաժշտություն ունեցող կրիչներ չկան։ Երգերը լսելու համար պետք է դրանք նվագել և երգել համակ ուշադրությամբ։ Նույնիսկ ալբոմի համար պատրաստվել էր առանձին կայք, որտեղ բոլոր ցանկացողները կարող էին երգի իրենց տարբերակները տեղադրել


=== Morning Phase (2013) ===
2013 թվականի ամռանը Բեքը թողարկում է իր տասներկուերորդ ստուդիական ալբոմ Morning Phase-ը, որն իրենից ներկայացնում է Sea Change ալբոմի ոճով ակուստիկ հավաքածու։ Ձայնագրություններին մասնակցել են նախկինում Modern Guilt ալբոմի ձայնագրություններին մասնակցած երաժշտների մեծամասությունը, այդ թվում՝ Բեքի վաղեմի գործընկեր Սմոքի Հորմելան։ Բացի դրանից, նա թողարկել է երեք ֆոլկ-սինգլներ. «Defriended», «I Won’t Be Long» и «Gimme».


== Նախագծեր այլ երաժիշտների հետ ==
Բեքը մասնակցել է White Stripes-ի «The Hardest Button to Button», The Stone Roses «Love Spreads» և Jon Spencer Blues Explosion «Flavor» երգերի տեսահոլովակների նկարահանումներին, կարդացել է ռեպ և մասնակից է եղել North American Halloween Prevention խմբի աշխատանքներին։ 
Բեքը կատարել է նաև «Don’t Be Light» և «The Vagabond» երգերը, ինչպես նաև երրորդ ստուդիական ալբոմի համար նվագել է շրթնահարմոն։ Հենսենը կատարել է նաև Velvet Underground-ի «I’m set free» երգը (Tiebetian freedom concert): Հանդիսացել է Շառլոտ Գենսբուրի «IRM» ալբոմի պրոդյուսերը։ Բեքի «Beautiful Way» երգը Windows Media Player-ի մեկ տարբերակում պարունակում է 30 վայրկյանանոց նմուշ։
Grandaddy խմբի «Jed’s Other Poem» երգի (Beautiful Ground) բառերում ասվում է «I try to sing it funny like Beck…» («Ես ուզում էի երգել այնքան անկրկնելի, որքան Բեքը…»).
Flaming Lips-ը իրենց երաժշտական շրջագայությունը սկսել են Բեքի «Thank You Jack White for the Fiber-Optic Jesus That You Gave Me» երգով։


== Անձնական կյանք ==
1991 թվականին Բեքը սերտ հարաբերություններ է հաստատում դիզայներ Լեյ Լայմոնի հետ։ Նրանք բաժանվում են 2000 թվականին, ինչն էլ համաձայն տարբեր խոսակցությունների հիմք է հանդիսացել «Sea Change» (2002) ալբոմի ստեղծման համար։ Այդ ալբոմի երգերի մեծամասնությունը գրվել է նրանց բաժանումից հետո, մեկ շաբաթվա ընթացքում։
Բեքը ամուսնանում է դերասանուհի Մարիսա Ռիբիզիի հետ, ով Ջովանի Ռիբիզիի քույրն էր։ 2004 թվականի ապրիլին նրանք ունենում են որդի, ում անվանակոչում են Կոզիմո Հենրի Հենսենա։ 2007 թվականի հուլիսին ծնվում է նրանց դուստր Թյուսդեյը։


=== Սաենտոլոգիա ===
Նրա ծնողները՝ Դեյվիդ Կեմպբելն ու Բիբե Հանսենը սաենտոլոգներ էին։ Դրա համար էլ Բեքի կյանքի մեծ մասը կապված է սաենտոլոգիայի հետ։ Նրա կինը, Մարիսա Ռիբիզին նույնպես երկրորդ սերնդի սաենտոլոգ է։ Մանկաբաձուհին, որը ընդունել էր Մարիսայի և նրա եղբոր ծնունդը, Բիբեն էր՝ Բեքի մայրը։
Հաջորդ վավերագիրը Բեքի հարցազրույցն է իռլանդական թերթին 2005 թվականի հունիսի 11-ին, որի ժամանակ նա հայտնում է, որ իր ինքը սաենտոլոգիստ է և իր հայրը արդեն 35 տարի է ծառայում է եկեղեցուն


== Ֆիլմագրություն ==
Population: 1 (1986), խմբում, ակարդեոնով կարճ տեսարան։
Kill the Moonlight (1994), «Leave Me on the Moon», «Last Night I Traded My Souls Innermost for Some Pickled Fish» и «Underwater Music».
SubUrbia (1996), «Feather in Your Cap».
A Life Less Ordinary (1997), «Deadweight».
Bury Me in Kern County (1998), «Megaboob».
Պստիկ-ճստիկ (1998), «This World Is Something New to Me» with various other artists.
A Room for Romeo Brass (1999), «O Maria» и «Dead Melodies».
Condo Painting (2000), «Computer Girls».
Heartbreakers (2001), «Tropicalia».
Moulin Rouge! (2001), «Diamond Dogs» ( Դեյվիդ Բոուի cover ).
Southlander (2001), երկրորդական դեր, երգել է և խաղացել «Puttin It Down» и «Broken Train»:
City of Ghosts (2002), «Blackhole».
Adaptation. (2002), «Dead Melodies».
Holes (2003), «He’s a Mighty Good Leader».
Along Came Polly (2004), «Lost Cause».
Մաքուր բանականության հավերժ փայլատակում (2004), «Everybody’s Got to Learn Sometime» ( The Korgis cover ).
Երկնքի և երկրի միջև (2005), «Strange Invitation».
Inland Empire (2006), «Black Tambourine».
Nacho Libre (2006), «My Heart Is with the Children», «There Is No Place for Me in This World», «Tender Beasts of the Spangled Night», «10,000 Pesos», «Holy Man» и «Return of the Luchador».
Life During Wartime (2009), «Life During Wartime» (with Devendra Banhart)
The Twilight Saga: Eclipse (2010), «Let’s Get Lost» (with Bat For Lashes)
Սքոթ Փիլգրիմն ընդդեմ բոլորի (2010), «We Are Sex Bob-Omb», «Garbage Truck», «Threshold», «Summertime», «Ramona»


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===
1988 - Banjo Story
1993 - Golden feelings
1994 - A Western Harvest Field
1994 - Mellow Gold
1994 - Stereopathetic Soulmanure
1994 - One Foot in the Grave
1996 - Odelay
1998 - Mutations
1999 - Midnite Vultures
2001 - Golden Leftovers
2002 - Sea Change
2005 - Guero
2005 - Guerolito
2006 - The Information
2008 - Modern Guilt
2014 - Morning Phase
2017 - Colors
2019 - Hyperspace


=== Ստուդիական ալբոմներ, երգերի նոտաներ և տեքստեր ===
2012 - «Song Reader»


=== Սինգլներ ===
1 — Charted at #5 on the UK Indie Chart.
Youthless


=== EPs ===
«Stray Blues» (2000)
«Beck (EP)» (2001)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2007-08-21 at the Wayback Machine.