armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Առաջին գիշեր (տոն)

Առաջին գիշեր (անգլ.՝ First Night), Նոր տարին դիմավորելու հյուսիսամերիկյան մշակութային սովորույթ, որը տևում է դեկտեմբերի 31-ի կեսօրից մինչև կեսգիշեր։
Առաջին գիշերը իրականում տեղի է ունենում անցնող տարվա վերջին գիշերը։ Տոնակատարությունները տեղի են ունենում կամ բաց օդում, կամ էլ եկեղեցում ու թատրոնում։ Ուղեկցվում են երաժշտությամբ, պարերով, հրավառությամբ, սառցե քանդակների և այլ ցուցահանդեսներով, հաճախ կազմակերպվում են շքահանդեսներ։
Տոնակատարությունը սկսել է 1976 թվականին, երբ Բոստոնում նկարիչների ոչ մեծ խումբ, Նոր տարի տոնելու ուրիշ ձև փնտրելով միջոցառում կազմակերպեց, որտեղ ալկոհոլային խմիչք օգտագործելը արգելված էր։ Շուտով այդ տոնը սկսեցին տոնել մոտակա համայնքները ևս։ Իսկ 1990-ականներին Բոստոնում այդ տոնին սկսեցին մասնակցել 1000–ից ավել արվեստագետներ։, 2006 թվականին տոնակատարությանը մասնակցել է միլիոնից ավելի մարդ։

Բոստոնի մի քանի հեռուստաալիքներ հեռարձակում են տոնակատարության վերջի մասը, ներառյալ ժամանակի հետհաշվարկն ու հրավառությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Արժանտոն սյուր Կրյոզ (կանտոն)

Արժանտոն սյուր Կրյոզ (ֆր.՝ Argenton-sur-Creuse), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Կենտրոն շրջանում։ Էնդր դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Շատորու օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 12943 մարդ էր։Կանտոնի համարը 3603 է։ Կանտոնում կա 11 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Կավառու (գյուղ, Տիստամաա շրջան)

Կավառու (էստ․՝ Kavaru), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Տիստամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 40 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Այասի փողոց (Երևան)

Այասի փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Կոչվել է Կիլիկյան Հայաստանի խոշոր նավահանգիստներից մեկի՝ Այասի անունով։


== Տվյալներ ==
Գտնվում է Կիլիկիա թաղամասում։ Սկսվում է «Արարատ» կոնյակի գործարանի №4 բնակելի շենքի մոտից, ձգվում արևմտյան ուղղությամբ, հասնում և փոքր-ինչ անցնում Վերֆելի փողոցից։ Խորհրդային տարիներին կոչվել է Սովխոզային փողոց։


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Ջանլուկա Կուրչի

Ջանլուկա Կուրչի (իտալերեն՝ Gianluca Curci, հուլիսի 12, 1985(1985-07-12), Հռոմ, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստ, «Ռոմա» ֆուտբոլային ակումբի դարպասապահ։


== Արտաքին հղումներ ==
Անհատական պրոֆիլը պաշտոնական կայքում


== Ծանոթագրություններ ==
Լուսնկա գիշեր

«Լուսնկա գիշեր», ռուս նկարիչ Իվան Կրամսկոյի (1837—1887) նկարը, որն ստեղծվել է 1880 թվականին։ Այն գտնվում է Մոսկվայի Տրետյակովյան պատկերասրահում։ Նկարի չափերն են՝ 178.8 × 135.2 սմ.
Նկարի վրա աշխատելու ժամանակ նկարիչն այն կոչում էր «Հին կաղամախիներ» և «Կախարդական գիշեր», իսկ առաջին ցուցադրության ժամանակ անվանեց պարզապես «Գիշեր»։


== Պատմություն ==
Կրամսկոյը «Լուսնկա գիշեր» նկարի վրա սկսել է աշխատել 1879 թվականին։ Այն ցուցադրվել է Գեղարվեստական շրջիկ ցուցադրության 8-րդ ցուցահանդեսին, որը կայացել է Սանկտ Պետերբուրգում 1880 թվականին։
1880 թվականին կտավը ձեռք է բերել Սերգեյ Տրետյակովը և ավելացրել է իր հավաքածուին։ 1892 թվականին Սերգեյ Տրետյակովի մահից հետո, ըստ վերջինիս կտակի, կտավը հանձնվել է Տրետյակովյան պատկերասրահին։


== Նկարագիր ==
«Լուսնկա գիշեր» նկարը համարվում է Կրամսկոյի ամենաքնարական կտավներից մեկը։ Նկարում պատկերված է ճերմակաթույր զգեստով կին, որը նստած է ծառի տակ դրված նստարանին՝ լուսնի լույսի ներքո։
Նկարի ավելի վաղ տարբերակում կնոջ կերպարը մարմնավորել է Աննա Իվանովնա Պոպովան (1860—1942)՝ Դմիտրի Մենդելեևի ապագա կինը։ Իսկ վերջնական տարբերակում որպես բնորդ է հանդես եկել Սերգեյ Տրետյակովի երկրորդ կինը՝ Ելենա Անդրեևնա Տրետյակովան (աղջկական ազգանունը Մատվեևա)։


== Ծանոթագրություններ ==
Բազմաստղեր

Բազմաստղեր, աստղային փոքր խմբեր, որոնց բաղադրիչները միմյանց հետ կապված են փոխադարձ ձգողական ուժերով և պտտվում են համակարգի ընդհանուր ծանրության կենտրոնի շուրջը։ Բազմաստղերի անդամների թիվը հասնում է 3–10-ի։ Երկու աստղից կազմված համակարգերը կոչվում են կրկնակի աստղեր, իսկ տասից ավելի անդամ ունեցողները՝ աստղակույտեր։ Բազմաստղերի պայծառագույն անդամները համարվում են համակարգի գլխավոր բաղադրիչներ։ Ելնելով գլխավոր բաղադրիչների փոխադարձ հեռավորություններից, Վիկտոր Համբարձումյանը բազմաստղերը բաժանել է սեղանակերպերի և սովորականների։ Սեղանակերպ են կոչվում այն բազմաստղերը, որոնց գլխավոր բաղադրիչներից առնվազն երեքի փոխադարձ հեռավորությունները նույն կարգի մեծություններ են, իսկ սովորական՝ այն բազմաստղերը, որոնց մոտ չի պահպանվում այս պայմանը։ Սեղանակերպ բազմաստղերի օրինակ է Օրիոնի նշանավոր միգամածության կենտրոնում գտնվող ջերմ աստղերից կազմված սեղանակերպը։ Բազմաստղեր Մարգարյանի հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ սեղանակերպ բազմաստղերի ճնշող մեծամասնությունը գտնվում է 0 տիպի աաողակույաերում և աստղասփյուռներում։ Վիկտոր Համբարձումյանը կազմել է սեղանակերպ բազմաստղերի առանձին ցուցակ և ցույց ավել, որ դրանք ի տարբերություն սովորական բազմաստղերի, շատ անկայուն համակարգեր են։ Սեղանակերպ բազմաստղերը համարվում են ամենաերիտասարդ (մոտ 105 տարի) աստղային համակարգերը։
Աշրաֆիա

Աշրաֆիան (արաբ․՝ الأشرفية‎‎), Բեյրութի հնագույն քրիստոնեական շրջաններից մեկն է։ Գտնվում է Բեյրութի արևելյան մասում, ծովափի մոտ։ Աշրաֆիային բնորոշ են ծուռումուռ փողոցները, փոքրիկ սրճարանները, բնակելի և գրասենյակային շքեղ շենքերը։ Այն համարվում է ներդրումների և զբոսաշրջության՝ լիբանանյան կենտրոններից մեկը։


== Պատմություն ==
Մինչև 1930-ական թվականները Աշրաֆիան հիմնականում բաղկացած էր գյուղատնտեսական հողերից, որոնք դարեր շարունակ յոթ հույն ուղղափառ ընտանիքների սեփականությունն էին։ Նրանք ներկայացրել են Բեյրութի բարձր հասարակությունը՝ ունենալով մեծ տնտեսական ազդեցություն և հասարակական կշիռ։ Սիրիայի և Լիբանանի ֆրանսիական մանդատին ենթարկվող լիբանանյան կառավարությունը ստիպել է նրանց վաճառել իրենց հողերը ճանապարհների և մայրուղիների շինարարության համար։
Աշրաֆիայում են գտնվում Բեյրութի տեսարժան վայրերը՝ Սասինի հրապարակը, որ Լիբանանի մայրաքաղաքի քաղաքական, սոցիալական և կոմերցիոն հիմնական կենտրոններից մեկն է, Սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացու Մայր տաճարը, Սուրբ Մարոնի Մայր տաճարը, Աշրաֆյան աշտարակը, Յարեդ Բիլդինգը և այլն։ 
Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ ռումբերով և հրթիռներով ոչնչացվել է Աշրաֆիայի ճարտարապետական ժառանգության զգալի մասը։ Չնայած պատերազմի ավարտին՝ պատմական ժառանգության ոչնչացումը շարունակվում է ժամանակակից բարձրակարգ շենքերի կառուցման նպատակով։ Քաղաքացիական պատերազմի տարիներին շրջանը համարվել է քրիստոնյաների գլխավոր հենակետերից մեկը Բեյրութում, այնտեղ տեղադրված են եղել մեծ թվով զինվորական ուժեր։


== Աշրաֆիայի նշանավոր մարդիկ ==
Բաշիր Ժմայել, Լիբանանի նախագահներից մեկը, որ սպանվել է Աշրաֆիայում Սիրիաական ուժերի կողմից։
Ժպրան Թուեյնի, «Ան-Նահար» օրաթերթի նախկին խմբագիր և հրատարակող, որ սպանվել է սիրիական ուժերի կողմից։
Նայլա Թուեյնի, «Ան-Նահար» օրաթերթի հրատարակող և խորհրդական ժողովի անդամ։
[[Ջո Կուտեի], դերասան և բեմադրիչ։
Նենսի Աջրամ, երգչուհի։
Սամիր Ասաֆ, HSBC-ի գլոբալ բանկային ծառայությունների և շուկաների գծով գլխավոր գործադիր տնօրեն։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Православные храмы Бейрута. О.Г. Пересыпкин. Императорское Православное Палестинское Общество
595

595 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 595 թվականն է, 
VI դարի 95-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ռեֆրանկորե

Ռեֆրանկորե  (իտալերեն՝ Refrancore), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1637 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 124 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 13 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։
Բնակավայրի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Սան Դիոնիգին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ


== Ծանոթագրություններ ==
Ուստ-Չուզիկ

Ուստ-Չուզիկ (ռուս.՝ Усть-Чузик), գյուղ Ռուսաստանի Տոմսկի մարզի Պարաբելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 31 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տիչինո

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տիչինո (այլ կիրառումներ)Տիչինո (գերմ.՝ Tessin; ֆր.՝ Tessin; իտալերեն՝ Ticino; ռոմանշ.՝ Tessin), իտալախոս կանտոն Շվեյցարիայի հարավում, Իտալիայի հետ սահմանի մոտ։ 1803 թվականին, երբ հիմնադրվում էր Շվեյցարիայի Համադաշնությունը, Բելինցոնայի ու Լուգանոյի կանտոնները միավորվեցին, և դրա արդյունքում կազմավորված նոր կանտոնն անվանվեց նրա տարածքով մինչև Լագո Մաջորե լիճը հոսող Տիչինո գետի անունով, որը, մի շարք ուսումնասիրողների կարծիքով, առաջացել է հնդեվրոպական tak արմատից (նշանակում է հալվող, հոսող)։


== Հակիրճ տեղեկատվություն ==
Տիչինոյի կանտոնն զբաղեցնում է 2812| քառակուսի կիլոմետր տարածք, որի մոտավորապես երեք քառորդ մասը պիտանի է գյուղատնտեսական նպատակներով օգտագործելու համար։ 2017 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով բնակիչների թվաքանակը եղել է 353,709, որոնց 70.1%-ը կաթոլիկներ էին: 2016 թվականին Տիչինոն Եվրոպայում երկրորդ տեղն է զբաղեցրել բնակչության երկարակեցության (միջինը՝ 85 տարի) և առաջին տեղը՝ տղամարդկանց երկարակեցության (82,7 տարի) ցուցանիշներով  ։
Տիչինոյի տարածքում են գտնվում Համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկված երկու հուշարձան՝ Բելինցոնայի երեք ամրոցներն ու Մոնտե Սան Ջորջոն (Monte San Giorgio): Կանտոնի մի շարք բնակավայրեր լայնորեն հայտնի են դրանցում պարբերաբար անցկացվող միջազգային մշակութային միջոցառումներով։ Լոկառնոյում ամեն տարվա օգոստոսի երկրորդ շաբաթվա ընթացքում անց է կացվում միջազգային հեղինակավոր կինոփառատոն, Լուգանոյում ու Մենդրիզիոյում հունիս-հուլիս ամիսներին՝ ջազային բացօթյա փառոատոն, որի վերջին շրջանի մասնակիցների թվում եղել են այնպիսի անվանի երաժիշտներ, ինչպես՝ Բուդդի Գայը, Վան Մորիսոնը, Yes, Jethro Tull, Yellowjackets, Al Jarreau, Randy Brecker  երաժշտախմբերը։
Տիչինոն հարուստ է բազմազան ոճերով կառուցված ճարտարապետական հուշարձաններով՝ սկսած ռոմանականից ու բարոկկոյից, վերջացրած ճամանակակից ոճերով։ Այստեղ ստեղծագործել են միջազգային ճանաչման հասած ճարտարապետներ Մարիո Բոտտան, Աուրելիո Գալֆետտին, Լուիջի Սնոցցին, Լիվիո Վակկինին։ Դեռ 18-րդ դարում ռուսաստանցի ու իտալա
ցի ազնվականներ նախագծեր են պատվիրել տիչինոցի համբավավոր ճարտարապետներին, իսկ վերջին ժամանակներս կանտոնը դարձել է լայն տարածում ստացած նեոռացիոնալիստական Tendenza շարժման կենտրոնը։


== Անվանի անձինք ==
Մարիո Բոտտա - ճարտարապետ
Աուրելիո Գալֆետի - ճարտարապետ
Լուիջի Սնոցցի - ճարտարապետ
Լիվիո Վակկինի - ճարտարապետ
Բեռնասկոնի գերդաստան - ծեփագործներ, ճարտարապետներ ու քանդակագործներ
Ջովանի Պիետրո Մանյի - ծեփագործ


== Գրականություն ==
Marcello Sorce Keller,“Canton Ticino: una identità musicale?”, Cenobio, LII(2003), April–June, pp. 171–184; also later published in Bulletin – Schweizerische Gesellschaft für Musikethnologie und Gesellschaft für die Volksmusik in der Schweiz, October 2005, pp. 30–37.


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Cantone Ticino Պաշտոնական կայքէջ
Ticino Tourism, Զբոսաշրջային գրասենյակի պաշտոնական կայքէջ
Պաշտոնական վիճակագրություն
Տուտանկուր

Տուտանկուր (ֆր.՝ Toutencourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 491 մարդ, բնակչության խտությունը` 34.17 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.37 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 20 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 321 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 246-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 75։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,6 %։ 246 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 217 անձ (126 տղամարդ և 91 կին)։ Գործազուրկ են եղել 29 անձ (15 տղամարդ և 14 կին)։ 75 անաշխատունակներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 32-ը` թոշակառուներ, իսկ 25-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Եգորևսկոե (գյուղ, Լիսկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԵգորևսկոեԵգորևսկոե (ռուս.՝ Егорьевское), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Լիսկովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գեորգի Յարալյան

Գեորգի Յակովի Յարալյան (նոյեմբերի 13, 1927(1927-11-13), Գանձակ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 20, 2011(2011-04-20), Երևան, Հայաստան), հայ ծաղրանկարիչ։ Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր նկարիչ (2009)։ Հայաստանի «Երգիծաբանների ասոցիացիայի» պատվավոր անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1927 թվականի նոյեմբերի 13-ին՝ Գանձակում։ 1929 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել է Թիֆլիս, 1946 թվականից մշտական բնակություն է հաստատել Երևանում։ 1947 թվականին ընդունվել է Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի գրաֆիկայի բաժին։
Գեորգի Յարալյանը երգիծանկարչի իր ուղին մամուլի էջերում սկսել է կերտել 27 տարեկանից։ Հեղինակ է պլակատների, երգիծանկարների, երգիծական ալբոմների, նրա ձևավորմամբ ու պատկերազարդմամբ լույս են տեսել ժողովրդական սրախոսություններ (1992), «Գյումրվա անեկդոտները» (1993), «Եզոպոսի առակներ» (1994), «Աշ­նա­նա­յին քա­րա­վան», շուրջ 450 երգիծական գրքեր, որոնք առանձնանում են նրան բնորոշ երգիծանքով ընդհանրացված պատկերային մտածողությամբ, սուր դիտողականությամբ ու քաղաքացիական դիրքորոշումով։ 
Ծաղրանկարներով հանդես է եկել Ոզնի, «Ազգ», «Երևան», «9-րդ հրաշալիք» թերթերում, աշխատակցել է «Կրոկոդիլ» (Մոսկվա), «Քաջ Նազար» (Լոս Անջելես) ամսագրերին։ Մասնակցել է հանրապետական և արտերկրի (Ռուսաստան, Բուլղարիա, Իտալիա, Սիրիա, Իրան, Դանիա, ԱՄՆ) հեղինակավոր ցուցահանդեսների, անհատական ցուցադրությամբ հանդես է եկել Երևանում (1978), Դանիայում (2004)։ Ծաղրանկարները տպագրվել են հանրապետական բազմաթիվ թերթերում և ամսագրերում։
1969 թվականին Մոսկվայում Յարալյանը «Վիետնամից տեղում քայլով մարշ» և «Խաղաղություն» երգիծանկարների համար պարգևատրվել է «Երգիծանք-69» ցուցահանդեսի մեդալով։
1997- 2011 թվականներին եղել է «Ազգ» օրաթերթի ծաղրանկարիչը։


== Ծանոթագրություններ ==
Տիբուրսիո Կարիաս Անդինո մարզադաշտ

Տիբուրսիո Կարիաս Անդինո Ազգային մարզադաշտը (իսպ.՝ Estadio Nacional Tiburcio Carías Andino) բազմաֆունկցիոնալ մարզադաշտ է Հոնդուրասի մայրաքաղաք Տեգուսիգալպայում։ Այն գլխավորապես սպասարկում է ֆուտբոլային հանդիպումներ, այստեղ անց են կացվում «Օլիմպիա» ու «Մոտագուա» ակումբների հանդիպումները, նախկինում նաև Հոնդուրասի ազգային հավաքականի միջազգային հանդիպումները։ Տեղավորում է մինչև 35000 հանդիսականի։
Ազգային մարզադաշտը կառուցվել է Տիբուրսիո Կարիաս Անդինոյի կառավարման ժամանակաշրջանում։ Մարզադաշտն ընդունել է ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնության 1967 և 1981 թթ. խաղարկությունների բոլոր 30 հանդիպումները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տիբուրսիո Կարիաս Անդինո մարզադաշտի տեղեքարտ soccerway.com, triposo.com(չաշխատող հղում) (անգլ.)
Տիբուրսիո Կարիաս Անդինո մարզադաշտի լուսանկարներ worldstadiums.com Archived 2014-06-23 at the Wayback Machine., fussballtempel.net, emporis.com (անգլ.)
Սկուբի Դուի 13 ուրվականները

Սկուբի Դուի 13 ուրվականները (անգլ.՝ The 13 Ghosts of Scooby-Doo), Հաննա-Բարբերա ստուդիայի կողմից ստեղծված 7-րդ մուլտֆիլմը Սկուբի Դուի արկածների մասին։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 1985 թվականի սեպտեմբերի 7-ին, Ամերիկական ABC հեռուստաալիքով։


=== Սյուժե ===
Հայտնի խուզարկուներ Սկուբի Դուն և Շեգգին իրենց խմբի հետ՝ բացառությամբ Ֆրեդի և Վելմայի, գնում են հանգստանալու Գլազուլուպայում, բայց պատահականորեն «միստիկական» հանգամանքներում հայտնվում են Հիմալայներում։ Տեղի բնակիչները անհյուրընկալ կերպով են դիմավրրեցին նրանց, քանի որ այդ քաղաքը «անիծված» էր մութ ուժերի կողմից, և քաղաքի բնակիչները որոշում են նրանց վտարել, նրանց հետ վտարում են նաև վաճառական Ֆլիմֆլամին։ Սկուբին և Շեգգին տեսնում են, որ իրենց ինքնաթիռը կորել է։ Ֆլիմֆլամը նրանց ծանոթացնում է իր ընկեր հրաշագործի և մեդիումի՝ Վինսենտ վան Գոուբլինի հետ, որը պատմում է նրանց անեծքի մասին։ Քաղաքի բնակիչները իմանում են, որ մեդիումը պատմել է նրանց այդ գախնիքը և որոշում է մեր հերոսներին թողնել քաղաքում ընդմիշտ։ Շեգգիի, Սկուբի, Սկրեպլիի և Ֆլիմֆլամի վրա հարձակվում են աբորոգեններ Դաֆնոի գլխավորությամբ, ում վրա ազդում էր փոխակերպման անեծքը։ Բայց Ֆլիմֆլամը օգնեց ամբողջ քաղաքին ազատվել անեծքից։ Շեգգին և Սկուբին գտնում են սունդուկ չարի անեծքով, նրանց օգնում էին երկու անհաջողակ ուրվականները՝ Բուկան և Չուդիկը, նրան բացում են սունդուկը և բաց թողնում չարի 13 հրեշներին, ովքեր ուզում էին կործանել աշխարհը։ Եվ ամբողջ խմբով Ֆլիմֆլամի և Վինսենտ վան Գոուբլինի հետ՝ հաղթահարելով բազմաթիվ դժվարություններ, պայքարում են հրեշների և հոգիների դեմ, բայց վերջում հրեշների սունդուկը լցվում է հոգիներով։ Եվ այս անգամ հավերժ։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրեյ Կոտլյարևսկի

Անդրեյ Անտոնովիչ Կոտլյարևսկի (հոկտեմբերի 11, 1880(1880-10-11), Խարկով, Ռուսական կայսրություն - 1954, Յալթա, Ղրիմի մարզ, ԽՍՀՄ), ռուս ջութակահար, ալտահար, մանկավարժ։ Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1939)։


== Կենսագրություն ==
Անդրեյ Կոտլյարևսկին ծնվել է 1880 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Խարկովում (Ուկրաինա)։ Ավարտել է Խարկովի երաժշտական ուսումնարանը (1890-ական թվականներ)։ 1890-1922 թվականներին նվագել է Ռուսաստանի, Ուկրաինայի, Ֆինլանդիայի սիմֆոնիկ նվագախմբերում։ 
1922-1923 թվականներին դասավանդել է Թիֆլիսի 2-րդ կոնսերվատորիայում, 1923-1938 թվականներին՝ Երևանի պետական կոնսերվատորիայում (վարել է ջութակի, ալտի, կամերային անսամբլի դասարանները, վերջին երկուսի հիմնադիրը, դոցենտ՝ 1934 թվականից)։ 1924-1925 թվականներին եղել է Երևանի պետական կոնսերվատորիայի, 1933-1946 թվականներին՝ Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնի նվագախմբերի ալտերի խմբի կոնցերտմայստեր, 1924-1931 թվականներին՝ կոնսերվատորիայի քառյակի ալտահար։ 
Ստեղծել է ուսանողական քառյակներ. երկացանկում՝ Յ. Հայդնի, Ֆ. Շուբերտի, Ա. Պ. Բորոդինի, Վ. Ա. Մոցարտի և ուրիշների կվարտետներից։ Սաներից են Ս. Խաչատրյանը, Է. Ղազարյանը, Գ. Ադամյանը, Հ. Վարդանյանը, Ս. Զաքարյանը, Հ. Թալալանը, Ռ. Ստեփանյանը, Հ. Բոգդանյանը և ուրիշներ։
Անդրեյ Կոտլյարևսկին ահացել է 1954 թվականին Յալթայում։


== Գրականություն ==
Будагян А., Андрей Антонович Котляревский, Е., 1984.
Շենկանի

Շենկանի, գյուղ Հայաստանի Արագածոտնի մարզի Ալագյազ համայնքում, Ապարան-Սպիտակ ավտոմայրուղու ձախ կողմում։ Մարզկենտրոնից 44 կմ հեռավորության վրա։
Քոռբուլաղ անվանմամբ ընդգրկված է եղել Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլի գավառում։


=== Անվանում ===
Շենկան է վերանվանվել 1978 թվականին։ Նախկինում ունեցել է Կռոյի Գեղ, Քոռբուլաղ անվանումները։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղը բազմած է Արագածի լեռնագագաթի հյուսիս֊արևելյան ստորոտում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 2135 մ բարձրության վրա։ Կլիման բարեխառն է։ Ձմեռները տևական են, ցուրտ, հաստատուն ձնածածկույթով։ Ամառները տաք են, համեմատաբար խոնավ։ Հուլիսին միջին ջերմաստիճանը տատանվում է 16-18-ի սահմաններում, հունվարին՝ -6,-8-ի սահմաններում։ Մթնոլորտային տարեկան տեղումների քանակը 450-600 մմ։ Բնական լանդշաֆտները սևահողային տափաստաններ են։


== Բնակչություն ==
Շենկանի ազգաբնակչության փոփոխությունը․


== Տնտեսություն ==
Գյուղն ունի 33 տնտեսություն։
Ունի դպրոց, գրադարան, բուժկետ, կապի հանգույց։
գյուղի տնտեսության հիմնական ճյուղը գյուղատնտեսությունն է (օգտագործվում են որպես արոտավայրեր, վարելահողեր, խոտհարքեր)։
Գյուղացիների հիմնական զբաղմունքը մանր և խոշոր եղջերավոր անասնաբուծությունն է։ Գյուղատնտեսական բերքի մեծ մասը բաժին է ընկնում անասնապահությանը։ Գյուղում զբաղվում են նաև խոշոր եղջերավոր անասնաբուծությամբ։


== Տեղական ինքնակառավարում ==
Համայնքի ղեկավար՝ Ժորա Չոլոյան։
Ավագանու անդամների ցուցակ

Վազիր Ջասմի Շամոյան
Վալիկո Ջասմի Շամոյան
Անդրե Միշայի Օզմանյան
Ավդալ Սաբրիի Ավդոյան
Մնջո Ղաշանգի Օզմանյան


== Աղբյուր ==
Արագածոտնի մարզպետարան Archived 2013-02-17 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Տոմա (այլ կիրառումներ)

Տոմա, կարող է վերաբերել՝

Տոմա - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում
Տոմա - գետ Ռուսաստանում, հոսում Վլադիմիրի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոլոկշա գետի ձախ ափին՝ 69 կմ հեռավորության վրա
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1984-85

Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1984-85 (անգլ.՝ 1984-85 FA Cup), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 104-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Մանչեսթեր Յունայթեդ» ֆուտբոլային ակումբը։


== Եզրափակիչ ==
(6510) Տորրի

(6510) Տորրի (անգլ.՝ Tarry), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի փետրվարի 23-ին Կարոլին Շումեյկերի և Յուջին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,357745 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8253 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8902 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1322,34 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,272244 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 23° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6510) Տորրի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գեորգի Թովմասյան

Գեորգի Միսակի Թովմասյան (դեկտեմբերի 14, 1936(1936-12-14), Սադախլո, Մառնեուլի շրջան, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 21, 2011(2011-04-21), Մոսկվա, Ռուսաստան), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1963 թվականին ավարտել է Մոսկվայի գեղարվեստի ինստիտուտը։
Բնակվել է Կիրովականում։ Ուսուցանել է կերպարվեստ նախ միջնակարգ դպրոցում, ապա Կիրովականի Պոլիտեխնիկական և Մանկավարժական ինստիտուտներում։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Գեորգի Թովմասյանի ռեալիստական գործերում իշխում են սառը և տաք գույների հակադրումները։

«Որդեկորույս մայրեր», 1985
«Վեհափառ Վազգեն Առաջինի դիմանկարը», 1985
«Մերժված տենչեր», 1995
«Մենք ենք, մեր սարերը», 1996
«Արտիստը»՝ Մհեր Մկրտչյանի դիմանկարը, 2003
«Հավատքի կանթեղներ» նկարաշարը, 1996-2000Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Վանաձորում (1970), Երևանում (1988, 1997)։ 
Խմբակային ցուցահանդես է ունեցել Լոս Անջելեսում 1979 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Բիլլի Թեյլոր

Բիլլի Թեյլոր (հուլիսի 24, 1921(1921-07-24), Գրինվիլ, Pitt County - դեկտեմբերի 28, 2010(2010-12-28), Նյու Յորք շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի ջազ դաշնակահար և երգահան, «Գրեմմի» երաժշտական մրցանակի դափնեկիր։ Նվագել է այնպիսի երաժիշտների հետ, ինչպիսիք են Չարլի Պարկերը, Դիզզի Գիլլեսպին, Մայլզ Դևիսը։ Առաջին սևամորթն էր, որ 1950-ական թթ. գլխավորել է ստուդիական նվագախումբը։ Թեյլորի ամենակարևոր նվաճումներից մեկը CBS–ի եթերում Sunday Morning show ծրագրի հետ համագործակցությունն է, որի թողարկումներից մեկը 1983 թ. արժանացել է «Էմմի (մրցանակ)» հեղինակավոր հեռուստատեսային մրցանակի։


== Ծանոթագրություններ ==
Մստա (գյուղ, Ուդոմելսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մստա (այլ կիրառումներ)Մստա (ռուս.՝ Мста), գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Ուդոմելսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (42601-42700)

Աստերոիդների ցանկ (42501-42600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (42701-42800)
 Աստերոիդների ցանկ (42501-42600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (42701-42800)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (40001)-(45000)»։ www.minorplanetcenter.net
Մեծ Լուսավորիչ վանք

Մեծ Լուսավորիչ վանք նաև՝ (Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ վանք), Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Արևմտյան Հայաստանի Էրզինջանի մարզի Սեպուհ լեռան արևմտեան լանջին։ Կառուցվել է 4-րդ դարում։
Վանք գլխավոր եկեղեցին՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչը բաղկացած էր երկու շինությունից ներքին և արտաքին տաճարների։ Եկեղեցում պահպանվում էր Գրիգոր Լուսավորչի ձախ բազկամասունքը և վզի խաչը։ Եկեղեցուց դեպի հյուսիս-արևելք գտնվում էր Սուրբ  Ամենափրկիչ փոքր գմբեթավոր եկեղեցին։ Այս եկեղեցու անմիջապես կողք կար մի աղբյուր, որը կոչվում էր «Բարեհամ աղբյուր», քանի որ շատ անուշ և առատ ջուր էր գալիս, որը ըստ ավանդության սկսել է բխել Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի աղոթքով։ Բարեհամ աղբյուրի կողքին գտնվում էր Մանեայ Այր կոչվող քարանձավը, իսկ վանքից ներքև՝ «Տրդատի քար» անունով մի քար, այն կանգնեցվել էր այդ տեղ, որտեղ մկրտվել էր հայոց արքան։
Վանքը պարիսպապատ էր, պարիսպը կառուցված էր աղյուսով, իսկ մուտքը երկաթյա էր։ Նաև վանքը ուներ մշակելի հողատարածք, անտառ և 5-6 գյուղեր։ Ինչպես և ավագ վանքը, այնպես էլ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին, գտնվում էր Բրոխորոնեան ընտանիքի վանապահության տակ։
Վանքի ուղտի օրը Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի նշխարների գիվտի տոնն էր (Հոգեգալստի երրորդ շաբաթ օրը)։
Ուղտագնացության նկարագրություններից մեկում ասվում է՝

Վանք տուժել է  Համիդեան կոտորածների ժամանակ, երբ քրդական ցեղախմբերը հարձակվեցին, թալանեցին և ավերեցին վանքը և քանդեցին տնտեսական շինությունները։
1901 թվականին վանք է այցելում Երզնկայի թեմի առաջնորդ Դանիէլ վարդապետ Յակոբեանցը, և տեսնում է վանք լքված և ավերված, նա հայտնում է որ պետք է վանքը նորից վերականգնել և հանձնել վանապահներին, բայց դրա համար անհրաժեշտ է մօտ 250-300 օսմանեան ոսկի գումար։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոնատե Սոտո

Բոնատե Սոտո (իտալերեն՝ Bonate Sotto), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6010 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 903 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 6 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 24040։ Հեռախոսային կոդ՝ 035։
Հարևան կոմունաներն են՝ Դալմինե, Մադոնե, Ֆիլագո, Բոնատե Սոպրա, Տրևիոլո։
Սուրբ Սեբաստիանը համարվում է բնակավայրի հովանավոր սուրբը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հունվարի 20-ին։
Հարևան կոմունաներ՝ Դալմին, Մադոն, Ֆիլագո, Բոնատե Սոպրա, Տրեվիոլո։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Ծանոթագրություններ ==
(9799) 1996 RJ

(9799) 1996 RJ, աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Թիմոտի Սպարի կողմից Կատալինա կայանում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 5,193023 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 4,9458 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 5,4402 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 4322,44 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,083286 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 30,51° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9799) 1996 RJ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Թուրքեստան

Թուրքեստան (պարսկերեն՝ ترکستان — Torkestān, ղազ.՝ Түркістан, ուզբ.՝ Turkiston — «Թյուրքերի երկիր»), պատմաաշխարհագրական մարզ։


== Պատմություն ==
19-րդ դարում և 20-րդ դարի սկզբին ընդգրկում էր Միջին և Կենտրոնական Ասիայի՝ թյուրքական ժողովուրդներով բնակեցված մասը։ Արևմտյան կամ Ռուսական Թուրքեստանի մեջ մտնում էին Ռուսաստանի միջինասիական տիրույթները և Ղազախստանի հարավային մասը, Արևելյան կամ Չինական Թուրքեստանի մեջ՝ Սինցզյան չինական նահանգի մի մասը, Աֆղանական Թուրքեստանի մեջ՝ Աֆղանստանի հյուսիսային նահանգները։


== Անվանում ==
Անվանումը բառացի նշանակում է «թյուրքերի երկիր»։


== Ծանոթագրություններ ==
Դեղին մանուշակ

Դեղին Մանուշակ (լատ.՝ Víola lutéa), մանուշակազգիների ընտանիքի մանուշակների ցեղի բազմամյա վայրի բույս։


== Մորֆոլոգիական բնութագիր ==
Բազմամյա բույս է՝ 8-20 սմ բարձրությամբ, ցողունից բարձրացած։ Տերևները ամբողջական են, հերթադիր կամ արմատամերձ վարդակով, սովորաբար՝ տերևակիցներով։ Ստորին տերևներն օվալաձև են, արտահայտված սղոցաեզր, վերինները՝ նշտարաձև։
Ծաղիկները միայնակ են,  երկսեռ, հնգաթերթ, ծաղկաթերթի շուրջ հավաքված։ Ծաղկապատյանը երկակի է, հնգաթերթ։ Պսակաթերթերը դեղին են կամ թույլ մանուշակագույն, երեք ցածր տերևների վրա մուգ հարվածներով, վերին տերևները թեթև դեղին են, առջևի ճակատը, որը գտնվում է բազայում, մատակարարում է ծաղկաբտիկ։
Ծաղիկների տրամագիծը 1,5-3 սմ է։ Ծաղկում է փափուկ, ուղեկցվող նուրբ բույրով, մայիս-հուլիս ամիսներին։
Պտուղը աստղանման եռափեղկ տուփիկ է։ Բույսը բացառապես բազմանում է սերմերով և լավ է աճում թեթև ավազային, նոսր ցանքով հողատեսքերում։ Սերմերը փոքր են։


== Աշխարհագրական տարածվածություն ==
Ընդհանուր արեալն ընդգրկում է Հյուսիսային Եվրոպան (Իռլանդիա, Մեծ Բրիտանիա), Կենտրոնական Եվրոպան (Ավստրիա, Բելգիա, Հունգարիա, Չեխոսլովակիա, Գերմանիա, Լյուքսեմբուրգ, Նիդերլանդներ, Չեխիա, Շվեյցարիա), Հարավարևմտյան Եվրոպա (Ֆրանսիա, Իսպանիա)։ Ռուսաստանում բնական պայմաններում չի աճում։


== Էկոլոգիա և ֆիտոցենոլոգիա ==

Դեղին մանուշակը չափավոր կրածին է, ունի տարբերվող նրբագեղություն, ցրտադիմացկուն է։ Աճում է հիմնականում բնական լեռնային մարգագետիններում (ծովի մակարդակից 1500-2400 մ բարձրության վրա), չբացահայտված լեռներում, ճանապարհների վրա։ Գալմեյնի բույսը պատկանում է դեղին մանուշակների բազմազանությանը Viola lutea var. calaminaria:


== Տնտեսական արժեք ==


=== Օգտագործում այգեգործության մեջ ===
Դեղին մանուշակը որպես դեկորատիվ բույս սկսել է օգտագործվել XVI դարից սկսած (1600 թվական): Աճում են ալպյան մարգագետիններում։ Այս բույսի հիբրիդներից մեկը Viola lutea-ի «Jumping Jhony» տեսակն է մանուշակագույն ծաղիկներով, որի ցածր փետուրի վառ դեղին նախշը տեսանելի է։


== Ծանոթագրություն ==


== Գրականություն ==
Головкин Б. Н. Фиалки // Азбука цветовода. —М.: Дрофа, 2005. — С. 425.
Альпинарий: текст В. Водичковой. —Прага: Артия, 1989. — С. 218—219.
Զինատ Աման

Զինատ Աման (հինդի` ज़ीनत अमान, նոյեմբերի 19, 1951(1951-11-19), Մումբայ, Հնդկաստան, Հնդկաստան), հնդիկ դերասանուհի և մոդել, երկրորդ պլանի կանացի լավագույն դերի համար ստացել է Filmfare Awards մրցանակ։ «Միս Հնդկաստան» գեղեցկության մրցույթում գրավել է երկրորդ տեղը (1966 թ.), իսկ «Միս Խաղաղօվկիանոսյան Ասիա» մրցույթում ճանաչվել է հաղթող (1970 թ.)։ Իր ողջ ստեղծագործական կյանքի ընթացքում համարվել է հնդկական կինոյի սեքս-խորհրդանիշներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Հայրը մուսուլման էր, իսկ մայրը՝ հինդուիստ։ Ծնողները ամուսնալուծվել են անմիջապես նրա աշխարհ գալուց հետո։ Բոմբեյում ավարտելով դպրոցը՝ նա սովորելու նպատակով մեկնել է Լոս Անջելես։ Վերադառնալուց հետո աշխատել է որպես լրագրող, իսկ այնուհետև՝ մոդել։ Կինոդեբյուտը կայացել է 1971 թվականին նկարահանված «Իրարանցում» ֆիլմում, սակայն այն հաջողություն չի ունեցել։ Զինատ Ամանը ճանաչում է ստացել 1972 թվականին Դև Անանդի կողմից նկարահանված «Եղբայր և քույր» ֆիլմով։
1978 թվականին նկարահանվել է Ռաջ Կապուրի «Ճշմարտություն, սեր և գեղեցկություն» ֆիլմում։ Ֆիլմի սցենարով նախատեսված էր, որ գլխավոր հերոսուհու հոգու գեղեցկությունը առավել կարևոր է, քան արտաքին գեղեցկությունը։ Սակայն ռեժիսորը հիմնական շեշտը դրել էր դերասանուհու սեքսուալ հմայքի վրա։ Ֆիլմն անհաջողության մատնվեց։ 1980-ական թվականներին նկարահանված ֆիլմերում Զինատ Ամանն հիմնականում ցուցադրում էր իր գրավիչ տեսքը։ Բացառություն էին «Արդարադատության նժարը» և «Հավատարիմ ընկերները» ֆիլմերը։ Այնուամենայնիվ հանդիսատեսը նրան հիշում է «Սեր որոնելիս» (1973 թ.), «Զվարճանքներ որոնելիս» (1974 թ.), «Անծանոթուհին» (1974 թ.), «Սիրո հավերժական հեքիաթը» (1977 թ.), «Մաֆիայի պարագլուխը» (1978 թ.), «Ալի Բաբայի և քառասուն ավազակների արկածները» (1979 թ.), «Աբդուլա» (1980 թ.), «Սամրատ» (1982 թ.), «Լեգենդ սիրո մասին» (1984 թ.) և այլ ֆիլմերից։


== Անձնական կյանք ==
Զինատ Ամանի առաջին ամուսինը դերասան և ռեժիսոր Սանջայ Խանն էր, չնայած այն հանգամանքին, որ վերջինս արդեն իսկ ամուսնացած էր և ուներ երեխաներ։ Զինատ Ամանն այնքան էր հրապուրված, որ ընկել էր նրանից կախվածության մեջ և համաձայն էր դառնալ նրա երկրորդ կինը։ Ամեն ինչ վերջացավ այն ժամանակ, երբ Սանջայ Խանի առաջին կինը աշխարհիկ միջոցառումներից մեկի ժամանակ ապտակեց Զինատ Ամանին։ Սանջայ Խանը նույնպես մի քանի ուժեղ հարված է հասցրել Զինատ Ամանի դեմքին, որից հետո դերասանուհու աջ աչքը լրջորեն վնասվել է և մի քանի անգամ կատարված վիրահատությունները ամբողջովին չկարողացան վերականգնել աչքի արատը։ Այն նկատելի է մինչ օրս։ Չորս օր անց Սանջայ Խանը հայտարարեց, որ բացահայտել էր Զինատ Ամանի կապը այլ տղամարդու հետ, որի պատճառով էլ լքում է նրան։
1985 թվականին Զինատ Ամանն ամուսնացել է դերասան Մաժար Խանի հետ։ Ամուսնության ընթացքում նրանք ունեցել են երկու որդի։ Երկրորդ ամուսինը նույնպես ձեռք էր բարձրացնում դերասանուհու վրա։ 1998 թվականին Մաժար Խանը մահացավ երիկամների անբավարարությունից։ Ամուսնու հարազատները մեղադրում էին Զինատ Ամանին՝ նրա մահվան համար։ Նույնիսկ եղել է դեպք, երբ նրանք գնացել են դերասանուհու տուն և ծեծի ենթարկել նրան։ Ի դեպ Զինատ Ամանի 11-ամյա որդին նույնպես միացել է իր մորը ծեծողներին։
Այժմ Զինատ Ամանն ապրում է իր որդիների հետ և ծավալում հասարակական գործունեություն։


== Մասնակի ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Էմմի (մրցանակաբաշխություն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էմմի (այլ կիրառումներ)«Էմմի մրցանակ» կամ պարզապես «Էմմի» (անգլ.՝ Emmy Award), ամերիկյան հեռուստատեսային մրցանակաբաշխություն. «Էմմին» համարվում է «Օսկար» (կինոյում), «Գրեմմի» (երաժշտության բնագավառում) և «Թոնի» (թատերական արվեստում) մրցանակների համարժեքը հեռուստատեսության բնագավառում։
Մրցանակաբաշխությունը ներկայացնում են երեք կազմակերպություններ.

Ամերիկյան հեռուստատեսային ակադեմիա (անգլ.՝ Academy of Television Arts & Sciences) շնորհում է մրցանակներ բոլոր հեռուստատեսային հաղորդումներին, բացի սպորտայիններից։
Ամերիկյան ազգային հեռուստատեսային ակադեմիա (անգլ.՝ National Academy of Television Arts & Sciences) շնորհում է մրցանակներ առավոտյան, սպորտային, լրատվական և փաստագրական հաղորդումներին։
Միջազգային հեռուստատեսային ակադեմիա (անգլ.՝ International Academy of Television Arts & Sciences) շնորհում է մրցանակներ հեռուստատեսային հաղորդումներին, որոնք թողարկվել և հեռարձակվում են ԱՄՆ տարածքից դուրս։«Էմմի» մրցանակաբաշխության շրջանակներում կատարվում է հետևյալ միջոցառումները.

Պրայմ-թայմ Էմմի մրցանակաբաշխությունը (անգլ.՝ Primetime Emmy Award), գլխավոր մրցանակ։ Սովորաբար շնորհվում է սեպտեմբերի կեսին։ Մինչև 1972 թվականը այն կրում էր «Էմմի» մրցանակ անվանումը (անգլ.՝ Emmy Award)։
«Էմմի» առավոտյան մրցանակ (անգլ.՝ Daytime Emmy Award). Շնորհվում է սկսած 1972 թվականից։
«Էմմի» սպորտային մրցանակ (անգլ.՝ Sports Emmy Awards). Շնորհվում է գարնանը։
«Էմմի» տեխնիկական մրցանակ (անգլ.՝ Technology & Engineering Emmy Award)
«Էմմի» շրջանային մրցանակ - Շնորհվում է ԱՄՆ-ի 12 տարբեր շրջաններում։
«Էմմի» միջազգային մրցանակ - Շնորհվում է նոյեմբերին։
և այլ մրցանակներ։ԱՄՆ-ից դուրս ավելի հայտնի է երեկոյան «Էմմին»։


== Ծանոթագրություններ ==
Թել-Աբեդ

Թել-Աբեդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վերնոն շրջան (այլ կիրառումներ)

Վերնոն շրջան, կարող է վերաբերել՝

Վերնոն շրջան - ԱՄՆ Լուիզիանա նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը
Վերնոն շրջան - ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը
Բրիզիգելլա

Բրիզիգելլա (իտալերեն՝  Brisighella), քաղաք Իտալիայում՝ Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Ռավեննա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7740 մարդ, խտությունը՝ 40 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 194 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 48013, հեռախոսային կոդ՝ 00546։
Միքայել հրեշտակապետը հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր սուրբ։ Տոնակատարությունը սեպտեմբերի 29-ին է։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
(7550) Վուլում

(7550) Վուլում (անգլ.՝ Woolum), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 1-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,290277 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,844 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7365 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1265,99 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,284362 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,53° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7550) Վուլում աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վորոնկովցի

Վորոնկովցի (ուկրաիներեն՝ Воронківці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վորոնկովցի գյուղում բնակվում էր 1 131 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,35 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 481,28 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գուպիյեռ (Կալվադոսի գավառ)

Գուպիյեռ (ֆր.՝ Goupillières), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 158 մարդ, բնակչության խտությունը` 69.60 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.27 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 19 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 113 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 81-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 32։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,7 %։ 81 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 78 անձ (43 տղամարդ և 35 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (2 տղամարդ և 1 կին)։ 32 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Դատամիսա

Դատամիսա, ճանապարհային կայան Մեծ Հայքում։ Նշանակված է Պևտինգերյան քարտեզի Արտաշատ֊Սատաղ ճանապարհի վրա։ Աշխարհագրական ճշգրիտ դիրքը՝ անորոշ։


== Ծանոթագրություններ ==
Իվան Գալուստով (փոխծովակալ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իվան Գալուստով (այլ կիրառումներ)Իվան Խաչատուրի Գալուստով (մայիսի 24, 1926(1926-05-24), Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), փոխծովակալ (1976)։


== Կենսագրություն ==
1948 թվականին ավարտել է Լենինգրադի Մ. Ֆրունզեի անվան ռազմածովային բարձրագույն ուսումնարանը, 1952 թվականին՝ ՌԾՈՒ սպայական հատուկ դասընթացները, 1955 թվականին՝ ստորջրյա հրամանատարական դասընթացները, 1964 թվականին՝ Ռազմածովային ակադեմիայի հրամանատարական ֆակուլտետը։
1948-1951 թվականներին ծառայել է Կասպիական, 1952-1961 թվականներին՝ Սևծովյան (1957 թվականից՝ սուզանավի հրամանատար) նավատորմում։ 1964-1983 թվականներին եղել է Հյուսիսային նավատորմում շտաբի պետի տեղակալ, 1983 թվականից ծառայել է Լենինգրադի ռազմածովային բազայում (շտաբի պետի առաջին տեղակալ)։ 1988 թվականին զորացրվել է։


== Գրականություն ==
Տիգրան Հայազն, Գարեգին Ղազարյան։ 1000 հայազգի գեներալներ, ծովակալներ.-Ե., հեղինակային հրատարակություն, 2009 թ., էջ 571։ ISBN 978-9939-53-105-2


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիգորի Բաղդասարով

Գրիգորի Նիկոլայի Բաղդասարով (փետրվարի 16, 1929(1929-02-16), Թիֆլիս, ԽՍՀՄ), անասնաբույժ։ Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1974), պրոֆեսոր (1976)։ ՀԳԳԱ թղթակից անդամ (1999)։ ՀԳԱ վաստակավոր պրոֆեսոր (2002)։ Վրաստանի պետական անասնաբուծ-անասնաբուժական համալսարանի պատվավոր պրոֆեսոր (2002)։


== Կենսագրություն ==
Գրիգորի Բաղդասարովը ծնվել է 1929 թվականի փետրվարի 16-ին, Թիֆլիս քաղաքում։ 1952 թվականին ավարտել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտը։ 1952 թվականից աշխատել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտում, 1974-1985 թվականներին՝ Զոո-ճարտարագիտության ֆակուլտետի դեկան, 1985-1989 թվականներին՝ ՀԽՍՀ Ագրոարդի վարչության բարձրագույն դպրոցի պրոռեկտոր, 1993-1997 թվականներին՝ Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտի մանր անասնաբուծության ամբիոնի վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են ՀՀ-ում խառնացեղ ոչխարաբուծության զարգացման խնդիրներին։


== Անդամակցություն ==
Հայաստանի գյուղատնտեսական գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ (1999)։


== Պարգևներ ==
Հայկական գյուղատնտեսական ակադեմիայի վաստակավոր պրոֆեսոր (2002)
Վրաստանի պետական անասնաբուծ-անասնաբուժական համալսարանի պատվավոր պրոֆեսոր (2002)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ակոլովո

Ակոլովո (ռուս.՝ Акколово), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արտանիշ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արտանիշ (այլ կիրառումներ)Արտանիշ (Արտավուճ, Արտունջ), գյուղ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում, Սևանա լճի Արտանիշ թերակղզու ափին, մարզկենտրոն Գավառից 72 կմ հյուսիս-արևելք։ Բնակավայրը գտնվում է ծովի մակերևույթից 1975 մ բարձրության վրա։


== Անվանում ==
Գյուղը նախկինում ունեցել է Ադագոլիա անվանումը և ընդգրկված է եղել Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառում։
1932 թվականին այն կրել է Արտանուշ անվանումը։


== Բնակչություն ==
Արտանիշի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, դաշտավարությամբ, ծխախոտագործությամբ և մեղվաբուծությամբ։


== Պատմամշակութային կառույց ==
Գյուղի արևմտյան եզրին է գտնվում Արտանիշի (մ.թ.ա. 2-րդ-1-ին հզմ.), իսկ հարավային մասում՝ “Դաշալեռ” (մ.թ.ա. 1-ին հզմ.) հսկա ամրոցները։ Արտանիշից ոչ հեռու կան երեք եկեղեցիներ։


== Տես նաև ==
Արտանիշի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
2001 թվականի Հայաստանի մարդահամարի արդյունքները, Հայաստանի վիճակագրական կոմիտե
Kiesling, Brady (2005), Rediscovering Armenia: Guide, Yerevan, Armenia: Matit Graphic Design Studio 
Brady Kiesling, Rediscovering Armenia, p. 49, available online at the website of the Internet Archive:


== Ծանոթագրություններ ==
Ռաֆիկ Կարապետյան

Ռաֆիկ Միքայելի Կարապետյան (նոյեմբերի 7, 1923(1923-11-07), Բնունիս, Հայաստան - մարտի 24, 2011(2011-03-24)), հայ ռազմական գործիչ, գեներալ-մայոր։


== Կենսագրություն ==

Ռաֆիկ Կարապետյանը ծնվել է 1923 թվականի նոյեմբերի 7-ին, Սիսիանի շրջանի Բնունիս գյուղում։ Սովորել է տեղի դպրոցում, այնուհետև կրթությունը շարունակել Թիֆլիսի թիվ 38 հայկական դպրոցում, որն ավարտելուց հետո ընդունվել և 1940 թվականին ավարտել է Անդրկովկասյան երկաթուղային ինստիտուտը։ 1941 թվականից անցել է զինվորական ծառայության։ 1942 թվականին ընդունվել է Թելավիի ռազմական ուսումնարանը։ 6-ամսյա արագացված դասընթացից հետո ստացել լեյտենանտի կոչում։ Նշանակվել է Անդրկովկասյան զինօկրուգի մոտոհրաձգային գնդի հակատանկային զենքի դասակի հրամանատար։ Կարապետյանի դասակը մասնակցել է Մալգոբեկի պաշտպանական գործողություններին և Հյուսիսային Կովկասի մի շարք բնակավայրերի ազատագրմանը։ Նշանակվել է վաշտի, այնուհետև գումարտակի հրամանատար։ 1944 թվականին անցել է սպաների որակավորման բարձրացման դասընթացների։ 1953 թվականին ավարտել է Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիան։ 1955 թվականին նշանակվել է 89-րդ հայկական Թամանյան ՀԴ 400-րդ Սևաստոպոլյան մոտոհրաձգային գնդի հրամանատար։ Դիվիզիայի կազմացրելուց հետո՝ 1956 թվականին, Կարապետյանը նշանակվել է 121-րդ մոտոհրաձգային դիվիզիայի 349-րդ մոտոհրաձգային գնդի շտաբի պետ, երկու տարի անց փոխադրվել 7-րդ գվարդիական բանակի շտաբ։ 1964-1969 թվականներին եղել է գվարդիական գնդի հրամանատար, 1970 թվականից` դիվիզիայի հրամանատարի տեղակալ։ 1961-1964 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ 1975-1984 թվականներին նշանակվել է ՀԽՍՀ ԴՕՍԱԱՖ-ի ԿԿ նախագահի տեղակալ, 1984-2001 թվականներին ընտրվել է Հայաստանի ԴՕՍԱԱՖ-ի ԿԿ նախագահ։ 1997 թվականից նախագահել է «Մարշալ Բաղրամյան» ՀՀԿ-ն։ 1997 թվականից եղել է ՀՀ զինված ուժերի գեներալ-մայոր, ՀՀ պաշտպանության նախարարության Բարձրագույն սպայակազմի հանձնաժողվի նախագահի տեղակալ։ 2004 թվականից նախագահել է վետերանների միությունը։
Ռաֆիկ Կարապետյանը մեծ ներդրում ունի ԴՕՍԱԱՖ-ի վերելքի, բանակի համար զինվորական կադրերի և մարզիկների պատրաստման գործում։ Նա մեծ օգնություն է ցուցաբերել «Սիսական» կազմակերպությանը` Սիսիանի սահմանների պաշտպանության և Արցախյան ազատամարտի ժամանակ։
Ռաֆիկ Կարապետյանը մահացել է 2011 թվականի մարտի 24-ին։


== Պարգևներ ==
Հայրենական պատերազմի շքանշան
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան
Կարմիր աստղի շքանշան
Մեդալներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Казарян А.А. Полковник и его время / А.А. Казарян; Авторы-составители: Э.А. Казарян, А.Э. Казарян. – Ер.: Авторское издание, 2014. – С.236-238
Տիգրան Հայազն, Գարեգին Ղազարյան։ 1000 հայազգի գեներալներ,ծովակալներ.-Ե.,Հեղինակային հրատարակություն, 2009 թ.,էջ 461։ ISBN 978-9939-53-105-2
Տիգրան Հայազն, Գարեգին Ղազարյան։ 1000 հայազգի գեներալներ,ծովակալներ.-Ե.,Հեղինակային հրատարակություն, 2009 թ.,էջ 146։ ISBN 978-9939-53-105-2
Սահակ Հովհաննիսյան

Սահակ Մարատի Հովհաննիսյան (հունվարի 20, 2001(2001-01-20), Աշտարակ, Հայաստան), հունահռոմեական ոճի հայ ըմբիշ, 60 կգ․ քաշային կարգում 2018 թվականի Եվրոպայի պատանեկան առաջնության չեմպիոն և նույն տարվա պատանեկան օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր։ 2019 թվականի Եվրոպայի երիտասարդական  առաջնության բրոնզե մեդալակիր է։ Նույն թվականին  դարձել է աշխարհի երիտասարդական առաջնության փոխչեմպիոն։


== Կենսագրություն ==
Սահակ Հովհաննիսյանը ծնվել է 2001 թվականի հունվարի 20-ին Երևանում։ Բնակվում է Աշտարակում, որտեղ էլ սկսել է զբաղվել ըմբշամարտով դեռ 5 տարեկանից։ 8 տարեկանից մարզումները շարունակել է Երեւանում և մինչ օրս հաճախում է Նորայր Մուշեղյանի անվան ըմբշամարտի օլիմպիական մանկապատանեկան մարզադպրոց։ Մարզվում է անձնական մարզիչ Մարտին Ալիխանյանի գլխավորությամբ։
2018 թվականին մայիսին Մակեդոնիայում անցկացվող հունահռոմեկան ըմբշամարտի Եվրոպայի պատանեկան առաջնության եզրափակիչում, հանդես գալով 60 կգ քաշային կարգում, Սահակ Հովհաննիսյանը 5:3 հաշվով հաղթելով վրացի Գեորգի Չխիկվաձեին նվաճեց Եվրոպայի պատանեկան առաջնության չեմպիոնի տիտղոսը, իսկ նույն տարվա հոկտեմբերին Բուենոս Այրեսում ընթացող ամառային պատանեկան օլիմպիական խաղերում երրորդ տեղի համար գոտեմարտում 9:0 հաշվով հաղթելով մեքսիկացի Միգել Ուգանդեին արժանացավ բրոնզե մեդալի։
Սահակը երազում է դառնալ Օլիմպիական խաղերի բազմակի չեմպիոն։ Նա նաև ֆուտբոլի մեծ սիրահար է։ Նա իր հարցազրույցներից մեկում նշել էր՝ «Մարզիկ լինելը դեռ շատ քիչ է, պետք է կարողանալ տարբեր բնագավառներից գլուխ հանել։ Կարիերան երկար չի տեւում, հետագա կյանքի ու զբաղվածության մասին էլ պետք է մտածել ու համապատասխան գիտելիքներ ստանալ»։


== Նվաճումներ ==
2018 թվականի Եվրոպայի պատանիների առաջնության չեմպիոն 60 կգ․ քաշային կարգում
2018 թվականի պատանեկան օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր 60 կգ․ քաշային կարգում
2019 թվականի երիտասարդական ԵԱ-ի բրոնզե մեդալակիր
2019 թվականի ԱԱ-ի արծաթե մեդալակիր2021 թվականի երիտասարդական ԱԱ-ի արծաթե մեդալակիր2022 թվականի Մ23 ԵԱ-ի բրոնզե մեդալակիր


== Ծանոթագրություններ ==
Սահակ Հովհաննիսյան. Եթե արծաթե մեդալ էինք նվաճել, ուրեմն դրան էինք արժանի