armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Անատոլի Ռատանով

Անատոլի Ռատանով (ռուս.՝ Анатолий Петрович Ратанов, 1921, Բուգուռուսլան, Սամարայի նահանգ, ՌԽՖՍՀ - 1985, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1960 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1960-1963 թվականներին՝ Կամբոջայում ԽՍՀՄ դեսպանության առաջին քարտուղար, խորհրդական։
1962 թվականին՝ Կամբոջայում ԽՍՀՄ գործերի ժամանակավոր հավատարմատար։
1963-1965 թվականներին՝ Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի համակարգի աշխատակից։
1965 թվականի ապրիլի 26-ից մինչև 1967 թվականի նոյեմբերի 14-ից Կամբոջայում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1967-1970 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1970 թվականի փետրվարի 17-ից մինչև 1973 թվականի հոկտեմբերի 23-ը Գվինեայում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1973 թվականի դեկտեմբերի 14-ից մինչև 1978 թվականի նոյեմբերի 28-ը Եթովպիայում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1979-1985 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Дипломатический словарь. В 3-х томах. Гл. ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалев, П. П. Севостьянов, С. Л. Тихвинский. - М.: Наука, 1985-1986 г. - Т. 2, с. 450-451.


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն Կոմունիստական կուսակցության և Խորհրդային Միության պատմության մասին տեղեկագրում 1898-1991
Կենսագրությունը proza.ru կայքում
ՕԼ
Ալի Ֆադավի

Ալի Ֆադավի (պարսկերեն՝ علی فدوی, 1961, Արդեսթան, Սպահանի նահանգ, Իրան), իրանցի ռազմական գործիչ, Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսի ռազմածովային ուժերի հրամանատար 2010 թվականի մայիսից մինչև 2018 թվականի օգոստոսի 23։ 2018 թվականի օգոստոսի 23-ից զբաղեցնում է ԻՀՊԿ-ի համակարգողի տեղակալի պաշտոնը՝ փոխարինելով Ջամալադին Աբրոմանդին։
2016 թվականի փետրվարին Ֆադավին Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսի այլ հրամանատարների հետ մասին արժանացել է հաղթանակի մեդալի Պարսից ծոցի Իրանի տարածքային ջրերում 2016 թվականի հունվարի 12-ին հայտնված ԱՄՆ նավատորմի 10 անդամների ձերբակալելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Շչորս (ֆիլմ)

«Շչորս» (ռուս.՝ «Щорс»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է Ալեքսանդր Դովժենկոն 1939 թվականին։ Պատմահեղափոխական ժապավենը պատմում է Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի հայտնի զորավար Նիկոլայ Շչորսի մասին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում Ուկրաինայում  1919 թվականին, երբ Կարմիր բանակի զորքերը շարժվում էին դեպի Կիև։ Շուտով նրանք պետք է մարտի բռնվեն Պետլյուրայի զորքերի և Դրագոմիրովի կամավորական բանակի հետ։


== Դերերում ==
Եվգենի Սամոյլով – Շչորս
Իվան Սկուրատով – բատկո Բոժենկո
Լուկա Լյաշենկո – Սեվերին Չերնյակ, հրամանատար
Յուրի Տիտով – հրամանատար
Ալեքսանդր Գրեչանի – Միխայլյուկ, հրամանատար
Նիկոլայ Մակարենկո – հրամանատար
Վալենտին Դուկլեր – Իսահակ Տիշլեր
Ֆեոդոր Իշչենկո – Պետրո Չիժ
Նինա Նիկիտինա – Նաստյա
Աննա Բորիսոգլեբսկայա – դերձակուհի
Ալեքսանդր Խվիլյա – Սավկա Տրոյան
Դ. Կադնիկով – Վուրմ
Սերգեյ Կոմարով – գերմանացի գնդապետ
Գեորգի Պոլեժաև – Պետլյուրա
Դմիտրի Միլյուտենկո – Տկաչ / Վիննիչենկո
Գնատ Յուրա – ատաման Կոնովալեց (լուսագրերում նշված չէ)
Յուրի Վելիչկո
Յուրի Լավրով – տեսուչ (լուսագրերում նշված չէ)
Վիկտոր Խալատով
Օսվալդ Գլազունով – գերմանացի զինվոր
Հանս Կլերինգ – գերմանացի զինվոր
Նիկոլայ Կոմիսարով – գերմանացի գեներալ
Ալեքսանդր Սեգալ – Բոգունեց
Ամվրոսի Բուչմա – գեներալ
Լավրենտի Մասոխա – անարխիստ
Պյոտր Մասոխա – մարտիկ
Ստեպան Շկուրատ – ծեր պարտիզան
Նիկոլայ Կրյուչկով – Ուկրաինական էսեր Ռոգովենկո
Բորիս Անդրեև – երիտասարդ կարմիրբանակային
Էմիլիա Միլտոն – բուրժուա
Նիկոլայ Յակովչենկո – մարտիկ


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Ալեքսանդր Դովժենկո
Ռեժիսորներ՝ Ալեքսանդր Դովժենկո, Յուլիա Սոլնցևա
Ռեժիսորի օգնական՝ Լազար Բոդիկ
Կոմպոզիտոր՝ Դմիտրի Կաբալևսկի
Բեմադրող նկարիչ՝ Մորից Ումանսկի
Բեմադրող օպերատոր՝ Յուրի Եկելչիկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Э. Косничук. Киноправда Щорса
«Շչորս» Archived 2019-11-02 at the Wayback Machine. – Կիևի կինոստուդիայի գեղարվեստական ֆիլմը «Կուլտուրա» հեռուստաալիքի կայքում
Յուպիտեր LXVIII

Յուպիտեր LXVIII, Յուպիտերի անկանոն բնական արբանյակներից է, ունի հակադարձ շարժում։ Հայտնաբերվել է Սքոթ Շեփարդի ղեկավարած խմբի կողմից, հայտնաբերման մասին հայտարարվել է 2018 թվականի հուլիսի 17-ին, սկզբում արբանյակը ստացել է S/2017 J 7 ժամանակավոր անվանումը։
Յուպիտեր LXVIII արբանյակը ունի մոտ 2 կմ տրամագիծ, և պտտվում է Յուպիտերի շուրջ միջինում 20 627 000 միլիոն կմ հեռավորության վրա, 602,6 օրվա ընթացքում։ Արբանյակի ուղեծրի թեքումը կազմում է 143,4° խավարածրի հարթության նկատմամբ, իսկ էքսցենտրիսիտետը 0,215 է։
Յուպիտեր LXVIII արբանյակը պատկանում է Անանկեի խմբին, որի արբանյակները ունեն հակադարձ շարժում, հեռավորությունը մոլորակից ընկնում է 19,3 - 22,7 գիգամետր միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը մոտ 150° է։


== Տես նաև ==
Յուպիտերի արբանյակներ


== Ծանոթագրություններ ==
Կապառոն

Կապառոն, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Աքչեաբադի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Ստորին Պեչենգա (Սուխոնայի վտակ)

Ստորին Պեչենգա (ռուս.՝ Нижняя Печеньга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սուխոնա գետի աջ ափում՝ 228 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։ Ակունքը գտնվում է անտառներում, Տոտմից 48 կմ հյուսիս-արևելք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000008794
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000879
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ֆոնտենբլո

Ֆոնտենբլո (ֆր.՝ Fontainebleau, [fɔ.tɛn.blo] աղբյուր Բլիտվալդա), ֆրանսիական կոմունա, որը գտնվում է Սեն-է-Մարն դեպարտամենտի  Իլ-դը-Ֆրանս երկրամասում։ Ֆոնտենբլոյի կենտրոնը գտնվում է մայրաքաղաք Փարիզից 55 կմ հարավ-հարավ-արևելք։
172 քառակուսի կմ տարածքով Ֆոնտենբլոն Իլ-դը-Ֆրանս երկրամասի տարածքով երկրորդ կոմունան է` Փարիզից հետո։ Կոմունայի տարածքի մեծ մասը զբաղեցնում է Ֆոնտենբլո անտառը, իսկ բնակչությունը կազմում է ընդամենը 15 942 մարդ (1999-ի մարդահամարի համաձայն)։ Ֆոնտենբլոյի բնակիչներն անվանում են իրենց պատմական ինքնանվանմամբ բելլիֆոնտեններ (ֆր.՝ Bellifontains)։


== Տեսարժան վայրեր ==
Կոմունայի տարածքում գտնվում են.

Ֆոնտենբլո դղյակ - Ֆրանսիայի թագավորների նստվայր 12-րդ դարից սկսած, Համաշխարհային ժառանգության հուշարձան (թիվ 160),
INSEAD բիզնես-դպրոցը, որը հիմնադրվել է 1957 թվականին,
Ինֆորմատիկայի և կապի բարձրագույն դպրոց (ESIGETEL), որը հիմնադրվել է 1986,
Ազգային ժանդարմերիայի դատական ոստիկանության մասնագետների պատրաստման պետական կենտրոն (CNFPJ) և Ժանդարմերիայի ճանապարհային անվտանգությունն ապահովող մասնագետների պատրաստման ազգային կենտրոն (CNFSR)
Ֆոնտենբլոյում էին գտնվում ՆԱՏՕ-ի Կենտրոնական Եվրոպայի շտաբները և ղեկավարման կենտրոնները, որոնք 1968 թվականին Ֆրանսիայի ՆԱՏՕ-ի կազմից դուրս գալուց հետո տեղափոխվեցին Գերմանիա և ՆիդերլանդներԱմեն տարի Ֆոնտենբլո է այցելում 11 միլիոն զբոսաշրջիկ։ Ֆոնտենբլո անտառում կա ձիարշավարան:
Միայն Ֆոնտենբլո անտառում է աճում արոսենու էնդեմիկ համարվող Sorbus latifolia - «Ֆոնտենբլոյի ծառ>» տեսակը (ֆր.՝ Alisier de Fontainebleau).


== Հայտնի մարդիկ ==
Կլոդ Լեֆևր (1632—1675) — ֆրանսիացի նկարիչ և փորագրիչ։


== Տես նաև ==
Ֆոնտենբլոյի դղյակ
Ֆոնտենբլոյի դպրոց


== Ծանոթագրություններ ==
Արտակ Դավթյան (քաղաքական գործիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արտակ ԴավթյանԱրտակ Լյուդվիկի Դավթյան (հոկտեմբերի 30, 1966(1966-10-30), Քաջարան, Ղափանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 6, 2023(2023-03-06)), հայ քաղաքական գործիչ, 2009-2017 թվականներին՝ Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի Գիտության, կրթության, մշակույթի, երիտասարդության և սպորտի հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ։ 2017-2018 թվականներին՝ ՀՀ պաշտպանության նախարարի տեղակալ։


== Կրթություն ==
1984-1990 թթ. սովորել և ավարտել է Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտի պլանատնտեսագիտական ֆակուլտետը՝ տնտեսագետի որակավորմամբ։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1983-1984 թթ. - աշխատել է Աբովյանի մարզադպրոցում՝ որպես մարզիչ։
1984-1986 թթ. - ծառայել է Խորհրդային բանակում։
1990-1992 թթ. - աշխատել է Ագրոարդբանկի Աբովյանի մասնաճյուղում որպես տնտեսագետ։
1992-1994 թթ. - աշխատել է Մոսկվայում։
1994-1997 թթ. - աշխատել է Ագրոարդբանկի Աբովյանի մասնաճյուղում՝ հասնելով կառավարչի պաշտոնի։
1997-1999 թթ. - աշխատել է Մոսկվայում։
1998-2003 թթ. - «ՀՀ երկաթուղու փոխադրումներ» ՊՓԲԸ փոխտնօրեն, ապա տնօրեն, «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ գլխավոր տնօրենի տեղակալ։
2003-2004 թթ. - ՀՀ էներգետիկայի նախարարի տեղակալ։
2004 թ. նոյեմբերի 5-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ ազատվել է Հայաստանի էներգետիկայի նախարարի տեղակալի պաշտոնից։
2004-2007 թթ. - «Էյսի-ֆին Ռոյալ» ՍՊԸ տնօրեն։
2017-2018 թվականներին՝ ՀՀ պաշտպանության նախարարի տեղակալ։


== Քաղաքական գործունեություն ==
2007 թ. մայիսի 12-ին ընտրվել է ՀՀ Ազգային ժողովի 4-րդ գումարման պատգամավոր ՀՀԿ համամասնական ընտրացուցակով։
2007-2009 թթ. - Ազգային ժողովի պետական-իրավական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։
2009 թ. մայիսի 18-ին ընտրվել է Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի Գիտության, կրթության, մշակույթի, երիտասարդության և սպորտի հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ։
2012 թ. մայիսի 6-ին ընտրվել է ՀՀ Ազգային ժողովի 5-րդ գումարման պատգամավոր ՀՀԿ համամասնական ընտրացուցակով։
2012 թ. մայիսի 31-ին ընտրվել է ՀՀ ԱԺ Գիտության, կրթության, մշակույթի, երիտասարդության և սպորտի հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ։Ամուսնացած է, ունի երեք զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոբեդա (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոբեդաՊոբեդա (ռուս.՝ Победа), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1836 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նարկոտին

Նարկոտին (հայտնի է ինչպես նոսկապին, նեկտոդոն, անարկոտին, ափիան) ափիոնի ալկալիներից մեկը։


== Քիմիական հատկություններ ==
Այն պարունակում է ափիոնի խաշխաշի հյութի մեջ (Papaver somniferum)՝ ազատ վիճակում։
Առաջին անգամ ստացել և բնութագրվել է ֆրանսիացի քիմիկոս Ժան Պիեր Ռոբիկեի կողմից, 1817 թվականին։
Հալման ջերմաստիճանը 176° է։ Չի լուծվում ջրի, սակայն հեշտությամբ լուծվում է սպիրտի, բենզոլինի, եթերի և քլորոֆորմի մեջ։ Համարվում է թույլ երրորդային հիմք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նարկոտին, «Քիմիկոս» կայքում
Լուիզետ Տեկսիե

Լուիզետ Տեկսիե (ֆր.՝ Louisette Texier, ի ծնե՝ արմտ. հայ.՝ Արփինէ Հովհաննիսեան, փետրվարի 18, 1913(1913-02-18), Քոնիա, Օսմանյան կայսրություն - հուլիսի 20, 2021(2021-07-20), Լա Ռոմյո), Ֆրանսիայի դիմադրության շարժման մասնակից և ավտոարշավորդ պատերազմից հետո։ Նա Հայոց ցեղասպանությունը վերջին վերապրածներից մեկն էր։


== Կենսագրություն ==
Հովհաննիսյանը ծնվել է Օսմանյան կայսրությունում, հայկական ընտանիքում։  Նրա հայրը սպանվել է 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ, և նա քրոջ հետ փրկվել է մոր կողմից և տեղավորվել Ստամբուլի մանկատանը։ Մանկատունը տեղափոխվել է Սալոնիկ 1922 թվականին, իսկ հետո Մարսել՝ 1924 թվականին։ 1928 թվականին նա սկսել է հաճախել Դպրոցասեր տիկնանց վարժարան Լե Ռեյնսիում, որտեղ նրա դասընկերն էր Մելինե Մանուշյանը։ Մինչև հասուն տարիքը նա չի վերամիավորվել մոր հետ։
Տեկսիեն 15 տարեկան հասակում թողել է դպրոցը «փարիզյան կաբարեներում պարելու և առանց սահմանափակումների ապրելու համար»։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նա մասնակցել է Ֆրանսիական դիմադրությանը, որի մասին վկայում է Ներքին գործերի ֆրանսիական բանակի նրա քարտը, և օգնել է թաքցնել հրեա ընտանիքին։ Պատերազմից հետո նա ամուսնացել է և ունեցել երկու երեխա։ Ազատության ձգտումը գերակայել է և նա ամուսնալուծվել է։ Նա առաջինն էր Փարիզում, որ սկսել է ֆրանսիացի կանանց համար ջինսեր վաճառել։ 1956 թվականին նա Նյոյի սյուր Սենում բացել է հագուստի խանութ։
Տեկսիեն մեքենաների և ավտոսպորտի նկատմամբ մեծ կիրք ուներ։ Նա մասնակցել է պրոֆեսիոնալ մրցումների 1956-1964 թվականներին, ինչպիսիք էին Մոնտե Կառլոյի ավտոմրցարշավը և Tour de France Automobile-ը։ Նա զբաղեցրել է երկրորդ տեղը 1963 թվականի մրցույթում՝ վարելով Jaguar Mark 2: Նա ընտրվել է «Համարձակ հայ կանայք» նախագծի համար, որն ընդգրկում էր հայկական ծագում ունեցող նշանավոր կանանց։
Լուիզետ Տեկսիեն մահացել է Լա Ռոմյոյում 2021 թվականի հուլիսի 20-ին՝ 95 տարեկան հասակում։ Նրա հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել Սեն Ժենի դը Լեկտուր մատուռում։


== Ծանոթագրություններ ==
Օհայո (գետ)

Օհայո (անգլ.՝ Ohio River) — գետ ԱՄՆ արևելքում , Միսիսիպի գետի ձախ և ամենաքաղցրահամ վտակն է: Հոսում է Փենսիլվանիա, Օհայո, Արևմտյան Վիրջինիա, Կենտուկի, Ինդիանա և Իլինոյս նահանգներով:


== Հիդրոլոգիա ==
Սնուցումը խառն է: Ավազանի մակերեսը 528,1 հազ. կմ² է: Բարձր ջրհեղեղները տարվա ցուրտ եղանակին, ցածր ամառ-աշնանային միջուկը' նվազագույն մակարդակը օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներին:  ջրի միջին սպառումը Մետրոպոլիս քաղաքի մոտ 7973 մ³/վրկ է, տարեկան արտահոսքը մոտ 250 կմ³. Ջրի առավելագույն վերելքները  Պիտսբուրգի մոտ (10‒12 մ), у Ցինցինատի (17‒20 մ), գետաբերանում  (14‒16 մ). Պարբերաբար ուժեղ ջրհեղեղներ են նկատվում;  1887, 1913, 1927, 1937 թվականներին նրանք ունեին կատաստրոֆիկ բնույթ: Օհայոյի ջրերը աղտոտված են արդյունաբերական ձեռնարկությունների արտանետումներով։


== Հոսանքը ==

Գետը ձևավորվում է Փիթսբուրգի մոտակայքում,  Ալլեգեյնի և Մոնոնգախիլա գետերի միաձուլման արդյունքում, որոնք սկիզբ են առնում  в Ապալաչներ լեռներում: Գետի երկարությունը 1579 կմ է: Ընդհանուր երկարությունը Ալլեգեյնիի հետ 2102 կմ Է: Մինչև Լուիսվիլ Օհայոն հոսում է Ապալաչի պլատոյով, ապա Կենտրոնական հարթավայրերով:


=== Քաղաքներ գետի վրա ===
Օհայո գետի վրա շատ կան խոշոր քաղաքներ, որոնցից խոշորագույնն են: Փիթսբուրգը, Խանթինգտոն(Արևմտյան Վիրջինիա, Պորտսմուտ, Ցինցինատի, Կովինգտոն, Լուիսվիլ, Ուիլինգ, Էվանսվիլլ և Մետրոպոլլիս:


=== Վտակները ===
Ակունքից դեպի գետաբերանը ուղղությամբ խոշոր վտակները՝ Ալեգեյնի, Մոնոնգահիլա, Բիվեր, Ուիլինգ-Կրիկ, Լիթլ-Մասկինգում, Դաք-Կրիկ, Մասկինգում, Լիթլ-Կանովա, Հոկինգ, Կանովա, Գայանդոտ, Բիգ-Սենդի, Լիթլ-Սենդի, Սայոտո, Լիթլ-Սայոտո, Լիթլ-Մայամի Լիկինգ, Մայամի-Ռիվեր, Կենտուկի, Գրին -Ռիվեր, Ուոտբաշ, Կամբերլանդ, Թենեսի:


== Նավարկություն ==
Գետը արգելափակված է և նվարկելի ամբողջ երկայնով (երաշխիքային խորությունը նավարկության համար  2,7 մ  է): Նավագնացության խորքերում ապահովելու համար գետի վրա կառուցվել է կասկադ հիդրոհանգույց (տես. Օհայո գետի ջրարգելակների եւ Ամբարտակների ցանկը[en]).  Ջրային ուղիների ընդհանուր երկարությունը Օհայո ավազանում մոտ 4000 կմ Է: Լուիսվիլ քաղաքի շրջանում ջրանցքներ են կառուցվել: Գետի ավազանում խոշոր ՀԷԿ-եր են, որոնց մեծ մասը գտնվում է Թենեսի գետի վրա ։


== Կամուրջներ ==
Երկաթուղային կամուրջ Բիգ-Ֆոր[en] 770 մերկարությամբ, միացնում է   Կենտուկի նահանգի Լուիսվիլ և Ինդիանա նահանգի Ջեֆերսոնվիլ[en] քաղաքները: Բացվել է 1895 թվականին և օգտագործվել է ընդհուպ մինչև 1969 թվականը: Անմիջապես փոկվելուց հետո երկու ծայրային անցումները`յուրաքանչյուր ծայրից մեկական, ապամոնտաժվել և վաճառվել են որպես մետաղական ջարդոն:  2014 թվականին կամուրջը վերաբացվել է, այժմ միայն հետիոտների եւ հեծանվորդների երթևեկության համար է. Շենքի անավարտ լինելու պատճառով 1969-ից մինչեւ 2014 թվականը կրել է մականունը «կամուրջ դեպի ոչ մի տեղ».
1928 թվականին գետի վրա կառուցվել է կամուրջը, որը միացնում է Փոյնթ Փլեզանթը և Հալլիպոլիսը (Օհայո):


== Աստղագիտության մեջ ==
Օհայոյի պատվին անվանվել է  աստերոիդ 439 Օհայո, բացված  1898 թվականին:


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Ուկրաինական տափաստանային սպիտակ խոզ

Ուկրաինական տափաստանային սպիտակ խոզ (ռուս.՝ Українська степова біла порода), խառը մթերատվության խոզերի ցեղ։ Բուծել է ակադեմիկոս Միխայիլ Իվանովը, «Ասկանիա Նովա»-ում տեղական մանր ուշահաս խոզերը տրամախաչելով անգլիական խոշոր սպիտակ ցեղի վարազների հետ։ 
Ցեղը հաստատվել Է 1934 թվականին։ Մեռահասուն վարազների կենդանի զանգվածը մոտ 350 կգ Է, մերուններինը՝ մոտ 250 կգ։ Պտղատվությունը 11-12 խոճկոր է (առավելագույնը՝ մինչև 25)։ Մատղաշները վաղահաս են՝ 6-7 ամսականում կշռում են 95-100 կգ։ Կենդանիները լավ են հարմարված չոր տափաստանային գոտուն։ Վարազներն օգտագործվում են արդյունաբերական տրամախաչման համար։ 
Բուծվում Է Ուկրաինայում, Մոլդովայում, Հյուսիսային Կովկասում։
Ձորբերան (այլ կիրառումներ)

Ձորբերան, կարող է վերաբերել՝

Ձորբերան - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կըզըլքիլիսեի գավառում
Ձորբերան - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում
Իզեո (լիճ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իզեո (այլ կիրառումներ)Իզեո (իտալերեն՝ Lago d'Iseo), [ˈlaːɡo diˈzɛːo] կամ Սեբինո (իտալերեն՝ Sebino), Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի չորրորդ ամենամեծ լիճը։ Սնվում է Օլյո գետով։


== Աշխարհագրական տվյալներ ==
Լիճը գտնվում է Կամոնիկա տարածքում՝ Բրեշիա և Բերգամո քաղաքների մոտ։ Այն գրեթե հավասարապես բաժանված է Բերգամոյի և Բրեշիայի միջև։ Լճի արտաքին մակերեսը 65 քառակուսի կիլոմետր է, ծավալը՝ 8 մլն խորանարդ մետր, առավելագույն խորությունը՝ 251 մ, առավելագույն լայնությունը` 5000 մ, առավելագույն երկարությունը՝ 25 կմ, ափերի երկարությունը` 65 կմ, ծովի մակարդակից միջին բարձրությունը՝ 186 մետր։
Հյուսիսային Իտալիան հայտնի է իր խիստ արդյունաբերական քաղաքներով, որոնց միջև կան մի շարք ակնառու լճեր։ Իզեո լիճն աչքի է ընկնում իր բնական գեղեցկությամբ, սաղարթախիտ կանաչ լեռներով, որոնք շրջապատում են բյուրեղյա հստակ լիճը։
Լճի շուրջ կան մի քանի միջնադարյան քաղաքներ, որոնցից ամենամեծը Իզեոն է և Սարնիկոն։ Հատկանշական է զբոսաշրջության ոլորտը։ Լեռների կողմից կառուցած ճանապարհով կարելի է շրջանցել ամբողջ լիճը։
Լճի կենտրոնում է գտնվում Մոնտե Իզոլա կոմունան, որի մուտքն ապահովվում է լաստանավերով։


== Այլ տվյալներ ==
2016 թվականի հունիսի 18-ից մինչև հուլիսի 3-ը Իզեո լճի վրա իրականացվել է բուլղարացի արվեստագետներ Քրիստո և Ժան Կլոդների Լողացող ճեմուղիներ նախագիծը։ Բազմահազար այցելուների հոսքը որոշակի քաոսային և տրանսպորտային խցանումներ է առաջացրել տարածքում։


== Բնակավայրեր ==
Լճի ափերին են գտնվում մի քանի փոքր քաղաքներ՝

Երկու փոքր կղզիներ՝ Լորետոն և Սուրբ Պողոսը, գտնվում են մասնավոր ենթակայության ներքո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լուսանկարներ և տեղեկատվություն Իզեո լճի մասին
Տեղեկատվություն Իզեո լճի մասին Archived 2012-10-14 at the Wayback Machine.
Արքեգոնիում

Արքեգոնիում  (հուն․՝ άζγυ - սկիզբ և γέννηση -ծնունդ ), մամուռների, պտերանմանների և մերկասերմերի իգական սեռական օրգան։ Ունի սափորիկի տեսք, կազմված է լայն «փորային» մասից և նեղ պարանոցից՝ մի քանի խողովակային բջիջներով։ Վերջիններս լորձնոտում են, ուռչում, բաց են անում արքեգոնիումի վզիկը, որը նպաստում է սպերմատոզոիդների ներգրավմանը և շարժմանը դեպի ձվաբջիջ։
Խենավե

Խենավե  (իսպ.՝ Génave), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Խաեն պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սեռա դե Սեգուրա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 64 կմ2։ Բնակչությունը՝ 637 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 151 կմ հեռավորության վրա։
Հայաստանի աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարություն

Հայաստանի Հանրապետության Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարություն, գործադիր իշխանության հանրապետական մարմին, որը մշակում ու իրականացնում է աշխատանքի և սոցիալական ապահովության բնագավառներում Հայաստանի Հանրապետության կառավարության քաղաքականությունը։


== Պատմություն ==
1990 թվականին ՀՀ սոցիալական ապահովության մինիստրությունը վերակազմավորվեց ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական ապահովության նախարարության։
1995 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից հետո նախագահի հրամանագրով փոփոխություն կատարվեց կառավարության կառուցվածքում. կառույցը վերակազմավորվեց սոցիալական ապահովության, զբաղվածության, բնակչության տեղաշարժի և փախստականների հարցերով նախարարության։
1996 թվականին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով կառավարության կառուցվածքի նոր փոփոխություն տեղի ունեցավ. 1996 թվականի նոյեմբերի 8-ին նախարարությունը վերակազմավորվեց սոցիալական ապահովության նախարարության։
2000 թվականի փետրվարի 28-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նախարարությունը միաձուլման ճանապարհով վերակազմավորվեց ՀՀ առողջապահության և սոցիալական ապահովության նախարարության։


== Ընդհանուր տեղեկատվություն ==
Նախարար

Նարեկ ՄկրտչյանՏեղակալներ՝

Դավիթ Խաչատրյան
Աննա Ժամակոչյան
Տաթևիկ Ստեփանյան
Ռուբեն Սարգսյան


== Նախկին նախարարներ ==
Աշոտ Եսայան-Անկուսակցական
Ռաֆայել Բագոյան-Անկուսակցական
Հրանուշ Հակոբյան-ՀՀԿ
Գագիկ Եգանյան-Անկուսակցական
Ռազմիկ Մարտիրոսյան-ՀՀԿ
Աղվան Վարդանյան-ՀՅԴ
Արսեն Համբարձումյան-ՀՅԴ
Գևորգ Պետրոսյան-ԲՀԿ
Մխիթար Մնացականյան-ԲՀԿ
Արթուր Գրիգորյան-ԲՀԿ
Արտեմ Ասատրյան-ՀՀԿ
Մանե Թանդիլյան-ԼՀԿ
Զարուհի Բաթոյան-Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցություն
Մեսրոպ Առաքելյան-Առաքելություն կուսակցություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուր ==
Հայաստանի Հանրապետության Կառավարության կայք էջ, ՀՀ Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարություն


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Սոցիալական ապահովության ծառայություն
Բերեսկլետովսկոգո Խոզյայստվա

Բերեսկլետովսկոգո Խոզյայստվա (ռուս.՝ Бересклетовского Хозяйства, բաշկիրերեն՝ Бөресклет хужалығы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 20 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նովոպավլովկա (Օկտյաբրսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նովոպավլովկա (այլ կիրառումներ)Նովոպավլովկա (ռուս.՝ Новопавловка), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Մտնում է Կրասնոկուտովսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Բայկովո (այլ կիրառումներ)

Բայկովո, կարող է վերաբերել՝

Բայկովո - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բայկովո - գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Ստարոռուսկի շրջանի կազմում։
Բայկովո - գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Կոսովոգորսկի շրջանի կազմում։
(5) Աստրեա

(5) Աստրեա (անգլ.՝ Astraea), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1845 թվականի դեկտեմբերի 8-ին Կառլ Հենկեի կողմից Դրեզենում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,57465 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0839 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0654 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Աստրեա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,0985 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1508,95 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,238576 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,37° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման՝ պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
Աստրեա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ջրհան աշտարակներ և ջրամբարներ

Ջրհան աշտարակներ և ջրամբարներ, կառույցներ ջրամատակարարման համակարգում՝ ջրմուղ ցանցում (տես Ջրմուղ) ջրի ճնշումն ու ծախսը կարգավորելու, ջրի պաշար ստեղծելու և պոմպակայանների աշխատանքի գրաֆիկը հավասարեցնելու համար։ Ջրհան աշտարակը բաղկացած է ջրի, սովորաբար գլանաձև, բաքից (ռեզերվուար) և հենարանային կոնստրուկցիայից (բուն)։ Ջրհան աշտարակի բարձրությունը չի գերազանցում 25 Ա (հազվադեպ 4 30 г/), իսկ բաքի տարողությունը մի քանի տասնյակ ւ/3-ից (փոքր ջրմուղների համար) հասնում է մինչև մի քանի տասնյակ հազար մ³ (քաղաքային և արդյունաբերական մեծ ջրմուղների համար)։ Հենարանային կոնստրուկցիաները պատրաստվում են հիմնականում պողպատից, երկաթբետոնից, երբեմն՝ աղյուսից, իսկ բաքերը՝ առավելապես երկաթբետոնից և պողպատից։ Ի տարբերություն ջրհան աշտարակի ջրհան ջրամբարը հենարանային կոնստրուկցիա չունի։ Ջրամբարները, սովորաբար, տեղադրվում են տեղանքի բարձրադիր վայրերում և հիմնականում օգտագործվում որպես կարգավորող տարողություն։ Երբեմն դրանք ծառայում են հրդեհի կամ վթարների համար նախատեսվող ջրի պաշարները պահելու նպատակով։ Ջրամատակարարման ժամանակակից համակարգերում առավել տարածում են ստացել երկաթբետոնե (այդ թվում՝ նախալարված) ջրամբարները։
Դեգտյարկա (գյուղ, Նովովոդոլաժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴեգտյարկաԴեգտյարկա (ուկրաիներեն՝ Дегтярка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դեգտյարկա գյուղում բնակվում էր 71 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,199 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 356,78 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լայմսթոուն շրջան (Ալաբամա)

Լայմսթոուն (անգլ.՝ Limestone County), ԱՄՆ Ալաբամա նահանգի շրջաններից մեկը։ Ընդհանուր տարածքը 1.450 կմ² է, բնակչությունը՝ 82.782 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Աթենս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1818 թ.։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուրժակ

Կուրժակ (ֆր.՝ Courgeac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 199 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.80 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.42 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 430 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 135 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 29 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 135 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 101-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 34։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,8 %։ 101 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 98 անձ (53 տղամարդ և 45 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 34 անաշխատունակներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(9342) Քերիգրանտ

(9342) Քերիգրանտ (անգլ.՝ Carygrant), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի օգոստոսի 6-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,287734 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8929 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6825 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1263,88 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,284837 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,49° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9342) Քերիգրանտ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պերտուզիո

Պերտուզիո (իտալերեն՝  Pertusio), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 698 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 175 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 4կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10080։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0124։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները. 


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ անհայտ
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.pertusio.to.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.pertusio.to.it/


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային ինստիտուտ վիճակագրության (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կիրստեն Սինեմա

Կիրստեն Սինեմա (անգլ.՝ Kyrsten Lea Sinema, հուլիսի 12, 1976(1976-07-12), Թուսոն, Արիզոնա, ԱՄՆ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ, որը ներկայացնում է դեմոկրատական կուսակցությունը։ Արիզոնայի 9-րդ ընտրատարածքից Ներկայացուցիչների պալատի անդամ (2013-2019), Արիզոնայից ԱՄՆ սենատոր (2019 թվականից)։ Առաջին բացահայտ բիսեքսուալ քաղաքական գործիչը, որն ընտրվել է ԱՄՆ Կոնգրեսում։


== Կենսագրություն ==
Սինեման ծնվել է Արիզոնա նահանգի Տուսոն քաղաքում, նրա ծնողները ամուսնալուծվել են, երբ նա երեխա է եղել, և մայրը կրկին ամուսնացել է։ Եղբոր, քրոջ, մոր և խորթ հոր հետ, Սինեման տեղափոխվեց Դեֆունիակ Սփրինգս, Ֆլորիդայի հյուսիսում գտնվող փոքրիկ քաղաք։ Նրա խորթ հայրը կորցրել է աշխատանքը, և բանկը զրկել է նրան տան սեփականության իրավունքից ժամկետանց պարտքերի համար, ընտանիքը երեք տարի ապրել է վերակառուցված բենզալցակայանում։
1995 թվականին Բրիամ Յանգի Համալսարանում ստացել է արվեստի բակալավրի աստիճան, ավարտելուց հետո նա հեռացել է Հիսուս Քրիստոսի Վերջին Օրերի Սրբերի Եկեղեցուց, Սինեման այս պահին ԱՄՆ Կոնգրեսի միակ ոչ կրոնական անդամն է։ Ունի սոցիալական աշխատանքի մագիստրոսի աստիճան Արիզոնայի պետական համալսարանից (1999), ինչպես նաև իրավունքի դոկտորի աստիճան (2004) և փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան (2012)։
1995 թվականից մինչև 2002 թվականը Սինեման աշխատել է որպես սոցիալական աշխատող։


== Քաղաքական կարիերայի սկիզբ ==
Իր քաղաքական գործունեությունը սկսել է որպես անկուսակցական՝ կապված Կանաչների կուսակցության հետ։ 2000 թվականին եղել է Ռալֆ Նեիդերի ընտրարշավի կամավորը, որը նախագահ էր առաջադրվել Կանաչներից։ 2002 թվականին Սինեման փորձել է Արիզոնայի Ներկայացուցիչների պալատում ընտրվել որպես անկախ թեկնածու Կանաչների աջակցությամբ, նա զբաղեցրել է վերջին 5-րդ տեղը՝ 8 % ձայնով։
2002 թվականին նահանգի խոշորագույն «The Arizona Republic» թերթը հրապարակել էր նրա նամակը՝ քննադատելով կապիտալիզմը։ Մասնակցել է 2003 թվականին Իրաք ներխուժման դեմ խաղաղարարական բողոքների կազմակերպմանը։
2004 թվականին Սինեման հաղթանակ է տարել դեմոկրատների ներկուսակցական ընտրություններում և ընտրվել է նահանգի Ներկայացուցիչների պալատում, այնուհետև հաջողությամբ վերընտրվել է երեք անգամ։ 2010 թվականին նա հաղթել Է Արիզոնայի Սենատի ընտրություններում։


== ԱՄՆ Կոնգրեսում ==

2012 թվականին Սինեման հայտարարել է Արիզոնայի Նոր 9-րդ ընտրատարածքում ԱՄՆ-ի Ներկայացուցիչների պալատի ընտրություններին մասնակցելու մասին (Արիզոնա նահանգը լրացուցիչ շրջան է ստացել 2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով)։ Նա 10 251 ձայնով (ընտրողների ձայների 4,1 %-ը) հաղթանակ է տարել Հանրապետական Վեռնոն Փարքերի նկատմամբ։
Կոնգրես ընտրվելուց հետո նկատելիորեն շարժվեց դեպի քաղաքական կենտրոն և նույնիսկ հետագայում՝ միանալով կապույտ շան դեմոկրատ կոալիցիայի խմբակցության պահպանողական թևին։ «National Journal»-ը նրա գաղափարական դիրքերը գնահատել է 57 %-ով լիբերալ և 43 %-ով պահպանողական։
Նոյեմբերի 12-ին Սինեման պաշտոնապես հաղթող է ճանաչվել սենատորի աթոռի համար պայքարում, որը 1976 թվականից անփոփոխ կերպով պատկանում էր հանրապետականներին։
Պաշտոնը ստանձնելուց հետո 2019 թվականի հունվարի 3-ին դարձել է առաջին կինը, որը Արիզոնան ներկայացնում է Սենատում և այն սենատորներից երկրորդը, որոնք բացահայտ նույնականացնում են իրենց ԼԳԲՏ-ի հետ (Թեմմի Բոլդուինից հետո)։


== Ծանոթագրություններ ==
Արևաշատ (Արմավիրի մարզ)

Արևաշատ, գյուղ Հայաստանի Արմավիրի մարզում, Վաղարշապատի տարածաշրջանում։


== Աշխարհագրություն ==
Հեռավորությունը Երևանից՝ 8 կմ, մարզկենտրոնից 36 կմ, Հայաստանի պետական սահմանից՝ 9 կմ։
Բարձրությունը ծովի մակերևույթից 830 մ, բնակլիմայական պայմանները - չոր ցամաքային։


== Բնակչություն ==
Նախկին բնակիչները գաղթել են 1828-1829 թվականներին Խոյից և Սալմաստից։
Արևաշատի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Համայնքի զբաղեցրած տարածքը՝ 383.4 հեկտար, որից՝ 151.9 հեկտարը վարելահողեր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Արևաշատում կա սբ. Աստվածածին եկեղեցի (1905-1907 թթ.), երկրորդ աշխարհամարտում զոհվածների հիշատակը հավերժացնող հուշարձան (1984 թ.)։ Բացի այդ գյուղի մոտակայքում է գտնվում նաև Արևաշատի ջրհան կայանը։


== Հասարակական կառույցներ ==
Գյուղն ունի 1 դպրոց, բուժկետ և մշակույթի տուն։


== Տես նաև ==
Արևաշատի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արմավիրի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում(չաշխատող հղում)
Համայնքի ղեկավարի Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում(չաշխատող հղում)
Ֆրանտիշեկ Կավան

Ֆրանտիշեկ Կավան (չեխ.՝ František Kaván, սեպտեմբերի 10, 1866(1866-09-10), Վիչովսկա Լհոտա, Վիխովա նադ Ժիզերոու - դեկտեմբերի 16, 1941(1941-12-16)[…], Լիբուն և Libunec, Լիբուն), լեհ նկարիչ և գրող։


== Կյանք և գործունեություն ==
Ֆրանտիշեկ Կավանը բնանկարային գեղանկարչություն ուսումնասիրել է 1890-1895 թվականներին Պրահայի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Օտակար Լեբեդայի, Անտոնին Սլավիչեկի, Բոգուսլավ Դվորժակի հետ միասին Կավանը Յուլիուս Մարժակի լավագույն աշակերտներից մեկն էր։ 1891 թվականին մահացած Անտոնին Հիտուսիի աշխատանքների ցուցահանդեսին ներկա լինելուց հետո Կավանը տարվում է սիմվոլիզմով, որը դժգոհություն է առաջացնում նրա ուսուցչի մոտ․ վերջինս այդ արվեստը «սև գեղանկարչություն» էր կոչում։
1895 թվականին Կավանը լքում է Ակադեմիան և մինչ 1899 թվականն աշխատում է սիմվոլիկ ոճում՝ ինչպես գեղանկարչության, այնպես էլ գրականության մեջ։
1900 թվականին նկարիչը Փարիզի Համաշխարհային ցուցահանդեսին արժանանում է ոսկե մեդալի՝ 1894 թվականին կերտած կտավների համար։ Այդ ժամանահատվածից, սիմվոլիզմի շրջանից հետո, վերադառնում է բնանկարային գեղանկարչությանը և որին հավատարիմ է մնում մինչև մահը։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Julius Mařák and his Pupils, National Galerie Prag, 1999
Ապոգամիա

Ապոգամիա, ապոգամետիա, (հունարեն՝ άπο — առանց +γάμος ամուսնություն), բույսերի բազմացման եղանակ։ Սաղմն առաջանում է առանց բեղմնավորության, ոչ թե ձվաբջջից, այլ սեռական սերնդի՝ իգական գամետոֆիտի այլ բջիջներից։

Օրինակ պտերների մոտ՝ նախածիլի որևէ բջջից, ծածկասերմերի մոտ՝ սաղմնապարկի անտիպոդային բջիջներից կամ սիներգիտներից։Ապոգամիան ապոմիքսիսի ձևերից է։


== Արտաքին հղումներ ==
https://ru.wikisource.org/wiki/ЭСБЕ/Апогамия
Apomixis, una herramienta poderosa para el mejoramiento Archived 2009-02-23 at the Wayback Machine.
Ecología del paisaje del género Sorbus
Բեյնետե

Բեյնետե (իտալերեն՝ Beinette), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2984 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 176 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 17 կմ²։ Փոստային ինդեկս՝ 12081։ Հեռախոսային կոդ՝ 0171։
Բնակավայրի հովանավորն են հանդիսանում սուրբ Իակովը և սուրբ Պրաստոֆորը։


== Ժողովրդագրւթյուն ==
Բնակչության աճը


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ
Օսովեց (գյուղ, Բոբրովիցայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օսովեց (այլ կիրառումներ)Օսովեց (ուկրաիներեն՝ Осовець), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Շուրի։
2006 թվականի տվյալներով Օսովեց գյուղում բնակվում էր 300 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Չիթախև

Չիթախև (վրաց.՝ ჩითახევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամցխե-Ջավախք մարզի Բորժոմի մունիցիպալիտետում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 950 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Բորժոմից հեռու է 10 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 176 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վոլֆգանգ Գեորգ Շտաուդտե

Վոլֆգանգ Գեորգ Շտաուդտե (անգլ.՝ Staudte, հոկտեմբերի 9, 1906(1906-10-09)[…], Սաարբրյուքեն, Հռենոսի պրովինցիա, Պրուսիայի թագավորություն, Գերմանական կայսրություն - հունվարի 19, 1984(1984-01-19)[…], Žigrski Vrh, Sevnica Municipality, Սլովենիա), գերմանացի ռեժիսոր (ԳՖՀ)։


== Գործունեություն ==
1926 թվականից «Ֆոլկսբյոլնե» թատրոնի դերասան, աշխատել է նաև Ռայնհարդի և Պիսկատորի թատերախմբերում։ 1931 թվականից՝ կինոյի դերասան, ապա՝ ռեժիսոր։ 1943 թվականին ստեղծել է ծաղրածու Չարլիի մասին «Ակրոբատ, հրաշալի՜ է» կինոկատակերգությունը։ 1946 թվականին ռեժիսորներ Դուդովի, Մետցիգի և Վոլֆի հետ մասնակցել է «ԴԵՖԱ» կինոստուդիայի ստեղծմանը։ Այստեղ նկարահանած ֆիլմերից են՝ «Մարդասպանները մեր շրջապատում են» (1946 թ., խորհրդային էկրանում՝ «Նրանք չեն թաքնվի»), «Ռոտացիա» (1949 թ., խորհրդային էկրանում՝ «Դարչնագույն սարդոստայն»), «Հավատարիմ հպատակ» (1951 թ., ըստ Մաննի), որոնք ունեն ցայտուն հակաֆաշիստական ուղղվածություն։ 1950-ական թվականների կեսից Շտաուդտեն աշխատում է ԳՖՀ-ի կինոստուդիաներում, իր լավագույն՝ «Վարդեր պարոն դատախազի համար» (1959 թ.), «Տոնավաճառ» (1960 թ.), «Կոմիսար» (1971 թ.) և այլ ֆիլմերով շարունակելով հանդես գալ նացիզմի վերածննդի վտանգի և ռեալիստական գաղափարների դեմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրմիլիցի

Սուրմիլիցի (ռուս.՝ Сурмилицы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վասիլյովո (գյուղ, Գլինկովսկի շրջան)

Վասիլյովո (ռուս.՝ Василёво), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 16 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պիեռ Ժյուլ Կավելիե

Պիեռ Ժյուլ Կավելիե (ֆր.՝ Pierre-Jules Cavelier, օգոստոսի 30, 1814(1814-08-30)[…], Փարիզ - հունվարի 28, 1894(1894-01-28)[…], Փարիզի 10-րդ շրջան, Փարիզ), ֆրանսիացի քանդակագործ և մանկավարժ։ Ֆրանսիական գեղեցիկ արվեստների ակադեմիայի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Քանդակագործությունը սովորել է Դավիդ դ’Անժից, իսկ գեղանկարչությունը Պոլ Դելարոշի մոտ։ 1842 թվականին շահել է Ֆրանսիական ակադեմիայի Հռոմեական մրցանակը Հռոմում շահել է «Դիոմեդ և Պալադիում» գիպսից քանդակի համար, որը հնարավորություն տվեց երիտասարդ քանդակագործին ուղևորվելու Իտալիա և 1843-1847 թվականներին ապրելու Վիլա Մեդիչիում։ 

Հեղինակ է բազմաքանակ հրապարակային զարդաքանդակների, հոգևոր և բնակելի շենքերի և շինությունների Փարիզ քաղաքում։ 1864 թվականին նշանակվում է Փարիզի գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոցի պրոֆեսոր։ Նրա հռչակավոր աշակերտներից են ֆրանսիացիներ Լուի Էրնեստ Բարիան, Էժեն Գիոմը, Վիկտոր դե Վերնոն, Իպոլիտ Լեֆեվրը, անգլիացի Ալֆրեդ Գիբլերտը և ամերիկացի Ջորջ Գրեյ Բարանդը։ Պատվո լեգեոն շքանշանակիր է։ Թաղված է Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը։


== Պատկերասրահ ==
Պիեռ Ժյուլ Կավելիեի աշխատանքները
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ժյուլ Կավելիեի աշխատանքները
Մելիորատիվնոե

Մելիորատիվնոե (ուկրաիներեն՝ Меліоративне), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Նովոմոսկովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1969 թվականին։ Այն Մելիորացիոն գյուղխորհրդի վարչական կենտրոնն է, որը չի ներառում այլ բնակավայրեր։
2001 թվականի տվյալներով Մելիորատիվնոե քաղաքատիպ ավանում բնակվել է 4 519 մարդ։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքային տիպի Մելիորատիվնի բնակավայրը գտնվում է Սամարա գետի ձախ ափին, հարում է Զնամենովկա գյուղին։ Շրջակայքը ճահճոտ տափաստանային տարածք է, որը բաղկացած է եղեգնյա և սֆագնում ճահիճներից, ինչպես նաև բազմաթիվ աղակալած ջրային մարգագետիններից։ Գյուղով անցնում են M-18 (E 105), M-04 (E 50) մայրուղիները և երկաթուղին, Օրլովշչինա կայարանը։ Բնակավայրը բազմահարկ շինության տեսք ունի՝ բարեկարգ ենթակառուցվածքով։


== Պատմություն ==
Մելիորատիվնի բնակավայրը առաջացել է 1969 թվականին՝ կապված Դնեպր-Դոնբաս ջրանցքի կառուցման հետ։ Քաղաքատիպ ավանի կարգավիճակ է ստացել 1975 թվականին։


== Բնակչություն ==
1989 թվականի հունվարին բնակչությունը կազմել է 5158 մարդ., 2013 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով՝ 4284 մարդ։


== Տնտեսություն ==
Նովոմոսկովսկու խողովակների և ապարատային արտադրատեսակների գործարան,
Նովոմոսկովսկի բետոնե բետոնի գործարան,
«Օրյոլ-Լիդեր» ընկերություն,
Նովոմոսկովսկու վերանորոգման և մեխանիկական գործարան։


== Սոցիալական ոլորտի օբյեկտներ ==
Դպրոց,
Մանկապարտեզ,
Մշակույթի տուն,
Ֆելդշեր-մանկաբարձական կայան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Գրավատուն

Գրավատուն (իտալերեն՝ lombard), վարկային հիմնարկություն, որ զբաղվում է գրավ դրված շարժական ունեցվածքի դիմաց փոխառություն տրամադրելով։ Գրավատներում ընդունում են թանկարժեք մետաղ, կենցաղային տեխնիկա, ավտոտրանսպորտ։ Ապրանքի գնահատումը կատարվում է կողմերի համաձայնությամբ։ Անվանումն առաջացել է իտալական Լոմբարդիա պրովինցիայից, ուր վաճառականները զբաղվում էին նման գործառնություններով։


== Աղբյուրներ ==
Մ. Չոբանյան «Բիզնեսի համառոտ բառարան», 1992 թ.
This Used to Be My Playground

«This Used to Be My Playground», ամերիկացի երգչուհի Մադոննայի երգը, որը ձայնագրվել է «Իրենց սեփական լիգան» ֆիլմի համար, որում Մադոննան նույնպես նկարահանվել է։ Թողարկվել է որպես սինգլ 1992 թվականի ամռանը։ ԱՄՆ-ի և այլ երկների հիթ-շքերթներում հասել է 1-ին հորիզոնականի։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Վասինո (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎասինոՎասինո (ռուս.՝ Васино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ավիլես

Ավիլես (իսպ.՝ Avilés, բասկ.՝ Aviles), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, ենթարկվում է Աստուրիայի պրովինցիային։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ավիլես համայնքի կազմում։ Զբաղեցնում է 26.81 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 84 202 մարդ (ըստ 2010 թվականի մարդահամարի)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Պաշտոնական կայք
Página del Ayuntamiento
Federación Asturiana de Concejos Archived 2012-06-21 at the Wayback Machine.
Festival Intercéltico de Avilés
Fotografías de Avilés Archived 2008-03-14 at the Wayback Machine.
Información de Avilés y su entorno Archived 2007-09-30 at the Wayback Machine.
Avilés en Google Earth Archived 2007-10-24 at the Wayback Machine.
La Voz de Avilés, noticias y ocio local
Մինչքեյնսյան ժամանակաշրջանի 100 ամենահայտնի տնտեսագետները

«Մինչքեյնսյան ժամանակաշրջանի հռչակավոր տնտեսագետները․ ծանոթություն անցյալի 100 տնտեսագետների կենսագրության և աշխատանքների հետ» (անգլ.՝ Great Economists Before Keynes: A Introduction to the Lives and Works of 100 Economists of the Past), տնտեսագիտության պատմության տեսաբան Մարկ Բլաուգի աշխատությունը, որը հրատարակվել է 1986 թվականին։ Ռուսերենով հրատարակվել է «Մինչքեյնսյան ժամանակաշրջանի 100 ամենահայտնի տնտեսագետները» վերնագրով։


== Աշխատության բովանդակություն ==
Տնտեսագիտական մտքի բրիտանացի պատմաբան Մարկ Բլաուգն իր աշխատության մեջ նկարագրում է 100 ամենահայտնի տնտեսագետների կենսագրությունները, որոնք մեծ ներդրում են ունեցել տնտեսագիտության մեջ և գործունեություն ծավալել մինչև Ջոն Մեյնարդ Քեյնսը։ Նա ներկայացնում է այդ տնտեսագետները գաղափարները և տվյալ ժամանակաշրջանի կարևորագույն տնտեսագիտական քննարկումները։
Նախաբանում Մ․ Բլաուգը նշում է իր ընտրության սուբյեկտիվությունը, սակայն կարծում, որ եթե տնտեսագետների շրջանում կայանար քվեարկություն, ապա ապա իր ցանկից 90-95 տնտեսագետները կհայտնվեին վերջնական ցուցակում։ Գրքի յուրաքանչյուր հոդված բաղկացած է մի քանի բաժիններից։ Սկզբում հեղինակը վերլուծում է գիտնականի հիմնական գաղափարները, դիտարկվում հիմնական աշխատությունները, իսկ վերջաբանը նվիրված է տնտեսագետի կենսագրությանը։
Գիրքը հանդիսանում է 1985 թվականին տպագրված «Հետքեյնսյան ժամանակաշրջանի հռչակավոր տնտեսագետներ» աշխատության շարունակությունը և աշխարհի մի շարք համալսարաններում, որպես դասագիրք, կիրառվում տնտեսագիտական ուսմունքների պատմություն առարկայի շրջանակներում։
Մարկ Բլաուգը պատմում է հայտնի կոնցեպտների հեղինակների և նրանց կյանքի ուղու մասին՝ ընդհանուր առմամբ հավաքելով նմանատիպ 100 պատմություն։ Մինչքեյնսյան ժամանակաշրջանի 100 ամենահայտնի տնտեսագետների ցանկում ներառված են հետևյալ տնտեսագետները․


== Ծանոթագրություններ ==
Խարք

Խարք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սադալա (այլ կիրառումներ)

Սադալա անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Սադալա - գյուղ Էստոնիայի Յուուռու շրջանի կազմում։
Սադալա - գյուղական ավան Էստոնիայի Տոռմա շրջանի կազմում։
Պոնցա (Լացիո)

Պոնցա  (իտալերեն՝ Ponza), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո մարզի Լատինա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3307 մարդ (2008 թվականին), խտություննը կազմում է 336 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 10 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 4027։ Հեռախոսսյին կոդ՝ 0771։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Սիլվերիուսը՝ Հռոմի պապը։ Տոնը նշվում է հունիսի 20-ին։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ռաուլ Լիսոաին

Ռաուլ Լիսոաին Կրուսը, (իսպ.՝ Raúl Lizoaín Cruz, հունվարի 27, 1991(1991-01-27), Լաս Պալմաս, Իսպանիա), իսպանացի ֆուտբոլիստ, դարպասապահ, որն այժմ խաղում է Իսպանիայի Լաս Պալմաս ակումբում։  
Ռաուլ Լիսոաինը Լաս Պալմասի ֆուտբոլային ակումբի սան է։ 2010-2011 թվականի  մրցաշրջանում նա մի քանի խաղ է անցկացրել Տերսերայում հանդես եկող պահուստային թիմում։


== Ակումբային կարեիերա ==
2011-2012 թվականի մրցաշրջանի մեկնարկից առաջ Լիսոաինը ընդգրկված էր Լաս Պալմասի գլխավոր թիմում։ 2011 թվականի նոյեմբերի 26-ին Սեգունդայում հյուրընկալվելով «Ուեսկային», 34-րդ րոպեին զբաղեցրեց դարպասապահ Մարիանո Բարբոսայի դիրքը` նրան հեռացնելուց հետո։ «Լաս Պալմաս» ֆուտբոլային ակումբի սան Ռաուլ Լիսոաին 2010-2011 ֆուտբոլային մրցաշրջանում անցկացրել է մի քանի խաղ Տերսերայում հանդես եկող պահեստային ակումբում։
Մինչև 2011-2012 մրցաշրջանի սկսվելը նա ամրագրվել էր հիմնական «Լաս Պալմաս» ակումբային թիմում։ 2011 թվականի նոյեմբերի 26-ին  նա առաջին անգամ փոխարինեց դարպասապահին հյուրընկալվելով «Ուեսկա» ֆուտբոլային ակումբին, քանի որ նրանց դարպասապահ Մարիանո Բարբոսան խաղի 34-րդ րոպեին հեռացվեց դաշտից։ Լիսոաինը խաղաց որպես պահեստային դարպասապահ մինչև Բարբոսայի անցնելը «Սևիլյա» 2014 թվականին։ Հետո նա մրցման մեջ մտավ նորակոչիկ Կաստոյի հետ հիմնական կազմում խաղալու համար, արդյունքում զիջեց նրան, բայց 2015 թվականին Կաստոն վնասվածք ստացավ և Լիսոաին վերջին խաղերում պաշտպանեց «Լաս Պալմասի» դարպասը Սեկունդայում ակումբի կազմում խաղալիս` 2014-2015 թվականին երեք խաղերում բարձրագույն խումբ դուրս գալու համար։ «Սարագոսա» ակումբի հետ վճռական հանդիպման ժամանակ  հիմնական կազմում տեղը զբաղեցրեց Կաստոն, որի արդյունքում «Լաս Պալմասը» վերադարձավ բարձրագույն խումբ։
2015 թվականի օգոստոս 22 Ռաուլ Լիսոյինը առաջին անգամ դուրս եկավ  մեկնարկային կազմ՝ հյուրընկալվելով Մադրիդի «Ատլետիկո» ակումբին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիկլոպյան ամրոց

Կիկլոպյան ամրոց (կամ Կիկլոպյան շարվածք), կառուցվածք, որը կազմված է տաշած քարե մեծ բեկորներից, առանց միացնող շաղախի։ Հին հույները այս ամրոցները վերագրում էին կիկլոպներին։ Կառուցվածքը կանգուն է մնում բեկորների ծանրության հաշվին։ Հիմնականում բոլոր ամրոցները կառուցվել են անագապղնձե դարում։


== Տարածման աշխարհագրությունը ==
Կիկլոպյան շարվածքը հնության գաղտնիքներից մեկն է, այն պատահում է մոլորակի ցանկացած վայրում, բայց ավելի հաճախ կարելի է հանդիպել Միջերկրական ծովի ափերին, այդ թվում՝ Հայկական լեռնաշխարհում և Ղրիմում։ Կիկլոպյան կառուցի ամենահայտնի օրինակներից, այսպես կոչված «Առյուծի դարպասներն» է Միկեններում, կառուցված մ.թ.ա. 14-13 դարերում։
Հայաստանում պահպանված Կիկլոպյան կառույցը հիմնականում ամրոցներ են, հնագույնները վերաբերում են էնեոլիթից բրոնզի դարին անցնելու ժամանակաշրջանին (մ. թ. ա. III հազարամյակ, Հոռոմ և Սառնաղբյուր գյուղերի մոտ գտնվող ամրոցների նախնական պարիսպները, Զյանբհրդ ամրոցը՝ Արագածոտն գյուղի մոտ), իսկ վերջինները՝ վաղ երկաթի դարին (մ. թ. ա. I հազարամյակի սկիզբ)։ Դրանք տարածված են Սևանի ավազանում, Շիրակում և Արագած լեռան լանջերին։ Մի շարք Կիկլոպյան կառույցներ (դոլմեններ, կրոմչեխներ, մենաքարեր ևն), բացի դամբարաններ ծառայելուց, եղել են հնագույն պաշտամունքային կառույցներ։ Պայմանականորեն Կիկլոպյան կառույց են կոչվում Հայաստանի մ. թ. ա. II հազարամյակի երկրորդ կեսին և I հազարամյակի սկզբին պատկանող մի քանի հարյուր ամրոց–բնակատեղիները՝ բերդ–շեները, որոնց զգալի մասը կառուցված է եղել այժմ արդեն չպահպանված կավաշաղախով։


== Տես նաև ==
Նորաշենի կիկլոպյան ամրոց
Մեգալիթյան կառույցներ
Մ.թ.ա. 91


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==