armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ոսկե աշուն (նկար, Պոլենով)

«Ոսկե աշուն» (ռուս.՝ Золотая осень), ռուս նկարիչ, Պետերբուրգի Գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ, ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ Վասիլի Պոլենովի նկարը։ Կտավը հեղինակը վրձնել է 1893 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 77 × 124 սմ։ «Ոսկե աշուն» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Պոլենովոյում (Տուլայի մարզ, Ռուսաստանի Դաշնություն)։


== Պատմություն ==
«Ոսկե աշուն» ստեղծագործությունը հեղինակը՝ Վասիլի Պոլենովը նկարել է 1893 թվականին։ Նկարը ստեղծելուց երեք տարի առաջ հեղինակը հիմնավորվեց «Բորոկ» դաստակերտում, որը գտնվում է  Օկայի ափին, Բյոխովո գյուղում։
Այսօր «Ոսկե աշուն» ստեղծագործությունը պահպանվում ու ցուցադրվում է Պոլենովոյում՝ «Բորոկ» դաստակերտում, որը դարձել է հատուկ պահպանվող տարածք։ Նկարը ցուցադրվում է «Բնապատկերների» սրահում։


== Նկարագիր ==
Այս կտավում Վասիլի Պոլենովը վրձնել է Օկա գետը աշնանը՝ սեպտեմբեր ամսին Օչկովի լեռան կողմից։ Կտավում պատկերված է բնապատկեր՝ բազմաթիվ ծառեր ծածկված են աշնանային դեղին տերևներով։ Հեռվում, կտավի աջ հատվածում, տեսանելի է սպիտակ եկեղեցի ու զանգակատուն։ Օկա գետը պատկերված է աղեղնաձև։


== Մեկնաբանություններ ==
Արվեստագետ Էլեոնորա Պաստոնն իր գրքում Վասիլի Պոլենովի արվեստի մասին արտահայտվել է հետևյալ կերպ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Поленов Василий Дмитриевич — Золотая осень, 1879» (HTML)։ www.art-catalog.ru։ Վերցված է 18.08.2012
Մանտա (մունիցիպալիտետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մանտա (այլ կիրառումներ)Մանտա  (իտալ․՝ Manta), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3511 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 319 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 11 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0175։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Լև։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը։


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0175 85205
Էլեկտրոնային հացսե՝ anagrafe@comunemanta.it
Գլխավոր կայք՝ http://www.comunemanta.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայքը (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Զլինկայի շրջան

Զլինկայի շրջան (ռուս.՝ Злынковский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բրյանսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Զլինկա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 735 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 13093 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,81 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Վիլասավարի

Վիլասավարի (ֆր.՝ Villasavary), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1147 մարդ, բնակչության խտությունը` 34.67 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 33.08 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 630 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 155 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 26 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 754 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 519-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 235։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,8 %։ 519 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 435 անձ (235 տղամարդ և 200 կին)։ Գործազուրկ են եղել 84 անձ (36 տղամարդ և 48 կին)։ 235 անաշխատունակներից 66-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 92-ը` թոշակառուներ, իսկ 77-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Խանոյան (այլ կիրառումներ)

Խանոյան, հայկական ազգանուն։

Նինա Խանոյան, հայ հեղափոխական գործիչ (1979-1975)։
Սարգիս Խանոյան, հայ հեղափոխական, կուսակցական, պետական գործիչ, լրագրող (1877-1937)։
Սղգյա

Սղգյա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տալվարդա

Տալվարդա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում։ Գտնվում էր Գենջ գյուղաքաղաքից 30 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ Գյունեկ գետի ձախակողմյան վտակ Դավադունի ձախ կողմում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
MARK փուչիկի պատմությունը

MARK փուչիկի պատմությունը, 2008 թվականի հայկական ֆիլմ։ Նկարահանվել է Հայաստանի ազգային կինոկենտրոնի կողմից։


== Սյուժե ==
Փուչիկը, որ մեքենաների թեժ երթևեկությունից դեսուդեն էր տարվում, հայտնվում է բնակելի շենքի բակում, որտեղ երեխաներ են խաղում։ Այստեղ էլ, ի վերջո, պայթելով՝ կնքում է իր մահկանացուն։


== Տես նաև ==
Հայկական ֆիլմերի ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Խարիկ (Մշո գավառ)

Խարիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում էր գավառակի հյուսիսարևմտյան սահմանի մոտ՝ Արածանիի աջ կողմի վտակներից մեկի ափին։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մանուկ (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մանուկ (այլ կիրառումներ)Մանուկ, լեռնագագաթ Տավուշի մարզում, Խնձորուտի լեռնաշղթայում, Խնձորուտ գետի աջափնյակում, Արծվաբերդ գյուղից 4 կմ հարավ։ Բարձրությունը 1501 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (1858)

Ժողոցածու (1858), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1858 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1754 թվականին Հակոբ գրիչի կողմից, Պրուսայում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21.5 x 16.4 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 87 թերթից։ Գրված է mիասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը` լուսանցազարդ։ Հիշատակարաններ՝ 82բ։


== Բովանդակություն ==
Մեսրոպայ Գանձակեցւոյ Մեկնութիւնք Պատճառաց գրոցն, Հնգից առածիցն, Վասն բաժանման Դաւթի, Հարցմունք և պատասխանիք։
Դաւթի Վերլուծութիւն Ներածութեանն Պորփիւրի։
Առածք հինգ։


== Ծանոթագրություններ ==
Զայ (այլ կիրառումներ)

Զայ, կարող է վերաբերել՝

Զայ - գետ Սյունիքի մարզում
Զայ - գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Բուգուլմինսկի շրջանի կազմում
Սարդարապատ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սարդարապատ (այլ կիրառումներ)Սարդարապատ, գյուղ Հայաստանի Արմավիրի մարզում։ Նախկին անվանումն է Հոկտեմբեր։ Բնակչությունը ըստ 2011 թ. մարդահամարի կազմում է 5192 մարդ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության մի մասը գաղթել է Արևմտյան Հայաստանից, Մուշից, Վանից և Ալաշկերտից։
Սարդարապատի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է այգեգործությամբ, պտղաբուծությամբ, բանջարաբուծությամբ և անասնապահությամբ։


== Պատմամշակութային կուռույցներ ==
Սարդարապատն ունի 1882 թ.-ին կառուցված սուրբ Աստվածածին կանգուն եկեղեցի։ Գյուղի մոտ է գտնվում Սարդարապատ ամրոցի մնացորդները (18֊րդ դար)։


== Տես նաև ==
Սարդարապատի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արմավիրի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում(չաշխատող հղում)
Համայնքի ղեկավարի Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում(չաշխատող հղում)
Չեշմե

Չեշմե(թուրքերեն՝ Çeşme), քաղաք Թուրքիայի ծայր արևմուտքում, Իզմիրի մարզում։ Գտնվում է Իզմիր քաղաքից 80 կիլոմետր հեռավորության վրա` Էրիթրեա թերակղզու վրա։ Չեշմեյի հակադիր կողմում գտնվում է հունական Խիոս կղզին։ Չեշմեն թուրքական ամենահայտնի հանգստավայրերից մեկն է։ Տարեկան այստեղ գալիս է մոտ մեկ ու կես միլիոն զբոսաշրջիկ։


== Պատմություն ==
Նախկինում այստեղ է գտնվել հունական Կրինի քաղաքը (հուն․՝ Κρήνη)։
1770 թվականի հունիսին այստեղ տեղի է ունեցել Չեշմեյի ծովամարտը, որի ժամանակ ռուսական միջերկրածովյան էսկադրիան ջախջախեց այստեղ կուտակված թուրքական նավատորմին։
1922 թվականին քաղաքում բնակվում էր շուրջ 17000 մարդ, հիմնականում հույներ, թուրքեր և հայեր։


== Ներկա դրություն ==
Չեշմեն Էգեյան ծովի թուրքական ափի ամենահայտնի հանգստավայրերից մեկն է։ Չեշմեն գտնվում է Թուրքիայի ծայր արևմուտքում` Իզմիրից 80 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Այստեղ կան բազմաթիվ հանքային աղբյուրներ, որոնց ջրերը հոսում են հանգստավայրի հյուրանոցների տարածքներով։
Չեշմեի ամենահայտնի լողափը Ալթընկումն է, որը գտնվում է Չեշմեյից 10 կիլոմետր հեռավորության վրա։


=== Քույր քաղաքներ ===
Չեշմեյի քույր քաղաքներն են`

 Լուլեո, Շվեդիա
 Էմմոնակ, ԱՄՆ
 Ֆրանկֆորտ, ԱՄՆ
 Իկալուիտ, Կանադա
 Սեմեյ, Ղազախստան
 Ակտոբե, Ղազախստան
 Տալաս, Ղրղզստան
 Աքուրեյրի, Իսլանդիա
 Կիրկյուբայրկլյոյստյուր, Իսլանդիա
 Լենինգրադսկի, Տաջիկստան
 Կոպեր, Սլովենիա
 Խլենդի, Մալթա
 Դոգանա, Սան Մարինո
 Վայս, ԱՄՆ
 Սերպուխով, Ռուսաստան


== Արտաքին հղումներ ==
Çeşme Interactive Map
Prefecture of Çeşme Archived 2006-06-29 at the Wayback Machine.
Çeşme Municipality Archived 2012-07-12 at the Wayback Machine.
Information about Çeşme Archived 2012-03-08 at the Wayback Machine.
Çeşme photos with explanations
Çeşme Blog Archived 2012-07-11 at the Wayback Machine.
About Çeşme
Բարժակ (Արյեժի գավառ)

Բարժակ (ֆր.՝ Barjac), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Սենտ Կրուա Վոլվեսթր կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Ժիրոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09037։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 38 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 21 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 12-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 9-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 57,1 %, 1999 թվականին եղել է՝ 68,0 %)։ 12 աշխատունակ բնակիչներից 9-ը աշխատում էին (6 տղամարդ և 3 կին), անաշխատանք էին 3-ը (1 տղամարդ և 2 կին)։ 9 անգործունակ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 7-ը թոշակառու։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Բարժակ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-2-16 
«Բարժակ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-26
Լագվանթա

Լագվանթա (վրաց.՝ ლაგვანთა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Օնի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1120 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Օնից հեռու է 4 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 72 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կալինինո (գյուղ, Կրասնոգվարդեյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿալինինոԿալինինո (ուկրաիներեն՝ Калініне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Kalinino), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոգվարդեյսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կալինինդորֆ։
2001 թվականի տվյալներով Կալինինո գյուղում բնակվում էր 1 156 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կարլ Տոկո-Էկամբի

Կարլ Տոկո-Էկամբի (ֆր.՝ Karl Toko Ekambi‎, սեպտեմբերի 14, 1992(1992-09-14), Փարիզ), Կամերունի ֆուտբոլիստ, Անժե ակումբի և Կամերունի հավաքականի հարձակվող։


== Ակումբային կարիերա ==

Տոկո-Էկամբի հայրենի քաղաքի՝ Պարիժ ակումբի աշակերտ։  2011 թվականի ապրիլի 26-ին Բոու ակումբի հետ խաղում նա խփեց իր առաջին գոլը։ Հոկտեմբերի 21-ին Նորա ակումբի դեմ խաղում Կարլը գրանցեց Պարիժ ակումբում իր առաջին գոլը։
2014 թվականի ամռանը Տոկո-Էկամբին տեղափոխվե է Սոշո ակումբ։  Օգոստոսի 2-ին Օրլեանա ակումբի դեմ խաղում, նա հանդես եկավ ակումբի առաջին դիվիզիոնում։ Մեկ շաբաթ անց, Այաչչո ակումբի դեմ խաղում Կարլը Սոշի ակումբի կազմում խփեց իր առաջին գոլը ։ Առաջին դեբյուտային մրցաշրջանում նա խփել է 14 գոլ և դարձել թիմի լավագույն ռմբարկուն, այս ձեռքբերումը նա նվաճել է ևս մեկ տարի անց։
2016 թվականի ամռանը Տոկո-Էկամբի տեղափոխվեց Անժե ակումբ։  Օգոստոսի 13-ին Մոնպելե ակումբի դեմ խաղում, նա իր առաջին դեբյուտը կատարեց 1-ին լիգայում։ Սեպտեմբերի 10-ին Դիժոնա ակումի դեմ խաղում Կարլը իր առաջին գոլը խփեց Անժե ակումբի կազմում։


== Միջազգային կարիերա ==
2015 թվականի հունիսի 6-ին Բուրկինա Ֆասոյի ազգային հավաքականի հետ ընկերական խաղում, Տոկո-Էկբեմին խաղացել է  Կամերունի ազգային հավաքականի կազմում։ 2016 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Աֆրիկայի գավաթի որակավորման խաղին, 2017 թվականի Գամբիայի հավաքականի դեմ խաղում, նա խփել է իր առաջին գոլն ազգային հավաքականի կազմում։
2017 թվականին ազգային հավաքականի կազմում Տոկո-Էկամբին հաղթել է Գաբոնում Աֆրիկայի գավաթը։  Մրցաշարում նա խաղացել է Սենեգալի, Բուրկինա Ֆասոյի, Գվինեա-Բիսաուի և Գաբոնի թիմերի հետ։
Նույն տարում Տոկո-Էկամբին մասնակցեց Ռուսաստանում Կոնֆեդերացիաների գավաթի խաղարկությանը։  Մրցաշարում նա խաղում էր Գերմանիայի և Ավստրալիայի թիմերի դեմ։


=== Գոլերը Կամերունի հավաքականում ===


== Ձեռքբերումներ ==
Միջազգային
 Կամերունա

 Աֆրիկայի ազգերի գավաթ-2017


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ֆուտբոլիստի վիճակագրությունը soccerway կայքում
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Ակեբիա

Ակեբիա (լատ.՝ Akebia), երկշաքիլավոր բույսերի ցեղատեսակ, որը մտնում է Lardizabalaceae ընտանիքի կազմի մեջ։
Բույսը հանդիպում է Արևելյան Ասիայում։
Ցեղատեսակի ներկայացուցիչները են՝ սողացող շուշանները, որոնք հիմնականում աճեցվում են այգիներում, որպես դեկորատիվ բույսեր։ Նրանց մանուշակագույն կամ կարմրամանուշակագույն ծաղիկները հանդիպում են ծաղկաբույլերի տեսքով և ունեն նուրբ շոկոլադային բույր։ Դրա համար ակեբիան անվանում են նաև Շոկոլադային որթ (անգլ.՝ Chocolate vine)։ Նրա պտուղները ուտելի են։


== Տեսակները ==
Տարբերում են 5 տեսակ դրանք են՝

Akebia longeracemosa Matsum.
Akebia ×pentaphylla (Makino) Makino, Akebia trifoliata-ի և Akebia quinata-ի խաչասերումից առաջացած հիբրիդ
Akebia quinata (Houtt.) Decne. — Акебия пятерная
Akebia trifoliata (Thunb.) Koidz.։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Род 4. Акебия - Akebia Decne. // Деревья и кустарники СССР. Дикорастущие, культивируемые и перспективные для интродукции. / Ред. тома С. Я. Соколов. - М.-Л.: Изд-во АН СССР, 1954. - Т. III. Покрытосеменные. Семейства Троходендроновые - Розоцветные. - С. 45-46. - 872 с. - 3000 экз.


== Արտաքին հղումներ ==
Ակեբիան flower.onego.ru կայքում
Akebia: Three Varieties
Akebia: Edible Fruits
Համբուրգի օպերային թատրոն

Համբուրգի օպերային թատրոն (գերմ.՝ Hamburgische Staatsoper), Գերմանիայի հանրամատչելի ամենահին երաժշտական թատրոնը, որը գտնվում է Համբուրգ քաղաքում։ Այն հիմնադրվել է 1677 թվականին։ Համբուրգյան օպերային թատրոնի ձևավորմամբ՝ հետազոտողները կապում են գերմանական ազգային օպերային դպրոցի կազմավորումը։


== Պատմություն ==
Թատրոնի հիմնադրումը սկսվել է 1677 թվականից, քաղաքային ինքնակառավարության նախաձեռնությամբ։ Թատրոնը բացվել է 1678 թվականի հունվարի 2-ին։
Ի տարբերություն գերմանական այլ քաղաքային օպերային թատրոնների՝ համբուրգյան օպերային թատրոնը պալատական չէր․ սկզբնակամն շրջանում առաջին խումբը կազմված էր սիրողական երգիչներից, բացի այդ թատրոնը կախված էր ոչ թե պալատի հակումներից, այլ միջին բողոքական դասի ճաշակից և մտավորականությունից, ինչն արտացոլվել է վերջինիս խաղացանկում։ Թատրոնի գոյության առաջին տարիներին բեմադվում էին կրոնական թեմաներով ստեղծագործություններ։ Հետագայում բեմադրությունների շրջանակն ընդլայնվեց մինչև առասպելաբանական, և լեգենդար-պատմական, կենցաղային, ինչպես նաև «ըստ օրվա հրամայականի» օպերաները։
1695 թվականին թատրոնի երաժշտական ղեկավար է դարձել կոմպոզիտոր և դիդրիժոր Կուսսերը, ով ավելի վաղ բեմադրել է իր սեփական օպերաները Լյուլլիի հետ՝ գտնվելով ֆրանսիացի կոմպոզիտորի ազդեցության տակ։ Համբուրգում նա Լյուլլի ստեղծագործությունների օրինակով ներմուծել է քառյակներ, պարային բաղկացուցիչներ և առհասարակ ձգտել է դրսևորել ֆրանսիական ոճ։
Այդ շրջանում թատրոնում մնացածի հետ միասին բեմադրվում են նաև Գեորգ Ֆիլիպ Տելեմանի կոմիկական օպերաները, Հենդելի, Յոհան Մատտեզոնի ստեղծագործությունները, որն արդյունքում Կուսսերին փոխել է երաժշտական ղեկավարի պաշտոնում, այնուհետև դարձել է նաև թատրոնի տնօրեն։

1738 թվականից Համբուրգյան օպերային թատրոնը դադարեցնում է իր գոյությունը։
1763 թվականին թատրոնի փայտե շենքը վերջնականապես ավերված էր։
Քաղաքային թատրոնի նոր շենքում, որը կառուցվել է 1765-1766 թվականներին, ընթանում են ոչ միայն երաժշտական, այլև դրամատիկական ներկայացումներ։
1943 թվականի մարտի 2-ին թատրոնի շենքի վրա ընկել էր ռումբ, որն ամբողջովին ավերեց թատրոնի դահլիճը։
2005 թվականին ժամանակակից թատրոնի կառույցի շինարարությունը ավարտվեց։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը (գերմ.)
Staatsoper Hamburg (գերմ.)
Բենետ շրջան (Հարավային Դակոտա)

Բենետ շրջան (անգլ.՝ Bennett County), ԱՄՆ Հարավային Դակոտա նահանգի 66 վարչական միավորներից մեկը։ Ամբողջությամբ ընկած է Փայն Ռիջ հնդկացիական ռեզերվացիայի սահմաններում ը։ Ընդհանուր տարածքը 3.069 կմ² է, բնակչության թվաքանակը 2020 թվականի մարդահամարի տվյալներով եղել է 3.381.: Շրջկենտրոնն է Մարտին բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1909 թ.։


== Ծանոթագրություններ ==
Դմիտրիևի Գորի

Դմիտրիևի Գորի (ռուս.՝ Дмитриевы Горы), գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Մելենկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1268 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աբու ալ-Աթահիա

Աբու-լ-Աթահիա (748, Ayn al-Tamr, Ain Al-Tamur District, Karbala Governorate, Իրաք - 826 կամ 828, Բաղդադ), ամբողջական անուն՝ արաբ․՝  إسماعيل بن القاسم العنزي‎‎, Իսմա'իլ իբն Կասիմ ալ-'Անազի, արաբ մուսուլման բանաստեղծ, արաբական նորացման պոեզիայի հիմնադիրներից մեկը՝ Աբու Նուվասի և Բաշշար իբն Բուրդի հետ միասին։
Ընդունված է նրան համարել զուհդիյաթ ժանրի հիմանդիր։ Զուհդիյաթ տերմինը (ճգնավոր, ինքնազսպում) միայն մասամբ է արտահայտում այս ժանրի բովանդակությունը։ Հաճույքներից զերծ մնալը զուհդիյաթում միայն չնչին տեղ է գրավում, այս ժանրին են վերագրվում նաև հոռետեսական խոհեր երկրայինի անցավորության, մարդկային կյանքի ունայնության մասին։
Աբու-լ-Աթահիայի կյանքը հանգիստ է անցել, ծնվել է Անբար քաղաքի մերձակայքում։ Նա աչքի է ընկել իր վաղ արտահայտված տաղանդով և կյանքի մեծ մասն ացկացրել Հարուն ալ-Ռաշիդ և Ալ-Ամին խալիֆաների արքունիքում՝որպես նրանց պալատական ձոներգու։ Կենսագիրները պատմում են նրա ողբերգական սիրո մասին խալիֆ ալ-Մահդիի ամենասիրելի կնոջ՝ Ուրբայի նկատմամբ։ Նրանք գտնում են, որ հենց սիրային անհաջողությունները պատճառ դարձան նրա մշտական հոռետեսության համար, որն արտահայտվում է նրա բանաստեղծություններում։ Նա և մի անգամ 100 մտրակի հարված է ստացել հայտնի պաշտոնյայի ծառայողուհուն գովերգելու համար։
Աբու-լ-Աթահիայի գործունեությունը կարելի է բաժանել երկու մասի։ Առաջին շրջանում նա հանդես է գալիս հիմնականում որպես քնարերգու՝ընկղմված իր սիրային ապրումների արտահայտման մեջ։ Նրա սիրային բանաստեղծություններում շատ են երկխոսությունները և դրանք ունեն սիրային նամակի բնույթ։ Դրանք համեմատաբար թեթև են և պարզ։ Ստեղծագործության հաջորդ շրջանում նա արդեն հաստատվում է Հարուն ալ-Ռաշիդի արքունիքում։ Բանաստեղծի ողջ պոեզիային բնորոշ են փիլիսոփայական խոհեր։
Խոսելով աշխարհի վերջի և ճակատագրի դեմ մարդու անզորության մասին՝ պոետը հանգում է այն եզրակացության, որ եթե երկրային կյանքը միայն պատրանք է, ապա պետք է պատրաստվել հետագա կյանքին՝ հեռու մնալով երկրային հաճույքներից։ Նրա ստեղծագործության մաս է կազմում նրա հայտնի «Ուրջուզա»-ն։ Այն տարբեր աֆորիզմների և փիլիսոփայական բովանդակությամբ խրատական ասացվածքների հավաքածու է, որում դարձյալ արծարծվում է մարդկային ջանքերի անպտղությունն ու անխուսափելի մահվան թեման։


== Գրականություն ==
Грамовский И. Ю., Избр. соч., т. 2, М.-Л., 1956
Фильштинский И.М., История арабской литературы


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աբու Ալ-Աթահիա, արաբերեն Archived 2014-11-26 at the Wayback Machine.
Աբու Ալ-Աթահիայի բանաստեղծությունները, արաբերեն Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Աբու-լ-Աթահիա - Բանաստեղծությունների ընտրանի, ռուսերեն(չաշխատող հղում)
Զաբոլոտովո (գյուղ, Կրոլևեցի շրջան)

Զաբոլոտովո (ուկրաիներեն՝ Заболотове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զաբոլոտովո գյուղում բնակվում էր 88 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆեթուլլահ Գյուլեն

Ֆեթհուլլահ Կյուլեն (թուրքերեն՝ Fethullah Gülen, ապրիլի 27, 1941(1941-04-27), Կարին, Թուրքիա), թուրք գրող, նախկին իմամ և քարոզիչ, իսլամական հասարակական գործիչ, գրողների և լրագրողների ֆոնդի պատվավոր նախագահ։ Նա համարվում է ստեղծողն և նախաձեռնողը «Հիզմեթ» շարժմանը։ Ներկայումս նա ապրում է ԱՄՆ-ի Փենսիլվանիա նահանգի Սեյլորսբուրգ քաղաքում։ Քաղաքական վտարանդի է։ Գյուլենի կողմնակիցները նրան անվանում են «Հոջա էֆենդի» (պարոն ուսուցիչ)։ Գյուլենը 2008 թվականին դարձել է աշխարհի ամենաազդեցիկ մտավորականը՝ համաձայն Prospect և Foreign Policy ամսագրերի։ 2009 թվականից մտնում է 500 ամենաազդեցիկ մուսուլմանների շարքում (2013 թվականի տվյալներով 11-րդը)։ 2013 թվականին նա ներառվել է «աշխարհի 100 ամենաազդեցիկ մարդկանց շարքը» ըստ Time ամսագրի։


== Գյուլենի մոտեցումները առկա խնդիրներին ==


=== Աշխարհիկացում և շարիաթ ===
Գյուլենը քննադատում է լաիցիզմը որպես քաղաքականության, որը գնում է դեպի ռեդուկտիվ մատերիալիզմի փիլիսոփայության։ Միևնույն ժամանակ նա կարծում է, որ իսլամը և դեմոկրատիան համատեղելի են։ Գյուլենի կարծիքով շարիաթին են առնչվում և կրոնական արժեքները, և նամազը, ուրազան, զյաքաթը, հաջը, ընտանեկան և անձնական հարաբերությունները, կյանքի տարբեր ասպեկտները։ «Ժամանակակից դեմոկրատական հանրապետություններում ոչ ոք չի խանգարում զբաղվել այդպիսի գործերով, որոնք կազմում են իսլամի և շարիաթի ավելի քան 95%-ը։ Եվ միայն 4-5 %-ն է առնչվում իշխանությանը և իրավունքին։ Սա առանձին անհատների մտահոգությունը չէ, այլ նրանց, ովքեր կառավարում են։ Իսլամի ընդդիմադիրները հենց այդ 4-5%-ը փորձում են ներկայացնել որպես ամբողջ շարիաթ»։


=== Թուրքիա և Եվրամիություն ===
Գյուլենը հավանություն տվեց Թուրքիայի անդամակցմանը ԵՄ-ին` նշելով, որ դրանից չեն տուժի կողմերից ոչ մեկը, այլ միայն կշահեն։


=== Կնոջ դերը ===
Գյուլենի հայացքները կնոջ իրավունքների նկատմամբ «պրոգրեսիվ» են, բայց «ժամանակակից կին պրոֆեսիոնալները Թուրքիայում հեռու են այն բանից, որ նրանց ընդունեն որպես իրավահավասար»։ Գյուլենը նշում է,որ իսլամը փրկել է կանանց, «նրանք ընդհանրապես չեն փակվել իրենց տներում և ... երբեք չեն ճնշվել»։ Նա նշում է, որ «արևմտյան տիպի ֆեմինիզմը … որը ամբողջությամբ լցված է ատելությամբ տղամարդկանց նկատմամբ, դատապարտված է կործանման, ինչպես մնացած բոլոր հեղափոխական շարժումները»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
300-ի կոմիտեն․ համաշխարհային կառավարության գաղտնիքները

«300-ի կոմիտեն․ համաշխարհային կառավարության գաղտնիքները», ինքն իրեն որպես Մեծ Բրիտանիայի հատուկ ծառայության նախկին աշխատակից ներկայացող Ջոն Քոլեմանի հեղինակած գիրք (հեղինակի ազգանվան ճիշտ արտասանությունը և գրառումը Քո(ու)լման է)։ Գրքում նա Դավադրության տեսության տեսակետներից ներկայացնում է «համաշխարհային կառավարության» մասին իր տեսությունը և վերջինիս հիման վրա մեկնաբանում է նոր և նորագույն պատմությունը, ներկան և կանխագուշակում ապագան։
Գիրքը 1992 թվականին փոքր տպաքանակով տպագրվել է անգլերեն, ինչից հետո թարգմանվել ու 3000 օրինակով անանուն տպագրվել Ռուսաստանում։ 2008 թվականին Երևանում լույս է տեսել գրքի հայերեն տարբերակը, որը թարգմանել է Վարազդատ Ավագյանը և հրատարակել է Խաչիկ Ստամբոլցյանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուդվիգսքորգասթ

Լյուդվիգսքորգասթ  (գերմ.՝ Ludwigschorgast), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա համայնքում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Կուլմբախ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 975 մարդ, տարածքը՝ 5,95 կմ² (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 4 77 135։
Կոմունան ունի 4 գյուղական շրջան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Աստերոիդների ցանկ (72001-72100)

Աստերոիդների ցանկ (71901-72000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (72101-72200)
 Աստերոիդների ցանկ (71901-72000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (72101-72200)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (70001)-(75000)»։ www.minorplanetcenter.net
Մեխակ Գրոսհայմի

Մեխակ Գրոսհայմի (լատ.՝ Dianthus grossheimii), մեխակազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
20-40 սմ բարձրությամբ բազմամյա բույս է։ Ունի 12-17 մմ երկարությամբ բաժակ։ Ծաղկաբույլերում ծաղիկները վահանիկանման են կամ միայնակ։ Ծաղկակից թփերը 4-6 (8) հատ են։ Պսակաթերթերը վարդագույն են, ծիրանագույն, անհավասար ու ատամնեզր, վերևում ունեն մազիկներ։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է Սևանի (Սևան, Արգիճի) և Դարեղեգիսի (Սելիմի լեռնանցք, Քարվանսարայի շրջակայք) ֆլորիստիկական շրջաններում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է վերին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 1800-2000 մ բարձրությունների վրա, քարքարոտ լանջերին, լեռնային տափաստանում և մարգագետնատափաստանում, մարգագետիններում։ Ծաղկում է հուլիս ամսին, պտղաբերում՝ օգոստոսին։


== Պահպանություն ==
Վտանգված տեսակ է։ Հայաստանի էնդեմիկ է։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Տեսակին պայմանների փոփոխություն գյուղատնտեսական հանդակների և ռեկրեցիայի ինտենսիվացման պատճառով սպառնում է աճելավայրերի կրճատման վտանգ ։ Կարմիր գրքի առաջին հրատարակությամ մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պոպուլյացիայի մի մասը պահպանվում է «Սևան» ազգային պարկի տարածքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Գյոգդաղ (լեռնագագաթ, Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգ)

Գյոգդաղ, լեռնագագաթ Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում, Ոսկեպար լեռնաշղթայում, Նոյեմբերյանի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սատուբա

Սատուբա (պորտ.՝ Satuba), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Մասեյոյի գավառ գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 14 584 մարդ՝ 2008 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 42,7 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է 282.55 մարդ/կմ2


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1960 թվականին։


== Աշխարհագրություն ==
Տեղի կլիման՝ բարեխառն, մեղմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ունսլեբեն

Ունսլեբեն  (գերմ.՝ Unsleben), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիաի վարչական կենտրոնին։ Մտնում է Ռյոն Գրաբֆելդ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 918 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական)։ Զբաղեցնում է 8,93 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդն է 09 6 73 175։
Բնակավայրի ծայրամասում գտնվում է նրա գլխավոր տեսարժան վայրը՝ համանուն «ամրոցը ջրի վրա»։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2009-02-02 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Արևշատ (Շիրակի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արևշատ (այլ կիրառումներ)Արևշատ,
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզի Արթիկի տարածաշրջանում, մարզկենտրոնից 23 կմ հարավ-արևելք, Մանթաշ գետի ափին։


== Բնակչություն ==
Նախնիները 1828-1830 թվականներին գաղթել են Կարսի Բվիկ, Ջամուշլու գյուղերից, մասամբ էլ Սարիղամիշից և Կարինից։
Արևշատի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է դաշտավարությամբ, անասնապահությամբ, ծխախոտագործությամբ և ճակնդեղագործությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղում կան XIV-XV դարերի եկեղեցի (վերանորոգված 1873 թ.-ին), “Կարմիր Ավետարան”, “Սոլոյենց սուրբ” և “Մարինեենց սուրբ” մատուռներ։


== Տես նաև ==
Արևշատի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Արիշ

Արիշ, գյուղ Ելիզավետապոլի նահանգի Կարյագինոյի գավառում։ 1907 թվականին ուներ 266 բնակիչ՝ մեծ մասամբ ադրբեջանցիներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սալիբակեն

Սալիբակեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։ Մտնում էր Սալիբակենի գյուղախմբի մեջ և հանդիսանում էր վերջինիս կենտրոնը։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 200 տուն նեստորական ասորի բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ադրբեջանի օրհներգ

«Ադրբեջանի քայլերգ» (ադրբ.՝ «Azərbaycan Marşı!»), համարվում է Ադրբեջանի պետական օրհներգը։ Խոսքերի հեղինակը Ահմեդ Ջավադն է, իսկ երաժշտությունը գրել է ադրբեջանցի կոմպոզիտոր Ուզեիր Հաջիբեկովը։


== Տեքստը ==


== Հղումներ ==

Օրհներգի երաժշտությունը (առանց բառերի)
Ադրբեջանի պետական օրհներգը
Արաքսի Բաբայան

Արաքսի Թովմասի Բաբայան (մայիսի 5, 1906(1906-05-05) կամ մայիսի 7 (20), 1906, Երևան, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 13, 1993(1993-02-13), Երևան, Հայաստան), հայ խորհրդային քիմիկոս։ ՀԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1968 թ., թղթակից-անդամ՝ 1956 թ.)։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1961 թ.)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի գյուղատնտեսական (1929 թ.) և պոլիտեխնիկական ինստիտուտի քիմիական (1937 թ.) ֆակուլտետները։ Աշխատել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտում, եղել օրգանական քիմիայի ամբիոնի վարիչ (1942–1956 թթ.), ՀԽՍՀ ԳԱ քիմիայի ԳՀԻ–ում որպես ամինոմիացությունների լաբորատորիայի վարիչ։
Զբաղվել է ամինների և չորրորդային ամոնիումային միացությունների հետազոտությամբ։ Սկզբնական շրջանի աշխատանքների արդյունքը եղավ Հոֆմանի ռեակցիայի գործնական կիրառության հնարավորության հայտնաբերումը։ Բաբայանը պարզաբանել է բազմահալոգենալկիլ խումբ պարունակող չորրորդային ամոնիումային աղերի ջրահիմնային ճեղքման ռեակցիայի մեխանիզմը, տվել β, γ և α, β չհագեցած խմբեր պարունակող համապատասխան աղերի վերախմբավորման-ճեղքման ռեակցիաները, որոնք կարող են օգտագործվել կետոնների, կարբոնաթթուների էսթերների և էնամինների սինթեզի համար։ Եղել է ՀԽՍՀ 2–4 գումարումների Գերագույն խորհրդի դեպուտատ։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի և «Պատվո նշան» շքանշաններով։


== Երկեր ==
Внутримолекулярные перегруппировки солей четырехзамещенного аммония, Е., 1976.


== Ծանոթագրություններ ==
Օկտյաբրսկի (գյուղ, Ուստ-Բոլշերեցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕկտյաբրսկիՕկտյաբրսկի (ռուս.՝ Октябрьский), գյուղ Ռուսաստանի Կամչատկայի երկրամասի Ուստ-Բոլշերեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2238 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դեդովեց (գյուղ, Կադույսկի շրջան)

Դեդովեց (ռուս.՝ Дедовец), գյուղ Ռուսաստանի Վոլոգդայի մարզի Կադույսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լաս Վեգաս (մշակույթ)

Լաս Վեգասի մշակույթ, Էկվադորի երկարությամբ տեղակայված վերջին ուշ ժամանակաշրջանի ժամանակակից մերձափնյա պլեյստոցեն և գոլոցեն համալիր։ Այն առաջացել է մ.թ.ա 8000-4600 թվականներին։ Լաս Վեգասի մշակույթը իրենից ներկայացնում է «վաղ նստակյաց կյանքին ընտելացված անցում դեպի էկոլոգիական բարդ միջավայրին»։
Սանտա-Էլենա Էկվադորյան թերակղզում (Սանտա Էլենա նահանգ) հայտնաբերվել են տվյալ մշակույթին պատկանող 31 հնէաբանական հուշարձաններ, որը տեղակայված է կենսաբանական բարդ տրոպիկական էկոտոնում։ Բացահայտման ճշգրտությունը հաստատված է ռադիոածխածնային վերլուծությամբ։
Լաս Վեգասի ժողովուրդը զբաղվել է որսորդությամբ և հավաքչությամբ, բացի դրանից տիրապետել է գյուղատնտեսական տարրական, պարզ տեխնոլոգիաներին։ Հայտնաբերվել են ոսկրե ասեղներ, բահեր, որոնք կարող էին օգտագործել ցանցեր և թելեր հյուսելու համար, ինչպես նաև խեցե տարաներ և զենքեր պատրաստելու համար։ Ենթադրվում է, որ օգտագործել են նաև այնպիսի նյութեր, ինչպիսիք են փայտը, կեղևը, եղեգը։
Չնայած էկվադորյան տարածքում մումիաներ չեն հայտնաբերվել, Լաս Վեգասի մշակույթի մարդիկ նման էին Չինչորո մշակույթի  ներկայացուցիչներին, որոնք բնակվել են Չիլիի հյուսիսային մերձափնյա շրջաններում։ Չինչորո մշակույթից պահպանվել են յուրահատուկ մումիաներ։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Башилов В. А., Проблемы археологии и древней истории стран Латинской Америки. М., Наука, 1990 г.
Табарев А.В., Введение в археологию Южной Америки, Новосибирск, 2006
Գյարաքչայ

Գյարաքչայ, գետակ Կուրի ավազանում, նրա աջակողմյան վտակ Թարթառի ձախակողմյան օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Մռավի լեռնաշղթայի արևելյան հատվածի հարավային լեռնաբազուկների լանջերից և Թարթառին է միանում Բուրուջ գետի մոտ։ Սրա ափին է գտնվում Գյարդ գյուղը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հավշաքար

Հավշաքար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չարսանջակի գավառակում։ Գտնվում էր Բերրի գյուղաքաղաքից հյուսիս-արևմուտք, Մնձուր գետի աջ կողմում։


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել է, իսկ հայերի մեծ մասը զոհվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Փրկվածները բնակություն են հաստատել տարբեր երկրներում։


== Բնակչություն ==
1914 թվականին ուներ 34 տուն, որից 30 տուն հայ, իսկ 4-ը՝ քուրդ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Հավշաքարն ուներ 2 հին եկեղեցի, որոնցից մեկը կոչվում էր Ս. Գևորգ։ Գյուղի ծայրին, քարքարոտ բլրի վրաբարձրանում է վիթխարի ապառաժ, որի կատարին գտնվում է Գոռմշկան (Հավշաքար) բերդի ավերակները։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հիպոթալամուս

Հիպոթալամուս (լատ.՝ hypothalamus), ենթատեսաթումբ, գլխուղեղի բաժին, տեղադրված Է տեսաթմբերի տակ, մտնում է միջանկյալ ուղեղի կազմի մեջ, գոյացնում 3-րդ փորոքի պատերը և հատակը (դիէնցեֆալ շրջան)։


== Կառուցվածք ==
Հիպոթալամուսից բարակ ոտիկի վրա կախված է ստորին մակուղեղը։ Հիպոթալամուսը վեգետատիվ ֆունկցիաների կարգավորման բարձրագույն ենթակեղևային կենտրոն է, որը պահպանում է նյութափոխանակության բնականոն մակարդակը, կարգավորում մարսողության, սիրտ-անոթային, ներզատիչ և ֆիզիոլոգիական այլ համակարգերի գործունեությունը։ Հիպոթալամուսը վեգետատիվ ֆունկցիաները հոգեկան և մարմնական ֆունկցիաների հետ կոորդինացնող (համաձայնեցնող) ֆունկցիոնալ համակարգի կարևոր օղակներից է։ Այնտեղ կան 32 զույգ նյարդային կորիզների կուտակումներ։ Հիպոթալամուսը բազմաթիվ նյարդային ուղիներով կապված է կենտրոնական նյարդային համակարգի վերին և ստորին բաժինների հետ։ Հիպոթալամուսի նյարդային բջիջների կորիզներում գոյանում են որոշ հորմոններ (օրինակ, վազոպրեսին), ինչպես նաև կենսաբանական տարբեր ակտիվ նյութեր, որոնք անոթներով և նյարդաթելերով անցնում են հիպոֆիզ ու նպաստում նրա հորմոնների արտազատմանը։


== Ֆունկցիաներ ==

Հիպոթալամուսն իրականացնում է ֆունկցիաների նյարդա-հումորալ-հորմոնային հսկողությունը, կարգավորում ներզատիչ գեղձերի ֆունկցիան՝ համապատասխան բջիջների, օրգանների, ֆիզիոլոգիական համակարգերի, ամբողջական օրգանիզմի պահանջներին։ Հիպոթալամուսը հարուստ է անոթների և ընդունիչների (ռեցեպտորներ) ցանցով, որոնցով ընկալում է ջերմաստիճանի, շաքարի, աղերի, ջրի, հորմոնների պարունակության նուրբ տեղաշարժերը օրգանիզմի ներքին միջավայրում։ Վերջինիս բաղադրության և հատկությունների տատանումները պայմանավորում են սննդային և սեռական վարքագիծը կանոնավորող մեխանիզմների գործունեությունը, ապահովում մարմնի կայուն ջերմաստիճանը։ Հիպոթալամուսում կան նյարդային կորիզներ, որոնք կարգավորում են քնի ու արթունության հերթագայումը (հաջորդումը)։ Հիպոթալամուսի ետին բաժիններում գոյություն ունեն կառուցվածքներ, որոնք ծայրամասային սիմպաթո-ադրենալինային ապարատի օգնությամբ իրականացնում են հոգեկան և ֆիզիկական ակտիվ գործունեության վեգետատիվ-ներզատիչ կարգավորումը՝ օրգանիզմի հարմարեցումը արտաքին ու ներքին միջավայրի փոփոխություններին։ Հիպոթալամուսի առջևի բաժինները կարգավորում են առավելապես վերականգնողական, ասիմիլյացիայի պրոցեսները և օրգանիզմի ներքին միջավայրի հարաբերական կայունությունը։


== Խանգարումներ ==
Հիպոթալամուսի վնասումից կարող են առաջանալ ներզատիչ գեղձերի, փոխանակային-սնուցողական կամ վեգետատիվ (քնի և արթունության, ջերմակարգավորման, հոգեկան ոլորտի) խանգարումներ։


== Գրականություն ==
The Human Hypothalamus: Basic and Clinical Aspects — Part I: Nuclei of the Human Hypothalamus / Swaab D. S. (ed.). — Elsevier, 2003. — 476 p. — (Handbook of Clinical Neurology, V. 79). — ISBN 978-0-444-51357-1
The Human Hypothalamus: Basic and Clinical Aspects — Part II: Neuropathology of the Human Hypothalamus and Adjacent Brain Structures / Swaab D. S. (ed.). — Elsevier, 2004. — 597 p. — (Handbook of Clinical Neurology, V. 80). — ISBN 978-0-444-51490-5
ten Donkelaar H. J. Clinical Neuroanatomy: Brain Circuitry and Its Disorders. — Springer, 2011. — P. 604. — 860 p. — ISBN 978-3-642-19134-3
Ֆորտալեզա դու Տաբոկան

Ֆորտալեզա դու Տաբոկան (պորտ.՝ Fortaleza do Tabocão), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևմտյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Միրասեմա դու Տոկանտինսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2887 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 621,558 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 4,6 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է ապրիլի 4-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 10.482.505,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 4.045,74 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,688 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Ֆորտալեզա դու Տաբոկանի մասին
Շելուխինո (գյուղ, Կոլոմենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇելուխինոՇելուխինո (ռուս.՝ Шелухино), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 18 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պավել Բարտո

Պավել Բարտո (ռուս.՝ Па́вел Никола́евич Барто́, հունվարի 4, 1904(1904-01-04) - հոկտեմբերի 23, 1986(1986-10-23)), մանկագիր, թռչնաբան, Ագնիա Բարտոյի առաջին ամուսինը։


== Կենսագրություն ==
Պավելը ծնվել է ինժեներ Նիկոլայ Բարտոյի և Լիդիա Վիլերի ընտանիքում։ Նա մեծացել է ավագ եղբոր՝ Ռոստիսլավի և քրոջ՝ Եվգենիայի հետ։
Պատանեկության տարիներին բալետ է սովորել իր մորաքրոջ` հանրահայտ Լիդիա Նելիդովայի ստուդիայում։ Այնտեղ նա հանդիպել է իր ապագա կնոջը՝ Գետել Վոլովային, որն ամուսնությունից հետո վերցրել է ամուսնու ազգանունն ու անունը փոխել է Ագնիայի։ Նրանց ամուսնությունը տևել է 6 տարի։ Ամուսնությունից ծնված որդին՝ Էդգարը (Գարիկ) մահացել է 1945 թվականին, դժբախտ պատահարից (հեծանիվ քշելիս ընկել է բեռնատարի տակ)։ Պավել Բարտոն եղել է կնոջ երեք բանաստեղծությունների համահեղինակը։
Եղել է Գրողների առաջին համամիութենական համագումարի մասնակից, 1935 թվականից` ԽՍՀՄ Գրողների միության անդամ։ 1930-ական թվականներին եղել է «Մանկական գրականություն» հրատարակչության խմբագիր։ 1940 թվականին սովորել է Ռազմաքաղաքական ակադեմիային կից դասընթացներում։ Պատերազմի ժամանակ եղել է Հյուսիսային ռազմածովային նավատորմիղի թերթի խմբագիր, 1960 թվականին կապիտանի կոչմամբ անցել է պահեստազոր։


=== Ընտանիք ===
Բանաստեղծի եղբայրը` Ռոստիսվլավ Բարտոն, դարձել է մանկական գրքերի հայտնի գեղանկարիչ և պատկերազարդող։ 1934 թվականին «Յունիյ նատուրալիստ» ամսագրում հրապարակվել է Բարտո եղբայրների համատեղ աշխատանքը։
Առաջին կինը եղել է Ագնիա Բարտոն, որը վերցրել է ամուսնու ազգանունն ու դրանով հայտնի դարձել։
Ամուսնալուծությունից հետո Ագնիան արգելել է Պավելին մանկական բանաստեղծություններ հրապարակել իր ազգանվամբ։ Նա նույնիսկ առաջարկել է նախկին ամուսնուն փոխել ազգանունը՝ ասելով. «Ամբողջ Միությունը գիտի միայն  մեկ Ագնիա Բարտոյի, այլ Բարտոներ պետք չեն»։
Առաջին ամուսնալուծությունից հետո Պավել Բարտոն ամուսնացել է ևս 3 անգամ (վերջին անգամ` սեփական զարմուհու հետ) և ունեցել մի քանի երեխաներ տարբեր կանանցից։ Բարտոյի երկրորդ կինը Լյուբով Սևան էր։ Նրանք ունեցել են երեք դուստր՝ Մարինան (1932), Սյուզաննան (1934) և Աննան (1937)։
Պավել Բարտոյի երրորդ կինը Եվդոկիա Իվանովնան էր (նրանք միասին ապրել են 20 տարի)։
Չորրորդ կինը՝ Ռենատա Վիլլերը, նրա զարմուհին էր։ Վերջին կնոջ հետ նա ապրել է 25 տարի։ Թաղված է Վվեդենսկովյան գերեզմանատանը։


== Գրքեր ==
«Толстуха куцая» (1926)
«Гришкины игрушки»  (М. Государственное издательство, 1927)
«Про кота Федьку, ежа Хавроську и белую мышку» (1928)
«Озорные»
«Ёлка»
«Посол» (М. Государственное издательство, 1930)
«Поход за змеями» (1936)
«Птичий хоровод» (М. Детская литература, 1976)
«О чём поют птицы» (М. Детская литература, 1981, рис. Н. Чарушина)
«Птичьи разговоры» (М. Малыш, 1982, рис. Н. Чарушина)
«Пусть поют птицы» (М. Детская литература, 1985)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Писатели Москвы участники Великой Отечественной войны. М., 1997


== Արտաքին հղումներ ==
Բարտո ընտանիքի Archived 2009-05-24 at the Wayback Machine. կայքը
Պավել Բարտո Archived 2008-09-24 at the Wayback Machine.
Գեղուտի կամուրջ

Գեղուտի կամուրջ, կամուրջ արևմտյան Հայաստանում, Ճորոխի ավազանի Գեղուտ գետի վրա, Գեղուտ գյուղի մոտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Թուրլոու Քերոլան

Թուրլոու Քերոլան (իռլանդերեն՝ Toirdhealbhach Ó Cearbhalláin, անգլ.՝ Turlough Carolan, 1670, Միտ, Լենստեր - մարտի 25, 1738(1738-03-25), Ballyfarnon, Ռոսքոմոն, Կոննախտ, Իռլանդիա), իռլանդացի կույր թափառական տավղահար, երգիչ, պոետ և կոմպոզիտոր, ով իռլանդական տավղային երաժշտության մեջ մտցրեց բարոկկո երաժշտության ոճը։


== Կենսագրություն ==
Թուրլոու Քերոլանը ծնվել է 1670 թվականին, ֆերմերի ընտանիքում, Միթ երկրամասի Նոբբեր գյուղից ոչ հեռու, սակայն շուտով նրա հայրը աշխատանքի անցավ Ռոսկոմոն երկրամասի Բալլիֆարնան գյուղում, ինչը հնարավորություն տվեց Թուրլոուին կրթություն ստանալ։ 18 տարեկան հասակում նա կուրացավ ծաղիկից, և, հոր գործատուի աջակցությամբ դառնալով թափառական երաժիշտ, 1691 թվականից սկսեց ձիով ճամփորդել Իռլանդիայով մեկ և իրեն հյուրընկալածների համար երգեր ստեղծել։ Նրա արվեստի երկրպագուների շարքում կային նաև իռլանդացի նշանավոր հասարակական գործիչներ, որոնց թվում նաև Ջոնաթան Սվիֆթը։
1720 թվականին Քերոլանը ամուսնացավ Մերի Մագուայրի հետ և հաստատվեց Լիտրիմ երկրամասի Մոհիլլոմ գյուղում, նրանք ունեցան 6 աղջիկ և 1 տղա։ Կնոջ մահից հետո, 1733 թվականին նա վերադարձավ Բալլիֆարնան, որտեղ էլ մահացավ 1738 թվականին, թաղվեց ընտանեկան գերեզմանատանը։ Մահվանից քիչ առաջ նա ստեղծել էր իր վերջին՝ գործիքային երաժշտությունը՝ «Carolan's Farewell to Music», որն ավելի մոտ էր ժողովրդական երաժշտությանը։


== Ստեղծագործություն ==
Քերոլանը փորձում էր ավանդական տավղային հեղինակային երաժշտությունն ու այդ ժամանակների եվրոպական պրոֆեսիոնալ երաժշտության հաջողությունները համատեղել։ Նրա երաժշտության մի մասը ստեղծվեց Կորելիի, Վիվալդիի և Ֆրանչեսկո Ջեմինիանիի ազդեցությամբ, սակայն հարմոնիզացիան, այնուամենայնիվ, պահպանեց ազգային տարրերը։ Իր արվեստում Քերոլանը մոտեցրեց ժողովրդական և պրոֆեսիոնալ երաժշտությունները, որոնք իրարից հեռացել էին միջնադարում։
Իրեն վերագրվող 213 մեղեդիներից շատերի համար գրված են նաև տեքստեր հենց Քերոլանի կողմից։ Դրանք բոլորը իռլանդերեն են, բացի մեկ անգլերենից, և վերնագրված են այն մարդկանց պատվին, ով այդ օրը հյուրընկալել է Քերոլանին։ 


== Հիշատակ ==
Քերոլանի մեղեդիները մեզ են հասել որդու կողմից Դուբլինում 1748 թվականին հրատարակված գրքի շնորհիվ։ 20-րդ դարի կեսերին Քերոլանի երաժշտությունը, որը մինչ այդ պահպանված էր միայն ժողովրդի մեջ, ունեցավ հանրային և պաշտոնական ընդունելություն։ 1986 թվականին Մոհիլլում նրա հիշատակին կանգնեցվեց հուշարձան։ Կիդյուում, նրա գերեզմանից ոչ հեռու ամենամյա փառատոն է անցկացվում և տավղահարների ամառային դպրոց։ Քերոլանը պատկերված է իռլանդական 50 ֆունտանոց թղթադրամի, ինչպես նաև մի շարք նամականիշների վրա։ Նրա արվեստը մեծ հռչակ է վայելում Իռլանդիայում և աշխարհի տավղահարների շրջանակում, այժմ նա համարվում է իռլանդացի մեծագույն կոմպոզիտորներից մեկը։ Քերոլանը դարձել է ժողովրդական առասպելների և անեկդոտների սիրված կերպար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
System of a Down (ալբոմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ System of a Down (այլ կիրառումներ)System of a Down, ամերիկահայ System of a Down ալտերնատիվ մետալ խմբի առաջին ալբոմն է, թողարկվել է 1998 թ. հունիսի 30-ին։ 2000 թ. փետրվարին ստացան ոսկե, իսկ 2002 թվականին՝ արդեն Toxicity ալբոմի հաջողությունից հետո նվաճեց Պլատինե կարգավիճակ։ "Top Heatseekers 1998" հիթ-շքերթում զբաղեցրել է 1-ին, և 1999 թվականին "Billboard TOP 200"-ում զբաղեցրել է 124-րդ հորիզոնականը։


== Երգացանկ ==


== Ալբոմի վրա աշխատել են ==
Սերժ Թանգյան - վոկալ, սինթեզատոր;
Դարոն Մալաքյան - կիթառ, բեք-վոկալ, պրոդյուսեր;
Շավո Օդաջյան - բաս-կիթառ;
Ջոն Դոլմայան - հարվածային;
Ռիք Ռուբին - պրոդյուսեր, ստեղնային (Mind).


== Ծանոթագրություններ ==
Տոռեխոն դե Վելասկո

Տոռեխոն դե Վելասկո  (իսպ.՝ Torrejón de Velasco), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Մադրիդ շրջանում՝ Մադրիդի ինքնավար մարզերի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կոմառկա-Սուռ շրջանում։ Բնակչությունը՝ 4091 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։ Տարածքը՝ 52,32 կմ²։


== Արտաքին հղումներ ==
Página del Ayuntamiento de Torrejón de Velasco Archived 2008-02-12 at the Wayback Machine.
Portal de información de Torrejón de Velasco Archived 2012-10-04 at the Wayback Machine.
Previsión meteorológica a siete dias de Torrejón de Velasco Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información adicional sobre el yacimiento de El Cerro de los Batallones
Página del grupo de Teatro Caricato de Torrejón de Velasco Archived 2021-01-26 at the Wayback Machine.
Página del Ayuntamiento de Torrejón de Velasco Archived 2015-07-21 at the Wayback Machine.
Página en Facebook del Ayuntamiento de Torrejón de Velasco
Portal de información de Torrejón de Velasco Archived 2012-10-04 at the Wayback Machine.
Página web del párroco
Página del grupo DeLaNada Teatro de Torrejón de Velasco Archived 2014-12-16 at the Wayback Machine.
Portal de información de Torrejón de Velasco y los municipios del sur de Madrid
Instituto de Estadística de la Comunidad de Madrid > Ficha municipal Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Instituto de Estadística de la Comunidad de Madrid > Series estadísticas del municipio Archived 2007-09-30 at the Wayback Machine.
Instituto de Estadística de la Comunidad de Madrid > Nomenclátor Oficial y Callejero
Բրուցանո Ձեֆիրիո

Բրուցանո Ձեֆիրիո (իտալերեն՝ Bruzzano Zeffirio), քաղաք Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1343 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 67 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89030։ Հեռախոսային կոդը՝ 0964։
Նրա տարածքը ներառված է Ասպրոմոնտե ազգային պարկի մեջ։
Կոմունայի հովանավորն է Ամենասուրբ Աստվածածինը։ Տոնակատարությունը սեպտեմբերի առաջին կիրակի օրն է։
Էրեն

Էրեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Հալեպի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր
Լանգվուզեն Կիկերի

Լանգվուզեն Կիկերի (ֆր.՝  Languevoisin-Quiquery), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 212 մարդ, բնակչության խտությունը` 43.89 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.83 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 110 կմ հյուսիս-արևելք, Ամյեն քաղաքից 50 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 135 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 103-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 32։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,3 %։ 103 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 96 անձ (54 տղամարդ և 42 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (3 տղամարդ և 4 կին)։ 32 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Շույգա Վոժա

Շույգա Վոժա (ռուս.՝ Шуйга-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը գտնվում է Լյոկ Ներյազ գետի ձախ ափին՝ 43 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 39 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Ուսա գետն է մինչև թափվելը Ուստ Ցիլմա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000078169
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007816
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Էլբակյան

Էլբակյան, հայկական ազգանուն։ Էլբակյան ազգանունը կրողներ՝
Ա

Ալեքսանդրա Ասանի Էլբակյան (ծնված՝ 1988), Sci-Hub-ի հիմնադիրը։
Աննա Աբրահամի Էլբակյան (ծնված՝ 1963) թատրոնի և կինոյի հայ դերասանուհի։
Արմեն Էդգարի Էլբակյան (ծնված՝ 1954), հայ թատերական դերասան և ռեժիսոր։
Արթուր Հաբեթի Էլբակյան (ծնված՝ 1961), հայ դերասան, թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության ռեժիսոր, հեռուստահաղորդավար, պրոդյուսեր։Գ

Գեորգի Միխայիլի Էլբակյան (1923-1976), հայ խորհրդային դերասան։Ե

Եկատերինա Սերգեյի Էլբակյան (ծնված՝ 1962), ռուս կրոնագետ և կրոնի փիլիսոփա։Է

Էդգար Գևորգի Էլբակյան (1927-1988), թատրոնի և կինոյի հայ խորհրդային դերասան։
Էդգար Էլբակյան Կրտսեր (1982-2000), հայ դերասան, թատերական ռեժիսոր։Լ

Լիլի Արմենի Էլբակյան (ծնված՝ 1986), հայ դերասանուհի և ռեժիսոր։