armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Բատարեա թիակաձև

Բատարեա թիակաձև (լատ.՝ Battarrea phalloides), Battarreaceae ընտանիքին պատկանող սունկ, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
5 սմ տրամագծով պտղամարմինը սկզբում ձվաձև է, փակ, իսկ հասունանալուց հետո պատռվում է և պահպանվում ոտիկի ստորին մասում պարկաձև պատյանի (վոլվա) ձևով՝ հիմնականում հողի տակ։ Թաղանթը երկշերտ է։ Սպիտակավուն, կաշվենման էկզոպերի դիումը արագ անհետացող է։ Թեփուկաթելիկաձև էնդոպերի դիումը հարթ է, փայտացած ոտիկի վրա, պատռվելուց հետո զանգակաձև ։ 15-20 սմ բարձրությամբ, 1 սմ հաստությամբ, մազմզուկներով ոտիկը շագանակագույն է։ Կապիլիցիումը անգույն է և բարակ թելիկներից կազմված։ Սպորափոշին ժանգագույն է, իսկ 4-6 մկմ, կլորավուն, շագանակագույն սպորները՝ թույլ գորշավուն։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հայտնաբերվել է Լոռու (Ախթալայի շրջակայք) ֆլորիստիկական շրջանում։ Ընդհանուր արեալը ընդգրկում է Եվրոպան, Ասիան, Ամերիկան, Հարավային Կովկասը (Ադրբեջան, Վրաստան, Հայաստան)։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է ծովի մակարդակից 800 մ բարձրությունների վրա, ավազակավային հողերի, ավազուտների վրա, կիսաանապատներում, սեպտեմբեր ամսին։ Պատկանում է հումուսային սապրոտրոֆների կամ պսամոտրոֆների էկոլոգիական խմբերին։


== Պահպանություն ==
Անհետացած տեսակ է, որի վերաբերյալ տվյալներն անբավարար են։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (Դոնի Ռոստով)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Նիկողայոս (այլ կիրառումներ)Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (ռուս.՝ Церковь Святого Николая), 19-րդ դարում կառուցված ծխական ուղղափառ տաճար Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքում։ Գտնվում է Նիկոլայի փողոցում (այժմ՝ Սոցիալիստիչեսկայա) Նիկոլայի նրբանցքի (այժմ՝ Խալտուրինի) խաչմերուկի մոտ։ 1930-ական թվականներին տաճարը քանդվել է։


== Պատմություն ==

1822 թվականին Դոնի Ռոստովի Նիկոլայի փողոցում կառուցվել է փոքր հնգագմբեթ տաճար։ Եկեղեցու երեցփոխ որոշ ժամանակ եղել է ռոստովցի վաճառական Իվան Ֆեոդորովիչ Նեֆյոդովը (Միխայլով), որը նրա բարեկարգման համար նվիրաբերում են իր միջոցները։ XIX դարի կեսերին որոշվեց ընդարձակել տաճարը։ Վերակառուցման նախագիծը կատարվեց 1854 թվականին տիտուլյար խորհրդական Լիկովի կողմից։ 1856 թվականի սեպտեմբերի 27-ին նախագիծը հաստատել է կայսրը, և տաճարի ընդարձակման աշխատանքները սկսվել են։ 1860 թվականին աշխատանքներն ավարտվել են։ Բացի Սուրբ Նիկողայոսի անունով օծված գլխավոր սեղանից, տաճարում հայտնվեցին Տյառնընդառաջի (աջ) և Աստվածածնի Վերափոխման (ձախ) սեղանները։
Հնգագմբեթով պսակված հիմնական ծավալին կցակառուցված էր մեկհարկանի զանգակատնով սեղանատունը։ Տաճարի ներսը զարդարված էր յուղաներկով արված որմնանկարներով։ Տաճարի սրբություններն էին Փրկչի և Նիկողայոս Զմյուռնացու սրբապատկերները։
1895 թվականին տաճարին կից բացվեց եկեղեցական-ծխական դպրոց։ Եկեղեցու երգչախումբը հայտնի էր ոչ միայն Դոնի Ռոստովում, այլև նրա սահմաններից դուրս։ Այն գոյություն է ունեցել մինչև 1912 թվականը։
1927 թվականին վանքը հանձնվել է նորոգչականների շարժմանը։ 1930-ական թվականների սկզբին տաճարը փակվել է, իսկ 1936 թվականին ամբողջովին քանդվել։ Եկեղեցու տեղում կառուցվել է թիվ 55 միջնակարգ դպրոցի շենքը։
2000 թվականին դպրոցի ճակատին փակցվել է հուշատախտակ հետևյալ տեքստով.


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Сергей Макаров։ «Никольская церковь вне закона»։ Донской Временник։ Վերցված է 2013-11-12
Մոուրավի

Մոուրավի, մովրով, պաշտոնյա միջնադարյան Վրաստանում։ Մոուրավի բառը ծագել է հին վրացերեն «ուրվա» (ուրվա-վարել, հոգալ) բառից, նշանակել է քաղաքի, արքունի գյուղերի կամ գավառի կառավարիչ, երբեմն օգտագործվել է նաև հոգաբարձու, խնամակալ իմաստով։
XI — XIV դարերում մոուրավին ընդհանրապես որևէ պաշտոն էր (արքունի կամ տեղական վարչության), իսկ XV դարում սկսած կոնկրետ պաշտոն էր և ժառանգական։ Մոուրավին ստանում էր հօգուտ արքունիքի կամ ֆեոդալի գանձվող հարկերի 1/10 մասը և օգտվում իր ենթակայության բնակչության սպասարկումից։ XVI—XVIII դդ․ մոուրավություն կարևոր պաշտոն էր Քարթլ-Կախեթի թագավորությունում։ Մոուրավին կատարում էր թագավորի կամ ֆեոդալի կարգադրությունները, հավաքում հարկերը, իր իրավասության սահմաններում իրականացնում արդարադատություն, հետևում էր տնտեսվարությանը և այլն։ Թիֆլիսի և այլ քաղաքների մոուրավները կառավարում էին իրենց ենթակա քաղաքները, իրականացնելով վերը նշված պարտավորությունները։ XIX դարի սկզբին Վրաստանում ռուս, վարչակարգ մտցվելուց հետո մոուրավի պաշտոնը աստիճանաբար վերացվեց։
Տրիեստի համալսարան

Տրիեստի համալսարան (իտալերեն՝ Università degli Studi di Trieste, կամ UniTS), Տրիեստում տեղակայված բարձրագույն ուսումնական հաստատություն, որում սովորում են մոտ 15000 ուսանող։
Տրիեստի համալսարանը հիմնադրվել է 1924 թվականին, բաղկացած է 10 ամբիոններից, ունի համալսարանական կուրսերի լայն սպեկտր, հաշվվում է մոտ 15000 ուսանող և 1000 պրոֆեսոր։ Times Higher Education World University Rankings վարկանիշով 2014 թվականին իտալական համալասարնների միջև զբաղեցրել է երկրորդ տեղը, իսկ աշխարհում՝ 201-րդ տեղը։
1999 թվականից համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետը հրապարակում է «Etica & Politica» ամսագիրը։


== Պատմություն ==
Ստեղծվել է 1924 թվականի օգոստոսի 8-ին թագավորի հրամանով՝ արդեն գոյություն ունեցող Բարձրագույն առևտրային դպրոցի ("Superior School in Commerce") հիման վրա։ Շենքը, որտեղ մինչ օրս գտնվում է դիրեկտիվ խորհուրդ և որոշ ֆակուլտետներ, նախագծվել ճարտարապետներ Ռաֆաելո Ֆագնոնիի և Ումբերտո Նորդիոյի կողմից։ Իր հիմնադրման առաջին քարը դրվել է հանդիսավոր արարողությամբ 1938 թվականի սեպտեմբերի 19-ին՝ Իտալիայի վարչապետի ներկայությամբ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը դանդաղեցրել է համալսարանի զարգացումը։ Քաղաքը երկար ժամանակ համարվել է Տրիեստ ազատ տարածք։ 1954 թվականին Տրիեստը վերդարձվել է Իտալիան, նրանում կազմավորվել էին նոր ֆակուլտետներ (դրանցից վերջինը համարվում է 1998 թվականին հիմնադրված ճարտարապետության ֆակուլտետը)։


== Հայտնի շրջանավարտներ ==
Համալսարանի շրջանավարտների թվում եղել են հայտնի անձինք, որոնց թվում են՝

Ռոբերտո Ֆիկո,
Ալդո Վիդուսոնի,
Լուկա Վիսենտինի,
Լամբերտո Զանյեր։


== Տես նաև ==
Իտալիայի համալսարանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
University of Trieste Website (իտալ.)
University of Trieste Foreign Students (անգլ.)
University of Trieste International Relations Archived 2010-03-23 at the Wayback Machine. (անգլ.)
University of Trieste Socrates Programme (անգլ.)
University of Trieste Language Centre Archived 2011-09-30 at the Wayback Machine. (անգլ.) (իտալ.)
Airbus A320-ի կործանումը Միջերկրական ծովի վրա (2016)

Airbus A320-ի կործանումը Միջերկրական ծովի վրա, աղետ է, որը տեղի է ունեցել 2016 թվականի մայիսի 19-ին։ EgyptAir ընկերության Airbus A320 ինքնաթիռը Փարիզից Կահիրե MSR804 համարի թռիչքը կատարելուց Միջերկրական ծովի վրա, եգիպտական ափից մոտավորապես 200կմ հեռու անհետացել է ռադարներից։ Ինքնաթիռում գտնվել են 66 հոգի՝ 56 ուղևոր և 10 անձնակազմի անդամ։


== Ինքնաթիռը ==
Airbus A320-232 (գրանցման համարը՝ SU-GCC, սերիական համար՝ 2088) արտադրվել էր 2003 թվականին (առաջին թռիչքը կատարել է հուլիսի 25-ին). նույն թվականի նոյեմբերի 3-ին փոխանցվել է EgyptAir օդային ընկերության։


== Անձնակազմ և ուղևորներ ==
Ուղևորների և անձնակազմի քաղաքացիությունն ու քանակը։

Օդանավի հրամանատար ՝ 36-ամյա Մոհամեդ Շոքեյր (անգլ.՝ Mohammed Shoukair)։ Փորձառու օդաչու էր, ով EgyptAir օդային ընկերությունում աշխատել էր 12 տարի՝ սկսած 2004 թվականից։ ուներ 6275 ժամ թռիչք։ որոնցից 2101 ժամը Airbus A320-ի վրա։
Երկրորդ օդաչու՝ 24-ամյա Ահմեդ Ասեմ (անգլ.՝ Ahmed Asem)։ Թռիչքը 2766 ժամ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալմաստե գահ

«Ալմաստե գահ», 1660 թվականին առևտրական բանակցություններ վարելու նպատակով Սպահանից Մոսկվա եկած հայ վաճառական Զաքար Սահրատյանը նվիրել է Ալեքսեյ Միխայլովիչ ցարին։


== Պատմություն ==
Գահը պատրաստել էին Նոր Ջուղայի հայ վարպետները։ Ունի պարզ ձև, որը լայն տարածում էր գտել XVI-XVIII դարերում կիրառական արվեստում (լավագույն օրինակներից են 1604 թվակականին Շահ-Աբբաս I-ին Բորիս Գոդունովին նվիրած գահը, Թեհրանի Գյուլիստանի պալատի մի քանի գահեր, Հայաստանի պատմության թանգարանում գտնվող XVIII դարում գահը՝ Էջմիածնից և այլն)։


== Պատրաստում ==
Գահը պատրաստելու համար օգտագործվել են 897 տարբեր չափի ալմաստներ, 1.298 մարգարիտ, ամեթիստ, շափյուղա, տպազիոն, հակինթ, 1830 թվականին նիշապուրի փիրուզա, ոսկի, արծաթ, փայտատեսակներից՝ չինարենի, հաճարենի և այլն։
Գահի հարդարանքում օգտագործված են նաև սև թավիշ, կարմիր մետաքս, դեղին կերպաս։ Թիկնակի վրա ասեղնագործված են մանր մարգարիտներով ելուզված ուղերձը և հրեշտակների պատկերներ։ «Ալմաստե գահ»-ի վերևի մասում հետագայում կատարվել են հավելումներ (երկգլխանի արծիվ են)։ Ժամանակին «Ալմաստե գահ» գնահատվել է 22.589 ռուբլի։ Գահը պահվում է Մոսկվայի Կրեմլի Զինապալատում։
Կոլոդեզի (գյուղ, Դիկանկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոլոդեզիԿոլոդեզի (ուկրաիներեն՝ Колодязі), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Դիկանկայի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տաեբլա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տաեբլա (այլ կիրառումներ)Տաեբլա (էստ․՝ Taebla), գյուղական ավան Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Տաեբլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 840 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կարմեն Նարանխո

Կարմեն Նարանխո (իսպ.՝ Carmen Naranjo Coto, հունվարի 30, 1928(1928-01-30), Կարտագո, Կոստա Ռիկա - հունվարի 4, 2012(2012-01-04), Սան Խոսե, Կոստա Ռիկա), կոստառիկացի բանաստեղծուհի, գրող, էսսեիստ, դիվանագետ, պետական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Կարմեն Նարանխոն ծնվել է Կարտագոյում։ Նախնական կրթություն ստացել է Պերուի հանրապետական դպրոցում, միջնակարգ կրթություն՝ Աղջիկների ավագ դպրոցում։ Ավարտել է Կոստա Ռիկայի համալսարանը, որտեղ ստացել է գիտական աստիճան բանասիրության բնագավառում։ Ուսումը շարունակել է Մեքսիկայի ազգային ինքնավար համալսարանի ասպիրանտուրայում և Այովայի համալսարանում (ԱՄՆ)։ 1972-1974 թվականներին եղել է Կոստա Ռիկայի դեսպանը Իսրայելում, 1974-1976 թվականներին զբաղեցրել է  Կոստա Ռիկայի մշակույթի նախարարի պաշտոնը։ Կոստա Ռիկայի սոցիալական ապահովության համակարգի հեղինակն է։ Եղել է «Central American University Press» (EDUCA) հրատարակչության տնօրենը։ 1976-1980 թվականներին ղեկավարել է Կենտրոնական Ամերիկայում և Մեքսիկայում  Միավորված ազգերի կազմակերպության Մանկական հիմնադրամի (ՅՈՒՆԻՍԵՖ) աշխատանքները։ Ընդգրկվել է երկրի պատվավոր կանանց պատկերասրահում (իսպ.՝ La Galería de las Mujeres de Costa Rica) մշակութային, քաղաքական և սոցիալ-տնտեսական զարգացման բնագավառում ծավալած գործունեության համար։


== Ստեղծագործություններ ==
Բանաստեղծությունների ժողովածուի, պատմվածքների, վեպերի և ակնարկների հեղինակ է։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ հաջողություն ունեն ընթերցողների շրջանում, մասնավորապես, նրա առաջին վեպը՝ «Շները չէին հաչում» (Los perros no ladraron, 1966): Հայտնի է նաև իր բանաստեղծական ստեղծագործություններով, ինչպիսիք են՝ «Երգ քնքշության մասին» (La canción de la ternura, 1964) և «Դեպի քո կղզին» (Hacia tu isla, 1966):


== Պարգևներ ==
Ալֆոնսո X Իմաստունի շքանշան
Գաբրիելա Միստրալի շքանշան


== Երկեր ==
Cancion de la ternura, 1964
Misa a oscuras, 1964
Hacia tu isla, 1966
Los perros no ladraron, 1966
Memorias de un hombre palabra, 1968
Diario de una multitud, 1974
Cinco temas en busca de un pensador, 1977
Mi guerrilla, 1977
Nunca hubo alguna vez, 1984
El caso 117.720, 1987
En partes, 1994
Más allá del Parismina, 2001
En esta tierra redonda y plana, 2001
Marina Jiménez de Bolandi: recordándola, 2002
El Truco FloridoԿարճ պատմվածքների անգլերենի թարգմանություններից են՝

Rosario Santos (ed.), And We Sold the Rain: Contemporary Fiction from Central America (title story in the collection), Seven Stories Press, (2nd edition 1996); ISBN 1-888363-03-7
Barbara Ras (ed.), Costa Rica: A Traveler's Literary Companion, Whereabouts Press (1993); ISBN 1-883513-00-6
Linda Britt (trans.), There Never Was a Once Upon a Time, Latin American Literary Review Press (1989); ISBN 978-0935480412
Andrés Alfaro (trans.), "Wouldn't You Believe It?" Trinity Jolt Journal of Literary Translation. Vol. 2. (Apr. 2014). Translated from the short story "A qué no me van a creer?" by Carmen Naranjo.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Murió la escritora Carmen Naranjo(իսպ.)
Культурные традиции в Косте-Рике
Costa Rica: Carmen Naranjo, Writer and Politician, Dies(անգլ.)
Ավանպոստ (հեռուստասերիալ)

«Ավանպոստ» (անգլ.՝ The Outpost), ամերիկյան դրամա հեռուստասերիալ, որը պատմում է Սևարյուն ռասայի ներկայացուցչի՝ Տալոնի մասին։ Նա փնտրում է իր ընտանիքի անդամներին սպանողներին, որոնց հետքերը տանում են ամրոց, որը գտնվում է բնակելի հողերի սահմանին։ Առաջին եթերաշրջանի պրեմիերան կայացել է 2018 թվականի հուլիսի 10-ին։ 2018 թվականի հոկտեմբերի 9-ին The CW հեռուստաալիքը երկարացրել է հեռուստասերիալը երկրորդ եթերաշրջանով։ Երկրորդ եթերաշրջանի պրեմիերան կայացել է 2019 թվականի հուլիսի 11-ին։


== Սյուժե ==
Սյուժեի կենտրոնում Սևարյուն Տալոնների ռասայի ներկայացուցիչն է։ Նա փնտրում է իր ընտանիքի անդամներին սպանողներին, որոնց հետքերը տանում են ամրոց, որը գտնվում է բնակելի հողերի սահմանին։ Ճանապարհորդության ժամանակ աղջիկն իր մեջ հայտնաբերում է գերբնական ունակություններ, որը նա պետք է կառավարի, որպեսզի փրկի իրեն և պաշտպանի աշխարհը մոլեռանդ կրոնական միապետից։


== Դերասանական կազմ ==


=== Հիմնական կազմ ===
Ջեսիկա Գրին — Տալոն
Ջեյք Սթորմոեն - կապիտան Գարեթ Սփիրս
Իմոջեն Ուոթերհաուս - Գվեն / Արքայադուստր Ռոսմունդ
Անանդ Դեսաի Բարոչիա - Ջանզո
Էնդրու Հովարդ - մարշալ Սեդրիկ Վիզերս
Ռոբին Մալքոլմ - Էլիոնոր
Քևին ՄաքՆելլի — Սմիթ (էպիզոդներ 1-6)
Աարոն Ֆոնթեյն - Թոբին (2 եթերաշրջան)
Գլայնիս Բարբեր - Գերտրուշա (2 եթերաշրջան)


=== Երկրորդական կազմ ===
Ադամ ջոնսոն - Մանթ
Ֆիլիպ Բրոդի - դեսպան Էվերետ Դրեդ
Չարան Փրաբհաքեր - Դանո (1 եթերաշրջան)
Սոնալի Կոստիլիո - Էսա Հան
Էլիզաբեթ Բիրքներ - Իլայն (The Dragman)
Սվետլանա Միլորադովա - Սվետա
Մայքլ Ֆլին - գեներալ Կորնելիուս Կալկուսար (1 եթերաշրջան)
Թոր Նայ - Քել
Ուիլյամ Ռուբիո - Ռայել
Կոկեյ Ֆալկոու - Թիբուրոն Շեք
Բեն Ռեյ - Զինվոր
Լիլի Հոլանդեր - Ռեբ (2 եթերշարջան)
Ռիս Ռիչի - Զեդ (2 եթերաշրջան)
Ելենա Գարիլովա - Սանա Վասիք
Մեդալյոն Ռահիմի (1 եթերշարջան) և Ամիտա Սուման (2 եթերաշրջան) - Նայա


= Էպիզոդների ցանկ =


== 1 եթերաշրջան (2018) ==


== 2 եթերաշրջան (2019) ==


=== Մրցանակներ և անվանակարգեր ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
The Outpost(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Պաշտոնական կայք(անգլ.)
Ֆեյսբուքյան պաշտոնական կայքէջը(անգլ.)
Ինստագրամյան պաշտոնական կայէջը(անգլ.)
Բլիժնյայա Շելչիխա

Բլիժնյայա Շելչիխա (ռուս.՝ Ближняя Щелчиха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ալեյ ձախ ափով՝ 679 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Ալեյ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200212115200000300
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200030
Ավազանի կոդը - 13.01.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Տեատրո Ռեալ

Տեատրո Ռեալ (թարգմանաբար Թագավորական թատրոն) կամ պարզապես Էլ Ռեալ (այսպես հայտնի է խոսակցականում), Մադրիդի հիմնական օպերային թատրոնն է կառուցված 1850 թվականին, վերանորոգվել և վերաբացվել է 1997 թվականին։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեատրո Ռեալի պաշտոնական վեբ կայքը Archived 2013-09-24 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
(5152) Լաբս

(5152) Լաբս (անգլ.՝ Labs), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1931 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,625131 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1553 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0949 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1553,55 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,231727 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,88° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5152) Լաբս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սայրանովո (գյուղ, Տույմազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍայրանովոՍայրանովո (ռուս.՝ Сайраново, բաշկիրերեն՝ Сайрән), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 675 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լիսանդրո Աբադի

Լիսանդրո Աբադի (իսպ.՝ Lisandro Abadie, հուլիսի 28, 1974(1974-07-28), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի օպերային երգիչ, բաս բարիտոն։


== Կենսագրություն ==
Լիսանդրոյի առաջին վոկալի ուսուցիչը եղել է Սեռխիո Պելականին։ Իր երաժշտական կրթությունը Աբադին շարունակել է Schola Cantorum Basiliensis Էվելին Թաբբի մոտ` Բազելում (դիպլոմը` 2001 թվականին) և Լյուցեռնի Բարձրագույն երաժշտական դպրոցում Պիտեր Բրեղբյուլեռի (Brechbühler) մոտ՝ ստանալով մենակատարի դիպլոմ 2005 թվականին։
2006 թվականին Լիսանդրո Աբադին հաղթող է դարձել Էդվին Շիֆեռի (Edwin Fischer Gedenkpreis) հիշատակի մրցույթում։ 2008 թվականին` Գեբդելական վոկալիստների մրցույթի ֆինալիստ (Prize at the Handel Singing Competition)։
Համագործակցել է այնպիսի դիրիժորների հետ, ինչպիսիք են՝ Վիլիամ Կրիստին (Պյորսել։ «Փերիների թագուհին» ֆեստիվալում Էքս ան Պրովանսում; Ստաֆանո Լանդի; Sant’Alessio; Լամբեռի և Շապանտիեի երաժշտական համերգային ծրագրերին); Ֆակունդո Ագուդին (Agudin) (Մոցարտ «Այդպես են վարվում բոլորը», «Դոն Ժուան», «Կախարդական սրինգ», «Ֆիգարոյի ամուսնությունը», «Ռեքվիեմ» Ֆորե, Լոուրենս Քամինգս, Քրիստոֆ Ռուսե (Պեռգոլյեզի՝ Գուլյելմոյի որդի), Էռվե Նիկե (Մարեն Մարե՝ «Սեմելա»), Էնթոնի Ռուլի (Վիլիամ Հեյս՝ Տառապանքներ, ձայնագրություն СD-ի վրա, լեյբլ Classica Award, Վացլավ Լուկս (Բախ՝ «Տառապանքներն ըստ Մատթեոսի»), Պոլ Էգնյու (Մոնտեվերդի՝ գովասանքներ), Դուգլաս Բոստոկ (Սմետանա՝ «Վաճառված հարսնացուն») և ուրիշներ։ Կանոնավոր կերպով ելույթ է ունեցել համերգներում` դաշնակահար և կոմպոզիտոր Պոլ Սյուտի հետ։ 2010 թվականին գլխավոր դեր է կատարել ֆրանս-արգենտինական կոմպոզիտոր Օսկարա Ստռաստնոյի Cachafaz («Կաչաֆաս») օպերայում Ֆրանսիայում (Կեմպեռ, Ռենն, Փարիզ, Կոմիկ Օպերա)։
2013 թվականին առաջնաելույթ է ունեցել Լոզանի օպերային թատրոնում Նինո Ռոտայի Ալադինը «Կախարդական լամպ» խմբում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Գրեմեչկա

Գրեմեչկա (ռուս.՝ Гремечка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Սլոբոդսկոյ շրջանում Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նեմդա գետի աջ ափին՝ 13 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 24 կմ է։
Գետի ակունքը սկսվում է անմարդաբնակ Շալախովցի գյուղից 3 կմ հարավ-արևելք Մոկինո գյուղում, Սովետսկ քաղաքից 25 կմ հարավ-արևելք։ Գետը հոսում է հյուսիս-արևմուտք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կամա, գետի ենթաավազանը՝ Կամից մինչև Սպիտակ գետի վտակները։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 10010300412111100037556
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 111103755
Ավազանի կոդը — 10.01.03.004
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 11
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Այյուվայոլ

Այյուվայոլ (ռուս.՝ Айюваёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Այյուվա գետի աջ ափին՝ 12 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ ավազանի վտակ Պեչորա։ Գետի ավազանը՝ Պեչորա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03050300112103000076387
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103007638
Ավազանի կոդը - 03.05.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լեսովայա Պոլյանա (գյուղ, Բարանովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լեսովայա ՊոլյանաԼեսովայա Պոլյանա (ուկրաիներեն՝ Лісова Поляна), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1925 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լեսովայա Պոլյանա գյուղում բնակվում էր 41 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3701 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,08 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Քարածուխ

Քարածուխ, բուսական ծագման այրվող կարծր օգտակար հանածո։ Ունի ածխացման ավելի բարձր աստիճան, քան գորշ ածուխը։ Գույնը սև է կամ գորշասև։ Փայլն ավելի ուժեղ է, քան գորշ ածխինը։ Պարունակում է 75-97% և ավելի ածխածին, 1, 5-5, 7% ջրածին, 1, 5-15% թթվածին, 0, 5-4% ծծումբ, մինչև 1, 5% ազոտ, 0, 5-2% ցնդող նյութեր։ Առաջանում է բարձրակարգ բույսերի օրգանական մնացորդների քայքայման արգասիքներից, որոնք փոխակերպվում են երկրակեղևի ապարների ճնշման և համեմատաբար բարձր ջերմաստիճանի պայմաններում։ Քարածուխը տարածված է քարածխային, պերմի և յուրայի ժամանակաշրջանների նստվածքներում։ Տեղադրվում է տարբեր հզորության շերտերի ձևով։ Հայաստանում քարածխի փոքր քանակներ կան Գեղարքունիքի, Լոռու, Շիրակի (Ջաջուռ) մարզերում։ Օգտագործվում է որպես կենցաղային և էներգետիկ վառելիք, հումք՝ մետաղաձուլության և քիմիական արդյունաբերության համար։
Տրենել (Օբի գավառ)

Տրենել (ֆր.՝ Traînel), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 1070 մարդ, բնակչության խտությունը` 53.53 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.99 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 95 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 95 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 50 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 600 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 451-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 149։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,2 %։ 451 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 404 անձ (227 տղամարդ և 177 կին)։ Գործազուրկ են եղել 47 անձ (17 տղամարդ և 30 կին)։ 149 անաշխատունակներից 33-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 62-ը` թոշակառուներ, իսկ 54-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(3182) Շիմանտո

(3182) Շիմանտո (անգլ.՝ Shimanto), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի նոյեմբերի 27-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,614998 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2443 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9857 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1544,56 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,233076 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,56° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3182) Շիմանտո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պետեր Ցումտոր

Պետեր Ցումտոր (գերմ.՝ Peter Zumthor, ապրիլի 26, 1943(1943-04-26)[…], Բազել, Շվեյցարիա), շվեյցարացի ճարտարապետ, 2009 թվականի Պրիցկերյան մրցանակի դափնեկիր։
Նրա համար բնորոշ են գեղարվեստական միջոցների լակոնիզմը, ավանդական շինարարական նյութերի նկատմամբ հետաքրքրությունը և բնապատկերի նկատմամբ հոգատար վերաբերմունքը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Բազելում՝ կահույքագործի ընտանիքում։ Հոր մասնագիտությամբ հինգ տարի սովորելուց հետո նա որոշել է զբաղվել ճարտարապետությամբ։ 1967-1979 թվականներին նա աշխատել է Գրաուբյունդենի կանտոնի հուշարձանների պահպանության դեպարտամենտում՝ զբաղվելով վերականգնման, պլանավորման և խորհրդատվության հարցերով։ 1979 թվականին, հեռանալով կանտոնի կառավարությանն առընթեր շինարարության խորհրդատուի պաշտոնից, ճարտարապետը հիմնել է սեփական բյուրոն Գալդենշտայն կոմունայում, որտեղ և մինչ օրս աշխատում է 15 աշխատակիցների հետ։ Ցումտորը աշխատում է միայն այն նախագծերի վրա, որոնք նրա համար թանկ են։ 
Հետագա տարիները նրան բերեցին մոտ մեկ տասնյակ նշանակալի պարգևներ, իսկ 2008-ին նա ստացավ ճապոնական կայսերական մրցանակ՝ աշխարհի ամենահեղինակավոր մրցանակներից մեկը։ Պետեր Ցումտորն արժանացել է Թոմաս Ջեֆերսոնի հիմնադրամի ճարտարապետական մեդալի։ Պետեր Ցումտորը ստացել է 2009 թվականի հեղինակավոր Պրիցկերյան մրցանակը։ Մրցանակաբաշխության ժյուրին, որը բաղկացած է անվանի ճարտարապետներից, գրողներից, դիզայներներից և գիտնականներից, բարձր է գնահատել նրա «հավերժական շինությունները, որոնք սնուցվել են այն մշակույթներում, որտեղ նրանք ապրումներ են առաջացնում, և որոնք հարգանք են ցուցաբերում շրջապատի նկատմամբ»։ «Նրա շենքերին հատուկ է զգալի ներկայությունը, կրկին ու կրկին ցույց են տալիս, որ մոտեցման համեստությունն ու ընդհանուր արդյունքի համարձակությունը չեն բացառում միմյանց։ Պարզությունն ու չափավորությունն ապրում են ուժի կողքին»,- ասվում է ժյուրիի որոշմամբ։
Մրցանակակիր ճարտարապետը հիշեցնում է, որ միշտ ստեղծում է ամբողջ շենքը որպես ամբողջություն։ «Հուսով եմ, որ այս մրցանակը հույս կտա երիտասարդությանը. նրանք կասեն, որ եթե Զումթորը դա անի, ապա մենք էլ պետք է կարողանանք ստեղծել մի ամբողջ շենք, և ոչ միայն նկարել մանրամասներն ու ճակատները»։


== Աշխատանքներ ==
Կունստհաուս Բրեգենց


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Kunsthaus Bregenz
Շվեցարացի ճգնավոր
https://web.archive.org/web/20110906075600/http://archi.ru/foreign/guide/architect_present.html?aid=37&fl=2&sl=1
http://www.newsru.com/cinema/13apr2009/zumthor.html
http://book.uraic.ru/project/conf/txt/005/archvuz22_pril/33/template_article-ar=K41-60-k49.htm
http://www.archinfo.ru/publications/item/633/
Փերիներ (այլ կիրառումներ)

Փերիներ, կարող է վերաբերել՝

Փերիներ - Ռիխարդ Վագների առաջին ավարտված օպերան։
Փերիներ - 2008 թվականի համակարգչային լիամետրաժ մուլտֆիլմ։
Վեբ-ֆորում

Վեբ-ֆորում կամ վեբ-կոնֆերանս, հատուկ ծրագրային ապահովում՝ համացանցում վեբ կայքի այցելուների միջև քննարկումներ կազմակերպելու համար։ Եզրը համապատասխանում է սկզբնական «ֆորում» հասկացությանը։
Ֆորումը առաջարկում է բաժիններ քննարկման համար։ Ֆորումի աշխատանքը կայանում է օգտվողների կողմից թեմաների ստեղծման և այդ թեմաներում հետագա քննարկումների մեջ։
Ֆորումի տարածված բաժանումն է՝
Բաժիններ → թեմաներ → գրառումներ։
Սովորաբար գրառումները պարունակում են «հեղինակ — թեմա — բովանդակություն — ամսաթիվ/ժամ» տեղեկությունները։ Գրառումը և բոլոր պատասխանները այդ գրառմանը ստեղծում են ճյուղ («տրեդ»).
Քննարկումը պետք է համապատասխանի թեմային։ Սկզբնական թեմայից շեղումը հաճախ արգելվում է ֆորումում վարքի կանոններով։ Կանոններին հետևում է մոդերատորը՝ մասնակից, որը կարող է ջնջել կամ խմբագրել գրառումներ որոշակի բաժնում կամ թեմայում։
Ֆորումներում կարող է գործել գրառումներ կատարելու շատ ճկուն համակարգ։ Օրինակ, որոշ ֆորումներում գրառումներ ընթերցել և ստեղծել նորեր կարող են ցանկացած պատահական մարդիկ, իսկ մյուսներում անհրաժեշտ է գրանցվել։ Վերջինը ավելի հաճախ հանդիպող է։ Երկու դեպքում էլ, ֆորումները կոչվում են բաց։ Լինում է նաև խառը ձև։ Երբ թեմաների մի մասը հասանելի է բոլորին, իսկ մյուս մասը միայն գրանցված անդամներին։ 
Բաց ֆորումներից բացի, գոյություն ունեն նաև փակ ֆորումներ, որոնց գրառումները կարդալու կամ գրառում կատարելու համար, անհրաժեշտ է ֆորումի ադմինիստրատորի թույլտվությունը։ Հանդիպում են նաև ֆորումներ, որտեղ բաժինների մի մասը բաց է, իսկ մյուս մասը հասանելի է միայն անդամների նեղ խմբին։
Գրանցվելիս ֆորումի անդամները ստեղծում են անձնագիր, որտեղ գրվում է տեղեկություններ անդամի մասին։ Ֆորումներում գոյություն ունի նամակների համակարգ, որը թույլ է տալիս երկու անդամներին խորհրդակցվել միմյանց հետ։
Ամեն մի կոնկրետ ֆորում ունի սեփական ուղղվածությունը, որի շրջանակներում կարող են ընթանալ տարատեսակ ու բազմաբնույթ քննարկուներ։ Հաճախ մի քանի ուղղվածություն միավորված են մի ֆորումի շրջանակներում։
Ըստ ֆորումի թեմաների ստեղծման ֆորումները լինում են թեմաների դինամիկ և ստատիկ ցուցակով։ Առաջիններում հասարակ անդամները կարող են ստեղծել թեմաներ, ֆորումի ուղղվածության շրջանակներում, իսկ մյուսներում՝ ոչ։
Սովորաբար ֆորումները ունեն որոնելու հնարավորություն ֆորումի գրառումների մեջ։
Որպես կանոն, ֆումը տարբերվում է չաթից ավելի լուրջ քննարկումներով, քանի որ պատասխանողներին պատասխանի վրա մտածելու ավելի շատ ժամանակ է տրվում։ Ֆորումները հաճախ են օգտագործվում տարատեսակ խորհրդատվությունների և տեխնիկական սպասարկման աշխատակիցների կողմից։
Ներկա պահին վեբ-ֆորումները համացանցում քննարկումների ամենատարածված միջոցն են։


== Ֆորումների ծրագրային ապահովում ==
Խոշորագույն (500 000-ից ավել գրառում) ֆորումների ծրագրային ապահովման տասնյակ ըստ[1] Archived 2006-10-30 at the Wayback Machine., Հոկտեմբեր 23 2006ի տվյալներ։


== Համացանց ==
ակումբ.ամ հայկական ֆորում
Մելքոն Քեպապչյան

Մելքոն Մկրտչի Քեպապչյան (հունվարի 15, 1880(1880-01-15), Ակն, Էրզրումի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - հոկտեմբերի 3, 1949(1949-10-03), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գեղանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Ակնի Նարեկյան և Ներսեսյան վարժարաններում։ 1892 թվականին տեղափոխվել է Կոստանդնուպոլիս, որտեղ զբաղվել է մանրանկարչությամբ։ Փոխադրվելով Փարիզ` զբաղվել է նաև գրքերի նկարազարդումով։ 1947 թվականին ներգաղթել է Խորհրդային Հայաստան։ Աշխատանքները գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։


== Ստեղծագործություններ ==
Քեպապչյանի արվեստում ակնառու տեղ է գրավում Մեծ եղեռնի թեման։ Մեզ հայտնի առաջին աշխատանքներից է «Ողջ մնացողներուն մղձավանջը» նկարը, որը ներկայացնում է ծխի, բոցերի, խավարի ու ավերի մեջ գտնվող Հայաստանը։ Համազգային ողբերգությունը թեմա է դարձել նաև «Խավարից լույսը», «Ավերակներու բուն», «Հայ մայրերու սուգը», «Հայ անթաղ նահատակներու հիշատակարան» և այլ ստեղծագործությունների համար։ Հատկապես ազդեցիկ է այդ շարքի վերջին նկարը։ Կոստանդնուպոլսի մզկիթների ու մինարեթների չարագուշակ ուրվապատկերի վերևում, արնաներկ հորիզոնում պատկերված են բազմահազար անմեղ զոհերի անհայտ, անանուն, գոյություն չունեցող, խոնարհված խաչ-տապանաքարերը, որոնց կենտրոնում վառվում է նրանց հիշատակը հավերժակոչող անշեջ կրակը։ Դա արվեստագետի կանգնեցրած հուշարձանն է իր ժողովրդի նահատակների հիշատակին, անչափ պարզ, հնչեղ և կոթողային։ Արևմտահայության աղետն իր կնիքն է դրել Քեպապչյանի ողջ ստեղծագործության վրա («Ունայնություն ունայնության», «Թախծոտ գիշեր», «Մղձավանջ», «Գթություն», «Մենություն», «Մահերդ», «Վիշտը», «Ճակատագրիս ընթացքը», «Հացի կռիվ» և այլն)։ Հայրենիքի կորստյան թեման արտահայտվել է անսահման կարոտով տոգորված «Ծննդավայրս, հրաժեշտի տարին» պատկերում և Թորոս Ազատյանի «Քառասնյակը» հատորի նկարազարդումներում։ 1930–ական թվականներին Քեպապչյանը ձևավորել է Փարիզում լույս տեսնող «Նահատակ գրագետներու բարեկամներ» մատենաշարի հատորները, որոնք մեծ ճանաչում են բերել արվեստագետին, և պատկերազարդել «Ձոն Հաճընի հերոսամարտի տասնամյակի» հուշահատորը։ Կարոտախտով տառապող արվեստագետի զգացմունքների դրսևորումն է «Հայրենաբաղձություն» պատկերը։ Հայրենի եզերքի անսահման կարոտն ու վերադարձի բաղձանքն են, որ ուժ են տվել վաթսունամյա նկարչին թողնել օտար ափերը և հայրենադարձվել։

«Հայ մայրերի սուգը»
«Գաղթականներ»
«Խաչելություն»
«Վաղ գարուն»
«Օրնամենտալ մոտիվ»
«Երաժշտություն»
«Վիշտ»
«Հիշատակարան»


== Ցուցահանդեսներ ==
Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Փարիզում 1930 և 1944։


== Մատենագրություն ==
Կյուսթավ Քան, Մելքոն Քեպապճյան, «Առաջ», 1930, 14 հունիսի։
Մ. Քեպապճեան, «Ընդարձակ տարեցույց Ազգային հիվանդանոցի», 1931։
Վահրամ Թաթուլ, Մելքոն Քեպապչյանը և իր նկարահանդեսը։ «Առաջ», 1930, 19 մայիսի։


== Ծանոթագրություններ ==
Արեգակի վերադարձը (մուլտֆիլմ)

«Արեգակի վերադարձը» (ռուս.՝ Возвращённое солнце), խորհրդային նկարված կարճամետրաժ մուլտիպլիկացիոն կինոնկար՝ նկարահանված 1936 թվականին ռեժիսոր Օլգա Խոդատաևայի կողմից։
«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի կողմից արտադրված ամենահին մուլտֆիլմներից մեկն է։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմը նկարահանվել է չուկչաների և նենեցների հնագույն լեգենդների մոտիվներով։


== Ստեղծողներ ==
Սցենար - Վ. Պոտյոմկինա
Նկարիչ-ռեժիսոր - Օլգա Խոդատաևա
Ռեժիսորի օգնական - Նիկոլայ Վոյինով
Նկարիչ - Նադեժդա Պրիվալովա
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ - Մ. Վլադիմիրովա, Վ. Կուպեր, Տ. Գիրշբերգ, Լիդիա Ռեզցովա, Գրիգորի Կոզլով, Բ. Տիտով, Շ. Կամալով
Երաժշտական ձևավորում - Գրիգորի Գամբուրգ
Օպերատոր - Դ. Կարետնի, Ելենա Պետրովա


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ավելի վաղ՝ 1928 թվականին Օլգա Խոդատաևան Հյուսիսի բնակիչների թեմային էլի էր անդրադարձել «Սամոյեդյան տղան» մուլտֆիլմով։
Մուլտֆիլմն այսօր համարվում է հանրային սեփականություն, քանի որ նկարահանվել է ավելի քան 70 տարի առաջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Արեգակի վերադարձը (մուլտֆիլմ)»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Возвращённое солнце» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Пять самых первых анимационных картин «Союзмультфильма» на сайте «Cinemotion»
Ольга Ходатаева — Энциклопедия отечественного кино
Օլե (գյուղ, Էմմաստե շրջան)

Օլե (էստ․՝ Ole), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Էմմաստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 2 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գեորգի Նազարով

Գեորգի Նիկոլայի Նազարով (Նազարյան) (դեկտեմբերի 16 (29), 1908, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 8, 1985(1985-12-08), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայ ավիակոնստրուկտոր։


== Կենսագրություն ==
Գեորգի Նազարովը ծնվել է 1908 թվականի դեկտեմբերի 16-ին, Թիֆլիսում։ 1932 թվականին ավարտել է Լենինգրադի հաղորդակցության ճանապարհների ինստիտուտը։ 1936-1940 թվականներին՝ Մոսկվայի ավիացիայի ինստիտուտի օդանավերի կոնստրուկցիայի և ամրության ամբիոնի պետ, 1951-1958 թվականներին՝ Վ. Մ. Մյասիշչևի Կոնստրուկտորական բյուրոյի գլխավոր կոնստրուկտոր, 1958-1970 թվականներին՝ Չափորոշիչների պետական միության փորձակոնստրուկտորական բյուրոյի պետ և գլխավոր կոնստրուկտոր, 1970-1974 թվականներին՝ Չափորոշիչների և միասնականացման գիտահետազոտական ինստիտուտի գլխավոր կոնստրուկտոր։ 1946-1980 թվականներին դասավանդել է Մոսկվայի ավիացիայի ինստիտուտում, գլխավորել է մեծ հեռահարության գերձայնային հրթիռի մշակման աշխատանքները։ Նազարովի ղեկավարությանբ մշակվել են տիտանի համաձուլվածքներով պատրաստված թռչող ապարատի արտադրակարգը, ստեղծվել կոնստրուկցիան։ Ղեկավարել է խոշոր ռմբակոծիչ ինքնաթիռների մշակման, կառուցման, փորձարկման և ներդրման աշխատանքները։
Մահացել է 1985 թվականի դեկտեմբերի 8-ին, Մոսկվայում։


== Պարգևներ ==
Լենինյան մրցանակ (1957):


== Ծանոթագրություններ ==
Սերմերի տեսակավորում

Սերմերի տեսակավորում, մաքրված սերմացուից ցանքի համար սերմերի առավել արժեքավոր մասի առանձնացումը։ Սերմերի տեսակավորում կատարվում է հատիկազտիչ մեքենայով ըստ սերմի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների՝ չափսերի (երկարություն, հաստություն, լայնություն), տեսակարար կշռի, արտաքին մակերևույթի վիճակի և այլն։ Սերմերի տեսակավորման, ինչպես նաև խառնուրդներից դրանց մաքրման ժամանակ օգտագործվում են նաև տարբեր մաղեր (երկարավուն, կլոր և հատուկ ձևի անցքերով),բջջավոր թմբուկներ (տրիեր), օդի հոսանք և այլն։ Առավել արժեքավոր կենսաբանական հատկանիշերի ընտրությանը զուգընթաց, կարևոր նշանակություն ունի սերմի միատարրությունը ըստ չափսերի, որն ապահովում է ցանքի ու բույսերի հավասարաչափ զարգացում, համերաշխ ծլում։
Լաուլասմաա դաստակերտ

Լաուլասմաա դաստակերտ (էստ․՝ Laulasmaa mõis, գերմ.՝ Laulasma), ազնվականական նախկին կալվածք Էստոնիայի հյուսիսում՝ Հարյումաա նահանգի Կեիլա շրջանում՝ Լաուլասմաա գյուղից ոչ հեռու։


== Պատմություն ==
Լաուլասմաա դաստակերտը հարևան Լեետսե դաստակերտի տարածքներից առանձնացվել է 1787 թվականին։ Լաուլասմաա դաստակերտի առաջին սեփականատերը եղել է Աննա Բարբարա ֆոն Շարենբերգը։
Հետագայում Լաուլասմաա դաստակերտը պատկանել է տարբեր մարդկանց, այդ թվում՝ «Ziliacus», «Hoppener», «von Rosen», «von Uexküll», «von Mohrenschildt», ինչպես նաև «von Fersen» ընտանիքներին։
Հավանաբար դաստակերտը հիմնումից քիչ ժամանակ անց կառուցվել է նրա գլխավոր շինությունը, որ քարե համեստ շենք է։ Շենքի առանձնահատկություններից կարելի է նշել նրա կենտրոնում գտնվող մեծ ծխնելույզը։
Լաուլասմաա դաստակերտի օժանդակ շինությունները փոքրաքանակ էին և եղածներն էլ փոքր կառույցներ էին։
Ներկայումս դաստակերտից պահպանվել են միայն մի քանի ծառեր ու ցանկապատի մի մասը։ Իսկ դաստակերտի տարածքի ծայրամասերը պատկանում են տարբեր ամառանոցատերերի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[1]
Սան Ֆելե

Սան Ֆելե (իտալերեն՝  San Fele), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Պոտենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3751 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 39 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 96 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 85020։ Հեռախոսային կոդը՝ 0976։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Սեբաստիանը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հունվարի 20-ին։ Ամեն տարի հուլիսի 30-31-ը քաղաքում տեղի է ունենում փառատոն՝ ի պատիվ տեղի բնիկ Սուրբ Ջասթին դե Յակոբիսի։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆիոլետովոյի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Լոռու մարզի Ֆիոլետովո գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 17 հուշարձան (2 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Գուրգեն Առաքելյան (արձակագիր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գուրգեն Առաքելյան (այլ կիրառումներ)Գուրգեն Աշոտի Առաքելյան (օգոստոսի 26, 1925(1925-08-26), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 1996), հայ արձակագիր, լրագրող, կինոսցենարիստ, բանասիրական գիտությունների թեկնածու, ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1967), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1963 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1949 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Երևանում։ 1944 թվականին ավարտել է Երևանի հատուկ ռազմահրետանային դպրոցը, 1949 թվականին՝ Երևանի օտար լեզուների ինստիտուտի անգլիական բաժինը։ 1946-1958 թվականներին աշխատել է «Պիոներ կանչ» և «Ավանգարդ» թերթերում որպես բաժնի վարիչ, խմբագրի տեղակալ, խմբագիր։ 1958-1959 թվականներին եղել է «Երեկոյան Երևան» թերթի խմբագիրը, 1959-1974 թվականներին՝ «Պրավդա» թերթի Հայաստանի թղթակիցը։ 1974-1979 թվականներին աշխատել է Հայաստանի ԿԿ Կենտկոմում որպես մշակույթի բաժնի վարիչ։ 1980 թվականի հունվարից մինչև 1985 թվականի դեկտեմբերը եղել է ՀԽՍՀ կուլտուրայի մինիստր։ 1985 թվականի դեկտեմբերից եղել է «Սովետական արվեստ» ամսագրի գլխավոր խմբագիրը։
1970 թվականին «Գեղարվեստական գրականությունը սովետահայ մամուլում» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրականգիտությունների թեկնածուի աստիճան։
Ռուսերեն լույս են տեսել նրա «Կռունկ» (Մոսկվա, 1965), «Պրավդա» թերթը Հայաստանի մասին» (Գևորգ Ղարիբջանյանի և Սպարտակ Բաղդասարյանի հեղինակակցությամբ, Երևան, 1973), «Կարուսել» (երգիծական պատմվածքների ժողովածու, Երևան, 1975), «Պրավդան» և հայ կուլտուրան» (Երևան, 1978) գրքերը։
Հեռուստատեսային ֆիլմերի ստուդիան նրա սցենարով նկարահանել է «Թունելի մարդիկ» (1965) կինոնկարը, «Հայֆիլմ» կինոստուդիան՝ «Ապրում էր մարդը» (Արշավիր Դարբնու և Ալեքսանդր Արաքսմանյանի հեղինակակցությամբ, 1968), «Արևիկ» երկսերիանոց գեղարվեստական (հեղինակակից Առնոլդ Աղաբաբով) կինոնկարը։ «Արևիկ» կինոնկարը 1979 թվականին Պրահայի միջազգային կինոփառատոնում շահել է «Գրան Պրի» բարձրագույն մրցանակը։
Գուրգեն Առաքելյանը եղել է ՀԽՍՀ IX-XI գումարումների Գերագույն խորհրդի դեպուտատ։


== Պարգևներ ==
ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ
Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան (2)
«Պատվո նշան» շքանշան


== Գ. Առաքելյանի երկերի մատենագրություն ==
Տափաստանի մարդիկ (ակնարկների ժողովածու), Երևան, Հայպետհրատ, 1955, 92 էջ։
Անհայտ հերոսը (ակնարկներ), Երևան, Հայպետհրատ, 1960, 308 էջ։
Նրա կյանքի ուղին (ակնարկ սոցիալիստական աշխատանքի հերոս Աշոտ Մելքոնյանի մասին), Երևան, Հայպետհրատ, 1961, 35 էջ։
Կամրջի մոտ (գրքում տեղ են գտել «Վստահություն» վիպակը, ակնարկներ և կինոակնարկներ), Երևան, Հայպետհրատ, 1962, 264 էջ։
Օվկիանոսն ու նավապետը (կինովիպակներ, ակնարկներ, պատմվածքներ, հումորիստական ֆելիետոններ), Երևան, «Հայաստան», 1965, 396 էջ։
Հանդիպում, Երևան, «Հայաստան», 1968, 291 էջ։
Հունգարական պատկերներ, Երևան, «Հայաստան», 1968, 84 էջ։
Գրականություն ծնված մամուլում (ուսումնասիրություն պարբերական մամուլում լուս տեսած գրական-հրապարակախոսական գործերի մասին), Երևան, «Հայաստան», 1971, 228 էջ։
Վերածնունդ (ժողովածուում տեղ են գտել Գ. Առաքելյանի «Ճանապարհ» գործը), Երևան, «Սովետական գրող», 1977, 552 էջ։
Հեռավոր ափերում..., Երևան, «Հայաստան», 1982, 380 էջ։
"Правда" и вопросы армянской культуры, Ереван: Советакан грох, 1978.


== Ծանոթագրություններ ==
Օվսյանայա Նիվա

Օվսյանայա Նիվա (ռուս.՝ Овсяная Нива), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժորա Մինասյան

Ժորա Արշալույսի Մինասյան (1925, Սարատակ, Հայաստան - 1991), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Ժորա Մինասյանը ծնվել է 1925 թվականին, Արթիկի շրջանի Սարատակ գյուղում։ 1943 թվականին ավարտել է շրջանի Հոռոմ գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ Շրջանային ժողկրթբաժնից ստացել է մանկավարժական աշխատանքի նշանակման հրամանը, բայց չի հասցրել անցնել աշխատանքի, զորակոչվել է բանակ։
Մինասյանը ֆաշիստական հորդաների դեմ մարտնչել է 3-րդ Բելոռուսական, 1-ին Մերձբալթյան ռազմաճակատներում։ 1944 թվականի հոկտեմբերին վաշտի հրամանատարի հրամանով Ժորան վերցնելով հակատանկային նռնակների կապոցը, օգտվելով տեղանքի անհարմարությունից, շրջանցել է փոքրիկ ծառուղին և անցել թշնամու թիկունքը։ Նռնակներով լռեցրել է հակառակորդի գնդացիրը։ 947 հրաձգային գնդի 3-րդ գումարտակի հրամանատարությունը Մինասյանի հետախուզական դասակին առաջադրանք է տվել անցնել ռազմաճակատային գիծը և տեղեկություններ բերել թշնամու դասավորության մասին։ Այս առաջադրանքը հաջողությամբ կատարելու, մարտում ցուցաբերած հմտության և խիզախության համար Ժորան պարգևատրվել է «Խիզախության համար» մեդալով։ Նրա սխրագործությունների մասին բազմիցս գրվել է ռազմաճակատային թերթերում։ Մինասյանը մարտերով հասել է Գերմանիա, հետագայում մասնակցել է Ճապոնիայի դեմ մղված հաղթական մարտերին։
Պատերազմի ավարտից հետո Մինասյանը վերադարձել է Արթիկի շրջան, անցել մանկավարժական աշխատանքի։ Սպանդարյան, Գեղանիստ գյուղերի դպրոցներում դասավանդել է ռուսաց լեզու և գրականություն։ 1954 թվականին ավարտել է Լենինականի Միքայել Նալբանդյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտը և շարունակել իր մանկավարժական աշխատանքը շրջանի Սպանդարյան, Հնաբերդ գյուղերում։ 1977 թվականին Մինասյանը տեղափոխվել է Երևան և աշխատանքի անցել № 50 միջնակարգ պրոֆտեխնիկական ուսումնարանում որպես դաստիարակ։


== Մահ ==
Ժորա Մինասյանը մահացել է 1991 թվականին, թաղված է Թոխմախի գերեզմանատանը։


== Պարգևներ ==
«Խիզախության համար» մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
(947) Մոնտերոզա

(947) Մոնտերոզա (անգլ.՝ Monterosa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1921 թվականի փետրվարի 8-ին Առնոլդ Շվասմանի կողմից Բերգդորֆում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,750183 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0603 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,44 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1665,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,216103 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,71° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(947) Մոնտերոզա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սառցե դարաշրջան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սառցե դարաշրջան (այլ կիրառումներ)
Սառցե դարաշրջան, ժամանակաշրջան, երբ Երկրի ջերմաստիճանը կտրուկ նվազել է, արդյունքում մայրցամաքների սառցի շերտը մեծացել է։
Աստերոիդների ցանկ (89501-89600)

Աստերոիդների ցանկ (89401-89500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (89601-89700)
 Աստերոիդների ցանկ (89401-89500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (89601-89700)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (85001)-(90000)»։ www.minorplanetcenter.net
Զագիլա

Զագիլա (անգլ.՝ Zagila ռուս.՝ Загила), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի նահանգի Արղանամադենի գավառում, Բալու գյուղաքաղաքից 17-18 կմ հյուսիս-արևելք, լեռնային վայրում։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում։


== Ծանոթագրություններ ==
Անեծքը 2

«Անեծքը 2» (անգլ.՝ The Conjuring 2), ռեժիսոր Ջեյմս Վանի ֆիլմը, որը նկարահանվել է 2016 թվականին, ֆիլմի սիկվելը հանդիսանում է 2013 թվականին թողարկված «Անեծքը» ֆիլմը։ ԱՄՆ-ում պաշտոնական պրեմիերան կայացել է հունիսի 10-ին, իսկ Հայաստանում մեծ էկրաններ է բարձրացել հունիսի 16-ին։
Ֆիլմի սյուժեն հիմնականում հիմնված է իրական դեպքերի վրա (նմանատիպ ֆիլմ է նաև «Էնֆիլդյան պոլտերգեյստը»), բայց նրա մեջ պարունակում են նաև այլ ռեժիսորանական լուծումներ։


== Սյուժե ==
Ամերիկացի պարանորմալ երևույթների հետազոտողներ Էդ և Լորեյն Ուորենները եկեղեցականի գաղտնի խնդրանքով գնում են Լոնդոնի հյուսիսային հատված, Էնֆիլդ, որպեսզի օգնեն միայնակ մայր Պեգգի Հոջսոնին և իր դստեր Ջանեթին, ովքեր պայքարում էին չար հոգու դեմ, որն էլ փորձում էր նրանց ընտանիքին դուրս հանել տնից։ Այդ գործում ամուսիններին օգնության են գալիս բրիտանացի մասնագետ Մորիս Գրոսսը, ով, ոստիկանությունից հետո, դարձել է Հոջսոնների տան պարանորմալ երևույթներից անհանգստացող մարդկանցից մեկը։


== Դերերում ==
Վերա Ֆարմիգա — Լորեյն Ուորեն
Պատրիկ Ուիլսոն — Էդ Ուորեն
Ֆրենսիս Օ’Կոննոր — Պեգգի Հոջսոն
Մեդիսոն Վոլֆ — Ջանեթ Հոջսոն
Սայմոն Մակբերնի — Մորիս Գրոսս
Ֆրանկա Պոտենտե — Անիտա Գրեգորի
Ստերլինգ Ջերինս — Ջուդի Ուորեն
Լորեն Էսպոզիտո — Մարգարետ Հոջսոն
Բենջամին Հեյգ — Բիլլի Հոջսոն
Պատրիկ Մակաուլի — Ջոննի Հոջսոն
Մարիա Դոյլ-Կեննեդի — Պեգգի Նոտտինհեմ
Սթիվ Կուլտեր — Գորդոն հայրիկը


== Կարծիքներ ==
Ֆիլմը կինոքննադատների կողմից արժանացել է գովասանական կարծիքների։ Rotten tomatoes-ի կողմից ֆիլմը ստացել է 145-ից 76 դրական արձագանքներ, որը միջին գնահատակով ստացվում է 10 միավորից 6.5: Metacritic-ի կողմից 100-ից ստացել է 65% դրական արձագանք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Անեքծ 2»(անգլ.) ֆիլմը Box Office Mojo  կայքում
Լոմատի

Լոմատի (ռուս.՝ Ломаты, թաթ.՝ Ламат), գյուղ Ռուսաստանի, Մորդովիա հանրապետության Դուբենսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեծ Սոյու

Մեծ Սոյու (ռուս.՝ Большая Сойю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը գտնվում է Պեչորա գետի ձախ ափին՝ 1156 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 37 կմ, ջրահավաք ավազանը՝ 700 կմ²։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000060961
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006096
Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Տոլչերեչե

Տոլչերեչե (ռուս.՝ Толчеречье), գյուղ Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Շենտալինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իտկուլի

Իտկուլի (ռուս.՝ Иткули, բաշկիրերեն՝ Итҡол), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 99 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)