Լուիջի Պրեմացի

Լուիջի (Լյուդվիգ Օսիպովիչ) Պրեմացի (իտալերեն՝ Luigi Premazzi, հունվարի 3, 1814(1814-01-03), Միլան, Իտալիայի թագավորություն - դեկտեմբերի 29, 1891(1891-12-29), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն), իտալական ծագմամբ ռուս ջրանկարիչ, Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի ջրանկարչության ու հեռանկարչության ակադեմիկոս և պրոֆեսոր։
Պրեմացին եղել է ջրանկարչության առավել բեղմնավոր նկարիչներից մեկը։ Նրա ջրանկարներից շատերը զարդարել են կայսերական ընտանիքի անդամների և անվանի արիստոկրատների ալբոմները։ Նրա ստեղծագործությունները բազմիցս ցուցադրվել են Ռուսաստանի, Վիեննայի, Փարիզի, Լոնդոնի, Միլանի և Կոստանդնուպոլսի տարբեր ցուցահանդեսներում։
Լուիջի Պրեմացին հայտնի է դարձել ոչ միայն որպես ջրանկարիչ, այլ նաև որպես հմուտ մանկավարժ։ Նա մասնավոր շատ դասեր է տվել, դասավանդել է Պավլովսկի ինստիտուտում, Արվեստի ակադեմիայում, Բարոն Շտիգլիցի տեխնիկական նկարչության դպրոցում։ Նրա բազմաթիվ աշակերտներ հետագայում դարձել են հայտնի նկարիչներ։


== Կենսագրություն ==

Լուիջի Պրեմացին ծնվել է 1814 թվականի հունվարին Միլանում։
Ընդունվել է Միլանում Բրերի ակադեմիայում, հեռանկարչություն է սովորել պրոֆեսոր Ջովաննի Միլյարի մոտ։
1834 թվականին տեղափոխվել է Պետերբուրգ։
1848 թվականին Լուիջի Պրեմացին Լյուդվիգ Օսիպովիչ անվան տակ իշխանուհի Իզաբելլա Գագարինայի տանն ընդունվել է որպես նկարչության ուսուցիչ։
1850 թվականին Պետերգոֆում բնօրինակային նկարչության ժամանակ նրան նկատել է այգում զբասնող Նիկոլայ I-ը։ Կայսրը նկարչին պատվիրել է Ալեքսանդրիան և Կրոնշտադտի ամրությունները պատկերող նկարների շարք։ Այդ ժամանակից սկսվել է Պրեմացիի՝ որպես նկարչի վերելքը, և նա դարձել է հանրաճանաչ պալատում և արիստոկրատիայի բարձր շրաջաններում։
1854 թվականին Լյուդվիգ Օսիպովիչ Պրեմացին ընտրվել է ակադեմիկոս, իսկ 1861 թվականին արժանացել հեռանկարային ջրանկարչության պրոֆեսորի կոչման և սկսել է դասավանդել Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայում։ 1871 թվականից դասավանդել է նաև Շտիգլիցի անվան գեղարվեստաարդյունաբերական ակադեմիայում։
1850 թվականից կայսեր և Ծովային գերատեսչության առաջադրանքով Պրեմացին շատ է ճանապարհորդել՝ լինելով հատկապես Հյուսիսային Մերձսևծովյան շրջանում։ Ղրիմի ու Նիկոլաևի տեսարանների, ծովային գերատեսչության կառույցների, նավաշինարանների և վարչական շրջանների նկարները, որ ստեղծվել են այդ ժամանակ, ընդգրկվել են Նիկոլայ Պավլովիչի գահակալման 25-ամյակին նվիրված ալբոմում։ Պրեմացին փորձել է նկարել նաև նավեր, սակայն դա նրան չի հաջողվել, այդ պատճառով էլ նավերի նկարներն ստեղծվել են կամ ծովային գերատեսչության պրոֆեսիոնալ նկարիչների, կամ էլ նկարիչ-նավաստիների կողմից։
1880 թվականին Պրեմացիի առաջարկով Ռուսաստանում ստեղծվել է Ջրանկարիչների կայսերական միությունը։
Պարգևատրվել է Սուրբ Ստանիսլավի 3-րդ աստիճանի շքանշանով։
Պրեմացին մահացել է Կոստանդնուպոլսում և թաղվել Սանկտ Պետերբուրգի Վիբորգյան հռոմեա-կաթոլիկական գերեզմանատանը։ 1940 թվականին գերեզմանատան լիկվիդացման պատճառով Պրեմացիի աճյունն ու շիրմաքարը տեղափոխվել է Ալեքսանդր Նևսկու մայրավանքի Տեխվինյան գերեզմանատուն (Արվեստի վարպետների գերեզմանատուն)։


== Պատկերասրահ ==
Լ. Պրեմացիի աշխատանքներից
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Я. Л. О. Премацци // Всемирная иллюстрация : журнал. — 1892. — Т. 47. — № 1200. — С. 67.
С. Н. Кондаков Юбилейный справочник Императорской Академии художеств. 1764-1914. — Спб.: Товарищество Р. Голике и А. Вильборг, 1915. — Т. 2 (Часть биографическая). — С. 160. — 459 с.
Ф. И. Булгаков Наши художники (Живописцы, скульпторы, мозаичисты, граверы и медальеры) на академических выставках последнего 25-летия. Биографии, портреты художников и снимки с их произведений. — СПб.: Типография А. С. Суворина, 1890. — Т. 2. — С. 111—112. — 298 с.


== Արտաքին հղումներ ==
Юрий Крючков։ «Николаев на акварелях Луиджи Премацци»։ Вечерний Николаев։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-05-24-ին։ Վերցված է 2009-05-31