armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Արտկոնք

Արտկոնք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հակոբ Կարապենցի անվան թիվ 6 հիմնական դպրոց

Հակոբ Կարապենցի անվան թիվ 6 հիմնական դպրոց, հանրակրթական դպրոց Երևանի Էրեբունի վարչական շրջանում։


== Պատմություն ==
Դպրոցը հիմնադրվել է 1936 թվականին Սասունցի Դավիթ կայարանամերձ հրապարակին կից և կոչվել է Լազար Կագանովիչի անվամբ։ Եղել է արական դպրոց, որտեղ հաճախել են երկաթուղայինների տղաները։ 1941–1945 թվականներին՝ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին դպրոցը դարձել է զինվորական հոսպիտալ, ուսուցիչներից աշխատել են որպես կրտսեր բժշկական անձնակազմ։ 1946 թվականին դպրոցը վերսկսել է իր գործունեությունը և 1952 թվականից դարձել երկսեռ։ 1953 թվականին դպրոցը կոչվել է Վահան Տերյանի անունով։ Երևանում դպրոցական շենքերի սղության պատճառով նույն շենքում է գործել նաև Ավետիք Իսահակյանի անվան թիվ 16 դպրոցը։ Որոշ ժամանակ անց երկու դպրոցները միավորվել են և կոչվել Ավետիք Իսահակյանի անունով։ 1960-ական թվականներին դպրոցները կրկին անջատվել են և Ավետիք Իսահակյանի անունը կրող թիվ 16 դպրոցը տեղափոխվել է այլ շենք, իսկ Ստալինի անունով կոչվող թիվ 60 դպրոցը 1965 թվականին Վահան Տերյանի ծննդյան 80-ամյակի կապակցությամբ անվանակոչվել է Տերյանի անունով։
Շուրջ 30 տարի թիվ 6 միջնակարգ դպրոցը գործել է առանց անուն։ 1995 թվականին Երևանի քաղաքային խորհրդի մարտի 27-ի թիվ 643 որոշմամբ դպրոցն անվանակոչվել է սփյուռքահայ գրող, հրապարակախոս Հակոբ Կարապենցի անունով։


== Շրջանավարտներ ==
Վլադիմիր Հունանյան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դպրոցի պաշտոնական կայքը Archived 2015-08-21 at the Wayback Machine.
Մենք ձեզ հետ ինչ-որ տեղ հանդիպել ենք

«Մենք ձեզ հետ ինչ-որ տեղ հանդիպել ենք» (ռուս.՝ «Мы с вами где-то встречались»), խորհրդային կատակերգական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել են ռեժիսորներ Նիկոլայ Դոստալը և Անդրեյ Տուտիշկինը։ Ֆիլմում Արկադի Ռայկինը կատարել է իր առաջին դերը կինոյում։


== Սյուժե ==
Հայտնի էստրադային արտիստ Գենադի Մաքսիմովը (Արկադի Ռայկին) իր կնոջ՝ էստրադայի արտիստուհի Լարիսա Լևկոևայի (Լյուդմիլա Ցելիկովսկայա) հետ հոբելյանական թատերական ներկայացումից անմիջապես հետո ուղևորվում է հանգստանալու Մոսկվայից Սիմֆերոպոլ։ Վերջին պահին Մաքսիմովի կնոջը մանրապատումների թատրոն են կանչում անմիջապես փոխարինելու համար լուրջ հիվանդացած դերասանուհուն։ Նա, ենթարկվելով թատրոնի ադմինիստրատորի կամքին, իջնում է գնացքից, և Մաքսիմովը մենակ է գնում հարավ։ Ճանապարհին նա հետ է մնում գնացքից Նովոպեսչյանսկ կայարանում, այնտեղ համերգ է տալիս դպրոցական ընկերոջ թատրոնում, բախվում է բազմաթիվ տեղացիների հետ, որոնք ոչ մի կերպ նրան լիարժեք հնարավորություն չեն տալիս նորմալ հանգստանալու։


== Դերերում ==
Արկադի Ռայկին – Գենադի Մաքսիմով, արտիստ, Լարիսա Լևկոևայի ամուսինը
Լյուդմիլա Ցելիկովսկայա – Լարիսա Լևկոևա, դերասանուհի, Գենադի Մաքսիմովի կինը
Վասիլի Մերկուրև – Անատոլի Վերխոտուրով, թատրոնի տնօրեն, Գենադի Մաքսիմովի դպրոցական ընկերը
Լեոնիդ Գալլիս – Լեոնիդ Կրյուկով, Գենադի Մաքսիմովի ընկերը
Մարիա Միրոնովա – Վերոնիկա Պլատոնովնա, բամբասող, Աֆանասիա Իվանովիչի հարևանը կուպեում
Վլադիմիր Լեպկո – Աֆանասի Իվանովիչ, Վերոնիկա Պլատոնովնայի հարևանը կուպեում
Անատոլի Կուզնեցով – Գենադի Մաքսիմովի հարևանը կուպեում
Գալինա Կորոտկևիչ – Գենադի Մաքսիմովի հարևանը կուպեում
Միխայիլ Յանշին – երկաթուղային կայարանի պետ
Օլգա Արոսևա – հանգստացող աղջիկ
Ալեքսանդր Բենիամին – լուսանկարիչ
Սերգեյ Ֆիլիպով – լուսանկարչի դժգոհ հաճախորդ
Միխայիլ Պուգովկին – ոստիկան
Վլադիմիր Գուլյաև – հեծանվորդ / բեռնող երկաթուղային կայարանում
Նիկոլայ Տրոֆիմով – տաքսու վարորդ
Ելիզավետա Ուվարովա – թատրոնի տնօրենի քարտուղար
Գեորգի Գումիլևսկի – երկաթուղային կայարանում ձմերուկներ վաճառող
Լիդիա Շտիկան – հեռագրող փոստում
Զինաիդա Շարկո – հեռախոսավարուհի, Գենադի Մաքսիմովի երկրպագուհին
Յուրի Սարանցև – մանրապատումների թատրոնի ադմինիստրատոր
Վերա Ռոմանովա – գնացքում ուղեկցորդ
Ստեպան Կայուկով – երկաթուղային կայարանում նպարեղեն վաճառող
Ալեքսեյ Բախար – լեյտենանտ, Լարիսայի ուղեկիցը
Անդրեյ Տուտիշկին – Ֆեոդոր Վասիլևիչ, թոշակառու


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Վլադիմիր Պոլյակով
Ռեժիսորներ՝ Նիկոլայ Դոստալ, Անդրեյ Տուտիշկին
Օպերատոր՝ Յուրի Եկելչիկ
Նկարիչ՝ Իոսիֆ Շպինել, Յուրի Վոլչանեցկի
Կոմպոզիտոր՝ Անատոլի Լեպին
Մոնտաժող՝ Կլավդիա Մոսկվին
Ֆիլմի տնօրեն՝ Օ. Կարաև


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Мы с вами где-то встречались»։ cinema.mosfilm.ru (ռուսերեն)։ Мосфильм։ Վերցված է 2021-01-16
Նոսովցի (գյուղ, Գայսինի շրջան)

Նոսովցի (ուկրաիներեն՝ Носівці), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Գայսինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1377 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նոսովցի գյուղում բնակվում էր 1 046 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3477 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 300,83 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աբրահամ Բ

Աբրահամ Բ (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ, 14-րդ դարի վերջ - 15-րդ դարի սկիզբ), Աղթամարի կաթողիկոս 1368 թվականից մինչև 1369 թվականը ընկած ժամանակահատվածում։ Աբրահամ Բ-ն հաջորդել է Ղևոնդ Գ-ին։ Կենսագրական տեղեկություններ չկան։


== Աղթամարի կաթողիկոսների ցանկը ==
Ըստ Մեսրոպ Մաքսուդյանի Հավաքարանի Աբրահամ Բ-ն հաջորդել է Ղևոնդ Գ-ին, իսկ նրան նախորդել է Թադևոս Գ-ն։ Մաղաքիա Օրմանյանը և Ներսես Ակինյանը չեն ընդունում Աբրահամ Բ-ին, իսկ Մեսրոպ Մաքսուդյանը Աբրահամ Բ-ին կաթողիկոս է համարում է Զաքարիա Բ Նահատակից (1369 - 1393) հետո, որը նահատակվեց 1393 թվականին (ավելի ստույգ Դավիթ Գ-ից (1393 - 1433) հետո) և Զաքարիա Գ Սեֆեդինյանից առաջ, որը կաթողիկոս դարձավ 1434 թվականին։ 1393 թվականից մինչև 1434 թվականը (41 տարի), Մեսրոպ Մաքսուդյանցի «Հավաքարան անվանց կաթողիկոսաց (Աղթամարա)»-ում կան 30 կաթողիկոսներ, որոնցից 15-րդն Աբրահամ Բ-ն է։


== Տես նաև ==
Աղթամարի կաթողիկոսություն
Սև Լեռան ժողով
Կարմիր վանք


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Հայոց անձնանունների բառարան, Հր. Աճառեան։ ԵՊՀ, Երեւան, 1944, Հատոր 2, Ցուցակ 1, Էջ 36


== Արտաքին հղումներ ==
«Հավաքարան անվանց կաթողիկոսաց (Աղթամարա)», Մաքսուդյանց Մ., Էջմիածին, 1916, էջ 61
Ֆլևոլանդ

Ֆլևոլանդը (հոլ.՝ Flevoland) Նիդերլանդների տասներկու մարզերից (պրովինցիաներից) մեկն է։ Գտնվում է երկրի կենտրոնական հատվածում. հարավից սահմանակցում է Նիդերլանդների Ուտրեխտ և Խելդերլանդ մարզերին, արևմուտքից՝ Հյուսիսային Հոլանդիային, հյուսիսից՝ Ֆրիսլանդիային, իսկ արևմուտքից՝ Օվերեյսել մարզին։ Ունի 381.660 բնակիչ (2008 թ.), գլխավոր քաղաքը Լելիստադ քաղաքն է, իսկ ամենամեծ քաղաքը Ալմերեն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (նիդեր.)
Թե ինչպես շունն ու կատուն լվացին հատակը

Թե ինչպես էին շունն ու կատուն լվանում հատակը (ռուս.՝ Как кошечка и собачка мыли пол), խորհրդային կարճամետրաժ մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը նկարահանվել է ըստ Յոզեֆ Չապեկի հեքիաթի։


== Սյուժե ==
Առավոտյան արթնանալով, շունն ու կատուն հայտնաբերում են, որ նրանց տան հատակը շատ ցեխոտ է։ Ձեռքի տակ եղած միջոցներ մաքրության համար չգտնելով` նրանք որոշում են հատակը լվանալ... միմյանց օգնությամբ։ Եվ դա նրանցից խլում է մի ամբողջ օր։


== Հեղինակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Թե ինչպես էին շունն ու կատուն լվանում հատակը»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Պաշտպանելով տնօրենին

Պաշտպանելով տնօրենին (հանգըլ՝ 보스를 지켜라, կոր. նոր. ռոմ.՝ Boseureul Jikyeora), 2011 թվականի հարավկորեական մելոդրամա և կատակերգություն ժանրի դորամա (հեռուստասերիալ)։ Սցենարիստը Քվոն Կի Յունգն է։
Դորամայում են նկարահանվել Չոի Կանգ Հին, Ջի Սունգը, Կիմ Ջե Ջունգը, Վանգ Ջի Հյեն։ Եթեր է հեռարձակվել 2011 թվականի օգոստոսի 3-ից սեպտեմբերի 29-ը, չորեքշաբթի և հինգշաբթի օրերին, SBS հեռուստաընկերության եթերում։ Բաղկացած է 18 դրվագից։
Հեռուստասերիալի սկզբնական անվանումներն են եղել «Տնօրենը փոխվել է» (հանգըլ։ 보스가 달라졌어요) և «Վերջին քարտուղարուհին» (հանգըլ։ 마지막 여비서)։


== Սյուժե ==
Նո Ըն Սոլը երիտասարդ աղջիկ է, ով չի կարողանում գտնել իր տեղը կյանքում։ Ներկայիս աշխատանքը նրան լիարժեք չի բավարարում, բանկային հաշիվն է գրեթե զրոյական է։ Չկա գումար, չկա և սեր։
Աշխատանք որոնելիս Սոլը որոշում է ռեզյումեն տեղադրել համացանցում։ Եվ ահա, որոշակի ժամանակ անց զանգահարում են իրեն և հրավիրում հարցազրույցի խոշոր մի ընկերությունում աշխատելու համար։ Հանդիպման ժամանակ աղջկան անմիջապես առաջարկում են բարձր վարձատրվող աշխատանք՝ ընկերության սեփականատիրոջ քարտուղարուհու պաշտոնով։ Այդ մասին Սոլը չէր էլ կարող երազել, այդ իսկ պատճառով առանց վարանելու համաձայնում է։ Իրականում աշխատանքն այդքան էլ հեշտ չէր. տնօրենի տղան երես առած և բարդ բնավորություն ունեցող պատանի էր, իսկ այդ աշխատանքից արդեն ազատվել էին ավելի քան տասնյակ նախկին քարտուղարուհիներ։


== Դերասաններ և կերպարներ ==


== Սաունդթրեկ ==
Երգացանկ"우리 그냥 사랑하게 해주세요" (Please let us love) – A Pink
"잘 알지도 못하면서" – Lyn
"지켜줄게" (I'll protect you) – Կիմ Ջեջունգ
"묻는다 – 엠스트리트" - M.Street
"그대만 보여요" (I can only see you) – Եվոն և Հվանգ Կվանգհի
"슬픈 노래는" (Sad song) – Հո Յունգ Սենգ
"너 때문에" – Hyu Woo
"이제야 알겠어" (Now we know why) – Son Hyun-woo
"우리 그냥 사랑하게 해주세요" (գործիքային)
"잘 알지도 못하면서" (գործիքային)
"지켜줄게" (գործիքային)
"묻는다" (գործիքային)
"그대만 보여요" (գործիքային)
"슬픈 노래는" (գործիքային)
"너 때문에" (գործիքային)
"이제야 알겠어" (գործիքային)


== Վարկանիշ ==


== Հեռարձակում ==


== Տես նաև ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Պաշտպանելով տնօրենին» հեռուստասերիալը SBS-ի կայքում (կոր.)
«Պաշտպանելով տնօրենին» հեռուստասերիալը iMBD կայքում։ (անգլ.)
Լոո (այլ կիրառումներ)

Լոո անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Լոո - գյուղ Էստոնիայի Յիելեհտմե շրջանի կազմում։
Լոո - գյուղական ավան Էստոնիայի Յիելեհտմե շրջանի կազմում։
Լոո - միկրոշրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Սոչի քաղաքի Լազարևսկի շրջանում։
Լենա Հալենգրեն

Լենա Հալենգրեն (անգլ.՝ Lena Hallengren, դեկտեմբերի 25, 1973(1973-12-25), Kalmar domkyrkoförsamling, Շվեդիա), շվեդ պետական և քաղաքական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1973 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Շվեդիայի Կալմար քաղաքում։
Ստանալով մանկավարժական կրթություն՝ դասախոսական գործունեությամբ չի զբաղվել։ Քաղաքականությամբ սկսել է զբաղվել 1990-ականների կեսերից։ Շվեդիայի Սոցիալ-դեմոկրատական երիտասարդական լիգայի (SSU, Sveriges socialdemokratiska ungdomsförbund) անդամ է։ 1999-2002 թվականներին ԽՍՀՄ-ում եղել է արհմիության քարտուղար, 1995-2002 թվականներին՝ արհմիութենական խորհրդի անդամ։ Եղել է Կալմարի քաղաքային խորհրդի անդամ և խորհրդի նախագահի տեղակալ։ 1996-1998 թվականներին նաև որոշ ժամանակ աշխատել է որպես քաղաքական քարտուղար Կալմար շրջանի մունիցիպալիտետում։
2002-2006 թվականներին Շվեդիայի վարչապետ Հանս Փերսոնի կառավարությունում զբաղեցրել է կրթության նախարարի տեղակալի պաշտոնը՝ պատասխանելով նախադպրոցական կրթության, ինչպես նաև կրթության և երիտասարդության հարցերին։
2006 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից հետո Հալենգրենը դարձել է Ռիկսդագի անդամ և եղել է շրջակա միջավայրի և գյուղատնտեսության կոմիտեի անդամ (2006-2009 թվականներին), այնուհետև գլխավորել է տրանսպորտի և կապի կոմիտեն (2009-2010 թվականներին) և կրթության կոմիտեն (2014-2018 թվականներին)։
2018 թվականի մարտի 8-ից Լենա Հալենգրենը զբաղեցրել է վարչապետի աշխատասենյակում երեխաների, տարեցների և գենդերային հավասարության հարցերով նախարարի պաշտոնը վարչապետ Ստեֆան Լյովենի կաբինետում՝ այդ պաշտոնում փոխարինելով թոշակի չանցած Օսա Ռեգներին։
2019 թվականի հունվարի 21-ին նա նշանակվել է Շվեդիայի կառավարության սոցիալական գործերի նախարարության ղեկավար։
Զբաղվելով նաև հասարակական գործունեությամբ՝ 2018 թվականից հանդիսանում է երեխաների նկատմամբ բռնությունն արմատախիլ անելու գլոբալ գործընկերության (Global Partnership to End Violence Against Children) տնօրենների խորհրդի անդամ։


== Անձնական կյանք ==
Լենա Հալենգրենը ամուսնացել է Ջոնաս Հելբերգի հետ (Jonas Hellborg), որն աշխատում է Կալմարի շրջանի շրջանային խորհրդում և ղեկավարում է Կալմարի Vallens soppteater թատրոնը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Lena Hallengren на сайте Риксдага Швеции (շվեդ.)
Սեյկիլի տապանագիրը

Սեյկիլի տապանագիրը (նաև` Սեյկիլի ջարդված կտորներ) (հուն․՝ Επιτάφιος του Σείκιλου), երաժշտական ստեղծագործության ամբողջական հայտնի ամենավաղ գրառումներից է։
Տապանագիրը հելլենիստական ժամանակներում դրոշմվել է մարմարյա սյունի վրա, որը հայտնաբերել է հնագետ Ուիլյամ Ռամզայը 1883 թվականին, ժամանակակից թուրքական Այդըն քաղաքից ոչ հեռու։ Կոթողների ճակատագիրը անհնար է եղել հետազոտել է մինչև 1922 թվականը, երբ հայտնի է դարձել, որ այն պատկանել է մասնավոր կոլեկցիոների։ 1966 թվականից կոթողը գտնվում է Կոպենհագենի դանիական թանգարանում և համարվում է երաժշտական նշանագրության ամենավաղ օրինակներից։
Կոթողի վրա նշվել է հին հունարեն երկու բանաստեղծություն` դիստիկոն և տապանագիր։ Դիստիկոնի տեքստն ասում է. «Ես պատկեր եմ քարի վրա։ Սեյկիլը ինձ տեղավորել է այստեղ, որտեղ ես ընդմիշտ եմ մնացել, համարվելով հավերժ հիշողության խորհրդանիշ»։ Երաժշտական տապանագրի թարգմանությունը հետևյալն է. «Քանի դեռ ապրում ես, փայլիր։ Քեզ չափից վեր որևէ բանով մի վշտացրու։ Քո կյանքը կարճ է։ Ժամանակը վերցնում է իրենը»։ Տապանագրի տեքստի վերևում պատկերված են հնչյունային բարձրության նշանագրությունների տառային խորհրդանիշները և ռիթմիկ նշանագրությունների լրացուցիչ նշանները։
Հետազոտության արդյունքում պարզվել է, որ ջարդված կտորները գրվել են ըստ իոնիական լադի։


== Ծանոթագրություններ ==
Էպևիլ

Էպևիլ (ֆր.՝  Eppeville), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 2022 մարդ, բնակչության խտությունը` 408.48 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.95 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 115 կմ հյուսիս-արևելք, Ամյեն քաղաքից 60 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1177 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 832-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 345։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,7 %։ 832 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 683 անձ (377 տղամարդ և 306 կին)։ Գործազուրկ են եղել 149 անձ (73 տղամարդ և 76 կին)։ 345 անաշխատունակներից 88-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 107-ը` թոշակառուներ, իսկ 150-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սոսնովկա (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոսնովկաՍոսնովկա (ռուս.՝ Сосновка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Եսենիկի շրջան

Եսենիկի շրջան (չեխ․՝ Okres Jeseník), շրջան Չեխիայի Օլոմոուց երկրամասում։ Վարչական կենտրոնն է Եսենիկ քաղաքը։ Տարածքը 718,96 կմ² է։ Բնակչությունը 2020 թ. տվյալներով կազմում է 37 968 մարդ։ Շրջանի կազմի մեջ է մտնում 24 համայնք։


== Ծանոթագրություններ ==
Զկռտոց

Զկռտոց, ստոծանու ակամա և արագ կծկում (կրճատում), երբ օդը կայծակնային արագությամբ ներքաշվում է և առաջանում է ձայնալարերի ճայթյունով փակում։ Դա մեկ րոպեի ընթացքում կարող է կրկնվել մի քանի անգամ։ Բժշկության մեջ այն հայտնի է որպես սինգուլտուս (լատ․՝ singultus), ինչը լատիներենից բառացի թարգմանելիս նշանակում է «հեկեկալիս շունչ վերցնել»։ Զկռտոցը ռեֆլեքսային աղեղն ընդգրկող ակամա գործողություն է։ Մեկ անգամ ի հայտ գալուց հետո ռեֆլեքսն առաջացնում է ստոծանու ուժեղ կծկում ձայնալարերի փակումից 0,25 վայրկյան հետո։ Հենց դրանով էլ պայմանավորված է զկռտոցի դասական ձայնը։ Զկռտոցը կարող է առաջանալ անհատապես կամ նոպայի ձևով։ Զկռտոցի ռիթմը կամ զկռտոցների միջև ընկած ժամանակը համեմատաբար անփոփոխ է։
Զկռտոցի նոպան ընդհանուր առմամբ անցնում է առանց որևէ միջամտության։ Այնուամենայնիվ, կան բազմաթիվ տնային միջոցներ, որոնք հաճախ կիրառվում են զկռտոցի ընթացքը կրճատելու համար։ Բժշկական միջամտությունը երբեմն անհրաժեշտ է քրոնիկ զկռտոցի դեպքում։


== Նշաններ և ախտանիշներ ==
Ստոծանու միանգամյա կամ բազմակի, տարբեր տևողությամբ ջղաձգումներ,
Ուսի, որովայնի, կոկորդի կամ ամբողջ մարմնի կարճ (կես վայրկյանից քիչ), անսպասելի դող,
Զկռտոցը կարելի է ներկայացնել որպես արագ հևոց, հոգոց կամ օդի աղմուկով ներքաշում,
Զկռտոցը կարելի է ներկայացնել նաև որպես նորմալ շնչառության կարճ, բայց ցավոտ, հաճախակի կամ հազվադեպ ընդհատում, որն առաջացնում է կոկորդի, կրծքավանդակի կամ որովայնի րոպեական ցավ։


== Պատճառներ ==


=== Ախտաֆիզիոլոգիական պատճառներ ===
Հազ,
Չափից շատ օդի կլանում,
Գաստրոէզոֆագեալ ռեֆլյուքսային հիվանդություն,
Ստոծանու կերակրափաղային բացվածքի ճողվածք,
Արագ ուտելը,
Լարված էմոցիաներ, ինչպիսիք են վախ, տագնապ, հուզմունք, ուրախություն, էյֆորիա,
Գազավորված ըմպելիքներ, ալկոհոլ, հացի չոր տեսակներ և որոշ կծու ուտեստներ,
Օփիատների գործածում,
Ծիծաղ։Զկռտոց կարող է առաջանալ մի շարք մարդկային վիճակներից։ Հազվադեպ դեպքերում այն կարող է լուրջ հիվանդության նշան հանդիսանալ։


==== ԿՆՀ խանգարումներ ====
Կաթված,
Ցրված սկլերոզ,
Մենինգիտ։


==== Այլ խանգարումներ ====
Երիկամային անբավարարություն,
Վիրահատության հետևանքով թափառող նյարդի խանգարում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Provine, Robert R. Curious Behavior: Yawning, Laughing, Hiccupping, and Beyond (Harvard University Press; 2012) 246 pages; examines the evolutionary context for humans
Shubin Neil (February 2008)։ «Fish Out of Water»։ Natural History 117 (1): 26–31։ INIST
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Չարդախլու)

Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի Ադրբեջանի Հանրապետության Շամքորի շրջանի Խաչիսար (Չարդախլու) գյուղում։


== Պատմություն ==
1844 թվականին Չարդախլու գյուղում հիշատակվում է մի քարաշեն եկեղեցի՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին։ Տասնամյակների ընթացքում այդ եկեղեցին, հավանաբար, քայքայվել է և 1870-ական թվականների սկզբին բնակչությունը ձեռնամուխ է եղել նոր և իր չափերով առավել ընդարձակ եկեղեցի կառուցելու գործին։ Շինարարությունն իրականացվել է 1871-1872 թվականների ընթացքում հասարակության միջոցներով, որը վկայվում է նաև եկեղեցու շինարարական վիմագրում։ Նորակառույց եկեղեցին անվանվել է Սուրբ Աստվածածին։
Ի (11-րդ) դարի սկզբին Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին գտնվում էր քայքայված վիճակում և կարոտ էր վերանորոգելու։ Գյուղի հասարակությունը 1903 թվականի հուլիսի 20-ի համախոսական վճռով դիմել է Գանձակի հոգևոր իշխանություններին՝ վերանորոգելու առաջարկով։ Սակայն, ինչպես երևում է 1913 թվականին կազմված մի վավերագրից, եկեղեցու վերանորոգման աշխատանքները ձգձգվել են, որի հետևանքով եկեղեցին ավելի էր խարխլվել։
Ի վերջո, 1914 թվականին Էջմիածնի Սինոդը բավարարել է չարդախլվեցիների խնդրանքը՝ պատվիրելով «...Գանձակի հոգևոր կառավարութեանը թոյլ տալ Չարդախլու գիւղի ծխականներին նորոգել եկեղեցին, ծախսելով եկեղեցական գումարներից հազար հինգ հարիւր յիսուն րուբլի...»:
Խորհրդային իշխանությունները 1928 թվականին եկեղեցին փակել են, այն օգտագործվել է որպես պահեստ։
1988 թվականի դրությամբ եկեղեցին միանգամայն կանգուն և անվնաս վիճակում էր։


== Ճարտարապետություն ==
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին ուղղանկյուն հատակագծով եռանավ բազիլիկ շինություն է։ Երկթեք ծածկի տակ առնված թաղակապ տանիքը ներքուստ պահում են երեք զույգ սյուների և որմնասյուների վրա հենված քաղակիր կամարները։ Երեք նավերն արևելքում ավարտվում են՝ կենտրոնականը՝ կիսաշրջան խորանով, եզրայինները՝ ուղղանկյուն ավանդատներով։ Միակ մուտքը բացված է հարավային ճակատից։ Լուսավորությունն իրականացված է արևելյան, արևմտյան ու հարավային ճակատների երեքական և արևմտյան մեկ, դեպի ներս լայնացող նեղ լուսամուտներով։ Իր ավանդական տեղում է մկրտարանի ավազանը։ Եկեղեցին կառուցված է անմշակ քարով, կրաշաղախով։ Սյուներն ու որմնասյուները, որմնակամարները, մուտքի բարավորն ու անկյունաքարերը սրբատաշ են։ Ծածկը կղմինդրապատ է։ Արտաքին չափերն են՝ 23,65×12,75 մետր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ս. Կարապետյան, ՀՅՈՒՍԻՍԱՅԻՆ ԱՐՑԱԽ, էջ 515-517։
Բարխուտարեանց Մ., Արցախ, էջ 321։
«Նոր-դար», 1889, №197, էջ 3։
Նովի Զիրգան

Նովի Զիրգան (ռուս.՝ Новый Зирган, բաշկիրերեն՝ Яңы Ергән), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Խայբուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 601 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իսկանդարյան

Իսկանդարյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Ալեքսանդր Մաքսի Իսկանդարյան (1959), քաղաքագետ։
Եղիա Հովսեփի Իսկանդարյան (1890-1920), բոլշևիկ հեղափոխական։
Խաչատուր Մարտիրոսի Իսկանդարյան (1923-2015), քանդակագործ, նկարիչ։
Կարեն Լենդրուշի Իսկանդարյան (1972-1992), ազատամարտիկ։
Մնացական Իսկանդարյան (1967), հունահռոմեական ոճի ըմբշամարտիկ, մարզիչ։


== Գրական հերոսներ ==
Իսկանդարյան, Վարդգես Պետրոսյանի «Հայկական էսքիզներ» վիպակի հերոսներից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ասիմիլյացիա

Ասիմիլյացիա, անաբոլիզմ, բուսական և կենդանական օրգանիզմների արտաքին միջավայրից ընդունած պարզ տարրերի յուրացումը և փոխակերպումը ավելի բարդ նյութերի։ Սննդի հետ ընդունված բուսական կամ կենդանական սպիտակուցը տրոհվում է մինչև ամինաթթուների, վերջիններից սինթեզվում է տվյալ տեսակի համար խիստ բնորոշ սպիտակուց, որն իր ֆիզիկաքիմիական ու կենսաբանական հատկություններով միանգամայն տարբեր է սննդանյութի սպիտակուցից։ Ասիմիլյացիան ապահովում է օրգանիզմների աճը, զարգացումը, վերափոխումը, էներգիայի աղբյուր ծառայող պաշարների կուտակումը։ Կենդանի օրգանիզմը կարող է գոյություն ունենալ միայն դրսից անընդհատ առհոսող էներգիայի շնորհիվ։


== Էներգիայի աղբյուրներ ==
Ամբողջ կենդանի բնության համար առաջնային Էներգիայի աղբյուր են արևի ճառագայթները։ Էներգիայի օգտագործման տեսանկյունից օրգանիզմները լինում են՝ ինքնասուն (ավտոտրոֆ) և տարասուն (հետերոտրոֆ)։ Ինքնասուն են կանաչ բույսերը, որոնք ֆոտոսինթեզի ընթացքում օգտագործելով արևի Էներգիան՝ անօրգանական նյութերից օրգանական միացություններ (ածխաջրեր, ամինաթթուներ, սպիտակուցներ ևն) են սինթեզում։ Հաշվումները ցույց են տվել, որ երկրի կանաչ բույսերը տարեկան Ասիմիլյացիայի են ենթարկում շուրջ 420 մլրդ. տոննա օրգանական նյութեր։


== Բակտերիաների յուրացում ==
Որոշ բակտերիաներ ՕՕ2-ը յուրացնում են արևի ճառագայթների ազդեցությամբ՝ 1125 թվականից և այլ վերականգնված միացություններից անջատված ջրածնով։ Այդպիսի Անիմիլյացիա անվանում են ֆոտոռեդուկցա (ֆոտովերականգնում)։ Մնացած կենդանի օրգանիզմները (բացառությամբ որոշ միկրոօրգանիզմների) յուրացնում են պատրաստի օրգանական նյութեր։ Կենդանի օրգանիզմների բաղադրիչ մասերը անընդհատ նորոգվում են քայքայման՝ դիսիմիւյացիայի և նոր նյութերի առաջացման՝ Ասիմիլյացիայի շնորհիվ։ Օրինակ, հասուն մարդու մարմնի սպիտակուցները լրիվ նորոգվում են 2,5 տարում։ Զանազան օրգանիզմներում, նույնիսկ միևնույն անհատի օրգանիզւքում, Ասիմիլյացիայի և հակառակ պրոցեսի՝ դիսիմիլյացիայի փոխհարաբերությունը խիստ տարբեր Է։ Ասիմիլյացիան ամենաինտենսիվն է կենդանիների աճման շրջանում՝ երիտասարդ հասակում, իսկ բույսերի մոտ՝ վեգետացիայի շրջանում։ 2. Լեզվաբանության մեջ, արտասանության ժամանակ տեղի ունեցող հնչյունափոխական երևույթ։


== Տես նաև ==
Նյութափոխանակություն
Եղիազարյան (այլ կիրառումներ)

Եղիազարյան, հայկական ազգանուն, որը կարող է վերաբերվել հետևյալ անձանց.

Ջանիբեկ Եղիազարյան,
Վահան Եղիազարյան ,
Տրդատ Եղիազարյան (1879-1943),
Նաիրի Զարյան (Հայաստան Եղիազարյան) (1900-1969),
Գրիգոր Եղիազարյան (1908-1998),
Բորիս Եղիազարյան (1956),
Աշոտ Եղիազարյան (1970),
Էդուարդ Եղիազարյան (1939-2007) - սովետական և ռուսաստանի ինժեներ-սարքաշինարար, գյուտարար,
Սմբատ Եղիազարյան (1950),
Ծինկիլա

Ծինկիլա, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։ Հիմնադրել են համշենահայերը 18-րդ դարի սկզբին։ 1914 թվականին Ծինկիլան ուներ 46 ընտանիք բնակչություն։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ (մասնավորապես պտղաբուծությամբ) և անասնապահությամբ։ Գյուղի կիսավեր եկեղեցին վերանորոգվել է 1750 թվականին և կոչվել Ս. Սարգիս։ Գործում էր նաև երկսեռ 5-6-ամյա վարժարան։ Բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։ Փրկվածները բնակություն են հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, 5-րդ հատոր, էջ 126, 1979 թ


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
(6411) Տամագա

(6411) Տամագա (անգլ.՝ Tamaga), աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,761026 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,6028 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,9192 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1675,73 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,214832 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 28,58° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6411) Տամագա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սոլբիատե Օլոնա

Սոլբիատե Օլոնա  (իտալերեն՝ Solbiate Olona), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Վարեզե գավառում։
Բնակչությունը 5667մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 1404 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 4 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 21058։ Հեռախոսային կոդը՝ 0331։
Սուրբ Աննան հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հուլիսի 26-ին։


== Արտաքին հղում ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Մանուկ Մանուկյան (գիտնական)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մանուկ Մանուկյան (այլ կիրառումներ)Մանուկ Մանուկյան (1935 կամ 1936, Երուսաղեմ, Ենթամանդատային Պաղեստին, Միացյալ Թագավորություն), հայազգի գիտնական, պրոֆեսոր, Լիբանանի տիեզերական ծրագրի հիմնադիր։


== Կենսագրություն ==
Մանուկ Մանուկյանը ծնվել է 1936 թվականին Երուսաղեմում։ Նախնական կրթությունը ստացել է տեղի Սուրբ Գևորգի դպրոցում։ Այնուհետև ԱՄՆ Տեխաս նահանգի համալսարանում ուսումնասիրել է ֆիզիկա և մաթեմատիկա։ 1960 թվականին ամուսնացել և մեկնում Լիբանան Հայկազյան համալսարանում դասավանդելու նպատակով։


== Գիտական գործունեություն ==

1960 թվականի նոյեմբերին Մանուկյանը հիմնել է Հայկազյան հրթիռային միությունը։ Ֆինանսական քիչ միջոցներով Մանուկյանն իր 7 ուսանողներից բաղկացած խմբով ստեղծել և արձակել է հրթիռներ։ Հաջող փորձարկումներից հետո միությունը ֆինանսական աջակցություն է ստացել լիբանանյան կառավարության կողմից և դարձել Լիբանանի տիեզերական միություն։ Նրանք կառուցել են պինդվառելիքային 12 հրթիռ և արձակել երկինք։ Հրթիռներից մեկն այնքան հզոր էր, որ հասել է ջերմոլորտ, որտեղ այժմ գտնվում է Միջազգային տիեզերականը։ Կեդար IV հրթիռը արձակվել է Լիբանանի անկախության օրը՝ 1963 թվականի նոյեմբերի 21-ին, Բեյրութից հյուսիս գտնվող տարածքից և բարձրացել է մինչև 140 կմ։ Այդ իրադարձությունը ներկայացվել է լիբանանյան այդ  ժամանակվա դրոշմանիշերի վրա։
1966 թվականին Մանուկյանը վերադարձել է ԱՄՆ։ Տեխասի համալսարանում նա արժանացել է մագիստրոսի և դոկտորական կոչման և շարունակել է գիտական գործունեությունը Հարավային Ֆլորիդիայի համալսարանում։ Ներկայում նա հանդիսանում է այդ համալսարանի մաթեմատիկայի ամբիոնի պրոֆեսոր։ Համալսարանի օդագնացության և հրթիռների ինժեներական ընկերության միության խորհրդատուն է, որը ներկայումս փորձում է հրթիռ արձակել Կարմանի գծից վեր։


== Քաղաքական և հասարակական դիրքորոշում ==
Մ. Մանուկյանը, լինելով հայկական սփյուռքի ներկայացուցիչ, ակտիվորեն մասնակցել է Հայոց ցեղասպանության ճանաչման գործընթացին։ Նա նաև հանդիսացել է «Ցեղասպանության գործոնը. մարդկային ողբերգություն» անվանումով չորսժամյա փաստավավերագրական ֆիլմի համահեղինակ, որը ցուցադրվել է PBS հեռուստատեսությամբ։
Մանուկյանի կարծիքով հրթիռային ոլորտն ու գիտությունը պետք է օգտագործել բացառապես խաղաղ նպատակներով։ Որպես իր դիրքորոշման հետևանք՝ նա հրաժարվել է մասնակցել մի քանի հրավերների և իր գիտելիքները օգտագործել ռազմական ոլորտում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
60-ական թվականներին հայերը Լիբանանում հրթիռ են արձակել տիեզերք:
Lebanon’s forgotten space programme, BBC News, 14 November 2013.(անգլ.)
Manoug Manougian, University of South Florida.(անգլ.)
HU produced the 1st rockets shot in the Arab world, Haigazian University.(անգլ.)
The Forgotten Apogee of Lebanese Rocketry, Saudi Aramco World.(անգլ.)
The Lebanese Rocket Society, The Daily Telegraph, 9 October 2013.(անգլ.)
It is rocket science: USF students build and launch 'em Archived 2016-06-24 at the Wayback Machine. The Tampa Tribune, 21 December 2013.(անգլ.)
Lesson ignored: the Armenian Genocide Archived 2016-05-09 at the Wayback Machine. The Tampa Tribune, 15 April 2015.(անգլ.)
For too long, Armenian genocide denied Archived 2016-05-13 at the Wayback Machine. The Tampa Times, 23 April 2013.(անգլ.)
An address to Armenia The Oracle, 19 October 2010.(անգլ.)
Մանավ

Մանավի (վրաց.՝ მანავი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Սագարեջոյի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2769 մարդ։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ջոդի Բենսոն

Ջոդի Մարի Բենսոն (անգլ.՝ Jodi Marie Benson, հոկտեմբերի 10, 1961(1961-10-10), Ռոքֆորդ, Իլինոյս), ամերիկացի երգչուհի և դերասան, հայտնի է Դիսնեյի «Ջրահարսը» մուլտֆիլմի և դրա շարունակություններում փոքրիկ ջրահարս Արիելի դերով։ Բենսոնը նաև հնչունավորել է 1999 թվականի «Խաղալիքների պատմություն 2» ֆիլմի Բարբիի կերպարը, որը արժանացել է «Ոսկե Գլուբուս»-ի, նրա շարունակությունը՝ «Խաղալիքների պատմություն։ Մեծ փախուստ»-ը, որը արժանացել է Օսկար մրցանակի, «Հավայան արձակուրդներ» մուլտֆիլմները։ Իր ավանդի համար 2011 թվականին Բենսոնը ճանաչվել է Դիսնեյի լեգենդ։


== Կենսագրություն ==
Բենսոնը ծնվել է և մեծացել է կաթոլիկ միջավայրում, ավարտել է Բոյլանի Կենտրոնական կաթոլիկ միջնակարգ դպրոցը Ռոքֆորդում (Իլինոյս) և Միլիկինի համալսարանը Դեկեյթերում (Իլինոյս)։
1993 թվականին նա առջնաելույթ է ունեցել Քենի Օրտեգայի «Մերլին․ ամերիկյան առակ» մյուզիքլում։ Ապա 1996 թվականին Բրոդվեյի «Ժպիտ» մյուզիքլում խաղացել է գլխավոր դեր։ 1987 թվականին «Ժպիտ»-ի հեղինակը Հովարդ Էշմանը սկսել է աշխատել «Ջրահարսը» անիմացիոն ֆիլմի վրա։ Նա առաջարկել է Բենսոնին հնչյունավորել գլխավոր հերոսուհուն՝ Արիելին, և երգել «Part of Your World» երգը։ Բենսոնը համաձայնվել է և գերազանց կատարել է աշխատանքը։ 1989 թվականին խաղացել է Բրոդվեյի «Բարի գալուստ ակումբ» մյուզիքլում Սեմյուել Է․ Ռայթի հետ, որը «Ջրահարս»-ում հնչյունավորել է Սեբաստյանին։
1992 թվականին Բենսոնը արժանացել է Թոնի մրցանակի «Crazy for You.» մյուզիքլում Փոլի Բեյքեր դերի համար։ Բենսոնը 2010 թվականի մայիսին Նեշվիլ սինֆոնիկ երգչախմբում խաղացել է նաև թագուհու դեր Ռոջերսի և Համերշտեյնի «Մոխրոտիկներ»-ի համերգային տարբերակում։ 2012 թվականի ապրիլի 27-ին նա ելույթ է ունեցել  SYTA 2012 համաժողովում՝ կատարելով իր ֆիրմային «Part of Your World» երգը։
Բենսոնը հնչյունավորել է այնպիսի մուլտսերիալներ, ինչպիսիք են «Լազլո ճամբար», «Ջրահարսը», «Ապագայի բեթմենը», «Բիլիի և Մենդիի սարսափելի արկածները», «Թորնբերի վայրի ընտանիքը», «Բարբի», «Հերկուլես՝ ինչպես դառնալ հերոս», «Արքայադուստր Սոֆյա»։
2016 թվականի հունիսի 6-ին նա Հոլիվուդ բոուլում «The Little Mermaid» համերգում կատարել է Արիելի դերը։ Նա նաև հայտնվել է 2019 թվականի «The Little Mermaid Live!» մյուզիքլում։


== Անձնական կյանք ==
Նա կրոնական դարձի է եկել՝ հանդիպելով դերասան և երգիչ Ռեյ Բենսոնի հետ։ Նրանք ամուսնացել են 1984 թվականին։ Նրանք ունեն 2 երեխա Մակքինլին և Դելանին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սպանդ

Սպանդ, հարմալ, վայրի սատապ (լատ.՝ Peganum), զուգատերևազգիների (Zygophyllaceae) ընտանիքի բույսերի ցեղ։ Հայտնի է 6 տեսակ՝ Եվրոպայի հարավում, Ասիայում և Ամերիկայում (Մեքսիկայում)։
Հայաստանում լայնորեն տարածված է սպանդ սովորականը (P․ harmalo), որը խոտանման բազմամյա բույս է և տարածված է Արագածոտնի, Շիրակի, Վայոց ձորի, Սյունիքի մարգերում, Երևանի շրջակայքում։ Աճում է ճամփեզրերին, չոր լանջերին, գերեզմանոցներում։


== Կենսաբանական նկարագիր ==

Արմատն առանցքային է։ Տերևները կտրտված են նշտարաձև։ Ծաղկապատյանը հնգամաս է, պսակաթերթիկները սպիտակ են կամ բաց դեղին։ Պտուղը բազմասերմ, եռաբուն տուփիկ է։ Ծաղիկները մեկական են, ճյուղերի ծայրերին, սպիտակ կամ դեղնավուն։ Ծաղկում է մայիս-հուլիսին։


== Տարածում ==
Աճում է տափաստաններում, կիսաանապատներում և անասյատներում, երբեմն՝ որպես մոլախոտ բնակավայրերի մոտ, ճանապարհների եզրերին։


== Կիրառություն ==
Անասունները չեն ուտում, թունավոր է, ունի սուր, անդուր հոտ և դառը համ։ Պարունակում է հարմին, հարմալին ևն ալկալոիդներ։ Սերմերից ստանում են ներկ (վառ կարմիր, վարդագույն) բրդե և մետաքսե գործվածքներ ներկելու համար։ Սպանդի սերմերից և վերգետնյա մասից ստանում են հարմին, որը կիրառվում է նյարդային համակարգի մի քանի հիվանդությունների բուժման համար։ Օգտագործում են էպիլեպսիայի, նյարդարմատաբորբի ժամանակ։ Թունավոր է և միջատասպան։
Օգտագործվում է նաև ժողովրդական բժշկության մեջ։


== Տեսակներ ==
Դասում հաշվում են մոտ տ տեսակ։ Նրանցից մի քանիսը.

Peganum harmala L.
Peganum mexicanum Gray
Peganum multisectum (Maxim.) Bobrov
Peganum nigellastrum Bunge


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Гармала или бибика // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Род 837. Гармала — Peganum L. // Флора СССР. В 30 т. / Начато при руководстве и под главной редакцией акад. В. Л. Комарова; Ред. тома Б. К. Шишкин и Е. Г. Бобров. — М.—Л.: Изд-во АН СССР, 1949. — Т. XIV. — С. 147—149. — 790 с. — 4000 экз.
Բոդենկիրխեն

Փոսթաու (գերմ.՝ Bodenkirchen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա համայնքում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Լանդսհութ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 5351 մարդ, տարածքը՝ 62,00 կմ² (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 2 74 120։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ավգուրներ

Ավգուրներ (լատ.՝ augures), քրմեր, որոնք կանխագուշակում էին ապագան հավքերի թռիչքից և նրանց վարմունքից, քրմերի կոլեգիա Հռոմում, գոյություն է ունեցել մինչև քրիստոնեության վերջնական հաղթականը։ Կրթված հռոմեացիներն արդեն մ.թ.ա. 1-ին դարում ծաղրում էին ավգուրների գուշակությունները։ Կիկերոնի խոսքերի համաձայն, ավգուրները, խաբելով հավատացյալներին, իրար նայելիս հազիվ էին զսպում իրենց ծիծաղը։ «Ավգուրի ժպիտ» արտահայտությունը կիրառում են խաբեբաների նկատմամբ, որոնք մարդկանց մոլորեցնում են և նշաններով ճանաչում են նույնպիսի խաբեբաներին։ Երբեմն ավգուր անվանում են անճարակ գուշակողին։
1648

1648 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1648 թվականն է, 
XVII դարի 48-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Սարգիս Սաֆարյան (նկարիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սարգիս Սաֆարյան (այլ կիրառումներ)Սարգիս Համբարձումի Սաֆարյան (փետրվարի 12, 1898(1898-02-12) - հունիսի 5, 1975(1975-06-05), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), նկարիչ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1965)։
ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Սուրեն Սաֆարյանի հայրը։


== Կենսագրություն ==
Հայ կինոնկարչության հիմնադիրներից։
1926 թվականին ավարտել է Բաքվի նկարչական ստուդիան։
1928 թվականին Սաֆարյանը հրավիրվել է Երևան, եղել Հայկինոյի նկարիչ, ապա՝ տնօրեն, նպաստել ստուդիայի նկարիչ բեմադրական բաժնի ստեղծմանը։ Ձևավորել է շուրջ 20 ֆիլմ՝ «Պեպո» (1935, Միքայել Արուտչյանի, Վ. Սիդոմոն-էրիստովի հետ), «Լեռնային հեղեղ» (1939), «Անահիտ» (1947, Ալեքսեյ Դանդուրյանի, Յու. Շվեցի հետ), «Պատվի համար» (1956, Ա. Ա. Արուտչյանի հետ), «Մոր սիրտը» (1957, Հ. Մեքինյանի հետ), «Նվագախմբի տղաները» (1961, Ա. Ա. Արուտչյանի հետ) և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
«Բոինգ» 737-ի ավիավթար Կոժիկոդեում

«Բոինգ» 737-ի ավիավթար Կոժիկոդեում» խոշոր ավիավթար, որը տեղի է ունեցել 2020 թվականի օգոստոսի 07-ին։ Air-India Express-ի ինքնաթիռով Boeing 737-8HG ինքնաթիռը գործարկել է IX1344 միջազգային չվերթ Դուբայից դեպի Կոժիկոդե։ Սակայն նպատակակետից վայրէջք կատարելուց հետո այն դուրս է եկել թռիչքուղուց և ընկել ձորը։ Գետնին խփելուց հետո ինքնաթիռը բաժանվել է երկու մասի։ Ինքնաթիռում գտնվող 190 մարդուց (184 ուղևոր և անձնակազմի 6 անդամ) զոհվել է 18-ը, այդ թվում և օդաչուները։


== Իրադարձությունների ժամանակագրություն ==
Հայտնի է, որ ինքնաթիռը երկու անգամ փորձել է վայրէջք կատարել, ինչպես նաև ներս է եկել մեծ արագությամբ։ Առաջին մոտեցումը եղել է թիվ 28 թռիչքուղում, սակայն դժվարությունների պատճառով ինքնաթիռը երկու անգամ թռչել է՝ փորձելով կրկին վայրէջք կատարել, սակայն հակառակ կողմից թռչել թիվ 10 թռիչքուղու թռիչքուղու վրա, որտեղ վթարային վայրէջք է կատարել։
Իրական արագությունը վայրէջքից ավելի բարձր էր, ուստի ինքնաթիռը վայրէջքի վայրից հետագայում իջավ և ժամանակ չուներ արգելակելու։
Ինքնաթիռը դուրս է եկել թռիչքուղուց ընկնելով 10 մետրանոց ճեղքում։


== Զոհեր ==
Ինքնաթիռում եղել է 190 մարդ ՝ 184 ուղևոր, 4 թռիչքային սպասառու և 2 օդաչու։ Ինչպես օդաչուները, այնպես էլ առնվազն 20 մարդ զոհվեց, 137-ը վիրավորվեցին, նրանցից 15-ը, ըստ հաղորդման, գտնվում են ծանր վիճակում:.


== Հետաքննություն ==
Քաղաքացիական ավիացիայի գլխավոր տնօրինությունը հետաքննություն է սկսել ինքնաթիռի խոցման վերաբերյալ։


== Տես նաև ==
Boeing 737-ի վթարը Մանգալոր քաղաքում — նման իրավիճակներում


== Ծանոթագրություններ ==
Հիսուսի Սուրբ Սրտի բազիլիկ

Հիսուսի Սուրբ Սրտի բազիլիկ (խորվ.՝ Bazilika Srca Isusova u Zagrebu), կաթոլիկ եկեղեցի Խորվաթիայում՝ Զագրեբում։ Կառուցվել է 1902 թվականին, ճարտարապետական հուշարձան է։ Խորվաթական յոթ եկեղեցիներից մեկն է, որին շնորհված է «փոքր բազիլիկի» պատվավոր կարգավիճակը։ Պատկանում է ճիզվիտներին։ Տեղակայված է Պալմոտիչևի 33 հասցեում։


== Պատմություն ==

Հիսուսի Սուրբ Սրտի եկեղեցին կառուցվել է 1901-0902 թվականներին, սակայն նախապատրաստական աշխատանքները տևել են գրեթե չորս տասնամյակ։
Հիսուսի միաբանությունը 1814 թվականին վերականգնվելուց հետո Խորվաթիայում միանգամից ակտիվ գործունեություն չի ծավալել։ Նրանց վերադարձի մեջ իր մեծ դերն է ունեցել Զագրեբի կարդինալ Յուրայ Հաուլիկը, որը սերտորեն համագործակցում էր միաբանության հետ և աշխատելու համար նրանց 1855 թվականին հրավիրել է Զագրեբ։ Ամեն դեպքում, չնայած ճիզվիտները Զագրեբում ծավալել էին իրենց գործունեությունը, սակայն իրենց սեփական եկեղեցին չեն ունեցել մինչև 1902 թվականը (մինչև օրդենի լուծարումը 1773 թվականին, Զագրեբում նրանց էր պատկանում Սուրբ Կատերինի եկեղեցին)։
Միևնույն ժամանակ, 19-րդ դարի վերջին Խորվաթիայում, ինչպես և աշխարհի կաթոլիկ շատ այլ մասերում, նոր թափ է հավաքել Հիսուսի Սուրբ Սրտի պաշտամունքը, որի հիմնական տարածողները եղել են ճիզվիտները։ 1875 թվականին Փարիզում սկսվել է Սակրե Կյոր եկեղեցու շինարարությունը, 1884 թվականին եպիսկոպոս Իոսիպ Ստադլերը սկսել է Սուրբ Սրտի տաճարի շինարարությունը Սարաևոյում։ Զագրեբի ճիզվիտները ակտիվորեն պաշտպանել են Զագրեբում Սուրբ Սրտի եկեղեցի կառուցելու գաղափարը։
Ճիզվիտական նոր եկեղեցու կառուցումը խրախուսել է Զագրեբի արքեպիսկոպոս Յուրայ Պոսիլովիչը, որը Զագրեբի մայր տաճարում հաստատվել էր 1894 թվականին։ Սակայն շինարակական աշխատանքները հետաձգվել են մի քանի տարով, քանի որ 90-ական թվականներին թեմական հիմնական ուժերն ու միջոցներն ուղղվել են այն եկեղեցիների վերանորոգմանը, որոնք տուժել էին 1880 թվականի երկրաշարժից։ 1898 թվականին Պալմոտիչևի փողոցում ձեռք է բերվել հողակտոր։ 1899 թվականին Հռոմի Լև 13-րդ պապը Հիսուսի Սուրբ Սրտին է նվիրել ողջ տիեզերքը։ 1901 թվականի օգոստոսի 27-ին սկսվել է շինարարությունը։ 1902 թվականի դեկտեմբերի 15-ին եկեղեցին օծվել է, չնայած առանձին աշխատանքներ շարունակվել են ևս մի քանի տարի։
Եկեղեցու ծխականը եղել է Իվան Մերցը։ Մահից հետո նա թաղվել է եկեղեցում։
1941 թվականի հուլիսի 16-ին Հիսուսի Սուրբ Սրտի եկեղեցին ստացել է «փոքր բազիլիկի» կարգավիճակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
A.Szabo, Političke i crkvene okolnosti u doba gradnje Bazilike Srca Isusova u Zagrebu
Базилика на сайте Загребской архиепархии
Տրեկազալի

Տրեկազալի  (իտալերեն՝ Trecasali), կոմունա Իտալիայում, Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պարմա գավառում։ 
Բնակչությունը կազմում է 3054 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 105 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 29 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 43010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0521։


== Ծանոթագրություններ ==
Վանանդ (Սյունիքի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վանանդ (այլ կիրառումներ)Վանանդ (նախկին անվանումը` Ղուրդղուլլաղ), ներկայումս լքված գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզում, Գորիսից մոտ 19 կմ հարավ-արևելք, Շուռնուխ գյուղից՝ 3 կմ հարավ-արևելք, Որոտանի աջակողմյան Քաշունի վտակի ձախափնյա հովտում։
Ղուրդղուլլաղ անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Զանգեզուրի գավառի, իսկ 1930 թվականից` Գորիսի շրջանի։ Բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով, որոնք թողել են գյուղը 1988-1989 թվականներին։ 1995 թվականից մտել է ՀՀ Սյունիքի մարզի Շուռնուխ համայնքի կազմի մեջ, սակայն աստիճանաբար լքվել է։ Վանանդ է վերանվանվել 2006 թ. հուլիսի 4-ին։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների  գյուղը բնակեցված չէ; Մինչև 1989 թ. բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Վանանդից 5-6 կմ հարավ-արևելք, անտառի մեջ, կա կիսավեր եկեղեցի։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեկա Զահարիա

Լեկա Զահարիա (ալբաներեն՝ Lekë Zaharia, - 1447), 15-րդ դարի ալբանացի ազնվական, Զահարիաների տոհմի ներկայացուցիչ։ Եղել է իր ծնողների միակ արու զավակը։ Ունեցել է մեկ քույր, որն իր տղային տվել է իր հոր անունը՝ Կոյա։
1444 թվականին Լեկա Զահարիան մասնակցել է «Լեժայի լիգա» անվանումը կրող հակաօսմանյան ռազմաքաղաքական դաշինքի ստեղծմանը, որի նպատակն էր թուրքական լծից ալբանական ժողովրդի ազատագրումը։


== Լեկայի սպանությունը ==
Ալբանացի պատմիչ Մարին Բառլետիի վկայությամբ՝ 1445 թվականին՝ Սկանդերբեգի քրոջ՝ Մամիկա Կաստրիոտիի հարսանիքի ժամանակ Լեկա Զահարիան վիճել է ալբանացի մեկ այլ իշխանի՝ Լեկա Դուկաջինիի հետ։ Վեճի պատճառը մի կին էր՝ Դուշմանիների տոհմի ժառանգորդուհի Իրենե Դուշմանին։ Վերջինս, ըստ երևույթին, գերապատվությունը տվել է Զահարիային, սակայն Դուկաջինին չի ցանկացել հաշտվել այդ իրողության հետ,  տեղի տալ, զիջել։ Ազնվականների միջև բախում է տեղի ունեցել, և Դուկաջինին ծանր վիրավորվել է ու փրկվել միայն մեկ այլ ազնվականի՝ Վռանա Կոնտիի միջամտության շնորհիվ։ Երկու տարի անց՝ 1447 թվականին Լեկա Զահարիան դավադրաբար սպանվել է, և Լեկա Դակուջինիին են մեղադրել սպանության մեջ։
Ինչպես վկայում են վենետիկյան պատմական բնագրերը, այդ սպանությունը տեղի է ունեցել ոչ թե 1447, այլ 1444 թվականին։ Վենետիկցի ժամանակագիր Ստեֆանո Մանյոն, հակադրվելով ալբանացի պատմիչ Մարին Բառլետիին, հայտնում է, որ  Զահարիային սպանողը եղել է իր իսկ վասալը հանդիսացող Նիկոլաս Դուկաջինին և ոչ թե Լեկա Դուկաջինին։ Ստեֆանո Մանյոն հավելել է, որ Լեկա Զահարիան մեռնելուց առաջ իր ունեցվածքը կտակել է Վենետիկյան Հանրապետությանը։


== Հետևանքները ==
Քանի որ Լեկա Զահարիան ժառանգ չուներ, Սկանդերբեգը հայտարարել է, որ նրա Դագնում բերդը պետք է անցնի «Լեժայի լիգա» դաշինքին, որին անդամակցել էր Լեկան։ Բայց վերջինիս մայրը բերդը հանձնել է Վենետիկյան հանրապետությանը։ Հետևանքը եղել է ալբանա-վենետիկյան պատերազմը, որը շարունակվել է երկու տարի (1447–1448): Ի վերջո կողմերը պայմանավորվել են, որ բերդը կմնա վենետիկցիներին, բայց նրանք յուրաքանչյուր տարի պետք է որոշակի տուրք վճարեն Սկանդերբեգին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ostrogorsky, George (1951), Pronija: Prilog istoriji feudalizma u Vizantiji iu juznoslovenskim zemljama (in Serbo-Croatian), Belgrade: Serbian Academy of Science and Arts, OCLC 162891544
Božić, Ivan (1979), Nemirno pomorje XV veka (in Serbian), Beograd: Srpska književna zadruga, OCLC 5845972
Օտրադնոե (գյուղ, Շևչենկոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕտրադնոեՕտրադնոե (ուկրաիներեն՝ Одрадне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կովալևկա, Մալիյ Բուրլուկ։ Հիմնադրվել է 1799 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օտրադնոե գյուղում բնակվում էր 91 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,06 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 85,85 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիկտոր Իվանով (դիվանագետ)

Վիկտոր Իվանով (ռուս.՝ Ви́ктор Васи́льевич Ивано́в, հոկտեմբերի 28, 1937(1937-10-28), Դոնեցկ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 16, 2013(2013-12-16), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1998 թվականի ապրիլի 17)։


== Կենսագրություն ==
1967 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը և 1973 թվականին ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։
1972 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգում զբաղեցրել է պատասխանատու պաշտոններ՝ Ասիայի երկրորդ դեպարտամենտի փոխտնօրեն, հատուկ հանձնարարականների դեսպան, արտասահմանում՝ Մալայզիայում ԽՍՀՄ դեսպանության խորհրդական, Ֆիլիպիններում ԽՍՀՄ, իսկ հետո՝ Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանատան  խորհրդական-դեսպանորդ։1996 թվականից մինչև 2001 թվականը Վիետնամի Սոցիալիստական Հանրապետությունում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու որդի։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1996 թվականի հոկտեմբերի 4)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1998 թվականի ապրիլի 17)


== Ծանոթագրություններ ==
Արմաշեն (այլ կիրառումներ)

Արմաշեն, կարող է վերաբերել՝

Արմաշեն - գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում
Արմաշեն - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում
Խոսե Անտոնիո Կամաչո

Խոսե Անտոնիո Կամաչո Ալֆարո (իսպ.՝ José Antonio Camacho Alfaro, հունիսի 8, 1955(1955-06-08), Սիեսա, Alt Segura, Մուրսիա, Իսպանիա), իսպանացի ֆուտբոլիստ և գլխավոր մարզիչ։


== Կարիերա ==
Իր ամբողջ կարիերան 1973-1989 թվականները անցկացրել է Մադրիդի Ռեալում։ Արքայական ակումբի կազմում անցկացրել է 414 հանդիպում և խփել 9 գնդակ։ Իսպանիայի հավաքականի կազմում անցկացրել է 81 հանդիպում։ Մասնակցել է երկու Եվրոպայի առաջնությունների՝ 1984, 1988 և երկու աշխարհի առաջնությունների՝ 1982, 1986։ Ինչպես նաև Եվրո 2000-ին և Մունդիալ 2002-ին գլխավորել է Իսպանիայի հավաքականը։
2011 թվականի հունիսից մինչև 2013 թվականը գլխավորել է Չինաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը։


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը
Բաունախ

Բաունախ (գերմ.՝ Baunach), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Բամբերգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 3942 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 30,91 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 71 115'։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2007-07-01 at the Wayback Machine.
Յունոնա և Ավոս (օպերա)

«Յունոնա և Ավոս», խորհրդային հանրահայտ ռոք օպերա, որի երգահանը Ալեքսեյ Ռիբնիկովն է, իսկ բանաստեղծությունների հեղինակը Անդրեյ Վոզնեսենսկին։ Պրեմիերան կայացել է 1981 թվականի հունիսի 9-ին Լենինյան կոմերիտմիության անվան Մոսկովյան թատրոնի բեմում (ռեժիսոր՝ Մարկ Զախարով, պարերի բեմադրիչ՝ Վլադիմիր Վասիլև, նկարիչ՝ Օլեգ Շեյնցիս), որի խաղացանկում է այն ներառված մինչ օրս։ 1985 թվականի դեկտեմբերի 31-ից սկսած՝ անցկացվում է նաև Սանկտ Պետերբուրգի «Ռոք օպերա» թատրոնում։ Նաև ընդգրկված է Իրկուտսկի մարզային երաժշտական թատորնի, Ալթայի երաժշտական կոմեդիայի թատրոնի, Կրանսոյարսկի պետական երաժշտական թատրոնի, Ռոստովի երաժշտական թատրոնի, Օրենբուրգի երաժշտական կոմեդիայի մարզային թատրոնի, Խարկովի երաժշտական կոմեդիայի ակադեմիական թատրոնի խաղացանկում, 2017 թվականից սկսած՝ Դոնեցկի պետական երաժշտա-դրամատիկական ակադեմիական թատրոնի խաղացանկում։ Մի քանի տասնյակ տարի անցկացվում է որպես ռոք-բալետ Կրասնոյարսկի օպերայի և բալետի պետական թատրոնում։
Ներկայացման անվան մեջ երկու առագաստանավերի անուններ են՝ «Յունոնա» և «Ավոս», որոնցով իր նավարակությունն է անցկացրել Նիկոլայ Ռեզանովի արշավախումբը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Андрей Вознесенский. Поэма «Авось»»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-12-01-ին։ Վերցված է 2018-09-13 
«Андрей Вознесенский. Поэма «Авось»»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-12-01-ին։ Վերցված է 2018-09-13 
«Андрей Вознесенский. Либретто рок-оперы»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-12-01-ին։ Վերցված է 2018-09-13 
«История любви Резанова и Кончиты в литературе»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-12-01-ին։ Վերցված է 2018-09-13 
«Рецензия на портале Муз-просвет»։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-29-ին։ Վերցված է 2018-09-13  
«Страница спектакля на официальном сайте театра Ленком»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-12-01-ին։ Վերցված է 2018-09-13 
««Резанов и Кончита — история любви в памяти поколений» О. Николаева»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-12-01-ին։ Վերցված է 2018-09-13 
Либретто в версии театра Ленком
Դերձակություն

Դերձակություն, արհեստ։ Հնուց տարածված էր նաև Հայաստանի գրեթե բոլոր գավառներում։ Ըստ արաբական աղբյուրների, հայկական գործվածքները և զգեստները վաճառվել են Հայաստանի և այլ երկրների շուկաներում։ Անիում պեղված դերձակի արհեստանոցից գտնվել են մատնոց և ասեղ։ Դերձակների արհեստանոցները կառուցվել են առանձին շարքերով։ Ֆեոդալներն ու հոգևորականները հագել են ֆեոդալական աստիճանակարգում իրենց բռնած տեղի համեմատ հատուկ զգեստներ, որոնք կարել են պալատական կամ վանքապատկան դերձակնևրը։ Թագավորական կամ իշխանական զորքերի հանդերձանքը կարել են մասնագիտացված արհեստավորներ։ Հնում դերձակությունյամբ զբաղվել են բացառապես տղամարդիկ։ Մինչև 19-րդ դարի վերջերը հագուստները կարել են ձեռքով, այնուևետե՝ մեքենայով։ 1880 թվականին մեքենայով կարող դերձակների թիվը միայն Վասպուրականում հասել է շուրջ 100֊-ի։ Այժմ Հայաստանում կան բազմաթիվ կարի արհեստանոցներ և ֆաբրիկաներ։
Ուբրիկե (քաղաք)

Ուբրիկե (իսպ. Ubrique), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Կադիս նահանգի կազմի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Անդալուսիա ինքնավար համայնքի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 71 կմ² տարածք։ Բնակչությունը՝ 16 915 մարդ (2010)։ Գտնվում է նահանգի վարչական կենտրոնից 118 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Ubrique Archived 2006-05-02 at the Wayback Machine.
ocuri.net
Սպառման ֆոնդ

Սպառման ֆոնդ, պետական եկամտի մի մասը, որն օգտագործվում է անհատական և հասարակական (ոչ նյութական արտադրության ոլորտի հիմնարկությունների և կազմակերպությունների պահպանում) սպառման համար։ 
Բնաիրային բովանդակությամբ սպառման ֆոնդ առարկայանում է անձնական սպառման առարկաների մեջ և ստեղծվում հասարակական արտադրության II ստորաբաժանման ճյուղերում։