armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Թոմաս Քեմփենցի

Թոմաս Քեմփենցի (գերմ.՝ Thomas von Kempen; հոլ.՝ Thomas van Kempen, մոտ 1380[…], 1379 կամ 1380, Կեմպեն, Viersen, Դյուսելդորֆ, Գերմանիա - հուլիսի 25, 1471 կամ 1471[…], Զվոլե, Նիդերլանդներ), գերմանացի կաթոլիկ վանական, գրող։ Նրա «Նմանություն Հիսուսի Քրիստոսի»՝ ոգեկանության դասական ստեղծագործություն համարվող գիրքը թարգմանվել է բազմաթիվ լեզուներով, այդ թվում նաև հայերեն։ Թոմաս Քեմփենցին եղել է «Նոր ընծայում» (լատ.՝ Devotio Moderna) շարժման անդամ, «Ընդհանուր կյանքի եղբայրության» հիմնադիրներ Գրիթ Գրութի և Ֆլորանս Ռադվինսի ուսմունքի հետևորդ, ուսմունք, որը կարևոր դեր է խաղացել Հյուսիսային Վերածննդի տեսական հիմքերն ստեղծելու գործում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Van Engen John (2013)։ Sisters and Brothers of the Common Life: The Devotio Moderna and the World of the Later Middle Ages։ University of Pennsylvania Press։ ISBN 978-0-8122-9005-9 


== Արտաքին հղումներ ==

Նմանություն Հիսուս Քրիստոսի
Թոմաս Քեմփենցու «Նմանություն Հիսուսի Քրիստոսի» գիրքն առցանց
Թոմաս Քեմփենցին standardebooks.org֊ում
Նմանություն Հիսուս Քրիստոսին standardebooks.org֊ում
Թոմաս Քեմփենցին գուտենբերգի նախագծում
Read Imitation of Christ online
Quotes from Thomas à Kempis
Devotio Moderna
Սպիտակի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Լոռու մարզի Սպիտակ քաղաքի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 14 հուշարձան (11 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Վահան Զատիկյանի անվան այգի

Վահան Զատիկյանի անվան այգի, գտնվում է Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքում։ 1999 թվականին անվանակոչվել է համայնքի առաջին թաղապետ Վահան Զատիկյանի անունով։ Ընդգրկում է Սվաճյան և Րաֆֆու փողոցների միջնամասը։
Այգում տեղադրված են Զորավար Անդրանիկի հուշարձանը, Վահան Զատիկյանի կիսանդրին, «Նոյյան տապանը Արարատ լեռան վրա» քանդակը և այլ արձաններ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Տանձենի Ֆյոդորովի

Տանձենի Ֆյոդորովի  (լատ.՝ Pyrus theodorovi), վարդազգիների ընտանիքին պատկանող, տանձենի ցեղի ծածկասերմ բույս, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
10-12 մ բարձրությամբ և 10-12 սմ բնի տրամագծով տերևաթափ ծառ է։ Բնի կեղևը մոխրագույն է, ճաքճքված լայն շերտերով։ Սաղարթը կլորավուն է, չռված ճյուղերով և հաճախ՝ խոնարհված գագաթով։ Ճյուղերը երկարավուն են, սակավաթիվ փշերով, ծածկված բաց մոխրավուն, ավելի ուշ՝ կարմրավուն կամ դարչնագույն կեղևով։ Երիտասարդ ընձյուղները խիտ մազմզուկապատ են, սպիտակավուն, հետագայում նույնպես կարմրավուն կամ դարչնագույն։ Բողբոջները երկարավուն են, կոնաձև սեղմված և մուգ դարչնագույն։ 9-11 սմ երկարությամբ և 3-4 սմ լայնությամբ տերևները նեղ հակառակ ձվաձև են, վերին մասում լայնացած, հիմքի մասում ձգված, ոչ սիմետրիկ, վերևի մասում՝ թույլ մազմզուկապատ կամ մերկ և փայլուն, վառ կանաչ, ներքևից ծածկված սպիտակ մազմզուկներով, ամբողջաեզր և ալիքաեզր։ Կոթուններն ունեն 2,5-3 սմ երկարություն։ Ծաղիկները հավաքված են սակավաթիվ վահանիկներում։ Բաժակի առանձին մասերը չեն թափվում և պտուղների հասունացման ժամանակ մնում են դրանց վրա։ 2,5-3 սմ տրամագծով պտուղները տանձաձև են, ամուր, կանաչ և երկար պտղակոթունով։
Տարածված է Կովկասում (Նախիջևան)։ Հայաստանում տարածված է կենտրոնական շրջաններում, Վայքում (Արփա գետի վերին հոսանքներում), ստորինից մինչև վերին լեռնային գոտի, լուսավոր անտառներում, լեռնալանջերում։


== Նկարագրություն ==
5-7 մ բարձրությամբ, մանր հազվադեպ փշերով ծառ է։ Երկու կողմից խիտ արծաթավուն թաղիքավոր, հակաձվաձև կամ նեղ, էլիպսաձև և ամբողջաեզր տերևները հիմքում կլորացած են, կարճ և լայն սեպավոր, իսկ վերևում՝ բթավուն շատ կարճ սրածայրով։ Կոթերը հասնում են 1,5-2 սմ երկարության։ 2,5-3 սմ երկարությամբ պտուղը միայնակ է և գնդաձև, իսկ բաժակաթերթը՝ պտղի ժամանակ լայն եռանկյունաձև և հորիզոնական հեռացած։


== Տարածվածություն ==
Հանդիպում է Գեղամի (Գեղարդ) և Երևանի (Վեդի, Կոտուց սար) ֆլորիստիկական շրջաններում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է ստորին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 1400-1800 մ բարձրությունների վրա և արիդային նոսրանտառներում։ Ծաղկում է ապրիլ-մայիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հունիս-սեպտեմբերին։


== Պահպանություն ==
Վտանգված տեսակ է, Հայաստանի էնդեմիկ է։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ, CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ։
Պոպուլյացիայի մի մասը պահպանվում է «Խոսրովի անտառ» պետական արգելոցի տարածքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբանական կոմիքսներ

Ալբանական կոմիքսներ, հիմնականում  կոսովցի ալբանացիների ստեղծագործություններ են։ Ալբանական մշակույթում նման ստեղծագործությունները կոչվում են «ֆումետի» (ալբ․՝ fumeti, թարգմանաբար՝ ծխի ամպեր) և մինչև վերջերս չէին տարածվում Ալբանիայում կոմունիստական խիստ գրաքննության պատճառով։ Կոսովոյում այժմ  հրատարակվում է ալբաներեն «Լեոն» կոմիքսների ամսագիրը՝ Ագիմ Քենաի  և նրա որդու՝ Ռրոնի ստեղծած Ալբանիայում ամենահայտնի՝ «Tafë Kusuri»  կոմիքս-շարքով, ինչպես նաև «Garfield»-ը և «Calvin and Hobbes»-ը, որ հրատարակվում են «Koha Ditore» թերթում։


== Համառոտ պատմություն ==
Կոսովոյում կոմիքսների մշակույթի վրա առավելապես ազդել է Հարավսլավիայի նման ենթամշակույթը, թեև այլ երկրներ ազդեցություն են ունեցել։ Կոսովոյում հրատարակված առաջին կոմիքս-սթրիփը Ագիմ Քենայի ստեղծած Թաֆե Կուսուրին է ( Ռիլինջա թերթ)։ 90-ական թվականների զուգահեռ կառավարման տարիներին Կոսովոյում, Պրիշտինայում լույս է տեսել նաև ալբանական կոմիքսների ամսագիր, որը կոչվել է «Strip Arti»:. Այնտեղ ներկայացվել են տեղական և միջազգային հեղինակների ստեղծած կոմիքսներ։ Ամսագիրը դադարել է հրատարակվել ֆինանսական միջոցների բացակայության պատճառով։ Առանց «Strip Arti»-ի կոմիքսների մշակույթը շարունակվել է հիմնականում մանկական և դեռահասների ամսագրերի միջոցով։ Այլընտրանքային արվեստներին նվիրված «Hapi Alternativ» ամսագիրը, որը խմբագրել է կոմիքսների երկրպագու Պետրիտ Սելիմին, հրատարակել է նաև տեղական և արտասահմանյան կոմիքսներ՝ ներկայացնելով ալբաներեն լեզվով «Hellboy»-ի մասին կոմիքսները։ В 1990 և 2000-ական թվականներին Իբրահիմ Քադրիուն հրատարակվել է  «Hareja» ամսագիր և նրա շաբաթական «Koha Ditore» թերթի «Vizatori» մանկական հավելվածը։ «Rrota» հրատարակչական տունը 2003 թվականին թարգմանել և հրատարակել է Սարդ Մարդու, Ալան Ֆորդի և Իքս մարդկանց մասին կոմիքսները։ Հետագայում նրանք հրատարակել են ամենամսյա մանկական ամսագիր, որը կոչվել է «Pishpiriku», որտեղ կանոնավոր կերպով տպվել են Թրեմբելատի գրած և նկարազարդած հինգ էջանոց կոմիքսները։ «Daily Zeri» թերթը 1999 թվականին նույնպես հրատարակել է բնօրինակ գործեր, իսկ «Java» շաբաթաթերթը 2003 թվականին հրատարակել է Էդոն Մուհաջերիի հեղինակած «Rrotelat» կոմիքսը։
Խոսակցական ալբաներենում կոմիքսները կոչվում են «ստրիպա», որից երևում է հարավսլավական կոմիքս-մշակույթի ազդեցությունը։ Կոսովոյում կոմիքսներ գնելը դժվար է։ Դրանցից մի քանիսը գտնվում են «Rilindja» թերթերի բաշխման կետերում։ Երկրպագուները կարող են նաև սահմանափակ օրինակներ գտնել Պրիշտինայի կենտրոնում գտնվող կոմիքսներով ոգեշնչված «Stripdepot» սրճարանում, ինչպես նաև «Dit'e Nat» գրախանութ-սրճարանում։
1997-1998 թվականներին գործել է կոմիքսների մեկամյա  դպրոց, որը կազմակերպել և հիմնել է Սորոսի հիմնադրամը։ Այն դադարեցվել է Կոսովոյի պատերազմի պատճառով։


== Ծանոթագրություններ ==
Էննա

Էննա (իտալերեն՝ Enna), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սիցիլիա մարզում՝ Էննա գավառում։
2008 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 28 106 մարդ, բնակչության խտությունը 79 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 357 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 94100։ Հեռախոսային կոդ՝ 0935։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակաչության աճը


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0935 40323
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.enna.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.enna.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Բախտիարլը

Բախտիարլը, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Գտնվում է Բարգուշատ գետի վերին հոսանքի շրջանում, նրա աջ ափին, Գորիս քաղաքից 20 կմ հարավ-արևելք, անտառապատ վայրում։ Սովետական տարիներին մտնում էր Զանգելանի շրջանի մեջ։


== Բնակչություն ==
1886 թվականին գյուղն ունեցել է 250, իսկ 1907-1908 թվականներին՝ 174 քուրդ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր<ref name=texanunneri_bararan>


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Պոլ դը Ժառա

Սեն Պոլ դը Ժառա (ֆր.՝ Saint-Paul-de-Jarrat), համայնք Ֆրանսիայում՝ Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Ֆուա Ռուրալ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Ֆուան է։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09272։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 1246 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 809 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 562-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 247-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 69,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,0 %)։ 562 աշխատունակ բնակիչներից 516-ը աշխատում էին (276 տղամարդ և 240 կին), անաշխատանք էին 46-ը (20 տղամարդ և 26 կին)։ 247 անգործունակ մարդկանցից 61-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 90-ը թոշակառու, 96-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Լվացքատուն (1921 թվական)
Սեն Ժերմե եկեղեցի՝ XVI դար
Լաբա դղյակ՝ XVII դար
Սատանայի կամուրջ
Սեն Պոլ Սենտ Անտուան կայարան


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Սեն Պոլ դը Ժառա» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-25-ին։ Վերցված է 2012-2-28 
«Սեն Պոլ դը Ժառա» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-04-ին։ Վերցված է 2013-01-26
Պոդլեսիե (այլ կիրառումներ)

Պոդլեսիե, կարող է վերաբերել՝

Պոդլեսիե - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կրասիլովի շրջանում
Պոդլեսիե - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբոմլի շրջանում
Ֆրիտոն Ապարաներցի

Ֆրիտոն Ապարաներցի (ծնվ. և մահ.՝ Ապարաններ,16-րդ դար), հայ վարդապետ։
Ծնվել և գործել է Երնջակ գավառի Ապարաններ ավանում։ 1561-1598 թվականներին եղել է Ապարանների վանքի եպիսկոպոսության աթոռակալ։ 4 անգամ ճանապարհորդել է Հռոմ։


== Գրականություն ==
Կաղապար:Գիրք։ Այվազյան։ Նախիջևան. պատկերազարդ բնաշխարհիկ հանրագիտակ
Զաօկսկի

Զաօկսկի (ռուս.՝ Заокский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Տուլայի մարզի Զաօկսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6669 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վարդան (այլ կիրառումներ)

Վարդան, կարող է վերաբերել՝

Վարդան - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Տևրիկի գավառակում
Վարդան - 13-րդ դարի հայ մանրանկարիչ
Սանտա Մարիա (Կատամարկա)

Սանտա Մարիա (Կատամարկա) (իսպ.՝ Departamento de Santa Maria), դեպարտամենտ Արգենտինայում, Կատամարկա պրովինցիայի կազմում։ Տարածքը՝ 5740 կմ2։ Ըստ վիճակագրության Ազգային ինստիտուտի և Արգենտինայի բնակչության 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ դեպարտամենտի բնակչությունը կազմում է 22548 մարդ՝ 2001 թվականի 22127-ի փոխարեն, որը կազմում է 1,9% աճ։ Բնակչության խտությունը՝ 3,9 մարդ/կմ2։ Վարչական կենտրոնը Սանտա Մարիան է։


== Աշխարհագրություն ==
Դեպարտամենտը գտնվում է Կատամարկա պրովինցիայի հյուսիս-արևելքում։ Սահմանակից է՝

հյուսիսում՝ Սալտա պրովինցիային,
արևելքում՝ Տուկուման պրովինցիային,
հարավում՝ Անդալգալա դեպարտամենտին,
արևմուտքում՝ Բելեն դեպարտամենտին.


== Խոշորագույն բնակավայրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Տիրանոս

Տիրանոս (rupavvog– բռնապետ, ինքնակալ, բռնակալ) 

Հին Հունաստանում բռնությամբ իշխանությունը զավթած և միանձնյա կառավարող անձ, որի իշխանությունը կոչվել է տիրանիա (xupavvig, tupavvta)։ Եղել են մի քանի տիպի՝ վաղ հունական (կամ ավագ), պարսկամետ, ուշ հունական (կամ կրտսեր) տիրանիաներ։ Վաղ հունական տիրանիան ծագել է պոլիսների ձևավորման շրջանում (մեր թվարկությունից առաջ 7–6-րդ դարում), տոհմային ավագանու և դեմոսի (որին գլխավորում էր քաղաքի առևտրաարհեստավորական վերնախավը) միշե պայքարի ընթացքում։ Զինված ուժի օգնությամբ իշխանության հասնելով և հենվելով դեմոսի աշակցությանվրա, տիրանոսները կարևոր վերափոխումներ են կատարել արհեստավորների և գյուղացիների դրությունը բարելավելու համար, նպաստել արհեստների և առևտրի զարգացմանը, հուն, գաղութացման ընթացքին։ Տոհմային կարգերից դասակարգային կարգերի անցման շրշանի առանձնահատկությունների ծնունդ լինելով և հիմնականում հենվելով ռազմական ուժի վրա՝ տիրանիան հաստատուն վարչակարգ չէր և մեր թվարկությունից առաջ 5-րդ դարի կեսին սպառել է իրեն՝ տեղը զիջելով պոլիսային հանրապետությանը։ Պարսկամետ տիրանիան գոյություն է ունեցել Փոքր Ասիայի և Եգեյան ծովի կղզիների հուն, քաղաքներում, պարսկական տիրապետության ժամանակ (մեր թվարկությունից առաջ 6-րդ դարի վերջ)։ Պարսիկների նշանակած կառավարիչներին (հույն օլիգարխների միշավայրից) անվանել են տիրանոս։ Ավելի ուշ հունական տիրանիան ծագել է մեր թվարկությունից առաջ 5-րդ դարի վերշին, դեմոսի սնանկացող խավերի և պոլիսների հարուստ վերնախավի միշև սոցիալ․ սուր պայքարի պայմաններում ու գոյատևել մինչև մեր թվարկությունից առաջ 11-րդ դարում։Փոխաբերական իմաստով տիրանոս նշանակում է կեղեքիչ, դաժան մարդ։
Բիլան (լեռ)

Բիլան, լեռ Հյուսիսային Միջագետքում, Տիգրիսի ափին, Արղանայի դիմաց։ Բիլանը նույնացնում են հետագայի Մալանու լեռան հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դիմերինգեն

Դիմերինգեն (ֆր.՝ Diemeringen), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1671 մարդ, բնակչության խտությունը` 189.67 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.81 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 60 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1070 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 804-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 266։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,1 %։ 804 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 697 անձ (382 տղամարդ և 315 կին)։ Գործազուրկ են եղել 107 անձ (49 տղամարդ և 58 կին)։ 266 անաշխատունակներից 72-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 100-ը` թոշակառուներ, իսկ 94-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ցզյաոցզի

Ցզյաոցզի, այս ուտեստը պատկանում է չինական խոհանոցին, իրենից ներկայացնում է մսով և բանջարեղենով լցոնված խմոր։ Օգտագործվում է հիմնականում խոզիմ և կաղամբ։ Ըստ չինական այս հիերոգլիֆների, որոնցով գրվում է ուտեստի անունը տարբեր նշանակություններ ունի, օրինակ 餃 այս նշագիրը մեկ մշանակում է անկյուն, մեկ՝ եղջյուր, որը նշանակում է եռանկյունաձև ձևավորված կամ եղջյուրի տեսք ունեցող։ Ցզյաոցզի բառը մեկ այլ մեկնաբանությամբ նշանակում է ինչ-որ բանի փոփոխություն, մեկը մեկի փոխարինելիություն։
Շատ հաճախ Ցզյաոցզին մատուցվում է խնձորի քացախի սոուսով կամ կտրատած սխտորով և տարբեր այլ սուսներով։


== Արտաքին հղումներ ==
Ցզյաոցզիի բաղադրատոմսը
Ռայշախ

Ռայշախ (գերմ.՝ Reischach), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Ալտյոտինգի շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 2640 մարդ է (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը 28,46 կմ² է։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 71 129։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Բլանզակ Պորշրյես (կանտոն)

Բլանզակ Պորշրյես (ֆր.՝ Blanzac-Porcheresse), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Պուատու Շարանտա շրջանում։ Շարանտ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Անգուլեմ օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 8080 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1607 է։ Կանտոնում կա 17 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Միլկա Բլիզնակով

Միլկա Բլիզնակով (բուլղար․՝ Милка Близнаков, սեպտեմբերի 20, 1927(1927-09-20), Վառնա, Բուլղարիա - նոյեմբերի 4, 2010(2010-11-04), Բլեքսբերգ, Մոնտգոմերի շրջան, Վիրջինիա, ԱՄՆ), բուլղարացի ճարտարապետ և ճարտարապետության պատմաբան։ Նա համարվում էր ավանգարդիզմի և Ռուսական կոնստրուկտիվիզմի փորձագետ։ Նրա աշխատանքները կենտրոնացած են ճարտարապետության մեջ կանանց հաճախակի անտեսված դերի վրա։ Հիմնադրել է Ճարտարապետության մեջ կանանց միջազգային արխիվը։ 1974-1998 թվականներին եղել է Վիրջինիայի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի պրոֆեսոր։


== Վաղ կյանք և կրթություն ==
Միլկա Բլիզնակովը ծնվել է 1927 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Բուլղարիայի Վառնա քաղաքում՝ Իվան Դիմիտրովի և բժիշկ Մարիա Խորոսովայի ընտանիքում։ 1951 թվականին Սոֆիայի տեխնիկական համալսարանից ստացել է մագիստոսի աստիճան։


== Կարիերա ==
Բլիզնակովը Բուլղարիայում սկսել է ճարտարապետությամբ զբաղվել 1952 թվականից։ Քաղաքական իրադրությունները 1959 թվականին ստիպեցին նրան տեղափոխվել Ֆրանսիա։ Երկու տարի անց՝ 1961 թվականին նա արտագաղթել է Միացյալ Նահանգներ։ 1960-ական թվականներին աշխատել է որպես ճարտարապետ և սովորել է վաղ Սովետական ճարտարապետություն։ 1971 թվականին Կոլումբիայի համալսարանից ճարտարապետության պատմություն ոլորտում դոկտորի գիտական աստիճան ստանալուց հետո 1972 թվականից մինչև 1974 թվականը սովորել է Տեխասի համալսարանում։ Այստեղ 1972 թվականին նա համահիմնադրել է Ժամանակակից Ռուսական մշակույթի ինստիտուտը։
Բլիզնակովը 1974 թվականին միացել է Վիրջինիա թեքի Ճարտարապետության և դիզայնի դպրոցին՝ դասավանդելով քաղաքաշինության ծրագրեր։ Նրան սկսեցին ճանաչել որպես ավանգարդիզմի և Ռուսական կոնստրուկտիվիզմի փորձագետ։ 1985 թվականին հիմնադրել է Ճարտարապետության մեջ կանանց միջազգային արխիվը (ՃԿՄԱ)՝ որպես Վիրջինիայի Տեխնիկական համալսարանի ճարտարապետության և քաղաքաշինության քոլեջի և համալսարանական գրադարանների համատեղ ծրագիր։ 1985-1993 թվականներին ղեկավարել է ՃԿՄԱ-յի խորհրդատուների խորհրդաժողովը։
Բլիզնակովը թոշակի է անցել 1998 թվականին, և հենց նույն տարում ստեղծվել է «Միլկա Բլիզնակով» մրցանակը։ Մրցանակը շնորհվում է այն հետազոտությունների համար, որոնք նպաստում են Ճարտարապետության և դիզայնի ոլորտում կանանց ներդրմանը։
Միլկա Բլիզնակովը մահացել է Բլեքսբուրգում, տանը, 2010 թվականի նոյեմբերի 4-ին։


== Մրցանակներ ==
Միլկա Բլիզնակովը 1985 թվականին Բուլղարիայի կառավարության կողմից արժանացել է «Parthena» ճարտարապետության գերազանցության մեդալին։ Նա ստացել է երկու միջազգային հետազոտական և փոխանակման դրամաշնորհներ և երկու անգամ արժանացել է Ֆուլբրայթի ծրագրի կրթաթոշակի։ 1988 թվականին արժանացել է Արվեստի ազգային հիմնադրամի դրամաշնորհի։


== Հրատարակություններ ==
From Theory to Practice in Constructivist Architecture (1979). Division of Architecture and Environmental Design, Virginia Polytechnic Institute and State University.
History and Theory of Urban Form (1985). College of Architecture & Urban Studies, Virginia Polytechnic Institute & State University.
"A Bibliographical Guide to Their Work: Soviet Women Architects, 1917–1937" (1994)


== Ծանոթագրություններ ==
Գեղանուշ (գյուղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գեղանուշ (այլ կիրառումներ)Գեղանուշ (նախկին անվանումը` Գյուդգյում),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզում, Կապանից մոտ 2 կմ հարավ, Մեղրու լեռների ճյուղավորումներից մեկի լանջին։
Գյուդգյում անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Զանգեզուրի գավառի, իսկ 1930 թվականից` Կապանի շրջանի։ Գեղանուշ է վերանվանվել 1949 թվականին։: 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Սյունիքի մարզի մեջ` Գոմարան գյուղի հետ կազմելով Գեղանուշ համայնքը։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թվականի մարդահամարի արդյունքների` Գեղանուշի մշտական բնակչությունը կազմել է 253, առկա բնակչությունը` 265 մարդ։ Գյուղը բնակեցված է եղել և շարունակում է բնակեցված լինել հայերով, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, այգեգործությամբ և դաշտավարությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղում կան Սբ. Հռիփսիմե և XV-XVI դարերի կառուցված եկեղեցիներ, շրջակայքում՝ «Սրահակ», «Իշխանագահ», «Սագալիճ» բնակավայրերի ավերակներ։


== Տես նաև ==
Գեղանուշի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Սյունիքի մարզպետարանի կայքում Archived 2014-01-29 at the Wayback Machine.
Համայնքի ղեկավարի Էջը Սյունիքի մարզպետարանի կայքում Archived 2014-01-29 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կյուրիի դեպքը

Կյուրիի դեպքը (բուլղար․՝ Случай Кюри), բուլղարացի ռեժիսոր Անդրեյ Հաջիվասիլևի մանկական լիամետրաժ ֆիլմը։ Այն ռեժիսորի նկարահանած վերջին ֆիլմերից է։ Ֆիլմի նկարահանումները հովանավորվել են Բուլղարիայի ազգային կինոկենտրոնի կողմից։ Նկարահանող խմբի հետ ռեժիսորն աշխատում է արդեն մի քանի տարի։


== Սյուժե ==
Թոնին աշխատասեր երեխա է, որը սիրում է գիտությունը և երազում է մի օր դառնալ մեծ գիտնական։ Նրա ննջարանը նման է լաբորատորիայի, և նա մտածված իր լաբորատորիայի մկանն անվանել է Մարիա Կյուրի` ռադիոակտիվությունը հայտնաբերած հայտնի ֆիզիկոսի անունով։ Թոնին ընդամենը ութ տարեկան է։ Նա պետք է իր գիտափորձով մասնակցի Գիտության ազգային տոնավաճառին։ Նրա հարևանուհին` Ռայան, որը ևս ութ տարեկան է, պարի դպրոցի աշակերտուհի է և շատ չարաճճի է։ Աղջիկը հաճախ է անհանգստացնում Թոնիին և խանգարում է նրան կենտրոնանալ իր լաբորատորիայի գիտափորձի վրա։ Նա կռվարար Ստեֆանի ընկերն է, որը մի քանի տարով մեծ է աղջկանից։ Ռայան ուզում է օգնել Ստեֆանին, որպեսզի նա հանձնի մաթեմատիկայի թեստերը, բայց Թոնին հրաժարվում է համագործակցել. արդյունքում Մարիա Կյուրիին առևանգում են։ Նրան վերադարձնելու համար Թոնին ստիպված է առերեսվելու նոր մարտահրավերների։ Բալետի դպրոցի ամենամյա համերգը տապալվում է, սակայն սկիզբ է դրվում նոր ընկերության։


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր` Անդրեյ Հաջիվասիլև
Պրոդյուսեր` Պլամեն Յորդանով
Լուսանկարիչ` Բոյիդար Սիմեոնով
Կոմպոզիտոր` Ջորջ Ստրեզով
Սցենարի հեղինակներ` Սաբինա Իվանովա, Պլամենա Վելկովսկի
Դիզայներ` Հրիստինա Դյակովա
Դիմահարդար և վարսահարդար` Գրետա Ստեֆանովա
Կենդանիների մարզիչ` Պետկո Լազարով
Պարերի բեմադրիչ` Իլինա Ագովա


== Դերասաններ ==
Մարտին Պաունով` Անտոն Պետրով
Զորնիտսա Իվանովա` Ռայա Իվանովա
Յասեն Կադիև` Ստեֆան Հադջիչոբանով
Իվետ Միտովա` Սոնյա
Նիկոլետա Մանևա` Դառա
Իլինա Ագովա` բալետի ուսուցչուհի
Նադեժդա Սավովա` դաշնակահարուհի
Միլա Բանչևա` տնօրեն


== Փառատոններ ==
Սոֆիայի գիտության փառատոն (Sofia Science Festival, Սոֆիա, Բուլղարիա, 2018)` համաշխարհային պրեմիերա
Սլավոնական հեքիաթ (Slavonic Tale, Սոֆիա, Բուլղարիա, 2018)` հաղթող
Մանկական փառատոն (Junior Fest, Պլզեն, Չեխիա, 2018), հատուկ ընտրություն
Ռոլան (Երևան, Հայաստան, 2018)` հատուկ ընտրություն
Ոսկե բանալի (Золотой ключик, Կիև, Ուկրաինա, 2018)`փառատոնի բացմանը ցուցադրված ֆիլմ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Կյուրիի դեպքը»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Ֆիլմն Amazon.com կայքում
Ֆիլմի թրեյլերը
Պլոտվա (այլ կիրառումներ)

Պլոտվա, կարող է վերաբերել՝

Պլոտվա - գետ Ռուսաստանում, Խոլոկի վտակը
Պլոտվա - գետ Ռուսաստանում, Վոլչյայի վտակը
Մատրյուշինա (գետ)

Մատրյուշինա (ռուս.՝ Матюшина), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։


== Աշխարհագրություն ==
Գետաբերանը տեղակայված է Դոն գետի ձախ ափում՝ 939 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 38 կմ է,ավազանի տարածքը 482 կմ2 է։ Հոսում է հարավ երկայնքով։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010101212107000004942
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107000494
Ավազանի կոդը - 05.01.01.012
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
(1474) Բեյրա

(1474) Բեյրա (անգլ.՝ Beira), աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1935 թվականի օգոստոսի 20-ին Սիրիլ Ջեքսոնի կողմից Յոհանեսբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,732158 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,3896 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,0747 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1649,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,218246 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 26,68° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է F դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1474) Բեյրա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մոսկովո (գյուղ, Դյուտյուլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄոսկովոՄոսկովո (ռուս.՝ Москово, բաշկիրերեն՝ Мәскәү), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1882 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Չինաստանի մշակույթ

Համաշխարհային մշակույթի պատմության մեջ Չինական մշակույթը առանձնահատուկ տեղ է գրավում։ Չինաստանը իր անվանումը ստացել է Եվրոպացիների կողմից Ցին դինաստիայի ժամանակաշրջանում (մ.թ.ա.221-206 թթ)։ Մթա 5-3-րդ դարերը Չինաստանի պատմության մեջ մարտնչող թագավորների ժամանակաշրջան է, որը չինարեն կոչվում է չժանգո։ Այս ժամանակաշրջանի թագավորները փորձում էին զենքի ուժով մեծացնել իրենց տիրապետությունը և հզորանալ։ Չինացիներն իրենց ուրույն վերաբերմունքն ունեին այլ ժողովուրդների նկատմամբ, որոնց անվանում էին բարբարոսներ և հենց դա էլ նրանց հեռու էր պահում զավթողական քաղաքականությունից։ Չինացիները գտնում էին, որ իմաստ չունի տիրանալ մարդկանց, որոնք ընդունակ չեն դառնալու լիարժեք հպատակներ։ Բարբարոսների հողերը ևս հողագործության համար համարում էին անմշակելի։ Ներփակվածությունը, այս գաղափարը և պաշտպանվածության անհրաժեշտությունը մարմնավորված է Չինական պարիսպի կառուցման մեջ։ Այն կառուցվել է մթա 4-3-րդ դդ հյուսիսային սահմանի երկարությամբ՝ քոչվոր ցեղերից պաշտպանվելու նպատակով։ Պարիսպն սկզբում ուներ 750 կմ երկարություն, հետագայում այն հասավ 3 000 կմ-ի։ Պարսպի բարձրությունը 5-10 մ էր, իսկ լայնությունը 5-8 մ։


== Տես նաև ==
Չինաստան
Վլադիմիր Հունանյան

Վլադիմիր Հարությունի Հունանյան (ապրիլի 6, 1924(1924-04-06), Նորատուս, Նոր Բայազետի գավառ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 18, 1992(1992-12-18), Երևան, Հայաստան), հայ բժիշկ, հոգեբույժ, թմրաբույժ։


== Կենսագրություն ==
Վլադիմիր Հունանյանը ծնվել է 1924 թվականին Նոր Բայազետի շրջանի Նորատուս գյուղում։ 1942 թվականին ավարտել է Երևանի թիվ 6 դպրոցը։ 1943-1945 թվականներին ծառայել է Խորհրդային բանակում, մասնակցել Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1948-1953 թվականներին աշխատել է Երևանի թիվ 1 մանկական կլինիկական հիվանդանոցում` որպես ռենտգեն-տեխնիկ։ 1953-1959 թվականներին սովորել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի բուժական կանխարգելողական ֆակուլտետում։ 1959-1965 թվականներին աշխատել է Սևանի հանրապետական հոգեբուժական հիվանդանոցում` որպես բաժանմունքի վարիչ և օրդինատոր, 1965-1976 թվականներին` Երևանի հանրապետական հոգեբուժական հիվանդանոցում` որպես օրդինատոր, բաժանմունքի վարիչ, 1967-1968 թվականներին` միաժամանակ ռենտգենաբան, 1974-1975 թվականներին` ցերեկային ստացիոնար բաժանմունքի վարիչ, 1973 թվականից` Գեղամավանի հանրապետական հոգեբուժական հիվանդանոցում, 1976-1989 թվականներին` Երևանի հանրապետական թմրաբուժական դիսպանսերի թմրաբույժ։
Հեղինակ է թմրաբուժական թեմաներով գիտահանրամատչելի հոդվածների և գրքույկների, ինչպես նաև գեղարվեստական պատմվածքների, պիեսների, կինոսցենարների։
Մահացել է 1992 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Երևանում։


== Երկեր ==
Հոգատար ընտանիքում, Երևան։ Հայաստան, 1971։
Գինեմոլության հետևանքները, Երևան, 1973։
Հարևանները, Երևան։ Հայաստան, 1974։
Ալկոհոլի հետևանքները, Երևան։ Հայաստան, 1980։
«Գնված» հիվանդություններ, Երևան։ Հայաստան, 1985։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան, 100 հայ հոգեբույժներ, Գիրք Ա, Երևան, 2002։
Վովոկա

Վովոկա (անգլ.՝ Wovoka, մոտ 1856, Smith Valley, Յուտայի նահանգ, ԱՄՆ - սեպտեմբերի 20, 1932(1932-09-20), Yerington, Նևադա, ԱՄՆ), մարգարե,  ով հիմնել է մեսիական «Հոգու պարը» ուղղությունը։ Նա հայտնի է նաև Ջեկ Ուիլսոն անվամբ (անգլ.՝ Jack Wilson)։


== Կենսագրություն ==
Վովոկան ծնվել է մոտավորապես 1856 թվականին` Նևադայում, որը գտնվում է  Քարսոն Սիթից հարավ-արևելք։ Նրա անունը պայուտական (հնդկական ցեղախումբ) լեզվից թարգմանաբար նշանակում է Կտրիչ։ Վովոկայի հայրը` Թավիբոն կամ Սպիտակ մարդը իր ցեղախմբի հոգևոր առաջնորդ էր և դա հիմք հանդիսացավ, որ որդին սկսեց մեսիականության քարոզչությունը։ Հոր մահից հետո, 1870 թվականին, Վովոկան դաստիարակվեց սպիտակամաշկ ֆերմերի՝ Դավիթ Ուիլսոնի ընտանիքում։ Նա Վովոկային կոչեց Ջեկ Ուիլսոն։ Դավիթի և Մերի Ուիլսոնի ընտանիքը կրոնական էր, նրանցից Վովոկան իմացավ Աստվածաշնչի և քրիստոնեական ուսմունքի մասին։ 1888 թվականին Վովոկան հիվանդացավ տենդով։ Հիվանդության ընթացքում նա տեսիլք ունեցավ, որը փոխեց իր կյանքի ամբողջ ընթացքը։ Երազում նա խոսեց Արարչի հետ, ով իրեն ասաց, որ նա պետք է վերադառնա երկիր և քարոզի սիրո և խաղաղության վարդապետությունը, հնդկացիներին տեղեկացնի  Մեսիայի գալստյան մասին ՝ նրանց սովորեցնելով հատուկ ծեսեր, որոնց հիմնական մասը վանկարկում և շրջանաձև պարերն էին։ Նոր վարդապետության հետևորդներին սպասվում էր, որ նրանք կազատվեն սպիտակամորթ մարդկանցից, որոնք  պետք է անհետանան, իսկ մահացած հնդիկները կվերադառնան երկիր ՝ գոմեշների հսկայական նախիրների հետ միասին։ Հաջորդ երկու տարիների ընթացքում հարյուրավոր ուխտավորներ գալիս էին  Վովոկայի մոտ ՝ լսելու նրա քարոզները։ Կարճ ժամանակահատվածում մեսիականությունը գրավեց ԱՄՆ-ում գտնվող ցեղախմբերի մեծ մասին։ Շարժման ամենադաժան կողմնակիցները Լակոտայի հնդիկներն էին։ Չնայած Վովոկայի քարոզների խաղաղ բնույթին, Լակոտայի որոշ առաջնորդներ մեկնաբանում էին նրա գաղափարները յուրովի։ Նրանք հավաստիացնում էին, որ յուրաքանչյուր ոք, ով կրում է պաշտպանիչ ամուլետներով զարդարված ոգիների վերնաշապիկները, դառնում է անխոցելի, և զինվորների փամփուշտները չեն կարողանա վնասել նրանց։ ԱՄՆ-ի կառավարությունը զորքեր ուղարկեց ճնշելու «Հոգու պարը» ուղղության հետևորդներին։ 1890 թվականի դեկտեմբերին տեղի ունեցած ողբերգական դեպքերից հետո հնդիկների հավատը Վովոկայի մարգարեությունների ճշմարտության նկատմամբ խաթարվեց, և ծեսերի կատարումն աստիճանաբար դադարեց։ Սակայն Վովոկան մինչև իր կյանքի ավարտը հավատաց այդ ուղղությանը։ Նա մահացավ 1932 թվականի սեպտեմբերի 20-ին և թաղվեց Նևադա նահանգի Շուրց քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Джеймс Муни. Религия Пляски Духов и восстание сиу в 1890 году. — Москва: ЗелО, 1996. — 222 с.
Michael Hittman. Wovoka and the Ghost Dance. — Bison Books, 1998. — ISBN 0803273088
Kehoe, Alice Beck. The Ghost Dance: Ethnohistory and Revitalization. — Long Grove, Illinois: Waveland Press, 2006. — ISBN 978-1-57766-453-6


== Ֆիլմերում ==
«Դեպի Արևմուտք» (հեռուստասերիալ) ռեժիսորներ  Ռոբերտ Դորնհելմ,  Ջերիմի Պոդեսա  և այլք  (ԱՄՆ 2005) Վովոկայի դերում Ջոնաթան Ջոս։
«Թաղիր իմ սիրտը Վունդեդ Նիի մոտ» (Bury My Heart at Wounded Knee) ռեժիսոր Իվ Սիմոնո (ԱՄՆ 2007) Վովոկայի դերում Ուես Սթյուդի։


== Արտաքին հղումներ ==
Վովոկա (Ջեկ Ուիլսոն ) Archived 2002-11-30 at the Wayback Machine.
Հոգու պար
Սոպեր (գետ)

Սոպեր (անգլ.՝ Soper River), գետ, որը գտնվում է Բաֆինի երկիր կղզու հարավում (տարածք Նունավուտ, Կանադա)։
Ինուկտիտուտ լեզվով գետը կոչվում է Kuujuaq, կամ «մեծ գետ». իր պաշտոնական անվանումը գետը ստացել է ի պատիվ Դ․ Դյուի Սոպերի (արկտիկական հետազոտող, կենդանաբան, թռչնաբան և գրող)։ 1992 թվականից Սոպեր գետը իր վտակների հետ ընդգրկված է Կանադայի պահպանվող գետերի ցուցակում։


== Աշխարհագրություն ==
Գետը սկիզբ է առնում Տերրա-Ինկոգնիտա թերակղզու սարահարթում։ Հոսում է դեպի հարավ և թափվում է Սոպեր աղի լիճ, իսկ հետո Հուդզոնի նեղուցի Պլեզենտ ծոցը, Կիմմիրուտ գյուղի մոտակայքում (նախկին Լեյկ-Հարբոր)։ Կիմմիրուտը ամենամոտ բնակավայրն է Իկալուիտին (նախկին անվանումը՝ Ֆրոբիշեր-Բեյ)՝ Նունավուտ տարածաշրջանի վարչական կենտրոնին։ Գետի երկարությունը կազմում է 108 կմ, ավազանի տարածքը կազմում է 2500 կմ²։ Գետի մոտ 50 կմ-ը նավարկելի է։ Խոշոր վտակներից են Լիվինգսթոնը (86 կմ) և Ջոյը (54 կմ)։


== Երկրաբանություն ==
Ինտենսիվ մետամորֆիզմը տեղի է ունեցել 1 740 միլիոն տարի առաջ, ստեղծել է շատ հետաքրքիր երկրաբանական պատկեր Սոպեր գետի ավազանում։ Ավազանում գտնվում են լազուրիտի հանքավայրեր (կապույտ թանկարժեք քար), որը աշխարհի մի քանի հայտնիներից մեկն է։ Փայլարի հանքավայրերը հանդիպում են շատ վայրերում։


== Բուսական և կենդանական աշխարհ ==
Գետի հովիտ պաշտպանում է ուժեղ քամիներից, դրա շնորհիվ հովտում ստեղծվել է յուրահատուտ միկրոկլիմա։ Ի տարբերություն սարավանդների, տեղ-տեղ պատված է մամուռներով և քարաքոսերով։ Հովտում աճում է տորֆամամուռ, մի քանի տեսակ բոշխ, լեռնային դեղին քարբեկ և բազմաթիվ արկտիկական վայրի ծաղիկներ, ինչպես նաև կա յուրահատուկ արկտիկական ուռենիների անտառ, որոնք հասնում են մինչև 3,6 մետր բարձրության։
Կաթնասուններից հանդիպում են կարիբուն, աղվեսը, գայլը և նապաստակը։ Լեմմինգին կերակուրի աղբյուր է հանդիսանում գիշատիչների համար, մասնավորապես բազեների և ճախրուկի (բազեի տեսակ) համար։ Այստեղ նաև հանդիպում են եղջերավոր արտույտը, սպիտակ կաքավը, ճեղագռավը։ Ծովային թռչուններից են՝ սուզահավը։ Գետի ջրերում հանդիպում է արկտիկական լերկամորթիկը, իսկ Սոպեր լճում՝ ձողաձուկը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մատեան ողբերգութեան (5076, Գրիգոր Նարեկացի)

Գրիգոր Նարեկացի, Մատեան Ողբերգութեան (5076), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5076 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 13-րդ դարում (ենթադրաբար 1251 թվականին)։ Ստացողը եղել է Գրիգորիոս քահանան։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17x12 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 271 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ սպիտակ կտավ։ Հիշատակարան գրչի՝ 134բ, 271ա, 271բ, հետագայի՝ 1ա (1360 թ․), 271բ (1369 թ․), 127բ (1376 թ․), 271բ (14-րդ դար)։


== Բովանդակություն ==
նաև՝ Վարք Գր. Նարեկացւոյ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբերտ Թադևոսյան

Ալբերտ Աշոտի Թադևոսյանը (սեպտեմբերի 13, 1990(1990-09-13), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ֆուտբոլիստ, որը հանդես է գալիս «Փյունիկ» ֆուտբոլային ակումբում՝ որպես հարձակվող։


== Ակումբային նվաճումներ ==


== Մասնագիտական ակումբային կարիերա ==
Աղբյուր ffa.am


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալբերտ Թադևոսյանի բաժինը ՀՖՖ-ի պաշտոնական կայքէջում (հայ.), (անգլ.), (ռուս.)
Լոզնիցա (գյուղ, Նարոդիչի շրջան)

Լոզնիցա (ուկրաիներեն՝ Лозниця), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նարոդիչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լոզնիցա գյուղում բնակվում էր 25 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,882 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 28,34 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շահումյանի ջրանցք

Շահումյանի ջրանցք (մինչև 1924 թվականը՝ Մամռի ջրանցք), ջրանցք Երևանում։
Սկիզբ է առնում Հրազդանի ձախ ափից, հոսում Կոտայքի սարավանդի լանջերով, հասնում Վարդավառի լիճ։ Կառուցվել է 1036 թվականին Ապիրատ իշխանի կողմից, ով նաև կառուցել է Կեչառիսի վանքը Ծաղկաձորում։ Վերակառուցվել 1925 թվականին։ Երկարությունը 8 կմ է, ջրի ծախսը՝ 0,6 մ³/վ։ Ոռոգում է Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի հողահանդակները։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլետոպսիս սև-սպիտակ

Բոլետոպսիս սև-սպիտակ (լատ.՝ Boletopsis leucomelaena), Boletopsidaceae ընտանիքին պատկանող սունկ, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Ուտելի պտղամարմիններով սունկ է, որի կենտրոնական կամ կողքային գլխարկով պտղամարմինները միամյա են։ 5-12 սմ տրամագծով, մոխրագույն, գորշավուն, կլորավուն, տափակ կամ ուռուցիկ, սուր հաստ եզրերով գլխարկի մակերեսը պատված է բարակ թաղանթով, որը հասունանալուց հետո ճաքճքում է՝ առաջացնելով թեփուկներ։ Սկզբում սպիտակ պտղամիսը կտրելուց վարդագույն է, մանուշակագույն երանգով, հետո՝ մոխրագույն կամ գորշավուն։ Հիմենոֆորը խողովակաձև է։ Մինչև 4 մմ երկարությամբ, կարճ, սպիտակ, մոխրագույն, գորշավուն խողովակները կազմված են բավականին մանր անցքերից։ Դեպի հիմքը երբեմն ուռուցիկ ոտիկը 2-4 x 1-3 սմ է, գլխարկի գույնի, կենտրոնական կամ կողքային, գլանաձև, ամուր, հարթ ։ Պտղամիսը կանաչավուն է, իսկ սպորափոշին՝ սպիտակ կամ գորշավուն։ 4,5-7 x 3,5-5 մկմ, բաց շագանակագույն, կլորավուն կամ էլիպսաձև սպորները գորտնուկավոր են։


== Տարածվածություն ==
Ընդհանուր արեալն ընդգրկում է Եվրոպան, Հյուսիսային Ամերիկան, Հարավային Կովկաս (Հայաստան)։ Հայաստանում՝ Իջևանի ֆլորիստիկական շրջանում «Դիլիջան» ազգային պարկ, Ախնաբատի կենու անտառի շրջակայքում հայտնաբերվել են տվյալ սնկի պտղամարմինները։


== Էկոլոգիա ==
Հանդիպում է հողի վրա, խառն անտառներում, 1600 մ բարձրության վրա, սեպտեմբեր ամսին։ Միկոռիզա գոյացնող սունկ է՝ համակեցության մեջ է մտնում կաղնու, բոխու, սոճու հետ։


== Պահպանություն ==
Հայաստանում պահպանվում է «Ախնաբատի կենի» արգելավայրի համապատասխան էկոհամակարգերի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վաղուհաս

Վաղուհաս, գյուղ Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի շրջանում` շրջկենտրոնից 52 կմ հարավ-արևմուտք` Թարթառ գետի աջ ափին՝ 800-900 մետր բարձրության վրա։ Տարածքը՝ 1483 հեկտար։ 


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը լեռնային է, ունի 1480,18 հա տարածք, որից 581,86 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 691,63 հա անտառային հողեր։ Վաղուհաս համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Տրտու գետի վտակը։ Համայնքի տարածքում առկա են թվով 30 աղբյուրներ` «Կյուքին», «Հաթումեն յաթաղի», «Կտվենին տակեն», «Շուղկաթ», «Շենին ճուր», «Սալաթին», «Սևունց թաղեն», «Ներքին ուկահին», «Տակեն», «Զկռոտ թլեն», «Քոռ», «Պըլըպուղուն», «Վանին», «Ցորտ», «Անուշ», «Սրականց տափեն», «Թռուսխեն», «Խաչունց», «Շաշմա», «Պեխե», «Դնգդնգան», «Կուքին», «Շահրամանեն», «Եփրեմեն», «Շոր», «Շենեն», «Բաջին», «Ճինջիքարեն», «Իշխանեն» և «Լալախկեն»։


== Վաղուհասը Արցախյան ազատամարտում ==
1988 թվականին Վաղուհասում կազմավորվել է կամավորական ընդհատակյա ջոկատ (հրամանատարներ՝ Հայկ Աղաբեկյան, Բորիկ Բախշիյան), որը հետագայում վերակազմավորվել է վաշտի։ Ջոկատը և վաշտը առանձին, 1992 թվականի սեպտեմբերից Մարտակերտի պաշտպանական շրջանի կազմում մասնակցել են Մարտակերտի, Ասկերանի, Քելբաջարի (Օմարի լեռնանցք) և այլ շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով հետմահու պարգևատրվել են Սլավիկ Պետրոսյանը, Բորիկ Բախշիյան։ ԼՂՀ «Մարտական Խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով՝ Գ. Սևյանը, Գ. Մուրադյանը։ Վաղուհասից զոհվել է 30 ազատամարտիկ։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին Վաղուհաս համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 678 մարդ, կա 194 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ` անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Պատմամշակութային հուշարձաններ ==
Կան պատմամշակութային հուշարձաններ` Մայրաքաղաք կամ Տիրամայր վանք (1183 թ.), գերեզմանոց (XII-XIII դդ.), գյուղատեղի «Հին Վաղուհաս» (միջնադար), մատուռ (VIII-IX դդ.), Կարմիր վանք (1224 թ.), Խաթարվանք (1204 թ.), հաշվառված է 125 հուշարձան։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր  գյուղապետարան, մշակույթի տուն, բուժկետ, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում էին 151 աշակերտներ։


== Կրթություն ==
2012 թվականի մայիսի 23-ին գյուղում հանդիսավորությամբ բացվեց Հայաստան համահայկական հիմնադրամի կառուցած նորակառույց դպրոցը։ Հիմնադրամն ԱՄՆ Արևելյան շրջանի տեղական մարմնի ֆինանսավորմամբ էլ 2013 թ.-ին դպրոցում հիմնվեց համակարգչային դասասենյակ։


== Տես նաև ==
Կարմիրավան (վանք)
Մայրաքաղաք (Տիրամայր) վանք
Խաթրավանք
Սուրբ Մարիամ Աստվածածին եկեղեցի (Վաղուհաս)


== Արտաքին հղումներ ==
Արցախի հեռուստատեսության «Մեր շենը» հաղորդաշարի հաղորդումը Վաղուհասի մասին, 2012, մարտի 19


== Ծանոթագրություններ ==
Հայաստանի Բարձրագույն խումբ 1995 (ֆուտբոլ)

«Հայաստանի Բարձրագույն խումբ 1995», Հայաստանի ֆուտբոլի առաջնության Բարձրագույն խմբի անցումային մրցաշրջան։ Այս մրցաշրջանին չեմպիոն չի հռչակվել։


== Նախաբան ==


== Անվանափոխումներ ==
«ՀՄՄ-ՖԻՄԱ» → «ՀՄՄ»
«Բանանց» ՖԱ → «Կոտայք-2» ՖԱ


== Աղյուսակ ==


==== Ենթախումբ 1 ====


===== Արդյունքներ =====


==== Ենթախումբ 2 ====


===== Արդյունքներ =====


== Ռմբարկուներ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի Առաջին խումբ 1995
Հայաստանի Անկախության Գավաթ 1995


== Արտաքին հղումներ ==
1995 թվականի Բարձրագույն խմբի բաժինը RSSSF.com կայքէջում (անգլ.)


== Գրականություն ==
Cms Made Simple

Cms Made Simple (CMSMS), կայքերի կառավարման ժամանակակից համակարգ է, որի օգնությամբ կարելի է ստեղծել կայքեր, կայքի դիզայն և ընդլայնել ֆունկցիոնալությունը։ Այս համակարգը կարող է ընդլայնվել մոդուլների և թեգերի միջոցով և հարմար է ինչպես փոքր կայքերի, այնպես էլ մեծ պորտալների կառավարման համար։ CMSMS-ը անվճար ծրագիր է՝ գրված PHP լեզվով և տարածվում է GPL լիցենզիայի տակ։ Որպես տվյալների բազա օգտագործում է MySQL և PostgreSQL։


== Անվտանգության ապահովում ==
պաշտպանություն ֆորմաները ավտոմատ լրացնելուց (CAPTCHA)
օգտագործողների գործողությունների ֆիքսում
ծանուցումներ ադմինիստրատորին
թույլատվության իրավունքների տարանջատում


== Ֆունկցիոնալություն ==
«մարդուն հասկանալի» URL
ֆայլերի փաթեթային բեռնում
նկարների ռեդակտոր
WYSIWYG ռեդակտոր
արխիվների ներբեռնում ապափաթեթավորումով
օբյեկտների պատճենում
սկիներ


== Առանձնահատկություններ ==
ինտերֆեյսի լոկալիզացում
բազմալեզու կոնտենտ
UTF-8
Էջերի քեշավորում


== Հնարավորություններ ==
կառավարում ոճերով և շաբլոններով
RSS-ի էքսպորտ
FAQ
հակադարձ կապի ֆորում
հարցումներ
քվեարկություն
որոնում
բլոգեր
նորություններ
կատալոգ
ֆայլային մենեջեր
ներքին ֆոտոսրահ
ներքին ֆոտոբանկ
օգտագործողների կառավարում
վճարման համակարգեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Cms Made Simple  Archived 2011-03-03 at the Wayback Machine.
Գետավանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (այլ կիրառումներ)

Գետավանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ, կարող է վերաբերել՝

Գետավանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ - Լոռու մարզի Գետավան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը
Գետավանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ - ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանի Գետավան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը
Ծոբոփոր գավառ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ծոբոփոր (այլ կիրառումներ)Ծոբոփոր կամ Ծոփոփոր, գավառ Մեծ Հայքի Գուգարք նահանգի կազմում։


== Աշխարհագրություն ==
Ծոբոփոր գավառն ընդգրկում էր Ձոբաց (այժմ` Շուլավեր) գետի հովիտը` մինչև Ձորագետի (Դեբեդ) ստորին հոսանքը, շուրջ 450 կմ² տարածությամբ։ Կենտրոնն էր Ծոբ (Ծոփ) ամրոցը, որի անունով կոչվել է գավառը։ Այն միջնադարյան աչքի ընկնող հուշարձաններից մեկն է։


== Պատմություն ==
Ծոբոփորում էր գտնվում Հյուսիսային Հայաստանի պղնձահանության կենտրոն Պղնձահանքը (այժմյան Ախթալայից հյուսիս գտնվող հանքավայրը)։ 627 թվականի պարսկական արշավանքի ժամանակ բյուզանդական կայսր Հերակլը Ծոբոփորում հիմնադրել է Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին (ներկայիս Ախթալայի վանքը)։


== Տես նաև ==
Գուգարք
Մեծ Հայքի վարչական բաժանում


== Արտաքին հղումներ ==
Մեծ Հայքի վարչական բաժանումը


== Ծանոթագրություններ ==
Պլանկի ճառագայթման օրենք

Պլանկի ճառագայթման օրենք, Պլանկի բանաձև, Պլանկի բաշխում, ջերմային ճառագայթման հիմնական օրենքներից մեկը, որը բնութագրում է բացարձակ սև մարմնի հավասարակշիռ ճառագայթման սպեկտրում էներգիայի բաշխումը՝ կախված մարմնի T ջերմաստիճանից․

  
    
      
        u
        (
        ω
        ,
        T
        )
      
    
    {\displaystyle u(\omega ,T)}
  : 
  
    
      
        u
        (
        ω
        ,
        T
        )
        =
        
          
            
              ω
              
                2
              
            
            
              
                π
                
                  2
                
              
              
                c
                
                  3
                
              
            
          
        
        
          
            
              ℏ
              ω
            
            
              
                e
                
                  
                    
                      ℏ
                      ω
                    
                    
                      k
                      T
                    
                  
                
              
              −
              1
            
          
        
      
    
    {\displaystyle u(\omega ,T)={\frac {\omega ^{2}}{\pi ^{2}c^{3}}}{\frac {\hbar \omega }{e^{\frac {\hbar \omega }{kT}}-1}}}
  Այս բանաձևում հ-ը Պլանկի հաստատունն է, k-ն՝ Բոլցմանի հաստատունը, c-ն՝ լույսի արագությունը, D(v)-ն՝ v հաճախականությամբ ֆոտոնների համակարգի քվանտային վիճակների թիվը v+vd տիրույթում, n(v)-ն՝ ֆոտոնների բաշխումն ըստ տարբեր վիճակների։
Օրենքը ձևակերպել է Մ․ Պլանկը 1900 թվականին՝ հիմք ընդունելով լույսի առաքման պրոցեսների ընդհատ բնույթի մասին եղած պատկերացումները։
Պլանկի ճառագայթման օրենքի արտածման համար պահանջվել է ֆիզիկական նոր հաստատունի ներմուծում։ Պլանկի ճառագայթման օրենք հնարավորություն է տվել բացատրելու Ռելեյ-Ջինսի օրենքը և Վինի ճառագայթման օրենքը, որոնք, որպես մասնավոր դեպքեր, բխում են վերը բերված բանաձևից՝ համապատասխանաբար փոքր և մեծ v-երի դեպքում։ Պլանկի ճառագայթման օրենքը հաստատվել է բազմաթիվ փորձերով։ Դրա օգնությամբ հնարավոր է հաշվել հ-ի և k-ի արժեքները, որոշել Տիեզերքի ռելիկտային ճառագայթման ջերմաստիճանը։
Պլանկի ճառագայթման օրենք հայտնաբերել է նաև Ալբերտ էյնշտեյնը 1916 թվականին՝ ճառագայթման հետ հավասարակշռության մեջ գտնվող ատոմների քվանտային անցումների դիտարկման ճանապարհով։


== Տես նաև ==
Պլանկի հաստատուն
Աստերոիդների ցանկ (212901-213000)

Աստերոիդների ցանկ (212801-212900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (213001-213100)
 Աստերոիդների ցանկ (212801-212900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (213001-213100)
Բայրոն (արձան, Երևան)

«Բայրոն» քանդակ, գտնվում է Երևանում, Նոր Նորք վարչական շրջանի 1-ին զանգվածում, Նանսենի անվան այգում, Նանսենի թանգարանի տարածքում։


== Պատմություն ==
Քանդակը ստեղծվել է «Օտարազգիները հայերի բարեկամներ» սիմպոզիումի շրջանակներում, 2004 թվականին։ Քանդակագործը կերտել է Բայրոնին ու հայ հոգևորականին։
Բայրոնն առաջին հայագետներից է, ով Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզում գտնվող Մխիթարյան Միաբանության վանականներից սովորել էր հայերեն, նրա օգնությամբ անգլերենից հայերեն և հայերենից անգլերեն են թարգմանվել մի շարք կրոնական և աշխարհիկ ձեռագրեր, ստեղծվել է անգլերեն-հայերեն բառարան։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ՝ Հայկ Թոքմաջյան


== Տվյալներ ==
Քանդակը տուֆից է, չափերը՝ 160 200 100 սմ։


== Տես նաև ==
Ջորջ Բայրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆանատիկոս (ֆիլմ, 2001)

«Ֆանատիկոս» (անգլ.՝ The Believer), Հենրի Բինի կողմից նկարահանված դրամա Դենի Բալինթի մասին՝ 22-ամյա նեոնացիստի, ով մանկուց սովորել է հրեական դպրոցում։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել հունվարի 19-ին։


== Սյուժե ==
Հրեական դպրոց կրթված հրեա տղան՝ Դենի Բալինթը, ցանկանում էր ապագայում ռաբբի դառնալ, բայց գիտելիքի ցանկությունը մղում է նրան օտարվելու իր մեջ ներարկված իդեալներից։ 22 տարեկանում Դենին դառնում է ՆՍ սքինհեդ և ցանկանում է հրեաներին վտարել սոցիալական բարձր դիրքերից ու պաշտոններից։ Նա միանում է նեոնացիստական խմբին, որն օգտագործում է Դենիի հռետորական հմտությունները։ Բայց հերոսի մտքում աստվածաբանության դասերի հիշողությունները բորբոքվում են, և ստիպում նրան շատ անգամ մտածել իր սեփական գործողությունների մասին։ Նա հանդիպում է հին ընկերներին, և նրա աշխարհայացքը սկսում է փոխվել։


== Դերասանական կազմ ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
2001 - Մոսկվայի XXIII կինոփառատոնի երկու մրցանակ՝ « Ոսկե Սուրբ Գեորգի» մրցանակ լավագույն ֆիլմի համար և Ռուսաստանի կինոակումբների դաշնության մրցանակ։
2001 - գլխավոր մրցանակ (Ժյուրիի գլխավոր մրցանակ) Սանդենս կինոփառատոնում
2001 - առաջադրվել է Եվրոպական կինոակադեմիայի միջազգային էկրանային մրցանակին
2002 - 4 անվանակարգ Independent Spirit Award-ի կողմից։ Լավագույն դեբյուտային ֆիլմ (Հենրի Բին), լավագույն սցենար (Հենրի Բին), լավագույն դերասան (Ռայան Գոսլինգ), երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի (Սամեռ Ֆենիքս)


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
«Фанатик»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Фанатик»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում:
Էլչե ՖԱ

Էլչե ՖԱ (իսպ.՝ Elche Club de Fútbol, S.A.D.), իսպանական մասնագիտական ֆուտբոլային ակումբ է, որը հանդես է գալիս Սեկունդայում։ Այս թիմը ունի ընդհանուր հաշվարկով 2 տիտղոս։


== Պատմություն ==
«Էլչե» Ֆուտբոլային Ակումբը հիմնադրվել է 1923 թվականին, Էլչե քաղաքում։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջ (Իսպաներեն)
Նյումիդ (գետ)

Նյումիդ (ռուս.՝ Нюмыд), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պրուպտ գետի աջ ափին՝ 118 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 54 կմ։ Գետաբերանից 40 կմ հեռավորության վրա, ձախ ափին թափվում է գետ՝ Սվետլիցա։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև ակունք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000015678
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001567
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Ուկոլիցա

Ուկոլիցա (ռուս.՝ Уколица), գյուղ Ռուսաստանի Կալուգայի մարզի Ուլյանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 200 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գոշչա

Գոշչա (ուկրաիներեն՝ Гоща), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Ռովնոյի մարզի Գոշչայի շրջանում, շրջկենտրոն։
2010 թվականի տվյալներով Գոշչա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 5 121 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)