armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ցիստեռնա բազիլիկա

Ցիստեռնա Բազիլիկա (հունարեն՝ Βασιλική Κινστέρναı), Կոստանդնուպոլսի ամենամեծ և ամենալավ պահպանված ստորգետնյա ջրամբարը։ Բավականին նման է պալատական կառույցի։ Գտնվում է Ստամբուլի պատմական կենտրոնում Սուլթանահմեդ թաղամասում՝ Այա Սոֆիայի դիմաց։
«Ցիստեռնա» բառը հունարենից թարգմանվում է որպես «ջրամբար»։ 2013 թվականի դրությամբ Ստամբուլում հայտնաբերվել է ավելի քան 40 ստորգետնյա ջրամբար։ Բազիլիկայում պահվել է խմելու ջրի ռեզերվային պաշարները՝ երաշտի կամ քաղաքի պաշարման նպատակով։ Բազիլիկայում պահվող ջուրը ջրատարների և ակվեդուկների միջոցով հասցվել է քաղաքին։ Վաղեսի ջրանցույցի միջոցով ջուրը բերվել է Բելգրադյան անտառից, որը գտնվում է քաղաքից 19 կիլոմետր դեպի հյուսիս։
Ջրամբարի կառուցումը սկսվել է հույների կողմից կայսր Կոստանդին Ա֊ի կառավարման տարիներին (306—337 թվականներին) և ավարտվել է 532 թվականին կայսր Հուստինիանոս Ա֊ի օրոք։ Ստորգետնյա կառույցի չափսերն են 145 × 65 մ, տարողունակությունը՝ 80 000 մ³ ջուր։ Առաստաղը պահում են ավելի քան 336 սյուներ։
Սյուների մեծ մասը վերցվել է հին տաճարների մնացորդներից, այդ իսկ պատճառով դրանք տարբերվում են միմյանցից մարմարի տեսակով։ Երկու սյուների վրա առկա են Մեդուզայի պատկերները։ Անհայտ է, թե որտեղից են բերվել այդ սյուները և թե որ կառույցին են պատկանել դրանք նախկինում։ Այդպիսի մի սյուն էլ պահվում է Ստամբուլի հնագիտական թանգարանում։ Հարևանությամբ գտնվում է «Ցանկությունների ավազանը»։
Ջրամբարը ակտիվորեն օգտագործվել է մինչև Կոստանդնուպոլսի գրավումը թուրքերի կողմից։ Արդյունքում ջրամբարը լքվել է և խիստ աղտոտվել, և միայն 1987 թվականին բացվել է որպես թանգարան։


== Ցիստեռնը մշակույթում ==
Ցիստեռնում տեղի է ունեցել Ջեյմս Բոնդի մասին պատմող Ռուսաստանից սիրով ֆիլմի նկարահանումները, իսկ մեր օրերում այստեղ նկարահանվել է Ինթերնեշընլ ֆիլմը։
Դեն Բրաունի «Ինֆեռնո» վեպում Ցիստեռն իրադարձությունների հիմնական վայրերից մեկն է։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Վաղեսի ջրանցույց


== Արտաքին հղումներ ==
Сайт музея «Yerebatan Sarnici»
Фотографии Цистерны Базилика Archived 2016-12-29 at the Wayback Machine.
Մունդիլֆարի (արբանյակ)

Մունդիլֆարի (հին իսլանդերեն՝ Mundilfäri), Սատուրնի անկանոն արբանյակն է, հայտնաբերվել է Բրետ Գլեդմանի կողմից 2000 թվականին։
Բուհուսլեն

Բուհուսլեն (շվեդերեն՝ Bohuslän), Շվեդիայի պատմական շրջան, որը գտնվում է Սկագերակ նեղուցի առափնյայի մոտ։
Մակերեսը՝ 4473 կմ², բնակչության թիվը՝ 282 949 մարդ (2007 թվականի դրությամբ)։


== Աշխարհագրություն ==
Ընդարձակվում է Նորվեգիայի սահմանից 160 կմ հեռավորության վրա հյուսիսում մինչև Գյոտեբորգը՝ հարավում։ Արևելքում սահմանակցում է Դալսլանդի և Վեստերյոտլանդի հետ։


== Պատմություն ==
Սվինեսունդի և Գյոտա-Էլվի միջև ընկած առափնյայի հատվածը բավականին ուշ է դարձել վարչատարածքային միավոր։ Համենայնդեպս, վիկինգների դարաշրջանից սկսած նահանգը բաժանված էր երկու մասի և մտնում էր նորվեգական Ռանրիկե շրջանի մեջ հյուսիսում և և Էլվսուսել շրջանի մեջ՝ հարավում։ Սակայն XIII դարից սկսած շրջանները սկսեցին միավորվել։
Բուհուսլենի տնտեսական կյանքը պարբերաբար ակտիվացնում էր նրա ափերի մոտ ծովատառեխի մոտեցումը, ինչը տեղի է ունեցել XIII, XVI և XVIII դարերում։ XIX դարը դարձել է նահանգի բարգավաճման ժամանակաշրջան, այդ ժամանակ բնակչության թիվը զգալիորեն աճել է։ XX դարում առափնյա շրջաններում նույնպես բնակչության աճ է դիտվել։


== Տես նաև ==
Շվեդիայի նահանգներ
Վիկինգներ


== Ծանոթագրություններ ==
Բեսիլյա դե Վալյդերադուեյ

Բեսիլյա դե Վալյդերադուեյ (իսպ.՝ Becilla de Valderaduey), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Վալյադոլիդ նահանգի Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքների մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տյերե դե Կամպոսի շրջանի կազմում։ Զբաղեցնում է 38,18 քառ․ կմ։ Բնակչությունը 321 մարդ ըստ 2010 թվականին կատարված մարդահամարի տվյալների։ Վալյադոլիդի կենտրոնից մինչև մունիցիպալիտետ հեռավորությունը կազմում է 71 կմ։


== Բնակչություն ==


== Հեռավորությունը այլ վարչական միավորներից ==


== Ծանոթագրություններ ==
Lamborghini Urus

Lamborghini Urus, իտալական Lamborghini ընկերության կողմից թողարկված առաջին քրոսովերն է (SSUV, Super Sport Utillity Vehicle)։ Մեքենան արտադրվել է 2017 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Սանտ Ագատա Բոլոնյեզեում և վաճառքի հանվել 2018 թվականին։


== Շարժիչ ==

Ի տարբերություն Lamborghini-ի սովորույթ դարձած V10 և V12 մխոցային շարժիչների՝ այս մեքենայի համար օգտագործվել է V8  twin-turbo մխոցային 4․0 լիտր աշխատանքային ծավալով շարժիչը, որն արտադրված է Аudi-ի կողմից, այս շարժիչը նաև օգտագործվել է Аudi S և RS սերիային մի քանի մոդելներում, Audi A8, Bentley Continantal V8 և Flying Spur V8 մեքենաներում ։ 


== Առանձնահատկություններ ==
Շնորհիվ կարբոնային մանրաթելերի օգտագործման Urus-ը ավելի թեթև է նույն պլատֆորմի վրա ստեղծված այլ մեքենաներից (Audi Q7, Bently Bentayga, Porsche Cayenne և Volkswagen Touareg)։


== Ինտերիեր ==
Lamborghini Urus-ի ինտերիերը է հիշեցնում Аudi Q7-ի ինտերիերը։ Ինտերիերի հավաքման համար օգտագործվել է կարբոնային մարաթել, որը օգտգործվել է նաև Audi S և RS սերիայում։


== Տեխնիկական բնութագրեր ==


== Urus Concept 2012 ==
Քրասովերի կոնցեպտը ներկայացվել է 2012 թվականին Պեկինի ավտոսրահում։ 

		


== Ծանոթագրություններ ==
Պոտերեբա

Պոտերեբա (ուկրաիներեն՝ Потереба), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոտերեբա գյուղում բնակվում էր 111 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,56 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 198,21 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ղայալի-փունար

Ղայալի-փունար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վանամիիսա (գյուղ, Կիուե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎանամիիսաՎանամիիսա (էստ․՝ Vanamõisa), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կիուե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 2 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ժողովածու (4664)

Ժողովածու (4664), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4664 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 10.5x7 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 185 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ։


== Բովանդակություն ==
Յաղագս քերականութեան,
Յաղագս հռետորութեան,
Յաղագս սումմուլայի (Հմմ. ձեռ № 3911),
Ողբ Աստուածածնի։


== Ծանոթագրություններ ==
Մամանի

Մամանի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բուլանըխի գավառակում։ Գտնվում է Արածանի գետի ավազանի Բելբելիք գետի վերին հոսանքի ձախ ափին։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղի հարավային մասում գետահովիտ է, իսկ հյուսիսում տարածվում է Զիռնալ լեռնաշղթաները։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 15 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Եղջերք

Եղջերք, Եղջերասար, լեռ, սար Մեծ Հայքի Այրարատ աշխարհի Կոգովիտ գավառում, Հայկական Պար լեռնահամակարգում, Գայլատու լճի մոտ, Բայազետից Դիադին տանող ճանապարհին։ Հիշատակում է Փավստոս Բուզանդը՝ կապված Մերուժան Արծրունու կատարած զորաշարժի հետ։ Ստեփան Զորյանը հիշատակում է նաև Եղջերասար անունով, իսկ Թ. Ավդալբեկյանը նույն Եղբարք կամ Եղբարք սարակ լեռան հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կաստել (բերդ)

Կաստել (սերբական կիրիլիցա՝ Тврђава Кастел, սերբերեն` Tvrđava Kastel), բերդ Բոսնիա և Հերցեգովինայի անկլավ հանդիսացող Սերբական Հանրապետության մայրաքաղաք Բանյա Լուկայում, Վրբաս գետի ափին։ Մեր ժամանակներ հասած բերդը միջնադարյան կառույց է, սակայն հնագիտական պեղումների արդյունքները վկայում են, որ այն վեր է խոյացել հինհռոմեական ժամանակներում և նույնիսկ դրանից էլ վաղ գոյություն ունեցած ամրությունների տեղում։ Բերդը համեմատաբար լավ է պահպանվել։ Շրջապատված է քարե հզոր պարսպով, կան աշտարակներ, մարտկոցներ։ 2012-2013 թվականներին Եվրոպական միության ֆինանսավորմամբ իրականացվել են վերակառուցման մեծածավալ աշխատանքներ, որոնց ընթացքում ուշագրավ բազմաթիվ արտեֆակտներ են հայտնաբերվել։ Պատմական այդ հուշարձանը գտնվում է Բանյա Լուկայի կենտրոնական մասում և համարվում է քաղաքի կարևորագույն տեսարժան վայրերից մեկը։ Բերդի ներսում գտնվող հին շինություններից մեկում՝ նախկին սպայական տանը ներկայումս գործում է Հերցեգովինայի թանգարանը։
1737 թվականին այս բերդի համար կատաղի մարտեր են տեղի ունեցել ավստրիական և թուրքական զորքերի միջև։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Երգեվանք

Երգեվանք, միջնադարյան բերդ Խնձորուտ գետի ձախ ափի վրա՝ Այգեձոր գյուղի վարչական տարածքում, Խորանաշատ վանքի հյուսիս-արևմուտք, այժմ՝ ՀՀ Տավուշի մարզում։


== Պատմություն ==
12-13-րդ դարերում Երգեվանքը եղել է Վահրամյանների իշխանության կազմում։
Բագրատունիների, Կյուրիկյանների, ապա Վահրամյանների իրավասության ներքո X–XIV դդ․ եղել է Հյուսիսային Հայաստանի ռազմա–ստրատեգիական նշանավոր հանգույցներից։ 1225-ին Երգեվանքը նվաճել է սուլթան Զալալ էդ Դինը, իսկ 1236-ին՝ թաթար զորապետ Մուլար–Նուինը։ Պահպանվել են ամրոցի և միջնաբևրդի ավերակները, բնակելի ու տնտեսական շենքերի մնացորդներ։ 
Մակար արքիեպիսկոպոս Բարխուտարեանցը վկայում էր՝


== Տես նաև ==
Խորանաշատ
Ռեգինա Դերիևա

Ռեգինա Դերիևա (ռուս.՝  Реги́на Ио́сифовна Дери́ева, փետրվարի 7, 1949(1949-02-07), Օդեսա, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 11, 2013(2013-12-11), Ստոկհոլմ), ռուս գրող և բանաստեղծուհի։ 1999 թվականի հուլիսից մինչ մահը ապրել և ստեղծագործել է Շվեդիայում։


== Կենսագրություն ==
Ռեգինա Դերիևան ծնվել փետրվարի 7–ին 1949 թ. Օդեսայում։ 1960 թ. նա ծնողների հետ տեղափոխվում է Զելինագրադ (այժմ Աստանա), այնուհետև հինգ տարի անց՝ Կարագանդա։ Իսկ 1969 թ., տեղի երաժշտական ուսումնարանը ավարտելուց հետո, տասնչորս տարի շարունակ տալիս է դաշնամուրի դասընթացներ։ 1979 թ.  ավարտում է Կարագանդայի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը, իսկ 1989 թ.-ին ընդունվում է խորհրդային գրողների միություն, համալրելով նրանց շարքերը։
Հետևելով  Իոսիֆ Բրոդսկու խորհրդին, ով Ռեգինա Դերիևայի բանաստեղծության մասին գրում է « Ճշմարիտ հեղինակաթյունն ինքնին պոեզիայի և ազատության մեջ է», 1990 թվականին, նա որոշում է լքել  Խորհրդային Միությանը։
1991 թ. սկզբին գաղթելով  Իսրայել, Ռեգինա Դերիևան իր ընտանիքով հաստատվում է Արևելյան Երուսաղեմում, Բեթլեհեմի Բեյթ Սաֆաֆ թաղամասում, սակայն երբեք չի հաջողվում ստանալ Իսրայելական քաղաքացիություն։ 1989 թվականին մկրտվում է կաթոլիկ եկեղեցում, որից հետո օրենքի համաձայն ստիպած չէ լքել երկիրը։ Երուսաղեմում նա, իր ամուսնու՝ Ալեքսանդր Դերիևի հետ միասին հիմք են դնում ռուսալեզու կաթոլիկ համայնքի ստեղծմանը։ 1996 թ.-ին, Իսրայելի Գերագույն դատարանը պաշտոնապես մերժում է Ռեգինա Դերիևային և նրա ընտանիքին քաղաքացիություն ստանալու հարցում, որից  հետո մի քանի տարի, առանց որեւէ փաստաթղթի շարունակում են ապրել Երուսաղեմում և աշխատել Թանթուր էկումենիկ  ինստիտուտում։
1999 թ. ամռանը Ռեգինա Դերիևան շվեդական եպիսկոպոսության կողմից հրավեր է ստանում մասնակցել Լինշոփինգում կայանալիք միջազգային կոնֆերանսին, որից հետո առանց վերադարձի իրավունքի, երկրից արտաքսվում է իսրայելական իշխանությունների կողմից։
Շվեդիայում հաստատվելուց և քաղաքացիություն ձեռք բերելուց հետո, այնուհետ շվեդիայի գրողների միության անդամ լինելով հանդերց, Ռեգինա Դերիևան ակտիվ մասնակցում է մի շարք շվեդական և միջազգային գրական փառատոների։  2003 թ., նա արժանացել է «Shannon Fellowship of the International Thomas Merton Society», իսկ 2009 Շվեդիայի Կաթոլիկ եկեղեցու «ORA  ET LABORA» մեդալով իր գրական աշխատության համար։

Նա թաղված է Ստոքհոլմի հյուսիսային մեծ գերեզմանատանը  «Norra begravningsplatsen»: 
Ռեգինա Դերիևայի հիմնական արխիվը փոխանցված է Սթենֆորդի համալսարանին։ Որոշ նյութեր պահվում են Բեյնեքեի հազվագյուտ գրքերի և ձեռագրերի գրադարանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official site
Obituary in The Guardian by Bengt Jangfeldt
Tribute Page
"Rediscovering Regina Derieva" by Cynthia L. Haven, Times Literary Supplement, October 8, 2014
Անդրե Աղասիի կարիերայի վիճակագրություն

Անդրե Աղասիի կարիերայի վիճակագրությունը ներկայացնում է ամերիկացի նախկին հանրահայտ պրոֆեսիոնալ թենիսիտ, աշխարհի նախկին առաջին ռակետ Անդրե Աղասիի կարիերայի վիճակագրությունը, մասնակցությունները Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի, ATP մրցաշարերի, ITF մրցաշարերի և Դևիսի գավաթի եզրափակիչներում, ինչպես նաև Օլիմպիական խաղերում։ Կարիերայի ընթացքում Անդրե Աղասին հաղթանակ է տարել ATP 60 մրցաշարերում, այդ թվում Մեծ Սաղավարտի 8 մրցաշարերում (4 անգամ Ավստրալիայի բաց առաջնությունում, 2 անգամ ԱՄՆ բաց առաջնությունում և մեկական անգամ Ֆրանսիայի բաց առաջնությունում և Ուիմբլդոնի մրցաշարում)։


== Եզրափակիչներ ==


=== Մեծ Սաղավարտի եզրափակիչներ ===


==== Մենախաղ 15 (8 տիտղոս, 7 պարտություն) ====
1999 թվականին Ֆրանսիայի բաց առաջնության տիտղոսը նվաճելով, Աղասին շահում է մենախաղի Կարիրային Մեծ Սաղավարտը (հաղթանակ Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում տարբեր տարիներին)։ Նա պատմության մեջ հանդիսանում է 8 թենիսիստներից հինգերորդը (Դոն Բաջից, Ֆրեդ Պերիից, Ռոդ Լևերից և Ռոյ Էմերսոնից հետո, Ռոջեր Ֆեդերերից, Ռաֆայել Նադալից և Նովակ Ջոկովիչից առաջ), ով հասել է այդ արդյունքին։


=== Տարվա ամփոփիչ մրցաշարի եզրափակիչներ ===


==== Մենախաղ 4 (1 տիտղոս, 3 պարտություն) ====


=== ATP Մասթերս շարքի մրցաշարերի եզրափակիչներ ===


==== Մենախաղ 23 (17 տիտղոս, 6 պարտություն) ====
Անդրե Աղասին կարիերայի ընթացքում հաղթանակ է տարել ATP Մասթերս շարքի 17 մենախաղի մրցաշարերում, որը այժմ համարվում է չորրորդ ցուցանիշը՝ Նավակ Ջոկովիչից, Ռաֆայել Նադալից և Ռոջեր Ֆեդերերից հետո։ Բացի այդ, ընդհանուր վեցերորդ ցուցանիշը ամենաբարձր «առաջին մակարդակի» մրցաշարերում (այդ թվում նրանցում, որոնք նախորդել էին Մասթերս 1000 մրցաշարերին, ինչպիսին էին «Սուպեր Ինը» (անգլ.՝ Super Nine))՝ Նովակ Ջոկովիչից (29), Ռաֆայել Նադալից (28), Ռոջեր Ֆեդերերից (24), Իվան Լենդլից (22) և Ջոն Մաքինրոյից (19) հետո։


=== Օլիմպիական խաղերի եզրափակիչներ ===


==== Մենախաղ 1 (1 Ոսկե մեդալ) ====


== Կարիերայի եզրափակիչներ ==


=== Մենախաղ 90 (60 տիտղոս, 30 պարտություն) ===


=== Զուգախաղ 4 (1 տիտղոս, 3 պարտություն) ===


=== Թիմային մրցաշարեր 3 (2 տիտղոս, 1 պարտություն) ===


== ITF և ցուցադրական մրցաշարերի եզրափակիչներ ==


=== Մենախաղ ===


==== Հաղթանակ (5) ====


== Մենախաղի մրցաշարերի վիճակագրություն ==


== ATP մրցաշարերում կարիերայի շահած գումարներ ==
* 2006 թվականի սեպտեմբերի 18-ի դրությամբ


== Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի դասակարգում ==
Մրցաշարերը, որոնցում Անդրե Աղասին հաղթանակ է տարել, նշված են թավատառ։


== Արդյունքները Թոփ-թենիսիստների հետ հանդիպումներում ==
2014 թվականի մարտի 29-ի դրությամբ Անդրե Աղասիի հաղթանակները և պարտությունները առաջատար թենիսիստների հետ հանդիպումներում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Անդրե Աղասին ATP կայքում
Անդրե Աղասին ITF կայքում Archived 2018-09-18 at the Wayback Machine.
Անդրե Աղասին Դևիսի գավաթի մասնակցի կայքում
Գրեչկինսկի գյուղական խորհուրդ (Կրոլեվեցկի շրջան)

Գրեչկինսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Гречкинська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գրեչկինսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 610 մարդ։ Խորհրդում կա 7 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Դերեկոյ (մզկիթ, Յալթա)

Դերեկոյ մզկիթ (ռուս.՝ Мечеть Дерекой), գործող մզկիթ Ղրիմի Յալթա քաղաքում։ Քաղաքի մուսուլմանական համայնքի կրոնական կենտրոնը։ Ճարտարապետական հուշարձան է։
Մզկիթը գտնվում է նախկին Դերեկոյ գյուղի տարածքում, որը 1945 թվականին վերանվանվել է Ուշչելնոյե, իսկ 1954-1968 թվականներին ընդգրկվել է Յալթա քաղաքի կազմում։
Մզկիթի հասցեն՝ ք. Յալթա, Կիևյան փող., 66։


== Պատմություն ==
Գյուղի մզկիթը գոյություն է ունեցել դեռևս 19-րդ դարի վերջում։ Նախկինում մզկիթին կից գործում էր իսլամական ուսումնական հաստատություն՝ մեդրեսե։ Հայտնի է, որ 1868-1871 թվականներին այնտեղ դասավանդել է ղրիմաթաթարական հայտնի լուսավորիչ Իսմայիլ Գասպինսկին։
Ժամանակին Դերեկոյ գյուղը շատ ավելի մեծ էր, քան հարևանությամբ գտնվող Յալթա փոքր գյուղը։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսին այն նույնիսկ նույնանուն Դերեկոյի գավառի կենտրոնն էր։ Տարիներ անց  Դերեկոյ գյուղը լուծարվեց և նրա ամբողջ տարածքը ներառվեց ընդարձակված Յալթայի մեջ, որը դարձավ Ղրիմի ամենամեծ քաղաքներից մեկը։
Գեղատեսիլ բնապատկերները և Դերեկոյի գեղեցիկ բնակիչները միշտ գրավել են Ղրիմի թերակղզում գտնվող բազմաթիվ զբոսաշրջիկների ուշադրությունը։ Գյուղում միշտ բնակվել են միայն Ղրիմի թաթարներ։ 1864 թվականին Դերեկոյում կար 409 բնակիչ, իսկ 1902 թվականին՝ արդեն 704։
Գյուղում եղել է մայր մզկիթ, որը հաթիփի՝ մուսուլմանական բարձրագույն հոգևորականի նստավայրն էր։
1944 թվականին, Ղրիմի թաթարների տեղահանությունից հետո, այս վայրերում վերաբնակեցվել են ՌԽՖՍՀ Ռոստովի մարզի կոլտնտեսականները։ 1945 թվականին ՌԽՖՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության հրամանով Դերեկոյ գյուղը վերանվանվեց Ուշչելնոյե։ 10 տարի անց հարևան Յալթան սկսեց կլանել գյուղը, իսկ 1968 թվականին գործընթացն ամբողջությամբ ավարտվեց։ Այժմ Դերեկոյը Յալթայի շրջաններից մեկն է, որը գտնվում է քաղաքի գրեթե կենտրոնում, ավտոկայանից քիչ հարավ, Դերեկոյկա գետի աջ ափին։
Վերացած գյուղի և նրա բնակիչների մասին հիշատակը մնացել է տարբեր ժամանակների բազմաթիվ գեղանկարներում, կտավներում և լուսանկարներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Дерекой (Мечеть)
Հրայր Գրիգորյան

Հրայր Հաբեթի Գրիգորյան (մարտի 6, 1940(1940-03-06), Հոռոմ, Շիրակի մարզ - հուլիսի 27, 2019(2019-07-27)), հայ նկարիչ։ ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ (1974), միջազգային պրոֆեսիոնալ նկարիչների միության անդամ (UNESCO, 1996): Պրոֆեսոր (2000)։


== Կենսագրություն ==
Հրայր Գրիգորյանը ծնվել է 1940 թվականին Շիրակի մարզի Հոռոմ գյուղում։ Վեց տարեկանից ապրել և ստեղծագործել է Երևանում։ 1963 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանի գեղանկարչության բաժինը, 1971 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1963-1977 թվականներին սովորել է Ռիգայի գեղարվեստի ակադեմիայում։ 1971 թվականից դասավանդում է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանում, 1990 թվականից՝ ամբիոնի վարիչ։ Կտավները բազմաժանր են՝ դիմանկարներ, բնանկարներ, ունի Երևանին նվիրված կտավների շարք։
Աշխատանքները գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Մոսկվայի հեղափոխության թանգարանում։


== Անհատական ցուցահանդեսներ ==
Երևան (1976)
Կահիրե (1985)
Մոսկվա (1986)
Ռիգա (1987)
Ամստերդամ (1993)
Փարիզ (2002)
Բոն (2003)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հրայր Գրիգորյան, տեսանյութ
Հարրի Ուինսթոն

Հարրի Ուինսթոն (անգլ.՝ Harry Winston, մարտի 1, 1896(1896-03-01), Նյու Յորք շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - դեկտեմբերի 28, 1978(1978-12-28), Նյու Յորք շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի ոսկերիչ։ 1958 թվականին Սմիթսոնյան ինստիտուտին է նվիրել Հոուփի ադամանդը, իսկ ավելի ուշ՝ 1963 թվականին, նույն ինստիտուտին է վաճառել Պորտուգալական ադամանդը (ռուս.՝ Португальский бриллиант, անգլ.՝ Portuguese Diamond):
1932 թվականին Ուինսթոնը հիմնել է «Հարրի Ուինսթոն» ընկերությունը[en] (Նյու Յորք)։ Նա հայտնի է որպես «ադամանդների արքա»։


== Պատմություն ==

Ուինսթոնի հայրը ՝ Ջեյքոբը, փոքր ոսկերչական բիզնես սկսեց անմիջապես այն բանից հետո, երբ նա և նրա մայրը ներգաղթեցին ԱՄՆ Ուկրաինայից։ Երիտասարդ տարիքում Հարրին աշխատում էր իր հոր խանութում։ 12 տարեկանում Հարրին գրավատանը 2 կարատանոց զմրուխտ գնեց ընդամենը 25 ցենտով, իսկ երկու օրից այն վաճառեց արդեն 800 դոլարով։
Իր սեփական ոսկերչական բիզնեսը Ուինսթոնը սկսեց 1920 թվականին, իսկ առաջին ոսկերչական խանութը բացեց 1932 թվականին Նյու Յորքում ։
1926 թվականին նա 1,2 մլն դոլարով ձեռք բերեց Արաբելլա Հանթինգթոնի ոսկերչական զարդերի հավաքածուն. Արաբելլան երկաթուղային մագնատ էր. Հանթինգթոնի կինն էր և հավաքել էր աշխարհի ամենամեծ ոսկերչական հավաքածուներից մեկը Cartier-ից։ Ուինսթոնը նրա մահից հետո գնեց հավաքածուն։ Ոսկերչական զարդերի դիզայնը հնացած էր, և Ուինսթոնը դրանցից ստացավ ավելի ժամանակակից ոճով ստեղծված զարդեր։
Ուինսթոնը մահից հետո ընկերությունը կտակեց իր երկու որդիներին՝ Ռոնալդին և Բրյուսին, որոնք ընկերության վերահսկողության տասնամյա պայքարի մեջ մտան։
2000 թվականին Ռոնալդը նոր բիզնես գործընկերոջ՝ «Fenway Partners» ընկերության հետ Բրյուսից գնեց ընկերությունը 54,1 մլն դոլարով։


== Ժառանգություն ==

Հարրի Ուինսթոնն աշխարհի ամենանշանավոր ոսկերիչներից մեկն էր։
2015-ին «Հարրի Ուինսթոն» ընկերությունը կառավարում էր 39 սրահ և բազմաթիվ մանրածախ դուստր ձեռնարկություններ այնպիսի քաղաքներում, ինչպիսիք են Նյու Յորքը, Բևեռլի Հիլզը, Լաս Վեգասը, Դալլասը, Հոնոլուլուն, Բալ Հարբորը, Չիկագոն, Կոստա Մեսան։
1953 թվականի «Ջենտլմենները նախընտրում են շիկահերներին» ֆիլմում «Ադամանդները աղջկա լավագույն ընկերներն են» երգը ներառում է հետևյալ տողը. «Խոսի՛ր ինձ հետ, Հա՛րրի Ուինսթոն, պատմի՛ր ինձ ամեն ինչ նրանց (ադամանդների) մասին»։ 2008 թվականի մայիսին լույս տեսավ Լորեն Վայսբերգերի «Հարի Ուինսթոնին հետապնդելիս» կատակերգական վեպը։


== Հարրի Ուինսթոնին պատկանող հայտնի ադամանդներ ==
Արկոտս
Հույսի ադամանդ[en]
Աշոկա
Կապույտ սիրտ
Հնդկաստանի Բրիոլետ
Կապույտ Տերեփուկ (ռուս.՝ Синий Василек)
Կոմսուհի Սեչենի
Կարլ Մեծի Թագը
Ջոնքեր[ru]
Դյութոյտսպան[ru]
Նախագահ Վարգաս[ru]
Սիեռա Լեոնեի Աստղը[ru]
Ադամանդ Nassaka-ից[ru]
Նապոլեոնի ադամանդե վզնոց[ru]
Գործարքի քաղցրացուցիչ (ռուս.՝ Подсластитель сделки)
Դիպդին
Անապատի աստղ
Վարդագույն կոմս
Կուռքի աչքը
Հինդու տանձեր (ռուս.՝ Индуарские груши)
Իսիդորա
Լեսոտո
Ազատարար
Լուի XIV
Մեյբըլ Բոլլ
Մաքլին
Նեպալ
Նեարխ
Պորտեր Ռոդս
Պորտուգալական ադամանդ
Կամար-Ի-Սուլթան
Թագուհի Մարիա Ռումինացու շափյուղա


== Տես նաև ==
Ադամանդ
Ալմաստ
Զմրուխտ


== Ծանոթագրություններ ==
Թխակակաչ

Թխակակաչ (լատ.՝ Glaucium), կակաչազգիների ընտանիքի միամյա, երկամյա, հազվադեպ՝ բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է մոտ 23, ՀՀ-ում՝ 3 տեսակ՝ եղջերավոր թխակակար (Glaucium corniculatum), խոշորածաղիկ թխակակաչ (Glaucium grandiflorum), նրբագեղ թխակակաչ (Glaucium elegans)։


== Տարածվածություն ==

Տարածված է Շիրակի, Տավուշի, Գեղարքունիքի, Վայոց ձորի, Սյունիքի մարզերում՝ մինչև միջին լեռն, գոտի։ Աճում է չոր, քարքարոտ լանջերին, ցանքերում։


== Արտաքին տեսք ==
Ցողունը ճյուղավորվող է, բարձր.՝ 10-15 սմ և ավելի։ Տերևները փետրաբաժան են, քնարաձև, թխակապույտ։ Ծաղիկները մեկական են, գագաթնային կամ տերևանութային, դեղին, նարնջագույն, կարմիր։ Ծաղկում են մայիս-հուլիսին։ Պտուղը երկար-գլանաձև, պատիճանման, կեղծ միջնապատով, երկփեղկ տուփիկ է։ Սերմերը սև են, բավականին խոշոր։ Արմատները պարունակում են կաթնանման հյութ։ Երեք տեսակներն էլ դեղաբույսեր են. պարունակում են ալկալոիդներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Hello (երգ, Լայոնել Ռիչի)

«Hello» (Բարև), ամերիկացի փոփ-կատարող Լայոնել Ռիչիի երգը, որը դարձել է 1983 թվականին թողարկված նրա 2-րդ՝ Can't Slow Down  ալբոմի հիմնական հիթերից մեկը։ Հեղինակը և պրոդյուսերը եղել է ինքը՝ Լայոնել Ռիչին, իսկ համապրոդյուսերը՝ Ջեյմս Էնթոնի Կարմայքլը։ Երգը հասել է առաջին հորիզոնականին աշխարհի շատ երկրներում, ներառյալ Մեծ Բրիտանիան և ԱՄՆ-ը։


== Պատմություն ==
Սինգլը թողարկվել է Motown լեյբլում և հասել առաջին հորիզոնականի ամերիկյան Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում (2 շաբաթ № 1 հորիզոնականում), 6 շաբաթ գլխավորել  Adult Contemporary հիթ-շքերթը և նույնքան էլ գլխավորել Մեծ Բրիտանիայի UK Singles Chart հիթ-շքերթը։ 1984 թվականին երգն առաջադրվել է «Գրեմմի» մրցանակի երկու անվանակարգերում՝ Տարվա լավագույն երգ և Տղամարդու լավագույն վոկալային փոփ կատարում։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավատսգրումներ ==


== Ֆիլմերում ==
«Hello» երգի տարբերակը հայտնվել է «Դառը լուսին» (1992), «Քառասնամյա կույսը» (2005), «Խելահեղ մրցավազք» (2005), «Շատ սարսափելի կինո 4» (2006), «Դե ինչ, գնացինք։ Վերանորոգում» (2007), «Հավերժ Շրեկ» (2010) և «Մարդասպանի թիկնապահը» (2017) ֆիլմերում։


== Քավեր տարբերակներ ==
Շվեդ քանթրի և փոփ երգչուհի Կիկի Դենիելսոնը ձայնագրել է այս երգի տարբերակը «Du» («You») վերնագրով, Քեյթ Ալմգրենի շվեդերեն բանաստեղծության հիման վրա  1985 թվականին թողարկված իր Bra vibrationer ալբոմի համար։
2011 թվականին լատինաամերիկացի երգչուհի  Berto La Voz-ը ձայնագրել է քավեր տարբերակ բաչատա ոճով, որը թողարկվել է որպես նրա Llego La Voz նորամուտային ալբոմի առաջին սինգլ։ Այդ տարբերակը հասել է Billboard Tropical Songs հիթ-շքերթի 11-րդ հորիզոնականին։
2016 թվականի փետրվարի 15-ին` Լայոնել Ռիչիին նվիրված «Գրեմմի» 58-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ, երգը կատարել է ամերիկացի երգչուհի Դեմի Լովատոն։ Նրա քավեր տարբերակը հասել է Billboard Twitter Top Tracks chart հիթ-շքերթի 15-րդ հորիզոնականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 «Hello» (տեսահոլովակի ամբողջական տարբերակ) (անգլ.)
Վիռցու (այլ կիրառումներ)

Վիռցու անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Վիռցու - գյուղ Էստոնիայի Ալացկիվի շրջանի կազմում։
Վիռցու - գյուղական ավան Էստոնիայի Հանիլա շրջանի կազմում։
Լամբեր Վիլսոն

Լամբեր Վիլսոն (ֆր.՝ Lambert Wilson, օգոստոսի 3, 1958(1958-08-03), Նյոյի սյուր Սեն, Սենա, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի դերասան, որը հայտնի է «Մատրիցա. Վերալիցքավորում» և «Մատրիցա. Հեղափոխություն» (2003) ֆիլմերում ներկայացվող Մերովինգենի կերպարով։


== Կենսագրություն ==
Դերասանը ծնվել է Նյոյի սյուր Սեն կումունայում։ Նրա հայրը Ժորժ Վիլսոնն է, ով Ֆրանսիայի Ազգային ժողովրդական թատրոնի դերասաններից է։ Վիլսոնի հորական տատիկը իռլանդուհի է։
Բացի դերասանական գործունեությունը Վիլսոնը հայտնի է նաև, որպես երգիչ, որը թողարկել է մի քանի սկավառակներ։ Օրինակ 1997 թվականին նա թողարկել է «Démons et merveilles» ալբոմը, իսկ 1989 թվականին EMI լեյբլի հետ համագործակցության արդյունքում թողարկվում է «Musicals» ալբոմը, որտեղ Վիլսոնը կատարում է Վեստսայդական պատմությունից հայտնի «Մարիա» երգը, «There But For You Go I»-ը Brigadoon-ից, «The Cafe Song»-ը Les Misérables-ից, «Johanna»-ն  Sweeney Todd-ից, «Love Song»-ը Love Life-ից, «It Must Be So»-ն Լեոնարդ Բերնսթայնի Կանդիդայից և "Silly People, "-ը Ստիվեն Սոնդհայմի  A Little Night Music-ից։ Ալբոմում տեղ են գտնում երգեր նաև ամերիկյան երաժշտական ցանկից («Finishing the Hat»-ը Sunday in the Park with George-ից, «You Do Something to Me»-ը Fifty Million Frenchmen-ից և «Never Will I Marry»-ը Greenwillow-ից)։
Որպես ռեժիսոր Վիլսոնը փարիզյան Bouffes du Nord թատրոնում բեմադրել է Ալֆրեդ դը Մյուսեի «Les Caprices de Marianne» պիեսը, իսկ Ավինյոնում և Շայոում Ժան Ռասինի «Բերենիկին»։
Վիլսոնը նաև նկարահանվել է «Calvin Klein» հագուստի բրենդի մի շարք գովազդներում և նաև 1991 թվականին մոդել Քրիստի Տյորլինգտոնի հետ՝ «Eternity» օծանելիքային բրենդի գովազդում։
2006 թվականի հունվարի 2-ին արժանացել է Արվեստի և Գրականության սպայական աստիճանի շքանշանի։
2015 թվականին Կանի կինոփառատոնի ժամանակ հանդես է գալիս, որպես կինոտոնակատարության բացման և փակման վարող։


== Մատենագրություն ==
Lambert Wilson & Hervé Pons. Entretiens. — Monaco-Paris: Le Rocher, 2009. — 157 p. — ISBN 978-2268067155(ֆր.)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դերասանի ֆան-կայքը(չաշխատող հղում)(ֆր.)
Մուստիերյան մշակույթ

Մուստիերյան մշակույթ, հին քարի դարի վերջին շրջանը։ Հաջորդել է Աշելյան մշակույթին։ Շատ մասնագետներ համարում են միջին հին քարի դար։
Առաջինը հայտնաբերել է ֆրանսիացի հնագետ Մորտիլիեն XIX դ․ 60-ական թթ․։ Անվանումն ստացել է Լը Մուստիե (Le Moustier) քարայրից (Ֆրանսիայի Դորդոն դեպարտամենտում)։ Տարածված է Եվրոպայում, Հյուսիսային Աֆրիկայում, Մերձավոր Արևելքում և Միջին Ասիայում։ Երկրաբանորեն համընկնում է վերին պլեյստոցենին, ռիսվյուրմյան միջսառցադաշտային շրջանի վերջին և Եվրոպայի վերջին սառցապատման (վյուրմյան) շրջանի 1-ին կեսին։ Մուստիերյան մշակույթի ուշ շրջանի հուշարձանները Եվրոպայում թվագրվում են մ․թ․ա․ 53—33-րդ հազարամյակներով։ Մուստիերյան մշակույթի առաջացման ժամանակաշրջանը, հավանաբար, մ․թ.ա․ 100—80-րդ հազարամյակներն են։ Մուստիերյան մշակույթին բնորոշ են սկավառակաձև քարե միջուկները։ Ոսկորի մշակումը եղել է թույլ զարգացած։ Գոյություն են ունեցել Մուստիերյան մշակույթի մի շարք տարատեսակներ, որոնք հաճախ պատահում են միևնույն տարածքում։ Մուստիերյան մշակույթի կրողը եղել է նեանդերթալյան մարդը։ Մուստիերյան շրջանի մշակույթի հետքերը հայտնի են Հայաստանի մի շարք կայաններից, որոնցից ամենավաղ շրջանին պատկանում են Արտին լեռան (Սատանի դար, Արեգունի և Հարավային բլուրներ), Հրազդանի միջին հոսանքի (Արզնի, Նուռնուս, Ջրաբեր, Ֆանտան, Թեժրաբեկ, Ճաթկռան), Նոյեմբերյանի (Կաքլիկ), Արթիկի (Պեմզաշեն) կացարանները։ Աշելյան գործիքների հետ գտնվել են նաև Մուստիերյան մշակույթի ժամանակաշրջանի սրածայրեր, քերիչներ, դակիչներ, հատիչներ, ինչպես նաև բնակավայր-քարայրեր և այլն։
Սղգա

Սղգա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սոցիալական պարեր

Սոցիալական պարեր (անգլ.՝ social dance),  աշխարհի տարբեր ազգերի պարային ոճերի կատեգորիա է, որով զբաղվում են ոչ որպես մրցույթ, այլ որպես ժամանց, զուգընկերների միջև կիսելով դրական զգացմունքները:Սոցիալական պարերի մեծ մասը զուգապարեր են։ Սոցիալական պարերի ժամանակ հաճախ կատարվում է զույգերի փոխանակում։

Հայտնի սոցիալական պարերի շարքերի մեջ ընդգրկված են`

արգենտինական տանգո
բալբոա
բաչատա
բուգի-վուգի
վալս
վեստ կոստ սվինգ
զուկ
իռլանդական սետ-պարեր
կիզոմբա
լինդի-հոպ
մաշիշե
մերենգե
ռեգետոն
ռուեդա
սալսա
սալսա դե գաֆիերա
սեմբա
ֆորո
հասթլ
տրաիբլև ուրիշներ։
Սոցիալական պարերը լինում են ինչպես հասարակ կատարման մեջ, այնպես էլ պահանջում են որոշակի հմտություն։ Ի հակադրություն, օրինակ, պարահանդեսային պարերի սոցիալական պարերում  երկար ու բարդ սխեմաներ չկան, ժամանակակից սոցիալական պարերի մեծ մասը  իմպրովիզացիա է։ Քանի որ ճշգրիտ սխեմաներ չկան, առաջնային նշանակություն է ստանում վարումը։ Գոյություն ունի այս հարցի բազմաթիվ տեսական մշակումներ։ Զուգընկերուհու վարման տեխնիկա՝  սոցիալական պարի զուգընկերների համար առավել բարդ բաղադրիչներից մեկն է։ Զուգընկերուհու խնդիրը մի փոքր այլ է՝ լսել, զուգընկերոջը և գեղեցիկ կատարել իրենց շարժումները։
Սոցիալական պարերը հիմնված են մարդկանց միջև ակտիվ շփման վրա, որոնց համար պարը դառնում շփման մի ձև։ Սոցիալական պարեր սովորեցնող ակումբների մեծ մասում, պարերի հետ պարբերաբար կազմակերպվում է պարայն երեկոներ, համատեղ տոներ և ծննդյան արարողություններ, արշավներ և նմանատիպ միջոցառումներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Марсия Фокс. (13.04.2007)։ ««Что такое социальные танцы?»» (ռուսերեն)։ на сайте ШколаЖизни.ру։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-05-12-ին։ Վերցված է 2011-03-12 
Victor Eijkhout. (06/01/2010)։ ««Frequently Asked Questions about Lead and Follow»»։ в переводе Дмитрия Спицина (ռուսերեն)։ на сайте dig.by։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-05-12-ին։ Վերցված է 2011-03-12 
Ольга Струк.։ ««Social Dance в жизни взрослых»» (ռուսերեն)։ на сайте клуба Fidelio։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-05-12-ին։ Վերցված է 2011-03-12 
I Love Salsa. "Социальные танцы Archived 2015-09-22 at the Wayback Machine." (рус.). Статья о самых распространенных социальных танцах.
Ռեյնարդսմյունստեր

Ռեյնարդսմյունստեր (ֆր.՝ Reinhardsmunster), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 449 մարդ, բնակչության խտությունը` 24.10 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.63 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 34 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 316 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 247-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 69։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,2 %։ 247 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 230 անձ (121 տղամարդ և 109 կին)։ Գործազուրկ են եղել 17 անձ (9 տղամարդ և 8 կին)։ 69 անաշխատունակներից 22-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 35-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Շադուրի

Շադուրի (ֆր.՝ Chadurie), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 521 մարդ, բնակչության խտությունը` 31.73 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.42 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 125 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 18 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 324 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 251-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 73։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,5 %։ 251 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 234 անձ (116 տղամարդ և 118 կին)։ Գործազուրկ են եղել 17 անձ (7 տղամարդ և 10 կին)։ 73 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 32-ը` թոշակառուներ, իսկ 31-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վորոբի (այլ կիրառումներ)

Վորոբի, կարող է վերաբերել՝

Վորոբի - գյուղ Ռուսաստանի Կալուգայի մարզի Ժուկովսկի շրջանի կազմում։
Վորոբի - ավան Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Վորոբի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Վորոբի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բաբադին

Բաբադին, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում, այնուհետև գյուղ Լաչինի շրջանում, Հագարու գետի վերնագավառում, գետի ձախ ափին, բարձրադիր անտառապատ վայրում։


== Բնակչություն ==
1886 թվականին ուներ 250, 1906 թվականին՝ 198, իսկ 1908 թվականին 750 ադրբեջանցի բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղում և նրա շրջակայքում կան հայկական եկեղեցու ավերակներ, գերեզմանոց։


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արևմտյան կոնֆերենցիա (NHL)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արևմտյան կոնֆերենցիա (այլ կիրառումներ)Արևմտյան կոնֆերենցիա (անգլ.՝ Western Conference, ֆր.՝ Conférence de l'Ouest), Հոկեյի ազգային լիգայի երկու կոնֆերենցիաներից մեկը։ Կոնֆերենցիայում ընդհանուր թվով ընդգրկված են 14 թիմեր, որոնք 7-ական կերպով բաժանված են 2 դիվիզոնների (բաժանմունք) մեջ։


== Կոնֆերենցիայի ներկայիս կառուցվածքը ==
Արևմտյան կոնֆերենցիան ունի հետևյալ տեսքը.
Պոլովինսկի շրջան

Պոլովինսկի շրջան (ռուս.՝ Половинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կուրգանի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պոլովիննոե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2728 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 13809 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,06 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Վիկտորովկա (գյուղ, Վոլնովախսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎիկտորովկաՎիկտորովկա (ուկրաիներեն՝ Вікторівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլնովախսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիկտորովկա գյուղում բնակվում էր 20 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Անահիտ Բեգլարյան

Անահիտ Ռազմիկի Բեգլարյան (սեպտեմբերի 4, 1968(1968-09-04), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), կաթնագործության բնագավառի հայ գիտնական։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (2004), պրոֆեսոր (2008): «Կանաց ֆորում» հասարակական կազմակերպության ղեկավար (2000-2003):
Ռազմիկ Բեգլարյանի դուստրը։


== Կենսագրություն ==
Անահիտ Բեգլարյանը ծնվել է 1968 թվականի սեպտեմբերի 4-ին, Երևանում։ 1986-1991 թվականներին սովորել և ավարտել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտի կաթի և կաթնամթերքների տեխնոլոգիայի ֆակուլտետը` «Կաթի և կաթնամթերքների ինժեներ-տեխնոլոգ» որակավորմամբ։ 1991-1994 թվականներին Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտի կաթի և կաթնամթերքների պրոբլեմային լաբորատորիայում եղել է գիտաշխատող, 1994-1997 թվականներին՝ Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտի կաթի և կաթնամթերքների տեխնոլոգիայի ամբիոնի հայցորդ, 1994-1998 թվականներին՝ ՀԳԻ Կաթի և կաթնամթերքների լաբորատորիայի գիտաշխատող, 1998-2002 թվականներին՝ ՀԳԱ Սննդի արդյունաբերության սարքավորումների փաթեթավորման տեխնոլոգիայի ամբիոնի ասիստենտ, 2007 թվականից՝ Հայաստանի գործատուների հանրապետական միության բաժնի վարիչ, 2008 թվականից՝ ՀԱԱՀ Սննդի արդյունաբերության սարքավորումների փաթեթավորման, կաշվի և մորթու տեխնոլոգիայի ամբիոնի պրոֆեսոր, 2009 թվականից՝ ՀԱԱՀ Սննդի արդյունաբերության սարքավորումների փաթեթավորման, կաշվի և մորթու տեխնոլոգիայի ամբիոնի վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են կաթնաթթվային մանրէների ֆիզիոլոգաձևաբանական, կենսատեխնոլոգիական հատկությունների և կաթնամթերքների որակի վրա մագնիսական դաշտի ազդեցությանը։ Առաջինն է մշակել և ներդրել սոյայի և կովի կաթի խառնուրդից կաթնամթերքների արտադրության նոր տեխնոլոգիաներ։ Համահեղինակ է «Կաթի և կաթնամթերքների տեխնոլոգիա» (2003) ուսումնական ձեռնարկի։ Հեղինակ է գիտական աշխատությունների և մեթոդական աշխատանքների, մենագրության, դասագրքերի, հեղինակային իրավունքների և ՀՀ արտոնագրերի։ Դոկտորական ատենախոսությունը պաշտպանելուց հետո տպագրել է գիտական հոդվածներ, ՀՀ արտոնագիր և մեթոդական աշխատանքներ։ Գիտական հետազոտությունները վերաբերում են սոյայի օգտգործմանը սննդի արդյունաբերության մեջ։


== Անդամակցություն ==
«Ե. 1802 Կենդանական ծագման մթերքների վերամշակման և արտադրության տեխնոլոգիա» մասնագիտական խորհուրդ, անդամ։
USAID-ի DAI ASME-project, անդամ (1999-2008)։


== Երկեր ==
Սոյայի անթափոն օգտագործումը սննդի արդյունաբերության մեջ։ Գիտամեթոդական ձեռնարկ, Երևան, ՀԳԱ, 2002։
Կաթի և կաթնամթերքների տեխնոլոգիա։ Ուսումնական ձեռնարկ, Երևան, Ա. հ., 2003 (համահեղինակ)։
Կաթի կաթնամթերքների և մանկական սննդի տեխնոլոգիա։ Ուսումնական ձեռնարկ, Երևան, ՀՊԱՀ, 2008 (համահեղինակ)։
Ճյուղի ձեռնարկությունների նախագծում և սանտեխնիկա։ Ուսումնական ձեռնարկ, Երևան, «Նահապետ», 2011 (համահեղինակ)։


== Տես նաև ==
Կաթնագործությունը Հայաստանում


== Ծանոթագրություններ ==
Հանս Օնրուդ

Հանս Օնրուդ (նորվ.՝ Hans Aanrud, 3 սեպտեմբերի, 1863, Գյոուսդալ − 9 հունվարի, 1953, Օսլա), նորվեգացի արձակագիր, դրամատուրգ, թատերական ու գրական քննադատ։ Փոքր արձակի վարպետ։


== Կենսագրություն ==
Հանս Օնրուդը ծնվել է 1863 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Գյոուսդալում, գյուղացու ընտանիքում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ցանկացել է սովորել իրավունք, սակայն համալսարանում սովորելու տարիներին տարվել է բանասիրությամբ։ 1890 թվականից մի քանի թերթերում աշխատել է որպես գրաքննադատ և թատերական քննադատ։ Եղել է ուսուցիչ։ 1899-1900 թվականներին եղել է Բերգենի Den Nationale Scene թատրոնի տնօրենը։ Բերգենում նա ծանոթացել է իր ապագա կնոջ՝ Վիլհելմինա Սքոլդագերի հետ։ Նրանք ունեցել են երկու դուստր։ Մինչև 1929 թվականը Հանս Օնրուդն իր ընտանիքի հետ ապրել է Byrud ֆերմայում։ 1911-1923 թվականներին Հանս Օնրուդը Օսլոյի Ազգային թատրոնում աշխատել է որպես գրական խորհրդատու։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ ժամանակ Հանս Օնրուդն ապրել է Լյունգդալում։ Գաուսդալ գյուղակը հայտնի է դարձել Օնրուդի գրական ստեղծագործությունների շնորհիվ, քանի որ հենց այդ գյուղում են ծավալվում նրա ստեղծագործություններում պատկերված իրադարձությունները, թեև ոչ մի անգամ ուղղակիորեն հիշատակված չէ։
Հանս Օնրուդը մահացել է 1953 թվականի հունվարի 9-ին Օսլոյում։


== Ստեղծագործություն ==
Հանս Օնրուդի ստեղծագործությունն առաջին անգամ տպագրվել է 1887 թվականին Nyt Tidsskrift ամսագրում։ Իր ստեղծագործությունների առաջին ժողովածուն, որ կոչվում էր «Պատմվածքներ», Հանս Օնրուդը հրատարակել է 1891 թվականին։ Առավել նշանակալի են փոքր արձակի նմուշները, որ նախատեսված են կրտսեր և միջին տարիքի երեխաների համար.

«Ազդեցիկ մարդիկ։ Պատմվածքներ մեծերի և փոքրերի համար» (1896),
«Սիդսել, երկար վերնաշապիկ» (1903),
«Սոլվեն Արևային ագարակից (1910)։Հանս Օնրուդի պատմվածքներին բնորոշ են հմտորեն կառուցված ֆաբուլան, հումորը, ժողովրդական կյանքի իմացությունը։ Դրանով են առանձնանում նաև նրա «Արագիլ) (1895), «Մեծամիտը» (1901) դրամաները, «Աքաղաղ» (1906) կատակերգությունը։
1914-1915 թվականներին լույս է տեսել Հանս Օնրուդի «Երկերի ժողովածուն», որ կազմված էր վեց հատորից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքքին հղումներ ==
Григорьева Л. Г. Онруд, Ханс // Краткая литературная энциклопедия. — Т. 5. — М., 1968.
Hans Aanrud – via Project Runeberg.
Works by or about Hans Aanrud at Internet Archive
(1510) Շառլուա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շառլուա (այլ կիրառումներ)(1510) Շառլուա (անգլ.՝ Charlois), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1939 թվականի փետրվարի 22-ին Անդրե Պատրիի կողմից Նիցայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,672433 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2786 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0662 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1595,73 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,225602 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,82° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1510) Շառլուա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բուկվարկա

Բուկվարկա (ուկրաիներեն՝ Букварка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բուկվարկա գյուղում բնակվում էր 367 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էդուարդ Բաղդասարյան (երգիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էդուարդ Բաղդասարյան (այլ կիրառումներ)Էդուարդ Սերգեյի Բաղդասարյան (փետրվարի 5, 1928(1928-02-05), Մարի - հունվարի 6, 2015(2015-01-06), Երևան, Հայաստան), հայ օպերային երգիչ, տենոր։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ։


== Կենսագրություն ==
Էդուարդ Բաղդասարյանը ծնվել է Թուրքմենիայի Մարի քաղաքում։ 1931 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Բաքու։ 1941 թվականին աշխատել է որպես կենցաղային տեխնիկայի վերանորոգման մասնագետ, հետպատերազմյան շրջանում՝ որպես բեռնատարի վարորդ։ Երաժշտական կրթություն ստացել է 19 տարեկան հասակում Բաքվի կոնսերվատորիային կից դպրոցում (Սուսաննա Միքայելյանի դասարան), 1949 թվականին սովորել է Բաքվի կոնսերվատորիայում։ 1954 թվականից եղել է Երևանի Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մենակատար, 1968 թվականին՝ Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիայի մենակատար։ Համերգներով հանդես է եկել Խորհրդային Միությունում և արտասահմանյան այլ երկրներում։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Առաջին ելույթը կայացել է դպրոցական տարիներին։ Տրիկե դերերգով հանդես է եկել կոնսերվատորիայի բեմականացրած «Եվգենի Օնեգին» օպերայում։ Բացի օպերային կատարումներից հանդես է եկել Ադրբեջանի էստրադային նվագախմբի, Հայաստանի սիմֆոնիկ նվագախմբի հետ Միքայել Մալունցյանի ղեկավարությամբ, Արտեմի Այվազյանի ղեկավարած նվագախմբում, հայկական ռադիոյում հանդես է եկել էստրադային հնգյակի հետ (Անդրանիկ Պողոսյան - կլարնետ, Ալեքսանդր Շահբազով - կիթառ, Դավիթ Զաքարյան - ակորդեոն, Նապոլեոն Կյուրկչյան - կոնտրաբաս, Կոնստանդին Օրբելյան - դաշնամուր)։ Երգացանկում ընդգրկված են եղել Առնո Բաբաջանյանի, Արտեմի Այվազյանի, Ալեքսանդր Աճեմյանի, Էդուարդ Աբրահամյանի, Էդուարդ Բաղդասարյանի ստեղծագործություններից, ինչպես նաև արիաներ, հայկական ժողովրդական երգեր։


== Օպերաներ ==
«Եվգենի Օնեգին» Պյոտր Չայկովսկի - Լենսկի
«Ռիգոլետտո» Ջուզեպպե Վերդի - կոմս
«Ֆաուստ» Շառլ Գունո - Ֆաուստ
«Տրավիատա» Ջուզեպպե Վերդի - Ալֆրեդ
«Դավիթ Բեկ» Արմեն Տիգրանյան -երիտասարդ զինվորական


== Ֆիլմեր ==
«Ծերունին և ծովը», 1981,
«Թույն գնեք», 1997,
Passeurs de rêves, 2000:


== Պարգևներ ==
Վոկալիստների 4-րդ համաշխարհային փառատոնի արծաթե մեդալ (Մոսկվա, 1957)
ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ


== Ընտանիք ==
Դուստր՝ Մարգարիտա (1958)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռադիոէսսե «Ռուսական ռոմանսը վեհաշար» (Էդուարդ Բաղդասարյանի կատարումներից)
Тер-Саакян К. (2009-02-23)։ «Эдуард Сергеевич Багдасарян» (ռուսերեն)։ Hayastan.com։ Վերցված է 2015-01-18 
«Скончался Эдуард Багдасарян» (ռուսերեն)։ Общественное Радио Армении։ 2015-01-07։ Վերցված է 2015-01-18 
«Скончался заслуженный артист Армении Эдуард Багдасарян» (ռուսերեն)։ ИА ARMENIAToday։ 2015-01-08։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-01-18-ին։ Վերցված է 2015-01-18 
«Эдуард Багдасарян» (ռուսերեն)։ ԿինոՊոիսկ։ Վերցված է 2015-01-18 
«Багдасарян Эдуард Сергеевич» (ռուսերեն)։ Энциклопедия фонда «Хайазг»։ Վերցված է 2015-01-18
Իսիլկուլի շրջան

Իսիլկուլի շրջան (ռուս.՝ Исилькульский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օմսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Իսիլկուլ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2800 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20225 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7,22 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Կազակի (գյուղ, Ելեցկի շրջան)

Կազակի (ռուս.՝ Казаки), գյուղ Ռուսաստանի, Լիպեցկի մարզի Ելեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3280 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բրետոնացի դուքսերի դղյակ

Բրետոնացի դուքսերի դղյակ (ֆր.՝ Château des ducs de Bretagne, բրետոներեն՝  Kastell Duged Breizh)՝ դղյակ Նանտում, որը համարվում է Բրետան դուքսերի պատմական կենտրոնը (1941 թվականին Բրետանի բաժանումից հետո Նանտը և նրա Ատլանտյան Լուար դեպարտամենտը մտնում են Լուարայի երկիր երկրամասի
կազմի մեջ)։ Գտնվում է Լուարի աջ ափին։


== Պատմություն ==
13-16-րդ դարերում հանդիսանում էր Բրետանի դուքսերի աթոռանիստը, իսկ Բրետանի ֆրանսիական տերությանը միանալուց հետո՝ Ֆրանսիայի թագավորների բրետոնական ատոռանիստ վայրն էր։ 1598 թվականին բրետոնական դուքսերի դղյակում հանգրվանել է Հենրի 4-րդը, ով քաղաք էր եկել ստորագրելու Նանտի Էդիկտը (ստորագրման արարողությունը տեղի է ունեցել ոչ թեդղյակում, այլ այժմ գոյություն չունեցող կառույցում)։

1862 թվականին դղյակը հայտարարվել է պատմական հուշարձան։ Ներկայումս դղյակում գտնվում է Նանտի պատմության թանգարանը։


== Վերականգնում ==
1990-ական թվականներից իրականացվել է դղյակի վերականգնման և վերանորոգման մասշտաբային նախագիծ, Նանտի և Բրետնի պատմական խորհրդանիշի փառքը վերադարձնելու համար։ 15 տարվա վերականգնողական աշխատանքներից, և երեք տարի այցելուների համար փակ լինելուց հետո, 2007 թվականի փետրվարի 9-ին այն բացվեց և հանդիսանում է զբոսաշրջության հայտնի կենտրոն։

Վերականգնված շենքում գտնվում է Նանտի պատմության թանգարանը (32 սրահ)։ Թանգարանում ավելի քան 850 ցուցադրանմուշ և մուլտիմեդիոն ծրագրեր։
Հայտնի է համարվում զբոսանքը բերդի պատերի վրայով (500 մ շրջանագիծ), այնտեղից տեսարան է բացվում ոչ միայն դղյակի պալատների և կառույցների այլև քաղաքի վրա։


=== Էքսպոզիցիայի յոթ բաժիններ ===
Դղյակ, Նանտ և Բրետան մինչև 16-րդ դարը
Նանտ՝ Գետի և Օվկիանոսի դուստրը
Առևտուր և «սև ոսկի»։ 18-րդ դար
Նոր քաղաքի ձևավորումը
Ատլանտիկայի մեծ քաղաը՝ այսօր և վաղը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (ֆր.)
Ֆրանսիայի պատմական հուշարձանների տվյալների բազա (ֆր.)
Նկարները Մշակույթի նախարարության կայքում (ֆր.)
Վիրտուալ էքսկուրսիա՝ 360 լուսանկարներ Archived 2011-10-05 at the Wayback Machine.
Պոլիբինո (գյուղ, Դորոգոբուժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոլիբինոՊոլիբինո (ռուս.՝ Полибино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 221 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մոնտե Կրեմասկո

Մոնտե Կրեմասկո (իտալերեն՝ Monte Cremasco), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1921 մարդ, խտությունը կազմում է 961 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 2 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ - 26010, հեռախոսային կոդ - 0373։
Կոմունայի հովանավոր սրբերն են Նազարիուսը և Ցելսիուսը։ Տոնը նշվում է հուլիսի վերջին կիրակի օրը։


== Ծանոթագրություններ ==
Դոն Ժուան (այլ կիրառումներ)

Դոն Ժուան, կարող է վերաբերել՝

Դոն Ժուան - ֆրանսիացի նշանավոր դրամատուրգ Ժան Բատիստ Մոլիերի ստեղծագործություն
Դոն Ժուան - անգլիացի գրող Ջորջ Բայրոնի երգիծական պոեմ
Դոն Ժուան - Լորենցո դա Պոնտեի լիբրետտոյով Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտի երկու արարից բաղկացած օպերա կամ ուրախ դրամա
Վիլլեմ Կալֆ

Վիլլեմ Կալֆ (հոլ.՝ Willem Kalf, նոյեմբերի 3, 1619(1619-11-03), Ռոտերդամ, Հարավային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ - հուլիսի 31, 1693(1693-07-31)[…] կամ օգոստոսի 3, 1693(1693-08-03), Ամստերդամ, Հոլանդիա, Միացյալ պրովինցիաների հանրապետություն), հոլանդացի նկարիչ, նատյուրմորտի վարպետ։
1640-1645 թվականներին աշխատել է Ֆրանսիայում, 1653 թվականից՝ Ամստերդամում։ Նկարել է խոհանոցներ ու ետնաբակեր («Գյուղացու տան բակը», էրմիտաժ, Սանկտ Պետերբուրգ), թանկարժեք կահ-կարասիներով ու հարավային պտուղներով նատյուրմորտներ («Նախաճաշ», Պետական թանգարան, Ամստերդամ)։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
224

224 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 224 թվականն է, 
III դարի 24-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==