armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պերեմոգա (գյուղ, Կրոլևեցի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊերեմոգաՊերեմոգա (ուկրաիներեն՝ Перемога), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1924 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պերեմոգա գյուղում բնակվում էր 16 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,2983 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իդ (Ալյեի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իդ (այլ կիրառումներ)Իդ (ֆր.՝ Hyds), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Ալյեի գավառի Մոնլյուսոն շրջանում։ Մտնում է Կոմանտրի կանտոնի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03129։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 308 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 210 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 148-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 62-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 70,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,1 %)։ 148 աշխատունակ բնակիչներից 133-ը աշխատում էին (72 տղամարդ և 61 կին), անաշխատանք էին 15-ը (10 տղամարդ և 5 կին)։ 62 անգործունակ մարդկանցից 16-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 24-ը թոշակառու, 22-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Դոլմեն
Սեն Մարտեն եկեղեցի (XII, XVII և XVIII դարեր)
Սեն Պյեր ժամատուն (XIV դար)


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Իդ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-26-ին։ Վերցված է 2012-6-19 
«Իդ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-30
Գորչանսկի (ազգային պարկ)

Գորչանսկի (լեհ.՝ Gorczański Park Narodowy), ազգային պարկ Լեհաստանի հարավում։ Գտնվում է Փոքր Լեհաստանի վոյեվոդությունում՝ Լիմանովսկի և Նովոտարգսկի պովյատների տարածքում։


== Աշխարհագրություն ==
Զբաղեցնում է Արևմտյան Բեսկիդներ լեռնազանգվածի մաս կազմող Գորչանսկի լեռների կենտրոնական և հյուսիսարևելյան մասը։ Այգին ստեղծվել է 1981 թվականին՝ 23,9 կմ² մակերեսով, իսկ ժամանակակից մակերեսը կազմում է 70,3 կմ², որից 65,91 կմ²-ը զբաղեցնում են անտառները, 0,19 կմ²-ը՝ ներքին ջրերը, 4,18 կմ²-ը՝ այլ հողեր։ Այգում բացակայում են խոշոր գետերն ու լճերը, կան միայն փոքր գետեր։ Գորչանսկի այգու ամենաբարձր կետը Տուրբաչ լեռն է (ծովի մակարդակից 1310 մ բարձրության վրա)։ Այգում կան մի քանի քարանձավներ։


== Բուսական և կենդանական աշխարհ ==
Այգու տարածքում աճում են մոտ 900 տեսակի անոթային բույսեր, 25 տեսակի մամուռներ և 450 տեսակի քարաքոսեր։ Անտառները հիմնականում կազմված են եղևնիներից, կեչիներից ու եղևիններից։
Այգում բնակվում է ողնաշարավորների 185 տեսակ, որոնցից 21-ն ընդգրկված են Լեհաստանի կենդանիների Կարմիր գրքում։ Դրանցից են կարպատյան տրիտոնը, տետերև շեղաչքը, սպիտակամեջք փայտփորիկը, եռամատ փայտփորիկը, խլահավը, փոքր շահնարծիվը, քարարծիվը, բվեճը, երկարապոչ անտառաբուն, ճնճղուկանման բվեճը թավշաոտ բվիկը, անտառային քնամոլը, երկգույն մաշկեղ չղջիկը, հյուսիսային չղջիկը, գորշ արջը, փոքր պայտաքիթը, քնամուկը, լուսանը, գորշ գայլը և անտառային կատուն։ Ազգային պարկի տարածքում բնակվում են ավելի քան 9 տեսակի չղջիկներ, 130 տեսակի թռչուններ (նրանցից շուրջ 100 տեսակը բնադրում է այգում) և 7 տեսակի երկկենցաղներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (Լեհերեն)
(3868) Մենդոզա

(3868) Մենդոզա (անգլ.՝ Mendoza), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,334161 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,104 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5643 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1302,55 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,276381 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,1° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3868) Մենդոզա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Agapanthia annularis

Agapanthia annularis, բեղիկավոր միջատների ընտանիքի կարծրաթևավոր տեսակ։


== Տարածում ==
Տարածված է Իսպանիայում, Պորտուգալիայում, Հյուսիսային Աֆրիկայում։


== Նկարագիր ==
Բզեզի երկարությունը հասնում է յոթից տասնհինգ միլիմետրի։ Հանդիպում է ապրիլից հունիս ամիսներին։


== զարգացում ==
Կենսական ցիկլը ձգվում է տարիներ։ Բզեզի այս տեսակը սնվում է տարբեր բույսերով, խոտերով, խոտաբույսերով։


== Արտաքին հղումներ ==
cerambyx.uochb.cz Agapanthia annularis (Olivier, 1795)
Սնյեզնիկ լեռներ

Սնյեզնիկ լեռներ, նաև՝ Սնյեժնիկ լեռներ(չեխ․՝ Králický Sněžník, լեհ.՝ Śnieżnik կամ լեհ.՝ Śnieżnik Kłodzki, գերմ.՝ Glatzer Schneegebirge), լեռնազանգված Արևելյան Սուդետներում՝ Չեխիայի և Լեհաստանի սահմանին։


== Աշխարհագրություն ==
Տարվա մեծ մասը՝ մինչև ութ ամիս, լեռնազանգվածը ձնածածկ է։ Այդտեղից էլ ծագել է նրա անունը։ Քանի որ Լեհաստանում Սնյեժնիկ անունով լեռ կա նաև Դեչին քաղաքի մոտ (Դեչինսկի Սնյեժնիկ), լեռնազանգվածի անվանը ավելացվել է Կրալիկ ածականը և վերանվանվել է Կրալիցկի Սնյեժնիկ։ Ըստ մեկ այլ ստուգաբանության, լեռան անվան ծագումը կապում են լեռնազանգվածին մոտ գտնվող լեհական Կլոձկո քաղաքի անվան հետ։
Սնյեժնիկ լեռնազանգվածը Կրալիցկի Սնեժնիկ համանուն լեռնազանգվածի ամենաբարձր գագաթն է (1424 մ)։
Կրալիցկի Սնեժնիկը ջրբաժան գիծ է Սև ծովի (Մորավա գետ), Բալթիկ ծովի (Նիսա-Կլոձկա գետ) և Հյուսիսային ծովի (Լիպտովսկի ջրահոսք) ավազանների միջև։
1981 թվականին լեռնազանգվածի լեհական հատվածում հիմնվել է 288 քկմ մակերես զբաղեցնող Սնյեժնիկ լանդշաֆտային պարկը։ Ավելի ուշ՝ 1990 թվականին, չեխական կողմում հիմնադրվել է Կրալիցկի Սնյեժնիկ պետական ​​արգելոցը։
Լեռնազանգվածի լեհական լանջին 1899-1973 թվականներին գոյություն է ունեցել քարե դիտաշտարակ, իսկ լեռնալանջին՝ տուրիստական բազա։ Ներկայումս Չեխիայի, Մորավիայի և Կլադայի կոմսությունների միջև սահմանն անցնում է Սնյեժնիկ լեռնագագաթով, իսկ նախկին տուրիստական բազայի տեղում կանգնեցված է փղի արձան.։
Լեռնազանգվածի լանջերին շատ են միջին և փոքր մեծության բնակավայրերը, որոնցից հայտնի են.

Մենձիգուժե
Գովորով
Մենձիլեսյե
Վիլկանուվ
Դոմաշկուվ
Սիեննա
Կլետնո
Բոլեսլավով
Նովա Մորավա
Յոդլուվ
Իձիկուվ


== Տես նաև ==
Սուդետներ


== Ծանոթագրություններ ==
Աստանա ՖԱ

Աստանա, ղազախական ֆուտբոլային ակումբ Աստանա քաղաքից։ Ակումբը ստեղծվել է 2009 թվականին «Լոկոմոտիվ Աստանա» անունով, իսկ 2011 թվականին վերանվանվել է «Աստանա»։ Ներկայումս հանդես է գալիս Պրեմիեր Լիգայում՝ Ղազախստանի բարձրագույն դիվիզիոնում։ Տնային խաղեր անցկացնում է Աստանա Արենայում, որը տեղավորում է  շուրջ 30,000 հանդիսատես։
Աստանան 3 անգամ հաղթել է Ղազախստանի առաջնությունը, 3 անգամ՝ Ղազախստանի գավաթը և 2 անգամ՝ Ղազախստանի սուպերգավաթը։ 2015-2016 մրցաշրջանում Աստանան առաջին անգամ որակավորվեց Չեմպիոնների Լիգայի խմբային փուլ՝ դառնալով առաջին ղազախական թիմը, որը հասել է այս հաջողությանը։


== Նվաճումներ ==
Ղազախստանի առաջնությունՀաղթող (7). 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2022Ղազախստանի գավաթՀաղթող (3). 2010, 2012, 2016Ղազախստանի սուպերգավաթՀաղթող (6). 2011, 2015, 2018, 2019, 2020, 2023


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աստանայի պաշտոնական կայքը Archived 2011-08-16 at the Wayback Machine.
Աստանայի պաշտոնական ՅուԹյուբի էջը
Աստանայի պաշտոնական Տվիտերի էջը
Աստանայի պաշտոնական Ֆեյսբուքի էջը(չաշխատող հղում)
Աստանայի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Աստանան transfermarkt-ում
Աստանան futbol24.com-ում
Աստանան soccerway.com կայքում
Աստանան ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Ցախակեռաս կովկասյան

Ցախակեռաս կովկասյան (լատ.՝ Lonicera caucasica), այծատերևազգիների ընտանիքի պատկանող խոշոր թուփ, որն ունի 3 մ բարձրություն, 4-10 սմ երկարություն, 1,5-5 սմ լայնություն։ Տերևները ձվաձև են, երկարավուն գրեթե նշտարաձև, երբեմն բութ, վերևի կողմից մուգ կանաչ, մերկ, ներքևի կողմից բաց գույնի կամ կապտականաչ։ Ծաղիկները ծոցային են, երկուական, վարդամանուշակագույն։ Պտուղները էլիպսաձև են կամ գնդաձև, սև են կամ կապտասևավուն, սերտաճած հասունանում են օգոստոսին։


== Տարածում ==
Տարածված է Կովկասում, Փոքր Ասիայում։ Հայաստանի տարածքում հանդիպում ենք հյուսիսային և կենտրոնական շրջաններում՝ Զանգեզուրում, Սևանի ավազանում։ Աճում է ամենուրեք, թփուտների մեջ, չոր լանջերին՝ մինչև 2200 մ բարձրության վրա։ Չափազանց ցրտադիմացկուն է, պահանջկոտ չէ հողի նկատմամբ, խոնավության նկատմամբ շոգադիմացկուն է և աճում է բոլոր տիպի հողերում։ Դիմանում է ժամանակավոր երաշտին։ Դեկորատիվ է, կարելի է օգտագործել կանաչ շինարարության բնագավառում։ Բազմանում է սերմերով, կտրոններով, արմատային մացառներով և թփի բաժանման միջոցով։


== Աղբյուրներ ==
Լ.Վ. Հարությունյան-Քո շրջապատի թփերը, Սովետական գրող, 1984, 224 էջ
Մաուդեն

Մաուդեն (հոլ.՝ Muiden ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հյուսիսային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 14,45 կմ² է, բնակչությունը՝ 6.648 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 17.700 եվրո է։
Ռաունակ Սադհվանի

Ռաունակ Սադհվանի (մարաթհի՝ रौनक साधवानी, դեկտեմբերի 22, 2005(2005-12-22), Նագպուր, Մահարաշտրա, Հնդկաստան), հնդիկ շախմատիստ, շախմատային հրաշամանուկ, գրոսմայստեր։ Ռաունակը 2022 թվականի դրությամբ համարվում է Հնդկաստանի  չորրորդ երիտասարդ գրոսմայստերը և իններորդը՝ աշխարհի երիտասարդ գրոսմայստերների ցանկում։


== Կենսագրություն ==
2015 թվականին Ռաունակ Սադհվանին «Ազգերի Համագործակցություն» շախմատի առաջնության մինչև 10 տարեկանների խմբում գրավել է առաջին տեղը։ 2016 թվականին հաղթել է Մումբայ քաղաքի մինչև 13 տարեկանների շախմատի առաջնությունում, Ասիայի մինչև 12 տարեկանների առաջնությունում զբաղեցրել է երկրորդ տեղը, իսկ Հնդկաստանի մինչև 19 տարեկանների առաջնությունում՝ երրորդ։
2018 թվականին հնդիկ շախմատիստը դարձել է Ռումինիայում տեղի ունեցած «Felix Cup» մրցաշարի հաղթող։
2019 թվականի հոկտեմբերին Մեն կղզում տեղի ունեցած ՖԻԴԵ-ի «Grand Swiss» մրցաշարում Ռաունակ Սադհվանին զբաղեցրել է 71-րդ տեղը։
2021 թվականի մասնակցել է աշխարհի առաջնության արագ (127-րդ տեղ) և կայծակնային (86-րդ տեղ) մրցաշարերին։
Մրցաշարերում ունեցած հաջողությունների համար ՖԻԴԵ-ն 2018 թվականին Ռաունակ Սադհվանիին շնորհել է միջազգային վարպետի (IM) կոչում, իսկ 2019 թվականին՝ միջազգային գրոսմայստերի (GM)։ Գրոսմայստերի կոչմանը նա արժանացել է 13 տարեկան, 9 ամսական, 27 օրական հասակում։


== Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անձնական քարտը ՖԻԴԵ֊ի կայքում
Պարտիաները Chessgames.com կայքում
Անձնական քարտը 365chess.com կայքում
Վլադիմիր Չեռնոսվիտով

Վլադիմիր Միխայլովիչ Չեռնոսվիտով (ռուս.՝ Владимир Михайлович Черносвитов, փետրվարի 27, 1917(1917-02-27), Պետրոգրադ, Ռուսական կայսրություն - 1991), խորհրդային գրող, կինոդրամատուրգ։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1962):


== Կենսագրություն ==
Վլադիմիր Միխայլովիչը ծնվել է 1917 թվականի փետրվարի 27-ին, Պետրոգրադ քաղաքում։ Պատանեկության տարիներին Վլադիմիր Չեrնոսվիտովը ամառային արձակուրդներին երկրաբանահանքախուզական խմբերի հետ մեկնել է Ուրալ, Կենտրոնական Ասիա, Դոն ... 1936-1938 թվականներին՝ դպրոցն ավարտելուց հետո աշխատել է Կոլիմայում և Չուկոտկայում որպես ավագ կոլեկտոր և երկրաբանական տեխնիկ։ 1938 թվականին ընդունվել է ռազմական դպրոց, որտեղից, 1939 թվականի աշնանը, որպես համախմբված կադետական գումարտակի մի մաս, կամավոր մասնակցել է պատերազմին առաջնագծում, որտեղ առաջին անգամ ծանր վիրավորվել է։
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Վլադիմիր Միխայլովիչ Չեռնոսվիտովը մասնակցել է Մոսկվայի, Ստալինգրադի և Կուրսկի մարտերին։ Ղեկավարել է հետախուզական, դահուկավոր զորամասերը և դեսանտային ստորաբաժանումները։ Սկսել է որպես լեյտենանտ և ավարտել որպես մայոր։ Ունի մարտական մրցանակներ։
1948 թվականին Վլադիմիր Միխայլովիչը հեռացվել է բանակից որպես Հայրենական մեծ պատերազմի հաշմանդամ։ Զբաղվել է լրագրությամբ, գրել թատերական ակնարկներ, գրական գործեր, ակնարկներ։ Պարգևատրվել է ԽԲ քաղկառավարման, ԽՍՀՄ ՆԳՆ, ԽՍՀՄ ներքին գործերի նախարարության, Բալթիկ նավատորմի հրամանատարի և մի շարք այլ մեդալներով և շքանշաններով։
Կյանքի վերջին տարիներին Վլադիմիր Միխայլովիչն ապրել և աշխատել է Դոնի Ռոստով քաղաքում։
Մահացել է 1991 թվականին։


== Ստեղծագործություններ ==
Мелкое дело: Рассказы. — М.: Воениздат, 1953. — 151 с. — (Б-ка воен. приключений).
Мелкое дело: Рассказы. — М.: Воениздат, 1955. — 168 с. — (Б-ка воен. приключений).
Мелкое дело: Рассказы. — М.: Воениздат, 1958. — 168 с. — (Б-ка воен. приключений).
Мелкое дело: Рассказы. — М.: Воениздат, 1959. — 168 с. — (Б-ка воен. приключений).
Голубая стрела: Повесть. — М.: Воениздат, 1956. — 112 с., ил. — (Б-ка воен. приключений).
Щит Родины: Рассказы. — Львов: Кн.-журн. изд-во, 1957. — 358 с.
Тайник старого замка: Повесть. — Калининград: Кн. изд-во, 1970. — 175 с., ил.


=== Հրապարակումներ կոլեկտիվ ժողովածուներում ===
На незримом рубеже: Повесть. — В кн.: Граница не знает покоя. — Львов, 1959. — С. 45—72.
На незримом рубеже: Повесть. — В кн.: Граница не знает покоя. — М., 1961. — С. 211—334.
Следы теряются в море. — В кн.: На тропах пограничных: Очерки и рассказы. — Львов, 1963. — С. 90—115.
Сюрприз неизвестного: Рассказ. — В кн.: Дивизион, которого не было. — Калининград, 1972. — С. 118—152.


== Արտաքին հղումներ ==
Черносвитов Владимир Михайлович
«Мелкое» дело


== Աղբյուրներ ==
Писатели Дона: Библиографический указатель. — Изд. 2-е, испр. и доп. — Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1986. — 416 с.
Дон литературный. Писатели России. Шолоховский край. XIX—XXI вв.:справ. изд., Сост. Губанов Г. — Ростов н/Д, 2006. — 512 с. ISBN 5-481-00623-5
Արուկաս

Արուկաս (իսպ.՝ Arucas), մունիցիպալիտետ Կանարյան կղզիների Լաս Պալմաս պրովինցիայում։ Տեղակայված է Գրան Կանարիա կղզու հյուսիսային հատվածում։ Արուկասը Լաս Պալմաս քաղաքից 9 կմ դեպի արևմուտք է։ Նրա բնակչությունը կազմում է 36,852 մարդ (2013 թվականի տվյալներով), իսկ տարածքը՝ 33,01 քառ. կմ։ GC-2 ավտոճանապարհն անցնում է քաղաքի հյուսիսային մասով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սան Խուան Բոուտիստա եկեղեցին առաջատար ճարտարապետական և սոցիալական հուշարձան է տվյալ մունիցիպալիտետում։ Այն ամբողջովին կառուցվել է Արուկասի քարերով՝ տեղական վարպետ քարտաշների կողմից և սկսել է գործել 1909 թվականից։ Բացի փորագրված քարե սյուներից կան նաև մի քանի գեղեցիկ վիտրաժային ապակե պատուհաններ, որոնց հեղինակը Կանարյան կղզիների նկարիչ Կրիստոբալ Էռնանդես դե Կինտանան, ինչպես նաև «Քրիստոսի հոգին» արտասովոր քանդակը Մանուել Ռամոսի նախաձեռնությամբ.։ Հյուսիսում Մոնտանա դե Արուկասն է, որը համարվում է այն տարածքը, որտեղ 1418 թվականին՝ Արուկասի ճակատամարտում սպանվել է քաջարի Դորամաս Գուանչեի առաջնորդը՝ Պեդրո դե Վերայի կողմից։ Արուկասը հայտնի է ռոմի արտադրությամբ։ Կա նաև մի բուսաբանական այգի, որը կոչվում է Jardín de la Marquesa de Arucas։


== Պատմություն ==
Արուկասը վերակառուցվել է 1480 թվականից հետո, քանի որ 1478 թվականին ամբողջովին ավերվել էր։ Սկսած 15-րդ դարից Արուկասի հիմնական բերքը շաքարեղեգն էր։ Ռոմն այստեղ արտադրվել է շաքարեղեգի մշակումից հետո։ Արդի հիմնական ձեռնարկություններից մեկը ռոմի գործարանն է։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսին Արուկասում բուռն կերպով բուծում էին որդի տեսակ կակտուսների վրա, որից ներկ էին ստանում (որդան կարմիրի պես)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
English version of Arucas tourism site
Официальная страница
Ayuntamiento de Arucas
Botánico Jardín de la Marquesa Archived 2007-11-19 at the Wayback Machine.
Ակախարյու

Ակախարյու (ռուս.՝ Аккахарью, ֆիններեն՝ Akkaharju), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Լախդենպոխսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Golden

«Golden», անգլիացի երգիչ Հարի Սթայլզի երգը նրա երկրորդ՝ «Fine Line» (2019) ստուդիական ալբոմից։ Երգը գրել են Սթայլզը, Միթչ Ռոուլանդը, Թայլեր Ջոնսոնը և Թոմաս Հուլը, իսկ Ջոնսոնը և Հուլը զբաղվել են արտադրությամբ։ Երգը ուղարկվել է Միացյալ Թագավորության ժամանակակից հիթերի ռադիո 2020 թվականի հոկտեմբերի 23-ին՝ որպես ալբոմի հինգերորդ սինգլ, ինչպես նաև 2020 թվականի հոկտեմբերի 26-ին ուղարկվել է ամերիկյան ժամանակակից ռադիո մեծերի համար՝ որպես տարածաշրջանում ալբոմի երրորդ սինգլ։ «Golden»-ը արենա ռոք և ինդի փոփ ժանրերի երգ է։


== Տեսահոլովակ ==
Երգի տեսահոլովակի ռեժիսորներն են Բեն Թըրներն ու Գեյբ Թըրները, պրեմիերան տեղի է ունեցել 2020 թվականի հոկտեմբերի 26-ին։ Տեսահոլովակում Սթայլզը ցուցադրվում է վազելուց, մեքենա վարելուց և լողալուց։


== Չարթեր ==


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Golden» աուդիո ՅուԹյուբում
Կարեն Հարությունյան

Կարեն Հարությունյան (հունիսի 18, 1956(1956-06-18), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ջութակահար։ Բրյուսելի և Լյեժի Թագավորական կոնսերվատորիաների պրոֆեսոր, Մոնակոյի և Նիցցայի Ազգային կոնսերվատորիաների հրավիրված պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
1975 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիան` պրոֆեսոր Լ. Կոգանի դասարանը, ապա` նույն կոնսերվատորիայի ասպիրանտուրան։ Համամիութենական և միջազգային մրցույթների դափնեկիր է։ Համերգներով հանդես է եկել նախկին ԽՍՀՄ երկրներում, եվրոպական և համաշխարհային տարբեր հեղինակավոր բեմերում՝ Հունգարիա, Գերմանիա, Ավստրիա, Իսպանիա, Իտալիա, Բելգիա, Ֆրանսիա և այլուր։ Հանդես է եկել աշխարհահռչակ դիրիժորների հետ, այդ թվում՝ Մ. Շոստակովիչ, Գ. Ռոժդեստվենսկի, Վ. Գերգիև, Ա. Դիմիտրիադի և Պ. Լիլյե։
1989 թվականին հիմնադրել և ղեկավարել է «Հայաստանի վիրտուոզներ» կամերային նվագախումբը, որի հետ հանդես է եկել բազմաթիվ համերգներում, կատարել ձայնագրություններ։ 1989 թվականին Բելգիայում կայացած համերգային շրջագայության ժամանակ, Բրյուսելի քաղաքապետարանի և սենատի որոշմամբ Կարեն Հարությունյանին շնորհվել է Բրյուսելի պատվավոր քաղաքացու կոչում, իսկ համերգներից ստացված ողջ եկամուտը փոխանցվել է Սպիտակի 1988 թվականի երկրաշարժից տուժածներին։ 1993 թվականին Բրյուսելի Թագավորական կոնսերվատորիայից ստացել է հրավեր և տեղափոխվել է Բելգիա, ուր բնակվում և ստեղծագործում է։
Բրյուսելի և Լյեժի Թագավորական կոնսերվատորիաների պրոֆեսոր է, միևնույն ժամանակ հրավիրված պրոֆեսոր՝ Մոնակոյի և Նիցցայի Ազգային կոնսերվատորիաներում։ Շարունակում է ինտենսիվ համերգային գործունեությունը, ունի բազմաթիվ ձայնագրություններ։ Ելույթ է ունենում բարեգործական համերգներով՝ հօգուտ Եվրոպայում գործող հայկական կրթօջախների։


== Ծանոթագրություններ ==
Սամվել Դանիելյան (ճարտարապետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սամվել Դանիելյան (այլ կիրառումներ)Սամվել Սայիկի Դանիելյան (օգոստոսի 10, 1951(1951-08-10), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ճարտարապետ։ Երևանի գլխավոր ճարտարապետ (2004-2011)։


== Կենսագրություն ==
1968-1974 թվականներին սովորել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ճարտարապետա-շինարարական ֆակուլտետում, 1984 թվականին պաշտպանել է գիտական թեզը Մոսկվայի ճարտարապետական ինստիտուտում, Ճարտարապետության թեկնածու (1988), դոցենտ (1992)։ 1973-1975 թվականներին եղել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի լաբորատորիայի ինժեներ, 1975-1983 թվականներին՝ ճարտարապետության և շինարարական արդյունաբերության ամբիոնի ասիստենտ, 1983-1990 թվականներին դասավանդել է նույն ամբիոնում։ 1990-1996 թվականներին եղել է Ճարտարապետության ֆակուլտետի դեկանի տեղակալ, 1996 թվականին՝ Երևանի գլխավոր Ճարտարապետի տեղակալ։ 1998-2000 թվականներին եղել է ՀՀ Կառավարության աշխատակազմի քաղաքաշինության և բնական ռեսուրսների վարչության պետի տեղակալ։ 2000-2003 թվականներին՝ Ճարտարապետության ֆակուլտետի դեկան, 2003-2004 թվականներին՝ Երևանի քաղաքապետարանի ճարտարապետության և քաղաքաշինական վարչության պետ։ 2004-2011 թվականներին զբաղեցրել է Երևան քաղաքի գլխավոր ճարտարապետի պաշտոնը։ 2011 թվականից "Classic AD" դինամիկ զարգացող ճարտարապետական արվեստանոցի գլխավոր ճարտարապետն է։
Սամվել Դանիելյանի նախագծերով կառուցվել են ՝

Բնակելի շենքեր Սպիտակի շրջանի Լեռնանցք համայնքում
Բնակելիներ Երևանում, Լուսակերտում, Բյուրականում
Ֆիզիկայի ինստիտուտի լաբորատորիան Արագած լեռան մոտ
Առողջապահական համալիր Աբովյանում
«Սյունիք» ռեստորանը Աբովյանում
Բիզնես կենտրոն Երևանում
Պահածոների գործարանի առողջարան Աղվերանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սամվել Դանիելյան, Հին ու նոր Երևանի խաչմերուկում
Շուժլեպ

Շուժլեպ (ռուս.՝ Шужлеп), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կիներկա գետի աջ ափին՝ 8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։ Վտակ՝ Բերյոզովայա։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կոնդոմա, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Աեգվիիդու

Աեգվիիդու (էստ․՝ Aegviidu), քաղաքատիպ ավան Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Աեգվիիդու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 761 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ռոզա Պապիր

Ռոզա Պապիր (գերմ.՝ Rosa Papier, ամուսնական ազգանունը Պաումգարտներ; 18 սեպտեմբերի 1859 թ., Բադեն (Ստորին Ավստրիա), Ավստրիական կայսրություն - 9 փետրվարի 1932 թ., Վիեննա), ավստրիացի օպերային երգչուհի (մեցցո-սոպրանո) և երաժշտության ուսուցիչ։ Հանս Պաումգարտների կինն է, Բերնարդ Պաումգարտների մայրը։
Եղել է Մատիլդա Մարկեզիի աշակերտուհին։ 1881-1891 թվականներին երգել է Վիեննայի կայսերական օպերայում, նրա լավագույն կատարումներից են Վերդիի «Աիդա» և «Տրուբադուր» օպերաներից Ամներիսի և Ազուչենայի դերերը։ Լայնորեն շրջագայել է Գերմանիայում և Նիդերլանդներում, բացի այդ կատարել է օպերային դերեր Շուբերտի, Շումանի և Բրամսի ստեղծագործություններից։ 1891 թ.-ին հիվանդության պատճառով լքել է բեմը և 1892 թ.-ից զբաղեցրել է վոկալի պրոֆեսորի պաշտոնը Վիեննայի երաժշտական ակադեմիայում։ Նրա մոտ ուսանել են Աննա Բար-Միլդենբուրգը, Ռոզա Պաուլին և շատ այլ հայտնի երգչուհիներ։


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն, լուսանկարներ Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine. (գերմ.)
Նովոալեկսանդրովկա (գյուղ, Բրատսկոեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոալեկսանդրովկաՆովոալեկսանդրովկա (ուկրաիներեն՝ Новоолександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բրատսկոեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1871 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոալեկսանդրովկա գյուղում բնակվում էր 617 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2172 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դորթքիլիսա (Կիսկիմի գավառ)

Դորթքիլիսա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կիսկիմի գավառակում։ Գտնվում էր Ճորոխ գետի ձախ ափին, ձախակողմյան վտակ Թարխալ գետի գետաբերաբից 5 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 99 տուն թուրք և լազ բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղի մոտակայքում գտնվում էր հայկական Դորթքիլիսա վանքը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Թագավոր ջուր

Թագավոր ջուր, գետակ Կիլիկիայում, Պիռամոս գետի ավազանում։ Սկիզբ է առնում Թագավոր կոչվող լեռներից, Զեյթուն գյուղաքաղաքից 25 կմ հարավ-արևմուտք և անցնելով Ֆռնուս ավանի մոտով, Կանչի գյուղի մոտ միանում է մայր գետին։ Ունի կարմրախայտ, օձաձուկ, պարուտ և այլ ձկնատեսակներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տուլա (այլ կիրառումներ)

Տուլա, կարող է վերաբերել՝

Տուլա - քաղաք Ռուսաստանում, Տուլայի մարզի և քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոնը
Տուլա - կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Սասսարի գավառում
Ներինգի կուրամուկ

Ներինգի կուրամուկ (լատ.՝ Nannospalax nehringi), կուրամկների ընտանիքի կրծող կենդանի։


== Կառուցվածք ==
Մարմնի երկար, մինչև 260 մմ է, կենդանի զանգվածը՝ մինչև 450 գ։ Հայաստանում հանդիպում է Շիրակի, Ամասիայի և Աշոցքի սարահարթերում, Լոռու մարզի հարավային, Արագածոտնի մարզի արևմտյան և հյուսիս-արևմտյան շրջաններում, ունի մոտ 3000 կմ տարածման մակերես։ Բնի խորությունը մինչև 135 սմ է, ընդհանուր երկարությունը՝ մինչև 245 Մ, ունի բարդ կառուցվածք և 10-ից ավելի խուցեր։ Գործունյա է կլոր տարին, գրեթե ողջ օրվա ընթացքում, շոգ և ցուրտ եղանակին՝ առավոտյան և երեկոյան։ Սնվում է բույսերի ստորգետնյա մասերով, երբեմն բնում պահեստավորում է մինչև 4 կգ կեր։ Բազմանում է տարին 1 անգամ, ունենում մինչև 6 ձագ։ Բարենպաստ պայմաններում խտությունը հասնում է մինչև 25 անհատ/հա։ Վնաս է հասցնում բազմամյա մշակովի խոտաբույսերի դաշտերին։
Բաքվի Հեյդար Ալիևի անվան միջազգային օդանավակայան

Բաքվի Հեյդար Ալիևի անվան միջազգային օդանավակայան (ադրբ.՝ Heydər Əliyev beynəlxalq hava limanı), Ադրբեջանական Հանրապետության վեց միջազգային օդանավակայաններից խոշորագույնը, որն ավելի վաղ կոչվել է «Բինա միջազգային օդանավակայան»։ 2004 թվականի մարտի 10-ին օդանավակայանը վերանվանվել է ի պատիվ Ադրբեջանի ազգային առաջնորդ և երրորդ նախագահ Հեյդար Ալիևի պատվին։ Օդանավակայանի ինքնաթիռները պատկանում են Ադրբեջանի ազգային ավիափոխադրող կազմակերպությանը՝ «Ադրբեջանական ավիաուղիներ»-ին։
Օդանավակայանի ծառայությունների դիմաց վճարելու ժամանակ պլաստիկ քարտերից բացի կանխիկ ընդունվում է նաև ադրբեջանական մանաթ, ամերիկյան դոլար, եվրո և ռուսական ռուբլի։
Օդանավակայանը համապատասխանում է միջազգային չափանիշներին։ Բարենպաստ աշխարհագրական դիրքի շնորհիվ այն դարձել է տարածաշրջանի լավագույն օդանավակայաններից մեկը, որը տարանցիկ չվերթներ է իրականացնում արևելք-արևմուտք և հյուսիս-հարավ ուղղություններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Բլագովարսկի շրջան

Բլագովարսկի շրջան (ռուս.՝ Благоварский муниципальный район, բաշկիրերեն՝ Благовар районы), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բաշկորտոստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Յազիկովո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1611 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 26009 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 16,14 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Կալուգայի մարզ

Կալուգայի մարզ (ռուս.՝ Калужская область)՝ մարզ Ռուսաստանում։ Կազմվել է 1944 թվականի հուլիսի 5-ին։ Տարածությունը 29,9 հազար կմ2 է, բնակչությունը՝ 1 005 585։ Բաժանված է 23 շրջանի, ունի 17 քաղաք։ Կենտրոնը՝ Կալուգա։ 1967 թվականի հուլիսի 25-ին պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։


== Աշխարհագրություն ==
Կալուգայի մարզի մակերևույթը բլրաթմբային է՝ մասնատված գետահովիտներով, հեղեղատներով։ Հյուսիս-արևմուտքում և հյուսիսում տարածված են մորենային, հարավարևմուտքում՝ գանդրային, կենտրոնական և արևելյան մասում՝ էրոզիոն հարթությունները։ Տերիտորիայի առավելագույն բարձրությունը 270-280 մ է։ Կլիման բարեխառն է, ամառը՝ չափավոր տաք և խոնավ, ձմեռը՝ չափավոր ցուրտ՝ ձյան կայուն շերտով։ Հուլիսի միջին ջերմաստիճանը 17,5 °C-ից մինչև 18,5 °C է, հունվարինը՝ -9 °C-ից - 10, 3 °C։ Տարեկան տեղումները՝ 550-650 մմ։
Կալուգայի մարզի քաղաքներն են․ Կալուգա, Բալաբանովո, Բելոուսովո, Բորովսկ, Երմոլինո, Ժիզդրա, Ժուկով, Լյուդինովո, Կիրով, Կոզյոլսկ, Կոնդրովո, Կրեմյոնկի, Մալոյարոսլավեց, Մեդին, Մեշյովսկ, Մոսալսկ, Յուխնով, Սոսենսկի, Սպաս-Դեմենսկ, Սուխինիչի, Տարուսա, Օբնինսկ։


== Բնակչություն ==
Բնակիչները հիմնականում ռուսներ են։ Միջին խտությունը 1 կմ2 վրա 33 մարդ է։


== Ֆլորա և ֆաունա ==
Խոշոր գետերն են Օկան (Ուգրա, ժիզդրա, Պրոտվա վտակներով) և Դեսնայի վտակ Բոլվան։ Անտառները գրավում են տարածքի ավելի քան 40% ը։ Գերակշռում են կեչին, կաղամախին, սոճին, եղևնին։ Անտառներում հանդիպում են աղվես, գայլ, նապաստակ, որմզդեղն։ Կան թռչունների շատ տեսակներ։


== Արդյունաբերություն ==
Արդյունաբերության առաշատար ճյուղերն են մեքենաշինությունը և մետաղամշակությունը։ Զարգացած են նաև փայտամշակությունը, թաղանթանյութի, թղթի, թեթև և սննդի արդյունաբերությունը։ Գյուղատնտեսությունը մասնագիտացած է կաթնատու անասնապահության, խոզաբուծության ուղղությամբ։


== Գյուղատնտեսություն ==
Զարգացած է կարտոֆիլի, բանջարեղենի արտադրությունը և մասամբ՝ վուշագործությունը։ Մշակում են ցորեն, գարի, տարեկան, վարսակ, հնդկացորեն, կերային կուլտուրաներ։ Ունի 868 կմ երկաթուղի և ավտոմոբիլային ճանապարհների խիտ ցանց։ Նավարկելի է Օկա գետը։
Կալուգայում կա օդանավակայան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Атлас Калужской области / Автор-составитель В. В. Трефилов; Ред. Н. В. Солнцева.. — Калуга։ Золотая аллея, 2002. — 176 с. — 4 000 экз. — ISBN 5-7111-0338-5
Անթոուսա

Անթոուսա (հուն․՝ Ανθούσα), քաղաքամերձ ավան Հունաստանի Հանրապետության արևելքում՝ Ատտիկեի պերիֆերիայի Արևելյան Ատտիկե նոմոսում։
2011 թվականի տեղական կառավարության մարմինների ռեֆորմներից հետո Անթաուսան Պալլինիի մաս է կազմում։


== Աշխարհագրություն ==
Բնակավայրը գտնվում է Հունաստանի արևելքում։ Տեղակայված է Աթենքի կանտուրբացիայի արևելյան հատվածում՝ ծովի մակարդակից 300 մետր բարձրության վրա։ Այն գտնվում է Պալլինից 3 կմ հյուսիս, Պենտելիից 2 կմ հարավ և Հունաստանի մայրաքաղաք Աթենքի կենտրոնից 14 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի՝ քաղաքամերձ ավանի բնակչությունը կազմում է 2,132 մարդ, հիմնականում՝ հույներ։


== Տես նաև ==
Արևելյան Ատտիկե
Պալլին


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ճամփորդական ուղեցույց
Ջաբնիձեեբի

Ջաբնիձեեբի (վրաց.՝ ჯაბნიძეები), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Շուախևի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 427 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պերարոլո դի Կադորե

Պերարոլո դի Կադորե (իտալերեն՝  Perarolo di Cadore), կոմունա Իտալիայում։ Տեղակայված է Վենետո մարզում, Բելունո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 362 մարդ (2007), բնակչության խտություն՝ 8 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 43 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 32010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0435։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0435 71036


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Վերոնիկա Ռեմիշովա

Վերոնիկա Ռեմիշովա (սլովակ.՝ Veronika Remišová, մայիսի 31, 1976(1976-05-31), Ժիլինա, Ժիլինայի շրջան), սլովակ կին քաղաքական գործիչ։ Արվեստի դոկտոր է (ArtD.)։ «Հանուն մարդկանց» կուսակցության անդամ է։ Ներկայիս փոխվարչապետն է և Մատովիչի աշխատակազմում ներդրումների ու տարածաշրջանային զարգացման նախարարը, որը Իգոր Մատովիչը ղեկավարում է 2020 թվականի մարտի 21-ից։ Ազգային խորհրդի անդամ է եղել 2016 թվականի մարտի 5-ից մինչև 2020 թվականի մարտի 21-ը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1976 թվականի մայիսի 31-ին Ժիլինա քաղաքում։
Գերազանցությամբ ավարտել է Բրատիսլավայի կատարողական արվեստի բարձրագույն դպրոցը, որտեղ ստացել է արվեստի մագիստրոսի և արվեստի դոկտորի (ArtD.) աստիճաններ։ Փարիզում ավարտել է Փարիզի IV Սորբոն համալսարանը, որտեղ ստացել է արվեստի մագիստրոսի կոչում։ Բրյուսելում ավարտել է Միջառարկայական հետազոտությունների քոլեջը (Collége d´Études Interdisciplinaires), որտեղ ստացել է արվեստի մագիստրոսի կոչում։ Մեծ Բրիտանիայի քոլեջում ստացել է բարձրագույն կրթության սերտիֆիկատ (Cert.H.E.):
2004-2013 թվականներին աշխատել է Եվրահանձնաժողովում, ղեկավարել է «Երիտասարդությունը գործողության մեջ» ոչ ֆորմալ կրթության ծրագիրը։ 2013-2014 թվականներին դասավանդել է Բրատիսլավայի Յ. Կոմենսկու անվան համալսարանում և Ռուզոմբերկի կաթոլիկ համալսարանում։ 2014—2018 թվականներին խորհրդական է աշխատել Բրատիսլավայի Ստար Մեստո քաղաքային խորհրդում։
2016 թվականի մարտի 5-ին կայացած խորհրդարանական ընտրություններում նա «Սովորական մարդիկ» կուսակցությունից ընտրվել է Ազգային խորհրդի պատգամավոր։ Եվրոպայի խորհրդի Խորհրդարանական վեհաժողովի (ԵԽԽՎ) անդամ է 2016 թվականի հունիսի 20-ից, եղել է Եվրոպական պահպանողականների և Դեմոկրատական ​​դաշինքի խմբի անդամ։ 2019 թվականի հունիսին Ռեմիշովան միացել է «Հանուն մարդկանց» կուսակցությանը, որն ստեղծվել է սեպտեմբերի 2-ին և որը ղեկավարել է Սլովակիայի նախագահ Անդրեյ Կիսկան։ 2020 թվականի փետրվարի 29-ին կայացած խորհրդարանական ընտրություններում «Հանուն մարդկանց» կուսակցությունից նա վերընտրվել է Ազգային խորհրդի պատգամավոր։ Կառավարությունում աշխատանքի անցնելու պատճառով մարտի 21-ին լքել է Ազգային խորհուրդը։ Թափուր տեղն զբաղեցրել է Մարեկ Անթալը (Marek Antal):
2020 թվականի մարտի 21-ին ստացել է փոխվարչապետի պորտֆելը և միաժամանակ Մատովիչի աշխատակազմում ներդրումների և տարածքային զարգացման նախարարի պորտֆելը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլյասեկա դե լա Սագրա

Վիլյասեկա դե լա Սագրա (իսպ.՝ Villaseca de la Sagra), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Տոլեդո նահանգի՝ Կաստիլա Լա Մանչա ինքնավար մարզի կազմում։ Ինչպես նաև Լա Սագրա շրջանում։ Բնակչությունը 1807 մարդ։ Տարածքը՝ 32 կմ² է։ Պրովիցիայի վարչական կենտրոնից հեռու է 17 կմ։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Կարդաք

Կարդաք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կամախի գավառակում։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Կարդաքն ուներ հայկական եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ելենա Ստասովա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ստասովա (այլ կիրառումներ)Ելենա Դմիտրիևնա Ստասովա (ռուս.՝ Елена Дмитриевна Стасова, կուսակցական անուններ՝ «Աբսոլյուտ», «Գուշչա», «Վառվառա Իվանովնա», «Դելտա», հոկտեմբերի 3 (15), 1873, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 31, 1966(1966-12-31), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս խորհդային կոմունիստ հեղափոխական, Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1960), Կոմունիստական կուսակցության անդամ (1898)։
1898 թվականից աշխատել է Պետերբուրգի «Բանվոր դասակարգի ազատագրության պայքարի միությունում», 1901 թվականից եղել է «Իսկրայի» գործակալ։ Կուսակցական աշխատանք է տարել Պետերբուրգում, Օրյոլում, Կիևում, Սմոլենսկում, Մոսկվայում, Մինսկում, Վիլնոյում (Վիլնյուս)։ 1904-1906 թվականներին եղել է կուսակցության ԿԿ-ի Հյուսիսային բյուրոյի, ՌՍԴԲԿ Պետերբուրգի կոմիտեի, ՌՍԴԲԿ ԿԿ-ի ռուսական բյուրոյի քարտուղար։ 1905-1906 թվականներին աշխատել է ՌՍԴԲԿ ԿԿ-ում (Ժնև), մասնակցել՝ «Պրոլետարի» թերթի հրատարակմանը։ 1907-1912 թվականներին եղել է պրոպագանդիստ, ՌՍԴԲԿ ԿԿ ներկայացուցիչը Թիֆլիսում, ՌՍԴԲԿ Համառուսաստանյան 6-րդ (Պրագայի, 1912) կոնֆերանսում հաստատվել է որպես ԿԿ-ի թեկնածու՝ ԿԿ-ի անդամ կոոպտացվելու համար։ Բազմիցս ձերբակալվել է, 1913-1916 թվականներին եղել է աքսորում (Ենիսեյի նահանգ)։ 1917 թվականի փետրվար-1920 թվականի մարտին՝ եղել է կուսակցության ԿԿ-ի քարտուղար։ Ակտիվորեն մասնակցել է Հոկտեմբերյան զինված ապստամբության նախապատրաստմանը և իրականացմանը. ՌՍԴԲ(բ) կ 6-րդ համագումարում ընտրվել է ԿԿ-ի անդամության թեկնածու։ 1918 թվականին՝ Պետրոգրադի արտակարգ հանձնաժողովի (ՉԿ) նախագահության անդամ, ՌԿ(բ) կ ԿԿ-ի Պետրոգրադի բյուրոյի անդամ։ 1920-1921 թվականներին եղել է ՌԿ(բ)կ Պետրոգրադի կոմիտեի կազմբաժնի վարիչ։ Մասնակցել է Արևելքի ժողովուրդների առաջին համագումարի (Բաքու, 1920) նախապատրաստմանը և աշխատանքներին, ընտրվել ՌԿ(բ) կ ԿԿ-ի Կովկասյան բյուրոյի անդամ։ 1921 թվականներից աշխատել է Կոմինտերնում։ 1927-1937 թվականներին՝ Հեղափոխության մարտիկների օգնության միջազգային կազմակերպության (ՄՕՊՌ) ԳԿ-ի նախագահի տեղակալ և ԽՍՀՄ ՄՕՊՌ-ի ԿԿ-ի նախագահ։ 1935-1943 թվականներին աշխատել է Կոմինտերնի ինտերնացիոնալ վերահսկիչ հանձնաժողովում։ 1934 թվականին մասնակցել է համաշխարհային հակառազմական և հակաֆաշիստական կանանց կոմիտեի ստեղծմանը։ 1938-1946 թվականներին եղել է «Ինտերնացիոնալնայա լիտերատուրա» («Интернациональная литература», անգլերեն և ֆրանսերեն լեզուներով) ամսագրի խմբագիրը։ 1946 թվականից զբաղվել է հասարակական-գրական գործունեությամբ։ Կուսակցության 7-9, 15-19 և 22 համագումարների պատգամավոր, 7-8-ում՝ ընտրվել է ԿԿ-ի, 16-ում՝ ԿՎԻ-ի անդամ։ 
Եղել է Համառուսաստանյան ԿԳԿ և ԽՍՀՄ ԿԳԿ-ի անդամ։ Բազմաթիվ հոդվածների և հուշերի հեղինակ է։ Պարգևատրվել է Լենինի 4 շքանշանով։ Թաղված է Կարմիր հրապարակում, Կրեմլի պատի տակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեմա Սվետլովա

Ռեմա Քրիստափորի Սվետլովա (հոկտեմբերի 19, 1927(1927-10-19), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 15, 2014(2014-02-15), Երևան, Հայաստան), խորհրդային պետական և կուսակցական աշխատող, ԽՄԿԿ անդամ (1953)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի Կ․ Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտի քիմիկատեխնոլոգիական ֆակուլտետը (1950)։ 1950 թվականից՝ Երևանի Մ․ Մ․ Կիրովի անվան սինթետիկ կաուչուկի գործարանի ավագ ինժեներ, 1957 թվականից աշխատել է ՀԽՍՀ ժողտնտխորհի քիմիական արդյունաբերության վարչությունում։ 1958 թվականին ընտրվել է ՀԿԿ Երևանի Լենինյան շրջկոմի քարտուղար, 1959 թվականին՝ ՀԿԿ Երևանի քաղկոմի երկրորդ քարտուղար։ 1961-1966 թվականներին եղել է ՀԿԿ ԿԿ-ի արդյունաբերության և տրանսպորտի բաժնի վարիչի տեղակալ, 1966 թվականից՝ սննդի և թեթև արդյունաբերության բաժնի վարիչ։ 1971-1975 թվականներին Ս․ ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության քարտուղարն էր, 1975-1983 թվականներին ՀԽՍՀ Մինիստրների խորհրդի նախագահի տեղակալ։ 1983 թվականի օգոստոսից՝ ՀՄՄՀ գների պետական կոմիտեի նախագահ։ 1975 թվականից՝ ՀԿԿ ԿԿ-ի անդամ։ ՀՄՄՀ 7-10-րդ գումարումների Գերագույն խորհրդի դեպուտատ։ Պարգևատրվել է աշխատանքային կարմիր դրոշի, «Պատվոնշան» 2 շքանշաններով։
Դեգտև (գյուղ, Վլադիմիր-Վոլինի շրջան)

Դեգտև (ուկրաիներեն՝ Дігтів, լեհ.՝ Dziegciów), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1570 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դեգտև գյուղում բնակվում էր 341 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1247 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 273,46 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Քրիստինե Պողոսյան

Քրիստինե Ատոմի Պողոսյան (սեպտեմբերի 27, 1982(1982-09-27), Պտղնի, Աբովյանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավոր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1982 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Կոտայքի մարզի Պտղնի գյուղում։ 2003 թվականին, «ստանդարտիզացում և սերտիֆիկացում» մասնագիտությամբ ավարտել է Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանի կիբեռնետիկայի ֆակուլտետը։ 2007 թվականին ավարտել է Հայաստանի պետական Ճարտարագիտական Համալսարանի հումանիտար և տնտեսագիտակառավարչական դասընթացների բաժանմունքը՝ «ֆինանսներ և վարկ» մասնագիտացմամբ։ 2005-2007 թվականներին աշխատել է «Երևանի Արարատ կոնյակի-գինու-օղու կոմբինատ» ԲԲԸ մարդկային ռեսուրսների բաժնի ղեկավար։ 2007-2010 թվականներին եղել է «Իմեքս գրուպ» ընկերության մարդկային ռեսուրսների կառավարող։ 2013-2018 թվականներին եղել է «Tre gufo» հայկական արծաթյա զարդերի խանութի հիմնադիր տնօրեն։ 2018 թվականի մայիսին և 2019 թվականի հունվարին դարձել է ՀՀ առաջին փոխվարչապետի օգնական։ 2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին ընտրվել է ԱԺ պատգամավոր «Իմ քայլը» կուսակցությունների դաշինքի համապետական ընտրական ցուցակով։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի երեք որդի։


== Ծանոթագրություններ ==
Սանիտարական վիճակագրություն

Սանիտարական վիճակագրություն, բժշկական վիճակագրություն, սոցիալական վիճակագրության ճյուղ և սոցիալական հիգիենայի ու առողջապահության կազմակերպման (որպես գիտական դիսցիպլին) բաժին։ Սանիտարական վիճակագրության մեջ տարբերում են․ բնակչության առողջության վիճակագրությունը, որն ուսումնասիրում է սանիտարա-դեմոգրաֆիական պրոցեսները, ֆիզիկական զարգացման ու հիվանդուցության դինամիկան և առողջապահության վիճակագրությունը, որն զբաղվում է բժշկական ցանցի, բժշկականի տարական հիմնարկների գործունեության և կադրերի հաշվառման ու վերլուծության հարցերով։ Սանիտարական վիճակագրության հիմնական պրոբլեմներն են․

բնակչության վիճակի (առողջության) ուսումնասիրությունը՝ բնակչության թվի և կազմի, նրա բնական տեղաշարժերի (ծնելիություն, մահացություն), ֆիզիկական զարգացման, հաշմանդամության, կյանքի տևողության վերաբերյալ վիճակագրական տվյալների հավաքման և հետազոտության միջոցով,
հիվանդացության մակարդակից բնակչության մահացության կախվածության ուսումնասիրությունը, հիվանդացության և մահացության քանակի որոշումը՝ պայ մանավորված արտաքին միջավայրի տարբեր գործոններով,
առողջապահության հիմնարկների ցանցի, դրանց գործունեության ու կադրերի թվական տվյալների հա վաքումը և ուսումնասիրությունը, բժշկա-սանիտարական միջոցառումները պլանավորելու և բժշկական հիմնարկների ցանցի զարգացման պլաններն ու աշխատանքի կատարման որակը հսկելու նպատակով,
կլինիկաներում և լաբորատորիաներում կատարված հետազոտությունների արդ յունքների իսկության հաստատումը և հիվանդությունների կանխարգելման ու բուժման տարբեր միջոցների կիրառման գնահատումը։ Սանիտարական վիճակագրությունը օգտագործում է նաև մաթեմատիկական վիճակագրության մեթոդները։
Լափերսդորֆ

Լափերսդորֆ (գերմ.՝ Lappersdorf), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Պֆալցի վարչական կենտրոնին։ Մտնում է Ռեգենսբուրգ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 13 228 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական)։ Զբաղեցնում է 31,66 կմ² մակերես տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 3 75 165։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
(3665) Ֆիցջերալդ

(3665) Ֆիցջերալդ (անգլ.՝ Fitzgerald), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի մարտի 19-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,417334 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2014 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6332 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1372,79 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,26224 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,07° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3665) Ֆիցջերալդ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Արսենյակ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արսենյակ (այլ կիրառումներ)Արսենյակ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դավիթ Բեկ կամավորական ջոկատ (1989)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դավիթ Բեկ կամավորական ջոկատ (այլ կիրառումներ)Երկրապահ կամավորականների միության, նախկին Խորհրդային շրջանի  ,,Դավիթ Բեկ,,  ջոկատը կազմավորվել է 1989 թվականին, Երևանում։ Ունեցել է շտաբ, հրամանատարների խորհուրդ։ 1989-1994 թվականներին մասնակցել է ՀՀ Արարատի (Երասխ), Նոյեմբերյանի (Բաղանիս), Վարդենիսի, Ճամբարակի (Վահան) և Արցախի Հանրապետության Հադրութի (Ծամձոր), Ասկերանի (Նախիջևանիկ, Փրջամալ), Շահումյանի (Բուզլուխ), Մարտակերտի (Մաղավուզ, Կարմիրավան), Աղդամի (Շոթանլի) շրջանների, Գետաշենի ենթաշրջանի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Մարտական տարբեր գործողությունների ժամանակ հրամանատարներ են եղել Ա. Փիրումովը, Ա. Հունանյանը, Պետրոս Հակոբյանը, Ավետիս Պետրոսյանը, Էլֆիկ Բաղդասարյանը, շտաբի պետ՝ Է. Բաղդասարյանը։ Ջոկատի գլխավորությամբ սահմանամերձ գոտիներ են մեկնել նախկին Խորհրդային շրջանի զին. կոմիսարյատում կազմված եռամսյա հավաքներին մասնակից գումարտակները։ Ջոկատից զոհվել է 5 ազատամարտիկ։
Դմիտրի Պիսարև

Պիսարև Դմիտրի Իվանովիչ (ռուս.՝ Дмитрий Иванович Писарев, հոկտեմբերի 2 (14), 1840, Զնամենսկոե, Yeletsky Uyezd, Օրյոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 4 (16), 1868, Յուրմալա, Լատվիա), ռուս քննադատ, հրապարակախոս, փիլիսոփա-մատերիալիստ, հեղափոխական դեմոկրատ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Պետերբուրգի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետը (1861)։ 1858-1860 թվականներին Պիսարևի հոդվածները տպագրվել են «Ռասսվետ» («Рассвет») ամսագրում։ 1860 թվականի վերջից աշխատակցել է «Ռուսսկոյե սյովո» («ռուս.՝ Русское слово») դեմոկրատական ամսագրին, որտեղ հրատարակվել են նրա գրականքննադատական և հրապարակախոսական հիմնական հոդվածները։
Ինքնակալությունը հեղափոխության միջոցով տապալելու կոչ անող անլեգալ հոդվածի համար 1862-1866 թվականներին Պիսարևը բանտարկվել է Պետրոպավլովյան ամրոցում, որտեղ գրել է իր ստեղծագործությունների կեսից ավելին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Демидова Н. В. Писарев. — М., 1969. — 223 с.
Кирпотин В. Я. Радикальный разночинец Д. И. Писарев. — М.։ Прибой, 1929. — 252 с.
Коротков Ю. Писарев. — М.։ Молодая гвардия, 1976. — 368 с. (серия Жизнь замечательных людей)
Цыбенко В. А. Мировоззрение Д. И. Писарева. — М.։ Изд-во Московского университета. 1969. — 352 с.


== Արտաքին հղումներ ==
Володин А. «И это называется нигилизмом?» // Писарев Д. И. Исторические эскизы. — М.։ Правда, 1989. — С. 3—10.
Сухов А. Д. Философский материализм Д. И. Писарева // Философия и общество. — 2005. — Вып. 1(38).
Հմայակ Մելիք-Աղամիրյան

Հմայակ Ռոստոմի Մելիք-Աղամիրյան (հոկտեմբերի 29, 1887(1887-10-29), Նորաշենիկ, Հայաստան - դեկտեմբերի 21, 1986(1986-12-21), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քիմիկոս, ճարտարագետ-տեխնոլոգ։ Տեխնիկական գիտությունների թեկնածու (1954)։ Եղել է Հայաստանի քիմիական արդյունաբերության առաջնեկը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1887 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ՀԽՍՀ Ղափանի շրջանի Նորաշենիկ գյուղում (այժմ՝ Սյունիքի մարզում)։
Ավարտել է Գրենոբլի համալսարանը (1913)։ Մասնակցել է Երևանի ձեթօճառ գործարանի (1923-1928), Կիրովականի քիմիական կոմբինատի (1928-1934 թվականներին՝ տեխնիկական տնօրեն), Երևանի սինթետիկ կաուչուկի գործարանի (1934-1937 թվականներին՝ տեխնիկական տնօրեն) հիմնադրմանը, միաժամանակ դասախոսել է ԵՊԻ-ում։ 1935-1937 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ Պետպլանի նախագահի տեղակալ։ 1946 թվականից աշխատել է Կիրովականի քիմիական կոմբինատում, 1957 թվականից՝ Երևանի լեռնամետալուրգիական ԳՀԻ-ում։
Զբաղվել է բազալտների թրծման և ձուլման ուսումնասիրությամբ։
Անհիմն բռնադատվել է (1937-1944), արդարացվել 1954 թվականին։


== Երկեր ==
Ջերմափոխանցումը հանքաջերմային էլեկտրական վառարանում։ Երևան, 1967։
Рождение завода, Ереван, 1978.


== Ծանոթագրություններ ==
Սվանեթական աղ

Սվանեթական աղ (Ջիմ Շվանտե (սվ.), Соль Сванетии, მარილი სვანეთს), ազգագրական համր ֆիլմ (1930 թիվ)։ Ֆիլմի ռեժիսորն է Միխայիլ Կալատոզովը (Կալատոզիշվիլի), որի ամենահայտնի ֆիլմն է բազմաթիվ մրցանակներ շահած՝ «Թռչում են կռունկները» (Летят журавли) գեղարվեստական ֆիլմը։ Մեծ համբավ ստացած ազգագրական Ֆիլմում նկարագրվում է Ուշգուլի համայնքի (Վրաստան) սվան բնակչության կենցաղը մինչև այն ժամանակաշրջանը, երբ Խորհրդային իշխանությունների ջանքերով բնակավայրերը միմյանց կապող ճանապարհներ են կառուցում։ «Սվանեթական աղ» ֆիլմը Միխայիլ Կալատոզովը մոնտաժել է իր երկու տարբեր ֆիլմերից, որից մեկը՝ «Կույրը», նկարահանվում էր որպես գեղարվեստական ֆիլմ, ուստի «Սվանեթական աղ» ֆիլմում կան նաև բեմադրված տեսարաններ։ Ֆիլմը դարձել է տարբեր քննարկումների առիթ՝ թե՛ իրականությանը համապատասխանելու կամ չհամապատասխանելու առումով, թե՛ նոր կինոլեզու ստեղծելու տեսանկյունից։ Ֆիլմի տևողությունը մոտ 50 րոպե է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աղ Սվանեթիին ֆիլմը Յութուբում
Դեն Ռաունդֆիլդ

Դենի Թոմաս Ռաունդֆիլդ (անգլ.՝ Danny Thomas Roundfield, մայիսի 26, 1953(1953-05-26), Դետրոյթ, Միչիգան, ԱՄՆ - օգոստոսի 6, 2012(2012-08-06), Արուբա, Նիդերլանդների Թագավորություն), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ։


== Վաղ տարիներ ==
Ծնվել է Միչիգան նահանգի Դետրոյթ քաղաքում, սովորել է Չադսիի ավագ դպրոցում, որում հանդես է եկել տեղի բասկետբոլային ակումբի կազմում։


== Խաղացողի կարիերա ==
Խաղացել է ծանր հարձակվողի դիրքում։ Սովորել է Կենտորոնական Միչիգանի համալսարանում։ 1975 թվականի NBA դրաֆթի ժամանակ ընտրվել է «Կլիվլենդ Կավալիերս» ակումբի կողմից՝ 28-րդ համարի ներքո։ Հետագայում հանդես է եկել «Ինդիանա Փեյսերս», «Ատլանտա Հոքս», «Դետրոյթ Փիստոնս», «Վաշինգտոն Բուլեթս» և «Աուկսիլիում Թուրին» ակումբների կազմում։ NBA-ում, ընդհանուր առմամբ, անցկացրել է 11 մրցաշրջան։ Երեք անգամ մասնակցել է NBA բոլոր աստղերի խաղին (1980-1982)։ Մեկ անգամ ընդգրկվել NBA բոլոր աստղերի երկրորդ հավաքականի կազմում (1980)։ Երեք անգամ ընդգրկվել է NBA բոլոր աստղերի պաշտպանության առաջին հավաքականի կազմում (1980, 1982-1983), ինչպես նաև երկու անգամ NBA բոլոր աստղերի պաշտպանության երկրորդ հավաքականի կազմում (1981, 1984)։ 1975 թվականին ճանաչվել է Mid-American կոնֆերենցիայի ուսանողների միջև տարվա բասկետբոլիստ։ NBA կարիերայի ընթացքում, ընդհանուր առմամբ, խաղացել է 746 խաղ, որոնց ժամանակ հավաքել է 11 318 միավոր (15,2 մ/խ), կատարել 7243 անդրադարձ, 1620 փոխանցում, 664 խլում և 1117 բլոկշոտ։
Իր սպորտային կարիերայի առաջին մրցաշրջանի ընթացքում հանդես է եկել ABA-ի «Ինդիանա Փեյսերս» ակումբի կազմում։ ABA կարիերայի ընթացքում, ընդհանուր առմամբ, խաղացել է 67 խաղ, որոնց ժամանակ հավաքել է 339 միավոր (5,1 մ/խ), կատարել 259 անդրադարձ, 35 փոխանցում, 31 խլում և 43 բլոկշոտ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը NBA.com կայքում(անգլ.)