armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կախվածություն (գիրք, Սյունե Սևադա)

Կախվածություն, հայ արձակագիր Սյունե Սևադայի անդրանիկ գիրքը, որը լույս է տեսել 2019 թվականին։ «Արմենպրես» լրատվական գործակալության «Երևանյան բեսթսելեր» հեղինակային նախագծի տվյալներով 2019 թվականի ապրիլ և մայիս ամիսների վաճառքի ցուցանիշներով այս գիրքը գլխավորել է հայ գրողների գեղարվեստական ստեղծագործությունների լավագույն տասնյակը։


== Նկարագրություն ==
«Կախվածություն» գիրքը պատմվածքների ժողովածու է։
Կախվածության մասին հեղինակն ասում է․ 

Սյունե Սևադայի «Կախվածություն» պատմվածքների ժողովածուն ներառում է գրողի՝ վերջին երեք տարվա աշխատանքները, չնայած, որ Սյունեն գրում է արդեն ութ տարի։ Ներկայացված են կայքում հրապարակված, ամսագրերում տպագրված և այլ լեզուներով թարգմանված որոշ պատմվածքներ, և դեռևս չհրապարակված գործեր։ Պատմվածքի թեմաները չունեն ուղղվածություն, որոշները սոցիալական են, որոշները՝ ավելի զգայական, մի մասում մարդու ներսի պայքարն է՝ բռնության, սեփական ցանկությունները զսպելու, անհաշտ լինելու հետ, կամ էլ դրսի պայքարը․ որոշ պատմվածքներ հղում ունեն Արցախյան ազատամարտին։
Պատմվածքներում հիմնականում նկատվում է հավասարության, խաղաղության ու ազատության ձգտելու գիծը։
Գիրքը վերնագրած է «Կախվածություն», քանի որ կերպարները չեն փորձում փախչել խնդիրներից՝ չնայելով ներսի-դրսի հանգամանքներին, այլ կարծես բոլորն էլ մնում են՝ իրար կողքի, նույն երկրում, նույն իրավիճակում՝ անկախ բոլոր դժվարություններից՝ ընտրելով լուծումը՝ փախուստի փոխարեն։ Եվ գիրքն էլ կարծես թե ցանկանում է մարդկանց հուշել դադարեցնել փախուստը՝ առաջարկելով մնալ, ընդունել ու փոխել՝ կախվածությունը, գրքի ընդհանուր ենթատեքստում ներկայացնելով դրական լույսի տակ՝ կյանքից կախվածություն ունենալով։


== Բովանդակություն ==
Գրքում ներառված է հեղինակի 24 պատմվածք՝ ի նշան նրա տարիքի․

«Կարմիր»
«Տատերազմ»
«Հկո»
«Մի ընկեր ունեմ»
«Ինքնակենսա-գրական»
«Մեկ թատրոնով դերասան»
«Իմպրովիզ»
«Շանթարգել»
«Ուտոպիա»
«Քյաչը, բուռչը, Մզուզը, Ժեշտը»
«Գարնաբոբիկ»
«Անեսթեզիա»
«Հավանականության չտեսություն»
«Տզզոց»
«Քերծվածքներ»
«Հայր իմ»
«Փոխանցեք իրեն»
«Ցեխից տոլմաներ»
«Շաքարավազ»
«Բռաչափ ձմերուկ»
«Ջրաքույր»
«Պետ-ական-ություն»
«Կենցաղային»
«Կախվածություն»


== Տես նաև ==
Սյունե Սևադա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սյունե Սևադա «Կախվածություն». մեջբերումներ գրքից
Սյունե Սևադայի «Կախվածություն» պատմվածքը «Գրանիշ» կայքում
Մոզես Մելոուն

Մոզես Յուջին Մելոուն (անգլ.՝ Moses Eugene Malone, մարտի 23, 1955(1955-03-23)[…], Փիթսբուրգ, Վիրջինիա, ԱՄՆ - սեպտեմբերի 13, 2015(2015-09-13), Նորֆոլկ, Վիրջինիա, ԱՄՆ), ամերիկացի բասկետբոլիստ, կենտրոնական, NBA-ի գավաթակիր (1983), Բասկետբոլի փառքի սրահի անդամ (2001)։
Մարզական կարիերայի ընթացքում (1974-1995) հանդես է եկել Ամերիկյան բասկետբոլի ասոցիացիայում (ABA) և Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայում (NBA)՝ երեք անգամ արժանանալով կանոնավոր առաջնության ամենաարժեքավոր խաղացողի (MVP) կոչմանը, 12 անգամ ճանաչվելով NBA աստղ, ինչպես նաև 8 անգամ ընդգրկվելով «All-NBA» խորհրդանշական հավաքականներում։ «Ֆիլադելֆիա Սևնթի Սիքսերս» ակումբի կազմում 1983 թվականին նվաճել է NBA-ի գավաթը։ 2001 թվականին դարձել է Նեյսմիթի անվան բասկետբոլի փառքի սրահի անդամ։


== Տես նաև ==
1000 և ավելի խաղի մասնակցած NBA բասկետբոլիստների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը NBA.com(անգլ.)
Էջը Բասկետբոլ-ռեֆերենսում Archived 2013-04-04 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Ադոլֆ Մանթաշյան

Ադոլֆ Հայրապետի Մանթաշյան (մարտի 16, 1932(1932-03-16), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 9, 2021(2021-04-09)), հայ քիմիկոս, քիմիական գիտությունների դոկտոր (1974 թ.), պրոֆեսոր (1976 թ.), ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1994 թ., թղթակից անդամ՝ 1990 թվականից)։ ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (2003 թ.)։


== Կենսագրություն ==
1956 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1962 թվականից աշխատել է ՀՀ ԳԱԱ քիմիական ֆիզիկայի ինստիտուտում` որպես գիտնական քարտուղար, 1975-1977 թվականներին՝ տնօրենի տեղակալ գիտության գծով և 1977 թվականից՝ ածխաջրածինների օքսիդացման լաբորատորիայի վարիչ, 1981-1996 թթ. ՀՊՃՀ-ի ընդհանուր և անօրգանական. քիմիայի ամբիոնի վարիչ, 1987-2006 թթ.` տնօրեն։ 2000 - 2003 թթ., 2006 թվականից՝ ՀՀ ԳԱԱ նախագահության անդամ, 2006 թվականից՝ ՀՀ ԳԱԱ Ա.Բ. Նալբանդյանի անվան քիմիական ֆիզիկայի ինստիտուտի տնօրենի խորհրդական։


== Գործունեություն ==
Գիտական աշխատանքները նվիրված են շղթայական ռեակցիաների, մասնավորապես ածխաջրածինների օքսիդացման մեխանիզմներին, լուսաքիմիական և լազերաքիմիական շարժընթացներին։ Մանթաշյանը մշակել է (Արամ Նալբանդյանի հետ) ռադիկալների սառեցման կինետիկական եղանակ։ Ածխաջրածինների գազաֆազային օքսիդացման շարժընթացներում հայտնաբերել է գլխավոր ակտիվ կենտրոնները՝ ալկալիական պերօքսիդային և ալկօքսի ռադիկալները։ Ածխաջրածինների օքսիդացման և սառը բոցերի նրա հետազոտությունները կարևոր են այլասերված շղթայական ռեակցիաների տեսության զարգացման համար։ Առաջարկել է ածխաջրածինների օքսիդացման նոր մեխանիզմ, ըստ որի՝ կարևոր դեր են խաղում ոչ գծային ռեակցիաները և օքսիդացման գլխավոր արգասիքներն առաջանում են ալկօքսի ռադիկալներից։ Առաջարկել է հետազոտությունների նոր ուղղություն՝ կարծրաֆազ անօրգանական նյութերի փոխարկումը գազաֆազ շղթայական ռեակցիաներով, որը կարևոր է հանքային հումքի վերամշակման համար։


== Պարգևներ ==
Արժանացել է (Արամ Նալբանդյանի հետ) ՀՀ պետական մրցանակի (1976 թ.)։


== Երկեր ==
Элементарные процессы в медленных газофазных реакциях, Е., 1975 (համահեղինակ)


== Ծանոթագրություններ ==
Քեթի Բերչել

Քեթի Բերչել (1957 - հունվարի 31, 2013(2013-01-31)), երկար տարածությունների անգլիացի մոտոցիկլավար, որը շուրջերկրյա ճանապարհորդություն կատարած առաջին կույր կինն է։


== Շուրջերկրյա ճանապարհորդություն ==
Քեթի Բերչելի շրջագայությունը 1990 BMW R100 RT մոտոցիկլետով իրականացվել է մեկ տարում՝ սկսած 2008 թվականի օգոստոսից։ Նա նստած է եղել իր զուգընկերոջ՝ Բեռնարդ Սմիթի վարած մեքենայի հետևի նստատեղին։ Այս ճանապարհորդության ընթացքում նա նաև դարձել է առաջին կույրը, որը հասել է Պերուում գտնվող Ուայնա Պիկչու լեռան գագաթին։ 
Բերչելը լիովին կույր էր քսան տարեկանից՝ պիգմենտային ռետինիտի պատճառով և ճամփորդության ընթացքում հիսունն անց էր։ Բերչելը և նրա զուգընկերը ճանապարհորդության ընթացքում վարում էին օրագրեր և հետագայում իրենց ճանապարհորդության մասին գրեցին «Հպվելով աշխարհին. կույր կինը, երկու անիվները և 25000 մղոնը» վերնագրով գիրքը։ 
Ճանապարհորդության երկարությունը փաստացի եղել է 26385 մղոն՝ ընդգրկելով 31 երկիր և 5 մայրցամաք։ 
Նրանք ամուսնացել են 2012 թվականի օգոստոսի 20-ին այն բանից հետո, երբ Քեթիի մոտ ախտորոշվել է անբուժելի քաղցկեղ։ Նրանք չգիտեին, որ դա լինելու է այն օրը, երբ լույս է տեսնելու իրենց գիրքը, քանի որ պարզվեց, որ հրատարակիչ Panther Publishing-ը որոշել է առաջ բերել հրատարակելու ամսաթիվը։
Բերչելը և նրա ամուսինը ծագումով Ուորինգթոնից են (Չեշիր), որը գտնվում է Անգլիայում։
Քեթի Բերչելը մահացել է քաղցկեղից 2013 թվականի հունվարի 31-ին։


== Մատենագիտություն ==
Birchall, Cathy; Smith, Bernard (2012), Touching The World: A Blind Woman Two Wheels 25,000 Miles, Panther Publishing, ISBN 978-0956497581 


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (299801-299900)

Աստերոիդների ցանկ (299701-299800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (299901-300000)
 Աստերոիդների ցանկ (299701-299800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (299901-300000)
Մոնտացոլի

Մոնտացոլի  (իտալերեն՝ Montazzoli), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1116 մարդ։ Խտությունը՝ 29 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 39 կմ²։ Փոստային ինդեքս 66030։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0872։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացի Հրաշագործը։ Տոնակատարությունը հունիսի 4-ին է։


== Ծանոթագրություններ ==
Իրինա Օմելչենկո

Իրինա Նիկոլաևնա Օմելչենկո (հունվարի 8, 1958(1958-01-08), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), տեխնիկական և տնտեսագիտական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, արդյունաբերական տնտեսագիտության և արտադրության կազմակերպման ոլորտում ռուս հետազոտող։ Ռուսաստանի Դաշնության բարձրագույն դպրոցի վաստակավոր աշխատող (2015)։


== Ներկա կարգավիճակ ==
Իրինա Օմելչենկո Նիկոլաևնան «Ճարտարագիտական բիզնես և կառավարում» գիտակրթական համալիրի ղեկավար է, Մոսկվայի Ն. Բաումանի անվան պետական տեխնիկական համալսարանի «Ճարտարագիտական բիզնես և կառավարում» ֆակուլտետի դեկան, տեխնիկական գիտությունների թեկնածու, պրոֆեսոր, «Արդյունաբերական լոգիստիկա» ամբիոնի վարիչ։
Ի. Օմելչենկոն Ռուսաստանի Դաշնության բարձրագույն պրոֆեսիոնալ կրթության վաստակավոր աշխատող է, Գիտությունների միջազգային ակադեմիայի և Արտադրության կազմակերպման պրակտիկայի լիիրավ անդամ, «Բարձր տեխնոլոգիաների արտադրության կազմակերպում և կառավարում» որակավորված մասնագետների վերապատրաստման և «Մասնագիտության կառավարման ոլորտում» ուսումնական և մեթոդական հանձնաժողովի նախագահ, Մոսկվայի Ն. Բաումանի անվան պետական տեխնիկական համալսարանի երկու դիսերտացիոն խորհուրդների նախագահ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Մոսկվայում` 1958 թվականի հունվարի 8-ին։ 1981 թվականին «Մեքենաների դինամիկա և ուժ» մասնագիտությամբ ավարտել է Մոսկվայի Ն. Բաումանի անվան պետական տեխնիկական համալսարանը։ 1989 թվականին ընդունվել է նույն համալսարանի տնտեսագիտության և արտադրության կազմակերպման ամբիոնի ասպիրանտուրան։ 1992 թվականին տեխնիկական գիտությունների թեկնածուի աստիճանի համար պաշտպանել է իր թեզը։
1997 թվականին պաշտպանել է «Լոգիստիկ համակարգ ստեղծելու և շուկայական միջավայրում տնտեսական կայունությունը կառավարելու մեթոդների ստեղծման հայեցակարգի մշակում» թեմայով դոկտորական ատենախոսությունը։ 1999 թվականին նրան շնորհվել է արդյունաբերական լոգիստիկայի ֆակուլտետի պրոֆեսորի գիտական կոչում։ 2006 թվականին տնտեսագիտության ոլորտում պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսությունը։


== Դասավանդում ==
Իրինա Նիկոլաևնա Օմելչենկոն դասավանդում է «Լոգիստիկա», «Արդյունաբերական լոգիստիկա», «Բիզնես պլանավորում» դասընթացները, ունի ավելի քան 60 գիտական աշխատանք, այդ թվում՝ 3 մենագրություն և 4 ուսումնական ձեռնարկ։ 11 ասպիրանտի գիտական ղեկավար է։ 2001-2004 թվականներին նրա ղեկավարությամբ պաշտպանվել է 6 թեկնածուական ատենախոսություն։


== Հրապարակումներ ==
Իրինա Նիկոլաևնա Օմելչենկո, Առևտրային միջավայրում ձեռնարկության կառավարման և տնտեսական կայունության լոգիստիկ համակարգ ստեղծելու և կառավարման մեթոդների հայեցակարգի մշակում, 1997 թվական,
Ընկերության կառուցվածքային և տնտեսական կայունության ռազմավարական կառավարում։ Լոգիստիկ ուղվածությամբ բիզնեսի ձևավորում, 2001 թվական (համահեղինակ),
Ինտեգրված արտադրական և կորպորատիվ կառույցների նախագծում. Արդյունավետություն, կազմակերպում, կառավարում / Ս. Ն. Անիսիմով, Ա. Կոլոբով, Ի. Ն. Օմելչենկո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Страница кафедры «Արդյունաբերական լոգիստիկա» ամբիոնի կայքէջը(չաշխատող հղում)
Իրինա Օմելչենկոյի կայքէջը ուսանողական պորտալում Archived 2016-08-16 at the Wayback Machine.
Սեսիլ Բլաունտ դե Միլլ

Սեսիլ Բլաունտ դե Միլլ (անգլ.՝ Cecil Blount DeMille, օգոստոսի 12, 1881(1881-08-12)[…], Էշֆիլդ, Մասաչուսեթս - հունվարի 21, 1959(1959-01-21)[…], Հոլիվուդ, Կալիֆոռնիա), ամերիկացի ռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր, մոնտաժող և դերասան, ԱՄՆ-ի անցյալի ամենահայտնի կինոգործիչներից մեկը։
1952 թ. սահմանվել է Ոսկե Գլոբուս կինոմրցանակ կինոյում ունեցած ավանդի համար, որը կոչվում է նրա անունով, որի առաջին մրցանակակիրը հենց ինքն է։
80 ֆիլմի ռեժիսոր է, 22 ֆիլմի սցենարի հեղինակ, 30 ֆիլմի մոնտաժող, մոտ 90 ֆիլմի պրոդյուսեր, խաղացել է 10-ից ավելի ֆիլմերում։


== Ֆիլմագրություն ==
Առավել նշանավոր ռեժիսորական աշխատանքներն են՝

1913 - «Հնդկուհու ամուսինը»
1915 - «Կարմեն»
1927 - «Արքաների արքան»
1934 - «Կլեոպատրա»
1936 - «Մարդը հարթավայրերից»
1939-  «Յունիոն Փասիֆիկ»
1947 - «Չպարտվածը»
1949 - «Սամսոն և Դալիլա»
1952 - «Աշխարհի ամենամեծ շոուն»
1956 - «Տասը պատվիրաններ»


== Մրցանակներ ==
Ստացել է 10 կինոմրցանակ, ներկայացված եղել ևս 3-ի, որոնց թվում՝

2 Օսկար
2 Ոսկե Գլոբուս
Կաննի կինոփառատոնի 1 մրցանակ և այլն


== Ծանոթագրություններ ==
Փշատերև արևելյան

Փշատերև արևելյան (լատ.՝ Elaeagnus orientalis), փշատազգիների ընտանիքի, փշատենի ցեղի բույս։ 


== Նկարագրություն ==
Տերևաթափ ծառ է՝ մինչև 10 մ բարձրությամբ և 30-50 սմ բնի տրամագծով։ Տերևները էլիպսաձև են, էլիպսանշտարաձև, երկարավուն ձվաձև կամ շեղանկյուն, 3-7 սմ երկարությամբ և 1-2 սմ լայնությամբ։ Ծաղկապատը համեմատաբար խոշոր է, 7,5-8 մմ երկարությամբ, երկար բլթակներով և ավելի խոշոր պտուղներով, որոնց երկարությունը հասնում է 2-3 սմ-ի։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Կովկասում, Միջին Ասիայում, հյուսիսային Իրանում։ Հայաստանի սահմաններում հանդիպում է կենտրոնական շրջաններում, Արաքս գետի հովում, նախալեռնային գոտում, գետերի և առուների ափերին։


== Կիրառություն ==
Պտուղները պարունակում են մինչև 90 % չոր նյութեր (շաքարներ՝ 60 %, սպիտակուցներ՝ 11 %, վիտամին C 200 մգ/տոկոս) և մարդու օրգանիզմի համար անհրաժեշտ բազմաթիվ արժեքավոր նյութեր ու վիտամիններ։ Ունեն բուժիչ հատկություն, օգտագործվում են աղեստամոքսային հիվանդությունները բուժելու, արյունը մակարդելու համար և այլ նպատակներով։
Բազմանում է սերմերով, կտրոններով, բնային մացառներով և անդալիսով։ Պտղաբերում է 3-4-րդ տարում։ Չորադիմացկուն է, բավական ցրտադիմացկուն։ Ապրում է 35-40 տարի։ Լավ զարգացած, առողջ մեկ ծառի բերքատվությունը հասնում է 40-50 կիլոգրամի։ Լավ է աճում փուխր, պարարտ հողերում։ Ծաղիկները բուրումնավետ են ու մեղրատու։
Խորհուրդ է տրվում լայնորեն օգտագործել նաև բնակավայրերի կանաչապատման բնագավառում, քանի որ դեկորատիվ են ոչ միայն ծաղիկներն ու պտուղները, այլև արծաթափայլ տերևները։


== Ծանոթագրություններ ==
Դերբենտ (Ջանիկի գավառ)

Դերբենտ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արկաուլ (այլ կիրառումներ)

Արկաուլ, կարող է վերաբերել՝

Արկաուլ - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Արկաուլ - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի կազմում։
«Հովիտի» Ս. Հ.-ի քննադատականի առիթով

««Հովիտի» Ս. Հ.-ի քննադատականի առիթով», հայ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1913 թվականին։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1913 թվականին Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթի (№ 95) մայիսի 3-ի համարում։
Այնուհետև՝ 1969 թվականին Երևանում լույս տեսած Ն․ Թումանյանի «Թումանյանը քննադատ» (էջ 238-239) գրքում (էջ 250-252)։
Հետո՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության չորրորդ հատորում (էջ 253-255)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 7-րդ հատորում արտատպվել է Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթից։


== Ծանոթագրություններ ==
Պատկուլի դաստակերտ

Պատկուլի դաստակերտ (ռուս.՝ Усадьба Паткуль), պատմական շենք  Սանկտ Պետերբուրգի Պուշկինի շրջանի Պուշկին քաղաքում։ Կառուցվել է 1854 թվականին։ Տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։ Գտնվում է Սրեդնյայա փողոցի 8 հասցեում։ Դաստակերտի համալիր կազմում ընդգրկված է նաև Մալայա փողոցի 13 հասցեի կողաշենքը։


== Պատմություն ==
19-րդ դարի սկզբում ներկայիս տան տեղում եղել է պալատական սպասավոր Տերենտևի վերնահարկով փայտե տունը։ 1848 թվականին տարածքի սեփանակատերն է դարձել Մարիա Ալեքսանդրովնա Պատկուլը։ Նոր փայտե տան շինարարությունը սկսվել է 1854 թվականին Իպպոլիտ Մոնիգետտիի նախագծով, շինարարությունը ղեկավարել է Ի. Ա. Վիդովը։ Հին տունը միաժամանակ տեղափոխվել է Մալայա փողոցում գտնվող տարածքի մյուս ծայր և դարձել դաստակերտի կողաշենք։ Դաստակերտի շուրջը տեղադրվել է փայտե ցանկապատ դարպասներով։ Կողաշենքը կառուցվել է 1881 թվականին, ճարտարապետ Ն. Ս. Նիկինինի նախագծի համաձայն կիսավերնահարկը վերակառուցվել է ամբողջական երկրորդ հարկի։
Հայրենական մեծ պատերազմից հետո գլխավոր տանը տեղավորվել է թիվ 2 մանկապարտեզը, այնուհետև` սթափարանը։ Ներկայումս շենքը զբաղեցնում է Պուշկինի շրջանի բնակարանային գործակալությունը։ 1970-ական թվականներին տարածքի խորքում կառուցվել է բնակելի բազմաբնակարան շենք, որը խախտել է նախկին դաստակերտի պլանավորումը։ Չի պահպանվել նաև դարպասներով ցանկապատը։ 1990-2000-ական թվականներին շրջակայքում կառուցվել են 5 նոր տներ։ 2012 թվականի սեպտեմբերին քանդվել է բացահայտված մշակութային ժառանգության օբյեկտի կարգավիճակ ունեցող կողաշենքը։ Տունը վերակառուցվել է 2015 թվականին, բայց միայն արտաքին շերտն է մնացել փայտյա, տունը կառուցվել է աղյուսից։


== Ճարտարապետություն ==
Տունն ասիմետրիկ է։ Այն նախատեսված է ամռանն ապրելու համար։ Ունի պատուհաններ, դիրքն այնպես է, որ ցերեկը լուսավորվում է արևի լույսով։ Պատուհանների ձևն ու դիրքն ազատ են և բազմազան։ Ճակատային ձևավորումն ընդօրինակում է քարի ճարտարապետության տեխնիկան։ Տունը ունի մի քանի էրկերներ, պատշգամբներ, անկյունային կիսավերնահարկ։ Ճակատային մասում կա հարուստ փորագրված դիզայն։ Պահպանվել են նաև շքամուտքի ինտերիերները՝ շրջակալներով դռները, սվաղված ֆրիզները, քիվերը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Средняя 8. Усадьба Паткуль»։ Энциклопедия Царского Села։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-07-02-ին։ Վերցված է 2018-07-01 
«Усадьба М. А. Паткуль»։ citywalls.ru։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-07-02-ին։ Վերցված է 2018-07-01
Պիհտլա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պիհտլա (այլ կիրառումներ)Պիհտլա (էստ․՝ Pihtla), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Պիհտլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 83 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Խոփա Համշենի գավառակ

Խոփա Համշեն, գավառակ Օսմանյան կայսրության Տրապիզոնի վիլայեթում։  Հաճախ համարվում էր Համշենի գավառակի մի մասը։ Համշենը բաժանված էր երկու մասի՝ Բաշ Համշենի և Խոփա Համշենի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լուժոկ (գյուղ, Չեռնևցիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼուժոկԼուժոկ (ուկրաիներեն՝ Лужок), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Չեռնևցիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1400 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լուժոկ գյուղում բնակվում էր 417 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1896 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 219,94 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սելո (այլ կիրառումներ)

Սելո, կարող է վերաբերել՝

Սելո - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վոլոսովսկի շրջանի կազմում։
Սելո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Միխայիլ Կոնով

Միխայիլ Ֆեոդորովիչ Կոնով ռուս.՝ Михаил Фёдорович Конов, նոյեմբերի 7, 1928(1928-11-07)), ռուս խորրդային նկարիչ, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ (մինչև 1992 թվականը՝ ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպություն։


== Կենսագրություն ==
1952-1958 թվականներին սովորել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում։ Ինստիտուտն ավարտել է Իոսիֆ Սերեբրյանիի  արվեստանոցում՝ ստանալով գեղանկարչության նկարչի կոչում։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Ռուսական հեքիաթ» նկարը։
1958 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։ Ստեղծել է դիմանկարներ, թեմատիկ նկարներ, բնանկարներ։ Ստեղծված ստեղծագործությունների թվում են «Բարգուզինյան ձկնորսուհի» (1960), «Կիրովի գործարանի պողպատագործ Պ. Ռոմանովի դիմանկարը» (1961), «Կիրովի գործարանի պողպատագործ Յուրի Գրիգորևի դիմանկարը» (1964), «Կիրովի գործարանի պողպատագործ Մ․ Բուլգանինի դիմանկարը» (1970), «Կիրովի գործարանի պողպատագործ Ն. Ժուկովսկու դիմանկարը» (1972), «Պողպատագործներ» (1975), «Լիճ» (1994) և այլն։ Միխայիլ Ֆեոդորովիչի ստեղծագործությունները պահվում են թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում են Ռուսաստանում և արտասահմանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Выставка произведений ленинградских художников 1960 года. Каталог. Л., Художник РСФСР, 1961. С.21.
Республиканская художественная выставка «Советская Россия». Каталог. М., Советский художник, 1960. С.42.
Выставка произведений ленинградских художников 1961 года. Каталог. Л., Художник РСФСР, 1964. С.21.
Ленинград. Зональная выставка. Л., Художник РСФСР, 1965. С.26.
Вторая республиканская художественная выставка «Советская Россия». Каталог. М., Советский художник, 1965. С.21.
Наш современник. Каталог выставки произведений ленинградских художников 1971 года. Л., Художник РСФСР, 1972. С.13.
Наш современник. Вторая выставка произведений ленинградских художников 1972 года. Каталог. Л., Художник РСФСР, 1973. С.7.
Наш современник. Зональная выставка произведений ленинградских художников 1975 года. Каталог. Л., Художник РСФСР, 1980. С.17.
Справочник членов Ленинградской организации Союза художников РСФСР. Л., Художник РСФСР, 1987. С.60.
Связь времен. 1932—1997. Художники — члены Санкт—Петербургского Союза художников России. Каталог выставки. СПб., 1997. С.289.
Иванов С. Неизвестный соцреализм. Ленинградская школа. СПб., НП-Принт, 2007. С.394. ISBN 5-901724-21-6, ISBN 978-5-901724-21-7.
Юбилейный Справочник выпускников Санкт-Петербургского академического института живописи, скульптуры и архитектуры имени И. Е. Репина Российской Академии художеств. 1915—2005. СПб, Первоцвет, 2007. С.80.


== Արտաքին հղումներ ==
Иванов С. В. Ленинградская школа живописи. Очерк истории.
Хронология Ленинградской школы живописи.
Ռիկասաառե

Ռիկասաառե (էստ․՝ Rikassaare), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Տյուռի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 11 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բայրաքթար ՏԲ2

Բայրաքթար ՏԲ2 (թուրքերեն՝ Bayraktar TB2, թարգմանաբար՝ դրոշակակիր), թուրքական արտադրության հարվածային տակտիկական միջին բարձրության,  երկար թռիչքի տևողությամբ անօդաչու թռչող սարք (ԱԹՍ)։ Նախագծում և արտադրում է  «Baykar Makina» ընկերությունը։


== Պատմություն ==
Անօդաչու թռչող սարքի նախագծումը սկսվել է 2000-ականներին ՝ «Baykar Makina» ընկերության կողմից։ ՏԲ2-ը հիմնված է ավելի վաղ արտադրված Բայրաքթար ՏԲ1 տարբերակի վրա, որն առաջին անգամ գործարկվել է 2009 թվականին։ 
Առաջին թռիչքը տեղի է ունեցել 2014 թվականին։ 2014 թվականի հունիսին և օգոստոսին «Բայրաքթար ՏԲ2»-ը տակտիկական միջին բարձրության դասի անօդաչու թռչող սարքերի թռիչքի տևողության համաշխարհային ռեկորդ է սահմանել՝ 8 կմ բարձրության վրա մնալով 24 ժամ 34 րոպե։
«Բայրաքթար ՏԲ2» անօդաչու թռչող սարքն իր մարտական մկրտությունը ստացել է 2014 թվականին Թուրքիայի արևելքում իրականացված մարտական գործողությունների ժամանակ։


== Տեխնիկական բնութագիր ==

«Բայրաքթար ՏԲ2»-ը հանդերձված է Rotax 912 ներքին այրման շարժիչով, կորպուսը պատրաստված է կոմպոզիտային նյութերից և հագեցած է ավտոմատ թռիչքի և վայրէջքի համակարգով։

		
		
		


== Սպառազինություն ==
«Բայրաքթար ՏԲ2»-ը կարող է կրել կառավարվող հակատանկային հրթիռներ և օդային ռումբեր։ 2015 թվականի դեկտեմբերին տեղի են ունեցել UMTAS հրթիռների փորձարկումները։
«Բայրաքթար ՏԲ2»-ը չորս կախոցներով, կարող է օդում մնալ ավելի քան 12 ժամ։ Սա թույլ է տալիս իրականացնել մշտական ​​օդային հերթապահություն և թիրախները որոշելուց հետո արագորեն շարժվել դեպի առաջնագիծ՝ հրթիռներ արձակելու համար։ Արձագանքի ժամանակը շատ ավելի կարճ է, քան ավիացիայինը, ինչը հնարավորություն է տալիս արդյունավետ խոցել այն թիրախներ, որոնք հասանելի են միայն կարճ ժամանակային հատվածում։


== Մարտական ​​օգտագործում ==
2016 թվականին պաշտոնական տեղեկատվություն է հայտնվել քրդական ստորաբաժանումների դեմ ATGM UMTAS-ով անօդաչու թռչող սարքի հաջող մարտական ​​օգտագործման մասին։
2019 թվականին Լիբիայում «Բայրաքթար ՏԲ2»-ը օգտագործվել է Հաֆթարի բանակի դեմ։
«Բայրաքթար ՏԲ2» անօդաչու թռչող սարքերը լայնորեն օգտագործվել են 2020 թվականի փետրվարին Սիրիայի Իդլիբ նահանգում  Սիրիայի Հանրապետության կառավարական ուժերի և կառավարությանը հավատարիմ այլ ռազմական կազմավորումների դեմ։
«Բայրաքթար ՏԲ2» անօդաչու թռչող սարքերը օգտագործել է Ադրբեջանը 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին սկսված հայ-ադրբեջանական պատերազմում՝ Հայաստանի և Արցախի սահմաններում։
«Բայրաքթար ՏԲ2» անօդաչու թռչող սարքերը ներկայումս օգտագործվում են Ուկրաինայի ԶՈւ կողմից ռուս-ուկրաինական հակամարտության շրջանակներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նոր Բայրաքթարներն արդեն Ուկրաինայում են. Ռեզնիկով
Военные новости: Турция стремительно развивает индустрию военных беспилотников Archived 2019-11-04 at the Wayback Machine. (ռուս.)
The Intercept (США): вторая эра дронов Archived 2020-03-05 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Турция превратилась в секретную державу беспилотников (ռուս.)
Review(անգլ.)
Խաչիկ Մուրադով

Խաչիկ Շաբաբի Մուրադով (դեկտեմբերի 27, 1914(1914-12-27), Կարս, Կարսի մարզ, Կովկասյան երկրամաս, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 4, 1979(1979-12-04)), հայաստանցի քուրդ բանաստեղծ, թարգմանիչ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1945 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1955 թվականից։ Գրական անունը Կաչախե Մրադ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Կարս քաղաքում։ 1938 թվականին ավարտել է Երևանի ռուսական մանկավարժական ինստիտուտը։ 1939-1958 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում, մասնակցել Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1959-1960 թվականներին աշխատել է Երևանի հեռուստատեսության և ռադիոյի քրդերեն հաղորդումների խմբագրությունում; 1960-1973 թվականներին «Ռյա թազա» քրդերեն թերթի պատասխանատու քարտուղարն էր, 1974-1979 թվականներին՝ նույն թերթի խմբագրի տեղակալը։ 1966 թվականին ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը։
Քրդերեն առանձին գրքով լույս է տեսել նրա «Հեքիաթ Միրզա Մահմուդի մասին» (Թիֆլիս, 1954), «Կանթեղ» (Երևան, 1959), «Գյուլփերի» (Երևան, 1962), «Նոր գարուն» (Երևան, 1965), «Չորրորդ քայլ» (Երևան, 1972)։
Միրոե Ասադի հեղինակակցությամբ դասագրքեր է կազմել քրդական դպրոցի համար։
Ռուսերենից քրդերեն է թարգմանել Լև Տոլստոյի «Կովկասի գերին», Ալեքսանդր Պուշկինի «Ոսկե ձկնիկը», Միխայիլ Լերմոնտովի «Պոետի մահը» և այլ գործեր։ Քրդերեն է թարգմանել նաև հայ գրողների մի շարք գործեր։
Մահացել է 1979 թվականի դեկտեմբերի 4-ին ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պերվոմայսկ (քաղաք, Լուգանսկի մարզ, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊերվոմայսկՊերվոմայսկ (ուկրաիներեն՝ Первомайськ), քաղաք Ուկրաինայի Լուգանսկի մարզի Պերվոմայսկի քաղաքային խորհուրդում, մարզային նշանակության քաղաք։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ալեկսանդրովկա, Պետրո-Մարևկա։ Հիմնադրվել է 1765 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Պերվոմայսկ քաղաքում բնակվում էր 38 801 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 88,54 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սորբիան

Սորբիան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խոզաթի գավառակում։ Գտնվում էր Մեծկերտ գյուղաքաղաքից հարավ-արևմուտք, Մնձուր գետի աջ ափին։


== Պատմություն ==
Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1916 թվականին, Մեծ Եղեռնի ժամանակ։ Մեծ մասը զոհվել է գաղթի ճանապարհին։ Սակավաթիվ փրկվածներն ապաստանել են տարբեր երկրներում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 30 տուն՝ 150 հայ և 20 տուն քուրդ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում Էին հացահատիկի տարբեր տեսակների մշակությամբ, այգեգործությամբ, անասնապահությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Սորբիանն ուներ Ս. Գևորգ անունով եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ստրիգինո (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտրիգինոՍտրիգինո (ռուս.՝ Стригино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 465 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պրիմորսկի շրջան (Արխանգելսկի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պրիմորսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Պրիմորսկի շրջան (ռուս.՝ Приморский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Արխանգելսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Արխանգելսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 46100 կմ²։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 26226 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,57 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Բարակապատ կոնստրուկցիաներ

Բարակապատ կոնստրուկցիաներ, շինարարական կոնստրուկցիաներ, որոնց հիմնական կրող մասերը համեմատաբար բարակ, սովորաբար կորագիծ կամ բեկված սալեր կամ թերթեր են։ Բարակապատ կոնստրուկցիաների փոքրհաստությունը (մյուս չափերի համեմատությամբ) հնարավորություն է տալիս լարումների բաշխումը հաստությամբ համարել հավասարաչափ։ Այդ կոնստրուկցիաներում սովորաբար զուգակցվում են կրող և պատող ֆունկցիաները։ Բարակապատ կոնստրուկցիաների թվին են պատկանում թաղանթները, ծաղկավոր կոնստրուկցիաները, գմբեթները, վրանաձև և այլ ծածկերը։ Լինում են պողպատե, երկաթբետոնե, փայտե են։
Arrows A6

Բոլիդ Arrows A6 (անգլ.՝ Arrows A6), մրցարշավային ավտոմեքենա է։ Ստեղծված է Ֆորմուլա 1 դասի աշխարհի չեմպիոնատների մրցավազքերին մասնակցելու համար։ Նախագծվել և ստեղծվել է 1983 թվականի մրցարշավին մասնակցելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
(8048) Անդրլե

(8048) Անդրլե (անգլ.՝ Andrle), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի փետրվարի 22-ին Միլոշ Տիխիի և Զդենեկ Մորավեցի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,000742 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7834 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2181 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1898,63 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18961 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,01° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8048) Անդրլե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Չորաքիթ պրիմատներ

Չորաքիթ պրիմատներ (լատ.՝ Haplorrhini), պրիմատների ենթակարգի ներկայացուցիչներ, որոնք ունեն չոր քիթ և թույլ հոտառություն։ Ենթակարգը ներառում է շուրջ 300 տեսակի կապիկներ, որոնք բնակավում են Ամերիկայի, Ասիայի և Աֆրիկայի արևադարձային ու մերձարևադարձային շրջաններում, հանդիպում են նաև Եվրոպայում և Ճապոնիայում։
Սովորաբար ունենում են մեկ ձագ, էվոլյուցիոն առումով ավելի զարգացած են, քան խոնավաքիթ պրիմատները։ Այս ենթակարգի ներկայացուցիչն է համարվում մարդը։ Ենթակարգը բաժանվում է երկու ինֆրակարգի՝ երկարակրունկներ և կապկակերպեր։
Երկարակրունկների ինֆրակարգը կազմված է երկարակրունկների ընտանիքից (Tarsiidae) և ներառում է 3 ցեղի 10 տեսակի կենդանիներ, որոնք բնակվում են Հարավարևելյան Ասիայում` ինդոնեզական և ֆիլիպինյան կղզիներում։ Երկարակրունկների մարմնի երկարությունը 9-16 սմ է, քաշը` մինչև 160 գ։ Պոչը մարմնից ավելի երկար է։ Գլուխը կարող է պտտվել մինչև 3600։
Երկարակրունկները ունեն անսովոր խոշոր դեղին աչքեր, որոնք լույս են արձակում խավարում։ Ապրում են ծառերի վրա, ակտիվ են գիշերը, սնվում են միջատներով։ Հրաշալի մագլցում են, ծառից ծառ։ Երկարակրունկները միակ պրիմատներն են, որոնք բացառապես կենդանական սնունդ են օգտագործում։


== Տես նաև ==
Darwinius masillae
Eosimias


== Գրականություն ==
Կենդանիների հանրագիտարան, Վահագն Աբրահամյան


== Արտաքին հղումներ ==
American Journal of Physical Anthropology 2009 Vitamin C biosynthesis in prosimians: Evidence for the anthropoid affinity of Tarsius Archived 2012-06-28 at Archive.is
Ռուայան

Ռուայան (ֆր.՝ Royan), համայնք Ֆրանսիայի հյուսիսարևմտյան մասում՝ Նոր Ակվիտանիա երկրամասի Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում, Ժիրոնդայի էստուարում։ Տեղաբնակները հայտնի են  Royannais կամ Royannaises անվանումով։ Քաղաքն ունի ծովային և գետային նավահանգիստներ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ռմբակոծությունների ենթարկվելու հետևանքով ավերվել է, 1950-ական թվականներին վերակառուցվել մոդեռնիստական ճարտարապետության ոճով։ Բնորոշվում է որպես «արվեստների և պատմության քաղաք»(Ville d'Art et d'Histoire): Համարվում է առողջարանային, զբոսաշրջային, մշակութային կենտրոն, որը յուրաքանչյուր ամառ հյուրընկալում է ավելի քան 90 հազար այցելու։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17306։


== Աշխարհագրություն ==
Ռուայանը գտնվում է Ատլանտյան օվկիանոսի ափին՝ Ժիրոնդա էստուարի վրա։ Մոտակայքում են Ռե (Île de Ré), Օլերոն (Île d’Oléron) և Դ՛Էքս (Île-d’Aix) կղզիները։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 17946 մարդ։


== Մշակույթ ==
1964-1977 թվականներին քաղաքը համարվում էր Ժամանակակից արվեստի միջազգային փառատոնի մայրաքաղաքը։
Ռուայանն այսօր հաճելի առողջարանային քաղաք է անտլանտյան կլիմայով։ Հայտնի է իր կազինոներով և հյուրանոցներով։ Խորհուրդ է տրվում նաև ընտանեկան հանգստի սիրահարներին, քանի որ այն ունի խաղաղ և ապահով միջավայր։


== Կլիմա ==


== Անվանի անձինք ==
Ծնվել են Ռուայանում.

Պիեռ Դյուգուա (1558–1628), առևտրական, ճանապարհորդ, գաղութարար
Մարի Լեոպոլդ-Լեկուր (1859-1942), ֆեմինիստ, լրագրող, արձակագիր
Էժեն Պելտան (1813–84), արձակագիր, ժուռնալիստ, քաղաքական գործիչ
Ժան Պելիսոն-Մալե (1873–1961), նկարիչԱպրել են Ռուայանում.

Պաբլո Պիկասո
Լև Տրոցկի
Էմիլ Զոլա


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջը (Ֆրանսերեն)
Զբոսաշրջային պաշտոնական կայքէջ
Royan information (Ֆրանսերեն)
Vidéorama touristique sur Royan
Royan from fr.wikipedia.org
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Ռուայան (ֆր.)
Ռուայան
Վիլի Բոկաժ

Վիլի Բոկաժ (ֆր.՝ Villy-Bocage), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 752 մարդ, բնակչության խտությունը` 66.02 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.39 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 22 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 507 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 375-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 132։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,0 %։ 375 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 357 անձ (187 տղամարդ և 170 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (4 տղամարդ և 14 կին)։ 132 անաշխատունակներից 47-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 55-ը` թոշակառուներ, իսկ 30-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բոժամի

Բոժամի (վրաց.՝ ბოჟამი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Կասպի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 805 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Կասպից հեռու է 14 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 185 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Զորավանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Կոտայքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Կոտայքի մարզի Զորավան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 23 հուշարձան (6 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ի. Ա. Սուպրունովի ալրաղացի գրասենյակ

Ի. Ա. Սուպրունովի ալրաղացի գրասենյակ (ռուս.՝ Контора мельницы И. А. Супрунова), վերականգնված շենք Ռուսաստանի Դաշնության Դոնի Ռոստով քաղաքի պատմական մասում՝ Բուդյոննու պողոտա, 33 հասցեում (ըստ այլ աղբյուրների՝ Բուդյոննու պողոտա, 35)։ Մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ է։ Ալրաղացի գրասենյակը կառուցվել է XIX դարի վերջում։ Որոշ աղբյուրներում հիշատակվում է որպես Ելիցեր եղբայրների ալրաղացի շենք՝ շինության առաջին սեփականատերերի ազգանունով։


== Պատմություն ==
Այն տեղում, որտեղ կառուցված էր Սուպրունովի ալրաղացը, 1863 թվականին պողոտան փակվել է Բայկովի կամրջով։ 1884 թվականին կամրջին կից շատ տարածքները գնեցին քաղաքացիները։ Նրանցից մեկը եղել է Մ. Ի. Ելիցերը, որը ձեռք է բերել պողոտայի արևմտյան կողմին հարող հողակտորը։ 1890-ական թվականներին նա կառուցեց շոգեալրաղացի համալիր, որը բաղկացած էր երկհարկանի գրասենյակից և արտադրական շինություններից։ Այդ շինությունների ևս մեկ սեփականատեր էր նրա եղբայրը` Ի. Ի. Ելիցերը։
1904 թվականին անշարժ գույքն անցել է Ի. Ա. Սուպրունովի տնօրինությանը։ Առաջին հարկում գործել է ալրաղացը, իսկ երկրորդ հարկում ապրել են աշխատակիցները։ 1940-ական թվականներին ալրաղացի արտադրական շինություններն ավերվել են, իսկ գրասենյակի տանիքը զգալիորեն վնասվել է։ Բայց պատերազմի ավարտից հետո անցկացված նորոգումը թույլ է տվել շենքն օգտագործել որպես բնակելի և խանութների համար։
XXI դարում շենքի ճակատն անձնական նախաձեռնությամբ վերականգնել է Կարպ Բաբլոյանցը` գաղափարն իրագործելու համար ծախսելով ավելի քան 3 միլիոն ռուբլի։ Դոնի Ռոստովի պատմական տեսքը պահպանելու համար նա ստացել է պարգև` «Անդրեյ Մատվեևիչ Բայկովի 185-ամյակը» հուշամեդալը։ 2012 թվականին անցկացված վերակառուցման ժամանակ տան ճակատը մաքրվել է ներկից, ինչի շնորհիվ մերկացվել է հին շարվածքը և շենքին վերադարձվել գրեթե այն տեսքը, որն ունեցել է XX դարի սկզբին։


== Նկարագրություն ==
Շենքն այն ճարտարապետական հուշարձաններից է, որոնք ստեղծված են ռուսական ոճով։ Շենքի առանձնահատկությունը ճարտարապետական լուծումների արտահայտչությունն է։ Շինարարության ժամանակ օգտագործվել է ելուստավորումը. կենտրոնական և եզրային ելուստները խիստ զարդարված էին։ Շենքը բաղկացած է երկու հարկերից, կառուցման համար օգտագործվել է կարմիր աղյուս։


== Ծանոթագրություններ ==
Շալիգինսկի գյուղական խորհուրդ (Գլուխովսկի շրջան)

Շալիգինսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Шалигинська селищна рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շալիգինսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 3231 մարդ։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
(2735) Էլեն

(2735) Էլեն (անգլ.՝ Ellen), աստերոիդ աստերոիդների գոտի ներքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Շելտ Բասի և Թոդ Լաուերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,856965 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7553 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 1,9586 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 924,28 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,389492 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 23,05° անկյուն։
Էլեն աստերոիդը պատկանում է Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 1,78 - 2,00 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 16-34° ուղեծրի թեքում և ոչ ավելին քան 0,18 էքսցենտրիսիտետ։ Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքը ունի միանգամից երկու մոլորակների հետ ուղեծրային ռեզոնանս՝ Մարսի հետ 3:2 և Յուպիտերի հետ 9:2։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2735) Էլեն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Քեթի Էդիթ Գլիդդոն

Քեթի Էդիթ Գլիդդոն (անգլ.՝ Katie Edith Gliddon, մայիսի 6, 1883(1883-05-06), Թուիքենհամ, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - սեպտեմբերի 1, 1960(1960-09-01), Worthing, Արևմտյան Սասեքս, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի նկարիչ և պայքարող սուֆրաժիստ։ Եղել է Կանանց սոցիալ և քաղաքական միության (WSPU) անդամ, արշավ է կազմակերպել, որի համար 1912 թվականին բանտարկվել է Հոլովեյ բանտում։ Մասնագիտանալով ծաղիկների նկարչության մեջ` հետագա տարիներին եղել է նկարչության և գծանկարչության ուսուցիչ։ 


== Վաղ տարիներին ==
Գլիդդոնը ծնվել է 1883 թվականին Միդլսեքսում Թվիքենհեմում, Մարգարեթ Մարթայի (1860-1941) և Ավրելիոս Ջեյմս Լուիս Գլիդդոնի (1857-1929) ընտանիքում։ 1900-1904 թվականներին սովորել է Սլեյդի գեղարվեստի դպրոցում՝ Ֆրեդերիկ Բրաունի և Հենրի Տոնքսի ղեկավարությամբ։ Նրա կրտսեր քույրը՝ Գլեդիս Էվելին Գլիդդոնը (1886-1969), նույնպես եղել է նկարիչուհի։ Կրտսեր եղբայրը՝ Մորիս Գլիդդոնը (1892–1917), մահացել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։


== Ակտիվիզմ ==

Գլիդդոնը միացել է Կանանց սոցիալ-քաղաքական միության (WSPU) Քրոյդոնի բաժանմունքին մոտավորապես 1910 թվականին, մոտավորապես միևնույն ժամանակ, երբ նրա եղբայրը՝ Քաթբերտ Պոլ Գլիդդոնը, հանդես է եկել որպես տղամարդկանց քաղաքական միության կազմակերպիչ՝ կանանց իրավունքների ընդլայնման համար։ Նա Չարլզ Գրեյի կեղծանվամբ արշավ է իրականացրել, որպեսզի իր ծնողներին ազատի անհարմար վիճակից, իսկ Քեթի Էդիթը նույն պատճառով հանդես էր գալիս Քեթրին Սյուզան Գրեյի անվամբ։ 1911 թվականին նա մի շարք թերթերում հրատարակել էր կանանց ընտրական իրավունքի վերաբերյալ հոդվածներ։
1912 թվականի մարտին նա կոտրել է Ուիմպոլի փողոցում գտնվող փոստային բաժանմունքի պատուհանը, ձերբակալվել և դատապարտվել երկու ամսվա բանտարկության Հոլովեյ բանտում։ Բանտարկության ժամանակ Գլիդդոնը իր մատիտը կարել էր վերարկուի օձիքի մեջ, և դա օգտագործում էր գաղտնի  օրագիր գրելու և նկարազարդելու համար՝ Պերսի Բիշի Շեյլիի «Բանաստեղծական գործեր»-ի իր օրինակի մեջ։


== Հետագա տարիները ==
Առաջին աշխարհամարտից հետո Գլիդդոնը դարձել է հաջողակ նկարիչ, մասնագիտացել ծաղիկների նկարչության մեջ` իր գործերը ցուցադրելով Արքայական ակադեմիայում, Նոր Անգլիական արվեստի ակումբում, այլ պատկերասրահներում։ 1939 թվականին ապրել է Սուրեյի Ուոքինգում, որտեղ աշխատել է որպես նկարչության ուսուցիչ։
Նկարչուհու կարիերայից հետո նա թոշակի է անցել Արևմտյան Սասեքսի Ուորթինգ քաղաքում։ Մահացել է 1967 թվականին, 84 տարեկան հասակում։ Նրա ընկերն ու բարեկամուհին է եղել  սուֆրաժիստուհի Հելեն Մարգարեթ Սփենթոնը։ Ամուսնացած չի եղել։ Նրա թղթերը, նկարները և բանտային բնօրինակ օրագիրը գտնվում են Կանանց գրադարանում, որոնք նվիրել են եղբորորդիները ։
2019 թվականին Կրոյդոնի թանգարանը ցուցահանդես է անցկացրել՝ նվիրված Քեթի Էդիթ Գլիդդոնի կյանքին ու քաղաքի հետ նրա կապին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ախոռճիկ

Ախոռճիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում։
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կինտո

Կինտո, 19-րդ դարում և 20-րդ դարի առաջին տասնամյակում Վրաստանում և մասնավորապես Թիֆլիս քաղաքում տարածում ստացած անձնավորության տիպար։ Զբաղվել է մանրածախ առևտրով կամ էլ առանց որոշակի զբաղմունքի, զվարճասեր մարդ, հնարամիտ և խաբեբա, դուքյանների մշտական հաճախորդ։ Նախահեղափոխական Կովկասի քաղաքային մշակույթին բնորոշ տիպար լինելով՝ տարածված էին հատկապես Թիֆլիսում։ Կինտոյի կերպարը հանդես է գալիս Սունդուկյանի պիեսներում։

Շիրվանզադեն իր «Կյանքի բովից» հուշագրություններում գրում է «Սունդուկյանցը մի առանձին համակրանք ուներ դեպի այն դասակարգը, որ կոչվում էր «կինտո» և որը տվել էր նրան Պեպոյի, Կակուլիի և Գիքոյի տիպերը։ Այդ դասակարգը բաղկացած է մրգավաճառներից, գինեվաճառներից, ձկնորսներից և այլն։
Նա ինքն ինձ պատմում էր, որ Պեպոյին գտել է ուղղակի փողոցում։ Տեսնելով կինտոյի զգեստով և բնորոշ դեմքով մի ձկնորս, հրավիրում է նրան իր տունը, հյուրասիրում թեյով, հետը զրույց է անում, բարեկամանում է և վերջը դառնում է նրա նորածինի կնքահայրը։

— Բայց անիրավը իր բարձր կոշիկների սուր մեխերով սենյակներիս հատակը ծակռտեց։ Լավ մարդ էր, ազնիվ — մեռավ խեղճը։ Իմ կնքած տղան հիմա մի գեղեցիկ երիտասարդ է. մի օր ցույց կտամ։ Ես Պեպոյին մի քիչ իդեալացրել եմ, խոստովանվում եմ, Կակուլին է կինտոյի իսկական տիպը։ Գիքոյի տիպն էլ կյանքից եմ վերցրել։»


== Ծանոթագրություններ ==
Պասաժ (աստղագիտություն)

Պասաժ աստղագիտությունում (ֆրանս․ passage — անցում), երկնային լուսատուների՝ որոշակի ուղղաձիգ գծով (սովորաբար միջօրեականով) անցնելու պահը որոշելու աստղաչափական գործիք։ Օգտագործվում է լուսատուի ուղղակի ծագումը (աստղագիտական կոորդինատներ) և ժամացույցի սխալը որոշելու նպատակով։ Պատրաստել է դանիացի աստղագետ Օ․ Ռյոմերը (Օ․ Romer, 1644-1710)՝ 1689 թվականին։ Պասաժ կազմված է հորիզոնական առանցքի շուրջը պտտվող հեռադիտակից։ Օբյեկտիվի կիզակետային հարթությունում տեղադրված է միկրոմետր՝․ Օկուլյարն ունի ուղղաձիգ գծեր՝ լուսատուների անցման պահերը հատուկ կոճակով կամ ինքնագրով ճշգրիտ որոշելու համար։
Պիլդմաա

Պիլդմաա (էստ․՝ Põldmaa), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Վառա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Շուրջպար (նկար)

«Շուրջպար» (ռուս.՝ Хоровод), ռուսական ավանգարդի հայտնի ներկայացուցիչ Նատալյա Գոնչարովայի կտավը։


== Պատմություն ==
Կտավը վերաբերում է Նատալյա Գոնչարովայի այն ստեղծագործական ժամանակաշրջանին, որը նշանավորվել է էքսպրեսիոնիստական պրիմիտիվիզմից հեռանալու և Ռուսաստանի ժողովրդական արվեստին դիմելու կոչով։ Այն պատկանել է Նատալյա Գոնչարովայի և Միխայիլ Լարիոնովի ընտանիքին, որի Ֆրանսիա արտագաղթելուց հետո տեղափոխվել է Սերպուխովի պատմության և արվեստի թանգարան։ Մինչ օրս նկարը գտնվում է լավ վիճակում, առկա են վերականգնման հետքեր և կտավի հետնամասում կա  5 կարկատան։


== Նկարագիր ==
Կտավում պատկերված է գյուղական կյանքից մի տեսարան` վեց կին ձեռք ձեռքի բռնած գտնվում են շրջանագծի մեջ։ Կանայք պատկերված են գյուղացիական հագուստով, նրանց դեմքերն ու կազմվածքները մեկնաբանվում են ընդհանրացված եղանակով։ Կտավի հետին պլանում խրճիթներ են երևում, նկարի ձախ կողմում ծառի բուն է։ Ստեղծագործությունը վերաբերվում է ժողովրդական թեմաների լուծման ծրագրային շրջաններից մեկին` ներծծված է «ամբողջականության» գաղափարով, որը ճանապարհ բացեց դեպի տարբեր ավանդույթներ ազատորեն օգտագործելով, համաշխարհային գեղարվեստական մշակույթի փոխառությունները և նոր մեկնաբանությունները։ Արվեստի քննադատները նշում են այս ստեղծագործության մեջ հեղինակի կողմից ձեռք է բերվել «պատկերների մեկնաբանման մոնումենտալ հանդիսավորության զգացում», իսկական դեկորատիվություն և գեղարվեստական ձևի ներքին արտահայտչականություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Յուլյա Միխեևա

Յուլյա Միխեևա (ռուս.՝ Ю́лия Валенти́новна Михе́ева, սեպտեմբերի 15, 1974(1974-09-15), Գելենջիկ), Ելենա Կամբուրովայի երաժշտության և պոեզիայի թատրոնի դերասանուհի, նկարիչ, բանաստեղծ և հեղինակ-կատարող։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1974 թվականի սեպտեմբերի 15-ին, Գելենջիկում։
Ավարտել է Չելյաբինսկի գեղարվեստական ուսումնարանը (1993 թվական)։ Մասնագիտությամբ ինտերիերի դիզայներ է։
1992-2000 թվականներին եղել է Չելյաբինսկու «Մանեկեն» թատրոնի բեմադրող նկարիչ և դերասանուհի։
Մի շարք փառատոների դարփնեկիր է, այդ թվում` Իլմենսկի (1989 թվական, 1991 թվական), Գրուշինսկի, «Երգում են ռուս դերասանուհիներ» համառուսական մրցույթ (1999 թվական), Անդրեյ Միրոնովի անվան դերասանական երգերի փառատոն։


== Սկավառակագրություն ==
2005 թվական` «Խնձորներ» դեբյուտային ալբոմ` պրոդյուսեր` Անդրեյ Մակարևիչ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Յուլյա Միխեևայի էջը Ելենա Կամբուրովայի թատրոնի կայքում
Դուան Հանսոն

Դուան Հանսոն (անգլ.՝ Duane Hanson, հունվարի 17, 1925(1925-01-17)[…], Ալեքսանդրիա, Մինեսոտա, ԱՄՆ - հունվարի 6, 1996(1996-01-06)[…], Բոկա Ռաթոն, Պալմ Բիչ շրջան, Ֆլորիդա, ԱՄՆ), ամերիկացի քանդակագործ։


== Կյանքը և ստեղծագործությունը ==
Դուան Հանսոնը ամերիկյան Հիպերռեալիզմի և Փոփ արտի ակնառու ներկայացուցիչներից է, ով իր քանդակներում դնելով «այսօրվա մարդու կերպարը»` ներկայացրեց Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների մրջին դասի և ցածր խավի ներկայացուցիչներին։ Նա XX դարի ամենահայտնի ռեալիստ քանդակագործն է այս երկրում։ Գերմանիա կատարած իր ճանապարհորդության ընթացքում Դուան Հանսոնը ծանոթանում է քանդակագործ Георгом Григо հետ, ումից փոխանցվում են պլաստիկ կաուչուկով աշխատելու հմտություններ։ Նա տիրապետում է այս նյութից ձուլվածքներ ստեղծելու բոլոր նրբություններին, որոնք թույլ էին տալիս կատարելապես ստեղծել  մարդկային կերպարների, դեմքերի և այլնի ամենափոքր մանրուքները։ Նկարչի օգնությամբ ստեղծված նրա գործերը բացառապես չեն տարբերվում իրական մարդկանցից, նրանց լրացուցիչ նմանություն է հաղորդում դիմահարդարման, կեղծամների, հագուստի մանրակրկիտ ընտրությունը։ Այսպիսի առաջին քանդակներն ի հայտ են եկել 60-ական թվականների վերջերին։
Հանսոնի աշխատանքները սոցիալական ուղղվածություն ունեն, նրա աշխատանքի թեման «Փողոցի մարդիկ» են (Bowery Relicts, 1969), «Թմրամոլներ» (Florida Shopper, 1973), «Հոգնած կին»» (Women with a Purse, 1974): Քանդակագործի աշխատանքներում զգալի դեր են ունեցել նաև ամերիկյան առօրյա կյանքի այնպիսի իրադարձություններ, ինչպիսիք 60-ականների — 80-ականների պատերազմն էր Վիետնամում, ռասայական ատելությունը (հատկապես Մարտին Լյութեր Քինգի սպանությունը), կանանց նկատմամբ բռնությունը։ Ընդհանուր առմամբ, վարպետը ստեղծել է առնվազն 130 աշխատանք։


== Գրականություն ==
Kerstin Stremmel. Realismus. — Köln, 2004.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
https://web.archive.org/web/20180119235216/http://www.broward.org/Arts/PublicArt/PadTour/Inventory/Pages/VendorWalkman.aspx
http://cantorcollection.stanford.edu/objects-1/info/9815