armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պոլինեզիացիներ

Պոլինեզիացիներ, ազգակից ժողովուրդների խումբ։ Պոլինեզիայի և արևելյան Մելանեզիայի մի քանի ոչ մեծ կղզիների արմատական բնակչությունը։ Պոլինեզիացիների մեջ են մտնում տոնգացիները, սամոացիները, ուվեացիները, տուբուացիները, տաիտցիները, հավայացիները, մաորիները և այլ ժողովուրդներ։ Ընդհանուր թիվը 2 միլիոն (2020)։ Լեզուները պատկանում են մալայա-պոլինեզյան լեզուների ընտանիքին։ Տիրապետող կրոնը քրիստոնեությունն է (զուգակցվում է տեղական հին հավատալիքների հետ)։ Պոլինեզիացիների մարդաբանական տիպը ձևավորվել է հարավային մոնղոլոիդների և նեգրա-ավստրալոիդների խառնուրդից։ Թուր Հեյերդալը պաշտպանում է Պոլինեզիացիների ամերիկյան ծագման տեսությունը, սակայն ուսումնասիրողներից շատերի կարծիքով նրանց նախնիները եղել են Հարավ-Արևելյան Ասիայից Մելանեզիայով ու Միկրոնեզիայով Պոլինեզիայի արևմտյան տարածքը եկած ծովագնացների խմբերը։ Պոլինեզիայի կղզիների բնակեցումն սկսվել է հավանաբար մ․ թ․ ա․ I հազարամյակի կեսից և շարունակվել գրեթե երկու հազարամյակ։ Չնայած բնական պաշարների սակավությանը, մասնավորապես՝ մետաղների բացակայությանը, Պոլինեզիացիները ստեղծել են համեմատաբար բարձր մշակույթ։ Պոլինեզիացիները զբաղվել են հիմնականում արևադարձային հողագործությամբ, ձկնորսությամբ, խոզերի, հավերի, շների բուծմամբ և արհեստներով։ Եվրոպական գաղութարարության սկզբում (18-րդ դարի վերջ) Պոլինեզիացիներ գտնվում էին նախնադարյան համայնական կարգերի քայքայման տարբեր փուլերում, իսկ Հավայան կղզիներում, Տաիտիում և Տոնգայում ձևավորվում էին վաղ դասակարգային պետություններ։ Գաղութարարության ժամանակ Պոլինեզիացիների թիվը զգալիորեն նվազեց։ Շատ կղզիներում որոշիչ դարձան կապիտալիստական հարաբերությունները, թեև պահպանվեցին նախնադարյան հասարակարգի կացութաձևի վերապրուկները։ Այժմյան Պոլինեզիացիները կիսով չափ վարում են բնատնտեսական գյուղատնտեսություն, աշխատում են կապիտալիստ, ցանքատարածություններում, առաջացել է փոքրաթիվ մտավորականություն։ Պոլինեզիացիները պայքարում են ազգային ազատագրության համար։ 1962 թվականին անկախություն ձեռք բերեց Արևմտյան Սամոան։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեփան Գալստյան (ռեժիսոր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ստեփան Գալստյան (այլ կիրառումներ)Ստեփան Գալստյան (դեկտեմբերի 26, 1951(1951-12-26), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ռեժիսոր, մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Ստեփան Գալստյանը ծնվել է 1951 թվականին Երևանում։ 1970 թվականին աշխատանքի է անցել Հայֆիլմ կինոստուդիայում որպես բանվոր։ Այնուհետև 1972 թվականին որակավորում է անցել Մոսկվայում՝ Սոյուզմուլտֆիլմ ստուդիայում։ 1977 թվականից աշխատում է որպես մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի նկարիչ և ռեժիսոր։


== Ֆիլմեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուսաստանի Սահմանադիր ժողով

Համառուսաստանյան սահմանադիր ժողով (ռուս.՝ Всероссийское Учредительное собрание), պառլամենտական հաստատություն, որի նիստը կայացել է Պետրոգրադի Տավրիկյան պալատում 1884 թ.-ի հունվարի 5 (18)-ին։ Սահմանադիր ժողով գումարելու հարցը ծագել է Փետրվարյան հեղափոխության հաղթանակից (1917 թ.) հետո։ Ռուսաստանի ժամանակավոր կառավարությունը խոչնդոտել է սահմանադիր ժողովի հրավիրմանը՝ վախենալով, որ այն «․․․արդի Ռուսաստանում մեծամասնություն կտա էսսեռներից ավելի ձախ գյուղացիներին»։ Բոլշևիկները չեն մերժել սահմանադիր ժողովի գաղափարը, սակայն զանգվածներին հեղափոխական պայքարի կոչ են արել, նշելով, որ «բուրժուա-դեմոկրատական հեղափոխությունը սոցիալիստականի վերածելու ընթացքում կյանքը և հեղափոխությունը սահմանադիր ժողովը մղում են հետին պլան»։
1917 թ.-ի օգոստոսի 9(22)-ին ժամանակավոր կառավարությունը սահմանադիր ժողովի ընտրությունները նշանակել էր նոյեմբերի 12(25)-ին։ Լենինը գտնում էր, որ «․․․Ռուսաստանում բուրժուական պառլամենտը կործանելու համար նախ պետք է հրավիրեինք սահմանադիր ժողով՝ նույնիսկ մեր հաղթանակից հետո»։ Ուստի ժողկոմխորհը հաստատում է ընտրությունների ժամկետը, որոնք կայացան 1917 թ.-ի դեկտեմբերին, իսկ որոշ հեռավոր վայրերում՝ 1918 թ.-ի հունվարին։ Ընտրությունների վատ նախապատրաստման, հակաբոլշևիկյան տրամադրությունների և փաստորեն երկրում սկսված քաղաքացիական կռիվների պատճառով ընտրություններին մասնակցել է ընտրողների մոտ կեսը, որոնցից 23,9% քվեարկել է բոլշևիկների, 40%-ը՝ էսէռների, 2,3%՝ մենշևիկների, 4,7%-ը՝ կադետների, մնացածը՝ այլ կուսակցությունների և խմբավորումների օգտին։ Ընտրությունների ժամանակ բոլշևիկները հաջողության են հասել Պետրոգրադում (ձայների 45%), Մոսկվայում (48%), Հյուսիսում (56%) և Արևմուտքում (67%) ռազմաճակատներում, Բալթիական նավատորմում (58,2%), Հյուսիս-արևմուտքի 20 օկրուգներում և Կենտրոնական շրջաններում (53,1%)։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Շեստակովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Շեստակովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Шестаківська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շեստակովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 730 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 57.4 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12.72 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Փոլ Բաքմասթեր

Փոլ Ջոն Բաքմասթեր (անգլ.՝ Paul John Buckmaster, հունիսի 13, 1946(1946-06-13), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն - նոյեմբերի 7, 2017(2017-11-07)[…], Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), անգլիացի երաժիշտ, կոմպոզիտոր և գործիքավորող, «Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիր։ 
Չորս տարեկանից սկսել է թավջութակ նվագել։ 11 տարեկան հասակում ընդունվել է երաժշտության թագավորական քոլեջ, որն ավարտել է 16 տարեկանում։
Լայն ճանաչման է արժանացել հատկապես Էլտոն Ջոնի, Դևիդ Բոուիի, Շոն Ֆիլիփսի, Հարրի Նիլսոնի, The Rolling Stones-ի, Քարլի Սայմոնի, Լեոնարդ Քոհենի, Մայլս Դևիսի, Grateful Dead-ի հետ դեռևս 1970-ական թվականներից համագործակցելու շնորհիվ։ Հետագայում գործակցել է հանրահայտ այլ երաժիշտների հետ ևս, այդ թվում՝ Սթիվի Նիքսի, Լայոնել Ռիչիի, Սելին Դիոնի, Քերրի Ընդրվուդի, Քենի Ռոջերսի, Թեյլոր Սվիֆթի, ինչպես նաև Guns N’ Roses, Something Corporate, Train,  Heart երաժշտախմբերի։ Բաքմասթերն առաջին հերթին համբավվել է որպես վարպետ թավջութակահար, սակայն նա հանդես է եկել նաև բազմաթիվ հիթային երգերի գործիքավորողի դերում։ Բացի այդ, երաժշտություն է գրել մի շարք կինոնկարների համար, ներառյալ 1995 թվականին կինոռեժիսոր Թերրի Գիլիամի նկարահանած «12 կապիկ» գիտաֆանտաստիկ ֆիլմը, որի գլխավոր կերպարներին մարմնավորել են հանրաճանաչ կինոդերասաններ Բրյուս Ուիլլիսը, Մեդելին Սթոուն և Բրեդ Փիթը։
2002 թվականին Փոլ Բաքմասթերին «Գրեմմի» հեղինակավոր մրցանակ է շնորհվել «Լավագույն գործիքավորում» անվանակարգում՝  «Drops of Jupiter (Tell Me)» երգի համար։


== Ընտրովի սկավառակագրություն ==
Blood, Sweat & Tears
No SweatBee Gees
Odessa («Odessa (City on the Black Sea)» երգի թավջութակով նվագակցություն)Բեն Ֆոլդս և Նիք Հորնբի
Lonely Avenue ալբոմԴևիդ Բոուի
Space Oddity ալբոմԱնջելո Բրանդուարդի
Angelo Branduardi '74 (գործիքավորումներ, «Eppure chiedilo agli uccelli» երգի կոմպոզիտոր)
Branduardi '81 («La collina del sonno»-ի գործիքավորում)Chitinous Ensemble
Chitinous (կոմպոզիտոր և գործիքավորող)Լեոնարդ Քոհեն
Songs of Love and HateԼլոյդ Քոուլ
Don’t Get Weird on Me BabeԷլտոն Ջոն
Elton John ալբոմ
Tumbleweed Connection
Friends (սաունդթրեք)
Madman Across the Water
Don’t Shoot Me I’m Only the Piano Player
Blue Moves
Made in England ալբոմ
Songs from the West CoastԱլեքս Ջոնսոն
Weight ալբոմ
Voodoo ալբոմՄիկա
Life in Cartoon MotionՀարրի Նիլսոն
Nilsson Schmilsson
Son of SchmilssonԱմանդա Փալմեր
Who Killed Amanda PalmerՇոն Ֆիլիփս
Contribution
Collaboration
Second Contribution
FacesQuatermass
QuatermassThe Rolling Stones
Sticky Fingers («Sway» և «Moonlight Mile»)Քարլի Սայմոն
No Secrets (ալբոմի 3 թրեքը)
hotcakes ալբոմGuns N’ Roses
Chinese Democracy10,000 Maniacs
Our Time in EdenThird Ear Band
Music from MacbethTrain երաժշտախումբ
Drops of JupiterԹեյլոր Սվիֆթ
Speak NowՌոդնի Ֆրանկլին
You'll Never KnowTears for Fears
Secret World


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Dueblin, Christian (13 September 2009) Հարցազրույց Փոլ Բաքմասթերի հետ, Xecutives.net կայքում
Փոլ Բաքմասթեր Internet Movie Database կայքում
Paul Buckmaster: In His Own Words at eltonjohn.com
Paul Buckmaster at The Music Aficionado
Փոլ Բաքմասթերի պաշտոնական կայքէջը
Հերեստրիդ

Հերեստրիդ (գերմ.՝ Heretsried), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Մտնում է Աուգսբուրգի շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Շվաբիա վարչական շրջանի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 982 մարդ է (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31ի տվյալների)։ Տարածքը 17,31 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 7 72 156։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Մ.թ.ա. 327


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Կոկիլ

Կոկիլ (ռուս.՝ Кокыль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չով-յու գետի ձախ ափին՝ 40 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 23 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000020176
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002017
Ավազանի կոդը -  03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
(9539) Պրիշվին

(9539) Պրիշվին (անգլ.՝ Prishvin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,097703 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5522 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6432 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1991,4 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,180778 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,33° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9539) Պրիշվին աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հրաձգային սպորտ

Հրաձգային սպորտ, մարզաձև, որի տարբեր մրցումներում մարզիկները մրցում են 300 մետր մրցատարածության վրա 3 դիրքից՝ կամավոր հրացանից 40-ական կրակոց արձակելու, նույն դիրքերից 50 մ մրցատարածությունում փոքր տրամաչափի հրացանից 40-ական կրակոց արձակելու, նմանատիպ հրացանից 50 մ տարածության վրա պառկած դիրքից 60 կրակոց արձակելու, փոքր տրամաչափի ատրճանակից 50 մ տարածության վրա 60 կրակոց արձակելու, նույն տիպի ատրճանակից 25 մ տարածության վրա ուրվապատկերների վրա 60 արագընթաց կրակոց արձակելու «վազող եղնիկ» և «վազող վարազ» մրցաձևերում։ Բացի այս մրցաձևերից՝ աշխարհի, Եվրոպայի և այլ առաջնություններում մարզիկները մրցում են հրաձգության շուրջ 30 տարբեր տեսակի մրցություններում։ Այդ մրցումները կրում են անհատական-թիմային բնույթ։ Հրաձգության որոշ մարզաձևերի մրցումներին մասնակցում են նաև կանայք։


== Պատմություն ==
Գնդակային հրաձգության առաջին մրցումները կայացել են 1924-ին Շվեյցարիայում։ Գնդակային հրաձգության տարբեր մրցաձևեր ընդգրկում են այլ մարզաձևերում (ծովային բազմամարտ, բիաթլոն, ժամանակակից հնգամարտ, ռազմակիրառական բազմամարտ և այլն)։


== Հրաձգային սպորտը Հայաստանում ==
Հրաձգությամբ Հայաստանում զբաղվում են 1920-ից, 1930-ին հայաստանցի հրաձիգները մասնակցել են Անդրկովկասի, իսկ 1948-ից՝ համամիութենական մրցումներին։ Հայաստանի առաջատար գնդակային հրաձիգներից են համարվել Կ. Բոստանջյանը, Ա. Ավետիսյանը, Ս. Անժելովան, Ս. Պողոսյանը, Ռ. Մկրտչյանը, Գ. Զոհրաբյանը, Զինաիդա Սիմոնյանը, Ս. Մնացականյանը, Հրաչյա Պետիկյանը, Նորայր Բախտամյանը և այլք։
Հայաստանը ստենդային հրաձգությամբ սկսել է զբաղվել 1939-ից, իսկ պաշտոնական մրցումներ կազմակերպվել են 1956-ից։ Ճանաչված ստենդային հրաձիգներից են եղել Դ. Թուշիկյանը, Վ. Այվազյանը, Մ. Չալդրանյանը, Ռ. Սահակյանը, Պ. Բալյանը, Ս. Հակոբյանը, Մ. Այվազյանը, Հ. Հովհաննիսյանը, Վ. Պետրոսյանը, Մ. Կատրանջյանը, Բ. Գինոսյանը, Ե. Ավետիսյանը և այլք։


== Աղբյուրներ ==
Օբտյոր սյուր Դրոն (կանտոն)

Օբտյոր սյուր Դրոն (ֆր.՝ Aubeterre-sur-Dronne), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Պուատու Շարանտա շրջանում։ Շարանտ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Անգուլեմ օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 3293 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1604 է։ Կանտոնում կա 11 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Մոլիզե (այլ կիրառումներ)

Մոլիզե, կարող է վերաբերել՝

Մոլիզե - մարզ Հարավային Իտալիայում, Ապենինյան թերակղզում
Մոլիզե - կոմունա Իտալիայում
Ժինվալի

Ժինվալի (վրաց.՝ ჟინვალი), քաղաք Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում, Արագվի գետի աջ ափին։ Քաղաքի կարգավիճակ է ստացել 1976 թվականից։ Բնակչությունը՝ ▲2192 մարդ (2022)։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 760 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 15 կմ, իսկ Թբիլիսից 54 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, քաղաքի բնակչությունը կազմում է 1828 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սելանովա

Սելանովա (իսպ.՝ Celanova), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում՝ գալիսիական Օրենսե պրովինցիայի Տերրա դե Սելանովա շրջանում։ Տարածքը՝ 67,3 կմ²։ Բնակչությունը՝ 5949 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 23 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Օմելյանյոկի

Օմելյանյոկի (ռուս.՝ Омельянйоки), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Մուեզերսկի շրջանում։ Թափվում է Տորոսոզերո լիճ։ Գետի երկարությունը 7,3 կմ է, ավազանի տարածքը 1500 կմ2։

Գետաբերանից 2,1 կմ հեռավորության վրա, ձախ ափին թափվում է գետ՝ Տարակշինոյոկի։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կարելիի ավազան, Ֆինլանդիայի և ՌԴ սահմանին, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Պատկանում է Կարելիի ավազանային շրջանին, Բալթիկ ծովի ավազան։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01050000112102000009949
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000994
Ավազանի կոդը - 01.05.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կուզնեցովո (գյուղ, Դոմանյովկայի շրջան)

Կուզնեցովո (ուկրաիներեն՝ Кузнецове), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Դոմանյովկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1870 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կուզնեցովո գյուղում բնակվում էր 706 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,71 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վլիլանդ (համայնք)

Վլիլանդ (հոլ.՝ Vlieland ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Ֆրիսլանդ մարզում։ Տարածքը 40,01 կմ² է, բնակչությունը՝ 1.142 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.300 եվրո է։
Տիվադար Կոստկա Չոնտվարի

Տիվադար Կոստկա Չոնտվարի (հունգ.՝ Csontváry Kosztka Tivadar, հուլիսի 5, 1853(1853-07-05)[…], Սաբինով, Հունգարիայի թագավորություն, Ավստրիական կայսրություն - հունիսի 20, 1919(1919-06-20)[…], Բուդապեշտ, Հունգարական Խորհրդային Հանրապետություն), նկարիչ։ 


== Կենսագրություն ==

1865 թվականին Չոնտվարիի ընտանիքը տեղափոխվեց Սրեդնեե գյուղ (այժմ Զակարպատյան մարզ)։ Տիվադարին ուղարկեցին սովորելու Ուժգորոդի առևտրի դպրոցում։ Նա աշխատել է որպես դեղագործ, ինչպես նրա հայրը։ 1881 թվականին նա պայծառատեսություն ունեցավ, որը նրան կանխորոշեց դառնալ հայտնի բնանկարիչ, «ավելի նշանավոր, քան ինքը` Ռաֆայելը»։
1883 թվականին Փարիզում նա հանդիպեց Միխայել Մունկաչիի հետ, ով համարվում է հունգարացի խոշորագույն նկարիչ։ Նա ճանփորդում էր Դալմատիայով, Իտալիայով, Հունաստանով, Հյուսիսային Աֆրիկայով և Մերձավոր Արևելքով։ 1900 թվականին նա փոխել է իր Կոստա ազգանունը Չոնտվարի կեղծանվան։


== Ստեղծագործություն ==
Չոնտվարին սկսել է նկարել 1880-ական թվականների կեսերից։ Նա ունի ավելի քան հարյուր կտավներ։ Դրանք իրենց ոճով մոտ են իմպրեսիոնիզմին, որոնք ստեղծվել են 1903-1909 թվականների ընթացքում։ Իր նկարներում նույնպես կային  կախարդական ռեալիզմի, սիմվոլիկան, առասպելական սյուրռեալիզմի, հետիմպրեսիոնիզմի հատկանիշներ։
Չոնտվարիի ստեղծագործությունները ցուցադրվել են Փարիզում (1907, 1910) և Եվրոպայի այլ քաղաքներում, բայց ճանաչում չունեին իր հայրենիքում։ Հունգարիաում նկարիչը ուներ խենթի համբավ` տարօրինակ պահվածքի, ճգնավոր կյանքի և շփման մեջ մարգարեական տոն օգտագործելու համար։ 
Վերջին տարիներին նա գրել է գիրք, մի բրոշյուր, «էներգիան և արվեստը», «Քաղաքակիրթ մարդու սխալը» և «Հանճարը» հետազոտությունը. «Ով կարող է և ով չի կարող լինել հանճար»։ Իր կյանքի ընթացքում նա չի վաճառել ոչ մի նկար։ Հիմնական աշխատանքները նկարիչը հավաքել է Պեչ քաղաքի թանգարանում։


== Ճանաչում ==
Չոնտվարիին նվիրված է համանուն գեղարվեստական ֆիլմը, որի ռեժիսորն է Զոլտանա Հուսարիկան (1980)։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Կոգնիտիվ թերապիա

Կոգնիտիվ թերապիան (անգլ. Cognitive Therapy) հոգեթերապիայի տեսակ է, որն ուղղված է այցելուների մոտ դիսֆունկցիոնալ մտածողության, վարքի և հուզական հակազդումների հաղթահարմանը։ Կոգնիտիվ թերապիայի շրջանակներում փորձ է արվում փոփոխել այցելուի մտածողության ոճն ու վարքը։ Ռացիոնալ-էմոտիվ վարքային թերապիայի հետ միասին համարվում է հոգեթերապիայում կոգնիտիվ-վարքային մոտեցման հիմնական ուղղություններից մեկը։


== Ներածություն ==
Կոգնիտիվ թերապիան մշակվել և զարգացվել է Աարոն Բեկի և նրա հետևորդների կողմից։


== Պատրաստում և վերապատրաստում ==
Պատրաստումը և վերապատրաստումը կոգնիտիվ թերապիայի ոլորտում իրականացվում է համապատասխան կարճաժամկետ և երկարաժամկետ թրեյնինգային ծրագրերի միջոցով՝ Բեկի ինստիտուտում և այլ նմանատիպ հաստատություններում (օրինակ՝ Կոգնիտիվ թերապիայի ակադեմիան)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոստոլես

Մոստոլոես (իսլ.՝  Perales del Puerto)՝ քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մադրիդի պրովինցիայի Մադրիդ ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Առեա-մետրոպոլիտանա-դե-Մադրիդ շրջանում։ Տարածքը կազմում է 45 կմ2, բնակչությունը՝ 206015 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղում ==
պաշտոնական կայք
Նոյշտադ (Դոսսե)

Նոյշտադ (գերմ.՝ Neustadt (Dosse)), կոմունա Գերմանիայի Բրանդենբուրգ հողատարածքում։
Գտնվում է Արևելյան Պրիգնից Ռուպպին շրջանում։ Ենթարկվում է Նոյշտադ կառավարությունը։ Բնակչությունը կազմում է 3575 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 75,43 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 12 0 68 324։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ


== Ծանոթագրություններ ==
Առատաշեն

Առատաշեն (նախկին անվանումը` Մեծ Զեյվա),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արմավիրի մարզի Վաղարշապատի տարածաշրջանում, Վաղարշապատ քաղաքից մոտ 5 կմ հարավ-արևելք, Քասաղ գետի աջ ափին։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 845 մ։ Վերանվանվել է Առատաշեն 1978 թ. հունվարի 25-ին։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Առատաշենի մշտական բնակչությունը կազմել է 2505, առկա բնակչությունը` 2474 մարդ։ Բնակիչները հայեր են, որոնց նախնիները 1828-1829 թթ. գաղթել են Սալմաստից, Խոյից և 1915-1916 թվականներին Ալաշկերտից։
Առատաշենի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, թռչնաբուծությամբ, բանջարաբուծությամբ, խաղողագործությամբ և խորդենու մշակությամբ։


== Պատմական կառույցներ ==
Գյուղում կա 19–րդ դարի 70-ական թվականների կիսավեր եկեղեցի։


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում(չաշխատող հղում)
Համայնքի ղեկավարի Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում(չաշխատող հղում)


== Տես նաև ==
Առատաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արմավիրի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
(6157) Պրեյ

(6157) Պրեյ (անգլ.՝ Prey), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Լուց Շմադելի և Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից Տաուտենբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,425792 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2216 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,63 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1380 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,26087 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,97° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6157) Պրեյ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տոպկի (գյուղ, Լև-Տոլստովսկի շրջան)

Տոպկի (ռուս.՝ Топки), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լև-Տոլստովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժողովածու (4434)

Ժողովածու (4434), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4434 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16․5x11 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 95 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` լաթապատ տախտակ։


== Բովանդակություն ==
Քարոզք (Գրիգոր Տաթևացի, անանուն)
Առակ
Եփրեմի Ներբողեան առ Ստեփաննոս Նախավկան
Ի հարանվ վարուց
Իսահակա արքպս-ի Յաղագս խորհրդոց եկեղեցւոյ
Մանունք


== Ծանոթագրություններ ==
Վեռնոն Ահմաջյան

Վեռնոն Ահմաջյան (մայիսի 19, 1930(1930-05-19), Whitinsville, Վուստեր շրջան, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ - մարտի 13, 2012(2012-03-13), Ֆալմաուֆ, Բարնստեյբլ շրջան, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ), հայազգի հայտնի քարաքոսաբան, ԱՄՆ Քլարկի համալսարանի պատվավոր պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել և մեծացել է Վիթնսվիլում` հայ էմիգրանտների` Նշան և Անի Ահմաջյանների (Օհանյանների) ընտանիքում և ավելի քան 40 տարի ապրել է Վուստեր քաղաքում։ 
Ահմաջյանը ավարտել է Քլարկի համալասարանը 1952 թվականին՝ ստանալով բակալավրի կոչում։ Երկու տարի զինվորական ծառայություն անցնելուց հետո վերադարձել է Քլարկի համալսարան և ստացել մագիստրոսի աստիճան։ Փիլիսոփայության դոկտորի կոչում (Ph.D) ստացել է 1960 թվականին Հարվարդի համալսարանում։ 
Աշխատել է տարբեր համալսարաններում՝ Մասաչուսեթսի համալսարանում, Կալիֆորնիայի համալսարանում  (Բերկլի) և գլխավորապես Քլարկի համալսարանում։ Մշակել է մեթոդներ լաբորատոր պայմաններում քարաքոսերի անջատման և կուլտիվացման համար։ Ահմաջյանի գիտական հետաքրքրությունները հիմնականում վերաբերել են քարաքոսերի սիմբիոզի բնույթին։ 
Ահմաջյանը Քաղցկեղի ազգային ինստիտուտին տրամադրել է հատուկ քարաքոսային կուլտուրաներ, որոնք կիրառվել են քաղցկեղի ախտորոշման սկրինինգային ծրագրերում և ՁԻԱՀ-ի դեմ պայքարում։ Բազմաթիվ գրքերի ու գիտական հոդվածների հեղինակ և համահեղինակ է։


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
1967 թվականին պարգևատրվել է հատուկ մեդալով Անտարկտիդայի Մաք-Մյուրդո գիտական կայանում կատարված աշխատանքների համար Գիտության ազգային հիմնադրամի կողմից, ինչպես նաև իր պատվին է կոչվել Տրանսանտարկտիդայի լեռների Քվին-Ալեքսանդրիա լեռնաշղթայի գագաթներից մեկը (Ահմաջյանի գագաթ)։ Ահմաջյանը եղել է մի շարք մասնագիտական ասոցիացիաների անդամ, որոնց թվում են Քարաքոսաբանության միջազգային ասոցիացիան (IAL), Գիտության առաջխաղացման ամերիկյան ասոցիացիան (AAAS) և այլն։ 1996 թվականին Քարաքոսաբանության միջազգային ասոցիացիայի կողմից պարգևատրվել է Աքարիուսի մեդալով քարաքոսաբանության ոլորտում գիտական ձեռքբերումների և նվաճումների համար։


== Մահը ==
Վախճանվել է 2012 թվականի մարտի 13-ին՝ 81 տարեկան հասակում։


== Գրքեր ==
Ahmadjian, Vernon. 1967. The Lichen Symbiosis. Blaisdell Publishing Co., Waltham, Mass., 152 pages.
Ahmadjian, Vernon. 1993. The Lichen Symbiosis. John Willey and Sons, Inc., New York, 250 pages. ISBN 0-471-57885-1
Ahmadjian, V., and M. E. Hale, eds. (1973). The Lichens. New York։ Academic Press. pp. 697.
Ahmadjian, V., and S. Paracer. 1986. Symbiosis։ An introduction to Biological Associations. Hanover, N. H., University Press of New England, 212 pages.
Paracer, Surindar and Vernon Ahmadjian. 2000. Symbiosis, An Introduction to Biological Associations. Second Edition. Oxford University Press, ISBN 0-19-511807-3.


== Տես նաև ==
Ի հիշատակ Վեռնոն Ահմաջյանի(չաշխատող հղում) (անգլերեն)
Աքարիուսի մեդալակիր Վեռնոն Ահմաջյան Archived 2012-02-05 at the Wayback Machine. (անգլերեն)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քարաքոսաբանություն Archived 2021-02-04 at the Wayback Machine.
Հայաստանի ֆուտբոլային մարզադաշտերի ցանկ

Այս ցանկում ներկայացված է Հայաստանի ֆուտբոլային մարզադաշտեր, որոնք կանոնավոր կերպով օգտագործվում են պաշտոնական խաղերի համար։


== Այլ մարզադաշտեր ==
Սուխովո (այլ կիրառումներ)

Սուխովո, կարող է վերաբերել՝

Սուխովո - գյուղ Ռուսաստանի Մորդովիա հանրապետության Տեմենիկովսկի շրջանի կազմում։
Սուխովո - գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Քրեյգ Թեոդոր Նելսոն

Քրեիգ Թեոդոր Նելսոն (անգլ.՝ Craig Theodore Nelson, ապրիլի 4, 1944(1944-04-04), Սպոքան, Վաշինգտոն, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան։ Նելսոնը առավել հայտնի է «Մարզիչը» սիթքոմում կատարած դերով, որը հեռարձակվել է 1989-1997 թվականներին՝ 9 եթերաշրջանով։


== Գործունեություն ==


=== Վաղ տարիներ ===
1992 թվականին նա արաժանացել է «Էմմի» մրցանակի՝ կատակերգական հեռուստասերիալում տղամարդու լավագույն դերի համար։ Նա «Էմմի» մրցանակի առաջադրվել է ևս երկու անգամ և 4 անգամ՝ «Ոսկե Գլոբուս» մրցանակի՝ շոուում իր դերի համար։
Նեյլսոնը ծնվել է Վաշինգտոն նահանգի Սպոքեն վայրում։ Հեռուստատեսությունում առաջին անգամ նկարահանվել է «Մերի Թայլեր Մուր» սիթքոմի էպիզոդներից մեկում։ Նա ուսանել է Վաշինգտոնի կենտրոնական համալսարանում։ Մեծ էկրանին երևացել է ավելի քան 30 ֆիլմերով։ Նրան մեծ ժողովրդականություն է բերել «Պոլտերգեյսթ» (1982) սարսափ ֆիլմում կատարած դերը և այդ ֆիլմի սիքվելը՝ «Պոլտերգեյսթ 2»-ը (1986)։
Բացի այդ, նա հնչյունավորել է «Սուպեր ընտանիքը» (2004) անիմացիոն ֆիլմի գլխավոր հերոսին և երկրորդական պլանի դերեր է խաղացել «Շարքային Բենջամինը», «Սիլկվուդ», «Միայն ճիշտ ճանապարհներ», «Օստերմանի Ուիքենդը», «Մահվան դաշտեր», «Գործողություն Ջեքսոն», «Հուլիսի 4-ին ծնվածը», «Տյորներն ու Հուչը», «Բևեռլի Հիլզի վաշտերը», «Միսիսիպիի ոգիները», «Սատանայի փաստաբանը», «Բա՜րև ընտանիքին», «Փառքի սայրը։ Աստղերը սառուցի վրա» և «Առաջարկություն» կինոնկարներում։


=== 2000-ականներ ===
Նելսոնը գլխավոր դեր է խաղացել «Արևելյան այգի» հեռուստասերիալում, որը 2000-2004 թվականին հեռարձակվել է չորս եթերաշրջանով։ Երկուհազարականներին նա երկորդական դերեր է կատարել «Իմ անունն է Էրլ» «C. S. I.: Հանցագործության վայրը Նյու Յորք» և «Դետեկտիվ Մոնկ» հեռուստասերիալներում։ 2010-2015 թվականներին Նելսոնը Բոնի Բեդելիայի հետ նկարահանվել է «Ծնողներ» հեռուստասերիալում։ 2018 թվականին կրկին հնչյունավորել է «Սուպեր ընտանիքը» մուլտֆիլմը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժան Դյուբյուֆե

Ժան Դյուբյուֆե (ֆր.՝ Jean Philippe Arthur Dubuffet, հուլիսի 31, 1901(1901-07-31)[…], Հավր - մայիսի 12, 1985(1985-05-12)[…], Փարիզի 6-րդ շրջան, Փարիզ և Փարիզ), ֆրանսիացի նկարիչ և քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
Ժան Դյուբյուֆեն ծնվել է Հավր քաղաքում 1901 թվականին՝ գինու առևտրականի ընտանիքում։ 18 տարեկան հասակում մեկնում է Փարիզ և ծանոթանում Մաքս Ժակոբի ու Ժան Պոլանի հետ։ Ընթերցում է Հանս Պրինցհորնի «Հոգևոր հիվանդների գեղանկարչությունը» (1922) մենագրությունը, որը նրա վրա խորը ազդեցություն է թողնում։  Հիասթափվելով իր նախորդ աշխատանքներից՝ 1925 թվականին վերադառնում է Հավր և սկսում զբաղվել ընտանեկան բիզնեսով, գինու առևտրով։
Գեղանկարչությանը վերադառնում է միայն 1942 թվականին,  1944 թվականին  փարիզյան Ռ. Դրուենի պատկերասրահում կայանում է նրա  առաջին անհատական ցուցահանդեսը։ Մտերմանում է սյուրռեալիստների հետ, դառնում է այսպես կոչված  ար բրյուտ, «կոպիտ» կամ «տամուկ» արվեստի հիմնադիրներից, որը սկզբունքորեն մոտ էր մանկական սիրողական ինքնուսների, հոգեկան հիվադների գեղանկարչությանը, չէր ճանաչում բոլորի կողմից ընդունված գեղագիտական նորմերը և օգտագործում էր ձեռքի տակ եղած ցանկացած նյութ։  1948 թվականին  սկսեց հավաքել ար բրյուտի ստեղծագործությունների  հավաքածու (ներկայումս գտնվում է Լոզանում): 1975 թվականին Փարիզում հիմնում է Դյուբյուֆեի Ֆոնդը։
Ընդհանուր առմամբ նկարիչը ստեղծել է շուրջ 10 000 աշխատանքներ, որոնք շարք են ձևավորում,  «Կանացի մարմիններ» (1950), «Թիթեռնիկի թևերից փոքրիկ նկարներ» (1953), «Անհուսալի կյանքի  փոքրիկ արձաններ» (1954), «Ֆենոմենները» (1958), «Ուրլուպ» (1967) և այլն։  Դյուբյուֆեի աշխատանքները ներկայացված են աշխարհի խոշորագույն թանգարաններում։ 


== Գրականություն ==
Ragon M. Dubuffet. New York: Grove Press, 1959
Selz P. The Work of Jean Dubuffet New York: The Museum of Modern Art, 1962
Loreau M. Jean Dubuffet, délits déportements lieux de haut jeu. Paris: Weber, 1971
Franzke A. Jean Dubuffet, Basel: Beyeler, 1976
Thévoz M. Art brut. New York: Rizzoli, 1976
Thévoz M. Jean Dubuffet, Genève: Albert Skira, 1986
Glimcher M. Jean Dubuffet: Towards an Alternative Reality. New York: Pace Gallery, 1987
Webel S. L'œuvre gravé et les livres illustrés par Jean Dubuffet: catalogue raisonné. Paris: Baudoin-Lebon, 1991
Haas M. Jean Dubuffet, Berlin: Reimer, 1997
Lageira J. Jean Dubuffet, le monde de l’hourloupe. Paris: Gallimard; Centre Pompidou, 2001
Danchin L. Jean Dubuffet. New York: Vilo International, 2001
Bonnefoi G. Jean Dubuffet. Caylus: Association mouvements, 2002
Jean Dubuffet: Trace of an Adventure/ Ed. by Agnes Husslein-Arco. Muenchen: Prestel, 2003
Krajewski M. Jean Dubuffet. Studien zu seinem Fruehwerk und zur Vorgeschichte des Art brut. Osnabrueck: Der andere Verlag, 2004
Jacobi M. Jean Dubuffet et la fabrique du titre. Paris: CNRS, 2006
Блохина К. Г. Понятие живописного языка в теории и практике Жана Дюбюффе. // Актуальные проблемы теории и истории искусства: сб. науч. статей. Вып. 6. / Под ред. А. В. Захаровой, С. В. Мальцевой, Е. Ю. Станюкович-Денисовой. - СПб.: НП-Принт, 2016. С. 635-642. ISSN 2312-2129.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ժան Դյուբյուֆե հիմնադրամի կայք
Ժան Դյուբյուֆեի կենսագրությունը Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine.
Ժան Դյուբյուֆեի աշխատանքները աշխարհի թանգարաններում
Վիկտոր Էմանուիլ III-ի անվան ազգային գրադարան

Վիկտոր Էմանուիլ III-ի անվան ազգային գրադարան (իտալերեն՝ Biblioteca Nazionale Vittorio Emanuele III), ազգային գրադարան Իտալիայում։ Տեղակայված է Նեապոլի Պլեբիսիտո 1 հրապարակում գտնվող թագավորական պալատում, մուտքը՝ Տրիեստե ե Տրենտո հրապարակից (piazza Trieste e Trento): Այն հիմնադրել և ղեկավարում է Գրադարանային ժառանգության գլխավոր խորհուրդը (Direzione Generale per i Beni Librari) և Իտալիայի մշակութային ժառանգության և տուրիզմի նախարարությունը (Ministero per i Beni e le Attività Culturali):
Քանակական առումով Իտալիայի երրորդ խոշորագույն գրադարանն է Հռոմի և Ֆլորենցիայի ազգային կենտրոնական գրադարաններից հետո։ Ունի 1480747 տպագիր գրականություն, 319187 բրոշյուրներ, 18415 ձեռագրեր, ավելի քան 8000 պարբերականներ, 4500 ինկունաբուլաներ,  1800 Հերկուլանում պապիրուսներ։


== Պատմություն ==
Գրադարանը հիմնադրվել 18-րդ դարի վերջում «Palazzo degli Studi» պալատում, որտեղ այժմ տեղակայված է Նեապոլի ազգային հնագիտական թանգարանը։ Հանրության համար թանգարանը բացվել է 1804 թվականին որպես Նեապոլի թագավորական գրադարան (իտալերեն՝ Reale Biblioteca di Napoli)՝ 1816 թվականին դառնալով Բուրբոնների թագավորական գրադարան (իտալերեն՝ Reale Biblioteca Borbonica): Գրադարանի հավաքածուն համալրվել է վերացված կրոնական կառույցներից և առգրավված մասնավոր հավաքածուներից։ Իտալիայի միավորումից հետո 1860 թվականից կրում է ներկայիս անվանումը։
1910 թվականին գրադարանում ստեղծվել է Հերկուլանում պապիրուսների բաժինը (իտալերեն՝ Officina dei papiri ercolanensi). մի արհեստանոց, որը հիմանդրել է Կառլո դե Բուրբոնը՝ պահպանելու Հերկուլանումի պեղումների ժամանակ հայտնաբերված պապիրուսները։
Երկար բանավեճերից հետո Բենեդետտո Կրոչեի առաջարկությամբ և ջանքերով գրադարանը տեղափոխվել է իր ներկայիս վայրը՝ թագավորական պալատը, որը գրադարանին է տրամադրել Վիկտոր Էմանուիլ III, ում անունով էլ կոչվում է գրադարանը։ 
Տեղափոխվելուց հետո գրադարանի հավաքածուն համալրվել է նեապոլյան գրադարանների արժեքավոր նյութերով, այդ թվում Brancacciana
գրադարանի (հիմնադրվել է Հռոմում, կարդինալ Ֆրանչեսկո Մարիա Բրանկաչոյի կողմից 17-րդ դարի առաջին կեսերին, Նեապոլ տեղափոխվելով՝ դարձել է Նեապոլի առաջին հանրային գրադարանը)։
Գրադարանը տուժել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում գերմանական և դաշնակից ուժերի կողմից Նեապոլի գրավման ժամանակ (հրկիզվել է գերմանացիների կողմից), թեև առավել թանկարժեք ձեռագրերը տեղափոխվել են անվտանգ վայրեր և այնտեղ մնացել մինչև գրադարանը վերաբացվել է 1945 թվականին։ 1980 թվականին գրադարանի շենքի թևը լրջորեն վնասվել է երկրաշարժից, և գրադարանի գույքը տեղափոխվել է շենքի այլ հատված։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին աղբյուրներ ==
Պաշտոնական կայքը
Պիսարևո (գյուղ, Շարանսկի շրջան)

Պիսարևո (ռուս.՝ Писарево, բաշկիրերեն՝ Писарев), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 331 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստրոդիմ

Աստրոդիմ (ռուս.՝ Астродым), գյուղ Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Կարասուկսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 381 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խորհրդային արվեստ (ամսագիր)

«Խորհրդային արվեստ», խորհրդային շրջանի հայակական գիտատեսական, քննադատական և գեղարվեստական պատկերազարդ ամսագիր։ Հանդիսացել է ՀԽՍՀ կուլտուրայի մինիստրության (մշակույթի նախարարություն) և կինեմատոգրաֆիայի պետական կոմիտեի հրատարակությունը։ Առաջին անգամ Լույս է տեսել 1932 թվականին (1932-1938, 1940-1941 թվականներին՝ «Խորհրդային արվեստ», 1943-1955 թվականներին՝ «Սովետական գրականություն և արվեստ»), Երևանում։ Խմբագիրներ՝ Ա․ Վշտունի, Ս․ Մելիքսեթյան, Գ․ Հովնան, Ս․ Բայանդուր (1940-1941, 1955 թվականից)։
30-ական թվականներին ջատագովել է հայ-խորհրդային արվեստը (թատրոն, կինո, երաժշտություն, կերպարվեստ ճարտարապետություն և այլն)։ 
Կազմակերպել է բանավեճեր ժամանակակից հայկակական երգի, ժողովրդական երգարվեստի ու պարարվեստի, քաղաքային շինարարության հարցերի շուրջ։ Տպագրել է գրական-գեղարվեստական, տեսական-քննադատական գործեր, պիեսներ, սցենարներ, գրախոսականներ, ծանոթացնում հանրապետության մշակութային կյանքի իրադարձություններին։
Տարբեր բնույթի և ժանրի հոդվածներով հանդեսին թղթակցել են անվանի արվեստագետներ, արվեստաբաններ, գրողներ՝ Մարտիրոս Սարյան, Փ․ Թերլեմեզյան, Հովսեփ Օրբելի, Գ․ Լևոնյան, Տ․ Բեկնազարյան, Տ․ Գյուլիքևխյան, Դերենիկ Դեմիրճյան, Վահան Թոթովենց, Գուրգեն Մահարի, Ցո․ Ցուզովսկի, Բ․ Ալպերս, Մ․ Շտայնբերգ և ուրիշներ)։
Բալտաջի

Բալտաջի, գետակ Սև ծովի ավազանում, Հայկական լեռնաշխարհից հյուսիս, Տրապիզոնի նահանգում։ Սկիզբ է առնում Օֆ լեռնաշխթայից և միանալով համանուն գետին՝ թափվումէ Սև ծովը։


== Ծանոթագրություններ ==
Պարասկովիևկա (այլ կիրառումներ)

Պարասկովիևկա, կարող է վերաբերել՝

Պարասկովիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում
Պարասկովիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մարյինի շրջանում
Թատրոն (այլ կիրառումներ)

Թատրոն, կարող է վերաբերել՝

Թատրոն - արվեստի ճյուղ
Թատրոն - Սոմերսեթ Մոեմի վեպերից
Մաղարա (Քոզանի գավառ)

Մաղարա, գյուղաքաղաք, ավան Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգի Քոզանի գավառում։ Գտնվում էր Մաղարա գյուղախմբի կազմում, Սարոս գետի Մաղարա վտակի ափին։ Հանդիսանում էր գյուղախմբի կենտրոնը։


== Պատմություն ==
Տեղի հայ բնակչությունը 1914 թվականին քշվեց Դերզոր և ոչնչացվեց։


== Բնակչություն ==
Մաղարան XIX դարի վերջին ուներ 1735 բնակիչ, որի մի մասը հայեր էին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Խախ (Լազիստանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խախ (այլ կիրառումներ)Խախ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Լազիստանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Կոստիլևկա (այլ կիրառումներ)

Կոստիլևկա, կարող է վերաբերել՝

Կոստիլևկա - գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սեմիկարակորսկի շրջանում
Կոստիլևկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում
Ուտելի ներքնազգեստ

Ուտելի ներքնազգեստ (անգլ.՝ Edible underwear), հրուշակեղեն, որը պատրաստված է ներքնազգեստի տեսքով և ունի նրա գործառույթները։


== Պատմություն ==
Այս մթերքը 1972 թվականին հորինել են նկարիչներ Դեյվիդ Սանդերսոնը և Լի Բրեյդին որպես կոնցեպտուալ արվեստի նմուշ։ Ըստ Սանդերսոնի՝ ոգեշնչման աղբյուրն այն էր, որ իր եղբայրը «ռադ եղի՛ր» (անգլ.՝ fuck off) արտահայտության փոխարեն սիրում էր օգտագործել «ծամի՛ր իմ կիսավարտիքը» (անգլ.՝ oh eat my shorts) արտահայտությունը։ Առաջին նմուշը տնայնագործական աշխատանք էր, որը պատրաստվել էր Չիկագոյի նրանց ընդհանուր բնակարանում և ցուցադրվել նրանց ընկերոջ խանութի ցուցափեղկում որպես դեկորացիա։ Այդ կիսավարտիքը գնել է Ինդիանայի համալսարանի մի ուսանողուհի, որը դրա մասին գրել է տեղական թերթում։ Լուրը տարածել է նաև «Ասսոշեյթեդ պրես» գործակալությունը, և կիսավարտիքն ակնթարթորեն դարձել է սենսացիա։


== Պատմություն ==
Մթերքն արտադրելու համար Սանդերսոնը և Բրեյդին 1975 թվականին հիմնել են Cosmorotics, Inc. ընկերությունը։ Կիսավարտիքը կոչվում էր «candypants, the original 100% edible underwear» («կոնֆետային կիսավարտիք, 100%-ով օրիգինալ ուտելի ներքնազգեստ»)։ ԱՄՆ-ի արտոնագրային գերատեսչությունը սկզբում մերժել էր նրանց հայտը՝ հրուշակեղենի և ներքնազգեստի անհամատեղելիության հիմքով, սակայն հետագայում, այնուամենայնիվ, տվել էր արտադրության թույլտվություն, և մի քանի շաբաթվա ընթացքում արտադրվել և իրացվել էր մի քանի հարյուր հազար կիսավարտիք։


== Գրականություն ==
Candypants-ը վաճառվում էր որպես ներքնազգեստ հագուստի խանութներում, հիմնական հանրախանութներում, մոտոցիկլետների խանութներում, հրուշակեղենի խանութներում և նորաձևության բուտիկներում։ Այն համարվում էր անմեղ անպարկեշտություն։ Մամուլն ուտելի ներքնազգեստից հիացմունքի մեջ էր, և այն դարձել էր ոչ միայն ամերիկյան, այլև համաշխարհային սենսացիա։ Ի թիվս այլ իրերի, այն վաճառվում էր նաև սեքս խանութներում։


== Դատական գործերում ==
Կիսավարտիքը հայտնվել էր ԱՄՆ-ի Գերագույն դատարանի Առաջին փոփոխության վերաբերյալ առնվազն երկու դատական գործերում։ Որպես նախադեպ այն օգտագործվում են «Սքրյու» տաբլոիդի փաստաբանների կողմից՝ չնայած բովանդակությանը այն թերթերի կրպակներում վաճառելու իրավունք ստանալու համար, ինչպես նաև հայցվորների կողմից՝ Նյու Յորքի Midnight Blue կաբելային հանրային հեռուստաշոուն փակելու անհաջող փորձի ժամանակ (դրվագներից մեկում ցույց էր տվում աֆրոամերիկացի մի կին, որը կծում էր սպիտակամորթ տղամարդու հագին եղած կիսավարտիքի կտորը)։


== Կարծիքներ ==
Գրող Եժի Կոսինսկին իր «Փինբոլ» վեպում և Late Night with David Letterman հեռուստաշոուում ուտելի ներքնազգեստն անվանել է «ամերիկյան ազատության բուն էությունը»։
Ուտելի ներքնազգեստը People ամսագիրը ներառել է փոփ մշակույթը սահմանող 434 իրերի և իրադարձությունների ցանկում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլարբասե

Վիլարբասե (իտալերեն՝ Villarbasse, պիեմ.՝ Vilarbasse), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը` 3.167 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 316 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 10 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10090։ Հեռախոսային կոդ՝ 011։ Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Սուրբ Նազարուսը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռաղոսահամար։ 011 9528484
Էլեկտրոնային հասցե։ comune.villarbasse@comune.villarbasse.to.i
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.villarbasse.to.it/default.htm Archived 2006-10-10 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.villarbasse.to.it/default.htm Archived 2006-10-10 at the Wayback Machine.
Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կորցանո

Կորցանո (իտալերեն՝ Corzano), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 980 մարդ, խտությունը՝ 82 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 12 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25030։ Հեռախոսային կոդ՝ 030։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 309971254
Էլեկտրոնային հասցե։ info@comune.corzano.bs.it
Գլախվոր կայք։ http://www.comune.corzano.bs.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Բոբբի Սոլո

Բոբբի Սոլո (մարտի 18, 1945(1945-03-18), Հռոմ, Իտալիա)՝ իսկական անունը Ռոբերտո Սոտտի,  իտալացի երգիչ և դերասան։ Իտալական Սան-Ռեմո փառատոնի կրկնակի հաղթող։ 1965 թվականի Եվրատեսիլ երգի մրցույթի իտալիայի ներկայացուցիչ։


== Կենսագրություն ==

Բոբբի Սոլոն ծնվել է 1945 թվականին Հռոմում։ Դեռևս դեռահաս տարիքից նա տարվել էր երաժշտությամբ։ Նրան հետաքրքրում էր ռոք-ըն-ռոլը, մասնավորապես Էլվիս Պրեսլին, ով նշակալի ազդեցություն ունեցավ Բոբբի Սոլոյի ստեղծագործությունների վրա։
1963 թվականից սկսվել է նրա երաժշտական կարիերան։ 1964 թվականին առաջին անգամ նա մասնակցեց Սան-Ռեմո երգի փառատոնին «Արցունքներ փողոցում» երգով, որի հեղինակն էր Ջուլիո Ռապետտի Մոգոլոն։ Երգը հիթ դարձավ, բայց Բոբբի Սոլոն որակազրկվեց ֆոնոգրամայի օգտագործման պատճառով։
Մրցույթին մասնակցելու երկրորդ փորձը ավելի հաջողված էր․ 1965 թվականին Բոբբի Սոլոն հաղթեց Սան Ռեմոյում «Եթե դու լացում ես, եթե դու ծիծաղում ես» երգով։ Այս հաջողությունից հետո երգիչը 1965 թվականին պատիվ ուներ ներկայացնելու Իտալիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում։ Մրցույթը անց էր կացվում Նապոլիում, և Բոբբի Սոլոն  հաջողությամբ հանդես գալով գրավում է 5-րդ տեղը։ 1969 թվականին նա նորից հաղթում է Սան-Ռեմոյում «Գնչուհին» երգով, որը կատարեց Իվա Ձանիկկիի հետ։ Վերջին անգամ Սան-Ռեմոյում ելույթ է ունեցել 2003 թվականին։


== Ֆիլմագրություն ==
Բոբբի Սոլոն հայտնի է նաև որպես դերասան։ Մասնավորապես «Գնչուհին» ֆիլմում խաղացել է գլխավոր դերը։

«Գնչուհին»  (1969)
Բարսելոնա (ֆիլմ)(1994)-վոկալ
5×2 (2004)-վոկալ
Հայտարարում եմ ձեզ Չակ և Լարի (2007)- վոկալ


== Անձնական կյանք ==
Բոբբի Սոլոն ամուսնացած էր Ֆրանսիացի պարուհի Սոֆիի հետ։ Նրանք երեք երեխա ունեին․ որդին Ալենը (ծնված 1968 թ․) և աղջիկները՝ Շանտալը (ծնվ․ 1971 թ․) և Մուրիելը (ծնվ․ 1975 թ․)։ Բոբբի Սոլոն ուներ նաև արտաամուսնական դուստր (ծնվ․ 1991 թ․) ՝ Վերոնիկան։ 
1995 թվականին նա ամուսնացել է ամերիկացի Թրեյսիի հետ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբերտ Օպետի

Ալբերտ Օպետի (ֆր.՝  Aupetit Albert Paul Louis Charles, ապրիլի 28, 1876(1876-04-28) - փետրվարի 11, 1943(1943-02-11)), ֆրանսիացի տնտեսագետ, Ֆրանսիայի վիճակագրական ընկերության նախագահ, 1920-1926 թվականներին Ֆրանսիայի բանկի գլխավոր քարտուղար։ 


== Կենսագրություն ==
Ալբերտ Օպետին ծնվել է 1876 թվականի ապրիլի 28-ին Ֆրանսիայի Շեր դեպարտամենտի Սանսերե քաղաքում։
1901 թվականին Փարիզի իրավունքի ֆակուլտետում արժանացել է դոկտորական աստիճանի։
Դասախոսական գործունեությունը սկսել է 1901-1903 թվականներին որպես Փարիզի իրավունքի ֆակուլտետուի դասախոս։ 1910-1914 թվականներին պատմություն է դասավանդել Փարիզի անվճար բարձրագույն գործնական դասընթացներում։
1902-1906 թվականներին եղել է քարտուղարի օգնական, իսկ 1906-1914 թվականներին՝ քարտուղարության ընդհանուր և տնտեսական հարցերով ղեկավար, 1914-1919 թվականներին՝ գլխավոր քարտուղարի օգնական, 1919-1920 թվականներին՝ գլխավոր վերահսկիչ, իսկ 1920-1926 թվականներին՝ Ֆրանսիայի բանկի գլխավոր քարտուղար։ 1906 թվականին եղել է Մարոկկո պետության բանկի ստեղծման միջազգային կոնֆերանսի քարտուղար։


=== Առաջին համաշխարհային պատերազմ ===
Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին մոբիլիզացվել և 1914-1918 թվականներին գեներալ Ժոֆրի գլխավոր շտաբին կից լեյտենանտ է եղել, 1915 թվականին դարձել է 56-րդ հրաձգային դիվիզիային կից կապիտան, իսկ 1918 թվականին՝ պահեստազորի գումարտակի հրամանատար։
1922-1937 թվականներին պատերազմից հետո քաղաքագիտության անվճար դպրոցում եղել է քաղաքագիտության պրոֆեսոր, իսկ 1931 թվականին՝ Փարիզի գաղութատիրական ցուցահանդեսի ֆինանսական տնօրեն։
1936-1943 թվականներին եղել է բարոյական և քաղաքական գիտությունների ակադեմիայի անդամ, Էկոնոմետրիկ հասարակության խորհրդի անդամ, Միջազգային վիճակագրական ինստիտուտի անդամ, Հաշվապահական հաշվառման ընկերության պատվավոր նախագահ, Վիճակագրության ֆրանսիական ընկերության նախագահ,տնտեսագետների հանդեսի համատնօրեն և Revue d'economie politique- ի գործադիր կոմիտեի անդամ։
Ալբերտ Օպետին մահացել է 1943 թվականի փետրվարի 11-ին Փարիզում։


=== Ընտանիք ===
Ալբերտ Օպետին ամուսնացել է 1905 թվականին Մադլեն Հարմանի հետ, իսկ 1911 թվականի մարտի 19-ին ծնվել է նրանց որդին՝ Անդրե Օպետին (1911-1975, Փարիզ)։


== Պարգևներ ==
Իր ձեռքբերումների համար պարգևատրվել է՝

Ռազմական խաչ (1914-1918) (Ֆրանսիա),
Պատվո լեգեոնի շքանշանի հրամանատար։


== Մատենագրություն ==
Ալբերտ Օպետին հրատարակել է մի շարք աշխատանքներ՝

Aupetit A. Essai sur la Théorie générale de la monnaie : économie rationnelle, 1901
Aupetit A. L’oeuvre économique de Cournot// Revue de métaphysique et de morale, 1905. 6. Année 13. Suppl. — p.377-393
Aupetit A. Le marché financier de Paris, 1912
Aupetit A. Le mécanisme général des phénomènes économiques, 1921—1937.


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Երրորդության եկեղեցի (Արամիլ)

Սուրբ Երրորդության եկեղեցի (ռուս.՝ Свято-Троицкий храм), ուղղափառ եկեղեցի Արամիլում, գտնվում է Եկատերինբուրգի և Վերխոտուրսկի թեմի Ռուսական ուղղափառ եկեղեցու իրավասության ներքո։


== Պատմություն ==
17-րդ դարի վերջում Արամիլում կառուցվեց առաջին փայտե եկեղեցին, սակայն դրա կառուցման ամսաթիվը կամ անվանումը անհայտ են։ Եկեղեցին երկար չի գոյատևել, քանի որ այն այրվել է 1709 թվականին  բաշկիրների ապստամբության  ժամանակ։ 1712-1717 թվականներին միտրոպոլիտ Իոհան Տոբոլսկու օրհնությամբ կառուցվեց փայտե եկեղեցի ի պատիվ Քրիստոսի Ծննդյան, որն այրվել է 1782 թվականին։ Հրդեհից չէր տուժել միայն զանգակատունը, որին կից էլ 1782 թվականին կառուցվեցին խորանը և զոհասեղանը։ Սակայն եկեղեցին փոքր էր և 1784 թվականին դրվեցին Սուրբ Երրորդության փայտե եկեղեցու հիմքերը, որի կառուցումն  ավարտվեց 1790 թվականին և օծվեց եպիսկոպոս Վառլամի կողմից։  
Ներկայիս երեք կցաշենքերով քարե եկեղեցու հիմքերը դրվեցին 1830 թվականին և միայն 8 տարի հետո օծվեց  ձախ կցաշենքը Սուրբ Աստվածածնի պատվին։ 1842 թվականի  հունիսի 6-ին գլխավոր եկեղեցին օծվեց եպիսկոպոս Մելխիսեդեկի կողմից, իսկ վերջին աջ կցաշենքը օծվեց եպիսկոպոս Իոհանի կողմից ի պատիվ Եղիա մարգարեի։ 
Եկատերինբուրգի թեմի տեղեկատուի համաձայն 1915 թվականին  եկեղեցու հաստիքացուցակում եղել են երկու քահանա, մեկ սարկավագ և երկու տիրացու։
Ծխականների թիվը կազմել է ավելի քան չորս հազար մարդ։ 1937 թվականին եկեղեցին փակվեց, զանգակատունը և եկեղեցու ցանկապատը  ավերվեցին։  Արևելյան և հարավային կողմերում գտնվող գերեզմանոցը նույնպես անարգվեց։ Խորհրդային իշխանության տարիներին եկեղեցում սկզբում տեղակայված էր դպրոց, այնուհետև խանութ և առևտրի պալատ։
1990 թվականին   եկեղեցին վերադարձվեց հավատացյալներին։ 1991 թվականից եկեղեցում սկսեցին իրականացվել պաշտամունքային ծառայություններ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Храм во имя Святой Троицы Archived 2017-09-20 at the Wayback Machine.
Ժերարդ Բերեթ

ժերար Բերեթ (անգլ.՝ Gerard Barrett, հուլիսի 5, 1987(1987-07-05), Athea, Լիմերիկ, Մանսթեր, Իռլանդիա), իռլանդացի ռեժիսոր։ Նա հայտնի դարձավ այն ժամանակ, երբ շահեց Rising Star մրցանակը 10-th Irish Film & Television Awards֊ին, իր առաջին ֆիլմի՝ «Փիլգրիմ Հիլ»֊ի համար։ Նա նաև հայտնի է «Glassland» ֆիլմում խաղացած Ջեք Ռեյների դերով, ով փորձում էր փրկել իր մորը՝ Թոնի Քոլեթին
։
2015 թվականին Բերեթը նկարահանում է «Ուղեղը կրակում» ֆիլմը, որը հիմնված է համանուն վեպի վրա։ Ֆիլմի գլխավոր դերում է Քլոյե Գրեյս Մորեցը, իսկ պրոդյուսերը՝ Շարլիզ Թերոնը։ Նկարահանումները տեղի են ունենում Նյու Յորքում և Կանադայում։
Բերեթն իր կրթությունը ստացել է Լիսթաուելի Սուրբ Մայքլի քոլեջում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսեևկա (գյուղ, Բլիզնյուկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսեևկա (այլ կիրառումներ)Ալեքսեևկա (ուկրաիներեն՝ Олексіївка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1860 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսեևկա գյուղում բնակվում էր 429 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,6 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 715 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կոզովա

Կոզովա (ուկրաիներեն՝ Козова), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզի Կոզովայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1440 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոզովա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 9 252 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18,15 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 509,75 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ալկինո (գյուղ, Սալավատսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱլկինոԱլկինո (ռուս.՝ Алькино, բաշկիրերեն՝ Әлкә), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Սալավատսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 646 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)