armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Դալայ Լամա I

Գենդուն Դուբ, (տիբեթերեն དགེ་འདུན་གྲུབ།, վայլի dge-'dun grub, 1391[…], Սակյա - 1474[…], Սամդրուբցե, Շիգաձե, Տիբեթի ինքնավար շրջան, Չինաստան), առաջին Դալայ Լաման։


== Կենսագրություն ==
Գենդուն Դուբը ծնվել է քոչվորների ընտանիքում՝ Սակյա վանքում, և ստացել է Պադմա Դորջե անունը (տիբեթերեն དགེ་འདུན་གྲུབ།, վայլի dge-'dun grub): Նրա ծնողները հարուստ չէին, ուստի մինչև յոթ տարեկանը նա զբաղվել է նախիրն արածեցնելով։ Հոր՝ Գոնպո Դորջեի մահից հետո գնացել է Նարթանգի Կադամ վանք և միացել սանգային։ 1405 թվականին նա ստացել է գեթսուլ վանականի կոչում և Գենդուն Դուբ վանական անունը։ 1410 թվականին ձեռնադրվել է որպես վանական գելոնգ։
Այնուհետև, 20 տարեկան հասակում, նա դարձել է տիբեթական բուդդիզմի վերափոխող Չժե Ցոնկապայի աշակերտը, ով, ըստ որոշ աղբյուրների, նրա քեռին էր։ Նա նաև դարձել է Ցոնկապայի կողմից հիմնադրված Գանդենի վանքի առաջին վանահայրը, որն այժմ տիբեթական բուդդիզմի խոշոր կենտրոն է։ Գենդուն Դուբը շարունակել է իր կրոնական ուսումնասիրությունները՝ խորացնելով գիտելիքները Վինայայի (մի շարք ծիսական կանոնների) և տրամաբանության վերաբերյալ։ Վերջին կանոնակարգի մասին նա գրել է մի քանի աշխատություններ։ Բացի այդ նա ծանոթացել է լամրիմի ուսմունքին (փուլային ուղի դեպի լուսավորություն)։
Շատ շուտով Գենդուն Դուբը դարձել է ժամանակի հարգված գիտնականներից մեկը։ Նա թողել է հարուստ հոգևոր ժառանգություն. նրա գործերի ժողովածուն կազմում է վեց հատոր։ Դա ներառում է մեկնաբանություններ բուդդայական ամենակարևոր աղբյուրների վերաբերյալ (Վինայա, Պրամանա, Աբհիդարմա, Պրաջնյապարամիտա և Մադհյամիկա), հոգևոր պրակտիկայի, խրատական դաստիարակության և առաջնորդության, աղոթքի և գովաբանության ուսմունքներ։
1447 թվականին Գենդուն Դուբը հիմնադրել է Տիբեթական ամենամեծ վանքերից մեկը Շիգաձեում՝ Տաշիլունպոն, որը հետագայում դարձել է Պանչեն Լամայի նստավայրը։
Իր կյանքի ընթացքում Գենդուն Դուբին կոչել են նեթեն (ավագ) և դուլձինպա (բարոյականության կրող)։ Նա հետմահու ստացել է Դալայ Լամա I տիտղոսը, այն բանից հետո, երբ 1578 թվականին Սոնամ Գյացոն առաջին անգամ ընդունել է Դալայ Լամա տիտղոսը։


== Ստեղծագործություններ ==

Մեկնաբանություններ Չանդրակիրտայի «Մադհամիկա ավատարի» վերաբերյալ (առաջին ստեղծագործությունը, 1430)
Մեկնաբանություններ «Պրամանավարտիկա»-յի վերաբերյալ, 300 թերթի վրա
Մեկնաբանություններ Աբհիդարմակոշայի «Արևի լույս՝ ազատության ճանապարհին» ստեղծագործության վերաբերյալ
«Խավարի ուժի խորտակումը», էպիկական պոեմ Շակյամունի Բուդդայի կյանքի և գործունեության մասին
«Արևելյան ձնե լեռան երգը», ձոն Չժե Ցոնկապային


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Դալայ Լամայի պաշտոնական կայքում (անգլ.)
Դալայ Լամա I. Մոսկովյան «Մահայանա» բուդդայական կենտրոն
Դալայ Լամա I-ը Դհարմայի հանրագիտարանում


== Ծանոթագրություններ ==
Արփիկ Բադալյան

Արփիկ Խազարի Բադալյան (1896, Նախիջևան-1976), հայ բժիշկ, ՀԽՍՀ վաստակավոր բժիշկ։ Բժշկական  գիտությունների դոկտոր։


== Կենսագրություն ==
Արփիկ Բադալյանը ծնվել է 1896 թվականին Նախիջևան քաղաքում։ Նա 1927 թվականին ավարտել է Երևանի  պետհամալսարանի բուժֆակը։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
Կրթությունն ավարտելուց հետո աշխատել է Վեդու շրջանում, հետո Երևանի Ն․ Հակոբյանի անվան էպիդիմիոլոգիայի և հիգենիայի ինստուտում։ Մի շարք բժշկագիտական աշխատությունների հեղինակ է։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների մասնակից է։ Արժանացել է մի շարք մեդալների և շքանշանների։


== Ծանոթագրություններ ==
Էրղնութ Էոզի

Էրղնութ Էոզի, ճանապարհային կայան պատմական Փոքր Հայքում, Սեբաստիա քաղաքից մոտ 35 կմ հեռավորության վրա։ Հիշատակում է թուրք պատմիչ Քյաթիբ Չելեբին։


== Ծանոթագրություններ ==
Goodbyes

«Goodbyes», ամերիկացի ռեփեր Post Malone-ի երգը, ձայնագրված Յանգ Թագի մասնակցությամբ, թողարկվել է որպես սինգլ Republic Records լեյբլում՝ 2019 թվականի հուլիսի 5-ին՝ Մալոնի ծննդյան 24-րդ տարեդարձի, ինչպես նաև ԱՄՆ անկախության հաջորդ օրը։ Երգը գրել են Օսթին Պոստը, Ջեֆրի Վիլյամսը, Բրայան Լին, Լյուիս Բելլը, Բիլլի Ուալշը, Val Blavatnik-ը և Jessie Foutz-ը։ Երգը դարձել է Մալոնի Billboard Hot 100 չարթի թոփ 10-ում ընդգրկված յոթերորդ երգը։


== Ստեղծագործություն ==
Երգը պատմում է հարաբերությունների ավարտի մասին և «Rap-Up» ամսագրի կողմից «մեղեդիական» է անվանվել, որտեղ Պոստը երգում է կրկներգը՝ «Ես ցանկանում եմ, որ դուրս գաս իմ մտքերից / Ցանկանում եմ, որ այսօր գնաս իմ սենյակից / Ես չեմ կարող քեզ օգնել / Քանի որ ես նույնպես օգնության կարիք ունեմ / Ես չգիտեմ հրաժեշտ տալ»։


== Առաջխաղացում ==
Երգի մասին Մալոնը հայտնել է իր սոցցանցերում՝ 2019 թվականի հուլիսի 1-ին, կիսվելով «Too Much Pleasure Is Pain» (անգլ. թարգմանաբար՝ «Չափից շատ հաճույքը ցավ է») գրառմամբ պաստառով, որը հատված է երգից։ Հաջորդ օրը հրապարակել է երգի շապիկը։ Այնուհետև նա թողարկել է տեսահոլովակի սկզբից մի հատված, որտեղ նրան վիրավորում և սպանում են։ Երաժշտական տեսահոլովակը թողարկվել է հուլիսի 5-ին։


== Տեսահոլովակ ==
Երգի տեսահոլովակը թողարկվել է հուլիսի 5-ին, որի ռեժիսորը Քոլին Թայլին է։ Տեսահոլովակում Մալոնը կատարում է հանցախմբի անդամի դերը, որը մահանում է մրցակից հանցախմբի անդամի կողմից դանակահարվելու արդյունքում, որից հետո՝ գերեզմանում մեռյալներից հարություն է առնում։ Յանգ Թագը և դերասանուհի Քեթրին Նյուտոնը նույնպես մասնակցել են տեսահոլովակի նկարահանումներին։ Քանի որ տեսահոլովակում Մալոնին դանակահարում են, ՅուԹյուբը տարիքային սահմանափակման է ենթարկել հոլովակը, քանի որ այն համարվում է «գրաֆիկական կոնտենտ», այդ իսկ պատճառով գոյություն ունի տեսահոլովակի երկու տարբերակ՝ առաջինը ունի «R» գնահատական և ցուցադրում է դանակահարության տեսարանը, իսկ «PG» գնահատական ստացած տեսահոլովակը, որը թողարկվել է հուլիսի 7-ին, չի ցուցադրում սպանության տեսարանը։


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Չարթեր ==


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ծառերի արմատներ (կտավ)

Ծառերի արմատներ (կտավ) (հոլ.՝ Boomwortels), հոլանդացի նկարիչ Վինսենթ վան Գոգի կտավը՝ նկարված 1890 թվականին Ֆրանսիայում։ Նկարը ձգված է հորիզոնական և իրենից ներկայացում է հորիզոնական ձևով իրար միացված երկու քառակուսի։ Այս ձևը նկարիչը հաճախ է օգտագործել իր վերջին բնապատկերային աշխատանքներում։
Որոշ արվեստագետների կարծիքով՝ սա Վան Գոգի վերջին կտավն է։


== Կտավի մասին ==

Առաջին հայացքից նկարը կարող է թվալ վերացական ձևերի և վառ գույների կոմպոզիցիա, բայց նրանում պատկերված են ծառերի բներ և արմատներ, բույսեր, տերևներ։
Դեռ 1882 թվականին Հաագայում Վան Գոգը ծառերի արմատների նախանկարներ է անում։ Իր եղբայր Թեո վան Գոգին ուղղված նամակում նկարիչը գրել է, որ այս աշխատանքով ցանկանում է փոխանցել կյանքի պայքարի գաղափարը։ Հայտնի չէ՝ այս մտքով է առաջնորդվել Վան Գոգը «Ծառերի արմատները» ստեղծելիս։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
de la Faille, Jacob-Baart. The Works of Vincent Van Gogh: His Paintings and Drawings. Amsterdam: Meulenhoff, 1970. ISBN 978-1-55660-811-7
Hulsker, Jan. The Complete Van Gogh. Oxford: Phaidon, 1980. ISBN 0-7148-2028-8
Naifeh, Steven; Smith, Gregory White. Van Gogh: The Life. Profile Books, 2011. ISBN 978-1-84668-010-6
van der Veen, Wouter; Knapp, Peter. Van Gogh in Auvers: His Last Days. Monacelli Press, 2010. ISBN 978-1-58093-301-8


== Արտաքին հղումներ ==
Վան Գոգի նամակների ռուսերեն թարգմանություն Կրոտովի գրադարանում
Սոֆի Էլլիս-Բեքստոր

Սոֆի Էլլիս-Բեքստոր (անգլ.՝ Sophie Ellis-Bextor, ապրիլի 10, 1979(1979-04-10), Hounslow, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի երգչուհի-երգահան և մոդել։ Մինչև իր անհատական կարիերան սկսելը 1990-ականներին Սոֆի Էլլիսը եղել է «Theaudience» իդնի-ռոք խմբի անդամը։ Նա համաշխարհային ճանաչման է հասել 2000-ականներին և մինչև այժմ իր երաժշտական կարիերայի ընթացքում թողարկել է 5 ալբոմ։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===
Read My Lips (2001)
Shoot from the Hip (2003)
Trip the Light Fantastic (2007)
Make a Scene (2011)
Wanderlust (2014)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգչուհու պաշտոնական կայքը
Լեդեն (Էնայի գավառ)

Լեդեն (ֆր.՝ Leden), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Սեն Կանտեն 2 կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սեն Կանտեն։
Համայնքի INSEE կոդը 02420։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 854 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 572 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 398-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 174-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 69,6 %, 1999 թվականին եղել է 72,3 %)։ 398 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 369-ը (188 տղամարդ և 181 կին), գործազուրկ էին 29 մարդ (12 տղամարդ և 17 կին)։ 174 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 48-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 82-ը՝ թոշակառուներ 44-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
ազգային ինստիտուտ - Լեդեն (ֆր.)
Կանալ Սան Բովո

Կանալ Սան Բովո  (իտալերեն՝ Canal San Bovo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1623 մարդ (2010), բնակչության խտություն՝ 13 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 125 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0439։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0439 719900
Էլեկտրոնային փոստ՝ canalsanbovo@comuni.infotn.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կաստել Վիտորիո

Կաստել Վիտորիո (իտալերեն՝ Castel Vittorio), կոմունա Իտալիայի Լիգուրիա մարզի Իմպերիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 366 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 14 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 26 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 18037։ Հեռախոսային կոդ՝ 0184։
Քաղաքի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Սուրբ Ստեփանոս Նահատակ (Santo Stefano (martire) առաքյալը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0184 479050
Էլեկտրոնային հասցեն՝ comunecastelvittorio@libero.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ  (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Fly

Fly, բրիտանական ընկերություն, որն արտադրում է բջջային հեռախոսներ և ցուցանակներ։ Ընկերությունը հիմնադրվել է 2002 թվականին։ Ունի գրասենյակներ Մեծ Բրիտանիայում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Ռուսաստանում, Ուկրաինայում և Նիգերիայում։ Ընկերության հիմնական շուկաներն են Հնդկաստանը, Ռուսաստանը և Ուկրաինան։ Գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Լոնդոնում։


== Պատմություն ==
Ընկերությունը ներկայացնում է երեք հիմնական մոդելները `S288, S588, և S688
Շեշտադրումը կատարվում է 3 տարրերի  միջև, ոճի, տեխնոլոգիաների, ֆունկցիոնալության
2012 թվականի սեպտեմբերի 7-ին ընկերությունը հայտարարել է,  որ այսուհետ բոլոր բջջային հեռախոսները  հագեցած կլինեն երկու SIM-քարտերի սպասման ռեժիմում։


== Արտադրանքներ ==
Ներկայում  հիմնական հեռախոս արտադրող ընկերությունն Fly է։ Fly ներգրավված է զարգացման մեջ։ Նախկինում Fly ընկերությունն աշխատում էր պատրաստի արտադրանքով, բայց հիմա ընկերությունը հայտարարում է, որ դիզայնը փոխել է։ 2013 թվականին ընկերությունն ընդլայնելով գիծը ստեղծում է նոր կառուցվածքի սարքեր,արտադրելով պլանշետներ, Fly Flylife 7, Fly Flylife 8, IQ360 3G, օգտագործելով Samsung Exynos 4412 պրոցեսորը։


=== Թվային տեսախցիկներ ===
Ներկայումս ընկերությունն ունի երկու տեսախցիկներ `Fly DC800 Սև և Fly DC810.      


=== GPS նավիգատոր ===
Fly ապրանքանիշի ներքո արտադրվում է նաև  GPS նավիգատոր, Fly GPS200.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
fly-phone.ru - Ռուսաստանում ընկերության պաշտոնական կայքջը Archived 2013-01-15 at the Wayback Machine.
myfly.by - Fly հեռախոսների անկնարկ Archived 2017-05-18 at the Wayback Machine.
Ավտոմատ կրկնակի միացում

Ավտոմատ կրկնակի միացում բարձրավոլտ էլեկտրահաղորդմաև գծերի և բարձր լարման էլեկտրասարքավորման արագ ավտոմատ հետադարձ միացումը էլեկտրակաև ցանցին՝ վթարի պատճառով նրանց ավտոմատ անջատումից հետո։ էներգահամակարգի առանձին տարրեր ցանցից անջատվում են տեղակայումների հոսանքատար մասերի կարճ միացումների հետևանքով, որոնք առաջանում են կայծակի հարվածներից, երկրաշարժներից, մոտակա պայթյուևևերից։ Ավտոմատ կրկնակի միացում հակավթարային ավտոմատիկայի ամենաէֆեկտիվ միջոցներից է բարձրացնում է էլեկտրամատակարարման հուսալիությունը և վերականգնում էներգահամակարգի աշխատանքի նորմալ ռեժիմը։ Այն կատարվում է ավտոմատ սարքերի միջոցով, որոնք բանում են ռելեային պաշտպանությունից և ազդում ավտոմատ անջատիչների վրա։


== Ավտոմատ կրկնակի միացման էֆեկտիվություն ==
Ավտոմատ կրկնակի միացման էֆեկտիվությունը բարձր է, եթե այն արագ է կատարվում, այսինքն՝ կարճ է տևում էլեկտրամատակարարման ընդհատումը։ Էներգահամակարգերում կիրառում են միապատիկ (մեկ ցիկլով), երկպատիկ (առաջին անհաջող ցիկլի դեպքում) և եռապատիկ (երեք հաջորդական ցիկլերով) ավտոմատ կրկնակի միացումներ։


== Ավտոմատ կրկնակի միացման ցիկլներ ==
Ավտոմատ կրկնակի միացման մեկ ցիկլի (ռելեային պաշտպանության բանումից մինչև ավտոմատ կրկնակի միացում) տևողությունը կախված է կարճ միացման տեղում մեկուսացման վերականգևման, ավտոմատ սարքերի և անջատիչների բանելու ժամանակից։

Միապատիկ ավտոմատ կրկնակի միացոման ցիկլի տևողությունը 0, 5-1, 5 վայրկյան է,
երկպատիկինը՝ 10-15,
եռապատիկինը՝ 60-120։Շատ տարածված է միապատիկ ավտոմատ կրկնակի միացում որը ապահովում է բարձր լարման (110 կվ և ավելի) օդայիև գծերի մինչև 86%, իսկ կաբելայիև գծերի (3-10 կվ)՝ մինչև 55% հաջող միաումներ։ Էլեկտրահաղորդմաև հեռավոր բարձր լարման եռաֆազ գծերի համար կիրառվում են եռաֆազ և միաֆազ ավտոմատ կրկնակի միացումներ։ Ավտոմատ կրկնակի միացոման կիրառումը տնտեսապես շահավետ է, քանի որ նրա սարքերի ու շահագործման արժեքը անհամեմատ փոքր է այն վևասից, որն առաջանում է էլեկտրամատակարարման ընդհատումների հետևանքով։
Դուվան (գյուղ, Դուվանսկի շրջան)

Դուվան (ռուս.՝ Дуван, բաշկիրերեն՝ Дыуан), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դուվանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3703 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շաչեն

Շաչեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։


== Բնակչություն ==
1880 թվականին ուներ 116 բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պյատնիցի (գյուղ, Արզամասկի շրջան)

Պյատնիցի (ռուս.՝ Пятницы), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Արզամասկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լորան Բոնար

Լորան Բոնար (ֆր.՝ Laurent Bonnart; դեկտեմբերի 25, 1979(1979-12-25), Chambray-lès-Tours), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, հանդես է գալիս պաշտպանի դիրքում։ Խաղում է ֆրանսիական «Այաչո» ակումբում։


== Կենսագրություն ==
Լորան Բոնարը իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է «Տուր» ակումբում, բայց 1998 թվականին տեղափոխվել է «Լե Ման»։ Ակումբի խաղերում Լորանը միշտ ընդգրկվում էր հիմնական կազմ, իսկ ավելի ուշ՝ 2004 թվականից մինչև 2007 թվականը, Լորանը կարողացավ դառնալ ակումբի ավագ։ Ինը մրցաշրջան անց Բոնարը 500 հազար Եվրոյով տեղափոոխվեց «Մարսել»։
2007 թվականի ամռանը Canebière-ում նա դարձավ 2007-2008 մրցաշրջանի «Մարսելի» լավագույն ձեռքբերումը։ Լորանը փոխարինում է Տեյե Թայվոյին։ Իր հրաշալի խաղի շնորհիվ նա արժանացավ մարզչի վստահությանը։ Լորանը կարողանում էր և՛ հիանալի պաշտպանվել, և՛ մասնակցել թիմի գրոհներին։
Նրա հիանալի խաղը Լորանին մեծ ճանաչում բերեց 2008 թվականին և հնարավորություն՝ հանդես գալու Trophées UNFP du football հավաքականում։ Նաև նա 2007-2008 թվականներին ճանաչվեց որպես առաջին լիգայի լավագույն պաշտպան։
2009-2010 մրցաշրջանի ավարտին Դիդիե Դեշամի կողմից Լորանը նշանակվեց «Լանս» (1:0) և (4:1) «Նինց» ակումբների դեմ խաղերում թիմի ավագ։ Մի քանի շաբաթ անց Բոնարը հայտարարեց, որ հրաժարվում է երկարաձգել պայմանագիրը «Մարսել» ակումբի հետ և դառնում է ազատ գործակալ։
Նա պատրաստվում էր պայմանագիր կնքել «Լե Մանի» հետ, որտեղ անցկացրել է 9 տարի՝ 1998 թվականից մինչև 2007 թվականը, իսկ 2010 թվականի ամռանը Բոնարը եռամյա պայմանագիր ստորագրեց «Մոնակո» ակումբի հետ։
Երկրորդ լիգայից դուրս մնալու պատճառով «Մոնակոն» առաջարկեց Լորանին իջեցնել իր տրանսֆերը 50%-ով։ Այդ առաջարկը մերժվեց Լորանի կողմից, իսկ ակումբը դադարեցրեց պայմանագիրը ֆուտբոլիստի հետ, չնայած այն բանի, որ պայմանագրի ավարտին դեռ 2 տարի կար։ 2011 թվականի հուլիսի 18-ին Բոնարը քառամյա պայմանագիր կնքեց «Լիլ» ակումբի հետ։


== Ակումբային վիճակագրություն ==


=== Մրցանակներ ===


==== Ակումբներ ====
Լե Ման2-րդ տեղը Լիգա 2ում (2)։ 2002/03 մրցաշրջանում, 2004/05 մրցաշրջանումՄարսել2009/10 թվականի Ֆրանսիայի գավաթի առաջնության հաղթող։
2009/10 թվականի Ֆրանսիայի գավաթի առաջնության չեմպիոն
2008/09 թվականի Ֆրանսիայի ֆուտբոլի առաջնության փոխչեմպիոն


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի պրոֆիլը «Օլիմպիկի» պաշտոնական կայքում Archived 2009-08-31 at the Wayback Machine.
Վիճակագրություն ըստ Lequipe.fr կայքի
Նիկոլայ Բրանդտ

Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Բրանդտ (ռուս.՝ Николай Николаевич Брандт, դեկտեմբերի 26, 1917(1917-12-26), Պետրոգրադ, Խորհրդային Ռուսաստան - մարտի 20, 1975(1975-03-20), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային նկարիչ, Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Նիկոլայ Բրանդտը ծնվել է 1917 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Պետրոգրադում։ 1935-1939 թվականներին սովորել է Լենինգրադի Գեղարվեստամանկավարժական տեխնիկումում Ա. Ա. Գրոմովի մոտ։ 1939 թվականին ընդունվել է Լենինգրադի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչական ֆակուլտետը։ 1941 թվականի հուլիսին զորակոչվել է Կարմիր բանակ։ Լենինգրադի ճակատում կռվել է որպես ՌԳԿ հակատանկային հրետանային գնդի 4-րդ հակատանկային դասակի հրամանատարը։ 1942  թվականի փետրվարին զորացրվել է հիվանդության պատճառով և մեկնել է Սամարղանդ, որտեղ Լենինգրադից տարհանվել էր ինստիտուտը և որտեղ Ն. Բրանդտը շարունակել է ուսումը։ 1942 թվականի սեպտեմբերից և մինչև պատերազմի ավարտը Բրանդտը կրկին ծառայել է Կարմիր բանակում։ Պարգևատրվել է «Լենինգրադի պաշտպանության համար», «Գերմանիայի նկատմամբ հաղթանակի համար» մեդալներով։
Զորացրվելուց հետո վերադարձել է ինստիտուտ, սովորել է Ա. Դեբլերի և Մ. Բոբիշովի մոտ։ 1948 թվականին ավարտել է Ի․ Ռեպինի անվան ԼԳՔՃԻ-ը թատերական-դեկորատիվ գեղանկարչության արվեստանոցում՝ գեղանկարչության նկարչի կոչման շնորհմամբ։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է Ն․ Վիրտի ստեղծագործության հիման վրա «Երկիր» ներկայացման ձևավորումը։ Հետագայում աշխատել է հաստոցային, առավելապես բնանկարի, նատյուրմորտի, դիմանկարի ժանրում։ Նույն թվականին դարձել է Լենինգրադի խորհրդային նկարիչների միության անդամ։
1950-ականների սկզբից մշտապես մասնակցել է ցուցահանդեսների՝ ցուցադրելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների ստեղծագործությունների հետ միասին։ Տաղանդավոր կոլորիստ է։ Բազմիցս աշխատել է Վոլխովում՝ Լենինգրադի նկարիչների միության ստեղծագործական տանը Հին Լադոգայում, Պսկովում, Ակադեմիական ամառանոցում։ Անհատական ցուցահանդեսն անցկացվել է Լենինգրադում 1982 թվականին ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպության սրահներում։ Ն. Բրանդտի ստեղծած ստեղծագործությունների թվում են՝ «Նավակներ», «Աշուն» (երկուսն էլ 1956), «Ծածկապատշգամբում» (1957), «Գիշերային», «Ծաղիկներ։ Նատյուրմորտ» (երկուսն է 1958), «Կովկասի մեղեդիներ (Մ. Յու. Լերմոնտով)» (1959), «Ամառային առավոտ» (1960), «Рождённый семилеткой» (1961), «Բանվոր», «Ծաղիկներ և մրգեր» (երկուսն էլ 1964), «Վոլխով։ Սբ. Գեորգիի եկեղեցի», «Курган», «Վերջին ձյունը» (все 1965), «Рябина» (1969), «Иван-чай», «Հուլիս» (երկուսն էլ 1970), «Ծիծեռնակներ», «Նավակներ», «Տոնական սեղան», «Յասաման» (все 1972), «На пашне» (1974) և այլն։
Մահացել է 1975 թվականի մարտի 20-ին Լենինգրադում կյանքի 58-րդ տարում սրտի ծանր հիվանդությունից։ Թաղվել է Հարավային գերեզմանատանը։
Նիկոլայ Բրանդտի ստեղծագործությունները գտնվում են թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում  Ռուսաստանում, Ֆինլանդիայում, Ճապոնիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Ֆրանսիայում և այլ երկրներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Ցուցահանդեսներ ==


== Աղբյուրներ ==
Nana Tafregya Pallbearers

Nana Tafregya Pallbearers, գանայական հուղարկավորության բյուրո։ Հիմնադրվել է Բենջամին Այդուի (Benjamin Aidoo) կողմից։


== Կրելու մեթոդը ==
Բյուրոն հայտնի է նրանով, որ իր կողմից կազմակերպված հուղարկավորությունների ընթացքում դագաղակիրները իրականացնում են իրենց աշխատանքը, կատարելով զանազան խորեոգրաֆիկ շարժումներ և պարեր։
Ընկերությունը ձեռք է բերել համաշխարհային ճանաչվածություն COVID-19 համավարակի ընթացքում, երբ հուղարկավորություններից մեկի տեսագրությունը դարձել է համացանցային մեմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բամբերգ շրջան (Հարավային Կարոլինա)

Բամբերգ շրջան (անգլ.՝ Bamberg County), ԱՄՆ Հարավային Կարոլինա նահանգի 46 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.023 կմ² է, բնակչությունը՝ 16.658 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բամբերգ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1897 թ.։
Ղուկաս Դեովլեթյան

Ղուկաս Ներսեսի Դեովլեթյան, Ղուկաս Աղբար (1860 - 1915), հայ ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ, Շապին Գարահիսարի հերոսամարտի (1915) ղեկավար, Հնչակյան կուսակցության անդամ։ 1890 թվականից մասնակցել է հայդուկային շարժմանը։ 1896 թվականին թուրքական իշխանությունները դատապարտել են մահվան, որը փոխարինվել է ցմահ բանտարկությամբ։ Ազատվել է 1908 թվականին, երիտթուրքական հեղաշրջումից հետո։ Չվստահելով երիտթուրքերի քաղաքականությանը՝ Դեովլեթյանը իր հայրենակիցներին հորդորել է զինվել և պատրաստ լինել դիմագրավելու ամեն անակնկալի։ Մեծ եղեռնի օրերին կազմակերպել է Շապին Գարահիսարի պաշտպանությունը և հերոսաբար զոհվել։


== Ծանոթագրություններ ==
Ձյունանուշ

Ձյունանուշ կամ Ձյունանուշիկ (ռուս.՝ Снегурочка), ամանորյա հեքիաթային աղջկա կամ աղջնակի կերպար։ Համարվում է Ձմեռ պապի թոռնուհին և օգնականը։ Ներկայացվում է մերթ փոքրիկ աղջնակի, մերթ երիտասարդ աղջկա կերպարանքով։ Երեխաների կողմից սիրված հեքիաթային կերպարներից է և հաճախ, ամանորյա տոնական հանդիսություններին հանդես է գալիս որպես միջնորդ Ձմեռ պապի և երեխաների միջև։


== Մշակույթում ==
Առաջին անգամ Ձմեռ պապը և Ձյունանուշը համատեղ հանդես են եկել 1937 թվականին՝ Մոսկվայի Միությունների տանը։
Ըստ ռուսական բանահյուսության, Ձյունանուշը ծնվել կամ առաջացել է ձյունից և կենդանացել։ Ի սկզբանե Ձյունանուշի կերպարը ի հայտ է եկել ռուս ազգագրագետ և բանահավաք Ալեքսանդր Աֆանասևի աշխատություններում, այնուհետև ռուս դրամատուրգ Ալեքսանդր Օստրովսկու «Ձյունանուշը» դրամայում, որի հիման վրա ռուս կոմպոզիտոր Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակովը ստեղծել է իր հայտնի «Ձյունանուշիկը» օպերան։
Ձյունանուշի կերպարը իր արտացոլումն է գտել նաև խորհրդային և ռուսական բազմաթիվ մուլտֆիլմերում և գեղարվեստական կինոնկարներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Snowflake
«Снегурочка. Аудиосказка с текстом» (ռուսերեն)։ Сказка, рассказанная на ночь։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-02-20-ին։ Վերցված է 2011-12-01 
Официальный сайт Костромской Снегурочки
Святая Люсия - западноевропейская сестра Снегурочки Archived 2015-04-03 at the Wayback Machine.


== Գրականություն ==
Афанасьев А. Н. Поэтические воззрения славян на природу. — М.: Индрик, 1994. — Т. 2. — 784 с. — ISBN 5-85759-011-6
Душечкина Е. В. Дед Мороз и Снегурочка // Отечественные записки : журнал. —М., 2003. — № 1.
Душечкина Е. В. Три века русской ёлки // Наука и жизнь : журнал. — 2008. — № 1.
Կիես դ’Ալպագո

Կիես դ’Ալպագո (իտալերեն՝ Chies d'Alpago), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Բելունո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1569 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 36 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 44 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 32010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0437։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0437 470072
Էլեկտրոնային փոստ՝protocollo.chies@alpago.bl.it
Պաշտոնական կայք՝http://www.comune.chiesdalpago.bl.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ահմադ Շաուկի

Ահմադ Շաուկի (1868[…], Կահիրե, Եգիպտոսի խեդիվատ, Օսմանյան կայսրություն - հոկտեմբերի 23, 1932(1932-10-23) կամ դեկտեմբերի 13, 1932(1932-12-13), Կահիրե, Եգիպտոս, ամբողջական անուն՝ արաբ․՝  علي أحمد شوقي بك‎‎, Ալի Ահմադ Շաուկի  բեկ)՝ արաբ բանաստեղծ, ժամանակակից արաբական բանաստեղծության հիմնադիրներից։
19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին արաբական պոեզիայի զարգացումը կապված է նեոդասականության հետ, կասիդայի վերածնունդով։ Արաբական գրականության մեջ նեոդասականությունն այն է, որ պետք է պահպանել հին արաբական պոեզիայի ձևը՝ կասիդան, հարմարեցնել ժամանակի պահանջներին։ Այս ժանրի առավել հայտնի ներկայացուցիչներն են Մահմուդ Սամի ալ-Բարուդին, Հաֆիզ Իբրահիմը, Ահմադ Շաուկին։


== Կենսագրություն ==
Շաուկին կրում է «բանաստեղծությունների արքա» տիտղոսը։ Ծնվել է Կահիրեում՝ հարուստ ընտանիքում։ Նա ուներ չերքեզական ծագում։ Ուսումը շարունակելու նպատակով Շաուկին մեկնում է Փարիզ և այնտեղ մնում 6 տարի։ Փարիզում նա գրում է «Ալի Բեյ» դրաման, որը նվիրված էր մամլուքների ոչ վաղ անցյալին։ Փարիզում նա նաև թարգմանում է Լամարտինի «Լճակը» բանաստեղծությունը և գրում մի քանի բանաստեղծություններ, որանցից առավել հայտնի է Բոլոնյան անտառին նվիրված բանաստեղծությունը։


== Ստեղծագործություն ==
Եգիպտոս վերադառնալուց հետո նա հմտանում է ներբողներ գրելու մեջ և իր հարուստ բառապաշարով հասնում ալ-Մութանաբբիին։ Սովորական լիրիկան նույնպես խորթ չէր Շաուկիի ստեղծագործություններին։ Այս ժանրում նա գրել է 2-3 տասնյակի հասնող գործեր, որոնք 1990-ականներին թարգմանվեցին մի շարք եվրոպական լեզուներով։ Լիրիկայի ժանրում նա փորձեց նորամուծություններ կատարել ֆրանսիական պոեզիայից։ Նրա ստեղծագործություններում տեղ են գտել նաև բնության նկարագրություններ։ Նա գտնում էր, որ ամեն ինչի տրամաբանական հիմքում ընկած է բնությունը, այդ իսկ պատճառով նա իր կասիդաներում կենդանություն է տալիս բնությանը։
Շաուկիի գրչին են պատկանում նաև 3 պատմավծք՝ «Հնդկական կույսը» նվիրված Ռամզես II-ի ժամանակվա Եգիպտոսին, «Վերջին փարավոնը» և «Լիստ Միտրա»։ Գրել է մի շարք հոդվածներ, որոնք հավաքվել են «Ոսկու շուկաներ» ժողովածուի մեջ։ Նրա ամենակարևոր ստեղծագործությունը «Շաուկիյաթ» վերնագիրը կրող չորսհատորյա դիվանն է։ Նախաբանում հակիրճ խոսում է նաև բանաստեղծի կենսագրության և բանաստեղծության մասին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==

Долинина А.А. Очерки истории арабской литературы нового времени. Египет и Сирия. Публицистика 1870-1914. М., 1968.
Крымский А.Е. История новой арабской литературы (XIX - начало XX века). М, 1971.
Сафронов В.В. Новая арабская литература. М., 1996.
Ходжаева Р.У. Очерки развития египетской поэзии. Ташкент, 1985.
Badawi, M.M. A Critical Introduction to Modern Arabic Poetry, Cambridge, 1992
Esat Ayyıldız, “Ahmet Şevki’nin Mısır İstiklalinin Müdafaası İçin Sömürge Yöneticisine Hitaben Nazmettiği Lâmiyye’sinin Tahlili”, Arap Edebiyatında Vatan ve Bağımsızlık Mücadelesi, ed. Ahmet Hamdi Can – İhsan Doğru (Ankara: Nobel Bilimsel Eserler, 2021), 1-26.


== Արտաքին հղումներ ==
Ահմադ Շաուկիի կյանքը, արաբերեն Archived 2014-06-07 at the Wayback Machine.
Կահիրեում Ահմադ Շաուկիի թանգարան, արաբերեն Archived 2009-06-03 at the Wayback Machine.
Մինդագայ

Մինդագայ (ռուս.՝ Мындагай, յակուտ.՝ Мындаҕай), գյուղ Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Չուրապչինսկի ուլուսի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1046 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էրիսթավի

Էրիսթավի (վրաց.՝ ერისთავი, բառացի՝ «ժողովրդի գլուխ» («էրի» — «ժողովուրդ» և «թավի» — «գլուխ»), պաշտոն ավատատիրական Վրաստանում, որ մոտավորապես համապատասխանում է բյուզանդական ստրատեգոսին։ Սովորաբար անգլերեն թարգմանվում է որպես «հերցոգ»։ Վրաստանի ազնվականների շարքում էրիսթավիի տիտղոսը սովորաբար զբաղեցնում էր երրորդ տեղը թագավորից ու մթավարիից հետո և համապատասխանում էր խոշոր գավառների կառավարիչներին։ Տիտղոսակիրն ուներ իր ռազմական դրոշակը, կրում էր հատուկ հագուստ, մատանի, գոտի ու նիզակ, ինչպես նաև նստում էր հատուկ ցեղատեսակի ձի։
Բարձրաստիճան էրիսթավիներից ոմանք կրում էին էրիսթավթ էրիսթավի (վրաց.՝ ერისთავთ-ერისთავი), այսինքն՝ «հերցոգների հերցոգ» տիտղոս, սակայն քիչ հավանական է, որ այդ տիտղոսը կրողը ունենար իրեն ենթարկվող էրիսթավիներ։ Էրիսմթավարի (վրաց.՝ ერისმთავარი, բառացի՝ «մարդկանց գլուխ») տիտղոսը գործածվել է հիմնականում մինչ Բագրատիոնիների թագավորության ժամանակաշրջանը, իսկ հետագայում գործածվել էրիսթավի տիտղոսի հետ։

Օգտվելով այն հանգամանքից, որ Վրաստանը հաճախ չէր ունենում թագավոր, էրիսթավիներից ոմանք իրենց տիտղոսը դարձրին ժառանգական և իրենք էլ դարձան կալվածատեր իշխաններ, իսկ ոմանք դարձան փաստացի ինքնիշխան (օրինակ՝ Մինգրելիայի, Աբխազիայի, Գուրիի, Սվանեթիայի և Ախալցխայի էրիսթավիները)։
Այս տիտղոսից են ծագում վրացական ազնվական հինգ տոհմերի ազգանունները, որոնք ռուսական իշխանության ժամանակաշրջանում՝ XIX դարում, ստացել են իշխանի կոչում։ Ռուսաստանում էյդ հինգ ընտանիքները հայտնի են եղել պարզապես որպես Էրիսթով իշխաններ, սակայն նրանք ունեցել են տարբեր ծագում։


== Աղբյուրներ ==
Джавахишвили И. История Грузии: Кн. 2: Т.1. - Тбилиси, 1928.
Վրացական սովետական հանրագիտարան, հատոր 4, Թբիլիսի, 1979, էջ 192։
Կաստիլիոնե դել Ջենովեզի

Կաստիլիոնե դել Ջենովեզի (իտալերեն՝ Castiglione del Genovesi), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 1299 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 127 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 10 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84090, հեռախոսային կոդ՝ (+39) 089։


== Բնակչություն ==


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 089 881640
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.castiglionedelgenovesi.sa.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.castiglionedelgenovesi.sa.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կոլլե Սան Մանյո

Կոլլե Սան Մանյո (իտալերեն՝ Colle San Magno), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում, պրովինցիա Ֆրոզինոնեում։ Բնակչությունը կազմում է 793 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), խտությունը կազմում է 18 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 45 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 3030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0776։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Մագնուս Անանացին։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 19-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության գրաֆիկը․


== Համայնքի վարչակազմը ==
Հեռախոս։ 0776 560051
Էլ-փոստ։ անհայտ
Պաշտոնական կայք։ http://www.collesanmagnoinforma.it/ Archived 2005-04-09 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.collesanmagnoinforma.it/ Archived 2005-04-09 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Պոստիմպրեսիոնիզմ

Պոստիմպրեսիոնիզմ (լատ.՝ post - հետո և իմպրեսիոնիզմ), 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի առաջին տարիների ֆրանսիական գեղանկարչության հիմնական ուղղությունների հավաքական պայմանական անվանումը։


== Ծագում ==
Պոստիմպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչները, որոնք նախկինում հարում էին իմպրեսիոնիզմին, 1880-ական թվականների կեսից (նրա ճգնաժամի ժամանակ) ձգտել են գտնել իրենց կարծիքով դարաշրջանին առավել համահնչյուն արտահատչամիջոցներ, հաղթահարել գեղարվեստական մտածողության էմպիրիզմը և իմպրեսիոնիզմին հատուկ կյանքի առանձին ակնթարթների անմիջական սևեռակումից անցնել նրա հոգևոր և նյութական ինչ-որ չափով տևական վիճակների մարմնավորմանը։


== Էություն ==
Պոստիմպրեսիոնիզմում արտացոլում են գտել այդ շրջանի արևմտաեվրոպական մշակույթի ճգնաժամային գծերը, նրա բարդ, շրջադարձային պահը, արվեստագետների կողմից գաղափարաբարոյական կայուն արժեքների դժվարին ու հակասական որոնումները։ Պոստիմպրեսիոնիզմի շրջանին բնորոշ է ուղղությունների և ստեղծագործական անհատական համակարգերի ակտիվ փոխացդեցությունը։ Չնայած պոստիմպրեսիոնիզմի մի շարք ուղղություններ (նեոիմպրեսիոնիզմ, սիմվոլիզմ, «մոդեռն»-ի ֆրանսիական տարբերակը՝ «Նաբի»-ն) որակապես ներփակվում են վերոհիշյալ ժամանակահատվածում, նրա առաջատար վարպետների՝ Պոլ Սեզանի, Վան Գոգի, Պոլ Գոգենի, Անրի դը Թուլուզ-Լոտրեկի ստեղծագործությունը իր պրոբլեմատիկայով սկզբնավորել է 20-րդ դարի կերպարվեստի պատմությունը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Աղբյուրներ ==
69 (թիվ)

69 (վաթսունինը), բնական թիվ է


== Գիտության մեջ ==
69-ը Թուլիումի ատոմային թիվն է
69 կարգային թիվն է կրում Հեսպերիա աստերոիդը
69-ը բնական, կենտ, երկնիշ (տասնորդական) թիվ է։
Գուգոլից փոքր ֆակտորալ ունեցող ամենամեծ թիվը։
«E» նիշի ASCII կոդը։
Լոտոյի խաղում 69 տակառը կանչվում է հետ ու առաջ։
69 - Ռոնի ֆրանսիական դեպարտամենտի հերթական համարը։
69-ը թայերեն թաիլանդական գեղարվեստական ​​ֆիլմ է։
Նավահանգիստ 69-ն օգտագործվում է TFTP-ի կողմից։
«69 Eyes» ֆիննական անգլիական ռոք խումբ է։
«69 Վայրեր, որոնց պետք է այցելել մահացած արքայադստեր հետ», Հոմ Ստյուարտի գիրքն է։
ԳԱԶ-69-ը արտաճանապարհային մարդատար ավտոմեքենա է։
STS-69 - MTKK Endeavor-ի տիեզերական թռիչք Space Shuttle ծրագրի շրջանակներում։
CVN-69-ը ամերիկյան Dwight Eisenhower ավիակիրի կողային համարն է։
U-69-ը Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների մի քանի գերմանական սուզանավերի կորպուսի թիվն է, ներառյալ U-69 Laughing Cow-ը, որը խորտակվել է 1943 թվականի փետրվարին Նյուֆաունդլենդի արևելքում բրիտանական կողմից։
69 թիվը հաճախակի է հայտնվում Grand Theft Auto շարքում։


== Այլ ==


== Տե'ս նաև` ==
69-րդ հարավային զուգահեռական
69-րդ հյուսիսային զուգահեռական
69 թ.
Մ. թ. ա. 69 թ.
1969 թ.
Գեզես

Գեզես (գերմ.՝ Gesees), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Բայրոյթի շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1297 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 9,90 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 72 140։
Կոմունան բաժանված է 7 գյուղական համայնքի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ռոբերտ Ամիրխանյան

Ռոբերտ Բաբկենի Ամիրխանյան (նոյեմբերի 16, 1939(1939-11-16), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կոմպոզիտոր, Հայաստանի կոմպոզիտորների միության նախագահ (1991-2013)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1939 թվականի նոյեմբերի 16-ին Երևանում։ 1964-1969 թվականներին սովորել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում` Էդվարդ Միրզոյանի դասարանում։ 1969 թվականից դասավանդում է կոնսերվատորիայում, 1981 թվականից` պրոֆեսոր։ 1969-1972 թվականներին եղել է Հայաստանի ազգային ռադիոյի երաժշտական խմբագիրը։ 1991-2013 թվականներին եղել է Հայաստանի կոմպոզիտորների միության նախագահը։ 1999-2003 թվականներին եղել է ՀՀ ԱԺ պատգամավոր՝ լինելով գիտության, կրթության, մշակույթի և երիտասարդության հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր է։


== Ստեղծագործական գործունեություն ==

Ռոբերտ Ամիրխանյանը երաժշտություն է գրել 16 խաղարկային և շուրջ 30 մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի համար։ Հեղինակել է հայտնի և սիրված երգերի երաժշտություններ՝ «Հայի աչեր», «Հայրենի երկիր» և այլն։ Հեղինակել է ավելի քան 300 երգեր, վոկալ շարքեր, օպերետներ։
Գրել է դաշնամուրային կոնցերտ (1969), կվարտետ (1969), օպերետ՝ «Քաղքենին ազնվական» (բեմադրվել է 1979, ԵԵԿԹ), մյուզիքլներ՝ «Ատամնաբույժն արևելյան» (բեմադրվել է 1976, ԵԵԿԹ), «Դինգ-դոնգ» (1979), «Շախ և մատ» (1986), երգաշարեր՝ «Առաջին խոսքն իմ», «Քարը», «Ես այն օրվանից», «Հուշ», կինոերաժշտություն։


== Պարգևներ ==
Պատվո շքանշան, 2017
«Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոց» շքանշան, 1998
ՀՀ պետական մրցանակ
ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ, 1986
ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ, 1984


== Ֆիլմեր ==
Կոշկակարի որդին (2004)
Ես էլ եմ հայ (2000)
Կացին (1994)
Ամեն ինչ լա՜վ է (1991)
Պանրե բնակարան (1989)
Գաղտնի խորհրդական (1989)
Ի՞նչ կա տանը, ինչպե՞ս են գործերը (1987)
Օտար խաղեր (1986)
Կապիտան Առաքել (1986)
Ով է քո ընկերը (1985)
Բարեկենդանը (1985)
Կապույտ ծովում, սպիտակ փրփուրի մեջ... (1984)
Հրդեհ (1984)
Մասնավոր դեպք (1983)
Խոսող ձուկը (1983)
Ով էնպիսի սուտ ասի... (1982)
Ձախորդ Փանոսը (1980)
Անհարմար մարդ (1978)
Աստղային ամառ (1978)
Տաղանդ (մինիսերիալ, 1977)
Եվ այն ժամանակ դու կվերադառնաս... (1976)
Շեկ ինքնաթիռը (1975)
Լքված հեքիաթների կիրճ (1974)
Սխալ արտահայտություն (1973)
Հնձան (1973)
Տղամարդիկ (1972)
Հայրիկ (1972)
Փարվանա լճի լեգենդը (1971)
Պույ-պույ մկնիկը (1971)
Հեղնար աղբյուր (1971)
Ջութակը ջունգլիներում (1970)
Ասեք փոթորիկի անունը «Մարիա» (1970)
Կամուրջներ մոռացության վրայով (1969)
Մի կաթիլ մեղրը (1968)


== Ծանոթագրություններ ==
S/2004 S 17

S/2004 S 17, Սատուրնի անկանոն բնական արբանյակներից է, ունի հակադարձ շարժում։
Սիմֆոնիկ ծաղկում

Բրազիլացի գիտնական Ռիչարդ Սպրուսը <<սիմֆոնիկ>> բույսերը է հայտնաբերել Ամազոնի ավազանում։ Նկարագրելով բրազիլիական մրտենու տարբեր տեսակների անսպասելիորեն ու միաժամանակ ծաղկումը և հենց հաջորդ օրվա նույնքան միաժամանակ ծաղկաթափում` Սպրուսը ոչ մի բացատրություն չի կարողանում տալ դրան։ Չնայած <<սիմֆոնիկ>> ծաղկման վերջնական բացատրությունը դեռևս չի տրված։ Մենք հասկանում ենք,որ այստեղ գործ ունենք օդերևութաբանական ամենանուրբ ֆակտորների ազդեցության տակ բույսի մոտ տեղի ունեցող փոփոխությունների հետ։ Այդ փոփոխությունները զարմանք են պատճառում իրենց բնույթով և ապացուցում, որ բույսը հազարավոր թելերով կապված է արտաքին միջավայրի հետ, որի աննշան փոփոխություններն անգամ անդրադառնում են նրանց վարքի վրա։ Որոշ բույսեր կարող են առաջացնել հսկայական ծաղիկներ։ 1818 թվականին Սումատրա կղզու խորքերում հոլանդացի ճանապարհորդներ Առնոլդը և Ռաֆլեզը հայտնաբերեցին մի հսկայական ծաղիկ, որի տրամագիծը հասնում է մի մետրի։ Ծաղիկը փոշոտվում է մսաճանճերի միջոցով, որոնց գրավում է նեխած մսի հոտը։  Կազմված է մեկ ծաղկից, չուներ տերևներ ու ցողուն և որպես իսկական մակաբույծ ` հատուկ ծծիչների միջոցով ամրանում էր այլ բույսերի վրա, սնվում նրանց հաշվին։ Ի պատիվ հայտնագործողների այն կոչվեց ռաֆլեզիա Առնոլդի։

Սակայն գոյություն ունեն ավելի մեծ ծաղկաբույլեր, որոնք կազմված են բազմաթիվ առանձին ծաղիկներից։ 1878 թվականին իտալացի բուսաբան Օդեարդո Բեկկառին Սումատրայում հայտնաբերեց մի հսկայական ծաղիկ, որի բարձրությունը անցնում էր մարդու հասակից։ Բույսի հաստ ցողունը աճել էր գետնից։ Ծաղկի բաժակը ներսից` մուգ կարմրավուն է, դրսից կանաչ։ Բուսաբանները այդ ծաղիկը անվանեցին գիգանտ սոխուկ, որի քաշն անցնում է 23 կիլոգրամից և ունի ընդամենը մի հսկայական տերև։ Նյու Յորքում, ջերմատնային հատուկ պայմաններում, հաջողվել է ստանալ ամորֆոֆալուսի երկուսուկես մետրանոց ծաղիկ։ Այս բույսը խնամող այգեգործները աշխատում են հակագազերով, քանի որ արտազատում է վնասակար գազեր։  
Այնուամենայնիվ, ամբողջ աշխարհում ծաղկաբույլերի մեջ ամենախոշորը Արևելյան Հնդկաստանում աճող թալլիպոդյան արմավենու ծաղկաբույլն է, որը հասնում է 14 մետր բարձրության և 12 մետր տրամագիծ ունի։ Աշխարհում ամենահայտնի հրաշալիքներից է։ Ամերիկացի գիտնականներին հաջողվել է Առնոլդ արբորետումի ջերմատանն աճեցնել թալլիպոդյան արմավենու մի քանի բույսեր։
Ժակոբինայի գավառ

Ժակոբինայի գավառ  (պորտ.՝ Microrregião de Jacobina), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Բաիա նահանգի մեջ։ Մտնում է Բաիա նահանգի հարավկենտրոնական մաս (մարզ)ի մեջ։ 2005 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 308 073 մարդ։ Տարածքը՝ 18 340,977 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 16,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 625 883 209,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 2 008,49 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,616։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Կալդեյռան Գրանդի
Կապին Գռոսու
Կաեն
Ժակոբինա
Միգել Կալմոն
Միռանգաբա
Մառոու դու Շապեն
Օռոլանդիյա
Պիռիտիբա
Կիշաբեյռա
Սաուդի
Սառոլանդիյա
Սան Ժոզե դու Ժակուիպի
Վառզեա Նովա
Վառզեա դու Պոսու
Նեդոբոևցի

Նեդոբոևցի (ուկրաիներեն՝ Недобоївці), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Խոտինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նեդոբոևցի գյուղում բնակվում էր 3 168 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռազմիկ Ալավերդյան

Ռազմիկ Բեհրուդի Ալավերդյան (դեկտեմբերի 4, 1916(1916-12-04), Երևան, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 30, 1968(1968-07-30), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ, թաղված է Երևանում), հայ ճարտարապետ։ 
Ճարտարապետ Ռուզան Ալավերդյանի հայրն է։


== Կենսագրություն ==
1942 թվականին ավարտել է ԵՊՀ ճարտարապետության բաժինը։
1951-1968 թվականներին՝ Հայարդնախագիծ ինստիտուտի ճարտարապետաշինարարական բաժնի պետ, 1964 թվականից՝ նաև գլխավոր ճարտարապետ։ 1959-1964 թվականներին՝ Հայաստանի ճարտարապետների միության վարչության պատասխանատու քարտուղար։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Ռազմիկ Ալավերդյանի գլուխգործոցը Երևանի Սունդուկյանի անվան ակադեմիական թատրոնի շենքն է (1966), որի համար արժանացել է 1962-1967 թվականներին ԽՍՀՄ ճարտարապետության նվաճումների ստուգատեսի դափնեկրի կոչման և ՀԽՍՀ Պետական մրցանակների (1970 թվական, հետմահու)։
Ռազմիկ Ալավերդյանի նախագծերով Երևանում կառուցվել են՝

Հիդրոմետ ծառայության վարչության շենքը (1953)
Ռելեի գործարանն ու հանրակացարանը (1956)
ՀՀ ԳԱԱ Կենսաքիմիայի ինստիտուտը (1962)
Քիմկոմբինատի մշակույթի պալատը (1962)
Վանաձորում քիմիագործների մշակույթի պալատը (1950-1953 թվականներ)


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Էրիսեյրա

Էրիսեյրա (պորտ.՝ Ericeira), բնակավայր և շրջան Պորտուգալիայում, մտնում է Լիսաբոնի շրջանի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մաֆրա մունիցիպալիտետի բաղկացուցիչ մասը։ Գտնվում է Մեծ Լիսաբոն խոշոր քաղաքային ագլոմերացիայի կազմի մեջ։ Ըստ հին վարչակազմական բաժանման՝ մտել է Էշտրեմադուրա պրովինցիայի կազմի մեջ։ Մտնում է Մեծ Լիսաբոն տնտեսա֊վիճակագրական ենթաշրջանի կազմի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Լիսաբոնի շրջանի մեջ։ ԲՆակչությունը 10 260 մարդ է 2011 թվականի դրությամբ։ Զբաղեցնում է 12,19 կմ² տարածք։
Շրջանի հովանավորը Պետրոս առաքյալն է (պորտ.՝ São Pedro)։


== Պատմություն ==
Շրջանը հիմնադրվել է 1855 թվականին։


== Աշխարհագրություն ==
Բնակավայրի հյուսիսային սահմանում գտնվում է Կոքսոսի ճեղք վայրը, որը հայտնի է որպես սերֆինգի լավագույն վայրերից մեկը Եվրոպայում, շրջան չէ սկսնակների համար։ Շրջանը բաղկացած է մի շարք բնակավայրերից, ինչպիսիք են Բայրո Արսենիո Ամադեուն, Կալկադինյա Պրետան, Էրիսեյրան, Ֆոնտե Բոան, Ֆոնտե Բոա դոս Նաբոսը, Լապա դե ՍԵռան, Պինյալ դե Ֆրադեսը և Սեյսյալ։


== Տնտեսություն ==

Էրիսեյրայում է գտնվում Պորտուգալիայի սերֆինգի առաջին և մեծագույն ակումբը/ասոցիացիան՝ Էրիսեյրա Սերֆինգի ակումբը։ Այն ձևավորվել է 1993 թվականին, զարգացել է Էրիսեյրա Ռազմա֊ծովային ակումբի սերֆինգի միավորից, ինչը տարիների ընթացքում դարձել է սերֆինգի լոկալ, տարածաշրջանային և ազգային մրցությունների վայր։ Բացի այդ՝ ՍԵրֆինգի ակումբը հիմնել է դպրոց տեղացի մարզիկներին արհեստավարժ դարձնելու և զբոսաշրջիկներին, ովքեր ցանկանում են սերֆինգ սովորել, ուսանելու համար։


== Այլ տեսարժան վայրեր ==

Ռիբամար։ Հայտնի է ծովամթերքներով։
Ձկնորսական նավահանգիստ։ Հայտնի է ավանդական ձկնորսական նավակներով։
Ֆերնաս։ Հայտնի է մայրամուտներով։
Հարավային ծովափ։ Վերջինս հայտնի է մայրամուտի և լողափի համայնապատկերով։
		


== Ծանոթագրություններ ==

Սանտոս, Լեանդրո Միգել դոս (1998) (Պորտուգալերեն), Էրիսեյրայի պատմություն։ Էրիսեյրայի անվան և պատմության բաղադրիչները, 1, Edição do Fórum Ericeirense 


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2009-09-26 at the Wayback Machine.
Էրիսեյրայի ֆիլհարմոնիան Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
էրիսեյրա բլոգ Archived 2016-11-02 at the Wayback Machine.
Լուկյանցի

Լուկյանցի (ուկրաիներեն՝ Лукянці), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1862 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լուկյանցի գյուղում բնակվում էր 1 242 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,61 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2036,07 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալտավիլլա Իրպինա

Ալտավիլլա Իրպինա (իտալերեն՝ Altavilla Irpina), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4307 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 308 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 14 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83011, հեռախոսային կոդ՝ 00825։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբն է Սուրբ Պելիգրինը Տրիկոլիից, տոնը նշվում է ամեն տարվա օգոստոսի 25-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Ծանոթագրություններ ==
Էլեկտրա (օպերա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էլեկտրա (այլ կիրառումներ)«Էլեկտրա» (գերմ.՝ Elektra), գերմանացի երգահան Ռիխարդ Շտրաուսի օպերա մեկ գործողությամբ։ Գերմաներեն լիբրետտոն Հուգո ֆոն Հոֆմանսթանի՝ ըստ Սոփոկլեսի համանուն ողբերգության։ Սա Շտրաուսի և Հոֆմանսթանի հետագա մեծ համագործակցության առաջին համատեղ աշխատանքն է։ Առաջնախաղը տեղի է ունեցել Դրեզդենի պետական օպերայում (Զեմպեր) 1909 թվականի հունվարի 25-ին Է. Շուխի գլխավորությամբ։


== «Էլեկտրան» օպերային բեմում ==
«Էլեկտրայի» առաջնախաղը Դրեզդենում բուռն վեճերի ալիք բարձրացրեց։ Երաժշտական ողբերգությունն անվանվեց «№ 2 սենսացիա» «Սալոմեից» հետո և ներկայացվում էր որպես 20-րդ դարի եվրոպական երաժշտական թատրոնում անտիկ արվեստի մոդեռնիստական տարընթերցման առաջին բացառիկ օրինակներից մեկը։
Ռուսաստանում «Էլեկտրան» ընդունվեց քչերի կողմից. Մարիինյան թատրոնում 1913 թվականի առաջնախաղից հետո, որն առաջացրեց մեծ սկանդալ, քանի որ Ռոմանովների իշխանավարման 300-ամյակի տարում «կայացավ ներկայացումը, որում կա իշխանական անձանց գլխատման տեսարան», օպերան ունեցավ ընդամենը երեք ցուցադրություն։
Վերջին տարիների թատերախաղերը՝

1992 թվական՝ Նյու Յորք (Բերենս Հիլդեգարդ՝ Էլեկտրա)
1994 թվական՝ Զատկի փառատոն Զալցբուրգում (դիրիժոր՝ Կլաուդիո Աբբադո)
1996 թվական՝ Զալցբուրգի փառատոն (դիրիժոր՝ Լորին Մաազել)
2007 թվական՝ Սանկտ Պետերբուրգ (Մարիինյան թատրոն, դիրիժոր՝ Վալերի Գերգիև)
2012 թվական՝ Կրասնոյարսկի օպերայի և բալետի պետական թատրոն
2014 թվական՝ Միլան (Լա Սկալա, դիրիժոր՝ Էսա Պեկկա Սալոնեն)1982 թվականին էկրանավորվել է, ֆիլմ-օպերայի ռեժիսոր՝ Գ. Ֆրիդրիխ, Էլեկտրա՝ Լեոնի Ռիզանեկ, Կլիթեմնեստրա՝ Աստրիդ Վարնայ, Օրեսթես՝ Դիտրիխ Ֆիշեր Դիսկաու, Վիեննայի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբ, դիրիժոր՝ Կառլ Բյոմ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Էլեկտրա» օպերայի ամբողջական լիբրետո (ռուս.)
Օպերայի ծավալուն սկավառակագրություն
Միչիգանի պետական համալսարան

Միչիգանի պետական համալսարան (անգլ.՝  Michigan State University, MSU), պետական համալսարան ԱՄՆ - ում։
Գտնվում է Իստ - Լանսինգեում, Միչիգան նահանգում։ Հիմնադրվել է 1855 թվականին։ Դասերը սկսվել են 1857 թվականի մայիսին՝ երեք շենքերում։ Այդ պահին համալսարանն ուներ 5 դասախոս և 63 ուսանող։ 2010 թվականին համալսարանում աշխատում էին շուրջ 4900 դասախոս և սովորում էին 47131 ուսանող (36058 բակալավր, 11073 մագիստրոս և ասպիրանտ), այդ թվում 5351 արտասահմանցի ուսանող 130 երկրներից, որից 24-ը Ռուսաստանից։
Համալսարանում գործում է մոտ 200 ակադեմիական ծրագիր։ Միջուկային ֆիզիկայի, ճարտարագիտության, քաղաքագիտության, բիզնեսի, լրագրության, կրթության և օսթեոպատիայի ծրագրերը ԱՄՆ - ում համարվում են լավագույններից։
Համալսարանական քաղաքը (կամպուս) զբաղեցնում է 21 կմ² տարածք, որտեղ տեղակայված են 556 շենք` 100 ուսումնական, 131 գյուղատնտեսական, 166 բնակելի և 42 սպորտային։ Փողոցների երկարությունը կազմում է 42 կմ, իսկ մայթերինը` 160 կմ²։ Գարնանային և աշնանային սեմինարների ժամանակ համալսարանի տարածքում գործում են 7 ավտոբուսային երթուղիներ։ Համալսարանը ունի նաև իր առանձին ոստիկանությունը և բժշկական կենտրոնը։
2007 թվականին համալսարանը իր մասնաճյուղը բացեց Դուբայում։
Համալսարանը ունի տղամարդկանց 12 և կանանց 13 սպորտային թիմեր։ Բոլորը, բացի հոկեյի թիմից, կրում են «Սպարտացիներ» (անգլ.՝  Spartans) անունը։ Նրանցից առավել հայտնի են տղամարդկանց ամերիկյան ֆուտբոլի, հոկեյի և վազքի թիմերը։


== Նախագահներ ==
Ջոզեֆ Ռայկելոն Ուիլյամս (1857 - 1859)Լյուիս Ֆիսկե (1859 - 1862)Տեոֆիլուս Էբբոտ (1862 - 1885)Էդվին Ուիլլիտս (1885 - 1889)Օսկար Կլուտե (1889 - 1893)Լյուիս Գորդոն (1893 - 1895)Ջոնաթան Սնայդեր (1896 - 1915)Ֆրենկ Կեդզի (1915 - 1921)Դեվիդ Ֆրայդեր (1922 - 1923)Քենոն Բատերֆիլդ (1924 - 1928)Ռոբերտ Սիդեյ Շոու (1928 - 1941)Ջոն Ալֆրեդ Խաննա (1941 - 1969)Վոլտեր Ադամս (1969 - 1970)Քլիֆտոն Ուորտոն (1970 - 1978)Էդգար Խառդեն (1978 - 1979)Մորիս Սեսիլ Մակկեյ (1979 - 1985)Ջոն Դի Բյադջո (1985 - 1992)Գորդոն Գաեր (1992 - 1993)Մ. Պիտեր Մակֆերսոն (1993 - 2004)Լու Աննա Սիմոն (2005 - )


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Կոտլյարևսկոե (այլ կիրառումներ)

Կոտլյարևսկոե, կարող է վերաբերել՝

Կոտլյարևսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Թելմանովսկի շրջանում
Կոտլյարևսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանում
Կոտլյարևսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Օրոժիցյայի շրջանում
IPhone 11 Pro

iPhone 11 Pro և iPhone 11 Pro Max, «Apple» ընկերության սմարթֆոններ։ Աշխատում են Apple A13 Bionic պրոցեսորով և iOS 13 օպերացիոն համակարգով։ Ցուցադրվել են 2019 թվականի սեպտեմբերի 10-ին iPhone 11-ի հետ մեկտեղ։ Այս մոդելները փոխարինում են IPhone XS-ին և iPhone XS Max-ին։


== Նկարագրություն ==
Նախնական պատվերները սկսվել են սեպտեմբերի 18-ից, պաշտոնապես հասանելի են եղել սեպտեմբերի 20-ից։ Apple ընկերության բջջային հեռախոսների պատմության մեջ առաջին անգամ կիրառվել է եռակի հիմնական տեսախցիկ՝ կազմված լայնանկյունից, ուլտրալայնանկյունից և ֆոտոսենսորից։ Հիմնական փոփոխություններից էին պատկերի մշակման նոր գործառույթներն ու ալգորիթմները՝ հիմնված մեքենայացված ուսուցման վրա, ինչպիսիք են՝ Deep Fusion, Smart HDR և Գիշերային ռեժիմը։ Հեռախոսի հետ միասին ներառվել է 18 վատտանոց արագ լիցքավորիչ սարք, ինչպես նաև Lightning - USB-C մալուխ՝ հեռախոսը ժամանակակից Mac համակարգիչներին լարով միացնելու համար։
Սարքավորումը առջարկվում է 4 գունային լուծմամբ՝ ոսկեգույն, մոխրագույն, արծաթագույն, մուգ կանաչ։ Օգտագործվում է Apple A13 միկրոպրոցեսորային չիպը, որը պարունակում է 6 ARMv8 հաշվիչ միջուկ, տեսաարագացուցչի 4 միջուկ և նեյրոարագացուցչի 8 միջուկ։ Հեռախոսներն առաջարկվում են 64, 256 և 512 ԳԲ ներկառուցված ֆլեշ հիշողությամբ։ Սարքերի էկրանը պատրաստված է OLED տեխնոլոգիայով և ունի 5,8 դյույմ անկյունագիծ 11 Pro-ի և 6,5 դյույմ Pro Max-ի համար։
Հեռախոսի գինը Ռուսաստանի Դաշնությունում պաշտոնական վաճառողների մոտ սկսվում է մոտ 90 հազար ռուբլիից 11 Pro-ների համար և 100 հազար ռուբլիից 11 Pro Max-երի համար։ 512 գիգաբայթ հիշողությամբ ամենաթանկ 11 Pro Max-ն արժե 132 հազար ռուբլի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
iPhone Apple-ի պաշտոնական կայքում