armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կիրկոր Փափազյան

Կիրկոր Հովսեփի Փափազյան (բուլղար․՝ Киркор Папазян, օգոստոս 1936, Պլովդիվ, Բուլղարիա - մարտ 1993), բուլղարահայ բանաստեղծ և լրագրող։
Կիրկոր Փափազյանը ծնվել է 1936 թվականի օգոստոսին Պլովդիվում, հայկական ընտանիքում, հայրը ակնագործ-ոսկերիչ էր, մայրը՝  տնային տնտեսուհի։ Մորական կողմից փաստաբան և սպա, գնդապետ Կարապետ Վարդազարմյանի թոռն է և Դոյրան քաղաքի առաջին  բուլղարական պարետ՝ գնդապետ Պողոս Պողոսյանի եղբորորդին։ Սովորել է Պլովդիվի հայկական դպրոցում և գիմնազիայում։ Ավարտել է Սոֆիայի համալսարանի բուլղարական լեզվաբանության բաժինը։ Ավարտելուց հետո, ոչ երկար ժամանակ ուսուցիչ է աշխատել։ Անցել է  է լրագրության և խմբագրական աշխատանքի։ Աշխատել է Խրիստո Դանովի հրատարակչությունում և «Խասկովո տրիբունա» թերթում։ Եղել է «Պլովդիվ» ռադիոկայանի խմբագիրը։ «Մարիցայի ալմանախը» և «Շուշու-մուշու, թող մեր մեջ մնա» ռադիոշարքերի հեղինակն է։
Մահացել է երկարատև հիվանդությունից՝ լեյկեմիայից 1993 թվականին։
Հրատարակվել են նրա բանաստեղծությունների  ժողովածուները` «Պատասխանը » (1968), «Սեգա» (1985)։ «Թամ » (1994) և  «Մերկ ու անհայտ» (1997) ժողովածուները հրատարակվել են  հետմահու։


== Ծանոթագրություններ ==
Էսպեխո (քաղաք)

Էսպեխո (իսպ.՝ Espejo (Córdoba)), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Կորդովա պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Անդալուսիա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Կամպինիա-դե-Բաենա շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 57 կմ2։ Բնակչությունը՝ 3622 (2010 թվականին)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 33 կմ։


== Բնակչություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2007-08-27 at the Wayback Machine.
http://www.ucubi.com/ Archived 2012-07-18 at the Wayback Machine.
Andalucía es de Cine — Espejo
Espejo
Espejo en la Red
Escudo Nobiliario de Espejo
Vista de Espejo Archived 2009-10-26 at WebCite
[1] Archived 2009-10-26 at WebCite
Imagen de Espejo (Foto: Fco.R.Yépez Pino)
Castillo (Foto: Fco.R.Yépez Pino)Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
[2](չաշխատող հղում)
Imagen nocturna del Castillo (Foto: Fco.R.Yépez Pino)
Imagen de la Parroquia de San Bartolomé
(3452) Հոուկ

(3452) Հոուկ (անգլ.՝ Hawke), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի հուլիսի 17-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,268833 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0846 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,453 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1248,25 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,288403 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,32° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3452) Հոուկ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մինեյ Օգանեզով

Մինեյ Մաթևոսի Օգանեզով (1897, Գալաց, Ռումինիա - 1977, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանում խորհրդային ռեժիմի հաստատման աջակից, ԽՄԿԿ անդամ (1919)։
1925 թվականին ավարտել է 26 կոմիսարների անվան Անդրկովկասյան կոմհամալսարանը, 1932 թվականին՝ Մոսկվայի Նադեժդա Կրուպսկայայի անվան կոմունիստական դաստիարակության ակադեմիան։
1915 թվականից աշխատել է Սարիղամիշի փայտասղոցարանում, որտեղ ընդգրկվել է հեղափոխական քարոզչության մեջ, մոտիկից ծանոթացել Ստեփան Ալավերդյանի, Գուրգեն Հայկունու հետ։ 1919 թվականին Օգանեզովը ակտիվ հեղափոխական աշխատանք է կատարել Գանձակում, Բաքվի կուսկազմակերպության հանձնարարությամբ հաճախ մեկնել է Թիֆլիս, տարածել մարքսիստական գրականություն, թռուցիկներ։ 1920 թ.-ին մասնակցել է Ադրբեջանում խորհրդային ռեժիմի հաստատմանը, Ելիզավետպոլի մուսավաթական ապստամբությունների ճնշմանը։ 1926-1928 թվականներին եղել է արհմիության Ելիզավետպոլի գավառային վարչության նախագահ, ապա լուսաշխի արհմիության գավառային վարչության քարտուղար, 1932 թվականից հետո՝ Ադրբեջանի Կ(բ) կ Կենտկոմի կուսկադրերի սեկտորի հրահանգիչ, Նախիջևանի, ապա Լեռնային Ղարաբաղի մարզկոմների բաժնի վարիչի տեղակալ։ Այնուհետև մինչև 1951 թվականը մի շարք խորհրդային, արհմիութենական պատասխանատու համարվող աշխատանքներ է կատարել Ադրբեջանում։
Իսահակ Դունաևսկի

Իսահակ Օսիպովիչ Դունաևսկի (ռուս.՝ Исаак Осипович Дунаевский, հունվարի 18 (30), 1900, Լոխվիցա, Պոլտավայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 25, 1955(1955-07-25), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային կոմպոզիտոր։ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1950)։


== Կենսագրություն ==
1919 թվականին ավարտել է Խարկովի կոնսերվատորիայի ջութակի դասարանը, կոմպոզիցիա է պարապել Սեմյոն Բոգատիրյովի մոտ։
Դունաևսկին խորհրդային օպերետի («Փեսացուներ», 1927, «Ոսկե հովիտ», 1937, «Ազատաշունչ հողմ», 1947, «Ծաղրածուի որդին», 1950 և այլն), երաժշտական կինոկոմեդիայի («Ուրախ տղաներ», 1934, «Կրկես», 1936, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1941, «Վոլգա-Վոլգա», 1938, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1941, «Կուբանի կազակները», 1950, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1951) ստեղծողներից է։
Դունաևսկին ստեղծել է մասսայական երգի նոր տեսակ՝ երգ-քայլերգեր («Ուրախ տղաների քայլերգը», «Երգ Կախովկայի մասին»)։ Նշանավոր են նաև քնարական երգերը, երգ-վալսերը («Լռություն», «Դպրոցական վալս»)։
Գրել է բալետներ, դրամատիկ ներկայացումների երաժշտություն։ 1963 թվականին ստեղծվել է «Դունաևսկու մեղեդիները» կինոնկարը (ռեժիսոր Է․ Պիրե)։
Երևանի Հ․ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում բեմադրվել են «Ազատաշունչ հողմ» (1948), «Ծաղրածուի որդին» (1951) օպերետները։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեպաշկի

Ստեպաշկի (ուկրաիներեն՝ Степашки), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Գայսինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1741 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստեպաշկի գյուղում բնակվում էր 809 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2709 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 298,63 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սերգեյ Պողոսյան (այլ կիրառումներ)

Սերգեյ Պողոսյան անվամբ հայտնի են մի քանի անձնավորություններ.

Սերգեյ Արամայիսի Պողոսյան (ծնվ. 1947) — հայ նկարիչ։
Սերգեյ Լազրի Պողոսյան (ծնվ. 1947) — հայ ֆուտբոլիստ։
Սկոտինինո

Սկոտինինո (ռուս.՝ Скотинино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժողովածու (583)

Ժողովածու (583), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 583 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 15-րդ դարում Գևորգ երեցի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16x11,5սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 318 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգիրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։


== Բովանդակություն ==
Յովհաննէս Երզնկացւոյ Խրատ Հասարակաց։
Խրատ ուղղափառ Հաւատոյ։
Բան վասն որովայնամոլութեան։
Վկայութիւն վասն ծննդեան և մկրտութեան Քրիստոսի։
Յաղագս Քաղկեդոնի ժողովոյն։
Ներսէս Շնորհալւոյ Գիր Հաւատոյ խոստովանութեան։
Թուղթք (Ներսէս Շնորհալի, Գրիգոր Տղայ Էմմանուէլ, Միխ. պատրիարդ)։
Ներսէս Լամբրոնացւոյ Յիշատակարան, Դեսպանադնացութիւն։
Թուղթ Կոստանդինայ առ Հեթում։
Վասն Եփեսոսի և Քաղկեդոնի ժողովոց։
Բան վասն Բ բնութեան։ Յովհաննէս Սարկաւադի Ի լինել որդի, Վասն բաժակին։
Գրիգոր Վկայասիրի Վասն մոլորման զատիկին։
Ընդդիմանութիւն սակս ջրոյն խառնման։
Գրիգոր Վկայասիրի Վասն մոլորման զատկին։
Յաղադս քնութեան Քրիստոսի։
Մովսէս Երզնկաղւոյ Պատասխանի Թղթոյն Տրապիզոն։
Բանք Խոսրովու Տեղի աղօթից։
Թուղթ Միքայիլի պատրիարդի առ Գրիգոր։


== Ծանոթագրություններ ==
Երկրորդ շանս (այլ կիրառումներ)

Երկրորդ շանս, կարող է վերաբերել՝

Երկրորդ շանս - կոլումբիական իսպանալեզու հեռուստասերիալ
Երկրորդ շանս - ամերիկյան կատակերգություն-դրամա, Դեն Ֆոգելմանի ռեժիսորական առաջնախաղը
Ուջենտո

Ուջենտո (իտալերեն՝ Ugento), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Լեչե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 12 037 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 123 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 98 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 73059, հեռախոսային կոդ՝ +39 00836։
Կոմունայի հովանավոր սուրբն է Սարագոսայի նահատակ Վինսենթը։ Տոնակատարությունը հունվարի 22-ին է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս՝ 0833 555091
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.ugento.le.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Վերխնյայա Պոժնյա (գյուղ, Կրասնոպոլիեի շրջան)

Վերխնյայա Պոժնյա (ուկրաիներեն՝ Верхня Пожня), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրասնոպոլիեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վերխնյայա Պոժնյա գյուղում բնակվում էր 276 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կիմզեեի Բերնաու

Կիմզեեի Բերնաու (գերմ.՝ Bernau am Chiemsee), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիայի վարչական կենտրոնին։ Մտնում է Ռոզենհայմ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 7129 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական)։ Զբաղեցնում է 26,70 կմ² մակերես տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 3 87 118։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Տիգրան Պետրոսյանի հուշարձան (Երևան, Օղակաձև զբոսայգի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տիգրան Պետրոսյանի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Տիգրան Պետրոսյանի հուշարձան, գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ Օղակաձև զբոսայգում, Տիգրան Պետրոսյանի անվան շախմատի տան մոտ, տեղադրվել է 1989 թվականին։ Ընդգրկված է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։


== Հեղինակներ ==
Ճարտարապետ՝ Կառլեն Անանյան
Քանդակագործ՝ Հայաստանի ժողովրդական նկարիչ Արա Շիրազ


== Տվյալներ ==
Հուշարձանը կառուցված է բրոնզից և գրանիտից, բարձրությունը 3 մետր է։


== Պատմություն ==
Շախմատի աշխարհի 9-րդ չեմպիոն Տիգրան Պետրոսյանի արձանը տեղադրվել է 1989 թվականին նրա անվան շախմատիստի կենտրոնական տան մոտ։
Սա Տիգրան Պետրոսյանի առաջին արձանն է Երևանում. երկրորդը 2006 թվականին տեղադրվել է Դավթաշեն թաղամասում։


== Պատկերասրահ ==
Մաջիդ Բեհբութով

Մաջիդ Բեհբութալի օղլի Բեհբութով (ադրբ.՝ Məcid Behbudalı oğlu Behbudov, ապրիլի 18, 1873(1873-04-18), Շուշի, Ելիզավետպոլի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 6, 1945(1945-09-06), Ղազախ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի ժողովրդական երգիչ-խանենդե։
ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Ռաշիդ Բեհբութովի հայրը։


== Կենսագրություն ==
Մաջիդ Բեհբութովը ծնվել է 1873 թվականին։ Նա հանդես է եկել հատուկ մեջլիսներում (երաժշտական հավաքույթներ) և հարսանիքներում՝ որպես խանենդե։ Առաջին անգամ նա ելույթ է ունեցել Ղարաբաղում և Գանձակում։ Այնուհետև նա ապրել և աշխատել է Թիֆլիսում։ 1910 թվականին «Գրամոֆոն» ընկերությունը հրավիրել է Բեհբութովին ձայնագրման համար Ռիգայում։ Մաշադի Ջամիլ Ամիրովի ուղեկցությամբ նրա կատարմամբ ձայնագրվել են մի քանի մուղամներ, տեսնիֆներ և ժողովրդական երգեր։
Մաջիդ Բեհբութովը հայտնի էր որպես «Միրզա Հուսեյն», «Սեյգախը»,  «Շուշթերի», «Չախարգախ» մուղամների կատարող։ Մուղամների հետ միասին նա նաև կատարում էր երգեր Կովկասի ժողովուրդների լեզուներով։ Նա ակտիվորեն մասնակցել է Ադրբեջանի Օպերայի թատրոնի զարգացման։ Նա ելույթ է ունեցել 1910-ական թվականներին ստեղծված մի շարք մուղամային օպերաներում։
Մաջիդ Բեհբութովը իր կյանքի մեծ մասն անցկացրել է Վրաստանում։ Իր կյանքի վերջին տարիները՝ Բեհբութովը բնակվում էր Ղազախի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Չերվոնի Յար (գյուղ, Բերեզնեգովատոեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չերվոնի ՅարՉերվոնի Յար (ուկրաիներեն՝ Червоний Яр), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզնեգովատոեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1929 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնի Յար գյուղում բնակվում էր 288 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,366 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էնթոնի Մեյսոն

Էնթոնի Ջորջ Դուգլաս Մեյսոն (անգլ.՝ Anthony George Douglas Mason, դեկտեմբերի 14, 1966(1966-12-14), Մայամի, Ֆլորիդա, ԱՄՆ - փետրվարի 28, 2015(2015-02-28), Նյու Յորք շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ։


== Վաղ տարիներ ==
Էնթոնի Մեյսոնը ծնվել է 1966 թվականի դեկտեմբերի 14-ին Ֆլորիդա նահանգի Մայամի քաղաքում, սովորել է Նյու Յորք նահանգի Քուինս քաղաքի Սթրինգֆիլդ Գարդենսի միջնակարգ դպրոցում, որտեղ հանդես է եկել տեղի բասկետբոլային ակումբի կազմում։


== Խաղացողի կարիերա ==
Խաղացել է ծանր հարձակվողի և թեթև հարձակվողի դիրքերում։ Սովորել է Թենեսի նահանգի համալսարանում։ 1988 թվականի NBA դրաֆթի ժամանակ ընտրվել է «Պորտլենդ Թրեյլ Բլեյզերս» ակումբի կողմից՝ 53-րդ համարի ներքո, սակայն թմի կազմում ոչ մի խաղ չի անցկացրել, և այդ մրցաշրջանը նա անցկացրել է թուրքական «Էֆես Փլիսեն» ակումբի կազմում։ Հետագայում հանդես է եկել «Նյու Ջերսի Նեթս», «Դենվեր Նագեթս», «Նյու Յորք Նիքս», «Շառլոթ Հորնեթս», «Մայամի Հիթ» և «Միլոուքի Բաքս» ակումբների կազմում։ NBA-ում, ընդհանուր առմամբ, անցկացրել է 13 մրցաշրջան։ 1995 թվականին Մեյսոնը ճանաչվել է NBA լավագույն վեցերորդ խաղացող։ Մեկ անգամ մասնակցել է NBA բոլոր աստղերի խաղին (2001)։ Մեկ անգամ ընգրկվել է NBA բոլոր աստղերի երրորդ հավաքականի կազմում(1997)։ Մեկ անգամ ընդգրկվել է NBA բոլոր աստղերի պաշտպանության երկրորդ հավաքականի կազմում (1997)։ Երկու անգամ եղել է NBA պարբերական առաջնության հարթակի վրա անցկացրած րոպեների քանակով առաջնորդ (1996-1997)։ NBA կարիերայի ընթացքում, ընդհանուր առմամբ, անցկացրել է 882 խաղ, որոնց ժամանակ հավաքել է 8656 միավոր (10,9 մ/խ), կատարել 7279 անդրադարձ, 2963 փոխանցում, 648 խլում և 244 բլոկշոտ։


== Մահ ==
2015 թվականի փետրվարի սկզբին Էնթոնի Մեյսոնի մոտ գրանցվեց սրտամկանի ինֆարկտ, որից հետո տեղափոխվել է հիվանդանոց, որտեղ նրան ախտորոշել են սրտային անբավարարություն։ Հետո նրա վիճակը վատացավ և 2015 թվականի փետրվարի 28-ին՝ շաբաթ օրը, 49 տարեկան հասակում մահացավ բասկետբոլիստը։


== NBA կարիերայի ցուցանիշներ ==


=== Ամենամյա մրցաշրջան ===


=== Փլեյ Օֆ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը NBA.com կայքում (անգլ.)
Օչկինսկի գյուղական խորհուրդ (Սերեդինո-Բուդսկի շրջան)

Օչկինսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Очкинська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինո-Բուդսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օչկինսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 841 մարդ։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Լեհվազ

Լեհվազ (անվանման տարբերակները` Լեգբա, Լեգվազ, Լեզկին, Լեկվազ, Լեհվազ Ներքին, Լենվանս, Լեյվազ, Լեվազ, Լեվազոձոր, Լինքվազ),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզի Մեղրու տարածաշրջանում, Մեղրի քաղաքից մոտ 2-3 կմ հյուսիս-արևմուտք, Մեղրի և Վահրավար գետերի միախառնման վայրում, ծովի մակարդակից 900-950 մ բարձրության վրա։ Հեռավորությունը Կապան մարզկենտրոնից ճանապարհով կազմում է մոտ 72 կմ։
Նախկինում նույն անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Մեղրու գավառի, իսկ 1930 թվականից` Մեղրու շրջանի։ 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Սյունիքի մարզի մեջ։


== Կլիմա ==
Կլիման չորային է, սակայն ջրառատ։ Ոռոգումը իրականացվում է Մեղրի և Վահրավար գետերի ջրերով։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Լեհվազի մշտական բնակչությունը կազմել է 571, առկա բնակչությունը` 565 մարդ։ Գյուղը մինչև 1918 թ. նախկինում բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով, 1920 թվականից հետո համատեղ ապրել են հայեր և ադրբեջանցիներ։ Ադրբեջանցիները լքել են գյուղը 1988-1989 թթ. ազգային բախումների ընթացքում։ Լեհվազի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Տնտեսության հիմնական ճյուղերն են այգեգործությունը, պտղաբուծությունը, կերային կուլտուրաների մշակությունը, անասնապահությունը և շերամապահությունը։ Ս. էփրիկյանը Վերին Լեհվազ է անվանում Լիճքվազ գյուղը։


== Տես նաև ==
Լեհվազի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Սյունիքի մարզպետարանի կայքում Archived 2012-04-06 at the Wayback Machine.
Համայնքի ղեկավարի Էջը Սյունիքի մարզպետարանի կայքում Archived 2014-01-29 at the Wayback Machine.
Վալտեր Դանիել Բենիտես

Վալտեր Դանիել Բենիտես (իսպ.՝ Walter Daniel Benítez, մարտի 19, 1993(1993-03-19) կամ հունվարի 19, 1993(1993-01-19), Սան Մարտին, Բուենոս Այրես, Արգենտինա և General José de San Martín), արգենտինացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Նիսի կազմում։ Խաղում է դարպասապահի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Կիլմես ===
Բենիտեսը Կիլմեսի ակադեմիայի սան է։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2014 թվականի ապրիլի 15-ին՝ Վելես Սարսֆիլդի դեմ խաղում։ 2014-15 մրցաշրջանում արգենտինացին դարձավ թիմի հիմնական դարպասապահը։ Կիլմեսի կազմում Բենիտեսը անցկացրեց 51 հանդիպում՝ բաց թողելով 65 գնդակ և 18 խաղում պահելով իր դարպասը անառիկ։


=== Նիս ===
2016 թվականի մայիսի 17-ին Բենիտեսը անվճար տրանսֆերով միացավ Նիսին։ 2016-17 մրցաշրջանում նա թիմի երկրորդ դարպասապահն էր Յոան Կարդինալից հետո։ Իր դեբյուտը Նիսի կազմում նշեց դեկտեմբերի 8-ին՝ մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Եվրոպայի Լիգայի խմբային փուլի Կրասնոդարի դեմ խաղում։ Առաջին հանդիպումը Լիգա 1-ում անցկացրեց դեկտեմբերի 21-ին՝ փոխարինելով վնասվածք ստացած Յոան Կարդինալին Բորդոյի դեմ խաղում։ Ֆրանսիայի առաջնությունում մեկնարկային կազմում առաջին անգամ խաղադաշտ դուրս եկավ 2017 թվականի հունվարի 15-ին՝ Մեցի դեմ խաղում։
2017-18 մրցաշրջանում Բենիտեսը դարձավ Նիսի հիմնական դարպասապահը։ 2019 թվականի հունվարի 1-ին արգենտինացին ընդգրկվեց 2018-19 մրցաշրջանի առաջին կեսի Եվրոպայի խոշոր առաջնությունների խորհրդանշական հավաքականում, որը հիմնված էր ֆուտբոլիստների ելույթների վրա։ Նա երկրորդ տեղն էր զբաղեցնում հետ մղած հարվածների տոկոսային հարաբերակցությամբ՝ զիջելով միայն Ալիսոն Բեկերին։


== Միջազգային կարիերա ==
Բենիտեսը ներկայացրել է Արգենտինան մինչև 20 տարեկանների երիտասարդական հավաքականում։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2019 թվականի հունվարի 3-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բենիտեսի պաշտոնական Տվիտերի էջը
Բենիտեսի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Բենիտեսը transfermarkt-ում
Բենիտեսը soccerbase.com-ում
Բենիտեսը WhoScored.com կայքում
Բենիտեսը Նիսի պաշտոնական կայքում Archived 2017-11-07 at the Wayback Machine.
Բենիտեսը Լիգա 1-ի պաշտոնական կայքում Archived 2018-04-18 at the Wayback Machine.
Բենիտեսը ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Մելե (Կալվադոսի գավառ)

Մելե (ֆր.՝ Meslay), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 220 մարդ, բնակչության խտությունը` 38.66 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.69 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 26 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 136 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 98-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 38։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,1 %։ 98 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 92 անձ (51 տղամարդ և 41 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (1 տղամարդ և 5 կին)։ 38 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը` թոշակառուներ, իսկ 16-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բելյավինցի (գյուղ, Բուչաչի շրջան)

Բելյավինցի (ուկրաիներեն՝ Білявинці), գյուղ Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզի Բուչաչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բելյավինցի գյուղում բնակվում էր 624 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2068 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 301,74 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սեն Պոլ դը Մոզոլի եկեղեցու և հիվանդանոցի տեսարանը Սեն Ռեմիում

«Սեն Պոլ դը Մոզոլի եկեղեցու և հիվանդանոցի տեսարանը Սեն Ռեմիում» (անգլ.՝ View of the Asylum and Chapel of Saint-Rémy), հոլանդացի նկարիչ, պոստիմպրեսիոնիզմի և էքսպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ Վինսենթ վան Գոգի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1889 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 45,1 × 60,4 սմ։
Այսօր «Սեն Պոլ դը Մոզոլի եկեղեցու և հիվանդանոցի տեսարանը Սեն Ռեմիում» ստեղծագործությունը գտնվում է մասնավոր հավաքածուում։


== Պատմություն ==
1889 թվականի մայիսին Վինսենթ վան Գոգն ինքնակամ բուժման է մեկնում Սան Ռեմիի հոգեբուժարան՝ Սեն Ռեմի դը Պրովանսում։ Նրան բժիշկները շուտով թույլատրեցին նկարել՝ մեկօրյա էքսկուրսիաների ժամանակ, երբ մեկնում էին շրջակա դաշտերը։


== Նկարագիր ==
Ի սկզբանե համարվում էր, որ կտավում հեղինակը վրձնել է Օվեր սյուր Ուազի հարևանությամբ գտնվող Լաբվիլի եկեղեցին։ Սակայն այսօր ընդունված է համարել, որ կտավի եկեղեցին Սեն Ռեմիում է։ Այդ մասին Վինսենթը եղբորը՝ Թեոյին՝ 1889 թվականի դեկտեմբերի 7-ին հայտնել է գրված նամակում։
Ըստ Ռոնալդ Փիքվանսի «տեսարանը յուրահատուկ է Վան Գոգի արվեստում»։
«Սեն Պոլ դը Մոզոլի եկեղեցու և հիվանդանոցի տեսարանը Սեն Ռեմիում» ստեղծագործությունը որոշ ժամանակահատվածում եղել է Էլիզաբեթ Թեյլորի հավաքածուում և ցուցադրվել է նրա հյուրասենյակում։ 2012 թվականին, դերասանուհու մահից հետո, կտավը վաճառվել է Քրիսթիս աճուրդի տանը՝ 15 991 575 դոլարով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
de la Faille, Jacob-Baart. The Works of Vincent van Gogh: His Paintings and Drawings. Amsterdam: Meulenhoff, 1970. 978-1-55660-811-7
Hulsker, Jan. The Complete Van Gogh. Oxford: Phaidon, 1980. 0-7148-2028-8
Naifeh, Steven; Smith, Gregory White. Van Gogh: The Life. Profile Books, 2011. 978-1-84668-010-6
Սվետլի Յար (Կագալնիցկի շրջան)

Սվետլի Յար (ռուս.՝ Светлый Яр), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կագալնիցկի շրջանում։ Մտնում է Կալինինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
(20324) Ջոնմահենեյ

(20324) Ջոնմահենեյ, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1998 թվականի մարտի 31-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(20324) Ջոնմահենեյ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գորկի (Բոկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գորկի (այլ կիրառումներ)Գորկի (ռուս.՝ Горки), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բոկովսկի շրջանում։ Մտնում է Կրասնոզորինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Պրոխոդ (գյուղ, Ռատնովի շրջան)

Պրոխոդ (ուկրաիներեն՝ Прохід), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռատնովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պրոխոդ գյուղում բնակվում էր 697 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,932 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 747,85 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Անտոնով Կորգոն

Անտոնով Կորգոն (ռուս.՝ Ярбалык), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կորգեն գետի աջ ափով՝ 18 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200312115100009150
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100915
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (255601-255700)

Աստերոիդների ցանկ (255501-255600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (255701-255800)
 Աստերոիդների ցանկ (255501-255600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (255701-255800)
Սիփան Շիրազ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շիրազ (այլ կիրառումներ)Սիփան Շիրազ (հունիսի 25, 1967(1967-06-25), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 15, 1997(1997-04-15), Երևան, Հայաստան), հայ նկարիչ, քանդակագործ, բանաստեղծ։ XX դարի հայ բանաստեղծ։
Հովհաննես Շիրազի որդիներից մեկն է։


== Կենսագրություն ==
Սիփան Շիրազը ծնվել է 1967 թվականի հունիսի 25-ին Երևանում։ Ավարտել է Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանի քանդակի բաժինը և Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի քանդակի ֆակուլտետը։ Աշխատել է Հայաստանի ռադիոյում։ 1992 թ. Սիփան Շիրազի խմբագրությամբ լույս է տեսել նրա հոր՝ Հովհաննես Շիրազի «Հատընտիր» ժողովածուի առաջին հատորը, որն ամփոփում էր մեծ բանաստեղծի «Հայոց Դանթեական» պոեմը։
Սիփան Շիրազը մահացել է 1997 թվականի ապրիլի 15-ին Երևանում։


== Ստեղծագործություն ==
«Նաիրի» հրատարակչությունը 2008 թ. լույս է ընծայել Սիփան Շիրազի բանաստեղծությունների ընտրանին։ Գիրքը ձևավորված է հեղինակի նկարչական աշխատանքների վերատպություններով։ Սիփան Շիրազը ութ գրքի հեղինակ է։


== Երկեր ==
Արշալույսի խորաններ, Երևան, 1988, 78 էջ։
Յոյսի կարաւան, Պէյրութ, 1988, 63 էջ։
Նոր խաչելություն, Երևան, 1990, 120 էջ։
Մահամերձ տարի, Երևան, 1992, 148 էջ։
Հայրիկ (հուշեր–խոհագրություն), Երևան, 1993, 103 էջ։
Սկուդա հե՜յ, սկուդա հո՜ւ, Երևան, 1995, 50 էջ։
Զվարթ կերակուր (արձակ բանաստեղծություն), Երևան, 1996, 32 էջ։
Ընտրանի, Երևան, 2008, 272 էջ։


== Արտաքին հղումներ ==
Սիփան Շիրազ
Սիփան Շիրազ, Վախենում ենք բարի Աստծուց ու չենք սիրում
Սիփան Շիրազ, Բանաստեղծություններ, կարդում է հեղինակը, - https://www.youtube.com/watch?v=Q92YFoMy9UU
Գզրոցներ. Սիփան Շիրազ - https://www.youtube.com/watch?v=UNvpEFtCopA
Սյուզի Հարությունյան, Ժամհար, խոսքերի հեղինակ՝ Սիփան Շիրազ, - https://www.youtube.com/watch?v=AowcmxR4ObQ
Մարկո Ռիչչի

Մարկո Ռիչչի (իտալերեն՝ Marco Ricci, հունիսի 5, 1676(1676-06-05), Բելունո, Վենետո, Իտալիա - հունվարի 21, 1730(1730-01-21), Վենետիկ, Վենետիկի հանրապետություն), վենետիկցի նկարիչ, փորագրող և սցենարիստ։


== Վաղ տարիներ ==
Ծնվել է Բելունո քաղաքում։ Նա նկարիչ Սեբաստիանո Ռիչիի եղբորորդին էր, ում արհեստանոցում սովորեց մի քանի գեղարվեստական հմտություններ։ Ուսումը ստացել է 1694-1696 թթ.: 1696 թվականին հորեղբոր հետ միասին ժամանել է Վենետիկ և սկսել են միասին աշխատել։
Վիճաբանության արդյունքում թիավարը սպանվել է, ուստի Մարկո Ռիչի ստիպված է եղել գաղտնի լքել Վենետիկը։


== Աշխատանքը Կենտրոնական Իտալիայում ==
Նկարիչը տեղափոխվել է Իտալիա, որտեղ աշխատել է որպես նկարիչ։
Բնանակրաների ստեղծման աշխատանքը հանգեցրեց բնանկարիչների աշխատանքների ուսումնասիրությանը, որոնց թվում էին Կլոդ Լորենը, Սալիվոր Ռոզան, Գասպարդ Դյուգը։ Մարկո Ռիչչին հաճախ համագործակցում էր բավականին տաղանդավոր նկարիչների հետ, որով նրա վաղ շրջանում ստեղծված մի շարք ստեղծագործություններ դժվարությամբ էին տարբերվում այլ վարպետների ստեղծագործություններից։


== Աշխատանքը Լոնդոնում ==
Բրիտանացի դիվանագետ Չարլզ Մոնտեգյուի՝ Մանչեստրի 4-րդ կոմսի նախաձեռնությամբ Մարկո Ռիչին Լոնդոնում աշխատանքի հրավեր ստացավ։ Նկարիչի ճանապարհը սկսվեց Հոլանդիայից, որ հայտնի է եղել իր բնանկարիչներով նույնիսկ Հռոմում։
Լոնդոնյան շրջանի աշխատանքների թվում են  իտալական օպերայի երկու ներկայացումների թատերական դեկորացիաները, որոնք նա կատարել է նկարիչ Ջովաննի Անտոնիո Պելլեգրինի հետ համագործակցության ժամանակ (1675-1741)։ Պելլեգրինին նույնպես նկարներ էր նկարում բրիտանական պալատների  դեկորացիաների համար  և Մարկո Ռիչին օգնում էր ստեղծել նկարների  Բերլինգտոնի պալատի համար (վեց նկարներ)։ Հետագայում՝ կարճ ժամանակով գտնվելով Վենետիկում, նա վերադառնում է Լոնդոն և աշխատում է հորեղբոր հետ։


== Վերադարձ Վենետիկ ==
1716 թվականին հորեղբոր հետ նրանք վերադարձան Վենետիկ։ Նկարիչը ստեղծեց բազմաթիվ բնանկարներ, հորինված բնանկարներ, ժանրային տեսարաններ, թատերական դեկորացիաներ, ծաղրանկարներ։
1723 թվականից Մարկո Ռիչին վերադառնում է տպագիր գրաֆիկայի, որտեղ աշխատում էր կապրիչո ժանրի և ստաֆաժի արձանիկներով բնանկարների վրա։
Վարպետի աշակերտներն են եղել Դոմենիկո Վալերիանին և Ջուզեպպե Վալերիանին։
Մահացել է Վենետիկում 1730 թվականի հունվարի 21-ին։


== Գրաֆիկական նկարներ ==

		
		
		


== Ընտրված աշխատանքներ ==

		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Barcham, William (1994). «Townscapes & Landscapes». In: The glory of Venice: Art in the Eighteenth Century. Martineau, Jane; and Andrew Robinson, eds Yale University Press: New Haven and London
Levey, Майкл (1994). «An Introduction to 18th-Century Venetian Art.» In: The glory of Venice: Art in the Eighteenth Century. Martineau, Jane; and Andrew Robinson, eds. Yale University Press: New Haven and London
Pedrocco, Filippo (2002). Visions of Venice: Paintings of the 18th Century. Tauris Parke Books: London and New York
Wittkower, Rudolf (1999). Art and Architecture in Italy, 1600—1750: The Late Baroque, 1675—1750. New Haven: Yale University Press


== Ծանոթագրություններ ==
(2571) Գեյսեյ

(2571) Գեյսեյ (անգլ.՝ Geisei), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,227525 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7935 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6616 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1214,32 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,296463 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,87° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2571) Գեյսեյ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վրացական նահանգ

Վրացական նահանգը Ռուսական կայսրության ադմինիստրատիվ միավոր է, կենտրոնը՝ Թիֆլիս։
Կազմավորվել է 1801 թվականին Արևելյան Վրաստանի միացման հռչակագրով Ռուսական կայսրության կազմի մեջ գտնվող տարածքներից։ 1812 թվականին ընդարձակվեց Անդրկովկասի տարածքների հաշվին, որոնք Ռուսաստանին անցան Բուխարեստի պայմանագրով։
Ի սկզբանե բաժանված էր 5 գավառների՝

Գորիի գավառ (կենտրոնը՝ Գորի),
Դուշեթի գավառ (կենտրոնը՝ Դուշեթի),
Լոռի գավառ (կենտրոնը՝ Լոռի),
Սիղնաղի գավառ (կենտրոնը՝ Սիղնաղ) և
Թելավի գավառ (կենտրոնը՝ Թելավ).1840 թվականին լուծարվեց. նրա տարածքները ներառվեցին Վրացա-Իմերեթական նահանգի կազմում։


== Տես նաև ==
Վրաստանը Ռուսական կայսրության կազմում


== Ծանոթագրություններ ==
Շուախևի շրջան

Շուախևի շրջան (վրաց.՝ შუახევის მუნიციპალიტეტი՝ շուախևիս մունիցիպալիտետի)՝ 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Շուախև քաղաքն է։
Հավապտուկ վանք

Հավապտուկ վանք, Հավոցպտուկ, վանական համալիր Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի շրջանի Վանք գյուղից 5 կիլոմետր հարավ, բարձր լեռան գագաթին։ Ընդգրկված է Վանքի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։


== Պատմություն ==
Վանքը բաղկացած է ոչ մեծ եկեղեցուց, գավթից և փոքր եկեղեցուց։ Շրջակայքում կան շինությունների հետքեր։ Եկեղեցու արևելյան մասի բլրալանջին կա գերեզմանատուն՝ զանազան ձևերով մշակված կենցաղային ու երկրաչափական քանդակներ ունեցող տապանաքարերով։
Եկեղեցու հարավային խորանի ճակատակալ քարին պահպանվել է 9 տողով շինարարական արձանագրություն.

Ըստ արձանագրության եկեղեցին կառուցվել է 1233 թվականին, Հասան Ջալալ Դոլայի իշխանության օրոք։ Եկեղեցին ունի փոքր հատակագիծ, ծածկը թաղակապ է, պատերը շինված են անմշակ կրաքարերով։


== Տես նաև ==
Վանքի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Մարտակերտի շրջան)


== Ծանոթագրություններ ==
Դնեստր

Դնեստր (ուկրաիներեն՝ Дністе́р, մոլդ.՝ Nistru, Нистру, հին հունարեն՝ Τύρας, լատ.՝ Tyras, Tiras), գետ Ուկրաինայում և Մոլդովայում (մասամբ երկու պետությունների սահմանով)։ Սկիզբ է առնում Կարպատների հյուսիսային լանջերից, թափվում Սև ծովի Դնեստրի լիմանը։ Երկարությունը 1352 կմ է։ Առավել կարևոր քաղաքները՝ Մոգիլյով-Պոդոլսկի, Սորոկի, Ռիբնիցա, Բենդերի, Տիրասպոլ։


== Անվանում ==
Հին հույները գետն անվանել են Տիրաս։ Ենթադրում են, որ անվանումն ունի սկյութական ծագում. առաջացել է «արագ» նշանակող բառից։ Բյուզանդական աղբյուրներում հիշատակվում է Դանաստրուս անունով։ Որոշ հետազոտողներ գտնում են, որ անվանման հիմքում ընկած է իրանական լեզուներում «Գետ» նշանակող դանու բառը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուչմա (գետ)

Կուչմա  (ռուս.՝ Кучма ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգոդյանի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մոնզի գետի աջ ափին՝38 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010300112110000012106
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110001210
Ավազանի կոդը - 08.01.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ղազախլի (Ելիզավետպոլի գավառ)

Ղազախլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։


== Բնակչություն ==
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 264 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տաբիվեռե (Էստոնիայի շրջան)

Տաբիվեռե շրջան (էստ․՝ Tabivere vald), շրջան Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Տաբիվեռե գյուղական ավանը։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 2454 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 12,21 մարդ/կմ²։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի վարչության պաշտոնական վեբ կայքը (էստոներեն)
Բագրատունի

Բագրատունի, հայկական ազգանուն։


== Հայտնի կրողներ ==
Աբաս Բագրատունի (Հայոց թագավոր) (ծ.թ. անհայտ – 953), Հայոց թագավոր
Աբաս Բագրատունի (Կարսի թագավոր) (ծ.թ. անհայտ – 1029) - Կարսի (Վանանդի) թագավոր
Աշոտ Բագրատունի տես այլ կիրառումներ
Ասլան Դ Ապրո Բագրատունի (1848 – 1928), իտալական իշխան
Արսեն Բագրատունի (1843 – 19.12.1911), հայ գրող
Բագրատ Բագրատունի, Իշխանաց իշխան (826 – 851)
Գագիկ Բ Բագրատունի (ծ․և մ․թթ․անհայտ), Հայոց թագավոր
Ենովք Բագրատունի (1883 – 1953), խորհրդային երկրաբան
Կարապետ Բագրատունի (Կարապետ արքեպիսկոպոս, ավազանի անունը՝ Հովհաննես, 18(29).05.1779 – 03.06.1856), եկեղեցական-հասարակական գործիչ, Կարինի և Վիրահայոց թեմերի առաջնորդ
Հակոբ Բագրատունի, (25.08.1879 – 23.12.1943), ռուսական և հայկական ռազմական գործիչ
Հակոբ Բագրատունի, ՀՅԴ գործիչ
Մուշեղ Բագրատունի (ծ. 1870), հայ գրող
Շապուհ Բագրատունի (ծ․և մ․թթ․անհայտ), IX դ. հայ պատմիչ
Սմբատ Ա (ծ.թ. անհայտ – 914), Հայոց թագավոր
Սահակ Բագրատունի, Հայոց մարզպան (481 – 482)
Սահակ Բագրատունի (753 – 770), Հայոց իշխան (անգլ.)
Սեբեոս Բագրատունի (ծ․և մ․թթ․անհայտ), եպիսկոպոս
Սմբատ Զ Բագրատունի (մոտ 670 – 726), Հայոց իշխան (անգլ.)
Սմբատ Է Բագրատունի, Հայոց իշխան (770 – 775)
Սմբատ Ը Բագրատունի, Հայոց իշխան (852 – 855)
Սուրեն Բագրատունի, հայ թավջութակահար
Վաչե Բագրատունի (1911 – 1992), հայ դերասան
Վահե Բագրատունի (1938 – 1992), հայ դերասան, ռեժիսոր
Վաչե Բագրատունի, գերմանական երաժիշտ
Վասակ Բագրատունի
Վարազ-Տիրոց Բագրատունի (մոտ 590 – 645), հայ նախարար


== Իրական անուններ ==
Աշոտ Բ Երկաթ, (իսկականը՝ Աշոտ Բագրատունի) (ծ.թ. անհայտ – 929), Հայոց թագավոր
Աշոտ Գ Ողորմած, (ծ.թ. անհայտ – 977) Հայոց թագավոր Բագրատունիների հարստությունից
Գագիկ Ա Բագրատունի (ծ.թ. անհայտ – 1020), Հայոց թագավոր Բագրատունիների հարստությունից
Գեորգի III, (ծ. անհայտ – 1184), վրաց Բագրատունիների դինաստիայից Վրաց թագավոր
Դավիթ IV Շինարար (նաև ճանաչված որպես Դավիթ II), (1073 – հունվարի 24, 1125) վրաց Բագրատունիների դինաստիայից Վրաստանի թագավոր
Թամար, (մոտ 1160 – 1213), վրաց Բագրատունիների դինաստիայից Վրաստանի թագուհի
Հովհաննես-Սմբատ (իսկականը՝ Հովհաննես-Սմբատ Բագրատունի), հայոց (ծ.թ. անհայտ – 1041), Հայոց թագավոր
Սմբատ Բ Տիեզերակալ, (ծն.թ.անհայտ – 989), Հայոց թագավոր Բագրատունիների արքայատնից


== Ծածկանուն ==
Իշխան Բագրատունի (նաև Խորեն Ստեփանէ, իսկականը՝ Ստեփան Ստեփանյան) (1840 - 1900), հասարակական գործիչ, լուսավորող
Համամ Բագրատունի, (նաև Համամ Բարեպաշտ, Համամ-Գրիգոր, իսկականը՝ Համամ Արևելցի) (ծ. և մ. թթ. անհայտ), IX դարի 2-րդ կեսի իշխան, ապա՝ թագավոր Հայոց Արևելից Կողմանց
Մարտիկ Բագրատունի (իսկականը՝ Սվաճյան) (1890 - 1961), հայ դերասան
Ռուբեն Բագրատունի (իսկականը՝ Հախվերդյան) (ծ. 1970 օգոստոսի 23-ին), հայ երաժիշտ


== Գրական հերոսներ ==
Պետրոս Բագրատունի, Նաիրի Զարյանի «Պարոն Պետրոսն ու իր նախարարները» վեպի հերոսներից։
Վահագն և Արուսյակ Բագրատունիներ, Մկրտիչ Սարգսյան «Շահմարի առեղծվածը» վիպակի հերոսներից


== Տես նաև ==
Կեղծ Շապուհ Բագրատունի, պատմիչ
Բագրատ
Բագրատյան
Բագրատունիներ
Բագրատունյան
Բագրատունիների թագավորություն
Վրաց Բագրատունիներ
Բագրատիոն
List of Bagratuni rulers of Armenia (Հայաստանի Բագրատունու կառավարիչների ցանկ)


== Ծանոթագրություններ ==
Հուրի Բերբերյան

Հուրի Վարդգեսի Բերբերյան (դեկտեմբերի 5, 1966(1966-12-05), Բեյրութ, Լիբանան), հայ պատմաբան։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1997), պրոֆեսոր (1998):


== Կենսագրություն ==
Հուրի Բերբերյանը ծնվել է 1966 թվականի դեկտեմբերի 5-ին, Բեյրութում։ 1988 թվականին ավարտել է Կալիֆոռնիայի Բերկլիի համալսարանի բակալավրատուրան։ 1993 թվականին ավարտել է Կալիֆոռնիայի համալսարանի (Լոս Անջելես) մագիստրատուրան։ 1998 թվականից դասախոսում է Կալիֆոռնիայի պետական համալսարանում։
Աշխատությունները վերաբերում են իրանահայ գաղութի XX դարի 1-ին տասնամյակի սոցիալ-տնտեսական, քաղաքական հիմնահարցերին։ Հեղինակ է «Հայերը և 1905-1911 թվականների Իրանական սահմանադրական հեղափոխությունը. Ազատության նկատմամբ սերը չունի հայրենիք» (անգլերեն, 2001) աշխատության։


== Երկեր ==
«Հայերը և 1905-1911 թվականների Իրանական սահմանադրական հեղափոխությունը. Ազատության նկատմամբ սերը չունի հայրենիք» (անգլերեն , 2001)։


== Ծանոթագրություններ ==
Իգրովկա (գյուղ, Յանաուլսկի շրջան)

Իգրովկա (ռուս.՝ Игровка, բաշկիրերեն՝ Игровка), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 83 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զաքարիա Ճիճինաձե

Զաքարիա Ճիճինաձե ((վրաց.՝ ზაქარია ჭიჭინაძე), փետրվարի 8, 1853(1853-02-08) կամ 1854, Թիֆլիս, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 27, 1931(1931-12-27)), վրացի պատմաբան, գրող, գրահրատարակիչ։ Հանդես է եկել Մթածմինդելի կեղծանունով։


== Կենսագրություն ==
Զաքարիան եղել է իրենց բազմանդամ ընտանիքի վերջին՝ տասնհինգերորդ երեխան։ Թիֆլիսում մի քանի դպրոց է փոխել՝ դասընկերներից մեկի հետ ունեցած բախումների ու մաթեմատիկայից հետ մնալու պատճառով և ի վերջո կիսատ է թողել դպրոցական ուսումը՝ չնայած ծնողների հորդորներին։ Տասներեք տարեկանից սկսել է աշխատել, սկզբում՝ ծխախոտի ֆաբրիկայում, ապա՝ մի հյուրանոցում, այնուհետև գրքերի պահեստում, որտեղ աշխատելու ժամանակաշրջանում մոլի կերպով տարվել է ընթերցանությամբ։ Շատ կարդացած լինելը նպաստել է, որ մի շարքային պաշտոն ստանա գրաքննության կոմիտեում, որտեղ նրան հասանելի է դարձել նաև արգելված գրականությունը։
Պատմությամբ հրապուրվելով՝ սկսել է հոդվածներ գրել վրաց գրականության և գրահրատարակության պատմության վերաբերյալ։ 1869 թվականին փողոցում պատահմամբ ծանոթացել է վրացի բանաստեղծ, հրատարակիչ և հասարակական գործիչ Սերգեյ Մեսխու (1845—1883) հետ, որը նրան հրավիրել է աշխատակցելու իր խմբագրած «Дроеба» («Ժամանակ») թերթին։
Թերթերում հոդվածներով հանդես գալու հետ մեկտեղ՝ Զաքարիան գրահրատարակչական լայն գործունեություն է ծավալել, բացել է իր սեփական գրախանութը, գրքեր է վաճառել նաև շուկայի վաճառասեղանից... Բացի այդ, շատ է ճամփորդել, ոտքի տակ է տվել Վրաստանի մի շարք շրջաններ, վրացական գրականություն վաճառել, երբեմն էլ՝ բաշխել, այդ թվում՝ մահմեդականացած վրացիներին Աջարիայում։
Ճիճինաձեն հավաքել ու հրատարակել է վրացերեն հին պատմական հարյուրավոր ձեռագրեր, փաստաթղթեր, ժողովրդական ավանդազրույցներ, հեքիաթներ, ոտանավորներ։ Շատ է գրել Վրաստանի պատմության ու մշակույթի մասին։ Հրատարակել է «Քարթլիս ցխովրեբան»՝ «Վրաստանի կյանքը» ութ հատորով, պատրաստել ու տպագրել է կոնյակի և այլ ոգելից խմիչքների մի քանի խոշոր գործարանի տեր Դավիթ Սարաջաշվիլու մասին երկհատորյակը, ինչպես նաև առանձին գրքեր Գեորգի Քարթվելաշվիլու, նավթարդյունաբերող ու մեկենաս Զուբալաշվիլու և վերջինիս տոհմի մասին...
Ճիճինաձեն իր քաղաքական հայացքներով համակրում էր սոցիալիստներին, նրա թիֆլիսյան գրախանութ հաճախ էին այցելում հեղափոխականորեն տրամադրված երիտասարդներ, այդ թվում Իոսիֆ Ջուղաշվիլին (Ստալինը)։
Ճիճինաձեի աճյունը հուղարկավորվել է Մթածմինդայի պանթեոնում ՝ Վրաստանի այլ նշանավոր զավակների շիրիմների կողքին։
Նրա անունով է կոչվել Թբիլիսիի փողոցներից մեկը։


== Ժամանակակցի գնահատական ==


== Մատենագրություն ==
Грузинские евреи в Грузии / Закария Чичинадзе; [Подгот. к изд. и послесл., с. 80-96, В. Чиковани]. — Тбилиси : Б. и., 1990 (ошибоч. 1904). — 96 с.
История Осетии по грузинским источникам (второе издание) Издательство: Цхинвал, 1993, 169 с.


== Գրականություն ==
Захарий Чичинадзе и вопросы новой истории Грузии (Диссертация)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Рыцарь грузинской книги(չաշխատող հղում)
Անտոն Քոչինյանի կիսանդրի (Երևան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անտոն Քոչինյանի կիսանդրի (այլ կիրառումներ)Անտոն Քոչինյանի կիսանդրի, գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ Քոչինյան փողոցում։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ՝ Տիգրան Արզումանյան


== Պատմություն ==
ՀԿԿ կենտկոմի առաջին քարտուղար, ՀԽՍՀ Մինիստրների խորհրդի նախագահ Անտոն Քոչինյանի ծննդյան 100-ամյակի հոբելյանական միջոցառումների շրջանակում Երևանի քաղաքապետի նախաձեռնությամբ 2013 թվականի հոկտեմբերի 25-ին՝ Երևանի Քոչինյանի անվան փողոցում տեղադրվեց պետական, կուսակցական գործչի կիսանդրին։
Փողոցը գործչի անունով անվանակոչվել է 2013 թվականի սեպտեմբերի 10-ի Երևանի ավագանու որոշմամբ. Անտոն Քոչինյանի անունն է կրում Կենտրոն վարչական շրջանի Արամի փողոցից սկսվող Տերյան փողոցի շարունակություն հանդիսացող փողոցը՝ մինչև Ամիրյան-Զաքյան փողոցների խաչմերուկ։
Կիսանդրու բացման արարողությանը մասնակցել են Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանը, Անտոն Քոչինյանի ընտանիքի անդամները, գործընկերները։
Անտոն Քոչինյանին նվիրված կիսանդրի կա նաև նրա ծննդավայր Վահագնի գյուղում (քանդակագործ՝ Սարգիս Ղարիբյան, 2013)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Անտոն Քոչինյանի կիսանդրի (Վահագնի)


== Ծանոթագրություններ ==
Թրիպտի

Թրիպտի (հուն․՝ Θρυπτή), լեռնաշղթա արևելյան Կրետեում, հարավ-արևմուտքում ձգվում է Իերապետրայի և հյուսիս-արևելքում՝ Սիտիայի միջև։ Ամենաբարձր գագաթը Աֆենդիս Քրիստոսն է՝ 1476 մետր բարձրությամբ։ Մյուս գագաթները ներառում են արևելյան (Պապուրա (1187 մետր), արևմտյան Պապուրա (1010 մետր), Կափսաս (997 մետր), Կատալիմատա (802 մետր) և Կուֆոտո (912 մետր) գագաթները։ Լեռնաշղթան հիմնականում ունի կրաքարային ապարներ, բացառությամբ Աֆենդիս Քրիստոսի տարածքի, որտեղ կա դոլոմիտ։ Թրիպտի լեռնաշղթային բնորոշ են կիրճերը, ինչպիսիք են Խա և Միլոնա կիրճերը և նրա ժայռերը։ Լեռնաշղթան բարձրանում է Իերապետրայի ակտիվ խզվածքից վեր, որը ստեղծել է նաև Իերապետրա հարթավայրը։ 


== Լեռնային գյուղեր ==
§ Թրիպտի լեռնաշղթայի որոշ լեռնային գյուղեր․

Այոս Իոաննիս
Կուստունարի
Պանո Խորիո


== Կենդանական և բուսական աշխարհ ==
Թրիպտիի բուսականությունը սովորաբար ֆրիգանոիդ է և տուժում է արոտավայրերից։ Այստեղ է գտնվում նաև Կրետեի սակավաթիվ սոճու անտառներից մեկը։ Թեև անտառի մեծ մասը ոչնչացվել է հրդեհից, որոշ ավելի հին ծառեր՝ մոտ 250 տարեկան, դեռևս գոյատևում են։ Հովիտներում կան խաղողի այգիներ, իսկ որոշ հովիտներում՝ առուներ և անընդհատ հոսող ջրով աղբյուրներ։ Տարածքի որոշ հովիտներում խիտ բուսականություն է, այդ թվում՝ էնդեմիկ բույսեր՝ Campanula hierapetrae, Helichrysum doerfleri և Minuartia wettseinii, ինչպես նաև Eryngium amorginum, որը Թրիպտիից այն կողմ հանդիպում է Ամորղոսում։
Տարածքի գեոմորֆոլոգիան և մարդու գործունեության սահմանափակ ազդեցությունը նշանակում է, որ կաթնասունների պոպուլյացիան գտնվում է գերազանց վիճակում։
Հարավարևմտյան Թրիպտին կարևոր տարածք է գիշատիչ թռչունների համար, ինչպիսիք է անգղը, ոսկե արծիվը, օձի արծիվը և գառնանգղը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (116301-116400)

Աստերոիդների ցանկ (116201-116300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (116401-116500)
 Աստերոիդների ցանկ (116201-116300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (116401-116500)
Ցիգրիանթկարի

Ցիգրիանթկարի (վրաց.՝ ციგრიანთკარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1040 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 22 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մակսիմովկա (գյուղ, Գադյաչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄակսիմովկաՄակսիմովկա (ուկրաիներեն՝ Максимівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1610 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մակսիմովկա գյուղում բնակվում էր 265 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11,44 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 23,16 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գեորգ Գրաֆ

Գեորգ Գրաֆ (գերմ.՝ Georg Graf, մարտի 15, 1875(1875-03-15), Մունցինգեն, Ֆրայբուրգ իմ Բրայսգաու, Բադեն-Վյուրթեմբերգ - սեպտեմբերի 18, 1955(1955-09-18), Դանուբի Դիլինգեն, Շվաբիա, Բավարիա, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), գերմանացի ականավոր արևելագետ, աստվածաբան։


== Կենսագրություն ==
Գեորգ Գրաֆը ծնվել է 1875 թվականի մարտի 15-ին Գերմանիայի Ֆրայբուրգ իմ Բրայսգաու քաղաքի մերձակայքում գտնվող Մունցինգեն գյուղում։ Ավարտելով Դիլինգենի Փիլիսոփայական-աստվածաբանական բարձրագույն դպրոցը՝ ձեռնադրվում է քահանա։ 1905 թվականին Մյունխենում պաշտպանում է փիլիսոփայության գծով դոկտորական ատենախոսություն, որի թեման վերաբերում էր քրիստոնյա-արաբական գրականությանը։ 1910-1911 թվականներին նա բնակություն է հաստատում Երուսաղեմում՝ իր գիտելիքները արևելագիտության ասպարեզում խորացնելու համար։ 1918 թվականին Ֆրայբուրգի Ալբերտ-Լյուդվիգ համալսարանում աստվածաբանության գծով պաշտպանում է դոկտորական ատենախոսություն «Մարկոս իբն ալ-Քվնբար. 12-րդ դարի մի բարեփոխման փորձ Ղպտի Եկեղեցում» (Marqus Ibn al-Qunbar։ Ein Reformversuch innerhalb der Koptischen Kirche im zwölften Jahrhundert) թեմայով, որը լույս է տեսնում 1923 թվականին։ 1930 թվականին նրան շնորհվում է Մյունխենի Լյուդվիգ-Մաքսիմիլյան համալսարանի Աստվածաբանության ֆակուլտետի պատվավոր պրոֆեսորի կոչում։
Գեորգ Գրաֆը հեղինակ է արևելագիտությանը վերաբերող ավելի քան 270 գրքերի և հոդվածների, ինչպես նաև հրատարակել է քրիստոնյա-արաբական գրականության բազմաթիվ անտիպ երկեր։ Նա երկար տարիներ եղել է Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium արևելագիտական մատենաշարի արաբական ուսումնասիրությունների շարքի պատասխանատուն և Oriens Christianus արևելագիտական հանդեսի գլխավոր խմբագիրը։
Գեորգ Գրաֆի գլխավոր աշխատությունը «Քրիստոնյա-արաբական գրականության պատմություն» (Geschichte der christlichen arabischen Literatur) կոթողային ուսումնասիրությունն է, որտեղ նա անդրադարձ է կատարել նաև արաբերենով ստեղծագործած հայ հեղինակներին։


== Աշխատություններ ==
Geschichte der christlichen arabischen Literatur. (5 Bände) Città del Vaticano, Biblioteca Apostolica Vaticana, 1944–1953.
Die christlich-arabische Literatur: bis zur fränkischen Zeit (Ende des 11. Jahrhunderts); eine literarhistorische Skizze, Freiburg im Breisgau, Herder 1905. - X, 74 S. (Strassburger theologische Studien; 7,1)
Georg Graf; christlicher Orient und schwäbische Heimat ; kleine Schriften ; anläßlich des 50. Todestages des Verfassers, neu hrsg. und eingel. von Hubert Kaufhold. Würzburg: Ergon 2005 [Beiruter Texte und Studien; 107] ISBN 3-89913-488-5


== Գրականություն ==
Julius Aßfalg: Graf, Georg. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 6, Duncker & Humblot, Berlin 1964, ISBN 3-428-00187-7, S. 722.
Samir Khalil Samir: Georg Graf (1875-1955), sa bibliographie et son rôle dans le renouveau des études arabes chrétiennes, in: Oriens Christianus 84 (2000) 77-100.
Friedrich Wilhelm Bautz: GRAF, Georg. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 2, Bautz, Hamm 1990, ISBN 3-88309-032-8, Sp. 282.


== Ծանոթագրություններ ==
Պերելազովսկի (խուտոր, Ֆրոլովսկի շրջան)

Պերելազովսկի (ռուս.՝ Перелазовский), խուտոր Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ֆրոլովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)