armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Յուգամաշ

Յուգամաշ (ռուս.՝ Югамаш, բաշկիրերեն՝ Йөгәмеш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 395 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տաշ-Ելգա (գյուղ, Յանաուլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տաշ-ԵլգաՏաշ-Ելգա (ռուս.՝ Таш-Елга, բաշկիրերեն՝ Ташйылға), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 75 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սոֆյա Կարամզինա

Սոֆյա Նիկոլաևնա Կարամզինա (ռուս.՝ Софья Николаевна Карамзина, մարտի 5 (17), 1802 - հուլիսի 4 (16), 1856, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), գրող և պատմաբան Նիկոլայ Կարամզինի ու նրա առաջին կնոջ՝ Ելիզավետա Պրոտասովայի դուստրը, պալատական ֆրեյլինա, 1840-ական թվականներին պետերբուրգյան գրական հանրահայտ սալոնի տիրուհի։


== Կենսագրություն ==
Սոֆյա Նիկոլաևնա Կարամզինան ծնվել է 1802 թվականի մարտի 5-ին (17-ին) Օրլովի նահանգի Մցենյան գավառի Պոկրովսկի (Բորտնոյե) գյուղի մոտ գտնվող տոհմական կալվածքում։ Նիկոլայ Կարամզինին ծայրաստիճան ուրախացրել է դստեր ծնունդը։ Նա Իվան Դմիտրիևին ուղղված նամակում գրել է. «Իմ սիրելի՛ ընկեր, ես փոքրիկ Սոֆյայի հայր եմ։ Լիզանկան բարեհաջող է ծննդաբերել, բայց դեռ շատ թույլ է։ <…> Ես արդեն Սոֆյային ամբողջ հոգով սիրում եմ և ուրախանում նրանով»։ Սակայն շուտով մոր՝ Ելիզավետա Իվանովնայի մոտ զարգացել է «հետծննդաբերական տենդ», ինչպես այն ժամանակ անվանում էին՝ հետծննդաբերական սեպսիս, որից նա վախճանվել է։
Սոֆյա Նիկոլաևնան ընկերություն է արել Պուշկինի և Լերմոնտովի հետ։ Նրա ալբոմում գրառումներ են կատարել Եվգենի Բարատինսկին, Պյոտր Վյազեմսկին, Ալեքսեյ Խոմյակովը, Եվդոկիա Ռոստոպչինան։
Սոֆյա Կարամզինան՝ որպես պալատական ֆրեյլինա, մուտք է ունեցել թագավորական ընտանիք։ Դրանով է բացատրվում  1841 թվականի գարնանից պահպանված Լերմոնտովի տատիկի՝ Ելիզավետա Արսենևայի նամակը, որտեղ նա խնդրել է կովկասյան աքսորից կարճատև արձակուրդ վերադարձած թոռանը ներում շնորհել։
Վախճանվել է 1856 թվականի հուլիսի 4-ին (16-ին) Սանկտ Պետերբուրգում։ Թաղված է հոր կողքին՝ Տիխվինյան գերեզմանատանը, Ալեքսանդրո-Նևյան մայրավանքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալտոֆոնտե

Ալտոֆոնտե  (իտալերեն՝ Altofonte) կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Պալերմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 9649 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 262 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 35 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 90030։ Հեռախոսային կոդը՝ 00091։
Քաղաքի հովանավորն է սուրբ Աննան։ Քաղաքի տոնը նշվում է հուլիսի 26-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք 


== Ծանոթագրություններ ==
Աբեղներ

Աբեղներ, լեռ Մեծ Հայքի Վասպուրական աշխարհի Անձևացյաց գավառում, Արևելյան Տիգրիսի վերնագավառում, գետափից ոչ հեռու։ 1651 թվականին տեղի ունեցած երկրաշարժից փլուզվում և փակվում է գետի ընթացք։


== Ծանոթագրություններ ==
Քուրդքյոյ (Սեբաստիայի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քուրդքյոյ (այլ կիրառումներ)Քուրդքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Միքայել Համամջյան

Միքայել Գրիգորի Համամջյան (դեկտեմբերի 25, 1944(1944-12-25), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ճարտարագետ-էներգետիկ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (2003 թ.)։


== Կենսագրություն ==
1967 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։
1980-1982 թվականներին եղել է Երևանի Կերամիկայի գործարանի տնօրեն, 1982-1995 թվականներին՝ Արտաշատի ճենապակե և խեցեղեն իրերի գործարանի տնօրեն, 1995 թվականից՝ «Հայճենապակի» ԲԲԸ խորհրդի նախագահ և գլխավոր տնօրեն։
Ճենապակու արտադրության մեջ ներդրել է իր մշակած մի շարք տեխնոլոգիաներ, որպես գունավորող նյութեր օգտագործել հայկական քարերի փոշին, ստեղծել է հայկական նուրբ ճենապակին։
Մշակել և կառուցել է եռախցիկ վառարան՝ Հայաստանում հիմնադրելով ոսկրային ճենապակու արտադրություն։
Նախագծել և կառուցել է Հադրութի կերամիկայի արտադրամասը, տեղական կարմիր կավի հումքով գործող «Հայճենապակի» կղմինդրի արտադրության գործարանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Եվա Մաճկալյան

Եվա Մաճկալյան (1897, Թբիլիսի - 1956, Երևան), հայ մանկավարժ, ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցիչ (1940), ԽՄԿԿ անդամ 1946 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1897 թվականին Թբիլիսիում։ Սովորել է ծխական դպրոցում, ապա՝ գիմնազիայում։ 1915 թվականին ընդունվել է Թբիլիսիի երաժշտական կոնսերվատորիան, որն ավարտել է 1920 թվականին և անմիջապես անցել մանկավարժական աշխատանքի։ Երևանի Նար-Դոսի անվան դպրոցում աշխատել է քսան տարի։
Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով և մեդալներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուզմին (այլ կիրառումներ)

Կուզմին, կարող է վերաբերել՝

Կուզմին - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում
Կուզմին - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կրասիլովի շրջանում
Ալեքսեևո-Լոզովսկոյե

Ալեքսեևո-Լոզովսկոյե (ռուս.՝ Алексеево-Лозовское), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Չերտկովսկի շրջանում։ Ալեքսեևո-Լոզովսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Առաջին անգամ հիշատակվում է 18-րդ դարի կեսերին։
Վերխնեկալինովկա (Կաշարսկի շրջան)

Վերխնեկալինովկա (ռուս.՝ Верхнекалиновка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կաշարսկի շրջանում։ Մտնում է Կաշարսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Դատի Ռաշիդա

Դատի Ռաշիդա (ֆր.՝ Rachida Dati, նոյեմբերի 27, 1965(1965-11-27)[…], Սեն-Ռեմի), քաղաքական գործիչ, 2007 թվականի մայիսի 18-ից մինչև 2009 թվականի հունիսի 23-ը ֆրանսիական կառավարությունում առաջին արաբ արդարադատության նախարար։ Ունի Ֆրանսիայի քաղաքացիություն։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է կաթոլիկ դպրոցում, ապա աշխատել է «Էլֆ Աքիթեն» (Elf Aquitaine) ընկերությունում որպես հաշվապահ։ Հետագայում աշխատել է Լոնդոնի Վերակառուցման և զարգացման եվրոպական բանկում՝ ֆրանսիայի կրթության նախարարության իրավաբանական վարչությունում։ 1999 թվականից նա եղել է Բոբինի բարձրագույն դատական ատյանի իրավաբանական խորհրդատու, ապա սնանկության գործերով զբաղվող դատավոր։ 2002 թվականից եղել է Նիկոլա Սարկոզիի խորհրդական, 2007 թվականին՝ ընտրական շտաբի հետ մամուլի կապերի ներկայացուցիչ։ 2007 թվականի նախագահական ընտրություններում Սարկոզիի հաղթանակից հետո մինչև 2009 թվականը եղել է արդարադատության նախարար։
2016 թվականին մի խումբ ֆրանսիացի պատգամավորների հետ պաշտպնել է Ռուսաստանի Դաշնության դեմ պատժամիջոցնիերի վերացման գաղափարը։


=== Կոռուպցիայի մեղադրանքներ ===
2021 թվականի օգոստոսին Ֆրանսիայի ֆինանսական հանցագործությնների ստորաբաժանումը Ռաշիդա Դատիին մեղադրանք է ներկայացրել պասիվ կոռուպցիայի և լիազորությունների չարաշահման համար։  2021 թվականի սեպտեմբերին ֆրանսիական Arte հեռուստաալիքը հաղորդեց, որ նա ներգրավված է եղել Ադրբեջանի ավտորիտար ռեժիմի ղեկավարած խավիարային դիվանագիտության մեջ։ 


=== Անձնական կյանք ===
2009 թվականի հունվարի 2-ին Դատի Ռաշիդան մայրացավ։ Նա ունի դուստր, ում կոչել է արաբի անունով՝ Զոհրա։ Նա գաղտնի էր պահել երեխայի հոր անունը։ Սակայն 2012 թվականին իրավական գործունեություն ծավալեց Ֆրանսիայի, Շվեյցարիայի և Եվրոպայի խաղատների առաջատար ղեկավար Լուքիեն Բարիերի դեմ, ստիպելով ճանաչել երեխայի հայրությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Rachida Dati-Xavier Bertrand : les deux voix de Sarkozy Archived 2007-09-24 at the Wayback Machine.։
Մաշտոց (4877)

Մաշտոց (4877), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4877 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1571 թվականին Ստեփաննոս գրիչի կողմից։ Ստացողները եղել են Ռես Հայրապետը, Տեր Հովհաննեսը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 29x20 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 245 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի ծիսական 3,   կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ բոլորգիր, շարակնոցով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 82ա, 108ա, 114ա, 238ա և այլուր, հետագայի 3բ, 92բ (17 դ.):


== Ծանոթագրություններ ==
(7005) Հեննինգհակ

(7005) Հեննինգհակ (անգլ.՝ Henninghaack), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 2-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,418947 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,179 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6589 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1374,16 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,261978 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,17° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7005) Հեննինգհակ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Չուլպան (գյուղ, Երմեկեևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉուլպանՉուլպան (ռուս.՝ Чулпан, բաշկիրերեն՝ Сулпан), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Երմեկեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 25 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(6784) Բոգատնիկով

(6784) Բոգատնիկով (անգլ.՝ Bogatikov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,793969 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4838 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1041 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1705,81 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,211043 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,11° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6784) Բոգատնիկով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նոր մզկիթ (Ստամբուլ)

Նոր մզկիթ (Ենի Ջամի, թուրքերեն՝ Yeni Cami), հայտնի է նաև որպես Վալիդե Սուլթանի մզկիթ (թուրքերեն՝ Valide Sultan Camii) կամ Վալիդե Սուլթանի նոր մզկիթ (թուրքերեն՝ Yeni Valide Sultan Camii՝ պաշտոնական անվանումը), Ստամբուլ ամենամեծ մզկիթներից մեկը։ Գտնվում է քաղաքի պատմական հատվածում՝ Էմինյոնյու թաղամասում՝ Գալաթայի կամրջի մոտ։


== Կառուցման պատմություն ==
Մզկիթի կառուցումը սկսվել է 1597 թվականին Մուրադ III սուլթանի կնոջ Սաֆիե սուլթանի հրամանով։ Ճարտարապետ ընտրվել է Միմար Սինանի աշակերտ Դավութ աղան։ Երբ երկու տարի անց Դավութ աղան մահացավ, նրան փոխարինեց Դալգիչ Ահմեդ աղան։ Կառուցումը տևել է կես դարից ավելի և ավարտվել է միայն Թուրհան սուլթանի օրոք։
Էմինյոնյու թաղամասը եղել է Ստամբուլի առևտրական կենտրոնը, որտեղ հիմնականում ապրել են հրեաներ։ Այս թաղամասի ընտրությունը մեծ մզկիթ կառուցելու համար հասկանալի էր.սուլթանուհին ցանկանում էր մեծացնել իսլամի ազդեցությունը քաղաքի ոչ մուսուլման բնակչության շրջանակներում։ Մեհմեդ III-ի մահից հետո 1603 թվականին Սաֆիեն ուղարկվել է Հին պալատ։ Մզկիթի կառուցումը դադարեցվեցմ քանի որ նոր սուլթան Ահմեդ I-ը հետաքրքրված չէր նախագծով։ Ժամանակի ընթացքում, կառույցը վերածվեց ավերակի։ 1660 թվականին հրապարակը, որտեղ գտնվել է կիսակառույց մզկիթը, տուժեց հրդեհից։ Հրդեհը գրավեց վալիդե Թուրհան սուլթանի ուշադրությունը և նրա հրամանով մզկիթը կառուցվեց։ Կառուցումը ավարտվել է 1665 թվականին։


=== Արտաքին տեսք ===
Մզկիթը ունի 66 գմբեթ, որոնք դասավորված են բրգաձև։ Մզկիթը ունի երկու մինարեթներ, որոնցից յուրաքանչյուրը ունի երեք շերեֆե (պատշգամբ)։ Գլխավոր գմբեթը ունի 36 մետր բարձրություն և եզերվում է չորս ենթագմբեթներով։ Մզկիթի տանիքին առկա են տարբեր տրամագծերի գմբեթներ։ Այս ոճը կիրառվել են նաև Միմար Սինանը Շեհզադե մզկիթում և Սեդեվքարա Մեհմեդ Աղան՝ Կապույտ մզկիթում։


=== Ներքին տեսք ===
Մզկիթի ներսը լավ լուսավորված է, իսկ հատակը ծածկված է գորգերով։
Լուսամուտները նկարազարդված են ծաղկանկարներով։ Բոլոր լուսամուտներին կախված են հայաթներ և սուրահներ Ղուրանից։ Մզկիթը ունի հինգ դարպասներ, որոնցից մեկով կարելի է մտնել մզկիթի առաջնային բակ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Финкель, Кэролайн История Османской империи: Видение Османа. — М.: АСТ; Астрель, 2012. — 829 с. — ISBN 978-5-17-043651-4
Peirce, Leslie P. The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire. — Oxford: Oxford University Press, 1993. — 374 p. — ISBN 0195086775, 9780195086775
Thys-Şenocak, Lucienne Ottoman Women Builders: The Architectural Patronage of Hadice Turhan Sultan. — Aldershot: Ashgate, 2006. — 326 p. — ISBN 0754633101, 9780754633105


== Արտաքին հղումներ ==
Նոր մզկիթ
Նոր մզկիթի լուսանկարները Archived 2016-08-17 at the Wayback Machine.
Պողիկտոս (օպերա)

Պողիկտոս (իտալերեն՝ Poliuto), իտալացի երգահան Գաետանո Դոնիցետտիի օպերա երեք գործողությամբ։ Իտալերեն լիբրետտոյի հեղինակը՝ Սալվատորե Կամմարանո, ըստ Պիեռ Կոռնելի «Պողիկտոս» ողբերգության (1641-42)։ Ստեղծվել է 1838 թ. Նեապոլի «Սան-Կարլո» թատրոնի համար, սակայն բեմադրությունը վերջին պահին արգելվել է։ 1840 թ. Դոնիցետտին վերամշակել է օպերան ֆրանսիական բեմի համար։ «Մարտիրոսներ» անվան տակ այն բեմադրվել է 1840 թ. ապրիլի 10-ին։ Իտալական տարբերակի առաջնախաղը կայացել է 10 տարի անց՝ 1848 թ. նոյեմբերի 30-ին Նեապոլի նույն թատրոնում։
Օպերայի սյուժեի հիմքում ընկած է 3-րդ դարում Մալաթիա (Մելիտենե) քաղաքում ապրած ազգությամբ հայ Պողիկտոսի մարտիրոսական մահի պատմությունը։ Չանսալով իր կնոջ պաղատանքներին, աներոջ խնդրանքներին՝ վերադառնալ հնոց հավատին, Պողիկտոսը քրիստոնեություն էր ընդունել, ենթարկվել էր հետապնդումների և հենց աներոջ կողմից էլ տանջամահ էր արվել։
«Պողիկտոս» օպերան բեմադրվել է նաև Երևանի օպերայի և բալետի ակադեմիական թատրոնում. առաջնախաղը կայացել է 1993 թվականի ամռանը՝ Տիգրան Լևոնյանի բեմադրությամբ։ Պարտիտուրան Հայաստան է բերվել 70 - ականներին, Վատիկանի գրադարանից, Վազգեն Առաջին Ամենայն հայոց կաթողիկոսի և Հռոմի պապի բանակցությունների շնորհիվ։ Մինչ 2004 թվականը օպերան եղել է թատրոնի մշտական խաղացանկում, այնուհետև, շենքի վերանորոգումից հետո, մյուս բոլոր ներկայացումների հետ վերականգնվել է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռամիկուր

Ռամիկուր (ֆր.՝ Ramicourt), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Բոեն ան Վերմանդուա կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Սեն Կանտեն։
INSEE կոդը՝ 02635:


== Բնակչություն ==
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 171 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 110 աշխատունակ բնակիչներից 84-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 26-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 76,4 %, 1999 թվականին՝ 76,6 % էր)։ 84 ակտիվ բնակիչներից 78-ը (42 տղամարդ և 36 կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 6-ը (3 տղամարդ և 3 կին)։ 26 պասիվներից 12-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 7-ը՝ թոշակառուներ, 7-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ — Ռամիկուր (ֆր.)
Մորֆա

Մորֆա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սասսարի (գավառ)

Սասսարի (իտալերեն՝ Provincia di Sassari), գավառ Իտալիայի Սարդինիա ինքնավար մարզի շրջանում։ Մայրաքաղաքը Սասսարին է։ 2014 թվականի դրությամբ, մարզի բնակչությունը կազմում է 334,413 մարդ։


== Պատմություն ==
Հին ժամանակներում մ. թ. ա. 1600-1500 թվականներին այս տարածքում Նուրաղի քաղաքակրթությունը հասել էր իր հզորության գագաթնակետին։ Սարդինիայի պատմության մեջ Լոգուդորոն եղել է հիմնական հացահատիկ մատակարարող շրջանը Արևմտյան Հռոմեական կայսրությունում և մի քանի լեգեոնների նստավայրը։ Միջին դարերում Լոգուդորոն չորս թագավորություններից մեկի կենտրոնն էր։ Առաջին մայրաքաղաքը դարձել է Արդարան, իսկ ավելի ուշ նրան փոխարինել է Սասսարին։ Տեղի բազմաթիվ ռոմանական եկեղեցիներ թվագրվում են այս ժամանակաշրջանին։ Արագոնյան իշխանության կողմից նվաճելվուց հետո Լոգուդորոն հրաժարվեց, բայց ավելի ուշ՝ Սավոյների իշխանության օրոք, այն Սարդինիայի թագավորության մասն էր կազմում և ուներ մեծ նշանակություն։ 20-րդ դարում առավել բարգավաճեց ճանապարհների և երկաթգծերի կառուցումներից հետո, ինչը միևնույն ժամանակ ոչնչացրեց շրջանի անտառային մեծ ժառանգությունը։
Սասսարի գավառը հիմնադրվել է 1859 թվականին, մինչև 1861 թվականի Իտալիայի միավորումը։ Մինչև 1927 թվականը այն ընդգրկում էր կղզու հիմնական մասը՝ ըստ այդմ՝ հանդիսանում էր երկրի ամենամեծ նահանգը։ Սասսարիի ներկայիս համալսարանը և պրովինցիան հիմնադրվել են միևնույն ժամանակ։ 1878 թվականից ի վեր մարզը կառավարվում է Սասսարիի «Պալլացո դելլա Պրովինցիայի» կողմից։


== Աշխարհագրություն ==
Սասսարիի ափերը հյուսիսից և արևմուտքից ողողում է Սարդինիա ծովը։ Հարավում սահմանակից է Նուորո և Օրիստանո գավառներին, իսկ արևելյան կողմից սահմանակցում է Օլիբիա Տեմպիոյին։ Ունի 4282 քառակուսի կիլոմետր տարածք, և ընդհանուր բնակչությունը կազմում է 334,413 (2014)։ Գավառում կա 66 մունիցիպալիտետ, որոնցից աչքի են ընկնում Սասսարին, Ալգերոն, Պորտո Տորեսը, Սորզոն, Օցերին, Իտիրին և Սեննորին։ Մեկ այլ քաղաք՝ Պատադան հայտնի է իր ձեռագործ դանակներով։
Գավառում է գտնվում Սարդինիայի միակ բնական լիճը՝ Բարացը։ Ամենամեծ արհեստական լճերից մեկն է։ Կոգինաս լիճը գտնվում է արևմտյան մասում է և հանդիսանում է սահման Օլիբիա Տեմպիոյի հետ։ Այս տարածքում է գտնվում Սարդինիայի ամենամեծ հարթավայրերից մեկը՝ Նուրրան։ Գավառը բաղկացած է մի քանի հանգստյան գոտիներից, ինչպիսիք են Կաստելսարդոն, Պորտո Տորեսը, Ալգերոն, Ռիվիերա դել Կորալոն, Ստինտինոն և ուրիշներ։ Ստինիտոն գտնվում է համանուն թերակղզում, որը տարածվում է Նուրրայի դաշտից դեպի Ասինարա կղզի։ Վերջինս Ասինարա ազգային պարկի մի մասն է։ Սասսարի գավառի նշանավոր լողափերից են Բալայը՝ Պորտո Տորեսում, Պելոսան՝ Ստինտինոյում, ինչպես նաև Ալգերո իլ Լիդոն, Մարիա Պիան ու Մուգոնին։ Գավառի ներքին տարածքը լեռնային է։ Օցերի քաղաքը մշակութային և պատմական կարևոր կենտրոնն է, որը հնագույն ժամանակներից ի վեր հայտնի է խեցեգործությամբ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2012-03-13 at the Wayback Machine.
Ներկառուցված հիշեցուցիչ

«Ներկառուցված հիշեցուցիչ» (ռուս.՝ «Встроенный напоминатель»), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի պատմվածքը, որն առաջին անգամ հրապարակվել է 1991 թվականին հեղինակային առաջին «Կապույտ լապտեր» ժողովածուում։ Պատմվածքն իր վերնագիրն է տվել 2002 թվականին լույս տեսած «Ներկառուցված հիշեցուցիչ» ժողովածուին։


== Բովանդակություն ==
Ժամանակակից արվեստի ցուցահանդեսում նկարիչ Նիքսիմ Սկոլպովսկին խոսում է նոր ուղղության՝ «վիբրացիոնալիզմի» մասին։ Դասախոսությանը ներկա են «Բուրևեստնիկ» ֆաբրիկայի մի քանի տարեց աշխատակցուհիներ, որոնք, հավանաբար, պատահաբար են այնտեղ հայտնվել։ Որպես վիբրացիոնալիստական արվեստի ստեղծագործության օրինակ նա ցույց է տալիս մարդու սիմուլյակրը՝ «հեռավար վերացուցիչով և մահվան ներկառուցված հիշեցուցիչով մանեկենը»։ Այս մանեկենը հավաքված է «մի շարք պատահական առարկաներից, որոնք միացված են բարակ լարերով»։ Գլխի հատվածքում տեղակայված սղոցի սկավառակը միացնելուց հետո այն սկսում է մեկը մյուսի հետևից կտրել մետաղալարերը, որից մանեկենը բաժանվում է մասերի։ Սղոցի մեկնարկի հետ միաժամանակ միանում է նաև զանգակը՝ մահվան հիշեցուցիչը։ Դասախոսության ավարտին Նիքսիմ Սկոլպովսկին ասում է. «Ներկառուցված հիշեցուցիչը նախազգուշացրեց մոտալուտ մահվան մասին, բայց կարողացա՞վ արդյոք մանեկենը լսել նրա ղողանջը։ Եվ եթե նույնիսկ կարողացավ, հասկացա՞վ դրա իմաստը։ Հենց այս մասին էլ առաջարկում է մտածել վիբրացիոնալիզմը»։
Ներկա տարեց կանայք դասախոսության ընթացքում աստիճանաբար սկսում են փոքրանալ, իսկ վերջում դառնում են փոշու հատիկներից ոչ մեծ։ Այդ փոշեհատիկները Նիքսիմը ցախավելով լցնում է ծրարի մեջ։ Եվ եթե վիրտուալ մարմնեղությունը մարմնավորող մանեկենը «հարություն առնի», այսինքն՝ վերականգնվի որպես ցուցահանդեսի մշտական ցուցանմուշ, ապա այցելուների ֆիզիկական մարմնեղությունը վերածվում է փոշու։ Այսպիսով, հորինված «վիբրացիոնալիզմում» հեղինակը գաղտնագրել է զեն-բուդդիզմի փիլիսոփայությունը։
Պատմվածքի վերջում Նիքսիմը մտածում է ցավող սեղանատամի մասին։ Թեև նա ի զորու է մարդկանց փոշեհատիկի չափի դարձնելու, նա չի կարողանում գլուխ հանել իր սեփական ատամի ցավից։ Նա նույնպես հայտնվում է մանեկենի դերում՝ անկարող լինելով հասկանալու, որ ատամի ցավը իր իսկ մահի հիշեցուցիչն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ներկառուցված հիշեցուցիչ» պատմվածքը Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործությունների կայքում
Լակապել դել Ֆրես

Լակապել դել Ֆրես (ֆր.՝ Lacapelle-del-Fraisse), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 296 մարդ, բնակչության խտությունը` 19.36 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.29 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 460 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 125 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 17 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 181 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 133-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 48։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,5 %։ 133 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 126 անձ (72 տղամարդ և 54 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (2 տղամարդ և 5 կին)։ 48 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 24-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ապոլլոնիոս Դիսկոլոս

Ապոլլոնիոս Դիսկոլոս (հունարեն՝ Απολλώνιος ο Δύσκολος, 2-րդ դար, Ալեքսանդրիա, Հռոմեական կայսրություն - 2-րդ դար, Ալեքսանդրիա, Հռոմեական կայսրություն), 2-րդ դարի հույն քերական, հունարենի շարահյուսության հիմնադիր։ Հարել է Ալեքսանդրյան քերականական դպրոցին։ Առանձնապես հայտնի է «Շարահյուսության մասին» աշխատությամբ։
Շարահյուսական հարցերը քննել է ըստ խոսքի մասերի, մեկ առ մեկ խոսել դրանց կապակցության և գործածության մասին։
Ապոլլոնիոս Դիսկոլոսը առաջին անգամ գործածության մեջ է մտցրել «համաձայնություն» տերմինը՝ դրա տակ հասկանալով խոսքի մասերի կապակցության եղանակների ամբողջությունը։
Առանձնացրել է 8 խոսքի մաս, որոնք սահմանել է իմաստային-տրամաբանական հիմունքով։ Բառակապակցությունների մեջ կենտրոնական տեղ է հատկացրել անվանը և բային։ Ըստ Ապոլլոնիոս Դիսկոլոսի՝ անունը և դերանունն իրարից տարբերվում են նրանով, որ առաջինն արտահայտում է առարկայի որակը, երկրորդը՝ էությունը։


== Գրականություն ==
Ջահուկյան Գ., Լեզվաբանության պատմություն, հատոր 1, Ե., 1960 թվական, էջ 87—90։
Добиаш А., Синтаксис Аполлония Дискола, Киев, 1882 год։


== Արտաքին հղումներ ==
http://bse2.ru/book_view.jsp?idn=027955&page=557&format=djvu Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
Apollonius Dyscolus. Сайт, посвященный Аполлонию (англ.)
Греческие тексты сочинений
Պսևդոմորֆոզներ

Պսևդոմորֆոզներ (հունարեն՝ Ψευδο - կեղծիք, սուտ և Μορφ - տեսակ, ձև, կեղծ ձևեր), միներալային գոյացումներ, որոնց արտաքին ձևը չի համապատասխանում նրանց ներքին կառուցվածքին և կազմությանը։
Պսևդոմորֆոզների որոշման դեպքում նշում են նախկին նյութը և տեղակալող միներալի անվանումը, որը պահպանում է նրա ձևը (օրինակ, լիմոնիտի պսևդոմորֆոզները ըստ պիրիտի, խալցեդոնինը՝ ըստ փայտի և այլն)։ Որոշ դեպքերում պսևդոմորֆոզներին տրվում է ինքնուրույն անվանում, օրինակ, մագնետիտի պսևդոմորֆոզները ըստ հեմատիտի կոչվում է մուշկետովիտ։
Տարբերում են.

պարզ
բարդ պսևդոմորֆոզներ։Ըստ ծագման պսևդոմորֆոզները բաժանվում են մի քանի տիպերի՝ 

փոխարկման պսևդոմորֆոզներ,
դուրս մղման կամ տեղակալման պսևդոմորֆոզներ,
լցման պսևդոմորֆոզներ։


== Գրականություն ==
Геологический словарь для школьников, М, Недра, 1985
Кантор Б. З. Минералы — М., «Хоббикнига», «Аст-Пресс», 1995


== Արտաքին հղումներ ==
Պսևդոմորֆոզներ, Պսևդոմորֆոզների տեսակներ
Փոխարինվող միներալները օրգանական մնացորդներում
Օլենովկա (գյուղ, Կրասնոգրադի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕլենովկաՕլենովկա (ուկրաիներեն՝ Оленівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոգրադի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1849 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օլենովկա գյուղում բնակվում էր 80 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,675 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 118,52 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(3886) Շչերբակովա

(3886) Շչերբակովա (անգլ.՝ Shcherbakovia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,774247 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4916 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0569 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1687,78 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,213298 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,06° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3886) Շչերբակովա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վանքիկ

Վանքիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Մոկսի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
237

237 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 237 թվականն է, 
III դարի 37-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Կասաբերմեխա

Կասաբերմեխա (իսպ.՝ Casabermeja) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մալագա պրովինցիայում (Անդալուսիյա ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 68 կմ2։ Բնակչությունը՝ 3554 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 24  կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Datos del INE(չաշխատող հղում)
LA WEB DE CASABERMEJA
Página web oficial del ayuntamiento del municipio
Andas de Casabermeja
Club Baloncesto Casabermeja Archived 2010-08-11 at the Wayback Machine.
Club Atletismo Casabermeja Archived 2012-07-11 at the Wayback Machine.
Պետրովկա (գյուղ, Կուպյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրովկաՊետրովկա (ուկրաիներեն՝ Петрівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բելոցերկովկա։ Հիմնադրվել է 1864 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պետրովկա գյուղում բնակվում էր 881 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1558 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 565,47 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Րաֆֆի Թոքաթլյան

Րաֆֆի Պողոսի Թոքաթլյան (1957, Բեյրութ, Լիբանան), հայ քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
Րաֆֆի Թոքաթլյանը ծնվել է 1957 թվականին Բեյրութում արվեստագետների ընտանիքում։ Պապը՝ Աբրահամ Թոքաթլյանը, փրկվելով 1915 թվականի Հայոց ցեղասպանությունից, հաստատվել է Լիբանանում։ Րաֆֆին հաճախ է հիշում, թե ինչպես պապը, հայրը և ինքն աշխատում էին արվեստանոցում կողք-կողքի։ 1981 թվականին ավարտում է Բեյրութի համալսարանը և մեկնում Փարիզ, որտեղ երկու տարի սովորում է Գեղեցիկ արվեստների դպրոցում։ Այստեղ նա մասնագիտանում է քանդակի և դիզայնի բնագավառներում։ Թոքաթլյանի արվեստի փիլիսոփայության մեջ առկա է եվրոպականը՝ հատկապես իտալական արվեստի շունչը։


== Ստեղծագործություններ ==
Հուշարձան՝ նվիրված Այնթուրայի որբանոցում մահացած հայ երեխաներին (Լիբանան)
«Հրաբխային զանգվածներ 2», Երևանի ժամանակակից արվեստի թանգարան
«Խաչը»
«Մարդկութեան հոգեկանութիւնը»
«Երազ»


== Պարգևներ ==
ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ
Մովսես Խորենացու մեդալ, 2016


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Րաֆֆի Թոքաթլյանի կայքը
Րաֆֆի Թոքաթլյանի էջը ՅուԹյուբում
Միլթախ

Միլթախ (գերմ.՝ Miltach), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Կամ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 2308 մարդ, տարածքը՝ 25,24 (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 3 72 143։
Միլթախ կոմունայի բնակչությունը 2015 թվականի դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ կազմում է 2295 մարդ։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Մամլուքների սուլթանություն

Մամլուքների սուլթանություն (արաբ․՝ سلطنة المماليك‎‎ սուլթանաթ ալ-մամալիք), միջնադարյան միապետություն Եգիպտոսում, Սիրիայում և Հիջազում 1250-1517 թվականներին։ Այն որպես պետություն գոյություն է ունեցել Այյուբյան սուլթանության անկումից հետո, մինչև օսմանյան զորքերի ներխուժումը Եգիպտոս (1517 թվական)։ Մամլուքների կառավարման ժամանակաշրջանը բաժանված է երկու մասի․ առաջինը՝ «Բահրի» (1250-1382), երկրորդը՝ «Բուրջի» (1382-1517) մամլուքների շրջան։ Այս անվանումները կապված էին ժամանակի իշխող վարչակարգի անունների հետ։ Ժամանակակից մուսուլման պատմաբաններն այդ երկու շրջաններն անվանում են «թուրքական» և «չերքեզական» ժամանակաշրջաններ՝ մամլուքների մեծամասնության էթնիկ հիմքի վրա հենվելով։
Մամլուքների սուլթանությունը հզորության գագաթնակետին հասավ թուրք կառավարիչների օրոք, որից հետո վրա հասավ երկարատև անկման ժամանակաշրջանը չերքեզների օրոք։ Սուլթանությունը կառավարող խավը կազմված էր մամլուքներից, գերազանցապես կուման-ղպչաղ (Ղրիմ), չերքեզ, աբխազ, օղուզ թուրք և վրացի զինվորներից։ Երբ մամլուքներին գնում էին, նրանք ավելի բարձր դիրք էին զբաղեցնում, քան սովորական ստրուկները, ովքեր իրավունք չունեին զենք կրելու կամ որոշակի հանձնարարություններ կատարելու։ Մամլուքերը համարվում էին իսկական տերեր, որոնց հասարակական դիրքը Եգիպտոսի քաղաքացիներից ավելի բարձր էր։ Չնայած, որ սուլթանությունը վերջի վերջո անկում ապրեց, բայց իր հզորության ժամանակ այն ներկայացնում էր միջնադարյան Եգիպտոսի և Լևանտի քաղաքական, տնտեսական և մշակութային փառքը։
1517 թվականին սուլթանությունը նվաճվեց օսմանյան բանակի կողմից։ Օսմանյան կայսրության տիրապետության ներքո Եգիպտոսն ստացավ ինքնավարություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Տաբոադա (քաղաք)

Տաբոադա (իսպ.՝ Taboada), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Լուգոյի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Գալիսիա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Չանտադա շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը՝ 3404 (2010 թվականին)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Զվերևո (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զվերևո (այլ կիրառումներ)Զվերևո (ռուս.՝ Зверево), գյուղ Ռուսաստանի, Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 15 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(117) Լոմիա

(117) Լոմիա (անգլ.՝ Lomia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1871 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Ալֆոնս Բորելիի կողմից Մարսելում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,992273 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9053 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0792 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Լոմիա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,9247 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1890,6 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,190416 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,9° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
Լոմիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Արագորն

Արագորն (սինդ․ Aragorn), Ջոն Ռոնալդ Ռուել Թոլքինի «Մատանիների տիրակալը» վեպի գլխավոր հերոսներից մեկը,
Գոնդորի և Արնորի Միացյալ Թագավորության առաջին արքան։


== Անուններն ու մականունները ==
Սինդարինում Արագորնը նշանակում է «պաշտելի արքա» (revered king)։
Օտարական/Թափառաշրջիկ անգլ.՝ Strider, մականուն, որը տվել էին Արագորնին հյուսիսային Միջերկրի բնակիչները, երբ նա հետախույզների առաջնորդն էր։
Դունադան (Dúnadan), այսպես էին անվանում նրան Ռիվենդելում։
Թորոնգիլ (Thorongil), անուն, որը օգտագործել է Արագորնը 2957-2980 թթ.: Այն նշանակում է Աստղային Արծիվ։
Էստել, այսպես էր նրան կոչում Էլրոնդը մանուկ հասակում։ Այսպես Արագորնին անվանեցին մինչև քսան տարեկանը, երբ նա իմացավ իր իրական անունը։ Էլֆերենից թարգմանաբար նշանակում է «հույս»։


== Կենսագրություն ==


=== Ծնունդը և մանկությունը ===
Արագորն 2-րդը (անվանվել է ի պատիվ իր նախորդներից Արագորն 1-ինի) Արատորն 2-րդի և Գիլրաէնի որդին, ծնվել է Ե. Դ. 2931 թ.-ի մարտի 1-ին։ Արագորն 2-րդը Իսիլդուրի 39-րդ ժառանգն էր, Մատանու պատերազմից հետո՝ Գոնդորի և Արնորի Միացյալ Թագավորության արքան։ Արվենի ամուսինը, Էլդարիոնի և մի քանի աղջիկների հայրը։
Երբ Արագորնը երկու տարեկան էր, նրա հորը սպանեցին օրկերը։ Նա մեծանում է Ռիվենդելում, Էլրոնդի մոտ։ Նրա մոր ցանկությամբ, գաղտնի էր պահվում նրա ինքնությունը, նույնիսկ իրենից, մինչև՝ Ե. Դ. 2951 թ.:


=== Գործունեությունը մինչև Մատանու պատերազմը ===
20 տարեկանում Արագորնը իմանում է իր իսկական անունը։ Նույն թվականին Արագորնը հանդիպում է և սիրահարվում Արվենին, Էլրոնդի 2700-ամյա դստերը։ Նրա հետ խոսակցությունից հետո Արագորնը 30 տարով լքում է Ռիվենդելը։
Ե. Դ. 2956 թ. հանդիպում է Գենդալֆին և ընկերանում նրա հետ։
2980 թ. նա նորից հանդիպում է Արվենին, որը հրաժարվում է իր անմահ կյանքից հանուն Արագորնի։ Էլրոնդը, վախենալով, որ նրանց ամուսնությունից հետո այլևս դստերը չի տեսնի, պայման է կապում Արագորնի հետ, որ նրանք կամուսնանան միայն այն դեպքում, երբ Արագորնը կդառնա Արնորի և Գոնդորի արքան։


=== Մասնակցությունը Մատանու պատերազմին և գահին հաստատվելը ===
Ե. Դ. 3018-3019 թթ. Արագորնը մասնակցեց Մատանու պատերազմին։ 3018 թ. նա դարձավ Մատանու եղբայրության անդամ։ Բոռոմիրի մահից հետո նա Լեգոլասի և Գիմլիի հետ ուղևորվում է ազատելու գերի հոբիտներին։
Ե. Դ. 3019 թ. մայիսի 1-ից սկսած՝ Գոնդորի և Արնորի Միացյալ Թագավորության արքա։ Նույն թվականին ամուսնացավ Արվենի հետ և ապրեց նրա հետ 120 տարի։
Մահացավ Չ. Դ. 120 թ.: Նրան հաջորդեց իր որդի Էլդարիոնը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Королёв К. Энциклопедия «Толкин и его мир». — Москва: Локид-Пресс, 2005. — С. 29. — 494 с. — 7100 экз. — ISBN 5-98601-018-3
Նովիե Յաբալակլի

Նովիե Յաբալակլի (ռուս.՝ Новые Ябалаклы, բաշկիրերեն՝ Яңы Ябалаҡлы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 64 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գրիգորովշչինա (գյուղ, Վարվայի շրջան)

Գրիգորովշչինա (ուկրաիներեն՝ Григорівщина), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Վարվայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Գրիգորովշչինա գյուղում բնակվում էր 59 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 123,95 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լրաբեր (թերթ, Նյու Յորք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լրաբեր (այլ կիրառումներ)«Լրաբեր», հասարակական֊քաղաքական շաբաթաթերթ (սկզբում՝ երկօրյա, ապա՝ եռօրյա)։ Ստեղծվել է Ամերիկահայ առաջադիմական միության նախաձեռնուությամբ։ Լույս է տեսնում 1938 թ.-ից Նյու Յորքում, 1979 թվականից՝ Լոս Անջելեսում՝ հայերեն և անգլերեն։ Խմբագիրներ՝ Պ. Մելյան, Մ. Մարտենց, Վ. Ղազարյան (1967 թ.-ից), Լ. Թաբակյան (1979 թվականից)։ Կարևոր «Լրաբեր» շաբաթաթերթի գլխագիրը դեր է կատարում ազգապահպանման օժանդակման, սփյուռք-հայրենիք կապի ամրապնդման գործում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին սատարել է Խորհրդային Միությանը։ Ետպատերազմյան շրջանում զգալի ավանդ է ներդրել ներգաղթը հաջողությամբ կազմակերպելու գործում։ Լուսաբանում է ՀԽՍՀ տնտեսության և մշակույթի նվաճումները, արտատպում հանրապետական մամուլի նյութեր, տպագրում հայ սովետական գրողների ստեղծագործությունները։
Տեմեռնիկյան մաքսակետ

Տեմեռնիկյան մաքսակետ (ռուս.՝ Темерницкая таможня), Ռուսական կայսրության XVII-XIX դարերի առևտրային կենտրոն, որը գտնվում է ներկայիս Դոնի Ռոստովի տարածքում։ Տեմեռնիկյան մաքսակետի իրավահաջորդ է համարվում Ռոստովի մաքսատունը։


== Պատմություն ==
Դոնի վտակ Տեմեռնիկ գետի ափին մաքսային կետը հիմնադրվել է Ելիզավետա Պետրովնայի հատուկ հրամանագրով 1749 թվականին։ Մաքսակետը հիմնադրվել է գետաբերանի մոտ, Տեմեռնիկյան բնակատեղիի տեղում, Բոգատի Կոլոդեզ բնավայրի դիմաց, «որտեղ Դոնի կազակները կարող են առևտուր անել ժամանող հույների, թուրքերի և հայերի հետ»։ Մաքսակետը սկսել է գործել 1750 թվականին։ Բերվող ապրանքների տուրքը գանձվում էր թուրքական ոսկե և արծաթե մետաղադրամներով։ 1750 թվականին Տեմեռնիկին կից ստեղծվել է կարանտինային կետ։
XVIII դարում մաքսային կետը միակն էր Ռուսաստանի արտաքին առևտրային հարաբերություններում Սև, Ազովի և Միջերկրական ծովերի նավահանգիստների հետ։ Տեմեռնիկյան անունը ստացած նավահանգստում մինչև 1762 թվականը գործել է առևտրային մենաշնորհ` «Ռուս-կոստանդնուպոլիսյան առևտրային ընկերությունը»։
1758 թվականին շրջանառությունը Տեմեռնիկի մաքսային կետի միջոցով կազմել է 86,9 հազար ռուբլի, իսկ 1762 թվականին աճել է մինչև 240,2 հազար ռուբլի։
1776 և 1836 թվականների միջև մաքսային կետը եղել է Տագանրոգում, որից հետո կրկին տեղափոխվել է Դոնի Ռոստով։
Մաքսային կետի միջոցով արտահանվում էին.

երկաթ և թուջ,
կովի կարագ, ձկնկիթ, կտավ, մորթեղեն,
հաց (1871 թվականից երկաթուղու կառուցումից հետո` Վորոնեժով)։Մաքսային կետի միջոցով ներմուծվում էին (իտալացի, թուրք և հույն առևտրականների կողմից).

մետաքսե և բամբակե գործվածքներ,
մետաղյա արտադրանքներ,
խունկ, միրգ։


== Գրականություն ==
А. М. Ильин. История города Ростова на Дону. Ростов-на-Дону : Пар. тип. С. Я. Авакова, 1909. С. 29.Խորհրդային մեծ հանրագիտարանից.

Ригельман А. И., Ростов-на-Дону 150 лет назад, Ростов н/Д., 1918.
Покровский С. А., Внешняя торговля и внешняя торговая политика России, М.,1947, с. 124—126.
Золотов В. А., Хлебный экспорт России через порты Чёрного и Азовского морей в 60—90-е годы XIX в., Ростов н/Д., 1966.


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Темерницкая таможня и крепость Святого Димитрия Ростовского Archived 2018-09-26 at the Wayback Machine.
Հրդեհն անտառում (ֆիլմ)

Հրդեհն անտառում, 1941 թվականին «Երևան» կինոստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է, թե ինչպես են պիոներներն օգնում գերի վերցնել ֆաշիստական օդաչուին։


== Դերերում ==
օդաչու – Ի. Բոգուսլավսկի
պարտիզանական ջոկատի հրամանատար – Ի. Սերգեև
պիոներներ – Վ. Կարապետյան, Հ. Ղափլանյան, Ի. Շամպանյեր


== Ծանոթագրություններ ==
RTL 4

RTL 4, նիդերլանդական խոշոր մասնավոր հեռուստաալիք, ամենադիտվողը երկրում, հատկապես 20-49 տարեկանների շարքում։ Հեռուստաալիքի ցուցանիշները կազմում են 14,8 %։ Հեռուստաալիքը պատկանում է «RTL Nederland» հեռուստաընկերությանը, որը «RTL Group» կորպորացիայի սեփականությունն է։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2012-11-01 at the Wayback Machine. (նիդեր.)
RTL Nederland Archived 2013-02-15 at the Wayback Machine. (նիդեր.)


== Ծանոթագրություններ ==
89 (թիվ)

89 (ութսունինը) բնական թիվ է։


== Մաթեմատիկայում ==
24-րդ պարզ թիվն է
11-րդ Ֆիբոնաչիի թիվն է
10-րդ Սոֆի Ժերմենի թիվն է՝ 89 · 2 + 1 = 179-ը նույնպես պարզ թիվ է


=== Թվանշանների հատկությունը ===
89=81+92


== Գիտության մեջ ==
Ակտինիումի ատոմային համարը
89 կարգային թիվն ունի Ջուլիա աստերոիդը


== Այլ ==
ASCII-ում «Y» նշանի համարը
89-րդ Հայկական հրաձգային դիվիզիա
89-ը Ֆրանսիայի Յոն դեպարտամենտի կարգային թիվն է


== Տես նաև ==
89 թ.
Մ. թ. ա. 89 թ.
1989 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Լամբրուգո

Լամբրուգո  (իտալերեն՝ Lambrugo), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2223 մարդ, խտությունը՝ 1158 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 92 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22045։ Հեռախոսային կոդ՝ 031։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Արթուր Սարգսյան (նկարիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արթուր Սարգսյան (այլ կիրառումներ)Արթուր Վանիկի Սարգսյան (մայիսի 11, 1960(1960-05-11), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ժամանակակից հայ գեղանկարիչ։


=== Կենսագրություն ===
Արթուր Սարգսյանը ծնվել է 1960 թվականին Գյումրիում։ Ապրում և ստեղծագործում է Երևանում։ 1977 թվականին ավարտել է Գյումրու նկարչական դպրոցը, 1989 թվականին՝ Երևանի պետական մանկավարժական համալսարանի կերպարվեստի բաժինը։
Աշխատանքները ներկայացված են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Երևանի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում, ԽՍՀՄ մշակութային ֆոնդում, ՀՀ մշակույթի նախարարության ֆոնդում, Սիվիլիթաս հիմնադրամի հավաքածուում, Հայաստանի, ԱՄՆ-ի, Գերմանիայի, Ֆրանսիայի, Նիդերլանդների, Ռուսաստանի, Շվեյցարիայի, Իտալիայի մասնավոր հավաքածուներում։


== Անհատական ցուցահանդեսներ ==
2008 Ժամանակակից արվեստի թանգարան, Երևան, Հայաստան
2006 Առաջին Հարկ Ցուցասրահ, Երևան, Հայաստան
2003 «Մտքի Խաղերը», Առաջին Հարկ ցուցասրահ, Երևան, Հայաստան
1994 Bossen Կուլտուրայի կենտրոն. Saarbrucken, Գերմանիա
1998 JNR Ցուցասրահ. Երևան, Հայաստան


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


=== Արտաքին հղումներ ===
Անձնական կայք Archived 2022-02-14 at the Wayback Machine.
Արտնետ կայքում
Հայաստանում Միացյալ Թագավորության դեսպանների ցանկ

Հայաստանում Միացյալ Թագավորության դեսպանը, Մեծ Բրիտանիայի և Հյուսիսային Իռլանդիայի Միացյալ Թագավորության դիվանագիտական բարձրագույն ներկայացուցիչն է Հայաստանում։ Միացյալ Թագավորության դեսպանը Հայաստանում ղեկավարում է Երևանում գտնվող բրիտանական դեսպանատունը։  Դեսպանի պաշտոնական կոչումն է «Հայաստանի Հանրապետությունում Բրիտանական թագի դեսպան» կամ «Հայաստանի Հանրապետությունում Մեծ Բրիտանիայի արտակարգ և լիազոր դեսպան»։
Մեծ Բրիտանիան Հայաստանի անկախությունը պաշտոնապես ճանաչել է 1991 թվականի դեկտեմբերի 31-ին։ Երկու երկրների միջև դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատվել են 1992 թվականի հունվարի 20-ին, երբ Ռուսաստանում Մեծ Բրիտանիայի դեսպան սըր Բրայան Ֆոլը համատեղության կարգով նշանակվել է նաև Հայաստանում Միացյալ Թագավորության դեսպան։ Երևանում բրիտանական դեսպանատունը պաշտոնապես բացվել է 1995 թվականի հուլիսին։


== Հայաստանում Մեծ Բրիտանիայի դեսպանների ցանկ ==
1992–1995: սըր Բրայան Ֆոլ (ոչ ռեզիդենտ)

1995–1997: Դևիդ Միլլեր
1997–1999: Ջոն Միթչիներ
1999–2002: Թիմոթի Մարշալ Ջոնս
2003–2005: Թորիլդա Մերի Վիվիա Էբոթ-Վոթ
2006–2008: Էնթոնի Կանտոր
2008–2012: Չարլզ Լոնսդեյլ
2012–2014: Ջոնաթան Էյվս և Քեթրին Լիչ (ամուսիններ, միացյալ կարգով նշանակում)
2014–2015: Քեթրին Լիչ
2015–2019: Ջուդիթ Ֆարնուորթ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
UK and Armenia, gov.uk
Մալոսոլյոնոե

Մալոսոլյոնոե (ուկրաիներեն՝ Малосолоне), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վոզնեսենսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալոսոլյոնոե գյուղում բնակվում էր 398 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,86 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժուլիանա Իմաի

Ժուլիանա Իմաի (պորտ.՝ Juliana Imai, փետրվարի 27, 1985(1985-02-27), Cruzeiro do Oeste, Պարանա, Բրազիլիա), բրազիլացի մոդել։
Ժուլիանայի նախնիները հայրական գծով պորտուգալացիներ են, մայրական գծով՝ ճապոնացիներ։ Նա որպես մոդել սկսել է աշխատել դեռահասության շրջանից, երբ ընդամենը 13 տարեկան է եղել։ Ներկայումս ամենապահանջված բրազիլացի մոդելներից մեկն է համարվում։ Աշխատել է Dior-ի, Gucci-ի, Dolce & Gabbana-ի, Vogue Paris-ի և հանրահայտ այլ բրենդների համար։ 2007 թվականի մայիս ամսից դարձել է Victoria's Secret-ի հրեշտակներից մեկը՝ փոխարինելով Ժիզել Բունդխենին։
Մասնակցել է Dolce & Gabbana-ի, Gucci-ի, Christian Dior-ի, Ջանֆրանկո Ֆոռեի, Ջորջո Արմանիի, Վիվիեն Վեստվուդի, Բեթսի Ջոնսոնի նորաձևության տների դիզայներների կազմակերպած ցուցադրություններին։ Բացի այդ, եղել է Գվեն Ստեֆանիի և Jay-Z-ի նորաձևության գծերի դեմքը։ Նրա լուսանկարները լույս են տեսել Վոգ, Elle, Maire Claire ամսագրերում։ 
Իմաին որոշ ժամանակ ապրել է Նյու Յորքում, համագործակցել Ֆորդ Մոդելս գործակալության հետ։ Ապրել ու աշխատել է նաև Փարիզում, Բարսելոնայում, Սիեթլում, Ամստերդամում։


== Անձնական կյանք ==
Ժուլիանա Իմաին ամուսնացած է եղել։ Ունի մեկ որդի։ Բուդդայականություն է դավանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
blogspot.com - julianaimai
Жулиана Имаи Արխիվացված է Հոկտեմբեր 26, 2009 Wayback Machine-ի միջոցով: на сайте Fashion Model Directory (անգլ.)
Trabalho até os 35 anos(պորտ.)
Ծառային տեսակավորում

Երկուական ծառային տեսակավորումը տեսակավորման ալգորիթմ է, որը կառուցում է երկուական փնտրման ծառ դասավորված բանալիների միջոցով, և այնուհետև արգելակում է ծառը (Ծառի արգելք) այնպես, որ բանալիները դուրս գան տեսակավորված կարգով։ Նրան բնորոշ օգտագործումը կատարվում է այն ժամանակ, երբ տեղի է ունենում տեսակավորում հոսքի տարրերից դեպի ֆայլը։ Մի քանի այլ տեսակներ, ստիպված են բեռնել տարրեր տվյալների ժամանակավոր կառուցման համար, մինչդեռ ծառային տեսակավորման մեջ գործողության ընթերցումը տվյալների կառուցվածքի մեջ ևս տեսակավորում է։
Տալմա

Տալմա (ֆր.՝ Tailly), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1104 մարդ, բնակչության խտությունը` 57.50 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.2 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 15 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 754 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 557-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 197։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,9 %։ 557 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 511 անձ (275 տղամարդ և 236 կին)։ Գործազուրկ են եղել 46 անձ (23 տղամարդ և 23 կին)։ 197 անաշխատունակներից 83-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 72-ը` թոշակառուներ, իսկ 42-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մոսկովշչինա (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)

Մոսկովշչինա (ուկրաիներեն՝ Москівщина), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մոսկովշչինա գյուղում բնակվում էր 74 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սաբուրովո (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍաբուրովոՍաբուրովո (ռուս.՝ Сабурово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 28 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռոբերտա Ռոդրիգես

Ռոբերտա Սանտյագո Լակերդա Մատտոս (իսպ.՝ Roberta Rodrigues, հոկտեմբերի 20, 1982(1982-10-20), Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա), բրազիլացի դերասանուհի, մոդել, երգչուհի հիփ հոփ ոճի Melanina Carioca երաժշտախմբում։
Ծնվել և մեծացել է Ռիո դե Ժանեյրոյի Վիդիգալ կոչվող հանցագործների և աղքատների ետնախորշում։ 16 տարեկանից մասնակցել է թատերական ներկայացնումնների` անդամակցելով Nós do Morro թատերախմբին։ 2002 թվականը Ռոբերտայի համար շրջադարձային եղավ. աղքատ աղջնակին հրավիրեցին նկարահանվելու Աստծո քաղաքը (ֆիլմ, 2002) ֆիլմում, այդ նույն տարում նրան հրավիրեցին նկարահանվելու ևս 3 ֆիլմերում, իսկ 2003 թվականին աշխարհահռչակ Ռեդե Գլոբոն նրան աշխատանքի վերցրեց։ 2014 թվականին նա նկարահանվեց Ես քեզ սիրում եմ,Ռիո հոլիվուդյան ֆիլմում, 2012 թվականին Ռեդե Գլոբոյի արտադրած Խիզախ Կինը սերիալում մարմնավորեց Մարիա Վանուբիայի դերը, որից հետո ստացավ «Միջազգային կին» մականունը։
2015 թվականին նկարահանվել է Խաղի կանոնները սերիալում։


== Հատընտիր ֆիլմագրություն ==
City of God (2002)
City of Men (2002–2005)
Mulheres Apaixonadas (2003)
Cabocla (2004)
Paraíso Tropical (2007)
Insensato Coração (2011)
Salve Jorge (2012–2013)
City of God – 10 Years Later]] (2013)
Rio, I Love You (2014)
A Regra do Jogo (2015-2016)
Sob Pressão (2020)


== Սկավառակագրություն ==
Melanina Carioca (Rodrigues is part of the hip hop group including actors Jonathan Haagensen and Marcello Melo Jr.)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռոբերտա Ռոդրիգես Internet Movie Database կայքում