armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Անգլիայի կոմսությունների ցանկ

Կոմսություն (անգլ.՝ shire, county), Անգլիայի հիմնական վարչական միավոր։ Ստորև ներկայացված է Անգլիայի կոմսությունների ցանկը։ Ներկայումս դրանք 48-ն են։
Վարչական շրջանները կառավարվում են ընտրված խորհուրդներով, որոնք ներառում են նաև ավագանիներ / օլդերմեններ, որոնք ընտրվում են խորհրդի անդամների կողմից։ Բացի այդ, վարչական շրջաններում գործում են կենտրոնական իշխանության ներկայացուցիչներ՝ լորդ-կառավարիչ, շերիֆ և այլն։
Պատմական կոմսությունների հետ մեկտեղ ներկայումս գործում են այսպես կոչված արարողակարգային (ceremonial), մետրոպոլային (metropolitan) և ոչ մետրոպոլային (non-metropolitan) կոմսություններ։


== Արարողակարգային կոմսություններ ==
Կոմսությունները, որոնք կառավարում են նշանակված լորդ-կառավարչները, կոչվում են արարողակարգային կամ աշխարհագրական։ Ներկայումս Անգլիայում կան 48 արարողակարգային շրջաններ՝ համաձայն Lieutenancies Act 1997 -ի։


== Մետրոպոլային կոմսություններ ==

Ներկայումս Անգլիայում կա 6 մետրոպոլային / մայրաքաղաքային կոմսություն՝ Մեծ Մանչեսթեր, Մերսիսայդ, Հարավային Յորքշիր, Թայն և Վիր, Արևմտյան Միդլենդս և Արևմտյան Յորքշիր ուրբանիզացված շրջաններն են։
Վարչական միավորի այս տեսակը ստեղծվել է 1974 թվականին։ Բոլոր մետրոպոլային կոմսությունները, իրենց հերթին, բաժանված են շրջանների և մարզերի։ 1986 թվականին Մ. Թեթչերի կառավարությունը վերացրել է այս միավորների կոմսական խորհուրդները, իսկ վարչական գործառույթները փոխանցվել են շրջաններին և մարզերի։


== Ոչմետրոպոլային կոմսություններ ==


=== Շիրներ ===
Կոմսությունները, որոնք կազմված են մի քանի վարչական միավորներից և մարզերից, մտնում են «շիր» կատեգորիայի մեջ, նույնիսկ եթե նրա անունը չի պարունակում -շիր վերջածանցը։
Այս կարգավիճակն այժմ ունեն 28 կոմսություններ.
Բաքինգհեմշիր, Բերքշիր, Արևելյան Սասեքս, Ուորսթերշիր, Գլոսթերշիր, Դևոն, Դերբիշիր, Դորսեթ, Արևմտյան Սասեքս, Կամբրիա, Քեմբրիջշիր, Քենթ, Լանկաշիր, Լեյսթերշիր, Լինքոլնշիր, Նորթհեմփթոնշիր, Նորֆոլկ, Նոթինգհեմշիր, Օքսֆորդշիր, Սաֆոլկ, Հյուսիսային Յորքշիր, Սոմերսեթ, Ստաֆորդշիր, Սուրրեյ, Ուորիքշիր, Հերթֆորդշիր, Հեմփշիր, Էսեքս:։
Բոլորը, բացի Բերքշիր կոմսությունից, ունեն շրջանային խորհուրդներ։


=== Ունիտար վարչական միավորներ ===
Մի շարք ոչ մետրոպոլային կոմսություններում ներքին մարզային բաժանում չկա։ Այս կոմսությունները կոչվում են ունիտար միավորներ։ 2009 թվականից ի վեր դրանք 55-ն են։ Շատերն ունեն շրջանային խորհուրդներ, բայց չունեն կոմսությունների խորհուրդներ։ Ուայթ կղզին պաշտոնապես ունի կոմսության խորհուրդ, բայց չունի շրջանային խորհուրդ, թեև բովանդակությունը դրանից չի փոխվում։

* ունիտար վարչական միավոր
** կոմսության խորհուրդ չունեցող մետրոպոլային կոմսությու
*** կոմսության խորհուրդ չունեցող ոչ մետրոպոլային կոմսություն
¹ վարչական մարզ կամ շրջան (կոմսություն չէ)


== Ծանոթագրություններ ==
Սետիֆ

Սետիֆ (արաբ․՝ سطيف‎‎, ֆր.՝ Sétif), քաղաք, Ալժիրի հյուսիս-արևելքում, նույնանուն վիլայեթի վարչական կենտրոնը, որը գտնվում է ծովի մակարդակից մոտ 1096 մ բարձրության վրա։
Քաղաքի կառուցապատումը տիպիկ գաղութային է, սակայն մոտակայքում պահպանվել են հին հռոմեական նեկրոպոլ և բյուզանդական մեծ ամրոցի ավերակներ։ Այստեղ է հիմնադրվել ЕС Սետիֆ ֆուտբոլային ակումբը։ Բնակչությունը կազմում է շուրջ 324 հազար մարդ (2013 թվականի տվյալներով)։


== Պատմություն ==
Նումիդիական ծագման քաղաքը հռոմեացիներին հայտնի էր որպես Սիթիֆիս։ 97 թվականին կայսր Ներվան այստեղ է բնակեցրել իր վետերաններին։ Երկու հարյուր տարի անց Սետիֆի շրջանը վարչականորեն բաժանվել է Մավրետանիայից։ Արաբական արշավանքներից հետո քաղաքը կորցրել է իր նախկին նշանակությունը։ 1838 թվականից դարձել է Ֆրանսիայի կայազորի նստավայր և մեծ գյուղատնտեսական շրջանի կենտրոն։


== Տրանսպորտ ==
2018 թվականի մայիսի 8-ին Սետիֆում բացվել է տրամվայի երթևեկությունը։ Բացվել է մեկ գիծ` 22.4 կմ երկարությամբ, 26 կանգառով` երկու ճյուղավորմամբ` մեկը` քաղաքի արևելքում և մյուսը` արևմուտքում գտնվող քաղաքային համալսարանի տարածքում։ Օգտագործվել է 34 Alstom Citadis 402 վագոն։ Փոխադրողը SETRAM ընկերությունն է։


== Ողբերգություն ==
1945 թվականին տեղի բնակիչների և եվրոպացիների միջև բախումների արդյունքում զոհել է մոտ 100 մարդ։ Ի պատասխան՝ ֆրանսիացիները սկսել են պատժիչ գործողություն, որը հայտնի է որպես Սետիֆի ջարդ։ Ենթադրվում է, որ դրան զոհեր են դարձել տեղի 6000-8000 բնակիչներ։ Ալժիրի նախագահ Աբդել Ազիզ Բութեֆլիկան 1945 թվականին «Սետիֆ» գործողությունն անվանել է ալժիրցիների ցեղասպանության սկիզբը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Սետիֆը Բրիտանական հանրագիտարանում


== Արտաքին հղումներ ==
Setif Archived 2020-02-16 at the Wayback Machine. Looklex Encyclopaedia(անգլ.)
1805

1805 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1805 թվականն է, 
XIX դարի 5-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Հունիսի 22 - Ջուզեպպե Մացցինի, իտալացի քաղաքական գործիչ, հայրենասեր, գրող և փիլիսոփա, հեղափոխական, Իտալիայի ազգային-ազատագրական շարժման առաջնորդներից
Օգոստոսի 26 - Մոդեստ Բոգդանովիչ, ռուսական ռազմական պատմաբան, գեներալ–լեյտենանտ
Նոյեմբերի 28 - Ջոն Ստեֆենս, ամերիկացի իրավաբան, ճանապարհորդ, հնագետ (վ. 1852)։
Ապրիլի 2 - Հանս Քրիստիան Անդերսեն, դանիացի գրող և բանաստեղծ (վ. 1875)։


== Մահեր ==
Մայիսի 9 - Ֆրիդրիխ Շիլլեր, գերմանացի բանաստեղծ, փիլիսոփա, պատմաբան և դրամատուրգ
Հոկտեմբերի 21 - Հորացիո Նելսոն, անգլիացի ծովակալ, դերկոմս և փոխծովակալ
Մատաղաբլուր

Մատաղաբլուր, լեռ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Սյունիքի բարձրավանդակում, Քարաշեն գետի ձախափնյակում, Տեղ գյուղից 1 կմ հարավ-արևմուտք։ Բարձրությունը՝ 1498 մետր։


== Ծանոթագրություններ ==
Վագելիս Մեյմարակիս

Էվագելոս «Վագելիս» Մեյմարակիս (հուն․՝ Ευάγγελος «Βαγγέλης» Μεϊμαράκης, դեկտեմբերի 14, 1953(1953-12-14), Աթենք, Հունաստան), հույն իրավաբան և քաղաքական գործիչ, Հունաստանի ազգային պաշտպանության նախարար (2006-2009թթ․), Հունաստանի խորհրդարանի նախագահ (2012-2014թթ․), «Նոր ժողովրդավարություն>» կուսակցության ժամանակավոր ղեկավար և ընդդիմության առաջնորդ (2015թ․-ի հուլիսից)։


== Կենսագրություն ==
Վագելիս Մեյմարակիսը ծնվել է 1953 թվականի դեկտեմբերի 14-ին Աթենքում։ 1974 թվականին անդամագրվել է «Նոր ժողովրդավարություն» կուսակցությանը։ Պանթեոնի համալսարանում ուսանելու տարիներին նա մասնակցել է ուսանողական միությունների աշխատանքներին։ Եղել է «Նոր ժողովրդավարություն» կուսակցության երիտասարդական կազմակերպության՝ ONNED-ի հիմնադիր անդամ։ 1989 թվականից եղել է Հունաստանի խորհրդարանի պատգամավոր։ 1992-1993 թվականներին աշխատել է մշակույթի (սպորտի) փոխնախարար։ Եղել է «Նոր ժողովրդավարություն» կուսակցության գլխավոր քարտուղար՝ մինչև 2006 թվականի փետրվարի 15-ը պաշտպանության նախարար նշանակվելը (մինչև 2009 թվականի հոկտեմբերի 7-ը)։ 2012 թվականի հունիսի 29-ից մինչև 2015 թվականի փետրվարի 6-ը եղել է Հունաստանի խորհրդարանի նախագահ։
2015 թվականի հուլիսին, երբ հույները հանրաքվեով դեմ են քվեարկել ԵՄ ծրագրի ընդունմանը, Ադոնիս Սամարասը հեռացել է «Նոր ժողովրդավարություն» կուսակցության առաջնորդի պաշտոնից, և Մեյմարակիսը դարձել է կուսակցության ժամանակավոր ղեկավար։
2015 թվականի օգոստոսի 20-ին՝ Հունաստանի վարչապետ Ալեքսիս Ցիպրասի հրաժարականից հետո, Մեյմարակիսը ստանում է ժամանակավոր կառավարություն ձևավորելու մանդատ։ Ժամանակավոր վարչապետ է դարձել երկրի Գերագույն դատարանի նախագահ Վասիլիկի Տանու Խրեստոֆիլուն։
2016 թվականի հունվարին նա պարտվել է «Նոր ժողովրդավարություն» կուսակցության ղեկավարի ընտրություններում Կիրիակոս Միցոտակիսին։


== Անձնական կյանք ==
Վագելիս Մեյմարակիսն ամուսնացած է դերասանուհի Նիցա Մարուդայի դուստր Իոաննա Կոլոկոտայի հետ, ունի երկու դուստր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքArchived 2011-06-15 at the Wayback Machine.
Էվանգելոս Մեյմարակիսը Հունաստանի խորհրդարանի կայքում
Չժոն Յին Չհե

Չոն Յին Չհե (կորեերեն՝ 정은채, նոյեմբերի 24, 1986(1986-11-24), Բուսան, Հարավային Կորեա), հարավկորեացի դերասանուհի, մոդել, երգչուհի։


== Կենսագրություն ==
Լոնդոնում ապրել է 8 տարի` սկսած միջնակարգ դպրոցի ավարտական դասարանից, երբ նա 15 տարեկան էր։ Իր ավագ եղբոր ազդեցության շնորհիվ, ով աշխատում էր Chorokbaem Media-ի պրոդյուսերական ընկերությունում, Չժոնը հետաքրքրվել է դերասանական կարիերայով` Հարավային Կորեա վերադառնալուց հետո։
Մանուկ հասակում ծնողների հետ երկու տարի ապրել է Մեծ Բրիտանիայում։ Ավարտել է Սուրբ Մարտինի անվան արվեստի և դիզայնի Կենտրոնական քոլեջը, մասնագիտացել է հագուստի դիզայնի բնագավառում։ Նա կարիերան սկսել է որպես մոդել, արժանացել է Ասիական նորաձևության 6-րդ փառատոնի (2011) մրցանակին։ 
Նկարահանվել է մի քանի տեսահոլովակներում։ 2013 թվականին նա թողարկել է EP ինդի ֆոլկ-երգեր, որոնք ինքն է գրել` Jung Eun-chae համանուն անվան տակ։ Ապրում է Սեուլում։


== Ընտրված ֆիլմագրություն ==
2010. Տիկնիկագործ (Քիմ Մին Սուկ)
2013. Հեվոն` ոչ-ոքի դուստր (Հոն Սան Սու, Wildflower մրցանակ` լավագույն դերասանուհի, Կորեայի կինոքննադատների ասոցիացիայի մրցանակ և Բուսանի կինոքննադատների մրցանակ, որպես լավագույն նոր դերասանուհի, IWC մրցանակ Չոնջուի աճող աստղի համար)
2014. Թագավորի զայրույթը, պատմական մարտաֆիլմ (Լի Չժե Գյու)
2014. Ազատության Բլուրը (Հոն Սան Սու)
2017.  Թագավորը (Հան Ջերիմ)
2020.  Թագավորը` հավերժական միապետը (Կու Սու Ռյոն/Կու Յին Նա)


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (77)

Ժողովածու (77), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում)։ Ձեռագիրը գրվել է 16-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17․1×12,4սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 272 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է մագաղաթի վրա՝ ուղղագիծ երկաթագիրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝147բ O:


== Բովանդակություն ==
ԺԴ Թուղթը Պողոսի։
Բանք Սողոմոնի։
Ներս․ Շնորհալույ Յիշատակարանք Սողոմոնի, ժողովրդին, առակացն կաթողիկեայ թուղթ։
Անվանք առաքելոցն։
Վասն առաքելոցն որ քարոզեցին Քրիստոս Յառաջաբանութին մեկնութևանցն Դավթի ի ներածութին Պորփիւրի։
Ներածութին Պորփիւրի։
Համառոտ լուծմունք ժ ստորոգութեանցն Արիստոտելի։
Վկայութինք ի Գրոց։
Ի հարցմանց գրոց Գր․ Տաթևացոյ։
Ներս․ Շնորհալոյ պատասխանի թղթոյն Յակ․ ասուրոյ։
Վասն անխմոր նշխարին։
Վարդ․ Արևելցոյ լուծմունք ի Գրոց։
Գր․ Տաթևացոյ լուծմունք առակաց։


== Ծանոթագրություններ ==
Փողրակ

Փողրակ, ճկուն, մեջը դատարկ խողովակ, որը նախատեսված է մեկ վայրից մյուսը հեղուկների կամ գազերի փոխադրման համար։ Փողրակը ծռվող խողովակից տարբերվում է նրանով, որ վերջինս կոշտ է և ծռելուց հետո պահպանում է իր տեսքը։ Փողրակները սովորաբար գլանաձև են, այսինքն կտրվածքը կլոր է։
Փողրակները ըստ հատկանիշների տարբերվում են ըստ չափսի, տրամագծի, քաշի, ճնշման դիմացկունության, ճկունության աստիճանի, արտադրության նյութի, քիմիական համատեղելիության և այլն։
Փողրակները արտադրվում են մեկ կամ մի քանի նյութերի համակցությունից, սովորաբար՝  նեյլոնից, պոլիէթիլենից, PVC-ից, սինթետիկ կամ բնական ռետինից, կախված միջավայրի ու ճնշման պահանջներից։  Վերջին տարիներին փողրակները արտադրում են նաև հատուկ պոլիէթիլենից (LDPE և նամանավանդ LLDPE), օգտագործվում է նաև տեֆլոն, չժանգոտվող պողպատ ու այլ մետաղներ։


== Ուժեղացված ռետինե փողրակներ ==

Բարձր ճնշմանն ավելի լավ դիմադրելու համար փողրակները կարող են ուժեղացված լինել մանրաթելերով կամ պողպատյա լարերով։ ՈՒժեղացնելու սովորական մեթոդներից է հյուսելը, պարուրելը, գործելը և գործվածքով փաթաթելը։ Փողրակի ուժեղացումը մեծացնում է ճնշման նկատմամբ դիմադրությունը, բայց քչացնում է ճկունությունը։
Լճափի երեք կիկլոպյան ամրոցներ

Լճափի երեք ամրոցները ։ Լճափ գյուղը Նորաշեն գյուղից 10 կիլոմետր դեպի հարավ է։ Գյուղի արևելյան ծայրամասից սկսվում են կիկլոպյան տիպի ընդարձակ բնակատեղիների ավերակները, որոնց զգալի մասը ի Հայտ են եկել լճի մակարդակի ցածրանալուց Հետո։ Հին բնակավայրից դեպի արևելք, երեք բլուրների վրա Հայտնաբերվեցին ու Հանութագրվեցին երեք ամրոցներ կամ միջնաբերդեր, որոնք միմյանցից 300—500 մետր Հեռավորության վրա գտնվելով, շեն միանում պարիսպներով, ուստի և այդ երեք ամրոց-միջնաբերդերը Համարումգագաթ ենք առանձին կառույցներ՝ միևնույն ցեղի առանձին տոհմերին պատկանող։ Այսպիսով, Լճափի երեք ամրությունները միասին կազմել են ամրոցների մի կոմպլեքս Վելիքոլխի երկրի ամենահյուսիսային ծայրամասում։ Բլուրները, որոնց վրա կառուցված են Լճափի ամրոցները, իրենց շրջապատից բարձր են 25—30 մետր, ունեն խիստ ժայռապատ լանջեր, նրանցից յուրաքանչյուրը իր ում ունի 1—2 Հեկտար խորդուբորդ մակերես։ Այս ամրոցանիստ բլուրներից երկուսը՝ կենտրոնականը և Հյուսիսայինը, մինչև ջրի իջնելը եղել են կղզիներ և միայն Հարավային բլուրը իր արևմտյան վերջավորությամբ միացած է եղել մայրցամաքին, կազմելով մի Հըրվանղան։ Հասկանալի է, որ ժամանակին այս երեք ամրոցներն էլ կառուցված են եղել ջրից Հեռու, ինչպես նաև նրանց շրջապատի բնակատեղիները։ Լճափի ամրոցների շինարարական տեխնիկան նույնատիպ է և Համընկնում է Լճաշենի ամրոցի նախաուրարտական ժամանակաշրջանի շինարարության տեխնիկային, սակայն կան նաև նշանակալից տարբերություններ նրանց միջև։


== Հատակագիծ ==
Այստեղ խոշոր քարերը խիստ Հարմարեցված են միմյանց աննշան Հղկումով։ Ամրոցի վտանգավոր ուղղություններում, որտեղ լանջը ավելի դյուրամատչելի է, պարսպի լայնությունը Հասնում է 6 մետրի և շարված է 3-4 շարք խոշոր քարերից, ապա մեջր լցված են մանր քարեր ու խիճ։ Օրինակ, առաջին ամրոցի մի բնակարանի Հատակագիծը, որի երկու պատերը ընդհանուր են ամրոցի պարսպի Հետ։ Ամրոցների պարիսպները տեղ-տեղ պահպանվել են մինչև չորս մետր բարձրությամբ։ Ամրոցների ներսոլմ կան բազմ՛աթիվ կացարաններ, որոնք անհամեմատ փոքր տարածություն ունեն՝ 3—4 քառակուսի մետր։ Այստեղ հայտնաբերվեցին քարանձավային բնակարաններ, ժայռերի մեջ եղած խորշեր, որոնք նույնպես օգտագործվել են որպես կացարան։ Նրանց առջև շարված են կիսաշրջանաձև պատեր, որոնց հիմքերը պահպանվել են, երևում են սլարսպի շարվածքը և աշտարակների հիմքերը։ Ամրոցներում և շրջակա բնակավայրերում ջուր չկա։ Չկարողանալով պեղումներ կատարել վերոհիշյալ վայրերում, հավաքեցինք խեցեղենի վերերկրյա բեկորներ, որոնց միջոցով դժվար է որոշել ամրոցի թվագրությունը։ Սակայն ամրոցների կառուցման տեխնիկան ցույց է տալիս, որ կարելի է թվագրել մեր թվարկությունից առաջ առաջին հազարամյակի առաջին քառորդով։ Ավերված գյուղի մոտի ամրոցը Լճափ գյուղից բաժանված է բլուրների մի շղթայով, որն ընկած է արևելքից արևմուտք, իսկ նրանց միջանկյալ տարածությունը մեկ և կես կիլոմետր է։


== Աղբյուրներ ==
Սևանի ավազանի կիկլոպյան ամրոցներ
Ռոբերտ Ասկարյան

Ռոբերտ Հովսեփի Ասկարյան (ապրիլի 20, 1956(1956-04-20), Ստեփանակերտ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գեղանկարիչ, քանդակագործ, Արցախի Հանրապետության նկարիչների միության անդամ։ 1980 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը։ Արցախյան ազատամարտին են նվիրված «Խաչելության ճանապարհով» յուղանկարը, «Հույս, սեր, հավատ» և «Խաչ կրողը» հուշարձանները։


== Ծանոթագրություններ ==
Նոյյան տապան (այլ կիրառումներ)

Նոյյան տապան անվանումը կրում են․

Աստվածաշնչյան առասպելական նավը՝ կառուցված Նոյ նահապետի կողմից՝ իր ընտանիքը և կենդանիներին ջրհեղեղից փրկելու համար,
«Նոյյան Տապան» լրատվավերլուծական կենտրոնը,
ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից թողարկված ներդրումային դրամները,
«Նոյյան տապան» հուշարձանը Հունգարիայի Վեսպրեմ քաղաքի Արարատ պուրակում։
Ասլան Դուդիև

Ասլան Մուրատովիչ Դուդիև (օսերեն՝ Дудиаты Мураты фырт Аслан, հունիսի 15, 1990(1990-06-15), Ալագիր, Հյուսիսային Օսիայի ինքնավար խորհրդային սոցիալիստական հանրապետություն, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս ֆուտբոլիստ, «Բալթիկա» ֆուտբոլային ակումբի խաղացող։ Հանդես է գալիս պաշտպանի և կիսապաշտպանի դիրքերում։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Վլադիկավկազի «Յունոստ» ֆուտբոլային դպրոցի և Յուրի Կոնոպլյովի անվան ակադեմիայի սան է։ Առաջին մարզիչը եղել է Վալերի Կարգինովը։
Առաջին պրոֆեսիոնալ ակումբը դարձել է «Կռիլյա Սովետով-ՍՕԿ» ակումբը, որի կազմում 2007 թվականին անցկացրել է 15 խաղ երկրորդ դիվիզիոնում։ 2008-2009 թվականներին հանդես է եկել «Տոլյատի» ֆուտբոլային ակումբում։ 2010 թվականին վարձավճարով տեղափոխվել է «Զենիթ», բայց չի կարողացել տեղ գրավել հիմնական կազմում՝ խաղալով երիտասարդական թիմում։
2011 թվականին տեղափոխվել է «Ալանիա» ակումբ, որի հետ հասել է մինչև Ռուսաստանի գավաթի խաղարկության եզրափակիչ, ինչպես նաև դսրձել ՖԱԼ առաջնության փոխչեմպիոն։ 2012/13 մրցաշրջանում «Ալանիայի» կազմում մասնակցել է 18 խաղի ՌՖՊԼ շրջանակներում։ Թիմից հեռացել է 2013/14 մրցաշրջանի կեսին, երբ ակումբը դուրս է մնացել ՖԱԼ առաջնությունից, և տեղափոխվել է «ՍԿԱ-Էներգիա», որի կազմում մինչև մրցաշրջանի ավարտն անցկացրել է հինգ հանդիպում։
2014 թվականի ամռանը տեղափոխվել է Պրեմիեր Լիգայում հանդես եկող «Մորդովիա», որտեղ հանդես է եկել երկու մրցաշրջանի ընթացքում։ Ռուսաստանի առաջնությունում անցկացրել է 48 խաղ և խփել մեկ գնդակ։
2016 թվականին հունիսի 26-ին «Տոմ» ակումբի հետ կնքել է երկու տարվա պայմանագիր։ Նորամուտը կատարել է 2016 թվականի օգոստոսի 14-ին՝ փոխարինելով Արտյոմ Պոպովին «Ուֆայի» դեմ խաղում։ 2017 թվականի հունվարին խզել է պայմանագիրը և դարձել ազատ գործակալ։ Նույն ամսին նոր պայմանագիր է կնքել «Անժի» ակումբի հետ, որի կազմից հեռացել է հունիսի սկզբին և տեղափոխվել է «Տոսնո», որը դուրս էր եկել Պրեմիեր Լիգա։ 2018 թվականի հունիսին՝ ակումբի կազմալուծումից հետո, տեղափոխվել է «Բալթիկա»։


=== Հավաքականում ===
2010 թվականին անցկացրել է երկու հանդիպում Ռուսաստանի երիտասարդական հավաքականի կազմում։


== Վիճակագրություն ==


=== Ակումբային ===
2016 թվականի դեկտեմբերի 5-ի դրությամբ


== Ձեռքբերումներ ==


=== Թիմային ===
 «Ալանիա»

Ռուսաստանի գավաթ խաղարկության եզրափակչի մասնակից (1) – 2010/11
ՖԱԼ առաջնության փոխչեմպիոն (1) – 2011/12


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը ՌՖՊԼ պաշտոնական կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը Sportbox.ru կայքում
Ֆուտբոլիաստի էջը Transfermarkt կայքում (անգլ.)
Սադովոե (գյուղ, Ամվրոսիևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍադովոեՍադովոե (ուկրաիներեն՝ Садове), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սադովոե գյուղում բնակվում էր 200 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ապտիկովո

Ապտիկովո (ռուս.՝ Аптиково, բաշկիրերեն՝ Әптек), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 311 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հայրիկ (ֆիլմ)

Հայրիկ, Հենրիկ Մալյանի ֆիլմն է, որ պատմում է բանվոր Հովսեփի ու նրա ընտանիքի կյանքի մասին։


== Սյուժե ==
Շինարար Հովսեփի տուն է գալիս գյուղում ապրող նրա հայրը, ով իր հետ բերել է իրենց նախապապերի նկարն ու մի կորած երգ, որ աշխարհում միայն ինքը գիտի։ Հովսեփի երեխաներից յուրաքանչյուրն ունի իր խնդիրները, և հայրը փորձում է օգնել իր երեխաներին՝ կյանքում գտնելու իրենց տեղը, բայց միաժամանակ հավատարիմ մնալ նախնիների ավանդույթներին ու սեփական սկզբունքներին։


== Դերերում ==
Մհեր Մկրտչյան - Հովսեփ
Ազատ Շերենց - պապ
Վարդուհի Վարդերեսյան - Նվարդ
Հրաչյա Կոստանյան - Լևոն

Համլետ Դալլաքյան - Առնո
Աշոտ Մելիքջանյան – Մերուժան
Շաքե Թուխմանյան – Լուսինե
Սերգեյ Չրչյան – Կարապետ
Աշոտ Նիկողոսյան – Ռուբիկ
Կարինե Սուքիասյան – Մայա
Յուրի Կայուրով – Սեմյոն Սեմյոնովիչ
Արմեն Խանդիկյան – Անդրիկ
Գայանե Մկրտչյան – աղջիկ։
Դրվագներում՝ Ռաֆայել Սարոյան, Ավետիք Ջրաղացպանյան, Հ. Հայրապետյան, Ս. Բաբայան, Ի. Սուքիասյան, Լ. Պարոնյան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմը kino-teatr.ru կայքում
Ֆիլմը kinopoisk.ru կայքում
Կառնագո

Կառնագո (իտալերեն՝ Carnago), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզում՝ Վարեզե գավառում։
Բնակչությունը 5831 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 940 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 21040: Հեռախոսային կոդը՝ 0331։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Բորովիկի (գյուղ, Պերեսուդովսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲորովիկիԲորովիկի (ռուս.՝ Боровики), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խայտաբղետ նրբագեղիկ

Խայտաբղետ նրբագեղիկ (լատ.՝ Prunella ocularis), նրբագեղիկների ընտանիքի թռչուն։ Հայաստանում բնադրող-չվող է, քիչ տարածված։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի երկարությունը 15,5 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 22-23 սմ։ Գլուխը ցայտուն նախշերով է, հասունի հոնքը՝ լայն, սպիտակ, ունկընկալը և գագաթը՝ դարչնագույն-սև։ Կուրծքը, մարմնի կողքերը բաց նարնջագույն են՝ թույլ խայտերով։ Երիտասարդի փետրավորումն ավելի խամրած է, մարմինը ներքևից՝ բաց դարչնագույն՝ բազմաթիվ խայտերով։ Թաքնված թռչուն է, երգում է գլաքարերին նստած։ Կերակրվում է ցածր զառիթափերի, քարերի, թփուտների մոտ։


== Սննդառություն ==
Սնվում է անողնաշարավորներով, սերմերով։


== Բազմացում և զարգացում ==
Գրանցված է ՀՀ բարձրադիր լեռնազանգվածների 15 կետում (2280-3200 մ բարձրություններում)։ Բույնը գավաթաձև է՝ խոտաբույսերից և փետուրներից։ Բնադրում է թփուտներում, գերադասում է գիհու փռված խիտ, լավ քողարկված ճյուղերը։ Առաջին ձվերը բներում հայտնվում են մայիսի սկզբից մինչև հունիս։
Դնում է 20 մմ տրամագծով, կապույտ 3-5 ձու։ Թխսակալում է հավանաբար էգը։ Նորելուկ ձագերը գրանցվում են մայիսի 2-րդ տասնօրյակից։ Թռիչքին հմուտ տիրապետում են հուլիսի 2-րդ տասնօրյակից սեպտեմբերի սկիզբը։ Բնադրում է ոչխարների հոտերի ամառային զանգվածային արածեցման տարածքներում, որը վտանգավոր է՝ թվաքանակի նվազման առումով։
Կարիք ունի պահպանության միջոցների խստացման և ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցման։
Աֆաղ Բաշիրղիզի

Աֆաղ Բաշիր ղիզի Սաֆարովա (ադրբ.՝ Afaq Bəşir qızı Səfərova, օգոստոսի 15, 1955(1955-08-15), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի թատրոնի և կինոյի դերասանուհի, Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստուհի (1993), «Փառքի» շքանշանի դափնեկիր (2013)‚ Նախագահի պատվավոր թոշակառուն (2015), Ադրբեջանի մշակույթի և արվեստի պետական համալսարանի պրոֆեսոր, Ադրբեջանի պետական երաժշտական թատրոնի դերասանուհի;


== Կենսագրություն ==
Աֆաղ Բաշիրղիզին ծնվել է 1955 թվականին Բաքվում, ադրբեջանցի դերասան Բաշիր Սաֆարօղլիու ընտանիքում։ 1972 թվականին ավարտել է թիվ 20 միջնակարգ դպրոցը։ 1974-1979 թվականներին սովորել է Ադրբեջանի պետական արվեստի ինստիտուտում (ներկայումս` Ադրբեջանի մշակույթի և արվեստի պետական համալսարան)։
Որպես դերասանուհի նրա կարիերան սկսվել է 1973 թվականին Լենքորանի պետական դրամատիկական թատրոնում։ 1975 թվականին նա հրավիրվել է Սումգայիթի պետական դրամատիկական թատրոն։ Դերասանուհին այստեղ աշխատել է մինչև 1989 թվականը։ Աֆաղ Բաշիրղիզին ներկայումս աշխատում է Ադրբեջանի պետական երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում (ներկա Ադրբեջանի պետական երաժշտական թատրոն)։
Աֆաղ Բաշիրղիզին նաև խաղացել է մի շարք ֆիլմերում։ Որպես կինոյի դերասանուհի նրա կարիերան սկսվել է «Բեշիր Սաֆարօղլու» ֆիլմով՝ խաղալով Աֆաղի դերը։
1989 թվականի մայիսի 17-ին Ադրբեջանի թատերական արվեստի և կինեմատոգրաֆիայի զարգացման գործում ունեցած ավանդի համար արժանացել է Ադրբեջանական ԽՍՀ-ի վաստակավոր արտիստի կոչման։ 1993 թվականին արժանացել է Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստի կոչման։


== Տես նաև ==
Ադրբեջանական կինո
Նաջիբա Մելիքովա
Նասիբա Զեյնալովա


== Ծանոթագրություններ ==
Սոճի էլդարյան

Սոճի էլդարյան (լատ.՝ Pinus eldarica Medw.), սոճազգիների ընտանիքի, սոճի ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Ոչ մեծ, մշտադալար ծառեր են՝ մինչև 15 մ բարձրությամբ և լայն, տարածված սաղարթով։ Ցողունը ուղղահայաց է կամ ծռմռված։ Փշատերևները Փնջերում նստած են զույգ-զույգ, դեպի առաջ թեքված, վառ կանաչ, 6-10 կամ 12-13 սմ երկարությամբ։ Կոները 1-ական են կամ 2-4-ական, կարճ կոթունների, ճյուղերի վրա նստած են ուղղահայաց կամ թեք, երկարավուն-ձվաձև, ուղիղ կամ մի փոքր կեռ, 5-8 սմ երկարությամբ և 3—5 սմ լայնությամբ, բաց կարմրաշագանակագույն։
Ամենաչորադիմացկուն սոճիներից մեկն է։ Հատկապես պիտանի է չոր, քարքարոտ, աղքատ հողատարածություններն ու լանջերը կանաչապատելու համար։ Հայաստանում մշակվող բոլոր սոճիների համեմատությամբ էլդարյան սոճին ունի այն մեծ առավելությունը, որ նրա սերմնաբույսերը չեն վախենում արևահարությունից և ստվերացման հետ կապված ծախսերը բացառվում են։ Այս տեսակի սերմնաբույսերը չնչին չափով են վարակվում սնկային հիվանդություններով։ Բավարար խնամքի դեպքում էլդարյան սոճու երկու տարեկան սերմնաբույսերը հասնում են մինչև 70 սմ բարձրության և վերատնկումը տանում են համեմատաբար լավ։ Ամենաանբարենպաստ պայմաններում անգամ էլդարյան սոճու 6 տարեկան տնկիները հասնում են 3,1 մ բարձրության, տալով մինչև 50 սմ տարեկան միջին աճ։


== Տարածվածություն ==
Բնական պայմաններում աճում է միայն Արևելյան Հարավային Կովկասում՝ էլդարյան տափաստանում Էլդար-Օուղա լեռան հյուսիսային և հյուսիսարևելյան լանջերին, ծովի մակերևույթից 400—600 մ բարձրության վրա։ Հայաստանում հանդիպում է Իջևանում, Այգեհովիտում, Նոյեմբերյանում և Մեղրիում։ Երևանում ցրտահարվում է առաջին իսկ ուժեղ սառնամանիքներից։ Իջևանի (Այգեհովիտի) մերձարևադարձային տնկարանում կան 38 — 40 տարեկան մի քանի ծառեր, որոնց բարձրությունը կազմում է 14 — 15 մ, իսկ բնի տրամագիծը՝ 45—50 սմ։ Բավականին լավ են աճում, առողջ տեսք ունեն, առատորեն պտղակալում են, չեն ցրտահարվում, վնասատուներով և հիվանդություններով չեն վարակվում։ Ընդհանրապես հյուսիսային Հայաստանի կանաչ տնկարկներում տարածված է մասսայական կարգով։ Իջևանում 20 տարեկանում առատորեն ծաղկում և պտղաբերում են, տալով ծլունակ սերմեր։ Իջևանի փորձնական անտառային տնտեսությունը արդեն 1968 թվականին զբաղվում է այս տեսակի բազմացմամբներքին անտառային գոտուչոր և աղքատացած հողերում այդ կուլտուրան հիմնավորելու նպատակով։


== Կիրառություն ==
Էլդարյան սոճին կարելի է խորհուրդ տալ միայն Հայաստանի մերձարևադարձային շրջանների և հատկապես Մեղրու շրջանի բնակավայրերի կանաչապատման համար։ Երևանի և Վանաձորի համար հեռանկարային չէ։ Էկոլոգիական խումբը՝ III, մշակության հավանական շրջանները՝ 9, 32:


== Ծանոթագրություններ ==
Շառլ Մարի դը լա Կոնդամին

Շառլ Մարի դը լա Կոնդամին (Шарль Лакондамин, ֆր.՝ Charles-Marie de la Condamine;
հունվարի 28, 1701(1701-01-28)[…], Փարիզ - փետրվարի 4, 1774(1774-02-04)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի աստղագետ, գեոդեզիստ և ճանապարհորդ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Փարիզում՝ հարուստ ազնվական ընտանիքում։ Իր ծագման պատճառով զինվորական ծառայության է անցել և մասնակցել է Ռոզասի պաշարմանը, սակայն շուտով իրեն բացառապես նվիրում է գիտությանը և արդեն 1730 թվականից եղել է ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ։ Նա ուշադրություն գրավեց միջօրեականների տարբերությունները որոշելու իր առաջարկությունով, որոնք այդ ժամանակ որոշվում էին մեծ սխալներով։
1736–1746 թվականներին նա Բուգերի (ֆր.՝ Pierre Bouguer) և Գոդենի (ֆր.՝ Louis Godin) հետ գիտական ​​արշավ է իրականացնում Հարավային Ամերիկայում՝ չափելու համար հասարակածով անցնող միջօրեականի աղեղը, որպեսզի ապացուցի, որ Երկիրը իդեալական գնդաձև չէ, ինչպես ընդունված էր կարծել այդ ժամանակ։
Գրեթե հենց սկզբից գիտական արշավը չհաջողվեց, քանի որ արշավախմբի ղեկավարը՝ Գոդենը, անձնական կարիքների համար ծախսել էր արշավախմբի գրեթե ամբողջ գումարը։ Իսկ արշավախումբը, որը կտրել-անցել էր նախատեսվածից երեք անգամ ավելի երկար ճանապարհ, ամբողջ ընթացքում ենթարկվում է ծանր զրկանքների, բայց դրա շնորհիվ Քոնդամինը հայտնաբերեց (տեղի բնիկներից) կաուչուկը և քինինը։ Այս արշավի ընթացքում նա առաջինն է նկարագրել ռետինե արտադրանք պատրաստելու գործընթացը։ Այնուհետև նա նկարագրեց մալարիայի՝ քինինով բուժման գործընթացը. արշավախումբն առաջինն ուսումնասիրեց և նկարագրեց quinquina՝ Լոխայի հովտից մի ծառ, որը Լիննան 1742 թվականին անվանեց Cinchona։
Այնուհետև մի քանի գիտական ուղևորություններ է կատարել, օրինակ, արևի սկավառակի առջև Վեներայի անցումը դիտարկելու համար։ Բացի ծավալով աննշան հուշագրություններից, լա Քոնդամինը տպագրել է «Manière de déterminer la différence en longitude de deux lieux peu éloignés l’un de l’autre» (П., 1735), «Projet d’une mesure invariable, commune à toutes les nations» (1747), «Mesure des trois premiers degrés du méridien dans l’hémisphère austral» (1751) և «Journal du voyage fait par l’ordre du Roi à l'équateur» (1751)։ Լա Քոնդամինի կենսագրությունը գրվել է Կոնդորսեի կողմից։
2006-ին BBC-ն նկարահանեց «Քաղաքակրթության փուլեր» շարքի ֆիլմը՝ «Աշխարհագրական հայտնագործություններ. Երկրի ձևը»  (անգլ.՝ Voyages of discovery. Figure of the Earth), որը պատմում է ֆրանսիացի հետազոտողների՝ Հարավային Ամերիկա կատարած արշավի մասին։


== Հիշատակ ==
1935 թվականին Միջազգային աստղագիտական ​​միությունը  Լուսնի տեսանելի կողմում գտնվող խառնարանը կոչեց Շառլ Մարի դը լա Կոնդամինի անունով։


== Ծանոթագրություն ==


== Գրականություն ==
«Շառլ Մարի դը լա Կոնդամին»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Լիբանանի օրհներգ

Լիբանանի օրհներգ (արաբ․՝ النشيد الوطني اللبناني‎‎, an-Našīd al-Waṭanī al-Lubnānī), Լիբանանի ազգային օրհներգը գրել է Ռաշիդ Նախլյան, երաժշտության հեղինակը Վադիխ Սաբրան է։ Այն հաստատվել է 1927 թվականի հուլիսի 12-ին` Լիբանանի անկախության հռչակումից յոթ տարի անց` Սիրիայի և Լիբանանի ֆրանսիական մանդատի գործողության ժամկետի ընթացքում։


== Տեքստ ==


=== Օրհներգը բնօրինակ լեզվով ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ազգային օրհներգ Archived 2007-12-23 at the Wayback Machine. - Լիբանանի կառավարության պաշտոնական կայք-->
Ռազմական օրհներգներ - Լիբանանի բանակի պաշտոնական կայք-.
The National Anthem – A page that is part of the official page of the Presidency of Lebanon.
The Hymns of the Army page at the official website of the Lebanese Army.
Lebanese national anthem
Մեհա (գյուղ, Օտեպյաե շրջան)

Մեհա (էստ․՝ Mäha), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Օտեպյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 29 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պեչերսկ (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊեչերսկՊեչերսկ (ռուս.՝ Печерск), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3816 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հռոմկլա (թերթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հռոմկլա (այլ կիրառումներ)Հռոմկլա, կրոնական բնույթի պատկերազարդ պարբերաթերթ։ Հռոմի Լևոնյան ժառանգավորաց վարժարանի հրատարակություն։ Լույս է տեսել 1962-1972 թվականներին, Հռոմում (տպագրվել է Վենետիկում)։ 
Պատմել է հաստատության առօրյայի մասին, տպագրել է նախկին սաների հուշերը, տպավորություններ Հայաստանից։ Անդրադարձել է կրոնական հարցերի, հրատարակել մեկնություններ կաթոլիկ եկեղեցու ծիսական կարգի վերաբերյալ։
Աեսպա

Աեսպա (էստ․՝ Aespa), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Կոհիլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 1004 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ալլենթաուն (Փենսիլվանիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ (Ալլենթաուն)Ալլենթաուն (անգլ.՝ Allentown), քաղաք Փենսիլվանիա նահանգի արևելյան մասում, Լիհայ շրջանում։ Սա Փենսիլվանիայի երրորդ խոշոր քաղաքն է Ֆիլադելֆիայից և Փիթսբուրգից հետո։ 2004 թվականի դրությամբ բնակչության թվաքանակը կազմում է 106732 մարդ։
Ալլենթաունը գտնվում է Լիհայ գետի ափին և համարվում է Լիհայ շրջանի վարչական կենտրոնը։ Այն ամենամեծն է երեք հարակից քաղաքներից, որոնք կազմում են արևելյան Փենսիլվանիայի և արևմտյան Նյու-Ջերսիի կոնուրբացիան, որը հայտնի է որպես Լիհայ հովիտ և  իր մեջ ներառում է Ալլենթաունը, Բեթղեհեմը և Իսթոնը։ Ալլենթաունը գտնվում է Ֆիլադելֆիայից 97 կմ հյուսիս, որը ԱՄՆ-ի բնակչության թվով վեցերորդ քաղաքն է, Հարիսբուրգից (նահանգի մայրաքաղաքը) 130 կմ դեպի արևելք և Նյու-Յորքից 140 կմ դեպի արևմուտք (երկրի ամենախիտ բնակեցված քաղաքը)։ 
Քաղաքում են գտնվում երկու քառամյա քոլեջներ` Սիդար Խաչը և Մյուլենբերգը։
Օդային հաղորդակցությունը իրականացվում է Լիհայ Վելի օդանավակայանի միջոցով (ԻԱՏԱ` ABE, ԻԿԱՕ` KABE):
Քաղաքը հիմնադրվել է 1762 թվականին Ուիլիամ Ալենի կողմից և կրում էր Նորթհեմփթոնթաուն անվանումը, իսկ 1932 թվականին վերանվանվում է նրա հիմնադրի պատվին։
Ալլենթաուն քաղաքի և հարևան Բեթղեհեմի մասին Բիլլի Ջոելը երգում է  «Ալլենթաուն» երգը։


== Էկոնոմիկա ==

Քաղաքում տեղակայված են հետևյալ խոշոր ձեռնարկությունների կենտրոնակայանները.

Mack Trucks — Ծանր բեռնատարների արտադրություն
Air Products&Chemicals — Գազա-քիմիական արդյունաբերության ձեռնարկություն
PPL — Էներգետիկ ընկերությունԲնակիչները հիմնականում զբաղված են սպասարկման ոլորտում, ինչպես և Փենսիլվանիայի քաղաքների մեծ մասում։


== Տեսարժան վայրեր և մշակույթ ==
Ալլենթաուն քաղաքի սիմֆոնիկ դահլիճ և սիմֆոնիկ նվագախումբ
Զվարճանքների այգի և ջրաշխարհ Dorney Park&Wildwater Kingdom քաղաքի մերձակայքում


== Կլիմա ==
Տարեկան միջին ջերմաստիճանը` +10,6 C°
Տարեկան միջին քամու արագությունը` 3,3 м/с
Տարեկան միջին օդի հարաբերական խոնավությունը` 69 %


== Արտաքին հղումներ ==
Ալլենթաուն քաղաքի պաշտոնական կայքը
Անդրանիկ Կենջյան

Անդրանիկ Կենջյան (դեկտեմբերի 28, 1873(1873-12-28), Ադափազար, Թուրքիա - սեպտեմբերի 6, 1957(1957-09-06), Փարիզ), հայ հասարակական-քաղաքական գործիչ, խմբագիր, գրող։ ՍԴՀԿ անդամ։


== Գործունեություն ==
1910-1911 թվականներին եղել է ազգային երեսփոխան Իզմիթի շրջանից։ Մեծ եղեռնի ժամանակ տարագրվել է Դեյր էզ Զոր, 1918 թվականին հաստատվել Դամասկոսում, ընտրվել Ազգային միության ատենապետ։ 1919 թվականին Ադանայում գործուն մասնակցություն է ունեցել Կիլիկիայի իրադարձություններին, խմբագրել «Տավրոս» օրաթերթը։ Կիլիկիան անկախ հանրապետություն հռչակվելուց (1920, օգոստոստի 4) հետո նշանակվել է ֆինանսների նախարար։ Կիլիկիայի հայաթափումից հետո հաստատվել է Բեյրութում, գործակցել է Սահակ Բ Խապայանի հետ, ընտրվել (1926) Լիբանանի ազգային գավառական ժողովի անդամ։ Այնուհետև տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ 1929-1931 թվականներին անդամակցել է «Հնչակյան մամուլ» շաբաթաթերթի խմբագրակազմին, ապա աշխատակցել տարբեր պարբերականների։


== Ստեղծագործություններ ==
«Կորնեյ Վասիլև» (1910 թվական, Կ. Պոլիս)
«Լեո եւ հնչակեան կուսակցութիւնը» (1935 թվական, Փարիզ)
«Ազգային հարց եւ Տաճկահայաստան» (1936 թվական, Փարիզ)
«Սոցիալական դեմոկրատական հնչակեան կուսակցութիւնը եւ Կիլիկեան ինքնավարութեան ակտը» (1958 թվական, Բեյրութ)
«Հալածականի յուշեր» (1964 թվական, Բեյրութ)


== Ծանոթագրություններ ==
Եկատերինա Բանկերովա

Եկատերինա Վիկտորովնա Բանկերովա (ռուս.՝ Екатерина Викторовна Банкерова, նոյեմբերի 6, 1989(1989-11-06), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս ռեգբիստ, «Կրասնի Յար» թիմի և Ռուսաստանի ռեգբի-7-ի հավաքականի պաշտպան։ 2013 թվականի Ունիվերսիադայի չեմպիոն, 2014 թվականի Եվրոպայի չեմպիոն։ Ռուսաստանի միջազգային կարգի սպորտի վարպետ։


== Կենսագրություն ==
Եկատերինա Բանկերովան ծնվել է 1988 թվականի հունվարի 6-ին Լենինգրադում։ Մանկուց զբաղվել է պրոֆեսիոնալ հեծանվասպորտով «Օլիմպիական հույսեր» դպրոցում, սակայն 2010 թվականին սկսել է զբաղվել ռեգբիով․ նրան համացանցում տեսել է ՆԳՆ թիմի ավագ Եկատերինա Սոկոլովան։ Ավարտել է Ռուսաստանի տուրիզմի և սպասարկման պետական համալսարանը։ Հանդես է եկել ՆԳՆ և «Սլավա-ՇՎՍՄ» թիմերում, 2011 թվականին սկսել է  հանդես գալ «Կրասնի Յարում»։
Ռուսաստանի ռեգբի-7-ի հավաքականում հայտնվել է 2012 թվականին, նրա կազմում մասնակցել է 2013 թվականի աշխարհի առաջնությանը Մոսկվայում, 2013 թվականի ամառային Ունիվերսիադային Կազանում և 2013 թվականի ու 2014 թվականի Եվրոպայի երկու առաջնություններին, երկու անգամ հաղթել է։ 2013 թվականին խմբային փուլի՝ Ուկրաինայի հետ խաղում հաջողությամբ իրականացրել է 6 իրացում (յուրաքանչյուրը 2-ական միավոր), ինչպես նաև եզրափակչում վաստակել է 2 միավոր իրացման հաշվին։ 2014 թվականին կիսաեզրափակչում Բանկերովայի մի իրացում Ռուսաստանին թույլ է տվել դուրս գալ եզրափակիչ և ժամանակից շուտ հաղթել Եվրոպայի առաջնությունում։
Եկատերինա Բանկերովան որպես իր հոբբի նշել է հազվագյուտ մետաղադրամների և թղթադրամների հավաքածուների կազմոմը։ Որպես ռեգբիի սիրելի թիմ նշել է Նոր Զելանդիայի հավաքականը։ Երազել է ելույթ ունենալ Ռիո դե Ժանեյրոյում կայանալիք Օլիմպիական խաղերում, որի ծրագրում ներառված է եղել ռեգբի-7-ը, սակայն Ռուսաստանի հավաքականն չի որակավորվել։
2015 թվականին Եկատերինան դարձել է դասական ռեգբիի Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր, որը տեղի է ունեցել Շվեյցարիայում, մեկ տարի անց նույն մրցանակը նա նվաճել է Իսպանիայում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում։ Ռեգբիի Եվրոպայի առաջնությունում երրորդ բրոնզե մեդալը նվաճել է 2019 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռաֆայել Նազարյան

Ռաֆայել Նազարյան (մարտի 26, 1975(1975-03-26), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ)՝ հայ ֆուտբոլիստ, որը հանդես է եկել մի շարք հայկական, ինչպես նաև օտարերկրյա ֆուտբոլային ակումբներում։ Նազարյանը նաև հանդես է եկել Հայաստանի ազգային հավաքականում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռաֆայել Նազարյանի բաժինը ՀՖՖ-ի պաշտոնական կայքէջում (հայ.), (անգլ.), (ռուս.)
Պատիկա (գյուղ, Ռաե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊատիկաՊատիկա (էստ․՝ Patika), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Ռաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 408 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վերբովոե (այլ կիրառումներ)

Վերբովոե, կարող է վերաբերել՝

Վերբովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վինոգրադովի շրջանում
Վերբովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Գոլովանևի շրջանում
Վերբովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կոմպանեևսկի շրջանում
Վերբովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանում
Վերբովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում
Վերբովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանում
Վերբովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում
Խաբոցկոե

Խաբոցկոե (ռուս.՝ Хабоцкое), գյուղ Ռուսաստանի, Տվերի մարզի Կրասնոխոլմսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անասնաբուժական միջատազերծում

Միջատազերծում անասնաբուժական, միջատների և տզերի ոչնչացումը կենդանիների վրա, անասնապահական, թռչնաբուծական շենքերում, ֆերմաների տարածքում, պահեստներում, կենդանական ծագման հումքի վերամշակման ձեռնարկություններում, սպանդային կետերում, մսի կոմբինատներում են։ Լինում է կանխարգելիչ (կատարվում է պարբերաբար՝ միջատների և տզերի զանգվածային բազմացումը և տարաբնակեցումը կանխելու նպատակով) և ոչնչացնող (միջատներին և տզերին զարգացման բոլոր փուլերում վնասազերծելու նպատակով)։ Միջատազերծում կատարվում է քիմիական, ֆիզիկական, մեխանիկական, կենսաբանական մեթոդներով։ Լայնորեն կիրառվում է քիմիական մեթոդը (օգտագործվում են քլորօրգանական, ֆոսֆորօրգանական, անօրգանական միացություններ, ինչպես նաև բուսական միջատասպաններ)։ Մշակումը կատարվում է հականեխիչ մեքենաներով։
Ուլիցա (գյուղ, Սերեդինա-Բուդայի շրջան)

Ուլիցա (ուկրաիներեն՝ Улиця), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ուլիցա գյուղում բնակվում էր 21 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պարտքային պարտավորություն

Պարտքային պարտավորություն, փաստաթուղթ, որը փոխառուն տալիս է պարտատիրոջը՝ փոխատվություն ստանալու ժամանակ։ Պարտքային պարտավորության մեջ նշվում են վարկի գումարը և դրա մարման ժամկետը։ Ստորագրվում է վարկը ստացած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձի վստահված (լիազորված) անձի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Դենիա (քաղաք)

Դենիա  (իսպ.՝ Denia, կատ.՝ Dénia), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Ալիկանտե մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Վալենսիա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Մարինա-Ալտա շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 66,2 կմ2։ Բնակչությունը՝ 44498 (2010 թվականին)։ Վարչական կենտրոնից հեռավորությունը՝ 100 կմ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ayuntamiento de Denia
Portal Turístico de Denia
Índice Estadístico Municipal de Denia. Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine.
en Google Maps
Web de Turismo de Denia realizada por la Agencia Valenciana de Turismo
Portal de la Dirección general de Administración Local de la Generalitad(չաշխատող հղում)
Federación Valenciana de Municipios y Provincias — Guía Turística
Galería fotográfica con un apartado dedicado a Denia
Վիկարիոս

Վիկարիոս (լատ.` vicarius-տեղակալ)

Դիոկղետիանոսից և Կոստանդիանոս Ա Մեծից հետո` դիոցեզի կառավարիչ, որը ենթարկվում էր պրեֆեկտին։
Ուղղափառ եկեղեցում՝ եպիսկոպոս, որը չունի թեմ և օգնում է կառավարող արքիրեոսին։
Կաթոլիկ եկեղեցում՝ աուիկսիլիարիոս (օգնական եպիսկոպոս), ունի նույն գործառույթները, ինչ ուղղափառ եկեղեցում։
Հայ առաքելական եկեղեցում համապատասխանում է դպիրին։


== Տես նաև ==
Վիդամ
Նեղոցի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Լոռու մարզի Նեղոց գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 17 հուշարձան (7 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Օրիակ լ'Էգլիզ

Օրիակ լ'Էգլիզ (ֆր.՝ Auriac-l'Église), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում:
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 205 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.39 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.73 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 60 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 70 կմ հյուսիս-արևելք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 111 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 77-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 34: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,4 %: 77 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 70 անձ (38 տղամարդ և 32 կին): Գործազուրկ են եղել 7 անձ (5 տղամարդ և 2 կին): 34 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 18-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կայո սյուր Մեր

Կայո սյուր Մեր (ֆր.՝  Cayeux-sur-Mer), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 2785 մարդ, բնակչության խտությունը` 105.93 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 26.29 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ հյուսիս-արևմուտք, Ամյեն քաղաքից 70 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1665 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1031-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 634։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 61,9 %։ 1031 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 830 անձ (455 տղամարդ և 375 կին)։ Գործազուրկ են եղել 201 անձ (107 տղամարդ և 94 կին)։ 634 անաշխատունակներից 90-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 267-ը` թոշակառուներ, իսկ 277-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կապեռա

Կապեռա (էստ․՝ Kapera), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վասցելիինա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 41 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մարիուս Պետիպա

Մարիուս Իվանովիչ Պետիպա (մարտի 11, 1818(1818-03-11)[…], Մարսել - հուլիսի 1 (14), 1910, Գուրզուֆ (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա), Տավրիկյան նահանգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս բալետի արտիստ, բալետմայստեր։ Ծագումով՝ ֆրանսիացի։
1838 թվականից ելույթ է ունեցել Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում, Իսպանիայում։ 1847 թվականից ապրել է Ռուսաստանում։ 1847—1855 թվականներին եղել է Մարիինյան թատրոնի արտիստ։ 1855-1887 թվականներին դասավանդել է Պետերբուրգի թատերական ուսումնարանում։ 1862 թվականից Պետերբուրգի բալետային խմբի բալետմայստեր, 1869-1903 թվականներին գլխավոր բալետմայստեր։ Ստեղծել է 60-ից ավելի բալետ, այդ թվում՝ Պունիի «Փարավոնի դուստրը»(1862), «Կանդավլոս արքան» (1868), Մինկուսի «Դոն Կիխոտ»(1869), «Բայադերկա»(1877)։ Երաժշտությունը, թեկուզ և սիմֆոնիգմից հեռու, Պետիպան դարձրել է պարի սիմֆոնիզացիայի հիմք (օրինակ, «Ստվերներ» տեսարանը «Բայադերկա»)։ Այդ փորձերը հիմնավորված դրսևորվել են Չայկովսկու «Քնած գեղեցկուհին» (1890),Գլազունովի «Ռայմոնդա» (1898) բալետներում։ Պետիպաի ստեղծագործական համագործակցությունը ռուս խոշոր կոմպոզիտորներ Չայկովսկու և Գլազունովի հետ 19 դարի ակադեմիական բալետային թատրոնը հասցրել է նոր բարձունքի, հարստացրել կառուցվածքային ձևերով և արտահայտչամիջոցներով։ ՍՍՀՄ-ում և արտասահմանում շարունակում են բեմադրել Պետիպայի լավագույն բալետները։


== Ծանոթագրություններ ==
Անապեստ

Անապեստ, Վերջատանջ (հունարեն՝ ἀνάπαιστος - ետ մղված), եռավանկ բանաստեղծական ոտքի տեսակ։
Հին հունական պոեզիայում այդպես էին կոչում սկզբում երկու կարճ և վերջում մեկ երկար վանկ ունեցող ոտքը։ Ժամանակակից վանկա-շեշտական տաղաչափության մեջ անապեստը բաղկացած է երկու անշեշտ և վերջում մեկ շեշտված վանկից։ Այսպիսով՝ անապեստյան տողի մեջ շեշտ են կրում 3, 6, 9, 12-րդ վանկերը։
Անապեստյան չափը լայնորեն օգտագործվում է նաև հայ բանաստեղծության մեջ, քանի որ համապատասխանում է հայերենի հիմնական սկզբունքին (շեշտը բառի վերջին վանկի վրա)։ Գրվել են երկու, երեք և ավելի ոտքերից բաղկացած անապեստյան տողեր։ Օրինակ.


== Աղբյուրներ ==
Ծաղկեվանք (Լիճք, Գեղարքունիք)

Ծաղկեվանք մատուռ, Հայ առաքելական, կառուցման հստակ տարևթիվը հայտնի չէ, բայց որոշ արձանագրություններից կարելի է վերագրել 10-րդ դարի, գտնվում է Գեղարքունիքի մարզի Լիճք գյուղում,այստե նաև կա Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի։
Մատուռը տեղակայված է շրջապարսպից դեպի հյուսիս-արևելյան եզրին,  մատուռի ծածկը և պատերի վերին մասերը փլված են։ Մատուռի ներսում կան վեց խաչքարեր, որոնցից 3-ը պատկանում է նույն գերդաստանին և իրենց վրա առկա է արժեքավոր արձանագրություններ։ Դրանք համարվում են այստեղի հնագույն հուշարձաններից, որոնցից առաջինը թվագրված է 1284 թվականով։ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի և մատուռը այդ տարածքում գտնվող 9-20-րդ դարերի գերեզմանոցի ենթահուշարձաններ են հանդիսանում։ Գերեզմանոցում պահպանվել է  10-17 դարերի 47 խաչքար և 5 տապանաքար։


== Եկեղեցի ==
Սուրբ Աստվածածինը 14-րդ դարի կառույց է, գտնվում է շրջապարսպի հյուսիսային եզրին, Ծաղկեվանք մատուռից մոտ 50 մետր հեռավորության վրա, այն փայտածածկ է` շինված ճեղքված քարերով, պատերն ու տանիքը կիսափլված են։ Եկեղեցու բեմի ներսի կորության մեջ ագուցված են բազմաթիվ խաչքարեր, որոնցից ամենահինը թվագրվում է 1456 թվականին։ Բեմի վրա առկա է Արամերեն արձանագրություն՝ որը պատկանում է Արտաշիսյան ժամանակաշրջանին, սահմանաքարի բեկորը գտնվելուց անմիջապես հետո տեղափոխվել է Երևան։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
(6372) Ուոլկեր

(6372) Ուոլկեր (անգլ.՝ Walker), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի մայիսի 13-ին Կարոլին Շումեյկերի և Յուջին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,183074 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6785 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6876 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2074,29 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173554 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,8° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6372) Ուոլկեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բասման

Բասման, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Էսկալոնա դել Ալբերչե

Էսկալոնա դել Ալբերչե (իսպ.՝ Escalona del Alberche), մունիցիպալիտետ Իսպանիայի  Կաստիլիա-Լա Մանչա ինքնավար համայնքի Տոլեդո պրովինցիայի Մոնտես դե Տոլեդո շրջանում։ Տարածքը կազմում է 73 կմ2, բնակչությունը՝ 3523 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 54 կմ հեռավորության վրա։


== Տեղանվան ստուգաբանություն ==
Տոլեդոյի պրովինցիայի խորհրդի մեկնաբանության համաձայն՝ քաղաքի անվանումը առնչվում է պաղեստինյան հնագույն Աշկելոն բնակավայրի անվան հետ, մինչդեռ իսպանացի պատմաբան Ֆեռնանդո Խիմենես դե Գրեգորիոյի կարծիքով՝ «Escalona» անվանումը ծագել է լատիներեն scala, escalón (քայլ, սանդուղք, աստիճան) բառից։


== Պատմություն ==
Հնագիտական պեղումների արդյունքները վկայում են, որ Էսկալոնա դել Ալբերչեի ներկայիս տարածքում ու շրջակայքում մարդիկ բնակություն են հաստատել  վաղնջական ժամանակներից։ Հայտնաբերվել են կելտական, հինհռոմեական, վեստգոթական բնակավայրերի մնացորդներ; 
Քաղաքի կարևորագույն պատմամշակութային հուշարձանը միջնադարյան ամրոցն է, որը մեր օրերն է հասել բավականին լավ պահպանված վիճակում։


== Բնակչություն ==


== Քույր քաղաքներ ==
Վիլենա (Ալիկանտե պրովինցիայում), (1982 թվականից)Պենյաֆիել (Վալյադոլիդ պրովինցիայում), (1982 թվականից)Պլասենսիա (Կասերես պրովինցիայում) (1248 թվականից)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Սոլյանիկի (գյուղ, Բելոպոլիեի շրջան)

Սոլյանիկի (ուկրաիներեն՝ Соляники), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոլյանիկի գյուղում բնակվում էր 92 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ստարոսուբխանգուլովո

Ստարոսուբխանգուլովո (ռուս.՝ Старосубхангулово, բաշկիրերեն՝ Иҫке Собханғол), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուրզյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4872 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)