armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մայա Բուզինովա

Մայա Բուզինովա (ռուս.՝ Бузинова, Майя Николаевна, հուլիսի 23, 1929(1929-07-23), Օրյոլ, Central Black Earth Oblast, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 30, 2022(2022-01-30), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր և նկարիչ-մուլտիպլիկատոր։


== Կենսագրություն ==
Մայա Բուզինովան ծնվել է 1929 թվականի հուլիսի 23-ին։ 1947-1954 թվականներին սովորել է Մ. Կալինինի անվան գեղարվեստա-արդյունաբերական ուսումնարանում։ 1956-1977 թվականներից աշխատել է Սոյուզմուլտֆիլմ կինոստուդիայում, սկզբում` նկարված մուլտֆիլմերի, այնուհետև` տիկնիկային մուլտֆիլմերի վրա։ 1977 թվականին տեղափոխվել է «Մուլտտելեֆիլմ» («Էկրան» ստեղծագործական միություն) ստուդիա։ Որպես ռեժիսոր իր դեբյուտն է նշել 1978 թվականին` «Փոստային հեքիաթ» մուլտֆիմով։ 1977-1992 թվականներից որպես ռեժիսոր նկարահանել է տիկնիկային մուլտֆիլմեր իր ամուսնու` Իոսիֆ Դոուկշայի հետ համահեղինակությամբ։ Եղել է Մուլտիպլիկացիոն կինոյի միջազգային ասոցիացիայի անդամ։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսոր ===
1978 թվական` Փոստային հեքիաթ
1979 թվական` Քեռի Աուն
1980 թվական` Խոզարածը
1981 թվական` Պալեն մենակ է աշխարհում
1982 թվական` Խորամանկ հեքիաթ, կամ համառ աղվեսիկը
1982 թվական` Փոքրիկ շիկակարմիրը
1984 թվական` Լուսնի մոտ եմ ուզում
1985 թվական` Երկնագույն նետ (մուլտֆիլմ)
1986 թվական` Ճագարի բնակարանամուտը
1987 թվական` Սպիտակ տառեղը
1988 թվական` Տան ոգին և տիրուհին
1990 թվական` Թագավորի նոր հագուստը
1991 թվական` Սոխակը


=== Նկարիչ-մուլտիպլիկատոր ===


== Մրցանակներ ==
1978 թվական` Երիտասարդ կինեմատոգրաֆիստների Մոսկվայի 1-ին փառատոնի երկրորդ մրցանակ` «Փոստային հեքիաթ»
1979 թվական` Տամպերի մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի միջազգային կինոփառատոնի առաջին մրցանակ` «Քեռի Աուն»
2011 թվական` շնորհակալագիր Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի նախարարությունից` ռուսական անիմացիայում մեծ ներդրման, երկար տարիների բեղմնավոր աշխատանքի համար և անիմացիոն ֆիլմերի 100-ամյակի կապակցությամբ.:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մայա Բուզինովան animator.ru կայքում
Մայա Բուզինովա (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Կասասբուենաս

Կասասբուենաս (իսպ.՝ Casasbuenas), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Տոլեդո պրովինցիայի Կաստիլիա Լա Մանչա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մոնտես դե Տոլեդո շրջանում։ Տարածքը կազմում է 30 կմ2, բնակչությունը` 224 մարդ (2010 թվականի տվյլաներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 22 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքի հովանավորներն են հանդիսանում Սանտիսիմո Կրիստո դել Ամպարոն և դել Ռոսրիո աստվածամայրը։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում)
Խիզախ Պակը

Խիզախ Պակը (ռուս.՝ Храбрый Пак), խորհրդային մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 1953 թվականին ռեժիսորներ Եվգենի Ռայկովսկու և Վլադիմիր Դեգտյարյովի կողմից՝ կորեական ժողովրդական հեքիաթների մոտիվներով։


== Սյուժե ==
Վիշապն ամեն տարի ոչնչացնում է բերքը, և գյուղացիները ցանկանում են հեռանալ այլ վայրեր։ Սակայն Պակը որոշում է մարտահրավեր նետել վիշապին։


== Հեղինակներ ==


== Վերաթողարկում DVD ձևաչափով ==
Մուլտֆիլմը DVD ձևաչափով բազմիցս թողարկվել է տարբեր մուլտֆիլմերի հավաքածուներում.

Աշխարհի ժողովուրդների հեքիաթներ. 2-րդ թողարկում, Սոյուզմուլտֆիլմ, DVD ձևաչափ, ներկայացուցիչ` «Խոշոր պլան», սկավառակի վրա ընդգրկվել են հետևյալ մուլտֆիլմերը. «Դեղին արագիլը» (1950), «Լյու եղբայրները» (1953), «Խիզախ Պակը» (1953), «Վալիդուբ» (1952), «Կապիկը Սարուգասիմա կղզուց» (1970)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Фильмы-сказки. Сценарии рисованных фильмов. Выпуск 2. — М.: Госкиноиздат, 1952. — 184 с. — 45 000 экз.


== Արտաքին հղումներ ==
«Храбрый Пак»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Храбрый Пак» ՅուԹյուբում
«Храбрый Пак» на Мультик.ру
Ճանապարհ դեպի Ֆրանսիա

«Ճանապարհ դեպի Ֆրանսիա» (ֆր.՝ Le Chemin de France), ֆրանսիացի գրող Ժյուլ Վեռնի արկածային վեպը, որը մտնում է «Անսովոր ճանապարհորդություններ» շարքի մեջ։ Գրվել է 1887 թվականին։


== Հրատարակություն ==
Վեպի առաջին հրատարակությունը կայացել է Le Temps թերթում՝ 1887 թվականի օգոստոսի 31-ից մինչև սեպտեմբերի 30-ը։ Առաջին գրքային հրատարակությունը, որի մեջ մտել է նաև «Ժիլ Բրալթար» պատմվածքը, լույս է տեսել 1887 թվականի հոկտեմբերի 3-ին։
Այդ պատմվածքը և վեպը, նույնպես, կազմել են պատկերազարդ հրատարակություն (վեպի 37 նկարազարդումները արվել են Ժորժ Ռուի կողմից), որը լույս է ընծայվել 1887 թվականի նոյեմբերի 17-ին։ Նրանք՝ «Հատակն ի վեր» վեպի հետ միասին, կազմել են «Անսովոր ճանապարհորդություններ»-ի քսանչորսերորդ «երկակի» հատորը, որը հրատարակվել է 1889 թվականի նոյեմբերի 18-ին (նրա որոշ նկարազարդումներ արդեն եղել են գունավոր)։


== Բովանդակություն ==
Գիրքը բաժանված է քսանհինգ գլուխների։


== Սյուժե ==
1792 թվական։ Ֆրանսիայի և Գերմանիայի միջև պատերազմ է հասունանում։ Թագավորական Պիկարդինյան գնդի կրտսեր սպա Նատալիս Դեպյերը արձակուրդ է վերցնում և ուղևորվում Գերմանիա՝ Բելցինգեն փոքրիկ քաղաքը, որտեղ ապրում նրա քույրը և որին նա պետք է տեղափոխի Ֆրանսիա՝ մինչ ռազմական գործողությունների սկիզբը։


== Աղբյուրներ ==
«Дорога во Францию» в Лаборатории Фантастики
«Дорога во Францию» на Bookmate.com


== Ծանոթագրություններ ==
(1166) Շակունտալա

(1166) Շակունտալա (անգլ.՝ Sakuntala), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1930 թվականի հունիսի 27-ին Պրասկովյա Պարխոմենկոյի կողմից Սիմեիզում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,538393 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0142 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0626 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Շակունտալա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,0002 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1477,19 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,243706 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 18,89° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1166) Շակունտալա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ռուսաստանի միությունների մեդալ

Ռուսաստանի միությունների մեդալ (ռուս.՝ Медаль «Союзные России») կամ «Հյուսամերիկացի վայրի տոհմական ցեղերի մեդալ», Ռուսական կայսրության պետական պարգև, որով պարգևատրում էին հյուսիսամերիկացի վայրի տոհմական ցեղերի առաջնորդներին, ովքեր ինչ-որ կապ են ունեցել ռուս-ամերիկյան հարաբերությունների հետ։


== Ընդհանուր տեղեկություներ ==
Մեդալը ստեղծվել է 1806 թվականի օգոստոսի 15-ին Ալեքսանդր I-ի հրամանով։ Մեդալը ստեղծման հրամանը հայտնել է տեղի առևտրի և ֆինանսերի նախարարը։ Մինևնույն ժամանակ ստեղծվել է «1803−1806 թվականների շուրջերկրյա ճանապարհորդություններ» մեդալը։ Մեդալը պատրաստում էին արծաթից։
Մրցանակները տրվել է Ռուս-ամերիկյան հարաբերությունների ժամանակ առաջնորդներին։ Այդ մեդալի բաժնետոմսերը տրամադրել է Ռուսական Ամերիկայի գլխավոր կառավարիչ Ալեքսանդր Անդրևիչ Բարանովը։ 1811 թվականին մեդալով պարգևատրվել են Հյուսիսային Կալիֆորնիայի հնդկացիական ցեղերի այն առաջներդները, ովքեր ինչ-որ կապ են ունեցել ռուս-ամերիկյան հարաբերությունների հետ։


== Մեդալի նկարագրություն ==
Մեդալը պատրաստում էին արծաթից՝ 40 մմ տրամագծով։ Մեդալի դիմերեսին պատկերված է երկգլխանի արծիվ, թևերը լայն բացված, ում գլխին պատկերված է կայսերական թագը։ Արծվի կրծքին պատկերված է Ալեքսանդր I-ի միացագիրը։ Դարձերեսի կողմում երկու տողով՝ հորիզոնական դիրքով մակագրված է․ 

Մեդալի ստեղծման կոնկրետ քանակի մասին տեղեկություններ չկան։ Կա մեդալի եւրիշ տարբերակներ, ինչպիսին է 36 մմ տրամագծով մեդալը։ 
Բացի այդ, տեղեկություններ կան նաև այն մասին, որ մեդալները պատրաստել են թիթեղից և պղինձից։ Հնարավոր է, որ մեդալները պաշտոնապես չեն հատվել։


== Կրելու կարգ ==
Մեդալը կանթ ուներ շերտաձողիկին կամ ժապավենին ամրացնելու համար։ Մեդալը պետք է կրել պարանոցին։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Рихтер В. Г. Отдельные статьи из сборника»։ Сайт «Награды императорской России 1702—1917 гг.» 


== Գրականություն ==
Чепурнов Н. И. Наградные медали Государства Российского. — М.: Русский мир, 2000. — С. 217-218. — 768 с. — ISBN 5-89577-024-X
Биткин В. В. Сводный каталог медалей России. Наградные медали для ношения, часть 2 (1801-1917). — Киев: Юнона-монета, 2008. — С. 367-368. — 882 с. — ISBN 966-9551-3-11
Рихтер В. Г. К истории одной экзотической медали // Собрание трудов по русской военной медалистике и истории. — Париж, 1972. — С. 332.
Собрание русских медалей. — СПб., 1843. — Т. 4. — С. 65.
Մ.թ.ա. 135


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ձայնի ճնշում

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ճնշում (այլ կիրառումներ)Ձայնի ճնշում, ձայնային ճառագայթման ճնշում, հաստատուն ճնշում, որին ենթարկվում է ստացիոնար ձայնական դաշտում գտնվող մարմինը։ Ձայնի ճնշում չպետք է շփոթել ձայնային ճնշման հետ, որը ձայնային ալիքի տարածման միջավայրում պարբերաբար փոփոխվող ճնշում է։ Ձայնի ճնշում համեմատական է ձայնային էներգիայի խտությանը, հետևաբար՝ ձայնային ճնշման քառակուսուն։ Ձայնի ճնշում չափվում է ռադիոմետրով։ Իմանալով Ձայնի ճնշուման մեծությունը՝ կարելի է որոշել տվյալ միջավայրում ձայնի ինտենսիվության բացարձակ արժեքը։
Կատվադաղձ

Կատվադաղձ (լատ.՝ Nepeta), խուլեղինջազգիների (շրթնածաղկավորներ) ընտանիքի միամյա կամ բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ։ Հանդիպում է ՀՀ բոլոր մարզերում։ Աճում է գրեթե բոլոր գոտիներում, թփուտներում, անտառեզրերին
, գետերի և առուների ափերին, մարգագետիններում, բարձր խոտերի մեջ, քարքարոտ վայրերում և այլն։


== Կառուցվածք ==
Ցողունը քառանիստ է, ճյուղավորվող, բարձրությունը՝ 10-150 սմ։ Տերևներն ամբողջական են, ատամնաեզր, հակադիր՝ կարճ կոթուններով։ Ծաղկաբույլը հասկանման, ողկուզանման կամ հուրանանման է, ծաղիկները՝ տերևանութային, սպիտակ, կապույտ, դեղին կամ բաց վարդագույն, բուրավետ։ Ծաղկում է հունիս-սեպտեմբերին։ Պտուղը քառընկուզիկ է։ 


== Կիրառություն և նշանակություն ==
Բոլոր տեսակները եթերայուղատու են. կիրառվում են օծանելիքի արտադրության, սննդի արդյունաբերության և բժշկության մեջ։ Գեղազարդիչ է և մեղրատու։ Խուլեղնջատերև կատվադաղձ հազվագյուտ տեսակ է, հանդիպում է Սևանի ավազանում, կատվադաղձ լերդախոտատերևը (N. teucriifolia) աճում է Սյունիքի մարզում։ Այս տեսակները գրանցված են ՀՀ Կարմիր գրքում։ Կատվալեզու (Bidens), երկատամնակ, աստղածաղկազգիների (բարդածաղկավորներ) ընտանիքի միամյա կամ բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է մոտ 130 (այլ տվյալներով՝ 200), ՀՀ-ում՝ 2 տեսակ՝ կատվադաղձ եռաբաժան (B. tripartita) և կատվադաղձ խոնարհված (B. cernua)։ Տարածված է Արագածոտնի, Լոռու, Տավուշի, Գեղարքունիքի, Վայոց ձորի, Սյունիքի մարզերի ճահճուտներում, գետերի, լճերի ափերին։ Ցողունը կանգուն է, նոսրամազ, երբեմն՝ կարմրավուն, բարձրությունը՝ 15-19 (երբեմն՝ 80) սմ։ Տերևները հակադիր են, խոր եռաբաժան, հազվադեպ՝ ամբողջական կամ նեղնշտարաձև։ Ծաղկաբույլը զամբյուղանման է, ծաղիկները՝ դեղին, խողովակաձև։ Ծաղկում է հունիս-հուլիսին։ Պտուղը քառանիստ, փուփուլավոր սերմիկ է։ Դեղաբույս է. պարունակում է եթերայուղեր, աղաղանյութեր, սոսնձանյութ, վիտամին C և այլն կատվադաղձից ստանում են դեղին ներկ։


== Տեսակեր ==
Հայտնի է 200 (այլ տվյալներով՝ 250), ՀՀ-ում՝ 17 տեսակ՝ կատվադաղձ Ձանգեզուրի (N. zangezura), կատվադաղձ Ալագյազի (N. alaghezi) , կատվադաղձ երևանյան (N. erivanensis), կատվադաղձ Մեյերի (N. meyeri), կատվադաղձ խուլեղնջատերև (N. lamiifolia) և այլն
Կոտի (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոտիԿոտի (ռուս.՝ Коты), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շիրոկիե Կրինիցի

Շիրոկիե Կրինիցի (ուկրաիներեն՝ Широкі Криниці), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Դոմանյովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շիրոկիե Կրինիցի գյուղում բնակվում էր 128 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,629 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աստերոիդների ցանկ (61801-61900)

Աստերոիդների ցանկ (61701-61800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (61901-62000)
 Աստերոիդների ցանկ (61701-61800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (61901-62000)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (60001)-(65000)»։ www.minorplanetcenter.net
Ջեֆերսոն շրջան (Ինդիանա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջեֆերսոն շրջան (այլ կիրառումներ)Ջեֆերսոն շրջան (անգլ.՝ Jefferson County), ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 935 կմ² է, բնակչությունը՝ 31.705 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մադիսոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1810 թ.։
Պոտապովո (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոտապովոՊոտապովո (ռուս.՝ Потапово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Եկատերինա Չախմախսազյան

Եկատերինա Արտեմի Չախմախսազյան (մայիսի 1 (14), 1915, Երևան, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - անհայտ), միջուկային էլեկտրոնիկայի բնագավառի հայ գիտնական։ Տեխնիկական գիտությունների թեկնածու (1949):


== Կենսագրություն ==
Եկատերինա Չախմախսազյանը ծնվել է 1916 թվականի մայիսի 1-ին, Երևանում։ 1930 թվականին ավարտել է 7-ամյա դպրոցը։ Երևանի էլեկտրամեխանիկական տեխնիկում (1930-1934) ընդունվելու համար ծննդյան ամսաթիվը տեղափոխվել է 1915 թվական։ 1939 թվականին ավարտել է Լենինգրադի ինդուստրիալ ինստիտուտը։ 1942-1944 թվականներին աշխատել է Երևանի «Հայէներգո» միավորումում։ 1944-1951 թվականներին աշխատել է Լենինգրադի «Էտալոն» չափիչ սարքերի, 1951-1954 թվականներին՝ Արզամաս-16 փակ գործարաններում, 1954-1962 թվականներին և 1967-1993 թվականներին՝ Ավիացիոն ավտոմատիկայի գիտահետազոտական ինստիտուտում։
Աշխատանքները վերաբերում են միջուկային սարքաշինության, միջուկային զինամթերքի մշակման և ստեղծման, միջուկային զենքի անվտանգության հարցերին։


== Պարգևներ ==
ԽՍՀՄ Պետական մրցանակ (1953)
Կարմիր դրոշի շքանշան (1955)
«Պատվո նշան» շքանշան (1960)
Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի ծննդյան 100-ամյակի հոբելյանական մեդալ


== Երկեր ==
Машинный анализ интегральных схем [Текст] : Вопросы теории и программирования / Е. А. Чахмахсазян, Ю. Н. Бармаков, А. Э. Гольденберг. — Москва : Сов. радио, 1974. — 270 с. : черт.; 25 см.
Математическое моделирование и макромоделирование биополярных элементов электронных схем [Текст] / Е. А. Чахмахсазян, Г. П. Мозговой, В. Д. Силин. — Москва : Радио и связь, 1985. — 142 с. : ил.; 21 см.
Введение в теорию транзисторных переключающих схем [Текст] : Учеб. пособие / [МВ и ССО РСФСР]. Ленингр. политехн. ин-т им. М. И. Калинина. Кафедра матем. машин, счётно-решающих устройств и приборов. — Ленинград : [б. и.], 1963. — 2 т.; 20 см.


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Саркисян А.Е. Армяне - военные учёные, конструкторы, производственники и испытатели XX века.Т.2.-Ер.: «Амарас», 2005. С. 403-405.
Создатели ядерного оружия. Р. И. Илькаев. РФЯЦ-ВНИИЭФ, 2004 - Всего страниц: 181
Կուզովլյովո (գյուղ, Լև-Տոլստովսկի շրջան)

Կուզովլյովո (ռուս.՝ Кузовлёво), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լև-Տոլստովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մոլոկովո (Տվերի մարզ)

Մոլոկովո (ռուս.՝ Молоко́во), քաղաքային տիպի բնակավայր Ռուսաստանի Տվերի մարզում։
Մոլոկովսկի շրջանի վարչական կենտրոնն է, որի կազմում ձևավորում է Մոլոկովո ավան քաղաքային միավորը` քաղաքային բնակավայրի կարգավիճակով, որպես միակ բնակեցված կետ դրա կազմում։
Բնակչությունը կազմում է 1827 մարդ (2018)։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Տվերից 203 կմ հյուսիս-արևելք, «Խաբոցկոե-Մոլոկովո-Սանդովո» ավտոմայրուղու վրա, Կռասնի Խոլմ երկաթուղային կայարանից 25 կմ հեռու, Մոսկվա-Կալյազին-Սոնկովո-Սանկտ-Պետերբուրգ գծի վրա, Լուժանա գետի մոտ։


== Պատմություն ==
Մոլոկովո գյուղն առաջին անգամ հիշատակվել է 1568 թվականին, երբ Իվան Ահեղն այն զիջել է իշխանուհի Մարիե Օվչինինային և նրա դստերը` Նատալյային, իսկ վերջիններս զիջել են Տրոիցե-Սերգիյան մայրավանքը։ Ավելի ուշ այն հանձնվել է Սանկտ Պետերբուրգում գտնվող Ալեքսանդր-Նևսկու վանքին։ 1764 թվականին Եկատերինա II-ի կողմից որոշում է կայացվել լուծարել վանական պաշտոնավարումը, և գյուղը դարձնել պետական սեփականություն։ 18-րդ դարի երկրորդ կեսերին դարձել է խոշոր առևտրական գյուղ, որտեղ կանոնավոր կազմակերպվել են տոնավաճառներ։ 1850 թվականը գյուղի պատմության մեջ ողբերգական է, երբ ուժեղ ամպրոպից այրվել են բոլոր տները, շենքերը և անասունները, բայց 9 տարի անց այստեղ ապրում էր ավելի քան 500 մարդ։ Գյուղում զարգացած արհեստներից ու զբաղմունքներից են ատաղձագործություն, կոշկեղենի պատրաստումը, սահնակների արտադրությունը և ամենակարևորը` առևտուրը։ Մոլոկովյան ձիերի տոնավաճառ բերվել է մինչև 2000 ձի։ 1881 թվականին Մոլոկովոյում անցկացվել են գյուղական խոշոր ապստամբությունները։ 1887 թվականին Բեժեսկի շրջանի Ալեսկովո նահանգի Մոլոկովո գյուղում կային 117 տներ, 649 բնակիչ։
Խորհրդային տիրապետությունը հիմնադրվել է 1918 թվականին, միաժամանակ հիմնվել է Մոլոկովյան գավառը, որը մտել է վերկանգնված Կռասնոխոլմյան մարզի մեջ։ 1929 թվականին գյուղը դառնում է Մոլոկովսկի շրջանի կենտրոնը, որը մտնում էր Մոսկվայի մարզի Բեժենսկի շրջանի մեջ։ Այդ ժամանակ տեղի է ունենում զանգվածային կոլեկտիվացում, և 1930 թվականի հունվարի մեկի դրությամբ մարզում գործում էր 103 կոլտնտեսություն, որոնք ներառում էին 4055 փոքր տնտեսություններ։ 1934 թվականին մարզում ապրում էր 48460 մարդ, 1935 թվականից մտել է Կալինինի մարզի մեջ։
Քաղաքատիպ բնակավայրի կարգավիճակ է ստացել 1988 թվականին։
Գյուղի անվան ծագման վերաբերյալ կա երկու վարկած։ Ըստ մի վարկածի Молоково (հայերեն՝ Կաթնային) անունը տրվել է` հաշվի առնելով կաթի շատ առևտուրը, ըստ մյուս վարկածի` այն պատճառով, որ ուժեղ հրդեհի ժամանակ բնակիչները կրակը մարել են կաթով։


== Տնտեսություն ==
Կան անտառային և սննդի արդյունաբերական ձեռնարկություններ։ Շրջանում, Կուզնեցկովո գյուղում` պանրի մեծ գործարան կա (այլևս չի աշխատում)։


== Հայտնի մարդիկ ==
Մոլոկովան Խորհրդային Միության ռազմական ղեկավար, Խորհրդային Միության մարշալ Նիկոլայ Օգարկովի (ծնվել է 1917 թվականի հոկտեմբերի 30-ին), ինչպես նաև` Խորհրդային Միության հերոս Պավել Կրուգլովի ծննդավայրն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Չովաժ

Չովաժ (ռուս.՝ Човаж), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վաենգա գետի ձախ ափին՝162 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300412103000032709
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103003270
Ավազանի կոդը - 03.02.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վիտտեն

Վիտտեն (գերմ.՝ Witten), քաղաք Գերմանիայում՝ Հյուսիսային Հռենոս-Վեստֆալիա երկրամասի Ռուրի տարածաշրջանում, որի կազմի մեջ մտնող Էնապե-Ռուր շրջանի խոշորագույն բնակավայրն է։ Բնակչության թվաքանակը 2005 թվականի տվյալներով եղել է շուրջ 101 հազար, 2011 թվականին՝ 96.221: 


== Բնակչություն ==


== Պատմություն ==
Պատմական փաստաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվել է 1214 թվականին (1975 թվականին Վիտտենի շրջաններից մեկը դարձած Գերբեդե բնակավայրը հիշատակվել է ավելի վաղ՝ 851 թվականին)։ 1578 թվականից այստեղ զարկ է տրվել ածխի արդյունահանմանը։ 1946 թվականին, երբ վարչականորեն կազմավորվել է Հյուսիսային Հռենոս-Վեստֆալիա երկրամասը, Վիտտենը մտել է դրա կազմի մեջ։


== Ուշագրավ փաստ ==
Վիտտենը գերմանական առաջին բնակավայրն է, որտեղ մասնավոր համալսարան է բացվել։


== Քույր քաղաքներ ==
Վիտտենը բարեկամական ու գործընկերային սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.

 Ֆրանսիա, Բովե
 Ավստրիա, Մալնից
 Գերմանիա, Վոլֆեն
 Ռուսաստան, Կուրսկ
 Լեհաստան, Տչև
 Նիկարագուա, Սան Կառլոս


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

«Виттен, город»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Յասնայա Պոլյանա (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Յասնայա ՊոլյանաՅասնայա Պոլյանա (ռուս.՝ Ясная Поляна), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 93 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆրենկ Փիրսոն

Ֆրենկ Փիրսոն (անգլ.՝ Frank Pierson, մայիսի 12, 1925(1925-05-12), Վեստչեստեր շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ - հուլիսի 22, 2012(2012-07-22), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի կինոռեժիսոր և սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
Փիրսոնը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ծառայել է բանակում, այնուհետև ավարտել է Հարվարդի համալսարանը։ Նախքան իր առաջին սցենարը հեռուստատեսությանը վաճառելն աշխատել է Թայմ և Life ամսագրերում որպես թղթակից։ 1958 թվականից նա աշխատել է Հոլիվուդում. նախ` որպես սցենարների խմբագիր, իսկ հետո սկսել է սցենարներ գրել հեռուստասերիալների համար (Naked City, Route 66):  Նա մի քանի հայտնի ֆիլմերի, այդ թվում` «Քեթ Բալլու» և «Սառնարյուն Լյուկը» ֆիլմերի սցենարների համահեղինակ է. նշված երկու ֆիլմերն էլ առաջադրվել են Օսկար մրցանակի։ 1976 թվականին «Շների կեսօր» ֆիլմը նրան Օսկար է պարգևել։
Փիրսոնը մի քանի հայտնի ֆիլմեր է նկարահանել հեռուստատեսության համար, այդ թվում` «Կեղտոտ պարգևներ» և «Դավադրություն» ֆիլմերը։
1981-1983 և 1993-1995 թվականներին Փիրսոնը եղել է Ամերիկայի սցենարիստների գիլդիայի Արևմտյան մասնաճյուղի նախագահ, ինչպես նաև` 2001-2005 թվականներին եղել է Կինեմատոգրաֆիկ արվեստի և գիտության ակադեմիայի նախագահ։
Փիրսոնն ամուսնացել է երեք անգամ, ուներ երկու երեխա։ Մահացել է 2012 թվականի հուլիսի 22-ին, Լոս Անջելեսում, իր սեփական տանը, կարճատև հիվանդության արդյունքում։


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==
Օսկար լավագույն օրիգինալ սցենարի համար` Շների կեսօր (1976)
Austin կինոփառատոնի մրցանակ` սցենարիստի հատուկ արժանիքների համար (2003)
Կանբարա մրցանակ` Սան Ֆրանցիսկոյի միջազգային կինոփառատոն (2011)
Առաջադրում Օսկար լավագույն ադապտացված սցենարի համար անվանակարգում` «Քեթ Բալլու» ֆիլմի սցենարի համար (1966)
Առաջադրում Օսկար լավագույն ադապտացված սցենարի համար անվանակարգում` «Սառնարյուն Լյուկը» (1968)
Ոսկե գլոբուս մրցանակի Շան կեսօր ֆիլմի լավագույն սցենարի համար (1976).


== Ընտրված ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսոր ===
Հայելային պատերազմ (1969)
Աստղը է ծնվել(1976)
Գնչուների թագավորը (1978)
Քաղաքացի Կոնը (1992)
Թրուման (1995)
Կեղտոտ նկարներ (2000)
Դավադրություն (2001)
Զինվորի աղջիկ (2003)


=== Սցենարի հեղինակ ===
Անդերսոն մագնիսական ժապավենները (1972)
Շների կեսօր (1975)
Աստղ է ծնվել (1976)
Գնչուների թագավորը (1978)
Երկիր (1989)
Անմեղության կանխավարկած (1990)
Լավ կինը (2010)
Խելագարները (2012)


== Ծանոթագություններ ==
Չերվոնոե (գյուղ, Պերշոտրավնևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉերվոնոեՉերվոնոե (ուկրաիներեն՝ Червоне), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Պերշոտրավնևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնոե գյուղում բնակվում էր 295 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սոգյութլի-Պրուտ

Սոգյութլի-Պրուտ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կիսաանապատ

Կիսաանապատների բնական գոտին անցողիկ է՝ տարածված տափաստանների և անապատների միջև։
Զոնայի կլիման ավելի ցամաքային է, քան տափաստաններում։ Հուլիսի միջին ջերմաստիճանը +22 +27 °C է։ Տարեկան տեղումների քանակը քիչ է՝ 200 - 300 մմ.։
Հողերը բաց շագանակագույն են և գորշ, շատ են աղուտները։ Հումուսի պարունակությունը շատ քիչ է։ 

Կենդանական և բուսական աշխարը համապատասխանում է անապատների և տափաստանների տեսակներին։ Աճում է ավազուտային բոշխ, դաշտախոտ, օշինդր, աղուտաբույսեր, թփուտներ, կոշտ ու փշոտ խոտեր։ Շատ են բազմապիսի կրծողները՝ գետնասկյուռները, ճագարամկները կամ գետնանապաստակները, ծվծվանները կամ խոտադիրները։ Խոշոր խոտակեր կենդանիներից կան այծքաղներ (սայգա, ջեյրան), որոշ վայրերում պահպանվել են վայրի ձիեր (Պրժևալսկու ձին)։
Պերեխոդնիցա

Պերեխոդնիցա (ռուս.՝ Переходница), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Մուրաշինսկի շրջան (Կիրովի մարզ)ում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վելիկայա գետի աջ ափին՝ 124 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 28 կմ է, ավազանի տարածքը 140 կմ2։
Գետի ակունքը գտնվում է անտառներում, Մուրաշի քաղաքից՝ 10 կմ դեպի արևմուտք։ Գետը հոսում է հարավարևելյան մասով։ Թափվում է Վելիկյու՝ Պախար գյուղում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300312111100034228
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103422
Ավազանի կոդը - 10.01.03.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ

2011 թվականին Ֆրանսիայի գավառների ընդհանուր քանակը կազմել է՝ 101 գավառ, որոնք բաժանվում են 343 շրջանների։ 2009 թվականին ֆրանսիական շրջաններում բնակչությունը միջինը կազմում է 188 025 մարդ։


== Շրջանների ցանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Թանանամ (գյուղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թանանամ (այլ կիրառումներ)Թանանամ (ադրբ.՝ Tənənəm), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շարուրի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Դեիս

Դեիս (վրաց.՝ დეისი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խարագաուլի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 720 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խարագաուլից հեռու է 20 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 154 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Խարագաուլի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Տարածքով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Նամբրոկա

Նամբրոկա (իսպ․՝ Nambroca) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Տոլեդո պրովինցիայի Կաստիլիա լա Մանչա ինքնավար համայքնի կազմում։Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մոնտես դե Տոլեդո շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 82 կմ²։ Բնակչությունը 3838 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 12 կմ։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Շապադաս դաս Մանգաբեյրասի գավառ

Շապադաս դաս Մանգաբեյրասի գավառ (պորտ.՝ Microrregião das Chapadas das Mangabeiras), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Մարանիան նահանգի մեջ։ Մտնում է Մարանիան նահանգի հարավային մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 65 634 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 16 876,956 կմ²։ Բնակչության խտությունը 3,9 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 274 532 365,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 4 277,96 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,617


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Բենեդիտու Լեյտի
Ֆորտալեզա դուս Նոգեիրաս
Լորետու
Նովա Կոլինաս
Սամբաիբա
Սան Դոմինգուս դու Ազեիտան
Սան Ֆելիս դի Բալսաս
Սան Ռաիմունդու դաս Մանգաբեյրաս
Աջ Տերսյուկ

Աջ Տերսյուկ (ռուս.՝ Правый Терсюк), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տերսյուկ գետի աջ ափին՝ 8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Նաթան Լերներ

Նաթան Օզիասովիչ Լերներ (ռուս.՝ Натан Озиасович Лернер, դեկտեմբերի 30, 1932(1932-12-30), Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 20, 1993(1993-10-20), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր, սցենարիստ և բեմադրող նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Նաթան Լերները ծնվել է 1932 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Բաքվում, Օզիաս Մոիսեևիչ Լերների ու Ռեվեկկա Իսահակովնա Լերների ընտանիքում։ 1953 թվականին Մոսկվայի 1905 թվականի անվան շրջանային գեղարվեստական ուսումնարանն ավարտելուց հետո երկու տարի սովորել է Մոսկվայի Վ. Սուրիկովի անվան պատական գեղարվեստական ինստիտուտում, ապա տեղափոխվել Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի գեղարվեստի ֆակուլտետ, որն ավարտել է 1959 թվականին։ Ստացել է մուլտիպլիկացիոն կինոյի նկարչի մասնագիտություն։
1960 թվականից Նաթան Լերները եղել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայի բեմադրող նկարիչ։ Աշխատելով առաջատար խորհրդային ռեժիսորների հետ, ինչպիսիք էին Միխայիլ և Վերա Ցեխանովսկիները («Աղվեսը, կուղբն ու մյուսները» (1960) և «Վայրի կարապները» (1962) լիամետրաժ մուլտֆիլմը), Եֆիմ Գամբուրգը («Լրտեսական կրքեր» (1967) և «Տեսակի ծագումը» (1966) և այլք, անցել է մուլտիպլիկացիայի լավագույն դպրոցը։
Որպես ռեժիսոր՝ Նաթան Լերներն իր նորամուտը կատարել է «Տաջիկֆիլմ» ստուդիայում, որտեղ 1972 թվականին նկարահանել է «Աֆենդին, ավանակն ու  գողերը» ֆիլմը։ 1973 թվականից աշխատել է «Մուլտհեռուստաֆիլմում»՝ «Էկրան» ստեղծագործական միությունում։ Նոր ստուդիայում իրականացրած առաջին ռեժիսորական աշխատանքները, որ միանգամից հաջողություն է ունեցել գործընկերների շրջանում և արժանացել ժողովրդականության հանդիսատեսի շրջանում, եղել են նախկինում «Մուլտհեռուստաֆիլմում» թողարկված «Մյունխհաուզենի արկածները» մինի սերիալի երկու սերիաները՝ «Դիպուկ կրակոց» (ռուս.՝ «Меткий выстрел», 1973) և «Սիրամարգ» (ռուս.՝ «Павлин», 1974)։
1980-ական թվականների սկզբին Նաթան Լերները տարվել է տիկնիկային ֆիլմերի ստեղծմամբ և հասել նշանակալի հաջողությունների։ Այդ տարիներին Լերների ստեղծած լավագույն ֆիլմը «Սատանի ճուտ № 13» (ռուս.՝ «Чертёнок № 13») մուլտֆիլմն է։
Հատուկ Նաթան Լերների համար սցենարներ են գրել Ալեքսանդր Կուռլյանդսկին, Արկադի Խայտը, Էդուարդ Ուսպենսկին, Լյուդմիլա Պետրուշևսկայան, Մարինա Վիշնևեցկայան։


== Մրցանակներ ==
Նաթան Լերների մուլտֆիլմերը մրցանակների են արժանացել մի շարք կինոփառատոններում.

1984 – «Պլյուխ և Պլիխ» – Ռյազանում անցկացված Խորհրդային մուլտիպլիկացիայի փառատոնի մեծ մրցանակ, 1985,
1987 – «Կենդանաբանական այգում վերանորոգում է» – Զագրեբի անիմացիոն ֆիլմերի միջազգային փառատոնի գրան-պրի, 1988։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
К 70-ТИ ЛЕТИЮ СО ДНЯ РОЖДЕНИЯ ХУДОЖНИКА, РЕЖИССЁРА НАТАНА ЛЕРНЕРА
Натан Лернер (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Натан Лернер — Энциклопедия отечественного кино(չաշխատող հղում)
Натан Лернер — animator.ru
«Наши мультфильмы» Интеррос 2006, ISBN 5-91105-007-2, Наталия Венжер «Натан Лернер» (статья о режиссёре и его мультфильмах)
Շկլին

Շկլին (ուկրաիներեն՝ Шклинь), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1445 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շկլին գյուղում բնակվում էր 843 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14,23 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 59,24 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(7207) Համուրաբի

(7207) Համուրաբի (անգլ.՝ Hammurabi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,578293 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0984 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0582 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1512,16 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,238071 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,12° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7207) Համուրաբի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գրիշտա Իոլ

Գրիշտա Իոլ (ռուս.՝ Гришта-Иоль), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Զիրյանսկայա Եժուգա գետի աջ ափով՝ 20 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000112103000048051
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  103004805
Ավազանի կոդը -  03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Պոնսեի մշակույթի կենտրոն

Պոնսեի մշակույթի կենտրոն (իսպ.՝ Centro Cultural de Ponce Carmen Solá de Pereira, Կարմեն Սոլա դե Պերեյրայի անվան Պոնսեի մշակույթի կենտրոն), Պոնսե քաղաքի մշակույթի կենտրոն։ Գտնվում է Պոնսեի պատմական գոտում Կրիստինա փողոցի 70 հասցեում, 1870 թվականին նախագծած շենքում։ Կենտրոնն օգտագործվում է կրթական, մշակութային գործունեության համար, ինչպես նաև այստեղ ներկայացվում են արվեստի ցուցանմուշներ։ Պոնսեի մշակույթի կենտրոնը հիմնադրվել է 1963 թվականին։


== Պատմություն ==
Կենտրոնը հիմնադրվել է 1963 թվականին Յուդիթ Ռոդրիգես Միրայիլի և Էլվետիա Նիկոլի կողմից  և կոչվել է Մշակույթի տուն (La Casa de la Cultura): Հիմանդրումից ի վեր մշակութային կենտրոնն ակտիվորեն նպաստել է Պոնսեի կրթական և ինտելեկտուալ միջավայրի գեղարվեստական զարգացմանը, այդ թվում՝ «Noches de Galería», որտեղ անվանի, խոստումնալից, նկարիչները, արհեստավորները, քանդակագործները ցուցադրում են իրենց աշխատանքներն ու տաղանդը։ Պոնսեի մշակույթի կենտրոնը Քրիստինա փողոցի 70 հասցեում է գտնվում 1996 թվականից։ Նախքան այդ շենք տեղափոխվելը կենտրոնի անդամները հանդիպել են իրենց իսկ տներում, կամ նմանատիպ վայրերում։


== Կառույց ==
Թանգարանի շենքը 1870 թվականին նախագծել է կորսիկացի ճարտարապետ Խուան Բերտոլի Կալդերոնին։ Կառույցի ճարտարապետության մեջ ներառված են գաղութային ճարտարապետության և Պոնսեի կրեոլե ոճերը։ Կենտրոնի բակի շրջակայքում կա պատկերասրահ։ Ի սկբանե շենքը կառուցվել է որպես 1880 թվականին Պոնսեի քաղաքապետ, հողատեր, վաճառական, բանկիր Էրմելինդո Սալասարի համար։ 1959 թվականին շենքը դարձել է Պոնսեի արվեստի թանգարանի առաջին հանգրվանը։ Պոնսեի արվեստի թանգարանը 1965 թվականին տեղափոխվել է Ավենիդա լաս Ամերիկասի Քրիստինա փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող կառույց։ 1990 թվականին Պուերտոռիկյան մշակույթի ինստիտուտը վերականգնել է կառույցը և այստեղ տեղավորել Պուերտոռիկյան երաժշտության թանգարանը։ Քաղաքում առաջին անգամ այս հաստատությունում է կիրառվել մասնավոր հեռախոսագիծ։ Այն բացառապես ծառայել է սեփականատերերի ընտանիքներին։ 17 տարի անց ծառայությունը հասանելի է եղել ամբողջ քաղաքին։


== Կարմեն Սոլա դե Պերեյրա ==
Հաստատությունն անվանվել է պոնսեցի ակնառու մանկավարժ,իրավաբան Կարմեն Սոլա դե Պերեյրայի անունով։ Մեծ է Կարմեն Սոլա դե Պերեյրայի դերն անապահով երեխաներին կրթելու գործում։ Նա Պոնսեի անապահով Լա Կանտերալ համայնքում եղել է ուսուցիչ և դպրոցի տնօրեն  ։


== Կենտրոնի ղեկավարներ ==
Էլվետիա Նիկոլ (1963-1965)
Արիել Կոլոն Կլավել (1965-1975)
Էկտոր Գարսիա (1975-1981)
Էկտոր Էնդես Լուսիլ(1981-1986)
Անտոնիա Սանտիագո (1986-1995)
Խուլիո Ռոգրիգես (1995-1997)
Էկտոր Էստրադա (1997-2001)
Լիարդա Մունյիս (2001-2003)
Պեդրո Սանտիագո (2003-2004)
Կարմեն Սանտիագո (2004-2007)
Խոսե Բալայ (2007-2012)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Museo de Arte de Ponce, former occupant of the current "Centro Cultural de Ponce Carmen Solá de Pereira Archived 2013-12-02 at the Wayback Machine.
Խրիստոֆորովկա (այլ կիրառումներ)

Խրիստոֆորովկա, կարող է վերաբերել՝

Խրիստոֆորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանում
Խրիստոֆորովկա - քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Կրիվոյռոգի շրջանում
Պալացցո Ալտեմպս

Պալացցո Ալտեմպս (Palazzo Altemps), ազնվական նստավայր մասնավոր թատրոնով, մատուռով և բելվեդեր աշտարակով։ Գտնվում է Հռոմի Պիացցա Նավոնայից ոչ հեռու։ Կառուցվել է 1570-ական թվականներին կարդինալ Ալտեմպսայի համար, Մարտինո Լոնգիի նախագծով։
Պալացցոյում պահպանվել են Ջիրոլամո Ռիարոյի որոշ սենյակները, որոնք նրա համար ժամանակին կառուցել էր Մելոցցո դա Ֆորլին։ Սենյակներից մեկում պահպանվել է մի ամբողջ որմնանկար, որը պատկերում է Ռիարիոյի ամուսնությունը «Ռոմանի վագրի» հետ։
1997 թվականից դա Հռոմի ազգային թանգարանի հիմնական կառույցներից մեկն է, որտեղ գտնվում են Լյուդովիզի ընտանիքի, Բանկոմպանիի և Մատեի այնպիսի գլուխգործոցներ (ինչպիսին է «Արես Լյուդովիզի» և «Գալլայի ինքնասպանությունը»), անտիկ քանդակների հավաքածուն։


== Արտաքին հղումներ ==
Ալտեմպս պալացցոյի թանգարան Archived 2011-06-04 at the Wayback Machine.
Բարև և մնաս բարով

«Բարև և մնաս բարով» (ռուս.՝ «Здравствуй и прощай»), խորհրդային գեղարվեստական լիամետրաժ գունավոր ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վիտալի Մելնիկովը 1972 թվականին «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը ներկայացնում է մի կնոջ (որին երեք երեխաների հետ թողել է ամուսինը, իսկ ինքը մեկնել է քաղաք՝ փնտրելու «կյանքի իմաստը») և տեղամասային ոստիկանի ( որը դրական մարդ է բոլոր առումներով) սիրո պատմությունը։ Նա կարողացել է հալեցնել կնոջ սիրտը և վերադարձնել հավատը սիրո հանդեպ։ Նոր է ծնվում նոր կյանքի և  ընտանեկան երջանկության հույս, երբ գյուղ է վերադառնում Շուրայի ամուսինը։


== Դերերում ==
Լյուդմիլա Զայցևա – Շուրա (Ալեքսանդրա Տիմոֆեևնա) Յարմոլյուկ
Միխայիլ Կոնոնով – Միտկա-«Իրավունք ունեմ» (Դմիտրի Իգնատևիչ Յարմոլյուկ), Շուրայի ամուսինը
Օլեգ Եֆրեմով – Գրիգորի Ստեպանովիչ Բուրով
Նատալյա Գունդարևա – Նադեժկա (Նադեժդա Սեմյոնովնա), Շուրայի ընկերուհին
Վիկտոր Պավլով – Վասկա-«Սենյոր» (Վասիլի Տիխոնովիչ), Նադեժդայի երկրպագուն
Ալեքսանդր Դեմյանենկո – կոլխոզի նախագահ
Բորիսլավ Բրոնդուկով – Ռակով, ուսուցիչ
Տանյա Դորոնինա – Զինա, Շուրայի և Միտկայի դուստրը
Սաշա Վեդեռնիկով – Ժենկա, Շուրայի և Միտկայի որդին
Ժաննա Բլինովա – Արիշա, Շուրայի և Միտկայի դուստրը


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարիստ՝ Վիկտոր Մերեժկո
Բեմադրիչ՝ Վիտալի Մելնիկով
Գլխավոր օպերատոր՝ Յուրի Վեքսլեր
Կոմպոզիտոր՝ Վլադլեն Չիստյակով


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
««Здравствуй и прощай»»։ Государственный регистр фильмов։ Министерство Культуры Российской Федерации։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-02-11-ին։ Վերցված է 2013-02-02  
««Здравствуй и прощай»»։ Фильмы։ Энциклопедия отечественного кино։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-08-15-ին։ Վերցված է 2013-07-30 
««Здравствуй и прощай»»։ Теле- и художественные фильмы։ Телеканал «Культура»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-02-11-ին։ Վերցված է 2013-02-02  
««Здравствуй и прощай»»։ Телеканал «Дом Кино»։ Վերցված է 2013-02-02 
««Здравствуй и прощай»»։ Государственный интернет-канал «Россия»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-02-11-ին։ Վերցված է 2013-02-02
Ֆելառնա

Ֆելառնա (էստ․՝ Fällarna), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Վոռմսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Լիհայ շրջան (Փենսիլվանիա)

Լիհայ շրջան (անգլ.՝ Lehigh County), ԱՄՆ Փենսիլվանիա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 904 կմ² է, բնակչությունը՝ 349.497 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ալենթաուն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1812 թ.։
Մուշազ

Մուշազ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պոլովինա (գյուղ, Պրիօնեժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պոլովինա (այլ կիրառումներ)Պոլովինա (ռուս.՝ Половина, ֆիններեն՝ Puoliväli), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պրիօնեժսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ջերմատնային կուլտուրաներ

Ջերմատնային կուլտուրաներ, բանջարային, դեկորատիվ, պտղատու և հատապտղատու բույսեր, որոնք մշակվում են ջերմատներում։ Բերքը կարելի է ստանալ տարվա այն եղանակներին, երբ դաշտում հնարավոր չէ բույսեր աճեցնել։ 


== Մշակվող կուլտուրաներ ==
Բանջարային բույսերից ջերմատներում մշակում են․

վարունգ
լոլիկ
ավելի քիչ տաքդեղ, սմբուկ, հազար, պեկինյան կաղամբ, ծաղկակաղամբ, սպանախ, սամիթ, ամսաբողկ, կանաչ սոխ, նեխուր, մաղադանոս
բոստանայիններից՝ սեխ
դեկորատիվներից՝ քրիզանթեմ, մեխակ, արջտակ, մոխրածաղիկ, շահպրակ, դրախտավարդ (հորտենզիա) ևն
պտղատուներից՝ կիտրոն, դեղձ
հատապտղատուներից՝ գետնաելակ
կարելի է մշակել նաև խաղող և սնկեր (շամպինիոն)Զերմատների համար ստեղծված են հատուկ սորտեր և հիբրիդներ։ 


== Աճեցման մեթոդներ ==
Աճեցման մեթոդներն են․ 

սերմերի ցանք գրունտում կամ ջերմատըների դարակներում (ամսաբողկ, սամիթ)
սածիլում (վարունգ, լոլիկ, տաքդեղ)
հետագա աճեցում մինչև հասունացումը (ծաղկակաղամբ)
վեգետատիվ օրգաններով տնկում (սոխ, նեխուր)։Ըստ ընդունված բուսաշրջանառության տարվա ընթացքում կարելի է ստանալ տարբեր ջերմատնային կուլտուրաների մի քանի բերք։ Բանջարային բույսերը մշակվում են որպես ինքնուրույն և խտացվող կուլտուրա (ենթացանվում են հիմնական բույսի հետ)։ 


== Ջերմատնային կուլտուրաների խնամք ==
Ապահովել՝

օդափոխանակությունը. լուսավորությունը, հոդի և օդի խոնավությունը
ջերմությունը
օրգանական և հանքային պարարտանյութերով սնուցումը
հիվանդությունների և վնասատուների դեմ պայքարըԲերքը հավաքում են պարբերաբար, ըստ օգտագործման օրգանների (տերև, ծաղկաբույլ, արմատապտուղ, պտուղ ևն) և տնտեսական պիտանիության։
Վահանագեղձի տոքսիկ ադենոմա

Վահանագեղձի տոքսիկ ադենոմա (Պլամմերի հիվանդություն), վահանագեղձի բարորակ օնկոլոգիական հիվանդություն է։ Հիվանդությունը ուղեկցվում է թիրեոտոքսիկոզով, որը պայմանավորված է ադենոմայի կողմից, ավտոնոմ կերպով, մեծ քանակությամբ արտադրվող թիրեոիդ հորմոններով։ Հիվանդության առաջացման պատճառը և մեխանիզմը դեռևս վերջնական պարզված չեն։ Ենթադրվում է, որ հիվանդությամ առաջացման հիմքում ընկած է ԹՏՀ (TTH թիրեոտրոպ հորմոն)–ի ռեցեպտորի մուտացիան, որի հետևանքով առանց հորմոնի ազդեցության ռեցեպտորը գտնվում է ակտիվ վիճակում։ Ինչի հետևանքով դիտվում է ֆոլիկուլյար էպիթելի առանձին բջիջների հիպերֆունկցիա։ Թիրեոտոքսիկ ադենոմայի առաջացման և ավտոնոմ գործունեության համար անհրաժեշտ է 3-7 տարի։ Ադենոմայի չարորակացում(մալիգնիզացիա) դիտվում է շատ հազվադեպ։ Հիվանդությունը հիմնականում հանդիպում է կանանց մոտ, հատկապես յոդի դեֆիցիտով տարածաշրջաններում (խպիպի էնդեմիկ տարածաշրջաններ) ապրողների մոտ։ Պալմմերի հիվանդություն կարող է զարգանալ նաև երեխաների մոտ։


== Կլինիկական պատկեր ==
Իր կլինիկական պատկերով շատ նման է դիֆուզ տոքսիկ խպիպին, այն տարբերությամբ որ այս դեպքում առավել արտահայտված են սիրտ–անոթային համակարգի ախտահարման սիմպտոմները և միոպաթիան։ Ի տարբերություն դիֆուզ տոքսիկ խպիպին Պլամմերի հիվանդության դեպքում չի դիտվում էնդոկրին օֆթալմոպաթիա և պրետիբիալ միքսեդեմա։


== Դիագնոստիակա ==
Արտաքին զննմամբ շոշափվում է կլոր, հստակ եզրերով, էլաստիկ կամ պինդ–էլաստիկ կոնսիստենցիայի, անցավ գոյացություն, որը շարժուն է կլման ակտի ժամանակ։ Ուլտրաձայնային հետազոտությամբ (ՈւՁՀ) դիտվում է կլոր, հստակ եզրերով, հիմանակում հիպերէխոգեն ստրուկտուրայի հանգույց։ Արյան մեջ հայտնաբերվում է T3 (եռյոդթրիոնին)–ի բարձր մակարդակ, T4(թիրոքսին)–ի նորմալ կամ չափավոր բարձր մակարդակ և ԹՏՀ (թիրեոտրոպ հորմոն)–ի ցածր մակարդակ կամ վերջինս չի հայտնաբերվում։ ԹՏՀ–ի ցածր մակարդակը կամ ընդհանրապես բացակայությունը պայմանավորված է ադենոմայի կողմից մեծ քանակությամբ արտադրվող T3–ի և T4–ի կողմից հետադարձ բացասական կապով հիպոֆիզի կողմից արտադրվող ԹՏՀ–ի սինթեզի ընկճումով։


== Բուժում ==
Հիվանդության սկզբնական շրջանում դեղորայքային բուժումը կարող է ապահովել երկարաժամկետ ռեմիսիա(ախտադադար)։ Սակայն տոքսիկ ադենոմայի միակ ռադիկալ(արմատական) բուժումը վիրահատականն է։ Հիվանդները անցնում են նախավիրահատական նախապատրաստում, որի նպատակը Էութրիեոիդ վիճակին հասնելն է։ Վիրահատության ծավալը պայմանավորված է ադենոմայի չափերից և լոկալիզացիայից(տեղակայումից)։ Հիմանակնում կատարվում է բլթի ռեզեկցիա(մասնահատում) կամ հեմիթիրեոիդէկտոմիա(վահանագեղձի բլթերից մեկի ամբողջական հեռացում)։


== Աղբյուրներ ==
М. И. Кузин (2002)։ «4»։ Хирургические болезни (ռուսերեն) (3 ed.)։ Медицина։ էջ 62-63։ ISBN 5-225-00920-4 


== Տես նաև ==
Խպիպ
Դիֆուզ տոքսիկ խպիպ
Վահանագեղձ
Զալեսիե (այլ կիրառումներ)

Զալեսիե, կարող է վերաբերել՝

Զալեսիե - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նարոդիչի շրջանում
Զալեսիե - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Չեմերովեցի շրջանում
Զալեսիե - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Պոլոննոեի շրջանում
Զալեսիե - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում
Զալեսիե - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոսինյավսկի շրջանում
Զալեսիե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանում
Զալեսիե - գյուղ, Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Գորոդնյայի շրջանում
Զալեսիե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկայի շրջանում
Զալեսիե - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կռիժոպոլի շրջանում
Զալեսիե - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կամեն-Կաշիրսկիի շրջանում
Զալեսիե - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Շացկի շրջանում
«Հարուստ բերքահավաք» գործողություն

«Հարուստ բերքահավաք» գործողություն (անգլ.՝ Operation Essential Harvest, Task Force Harvest), ՆԱՏՕ-ի խաղաղապահ գործողություն Մակեդոնիայի Հանրապետությունում 2001 թվականի օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներին։ Գործողությունն անցկացվել է Մակեդոնիայի կառավարության խնդրանքով։ Գործողության խնդիրը կայանում էր ալբանական զինված ապօրինի խմբավորումների զինաթափումը։


== Իրադարձությունների ընթացք ==
2001 թվականի հունվարին Մակեդոնիայում մակեդոնացիների և ալբանացիների միջև սկսվեցին ինտենսիվ միջէթնիկական բախումներ։ Հակամարտությունը ձևականորեն ավարտվել է 2001 թվականի օգոստոսի 13-ին Օխրիդյան համաձայնագրով։
2001 թվականի հունիսին Մակեդոնիայի նախագահ Բորիս Տրայկովսկին դիմել է ՆԱՏՕ-ին զինյալներին զինաթափելու խնդրանքով։ Հունիսի 29-ին ՆԱՏՕ-ում մշակվել է խաղաղապահ գործողության ծրագիր, որի պայմանը եղել է հակամարտության երկու կողմերի համաձայնությունը և կրակի դադարեցումը։ Զինված ուժերն, որոնք նախատեսված էին գործողության համար, ստացել են Task Force Harvest անվանումը։
ՆԱՏՕ-ի պլանավորման սպաների խումբը ժամանել է Մակեդոնիա օգոստոսի 14-ին՝ կառավարության և ալբանական փոքրամասնության ներկայացուցիչների միջև համաձայնագրի ստորագրման հաջորդ օրը։ 400 մարդուց բաղկացած բրիտանական խաղաղապահների առաջնային ջոկատը տեղակայվել է Սկոպյե քաղաքում օգոստոսի 17-ին։ Օգոստոսի 22-ին բացազատվել է ևս 3100 զինծառայող։ Գործողությունը սկսվել է օգոստոսի 22-ին տեղական ժամանակով ժամը 14:00-ին: Գործողությունը գլխավորում էր գեներալ-մայոր Գունար Լանգեն։
Ըստ ծրագրի ՆԱՏՕ-ի զինծառայողները պետք է հավաքեին և ոչնչացնեին զինյալների զենքը, բայց միայն այն զենքն, որը նրանց փոխանցվել է։ Նրանք խուզարկություն իրականացնելու և զենքի և զինամթերքի առգրավման լիազորություններ չունեին։
Զենքի հավաքումն իրականում սկսվել է օգոստոսի 27-ին Նիշկուտակ բնակավայրում։ Նույն օրը հրազենային վիրավորումից մահացել է խաղաղապահ ուժերի կազմից մեկ բրիտանական զինծառայող։
ՆԱՏՕ-ն գործողության ավարտի մասին հայտնել է 2001 թվականի սեպտեմբերի 26-ին։ Ալբանացի զինյալները հանձնել են 3,3 հազար միավոր զենք։ Սեպտեմբերի 27-ից սկսվել է ՆԱՏՕ-ի զորքերի դուրս բերումը, խաղաղապահների մեծ մասը լքել է Մակեդոնիան։
«Հարուստ բերքահավաք» առաքելությունից հետո ՆԱՏՕ-ն Մակեդոնիայում անցկացրել է «Սաթե աղվես» գործողությունը (անգլ.՝ Operation Amber Fox):


== Տես նաև ==
Հակամարտություն Մակեդոնիայում (2001)
ՆԱՏՕ-ի խաղաղապահ առաքելություններ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Terry M. Mays. Historical Dictionary of Multinational Peacekeeping. — 3. — Scarecrow Press, 2010. — Т. 29. — P. 191. — 528 p. — (Historical Dictionaries of International Organizations). — ISBN 9780810875166
Jan Procházka. Operation essential harvest: Macedonia 2001 Ministerstvo obrany České republiky AVIS, 2001 ISBN 978-80-7278-140-9


== Արտաքին հղումներ ==
Operation Essential Harvest (Task Force Harvest) NATO