Նինոչկա

Նինոչկա (անգլ.՝ Ninotchka), Էրնստ Լյուբիչի ռոմանտիկ կինոկատակերգությունը, որի գլխավոր դերերում են Գրետա Գարբոն և Մելվին Դուգլասը։ Ֆիլմը թողարկվել է «Գարբոն ծիծաղում է» կարգախոսով և դարձել է դերասանուհու առաջին լիարժեք կատակերգական կինոնկարն ու նրա նախավերջին հայտնվելը կինոէկրանին։
Սցենարի հեղինակները Բիլլի Ուայլդերը, Չարլ Բրեքթոնն ու Վալտեր Ռայշն են` ըստ Մելխիոր Լենգելի պատմվածքի։
Ֆիլմը թողարկվել է Մետրո-Գոլդուին-Մայեր ընկերության կողմից։


== Սյուժե ==
Խորհրդային երեք էմիսարներ` Իրանովը, Բուլյանովը և Կոպալսկին, կուսակցության հանձնարարությամբ ժամանում են Փարիզ` վաճառելու ազնվականությունից առգրաված թանկարժեք իրեր։ Նրանց մոտ են գտնվում զարդարանքներ, որոնք մինչև Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը պատկանել են իշխանուհի Սվանային, որն ուզում է դրանք հետ գնել մինչև վաճառքի կայանալը, և էմիսարների մոտ որպես միջնորդ է ուղարկում իր սիրեկանին` կոմս Լեոն դ'Ալգինուին։ Լեոնը խորհրդային պատվիրակներին ծանոթացնում է կապիտալիստական աշխարհի բարիքներին, նրանք արագ տրվում են գայթակղությանն ու իրենց առաջադրանքը կատարելու փոխարեն զվարճանում են։ Այդ ժամանակ Խորհուրդները Փարիզ են ուղարկում կուսակցության աշխատակցուհի Նինա Յակուշովային` հանձնարարելով նրան ավարտել գործն ու հայրենիք վերադարձնել երեք անպիտաններին։ Նախ Նինոչկան կոշտ ու համառ է` Լեոնին և փարիզյան գայթակղություններին դիմակայելիս, սակայն կոմսը սիրահարվում է նրան, և նա աստիճանաբար սկսում է փոխադարձել նրա զգացմունքները...


== Դերերում ==
Գրետա Գարբո` Նինա Յակուշովա
Մելվին Դուգլաս` կոմս Լեոն դ’Ալգու
Ինա Քլեր` Սվանա մեծ իշխանուհի
Զիգ Ռուման` Իրանով
Ֆելիքս Բեսար` Բուլյանով
Ալեքսանդր Գրանաչ` Կոպալսկի
Բելա Լուգոշի` Ռազինին
Գրիգորի Գե` Ռակոնին
Թամարա Շեյն` Աննա
Ռոլֆե Սեդան` հյուրանոցի կառավարիչ
Էդվին Մաքսվել` Մերսյե
Ռիչարդ Կառլ` Գաստոն
Ջորջ Թոբիաս` վիզային ռուս պաշտոնյա
Չարլզ Ժյուդելս` սրճարանի սեփականատեր
Էդվին Ստենլի` խորհրդային իրավաբան


== Ճանաչում ==
1940 թվականին «Նինոչկա» ֆիլմը չորս անվանակարգերում առաջադրվել է Օսկար մրցանակի` լավագույն ֆիլմ, լավագույն դերասահանուհի (Գրետա Գարբո), լավագույն օրիգինալ պատմություն և լավագույն սցենար։ Ընդգրկվել է Դասական ֆիլմերի ազգային ռեեստր։ 200 թվականին ֆիլմը 52-րդ տեղն է գրավել Ամերիկյան բոլոր ժամանակների 100 լավագույն կատակերգական ֆիլմերի ցանկում։


== Քննադատություն ==
Ֆիլմի առաջին թողարկումից հետո Նյու Յորք Թայմսի կինոքննադատ Ֆրենկ Նյուջենթը գովաբանել է այն. «Կատակերգություն, որում հանդես են գալիս պարոն Դուգլասը, Ինա Կլերը և Սիգ Ռումանը, Ֆելիքս Բրեսսարն ու Ալեքսանդր Գրանախը, շնորհիվ Վալդեր Ռայշի, Չարլզ Բրեքեթի և Բիլլի ուայլդերի` խորամանկորեն գրած սցենարի, հիանալի է ստացվել։ Ստալինին, կրկնում ենք, սա դուր չի գա, սակայն, եթե ձեր ճաշակը չափազանց մոտ չէ կուսակցական գծին, մենք կարծում ենք, որ դուք այն անսահման կհավանեք»։
2000 թվականին կինոքննադատ Դենիս Շվարցը քննարկել է ֆիլմի հումորը. «Գարբոյի մտքերն իրենց մեջ քաղաքական խորամանկ կատակներ ունեն, օրինակ. «Զանգվածային վերջին գործընթացները մեծ հաջողությամբ են անցել։ Ռուսներն ավելի քիչ կլինեն, փոխարենը` ավելի լավը», կան նաև խորհրդային չհաջողված հինգամյակը ծաղրող կատակներ։ Ֆիլմը որոշ առումներով զվարճալի էր, սակայն` նաև կոպիտ, դրան պակասում էր Լյուբիչի սովորական նրբանկատությունը, այն հավասար չէ Լյուբիչի` ավելի վաղ նկարահանած կատակերգություններին, իսկ վերջին կես ժամն իսկապես դանդաղեցնում է իրադարձությունների ընթացքը` արհեստական անհետաքրքիր ավարտով»»:


==== Վերաթողարկում ====
Մետրո-Գոլդուին-Մայերի` ավելի ուշ` Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ֆիլմը վերաթողարկելու փորձը կասեցվել է այն պատճառաբանությամբ, որ այդ ժամանակ ԽՍՀՄ-ն Արևմուտքի գործընկերն էր։ Ֆիլմը վերաթողարկվել է պատերազմի ավարտից հետո։


== Ծանոթագրություններ ==