Մալգոբեկ

Մալգոբեկը (ինգուշ.՝ МагӀалбике, չեչեներեն՝ Малхабек) — Ռուսաստանի Դաշնության Ինգուշիայի քաղաքներից է։ Մալգոբեկի մունիցիպալ շրջանի վարչական կենտրոնն է, սակայն շրջանի կազմի մեջ չի մտնում։
Հանրապետական ​​նշանակություն ունեցող քաղաք է և ունի ինքնուրույն կառավարման համակարգ։


== Անվան ծագումնաբանություն ==
Ըստ վարկածների, «Մալգոբեկ» տեղանունը առաջացել է Տերսկի լեռնաշղթայի արևմտյան մասում բնակվող քաբարդյան ժողովուրդների Կաբարդա-չերքեզերեն լեզվից։ կաբ.-չերք.՝ Мэлгъэбэг ստուգաբանության համաձայն, мэл բառը թարգմանվում է «ոչխար», իսկ բառի   շարունակությունը թարգմանվում է «ուռած» (թույնից կամ թունավոր բույսից ուռած իմաստով)։ Ըստ մեկ այլ վարկածի՝ քաղաքի անվանումը գալիս է Մագիալ-Բեկ բնավայրի (ճահիճ անտառի մեջ, անտառ դաշտերի մեջ և այլն) անունից, որի տեղում, ենթադրաբար, հայտնվել է քաղաքը։ 
Ինգուշերեն լեզվից այս տեղանունը թարգմանվում է որպես «Բանակի գերագույն հրամանատար»՝ ի պատիվ է այդ հողերի նախկին սեփականատիրոջ։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքը տեղակայված է Ալխանխուրտի հովտում՝ Տերսկի լեռնաշղթայի հարավային լանջին, հանրապետության մայրաքաղաք Մագասից 40 կմ (ուղիղ գծով) հեռավորությամբ։ Մալգոբեկը տեղակայված է հովտի արևմտյան մասում, հյուսիսից այն շրջապատված  է Տերսկի լեռնաշղթայով, իսկ հարավից՝ Սեժենսկու լեռնաշղթայով (Արիկ-Պապսա լեռ, 510.9 մ), ձգվում է դեպի Նիժնի Կուրպ գյուղը ( Կաբարդինո-Բալկարիա), որտեղ այն սահմանափակվում է Կուրպ գետի հովտով, որը ձգվում է միջօրեագծի ուղղությամբ՝ հարավից հյուսիս։


== Պատմություն ==
1934 թվականի Համառուսական կենտրոնական գործադիր կոմիտեի որոշմամբ, Չեչեն-Ինգուշական ինքնավար մարզի Սոժենսկու շրջանի Վոզնեսենսկի գյուղական խորհրդի ենթակայության տակ գտնվող բնակավայրը վերանվանվեց Մալգոբեկ գյուղ։ ՌՍՖՍՀ Գերագույն խորհրդի 1939 թվականի օգոստոսի 27-ի հրամանագրով գյուղը ստացավ քաղաքի կարգավիճակ։


=== Հայրենական մեծ Պատերազմ ===
Մալգոբեկի պատմության հերոսական էջերը կապված են Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակաշրջանի հետ։
1942 թվականին Կովկասում գերմանական հարձակողական գործողությունների հիմնական նպատակներից մեկը ԽՍՀՄ-ում նավթի արդյունահանման հիմնական տարածքների գրավումն էր, հիմնականում Գրոզնին և Բաքուն։ Հետևաբար, այն բանից հետո, երբ գերմանացիները օգոստոսին լքեցին Թերեքի սահմանը Մոզդոկի և Պրոխլադնիի մերձակայքում, Մալգոբեկի ուղղությունը դարձավ հետագա հարձակողական գործողությունների գերակայություններից մեկը։


=== Հետպատեազմյան շրջան ===
Խորհրդային շրջանում Մալգոբեկի տնտեսության հիմքը մնաց նավթի արդյունահանումը։ Գործում էր աղյուսի գործարան, ինչպես նաև սննդի փոքր ձեռնարկություններ։ Քաղաքի բնակչության մեծ աճ գրանցվեց մինչև 1970-ական թվականները, այնուհետև, մոտավորապես նույն մակարդակի վրա մնաց մինչև 1990-ական թվականների սկիզբը։ Միևնույն ժամանակ, աստիճանաբար փոխվում էր բնակչության էթնիկ կազմը։ Աստիճանաբար ռուսների թիվը նվազում էր, իսկ ինգուշների թիվը՝ աճում։
2010 թվականի մայիսի  9 -ին քաղաքում հանդիսավոր կերպով բացվեց ռազմական փառքի կոթողը [18], որն անմիջապես դարձավ Մալգոբեկի խորհրդանիշներից մեկը Պաշտոնական բացումից առաջ, 2010 թվականի հունվարին, փոխվեց քաղաքի զինանշանը և Հուշակոթողը դարձավ նրա հիմնական տարրը։ 2015 թվականի մայիսի 10-ին Ռազմական փառքի քաղաքը Մալգոբեկը և բելառուսական Բրեստ քաղաքը դարձան եղբայր քաղաքներ.

		
		
		
		


== Բնակչություն ==
Ըստ Ռուսաստանի տնտեսական զարգացման նախարարություն կանխատեսման, բնակչությունը կլինի.
2024 թվական — 39,69 հազար մարդ
2035 թվական — 41,89 հազար մարդՄալգոբեկը Ինգուշեթիայի չորրորդ խոշոր բնակավայրն է նարզանից, Սունժայից և Քարաբուլակից հետո։

Ազգային կազմը2002 թվականի և 2010 թվականի համառուսական մարդահամարների համաձայն и 2010 года.


== Տեղական ինքնակառավարում ==
Մալգոբեկ քաղաքի տեղական ինքնակառավարման կառուցվածքը հետևյալն է՝

քաղաքապետարանի ներկայացուցչական մարմին՝ քաղաքային խորհուրդ,
քաղաքապետ` Մալգոբեկ քաղաքի ղեկավար,
Մալգոբեկ քաղաքի վարչություն վարչապետ (տեղական ինքնակառավարում),
ժողովրդական կրթության վերահսկողություն և հաշվապահություն իրականացնողօրգան

Նախագահներ՝2009 - 2013 թվականներ՝ Երակի Այուպովիչ Գանտեմիրով
2013 - 2016 թվական՝ Շարպուդին Սարբեկովիչ Մամիլով
2016 թվականից՝ Ուսման Սուլիմանովիչ  ԵվլոևՎարչակազմի ղեկավարներUrուրով Մուստաֆա Տուգանովիչ (2001—2002)
Մամիլով Տուգան Ալաուդինովիչ (2002)
Ալիխանով Մուխմատխան Ախմետովիչ (2002—2008)
Կորիգով Մուխխադ Փաշաևիչ (2008—2012)
Դոդով Ահմեդ Մուխարբովովիչ (2012—2014)
Եվլոև Մուպաժիր Նարուդինովիչ (2014—2016)
Մամիլով Շարպուդին Սավարբեկովիչ (2016—2018)
Էգիև Սուլեյման Մագոմետովիչ (с 2018)


== Արդյունաբերություն և ենթակառուցվածքներ ==
«Ինգուշնեֆտեգազպրոմ» նավթարտադրող ընկերություն
«Մալգոբեկ—Տիխորեցկк» նավթամուղ
«Մալգոբեկ-3» 110/35/6 կՎ Էլեկտրական ենթակայան


== Տրանսպորտ ==
Երեք քաղաքային ավտոբուսների երթուղիներ, որոնք սպասարկվում են պետականոեն ​​արտոնագրված  Ingushavtotrans- ի կողմից։ Բայց այս երթուղիներում գործող ավտոբուսները օրական ընդամենը մի քանի (1-8) չվերթ են կատարում։ Շարժակազմ՝ ПАЗ-3205.


== Անհատականություններ ==
ԲնիկներՄալգոբեկում ծնվածներ

Մուխարբեկ Իզմայլովիչ Աուշև — Պետդումայի երկրորդ և չորրորդ գումարումների  պատգամավոր
Բորիս Եֆիմովիչ Սերեբրյակով — Սովետական ​​սերիական մոլագար մարդասպան։
Շեստոպալով, Վլադիմիր Ալեքսեևիչ — Պյատիգորսկի քաղաքապետ (2004—2006 թվականներ)1942—1943 թվականի հերոսներ՝Թեմիկ Ավթանդիլյան —  Խորհրդային Միության հերոս, 1942-ի նոյեմբերին Մալգոբեկի մոտ տեղի ունեցած մարտերի ընթացքում մարտական ​​առաքելությունը հաջողությամբ իրականացնելու համար նրան շնորհվել է Կարմիր դրոշի շքանշան։
Միխայիլ վասիլևիչ Մարկովին — Խորհրդային Միության հերոս, խորհրդային զորապետ, 1942-ի աշնանը և ձմռանը, կիրառելով ռազմական հնարքներ, պաշտպանում էր Մալգոբեքի տարածքում գտնվող Ալխանխուրտի ջրանցքը։
Վլադիմիր Յակովլևիչ Պետրով — Խորհրդային Միության հերոս ։


== Եղբայր քաղաքներ ==
 Բելառուս Բրեստ


== Ծանոթագրություններ ==