armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պլովդիվի հռոմեական թատրոն

Պլովդիվի Հռոմեական թատրոն (լատ.՝ TEATRUM TRIMONTENSE; բուլղար․՝ Пловдивски античен театър,  Պլովդիվ քաղաքի կենտրոնում տեղակայված աշխարհի լավագույն պահպանված հնագույն թատրոններից է։ Այն կառուցվել է մ.թ.ա. 1-ին դարի 90-ական թվականներին, հավանաբար կայսր Դոմիցիանոսի ղեկավարությամբ։ Թատրոնը կարող է հյուրընկալել մոտ 5000–7000 հանդիսատես, այժմ այն օգտագործվում է։


== Տեղանք ==
Թատրոնը գտնվում է Պլովդիվի Հին քաղաքում՝ Ջամբազ և Թաքսիմի բլուրների գոգավորությունում։


== Նկարագրություն ==
Հանդիսատեսի տեղերը գտնվում  են դեպի հարավ՝  դեպի հինավուրց քաղաքը և Ռոդոպները։ Կառուցվածքով թատրոնը կիսաշրջանաձև է, 82 մետր արտաքին տրամագծով։ Թատրոնը բաղկացած  է նստավայրի հատվածից (լսարան]) և բեմից (նվագախումբ)։ Հանդիսադահլիճը փորված է բլրի լանջին։ Հանդիսատեսի համար նախատեսված հատվածը բաղկացած է 28 համակենտրոն շարքերից՝ մարմարե նստատեղերով, որոնք միջոնցքով բաժանվում են երկու հարկաշարքի։ Թիերի վերին հատվածը ընդհատվում է նեղ ճառագայթային սանդուղքներով։ Թատրոնն ունի նաև ամբիոն, որը հենվում  է  սյուների վրա։


== Վերականգնում և պահպանում ==

4-րդ դարի վերջում թատրոնի մեծ մասը ոչնչացվել է (կրակից կամ երկրաշարժից)։ 1960-ականների վերջին Պլովդիվի հնագիտական ​​թանգարանի աշխատակազմի կողմից հնությունների տարածաշրջանում իրականացվող   հնագիտական ​​պեղումների ժամանակ հայտնաբերվել են կառույցի ավերակներ։ Հին թատրոնի վերականգնումը ճանաչվում է որպես Բուլղարիայի՝ հնությունների պահպանման բնագավառում ամենամեծ նվաճումներից մեկը։ Հուշարձանը վերականգնվել է՝ օգտագործելով բնօրինակ ճարտարապետական ​​տարրերը հնարավորինս խստորեն պահպանելով և մեծ չափով հետևելով հնագույն տեխնիկային։
Այսօր հնագույն թատրոնը Պլովդիվի ամենահայտնի շինություններից է։ Քաղաքի մշակութային կյանքում այն կարևոր դեր է խաղում պիեսների, համերգների, հասարակական միջոցառումներ և այլնի ժամանակ։ Հիմնականում կարևոր են հուշարձանի ճարտարապետությունը և նրա լավ ակուստիկան։ Թատրոնը կարող է տեղավորել մինչև 3500 հանդիսատես։

Անտիկ թատրոնի վերականգնումը
		
		
		


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Կաձուո Տաոկա

Կաձուո Տաոկա (ճապ.՝ 田岡 一雄, մարտի 28, 1913(1913-03-28), Sanshō, Miyoshi district, Տոկուսիմա (պրեֆեկտուրա), Ճապոնական կայսրություն - հուլիսի 23, 1981(1981-07-23), Ամագասակի, Հյոգո (պրեֆեկտուրա), Ճապոնիա), յակուձայի ամենահայտնի կնքահայրերից մեկը
։
Հայտնի է որպես հանցագործ աշխարհի «Կնքահայրերի կնքահայր» և «ճապոնական կնքահայր»՝ Տաոկան 1946-1981 թվականներին Յամագուծի-գումիի երրորդ կումիչոն էր՝ Ճապոնիայի խոշորագույն յակուձա կազմակերպությունում։


== Վաղ կյանք ==
Տաոկան որբ է եղել, մեծացել է որպես երիտասարդ փողոցային մարտիկ Կոբեում, Յամագուծի-գումիի ղեկավար՝ Նոբորու Յամագուծիի գլխավորությամբ։

Նա իր ողջ կյանքի համար ստացավ  «Կումա» («Արջ») մականունը՝ համաձայն իր վայրի բնավորության, ինչի պատճառով ճանկռել էր հակարակորդի աչքը։


== Կարիերա ==
Նա բանտարկվեց սպանության համար 1937-1943 թվականներին և ստանձնեց կումիչոյի դերը երեք տարի անց՝ 33 տարեկան հասակում։ Ընկերոջ առաջարկը Տաոկային ստիպեց հասկանալ, որ գաղտնի տնտեսական գործունեությունը փակուղի կտանի։ Եթե ձեռքերդ մտցնես դրա մեջ, փորձանքի մեջ կհայտնվես ու կհարցաքննվես ոստիկանության կողմից։ Բարձր արժեք, ցածր շահույթ։ Դրանից հետո Տաոկան լիարժեք նավահանգստային բեռնափոխադրումների բիզնես սկսեց։
Իր ղեկավարության ընթացքում Տաոկան ընդլայնեց Յամագուծի-գումին՝ այն դարձնելով Կոբեի նավահանգիստներում գտնվող գործադուլը խաթարող փոքր խմբավորումից մինչև աշխարհի ամենամեծ հանցավոր սինդիկատը, որի զարգացման գագաթնակետին ավելի քան 10,000 անդամ կար։ Հայտնի իր կասկածամտությամբ և զգուշավորությամբ մրցակից յակուձա կլանների նկատմամբ՝ նա 1963 թվականին հրաժարվեց միանալ Կանտո-կային՝ յակուձաների միջև համադաշնությանը։ 1972 թվականին՝ երկու ավազակախմբերի միջև լարվածությունից հետո, Տաոկան դաշինք  կնքեց Յամագուծի-գումիի և Ինագավա-կայի միջև՝ իր տանը տեղի ունեցած սակազուկիի արարողության ժամանակ։
Նրան հաջողվել է ողջ մնալ 1978 թվականի մահափորձից հետո, երբ Կիոտոյի գիշերային ակումբներից մեկում, ինչ-որ անորոշ պարային ցուցահանդեսի ժամանակ, Յամագուծի-գումի մրցակից հանցախմբի՝ Մացուդա-գումիի (松田組) անդամներից մեկը  կրակել է նրա պարանոցին։ Մի քանի շաբաթ անց հարձակվողին մահացած են գտել Կոբեի մոտ գտնվող անտառում։


== Մահ ==
Նա ղեկավարել է Յամագուծի-գումին մինչև իր մահը՝ 1981 թվականը, երբ մահը վրա է հասել սրտի կաթվածից։ Նրա կինը՝ Ֆումիկոն, կարճ ժամանակով զբաղեցրել է ավազակախմբի ղեկավարի դերը, մինչև 1984 թվականին ընտրվել է նոր կումիչո՝ Մասահիսա Տակենական։


== Անձնական կյանք ==
1983-1990 թվականներին նրա դուստրը՝ Յուկին (1964 թվական), ամուսնացած էր Կիտարոյի՝ հայտնի ճապոնացի նյու-էյջ (new-age) երաժշտի հետ։ Նրա որդին՝ Միցուրու Տաոկան (1943–2012 թվականներ) Ճապոնիայում  ֆիլմերի պրոդյուսեր էր և ամուսնացած էր դերասանուհի Էիկո Նակամուրայի հետ, մինչև վերջինս 1975 թվականին ինքնասպանություն գործեց իրենց տանը՝ գազից թունավորվելով։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարմիր գլխարկը (մուլտֆիլմ, 1937)

Կարմիր գլխարկը (ռուս.՝ Красная шапочка), խորհրդային նկարված մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 1937 թվականին, Վալենտինա և Զինաիդա Բրումբերգների կողմից։ Մուլտֆիլմն ստեղծվել է ըստ Շառլ Պերոյի հեքիաթի մոտիվների, սակայն շատ է տարբերվում դրանից։ Մուլտֆիլմը նկարահանվել է դասական «դիսնեյյան» ոճով, որը խորհրդային մուլտիպլիկացիայում առկա էր մինչև 1939 թվականը։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմը պատմում է դյուրահավատ աղջկա` Կարմիր գլխարկի մասին, որին քիչ էր մնում` ուտեր գայլը։


== Նկարահանող խումբ ==


== Տարբերություններ հեքիաթից ==
Մուլտֆիլմում գայլը չի կարողանում ուտել ո՛չ Կարմիր Գլխարկին, ո՛չ էլ տատիկին։ Համապատասխանաբար, նրա փորը ոչ ոք չի կտրում, ինչպես դա լինում է հեքիաթում։
Մուլտֆիլմում գայլի վերջը գալիս է այլ կերպ, քան հեքիաթում. այստեղ գայլն ընկնում է պոմիդորներով տակառի մեջ, որը կատուն կողպում է, իսկ հետո գլորում է այն ճանապարհով, որից հետո տակառը սուզվում է գետի մեջ։
Հանդիպման ժամանակ գայլը հագնում է այծի կաշի, ինչի պատճառով էլ Կարմիր Գլխարկը նրան հավատում է։


== Փաստեր ==
Այծի կաշի հագած գայլը երգում է «Տատիկը մի մոխրագույն այծ ուներ» երգը։


== Վերաթողարկում ==
Մուլտֆիլմը SECAM համակարգով 1980-ականներին թողարկվել է տարբեր մուլտֆիլմերի հավաքածուներում, իսկ 1990-ականներին PAL ի համակարգով ընդգրկվել է «Սոյուզ» ստուդիայի մուլտֆիլմերի հավաքածուներում (1994 թվականից)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Կարմիր գլխարկը» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Կարմիր գլխարկը» ՅուԹյուբում
Դեմետրե III (Աբխազիայի արքա)

Դեմետրե III (վրաց.` დემეტრე II, 10-րդ դար - ոչ վաղ քան 975), Աբխազիայի արքա 967-975 թվականներին։
Դեմետրեն Գեորգի II արքայի որդին էր, սերում էր Անոսիդների տոհմից։ Հաջորդել է եղբորը` Լևոն III-ին (957-967)։ Մահացել է անժառանգ։
Աբխազիայի ազնվականութունը գահի ժառանգորդ է նշանակում Դեմետրեի եղբորը՝ Թեոդոսիուսին, ով այդ ժամանակ գտնվում էր Բյուզանդիայի մայրաքաղաք Կոստանդնուպոլսում` գերության մեջ։ Աբխազական գահին հավակնում էին նաև Կախեթի արքաներ Կյուրիկե II-ը և Դավիթը։ Դեմետրեն օգնում է եղբորը` նշանակվել իր ժառանգորդ, սակայն վերջինիս անհնազադության պատճառով կուրացնում է նրան։
975 թվականին՝ Դեմետրե III-ի մահից հետո, աբխազական գահն անցնում է Թեոդոսիուս III Կույրին։


== Տես նաև ==
Աբխազիայի արքաների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Քասաղի կամուրջ

Քասաղի կամուրջ, կամուրջներ Հայաստանի Հանրապետության Արագածոտնի մարզում, Աշտարակ քաղաքում, Քասաղ գետի վրա։


== Կամուրջներ ==


=== Հին կամուրջ ===
Ամենահինը եռաթռիչք, տուֆակերտ կամուրջն է՝ կառուցված 1664 թվականին, 12-13-րդ դարերի կամրջի մնացորդների հարևանությամբ։


=== Նոր կամուրջ ===
Նորը շահագործման է հանձնվել 1955 թվականին։ Սա միաթռիչք է, որն իրար է կապում Քասաղի աջ և ձախ ափերին գտնվող թաղամասերը։ Կառուցված է երրորդ՝ կախովի կամուրջը, որով Երևան-Գյումրի մայրուղին փոխադրվել է Աշտարակ քաղաքից հյուսիս, իսկ քաղաքի ձախափնյա թաղամասից կենտրոն տանող ճանապարհը զգալիորեն կրճատվել է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստրիմովկա

Ստրիմովկա (ուկրաիներեն՝ Стримівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստրիմովկա գյուղում բնակվում էր 231 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
GOOD Music

GOOD Music- երաժշտական լեյբլ, հիմնադիր պրոդյուսերը Քանյե Ուեսթն է։ «GOOD»-ը նշանակում է «Getting Out Our Dreams»։


== Պատմություն ==
Այն ժամանակ, երբ Ուեսթը, GLC-ը և Really Doe-ը սկսեցին իրենց երաժշտական կարիերան, նրանք ստեղծեցին The Go-Getters խումբը։ Նրանք չէին կարողանում թողարկել, բայց Քայնե Ուեսթը կարողացավ ազատ արձակել Roc-A-Fella Records ալբոմը։
John Legend և Common առաջին երաժիշտներն էին, ովքեր կարողացան մատուցել բարձրորակ երաժշտություն և թողարկել ալբոմներ։ Նրանք առաջադրվել են Գրեմմի մրցանակի 7 անգամ։


== Ներկայիս անդամներ ==


=== Կատարողներ ===


== Սկավառակագրություն ==


=== Պալանավորած ազատում ===
Mr Hudson — Deliverance (2012)
Cyhi Da Prynce — Hardway Musical (2012)
Teyana Taylor — «The Misunderstanding of Teyana Taylor EP» (փետրվար 2012)


== Ծանոթագրություններ ==
Խորհուրդներ տալ սիրող նապաստակը

«Խորհուրդներ տալ սիրող նապաստակը», խորհրդային կարճամետրաժ մուլտֆիլմ, էքսցենտրիկ կատակերգություն, որը ծաղրում է հիմարությունն ու անքաղաքավարությունը։
Մուլտֆիլմում հնչում է Գեորգի Սվիրիդովի «Ռազմական քայլերգ»-ը համամիութենական ռադիոի և կենտրոնական հեռուստատեսության սիմֆոնիկ նվագախմբի կատարմամբ (դիրիժոր՝ Վ. Ֆեդոսեև)։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմում պատմվում է մի նապաստակի մասին, որը կյանքում ոչինչ չի կարողանում անել, բացի անպետք և հիմար խորհուրդներ տալուց և ուրիշներին սովորեցնելուց։
Առավոտյան նա կովին սովորեցնում է բառաչել, իսկ կովը նրան պոզահարում է։ Քառասնոտանուն փորձում է սովորեցնել ճիշտ քայլել, բայց արդյունքում նրան դարձնում է հենակներով քայլող հաշմանդամ։ Լողալ սովորող գայլաձկանը տեսնելով՝ Նապաստակը նրան ջրից ափ է հանում և փորձում նրան սովորեցնել ճիշտ լողալ։ Այդ պահին գալիս է մայր-գայլաձուկը, փրկում է փոքրիկին և քշում Նապաստակին։ Լսելով ջութակ նվագող ծղրիդին և երգող սոխակին՝ նա ծղրիդից խլում է ջութակը և սկսում նրան նվագել սովորեցնել, իսկ սոխակին՝ ճիշտ երգել։ Այդ խորհրդից հետո Նապաստակին նորից վտարում են։ Տեսնելով, թե ինչպես է գայլը սողում գառնուկի հետևից, նրան խորհուրդ է տալիս մորը ծննդյան օրվա առթիվ ցուլ նվիրել։ Բայց վերջինս չի ցանկանում նվեր դառնալ և մի կողմ է շպրտում գայլին, իսկ գայլը գլխով զարկվում է ծառին։ Հերթական անպիտան խորհրդի համար գայլը բռնում է Նապաստակի ականջներից, իսկ երբ նա խնդրում է իրեն առանց ձեռքերի թողնել, գայլը բաց է թողնում նրա ականջները և ոտքով մի կողմ շպրտում։ Գետի ափին հայտնվելով՝ նա նկատում է աշխատասեր կուղբին, ով ամբարտակ էր կառուցում։ Որոշելով, որ նա սխալ է լողում, Նապաստակը, վզին քար կապելով, ցատկում է գետը և խեղդվում։ Այս վերջին խորհուրդը հանգեցնում է աներես, հիմար և անքաղաքավարի նապաստակի ողբերգական մահվանը։


== Նկարահանող խումբ ==


== Տեսագրություն ==
Մուլտֆիլմը DVD տարբերակով թողարկվել է «Зайчишка - плутишка» մուլֆիլմերի ժողովածուի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Липскеров Михаил. Заяц, который любил давать советы. — АСТ, 2011. — 48 с. — (СОЮЗМУЛЬТФИЛЬМ представляет). — ISBN 978-5-17-075622-3


== Արտաքին հղումներ ==
«Խորհուրդներ տալ սիրող նապաստակը». մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Հայրենական մուլտիպլիկացիաների հանրագիտարան (հեղինակ՝ Սերգեյ Կապկով, «Алгоритм», 2006)
Միխայիլ Պոսոխին

Պոսիխին Միխայիլ Վասիլևիչ (ռուս.՝ Михаил Васильевич Посохин, նոյեմբերի 30 (դեկտեմբերի 13), 1910, Տոմսկ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 22, 1989(1989-01-22), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային ճարտարապետ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական ճարտարապետ (1970)։ 


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտում (1935-1938)։ Մոսկվայի գլխավոր ճարտարապետը (1960 թվականից)։


== Գործեր ==
Միխայիլ Պոսոխինի գործերից են (բոլորը համահեղինակների հետ)․ Մոսկվայում՝ բնակելի տների Ապստամբության հրապարակում (բարձրահարկ նախագիծը՝ 1948 թվականին, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1949 կառուցվել է 1950-1954 թվականներին), Խորոշյովոյի խճուղու վրա (1950), Չայկովսկու (1952) և Կուուսինենի (1956) փողոցներում, Խորոշյովո-Սնևնիկի բնակելի շրջանի հատակագծումն ու կառուցապատումը (1960), Կրեմլի Համագումարների պալատը (1959-1961, լենինյան մրցանակ, 1962 թվականին Կալինինի պողոտայի կառուցապատումը (1964-1969) ՏՓԽ-ի շենքերի (1969) համալիրով, Պիցունդայում առողջարանային համալիր 1959-1967, ԽՍՀՄ տաղավարները Մոնրեալի (1967) և Օսակայի (1970) համաշխարհային ցուցահանդեսներում, Մոսկվայի գլխավոր հատակագծի (մինչև 1985 թվականը) մշակումը (ղեկավար, հաստատվել է 1971 թվականին)։
Եղել է ԽՍՀՄ 6-8-րդ գումարումների Գերագույն խորհրդի պատգամավոր, ԽՍՀՄ 22-23 համագումարների պատվիրակ։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Լենինի և 3 այլ շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Նավայո

Նավայո ծովածոց (հուն․՝ Ναυάγιο, հունարենից թարգմանաբար՝ «նավաբեկություն»), լողափ Հոնիական ծովի ափին՝ Հունաստանի Զակինթոս կղզու հյուսիս-արևմուտքում։ Մինչև 1980-ական թվականները, Նավայոն կոչվել է «Սուրբ Գևորգի լողափ»՝ ծովածոցի շրջակայքում՝ շուրջ մեկ կիլոմետր հեռավորության վրա, գտնվող Սուրբ Գևորգի վանքի պատվին։ Հունարեն «Նավայո» բառը թարգմանաբար նշանակում է «նավաբեկություն», քանզի լողաափն իր անվանումը ստացել է Զակինթոսի ափերի մոտ տեղի ունեցած աղետալի վթարից հետո։ 1980 թվականին Հունաստանի ծովային ոստիկանությունը սկսել է հետապնդել երկրի ծովային տարածքում հայտնված մաքսանենգ նավին։ Այն Թուրքիայից շարժվում էր Իտալիա և անօրինական կերպով տեղափոխում էր ծխախոտ և ալկոհոլ։
Նկատելով իրենց ուղղությամբ շարժվող ոստիկանությանը՝ թուրքական արտադրության առևտրային նավը շրջադարձ է կատարում և մխրծվում ծանծաղուտի մեջ։ Չդիմանալով ալիքների ալեկոծություններին՝ նավը ծանծաղուտով խորտակվում է։ Մի քանի տարի անց Զակինթոսի ափերի մոտ բռնկված հուժկու փոթորիկը խորտակված նավի դասալիք դարձած մնացորդները բերում է ափ։ Ժանգոտած նավը հասնում է ափամերձ հատված և մխրճվում ավազների մեջ։ Կարճ ժամանակ անց նավաբեկության ենթարկված նավի ժանգոտած մնացորդները դառնում է լողափի «մարգարիտ»-ը։ Հազարավոր զբոսաշրջիկներ ժամանում են Զակինթոս և լուսանկարահանվում կղզու այցեքարտը դարձած շոգենավի հետ։ Դրանից հետո ծովածոցն ու լողափը անվանվում է «Նավայո»։ Լողափը բոլոր կողմերից շրջապատված է 45-ից մինչև 225 մետր բարձրությամբ սպիտակ բարձրադիր ժայռերով։ Դա նշանակում է, որ լողափ հասնելու միակ ճանապարհը ծովային նավարկությունն է, քանզի Նավայո տանող ցամաքային ճանապարհներ չկան։ Վերջին աղետալի դեպքը Նավայոյում տեղի է ունեցել 2012 թվականի հունիսին, երբ բրիտանացի պարաշյուտիստը կնքում է իր մահկանացուն։


== Տես նաև ==
Զակինթոս ազգային պարկ
Զակինթոս


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արդյո՞ք սա աշխարհի լավագույն լողափն է․ Նավայո, Զակինթոս heatheronhertravels.com կայքում
Նավայո ծովափեը Զակինթոսում  holaplaya.com կայքում(ռուս.)
Օդինցովո (այլ կիրառումներ)

Օդինցովո, կարող է վերաբերել՝

Օդինցովո - գյուղ Ռուսաստանի Տուլայի մարզի Յասնոգորսկի շրջանի կազմում
Օդինցովո - գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում
Տեղեր (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տեղեր (այլ կիրառումներ)Տեղեր, գետ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում։ Սկիզբ է առնում Արագած լեռան հարավային լանջերից և Տեղեր գյուղից 3 կմ հարավ-արևելքում աջից միախառնվում Ամբերդ գետին։ Երկարությունը՝ 12 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
(147) Պրոտոգենեիա

(147) Պրոտոգենեիա (անգլ.՝ Protogeneia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1875 թվականի հուլիսի 10-ին Լիպոտ Շուլհոֆի կողմից Վիեննայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,135822 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,045 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2267 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Պրոտոգենեիա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 2,0384 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2028,27 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,177491 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,93° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
Պրոտոգենեիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լեսլի Մոլսիդի սպանություն

Լեսլի Մելսիդի սպանություն, 11-ամյա բրիտանուհի Լեսլի Մոլսիդի (անգլ.՝ Lesley Susan Molseed) սպանությունը, որը տեղի է ունեցել 1975 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Ռոչդեյլում (Մեծ Մանչեսթեր), և որին հաջորդած իրադարձությունները հանգեցրին բրիտանական արդարադատության պատմության մեջ ամենահայտնի դատական սխալներից մեկին։ Այդ սխալի հետևանքով Ստեֆան Կիշկոն (Stefan Kiszko, 1952-1993)՝ ուկրաինացի և սլովենացի ներգաղթյալների ընտանիքում ծնված հարկային ծառայողը, դատապարտվեց ցմահ ազատազրկման՝ սեռական հողի վրա կատարած սպանության համար, որը, սակայն, ինքը չէր իրականացրել, և բանտում անցկացրեց գրեթե 17 տարի։ 2007 թվականի նոյեմբերի 12-ին այդ սպանության համար մեղավոր ճանաչվեց Ռոնալդ Կաստրին (Ronald Castree)։


== Հանցագործություն և հետագա իրադարձություններ ==
Սպանության օրը Լեսլի Մոլսիդը գնացել է տեղական խանութ՝ հաց գնելու։ Նա չի վերադարձել, և անմիջապես սկսվել են նրա որոնումները քաղաքում ու մոտակա M62 փողոցում։ 3 օր անց նրա մարմինը գտնվել է մոտակայքում գտնվող ամայի վայրում։ Նրա մարմնի վրա կար 12 ծակած վերք։ Հագուստը վնասված չէր։
1975 թվականի նոյեմբերի 12-ին ոստիկանությունը ձերբակալեց Ստեֆան Կիշկոյին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
В Великобритании педофила осудили за убийство девочки, совершенное 30 лет назад. NEWSru.com, 13 ноября 2007 г.
«Stefan Kiszko»։ innocent.org.uk։ INNOCENT։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-04-30-ին։ Վերցված է 2017-01-21  (անգլ.)
Nicola Dowling (2003-02-05)։ «New DNA clue in Lesley murder hunt»։ Manchester Evening News  (անգլ.)
Նովիե Սերբի

Նովիե Սերբի (ուկրաիներեն՝ Нові Серби), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովիե Սերբի գյուղում բնակվում էր 110 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,738 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 149,05 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կորոլևշչինա (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)

Կորոլևշչինա (ուկրաիներեն՝ Королівщина), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կորոլևշչինա գյուղում բնակվում էր 110 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բոբ Հոսկինս

Ռոբերտ Ուիլյամս «Բոբ» Հոսկինս (անգլ.՝ Robert William «Bob» Hoskins; 1942 թվականի հոկտեմբերի 26-ին, Բերի Սենթ Էդմենդս, Սուֆոլկ — 2014 թվականի ապրիլի 29-ին, Լոնդոն), անգլիացի դերասան, BAFTA-ի և «Ոսկե Գլոբուս»-ի հաղթող։ Նաև արժանացել է Օսկար 1987 թվականին Նիլա Ջորդանի դերի համար։ Հոսկինսը նկարել է չորս ֆիլմ, որից երկուսում եղել է պրոդյուսեր, իսկ մեկում սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
Ռոբերտ Ուիլյամ Հոսկինսը ծնվել է 1942 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Սուֆոլկ վարչաշրջանում։ Նրա մայրը եղել է խոհարար և ուսուցչուհի, աշխատել է Էլսի Լիլիան մանկապարտեզում, նրա հայրը եղել է բեռնատար մեքենայի վարորդ։ 15 տարեկանում նա թողնում է դպրոցը և սկսում է աշխատել բենզալցակայարանում բենզին լիցքավորող, որպեսզի մի փոքր թեթևացնի իր ծնողների հոգսը։ Երեք տարի սովորել է, որպես մեխանիկ, սակայն դա նույնպես թողել է։ 1969 թվականին նա պատահաբար հայտնվում է Լոնդոնի «Unity Theatre» թատրոնում և ստանում է մի դեր, նա պետք էր օգներ իրենից մեծ մարդկանց։ 1976 թվականին նա ստանում է կինոֆիլմի իր առաջին դերը՝ «Շարժման մեջ» ֆիլմում։
Լինելով փոքրահասակ, Հոսկինսը գրավում է «Պեննին երկնքից» («Pennies from Heaven») ֆիլմի ղեկավարներին, և հրավիրվում է այդ ֆիլմում դեր խաղալու։ Բացի դրանից նա նաև խաղացել է Լոնդոնի «Երկար և լավ ուրբաթ» («The Long Good Friday», 1980) ֆիլմում։
Հոսկինսը իր դերասանական կարիերան շատ լավ կատարելու համար պարգևատրվում է Բրիտանական BAFTA մրցանակով և Ոսկե Գլոբուս մրցանակով, որպես ամենալավ տղամարդու կատարած դեր՝ «Մոնա Լիզա» ֆիլմում խաղացած դերով։ 1995 թվականին նա նկարել է էլի մի ֆիլմ «Ծիածան» անվանումով։
Համաշխարհային հայտնություն նրան բերել են Ռոբերտ Զեմենիսի նկարահանած Ով է դավել Ռոջեր ճագարին ֆիլմում իր դերը և առաջին համակարգչային ֆիլմի՝ «Մարիո եղբայրները» ֆիլմում իր կերտած դերերը։
Նրա մյուս լավագույն դերերն են՝ «Դենի շղթայված շուն» ռեժիսոր Լուի Լետերեի կողմից նկարահանված։ Նկարահանվել է նաև «Մեռնող աղոթք» և «Ջրահարսները» ֆիլմերում։
Նրա ճանաչված դերը համարվում է «Կոթոնների ակումբը» ֆիլմում իր կերտած գանգսթերի դերը, նաև ավելի սիրված ու ճանաչված է «Պատը» ֆիլմում իր կերտած դերը։
Նրա կյանքի վերջին տարիներին Հոսկինսը շատ ծանր էր տանում իր հիվանդությունը։ 2011 թվականի աշնանը բժիկները նրա մոտ հայտնաբերում են Պարկինսոնյան հիվանդություն և դրանից մեկ տարի անց 2012 թվականին նա ավարտում է իր դերասանական կարիերան։ 2014 թվականի ապրիլի 29-ի գիշերը 71-ամյա Հոսկինսի կյանքը ավարտվում է, թոքերի բորբոքման պատճառով։


== Ֆիլմագրություն ==


== Պարգևներ և նոմինացիաներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Սեբաստիանի կինոփառատոն

Սան Սեբաստիանի կինոփառատոնը ֆիլմերի միջազգային ամենամյա փառատոն է, որն անց է կացվում Իսպանիայում` Սան Սեբաստիանում։ Առաջին անգամ անցկացվել է 1953 թ.` սեպտեմբերի 21-27-ը։ Կինոփառատոնն ունի մրցանակաբաշխության բաժիններ։ Պաշտոնական ընտրության մրցանակներն են «Ոսկե խեցին», «Արծաթե խեցին» և ժյուրիի մրցանակները։ 1986 թ. հիմնվել է Դոնոստիա մրցանակը՝ կինոմատոգրաֆիայում ավանդի համար։ Կինոփառատոնի բաժիններից են «Horizontes Latinos»-ը (Լատինաամերիկացիների հորիզոններ), «Zabaltegi»-ն, «Պատրաստված է Իսպանիայում», «Velodrome» բաժինները։


== Աղբյուրներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Էջը IMDb-ում
Պրիմեր (բալետ)

Պրիմեր  (ֆր.՝ premier [danseur], առաջին [պարող])՝ բալետի  առաջատար մենակատար, ով կատարում է բալետային խմբի  գլխավոր մասերը,  բարձրագույն կարգի պարող։
Պրիմերի կոչում՝  բալետի մենակատարի բարձրագույն մասնագիտական կարգավիճակ։ Բացառություն է կազմում Փարիզյան օպերան, որտեղ 1938 թվականին պաշտոնապես հաստատվել է ավելի բարձր կոչում «էտուալ» ( ֆր.՝ étoile-աստղ),  տղամարդկանց շրջանում առաջինն այն ստացել է Սերժ Պերետին 1941 թվականին։
Բալետի պատմության մեջ առաջին պարող պրիմերը Պիեռ Բոշան  էր՝ երաժշտության Թագավորական ակադեմիայի բալետի մենակատարը, որը ստեղծել էր թագավոր Լյուդովիկ 14-րդը 1669 թվականին  (պարել է  1673 թվականից 1687 թվականը) :
Անգլախոս երկրներում  առաջին պարողին սովորաբար արտահայտվում է ոչ ֆրանսերեն «պերմեր»  բառով, այլ անգլերեն principal dancer ՝ հիմնական (առաջատար) պարող։
Առաջին պարուհիներին բնորոշելու համար օգտագործվում է պրիմա պարուհի տերմինը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջիվան Հաջո

Ջիվան Հաջոն  (Ciwan Haco, օգոստոսի 17, 1957(1957-08-17), Ալ-Կամիշլի, Սիրիա), քուրդ արվեստագետ ու երաժիշտ է։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1957 թվականին Սիրիայի Քամիշլի քաղաքի մոտ գտնվող Թիրբեսփի քաղաքում։ 
Առաջին ստեղծագործությունները թողարկել է 14 տարեկանում։ 17 տարեկանում տվել է առաջին համերգը մեծ բեմի վրա։
1979 թվականին մեկնելով Գերմանիա և 3 տարի Բոխումի Ռուր համալսարանում երաժշտագիտություն ուսումնասիրելով՝ Հաջոն սկսեց քրդական ազգային երաժշտությամբ մեծապես ազդված իր գործեր ներմուծել արևմտյան երաժշտության տարրեր։ 
Հետո Նորվեգիայում շարունակեց համագործակցել եվրոպացի արվեստագետների հետ (Պաոլո Վինաչա - հարվածայիններ, Շտայն Բուլլ-Հանսսեն – էլեկտրոգիթառ, Բյուգգե Վեսելթոֆթ - ստեղնաշարեր, Բենդիք Հոֆսեթ - սաքսոֆոն), որտեղ էլ 1991 թվականին ստորագրեց իր առաջին պաշտոնական ձայնագրային պայմանագիրը։
Հաջոն տարիների ընթացքում անդրադարձել է կյանքի զանազան կողմերի ու խնդիրների՝ սիրո թեմաներից (Can, Emina) մինչև քաղաքական հարցեր (Girtiyen Azadiye, Filistin, Peşmerge, Leşker)։ Գրել է երգեր նաև քուրդ բանաստեղծների ստեղծագործությունների հիման վրա (Hevala Evindar, հեղինակ՝ Ջիգերխուն, Gula Sor, հեղինակ՝ Կեդրի Ջան [1])։
1999 թվականին հանդիպել է ազգությամբ իսլանդուհի ապագա կնոջը, որի հետ ունեն երկու երեխա։ 
Այժմ ապրում է Շվեդիայում։


== Ալբոմների ցանկ ==
Emîna Emîna (1970)
Pêşmerge (1979)
Diyarbekîr (1981)
Gûla Sor (1983)
Leyla (1985)
Girtîyên Azadîyê (1987)
Çaw Bella (1989)
Sî û Sê Gule (1991)
Dûrî (1994)
Bilûra Min (1997)
Destana Egîdekî (1998)
Derya (2003)
Konsera Batmanê (2003)
Na Na (2004)
Off (2006)
Veger (2012)


== Ֆիլմեր ==
2007 թվականին նկարահանվել է քուրդ ռեժիսոր Հիներ Սալեեմի Դոլ (քրդերեն՝ Հովիտ) ֆիլմում [2]: 
Ֆրանկոգերմանական Arte ալիքը Ջիվան Հաջոյի մասին նկարել է վավերագրական ֆիլմ [3]


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հաջոյի պաշտոնական կայքը (չաշխատող հղում)
ֆիլմը vimeo կայքում
11

Այս հոդվածը 11 թվականի մասին է։ Տես նաև 11 թվի մասին հոդվածը։
11 թվական, ոչ նահանջ տարի, որն, ըստ Գրիգորյան օրացույցի, սկսվում է շաբաթ օրը։ Այն մեր թվարկության 11-րդ տարին է, 1-ին հազարամյակի 11-րդ տարին, 1-ին դարի 11-րդ տարին, 1-ին դարի 2-րդ տասնամյակի 1-ին տարին, 10-ական թվականների 1-ին տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Գյուլնարա Հայրապետյան

Գյուլնարա Հայրապետյան, (օգոստոսի 9, 1953, Մարտունի (ԼՂՀ), ազատամարտիկ, բուժքույր։ Ավարտել է Հայաստանի Հանրապետության Կապանի բժշկական ուսումնարանը (1971)։ 1971 թվականից աշխատել է Ստեփանկերտի մարզային հիվանդանոցում, մասնակի Ստեփանակերտի հիվանդանոցից ձերբակալվածները բերդաձորցի ազատամարտիկների փախուստի կազմակերպմանը։ 1990-1994 թվականներին՝ ԼՂՀ Հադրութի (Տող, Սարինշեն, Ծամձոր), Ասկերանի (Խոջալու), Մարտունիի (Մյուփշեն, Ավդոտ), Մարտակերտի, Շուշիի, Աղդամի շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։
Ջունո Թեմփլ

Ջունո Վայոլետ Թեմփլ(անգլ.՝ Juno Temple, հուլիսի 21, 1989(1989-07-21), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն, բրիտանացի դերասանուհի։ Հայտնի է դարձել «Ճեղքվածքներ», «Եվս մեկը Բոլեյնի սերնդից», «Քավություն» ֆիլմերում դերակատարություն ունենալով։ 2013 թվականին Ջունոն ստացել է BAFTA մրցանակ։


== Կենսագրություն ==
Ջունո Վայոլետ Թեմփլը ծնվել է 1989 թվականի հուլիսի 21-ին  Լոնդոնում` պրոդյուսեր Ամանդա Պիրի և ռեժիսոր Ջուլիանո Թեմփլի ընտանիքում։ Աղջկան անվանել են Ջունո Թեմփլ վայրի անունով, որը գտնվում է Մեծ կիրճում, որտեղ ժայռերից մեկը ևս ունի Ջունո Թեմփլ անվանումը։ Այդ ժայռը ծնողները տեսել են, երբ Ջունոյի մայրը հղի էր։
Ջունոն ունի երկու փոքր եղբայր` Լեոն և Ֆելիքսը։ Դստեր ծնվելուց հետո նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Ամերիկա, որտեղ Ջունոն անց է կացրել իր կյանքի առաջին 4 տարիները։ Հետագայում ընտանիքը վերադարձել է Անգլիա` այնտեղ մշտական ապրելու նպատակով։ Աղջիկը մեծացել է Սոմերսեթ կոմսությունում և Թաունքոնում ավարտել է թագավորական քոլեջը։ 2009 թվականին Ջունոն տեղափոխվել է Լոս Անջելես, որպեսզի կարիերան շարունակի Հոլիվուդում։


== Կարիերա ==
Ջունոն իր դերասանական կարիերան սկսել է 1988 թվականին` «Վիգո» ֆիլմում նկարահանվելով, որի ռեժիսորը իր հայրն էր։ Հետագայում, այն տեսարաններում, որտեղ ներկա էր Ջունոն, չի ցուցադրվել։ Դրան հաջորդել է իր փոքրիկ դերը «Դևերի կացարանը» ֆանտաստիկ ֆիլմում, որը 2000 թվականին նույնպես նկարահանել էր իր հայրը։ Այդ ֆիլմից հետո Ջունոյի կարիերայում վեցամյա ընդմիջում է նկատվում, և միայն 2006 թվականին ցուցադրվեց հաջորդ ֆիլմը` «Սկանդալային օրագիր»-ը, Քեյթ Բլանշետի և Ջուդի Դենչի մասնակցությամբ (գլխավոր դերերում)։ Ֆիլմը քննադատների կողմից բարձր գնահատականի է արժանացել, արժանացել է «Օսկար» մրցանակի 4-րդ և «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի 3-րդ կատեգորիայի անվանակարգումների։ Ջունոն նորից հանդես է եկել երկրորդ պլանի` Պոլլի Հարթ կերպարի դերում։ 2007 թվականին ցուցադրվում է «Համադասարանցիները» կատակերգությունը և Ջո Ռայթի «Քավությունը» զինվորական դրաման, որտեղ Թեմփլը կատարել է Լոլի Քուինսի դերը։ Այդ կինոնկարի համար նա իր շիկահեր մազերը շիկակարմիր էր դարձրել։ 2008 թվականին կրկին դուրս է գալիս 2 ֆիլմ, Ջունոյի մասնակցությամբ, որտեղ նա երկրորդական դերեր է տարել. «Վայրիները» կատակերգությունը` Էմմա Ռոբերտսի մասնակցությամբ և «Եվս մեկը Բոլեյնի սերնդից» բրիտանական պատմական դրաման։


== Ծանոթագրություններ ==
Սողոմոն Սեյրանյան

Սողոմոն Գաբրիելի Սեյրանյան (Սեյրանով) (3 սեպտեմբերի, 1907, Բաքու - 6 մայիսի, 1974, Երևան), հայ թառահար։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1961)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Բաքվում։ Գործիքին տիրապետել է ինքնակրթությամբ։ Որպես կատարող հանդես է եկել 1926 թվականից՝ Ադրբեջանում ժողովրդական գործիքների անսամբլում, ղեկավարել պրոֆեսիոնալ և ինքնագործ անսամբլներ, որպես մենակատար աշխատել է Բաքվի ֆիլհարմոնիայում և ռադիոկոմիտեում։ 1944 թվականից (1956-1959 թվականները ընդմիջումով) ապրել է Երևանում, եղել Հայֆիլհարմոնիայի, ապա ռադիոկոմիտեի ժողովրդական գործիքների անսամբլի մենակատար։ Սողոմոնի կատարումն աչքի է ընկել վիրտուոզ վարպետությամբ, գործիքի գունային հնարավորությունների գերազանց տիրապետմամբ։ Երկացանկում ունեցել է գործիքային բազմաթիվ պիեսներ և մուղամներ։ 1939 թվականին Մոսկվայում կայացած ժողովրդական գործիքների համամիութենական մրցույթում գրավել է առաջին տեղը։ Մահացել է Երևանում։


== Պարգևներ ==
«Պատվո նշան» շքանշան
ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1961)


== Ծանոթագրություններ ==
Մարսել Բրեյեր

Մարսել Լաջոս Բրեյեր (անգլ.՝ Marcel Lajos Breuer, մայիսի 21, 1902(1902-05-21)[…], Պեչ, Հունգարիայի թագավորություն, Ավստրո-Հունգարիա - հուլիսի 1, 1981(1981-07-01)[…], Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), գերմանացի և ամերիկացի ճարտարապետ, դիզայներ։ 


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Հունգարիայում, հրեական ընտանիքում։ Պատանեկության տարիներին տեղափոխվել է Վայմար և ընդունվել Բաուհաուզ, որտեղ նա մնացել է դասավանդելու։ 1920-ականներին Բրեյերը հիմնականում զբաղվել է կահույքի ձևավորմամբ, հենց այդ ժամանակ նա ստեղծել է «Վասիլի» (1925) հանրահայտ աթոռը, որը նվիրված էր նկարիչ Վասիլի Կանդինսկուն։ «Վասիլին» պատրաստված էր կտավից և պողպատե խողովակներից, որոնց օգտագործումը հեղինակին հուշել է հեծանիվի ղեկը։ Այս տեխնոլոգիայի հիման վրա նա ստեղծել է վահանակով աթոռների արտահայտիչ նմուշներ։
1920-ական թվականների վերջին Բրեյերը տեղափոխվել է Բեռլին ՝ ճարտարապետությամբ զբաղվելու նպատակով։ Նրա նախագծերով տներ են կառուցվել Վիսբադենում և Ցյուրիխում։ Հիտլերի իշխանության գալուց հետո, ճարտարապետը, լինելով հրեա, արտագաղթել է Լոնդոն (1933) և ԱՄՆ (1937)։ Ոգեշնչված բրիտանացի մոդեռնիստների աշխատանքով՝ Բրեյերը նրբատախտակից ստեղծել է «Երկար աթոռը»։ Նյու Յորքում Բրեյերը կրկին զբաղվել է դասավանդմամբ, ծանոթացել Ֆ. Ջոնսոնի և Բեյ Յումինի հետ, Գրոպիուսի հետ ստեղծել է մի քանի ճարտարապետական ​​նախագիծ։
1941 թվականին Բրեյերը ստեղծել է սեփական բյուրոն՝ կենտրոնանալով հիմնականում բնակելի շենքերի նախագծման վրա։ Այս շրջանի նրա նորամուծությունների թվում են «Երկմիջուկ տունը» (ննջասենյակների և այլ սենյակների համար առանձին թևերով) և «Թիթեռ տանիքը»։ 1953 թվականին ճարտարապետը հաղթել է Փարիզում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կենտրոնակայանի նախագծման մրցույթում, ինչը կարևոր նշաձող էր բրուտալիզմի զարգացման մեջ։ 1960-1970-ական թվականներին Բրեյերը շարունակել է կառուցել երկաթբետոնից պատրաստված մեծ շինություններ, որոնց գլուխգործոցներն են Նյու Յորքի Ամերիկյան արվեստի թանգարանի շենքը (1966) և AT Tower  աշտարակը Քլիվլենդում (1971):
Ճարտարապետը երկու անգամ ամուսնացել էր և ուներ երկու երեխա։
Մարսել Բրեյերը մահացել է 1981 թվականի հուլիսի 1-ին։
Նրա դիզայներական աշխատանքների ցուցահանդեսները անցկացվում են մինչև օրս, և «Բաուհաուզի» գաղափարները պահպանում են իրենց ազդեցությունը 21-րդ դարում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերդեն (այլ կիրառումներ)

Վերդեն, կարող է վերաբերել՝

Վերդեն - քաղաք և ամրոց (17-րդ դարից) Ֆրանսիայի հյուսիս արևելքում, Մյոզ դեպարտամենտում, Մաաս (Մյոզ) գետի ափին
Վերդեն - համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում
Անանուն (անձնանուն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անանուն (այլ կիրառումներ)Անանուն, հայկական տղամարդու հազվագյուտ անուն է։ Հայկական «անուն» բառից, «ան» ժխտական ածանցով՝ անուն չունեցող։ Այս տարօրինակ անունը տվել են թե արական և թե իգական սեռին։ Սրա պատճառը այն նախապաշարմունքն է, որի համաձայն վերոհիշյալ անունը կրողը իբր դուրս կմնա Գաբրիել հրեշտակապետի մատյանից և առավել երկար կապրի։


== Ծանոթագրություններ ==
Հավուկ (անձնանուն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հավուկ (այլ կիրառումներ)Հավուկ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն հավ՝ «թռչուն» բառից։ Գործածվել է 5-6-րդ դարերում։


== Գործածություններ ==
Հավուկ Կուկայառիճեցի, նշանակվեց հունահայոց կաթողիկոս՝ Սահակի անկումից հետո 428 թվականին։
Հավուկ եպիսկոպոս Արշարունյաց, հաջորդ Թովմայի, ով 554 թվականին մասնակցեց Դուինի երկրորդ եկեղեցական ժողովին, գահակալել է 550-566 թվականներին։
Ավելի ուշ հիշատակվում է ոմն Հավուկ (16-րդ դար)։


== Ծանոթագրություններ ==
Յանա Եգորյան

Յանա Կարապետի Եգորյան (ռուս.՝ Яна Карапетовна Егорян, դեկտեմբերի 20, 1993(1993-12-20), Երևան, Հայաստան)՝ ռուսաստանաբնակ հայ սուսերամարտիկ։ 2016 թվականի Օլիմպիական չեմպիոն, 2015 թվականի աշխարհի չեմպիոն, Ռուսաստանի կրկնակի չեմպիոն (2012, 2014), Եվրոպայի քառակի չեմպիոն (2013, 2014, 2015, 2016), աշխարհի առաջնության կրկնակի մեդալակիր (2013, 2014)։ 2010 թվականին Սինգապուրում անցկացված պատանեկան օլիմպիական խաղերում նվաճել է 2 օլիմպիական ոսկի՝ դառնալով նման արդյունքի հասած Ռուսաստանը ներկայացնող միակ սուսերամարտիկը։ ՌԴ միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (2012)։


== Կենսագրություն ==
Յանա Եգորյանը ծնվել է 1993 թվականին Թբիլիսիում։ Մինչև վեց տարեկանը նա ապրել է Երևանում, այնուհետև մոր հետ տեղափոխվել է Ռուսաստանի Խիմկի քաղաք, որտեղ Սերգեյ Սյոմինայի ղեկավարությամբ զբաղվել է սուսերամարտով։ Հետագայում նրան մարզել է նաև Էլենա Ժեմաևան։ Որպես մասնագիտություն ընտրել է թրասուսերը։
2010-2012 թվականներին Եգորյանը զգալի հաջողությունների է հասել կրտսեր և պատանեկան մակարդակներում՝ ոսկե մեդալ Սինգապուրում (2010) պատանեկան օլիմպիական խաղերի անհատական և թիմային մրցումներում, Մոսկվայում (2012) աշխարհի պատանեկան առաջնությունում անհատական մրցույթի հաղթանակ։
2012 թվականին Յանա Եգորյանը հաղթել է Ռուսաստանի առաջնությանը մեծահասակների պայքարում և ներգրավվել Ռուսաստանի հավաքականի կազմում։ 2013 թվականին թրասուսերակիրների մրցապայքարում դարձել է աշխարհի առաջնության թիմային բրոնզե մեդալակիր։
2016 թվականի Ռիոյի ամառային Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն է։ Թրամարտի կանանց անհատական պայքարի եզրափակիչում Յանա Եգորյանը 15:14 հաշվով պարտության է մատնել Լոնդոնի Օլիմպիական խաղերի փոխչեմպիոն Սոֆյա Վելիկայային։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Յանա Եգորյանը հայտնի դերասան և օպերային երգիչ Հենրիկ Ալավերդյանի թոռնուհին է։


== Ծանոթագրություններ ==
Օլդուվայան մշակույթ

Օլդուվայան մշակույթ (հին մշակույթ, Գալենյան մշակույթ), պարզունակ մշակույթ բնական քարի վերամշակմամբ, որի մեջ քարի ծայրի սուր եզրը մասերի էր բաժանվում՝ պարզապես լրացնելով աշխատանքը։ 
Հայտնի է, որ առաջին խճաքարի գործիքները կարող էին ստեղծվել «Homo habilis» տեսակի ներկայացուցիչների կողմից։ Հարցը, թե արդյոք կարող էին ստեղծվել ավստրալոպիտեկյան գործիքներ, մնում է անպատասխան։ Միակ ավստրալոպիտեկը, որի մոտ հայտնաբերվել են անտիլոպի ոսկորների բեկորներ և խճաքարային գործիքներ, ավստրալոպիտեկ գարշին է (2,6-2,5 միլիոն տարի առաջ) ։
Մշակույթի անվանումը ծագում է Արևելաֆրիկյան ճեղքվածքային համակարգի Օլդուավայի կիրճի Սերենգետի (Տանզանիա) խառնարանից։ Այստեղ Լուի Լիկը և նրա կինը՝ Մերին, հայտնաբերել են շերտավորված բնակավայրերի մնացորդներ հնագույն դարաշրջանից։ ա. Ստորին շերտերին (մոտ 1,8-1,7 միլիոն տարի առաջ) տվել են «Օլդուվայի մշակույթ» անվանումը։ Մնացորդները հայտնաբերվել են այստեղ և վերին շերտերում, որոնք վերագրվել են Շելյան և Աշելյան մշակույթներին։ 1960 թվականին Լիկ ամուսիններն այստեղ հայտնաբերել են կարող մարդուն։
Իրենց գտածոների հիման վրա Լիկի ընտանիքը առաջ է քաշել աֆրիկյան ծագման վարկած՝ առաջնային տեղայնացումով, ներառյալ Օլդուավայի կիրճի տարածքը։
Քենիայի պատմության Локалелей-1 (Lokalalei, Округ Туркана, Рифт-Валли)–ի տուփում քարե գործիքներն ունեն 2,6 միլիոն տարվա հնություն, և նման են Օլդուավյանին։
Եթովպիայի պատմությում Լեդի Գերարուի «Բոկոլ Դորա 1» շերտում, «Օլդուվա» տեխնոլոգիայի միջոցով պատրաստված գործիքները թվագրվում են 2.58-2.61 միլիոն տարի առաջ եղած ժամանակով ։ 2,55-2,58 միլիոն տարի առաջվան թվագրվող եթովպական տեղանքի խճաքարային գործիքները Բոկոլ Դորայից ավելի հնագույն են, քան օլդուավայան մշակույթի դասական գործիքները։
Տանզանիայի Օվաս Օլդուպա վայրից գտնված զենքերն ունեն շատ ընդհանուր տեխնիկական բնութագիր Հարավային Կանջերոյի (Kanjera South), Ֆեդջեի (Fejej) հետ և, որոշ աստիճաններում՝ Ֆրիդա Լիկի հետ, բայց այդ դեպքում բացակայում է նմանությունը լոմեկվիյան մշակույթի հետ կապը։ Որոշ առումներով Evass Oldupa-ի քարե արդյունաբերությունը լավագույնս համապատասխանում է տեխնո-տիպաբանական այն պրոֆիլին, որը դիտվել է ավելի հին Կադա Գոնայի Օլդովյան տեղանքներում։
Կոկիսելեյում՝ Թուրկանայի  հյուսիս–արևմտյան ափին (Քենիա), նույնպես հայտնաբերվել են աշելյան և օլդուավայան տիպի գործիքներ մանրախիճի, ավազի և ցեխաքարի նույն շերտերում` (1,76 միլիոն տարեկան)։ Այս հայտնագործությունները ենթադրում են, որ այն ժամանակ, երբ Օլդուավայի մշակույթի մարդիկ առաջին անգամ սկսեցին լքել Աֆրիկան, աշելյան մշակույթն արդեն գոյություն ուներ։ Սոկորտա կղզում օլդուվայան գործիքներ են գտնվել 2008 թվականին։
Օլդուավայի տիպի ռուսական գործիքները հայտնաբերվել են Կրասնոդարի երկրամասի Կերմեկի և Դաղստանի (Այնիկաբ -1, Մուխկայ II և այլն) տեղանքներում։
Մոլդովայում՝ Օլդուավայի մշակույթի ամենահյուսիսային վայրերում՝ Բայրաքիում և Կրետեստինում,  հայտնաբերվել են Օլդուվայի մշակույթի նստվածքներ։

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ուրուջա

Ուրուջա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (312801-312900)

Աստերոիդների ցանկ (312701-312800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (312901-313000)
 Աստերոիդների ցանկ (312701-312800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (312901-313000)
Նատրիումի սուլֆատ

Նատրումի սուլֆատ, Na2SO4, ծծմբական թթվի նատրիումական չեզոք աղը։


== Ֆիզիկական հատկությունները ==
Անգույն բյուրեղական նյութ է։ Հալամ ջերմաստիճանն է 884 °C, խտությունը՝ 2698 կգ/մ3։ Անջուր նատրումի սուլֆատը կայուն է 32,384 °C-ից բարձր ջերմաստիճաններում։ 100 գ ջրում լուծվում է 52,9 գ։ Լուծույթից անջատվում է բյուրեղահիդրատը՝ Na2SO4•10H2O։


== Տարածվածությունը բնության մեջ ==
Բնության մեջ անջուր նատրիումի սուլֆատը հանդիպում է տենարդիտ միներալի ձևով։ Բյուրեղահիդրատը՝ Na2SO4·10H2O առաջացնում է միրաբիլիտ միներալը (գլաուբերյան աղ)։ Հանդիպում են նաև նատրիումի սուլֆատի կրկնակի աղեր մյուս սուլֆատների հետ, օրինակ՝ աստրախանիտ Na2SO4·MgSO4·4H2O, գլաուբերիտ Na2SO4·CaSO4։ Զգալի քանակով նատրիումի սուլֆատի պարունակվում է աղի լճերի նստվածքաշերտերում քլոր–սուլֆատի ձևով՝ Կարա-Բողազ-Գյոլի ծոցում։
Դրանց մեջ ջերմաստիճանը իջեցնելիս քիմիական ռեակցիա ընթանում՝
2NaCl + MgSO4 ⇆ MgCl2 + Na2SO4


== Ստացումը ==
Նատրիումի սուլֆատի ստացման արդյունաբերական եղանակն է՝ NaCl և H2SO4 փոխազդեցությունը հատուկ «սուլֆատային» վառարաններում (500—550 °C), միառժամանակ ստացվում է աղաթթու։

  
    
      
        
          
            2
            N
            a
            C
            l
            +
            
              H
              
                2
              
            
            S
            
              O
              
                4
              
            
            ⟶
            N
            
              a
              
                2
              
            
            S
            
              O
              
                4
              
            
            +
            2
            H
            C
            l
          
        
      
    
    {\displaystyle {\mathsf {2NaCl+H_{2}SO_{4}\longrightarrow Na_{2}SO_{4}+2HCl}}}
  
Ներկայումս այս մեթոդը չի օգտագործվում, քանի որ կա բավականաչափ մեծ քանակի հումք։
Բացի դրանից նատրիումի սուլֆատը ստացվում է որպես թափոն K2Cr2O7–ի արտադրության մեջ


== Կիրառությունը ==
Աշխարհում մեծ քանակով նատրոիումի սուլֆատ է օգտագործվում սինթետիկ մաքրող միջոցների արտադրության մեջ, բայց շատ երկրներում վերջին տարիներին անցում է կատարվել խտացված (կոմպակտ) լվածքի փոշիներին, որոնց արտադրության մեջ սուլֆատը կամ չի օգտագործվում, կամ օգտագործվում է քիչ քանակություններով։

Նատրիումի սուլֆատի օգտագործման քանակով երկրորդը՝ ապակու արտադրությունն է։ Բացի դրանից այս նյութը մեծ քանակով օգտագործվում է սուլֆատային մեթոդով ցելյուլոզայի ստացման մեջ, նաև կաշվի արդյունաբերության, մանածագործության և գունավոր մետաղագործության մեջ։
Ոչ մեծ քանակով նատրումի սուլֆատը օգտագործվում է քիմիական լաբորատորիաներում՝ որպես ջրազրկող միջոց։ Չնայած որ նա ջրազրկում է օրգանական լուծույթները ավելի դանդաղ քան մագնեզիումի սուլֆատը, շատերը նախընտրում են հենց այդ միջոցը երկու պատճառով՝ մատչելի է և հեշտությամբ է ֆիլտրվում։
Փոքր քանակությամբ նախկինում օգտագործվել է բժշկության և անասնաբուժության մեջ որպես թմրեցնող միջոց և որպես բաղադրիչ քթի լվացման միջոցներում։


== Գրականություն ==
Реми Г. Курс неорганической химии. Т.2. — М., 1966


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Химик.ру
Ֆրեդերիկ Ռեյնես

Ֆրեդերիկ Ռեյնես (անգլ.՝ Frederick Reines, մարտի 16, 1918(1918-03-16)[…], Պատերսոն, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ - օգոստոսի 26, 1998(1998-08-26)[…], Օրանժ (Կալիֆոռնիա), Օրինջ շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի ֆիզիկոս և պրոֆեսոր։ 1995 թվականի Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր, մրցանակը ստացել է նեյտրինոի հայտնաբերման համար։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է ԱՄՆ Նյու Ջերսի նահանգում, Ռուսաստանից արտաֆգաղթած հրեաների ընտանիքում։ Նրա ծնողները արտագաղթել են Ռուսական Կայսրության միևնույն Լիդա քաղաքից, և ամուսնացել են ԱՄՆ-ում։
Ֆրեդերիկ Ռեյնեսը ստացել է ֆիզիկայի դոկտորի կոչում Նյու Յորքի համալսարանում (1944), ապա սկսել է աշխատել Լոս Ալամոսի Ազգային լաբորատորիայում, որտեղ իրականացվում էին ատոմային հետազոտություններ (1951)։ 1951 թվականին Ռեյենսը դարձավ Պիթսբուրգի տեխնոլոգիական ինստիտուտի ֆիզիկայի պրոֆեսոր և ֆիզիկայի բաժնի դեկան։ 1966-ի 1988 թվականները դասավանդել է Իրվայնի Կալիֆոռնիայի համալսարանում։
Քոեն Կլայդի հետ համատեղ Ռեյենսը զբաղվում էր նեյտրինոյի տեսության հետազոտությամբ։ Նրանք ապացուցեցին նեյտրինոյի գոյության հավանականութունը, որը կանխատեսել էր Վոլֆգանգ Պաուլին 1930 թվականին։ 1951 թվականին գիտնականները առաջարկ էին ներկայացրել նեյտրինոյի հայտնաբերման նպատակով օգտագործել ատոմային ռումբի պայթյունը, սակայն այս նախագիծը փոխարինվեց Հարավային Կարոլինայում միջուկային ռեակտորում կատարվելիք փորձով։ 1955 թվականին այդ փորձերի ընթացքում էլ գիտնականները հայտնաբերեցին և ապացուցեցին նեյտրինոյի գոյությունը։
Նեյտրինոյի հայտնաբերման համար, 1995 թվականին Ռեյենսը (համատեղ Մարտին Պեռլի հետ) ստացավ Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ (նրա համահեղինակ Կոենը մահացել էր 1974 թվականին)։
Ռեյենսը նաև եղել է բազմաթիվ այլ մրցանակների դափնեկիր, որոնցից են՝ Ռոբերտ Օպենհեյմերի հիշատակի մրցանակը (1981) և ԱՄՆ ազգային գիտության մեդալ (1983), Ամերիկյան ֆիզիկական միության և Գուգենհայմի հիմնադրամի մրցանակները։
Ռեյենսը հանդիսանում էր Ամերիկյան ֆիզիկայի ուսուցիչների միության և Ամերիկյան գիտությունների և արվեստների ակադեմիայի անդամ, ինչպես նաև դասախոսություններ է կարդացել բազմաթիվ հեղինակավոր համալսարաններում և կազմակերպություններում՝ Իսրայելի գիտությունների և արվեստների ակադեմիայում, Սթենֆորդի համալսարանում և Մերիլենդի Քոլեջ Պարկ համալսարանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Նոբելյան կոմիտեի կայքում (անգլ.)
Ֆ. Ռեյենս. «Նեյտրինո։ պելտերգեյստից դեպի մասնիկ». Նոբելյան դասքախոսություն, Успехи физических наук, 166 հատոր, 12 թողարկում, դեկտեմբեր 1996 (ռուս.)
Շվեդիայի թագավորական բալետ

Շվեդիայի թագավորական բալետ (շվեդերեն՝ Kungliga Baletten), Շվեդիայի առաջատար բալետային խումբն է, որը գտնվում է Ստոկհոլմի Royal Opera- ում։ Աշխարհում ամենահին բալետային ընկերություններից մեկն է։


== Պատմություն ==

XVIII դարում Ստոկհոլմի Stora Bollhusetթատրոնում և թագավորական թատրոններում հյուրախաղերով հանդես էր գալիս ֆրանսիական Луи Дю Лонделя[sv] թատերախումբը, որտեղ հաճախ էր ելույթ ունենում անվանի արտիստ  Լուի Գալոդեն։ Սակայն 1771 թվականին այս խումբը լուծարվեց, դրանից հետո Գուստավ III թագավորը որոշեց հիմնադրել ազգային բալետ-ներկայացում՝ տեղի արտիստների մասնակցությամբ։ 1773 թվականին հիմնադրվեց Շվեդիայի ազգային թագավորական բալետը, որի խմբում հանդես էին գալիս ինչպես տեղացի, այնպես էլ ֆրանսիացի արտիստներ։ Առաջին բալետմայստերը Լուի Գալոդիեն էր։
Սկզբնական շրջանում խումբը հանդես էր գալիսStora Bollhuset դահլիճում, սակայն Սրոկհոլմում կառուցված Թագավորական օպերայի շենքի շահագործումից հետո, 1782 թվականից մինչև մեր օրերը ելույթներն անցկացվում են Թագավորական օպերայում։


== Ղեկավարներ ==


== Գրականություն ==
Klas Åke Heed. Ny svensk teaterhistoria. Teater före 1800, Gidlunds förlag (2007).
Rootzén, Kajsa. Den svenska baletten : från Stiernhielm till Brita Appelgren. Stockholm: Wahlström & Widstrand. Libris 1413342.


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт (շվեդ.)
Ballet in Stockholm during the later 18th century…


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրեաս Անդրուցոս

Անդրեաս Անդրուցոս կամ Անդրեաս Վերուստիս (հուն․՝ Ανδρέας Βερούσης, 1740, Ֆթիոտիդա, Օսմանյան կայսրություն – 1797, Օսմանյան կայսրություն, Բոսֆոր), հույն ռազմական հրամանատար և զինվորական գործիչ, Հունաստանի ազգային-ազատագրական պայքարի գլխավոր դեմքերից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Անդրեաս Անդրուցոսը ծնվել է 1740 թվականին Օսմանյան կայսրության կազմում գտնվող Հունաստանի Ֆթիոտիդա նոմոսի տարածքում։ Ինչպես վկայում են պատմիչները՝ դեռևս վաղ տարիքից Անդրեասը գայլի նման կռվել է թուրքերի դեմ։
Ռուսական նավատորմի առաջին իսկ արշավների ժամանակ Անդրեասը օգտվել է հարմար առիթից և ապստամբություն բարձրացրել։ Սակայն ապստամբությունը խեղդվել է արյան մեջ՝ պսակվելով անհաջողությամբ։
Անդրեաս Անդրուցոսի ապրած ժամանակաշրջանում հույները գտնվում էին քաղաքական և սոցիալական ծանր կացության մեջ։ Այն համարվում էր Հունաստանի պատմության ամենածանր ժամանակահատվածներից մեկը։
1787-1792 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմը քաջալրեց Անդրեասին՝ նոր համահունական ապստամբություն սկսելու համար։ 1789 թվականի գարնանը Հունաստանը հայտարարեց, որ Եգեյան և Միջերկրական ծովերում ռազմական գործողություններ է սկսում օսմանյան նավատորմի դեմ։ Նրան այս գործում օգնում էր իր հայրենակից Լամբրոս Կասոնիսը։ 1792 թվականին կնքվել է ռուս-թուրքական հաշտության պայմանագիր, որը արդյուն դարձավ նրա, որ հույները դադարեցրեցին ռազմածովային ճնշումները Օսմանյան կայսրության նկատմամբ։
Անդրեաս Անդուցոսը Հունաստանի ազատագրումը կապում էր Ռուսաստանի հետ։ Ռուս պաշտոնյաները Թուրքիայի հետ հարաբերությունների կայունացման կամ խզման հարցերում հաճախ հաշվի էին նստում Անդուցոսի հետ։
Վերջին ապստամբությունից քսար տարի առաջ Պելոպոնեսյան թերակղզում Անդրեասը ձեռնարկում էր նոր համահունական ապստամբություն, որին հույն ժողովուրդը պատրաստ չէր։
Իմանալով այս մասին, թուրքական կառավարությունը փորձում է ձերբակալել Անդրեասին։ Վերջինս փախուստի է դիմում Իթակե կղզի, որտեղից էլ փորձում է գնալ Ռուսական կայսրություն։ Սակայն ճանապարհին Վենետիկի հանրապետության վերահսկողության տակ գտնվող Դալմաթիայում իջևանելիս նա ձերբակալվում է և հանձնվում թուրքական իշխանություններին։ 1793-1797 թվականներին նա անցկացնում է Կոստանդնուպոլսի բանտերից մեկում։ Մահացել է 1797 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαιδεία։ Αθήναι: Έκδοσις Μεγάλης Στρατιωτικής και Ναυτικής Εγκυκλοπαιδείας։ Վերցված է 23 Σεπτεμβρίου 2009
Շմիխեն

Շմիխեն (գերմ.՝ Schmiechen), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Այխախ Ֆրիդբերգի շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1175 մարդ է (ըստ 2009 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը 13,5 կմ² է։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 71 163։


== Աշխարհագրություն ==
Շմիխենը գտնվում է մոտավորապես 6 կմ հարավ Մերինգից։ Կոմունայի կենտրոնից 1 կմ արևելք գտնվում է Շմիխենի երկաթգիծը՝ կառուցված 1961 թվականին։


== Պատմություն ==
Մինչև 1800 թվականը Շմիխենը Ֆուգեր–Կիրխբերգի հոֆմարկն էր, պատկանում էր Հարավային Գերմանիայի ամենախոշոր առևտրային տներից մեկին։ 1818 թվականին հիմնվում է Շմիխեն կոմունան։


== Քաղաքականություն ==
Կոմունայի կառավարումը տեղի է ունենում 1 բուրգոմիստրի և 12 մարդկանցից բաղկացած խորհրդի միջոցով, որ ընտրվում են 4 տարին մեկ։


== Տեսարժան վայրեր ==
Շմեխինում է գտնվում Մարիա Կապել եկեղեցին, որ կառուցվել է XVII դարում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (գերմ.)
Պոկրովսկոե (գյուղ, Բլագովեշչենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոկրովսկոեՊոկրովսկոե (ռուս.՝ Покровское, բաշկիրերեն՝ Покровский), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գրենական պիտույքներ

Գրենական պիտույքներ, արտադրանքներ և պարագաներ, որոնք օգտագործվում են փաստաթղթերի ձևավորման և արտագրության համար։ Գրենական պիտույքները ցանկացած ձեռնարկության ծախսային բաժնում գրվում են առանձին հոդվածով։
Գրենական պիտույքներ են․

Կարիչ
Նոթատետր
Թուղթ
Դակիչ
Կոճգամ
Մատիտ
Ծրար
Քանոն
Գունավոր նշիչներ
Մարկեր
Թղթապանակ
Ֆայլ
Գրիչ
Արագակարիչ
Ամրակ
Ստիկեր
Ռետին
Տետր
Սրիչ
Ֆայլ
Կարկին
Քարթրիջ
Բացիկ
Հրավիրատոմս
Օրացույց
Թանաք
Մկրատ


== Պատմություն ==
19-րդ դարից սկսած գրենական պիտույքները (հիմնականում նամակի մաս կազմող) վարվելակարգի կարևոր մասը կազմեցին, որոշ դեպքերում նրանց օգտագործումը, օրինակ՝ հարսանեկան հրավիրատոմսի ուղարկումը, շատ տարածվեց, իսկ նախկինում այն վիրավորանք էր համարվում։. 
Նմանատիպ վարքի կանոնները հնարավոր է ստեղծված լինեն հենց գրենական պիտույքներ արտադրողների կողմից։ Այսպես «Crane’s Blue Book of Stationery» գիրքը կապված է տվյալ ընկերության հետ։.


== Ծանոթագրություններ ==