armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Իոաննիս Քսանթակիս

Իոաննիս Քսանթակիս (հուն․՝ Ιωάννης Ξανθάκης, նոյեմբերի 21, 1904(1904-11-21), Յիտիոն, Laconia Regional Unit, Պելոպոնես - հուլիսի 10, 1994(1994-07-10), Աթենք, Հունաստան), հույն աստղագետ։


== Կենսագրություն ==
Իոաննիս Քսանթակիսը ծնվել է 1904 թվականի նոյեմբերի 21-ին Հունաստանի Գիթիո քաղաքում։ Ավարտել է Աթենքի պետական համալսարանը։ 1924-1929 թվականներին աշխատել է Աթենքի աստղադիտարանում, 1929-1931 թվականներին՝ Աթենքի համալսարանում, իսկ 1931-1934 թվականներին տեղափոխվել է Ֆրանսիա և աշխատել Ստրասբուրգի աստղադիտարանում։
1940-1956 թվականներին եղել է Սալոնիկի Արիստոտելի համալսարանի աստղագիտության պրոֆեսոր։
1955 թվականին դարձել է Աթենքի ակադեմիայի անդամ և 1964 թվականին ստանձնել վերջինիս տնօրենի պաշտոնը։ 1959  թվականին հեռացել է պաշտոնից։
Իոաննիսի հիմնական աշխատությունները նվիրված են արեգակին և երկրային գործընթացների վրա դրա ազդեցությանը։ Նա ուսումնասիրել է նաև հյուսիս-հարավ ասիմետրիային և արեգակնային ակտիվության երևույթին։ Հետազատել է արեգակնային ակտիվության միջև ընկած հարաբերությունները և բաշկումը երկրային տարբեր գոտիների վրա։
Իոաննիսի այլ աշխատություններ վերաբերվում են մաթեմատիկական վերլուծությանը, դիրքային աստղագիտությանը, գեոդեզիային  և այլն։ 1964 թվականին դառնալով Հունաստանի տիեզերական հետազոտությունների ազգային հանձնաժողովի նախագահ՝ Իոաննիսը ձեռնամուխ է լինում տիեզերքում հույն գիտնականների մասնակցությամբ ուսումնասիրությունների անցկացման։ 1957-1980 թվականներին գլխավորել է  Հունաստանի աստղագիտության և մաթեմատիկայի ազգային հանձնաժողովը։
Եղել է նաև Հունաստանի մաթեմատիկական միության նախագահ (1965-1972)։ Հեղինակել է «Աստղագիտություն» (1949-1955) վերնագրով քառահատոր ձեռնարկ, ինչպես նաև մաթեմատիկայի և հավանականությունների տեսության դասագրքեր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Колчинский И.Г.,Корсунь А.А.,Родригес М.Г. Астрономы.Биографический справочник. — Киев: Наукова думка, 1986.
Աստերոիդների ցանկ (198101-198200)

Աստերոիդների ցանկ (198001-198100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (198201-198300)
 Աստերոիդների ցանկ (198001-198100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (198201-198300)
(6578) Զապեսոցկի

(6578) Զապեսոցկի (անգլ.՝ Zapesotskij), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Տամարա Սմիռնովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,421966 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9683 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8756 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1376,74 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,261488 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,58° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6578) Զապեսոցկի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դինոլա

«Դինոլա» (վրաց.՝ დინოლა), 2013 թվականին ռեժիսոր և սցենարիստ Մարիամ Խաչվանիի նկարահանած վրացական ֆիլմ։
2014 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Կորիզ» ծրագրում։


== Սյուժե ==
Սվանեթի լեռներում խիստ օրենքը մորն ու զավակին հնարավորություն չի տալիս լինել միասին։
Դինայի կյանքի ուղեկիցը մահանում է և նա պետք է ամուսնանա առաջին այն մարդու հետ, ով կխնդրի իր ձեռքը՝ թողնելով ու հեռանալով իր երեխայից։


== Դերեր ==
Նուցի Խափթանի
Կատի Լորթքիփանիձե
Վախթանգ Չաչանիձե
Դաթունա Գուլեդանի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմը imdb.com կայքում
Գազ պարսկական

Գազ պարսկական (լատ.՝ Persicus fish), բակլազգիների ընտանիքի, գազ ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Ցածր թուփ է՝ 30—40 սմ բարձրությամբ։ Տերևակիցները մերկ են կամ նոսրմազմզուկապատ։ Բաժակի ատամիկները 1,5-2 անգամ կարճ են խողովակից։ Պսակը զգալիորեն երկար է բաժակից։ Առագաստաթիթեղը բամբիռանման երկարավուն է, գագաթը կլորավուն, թևիկներից մի փոքր երկար։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Կովկասում և հյուսիսային Իրանում։ Հայաստանի տարածքում հանդիպում է Շիրակում, որտեղ աճում է չոր, քարքարոտ թեքությունների վրա։ Էկոլոգիական խումբը՝ XI:


== Ծանոթագրություններ ==
Խոխոլսկի շրջան

Խոխոլսկի շրջան (ռուս.՝ Хохольский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վորոնեժի մարզում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Խոխոլսկի քաղաքատիպ ավանն է։


== Աշխարհագրություն ==
Խոխոլսկի շրջանը գտնվում է Վորոնեժի մարզի հյուսիսարևմտյան հատվածում և սահմանակցում է մարզի հինգ շրջանների հետ՝ հյուսիսում Սեմիլուկսկի շրջանի, հյուսիս-արևելքում՝ Վորոնեժի, արևելքում՝ Կաշիրսկի շրջանի, հարավ-արևելքում՝ Նովովորոնեժի, հարավում՝ Օստրոգոժսկի շրջանի, հարավ-արևմուտքից՝ Ռեպյովսկի շրջանի, արևմուտքից՝ Նիժնեդևիցկի շրջանի հետ։
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1451 կմ²։
Հիմնական գետերն են՝ Դևիցա, Եմանչա։


== Պատմություն ==
Խոխոլսկի շրջանը իր շրջկենտրոնի՝ Խոխոլ գյուղի հետ միասին կազմավորվել է 1935 թվականի հունվարի 18-ին ՌԽՖՍՀ Համառուսական Կենտրոնական Գործադիր Կոմիտեի որոշմամբ։
1963 թվականի փետրվարի 1-ին շրջանի կազմի մեջ մտան վերացված Գրեմյաչենսկի և Նիժնեդևիցկի շրջանների տարածքները։
1965 թվականի հունվարի 12-ին Նիժնեդևիցկի շրջանը վերականգնվել է, շրջկենտրոնը Խոխոլ գյուղից տեղափոխվել է Խոխոլսկի ավանը, իսկ Խոխոլսկի շրջանի սահմանները ստացել են այժմյան տեսքը։


== Բնակչություն ==
2016 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում է 29 725 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 20,49 մարդ/կմ²։
Բնակչության թվաքանակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Աստերոիդների ցանկ (290101-290200)

Աստերոիդների ցանկ (290001-290100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (290201-290300)
 Աստերոիդների ցանկ (290001-290100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (290201-290300)
Կեռու (Էստոնիայի շրջան)

Կեռու շրջան (էստ․՝ Käru vald), շրջան Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Կեռու գյուղական ավանը։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 606 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 2,82 մարդ/կմ²։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի վարչության պաշտոնական վեբ կայքը (էստոներեն)
Բաալբեկի շրջան

Բաալբեկի շրջան (արաբ․՝ قضاء بعلبك‎‎), Լիբանանի 25 շրջաններից մեկը, որը մտնում է Բեկաայի մարզի մեջ։ Լիբանանի ամենամեծ մայրաքաղաք ունեցող շրջանն է Բաալբեկ քաղաքի վարչական կենտրոնով։ Շրջանի բնակչությունը կազմում է 333 000 մարդ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանը գտնվում է Լիբանանի հյուսիսարևմտյան մասում՝ 2278 կմ² տարածքով։ Շրջանի արևմտյան սահմանն է Քեսերվան, Ջեբեյլ, Բաթրուն և Բիշարին, հյուսիսարևմտյան սահմանն է Զահլեի շրջանը, հյուսիսը և արևմուտքը՝ Սիրիան։


== Համայնքներ ==
Շրջանը բաժանվում է 52 համայնքների։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուդնյա (գյուղ, Ստարովիժևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌուդնյաՌուդնյա (ուկրաիներեն՝ Рудня), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ստարովիժևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռուդնյա գյուղում բնակվում էր 305 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1135 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 268,72 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լյուքսեմբուրգ (օկրուգ)

Լյուքսեմբուրգ (ֆր.՝  Luxembourg, գերմ.՝  Luxemburg), Լյուքսեմբուրգի երեք օկրուգներից մեկն է։


== Աշխարհագրություն ==
Տեղակայված է երկրի հյուսիս-արևմուտքում, հարավից սահմանակից է Դիկիրխի օկրուգին, արևմուտքից՝ Գրեվենմախերի օկրուգին, հյուսիսից՝ Ֆրանսիային, արևմուտքից՝ Բելգիային։
Բաղկացած է կանտոններից՝ Կապելլեն, Էշ-սյուր-Ալզետտ, Լյուքսեմբուրգ, Մերշ։
Լյուքսեմբուրգի օկրուգի կանտոնները


=== Լյուքսեմբուրգի համայնքներ ===
Բերտրանժ
Կոնտերն
Էսպերանժ
Լյուքսեմբուրգ
Նիդերանվեն
Սանդվելիեր
Շուտրանժ
Շտենսեյլ
Սթրասեն
Վալֆելդանշ
Վեյլեր-լա-տուր


== Ծանոթագրություններ ==
Հարթաշեն (Սյունիքի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՀարթաշենՀարթաշեն,
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզում, Գորիսից 3-4 կմ հարավ-արևմուտք, սարավանդի վրա, բարձրությունը ծովի մակերևույթից` մոտ 1460 մ։ Հեռավորությունը Կապան մարզկենտրոնից ճանապարհով կազմում է մոտ 93 կմ։
Գյուղը կազմավորվել է 1970-1974 թթ. Այգեձոր, Ազատաշեն և Ձորաշեն գյուղերի բնակիչներին այստեղ բնակեցվելով։ Մասն է կազմել Գորիսի շրջանի, 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Սյունիքի մարզի մեջ։


== Պատմություն ==
Հարթաշենը հիմնադրվել և կառուցվել է 1970-1974 թթ.՝ Այգեձոր, Ազատաշեն և Ձորաշեն լքված գյուղերի բնակիչների կողմից։ Դրանք հին գյուղեր էին, որոնք հիշատակվում են Մաղանջազ, Ալիղուլիշեն, Կյորու անուններով։ Այդ գյուղերում կան բնական քարայրեր, խաչքարերով գերեզմանոցներ, եկեղեցիների ավերակներ, որոնք վկայում են դրանց հին (10-17 դդ.) լինելու մասին։ Կառուցվել է հարթավայրում, այստեղից էլ նրա Հարթաշեն անվանումը։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Հարթաշենի մշտական բնակչությունը կազմել է 717, առկա բնակչությունը` 632 մարդ։ Բնակվել են հայեր, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, հացահատիկի, կարտոֆիլի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։


== Տես նաև ==
Հարթաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Սյունիքի մարզպետարանի կայքում Archived 2014-01-29 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Շանել

Շանել, ֆրանսիական հագուստ և շքեղության իրեր արտադրող ընկերություն, որը հիմնադրվել է մոդելագործ Կոկո Շանելի կողմից, 20-րդ դարասկզբին, Փարիզում։


== Պատմություն ==
Շանել նորաձևության տան առաջին բուտիկը բացվել է 1910 թվականին։ 1924 թվականին Կոկո Շանելը, ձեռներեց Պիեր Վերտեյմերի հետ մեկտեղ, բացեց՝ «Parfums Chanel» օծանելիքի արտադրության ստորաբաժանումը։


== Սեփականատերեր և տնօրինություն ==
Շանելը համարվում է սեփական ընկերություն, որը գտնվում է ղեկավարության նախագահ Ալեն Վերտեյմերի (Alain Wertheimer) ընտանիքի վերահսկողության տակ։ Ընկերության գլխավոր տնօրենը՝ Մորին Շիկեն է։
«Շանելի» տան գեղարվեստական ղեկավարը՝ մոդելագործ Կարլ Լագերֆելդն է։


== Գործունեություն ==
Ընկերությունը մասնագիտանում է հագուստի, կոսմետիկայի, օծանելիքի, ժամացույցների, արևապաշտպան ակնոցների և լյուքս դասի ոսկերչական իրերի արտադրության և վաճառքի վրա։ Այն ողջ աշխարհում 147 բուտիկ ունի։
Ընկերության ֆինանսական ցուցանիշները չեն հրապարակվում։ Hoovers.com ինտերնետային ռեսուրսի տվյալներով՝ Շանելի ամենամյա շրջանառությունը կազմում է մոտ 1,089 միլիարդ դոլար։ Վերջին արտադրված օծանելիքը Chanel-ի կողմից դա կանանց համար նախատեսված N°5 L'EAU -ն է, իսկ տղամարդկանց համար՝ Bleu De Chanel-ը։ Ներկայումս Chanel բրենդը ունի սպառողնեի մեծ շրջանակ աշխարհի տարբեր անկյուններում։ Ուշագրավ է, որ Chanel №5 –ը աշխարհում վաճառվում է յուրաքանչյուր 30 վայրկյանը մեկ։ Սպառողները կարող են ծանոթանալ բրենդի նոր տեսականուն կատալոգների, խանութների, գովազդների կամ համացանցի միջոցով։


== SWOT վերլուծություն ==


=== Առավելություններ ===
Արտադրանքի և՛ որակը, և՛ ծավալը գրեթե համապատասխանում է իրական գնին
Շուկայում պահանջված է
Ունի ճանաչված ապրանքանիշ
Ունի հավատարիմ հաճախորդների մեծ բանակ և աշխատակազմ
Տպավորիչ fashion show-ներ
Ձեռքի պայուսակների և օծանելիքների եզակի ոճ և դիզայն
Լավ գովազդներ, այդ թվում նաև ցուցահանդեսներ
Բրենդի հայտնի հիմնադիր
Բրենդի պաշտոնական ներկայացուցիչը հայտնի հարավկորեական խմբի`BLACPINK-ի երգչուհի Kim Jennie-ն է


=== Թերություններ ===
Կայքի հասարակ դիզայն
Ապրանքները հասանելի են հիմնականում մեծ քաղաքներում
Նյութերը մատակարարներից ստանում են բարձր գներով
Ինքնարժեքը բարձր է
Խնամքի պարագաները բարելավման կարիք ունեն
Արտադրությունը սահմանափակ է


=== Սպառնալիքներ ===
Շուկայում առկա են ապրանքների նույնական օրինակները, որոնք վաճառվում են ավելի քիչ վճարել ցանկացող հաճախորդներին
Peta-ն հրապարակել է, որ Շանելի կոսմետիկան փորձարկվել է կենդանիների վրա, որից հետո Շանելը կարող է վատ համբավ ձեռք բերել
Հաճախորդները չեն կարող օնլայն հագուստ գնել, ինչն օգնում է ուրիշ բրենդների, որոնք ունեն այդ հնարավորությունը
EU-ն սպառնալով արգելել է No 5–ի արտադրությունը, քանի որ այն պարունակում է բաղադրաաս, որը մեծացնում է ալերգիայի ռիսկը


=== Հնարավորություններ ===
Հայտնի բլոգերների հետ աշխատելը հնարավորություն կտա մեծացնել վաճառքը երիտասարդների շրջանում
Ընդլայնելով արտադրանքը շուկայում նա կբարելավի իր դիրքերը
Ստեղծվում է նոր և նորարարական արտադրանք
Զարգանում է տղամարդկանց խնամքի պարագաների արտադրությունը
Տեխնոլոգիաները անընդհատ թարմացվում են
Կատարվում է օնլայն գնումներ տարբեր՝ կայքերի միջոցով


== Արտաքին հղումներ ==
Շանելի պաշտոնական կայքը
Աթյոլի

Աթյոլի լեռնաշղթա Հայկական լեռնաշխարհում, Արսիան-Սողնալուի լեռնահամակարգում՝ Արդահանի շրջանում։ Աթյոլի թարգմանաբար նշանակում է «ձիու ճանապարհ»։


== Ծանոթագրություններ ==
Պարաբոլուդներ

Պարաբոլուդներ (անգլ.՝ paraboloid), կենտրոն չունեցող երկրորդ կարգի մակերևույթներ։ Եթե էլիպսական պարաբոլոիդը հատենք հարթությամբ, ապա հատույթում կստացվի էլիպս կամ հիպերբոլ, իսկ հիպերբոլական պարաբոլոիդի հատույթը հարթությամբ հիպերբոլ է, պարաբոլ կամ ուղիղների զույգ։
Էլիպսական պարաբոլոիդն առաջանում է yOz հարթության մեջ գտնվող y2=2qz պարաբոլի գագաթը *Oz հարթության մեջ գտնվող *2=2pz պարաբոլի վրայով սահեցնելիս (ընդ որում շարժական պարաբոլի հարթությունը և առանցքը պետք է մնան զուգահեռ համապատասխանաբար yOz հարթությանը և Oz առանցքին)։ Հիպերբոլական պարաբոլոիդկստացվի, եթե որպես շարժական պարաբոլ վերցնենք у2— — 2qz (այն ընկած է yOz հարթության մեջ)։ Հիպերբոլական պարաբոլոիդի յուրաքանչյուր կետով անցնում են երկու ուղղագիծ ծնիչներ, այնպես որ հիպերբոլական պարաբոլոիդը գծային մակերևույթ է։ Պարաբոլոիդիի որոշ հատկություններ օգտագործում են լուսարձակային հարմարանքներում։
Բլանժի լը Շատո

Բլանժի լը Շատո (ֆր.՝ Blangy-le-Château), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 672 մարդ, բնակչության խտությունը` 63.28 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.62 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 50 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 400 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 300-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 100։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,0 %։ 300 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 274 անձ (146 տղամարդ և 128 կին)։ Գործազուրկ են եղել 26 անձ (12 տղամարդ և 14 կին)։ 100 անաշխատունակներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 46-ը` թոշակառուներ, իսկ 30-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոժե Կարուչի

Ռոժե Կարուչի (ֆր.՝ Roger Karoutchi, ծն. է օգոստոսի 26 1951), հայ-հրեական ծագում ունեցող ֆրանսիացի քաղաքական, պետական, հասարակական գործիչ, Ֆրանսիայի խորհրդարանի կապերի գծով պետական քարտուղար։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Մարոկկոյի Կասաբլանկա քաղաքում հայ-հրեական ընտանիքում։ Հայրը եղել է ատամնաբուժ, մայրը՝ տնային տնտեսուհի։ Նախնիները Մարոկկո են տեղափոխվել Իտալիայի Լիվոռնո քաղաքից։ Կարուչին սովորել է Էքս-ան-Պրովանս քաղաքի Քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտում, որտեղ պաշտպանել է իրավունքի մագիստրոսի կոչումը։ Հանդիսանում է պատմական գիտությունների պրոֆեսոր և Ազգային Կրթության գլխավոր տնօրեն։
Ռոժեն իր քաղաքական գործունեությունը սկսել է 16 տարեկանից՝ պաշտպանելով ֆրանսիական աջակողմյան Հանրապետությանը սատարող միության գաղափարները։ 1981 թվականին դարձել է Հանրապետությանը սատարող միություն կուսակցության երիտասարդության հարցերով պատվիրակ, իսկ 1985 թվականին՝ կուսակցության գլխավոր քարտուղարի հատուկ խորհրդական։ 1986 թվականին ստացել է Ֆրանսիայի սոցիալական հարցերի և զբաղվածության նախարարի հատուկ խորհրդականի պաշտոն։ Հետագայում Հանրապետությանը սատարող միություն կուսակցությունում զբաղեցրել է տարբեր պաշտոններ (ազգային կրթության պատվիրակ (1989), Հանրապետությանը սատարող միություն կուսակցության խորհրդի անդամ, կուսակցության գլխավոր վարչության քարտուղար (1998—1999), կուսակցության ընտրությունների քարտուղար և այլն)։ 1999 դարձել է Իլ դե Ֆրանսի տեղական խորհրդատու, Հանրապետությանը սատարող միություն կուսակցության նախագահ։ 2002 թվականին դառնում է Ժողովրդական շարժման միություն նախագահի։
1999 թվականի դեկտեմբերի 17-ից մինչև 2007 թվականի հունիսի 24-ը եղել է Օ-դը-Սենից ընտրված սենատոր։ 2007 թվականի մայիսի 18-ից մինչև 2009 թվականի հունիսի 23-ից մինչև 2011 թվականը աշխատել է Ֆրանսիայի խորհրդարանի կապերի գծով պետական քարտուղար։
2009 թվականի հունվարի 23-ին Ռոժե Կարուչին իր հուշագրությունների շնորհանդեսի ժամանակ խոստովանել է, որ ինքը հանդիսանում է համասեռամոլ։ Ֆրանսիայի պատմության ընթացքում այս դեպքը առաջինն է, երբ գործող նախարարը իր մասին նմանատիպ տեղեկատվություն է տարածում։


== Հայոց ցեղասպանության մասին դիրքորոշում ==
Ռոժե Կարուչին բազմիցս իր համերաշխությունն է հայտնել Ֆրանսիայում Հայոց ցեղասպանության բանաձևի քրեականացման գործընթացին։ Այս առթիվ 2012 թվականին նա հայտարարել է.


== Ծանոթագրություններ ==
Ռասին (Օբի գավառ)

Ռասին (ֆր.՝ Racines), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 191 մարդ, բնակչության խտությունը` 25.47 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.5 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 145 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 110 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 33 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 100 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 75-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 25։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,0 %։ 75 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 65 անձ (34 տղամարդ և 31 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (6 տղամարդ և 4 կին)։ 25 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վեպրիկ (գյուղ, Գադյաչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎեպրիկՎեպրիկ (ուկրաիներեն՝ Веприк), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1725 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վեպրիկ գյուղում բնակվում էր 2 915 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 84921 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 34,33 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Արաբա-բուզանդական սահմանային գոտի

Արաբա-բուզանդական սահմանային գոտի, Արաբական խալիֆայության և Բյուզանդիայի միջև Միջերկրական ծովից մինչև Պոնտոս ձգվող սահմանային գոտի (արաբական «Սուղուր»), որը 7- 10-րդ դարերում ենթակա էր երկու կողմերի անվերջ ասպատակություններին։ Ընդգրկում Էր Կիլիկիան (արաբական Ասորիքի սահմանային գոտի) և Փոքր Հայքի մերձեփրատյան շրջանները (արաբական Վերին Միջագետքի սահմանային գոտի)։


== Վարչական կենտրոն ==
Կիլիկիայում արաբների վարչական կենտրոնը Տարսոնն էր, կարևոր էին նաև Ադանան, Մոփսուեստիան (Մսիս), Անարզաբան, Հարունիյան և Մարաշը։ Վերին Միջագետքի (Զագիրա) սահմանային գոտում արաբների վարչական կենտրոնն էր Մելիտինեն (Մալաթիա), իսկ կարևոր ռազմական հենակետերը՝ Տերենտե, Սոցոպետրսու, Հիսն Սանսար, Բեհեսնսւ և Հադաս բերդերը, ինչպես նաև Բարձր Հայքի Կամախ բերդը (Բարձր Հայք և Ծոփք նահանգների արևմտյան մասերի հետ միասին)։


== Սահմանայի գոտի ==
Սահմանային այդ գոտու հետ սերտորեն կապված էին Հայաստանի Շիմշատ, Խարբերդ և, հատկապես, Կարին քաղաքները։ Ամբողջ Փոքր Ասիան և մանավանդ նրա հարավարևելյան կողմերն արաբա-բյուզանդական անվերջ ընդհարումների թատերաբեմ էին։ Կռվող կողմերը փոխադարձաբար քանդում էին հակառակորդի բերդերն ու քաղաքները՝ ամայացնելով Կիլիկիան, Փոքր Հայքը և ընդհանրապես Փոքր Ասիան։ Այս կողմերի ասորի, հայ և հույն բնակչությունը մեծապես տուժեց, նրա թիվը պակասեց, որի համար խալիֆայությունը որոշ հարկային առանձնաշնորհումներ տվեց նրանց։ Մակեդոնական հարստության ժամանակ հույներն սկսեցին նեղել արաբներին։ Վասիլ Առաջին կայսրը (867- 886) գրավեց պավլիկյանների կենտրոնները և, մասնավորապես, Տևրիկեն։ 928 թվականին Մելիսփնեի ամիրան հպատակություն հայտնեց Բյուզանդիային։ Նիկեփորոս 2-րդ Փոկաս կայսրը գրավեց Կիլիկիան, իսկ Հովհաննես Առաջին Չմշկիկը՝ Անտիոքը, Մծբինը և Ամիդը։ 1032 թվականին Բյուզանդիան գրավեց նաև Եդեսիան և, այսպիսով, ամբողջ սահմանային գոտին ներքին նահանգների հետ միասին անցավ հույներին։ Արաբա-բյուզանդական երեքհարյուրամյա ռազմական ընդհարումների հետևանքով Կիլիկիան, Փոքր Հայքը և ընդհանրապես Փոքր Ասիայի զգալի մասն ամայացան՝ նպաստավոր հող ստեղծելով սելջուկյան հրոսակների համար, որոնք հեշտությամբ հաստատվեցին Փոքր Ասիայում։
Բուչելատո

Բուչելատո (իտալերեն՝ buccellato) սիցիլիական կլոր տորթ։ Համաձայն հավատալիքների՝ տորթը պետք է լինի մեծ, որպեսզի թխողին հաջողություն բերի։ Բաղադրության մեջ մտնում են մի շարք մրգեր՝ չոր և թարմ, ինչպես նաև ընկույզ, նուշ։ Նույն անունով և նման բաղադրությամբ տորթ կա իտալական քաղաք Լուկայում, որը ավանդական աղանդեր է։


== Արտաքին հղումներ ==
Բուչելատոյի բաղադրատոմսը(չաշխատող հղում) Италика թերթի կայքում
(813) Բաումեյա

(813) Բաումեյա (անգլ.՝ Baumeia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1915 թվականի նոյեմբերի 28-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,222859 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1644 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,2814 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1210,5 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,297397 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,3° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(813) Բաումեյա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ստարոբիկտովո

Ստարոբիկտովո (ռուս.՝ Старобиктово, բաշկիրերեն՝ Иҫке Бейектау), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 55 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
ProSieben Austria

ProSieben Austria, ավստրիական հեռուստաալիք, գերմանական ProSieben հեռուստաընկերության ավստրիական տարբերակն է։ Հեռարձակվում է կաբելային և արբանյակային հեռուստատեսությամբ։ 2011 թ. սեպտեմբերից հեռարձակվում է բարձր պարզության ֆորմատով (ProSieben Austria HD):


=== Արտաքին հղումներ ===
Պաշտոնական կայք (գերմ.)


=== Ծանոթագրություններ ===
Ֆուքսիա

Ֆուքսիա (լատ.՝ Fúchsia), պատկանում է ապուզանազգիների (Onargraceae) ընտանիքին։


== Անվանում ==

Ֆուքսիա անունը տրվել է ի պատիվ գերմանացի բուսաբան Ֆուքսի։ Մշտադալար բույս է, ձմռանը ջերմատներում կամ բնակարաններում ցածր ջերմաստիճանի տակ կամ խոնավության պակասի դեպքում տերևաթափ է լինում։ 


== Կենսաբանական նկարագիր ==
Ծաղիկները կախված են, հասարակ են և լիաթերթ։ Պսակաթերթերի և բաժակաթերթերի գույները տարբեր են լինում։ Որոշ պսակաթերթերի ծաղիներ իրենց դասավորության շնորհիվ նմանվում են ձագարի։ Տեսակներ էլ կան, որոնց ծաղիկները բաժակների երկարության հետևանքով խողովակի ձև են ունենում։


== Տեսակներ ==
Ջերմոցներում, բնակարաններում մշակվում են ֆուքսիայի բազմաթիվ տեսակներ։
Հիմնական տեսակներն են՝ 

F. coccinea Curtis - կարմիր երկար բաժակաթերթիկներ և պսակաթերթիկներ՝ մանուշակագույն,
F. fulgens Moc. et Sesse - վառ կարմիր, երկար խողովակաձև կախվում են ողկույզներում,
F. gracilis Lindi - ունի գեղեցիկ ծաղիկներ, բարակ, թավոտ ճյուղեր։
Fuchsia boliviana
Fuchsia coccinea
Fuchsia fulgens
Fuchsia gracilis
Fuchsia magellanica
Fuchsia microphylla
Fuchsia paniculata
Fuchsia triphylla
Fuchsia speciosa
Fuchsia splendens


== Բազմացում ==
Ֆուքսիաները բազմանում են կտորներով, որոնք ստացվում է ջերմոցներում։ Կտորները տնկում են բազմացման արկղերում, մաքուր լվացած ավազի մեջ։ 10-12 °C ջերմության պայմաններում դրանք արմատակալում են 10-20 օրվա ընթացքում։ Գարնանը ջերմաստիճանի բարձրացման հետևանքով ֆուքսիան սկսում է ավելի վատ աճել, այդ իսկ պատճառով պետք է տեղափոխել ծառերի ստվերի տակ։ Տնկած երիտասարդ բույսերը կարելի է պահել նաև պատուհանի գոգերին, որտեղ արևն ընկնում է միայն առավոտյան և երեկոյան ժամերին։ Ձմռան ամիսներին ֆուքսիաները պահում են սառը ջերմոցներում և ավելի սակավ են ջրում։


== Գրականություն ==
Ծաղկաբուծություն, Հ. Նարինջյան
Gerda Manthey։ Fuchsien. Verlag Eugen Ulmer, Stuttgart 1987, ISBN 3-8001-6348-9
Miep Nijhuis։ Fuchsien-Atlas. Verlag Eugen Ulmer, Stuttgart 1994, ISBN 3-8001-6546-5
Andreas Fellner։ Fuchsien. Aufzucht und Pflege. Av Buch, ISBN 978-3-7040-2253-0
Heinz-Dieter Krausch։ Kaiserkron und Päonien rot... - Entdeckung und Einführung unserer Gartenblumen. Dölling und Galitz Verlag, Hamburg 2003, ISBN 3-935549-23-7
Walter Erhardt u. a.։ Der große Zander. Enzyklopädie der Pflanzennamen. Band 2. Verlag Eugen Ulmer, Stuttgart 2008. ISBN 978-3-8001-5406-7


== Արտաքին հղումներ ==
Сайт целиком посвящённый фуксиям (Подробное общее описание, агротехника, сорта, фотографии, и. т. д.)
http://www.flowersweb.info/catalog/detail.php?PID=545&GID=0
American Fuchsia Society
The British Fuchsia Society
Euro-Fuchsia - An Association of European Fuchsia Societies Archived 2006-01-27 at the Wayback Machine.
Սակեցիա

Սակեցիա (վրաց.՝ საკეცია), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Ամբրոլաուրի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 600 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ամբրոլաուրից հեռու է 7 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 196 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոխա

Մոխա (Մուխա) (արաբ․՝ المخا‎‎; անգլ.՝ al-Mocha), եմենական նավահանգստային քաղաք է Կարմիր ծովի ափին։ Անվանվել է ի պատիվ «Մոկկա» սուրճի տեսակի։
Տեղակայված է Բաբ էլ-Մանդեբի նեղուցից 74 կմ հյուսիս՝ ընդարձակ նավահանգստով, պաշտպանված է երկու ամրոցներով։ Ունի 14-ից 15 հազար բնակիչ։ Առաջ այստեղից արտահանում էին սուրճի լավագույն տեսակը, հիմա կարևորությունը ընկել է։


== Նավահանգիստը և սուրճը ==
Քաղաք-նավահանգիստ Մոխան հայտնի է նրանով, որ Եմենի սուրճի արտահանման հիմնական շուկան ու նավահանգիստն է՝ XV դարից մինչև XVII դար։ Նույնիսկ սուրճի նոր աղբյուրներ հայտնաբերելուց հետո, «Mocha» սուրճի հատիկները (նաև անվանում են Սանանայի կամ «Mocha» Սանանի, այսինքն՝ Սանաայից) շարունակվում են արժևորվել իրենց հատուկ համի շնորհիվ և մնում են այդպիսին մինչև մեր օրեր։
Ճանապարհորդ Ջերոնիմո Լոբոյի անունով, ով 1625 թվականին քայլել է Կարմիր ծովի նավահանգստով, Մոխան նախկինում ուներ «սահմանափակ համբավ և առևտուր», բայց «Արաբական թերակղզում թուրքերի իշխանության գալու հետևանքով այն դարձել է տարածքի գլխավոր քաղաքը, գտնվում էր թուրքական տիրապետության տակ, թեև այդ փաշայի բնակության վայրը չէր, որը գտնվում էր երկու օր հեռավորության վրա դեպի Սանա քաղաքի խորքերը»։ Լոբոն ավելացնում է, որ նրա նշանակությունը որպես նավահանգիստ հաստատվել է Օսմանյան օրենքներով, սահմանված էր, որ բոլոր նավերը, որոնք մուտք էին գործում Կարմիր ծով, պետք է մտնեին «Մոխա» նավահանգիստ և վճարեին իրենց բեռի տուրքը։
Ռեմեդիուս Պրուտսկին (անգլ.՝ Remedius Prutky) Մոխայով անցնելիս 1752 թվականին հայտնաբերել է, որ քաղաքը նման էր «մարգարե Մուհամեդի օթևանատանը, որը նման էր հսկայական բազմաբնակարան բլոկի, կառուցված էր բազմաթիվ առանձին սենյակներից, որտեղ բնակավայր վարձակալվում էր բոլոր անծանոթների համար՝ առանց խտրականության, հաշվի չէին առնում կրոնը կամ ռասան»։ «Նա նաև հայտնաբերել է եվրոպական նավերի նավահանգիստ՝ երեք ֆրանսիական, չորս անգլիական, երկու հոլանդական և մեկ պորտուգալական»։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություն ==


== Գրականություն ==
«Мокка»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Густерин П. В. Йеменская Республика и её города. М.։ Международные отношения, 2006.


== Արտաքին հղումներ ==
Dirar Abdel-Daim: Mokha. The City of the Past and the Future.
Population Mongabay.com
Սալոմա

Սալոմա (մալայերեն՝ Saloma, իսկական անունը՝ Սալմա Իսմաիլ (մալայերեն՝ Salma Ismail, հունվարի 22, 1935(1935-01-22), Pasir Panjang, Սինգապուր - ապրիլի 25, 1983(1983-04-25), PJ, Petaling District, Selangor, Մալայզիա), սինգապուրցի և մալայզիացի կինոդերասանուհի և երգչուհի, ժողովրդական և էստրադային երգերի կատարող։


== Համառոտ կենսագրություն և ստեղծագործություններ ==
Երգեցողական ունակություններ է դրսևորել վաղ մանկությունից։ 1952 թվականին նկարահանվել է երաժշտական «Ծիածան» ֆիլմում, 1953 թվականին՝ «Նորմեր» ֆիլմում։ Առաջին ձայնասկավառակը ձայնագրել է 1954 թվականին։ Տևական ժամանակ հանդես է եկել «Մարիա Մենադո» համույթում, հյուրախաղերով հանդես է եկել արտասահմանում (ԱՄՆ, Ավստրալիա)։ Հնչյունավորել է ֆիլմերի երգեր։ Այդ ժամանակների հիթերի թվում են նրա կատարած «Թանջուգա ծաղիկ», «Արա՛, ինչպես ես», «Երբ գալիս է գիշերը» և այլ երգեր։


== Համագործակցություն Պ․ Ռամլիի հետ ==
Մեծամասամբ ստեղծագործել է 1960-1970-ական թվականներին, երբ ստեղծագործական համագործակցություն է հաստատել դերասան, ռեժիսոր, կոմպոզիտոր և երգիչ Պ․ Ռամլիի հետ, որը 1961 թվականին դարձել է նրա ամուսինը։ Ընդհանուր առմամբ ձայնասկավառակի վրա անհատական և Պ. Ռամլիի հետ զուգերգով ձայնագրվել է տարբեր ժանրերի ավելի քան 500 երգ (չա-չա-չա, ջազ, թվիստ և այլն)։


== Պարգևներ ==
«Թագի պաշտպան» շքանշան (1975)
Ականավոր երգչուհու պետական մրցանակ և կոչում (մալայերեն՝ Biduanita Negara) (1978)


== Ընտանիք ==
Ամուսնացել է երեք անգամ։ Առաջին ամուսինը Ա․ Ռ․ Թոմպելն է (1952—1952), երկրորդը՝ Կազման բին Յուսաքը (1957—1957), երրորդը՝ Պ․ Ռամլին։


== Հիշատակ ==
Կուալա-Լումպուրում նրա անունով կոչել են բիստրո (մալայերեն՝ Saloma Bistro)՝ ռեստորան՝ երեկոյան պարերի ներկայացումներով։ Պատերի վրա կարելի տեսնել նրա այլ էստրադային երգիչ-երգչուհիների լուսանկարներ։ Բացվել է 2002  թվականին։
Մալայա համալսարանի աշխատակիցների մեջ ամեն տարի անցկացվում են Պ․ Ռամլիի և Սալոմայի երգերի լավագույն կատարման մրցույթներ։
2 մասանոց «Սալոմա» հեռուստաֆիլմը (Սալոմայի դերում դերասանուհի Նաբիլա Հուդան է, պրեմիերան տեղի է ունեցել 2014 թվականի օգոստոսի 28-ին Astro First Eksklusif ալիքով)։


== Մատենագրություն ==
Ahmad Fauzee Samad. Saloma. Kuala Lumpur: Coffee Table Book, 2012


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սալոմայի երգերը
RAMMap

RAMMap, անվճար ծրագիր, որը մշակվել է Մարկ Ռուսսինովիչի և Բրայս Կոգսվելլի կողմից Sysinternals ընկերության համար, որը նախատեսված է համակարգչի ֆիզիկական հիշողության անալիզի ընթարկելու համար և աշխատում է Microsoft Windows օպերացիոն համակարգի վրա։


== Բնութագիր ==
RAMMap ծրագիրը օգտագործման մեջ պարզ, սակայն միևնույն ժամանակ հզոր գործիք է, որը նախատեսված է ֆիզիկական հիշողության անալիզի համար։ Օգտատիրոջն է տրամադրում է տեղեկություն այն մասին, թե որքան տարածք է զբաղեցնում օպերացիոն համակարգը, որոնք հիշողությունն են օգտագործում ծրագրերը, դրայվերները, դինամիկական գրադարանները, հավելյալ սարքերը և մոդուլները և այն։
Ծրագրի միջերեսը նման է  Microsoft Windows-ի խնդիրների պատուհանին և այն բաժանված է պատուհանների հարմարության համար։
Ծրագիրը տարածվում է առանձին դիստրիբուտով, ինչպես նաև ներառված է Sysinternals Suite փաթեթում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անդրեյ Կրուպին (2010 թվականի մայիսի 24)։ «Ծրագրի ակնարկը Sysinternals.com կայքում»։ 3DNews։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-05-31-ին։ Վերցված է 2010-09-09 
«RAMMap 1.0 – анализ потребления физической памяти в Windows»։ Ferra.ru։ 2010 թվականի մայիսի 20։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-09-03-ին։ Վերցված է 2010-09-09
Ավասիմա

Ավասիմա (ճապ.՝ 粟島, あわしま), ճապոնական կղզի, գտնվում է Ճապոնական ծովի արևելյան հատվածում։ Հանդիսանում է Նիիգաթա պրեֆեկտուրայի մի մասը։ Վարչականորեն այն պատկանում է Ավասիմաուրա գյուղին, որն էլ զբաղեցնում է կղզու ամբողջ մակերեսը։
2008 թվականի հունվարի 1-ին կղզու մակերեսը կազմում էր 9.68կմ², բնակչությունը՝ 412 մարդ, բնակչության միջին խտությունը՝ 41.785 մարդ/կմ²։
Կղզու ամենաբարձր կետը Կոսիբա լեռն է ճապ.՝ 小柴山), որի բարձրությունը 265.3 մետր է։
Բնակչությունը տեղակայված է կղզու արևելքում Ութիուրայի(ճապ.՝ 内浦) շրջանում և արևմուտքում՝ Կամատանիի(ճապ.՝ 釜谷) շրջանում։
Կղզում աճում են կաղնի, սոճի, սղոցի, լիաններ, հնդկեղեգ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Եվրոպայի ցեղեր (հեռուստասերիալ)

«Եվրոպայի ցեղեր», գերմանական ֆանտաստիկ մինի սերիալ, որի պրեմիերան կայացել է 2021 թվականի փետրվարի 19-ին՝ Նեթֆլիքս հարթակով։


== Սյուժե ==
Հեռուստասերիալի դեպքերը տեղի են ունենում ապագայում՝ 2074 թվականին, որտեղ Եվրոպան բաժանված է շատ ցեղերի։ Գլխավոր հերոսները մեկ քույր և երկու եղբայր են, որոնք տիրում են խորհրդավոր գավաթի և հայտնվում են մեծամասշտաբ կոնֆլիկտում։


== Դերերում ==
Հենրիետա Կոնֆուրիուս՝ Լիվ
Էմիլիո Սաքրայ՝ Կիանո / Թարոք
Դեյվիդ ալի ռաշեդ՝ Էլյա
Մեիլկա Ֆորութան՝ Լորդ Վարվարա / Սոֆիա
Օլիվեր Մազուչի՝ Մոիսեյ
Անա Ուլարու՝ Գրետա
Ռոբերտ Ֆինսթեր՝ Դեյվիդ Վոսս
Բենիամին Զադլեր՝ Յակոբ
Սեբաստիան Բլոմբերգ՝ կապիտան Իվար
Ժանեթ Հայն՝ Ամինա
Ջեյմս Ֆոլքներ՝ գեներալ Ֆրենսիս Քեմերոն
Յոհան Մայերս՝ Բրաքեր
Ադրիանա Ուգարտե՝ Ալիա
Յաննիկ Շուման՝ Իններորդ
Աիշա Ջոյ Սամուել՝ Ալանա
Միքաել Էրփերդինգ՝ Ատլատիդայի օդաչու
Կլաուս Թանգե՝ Մարկ
Լեոնարդ Քունց՝ Լինուս
Ռիչարդ Զեման՝ Գրեգոր
Մաթեո վան դեր Գրիյն՝ Մերք
Յուջին Բոաթենգ՝ Սեմ Յեբոա


== Արտադրություն ==
2020 թվականի դեկտեմբերի 16-ին հրապարակվել է հեռուստասերիալի թիզերը։ Պրեմիերան կայացել է 2021 թվականի փետրվարի 19-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջանգար

«Ջանգար» (կալմ. Җаңһр), կալմիկական հերոսական էպոս։ Գովերգում է կալմիկ 12 դյուցազունների և նրանց առաջնորդ Ջանգարի՝ հեքիաթային Բումբա երկրի պաշտպանների ռազմական սխրանքները։ էպոսում արտացոլված են կալմիկ ժողովրդի հույսերն ու ակնկալությունները, նրա բազմադարյան պայքարն իր ազգի գոյության համար։ 
Ջանգարի առաջին գրառումը կատարվել է 1804 թվականին։ էպոսի երկու գլուխները առաջինը հետազոտել ու ռուսերեն, թարգմանել է միսիոներ-մոնղոլագետ Ալեքսեյ Բոբրովնիկովը, 1854 թվականին։ 1910 թվականին հրատարակվել է տասը գլուխ, որ գրառվել է ըստ Ջանգարի հայտնի ասացող էլյան Օվլի։ 
1940 թվականի աշնանը Խորհրդային Միությունում նշվել է Ջանգարի 500-ամյակը։ 
Դյուցազներգությունը հայտնի է նաև Մոնղոլիայում։
Սոլբակ

Սոլբակ (ֆր.՝ Solbach), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 108 մարդ, բնակչության խտությունը` 38.71 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.79 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 45 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 72 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 51-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 21։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,8 %։ 51 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 47 անձ (24 տղամարդ և 23 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (4 տղամարդ և 0 կին)։ 21 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Էնի Պրու

Էնի Պրու (անգլ.՝ Edna Annine Proulx, օգոստոսի 22, 1935(1935-08-22)[…], Norwich, Նյու Լոնդոն շրջան, Կոնեկտիկուտ, ԱՄՆ ), ամերիկացի գրող, լրագրող, սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
Էնի Պրուն ծնվել է 1935 թվականի օգոստոսի 22-ին, Կոնեկտիկուտում։ Ավարտել է Վերմոնտի համալսարանը։
Սերում է ֆրանսիացների ընտանիքից, ովքեր գաղթել են Կանադա։
Պրուն գրականության մի քանի մրցանակների դափնեկիր է։ Երկու անգամ արժանացել է Օ. Հենրի մրցանակի` «լավագույն պատմվածքի համար», իսկ 1998 թվականին «Սապատավոր լեռ» պատմվածքի համար։ 1994 թվականին արժանացել է Պուլիցերյան մրցանակի և Գրքի ազգային մրցանակ` (Նորություններ նավից) վեպի համար։ Իր առաջին վեպի` «Փոստային բացիկներ»-ի համար Պրուն պարգևատրվել է Ֆոլկների անվան ՊԵՆ ակումբի մրցանակով` գեղարվեստական գրականության ոլորտում։
Նրա սցենարով նկարահանված առաջին ֆիլմը թողարկվել է 2001 թվականին և կոչվել է «Նորություններ նավից»։ 2003 թվականին Պրուն նկարահանվել է  «Երիտասարդ գնա՛ Արևմուտք» ֆիլմում։
Սապատավոր լեռ պատմվածքը առաջին անգամ տպագրվել է New Yorker ամսագրում 1999 թվականին, հրապարակվել է Close Range ժողովածուում։ 2005 թվականին թողարկվել է համանուն ֆիլմը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էնի Պրուի կայքը
Էնի Պրուն (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Հայկական վարկած

Հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի նախահայրենիքի վարկածների շարքն ընդգրկում է նաև հայկական վարկածը, ըստ որի հայերենը համարվում է հնդեվրոպական մայր լեզուն։ Վարկածն առաջին անգամ առաջ քաշեցին վրաց լեզվաբան Թամազ Գամղրելիձեն և ռուս գիտնական Վյաչեսլավ Իվանովը։ Ըստ այս տեսակետի Հայերենը որպես հնդեվրոպական մայր լեզու առաջացել է մ.թ.ա. 4-5րդ հազարամյակներում [1]
1980-ական թվականների սկզբներին վերարծարծվեց դեռևս դարասկզբին հայտնված տեսակետն այն մասին, որ հնդեվրոպական նախահայրենիքը Ք.ա. 5-4-րդ հազարամյակներում գտնվել է Առաջավոր Ասիայի հյուսիսում, ավելի որոշակի՝ Հայկական լեռնաշխարհում, Փոքր Ասիայի արևելյան շրջաններում, Հյուսիսային Միջագետքում և Իրանական սարահարթի հյուսիս-արևմուտքում։ Այս տեսակետը գնալով ավելի ամրապնդվում է նոր ի հայտ եկող փաստերով և այսօր ընդունվում է մասնագետների մեծ մասի կողմից։ Հայեր ժողովրդի ծագման հարցը այս տեսությամբ ստացավ նոր բացատրություն։ Ինքնըստինքյան հերքվեց հայերի եկվորության հարցը, քանի որ հնդեվրոպական նախահայրենիքը գտնվել է հենց այն տարածքում, ուր կազմավորվել և իր պատմական ուղին է անցել հայ ժողովուրդը։ Ներկայումս հստակորեն կարելի է ասել, որ հայերը Ք.ա. 5-4-րդ հազարամյակներում կազմել են հնդեվրոպական մայր ժողովրդի մի մասը և 4-րդ հազարամյակի վերջին ու 3-րդի սկզբներին առանձնացել են հնդեվրոպական ընդհանրությունից։ Այդ ժամանակաշրջանից էլ սկսվել է հայ ժողովրդի կազմավորումը, որն ընթացել է երկու փուլով։ Առաջինը, որ կարելի է բնութագրել որպես ցեղային միությունների և վաղ պետական կազմավորումների ժամանակաշրջան, տեղի է ունեցել Ք.ա. 3-2-րդ հազարամյակներում։ Երկրորդ փուլում, շնորհիվ միասնական պետականության ստեղծման, Ք.ա. VI - V դարերում ավարտվել է հայ ժողովրդի կազմավորման ընթացքը։
Ամփոփելով ասվածը՝ կարելի է պնդել, որ հայերեն լեզուն ու նրանով խոսողները հնդեվրոպական ընդհանրությունից անջատվել և ինքնուրույն են դարձել Ք.ա. 4-3-րդ հազարամյակներիսահմանում։ Հենց այդ ժամանակներից էլ մեր ժողովուրդը հիշատակվում է Հայկական լեռնաշխարհում, ուր գործել, գոյատևել ու կերտել է իր պատմությունը։
Բացի այդ գոյություն ունի նաև արիական ժողովուրդների արտագաղթի Հայկական վարկածը, ըստ որի արիական նախահայրենիքը հենց Հայկական լեռնաշխարհն է։[2]
Գամղրելիձեն 2010 թ. նոր հոդված է հրապարակել, որը շտկում է որոշ նախկինում քննադատության արժանացած տեսության դրույթներ։


== Գրականություն ==
Թ. Գամղրելիձե և Վ. Իվանով - Հնդեվրոպական լեզուների նախապատմությունը
Ա. Մովսիսյան - Հայ ժողովրդի ծագումն ու կազմավորումը։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.historyofarmenia.am/am/Encyclopedia_of_armenian_history_hay_joxovrdi_tsagumn_u_kazmavorumy
http://www.indoaryans.org
Գիլիամ շրջան (Օրեգոն)

Գիլիամ շրջան (անգլ.՝ Gilliam County), ԱՄՆ Օրեգոն նահանգի 36 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 3.118 կմ² է, բնակչությունը՝ 1.871 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քոնդոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1885 թ.։
Ալիբալըկ (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալիբալըկ (այլ կիրառումներ)Ալիբալըկ, լեռնագագաթ Հայկական լեռնաշխարհում, Անտիպոնտական լեռնահամակարգում, Սիվրիդաղ լեռնաշղթայի հյուսիս-արևելք հատվածում։ Անտառազուրկ է
:


== Ծանոթագրություններ ==
Օստստելինգվերֆ

Օստստելինգվերֆ (հոլ.՝ Ooststellingwerf ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Ֆրիսլանդ մարզում։ Տարածքը 224,38 կմ² է, բնակչությունը՝ 26.225 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 11.900 եվրո է։
Էդրիեն Քոուլ

Էդրիեն Քոուլ (հունիսի 19, 1895(1895-06-19), Glen Iris - փետրվարի 14, 1966(1966-02-14), Մելբուռն, Ավստրալիա), ավստրալիացի ռազմական օդաչու, եղել է Ավստրալիայի Թագավորական  ռազմաօդային ուժերի ավագ հրամանատարներից, այնուհետև  զբաղեցրել է  ավստրալիական ավիացիայի փոխնախագահի պաշտոնը։


== Կենսագրություն ==
Էդրիենը ծնվել է 1895 թվականին, Մելբուռնի արվարձաններից մեկում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբին զորակոչվել է  բանակ, այնուհետև 1916 թվականին  նրան ծառայության են ուղարկել  Ավստրալիայի օդային կորպուս, որտեղ նա ծառայել է Մերձավոր Արևելքի ռազմաօդային նավատորմի 1-ին ստորաբաժանումում (էսկադրիլիա), իսկ հետո՝ Եվրոպայի արևմտյան զորաճակատի ռազմաօդային նավատորմի 2-րդ ստորաբաժանումում։ Ճանաչվել է որպես բարձրակարգ օդաչու-ռմբարկու՝ ոչնչացնելով հակառակորդի ավելի քան տասը ինքնաթիռ, ինչի  համար պարգևատրվել է բրիտանական  «Ռազմական խաչ» շքանշանով և «Օդաչուական նշանավոր ծառայությունների համար» խաչով։ 1921 թվականին նա եղել է Ավստրալիայի թագավորական ռազմաօդային ուժերի հիմնադիրներից մեկը։
1935 թվականին Քոուլին շնորհվել է հրամանատարի կոչում, իսկ մեկ տարի անց հրամանատար է նշանակվել Սիդենեյի մոտ գտնվող Ավստրալիայի թագավորական ռազմաօդային ուժերի Ռիչմոնդի ռազմաբազայում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Քոուլը դարձել է Դարվինի (քաղաք Ավստրալիայում) հյուսիսարևմտյան ռազմական շրջանի ղեկավար, իսկ հետո զբաղեցրել է մի շարք պաշտոններ Հյուսիսային Աֆրիկայում, Անգլիայում, Հյուսիսային Իռլանդիայում և Ցեյլոնում։ 1942 թվականին Դիեպ քաղաքի ճակատամարտի ժամանակ նա վիրավորվել է։ 1946 թվականին կենսաթոշակի անցնելուց հետո Քոուլը ընդգրկվել է ավիաընկերությունների տնօրենների խորհրդի կազմի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Eaton Brian (1993)։ «Cole, Adrian Lindley Trevor (1895–1966)»։  in Ritchie John։ Australian Dictionary of Biography: Volume 13։ Melbourne: Melbourne University Publishing։ ISBN 0-522-84512-6
Օզասկուի գավառ

Օզասկուի  (պորտ.՝ Microrregião de Osasco), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Կամպինաս մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1 867 383 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 693,374  կմ²։ Բնակչության խտությունը 2693,2  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 23 403 929 045,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 13 566,84 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,807։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Իտապեվի
Ժանդիրա
Օզասկու
Պիկոպրոյեկտոր

Պիկոպրոյեկտոր, պրոյեկցիոն ոչ մեծ չափի սարք։ Այն չափերով նման է սմարֆոնի։ «Պիկոպրոյեկտոր» տերմինը կարող է նաև նշանակել շատ փոքր պրոյեկտորը, որը տեղադրված է տեսախցիկում, բջջային հեռախոսում և այլ բջջային տեխնիկայում։
Գոյություն ունեցող գրպատի պրոյեկտորները թույլ են տալիս ստանալ 120 դյույմ անկյունգծով պրոյեկցիա։ Մինի պրոյեկտորները ունենում են հատուկ անց ամրակին կցելու համար, ինչպես նաև գրեթե միշտ ունենում են հիշողության քարտի ընթերցիչը, ինչը նրան հնարավորություն է տալիս աշխատել առանց ազդանշանի։ Հոսանքի ծախսը քչացնելու համար այսպիսի պրոյեկտորներում օգտագործվում են LED լամպեր։


== Պատմություն ==
2003 թվականին իսրալեական Explay ընկերությունը հայտարարեց, որ նպատակաուղված է գրպանի պրոյեկտորի մշակմանը։ Այս գաղափարի առաջին օրինակը հանրությանը ներկայացվեց 2006 թվականի հոկտեմբերին։ Պրոյեցիոն սարքը կրում էր «Explay Nano Projector» անունը։
«Պիկոպրոյեկտոր» բառը առաջացել է շնորհիվ Optoma Pico գովազդային ընկերության, ով 2008 թվականի նոյեմբերի 25-ին ներկայացրեց Pico Projector PK101 գրպանի պրոյեկտորը, որը նախատեսված էր iPod-ի համար։ Սարքը ապահովում էր HVGA կետայնություն, կադրի անկյունագիծը 99 դյույմ, իսկ նկարը լուսավորությունը 9 լյումեն։


== Կիրառում ==
Իրենց չափերին շնորհիվ, գրպանի պրոյեկտորները մեծ օգնագործում են գտել ցուցադրումների համար։


=== Մուլտիմեդիա ===
Բջջային սարքերին կցված պիկոպրոյեկտորը կարող է օգտագործվել նկարները և տեսանյութերը մեծ էկրանով տեսնելու համար։
Համակարգչային խաղերում գրպանի պրոյելտորները ստեղծում են նոր հնարավորություններ հավելյալ իրականության համար։


=== Օգտատիրոջ միջերես ===
Տեխնոլոգիական դիզայինի խնդիրներից մեկը, կայանում է իր չափերի մեջ։ Սարքի փոքր չափերը բերում են ղեկավարման էլեմենտների փոքրացմանը։
Գոյություն ունի ինովացիոն մշակումները, ինչը թույլ է տալիս պիկոպրոյեկտորները օգտագործել ինչպես ալյընտրանքնային էկրան կամ ինչպես ստեղնաշար։ Նրանցում պիկոպրոյեկտորը պատկերը արտածում է առաջարկված մակերևույթին (սեղան, մարմի մաս և այլն)։ Օգտատերը շփում է պատկերի հետ ինչպես սենսորային էկրանի հետ։ Նրա շարժը ֆիքսվում է տեսախցիկի միջոցով, կամ հատուկ ակուստիկ սենսորի միջոցով։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոգդան Զադուրա

Բոգդան Զադուրա (լեհ.՝ Bohdan Zadura, փետրվարի 18, 1945(1945-02-18), Puławy, Լյուբլինի վոյեվոդություն, Լեհաստան), լեհ բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ։ Թարգմանություններ է կատարում ռուսերենից, ուկրաիներենից, անգլերենից և հունգարերենից։


== Կենսագրություն ==
Բոգդան Զադուրան ծնվել է 1945 թվականի փետրվարի 18-ին Պուլավիում (Լեհաստան)։ Ավարտել է Վարշավայի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետը։ Առաջին բանաստեղծությունները սկսել է գրել 1962 թվականին։ 1970-ական թվականներին աշխատել է գավառական թանգարանում, կառավարել է Լյուբլինի թատրոնի գրական մասը։ 2004 թվականից համարվում է Twórczość ամսագրի գլխավոր խմբագիրը։


== Ստեղծագործություն ==
Թարգմանել է Միհալի Բաբիչի, Ջոն Էշբերիի բանաստեղծությունները, ինչպես նաև ուկրաիներենից թարգմանել է Դմիտրի Պավլիչկոյի, Նատալկա Բելոցերկովեցի, Յուրի Անդրուխովիչի, Սերգեյ Ժադանի, Անդրեյ Բոնդարի, Գալինա Կրուկի, Վասիլի Մահնոյի, Անդրեյ, Լյուբկայի, Լյուբով, Յակիմչուկի, Օստապ Սլիվինի պոեզիան։


== Գրքեր ==


=== Բանաստեղծություններ ===
W krajobrazie z amfor (1968)
Podróż morska (1971)
Pożegnanie Ostendy (1974)
Małe muzea (1977)
Zejście na ląd (1983)
Starzy znajomi (1986)
Prześwietlone zdjęcia (1990)
Cisza (1994)
Noc poetów. Warszawa pisarzy (1998)
Kaszel w lipcu (2000)
Poematy (2001)
Wiezień i krotochwila. Wiersze z lat sześćdziesiątych (2001)
Ptasia grypa. I inne wiersze dla kobiet i mężczyzn (2002)
Stąd (2002)
Kopiec kreta (2004)
Wszystko (2008)
Nocne życie (2010)


=== Արձակ ===
Lata spokojnego słońca (1968)
A żeby ci nie było żal (1972)
Patrycja i chart afgański (1976)
Do zobaczenia w Rzymie (1980)
Lit (1997)
Radość czytania (1980)
Tadeusz Nowak (1981)
Daj mu tam, gdzie go nie ma (1996)
Między wierszami (2002)


=== Ամփոփիչ հրապարակումներ ===
Wiersze zebrane. - T. I-III. - Wrocław: Biuro Literackie, 2005-2006
Proza. - T. I-II. - Wrocław: Biuro Literackie, 2005-2006
Szkice, recenzje, felietony. - T. I-II.  Wrocław: Biuro Literackie, 2007


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն (լեհերեն, անգլերեն)
Կենսագրություն (լեհերեն)
Հարցազրույց
В Журнальном зале
Անտոնիո Կանովա

Անտոնիո Կանովա (իտալերեն՝ Antonio Canova, նոյեմբերի 1, 1757(1757-11-01)[…], Պոսանո, Տրևիզո, Վենետո, Իտալիա[…] - հոկտեմբերի 13, 1822(1822-10-13)[…], Վենետիկ, Ավստրիական կայսրություն[…]), իտալացի նկարիչ և քանդակագործ, նեոկլասիցիզմի ներկայացիչ։ Հիմնականում աշխատել է Վենետիկում և Հռոմում։ Վաղ շրջանի գործերում հետևել է բարոկկոյի արվեստի ավանդույթներին։ Հետագայում ընթացել է անտիկ քանդակագործության ձևերը նմանակելու ուղիով, ժամանակակիցների կողմից անվանվել «նոր Ֆիդիաս»։ Ուսումնասիրողներից շատերը նրան համարում են նեոկլասիցիզմի շրջանի մեծագույն քանդակագործը։ Ընդ որում՝ ընդգծում են, որ Կանովային հաջողվել է խուսափել բարոկկոյին բնորոշ մելոդրամատիզմից և նեոկլասիցիզմին հատուկ սառը արհեստականությունից։
Ստեղծել է տպավորիչ տապանաքարեր (Կլեմենտ 8-ի տապանաքարը, 1792, Սբ. Պետրոսի տաճար, Հռոմ), դիցաբանական հերոսների արձաններ («Ամուրը և Փսիքեն», 1973, Լուվր, Փարիզ), իդեալականացված դիմաքանդակներ («Պաոլինա Բորգեզեն՝ Վեներայի տեսքով», 1805-1807, Բորգեզե պատկերասրահ, Հռոմ)։
Կանովայի ստեղծագործությունը հիմք է հանդիսացել 19-րդ դարի եվրոպական ակադեմիական քանդակագործության համար։


== Պատկերասրահ ==

		
		

		
		
		


== Գրականություն ==
Федотова, Е. Д. Канова. Художник и его эпоха. М., Республика, 2002, 528 с.
«Канова, Антонио»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.museocanova.it/%7Ctitolo=Pagina(չաշխատող հղում) principale|editore=del sito web del Museo Canova}}
http://canova.diecigrandimostre.it/ Archived 2018-08-02 at the Wayback Machine. Sito] della mostra "Canova e la Venere vincitrice" alla Galleria Borghese a Roma.
Պյատիգորսկի հայկական պետական դրամա

Պյատիգորսկի հայկական պետական դրաման հիմնադրել է Վահան Տերյանը։ Թատրոնի ղեկավար-ռեժիսորը եղել է Օվի Սևումյանը։ Առաջին ներկայացումը եղել է «Պատվի համար»-ը, որը բեմադրվել է 1918 թվականի հուլիսի 30-ին։ Թատրոնը դադարեցրել է իր գործունեությունը, երբ 1919 թվականին սպիտակ գվարդիականները ներխուժել են քաղաք։ Թատրոնի փակվելուց հետո Սևումյանը մեկնում է Թիֆլիս, որտեղ փորձում է մեկ այլ թատրոն հիմնել։


== Թատրոնում բեմադրված ներկայացումները ==
Ալեքսանդր Շիրվանզադեի «Պատվի համար» (1918 թ.)
Դերենիկ Դեմիրճյանի «Դատաստան»
Սեմյոն Յուշկևիչի «Թագավորը»
Ալեքսանդր Շիրվանզադեի «Չար ոգի»
Լևոն Շանթի «Հին աստվածներ»
Ալեքսանդր Աբելյանի «Մարվող ճրագներ»


== Աղբյուրներ ==