Անտոնինա Ռժևսկայա

Անտոնինա Լեոնարդովնա Ռժևսկայա (ռուս.՝ Антонина Леонардовна Ржевская, 1861, Շալեպնիկի, Զուբցովի գավառ, Տվերի նահանգ — 15 հուլիսի, 1934, Տարուսա, Կալուգայի մարզ), ռուս նկարչուհի, Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամ երկու կանանցից մեկը։


== Կենսագրություն ==

Անտոնինա Լեոնարդովնա Ռժևսկայան (օրիորդական ազգանունը՝ Պոպովա) ծնվել է 1861 թվականին Տվերի նահանգի Զուբցովի գավառի Շալեպնիկի գյուղում՝ աղքատ կալվածատիրոջ ընտանիքում։ Հոր մահից հետո մայրը երեք երեխաների հետ տեղափոխվել է Տվեր, որտեղ Անտոնինան սովորել է Մարիինյան իգական գիմնազիայում, իսկ Մոսկվա տեղափոխվելուց հետո՝ Մոսկվայի հինգերորդ գիմնազիայում։ 1880 թվականից որպես ազատ ունկնդիր սովորել է Մոսկվայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանում Վլադիմիր Մակովսկու ղեկավարությամբ։ Այդ նույն ժամանակ մասնավոր դասեր է առել գեղանկարիչ Նիկոլայ Մարտինովի մոտ։ Անտոնինա Ռժևսկայայի արվեստանոցը գտնվել է Մոսկվայի Սուշչյովսկի փակուղում։

Անտոնինա Ռժևսկայան 1890 թվականից մասնակցել է տարբեր ցուցահանդեսների։ 1893 թվականին «Որբերը» (ռուս.՝ «Сироты») կտավն իր պատկերասրահի համար գնել է ռուս հայտնի գրահրատարակիչ Կոզմա Սոլդատյոնկովը։
1897 թվականից մասնակցել է Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության ցուցահանդեսներին։ Ընկերության XXV ցուցահանդեսում ներկայացված «Ուրախ րոպե» (ռուս.՝ «Весёлая минутка») կտավը մեծ հաջողություն է ունեցել։ Դեռ ցուցահանդեսի ժամանակ նկարն իր պատկերասրահի համար գնել է Պավել Տրետյակովը։ Նկարը, սակայն, ցուցադրվել է առանց հեղինակի անունը նշելու։ Անտոնինա Ռժևսկայան խոստովանել է, որ ինքը վախեցել է իր ստորագրությունը դնել նկարի տակ այն ժամանակ գոյություն ունեցած գենդերային նախապաշարմունքների պատճառով։ 1899 թվականին Ռժևսկայան ընդունվել է Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերություն՝ դառնալով այդ ընկերության երկրորդ ու վերջին կին անդամը. առաջինն Էմիլի Շանկսն էր։ Հետագայում դուրս է եկել ընկերությունից նրա ծրագրի հետ համաձայն չլինելու պատճառով։
1903 թվականին Անտոնինա Ռժևսկայան նկարում է «Երաժշտություն» (ռուս.՝ «Музыка») կտավը, որը նույնպես մեծ հաջողություն է ունենում։ Նկարն իր հավաքածու համար գնում է մեկենաս Իվան Սվեշնիկովը։
Անտոնինա Ռժևսկայան ամուսնացոծ էր Նիկոլայ Ֆեոդորովիչ Ռժևսկու հետ, ով դասավանդում էր իգական մասնավոր գիմնազիայում, եղել է Ռուսական կայսերական տեխնիկական միության Մոսկվայի բաժանմունքի անդամ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբում Անտոնինա Ռժևսկայան տեղափոխվել է Տարուսա՝ իր փեսայի՝ հետագայում հայտնի քանդակագործ և նկարիչ-անիմալիստ Վասիլի Վատագինի մոտ, ով Հնդկաստանում կատաճար ճանապարհորդությունից հետո սեփական նախագծով տուն էր կառուցում Տարուսայում։ Առաջին կնոջ՝ Անտոնինա Ռժևսկայայի ավագ դստեր մահից հետո Վասիլի Վատագինն ամուսնացել է նրա երկրորդ դստեր հետ։
1920 թվականից Անտոնինա Ռժևսկայան նկարիչ-պերեդվիժնիկ Նիկոլայ Կասատկինի հետ միասին, ով նկարչական-լուսավորական ստուդիա էր բացել ոսկրային տուբերկուլյոզով հիվանդ երեխաների համար, աշխատել է Կուրկինո գյուղի (1940 թվականից՝ Մոսկվայի մարզի Խիմկի շրջանում) «Զախարինո» առողջարանում։ Հատուկ առողջարանի համար Անտոնինա Ռժևսկայան նկարել է «Երեխաները կյանքի ծաղիկներն են» (ռուս.՝ «Дети — цветы жизни») որմնանկարը։
Անտոնինա Ռժևսկայան մահացել է 1934 թվականի հուլիսի 15-ին, թաղված է Տարուսայի քաղաքային գերեզմանատանը, որտեղ թաղված են նաև Մարինա Ցվետաևայի դուստրը՝ Արիադնա Էֆրոնը, Կոնստանտին Պաուստովսկին ու նրա ընտանիքը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ржевская Антонина Леонардовна в Галерее издательства «Белый Город»» (ռուսերեն) (չաշխատող հղում)
«Ржевская (Попова) Антонина Леонардовна на сайте Artru.info» (ռուսերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-04-18-ին