armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
KV7

KV7 (անգլ.՝ Kings' Valley №7), Նոր թագավորության XIX դինաստիայի փարավոն Ռամզես II֊ի դամբարանը (Մ.թ.ա. 13-րդ դար)։ Գտնվում է Արքաների հովտում՝ Նեղոսի արևմտյան ափի թեբեական գերեզմանատանը, Լուքսորին հակառակ, դրա կողքին գտնվում է Մերնեպտահ ժառանգի դամբարանը (KV8), իսկ դիմացը ընկած է որդուական դամբարանը (KV5)։


== Բացման պատմություն ==
Դամբարանը առաջին անգամ հետազոտել է Շամպոլյոնը, երբ ճանապարհորդում էր Եգիպտոսով։ Պարզվեց, որ դամբարանը մի քանի անգամ լցված է եղել ջրով և նրա զարդարանքները խիստ վնասված են։ Շամոլյոնը փլվածքներից մաքրեց միայն երկար պատկերասրահը և սյունազարդ դահլիճը։
19-րդ դարի սկզբին Կառլ Լեպսիուսը ամբողջությամբ փորեց հանգստի սենյակը։ Ֆրանսիական հնագիտական խումբը՝ Քրիստիան Լեբլանի ղեկավարությամբ (1993-2002), զբաղվել է պեղումներով և վերականգնումներով։


== Տեսք ==

Վատ վիճակի պատճառով մուտքը դեպի դամբարան փակ է։ KV7֊ի նախագիծը բոլորովին տարբերվում է Արքաների հովտի մինչ այդ կառուցված դամբարաններից։ Միջանցքին հաջորդում են դահլիճ-նախասրահը, աստիճանները, նախասենյակը, այստեղ կա շրջադարձ և հանգստի սենյակ։ Այդտեղից ճյուղավորվում են մի քանի դահլիճ֊գանձարաններ։ Բոլոր պատերը պատված են ռելիեֆներով։
Փարավոնի մումիան դեռ հնուց պահված էր DB320 թագավորական գաղտնարանում։ Դամբարանը օգտագործվել է Երրորդ միջանկյալ և Պտղոմեոսյան ժամանակաշրջանում հուղարկավորությանների համար։


== Գրականություն ==
Reeves, N., & Wilkinson, R. H. The Complete Valley of the Kings. London: Thames and Hudson, 1996.
Siliotti, A. Guide to the Valley of the Kings and to the Theban Necropolises and Temples. Cairo: A. A. Gaddis, 1996.
Leblanc, Christian. "The Tomb of Ramesses II and Remains of his Funerary Treasure." Egyptian Archaeology; 10 (1997): 11-13.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
KV7 դամբարանի նկարագրություն Archived 2016-01-28 at the Wayback Machine. / Թեբեական քարտեզագրական նախագիծ (Theban Mapping Project)(անգլ.)
KV7 դամբարանի մատենագրություններ Archived 2013-12-08 at the Wayback Machine. / Թեբեական քարտեզագրական նախագիծ
Անզաս (Մրասուի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անզաս (այլ կիրառումներ)Անզաս  (ռուս.՝ Анзас ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովսկի մարզում։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Տոմ գետն է, գետի ենթաավազանը Տոմ գետն է։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (129501-129600)

Աստերոիդների ցանկ (129401-129500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (129601-129700)
 Աստերոիդների ցանկ (129401-129500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (129601-129700)
Օկտյաբրսկի շրջան (Պրիմորիեի երկրամաս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օկտյաբրսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Օկտյաբրսկի շրջան (ռուս.՝ Октябрьский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պրիմորիեի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պոկրովկա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1700 կմ²։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 29110 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,12 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Թառխաթուն

Թառխաթուն, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն թառ (Անթառամ անունից) և խաթուն բառերից։ Հիշատակվել է 1689 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Հոլզի

Էշլի Նիկոլետ Ֆրանջիպանի (անգլ.՝ Ashley Nicolette Frangipane, սեպտեմբերի 29, 1994(1994-09-29), Edison, Միդլսեքս շրջան, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), առավել հայտնի է Հոլզի (անգլ.՝ Halsey) կեղծանվամբ, ամերիկացի երգչուհի և երգերի հեղինակ։


== Վաղ կյանք ==
Հոլզին ծնվել և մեծացել է Նյու Ջերսիում։ Նա ունի իտալական, հունգարական և իռլանդական արմատներ՝ մոր կողմից, նաև ունի աֆրիկյան արմատներ հոր կողմից։ Հոլզին փոքր տարիքից ջութակ է նվագել, ինչպես նաև 14 տարեկանից նվագում է կիթառ։ Առաջին հարցազրույցներից մեկում խոստովանել է, որ 16-17 տարեկաններում նրա մոտ ախտորոշվել է մանիակալ-դեպրեսիվ պսիխոզ։ 18 տարեկանում ֆինանսական խնդիրների պատճառով, աղջիկը հայտնվել է փողոցում։ Նա անցկացրել է շատ համերգներ տարբեր անուններով, բայց ի վերջո, կանգ է առել Հոլզի անվանվան վրա, որ նրա անվան (Էշլի) անագրամման է, ինչպես նաև Բրուքլինում այդ անունով փողոց կա, որտեղ Էշլին շատ ժամանակ է անցկացրել, երբ դեռահաս էր. Ի սկզբանե նա նախատեսում էր ընդունվել կերպարվեստի ֆակուլտետ, սակայն չի կարողացել իրեն դա թույլ տալ։
Խոսելով իր մասին, ավելի վաղ նաև օգտագործել «tri-bi» («երեք-բի») տերմինը, որ նշանակում է biracial, bisexual and bipolar (բազմառասայականություն, երկսեռականություն և ՄԴՊ), սակայն ավելի ուշ դադարեցրել է դրա օգտագործումը։


== Կարիերա ==


=== Վաղ ստեղծագործություններ ===
Մինչ «Room 93»-ը թողարկելը, Հոլզին բազմաթիվ քավերներ և տեղադրել ՅուԹուբում։ Թեյլոր Սվիֆթի «I Knew You Were Trouble» քավերը նրա ամենահայտնի աշխատանքն է։


=== Room 93 ===
Էշլիի խոսքերով, այն ժամանակ, երբ նա եղել է անօթևան և ապրել է ընկերների մոտ, մենեջերներից մեկը նկատեց դա և խնդրեց ձայնագրել երգ գովազդի համար։ Նույն ստուդիայում էլ Հոլզին ձայնագրել և «Ghost» երգը, որը դարձել է «Room 93» մինի ալբոմի սինգլերից մեկը, ինչպես նաև ներառվել է «Badlands»  ալբոմի մեջ։ Դրանից հետո Էշլին սկսել է համագործակցել Astralwerks ընկերության հետ։ 2014 թվականի հոկտեմբերի 27-ին թողարկվել է Room 93 մինի ալբոմը, որը բաղկացած է հինգ երգից՝  «Hurricane», «Ghost», «Trouble», «Empty Gold», «Is There Somewhere»: Ալբոմը Հոլզիին չի բերել համաշխարհային փառք, բայց նրան սկսեցին ճանաչել փողոցներում և երբ նա տվեց մի քանի համերգ։
«Ghost» և «Hurricane» երգերը դարձան սինգլեր և նկարահանվեցին դրանց տեսահոլովակները, որոնք պատմում են դեռահասների խմբի մասին (Hurricane) և այդ պատմության խմբի զույգի մասին (Ghost)։ Տեսահոլովակների գործողությունները տեղի է ունենում մոթելում, 93 սենյակում։ Այդ ժամանակ երգչուհու էջում կային ևս երկու երգի թիզերներ՝ «Trouble» և «Empty Gold»:


=== Badlands ===
«Badlands» ալբոմը թողարկվել է 2015 թվականի օգոստոսի 28-ին։ Ալբոմի առաջին սինգլը «New Americana» երգն է։
2016 թվականի հունվարին հայտարարվեց, որ «Colors» երգը կդառնա ալբոմի երրորդ սինգլը և փետրվարի 25-ին թողարկվեց երգի տեսահոլովակը Թայլեր Փոուզիի մասնակցությամբ։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===
Badlands (2015)
Hopeless Fountain Kingdom (2017)
Manic (2020)
If I Can't Have Love, I Want Power (2021)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական վեբ կայք Archived 2014-08-08 at the Wayback Machine.
Աուգուստու դի Կարվալյու Ռոդրիգես դուզ Անժուշ

Աուգուստու դի Կարվալյու Ռոդրիգես դուզ Անժուշ (ապրիլի 20, 1884 – նոյեմբերի12, 1914), բրազիլացի բանաստեղծ և դասախոս։ Նրա բանաստեղծությունները հիմնականում հիվանդության և մահվան մասին են, և համարվում են մոդեռնիզմի նախակարապետները Բրազիլիայում։
Պարայբանի գրական ակադեմիայի առաջին ամբիոնի հովանավորն է։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1884 թվականին, Պաու դ՛Արկո անունով էնգենհոյում, Բրազիլիայի Պարաիբա նահանգի Կրուս դու Էսպիրիտու Սանտու քաղաքում (Ներկայումս, էնգենհոն գնտվում է Սապեյում, նույնպես Պարաիբայում)։ Ի սկզբանե տնային ուսուցում է ստացել իր հոր կողմից, մինչև ընդունվեց Պարաիբայի լիցեյը, որտեղ կդառնար ուսուցիչ 1908 թվականին։ 7 տարեկանից բանաստեղծություններ էր գրում։
1903 թվականին ընդունվեց Ռեսիֆեի իրավագիտության ֆակուլտետ, որն ավարտեց 1907 թվականին։ 1910 թվականին ամուսնացել է Էսթեր Ֆիալյոյի հետ։
Երբ սկսեց մագիստրատի կարիերան, տեղափոխվեց Ռիո դե Ժանեյրո, որտեղ աշխատել է որպես ուսուցիչ բազմաթիվ ուսումնական հաստատություններում և սկսել է իր բանաստեղծությունները տպագրել պարբերականներում և թերթերում։ 1912 թվականին հրատարակել է իր առաջին և միակ բանաստեղծական գիրքը՝ «Eu» (անգլ.՝ Ես ), որը տպագրելիս ստացել է հակասական արձագանքներ։ (Օրիս Սոարես՝ Ավգուստոյի կյանքի ընկերը, Órris Soares, lifelong friend of Augusto dos Anjos, would republish Eu in 1919 թվականին վերահրատարակեց Eu–ն՝ ավելացնելով այն ժամանակ չհրատարակված բանաստեղծությունները և վերաթողարկելով «Ես և այլ բանաստեղծություններ» վերնագրով, որն այդ ժամանակվանից ի վեր ստացել է ավելի լավ գրախոսականներ)։
Մինաս ժերայի, Լեոպոլդինա քաղաքի դպրոցում աշխատելու տարիներին, մահացավ թոքաբորբից, 1914 թվականի նոյեմբերի 12–ին։


== Աշխատանք ==
Իր կենդանության օրոք հրատարակեց միայն մեկ գիրք՝ «Ես» անունով։ Նրա բանաստեղծությունների թեմաները, որոնք լի են խիստ սկատոլոգիական, բժշկական, գիտական, և փիլիսոփայական բառապաշարով, հիմնականում՝ հիվանդություն, մահ, ծանր ճնշվածություն և հոռետեսություն։ 
Գրականագետները վստահ չեն, թե որ գրական շարժմանն է պատկանում Ավգուստոն, որոշներն ասում են, որ նա սիմվոլիստ էր, որոշները՝ պառնաս, թեև Ֆերեյրա Գույարը նրան դասում է որպես նախամոդեռնիստ։


== Փաստեր ==
Նրա բանաստեղծությունների մեծ մասում կրկնվող կերպարը թամարիդնի ծառն է, որը մինչև օրս գոյություն ունի էնգենհո Պաու դ՛Արկոյի մնացորդների մոտ։
Ըստ Օրիս Սոարեսի, Ավգուստոն իր բանաստեղծությունները ստեղծում էր գլխում՝ շրջելով, ժեստերով և բարձրաձայն արտասանելով դրա տողերը՝ նախքան թղթին հանձնելը։
Եվդես Բարրոսը պատմել է, որ Ռիո դե ժանեյրոյում քրոջ հետ ապրելու ժամանակ, բանաստեղծություններ էր հորինում՝ նստելով իր տան բակում և բղավելով ոտանավորները, սովորություն, որը քրոջը ստիպում էր մտածել, որ հոգեկան հիվանդ է։
Ասում են, որ ուներ բրոնխիալ ասթմա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Article about Augusto dos AnjosԿատեգորիա։ 1884 ծնունդներ
Վոչկա (Մոլոմայի վտակ)

Վոչկա  (ռուս.՝ Вочка ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Մոլոմա գետի ձախ ափից 44 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 18 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 10010300312111100035980
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 111103598
Ավազանի կոդը — 10.01.03.003
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Զալոժե (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)

Զալոժե (ռուս.՝ Заложье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կի Նո Ցուրայուկի

Կի Նո Ցուրայուկի (ճապ.՝ 紀貫之, 859 - 945), ճապոնացի մեծ բանաստեղծ, «Կոկինսյու» անթոլոգիայի կազմողը։ Գրել է թանկաներ։ Համարվում է երեսունվեց անմահ պոետներից մեկը։


== Համառոտ տեղեկատվություն ==
Կի Նո Ցուրայուկին պատկանել է ազնվականների դասին, զբաղեցրել զանազան պաշտոններ մայրաքաղաքում և գավառներում։ Եղել է կայսերական գրադարանի վերակացու, գրագիր, Տոսա նահանգի կառավարիչ, կայսերական պալատի ատաղձագործության գործակալության ժամանակավոր ղեկավար։ Դեռ իր կենդանության օրոք համարվել է իր ժամանակների լավագույն ճապոնացի բանաստեղծը։ 
Կի Նո Տոմոնորիի, Օսիկոտինո Միցունեի և Միբու Նո Տադամինեի հետ կարգի է բերել «Ճապոնական հին ու նոր երգերի ժողովածու»-ն, ճապոնական կանա այբուբենով գրել այդ ժողովածուի առաջաբանը, որը համարվում է դարի առաջին քննադատական հոդվածը։
«Օրագրեր Տոսայից» գրքի հեղինակն է։ Նրան են վերագրվում մի շարք այլ երկեր ևս։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
e-texts of Tsurayuki's works at Aozora Bunko
A Note on the English Translation: an example of his poem from the Hyakunin Isshu with seven different translations,
Primitive and Mediaeval Japanese Texts translated into English by F. V. Dickins. Clarendon Press, Oxford, 1906. pp 379–391. Archived 2018-09-03 at the Wayback Machine.
Մարտինովսկոե (գյուղ, Վոզնեսենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄարտինովսկոեՄարտինովսկոե (ուկրաիներեն՝ Мартинівське), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վոզնեսենսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մարտինովսկոե գյուղում բնակվում էր 252 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կիդիսե

Կիդիսե (էստ․՝ Kidise), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Վառբլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 4 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պիսարևկա (գյուղ, Ստարոկոնստանտինովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊիսարևկաՊիսարևկա (ուկրաիներեն՝ Писарівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պիսարևկա գյուղում բնակվում էր 161 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,698 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 230,66 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Եվգենի Մորգունով

Եվգենի Մորգունով (ռուս.՝ Евге́ний Алекса́ндрович Моргуно́в; ապրիլի 27, 1927(1927-04-27), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - հունիսի 25, 1999(1999-06-25), Մոսկվա, Ռուսաստան),  կինոյի և թատրոնի ռուս դերասան, ՌԴ վաստակավոր արտիստ, մեծ ճանաչում է ձեռք բերել Լեոնիդ Գայդայի ֆիլմերում կատակերգական եռյակի դերով` Փորձառուն, Դմբոն ու Վախկոտը կերպարներից Փորձառուի դերով, որտեղ նրա խաղընկերներն են Գեորգի Վիցինը և Յուրի Նիկուլինը։
Առավել հայտնի ֆիլմերից են «Կովկասի գերուհին կամ Շուրիկի նոր արկածները», ««Ի» գործողությունը և Շուրիկի այլ արկածները», «Երեք հաստլիկները»։
Եվգոնի Մորգունովը ծնողները բաժանվել են երբ նա դեռ փոքր էր, երեխաներին դաստիարակել է մայրը։ Աշխատել է սկզբում գործարանում, ապա ծննդատներից մեկում որպես սանիտար։ 
14 տարեկանում աշխատել է ռազմական գործարանում։ Երիտասարդ տարիքում նրա մոտ ախտորոշվել է շաքարային դիաբետ, ինչի հետ կապված սկսել է գիրանալ։ Ավելի հասուն տարիքում արդեն ունեցել է ոտքերի ցավ։
1943  թվականին ընդունվել է դերասանական դպրոց, ապա տեղափոխվել Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտ  որն էլ ավարտելուց հետո աշխատել է թատրոնում որպես դերասան։
Ամուսնացած է եղել, ունեցել է երկու որդի, կրտսեր որդին մահացել է ավտովթարից 1998 թվականին, ինքը` Մորգունովը, մահացել է 1999 թվականի  սրտի երկրորդ կաթվածից։


== Ծանոթագրություններ ==
Պլոտի (գմինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պլոտի (այլ կիրառումներ)Պլոտի (լեհ.՝ Płoty), գմինա (գավառակ) Լեհաստանում։ Այն ունի քաղաքատիպ գյուղական համայնքի կարգավիճակ։ Զբաղեցնում է 239,00 կմ² տարածք։ Բնակչությունը հասնում է 9133 մարդու (2013 թվականի տվյալներով)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Լա Սալ շրջան (Լուիզիանա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լա Սալ շրջան (այլ կիրառումներ)Լա Սալ շրջան (անգլ.՝ La Salle Parish), ԱՄՆ Լուիզիանա նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.717 կմ² է, բնակչությունը՝ 14.890 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ջենա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1908 թ.։
Երջանկության ժամանակը

Երջանկության ժամանակը (թուրքերեն՝ Mutluluk Zamanı), թուրք ռեժիսոր Շենոլ Սյոնմեզի 2017 թվականի արտադրության ռոմանտիկ կատակերգությունը։ Ֆիլմի գլխավոր դերերում հանդես են գալիս թուրք հայտնի դերասաններ Բարըշ Արդուչը և Էլչին Սանգուն։ Զույգը միասին նկարահանվել է նաև «Վարձու սեր» հեռուստասերիալում։ Ֆիլմի սցենարի հեղինակը թուրք դերասան Բուղրա Գյուլսոյն է։


== Սցենար ==
Ռոմանտիկ կատակերգությունը պատմում է Մերթի և Ադայի սիրո պատմության մասին։ Մերթը համարում է, որ կառուցել է իդեալական կյանք, սակայն վախենում է բախվել իր անցյալի հետ։ Իսկ Ադան, հակառակը, ապրում է անցյալից քաղած դասերով։ Այս հակադիր ապրելակերպ ունեցող երկու անձանց ճանապարհներն անսպասելիորեն հատվում են, իսկ սերը միավորում նրանց, սակայն զույգը ստիպված է լինելու հաղթել խրթին դժվարությունների։ Փոխվում է նաև Ադայի եղբոր՝ Թարըքի կյանքը, որը մշտապես եղել է պարտվածի կարգավիճակում և անփորձ է եղել կանանց հետ շփումներում և հարաբերություններում։ Մերթն օգնում է նրան ինքնավստահություն ձեռք բերել։


== Դերասանական կազմ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երջանկության ժամանակը(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Մաս Կաբարդես

Մաս Կաբարդես (ֆր.՝ Mas-Cabardès), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 201 մարդ, բնակչության խտությունը` 22.11 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.09 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 610 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 125 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 18 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 117 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 79-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 38։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,5 %։ 79 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 69 անձ (36 տղամարդ և 33 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (7 տղամարդ և 3 կին)։ 38 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 23-ը` թոշակառուներ, իսկ 11-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE
(9975) Տակիմոտոկոսո

(9975) Տակիմոտոկոսո (անգլ.՝ Takimotokoso), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,462751 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1137 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8118 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1411,66 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,255019 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,05° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9975) Տակիմոտոկոսո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ռեբեսե (գյուղ, Միսսո շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌեբեսեՌեբեսե (էստ․՝ Rebäse), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Միսսո շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 5 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ընդհատված մանկություն

«Ընդհատված մանկություն» (անգլ.՝ Broken Childhood), 2013 թվականին ռեժիսոր Ջիվան Ավետիսյանի նկարահանած ֆիլմը Ղարաբաղյան ազատամարտի մասին։
2013 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է Ոսկե ծիրան կինոփառատոնի «Հայկական համայնապատկեր» ծրագրում և Կաննի 66-րդ միջազգային փառատոնի կինոշուկայում։


== Ֆիլմի մասին ==
Ընդհատված մանկություն ֆիլմը պատմում է ղարաբաղյան պատերազմի ընթացքում Մարաղայում ադրբեջանցիների իրականացրած ջարդերի և փոքրիկ Լենայի մասին, ով 129 օր ապրելով ադրբեջանցի մի կնոջ տանը, վերադարձվում է հայկական կողմին։ 
6-ամյա Լենային բանտից տանում են Ֆաթիմա Խալայի տուն, որպեսզի նա Լենային փոխանակի ռազմաճակատում կորած իր որդու հետ։ Ժամանակի ընթացքում վախն ու թշնամանքը վերածվում են փոխադարձ կարեկցանքի. չորս ամիս անց Ֆաթիման աղջկան վերադարձնում է ընտանիքին` փոխանակելով իրեն անծանոթ ադրբեջանցի զինվորի դիակի հետ։ 
Լենայի հուշերում Ֆաթիման մինչ օրս սպասում է իր որդուն։


== Դերեր ==
Գրետա Մեջլումյան
Ալլա Սահակյան
Վրույր Հարությունյան
Հովհաննես Թեքգյոզյան
Բաբկեն Չոբանյան


== Մրցանակներ ==
Հրանտ Մաթևոսյանի անվան մրցանակ՝ լավագույն սցենարի համար


== Նկարահանող խումբ ==
Պրոդյուսեր՝ Արթուր Աղաբեկյան
Ռեժիսոր՝ Ջիվան Ավետիսյան
Սցենարի հեղինակ՝ Կարինե Խոդիկյան
Օպերատոր՝ Նարեկ Մարտիրոսյան
Երաժշտությունը՝ Արթուր Զաքիյան
Հնչյունը՝ Հայկ Իսրայելյան
Մոնտաժը՝ Արմեն Վարդանյան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմը youtube.com կայքում
Կազլինո դ’Էրբա

Կազլինո դ’Էրբա  (իտալերեն՝ Caslino d'Erba), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։ Բնակչության թիվը կազմում է 1714 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայան։ Բնակչության խտությունը կազմում է 245 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է՝ 7 կմ² տարածք։ Հեռախոսային կոդ՝ 031։ Փոստային ինդեքս՝ 22030։
Քաղաքի հովանավոր սուրբը Սան Մարտինո դի Տոքուրսն է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Տվյալներ ==
Հեռախոս 031 621033


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Մոհամեդու Ուլդ Սլախի

Մոհամեդու Ուլդ Սլախի (արաբ․՝ محمدو ولد الصلاحي‎‎, դեկտեմբերի 31, 1970(1970-12-31), Rosso, Մավրիտանիա), մավրիտանցի, որ առանց որևիցե մեղադրանքի պահվել է ԱՄՆ-ի Գուանտանամոյի բանտում 2002 թվականից մինչև 2016 թվականի հոկտեմբերի 17-ը։ Սլախին ենթարկվել է ընդլայնված մեթոդով հարցաքննության։


== Կյանք ==
Սլախի Մոհամեդու Ուլդը ծնվել է Մավրիտանիայի Տրարզա շրջանի Ռոսո քաղաքում։ Մուհամեդուն շահած դրամաշնորհով սովորել է Գերմանիայում։ 1990-ական թվականներին Սլախին համալսարանն ավարտելուց հետո որոշ ժամանակ անց է կացրել «Ալ-Կաիդա» մարզական ճամբարում և կռվել է Աֆղանստանում երկրի կոմունիստական կառավարության դեմ, որին աջակցում էր ԱՄՆ-ն։ Այնուհետև Մոհամեդուն վերադարձել է Գերմանիա, հետո փորձել է տեղավորվել Կանադայում, սակայն 2002 թվականին վերադարձել է Մավրիտանիա։
Այդ ժամանակ խզվել էր այսպես կոչված «Միլենիումի պայմանագիրը», որն ամբողջ աշխարհում միաժամանակ մի քանի քաղաքների վրա հարձակում գործադրելու փորձ էր և պետք է տեղի ունենար 2000 թվականի հունվարի 1-ին։ Գործի գլխավորը` Ահմեդ Ռեամը, այցելում է Քվեբեկի նույն մզկիթը, որն այցելել էր Ուլդ Սլախին։ Ամերիկյան հատուկ ծառայությունները փորձում էին Սլախիին ներկայացնել որպես երկրորդ գլխավոր մեղադրյալ, բայց չեն կարողացել ապացուցել։
Սակայն ամերիկյան իշխանությունների համար Սլախին արդեն հնարավոր կասկածյալների շարքում էր, և սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչական հարձակումներից հետո նրանով նորից հետաքրքրվել են։  Մոհամեդի զարմիկը` Աբու Խաֆսը, Ուսամա բեն Լադենի աջ ձեռքն էր։ Սլախին, ի տարբերություն ազգականի, բացարձակ չէր թաքնվում իշխանությունից։
Ամերիկյան հատուկ ծառայությունների կողմից սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչական հարձակումներից հետո Մավրիտանիայում Ուլդ Սլախին ձերբակալվում է։ Նա պնդում է, որ մինչ Գուանատանամոյի բանտ տեղափոխելը նրան հարցաքննել են Հորդանանում և Աֆղանստանում։ Սլախին Գուանատանամոյի բանտում է գտնվել 2002 թվականի օգոստոսից, բայց նրան որևէ մեղադրանք չի ներկայացվել։ Ըստ փաստաբան Նենսի Հոլանդերի խոսքերի` ԱՄՆ-ի պաշտպանության նախարարը հրամայել է Մոհամեդուի հարցում օգտագործել «հարցաքննման հատուկ մեթոդներ»։
Մոհամեդուն Գուանտանամոյի բանտից ազատվել է միայն 2016 թվականի հոկտեմբերի 17-ին, բանտարկումից ավելի քան 14 տարի հետո։ Ազատվելուց հետո նա վերադարձել է Մավրիտնիա։
2021 թվականի հունվարի 29-ին «New York Review of Books» ամսագրում լույս է տեսնում Սլախիի և Գուաանտանտամոյի վեց նախկին բանտարկյալների բաց նամակը, կոչ անելով ԱՄՆ-ի նոր նախագահ Ջո Բայդենին փակել ճամբարը։


== Գուանտանամոյի օրագիր ==
Մոհամեդուն անգլերեն է սովորել բանտում և ձեռագիր գրել է իր օրագրի 466 էջ։ Իր փաստաբանը ձեռագիրը հանձնել է լրագրող Լարի Սիմսունին, որը խմբագրել է գիրքը։ Գրքի ամեն էջը պետք է ներկայացվեր զինվորական գրաքննիչին։ Մի քանի տարի շարունակ գրքի հրապարակումն արգելվում էր ամերիկյան պաշտոնատար անձանց կողմից։ Հուշագրությունները հրապարակվել են 2015 թվականին, երբ Սլախին դեռ առանց որևէ մեղադրանքի ձերբակալված էր։


== «Մավրիտանցի» ֆիլմ ==
Հուշագրությունները հիմք են դարձել ֆիլմի ստեղծման համար։ Նախագծի մասին հայտարարվել է 2019 թվականի նոյեմբերին։ Նկարահանումները սկսվել են նույն թվականի դեկտեմբերի 2-ին, Հարավային Աֆրիկայում։ Ի սկզբանե ֆիլմը նախատեսված էր անվանել «Կալանավոր համար 760», բայց 2020 թվականի նոյեմբերին ստացել է վերջնական «Մավրիտանցի» անվանումը։ 
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2021 թվականի փետրվարի 12-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Արթուր Արկադիի Խաչատրյան (1964)

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Խաչատրյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:

Արթուր Արկադիի Խաչատրյան (հունվարի 31, 1964, Զագլիկ, Մարտակերտի շրջան - սեպտեմբերի 25, 1992, Չլդրան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։
Ծնվել է 1964 թվականի հունվարի 31-ին, Մարտակերտի շրջանի Զագլիկ գյուղում։ Ավարտել է տեղի դպրոցը։ Ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Ղարաբաղյան շարժման ակտիվ մասնակիցներից էր։
1991 թվականին կազմավորել և ղեկավարել է հայրենի գյուղի ինքնապաշտպանական ջոկատը։ Իր ջոկատի հետ միասին ակտիվ մասնակցություն է ցուցաբերել Ակնաբերդ, Իմ. Քերավենդ գյուղերի ազատագրության ժամանակ։ Մասնակցել է նաև Շուշիի, Խոջալուի, Սրխավենդի մարտերին։ Քաջազուն հրամանատարն իր ջոկատի տղաների հետ միասին միշտ հայտնվել է թեժ կետերում։ Ուներ լեյտենանտի զինվորական կոչում։
Զոհվել է 1992 թ. սեպտեմբերի 25-ին, Չլդրան գյուղի տարածքում՝ ընկնելով շրջապատման մեջ։ Հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ Ամուսնացած էր, ունի մեկ երեխա։ Հանգչում է Զագլիկի գերեզմանատանը։
Տասնինը

Տասնինը (19), բնական թիվ է, գտնվում է 18-ի և 20-ի միջև։


== Մաթեմատիկայում ==
8-րդ պարզ թիվն է;


== Այլ բնագավառներում ==
19-ը՝Կալիումի ատոմային թիվն է;
Ֆրանսիայի Կորեզ դեպարտամենտի կարգային թիվն է։հայերենի այբուբենի տառերով գրելաձևը՝ ԺԹ


== Մշակույթում ==
Բրիտանացի երգչուհի Ադելի դեբյուտային ալբոմի անունն էր՝ 19։
Տոլյատիի փողոց (Յալթա)

Տոլյատիի փողոց (ռուս.՝ Улица Тольятти), փողոց Ղրիմի Յալթա քաղաքում։ Անվանվել է իտալացի կոմունիստական գործիչ, Իտալիայի կոմունիստական կուսակցության ղեկավար Պալմիրո Տոլյատիի (1893-1964) պատվին։ Սկիզբ է առնում Բոտկինի փողոցից և ավարտվում Մարշակի փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 410 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Յալթա քաղաքի Տոլյատիի փողոցը սկսվում է Բոտկինի փողոցից և, ձգվելով Վոդոպադնայա գետի հունին զուգահեռ, ավարտվում Մարշակի փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 410 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 24 շինություն. ձախ կողմում (կենտ համարներ)` 13 շենք, աջ կողմում (զույգ համարներ)` 11։
Տոլյատիի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 298635։
Փողոցն անվանվել է իտալացի կոմունիստական գործիչ, Իտալիայի կոմունիստական կուսակցության ղեկավար Պալմիրո Տոլյատիի (1893-1964) պատվին։ 1914 թվականին նա մտել է Իտալիայի սոցիալիստական կուսակցության մեջ։ 1919 թվականի սկզբին ընդգրկվել է այդ կուսակցության «Ավանտի» («Avanti!») թերթի խմբագրության կազմում։ 1920 թվականի վերջին սոցիալիստական կուսակցության մեջ կոմունիստական ֆրակցիայի ստեղծումից և «Օրդինե նուովո»-ն նրա կենտրոնական օրգան դառնալուց հետո դարձել է շաբաթաթերթի խմբագիրը։ 1927 թվականից մինչև իր մահը Իտալիայի կոմունիստական կուսակցության ղեկավարն էր։ Մահացել է Յալթայում (Ղրիմ), ուր եկել էր հանգստանալու։ Թաղված է Հռոմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Тольятти в Ялте
Подробная карта Улица Тольятти, город Ялта со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Արտաքին հղումներ ==
Почтовый индекс улица Тольятти, г. Ялта
Ռայա Խասապետյան

Ռայա Ռուբենի Խասապետյան (մայիսի 30, 1935(1935-05-30), Մեծ Թաղեր, Հադրութի շրջան, Արցախ), հայ արձակագիր, լրագրող, թարգմանիչ, Հայաստանի գրողների միության անդամ (1985)։ ՀԽՍՀ վաստակավոր ժուռնալիստ (1982)։


== Կենսագրություն ==
Ռայա Խասապետյանը ծնվել է Արցախի Հադրութի շրջանի Մեծ Թաղեր գյուղում։ 1958 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ժուռնալիստիկայի բաժինը։ Աշխատել է Հայաստանի գրողների միությունում, Գրական թերթում, վարել է քննադատության, արվեստի և գիտության, հրապարակախոսության բաժինները։ Գրական մամուլում տպագրվել են Խասապետյանի բազմաթիվ հոդվածներ, ակնարկներ, հարցազրույցներ, գրախոսություններ՝ նվիրված արվեստի և գիտության, մշակույթի զանազան խնդիրներին, ինչպես նաև պատմվածքներն ու թարգմանությունները։


== Երկեր ==
Շատը գնաց, քիչը մնաց, Երևան, 2010։
Շարունակություն, Երևան, 2008։
Գեներալի ուղին, Երևան, 2003։
Հեքիաթ, որ չունի սկիզբ ու վերջ, Երևան, 2002։
Սև ծովահենը, Երևան, 1988


== Թարգմանություններ ==
Վասիլի Բիկով, Աղետի նշան, Քարհանք, Երևան, 1990։
Էմիլիո Սալգարի, Սև ծովահենը, Երևան, 1988։
Ալեքսանդր Կուզնեցով, Հնագույն զենքեր որոնելիս, Երևան, 1985։
Վյաչեսլավ Տոլստիխ, Սոկրատեսը և մենք, Երևան, 1982
Մարկ Սերգեև, Անձնուրաց սիրո սխրանքը, Երևան, 1982։


== Մրցանակներ ==
Ֆրիտյոֆ Նանսենի անվան ոսկե մեդալ, 2010
ՀԳՄ Եղիշե Չարենցի անվան ամենամյա գրական մրցանակ Վասիլի Բիկովի «Աղետի նշան» և «Քարհանք» վիպակների թարգմանության համար, 1991
ՀԽՍՀ վաստակավոր ժուռնալիստ, 1982


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռայա Խասապետյանի ծննդյան 80-ամյակը
Ալիյա Իզետբեգովիչ

Ալիյա Իզետբեգովիչ (բոս․՝ Alija Izetbegović, օգոստոսի 8, 1925(1925-08-08)[…], Շամաց, Հարավսլավիայի Թագավորություն - հոկտեմբերի 19, 2003(2003-10-19), Սարաևո, Բոսնիա և Հերցեգովինա), բալկանյան իսլամիզմի գաղափարախոս, անջատողական, ակտիվիստ։ 1990-1996 թվականներին եղել է Բոսնիա և Հերցեգովինայի հանրապետության նախագահ, 1996-2000 թվականներին՝ նախագահական խորհրդի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ալիյա Իզետբեգովիչը ծնվել է օգոստոսի 8-ին 1925 թվականի Հյուսիսային Բոսանսկի Շամաց քաղաքում։ Նա հինգ երեխաներից երրորդ զավակն էր։ Ունեցել է վաստակաշատ, սակայն աղքատ ընտանիք, որը սերվել է նախկին արիստոկրատ Իզետ-բեյ Յահիչից։ Յահիչ ընտանիքը ապրել է Բելգրադում հարյուրավոր տարիներ.:
Իզետբեգովիչի հայրը, որը հաշվապահ էր, կռվել է Ավստրո-Հունգարիայի կողմից Առաջին Համաշխարհային Պատերազմի Իտալական ճակատում  և լուրջ վնասվածքներ է ստացել։
Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, երբ Բոսնիան Նացիստական «Խորվաթիայի Անկախ Պետության» մի մասն էր, Իզետբեգովիչը միացել է «երիտասարդ մուսուլման» (Млади Мусульмани) անվամբ Իսլամական կազմակերպությանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Պեսոչին (գյուղ, Բոգոդուխովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊեսոչինՊեսոչին (ուկրաիներեն՝ Пісочин), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1794 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պեսոչին գյուղում բնակվում էր 47 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,04 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 45,19 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կասուեժուլ

Կասուեժուլ (ֆր.՝ Cassuéjouls), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 137 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.24 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.35 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 460 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 170 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 50 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 73 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 58-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 15։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,5 %։ 58 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 55 անձ (31 տղամարդ և 24 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (2 տղամարդ և 1 կին)։ 15 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Էժեն Գրին

Էժեն Գրին (ֆր.՝ Eugène Green, հունիսի 28, 1947(1947-06-28), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ֆրանսիացի դերասան, թատերական ռեժիսոր և կինոռեժիսոր, կինոյի և թատրոնի տեսաբան, գրող և սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
1970-ական թվականների վերջին նա ստեղծեց «Իմաստության թատրոնը» թատերական խումբը՝ բեմադրելով դրամատուրգների պիեսներ և կոմպոզիտորների օպերաներ՝ Պիեռ Կոռնեյլ, Ժան Ռասին և Ժան Ֆիլիպ Ռամո։ 1980-ական թվականներին Իտալիայում և Շվեյցարիայում (Վենետիկ, Ուրբինո, Ժնև) դասավանդել է թատերական և վոկալային արվեստ։ 2000-ական թվականների սկզբին նա սկսել է հանդես գալ որպես կինոռեժիսոր։ 2008 թվականին հրատարակել է «Վերակառուցում» վեպը։ La Femis Բարձրագույն միջազգային կինոդպրոցի պրոֆեսոր։
Որպես ռեժիսոր՝ նրա վրա մեծ ազդեցություն էին թողնում Ռոբեր Բրեսոնը, Օձու Յասուձիրոն և Ժան Էստաշը։


== Ֆիլմագրություն ==
2001 - Ամեն գիշեր / Toutes les nuits
2002 - Կրակի անվանումը / Le nom du feu (կարճամետրաժ)
2003 - Կենդանի աշխարհ / Le monde vivant (արժանացել է FIPRESCI մրցանակին)
2004 - Արվեստի կամուրջը / Le pont des Arts
2006 - Նշաններ / Les signes (կարճամետրաժ)
2007 - Համապատասխանություն / Correspondances
2009 - Պարտուգալական միանձնուհի / A Religiosa Portuguesa
2014 - Սապենիցա / La Sapienza


== Տեսական տեքստեր թատրոնի և կինոյի մասին ==
La Parole Baroque (2001)
Présences: Essai sur la nature du cinéma (2003)
Le Présent de la parole (2004)
Poétique du cinématographe. Notes (2009)


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Статья о режиссёре на Cineticle (ռուս.)
հարցազրույց, 2003 (ֆր.)
[1] (անգլ.)
Իբերի լեռներ

Իբերի լեռներ (իսպ.՝ Sistema Ibérico), լեռնային համակարգ Իսպանիայում։
Բարձրությունը հասնում է մինչև 2314 մետրի(Сан-Мигель): Իբերի լեռները տեղակայված են Կենտրոնական Կորդի լեռների արևելքում և Պիրենեյի հյուսիս արևելքում։ Երկրաբանորեն լեռներում կա կրաքար, ավազաքար, քվարցիտ։ Լեռան երկարությունը 450-ից մինչև 500 կմ է հյուսիս արևելքում, հարավ արևելքում։ Արևմուտքում գտնվում է Սիեռա-Մինիստրա զանգվածը, որը գտնվում է Կենտրոնական Կորդի լեռներում։
Արևելյան լանջերին բնորոշ է միջերկրածովյան բուսականությունը, մոտ 1000 մ բարձրության վրա աճում է հաճարի և կաղնի, սոճին գերակշռում է ավելի բարձր վայրերում, թփերը տարածվում են մոտ 1800-1900 մ բարձրության վրա։ Բարձրադիր վայրերը  ծածկված են ձյունով` հոկտեմբերից մինչև մայիսի կեսերը։
Իբերի լեռները համարվում են Տախո և Էբրո գետերի ջրբաժան։


=== ՀԻմնական առանձնահատկությունները ===

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Peakware.com Archived 2016-09-27 at the Wayback Machine.
Summitpost.org
Չետարա

Չետարա (իտալերեն՝ Cetara), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 2355 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 589 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 4 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84010, հեռախոսային կոդ՝ (+39) 089։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Պետրոս առաքյալը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հունիսի 29-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Լատիշի (գյուղ, Գլազունովսկի շրջան)

Լատիշի (ռուս.՝ Латыши), գյուղ Ռուսաստանի, Օրյոլի մարզի Գլազունովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆրեդերիկ Սանգեր

Ֆրեդերիկ Սանգեր (անգլ.՝ Frederick Sanger, օգոստոսի 13, 1918(1918-08-13)[…], Ռենդքոմբ, Անգլիա - նոյեմբերի 19, 2013(2013-11-19)[…], Քեմբրիջ, Անգլիա), անգլիացի կենսաքիմիկոս։ Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ (1954)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Քեմբրիջի համալսարանը (1939), 1951 թվականից նույն համալսարանի մոլեկուլային կենսաբանության լաբորատորիայի սպիտակուցների քիմիայի բաժնի ղեկավարն է։ Հիմնական աշխատանքները վերաբերում են սպիտակուցների և նուկլեինաթթուների կառուցվածքների բացահայտմանը։ Առաջինն է պարզել ինսոլինի առաջնային կառուցվածքը՝ մոլեկուլում ամինաթթուների հերթականությունը (նոբելյան մրցանակ, 1958 թվական)։ Դեզօքսիռիբոնուկլեինաթթվի (ԴՆԹ) առաջնային կառուցվածքի վերծանման նոր, բացառիկ արդյունավետ մեթոդի ստեղծման համար երկրորդ անգամ է արժանացել նոբելյան մրցանակի (1980 թվականին, Բերգի և Ջիլբերտի հետ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ասպիսնակ

Ասպիսնակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճեշի գավառակում։ Գտնում էր Արճեշ քաղաքից հյուսիս֊արևմուտք, Մեծոփա վանքի մոտակայքում, բարձրադիր վայրում։


== Պատմություն ==
Հնում մտնում էր Քաջբերունիք գավառի մեջ։ Ասպիսակն ավերվել է Մեծ եղեռնի տարիներին։ Բնակիչների մի մասը զոհվել է, իսկ մյուս մասն ապաստանել է Արևելյան Հայաստանում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 60-80 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակիչները զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ և այգեգործությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղում կար Ս. Ստեփանոս եկեղեցի (1427 թ․)։ Գյուղի մոտակայքում գտնվում էր Ասպիսնակ կամ Ս․ Հարություն վանքը։


== Կրթություն ==
Ասպսինակում գործում էր հայկական վարժարան։


== Գրչություն ==
XIII-XIV դարերում եղել է գրչության կենտրոն։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դարաբան

Դարաբան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Շիրվանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մուամմար ալ-Կադդաֆի

Մուամմար բեն Մուհամադ Աբու Մենյար Աբդել Սալամ բեն Համիդ ալ-Քադդաֆի (արաբ․՝ معمر القذافي‎‎ [muˈʕamːar alqaðˈðaːfiː], Muʿammar al-Qaḏḏāfī, լիբի. արաբ.՝ [muˈʕæmːɑrˤ əlɡædˈdæːfi] (մասնագիտական գրականության մեջ նաև ընդունված է անվան Քազզաֆի գրության ձևը), հունիսի 7, 1939(1939-06-07)[…], Քասր Աբու Հադի, Իտալական Լիբիա - հոկտեմբերի 20, 2011(2011-10-20)[…], Սիրտ, Great Socialist People's Libyan Arab Jamahiriya), լիբիացի պետական և ռազմական գործիչ։ Լիբիական Ջամահիրիայի առաջնորդ, (1969 թ.-ից), Լիբիայի հեղափոխական հրամանատարության խորհրդի ղեկավար (1969 - 1977), Լիբիայի վարչապետ և պաշտպանության նախարար (1970 - 1972), Ընդհանուր ժողովրդական կոնգրեսի գլխավոր քարտուղար (1977 - 1979), գնդապետ։ Այն բանից հետո, երբ հրաժարվել է իր բոլոր պաշտոններից, սկսել է անվանվել Սեպտեմբերմեկյան Սոցիալիստական Ժողովրդական Լիբիական Արաբական Ջամահիրիայի եղբայրական առաջնորդ և ղեկավար կամ Հեղափոխության եղբայրական առաջնորդ և ղեկավար։.
Իշխանության է եկել 1969 թ․ ռազմական հեղաշրջման արդյունքում՝ տապալելով միապետությունը։ Հետագայում իր իշխանության գաղափարական հիմքը շարադրել է «Կանաչ գրքում»։ Լիբիայում հաստատել է կառավարման նոր ձև՝ Ջամահիրիա։ Եղել է Պանարաբիզմի կողմանկից, անհաջող փորձեր է ձեռնարկել Լիբիայի մի շարք երկրնի հետ միավորվելու ուղղությամբ։ Աջակցել է տարբեր երկրներում գործող բազմաթիվ ազգային-ազատագրական (այդ թվում՝ հայկական), հեղափոխական և ահաբեկչական կազմակերպություններին։
2011 թվականին, Մերձավոր Արևելքում և Հյուսիսային Աֆրիկայում բռնկված «Արաբական գարուն» հեղափոխական ալիքի ժամանակ Լիբիայի անցման ազգային խորհրդի (ԱԱԽ) ղեկավարությամբ հակաքադաֆիական շարժում է սկիզբ առնում, որն էլ երկրում հանգեցնում է քաղաքացիական պատերազմի և իշխող կառավարության անկման, այն բանից հետո, երբ ՆԱՏՕ-ն ռազմական օժանդակություն է հատկացնում ԱԱԽ-ին։ Նահանջի ճանապարհին, 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Քադդաֆին հայտնաբերվում և սպանվում է ԱԱԽ-ի գրոհայինների կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստարկ շրջան (Ինդիանա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ստարկ շրջան (այլ կիրառումներ)Ստարկ շրջան (անգլ.՝ Starke County), ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 800 կմ² է, բնակչությունը՝ 23.556 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Նոքս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1835 թ.։
Արփալի (Ուրֆայի նահանգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արփալի (այլ կիրառումներ)Արփալի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սոտնիկովսկիե Վիսելկի

Սոտնիկովսկիե Վիսելկի (ռուս.՝ Сотниковские Выселки), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իրաքի դրոշ

Իրաքի Հանրապետության դրոշը Իրաքի Հանրապետության պետական խորհրդանիշերից է։ Այն եռաշերտ ուղղանկյուն պաստառ է։ Վերևում կարմիր շերտն է, մեջտեղում սպիտակ, ներքևում՝ սև։ Սպիտակ շերտի վրա կանաչ գույնով գրված է «Աստված մեծ է»։ Դրոշի լայնության ու երկարության հարաբերությունը 3:2 է։
Սուրբ Սարգիս (այլ կիրառումներ)

Սուրբ Սարգիս եզրը կարող է վերաբերել.

Սուրբ Սարգիս - քրիստոնեական եկեղեցու սուրբ
Սուրբ Սարգիս - գյուղ Արևմտյան Հայաստանւմ
Սուրբ Սարգիս - մատուռ ՀՀ Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքում
Սուրբ Սարգիս - Հայ Առաքելական Եկեղեցու կողմից նշվող տոներից


== Տես նաև ==
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (այլ կիրառումներ)
Համերգը (նկար, Վերմեեր)

Համերգը (հոլ.՝ Het concert), հոլանդացի նկարիչ Յան Վերմեերի մոտավորապես 1664 թվականին ստեղծած նկար, որտեղ պատկերված են նվագող տղամարդ և երկու կին։ Նկարը պատկանում է Բոստոնի Իզաբելլա Ստյուարտ Գարդների թանգարանին, սակայն 1990 թվականին գողացել են թանգարանից և դեռևս չեն գտել։ Ենթադրվում է, որ այն ամենաարժեքավոր գողացված և չբացահայտված կտավն է, որի արժեքը գնահատվել է մոտ 200 միլիոն դոլար։


== Նկարագրություն ==
Նկարում պատկերված են երեք երաժիշտներ. երիտասարդ կանանցից մեկը նստած է կլավեսինի մոտ, տղամարդը լյուտնյա է նվագում, մյուս կինը երգում է։ Կլավեսինի դեպի վեր բարձրացող փեղկը զարդարված է Արկադիայի բնատեսարանով, որի վառ գույներին հակադրվում են պատի աջ և ձախ կողմերում կախված նկարները։ Հատակին դրված է վիոլա։
Հետևի ֆոնի երկու նկարներից աջ կողմինը Դիք վան Բաբյուրենի «The Procuress» կտավն է, որն առկա է նաև Վերմեերի «Կինը նստած վիրջինալի մոտ» կտավում, որը նկարիչը ստեղծել է «Համերգ» կտավից վեց տարի հետո։ Ձախ կողմի նկարը պաստորալ բնապատկեր է։ Վերմեերի ժամանակաշրջանում հոլանդական գեղանկարչության մեջ երաժշտության թեման առնչվում էր սիրո և գայթակղության հետ։


== Սկզբնաղբյուր ==
Նկարի գտնվելու վայրը երկար տարիներ անհայտ է եղել։ 1696 թվականին կտավը վաճառվել է Ամստերդամում, սակայն մինչև 1780 թվականը դեռևս  շարունակել է անհայտ մնալ։ Փարիզյան աճուրդի ժամանակ 1892 թվականին կտավը 5000 դոլարով ձեռք է բերել Իզաբելլա Ստյուարտ Գարդները, և 1903 թվականից կտավը ցուցադրվել է Իզաբելլա Ստյուարտ Գարդների թանգարանում։ 1990 թվականի մարտի 18-ին ոստիկանների հագուստով ծպտված գողերը թանգարանից գողացել են 13 աշխատանքներ, այդ թվում նաև «Համերգը» կտավը, որը մինչև այժմ չի գտնվել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Vermeer and The Delft School, a full text exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art, which contains material on the painting
Critical Assessment: The Concert
Սահակ Պարթև, Մեսրոպ Մաշտոց (խմբաքանդակ, Երևան)

«Սահակ Պարթև, Մեսրոպ Մաշտոց» խմբաքանդակ, գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ Երևանի պետական համալսարանի կենտրոնական մասնաշենքի մերձակա հրապարակում, տեղադրվել է 2002-ին։


== Հեղինակներ ==
Պատվանդանի ճարտարապետ՝ Ռոմեո Ջուլհակյան
Քանդակագործ՝ Արա Սարգսյան
Որմնադիրներ՝ Վ. Ամրոյան որդիների հետ


== Տվյալներ ==
Հուշարձանը կառուցված է բրոնզից ու բազալտից, բարձրությունը 6 մետր է։


== Խմբաքանդակի բացումը ==
Հայ գրչության, դպրության և թարգմանական արվեստի հիմնադիրներ Սահակ Պարթևի և Մեսրոպ Մաշտոցի խմբաքանդակի բացման հանդիսավոր արարողությունը կայացել է 2002 թվականի սեպտեմբերի 3-ին, ԵՊՀ կենտրոնական մասնաշենքի առջևի հրապարակում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Սորնակ (կանտոն)

Սորնակ (ֆր.՝ Sornac), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Լիմուզան շրջանում։ Կոռեզ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Յուսել օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 2437 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1923 է։ Կանտոնում կա 8 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Վանցոնե կոն Սան Կարլո

Վանցոնե կոն Սան Կարլո (իտալերեն՝ Vanzone con San Carlo) կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Պիեմոնտ մարզի Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառում։ Բնակչությունը ՝ 450 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 28 մարդ./կմ²։ Տարածքը՝ 16 կմ²։ Փոստային ինդեքս 28879։ Հեռախոսային կոդ՝ 0324։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0324 828804
Էլեկտրոնային հասցե։ vcsanc@tiscalinet.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.vanzoneconsancarlo.vb.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակչության թվի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
Ազգային ինստիտուտ (անգլ.)(չաշխատող հղում)


== Ծանոթագրություններ ==
Լևոն Մատինյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մատինյան (այլ կիրառումներ)Լևոն Արշալույսի Մատինյան (1923, սեպտեմբերի 11, Թիֆլիս), հայ խորհրդային նյարդաֆիզիոլոգ։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1970), պրոֆեսոր (1986)։ ՀԽՍՀ գիտությունների վաստակավոր գործիչ (1984)։


== Կենսագրություն ==
1946 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի բժշկական ինստիտուտը։ 1947 թվականից աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ Լևոն Օրբելու անվան ֆիզիոլոգիայի ինստիտուտում, 1971 թվականից՝ նյարդա-էնդոկրին փոխհարաբերության լաբորատորիայի վարիչ։ Գիտական հետազոտությունները վերաբերում են նյարդաբանության, նյարդերի ու ներզատիչ գեղձերի փոխհարաբերության, երիկամների գործունեության նյարդա-հումորալ կարգավորման, կենտրոնական նյարդային համակարգության հետ մակերիկամների և ենթաստամոքսային գեղձի փոխհարաբերության, արյունաստեղծման համեմատական-ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունների հարցերին։ Նյարդային վնասվածքների ֆերմենտային բուժման նրա մշակած մեթոդը ԽՍՀՄ-ում կիրառվում է նյարդաբուժության մեջ։ Մատինյանը եղել է ԱՄՆ-ի պարապլեգիական ընկերության պատվավոր գիտական խորհրդատու (1976 թվական), գլխուղեղի ուսումնասիրության միջազգային կազմակերպության անդամ (1979 թվական)։


== Անդամակցություն ==
Ուղեղի հետազոտության միջազգային կազմակերպության անդամ, 1979
Միջազգային պարապլեգիական բժշկական ընկերության անդամ, 1993
Նյու Յորքի ԳԱ անդամ, 1995
Էկոլոգիայի և կենսագործունեության անվտանգության միջազգային ակադեմիայի անդամ, 1996
ՀՀ վիրաբուժության ԳԱ ակադեմիկոս, 1998
Հայկական ֆիզիոլոգիական ընկերության նախագահ, 2003


== Մրցանակներ ==
2000-ամյա փառքի մեդալ, ԱՄՆ, 1998
ՌԴ Լոմոնոսովի անվան ոսկե մեդալ, 2003
20-րդ դարի գիտական նվաճումների համար միջազգային արծաթե մեդալ, Քեմբրիջ, Անգլիա, 1998


== Ծանոթագրություններ ==
Ետկուլ

Ետկուլ (ռուս.՝ Еткуль), գյուղ Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզի Ետկուլսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հենրիկ Շեպանսկի

Հենրիկ Շեպանսկի (լեհ.՝ Henryk Szczepański; 1933 հոկտեմբերի 7-ին — 2015 փետրվարի 2), լեհ ֆուտբոլիստ (ունիվերսալ), այնուհետև նաև մարզիչ։ Հռոմում կայացած 1960 թվականի Օլիմպիական խաղերին ներկայացրել է Լեհաստանը։


== Կենսագրություն ==
Իր կարիերան սկսել է «Պոլոնիա Բիդգոշ» ակումբում։ 1957—1960 թվականներին եղել է «Լոձ» ակումբի ֆուտբոլիստ, որտեղ էլ 1957 թվականին նվաճել է Լեհաստանի ֆուտբոլի Գավաթը, իսկ մեկ տարի հետո դարձել է նաև Լեհաստանի ֆուտբոլի առաջնության չեմպիոն։ 1960 թվականին, Ռոման Կորինտին զիջել է Լեհաստանի տարվա խաղացողի մրցանակը, «Sport» թերթի կարծիքով։ 1961 թվականին տեղափոխվել է «Օդրա Օպելե» ֆուտբոլային ակումբ, որտեղ էլ 1963/64 սեզոնում զբաղեցրել է երրորդ տեղը (լավագույն առաջնության արդյունքը, ակումբի պատմության մեջ)։ Այդ թիմի գույները նա պաշտպանեց մինչև 1967 թվականը։
1957 թվականի սեպտեմբերի 29-ին նա իր դեբյուտն է նշում Լեհաստանի հավաքականում, խաղալով ընկերական խաղ՝ Բուլղարիայի հավաքականի դեմ, որը կայացավ Սոֆիայում և խաղը ավարտվեց խաղաղ 1:1 հաշվով։ Նա մասնակցել է նաև Հռոմում կայացած 1960 թվականի Օլիմպիական խաղերին։ Շեպանսկին հավաքականում վերջին խաղը անցկացրել է 1965 թվականի նոյեմբերի 1-ին, խաղալով Հռոմում կայացած Իտալիայի հավաքականի դեմ, 1966 թվականի աշխարհի առաջնության նախընտրական փուլի շրջանակներում, իսկ այդ խաղում նրա թիմը տարավ ջախջախիչ պարտություն 6:1 հաշվով։ Ընդհանուր առմամբ նա Լեհաստանի հավաքականում խաղաց 45 պաշտոնական հանդիպում, այդ թվում 24 խաղ խաղաց, որպես ավագ։
Սպորտից հեռանալուց հետո Շեպանսկին սկսեց զբաղվել մարզչական աշխատանքով, մասնավորապես նա աշխատեց մայրաքաղաքային «Գվարդիայում»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Notka biograficzna na Historia Odry Opole
Sylwetka w portalu olimpijskim PKOl Archived 2013-03-06 at the Wayback Machine.
Ֆուտբոլիստի էջը Football Database.eu կայքում
Աշոտ Մկրտչյան (պետական գործիչ)

Աշոտ Գագիկի Մկրտչյան (սեպտեմբերի 11, 1959(1959-09-11)), հայ պետական գործիչ, ՀՀ կենտրոնական բանկի խորհրդի անդամ։


== Կրթություն ==
1976-1981 թթ. սովորել և ավարտել է Երևանի Կ. Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ճարտարապետաշինարարական ֆակուլտետը։
Վերապատրաստվել է Վիեննայում, Կիևում, Ցյուրիխում, Ամստերդամում, Վաշինգտոնում կազմակերպված դասընթացներում։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1983-1987 թթ. - աշխատել է շինարարական կազմակերպություններում որպես ինժեներ-շինարար։
1987-1995 թթ. - աշխատել է «Հայարդնախագիծ» ինստիտուտում որպես ավագ մասնագետ-կոնստրուկտոր։
1995-2010 թթ. - աշխատել է ՀՀ կենտրոնական բանկում որպես տնտեսական հետազոտությունների վարչության մասնագետ, ավագ մասնագետ, բաժնի պետ, ապա՝ դրամավարկային քաղաքականության վարչության պետ։
2010 թ. փետրվարի 26-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ կենտրոնական բանկի խորհրդի անդամ՝ մինչև 2014 թվականի սեպտեմբերի 1-ը պաշտոնավարման ժամկետով։
2014 թ. օգոստոսի 30-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով վերանշանակվել է ՀՀ կենտրոնական բանկի խորհրդի անդամ՝ հինգ տարի ժամկետով։Ամուսնացած չէ։


== Ծանոթագրություններ ==