armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ժուրավա

Ժուրավա (ուկրաիներեն՝ Журава), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1608 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ժուրավա գյուղում բնակվում էր 342 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,44 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 237,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ստադնյա (գյուղ, Լուբնիի շրջան)

Ստադնյա (ուկրաիներեն՝ Стадня), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստադնյա գյուղում բնակվում էր 150 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մոհաք (այլ կիրառումներ)

Մոհաք կարող է վերաբերել հետևյալ իմաստներից մեկին՝

Մոհաք, Պանկ ենթամշակույթի սանրվածք
Մոհաք (ազգ), Հյուսիս Ամերիկյան բնիկ ժողովուրդ
Մոհաք (լեզու), Հյուսիս Ամերիկյան բնիկ ժողովրդի լեզու
Նովոսվետլովսկի (Օկտյաբրսկի շրջան)

Նովոսվետլովսկի (ռուս.՝ Новосветловский), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Մտնում է Կոմունարսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Գյունեյի

Գյունեյի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Աքչեաբադի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Գրական դիրքերում

«Գրական դիրքերում», խորհրդային շրջանի տեսական-քննադատական, գրական-գեղարվեստական պատկերազարդ ամսագիր։ Հանդիսացել է Հայաստանի պրոլետարական գրողների ասոցիացիայի օրգան։ Լույս է տեսել 1927—1932 թվականներին, Երևանում։ Խմբագրել են՝ Ն․ Դաբաղյանը, Վ․ Ալազանը, Հ․ Գյուլիքևխյանը։ Հանդեսը հրատարակել է երիտասարդ գրողների և քննադատների գործերը, անդրադարձել ժամանակի գրական պայքարին ու գեղագիտական ըմբռնումներին, տպագրել ընկերական շարժեր և ծաղրանկարներ, նմուշներ սովետական գրողների ստեղծագործություններից։
Տուպալցի

Տուպալցի (ուկրաիներեն՝ Тупальці), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1650 թվականին։
2001 թվականի մարդահամարի տվյալներով Տուպալցի գյուղում բնակվում էր 608 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2015 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 301,74 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ստարոակտաշևո

Ստարոակտաշևո (ռուս.՝ Староакташево, բաշկիրերեն՝ Иҫке Аҡташ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 385 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զուևո (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶուևոԶուևո (ռուս.՝ Зуево), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուիլյամ Սահակյան

Ուիլյամ Ս. Սահակյան (անգլ.՝ William S. Sahakian, 1922 - ապրիլի 6, 1986(1986-04-06)), ամերիկահայ փիլիսոփա, փիլիսոփայության դոկտոր։


== Կենսագրություն ==
1944 թվականին Ուիլյամ Սահակյանը Հյուսիսարևելյան համալսարանում ստացել է «Հոգեբանություն և սոցիոլոգիա» մասնագիտությամբ բակալավրի աստիճան։ Սահակյանը հետագայում ավարտել է Հարվարդի համալսարանի և Բոստոնի համալսարանի փիլիսոփայության ասպիրանտուրան։ 1951 թվականին, Սահակյանը Բոստոնի համալսարանից ստացել է գիտությունների դոկտորի աստիճանը։ Սահակյանի ատենախոսությունը կոչվում էր «Զգացմունքային էթիկան ժամանակակից բրիտանական և ամերիկյան փիլիսոփայությունում»։ 1947 թվականին Սահակյանը ստացել է նաև Բոստոնի համալսարանի աստվածաբանության մագիստրոսի կոչում։
1949 թվականից մինչև 1974 թվականը Սահակյանը եղել է Սաֆոլկի համալսարանի փիլիսոփայության ամբիոնի ղեկավարը։ Նախատեսված էր, որ նա 1986 թվականի հուլիսից կրկին պետք է զբաղեցներ այդ պաշտոնը, բայց սրտի ուժեղ կաթվածից հետո Սահակյանը մահացել է 1986 թվականի ապրիլի 6-ին։


== Հոգևոր ծառայություն ==
Բացի հոգեբանության և փիլիսոփայության ոլորտում իր աշխատանքից, Ուիլյամ Սահակյանը որպես հոգևոր հովիվ էր ծառայում Մասաչուսեթսում։ 1980-ական թվականներին նա ծառայել է որպես Մասաչուսեթս նահանգի Դեդհեմ քաղաքի Ռիվերդեյլ ժողովական եկեղեցու հովիվ և մինչև 1955 թվականը՝ Չելսիի և Բեդֆորդի եկեղեցիների հովիվ։


== Աշխատություններ ==
Դասավանդելուց բացի, Ուիլյամ Սահակյանը եղել է փիլիսոփայության և հոգեբանության տարբեր թեմաների բազմաթիվ գրքերի հեղինակ, այդ թվում՝ «Փիլիսոփայության պատմության ակնարկ» (1968), «էթիկայի համակարգեր և արժեքների տեսություն» (1963), «Կրոնի փիլիսոփայություն» (1965), «Անհատի հոգեբանություն. տեսական ընթերցումներ» (1965), «Հոգեբանության պատմություն. համակարգված հոգեբանության տեղեկատու» (1968), «Հոգեթերապիա և խորհրդատվություն. տեխնիկայի ուսումնասիրություն» (1969), «Ուսուցանման հոգեբանություն. համակարգեր, մոդելներ և տեսություններ» (1970), «Հոգեբանաբանությունն այսօր. փորձեր, տեսություն և հետազոտություններ» (1970), «Սոցիալական հոգեբանություն. փորձեր, տեսություն, հետազոտություններ» (1972) և «Համակարգված սոցիալական հոգեբանություն» (1974)։
Կնոջ՝ Մեյբլ Լյուիս Սահակյանի (1921-1982) հետ Ուիլյամ Սահակյանը գրել և հրատարակել է մի շարք գրքեր, այդ թվում՝ «Մեծ փիլիսոփաների գաղափարները» (1966), «Փիլիսոփայության բնագավառները» (1965), «Ռուսոն որպես մանկավարժ» (1974), «Ջոն Լոք» (1975) և «Պլատոն» (1977)։
Ուիլյամ Սահակյանի գրքերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեծ Իժորկա (գետ)

Մեծ Իժորկա (ռուս.՝ Большая Ижорка), գետ Ռուսաստանում (Սանկտ-Պետերբուրգ)։


== Աշխարհագրություն ==
Մեծ Իժորկա գետը սկիզբ է առնում Կարմիր Բորից հյուսիս գտնվող ճահիճներից և թափվում է Իժորա գետ։ Գետը պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանին։ Գետի ափին են գտնվում Կրասնի Բոր գյուղը։


== Հիդրոգրաֆիա ==
Մեծ Իժորկա գետի երկարությունը կազմում է ~14 կմ։


== Տես նաև ==
Գետ
Ակունք և Գետաբերան


== Արտաքին հղումներ ==
Մեծ Իժորկա գետի մասին Պետական ջրային գրանցամատյանում
Ահաբեկչություն Հոթանում

Ահաբեկչական գործողություն Հոթանում, տեղի է ունեցել 2011 թվականի հուլիսի 18-ին, գրոհայինների հարձակման թիրախը դարձել է չինական ոստիկանական բաժանմունքը։


== Հարձակման ընթացք ==
2011 թվականի հուլիսի 16-ին 18 ույղուրցի էքստրեմիստներից բաղկացած խումբը Կաշգարից ժամանել էր Հոթան։ Նրանք իրենց հետ բերել էին մի քանի տասնյակ տարբեր դանակներ, կացիններ և շեղբեր։ Բոլոր ույղուր գրոհայինները եղել են 20-35 տարեկան։ Նրանք պայթուցիկի բաղադրիչները գնել են տեղական շուկայում։ 
Հուլիսի 18-ին ահաբեկիչները հարձակում են գործել ոստիկանական բաժանմունքի վրա՝ գրավելով այն գրոհով և պատանդ վերցնելով։ Ականատեսների խոսքով՝ զինյալները կեսօրին մոտ մոտեցել են ոստիկանական բաժանմունքի դարպասներին՝ փամփուշտների արկղերում թաքցրած զենքով և դանակահարել անցակետի երկու հերթապահ ոստիկաններին։ 
Հերթապահների սպանությունից հետո գրոհայինները իսլամական կարգախոսներ են բղավել՝ ույղուրներին ջիհադի կոչ անելով և դատապարտելով Չինաստանի կառավարությանը։ Այնուհետև գրոհայինները գրոհել են ոստիկանության շենքը՝ նետելով Մոլոտովի կոկտեյլները և նռնակները, ապա ներխուժել ոստիկանական բաժանմունք, որտեղ պատանդներ են վերցրել ոստիկանության աշխատակիցներից և քաղաքացիական անձանցից։ 
Դրանից հետո ծայրահեղականները ոստիկանական հատվածում ՉԺՀ-ի դրոշը փոխարինել են իսլամական ջիհադի դրոշով (արաբական հյուսվածքով սև դրոշ), այլ տվյալներով՝ կիսալուսնի կապույտ դրոշով։ Ոստիկանության աշխատակիցները Հոթանի այլ շրջաններից սկսել են գրոհել գրավված տեղամասը։ 
Մարտերի արդյունքում 14 ույղուրների հարձակվողներ սպանվել են, իսկ 4-ը՝ վիրավորվել։ Պատանդներից ութից վեցը փրկվել են (հան ազգության երկու կանայք սպանվել են)։


== Ծանոթագրություններ ==
Բարբարա (երգչուհի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բարբարա (այլ կիրառումներ)Բարբարա, Մոնիկ Անդրե Սերֆ (ֆր.՝ Barbara, Monique Andrée Serf, հունիսի 9, 1930(1930-06-09)[…], Փարիզի 17-րդ շրջան, Ֆրանսիա - նոյեմբերի 24, 1997(1997-11-24)[…], Նյոյի սյուր Սեն, Օ-դը-Սեն, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի դերասանուհի, երգերի հեղինակ և կատարող։


== Կենսագրություն ==
Հայրը՝ հրեա Ժակ Սերֆ (1904—1959), մայրը՝ Էսթեր Բրոդսկայա (1905—1967), ծնվել է Տիրասպոլում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ընտանիքը հետևում էր հակասեմիտիզմին։ Պատերազմից հետո Մոնիկը սկսել է սովորել Փարիզի Երաժշտության և պարի բարձրագույն ազգային կոնսերվատորիայում, դասընթացը չի ավարտել։ Սկսել է երգել օպերետում։ 1940-ական թվականների վերջին հայրը թողել է ընտանիքը։ 1950 թվականին Մոնիկը հեռացել է Փարիզից, հանդես է եկել Բելգիայի կաբարեում Բարբարա Բրոդի անունով (տատիկի պատվին)։ 1950- ական թվականների կեսերին երգել է փարիզյան ոչ մեծ կաբարեներում, սկսել է երգել ստեղծել, 1959 թվականին ձայնագրել է իր առաջին ձայնասկավառակը՝ Բարբարա ծածկանվամբ։ 1960 թվականին ձայնագրել է Ժորժ Բրասենսի երգերով ձայնասկավառակ, որը Շարլ Կրոյի ակադեմիայի մրցանակը (1965 թվականին նա կրկին արժանացել է այդ մրցանակին)։ 1961 թվականին հայտնվել է նրա ձայնասկավառակը Ժակ Բրելի երգերի ձայնագրությամբ։
Հետագայում մեկ անգամ չէ, որ հանդես է եկել Բրասենսի, Ջոնի Հոլիդեյի հետ, օգնել է կատարողական կարիերայում Սերժ Ռեջանիին, եղել է Ժերար Դեպարդիեի ընկերը։ Մեծ հաջողությամբ համերգներով շրջագայել է Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Իտալիայում, Կանադայում, Ճապոնիայում, Բելգիայում, Իսրայելում, Շվեյցարիայում։ Երգել է Օլիմպիա և այլ խոշորագույն համերգային սրահներում։ Խաղացել է Բրելի, Ժան-Կլոդ Բրիալիի, Մորիս Բեժարի ֆիլմերում։ 1968 թվականին հանդես է եկել Մետրոպոլիտեն օպերայում Միխայիլ Բարիշնիկովի հետ միասին։
Աշխատել է հիշողությունների գրքի վրա, սակայն անսպասելիորեն մահացել է սննդային թունավորումից։ Թաղված է փարիզյան Բանյո գերեզմանատանը։


== Ընտրյալ սկավառակագրություն ==
Barbara à l’Ecluse (1959)
Barbara chante Brassens (1960)
Barbara chante Jacques Brel (1961)
Dis, quand reviendras-tu? (1964)
Barbara chante Barbara (1965)
Ma plus belle histoire d’amour (1967)
Le Soleil noir (1968)
Madame (1970)
L’Aigle noir (1970, миллион экземпляров были проданы за первые 12 часов)
La Fleur d’amour (1972)
Amours incestueuses (1972)
La Louve (1973)
Seule (1981)
Il me revient (1996)
Femme piano (1997, избранное, 2 CD)


== Ֆիլմագրություն ==
1975՝ «Ես ծնվել եմ Վենետիկում» Մորի Բեժար


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգչուհու հիշատակի ասոցիացիայի կայք Archived 2012-03-17 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Les Entretiens De L’Écluse
Barbara scènes / coulisses Archived 2006-11-16 at the Wayback Machine.
Սկավառակագրություն
Վիդեո
Պատմություն-դասախոսություն Բարբարայի մասին (հեղինակ՝ Նատալիա Մեերովիչ)
Իշկանուլ

«Իշկանուլ» (իսպ.՝ Ixcanul), 2015 թվականին ռեժիսոր Խայրո Բուստամանտեի նկարահանած ֆիլմը, որն անդրադառնում է Գվատեմալայի հասարակությունում ռասիզմի, թրաֆիքինգի, երեխաների առևանգումների, ծայրահեղ աղքատության մեջ ապրող գյուղական համայնքների խնդիրներին։
2015 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Խաղարկային ֆիլմերի մրցույթ» ծրագրում։


== Սյուժե ==
Ազգությամբ մայացի (կակչիկել) 17-ամյա Մարիան ապրում է Գվատեմալայի գործող հրաբուխներից մեկի ստորոտին գտնվող սուրճի պլանտացիաներում։ Նրան սպասվում է ծրագրված ամուսնություն, սակայն նրա երկրպագուն նախ և առաջ պետք է ամիսներ շարունակ աշխատի քաղաքում. մի աշխարհ, որն անծանոթ է Մարիային։


== Դերեր ==
Էլ Պեպե՝ Մարիա Մերսեդես Կորոյ
Խուանա՝ Մարիա Տելոն
Մանուել՝ Մանուե Մանուել Անտուն
Իգնասիո՝ Խուստո Լորենսո
Մարիա՝ Մարվին Կորոյ


== Մրցանակներ ==
Ալֆրեդ Բաուերի մրցանակ, Բեռլինի միջազգային կինոփառատոն, Գերմանիա, 2015 թ.
Լավագույն իբերա-ամերիկյան ֆիլմ, լավագույն իբերա-ամերիկյան ռեժիսոր, Գվադալախարայի կինոփառատոն, Մեքսիկա, 2015 թ.
«La Dépêche du Midi» թերթի ընթերցողների մրցանակ
Ֆրանսիացի քննադատների «Հայտնություն» մրցանակ
Թուլուզի CinéLatino կինոփառատոն, Ֆրանսիա, 2015 թ.
Մրցանակ լավագույն խաղարկային ֆիլմի համար
Կարթագենի միջազգային կինոփառատոն, Կոլումբիա, 2015 թ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմը imdb.com կայքում
Ֆիլմը filmaffinity կայքում
Ռիկ Ջեյմս

Ռիկ Ջեյմս (անգլ.՝ Rick James, իսկական անուն-ազգանունը James Ambrose Johnson, Jr., փետրվարի 1, 1948(1948-02-01)[…], Բուֆֆալո, Նյու Յորք, ԱՄՆ - օգոստոսի 6, 2004(2004-08-06)[…], Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ, ամերիկացի երգիչ և երաժիշտ։


== Երաժշտական կարիերա ==
Ռիկ Ջեյմսի երաժշտական կարիերան սկսվել է 1960-ականների կեսերին Տորոնտոյում, երբ նա դեռ հայտնի չէր, Նիլ Յանգի հետ  ստեղծեցին Mynah Birds ռոք խումբը։ Երբ խումբը կազմալուծվեց, Ռիկ Ջեյմսը տեղափոխվեց Դետրոյթ և ընդունվեց աշխատանքի  Մոթաունում՝ որպես երգերի և երաժշտական պրոդյուսերի հաստիքային հեղինակ։
1978 թվականին Մոթաունում թողարկվեց նրա դեբյուտային ալբոմը՝ Come Get It։ Նրա «You and I» երգը հայտնվել է ամերիկյան հիթ-շքերթի 13-րդ հորիզոնականում, իսկ ալբոմը վավերացվել է ոսկով՝ ավելի քան 500 հազար օրինակով վաճառքի համար։ 1981 թվականի «Street Songs»  ալբոմը վաճառվել է արդեն 1 միլիոն օրինակով՝ դառնալով երաժշտի կարիերայի ամենավաճառվող ալբոմը։ 
Ռիկ Ջեյմսը առավել հայտնի դարձավ «Super Freak» երգով՝ 1981 թվականին՝ հայտնվելով «Բիլբորդի» առաջին քսանյակում։ Ռեփեր Էմ-սի Համեր-ը  Ջեյմսի «Super Freak» երգը 1990 թվականին օգտագործել է իր հիթի համար՝ «U Can' t Touch This», որը 1991 թվականին «Գրեմմի» մրցանակի հանձնման արարողության ժամանակ դարձել է Լավագույն R&B երգը։ Այդ երգը գրելու համար Ջեյմսը ստացավ իր միակ Գրեմմին։
Նրա անզուսպ կենսակերպը, որը հանգեցրել էր թմրանյութերի և առողջության հետ կապված խնդիրների, արդեն 1980-ական թվականներին խաթարել էր Ջեյմսի կարիերան։
1990-ականներին թմրանյութերի չարաշահումը Ջեյմսին հասցրել էր բանտ, երբ նա մեղավոր էր ճանաչվել ծանրացուցիչ հանգամանքներում հարձակման և ոչ իրավաչափ ազատազրկման մեջ։


== Սկավառակագրություն ==
Տես հոդվածը անգլերեն բաժնում «Rick James discography»։


== Ծանոթագրություն ==
Լուսնի ծովից բարձրանալը

Լուսնի ծովից բարձրանալը (գերմ.՝ Mondaufgang am Meer), գիշերային տեսարան, որը նկարել է գերմանացի նկարիչ Կասպար Դավիդ Ֆրիդրիխը։ Ստեղծագործությունը պատկանում է ռոմանտիզմ ոճին։
Նկարում պատկերված են երկու երիտասարդ զույգեր, ովքեր դիտում են լուսնի՝ ծովից բարձրանալու պահը։ Նկարը գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգի Էրմիտաժ թանգարանում՝ գերմանական արվեստի բաժնում։ Այն թանգարան են տարել 1928 թվականին Ռապշինսկու պալատից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Լուսնի ծովից բարձրանալը»(անգլ.)
Ապագայի գրադարան

Ապագայի գրադարան (նորվ.՝ Framtidsbiblioteket), շոտլանդացի գեղանկարիչ Քեթի Փաթերսոնի հասարակական արթ-նախագիծը, որը մեկնարկել է 2014 թվականին և տևելու է 100 տարի։ Մեկ դարի ընթացքում յուրաքանչյուր տարի ժամանակակից խոշոր գրողներից մեկը նախագծին է փոխանցում իր նոր վեպը։ Այս ձևով հավաքված ստեղծագործությունները կհրատարակվեն 2114 թվականին։
Նախագիծը մտածել է Քեթի Փաթերսոնը 2014 թվականի ամռանը։ Նախագծի իրականացման համար հատուկ հիմնադրամ է ստեղծվել։ Նախագծին աջակցում են Նորվեգիայի մայրաքաղաք Օսլոյի քաղաքային իշխանությունները։ Նախագիծը ստեղծվել է քաղաքի պատվերով հասարակական արվեստի «Դանդաղ տարածություն» նախագծի համար, որը ստեղծվում է նախկին նավահանգստի տարածքում։
Ստեղծագործությունները պահվելու են Օսլոյի Բյորվիկա շրջանում գտնվող հասարակական գրադարանի նոր շենքի հատուկ սարքավորված սրահում։ Ստեղծագործությունների ցանկը կցուցադրվի էկրանին, սակայն ստեղծագործությունները հասանելի չեն լինի ընթերցման համար։
Հիմնադրամի կոմիտեն յուրաքանչյուր տարի ընտրում է նոր հեղինակի՝ «գրականության կամ պոեզիայի մեջ ունեցած մեծ ներդրման և ներկա ու ապագա սերունդների երևակայությունը գրավելու կարողության» չափանիշերի հիման վրա։
Հազար սոճի է տնկվել Նորդմարկի անտառում, որոնցից 2114 թվականին թուղթ կսարքեն՝ սահմանափակ՝ 1000 խմբագրաքանակ ունեցող անթոլոգիայի տպման համար։ Անթոլոգիայի ձեռքբերման վկայականները վաճառվել են 625 ֆունտ ստերլինգով։
Մարգարեթ Էթվուդը դարձավ առաջին հեղինակը, որը միացավ նախագծին․ նա 2015 թվականի մայիսին տվեց Scribbler Moon վեպը։ Երկրորդ մասնակիցը Դևիդ Միտչելն էր, որը 2016 թվականի մայիսին տվեց From Me Flows What You Call Time վեպը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ապագայի գրադարանի պաշտոնական կայք
Կրաոնել

Կրաոնել (ֆր.՝ Craonnelle), Ֆրանսիայում գտնվող համայնք, որը մտնում է Պիկարդիա երկրամասի և Էնա գավառի կազմի մեջ։ Համայնքը մտնում է նաև Գինիկուր կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանն է հանդիսանում Լանը։
Համայնքի INSEE ծածկագիրն է 02235։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 111 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին 75 մարդկանցից (15—64 տարեկան) 52-ը եղել են առավել ակտիվ տնտեսվարողներ, 23-ը եղել են համեմատաբար ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 69,3 %, 1999 թվականին եղել է 63,9 %)։ 52 ակտիվ քաղաքացիներից 45-ը աշխատել են տարբեր ձեռնարկություններում (26 տղամարդ և 19 կին), անաշխատունակների թիվը կազմել է 7 մարդ (5 տղամարդ և 2 կին)։ 23 ոչ ակտիվ մարդկանցից 6-ը եղել են կամ աշակերտ կամ էլ ուսանող, 8-ը եղել են թոշակառու, 9-ը եղել են ոչ ակտիվ այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Կրաոնել ազգային համալսարանի վիճակագրություն (ֆր.)
Սաթափլե

Սաթափլե (վրաց.՝ სათაფლე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Սիղնաղի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է 26 կմ հարավ Սագարեջո քաղաքից։ Գտնվում է 780 մ բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 74 մարդ, որոնցից 71,6 %–ը վրացիներ, 25,7 %-ը ռուսներ են։


== Ծանոթագրություններ ==
Վոդյանոե (գյուղ, Դոբրովելիչկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոդյանոեՎոդյանոե (ուկրաիներեն՝ Водяне), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոբրովելիչկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոդյանոե գյուղում բնակվում էր 87 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,295 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 294,92 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սուխոյ Պոչինոկ

Սուխոյ Պոչինոկ (ռուս.՝ Сухой Починок), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բրուսոնեթիա թղթյա

Բրուսոնեթիա թղթյա (լատ.՝ Broussonetia papyrifera (L.) L. Heri), թթազգիներ ընտանիքի, բրուսոնեթիա ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Տերևաթափ ծառեր են՝ 10 —16 մ բարձրությամբ, կամ ուժեղ թփակալած թփեր են' ձվաձև սաղարթով։ ճյուղերը հաստ են, մազմզուկապատ։ Երիտասարդ ճյուղերի կեղևը
մոխրականաչավուն է կամ ձիթագույն, ավելի ուշ՝ գորշավուն։ Տերևները ձվաձև են կամ 3 բլթականի, ձգված գագաթով և սրտանման հիմքով, 7—20 սմ երկարությամբ և 5 սմ լայնությամբ, մանր ատամնաեզր, երբեմն՝ կրկնակի սղոցաեզր, մազմզուկապատ, վերևի կողմից կոշտ-խորդուբորդ, ներքևից՝ մազմզուկապատ (երբեմն միայն ջղերի ուղղությամբ), 3 — 10 սմ երկարությամբ տերևակոթունով։ ԱռԷջային ծաղիկների (կատվիկներ) երկարությունը հասնում է 6 —8 սմ-ի, վարսանդային ծաղիկները գլխիկներ) ունեն 2 սմ տրամագիծ։ Պտուղը գունդ է՝ 2—3 սմ տրամագծով։ Ծաղկում է մայիսին, պտուղները հասունանում են սեպտեմբերին:


== Տարածվածություն ==
Բնական պայմաններում տարածված է Ճապոնիայում և Կորեայում։
Հայաստանում տարածված է միայն ցածրադիր, տաք շրջաններում։ Մինչև 1965 թ. Իջևանի շրջանի Այգեհովիտ գյուղի մոտ գտնվող տնկարանում աճում էր բրուսոնեթիայի 30 տարեկան մեկ ծառ՝ 15 մ բարձրությամբ և 60 սմ բնի տրամագծով։ Բունը ուղիղ էր և սլացիկ, մինչև 5 մ բարձրության վրա ազատ էր ճյուղերից։ Ամեն տարի առատորեն ծաղկում և պտղաբերում էր։ Ցավոք, Աղստաֆա—Իջևան երկաթգծի շինարարության ընթացքում այդ եզակի ծառատեսակը հատվեց։	Ներկայումս բրուսոնեթիայի խոշոր ծառեր են հանդիպում Իջևանում, Բագրատաշենում և Երևանում։ հետաքրքրական է, որ այս բույսը որպես ծառ աճում է ծովի մակերևույթից մինչև 1000 մ բարձրության վրա։ Ավելի բարձր հիպսոմետրական նիշերում վերածվում է թփի, այնուամենայնիվ դարձյալ ծաղկում է և պտղաբերում։


== Կիրառություն ==
Հողի նկատմամբ պահանջկոտ չէ, բավականին երաշտադիմացկուն է։ Երիտասարդ ճյուղերի կեղևը և բնափայտի ֆլոեմը օգտագործվում է բարձրորակ թուղթ ստանալու
համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուրգեն Արամյան

Գուրգեն Լևոնի Արամյան (1919, Թիֆլիս, Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետություն - 1994), հայ նկարիչ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Գուրգեն Արամյանը ծնվել է 1919 թվականին, Թբիլիսիում։ Ընդունվել է Երևանի գեղարդ տեխնիկումը։ 
1939 թվականից ծառայել է Կարմիր բանակում։ 1941 թվականին ծառայությունը չավարտած, որպես ավագ սերժանտ մեկնել է ռազմաճակատ։ Պատերազմի թեժ օրերին գերի է ընկել, տարվել Մոժայսկի համակենտրոնացման ճամբար։ Երկու ամիս ճամբարում մնալուց հետո Արամյանին հաջողվել է մի քանի ռազմագերիների հետ փախչել և միանալ խորհրդային զորքերին։ Մոսկվայի համար ծավալված կռիվների ժամանակ վիրավորվել է, տեղափոխվել մոսկովյան հոսպիտալ, այնտեղից՝ Վլադիմիր, ապա՝ Կովրովո։ 1942 թվականի մարտին Գուրգենը վերադարձել է գործող բանակ, միացել առաջին Բելոռուսական ռազմաճակատի մարտիկներին, մասնակցել Քյոնիգսբերգի և Բեռլինի գրավման մարտերին, ետ է կանչվել և № դիվիզիայի մարտիկների հետ գործուղվել Հեռավոր արևելյան ռազմաճակատ, մասնակցել միլիտարիստական Ճապոնիայի դեմ մղվող մարտերին։ Պատերազմից հետո դասավանդել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում։
Խիզախության համար Արամյանը պարգևատրվել է «Կարմիր աստղի» և «Հայրենական մեծ պատերազմի» առաջին աստիճանի շքանշաններով, «Մարտական ծառայությունների համար», «Մոսկվայի պաշտպանության համար», Քյոնիգաբերգի գրավման համար, Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար, Ճապոնիայի դեմ տարած հաղթանակի համար և այլ շքանշաններով ու մեդալներով։
Աշխատանքներից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։
Գուրգեն Արամյանը մահացել է 1994 թվականին։


== Պարգևներ ==
Կարմիր աստղի շքանշան
Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին աստիճանի շքանշան
«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ
«Մոսկվայի պաշտպանության համար» մեդալ
Քյոնիգաբերգի գրավման համար մեդալ
Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար մեդալ
Ճապոնիայի դեմ տարած հաղթանակի համար մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Աբյա-Վանամիիսա

Աբյա-Վանամիիսա (էստ․՝ Abja-Vanamõisa), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Աբյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 83 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ֆալուդա

Ֆալուդա (հինդի՝ फालूदा), հայտնի ավանդական աղանդեր Հնդկաստանում, Պակիստանում, Աֆղանստանում և Բանգլադեշում:


== Նկարագրություն ==
Ծագում է իրանյան ֆալուդե աղանդերից, որն իրենից ներկայացնում է վերմիշելի տեսքով օսլայի սառեցրած թելիկներ, վրայից լցվում է վարդաջուր: Ի տարբերություն իրանական ֆալուդեի` հնդկական ֆալուդան սառը քաղցր խմիչք է, որտեղ վարդաջուրը և վերմիշելը խառնված են կաթի, դոնդողի կտորների և քաղցր ռեհանի սերմերի հետ:


== Պատմություն ==
Համարվում է, որ ֆալուդա աղանդերն ստեղծվել է Հնդկաստանում 16-18-րդ դարերում՝ մեծ մողոլների կայսրության ժամանակաշրջանում: Աղանդերի տարածաշրջանային տարբերակները ձևավորվել են Հայդարաբադում և այլ վայրերում` մուսուլմանական միապետերի կառավարման ժամանակ:


== Ժամանակակից տարբերակներ ==
Այսօր ֆալուդան ունի բազմազան տարատեսակներ, ինչպես ավանդական տարածաշրջանային, այնպես էլ` ժամանակակից: Բանգլադեշում ֆալուդային ավելացնում են պանդան բույսի էքստրակտ, պիստակ, սագո, կոկոսի սերուցք և մանգո: Մալազիայում և Սինգապուրում նմանատիպ խմիչքն անվանում են բանդունգ: Մավրիկիոսյան տարբերակը, որը կղզի է ներթափանցել Հնդկաստանից եկած ներգաղթյալների հետ, կոչվում է ալուդա: Նմանատիպ խմիչքը, սակայն վերմիշելի ամենահաստ շերտով, գոյություն ունի Իրաքյան Քուրդիստանում: Ըստ մի տարբերակի՝ ֆալուդայի բաղադրատոմսը ազդել է ժամանակակից արևելաասիական բաբլ թեյի ստեղծման վրա, որը հետագայում տարածվել է ամբողջ աշխարհում: 21-րդ դարում ֆալուդան հաճախ մատուցում են պլաստիկ բաժակներով. խմիչքը կարելի է զարդարել պաղպաղակի գնդիկներով:


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆալուդայի բաղադրատոմս
Արքայական ֆալուդա
FALOODA SEV RECIPE
Միլետո

Միլետո (իտալերեն՝ Mileto) կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Վիբո Վալենտիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7152 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 210 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 34,94 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89852։ Հեռախոսային կոդը՝ 0963։
Բնակավայրի հովանավորները համարվում են Սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացին և Միրայի հրաշագործը։ Հիմնադրումը ամեն տարի նշվում է դեկտեմբերի 6-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Բժշկական ֆիզկուլտուրայի հանրապետական դիսպանսեր

Բժշկական ֆիզկուլտուրայի հանրապետական դիսպանսեր, բուժկանխարգելիչ մասնագիտացված հիմնարկ։ Հիմնվել է 1950-ին, Երևանում։ Հիմնական նպատակը հանրապետության առաջատար մարզիկների դիսպանսերացումն էր՝ մարզական կոլեկտիվներում (կամավոր մարզական ընկերություններ, ուսումնական հաստատություններ, մարզադպրոցներ) բժշկական վերահսկողության կազմակերպչական ու մեթոդական ղեկավարությունը, ֆիզիկական դաստիարակությամբ, սպորտով պարապողների և ՊԱՊ համալիրի նորմերը հանձնողների բժշկա-մանկավարժական հսկողությունը։
Բժշկական ֆիզկուլտուրայի հանրապետական դիսպանսերը փորձում էր նպաստել նաև հիմնարկներում ու ձեռնարկություններում բժշկական ֆիզկուլտուրայի ցանցի ընդարձակման ու բարելավման աշխատանքներին, ապահովում սպորտ-մասսայական միջոցառումների բժշկական սպասարկումը, կազմակերպում բուժական ֆիզկուլտուրայի աշխատանքները հիվանդանոցներում, պոլիկլինիկաներում, առողջարաններում։
Բժշկական ֆիզկուլտուրայի հանրապետական դիսպանսերի բազայի վրա, տարբեր հիվանդություններով (սիրտ-անոթային համակարգի հիվանդություններ, կեցվածքի արատներ, հենաշարժական ապարատի վնասվածքներ, նյութափոխանակության խանգարումներ) տառապողների վերականգնողկան բուժման նպատակով կազմակերպվում էին սպորտային բժշկության մշտական գործող խմբեր։
Բժշկական ֆիզկուլտուրայի հանրապետական դիսպանսերը զբաղվում էր նաև մասնագիտացված կադրերի (բժիշկներ, մեթոդիստներ) որակի բարձրացման հարցերով, կոլեկտիվներում ապահովում բժշկական ֆիզկուլտուրայի կոնսուլտացիոն աշխատանքները։
Սան Ջեմինի

Սան Ջեմինի (իտալերեն՝ San Gemini), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Ումբրիա մարզի Տեռնի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4510 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 167 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 27 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 5029։ Հեռախոսային կոդ՝ 0744։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբն է՝ Սան Ջեմինին։ Տոնը նշվում է՝ հոկտեմբերի 9-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Ենոքավան

Ենոքավան (նախկին անվանումը` Քրդևան),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզի Իջևանի տարածաշրջանում, մարզկենտրոն Իջևանից մոտ 4 կմ հյուսիս-արևմուտք, Սառնաջուր գետի ափին, Գետահովիտ գյուղից 4 կմ արևմուտք։
Բնակավայրն իր ներկայիս անվանումը ստացել է 1935 թվականին ԽՍՀՄ իշխանությունների կողմից որպես Կարմիր բանակի կողմից Հայաստանի Հանրապետության օկուպացիայի կողմնակից և երկրում խորհրդային կարգերի հաստատման աջակից Ենոք Մկրտումյանի հիշատակ։
Ենոքավան գյուղում է գտնվում Հայաստանի առաջին էքսթրեմալ զվարճանքի վայրը՝ Յելլ Էքսթրիմ պարկը։


== Բնակչություն ==
Նախնիները 19-րդ դարի կեսերին այստեղ են եկել Սևքար գյուղից։
Վերջին տարիներին Ենոքավանի բնակչությունն աճել է.  480-ից  դարձել է 554 մարդ։ Բանն այն է, որ գյուղը դարձել է էքստրեմալ և արկածային զբոսաշրջությամբ հետաքրքրվողների սիրված վայրը։
Ենոքավանի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, ծխախոտագործությամբ, բանջարաբուծությամբ և հացահատիկի մշակությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Ենոքավանի մեջ է մ.թ.ա. 2-րդ-1-ին հազարամյակի “Աստղի բլուր” դամբարանադաշտը։ Շրջակայքում են Սբ. Սարգիս (XIII դար), Սբ. Հովհաննես (XII-XIV դարեր), “Սբ. Օկոնախաչ” (XII-XIII դարեր) եկեղեցիներն ու Սբ. Աստվածածին (XIII դար) և Սբ. Սարգիս (XII-XIII դարեր) մատուռները։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Տես նաև ==
Ենոքավանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Տավուշի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Տուժայի շրջան

Տուժայի շրջան (ռուս.՝ Тужинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կիրովի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տուժա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1530 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 8568 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,6 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
99

99 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 99 թվականն է, 
I դարի 99-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Wheels of Steel

Wheels of Steel (հայերեն՝ Պողպատե անիվներ), անգլիական Saxon հևի մետալ ռոք խմբի երկրորդ ստուդիական ալբոմը, որը թողարկվել է 1980 թվականին Carrere լեյբլում։
«Wheels of Steel» ալբոմի ձայնագրությունը տեղի է ունեցել «Ramport Studios» ստուդիայում (Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիա)։ Սկավառակի ռեժիսոր դարձավ Pete Hinton-ը։
«Wheels of Steel» երգը առկա է «Grand Theft Auto IV: The Lost and Damned» և «Brütal Legend» Համակարգչային խաղերում։
1981 թվականի մարտի 25-ին սկավառակը Բրիտանիայում դարձավ ոսկե։ Մեծ Բրիտանիայի չարթերում ալբոմը հասավ մինչև 5-րդ հորիզոնականը, իսկ շվեդական չարթերում՝ 36-րդ հորիզոնականը։


== Երգացանկ ==


== Ձայնագրության մասանկիեր ==
Բիդդ Բայֆորդ — վոկալ
Գրեմ Օլիբեր — կիթառ
Փոլ Քևին — կիթառ
Սթիվ Դոուսոն — բաս-կիթառ
Փիթ Գիլլ — հարվածային


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Wheels of Steel-ը discogs.com կայքում
Սամտրեդիայի շրջան

Սամտրեդիայի շրջան (վրաց.՝ სამტრედიის მუნიციპალიტეტი՝ սամտրեդիիս մունիցիպալիտետի), 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Իմերեթի մարզի կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Սամտրեդիա քաղաքն է։
Վեներա Բորգեզե

Վեներա Բորգեզե (իտալերեն՝ Borghese Venus), Վեներայի հռոմեական մարմարե քանդակ, Աֆրոդիտեի կրկնօրինակ։ Գտնվում է Բորգեզե պատկերասրահում։


== Պատմություն և նկարագրում ==
Անհայտ հեղինակի այս աշխատանքը թվագրվում է մ.թ. 2-րդ դարին։ Սկզբնապես հայտնվելով Բորգեզեի ընտանիքի հավաքածուի մեջ, Նապոլեոն III-ը ձեռք է բերել 1861 թվականին և 1863 թվականին տեղավորվել է Լուվրում։ Քանդակի գույքագրման համարը MR 369 (Ma 335): Վեներայի մյուս երեք քանդակները ձեռք են բերվել Բորգեզեի հավաքածուից՝ Լուվրի համար միևնույն ժամանակ՝ «Աֆրոդիտեն սյուների մոտ» («Aphrodite au pilier»), «Զինված Վեներան» («Vénus en armes») և «Աֆրոդիտե Կնիդսկայա»։
Վեներայի 1,8 մետր բարձրությամբ քանդակը մարմարից է պատրաստված։ Լիովին մերկ աստվածուհու ձախ կողմում գտնվող Էրոսը և դելֆինը Վեներայի դասական ատրիբուտներներ են, սակայն, հավանաբար, համարվում են հռոմեական քանդակագործի լրացում։
Նման քանդակ կա Անթալիայի թանգարանում, որտեղ կոտրվել են Էրոսի երկու ձեռքերն ու ձախ ոտքը։ Բրիտանական թանգարանում ցուցադրվում է 17-րդ դարի երկրորդ կեսի անհայտ հեղինակի նկարը, որը պատկերել է այդ քանդակը (գույքագրման համարը 2010,5006.1875):


== Տես նաև ==
Աֆրոդիտեն անտիկ քանդակագործությունում
Բորգեզե պատկերասրահ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Лувр: греческая античность. Скульптура.
Louvre catalogue
Օսյոնկա (գյուղ, Կոլոմենսկի շրջան)

Օսյոնկա (ռուս.՝ Осёнка), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 168 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կամիշանի

Կամիշանի (ուկրաիներեն՝ Комишани), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Խերսոնի մարզի Խերսոնի քաղաքային խորհուրդում։ Հիմնադրվել է 1801 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Կամիշանի քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 6 941 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,95 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2458,98 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ակաա

Ակաա (ֆիններեն՝ Akaa, շվեդերեն՝ Ackas), քաղաք Ֆինլանդիայի կենտրոնական մասի հարավ-արևմուտքում, Պիրկանմաա նահանգում։ Ակաան կազմավորվել է 2007 թվականի հունվարի 1-ին, երբ Տոյալա և Վիյալա համայնքները միացվել են իրար։ 2011 թվականի հունվարի 1-ին Ակաա քաղաքին միացվել է նաև Կյուլմյակոսկ համայնքը։ Ակաա քաղաքի մակերեսը կազմում է 314,38 կմ²։
Ակաայից 42 կմ հեռավորության վրա գտնվում է Տամպերե քաղաքը, 130 կմ հեռավորության վրա՝ Տուրկու քաղաքը, 115 կմ հեռավորության վրա՝ Լահթի քաղաքը, իսկ 142 կմ հեռավորության վրա՝ Հելսինկի քաղաքը։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2012 թվականի մարդահամարի տվյալների քաղաքի բնակչությունը կազմում է 17 168 մարդ ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 58,57 մարդ/կմ²։ Պաշտոնական լեզուն ֆիններենն է։ Բնակչության 98,4 %-ը խոսում է ֆիններեն, 0,2 %-ը՝ շվեդերեն, 1,4 %-ը՝ այլ լեզուներով։


== Հայտնի բնիկներ ==
Յարկո Ահոլա - ռոք-երաժիշտ
Հարրի Հոլկերի - քաղաքական գործիչ, Ֆինլանդիայի վարչապետ (1987-1991)
Այմո Լահտի - հայտնի հրազենի կոնստրուկտոր


== Եղբայր քաղաքներ ==
 Հալսբերգ, Շվեդիա
 Սանե, Նորվեգիա
 Տապա, Էստոնիա


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2011-09-30 at the Wayback Machine.
Ակտիվացման էներգիա

Ակտիվացման էներգիա էներգիայի նվազագույն քանակը, որը պետք է ունենան մասնիկները քիմիական տվյալ ռեակցիայի մեջ մտնելու համար։ Ակտիվացման էներգիան անհրաժեշտ է մասնիկների վանողական ուժերը հաղթահարելու և տրոհվող քիմիական կապերը խարխլելու համար։
Ռեակցվող մասնիկների իրար մոտեցումը հանգեցնում է համակարգի պոտենցիալ էներգիայի աճին։ Առաջացող քիմիական կապերի հետագա ամրապնդմանը և վերջանյութերի մասնիկների իրարից հեռանալուն զուգընթաց՝ համակարգի պոտենցիալ էներգիան նորից փոքրանում է։ Միևնույն ելանյութերից տվյալ վերջանյութերի անմիջական առաջացումը՝ տարրական ակտը, կարող է ընթանալ տարբեր ճանապարհներով։
Ռեակցիան հիմնականում ընթանում է այն ճանապարհով (ռեակցիայի ուղի), որը պահանջում է համակարգի պոտենցիալ էներգիայի նվազագույն աճ։ Այդ ճանապարհով ռեակցող համակարգի վիճակը, երբ համակարգի էներգիան ունի առավելագույն արժեքը, կոչվում է անցումային վիճակ, իսկ համակարգը այդ վիճակում՝ ակտիվացրած կոմպլեքս։ Վերջինիս և ելանյութերի մասնիկների ամենացածր տատանողական էներգիաների մակարդակների տարբերությունը ակտիվացման էներգիան է։ Եթե ելանյութերի լրիվ էներգիան ավելի մեծ է, քան վերջանյութերինը, ապա ռեակցիան էքզոթերմիկ է, հակառակ դեպքում՝ էնդոթերմիկ։
Ռեակցիայի մեջ կարող են մտնել միայն այն մասնիկները, որոնց էներգիան մեծ կամ հավասար է ակտիվացման էներգիաին։ Այսպիսի մասնիկների թիվը որոշվում է Բոլցմանի բաշխումով։
Ակտիվացման էներգիան ռեակցունակությունը բնորոշող, քիմիական ռեակցիայի արագությունը և նրա ջերմաստիճանային կախումը պայմանավորող կարևոր մեծություն է։ Ակտիվացման էներգիայի հաշվումն առայժմ հնարավոր է միայն պարզագույն համակարգերի համար։ Այն սովորաբար որոշում են փորձնական եղանակով՝ քիմիական ռեակցիայի արագության ջերմաստիճանային կախումից։
Մոլեկուլների միջև ընթացող ռեակցիաների համար ակտիվացման էներգիան փոքր է քանդվող քիմիական կապերի էներգիայից և հավասար է մի քանի տասնյակ կկալ/մոլ։ Ազատ ռադիկալների և ատոմների մասնակցությամբ ընթացող ռեակցիաներում այն ավելի փոքր է։
Գայլաձկան հրամանով (մուլտֆիլմ)

Գայլաձկան հրամանով (ռուս.՝ По щучьему велению), խորհրդային տիկնիկային ֆիլմ, որը նկարահանվել է ռեժիսորներ Վլադիմիր Պեկարի և Վլադիլմիր Պոպովի  կողմից, 1970 թվականին։ Ֆիլմը նկարահանվել է ըստ Տվերի պետական տիկնիկային թատրոնի բեմադրության, ըստ Ելիզավետա Տարախովսկայայի պիեսի, որի սյուժեն վերցված է ռուսական ժողովրդական «Գայլաձկան հրամանով» հեքիաթից։
«Էկրան» ստեղծագործական միության առաջին տիկնիկային ֆիլմն է։


== Սյուժե ==
Մի թագավորությունում, մի երկրում ապրում էր աշխատասեր, բայց աղքատ գյուղացի մի տղա, որի անունն էր Եմելյա։ Որքան էլ որ աշխատում չէր, միևնույնն է, ոչինչ չուներ։ Բայց մի անգամ հաջողությունը նրան էլ է հասնում։ Պատահաբար գետում բռնելով խոսող կախարդական գայլաձուկ, Եմելյան խղճում է նրան և բաց է թողնում նրան, և որպես պարգև` ազատության դիմաց, գայլաձուկն սկսում է կատարել Եմելյայի բոլոր ցանկությունները։
Այդ թագավորության մեջ իշխում էր վախկոտ թագավոր Ոլոռը, և նա ուներ քմահաճ դուստր՝ արքայադուստր Նեսմեյանա, որը հաճախ սենյակում տանջվում էր ձանձրույթից։ Եվ անկախ նրանից, թե քանի փեսացու էր գալիս նրա մոտ, ոչ ոք չէր կարողանում նրան ծիծաղեցնել։ Այդ պատճառով թագավորը խոստացանում է ամուսնացնել արքայադստերն այն մարդու հետ, ով կծիծաղեցնի նրան, սակայն երբ դա հաջողվում է Եմելյային, նա հրամայում է տղային դուրս հանել պալատից, նույնիսկ այն ժամանակ, երբ արքայադստեր մայրը հիշեցնում է նրան իր խոստման մասին։ Ֆիլմի ավարտին Եմելյան արքայադստեր հետ հեռանում է պալատից և սկսում են միասին ապրել երկար ու երջանիկ։


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսորներ և նկարիչներ՝ Վլադիմիր Պեկար, Վլադիլմիր Պոպով
Օպերատոր՝ Իգոր Նիկոլաև
Հնչյունային օպերատոր՝ Ա. Կուցի
Խմբագիր՝ Վալերիա Կոնովալովա
Ֆիլմի տնօրեն՝ Ա. Սեմիլետովա


== Դերերը հնչյունավորել են ==
Զինաիդա Նարիշկինա՝ գայլաձուկ / նապաստակ / աղվես / մայրիկ
Անատոլի Կուբացսկի՝ թագավոր


== Վերաթողարկում DVD ձևաչափով ==
Ֆիլմը DVD ձևաչափով վերաթողարկվել է մուլտֆիլմերի հետևյալ հավաքածուներում. «Հեքիաթների ճանապարհներով», «Հին, հին հեքիաթներ 3», «Հին հին հեքիաթներ 2», «Հրեղեն թռչուն», «Պատառիկ և ամպ», «Գայլաձկան հրամանով»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Էկրան» ստեղծագործական միավորում
Նուռմե (գյուղ, Լեիսի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆուռմեՆուռմե (էստ․՝ Nurme), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լեիսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 16 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ռիու Նեգրուի գավառ

Ռիու Նեգրուի գավառ (պորտ.՝ Microrregião do Rio Negro) գավառ Բրազիլիայի Պարանա նահանգի մեջ։ Մտնում է Կուրիտիբայի ագլոմերացիա (մեզոշրջան)ի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 86 674 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 2474,086 կմ²։ Բնակչության խտությունը 35,0 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը 2003 թվականին կազմել է 816 821 383,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 9 822,04 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,748։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Ագուդուս դու Սուլ
Կամպու դու Տենենտի
Աստերոիդների ցանկ (210501-210600)

Աստերոիդների ցանկ (210401-210500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (210601-210700)
 Աստերոիդների ցանկ (210401-210500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (210601-210700)
Սոֆյա Սինիցկայա

Սոֆյա Վալենտինովնա Սինիցկայա (ռուս.՝ София Валентиновна Синицкая, 1972, Պետերգոֆ, Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), արձակագիր, գրող, գրականագետ։ Ազգային բեսթսելլերի (2020) եզրափակչի, Մեծ գրքի (2020) եզրափակչի, «НОС» (2019) եզրափակչի մասնակից, Նիկոլայ Գոգոլի անվան գրական մրցանակի դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Սոֆյա Սինիցկայան ծնվել է 1972 թվականին, Պետերգոֆում։ Դպրոցական տարիներն անցել են Սանկտ Պետերբուրգի հեռավոր շրջաններից մեկում՝ Ավտովո։ 1995 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։
2001 թվականին գրողը հրապարակել է շվեյցարական հեքիաթների և լեգենդների փոխադրությունների իր առաջին ժողովածուն։ 2013 թվականին լույս է տեսել Սոֆյա Սինիցկայայի հեղինակային արձակի առաջին ժողովածուն։ Նրա «Միրոնիչ, անտերտեր և ժեմոժախ։ Պատմվածքներ հայրենիքի մասին», որը ընթերցողին հասանելի է դարձել 2018 թվականին, «Вий» անվանակարգում արժանացել է Նիկոլայ Գոգոլի մրցանակի.:
Գրողն ինքը համարում է, որ իր հիմնական գրական ձեռքբերումը «Խելագարի գրառումներ»-ի մանրամասն մեկնաբանությունն էր և Գոգոլի հերոսների անունների մանրակրկիտ վերլուծական աշխատանքը։ 2020 թվականին նրա «Ժեմոժախի փայլը» գիրքը դարձել է Ռուսաստանի Դաշնության «Ազգային բեսթսելլեր», «Մեծ գիրք» երկու նշանակալից գրական մրցանակների եզրափակչի մասնակից և լայն հետաքրքրություն առաջացրեց քննադատների և գրականագետների շրջանում։
«Московский комсомолец» թերթին տված հարցազրույցում Սոֆյան այսպես է արձագանքել «հեքիաթի հանդեպ հավատքի մասին» հարցին.

Բնակվում է Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում։


== Արձագանքներ ==
Մարինա Կրոնիդովան «Ժեմոժախի փայլը» գրքի իր գրախոսականում ընթերցողների ուշադրությունը հրավիրում է հեղինակի գրական հմտությունների վրա.


== Մատենագիտություն ==
Արձակ գրքեր

София Синицкая «Мироныч, дырник и жеможаха. Рассказы о Родине», 2018;
София Синицкая "Сияние «жеможаха», 2020.


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
2018 - Ն. Վ. Գոգոլի անվան գրական մրցանակի դափնեկիր «Вий» անվանակարգում, «Միրոնիչ, անտերտեր և ժեմոժախ։ Պատմվածքներ հայրենիքի մասին», գրքի համար,
2019 - «НОС»-ի եզրափակիչ փուլի մասնակից, «Միրոնիչ, անտերտեր և ժեմոժախ։ Պատմվածքներ հայրենիքի մասին», գրքով,
2020 - «Ազգային բեսթսելլերի» եզրափակիչ փուլի մասնակից, «Ժեմոժախի փայլը» գրքով,
2020 - «Մեծ գրքի» եզրափակիչ փուլի մասնակից, «Ժեմոժախի փայլը» գրքով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Интервью «МК»
Национальный бестселлер. Анализ Archived 2020-10-24 at the Wayback Machine.
О чём Большая книга «Сияние жеможаха»?
Բաժակաման

Բաժակամանը արծաթյա կամ ապակյա մի անոթ է, որը հանդիսանում է, Սուրբ Պատարագի ժամանակ մատուցվելիք գինու ամանը կամ շիշը։ Բաժակամանը այլ կերպ նաև կոչվում է ժամանոց։ Սուրբ Պատարագից առաջ նախապես գինին լցվում է բաժակամանի մեջ։ Այնուհետև պատարագիչ քահանան բաժակամանի գինին խաչաձև շարժմամբ լցնում է սկիհի մեջ։
Ջահընկալի ձեռնադրման ժամանակ եպիսկոպոսը ձեռնադրվողին է տալիս մի դատարկ բաժակաման, ինչը թույլ է տալիս նրան պատրաստել և մատուցել Սուրբ Պատարագի գինին։


== Ծանոթագրություններ ==
Էլլամաա (գյուղ, Կեհտնա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԷլլամաաԷլլամաա (էստ․՝ Ellamaa), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Կեհտնա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 17 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ծաղկի լուսնի սպանողներ (ֆիլմ)

«Ծաղկի լուսնի սպանողներ» (անգլ.՝ Killers of the Flower Moon), Մարտին Սկորսեզեի սպասվելիք թրիլլեր-վեստերն, որը հիմնած է Դևիդ Գրանի «Ծաղկի լուսնի սպանողներ։ Նավթ։ Փողեր։ Արյուն» գրքի վրա։ Գլխավոր դերերում հանդես են եկել Ռոբերտ Դե Նիրոն և Լեոնարդո ԴիԿապրիոն։ Այն դարձել է ռեժիսորի վեցերորդ համատեղ աշխատանքը ԴիԿապրիոյի հետ և տասերորդը՝ Դե Նիրոյի հետ (չհաշված «Լսումները» ֆիլմը)։


== Սյուժե ==
Համաձայն հրապարակված սինոփսիսին՝ ֆիլմը պատմելու է ՀԴԲ-ի՝ հնդկական Օսեյջեյ բնակավայրում 1920-ական թվականներին տեղի ունեցած հետաքննության մասին, որտեղ բացահայտվել է նավթի հանքատեղ, ինչի արդյունքում հարստացել են տեղի բնակիչները և, ավելի ուշ, մահացել։ ՀԴԲ-ն այնտեղ գործակալներ է ուղարկում՝ սպանությունները բացահայտելու նպատակով։


== Դերերում ==
Ռոբերտ Դե Նիրո՝ Ուիլյամ Հեյլ
Լեոնարդո Դիկապրիո՝ Էրնեստ Բերքհարթ


== Արտադրություն ==


=== Նկարահանումներ ===
Ֆիլմի նկարահանումները պլանավորվել են սկսել 2020 թվականի մարտին, իսկ բյուջեն պետք է լիներ մոտ 200 միլիոն դոլար։ Նման հսկա բյուջեն Paramount Pictures կինոընկերությունը հրաժարվել է տրամադրել՝ վախենալով ձախողվել վարձույթում։ Paramount-ը շատ դժգոհ է եղել Սկորսեզեի և ԴիԿապրիոյի սցենարական ուղղումներով։ Ի սկզբանե ԴիԿապրիոն պետք է կատարեր ՀԴԲ գործակալ Թոմ Ուայթի դերը, որը հետաքննում է գործը։ Սակայն, ավելի ուշ որոշվել է, որ նա կատարելու է Ուիլյամ Հեյլի (Ռոբերտ Դե Նիրո) եղբորորդու՝ Էրնեստ Բերքհարթի դերը։ Այդ, ինչպես նաև COVID-19 համավարակի պատճառով, նկարահանումները տեղափոխվել են 2021 թվականի փետրվար։


=== Զարգացում ===
2020 թվականի ապրիլին Մարտին Սկորսեզեն բանակցություններ է սկսել Նեթֆլիքս, Apple TV+, Universal Pictures և Metro-Goldwyn-Mayer ընկերությունների հետ՝ կինոնկարի ֆինանսավորման և տեղայնացման համար։ Ավելի ուշ հայտարարվել է, որ Apple TV+ հարթակը զբաղվելու է նախագծի ֆինանսավորմամբ, իսկ Paramount Pictures-ը՝ տեղայնացմամբ։ Ֆիլմի ստեղծողները մտադիր են վարձել բազմաթիվ բնիկ ամերիկացիների, ներառյալ «արհեստավորների, խոհարարների, թարգմանիչների, տանտերերի, հողատերերի» և այլն, ինչպես նաև մտադիր են նկարահանել կինոնկարը Օկլահոմա նահանգի Օսեյջ շրջանի օսեյջ ցեղի պատմական վայրերում, որտեղ տեղի են ունենում գրքի գործողությունները։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրավելոնա Տոչե

Գրավելոնա Տոչե (իտալերեն՝ Gravellona Toce), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7755 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 529 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 15 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 28883։ Հեռախոսային կոդը 0323։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Պյոտրը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0323 848386
Էլեկտրոանյին հասցե՝ segreteria@comune.gravellonatoce.vb.it
Գլխավոր կայք՝ http://www.comune.gravellonatoce.vb.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլայ Կրոպոտով

Նիկոլայ Կրոպոտով (ռուս.՝ Николай Николаевич Кропотов, նոյեմբերի 8, 1873(1873-11-08), Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 25, 1919(1919-09-25), Մոսկվա, Խորհրդային Ռուսաստան), Կուսակցական դպրոցների դասատու, Մոսխորհուրդի պատգամավոր։


== Կենսագրություն ==
1894 թվականին Նիկոլայ Կրոպոտովը ավարտել է Սեդլեցկի գիմնազիան։ 1899-1902 թվականներին ուսանողական հուզումներին մասնակցելու համար ձերբակալվել և կալանավորվել է բանտում։ Այնուհետև աշխատել է Օրեխովո-Զուևոյի ֆաբրիկայում որպես վիճակագիր, ակտիվորեն մասնակցել է հեղափոխական շարժմանը, որի համար նորից է ենթարկվել կալանքի։ 1905 թվականին մտել է բոլշևիկյան կուսակցության շարքերը։ 1909 թվականին Կրոպոտովը ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը և ռուսաց լեզու, լատիներեն ու պատմություն է դատսվանգել Մոսկվայի նահանգում, իսկ 1913 թվականից՝ Մոսկվայում։ Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո պայքար էր մղել մենշևիկների և էսէռների համաձայնողական գծի դեմ, ելույթներ է ունեցել մեծաթիվ միտինգներում։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո Կրոպոտովը Մոսկվայի խորհուրդի պատգամավոր էր, մաքսատան կոմիսար, Մոսկվայի կուսակցական դպրոցների ուսուցիչ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տաշտա (Չերնյայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տաշտա (այլ կիրառումներ)Տաշտա գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի շրջանում։ Գետի գետաբերանը գտնվում է Չերնյա գետի աջ ափից 14 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 8 կիլոմետր է։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազան շրջանին, գետի ջրերի կառավարման գլխավոր կենտրոնը՝ Ալեյ։ Գետի գետային ավազանն է (Վերին) Օբը մինչև Իրտիշի թափվելը։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների։

Ջրային գրանցման տվյալների կոդ՝ — 13010100212115100001103
Հիդրոլոգիական ստուգման կոդ՝ — 115100110
Ավազանի կոդը՝ — 13.01.01.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության ծավալի համար՝ — 15
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության թողարկում՝ — 2


== Ծանոթագրություններ ==
Խոան Միրո

Խոան Միրո (կատ.՝ Joan Miró i Ferrà, ապրիլի 20, 1893(1893-04-20)[…], Բարսելոնա, Իսպանիա[…] - դեկտեմբերի 25, 1983(1983-12-25)[…], Պալմա դե Մալյորկա, Իսպանիա), կատալոնացի իսպանացի նկարիչ, քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
1907-1910 թվականներին սովորել է Բարսելոնի Խորխե Գեղեցիկ արվեստների բարձրագույն դպրոցում։ 1919 թվականից ապրում է Փարիզում։ Սյուրռեալիզմի առաջին ցուցահանդեսի (1925) մասնակից։ Միրոյի պարզամիտ, մանկական նկարչություն հիշեցնող նրբագեղ-դեկորատիվ աշխատանքներում միահյուսվում են առարկայաձև անորոշ մարմիններն ու կենդանակերպ ֆանտաստիկ արարածները («Կատալոնյան բնանկար», 1924, ժամանակակից արվեստի թանգարան, Նյու Յորք)։ 1940-1950-ական թվականներին հարել է աբստրակտ արվեստին։
Նկարազարդումներ, էսքիզներ է կատարել խեցեղենի և գորգերի համար, աշխատել մոնումենտալ-դեկորատիվ արվեստի բնագավառում (ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի շենքի խճապատկերները, Փարիզ, 1958)։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խոան Միրոյի կայքը
Խոան Միրո
Խոան Միրոյի հիմնադրամը Մայորկայում Archived 2016-02-01 at the Wayback Machine.
Խոան Միրոյի աշխատանքները MoMA հավաքածոյում (անգլ.)
Ազատախոհություն

Ազատախոհություն, գաղափարական հոսանք, որն ընդունում է բնությունը ուսումնասիրելու և կրոնն ազատորեն քննադատելու բանականության իրավունքը։ Ազատախոհությունը կրոնի դեմ պայքարող տեսական մտքի ամենալայն դրսևորումն է, որը ներառում է կրոնական անտարբերությունը և կասկածամտությունը, դեիզմը, պանթեիզմը, հակակղերականությունը և աթեիզմը։
Ազատախոհության բազմաթիվ ձևեր դրսևորվել են ժողովրդական բանահյուսության մեջ, Անանիա Շիրակացու, Մխիթար Հերացու և այլոց բնագիտական հայացքներում, «Սասնա ծռեր» էպոսում, Վարդան Այգեկցու և Մխիթար Գոշի առակներում, Մխիթար Գոշի Դատաստանագրքում, միջնադարյան պոեզիայում և այլն։ XVIII դ. 2-րդ կեսից ազատախոհությունը տեսականացվում է, դառնում հայացքների որոշակի համակարգ, որտեղ իշխողը դեիզմն էր, իսկ XIX դ. կեսից՝ մարտնչող հակակղերականությունն ու աթեիզմը։


== Աղբյուր ==
Հայկական համառոտ հանրագիտարան. Հատոր 1, 1990
Պիժյանովսկի

Պիժյանովսկի (ռուս.՝ Пыжьяновский, բաշկիրերեն՝ Пыжьяновка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)