armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Էմանուել Մուար

Էմանուել Մուար (ֆր.՝ Emmanuel Moire, հունիսի 16, 1979(1979-06-16), Լե Ման), ֆրանսիացի երգիչ և երգահան։ Ծնվել է Լե Մանում 1979 թվականի հունիսի 16-ին։
2004 թվականից մինչև 2007 թվականները կատարել է Լյուդովիկոս XIV-ի դերը հանրահայտ «Արևի արքա» մյուզիքլում։ Թողարկել է երեք ձայանսկավառակ՝ Là Où Je Pars (2006), L'équilibre (2009) և Le Chemin (2013)։


== Կենսագրություն ==
Մանուկ տարիքից Էմանուելը հետաքրքրվել է երաժշտությամբ։ Նա մեծացել է իր երկվորյակ եղբոր հետ միասին։ Էմանուելը եղել է ամաչկոտ և փակ երեխա։ Սովորել է դասական երգեցողության բաժնում և ստացել է երգահանի, կատարողի և բանաստեղծի մասնագիտություն։
Էմանուելը երաժշտության դասեր էր վերցնում և միևնույն ժամանակ բակալավրի դիպլոմ ստանում տնտեսագիտական և սոցիալական գիտությունների գծով՝ «լավ» գնահատականով։ 21 տարեկանում նա ընդունվել է Մանի կոնսերվատորիա, ապա նրան ընտրել են Astaroff-ի (երաժիշտների, կատարողների և գրողների պրակտիկա) 16-րդ հանդիպմանը մասնակցելու համար։ Էմանուելը նա ստացել է աշխարհագրության DEUG աստիճան։


=== Սինգլներ ===
Նոյեմբեր 2006 թ. -«Ժպիտ» (Le sourire), Բենուա Պեորի երաժշտությամբ (Կիո)
Մարտ 2007 թ. -«Դրանից ես լավ եմ զգում» (Ça me fait du bien), Լու Կովելի երաժշտությամբ
Հուլիս 2007 թ. -«Այնտեղ, ուր ես գնում եմ» (Là où je pars), Դավիդ Էսպոզիտոյի երաժշտությամբ
Փետրվար 2008 թ. -«Եթե այդպիսին լիներ կյանքը» (Si c'était ça la vie)
Փետրվար 2009 թ. -«Մեծահասակ և սեքսուալ» (Adulte & Sexy), բառերը՝ Յան Գիյոնի, երաժշտությունը՝ Էմանուել Մուարի
Հունիս 2009 թ. -«Չասելով ոչ մի բառ» (Sans dire un mot), բառերը՝ Յան Գիյոնի, երաժշտությունը՝ Էմանուել Մուարի
18 փետրվարի 2013 թ. -«Beau Malheur»
5 հուլիսի 2013 թ. -«Ne s’aimer que la nuit»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Emmanuel Moire’s official site
Official site of his first solo album Archived 2011-07-13 at the Wayback Machine.
Le Roi Soleil’s official site
Թալգաթբեկ Աբայդիլդին

Թալգաթբեկ Աբայդիլդին (ռուս.՝ Абайдильдин, Талгатбек Жамшитович, սեպտեմբերի 16, 1948(1948-09-16), Esil, Աքմոլայի մարզ, Ղազախական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ) ղազախ քաղաքական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1948 թվականի սեպտեմբերի 16-ին, Աքմոլինի մարզի Եսիլ քաղաքում։
1974 թվականին ավարտել է Ղազախստանի Աբայի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտը (մաթեմատիկայի ուսուցիչ), 1993 թվականին ավարտել է Ղազախստանի կառավարման, տնտեսագիտության և կանխատեսման ինստիտուտը։
Աշխատել է որպես հանրապետության նախագահի խորհրդական, շրջակա միջավայրի պաշտպանության փոխնախարար։
Ծառայել է խորհրդային բանակում։
1974-1980 թվականներին աշխատել է ԿազՊի արհմիութենական հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ, հրահանգիչ, Կոմերիտմիության Ալմա-Աթայի շրջկոմի ուսանողական շինարարական խմբերի շտաբի հանձնակատար։ 1980-1988 թվականներին աշխատել է Ալմա-Աթայի քաղաքի Կալինինի շրջանի գործկոմի վարչության պետ, Ալմա-Աթայի քաղաքային կուսակցության կոմիտեի ղեկավարի տեղակալ։
1988-1991 թվականներին աշխատել է որպես դասախոս, Ղազախստանի Կոմկուսի կենտկոմի բաժնի քաղաքական կազմակերպիչ։
1991—1993 թվականներին աշխատել է կրոնական կազմակերպությունների հետ հարաբերությունների բաժնի ավագ ռեֆերենտ, ավագ գիտաշխատող, Նախագահի աշխատակազմի քաղաքական վերլուծության բաժնի խորհրդատու, նախագահին առընթեր գլխավոր հսկիչ տեսչության պետական տեսուչ։
1993—1995 թվականներին եղել է Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի անդամ։
1995-1997 թվականներին աշխատել է որպես նախագահի աշխատակազմի կազմակերպման և վերահսկման բաժնի պետական տեսուչ։
1997 թվականի մարտ-մայիս ամիսներին աշխատել է որպես Կոկչետավայի շրջանի ղեկավարի տեղակալ։
1997 թվականի մայիսից աշխատել է որպես Արևելյան Ղազախստանի շրջանի շրջանի ղեկավարի տեղակալ։
2000 թվականի դեկտեմբերից աշխատել է որպես Արևելյան Ղազախստանի շրջանի ղեկավարի առաջին տեղակալ։
1999 թվականից աշխատել է որպես Օտան կուսակցության Արևելյան Ղազախստանի շրջկոմի նախագահ։
2003 թվականի փետրվարի 27-ից եղել է Արևելյան Ղազախստանի տարածաշրջանի ղեկավար (Ղազախստանի Հանրապետության Նախագահի 2003 թվականի փետրվարի 26-ի N 1027 թվականի որոշմամբ)։ Փոխարինել է Վիտալի Մեթեին։
2004 թվականի դեկտեմբերի 8-ին ազատվել է Արևելյան Ղազախստանի շրջանի ղեկավարի պաշտոնից. նրան փոխարինել է Խրապունովը։
2005 թվականին Արևելյան Ղազախստանի Հանրապետության Խորհրդարանի ընտրություններում ստացել է ձայների 89,5 տոկոսը և մտել է Սենատ.։
2008 թվականին եղել է տնտեսական և տարածաշրջանային քաղաքականության հանձնաժողովի քարտուղար։ Խորհրդարանի Սենատի անդամ է ընտրվել Արևելյան Ղազախստանի տարածաշրջանից։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու որդի։


== Մրցանակներ ==
Պարգևատրվել է «Կուրմետ» շքանշանով, Ղազախստանի ԽՍՀ գերագույն խորհրդի դիպլոմով և յոթ մեդալով։
2013 թվական՝ Պատվիրակի շքանշան։


== Լրացուցիչ տեղեկություն ==
2005 թվականի սեպտեմբերի 1-ին «Գազել» մեքենա է նվիրել Ալթայի երկրամասի գյուղական դպրոցին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դ. Աշիբաև Кто есть Кто в Казахстане. Изд-е 6-е. Алматы, 2002, с. 5). Archived 2016-04-15 at the Wayback Machine.
http://www.deputate.kz/more_decision.aspx?id=1585(չաշխատող հղում)
(2471) Ուլտրաջեկտում

(2471) Ուլտրաջեկտում (անգլ.՝ Ultrajectum), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,997673 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7477 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2477 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1895,72 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,189901 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,29° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2471) Ուլտրաջեկտում աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գևորգ Ռուսչուգլյան

Գևորգ վարդապետ Ռուսչուգլյան (ի ծնե անուն-ազգանուն՝ Թադևոս Պողոսյան, 1829, Պլովդիվ, Բուլղարիա - 1893, Պլովդիվ, Բուլղարիա), բուլղարահայ եկեղեցական, հասարակական գործիչ։
1864 թվականին ձեռնադրվել է քահանա, 1875 թվականին՝ վարդապետ։ Մեծ դեր է խաղացել 1878 թվականիի Սան Ստեֆանոյի պայմանագրի կնքման շուրջ ռուսների հետ բանակցություններ վարելու ժանամակ։ Կոստանդնուպոլսի հայոց պատրիարք Ներսես Վարժապետյանի հրահանգով հանդիպումներ է ունեցել ռուս դիվանագետների (Ն. Իգնատև, Ա. Նելիդով) հետ, կազմակերպել Բալկանյան ռազմաճակատի հրամանատար մեծ իշխան Նիկոլայ Նիկոլաևիչի ընդունելությունը Պոլսի հայկական եկեղեցում (ուր կատարվել է բարեմաղթություն կայսեր պատվին և հոգեհանգիստ զոհված ռուս զինվորների հիշատակին), իր երկու խորհրդականներ Ս. Ասլանյանի և Հ. Նուրյանի հետ կազմել և Իգնատևին է ներկայացրել «ազգային ինքնօրինության» ծրագիր, որը Ման Ստեֆանոյի պայմանագրի՝ հայերին վերաբերող 16-րդ հոդվածի նախնական տարբերակն էր։ Ռուսչուգլյանը վարել է պատրիարքական փոխանորդությունը Ներսես Վարժապետյանի հրաժարականի ժամանակաշրջանում։
1884 թվականի հոկտեմբերի 25-ից աշխատել է որպես պատրիարքական տեղապահ։ 1886 թվականիի հունիսից՝ Կեսարիայի վիճակի առաջնորդ։
1887 թվականից մինչև կյանքի վերջին տարիները ապրել է ծննդավայր Ֆիլիպպուպոլիս։


== Գրականություն ==
«Բուրժուական դիվանագիտությունը և Հայաստանը (XIX դարի 70-ական թթ.)», Կիրակոսյան Տ., , Ե., 1978, կ 128-133։
Տակո

Տակո (իսպ.՝ taco), մեքսիկական ազգային խոհանոցին պատկանող ուտելիք, որը պատրաստվում է եգիպտացորենի կամ ցորենի ալյուրից պատրաստված լոշից և նրա մեջ փաթաթված միջուկից։ Տակոն կարող է պատրաստվել տարբեր միջուկներից, օրինակ՝ հորթի և խոզի մսից, հավի կրծքամսից, ծովամթերքից, բանջարեղենից և տարատեսակ պանիրներից։ Տակոն սովորաբար ուտում են առանց սպասքի՝ ձեռքերով, և որպես խավարտ օգտագործում են չիլի պղպեղ, ավոկադո, գուակամոլե, համեմ, լոլիկ, սոխ, հազար և այլն։


== Անվան ծագում ==

Անվան ծագումը հստակ հայտնի չէ և ծագումնաբանները բառի խոհարարական ծագման համար տեսական բացատրություններ են կիրառում։ Real Academia Española հրատարակիչը իր Իսպաներեն բառարան-ի մեջ գրում է, որ taco բառը նշանակում է մաիսի՝ եգիպտացորենի լոշի մեջ փաթաթած ուտելիք։
Taco բառի տեղական ծագման վարկածը նույնպես ապացուցված չէ։ Հնարավոր տարբերակներից նահուաթլ ցեղի "tlahco" բառը, որը նշանակում է «կես» կամ «մեջտեղ»՝ այն իմաստով, որ սնունդը տեղադրվում է լոշի մեջ տեղում։


== Պատմություն ==
Տակոն պատրաստել են դեռևս իսպանացիների՝ Մեքսիկա գաղթելուց առաջ։ Առկա են հնագիտական գտածոներ, որոնք վկայում են, որ Մեքսիկայում տեղաբնիկները կերել են ձկով փաթաթված տակո։ Իսպանացի կոնկիստադորների ժամանակակից Բեռնալ Դիաս Կաստիլյոն փաստում է, որ եվրոպացի եկվորներին առաջին անգամ տակո հյուրասիրվել է Կոյոական քաղաքում մի խնջույքի ժամանակ, որը  Էռնան Կորտեսը կազմակերպել էր իր զինյալների համար։


== Տակոյի տարատեսակներ ==

Կախված լցոնի բաղադրությունից՝ տարբերում են տակոյի տարբեր տեսակներ․

al  pastor  (թարգ․՝ հովվական)՝ անատոյով կամ կարմիր պղպեղով մարինացված խոզի միս, ավելացվում է նարինջ, քացախ և պղպեղ, մատուցվում է լիմոնի շերտիկով։
de carnitas (մսային  տակո)՝ խոզի մսով տակո, որը տապակվել է սեփական յուղով։al carbón (բառացի՝ «աշխային»)՝ բաց կրակի վրա խորոված ցանկացած մսով՝  սովորաբար տավարի, խոզի և հավի մսով տակո։
de carne asada («տապակած միս»)՝  տապակած տավարի մսով տակո։
árabe («արաբական»)՝  շաուրմայի մեքսիկական տարբերակ, ներմուծվել է արաբ ներգաղթյալների կողմից, շատ հայտնի է մեքսիկական Պուեբլա նահանգում։
de barbacoa` մեղմ կրակի վրա պատրաստած ոչխարի միս, որը փաթաթված է ագավայի տերևներով։
de birria (բառացի «հրաշք»)՝ համեմունքներով համեմված և կավե վառարանի մեջ եփված այծի մսով տակո, որը տարածված է մեքսիկական Հալիսկո նահանգում։
de cabeza (բառացի՝ «գլխից»)՝ կովի կամ ոչխարի գլխամսով պատրաստված տակո։de pollo («հավի մսից»)՝ մանր կտրտված հավի մսով, մոլե սոուսով և սոխով պատրաստված տակո։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		

		

		
		


== Մշակույթ և տոնակատարություն ==
ԱՄՆ-ում հոկտեմբերի 4-ը նշվում է որպես Տակոյի ազգային օր։


== Ծանոթություններ ==
Հոլիվուդի նշան

Հոլիվուդի նշան (այլ կերպ ասած Հոլիվուդաշխարհի նշանը), Ամերիկայի խորհրդանիշ ու մշակութային պատկեր, որը տեղադրված է Լոս Անջելեսում,Կալիֆորնիայում։ Այն գտնվում է Լի լեռան վրա, Սանտա Մոնիկա լեռների Հոլիվուդյան բլուրների տարածքում։ Այդ նշանը նայում է Հոլիվուդին՝ Լոս Անջելեսին։
«ՀՈԼԻՎՈՒԴ»-ը գրված է 13.4 մետր բարձրությամբ և 107.3 մետր երկարությամբ մեծատառերով։ 1923 թվականին նշանը ստեղծվել է որպես տեղական անշարժ գույքի զարգացման գովազդ, բայց հետագայում այն մնաց ճանաչողության աճի շնորհիվ։
Նշանը տասնամյակների ընթացքում հաճախակի եղել է ծաղրանքների և վայրագությունների թիրախ, բայց այն այնուհետև  վերականգնվել է, ներառելով անվտանգության համակարգի տեղադրումը և վայրագությունների կանխարգելումը։ Նշանը պահպանվում և աջակցվում է Հոլիվուդի նշանի խնամակալությանբ , շահույթ չհետապնդող կազմակերպություն, չնայած դրա կայքը և շրջակա հողերը Գրիֆիթ զբոսայգու մասն են կազմում։ 
Գետնից նայելիս, բլուրների ուրվագծերը նշանին տալիս են ալիքային տեսք։ Երբ դիտենք համեմատելի բարձրությունից, ապա տառերը կտեսնենք գրեթե նույն մակարդակի վրա։


== Պատմություն ==


=== Ծագում ===

Նշանը ստեղծվել է 1923 թվականին և սկզբնապես կարդացվում էր «ՀՈԼԻՎՈՒԴԱՇԽԱՐՀ»։ Դրա նպատակն էր գովազդել Լոս Անջելեսի շրջանի Հոլիվուդի վերին բլուրներում առաձնացված նոր բնակելի շինության անունը։ Հ. Ջ. Վայթլին նշանն արդեն օգտագործել էր իր Վայթլի Հեյթս շինությունը գովազդելու համար,որը տեղադրված էր Հայլանդ Ավենյուի և Վայն Սթրիթի միջև։ Նա առաջարկեց իր ընկերոջը՝ հողայն սինդիկատ, Լոս Անջելես Թայմս թերթի սեփականատեր Հարրի Չանդլերին, որում նա ներգրավված էր, պատրաստել նույնպիսի նշան իր հողը գովազդելու համար։ Անշարժ գույքի ստեղծորներ Վուդրռւֆը և Շուլցը իրենց շինությունը անվանեցին «Հոլիվուդաշխարհ» և այն գովազդեցին որպես «բլուրների Հոլիվուդյան կողմի վրա հոյակապ միջավայր առանց ավելորդ արժեքի»":


== Վերականգնում ==
1978 թվականին, մեծ մասամբ Փլեյբոյ ամսագրի հիմնադիր Հյու Հեֆների՝ նշանը վերականգնելու հասարակական կազմակերպության շնորհիվ, Պալատը որոշեց ուժեղ վնասված նշանը փոխարինել ավելի հաստատուն կառույցով։ Ինը դոնորներից յուրաքանչյուրը 27777.77 ԱՄՆ դոլլար տվել է տառերի փոխարինումը հովանավորելու համար, որոնք պատրաստված են պողպատից և հենված են բետոնե հիմքով պողպատե սյուների վրա (նայել դոնորների բաժինը ստորև)։


=== Դոնորներ ===
Հյու Հեֆներ (Փլեյբոյ ամսագրի հիմնադիր)
Գլովանի Մազա (Իտալական կինոյի պրոդյուսեր)
Լես Կելի (Կելի Բլու Բուք-ի հիմնադիր)
Ջին Օթրի (դերասան)
Թերենս Դանելի (Հոլիվուդ Ինդիփենդենտ Նյուսփեյփր-ի խմբագիր )
Էնդի Վիլիամս (երգիչ)
Վերներ Բրոս.Ձայնագրություններ
Էլիս Քուփեր  (երգիչ), ով նվիրաբերեց իր մոտիկ ընկերոջ և կատակերգու Մարքս Գրաուչո-ի հիշատակին, ով կատակեց, որ նա նույնպես կնվիրաբերի նրա ազգանվան «Օ» տառը
Դենիս Լիդտկե (գործարար) նվիրաբերեց Մեթյու Ուիլյամսի անունից


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт Знака Голливуда
Вид со спутника на сайте Wikimapia.org
Կյանքը - երգի, երկնքի՜ պես անհո՜ւն, անհո՜ւն (բանաստեղծություն)

«Կյանքը - երգի, երկնքի՜ պես անհո՜ւն, անհո՜ւն»Եղիշե Չարենցի բանաստեղծություններից։ Հեղինակն այն  սկսել է գրել  1916 թվականին՝ հավանաբար Կարսում։


== Պատմություն ==
Առաջին անգամ տպագրվել է  է ում, բանաստեղծությունը զետեղվել է նաև Երկերում։
Տպագրվում է Երկերից։


== Ծանոթագրություններ ==
Break My Heart

«Break My Heart», բրիտանացի երգչուհի Դուա Լիպայի երգը, որը ձայնագրվել է նրա երկրորդ՝ «Future Nostalgia» ստուդիական ալբոմի համար։ Այն թողարկվել է 2020 թվականի մարտի 25-ին՝ որպես ալբոմի երրորդ սինգլ։ Երգի հեղինակներն են Դուա Լիպան, Ալեքսանդրա Թամփոսին  և ալբոմի պրոդյուսերներ Էնդրյու Ուոթը և The Monsters and the Strangerz-ը։ Երգում առկա է INXS ռոք խմբի «Need You Tonight» երգից որոշ մեղեդի, այդ պատճառով հեղինակային իրավունքներում նշված են նաև Մայքլ Հատչենսը և Էնդրյու Ֆարիսը։
Սկզբում, երգը պետք է թողարկվեր մարտի 27-ին, սակայն ավելի վաղ համացանցում հրապարակվել էր ալբոմը, այդ պատճառով Դուան ալբոմը թողարկել է մարտի 27-ին, իսկ նոր սինգլը մարտի 25-ին։


== Երաժշտական տեսահոլովակ ==
Երաժշտական տեսահոլովակը թողարկվել է 2020 թվականի մարտի 26-ին ՅուԹյուբում։ Ռեժիսորը Հենրի Սքոլֆիլդն է։ Տեսահոլովակը նկարահանվել է 2020 թվականի հունվարին՝ Բուլղարիայի մայրաքաղաք Սոֆիայում, հինգ օրվա ընթացքում։


== Ձայնագրման մասնակիցներ ==
Տվյալները՝ Tidal։


== Tracklists ==


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քեյթ Փիրսոն

Քեթրին Էլիզաբեթ Փիրսոն (անգլ.՝ Catherine Elizabeth Pierson, ապրիլի 27, 1948(1948-04-27), Weehawken, Հուդզոն շրջան, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), ամերիկացի երգչուհի, քնարերգու բանաստեղծուհի, B-52 երաժշտախմբի հիմնադիր անդամներից ու երգչուհիներից մեկը։ Երգելուց զատ՝ բազմաթիվ երաժշտական գործիքներ է նվագում, այդ թվում՝ կիթառ, բաս կիթառ, ստեղնաշարային գործիքներ։ B-52 երաժշտախմբում իր ելույթների ժամանակ ընկերակցել է Սինդի Վիլսոնին, Ֆրեդ Շնայդերին, Ռիկի Վիլսոնին, Քիթ Սթրիքլենդին։
2015 թվականի փետրվարին Փիրսոնը թողարկել է իր առաջին երաժշտական ալբոմը՝ «Կիթառներ և միկրոֆոններ» (Guitars and Microphones) վերնագրով, որտեղ ընդգրկված ստեղծագործությունների մի մասի հեղինակը կամ համահեղինակը Սիա Ֆուրլերն է։ Որոշ ժամանակ անց թողարկել է «Ավելի լավ է՝ չխայթել մեղվին» (Better Not Sting the Bee), իսկ 2016 թվականի ապրիլի 15-ին՝ «Վեներա» («Venus») սինգլը։


== Կենսագրություն ==
Փիրսոնը ծնվել է ամերիկյան Նյու Ջերսի նահանգի Վիհոքեն բնակավայրում, մանկությունն ու պատանեկությունն անցկացրել այդ նույն նահանգի Ռութերֆորդ քաղաքում։
1981-ից մինչև 1996 թվականը մտերմիկ հարաբերությունների մեջ է եղել ամերիկացի նկարիչ Թիմ Ռոլինսի հետ։
Փիրսոնը կալիֆոռնիական Լանդերսում գտնվող «Քեյթի ծույլ անապատ»-ի (Kate's Lazy Desert in Landers, California) և Նյու Յորք նահանգի Մաունթ Թրեմփերում գտնվող «Քեյթի ծույլ մագագետնի» (Kate's Lazy Meadow in Mount Tremper, New York) սեփականատերն է։ Այդ երկու ագարակներում նա բիզնեսը վարում է իր կնոջ՝ Մոնիկա Քոուլմենի հետ համատեղ։ 2015 թվականի օգոստոսի 3-ին այդ երկու կանայք ամուսնացել են, և նրանց պսակադրության ծեսին ներկա են գտնվել B-52 երաժշտախմբի անդամները, երգերի հեղինակ ու երգչուհի Սիա Ֆուրլերը և վերջինիս այն ժամանակվա ամուսինը՝ Էրիկ Անդերս Լանգը։


== Ալբոմներ ==
2015: Guitars and Microphones


== Կինո և հեռուստատեսություն ==

The Rugrats Movie (1998, միայն ձայնը)
The Flintstones (1994, որպես "The BC-52's" երաժշտախմբի անդամներից մեկը)
A Matter of Degrees (1990)
Athens, GA: Inside/Out (1987)
One-Trick Pony  (1980)
Փիրսոնը մարմնավորել է ակումբի տիրոջ՝ Flight of the Conchords հեռուստասերիալի What Goes on Tour վերնագիրը կրող դրվագում
The Adventures of Pete and Pete (1993, "What We Did on Our Summer Vacation"):
Փիրսոնը B-52-ի կազմում նկարահանվել է CBS հեռուստաընկերության Guiding Light սերիալում (1982 թ.):
Փիրսոնը B-52-ի կազմում կատարել է Love Shack երգի պարոդիան (Glove Slap վերնագրով) «Սիմփսոնների» E-I-E-I-(Annoyed Grunt) դրվագում։
Phineas and Ferb (2012) (կատարել է Spend Half a Day երգը Perry the Actorpus դրվագում)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Kate Pierson Internet Movie Database կայքում
Աղուտիի և Եզտանբախշիի խաչքար (Լիճք, Գեղարքունիքի մարզ)

Աղուտիի և Եզտանբախշիի խաչքար, գտնվում է Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Լիճք գյուղի հյուսիսային մասում գտնվող գերեզմանոցի հյուսիսային եզրում գտնվող Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու խորանի կորության մեջ ագուցված։ Հաշվառված է ՀՀ պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում (5.39/1.53.4)։


== Տեղադրություն ==
Լիճք գյուղի հյուսիսային մասում գտնվող գերեզմանոցի հյուսիսային եզրում գտնվող Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու  խորանի կորության մեջ ագուցված։


== Վիմական արձանագրություն ==
Խաչքարի քիվին և շրջանակներին առկա է 4 տող վիմական արձանագրություն.

ԵՍ ՍԱՀԱԿՍ ԿԱՆԿՆԵՑԻ
ՍԲ ԽԱՉՍ ՅԻՇԱՏԱԿ ՄԱՒՐ ԻՄՈՅ Ա
ՂՈՒՏԻՆ ԵՒ ԵՂԲԱՒՐ ԻՄ ԵԶՏԱՆԲԱԽՇԻՆ։
ԹՎ :ՋԷ: (1486)։Համաձայն արձանագրության խաչքարը կանգնեցված է 1486 թվականին։ Կանգնեցրել է Սահակն ի հիշատակ իր մոր՝ Աղուտին և եղբոր՝ Եզտանբախշիի։


== Տես նաև ==
Լիճք
Լիճքի սուրբ Աստվածածին եկեղեցու վիմական արձանագրություններ


== Ծանոթագրություններ ==
Վալենտին Ռասպուտին

Վալենտին Ռասպուտին (ռուս.՝ Валентин Григорьевич Распутин, մարտի 15, 1937(1937-03-15)[…], Ուստ-Ուդա (քաղաքատիպ ավան, Ուստ-Ուդինսկի շրջան), Իրկուտսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 14, 2015(2015-03-14)[…], Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս գրող, արձակագիր, այսպես կոչված՝ գյուղական արձակի ներկայացուցիչ։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1987), ԽՍՀՄ պետական կրկնակի մրցանակակիր, (1977, 1987), Ռուսաստանի Դաշնության մրցանակակիր (2012), Ռուսաստանի կառավարության մրցանակակիր (2010)։ 1967 թվականից ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Վալենտին Ռասպուտինը ծնվել է 1937 թվականի մարտի 15-ին Արևելյան Սիբիր երկրամասի (այժմ Իրկուտսկի շրջան) Ուստ Ուդա գյուղում, գյուղացու ընտանիքում։ Մանկությունը անցել է գյուղում, որը հետագայում Բրատսկի ՀԷԿ-ի կառուցման ժամանակ ջրամբարի տակ անցավ։ Ռասպուտինը, ավարտելով տեղի տարրական դպրոցը, ուսումը շարունակելու նպատակով ստիպված էր 50 կմ հեռու գտնվող բնակավայր տեղափոխվել։ Այս շրջանի մասին է նրա հայտնի «Ֆրանսերենի դասերը» պատմվածքը»։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվում է Իրկուտսկի պետական համալսարանի պատմափիլիսոփայական ֆակուլտետը։ Ուսանողական տարիներին երիտասարդական թերթի արտահաստիքային թղթակից էր։ 1961 թվականին նրա «Մոռացա հարցնել Լյոշկային» հոդվածը տպագրվում է «Անգարա» ալմանախում։
1979 թվականին դառնում է է «Սիբիրի գրական հուշարձաններ» գրքաշարի, իսկ 1980-ական թվականներին՝ «Ռոման» ամսագրի խմբագրական կոլեգիայի անդամ։ Ապրել և աշխատել է Իրկուտսկում և Մոսկվայում։
2006 թվականի հուլիսի 9-ին ավիավթարից Իրկուտսկի օդանավակայանում զոհվել է Ռասպուտինի դուստրը՝ 35-ամյա երգեհոնահար Մարիա Ռասպուտինան։ 2012 թվականին 72 տարեկանում մահացել է գրողի կինը։
2015 թվականի մարտի 12-ին Վալենտին Ռասպուտինը ընկել է կոմայի մեջ և հոսպիտալացվել։ Մարտի 14-ին, ուշքի չգալով, իր 78-ամյակից մեկ օր առաջ գրողը մահացել է։


== Ծանոթագրություններ ==
Սանդուխտ (ողբերգություն)

«Սանդուխտ», հայ բանաստեղծ և դրամատուրգ Թովմաս Թերզյանի ողբերգությունը։ Այն լույս է ընծայվել 1862 թվականին Կոնստանդնուպոլսում, և հանդիսանում է արևմտահայ դրամատուրգիայի առավել բեմադրված պիեսներից մեկը։ Կրոնի ու հայրենիքի միասնականության գաղափարին նա տվել է հոգեբանական գույն, իսկ նվիրվածությունը կրոնին դարձրել անձնական ողբերգություն։ «Սանդուխտ» ողբերգությունն իր մեջ պարունակում է և կլասիցիզմին և ռոմանտիզմին հատուկ տարրեր։

Ողբերգությունը պատմում է հայ եկեղեցու սրբուհի Սանդուխտի պատմությունը, ով հակադրվելով իր հեթանոս հորը` Սանատրուկին ընդունել է քրիստոնեություն։ Չնայած պիեսը հանդիպել է որոշ քննադատությունների, այն դժվարությամբ են ընդունել նույնիս Հակոբ Պարոնյանը և Հարություն Սվաճյանը, այնուամենայնիվ բեմն ընդունել է պիեսը և սիրվել հանդիսատեսի կողմից։


== Սյուժե ==
Արևմուտքից Հայաստան է եկել Քրիստոսի առաքյալ Թադեոսը։ Հայոց Սանատրուկ թագավորը հեթանոս է, նրա դուստրը Սանդուխտը` քրիստոնյա, նրան սիրում է Երվանդը, և Սանդուխտը չի ուզում նրա հետ հեթանոսական տաճարում պսակվել։ Սանդուխտը մղում է իր փեսացուին քրիստոնեական հավտատքի, Սանատրուկը աղջկան դատապարտում է մահվան, ճակատամարտում ծանր վիրավորվում է Երվանդը, սիրահարները հանդիպում են ողբերգական անելանելիության մեջ, և Սանդուխտը մահանում է որպես քրիստոնյա, Սանատրուկը զղջում է։


== Ծանոթագրություններ ==
Գոռլովկայի քաղաքային տիկնիկային թատրոն

Գոռլովկայի քաղաքային տիկնիկային թատրոն՝ քաղաքային տիկնիկային թատրոն Դոնեցկի մարզի Գոռլովկա քաղաքում, քաղաքի մշակութային և զվարճանքի վայրերից է։ Թատրոնի տնօրենը Արտյոմ Անատոլևիչ Տոնն է։


== Պատմություն ==
Գոռլովկայի քաղաքային տիկնիկային թատրոնը ստեղծվել է 2001 թվականին, մի խումբ էնտուզիաստների կողմից` Գոռլովկայի բնակիչների նախաձեռնությամբ։
2011 թվականի փետրվարի սկզբին Գոռլովկայի քաղաքային տիկնիկային թատրոնի տնօրեն Արտյոմ Տոնը պարգևատրվել է «Ուկրաինայի տնտեսության աստղ» շքանշանով և «Տարվա կառավարիչ-2010» վկայականով, իսկ թատրոնը ստացել է «Տարվա ձեռնարկություն-2010» կարգավիճակ-պարգևը։ Ըստ Ուկրաինայի պետական վիճակագրական կոմիտեի և European Standart Rating-ի պաշտոնական տվյալների, Գորլովկիայի քաղաքային տիկնիկային թատրոնը հինգերորդ տեղն է զբաղեցրել «2010 թվականի ձեռնարկություն» վարկանիշում `«Ժամանցային այլ գործունեություն» անվանակարգում։
Թատրոնն ակտիվորեն մասնակցում է քաղաքի կյանքին, տոնական միջոցառումներին (օրինակ` Քաղաքի օր, Երեխաների պաշտպանության միջազգային օր, Նեպտունի օր, Տիկնիկագործների միջազգային օր և Թատրոնի միջազգային օր), անցկացնում է մասնագիտական կողմնորոշման հանդիպումներ երիտասարդների հետ, ովքեր ցանկանում են ընդունվել թատերական բուհեր և այլն։


== Խաղացանկ ==
Գոռլովկայի տիկնիկային թատրոնի խաղացանկում կան տարբեր մանկական ներկայացումներ, բեմադրություններ մեծահասակների համար, ամանորյա ներկայացումներ, երաժշտական և ժամանցային ծրագրեր, էստրադային բեմադրություններ հսկա տիկնիկների հետ։ Թատրոնի խաղացանկը մշտապես ընդլայնվում է։
2010-2011 թատերաշրջանի խաղացանկում ընդգրկված են եղել «Հրաշագործ ցողը», «Կազակ Պետյա», «Եվս մեկ անգամ Կարմիր Գլխարկի մասին» (ըստ Ս. Եֆրեմովի) ներկայացումները։
Թատրոնի ներկայացումները տեղի են ունենում շաբաթ և կիրակի օրերին, ինչպես նաև` տոների ժամանակ, անցկացվում են ռուսերեն և ուկրաիներեն լեզուներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուտիլիանո

Ռուտիլիանո (իտալերեն՝ Rutigliano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Ապուլիա մարզի Բարի գավառում։
Բնակչությունը 17888 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 331 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 53 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 70018։ Հեռախոսային կոդ՝ 080։
Բնակչության հովանավոր սուրբ համարվում է Նիկոլա դի Միրան։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 080 4763700
Էլեկտրոնային փոստ՝ sindaco@comune.rutigliano.ba.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.rutigliano.ba.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
ազգային ինստիտուտ (անգլ.)(չաշխատող հղում)


== Ծանոթագրություններ ==
Հեսու Գծող

Հեսու Գծող (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ), 12-րդ դարի հայ քանդակազարդարող վարպետ, խաչքարեր կազմող։ Կերտել է Մշո Սուրբ Առաքելոց վանքի արևելյան կողմում, պարսպից դուրս կանգնեցված ինը խաչքարերից երկուսը։ Խաչքարերի այդ խումբը հայտնի է «Խաչաթոռ» կամ «Թարգմանչաց» անունով։ 1123 թվականի խաչքարի վրա պահպանվել է Հեսու Գծողի լրիվ, 1141 թվականի վրա՝ թերի, բայց վերականգնելի ստորագրությունը։ Ենթադրվում է, որ 1125 թվականին Հեսու Գծողը մասնակցել է Առաքելոց վանքի նորոգմանը։
Մանժոֆրուա

Մանժոֆրուա ֆրանսիացի մարշալ Լուի Ժորժ Էրազմ դը Կոնտադի առանձնատունը, որը գտնվում է Ֆրանսիայի Մեյն դը լուա դեպարտամենտում։


== Պատմություն ==
1676 թվականին Էրազմ դը Կոնտադը սեփականության իրավունքով ձեռք է բերել այս կալվածքը։  1772 թվականին Ալսասի նահանգապետ Մարշալ Լուի Ժորժ Էրսմա դե Կոնտադեսը որոշեց վերակառուցել դղյակը որպես առանձնատուն։ Որպես ճարտարապետ նա ընտրում է Ժան Բենոետ-Վինսենթ Բարրիին, ով աշխատում էր տեղական ճարտարապետ Սիմիերի հետ։
Մարշալը Անջուից հեռու էր, աշխատանքով հիմնականում զբաղվում էր իր որդի` լե Մարկիս դը Կոնտադեսը, իր հարս` Ջուլի Կոնտադես դե Մարանցին, նրա դուստր` Հելեն Հերարդին և  Էռասմա դե Կոնտադեսի կինը` Մարի-Մարջերիտին Մագոն դե Լա Լանդենը։ Վերանորոգման աշխատանքները տևեց երեք տարի։
Հին դղյակը այրվել էր, սակայն Բարրին գնահատում է դղյակի ձևը և պահում երկու աշտարակները, ինչպես նաև մատուռը, որը թվագրված է 1543 թվականին։
Շենքը հրաշքով փրկվում է Ֆրանսիական հեղափոխությանից և Վանդեական պատերազմներից՝ պահպանելով իր ընդհանուր տեսքը, հարակից գյուղատնտեսական կառույցները, մատուռը և այգին։ Այն նաև պահպանեց իր արխիվները և կահավորանքը, որը ուսումնասիրվել է Պիեր Վերլեթի կողմից։


== Ճարտարապետություն ==
Առանձնատունն ունի վեց հյուրասենյակ և քսան սենյակ, հսկայական այգի, որի ճակատն ուղղված է դեպի արևելք։ Եվս երկու սրահներ գտնվում են բակում և այգում։ Հյուրասենյակը օվալաձև է։ Մեծ աստիճանները տեղադրված են սենյակի երկու անկյուններում։ 
Մարշալի աշխատանքային սենյակը կառուցվել է առանձնատան հարավային կողմում։ Առանձնատան պատերը զարդարված են գեղեցիկ աղջիկների դիմանկարներով։ 
1984 թվականի հոկտեմբերի ութին առանձնատունն իր ողջ հմայքով, այգիններով և մատուռով դասվել է որպես պատմական հուշահամալիր։ 
1966 թվականին Մարսել Բլուվալի «Սեր և հնարավորություն» ֆիլմը նկարահանվել է Մանժոֆրուա առանձնատանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պատմություն և նկարագրություն Archived 2007-07-13 at the Wayback Machine.
Սամվել Գաբրիելյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Գաբրիելյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Սամվել Գուրգենի Գաբրիելյան (ապրիլի 3, 1951(1951-04-03), Լեռնային Ղարաբաղ, Ադրբեջան - հուլիսի 22, 2015(2015-07-22), Ստեփանակերտ), հայ նկարիչ։ ԼՂՀ վաստակավոր նկարիչ (2011)։ ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ (1983)։


== Կենսագրություն ==
Սամվել Գաբրիելյանը ծնվել է 1951 թվականին ԼՂՀ Ասկերանի շրջանի Սզնեք գյուղում։ 1969-1973 թվականներին սովորել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանի, 1973-1979 թվականներին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի գեղանկարի բաժնում։ Մասնակցել է բազմաթիվ հանրապետական և համամիութենական ցուցահանդեսների։ Ստեղծել է կոմպոզիցիաներ, խորհրդանշական ֆիգուրներ։ 1993 թվականից բազմաթիվ խմբային և անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել ԱՄՆ-ում, Անգլիայում, Իտալիայում, Գերմանիայում, Հունաստանում, Կիպրոսում, Ֆինլանդիայում, Եգիպտոսում, Լիբանանում, Արաբական Միացյալ Էմիրություններում, Բրազիլիայում և այլ երկրներում։ 2007 թվականից եղել է ԼՂՀ-ում գործող «ԳԱՄ-արտ» Արցախի նկարիչների միջազգային միության հիմնադիրներից ու նախագահը։ Դասավանդել է Շուշիի Գյուրջյանի անվան կիրառական արվեստի ինստիտուտում և Աստղաշենի արվեստի դպրոցում։ Գաբրիելյանի տեղծագործությունները գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, ՀՀ մշակույթի նախարարության, Հայաստանի նկարիչների միության ֆոնդերում, արտասահմանյան մասնավոր հավաքածուներում։ 2013 թվականին Շուշիում բացված Կերպարվեստի պետական թանգարանի նվիրատուներից է։


== Պարգևներ ==
ԼՂՀ Եղիշեի անվան մրցանակ, 1994
ԼՂՀ վաստակավոր նկարիչ, 2011


== Հիշատակ ==
2016 թվականին Ստեփանակերտի մշակույթի և երիտասարդության պալատում տեղի է ունեցել Սամվել Գաբրիելյանի հիշատակին նվիրված ցուցահանդես։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստրելևշչինա (գյուղ, Զենկովի շրջան)

Ստրելևշչինա (ուկրաիներեն՝ Стрілевщина), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում։
1984 թվականի տվյալներով Ստրելևշչինա գյուղում բնակվում էր 20 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,094 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կրակոց անտառում

«Կրակոց անտառում» (լատիշ․՝ Šāviens mežā), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ռիխարդ Պիկսը Ալբերտ Բելսի «Արմատներ» վեպի հիման վրա Ռիգայի կինոստուդիայում 1983 թվականին։


== Սյուժե ==
Աշխատանքային քրտնաջան շաբաթվա սկզբին անտառապետ Լիեպսարգսն իր մոտ է ընդունում Ռիգայից ժամանած լրագրողին, որը մանկական տարիներին ապրել է իր հարևանությամբ։ Նա ժամանել է նախկին անտառապետ Չուկուրսի նամակի պատճառով, որը կոլտնտեսության ղեկավարներին մեղադրում է աշխատանքներում հրավիրված բրիգադների ներգրավելու մեջ։ Նրա կարծիքով՝ վարձու աշխատողներն անողոքաբար ոչնչացնում են անտառը՝ հատելով նշված ցանկացած տեղամաս։ Իրենց զգալով կյանքի տերեր՝ նրանք չեն անհանգստանում որսագողերի կողմից կեդանիների սպանությամբ։ Նման որսագողերից մեկի հետ էլ անտառի նեղ արահետում բախվում է անզիջում Լիեպսարգսը։


== Դերերում ==
Էդուարդ Պավուլս – Լիեպսարգս
Օլեվ Էսկոլա – Չուկուրս
Առնոլդ Լինինշ – Տրուկշա
Ուլդիս Դումպիս – Վասարինշ
Յանիս Պաուկշտելո – Լեինշ
Մարա Զեմդեգա – Ալվինա
Վերա Սելգա – Իլզե
Ինարա Սլուցկա – Իևա
Յուրիս Լիսներս – Կասպարս
Հելմուտ Էգլիտիս – Յանչուկ
Անտրա Լիեդսկանինյա – սոցիալական աշխատող
Այվարս Բոգդանի – բրիգադիր
Միխայիլ Կուբլինսկիս – փաստաբան


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Վիկտոր Լորենց
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Ռիխարդ Պիկս
Օպերատոր՝ Դավիթ Սիմանիս
Կոմպոզիտոր՝ Մարտինշ Բրաունս
Նկարիչ՝ Վիկտոր Շիլդկնեխտ


== Ծանոթագրություններ ==
172 (թիվ)

172 (հարյուր յոթանասուներկու), բնական թիվ է։


== Աստղագիտության մեջ ==
(172) Բավկիսը Աստերոիդների գլխավոր գոտու S դասի խոշոր աստերոիդ է։


== Այլ ոլորտներում ==
Տարվա 172-րդ օրը հունիսի 21-ն է (նահանջ տարիներին՝ հունիսի 20-ը)
NGC 172-ը Կետի համաստեղությունում գտնվող գալակտիկա է։


== Տես նաև ==
172 թ.,
Մ.թ.ա. 172 թ.
Ավետարան (4850)

Ավետարան (4850), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4850 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1460 թվականին Միքայել քահանա գրիչի կողմից Արծկեյում։ Ծաղկողը եղել է Մուրատ սարկավագը։ Ստացողը եղել է Ստեփաննոս միակյացն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 28X18,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 294 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի տերունական 12, ավետարանիչ 4, խորան 11, կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։  Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ վանդակազարդ մետաքս։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 289ա, ծաղկողի և ստացողի՝ 290բ, հետահայի՝ 291ա (1585 թ․), 99բ (1867 թ․):


== Բովանդակություն ==
Ղևոնդայ Փիրզայէմեան Խրատ (չափ․)


== Ծանոթագրություններ ==
1662

1662 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 1662 թվականն է, 
XVII դարի 62-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Հովհան-Թովմաս Յոսեֆովիչ, լեհահայ պատմագիր


== Մահեր ==
Օգոստոսի 19 - Բլեզ Պասկալ, ֆրանսիացի գիտնական - մաթեմատիկոս և ֆիզիկոս (ծ.1623)
Ռուբեն Բադալյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռուբեն Բադալյան (այլ կիրառումներ)Ռուբեն Արտաշեսի Բադալյան (սեպտեմբերի 27, 1923(1923-09-27), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 2, 2005(2005-11-02), Երևան, Հայաստան), հայ ճարտարագետ, ճարտարապետ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարագետ (1987): Տեխնիկական գիտությունների թեկնածու (1991): ՀՃԱ թղթակից անդամ (1996):


== Կենսագրություն ==
Ռուբեն Բադալյանը ծնվել է 1923 թվականի սեպտեմբերի 27-ին, Թիֆլիս քաղաքում։ 1945 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի Վրացական ինդուստրիալ և պոլիտեխնիկական (1949) ինստիտուտները։ 1959-1967 թվականներին աշխատել է Հայարդնախագիծ ինստիտուտում, 1967-1972 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ պետշինի նախագահի առաջին տեղակալ, 1972-1979 թվականներին՝ Շինարարության և ճարտարապետության հայկական գիտահետազոտական ինստիտուտի տնօրեն, 1979 թվականից՝ լաբորատորիայի վարիչ։
Ստեղծել է հավաքովի միաձույլ հիմնակմախքով բազմահարկ շենքերի կոնստրուկտիվ նոր համակարգ («բադալյանական կոնստրուկցիաներ»)։
Բադալյանի ճարտարագիտական նախագծերով կառուցվել են Ռուսթավիի մետալուրգիական, ազոտային հանքային պարարտանյութերի, արհեստական մանրաթելի, Զեստաֆոնի ֆեռոմիահալվածքի գործարանների մասնաշենքերը, տիտանի արտադրության գործարանը՝ Նովոտուլյան մետալուրգիական կոմբինատում (1956):
1960-1962 թվականներին Բադալյանի նախաձեռնությամբ և նախագծերով Հայաստանում առաջին անգամ կառուցվել են հավաքովի միաձույլ երկաթբետոնե հիմնակմախքով բազմահարկ արտադրական շենքեր՝ Նոր Հաճնի ճշգրիտ տեխնիկական քարերի (1961) և Երևանի գործիքաշինական (1962) գործարանները, 1968 թվականից՝ տարածական հավաքովի միաձույլ շրջանակավոր հիմնակմախքով շուրջ 500 5-18-հարկանի բնակելի տներ Երևանում, 1988 թվականի երկրաշարժից հետո՝ 9 բալլ ուժգնության երկրաշարժակայուն 14-հարկանի կետային հիմնակմախքով բնակելիներ՝ Երևանի 16-րդ թաղամասում և կենտրոնում։ 1970-ական թվականներից «բադալյանական» բազմահարկեր կառուցվել են Բելցիում (Մոլդովա), Կիսլովոդսկում, Նազիկում, Վլադիկավկազում, Տաշքենդում, Եսենտուկիում և այլուր։


== Մահ ==
Ռուբեն Բադալյանը մահացել է 2005 թվականի նոյեմբերի 2-ին Երևանում։


== Պարգևներ ==
Սունդուկյանի անվան դրամատիկական թատրոնի (1966, համահեղինակ) համար՝ ՀԽՍՀ Պետական մրցանակ (1970):
Խորհրդային ճարտարապետության նվաճումների համամիութենական ստուգատեսների դափնեկիր (1967, 1969):
ԽՍՀՄ ԺՏՆՑ արծաթե (1972) և ոսկե (1977) մեդալներ։


== Տես նաև ==
Բադալյանի կոնստրուկցիա


== Ծանոթագրություններ ==
Ցանքերի խնամք

Ցանքերի խնամք, ագրոտեխնիկական միջոցառումների համալիր, կիրառվում է գյուղատնտեսական մշակաբույսերի ցանքերում բույսերի աճը, զարգացումը բարելավելու և բերքատվությունը բարձրացնելու նպատակով։ Խնամքի ձևերը, դրանց համադրումը, ժամկետները և կատարման հաջորդականությունը կախված են բույսերի (աշնանացան կամ գարնանացան) կենսաբանական առանձնահատկություններից, մշակման նպատակից (հատիկի, կանաչ զանգվածի համար), ցանքի եղանակից (շարային, բնային, լայնաշար), բույսի հասակից, հողային, բնակլիմայական պայմաններից և այլն։ Հիմնական ձևերն են՝ աշնանացան բույսերի համար՝ աշնանային սնուցումը հանքային պարարտանյութերով (բարձրացնում է բույսերի ցրտադիմացկունությունը), ձնակուտակում, գարնանային սնուցում, փոցխում։ Գարնանացան բույսերի համատարած ցանքի դեպքում՝ ետցանքային տափանում (երաշտի շրջաններում), փոցխում, սնուցումներ։ Շարահերկ բույսերի համար՝ հողի միջշարային մշակում, փնջավորում, ծիլերի նոսրացում, սնուցումներ։ Բազմամյա խոտաբույսերի համար՝ գարնանային և ետքաղյա փոցխումներ, սնուցում։ Առանձին բույսերի համար կիրառվում են խնամքի հատուկ ձևեր՝ բուկլից, ծերատում, բճատում և այլն։ Խնամքի միջոցառումներից են նաև մոլախոտերի, վնասատուների և հիվանդությունների դեմ ագրոտեխնիկական, կենսաբանական, քիմիական և պայքարի այլ ձևերը, ոռոգումը։
Ադել Ռոմանսկի

Ադել Մարի Ռոմանսկի (անգլ.՝ Adele Marie Romanski, նոյեմբերի 10, 1982(1982-11-10), Սարասոտա, Ֆլորիդա, ԱՄՆ), ամերիկացի պրոդյուսեր։ «Օսկար» մրցանակի դափնեկիր «Լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում «Լուսնի լույս» (2016) ֆիլմի պրոդյուսերության համար։


== Անձնական կյանք ==
Ադել Ռոմանսկին ծնվել է Սարասոտայում, Ֆլորիդա նահանգ, մեծացել է նույն նահանգի Վենիս քաղաքում։ 2001 թվականին ավարտել է Օսպրիի «Pine View» դպրոցը, իսկ 2004 թվականին ընդունվել է Ֆլորիդա նահանգի համալսարան, որտեղ սովորել է Բարրի Ջենքինսի հետ։
Ռոմանսկին ամուսնացած է կինոօպերատոր Ջեյմս Լեքսթոնի հետ։


== Գործունություն ==
Ռոմանսկին բացի պրոդյուսերությունից 2012 թվականին ստեղծել է նաև լիամետրաժ ֆիլմ՝ «Թողե՛ք ինձ այնպես, ինչպես գտել եք»։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Որպես պրոդյուսեր ===


==== Կինո ====


==== Հեռուստատեսություն ====


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Adele Romanski Internet Movie Database կայքում
Որդունիներ

Որդունիներ, նախարարական տոհմ Հին Հայաստանում։ Ըստ Մովսես Խորենացու բերած ավանդության, սերել են Հայկ նահապետի Մանավազ որդուց։ Փավստոս Բյուզանդը Որդունիներին համարել է մեծ նախարարներ, գավառների ու աշխարհների տերեր։ Նրանց տոհմական կալվածը եղել է Այրարատ նահանգի Բասեն գավառը, իշխանանիստ կենտրոնը՝ Բասենի Որդորու գյուղը։ Հայոց Վաղարշակ թագավորը գահակալության սկզբում վերահաստատել է Որդունիների ժառանգական իրավունքը հիշյալ կալվածի վրա և տոհմը կոչել նահապետություն։ Որդունիները Հայոց զորաբանակին տրամադրել են 700 զորական։ Խոսրով Գ Կոտակի թագավորության ժամանակ արյունահեղ կռիվներ են սկսվել Որդունիների, Բզնունիների և Մանավազյանների միջև, որոնք չեն դադարել անգամ թագավորի միջամտությամբ։ Թագավորը Հայոց սպարապետ Վաչե Մամիկոնյանին հրամայել է ոչնչացնել նրանց, որի հետևանքով այդ տոհմերը դադարել են գոյություն ունենալուց։ Որդունիների տիրույթները դարձել են Բասենի եպիսկոպոսի սեփականություն։
Ռոսկոշնոե (գյուղ, Գոլովանևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌոսկոշնոեՌոսկոշնոե (ուկրաիներեն՝ Розкішне), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Գոլովանևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռոսկոշնոե գյուղում բնակվում էր 301 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2227 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 135,16 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պենցբերգ

Պենցբերգ (գերմ.՝ Penzberg), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա շրջանին։ Մտնում է Վայլհայմ Շոնգաուի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 16 262 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 25,73 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 90 141։


== Ժողովրդագրություն ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Սիլիցիումի կարբիդ

Սիլիցիումի կարբիդ կարբորունդ, SiC, սիլիցիումի միացությունը ածխածնի հետ։ Տեխնիկայում օգտագործվող կարևորագույն կարբիդներից է։ Մաքուր վիճակում ալմաստի փայլով, անգույն բյուրեղներ են, տեխնիկական արտադրանքը կանաչ կամ կապտասև է։ Դժվարահալ է, հալվում է քայքայվելով, 2830 °C-ում։ Կարծրությամբ զիջում է միայն ալմաստին և բորի կարբիդին՝ B4C։ Դյուրաբեկ է, խտությունը 3200 կգ/մ3։ Գոյություն ունի հիմնականում α—SiC և β—SiC բյուրեղական ձևափոխություններով։ Կայուն է քիմիականտարբեր միջավայրերում, այդ թվում՝ բարձր ջերմաստիճանի պայմաններում։ Ստացվում է էլեկտրավառարաններում՝2000-2200 °C-nւմ՝ քվարցավազի (51 - 55%), կոքսի (35-40%), NaCl-ի (1-5%)և փայտի սղոցուքի (5-10%) խառնուրդից։ Բարձր կարծրության շնորհիվ օգտագործվում է որպես հղկիչ նյութ, բարձր ջերմաստիճանի պայմաններում աշխատող մետալուրգիական սարքերում, էլեկտրատեխնիկայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ույբատ (գյուղ, Ուստ-Աբականսկի շրջան)

Ույբատ (ռուս.՝ Уйбат), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ուստ-Աբականսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 108 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նատալյա Կոբրինսկա

Նատալյա Կոբրինսկա (հունիսի 8, 1855(1855-06-08) կամ հունիսի 8, 1851(1851-06-08), Beleluia, Գալիցիայի և Լոդոմերիայի թագավորություն, Ավստրիական կայսրություն - հունվարի 22, 1920(1920-01-22), Բոլեխով, Dolinskij County, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն), ուկրաինացի գրող, սոցիալիստ-ֆեմինիստ և ակտիվիստ։ 
Ծնվել է Գալիցիայի Հալիչինա նահանգի Բելելուիա գյուղում, Ռևերենդ Իվան Օզարկևիչի՝ քահանա, ով հետագայում ընտրվեց Ավստրիայի խորհրդարանի պատգամավոր, եւ Թեոֆիլիա Օկունեւսկայի ընտանիքում։ Այդ ժամանակաշրջանում կանայք կարող էին միայն տարրական կրթություն ստանալ և այդ պատճառով նա հիմնական կրթությունը ստացել է տանը։ Նա տիրապետում էր մի քանի լեզուների՝ գերմաներեն, ֆրանսերեն, ռուսերեն և լեհերեն, ծանոթ էր տարբեր երկրների գրականությանը։ 1871 թվականին ամուսնացել է Թեոֆիլ Կոբրինսկու հետ։ Մի քանի տարի անց նա մահանում է եւ Կոբրինսկան ստիպված է լինում վերադառնալ Բոլեխիվ՝ ապրելու ծնողների հետ։
Կոբրինսկան հոր հետ մեկնում է Վիեննա, որտեղ հանդիպում է Իվան Ֆրանկոյին։ Ֆրանկոն խրախուսում է նրան ստանձնել  ուկրաինացի կանանց կարգավիճակը բարելավելու պարտականությունը և աջակցել նրանց ձգտելու տղամարդկանց հետ հավասարությանը։ 1884 թվականին նա նախաձեռնեց Տովարիշստվո ռուսկիխ ժինոկը (ուկրաինացի կանանց ասոցիացիա) կանանց կրթելու համար՝ ծանոթացնելով նրանց գրականությանը և քննարկումներ ծավալելով կանանց իրավունքների վերաբերյալ։ 1890 թվականին նա հանդիսանում էր մի պատվիրակության անդամ, որը լոբբինգ էր իրականացնում Կրթության նախարարի դեմ՝ թույլ տալու կանանց հաճախել համալսարան։ Նա նաև պայքարում էր համընդհանուր ընտրական իրավունքի, ցերեկային խնամքի եւ կոմունալ խոհանոցների համար։
Կոբրինսկան իր առաջին պատմվածքը՝ «Շումինսկան» (որը հետագայում հայտնի դարձավ որպես Ժամանակների ոգին) 1883 թվականին, հաջորդ տարի գրեց Մի կտոր հացի համար նովելը։ 1887 թվականին Օլենա Պչիլկայի հետ խմբագրել է Պերշիյ վինոկը (Առաջին պսակ)՝ ուկրաինացի կանանց ստեղծագործությունների հավաքածուն։Կոբրինսկայայի հրատարակչությունը՝ Ժինոչա սպռավան հրատարակել է կանանց խնդիրների վերաբերող երեք օրացույց Նաշա դոլյա անվանումով։
Նատալյա Կոբրինսկան մահացել է Բոլեխիվում 1920 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Վարդան Աճեմյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վարդան Աճեմյան (այլ կիրառումներ)Վարդան Մկրտչի Աճեմյան (սեպտեմբերի 15 (28), 1905, Վան, Վանի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - հունվարի 24, 1977(1977-01-24), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ անվանի թատերական ռեժիսոր, թատերական գործիչ, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1965), Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1975), Ստալինյան 3-րդ աստիճանի մրցանակի դափնեկիր (1951)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Վանում։ Ավարտելով Երևանի գեղարվեստական ուսումնարանը` 1924 թվականին Աճեմյանը ընդունվում է Մոսկվայի դրամատիկական ստուդիան՝ դասեր առնելով Ստանիսլավսկու, Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի, Վախթանգովի բեմադրություններից։ Գալով Թիֆլիս՝ դառնում է Թիֆլիսի հայ դրամատիկական ստուդիայի ղեկավարը, որտեղ բեմադրում է Դերենիկ Դեմիրճյանի «Հաղթական սիրո երգը» պիեսը։ Հայրենիք վերադառնալով արդեն որպես պրոֆեսիոնալ բեմադրիչ` նա 1928 թվականին դառնում է Լենինականի պետական թատրոնի հիմնադիրներից մեկը և հենց այստեղ էլ բեմադրում իր առաջին ներկայացումները՝ վկայելով, որ ասպարեզ է եկել արդիականության հարցերի հանդեպ զգայուն, լայն մտածողության և վառ ձիրքի տեր մի արվեստագետ։ 1930-ականների վերջին նա տեղափոխվեց Երևանի Առաջին պետթատրոն։ Աճեմյանն իր բեմադրած պիեսներից շատերի համահեղինակն է եղել, ինչպես նաև իր բեմադրությունների նկարչական ձևավորման համահեղինակը։ Անուշ օպերան բեմադրելու համար արժանացել է ՀՍՍՀ պետական մրցանակի 1970 թվականին։ Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։


== Բեմադրություններ ==
Դերենիկ Դեմիրճյան՝ «Երկիր հայրենի», 1940 թվական, «Հաղթական սիրո երգը»
Արամաշոտ Պապայան «Աշխարհն, այո, շուռ է եկել»
Գաբրիել Սունդուկյան՝ «Էլի մեկ զոհ»
Վրթանես Փափազյան՝ «Ժայռ», 1944 թվական
Անտոն Չեխով՝ «Բալենու այգի», 1951 թվական
Ալեքսանդր Շիրվանզադե՝ «Նամուս», «Քաոս», «Պատվի համար», «Մորգանի խնամին»
Գուրգեն Բորյան՝ «Նույն հարկի տակ»
Եղիշե Չարենց՝ «Դեպի ապագան»
Պագոդին՝ «Երրորդ պաթետիկականը»
Վիլյամ Սարոյան՝ «Իմ սիրտը լեռներում է»
Ուիլյամ Շեքսպիր՝ «Ռոմեո և Ջուլիետտա», «Տասներկուերորդ գիշեր», 1944 թվական
Նաիրի Զարյան՝ «Արտավազդ և Կլեոպատրա»
Եվրիպիդես՝ «Իֆիգենիան Ավլիսում»
Զարզանդ Դարյան՝ «Հանրապետության նախագահը»
Մաքսիմ Գորկի՝ «Հատակում»
Լավրենյով՝ «Բեկում»
Ստեփան Բաղդասարյան՝ «Արյունոտ անապատ» («Մարոկկո»)
Հակոբ Պարոնյան՝ «Մեծապատիվ մուրացկաններ», «Պաղտասար աղբար», «Շողոքորթը»
Ֆրիդրիխ Շիլլեր՝ «Սեր և խարդավանք»
Մկրտիչ Ջանան՝ «Շահնամե»
Կարլո Գոլդոնի՝ «Հյուրանոցի տիրուհին»
Լ.Միքայելյան՝ «Գոշ»
Ալեքսանդր Արաքսմանյան՝ «Կոմս Էմմանվել»
Ա.Կորնեյչուկ՝ «Ռազմաճակատ», 1942 թվական
Ալեքսանդր Սուխովո-Կոբլին՝ «Կրեչինսկու հարսանիքը», 1946 թվական
«Արա Գեղեցիկ», 1946 թվական
Ա. Ֆադեև «Երիտասարդ գվարդիա», 1947 թվական
«Դեպի ապագան»
Տիգրան Չուխաջյան՝ «Լեբլեբիջի Հոր-հոր աղան»
«Դավիթ Բեկ»
Դունաևսկի՝ «Ազատաշունչ հողմը»
«Եվ այլն կամ նոր Դիոգինեսը»
«Կարինե»
Վաղարշ Վաղարշյան՝ «Վանքաձոր»
Յա. Գալան՝ «Սերը լուսաբացին»
«Էլի մեկ զոհ»
«Բաղնըսի բոխչա»
«Անտառը»
«Ակամա ամուսնություն»
Նար Դոս՝ «Սպանված աղավնի»
«Ստալինգրադից հեռու»
«Օտար ստվեր»
«Փորձադաշտ»
«Նույն հարկի տակ»
«Հրաշալի գանձ»
«Գարնան անձրև»


== Գրականություն Վարդան Աճեմյանի մասին ==

Լ. Հախվերդյան, Կլասիկան և մեր օրերը. Վարդան Աճեմյանի արվեստը, Երևան, 1962 թվական


== Ծանոթագրություններ ==
(2019) վան Ալբադա

(2019) վան Ալբադա (անգլ.՝ van Albada), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1935 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Հենրիկ վան Գենտի կողմից Յոհանեսբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,240781 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8703 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6113 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1225,17 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,293836 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,05° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2019) վան Ալբադա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աննա Կալանդաձե

Աննա Կալանդաձե (վրացերեն՝ ანა კალანდაძე, դեկտեմբերի 15, 1924(1924-12-15), Խիդիսթավ (Չոխատաուրի շրջան), Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 11, 2008(2008-03-11), Թբիլիսի, Վրաստան), վրացի բանաստեղծուհի, թարգմանչուհի, ակադեմիկոս, վրաց ժամանակակից պոեզիայի կարկառուն դեմքերից։


== Կենսագրություն ==
Աննա Կալանդաձեն ծնվել է 1924 թվականին, Վրաստանի Ճոխաթաուրիի շրջանի Խիդիսթավի գյուղում։ Ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։
Բանաստեղծական բազմաթիվ գրքերի հեղինակ է, թարգմանված է աշխարհի շատ լեզուներով, այդ թվում՝ հայերեն։ Զբաղվել է եռանդուն թարգմանական աշխատանքով։
Աշխատել է Վրաստանի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի լեզվագիտության ինստիտուտում։
Վրաստանի պետական, Շոթա Ռուսթավելու, Գալակտիոն Տաբիձեի և այլ մրցանակների դափնեկիր է։
Մահացել է 2008 թվականին, մարմինն անփոփված է Մթածմինդայի պանթեոնում։


== Աննա Կալանդաձեն հայերեն ==
«Ես մի գեղեցիկ ընկեր ունեի...»; «Ձեռքդ պահիր կրծքիս վրա, երկիր վրաց...»; Քյալլա թափա (բանաստեղծություններ)։ Վրացական պոեզիա, Ե., «Արմավ», 2017, էջ 5-7։ Թարգմ.՝ Գագիկ Դավթյան։


== Ծանոթագրություններ ==
Լուբնա Տահտամունի

Լուբնա Համիդ Տաֆիք Տահտամունի (արաբ․՝ لبنى تهتموني‎‎, հունվարի 24, 1976(1976-01-24), Իրբիդ, Հորդանան), հորդանանցի կենսաբան, որը հայտնի է իր կենսաբանության զարգացման և քաղցկեղի հետազոտության բնագավառներում։ Հաշիմյան համալսարանի կենսաբանության և կենսատեխնոլոգիայի ամբիոնի վարիչն է։ Կրծքի քաղցկեղի բնագավառում կատարած աշխատանքի համար արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների, ինչպես նաև արաբական աշխարհում հայտնի է գիտության կարիերա ընտրած կանանց պաշտպան։ 2016 թվականին ընդգրկվել է BBC-ի 100 կանանց շարքում։


== Վաղ կյանք և կրթություն ==
Տահտամունին եղել է ընտանիքի վեց երեխաներից երրորդը։ Մեծացել է Հորդանանի հյուսիսում գտնվող Իրբիդ քաղաքում։ 1997 թվականին Հորդանանի համալսարանից ստացել է բակալավրի աստիճան, 2000 թվականին՝ նույն համալսարանից մագիստրոսի աստիճան։ Բարձր թեստային գնահատականների շնորհիվ ընդգրկվել է բիոլոգիական ծրագրում, մագիստրատուրան անցել է Համեդ ալ Հաջի ենթակայության ներքո և ուսումնասիրել է վերարտադրողական կենսաբանության զարգացումը։
2005 թվականին ավարտել է Կոլորադո նահանգի համալսարանի դոկտորատուրան, Ջեյմս Բամբուրգի ղեկավարությամբ ուսումնասիրել է սաղմնային և մետաստազային բջիջները։ Լուբնան մեծ աջակցություն է ստացել ընտանիքից գիտության բնագավառում գործունեություն ծավալելու և ԱՄՆ տեղափոխվելու հարցում։


== Գործունեություն ==
Դոկտորականն ավարտելուց հետո վերադարձել է հորդանան՝ աջակցելու և պաշտպանելու գիտության բնագավառում գործունեություն ծավալող կանանց և սատարելու այն հաստատություններին, որոնք աջակցել էին նրան ԱՄՆ տեղափոխելուն։ 2008 թվականին դարձել է Հաշիմյան համալսարանի միկրոսկոպիայի հաստատության տնօրեն։ Ներկայիս հետազոտական մեթոդների նորարարություններին տեղեկացված լինելու համար ամառային աշխատանքներն իրականացնում է Ավստրալիայում և ԱՄՆ-ում։
2011 թվականին դարձել է Հաշիմյան համալսարանի կենսաբանության և կենսատեխնոլոգիայի ամբիոնի վարիչ։ 2011 թվականին արժանացել է L'Oreal-UNESCO Կանայք գիտության բնագավառում համա-արաբական տարածաշրջանային կրթաթոշակի և Կանայք գիտության բնագավառում հանուն համաշխարհային զարգացման կազմակերպության մրցանակի կրծքի քաղցկեղի բնագավառում կատարծ աշխատանքի համար։ 2015 թվականին ներառվել է հորդանանում ԱՄՆ դեսպանատան գիտության բնագավառի կանացի փառքի սրահում, 2016 թվականին ընդգրկվել է BBC-ի 100 կանանց ցանկում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
A video feature on Lubna Tahtamouni from BBC's 100 Women
Դոնսկոյ (կատու)

Դոնսկոյ (ռուս.՝ Донской), անմազ կատվի ցեղատեսակ, որի արմատները գալիս են Ռուսաստանից։ Այս ցեղատեսակը հայտնաբերվել է 1987 թվականին։ Ցեղատեսակը ստացավ Ելենա Կովալյովան։ Այն կապ չունի ճանաչված Սֆինքս կատվի հետ, որը ավելի ճանաչված է Կանադական անմազ անունով։ Պատճառն այն է, որ Սֆինքս կատվի մազի բացակայությունը կապված է թույլ գենի հետ, իսկ Դոնսկոյինը ուժեղ գենի հետ։
Կատուն առաջին անգամ հայտնաբերվեց Համաշխարհային Կատուների Ֆեդերացիաի կողմից՝ 1997 թվականին, և 2005 թվականին միջազգային կատուների ֆեդերացիաի կողմից։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Միջին չափսի կատու է և ունի մկանային տեսք։ Ունի մեծ ականջներ, նշաձև աչքեր և երկար ոտքեր։
Հաճախակի ինքներն իրենց մաքրում են, չնայած իրենց մազի պալասին։ Իրենց չափից շատ մաքրելը կբերի յուղոտ մաշկի։
Դոնսկոյը Փիթրբալդի, Արևելյան և Սիամացի կատուների խառնուրդ է։


== Տես նաև ==
Փիթրբալդ
Սֆինքս


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Don Sphynx breed formation, the exclusive story of Irina Nemikina - founder of the breed Archived 2012-02-06 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Տիտ Վոժ

Տիտ Վոժ (ռուս.՝ Тит-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Յորսա գետի ձախ ափին՝ 58 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 25 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000062026
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006202
Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==