armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Բորշչևայա (գյուղ, Պեչենեժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲորշչևայաԲորշչևայա (ուկրաիներեն՝ Борщова), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պեչենեժսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1672 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բորշչևայա գյուղում բնակվում էր 232 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,99 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 234,34 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հիսարյան լեռնաշղթա

Հիսարյան լեռնաշղթա (ուզբ.՝ Hisor tizmasi), լեռնաշղթա Միջին Ասիայում, Պամիրա-Ալայան լեռնահամակարգի արևմտյան մասում (Ուզբեկստան և Տաջիկստան)։ Երկարությունը մոտ 200 կմ է, բարձրությունը՝ մինչև 4643 մ։ Ջրբաժան է Զերավշանի և Ամուդարյայի ավազանների միջև։ Կազմված է բյուրեղային ապարներից, թերթաքարերից, ավազաքարերից և գրանիտներից։ Կենտրոնական մասում է Իսկանդերկուլ (2176 մ) լիճը։ Լանջերին մերձարևադարձային տափաստաններ են, դրանցից վեր՝ ճմախոտային և ծառաթփուտային բուսականություն, ավելի վեր՝ ենթալպյան, ալպյան մարգագետիններ և լեռնային քսերոֆիտներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (9401-9500)

Աստերոիդների ցանկ (9301-9400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (9501-9600)
 Աստերոիդների ցանկ (9301-9400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (9501-9600)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (5001)-(10000)»։ www.minorplanetcenter.net
Միանիշի պատմությունը

Միանիշի պատմությունը (ռուս.՝ История с единицей), խորհրդային նկարված մուլտֆիլմ, որն ստեղծվել է գեղարվեստական մուլտիպլիկացիայի «Կիևնաուչֆիլմ» ստուդիայում, ռեժիսոր Յուրի Սկիրդայի կողմից, 1975 թվականին։
Մտնում է «Կիևնյան ստուդիայի լավագույն» հավաքածուի 4–րդ թողարկման մեջ։ «Tlum.Ru» պորտալը մուլտֆիլմը ներառել է ուսման համար մոտիվացնող մուլտֆիլմերի ցանկում։ «Time Out» ընկերությունը մուլտֆիլմը նույն շարքում է դնում «Չսովորած դասերի երկրում» մուլտֆիլմի հետ։
Դ․ Վաշենկոն մուլտֆիլմը մեջբերում է որպես խորհրդային մուլտիպլիկացիայում բառախաղերի օգտագործման օրինակ․ «Դու անուղղելի ծույլիկ ես, այդ պատճառով ես անուղղելի միանիշ եմ»։


== Սյուժե ==
Դպրոցական Բարաբանովը վատ էր սովորում անգելերնը և չգիտեր անգամ այբուբենը, այդ պատճառով նա մեկ է ստանում օրագրում։ Դասերից հետո Բարաբանովը որոշում է մաքրել գնահատականը, բայց ջնջվելու փոխարեն մեկը դուրս է գալիս օրագրից և սկսում է նեղացնել Բարաբանովին։ Այդ ժամանակ նա կապում է նրան նստարանի ոտքից և գնում է ֆուտբոլ խաղալու։ Բայց միանիշը կապը քանդում է և սկսում է նրան խանգարել։ Այդ ժամանակ Բարաբանովը միանիշը հեռու է նետում, բայց թռչելու փոխարեն միանիշը վերադառնում է նրա մոտ։ Բարաբանովը շատ անգամներ փախչում է այն վայրերից, որտեղ միանիշը բերում է նրան։ Չնայած դրան, միանիշն ավելի արագ էր նրանից։ Ի վերջո նրա համբերությունը սպառվում է, և նորից հասնելով Բարաբանովին, նա տղային պարանով կապում է աթոռից և ասում․ «Ինձնից հնարավոր չէ փախչել։ Ինձ կարելի է միայն ուղղել։ Իսկ դրա համար պետք է դասերը սովորել։ Իսկ դու անուղղելի ծույլ ես, դրա համար էլ ես հավերժ անուղղելի միանիշ եմ», և գոհ քնում է։ Բարաբանովը լացում է, բայց հետո նա իրեն հարց է տալիս․ արդյո՞ք դա իրականում այդպես է։ Նա պոկում է պարանը, պայուսակից վերցնում է անգլերենի գիրքը և սկսում է սովորել անգլերենի այբուբենը։ Իսկ հետո Բարաբանովը սկսում է արտաբերել անգլերենի այբուբենի տառերը։ Միանիշը դրանից իրեն վատ է զգում, իսկ երբ Բարաբանովն արտաբերում է վերջին՝ «Z» տառը, միանիշը բարեհաջող պայթում է։


== Նկարահանող խումբ ==
Հեղինակ՝ Մ․ Ռիբալկո
Բեմադրող նկարիչ՝ Յուրի Սկիրդա
Կոմպոզիտոր՝ Լեոնիդ Վերբիցկի
Օպերատոր՝ Անատոլի Գավրիլով
Հնչյունային օպերատոր՝ Իրինա Չեֆրանովա
Խմբագիր՝ Վլադիմիր Գայդայ
Մուլտիպլիկատորներ՝ Յուրի Մեշերյակով, Նինա Չուրիլովա, Միխայիլ Տիտով, Ալեքսանդր Վիկեն, Ն․ Բոնդար, Վ․ Եմելյանովա, Նատալյա Մարչենկովա
Օգնականներ՝ Ա․ Տիշենկո, Յունա Սկրեբնիցկայա, Ա․ Սավչուկ, Ա․ Իբադուլաև
Դերասաններ՝ Լյուդմիլա Իգնատենկո, Լինա Բուդնիկ
Նկարահանող խմբի տնօրեն՝ Իվան Մազեպա


== Վերաթողարկում ==
Մուլտֆիլմը DVD ձևաչափով վերաթողարկվել է մուլտֆիլմերի «Կապիտոշկա» հավաքածուում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Միանիշի պատմությունը» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
 «Միանիշի պատմությունը»
Կարլ Լավալ

Կարլ Գուստավ Պատրիկ դե Լավալ, (շվեդերեն՝ Karl Gustaf Patrik de Laval, մայիսի 9, 1845(1845-05-09)[…], Orsa församling, Շվեդիա[…] - փետրվարի 2, 1913(1913-02-02)[…], Օսկար, Շվեդիա), շվեդ ինժեներ և գյուտարար։


== Կենսագրություն ==
Կարլ Լավալը ծնվել է Շվեդիայի Օրսա քաղաքում։ 1866 թվականին ավարտել է Ստոկհոլմի տեխնոլոգիական ինստիտուտը (այժմ` Տեխնոլոգիական արքայական ինստիտուտ), 1872 թվականին ավարտել է Ուփսալայի համալսարանը։
1890 թվականին նա հայտնագործել է ծայրափողակը, որը ծառայել է  տուրբինին գոլորշի փոխանցելու համար և արդյունքում ստացել Լավալի անունը. այն մինչև օրս օգտագործվում է նույն նշանակությամբ։ 20-րդ դարում Կարլ Լավալի ստեղծած շոգետուրբինը գործածվել է նաև ռեակտիվ շարժիչներում ռեակտիվ հոսք ստեղծելու համար։
Կարլ Լավալին է պատկանում նաև տարբեր խտության հեղուկներից կազմված խառնուրդների բաժանման համար օգտագործվող ցենտրիֆուգի գյուտը։ Այս գյուտը նա օգտագործել է որպես կաթի զտիչ։ 1894 թվականին նա արտոնագրել է կաթի զտիչ մեքենան, որի փաստացի օգտագործված առաջին նմուշը թողարկվել է իր մահից հետո, 1883 թվականին, Կարլ Լավալի և Օսկար Լամմի կողմից ստեղծված Alfa Laval ընկերության կողմից։
Կարլ Լավալն իր կյանքի ընթացքում արտոնագրել է 93 գյուտ։
Ընտրվել է Ռիկսդագի անդամ։
Նա տնտեսական թեմաներով հոդվածներ է հրապարակել «Svenska Dagbladet» թերթում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դե Լավալի կողմից հիմնադրված կազմակերպության պաշտոնական կայքը
Վաչագան Բարեպաշտ

Վաչագան Գ Բարեպաշտ (- 510), Արևելից կողմանք Հայոց (այդ շրջանն հիմնականում ընդգրկում էր Արցախը և Ուտիքը) պետության հայազգի թագավոր 480-ական թթ. վերջից։ Վաչագան թագավորի մասին գրում են հայ պատմագիրներ Մովսես Կաղանկատվացին և Ստեփանոս Օրբելյանը, նրա մասին հիշատակում են նաև ժողովրդական ավանդույթները։ Հայտնի է հատկապես դրանց հիման վրա գրված Ղազարոս Աղայանի «Անահիտ» հեքիաթը։


== Տոհմական պատկանելությունը ==
Մովսես Կաղանկատվացին, որ հիմնականում տեղեկություններ է հաղորդում Վաչագան Բարեպաշտի մասին, նրա տոհմական պատկանելությունը հստակ չի նշում։ Որոշ պատմաբաններ համարում են, որ նա Աղվանից Արշակունիների տոհմից էր, այլ պատմաբաններ նրան Առանշահիկ են համարում։


== Իշխանություն ==
Գահ է բարձրացել երկրամասում ավելի քան երկու տասնամյակ տիրած անիշխանությունից հետո, Պարսից արքա Վաղարշի օրոք (484-488)։ Ամրապնդելով Արցախ–ուտիքյան իշխանությունը՝ այն հռչակել է թագավորություն։ Թագավորանիստ է դարձրել Գյուտական ավանը։ Պայքարել է անիշխանության շրջանում տարածված հեթանոսական մնացուկների ու զանազան աղանդների դեմ, ծավալել եկեղեցական, լուսավորական և քարոզչական բուռն գործունեություն։ Թագավորության վարչական հիմքերն ամրապնդելու նպատակով ձեռնամուխ է եղել ներքին կարգն ու կանոնն ապահովող օրենքների մշակմանը։ Նրա նախաձեռնությամբ հրավիրվել է Աղվենի եկեղեցական ժողովը։
Թաղված է Արցախում իր կառուցած Ջրվշտիկ վանքի մոտ։ Նրա գերեզմանին 1286–ին կառուցվել է մատուռ։


=== Վաչագան Բարեպաշտը Հայոց թագավոր ===
V դ. 80–ական թթ. հա­յոց ապստամբական շարժման արդյունքներից էր Մեծ Հայքի Արցախ և Ուտիք նահանգներում և դրանց հարակից տարածքներում հայկական թագավորու­թյան վերականգնումը։ Թագավորության հիմնա­դիրն էր Հայկազուն–Սիսակյան Առանից տոհմից սերող Վաչագան Բարեպաշտը (484 թ.–VI դ. առա­ ջին կես)։ Վաչագան թագավորը սուրբ նահատակ­ների վայրերն այցելելիս գնում է Ամարաս, որտեղ մանուկ Գրիգորիսի գերեզմանն էր։ Նրա բարենորոգչական գործունեության շնորհիվ բարգավաճում են եկեղեցաշինությունը և դպրոցաշինությունը։ Վա­չագան Բարեպաշտ արքան ստեղծում է «Սահմա­նադրություն կանոնական»–ը, որը եպիսկոպոսնե­րի, քահանաների և ազատների համաձայնությամբ ընդունվում է Աղվենի կանոնադիր ժողովում։ Այն համաշխարհային և հայ իրավագիտության պատ­մության մեջ վաղ կանոնագրություններից է։ Վարդան Մամիկոնյանի և Վահան Մամիկոնյա­նի գլխավորած ազատագրական պայքարի արդ­յունքում Մեծ Հայքի արևելյան մասում վերա­կանգնվեց հայոց ինքնուրույն պետությունը` ի դեմս Տանուտիրական իշխանության և Արցախի թագավորության։


== Աղբյուրներ ==
Մովսէս Կաղանկատուացի, «Աղվանից պատմութիւն»
Ստեփանոս Օրբելյան, «Պատմութիւն տանն Սիսական» (1299)
Ուլուբաբյան Բ.Ս., «Դրվագներ Հայոց Արևելից կողմանց պատմության iv-vii դդ.», Երևան, 1981
Մ․Լ․ Շոմոն, Իրանիկա Հանրագիտարան, Աղվանք (M. L. Chaumont. Albania), 1986. (անգլերեն)


== Ծանոթագրություններ ==
Աջենգ

Աջենգը (անգլ.՝ Ajeang, կորեերեն՝ 아쟁 ) կորեական ազգային երաժշտական գործիք է։ Այն մտնում է լարային գործիքների շարքում։


== Նվագը ==
Աջենգը լարային գործիք է։ Լարերը պատրաստված են ոլորված մետաքսից։ Գործիքից ձայն ստանալու նպատակով նվագողը գործիքի աջ հատվածից լարերին է հպում փայտից պատրաստված աղեղը։ Օգտագործվող աջենգները հիմնականում ունեն ութ լար։ Ավելի վաղ ժամանակաշրջանում դրանք յոթն էին։ Հանդիպում են նաև ինը լարանի գործիքներ։ Աջենգը նվագում են գետնին նստած։ Այն ունի թավջութակին հիշեցնող հնչողություն։ Նվագողները գերադասում են օգտագործել ձիու մազով պատրաստված աղեղներ։
Աջենգը օգտագործվում է կորեական ազգային երաժշտության մեջ ինչպես նաև արիստոկրատների շրջապատում։ Ներկա ժամանակներում այն օգտագործվում է նաև ժամանակակից երաժշտություններում և ֆիլմերում։ Աջենգը նման է չինական յաժենգին։


== Վիդեո ==
Ajaeng videos Archived 2007-10-18 at the Wayback Machine. from Robert Garfias site


== Արտաքին հղումներ ==
Ajaeng page Archived 2006-03-10 at the Wayback Machine.
http://www.ajaeng.org/ Archived 2006-02-10 at the Wayback Machine.
Լազուկովկա

Լազուկովկա (ուկրաիներեն՝ Лазуківка), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զմիյովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1730 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լազուկովկա ավանում բնակվում էր 2 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,185 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 10,81 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Պերևոզնոե (գյուղ, Վոտկինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊերևոզնոեՊերևոզնոե (ռուս.՝ Перевозное), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Վոտկինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արիադնա Տիրկովա-Ուիլյամս

Արիադնա Տիրկովա-Ուիլյամս (նոյեմբերի 13 (25), 1869, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 12, 1962(1962-01-12), Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ), ռուս լրագրող, գրող։
Աշխատակցել է Բիրժևիե Վեդոմոստի ("Биржевые ведомости"), Ռուսսկիե վեդոմոստի ("Русские ведомости") թերթերին։ 1911-1912 թվականներին եղել է Թուրքիայում։ Գրել է «Հին Թուրքիան և երիտթուրքերը։ Մեկ տարի Կոստանդնուպոլսում» (1916) գիրքը, որտեղ հանգամանորեն քննել է թուրքերի կյանքի քաղաքական և այլ կողմերը։ Համեմատելով Օսմայան կայսրության և երիտթուրքերի քաղաքականությունը՝ Տիրիկովան նշել է «Հայ ժողովրդի անօրինակ կոտորածը ապացուցում է, որ չնայած Տիրկովա Արիադնան (1869-1962) Եվրոպայից փոխառնված ծրագրերին ու կարգախոսներին, երիտթուրքերը ըստ էության ոչնչով չեն տարբերվում հին թուրքերից»։ Տիրիկովան գտնում էր, որ հայերի ջարդերի պատմությունը արյունոտ տառերով գրված դատավճիռ է երիտթուրքերին։ Խոսելով Թուրքիայում հայերի կոտորածների մասին՝ Տիրկովան գրել է. «Հայկական ջարդերի նկարագրությունը հիշեցնում է հին կոտորածների սարսափելի տարեգրությունները, երբ հաղթողները սպանում և տանջում, թալանում և բռնաբարում էին պարտվածներին այնպիսի սանձարձակությամբ, ինչպիսին հատուկ է գազաններից միայն մարդուն։ 1896 թվականին հենց Կոստանդնուպոլսում երեք օրվա ընթացքում սպանվել է 10 հազար հայ` չխոսելով տասնյակ հազարներով սպանվածների ու վիրավորների, թալանվածների մասին՝ մեծ ու փոքր գավառական քաղաքներում։ Աբդուլ Համիդի տապալումից և սահմանադրության հռչակումից անմիջապես հետո իրագործվեց Ադանայի ջարդը»։


== Ծանոթագրություններ ==
Մաննիկ Պերպերյան

Մաննիկ Ռեթեոսի Պերպերյան (1883, Սկյուտար, Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - 1960, Ֆրանսիա), հայ բանաստեղծուհի, արձակագիր, թարգմանչուհի։
Ռեթեոս Պերպերյանի դուստրն է, քույրը՝ Շահան և Օննիկ Պիպեռյանների։


== Մատենագիտություն ==


=== Գրքեր ===
Արձակ երգեր, Կ. Պոլիս, 1911, 87 էջ։
Արեւոտ ճամբան, Փարիզ, 94 էջ։
Երեք վիպակներ, Ալեքսանդրիա, 1945, 48 էջ։


=== Մամուլ ===
Օբալներ, «Հայ կին», 1919, № 1:


=== Թարգմանություն ===
Օսկար Ուայլդ, Սալոմէ(ողբերգութիւն մէկ արարով), տպ. Օ. Արզուման, 1922, 64 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոտանելո

Կոտանելո (իտալերեն՝ Cottanello), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում՝ Ռիետի պրովինցիայում։ Բնակությունը կազմում է 556 մարդ (2008 թվականին), խտություննը կազմում է 15 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 37 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 2040։ Հեռախոսսյին կոդ՝ 0746։


== Ժողովրդագրություն ==


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0765 578018
Էլ-փոստ։ comcollevecchio@libero.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.collevecchio.ri.it


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.cottanello.ri.it Archived 2006-08-13 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
Official website Archived 2006-08-13 at the Wayback Machine.
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Հրայր Կիրակոսյան

Հրայր Մեսրոպի Կիրակոսյան (սեպտեմբերի 24, 1961(1961-09-24), Ալավերդի, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 29, 1992(1992-09-29), Գյուլիստան, Գերանբոյի շրջան, Ադրբեջան), հայ օդաչու-հրամանատար, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։
1980–82 թվականներին ծառայել է ԳԴՀ-ում տեղակայված ԽՍՀՄ զորախմբում։ Ավարտել է Կրեմենչուգի (Ուկրաինա) քաղաքացիական ավիացիայի օդաչուական ուսումնարանը (1985)։ 1985–89 թվականներին աշխատել է Սալեխարդի (Տյումենի մարզ, Ռուսաստան) քաղաքացիական ավիացիայի վարչությունում, 1990 թվականից՝ «Էրեբունի» օդանավակայանում։
1990–92 թվականներին Մի-8 ուղղաթիռի անձնակազմում (2-րդ օդաչու, ապա՝ հրամանատար) մասնակցել է ՀՀ սահմանամերձ շրջանների և ԼՂ ինքնապաշտպանությանը։ 
Ընդհանուր թռիչքաժամը ԼՂ, Շահումյան և Գետաշեն կազմել է 852 ժամ։ 
Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով, Արցախի ազատության պայքարում կատարած հատուկ ծառայությունների համար 15.07.2007 թ-ին հետմահու պարգևատրվել է՝ Մայրական երախտագիտություն շքանշանով  (ԼՂՀ «Մայրություն» ՀԿ —ի 
նախագահի կողմից), Արիության մեդալով(2003թ․ ՀՀ Նախագահի ապրիլի 2-ի հրամանագրով), Հայաստանի Երկրապահ հուշամեդալով(2011թ․հունվարի 27-ի հրամանագրով)։  Զոհվել է հերթական մարտական առաջադրանք կատարելիս։ Թաղված է Եռաբլուրում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սողոմոն Սողոմոնյան (գրականագետ)

Սողոմոն Սողոմոնյան (սեպտեմբերի 3, 1907(1907-09-03) - օգոստոսի 28, 1978(1978-08-28), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գրականագետ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1967 թ.), պրոֆեսոր (1967 թ.-ից), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1938 թ.-ից, Հայրենական Մեծ պատերազմի մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ 1938 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Արցախի Գետաշեն գյուղում։ 1928 թ.-ին ավարտել է Բաքվի թիվ 22 իննամյա դպրոցը, 1931 թ.-ին Երևանի պետական համալսարանի պատմագրական ֆակուլտետը։ 1931 - 1933 թթ.-ին աշխատել է Աշտարակում, սկզբում որպես ժողկրթբաժնի վարիչ, ապա «Այգեգործ» թերթի քարտուղար։ 1933 թ.-ին սովորել է Լենինգրադի գեղարվեստագիտության պետական ակադեմիայի արևմտաեվրոպական գրականության բաժնում։ Այնուհետև աշխատել է Երևանի մանկավարժական ինստիտուտում` որպես բանասիրական ֆակուլտետի դեկան, արտասահմանյան գրականության ամբիոնի վարիչ և եվրոպական գրականության ավագ դասախոս։ Միաժամանակ դասախոսել է Երևանի պետական համալսարանում և Վ. Բրյուսովի անվան ռուսաց և օտար լեզուների մանկավարժական ինստիտուտում։ 1941 - 1946 թթ.-ին ծառայել է խորհրդային բանակում, Մասնակցել Հայրենական Մեծ պատերազմին, որի ընթացքում վաստակել է մայորի կոչում։ 1946 - 1947 թթ.-ին եղել է «Սովետական գրականություն և արվեստ» ամսագրի խմբագիրը և Հայաստանի գրողների միության վարչության քարտուղար։ 1947 թ.-ին «Ռոմանտիկական դրամայի տեսությունը» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ 1966 թ.-ին «Ժամանակակից հայ պոեզիան» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների դոկտորի աստիճան։ 1971 թ.-ից Երևանի պետական համալսարանի արտասահմանյան գրականության ամբիոնի վարիչն էր։ Պարգևատրվել է Հայրենական Մեծ պատերազմի երկրորդ աստիճանի և Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշաններով։ Մահացել է Երևանում։ Նրա աշխատությունները մինչ օրս ծառայում են որպես բուհական դասագրքեր։
Մահացել է 1978 թվականի օգոստոսի 28-ին Երևանում, թաղված է Կոմիտասի անվան զբոսայգու պանթեոնում։


== Ստեղծագործությունը ==


== Ս. Սողոմոնյանի երկերի մատենագիտություն ==


=== Գրքեր ===
Ռոմանտիկական դրամայի տեսությունը, Երևան, 1947, 120 էջ։
Եվրոպական գրականության ուրվագծեր (Բոկաչիո, Շիլլեր, Հյուգո), Երևան, Հայպետհրատ, 1954, 344 էջ։
Արդի պոեզիայի մի քանի հարցերը, Երևան, 1960, 328 էջ։
Արտասահմանյան գրականություն, Երևան, 1964, 220 էջ։
Ժամանակակից հայ բանաստեղծներ, գիրք Ա, Երևան, «Հայաստան», 1965, 556 էջ։
Ժամանակակից հայ բանաստեղծներ, գիրք Բ, Երևան, «Հայաստան», 1967, 514 էջ։
Արտասահմանյան գրականություն, Երևան, 1969, 178 էջ։
Եվրոպական ռեալիզմի պատմությունից, Երևան, 1974, 486 էջ։
Արտասահմանյան գրականություն, Երևան, «Լույս», 1979, 258 էջ։
Արտասահմանյան գրականության պատմություն, Երևան, Երևանի համալսարանի հրատարակչություն, 1981, 336 էջ։


=== Մամուլ ===
Գրողը և քաղաքացին (Հրաչյա Քոչարի ծննդյան տարեդարձի առթիվ)։ «Գրական թերթ», 1969, № 6:


== Աղբյուրներ ==
Մոտիլյեխա

Մոտիլյեխա (իսպ.՝ Motilleja), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ալբասետե պրովինցիայում (Կաստիլիա Լա Մանչա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա Մանչուելա շրջանում։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 23 կմ է։
Քաղաքի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Աննան։
Կիոսակի

Կիոսակի (ճապ.՝ 木曽岬町 Կիոսակի-տյո), Ճապոնիայի Միե պրեֆեկտուրայի Կուվանո գավառում գտնվող ավան։ Ավանի մակերեսը կազմում է 15,72 կմ², բնակչությունը՝ 6 486 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 415,603 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==

Կիոսակի ավանը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Միե պրեֆեկտուրայում։ Այս ավանի հետ սահմանակցում են Կուվանա և Յատոմի քաղաքները։


== Բնակչություն ==
Ավանի բնակչությունը կազմում է 6 486 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 415,603 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.


== Սիմվոլիկա ==
Կիոսակի ավանը խորհրդանշող ծառ է համարվում սակուրան, ծաղիկ՝ նարգիզը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ճապոնական Կիոսակա ավանի պաշտոնական վեբկայք(ճապոներեն)
Գանիմեդես

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գանիմեդ (այլ կիրառումներ)Գանիմեդես, Գանիմեդ (հին հունարեն՝ Γανυμήδης, Ganymēdēs (/ˈɡænɪˌmiːd/; /ˈɡænɪˌmid/), «հանդուգն զվարճանք»), հին հունական դիցաբանությունում դարդանների Տրովս արքայի և Կալլիրոյայի որդին (կամ Լեոմեդոնտի որդին, կամ Դարդանոսի որդին, կամ Ասսարակի որդին, կամ Էրիքթոնիոսի որդին, կամ Տրոիլոսի որդին)։ Արտակարգ գեղեցկության պատճառով աստվածները (Զևսի արծիվը) նրան առևանգում և տանում են երկինք (Օլիմպոս), որտեղ նա դառնում է Զևսի սիրելին և մատռվակը։ Ավելի ուշ առասպելներում ինքը՝ Զևսը, արծվի կերպարանքով, առևանգում է Գանիմեդեսին, իսկ Գանիմեդեսի հորը՝ Տրովսին, իբրև մխիթարանք, նվիրում է անմահ ձիեր լծած ռազմակառք, նաև հավաստիացնում, որ նրա որդին այլևս անմահ է լինելու։


== Արվեստում ==
Գանիմեդեսը պատկերվել է իբրև գեղեցիկ պատանյակ, հաճախ գինու գավաթը ձեռքին։ Արվեստում Գանիմեդեսի առևանգումը հաճախակի հանդիպող սյուժե է (հույն արձանագործ Լեոքարեսի կերտած քանդակը, Միքելանջելոյի, Տիցիանի, Կոռեջոյի, Ռեմբրանտի, Տորվալդսենի և այլոց կտավներն ու քանդակները)։ Փոխաբերական իմաստով (հաճախ հեգնական) Գանիմեդես նշանակում է մատուցող։

		
		
		
		


== Աստղագիտության մեջ ==
Դիցաբանական կերպարի անունով են կոչված Գալիլեո Գալիլեյի կողմից 1610 թ. հայտնաբերված Յուպիտերի Գանիմեդ արբանյակը և Գանիմեդ (1036) աստերոիդը՝ հայտնաբերված 1924 թվականին աստղագետ Վալտեր Բաադեի կողմից։


== Գրականություն ==
Ганимед // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона։ В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.(ռուս.)


== Ծանոթագրություններ ==
Հովհաննես Իսակովի հուշարձան (Երևան)

Հովհաննես Իսակովի հուշարձան, գտնվում է Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքում՝ Ծովակալ Իսակովի պողոտայում, տեղադրվել է 2005-ին։


== Պատմություն ==
Արձանի բացման հանդիսավոր արարողությունը տեղի է ունեցել 2005 թվականի օգոստոսի 22-ին՝ ծովակալի ծննդյան 111-րդ տարեդարձի կապակցությամբ, նրա անվան պողոտայի բարձրադիր մասում, Հայրենական մեծ պատերազմում տարած հաղթանակի 30-ամյակին նվիրված հուշահամալիրի հարևանությամբ։
Արձանը ստեղծվել է Երևանի քաղաքապետարանի և ՀՀ պաշտպանության նախարարության նախաձեռնությամբ։


== Տվյալներ ==
Հուշարձանը կառուցված է բրոնզից ու գրանիտից, բարձրությունը 6 մետր է։ Բրոնզաձույլ արձանը տեղադրված է գրանիտե պատվանդանին, որի վրա նստած է որոր, իսկ նրանից քիչ ներքև ամրացված է խարիսխ։ Դեպի Արարատ լեռը և Երևանյան լիճը նայող Հովհաննես Իսակովը ձախ ձեռքում պահել է գլխարկ, աջում՝ հեռադիտակ։ Ըստ ճարտարապետ Լևոն Մկրտչյանի՝ գլխարկը խորհրդանշում է սեփական ժողովրդին պաշտպանելու, իսկ հեռադիտակը՝ նրա անվտանգությունը հսկելու պատրաստակամությունը։
2007 թվականին որորն ու խարիսխը գողացել էին անհայտ անձինք, հարուցվել էր քրեական գործ։ Սակայն գողոնը չի հայտնաբերվել, և այսօր դրանց տեղում միայն անցքեր են։


== Հեղինակներ ==
Ճարտարապետ՝ Լևոն Մկրտչյան
Քանդակագործներ՝ Գևորգ Գևորգյան, Ռոբերտ Բալայան


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Սոմերեն (համայնք)

Սոմերեն (հոլ.՝ Someren ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հյուսիսային Բրաբանտ մարզում։ Տարածքը 80,06 կմ² է, բնակչությունը՝ 18.127 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.500 եվրո է։
Բաբկինո (գյուղ, Վաչսկի շրջան)

Բաբկինո (ռուս.՝ Бабкино), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(3700) Գեոուիլիամս

(3700) Գեոուիլիամս (անգլ.՝ Geowilliams), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Կարոլին Շումեյկերի և Յուջին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,415532 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8714 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9596 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1371,25 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,262534 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,12° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3700) Գեոուիլիամս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բերգա

Բերգա (իսպ.՝ Berga), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Բարսելոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բերգեդա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 22.56 կմ2։ Բնակչությունը՝ 16596 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 84 կմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Web del Ayuntamiento de Berga
Videos de Berga Archived 2013-08-21 at the Wayback Machine.
Web de turismo de la comarca de Berguedá Archived 2007-02-02 at the Wayback Machine.
Web del Centro de Estudios Jose Ester Borras de Berga
Web de los movimientos sociales de la comarca de Berguedá
Աստերոիդների ցանկ (231301-231400)

Աստերոիդների ցանկ (231201-231300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (231401-231500)
 Աստերոիդների ցանկ (231201-231300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (231401-231500)
Շեկ գայլ

Շեկ գայլ (լատ.՝ Canis lupus rufus), գայլի տարատեսակ է, ապրում է Միացյալ Նահանգների արևելյան նահանգներում։
1980 թվականին այս տեսակը գտնվում էր վերանալու եզրին, այդ իսկ պատճառով 1987 թվականին մի խումբ մասնագետներ հատուկ պայմաններում պահելով այս գայլերին շատացրել են նրանց թվաքանակը։ Այսօրվա դրությամբ այս գայլերի թիվը կարգավորվել է և նրանք հաջող կերպով բազմանում են բնության մեջ։


== Նկարագիր ==


=== Չափսեր ===
Շեկ գայլերը ունեն 111-165 սմ մարմնի երկարություն, պոչի երկարությունը 30-43 սմ է։ Մարմնի քաշը 16-41 կգ է, միջին քաշը համարվում է 24,5 կգ-ը։
Արու գայլերը 10 տոկոսով ավելի խոշոր են էգերից։
Այս գայլերի դունչը լայն է և երկար։ Ոտքերը և պոչը երկար են և ունեն մուգ գունավորում։ Ականջները մեծ և լայն են և ունեն կարմիր գունավորում։
Շեկ գայլի մարմնի չափսը գտնվում է գորշ գայլի և կոյոտի մարմնի չափսերի արանքում։


=== Մորթին ===

Շեկ գայլի մորթին ունի երկար, բայց կոշտ մազեր։ Գունավորումը հիմնականում շագանակագույն է կարմրին հարող երանգով։ Մարմնի ետին մասերը ունեն ավելի մուգ գունավորում։ Դեմքի մազերը նույնպես ավելի մուգ են։
Շեկ գայլի ձագերը ունեն մուգ մորթու գունավորում շագանակագույն գլխիկով։ Մեծանալու ընթացքում գույնը փոխվում է դառնալով ավելի բաց և խառը՝ դարչնագույն, բաց դարչնագույն։ Պոչը սովորաբար ավելի մուգ է, քան մարմնի մյուս մասերը։ Ավելի մուգ գունավորմամբ (սև) գայլերը վերացել են։ Նրանք անցյալում ապրել են Ֆլորիդայում և արևմտյան նահանգներում։
Ձմռանը մորթին ավելի երկար է և տաք։


== Պահվածքը ==


=== Բազմացումը ===

Շեկ գայլերը իրենց սեռական հասունացմանը հասնում են կյանքի երկրորդ տարում։ Բազմանում են տարին մեկ անգամ։
Ծնվում են մոտ 5 ձագուկեր։ Ոհմակի ներքին կանոնները նման են գորշ գայլերի կանոններին։ Ոհմակը ունի մեկ գլխավոր զույգ, որը անվանվում է ալֆա զույգ և սովորաբար հենց այդ զույգին է տրված ձագեր ունենալու պարտականությունը։ Ոհմակի մյուս անդամները հետևում են ձագերի անվտանգությանը։ Նրանք միասին են որս անում։


=== Սովորությունները ===
Ոհմակներում գործում են ամուր ընտանեկան հարաբերություններ։ Այս գայլերը, ինչպես նաև մյուս գայլերի տեսակները, իրենց ապրելու տեղանքը նշանակում են իրենց հոտը թողնելով ծառերի և թփերի վրա, որով նրանք այլ կենդանիներին տեղեկացնում են, որ այս տարածքը արդեն զբաղված է։ Իրար կողք ապրող տարբեր գայլերի ոհմակներ գտնվում են լարված հարաբերությունների մեջ։ Երկու ոհմակների միջև կարող են լուրջ կռիվներ լինել տարածքի կամ ոհմակի անդամների հետ կապված։ Սովորաբան երիտասարդ գայլերը մնում են ձագուկների հետ, որպեսզի նրանց պաշտպանեն այս ոհմակների հարձակումներից։
Այս գայլերը իրար հետ շփվում են շարժումների և ձայների միջոցով։ Գայլերը կարող են եզակի դեպքերում նաև հաչալ վտանգ կանխազգալու դեպքում։
Բրոմաջրածին

Բրոմաջրածին (HBr), անգույն, օդում ծխացող, ջրում լավ լուծվող գազ tհալ=-87°С, tեռ=-67°С։ Ջրային լուծույթը կոչվում է բրոմաջրածնական թթու։ Այն աղաթթվից ուժեղ, միահիմն թթու է.
HBr=H++Br-HBr+KOH=KBr+H2O
HBr+AgNO3=AgBr↓+HNO3Բրոմաջրածինը նաև ուժեղ վերականգնիչ է.
2HBr+Cl2=2HCl+Br22HBr+H2SO4(խիտ)=Br2+SO2+2H2O
Ստանում են՝
PBr3+2H2O=H3PO3+3HBr
SO2+Br2+2H2O=H2SO4+2HBr


== Ծանոթագրություններ ==
Treasure EP.Fin: All to Action

Treasure EP.Fin: All to Action, հարավկորեական բոյ բենդ Ateez-ի առաջին ստուդիական ալբոմ։ Այն թողարկվել է 2019  թվականի հոկտեմբերի 6-ին KQ Entertainment  լեյբլով և գլխավոր «Wonderland» սինգլով։ Դա Treasure շարքի վերջին մասն է։ Ալբոմը թողարկվել է ալբոմների Gaon չարթում։


== Նախադրյալներ և ռելիզ ==
Ալբոմը թողարկվել է Eden-ի կողմից, որը արտադրել է խմբի նյութի մեծ մասը։ Նա նաև Բադդիի, Լիզի և Օլլունդերի հետ եղել է երգերի մեծամասնության համահեղինակը, որոնցից վերջին երկուսը իրենց ավանդն են ներդրել Treasure EP.3: One to All մինի ալբոմում։ Խմբի անդամներ ու ռեփերներ Հոնջունն ու Մինկին համատեղ գրել են «Wonderland»-ը և «Sunrise»-ը։ «Thank U» երգն էլ է գրվել  երախտագիտության զգացումների մասին, որոնք խմբի անդամները զգում են միմյանց հանդեպ։


== Թրեք-լիստ ==


== Չարթեր ==


== Հաղթանակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Արդա (գյուղ, Կիլեմարսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արդա (այլ կիրառումներ)Արդա (ռուս.՝ Арда, լեռնային մար.՝ Церкысола), գյուղ Ռուսաստանի Մարի Էլ հանրապետության Կիլեմարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 445 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեղրաձոր (համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մեղրաձոր (այլ կիրառումներ)Մեղրաձոր, համայնք Կոտայքի մարզում։ Ներառում է  Մեղրաձոր, Աղավնաձոր, Արտավազ, Գոռգոչ, Հանքավան, Մարմարիկ և Փյունիկ  գյուղերը։ Համայնքը ստեղծվել է 2017 թվականի հունիսի 9 -ին ՀՀ Ազգային Ժողովում համայնքների խոշորացման օրինագծով։ Կենտրոնը Մեղրաձոր գյուղն է։ Համայնքի տեղական ինքնակառավարման մարմինների առաջին ընտրությունները կայացել են 2017 թվականի նոյեմբերի 5-ին ։


== Բնակչություն ==
Մեղրաձոր համայնքը ստեղծվել է  Մեղրաձոր, Աղավնաձոր, Արտավազ, Գոռգոչ, Հանքավան, Մարմարիկ և Փյունիկ համայնքների միավորումից։ Համայնքի բնակչությունը կազմում է 5,741 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մեղրաձոր - Համայնքի ղեկավար և ավագանի - Համայնքներ - Կոտայքի մարզպետարան


== Ծանոթագրություններ ==
Արուս Ազնավուրյան

Արուս Միսաքի Ազնավուրյան (հունվարի 16 (29), 1904, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 13, 1989(1989-02-13), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասանուհի։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1967)։ Ֆրանսահայ շանսոնիե Շառլ Ազնավուրի հորաքույրն է։ Հայրը եղել է Նիկոլայ II-ի խոհարարներից մեկը։


== Գործունեություն ==
Բեմել է 1920 թվականին՝ Թիֆլիսի Թիֆլիսի Զուբալովի ժողովրդական տան դրամատիկական խմբում։ 1920-1930-ական թվականներին խաղացել է Հովհաննես Աբելյանի, Հ. Ոսկանյանի խմբերում։ Փառանձեմ բեմական անունով հանդես է եկել նաև երաժշտական կատակերգական ներկայացումներում։ Խաղացել է կատակերգական, բնութագրական և դրամատիկ դերեր։
1930 թվականից՝ Լենինականի Ա. Մռավյանի անվան թատրոնի դերասանուհի։


== Դերեր ==


=== Դերերը թատրոնում ===
Շպպանիկ՝ Շիրվանզադեի «Նամուս»
Մարթա՝ Հ. Պարոնյանի «Ատամնաբույժն արևելյան»
Կվաշնյա՝ Մ. Գորկու «Հատակում»
Հորտենզիա՝ Կ. Գոլդոնիի «Հյուրանոցի տիրուհին»


=== Ֆիլմագրություն ===


== Ծանոթագրություններ ==
(9293) Կամոգատա

(9293) Կամոգատա (անգլ.՝ Kamogata), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Հիրոկի Կոսայի և Կիիտիրո Ֆուրուկավայի կողմից Կիսոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,18923 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8033 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5752 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2080,31 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173051 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,75° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9293) Կամոգատա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ալեքսանդր Բարամիձե

Ալեքսանդր Բարամիձե (ռուս.՝ ალექსანდრე ბარამიძე, մարտի 27 (ապրիլի 9), 1902 կամ մարտի 27, 1902(1902-03-27), Ջունեծեր, Լանչխութի շրջան - դեկտեմբերի 30, 1994(1994-12-30) կամ 1994, Թբիլիսի, Վրաստան), վրացի խորհրդային գրականագետ։ Վրացական ԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1961 թվական), Ռուսթավելու անվան գրականության պատմության ինստիտուտի տնօրեն (1966 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Թբիլիսիի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը (1925 թվական)։ Տպագրվել է 1927 թվականից։ Ուսումնասիրել է վրաց հին գրականությունը։ Հրատարակել է վրաց հին մատենագրության գիտա-քննադատական տեքստերը։ Նպաստել է հայ և վրաց գրական կապերի ամրապնդմանը։ Մի շարք ուսումնասիրություններում անդրադարձել է Վարդան Այգեկցու, Սայաթ–Նովայի ստեղծագործություններին։ Արժեքավոր են Բարամիձեի «Շոթա Ռուսթավելին և նրա պոեմը» (1958 թվական), «Սուլխան-Սաբա Օրբելիանի|Սուլխան–Սաբա Օրբելիանի» (1959 թվական) մենագրությունները և «Ակնարկներ վրաց գրականության պատմության» (հ․ 1-4, 1945-64 թվականներ) աշխատությունը։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Լենինի և «Պատվո նշան» շքանշաններով։


== Գրականություն ==
«Жизнь, посвящённая науке»: (К 80-летию со дня рождения доктора филологических наук Александра Барамидзе. Научная деятельность) / А. Гвахария, С. Серебряков // Литературная Грузия. -, 1982. -N5. -стр.193-198 [MFN: 264250]; UDC: 821.353.1 (092)
Կապելլա (աստղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կապելլա (այլ կիրառումներ)
Կապելլա, a Կառավարի, հին հայկական անվանումը Ուլ, 0, 1 աստղային մեծության աստղ։ Լուսավորությամբ Արեգակին գերազանցում է 34 անգամ։ Երեք աստղից կազմված համակարգ է։ Պարալաքսը 0, 073 է։ Հեռավորությունը Արեգակից 14 պս է։ Հյուսիսային միջին լայնություններից երևում է ամբողջ տարին։
Մ.թ.ա. 441


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Լա Ալբիոլ

Լա Ալբիոլ (կատ.` L'Albiol), մունիցիպալիտետ Կատալոնիայում։ Գտնվում է Տառագոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է` Բաշ-Կամպ շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 20,34 կմ2։ Բնակչությունը՝ 418 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Información general Archived 2008-04-10 at the Wayback Machine.
Բելա Ռուդենկո

Բելա Անդրեևնա Ռուդենկո (օգոստոսի 18, 1933(1933-08-18), Անտրացիտ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 13, 2021(2021-10-13), Մոսկվա, Ռուսաստան), ուկրաինացի խորհրդային երգչուհի (քնարակոլորատուրային սոպրանո)։
ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստուհի 1960 թվականից։ 1956 թ.-ին ավարտել է Օդեսայի կոնսերվատորիան։ Բեմելը՝ 1955 թ.-ին, Օդեսայի օպերայի և բալետի թատրոնում։ 1956 թ.-ից Ուկրաինայի․ օպերայի և բալետի թատրոնի, 1973 թ.-ից Մեծ թատրոնի մեներգչուհի։
Դերերգերից են՝ Նատաշա Ռոստովա (Պրոկոֆևի «Պատերազմ և խաղաղություն»), Լյուդմիլա (Գլինկայի «Ռուսլան և Լյուդմիլա»), Ռոզինա (Ռոսսինիի «Աևիլյան սափրիչ»), Վիոլետա (Վերդիի «Տրավիատա»), Լյուչիա (Դոնիցետտիի «Լյուչիա դի Լամերմուր»)։ Հանդես է գալիս նաև համերգներով։
ԽՍՀՄ պետական մրցանակի (1971 թ.), երգիչների միջազգային մրցույթի (1957 թ., Թուլուզ, III մրցանակ) դափնեկիր։
Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոսի (այլ կիրառումներ)

Սոսի, կարող է վերաբերել՝

Սոսի - սոսազգիների ընտանիքի տերևաթափ ծառերի ցեղ
Սոսի - հայկական մարզային հեռուստաընկերություն
Ժեքս

Ժեքս (ֆր.՝ Gex), քաղաք և համայնք Ֆրանսիայի Էնա գավառում։ Նույնանուն շրջանի և կանտոնի վարչական կենտրոնն է։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Ժեքսը գտնվում ծովի մակարդակից 600 մ բարձրության վրա, 16 կմ հյուսւի–արևմուտքում Ժնևում գետի երկայնքով Ժուրնան լեռներում Ժուրնան։


== Պատմություն ==
Ջեկսի տարածքը շատ վաղ է բնակեցվել։ Շատ վաղ հնագիտական պեղումները թվագրվել են 1800 մ․ թ․ա․։ Հին Հռոմի և Գալլերի ժամանակաշրջանում նա եղել է ամուր հենակետ։
Առաջին անգամ պատմական փաստաթղթերում Ջեկսը հիշատակվում է ինչպես de Gayo։ Հետո հանդիպում են անվանումներ Gaix (1137), Jaz (1160), Gez (1227), Jayz (1234), Jax (1265), Jacium (1278), Geyz (1289), Ges (1416), և վերջապես՝ Gex (1559)։
19–րդ դարի սկզբին Ջեկսը եղել է Ջեկս տոհմի բնակատեղին, որը հետագայում անցել է Ջենովյան կոմսերի։ Նրանք հզորացնում են քաղաքը և տալիս են նրան ազատություն։ Քաղաքը գրավելուց հետո  1353 թվականին Ամանդա 6 (կոմս Սավոյի) Ջեկսը երկու հարյուր տարի ընկել է Սավոյի իշխանության տակ։ 1536 թ․ քաղաքը գրավել են Ժնևի հրոսակների կողմից և այնտեղ կատարվեց ռեֆորմ։ Սակայն ըստ Լոզանյան պայմանգրի 1564 թ․ Ջեկսը նորից դուրս եկավ Սավեյան տնից։ 1589 թ․ պատերազմի ժանակ Ժնև քաղաքը նորից եղավ վերջին գրավվածը։ Ըստ Լիոնի պայմանագրի 1601 թ․ Ժեկսը բաժանվեց Ֆրանսիայից և նորից անցավ կաթոլիկ հավատքին։
Վիեննայի կոնգրես 1814—1815 թվականներին Ջեկսը թողնում են Ֆրանսիայի կազմում, սակայն քաղաքը մնում է ազատ տնտեսագիտական գոտի, որը հանգեցնում է Ժնևում նեղ առևտրային հարաբերությունների։


== Տեսարժան վայրեր ==
Եկեղեցի Ջեկս(1860 թ․)
քաղաքի պատի ավերակներ 13–րդ դարի և հին կառույցներ 17–ից 19-րդ դարեր՝ քաղաքի կենտրոնում։
Ավերակներ միջնադարյան ամրոցի 13–րդ դարի Ֆլորիմեն ամրոցի։
Հրշեջ գործի թանգարան։


== Տնտեսություն  և  արդյունաբերություն ==
Մինչև 20-րդ դարի սկիզբը Ժեքսի բնակչությունը հիմնականում զբաղվում էր գյուղատնտեսությամբ և թեթև արդյունաբերությամբ:Անցյալ դարի 50-ական թվականներից քաղաքը Ժնևի ագլոմերացիայում ավելի ու ավելի է դառնում կարևոր ու զարգացած քաղաք:Ժեկսը ունի լավ ավտոմոբիլային ճանապարհներ:Քաղաքից ոչ հեռու գտնվում է Ժնևի օդանավակայանը։


== Զբոսաշրջություն ==
Ժնևին մոտիկ լինելու փաստը շատ է օգնում Ժեկսին,դեռ 1960-ական թվականներից այստեղ զբոսաշրջիկների տեղատարափ է դիտվում:Կոլե- դե -լա -ֆոսիլ ճանապարհը համարվում է զբոսաշրջիկների դեպի Ժուրնան ուղեվորության սկիզբը,իսկ ձմռանը այստեղ են ժամանում դահուկորդները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ժեքսի պաշտոնական կայք
Կիզիլ-Տաշ (գյուղ, Տույմազինսկի շրջան)

Կիզիլ-Տաշ (ռուս.՝ Кызыл-Таш, բաշկիրերեն՝ Ҡызылташ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 31 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(7592) Տակինեմաչի

(7592) Տակինեմաչի (անգլ.՝ Takinemachi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի նոյեմբերի 23-ին Սատորու Օտոմոյի կողմից Կիյոսատոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,680268 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3786 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,982 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1602,75 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,224614 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,02° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7592) Տակինեմաչի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կարլ Սեղբոսյան

Կարլ Սեղբոսյան (հունիսի 17, 1928(1928-06-17), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 12, 2009(2009-10-12)), գիտնական, ազգագրագետ, ՀՀ ԳԱԱ հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող։


== Կենսագրություն ==
Կարլ Սեղբոսյանը ծնվել է 1928 թվականի հունիսի 17-ին Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի), մտավորականի ընտանիքում։ 1953 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը և ստացել պատմաբան-ազգագրագետի որակավորում։ Համալսարանն ավարտելուց հետո «Լույս» հրատարակչությունում աշխատել է խմբագիր և թարգմանիչ։ 1960 թվականից աշխատել է ԳԱ Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտում։ Մասնակցել է բազմաթիվ հանրապետական գիտական և հասարակական միջոցառումների, քննարկումների, բանավեճերի։
Կարլ Սեղբոսյանն արհեստագործական մշակույթի տարբեր ճյուղերի վերաբերյալ կատարել է շատ այլ հետազոտություններ։ Երկար տարիներ դասավանդել է ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետում և ղեկավարել ավարտական բազմաթիվ աշխատանքներ։
1971–1973 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ հասարակական գիտությունների բաժանմունքի քարտուղար, իսկ 1977–1979 թվականներին եղել է ԳԱ արհմիութենական միացյալ կոմիտեի նախագահ։ Եղել է նաև շիրակցիների հայրենակցական միության անդամ։


== Աշխատություններ ==
Հեղինակ է բազմաթիվ գիտական աշխատությունների։ Գրանցել ու սերունդներին է փոխանցել XIX դարի երկրորդ և XX դարի առաջին կեսերն ընդգրկող ժամանակահատվածի եզակի նյութեր, որոնք ներկայացնում էին Ալեքսանդրապոլ-Լենինականի ավանդական հասարակական կենցաղն ու, մասնավորապես, արհեստագործությունը։ 1969 թվականին Կարլ Սեղբոսյանը պաշտպանել է «Արհեստավորական ավանդույթները և դրանց արտահայտությունները լենինականցիների կենցաղում» թեկնածուական ատենախոսությունը, որը 1974 թվականին հրատարակվել է «Հայ ազգագրություն և բանահյուսություն» ժողովածուի վեցերորդ պրակում։


== Աղբյուրներ ==
Աղասի Թադևոսյան «Կարլ Վարդանի Սեղբոսյան», պատմաբանասիրական հանդես № 1, 2010, էջ 312-313
Ֆրից Գլարներ

Ֆրից Գլարներ (անգլ.՝ Fritz Glarner, հուլիսի 20, 1899(1899-07-20)[…], Ցյուրիխ - սեպտեմբերի 18, 1972(1972-09-18)[…], Լոկարնո, Տիչինո, Շվեյցարիա), շվեյցարացի և ամերիկացի  աբստրակցիոնիստ նկարիչ (20-րդ դարի կեսերին):


== Կյանք և ստեղծագործություն ==
Ապագա աբստրակցիոնիստի մանկությունը, չհաշված կարճ ժամանակ Շարտրում և Փարիզում մնալը, անց է կացել Իտալիայի Նեապոլ քաղաքում: Այստեղ էլ՝ Նեապոլի գեղարվեստի ակադեմիայում (անգլ.՝ Accademia di Belle Arti di Napoli), 1914—1920 թվականներին նա ստացել է նախնական կրթություն: 1923 թվականին նա ապրել է Փարիզում, սովորել է Կոլարոսի ակադեմիայում: Գլարները հանդիպել է գեղարվեստական ավանգարդի բազմաթիվ ներկայացուցիչների, բայց այդ ժամանակ նա ամբողջովին պոստիմպրեսիոնիզմի ազդեցության տակ էր, մասնավորապես՝ Պոլ Սեզանի, ինչն էլ արտացոլվել է նրա՝ այդ շրջանի կտավներում (կտրուկ, սուր ձևեր՝ աստիճաններ, սեղաններ, նկարակալներ):
Ֆրից Գլարների առաջին անհատական ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել 1926 թվականին Փարիզում:
1936 թվականին՝ Ցյուրիխում մեկ տարի մնալուց հետո, Գլարները գաղթել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ և բնակություն հաստատել Նյու Յորքում:
Իր ապագա գեղարվեստական զարգացման մեջ Գլարները պարտական է Պիտ Մոնդրիանի տեսությանը: Նրանք ծանոթացել էին Նյու Յորքում Մոնդրիանի կյանքի վերջին երկու տարիներին (1942-1944):
1944 թվականից Գլարները հանդիսացել է Ամերիկայի աբստրակտ նկարիչների ասոցիացիայի անդամ (անգլ.՝ American Abstract Artists), մասնակցել է Ժոզեֆ Ալբերսի և Բուրգոն Դիլլերի համատեղ ցուցահանդեսներին:


== Հավաքածուներ ==
Մետրոպոլիտեն թանգարան (Նյու Յորք)
Ամերիկյան արվեստի Ուիթնի թանգարան, Նյու Յորք


== Գրականություն ==
Werner Haftmann Painting in the Twentieth Century. — New York: Praeger Publishers, Inc., 1965. — Т. 2. — С. plate 389 (fig. 971); 341. — 443 с. — ISBN 0275887308


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Фриц Гларнер
Սան Բենեդետո Ուլանո

Սան Բենեդետո Ուլանո (իտալերեն՝ San Benedetto Ullano) կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1644 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 87 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 19 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 87040։ Հեռախոսային կոդը՝ 0984։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնտսերատ

Մոնտսեռատը (անգլ.՝ Montserrat), Միացյալ Թագավորության անդրծովյան տարածքը, որը գտնվելով համանուն կղզու վրա՝ իր հերթին մտնում է Փոքր Անթիլյան կղզեխմբի մեջ։ Տարածքը 102 կմ² է։ Բնակչությունը՝ ▼4649 մարդ (2018)։


== Ծանոթագրություններ ==
Վեհարան

Վեհարան, Ամենայն Հայոց կաթողիկոսի նստավայրը և աշխատավայրը։
Հին վեհարանը գտնվում է Էջմիածնի մայր տաճարի բակի հարավարևմտյան մասում, ըստ արձանագրության՝ կառուցված 1738-1741 թթ.-ին՝ Ղազար կաթողիկոսի օրոք։


== Պատմություն ==
Կաթողիկոսարանի թանգարանը գտնվում է հայրապետական նստավայրի վերևի հարկում։ Շենքն ամբողջությամբ անվանվում է Վեհարան և հանդիսանում է Ամենայն Հայոց Հայրապետի նստատեղին ու պաշտոնական գրասենյակը։ Վեհարանի կառուցումը սկսվել է 1910 թվականին (շենքի հիմնարկեքը կատարվել է 1910 թ. հունիսի 10-ին) և ավարտվել 1915 թ. ազգային մեծ բարերար Ալեքսանդր Մանթաշովի նվիրատվությամբ ու ճարտարապետ Պ. Զոհրաբյանի նախագծով։ Շենքը երկհարկանի է և ամբողջությամբ քարաշեն։ Այստեղ են գտնվում Կաթողիկոսության վարչական գրասենյակները, Հայրապետի բնակարանը, ընդունարանն ու թանգարանը։ Մինչ նոր Վեհարանի շենքն օգտագործելը այն բռնագրավվել է Խորհրդային իշխանությունների կողմից և ծառայել իբրեւ զինվորական զորամաս ու ռազմական շտաբ։
Իշխանությունների հետ բանակցություններ վարելով՝ երջանկահիշատակ Վազգեն Ա Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսին հաջողվել է իրականացնել կաթողիկոսարանի վերադարձը Մայր Աթոռին։ 1962 թ. Վեհափառի նախաձեռնությամբ Նոր Վեհարանի շենքը վերանորոգվել է։ 1957-1962 թթ. այն հիմնովին վերանորոգումների ու վերակառուցման է ենթարկվել շնորհիվ ամերիկահայ բարերարներ տեր եւ տիկին Ալեք և Մարի Մանուկյանների նվիրատվությունների։ 1962 թվականից այն ծառայում է իբրև Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի պաշտոնական նստավայր։


== Ցուցադրություն ==
Նոր Վեհարանի շենքի բացման առիթով Վազգեն Ա Հայրապետը շենքի երկրորդ հարկում հիմնել էր մի փոքրիկ պատկերասրահ, ուր ներկայացված են հայ նկարիչների՝ Հովհաննես Այվազովսկու, Մարտիրոս Սարյանի, Հակոբ Կոջոյանի, Վարդգես Սուրենյանցի, Եղիշե Թադևոսյանի, Գևորգ Բաշինջաղյանի, Գառզուի, Էդգար Շահինի, Զարեհ Մութաֆյանի, Ժանսեմի և այլոց կտավները, որոնք պատմության ընթացքում նվիրվել էին Հայ Եկեղեցուն։ Ռուս և արևելաեվրոպացի նկարիչների գործերը ներկայացված են մեկ ուրիշ սրահում, որտեղ կա նաև թանկարժեք ռուսական սրբապատկերների հավաքածու։
Թանգարանի ամենից ուշագրավ ու հետաքրքիր գեղարվեստական գործերն են ոսկեկուռ մեծ խաչն ու հայկական ոսկետառ ու ադամանդազարդ այբուբենը, որը զարդարում է 80 x 130 սմ չափերի օնիքսյա տախտակի հղկված հարթությունը։ Խաչն ու այբուբենը պատրաստվել են Վազգեն Ա Հայրապետի պատվերով, ոսկերիչ Ժիրայր Չուլոյանի ձեռքով և ճարտարապետ Բաղդասար Արզումանյանի նախագծով։


== Արտաքին հղումներ ==
Վեհարան
Օզիո Սոպրա

Օզիո Սոպրա (իտալերեն՝ Osio Sopra), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 4650 մարդ, խտությունը՝ 804 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 5 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 24027։ Հեռախոսային կոդ՝ 035։
Վերոնայի Սուրբ Զենոնը հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր։ Տոնակատարությունը ապրիլի 12-ին է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Բնածին պղինձ

Բնածին պղինձ, բնածին հանքանյութերին պատկանող տարր` Cu: բնածին պղինձը պարունակում է 97-99% Cu: Բացի դրանից, այն կարող է պարունակել Fe, Ag, Au, Zn, Pb, Hg, Bi, Sb, V, Ge:
Սինգոնիան խորանարդային է, կառուցվածքը՝ կոորդինացված։
Բյուրեղի տեսքը խորանարդաձև է, տասներկուանիստ, երբեմն ութանիստ։ Պարզ բյուրեղներ հազվադեպ են լինում։ Սովորաբար երկվորյակային սերտաճվածքներ են։ Առանձնահատկություններն են՝ հարթ և մասշտաբային դենդրիտներ, հանքաշերտեր, խիտ ամուր զանգվածներ (ամենամեծ բնածինը կշռում էր 420 տոննա), փոքր միացություններ, փոշենման և գնդաձև արտազատումներ։
Գույնը՝ հանքանյութի թարմ կոտրվածքում բաց վարդագույն է, փոխակերպվում է մուգ կարմիրի, իսկ հետո շականակագույնի։ Ունի մետաղական փայլ, կոտրվածքը՝ կեռաձև։ Ամրությունը՝ 2.5—3: Խտությունը՝ 8.4—8.9: Դյուրակուռ է։ Ունի շատ բարձր էլեկտրահաղորդականություն։

Բնածին պղինձը ձևավորվում է ներածին և արտածին պրոցեսներում։ Նրա հետ զուգակցվում են հետևյալ հանքանյութերը՝ կուպրիտներ, ազուրիտներ, մալաքիտներ, քրիզոկոլաների, տենորիտների։ Հարստացվում է հիմանակնում ֆլոտացիայի եղանակով։ Ամենաամեծ ծննդավայրը գտնվում է Վերին լճում (ԱՄՆ)։ Ռուսաստանում հսկայական ծննդավայրերից է Ուդոկանսկի ծծնդավայրը Անդրբայկալյան երկրամասում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սերգեյ Աթաբեկյան

Սերգեյ Աթաբեկի Աթաբեկյան (դեկտեմբերի 12, 1937(1937-12-12), Աչաջուր, Իջևանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 8, 2000(2000-02-08), Երևան, Հայաստան), հայ գրականագետ։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1997)։


== Կենսագրություն ==
1960 թվականին ավարտել է Հայաստանի պետական մանկավարժական ինստիտուտը։ 1972 թվականից դասավանդել է Երևանի պետական համալսարանում։ Ուսումնասիրությունները վերաբերում են հայ նորագույն գրականության խնդիրներին։


== Երկեր ==
«Հովհաննես Շիրազի քնարերգությունը», 1979
«Բառի կեցության խորհուրդը», 1988
«Ակսել Բակունց. պատմվածքի վիպական աշխարհը», 1996
«Ակսել Բակունց խոսքի ու... լռության պոեզիան», 2000


== Ծանոթագրություններ ==
Տատինսկի ուլուս (Սախա-Յակուտիա)

Տատինսկի ուլուս (ռուս.՝ Таттинский улус, յակուտ.՝ Таатта улууһа), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սախա-Յակուտիայի հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Իտիկ-Կյույոլ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 18984 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 15458 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,81 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Սեն Պալե (Ալյեի գավառ)

Սեն Պալե (ֆր.՝ Saint-Palais), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Յուրել կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մոնլյուսոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03249։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 191 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 104 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 62-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 42-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 59,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 59,8 %)։ 62 աշխատունակ բնակիչներից 55-ը աշխատում էին (28 տղամարդ և 27 կին), անաշխատանք էին 7-ը (4 տղամարդ և 3 կին)։ 42 անգործունակ մարդկանցից 10-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 18-ը թոշակառու, 14-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սեն Պալե եկեղեցի՝ XIII դար


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Սեն Պալե» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-07-ին։ Վերցված է 2012-7-29 
«Սեն Պալե» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-31
Սկոլե

Սկոլե (ուկրաիներեն՝ Сколе), քաղաք Ուկրաինայի Լվովի մարզի Սկոլեի շրջանում, շրջկենտրոն։
2001 թվականի տվյալներով Սկոլե քաղաքում բնակվում էր 6 742 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Զելյոնոե (գյուղ, Պետրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶելյոնոեԶելյոնոե (ուկրաիներեն՝ Зелене), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Պետրովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զելյոնոե գյուղում բնակվում էր 1 045 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)