armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Իվայլո Պետրով

Իվայլո Պետրով (բուլղար․՝ Ивайло Петров, հունվարի 19, 1923(1923-01-19), Բդինցի, Dobrichka Municipality, Դոբրիչի մարզ, Բուլղարիա - ապրիլի 16, 2005(2005-04-16) կամ ապրիլի 14, 2005(2005-04-14), Սոֆիա, Բուլղարիա) բուլղարացի գրող, նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Իվայլո Պետրովը ծնվել է 1923 թվականի հունվարի 19-ին Դոբրիչի մարզի Բդինցի գյուղում։ 1942 թվականին ավարտել է Դոբրիչի ուսումնարանը։ 1947-1949 թվականներին սովորել է Սոֆիայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։ Գեղարվեստի ակադեմիայում Ալեքսանդր Բեշկովի մոտ ուսանել է գրաֆիկա։ Աշխատել է „Пламък“ ամսագրում և „Литературен фронт“ թերթում։


== Գրական գործունեություն ==
Զբաղվել է գրական-քննադատական աշխատանքով։ «Նոնկայի սերը» վիպակը 1961 թվականին լույս է տեսել նաև հայերեն։ Ստեղծագործությունները թարգմանվել են չինարեն, մոնղոլերեն, գերմաներեն, ռուսերեն, ճապոներեն, ռումիներեն, ֆրանսերեն, լեհերեն, սլովեներեն։ 

«Մկրտություն» (պատմվածքների ժողովածու, 1953)
«Մեռյալ հուզում» (վեպ, 1953)
«Հորաքույրը նշանվում է»
«Փոքրիկ պատրանքներ» (1963)
«Կեղծ մարդիկ», 1973
«Աշնանային պատմություններ», 1978
«Երեք Հանդիպումներ», 1981
«Ընտրյալ գործեր», 1983
«Երազանքների գույնը», 1989 պատմություններ
«Մահվան դատավճիռ», 1991, վեպ


== Մրցանակներ ==
«Խրիստո Գ. Դանով» մրցանակ, 2002
«Յորդան Յովկով» մրցանակ, 1990
Սոֆիայի համալսարանի «Սուրբ Կլիմենտ Օխրիդսկի» մրցանակ (2002)
Դոբրիչի պատվավոր քաղաքացի, 1994
„Стара планина“ շքանշան, 2000
Բալչիկի պատվավոր քաղաքացի, 2011


== Հիշատակ ==

Սոֆիայի „Солунска“ №35 շենքի պատին, որտեղ Իվայլո Պետրովն ապրել է 1978-2005 թվականներին, փակցվել է հուշատախտակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
„Хайка за вълци” в българската литература и култура. Съст. Пламен Дойнов. София: Кралица Маб, 2015. ISBN 978-954-533-140-4.


== Արտաքին հղումներ ==
Писмо до Петър Алипиев, Електронно списание LiterNet, 13.08.2005, № 8 (69)
Ивайло Петров, Откъс от романа „Преди да се родя и след смъртта ми“, в. "Литературен форум", бр. 5 (428), 26.09.2000 г.
Բոգոլյուբի (գյուղ, Լուցկի շրջան)

Բոգոլյուբի (ուկրաիներեն՝ Боголюби), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լուցկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1991 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բոգոլյուբի գյուղում բնակվում էր 851 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,774 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1099,48 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիլաբելյա

Վիլաբելյա (կատ.՝ Vilabella) - մունիցիպալիտետ Կատալոնիայում, գտնվում է Տառագոն նահանգում, Կատալոնիայի ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալտ-Կամպ շրջանում։ Զբաղեցնում է 18.2 կմ² տարածք, 824 մարդ բնակչությունով։ Հեռավորությունը մինչև համայնքի կենտրոն - 102 կմ։
Սեքվոյադենդրոն

Սեքվոյադենդրոն (լատ.՝ Sequoiadendron), մամոնտածառ, վելլինգտոնիա, ճահճանոճազգիների ընտանիքի ծառերի ցեղ։ Հայտնի է մեկ տեսակ՝ հսկա սեքվոյադենդրոն (S․ giganteum), որը 100 մ և ավելի բարձրությամբ և մինչև 10 մ բնի տրամագծով, միատուն, մշտադալար ծառ է։ Ապրում է մինչև 1500, այլ տվյալներով՝ 3- 4 հազար տարի։ Բունն ուղիղ է, սլացիկ, ծածկված մինչև 60 սմ հաստության կեղևով։ Սաղարթը խիտ է, կոնաձև կամ կլորավուն։ Փշատերևները նեղ նշտարաձև են, մոխրականաչավուն, 3-6, երբեմն՝ 12 մմ երկարությամբ, պարուրաձև դասավորված։ Կոները ձվաձև են, 5-8 սմ երկարությամբ, հասունանում են երկրորդ տարում։ Բազմանում է սերմերով, աշնանային կտրոններով և պատվաստի միջոցով։ Բնափայտն ունի մեխանիկական լավ հատկանիշներ և մեծ քանակությամբ տանին պարունակելու շնորհիվ չի փտում։ Օգտագործվում է կահույք, հեռագրասյուներ պատրաստելու համար, ինքնաթիռաշինության մեջ են։ Աճում է Կալիֆոռնիայում (երրորդական և կավճի դարաշրջաններում տարածված է եղել նաև Եվրասիայում)՝ Սիեռա-Նևադայի արևմտյան լանջերին, 1450-2500 մ բարձրության վրա։ Ամենաընդարձակ բնական անտառները վերածված են արգելավայրերի։ Գրեթե բոլոր խոշոր ծառերն ունեն իրենց անունները՝ «Մագելլան», «Կոպեռնիկոս», «Գեներալ Շերման»։ Ամենախոշոր ծառը կոչվում է «Անտառի պարոն Էվերեստ» և ունի 112 մ բարձրություն (բնի միջով ավտոխճուղի է անցնում)։
Հայաստան ներմուծվել է 1939-ին և հաջողությամբ աճել է Հայաստանի ԳԱ բուսաբանական այգու Կիրովականի (այժմ՝ Վանաձոր) բաժանմունքում, Իջևանի դենդրոպարկում և «Զեյթուն» սովետական տնտեսության պուրակում։
Բիլ Ուոլթոն

Ուիլյամ Թեոդոր Ուոլթոն III (անգլ.` William Theodore Walton III, նոյեմբերի 5, 1952(1952-11-05), La Mesa, Սան Դիեգո շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի նախկին բասկետբոլիստ,կենտրոնական։ Մասնագիտական կարիերայի ընթացքում հանդես է եկել Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Պորտլենդ Թրեյլ Բլեյզերս», «Սան Դիեգո/Լոս Անջելես Կլիպերս» և «Բոստոն Սելտիքս» ակումբներում։ «Բոստոնի» կազմում Երկու անգամ դարձել է NBA չեմպիոն։ Բասկետբոլի փառքի սրահի անդամ է։ Նախկին բասկետբոլիստ Լյուկ Ուոլթոնի հայրն է։


== Արտաքին հղումներ ==
NBA.com էջը
Բասկետբոլ ռեֆերենս էջը Archived 2012-05-29 at the Wayback Machine.
Արևմտյան Անտարկտիդա

Արևմտյան Անտարկտիդա կամ Փոքր Անտարկտիդա, Անտարկտիդայի երկու խոշոր  շրջաններից մեկը, այն մայրցամաքի այն մասը, որը գտնվում է արևմտյան կիսագնդում և ընդգրկում է Անտարկտիդայի թերակղզին։ Այն արևելյան Անտարկդիտայից առանձնացված է Տրանսանտարկտիկական լեռներով և ծածկված է արևմտյան Անտարկտիդայի սառցե շերտով։ Այն ընկած է Ռոս ծովի (անգլ.՝ Ross Sea) (մասամբ ծածկված Ռոս ծովի սառցե շերտով) և Վեդդել ծովի (անգլ.՝ Weddell Sea) միջև (մեծ մասամբ ծածկված Ֆիլչներ-Ռոնե (անգլ.՝ Filchner-Ronne Ice Shelf) սառցե շերտով)։ Այն կարելի է համարել հսկայական թերակղզի, որը ձգվում է հարավային բևեռից դեպի հարավային Ամերիկայի ծայրը։  
Արևմտյան Անտարկտիդան հիմնականում  ծածկված է Անտարկտիդայի սառցե շերտով, բայց կան նշաններ, որ եղանակային փոփոխությունները որոշակի ազդեցություն են  թողնում և սառցե շերտը սկսում է նեղանալ։ Անտարկտիդա թերակղզու ափերը արևմտյան Անտարկտիդայի այն միակ մասերն են, որոնք (ամռանը) չեն սառչում։ Սրանք կազմում են Անտարկտիդայի Մարիլենդյան տունդրաները և ունեն ամենատաք  կլիման Անտարկտիդայում։ Ժայռերը ծածկված են մամուռներով և քարաքոսերով, որոնք կարողանում են հաղթահարել ձմռան սաստիկ ցուրտը և աճման կարճ սեզոնը։


== Վայր և նկարագրություն ==
Արևմտյան Անտարկտիդան գտնվում է Տրանսանտարկտիկական լեռների Խաղաղ օվկիանոսյան կողմում,  ընդգրկում է Անտարկտիդայի թերակղզին (Գրահամ Լենդի և Փալմեր լենդի հետ) Էլսվորտ Լենդի, Մարիա Բիրդ և Կինգ Էդվարդ VII Լենդի հետ, տարածքը ծովեզրյա կղզիներից ընդգրկում է Ադելաիդա կղզին և սառցե զառիթափ վայրերը, մասնավորապես Ֆիլչներ-Ռոնե սառցե շերտը Վեդդել ծովում և Ռոս սառցե շերտը Ռոս ծովում։
Արևմտյան Անտարկտիդան անվանակոչվել է 20-րդ դարի սկզբին, անվան օգտագործումը սովորական դարձավ երկրաֆիզիկական ուսումնասիրությունների արդյունքում, միջազգային տարուց հետո (1957–1958) , որոնք բացահայտեցին, որ Տրանսանտարկտիկական լեռները օգտակար տարածաշրջանային սահման են Արևմտյան Անտարկտիդայի և Արևելյան Անտարկտիդայի միջև։ Անտարկտիդայի անվանումների խորհրդատվական հանձնաժողովը (US-ACAN) հաստատեց անունը 1962 թվականին։
Արևմտյան Անտարկտիդան մեծապես ծածկված է հաստ սառցե շերտով, այսպես կոչված Արևմտյան Անտարկտիդայի սառցե շերտով։ Վերջին տասնամյակում սառցե շերտը ցույց է տվել զանգվածի նվազման նշաններ։
Արևմտյան Անտարկտիդայի երկրաբանական պատմությունը ամփոփված է 2020 թվականի հրատարակությունում։  


== Մարիլենդիա - Անտարկտիկական տունդրա ==
Արևմտյան Անտարկտիդայի որոշ մասեր ծածկված չեն սառցե շերտով (Անտարկտիդայի օազիս), դրանք Անտարկտիդա թերակղզու ափերն են, մի ամբողջ կենսաբազմազան տարածաշրջան՝ հայտնի որպես Մարիլենդիա Անտարկտիկական տունդրա ։ Այս տարածքը Անտարկտիդայի ամենատաք կլիման ունի, մամուռով և քարաքոսով ծածկված ժայռերը ամռան ամիսներին ձյունից զերծ են, չնայած որ եղանակը շարունակում է մնալ բավականին ցուրտ, իսկ աճման սեզոնը ՝ շատ կարճ։

		


== Ծանոթագրություններ ==
Պարգ

Պարգ (ֆր.՝ Pargues), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 121 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.66 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.98 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 165 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 105 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 31 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 71 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 58-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 13։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,7 %։ 58 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 54 անձ (29 տղամարդ և 25 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (1 տղամարդ և 3 կին)։ 13 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կիննու դաստակերտ

Կիննու դաստակերտ (էստ․՝ Kõnnu mõis, գերմ.՝ Könda), ազնվականական նախկին կալվածք Էստոնիայի հյուսիսում՝ Հարյումաա նահանգի Հառկու շրջանում։
XVI-XVII դարերում եղել է Կոլգա դաստակերտի մի մասը։
Ազնվականական դաստակերտի է վերաձվել 1696 թ.։ Մինչ պետականացումը, որ տեղի ունեցավ XX դարի սկզբում, պատկանել է Շտակելբերգների ընտանիքին։
Մեր օրերում Կիննու դաստակերտի գլխավոր մասնաշենքը չի պահպանվել։ Դրա տեղում 1920 թ. կառուցվել է քարե դպրոց, որի կառուցման ժամանակ կարող են օգտագործած լինել դաստակերտի շինանյութը։
Ներկայումս դաստակերտը մասնավոր սեփականություն է։ Պահպանվել են մի շարք տնտեսական շինություններ, որոնց մի մասը վերակառուցված են, մյուս մասը՝ ավերված։


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնական դաստակերտներ(էստոներեն)
Գորի (Շուախևի շրջան)

Գորի (վրաց.՝ გორი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Շուախևի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 152 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պորպետո

Պորպետո (իտալերեն՝ Porpetto), կոմունա Իտալիայի Հանրապետությունում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2732 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 139 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0431։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0431 60036 - 0431 60484
Էլեկտրոնային փոստ՝ segretario@com-porpetto.regione.fvg.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.porpetto.ud.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine. (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Թրոյ (Նյու Յորք)

Թրոյ (անգլ.՝ Troy), քաղաք ԱՄՆ-ի հյուսիս-արևելքում, Նյու Յորք նահանգում։ Ունի 62,9 հազար բնակիչ (1970)։ Նավահանգիստ է Հուդզոն գետի ափին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրևակուորե

Կրևակուորե (իտալերեն՝ Crevacuore), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Բիելլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է՝ 1876 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 235 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 8 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 13864։ Հեռախոսային կոդ՝ 015։
Համայնքում սեպտեմբերի 8-ին հատկապես նշում են Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան տոնը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Մարգարիտա Բարխոյան

Մարգարիտա Բարխոյան (մայիսի 3, 1989(1989-05-03), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երգչուհի։


== Կյանքը ==


=== Ուսում ===
Սովորել է Երևանի Ալեքսանդր Պուշկինի անվան համար 8 միջնակարգ դպրոցում։ 2010 թվականին ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի ջազ-վոկալ բաժինը։


=== Երաժշտական գործունեություն ===
2002 թվականից հանդես է եկել եղբոր՝ Վլադիմիր Բարխոյանի հետ և ձայնագրել առաջին երգը՝ «Սերն է քո արև հայրենիք»։ 2003 թվականին եղբոր հետ համատեղ թողարկել է նույնանուն ձայնասկավառակը։
2003 թվականին մասնակցություն է ունեցել «Սայաթ-Նովա» երգի համահայկական փառատոնին, որտեղ արժանացել է գլխավոր մրցանակի։ 2004 թվականին եղբոր հետ մենահամերգ են ունեցել ԱՄՆ-ում և հայկական երաժշտական մրցանակաբաշխության ժամանակ արժանացել է «Տարվա հայտնություն» մրցանակին։
2007 թվականին համերգներով եղել է Փարիզում։
2011 թվականին թողարկել է երկրորդ՝ «Ջրի պես» սկավառակը։


== Ծանոթագրություններ ==
(241) Գերմանիա

(241) Գերմանիա (անգլ.՝ Germania), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1884 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Ռոբերտ Լյութերի կողմից Դյուսելդորֆում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,050239 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7538 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3466 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Գերմանիա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,754 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1945,81 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,185013 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,51° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(241) Գերմանիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կազալետո Սպարտանո

Կազալետո Սպարտանո (իտալերեն՝ Casaletto Spartano), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 1680 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 24 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 70 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84030, հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0973։


== Ծանոթագրություններ ==
Գունավոր անձրևներ

Գունավոր անձրևներ, կազմված են ջրի սովորական կաթիլներից և իրենց մեջ պարունակում են տարբեր խառնուրդներ։ Յուրահատուկ անձրևները իրենցից ենթադրում են նաև սովորական անձրևի և ուժեղ քամու կամ փոթորկի կողմից մթնոլորտ բարձրացված օտար առարկաների անկում։


== Կարմիր (արյունոտ) անձրևներ ==
Դրանց մասին հիշատակում են դեռևս հին և միջնադարյան գիտնականներն ու գրողները (Հոմերոսը` Իլիական»ում, Պլուտարքոսը, Ալ Գազեն)։ Նմանատիպ հիշատակում կա նաև Աստվածաշնչում։
Այս տեսակի առավել հայտնի անձրևները տեղացել են․

1803 թվական, փետրվար՝ Իտալիայում
1813 թվական, փետրվար՝ Կալաբրիայում
1838 թվական, ապրիլ՝ Ալժիրում
1842 թվական, մարտ՝ Հունաստանում
1952 թվական, մարտ՝ Լիոնում
1969 թվական, մարտ՝ Սիցիլիայում
1970 թվական, փետրվար՝ Հռոմում
1887 թվական, հուլիս՝ ՖոնտենբլոյումԱրյունոտ անձրևներ նկատվել են նաև Եվրոպայից դուրս` Կանաչ Հրվանդանի կղզիներում, Բարեհուսո հրվանդանում և այլն։ Արյունոտ անձրևները առաջանում են սովորական անձրևի և մանրագույն կարմիր օրգանիզմներից կազմված կարմիր փոշու խառնուրդից։ Այդ փոշու հայրենիքը Աֆրիկան է, որտեղ այն ուժեղ քամիներից բարձրացվում է շատ վեր և բարձր օդային հոսանքների կողմից տեղափոխվում է Եվրոպա։ Այսեղից էլ նրա մյուս անվանումը՝ «պասսատային փոշի»։ Այս փոշու պատճառով Ատլանտյան օվկիանոսի միջին մասում օդը հաճախ այնքան է մթնում, որ այդ մասը հին հույների ու հռոմեացիների մոտ անվանվում է «Մթին ծով»։ Կարմիր անձրևների հանգամանալից ուսումնասիրություն է անցկացրել Էրենբերգը, ով բազմաթիվ փաստագրական ապացույցներ էր հավաքել մ․թ․ա․ 16-րդ դարից սկսած մինչև 19-րդ դարի վերջին քառորդ։ 1849 թվականին նա հրապարակել է «Պասսատային փոշի և արյունոտ անձրև» (գերմ.՝ Passat-Staub und Blut-Regen) մենագրությունը։


== Սև անձրևներ ==
Ի հայտ են գալիս սովորական անձրևի և հրաբխային կամ տիեզերական փոշու խառնումից։ 1819 թվականին Մոնրեալում՝ Կանադայում, տեղացել է սև անձրև։ Նմանատիպ դեպք նկատվել է նաև 1888 թվականի օգոստոսի 14-ին Բարեհուսո հրվանդանում։


== Սպիտակ (կաթնային) անձրևներ ==
Նկատվում են այն վայրերում, որտեղ գտնվում են կավճային ժայռեր։ Կավճային փոշին բարձրանում է վեր և անձրևակաթիլները կաթնագույն ներկում։


== Դեղին անձրևներ ==
Առաջանում են սովորական անձրևի և տարբեր բույսերի ծաղկափոշու միախառնումից (եղևնու, լաստենու, տիզենու, տափաստանային հացահատիկային բույսերի, կանեփի և այլն)։ Դեղին անձրևները մայիսին ամեն օր տեղում են Հյուսիսային Սիբիրում․ դա կապցված է Արևելյան Ղազախստանի նախալեռնային տափաստաններից և Ղրղզստանի Չուի հովտից (որտեղ այդ ժամանակաշրջանում ինտենսիվ ծաղկում են հացահատիկային բույսերն ու կանեփը) ծաղկափոշով հագեցած օդային զանգվածների տեղաշարժով։
2009 թվականի սկզբին դեղին անձրևներ տեղացին Կաբարդա-Բալկարիայում, Հյուսիսային Օսեթիայում, Ստավրոպոլի երկրամասում։ Դեղին անձրևները պարբերաբար տեղում են նաև Կունաշիրում, որի պատճառն են հանդիսանում ստորին ամպերի մակարդակին մոտ գտնվող Մենդելեևի հրաբխի ֆումարոլյան դաշտերը։


== Կանաչ անձրևներ ==
2002 թվականի գարնանը կանաչ անձրևը՝ կազմված ջրից և մեղուների՝ ծաղիկափոշու և մանգոյի արտազատումի խառնուրդից, տեղաց Հնդկաստանի Կալկաթա քաղաքի մոտ գտնվող Սանգրանպուր գյուղի վրա։
2012 թվականի ապրիլի 26-ին Մոսկվայում և Մոսկվայի մարզում տեղացին կանաչ անձրևներ՝ ծառերի, հատկապես՝ կեչու ծառերի ծաղկափոշու խառնուրդով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Аномальные осадки: «цветные» дожди и «шоколадный» снег. Справка
Իժորյան գումարտակ

«Իժորյան գումարտակ» (ռուս.՝ «Ижорский батальон»), խորհրդային սև-սպիտակ գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Գենադի Կազանսկին «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում 1972 թվականին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է Իժորյան գումարտակի մարտիկների ճակատագրի մասին։ Այն կազմվել է Կոլպինոյի կամավորներից, հիմնականում Իժորի գործարանի աշխատավորներից, գումարտակը մասնակցել է հիտլերյան բանակի կանոնավոր զորամասերի դեմ վճռական մարտերին և ավարտել է իր հերոսական ուղին Բալթիկ ծովի ափին։


== Դերերում ==
Վիկտոր Ժուկով – Կոլյա Մատվեև
Իրինա Յուրևիչ — Լենա Սնեգիրյովա
Սերգեյ Պրիսելկով – Չայկա
Բորիս Չիրկով – Վանեչկա
Սերգեյ Պլոտնիկով – Պաշա
Վասիլի Կորզուն – Վիկտոր Անդրեև, շտաբի պետ
Վադիմ Յակովլև – Սերգեյ Պետրովիչ, կուսկոմի քարտուղար
Լեոնիդ Նևեդոմսկի – գումարտակի հրամանատար, մայոր
Գլեբ Սելյանին – գումարտակի կոմիսար
Գեորգի Կուլիկով – Գենադի Վիկենտևիչ, ուսուցիչ
Իննա Կոնդրատևա – Աննա Ալեքսեևնա, Լենայի մայրը
Միխայիլ Խրաբրով – Ֆեոդոր Իվանովիչ, Կոլյայի հայրը
Ֆիլմի նկարահանումներին մասնակցել են Իժորյան գումարտակի նախկին մարտիկներն ու հրամանատարներն ու գործարանի բանվորները։


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Սերգեյ Դավիդով, Օլեգ Շեստինսկի, Գենադի Կազանսկի
Բեմադրությունը՝ Գենադի Կազանսկու
Գլխավոր օպերատոր՝ Վլադիմիր Բուրիկին
Գլխավոր նկարիչ՝ Սեմյոն Մալկին
Կոմպոզիտոր՝ Նադեժդա Սիմոնյան


== Նկարահանումներ ==
Նկարահանումներն անցկացվել են Կոլպինոյում և Իժորյան գործարանի արտադրամասերում։ Այդ ժամանակ քաղաքի ու գործարանի բազմաթիվ վայրերում տեղադրվել են պատերազմական շրջանի դեկորացիաներ։ Դերասան Վ. Կորզունի հուշերով՝ «նկարահանումներն անցկացվել են գործարանում՝ նրանց մասնակցությամբ, ովքեր պատերազմի ժամանակին երիտասարդ տարիքում աշխատել են և պաշտպանել հայրենի գործարանը, Լենինգրադը»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
««Ижорский батальон»»։ Государственный регистр фильмов։ Министерство культуры Российской Федерации։ Վերցված է 2013-05-28 
Аннотированный каталог фильмов киностудии «Ленфильм»: 1918—2003. — «Ижорский батальон»

Ижорский батальон просит музея. Видеорепортаж НТВ, 2009
«Броня России» — начинается в Колпине.
Проект «Броня России»: Колпинский оборонительный рубеж Ленинграда
Երևան՝ սիրո քաղաք

«Երևան՝ սիրո քաղաք» , երգ, որը թողարկվել է Երևան քաղաքի հիմնադրման 2799-րդ տարեդարձի առթիվ։ Երգի խոսքերի հեղինակը Ավետ Բարսեղյանն է, իսկ երաժշտության հեղինակը Արա Թորոսյանը։ Երգը ներկայացրել են հայկական էստրադայի երգիչներ  Արսեն Սաֆարյանը, Արթուր Իսպիրյանը, Զարուհի Բաբայանը, Էմմա Ասատրյանը, Էռնա Միրը, Միհրան Ծառուկյանը, Ռադիկ Գաբրիելյանը և Սյուզաննա Մելքոնյանը։ Երգի հիման վրա նկարահանվել է տեսահոլովակ, որի ռեժիսորն է Գրիգոր Վահրամյանը, պրոդյուսերը՝ Լիլիթ Մարտիրոսյան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Երեւան՝ սիրո քաղաք». նոր երգ՝ նվիրված 2799-ամյա Երևանին
Դիապսիդներ

Դիապսիդներ
(լատ.՝ Diapsida), սողունների հնագույն խումբ, որը ձևավորվել է 300 միլիոն տարի առաջ (վերին քարածխային ժամանակաշրջանում) և գոյատևում է մինչև օրս (կոկորդիլոսներ, կնճիթագլուխներ, թեփուկավորներ և կրիաներ): Ժամանակակից դասակարգման համաձայն՝ թռչունները նույնպես պատկանում են դիապսիդներին։ Ներկայում աշխարհում գոյություն ունեն դիապսիդների մոտավորապես 14600 տեսակներ, ինչը նրանց դարձնում է բարձրակարգ ողնաշարավորների ամենաբազմազան խումբը։


== Էվոլյուցիա ==
Դիապսիդներն անապսիդներից հետո զավրոսիդներից առանձնացված խումբն են։ Նրանց գանգը (սկզբնական տարբերակում) ունի երկու քունքային խոռոչներ, որոնք դասավորված աչքի հետևի ոսկրից վերև և ներքև։ Պալեոզոյի վերջում դիապսիդները հիմք են դարձել բավականին մեծ թվով կարգաբանական հարմարված խմբերի, որոնք հայտնաբերում են ինչպես անհետացած, այնպես էլ ժամանակակից սողունների մեջ։ Նրանք կարողացել են ոչ միայն գերիշխող դիրք գրավել ցամաքային կենսացենոզներում, այլ հարմարվել են քաղցրահամ ջրերի, ծովային և օդային միջավայրերին։
Համեմատաբար ուշ շրջանի դիապսիդների շարքում առանձնացել են երկու հիմնական խմբեր՝ լեպիդոզավրոմորֆները (Lepidosauromorpha) արխոզավրոմորֆները (Archosauromorpha)։ Լեպիդոզավրներից սկզբում առանձնացել են կնճիթագլուխները, որոնցից ներկայում պահպանվել է միայն հատերիան։ Պերմի ժամանակաշրջանի վերջում նրանցից առանձնացել են  թեփուկավորներ (Squamata), որոնք դարձել են բազմաթիվ կավճի ժամանակաշրջանում։ Միջին յուրայի ժամանակաշրջանից ոչ ուշ հայտնվել են օձերը, որոնք կազմում են սողունների առանձին խումբ։ Վաղ տրիասում արխոզավրոմորֆներից առանձնացել են արխոզավրները։


== Դասակարգում ==
Ժամանակակից դասակարգում։


== Տես նաև ==
Անապսիդներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Основы палеонтологии : Справочник для палеонтологов и геологов СССР : в 15 т. / гл. ред. Ю. А. Орлов. — М. : Наука, 1964. — Т. 12 : Земноводные, пресмыкающиеся и птицы / под ред. А. К. Рождественского, Л. П. Татаринова. — 724 с. — 3000 экз.
Эозухии // Экслибрис — Яя. — М. : Советская энциклопедия, 1978. — (Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров ; 1969—1978, т. 30).
Osborn H. F. 1903. The Reptilian Subclasses Diapsida and Synapsida and the Early History of the Diaptosauria. Memoirs of the American Museum of Natural History 1(8): 451—519.
Laurin M. and Reisz  R. R. 1995. A reevaluation of early amniote phylogeny. Zoological Journal of the Linnean Society 113(2) :165—223. .
Müller J. and Reisz R. R. 2006. The Phylogeny of Early Eureptiles: Comparing Parsimony and Bayesian Approaches in the Investigation of a Basal Fossil Clade. Systematic Biology 55(3): 503—511. .
Վիրբովո (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)

Վիրբովո (ռուս.՝ Вырбово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կրիկունկա

Կրիկունկա (ուկրաիներեն՝ Крикунка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոբրովելիչկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրիկունկա գյուղում բնակվում էր 38 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,484 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 78,51 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գյավաշ

Գյավաշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Գավաշի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(2107) Իլմարի

(2107) Իլմարի (անգլ.՝ Ilmari), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1941 թվականի նոյեմբերի 12-ին Լիյսի Օտերմայի կողմից Տուրկուում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,627408 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4255 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8293 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1555,57 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,231426 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,82° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2107) Իլմարի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գրեդկի

Գրեդկի (ուկրաիներեն՝ Гредьки), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1538 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գրեդկի գյուղում բնակվում էր 122 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,002 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 61 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տոլստ

Տոլստ (ռուս.՝ Толсть), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Բոկսիտոգորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 20 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռաննակյուլա (այլ կիրառումներ)

Ռաննակյուլա անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Ռաննակյուլա - գյուղ Էստոնիայի Հանիլա շրջանի կազմում։
Ռաննակյուլա - գյուղ Էստոնիայի Նիվա շրջանի կազմում։
Ռաննակյուլա - գյուղ Էստոնիայի Էմմաստե շրջանի կազմում։
Ռաննակյուլա - գյուղ Էստոնիայի Վառբլա շրջանի կազմում։
Ռաննակյուլա - գյուղ Էստոնիայի Լաիմյալա շրջանի կազմում։
Ռաննակյուլա - գյուղ Էստոնիայի Կիհելկոննա շրջանի կազմում։
Ռաննակյուլա - գյուղ Էստոնիայի Մուհու շրջանի կազմում։
Ռաննակյուլա - գյուղ Էստոնիայի Պիհտլա շրջանի կազմում։
Ռաննակյուլա - գյուղ Էստոնիայի Վալյալա շրջանի կազմում։
Ռաննակյուլա - գյուղ Էստոնիայի Օռիսաառե շրջանի կազմում։
Ռաննակյուլա - գյուղ Էստոնիայի Ռինգու շրջանի կազմում։
Նովայա Վիգոդա

Նովայա Վիգոդա (ուկրաիներեն՝ Нова Вигода), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ժիտոմիրի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովայա Վիգոդա գյուղում բնակվում էր 91 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,396 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 229,8 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռոքսելանա

Ռոքսելանա կամ Հյուրեմ,Հյուրեմ Հասեկի -Սուլթան ծնվ. Ալեկսանդրա Անաստասիա Լիսովսկա, մոտ 1502, Ռութենիա - ապրիլի 18, 1558 կամ ապրիլի 17, 1558, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն), Օսմանյան սուլթան Սուլեյման I-ի հարճը, այնուհետև՝ կինը (երկրորդ)։ Սուլթան Սելիմ II մայրը։ Կարևոր դերակատարություն է ունեցել Օսմանյան կայսրության պետական գործերում։ Հյուրեմը ուներ սուլթան Սուլեյմանից հինգ երեխա՝ Մահմեդին, Միհրիմահին, Սելիմին, Բայազեդին, Ջիհանգիրին։ Նաև Հյուրեմ  եղել առաջին Հասեկի սուլթանը, Հասեկի սուլթանը դա Սուլթանի միակ կինն է Հասեկի կոչումը առաջինը կրել է Հյուրեմ Սուլթանը,երբ դարձել է Սուլթան Սուլեյման |-ի կինը։
Հյուրեմ անունը նրան տվել է Սուլթան Սուլեյմանը։


== Ծագումը ==
Հյուրեմի՝ մինչ սուլթանի հարեմում հայտնվելը, կյանքի մասին փաստագրական աղբյուրներ, նույնիսկ որևէ հուսալի գրավոր վկայություններ չկան։ Դրանով հանդերձ, գրական ստեղծագործություններում նրա ծագման մասին լեգենդներ են հյուսված։


=== Փաստեր ===
Հյուրեմի ծագման մասին վկայությունները կցկտուր և հակասական են։
Եվրոպայում Հյուրեմը հայտնի է եղել որպես Ռոքսելանա։ Այս անունը առաջին անգամ օգտագործվել է Օսմանյան կայսրությունում Հռոմեական Սրբազան կայսրության դեսպան Օժյե Գիսլեն դե Բուսբեկիի հետ կապված, ով հեղինակն է 1589 թվականին Փարիզում հրատարակված «Թուրքական նշումներ»-ի (լատ.՝ Legationis Turcicae epistolae quatuor IV):


== Ծանոթագրություններ ==
Իրեն Բեդարդ

Իրեն Բեդարդ (անգլ.՝ Irene Bedard, հուլիսի 22, 1967(1967-07-22), Անքորեջ շրջան, ԱՄՆ),  կինոյի, հեռուստատեսության և հնչյունավորման ամերիկացի դերասանուհի։ Շատ քիչ էսկիմոս դերասանուհիներից մեկն, ով մեծ ճանաչում է ձեռք բերել։ Հնդկուհու ամպլուա է։ Հեռուստադիտողին առավել հայտնի է հնդկուհի արքայադստեր հնչյունավորմամբ Պոկահոնտաս մուլտֆիլմում և 1995 թվականի խաղում, 1988 թվականի մուլտֆիլմի շարունակությունում, ընդ որում մուլտիպլիկացիոն պատկերը ևս արտանկաարվել է Իրեն Բեդարդի իրական տեսքից։


== Կենսագրություն ==
Իրեն Բեդարդը ծնվել է 1967 թվականի հուլիսի 22-ին Անքորիջում (Ալյասկա)։ Նրա ամենամոտ նախնիները եղել են տարբեր ազգություններից՝ ինուպյատներ, յուպիկներ, ինուիտներ, կրիներ։ Ավարտել է Ֆիլադելֆիայի արհեստի համալսարանը «երաժշտական թատրոն» մասնագիտացմամբ։
Բեդարդը 1994 թվականին նկարահանվել է կինոյում և հեռուստատեսությունում, 1995 թվականին հնչյունավորել է մուլտֆիլմեր և համակարգչային խաղեր։ 1995 թվականին People ամսագիրը ներառել է նրան «50 ամենագեղեցիկ մարդկանց» ցուցակի մեջ։ 
2012 թվականին դարձել է Sleeping Lady Films և Waking Giants Productions կազմակերպությունների համահիմնադիրը։


=== Անձնական կյանք ===
1993 թվականին ամուսնացել է երգիչ Դենի Ուիլսոնի հետ։ 2003 թվականին զույգը ունեցել է որդի, որին անվանել են Քուին։ 2010 թվականի նոյեմբերին ԶԼՄ-ում հայտնվել է տեղեկություն, որ ամուսնական կյանքի ընթացում Ուիլսոնը անընդհատ իր կնոջ նկատմամբ կիրառել է սեքսուալ և ֆիզիկական բռնություն՝ չթողնելով նրան լիարժեք զբաղվել դերասանական կարիերայով։ 2012 թվականին զույգը բաժանվել է։ 


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
Իրեն Բեդարդի մրցանակների և անվանակարգերի ամբողջական ցուցակի հետ կարելի է ծանոթանալ IMDb կայքում․1995 թվական՝ Ոսկե գլոբուս մրցանակ «Մինի սերիալում կամ հեռուստաֆիլմում լավագույն դերսանուհի» կատեգորիայում «Լակոտի ցեղի կինը» ֆիլմում խաղացած դերի համար - անվանակարգ։
1995 թվական՝ «Bronze Wrangler» մրցանակ Կովբոյների և վեստերների ժառանգություն ազգային թանգարանի կողմից «Լիամետրաժ հեռուտաֆիլմ» կատեգորիայում «Լակոտի ցեղի կինը» ֆիլմում խաղացած դերի համար - հաղթանակ։
1999 թվական՝ «Bronze Wrangler» մրցանակ Կովբոյների և վեստերների ժառանգություն ազգային թանգարանի կողմից «Լիամետրաժ հեռուտաֆիլմ» կատեգորիայում «Երկուսը Տեխասից» ֆիլմում խաղացած դերի համար - հաղթանակ։
2004 թվական՝ American Indian LA Film and TV Awards մրցանակ «Լիամետրաժ ֆիլմում լավագույն գլխավոր դեր» կատեգորիայում «Greasewood Flat» ֆիլմում խաղացած դերի համար - հաղթանակ։
2006 թվական՝ «Bronze Wrangler» մրցանակ Կովբոյների և վեստերների ժառանգություն ազգային թանգարանի կողմից «Լիամետրաժ հեռուտաֆիլմ» կատեգորիայում «Հյուսիսում» մինի սերալում խաղացած դերի համար - հաղթանակ։


== Ընտրյալ աշխատություններ ==


=== Կինոյի դերասանուհի ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография (անգլ.) на сайте who2.com
(4624) Ստեֆանի

(4624) Ստեֆանի (անգլ.՝ Stefani), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի մարտի 23-ին Կարոլին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,05139 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4068 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,696 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1946,91 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,184909 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,64° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4624) Ստեֆանի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ախոռջուղ

Ախոռջուղ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Աքչեաբադի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր
Լազեր (այլ կիրառումներ)

Լազեր, կարող է վերաբերել՝

Լազեր - օպտիկական քվանտային գեներատոր, մոնոքրոմատիկ կոհերենտ լույսի աղբյուր՝ լուսային ճառագայթի բարձր ուղղորդվածությամբ
Լազեր - քարթվելական ընտանիքի ժողովուրդ
Կավադ I

Կավադ I (ծն. թ. անհտ.մոտ 449—531 թ.), պարսից արքա 488—496 թվականներին և 499 թվականից։ Սասանյանների դինաստիայից։ Տոհմային ավագանու ազդեցությունը թուլացնելու նպատակով օգտագործել է նրանց միջև եղած տոհմային հակամարտությունը և դաշնակցել մազդակյանների հետ։ Ազնվականները 496 թվականին բանտարկել են Կավադ I-ին և գահ բարձրացրել եղբորը՝ Զամասպին։ Կավադ I փախել է հեփթաղների մոտ և 499 թվականին նրանց օգնությամբ վերագրավել գահը։ Հայաստանը Բյուզանդիային հակադրելու համար 502 թվականին ճանաչել է հայ եկեղեցու անկախությունը։ 502 թ.-ին պատերազմ է սկսել Բյուզանդիայի դեմ, որը տևել է մի քանի տարի։ Կենտրոնական իշխանությանը սպառնացող մազդակյան շարժման հետագա տարածումը կասեցնելու նպատակով 528 թ.-ից սկսել է շարժման մասնակիցների զանգվածային կոտորածը։ 527 թ.-ին նոր պատերազմ է սկսել Բյուզանդիայի դեմ, որը շարունակվել է նրա մահից հետո էլ։ Կառավարման վերջին շրջանում նախաձեռնել է մի շարք բարեփոխումներ, որոնք իրականացրել է որդին՝ Խոսրով I Անուշիրվանը։
Ալի Հուսեյնլի

Ալի Մուհամեդ օկլի Հուսեյնլի (ադրբ.՝ Əli Məhəmməd oğlu Hüseynli, հոկտեմբերի 8, 1968(1968-10-08), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանի պետական գործիչ, Միլի մեջլիսի պատգամավոր, Միլի Մեջլիսի նախագահի առաջին տեղակալ, Միլի Մեջլիսի իրավական քաղաքականության և պետականաշինության Կոմիտեի նախկին նախագա։


== Կենսագրություն ==
Ալի Հուսեյնլին ծնվել է 1968 թվականին Բաքու քաղաքում։ 1985 թվականին ավարտել է Բաքվի Բինագադիի շրջանի թիվ 135 միջնակարգ դպրոցը։ 
1985-1986թթ. Աշխատել է Ռուսաստանի Կալինինի շրջանի «Կալինինսելստրոյ» շինարարական բաժնում որպես բանվոր։

1987 թվականին ընդունվել է Կալինինի պետական ​​համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ։ 
Նա ծառայել է բանակում 1988-1989 թվականներին։ 1993 թվականին ավարտել է Բաքվի պետական ​​համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 
1991-1995 թվականներին աշխատել է ԱՀ Գերագույն դատարանում, 1995-1996 թվականներին ՝ ԱՀ նախագահի գործադիր գրասենյակում, իսկ 1996-2000 թվականներին ՝ ԱՀ Միլլի Մեջլիսում։
Նա իրավաբանական գիտությունների թեկնածու է։ 
Նա եղել է Միլլի Մեջլիսի իրավական քաղաքականության և պետականաշինության կոմիտեի նախագահ։ Եղել է ԱՀ դատական ​​իրավական խորհրդի անդամ։
Նա Ադրբեջանի Հանրապետության հակակոռուպցիոն հանձնաժողովի անդամ է։ Նա Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովում Ադրբեջանի Հանրապետության պատվիրակության ղեկավարի տեղակալն է։
Նա Հակակոռուպցիոն խորհրդարանականների համաշխարհային կազմակերպության Ադրբեջանի մասնաճյուղի նախագահն է։
Ամուսնացած է, ունի 2 երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալի Հուսեյնլի
Միլի Մեջլիսի նախագահի առաջին տեղակալ
Milli Məclis Sədrinin Birinci Müavini - Əli Hüseynli İlk Dəfə "Birinci Studiya"da
Ալի Հուսեյնլի
Դոբրոտովսկի գյուղական խորհուրդ (Կրոլեվեցկի շրջան)

Դոբրոտովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Добротівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոբրոտովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 886 մարդ։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Վելկա Սնեժնա քարանձավ

Վելկա Սնեժնա քարանձավ (լեհերեն՝ Jaskinia Wielka Śnieżna, բառացի թարգմանած՝ Ձյունոտ մեծ քարանձավ), կրաքարային քարանձավների համակարգ Կարպատյան լեռների Արևմտյան Տատրաներ ճյուղավորությունում, Լեհաստանի Հանրապետության հարավային մասում, Տատրաներ ազգային պարկում։ Ունի 23.723 մետր ընդհանուր երկարություն, իսկ ամենամեծ խորությունը 824 մետր է, և համարվում է ամենաերկար, ամենաընդարձակ ու ամենախոր քարանձավը Լեհաստանում, ինչպես նաև՝ ամենախորը Տատրաների ողջ լեռնահամակարգում։ Քարանձավային համակարգի որոշ հատվածներ դեռևս բավարար չափով ուսումնասիրված չեն։


== Հակիրճ տեղեկատվություն ==
Jaskinia Wielka Śnieżna-ն ընդհանրացված անվանումն է միմյանց հետ կապված հինգ քարանձավների, որոնք ուսումնասիրվել են առանձին-առանձին, տարբեր ժամանակներում։ Դրանք են՝ Jaskinia Śnieżna-ն, Jaskinia Wielka Litworowa-ն, Jaskinia nad Kotlinami-ն, Jasny Awen-ը և Jaskinia Wilcza-ն։ Այս հինգ քարանձավներից ամենաերկարը Jaskinia Śnieżna-ն է՝ Ձյունոտ քարանձավը։ Այն նաև գլխավորն է և ամենավաղ հայտնաբերվածն ու ուսումնասիրվածը։ Ունի մոտավորապես 14.954 մետր երկարություն և 622 մետր առավելագույն խորություն։
Ձյունոտ քարանձավի հետազոտումը շարունակվում է։ Միաժամանակ փորձեր են արվում նրան  Լեհաստանում մեծությամբ երկրորդը համարվող Śnieżna Studnia քարանձավի հետ կապելու նպատակով։
Վելկա Սնեժնայի ուսումնասիրման ընթացքում քիչ չեն եղել  դժբախտ պատահարները, որոնց արդեն իսկ զոհ է գնացել առնվազն յոթ քարանձավագետ-հետազոտող։


== Գրականություն ==
Tatry polskie. Mapa topograficzna 1:10 000. Zarząd Topograficzny Sztabu Generalnego WP, Wydawnictwo Czasopisma Wojskowe, 1984
Jerzy Grodzicki [red.],  Jaskinie Tatrzańskiego Parku Narodowego. Wielkie jaskinie Doliny Małej Łąki, PTPNoZ, Warszawa,  2002.


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Jaskinia Wielka Śnieżna լեհերեն – քարտեզի հետ
Հայ Ավետարանական Փիթեր և Ելիզաբեթ Թորոսյան դպրոց

Հայ Ավետարանական Փիթեր և Ելիզաբեթ Թորոսյան դպրոց, հայկական դպրոց Բուրջ Համուդում, Լիբանան։ Հիմնադրվել է 1951 թվականին Ենովք Հադիդյանի կողմից։ Բացվել է որպես մանկապարտեզ՝ 2 սենյակ ունեցող բնակարանում, ի սկզբանե հաճախել են միայն 20 երեխա։ Հաջորդ տարի աշակերտների թիվը կրնապատկվել է, և ավելացվել են տարրական դասարաններ։ 1966 թվականին դպրոցի համար Ամանոս-Դորայում կառուցվում է նոր շինություն, որը նախաձեռնում են պարոն և տիկին Թորոսյանները։ Այստեղից էլ դպրոցը անվանվում է Թորոսյան։
Այժմյան տնօրենն է Սեդա Կարագյոզյանը։


== Պատմություն ==

Հայ Ավետարանական Փիթեր և Ելիզաբեթ Թորոսյան դպրոցը հիմնվել է 1951 թվականին Ամանոսի տարածաշրջանում՝ Բեյրութի արևելքում։ Նախապես եղել են նախադպրոցական դասարաններ, ապա 1973 թվականին սկսել է գործել որպես միջնակարգ դպրոց։ Ենովք Հադիդյանը կանգնած է ավետարանական վարժարանի հիմնադրման ակունքներում։ Այս դպրոցի զարգացման գործում մեծ ներդրում է ունեցել նաև ավետարանական գործիչ Ավգուստին Բադիրը, ով աջակցել է դպրոցի աստիճանական առաջընթացին, մինչ 1981 թվականին այն տեղափոխվում է նոր եռահարկ կառույց։ 
Դպրոցի ուսումնական ծրագրերը նախադպրոցական, տարրական և միջնակարգ մակարդակների համար հաստատված են Լիբանանի կառավարության կողմից։ Հայ Ավետարանական Փիթեր և Ելիզաբեթ Թորոսյան դպրոցը իր առաքելությունն է համարում կրթել հայ սերունդներին՝ հիմք ունենալով քրիստոնեական, հայկական, առողջ և արժանվույն կրթական սկզբունքներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հայ Ավետարանական Կերթմենյան վարժարան (Աշրաֆիա, Լիբանան)
Եփրեմ և Մարթա Ֆիլիպոսյան հայ ավետարանական քոլեջ (Ամանոս, Լիբանան)
Հայ Ավետարանական Շամլյան Թաթիկյան երկրորդական վարժարան (Բուրջ Համուդ, Լիբանան)
Հայ ավետարանական կենտրոնական բարձրագույն դպրոց (Աշրաֆիա, Լիբանան)
Թրատի Հայ Ավետարանական վարժարան (Թրատ, Լիբանան)
Անջարի հայ ավետարանական միջնակարգ դպրոց (Այնճար, Լիբանան)
Հայկազյան համալսարան (Ռիադ աս-Սոլհ, Բեյրութ, Լիբանան)


== Արտաքին հղումներ ==
Armenian Evangelical Peter and Elizabeth Torosian school
Educational Council, Union of the Armenian Evangelical Churches in the Near East
Schools in Lebanon
Մագազինկա

Մագազինկա (ուկրաիներեն՝ Магазинка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Mağazı), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոպերեկոպսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մագազինկա գյուղում բնակվում էր 1 644 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռոզարիու

Ռոզարիու (պորտ.՝ Rosário), համայնք Բրազիլիայի Հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մարանիան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Ռոզարիու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 35 199 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 685,027 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 51,4 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1914 թվականի ապրիլի 6-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 30.505.220,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 884,31 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,630(տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)


== Ծանոթագրություններ ==
Չեմերին (գյուղ, Կիվերցիի շրջան)

Չեմերին (ուկրաիներեն՝ Чемерин), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կիվերցիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1577 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չեմերին գյուղում բնակվում էր 435 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,659 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 660,09 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պոստա (կոմունա)

Պոստա (իտալերեն՝ Posta), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում՝ Ռիետի պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 766 մարդ (2008 թվականին), խտությունը կազմում է 12 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 66 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 2019։ Հեռախոսսյին կոդ՝ 0746։
Ֆելիքս Ուզալցին հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր սուրբ։ Տոնակատարություն հունիսի 16-ին է։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակչության պաշտոնական կայք(իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Սպիտակ, կարմիր ու․․․

«Սպիտակ, կարմիր ու․․․» (իտալերեն՝ Bianco rosso e...), իտալական գեղարվեստական ֆիլմ՝ նկարահանված 1972 թվականին։ Ֆիլմի գլխավոր դերասաններից են Սոֆի Լորենը և Ադրիանո Չելենտանոն։ Ֆիլմը նկարահանվել է իտալացի հայտնի ռեժիսոր Ալբերտո Լատուադայի կողմից։ Նկարահանումներև տևել են 1971 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1972 թվականի հունվարը։


== Սյուժե ==
Քույր Գերմանան վերջերս կորցրել է փեսացուին և սգում է այդ մահը։ Այդ առիթով նա հագնում է միանձնուհու զգեստը և Լիբիայից ուղևորվում դեպի Իտալիա։ Նա ստանձնում է գավառական Piazza հիվանդանոցի գլխավորի պաշտոնը։ Հիվանդանոցում շատ են խնդիրները՝ գործադուլներ, լեփ֊լեցուն սենյակներ։ Գերմանան ամբողջովին նվիրվում է հիվանդանոցին և լծվում դրա պահպանման գործին։ Հիվանդներից մեկը՝ Հաննիբալ Պեցցին, կոմունիստ է և աթեիստ։ Վերջինս փաստացի արդեն մի քանի տարի բնակվում է հիվանդանոցում։ Գերմանայի և Հաննիբալի միջև մշտական դժվարություններ են առաջանում։ Նա միշտ փորձում է փաղաքշել Գերմանային, բայց նաև շատ են վիճում միմյանց հետ քաղաքական և կրոնական թեմաներով։
Քաղաքի արհմիությունը բողոքի ակցիաներ է իրականացնում, որին մասնակցում է նաև Հաննիբալը։ Արդյունքում վիրավորվում է նա և տեղափոխվում հիվանդանոց։ Այնտեղ հոգին ավանդում է ՝ Գերմանայի ձեռքերի մեջ։


== Դերերում ==
Ադրիանո Չելենտանո՝ Հաննիբալ Պեցցի
Սոֆի Լորեն՝ քույր Գերմանա
Ֆեռնանդո Ռեյ՝ գլխավոր բժիշկ
Խուան Լուիս Գալիարդո՝ Գվիդո
Լուիս Մարին՝լիբիացի սպա
Ջուզեպպե Մաֆիոլի՝ դոկտոր Արիգի
Պիլար Գոմես Ֆերրեր՝ քույր Թերեզա
Պատրիցիա Դե Կլարա՝ քույր Կատերինա
Տերեսա Ռաբալ՝ Լիզա
Վալենտինե՝ Մարտինա
Թինա Օմոն՝ սենյորա Ռիչչի
Անտոնիո Ալֆոնսո՝ Ջինո
Ալդո Ֆարինա՝ Վալենցանի
Ալեսսանդրա Մուսսոլինի՝ քույր Գերմանան մանկության տարիներին


== Պրեմիերա ==
 Իտալիա 1972 թվականի մարտի 31
 Իսպանիա՝1972 թվականի սեպտեմբերի 11
 Ֆրանսիա 1974 թվականի օգոստոսի 21


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Սպիտակ, կարմիր ու․․․...»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Կինոյի քննադատությունը New York Times
Գևորգ Մալիքյան

Գևորգ Մալիքյան (անգլ.՝ Kevork Malikyan, հունիսի 2, 1943(1943-06-02), Դիարբեքիր, Թուրքիա), հայկական ծագումով անգլիացի դերասան, ուսուցիչ։ Մարմնավորել է Քյազիմի կերպարը «Ինդիանա Ջոնսը և խաչակրաց վերջին արշավանքը» ֆիլմում։


== Կենսագրություն ==
Գևորգ Մալիքյանը ծնվել է 1943 թվականին, Դիարբեքիրի Դիվրիղի (Տևրիկ) շրջանում, հայկական ընտանիքում։ Հայրը՝ Մարտիրոս Թորոսը եղել է արհեստավոր։ Տիրապետելով հայերեն, քրդերեն, զազա, ֆրանսերեն, թուրքերեն լեզուներին աշխատել է նաև որպես թարգմանիչ և գրագիր։ Մայրը՝ Թուման, եղել է տնային տնտեսուհի։ 1953 թվականին մեկնել է Ստամբուլ, 4-րդ և 5-րդ դասարանները սովորել Քարագյոզյան միջնակարգ դպրոցում, այնուհետև Սկյուտարի Սուրբ Խաչ դպրեվանքում։ 1963 թվականին մեկնում է Լոնդոն, սովորում Rose Bruford քոլեջի դրամայի բաժնում։ Աշխատում է հայտնի ռեժիսորների և դերասանների հետ։ 20 տարի շարունակ խաղացել է Շեքսպիրի պիեսներում։ 1974 թվականին հայրը մահանում է, սակայն նա հնարավորություն չի ունենում վերադառնալու Թուրքիա՝ պայմանավորված պարտադիր զինվորական ծառայության վտանգի հետ։ Ստամբուլ վերադառնում է 19 տարի անց և մոր հետ տեղափոխվում է Լոնդոն, սակայն մայրը մահանում է 1984 թվականին։
Այժմ ապրում է Ստամբուլում և դասավանդում է դպրոցում։


== Ֆիլմեր ==
The Man Who Haunted Himself (1970)
Midnight Express (1978)
Pascali's Island (1988)
Ինդիանա Ջոնսը և խաչակրաց վերջին արշավանքը (1989)
Belly of the Beast (2003)
Flight of the Phoenix (2004)
Renaissance (2006)
The Palace (2011)
Taken 2 (2012)
Exodus: Gods and Kings (2014)


== Հեռուստաշոուներ ==
Mind Your Language
Auf Wiedersehen Pet, սերիա 1, էպիզոդ 11
Who Pays the Ferryman?, էպիզոդ 8։ The Daughters of Themis
The Detective, սերիա  3, էպիզոդ 3։ Art Attack
The Professionals, սերիա  2,  էպիզոդ 9։ Blind Run and սերիա  3 էպիզոդ 2։ Backtrack


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գևորգ Մալիքյան IMDb-ում
Եղվարդ (հնավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Եղվարդ (այլ կիրառումներ)Եղվարդ, հնավայր ՀԽՍՀ Նաիրիի շրջանում, Եղվարդ քաղաքատիպ–ավանի արևմտյան կողմում։ Կաթողիկե մեծ եկեղեցուց մոտ 1 կմ հեռավորությամբ։ Այստեղ կա մի հին քրիստոնեական ընդարձակ գերեզմանատուն, որտեղ գտնվել են 10-15–րդ դարերի քանդակազարդ գերեզմանաքարեր և պարզ տապանագրեր։ Գերեզմանոցի հարավային կողմում կա մի մատուռանման շինություն, նման է ուրարտական ժամանակների շենքերին։ Գերեզմանոցի հարավային կողմում կա մի մատուռանման շինություն՝ կիկլոպյան քարերով։ Վերջինս, որ շինված է հսկա որձաքարերից, նման է ուրարտական ժամանակների շենքերին։ Ըստ Թ․ Թորմանյանի, հեթանոսական ժամանակներում կառուցված այդ շենքը լրացվելով մի խորանով՝ վերածվել էր մատուռի, որը մի ժամանակ ուխտատեղի էր շրջակա գյուղացիների համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Պանինո-Լիպեցկոե

Պանինո-Լիպեցկոե (ռուս.՝ Панино-Липецкое), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պետրոս Մաղաքյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մաղաքյան (այլ կիրառումներ)Պետրոս Ամբրոսիոսի Մաղաքյան (սեպտեմբերի 4, 1826(1826-09-04) - մարտի 27, 1891(1891-03-27), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն), հայ դերասան, ռեժիսոր, թատերական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Բեմ է բարձրացել 1856 թվականին՝ Կոստանդնուպոլսի Սրապիոն Հեքիմյանի նորակազմ թատերախմբում։ Կոստանդնուպոլսի Արևելյան թատրոնում ամբողջ գործունեության ընթացքում (1861-1876 թվականներ) Մաղաքյանը այնտեղ եղել է ռեժիսոր և դերասան։ Արևելյան թատրոնի բացվելու պահին նա կոշկակար է եղել, բայց թատրոնը շատ է սիրել։ Ամեն օր ներկա է եղել թատրոնի փորձերին, մասնակցել դրանց։ Թատրոնի փակվելուց հետո կոշկակարության հետ միասին բեմադրել է ներկայացումներ և խաղացել է այդ ներկայացումներում։ Մասնավորապես, «Ռիգոլետտոյում» (կամ Արքան զվարճանում է)  խեղկատակի՝ Թրիբուլեի դերը չափազանց բնական է խաղացել։ Նրա խաղացած առավել սուր բնութագրական դերերից են՝ 

Բանտապետ՝ Ռոթայի «Երկու հիսնապետեր»
Սկապեն՝ Մոլիերի «Սկապենի արարքները» (Les Fourberies de Scapin)Ունեցել է և՛ կատակերգական, և՛ դրամատիկական ներգործման ուժ։ Մելոդրամային սուր իրադրություններում Մաղաքյանի խաղը եղել է թատերայնորեն տպավորիչ և հոգեբանորեն համոզող (Թրիբուլե, Վիկտոր Հյուգոյի «Արքան զվարճանում է» (Le roi s'amuse))։ Մաղաքյանի լավագույն դերակատարումներից է նաև Տակոբերի դերը (Է. Սյուի «Թափառական հրեա»)։ 
1869 թվականից Մաղաքյանը գլխավորել է «Արևելյան թատրոն»-ը՝ համախմբելով իր շուրջը Պետրոս Ադամյանին, Ազնիվ Հրաչյային, Դավիթ Թրյանցին, Մարտիրոս Մնակյանին, Մարի Նվարդին, Սիրանույշին, Աստղիկին և ուրիշներին։ Նա հատուկ ջերմությամբ է վերաբերվել դերասանուհի Ազնիվ Հրաչյային, որի մասին գրել է հենց ինքը՝ դերասանուհին իր ինքնակենսագրականում։  
Մաղաքյանը հետևողական պայքարել է Կոստանդնուպոլիսում հայ թատրոնը պահպանելու համար։
1870 թվականի հունիսի 5-ին Պոլսի Պերա թաղամասում (այժմ՝  Բեյօղլու) տեղի ունեցած մեծ հրդեհից հետո նա ակտիվորեն մասնակցել է հրդեհից տուժվածներին օգնություն ցուցաբերելու և այլ միջոցներով ապահովելու գործին։ Հրդեհը ոչնչացրել է Մաղաքյանի թատրոնը։ Պերա թաղամասի հրդեհից հետո Մաղաքյանը աշխատել է Վարդովյանի խմբում որպես դերուսույց (ռեժիսոր)։ Այդ ընթացքում շարունակել է թատերական խմբի համալրումը և ներկայացումներ կազմակերպելը։
Պետրոս Մաղաքյանը մահացել է 1891 թվականի մարտի 27-ին։ Մահից հետո նրա ընտանիքը հայտնվել է կարիքի մեջ։ Քույրն ու մայրը մնացել են որդու խնամքի տակ։ Վերջինս սկսում է աշխատել ծխախոտի գործարանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Theater of Armenia»։ HiSoUR - Hi So You Are (en-US)։ 2018-07-31։ Վերցված է 2021-03-26 
Slaff Jonathan։ «Reconciliation Through The Arts: Armenia and Turkey - NewsBlaze News» (en-US)։ Վերցված է 2021-03-26