Լոգոգրամ

Լոգոգրամ կամ լոգոգրաֆ, գրային նշան, որը նշանակում է որևէ բառ կամ արտահայտություն։ Չինական և ճապոնական գրերը բաղկացած են լոգոգրամներից, Եգիպտական որոշ հիերոգլիֆներ և սեպագրի որոշ գրաֆեմներ նույնպես լոգոգրամներ են։ Լոգոգրամների օգտագործումը գրի մեջ կոչվում է լոգոգրաֆիա։ Գրային համակարգը, որը հիմնված է լոգոգրամների վրա, կոչվում է լոգոգրաֆային համակարգ։
Այբուբեններում և վանկային այբուբեններում, առանձին գրային նշանները ավելի շատ ներկայացնում են հնչյուններ, այլ ոչ թե գաղափարներ։ Այսպիսի նշանները կոչվում են ֆոնոգրամներ։ Ի տարբերություն լոգոգրամների՝ ֆոնոգրամները չունեն իմաստ։ Դրանք միայն օգտագործվում են միասին՝ իմաստակիր բառեր և արտահայտություններ ստեղծելու համար։ Լեզվի այսպիսի գիրը կոչվում է հնչույթային ուղղագրություն։


== Լոգոգրաֆային համակարգեր ==
Լոգոգրաֆային համակարգերն ընդգրկում են ամենավաղ գրային համակարգերը։ Մերձավոր Արևելքի, Աֆրիկայի, Չինաստանի և Կենտրոնական Ամերիկայի առաջին պատմական քաղաքակրթությունները կիրառել են լոգոգրաֆային գրերի տարբեր ձևեր։
Շատ լեզուների համար ամբողջովին լոգոգրամներից բաղկացած գիրը գործնական չէր լինի, և այդպիսին գոյություն էլ չունի, բացի մի լոգոգրաֆային գրից, որը հորինվել է արհեստական մի լեզվի՝ Տոկիպոնայի համար։ Վերջինս մինիմալիստական լեզու է, որը սահմանափակված է միայն 120 ձևույթով։ Լոգոգրաֆային բոլոր համակարգերը, որոնք երբևէ օգտագործվել են բնական լեզուների համար, լոգոգրամների համեմատաբար սահմանափակ համակարգն ընդլայնելու համար հիմնված են ռեբուսի սկզբունքի վրա. նիշերն օգտագործվում են այն պատճառով, որ ունեն հնչյունական որոշակի արժեքներ՝ բաղաձայնային կամ վանկային։ Լոգովանկային համակարգ տերմինն օգտագործվում է շեշտելու համար գրերի մասնակի հնչյունային բնույթը, երբ դրանցում տիրապետող է վանկային բնույթը։ Ե՛վ հին եգիպտերենում , և՛ չինարենում եղել է հնչյունային այսպիսի տարրերի ձուլում որոշիչների հետ։
Լոգոգրաֆային գրային համակարգերը ներառում են.

Լոգոբաղաձայնային գրերըՍրանք գրեր են, որտեղ գրաֆեմները կարող են հնչյունաբանորեն ընդլայնվել՝ ըստ այն բառերի բաղաձայնների, որոնք դրանք ներկայացնում են։ Այս դեպքում հաշվի չեն առնվում ձայնավորները։ Լոգոբաղաձայնային գրերի օրինակներ են.

Հիերոգլիֆներ, հիերատիկ գրեր և հին եգիպտերեն
Լոգովանկային գրերՍրանք գրեր են, որտեղ գրաֆեմներն արտահայտում են ձևույթներ, հաճախ բազմավանկ ձևույթներ, սակայն երբ ընդլայնվում են, ներկայացնում են առանձին վանկեր։ Սրանք ներառում են՝

Լուվիական հիերոգլիֆներ. լուվիերեն
Սեպագիր. շումերերեն, աքքադերեն, սեմական այլ լեզուներ, Էլամերեն, խեթերեն, լուվիերեն, խուռիերեն և ուրարտերեն
Դունբա գիր, Գեբա գիր, Նասի լեզու
Տանգուտ գիր, Տանգուտ լեզու
Շույ գիր, Շույ լեզու
Մայա գիր, Չորտի լեզու, Յուկատեկ լեզու և այլ մայա լեզուներ
Ի լեզուներ
Չինական հիերոգլիֆներ, կորեերեն, ճապոներեն, վիետնամերեն
Չինական հիերոգլիֆների ածանցյալներ.
Տյու Նոմ, վիետնամերեն
Գեբա գիր, նասի լեզու
Չուրչեն գիր, չուրչեն լեզու
Կիդան գիր, կիդան լեզու
Չժուան գիր, չժուան լեզուներՎերոնշյալներից ոչ մեկը միայն լոգոգրամներից բաղկացած համակարգ չէ։ Սա պարզ երևում է չինարենում։ Ոչ բոլոր չինական հիերոգլիֆներն են, որ արտահայտում են ձևույթներ։ Որոշ ձևույթներ բաղկացած են երկու և ավելի հիերոգլիֆներից։ Օրինակ՝ չինարեն սարդ բառը՝ 蜘蛛 (zhīzhū) , ստեղծվել է 知朱 (zhīzhū ) ծածկանկարի և 虫 ածանցյալի միաձուլումից։
Ոչ  蜘 (zhī) -ն և ոչ էլ *蛛 (zhū) -ն չեն կարող գործածվել առանձին։ Հին Չինարենում հակառակն էր. մի հիերոգլիֆը կարող էր արտահայտել մեկից ավելի ձևույթ։ Օրինակ՝ հին չինարենի 王 (hjwangs) հիերոգլիֆը hjwang (արքա) ձևույթի և s վերջածանցի միացություն է։ Ժամանակակից մանդարինում երկձևույթ վանկերը միշտ գրվում են երկու հիերոգլիֆով, ինչպես օրինակ՝ 花儿 (huār ՝ծաղիկ)։ 
Լոգոգրամների մի յուրահատուկ համակարգ ձևավորվել է Պահլավական գրերում, որոնք Սասանյանների ժամանակաշրջանում օգտագործվում էին միջին պարսկերեն գրելու համար։ Լոգոգրամները բաղկացած էին տառերից, որոնք բառի ուղղագրությունը տալիս էին արամեերենով , սակայն արտասանվում էին պարսկերեն բառերի պես։
Ներկայումս լոգոգրամներ կիրառվում են ժամանակակից սղագրության մեջ՝ արտահայտելու համար հաճախ հանդիպող բառեր։ Ավելին, թվականները և մաթեմատիկական նշանները ևս լոգոգրամներ են։ Օրինակ՝ 1 մեկ , 2 երկու , + գումարած , = հավասար է և այլն։ Անգլերենում & նշանակում է և, % տոկոս, # համար, § պարագրաֆ, $ դոլար € եվրո, £ ֆունտ, ° աստիճան և այլնː


== Իմաստաբանական և հնչյունաբանական տեսանկյուն ==
Լոգոգրաֆային պատմական բոլոր համակարգերում կա նաև հնչյունաբանական տեսանկյուն։ Լեզվի յուրաքանչյուր բառի և ձևույթի համար առանձին նշան ունենալը գործնական չէ, հետևաբար անհրաժեշտ է տրված նշանների իմաստներն ու արտասանությունը ինչ որ կերպ զանազանելː Օրինակ աքքադերենի համար օգտագործվող սեպագրի դեպքում նշանների մեծ մասը օգտագործվում են իրենց հնչյունական հատկությունների համարː Լոգոգրաֆային շատ համակարգերում կան իմաստաբանական/ գաղափարագրական տարրեր, որոնք եգիպտերենում, օրինակ, կոչվում են որոշիչներ, իսկ չինարենում՝ արմատներ:
Տիպիկ եգիպտական կիրառության մեջ լոգոգրամն ընդլայնվում էː Այն կարող է արտահայտել տարբեր արտասանությամբ տարբեր բառերː Այս դեպքում որոշիչների միջոցով նեղացվում է իմաստային շրջանակը, իսկ արտասանական տարրի միջոցով ճշգրտվում է արտասանությունը։ Չինարենի դեպքում հիերոգլիֆներն ունեն արտասանական և իմաստային տարրեր, որոնց միջոցով տարբերում են բառերի նշանակությունն ու արտասանությունը։ Մայա լեզվի համակարգում լոգոգրամներն ունեին արտասանական մաս, սակայն բացակայում էր գաղափարագրային մասը։


== Չինական հիերոգլիֆներ ==
Չինացի լեզվաբանները չինական հիերոգլիֆները բաժանել են 6 խմբի՝ ըստ ստուգաբանության։
Առաջին երկու տիպերը «պարզ» են, այսինքն՝ հիերոգլիֆն առաջացել է այլ հիերոգլիֆներից անկախ։ Պարզ պատկերագրերն ու գաղափարագրերը չինական լոգոգրամների միայն չնչին մասն են կազմում։ Ավելի շատ են հանդիպում մյուս երկու տեսակի՝ բաղադրյալ հիերոգլիֆները, որոնք առաջացել են տարբեր նշանների միաձուլումից։ Չնայած որ այդ նշանները կոչվում են բաղադրյալ, դրանք իրականում մեկ հիերոգլիֆ են կազմում, և գրելիս զբաղեցնում են նույնքան տարածք, որքան պարզ հիերոգլիֆները։ Վերջին երկու տեսակները իրենցից ներկայացնում են հիերոգլիֆների կիրառման մեթոդներ, այլ ոչ թե կառուցվածքային տարրեր։

Առաջին տեսակը պատկերագրերն են, որոնք ձևույթների ավելի պատկերավոր ներկայացումն են։ Օրինակ՝ 山 (shan), որը նշանակում է «լեռ»։
Երկրորդ տեսակը գաղափարագրերն են, որոնց միջոցով պատկերվում են վերացական հասկացությունները։ Օրինակ՝ 上 (վերև ) և 下 (ներքև)։ Գաղափարագրեր են նաև այն պատկերագրերը, որոնցում առկա է գաղափարագրական ցուցական նշան, օրինակ՝ 刀 (դանակ) և 刃 (շեղբ)։
Արմատ-արմատ բաղադրյալ բառեր , որոնցում հիերոգլիֆի յուրաքանչյուր տարր, մատնանշում է դրա իմաստը։ Օրինակ՝ 休 (հանգիստ) , որը բաղկացած է երկու տարրերից՝ 人(մարդ) և 木(ծառ), որը արտահայտում է ծառին հենված մարդու իմաստը, այլ կերպ ասած՝ նշանակում է «հանգիստ»։
Արմատ-հնչյուն բաղադրյալ բառեր կամ ֆոնոգաղափարագրեր, որոնցում մի տարրը՝ արմատը, արտահայտում է բառի իմաստը, իսկ մյուսը՝ հնչյունային մասը, ակնարկում է արտասանությունը։ Օրինակ՝ 樑(liáng) հիերոգլիֆում 梁( liáng) ցույց է տալիս բառի արտասանությունը, իսկ 木(փայտ) մոտ է բառի նշանակությանը, այն է՝ «պահող գերան» կամ կամուրջ։

Հիերոգլիֆներ, որոնք սկզբում եղել են նույն հիերոգլիֆը, սակայն հետագայում երկատվել են՝ փոխելով գրելաձևը և երբեմն իմաստը։ Օրինակ՝ 樂 կարող է նշանակել երաժշտություն (yuè) և հաճույք (lè):
Հնչյունաբանական փոխառություններ՝ հիերոգլիֆներ, որոնք սկսել են կիրառվել այն ժամանակ, երբ որևէ բառի համար չի եղել համապատասխան նշան, և, հետևաբար, սկսել է կիրառվել մեկ այլ նշան՝ նման կամ էլ նույն հնչյողությամբ։ Օրինակ՝ 自 եղել է պատկերագիր, որը նշանակել է «քիթ», սակայն փոխառվել է և սկսել է նշանակել «սեփական անձ»։ Հիերոգլիֆի «քիթ» նշանակությունը պահպանվել է կայուն դարձվածներում և ավելի հին բաղադրյալ բառերում։Չինարենում ամենահաճախ կիրառվող հիերոգլիֆները ֆոնոգաղափարագրերն են։ Լեզվի զարգացման հետևանքով հիերոգլիֆների հնչյունական մասը կարող է շփոթեցնող լինել ժամանակակից չինարենում։ Օրինակ՝ 每 (յուրաքանչյուր) հիերոգլիֆը ստանդարտ մանդարինում կարդացվում է měi : Վերջինիս վրա են հիմնված 侮(նվաստացնել), 悔 (զղջալ) և 海 (ծով) հիերոգլիֆները, որոնց արտասանությունը (համապատասխանաբար՝  wǔ, huǐ և hǎi ), չնայած նման գրելաձևին, տարբեր է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
古代文字資料館　Ancient Writing Library
Chinese Script and Language