Վոլտեր Թոմաս Մոնինգթոն

Վոլտեր Թոմաս Մոնինգթոն (անգլ.՝ Walter Thomas Monnington, հոկտեմբերի 2, 1902(1902-10-02), Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - հունվարի 7, 1976(1976-01-07), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի նկարիչ՝ հայտնի մի շարք խոշոր որմնանկարներով և ռազմական նկարչի աշխատանքներով։


== Մանկություն և կրթություն ==
Մոնինգթոնը ծնվել է Վեսթմինսթերում՝ Լոնդոնում՝ փաստաբանի ընտանիքում, մեծացել է Սասեքսում, որից հետո ծնողները ուղարկել են նրան Ռոս օն Ուայնում գտնվող ֆերմերական դպրոց։ 1918-1922 թվականներին նա սովորել է Սլեյդի գեղարվեստի դպրոցում, իսկ 1922 թվականին շահել է Հռոմում գտնվող Բրիտանական դպրոցի եռամյա կրթաթոշակ։ 1924 թվականի ապրիլին Մոնինգթոնը ամուսնացել է արվեստի գծով իր գործընկերուհու՝ նկարչուհի Վինիֆրեդ Մարգարետ Նայթի հետ։ Այդ ժամանակ, գտնվելով Իտալիայում, նա թողարկել է իր առաջին մեծ աշխատանքը՝ «Այլաբանություն»-ը, որը ձեռք է բերել Ժամանակակից արվեստի միությունը, և այժմ այն գտնվում է Թեյթի հավաքածուում։
1925-1937 թվականներին Մոնինգթոնը ապրել է Լոնդոնում, որտեղ դասավանդել է Արվեստի թագավորական քոլեջում։ Այդ ընթացքում նա նաև  նկարիչների այլ խմբի հետ (այդ թվում՝ Ջորջ Կլաուզենի և Ուիլյամ Ռոտենշտայնի) աշխատել է երկու խոշոր դեկորատիվ նախագծերի վրա․ մեկը Անգլիայի բանկի համար, մյուսը (1925-1927 թվականների ընթացքում)՝ Վեսթմինսթրի պալատում Սուրբ Ստեփանոսի սրահի համար։ 1931 թվականին նա ավարտել է «Ընթիք Էմմաուսում» կտավը Բոլտոնի եկեղեցու համար։ Մոնինգթոնը նաև սկսել է վարձատրվել իր ավելի վաղ արած դիմանկարների համար, այդ թվում՝ Սթենլի Բոլդուինի և Էրլ Ջելիկոյի։ Այնուամենայնիվ Ջելիոնի ավարտված դիմանկարը, որը նկարել էր Մոնինգթոնը, վերադարձվել է նրան, քանի որ կոմսուհի Ջելիկոյին դուր չէր եկել ամուսնու դիմանկարը։


== Երկրորդ աշխարհամարտ ==

Երկրորդ աշխարհամարտից հետո՝ 1939 թվականի մայիսին, Մոնինգթոնը միացել է Ռոյալ Լեմինգտոն Սպա կամուֆլյաժի ղեկավարմանը, որտեղ նա աշխատել է գործարանների և օդանավակայանների կամուֆլյաժային նախագծերի վրա։ Բարնս Ուելսի հետ պատահական հանդիպումից հետո իր ներդրումն է ունեցել ինքնաթիռ-ռմբարկուի, որը հետագայոմ հայտնի է դարձել որպես  Avro Lancaster, դիզայնի կատարելագործման մեջ։ Այժմ այդ դիզայնը պահպանվում է Վիկտորիայի և Ալբերտի թանգարանում։ 1943 թվականին Մոնինգթոնը, որը ինքնաթիռով թռչելու դասեր էր վերցնում մինչ պատերազմը, Ռազմական նկարիչների խորհրդատվական կոմիտետին (WAAC) բողոք է գրել WAAC-ի մինչ այդ ներկայացված աշխատանքների շարքում օդային հեռանկարների բացակայության մասին։ 1943 թվականի նոյեմբերին WAAC-ը Մոնինգթոնին ռազմական նկարիչների առաջին խմբի հետ ուղարկել է Գերմանիա, այն բանից հետո, երբ նրանք համոզվել են, որ նա Յորքշիրի մարզական հրաձգարանում թռել է Միտչելի ռմբարկուներով։ 1944-1945 թվականների ձմեռը Մոնինգթոնը անցկացրել է Նիդերլանդներում՝ ՀՕՕ-ի Երկրորդ տակտիկական խմբավորման կազմում, որը սպասարկում էր շարժական ռադարները և ռադիոսարքավորումները։ Մոնինգթոնի՝ «օդային պատերազմի» ժամանակ նկարած նկարները, հատկապես «Հալիֆաքս և Հարիքեյն կործանիչները համագործակցում են մարտական գործողություններում» ՝ արված ինքնաթիռում նստած նկարչի տեսանկյունից, դարձել են WAAC-ի ռազմական հավաքածուի կարևորագույն պատկերները։


== Հետպատերազմական կարիերա ==
Պատերազմի ավարտից հետո Մոնինգթոնը 4 տարի դասավանդել է Քեմբերվելի գեղարվեստի ակադեմիայում, ապա՝ մինչև 1967 թվականը, Սլեյդի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Նրա կինը՝ Վինֆրեդը մահացել է 1947 թվականին, նույն թվականին էլ նա ամուսնացել է Էվելին Ժանետի հետ։
1960-ական թվականների ընթացքում Մոնինգթոնի աշխատանքները դարձել են ավելի աբստրակտ և հաճախ հիմնված էին երկրաչափական պատկերների վրա։ 1966 թվականին նա նշանակվել է Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի նախագահի պաշտոնում և ղեկավարել է այն 10 տարի։ Մոնինգթոնը 1967 թվականին կարգվել է ասպետ։ Նա դարձել է Ակադեմիայի առաջին նախագահը՝ դուրս եկած աբստրակտ արվեսի ներկայացուցիչներից, և նրա աշխատանքը Ակադեմիայում եղել է չափազանց արդյունավետ, որի շրջանակներում նա շատ բան է արել Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի խարխլված դիրքերը վերականգնելու համար։ Մոնինգթոնը Ակադեմիայի նախագահ է եղել մինչև իր մահը՝ 1976 թվականի հունվարի 7-ը։


== Ծանոթագրություններ ==