armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վլադիմիրովկա (ավան, Արտյոմովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎլադիմիրովկաՎլադիմիրովկա (ուկրաիներեն՝ Володимирівка), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Վլադիմիրովկա ավանում բնակվում էր 1 121 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Քրիստոֆեր Ջաջ

Դուգլաս Քրիստոֆեր Ջաջ (անգլ.՝ Douglas Christopher Judge, հոկտեմբերի 13, 1964(1964-10-13), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան։ Սովորել է Օրեգոնի համալսարանում։ Դուգլասն առավել հայտնի է Աստղային դարպասներ։ ԱԳ-1 հեռուստասերիալում իր՝ Տիլկի կերպարով։ Հայտնի է նաև որպես մուլտֆիլմերի և տեսախաղերի հնչունավորող։


== Վաղ տարիներ ==
Ծնվել և մեծացել է Կալիֆոռնիայի Լոս Անջելես քաղաքում։ Դուգլասը միշտ ցանկացել է դերասան դառնալ, ուսումնասիրել է դրամա ավագ դպրոցում։ Նա գիտեր, որ սպորտը կարող է դերասանական կարիերայի հիմք հանդիսանալ։
Դուգլասը կրթաթոշակ է ստացել Օրեգոնի համալսարանից և խաղացել է Օրեգոն Դաքսսի թիմի պաշտպանությունում՝ 1982-ից 1985 թվականներին։ Նա շահեց Կազանովայի մրցանակը 1982 թվականին։
Դուգլասը շահել է Օրեգոնի ռադիոհաղորդումների մրցույթը, ինչպես նաև Արևմտյան ափի տարածաշրջանային մրցույթը FOX KLSR Morning Show-ում։ Նա օգտագործեց այս փորձը Լոս Անջելեսում գործակալ վարձելու և կարիերա սկսելու համար։


== Կարիերա ==


=== Դերասանական կարիերա ===
1989 թվականին Դուգլասը սկսել է սովորել Լոս Անջելեսի Հովարդ արվեստանոցում։
Դուգլասի ամենահայտնի դերը 1997 թվականին Til'ka-ի դերն էր «Stargate: SG-1» հեռուստասերիալում։ Stargate SG-1-ի բոլոր դերասաններից, միայն Դուգլասը հայտնվեց գրեթե բոլոր սերիալներում։ Դուգլասի հետագա աշխատանքը որպես Star Gate-ում հյուրեր՝ Ատլանտիս, Անդրոմեդա և Ձյուն շներ և շուն նախաճաշ, աստղային գրող Դեյվիդ Հյուլլեթը վերջինիս համար սցենարիստ է և ռեժիսոր։


=== Սցենարիստի կարիերա ===
Դուգլասը գրել է սցենարները SG-1 Stargate-ի չորս դրվագների համար. Warrior մրցաշրջանի տասնութերորդ դրվագը, Changeling մրցաշրջանի իններորդերորդ դրվագը, Birthright տասներորդ դրվագը յոթը, իսկ զոհերը՝ ութ դրվագ։
SG-1 Stargate- ը փակելուց հետո, Ջաջը սկսեց սցենարներ գրել Angel Fury-ի համար։


== Անձնական կյանք ==
Ջաջը ունի երեք երեխա՝ Քրիստոֆեր, Քեմերոն և Կատրինա, նրա կինն է Մարգարիտ Ջաջը։ Այժմ նա ամուսնացած է՝ Ջիանե Փաթթոնի հետ, որից դուստր ունի՝ Քլոեն։
Ջաջը սիրում է Կանադայի Ակումբում տղաների և աղջիկների հետ սպորտով զբաղվել և ազատ ժամանակ գոլֆ խաղալ։


== Ծանոթագրություններ ==
(6909) Լովիսոն

(6909) Լովիսոն (անգլ.՝ Levison), աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հունվարի 19-ին Կարոլին Շումեյկերի և Յուջին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,72409 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,4525 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,9956 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1642,22 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,219216 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 38° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6909) Լովիսոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պիեռլուիջի Կոլինա

Պիեռլուիջի Կոլինա (իտալերեն՝ Pierluigi Collina, փետրվարի 13, 1960(1960-02-13), Բոլոնիա, Իտալիա), ֆուտբոլային նախկին մրցավար, ներկայումս՝ ՈՒԵՖԱ-ի մրցավարական կոմիտեի նախագահ և Իտալական մրցավարների ասոցիացիայի խորհրդատու։
2010 թվականից ստանձնում է Ուկրաինայի Ֆուտբոլի Ֆեդերացիայի մրցավարության համակարգի կուրատորի լիազորությունները։


== Կենսագրություն ==
Պիեռլուիջի Կոլինան ծնվել է 1960 թվականի փետրվարի 13-ին Իտալիայի Բոլոնյա քաղաքում։ Նա եղել է տարրական դպրոցի ուսուցչի ընտանիքի միակ որդին։
Իր ֆուտբոլային կարիերան Պիեռլուիջին սկսել է «Դոն Օրիոն» եկեղեցական հավաքականի կազմում, իսկ 15 տարեկան հասակում Կոլինան տեղափոխվել է Բոլոնյա քաղաքը ներկայացնող «Պալավիչինո» ֆուտբոլային ակումբ, որտեղ լիբերո դիրքում նա անցկացրել է երկու մրցաշրջան։
1977 թվականին Պիեռլուիջին սկսել է անցնել մրցավարական դասընթացներ։ Երեք տարի անց նրա սպասարկած հանդիպումները ունեին տարածաշրջանային նշանակություն։ 1988 թվականին Կոլին սկսում է դատել իտալական ստորին Սերիա C-ի հանդիպումները։ 1991 թվականին Պիեռլուիջի Կոլինին կատարեց իր նորամուտը ֆուտբոլային կալչո։
Նա սպասարկել է այնպիսի ֆուտբոլային մրցաշարեր, ինչպիսիք են 1966 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերը, 1988 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունը, 2000 և 2004 թվականների Եվրոպայի առաջնությունները, իսկ 2002 թվականին Ճապոնիայում և Կորեայում անցկացվող առաջնության ժամանակ դատել է եզրափակչի հանդիպումը։


== Անձնական կյանք ==
1988 թվականին Վերսիլիայում Կոլինան հանդում է իր ապագա կնոջը՝ Ջանային։ Ծանոթանալուց հետո նրանք որոշ ժամանակ միասին են բնակվում, ապա տեղափոխվում Վիարեջո քաղաք։ Ամուսնությունից հետո զույգը երկու դուստր է ունենում։ 2003 թվականին Կոլինան իր ինքնակենսագրությունն է հրապարակում, որը կրում էր «Խաղի իմ կանոնները» (Le Mie Regole del Gioco) անունը։ 2005 թվականի օգոստոսին, երբ Պիեռլուիջի Կոլինան ավարտեց մրցավարի իր կարիերան, նա սկսեց իր սեփական բիզնեսը որպես ֆինանսական խորհրդատու։
2002 թվականի հուլիսին նա հայտնվեց Ջորջ Մայքլի "Shoot the Dog" տեսահոլովակում որպես մուլտիպլիկացիոն հերոս։ Հոլովակում նա կարմիր քարտ է ցույց տալիս Թոնի Բլեերին՝ Մեծ Բրիտանիայի այդ ժամանակվա վարչապետին։
2005 թվականին Կոլինան հայտնվեց Vauxhall Vectra մեքենայի հեռուստատեսային գովազդում։ 2006 թվականին Կոլինան հայտնվեց մեկ այլ հեռուստատեսային գովազդում, այս անգամ արդեն MB Pivo գարեջրի համար Սերբիայում։ Նա նաև հայտնվեց թուրքական Aria օպերատորի գովազդայան հոլովակում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Коллина(չաշխատող հղում)
[1]
International Championship

International Championship-ը (թարգմանաբար՝ Միջազգային Մրցաշար), պրոֆեսիոնալ սնուկերի վարկանշային մրցաշար է։ Ներկայիս չեմպիոնը Ռիքի Ուոլդենն է։


== Պատմություն ==
Այս մրցաշարը օրացույց է մտել 2012/2013 մրցաշրջանում և հինգերորդ մրցաշարն է, որն անց է կացվում Չինաստանում։ Այս մրցաշարը ունի ամենաշատ մրցաշակային գումարը Ասիական մրցաշարերի շարքում։ Նախատեսված էր որ այս մրցաշարը պետք է տեղի ունենա առաջիկա հինգ տարում։ 2012 թվականի մրցաշարը կայացավ Հոկտեմբերի 28-ից մինչև Նոյեմբերի 4-ը Չենգդույում, Չինաստան, և մրցաշարը հաղթեց Ջադդ Թրամփը, եզրափակիչում հաղթելով Նիլ Ռոբերտսոնին 10–8 հաշվով։


== Հաղթող ==


== Ծանոթագրություններ ==
Աբովյան ՖԱ

Աբովյան ֆուտբոլային ակումբ (Աբովյան ՖԱ), հայկական կազմալուծված ֆուտբոլային ակումբ Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքից։ Ակումբը ստեղծվել է 2005 թվականին և նույն տարվա ընթացքում մասնակցել է Հայաստանի Առաջին լիգային: Ակումբը լուծարվել է մինչև Առաջին լիգայի 2005 թվականի մրցաշրջանի ավարտը։


== Լիգայի ցուցանիշներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
RSSSF Հայաստան (և տարեկան ենթաէջեր)
Բուռուտ Կայասի

Բուռուտ Կայասի, գետակ Կուրի ավազանում։ Հոսում է Ղազախի շրջանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆերդինանդ Ղազարյան

Ֆերդինանդ Կարապետի Ղազարյան (դեկտեմբերի 16, 1938(1938-12-16), Ազատեկ, Ազիզբեկովի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 26, 1997(1997-12-26)), հայ մանկավարժ, պետական, հասարակական գործիչ։ Մանկավարժական գիտությունների թեկնածու։


== Կենսագրություն ==
Ֆերդինանդ Ղազարյանը ծնվել է 1938 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Վայքի շրջանի Ազատեկ գյուղում, գյուղացու ընտանիքում։ Սովորել է տեղի յոթնամյա դպրոցում, այնուհետև սովորել Զառիթափի միջնակարգ դպրոցի ութերորդ դասարանում, որն ավարտելուց հետո ընդունվել է Գորիսի մանկավարժական ուսումնարան։ 1958 թվականին ավարտել է ուսումնարանը և ընդունվել է Երևանի Խ. Աբովյանի անվան հայկական մանկավարժական ինստիտուտի պատմա-բանասիրական ֆակուլտետը։ 1962 թվականին ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքերը։ Ինստիտուտն ավարտելուց հետո աշխատել է Վայքի N 1 միջնակարգ դպրոցում՝ որպես ուսումնական մասի վարիչ։


== Քաղաքական գործունեություն ==
1965-1967 թվականներին եղել է ՀԼԿԵՄ Վայքի շրջկոմի առաջին քարտուղար, միաժամանակ՝ հեռակա կարգով ընդունվել և ավարտել Խ. Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի ասպիրանտուրան։ 1967-1974 թվականներին եղել է ՀԿԿ Վայքի շրջկոմի կազմակերպական բաժնի վարիչ։ 1974 թվականին ընտրվել է ՀԿԿ Վայքի շրջկոմի քարտուղար, 1976 թվականին` երկրորդ քարտուղար։ 1985 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1991 թվականը աշխատել է Ջերմուկի քաղխորհրդի գործկոմի նախագահ։ 1990 թվականին ընտրվել է Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ Եղել է կրթության, գիտության, լեզվի, մշակույթի հարցերի հանձնաժողովի անդամ, միաժամանակ դասավանդել է Խ. Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտում։


== Հասարակական գործունեություն ==
1995 թվականից զբաղվել է ակտիվ հասարակական գործունեությամբ և հրապարակախոսությամբ՝ մամուլում հրապարակելով բազմաթիվ հրապարակախոսական հոդվածներ։
Որպես հասարակական պաշտպան՝ մասնակցել է Կ. Բալայանի և «Սեպտեմբերի 26»-ի գործով մյուս մեղադրյալների դատական պաշտպանությանը։ Եղել է «Գերագույն խորհուրդ պատգամավորական ակումբ» հասարակական կազմակերպության հիմնադիր անդամներից, այդ կազմակերպության խորհրդի անդամ։
1978 թվականին գերազանց առաջադիմությամբ ավարտել է ԽՄԿԿ Կենտկոմին առընթեր Մոսկվայի կուսակցական բարձրագույն դպրոցը, այդ նույն տարում պաշտպանել է թեկնածուական դիսերտացիա և ստացել մանկավարժական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։
1985 թվականին հրատարակել է «Դպրոցականների դաստիարակության նկատմամբ կոմպլեքսային մոտեցում» մենագրությունը։ Մամուլում հրապարակվել են մի քանի գիտական հոդվածներ։ Ջերմուկում աշխատելու տարիներին, Վ. Ազատյանի հետ համատեղ, հրապարակել է «Ջերմուկ» գիրք-ուղեցույցը։


== Պարգևներ ==
ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության պատվոգրեր
Վ. Ի. Լենինի ծննդյան 100-ամյակի հոբելյանական մեդալ


== Մահ ==
Մահացել է 1997 թվականի դեկտեմբերի 26-ին։


== Հիշատակ ==
1999 թվականի Ջերմուկի քաղաքային համայնքի ավագանու որոշմամբ Ջերմուկի ըմպելասրահից մինչև Սառնաղբյուր ձգվող ճեմուղին անվանակոչվել է Ֆերդինանդ Ղազարյանի անունով։ Ճեմուղու սկզբնամասում կանգնեցված է Ֆերդինանդ Ղազարյանի հուշաքարը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ապրած կյանք սերունդների համար
Արմեն Մարգարյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արմեն Մարգարյան (այլ կիրառումներ)Արմեն Էմիկի Մարգարյան (ծնվ. 25 ապրիլի 1966 թ., ք. Արտաշատ), ՀՀ պետական գործիչ, ՀՀ Արարատի մարզպետարանի աշխատակազմի ղեկավար։


== Կրթություն ==
1982-1987 թթ. - սովորել և ավարտել է Երևանի Կ. Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտը՝ ռադիոսարքավորումների ինժեներ-կոնստրուկտոր-տեխնոլոգի որակավորմամբ։
1997-2000 թթ. – սովորել և ավարտել է Հայաստանի Հանրապետության կառավարման դպրոցը։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1987-1990 թթ. - աշխատել է «Էլեկտրոնստանդարտ» գիտահետազոտական ինստիտուտում որպես ինժեներ։
1991-1996 թթ. - աշխատել է Աշխատել է Արտաշատի շրջխորհրդում որպես հրահանգիչ։
1996-2002 թթ. - ՀՀ Արարատի մարզպետարանի ընդհանուր բաժնի վարիչ։
2002-2006 թթ. - ՀՀ Արարատի մարզպետարանի աշխատակազմի քարտուղարության պետ։
2006 թ. նոյեմբերի 15-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի Արարատի մարզպետարանի աշխատակազմի ղեկավար։
2010 թ. նոյեմբերի 15-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ ազատվել է Հայաստանի Արարատի մարզպետարանի աշխատակազմի ղեկավարի պաշտոնից՝ օրենքով սահմանված պաշտոնավարման ժամկետը լրանալու կապակցությամբ։
2014 թ. նոյեմբերի 15-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ կրկին նշանակվել է Հայաստանի Արարատի մարզպետարանի աշխատակազմի ղեկավար։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական ծառայության երկրորդ դասի պետական խորհրդական։Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ղալաբե

Ղալաբե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 172


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Իսեդորա Սեկուլիչ

Իսիդորա Սեկուլիչ (սերբ.՝ Исидора Секулић, 16 փետրվարի, 1877, Մոշորին, (ներկայում՝ Վոևոդինա, Հարավային Բաչկայի շրջան) — 5 ապրիլի, 1958, Բելգրադ, (Հարավսլավիա)), հարավսլավացի սերբ գրող, էսսեիստ, թարգմանչուհի, գրաքննադատ։ Սերբիայի գիտությունների ու արվեստի ակադեմիայի առաջին կին ակադեմիկոսը (1950)։ ХХ դարի առաջին կեսի ամենահայտնի սերբ կին գրողը։


== Կենսագրություն ==
Իսիդորա Սոկուլիչը ծնվել է 1877 թվականի փետրվարի 16-ին Մոշորինում։ 1892 թվականին Բուդապեշտում ավարտել է ուսուցչական սեմինարիան, աշխատել է որպես ուսուցիչ։ 1922 թվականին Գերմանիայում ստացել է դոկտրի գիտական աստիճան։
Մի քանի անգամ ճանապարհորդել է Եվրոպայում, երկար ժամանակ ապրել է Անգլիայում, Ֆրանսիայում ու Նորվեգիայում։ Եղել է պոլիգլոտ։ Տիրապետել է մի քանի դասական, ինչպես նաև 9 ժամանակակից լեզուների։
1939 թվականի փետրվարից Սերբիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի թղթակից անդամ է։ 1950 թվականին դարձել է Սերբիայի գիտությունների ու արվեստի ակադեմիայի առաջին կին ակադեմիկոսը։
Իսեդորա Սեկուլիչի անունն ընդգրկված է 100 ամենահայտնի սերբերի ցանկում։


== Ստեղծագործություն ==
Իսեդորա Սեկուլիչը քնարական-ասոցիատիվ արձակի վարպետ է։ Նրա գրչին են պատկանում վեպեր, պատմվածքների ու էսսեների ժողովածուներ, ճամփորդական նոթեր, հուշեր։ Գրել է քննադատական հոդվածներ ու աշխատություններ երաժշտության, թատրոնի, արվեստի, ճարտարապետության, գրականության ու փիլիսոփայության վերաբերյալ։ Կատարել է հարվսլավական, ռուսական, անգլիական, գերմանական, ֆրանսիական, իտալական, նորվեգական ու այլ գրականությունների վերաբերող ուսումնասիրություններ։
Իսեդորա Սեկուլիչի ամենահայտնիգիրքն է՝ «Նամակներ Նորվեգիայից»։ Նրանում հեղինակը փորձել է ստեղծել եվրոպական փոքրիկ երկրի ու նրա բնակիչների կատարյալ կերպարներ՝ նրանց օժտելով այն հատկություններով, որոնք նա ձգտում է դաստիարակել իր հայրենակիցների մեջ։


== Ընտրյալ ստեղծագործություններ ==
Сапутници (1913)
Писма из Норвешке (1914)
Из прошлости (1919)
Ђакон Богородичине цркве (1919)
Кроника паланачког гробља (1940)
Записи (1941)
Аналитички тренуци и теме, т. 1-3 (1941)
Записи о моме народу (1948)
Његошу књига дубоке оданости (1951)
Говор и језик, културна смотра народаԻսեդորա Սեկուլիչի անվամբ է կոչվում Սերբիայի ամենահեղինակավոր գրական մրցանակներից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Исидора Секулић (սերբ.)
Առագաստանավի վրա

«Առագաստանավի վրա», նկար, ստեղծել է գերմանացի նկարիչ Կասպար Դավիդ Ֆրիդրիխը 1818 թվականից 1820 թվականներին։
Ստեղծագործությունը իրենից ներկայացնում է սիրահար զույգի նկար, ովքեր նստած են ոչ մեծ առագաստներով նավի առաջնամասում, ավելի շուտ զբոսնում են զբոսանավով։
Հեռվում՝ ետին պլանում, ուրվագծվում են քաղաքի կառույցները։ Նկարը ստեղծված է ռոմանտիկայի շրջանակներում։
Նկարը տեղադրված է պետերբուրգյան թանգարանում, գերմանական արվեստի սրահում։ Թանգարանում նկարը տեղադրվել է Պավլովսկ քաղաքի թանգարանների ֆոնդի գլխավոր պահոցից 1945 թվականին։


== Մեջբերումներ ==
«Առագաստանավի վրա» նկարի առաջ կանգնելով յուրաքանչյուրը անկախ իր կամքից դառնում է մասնակիցը տեսարանի։

Տախտակամածը միացված է նկարի շրջանակին այնպես, որ դիտողները զգան իրենց առագաստանավի վրա հերոսների հետ։
Ներկա գտնվելու էֆեկտը ավելացնում է դանդաղ եկող երազանքները, որը ստեղծում է ծովի տատանումների կենդանի տպավորություն

.


== Նկարի սիմվոլիզմը ==
Սիմվոլիզմի լեզվով նկարիչը փորձել է պատկերել կյանք կամ մահ։
Այս նկարում առագաստները, որոնք բացված են քամուց, ցույց են տալիս կյանքի խորհուրդը. նկարում հեռու, ետին պլանում, պարզ երևում է քաղաքը, որը մեզ հիշեցնում է հանդերձյալ կյանքի մասին, որը ապագայում սպասվում է նկարում պատկերված գործող անձանց։
Համաձայն մեկ այլ տարբերակի քաղաքի այդ գծագիրը խորհրդանշում է ուրախություն, վերադարձ դեպի հարազատ վայրը։
Թվում է, թե Կասպար Դավիդ Ֆրիդրիխը դիտմամբ է փոքրացրել գործող անձանց չաձերը, որպեսզի ֆոնի վրա ընդգծի նրանց ոչինչ լինելը այդ անսահման երազանքի, որը ձգվում է դեպի անծայրածիր երկինք։ Այդ երազանքը խորհրդանիշն է անսահման հավատի, որը ունի մարդկությունը Աստծուն։ Քամուց՝ ամբողջությամբ բացված առագաստների ընդունած ուղղությունը համոզում է դիտողին, որ նավը սլանում է բարձր արագությամբ, իսկ դա իր հերթին բերում է այն մտքին, որ կյանքը անցնում է մեծ արագությամբ։
Գործող անձանց մարմինների թեքվածությունը դեպի աջ այն ժամանակ, երբ նավի ուղղությունը փոխվում է դեպի աջ, դիտողի մեջ ստեղծում է տպավորություն, որ ինքը նույնպես գտնվում է առագաստանավի վրա և նույնիսկ զգում է ալիքների շարժումը։ Այդ պարբերաբար տատանումները ընդգծվում է հորիզոնի նկատմամբ առագաստանավի առաջնամասի բարձրությամբ, ինչպես նաև ուղղությունը՝ նրա վրա նստած մարդկանց հայացքների։


== Ծանոթագրություն ==


== Հղումներ ==
Caspar David Friedrich «Auf dem Segler»(գերմ.)Կաղապար:Կասպեր Դավիդ Ֆրիդրիխ
Ամոգդա

Ամոգդա, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Լազիստանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր
Բերժերակի գինու և նավագործության թանգարան

Բերժերակի գինու և նավագործության թանգարան, (ֆր.՝ Musée ethnographique du vin, de la tonnellerie et de la batellerie) ազգային, մշակութային թանգարան, որը գտնվում է Ֆրանսիայի Աքվիտանիա երկրամասի Բերժերակ համայնքում։
Թանգարանում պահվում են գինու անոթների տեսակներ, ինչպես նաև Բերժերակ կոմուննայի և հարակից շրջաններից հայտնաբերված անտիկ իրեր։ Թանգարանի հավաքածուները վերաբերվում են գինեգործությանը վերաբերվող իրերին և տարբեր ասպեկտների, որոնք վերաբերվում են նավագործությանը և նավատորմին։ Բացի այդ, կարևոր նշանակություն է դարձվում պատմությանը և Բերժերակի մշակույթին։
Թանգարանի առաջին հարկում ներկայացված ցուցանմուշները վերաբերվում են գինեգործությանը և հին պանդոկներին ու պանդոկապաններին։ Բացի այդ, կան նաև նավեր և Հին Բերժերակ քաղաքից պահպանված որոշակի նմուշներ։ Երկրորդ հարկի հավաքածուները նվիրված են խաղողագործությանը և Բերժերակ քաղաքի գինու առևտրին։


== Պատկերասրահ ==


=== Թանգարանի շենքը ===

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թանգարանի էջև Բերժերակի պաշտոնական կայքում Archived 2013-11-09 at the Wayback Machine.
Աուսոնիոս

Աուսոնիոս, (310[…], Բորդո - 395, Լանգոն), հունական ծագումով հռոմեացի բանաստեղծ էր և հռետորության ուսուցիչ Գալլիա Ակվիտանիայում։ Որոշ ժամանակ նա նաև եղել է ապագա կայսր Գրացիանոսի դաստիարակը, վերջինս նրան հետո շնորհեց կոնսուլություն։ Նրա ամենաճանաչված բանաստեղծությունները հայտնի են Մոզել անվամբ, որոնք նվիրված են Մոզել գետին։


== Ծանոթագրություններ ==
Լուկիոս Կալպուրնիոս Պիզոն (այլ կիրառումներ)

Լուկիոս Կալպուրնիոս Պիզոն (լատ.՝ Lucius Calpurnius Piso)։

Լուկիոս Կալպուրնիոս Պիզոն (Պոնտիֆիկս) - պոնտիֆիկս, մ.թ.ա. 15 թ. կոնսուլ։
Լուկիոս Կալպուրնիոս Պիզոն (մ.թ.ա. 1 թ. կոնսուլ) - մ.թ.ա. 1 թ. կոնսուլ։
Լուկիոս Կալպուրնիոս Պիզոն (27 թ. կոնսուլ)
Լուկիոս Կալպուրնիոս Պիզոն (57 թ. կոնսուլ)
Լուկիոս Կալպուրնիոս Պիզոն (97 թ. կոնսուլ-սուֆեկտ) - 97 թ. սուֆեկտ։
Լուկիոս Կալպուրնիոս Պիզոն (175 թ. կոսնուլ)
Լուկիոս Կալպուրնիոս Պիզոն Ֆրուգի (կոնսուլ) - մ.թ.ա. 133 թ. կոնսուլ։
Լուկիոս Կալպուրնիոս Պիզոն Ֆրուգի (մ.թ.ա. 112 թ. պրետոր)
Լուկիոս Կալպուրնիոս Պիզոն Ֆրուգի (մ.թ.ա. 74 թ. պրետոր)
Լուկիոս Կալպուրնիոս Պիզոն Ֆրուգի (ուզուրպատոր) - համաձայն անտիկ աղբյուրների 261 թ. ուզուրպատոր։ Հավանաբար հորնիված կերպար է։
Լուկիոս Կալպուրնիոս Պիզոն Ցեզոնինոս (մ.թ.ա. 148 թ. կոնսուլ)
Լուկիոս Կալպուրնիոս Պիզոն Ցեզոնինոս (մ.թ.ա. 112 թ. կոնսուլ)
Լուկիոս Կալպուրնիոս Պիզոն Ցեզոնինոս (քվեստոր)
Լուկիոս Կալպուրնիոս Պիզոն Ցեզոնինոս (մ.թ.ա. 58 թ. կոնսուլ) - Հռոմեական հանրապետության քաղաքական և ռազմական գործիչ, Հուլիոս Կեսարի աները, Հերկուլանումի հանրահայտ Պապիրուսների վիլլայի ենթադրյալ տերը։
Լուկիոս Կալպուրնիոս Պիզոն Ֆրուգի Լիցինիանոս - Գալբայի ժառանգը։
Իվանովսկի գյուղական խորհուրդ (Բլիզնյուկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իվանովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Իվանովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Іванівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բարվենկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իվանովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1937 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 169.78 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11.41 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 7 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ալիսան Հայելիների աշխարհում (մուլտֆիլմ, 1982)

«Ալիսան Հայելիների աշխարհում», Եֆրեմ Պրուժանսկու մուլտֆիլմը, որը նկարահանվել է Լուիս Քերոլի «Ալիսը հայելիների աշխարհում և ինչ տեսավ նա այնտեղ» ստեղծագործության մոտիվներով։ Նկարահանվել է «Киевнаучфильм» ընկերությունում 1982 թվականին։


== Ծանոթություն ==
Ալիսա անունով աղջիկն անցնում է հայելու միջով, ծանոթանում է շախմատային քարերի հետ և մասնակցում շախմատի պարտիային, որտեղ հանդես է գալիս Սպիտակ Թագուհու կարգավիճակով։


== Տարբերությունները բնօրինակից ==
Սյուժեն մի փոքր պակասեցված է։ Բացակայում է Սև Արքան։ Ֆիլմում չեն հանդիպում նաև Լանը, Գորտիկը, Մոծակը և էպիզոդիկ մի քանի հերոսներ։ Բացակայում են Ծովափղիկն ու Հյուսնին նվիրված «Տրալյալյա», ձկներին և օտարկերացուն նվիրված Իզուր-Անտեղիի բանաստեղծությունները։ Սպիտակ Արքան կատարում է ոչ թե Ծերուկին նվիրված երգը, այլ ինչպես գրքում՝ փղիկին։


== Հեղինակները ==
ռեժիսոր՝ Եֆրեմ Պրուժանսկի
սցենարիստ՝ Եվգենի Զագդանսկի
նկարող բեմադրիչ՝ Իրինա Սմիրնովա, Գենրիխ Ումանսկի
կոմպոզիտոր՝ Վլադիմիր Բիստրյակով
դերերը կրկնօրինակել են.
Մարինա Նեյոլովա՝ Ալիսա
Տատյանա Վասիլևա՝ Սև Թագուհ
Լիա Ախեջակովա՝ Սպիտակ Թագուհի, Ոչխար
Նիկոլայ Կարաչենցով՝ Սպիտակ Արքա
Միխայիլ Սվետին` Սպիտակ Արքա
Զինովի Վիսոկովսկի` Տրալյալյա և Տրուլալյա
Սպարտակ Միշուլին՝ Տրալյալյա և Տրուլալյա
Յուրի Վոլինցև` Իզուր-Անտեղի
Եվգենի Պապերնի` Սև Արքա
Գեորգի Կիշկո՝ Սուրհանդակ)
Ալեքսանդր Բուրմիստրով՝ Միաեղջյուր, Վերահսկիչ
Տեքստը կարդում է՝ Ռոստիսլավ Պլյատտ
Երգերը կատարում են՝ Մարինա Նեյոլովա, Նիկոլայ Կարաչենցով


== Արտաքին հղումներ ==
Մուլտֆիլմ «Ալիսան Հայելիների աշխարհում` 1-ին սերիա»
Մուլտֆիլմ ««Ալիսան Հայելիների աշխարհում` 2-րդ սերիա»
Մուլտֆիլմ ««Ալիսան Հայելիների աշխարհում` 3-րդ սերիա»
Մուլտֆիլմ ««Ալիսան Հայելիների աշխարհում` 4-րդ սերիա»
Մուլտֆիլմ ««Ալիսան Հայելիների աշխարհում» «Аниматор.ру» կայքում


== Ծանոթագրություններ ==
Բլադի Ֆոլս

Բլադի Ֆոլս, հայտնի է նաև որպես Բլադի Ֆոլլ կամ Կոգլուտոկ, ջրվեժ Կոպպերման գետի վրա։ Տեղակայված է Կուգլուկ կամ Բլադի Ֆոլս տարածքային պարկի արևմտյան հատվածում, Կանադայի հյուսիս-արևմուտքում։ Ինուիտներիի լեզվով թարգմանվում է որպես «արագ հոսող»։ Այս վայրը հայտնի է որպես «կոտորածը Բլադի Ֆոլսում» միջադեպի վայր։ Նաև 1913 թվականին այստեղ «պղնձե ինուիտներ» Ուլոքսաքն և Սիննիսյակը սպանել են երկու քահանաների։

Մոտակա գյուղը` Կուգլուկտուկը (Նունավուտ տարածք), գտնվում է ջրվեժից 15,8 կմ հեռավորության վրա։
Դարեր շարունակ այդ տարածքներում բնակվել են Կոգլուկտոգմյուտ» ենթախմբի ինուիտները։
1978 թվականին Կուգլուկ կամ Բլադի Ֆոլս տարածքային պարկի հյուսիսարևմտյան մասին շնորհվել է Կանադայի ազգային պատմական պարկի կարգավիճակ, քանի որ այստեղ են գտնվում որսորդական և ձկնորսական հնագիտական տարածքներ, որոնք պատկանում են նախակոլումբիական և ինուիտների քաղաքակրթությանը։ Մնացորդները թվագրվում են Մ․ թ․ ա․  1700-ական թվականներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Աբդուլա Շահիգ

Աբդուլա Շահիգ (ադրբ.՝ Abdulla Şaiq Mustafa oğlu Talıbzadə; Աբդուլա Մուստաֆա Շահիգ օղլու (Շահիկ) (իսկական ազգանունը Թալիբզադե)) (փետրվարի 24, 1881(1881-02-24), Թիֆլիս, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 24, 1959(1959-07-24), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի գրող, հրապարակախոս, դրամատուրգ։ Ծնվել է և ապրել է Թիֆլիսում։ Հայտնի է որպես առաջին մանկագիր ԱԽՍՀ-ում։ Զբաղվել է պարսկերենի և արաբերենի ուսումնասիրությամբ։ Իր ստեղծագործություններում բազմիցս գովերգել է սոցիալիստական աշխատանքը։ Հայտնի գործերից են «Նամակը տեղ չի հասել», «Տիկ-տիկ խանում», «Լավ ընկեր» և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
Բաբուտլա

Բաբուտլա, հնագույն երկիր Հայկական լեռնաշխարհում կամ նրա հարակից շրջաններում, տեղադրությունը՝ անորոշ։ Հիշատակվում է՝ ասորեստանյան սեպագիր արձանագրություններում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մյոլդռի (գյուղ, Վասցելիինա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄյոլդռիՄյոլդռի (էստ․՝ Möldri), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վասցելիինա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 20 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Անշլավս Էգլիտիս

Անշլավս Էգլիտիս  (լատիշ․՝ Anšlavs Eglītis, հոկտեմբերի 14, 1906(1906-10-14), Ռիգա, Ռուսական կայսրություն - մարտի 4, 1993(1993-03-04), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), լատվիացի գրող, լրագրող և կինոքննադատ։ 1944 թվականին գաղթել է Գերմանիա, հետո 1950 թվականին ԱՄՆ, որտեղ գրել է գրեթե 50 ստեղծագործություն՝ վեպեր, նովել և մի քանի պիեսներ՝ դառնալով լատիշական գրականության դասական։


== Կենսագրություն ==
Անվլավսը ծնվել է 1906 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Ռիգայում։ Հայրը գրող Վիկտոր Էգլիտիսն է, մայրը՝ Մարիա Էգլիտեն (նախկինում՝ Ստոլբովա), դասախոս և թարգմանիչ։ Կրտսեր եղբայրը՝ Վիդվուդսը (1913-2003), հետագայում ավարտել է իրավագիտության ֆակուլտետը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ գերմանացիների կողմից Ռիգայի օկուպացումից առաջ ընտանիքի հետ տարհանվել է Ռուսաստան, որտեղից մայրը վերադարձել է թոքերի տուբերկուլյոզով։ 1918 թվականին նրանք վերադարձել են Լատվիա և ապրել Ալուկսնում։
1919 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Ռիգա։ Անշլավսն ավարտել է Ռիգայի № 2 վարժարանը։ Այցելել է Վալդեմար Տոնեի գեղարվեստական ստուդիա (1908-1909)։ Ամառն անցկացրել է Կրիմուլդայի շրջանի Ինցիեմս տեղանքում, որը հետագայում նկարագրվում է «Պանսիոն պալատում» (1962) վեպում։ 1925 թվականին  Լեզենում բուժվել է տուբերկուլյոզից։ Ռիգա վերադառնալուց հետո իմացել է մոր մահվան մասին։ 1935 թվականին ավարտել է Լատվիայի գեղարվեստի ակադեմիան։ Աշխատել է որպես նկարչության ուսուցիչ։ Մեկ տարի անց ստեղծել է առաջին խոշոր ստեղծագործությունը՝ «Մաեստրո» նովելը։
Համագործակցել եմ այնպիսի հրատարակությունների հետ, ինչպիսիք են «Յաունակաս զինյասը» (1938) և «Ատպուտան» (1940-1941)։
1944 թվականին Տեվիա թերթում հրապարակվում է նրա «Homo novus» վեպը։ Նույն թվականին Էգլիտիսը գաղթել է Գերմանիա, ապրել և աշխատել Բեռլինում։ Քաղաքի ռմբակոծությունից հետո տեղափոխվել է Շվեյցարիա, իսկ 1950 թվականին՝ ԱՄՆ։ 1945 թվականին գրողի հայրը ձերբակալվել է կեղծ մեղադրանքով և գնդակահարվել, նրան թաղել են ընդհանուր գերեզմանում։ ԱՄՆ-ում Էգլիտիսը ստեղծել է ավելի քան 50 նովել և վեպեր։ Գրական գործունեությանը զուգահեռ՝ գրել է թատերական ստեղծագործություններ և կինոռեցենզիաներ։ Նրա ստեղծագործությունները հրատարակվել են նաև Լատվիայում։
Անշլավս Էգլիտիսը մահացել է 1993 թվականի մարտի 4-ին Լոս Անջելեսում քաղցկեղից։ Ամուսնացած էր լատվիացի նկարիչ Վերոնիկա Յանելսինի (1910-2001) հետ, որը նկարազարդել է ամուսնու գրքերի մեծ մասը։
2008 թվականին Ինցիեմսում գրողին հուշարձան են կանգնեցրել։


== Ծանոթագրություններ ==
Բիստրիյ Իստոկի շրջան

Բիստրիյ Իստոկի շրջան (ռուս.՝ Быстроистокский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ալթայի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բիստրիյ Իստոկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1804 կմ²։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 10095 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,6 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ֆիլիպինյան բանակի թանգարան

Ֆիլիպինյան բանակի թանգարան, ռազմական թանգարան Ֆիլիպինների Տագիգ քաղաքում գտնվող Անդրես Բոնիֆասիո ամրոցի տարածքում։


== Պատմություն ==

Ֆիլիպինյան բանակի թանգարանը ստեղծվել է 1979 թվականին։ 1980-ական թվականների վերջին Ֆիլիպինների բանակի հրամանատար գեներալ Մարիանո Ադալեմը ԱՄՆ-ի բանակի նախկին գլխավոր հրամանատարական շտաբը վերափոխեց Ֆիլիպինյան բանակի թանգարանի և գրադարանի։ Անդրես Բոնիֆասիո ամրոցի թունելը նույնպես ինտեգրված էր թանգարանի ցուցադրությանը։ Թանգարանը և թունելը հանդիսավորությամբ բացվել են 1989 թվականին։ 1990-ական թվականներին թանգարանը տեղափոխվել է, երբ Բոնիֆասիո ամրոցի զգալի մասը վերափոխվել է գործարար և բնակելի թաղամասի, որն այժմ հայտնի է որպես Բոնիֆասիո Գլոբալ Սիթի։


== Ցուցադրություն ==
Բացօթյա ստատիկ ցուցանմուշներն են շահագործումից հանված հրետանային զենքերի, տանկերի և զրահափոխադրիչների տարբեր նմուշներ։ Շինության ներսում ցուցադրվում են համազգեստի, զենքի, ռազմական գույների նմուշներ և Ֆիլիպինների բանակի տարբեր արշավներին վերաբերող ցուցանմուշներ։ 2018 թվականի դրությամբ վերջինը լրացվել է Մարավիի ճակատամարտի ցուցանմուշներով։


== Պատկերասրահ ==
Բացօթյա ցուցանմուշների օրինակներ.

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Տելյաբուկինո

Տելյաբուկինո (ռուս.՝ Телябукино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շումի (այլ կիրառումներ)

Շումի, կարող է վերաբերել՝

Շումի - ավան, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ձեռժինսկի քաղաքային խորհրդում
Շումի - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կռիժոպոլի շրջանում
Մարշալ շրջան (Իլինոյս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարշալ շրջան (այլ կիրառումներ)Մարշալ շրջան (անգլ.՝ Marshall County), ԱՄՆ Իլինոյս նահանգի 102 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.000 կմ² է, բնակչությունը՝ 12.640 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Լեյկոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1839 թ.։
Բեևո (այլ կիրառումներ)

Բեևո, կարող է վերաբերել՝

Բեևո - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում
Բեևո - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում
Թորթում բերդ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թորթում (այլ կիրառումներ)Թորթում, ավերակ բերդ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Թորթումի գավառակում։ Գտնվում էր Թորթում քաղաքի մոտ, քաղաքից փոքր-ինչ հյուսիս-արևելք, Թորթում գետի աջ կողմի բարձրաբերձ լեռան կատարին։
Բերդն ունի գեղեցիկ ու անմատչելի դիրք։ Թուրքական զորքերի նվաճողական արշավանքների հետ կապված բերդը հաճախ հիշատակվել է XVI դարի թուրք պատմիչների մոտ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Իտալիայի նախարարների խորհուրդ

Իտալիայի նախարարների խորհուրդ (իտալերեն՝ Consiglio dei Ministri, CdM), Իտալիայի գործադիր իշխանության կոլեգիական մարմիր, որը գոյություն ունի 1861 թվականից։
Իտալիայի նախարարների ներկայիս խորհուրդն աշխատում է 2019 թվականի սեպտեմբերի 5-ից՝ Ջուզեպպե Կոնտեի նախագահության ներքո։


== Պատմություն ==
1861 թվականի մարտի 17-ին հռչակվել է Իտալիայի թագավորությունը Թուրին մայրաքաղաքով։ Առաջին Իտալիայի թագավորություն կառավարությունը ձևավորվել է 1861 թվականի մարտի 23-ին՝ Սարդինիայի թագավորության վերջին վարչապետի՝ պահպանիչ Կամիլլո Բենսո Կավուրի նախագահությամբ։ Քանի որ Կավուրն անհրաժեշտ էր համարում իրավաբանորեն ձևակերպել Իտալիայի միավորումը որպես Սարդինյան թագավորությանը այլ իտալական հողերի միանալը, պահպանվել է թագավորների, կառավարությունների և խորհրդարանի գումարումների համարակալումը։ Իտալիայի առաջին թագավորը դարձել է Վիկտոր Էմանուիլ II-ը, 1861 թվականի հունվարի 27-ին ընտրված առաջին խորհրդարանը դարձել է 8-րդ գումարման խորհրդարան, առաջին կառավարությունը համարվել է Կավուրի չորրորդ կառավարությունը։
Ի սկզբանե Իտալիայի պետական կառույցը հիմնված էր Ալբերտինոյի ստատուտի սկզբունքների վրա, որոնք կառավարության պատասխանատվությունը նախատեսում էին միայն թագավորի առաջ։ Այդ փաստաթղթի հիման վրա նոր պետությունում ընդունվել է կենտրոնացված կառավարման համակարգ, կառավարության վարման մեջ ընդգրկվել են տեղական կառավարման բազմաթիվ գործառույթներ՝ հանրային աշխատանքներ, առողջապահություն, կրթություն։ Թագավորը դարձել էր գործադիր իշխանության առաջնորդ, նրա լիազորությունները ներառում էին նախարարների նշանակելու և ազատելու իրավունքը։ Խորհրդի ստորին պալատի (Պատգամավորների պալատ) ընտրություններին մասնակցելու իրավունք են ունեցել 25 տարեկից բարձր տղամարդիկ, որոնք կարողանում էին գրել և կարդալ և վճարում էին բարձր քան 40 լիրա։ Ստորին պալատի պատգամավորներն ընտրվել են մեծամասնական համակարգով քվեարկության երկու շրջանում, սենատորները թագավորի կողմից նշանակվում էին ցմահ։
1864 թվականին թագավորության մայրաքաղաքը Թուրինից տեղափոխվել է Ֆլորենցիա։ Ֆրանս-պրուսական պատերազմում Ֆրանսիայի պարտությունից հետո երկրի զորքերը մնացել էին Հռոմում, 1870 թվականի սեպտեմբերի 20-ին բերասյելները մտել են քաղաք՝ դնելով պապական իշխանության ավարտը, որից հետո Հռոմը հայտարարվել է Իտալիայի մայրաքաղաք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Прокаччи Дж. История итальянцев. — М.: Весь мир, 2012. — 590 с. — ISBN 978-5-7777-0463-4
Cammarano F. Storia dell'Italia liberale. — Editori Laterza, 2011. — 315 p. — ISBN 978-88-4209-599-6
Vespa B. Storia d'Italia da Mussolini a Berlusconi. — Milano: Oscar Mondadori, 2010. — 826 p. — (Oscar Storia). — ISBN 978-88-0456-382-2
Lepre A., Petraccone C. Storia d'Italia dall'unita a oggi. — Bologna: Mulino, 2012. — 436 p. — (Storia paperbacks). — ISBN 978-88-1523-874-0
Meriggi M. Breve storia dell'Italia settentrionale dall'Ottocento a oggi. — Donzelli Editore, 1996. — 167 p. — ISBN 978-88-7989-297-1
Storia contemporanea / Alberto Mario Banti. — Donzelli Editore, 1997. — 685 p. — ISBN 978-88-7989-345-9
Vottari G. Storia d'Italia. — Alpha Test, 2005. — 178 p. — ISBN 978-88-4830-555-6


== Արտաքին հղումներ ==
«Governo Italiano» (իտալերեն)։ Официальный сайт։ Վերցված է 2014-01-28 
«Consiglio dei ministri»։ Enciclopedie on line (իտալերեն)։ Treccani։ Վերցված է 2015-01-08
(9473) Գենտ

(9473) Գենտ (անգլ.՝ Ghent), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1998 թվականի հուլիսի 26-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,762245 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6835 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,841 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1676,84 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,214689 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,18° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9473) Գենտ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կոնստանցայի կազինո

Կոստանցայի կազինո (ռումիներեն՝ Cazinoul din Constanța), խաղատուն, որը գտնվում է Ռումինիայի Կոնստանցա քաղաքում, Ելիզավետայի բուլվարում գտնվող շենքում, 2 տուն։ Կառուցվել է մոդեռն ոճով։ Ներկայումս պատմական հուշարձանը (ընդգրկված է Ռումինիայի մշակույթի և կրոնների հարցերով նախարարության հուշարձանների ցանկում)։


== Պատմություն ==
1880-1902 թվականներին խաղատան տեղում թատերական ներկայացումներ ու սպորտային խաղեր էին անցկացվում, այցելում էին նաև զբոսաշրջիկները։  Շինարարությունը սկսվել է 1904 թվականին, շենքի սկզբնական պլանը մշակել է ճարտարապետ Պետրե Անտոնեսկուն՝ հետևելով ռումինական արվեստի ավանդույթներին։ Սակայն հիմքը լցնելուց հետո ծրագրերը փոխվել են, և խաղատան շինարարությունը վստահել են ֆրանսիական կամ շվեյցարական ծագում ունեցող Դանիել Բրենարույին։ Նա հրաժարվել է ռումինական ոճի սկզբունքներից՝ մոտիվների համադրության և ավելի մեծ հուսալիության օգտին՝ շենքը կառուցելով կազինոյի կոսմոպոլիտ դարաշրջանի ազդեցության տակ։
Շենքը կառուցվել և բացվել է 1910 թվականին։ Մամուլը (հիմնականում Conservatorul թերթը) քննադատել է Ռենարին աշխատանքի մեծ տևողության և վերջնական արդյունքի համար, թերահավատորեն վերաբերվելով գեղագիտության ոճերի և հայտարարությունների խառնմանը, նշելով Ռենարի վատ ճաշակը։ Շենքի ներսում գտնվող պատերը երեսպատվել են տախտակներով և ներկվել յուղաներկերով։  Շենքում եղել են պարահանդեսային դահլիճ (ինչի շնորհիվ շենքում կարող էին անցկացվել քաղաքապետարանի կողմից կազմակերպված պարահանդեսներ), երկու ընթերցասրահներ, երկու խաղային սենյակներ և պատշգամբ ծովի մոտ։
Շինարարությունը, իսկապես, դանդաղ էր ընթանում. 1891 թվականի ձմռանը ձնաբքից հետո փլուզվեց տանիքի մի մասը և ճակատը։ 1892 թվականի հունվար 28-ին քաղաքային խորհուրդը առաջարկություն է ստացել քանդել շինարարությունը, բայց օրինակ Ալ. Բելիկը որոշել է ոչինչ չքանդել և շարունակել վերակառուցումը։ Սկզբնական նախագծում, բացի դահլիճից, պետք է լինեին նաև թատրոն բեմով և երկու կողմից փոքր շինություններ։ Նախագծի մեծությունը զգալիորեն նվազել է, իսկ հանձնման ժամկետները տեղափոխվել են շատ ավելի ուշ։ 1909 թվականի դեկտեմբերի 21-ին ինժեներ Էլի Ռադուն, ճարտարապետներ Իոն Մինկուն և Դ. Մայմարոլուն կանչվել են Կոնստանցա՝ կոմիտեի խնդրանքով, որպեսզի ուսումնասիրեն կազինոյի նախագիծը։ Արդյունքում կազմվել է շինարարության վերաբերյալ առաջարկություններով փաստաթուղթ։ Առաջարկվել է ընդլայնել տարածքը ռեստորանի և խոհանոցի մեծ դահլիճի բացման միջոցով (ռեստորանն առաջարկվում էր տեղակայել ապակե դռան մոտ գտնվող պատշգամբում)։ Ավելի մեծ ազատության համար առաջարկվում էր ավելացնել մի քանի անցումներ։
Բացումը պաշտոնապես կայացել է 1910 թվականի օգոստոսին։ 1914 թվականին կազինոյի շենքում էր գտնվում կայսր Նիկոլայ II Ալեքսանդրովիչը իր ընտանիքի հետ։  1934 թվականին շենքը վերանորոգվել է նույն Ռենարի նախագծով։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ խաղատան շենքում եղել է հիվանդանոց, իսկ հետպատերազմյան տարիներին այն վերածվել է ռեստորանի։  Սակայն 1986-1988 թվականներին վերանորոգումից հետո ավելացած սպասարկման բարձր ծախսերի հետ կապված (նկարիչներ Սորին Դումիտրուի, Գեորգե Ֆիրցի, Յոն Միտուրայի, Նաե Միրայի, Նիկոլաե Մոլդովյանի մասնակցությամբ), խաղատունը 1990 թվականին փակեցին։ Ներկայումս այն Ռումինիայի մշակույթի հուշարձան է (Ռումինիայի մշակույթի և կրոնների հարցերով նախարարության որոշմամբ), սակայն գտնվում է վթարային վիճակում, ուստի մուտքը արգելված է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժակ Օդիբերտի

Ժակ Օդիբերտի (ֆր.՝ Jacques Audiberti, մարտի 25, 1899(1899-03-25)[…], Անթիբ - հուլիսի 10, 1965(1965-07-10)[…], Փարիզի 5-րդ շրջան, Փարիզ), ֆրանսիացի դրամատուրգ, գրող, բանաստեղծ, էսսեիստ և լրագրող։
Ֆրանսիական գրականության Մալարմե ակադեմիայի անդամ։


== Կենսագրություն ==

Որմնադրի որդի է։ 12 տարեկանից սկսել է բանաստեղծություններ գրել։ 15 տարեկանից նրա բանաստեղծությունները տպագրվում էին տեղի թերթերում։
1925 թվականին տեղափոխվեց Փարիզ։ Այտեղ համագործակցում էր թերթերի և ամսագրերի հետ։
1938 թվականին պոեզիայի համար մրցանակ է ստացել ֆրանսիական գրականության Մալարմե ակադեմիայի կողմից։ 1946-1952 թվականները համարվում են  նրա ստեղծագործական կյանքի ամենաբեղուն տարիները։ Այդ շրջանում նա ստեղծել է պիեսների շարք, գրել և հրատարակել է պիեսներ, էսսեներ, բանաստեղծություններ։
1950-ական թվականներին Ժակ Օդիբերտին Լյուսի Ֆոր ամսագրում հրատարակել է մի քանի վեպ, այնտեղ նույն ժամանակաշրջանում տպագրվել են նաև Մարսել Օկլերի, Էրվե Բազենի, Էմիլ Դանոենի, Մորիս Դրյուոնի և ԱՆդրե Մորուայի ստեղծագործությունները։
Մահացել է 1965 թվականին հաստ աղիքի քաղցկեղի դեմ կատարած վիրահատություններից հետո։
Թաղված է Փարիզի մոտ գտնվող Պանտեն քաղաքում։


== Ստեղծագործություն ==
Ժ. Օդբերտիի գրական ժառանգությունը ներառում է պոեզիա, դրամատուրգիա, վեպեր, էսսեներ, հուշագրություններ։ Ժ. Օդիբերտիի գրական ոճին բնորոշ է պատկերավորությունը, փոխաբերությունը, հարուստ է պոետական ռիթմով, շարահյուսական և հնչյունական մոտեցումներով։ Գրել է սիմվոլիզմի և սյուրռելաիզմի ոճով։
Որպես պոետ հանդես է եկել «Կայսրություն և թակարդ»  («L’empire et la trappe», 1930) ժողովածուով։
Ժ. Օդիբերտիի պոեզիան չափազանց սուբյեկտիվ և նկատելի հակասոցիալական է, իրենից ներկայացնում է անսպասելի և չտարբերակված տպավորությունների հեղեղ, տարբեր ոճի անհասկանալի բառերի շարան և անհասկանալի նորաբանությունների հեղեղ, այնուամենայնիվ, նրա բանաստեղծությունները հստակ կառուցված են ձայնային և ռիթմիկ տոնով։
Ժ. Օդիբերտիի արձակը անվերջ ներքին մենախոսություններ են, և անգամ  չեն կարողանում նկատել գրքի գլխավոր խնդիրը, օրինակ՝ «Կոտորած»  («Carnage», 1942), «Միլանի վարպետը» («Le maître de Milan», 1950) և այլ գրքեր։
Ժ. Օդիբերտին աբսուրդի թատրոնի ներկայացուցիչներից մեկն է։
1954-1964 թվականներին հրատարակում է վեպեր և հաջողությունների է հասնում նաև թատրոնում։
1964 թվականին ստացել է ազգային Գրականության մրցանակ։
Ժ. Օդիբերտիի հայրենի Անթիբ քաղաքի դպրոցը կրում է նրա անունը։


== Ընտիր երկեր ==


=== Պիեսներ ===
Le mal court (1947)
L’effet Glapion (1959)
La Fourmi dans le corps (1962)
Quoat-Quoat
L’Ampélour
Les femmes du boeuf


=== Բանաստեղծությունների ժողովածուներ ===
Des Tonnes de semence (1941)
Toujours (1944)
Rempart (1953)


=== Վեպեր ===
Le Maître de Milan (1950)
Marie Dubois (1952)
Les jardins et les fleuves (1954)
Infanticide préconisé (1958)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Жак Одиберти в базе Encyclopædia Britannica(անգլ.)
Կոսովոյի Հանրապետության Սահմանադրություն

Կոսովոյի Հանրապետության Սահմանադրություն, ուժի մեջ է մտել 2008 թվականի հունիսի 15-ին։ Մինչև սահմանադրության ընդունումը իրավիճակը Կոսովոյում կառավարվում էր ժամանակավոր սահմանադրական համակարգի դրույթներով, հիմնված ՄԱԿ-ի Անվտանգության Խորհրդի № 1244 բանաձևի վրա, որը վավերացվել է 2001 թվականին։ Այս սահմանադրական համակարգը նախատեսում էր ինքնակառավարման ժամանակավոր ինստիտուտները
Սերբիայի կառավարությունը, որը դիտարկում է Կոսովոն որպես իր սեփական ինքնիշխան տարածքում և հրաժարվում է Կոսովոյի կողմից անկախության պահանջներից, չի ճանաչել նոր սահմանադրությունը։ Կոսովոյի ինքնիշխանության մասին խնդիրը առաջացել է XX դարի վերջին՝ Հարավսլավիայի փլուզումից հետո, որի մասն էր կազմում Սերբիան։


== 2008 թվականի սահմանադրություն ==
Նոր սահմանադրության նախագիծը պատրաստվել և հրապարակվել է 2008 թվականի ապրիլին։
Կոսովոյի Սահմանադրությունը վավերացվել է 2008 թվականի ապրիլի 9-ին և ուժի մեջ է մտել 2008 թվականի հունիսի 15-ին։
Պետական լեզուներն են ալբաներենն ու սերբերենը։ Թուրքերեն, բոսնիերենը և գնչուերենը ստանում են երկրորդական կարգավիճակ։ ՄԱԿ-ի առաքելությունը Կոսովոյի ժամանակավոր վարչակազմի գործերով չի պատրաստվում լքել Կոսովոն, քանի որ ՄԱԿ-ի Անվտանգության Խորհուրդը չի դադարեցնում իր առաքելությունը։ Քանի որ նոր սահմանադրությունը չի կատարվելու Կոսովոյի սերբական անկլավաներում, նրա ուժի մեջ մտնելը ալբանական  դե-ֆակտո հատվածում արձանագրել է Կոսովոյի բաժանումը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կոսովոյի Սահմանադրության պաշտոնական կայք (2008) Archived 2018-06-16 at the Wayback Machine.
Կոսովոյի Սահմանադրության (2008) թարգմանությունը այլ լեզուներով Archived 2008-02-21 at the Wayback Machine.
(7562) Կագիռոնո-Օկա

(7562) Կագիռոնո-Օկա (անգլ.՝ Kagiroino-Oka), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի նոյեմբերի 30-ին Հիրոկի Կոսայի և Կիիտիրո Ֆուրուկավայի կողմից Կիսոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,769066 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7087 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8294 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1683,05 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,213897 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,28° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7562) Կագիռոնո-Օկա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պորտու Ֆրանկուի գավառ

Պորտու Ֆրանկուի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Porto Franco)՝ գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Մարանիան նահանգի մեջ։ Մտնում է Մարանիան նահանգի հարավային մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 96 746 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 14 227,014 կմ²։ Բնակչության խտությունը 6,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 239 283 487,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 2 573,94 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,663


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Կամպեստրի դու Մարանիա
Կարոլինա
Էստրեյտու
Պորտու Ֆրանկու
Սան Ժուան դու Պարաիզու
Սան Պեդրու դուս Կրենտիս
Քիմ Դիլեյնի

Քիմ Դիլեյնի (կամ Քիմ Դելանի, անգլ.՝ Kim Delaney, նոյեմբերի 29, 1961(1961-11-29), Ֆիլադելֆիա, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի, որն առավել հայտնի է «Նյու Յորքի ոստիկանություն» հեռուստասերիալում խաղացած դերով, որը նրան 1997 թվականին բերել է «Էմմի» մրցանակ՝ «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի դրամատիկական հեռուստասերիալում» անվանակարգում։ Նա նաև նկարահանվել է «Իմ բոլոր երեխաները», «Ֆիլադելֆիա» և «C. S. I.: Հանցագործության վայրը Մայամի» սերիալներում, իսկ 2007-2012 թվականներին Lifetime հեռուստաալիքի «Բանակային կանայք» սերիալում կատարել է գլխավոր դեր։


== Կարիերա ==
Քիմ Դիլեյնին իր կարիերան սկսել է «Իմ բոլոր երեխաները» ցերեկային սերիալով, որտեղ 1981-1984 թվականներին խաղացել է Ջենի Նելսոն Գարդների դերը։ Նա մրցանակ է ստացել որպես լավագույն առաջնաելույթ ունեցող, 1983 թվականին առաջադրվել Է «Էմմի» ցերեկային մրցանակի։ Հայտնի դառնալուց հետո Կիմ Դիլեյնին սերիալից հեռացել է ֆիլմերում նկարահանումների համար, որոնց թվում են եղել Էմիլիո Էստևեսի «Դա եղել է այն ժամանակ․․․ Դա կա և հիմա» և Չակ Նորիսի ««Դելտա» ջոկատը»։ 1989-1990 թվականներին նա «Ծառայողական գործուղում» սերիալում խաղացել է գլխավոր դերերից մեկը, իսկ հաջորդ մի քանի տարիներին հիմնականում գլխավոր դերեր է խաղացել տարբեր հեռուստաֆիլմերում։
1995 թվականին Կիմ Դիլեյնին սկսել է դետեկտիվ Դիանա Ռասելի դերը խաղալ «Նյու Յորքի ոստիկանություն» հեռուստասերիալում։ Սերիալը հիթ է դարձել և կարգադիր ոստիկանական շոուների ժանրում, իսկ Դիլեյնին լավ արձագանքներ է ստացել քննադատների կողմից, իսկ 1997 թվականին արժանացել է «Էմմի» մրցանակի՝ «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի դրամատիկական հեռուստասերիալում» անվանակարգում, ինչպես նաև մրցանակի է առաջադրվել 1998-1999 թվականներին։ Նա նաև ստացել է մի շարք այլ պարգևատրումներ, ինչպես նաև երկու անգամ առաջադրվել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի՝ հեռուստատեսային սերիալում կանացի լավագույն դերի համար և յոթ անգամ՝ ԱՄՆ կինոդերասանների գիլդիա մրցանակի համար։ 2001 թվականին նա լքել է շոուն, որպեսզի «Ֆիլադելֆիա» սերաիլում գլխավոր դեր խաղա, որը տևել է ընդամենը մեկ եթերաշրջան, չնայած այն շատ է սիրվել քննադատների կողմից։
2003 թվականին Քիմ Դիլեյնին կարճ ժամանակով վերադարձել է «Նյու Յորքի ոստիկանություն», իսկ հետո գլխավոր դեր է խաղացել «10,5 միավոր» և «10,5 միավոր։ Ապոկալիպսիս» մինի-սերիալներում։
2006 թվականին նա նկարահանվել է Սթիվեն Քինգի պատմվածքի հիման վրա ստեղծված «Գիշերային մղձավանջներ և ֆանտաստիկ ուրվական» մինի-սերիալում, իսկ հաջորդ տարի հրավիրված աստղ է եղել «Օրենք ու կարգ։ Հատուկ կորպուս» սերիալի երկու էպիզոդներում։
2007-2012 թվականներին Կիմ Դիլեյնիին «Բանակային կանայք» հեռուստասերիալում կատարել է Կլաուդի Ջոյ Հոլդենի՝ գլխավոր հերոսի դերը։ Նա սերիալը լքել է 2012 թվականին վեց եթերաշրջանից հետո։


== Անձնական կյանք ==
Քիմ Դիլեյնին ամուսնացել է երկու անգամ։ Որդին՝ Ջոն Ֆիլիպ Կորտեզեն, երկրորդ ամուսնությունից է։
2002 թվականին Դիլեյնին ձերբակալվել է Կալիֆոռնիայի Մալիբու քաղաքում, հարբած վիճակում մեքենա վարելու կասկածանքով այն բանից հետո, երբ հրաժարվել է ալկոթեստերային ստուգում անցնել։ Մեղադրող կողմի հետ ձեռք բերված պայմանավորվածությամբ՝  նա դատապարտվել է երկու տարվա պայմանական ազատազրկման։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ким Дилейни Internet Movie Database կայքում
Սոֆուլար (Սեբաստիայի մարզ)

Սոֆուլար, գյուղ պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։ Գտնվում էր Սեբաստիա քաղաքից 20 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գրվա (լեռնաբազուկ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գրվա (այլ կիրառումներ)Գրվա, լեռնաբազուկ Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում, Ողջի գետի ստորին հոսանքի ձախ կողմում։ Բարձ գագաթը կոչվում է Գրվա։


== Ծանոթագրություններ ==
Բրոդկի (գյուղ, Ստարովիժևի շրջան)

Բրոդկի (ուկրաիներեն՝ Брідки), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ստարովիժևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1508 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բրոդկի գյուղում բնակվում էր 377 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1432 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 263,27 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գալիլեա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գալիլեա (այլ կիրառումներ)Գալիլեա  (իսպ.՝ Galilea), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Լոգրոնիո շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 9,74 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 394 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 24 կմ հեռավորության վրա։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1865 թվականին։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք