armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ամիր Նեզամի տուն

Ամիր Նեզամի տուն (պարսկերեն։ خانه امیرنظام,Хане-є Амір Незам, ադրբեջաներեն։ Emir Nizamin evi), պատմական շենք  Իրանի Թավրիզ քաղաքի հնագույն թաղամասերից մեկում։ Շենքի տարածքը զբաղեցնում է 1200 մ²։ Շինությունը կառուցվել է թագաժառանգ Աբբաս-Միրզայի օրոք (1789–1833 թվականներ)։ Վերակառուցվել է Հասան Ալի խանի և Ամիր Նիզամ Ալ Գարրուսի օրոք, վերջինիս կառավարման շրջանում եղել է կառավարական նստավայր։ Հետագայում կառույցը ժառանգել են հաջորդները։ Որոշ ժամանակ շինության մասին ոչ ոք հոգ չի տարել։ Այդ ամենը հանգեցրել է նրան, որ շինությունը հայտնվել է բավականին վատ վիճակում և քննարկումներ կային քանդելու և տեղում դպրոց կառուցելու մասին։ Սակայն շինությունը գնել է մշակութային ժառանգության կազմակերպությունը, ժողովրդական արհեստների և զբոսաշրջության  ընկերությունը։ 1993-2006 թվականներին տեղի է ունեցել մեծ վերանորոգում, որից հետո ստացել է ազգային ժառանգության կարգավիճակ։


== Ճարտարապետությունը ==
Տունն ունի երկու հարկ։ Ներքին և արտաքին հարկերում կան այգիներ ու լողավազաններ։ Պատշգամբի ճակատի ողջ երկարությամբ կան 16 սյուներ։ Վերի հարկում կան վիտրաժներով շարժական պատուհաններ։ Նկուղը բավականին մեծ է, որտեղ կա լողավազան։


== Թանգարանի սրահները ==
Առաջին հարկ

Մետաղադրամներ
Կտորեղեն
Ապակեղեն
Մետաղական իրեր
ԵրաժշտությունԵրկրորդ հարկ

Քարերի սրահ
Զենք
Ճարտարապետություն
Փականներ
Լապտերներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Պարսկերեն Վիքիպեդիա
Մարգիբի երկրամաս

Մարգիբի երկրամաս (անգլ.՝ Margibi County), երկրամասի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր Լիբերիայի Հանրապետության հյուսիսարևմտյան մասում։ Ունի 2,616 կմ² (12-րդ) տարածք, 199,689 (6-րդ) բնակչություն (2008 թ.), իսկ խտությունը՝ 76,3 մարդ/կմ²։ Երկրամասի կենտրոնը հանդիսանում է Կակատա քաղաքը։


== Շրջանները ==
Երկրամասը ներառում է 4 շրջաններ։

Ֆայրստուն շրջան (57,251)
Գիբի շրջան (13,232)
Կակատա շրջան (88,130)
Մամբա-Կաբա շրջան (41,076)


== Պատկերասրահ ==

		


== Հղումներ ==
National Transitional Government of Liberia: Margibi County
County Development Agenda
Place name codes
Անիվի կողպեք (Զենք)

Անիվի կողպեքը,հրազենի մեխանիզմ տարածված է 15-17-րդ դարերում, որի դեպքում փոշու լիցք բռնկելու համար անհրաժեշտ կայծը խփվում է պտտվող ծալքավոր անիվով։


== Պատմություն ==

Եվրոպայում անիվի կողպեքի գյուտը կարելի է տեղադրել մոտ 1500 թվականին։ Գիտնականների մի խումբ կա, ովքեր կարծում են, որ Լեոնարդո դա Վինչին գյուտարարն է։ Լեոնարդոյի կողմից անիվի կողպեքի մեխանիզմի գծագրերը թվագրվում են (կախված հեղինակությունից) կամ 1490-ականների կեսերից կամ 16-րդ դարի առաջին տասնամյակից։ Այնուամենայնիվ, գերմանական գյուտերի գրքից (թվագրված 1505թ.) նկարը և Ավստրիայում անիվի կողպեքի գնման մասին 1507թ. հղումը կարող է ցույց տալ, որ գյուտարարը անհայտ գերմանացի մեխանիկ է եղել։
1517 և 1518 թվականներին զենքի կառավարման առաջին օրենքները, որոնք արգելում էին անիվի կողպեքը, հռչակվեցին կայսր Մաքսիմիլիան I-ի կողմից, սկզբում Ավստրիայում, իսկ ավելի ուշ՝ Սուրբ Հռոմեական կայսրությունում։ Իտալական մի քանի նահանգներ հետևեցին օրինակին 1520-ական և 1530-ական թվականներին, ևս մեկ փաստարկ, որն օգտագործվում էր գերմանամետ ճամբարի կողմից։
Ինչպես Լիզա Ժարդինը պատմում է 1584 թվականին Նիդեռլանդների Ուիլյամ Լուռի սպանության մասին իր պատմվածքում, անիվի կողպեքի փոքր չափը, թաքցման հեշտությունը և օգտագործողի համար հարմար բեռնման ասպեկտը՝ համեմատած ավելի մեծ և ծանր ձեռքի վրա։ զենք, նշանակում էր, որ այն օգտագործվել է հասարակական գործիչների սպանության համար, ինչպիսիք են Ֆրանցիսկոսը, Գուզի դուքսը և անձամբ Ուիլյամը։ Ժարդինը նաև պնդում է, որ անիվի կողպեքով ատրճանակի կրակոցը կարող է պատասխանատու լինել 1572 թվականին ֆրանսիացի հուգենոտների Սուրբ Բարդուղիմեոսի օրը տեղի ունեցած ջարդի համար։
Անիվի կողպեք ատրճանակները տարածված էին երեսնամյա պատերազմի ժամանակ (1618-1648) երկու կողմից հեծելազորի և սպաների համար։ Մոտ 1650 թվականին կայծքարը սկսեց փոխարինել անիվի կողպեքին, քանի որ այն ավելի էժան էր և ավելի հեշտ օգտագործել, քան անիվի կողպեքը։
Անիվի կողպեքով հրազենը երբեք զանգվածային չի արտադրվել ռազմական նպատակներով, սակայն Ավստրիայի Գրաց քաղաքում գտնվող Landeszeughaus-ի լավագույն պահպանված զինամթերքի հավաքածուն պարունակում է ավելի քան 3000 օրինակ, որոնցից շատերը արտադրվել են փոքր խմբաքանակներով զորամասերի համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոռեջո

Անտոնիո Ալլեգրի դա Կոռեջո, կարճ՝ Կոռեջո, օգոստոսի 30, 1489 կամ 1489, Կորեջիո, Ռեջիո Էմիլիա, Էմիլիա Ռոմանիա - մարտի 4, 1534 կամ մարտի 5, 1534, Կորեջիո, Ռեջիո Էմիլիա, Էմիլիա Ռոմանիա)։ Ուշ Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի գեղանկարիչ, հիմնականում աշխատել է Պարմա և Կոռեջո քաղաքներում։


== Ստեղծագործություններ ==
Աշխատել է Պարմայում և Կոռեջոյում։ Կոռեջոյի ստեղծագործությունները արտացոլում են Վերածննդի իդեալների աստիճանական անկումն ու գեղարվեստական նոր ձևերի և սկզբունքների կազմավորումը։ Կոռեջոյի մոնումենտալ գեղանկարչությունում շարժուն, թեթև, դեկորատիվ նրբագեղությունը (Պարմայի Սան Պաոլո վանքի որմնանկարները, 1517 և 1520 թվականների միջև) փոխարկվել է դինամիկ արտահայտչականության որոնումներով. Պարմայի Սան Ջովաննի էվանջելիստա եկեղեցու (1520 -1523 թվականներ) և տաճարի (1526-1530 թթ.) որմնանկարներում վերձիգ, սրընթաց կոմպոզիցիան, բարդ կրճատումները նախանշում են բարոկկոյի շրջանի տարածական հնարքները։
Տոնական, աշխարհիկ ոգով տոգորված հաստոցային կոմպոզիցիաներն առանձնանում են կերպարների ինտիմ մեղմությամբ, տպավորիչ դիրքով ու շարժումներով, լուսավոր, արտասովոր գուներանգով («Տիրամայրը և սուրբ Գևորգը», 1530-1532 թթ., Դրեզդենի պատկերասրահ)։
Կերպարների հուզականությունը ընդգծելու նպատակով Կոռեջոն երբեմն դիմել է գիշերային հակադիր լուսավորության էֆեկտներին («Հովիվների երկրպագությունը» կամ «Գիշեր», մոտ 1530 թվական, Դրեզդենի պատկերասրահ)։ Կոռեջիոյի դիցաբանական թեմաներով ստեղծագործությունները («Դանայա», մոտ 1526 թվական, Բորգեզե պատկերասրահ, Հռոմ) բնորոշվում են հեդոնիզմով և ցանկասիրությամբ, կոմպոզիցիոն լուծումների ճկունությամբ։


== Գրականություն ==
Булгаков, Ф. И. Антонио Аллегри (Корреджо) // Сто шедевров искусства. — СПб. : изд. ред. «Нового журнала иностранной литературы», 1903. — С. 6—7.
Ротенберг, Е. И. Искусство Италии: Средняя Италия в период Высокого Возрождения. — М. : Искусство, 1974.
Скьянки, Л. Ф. Корреджо. — М. : Слово/Slovo, 1999.
Bodmer Н., Correggio und die Malerei der Emilia, W., 1942.
Bianconi P., Tutta la pittura del Correggio, Mil., 1953.
L’opera completa del Correggio, Mil., 1970.


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆինլանդիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական

Ֆինլանդիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական, ֆուտբոլի ազգային հավաքական, որը ներկայացնում է Ֆինլանդիան միջազգային խաղերում։ Վերահսկվում է Ֆինլանդիայի ֆուտբոլային միության կողմից։ Գլխավոր մարզիչն է Միկսու Պատելայնենը։


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆինլանդիայի ֆուտբոլային միության պաշտոնական կայք(ֆին.)
Ֆինլանդիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի խաղացողները Ֆինլանդիայի ֆուտբոլային միության կայքում Archived 2012-04-27 at the Wayback Machine.(ֆին.)
Ֆինլանդիայի ֆուտբոլի հավաքականի խաղերի արձանագրությունը EU-football.info կայքում (անգլ.)
Քերբալայ Ահմեդլու

Քերբալայ Ահմեդլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1892-1832 թվականներին գյուղն ունեցել է 46, իսկ 1907-1908 թվականներին՝ 42 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ժաննա Պրոխորենկո

Ժաննա Տրոֆիմովնա Պրոխորենկո (իրական անունը` Ժաննետա, ռուս.` Жанна (Жаннета) Трофимовна Прохоренко, մայիսի 11, 1940(1940-05-11), Պոլտավա, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 1, 2011(2011-08-01), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային և ռուսական թատրոնի և կինոյի դերասանուհի, ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1988 թ.):


== Կենսագրություն ==
Ժաննա Պրոխորենկոն ծնվել է Պոլտավայում։ Երբ նրանց ընտանիքը տեղափոխվել է Լենինգրադ, Ժաննան դերասանական վարպետության իր առաջին դասերն ստացել է Լենինգրադի Անդրեյ Ժդանովի անվան քաղաքային պիոներների պալատում։ 1964 թվականին ավարտել է Կինեմատոգրաֆիայի համամիութենական պետական ինստիտուտը (ԿՀՊԻ)։ Նրա համակուրսեցիներից էին հետագայում հայտնի դերասաններ Գալինա Պոլսկիխը, Լիդիա Ֆեդոսեևա-Շուկշինան, Լարիսա Լուժինան, Ժաննա Բոլոտովան և Սերգեյ Նիկոնենկոն։
Դեռ ուսանողական տարիներին Ժաննա Պրոխորենկոն նկարահանվել է Գրիգորի Չուխրայի «Բալլադ զինվորի մասին» (1959 թ.) կինոնկարում։ Կինոնկարն ունեցել է հսկայական հաջողություն։ Հանդիսատեսի կողմից ոչ պակաս ջերմությամբ է ընդունվել նաև Յուլի Ռայզմանի «Իսկ եթե դա սե՞ր է» (1961 թ.) կինոնկարը, որտեղ Ժաննան կատարում էր դպրոցական Քսենիայի դերը։
Ժաննա Պրոխորենկոն աշխատել է Կինոդերասանի թատրոն-ստուդիայում։ Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով և «Աշխատանքային արիության համար» մեդալով։ 1969 թվականին նրան շնորհվել է ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստի, իսկ 1988 թվականին` ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչում։


== Անձնական կյանք ==
Ժաննա Պրոխորենկոյի առաջին ամուսինը կինոռեժիսոր Եվգենի Վասիլևն էր։ Նրանց դուստրը դերասանուհի Եկատերինա Վասիլևան է, իսկ թոռնուհին, նույնպես դերասանուհի` Մարյանա Սպիվակը։
Երկրորդ անգամ Ժաննա Պրոխորենկոն ամուսնացել է սցենարիստ և դերասան Արթուր Մակարովի հետ։ Վերջինս սպանվել է 1995 թվականին։
Ժաննա Պրոխորենկոն մահացել է 2011 թվականի օգոստոսի 1-ին` չարորակ ուռուցքի պատճառով։ Թաղված է Մոսկվայի Խովանսկոյե գերեզմանոցում։


== Մասնակի ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
(3213) Սմոլենսկ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սմոլենսկ (Այլ կիրառումներ)(3213) Սմոլենսկ (անգլ.՝ Smolensk), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի հուլիսի 14-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,203267 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,717 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6895 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2094,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,171915 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,96° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3213) Սմոլենսկ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կերճանիսի գավառակ

Կերճանիս, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։ Գտնվում էր գավառի արևմտյան կողմում։ Արևմուտքից սահմանակից էր Փոքր Հայքին։
Կենտրոնը Կերճանիս քաղաքն էր։


== Աշխարհագրություն ==
Ուներ թանձր անտառներ և բերրի հողեր։


== Բնակչություն ==
Ըստ Վ. Քինեի 1891 թվականին գավառակն ուներ 24927 բնակիչ։


== Վարչական բաժանում ==
1891 թվականին Կերճանիսն ուներ 148 գյուղ, որից զուտ հայկական է 3 գյուղ՝ 1421 բնակչով և 139 տնտեսությամբ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նորչյոպինգ

Նորչյոպինգ (շվեդ. Norrköping) քաղաք Շվեդիայում, խոշոր արդյունաբերական կենտրոն Ստոկհոլմից 170 կմ դեպի հարավ։ Քաղաքը զարգացել է XIX դարի ինդուստրիացման ժամանակահատվածում, ինչի համար էլ Նորչյոպինգը ստացել է «շվեդական Մանչեսթեր» մականունը։
Քաղաքը տեղակայված է Մուտալա գետի վրա (Motala ström):
Բնակչությունը կազմում է 83 561 մարդ, արվարձանների հետ միասին՝ 128 060 բնակիչ ( ըստ 2009 թվի մարդահամարի)։ Ամբողջ Շվեդիույում բնակչության թվաքանակով յոթերորդն է։


== Պատմություն ==

Քաղաքում բնակչությունը հայտնվել է միջնադարում։ Հիմնադրման ճշգրիտ ժամանակը հայտնի չէ, սակայն XII դարում այստեղ հիշատակվում է եկեղեցի ՝ նվիրված Սուրբ Օլաֆին։ Քաղաքի անվան առաջին հետքերը հայտնաբերվել են 1283 թվականին։ Նորչյոպինգը քաղաքի իրավունք է ստացել XIV դարի սկզբին, բայց կարգավիճակը հաստատող փաստաթուղթը թվագրվել է 1384թվին։


== Տեսարժան վայրեր ==

XIX դարում Նորչյոպինգը շվեդական տեքստիլ արդյունաբերության կարևորագույն կենտրոններից մեկն էր, շվեդական երկրորդ խոշոր արդյունաբերական քաղաքը։ Քաղաքի ամբողջ արդյունաբերական կենտրոնը՝ շենքեր, գործարաններ և պահեստներ, տեղակայված է Մուտալա գետի երկայնքով։

Գործվածքի արտադրման կոմպլեքսը համարվում է Եվրոպայում առավել պահպանված արդյունաբերական ճարտարապետության հուշարձաններից մեկը։ Այժմ նրա տարածքում բացվել է քաղաքային թանգարան (Stads Museum): Մոտակայքում կան ևս երկու թանգարաններ կապված քաղաքի արդյունաբերական պատմության հետ՝ Ալրաղացի թանգարան (Holmens Museum) գործող ալրաղացով և Աշխատանքի թանգարանը (Arbetets Museum): XIX դարում Նորչյոպինգում ապրում էր Շվեդիայի խոշորագույն հրեական համայնքներից մեկը։ Նաև հատուկ ուշադրության է արժանի «ժամանակակից արվեստի թանգարանը»։ Քաղաքի համայնապատկերը կարելի է տեսնել դիտահարթակից, որը գտնվում է 50 մ բարձրության վրա 68 մետր բարձրությամբ աշտարակի քաղաքային դահլիճից։ Քաղաքի հյուսիսում գտնվում է Սկանդինավիայի ամենախոշոր կենդանաբանական այգին։
Քաղաքում գործում է Նորչյոպինգի սիմֆոնիկ նվագախումբը։


== Տրանսպորտ ==
Քաղաքի միջով են անցնում Е4 եւ Е22 մայրուղիները, Södra stambanan երկաթուղային ճանապարհը (Malmö — Կատրինեհոլմ)։
Նորչյոպինգում 1904թվից գործում է տրամվայի ցանց։ Ամռան ամիսներին շաբաթական երկու անգամ կանոնավոր գիծ են դուրս գալիս հին տրամվայներ։
Քաղաքի կենտրոնից երեք կիլոմետր դեպի արևելք գտնվում է Նորչյոպինգի օդանավակայանը։


== Սպորտ ==
Քաղաքում գործում են ֆուտբոլային պրոֆեսիոնալ ակումբներ, ինչպես նաև Նորչյոպինգ Դոլֆինս բասկետբոլային ակումբը։ Իդրոտսպարկեն մարզադաշտում անցել են ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության (1958) և ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնության (1992) հանդիպումները։


== Հայտնի բնակիչներ ==
Տուրե Ներման (1886-1969) կոմունիստ, բանաստեղծ.
Հաննես Ալֆվեն (1908-1995) — ֆիզիկոս։
Slagsmålsklubben — երաժշտական կոլեկտիվ
Դայմոնդ Էմի— շվեդ երգչուհի։
Ջեֆֆերի Թեյլոր (ծն.1989) — բասկետբոլիստ ("Charlotte Hornets"):


== Քույր քաղաքներ ==
 Նեքարի Էսլինգեն, Գերմանիա
 Քլակսվուիկ, Ֆարերյան կղզիներ
 Կոուպավոգյուր, Իսլանդիա
 Լինց, Ավստրիա
 Օդենսե, Դանիա
 Ռիգա, Լատվիա
 Տամպերե, Ֆինլանդիա
 Տրոնհեյմ, Նորվեգիա


== Ծանոթագրություններ ==
Ուսպենկովսկի գյուղական խորհուրդ (Բուրինսկի շրջան)

Ուսպենկովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Успенська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինսկի շրջանում։ Վարչական կենտրոնը Ուսպենկա գյուղն է։
2001 թվականի տվյալներով Ուսպենկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1885 մարդ։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Բալլադ շեփորի և ամպի մասին

«Բալլադ շեփորի և ամպի մասին» (սլովեն.՝ Balada o trobenti in oblaku), ռեժիսոր Ֆրանց Շտիգլեցի ռազմական դրամա ֆիլմ, նկարահանվել է համանուն նովելի հիման վրա։ Նկարահանվել է 1961 թվականին, ՀՍՖՀ-ում։ 1961 թվականին կինոնկարը ճանաչվեց Հարավսլավիայի լավագույն ժապավեն և պարգևատրվեց «Մեծ ոսկե Արենա» մրցանակով՝ Պուլայի կինոփառատոնի գլխավոր պարգևով։


== Սյուժե ==
1943 թվականի ձմռանը, նացիստները գրավեցին Սլովենիան։ Փոքր գյուղից ոչ հեռու լեռնային քարանձավում թաքնվում են վիրավոր պարտիզանները։ Գետահովիտի ափին ապրող ծեր գյուղացի Տեմնիակարին հաճախ թվում է, որ լեռներից գիշերները շեփորների կանչող ձայն է գալիս։ Նրա փոքր ընտանիքը պատրաստվում է Սուրբ ծննդյան։ Լուսաբացից առաջ ծեր Տեմնիկարի տուն է մտնում պրոֆաշիստական սպիտակ գվարդիայի պարեկային խումբը՝ պարտիզանական լազաթերից ոչնչացնելու։ Գիտակցելով անօգնական կոմունիստ մարտիկներին սպառնացող վտանգը՝ ծերունին, որը նախկինում հեռու էր պատերազմից և քաղաքականությունից, ստիպված է լինում բարոյական ընտրություն կատարել։ Իմանալով բոլոր գաղտնի արահետները նա գնում է լեռները՝ առաջ անցնելով պարեկայն խմբերից։ Նեղ ճեղքով Տեմնիկարը դարան է սարքում և միայնակ կացով սպանում մի քանի նացիստական հանցախմբի անդամներին։ Մահացու վիրավորված, նա վերջին գվարդիականին տանում է անդունդ։ ՍՍ պատժիչ ջոկատը դաժանորեն հաշվեհարդար է տեսնում Տեմնիկարի ընտանիքի հետ։


== Դերերում ==
Լոյզե Պոտոկար՝ Էրնեյ Տեմնիկար
Անգելցե Խլեբցե՝ Մարյանա Տեմնիկար, նրա կինը
Մարիա Լոյկ՝ Յուստինա
Բրանկո Միկլավց՝ Տոնե
Վլադիմիր Սկրինբշեկ՝ «ՍՍ»-ի սպա
Լոյզե Ռոզման՝ Գասպար


== Գեղարվեստական առանձնահատկություններ ==
Կինոնկարը բավականին հեռու է իր գրական հիմքից։ Կինոգործիչների մի շարք աղբյուրներում ֆիլմը հիշատակվում է նույնիսկ որպես սլովենական կինոյի շրջադաձային կետերից մեկը, երբ սցենարիստի, գրողի դերը, որպես սյուժեի հիմնական ստեղծող, գրեթե կորցրած էր։ Այս գործառույթը սկսեց անցնել ռեժիսորներին, որոնք իրենք են դարձել դրամատիկ պատմությունների ու երկխոսության ստեղծողները։


== Հաղթանակներ ==
Ռեժիսոր Ֆրանց Շտիգլիցը 1962 թվականին ֆիլմի ստեղծման համար արժանացավ Պրեշերնի մրցանակին՝ արվեստի և մշակույթի բնագավառում երկրի բարձրագույն պարգևին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Ссылки ==
Բալլադ շեփորի և ամպի մասին(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Բալլադ շեփորի և ամպի մասին»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում:
Բալլադ շեփորի և ամպի մասին(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
Բոգունի (Չերտկովսկի շրջան)

Բոգունի (ռուս.՝ Богуны), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Չերտկովսկի շրջանում։ Զուբրիլինսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
What’s Twice?

What’s Twice? (WHAT'S TWICE?), հարավկորեական գըրլ բենդ Twice-ի առաջին մինի ալբոմների ժողովածուն։ Այն թողարկվել է բացառությամբ Ճապոնիայի՝ 2017 թվականի փետրվարի 24-ին։ Warner Music Japan-ը ներառում է չորս կորեական երգեր իր նախորդ երեք մինի ալբոմներից՝ The Story Begins-ից (2015), Page Two-ից (2016) և Twicecoaster: Lane 1-ից (2016)։
What’s Twice?-ը թողարկվել է 2017 թվականի փետրվարի 24-ին։


== Թրեք լիստ ==


== Չարթեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Բաուդիլիո դե Լյոբրեգատ

Սան Բաուդիլիո դե Լյոբրեգատ (կատ.՝  և բասկ.՝ Sant Boi de Llobregat) քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Բարսելոնա պրովինցիայի Կատալոնիա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բախո Լոբրագադ շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 21,48 կմ²։ Բնակչությունը՝ 82411 մարդ ( 2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը ադմինիստրատական կենտրոնից՝ 17 կմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը Archived 2014-12-22 at the Wayback Machine.
Թեհրանի մետրոպոլիտեն

Թեհրանի մետրոպոլիտեն (պարսկերեն՝ متروی تهران), Իրանի մայրաքաղաք Թեհրանում գտնվող մետրոպոլիտենի գծերի համակարգ։


== Պատմություն ==
Թեհրանի մետրոպոլիտենը բացվել է 2000 թվականին և 2008 թվականի դրությամբ կազմված է չորս գծերից, որոնց ընդհանուր երկարությունը գերազանցում է 90 կմ։ Այժմ կառուցվում են ևս երկու գծեր։ Մետրոն կապում է մայրաքաղաքը Թեհրանի քաղաք-արբանյակ Քերեջի հետ։


== Գծեր ==


== Տես նաև ==
Թեհրանի մետրոպոլիտենի կայարանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թեհրանի մետրոպոլիտենը www.urbanrail.net կայքում Archived 2015-10-01 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Թեհրանի մետրոպոլիտեն Archived 2010-11-30 at the Wayback Machine.
Վիդեո Թեհրանի մետրոյի կայարաններից մեկի մասին
Կրասնոսյոլկա (այլ կիրառումներ)

Կրասնոսյոլկա, կարող է վերաբերել՝

Կրասնոսյոլկա - ավան, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիտինկայի շրջանում
Կրասնոսյոլկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լուգինսկի շրջանում
Կրասնոսյոլկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում
Կրասնոսյոլկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չուդնևսկի շրջանում
Կրասնոսյոլկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոդոմիշլինսկի շրջանում
Կրասնոսյոլկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում
Կրասնոսյոլկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դերաժնյայի շրջանում
Կրասնոսյոլկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Շեպետովի շրջանում
Կրասնոսյոլկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում
Կրասնոսյոլկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում
Կրասնոսյոլկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոսինյավսկի շրջանում
Կրասնոսյոլկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրովկայի շրջանում
Կրասնոսյոլկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բերշադի շրջանում
Կրասնոսյոլկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կռիժոպոլի շրջանում
Ռազմական տակտիկա

Ռազմական տակտիկա (հունարեն՝  τάΧτιχά - զորքերը ղեկավարելու, շարելու արվեստ, τάσσο— շարել), ռազմական արվեստի բաղկացուցիչ մաս, ներառում է ցամաքում, օդում և ծովում զորամիավորումները, զորամասերը (նավերը) և զինված ուժերի տարբեր տեսակները, զորատեսակները, հատուկ զորքերը մարտի նախապատրաստելու և այն վարելու տեսությունն ու պրակտիկան, ռազմատեսական գիտակարգ։ Ռազմական տակտիկան ընդգրկում է բոլոր տեսակի մարտական գործողությունների (հարձակում, պաշտպանություն, հանդիպակաց մարտ, տակտիկական վերախմբավորում և այլն) ուսումնասիրումը, մշակումը, նախապատրաստումը և վարումը։ Խորհրդային զինված ուժերում ռազմական տակտիկան ստորադաս դիրք ունի ստրատեգիայի և օպերատիվ արվեստի համեմատությամբ։ Օպերատիվ արվեստը որոշում է ռազմական տակտիկայի զարգացման խնդիրներն ու ուղղվածությունը՝ հաշվի առնելով զորամիավորումների, զորամասերի տակտիկական հնարավորություններն ու նրանց գործողությունների առանձնահատկությունները և բնույթը։ Զինված ուժերի բոլոր տեսակները, զորատեսակները ևս ունեն իրենց ռազմական տակտիկան։ Բուրժուական պետությունների ռազմական տեսության մեջ ռազմական տակտիկան ընդգրկում է հարցերի առավել լայն շրջանակ, քանի որ նրանում չկա «օպերատիվ արվեստ» հասկացությունը, որի փոխարեն օգտագործվում են «մեծ տակտիկա» կամ «փոքր ստրատեգիա» հասկացությունները։ Ռազմական տակտիկայի փոփոխությունը և զարգացումը կապված է արտադրության զարգացման մակարդակի և զենքի ու մարտական տեխնիկայի նոր տեսակների ստեղծման հետ։
Հելիո

Հելիո,  բարդ բառերի սկզբնամաս, որը ցույց է տալիս առնչությունը Արեգակի, արեգակնային էներգիայի հետ։
Միկաս Պետրաուսկաս

Միկաս Պետրաուսկաս (լիտ.՝ Mikas Petrauskas, հոկտեմբերի 13, 1873(1873-10-13), Palūšė, Ignalina District Municipality, Լիտվա - մարտի 26, 1937(1937-03-26), Կաունաս, Լիտվա), լիտվացի կոմպոզիտոր, երգիչ (քնարական տենոր), դիրիժոր։ Կիպրաս Պետրաուսկասի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
1906 թվականին ավարտել է Պետերբուրգի կոնսերվատորիան (Ստանիսլավ Գաբելի երգեցողության դասարան)։ Պետերբուրգում կազմակերպել է լիտվացի ուսանողների ու բանվորների երգչախումբ, 1903 թվականին բեմադրել իր «Ծխնելույզ մաքրողն ու ջրաղացպանը», «Ադամ և Եվա» օպերետները, 1906 թվականին Վիլնյուսում՝ լիտվական առաջին «Բիրուտե» օպերան։
1906 թվականին մեկնել է արտասահման, Շվեյցարիայում հեղափոխական բանաստեղծների խոսքերով գրել մի շարք երգեր, մշակել և լիտվերեն է թարգմանել հեղափոխական երգեր։
ԱՄՆ-ում եղած ժամանակ բեմադրվել են նրա «Լորտուների թագուհի Էգլեն» օպերան (1918) և մի շարք օպերետներ։
1920 թվականին վերադարձել է հայրենիք, սակայն բուրժուական Լիտվայում նրա գործունեությունն աջակցություն չի գտել։
Հեղինակ է 2 օպերայի, 20 օպերետի, 150-ից ավելի երգի (դրանց թվում՝ ժողովրդական երգերի մշակումներ)։ 


== Հիշատակ ==
Նրա պատվին 1963 թվականին ԽՍՀՄ-ում թողարկվել է փոստային նամականիշ։
Ելիզավետինկա (գյուղ, Վսևոլոժսկի շրջան)

Ելիզավետինկա (ռուս.՝ Елизаветинка), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 355 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հովհաննես Չալթիկյան

Հովհաննես Հակոբի Չալթիկյան (նոյեմբերի 22, 1902(1902-11-22), Կարս, Կարսի մարզ, Կովկասյան երկրամաս, Ռուսական կայսրություն - մարտի 8, 1972(1972-03-08), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ֆիզքիմիկոս։ ՀԽՍՀ-ում ֆիզքիմիայի դպրոցի հիմնադիրը։ Քիմիական գիտությունների դոկտոր (1946), պրոֆեսոր (1948),
ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ՝ 1961 թվականից։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1980)։
Ֆիզիկոս-տեսաբան Վիգեն և ֆիզքիմիկոս Ռուբեն Չալթիկյանների հայրն է։


== Կենսագրություն ==
Հովհաննես Չալթիկյանը ծնվել է 1902 թվականի նոյեմբերի 22-ին Կարսում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտել է Ալեքսանդրապոլում։ 1927 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի գյուղատնտեսական ֆակուլտետը։ 1930 թվականին գործուղվել է Մոսկվա՝ ստաժավորման։ 1931 թվականին մեկնել է Գերմանիա, մեկ տարի Մյունխենում զբաղվել ուժեղ էլեկտրոլիտների լուծույթների ջերմադինամիկայի հարցերով։ 1932-1933 թվականներին եղել է ԵՊԻ քիմիայի ֆակուլտետի դեկան, 1937 թվականից աշխատել է ԵՊՀ-ում, 1940-1972 թվականներին՝ ֆիզիկայի և կոլոիդային քիմիայի ամբիոնի, 1959-1972 թվականներին, միաժամանակ՝ պոլիմերման շարժընթացների կինետիկայի հիմնախնդրային լաբորատորիայի հիմնադիր-վարիչ։
Չալթիկյանի ստեղծած գիտական դպրոցը լայն ճանաչում ստացավ Հայաստանում և նրա սահմաններից դուրս, որի վկայություններից մեկը 1968 թվականին պերօքսիդների քիմիային նվիրված 4-րդ հերթական համամիութենական գիտաժողովի կազմակերպումն էր Երևանում։
Հեղինակ է ավելի քան 200 գիտական հոդվածների, «Կուպրոկատալիզ» (ռուսերեն` Երևան, 1963, անգլերեն, Նյու Յորք, 1966) մենագրության, «Ֆիզիկական քիմիա» (Երևան, 1969, 1975) ուսումնական և պրակտիկումի ձեռնարկների։


== Գործունեություն ==
Գիտական առաջին լուրջ ձեռքբերումը բենզոիլ պերօքսիդ երկրորդային ամին ռեակցիաների կինետիկական մեթոդով ուսումնասիրությունն է։ Մոսկվայում զբաղվելով գիտական երկարատև բանավեճի նյութ դարձած մետաղվակուում սահմանագծի վրա վոլտապոտենցիալի գոյության հարցով՝ կարճ ժամանակում լուծել է այն, որի համար 1936 թվականին առանց ատենախոսության ներկայացման նրան շնորհվել է քիմիական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։
Բացահայտել է կապրոկատալիտիկ ռեակցիաներում կինետիկորեն ակտիվ կոմպլեքսի բաղադրությունը և ռեակցիաների մեխանիզմը։ Ուսումնասիրել է ուժեղ էլեկտրոլիտների մետաղ-վակուում բաժանման մակերևույթում վոլտոպոտենցիալի, ացետիլենի դիմերման, վինիլացետիլենի հիդրոքլորման կատալիտիկ ռեակցիաների մեխանիզմը։ Տվել է ամին-գերօքսիդ ռեակցիայի միաժամանակ ռադիկալային և ոչ ռադիկալային մեխանիզմով ընթանալու վարկածը։
Հովհաննես Չալթիկյանի հետազոտություններն ունեն կարևոր կիրառական նշանակություն։


== Պարգևներ ==
Լենինի շքանշան
ՀԽՍՀ գիտությունների վաստակավոր գործիչ, 1961 թ.


== Երկեր ==
Ֆիզիկական քիմիայի պրակտիկում, 2 հրտ., Ե., 1969։
Ֆիզիկական քիմիա, Ե., 1975։
Copper Catalytic Reactions, N.Y., 1966.


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Գալիչ

Ալեքսանդր Գալիչ (ռուս.՝ Александр Аркадьевич Галич, իսկական ազգանունը՝ Գինզբուրգ, ռուս.՝ Ги́нзбург, հոկտեմբերի 19, 1918(1918-10-19)[…], Դնեպր, Makhnovshchina - դեկտեմբերի 15, 1977(1977-12-15), Փարիզ), ռուս բանաստեղծ, սցենարիստ, դրամատուրգ, արձակագիր, երգերի հեղինակ և կատարող։
«Գալիչ» գրական ծածկանունն ընտրել է իր ազգանվան «Գ», անվան «Ալ» սկզբնատառերի և հայրանվան վերջին «իչ» տառերի միացումից։ Ծնվել է Եկատերինոսլավում (այժմ՝ Դնեպրոպետրովսկ), հրեա մտավորականների ընտանիքում։ 1920 թվականին Գալիչի ընտանիքը տեղափոխվում է Սևաստոպոլ, իսկ 1923 թվականին՝ Մոսկվա։ Առաջին բանաստեղծությունը տպագրվել է 1932 թվականին՝ Ալեքսանդր Գինզբուրգ անուն-ազգանունով։ Իններորդ դասարանն ավարտելուց հետո Գալիչը գրեթե միաժամանակ ընդունվում է Գորկու անվան գրականության ինստիտուտ և Ստանիսլավսկու օպերային-դրամատիկական ստուդիա, բայց շուտով թողնում է և՛ ինստիտուտը, և՛ ստուդիան։ Ապա ուսումը շարունակում է Ա. Արբուզովի և Վ. Պլուչեկի թատրոն-ստուդիայում (1939)։ 1940 թվականի փետրվարին ստուդիան ներկայացնում է «Քաղաքն արշալույսին» ներկայացումը, որի հեղինակներից մեկը Գալիչն էր։ Նա պիեսի և ներկայացման համար գրել էր նաև երգեր։
Երբ սկսվում է պատերազմը, Գալիչին զորակոչում են բանակ։ Բայց բժշկական հանձնաժողովը նրա մոտ սրտի բնածին արատ է հայտնաբերում և ազատում է ծառայությունից։ Գալիչը երկրաբանահետախուզական խմբի հետ ուղևորվում է հարավ, որտեղ, Գրոզնի քաղաքում, սկսում է աշխատել տեղական դրամատիկական թատրոնում մինչև 1941 թվականի դեկտեմբերը։ Ապա նա ուղևորվում է Տաշքենդ, որտեղ Արբուզովն իր երբեմնի ուսանողների հետ սկսել էր թատերական խումբ ձևավորել։
1950-ականների վերջերից Գալիչն սկսում է երգեր գրել և նվագել կիթառով։
Շարունակելով ինչ-որ չափով Ալեքսանդր Վերտինսկու ռոմանսային ավանդույթներն ու արվեստը՝ Գալիչը դարձավ ռուսական հեղինակային երգի ժանրի վառ ներկայացուցիչներից մեկը (Վլադիմիր Վիսոցկու և Բուլատ Օկուջավայի հետ մեկտեղ)։ Նրա առաջին երգերը թեև քաղաքական առումով «անվնաս» էին, այդուհանդերձ խորթ էին խորհրդային գեղագիտությանը։ Այդպես սկսվեց արմատական բեկումը նրա ստեղծագործության մեջ։ Դրան նպաստեց նաև «Մատրոսկայա տիշինա» պիեսի հետ կապված պատմությունը, որը Գալիչը գրել էր «Սովրեմեննիկ» նոր ստեղծվող թատրոնի համար, բայց ներկայացումը չբեմադրվեց, հեղինակին հայտարարեցին, թե նա աղավաղված է ներկայացնում հրեաների դերը Հայրենական մեծ պատերազմում։


== Ալեքսանդր Գալիչը հայերեն ==
Ամպերը; Ոսկեխույզների վալսը; Հարցրեք, տղաներ; Սխալը; Ժիվագոյի հիշատակին; Ելից երգ; Ամեն ինչ այնպես անժամանակ; Բնանկար; Կարդալով «Լիտերատուրնայա գազետա»; Վերջին երգ; Յոթ ցանկապատից անդին; Ներկարարների, հնոցպանի և հարաբերականության տեսության մասին։ Ռուս այլախոհական պոեզիա, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 79-105։ Թարգմ.՝ Խորեն Գասպարյան։


== Ծանոթագրություններ ==
Ահմադու Կուրումա

Ահմադու Կուրումա (ֆր.՝ Ahmadou Kourouma; նոյեմբերի 24, 1927(1927-11-24)[…], Boundiali, Savanes District, Կոտ դ'Իվուար - դեկտեմբերի 11, 2003(2003-12-11)[…], Բրոն), իվուարցի գրող։ Գրել է ֆրանսերեն լեզվով։


== Կենսագրություն ==
Մանդինկա ժողովրդի հայտնի ընտանիքից է։ Սովորել է Բամակոյի դպրոցում (Մալի)։ Ծառայել է գաղութային ֆրանսիական բանակում Հնդկաչինում (1950-1954), այնուհետև սովորել է Լիոնի Ֆինանսների համալսարանում։ 1960-ին, Կոտ դ'Իվուարի անկախության համար պայքարից հետո, վերադարձել է հայրենիք։ Հակամարտության մեջ է մտել Ուֆուե Բուանյիի վարչակարգի հետ և ձերբակալվել է։ Լքել է երկիրը, ապրել է Ալժիրում (1964-1969), Կամերունում (1974-1984), Տոգոյում (1984-1994), այնուհետև կրկին վերադարձել  հայրենիք։ Առաջին իվուարական պատերազմի ժամանակ նա կանգնել է ընդդիմության կողքին՝ պաշտոնական ազգայնականության դեմ, որը առաջացրեց նախագահ Էյադեմի դժգոհությունը։


== Ստեղծագործություններ ==


=== Վեպեր ===
Անկախության արեգակը/ Les Soleils des indépendances (1968, «Presses de l’Université de Montréal», վերահրատարակվել է «Սյոյ» հրատարակչությունում, 1970, ձեռագրերի համար արժանացել է քվեբեկյան «Études françaises» ամսագրի մրցանակին, մտնում է XX դարի լավագույն աֆրիկյան հարյուր գրքերի շարքի մեջ)
Monnè, outrages et défis (1990, «Seuil»)
Սպասում են վայրի գազանների քվեարկությանը/ En attendant le vote des bêtes sauvages (1994, «Seuil» 1999, «Livre Inter» մրցանակ, հանձնաժողովի նախագահ՝ Ժան-Մարի Գյուստավ Լեկլեզիո)
Ալլահը պարտավոր չէ/ Allah n’est pas obligé (2000, «Seuil», Ռենոդո մրցանակ, լիցեյիստների Գոնկուրյան մրցանակ, Ամերիգո Վեսպուչիի մրցանակ, Ֆրանսիա, ռուս․ թարգ․ 2002)
Հրաժարվելիս ասում են «ոչ»/ Quand on refuse on dit «non» (2004, «Seuil», հրատարակվել է հետմահու)


==== Պիեսներ ====
Tougnantigui ou le Diseur de vérité, Աբիջանում մի քանի անգամ բեմադրվելուց հետո արգելվել է գրաքննության  կողմից, վերականգնվել է 1996-ին, հրատարակվել է 1998-ին, «Acoria»
Ալլահը պարտավոր չէ/ Allah n’est pas obligé, ըստ համանուն վեպի,բեմադրվել է «Théâtre de Poche de Bruxelles»-ում 2004-ի մայիսին


== Ճանաչում ==
Գրողի վեպերը թարգմանվել են շատ լեզուներով։ 2004-ից Ժնևի ամենամյա գրքային սրահում հանձնվում է Ահմադու Կուրումայի մրցանակը։ Ի թիվս այլոց, մրցանակը ստացել են Տանելլա Բոնին (2005), Սամի Չակը (2007), Կոսսի Էֆուին (2009), Ֆլորան Կուաո-Զոտտին (2010), Էմանուել Դոնգալան (2011), Սքոլաստիկ Մուկազոնգան (2012), Տյերնո Մոնենեմբոն (2013)։
2010 թվականին փարիզյան «Seuil» հրատարկչության կողմից թողարկվել է Ահմադու Կուրումայի ամբողջական  երկերի ժողովածուն։ Նրա պատվին նույն թվականին անվանվել է «Jardin des Chartreux» լիոնյան այգու տունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Համառոտ կենսագրություն, մատենագրություն, անդրադարձումներ
The official Allah is Not Obliged website
«Ahmadou Kourouma’s Allah is not Obliged», Words without Borders, Christopher Cox
«Allah n’est pas obligé D’Ahmadou Kourouma», Article de Cinquième zone n°102, 2 décembre 2000
http://www.complete-review.com/authors/kourouma.htm
Encyclopædia Britannica
The Suns of Independence
Waiting for the Wild Beasts to Vote
Birahima’s last battle
Ahmadou Kourouma’s Allah is not Obliged
Ahmadou Kourouma
Գաս Քենուորթի

Գաս Քենուորթի (անգլ.՝ Gus Kenworthy, հոկտեմբերի 1, 1991(1991-10-01)[…], Չելմսֆորդ, Էսեքս), ամերիկացի դահուկորդ, դերասան և յություբեր։


== Վաղ կյանք և կրթություն ==
Ծնվել է Անգլիայի Էսսեքս կոմսության Չելմսֆորդ քաղաքում, մայրը՝ Հիզեր «Փիփ» Թայլերն անգլուհի է, իսկ հայրը՝ Փիթեր Քենոթուրթին ամերիկացի։ Ունի երկու ավագ եղբայր՝ Հյու և Նիք Քենուորթիները։
2006 թվականից սկսած՝ հայրը եղել է Mountainfilm կինոփառատոնի գործադիր տնօրեն։ Հայրը եղել է Ֆիլադելֆիացի նախկին բանկիր և երկարատև տարիներ աշխատել է Լոնդոնում (Մեծ Բրիտանիա)։ Մայրը ծնվել է Անգլիայի Բրիստոլ քաղաքում և ունեցել է ութ քույր և եղբայր։ 1970-ականների սկզբին մեկնել է Լոնդոն և աշխատել է «Kings Head» թատերական ակումբի կուլիսներում։ Նաև տնօրինել է Քամդեն Լոքի ցուցադրական սթենդը։ 1993 թվականին ամուսնու և երեխաների հետ տեղափոխվել է Թելուրիդ։
2010 թվականի հունիսին Գասն ավարտել է Թելիդուրի ավագ դպրոցը։ Ի սկզբանե նա պետք է ավարտեր 2009 թվականին, բայց որոշել է մեկ տարով տարկետում վերցնել՝ դահուկապարի համար։


=== Կարիերա ===
Հաղթել է AFP-ի Աշխարհի առաջնության՝ 2011, 2012 և 2013 թվականներին կայացած խաղերում։
Սոչիում կայացած 2014 թվականի ձմեռային օլիմպիական խաղերի ժամանակ ստացել է արծաթե մեդալ։
2019 թվականին նկարահանվել է «Ամերիկյան սարսափ պատմություն» հեռուստասերիալի 9-րդ՝ «1984» եթերաշրջանում, որտեղ կատարել է Չեթ Քլենսիի դերը։


=== Անձնական կյանք ===
Բացահայտ գեյ է։ Քամինգ աութ է կատարել 2015 թվականի հոկտեմբերի 23-ին։ Ատլետը պարզաբանել է, որ ցանկացել է քամինգ աութ կատարել, երբ արդեն դարձած կլիներ աշխարհի լավագույն դահուկորդը և խոստովանություն է կատարել միայն այն բանից հետո, երբ զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը՝ դահուկային սպորտի և սնոուբորդի ամերիկյան ասոցիացիայում (USSA):


== Ֆիլմագրություն ==


=== Հեռուստատեսություն ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գաս Քենուորթիի պաշտոնական կայքէջը
Նորակերտ (Որդուարի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆորակերտՆորակերտ (այժմ կոչվում է՝ ադրբ.՝ Nürgüt - Նյուրգյուտ կամ Նիրգուտ), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Որդուարի շրջանում։


== Նորակերտի կամ Նոր Գիուտի թարգմանչաց վանք ==
Ժամանակը՝ անհայտ։- Տեղը՝ գյուղի կենտրոնական մասում։- Ճարտարապետը՝ անհայտ։- Պատվիրատուն, մեկենասը՝ անհայտ։ Հորինվածքը՝ քառամույթ եռանավ բազիլիկա։- Շինանյութը՝ սրբատաշ և կիսամշակ բազալտ։ Վերանորոգումներ՝ XVII դ.։- Մուտքը՝ արևմտյան ճակատում։- Աբսիդը՝ կիսաշրջանաձև։- Մույթերը՝ քառակուսի։- Ավանդատները՝ մեկ զույգ։ Արձանագրություններ՝ ինտերյերում։- Որմնանկարներ՝ չունի։-
Պատկերաքանդակներ՝ չունի։- Զարդաքանդակներ՝ չունի։- Շրջակայքում՝ եկեղեցու արևմտյան ճակատի առջև նկատվում են ավերված շինությունների և պարսպի հետքեր։- Վիճակը՝ կանգուն, քանդված է հյուսիսային ավանդատան եկեղեցու ծածկի առանձին հատվածները, ունի ճաքեր։


== Նորակերտի կամ Նոր Գիուտի գերեզմանատուն ==
Ժամանակը՝ XII-XVIII դդ.։- Տեղը՝ գյուղի հարավարևելյան մասում. Նորակերտ մտնող ճանապարհի ձախ կողմում։- Տապանաքարերի թիվը՝ 100-110։- Տապանաքարերի տեսակը՝ հարթ, խոյաձև, խաչքարեր։- Արձանագիր տապանաքարերի թիվը՝ 7։- Վիճակը՝ տապանաքարերի մեծ մասը կիսով չափ թաղված է հողի մեջ։ Մի շարք տապանաքարեր ու խոյաքանդակներ տեղահան են արված, կոտրատված։ Արձանագրությունները քայքայված ու եղծված են։


== Նորակերտի կամ Նոր Գիուտի բերդ ==
Ժամանակը՝ XIV-XV դդ.։- Տեղը՝ գյուղի հյուսիսարևելյան կողմում-բրգաձև լեռան վրա։- Շինանյութը՝ կիսամշակ և անմշակ լեռնային քար։- Վերակառուցումներ՝ անհայտ։- Միջնաբերդ՝ չունի։- Պարիսպները՝ քայքայված։- Ավերակները՝ գտնվում են լեռան բարձունքում և փեշերին՝ պարիսպներից ներս։- Վիճակը՝ ավերակ, քայքայված։


== Տես նաև ==
Թարգմանչաց վանք (Նորակերտ)


== Ծանոթագրություններ ==
Պոստոլնոե (գյուղ, Զոլոչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոստոլնոեՊոստոլնոե (ուկրաիներեն՝ Постольне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1700 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոստոլնոե գյուղում բնակվում էր 75 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,553 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 135,62 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տեատրալնայա փողոց (Տագանրոգ)

Տեատրալնայա  փողոց (ռուս.՝ Театральная улица), փողոց Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի Արևմտյան միկրոշրջանում։


== Աշխարհագրություն ==
Տեատրալնայա փողոցը սկիզբ է առնում Տրանսպորտնայա փողոցից, շարժվում հարավարևմտյան ուղղությամբ, այնուհետև, Վիշնյովայա փողոցի հետ շրջադարձային հանգույցից ուղղությունը փոխում է դեպի արևմուտք և հասնում ռազմական օդանավակայանին։ Տների համարակալումը սկսվում է Տրանսպորտնայա փողոցից։


== Պատմություն ==
Նախապատերազմական տարիներին այս շրջանը տափաստան էր։ Նրա բնակեցումը սկսվել է 1947 թվականին։ Գոյացած ավանը կոչվեց Արևմտյան, ըստ հին Տագանրոգի նկատմամբ նրա դիրքի։
1957 թվականին Կովպակի փողոցում կառուցվեց «Ռոսիա» կինոթատրոնը։ Դա մեծ իրադարձություն էր թաղամասի բնակիչների համար։ Կինոն նրանց միակ զվարճանքն էր։ Հանդիսարահն ամեն օր լեփ-լեցուն էր։ Երեխաները հաճախ նստում էին հատակին, էկրանի առջև։ Հենց այդ ժամանակ էլ Կովպակի փողոցը վերանվանվեց Տեատրալնայա (Թատերական) փողոց։


== Փողոցում գտնվում են ==
Սուրբ Սերգի Ռադոնեժցու եկեղեցի


== Հուշարձաններ ==
Խորհրդային օդաչուների հուշարձան
Չեչնիայում և Աֆղանստանում զոհված տագանրոգցի մարտիկների հուշարձան


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Սուրբ Սերգի Ռադոնեժցու եկեղեցին տեղավորվել է նախկին «Ռոսիա» կինոթատրոնի շենքում, որտեղ որոշ ժամանակ գտնվել է «Ռուսաստանի խնայբանկի» մասնաճյուղը, ապա այնտեղ գործել է ավտոդողերի արհեստանոց, իսկ հետո շենքը վերափոխել են որպես եկեղեցի։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերխնեե (գյուղ, Տուրկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎերխնեեՎերխնեե (ուկրաիներեն՝ Ве́рхнє), գյուղ Ուկրաինայի Լվովի մարզի Տուրկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վերխնեե գյուղում բնակվում էր 877 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 537,69 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պալմասի գավառ

Պալմասի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Palmas) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Պարանա նահանգի մեջ։ Մտնում է Պարանա նահանգի հարավկենտրոնական մաս (մարզ)ի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 89 173 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 5 405,917 կմ²։ Բնակչության խտությունը 16,5 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը 2003 թվականին կազմել է 1 054 973 722,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 11 993,78 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,734 ։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Բարրական
Ֆլոր դա Սերա դու Սուլ
Ֆրանկո Սենսի

Ֆրանչեսկո Սենսի (իտալերեն՝ Francesco Sensi), առավել հայտնի է որպես Ֆրանկո Սենսի անունով (իտալերեն՝ Franco Sensi, հուլիսի 29, 1926(1926-07-29), Հռոմ, Իտալիա - օգոստոսի 17, 2008(2008-08-17), Հռոմ, Իտալիա), «Cavaliere del lavoro» շքանշանակիր, իտալացի նավթային մագնատ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Հռոմում, որտեղ էլ անցկացրել է իր ամբողջ կյանքը։ Եղել է իր ընտանիքի հայրենիք Վիսոյի քաղաքապետը։ Սենսին 15 տարի՝ մինչ իր մահը, եղել է Հռոմի գլխավոր ֆուտբոլային ակումբներից մեկի՝ Ռոմայի նախագահը։ Նա սկսել է ղեկավարել ակումբը 1993 թվականի մայիսից Պիետրո Մեցարոմայի հետ միասին, իսկ հետո՝ նույն թվականի նոյեմբերի 8-ից, դարձել է միակ նախագահը։
Սենսիի նախագահության տարիներին Ռոման մեկ անգամ դարձել է իտալական Սերիա A-ի չեմպիոն (2000/01), երկու անգամ նվաճել է Իտալիայի սուպերգավաթը՝ Սուպերկոպպա Իտալիան (2001 և 2007 թվականներին) և 2 անգամ՝ Իտալիայի գավաթը՝ Կոպպա Իտալիան (2007 և 2008 թվականներին)։ Նրա դուստրը՝ Ռոզելլան, նույնպես եղել է Ռոմա ֆուտբոլային ակումբի նախագահ։ Ֆրանկո Սենսիի աշխատանքային գործունեության համար 1995 թվականի հունիսի 2-ին շնորհվել է «Cavaliere del lavoro» կոչումը՝ Իտալիայի նախագահի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Դրեյմոն

Ալեքսանդր Դյոթչ (անգլ.՝ Alexander Doetsch, փետրվարի 7, 1983(1983-02-07), Գերմանիա), առավել հայտնի է Ալեքսանդր Դրեյմոն (անգլ.՝ Alexander Dreymon) ստեղծագործական մականվամբ, գերմանացի դերասան։ Առավել հայտնի է «Վերջին թագավորություն» հեռուստասերիալում կատարած Ութրեդ Բեբանբուրգցու և «Քրիստոֆերը և նրա նմանները» ֆիլմում կատարած Կասպարի դերերով։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Գերմանիայում, բայց մանկության մեծ մասն անցկացրել է Ֆրանսիայում և Շվեյցարիայում։ Ֆրանսիայում սովորել է երեք տարի, իսկ հետո ևս երեք տարի սովորել է Լոնդոնի դրամատիկ կենտրոնում։ Որոշ ժամանակ ապրել է ԱՄՆ-ի Հարավային Դակոտայում, որտեղ սովորել է նաև ձիավարություն։ Դրեյմոնը տիրապետում է անգլերենի, ֆրանսերենի և գերմաներենի


== Անձնական կյանք ==
2019 թվականի վերջին սկսել է հանդիպել դերասանուհի Էլիսոն Ուիլյամսի հետ, որի հետ ծանոթացել էր «Հորիզոնի ալիքները» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ։ 2021 թվականի վերջին ծնվել է նրանց որդին՝ Արլոն։ 2022 թվականի դեկտեմբերի հայտնի է դարձել, որ զույգը նշանադրվել է։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գորբասով

Գորբասով (ուկրաիներեն՝ Горбасів), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Լետիչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գորբասով գյուղում բնակվում էր 482 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1812 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 266 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նիխորական

Նիխորական (նաև՝ Նիհորական), գավառ և երկրամաս Մեծ Հայքում, Նոր Շիրականի բդեշխությունում։ 


== Աշխարհագրական դիրք ==
Գավառը զբաղեցնում էր Տիգրիսի Մեծ Զաբ վտակի հովտից մինչև Նիխորական լեռնաշղթան (Զագրոսի լեռնաշղթան) ընկած տարածությունը։ 


== Պատմություն ==
4-րդ դարում Նիխորական գավառը՝ Նոշիրական, Մահկերտ տուն և Դասն գավառների հետ միասին կազմում էր Մեծ Հայքի Նոր Շիրական բդեշխությունը։ 363 թվականին Նիխորական գավառը անջատվում է Մեծ Հայքից և միացվում է Սասանյան Պարսկաստանի Ադիաբենե նահանգին։ Երկրամասը հիշատակում են Փավստոս Բուզանդը (5-րդ դար), Անանիա Շիրակացին (7-րդ դար) և ուրիշներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոյուքդարա (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բոյուքդարա (այլ կիրառումներ)Բոյուքդարա, գետ Թուրքիայում։ Պատկանում է Սև ծովի ավազանին և ծով է թափվում Ադինա քաղաքի մոտ։ Ավազանի մի մասը անտառապատ է։ Ոմանք սա նույնացնում են հնում հիշատակված Մեգաղոս Պոտամոս գետին։


== Ծանոթագրություններ ==
Լենինսկոե (գյուղ, Ամվրոսիևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼենինսկոեԼենինսկոե (ուկրաիներեն՝ Ленінське), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լենինսկոե գյուղում բնակվում էր 246 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լեոնիդ Ենգիբարյանի հուշարձան (Երևան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լեոնիդ Ենգիբարյանի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Լեոնիդ Ենգիբարյանի հուշարձան, գտնվում է Երևանում, կրկեսի շենքի մոտ, Լեոնիդ Ենգիբարյանի անվան պուրակում։ Տեղադրվել է 1998-ին։ Ընդգրկված է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։


== Հեղինակներ ==
Ճարտարապետ՝ Ասլան Մխիթարյան
Քանդակագործ՝ Հայաստանի վաստակավոր նկարիչ Լևոն Թոքմաջյան


== Տվյալներ ==
Հուշարձանը կառուցված է բրոնզից ու վարդագույն բազալտից, բարձրությունը 3,6 մետր է։


== Պատմություն ==
Կրկեսի, էստրադայի և կինոյի արտիստ, ծաղրածու, մնջակատակ, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ Լեոնիդ Ենգիբարյանի հուշարձանը բացվեց նրա ծննդյան տարեդարձի առթիվ՝ 1998 թվականի մարտի 26-ին, Երևանի կրկեսի շենքի մոտ։
Կրկեսի վերակառուցման աշխատանքների հետ կապված, արձանը մի քանի տարի ժամանակավորապես ապամոնտաժված էր։
Վերաբացվել է Ենգիբարյանի ծննդյան օրը` 2021 թվականի մարտի 15-ին։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Լա Կասեն

Լա Կասեն (ֆր.՝ La Cassaigne), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 189 մարդ, բնակչության խտությունը` 15.58 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.13 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 630 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 160 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 29 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 108 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 76-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 32։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,4 %։ 76 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 65 անձ (36 տղամարդ և 29 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (5 տղամարդ և 6 կին)։ 32 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Դալնայա (գետ, թափվում է Կուրշի ծոց)

Դալնայա (ռուս.՝ Дальняя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալինինգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուրշի ծոցի ափին։ Գետի երկարությունը 13 կմ է, ավազանի տարածքը 38,5 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթյան ավազանային շրջանին, գետային ավազանը Բալթիկ ծովի ավազանն է Կալինինգրադի մարզում՝ առանց Նեման և Պրեգոլյա գետերի, ենթաավազանը՝ բացակայում է։ Գետի ջրատնտեսային տեղամասը Նեման գետն է և Բալթիկ ծովի ավազանը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01010000312104300000275
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 104300027
Ավազանի կոդը - 01.01.00.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 04
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 3


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ժովենել Մոիզ

Ժովենել Մոիզ (հայիթ․ կրեոլ․՝ Jovenel Moïse, հունիսի 26, 1968(1968-06-26), Trou-du-Nord, Trou-du-Nord Arrondissement, Nord-Est, Հայիթի - հուլիսի 7, 2021(2021-07-07), Pétion-Ville, Port-au-Prince Arrondissement, Քուեսթ, Հայիթի), հայիթիացի բիզնեսմեն և քաղաքական գործիչ, 2015 թվականի հոկտեմբերի նախագահական ընտրությունների թեկնածու և 2016 թվականին կայացած կրկնակի ընտրությունների թեկնածու։ 2017 թվականի փետրվարի 7-ին դարձել է Հայիթիի նախագահ։


== Կենսագրություն ==
Ժովենել Մոիզը ծնվել է Հայիթիի Հյուսիսարևելյան դեպարտամենտի Տրու-դյու-Նոր քաղաքում։ Նրա հայրը՝ Էթյեն Մոիզը, վաճառական և ագարակատեր էր, իսկ մայրը՝ Լուսիա Բրունոն՝ դերձակուհի։ 1974 թվականին ընտանիքը տեղափոխվեց Պորտ-օ-Պրենս, որտեղ նա կրթություն ստացավ։
1996 թվականին ամուսնացել է Մարտին Մարի Էթյեն Ջոզեֆի հետ, ով Ժովենելի դպրոցական տարիների ընկերուհին էր, և նրանք երեք երեխա ունեցան։ Այդ նույն տարում նա լքեց մայրաքաղաքը և բնակություն հաստատեց Պոր-դե-Պեում, որտեղ հիմնեց իր առաջին ընկերությունը՝ «JOMAR Auto Parts»-ը։ Նա նաև գյուղատնտեսական գործունեությամբ էր զբաղվում՝ հանդիսանալով Հյուսիսարևելյան դեպարտամենտի բանանի պլանտացիայի սեփականատերը։ 2001 թվականին նա լծվեց մի նոր գործի՝ ջրային տնտեսության բնագավառում՝ Հայիթիի Հյուսիսարևելյան և Հյուսիսարևմտյան դեպարտամենտներում կառուցելով հիդրոէլեկտրակայաններ և ջրատար ցանցեր։
2004 թվականին եղել է Հյուսիսարևելյան դեպարտամենտի Առևտրի և արդյունաբերական պալատի (CCINO) անդամ, իսկ շուտով նաև պալատի ղեկավար ու Հայիթիի Առևտրի և արդյունաբերական պալատի (CCIH) գլխավոր քարտուղար։ 2008 թվականին հիմնել է Compagnie Haïtienne d’Energie S.A. (COMPHENER S. A.) էներգետիկ ընկերությունը, որն զբաղվում էր Հայիթիի Հյուսիսարևելյան դեպարտամենոի 10 մունիցիպալիտետներին արևային և քամու էներգիայի մատակարարմամբ։ 2012 թվականին հիմնել է «Agritrans» ընկերությունը, որը գործում էր գյուղատնտեսական բնագավառում՝ հենց դրանով նպաստելով Հայիթիում առաջին ազատ գյուղատնտեսական գոտու ստեղծմանը։
2015 թվականին Հայիթիի նախագահ Միշել Մարտեյին սեփական կուսակցությունից՝ Թեդ Կալեից (PHTK), որպես 2015 թվականի նախագահական ընտրությունների թեկնածու՝ նշանակեց Ժովենել Մոիզին, քանի որ Մարտեյին չէր կարող դնել իր իսկ թեկնածությունը։ Ընտրությունների առաջին փուլում՝ 2015 թվականի հոկտեմբերի 25-ին, Ժովենել Մոիզն զբաղեցրեց առաջին տեղը՝ ձայների 32,8 % արդյունքով՝ հաղթելով իր գլխավոր մրցակցին՝ Ժյուդա Սոլեստենին, ով հավաքել էր 25,2 % ձայն։ Ընտրությունների հաղթողը պետք է որոշվեր ընտրությունների երկրորդ փուլում, որն իսկզբանե նախատեսված էր անցկացնել 2015 թվականի դեկտեմբերի 27-ին։ Սակայն Մոիզի հակառակորդը չընդունեց ընտրության արդյունքները՝ իշխանություններին մեղադրելով ընտրակեղծարարության մեջ։ Այդպիսի իրավիճակում Հայիթիի նախագահ Մարտեյին 2015 թվականի դեկտեմբերին հատուկ հանձնաժողով կազմեց՝ ընտրական օրենսդրության իրավախախտումների դեպքերի հետաքննության համար։ 2016 թվականի հունվարի սկզբին հանձնաժողովը հաստատեց քվեարկության ընթացքում տեղի ունեցած իրավախախտումները և որոշեց անցկացնել կրկնակի քվեարկություն։
2016 թվականի նոյեմբերին՝ կրկնակի ընտրությունների ժամանակ, Մոիզը հաղթեց առաջին փուլում՝ ստանալով ձայների 55,7 %-ը՝ առաջ անցնելով Ժյուդ Սոլեստենից, ով ստացել էր ձայների ընդամենը 19,5 %-ը։ Ժովենել Մոիզն իր պաշտոնն ստանձնեց 2017 թվականի փետրվարի 7-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոբալեթի

Կոբալեթի (վրաց.՝ კობალეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խելվաչաուրի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 82 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==