armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ալեքսանդր Բրունկո

Ալեքսանդր Վիլենովիչ Բրունկո (ռուս.՝ Александр Виленович Брунько, օգոստոսի 7, 1947(1947-08-07), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - 2006, Նովոշախտինսկ, Ռոստովի մարզ, Ռուսաստան), ռուս գրող, «Զաոզյոռնայա շկոլա» բանաստեղծական խմբի հիմնադիրներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Բրունկոն ծնվել է 1947 թվականի օգոստոսի 7-ին Կիևում՝ զինվորականի ընտանիքում։ Հայրը՝ Վիլեն Ալեքսանդրովիչ Բրուբկոն, եղել է նախկին օդաչու, ավարտել է Կուսակցական բարձրագույն դպրոցը, աշխատել որպես լրագրող, եղել Հյուսիսային Կովկասի «Տնտեսական թերթի» հատուկ թղթակիցը։ Հոր աշխատանքի բերումով շրջագայել են ամբողջ երկրով, ապրել Անդրկարպատում, Ուժգորոդում, Սանկտ Պետերբուրգում, Սախալինում, Վլադիվոստոկում։
Դոնի Ռոստով տեղափոխվել են, երբ Բրունկոն սովորում էր 9-րդ դասարանում։ Ընդուվել է Ռոստովի պետական համալսարանի լրագրությա բաժին և առաջին կուրսից անցել զինվորական ծառայության, որն անցել է Բելառուսում։ Բանակից հետո վերականգնվել է համալսարանում, սակայն չի ավարտել այն։ 1975-1976 թվականներին Ալեքսանդր Բրունկոն ապրել է Նախոդկայում, այնուհետև՝ Մագադանում։
1980-ականների սկզբին Բրունկոյի «Սկսկիր նորից», «Համերգ փայտակոչերի վրա» ձեռագիր հավաքածուները ձեռքից ձեռք են անցել Ռոստովում։
Եղել է «Զաօզեռնայա շկոլա» բանաստեղծական խմբի հիմնադիրներից (Գենադի Ժուկով, Վիտալի Կալաշնիկով, Իգոր Բոնդարևսկի, Վլադիմիր Երշով, Ալեքսանդր Բրունկո)։
Բանաստեղծությունները հրատարակել է «Դոն» և «Դետի Ռա» ամսագրերում։
Բնակվելով Դոնի Ռոստովում՝ կորցրած անձնագրի փոխարեն ներկայացրել է «Դոն» գրական ամսագրի մաշված համարը, որտեղ նրա բանաստեղծությունների ընտրանին ուղեկցվում էր հեղինակի լուսանկարով:Արդյունքում դատապարտվել է «անձնագրային ռեժիմի խախտման համար» և տարվել Բոգատյանովյան բանտ։ Ազատությունից հետո հրատարակել է «Ծերացած սեր» բանաստեղծությունների գիրքը։ 1980-ական թվականների վերջում Ռոստովի հայտնի «Դերասանի տանը» սենյակ է զբաղեցրել։
1989 թվականին ռեժիսոր Ալեքսանդր Ռաստորգուևը Дон-ТР հեռուստաընկերությամբվրա Ալեքսանդր Բրունկոյի մասին նկարահանել է «Սևագրություն» փաստագրական ֆիլմը։ Ֆիլմը խիստ քննադատության է արժանացել հեռուստատեսային ստուդիայի ղեկավարության կողմից։
1997 թվականին Ալեքսանդր Բրունկոյի մասին նկարահանվել է «Ծանծաղուտներ-բանաստեղծ» վավերագրական ֆիլմը (ռեժիսոր՝ Սվետլանա Ստասենկո)։
Ալեքսանդր Բրունկոն ապրել և աշխատել է Դոնի Ռոստովում։ Վերջին անգամ նրան Դոնի Ռոստովում տեսել են 2006 թվականին։
Մահացել է 2006 թվականին Նովոշախտինսկում։ Թաղված է Բուգուլտաևյան գերեզմանատանը։
Ալեքսանդր Վիլենովիչի Բրունկոյի արխիվը պահպանել է բանաստեղծուհի Տատյանա Կրեշչենսկայան։


== Գրքեր ==
Брунько А. В. Поседевшая любовь. - Ростов-на-Дону: Ростовское издательство, 1990. - 124 с.


=== Ժողովածուներ ===
Граждане ночи. Неизвестная Россия. В 2 кн. Сост. О. Чугай - М.: Вся Москва, 1990. - 384 с.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Стихи Александра Брунько на сайте журнала «Дети Ра»
Стихи Александра Брунько на сайте журнала «Самиздат»
Մարտին Մարջիելա

Մարտին Մարջիելա (ապրիլի 9, 1957(1957-04-09), Լյուվեն, Լյովեն, Բրաբանտ նահանգ, Բելգիա), բելգիացի նորաձևության դիզայներ, Maison Margiela նորձևության տան հիմնադիրը։ Ավարտել է Գեղեցիկ արվեստների թագավորական ակադեմիան (Անտվերպ) 1979 թվականին՝ Անտվերպյան վեցյակից մեկ տարի առաջ։


== Կյանքն ու գործունեությունը ==
Ավարտելուց հետո Մարջիելան հինգ տարի աշխատել է որպես ֆրիլանսեր դիզայներ։ 1985-1987 թվականներին աշխատել է Ժան-Պոլ Գոտյեի համար, որից հետո ցուցադրել է իր առաջին հավաքածուն սեփական պիտակի ներքո, որը սկսել է գործընկեր Ջեննի Մեյրենսի հետ 1989 թվականին։ 1997-ից 2013 թվականների ընթացքում Hermès-ի կանանց գծի ստեղծագործական տնօրենն էր։ Մարջիելան 2010 թվականին նշանակվել է որպես Chambre Syndicale de la Haute Couture-ի հյուր-անդամ։ 
1980-ականներին ճապոնացի ավանգարդիստները Ռեի Կավաբուկոյի հետ գլխիվայր էին շրջել նորաձևության աշխարհը իրենց արտառոց և ցնցող դիզայններով։ Մարջիելան և Անտվերպյան վեցյակը շարունակեցին գործը՝ ընդվզելով նորաձևության նրբագեղ ու ճոխ աշխարհի դեմ։ Ապակառուցման գաղափարը կարևոր է Մարջիելայի նորաձևության տեսլականը հասկանալու համար։ Մարջիելան հայտնի է նրանով, որ ձեռքով վերաձևավորում է հին կեղծամներ, կտավներ և մետաքսե շարֆեր՝ դրանք դարձնելով բարձր նորաձևության հագուստներ։
Իր ողջ կարիերայի ընթացքում Մարջիելան խիստ գաղտնի է պահել իր անձնական կյանքը։ Նա երբեք ինտերվյուներ չի տվել և բոլոր ցուցադրություններին մնացել կուլիսների ետևում։ Նրա դեմքը հայտնի չէ․ ողջ կարիերայի ընթացքում միայն մի լուսանկար է արվել՝ 1997 թվականին, բայց այդ նկարն էլ երբեք պաշտոնապես չի հաստատվել։ Մեդիայի հետ բոլոր շփումները պահվում են բացառապես ֆաքսի միջոցով։ Maison Martin Margiela-ի խիստ յուրօրինակ խորհրդանիշը կազմված է 0-23 թվերից։ Նշանը ամրացվում է հագուստի ներսի կողմից չորս սպիտակ, հստակ երևացող կարվածքներով, որոնք հագուստի արտաքին մասից են։
2002 թվականին Մարջիելայի բրենդը գնվեց OTB Group-ի կողմից, և սկսեցին շշուկներ պտտվել, որ Մարջիելան գուցե ցանկանա հեռանալ՝ ելնելով ստեղծագործական անհամաձայնություններից, ինչպես նաև պարզապես․ «ցանկանալով վայելել կյանքը նորաձևության աշխարհի ամենակա խիստ հայացքից հեռու»։
 Նյու Յորք Թայմս-ի 2008 թվականի մի հոդվածում առաջին անգամ հրապարակվեց Մարջիելայի միակ լուսանկարը, որն այդպես էլ պաշտոնապես հաստատվեց։ Միևնույն ժամանակ ամսագիրը ցնցող լուր տվեց նորաձևության աշխարհին, որ Մարջիելան ամենայն հավանականությամբ իր «գահը» կփոխանցի դիզայներ Ռաֆ Սիմոնսին, որը, ենթադրվում է, մերժել է առաջարկը։ Այդեր Ակերմանին ևս առաջարկվել է նույն պաշտոնը, սակայն նա ևս այն մերժել է։
2009 թվականի հոկտեմբերին նորաձևության տան համասեփականատեր Ռենցո Ռոսսոն՝ OTB Groupի տնօրենը, պաշտոնապես հայտարարեց, որ «Մարտինն այստեղ չի եղել երկար ժամանակ։ Նա այստեղ է, բայց այստեղ չէ։ Մենք մի նոր ու թարմ դիզայներական թիմ ունենք։ Մենք կենտրոնանում ենք ապագայի համար երիտասարդ, իրատեսական էներգիայի վրա․ սա իրոք Մարջիելա է 2015 թվականի համար»։
2009 թվականի դեկտեմբերին մամլո ասուլիսում հայտարարվեց, որ Մարջիելան «լքել է բիզնեսը։ Որևէ փոխարինող ստեղծագործական տնօրեն չի նշանակվի։ Maison Martin Margiela-ն կշարունակի վաճառքը, սակայն ընկերությունը հրաժարվել է մեկնաբանել Մարջիելայի հեռանալու պատճառների վերաբերյալ»։
2014 թվականի հոկտեմբերին Maison Martin Margiela-ի ստեղծագործական տնօրեն նշանակվեց Ջոն Գալիանոն՝ փոխարինելով իրեն՝ Մարջիելային։


== Ծանոթագրություններ ==
Դուլուքբաբա

Դուլուքբաբա, Դյուլուքբաբա, Տյուլուք, Տյուլուքպապա, լեռ Թուրքիայի Գազիանթեփի մարզում, Այնթապից մոտ 10 կմ հյուսիս, Տլուք քաղաքից անմիջապես հարավ։ Լանջերին կան հին ավերակներ։ Գագաթը ծածկված է փարթամ այգիներով՝ հատկապես խաղողի։


== Ծանոթագրություններ ==
Superhero (երգ)

«Superhero», երգ, որը երգում է լեհ երգչուհի Վիկտորյա Գաբորը։ Նա Մանկական Եվրատեսիլ 2019 երգի մրցույթում ներկայացրել է Լեհաստանը և հաղթել մրցույթում։ Երգը գրել են Մաուգորզատա Ուշցիուովսկան, Պատրիկ Կումուրը և Դոմինիկ Բուչկովսկի-Վոյտաշեկը։ Այն թողարկվել է 2019 թվականի սեպտեմբերի 30-ին։


== Ստեղծման պատմություն ==
«Superhero»-ն գրել են լեհ երգիչ, երգահան Ուշցիուովսկան և երգահաններ Պատրիկ Կումուրը և Դոմինիկ Բուչկովսկի-Վոյտաշեկը։ Ուշցիուովսկան և Կումուրը ավելի վաղ համահեղինակել են Մանկական Եվրատեսիլում Լեհաստանին հաղթանակ բերած վերջին` "Anyone I Want to Be" երգը, որը կատարել է Ռոքսանա Վենգելը։ Երգի տեքստը պատմում է գլոբալ տաքացման դեմ պայքարի և շրջակա միջավայրի պաշտպանության աջակցության մասին։


== Մանկական Եվրատեսիլ ==
2019 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Գաբորը մասնակցել է Szansa na sukces (Հաղթելու հնարավորություն) 2019 շոուի եզրափակչին՝ նախապես հաղթելով երկրորդ կիսաեզրափակում` կատարելով Blue Café խմբի «You May Be in Love» երգի քավըրը։ Եզրափակչում Գաբորին հանձնարարվել է կատարել "Superhero"  երգը` որպես Մանկական Եվրատեսիլ երգի մրցույթին ընտրված երգ։ Նա հաղթել է մրցույթը` ստանալով առավելագույն միավորները թե՛ պրոֆեսիոնալ ժյուրիից, թե՛ հեռուստադիտողների քվեարկությունից և հնարավորություն է ստացել Գլիվիցեում կայանալիք Մանկական Եվրատեսիլ 2019 երգի մրցույթում ներկայացնել Լեհաստանը։ Մրցույթը տեղի է ունեցել նոյեմբերի 24-ին, Գլիվից Արենայում. Գաբորը հանդես է եկել տասնմեկերորդը` Ղազախստանի ներկայացուցիչ Երժան Մաքսիմից հետո և Իռլանդիայի ներկայացուցիչ Աննա Քիրնիից առաջ։ Քվեարկության ընթացքում պարզվել է, որ Գաբորը պրոֆեսիոնալ ժյուրիի գնահատականներով գրավել է երկրորդ տեղը` ստանանալով 112 միավոր և հաղթել է օնլայն քվեարկությունը` ստանալով 116 միավոր։ Ընդհանուր առմամբ Գաբորը հավաքել է 278 միավոր` հայտարարվելով մրցույթի հաղթող։
Իր հաղթանակով Գաբորը դարձել է երգի մրցույթը հաղթող երկրորդ լեհ մասնակիցը, և Լեհաստանը դարձել առաջին երկիրը, որը երկու տարի անընդմեջ հաղթում է Մանկական Եվրատեսիլը։ Որպես հաղթող` Լեհաստանը ստացել է 2020-ի Մանկական Եվրատեսիլ երգի մրցույթի առաջին մերժման իրավունքը, բայց Լեհաստանը հրապարակայնորեն հայտարարել է, որ շահագրգռված է այն կրկին հյուրընկալել։


== Չարթեր ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Եվգենի Նատալիչ

Եվգենի Ալեքսանդրովիչ Նատալիչ (հուլիսի 5, 1981(1981-07-05), Կուբանի Սլավյանսկ, Կրասնոդարի երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուսական ֆուտբոլիստ, պաշտպան, կիսապաշտպան։


== Կարիերա ==
Պրոֆեսիոնալ կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է Ռուսաստանի ՊՖԼ առաջնության երկրորդ դիվիզիոնի «Սլավյանսկ» 2000, Նարտկալայի «Նարտ» (2001), Պյատիգորսկի «Մաշուկ-սիրող.» (2005, 2015-2016), «Օկեան» Նախոդկա (2008), Մուրմանսկի «Սեվեր» (2009), Դոնի Ռոստովի ՍԿԱ (2010), Կուբանի Սլավյանսկի «Սլավյանսկի» (2011-2013), Մայկոպի «Դրուժբա» (2014—2015), Ստավրոպոլի «Դինամո» (2017-2018) ակումբներում։
Խաղացել է Պոլտովայի «Դինամո», Պրիմորսկո-Ախտարսկի «Ազովեց» (2006), Միներալնիե Վոդիի «Լոկոմոտիվ-ԿՄՎ» (2007), Նեբուգի «Մոլնիա» (2007) սիրողական ակումբներում։
2013 թվականին խաղացել է երկու խաղ Բելառուսիայի առաջնությունում «Սլավիա-Մոզիր» ակումբի կազմում։ 2016/2017 մրցաշրջանում խաղացել է ՂՖՄ առաջնությունում Յալթայի «Ռուբին» ակումբի կազմում։ 2019 թվականին եղել է առաջնության առաջին լիգայի՝ Կրասնոդարի երկրամասի Սլավյանսկի շրջանի «Նիվա» ակումբի խաղացող։
Էպիզոդիկ դեր է կատարել «Մարզիչ» ֆիլմում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոլետայի աստղադիտարան

Մոլետայի աստղադիտարան (լիտ.՝ Molėtų astronomijos observatorija, աստղադիտարանի կոդը` — «152»), աստղադիտարան Լիտվայի Մոլետայ շրջանի Մոլետայ քաղաքից 10 կմ հեռավորության վրա։ Հիմնադրվել է 1969 թվականին։ Աստղադիտարանը ենթարկվում է «Լիտվայի տեսական ֆիզիկայի ինստիտուտին»։


== Պատմություն ==
Մոլետայի աստղադիտարանը Վիլնյուսի աստղադիտարանի (1753—1883 գտնվել է Վիլնյուսի համալսարանի տարածքում, իսկ 1922 թվականից Պարկ Վինգինսում) իրավահաջորդը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Վիլնյուսի լույսերը այնքան էին խանգարում դիտարկումներին, որ որոշում կայացվեց տեղափոխել աստղադիտարանը ավելի մութ երկինքով տարածք, 70 կմ հյուսիս Վիլնյուսից։ 1969 թվականին բացվեց Մոլետայի աստղադիտարանը։


== Աստղադիտարանի գործիքներ ==
25-սմ աստղադիտակ - տեղադրվել է 1969 թվականին, ապա 1975 թվականին փոխարինվել АСТ-452 աստղադիտակով
АСТ-452, մենիսկային Մակսուտովի համակարգի աստղադիտակ (D = 350/510 մմ, F = 1200 մմ), տեղադրվել է 1975 թվականին
63-սմ Կասսգրեյնի անտեննա (D = 628 մմ, F = 10 000 մմ), տեղադրվել է 1974 թվականին
165-սմ Ռիչի-Կրետյենի համակարգի աստղադիտակ (D = 1650 մմ, F = 19 680 մմ), տեղադրվել է 1991 թվականին


== Հետազոտության ուղղություններ ==
Աստղերի լուսաչափություն
Աստղերի աստղագիտություն
Գալակտիկաների աստղագիտություն
Էկզոմոլորակներ


== Հիմնական նվաճումները ==
Վիլնյուսյան լուսաչափական համակարգ — յոթգույն լուսաչափական համակարգ (նախագծվել է XX-րդ դարի 60-ական թվականներին)
Հայտնաբերվել են 170 աստերոիդներ
2010 թվականին հայտնաբերվել է 2010 BT3 Երկրին մոտեցող աստերոիդը
Մի քանի գիսաստղերի հայտնաբերում


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Աստղադիտարանի տարածքում է տեղակայված «Լիտվայի էթնոտիեզերագիտական թանգարանը»։
165-սմ աստղադիտակը ամենամեծն է Հյուսիսային Եվրոպայում (ներառյալ Մեծ Բրիտանիան)։
Աստղադիտարանի պատվին է անվանվել (124192) Մոլետայ աստերոիդը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Molėtai Astronomical Observatory // way2lithuania.com
Astronomical Activities in Lithuania
Molėtai ObservatoryՓոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում աստղադիտարանի կատարած դիտարկումները

Աստերոիդների աստղաչափական դիտարկումները
NBA բոլոր աստղերի հավաքական

NBA բոլոր աստղերի հավաքական (անգլ.՝ All-NBA Team), սիմվոլիկ հավաքական, որը ըստ պարբերական մրցաշրջանի տվյալների կազված է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի բասկետբոլիստներից։ Հավաքականի կազմը որոշվում է ԱՄՆ-ի և Կանադայի սպորտային լրագրողների և մեկնաբանիչների քվեարկությամբ։ Բոլոր աստղերի հավաքականը ընտրվում է 1946 թվականից։ Հավաքականը կազմված է երեք հնգյակ խաղացողներից, այսինքն ընդամենը 15 բասկետբոլիստ։ Մինչ 1988 թվականը ընտրվում էր երկու հնգյակ։
Քվեարկությունը կատարվում է հետևյալ ձևով՝ յուրաքանչյուր քվեարկող ներակյացնում է 15 հոգուց կազմված իր հավաքականը, եթե խաղացողը ընտրվում է առաջին հնգյակի մեջ, ստանում է 5 միավոր, երկրորդ հավաքականի մեջ՝ 3 միավոր, իսկ երրորդ հավաքականի մեջ՝ 1 միավոր։ Խաղացողները ըստ իրենց հավաքած միավորների, ընգրկվում են առաջին, երկրորդ, երրորդ հավաքականի մեջ կամ ընդհանրապես չեն ընտրվում հավաքականի մեջ։ 1952 թվականին Բոբ Դևիսը և Դոլֆ Շեյեսը հավաքեցին միևնույն քանակով միավորներ և երկուսն էլ ընդգրկվեցին առաջին հնգյակի մեջ։ 1946 թվականից մինչև 1955 թվականը խաղացողները անկախ իրենց խաղալու դիրքից ընդգրկվում էին հավաքականի մեջ, բայց 1956 թվականից հնգյակը միշտ կազմված է մեկ կենտրոնականից, երկու հարձակվողներից և երկու պաշտպաններից։
Քարիմ Աբդուլ-Ջաբարը, Կոբի Բրայանտը և Թիմ Դանքանը ընտրվել են բոլոր աստղերի հավաքականի մեջ 15 անգամ, և ընդգրկումների քանակով համարվում են ռեկորդակիրներ։ Կարլ Մելոունը և Շաքիլ Օ'Նիլը ընդգրկվել են հավաքականի մեջ 14 անգամ։


== Հաղթողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
 Ամենաթանկ խաղացողի մրցանակը շնորհվում է 1956 թվականից։
 Մինչ 1971/1972 մրցաշրջանի սկիզբը Լյու Ալսինդորը ընդունել է իսլամը և փոխել է իր անունը Քարիմ Աբդուլ-Ջաբար.
 Հակիմ Օլաջուվոնը ծնվել է Նիգերիայում, և միայն 1993 թվականին ստացել է ԱՄՆ-ի քաղաքացիություն.


== Աղբյուրներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հաղթողների ցանկը NBA.com կայքում(անգլ.)
Ցանկը Basketball Reference կայքում Archived 2012-05-29 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Շրջակա միջավայրի մոնիտորինգ

Շրջակա միջավայրի մոնիտորինգ (անգլ.՝ monitoring՝ նախազգուշացնող), շրջակա միջավայրի վիճակի վերահսկողության, որակի գնահատման, ինչպես նաև կենսամիջավայրի, էկոհամակարգերի և մարդու առողջության վրա մարդածին ու բնական գործոնների բացասական ազդեցությունների կանխատեսման և կանխարգելման, ժամանակին հայտնաբերման ու վերացման նպատակով իրականացվող կանոնավոր երկարատև դիտարկումների համակարգ։


== Շրջակա միջավայրի մոնիտորինգի գործառույթներ ==
Մոնիտորինգի հիմնական գործառույթներն են մթնոլորտային օդի, ջրերի, բուսատեսակների և կենդանատեսակների, բնական լանդշաֆտների և այլ բաղադրամասերի վիճակի ու որակի վերահսկումը, աղտոտման հիմնական աղբյուրների հայտնաբերումը, բնական լանդշաֆտի հիմնական բաղադրամասերի որակի կանխատեսումը։


== Մոնիտորինգի տեսակներ ==
Մոնիտորինգը լինում է տեղական, տարածաշրջանային (երկրահամակարգային) և խոշորամասշտաբ (կենսոլորտային)։ Շրջակա միջավայրի մոնիտորինգը իրականացնում են պետական և գերատեսչական տարբեր կազմակերպություններ՝ Էկոլոգոնոոսֆերային հետազոտությունների կենտրոնը, Հիդրոօդերևութաբանության և մոնիտորինգի պետական ծառայությունը, Շրջակա միջավայրի վրա ներգործության մոնիտորինգի կենտրոնը և այլն։ Կատարվում է, օրինակ, անտառների մոնիտորինգ, բնության հատուկ պահպանվող տարածքների մոնիտորինգ, բուսական աշխարհի մոնիտորինգ, կենդանական աշխարհի մոնիտորինգ, ջրային պաշարների մոնիտորինգ և այլն։ Մոնիտորինգային տվյալները ենթարկվում են վիճակագրական ու համեմատական վերլուծության և համապատասխան տեղեկանքների ձևով ներկայացվում են բնապահպանության նախարարության ստորաբաժանումներ, տեղեկատվավերլուծ, կենտրոն՝ շահագրգիռ կազմակերպություններին և բնակչությանը տրամադրելու համար։ Մոնիտորինգի տվյալների հիման վրա գնահատված ֆոնային ցուցանիշներն օգտագործվում են կազմակերպությունների կողմից շրջակա միջավայրն աղտոտող նյութերի սահմանային թույլատրելի արտանետումների, արտահոսքերի և սահմանային թույլատրելի կոնցենտրացիայի հաշվարկման համար։
Պաժուխա

Պաժուխա (ռուս.՝ Пажуха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յուզա գետի աջ ափում՝ 30 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000008381
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000838
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ագրակ (Հայոց ձորի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ագրակ (այլ կիրառումներ)Ագրակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հայոց ձորի գավառում։ Նախկինում եղել է Մեծ Հայքի Վասպուրական աշխարհում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կլաուս Մարիա Բրանդաուեր

Կլաուս Մարիա Բրանդաուեր (գերմ.՝ Klaus Maria Brandauer, իրական անունը` Կլաուս Գեորգ Շտենգ (Klaus Georg Steng), հունիսի 22, 1943(1943-06-22)[…], Bad Aussee, Լիցեն, Շտիրիա), ավստրիացի դերասան, ռեժիսոր և մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Կլաուս Մարիա Բրանդաուերը ծնվել է Ավստրիայի Բադ-Աուսզե քաղաքում` պետական ծառայողի ընտանիքում։ 1962 թվականին ընդունվել է Շտուտգարտի երաժշտության և դերասանական արվեստի բարձրագույն դպրոցը, սակայն ուսումը կիսատ է թողել։ Դերասանական կարիերան սկսելուց հետո, իր Շտենգ ազգանունը փոխարինել է մայրական Բրանդաուեր ազգանունով։ Առաջին դերը խաղացել է Տյուբինգենի թատրոնում` Ուիլյամ Շեքսպիրի «Չափ ընդդեմ չափի» կատակերգությունում, կատարելով Կլավդիոյի դերը։ 1972 թվականից Բրանդաուերը Վիեննայի քաղաքային թատրոնի դերասան և ռեժիսոր էր, ինչպես նաև Վիեննայի Մաքս Ռայնհարդի սեմինարների պրոֆեսոր։
Կինոյում առաջին անգամ նկարահանվել է 1966 թվականին, սակայն լայն ճանաչում ստացել է 1981 թվականին Իշտվան Սաբոյի կողմից նկարահանված «Մեֆիստո» ֆիլմում` Հենդրիկ Հյոֆգենի դերակատարմամբ։ Կլաուս Մարիա Բրանդաուերը նկարահանվել է նաև Սիդնի Պոլակի, Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպպոլայի, Իրվին Քերշների և այլոց ֆիլմերում։
1987 թվականին գլխավորել է Բեռլինի կինոփառատոնի ժյուրիի կազմը։


== Անձնական կյանքը ==
1963 թվականին Կլաուս Մարիա Բրանդաուերն ամուսնացել է ռեժիսոր Կարին Կատարինա Մյուլլերի հետ և ունի մեկ որդի։ 1992 թվականին նրա կինը մահացել է քաղցկեղից` 47 տարեկանում։ 2007 թվականին Բրանդաուերը ամուսնացել է Նատալի Կրենի հետ։
Կլաուս Մարիա Բրանդաուերը տիրապետում է հինգ լեզուների` գերմաներենին, իտալերենին, հունգարերենին, անգլերենին և ֆրանսերենին։


== Մասնակի ֆիլմագրությունը ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մարիկուր

Մարիկուր (ֆր.՝  Maricourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 161 մարդ, բնակչության խտությունը` 21.41 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.52 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 130 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 36 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 110 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 85-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 25։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,3 %։ 85 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 77 անձ (46 տղամարդ և 31 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (1 տղամարդ և 7 կին)։ 25 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Խաջալիա

Խաջալիա (վրաց.՝ ხაჯალია), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Լանչխութի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 40 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Լանչխութից հեռու է 17 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1018 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Լանչխութի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Առաջին այցելուն

«Առաջին այցելուն» (ռուս.՝ «Первый посетитель»), 1965 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, Լեոնիդ Կվինիխիձեի առաջին ռեժիսորական աշխատանքը, որը նա նկարահանել է Դանիիլ Գրանինի սցենարով։


== Սյուժե ==
Իրադարձությունները տեղի են ունենում Պետրոգրադում 1917 թվականի նոյեմբերի 6-7-ը։ Գյուղացի Վասիլի Շուբինը գալիս է մայրաքաղաք՝ արդարություն փնտրելու՝ բողոքելով տեղական իշխանությունների դեմ. նրանից անօրինական կերպով վերցրել են իր ձին, որով ինքը ապրուստի միջոցներ էր վաստակում։ Ժամանակավոր կառավարության համար նրա չնչին գործն ուշադրության չի արժանանում, և նա գնում է Սմոլնի՝ բոլշևիկների մոտ, որտեղ դառնում է ոչ միայն արագ ծավալվող իրադարձությունների ականատես, այլև դրանց մասնակից՝ Լենինի առաջին գյուղացի խնդրանքատարը։


== Դերերում ==


== Ֆիլմի մասին ==
Ֆիլմի սցենարի համար հիմք է ծառայել Ա. Մ. Կոլոնտայի հուշագրություն։ Նշվել է, որ սցենարում «խիստ վավերագրականությունը համադրվում է պոետական մտահղացման հետ»։ Այդ սցենարից հատվածներ տպագրվել են սկսած 1962 թվականից, իսկ ամբողջությամբ այն հրատարակվել է 1964 թվականին «Զվեզդա» հանդեսում, իսկ 1967 թվականին Դանիիլ Գրանինն այն վերամշակել է «Գրություն Լենինից» (ռուս.՝ «Записка от Ленина») պատմվածքում։
Ֆիլմը նկարահանվել է որպես «թեթև կատակերգություն. ոչ խորը, էքսցենտրիկ», նշվում էր, որ «իրավիճակի բուն պարադոքսալությունը՝ կատարված հեղաշրջման հզորությունը և գործի չնչին լինելը, որով Լենինի մոտ եկավ առաջին այցելուն, ծնում է կատակերգական տարր», ընդ որում՝ ռեժիսորը ֆիլմը լուծում է ոչ շաբլոն ձևով՝ դուրս գալով սխեմատիզմից «ֆիլմի ոճաբանության մեջ, պատմա-հեղափոխական թեմայի ռոմանտիկ մեկնաբանության մեջ, այլաբանության և սիմվոլիզմի մեջ, որոնք ծնվում են հեղափոխության կենցաղից»։
Ֆաինա Ռանևսկայան այս ֆիլմում կատարել է իր նախավերջին դերը կինոյում։ Հրավիրվելով մասնակցել ֆիլմի նկարահանումներին՝ նա ինքն իր համար դեր է գրել՝ չորս փոքր դրվագ, որտեղ «հումորը, երգիծանքը հայտնվում են ողբերգության կողքին»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Первый посетитель // Советский экран, 1964, № 21. — Стр. 3.
Иванова Г. — В Смольный, к Ильичу // Советский экран, 1965, № 8. — Стр. 2.
Рашевский Н. — Первый посетитель (Об одноим. худож. фильме) // Заря, 7 ноября 1966.
Любарский А. — Первый посетитель (о сценарии). // Путь к коммунизму (Актюбинск), 10 мая 1965.
Бондарева Е. В. — В поисках новых черт (Об исполнении И. Смоктуновским роли Ленина в фильмах «На одной планете» и «Первый посетитель») // Советская Белоруссия, 20 ноября 1966.
Первый посетитель // Фильмы о Ленине / М. Г. Стамбольця. — М.։ Искусство, 1971. — 151 с. - стр. 76.
Гранин Д. — Первый посетитель. Киносценарий // Звезда, 1964, № 4. — Стр. 7—40.
Դարբնիկ (այլ կիրառումներ)

Դարբնիկ, կարող է վերաբերել՝

Դարբնիկ, գյուղ Հայաստանի Արարատի մարզում,
Դարբնիկ, հայ ստեղծագործողների օգտագործած ծածկանուն։
Ադրիան Գալադ

Ադրիան Գալադ (1970), սլովակ աստղագետ և փոքր մոլորակների հայտնագործող։
Փոքր մոլորակների կենտրոնը նրան վերագրում է 1995-2004 թվականներին 80 համարակալված փոքր մոլորակների հայտնաբերումը, որոնց մեծ մասը նա հայտնաբերել է աստղագետներ Դուշան Կալմանչոկի, Ալեքսանդր Լովատոյի, Յուրայ Տոթի, Լեոնարդ Կորնոշի, Պիտեր Կոլկի և Ստեֆան Գայդոշի հետ համատեղ։
32008 Ադրիանգալադ (անգլ.՝ 32008 Adriángalád) աստերոիդը՝ LINEAR-ի կողմից հայտնաբերված կրկնակի աստերոիդը, անվանվել է Ադրիան Գալադի պատվին 2016 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Մզրե (Խոշաբի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մզրե (այլ կիրառումներ)Մզրե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Խոշաբի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սապեզալ

Սապեզալ  (պորտ.՝ Sapezal), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու նահանգի հյուսիսային մարզում։ Բնակչությունը կազմում է 12656 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 13 597,506 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 0,9 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1994 թվականի սեպտեմբերի 19-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 475.651.988,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 45.477,77 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,803 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման հասարակածային է։
Լիպու (գյուղ, Մայդլա շրջան)

Լիպու (էստ․՝ Lipu), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Մայդլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 0 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ֆեդրիադներ

Ֆեդրիադներ, Ֆեդրիադի ժայռ (հուն․՝ Φαιδριάδες), երկու շագանակագույն-դարչնագույն անհաս, 200-300 մետր դեպի ամպեր բարձրացող ժայռեր Հունաստանում, Ֆոկիդայում և Միջին Հունաստանում։ Բարձրանում են դեպի Պառնասի հարավային լանջ՝ Կաստալի աղբյուրի տակ՝ Դելֆի հինավուրց քաղաքից 200 մետր վերև։ Ծովի մակարդակից բարձր է 600 մետր։ Ժայռերը արտացոլում են արևի ճառագայթները։ Այդ պատճառով էլ հին հույները դրանք անվանում էին Ֆեդրիադներ (Փայլուն)։  Արևմտյան ժայռը հնում կոչվել է Նավպիլիա («Ναυπλία»), այժմ՝ Ռոդինի (Ροδινή — Վարդագույն), իսկ արևելյանը՝ Հիմապեա («Υάμπεια»), այժմ՝ Ֆլեմբուկոս  (Φλεμπούκος — Բոցեղեն)։ Անհիշելի ժամանակներից այստեղ ապրել է Դելփյան պատգամախոսը։ Թեք լանջի վրա՝ Ռոդինի ժայռի ստորոտին, գտնվում է Ապոլլոնի տաճարը։ Ֆլեմբուկո ժայռի ստորոտի վրա է գտնվում Աթենասի տաճարը։ Ֆլեմբուկոս ժայռից նետում էին աստվածանարգողներին և սրբապիղծներին, որոնք դատապարտված էին մահվան։ Ժայռերը կտրում էր Պլեստոս գետը, որը հոսում էր Պառնասի և Կիրֆի լեռան միջև գտնվող կիրճով։
Ֆեդրիադները կազմված են մուգ կրաքարից, կազմավորվել են Յուրայի ժամանակաշրջանում։
Հերոդոտոսը մեզ է փոխանցել Դելփյան տաճարի լեգենդը, որտեղ ասվում է, որ մ.թ.ա. 480 թվականին՝ դեպի Հունաստան պարսկական երկրորդ ներխուժման ընթացքում Քսերքսես I-ի զորքերը Ֆոկիդա քաղաքից շարժվել են դեպի Դելֆի՝ Կորնթոսի պարանոց։ Դելփյան պատգամախոսը Ապոլլոն աստծու անունից արգելել է ձեռք տալ տաճարի գանձերին և ասել է, որ կկարողանա պաշտպանել դրանք։ «Երբ բարբարոսները հայտնվեցին Աթենասի տաճարում, երկնքից շանթ ու կայծակ էր թափվում, իսկ Պառնասից սասրսափելի դղրդյունով երկու պոկված գագաթներ գահավիժում էին՝ ապշեցնելով բազմաթիվ պարսիկների»։
Մյուս ողջ մնացած պարսիկները վազում էին դեպի Բեոտիա։ Պարսիկներին հետևում և սպանում էին դելֆ հերոսներ Ֆիլակն ու Ավտոնոուսը։ Աթենասի տաճարը Ֆիլակին նվիրված տաճարի մի մասն էր։ Ավտոնոուսին նվիրված մասը գտնվում էր Հիմապեա ժայռի ստորոտին՝ մոտ Կաստալ աղբյուրին։
Բալկանյան թերակղզի գալերի ներխուժման ժամանակ՝ մ.թ.ա. 278 թվականին, Բրենը գալաթների զորքին տարավ Դելֆա, սակայն ջախջախվեց հույների դեմ ճակատամարտի ժամանակ՝ Ապոլլոն աստծու տված նշանների պատճառով. գալաթներին պարտեցնում էին կայծակները, սառնամանիքն և ձյունը, երկրաշարժները, նրանց վրա էին գահավիժում ժայռերը, հետապնդում էր «խուճապարարական» վախը և խելագարությունը։ Գալաթները մահանում էին նաև սովից։


== Ծանոթագրություններ ==
Չհորինված պատմություն

«Ոչ մտացածին պատմություն» (ռուս.՝ «Непридуманная история»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վլադիմիր Գերասիմովը 1964 թվականին Իլյա Զվերևի «Ի՞նչ է պետք մարդուն» (ռուս.՝ «Что человеку надо?») պատմվածքի մոտիվներով։


== Սյուժե ==
Տոլե Լևչուկովին և նրա երիտասարդ կնոջը՝ Վարային, որոնք խոշոր շինարարությունում մոնտաժողներ են, հաջողվել է փոքրիկ սենյակ ստանալ։ Թվում է, թե կյանքը կարգավորվել է, բայց արդեն պետք է տեղափոխվել նոր հարևան շինհրապարակ։
Ընտանիքում նկատվում է առաջին տարաձայնությունը։ Անատոլին չի ցանկանում գնալ, իսկ Վարյան դժվարությամբ է համոզում ամուսնուն, որ իրենք պարզապես իրավունք չունեն իրենց ընկերներին լքել դժվարին պահին։
Վարվառան, որը պատրաստ է ընկեր տեսնել յուրաքանչյուրի, թեկուզ հազիվ ծանոթ մարդու մեջ, ամեն տարի ավելի դժվար է համակերպվում իր ամուսնու հետ։ Նա լավ աշխատող է, ազնիվ մարդ, բայց անվերապահորեն իր շահերը վեր է դասում ամեն ինչից՝ չցանկանալով հաշվի նստել այլ մարդկանց հետ։
Շուտով նրանց հարաբերությունների դժվարությունը բազմապատկվում է անհիմն խանդով։ Նույնիսկ նոր ծնված և երկու ծնողների կողմից սիրված որդին չի կարող կանգնեցնել անխուսափելի դարձած բաժանումը։


== Դերերում ==
Ժաննա Պրոխորենկո – Վարյա Լևչուկովա
Գեորգի Եպիֆանցև – Անատոլի Լևչուկով
Լեոնիդ Կուրավլյով – Կոստյա Ռեմիզով
Վիտալի Դորոնին – Ստեպան Իվանովիչ
Վալենտինա Բերեզուցկայա – Շուրա, Ստեպան Իվանովիչի կինը
Եկատերինա Մազուրովա – Ստեպան Իվանովիչի զոքանչը


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարիստներ՝ Յուլյա Դունսկի, Վալերի Ֆրիդ, Իլյա Զվերև
Ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Գերասիմով
Օպերատոր՝ Գալինա Պիշկովա
Կոմպոզիտոր՝ Ալեքսեյ Մուրավլյով
Նկարիչ՝ Յուրի Կլադիենկո


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.ng.ru/encyclo/6_words.html(չաշխատող հղում)
Լյուբով Ուսպենսկայա

Լյուբով Զալմանովնա Ուսպենսկայա (փետրվարի 24, 1954(1954-02-24), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս և ամերիկյան երգչուհի, ռուսական շանսոնի կատարող։


== Կենսագրություն ==
Լյուբով Ուսպենսկայան ծնվել է 1954 թվականի փետրվարի 24-ին Կիևում։ Մայրը՝ Ելենա Չայկան, Լյուբով Ուսպենսկայայի ծնվելուց մահացել է։ 5 տարի նրան դաստիարակել է տատիկը։ Հոր ամուսնությունից հետո սկսել է ապրել նրա և խորթ մոր հետ։ Ընտանիքը իր աղջկան որպես երաժիշտ էր տեսնում. վաղ մանկությունում հայրը ինքն է սովորեցրել աղջկան դաշնամուր նվագել։
Ավարտել է երաժշտական դպրոցը և Կիևյան երաժշտական դպրոցը։ Աշխատել է Կիևում։
17 տարեկանում փորձ է արել աշխատելու Երևանում, և հանրությունը սկսել է ճանաչել նրան։ Նրա ձայնը և կատարման ձևը «չէին պատկանում խորհրդային դպրոցներին», այնպես որ նա կիսապաշտոնական հայտարարություն է ունեցել։
1978 թվականին իր երկրորդ ամուսնու՝ Յուրի Ուսպենսկիի հետ գաղթել է ԱՄՆ։ Աշխատել է որպես երգչուհի ռեստորանում, ավելի ուշ՝ կարողացել է ձայնագրել ձայնասկավառակ, որի համար Վիլի Տոկարևը գրել է բազմաթիվ երգեր, որոնք մինչ այժմ պահպանվում են նրա երգացանկում։ Հաջորդ ձայնասկավառակը ձայնագրել է Միխայիլ Շուֆուտինսկիի հետ։
Այժմ ապրում է Մոսկվայում, հանդես է գալիս ռադիոյում և հեռուստանախագծերում, և ուղղակի որպես հանդիսատես։


=== Ընտանիք ===
Առաջին անգամ ամուսնացել է 17 տարեկան հասակում Վիկտոր Շումիլովիչի հետ։ 1973 թվականին ունեցել են զույգ տղա երեխաներ, բայց նրանք մահացել են ծնվելուց հետո։
Երկրորդ ամուսինը՝ Յուրի Ուսպենսկի
Երրորդ ամուսինը՝ Վլադիմիր Ֆրանց
Չորրորդ ամուսինը՝ Ալեքսանդր Պլակսին
Եղել է նաև հեղինակավոր օրենքով գող Սվո Ռաֆի կինը։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===
1985 - «My Loved One (Любимый)» (LP, Frans Production, FP 3885-1, США).
1993 - «Любимый» (Jeff Records)
1993 - «Концерт в „Метрополе“» (Apex Records AXCD 3-0017)
1996 - «Карусель» (Союз/Master Sound, MS 085/SZCD 0594-96)
1997 - «Пропадаю я» (Союз SZCD 0827-97)
2002 - «Экспресс в Монте-Карло» (Jeff Records SS 93031; переиздание диска 1993 года с другим оформлением)
2003 - «Горький шоколад»
2007 - «К единственному нежному...» (Союз SZCD 4490-07)
2007 - «Карета»
2013 - «C юбилеем» 2012, Մի սիրո պատմություն


=== Ժողովածուներ ===
1994 - «Гусарская рулетка» (Jeff Records, большая часть песен взята с альбома «Любимый» (1985).
1994 - «Кабриолет (The Best)» (F2F Music Productions, без номера, Канада).
1998 - «Лучшие песни» (Союз SZCD 0882-98)
1998 - «Лучшие песни» (Монолит МТ 265-1)
2000 - «Золотая коллекция»
2002 - «Гусарская рулетка» (Jeff Records, без номера; переиздание диска 1994 года с другим оформлением).
2003 - «Любовное настроение» (Никитин, TFH-CD08/03)
2005 - «Настроение шансон»
2006 - «Ещё не поздно - Лучшие песни»
2006 - «Grand Collection»
2009 - «Союз Gold. Лучшие песни» (Союз SZCD 6088-09; переиздание диска 1998 года).


== Սինգլեր ==
«Не верь чужим словам» (Վ. Դոբրինին և Տ. Լեբեդինսկայա)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Լյուբով Ուսպենսկայան «Մոսկվայի արձագանք» ռադիոյում  
Լյուբով Ուսպենսկայան Շանսոնի թանգարանում
Լյուբով Ուսպենսկայան  «Ուրգանտի երեկո» ծրագրում 26.10.2013(չաշխատող հղում)
Любовь Успенская: "Я девчонка-хулиганка"
Միրլոգի (գյուղ, Բելոպոլիեի շրջան)

Միրլոգի (ուկրաիներեն՝ Мирлоги), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Միրլոգի գյուղում բնակվում էր 24 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(2544) Գուբարև

(2544) Գուբարև (անգլ.՝ Gubarev), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի օգոստոսի 6-ին Զդենկա Վավրովայի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,373687 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8031 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9443 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1335,78 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,269506 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 22,52° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2544) Գուբարև աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մուսասիր

Մուսասիր (Արդինի, Մուծածիր, Արդա աստծո քաղաք, Մուզասիր), ուրարտական քաղաք Վանի թագավորությունում, տեղակայված էր Մեծ Զաբ գետի ափին, Վանա լճի հարավ-արևելյան մասում, Մուսասիր երկրամասում։
Վերակառուցվել է Ռուսա 1֊ի կողմից։


== Տեղադրություն ==
Ոմանք նույնացրել են հայկական Մուշ քաղաքի հետ, իսկ ոմանք էլ տեղադրում են Իրաքի հյուսիս-արևմտյան մասում, քրդական Մուջաջիր (Մուջեսիր) գյուղի շրջակայքում, Ռևանդուզ ավանից 18 կիլոմետր դեպի հյուսիս։
Ըստ մեկ այլ վարկածի՝ Հալդյան կամ Հայկյան գլխավոր սրբատեղի Մուսասիրի տաճարը գտնվել է պատմական Մոկաց աշխարհի Մոկք Առանձնակ (Մուսասիր-Արդինի) գավառի՝ Առնոս (Ալուռիաս) լեռան մոտ։


== Հիշատակություն ==
Առաջին անգամ հիշատակվել է մ.թ.ա. 879 թվականին, Ասորեստանի թագավոր Աշուրնասիրպալ Բ-ի (մ․թ․ա․ 883-859) Նեմրութ լեռան տարածքում թողած սեպագիր արձանագրությունում։


== Նշանակությունը ==
Մուսասիրը եղել է Վանի թագավորության կրոնական գլխավոր կենտրոնը, որտեղ կառուցվել էր Խալդի աստծո և նրա կնոջ՝ Բագբարտուի տաճարները, որը ուխտատեղի է եղել հայերի և ասորիների համար։


== Կործանում ==

Մուսասիրը, ինչպես նաև Մուսասիր երկրամասը Վանի թագավորությունից անջատվել ու գրավվել, ապա ավերվել է Ասորեստանի թագավոր Սարգոն Բ-ի կողմից մ.թ.ա. 714 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեյկ (համայնք)

Լեյկ (հոլ.՝ Leek ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Խրոնինգեն մարզում։ Տարածքը 63,57 կմ² է, բնակչությունը՝ 19.322 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.400 եվրո է։
Տիրան Հայկազն

Տիրան Հայկազն, Տիրանիոն (Tupavvicov, Tyrannio) ծնված և մահացած թվականները անհայտ են։ Մեր թվարկությունից առաջ I դարի հայ քերական և հռետոր։ Ծնվել է Ամիսոս (այժմ Սամսուն) քաղաքում, որտեղ հայտնի էր որպես «այր բազմահմուտ»։ Ըստ Պլուտարքոսի, Լուկուլլոսը Տիրան Հայկազունին Ամիսոսից գերեվարել է Հռոմ, որտեղ նա հռչակվել է հուն, քերականության և հռետորական արվեստի բնագավառներում դրսևորած խորիմացությամբ։ Ստրաբոնի վկայությամբ, Սուլլան Աթենքից Հռոմ է փոխադրել մի մեծ գրադարան, որը «ընկել է Արիստոտելի երկրպագու Տիրանիոնի» ձեռքը։ Կարևոր դեր է խաղացել Արիստոտելի և Թեոփրաստեսի երկերը կորստից փրկելու, կարգավորելու գործում․ Անդրոնիկոս Հռոդոսացին, նրանից ստանալով Արիստոտելի և Թեոփրաստեսի երկերի պատճենները, հրատարակել դրանք։ Տիրան Հայկազունը Հռոմում ստեղծել է մեծ գրադարան (մոտ 30 հազարանոց հատոր գիրք)։ Կիկերոնի խնդրանքով կարգավորել է նրա հարուստ գրադարանը, նրա տանը բացել դպրոց, ուր դա–սավանդել է քերականություն և ճարտասանություն։
Տիրան Հայկազունի դասախոսությունները ունկնդրել է նաև Ստրաբոնը։


== Գրականություն ==
Պլուտարքոս, Զուգակշիռք, հ․ 3, Վնտ․, 1833, էջ 422–23, 551–52։ Խրլ Ոպյան Գ․ Տ․, Հայ սոցիալական իմաստասիրության պատմություն․ Ե․, 1978, էջ 34–35։
Цицерон, Письма, т․ 1, М․–JI․, 1949, с․ 221, 237, 302, т․ 3, М․-Л․, 1951, с․ 45-46;
Страбон, География, М․, 1964, с․ 514, 571;
Аревшатян С․ С․, Формирование философской науки в Древней Армении (V-VI вв․), Е․, 1973․


== Ծանոթագրություններ ==
Թրևոր Դենիել

Թրևոր Դենիել Նիլ (անգլ.՝ Trevor Daniel Neill. սեպտեմբերի 28, 1994(1994-09-28), Հյուստոն) ամերիկացի երգիչ և երգերի հեղինակ։
Նրա դեբյուտային՝ «Homesick» մինի ալբոմը թողարկվել է 2018 թվականի հոկտեմբերին և ներառել է «Falling» երգը, որն ընդգրկվել է աշխարհի ավելի քան 20 երկրներում 2019 թվականին վիրուսային դառնալուց հետո։ Երգչի դեբյուտային՝ «Nicotine» ստուդիական ալբոմը թողարկվել է 2020 թվականի մարտի 26-ին։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===


=== Ստուդիական ալբոմներ ===


=== Մինի ալբոմներ ===


=== Սինգլներ ===


==== Որպես առաջնային արտիստ ====


== Ծանոթագրություններ ==
Վիրջիլիո

Վիրջիլիո (իտալերեն՝ Virgilio, լոմբ.՝ Vergìli), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Մանտուա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 11141 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 356 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 31 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 46030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0376։
Քաղաքապետարանում սեպտեմբերի 8-ին հատկապես նշում են Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան տոնը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս․ 0376 28301
Էլեկտրոնային փոստ․ servizipersona@comune.virgilio.mn.it
Պաշտոնական կայք․ http://www.comune.virgilio.mn.it/ Archived 2007-12-11 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.) Archived 2007-12-11 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
29

Այս հոդվածը 29 թվականի մասին է։ Տես նաև 29 թվի մասին հոդվածը։
29 թվական, ոչ նահանջ տարի, որն, ըստ Գրիգորյան օրացույցի, սկսվում է երկուշաբթի օրը։ Այն մեր թվարկության 29-րդ տարին է, 1-ին հազարամյակի 29-րդ տարին, 1-ին դարի 29-րդ տարին, 1-ին դարի 3-րդ տասնամյակի 9-րդ տարին, 20-ական թվականների 9-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Զուրաբ Ղիփշիձե

Զուրաբ Վասիլի Ղիփշիձե (վրաց.՝ ზურაბ ვასილის ძე ყიფშიძე, ծնվել է՝ 10 օգոստոսի, 1953, Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի դերասան։ 2013 թվականին եղել է Մոսկվայի 35-րդ միջազգային կինոփառատոնի ժյուրիի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Զուրաբ Ղիփշիձեն ծնվել է 1953 թվականի օգոստոսի 10-ին Թբիլիսիում։ 1970-1971 թվականներին սովորել է Թբիլիսիի Շոթա Ռուսթավելու անվան թատերական ինստիտուտում։
1976 թվականին ավարտել է Ս. Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսաստանյան պետական համալսարանը (Գերասիմովի ու Մակարովայի արվեստանոց)։
1976 թվականից Զուրաբ Ղիփշիձեն աշխատել է Թբիլիսիի կինոդերասանի թատրոնում։
2010 թվականից վարում է «Առաջին կովկասյան» հեռուստաալիքով հեռարձակվող «Պատմությունը դեմքերով» հաղորդումը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ ==
«Նիկա» մրցանակ «Երկրորդ պլանի լավագույն դեր» անվանակարգում (1997, «Պարողի ժամանակ» ֆիլմի համար)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Զուրաբ Ղիփշիձեն Internet Movie Database կայքում
Զուրաբ Ղիփշիձեն kinopoisk.ru կայքում
http://mediateka.km.ru/cinema_2001/Encyclop.asp?Topic=topic_segida_p2339 Archived 2007-03-09 at the Wayback Machine.
Լևաշկա (այլ կիրառումներ)

Լևաշկա, կարող է վերաբերել՝

Լևաշկա - գետ Ռուսաստանում, Բելոմորկանալի վտակը
Լևաշկա - գետ Ռուսաստանում, Իլեզայի վտակը
Լևաշկա - գետ Ռուսաստանում, Սուխոնայի վտակը
Լևաշկա - գետ Ռուսաստանում, Վայմուգայի վտակը
Մարգարիտ Սողոմոնյան

Մարգարիտ Մամիկոնի Սողոմոնյան (մարտի 21, 1921(1921-03-21), Երևան, Հայկական ԽՍՀ - սեպտեմբերի 1, 1981(1981-09-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային ճարտարապետ, ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1970 թ.)։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Խարկովի ինժեներաշինարարական ինստիտուտի ճարտարապետական (1938-1941 թվականներին), ապա՝ Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի շինարարական (1941-1944 թվականներին) ֆակուլտետներում։ 1974- 1977 թթ. եղել է Հայաստանի ճարտարապետների միության վարչության նախագահի տեղակալ։ Գործերից են Երևանում «Ավտո-դետալ» գործարանի ակումբը (1955- 1956 թվականներին), ֆիզիկայի ինստիտուտի համալիրում հյուրանոցը (1960 թ.), առանձնատները (1961 թ.), նիստերի դահլիճի շենքը (1962-1963 թթ.)։


== Ծանոթագրություններ ==
Էշեկմեյդան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էշեկմեյդան (այլ կիրառումներ)Էշեկմեյդան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Էջմիածին (ամսագիր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էջմիածին (այլ կիրառումներ)«Էջմիածին», կրոնագիտական և հայագիտական պարբերական։ Պաշտոնական ամսագիր Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսության։ Լույս է տեսնում 1944 թ.-ից, Էջմիածնում (մինչև 1961 թ.-ը տպագրվել է Երևանում)։ 
Մայր Աթոռ Ս. Էջմիածնի պաշտօնական ամսագիր «Էջմիածին» կրօնական եւ հայագիտական հանդէսն «Արարատ» ամսագրի (1868—1919 թթ.) աւանդոյթների անմիջական ժառանգորդն ու շարունակողն է։ Լոյս է տեսնում 1944 թուականից Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գէորգ Զ. Չորէքչեանի յառաջաձեռնութեամբ։ Զուտ գիտական նիւթերից բացի՝ ամսագրում համառօտ անդրադարձ կայ Մայր Աթոռի միաբանութեան, ներքին ինչպէս եւ Սփիւռքի թեմերի եկեղեցական կեանքին, տպագրւում են Հայոց հայրապետների կոնդակները, շրջաբերականները, քարոզներն ու ճառերը։


== Գլխավոր խմբագիրներ ==
Առաքել Առաքելյան (1944-1948, 1955-1956),
Լևոն Կիսաբեկյան (1948-1950),
Աշոտ Աբրահամյան (1950-1955),
Արթուն Հատիտյան (1956-1982),
Պարգև Շահբազյան (1983-1984),
Երվանդ Մելքոնյան (1985-1993),
Ասողիկ եպիսկոպոս Արիստակեսյան (1994-1996),
Բագրատ աբեղա Գալստանյան, այժմ՝ եպիսկոպոս (1996-1998),
Մարիամ Վարդանյան (1998-1999, պաշտոնակատար),
Արշակ աբեղա Խաչատրյան, այժմ՝ եպիսկոպոս (1999, պաշտոնակատար),
Անդրանիկ Զեյթունյան (2000-2001),
Վարդան Դևրիկյան (2001-2009),
Արշակ Մադոյան (2009-2015),
Արսեն Բոբոխյան (2015-2017),
Անդրեաս աբեղա Եզեկյան (2017-2018, պաշտոնակատար),
Գևորգ  Մադոյան (2018)։


== Արտաքին հղումներ ==
«Էջմիածին» ամսագիր առցանց
«Էջմիածին» ամսագիր առցանց
«Էջմիածին» ամսագրի մատենագիտությունը՝ 1944-1973
«Էջմիածին» ամսագրի մատենագիտությունը՝ 1974-2008
(9340) Ուիլիամհոլդեն

(9340) Ուիլիամհոլդեն (անգլ.՝ Williamholden), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հունիսի 6-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,199784 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7259 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6736 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2090,64 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,172196 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,27° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9340) Ուիլիամհոլդեն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ջութակ և խաղող

«Ջութակ և խաղող» (ֆր.՝ Violon et raisins), իսպանացի և ֆրանսիացի նկարիչ Պաբլո Պիկասոյի նկարը՝ ստեղծված 1912 թվականին։ Յուղաներկով նկարված կտավ է։ Նկարը համապատասխանում է այսպես կոչված սինթետիկ կուբիզմի շրջանին։ Նկարը գտնվում է Նյու Յորքի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում։ Չափսը կազմում է 61 x 50,8 սմ։


== Պատմություն և նկարագրություն ==
Նկարը համարվում է սինթետիկ կուբիզմի տիպիկ օրինակ։ Կուբիզմի շրջանը տևել է 1912 թվականի ապրիլից մինչև 1917 թվականը։ Եթե վերլուծական կուբիզմին բնորոշ էին մոնոխրոմային աբստրակտ կոմպոզիցիաները, որոնցում ձևերը բաժանվում էին բազմաթիվ երկրաչափական բեկորների, ապա սինթետիկ կուբիզմում կոմպոզիցիան դառնում է ավելի քիչ վերացական։ Պիկասոն իր նկարներն աշխուժացնում է իրական, հեշտությամբ ճանաչելի իրերով՝ հագեցած տարբեր հյուսվածքներով և գույնով։
Կտավում պատկերված է կարմիր-դեղին երանգի ջութակ։ Նրա շրջանաձև, աղավաղված ձևը բաժանված է խառնված բեկորների։ Ջութակի որոշ դետալների վրա երևում է փայտյա հյուսվածքներ։ Վերևի աջ անկյունում նկարիչը պատկերել է սև և սպիտակ խաղողների ողկույզներ, որոնց վրա հստակ նշված են ստվեր, կիսամութ և գունային ռեֆլեքսներ։
«Ջութակ և խաղող» նկարը Պիկասոյի այն 5 աշխատանքներից մեկն է, որը 1913 թվականի օգոստոսին Մյունխենի «Goltz» պատկերասրահում ցուցադրվել է մեծ ցուցահանդեսում։
Նկարը սկսած 1960 թվականից հանդիսանում է Նյու Յորքի թանգարանի մշտական մասը, որտեղ նկարը հանձնել է տիկին Մ. Լ. Բեկվեստը։


== Ծանոթագրություններ ==
Pablo Picasso. Violin and Grapes. MoMA. Дата обращения 6 марта 2020.
↑ СИНТЕТИЧЕСКИЙ КУБИЗМ (1912-1917). PicassoLive. Дата обращения 6 марта 2020.
↑ Reaching for Success: Picasso’s Rise in the Market (The First Two Decades). Res.Mdpi.com. Дата обращения 6 марта 2020.
Քալմեն շրջան (Ալաբամա)

Քալմեն (անգլ.՝ Cullman County), ԱՄՆ Ալաբամա նահանգի շրջաններից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.904 կմ² է, բնակչությունը՝ 80.406 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քալմեն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1877 թ.։


== Ծանոթագրություններ ==
Գոմս (Կարճկանի գավառ)

Գոմս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Կարճկանի գավառակում։  Գտնվում էր Վանա լճի հարավ-արևմտյան կողմում, լճից 3 կմ հեռու, սարավանդում։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղի շուրջը տարածվում էր ընդարձակ ու արգավանդ վարելահողեր։


== Պատմություն ==
Բնակչության մեծ մասը զոհվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Կենդանի մնացածները, անհավասար ինքնապաշտպանական կռիվներ մղելով, ազատվել ու գաղթել են Արևելյան Հայաստան։


== Բնակչություն ==
1858 թվականին ուներ 22, իսկ 1909 թվականին՝ մոտ 50 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը հողագործություն, անասնապահություն և ատաղձագործությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գոմս ուներ Ս. Թովմաս անունով եկեղեցի։ Գյուղից 8-10 կմ հյուսիս՝ լճափին, գտնվում է Ս. Գեորգ (նաև Գոմաց ս. Գեորգ) վանքը, որը կանգուն էր մինչև 1915 թվականը։


== Կրթություն ==
Գյուղի երեխաները հաճախում էին մոտ 4 կմ հեռավորության վրա գտնվող Եղեգիս գյուղի վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տարածություն և ժամանակ

Տարածություն և ժամանակ, մատերիայի գոյության հիմնական ձևերը, այսինքն՝ մատերիական օբյեկտների և երևույթների կոորդինացման ձևերը։ Պատմականորեն ձևավորվել են տարածության և ժամանակի սուբստանցային և ռելացիոն ըմբռնումները։ Ըստ առաջինի տարածություն և ժամանակ մատերիայից և մեկը մյուսից անկախ գոյություն ունեցող էություններ են։ Այսպիսի մոտեցումն սկիզբնավորվել է անտիկ ատոնիզմի շրջանակներում (դատարկ տարածություն) և ամբողջականացվել է Նյուտոնի ուսմունքում և դասական ֆիզիկայում (բացարձակ տարածություն, բացարձակ ժամանակ)։ Ըստ մյուս ըմբռնման, տարածությունն արտահայտում է օբյեկտների համագոյակցության, իսկ ժամանակը՝ երևույթների հաջորդափոխման կարգը։20-րդ դարում ֆիզիկայի զարգացումը, շնորհիվ հարաբերականության տեսության (Հարաբերականության հատուկ տեսություն, Տիեզերական ձգողություն), բացահայտեց տարածության և ժամանակի, ինչպես նաև դրանց ու մատերիայի միջև գոյություն ունեցող քանակական առնչությունները։
Բնագիտության առավել հիմնարար հասկացություններ են տարածությունը և ժամանակը։ Փիլիսոփայական մակարդակի վրա սահմանվում են որպես մատերիայի գոյության հիմնական ձևեր։ Եթե չկան մատերիա , նյութ , ուրեմն չկան տարածությունը և ժամանակը։ Մատերիան ունի հասկացություններ՝ փոփոխականություն և ժամանակ։ Տարածությունը և ժամանակը արտահայտվում են մատերիայի կառուցվածքայնությամբ և փոփոխությամբ ։ Տարածությունը սովորաբար համարվում է եռաչափ, համասեռ , իզոտրոպ՝ օժտված Էվկլիդեսյան երկրաչափությամբ։
Եռաչափությունը ունի 3 չափումներ։ Այն թե ինչո՞ւ է տարածությունը եռաչափ փորձել են բացատրել սկսած 20-րդ դարի սկզբից։ Բնության պարզագույն ուժերը հետադարձ համեմատական  են հեռավորության քառակուսուն՝ պայմանավորված տարածության եռաչափ լինելով։
Անդրեյ Անիսիմով

Անդրեյ Վիկտորովիչ Անիսիմով (օգոստոսի 2, 1973(1973-08-02), Ղզլար, Դաղստանյան ԻԽՍՀ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ԽՍՀՄ և ռուս ֆուտբոլիստ։


== Կարիերա ==
Անդրեյ Անիսիմովը ծնվել է Կիզլյարում, բայց երեխա ժամանակ տեղափոխվել է Աստրախան, որտեղ զբաղվում է մարզչական գործունեությամբ «Վոլգար» ակումբում։ 1989 թվականի օգոստոսի 2-ին  փոխարինման է դուրս եկել 75-րդ րոպեին, Վոլգար ակումբի առաջին խաղում։ Գրեթե 20 տարիների ընթացքում դարձել է ակումբի լեգենդը, խփելով 110 գոլ ԽՍՀՄ առաջնության Ռուսաստանի գավաթում, 9-ը խաղ է անցկացրել սիրողական լիգայում և 2 խաղ սիրողական լիգայի սիրողական գավաթում։ Նա իր կարիերայի ավարտից հետո աշխատել է որպես գլխավոր մարզիչ «Վոլգար» ակումբում, իսկ  2011 թվականի դեկտեմբերի 23-ին ստացել է մարզչական «Բ» աստիճան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль на сайте footballfacts.ru