Դրոյսիգ

Դրոյսիգ, համայնք է Գերմանիայի Սաքսոնիա-Անհալթ երկրամասում։
Բուրգենլանդ շրջանի մասն է։ Կազմված է Դրոյսիգ, Ռոմսդորֆ, Ստոլցեհայն և Վայսենբորն բնակավայրերից։
Պատկանում է Դրոյսիգեր-Ցայտեր Ֆորստ համայնքների միավորմանը։ Բնակչությունը 2049 մարդ է (2010 թ. դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ)։ Տարածք 13,55 կմ²։ Պաշտոնական կոդը`152 56 023։


== Աշխարհագրություն ==
Դրոյսիգը գտնվում է Ցայց քաղաքից մոտ 8 կմ արեւմուտք և համար 9 դաշնային ավտոմայրուղուց աևելք, Ցայցի ամենահեռավոր գտնվող վայրում, Լայպցիգի հովտի սկզբնամասում։ Շրջանային համար 2224 ճանապարհը միացնում է Դրոյիգը գյուղատնտեսական տարածքներիի հետ։ Վայսե Էլստրի դաշտավայրում անցնում է Լայպցիգ-Գերա երկաթուղին, ամենա մոտիկ կանգառն է Վետերցոյբե համայնքում։


== Պատմություն ==
Դրոյսիգը առաջին անգամ հիշատակվում է 1170 թվականին մայիսի 20-ի փաստաթղթում։ 1214 թվականին Ալբրեխտ ֆոն Տուրտը ստեղծեց Սուրբ Գերեզմանի միաբանության (այլ ոչ թե սխալ կարծիքով Տաճարականների միաբանության) մասնաճյուղ, որը 1190 թվականին ստացել է Դրոյսիգ անվանումը։ Միաբանության մասնաճյուղի հրամանատարությունը գտնվում եր Ուտենբախում։ Մոտ 1489 թվականին Տաճարականների արգելքից հետո, վայրը դառնում է Հիվանդախնամների միաբանության սեփականություն։ Օրլամյունդեիի դքսերը տեղադրվել են Դրոյսիգ 1344 թվականից, մինչև 1413 թվականին նրանց անհետացումը։ Դրոյսիգը պատկանել է Բյունաու լորդերին 1413-1578 թվականներին. ինչպես ֆեոդ, որից հետո անցել է ֆոն Հոյմերի տոհմին։ 1622 թվականին Քրիստիան Յուլիոս ֆոն Հոյմը վերակառուցեց ամրոցը։ Դրոյսիգը պատկանել է ֆոն Հոյմերին մինչև նրանց անհետացումը 1769 թվականին, այնուհետեև մինչև 1945 թվականը վայրը եղել է  Շոնբերգ-Վալդենբուրգ իշխանի սեփականությունը։
Մինչև 1989 թվականը Դրոյսիգում եղել է Էռնստ Թելմանի անվան Պիոներական կազմակերպության կենտրոնական հաստատությունը։
2010 թվականի հունվարի 1-ից  Ռոմսդորֆ, Ստոլցեհայն և Վայսենբորն բնակավայրերը միացել են Դրոյսիգ համայնքին։


== Քաղաքականություն ==
Դրոյսիգի խորհուրդը կազմված է 14 ներկայացուցիչներից, որոնցից հինգը տղամարդ են և 9 կանայք։ Մինչև 2008 թվականի փետրվարը քաղաքապետ էր Ռիա Թեյլը, 2008 թվականի փետրվարից Ուվե Լուկշը։ 2016 թվականից նոր քաղաքապետն է անկուսակցական Էվելին Բիլունգը։


=== Զինանշան ===
Զինանշանի նախագիծը հաստատվել է շրջանի իշխանությամբ 2010 թվականի փետրվարի 1-ին։
Վահանը ուղղահայաց բաժանված է կանաչ և արծաթագույն դաշտերի, ձախ կանաչ դաշտում գտնվում է արծաթագույն դարպասով աշտարակ մեծ դալանով, վերին դարպասներով և երեք երկար լուսամուտներով, աջ սպիտակ դաշտում գտնվում է սև արջ սև ճանկերով, արծաթե ատամներով և կարմիր լեզվով“։
Քաղաքապետարանը 1998 թվաիանին Դրոյսիգի նկարիչ Ռեգինա Թոմչինին պատվիրել է  ստեղծել զինանշան բնակավայրի համար։ Այդ զինանշանը հաստատվել է նույն տարում շրջանային խորհրդի կողմից։ 2010 թվականի հունվարի 1-ին նոր ձևավորված Դրոյսիգի համայնքը որոշեց հաստատել նախկին Դրոյսիգի զինանշանը։
Համայնքի գույները կանաչ ու սպիտակ են։


=== Դրոշ ===
Դրոշը կանաչ-սպիտակ-կանաչ է (կողմերի հարաբերություններ 1:2:1) օգտագործվում է երկու՝  ուղղահայաց և հորիզոնական տարբերակներով, Դրոյսիգ համայնքի զինանշանով, ավելի լայն սպիտակ շերտի վրա։


== Բնակչություն ==


== Մշակույթ և տեսարժան վայրեր ==


=== Ամրոց ===

XVII դարում կառուցված Դրոյսիգի ամրոցը կանգնած է XIII դարի սկզբում կառուցված ցաձր ամրոցի հիմքի վրա, որը ունեցել է երկուական օղակաձև պատեր։ Ժամանակակից տպավորիչ բնակելի ամրոցը հետաքրքիր է իր Արջի փոսով։
Մինջ 1605 ամրոցը մեջտեղում ունեցել է "մեծ կլոր աշտարակ"։
1622 թվականին մաներիստական ոճով կառուցված ամրոցի եկեղեցին հանդիսանում է երեք հարկանի շենք և համարվում է ուշ Վերածննդի գլուխգործոց։ Բարոկկո և նեոկլասիկական ոճերուվ հավելումներ ու վերակառուցումներ բազմիցս փոփոխել են ամրոցի ճարտարապետությունը ըստ դարաշրջանում տիրող ճաշակի։
Այսօր ամրոցում կա պալատ և տեղական պատմության թանգարան, ինչպես նաև Դրոյսիգ տեղական միավորման աշխատասենյակները։ Համայնքի ղեկավարությունը տեղակայված է այստեղ։
Բացի այդ, պալատական համալիրը ունի մի քանի վարձակալության բնակարաններ։


=== Եկեղեցիներ ===
XI դարվա երկրորդ կեսի ռոմանական եկեղեցի Հասելում
Սուրբ Բարդուղիմեոսի եկեղեցի Դրոյսիգում, կառուցումը սկսվեց XIII դարում, մի քանի անգամ ընդլայնվեց
Կաթոլիկ եկեղեցի  Դրոյսիգում,օծված է 1910 թվականին
Ավետարանական գյուղի եկեղեցի Վայսբորնում
		
		


=== Քրիստափորի միջին դպրոց ===

Դպրոցը պատկանում է Գերմանիայի Քրիստոնեական երիտասարդական ցանցին (ԳՔԵՑ), բացվել է 1852 թվականին, արքայազն Օտտո Վիկտոր ֆոն Շյոնբուրգ-Վալդենբուրգ նվիրաբերված բողոքական կանանց վերապատրաստման համար, որոնք ուզում էին դառնալ սկզբնական դպրոցի և քոլեջի ուսուցիչներ և դայակներ։ 1991 թվականից միացավ ԳՔԵՑ-ին։ 2013 թվականից Միջնակարգ դպրոցի կարգավիճակը ընդունվեց երկրորդական աստիջանի դպրոցում։


=== Հուշարձան ===
Հուշահամալիր Ամրոցային այգում (ԳԴՀ-ի ժամանակ  Էռնստ Թելմանի անվան այգի) նվիրված է ֆաշիզմի զոհերի հիշատակին։ Էռնստ Թելմանի կիսանդրին հանվել է 1989 թվականին։


=== Պարբերաբար միջոցառումներ ===
Ամրոցի փառատոնը միշտ տեղի է ունենում է հունիսի սկզբին ամիջապես «միջնադարյան» շուկայի գործելու օրերին։ Այս միջոցառումը կապված է պատմական տարազների ներկայացմամբ։ Շրջակա համայնքներում շատ հայտնի է նաեւ Սուրբ Ծննդյան տոնավաճառը, որը դեկտեմբերին անցկացվում է միայն մեկ օր պատմական ամրոցի շուրջ։ Ճանաչված միջոցառում է նաև ամեն տարի մայիսին անցկացվող Քրիստափորի միջին դպրոցի հիմնադրման փառատոնը, որը նշում է Դրոյսիգի ուսումնական հաստատությունների ստեղծումը և գրավում է հատկապես ուսանողների ընտանիքները։


== Երթևեկություն ==
Ցայց Կամբուրգ երկաթուղային գիծը 2000 թվականին փակվել է։ Մոտակա համայնքները ընտրեցին ավտոբուսային տրանսպորտ քաղաքական պատճարներով (ամբողջ տարածաշրջանային ավտոբուսի (զուգահեռ) երթևեկութունը և երկաթուղային գծեր սահմանում են օրվա կարգը), ավտոբուսի երթևեկությունը այլևս երկար զուգահեռ չէ, այն ստեղծում է երկաթուղային գծի խթանման միավորում։ Վերջին տարիներին նախկին երկաթուղային գծի փոխարեն կառուցվել է հեծանվային ճանապարհ, որը կապում  է Օստերֆելդ, Վեկլեսդորֆ, Ռոմսդորֆ, Դրոյսիգ, Կրոյցշաու Ցայց և հանդիսանում է Սաալե-Էլստեր-Ռադ-Ախտ ճանապարհի մասը։ Հեծանվային ճանապարհը օգտագործվում է 2013 թվականից և միանում է հաջորդ հեծանվային հատվածին։
Դաշնային համար 180 մայրուղին, որը կապում է Ցայցը և Նաումբուրը (Սաալե), գտնվում է դեպի չորս կիլոմետր հյուսիս։ Դրոյսիգից մոտ վեց կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվում է A9 ավտոմոբիլային մայրուղու մուտք/ելքը։


== Հայտնի անձիք ==


=== Քաղաքում ծնվել են ===
Կատարինա Ֆիցտում, ի ծնե Բինաու տո Դտեսիգ (Դրոյսիգ) (մոտ. 1496—1558), թաղված Սբ. Մարտինի եկեղեցում, Ապոլդա։
Լյուդվիգ Գեբհարդ ֆոն Հոյմ (1631—1711), Թագավորական Սաքսոնիայի կուրֆյուրստ և լեհական իսկական գաղտնի խորհրդական, պալատի նախագահ և Թյուրինգիայի գլխավոր հարկեր հավաքող, Հալբելշտադտի իշխանության ժառանգական պալատական և Դրոյսիգի տանուտեր։
Էրնստ Օրտլեպ (1800—1864), բանաստեղծ։
Յոհան Կառլ Ցոյն (1736—1788), գերմանացի բանասեր։


=== Քաղաքում աշխատել են ===
Միկաել Ռանֆտ (1700-1774), վամպիրիզմի հետազոտող, աշխատել է 1739 թվականից մինչև 1749 որպես քաղաքի քահանա։
Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Կրիտցինգեր, (1816—1890) աստվածաբան, ուսուցիչ և երգահան, Դրոյսիգի հատատությունների առաջին տնօրեն։
Հիլդեգարդ Շոլց (ծնվել է 1894 թ. հունվարի 23-ին Լայպցիգում, մահացել է 1991 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Բրունսվիկում), ազատ նկարիչ, երեք տասնամյակ աշխատել է նկարչության ուսուցիչ Դրոյսիգի հաստատություններում։
Պետրա Պաու (ծ. 1963 թ.), Գերմանիայի խորհրդարանի փոխնախագահ (Ծախեր), 1979 թվականից սովորել է Դրոյսիգի Պիոներական կազմակերպության Կենտրոնական ինստիտուտում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
www.droyssig.de/ Դրոյսիգ հանայնքի. պաշտոնական կայք (գերմ.)
Դրոյսիգի նվվագախումբ
Բնակշության կարգավիճակ citypopulation.de կայքում