armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վայմանգու (գեյզեր)

Վայմանգու (անգլ.՝ Waimangu), Նոր Զելանդիայի հյուսիսում գտնվող Ռոտոռուա քաղաքից 20 կմ հարավ-արևելք՝ Վայմանգու հովտում գտնվող  չգործող գեյզեր։
Ենթադրվում է, որ գեյզերի ձևավորմանը նպաստել է 1886 թվականի հունիսի 10-ի Տարավերա հրաբխի ժայթքումը։ Գեյզերը առաջին անգամ գործել է 1900 թվականին։ Վայմանգուի ժայթքումները եղել են ոչ պարբերաբար  5-ից մինչև 30 ժամ հաճախականությամբ։ Յուրաքանչյուր ժայթքման ժամանակ գեյզերը արտամղել է մոտ 800 տոննա ջուր և քարեր, որոնք բարձրացել են 400-460 մետր։ Այս ամենի շնորհիվ գեյզերը համարվել է աշխարհի ամենամեծն ու հզորը։
Վայմանգուի յուրաքանչյուր ժայթքում ազդեցիկ տեսարան է եղել, և կարճ ժամանակում գրավել է բազմաթիվ մարդկանց ուշադրություն, և  չնայած վտանգին՝ բազմաթիվ զբոսաշրջիկների սիրելի վայր է դարձել։
Հայտնի է մեկ դժբախտ դեպք։ 1903 թվականի օգոստոսի 31-ին չորս զբոսաշրջիկ անտեսելով գիդի զգուշացումները մոտեցել են գեյզերի խառնարանին վտանգավոր տարածության վրա և ժայթքման ժամանակ զոհվել արտանետված ցեխի զանգվածից։
Գեյզերի անունը մաորիներ լեզվից թարգմանաբար նշանակում է «սև ջուր», ինչը կապված է արտաժայթքվող ցեխի զանգվածի յուրահատուկ գույնով։
1904 թվականի նոյեմբերի 1-ին Վայմանգու գեյզերը ժայթքել է վերջին անգամ։ Ենթադրվում է, որ գեյզերի ակտիվության վրա ազդել է դրան նախորդած սահանքը, որն էլ փոխել է  հարակից ստորգետնյա ջրերի հունը։ Նաև ազդել է Տարավերա լճի մակարդակի 11 մետր իջնելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Waimangu geyser: the world’s largest, 'Hot springs, mud pools and geysers', Te Ara - the Encyclopedia of New Zealand. Updated 5 November 2007.
Images of the Waimangu Geyser from the Alexander Turnbull Library's Unpublished Collections
Steam Clouds, Waimangu Geyser, New Zealand picture Archived 2011-06-12 at the Wayback Machine., State Library of Victoria
Waimangu Volcanic Valley Официальный сайт долины Уиамангу(անգլ.)
Միլանի հրովարտակ

Միլանի հրովարտակ (լատ․՝ Edictum Mediolanense) — համաձայնություն, որը կայացել է 313 թ․ հռոմեական կայսրեր Կոնստանտինի և Լիկինիուսի միջև՝ Միլանում տեղի ունեցած հանդիպման ժամանակ, հայտնի է «Միլանի հրովարտակ» անունով, Հռոմեական կայսրության տարածքում հռչակել է կրոնական հանդուրժողականություն։ Միլանի հրովարտակը կարևոր քայլ հանդիսացավ կայսրության մեջ քրիստոնեությունը պետական կրոն հռչակելու ճանապարհին։ Հրովարտակի անմիջական տեքստը մեզ չի հասել, սակայն այն մեջբերված է Լակտանցիուսի կողմից իր «Հալածիչների մահվան մասին» աշխատության մեջ։


== Ժամանակագրություն ==
Այս հրովարտակը Հալերիուս կայսեր կողմից արձակված Նիկոմեդյան հրովարտակի շարունակությունն էր 311 թ․ ապրիլի 30-ից։ Նիկոմեդյան հրովարտակն օրինականացնում էր քրիստոնեությունը և թույլ էր տալիս ծեսերի իրականացումն այն պայմանով, որ քրիստոնյաները պիտի աղոթեին հանրապետության ու կայսեր բարեկեցության համար։ Սակայն, պետք է նշել, որ Նիկոմեդյան հրովարտակը քրիստոնյաներին չէր տալիս այն, ինչ նրանք էին խնդրել՝ արդյունքում չխաղալով այն դերը, որը Հալերիուսն էր վերագրում դրան։ Քրիստոնյաներին չվերադարձվեցին պաշտամունքային կառույցները՝ տաճարներ, գերեզմանատներ, հուշարձաններ և շարժական ու անշարժ գույք։ Չեղավ նաև ոչ մի փոխհատուցում հուշարձանների, տաճարների, թանկարժեք իրերի և այլնի ոչնչացման դիմաց։
Միլանի հրովարտակն ավելի հեռուն գնաց։ Այն ուղղված էր կայսրության նահանգային վարչությունների բոլոր ղեկավարներին։ Եվսեբիոս Կեսարացին գրում է․ «․․․Կոնստանտինը և, նրա հետ միասին, Լիկինիուսը, դեռ խելացնորության մեջ չընկած իրենց տիրապետության հետագա շրջանում, Աստծուն համարելով իրենց ուղարկված բոլոր բարիքները պարգևող, միաձայն ընդունեցին քրիստոնյաների համար չափազանց հրաշալի օրենք։ Նրանք դիմեցին Մաքսիմուսին, որը դեռ կառավարում էր Արևելքում և շողոորթում էր նրանց»։


== Բովանդակություն ==
Միլանի հրովարտակի համաձայն՝ բոլոր կրոններն օրենքով հավասարվում էին և, այդպիսով, ավանդական հռոմեական հեթանոսությունը կորցրեց պաշտոնական կրոնի դերը։ Հրովարտակը, հատկապես, առանձնացնում էր քրիստոնյաներին և նախատեսում էր քրիստոնյաներին ու քրիստոնեական համայնքներին վերադարձնել ողջ սեփականությունը, որ զավթվել էր նրանցից հետապնդումների ժամանակ։ Հրովարտակը նախատեսում էր նաև գանձարանի հաշվին փոխհատուցել նրանց․ ովքեր տիրում էին նախկինում քրիստոնյաներին պատկանած սեփականության, ստիպված էին այն վերադարձնել նախկին տերերին։
Որոշ գիտնականների կարծիքով՝ Միլանի հրավարտակը քրիստոնեությունը հռչակել է կայսրության միակ կրոն։ Ուրիշների կարծիքով՝ այս տեսակետը չունի իր հիմնավորումն ինչպես հրովարտակի պահպանված վերաշարադրանքների, այնպես էլ՝ դրա կազմման հանգամանքների մեջ։ Եկեղեցու պատմության հայտնի մասնագետ Վ․ Վ․ Բոլոտովը նշում է, որ «հրովարտակը կայսրության ողջ բնակչությանն ազատություն էր տալիս դավանել իր կրոնը, միևնույն ժամանակ, չէր սահմանափակում հեթանողների արտոնությունները և հնարավորություն էր տալիս անցնելու ոչ միայն քրիստոնեությանը, այլև ուրիշ, հեթանոսական պաշտամունքների»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Medieval Sourcebook: Galerius and Constantine: edicts of toleration.(անգլ.)
Павел Кузенков К юбилею Миланского эдикта (1700 лет христианской государственности)
Դամբարան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դամբարան (այլ կիրառումներ)Դամբարան (հուն․՝ τύμβος՝ թումբոս), մինչքրիստոնեական գերեզմանների անվանումը հնագիտության մեջ։ Քարի դարից հայտնի են հիմնահողային դամբարանները, դոլմենները, կրոմլեխները։
Բրոնզի դարում առաջացել են քարարկղային դամբարանները, դամբարանաբլուրները։ Ցեղային առաջնորդներին մեծ մասամբ թաղել են դիասայլերի, դիակառքերի վրա, զենքերի և այլ առարկաների (Լճաշեն, Ներքին Գետաշեն և այլն), սպանված կանանց, ծառաների, ձիերի հետ։ Արթիկի բրոնզեդարյան դամբարանադաշտում պեղվել են տուֆաքարի մեջ փորված շատ դամբարաններ։
Մ․թ․ա․ 1-ին հազարամյակում երևան են եկել կարասե, իսկ անտիկ շրջանում՝ կավե տարատեսակ դագաղներով դամբարանները։ Բրոնզի դարաշրջանի նյութական մշակույթը հիմնականում ներկայացնում են դամբարաններից հայտնաբերված գտածոները։


== Ճարտարապետության մեջ ==
Ճարտարապետության մեջ դամբարանը ստորգետնյա կամ վերգետնյա գերեզմանային կառույց է։ Հայաստանում հնագույներից են Աղավնատան շրջանաձև և Օշականի ուղղանկյուն հատակագծով կառույցները, ուրարտական ժայռափոր դամբարանները։
Հելլենիստական Հայաստանի դամբարաններից են Փարաքարի բոլորակ հատակագծով, քարե բազմանիստ հարթակի վրա բարձրացող աշտարակաձև կառույցը, մեջտեղում ձվաձև գերեզմանով, ինչպես և Սիսիանի իշխանական դամբարանը, որի կեղծ թաղով գետնափոր խցում դրված է կավե սարկոֆագը։ Քրիստոնեական վաղ շրջանի պահպանված օղակներից են Աղցի Արշակունի թագավորների դամբարանը և նույն հորինվածքն ունեցող՝ Իգաձորի (Անի) ժայռափոր կառույցները (4-րդ դար), Էջմիածնում՝ Հռիփսիմեի և Գայանեի (4-5-րդ դարեր), Օշականում՝ Մեսրոպ Մաշտոցի, Ամարասում՝ Գրիգորիսի (5-րդ դար) դամբարանները։
Ճարտարապետությամբ ինքնատիպ են Զովունիի Սուրբ Վարդան մատուռ-դամբարանը և Ջրվեժի հուշահամալիրը (երկուսն էլ՝ 5-րդ դար)՝ բաղկացած եկեղեցուց, գետնափոր դամբարաններից և կոթողից, Նախճավանի Կամսարականներից երկու խցով դամբարանը (8-րդ դար)։ Հայաստանում որպես դամբարան են ծառայել եռաստիճան եկեղեցիների ստորին հարկը, գավիթներն ու ժամատները։

		
		
		


== Տես նաև ==
Հալիկառնասոսի դամբարան
Արշակունիների դամբարան
Բարեկամավանի հեթանոսական դամբարան
Նովոսելովկա-Շևչենկովո (գյուղ, Կրեմենչուգի շրջան)

Նովոսելովկա-Շևչենկովո (ուկրաիներեն՝ Новоселівка-Шевченкове), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգի շրջանում։
1982 թվականի տվյալներով Նովոսելովկա-Շևչենկովո գյուղում բնակվում էր 80 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դոնաուվյորթ

Դոնաուվյորթ (գերմ.՝ Donauwörth), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 18 240 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 77,02 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 79 131։


== Ֆոտոդարան ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Գյավուրխան

Գյավուրխան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բուլանըխի գավառակում։ Գտնվում էր Արածանիի աջակողմյան վտակ Նևիկի վերին հոսանքի ձախ ափին։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 8 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սահնայայի շրջան

Սահնայայի շրջան (արաբ․՝ ناحية صحنايا‎‎), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հարավում՝ Ռիֆ Դիմաշկ մարզում։ Հանդիսանում է Դարայայի գավառի երեք շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնը Դարայա քաղաքն է։ 2004 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմել 44,512 մարդ։ Քաղաքն ու շրջակա ավանները կազմում են 43.53 քառ.կմ տարածք։
Ունի 2 գյուղ և ավան

Սահնայա (արաբ․՝ صحنايا‎‎) բնակչություն՝ 13,993
Աշրաֆիյաթ Սանայա (արաբ․՝ أشرفية صحنايا‎‎) բնակչություն՝ 20,000


== Ծանոթագրություններ ==
Կալինովկա (գետ, թափվում է Կուրշի ծոց)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կալինովկա (այլ կիրառումներ)Կալինովկա (ռուս.՝ Калиновка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալինինգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուրշի ծոցի ափին։ Գետի երկարությունը 17 կմ է, ավազանի տարածքը 15,4 կմ2 է։ Այն հոսում է՝ Կրասնոպոլե, Պրիվոլնոե, Կիևսկոե, Իրկուտսկոե, Նովոսելսկոե բնակավայրերի մոտ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթյան ավազանային շրջանին, գետային ավազանը Բալթիկ ծովի ավազանն է Կալինինգրադի մարզում՝ առանց Նեման և Պրեգոլյա գետերի, ենթաավազանը՝ բացակայում է։ Գետի ջրատնտեսային տեղամասը Նեման գետն է և Բալթիկ ծովի ավազանը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01010000312104300010663
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 104301066
Ավազանի կոդը - 01.01.00.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 04
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 3


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մուրավանց

Մուրավանց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Քղիի գավառակում։ Գտնվում էր Քղի քաղաքից 35 կմ հյուսիս-արևելք, Արածանիի ավազանի Քելիջդերե գետի ձախակողմյան վտակներից մեկի ափին։
Տարածքն անտառապատ էր։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կլավդիոսի ջրանցույց

Կլավդիոսի ջրանցույց (լատ.՝ Aqua Claudia), Հին Հռոմի հռոմեական ջրանցույց, որը մ․թ․ 38 թվականին սկսել է կառուցել կայսր Կալիգուլան (մ․թ․ 12–41) և ավարտել Կլավդիոսի (մ․թ․ 10 – 54)՝ մ․թ․ա․ 52 թվականին։ Այն կառուցվել է մ․թ․ա․ 38-52 թվականներին, մոտ 14 տարվա ընթացքում։ Հռոմին մատակարարել է օրական 200 հազար մ³ ջուր։ Կամարային հիմքերը ծառայել են նաև «Նոր Անիո» ջրանցքին։


== Ճարտարապետություն ==
Կամարների բացվածքների լայնությունը 5,35 մետր է, հենարանների բարձրությունը երբեմն հասնում է 20 մետրի։ Կառուցման ցածր որակի պատճառով ջրանցույցը շարքից դուրս է եկել կառուցումից 30 տարի անց։


== Ծանոթագրություններ ==
Դյուբեկ

Դյուբեկ (ռուս.՝ Дюбек), գյուղ Ռուսաստանի Դաղստան հանրապետության Տաբասարանսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ախալցխայի շրջան

Ախալցխայի շրջանը (վրաց.՝ ახალციხის მუნიციპალიტეტი) 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Սամցխե-Ջավախեթի մարզի (մխարեի) կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Ախալցխա քաղաքն է։


== Բնակչություն ==
շրջանի բնակչությունը ըստ վերջին մարդահաշվի (2002) կազմել է 46 134 մարդ։ Ըստ 2014 թվականի գնահատման բնակչությունը կազմել է 20 992 մարդ։


== Բնակավայրերի ցանկ ==
Ախալցխայի շրջանի կազմի մեջ մտնում է 49 բնակավայր, այդ թվում 2 քաղաք։

Ախալցխա (վրաց.՝ ახალციხე)
Աբաթխև (Խաշուտ) (վրաց.՝ აბათხევი) - հայաբնակ
Ագարա (վրաց.՝ აგარა)
Անդա (վրաց.՝ ანდა)
Անդրիածմինդա (վրաց.՝ ანდრიაწმინდა)
Անի (վրաց.՝ ანი)
Ածղուր (վրաց.՝ აწყური)
Բոգա (վրաց.՝ ბოგა)
Վալե (վրաց.՝ ვალე)
Գիորգիծմինդա (վրաց.՝ გიორგიწმინდა)
Ղրելի (վրաց.՝ ღრელი)
Գորկելի (վրաց.՝ გურკელი)
Ջուլղա (վրաց.՝ ჯულღა) - հայաբնակ
Դիատոմիտի (վրաց.՝ დიატომიტი)
Մեծ Պամաճ (վրաց.՝ დიდი პამაჯი) - հայաբնակ
Վերին Սուխլիս (վրաց.՝ ზემო სხვილისი) - հայաբնակ
Զիկիլիա (վրաց.՝ ზიკილია)
Իվլիտա (վրաց.՝ ივლიტა)
Կլդե (վրաց.՝ კლდე)
Ղուլալիս (վրաց.՝ ყულალისი) - հայաբնակ
Միքելածմինդա (վրաց.՝ მიქელაწმინდა)
Մինաձե (վրաց.՝ მინაძე)
Մուգարեթ (վրաց.՝ მუგარეთი)
Մուսխի (վրաց.՝ მუსხი)
Նաոխրեբի (վրաց.՝ ნაოხრები) - հայաբնակ
Օրալ (վրաց.՝ ორალი) - հայաբնակ
Փոքր Պամաճ (վրաց.՝ პატარა პამაჯი), հայաբնակ
Փերսա (վրաց.՝ ფერსა)
Սազել (վրաց.՝ საძელი), հայաբնակ
Սաղունեթի (վրաց.՝ საყუნეთი)
Սվիրի (վրաց.՝ სვირი)
Սուխլիս (վրաց.՝ სხვილისი կամ ქვემო სხვილისი) - հայաբնակ (Ներքին Սուխլիս)
Տատանիսի (վրաց.՝ ტატანისი)
Թիսելի (վրաց.՝ თისელი)
Տղեմլիանա (վրաց.՝ ტყემლიანა)
Ուրավելի (վրաց.՝ ურაველი)
Խակ (վրաց.՝ ხაკი) - հայաբակ
Խեոթի (վրաց.՝ ხეოთი)
Ծինուբան (վրաց.՝ წინუბანი) - հայաբնակ
Ծիրա (վրաց.՝ წირა) - հայաբնակ
Ծղալթբիլա (Նորշեն) (վրաց.՝ წყალტკბილა) - հայաբնակ
Ծղորձա (վրաց.՝ წყორძა)
Ծուղրութ (վրաց.՝ წყრუთი) - հայաբնակ
Ծնիսի (վրաց.՝ წნისი)
Ճաճարաք (վրաց.՝ ჭაჭარაქი) - հայաբնակ
Ճվինթա (վրաց.՝ ჭვინთა)
Շուրդո (վրաց.՝ შურდო)
Էլիածմինդա (վրաց.՝ ელიაწმინდა)
(8674) 1991 VA1

(8674) 1991 VA1, աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի նոյեմբերի 4-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,22919 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8811 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5773 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2119,53 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,169849 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,23° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8674) 1991 VA1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մարիանան հարավում

«Մարիանան հարավում» (անգլ.՝ Mariana in the South), ինչպես նաև «Մարիանան հայելու առաջ», անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուսի նկարը՝ ստեղծված 1897 թվականին։ Գտնվում է անգլիացի նկարիչ Ֆրեդերիկ Լեյթոնի տուն-թանգարանի հավաքածուում։


== Սյուժե ==
Ուոթերհաուսին հատուկ են բարեկազմ, գունատ կանանց կանանցով տեսարանների պատկերումները՝ ոգեշնչված բրիտանական գրականությունից և քնարերգությունից։ Սա Ուոթերհաուսի հիմնական նկարներից է, որտեղ պատկերված է տեսարան Ալֆրեդ Թեննիսոնի «Մարիանա» (1830) և «Մարիանան հարավում» (1832) պոեմներից, որոնք հիմնված են համանուն հերոսուհու՝ Անջելոյի հարսնացուի պատմության վրա՝ վերցված Ուիլյամ Շեքսպիրի «Չափ ընդ չափի» պիեսից (1603—1604)։ Անջելոն մերժում է Մարիանային, քանի որ նրա օժիտը նավաբեկության հետևանքով կորչում է։ Աղջիկը աղոթում է բռնակալ Անեջելոյի սիրո վերադարձի համար, միայնակ կյանք է վարում՝ դեռևս կարոտելով իր սիրեցյալին։ Նկարը պատկերազարդում է պոեմի հետևյալ տողը. «Եվ ջինջ հայելում փայլեց նրա դեմքի մաքուր կատարելությունը» Թեննիսոնի «Մարիանան հարավում» բանաստեղծությունից։
Շեքսպիրի պիեսում պատմվում է, որ Մարիանան ամրոցում մնում է հինգ տարի այն բանից հետո, երբ ծովում կորցնում է օժիտը։ Չնայած իր գործողություններին՝ Անջելոն դեռ շատ էր սիրում նրան, և կնոջ դժվարին դրությունը դառնում է չիրականացած երազանքների խորհրդանիշ։ Այնուամենայնիվ, պիեսի վերջում Անջելոն՝ կերպարներից ամենաբացասականը, որն իրական հանցագործություն է կատարում ընդդեմ գրավոր և չգրված օրենքների, ամուսնանում է Մարիանայի հետ։ Թեննիսոնը վերցրել է այդ սյուժեն և ընդլայնել այն մինչև բանաստեղծություն։ Հիասթափված և զնդանում փակված գեղեցկուհուն տեսնելը Ուոթերհաուսի համար ուժգին ոգեշնչման թեմա էր, որը սերտ կապակցված է նաև նրա վաղ «Լեդին Շալոտից» աշխատանքի հետ։


== Նկարագրություն ==
Կտավում պատկերված է թափվող զգեստով գեղեցիկ աղջիկ, որը հանգիստ զննում է իրեն օվալաձև հայելու մեջ։ Նա ծնկներին է հենված վանդակավոր սալիկապատ հատակին, որը շարունակվում է ողջ տեսարանով։ Հայելին դրված է փայտե գեղեցիկ փորագրված տակդիրի մեջ, որը նկարիչը մի քանի անգամ փոխել է նկարի վրա աշխատելիս։ Հետին պլանում երևում է կիսաբաց դուռ։ Առաջին պլանում հատակին ընկած են բացված նամակ և ծրարներ. հնարավոր է նամակագրություն նրա և հեռավոր սիրելիի միջև։ Այդ խորհրդանշական լրացումն անկասկած կարելի է բացատրել բանաստեղծության տողերով, որոնցով ոգեշնչված է նկարը։ Նկարի կոմպոզիցիան լիովին բնութագրական է Ուոթերհաուսի համար՝ գունատ մաշկով երիտասարդ բարեկազմ կնոջ կերպարից մինչև սենյակի հարդարանքի մանրամասներ և ոգեշնչվածություն բրիտանական քնարերգությունից։


== Պատմություն ==
Նկարը եղել է մասնավոր հավաքածուի կազմում։ 1954 թվականին համաձայն Սեսիլ Ֆրենչի (1879—1953) կտակի՝ կտավը փոխանցվել է Լոնդոնի Համմերսմիթ և Ֆուլեմ շրջաններին, որտեղ գտնվում է անգլիացի նկարիչ Ֆրեդերիկ Լեյթոնի տուն-թանգարանը։


== Տես նաև ==
Մարիանա (նկար, Միլլե)
Մարիանա (նկար, Ռոսսետտի)
Օֆելյա (նկար, Ուոթերհաուս)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Mariana in the South | Art UK»։ artuk.org (անգլերեն)։ Վերցված է 2020-10-17
Բերեզնյակի (այլ կիրառումներ)

Բերեզնյակի, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Բերեզնյակի - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Ռեշետիլովկայի շրջանում
Բերեզնյակի - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Բերեզնյակի - գյուղ Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Նիժնելիմսկի շրջանի կազմում։
Բերեզնյակի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բերեզնյակի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բերեզնյակի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բեռնուլիի խառնարան

Բեռնուլիի խառնարան (լատ.՝ Bernoulli), հարվածային խառնարան   Լուսնի   տեսանելի կողմի հյուսիսարևելյան մասում։ Կոչվել է ի պատիվ Բեռնուլիի եղբայրների՝ շվեյցարացի մաթեմատիկոս Յակոբ Բեռնուլիի (1654-1705)  և շվեյցարացի մաթեմատիկոս ու մեխանիկ  Յոհան Բեռնուլիի (1667-1748), Միջազգային աստղագիտական միության կողմից հաստատվել է 1985 թվականին։ Խառնարանի ձևավորումը վերագրվում է  ուշ իմբրիական դարաշրջանին։


== Խառնարանի նկարագրություն ==

Խառնարանի ամենամոտ անմիջական  հարևաններն են հյուսիսում գտնվող Մեսալա խառնարանը, արևելքում՝ Բերոս խառնարանը, արևմուտքում՝ Գեմին խառնարանը։ Խառնարանի կենտրոնի Սելենոգրաֆիական կոորդինատներն են՝ 34°56′ հս․. լ. 60°37′ ավ. ե.34,93° с. ш. 60,61° в. д.﻿ / 34.93; 60.61, տրամագիծը՝ 47,3 կմ, խորությունը՝ 4,08 կմ։
Խառնարանն ունի զգալի  խորություն։ Խառնարանն  ունի պոլիգոնային ձև, նրա հարավային մասում գտնվում է եռանկյունաձև տեղանքի իջեցում։ Շրջակայքից վերև գտնվող խառնարանի առավելագույն  բարձրությունը  1100 մ է, խառնարանի ծավալը մոտավորապես 1700 կմ³ է։ Ներքին  լանջի արևելյան մասը ունի սանդղաձև կառուցվածք։ Խառնարանի ներսում գտնվում է 1180 մ  բարձրությամբ կենտրոնական գագաթը։


== Արբանյակային խառնարաններ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Цифровой фотографический атлас Луны.
Описание кратера на сайте The Moon-Wiki. Archived 2008-09-29 at the Wayback Machine.
Andersson, L.E., and E.A. Whitaker, NASA Catalogue of Lunar Nomenclature, NASA Reference Publication 1097, October 1982.
Կալինովկա (գյուղ, Ելանեցի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿալինովկաԿալինովկա (ուկրաիներեն՝ Калинівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Ելանեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1922 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կալինովկա գյուղում բնակվում էր 944 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,34 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պեինուռմե

Պեինուռմե (էստ․՝ Päinurme), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Կոիգի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 152 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ելենա Անայա

Ելենա Անայան (իսպ.՝ Elena Anaya, հուլիսի 17, 1975(1975-07-17), Պալենսիա, Կաստիլիա և Լեոն, Իսպանիա), իսպանացի դերասանուհի, «Գոյա» կինոմրցանակի դափնեկիր (2012)։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմագրություն ===


== Ծանոթագրություններ ==
Ուլուգ-Խեմսկի կոժուն

Ուլուգ-Խեմսկի կոժուն (ռուս.՝ Улуг-Хемский кожуун Тувы, տուվ. Улуг-Хем кожуун), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տիվա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1975 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Շագոնար։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 5335,4 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 19398 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,64 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Նաթ Քինգ Քոլ

Նաթ Քինգ Քոլ (անգլ.՝ Nat King Cole ամբողջական անունը՝ անգլ.՝ Nathaniel Adams Coles, մարտի 17, 1919(1919-03-17)[…], Մոնթգոմերի, ԱՄՆ - փետրվարի 15, 1965(1965-02-15)[…], Սանտա Մոնիկա, Լոս Անջելես շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), հայտնի ամերիկացի ջազ երգիչ և դաշնակահար, նաև դերասան։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1919 թվականի մարտի 17-ին Ալաբամա նահանգի Մոնտգոմերի քաղաքում։ Նրա հայրը Էդուարդ Քոլը եղել է քահանա Մկրտիչ եկեղեցում։ Մայրը՝ Պերլինը, եղել է եկեղեցու երգեհոնահար և երգչախմբի ղեկավար։ Առաջին դասերը նրան տվել է մայրը, իսկ առաջին ելույթին ներկայացել է Yes, We Have No Bananas երգով՝ 4 տարեկան հասակում։ 1921 թվականին նրա ընտանիքը տեղափոխվում է Չիկագո և 12 տարեկանից նա հաճախում է դաշնամուրի դասերի։


== Ստեղծագործական կյանք ==
Նաթ Քինգ Քոլը 19 տարեկանում սկսեց աշխատել որպես պրոֆեսիոնալ դաշնակահար իր եղբոր՝ Էդիի խմբում։ 1936 թվականին Նաթը ելույթ է ունենում ռեվյույով Նոբլա Սիսլայի հետ։ 1937 թվականին ստեղծում է տրիո Օսկար Մուրոմի հետ։ Խումբը գոյատևեց մինչև 1947 թվականը։ 1943 թվականին դառնալով հայտնի վոկալիստ ձայնագրեց իր սեփական երգը (Straighten Up and Fly Right)։ «Capitol Records»-ը վաճառեց այդ երգի 500000 կրկնօրինակ։ 1950 թվականի հունիսին ձայնագրեց Mona Lisa բալլադը, որը իր երգացանկում զբաղեցրեց 1-ին տեղը։ 1956 թվականի վերջին Նաթը թողարկեց ջազային ալբոմ «After Midnight» անվանումով։ 1964 թվականին նա թողարկեց իր վերջին «L-O-V-E» ալբոմը, որից հետո մի քանի օր անց հայտնվեց հիվանդանոցում։ Նաթը մահացել է 1965 թվականի փետրվարին, քաղցկեղից՝ Կալիֆոռնիայում։ Նա առաջին սևամորթ էստրադային կատարողն էր ում հանդիսատեսն ընդունեց։ Ունեցել է շուրջ 18 ձայնասկավառակ և 350 երգ։
Նրա երգերը հնչում են 100-ից ավելի ֆիլմերում, որպես դերասան նկարահանվել է մոտ 20 գեղարվեստական և հեռուստեսային ֆիլմերում ու սերիալներում։


== Մրցանակներ ==
Alabama Music Hall of Fame (1985)
Alabama Jazz Hall of Fame (1993)
Grammy Lifetime Achievement Award (1990)
Down Beat Jazz Hall of Fame (1997)
Grammy (2000)
Grammy (1959)


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուսահայ մամուլ

Ռուսաստանի հայ մամուլ, Ռուսաստանում առաջին հայերեն պարբերականը՝ «Արևելյան ծանուցմունք» թերթը, հրատարակվել է 1816 թվականին Աստրախանում։ Շուրջ 200 տարվա ընթացքում այստեղ տպագրվել են ավելի քան 90 անուն պարբերականներ, որոնցից մի քանիսը նկատելի տեղ են գրավել հայ մամուլի պատմության մեջ։
Կարևոր պարբերականներից են Մոսկվայում լույս տեսած ազգային, կրթական, դաստիարակչական «Հյուսիսափայլ» (1858-1862 թթ. և 1864 թ.) ամսագիրը, գրական, կրոն, «ճռաքաղ» (1858- 1862 թթ.), տեղեկատվական «Համբավաբեր Ռուսիո» (1861-1864 թթ.), պատմաբանասիրական «Փարոս Հայաստանի» (1879-1881 թթ.), մշակութային «Հանդես գրականական և պատմական» (1888-1890 թվականներ  Տեղափոխել այս էջին և 1894- 1896 թթ.) հանդեսները, «Գարուն» (1910-1912 թթ.) գրական-գեղարվեստական, քննադատ, տարեգիրքը, գրական, հասարակաքաղաքական, մշակութային «Մարտ» (1911-1916 թթ.) ամսաթերթը, հասարակաքաղաքական, գրական «Արմյանսկի վեստնիկ» (1916-1918 թթ., 1990-2002 թթ., ռուսումնական) շաբաթ, հանդեսը, հասարակաքաղաքական «Պրո Արմենիա» (1991-1992 թթ.), շարունակել է Փարիզում 1900-1914 թվականներին լույս տեսած նույնանուն «Արմենիա ի միր», հանդես (1995 թ., Մոսկվա) պարբերականի ավանդույթները) ամսագիրը և այլն։ Նոր Նախիջևանում հրատարակվել են հասարակաքաղաքական, ազգային, գրական «Նոր կյանք» (1906-1907 թթ.), «Մեր ձայնը» (1907-1909 թթ.), «Լույս» (1910-1914 թթ.), «Գրիչ» (1912-1914 թթ.), «Գաղութ» (1914-1916 թթ.), «Հայ համայնք» (1918-1920 թվականներին) շաբաթաթերթերը և այլն, Սանկտ Պետերբուրգում՝ ազգային, գրական, պատմական «Հյուսիս» (1863-1864 թվականներին) շաբաթաթերթը, գրական-գեղարվեստական «Արաքս» (1887-1898 թթ.) և «Բանբեր գրականության և արվեստի» կիսամյա հանդեսները և այլն, Աստրախանում՝ հասարակաքաղաքական, տնտեսական «Լրաբեր» (1908-1909 թթ.) շաբաթաթերթը, հասարակաքաղաքական, գրական «Մեր կյանքը» (1910-1912 թթ.) կիրակնօրյա թերթը, Եկատերինոդարում՝ գրական, հասարակական «Արձագանք» (1918-1920 թթ.) եռօրյա թերթը և այլն։
Ներկայումս լույս են տեսնում ազգային, մշակութային, պատմական «Մաշտոց» (1993 թվականից, Կրասնոդար) թերթը, մշակութային, կրթական, պատմական, կրոնական «Հյուսիսափայլ» (1994 թվականից, Մոսկվա), քաղաքական, տնտեսական, գիտական և այլ բնույթի պարբերականներ։
Հրանոթ

Հրանոթ, հրետանային փողային հրազեն, որի տրամաչափը 20 մմ-ից ավել է, և նախատեսված չի մարտի դաշտում մեկ մարդու ուժերով տեղափոխման համար։ Հրանոթը նախատեսված է փողի միջով նետող լիցքերի բռնկումից առաջացած վառոդային գազերի ազդեցությամբ արկերը, ականները որոշակի հեռավորության վրա նետելու, հակառակորդի կենդանի ուժի, կրակակետերի, մարտական տեխնիկայի, շենքերի, շինությունների ոչնչացման, հակառակորդի առաջխաղացումը կասեցնելու, հակառակորդի զորքերի բացազատմանը խանգարելու և այլ նպատակների համար։


== Կառուցվածք ==
Հրանոթները բաղկացած են հետևյալ հիմնական մասերից՝ փող, շրջանակ և փակաղակ, որոնք իրենց կառուցվածքային լուծումներով տարբեր են լինում կախված հրանոթների դասակարգումից։ Փողերը լինում են հարթ, ակոսավոր, ունենում են փողային արգելակ, կամ բոցամարիչ։ Փակաղակները լինում են սահող, թեքվող, մխոցային և այլն։ Շրջանակները նույնպես լինում են տարատեսակ, կախված հրանոթի տեսակից՝ թրթուրավոր կամ անիվավոր հենասարքի(շասսի) վրա, անիվավոր անհետգլորք, հաստոցի տեսքով, շարժական աշտակարկի կամ անշարժ ամրակցման տեսքով և այլն։ Հրանոթները նաև կախված իրենց տեսակներից սարքավորված են լինում այլ տարբեր տիպի օժանդակ սարքավորումներով՝ նշանառության համակարգ, լիցքավորման համակարգ, կրակի վարման համակարգ և այլն։


== Հրանոթների համառոտ դասակարգում ==
Հրանոթները դասակարգվում են մի շարք հատկանիշներով՝ ըստ նախատեսվածության, տրամաչափի, հեռահարության, հենասարքի տեսակի, կոնստրուկտիվ առանձնահատկությունների և այլն։

		
		
		
		
		


=== Ըստ կոնստրուկտիվ առանձնահատկությունների ===
Թնդանոթ
Թնդանոթ-հաուբից
Հաուբից
Հրասանդ
Հրասանդ-ականանետ
Ականանետ
Անհետգլորք հրանոթ


=== Ըստ Նախատեսվածության ===
Հակատանկային հրանոթ
Զենիթային հրանոթ
Առափնյա հրանոթ


=== Ըստ մարտական տեխնիկայի ===
Տանկային հրանոթ
Ռազմանավային հրանոթ
Ավիացիոն հրանոթ
Երկաթուղային հրանոթ


=== Ըստ տրամաչափի ===
Փոքր տրամաչափի
Միջին տրամաչափի
Խոշոր տրամաչափի
Հատուկ հզորության


=== Ըստ պատկանելիության ===
Գումարտակային հրանոթ
Գնդային հրանոթ
Դիվիզիոնային հրանոթ
Կորպուսային հրանոթ


=== Ըստ լիցքավորման եղանակի ===
Առանձնակի լիցքավորման
Միասնական լիցքավորման
Լիցքապարկով հրանոթՓողաբերանից լիցքավորվող
Փողի ետնամասից լիցքավորվողԱվտոմատ հրանոթ
Կիսավտոմատ հրանոթ
Ոչ ավտոմատ հրանոթ


=== Ըստ նշանառության կոնստրուկցիայի ===
Նշանառության անկախ առանցքով հրանոթ
Նշանառության կիսանկախ առանցքով հրանոթ
Նշանառության կախյալ առանցքով հրանոթ


== Տես նաև ==
Հրետանային ինքնագնաց կայանք
Արկ


== Հղումներ ==
Հրետանային սպառազինություն. Կառուցվածքի և կառուցման հիմունքներ(չաշխատող հղում), Մեքենաշինություն, 1975, 420 էջ. (ռուս.)
Հրետանու նետվող մասի պատմություն (1904) (ռուս.)
Շրջանակ (տեխնիկա)

Շրջանակ (տեխնիկ), hողային համակարգ, որի տարրերը (կանգնակներ, պարզունակներ, դիմկալներ) բոլոր կամ որոշ հանգույցներում կոշտ միացած են միմյանց։ Շրջանակները, հիմնականում, շենքերի, կամուրջների, ուղանցների և այլ կառույցների, ինչպես նաև աշխատանքային և տրանսպորտային մեքենաների կրող կոնստրուկցիաներ են։ Շրջանակավոր կոնստրուկցիաները պատրաստվում են առավելապես երկաթբետոնից, սակավ՝ մետաղից ու փայտից։ Շրջանակները լինում են տարածական, որոնք տարածական համակարգեր են, և հարթ։ Վերջիններն աչքի են ընկնում կառուցվածքային ձևերի մեծ բազմազանությամբ։


== Շրջանակի տեսակներ ==
տարածական
միահենամեշ միահարկ
բազմահենամեջ միահարկ
միահենամեշ երկհարկ
բազմահենամեջ բազմահարկ
փակ (փակ կոնտուրի տեսքով)Շրջանակի հաշվարկը, սովորաբար, կատարվում է ստատիկորեն անորոշեչի համակարգերի հաշվարկման ընդհանուր մեթոդների (ուժերի մեթոդ, տեղափոխությունների մեթոդ և խառը մեթոդ) օգնությամբ։ Բարդ Շրջանաների (օրինակ, բազմահենամեջ բազմահարկ շենքերի կարկասներ) հաշվարկման համար օգտագործում են հաշվարկային սխեմաների պարզեցման կամ հաջորդական մոտեցումների վրա հիմնված մոտավոր մեթոդներ։


== Տես նաև ==
Հարթ համակարգեր


== Պատկերասրահ ==
Ֆրանկի եկեղեցի

Ֆրանկի եկեղեցի, հայկական եկեղեցի ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Ջուղայի շրջանի Փորադաշտ գյուղից հյուսիս գտնվող Զառիվեր լեռալանջի վրա։
Այժմ գտնվում է ավերակ վիճակում։ Եկեղեցու մոտ գտնվող խաչքարերից մեկը ուներ 1627 թվականի արձանագրություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Հառիճ

Հառիճ, գյուղ Հայաստանի Շիրակի մարզում, մարզկենտրոնից 22 կմ հարավ-արևելք, Արագածի արևմտյան լանջին։


== Բնակչություն ==
Նախնիները գաղթել են Բասենից, Բաբերդից և Մուշից։
Հառիճի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, հացահատիկի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։


== Օգտակար հանածոներ ==
Ունի վարդագույն, սև և կարմիր տուֆի պաշարներ, շինարարական ավազ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղի հվ. գտնվում է բրոնզեդարյան բնակատեղի (մ.թ.ա. 3-րդ հզմ.- մ.թ. 10դ.), միջնադարյան Հառիճի վանքը (VII-XIII դարեր), Սբ. Հարություն (1116 թ.), սբ. Գևորգ (VII դ.), սբ. Աստվածածին (XIII դար) եկեղեցիները, “Շիրիմներ” (VII-VIII դարեր) և “Ճգնավոր” (4 դար) մատուռները։
Գյուղի հարավային կողմում, երեք դարավանդների վրա, գտնվում է 12 հա ընդհանուր մակերեսով բրոնզեդարյան բնակատեղի։ Հնագիտական ուսումնասիրություններն սկսվել են 1966-ին։
Հուշարձանը բազմաշերտ է, պարունակում է մ.թ.ա. III հազարամյակից մինչև մ.թ. X դարը շերտեր։ Վաղ բրոնզեդարյան շերտում բացվել են քառանկյուն հիմքերով բնակարաններ՝ քարաշեն կրակարաններով։ Հայտնաբերվել են աշխատանքային գործիքներ, խեցեղեն, պերճանքի առարկաներ։ Բնակատեղիի մոտ գտնվում է դամբարանադաշտը՝ մոտ 3 կմ 2 տարածքով։ Դամբարանախցերում հաճախ գտնված ածխի ու մոխրի մնացորդներից ենթադրվում է, որ Հառիճում ընդունված է եղել դամբարանը չար ոգիներից մաքրազերծելու արարողությունը։ Գտնվել են նաև կենդանիների կավե գեղեցիկ արձանիկներ։
Ուշագրավ է Հառիճում բացված տաճարային համալիրը։ Վաղ միջնադարյան և հետագայի շերտերից հայտնաբերված նյութերը (խեցեղեն, երկաթե և ապակե իրեր, դրամներ ևն) վկայում են, որ կյանքն ամրոցում գոյատևել է մինչև Հառիճի եկեղեցու կառուցումը։ Այնուհետև բնակիչները հաստատվել են այժմյան Հառիճի գյուղի տարածքում։

		
		
		


== Տես նաև ==
Հառիճի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)
Հառիճավանք


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հառիճ գյուղի էջը CAA կայքում Archived 2011-08-20 at the Wayback Machine.
Կազալ դե Բեյլես

Կազալ դե Բեյլես (ֆր.՝ Cazals-des-Baylès), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Միրպուա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Ժիրոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09089։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 39 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 23 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 14-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 9-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 60,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 73,9 %)։ 14 աշխատունակ բնակիչներից 11-ը աշխատում էին (7 տղամարդ և 4 կին), անաշխատանք էին 3-ը (1 տղամարդ և 2 կին)։ 9 անգործունակ մարդկանցից 4-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 3-ը թոշակառու, 2-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Կազալ դե Բեյլես» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-2-3 
«Կազալ դե Բեյլես» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-25
Պանդիվեռե (այլ կիրառումներ)

Պանդիվեռե անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Պանդիվեռե - գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վեյկե-Մաառյա շրջանում։
Պանդիվեռե - բարձրավայր Էստոնիայի հյուսիսային և կենտրոնական մաս։
Չադ Մայքլ Մյուրեյ

Չադ Մայքլ Մյուրեյ (անգլ.՝ Chad Michael Murray, օգոստոսի 24, 1981(1981-08-24), Բուֆֆալո, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան։
Չադը ունի 4 եղբայր՝ Ռեքսը, Նիքը, Բրենդոնը և Թայլերը, ինչպես նաև քույրը՝ Շենոնը։ Երբ տղան 10 տարեկան էր, մայրը լքեց նրանց ընտանիքը։ Դպրոցն ավարտելուց հետո՝ Չադը մի որոշ ժամանակ աշխատել է որպես թերթ բաժանող։ Առաջին անգամ ֆիլմերում նկարահանվել է 2000 թ-ին։ Առավել հայտնի է դարձել 2004 թ-ին, երբ խաղաց Հիլարի Դաֆֆի հետ՝ Մոխրոտիկի պատմությունը ֆիլմում։ Ամուսնացած է դերասանուհի Սոֆիա Բուշի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==

http://www.thechadmichaelmurray.com/
Չադ Մայքլ Մյուրեյի լուսանկարները
Նելեպովկա (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆելեպովկաՆելեպովկա (ուկրաիներեն՝ Неліпівка), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ձեռժինսկի քաղաքային խորհուրդում։
2012 թվականի տվյալներով Նելեպովկա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 1 121 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
(4721) Ատաուալպա

(4721) Ատաուալպա (անգլ.՝ Atahualpa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,253545 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9767 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5304 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1235,66 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,291343 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,37° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4721) Ատաուալպա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ստորին Ռասոխա (Պեսչանկայի վտակ)

Ստորին Ռասոխա (ռուս.՝ Нижняя Рассоха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում Նենեցյան ինքնավար օկրուգում։ Գետաբերանը գտնվում է Պեչորսկայա Պիժմա գետի ձախ ափին՝ 24 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 32 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000079387
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007938
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Տատյանա Սքունմաքեր

Տատյանա Սկունմաքեր (անգլ.՝ Tatjana Schoenmaker, հուլիսի 9, 1997(1997-07-09), Յոհաննեսբուրգ, ՀԱՀ), հարավաֆրիկացի լողորդ, Տոկիոյի 2020 թվականի Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն և արծաթե մեդալակիր, 2019 թվականի աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալակիր, Համագործակցության խաղերի (2018) և  2019 թվականի Ունիվերսիադայի կրկնակի չեմպիոն։


== Կարիերա ==
Հարավաֆրիկացի լողորդուհին առաջին հաջողություններին հասել է 2015 թվականին, երբ հաղթել բրասի բոլոր երեք մրցատարածություններում երկրի առաջնությունում։ Սակայն ցուցադրած արդյունքները Տատյանային թույլ չեն տվել որակավորվել Կազանում կայանալիք աշխարհի առաջնությանը, քանի որ նա չի կարողացել հաղթահարել որակավորման նորմատիվները։ Մեկ տարի անց Սկունմաքերը նույնպես չի կարողացել հաղթահարել Ռիո դե Ժանեյրոյում կայանալիք Օլիմպիական խաղերին մասնակցելու որակավորման փուլը՝ չնայած ազգային մեկնարկներում տարած հաղթանակներին։
Հաջորդ օլիմպիական շրջափուլի ընթացքում Տատյանան դարձել Է Հարավային Աֆրիկայի կանանց լողի թիմի գլխավոր աստղերից մեկը. միջազգային մակարդակով առաջին բարձր հաջողությունը եղել է Ունիվերսիադայի բրասով 200 մ մրցատարածության արծաթե մեդալը, որտեղ նա զիջել է այդ պահին աշխարհի գործող չեմպիոն ճապոնացի Կանակո Վատանաբեին։ Հաջորդ մրցաշրջանում ՀԱՀ-ի ներկայացուցչուհուն հաջողվել է ամրապնդել իր դիրքերը՝ երկու ոսկե մեդալ նվաճելով Համագործակցության խաղերում և 100 ու 200 մետր բրաս մրցատարածություններում թարմացնելով մայրցամաքի ռեկորդները։
2019 թվականին 22-ամյա հարավաֆրիկուհին տպավորիչ արդյունքների է հասել համաշխարհային ուսանողական խաղերում՝ դառնալով առաջինը իր մրցատարածություններում։ Կվանգջուի աշխարհի առաջնությունում 22-ամյա Սկունմաքերը հարյուր մետր մրցատարածությունում մասնակցել է եզրափակիչ լողին, որտեղ գրավել է վեցերորդ տեղը։ Երկու անգամ երկար մրցատարածությունում Տատյանան հաղթանակ է տարել. կիսաեզրափակիչում սահմանել է Աֆրիկայի նոր ռեկորդ (2.21, 79), իսկ եզրափակչում գրավել է երկրորդ տեղը՝ զիջելով տիտղոսակիր ռուս Յուլյա Եֆիմովային, և ՀԱՀ-ին բերել է պատմության մեջ առաջին մեդալը լողավազաններում (50 մետր, բրաս) կանանց աշխարհի առաջնություններում։
2021 թվականի հուլիսի 27-ին կորոնավիրուսային պանդեմիայի պատճառով տեղափոխված 2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերում զբաղեցրել է երկրորդ տեղը 100 մետր բրասում։ Եզրափակչում նա պարտվել է 17-ամյա ամերիկուհի Լիդիա Ջեյկոբիին, սակայն առաջ է անցել ամերիկացի մեկ այլ մարզուհի Լիլի Քինգից, որը մինչ այդ եղել էր օլիմպիական չեմպիոն։ Հուլիսի 30-ին 200 մետր լողում նա դարձել է օլիմպիական չեմպիոն և սահմանել համաշխարհային ռեկորդ՝ առաջ անցնելով ամերիկացի լողորդներ Լիլի Քինգից և Էննի Լեյզորից։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուրգեն Սարուխանով

Սարուխանով (Սարուխանյան) Գուրգեն Լևոնի (1907, Դերբենդ, Դաղստանի ԻԽՍՀ-ում), հայ սովետական ինժեներ-հիդրոտեխնիկ։


== Կենսագրություն ==
1930 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1938 թվականից, որպես նախագծի գլխավոր ինժեներ, աշխատում է Մոսկվայի Ժուկի անվան «Հիդրոնախագիծ» ինստիտուտում։ Սարուխանովի ղեկավարությամբ մշակվել է ԽՍՀՄ-ի որոշ գետերի հոսքը այլ շրջաններ տեղափոխելու հիդրոտեխնիկական կառույցների նախագծերը։ Մասնակցել է Ձորագետի, Քանաքեռի, Սևանի (լճային) ՀԷԿ-երի նախագծման աշխատանքներին։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակ (1951)։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի և Կարմիր աստղի շքանշաններով։
Օսիպ Մոնտրեզոր

Օսիպ Անտոնովիչ Մոնտրեզոր կամ Իոսիֆ Մոնտրեզոր (ռուս.՝ Иосиф Монтрезор, գրականության մեջ հայտնի է նաև «Ղարա մայոր», «Քաջ մայոր», «Կորովի մայոր» մականուններով, 1767, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 21, 1804(1804-08-21), Փամբակի գոգավորություն), ցարական բանակի մայոր, ռուսական զորքերի Երևանյան առաջին արշավանքի (1804) մասնակիցներից։ Ազգությամբ՝ լեհ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ռուսաստանում, լեհերի ընտանիքում։ Ավարտել է Ռուսաստանի զինված ուժերի դրագունական (հեծյալ) զորքերի կադետական կորպուսը (1783)։ 1785-1787 թվականներին մասնակցել է կովկասյան լեռնաբնակների խռովությունների ճնշմանը, 1787-1791 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմում՝ 1788 թվականի Կուբանի օպերացիային։ Աչքի է ընկել Անապայի գրավման ժամանակ (1791), որի համար արժանացել է Սբ․ Վլադիմիրի IV աստիճանի շքանշանի։ Մասնակցել է Անդրկովկաս ներխուժած Աղա-Մահմեդ խանի հրոսակների դեմ Կասպիական կորպուսի ռազմարշավին (1796-1797), Վրաստան թափանցած Օմար խանի լեզգի ելուզակների և վրաց խռովարար արքայազունների դեմ կռիվներին (1800-1802)։
1803 թվականին գեներալ Պ․ Դ․ Ցիցիանովի հրամանով նշանակվել է Ռուսաստանին միացված Արևելյան Հայաստանի հս․ շրջաններից նոր կազմված Փամբակի ռազմական դիստանցիայի պետ։ Իր գումարտակով (որի կազմում կային նաև հայ զինվորականներ) հաստատվել է Ղարաքիլիսայում (Կիրովական)։ Սահմանների ու կոմունիկացիաների պաշտպանությունից բացի, դիվանագիտական հարաբերությունների մեջ է մտել սահմանամերձ իրանական խանությունների, թուրք, փաշայությունների, ինչպես նաև Էջմիածնի Ամենայն Հայոց կաթողիկոսության հետ։ Այդ գործում Մոնտրեզորին աջակցել են հայ ազատագրական շարժման գործիչները։ Մոնտրեզորի հրամանատարության տակ գտնվող Փամբակի դիստանցիայի սահմաններում ապաստան են գտել իրանական ու թուրքական հալածանքներից փախած հազարավոր հայեր։
1804 թվականի մայիսի 29-ին՝ Մոնտրեզորը, իր հայ օգնական Տանի Օհանի մասնակցությամբ, Երևանի խանին ներկայացրել է ռուսական ցարի հրովարտակը՝ Դանիել Ա Սուրմառեցուն կաթողիկոսական գահին վերականգնելու, ինչպես նաև Երևանի բերդը հանձնելու մասին Ցիցիանովի վերջնագիրը։ Մերժումից հետո մասնակցել է Էջմիածնի ազատագրմանը, ապա՝ Երևանի բերդի պաշարմանը։
1804 թվականի օգոստոսի 18-ին Մոնտրեզորը առաջադրանք է ստացել Փամբակում դիմավորել և Երևան հասցնել Թիֆլիսից Մելիք-Ապովի որդի Ռոստոմ Բեկի գլխավորությամբ պարենամթերք և զինամթերք տեղափոխող հերթական գումակին։ Մոնտրեզորի ջոկատը (114 զինվոր, 35 հայ ու վրացի աշխարհազորային) ճանապարհին հետապնդվել է Փիր-Ղուլի խանի 500 հեծյալներից, իսկ Փամբակի գոգհովտում հանդիպել է նաև վրաց խռովարար արքայազն Ալեքսանդրի 6 հզ զորքին (պարսիկ սարբազներից և տեղի վաչկատուն խռովարարներից բաղկացած)։ Անհավասար մարտում ջոկատը համարյա գլխովին ջախջախվել է, Մոնտրեզորը՝ զոհվել ։ Մոնտրեզորի և նրա հերոսական ջոկատի պատվին, ճակատամարտի վայրում զոհվածների եղբայրական գերեզմանի վրա, 1805 թվականին կանգնեցվել է հուշակոթող։ Հուշակոթողը գտնվում է Սպիտակ Վանաձոր ճանապարհին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Number (2019-12-23)։ «215 лет бессмертия: Последний бой отряда Монтрезора на армянской земле»։ Dalma News (ru-RU)։ Վերցված է 2020-08-17 
Армения Рубен Гюльмисарян Sputnik։ «Армянские добровольцы Иосифа Монтрезора – когда присягают офицеру, а не царям»։ Sputnik Армения (ռուսերեն)։ Վերցված է 2020-08-17
Շիշկովո (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇիշկովոՇիշկովո (ռուս.՝ Шишково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աբդուլլահ եղբայրներ

Աբդուլլահ եղբայրներ (ֆր.՝ Abdullah Frères), լուսանկարչական ընկերություն Օսմանյան կայսրությունում։ Հիմնել են ազգությամբ հայ Աբդուլլահ երեք եղբայրները 1858 թվականին Կոստանդնուպոլսում, որոնք փայլուն կրթություն են ստացել Եվրոպայում։ Ընկերությունն իր ժամանակին համարվել է լավագույնը՝ ամբողջ Օսմանյան Թուրքիայում։


== Գործունեությունը ==
Եղբայրներից ավագը Վիգեն Աբդուլլահյանն էր (1820-1902թթ.), միջնեկի անունը Հովսեփ էր (1830–1908թթ.), կրտսերինը՝ Գևորգ (1839–1918թթ.): Եղբայների ծնողներն էին Աբրահամ Աբդուլլահը և Ռոզա Բենկլիյանը, իսկ Աբդուլլահ ազգանունը ստիպված էր եղել ընդունել դեռևս եղբայների պապը, Աստվածատուր Յուրմուզյանը, քանի որ աշխատելիս էր եղել սուլթանական արքունիքում։ Վիգենը, որ ավելի ուշ իսլամ էր ընդունել և սկսել էր կոչվել Աբդուլլահ Շուքրու, իր լուսանկարչական գործունեությունը սկսել էր Ռաբաքի մոտ, որ լուսանկարչական ընկերություն էր բացել Բայազետում 1856 թվականին։ 1858 թվականին, երբ կրտսեր եղբայր Գևորգը ավարտելով ուսումը Վենետիկի Մուրադ-Ռափայելյան վարժարանում վերադարձավ հայրենիք, Վիգենն ու Հովսեփը որոշեցին հեռանալ Ռաբաքի լուսանկարչական ընկերությունից և հիմնել իրենց սեփականը։ Եվ իրենց ընկերությունն անվանում են ֆրանսերենով՝ Աբդուլլահ Ֆրեր (Abdullah Frères), որ նշանակում է Աբդուլլահ եղբայրներ։

Շուտով նրանք ձեռք են բերում մեծ համբավ և ճանաչվում լավագույնը՝ ամբողջ Օսմանյան կայսրությունում։ 1863 թվականին սուլթան Աբդուլ Ազիզի հրամանագրով եղբայրները հռչակվում են պալատական լուսանկարիչներ և Պոլսո Նշանավոր Արվեստագետներ (այդ տիտղոսը նրանք կրեցին մինչև 1899 թվականը, երբ փակվեց ընկերությունը)։
1867 թվականին վաճառում են Բայազետի իրենց խանութը և տեղափոխվում ավելի նպաստավոր վայր՝ Կոստանդնուպոլսի եվրոպական հատվածում գտնվող Բերա շրջանը։ Այդ նույն թվականին էլ նրանք ձեռք բերեցին միջազգային ճանաչում, երբ Փարիզում կայացած 2-րդ համաշխարհային ցուցահանդեսի շրջանակներում Օսմանյան կայսրության տաղավարում նրանք ներկայացրեցին իրենց կողմից արված բարձրակարգ լուսանկարչական բնապատկերները։
1886 թվականին Եգիպտոսի խեդիվ Թաուֆիկ-փաշայի հրավերով Աբդուլլահ եղբայրները մասնաճյուղ են բացում Կահիրեում, որը նույնպես մեծ հռչակ է վայելում։
«Աբդուլլահ Ֆրեր» ընկերությունը հաջողության հասավ նաև Օսմանյան կայսրության մեծ քաղաքների առօրյա կյանքի լուսանկարչությունում, և մեծ վարպետությամբ արված դիմանկարային ժանրի պատկերներում։ Եղբայրները լուսանկարում էին նաև բազմաթիվ հանրահայտ մարդկանց. նրանց ֆոտոխցիկի առջև են կանգնել ամերիկացի գրող Մարկ Տվենը, Ֆրանսիայի կայսրուհի Էժենին, Ուելսի արքայազն Էդվարդը, սուլթան Աբդուլ Ազիզը, Օսմանյան կայսրության մարշալ և ռազմական գործերի նախարար Օսման Նուրի Փաշան և այլք։


== Ֆոտոդարան ==

		
		
		
		
		
		
		


== Աղբյուրներ ==
Hannavy, John (2008). Encyclopedia of nineteenth-century photography. New York: Routledge. ISBN 978-0-415-97235-2. Retrieved 6 December 2012.
Shaw, Wendy M.K. (2003). Possessors and possessed : museums, archaeology, and the visualization of history in the late Ottoman Empire. Berkeley, Calif.: University of California Press. p. 141. ISBN 978-0-520-23335-5. Retrieved 6 December 2012.
Վիցիկու

Վիցիկու (էստ․՝ Vitsiku), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Կոհտլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 38 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կոնովաժ

Կոնովաժ (ռուս.՝ Коноваж), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տյադեմա գետի աջ ափին՝ 8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 7 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300112103000026565
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002656
Ավազանի կոդը - 03.02.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կոզուբովկա (գյուղ, Դոմանյովկայի շրջան)

Կոզուբովկա (ուկրաիներեն՝ Козубівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Դոմանյովկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Մոլդավկա։ Հիմնադրվել է 1946 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոզուբովկա գյուղում բնակվում էր 735 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,44 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նովոկոտով

Նովոկոտով (ուկրաիներեն՝ Новокотів), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լուցկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1946 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոկոտով գյուղում բնակվում էր 321 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,24 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 258,87 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ուիլյամ Թոմաս «Բիլլի» Սթրեյհորն

Ուիլյամ Թոմաս «Բիլլի» Սթրեյհորն, (անգլ.՝ William Thomas "Billy" Strayhorn, նոյեմբերի 29, 1915(1915-11-29)[…], Դեյթոն, Օհայո, ԱՄՆ - մայիսի 31, 1967(1967-05-31), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի ջազային երգահան, դաշնակահար և գործիքավորող,որը  հայտնի էր Դյուք Էլինգթոնի նվագախմբի հետ  իր հաջող համագործակցությամբ։ Նրա ստեղծագործություններից ամենահայտնիներն են «Ատլասե տիկնիկը» (Satin Doll), «Չելսի կամուրջը» (Chelsea Bridge), «Նստիր Ա գնացքը» (Take the A Train) և «Լուսավոր կյանք» (Lush Life):
Երաժշտական միջավայրում ունեցել է սկանդալային հեղինակություն, քանի որ բացահայտ գովազդել է իր համասեռականությունը։ 1950-ական թվականների վերջերին դադարել է համագործակցել Էլինգթոնի հետ և թողարկել է մի քանի անհատական ալբոմներ։
Նա մահացել է  քաղցկեղից 1967 թվականին։


== Примечания ==


== Ссылки ==
Billy Strayhorn official website
Billy Strayhorn: Lush Life at PBS, Independent Lens
Billy Strayhorn: «Portrait Of A Silk Thread», by John Twomey
Billy Strayhorn at the glbtq Encyclopaedia