armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գաղտնի կաբինետ

Գաղտնի կաբինետ (իտալերեն՝ Gabinetto Segreto) Նեապոլի ազգային հնագիտական թանգարանում, էրոտիկ արվեստի աշխարհի ամենահին թանգարանը։ Այնտեղ հիմնականում ներկայացված են Պոմպեյից և Հերկուլանումից հայտնաբերված ցուցանմուշներ:
Պոմպեյից հայտնաբերված գտածոները, ցնցելով ողջ Եվրոպան, դարձան Լուսավորության դարաշրջանի ամենախոշոր հնագիտական գտածոները և վերականգնեցին գեղարվեստական շրջանակների մոտ արվեստի բնագավառում կլասիցիստական ուղղության նկատմամբ հետաքրքրությունը։ Կլասիցիզմի ռացիոնալ չոր էսթետիկան չէր համապատասխանում Պոմպեյից հայտնաբերված գտածոներին, հատկապես հասարակաց տների տարածքից հայտնաբերված գտածոներին։ Ցուցադրության համար «անհարիր» ցուցանմուշներ էին Պրիապոսի ֆրեսկոները և գրվածքները, Սոդոմիայի և զոոֆիլիայի պատկերներով քանդակները, առնանդամներով ֆալլոսյան արձանները և այլն։

Գիտնականները չգիտեին, թե ինչ անել պոմպեյան «պոռնոգրաֆիայի» հետ, քանի դեռ հարցը չէր լուծվել 1819 թվականին Սիցիլիայի թագավոր Ֆրանցիկոս I-ի կողմից։ Նա այցելել էր Պոմպեյ կնոջ և դստեր ուղեկցությամբ։ Միապետը այնքան էր զայրացել հայտնաբերված գտածոների հետ կապված, որ հրամայեց այդ «կռապաշտական» իրերը տեղափոխել մայրաքաղաք և փակել Գաղտնի կաբինետում։ 1849 թվականին կաբինետի դուռը աղյուսով փակվեց։ Սակայն որոշ ժամանակ անց այնտեղ մուտքը բացվեց՝ «տարեց և վարքի բարձր ցուցանիշներով» մարդկանց համար։
Պոմպեյի ֆրեսկոները, որոնք չէին ենթարկվել ապամոնտաժման, սակայն վիրավորում էին հանրային բարոյականությանը, ծածկվեցին հաստ վարագույրներով, որոնք թույլատրվում էին բարձրացնել միայն վճարի պարագայում, այն էլ միայն արական սեռի ներկայացուցիչների համար։ Այդ երևույթ պահպանվեց ընդհուպ մինչև 1960-ական թվականները։ 1960-ական թվականների վերջին փորձ կատարվեց «ազատականացնելու» ցուցադրությունը և Գաղտնի կաբինետը վերածելու հանրային թանգարանի։ Սակայն պահպանողականների կողմից այն չեղարկվեց։ Կաբինետը բաց եղավ հասարակության համար միայն կարճ ժամանակով։
Գաղտնի կաբինետը, որպես ցենզուրայի դրսևորման արդյունք, ընդունվեց ոչ միանշանակորեն, իսկ նրա պարունակությունը առաջ քաշեց մի շարք խոսակցություններ։ 2000 թվականին այն վերջնականապես բացվեց հասարակության չափահաս զանգվածների համար։ Անչափահասները կարող են այցելել թանգարան, միայն ծնողների թույլտվությունից հետո։ 2005 թվականին Գաղտնի կաբինետի հավաքածուն ամբողջությամբ հանձնվեց Նեապոլի ազգային հնագիտական թանգարանին։


== Նշումներ ==


== Տես նաև ==
Ուորենի գավաթ
Առնանդամի իսլանդական թանգարան
Տետիշերի

Տետիշերի (անգլ.՝ Tetisheri), եգիպտական տասնյոթերորդ արքայատոհմի վերջի և տասնութերորդ արքայատոհմի սկզբի թագավորական ընտանիքի մայրապետ։


== Ընտանիք ==
Տետիշերին եղել է Տջեննայի ու Նեֆերուի դուստրը։ Նրա ծնողների անունները հայտնի են TT320 արքայական գաղտնարանում հայտնաբերված մումիաների փաթաթաններից։ Չնայած իր ոչ թագավորական ծագմանը՝ Սենախտենրեն նրան ընտրել է դառնալու իր կինն ու մեծ թագուհին։ Հանդիսացել է Սեկենենրե Տաայի, թագուհի Ահհոտեպ I-ի ու հավանաբար նաև փարավոն Կամոսի մայրը։ 
Փարավոն Ահմոս I-ն Աբիդոսում ստելա է կանգնեցրել, որում հայտարարվել է Տետիշերիի համար բուրգի և «տան» կառուցման մասին։ Ահմոսը թագուհու մասին խոսել է որպես «Իմ մոր մայր և իմ հոր մայր, մեծ թագավորի կին և թագավորի մայր Տետիշերի»(Ջեյմս Հենրի Բրեստեդ)։ 


== Հուղարկավորություն, հուշադամբարան և բուրգ ==
Տետիշերին հավանաբար հուղարկավորվել է Թեբեում ու հետագայում վերահուղարկավորվել TT320 արքայական գաղտնարանում։ Թեբեում ոչ մի դամբարան դեռևս վերջնականապես բացահայտված չէ որպես Տետիշերիինը, թեև նրանը համարվող «Անհայտ կին B» անվանված մումիան ընդգրկվել է արքայական գաղտնարանում վերահուղարկավորված արքայական ընտանիքին պատկանող այլ մումիաների թվում։ 
Փարավոն Ահմոսն Աբիդոսում իր իսկ ընդարձակ դամբարանի կենտրոնում նրա պատվին հուշադամբարան կամ կենոտաֆ է կանգնեցրել։ Ցեխախորանարդիկներից պատրաստված այս կառույցը հայտնաբերվել է 1902 թվականին Եգիպտոսի ուսումնասիրման միության կողմից և պարունակել է ստելա, որտեղ մանրամասն ներկայացվել է Ահմոս I-ի ու վերջինիս քույր-կնոջ՝ Ահմոս-Նեֆերտարիի կողմից Տետիշերիին նվիրված բուրգի ու սրբավայրի կառուցման մասին։ 

Այժմ Բրիտանական թանգարանում գտնվող Տետիշերի թագուհու արձանիկը Վ․ Դեյվիսը կեղծված է համարել՝ ելնելով թագուհու նմանատիպ արձանի ստորին հատվածի մակագրության ստրկական նմանակման վրա։ Սակայն որոշ գիտնականներ կասկածի տակ են դրել այս վերագրումը և հարցեր են բարձրացրել բուն արձանի, այլ ոչ թե մակագրության հնարավոր իսկության վերաբերյալ:


== Տես նաև ==
Թագուհի Տետիշերիի ստելա


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիգորիս (բժիշկ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գրիգորիս (այլ կիրառումներ)Գրիգորիս (Չանղըրը - Աբու Հարարի անապատ), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Գրիգորիսը ծնվել է Չանղըրըում։ Աշխատել է կոնիացի բժիշկ Տատիի դեղատանը և բժիշկ Ժամկոչյանի մոտ։ Ձերբակալվել է Չանղըրըում և աքսորվել Դեյր-էլ-Զոր։ Հասել է մինչև Աբու Հարարի անապատը, որտեղ էլ սպանվել է։
1916 թվականին Աբու Հարարի անապատում սև ռետինկոթե ֆրակը և սպիտակ օսլայած վերնաշապիկը հագին, ընկած է եղել մեջքի վրա, գանգը ճակատի կողմից բացված և ուղեղը դուրս եկած։ Կողքին ընկած է եղել սև տետրակը, որը գտնել են անապատում հանգրվանած հայ մանչուկները։ Տետրակում գրի է առել իր հետ կատարվածը, որի վերջին տողերն են. «…Գիշերային լուսնի լոյսով, ետ դէպի Հալէպ զարտուղի ճանապարհով հետիոտն քալելով ինքզինքս մեծ սպանդէն ազատել որոշած եմ»։


== Գրականություն ==
Սերոբեան Յակոբ Ա., Եղեռնի յուշերս, Պէյրութ, 2005։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Անդրաշ Բալցո

Անդրաշ Բալցո (հունգ.՝ András Balczó, օգոստոսի 16, 1938(1938-08-16), Կոնդարոս, Szarvas District, Békés County, Հունգարիա), հունգարացի հնգամարտիկ, օլիմպիական խաղերի եռակի (1960, 1968, 1972), աշխարհի տասնակի չեմպիոն։ Մեդալները շահել է թե՛ թիմային, թե՛ անհատական հաշվարկում։ Երեք անգամ (1966, 1969, 1972 թթ.) հռչակվել է Հունգարիայի «Տարվա լավագույն մարզիկ»։ 1972 թվականին արտասահմանյան ութ այլ մարզիկների հետ մեկտեղ արժանացել է ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետի կոչման։
Անդրաշ Բալցոն համարվում է ժամանակակից հնգամարտի պատմության մեջ առավել հաջողակ մարզիկներից մեկը։


== Օլիմպիական մեդալները ==
1960 թվականին Հռոմում անցկացված ամառային օլիմպիական խաղերում Անդրաշ Բալցոն ոսկե մեդալ է նվաճել թիմային հաշվարկով։
1968 թվականին Մեխիկոյում անցկացված ամառային օլիմպիական խաղերում արծաթե մեդալ է նվաճել անհատական հաշվարկով և ոսկե մեդալ՝ թիմային հաշվարկով։
1972 թվականին Մյունխենում անցկացված ամառային օլիմպիական խաղերում ոսկե մեդալ է նվաճել անհատական հաշվարկով և արծաթե մեդալ՝ թիմային հաշվարկով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Давид Шандор. Бальцо / перевод с венгерского. — М.: «Физкультура и спорт», 1976. — 160 с. — (Звёзды зарубежного спорта).


== Արտաքին հղումներ ==
«Первопроходец» — интервью И. А. Новикова газете «Спорт уик-энд»


== Աղբյուրներ ==
Ալմանսայի ամրոց

Ալմանսայի ամրոց (իսպ.՝ Castillo de Almansa), արաբների կողմից կառուցված, ապա կաթոլիկների կողմից հիմնավորապես վերանորոգված պաշտպանական կառույց Իսպանիայի Կաստիլիա-Լա Մանչա ինքնավար համայնքի Ալբասետե պրովինցիայի Ալմանսա քաղաքում։ Հիմնադրվել է 12-րդ դարում Ալ-Մոհադների տոհմի ներկայացուցիչների կողմից, առաջին անգամ վերանորոգվել է 14-րդ դարում իսպանացի Խուան Մանուելի կողմից։ 15-րդ դարում ենթարկվել է երկրորդ, ավելի զգալի վերանորոգման մարքիզ Խուան Պաչեկոյի ղեկավարությամբ։


== Պատմություն ==
Ռեկոնկիստայի ուշ շրջանում ժամանակակից Ալմանսա քաղաքի տարածքը եղել է սահման քրիստոնեական Կաստիլիայի ու Արագոնի թագավորությունների և մուսուլմանական Մուրսիայի (Ալ-Անդալուսի մի մասը) միջև։ Այդ տարածքում 12-րդ դարում մուսուլմանները հիմնադրում են բերդ-ամրոց։ Որպես ամրոցի շինարարության վայր ընտրվել է ժայռապատ ամրոցը, որ շինարարությանը կապահովեր լրացուցիչ պաշտպանություն մի կողմից։ 13-րդ դարում ամրոցը գրավվել է քրիստոնյաների կողմից, որոնց ղեկավարում էր Խայմե I թագավորը։ Դրանից հետո ամրոցն ընդլայնվել է ու ավելի ամրացվել։
Հետագա մի քանի դարերի ընթացքում բերդն ունեցել է տարբեր տերեր, 13-րդ դարում մի որոշ ժամանակ եղել է Տաճարականների միաբանության սեփականություն։ 15-րդ դարում անցել է Կաստիլիայի Խուան Պաչեկո մարքիզի տիրապետության տակ, ով՝ որպես Վիլենի երկրորդ մարքիզ, զգալի փոփոխություններ է կատարել ամրոցում, որոնց արդյունքում կառուցվել են դոնժոնը, պատերի կիսաշրջանաձև աշտարակները ու պաշտպանական հրակնատը։ Կորցնելով իր ռազմավարական նշանակությունը՝ 14-րդ դարից ամրոցն Իսպանիայի շատ այլ ամրոցների նման երկար ժամանակ եղել է լքված և ավերվել է։
1919 թվականին Ալմանսայի քաղաքապետը հանդես է եկել ամրոցը քանդելու առաջարկությամբ, սակայն Պատմության թագավորական ակադեմիայի ու Սան Ֆեռնանդոյի կերպարվեստի թագավորական ակադեմիայի ներկայացուցիչների ջանքերի շնորհիվ ամրոցը ոչ միայն պահպանվել է, այլև 1921 թվականին ստացել է Իսպանիայի պատմա-գեղարվեստական ազգային հուշարձանի կարգավիճակ։ 1952 թվականից ամրոցում անցկացվում են վերակառուցողական աշխատանքներ, որոնց նպատակն է շինությանը տալ այն տեսքը, ինչ այն ուներ Պաչեկոյի դարաշրջանում։


== Ամրոցի կառուցվածք ==
Ամրոցը կառուցվել է հարաբերականորեն փոքր ժայռի վրա, որն ունի «Արծվի բլուր» (իսպ.՝ Cerro del Águila) պատմական անունը։ Ամրոցն ունի տարբեր բարձրությունների վրա գտնվող մի քանի մակարդակներ։ Ամենաբարձր մակարդակում գտնվում է դոնժոնը։ Ամրոցն ունի մի քանի գետնուղիներ, արևելյան ու արևմտյան կողմերում կան դարպասներ, սակայն ներկայում օգտագործվում են միայն արևմտյան դարպասները։ Դոնժոնի աշտարակը ունի նկուղ, որտեղ կարելի էր իջնել առաջին հարկի հատակին գտնվող դռնակով, ներկայում գոյություն չունեցող միջանկյալ հարկից կամ աշտարակի վերին հատվածում գտնվող պատշգամբից, ուր կարելի էր բարձրանալ ժայռի մեջ փորված պտուտակաձև աստիճաններով։ Ամրոցի պատերը գոտեորել են ժայռը, անկյուններում տեղակայված են կիսաշրջանաձև աշտարակները, պատերը վերևում ատամնաձև են։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իսպանիայի ամրոցներ․ Ալմանսայի ամրոց; castillosnet.org (իսպ.)
Տուրիզմը Կաստիլիա-Լա Մանչայում․ Ալմանսայի ամրոց; turismocastillalamancha.es Archived 2014-10-06 at the Wayback Machine. (իսպ.)
Պատկերասրահ; minube.com Archived 2015-12-22 at the Wayback Machine. (իսպ.)
(8732) Չեմպիոն

(8732) Չեմպիոն (անգլ.՝ Champion), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի դեկտեմբերի 8-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,290164 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0777 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5027 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1265,9 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,284383 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,67° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8732) Չեմպիոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Անդրիանովկա (այլ կիրառումներ)

Անդրիանովկա, կարող է վերաբերել՝

Անդրիանովկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի կազմում։
Անդրիանովկա - գյուղ Ռուսաստանի Տամբովի մարզի Մուչկապսկի շրջանի կազմում։
Մարիա Կարապետյան

Մարիա Կարապետյան, Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի 7-րդ գումարման պատգամավոր, լեզվաբան-երկրագետ, եվրոպագետ։ Մարդու իրավունքների պաշտպանության և հանրային հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Մարիա Կարապետյանը ծնվել է 1988 թվականի փետրվարի 20-ին Վանաձորում:
Մինչև 2008 թվականը սովորել է Երևանի Վ. Բրյուսովի անվան պետական լեզվաբանական համալսարանի լեզվաբանության և միջմշակույթային հաղորդակցության ֆակուլտետում՝ ստանալով լեզվաբան-երկրագետի որակավորում։ 2010 թվականին խորացրել է գիտելիքները և ավարտել նույն ֆակուլտետի մագիստրատուրան։ 2015 թվականին անցել է Հռոմի երրորդ համալսարանի «Խաղաղության ուսումնասիրություններ. միջազգային համագործակցություն, մարդու իրավունքներ և Եվրոպական միության քաղաքականություն» մագիստրոսական ծրագրը։
2008 թվականից մինչև 2013 թվականը աշխատել է Միջազգային որակյալ դպրոցների (Quality Schools International) Երևանի մասնաճյուղում որպես դասախոս։ 2011 թվականից մինչև 2018 թվականը տնօրինել է «Իմեջին» կոնֆլիկտների հաղթահարման կենտրոնը։ 2015 թվականից մինչև 2018 թվականը եղել է «Կովկասյան հրատարակություն. կոնֆլիկտների հաղթահարում» պարբերականի խմբագիրը։
Անդամակցում է «Ռոնդինե. խաղաղության ցիտադել» («Rondine Cittadella della Pace») իտալական ասոցիացիայի ղեկավար խորհրդին։


== Քաղաքական գործունեություն ==
2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին «Իմ քայլը» կուսակցությունների դաշինքի համապետական ընտրական ցուցակով ընտրվել է ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավոր։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած չէ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնտայոնե

Մոնտայոնե (իտալերեն՝ Montaione), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Ֆլորենցիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3667 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝35 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 105 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 50050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0571։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0571 6991
Պաշտոնական կայքը՝ http://www.comune.montaione.fi.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Դագոմիս

Դագոմիս (ռուս.՝ Дагомыс), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Մեծ Սոչիի Լազարևսկի շրջանում, Դագոմիս գետի և Սև ծովի ափին։  Գտնվում է շրջկենտրոն հանդիսացող Լազարևսկոյե միկրոշրջանից 45 կմ հարավ-արևելք, իսկ Սոչիի կենտրոնից 14 կմ հյուսիս-արևմուտք, ծովի մակարդակից 30 մ բարձրության վրա։ Երկաթուղային կայարան է, ծովափնյա առողջարան և զբոսաշրջության կենտրոն։


== Պատմական ակնարկ ==
Առաջին բնակավայրերը Արևմտյան Դագոմիս և Արևելյան Դագոմիս գետերի հովտում, առաջ են եկել դեռևս քարի դարում։ 1864 թվականին, Կովկասյան պատերազմի ավարտից հետո, տեղանքի ողջ բնիկ ազգաբնակչությունը, ովքեր չէին ցանկանում հպատակվել Ռուսական կայսրությանը, աքսորվեցին Օսմանյան կայսրություն։ Արդյունքում նրանց բոլոր աուլները դատարկվեցին, իսկ հողատարածքները սկսեցին բաժանել ռուսական բանակի թոշակառու զինվորականներին։ 1880-1890-ական թվականներին, այս տարածքներում սկսեցին բնակություն հաստատել Օսմանյան կայսրությունից գաղթած հայերն ու հույները։
19-րդ դարի վերջերին, ծովի ափին գտնվող արժեքավոր հողատարածքները սկսեցին գնել ցարական չինովնիկները, նախարարները և խոշոր կալվածատերերը։ Այդպիսի խոշոր հողատարածք էր ձեռք բերել նաև Նիկոլայ II կայսրը, Դագոմիս գետի` Սև ծով թափվելու վայրում։ Այստեղ հիմնվել է ցարական արքունիքին ենթակա անասնապահական ֆերմա։ Աշխատող գեղջուկների համար շուտով կառուցվել է ոչ մեծ ավան` ապագա Դագոմիսը։
20-րդ դարի սկզբին ավանում ապրում էր ընդամենը 300 մարդ։ 1905 թվականին այն արդեն ուներ 575 բնակիչ։ Հայերը եկել են շրջակա գյուղերից` 1930 թվականին։ 1961 թվականին Դագոմիս ավանը ընդգրկվել է Սոչի քաղաքի կազմի մեջ և դարձել միկրոշրջան։ Ներկայումս բնակվում են հայեր, ռուսներ, էստոնացիներ և այլ ազգություններ։ Բնակիչներն զբաղվում են թեյի մշակությամբ, պտղաբուծությամբ և բանջարաբուծությամբ։
Դագոմիսն ունի թեյամշակման գործարան, կահույքի ֆաբրիկա, միջնակարգ դպրոց, հիվանդանոց, պոլիկլինիկա, հանգստյան տներ, առողջարաններ և հյուրանոցներ։ Այն զբոսաշրջության հայտնի կենտրոններից մեկն է։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Оздоровительный комплекс «Дагомыс».
Сайт о Дагомысе.
Пансионат Олимпийский Дагомыс.
Բոլշոյ Սամովեց (գյուղ, Գրյազինսկի շրջան)

Բոլշոյ Սամովեց (ռուս.՝ Большой Самовец), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2537 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վրաստանի Հանրային Հեռարձակող

«Վրաստանի հանրային հեռարձակող» (վրաց.՝  საქართველოს საზოგადოებრივი მაუწყებელი, Սաքարթվելոս սազոգադոեբրիվի մաուտսքեբելի, անգլ.՝ Georgian Public Broadcasting), Վրաստանի ազգային հեռուստառադիոընկերություն։ Պարբերական ռադիոհաղորդումները մեկնարկել են 1925 թվականից, իսկ Վրաստանի հեռուստատեսությունը ստեղծվել է 1956 թվականին։ Ընկերության կազմում գործում են երկու հեռուստաալիք և երկու ռադիոկայաններ։

ՀեռուստատեսությունԱռաջին ալիք
Երկրորդ ալիքՌադիոՌադիո 1 (FM 102,4)
Ռադիո 2 (FM 100,9)


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (վրաց.) (անգլ.)
Բաշ Օլուկ (լեռնանցք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բաշ Օլուկ (այլ կիրառումներ)Բաշ Օլուկ, լեռնանացք Լեռնային Կիլիկիայում, Կիլիկիան Տավրոսի Բուլղար լեռներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ապրում ես միայն երկու անգամ (վեպ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ապրում ես միայն երկու անգամ (այլ կիրառումներ)«Ապրում ես միայն երկու անգամ» (անգլ.՝ You Only Live Twice) - Յան Ֆլեմինգի տասնմեկերորդ վեպը Ջեյմս Բոնդի մասին։ Առաջին անգամ գիրքը հրատարակվել է Ջոնաթան Քեյփի կողմից 1964 թվականի մարտի 16-ին և տարբերություններ ունի Յան Ֆլեմինգի կողմից գրված իր կենդանության օրոք տպագրվելու համար։
«Ապրում ես միայն երկու անգամ» վեպը ներառում է հայտնի «Blofeld Trilogy» գլուխը։ Եռագրությունը սկսվեց «Thunderball» վեպով և ներածական «The Spy Who Loved Me» վեպով ու «Նորին մեծության գաղտնի ծառայությունում» գրքով։ Ավարտական վեպն աչքի էր ընկնում նրանով, որ այնտեղ կրկին հանդիպում է Էրնստ Ստավրո Բլոֆելդ կերպարը և նրան ցուցումներ է տալիս Ֆլեմինգի վեպերում հանդիպող ՍՊԵԿՏՐ հանցավոր կազմակերպությունը։


=== Վեպի համանուն էկրանավորում (1967) ===
«Ապրում ես միայն երկու անգամ» ֆիլմը նկարահանվեց «Նորին մեծության գաղտնի ծառայությունում» ֆիլմից առաջ։ Սա Շոն Քոններիի մասնակցությամբ հինգերորդ ֆիլմն է։


== Կերպարներ ==
Ջեյմս Բոնդ / Գործակալ 007 - գլխավոր հերոս
Դոկտոր Շաթերհենդ / Էրնստ Ստավրո Բլոֆելդ - գլխավոր չարագործ
Վագր Թանակա - Բոնդի դաշնակից
Քիսսի Սուձուկի - Բոնդի սիրեցյալ
Իրմա Բունթ - երկրորդական չարագործ
Դիկո Հենդերսոն - Բոնդի դաշնակից
Մ - Բոնդի ղեկավարը
Մերի Գուդնայթ - Ջեյմս Բոնդի քարտուղարուհին
Միսս Մանիփենի — Բոնդի դաշնակից, Մ-ի քարտուղարուհին


== Կապը ֆիլմի հետ ==
Բոնդի մասին ֆիլմերի ժամանակագրությունում «Ապրում ես միայն երկու անգամ» ֆիլմը դուրս եկավ «Նորին մեծության գաղտնի ծառայությունում» ֆիլմից առաջ, ուստի Բոնդն առաջին անգամ է դեմ առ դեմ կանգնում Բլոֆելդի հետ և անձնական վրեժի խնդիր չունի։
Հայտնի գրող Ռոալդ Դալի կողմից գրված սցենարը բավականին հեռու է գրքից. սյուժեն կառուցված է գերտերությունների տիեզերանավերի առևանգման շուրջ։ Որոշ կերպարներ (Վագր Թանակա, Դիկո Հենդերսոն, Քիսսի Սուձուկի, Բլոֆելդ) ֆիլմում հանդիպում են, իսկ ոմանք (Իրմա Բունթ)՝ ոչ, կան նաև բազմաթիվ նոր կերպաներ՝ պարոն Օսաթոն և նրա շիկահեր քարտուղարուհի Հելգան՝ ճապոնական Ակի հետախուզության լրտեսուհին, ինչպես նաև ամենուր գոյություն ունեցող Քյուն՝ իր գաջեթներով։


== Արտաքին հղումներ ==
Յան Ֆլեմինգի առաջին ստեղծագործությունները և ցանկը։
Ազատ Մանուկյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ազատ Մանուկյան (այլ կիրառումներ)Ազատ Մինասի Մանուկյան (դեկտեմբերի 3, 1878(1878-12-03) կամ 1878 - մայիսի 7, 1958(1958-05-07) կամ 1958, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային կոմպոզիտոր, մանկավարժ և խմբավար։ ՎԽՍՀ (1936) և ՀԽՍՀ (1952) արվեստի վաստակավոր գործիչ և վաստակավոր ուսուցիչ, ՀԽՍՀ աշխատանքի հերոս (1935)։


== Կենսագրություն ==
Ազատ Մանուկյանը ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Երզնկայի գավառի Մեծ Ագարակ գյուղում։ Սովորել է Քրիստափոր Կարա-Մուրզայի խմբավարական (1899 թ.) և Պետերբուրգի պալատական երգչախմբի դասընթացներում (1903-1905 թթ.)։ Որպես մանկավարժ և խմբավար աշխատել է Թբիլիսիի և Երևանի հայկական դպրոցներում։ Հեղինակ է բազմաթիվ մանկական երգերի և խմբերգերի (ամփոփված «Փնջիկ»-ների 10 ժողովածուներում) և մի շարք մանկական օպերաների՝ «Չարի վերջը» (ըստ Հովհաննես Թումանյանի, բեմ. 1936 թ.), «Ոսկե ձկնիկի հեքիաթը» (ըստ Պուշկինի, 1937 թ.), «Սասունցի մանուկ Դավիթ» (ըստ Վ. Մանվելյանի, 1939 թ.), «Համառ գորտը» (1946 թ.) և «Կամակոր Նունիկը» (ըստ Վ. Մխիթարյանի, 1952 թ.)։ Կազմել և հրատարակել է «Ա. Ս. Պուշկինը դպրոցական երգերում» (1937 թ.) և «Դպրոցական երգարան» (1940 թ.)։


== Պատկերասրահ ==


== Պարգևներ, կոչումներ ==
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան
Լենինի շքանշան
ՎԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1936)
ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1952)
ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցիչ
ՀԽՍՀ աշխատանքի հերոս (1935)


== Հիշատակ ==
Երևանի Գրականության և արվեստի թանգարանում կազմակերպվել է Ազատ Մանուկյանի ծննդյան 140-ամյակին նվիրված ցուցադրություն, որի ընթացքում ներկայացվել է Մանուկյանի «Չարի վերջը» մանկական ֆիլմ-օպերան, ներկայացվել է նաև Մանուկյանի թոռնուհու՝ կոմպոզիտոր և մանկավարժ Շ. Իսկանդարյանի արվեստի հետ առնչող նյութեր՝ որպես տարբեր սերունդների միջև կոմպոզիտորական ավանդույթների շարունակականության լավ օրինակ։


== Գրականություն ==
Ազատ Մանուկյան։ Մուրադյան, Մաթևոս Հովհաննեսի; Հայաստանի երգչախմբային ընկերություն։ Երևան։ «Հայաստան», 1977, 60 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ազատ Մանուկյան (1925), Մատիտանկարը՝ Գրիգորյան Գևորգ Ստեփանի - Ջոտտո
Քաղսիի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Կոտայքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Կոտայքի մարզի Քաղսի գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 84 հուշարձան (14 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Հատուկ վտանգավոր պետական հանցագործ

Հատուկ վտանգավոր պետական հանցագործ ռուս.՝ особо опасный государственный преступник 
ԽՍՀՄ-ում «Հակախորհրդային ագիտացիա և պրոպագանդա» հոդվածով դատապարտվածները համարվում էին հատուկ վտանգավոր պետական հանցագործներ և պատիժ էին կրում խիստ ռեժիմի կալանավայրերում։ Այս կալանավայրերը ստեղծվել էին ԽՍՀՄ նախարարների խորհրդի 1948 թ. փետրվարի 21-ի որոշմամբ, որտեղ ասվում էր. «Հատուկ վտանգավոր պետական հանցագործների պահման համար խիստ ռեժիմով ճամբարների և բանտերի կազմակերպման մասին (և պատժի կրումից հետո նրանց ուղակումը բնակության ԽՍՀՄ հեռավոր շրջաններ)»՝ նախատեսված «լրտեսների, դիվերսանտների, ահաբեկիչների, տրոցկիստների, աջերի, մենշևիկների, էսեռների, անարխիստների, նացիոնալիստների, սպիտակ էմիգրանտների և այլ հակախորհրդային կազմակերպությունների և մասնակիցների համար»։ Այս տիպի հանցագործների համար Գուլագի համակարգում կազմակերպվեցին հատուկ ճամբարներ՝ Ստեպլագ, Մինլագ, Դուբրովլագ, Օզյորլագ, Բերլագ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նարաևկա (գյուղ, Սլավուտայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆարաևկաՆարաևկա (ուկրաիներեն՝ Нараївка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նարաևկա գյուղում բնակվում էր 381 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,93 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 197,41 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հյուգենոս (Հռոմի պապ)

Հյուգենոս (լատ.՝ Hyginus, անհայտ, Աթենք, Achaea, Հին Հռոմ - 142, Հռոմ, Հռոմեական կայսրություն), Հռոմի պապ, սուրբ հույն, որը Հռոմեական եկեղեցին գլխավորել է 136-140 թվականներին։ Ծնվել է Աթենքում։


== Կենսագրություն ==
Ըստ Liber Pontificalis (Պապերի գիրք), Հյուգենոսը ծնունդով եղել է Աթենքից։ Աղբյուրները վկայում են, որ նա նախկինում եղել է փիլիսոփա, հավանաբար, նրա անունը համապատասխանում է երկու լատինացի փիլիսոփաների անվան հետ։ Համարվում է, որ Հյուգենոսը վերջնական հիմնել է հոգևորականների բաշխումը ըստ հիերարխիայի աստիճանի, ինչպես նաև սովորույթ է մտցրել խաչակնքվել։ Հռոմեացի կաթոլիկների հիշատակը կատարվում է հունվարի 11-ին։ Հիրենեոս ԼիոնացիՆ ասում էր, որ Վալենտինը ժամանել է Հռոմ Հյուգենոսի կառավարման ժամանակ և այնտեղ մնացել է մինչ Անիկետոսի պոնտիֆիկատի ավարտը։ Կերդոնը՝ Մարկիոնոսի նախորդը, Հյուգենոսի կառավարման ժամանակ նույնպես ապրում էր Հռոմում։ Նա խոստովանեց իր սխալները և կարողացավ վերադառնալ եկեղեցի, սակայն ի վերջո կրկին դարձավ հերետիկոս և բաժանվեց եկեղեցուց։ Այդ իրադարձություններից որն է տեղի ունեցել Հյուգենոսի ժամանակ՝ հայտնի չէ։
Աղբյուրները չեն պարունակում տեղեկություններ այն մասին, որ Հյուգենոսը կրոնական հավատի պաշտպանության զոհ է դարձել։ Նա թաղված է Վատիկանի բլրի վրա՝ Պետրոս առաքյալի կողքին։
Պահպանվել են երեք նամակներ, որոնք վերագրվում են Հյուգենոսին։


== Տես նաև ==
Հռոմի պապ
Բենեդիկտոս XVI
Ֆրանցիսկոս (Հռոմի պապ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Pope St. Hyginus // Catholic Encyclopedia (1913).
Chisholm, Hugh, ed. (1911). Hyginus (pope) // Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.


== Արտաքին հղումներ ==
Pope St. Hyginus, կաթոլիկյան հանրագիտարան
Կաստիլյո դե Լոկուբին

Կաստիլյո դե Լոկուբին (իսպ.՝ Castillo de Locubín), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում` Խաեն պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սիեռա Սուր շրջանում։ Զբաղեցնում է 104 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը` 4692 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 68 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Portal de Castillo de Locubín
Անձինք (բանաստեղծության տեսակ)

Անձինք, հայերեն ոտանավորի տեսակ, որի տների կամ տողերի սկզբնատառերը հաջորդաբար ներկայացնում են հայկական այբուբենը՝ Ա—Ք և հակառակը՝ Ք—Ա։


== Պատմություն ==
Ծագել է Կոմիտաս Աղցեցի կաթողիկոսի (615—628) Հռիփսիմեանց «Անձինք նուիրեալք» շարականի առաջին բառից։ Միջնադարում այս տեսակ շարականներ և հոգևոր երգեր հորինել են Ներսես Շնորհալին («Աստված անեղ», «Այսօր անճառ» և այլն), Մխիթար Գոշը («Արեգականն արդարութեան», «Ամենօրհնեալ դուստր Դավիթ արքային» են), Հովհաննես Երզնկացին («Անձինք Ս. Գրիգորի Լուսավորչին») և ուրիշներ։ Հետագայում հորինվել են նաև ոչ կրոնական թեմաներով (Առաքել Սյունեցի, «Անձինք ի Նարեկացւոյն»)։
Աշուղական գրականության զարգացման շրջանում (16-17-րդ դարեր ) նման ոտանավորները թուրք-պարսկական հորջորջմամբ կոչվել են Ալիփլամա (Այբբենական)։ Այդպիսի ոտանավորների լավագույն հեղինակներից է Սայաթ-Նովան։ Միջնադարում նման ոտանավորներ հորինվել են նաև Եվրոպայում, որոնք կոչվել են Արեցեդարի։
Գեղարոտ (այլ կիրառումներ)

Գեղարոտ անվանումը կարող է վերաբերել.

Գեղարոտ (գետ), գետ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում։
Գեղարոտ (գյուղ), գյուղ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում։
Գեղարոտ (լեռնագագաթ), լեռնագագաթ Արագածի լեռնազանգվածում։
Գենջ (գետակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գենջ (այլ կիրառումներ)Գենջ, Գինջա ջուր, գետակ Արածանիի ավազանում, նրա ձախակողմյան վտակը։ Մայր գետին է միանում Գենջ գյուղաքաղաքի մոտ, նրա հյուսիսային մասում։


== Ծանոթագրություններ ==
St. Vincent

Էննի Քլարկ (անգլ.՝ Anne Erin «Annie» Clark, սեպտեմբերի 28, 1982(1982-09-28), Թալսա), ամերիկացի երգչուհի, հեղինակ-կատարող,   մուլտիինստրումենտալիստ և երաժիշտ, որը հանդես է գալիս St. Vincent կեղծանվան ներքո։ Բերկլիի երաժշտական քոլեջում սովորելուց հետո նա սկսել է իր կարիերան որպես The Polyphonic Spree խմբի անդամ, ինչպես նաև Սուֆյանա Սթիվենսի համերգային կազմի մասնակից է եղել, նախքան իր սեփական խումբը կազմավորելը 2006 թվականին։
St. Vincent-ի աշխատանքները քննադատների կողմից ճանաչում է ստացել իր երաժշտական ոճի համար, որն իր մեջ ներառում է սոֆթ ռոքի, փորձարարական ռոքի, էլեկտրո-փոփի և ջազի տարրեր։ Նրա դեբյուտային "Marry Me" ալբոմը թողարկվել է 2007 թվականին, որին հաջորդել է կոմերցիոն առումով ավելի հաջող "Actor" (2009) ձայնասկավառակը ։  2012 թվականին նա թողարկել է համատեղ ալբոմ Դեվիդ Բերնոմի հետ, որը կոչվում է "Love This Giant"։  Նրա չորրորդ ալբոմը "St. Vincent"- ը (2014) ճանաչվել է Տարվա ալբոմ մի շարք հրատարակությունների կողմից, ինչպես նաև "Գրեմմի" մրցանակի է արժանացել "Լավագույն այլընտրանքային ալբոմ" անվանակարգում։


== Կարիերա ==
Քլարկը բացել է այնպիսի կատարողների շոու, ինչպիսիք են Television-ը, Arcade Fire-ը, Էնդրյու Բերդը, Ջոլի Հոլլանդը, Ջոն Վանդերսլայսը, Xiu Xiu-ն, Death Cab For Cutie-ն, Քրիստինա Դոնան և Grizzly Bear-ը։ Նա աշխատել է Bon Iver-ի հետ "Roslyn" երգի վրա, որը հայտնվել է "Մթնշաղ.Նորալուսին" ֆիլմի սաունդթրեքում, ինչպես նաև ռեփեր Cee-ի հետ մասնակցել է Քիդ Կադիի "Maniac" երգի ձայնագրությանը վերջինիս ալբոմի համար, որը կոչվում է Man on the Moon II: The Legend of Mr։ 


== Անձնական կյանք ==
Քլարկը հարաբերություններ է ունեցել մոդել Կարա Դելևինի և դերասանուհի Քրիսթեն Ստյուարտի հետ։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===
Marry Me (2007)
Actor (2009)
Strange Mercy (2011)
Love This Giant (2012, Դեվիդ Բերնոմի հետ )
St. Vincent (2014)
MASSEDUCTION (2017)


=== Սինգլներ ===
«Paris Is Burning» (2007) — CD (не выпущен на лейбле)
«Jesus Saves, I Spend», b/w «These Days» (2007) — CD, 7"
«Now, Now», b/w «All My Stars Aligned» (2007) — CD, 7"
«Actor Out of Work», b/w «Bicycle» (2009) — 7"
«Cruel» (2011)
«Cheerleader» (2012)
«Digital Witness» (2014)
«Teenage Talk» (2014)
«New York» (2017)
«Los Ageless» (2017)


== Ծանոթագրություններ ==
Սուփրա սեղան

Սուփրա, հայկական իրականության մեջ հայտնի որպես Սուփրա սեղան (վրաց.՝ სუფრა), ավանդական խնջույքի տեսակ, որը մինչ օրս վրացական և հայկական սոցիալական մշակույթի կարևորագույն մասերից է։ Պայմանականորեն սուփրաները լինում են երկու տեսակի՝ տոնական և հիշատակի օրերի։ Առաջինը, որը հայտնի են «քեյփի» անվամբ, անցկացվում է ուրախության, տոն օրերին՝ ազգային ուտեստների համտեսմամբ և գինարբուքով, իսկ երկրորդը, որը ավանդաբար կոչվում է «քելեխի» (հոգեհաց), տեղի է ունենում հոգեհանգստի արարողություններից հետո։
Սուպայի ավանդույթները, որպես վրացական սոցիալական մշակույթի կարևորագույն մաս, 2017 թվականին ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի կողմից ընդգրկվել են Վրաստանի ոչ նյութական մշակութային ժառանգության ցանկում։


== Անվան ծագումնաբանություն ==
Վրացերենում սուփրա բառը նշանակում է սեղանի ծածկոց, որը փոխառություն է պարսկերեն «սոֆրե» (سفره) և արաբերեն «սուֆրա» (سفرة) բառերից։ Միևնույն արմատային հիմքն ունի նաև հայերեն «սբրոց» բառը։
Ավանդույթի համաձայն, վրացական խնջույքները կոչվում են «սուփրա» այն պարզ պատճառով, որ վրացական ընտանիքներում, որպես կանոն, երբեք տաք ուտեստը չեն մատուցում անծածկ սեղանին։


== Կանոններ ==
Սուփրա սեղանի շուրջ հավաքվածները պետք է պահեն արարողակարգային որոշակի կանոններ, որոնցից են

Յուրաքանչյուր սուփրա, անկախ հյուրերի քանակից և հավաքույթի բնույթից, պետք է ունենա թամադա, որին էլ վերապահված է բաժակաճառեր ասելու պարտավորությունը։ Թամադային ընտրում են սեղանի շուրջ նստածները կամ հյուրընկալողը։ Այսպիսով, թամադան պետք է ունենա հռետորական հմտություններ և մեծ քանակությամբ ալկոհոլ խմելու (և ուշ արբելու կամ ցույց չտալու) բացառիկ ունակություն։
Խնջույքի ժամանակ թամադան առաջարկում է կենացը և խոսում այդ թեմայի շուրջ։ Այդ ընթացքում, որպես հարգանքի նշան, հյուրերը բարձրացնում են իրենց բաժակները, սակայն չեն խմում։ Թամադայի խոսքից հետո սեղանակիցները ևս կարող են միանալ սեղանավարի բաժակաճառին՝ հավելելով վերջինիս խոսքը։
Բաժակաճառի հետ զուգահեռ ուտելը հյուրերի կողմից լրիվ նորմալ է, մինչդեռ զուգահեռաբար խոսելը կարող է դիտարկվել անարգանքի նշան։
Բաժակաճառերը (կենացները) սովորաբար նվիրված են լինում Աստծոն, հայրենիքին, ընտանիքին, Աստվածամորը, տարբեր սրբերի, ընկերներին, նախնիներին և այլն։ Այնուամենայնիվ, կենացի թեմատիկ ընտրությունը կախված է թամադայից, որը պետք է հարմարացնի իր խոսքը հավաքույթի առիթի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գորոդիշչե (քաղաքատիպ ավան, Գորոդիշչենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳորոդիշչեԳորոդիշչե (ռուս.՝ Городище), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Գորոդիշչենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 21212 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պոգրեբիշչե Վտորոե

Պոգրեբիշչե Վտորոե (ուկրաիներեն՝ Погребище Друге), ավան Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պոգրեբիշչեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1936 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոգրեբիշչե Վտորոե ավանում բնակվում էր 477 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,009 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Խատիսյան (այլ կիրառումներ)

Խատիսյան, հայկական ազգանուն։

Ալեքսանդր Խատիսյան, հայ քաղաքական գործիչ և լրագրող, Հայաստանի առաջին հանրապետության առաջին արտաքին գործոց նախարար և երկրորդ վարչապետ (1874-1945)։
Մարիամ Խատիսյան, հայ գրող, հասարակական գործիչ (1845-1914)։
Լոպարե (այլ կիրառումներ)

Լոպարե կարող է վերաբերվել.

Լոպարե, քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորման համանուն համայնքում։
Լոպարե, համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորմում։
Լեռնուտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Լեռնուտ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 6 հուշարձան (13 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Կաթնաղբյուր (գետ, Արագածոտնի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կաթնաղբյուր (այլ կիրառումներ)Կաթնաղբյուր, գետ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում։ Սկիզբ է առնում Արագած լեռան հարավարևմտյան լանջերից և Կարմրաշեն գյուղից 6 կմ հարավ-արևելքում ձախից միախառնվում Մաստարայի սելավին, հոսքը միայն գարնանը։ Երկարությունը՝ 40 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (2864)

Ժողովածու (2864), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2864 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1805-1836 թվականներին Մանուել Կյումիշխանեցի, անանունք գրիչների կողմից Սանկտ Պետերբուրգում, Ղարասուում և Սևանում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 33x21 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 138 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով և շղագրով։ Կազմը` ստվարաթուղթ, տողեր՝ 28-53: Հիշատակարաններ գրչի՝ 33բ (1805 թ.), 13բ, 15բ (1814 թ.), 119բ (1816 թ.), 24բ (1821 թ.), 22բ (1825 թ.), 34տ, (1830 թ.), 95բ, (1832 թ.), 108ա (1836 թ.) հետադայի՝ 109ա (1859 թ.):


== Բովանդակություն ==
Մանուէլի Կիւմիշխանեցւոյ թուղթք առ Մխիթարեանս, առ Շահան Ջրպետեան, առ Պօղոս Անդրիանուպօլոեցի, առ Եփրեմ կթղ., առ Յովհաննէս պատրիարք Կ. Պօլսոյ,
Ընդդեմ տոմարին Լևոնի, Անձնական պատմութիւն,
Մարգարէութիւն Հերոնիմոսի,
Գուշակութիւն Օսմանցւոց թագաւորի վէզիր Բադիպ փաշայի (չափ., հայատառ թուրքերեն)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժան Պարիզո դե լա Վալետ

Ժան Պարիզո դը Վալետտ (ֆր.՝ Jean Parisot de Valette; փետրվարի 4, 1495, Մալթա - օգոստոսի 21, 1568, Մալթա), ֆրանսիացի ազնվական, 1557 թվականի օգոստոսի 21-ից Մալթայի միաբանության առաջնորդ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է ծագումով Թուլուզցի կոմսերի ընտանիքում։
1534 թվականին եղել է նավապետ, իսկ 1540 թվականին ուներ սեփական նավ։ 1540 թվականին նրան գերեվարում և ստրկացնում են թուրքերը։ Որոշ ժամանակ եղել է Տրիպոլիի քաղաքագլուխը։
1557 թվականի օգոստոսի 21-ին ստանձնում է Մալթայի միաբանության առաջնորդի պաշտոնը, մի շարք եվրոպական և մուսուլմանական երկրներ ճանաչում են նրա ինքնավարությունը և Մալթայի տիրակալ լինելը։ 1565 թվականին Օսմանյան կայսրությունը Մալթայի դեմ է ուղարկում 35 հազարանոց նավատորմ։ Լա Վալետտը ղեկավարում է հերոսական ինքնապաշտպանությունը և դուրս շպրտում թուրքերին։ Նրա պատվին անվանում են Մալթայի մայրաքաղաքը ՝ Վալետան։
Լա Վալետտը տիրապետել է հինգ լեզվի ՝ իտալերենի, իսպաներենի, թուրքերենի, արաբերենի և հունարենի։


== Գրականություն ==
The Religion: A Novel (2007) – by Tim Willocks De Valette is a supporting character.
The Course of Fortune (2015) – by Tony Rothman de Valette is a supporting character, with surname name de Valette and portrayed according to recent historical evidence.


== Ծանոթագրություններ ==
Ալժիրի ֆուտբոլի ֆեդերացիա

Ալժիրի ֆուտբոլի ֆեդերացիա (ֆրանսերեն՝ Fédération algérienne de football, արաբերեն՝ الاتحادية الجزائرية لكرة القدم‎), ստեղծվել է 1962 թվականին։ ՖԻՖԱ-ի անդամ է 1963 թվականից։ Հնագույն ակումբը՝ «Մուլուդիա Հալիան», հիմնվել է 1920 թվականին, 1976 թվականին դարձել է Աֆրիկայի չեմպիոնների գավաթակիր։
Ազգային հավաքականը մասնակցել է աշխարհի 1982 թվականի (խմբային մրցաշարում 2-1 հաշվով հաղթել է ԳՖՀ-ին, ինչը այս մրցումների պատմության խոշոր անակնկալներից է) և 1986 թվականի առաջնությունների եզրափակիչ փուլերին, բայց երկու դեպքում էլ չի հաղթահարել նախնական արգելքները։
Աֆրիկայի 1990 թ. առաջնության հաղթող է։


== Տես նաև՝ ==
Ալժիր


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջը Archived 2009-11-22 at the Wayback Machine.


== Աղբյուրներ ==
Գնացքի վթար Դանիայում (2019)

Գնացքի վթար Դանիայում (2019), մարդատար գնացքի և բեռնատար կիսակցասայլից պոկված տանիքի բախման հետևանքով վթար Դանիայի Մեծ Բելթ կամրջի վրա 2019 թվականի հունվարի 2-ին։ Վթարը տեղի է ունեցել փոթորկի ժամանակ, որը կամուրջը փակել էր ճանապարհային, բայց ոչ երկաթուղային երթևեկության համար։ Վթարի հետևանքով զոհվել է 8 ուղևոր, ևս 16-ը ստացել են տարբեր աստիճանի վնասվածքներ։ Այն Դանիայում երկաթգծի ամենախոշոր վթարն է 1988 թվականից հետո։


== Վթար ==
2019 թվականի հունվարի 1-ին սկսած «Ալֆրիդա» փոթորկի պատճառով Մեծ Բելթ կամուրջը հունվարի 1-ից 2-ը փակ էր բոլոր տեսակի երթևեկության համար։ Ակնկալվում էր, որ այն կվերաբացվի հունվարի 2-ի ժամը 11։00-ին։ Երկաթուղային երթևեկությունը սահմանափակված չէր։ Ե՛վ Ճանապարհային, և՛ երկաթուղային երթևեկությունն իրականացվում էր Արևմտյան Կամրջով, սակայն քամու մեծ ուժգնության պայմաններում Արևելյան Կամուրջը բաց էր միայն ճանապարհային երթևեկության համար (այս հատվածում գնացքներն անցնում են թունելներով)։
Ժամը 7։11-ին DSB ընկերության InterCity մարդատար գնացքը դուրս էր եկել Օդենսեից ուղևորվելով Կոպենհագեն։ Կամրջի արևմտյան հատվածի վրա ICL 210 գնացքն ունեցել է 131 ուղևոր և անձնակազմի 3 անդամ։
Միևնույն ժամանակ կամրջով անցնում էր «Carlsberg» ընկերության բեռնատար գնացքը, որը տեղափոխում էր գարեջրի դատարկ շշեր։
Ժամը 07։35-ի հատվածում, երբ մարդատար գնացքը հասել էր Ֆյուն և Զելանդիա կղզիների միջև գտնվող Արևմտյան Կամրջին, նրան հարվածել քամու հետևանքով բեռնատարից պոկված տանիքի մի հատվածը։
Ութ ուղևոր մահացել են, որից 5-ը կին և 3-ը՝ տղամարդ, 16-ը վիրավորվել են։ Վիրավորներից ոչ մեկը չունի կյանքին սպառնող վնասվածքներ։
Կամրջի վրա երթևեկությունը վերականգնվել է 12։20-ին ։


== Միջազգային արձագանք ==
 Շվեդիա - Վարչապետ Ստեֆան Լյովենն իր զորակցությունն է հայտնել զոհվածների ընտանիքներին և հարազատներին։ Նա հեռախոսազրույց է ունցել նաև Դանիայի վարչապետ Լարս Լյոկե Ռասմուսենի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մայսկայա (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մայսկայա (այլ կիրառումներ)Մայսկայա (ռուս.՝ Майская), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալինինգրադի մարզում և Բարատիոնովսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կորնևկա գետի աջ ափին 3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 29 կմ է, ավազանի տարածքը 235 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթյան ավազանային շրջանին, գետային ավազանը Պրեգոլյա, ենթաավազանը՝ բացակայում է։ Գետի ջրատնտեսային տեղամասը Նեման գետն է և Բալթիկ ծովի ավազանը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01010000212104300010831
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 104301083
Ավազանի կոդը - 01.01.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 04
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 3


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վլարդինգեն

Վլարդինգեն (հոլ.՝ Vlaardingen ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հարավային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 23,76 կմ² է, բնակչությունը՝ 71.119 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.200 եվրո է։
Թունիսյան ազգայնականություն

Թունիսի ազգայնականությունը վերաբերում է թունիսցիների ազգայնականությանը և թունիսյան մշակույթին։ Թունիսի ազգայնականության ակունքները վեր են ածվում 19-րդ դարից, սակայն Թունիսի ազգայնականությունը զգալի քաղաքական ուժ է դարձել 1908 թվականից հետո, երբ հիմնադրվեց «Երիտասարդ թունիսցիների» շարժումը և Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո ստեղծված ավելի զգալի «Դեսթուր» կուսակցությունը (արաբերեն «Սահմանադրություն»)։ «Դեսթուր» կուսակցությունը կոչ է արել Ֆրանսիական կայսրությանը, որի կազմում է Թունիսի ինքնավարությունը, որ Ֆրանսիան դադարի գերիշխող համարվելուց Թունիսի քաղաքականության և հասարակության վրա։ 1933 թվականին Ֆրանսիան արձագանքել է «Դեսթուր» կուսակցությանը արգելքով, ինչը հանգեցրել է ավելի արմատական ազգայնական կուսակցության ՝ «Նեո-Դեսթուր» կուսակցության առաջացմանը, որը ձևավորվել է 1934 թվականին Հաբիբ Բուրգիբայի գլխավորությամբ։ «Նեո-Դեսթուր» կուսակցությունը պահանջում էր Թունիսի անկախությունը Ֆրանսիայից, թեև նա ընդունում էր ֆրանսիական և արևմտյան մշակույթը և ձգտում էր անկախությունից հետո սերտ կապերը պահպանել Ֆրանսիայի հետ։


== Տես նաև ==
Ալժիրյան ազգայնականություն
Արաբական ազգայնականություն
Եգիպտական ազգայնականություն
Լիբիական ազգայնականություն
Լիբանանյան ազգայնականություն
Սոմալիական ազգայնականություն
Հորդանանյան ազգայնականություն
Սիրիական ազգայնականություն
Իրաքյան ազգայնականություն


== Ծանոթագրություններ ==
Պրիմոժ Տրուբար

Պրիմոժ Տրուբար կամ Պրիմուս Տրուբեր(սլովեներեն՝ Primož Trubar, հունիսի 19, 1508, Rašica, Municipality of Velike Lašče, Սլովենիա - հունիսի 28, 1586(1586-06-28), Տյուբինգեն, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն){{#tag:ref| Primož Trubar used the version Primus Truber throughout his life, except in 1550, when he used Trubar. (pronunciation ) (1508 – 28 June 1586), սլովենիացի բողոքական-լյութերական քարոզիչ, կրոնական բարեփոխիչ, սլովեներեն առաջին գրքերի հեղինակ և սլովենական տպագրության հիմնադիր, Կարնիոլա դքսության տարածքում առաջին բողոքական եկեղեցու հիմնադիր, գրական սլովեներենի համադրող-սկզբնավորող։ Տրուբարը լյութերականությունը ներմուծել է Սլովենիա, սակայն իրենց իշխանությունն այդ երկրում հաստատած ավստրիական Հաբսբուրգները հակառեֆորմացիա են ձեռնարկել այդտեղ, և դրանից հետո բողոքական ընդամենը մի փոքր համայնք է մնացել՝ Պրեկմուրիեի շրջանում։ Տրուբարը առանցքային կերպար է սլովենական մշակույթի պատմության մեջ և շատ ու շատ առումներով պատմական խոշոր դեմք։


== Մատենագրություն ==
Տրուբարի գրած կամ տպագրած գրքեր

Catechismvs. V slouenskim Iesiku sano kratko sastopno Islago. Inu ene Molytue tar Nauuki Boshy. Vseti is zhistiga suetiga pisma։ Državna Založba Slovenije։ 1555 
Ta slovenski kolendar kir vselei terpi: inu ena tabla per nim, ta kasshe inu praui try inu sedemdesset leit naprei...։ Cankarjeva založba։ 1557 
Catechismus, mit Außlegung, in der Syruischen Sprach։ Ulrich Morhardt։ 1561 
Ena duhovska peissen subper Turke inu vse sovrashnike te Cerque Boshye։ Cankarjeva založba։ 1567 
Cerkovna ordninga։ Trofenik. 
Kerszhanske leipe molitve sa use potreibe inu Stanuve, na usaki dan skusi ceil Tiedan, poprei v Bukovskim inu Nemshkim Jesiki, skusi Iansha Habermana pissane, Sdai pak tudi pervizh v Slovenskzhino stolmazhene, Skusi Iansha Tulszhaka։ Skusi Iansha Mandelza, utim Leitu։ 1579 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Webzine Sloveniana article
Slovene Government Communication Office
Trubar Forum website in English and Slovene — translating Trubar into modern Slovene!
Website of Velike Lasce
Famous Slovenes
500th Anniversary Celebrations of Trubar’s birth Archived 2008-08-03 at the Wayback Machine.
Հասան II-ի մզկիթ

Հասան II մզկիթ (արաբ․՝ مسجد الحسن الثاني‎‎), գտնվում է Կասաբլանկա քաղաքում, այն Մարոկկոյի ամենամեծ մզկիթն է և աշխարհում ամենախոշորներից մեկը։ Կառույցը գտնվում է Ատլանտյան օվկիանոսի ափին, որի տեսքը բացվում է դահլիճի հսկա ապակուց, կարող է ընդգրկել 25.000 հավատացյալ։ Նաև 80.000 մարդ կարող են աղոթել մզկիթի հարևանությամբ գտնվող հրապարակում։ Այսպիսով, մզկիթում տեղավորվում են 105,000 հավատացյալ։ Մեկ միջնապատի բարձրությունը `210 մետր է։ Դիզայնը մշակվել է ֆրանսիացի ճարտարապետ Միշել Փինզոյի կողմից։


== Շինարարություն ==
Մզկիթը կառուցվել է Մարոկկոյի թագավորի`Հասան 2-րդի իշխանության օրոք։ Շինարարությունը սկսվել է 1986 թվականի հուլիսի 12-ին և ավարտվել է 1989 թվականին՝ թագավորի 60-ամյակի կապակցությամբ։ Սակայն շենքը չի բացվել մինչև 1993 թվականի օգոստոսի 30-ը։ Աշխատանքում ներգրավված էին 2500 շինարարներ, 10.000 արվեստագետներ և այլ դիզայներներ։ Շինարարության համար բոլոր նյութերը վերցվել են Մարոկկոյի շրջաններից և միայն Իտալիայից ներկրվել են սալիկների համար սպիտակ գրանիտ և 50 տոննա ապակե ջահեր։ Մոտ 6000 ավանդական մարոկական արհեստավորներ հինգ տարի աշխատել են մզկիթի, մարմարե հատակի, քարե սյուների և այլ զարդերի համար։


== Նկարագրություն ==
Մզկիթը գտնվում է 9 հա տարածքում։ Աղոթասրահում ներկված են վարդագույն գրանիտի 78 սյունակ, հատակը ծածկված է ոսկեգույն մարմարով և կանաչ օնիքսով։ Տանիքը ծածկված է վառ զմրուխտե սալիկներով։ Այս խոշոր կառույցի շինարարության ընթացքում կիրառվել են տեխնոլոգիական նորարարություններ տարբեր եղանակային պայմաններին հարմարեցնելու համար։ Օրինակ, հատակները ջեռուցվում են, տանիքը կարող է շարժվել, իսկ շենքն ինքնին սեյսմակայուն է։ Մինարատի վերին մասում գտնվում է լազերային պրոյեկտորը, որը երկնքում ստեղծում է մոտ 30 կմ երկարություն ունեցող կանաչ գույնի թեթև գիծ՝ Մաքքայում պահպանվող մզկիթի դիմաց Completed in 1993, it was designed by Michel Pinseau and built by Bouygues. The minaret is 60 stories high topped by a laser, the light from which is directed towards Mecca.:
Շենքի մակերեսի կեսը գտնվում է Ատլանտյան օվկիանոսի վերևում։ Գլխավոր ճարտարապետ Միշել Փինզոյի խոսքերով, նա ներշնչված է Ղուրանի խոսքերով. «Ալլահի գահը ջրի վրա է»։ Այս գաղափարը, նա օգտագործում էր շենքը նախագծելիս։ Եվ իրականում, մզկիթի շենքն այնպես է կառուցված, որ երկրպագուների մոտ ստեղծի այնպիսի տպավորություն, որ մզկիթը լողում է ալիքների վրա։ Այս ազդեցությունն ավելի է բարձրանում ալիքի բարձրության վրա։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Շինարարության արժեքը 800 միլիոն դոլար է և բոլոր գումարները հավաքվել են նվիրատվությունների միջոցով։
Մեծ Հասան մզկիթն աշխարհում ամենաբարձր կրոնական կառույցն է։
Հասան II մզկիթը Մարոկկոյի այն կրոնական կառույցներից մեկն է, որտեղ թույլատրվում է մտնել ոչ մուսուլմաններին։
Հատկանշական է, որ մզկիթի ճարտարապետը`ֆրանսիացի Միշել Փինզոնը մուսուլման չէր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Hassan II Mosque Article from Sacred Destinations
Բուկուրա Դումբրավա

Բուկուրա «Ֆանի» Դումբրավա (ռումիներեն՝ Bucura Dumbravă, դեկտեմբերի 28, 1868(1868-12-28), Բրատիսլավա, Ավստրո-Հունգարիա - հունվարի 26, 1926(1926-01-26), Պորտ Սաիդ, Եգիպտոս), Հունգարիայում ծնված ռումինացի վիպասան, մշակույթի քարոզիչ, ճանապարհորդ և թեոսոֆ։ Նրա գրական ստեղծագործությունները, որոնք հիմնականում գրված էին գերմաներեն լեզվով,  ռոմանտիկ պատմություններ էին հայդուկների լեգեենդար սխրագործությունների մասին։ Նրանք առևտրային մեծ հաջողություն բերեցին` ինչպես գերմանալեզու Եվրոպայում, այնպես էլ Ռումինիայում։
Դումբրավան մի շարք մշակութային ծրագրեր էր պրոպագանդում. բայց նրա գործունեությունը հիմնականում ուղղված էր Ռումինիայում տուրիզմի զարգացմանն ու շրջակա միջավայրի պահպանմանը։ Նա ակտիվ զբոսաշրջիկ և լեռնագնաց էր, երկրի առաջին տուրիստական ակումբներից մի քանիսի հիմնադիրն է։ Նրա ճամբորդական ուրվագծերը ռումինական գրականության մեջ արդիական են մինչև օրս, չնայած նրա գեղարվեստական աշխատանքը քիչ է հիշատակվում։
Իր կարիերայի ընթացքում Դումբրավան նպաստել է կանանց ներգրավմանը ռումինական մասոնության մեջ։ Տարեց հասակում նրա աշխատանքները հիմնականում կենտրոնացվել են սպիրիտուալիզմի վրա և լինելով Ճիտու Քրիշնամուրդիի աշակերտուհին, նա Թեոսոֆիտական հասարակության մեջ ստեղծել է ռումինական օթյակը։ Մահացել է Ադյարում կայացած թեոսոֆինյան կոնֆերանսին մասնակցելուց հետո՝ Բրիտանական Հնդկաստանից վերադառնալու ճանապարհին։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ կյանքը ===
Ապագա գրողը ծնվել է Բրատիսլավայում  (այն ժամանակ՝ Պրեսսբուրգ), նրա հայրը ուներ կամ հունգարա-սլովակյան, կամ սլովակյան-հունգարական արմատներ, մայրական գծով նա  էթնիկ գերմանուհի էր։ Դումբրավան դաստիարակվել է գերմանական մշակույթի մեջ, հետևաբար շրջապատի կողմից հաճախ ընկալվում էր որպես գերմանուհի։
Դումբրավան վաղ մանկությունը անցկացրել է Ավստրո-Հունգարիայի տարբեր շրջաններում ճանապարհորդելիս, չորս տարեկանում այցելել է Վիեննա։ Մեկ տարի անց նրա ընտանիքը արտագաղթել է Ռումինիայի Թագավորություն, քանի որ ընկերական հարաբերությունների մեջ էին Ռումինիայի թագավոր Կառոլ 1-ինի հետ։ Դումբրավայի հայրը ապահովագրական ընկերության կառավարիչ էր, որոշ աղբյուրներ կարծում են, որ «zur Brüderlichkeit» մասոնական օթյակի ղեկավարն էր։
Թագավորական ընտանիքը ուշադրություն է դարձնում, թե ինչպես է Ֆանին նվագում դաշնամուրի վրա, գերմաներեն լեզվով բանաստեղծություն գրելու տաղանդի, և ռումինական ռոմանտիկ գրականություն կարդալու կրքի վրա։ Սինայայի պալատում նա դարձել էր Ելիզավետա թագուհու վստահված անձը և պալատական ազնվական օրիորդը, իսկ 1884 թվականի հուլիսին ընդունվել է բարձր հասարակություն, որպես թագավորական զույգի հյուր։
1886 թվականին Դումբրավան դարձել է մարդասեր և հասարակական ակտիվիստ, նա հիմնադրել է Տիբիշուայի ընկերությունը, կիրակնօրյա դպրոցի շենքը տրամադրեց ստորին խավի երեխաներին։  Ավելի ուշ նա հիմնականում երաժշտկան քննադատ էր, արվեստի խթանող, Ռումինիայի ակադեմիայում հետազոտող և կրոնական կարգապահության դասախոս, աշխատում էր քանդակագործ Քերոլ Շտորկի և երաժշտագետ Իոն Պոպեսկի- Պասարեի հետ։ 1905 թվականին Դումբրավան,  քաղաքական գործիչ Վինտիլե Բրետիանու հետ ստեղծել է «Չինդիա» ընկերությունը՝ ռումինական ֆոլկլորի՝ հիմնականում ազգային պարերի  պահպանման և զարգացման համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Մատա Մերիդիունալ Պերնամբուկանայի գավառ

Մատա Մերիդիունալ Պերնամբուկանայի գավառ (պորտ.՝ Microrregião da Mata Meridional Pernambucana), գավառ Բրազիլիայի Պերնամբուկու նահանգում։ Մտնում է Մատա Պերնամբուկանայի գավառի մեջ։ 8°25′07″ հվ. լ. 35°19′40″ ամ. ե.


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Ամարաժի
Բարրեյրուս
Բելեն դի Մարիյա
Կատենդի
Կորտես
Էսկադա
Կիպապա
Մարայալ
Պալմարիս
Պրիմավերա
Ռիու Ֆորմոզու
Սիրինյաեն
Աստերոիդների ցանկ (108601-108700)

Աստերոիդների ցանկ (108501-108600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (108701-108800)
 Աստերոիդների ցանկ (108501-108600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (108701-108800)
Մարգավետի լեռներ

Մարգավետի լեռներ, Մարգավետի լեռնաշղթա, լեռներ Հայաստանի Լոռու և Տավուշի մարզերի սահմանագլխին, Բովաքարի լեռների հարավարևելյան ճյուղավորություններից։  Ձգվում է Բովաքար գագաթից դեպի հարավ-արևելք՝ կազմելով Աղստև և Բլդան գետերի ջրբաժանը։ Ամենաբարձր գագաթը՝ Ծակքար (2549 մ), երկարությունը՝ 7 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==