armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Յակով Զալևսկի

Յակով Անատոլևիչ Զալեվսկի (մայիսի 30, 1980(1980-05-30), Վոլգոգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Նախկին ժամանակաում եղել է Կրումկաչի ակումբի մարզիչ։


== Գործունեություն ==


=== Ակումբային ===
Վոլգոգրադյան «ՈւՕՌ» ակումբի սան է։ Նրա առաջին մարզիչը եղել է Ա․ Գ․ Զալեվսկին։ Պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է «Տորպեդո» ակումբի կազմում։ Հետո խաղացել է «էներգիա» ակումբում։ 1990/1991 մրցաշրջանում հանդես է եկել Մոլդավիայի Դուբոսսարի քաղաքի «Էներգետիկ» ակումբում։ Հետո խաղացել է «Շերիֆ» և «Տիրասպոլ» ակումբներում բայց հիմնական կազմում չի ընդգրկվել։  2013 թվականի հունվարին Կիևի «Դինամո» ակումբը դիտարկել է, բայց չի գնել։ 2013/14 մրցաշրջանում անցկացրել է Օդեայի «Պալմիրե» ակումբում, որտեղ ակումբը հանդես է եկել Ուկրաինայի երկրորդ լիգայում։ Երեք տարի հետո Զալեվսկին խաղացել է «Սախալին» ակումբում։ 2007 թվականին տեղափոխվել է Ժոդինսկի «Տորպեդո» ակումբում, որտեղ անցկացրել է 2 տարի։ 2008 թվականի օգոստոսին տեղափոխվել է Օվիդիոպոլսկի «Դնեստր» ակումբում, ակումբը դուրս է եկել Ուկրաինայի առաջին լիգա։ Ակումբում ընդհանուր Առաջին լիգայի ընթացքում խաղացել է 34 խաղ և խփել է 1 գոլ իսկ Ուկրաինայի Գավաթում անցկացրել է 2 խաղ և խփել է 2 գոլ։ 2010 թվականի հունվարին տեղափոխվել է «Մինսկ» ակումբ Անցկացրել է մեկ մրցաշրջան մայրաքաղաքային ակումբում, 2011 թվականի փետրվարին տեղափոխվել է Վիտեբսկ ակումբ։ Խաղացողի կարիերան ավարտել է 2014 թվականին «Կրումկաչախ» ակումբի կազմում։


=== Հավաքականում ===
Հանդես է եկել Մոլդովայի երիտասարդական հավաքականում (մինչև 21)  Մոլդովայի մինի ֆուտբոլի հավաքականի պաշտանական խաղերում ։


== Անձնական կյանք ==
2007 թվականի հուլիսին ամուսնացել է։


== Ծանցանկ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը teams.by կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Մուսա Գարեև

Մուսա Գայսինովիչ Գարեև,  (բաշկիրերեն՝ Муса Ғaйса улы Гәрәев, այդ թվում նաև Муса Гәрәй, հունիսի 9, 1922(1922-06-09), Իլյակշիդե, Belebey Uyezd, Ուֆայի նահանգ, ՌԽՖՍՀ - սեպտեմբերի 17, 1987(1987-09-17), Ուֆա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ազգությամբ բաշկիր խորհրդային ռազմական օդաչու, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից, ԽՍՀՄ կրկնակի հերոս։


== Կենսագրություն ==
Մուսա Գայսինովիչ Գարեևը ծնվել է 1922 թվականի հունիսի 9-ին, Իլյակշիդե գյուղում (Ուֆայի մարզ, այժմ Իլիշևսկի շրջան, Բաշկորտոստան)՝ աղքատ գյուղացու ընտանիքում։
1940 թվականին ավարտել է ժողկոմատի տեխնիկումը՝ «հաղորդակցության ուղիներ» մասնագիտությամբ։
1940 թվականի դեկտեմբերի 15-ին, Ուֆա քաղաքի բաշկիրական ԱԳԻՍՀ Ժդանովսկի զինկոմիսարիատի կողմից զորակոչվել է բանակ։
1942 թվականի սեպտեմբերի 25-ին, Էնգելսի ռազմական ավիացիոն դպրոցը ավարտելով, ուղարկվում է ճակատ։
1942 թվականի սեպտեմբերի 25-ից սերժանտի կոչումով գործող բանակի օդաչու էր՝ գունդ համար 944։


== Մրցանակներ ==
1941—1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ,
Կարմիր աստղի շքանշան
Լենինի շքանշան
Կարմիր Աստղի շքանշան
Խորհրդային Միության հերոս
I աստիճանի Հայրենական պատերազմի շքանշան
Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան
«Մարտական ծառայությունների» մեդալ
ԽՍՀՄ «Արիության համար» մեդալ
Մեդալ «Ստալինգրադի պատշպանության համար»
«Քյոնիսբերգ գրավելու համար» մեդալ
III աստիճանի Բոգդան Խմելնիցկու շքանշան
Ալեքսանդր Նեվսկու շքանշան
Աշխատանքային կարմիր դրոշ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 Մուսա Գարեև «Երկրի հերոսներ» կայքումԿաղապար:Проверено

Статья к 85-летию со дня рождения дважды Героя Советского Союза Мусы Гареева(չաշխատող հղում)
Его всегда тянуло домой Archived 2007-11-11 at the Wayback Machine..
Статья о Мусе Гарееве в газете Комсомольская Правда-Уфа.
Статья в электронной версии Башкирской энциклопедии(չաշխատող հղում)
Վիսոկոե (գյուղ, Կրասնոպոլիեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎիսոկոեՎիսոկոե (ուկրաիներեն՝ Високе), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրասնոպոլիեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիսոկոե գյուղում բնակվում էր 28 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բազիկովո

Բազիկովո (ռուս.՝ Базиково, բաշկիրերեն՝ Баҙыҡ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 220 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կոգոլյոս Վեգա

Կոգոլյոս Վեգա (իսպ.՝ Cogollos Vega) կամ Կոգոլյոս դե լա Վեգա (իսպ.՝ Cogollos de la Vega), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Գրանադա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վեգա դե Գրանադա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 50 կմ2։ Բնակչությունը՝ 2068 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Microweb turística de Cogollos Vega realizada por el Patronato de Turismo de Granada Archived 2008-02-29 at the Wayback Machine.
Situación de Cogollos Vega
Web Oficial de Cogollos Vega Archived 2017-10-02 at the Wayback Machine.
Página dedicada al entorno del Parque Natural de la Sierra de Huétor
Կալիգինո

Կալիգինո (ռուս.՝ Калыгино), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բզնունյաց լեռնաշղթա

Բզնունյաց լեռներ, լեռնաշղթա Թուրքիայում։ Ոմանք այսպես են անվանում Վանա լճի արևմտյան ափերին ձգվող լեռնաճյուղերը, որոնք հնում այդ անվամբ չեն հիշատակված։ Ձգվում է Ծաղկանց լեռների հարավ–արևմուտքով՝ եզերելով Վանա լճի արևմտյան ափերը։ Ունի հրաբխային մի քանի գագաթներ, որոնցից ամենաբարձրը Սիփանն է՝ 4434 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օզերինովկա

Օզերինովկա (ուկրաիներեն՝ Озеринівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բրատսկոեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օզերինովկա գյուղում բնակվում էր 139 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,466 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(3961) Արտուրկոքս

(3961) Արտուրկոքս (անգլ.՝ Arthurcox), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1962 թվականի հուլիսի 31-ին Ինդիանայի համալսարանի կողմից Բրուկլինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,622242 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2171 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0274 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1550,98 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,232111 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,66° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3961) Արտուրկոքս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նիկել (այլ կիրառումներ)

Նիկել, կարող է վերաբերել՝

Նիկել - քիմիական տարր
Նիկել - գյուղական ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետության Մայկոպի շրջանի կազմում
Կոսիխա (գյուղ, Կոսիխինսկի շրջան)

Կոսիխա (ռուս.՝ Косиха), գյուղ Ռուսաստանի Ալթայի երկրամասի Կոսիխինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5700 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բոլշոյ Ուտյաշ

Բոլշոյ Ուտյաշ (ռուս.՝ Большой Утяш, բաշկիրերեն՝ Оло Үтәш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 209 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մատենագրութիւնք (5090, Պետրոս Արագոնացի)

Մատենագրութիւնք (5090), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5090 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 15-րդ դարում Վարդան անանուն գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16x13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 284  թերթից։ Գրված է երկսյուն, միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ, աստառը՝ շերտազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 187ա, հետագայի՝ պահպանակ Դ (1681 թ.), Ա (1769 թ.), 260բ (1904 թ.):


== Բովանդակություն ==
Գիրք Առաքինութեանց, Գիրք Մսլութեանց, Յաղագս ութն երանութեանց։
Ընդդէմ նոցա, որ ասեն ոչ գոյ աստուած։


== Ծանոթագրություններ ==
Անտոն Պան

Անտոն Պան (1796, Սլիվեն, Բուլղարիա - նոյեմբերի 3, 1854(1854-11-03), Բուխարեստ, Ռումինիա), ռումինացի գրող, բանաստեղծ, կոմպոզիտոր և ֆոլկլորիստ, ռումինական երաժշտական բանահյուսության հիմնադիրներից մեկը, որի գործունեությունը մեծապես նպաստել է ռումինական գրական լեզվի ի հայտ գալուն։ 


== Կենսագրություն ==
Ճշգրիտ ամսաթիվը և ծննդյան տարին անհայտ են։ Նրա մայրը հույն էր, հայրը՝ բուլղարացի կամ գուցե գնչու։ 1806-1812 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի սկսվելուց հետո Պանի ընտանիքը փախել է Քիշնև, որտեղ Անտոնը սկսել է երգել եկեղեցական երգչախմբում։ 1810 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Բուխարեստ։ Այնտեղ Պանն ապրել է մինչև 1821 թվականը, երբ ստիպված է եղել յոթ տարով փախչել ավստրիական Տրանսիլվանիա։

Իր կյանքի տարբեր ժամանակահատվածներում եղել է երգիչ, երաժիշտ, երգեցողության ուսուցիչ, տպագրիչ (մասնավորապես, 1843 թվականին հորինել է սեփական տպագրական մեքենա), գրահրատարակիչ։ Նա հավաքել է ռումինական բանահյուսության տարբեր նյութեր, այդ թվում՝ պատմվածքներ, անեկդոտ, ռումինական ժողովրդական երգեր, որոնցից մի քանիսը մշակել է։ 1848 թվականին հրատարակել է ռումինական բառերի և արտահայտությունների բառարան։
Մահացել է տիֆից։
Պաշտոնական վարկածի համաձայն՝ Անտոն Պանը Ռումինիայի պաշտոնական օրհներգի երաժշտության հեղինակն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Панн, Антон»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 


== Արտաքին հղումներ ==
Панн Антон հոդվածը Սովետական մեծ հանրագիտարանում
Չարլզ Դաուսեթ

Չարլզ Դաուսեթ (հունվարի 2, 1924(1924-01-02), Միացյալ Թագավորություն - հունվարի 8, 1998(1998-01-08)), անգլիացի հայագետ։ Լոնդոնի արևելագիտական և աֆրիկյան ուսմանց բարձրագույն դպրոցի դասախոս։
Զբաղվում է հայ մատենագիրների, ձեռագրերի, հայերենի, միջնադարյան արվեստի հետազոտությամբ։ Անգլերեն է թարգմանել Կաղանկատվացու «Պատմութիւն Աղուանից»-ը և Դավիթ Սլավկաորդի «Խրատք կանոնականք»-ը։ Առանձին ուսումնասիրություն է նվիրել քյոթաքիահայերի արհեստագործությանն ու արվեստին։ Քննել է Եզնիկ Կողբացու տեղեկությունները քաղդեացի աստղագետների մասին, Կոստանդնուպոլսի պատրիարք Ստեփանոս Ա-ի ընդօրինակած Սաղմոսարանի (Օքսֆորդի Բոդլեյան թանգարան) հիշատակարանը։ Կատարել է հայերեն տեր, տիկին, տիեզերք, նյութ, հյութ բառերի ստուգաբանական, հայկական մանրանկարների ու զարդարվեստի նմուշների (Բրիտանական թանգարանի 1652 թ. Հայսմավուրքը, Լիսաբոնում պահվող 1687 թ. ոսկյա տապանակը) ուսումնասիրություններ։ Հրատարակել է գրախոսական ԽՍՀՄ ատլասի (1961) մասին։ 1962 թ. աշնանը եղել է Հայաստանում, ուսումնասիրել Մատենադարանի ձեռագրերը։


== Ծանոթագրություններ ==
(2401) Աելիտա

(2401) Աելիտա (անգլ.՝ Aehlita), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1975 թվականի նոյեմբերի 2-ին Տամարա Սմիռնովաի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,769781 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6025 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,937 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1683,71 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,213814 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,33° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2401) Աելիտա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կյուզա դի Պեզիո

Կյուզա դի Պեզիո (իտալ․՝Chiusa di Pesio)՝ կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3781 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 40 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 94 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12013։ Հեռախոսային կոդ՝ 0171։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Անտոնինը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0171 734009
Էլեկտրոնային հասցե։ chiusa.pesio@infosys.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comunechiusapesio.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ջոն Հոուարդ Նորթրոփ

Ջոն Հոուարդ Նորթրոփ (անգլ.՝ John Howard Northrop, հուլիսի 5, 1891(1891-07-05)[…], Յոնկերս, Վեստչեստեր շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ - մայիսի 27, 1987(1987-05-27)[…], Ուիքլենբուրգ, Մարիկոպա շրջան, Արիզոնա, ԱՄՆ), ամերիկյան կենսաքիմիկոս, փիլիսոփայության դոկտոր (1915)։
Ավարտել է Կոլումբիայի համալսարանը (1912)։ 1915-1962 թթ. աշխատել է բժշկական հետազոտությունների Ռոկֆելլերյան ինստիտուտում։ Հիմնական աշխատանքները վերաբերում են ֆերմենտների կենսաքիմիային։ Առաջինն է (աշխատակիցների հետ համատեղ) բյուրեղային տեսքով անջատել պեպսին, տրիպսին և պրոտեոլիտիկ այլ ֆերմենտները, ինչպես նաև վիրուսներից մեկը և դիֆթերիային հակաթույնը։ 1946 թ. արժանացել է Նոբելյան մրցանակ Ու․ Ստենլիի և Զ․ Սամների հետ համատեղ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լոմաս դե Սամորա

Լոմաս դե Սամորա (իսպ.՝ Lomas de Zamora), քաղաք, տեղակայված նույնանուն մարզում, Բուենոս-Այրես նահանգում (Արգենտինա)։ Լոմաս դե Սամորան ձևավորում է Մեծ Բուենոս-Այրես ագլոմերացիան։


== Պատմություն ==
Մինչև եվրոպական նվաճողների ժամանումը երկիր, որտեղ այժմ գտնվում է Լոմաս դե Սամորաան եղել է բնակեցված գուարանցի հնդիկներով։ Բուենոս-Այրեսի հիմնադրումից հետո մերձակա հողերը բաժանվեցին Խուան դե Գարայի աշխատակիցների միջև։ 1736 թվականին այս հողերի սեփականատեր է դարձել կապիտան Խուան դե Սամորան, ում անունն էլ ժառանգել է քաղաքը։ 1765 թվականին Սամորան վաճառել է իր ողջ սեփականությունը կեղծավոր կոլեգաներին, սակայն երկու տարի անց այս տարածքը դարձել է իսպանական գաղութ։ 1778 թվականին հողը վաճառվել է աճուրդում։ 1825 թվականի օգոստոսի 8-ին Լոմաս դե Սամորա է ժամանել 250 հոգանոց շոտլանդացիների խումբ, որոնց է վաճառվել քաղաքը։ Քաղաքում առաջին դպրոցը սկսել է աշխատել 1859 թվականի նոյեմբերից։ Բնակավայրը պաշտոնապես հիմնադրվել է 1864 թվականին Պուեբլո դե լա Պաս անունով (իսպ.՝ Pueblo de la Paz)։ 1865 թվականի հունվարի 22-ին բացվում է եկեղեցի, ճարտարապետներ Նիկոլասի և Խոսե Կանալեի աշխատանքով ։ Նույն տարվա օգոստոսի 14-ին բացվել է Հարավային երկաթուղային կայարանը։ 1976 թվականից Լոմաս դե Սամորան ստացել է համայնքի կարգավիճակ։ 1887 թվականին բացվել է հեռախոսային կայան, իսկ մեկ տարի հետո անցկացվել է փողոցների լուսավորում։ 1906 թվականի հունիսի 5-ին բացվում է «Hospital LC de Gandulfo» հիվանդանոցը։ 1908 թվականին Լոմաս դե Սամորայում բացվել է էլեկտրական տրամվայի գիծ, իսկ 1910 թվականին անցկացվել է ջրային ցանց, 1922 թվականին իրականացվել է գազաֆիկացում։ 1910 թվականին համայնքը ստանում է քաղաքի կարգավիճակ, և կոչվում է Լոմաս դե Սամորա (իսպ.՝ Lomas de Zamora)։ 1972 թվականին քաղաքում բացվում է Լոմաս դե Սամորայի Ազգային համալսարանը։ Հիմա այնտեղ սովորում է 42 000 ուսանող։


== Աշխարհագրություն ==
Լոմաս դե Սամորայի հյուսիսային սահմանները ձգվում են Բանֆիլդ քաղաքի Լաս Էրաս փողոցով։ Հարավում Գարիբալդի փողոցով բաժանվում է Տեմպերլեյ և Լյավալոս քաղաքներից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի պաշտոնական կայք Archived 2015-07-01 at the Wayback Machine.
Վիճակագրական տվյալներ
(6956) Հոլբախ

(6956) Հոլբախ (անգլ.՝ Holbach), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի փետրվարի 13-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,442964 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2164 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6695 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1394,68 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,258124 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,47° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6956) Հոլբախ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պլոտի (գյուղ, Դոլգորուկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊլոտիՊլոտի (ռուս.՝ Плоты), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոլգորուկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 36 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գևորգ Օհանյան

Գևորգ Սմբատի Օհանյան (ապրիլի 24, 1935(1935-04-24), Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 2016), հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ։ Հայաստանի գրողների միության անդամ 1961 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1971 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Գևորգ Օհանյանը ծնվել է 1935 թվականի ապրիլի 24-ին, Բաքվում։ 1959 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի մանկավարժական ինստիտուտի (Բաքու) պատմագրական ֆակուլտետը։ Աշխատել է Բաքվում հայերեն հրատարակվող «Կոմունիստ» թերթում և «Գրական Ադրբեջան» հանդեսում։ 1967-1969 թվականներին որպես խմբագիր աշխատել է «Հայաստան» հրատարակչությունում։ 1969-1971 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ Նախարարների խորհրդի մամուլի պետական կոմիտեի նախագահի օգնականը, 1971-1978 թվականներին՝ Հայհրատպետկոմի քաղաքական-գեղարվեստական գրականության բաժնի ավագ խմբագիր, 1978 թվականից՝ նույն բաժնի պետ։


== Երկեր ==
Կաթիլներ, Բաքու, Ազերնեշր, 1960, 60 էջ։
Պարտք, Բաքու, Ազերնեշր, 1966, 58 էջ։
Երբ սպասում ես, Երևան, «Հայաստան», 1969, 120 էջ։
Սպասումից հետո, Երևան, «Հայաստան», 1972, 103 էջ։
Մանկությունից մանկություն, Երևան, «Հայաստան», 1975, 21 էջ։
Թափանցիկ դռներ, Երևան, «Հայաստան», 1975, 143 էջ։
Հեռացող միջօրե (բանաստեղծություններ), Երևան, «Սովետական գրող», 1979, 231 էջ։
Բերդասար։ Բանաստեղծ։ «Առերեսում»-ԱՆԻ, 2003, 64 էջ։


=== Թարգմանություններ (ռուսերենից և ադրբեջաներենից) ===
Գրիբաչև Նիկոլայ, Անտառային հեքիաթ, Երևան, «Հայաստան», 1972, 30 էջ։
Լադոնշչիկով Գեորգի, Իմ բարեկամ երեխաներին, Երևան, «Հայաստան», 1973, 23 էջ։
Մուստայ Քարիմ, Տարիների հետքերով, Երևան, «Հայաստան», 1974, 72 էջ։
Պիշումով Յա., Իմ փողոցը, Երևան, «Հայաստան», 1974, 32 էջ։
Վեքիլ Ալի, Հայրենի ճամփաներ, «Սովետական գրող», 1979, 92 էջ։
Չինգիզ Ալիօղլի, Կանչ, Երևան, «Սովետական գրող», 1980, 60 էջ։
«Թարգմանչաց արվեստ» շտեմարան։


=== Մամուլ ===
Գևորգ Օհանյան. Բանաստեղծություններ։ «Գարուն», 1968, № 7։


== Գրականություն ==
Лира братства. Поэты Украины об Армении (часть книги переведена Г. Оганяном). Ер., 1983.


== Ծանոթագրություններ ==
Ամիր-Երկաթ

Ամիր-Երկաթ, հայկական արական անուն։ Կազմված է արաբերեն amiīr՝ «իշխան» և հայերեն երկաթ բառերից։ Գործածվել է 13-րդ դարում։


== Գործածություններ ==
Ամիր-Երկաթ, հայր Բարսեղ եպիսկոպոսի, որ առաջնորդ էր Հռոմոսի վանից։


== Ծանոթագրություններ ==
Շպակովսկոեի շրջան

Շպակովսկոեի շրջան (ռուս.՝ Шпаковский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ստավրոպոլի երկրամասում։ Անվանվել է ի պատիվ Ֆոմա Շպակի։
Ստեղծվել է 1937 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Միխայլովսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2362,57 կմ²։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 125048 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 52,93 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Royal Dutch Shell

«Ռոյալ Դաթչ Շել» (անգլ.՝ Royal Dutch Shell, ԼՖԲ նշանակում՝ RDSA), նավթ և բնական գազ արտադրող անգլո-հոլանդական անդրազգային կորպորացիա։
Ստեղծվել է «Royal Dutch Petroleum» և «Shell Transport & Trading» ընկերությունների միավորման արդյունքում և ներկայումս եկամտաբերությամբ աշխարհում գրավում է երկրորդ տեղը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ստորին Շունդա

Ստորին Շունդա (ռուս.՝ Ստորին Շունդա), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է ՈՒնժա գետի ձախ ափում՝ 354 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը ՈՒնզա գետն է։ Գետի գետային ավազանը Վոլգա գետն է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010300312110000014870
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110001487
Ավազանի կոդը - 08.01.03.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Եմիշճան

Եմիշճան, գյուղը գտնվում է Արցախի Հանրապետության Մարտունու շրջանում։ Վարչական կենտրոն Մարտունի շրջկենտրոնից հեռու է 15 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից` 50 կմ։։ 


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Արցախի լեռնաճյուղի հյուսիսային ստորոտի սարահարթի անտառապառ լեռնալանջին՝ 900 մետր բարձրության վրա։ Եմիշճան գյուղի հողային տարածությունը կազմում է 1419,90 հա։


=== Կլիմա ===
Կլիման չոր մերձարևադարձային է, օդի տարեկան միջին ջերմաստիճանը +10 աստիճան է, հուլիսի միջին ջերմաստիճանը կազմում է +18 աստիճանից մինչև +22 աստիճան, առավելագույն ջերմաստիճանը հասնում է +37 աստիճանի, լեռներում՝ +32 աստիճանի։ Հունվարի միջին ջերմաստիճանը կազմում է -8 աստիճանից մինչև -12 աստիճան։ Տեղումների տարեկան միջին քանակը կազմում է 410-520 մմ։


== Պատմություն ==
Եմիշճան գյուղը հնում եղել է Արցախ նահանգի Վարանդայի մելիքության, ապա Ելիզավետպոլի նահանգի Շուշիի գավառի մեջ։


=== Արցախյան ազատամարտ (1991-1994) ===

1988 թվականին Եմիշճան գյուղում կազմավորվել է ինքնապաշտպանական մարտական ջոկատ Գ․ Հովհաննիսյանի հրամանատարությամբ, որը միավորվել է այլ ջոկատների հետ, ստեղծելով, վաշտ, ապա՝  գումարտակ։ Ջոկատն 1992 թվականին ներառվելով Մարտունու պաշտպանական շրջանի ստորաբաժանումների կազմում, մասնակցել է Աղդամի, Մարտունիի և Արցախի այլ շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրման մարտերին։ Գյուղի բնակիչները մասնակցել են նաև 1941-1945 թվականների պատերազմին։ Գյուղից ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով պարգևատրվել է Լ. Շումանյանը, «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով՝ Գ. Հովհաննիսյանը, «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով ՝ Է. Աբրահամյանը։ Գյուղից զոհվել է 1 ազատամարտիկ։շ


== Պատմամշակութային հուշարձաններ ==
Գյուղում պահպանվել են 16-17-րդ դարերի «Թազա սուրբ» խաչքարը, 16-17-րդ դարերի «Թազա սուրբ» մատուռը, 13-14-րդ դարերի «Երե չփրներ» գերեզմանոցը, 13-14-րդ դարերի «Երե չփրներ» խաչքարը կառուցված եկեղեցին, 13-17-րդ դարերի գյուղատեղիների մնացորդները, 17-18-րդ դարի «սբ․ Ստեփանոս» եկեղեցին։


== Բնակչություն ==
Գյուղի բնակչության թիվը 1907 թվականի տվյալներով կազմել է 619 մարդ, 1974 թվականի տվյալներով կազմել է 150 մարդ, 2005 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 164 մարդ, իսկ 2010 թվականի տվյալներով կազմում է 170 մարդ, 44 ընտանիք։


== Անվանում ==
Նախկինում անվանվել է Եմեշջան, նաև Եմիշա, Եմիջա, Եմիշջան վերանվանվել Եմիշճան։


== Տնտեսություն ==
Գյուղի բնակիչները զբաղվել և զբաղվում են անասնապահությամբ, հացահատիկային, կերային, բանջարաբոստանային կուլտուրանների մշակությամբ, խոզապահությամբ, մեղվապահությամբ, այգեգործությամբ։


== Հասարակական կառույցներ ==
Գյուղում գործել և գործում են ութամյա դպրոց, ակումբ, բուճմանկաբարձական կետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պաադուոցա

Պաադուոցա (էստ․՝ Paaduotsa), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 7 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Փարիզի 1-ին շրջան

Փարիզի 1-ին շրջան, Arrondissement du Louvre Փարիզի ամենահին քաղաքային շրջաններից մեկը։ Մարզը կազմող թաղամասերից մեկը՝ Լե Ալը, ծագում է միջնադարում։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Փարիզի 1-ին շրջանը տեղակայված է հիմնականում Սեն գետի աջ ափին, բայց ներառում է Սիտե կղզու արևմտյան մասը։ Շրջանի տարածքը 183 հա է, ուստի թաղամասը փոքրերից մեկն է։ Հյուսիսում թաղամասը սահմանակից է 2-րդին, արևմուտքում՝ 8-րդին, հարավում (հակառակ ափին) 6-րդին և 5-րդին, արևելքում՝ 3-րդ և 4-րդ քաղաքային շրջաններին։


== Բնակչություն ==
1999 թվականի մարդահամարի համաձայն, 1-ին շրջանի բնակչությունը կազմում էր 16.888 մարդ, բնակչության խտությունը 9228 մարդ / կմ² էր։ Այսպիսով, այստեղ ապրում է Փարիզի բնակչության մոտավորապես 0,8% -ը։


== Թաղամասեր ==
1-ին վարչական շրջանը բաղկացած է հետևյալ վարչական թաղամասերից (համարակալված 1-4).


== Կառավարման մարմիններ ==
2014 թվականի ապրիլին Համաժողովրդական շարժման լիբերալ-պահպանողական միության ներկայացուցիչ Ժան-Ֆրանսուա Լեգարեն վերընտրվեց շրջանի քաղաքապետ (Jean-François Legaret).

Քաղաքապետարանի հասցե՝4, Լուվր
75001 ՓարիզՀեռախոս՝ 01 44 50 75 01


== Տեսարժան վայրեր ==

Լուվր
Կամար Կառուզելի հրապարակում
Վանդոմի սյուն
Կոնսերժերի (փարիզյան բանտ)
Ֆրանսիայի բանկ
Փարիզի ֆոնդային բորսա
Լե-Ալ
Փարիզի արդարադատության ամրոց
Օրանժերի թանգարան
Պալե-Ռոյալ (Թագավորական պալատ)
Հանրախանութ La Samaritaine (այժմ փակ է հիմնանորոգման համար)
Սենտ Շապել
Նոր կամուրջ
Կոմեդի ֆրանսեզ
Ռից (հյուրանոց Փարիզում)
Սենթ-Էստաշ եկեղեցի
Սեն Լյո Սեն Ժիլ եկեղեցի


=== Զբոսայգիներ, հրապարակներ ===
Տյուիլրի պարտեզ
Պալե Ռոյալ զբոսայգի
Շատլե հրապարակ
Ռիվոլի (փողոց)
Վանդոմի հրապարակ
Դոֆինի հրապարակ


== Տես նաև ==
Փարիզի 1-ին շրջանում գտնվող փողոցների և հրապարակների ցուցակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
1-ին շրջանի պաշտոնական կայք Archived 2020-04-11 at the Wayback Machine.
«Portrait d'arrondissement. 1er arrondissement»։ APUR։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-01-10-ին։ Վերցված է 2017-11-09
Քրիստիանօրեն

Քրիստիանօրեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Կյուրինի գավառակում։


== Բնակչություն ==
Հայաբնակ գյուղ էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռաքը

Ռաքը (թուրքերեն՝ Rakı), թունդ ալկոհոլային ըմպելիք, որը մեծապես տարածված է Թուրքիայում։ Ըմպելիքը համարվում է թուրքերի ազգային ալկոհոլային ըմպելիքը և երկրի այցեքարտերից մեկը։ Ժամանակակից բրենդային ռաքըն իրենից ներկայացնում է թորված խաղողի գինի` պնդեցված անիսոնի արմատներով։ Սակայն տան պայմաններում պատրաստվող ռաքըն կարող է պատրաստվել տարբեր մրգերից, հատկապես թզից և խուրմայից։ Մինչ շշալցումը ռաքըն, ամենաքիչը մեկ ամիս, պահվում է կաղնե տակառներում։ Սովորաբար ռաքըի մեջ սպիրտի պարունակությունը 45% է, բայց որոշ տեսակներ կարող են տատանվել 40- 50%։
Ընդհանուր առմամբ, ռաքըն համարվում է ալկոհոլային այլ խմիչքների հիմք, որոնք պատրաստվում են անիսոնից։ Դրանք են հունական Ուզոն, ֆրանսիական պաստիսը, բուլղարական ռաքիան։


== Օգտագործման կարգը ==
Ռաքըն խմում են ջրի ավելացմամբ։ Սովորաբար մեկ լիտր ռաքըին ավելացվում երկու լիտր ջուր։ Հիմնականում մատուցվում է փոքր ապակե նեղ բաժակներով։ Ըստ ցանկության ստացված խառնուրդին կարելի է ավելացնել սառույց։ Բանն այն է, որ եթե անջուր ռաքըին ավելացնենք սառույց, ապա խմիչքը կբյուրեղանա և կկորցնի իր համային հատկանիշները։ Ռաքըն կարելի է խմել նաև առանց ջրի ավելացման, այդ դեպքում միայն պետք է խմիչքը դնել սառնարան, նոր խմել։ Այդ դեպքում ռաքըն խմելուց հետո, պետք է անմիջապես ջուր խմել։ Սովորաբար մեկ բաժակ ռաքըից հետո, մեկ բաժակ ջուր։ Անջուր ռաքըն ունի սուր այրող համ և անիսոնի ուժեղ հոտ, իսկ ջրախառն ռաքըն ունի հաճելի քաղցր համ և անիսոնի թույլ հոտ։
Ինչպես մնացած անիսոնային խմիչքները, այնպես էլ ռաքըն, ջուր ավելացնելու ժամանակ սպիտակում է, իսկ խառնուրդը նմանվում է կաթի։ Ստացված խմիչքի սպիտակ գույնը և ռաքըի թնդությունը նպաստեցին ռաքըի ավանդական անվան ի հայտ գալուն` «առյուծի կաթ» (թուրքերեն՝ aslan sütü): Հետաքրքիր է, որ նախկինում ռաքըի բաժակների վրա առյուծ է պատկերված եղել։
Սովորաբար ռաքըն խմում են ուտելու ժամանակ։ Համարվում է, որ ռաքըն թուրքական խոհանոցի անբաժանելի մասնիկն է. որոշ մարզերում ռաքըն խմում են որպես զովացուցիչ ըմպելիք։ Իսկ Թուրքիայի որոշ մարզերում, ինչպես օրինակ Ըսփարթայի մարզում, ռաքըն արգելված է։


== Ռաքըի արտադրությունը ժամանակակից Թուրքիայում ==
Մինչև վերջերս ռաքըի կոմերցիոն արտադրությամբ զբաղվում է «Թեքել» ընկերությունը։ Շուկայում ռաքըի բրենդային տեսակները քիչ էին։ Միչն 1970 ական թվականները արտադրվում էր միայն Յենի և Քուլյուփ տեսակները, իսկ դրանից հետո միացավ նաև երրորդ տեսակը` «Ալթընբաշ» (թուրքերեն՝ Altınbaş), որը արագ հայտնի դարձավ։ Չորրորդ բրենդը` «Թեքիրդաղը» (թուրքերեն՝ Tekirdağ) ի հայտ է եկել 2001 թվականին։ Ներկայումս Թուրքիայում տարեկան խմում են 60 միլիոն լիտր ռաքը։
Ռաքըի մեծ սիրահար է եղել թուրքական պետության հիմնադիր Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուստ-Լաբինսկի շրջան

Ուստ-Լաբինսկի շրջան (ռուս.՝ Усть-Лабинский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ուստ-Լաբինսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1511 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 111222 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 73,61 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Հաճախորդների փորձառություն

Հաճախորդների փորձառությունը (անգլ.՝ Customer Experience), հապավումը՝ CX, կազմակերպության և հաճախորդի միջև կապի ողջ ընթացքում նրանց փոխգործակցության արդյունքն է։
Այս փոխգործակցությունը բաղկացած է երեք մասից՝ հաճախորդի ուղի, ապրանքանիշի հետ շփման կետեր, որոնց հետ հաղորդակցվում է հաճախորդը, այն միջավայրը (այդ թվում թվային հարթակներ), որտեղ հաճախորդը ունենում է փորձառություն։ Հաճախորդների լավ փորձառությունը ընկերության հետ շփման բոլոր կետերում հաճախորդների սպասելիքներին համապատասխանում է։
Հաճախորդների փորձառությունը իրենից ենթադրում է հաճախորդի ներգրավվածությունը տարբեր մակարդակներում՝ ռացիոնալ, էմոցիոնալ, զգայական, ֆիզիկական և հոգեբանական։ Հաճախորդները ընկերության հետ ուղղակի կամ անուղղակի շփմանը տարբեր կերպ են արձագանքում։ Ընկերության հետ ուղղակի շփումը տեղի է ունենում այն ժամանակ, երբ հաճախորդի նախաձեռնությամբ կատարվում է ընկերության ապրանքի կամ ծառայության գնում կամ օգտագործում։ Անուղղակի շփումը ներառում է գովազդ, նորություններ, չնախատեսված շփում վաճառքի մասնագետների հետ, ընկերությունը առօրյա շփման ընթացքում մյուսներին խորհուրդ տալը կամ քննադատելը։
Հաճախորդների փորձառությունը ընկերության կողմից առաջարկվող հավաքական փաթեթն է, որը հիմնականում ներառում է հաճախորդների սպասարկման որակ, ինչպես նաև ժամանակ գովազդ, փաթեթավորում, ապրանք կամ ծառայություն, օգտագործման հարմարավետություն, վստահելիություն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բերրոնդո

Բերրոնդո (իսպ.՝ Algorta)՝ բնակավայր Ուրուգվայի հարավարևելյան մասում, Ֆլորիդա դեպարտամենտում։


== Աշխարհագրություն ==
Դեպարտամենտից մոտ՝ 7 կմ դեպի հարավ-արևմուտք և Ֆլորիդա քաղաքից։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է՝ 799 մարդ.

Աղբյուր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
План Беррондо Archived 2012-11-14 at the Wayback Machine.
Ակնի գավառակ

Ակն, (թուրք. Էգին կազասը), գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում, այժմ՝ Թուրքիայի Երզնկայի վիլայեթում։


== Աշխարհագրություն ==
Ակն գավառակի հյուսիս-արևմուտքից դեպի հարավ-արևելք հոսում է Արևմտյան Եփրատ (Կարասու) գետը։


== Կլիմա ==
Կլիման բարեխառն է, առողջարար, օդը՝ մաքուր լեռնային դիրքի (բարձր. 2000 - 2300 մ), առատ ջրի և փարթամ բուսականության շնորհիվ։ Ձմեռը (հատկապես հունվարը) ցուրտ է, ամառը՝ տաք։ Աճում են ծիրան, խաղող, դեղձ, սալոր, թութ և այլն։


== Պատմություն ==
1896 թվականին գավառակի հայ բնակչությունը թուրքերի կողմից ենթարվեց կոտորածի։ Զոհ գնացին մոտ 3000 հայեր։
1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ տեղի հայ բնակչությունը կոտորվեց։ Զոհ գնացին մոտ 10 200 հայեր։ ԱՄՆ գաղթած հայերը հիմնել են «Ակնա հայրենակցական միություն» և «Ակնա ուսումնասիրաց ընկերություն» հաստատությունները


== Բնակչություն ==
Համաձայն 1885 թվականի մարդահամարի, Ակնի գավառակում հայերը կենտրոնացած էին հետևյալ բնակավայրերում՝ Ակն (5442 բնակիչ), Կամարակապ (1133), Ապուչեխ (1066), Բենկա կամ Բինկյան (874), Լիճք (507), Կարուշլա (204), Նարվեր (191), Վանք (180), Ձորակ (170), Շրզու (138) և Մուշեղկա (62)։ Այս գյուղերում բնակվում էին նաև թուրքեր։ Բացի այդ կային թուրքացած հայ գյուղեր (Խաչուկիլ, Վարդանկիլ, Կնքահայրկիլ և այլն), որոնց թիվն անցնում էր 40-ից։ Դրանց բնակիչները թուրքերից հալածվելով հարկադրաբար իսլամացել էին XVI–XVII դդ.։ Իսլամացած հայերի լեզվում, որ թուրքերենն էր, օգտագործվում էին ոչ քիչ թվով հայերեն բառեր։
Ակնեցիք խոսում էին Ակնա բարբառով և պահում էին հեթանոս կենցաղ։ Հայտնի էին իրենց ժողովրդական կենցաղով։


== Տնտեսություն ==
Հայերն զբաղվում էին արհեստներով (հյուսնություն, կոշկակարություն, դերձակություն), առևտրով, գյուղատնտեսությամբ։ Ապուչեխում հյուսում էին նրբաթել յազմաներ և դիմացկուն կերպասներ։ Հռչակված էին Կամարակապի ոսկերիչները, երկաթագործները և շերամապահները։


== Ճարտարապետություն ==
Ակնի գավառակի հայկական գյուղերը, կառուցված լինելով սարալանջերին, ունեին ամֆիթատրոնի տեսք։ Առհասարակ տները երկհարկ էին, բայց կային 3 - 4 հարկանի ևս։ Վանք գյուղից 1 կմ դեպի հյուսիս-արևելք եղած ուրարտական ավերակները վկայում են, որ ուրարտական շրջանում որոշ բնակավայրեր են եղել Ակնի գավառակում։


=== Պատմամշակութային կառույցներ ===
Ակն գավառակը 1903 թվականին ուներ 5 վանք և 72 եկեղեցիներ։


== Կրթություն ==
Հայաբնակ բոլոր գյուղերում հայերն ունեին դպրոց, եկեղեցի, զանազան մշակութային միություններ։ Ապուչեխում կային «Վարագա սանուց» և «Արշալույս երիտասարդաց» միությունները, թատրոն և գրադարան, հրատարակվում էր «Մտրակ» թերթը, Կամարակապում՝ «Ազգանազյան», «Դպրոցասիրաց» և «Հույսի պսակ» ընկերությունները ևն։
1883 թվականին գավառակում գործում էր 24 դպրոց և 9-ը երկսեռ վարժարան, որոնցից առավել հայտնի էին Ակն գյուղաքաղաքի Նարեկյան, Կամարակապի Արամյան, Բինկյանի Մեսրոպյան և Ապուչեխի Վարագի վարժարանները։


== Վարչական բաժանում ==
Վարչական տեսակետից Ակնը բաժանված էր 8 գյուղախմբերի (ընդամենը՝ 102 գյուղ)։ Գավառակը կառավարվում էր կայմակամի, իսկ գյուղախումբը՝ մյուդիրի կողմից։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոբերտ Հակոբյան

Ռոբերտ Դուրմիշխանի Հակոբյան (մարտի 17, 1964(1964-03-17), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան, ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2007)։
Դերասանուհի Լիլիթ Աբելյանի ամուսինն է։


== Կենսագրություն ==
Ռոբերտ Հակոբյանը ծնվել է 1964 թվականին, Թբիլիսի քաղաքում։ 1985 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ Աշխատել է Երևանի և Թբիլիսիի մի շարք թատրոններում՝ որպես դերասան։ Երկար տարիներ հանդես է եկել Պետրոս Ադամյանի հայկական դրամատիկական թատրոնում։ 2004 թվականից աշխատում է Երևանի Ստանիսլավսկու անվան ռուսական դրամատիկական թատրոնում` որպես դերասան։ Մասնակցել է տարբեր միջազգային թատերական փառատոների Բրեստում, Մոսկվայում, Կալինինգրադում, Տոմսկում և այլն։ Թատերագետների կողմից բարձր գնահատականին են արժանացել նրա «Ամոկ», «Ձեզ եմ դիմում…» մոնոներկայացումները։


== Դերեր ==
Ալի՝ «Փշրված շղթա»
Ստեփան՝ «Հիշատակի աղոթք»
Սամսոն Ալադյան՝ Շիրվանզադեի «Արմենուհի»
Պարոն Կոշլեն՝ Մոպասանի «Կտակ»
Իշխան Պանտիաշվիլի՝ «Խանումա»
Դատավոր՝ Գոգոլի «Ռևիզոր»
Սևադա՝ «Աղջիկը` նվեր»
Լիպովեցկի՝ Պոլյակովի «Համադասարանցիներ»2012 թվականին նկարահանվել է Հրաչ Քեշիշյանի «Գարեգին Նժդեհ» ֆիլմում։


=== Հեռուստասերիալներ ===
«Կյանքի գինը»
«Հանուն սիրո»
«Երեք կյանք»
«Վերջին հայրիկը»
«Կյանքը շարունակվում է»
«Օտարը»
«Բացի՛ր աչքերդ»
«Սահմանին»
«Հետհաշվարկ»
«Ծղրիդի երգը»
«Անհասցե ծնվածները»
«Կհանդիպենք անտառի տնակում»
«Ապրիր ինձ հետ»


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
Բրեստի «Բելայա վեժա» թատերական փառատոնի դափնեկիր
ՀՀ վաստակավոր արտիստ, 2007


== Ծանոթագրություններ ==
Գեղադիր (այլ կիրառումներ)

Գեղադիր կարող է վերաբերել

Գեղադիր - գյուղ ՀՀ Արագածոտնի մարզում
Գեղադիր - գյուղ ՀՀ Կոտայքի մարզում
Գեղադիր - ժամանակավոր գետակ Արաքսի ավազանում
Անանուխ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անանուխ (այլ կիրառումներ)
Անանուխ, շրթնազգիների ընտանիքին պատկանող կոճղարմատավոր, բազմամյա խոտաբույս։ Մշակովի անանուխը (լատիներեն անվանումը՝ Mentha Piperita L.) ունի հակադիր, սուր ատամնավոր եզրերով, ձվաձև կամ նշտարաձև տերեևներ, կարմրավուն մանր ձողիկներ։ Բույսի ցեղի «Մենթա» անվանումը ծագել է հին հունական դիցաբանության հավերժահարս Մինթայի անունից։
Հայկական տարանուններն են անանեխ, անուխ, դաղձ, նանա, պիտնա, պուտինա, քարանուխ, քարընշուշ։


== Բաղադրություն ==
Բույսի վերգետնյա մասը պարունակում է եթերայուղ, որի քանակը ծաղիկներում կազմում է 4 - 6, տերևներում՝ 2.4 - 2.75, իսկ ցողուններում՝ մինչև 0.3 տոկոս։ Այն ստացվում է ջրային գոլորշիների միջոցով թրմման եղանակով։ Նրա հիմնական մասը (41 - 65%) երկրորդային սպիրտ մենթոլ է։ Բույսում կան նաև մենթոն, պինեն, լիմոնեն, դիպենտեն, ցինեոլ և այլ արժեքավոր նյութեր։


== Օգտագործում ==
Բուժման նպատակով օգտագործում են բույսի տերևները։ Բժշկության մեջ կիրառվում է ոչ միայն բուսահումքի, այլև նրանից ստացվող եթերայուղի ձևով։ Անանուխը անհիշելի ժամանակներից հայտնի է եղել մարդկությանը։ Միջնադարում գտնում էին, որ անանուխի հոտն ակտիվացնում է ուղեղի աշխատանքը։ Ավիցեննան դեղաբույսը լայնորեն օգտագործել է գլխացավերի, մելանխոլիայի, տեսողության թուլության, ականջների խշշոցի, քթային արյունահոսության, վատ հոտի, խոցերի, բերանի լորձաթաղանթի բորբոքումների, ատամնացավի, ատամի փտախտի, անգինայի, շնչարգելության, ասթմայի, հազի, ստամոքսի բորբոքումների դեպքերում։
Մխիթար Հերացին բույսն օգտագործել է որպես ցավազրկող և թարմացնող միջոց, նողկանքի, փսխման և լուծերի դեպքերում։
2-4 կաթիլ անանուխի յուղը մի կտոր շաքարի վրա օգնում է անցկացնել փորացավը։
Անանուխը նաև օգտագործվում է սննդի մեջ։ Այն ավելացնում են կարկանդակներին, աղցաններին, պանրին, բանջարեղենով և մսով ճաշերին։ Նրանով համեմում են թեյը, լիկյորը, հրուշակեղենը, օգտագործում են նաև կոսմետիկայում։


== Ծանուցումներ ==
Բեռն (կանտոն)

Բեռն (գերմ.՝ Kanton Bern; ֆր.՝ canton de Berne), Շվեյցարիայի 26 կանտոններից թե՛ տարածքով և թե՛ բնակչության թվաքանակով երկրորդը։ Գտնվում է Կենտրոնական Շվեյցարիայի արևմտյան մասում։ Երկլեզվյա կանտոն է։ 2018 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով բնակիչների թվաքանակը եղել է 1,034,977։ Նրանցից 119,930-ը (կամ 12.45%-ը) օտարերկրացիներ էին։ Կանտոնի վարչական կենտրոնը Բեռն քաղաքն է, որը միաժամանակ Շվեյցարիայի Համադաշնության մայրաքաղաքն է։ Կանտոնի մյուս խոշոր բնակավայրերն են Թունը և Բիլ/Բիեն-ը։
Զբաղեցնում է 5,959 կմ2 (2,301 sq mi)տարածք, որի 19.3%-ը համարվում է արտադրական նպատակներով օգտագործելու համար ոչ պիտանի։ 


== Վարչական բաժանում ==
Կանտոնը վարչականորեն բաժանված է հետևյալ 10 շրջանների.

Bern-Mittelland
Berner Jura
Biel/Bienne
Emmental
Frutigen-Niedersimmental
Ինտերլակեն-Օբերհասլի
Oberaargau
Obersimmental-Saanen
Seeland
Թուն


== Ժողովրդագրություն ==
Երկլեզվյա այս կանտոնի բնակիչների 85.1%-ը  գերմանախոս են, 10.4%-ը՝ ֆրանսախոս (վերջիններս հիմնականում բնակվում են Berner Jura շրջանում,  Բիլ/Բիեն քաղաքում) ։


== Պատմություն ==
Բեռնի կանտոնը շվեյցարական հին համադաշնությանը միացել է 1353 թվականին։ 1803-ից մինչև 1814 թվականը եղել է նապոլեոնյան շվեյցարական համադաշնության վեց, այսպես կոչված՝ դիրեկտորական կանտոններից մեկը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
Կանտոնի բնակչության թվաքանակը պատմական ժամանակի ընթացքում կրել է հետևյալ փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official website Archived 2016-03-21 at the Wayback Machine.
Berne Economic Development Agency
Official statistics
Coolidge William Augustus Brevoort (1911)։ «Bern»։  in Chisholm Hugh։ Encyclopædia Britannica 3 (11th ed.)։ Cambridge University Press։ էջեր 794–795
Աբշերոնի տնտեսական շրջան

Աբշերոնի տնտեսական շրջան (ադրբ.՝ Abşeron iqtisadi rayonu), Ադրբեջանի տնտեսական շրջաններից մեկը։ Զբաղեցնում է 5.9 հազար կմ² կամ երկրի պաշտոնական տարածքի 7%-ը։ Ներառում է Աբշերոնի և Խիզիի վարչական շրջանները, Բաքու և Սումգայիթ քաղաքները։ Այս տնտեսական շրջանը երկրի վառելիքա-էներգետիկային բազան է, որի բաժնին ընկնում է հանրապետությունում արդյունահանվող նավթի, գազի և արտադրվող էլեկտրաէներգիայի մեծ մասը։


== Տես նաև ==
Ադրբեջանի տնտեսական շրջաններ
Ադրբեջանի վարչական բաժանում


== Արտաքին հղումներ ==
Ադրբեջանի տնտեսական քարտեզը Archived 2015-06-28 at the Wayback Machine.
Նատուրալ դպրոց

Նատուրալ դպրոց (ռուս.՝ Натуральная школа), քննադատական ռեալիզմի սկզբնական փուլի պայմանական անվանումը, ռուսական գրականության մեջ, որն առաջացել է Նիկոլայ Վասիլևիչ Գոգոլի գործունեության հետևանքով։
Նատուրալ դպրոցի հետևորդներից էին՝ Տուրգենևը և Դոստոևսկին, Գերցենը, Գրիգորևիչը, Գոնչառովը, Նեկրասովը, Պանաևը, Չերնիշևսկին, Սալտիկով-Շչեդրինը և ուրիշներ։


== «Նատուրալ դպրոցի» պատմությունը ==
Առաջի անգամ Նատուրալ դպրոց անվանումը օգտագործել է Բուլգարինը, բնութագրելով Գոգոլի երիտասարդ հետևորդների գործունեությունը։ Հետո վերանայվել է «Հայացք 1846 թվականի ռուս գրականությանը» հոդվածում Բելինցկու կողմից՝ «նատուրալ», այսինքն բնական, իրականոթյան խիստ ճշգրիտ արտացոլում։ Նատուրալ դպրոցի հիմնական նպատակը այն էր, որ գրականությունը պետք է լինի իրականության ճշգրիտ արտացոլման եղանակ։
Նատուրալ դպրոցը ստեղծվել է 1842-1845 թվականներին, երբ գրողների մի խումբ միավորվեց Բելինցկու գաղափարական ազդեցության հետևանքով։


== Արտաքին հղումներ ==
Натуральная школа
Գնչուական տիրամայր

«Գնչուական Մադոննա» (իտալերեն՝ Madonna zingarella), իտալացի գեղանկարիչ, վենետիկյան դպրոցի  ներկայացուցիչ Տիցիանի նկարը (շուրջ. 1490-1576)։ Ստեղծվել է 1511-1512 թվականներին (այլ տվյալներով՝ 1910-1911)։ Այն ստեղծվել է ավելի շատ տանը պահելու, ոչ թե եկեղեցու համար։ Պահվում է Վիեննայի Արվեստի պատմության թանգարանում (ինվ. № GG 95)։


== Նկարագրություն ==
Նկարը, որում պատկերված է Մարիամ Աստվածածինը նորածնի հետ, նկարչի ստեղծագործության վաղ շրջանի առաջին և առավել հայտնի նկարներից է։ «Գնչուական Մադոննան» այդպես է կոչվել Մադոննայի  աչքերի մուգ գույնի և թուխ մաշկի պատճառով։ Ֆիգուրների բրգաձև կառուցվածքը, անկախ բնանկարի պատկերումից, հիշեցնում է Ջովաննի Բելլինիի և Ջորջոնեի աշխատանքները։ Այս աշխատանքում բացահայտվել են Տիցիանի տաղանդի անհատական հատկանիշները՝   նյութական կերպարայնության էներգետիկ պոռթկումը, գույների չափազանց նուրբ աստիճանավորումը, որոնք պատկերում են պատկերված առարկաների ծավալը և անգերազանցելի զգացմունքայնությունը։
Մարիամի ու նորածնի անթերի եռանկյունաձև դիրքը և նրանց ետևում տեսքի նոսր մթնոլորտը կենդանանում են ծաղիկների նուրբ համադրության շնորհիվ, որոնք հիմնականում վերցվել են Ջորջոնեից։ Այս կտավի վրա նկարիչը արտացոլել է Վենետիկի մթնոլորտը. հետին պլանում լեռները լուծվում են մաքուր մթնոլորտում՝ ստեղծելով նուրբ ծաղիկների նրբագեղ սիմֆոնիա, որոնք հիանալի ներդաշնակում են Կույս Մարիամի փարթամ զգեստի կարմիր, կանաչ և սպիտակ գույների հետ։ Տիցիանը, ի տարբերություն իր ուսուցիչների, ունի բացառիկ ինտուիցիան դեմքի վերաբերյալ, որն արտացոլվել է Մադոննա-գնչուհու և մանկան արտասովոր, լարված հայացքներում։
Կտավը 1659 թվականից եղել է էրցհերցոգ Լեոպոլդ Վիլհելմի Ավստրիացու հավաքածուում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Вольфганг Прохаска. «Венский музей истории искусств. Живопись». — Лондон: Scala Publishers, 2011. — 128 с. — («Музеи мира»). — 7000 экз. — ISBN 978-34-065-2756-2
«Музей истории искусства. Вена». Под редакцией Сильвии Боргези. = Kunsthistorisches Museum. Vienna. — /Пер. с ит. — М.: ЗАО «БММ», 2007. — 144 с. — (Великие музеи мира). — 3000 экз. — ISBN 978-88-370-2769-8
Йен Дж. Кеннеди. «Тициан. 1490—1576» = «Titian». — М.: Taschen/Арт-Родник, 2007. — 96 с. — 3000 экз. — ISBN 978-5-9794-0028-0
Գայովոե (ավան, Ալեքսանդրիայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳայովոեԳայովոե (ուկրաիներեն՝ Гайове), ավան Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գայովոե ավանում բնակվում էր 390 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Բրիչկովսկի գյուղական խորհուրդ (Պոլտավսկի շրջան)

Բրիչկովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Бричківська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բրիչկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1122 մարդ։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Գումարիա

Գումարիա (ռուսերեն՝ Гумария), հայաբնակ գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Մեծ Սոչիի Ադլերի շրջանում, Աբխազիայի սահմանի մոտ՝ Փսոու գետի աջ ափին։ Գտնվում է Ադլեր շրջկենտրոնից 8 կմ հյուսիս-արևելք, իսկ Սոչիի կենտրոնից 30 կմ հարավ-արևելք, Նիժնայա Շիլովկա գյուղի հարևանությամբ։


== Ընդհանուր տեղեկություն ==
Գյուղում բնակվում են հայեր և ռուսներ, ովքեր զբաղվում են ծխախոտի և թեյի մշակությամբ, բանջարաբուծությամբ և այգեգործությամբ։ Խորհրդային տարիներին գյուղն ուներ տարրական դպրոց և թռչնաբուծական ֆաբրիկա։
Հին բնակատեղի է։ Ներկայիս գյուղը հիմնադրել են Սամսունից գաղթած հայերը՝ 1899 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Իսրայել Զանգվիլ

Իսրայել Զանգվիլ (նաև Զանգվիլ Իսրայել անգլ.՝ Israel Zangwill, արտասանվում է Իսրիել Զանգուիլ, հունվարի 21, 1864(1864-01-21) կամ փետրվարի 14, 1864(1864-02-14), Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - օգոստոսի 1, 1926(1926-08-01)[…], Միդհյորստ, Չիչեսթեր, Արևմտյան Սասեքս, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի գրող և և հրեական շարժման գործիչ։ ԱՄՆ-ի հետ կապված «Հալոցային կաթսա» հայտնի բառակապակցության հեղինակն է։


== Կենսագրություն ==
Ռուսական կայսրության Լեհական թագավորության գաղթականներից մեկի որդին է։ Սովորել է Լոնդոնի հրեական անվճար ուսումնարանում։ Գրել է անգլերենով։ Թողարկել է «Պուրիմ» (1880) ալմանախը, որը բաղկացած է հիմնականում նրա ստեղծագործություններից։
Զանգվիլի հիմնական աշխատությունները նվիրված են սոցիալական և սոցիալ-ազգային թեմաներին։ Առաջին խոշոր ստեղծագործությունը «Վարչապետը և նկարիչը» վիպակն է (անգլ.՝ «The Premier and the Painter» 1888):
Ամենամեծ հաջողությունը Զանգվիլին բերեց «Գետտոյի երեխաները» վեպը (անգլ.՝ «Children of the Ghetto» 1892) Լոնդոնում հրեաների կյանքի մասին և դրան հարող պատմվածքների ժողովածուները, ինչպես նաև «Գետտոյի երազողները» (1898)՝ ականավոր հրեաների կիսահորինված, կիսապատմական կենսագրությունների մասին (Ուրիել Ակոստա, Սպինոզա, Հայնե, Լասալ, Դիզրայելի և այլք)։ «Գետտոյի երեխաները» վեպը դասվում է անգլո-հրեական գրականության ամենանշանակալի ստեղծագործությունների շարքին։
Կարևորություն ունի նաև «Բիգ Բոուի գաղտնիքը» դետեկտիվ վեպը (անգլ.՝ The Big Bow Mystery, 1892), որը ներառում է ժանրի պատմության մեջ առաջին հանելուկներից մեկը՝ սպանություն փակ սենյակում։ Այն հանրաճանաչություն է ձեռք բերել հեղինակի կենդանության օրոք և էկրանավորվել է 1946 թվականին։
1898 թվականից Զանգվիլը միացել է սիոնիստական շարժմանը, իսկ 1905 թվականին հավաքել է մի խումբ աշխարհագրագետների՝ առաջ քաշելով «հող առանց ժողովրդի, ժողովուրդ առանց հողի» կարգախոսը, որը ենթադրում է հրեական պետության ստեղծման հնարավորությունը ցանկացած վայրում, այլ ոչ միայն Իսրայելի պատմական հողերում։ Հաջորդ 20 տարիներին Զանգվիլը մասնակցել է Ավստրալիայում, Կանադայում, Ուգանդայում, Լիբիայում հրեական պետության ստեղծման փորձերին։
Նրա եղբայրը՝ Լուի Զանգվիլը, նույնպես դարձել է գրականագետ, գրել է Z. Z. З. կեղծանունով։


== Հիշատակ ==
Այսօր նրա անունը փողոց է կրում Իսրայելի Նետանիա քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Զանգվիլ Իսրայել»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հրեական հանրագիտարան: In 86 Volumes (82 Volumes and 4 Additional Volumes)։ St. Petersburg։ 1890–1907 
 Զանգվիլ Իսրայել՝ հոդվածը Հրեական էլեկտրոնային հանրագիտարանում
Զանգվիլ Իսրայել Ճիշտ կաթսա
Ռյաբուխին (Սովետսկի շրջան)

Ռյաբուխին (ռուս.՝ Рябухин), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սովետսկի շրջանում։ Մտնում է Չիրսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ֆլորաիի գավառ

Ֆլորաիի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Floraí)՝ գավառ Բրազիլիայի Պարանա նահանգի մեջ։ Մտնում է Պարանա նահանգի հյուսիսկենտրոնական մաս (մարզ)ի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 33 508 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 1299,655 կմ²։ Բնակչության խտությունը 25,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը 2003 թվականին կազմել է 432 928 664,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 12 796,98 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,773։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Ֆլորաի
Դոտոր Կամարգու
Բյուզանդիոն

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բյուզանդիոն (այլ կիրառումներ)
Կայսրության մասին տես ԲյուզանդիաԲյուզանդիոն (հուն․՝ Βυζάντιον, լատ.՝ Byzantium), հունական գաղութ, հետագայում քաղաք Բոսֆորի եվրոպական ափին։ 330 թվականին Կոստանդիանոս Ա Մեծը տեղափոխեց Հռոմեական կայսրության մայրաքաղաքը Հռոմից Բյուզանդիոն, որը հետագայում ի պատիվ Կոստանդիանոսի սկսվեց կոչվել Կոստանդնուպոլիս։ Ներկայումս կոչվում է Ստամբուլ։


== Աղբյուրներ ==