armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լեքսինգտոն շրջան (Հարավային Կարոլինա)

Լեքսինգտոն շրջան (անգլ.՝ Lexington County), ԱՄՆ Հարավային Կարոլինա նահանգի 46 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.963 կմ² է, բնակչությունը՝ 216.014 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Լեքսինգտոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1804 թ.։
Սերգեյ Աուսլենդեր

Սերգեյ Աուսլենդեր (ռուս.՝ Сергей Абрамович Ауслендер, սեպտեմբերի 18 (30), 1886, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 12, 1937(1937-12-12), Բուտովոյի հրաձգարան, Լենինսկի շրջան, Մոսկվայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս արձակագիր, դրամատուրգ, թատերական և գրական քննադատ։
Սովորել է Կիևի, Մոսկվայի, Նիժնի Նովգորոդի գիմնազիաներում։ 1906 թվականին ավարտել է Սանկտ-Պետերբուրգի յոթերորդ գիմնազիան։ Սովորել է Սանկտ-Պետերբուրգի կայսերական համալսարանի պատմաբանասիրական համալսարանում (1910): Ընկերական հարաբերություններ է ունեցել Միխայիլ Կուզմինի հետ, որը նրան ներկայացրել է սանկտպետերբուրգյան բոհեմին։ 1910 թվականին ամուսնացել է դերասան, երգչուհի Նադեժդա Զբորովսկայի հետ։
Չի ընդունել Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը և 1918 թվականի սկզբին թողել է Պետրոգրադը, սկզբում ապրելով Մոսկվայում, ապա Եկատերինբուրգում և Օմսկում։


== Սերգեյ Աուսլենդերը հայերեն ==
Սևամորթ առաջնորդը (պատմվածք), Ե., Պետրատ, 1927, 152 էջ։ Ռուսերեն թարգմ.՝ Սիմակ։
Փոքրիկ Խոն (պատմվածք), Մոսկվա, ԽՍՀՄ ժողկենտհրատ, 1928, 13 էջ։ Ռուսերենից թարգմ.՝ Խնկո-Ապեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Թոք (Մարդինի գավառ)

Թոք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դիմիտրիոս Տոֆալոս

Դիմիտրիոս Տոֆալոս (հուն․՝  Δημήτριος Τόφαλος , ապրիլի 14, 1884(1884-04-14), Պատրաս, Archipelago Vilayet, Օսմանյան կայսրություն - նոյեմբերի 15, 1966(1966-11-15), Պատրաս, Հունաստան), հույն ծանրամարտիկ, Հունաստանի բազմակի չեմպիոն, Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն, աշխարհի կրկնակի ռեկորդակիր, որի անունը 20-րդ դարի կեսին հունարենում սկսել է կիրառվել որպես հաղթանդամ տղամարդու հոմանիշ (τόφαλος)։


== Կենսագրություն ==
Դիմիտրիոս Տոֆալոսը ծնվել է 1884 թվականին Պատրաս քաղաքում, առևտրականի ընտանիքում։ Եղել է երեք երեխաներից ավագը։
Դպրոցում չի փայլել առաջադիմությամբ, բայց ամրակազմ և բարձրահասակ երեխան իր բարի վարքագծի շնորհիվ սիրված է եղել ուսուցիչների կողմից։
16 տարեկան հասակում նրա քաշը կազմել է 102 կգ։
1899 թվականին Տոֆալոսը ընդունվել է Պանահայիկի սպորտային ակումբ (հուն․՝ Παναχαϊκή, հիմնադրվել է 1891 թվականին)։

Չնայած իր ֆիզիկական թերությանը (12 տարեկան հասակում դժբախտ պատահարի պատճառով նրա մի ձեռքը կարճ է եղել մյուսից) նա շատ հաղթանակներ է տարել ծանրամարտում և դարձել այդ ժամանակների Հունաստանի ամենահայտնի ծանրամարտիկը։
1901 թվականին, Հունաստանի ծանրամարտի առաջնության ժամանակ, նա դարձել է արծաթե մրցանակակիր։
Արդյունքում, Տոֆալոսը դարձել է Հունաստանի բազմակի չեմպիոն։
1904 թվականին նա սահմանել է աշխարհի ռեկորդ։
Տոֆալոսն իր ծանրամարտիկի կարիերայի ընթացքում նվաճել է 140 մրցանակ։
Դիմիտրիոս Տոֆալոսը մահացել է 1966 թվականի նոյեմբերի 15-ին Պատրասում՝ 82 տարեկան հասակում։ Նրա մարմինը հուղարկավորվել է Պատրասի առաջին գերեզմանատանը։


== Հիշատակ ==

Պատրասի փողոցներից մեկը անվանվել է Տոֆալոսի պատվին։


== Աղբյուրներ ==
Κώστας Α. Κοκκοβίκας, Αχαΐα. Περί αθλητικού παρελθόντος, έκδοση: Ακτίνα. Επικοινωνία-Προβολή. Μονοπρόσωπη ΕΠΕ, Πάτρα 2004
Πέτρος Λινάρδος, Η Σμύρνη του Πανιώνιου, Οι φίλοι των τεχνών, Νέα Σμύρνη 1998. ISBN 960-86238-0-4
Νίκος Ε. Πολίτης, Ο Πατραϊκός αθλητισμός, Τόμος Β΄, Από την εποχή του Τόφαλου ως την ίδρυση της Παναχαϊκής, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1997. ISBN 960716492X
Νίκος Ε. Πολίτης, Ο Πατραϊκός αθλητισμός, Τόμος Α΄, Η πρώτη δεκαετία 1891—1900, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1994. ISBN 9607164911


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Φωτογραφίες του Τόφαλου Archived 2008-01-19 at the Wayback Machine.
Մարի Մորի

Մարի Մորի (ճապ.|森 茉莉|Mori Mari| հունվարի 7, 1903(1903-01-07), Տոկիո, Տոկիո, Ճապոնիա - հունիսի 6, 1987(1987-06-06), Տոկիո, Տոկիո, Ճապոնիա), ճապոնացի հեղինակ։ Նյու Յորքի համալսարանի պրոֆեսոր Քիթ Վինսենթը նրան անվանել է «ճապոնական էլեկտրա»՝ նկատի ունենալով Կարլ Յունգի կողմից որպես Զիգմունդ Ֆրոյդի Էդիպյան բարդույթի համակերպ առաջ քաշած Էլեկտրայի բարդույթը։


== Վաղ կյանք և ընտանիք ==
Մարի Մորին ծնվել է Տոկիոյի Հոնկոնգ քաղաքում։ Նրա հայրը արձակագիր Մորի Օգային էր։


== Կարիերա ==
1957 թվականին Մորին արժանացել է ճապոնիայի էսսեիստների ակումբի մրցանակին՝ «Հորս գլխարկը» ակնարկների ժողովածուի համար։ Նա սկսել է գրել հոմոսեքսուալ տղամարդկանց կրքի մասին (tanbi shousetsu, բառացիորեն «գեղագիտական վեպեր»)։ 1961 թվականին դարձել է  «Սիրահարների անտառը»՝ «Tamura Toshiko» մրցանակի դափնեկիր «恋人 た ち の 森» (koibito tachi no mori): Հետագա աշխատանքներից են «Կիրակի օրերը չեմ գնում» (1961) և «Չորացած տերևներով մահճակալ» (1962) գործերը։
Նրա վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայրը։ «Սիրահարների անտառում», տարեց տղամարդը կարող է ընկալվել նույն առաքինություններով, ինչպես իր հայրը։ Ավագ տղամարդը և կրտսեր տղան Մորի Մարիի աշխատությունների կերպարներն են։ Տղամարդը չափազանց հարուստ է, ուժեղ, իմաստուն։ Օրինակ՝ «Սիրահարների անտառում», տղամարդը՝ Գվիդոն, մոտավորապես 38 տարեկան է, իսկ Պաուլոն՝ 17 կամ 18 տարեկան (սակայն նա դեռ Մորիի տարիքում չէր,  երբ իր  հայրը մահացել էր)։ Պաուլոն արտակարգ գեղեցիկ է։ Նա  սիրում է զվարճանքներ։ (Գվիդոն մահանում է, երբ Պաուլոն 19 տարեկան է)։
1975 թվականին նրա «Քաղցր մեղրով լցված սենյակը» (ճապ.՝ 甘 い 蜜 の 部屋 Amai Mitsu no Heya) արժանացել է «Իզումի Կյոկա» գրականության 3-րդ մրցանակի։


== Անձնական կյանք ==
Մարի Մորիի առաջին ամուսինը Թամակի Յամադան էր, ում հետ  ամուսնացել էր  1919 թվականին և ամուսնալուծվել  1927 թվականին։ Նրա երկրորդ ամուսինը Ակիրա Սաթոն էր։
Մարի Մորին մահացել է սրտի անբավարարության հետևանքով 1987 թվականի հունիսի 6-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Summary of Prof. Keith Vincent's lecture at NYU (see 10 February)
An interview with a Japanese writer who mentions Mori, centerforbookculture.org
"Mari and Annu: Childhood Re-Imagined" Includes summary of a paper about Mori Ōgai's daughters (archived), aasianst.org
The Room of Sweet Honey: The Adult Shoujo Fiction of Japanese Novelist Mori Mari (1903–1987)(չաշխատող հղում)
Սոլոնցի (գյուղ, Վելիկա Բոգաչկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոլոնցիՍոլոնցի (ուկրաիներեն՝ Солонці), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դերբենդ Ի Սիս

Դերբենդ Ի Սիս, լեռնանցք Կիլիկիայում, Կիլիկիան Տավրոս լեռնաշղթայում, հնարավոր է որ լինի նույն Գուգլակի լեռնանցքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուզ

Ռուզ (ֆր.՝ Rouze), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Կերիգյու կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09252։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 91 մարդ։


== Տնտեսություն ==

2007 թվականի տվյալներով 56 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 36-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 20-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 64,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,4 %)։ 36 աշխատունակ բնակիչներից 30-ը աշխատում էին (17 տղամարդ և 13 կին), անաշխատանք էին 6-ը (4 տղամարդ և 2 կին)։ 20 անգործունակ մարդկանցից 3-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 9-ը թոշակառու, 8-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Դ’Յուսոն դղյակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Ռուզ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-1-15 
«Ռուզ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-24
Ավդալբեգյան

Ավդալբեգյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Թադևոս Հայրապետի Ավդալբեգյան (1885-1937), տնտեսագետ, հայագետ, հրապարակախոս, գրականագետ, պատմաբան, բառարանագետ։


== Տե՛ս նաև ==
Ավդալբեկյան
Ավդալյան


== Ծանոթագրություններ ==
Մարկովյան պրոցեսներ

Մարկովյան պրոցեսներ, պատահական պրոցեսների առավել կարևոր դասերից մեկը, ուսումնասիրվում է մի համակարգ, որը ժամանակի ընթացքում ենթարկվում է պատահական փոփոխությունների, ընդ որում՝ ժամանակի յուրաքանչյուր 
  
    
      
        t
      
    
    {\displaystyle t}
   պահին այն գտնվում է հնարավոր վիճակների Ω բազմությանը պատկանող որևէ 
  
    
      
        
          F
          
            t
          
        
      
    
    {\displaystyle F_{t}}
   վիճակում։ Պրոցեսն անվանում են մարկովյան՝ ռուս մաթեմատիկոս Անդրեյ Մարկովի անունով, եթե ժամանակի 
  
    
      
        
          F
          
            t
            0
          
        
      
    
    {\displaystyle F_{t0}}
  -ից մեծ պահերին համակարգի՝ այս կամ այն վիճակում գտնվելու հավանականությունը լիովին որոշվում է 
  
    
      
        
          F
          
            t
            0
          
        
      
    
    {\displaystyle F_{t0}}
   վիճակով, և կախված չէ այն բանից, թե ինչպիսի վիճակներում է գտնվել համակարգը 
  
    
      
        
          t
          
            0
          
        
      
    
    {\displaystyle t_{0}}
  -ին նախորդող պահերին։ Մարկովյան պրոցեսները բնորոշվում է P (s, x, է, Г) անցման ֆունկցիայով, որը ցույց է տալիս, որ համակարգը ժամանակի 
  
    
      
        s
      
    
    {\displaystyle s}
   պահին գտնվելով 
  
    
      
        x
      
    
    {\displaystyle x}
   վիճակում, ժամանակի 
  
    
      
        t
      
    
    {\displaystyle t}
   պահին 
  
    
      
        P
      
    
    {\displaystyle P}
   հավանականությամբ կգտնվի վիճակների Г բազմության վրա։ 
Եթե ժամանակի պահերի բազմությունը ամբողջ թվերն են, ապա Մարկովյան պրոցեսներն անվանում են Մարկովի շղթա, և եթե Ω-ն վերջավոր է կամ հաշվելի, ապա Մարկովի շղթան բնութագրվում է 
  
    
      
        
          P
          
            n
          
        
        =
        (
        
          P
          
            i
            j
          
          
            (
            n
            )
          
        
        
          )
          
            i
            j
          
          
            N
          
        
        =
        1
      
    
    {\displaystyle P_{n}=(P_{ij}^{(n)})_{ij}^{N}=1}
   մատրիցով (
  
    
      
        N
      
    
    {\displaystyle N}
  -ը համակարգի հնարավոր վիճակների քանակն է)․ 
  
    
      
        (
        
          P
          
            i
            j
          
          
            (
            n
            )
          
        
        )
      
    
    {\displaystyle (P_{ij}^{(n)})}
   -ը հավանականությունն է այն բանի, որ եթե ժամանակի 
  
    
      
        n
      
    
    {\displaystyle n}
  –րդ պահին համակարգը գտնվել է 
  
    
      
        i
      
    
    {\displaystyle i}
  -րդ վիճակում, ապա հաջորդ՝ 
  
    
      
        (
        n
        +
        1
        )
      
    
    {\displaystyle (n+1)}
  -րդ պահին կգտնվի 
  
    
      
        j
      
    
    {\displaystyle j}
  -րդ վիճակում։ Մարկովյան պրոցեսների օրինակ է բրոունյան շարժումը՝ փոքր մասնիկի պատահական դեգերումները հեղուկում՝ մոլեկուլների հարվածների հետևանքով, եթե մասնիկի իներցիան հաշվի չի առնվում։
Սուքիաս Սոմալյան

Սուքիաս Սոմալյան (հունվարի 24, 1776(1776-01-24), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - փետրվարի 11, 1846(1846-02-11), Վենետիկ, Ավստրիական կայսրություն), հայ բանասեր, բառարանագիր, թարգմանիչ։ Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության անդամ, քահանա (1804 թ.), աբբահայր (1824 թ.), արքեպիսկոպոս (1826 թ.)։


== Կենսագրություն ==
Մեծ ջանքեր է գործադրել միաբանության հեղինակության ամրապնդման համար, եղել Հնդկաստանում։ Այդ տարիներին Հնդկահայ բարերարներ Ռաֆայել Ղարամյանի և Սամվել Մուրադյան նվիրատվությամբ բացվել են Մուրադյան վարժարանը Իտալիայի Պադուա քաղաքում 1834 թվականին և Ռաֆայելյանը՝ Վենետիկում 1836 թվականին (1853 թ., Պադուա, հետագայում տեղափոխվել է Փարիզ)։ 1827 թվականին ընտրվել է Վենետիկի Աթենական ակադեմիայի պատվավոր անդամ։ 
Ձեռնամուխ է եղել հայ հին մատենագրության տպագրությանը․ «Մատենագրութիւնք նախնեաց» մատենաշարով լույս է տեսել Սոմալյանի կազմած «Սրբոյ հօրն մերոյ Եղիշէ վարդապետի մատենագրութիւնք» (1838 թ.) ժողովածուն (համահեղինակ Ն․ Սարգիսյան)՝ առաջաբանով, ծանոթագրություններով և տեքստաբանական ուսումնասիրությամբ։ Սոմալյանը գրել է հայ հին գրականության պատմությունը («Պատկեր հայկական դպրութեան», 1829 թ., իտալերեն) և հայ հին թարգմանությունների մատենագիտությունը («Ցուցակ թարգմանութեանց նախնեաց», 1825 թ., իտալերեն)։ Կազմել է գործնական նշանակության հինգ բառարան՝ հայերեն, անգլերեն և տաճկերեն բառանյութի ընդգրկումով:Հայերեն է թարգմանել Սոավեի «Կենդանագիր զգաստ եւ զգօն անձին» և Ֆենելոնի «Իմաստք ողջախոհ մտաց» (տպակից՝ 1836 թ.) փոքրածավալ գործերը։


== Երկեր ==
Համաոօտ բառարան յանգդիականէ ի հայ, հ․ 1, Վենետիկ, 1835 թ.:
Համառօտ բառարան ի հայէ յանգդիականն, հ․ 2, Վենետիկ, 1835 թ.:
Համառօտ բառարան յանգդիականէ ի հայ և ի տաճիկ, հ․ 1, Վենետիկ, 1843 թ.:
Համառօտ բառարան ի հայէ յանգդիական և ի տաճիկ, հ․ 2, Վենետիկ, 1843 թ.։


== Ծանոթագրություններ ==
Մայքլ Փորթերի մրցակցային հինգ ուժերը

Մայքլ Փորթեր (անգլ.՝ Michael Eugene Porter; ծնվել է 1947), ամերիկացի տնտեսագետ, Հարվարդի բիզնես դպրոցի  (անգլ.՝ Harvard Business School), պրոֆեսոր
է։ 
Մեծ ներդրում ունի մրցակցային ռազմավարության, մրցունակության, ազգերի, պետությունների և տարածաշրջանների տնտեսական զարգացման ոլորտում։ Հեղինակ է մի շարք գրքերի՝ «Մրցակցային ռազմավարություն», «Մրցակիցների և արդյունաբերությունների վերլուծության տեխնիկա», «Մրցակցային առավելություն», «Ազգերի մրցակցային առավելությունները»։
Հեղինակել է նաև բազմաթիվ հոդվածներ ու աշխատություններ։


== Մայքլ Փորթերի մրցակցային հինգ ուժերը ==
Մայքլ Փորթերի մրցակցային հինգ ուժերի ուսումնասիրությամբ է սկսվում շուկայում մրցակցային իրավիճակի և շահութաբերության փոփոխության ցանկացած վերլուծություն։
Փորթերի կողմից առանձանցվում են մրցակցությունը կանխորոշող հինգ հիմնական ուժեր, որոնք ձևավորում են մրցակցային մթնոլորտ շուկայում գործող ընկերությունների միջև և կանխորոշում են շահութաբերության մակարդակը ոլորտում։
Մայքլ Փորթերի մրցակցային հինգ ուժերն են․

Մատակարարների իշխանություն
Գնորդների իշխանություն
Փոխարինող ապրանքների հայտնվելու վտանգ
Նոր մրցակիցների հայտնվելու վտանգ
Շուկայում գործող ընկերությունների միջև առկա թշնամական մրցակցություն


=== Մատակարարների իշխանություն ===
Ինչքանով են շուկայում գործող ընկերությունները կախված իրենց մատակարարներից։ Մեծ իշխանությամբ մատակարարները կարող են հեշտությամբ բարձրացնել իրենց ապրանքների գները, գցել ապրանքի որակը և ավելացնել շահույթը գնորդների հաշվին։


=== Գնորդների իշխանություն ===
Ինչքանով են ընկերությունները կախված գնորդներից։ Ուժեղ դիրքերից հանդես եկող գնորդները կարող են ստիպել ընկերություններին նվազեցնել գները, անցնել ավելի կատաղի մրցակցության, ինչի արդյունքում կրճատվում է շուկայի խաղորդների շահութաբերությունը։


=== Փոխարինող ապրանքների հայտնվելու վտանգ ===
Փոխարինող ապրանքների առկայության դեպքում սպառողները գների համ ինչը կհանգեցնի շուկայում պահանջարկի և գների անկման։


=== Նոր մրցակիցների հայտնվելու վտանգ ===
Շուկա նոր մտնող ընկերությունները սովորաբար իրենց հետ բերում են նոր և գրավիչ առաջարկներ, իջեցնում են գները, դրանով իսկ ազդելով ոլորտի շահութաբերության վրա։ Վերոնշյալ չորս ուժերն իրենց հերթին ազդում են հինգերորդի վրա՝


=== Շուկայում գործող ընկերությունների միջև առկա թշնամական մրցակցություն ===
Շատ բնագավառներում այն որոշիչ գործոն է, որը ազդում է ոլորտում մրցակցության մակարդակի վրա։ Երբեմն շուկայում խաղացողները կարող են կիրառել ագրեսիվ գնային մրցակցություն կամ ոչ գնային մրցակցություն նորարարության, բիզնես մոդելների և մարքեթինքի զարգացման միջոցով։
1979 թվականի Harvard Business Review -ի մարտ-ապրիլ համարում հրատարակվեց Մայքլ Փորթերի (Michael Porter) “How Competitive Forces Shape Strategy” հոդվածը, որը դարձել է ժամանակակից բիզնես վերլուծությունների անկյունաքարը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Майкл Портер. Руководство по разработке стратегии на русском языке
Джоан Магретта. Ключевые идеи. Майкл Портер Archived 2013-07-18 at the Wayback Machine. — М.: «Манн, Иванов и Фербер», 2013. — С. 272. — ISBN 978-5-91657-758-7


== Արտաքին հղումներ ==
Five Competetive Forces
Джоан Магретта. Ключевые идеи. Майкл Портер Archived 2013-07-18 at the Wayback Machine. — М.: «Манн, Иванов и Фербер», 2013. — С. 272. — ISBN 978-5-91657-758-7
Ղայափա

Ղայափա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Գտնվում էր Եփրատի աջ կողմում։


== Պատմություն ==
1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ հայերը բռնությամբ տեղահանվել և կոտորվել են Կամախի կիրճում։


== Բնակչություն ==
1880 թվականին ուներ 200 բնակիչ, որից 128-ը՝ հայ։ 1909 թվականին ուներ 28 տուն բնակիչ, որից հայեր՝ 8 տուն։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ավգուստ Քրաուս

Ավգուստ Քրաուս (գերմ.՝ August Friedrich Johann Kraus, հուլիսի 9, 1868(1868-07-09), Ruhrort, Homberg/Ruhrort/Baerl, Դույսբուրգ, Դյուսելդորֆ, Հռենոսի պրովինցիա, Պրուսիայի թագավորություն - փետրվարի 8, 1934(1934-02-08), Բեռլին, Նացիստական Գերմանիա), գերմանացի քանդակագործ, մեդալագործ։


== Կենսագրություն ==
Ավգուստ Քրաուսը ծնվել է կառապանի ընտանիքում։ Մանկությունն անցել է Ռուռորտում։ 1877 թվականի Քրաուսների ընտանիքը տեղափոխվել է Բադեն֊Բադեն։ 1882 թվականին Քրաուսը սովորել է քարտաշի մոտ։ 1883 թվականին նա ընտանիքով տեղափոխվել է Ստրասբուրգ, որտեղ շարունակել է ուսումնառությունը և մինչև 1887 թվականը հաճախել քաղաքային արհեստագործական դպրոց։ 1887֊1891 թվականներին Քրաուսը սովորել է Բեռլինի Գեղարվեստի պրուսական ակադեմիայում։ Մինչև 1898 թվականը վարպետության դասեր է առել Ռեյնհոլդ Բեգասի արվեստանոցում։ 1899 թվականին Քրաուսը բացել է սեփական արվեստանոցը և մասնակցել բեռլինյան Հաղթանակի ծառուղու ձևավորմանը՝ ստեղծելով թիվ 6 խմբի քանդակները։ Ավգուստ Քրաուսի կրտսեր եղբայրը՝ Ֆրիցը, նույնպես եղել է քանդակագործ, սակայն 1918 թվականի ապրիլին զոհվել է ռազմաճակատում։
1900 թվականին Գեղարվեստի պրուսական ակադեմիան Ավգուստ Քրաուսին հատկացրել է պետական մրցանակ՝ սահմանելով 5 տարի Հռոմում ուսանելու կրթաթոշակ։ Հռոմում Քրաուսը Ադոլֆ ֆոն Հիլդեբրանդի ազդեցությամբ մշակել է սեփական ոճը՝ Լուի Տյուայոնի և Ավգուստ Գաուլի հետ դառնալով մոդեռնի նախակարապետներից մեկը։ Քրաուսը Բեռլին է վերադարձել 1906 թվականին, որտեղ վերջնականապես հրաժարվել է իր նկարչական անցյալից՝ մտնելով Բեռլինյան սեցեսսիոն։ Իր ընկերոջ՝ Հայնրիխ Ցիլեի հետ հետագայում անցել է Ազատ սեցեսիոն։ 1914֊1920 թվականներին ղեկավարել է Ռաուխի թանգարանը։ Քանդակագործների բեռլինյան միավորումը նրան ընտրել է իր առաջին քարտուղարը։
Գերմանիայում նացիոնալ֊սոցիալիստների իշխանության գալուց հետո Քրաուսը 1933 թվականի նոյեմբերին ընտրվել է Մշակույթի կայսերական պալատի խորհրդական։ Նույն թվականին նկարչական ակադեմիայում Քրաուսը ղեկավարել է կիրառական արվեստի բաժինը և որոշ ժամանակ զբաղեցրել փոխնախագահի պաշտոնը։ Այս պաշտոնում էլ 1933 թվականի նոյեմբերի 3֊ին Քրաուսը իր հայտնել է իր համակրանքը Ադոլֆ Հիտլերի նկատմամբ։ 1933 թվականից մինչև իր մահը Ավգուստ Քրաուսը զբաղեցրել է Գեղարվեստի պրուսական ակադեմիայի նախագահը։
Թաղվել է Շառլոտեն֊Վիլմերսդորֆի Հեերշտրասեի գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Peter Bloch, Sibylle Einholz und Jutta von Simson (Hrsg.): Ethos und Pathos. Die Berliner Bildhauerschule 1786—1914, Katalog. Berlin 1990.
Uta Lehnert: Der Kaiser und die Siegesallee. Réclame Royale. Dietrich Reimer Verlag, Berlin 1998, ISBN 3-496-01189-0.
Otto Nagel: H. Zille. Veröffentlichung der Deutschen Akademie der Künste. Henschelverlag, Berlin 1970.
Peter Paret: Die Berliner Secession. Moderne Kunst und ihre Feinde im Kaiserlichen Deutschland. Ullstein, Frankfurt/M. 1983, ISBN 3-548-36074-2 (Ullstein-Buch; Bd. 36074)
Kraus, August. In: Thieme, Becker, Vollmer: Allgemeines Lexikon der bildenden Künstler, CD-ROM Ausgabe, Km-Ky, Seite 333 und 593, ISBN 978-3-86502-177-9.
Ուսմանովո (գյուղ, Աուրգազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւսմանովոՈւսմանովո (ռուս.՝ Усманово, բաշկիրերեն՝ Уҫман), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 316 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մալմյո (այլ կիրառումներ)

Մալմյո անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Մալմյո - Շվեդիայի երրորդ ամենամեծ քաղաքը,
Մալմյո (մարզադաշտ) - մարզադաշտ Մալմյո քաղաքում։
Մեծ պահանջարկ ունեցող տղամարդը (ֆիլմ)

«Մեծ պահանջարկ ունեցող տղամարդը» (անգլ.՝ Playing for Keeps), ռեժիսոր Գաբրիլե Մուչինոյի ֆիլմը։ Պրեմիերան Միացյալ Նահանգներում կայացել է 2012 թվականի դեկտեմբերի 7-ին, իսկ Ռուսաստանում՝ 2012 թվականի դեկտեմբերի 6-ին։


== Սյուժե ==
Շոտլանդիայի նախկին սպորտային աստղ Ջորջ Դրայերի (Ջերարդ Բաթլեր) կյանքում դժվար ժամանակներ են. նրանից հեռացել է կինը, կարիերան նույնպես լավ չի ընթանում։ Ջորջն առանձնապես ակտիվ կենսակերպ չի վարում և ավելի շատ համակերպվում է ստեղծված իրավիճակին։ Նա տեղափոխվում է Վիրջինիա, որտեղ կիրակի օրերին կարող է տեսնել իր 9-ամյա որդուն՝ Լյուիսին, և փորձել վերականգնել հարաբերությունները նախկին կնոջ՝ Սթեյսիի (Ջեսիկա Բիլ) հետ։ Այստեղ նա հայտնաբերում է, որ տեղական դպրոցի ֆուտբոլային թիմի մարզիչն ակնհայտորեն չի կարողանում կատարել աշխատանքը և առաջարկում է իր ծառայությունները։
Երիտասարդ մարզիկների մայրերը, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի իր սեփական դժվար անձնական կյանքը, արագորեն նկատում են գրավիչ մարզչի հայտնվելը։ Փաթին, Դենիզը և Բարբը սիրախաղ են սկսում Ջորջի հետ և պայքարում նրա ուշադրությանն արժանանալու համար։ Դենիզը նույնիսկ դայակ է վարձում իր երեխաների համար, որպեսզի ոչինչ չխանգարի իր զարգացող սիրավեպին։ Դենիզը նրան մարզական մեկնաբանի աշխատանք է առաջարկում ESPN-ում։ Այդպիսի աշխատանքի մասին Ջորջը կարող էր միայն երազել։
Տղաների հետ ֆուտբոլով զբաղվելը աստիճանաբար փոխում է Ջորջի բնավորությունը։ Հանուն իր որդու և Սթեյսիի հետ մտերմության նա պատրաստ է գնալ զոհաբերությունների։


== Դերերում ==
Ջերարդ Բաթլեր - Ջորջ
Ջեսիկա Բիլ - Սթեյսի
Նոա Լոմաքս - Լյուիս
Դենիս Քուեյդ - Կառլ
Ումա Թուրման - Փեթի
Քեթրին Զետա-Ջոնս - Դենիզ
Ջեյմս Տապպեր - Մեթ
Ջուդի Գրիր - Բարբ


== Ստեղծում ==
2011 թվականի փետրվարի 23-ին հաստատվել է, որ Ջերարդ Բաթլերը ֆիլմում խաղալու է գլխավոր դերը, իսկ մայիսի 7-ին անցկացվել է քասթինգ։
Նկարահանումներն սկսվել են 2011 թվականի մարտի վերջին Millennium Studios կինոստուդիայում և Լուիզիանայի Շրիվպորտ քաղաքում։
2012 թվականի հուլիսի 16-ին FilmDistrict կինոստուդիան փոխել է ֆիլմի անվանումը՝ «Playing the Field»-ից դարձնելով «Playing for Keeps»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
www.playingforkeepsmovie.com «Մեծ պահանջարկ ունեցող տղամարդը» ֆիլմը. պաշտոնական կայք (անգլ.)
Auditions information for Independent film 'Playing the Field' starring Gerard Butler
Ֆիլմի գրախոսությունը Archived 2012-11-23 at the Wayback Machine.
Զիկկուրատ

Զիկկուրատ (աքադերեն sigguratu բառից, որը նշանակում է «բարձունք» կամ «լեռան գագաթ»), բազմաստիճան պաշտամունքային կառույց Հին Միջագետքում, որը տիպիկ էր շումերական, ասորական, բաբելոնյան և էլամյան ճարտարապետության համար։ Այլ տիպերի կողքին առաջացել է մ. թ. ա. 3-րդ հազարամյակի վերջերին, այնուհետև դարձել հին Միջագետքի ամենաբնորոշ շինություններից։
Ձևով աստիճանավոր, հոծ զանգվածեղ բուրգ էր` բաղկացած հաջորդաբար փոքրացող, մեկը մյուսին դրված հատած բուրգերից, որոնց փոխադարձ անցումն աստիճանների և թեք հարթակների (պանդուսների) միջոցով էր։ Բուրգն ավարտվում էր տաճարով, որ քաղաքի գլխավոր աստծո «բնակատեղին» էր։ Շինանյութը հում, երբեմն թրծված աղյուսն էր։ Տարբեր գույնի (հիմնականում՝ սև, կարմիր, սպիտակ) հարկերի պատերը մշակվում էին ուղղանկյուն, ոչ խորը խորշերով կամ ելուստներով, իսկ հարթակները՝ կանաչազարդվում։ Չափերով շատ մեծ էին․ էտեմենանկի զիկկուրատի («Բաբելոնի աշտարակ») միայն առաջին հարկն ուներ 33 մ բարձրություն` 90մХ90մ հատակագծային չափերով։ Զիկկուրատի կողքին, որը «վերինն» էր, պարտադիր լինում էր մի այլ տիպի «ներքևի» տաճարը։ Զիկկուրատներ պահպանվել են ժամանակակից Իրաքի (Բորսիպպա, Բաբելոն, Դուր Շարրուքին, բոլորը` մ.թ.ա. 1 հազարամյակից) ու Իրանի (Չողա Զանբիլ հնավայր, մ.թ.ա. 2 հազարամյակ) տարածքներում։
Համեմատաբար լավ է պահպանվել Ուրի զիկկուրատը։
Որոշ աստվածաշնչագետներ Բաբելոնի աշտարակի առասպելը կապում են Միջագետքի բարձր զիկկուրատների հետ։.


== Տես նաև ==
Բաբելոնի աշտարակ
Կանչո Ռոանչո
Ուրի զիկկուրատ


== Արտաքին հղումներ ==
Վարդան Հովհաննիսյանի «Վարդանանք» հաղորդման թողարկումը նվիրված զիկկուրատներին


== Գրականություն ==
Б.Байер, У. Бирштайн и др. История человечества 2002 ISBN 5-17-012785-5


== Ծանոթագրություններ ==
Սոֆինո (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոֆինոՍոֆինո (ռուս.՝ Софьино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քյազըմ Քոյունջու

Քյազըմ Քոյունջու (թուրքերեն՝ Kâzım Koyuncu, նոյեմբերի 7, 1971(1971-11-07), Հոպա, Արդվինի մարզ, Թուրքիա - հունիսի 25, 2005(2005-06-25), Ստամբուլ, Թուրքիա), Թուրքիայում հայտնի երգիչ-երգահան և ակտիվիստ։ Ազգությամբ Քյազըմը լազ է։
Քյազըմ Քոյունջուն ձայնագրել է երգեր մի շարք լեզուներով, որոնք խոսվում են Սև ծովի թուրքական ափամերձ շրջաններում, այդ թվում լազերեն և համշենահայերեն։ Քոյունջուն առաջինն էր Թուրքիայում ով համշենի բարբառով երգ ձայնագրեց։ Հայտնի է համշենահայերի շրջանում իսկ նրա լուսանկարները հաճախ հանդիպում են համշենահայկական հաստատություններում։ Համարվում է համշենահայկական երաշժտական ինդուստրիայի հիմնադիրներից։
Քյազըմ Քոյունջուն Zuğaşi Berepe (Ծովի երեխաները) ֆոլկ ռոք խմբի հիմնադիրն էր (1993 թվական)։ Խմբի բաժանումից հետո երկու սոլո ալբոմ է ձայնագրել՝ Viya! (2001) և Hayde (2004), որը հայտնի էր ինչպես Թուրքիայում, այնպես էլ Վրաստանում։
2005 թվականին մահացել է թոքի քաղցկեղից։
Երգում էր հիմնականում լազերեն և ամենից հայտնի ստեղծագործությունները նույնպես լազերեն են։ Համշենահայերենից բացի Քոյունջուի ալբոմներում ընդգրկված են հայերեն, թուրքերեն, վրացերեն և Մեգրելերեն երգեր։
Զբաղվում էր բնապահպանությամբ, պայքարում թուրքական Սինոպ (Սև ծովի ափ) քաղաքում միջուկային ռեակտորի շինարարության դեմ։ Հայտնի ակտիվիստ էր բնապահպանական և մշակութային հարցերում։


== Սկավառակագրություն ==


=== Համատեղ Զուգաշի Բերեպեի (Zuğaşi Berepe) ===
1995: Va Mişkunan ("Մենք չգիտենք" լազերեն)
1998: Igzas ("Դու հեռանում ես" լազերեն)
1998: Bruxel (Ապրել)


=== Համատեղ Գրուպ Դինմեյենի ===
1996: Sisler Bulvarı


=== Սոլո ալբոմներ ===
2001: Viya!
2004: Hayde
2006: Dünyada Bir Yerdeyim  (Հետմահու ազատվախ)Համշենահայերեն հայտնի է նրա Ka tun mita xendasoç (Քա դուն միթա խենդաս ոչ / Միթե դու բնավ չես ծիծաղում) երգը։


== Արտաքին հղումներ ==
Kazım Koyuncu: İşte Gidiyorum - YouTube
Kazim Koyuncu: Didou Nana - YouTube
Kazim Koyuncu: Էլլա Էլլա - YouTube
Kazim Koyuncu & Şevval Սեմ։ Gelevera Deresi - YouTube
Kazim Koyuncu & Şevval Sam - YouTube
Kazim Koyuncu Sarıgazi 2002 RapAtma&Koçari է- YouTube
Kazim Koyuncu Sarıgazi Festivali 2003 RapAtma&Koçari - YouTube
Խազ (այլ կիրառումներ)

Խազ, կարող է վերաբերել՝

Խազ - հայկական միջնադարյան երաժշտության գրության նշաններ, որոնցով տարբեր համակարգերում, տարբեր մանրամասնությամբ հաստատագրվել են հոգևոր, մասամբ աշխարհիկ երգեր
Խազ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճեշի գավառակում
Խազ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում
Թուրքիոյ Գեհենէն. Հայ ընտանիքի մը հրաշալի փախուստը

Թուրքիոյ Գեհենէն. Հայ ընտանիքի մը հրաշալի փախուստը, Եսթեր Թ. Մկրտչյանի 1918 թվականին Ալեքսանդրիայում հրատարակված գիրքն է։


== Հեղինակ ==
Հեղինակը Եսթեր Թ. Մկրտչյանը, հայ հոգևորականի՝ Տիար Թովմաս Մկրտչյանի կին է, ցեղասպանության վերապրող, ով 1896 թվականին աշխատել է Բրիտանական Արևելյան հյուպատոսական ծառայությունում և, այդ իսկ պատճառով, խուսափել է բանտարկությունից և աքսորից։ Եսթերը, իր երեխաների հետ մնալով միայնակ՝ կարողացել է փրկվել ցեղասպանությունից և գրի առնել իր տեսածն ու վերապրածը։ Գիրքը կարևոր սկզբնաղբյուր է Խարբերդի հայերի տեղահանության և կոտորածների վերաբերյալ։


== Ծանոթագրություններ ==
Kiiara

Քիարա Սոլթերս (անգլ.՝ Kiara Saulters, մայիսի 24, 1995(1995-05-24), Wilmington, Իլինոյս, ԱՄՆ), առավել հայտնի է որպես Kiiara, ամերիկացի երգչուհի և երգերի հեղինակ Իլինոյս նահանգի Ուիլմինգթոն քաղաքից։ Ներկայում նա ստորագրված է Atlantic Records լեյբլին։ Երգչուհու 2015 թվականի «Gold» սինգլը զբաղեցրել է Billboard Hot 100 չարթի 13-րդ հորիզոնականը։ Նա նաև հայտնի է Linkin Park ռոք խմբի հետ 2017 թվականին թողարկված «Heavy» երգում համագործակցությամբ, որում ընդգրկվել է նրա վոկալը։


== Վաղ կյանք ==
Սոլթերսը ծնվել է Իլինոյս նահանգի Ուիլմինգթոն քաղաքում։ Նա հաճախել է Ուիլմինգթոնի ավագ դպրոցը, որտեղ հանդես է եկել դպրոցի վոլեյբոլի թիմում։ Իր բեկումնային մինի ալբոմը ձայնագրելիս, երգչուհին նույնպես աշխատել է որպես վաճառող տնտեսական խանութում։ Նա ստուդիական ստաժավորում է սկսել՝ երաժշտական գործընթացին ծանոթանալու և ձայնագրման պրակտիկա ստանալու համար։


== Կարիերա ==
2013 թվականին Kiiara-ն իր իրական անվան տակ անկախ թողարկել է «Bring Me Back» ակուստիկ փոփ սինգլը։
2015 թվականի հունիսին՝ Atlantic Records-ի հետ պայմանագիր կնքելուց և իր բեմական կեղծանունը Քիարա Սոլթերսից՝ Kiiara վերանվանելուց հետո, նա թողարկել է իր դեբյուտային՝ «Gold» սինգլը։ 2015 թվականին «Gold»-ն ընտրվել է որպես ֆոնային երաժշտություն Apple Watch-ի «Style» (անգլ. թարգմանաբար՝ «Ոճ») անվանմամբ գովազդի համար։ Այն նաև զբաղեցրել է Billboard Hot 100-ի 13-րդ հորիզոնականը և դարձել է երգչուհու առաջին երգը, որն ընդգրկվել է այդ չարթում։ Նրա դեբյուտային՝ «low kii savage» մինի ալբոմը թողարկվել է 2016 թվականի մարտի 22-ին։ «Gold»-ի տեսահոլովակն արագ հայտնի է դարձել՝ 2016 թվականի մայիսի ընթացքում ավելի քան 5 միլիոն դիտումներ հավաքելով։
2016 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Kiiara-ն կատարել է իր հեռուստատեսային դեբյուտը՝ «Gold» երգով ելույթ ունենալով «Ջիմի Ֆելոնի երեկոյան շոուում» (անգլ.՝ The Tonight Show with Jimmy Fallon)։ Երգչուհին նաև մասնակցել է Linkin Park խմբի «Heavy» սինգլի ձայնագրմանը, որը թվային ներբեռնման համար թողարկվել է 2017 թվականի փետրվարի 16-ին, իսկ ռադիոյում՝ փետրվարի 21-ին։ Հետագայում նա Ջուլիա Մայքլզի հետ միասին հանդես է եկել այս երգով Հոլիվուդ Բոուլում տեղի ունեցած «Linkin Park and Friends: Celebrate Life in Honor of Chester Bennington» (անգլ. թարգմանաբար՝ «Linkin Park և ընկերներ․ Նշեք կյանքն ի պատիվ Չեսթեր Բեննինգթոնի») համերգի ժամանակ, որը կազմակերպվել է Linkin Park-ի վոկալիստ Չեսթեր Բեննինգթոնի մահվանից հետո։
2018 թվականի մարտին նա մասնակցել է Cheat Codes-ի «Put Me Back Together» սինգլին։
2019 թվականի հունիսի 7-ին Kiiara-ն թողարկել է «Open My Mouth» երգը։ Ավելի ուշ հաստատվել է, որ այն դառնալու է նրա սպասվելիք դեբյուտային ալբոմի գլխավոր սինգլը։


== Ազդեցություններ ==
Kiiara-ն նշել է, որ նրա վրա ազդեցություն են ունեցել այնպիսի արտիստներ, ինչպիսիք են Էմինեմը, Ռիհաննան, Ջոյներ Լուկասը, Yelawolf-ը և Linkin Park-ը։


== Սկավառակագրություն ==


=== Մինի ալբոներ ===


=== Սինգլներ ===


==== Որպես առաջնային արտիստ ====


==== Որպես մասնակցող արտիստ ====


=== Մասնակցություն որպես հյուր ===


== Ծանոթագրություններ ==
(2829) Բոբհոփ

(2829) Բոբհոփ (անգլ.՝ Bobhope), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1948 թվականի օգոստոսի 9-ին Էռնեստ Ջոնսոնի կողմից Յոհանեսբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,087033 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4969 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6772 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1981,12 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,181716 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,32° անկյուն։
Բոբհոփ աստերոիդը պատկանում է Մելիբեայի աստերոիդների ընտանիքին, որը տեղաբշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2829) Բոբհոփ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Յուպիտերի ներքին արբանյակներ

Յուպիտերի ներքին արբանյակները կամ Ամալթեայի խումբ, Յուպիտերի արբանյակներ, որոնց ուղեծրերը շատ մոտ են գտնվում Յուպիտերին՝ Մետիս, Ադրաստեա, Ամալթեա և Թեբե։ Երկու ամենամոտները պտտվում են Յուպիտերի շուրջ ավելի արագ քան Յուպիտերի օրն է, իսկ երկու մյուսները հանդիսանում են Յուպիտերի համակարգի համապատասխանաբար հինգերորդ և վեցերորդ արբանյակները ըստ մեծության։ Դիտարկումները ցույց են տալիս, որ առնվազն այս խմբի ամենամեծ արբանյակը՝ Ամալթեան, չի ձևավորվել Յուպիտերի ուղեծրում, այլ ձևավորվել է մոլորակից հեռու և Յուպիտերի կողմից գերվել է։ Այս արբանյակները, ինչպես նաև մի շարք դեռևս անտեսանելի ներքին արբանյակները, լրացնում են և աջակցում են Յուպիտերի թույլ օղակների համակարգը։ Մետիսն ու Ադրաստեան օժանդակում են Յուպիտերի հիմնական օղակին, իսկ Ամալթեան և Թեբեն պահում են իրենց սեփական թույլ արտաքին օղակները։


== Ծանոթագրություններ ==
Իդրայի պատմական արխիվ և թանգարան

Իդրայի պատմական արխիվ և թանգարան, Հունաստանի անկախության պատերազմի, հունական նավատորմի պատմության և պետության վերջին երկու դարերի հետ կապված ամենակարևոր թանգարաններից մեկը։ Գտնվում է Եգեյան ծովի Իդրա կղզում։


== Կղզի ==
Իդրա կղզին իր 120 զինված և առևտրական նավերի, Սպեցե և Փսարա կղզիների հետ միասին ծովում հունական հեղափոխության գլխավոր հենակետերից մեկն էր։ Ավելի քան երկու դարերի ընթացքում այս փոքրիկ կղզին տվել էվերածնված Հունաստանի մի քանի տասնյակ ծովակալ, այդ թվում նավատորմի հրամանատարների և մի քանի տասնյակ քաղաքական գործիչների։ Դրանց թվում էին հինգ վարչապետ և երկրի առաջին (երրորդ) հանրապետության նախագահ, ծովակալ Պավլոս Կունտուրիոտիսը։ Այդ պատճառով կղզու արխիվը և թանգարանը ազգային նշանակություն ունեն։


== Ստեղծման պատմություն ==

Իդրայի պատմական արխիվը և թանգարանը ստեղծվել է 1918 թվականի ապրիլին, որը կառուցվել է Իդրայի նավապետ և բարերար Գիկաս Կուլրասայի հովանավորությամբ։ Բժիշկ և Իդրայի քաղաքապետ Անտոնիոս Լիգնոսը իր վրա վերցրեց Իդրա համայնքի արխիվում (1708-1865 թթ.) գտնվող փաստաթղթերի արխիվացումը, որը Լիգնոսը հայտնաբերել է Աստվածածին եկեղեցում և նախաձեռնել է կղզում թանգարանի և գրադարանի ստեղծումը։ 1952 թվականին Կուլուրասը շենքը ներկայացրեց հունական պետությանը։ Այդ թվականից ի վեր արխիվն ու թանգարանը գտնվում են Հունաստանի Հանրապետության մշակույթի և արխիվի նախարարությունում։ 1972 թվականին հին շենքը քանդվեց և նույն տեղում նորը կառուցվեց։ Նոր շենքի պաշտոնական բացումը տեղի ունեցավ 1996 թվականին։


== Արխիվ ==
Արխիվ պահպանում, հավաքում, ուսումնասիրում և հրապարակում է փաստաթղթեր, որոնք կապված են Ինդրայի պատմության, նրա ավանդույթների և մշակույթի հետ։ Դա հատկապես վերաբերվում է 18 և 19-րդ դարերի կղզու առաջատար դերին։ Համարվում է Իդրա համայնքի հիիմնական արխիվը (1708-1865 թթ.), որտեղ թվագրվում է մոտ 18.000 նախնական փաստաթղթեր, ձեռագրեր, կոդեր և ցուցակներ, որոնք պատմում են հույն պատմության հեղափոխական և հետխորհրդային հեղափոխական տարիներին։


== Թանգարան ==

Թանգարանի շենքը գործում է երկու հարկով։ Առաջին հարկում պահվում են Բալկանյան, Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների մասունքները։ Հունական հեղափոխության նավերի նավաքթերը, Ռիգաս Ֆերայոսի «Մեծ քարտեզը», որը 1793 թվականին տպագրվել է Վենում, ներկայացված են առաջին հարկում։ Այստեղ նաև ստեղծելեն արվեստի պատկերասրահ՝ հույն և օտարազգի արվեստագետների հեղափոխության նավերի նկարների համար։ Այստեղ, հունական հեղափոխության հերոսների դիմանկարների կողքին, դրված են կղզու բնիկ և Արգենտինայի հերոս Նիկոլաոս Նիկոլայոս Գեորգիուի կիսանդրին։ Լուիս Պերլոտի աշխատանքը՝ կինսանդրին, Էվիտա Պերոնը նվիրել է կղզուն։ Ցուցադրվել են նաև Իդրայի բնակիչների կոստյումները և զենքերը, ծովային քարտեզներ և փոքրիկ իրեր 18 և 19-րդ դարերից։


== Գրադարան ==
Գրադարանը ներառում է 6,000 հատոր հին և հազվագյուտ հրատարակություններ՝ սկսած 18-րդ դարից։ Գրադարանը մշտապես հարստացվում է կղզու պատմության և մշակույթի հետ կապված հրապարակումներով։


== Միջոցառումներ ==
Թանգարանը պարբերաբար կազմակերպում է ցուցահանդեսներ, համերգներ, թատերական ներկայացումներ, դասախոսություններ, նոր գրքերի շնորհանդեսներ, կոնվենցիաներ եւ սեմինարներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կաստելնոդարի

Կաստելնոդարի (ֆր.՝ Castelnaudary), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 11544 մարդ, բնակչության խտությունը` 241.91 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 47.72 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 620 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 160 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 35 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 7304 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 4818-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 2486։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,0 %։ 4818 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 3991 անձ (2337 տղամարդ և 1654 կին)։ Գործազուրկ են եղել 827 անձ (398 տղամարդ և 429 կին)։ 2486 անաշխատունակներից 1042-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 561-ը` թոշակառուներ, իսկ 883-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուքսեմբուրգի թանգարան

Լյուքսեմբուրգի թանգարան (ֆր.՝ Musée du Luxembourg), արվեստի թանգարան Փարիզի VI թաղամասում՝ Սենա գետի ձախ ափին, Լյուքսեմբուրգյան այգում, Լատինական թաղամասի հարավային հատվածին մոտ։


== Պատմություն ==
Թանգարանը հիմնադրվել է 1750 թվականին։ Ի սկզբանե եղել է պատկերասրահ՝ տեղակայված Լյուքսեմբուրգի պալատի արևելյան հատվածում (արևմտյան հատվածում էր գտնվում Ռուբենսի Մարի դե Մեդիչի շարքը), 1818 թվականին դարձել է ժամանակակից արվեստի առաջին թանգարանը։ Ներկայիս շենք թանգարանը տեղափոխվել է 1884 թվականին։ 2000 թվականին թանգարանի կառավարումն ստանձնել է Ֆրանսիայի մշակույթի նախարարությունը և Ֆրանսիայի սենատը, և թանգարանն սկսել է օգտագործվել ժամանակավոր ցուցահանդեսների համար։ 2010 թվականից թանգարանն ընդգրկվել է Թանգարանների ազգային միության կազմում։
1750-1780 թվականներին թանգարանը եղել է Փարիզի առաջին հանրային պատկերասրահը, որը ցուցադրել է արքայական հավաքածուն, որն ընդգրկել է Տիցիանի «Մադոննան և ճագարը», Դա Վինչիի «Սուրբ ընտանիք» (կամ «Կույսն ու մանուկը սուրբ Աննայի հետ» (Լեոնարդո դա Վինչի) կամ «Մադոննան ժայռերում») և այն հին վարպետների շուրջ 100 աշխատանքներ, որոնք այժմ Լուվրի թանգարանի հիմնական մասն են կազմում։ 1803 թվականին թանգարանը վերաբացվել է և ներկայացրել այնպիսի նկարիչների, ինչպիսիք Նիկոլա Պուսեն, Ժակ Լուի Դավիդը։ Այստեղ ցուցադրված աշխատանքներից շատերը գտնվում են Փարիզի տարբեր թանգարաններում՝ Ժյո դը պոմ ազգային պատկերասրահում, Musée de l'Orangerie-ում, Փարիզի Ժամանակակից արվեստի պետական թանգարանում, Օրսե թանգարանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Les Grands du Dessin de Press: André Gill (1840-1885) "Quand ouvrira-t-on des maisons pour imbeciles?" Archived 2008-06-21 at the Wayback Machine.
Ochterbeck, Cynthia Clayton, editor (2009). The Green Guide Paris. Greenville, South Carolina: Michelin Maps and Guides. ISBN 9781906261375.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Կարաուլ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարաուլ (այլ կիրառումներ)Կարաուլ, լեռ Շարուր գավառում, այժմյան Կարաբաղլար և Ազնաբերդ գյուղերի միջև, Ազնաբերդից 5 կմ արևմուտք։ Լեռնոտ ու սակավ բուսականությամբ սար է, ծովի մակարդակից ունի 1587 մ բարձրություն։


== Գրականություն ==
Ա. Այվազյան,  Նախիջևան. բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ։
Ավինաշ Դիկսիտ

Ավինաշ Կամալակար Դիկսիտ (անգլ.՝ Avinash Kamalakar Dixit, օգոստոսի 6, 1944(1944-08-06), Մումբայ, Բրիտանական Հնդկաստան, Բրիտանական կայսրություն), հնդիկ-ամերիկացի տնտեսագետ։ Փիլիսոփայության դոկտոր (1968 թվական), Պրինսթոնի համալսարանի պրոֆեսոր, որտեղ աշխատում է 1981 թվականից, ԱՄՆ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի (2005 թվական) և Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության (2010 թվական), Բրիտանական ակադեմիայի թղթակից անդամ (2006 թվական)։ Հեղինակ է տնտեսագիտության վերաբերյալ մի քանի գրքերի։


== Կենսագրություն ==
Ավինաշ Դիկսիտը Մումբայի համալսարանում ստացել է բակալավրի աստիճան (1963), արվեստների բակալավր ստացել է (1965) Քեմբրիջի համալսարանում իսկ դոկտորի կոչում՝ Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում։ 1968-1969 թվականներին դասավանդել է Կալիֆորնիայի (Բերքլի), 1970-1994 թվականներին՝ Օքսֆորդի, 1974-1980 թվականներին՝ Ուորվիքի և 1981 թվականից Փրինսթոնի համալսարաններում, վերջին անգամ անվանվել է համալսարանի պրոֆեսոր։
Եղել է Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիայի անդամ (1992)։ Էկոնոմետրիկ հասարակության (2001) և Ամերիկյան տնտեսական ասոցիացիայի նախագահ (2008)։
Հնդկաստանի երկրորդ բարձրագույն Պադմա Վիբհուշան մրցանակի դափնեկիր։


== Մատենագրություն ==
Диксит А. К., Կաղապար:Нп4 Теория игр. Искусство стратегического мышления в бизнесе и жизни = The Art of Strategy: A Game-Theorist’s Guide to Success in Business and Life (2008) — М.: Манн, Иванов и Фербер, 2016. — 494 с. — ISBN 978-5-00057-849-0 (англ.)
Диксит А. К., Скит С., Рейли Д. Т. Стратегические игры. Доступный учебник по теории игр = Games of Strategy. — М.: Манн, Иванов и Фербер, 2017. — 880 с. — ISBN 978-5-00100-813-2
Optimization in Economic Theory, 1976
The Theory of Equilibrium Growth, 1976
Governance Institutions and Economic Performance (лекция Фонда «Династия» в Высшей школе экономики 13 мая 2008)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Страница А. Диксита на сайте Принстонского университета
Պինա


== Ֆիլմի մասին ==
Պինա Բաուշին նվիրված այս եռաչափ ֆիլմը նրա «Վուփերթալ» պարային թատրոնի մասնակցությամբ ներկայացնում է 2009-ի ամռանը վախճանված գերմանացի մեծ պարուսույցի արբեցնող ու անզուգական արվեստը։ Լեգենդար պարախմբին բեմի վրա նոր չափման մեջ բացահայտելու ուղևորություն առաջարկելով հանդիսատեսին՝ հեղինակներն ուղեկցում են պարողներին թատրոնից դուրս՝ քաղաք և Վուփերթալի շրջակա արդյունաբերական միջավայր, որն ավելի քան 35 տարի եղել է Պինա Բաուշի ստեղծագործական կյանքի օրրանն ու կենտրոնը։ Վիմ Վենդերսն առաջին անգամ Պինա Բաուշի բեմադրությունը՝ ««Մյուլեր» սրճարանը», տեսել է 1985-ին և միանգամից շանթահարվել։ Նրանց առաջին հանդիպումը շուտով վերաճել է երկարատև բարեկամության, որը, ի վերջո, հանգել է ընդհանուր կինոնախագծի մտահղացման։


== Նկարահանող և դերասանական անձնակազմ ==
ռեժիսոր - Վիմ Վենդերս
սցենարիստ - Վիմ Վենդերս
պրոդյուսերներ - Ջան-Պիեռո Ռինգել և Վիմ Վենդերս
օպերատոր - Էլեն Լուվար և Յորգ Վիդմեր
մոնտաժ - Տոնի Ֆռոշհամեր
երաժշտությունը - Թոմ Հանրայխ
դեկորացիաները - Պետեր Պաբստ
դերերում - Պինա Բաուշի «Վուփերթալ» թատրոնի պարախումբ Ամբողջ դերասանական և նկարահանող անձնակազմի մասին անգլերեն լեզվով կարող եք իմանալ այստեղ


== Տեխնիկական և այլ տվյալներ ==
Երկիրը Գերմանիա, Ֆրանսիա, Միացյալ Թագավորություններ
Լեզուն Գերմաներեն, Ֆրանսերեն, Անգլերեն, Իսպաներեն, Խորվաթերեն, Իտալերեն, Պորտուգալերեն, Ռուսերեն, Կորեերեն
Պրեմիերան կայացել է 2011 թվականի փետրվարի 13-ին Բեռլինի կինոփառատոնի ժամանակ։Այլ երկրներում այն կայացել է

Հայաստանում - 16 հուլիս 2011
Ֆինլանդիայում - 6 ապրիլ 2011
Պորտուգալիայում - 12 մայիս 2011
Հոլանդիայում - 7 հուլին 2011
Վրաստանյում - 4 օգոստոս 2011
Իսպանիայում - 30 սեպտեմբեր 2011
Ճապոնիայում - 25 փետրվար 2012Ֆիլմը գունավոր
Տևողություն - 106 րոպե
Ձայնը - Dolby Digital
Տեսախցիկը - Sony CineAlta HDC-1500, Sony HDCP1, Sony PMW-EX3
Օպտիկան - Zeiss DigiPrime Lenses
Պատկերի կողմերի հարաբերությունը 1.85 ։ 1
Ֆիլմը նկարվել է թվային կրիչի վրա HDCAM SR (1080p/24) (dual-strip 3-D)
Տպվել է 35ժապավենի վրա, որի երկարությունը՝ 2941 մետր և D-Cinema


=== Ֆիլմի անունը այլ լեզուներով ===
Գերմաներեն - Pina - ein Tanzfilm in 3D
Հայերեն - Պինա
Ռուսերեն - Пина
Լեհերեն - Pina
Հունարեն - Pina Bausch
Անգլերեն - PinaՄիջազգային անունը - Pina


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
IMDb
Rotten Tomatoes
Metacritic
Ֆեյսբուք
Amazon
Սեն Մարսել (Վալե դ’Աոստա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սեն Մարսել (այլ կիրառումներ)Սեն Մարսել (ֆրանս.՝ Saint-Marcel), կոմունա Իտալիայի Վալե դ'Աոստա մարզում։
Բնակչությունը կազմում է 1227 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 29 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 42 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 11020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0165։
Բնակավայրի հովանավոր է համարվում սուրբ Մարսելը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0165 768801
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.saintmarcel.ao.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության Ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ակուլի (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)

Ակուլի (ռուս.՝ Акулы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հավսար

Հավսար, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն հավասար բառի ժողովրդական հավսար ձևից։ Հիշատակվել է մեկ անգամ՝ 15-րդ դարում։


== Գործածություններ ==
Հավսար, կին Մատթեոսի և մայր Մատթեոս վարդապետի, ով Սեբաստիայի առաջնորդն էր 1489 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ադոլֆս Աբելե

Ադոլֆս Աբելե (լատիշ․՝ Ādolfs Ābeleհունվարի 24, 1889(1889-01-24), Լիֆլանդիայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 2, 1967(1967-08-02), Կալամազու, Միչիգան, ԱՄՆ), լատվիացի կոմպոզիտոր և երգչախմբի դիրիժոր։
1907 թվականին ավարտել է Ցեսիսի դպրոցը, տեղափոխվել Ռիգա, որտեղ երաժշտություն է ուսանել Էմիլ Դարզինի ղեկավարությամբ։ Ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիան (1915 թ.), Յազեպ Վիտոլ կոմպոզիցիայի դասարանը, Յակով Գադշինինի մոտ սովորել է նաև երգեհոն նվագել։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում եղել է լատիշ հրաձիգների 4-րդ գնդի կապելմեյստեր։ Պատերազմից հետո բնակություն է հաստատել Ռիգայում, 1918 թվականին որպես կրկնուսույց ընդունվել է Ազգային օպերայի թատրոն։ 1919-1924 թվականներին որպես երգեհոնահար դասավանդվել և աշխատել է Լիեպայայում, 1922 թվականից եղել է Լիեպայայի ժողովրդական կոնսերվատորիայի առաջին տնօրենը։ 1924–1944 թվականներին դասավանդել է Լատվիայի կոնսերվատորիայում, 1938 թվականից՝ որպես պրոֆեսոր։ Միաժամանակ, 1927 թվականից եղել է Լատվիայի «Ձիեսմուվարա» երգչախումբի դիրիժոր, դրա կազմում շրջագայել է սկանդինավյան և բալթյան երկրներում։ Եղել է VII, VIII և IX լատվիական երգի տոնների գլխավոր դիրիժորը։
1944 թվականին լքել է Լատվիան, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո ապրել է Գերմանիայում՝ Նեքարի Էսլինգենում, որն ընդունվել է բազմաթիվ տեղահանվածների Լատվիայից։ 1950 թվականին մեկնել է ԱՄՆ, աշխատել որպես երգեհոնահար։ Եղել է Էսլինգենում Լատվիական երգի տոնի (1947 թ.) և ԱՄՆ-ում Լատվիական երգի երկրորդ տոնի գլխավոր դիրիժորը (Չիկագո, 1958)։
Աբելեի՝ որպես կոմպոզիտորի, ստեղծագործական ժառանգության հիմքը կազմում են ավելի քան 70 երգչախմբային a cappella ստեղծագործություն։ Նա նաև ունի մոտ 40 երգ, մի շարք սիմֆոնիկ ստեղծագործություններ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Լատվիական Երաժշտական տեղեկատվական կենտրոնի կայքում Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine. (լատիշերեն)
Լյամբալի

Լյամբալի, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Արեշի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 235 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արժի (Էն)

Արժի (ֆր.՝ Argis), համայնք Ֆրանսիայում։ Գտնվում է Ռոն Ալպեր մարզում, Էն գավառում, Սեն Ռամբեր ան Բյուժե շրջանում։ Բելե շրջանի համայնք է։
INSEE կոդ՝ 01017։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը տեղակայված է Փարիզից 410 կմ դեպի հարավ-արևելք, 55 կմ Լիոնից արևելք, 37 կմ հարավ-արևելք Բուրակ ան Բրես։
Համայնքի արևմուտքով հոսում է Ալբարինե գետը (Albarine)։


== Կլիմա ==
Կլիման կիսամայրցամաքային է։ Դիտվում են սառը ձմեռներ և շոգ ամառներ։ Անձրևներ լինում են ոչ հաճախ, հիմնականում ամռանը։


== Բնակչություն ==
2010 թվականին համայնքի բնակչությունը կազմել է 399 մարդ։


== Վարչակազմ ==


== Էկոնոմիկա ==
2010 թվականին 259 աշխատունակ տարիքի մարդկանց մեջ (15-64 տարեկան) 192-ը տնտեսապս ակտիվ բնակչություննէր, 67-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշ՝ 74,1 %, 1999 թվականին եղել է 56,3 %)։ 192 ակտիվ քաղաքացիներից 167-ը աշխատել են (91 տղամարդ և 76 կին), անաշխատունակ եղել են 25-ը (8 տղամարդ և 17 կին)։ 67 ոչ ակտիվներից 16 մարդիկ եղել են ուսանողներ կամ աշակերտներ, 32-ը՝ թոշակառուներ, 19-ը չեն աշխատել այլ պատճառներով։


== Պատկերներ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Аржи» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի վիճակագրության և տնտեսագիտության ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-05-21 
«Аржи» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-03-03-ին։ Վերցված է 2014-05-21
(6902) Հայդոասադա

(6902) Հայդոասադա (անգլ.՝ Hideoasada), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Յոշիկանե Միզունոյի և Թոշիմասա Ֆուրութայի կողմից Կանիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,752446 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4766 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0283 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1667,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,215837 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,1° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6902) Հայդոասադա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)