Դոնի պատմություն (ֆիլմ)

«Դոնի պատմություն» (ռուս.՝ Донская повесть), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ-դրամա։ 1964 թվականին «Լենֆիլմում» նկարահանել է կինոռեժիսոր Վլադիմիր Ֆետինը՝ Միխայիլ Շոլոխովի «Շիբալկովի սերունդը» և «Ծննդանշան» պատմվածքների մոտիվներով։


== Սյուժե ==
Կարմիրբանակայինը փորձում է կրծքի երեխային կերակրել ձիու կաթով։ Հաջորդ տեսարաններում պարզվում է, որ նա գնդացրորդ է հանդիսանում կարմիրների հարյուրապետ Կոշևոյի գնդի, որը հետապնդում է Կոշևոյի (իր անվանակից) ավազակախմբին։ Այնուամենայնիվ, երեխան խոչնդոտում է զինվորական ծառայությանը, և նա երեխային տալիս է մանկատուն։ Այնտեղ նա պատմում է նախորդ պատմությունը մոր՝ Դարիայի մասին, որին գտնում են ջրաղացում։ Նա խոստովանում է, որ իրեն բռնաբարել են ավազակները։ Գնդացրորդ Յակովը իր երաշխավորության տակ է վերցնում նրան, բայց կինը բարոյապես գործում է ջոկատի վրա։ Հրամանատարն արդեն մտածում է թողնել նրան մոտակա գյուղում, բայց մարտի ընթացքում կինը պահում է սայլը, որը տանում էին վախեցած ձիերը։ Դարիան դառնում է սայլի կառապան և գայթակղում է է Յակովին։ Այնուամենայնիվ, գտնվելով հարազատ ֆերմայի տարածքում, նա «հարազատներին» հայտնում է, որ կարմիր ջոկատի փամփուշտները վերջացել են։ Լինելով հղի՝ նա Յակովին խնդրում է իրեն թողնել իրենց հետ։ Կազակները հարձակվում են կարմիրների ջոկատի վրա և ոչնչացնում են այն գրեթե ամբողջությամբ։ Տեսարանը դառնում է դրամատիկ, որտեղ կազակները թույլ են տալիս կարմիրներին նվագել Ինտերնացիոնալը և մեղեդին կատարելու ընթացքում գնդակահարում են նրանց։ Յակովին և Դարիային հաջողվում է հեռանալ և գտնել ջոկատի մնացորդները, ներառյալ մահացու վիրավորված հրամանատարին։ Դարիան սկսում է ծննդաբերել և խոստովանում է Յակովին, որ հենց նրա պատճառով է, որ կազակները հարձակվել են կարմիրների ջոկատի վրա, որովհետև նրանք հաստատ գիտեին զինամթերքի պակասի մասին։ Յակովը պատմում է ջոկատի մնացած մասին դավաճանության մասին։ Չուբուկովը պահանջում է Դարիայի անհապաղ մահը, մյուսներն ասում են, որ ինքնադատաստանը նրանց նմանեցնում է խմբավորմանը և որոշում կկայացնի հետաձգել այդ հարցը։ Յակովը վերադառնում է Դարիայի մոտ, վերցնում իր երեխային և հրացանով սպանում է նրան։ Յակովի համար երեխան այժմ միակ հարազատ մարդն է, չնայած Չուբուկովը նրան ասում է, որ երեխայի հայրը կարող է լինել խմբավորման ատաման։ Քանի որ երեխան չի կարող ապրել առանց կրծքի կաթի, Յակովը փորձում է նրան կցել երիտասարդ կազակուհու հետ, բայց նա հրաժարվում է «կթու կով» լինելուց և նա հեռացնում է «կարմիր կազակուհուն»։ Յակովը, ատրճանակի օգնությամբ, կնոջը պարտադրում է կրծքով կերակրել երեխային։ Պատմությունը ավարտվում է և Յակոբը հրաժեշտ է տալիս երեխային մանկատան ներսում։ Վերջապես, Յակովը հայտնում է նրա անունը։ Նիկոլկա (դա մահացած Կարմիր հրամանատարի անունն էր)։


== Դերերում ==
Եվգենի Լեոնով — Յակով Շիբալոկ
Լյուդմիլա Չուրսինա — Դարյա
Ալեքսանդր Բլինով - Նիկոլայ Կոշևոյ, էսկադրոնի հրամանատար (հարյուրապետ)
Բորիս Նովիկով — Իվան Չուբուկով
Նիկոլայ Մելնիկով Ալյոխա


== Դրվագներում ==
Վալենտինա Վլադիմիրովնա-Ֆրոսյա
Ալեքսեյ Գրիբով-ծեր կազակ Կուզմիչ
Լիլիա Գուրովա-Նիզովսկու մանկատան վարիչ
Սերգեյ Լյախնիցկի- կարմիր հրամանատար
Լեոնիդ Պարխոմենկո-Սպիտակ կազակ
Գեորգի Սատինի-ավազակախմբի ղեկավար
Գեորգի Շտիլ-Զոտով
Գլիկերիա Բոգդանովա-Չեսնիկովա-լաստանավորդ (չկա տիտրում)
Ալեքսեյ Սմիռնով-խոհարար (չկա տիտրում)
Ալեքսանդր Աֆանասև-կազակ (չկա տիտրում)
Արկադի Տրուսով-Եֆիմ (չկա տիտրում)
Ռոման Ֆիլիպպով-Ռրմակով (չկա տիտրում)
Օլեգ Խրոմենկով-Ֆիշչենկո, ոտաբոբիկ երաժիշտ (չկա տիտրում)
Ալեքսեյ Կոժևնիկով-երաժիշտ (չկա տիտրում)
Վիկտոր Տերեխով-երաժիշտ (չկա տիտրում)
Նիկոլայ Կուզմին-Պետրովիչ (չկա տիտրում)
Պավել Պերվուշին-կարմիր կազակ (չկա տիտրում)
Միխաիլ Մուդրով-կարմիր կազակ (չկա տիտրում)
Արկադիի Պիշնյակ-կարմիր կազակ (չկա տիտրում)


== Ֆիլմի անձնակազմ ==
Սցենարի հեղինակ-Առնոլդ Վիտոլ
Բեմադրություն-Վլադիմիր Ֆետին
Գլխավոր օպերատոր-Եվգենիի Կիրպիչով
Գլխավոր նկարիչ-Ալեքսեյ Ռուդյակով
Ռեժիսոր-Լև Մախտին
Կոմպոզիտոր-Վասիլիի Սոլովյով-Սեդոյ
Ձայնային օպերատոր-Նիկոլայ Կոսարև
Խմբագիր-Ֆրիժետտա Ղուկասյան
Օպերատոր-Ռոստիսլավ Դավիդով
Մոնտաժող-Ե. Օռլովա
Նկարիչ-դիմահարդար-Ա. Գրիբով
Ռեժիսորի օգնական-Վ. Ժուռավել, Կ. Կիրպիչյովա
Խորհրդատու-Ս. Մ. Տուրկովա-Շոլոխովա
Ռազմական խորհրդատու-Գեներալ-լեյտենանտ Ի. Պ. Կալյուժնիի
Լենինգրադի պետական ֆիլհարմոնիայի նվագախումբ դիրիժոր-Վիկտոր Շիրոկով
Նկարների տնօրեն-Յու. Մակարով
Ֆիլմի զանգվածային նկարահանումներին մասնակցում էին Ստորին Դոնի կազակները։


== Պարգևներ ==
«Սովետական էկրան» ամսագրի կողմից անցկացվող ամենամյա հանդիսատեսի մրցույթի արդյունքների համաձայն ՝ Լյուդմիլա Չուրսինան ճանաչվել է տարվա լավագույն դերասանուհի (1964)։
Ֆիլմի մրցանակ և պատվավոր մրցանակ «Արծաթագույն սիրամարգ»՝ Եվգենի Լեոնովի լավագույն տղամարդկային ներկայացման համար Հնդկաստանի Նյու Դելիի 3-րդ ՄԿՓ-ում (1965)։
Տղամարդու դերի համար երկրորդ մրցանակը Ե. Լեոնովին II Համամիութենական կինոփառատոնում (1966)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Донская повесть» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
««Донская повесть»»։ Аннотированный каталог фильмов киностудии «Ленфильм» 1918—2003։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-10-23-ին։ Վերցված է 2012-10-21 
/ «Донская повесть»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում