armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Արմեն Ամիրյան

Արմեն Արտավազդի Ամիրյան (հուլիսի 29, 1967(1967-07-29), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ հաղորդավար, ռեժիսոր։ Հայաստանի հանրային հեռուստառադիոընկերության խորհրդի անդամ (2015-2016 թթ.)։ Հայաստանի մշակույթի նախարար (2016-2018 թթ.), Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության նախկին անդամ (հունվար 25, 2017- դեկտեմբեր 19, 2018) ։


== Կրթություն ==
1984 թ. ավարտել է Նար-Դոսի անվան թիվ 14 միջնակարգ դպրոցը։
1985-1991 թթ. սովորել է Երևանի պետական մանկավարժական ինստիտուտի կուլտուրայի ֆակուլտետի ռեժիսուրայի բաժնում՝ Յուրի Երզնկյանի, հետագայում՝ Ռուբեն Գևորգյանցի արվեստանոցում։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
 1982 թվականից Հայաստանի պետական հեռուստատեսությունում վարել է մանկապատանեկան հաղորդումներ։
1984 թ. ընդունվել է աշխատանքի Հայաստանի Հեռուստառադիոպետկոմ՝ որպես ռեժիսորի ասիստենտ։
1986-1988 թթ. ծառայել է Խորհրդային բանակում։
1985-1997 թթ. աշխատել է հաղորդավարական բաժնում։ Վարել է լրատվական, քաղաքական հաղորդումներ, երաժշտական, ժամանցային ծրագրեր, պետական և ազգային տոների պաշտոնական միջոցառումներ։
Ավարտելուց հետո, որոշ ժամանակ դասավանդել է նույն ինստիտուտում։
1990-1995 թթ. հեղինակել է «Խճանկար», «Խաչմերուկ», «Բարի լույս», «Փոստարկղ» և այլ հաղորդումներ։
1996 թ. հիմնել է «Ար Ռադիո Միջմայրցամաքային» ընկերությունը և «Արմենակոբ» մշակութային կենտրոնը, որը ծառայել է մի շարք բարեգործական ծրագրերի իրականացմանը։ Հայ առաքելական եկեղեցու Արարատյան հայրապետական թեմի հոգևոր խորհրդի անդամ է։ Անդամակցում է նաև Հեռուստատեսության և ռադիոյի միջազգային ակադեմիային և արժանացել է հիշյալ ակադեմիայի ոսկե մեդալին։
1997-2015 թթ. եղել է Հայաստանի Հանրային ռադիոյի գործադիր տնօրենը։
2000 թ. ստեղծել է «Արմենակոբ» հեռուստաընկերությունը։
2009 թ. ընտրվել է Հայաստանի ոստիկանության հասարակական խորհրդի անդամ։
2010 թ. եղել է Հայաստանի Հանրային հեռուստաընկերության գործադիր տնօրենի պաշտոնակատար։
2010-2013 թթ. - ղեկավարել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի կուլտուրայի ֆակուլտետի հեռուստա և ռադիոլրագրության ամբիոնը։
2015 թ. դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է Հանրային հեռուստառադիոընկերության խորհրդի անդամ՝ վեց տարի ժամկետով, 2016 թվականի սեպտեմբերի 27-ին ազատվել է Հանրային հեռուստառադիոընկերության խորհրդի անդամի պաշտոնից։
2016 թվականի սեպտեմբերի 27-ին ՀՀ նախագահի ՆՀ-1053-Ա հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ մշակույթի նախարար։ 2018 թվականի մայիսի 2-ին մշակույթի նախարարի պաշտոնակատարը հրաժարական է ներկայացրել։
2020 թվականին գրել և հրատարակել է «Գեներալի երազը» (տրագիկոմեդիա) և 2022 թվականին «Նոյե» (կինոպատմություն) գրքերը։ Վերջինս թարգմանվել և հրատարակվել է նաև անգլերեն տարբերակով։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Մովսես Խորենացու մեդալ (2006 թ.)։
Հայաստանի մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2015 թ.):
Ունի դոցենտի գիտական կոչում՝ թատերական արվեստ, կինոարվեստ մասնագիտությամբ (2009 թ.)։
«Ֆրիտյոֆ Նանսեն» ոսկե մեդալ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արմեն Ամիրյան
Շարժենգա

Շարժենգա (ռուս.՝ Шарженьга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուգա գետի ափում՝ 306 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 183 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Չամուրդերե

Չամուրդերե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում։ Գտնվում էր Մամախաթուն գյուղաքաղաքից 19 կմ հյուսիս, Արևմտյան Եփրատի աջ կողմում, սարավանդի վրա։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 15 տուն բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Չամուրդերեն ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մողոլերեն

Մողոլերեն (կամ մողոլի; դարի՝ مُغُلی‎ ), խիստ վտանգված կամ, հնարավոր է, անհետացած մոնղոլական լեզու, որը տիրապետում են Աֆղանստանի Հերաթ նահանգում՝ Կունդուր և Քարեզ-ի-Մուլլա գյուղերում։ Բանախոսները մողոլներն էին, որոնք 1970-ականներին կազմում էին 2000 մարդ։ Նրանք սերում են 13-րդ դարում Աֆղանստանում տեղակայված Չինգիզ խանի մոնղոլական բանակի մնացորդներից։
1970-ականներին, երբ գերմանացի գիտնական Միխայել Վեյերսը դաշտային աշխատանք կատարեց այս լեզուն ուսումնասիրելիս, քչերն էին խոսում նրանով, շատերը գիտեին այն պասիվորեն, և  նրանցից մեծ մասը 40 տարեկանից մեծ էր։ Անհայտ է, կան այժմ այս լեզվով խոսողներ։
Լեզուն պարսկերենից ուժեղ ազդեցություն է կրել իր հնչյունաբանությամբ, ձևաբանությամբ և շարահյուսությամբ, ինչը ստիպել է Վեյերսին հայտարարել, որ այն ունի «իսկական ներասիական կրեոլ լեզվի տեսք»։


== Տառեռ ==
Պատմականորեն մողոլերենը գրառվել է պարսկա-արաբական գրի փոփոխված տարբերակով։  Գոյություն ունեցող մողոլական գրականությունը ներառում էր իսլամական տեքստեր, պոեզիա, մողոլի-պարսկական բառագործածություններ և մողոլական քերականություն։ 


== Քերականություն ==
Մողոլական քերականությունը զգալի ազդեցություն է ունեցել պարսկերենից՝ փոխառելով նույնիսկ այլ մոնղոլական լեզուներում չգտնվող բառերի դասերը։
Գոյականները նշվում են թվի և գործի համար։ Բայերը նշվում են անձի, թվի, լարվածության և եղանակի համար։ Ածականները համեմատական և գերադասական աստիճանի համար թեքվում են պարսկական -թառ և -թարիին վերջածանցներով, բայց ոչ թվի և գործի համար։


== Հնչյունաբանություն ==
Մողոլի հնչյունաբանությունը ունի պարսկերենի ազդեցություն։ Այն ունի վեց ձայնավոր որակների համակարգ՝ առանց երկարության հակադրության. /i e a u o ɔ/ :


== Դերանուններ ==
Մողոլական անձնական  դերանուններն են՝

Ցուցական դերանուններն են՝

inah ~ enah «սա»
inat ~ enad «սրանք»
mun ~ munah «դա»
munat ~ mutah ~ mutat «նրանք»Հարցական դերանուններն են՝

emah ~ imah ~ imas «ինչ»
ken ~ kiyan «ով»
kenaiki «ում»
emadu ~ imadu ~ emaji ~ imaji ~ emagalah 'ինչու'
էմաուլա- «անել ինչ»
ked ~ keddu «որքան»
keja «երբ»
ոշտին «ինչպես»Փոխադարձ դերանուններն են՝

orin «ես»
orindu-nah «իր համար»
usa-nah «ես»


== Ծանթոագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
GJ Ramstedt. 1906 թ. «Մողոլիկա. Beiträge zur kenntnis der moghol-sprache Աֆղանստանում»: JSFOu 23-4.
Լուի Լիգետի. 1954 թ. «Le lexique moghol de R. Leech », AOH 4.
Լ. Լիգետի. 1954 թ. «О монгольских и тюркиских языках и диалектах Афганистана», AOH 4 .
Շ. Iwamura եւ HF Schurmann. 1954 թ. «Ծանոթագրություններ Աֆղանստանում մոնղոլական խմբերի մասին», Կիոտոյի համալսարանի Զինբուն-Կագակու-Կենկյուսյոյի արծաթե հոբելյանական հատոր։ Կիոտոյի համալսարան.
Շինոբու Իվամուրա. 1961 թ. Զիրնի ձեռագիր. պարսկերեն-մոնղոլական բառարան և քերականություն . Կիոտոյի համալսարան .
HF Schurmann. 1962 թ. Աֆղանստանի մողոլները . Mouton & Co.
Մայքլ Վայերս. 1972 թ. Die Sprache der Moghol der Provinz Herat Աֆղանստանում (Sprachmaterial, Grammatik, Wortliste) : Opladen: Westdeutscher Verlag.
Յոհան (անուն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Յոհան (այլ կիրառումներ)Հանս (գերմաներեն` Johann)` աստվածաշնչային ծագումով Հովհաննես անվան գերմանական տարբերակներից մեկն է։


== Անունը կրողները ==


=== Ավստրիացիներ ===
Յոհան Յոզեֆ Ֆուքս (Johann Joseph Fux, 1660-1741 թթ.)` կոմպոզիտոր և երաժշտության տեսաբան
Հայր և որդի`
Յոհան Շտրաուս (Johann Strauß, 1804-49 թթ.)` ջութակահար և կոմպոզիտոր
Յոհան Շտրաուս (Johann Strauß, 1825-99 թթ.)` երգահան և դիրիժոր
Յոհան Պալիսա (Johann Palisa, 1848-1925 թթ.)` աստղագետ


=== Գերմանացիներ ===
Յոհան Ադոլֆ Հասսե (Johann Adolf Hasse, 1699-1783 թթ.)` երգահան և երաժիշտ
Հայր, որդի և թոռ երգահաններ՝
Յոհան Ամբրոսիոս Բախ (Johann Ambrosius Bach, 1649-1695 թթ.)
Յոհան Սեբաստյան Բախ (Johann Sebastian Bach, 1685-1750 թթ.)
Յոհան Քրիստիան Բախ (Johann Christian Bach, 1735-82 թթ.)
Յոհան Գալլե (Johann Galle, 1812-1910 թթ.)` աստղագետ
Յոհան Գուտենբերգ (Johannes Gutenberg, 1398-1468 թթ.)` դարբին ոսկերիչ և գյուտարար
Յոհան Գոտլիբ Ֆիխտե (Johann Gottlieb Fichte, 1762-1814 թթ.)` փիլիսոփա
Յոհան Գոթֆրիդ Հերդեր (Johann Gottfried Herder, 1744-1803 թթ.)` փիլիսոփա և գրող
Յոհան Դրոյզեն (Johann Gustav Droysen, 1808-84 թթ.)` պատմաբան
Յոհան Շիլլեր (Johann Schiller, 1759-1805 թթ.)` բանաստեղծ
Յոհան Յոախիմ Շրյոդեր (Johann Joachim Schröder, 1680-1756 թթ.)` արևելագետ և հայագետ
Յոհան Յոախիմ Վինկելման (Johann Winkelmann, 1717-68 թթ.)` պատմաբան
Յոհան Վոլֆգանգ ֆոն Գյոթե (Johann Wolfgang von Goethe, 1749-1832 թթ.)` մեծ բանաստեղծ և մտածող
Յոհան Վոլֆգանգ Դյոբերայներ (Johann Wolfgang Döbereiner, 1780-1849 թթ.)` քիմիկոս


=== Էստոնացի ===
Յոհան Վոլդեմար Յանսեն (Johann Voldemar Jannsen, 1819-90 թթ.)՝ բանաստեղծ և լրագրող


== Ծանոթագրություններ ==
Էրեբունի պետական արգելոց

Էրեբունի պետական արգելոց, արգելոց Հայաստանի Արարատի մարզում, Երևան քաղաքից  8 կմ հարավ-արևելք։
Կազմավորվել է 1981 թվականին՝ Էրեբունի վարչական շրջանի տարածքում, կիսաանապատային և լեռնատափաստանային գոտիների անցումային հատվածում՝ ծովի մակերևույթից 1300-1450 մ բարձրություններում՝ դաշտավլուկազգիների վայրի ազգակիցների (մասնավորապես վայրի ցորենների աշխարհում եզակի գենոֆոնդի) պահպանության նպատակով։ Այժմ արգելոցն զբաղեցնում է 120 հա տարածք։


== Բուսական աշխարհ ==
Բուսական աշխարհն ընդգրկում է բարձրակարգ բույսերի 176 ցեղի և 42 ընտանիքի 278 տեսակ, որոնցից 7-ը գրանցված են ՀՀ Կարմիր գրքում։ Տարածքում հանդիպում են աշխարհում հայտնի վայրի ցորենի 4 տեսակից 3-ը (արարատյան, ուրարտու և միահատիկ)` ներտեսակային մեծ բազմազանությամբ (շուրջ 110 տարատեսակ)։ Վայրի դաշտավլուկազգիներից աճում են նաև վայրի միամյա աշորան (Վավիլովի աշորա), այծակնի և գարու մի քանի տեսակներ, ինչպես նաև շատ հազվագյուտ անքիստ բթաթեփուկը և արևելյան արմատագլխիկը։
Հանդիպում են բազմաթիվ հազվագյուտ տեսակներ` Տուրնֆորի կանգարը, խոշորածածկոց ակտինոլեման և անցողուն հոհենակերիան։ Կիսաանապատային բույսերից տարածված է հաստասռնակ բոշխը, հիմնական մասն զբաղեցնում են դաշտավլուկատարախոտային համակեցությունները, որտեղ գերակշռում են վայրի ցորենները։ Հանդիպում են լեռնաչորասեր բույսեր՝ գազի մի քանի տեսակների գերակշռությամբ։


== Կենդանական աշխարհ ==
Կենդանական աշխարհն ընդգրկում է երկկենցաղներ` կանաչ դոդոշ, լճագորտ, փոքրասիական ծառագորտ, սիրիական սխտորագորտ, սողուններ` անդրկովկասյան գյուրզա, ոսկեգույն տրախիլեպիս, սահնօձի տարբեր տեսակներ, միջերկրածովյան կրիա և այլն, թռչուններ` լորը, մոխրագույն կաքավը, տատրակը, բազեն, կաթնասուններ` աղվես, աքիս, կզաքիս, գայլ, գորշուկ, փորսուղ, բազմաթիվ կրծողներ և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
Յուրի Կոլոկոլնիկով

Յուրի Կոլոկոլնիկով (ռուս.՝ Ю́рий Колоко́льников, դեկտեմբերի 15, 1980(1980-12-15), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), թատրոնի և կինոյի ռուս դերասան։


== Կենսագրություն ==
Յուրի Կոլոկոլնիկովը ծնվել է 1980 թվականի դեկտեմբերի 15-ին, Մոսկվայում։
Յուրիի ծնողները բաժանվել են և երեխան՝ թարգմանչուհի մոր և եղբոր հետ, մի քանի անգամ փոխել է բնակության վայրը։ Բնակվել են ԱՄՆ-ում և Կանադայում։ Բացի ՌԴ քաղաքացիությունից, Կոլոկոլնիկովն ունի նաև կանադական քաղաքացիություն։
Հենց Կոլոկոլնիկովի խոսքերով, եղել է չլսող և չկառավարվող երեխա։ Չկարողանալով հաջողել որդու դաստիարակության հարցում՝ մայրը նրան ուղարկում է հետ՝ Ռուսաստան, հոր՝ Անդրեյ Կոլոկոլնիկովի մոտ։ Վերջինս մաթեմատիկոս գիտնական էր, որն զբաղվում էր սոցիոնիկայի ոլորտում։
Մոսկվա ժամանելուց անմիջապես հետո, ընդունվել է կինոդպրոց և սկսել մասնակցել մանկական ներկայացումներին։ Շուտով հայրը նրան տանում է Սավվա Կուլիշի մոտ լսումների և երեխային տալիս են փոքր դեր «Երկաթե վարագույր» ֆիլմում։
15 տարեկանում էքստերն կարգով հանձնել է միջին դպրոցի վերջին երկու դասարանների քննությունները և ընդունվել Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտ։ Առաջին փորձից ընդունվել է Ալեքսանդր Գրավեի կուրս։
Կոլոկոլնիկովի առաջին ռեժիսորները եղել են Պյոտր Տոդորովսկին, Միխայիլ Պտաշուկը և Վլադիմիր Մենշովը։
2000 թվականին, ինստիտուտն ավարտելուց անմիջապես հետո, մեկնել է Հոլիվուդ։ Մեկ տարի ապրել է Լոս Անջելեսում և Նյու Յորքում՝ աշխատելով որպես մատուցող, առաքիչ և բեռնակիր։ Չկարողանալով մտնել մեծ կինոաշխարհ՝ Կոլոկոլնիկովը վերադարձել է Մոսկվա։
Կոլոկոլնիկովը ծանոթանում է ռեժիսոր Կիրիլ Սերեբրեննիկովի հետ, որը նրան հրավիրում է նկարահանվելու «Մարդասպանի օրագիրը» հեռուստասերիալում և «Երիտասարդության քաղցրաձայն թռչունը» ներկայացումում, որը բեմադրվելու էր Մոսկվայի «Սովրեմեննիկ» թատրոնում։ Ներկայացման պրեմիերան կայացել է 2002 թվականին։
Այնուհետև նկարահանվել է նաև այլ ֆիլմերում և խաղացել ներկայացումներում։
2013 թվականին թելադրություն է կարդացել Մոսկվայի պետական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետի ամենամյա «Տոտալ թելադրություն» կրթական ակցիայի ժամանակ։
2014 թվականին «Գահերի խաղը» հեռուստասերիալի 4-րդ եթերաշրջանում մարմնավորել է տեների առաջնորդ Ստիրի դերը։


== Անձնական կյանք ==
Ունի ավագ դուստր՝ Տայիսիան։
Ամուսնացած է եղել (տարբեր տվյալներով՝ քաղաքացիական ամուսնության մեջ) թատրոնի և կինոյի ռուս դերասան Քսենյա Ռապպոպորտի հետ։ Նրանք ունեցել են դուստր՝ Սոֆիան (ծնվել է 2011 թվականի հունվարին)։ Դերասանները բաժանվել են 2014 թվականին։ Քսենյան կրկին ամուսնացել է, իսկ Յուրին 2016 թվականին հանրությանն է ներկայացրել իր նոր սիրեցյալին՝ Սանկտ Պետերբուրգից երգչուհի և մոդել Դայանա Ռամոս Լաֆորտեն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт Archived 2019-06-07 at the Wayback Machine.
Колокольников на www.ruskino.ru
Биография Ю. Колокольникова на www.peoples.ru
Колокольников на сайте театра «Современник»(չաշխատող հղում)
Фильмография
Յաննիս Կունելլիս

Յաննիս Կունելլիս (հուն․՝ Γιάννης Κουνέλλης / իտալերեն՝ Jannis Kounellis; մարտի 23, 1936, Պիրեյոս, Հունաստան ֊ փետրվարի 16, 2017, Հռոմ, Իտալիա), հունական ծագմամբ իտալացի նկարիչ, արտե պովերայի համահիմնադիրներից և գլխավոր ներկայացուցիչներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Յաննիս Կունելլիսը ծնվել է 1936 թվականի մարտի 23-ին Հունաստանում՝ նավահանգստային քաղաք Պիրեյոսում՝ Աթենքից ոչ շատ հեռու։ 1956 թվականից ապրել և աշխատել է Հռոմում։ Կրթություն է ստացել Հռոմի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Կունելլիսի առաջին անհատական ցուցահանդեսը կայացել է, երբ նա դեռ ուսանող էր։ «L’alfabeto di Kounellis» անվանումը կրող ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել 1960 թվականին Հռոմում՝ Galleria la Tartaruga պատկերասրահում։ Այդ ժամանակից սկսած Կունելլիսը ցուցահանդեսներ է ունեցել աշխարհի մի շարք պատկերասրահներում և թանգարաններում։ 1990-ական թվականների երկրորդ կեսից եղել է Դյուսելդորֆի գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր։ Յաննիս Կունելլիսը ժամանակակից համաշխարհային արվեստի աշխարհ է մտել 1960-ական թվականների երկրորդ կեսին որպես արտե պովերայի հիմնադիրներից և գլխավոր ներկայացուցիչներից մեկը։
Մահացել է 2017 թվականի փետրվարի 16-ին Հռոմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Яннис Кунеллис на сайте Современные художники. Биография, творчество, работы
Работы Кунеллиса и фотографии художника на сайте picsearch.com Archived 2008-11-21 at the Wayback Machine.
ArtFacts Archived 2008-05-13 at the Wayback Machine.
Живопись Кунеллиса в Galleri Bo Bjerggaard Archived 2011-09-09 at the Wayback Machine., Копенгаген
Глоссарий Tate Archived 2008-05-17 at the Wayback Machine.
ArtNet
Работы и информация о художнике на сайте галереи Cheim & Read Archived 2009-08-08 at the Wayback Machine.
Dangerous (համաշխարհային շրջագայություն)

Dangerous, համերգային շրջագայությունը Մայքլ Ջեքսոնի ամենամեծ շրջայությունն էր որպես մենակատար և ամենամեծը, որը երբևէ եղել էր շրջագայությունների պատմության մեջ։
Այն բաժանված էր երկու մասի
մաս առաջին — (1992 թ.-ի հունիսի 27-ից մինչ 1992 թ.-ի դեկտեմբերի 31-ը)
մաս երկրորդ — (1993 թ.-ի օգոստոսի 24-ից մինչ 1993 թ.-ի նոյեմբերի 11-ը)
Այն մեկնարկել է Գերմանիայի Մյունխեն քաղաքի «Օլիմպիական» մարզադաշտում։ Վաճառված տոմսերի քանակը կազմում էր 72,000։ Առաջին համերգի նախապատրաստումը տևեց 3 օր։ Ջեքսոնի 2-րդ համաշխարհային շրջագայության շրջանակներում կայացել է 69 համերգ, որին ներկա են եղել 3,5 մլն. հանդիասատես։ Համերգների առաջին մասը վերջացավ 1992 թ.-ի դեկտեմբերի 31-ին Տոկիոյում։ Երկրորդ մասը մեկնարկեց 1993 թ.-ի օգոստոսի 24-ին Բանգկոկում։ Վերջին համերգը կայացել է 1993 թ.-ի նոյեմբերի 11-ին Մեխիկոյում։ Շրջագայությունից առաջացած ողջ եկամուտը Մայքլը նվիրաբերել է տարբեր բարեգործական ընկերությունների։ Բուխարեստում կայացած համերգը հանդիսատեսների քանակով ամենամեծն էր՝ 70,000 մարդ, այն ուղիղ հեռարձակմամբ թողարկել են ռադիոյով և ցուցադրվել է 61 երկրում։ Համերգը հեռարձակելու իրավունքը գնել էր HBO հեռուստաընկերությունը $20,000,000։ Դա ամենամեծ գումարն էր, որը երբևէ վճարվել է հեռարձակման համար։


== Համերգների անցկացման ամսաթվեր ==
Կազերտա (այլ կիրառումներ)

Կազերտա բառը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները՝
Աշխարհագրություն

Կազերտա - քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է համանուն գավառում։
Կազերտա - գավառ Իտալիայի Կամպանիա մարզում։
Օդապարուկի օրը

Օդապարուկի օրը, 1986 թվականին «Հայֆիլմ» (ԿՀ պատվերով) կինոստուդիայի կողմից նկարահանված հայկական ֆիլմ՝ Է. Գրինի պատմվածքի մոտիվներով։


== Սյուժե ==
Հայրը լքել է ընտանիքը, մայրը հաճախակի գործուղումների է մեկնում և փոքրիկ հերոսուհին ծնողների սիրո պակասը լրացնում է պապի հետ շփվելով։


== Դերերում ==
պապ – Կառլոս Մարկոսյան
Անի – Թագուհի Վարդանյան
Նունե – Մայա Մարգարյան
Ռուբեն – Կարեն Ջանգիրյան
Արմեն – Միքայել Ջանիբեկյան
Լյուսյա – Եվգենիա Պոդպոմոգովա
Յոլյան – Գենադի Մելքոնյան


=== Դրվագներում ===
Ն. Եգորովա, Եվգենիա Մկրտումյան, Է. Պետրոսյան, Ալլա Թումանյան, Վիգեն Ստեփանյան, Կ. Սուքիասյան, Մ. Պողոսյան, Մ. Հովակիմյան, Արուս Պապյան, Աշոտ Ադամյան, Գ. Վերդիյան, Գ. Ղարագյոզյան, Գ. Բեժանով, Ռոլանդ Տեր-Մակարով, Գ. Միքայելյան, Կ. Մելքոնյան, Լենա Ալվարյան, Նվարդ Աբալյան, Լեոնարդ Սարգսյան, Ա. Թորոսյան


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Կարինա Վերդիյան
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Գենադի Մելքոնյան
Բեմադրող օպերերատոր՝ Միքայել Վարդանով
Բեմադրող նկարիչ՝ Գրիգոր Թորոսյան
Կոմպոզիտոր՝ Արմեն Բոյամյան
Հնչյունային օպերատոր՝ Կ. Ջալալյան
Ռեժիսոր՝ Ռ. Մակարյան, Ս. Այվազյան
Օպերատոր՝ Կ. Այվազյան
Զգեստների նկ.՝ Գ. Դիլանյան, Գ. Նալչաջյան
Նկարիչ դեկ.՝ Վ. Փանոսյան
Նկարիչ- դիմահարդար՝ Վ. Ասատրյան
դիմ.՝ Թ. Մարգարյան
Ռեժիսորի ասիստենտ՝ Ժ. Բարսոյան
Օպերատորի ասիստենտ՝ Ա. Համբարձումյան
Համակցված նկարահանումներ` օպերատոր Ս. Մարտիրոսյան
Նկարիչ՝ Հ. Հովհաննիսյան
Մոնտաժը՝ Լ. Երյոմենկո
Խմբագիր՝ Վ. Մելիքսեթյան
Վարչ. խումբ` Ա. Ամիրխանյան, Գ. Կարապետյան
Տնօրեն՝ Շ. Միրզախանյան


== Տես նաև ==
Հայկական ֆիլմերի ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլհելմ Տելլ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վիլհելմ Տելլ (այլ կիրառումներ)Վիլհելմ Տելլ (գերմ.՝ Wilhelm Tell, ֆր.՝ Guillaume Tell, իտալերեն՝ Guglielmo Tell), շվեյցարական ժողողովրդական առասպելի հերոս։ Նրա մասին պատմող շվեյցարական այս առասպելն արտացոլում է շվեյցարացի ժողովրդի պայքարն ընդդեմ Հաբսբուրգների ավստրիական տիրապետության դեմ՝ 14-րդ դարում։ Վիլհելմ Տելլը Բյուրգլեն գյուղից էր և հայտնի էր իր դիպուկ նետաձգությամբ։ Մի անգամ Գեսլերը, որ ավստրիական պաշտոնյա էր, իմանալով նրա այս ձիրքի մասին, ստիպում է, որ Տելլը խնձոր դնի իր փոքրիկ որդու գլխին և նետը հեռվից արձակելով վայր գցի այն։ Վիլհելմ Տելլը հաջողությամբ կատարելով այս դաժան պահանջը, որոշում է վրեժխնդիր լինել։ Նա մի հարմար վայրում դարանակալում է ավստրիացի պաշտոնյային և նույնպիսի դիպուկ նետահարությամբ սպանում է նրան, ինչը ազդանշան է դառնում շվեյցարացի ժողովրդի համար ապստամբության՝ ընդդեմ ավստրիական բռնակալության։ 19-րդ դարում պատմաբանները սկսել են կասկածի տակ առնել Վիլհելմ Տելլի պատմական կերպար լինելը։ Սակայն ավելի նոր ուսումնասիրողները գտնում են, որ այս առասպելի հիմքում ընկած է պատմական իսկություն։


== Վիլհելմ Տելլի կերպարը արվեստի գործերում ==

Վիլհելմ Տելլի կերպարը ոգեշնչել է տարբեր արվեստագետների՝ ստեղծելու մշակութային արժեքներ։ Գերմանացի բանաստեղծ, դրամատուրգ Ֆրիդրիխ Շիլլերը գրել է «Վիլհելմ Տելլ» վերնագրով դրամա, իսկ իտալացի կոմպոզիտոր Ջոակինո Ռոսինին գրել է համանուն օպերա՝ չորս գործողությամբ։ Ֆրանսերեն լիբրետոն գրել են Էտիեն դը Ժուին և Իպոլիտ Բին՝ ըստ Շիլլերի պիեսի։ Ռոսինիի «Վիլհելմ Տելլ» օպերան առաջին անգամ ներկայացվել է Փարիզի Երաժշտության թագավորական ակադեմիայում՝ 1829 թվականին։ Այն լուրջ հաջողություն չի ունեցել, ինչից հետո Ռոսինին կրճատել է՝ դարձնելով երեք գործողությամբ։ Այս տեսքով օպերան մնացել է Փարիզի օպերային թատրոնի մշտական խաղացանկում մինչև 1932 թվականտը, իսկ 1868 թվականին, Ռոսինիի ներկայությամբ կայացել է «Վիլհելմ Տելլ»-ի 500-րդ ներկայացումը։ Այս օպերան համարվում է Ռոսինիի լավագույն ստեղծագործություններից մեկը։ Այն գրվեց ֆրանսիական կառավարության պատվերով և եղավ իտալացի կոմպոզիտորի վերջին օպերան։
Խդըր-Էլյազ

Խդըր-Էլյազ, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում։ Գտնվում է Հասանկալա քաղաքից հյուսիս-արևելք, Արաքսի ավազանի Զիվնիչայ գետակի աջ ափին, անտառապատ հովտում։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 3 տուն հայ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ղազիբեյ (Սեբաստիայի գավառ)

Ղազիբեյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
535

535 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 535 թվականն է, 
VI դարի 35-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Նույնաբանություն

Նույնաբանություն, տավտոլոգիա գեղարվեստական ստեղծագործության ոճական-արտահայտչական հնարանք։ Օգտագործվում է խոսքի հուզական, իմաստային կարևորությունն ընդգծելու համար՝ նպատակադրված ձևով կրկնելով որոշ բառեր, հնչյուններ, արտահայտություններ, դարձվածքներ, պատկերներ, դրվագներ։ Օրինակ, «Հետո մշո՝ւշ, մշո՝ւշ, մշո՝ւշ․․․», «Այն ի՝նչ էր,ի՝նչ էր, ի՝նչ էր․ ցնո՞րք էր, զառանցանք,տե՝նդ․․․» (Եղիշե Չարենց, «Խմբապետ Շավարշ»)։ Նույնաբանության անարտահայտիչ կիրառությունը կարող է ստեղծել ոճական ճապաղություն։
Լալոամ

Լալոամ (ռուս.՝ Лалаом), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Դաղստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սամուր գետի աջ ափին՝ 132 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է,ավազանի տարածքը 55,5 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սամուր գետնի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 07030000412109300002323
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 109300232
Ավազանի կոդը - 07.03.00.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 09
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 3


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ռեդգոնթլետ

«Ռեդգոնթլետ» (անգլ.՝ Redgauntlet. A Tale of the Eighteenth Century), Վալտեր Սքոթի հեղինակած պատմական վեպ, հրապարակված 1824 թ. անգլ.՝ Constable and Co հրատարակչությունում։ Վեպի գործողությունները կատարվում են 1765 թ. Դամֆրիսում (Շոտլանդիա)։ «Ռեդգոնգլեդ»-ը ավարտվեց Սքոթին հատուկ սովորական արագությամբ։ Ենթադրվում է՝ գրողն առաջին հատորի վրա սկսել է աշխատել 1823-1824 թվականների Սուրբ ծննդյան տոներին։ Առաջին հատորն ավարտվեց մարտին 21-ին, իսկ վերջին էջերը հրատարակման է հանձնվել հունիսին։ Սքոթի կենսագիր Գ. Լոքարտը գրում է, որ հեղինակը ցանկացել է գիրքն անվանել անգլ.՝ Herris կամ անգլ.՝ Herris հերոսներից մեկի անունով, սակայն հրատարակիչները՝ Արչիբալդ Կոնստեբլը և Ջեյմս Բալանթայնը համոզել են փոխել անունը, դարձնել «Ռեդգոնթլետ»։ Թեպետ այսօր վեպը համարվում է գրողի «Ուևըրլի» շարքի լավագույն գործերից մեկը, այնուամենայնիվ իր ժամանակակիցների կողմից արժանացել է սառը ընդունելության։ «Literary Gazette»-ը հրապարակեց դրական կարծիք, այլ պարբերականներին, ինչպիսիք են «Edinburgh Magazine»-ը և «Monthly Review»-ը, դուր չէր եկել ծիծաղելի առօրեականությունը և նամակային ոճը, իսկ «Examiner»-ը և «London Magazine»-ը «Ռեդգոնգլեդ»ը ենթարկեցին լուրջ քննադատության՝ հայտարարելով, որ այժմ Սքոթն աշխատում է բացառապես հանուն փողի։


== Սյուժե ==
Վեպի գլխավոր կերպարը երիտասարդ մարդ է՝ Դարսի Լատիմեր անվամբ։ Վեպի սկզբում Ռեդդգոնթլետը գողանում է նրա գրքերը և տեղափոխում Դամֆրիսում գտնվող մի գյուղ, որտեղ գտնվում են նաև յակոբինականության հայտնի ներկայացուցիչներ, այդ թվում նաև Չարլզ Էդուարդ Ստյուարտ արքան։ Պարզվում է, որ Դարսին Ռոնգոնգլեդի զարմիկն է, Ռեդգոնգլեդը մտադրվում է նոր ապստամբություն բարձրացնել յակոբինների դեմ և Դարսիին առաջարկում է միանալ իրեն։


== Ադապտացիա ==
1959 — բրիտանական հեռուստատեսային փոքր սերիալ՝ բաղկացած 6 սերիայից, գլխավոր դերում՝ Թոմ Ֆլեմինգ։
1970 — բրիտանական հեռուստատեսային փոքր սերիալ՝ գլխավոր դերում Ջեկ Վուդսոն։
2014 — մասերից բաղկացած սերիալ The Great Scott BBC Radio 4.։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 Redgauntlet Գուտենբերգ նախագծի կայքում
Սոլոնիխա (Ուշաժի վտակ)

Սոլոնիխա (ռուս.՝ Солониха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուշչաժ գետի աջ ափին՝ 7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300112103000026855
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002685
Ավազանի կոդը - 03.02.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մելիտե Ա Մանազկերտցի

Մելիտե Ա Մանազկերտցի (ծննդյան թիվն անհայտ – 456), Ամենայն հայոց կաթողիկոս 452 թ-ից, Աղբիանոսյանների տոհմից է։ Հաջորդել է Հովսեփ Ա Հողոցմեցուն։ Մասնակցել է Շահապիվանի 444 թ-ի և Արտաշատի 449 թ-ի ժողովներին։ 
Կաթողիկոսական գահին նրան հաջորդել է Մովսես Ա Մանազկերտցին։


=== Գրականություն ===
«Քրիստոնյա Հայաստան» հանրագիտարան, Երևան, 2002
Ասպրեմոնթ

Ասպրեմոնթ (ֆր.՝ Aspremont), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում, Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ շրջանում,  Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտ, Նիցցա շրջան, Տուրետ-Լևանս կանտոն ։ Մինչև 2015 թվականի մարտը համայնքը վարչականորեն պատկանում էր Լևենս կանտոնին (Նիցցա շրջան)։
Համայնքի տարածքը՝ 9,44 կիլոմետր քառ․, բնակչությունը՝ 2072 մարդ  (2006) բնակչության աճման միտմամբ՝ 2179 մարդ  (2012), բնակչության խտությունը՝ 230,8  մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Ասպրեմոնթ համայնքը հիմնադրվել է Մոնտ-Շովե լեռան ստորոտին, գտնվող բլրի վրա, 1426 թվականին Aspremont le Vieux ավերված ամրոցի տեղում։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է՝ 2195 մարդ, իսկ 2012 թվականին՝ 2179 մարդ։

Բնակչության քանակի շարժընթացը՝


== Տնտեսություն ==
2010 թվականից 1492 աշխատունակ մարդկանցից (15-ից մինչև 64 տարեկանը) 1061-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 431-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվների ցուցանիշ՝ 71,2 %, 1999 թվականին՝ 71,9 %)։ 1061 ակտիվ աշխատունակ բնակիչներից աշխատում են 1005 մարդ (537 տղամարդ և 468 կին), 56-ը մնացել են գործազուրկ (28 տղամարդ և 28 կին)։ 431 աշխատունակ ոչ ակտիվ քաղաքացիներից 167-ը աշակերտներն են և ուսանողները, 152-ը՝ թոշակառուներ, և ևս 112-ը՝ ոչ ակտիվ, այլ պատճառներով։
2010 թվականին համայնքում 814 հարկատու տնային տնտեսություն կար, որտեղ ապրում էին 2097,0 մարդ։ Ընդ որում մեկ հարկատուի եկամուտը միջին թվով կազմում է 25 հազար 890 եվրո։


== Տեսարժան վայրեր ==
Ասպրեմոնթի միջնադարյան ավերակները Մոնտ-Սիվայի վրա
Սեն-Ժակ-լե-Մայոր եկեղեցի
Սեն-Կլոդ մատուռ
Նոտր-Դամ-դե-Սալետտ մատուռ
Ասպրեմոնթի ամրոց (մոտավորապես 1890 թվական)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ասպրեմոնթ համայնքի քաղաքային վարչության պաշտոնական կայք(ֆր.)
Նովոոչերետովատոե

Նովոոչերետովատոե (ուկրաիներեն՝ Новоочеретувате), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոոչերետովատոե գյուղում բնակվում էր 199 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գրանտորտո

Գրանտորտո (իտալ. Grantorto) կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Պադովա գավառում։
Բնակչությունը 4231 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը 289 մարդ/կմ², տարածքը 14 կմ²։ Փոստային ինդեքս 35010։ Հեռախոսային կոդ 049։
Բնակավայրի բարեխոս սուրբն է համարվում Սան Բիաջիոն։


== Ծանոթագրություններ ==
Իգլինգ

Իգլինգ  (գերմ.՝ Igling), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Լեխի Լանդսբերգի վարչական շրջանի ենթակայության տակ։ Մտնում է Կրոնախ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը ՝ 2356 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով.)։ Զբաղեցնում է 26,37 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 81 127։
Կոմունան բաժանված է երեք գյուղական համայնքի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Էլ Օրո (պրովինցիա)

Էլ Օրո (իսպ.՝ Provincia de El Oro), ափամերձ պրովինցիա Էկվադորի հարավային մասում։ Այն անվանակոչվել է պատմականորեն կարևոր նշանակություն ունեցող ոսկու արդյունահանման համար։ Այսօր այն աշխարհի խոշորագույն բանան արտահանողներից մեկն է։ Մայրաքաղաքը Մաչալան է։


== Պատմություն ==
Էլ Օրո պրովինցիան պատմականորեն Էկվադորի բանանի արտադրության հիմնական տարածքն է։


== Աշխարհագրություն ==
Հյուսիսից և արևելքից ունի սահման՝ Գուայաս, Ասուայ ու Լոխա պրովինցիաների հետ։ Արևմուտքից և հարավից նրան շրջապատում են Խաղաղ օվկիանոսն ու Պերուի Տումբես շրջանը։
Պրովինցիան բաժանված է 14 կանտոնների և առանձնահատուկ է տեսարժան վայրերի լայն շրջանակով, ինչպիսիք են՝ Ջամբելի կղզիները Տումբես գետում, Սանտա Կլարա կղզին և այլն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն 1990: 412572
Բնակչություն 2000: 525763
Բնակչություն 2010: 600659Էթնիկ խմբերի 2010 թվականի Էկվադորի մարդահամարի տվյալները․

Մետիսներ 81.6%
Սպիտակ լատինաամերիկյան 7.8%
Աֆրո-էկվադորյան 6.9%
Մոնտուբիո 2.8%
Էկվադորի բնիկ ժողովուրդ 0.7%
Այլ 0.3%


== Տնտեսություն ==
Էլ Օրոյի տնտեսությունը հիմնականում հիմնված է բանանի և ծովախեցգետնի արտահանման վրա։ Մյուս գյուղատնտեսական կարևոր նշանակություն ունեցող արտադրանքներն են կակաոն ու սուրճը։


== Քաղաքականություն ==
Միանձնյա կառավարություն է։


== Կանտոններ ==
Պրովինցիան բաժանված է 14 կանտոնների։ Ստորև ներկայացված աղյուսակում առկա է 2001 թվականի բնակչության մարդահամարի տվյալները, նրա տարածքը (քառ. կմ), կանտոնի նստավայրը կամ մայրաքաղաքը։


== Տես նաև ==
Էկվադորի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Gobierno Provincial Autonomo de El Oro - web site of the El Oro Government
Orenses Machala Comunidad Virtual de La Provincia de El Oro - news about El Oro
Կանգավիցա

Կանգավիցա (էստ․՝ Kangavitsa), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մեռեմյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 6 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պոլոմ (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոլոմՊոլոմ (ռուս.՝ Полом), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆրից Մելբի

Ֆրից Սիգֆրեդ Ջորջ Մելբի (օգոստոսի 24, 1826(1826-08-24), Էլսիներ, Մայրաքաղաքային տարածաշրջան, Դանիա - դեկտեմբերի 14, 1869(1869-12-14), Շանհայ, Սոնցզյան), դանիացի ծովանկարիչ, ծովանկարիչներ Անտոն Մելբիի և Վիլհելմ Մելբիի եղբայրը։ Նա լայնորեն  ճանապարհորդում էր՝ նկարելով ծովանկարներ, ափամերձ և նավահանգիստային տեսարաններ, ինչպես նաև որոշ լանդշաֆտներ Եվրոպայում, Կարիբյան ավազանում, Վենեսուելայում, Հյուսիսային Ամերիկայում և Ասիայում։


== Կենսագրություն ==
Ֆրից Մելբին ծնվել է 1826 թվականի օգոստոսի 24-ին Դանիայի Հելսինգյոր քաղաքում։ Նա նկարել  սովորել է ավագ եղբոր՝ Անտոն Մելբիի մոտ, և 1849 թվականին ճանապարհ ընկել Դանիական Անտիլյան կղզիներ ՝ բնակություն հաստատելով Սուրբ Թոմասում։ Այնտեղ նա ծանոթացավ երիտասարդ Կամիլ Պիսսարոյի հետ, ում ոգեշնչեց զբաղվել նկարչությամբ՝ որպես լրիվ դրույքով մասնագիտություն։ Պիսսարոն դարձավ նրա աշակերտը, ինչպես նաև մտերիմ ընկերը։

1852 թվականի ապրիլին Մելբին գտնվում էր Սենթ-Կրուայում  և պատրաստվում էր ճանապարհորդություն դեպի Վենեսուելա։ Պիսսարոն որոշեց միանալ նրան, և նախքան Պիսսարոյի Սենթ Թոմաս վերադառնալը նրանք երկու տարի միասին անցկացրեցին Կարակասում և Լա Գուայրա նավահանգստային քաղաքում։ Մելբին այնտեղ մնաց մինչև 1856 թվականը, այնուհետև կարճ ժամանակով վերադարձավ Եվրոպա՝ որոշ ժամանակ ապրելով Փարիզում, մինչ կմեկներ Հյուսիսային Ամերիկա, որտեղ Նյու Յորք քաղաքում արվեստանոց հիմնեց։
Նա շարունակում էր լայնորեն ճանապարհորդել՝ հիմնականում Կարիբյան ծովում, բայց նաև հյուսիս՝ դեպի Նյուֆաունդլենդ։ Նյու Յորքի մտերիմ ընկերը և Կարիբյան ծովում իր ճանապարհորդությունների հաճախակի ուղեկիցը ամերիկացի հայտնի բնանկարիչ Ֆրեդերիկ Չըրչն էր, ով նաև արվեստանոց ուներ Նյու Յորքում։
1866 թվականին Մելբին ճանապարհորդեց դեպի Հեռավոր Արևելք՝ որոնելու նոր արկածներ,  թողնելով իր արվեստանոցը Եկեղեցու հոգածության ներքո։ Ասիայում նա օգտագործում էր Պեկինը որպես հիմք՝ շրջակայքում ճանապարհորդությունների համար, ինչը նրան տանում էր նաև Ճապոնիա։ Նա մահացավ Շանհայում երեք տարի անց։


== Աշխատությունները ==
Սկզբում Ֆրից Մելբին ծովանկարներ էր նկարում ընտանեկան ավանդույթի համաձայն, ինչպես եղբայրը սովորեցրել էր իրեն, բայց նա աստիճանաբար շրջվում էր դեպի լանդշաֆտները, ափամերձ և քաղաքային տեսարանները։ Նա նախընտրում էր իրատեսական ոճը՝ հաճախ ռոմանտիկ տեսարաններով։ 1849-1858 թվականներին ցուցահանդես է անցկացրել Կոպենհագենի Շառլոթենբորգ ամրոցում։
Պեկինում նրան հանձնարարեցին նկարել Կայսերական ամառային պալատը, իսկ Ամերիկայում գտնվելու տարիներին նա ցուցահանդես ունեցավ Փենսիլվանիայի գեղարվեստի ակադեմիայում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Վարգանիս (Սղերդի գավառ)

Վարգանիս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։ Գտնվում էր Սասնո գետի աջ կողմում, Սղերդ քաղաքից 25 կմ հյուսիս, գյուղամիջյան ճանապարհի վրա։
Գյուղից արևմուտք տարածվում են անտառներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նեյագավա

Նեյագավա (ճապ.՝ 紀美野町 Նեյագավա-սի), Ճապոնիայի Օսակա պրեֆեկտուրայի  գտնվող հատուկ քաղաք։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 24,73 կմ², բնակչությունը՝ 236 687 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 9570,85 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==

Քաղաքը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Օսակա պրեֆեկտուրայում։ Այս քաղաքի հետ սահմանակցում են Սետցու, Տակացուկի, Կատանո, Հիրակատա, Մորիգուտի, Կադոմա, Դայթո, Սիձյոնավատե քաղաքները։


== Բնակչություն ==
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 236 687 մարդ (2014 թվականի հունիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 9570,85 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.


== Սիմվոլիկա ==
Քաղաքը խորհրդանշող ծառ է համարվում սակուրան, ծաղիկ՝ վարդը։


== Եղբայր քաղաքներ ==
 Սուսամի, Ճապոնիա (1976)
 Նյուպորտ Նյուս, ԱՄՆ (1982)
 Օկվիլ, Կանադա (1984)
 Լուվան, ՉԺՀ (1994)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ճապոնական Նեյագավա քաղաքի պաշտոնական վեբկայք(ճապոներեն)
Շադրինսկի շրջան (Կուրգանի մարզ)

Շադրինսկի շրջան (ռուս.՝ Шадринский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կուրգանի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Շադրինսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 4250 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 31927 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7,51 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Գրիգոր Մարզվանեցի

Գրիգոր Մարզվանեցի (1662 կամ անհայտ, Մարզվան - 1730 կամ անհայտ), XVII — XVIII դարերում հայ տպագրիչ, գրաձուլիչ, հայերեն տպագիր գրքի փորագրական արվեստի հիմնադիր։ Աբգար Թոխաթեցուց հետո երկրորդ խոշոր տպագրիչը Կոստանդնուպոլսում։ Ծնվել է Մարզվանում, սովորել Ամրդոլու վանքի դպրոցում։ Գրիգոր Մարզվանեցու տպարանն աշխատել է շուրջ 45 տարի, մինչն 1734 թվականը և հրատարակել մոտ 14 անուն գիրք։
Լավագույն հրատարակությունները՝ «Յայսմաւուրք» (1706 թվական), «Ագաթանգեղոս» (1709 թվական), Զենոբ Գլակին վերագրվող «Գիրք պատմութեանց երկրին Տարօնոյ» (1719 թվական), Հովհաննես Ոսկեբերանի «Ներբողեանք» (1734 թվական), ձևավորված, լրացված են խորաններով, զարդերով, զարդագրերով։ Գրիգոր Մարզվանեցին իր գործակից Աստվածատուր Կոստանդնուպոլսեցու հետ XVIII դարում հայ տպագրությունը հասցրեց բարձր մակարդակի։ 1708 թվականից Գրիգոր Մարզվանեցուն գործակցել են նաև իր,  Ներսեսի և Թագավորի որդիները։


== Ծանոթագրություններ ==
Սասակներ

Սասակներ, Ժողովուրդ Ինդոնեզիայում։ Բնակվում են Լոմբոկ կղզու կենար, և արլ․ մասերում։ Թիվը՝ 3,2 միլիոն (2010)։ Խոսում են ինդոնեզական լեզուներից մեկով։ Դավանում են իսլամ, մի մասը՝ հնդուիզմ։ Զբաղվում են հիմնականում հողագործությամբ (բրինձ, բամբակ)։ Զարգացած են արհեստները (ջուլհակություն և այլն)։ 1894 թվականին Լոմբոկ կղզին գրավել են հոլանդացիները։ Սասակները բազմիցս պայքարել են հոլանդական տիրապետության դեմ։
Տարա (այլ կիրառումներ)

Տարա, կարող է վերաբերել՝

Տարա - ապրանքի փաթեթավորման, պահպանման ու տեղափոխման համար օգտագործվող իր
Տարա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում
Մեխեդովկա (գյուղ, Լոխովիցայի շրջան)

Մեխեդովկա (ուկրաիներեն՝ Мехедівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1649 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մեխեդովկա գյուղում բնակվում էր 184 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1324 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 138,97 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կոլեդիմաչինե

Կոլեդիմաչինե  (իտալերեն՝ Colledimacine), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 227 մարդ։ Խտությունը՝ 25 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 11 կմ²։ Փոստային ինդեքս 66010։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0872։
Սուրբ Մարիանը հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր։ Տոնակատարությունը օգոստոսի 11-ին է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնոսելսկի (Կրասնոդարի երկրամաս)

Կրասնոսելսկի (ռուս.՝ Красносельский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Գուլկևիչիի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7829 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կալեդերե (այլ կիրառումներ)

Կալեդերե, կարող է վերաբերել՝

Կալեդերե - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում
Կալեդերե - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում
2XS

2XS, բրիտանական Nazareth խմբի տասներեքերորդ ստուդիական ալբոմը։ Թողարկվել է 1982 թվականին։ Սկավառակը ներառում է «Dream On» երգը, որը խմբի ամենահայտնի երգերից մեկն է։


== Կոմպոզիցիաների ցանկ ==
«Love Leads to Madness» — 4:08
«Boys in the Band» (McCaferty/Charlton/Agnew) — 3:06
«You Love Another» (McCaferty/Charlton/Agnew/Sweet) — 3:58
«Gatecrash» (McCaferty/Charlton/Sweet/Rankin)- 3:19
«Games» (McCaferty/Charlton/Agnew/Sweet) — 4:48
«Back to the Trenches» (McCaferty/Charlton/Agnew) — 4:02
«Dream On» — 3:28
«Lonely in the Night» (Agnew/Sweet/Rankin)- 4:21
«Preservation» (McCaferty/Charlton/Agnew) — 4:02
«Take the Rap» — 2:42
«Mexico» (McCaferty/Agnew/Sweet/Rankin) — 2:51
Մերիոն Դևիս

Մերիոն Դևիս կամ Մերիոն Սեսիլիա Դոուրաս (անգլ.՝ Marion Davies, Marion Cecilia Davies հունվարի 3, 1897(1897-01-03)[…], Բրուքլին, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - սեպտեմբերի 22, 1961(1961-09-22)[…], Հոլիվուդ, Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի համր ֆիլմերի կատակերգու դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==

Մերիոն Սեսիլիա Դոուրասը ծնվել է Նյու Յորքում 1897 թվականի հունվարի 3-ին։ Նա իր գործունեությունը սկսել է որպես երգչախմբի երգչուհի, իսկ այնուհետև հրավեր է ստացել մասնակցելու «Զիգֆելդի խենթությունները» շոուին։ Կինեմատոգրաֆ մուտքը եղել է 1917 թվականին, երբ  20 տարեկան է եղել։ Մեկ տարի անց նա ծանոթացել է Ուիլյամ Ռենդոլֆ Հերսթի` թերթի մագնատի հետ, ով իր ազդեցության միջոցով նպաստել է Մերիոնի հետագա գործունեության առաջընթացին։ 
Հետագա տասը տարիների ընթացում Մերիոնը նկարահանվել է համր կինոյի դարաշրջանի 29 ֆիլմում՝ միջին հաշվով տարեկան երեք ֆիլմում, որոնց թվում եղել են շատ հայտնի ֆիլմեր։ Սակայն 1927- 1929 թվականներին հնչուն կինոյի երևան գալու հետ՝  նրա կինո-գործունեությունը հետզհետե սկսել է նվազել (դերասանուհին նկատելիորեն կակազում էր և վախենում էր, որ ձայնային կինոն վերջ կդնի իր կինո-գործունեությանը, չնայած այդ թերությունը նկարահանումների ժամանակ չէր արտահայտվել)։ Նա վերջին անգամ հայտնվել է մեծ էկրանին 1937 թվականին։


=== Անձնական կյանք ===
Մերիոն Դևիսի սիրային կապը Հերսթի հետ շարունակվել է մինչև վերջինիս մահը` 1951 թվականը։ Այդ ժամանակ Մերիոնը 54 տարեկան էր և Հերսթի մահից մի քանի ամիս անց նա ամուսնացել է Հորաս Ջոն Բրաունի հետ։ Դևիսն ապրել է Բրաունի հետ մինչև մահ։
Մերիոն Դևիսը մահացել է քաղցկեղից, 1961 թվականի սեպտեմբերի 22-ին։


== Պարգևներ ==
 Մերիոն Դևիսն արժանացել է Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի աստղին․ հասցեն՝ Հոլիվուդ բուլվար 6326։


== Ֆիլմագրություն ==


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնոօզյորսկի շրջան

Կրասնոօզյորսկի շրջան (ռուս.՝ Краснозёрский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նովոսիբիրսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կրասնոզյորսկոե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 5330 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 37777 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7,09 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Զարեչնենսկի գյուղական խորհուրդ (Տրոստյանեցկի շրջան)

Զարեչնենսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Зарічненська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Տրոստյանեցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զարեչնենսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 303 մարդ։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Կուրովիցի (գյուղ, Գատչինսկի շրջան)

Կուրովիցի (ռուս.՝ Куровицы), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 731 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆեսի պայմանագիր

Ֆեսի պայմանագիր (արաբ․՝ معاهدة فاس‎‎, ֆր.՝ Traité de Fès), 1912 թվականի մարտի 30-ին կնքված պայմանագիր՝ Մարոկկոյում ֆրանսիական պրոտեկտորատ հաստատելու մասին։
Կնքվել է Ֆես քաղաքում, Մարոկկոյի սուլթան Աբդ ալ Հաֆիդի և ֆրանսիական կառավարության ներկայացուցիչ Էժեն Ռենոյի կողմից։ Պայմանագրի համաձայն, ֆրանսիական զորքերն օկուպացնելու էին Մարոկկոն։ Ձևականորեն պետության ղեկավար համարվող սուլթանին կից նշանակվելու էր ֆրանսիական գլխավոր ռեզիդենտ, որն իր ձեռքում էր կենտրոնացնելու ամբողջ իշխանությունը։ Մարոկկոյի արտաքին քաղաքականությունը դրվում էր Ֆրանսիայի հսկողության տակ։ Ֆրանսիան պարտավորվում էր բանակցություններ վարել Իսպանիայի հետ Մարոկկոյում այդ երկրի շահերի վերաբերյալ (1912 թվականի նոյեմբերի 27-ին կնքվեց ֆրանս-իսպանական պայմանագիր, որով Մարոկկոյի մի մասն անցավ Իսպանիայի տիրապետության տակ)։
Պայմանագիրը նախատեսում էր Տանժերի հատուկ վարչաձևի պահպանումը։ 
Մարոկկոյի ժողովրդի ազատագրական պայքարի հետևանքով ստորագրվեց (1956 թվականի մարտի 2-ին) ֆրանս-մարոկկոյական հայտարարություն՝ Մարոկկոյի անկախության վերաբերյալ և այդպիսով Ֆեսի պայմանագիրը չեղյալ է հայտարարվեց։
Երկկենցաղ մարդը

Երկկենցաղ մարդը (ռուս.՝ Человек-амфибия), խորհրդային գեղարվեստական կինոնկար, որը նկարահանվել է 1961 թվականին, Ալեքսանդր Բելյաևի համանուն գիտա-ֆանտաստիկ վեպի մոտիվներով։ Առաջին ցուցադրությունը կայացել է 1961 թվականի դեկտեմբերի 28-ին։ Համարվում է խորհրդային կինովարձույթի` 1962 թվականի առաջատարը, այն դիտել է 65 միլիոն հանդիսատես։


== Սյուժեն ==
Բուենոս Այրեսի ձկնորսներն ու մարգարտորսները վախեցած էին, քանի որ ծովում հայտնվել էր խորհրդավոր «ծովային հրեշ»։ Սակայն սառնասիրտ գործարար, մարգարտորսների ընկերության սեփականատեր Պեդրո Զուրիտան, որոշում է բռնել այդ հանելուկային արարածին և ներգրավել իր գործի մեջ։ Նա սկսում է հսկել ծովածոցը` հույսով, որ կգտնի «հրեշին»։
Երկշնչավոր մարդը, ով ուներ և թոքեր, և շնաձկան խռիկներ, Իխտիանդր անունով երիտասարդն էր։ Նա դոկտոր Սալվատորի` օրգանների փոխպատվաստման խիզախ գիտափորձերի արդյունքն էր։ Իխտիանդրը այնքան էլ ծանոթ չէր մարդկանց և քաղաքակրթությանը, նա մեծացել էր հոր տանը և ծովում, նրա ընկերները դելֆիններն էին։
Մի անգամ Իխտիանդրը տեսնում է ծովն ընկած, խեղդվող աղջկա և փրկում է նրան։ Այդ ակնթարթային հանդիպումը փոխում է պատանու կյանքը։ Նա առաջին անգամ դուրս է գալիս քաղաք և գտնում հիասքանչ Գուտիերեին, ով չգիտեր, թե ով էր իր իրական փրկարարը։ Չնայած նրանց միջև ծագած զգացմունքին, Գուտիերեի հայրը պնդում է, որ իր դուստրն ամուսնանա Պեդրո Զուրիտայի հետ, ում նա համարում էր իր փրկարարը։ Սկզբում Գուտիերեն ընդդիմանում է, սակայն հետո համաձայնվում է, կարծելով, որ ծովը նետված Իխտիանդրը հավանաբար խեղդվել է, իսկ իր փրկարարը Զուրիտան է։
Մի քանի փորձերից հետո Զուրիտան վերջապես կարողանում է բռնել «ծովային հրեշին»։ Սալվատորը փրկում է որդուն Զուրիտայից, սակայն վերջինս մեղադրում է բժշկին` իր նավի վրա հարձակվելու մեջ։ Բժշկին և Իխտիանդրին ձերբակալում են և բանտարկում։ Սակայն Սալվատորի ընկերը, Գուտիերեին սիրահարված լրագրող Օլսենը, օգնում է Իխտիանդրին փախչել։
Գուտիերեի հայրը, հոգեպես տանջվելով իր դստեր` Զուրիտայի հետ դժբախտ ամուսնության պատճառով, ցասման պահին խոցում է գործարարին։ Այժմ Գուտիերեն նույնպես ազատ է։ Սակայն նրանց վիճակված չէ երջանիկ լինել, քանի որ բանտում, Իխտիանդրը տակառով լի ջրում երկար մնալուց հետո քայքայել էր իր առողջությունը և հիմա նա այլևս չի կարող լքել ծովը։


== Դերասանական կազմ ==


== Նկարահանող խումբ ==


== Ձեռքբերումները ==
«Советский экран» ամսագրի հարցումներով, ֆիլմը հանդիսատեսների կողմից համարվել է 1962 թվականի լավագույն հինգ ֆիլմերից մեկը։
Իտալիայի Տրիեստ քաղաքում, 1962 թվականին կայացած ֆանտաստիկ ֆիլմերի փառատոնում, կինոնկարն արժանացել է «Արծաթե առագաստ» մրցանակին, իսկ 1963 թվականին, նույն Տրիեստ քաղաքում կայացած գիտա-ֆանտաստիկ ֆիլմերի 1-ին կինոփառատոնում, արժանացել է 2-րդ «Արծաթե տիեզերանավ» մրցանակին։


== Ծանոթագրություններ ==
Նոր հակասեմություն

Նոր հակասեմություն, 20-րդ դարի վերջում և 21-րդ դարի սկզբում ծագած հակասեմության նոր եղանակ, որի հիմնական աղբյուրներն են հանդիսանում ծայրահեղ ձախերը, ռադիկալ իսլամիստները, ծայրահեղ աջերը, նպատակ դնելով դրսևորել իրենց որպես սիոնականների և Իսրայելի պետության ընդդիմությունը։ Այս գաղափարախոսության կողմնակիցներին բնորոշ է Իսրայելի դևացումը, հրեաների և հրեական խորհրդանիշերի հետապնդման վերսկսումը և այլն։
Եզրի հեղինակն է ամերիկացի պատմաբան և նոր պահպանողական հրապարակախոս Դենիել Փայփսը։
Որոշ աղբյուրներ կարծում են, որ հակասիոնականությունը, հակաամերիկանությունը, հակագլոբալիզացիան, երրորդ աշխարհականությունը, Իսրայելի դևացումը կամ Իսրայելի քաղաքականության նկատմամաբ կիրառվող երկերեսանի ստանդարտները, կարող են կապված լինել կամ իրենից թաքնված հակասեմություն ներկայացնել։ Այդ առումով, օրինակելի է հակաանվանարկման լիգայի կարծիքը

Իսրայելի քաղաքականության քննադատություն ինքնին հակասեմական չէ։ Իսրայելի սուվերեն պետության կարող է քննադատվել այնպես, ինչպես աշխարհի յուրաքանչյուր այլ պետությունը։ Բայց պետք չէ ժխտել, որ կան նրանք, ով Իսրայելի կամ սիոնականության քննադատության տակ հակասեմություն են թաքցնում։


== Ծանոթագրություններ ==