Վարդան Մկրտչյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վարդան Մկրտչյան (այլ կիրառումներ)Վարդան Վանիկի Մկրտչյան (մայիսի 22, 1982(1982-05-22), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան։ Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնի տնօրեն (2017)։ Հայաստանի Հանրապետության մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2022)։
Դերասան Վանիկ Մկրտչյանի որդին է։


== Կենսագրություն ==
Վարդան Մկրտչյանը ծնվել է 1982 թվականին Երևանում։ 1991-1995 թվականներին սովորել է Սայաթ-Նովայի, ապա՝ Զեյթունի թիվ 1 երաժշտական դպրոցներում (փողային բաժնում), 1989-1999 թվականներին՝ Հ. Օշականի անվան թիվ 172 միջնակարգ դպրոցում, 1999-2003 թվականներին՝ Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետում՝ Սոս Սարգսյանի արվեստանոցում, ստացել թատրոնի և կինոյի դերասանի որակավորում։ 2003-2006 թվականներին սովորել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի ասպիրանտուրայում, պաշտպանել գիտական թեզ՝ «Վաղարշ Վաղարշյան. մտքի արտիստը» վերնագրով, գիտական ղեկավար՝ Հենրիկ Հովհաննիսյան։ 2006 թվականին Վարդան Մկրտչյանին շնորհվել է արվեստագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան։
2000-2008 թվականներին՝ Համազգային թատրոնի դերասան, 2001-2008 թվականներին եղել է Հակոբ Պարոնյանի անվան պետական երաժշտական կոմեդիայի թատրոնի դերասան։ 2006-2017 թվականներին դասավանդել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում, 2015 թվականից՝ «Սոցիալ մշակութային գործունեություն» (արվեստի կառավարում)։ 2009-2017 թվականներին եղել է Հայաստանի մշակույթի նախարարության ենթակայությամբ գործող Սոս Սարգսյանի անվան համազգային թատրոն ՊՈԱԿ-ի տնօրեն, 2017 թվականի հուլիսից՝ Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնի տնօրեն։
2002 թվականին Սուբոտիցա քաղաքում մասնակցել է Բելգրադի արվեստների համալսարանի կողմից կազմակերպած «Արվեստի ամառային դպրոց-2002» ծրագրին, 2008 թվականին «Համայնքային կապեր» ծրագրի շրջանակներում Բոստոնում և Նյու-Յորքում (Բրոդվեյ, Ջուջամսին թատրոններ) մասնակցել է «Թատրոնի կառավարում» ծրագրին, 2008-2009 թվականներին դարձել է JFDP ծրագրի հաղթող և վերապատրաստման կուրսեր է անցել Ֆլորիդայի պետական համալսարանում, ԱՄՆ (արվեստների կառավարում մասնագիտությամբ)։


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
Հայաստանի Հանրապետության մշակույթի վաստակավոր գործիչ, 2022։
ՀՀ մշակույթի նախարարության«Գրիգոր Նարեկացի» հուշամեդալ, 2013։
ՀԹԳՄ «Արտավազդ» մրցանակ, 2007։


=== Դերեր Համազգային թատրոնում ===
2016 թվական - Ջո - (Վիլյամ Սարոյան՝ «Քո կյանքի ժամերը», բեմադրիչ՝ Արմեն Էլբակյան)
2014 թվական - Համլետ - (Ուիլյամ Շեքսպիր՝ «Համլետ», բեմադրիչ՝ Վիգեն Չալդրանյան)
2013 թվական - Դաշույն Մեք (Բ. Բրեխթ՝ «Երեքգրոշանոց օպերա», բեմադրիչ՝ Ա. Մելիքսեթյան)
2007 թվական - Հեղինակ (Ս. Սարգսյան՝«Խեղճ Պետրոս», բեմադրիչ՝ Ս. Սարգսյան)
2006 թվական - Չելիո (Ալ. դը Մյուսե՝ «Մարիանի քմայքները», բեմադրիչ՝ Ս. Ավեդիկյան)
2005 թվական - Ուսանող (Մկրտիչ Խերանյան՝ «Շխոնց Միհրան», բեմադրիչ՝ Դ. Հակոբյան)
2004 թվական - Առնի Տոնոյան (Ա. Հայկազյան՝ «Այրվող մոմեր», բեմադրիչ՝ Հ. Գասպարյան)
2004 թվական - Կոշկավոր Կատու (Ռ. Ծատուրյան՝ «Ամանորյա իրարանցում», բեմադրիչ՝ Ք. Ասրյան)
2003 թվական - Դանիել (Ռ. Տոմա «Ծուղակ», բեմադրիչ՝ Հ. Գասպարյան)
2002 թվական - Դավիթ (Ռ. Մարուխյան «Ամենալավ տունը», բեմադրիչ՝ Ռ. Մարուխյան)
2000 թվական - Չիկ (Սամվել Կոսյան «Գուցե փրկվենք», բեմադրիչ՝ Դ. Հակոբյան)


=== Դերեր Հ. Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնում ===
2005 թվական - Ֆեոդոր (Վ. Ռոզով «Երջանկություն որոնելիս», բեմադրիչ՝ Ս. Ղազարյան)
2004 թվական - Չարենց (Ա. Այվազյան «Չարենցի ուղղիչ տունը», բեմադրիչ՝ Ե. Ղազանչյան)
2001 թվական - Դորանտ (Պ. Մարիվո «Խաղ սիրո և պատահականության», բեմադրիչ՝ Ս. Ղազարյան)
2001 թվական - Ումբերտո (Էդ. դե Ֆիլիպպո «Ֆիլումենա Մարտուրանո», բեմադրիչ՝ Հ. Ղազանչյան)


=== Դերեր կինոյում ===
2015 թվական - Էդգար Նովենց («Վարդապետի լռությունը», ռեժիսոր՝ Վ. Չալդրանյան)
2009 թվական - Ստեփան («Յոթ րոպե» - «Տաքսի էլի լավա», ռեժիսոր՝ Գ. Մաշկարյան)
2007 թվական - Արսեն («Տխուր փողոցի լուսաբացը», ռեժիսոր՝ Ա. Մկրտչյան)
2002 թվական - Արայիկ («Ընտրություն», ռեժիսոր՝ Մ. Դովլաթյան)
1990 թվական - Տղա («Ժամկետը՝ յոթ օր», ռեժիսոր՝ Ա. Երնջակյան)


== Ծանոթագրություններ ==