armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Օ դը Ֆրանս

Օ դը Ֆրանս (ֆր.՝ Hauts-de-France, բառացի` Վերին Ֆրանսիա), 2016 թվականի հունվարի 1-ից մինչև սեպտեմբերի 30-ը` Նոր Պա դը Կալե և Պիկարդիա (ֆր.՝ Nord-Pas-de-Calais-Picardie)` Ֆրանսիայի երկրամասեր, ստեղծվել է 2014 թվականին, Ֆրանսիայի մարզերի տարածքային բարեփոխումների համաձայն, Նոր Պա դը Կալե և Պիկարդիա շրջանների միավորման արդյունքում։ Նոր տարածաշրջանի ստեղծման ամսաթիվը համարվում է 2016 թ. հունվարի 1-ը։ 2016 թ. սեպտեմբերի 28-ին Ֆրանսիայի պետական խորհուրդը որոշում կայացրեց սեպտեմբերի 30-ից տարածաշրջանի վերանվանման մասին։


== Անվանում ==
Օրենքի տեքստում շրջանների միավորվելուն պես սահմանվում է տարածաշրջանի համար ժամանակավոր անվանում` բաղկացած երկու նախկին շրջանների, այսինքն` Պիկարդիայի  (ֆր.՝  Picardie) և Պա դե Կալե նեղուցի (ֆր.՝ Pas de Calais) և  Ֆրանսիայի քարտեզի վրա տարածաշրջանի դիրքի (ֆր.՝ Nord) անվանումից։
Տարածաշրջանային մայրաքաղաքի մշտական անունը և գտնվելու վայրը պետք է սահմանվեն Տարածաշրջանային խորհուրդով մինչև 2016 թվականի հուլիսի 1-ը և մինչև 2016 թվականին հոկտեմբերի 1-ը հաստատված Ֆրանսիայի Պետական խորհրդի կողմից [5] [6]: 2016 թվականին սեպտեմբերի 28-ին Օ դը Ֆրանսի նոր անունը հաստատվել է, և ժամանակավոր մայրաքաղաք դարձավ Լիլը։
Մշտական անվանումը և տարածաշրջանային մայրաքաղաքի գտնվելու վայրը  պետք է հաստատվեր Ֆրանսիայի Պետական խորհրդի կողմից 2016 թվականի հուլիսի 1-ից մինչև 2016 թվականին հոկտեմբերի 1-ը։ 2016 թվականին սեպտեմբերի 28-ին Օ-դե-Ֆրանսի նոր անունը հաստատվել է, և ժամանակավոր մայրաքաղաքն է դարձել Լիլը։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանը, 31.813 կիլոմետր² ընդհանուր տարածքով, Ֆրանսիայի տարածքի ութերորդ խոշորագույն մետրոպոլիտն է։ Այն գտնվում է երկրի հյուսիս-արևելքում և սահմանակից է Իլ դը Ֆրանս շրջանի հետ, հարավ-արևմուտքում Նորմանդյան շրջանը և Գրանտ-Էստ շրջանը հարավ-արևելքում։ Հյուսիս-արևելքում տարածաշրջանը սահմանակից է Բելգիային։ Հյուսիս-արևելքից տարածաշրջանը ողողվում է Հյուսիսային ծովի և Պա դե Կալե նեղուցի կողմից։


== Պատմություն ==
Միջնադարում Պիկարդին բաժանվեց Վերմանդայի, Վալյայի և Ամեննուայի շրջանների։ Սուասսոնա և Լանա շրջաններում վարում էին անկախ քաղաքական կյանք։ «Պիկարդիա» անվանումը առաջին անգամ արձանագրվել է 13-րդ դարի փաստաթղթերում։ Ֆրանսիական թագի վրա Պիկարդիան տիրապետելը բրիտանացիներին և բուրգունդիայի իշխանություններին վիճարկեց։ Ֆրանսիական թագի կողմից Պիկարդիայի տիրապետումը վիճարկվել է անգլերեն և Բուրգունդիայի իշխանությունների կողմից։ Ստեղծել էր սեփական օրագիրը ավելացնել գրառումը մեջբերման պահոցում զբոսաշրջություն և ճամփորդություն։ Պիկարդիայի միջոցով գրեթե բոլոր նվաճողների ճանապարհները, որոնք ձգտում էին տիրել Փարիզին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, Պիկարդիան հնագույն քաղաքներից շատերը, այդ թվում` Պերոնն ու Սեն-Քվենթինը, լիովին ավերվել էին։
Պիկարդիան ճարտարապետության ծննդավայր է, կան վեց միջնադարյան տաճարներ, որոնցից ամենամեծը Ամյենի Աստվածամոր տաճար։


== Վարչական բաժանում ==
Տարածքն ընդգրկում է ավելի քան 31,813 կմ² տարածք, 5987883 բնակչությամբ։  Բնակչության խտությունը (2013 թվական) կազմում է 188.22 մարդ/կմ²։ Ժամանակավոր վարչական կենտրոնը Լիլն է, վերջնական վարչական կենտրոնի որոշումը պետք է ընդունվի մարզպետարանը մինչև 2016 թվականին հունիսի վերջը։


=== Դեպարտամենտ ===


== Ամենամեծ քաղաքները ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Նոր Պա դը Կալե
Պիկարդիա
Milka

Milka  (գերմ.՝ Milka)- շոկոլադի բրենդ, պատկանում է Mondelēz International ընկերությանը։


== Պատմություն ==
1901 թվականին շվեյցարացի Ֆիլիպ Սուշարդը, ով շոկոլադի ֆաբրիկայի սեփականատերն էր, արտադրում է կաթնային շոկոլադ և անվանում Milka: Milka անունը կազմված է 2 գերմանական բառերից՝ Milch (կաթ) և Kakao (կակաո) բառերից։ Կորպորատիվ մանուշակագույնը տարբերում է շոկոլադները այլ արտադրանքներից։
Կովը դարձել է կոնֆետների խորհրդանիշը 1972 թվականից։ Ավելի վաղ գովազդների ժամանակ, օգտագորրծվում էր իրական կով, որը գունավորված էր մանուշակագույնով։ Ամենատարածված գովազդային մոդելը դա Կով Ծիծեռնակն է։
2004 թվականի հունվարին «Քրաֆտ Ֆուդս» ընկերությունը սկսեց արտադրել Milka շոկոլադները Ռուսաստանում։


== Արտաքին հղումներ ==
www.milka.com պաշտոնական կայքը


== Ծանոթագրություններ ==
Բրինչագի

Բրինչագի (ռուս.՝ Брынчаги), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 33 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գրայֆենբերգ (Բավարիա)

Գրայֆենբերգ (գերմ.՝ Greifenberg), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Լեխի Լանդսբերգի վարչական շրջանի ենթակայության տակ։ Մտնում է Կրոնախ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը ՝ 2167 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 8.21 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝  09 1 81 123։
Բաժանված է չորս գյուղական համայնքի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2020-10-26 at the Wayback Machine.
Ֆուտբոլի Ռուսաստանի սուպերգավաթ 2019

Ֆուտբոլի Ռուսաստանի Սուպերգավաթ 2019 (ռուս.՝ Суперкубок России по футболу 2019), անցկացվել է 2019 թվականի հուլիսի 6-ին «ВТБ Арена» մարզադաշտում։ Միմյանց դեմ մրցում էին 2018/19 մրցաշրջանի հաղթող Սանկտ Պետերբուրգի «Զենիթ» և 2018/19 մրցաշրջանի գավաթակիր Մոսկվայի «Լոկոմոտիվ» ակումբները։
Լոկոմոտիվի համար սա արդեն սուպերգավաթային 7-րդ հանդիպումն էր, իսկ մինչ սա կարողացել էր հաղթել 2003 և 2005 թթ. անցկացված եզրափակիչ հանդիպումներում: Զենիթը ևս 7-րդ անգամ էր մասնակցում սուպերգավաթային մրցավեճին, իսկ մինչ այս կարողացել էր նվաճել հաղթողի տիտղոսը 4 անգամ՝ 2008, 2011, 2015 և 2016 թվականներին:


== Անցկացման վայրի ընտրություն ==
2019 թ. ապրիլի 2-ին ՌՖՖ Թվիթթերի պաշտոնական էջում հայտարարվեց, որ հանդիպումն անցկացվելու է «ВТБ Арена» մարզադաշտում: Նշվում էր նաև այն մասին, որ խոտածածկի որակի ոչ բավարար լինելու դեպքում հանդիպումը հնարավոր է անցկացնել «Ռոստով արենա» կամ «Վոլգոգրադ արենա» մարզադաշտերում:


== Ճանապարհ դեպի Սուպերգավաթ ==
Զենիթ
Զենիթը ստացել էր իրավունք մասնակցելու եզրափակիչ խաղին 2018/19 մրցաշրջանի հաղթող ճանաչվելուց հետո: Իսկ դա հայտնի դարձավ 27-րդ տուրում, երբ Տուլայի «Արսենալ» ակումբը առավելության հասավ Մոսկվայի «Լոկոմոտիվ» ակումբի նկատմամբ։
Լոկոմոտիվ
Լոկոմոտիվը ստացել էր իրավունք մասնակցելու եզրափակիչ խաղին, երբ կարողացել էր դառնալ 2018/19 մրցաշրջանի գավաթակիր:


== Խաղ ==


=== Խաղի վիճակագրություն ===


== Հղումներ ==
ՌՖՊԼ պաշտոնական կայք
Էլմար Մամեդյարով

Էլմար Մագերրամ օղլի Մամեդյարով (ադրբ.՝ Elmar Məhərrəm oğlu Məmmədyarov, հուլիսի 2, 1960(1960-07-02), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի դիվանագետ և պետական գործիչ, Ադրբեջանի արտաքին գործերի նախկին նախարար (2004-2020)։


== Կենսագրություն ==
Էլմար Մամեդյարովը ծնվել է 1960 թվականին Բաքու քաղաքում, քիմիկոսների ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Մագերրամ Մամեդյարովը արմատներով Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետությունում գտնվող Յայջի գյուղից է, նա նաև Մեծ հայրենական պատերազմի մասնակից է և որպես տնօրեն աշխատել է Ադրբեջանի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի միկրոկենսաբանական ինստիտուտում։ Հայրը երիտասարդ տարիքից ճանաչել է Հեյդար Ալիևին, ով հետագայում դարձավ անկախ Ադրբեջանի ղեկավարը։ Էլմար Մամեդյարովը ունի նաև եղբայր՝ Այազ Մամեդյարովը, ով բժշկական գիտությունների դոկտոր է, նաև Ռուսաստանի բժշկական Ակադեմիայի մանկաբուժական բաժանմունքի վարիչն է։
1982 թվականին Էլմար Մամեդյարովը ավարտել է Կիևի պետական համալսարանի միջազգային հարբարությունների և միջազգային իրավունքի ֆակուլտետը։ 1982-ից 1988 թվականներին աշխատել է Ադրբեջանական ԽՍՀ-ի Արտաքին գործերի նախարարությունում որպես երկրորդ, ապա առաջին քարտուղար։ 1991 թվականին թեկնածուական է պաշտպանել ԽՍՀՄ Արտաքին գործերի նախարարությունում։ 1989—1990 թվականներին սովորել է Բրաունովյան համալսարանի Արտաքին քաղաքականության պլանավորման փոխանակման կենտրոնում։
1991—1992 թվականներին զբաղեցրել է Ադրբեջանի Արտաքին գործերի նախարարության քաղարձանագրությունների բաժնի վարիչի պաշտոնը։ 1992-ից 1995 թվականներին հանդիսացել է ՄԱԿ-ում Ադրբեջանի մշտական ներկայացուցչության քարտուղարը 1995—1998 թվականներին ղեկավարել է Ադրբեջանի Արտաքին գործերի նախարարության միջազգային կազմակերպությունների վարչությունը։ 1998—2003 թվականներին եղել է ԱՄՆ-ում Ադրբեջանի դեսպանության խորհրդականներից մեկը։ 2003—2004 թվականներին հանդիսացել է Իտալիայում Ադրբեջանի արտակարգ և լիազոր դեսպանը։ 2004 թվականի ապրիլի 2-ին նշանակվել է Ադրբեջանի Արտաքին գործերի նախարարի` այդ պաշտոնում փոխարինելով Վիլայաթ Գուլիևին։
Բացի մայրենի ադրբեջաներեն լեզվից, Մամեդյարովը տիրապետում է նաև անգլերեն, գերմաներեն, ֆրանսերեն, իսպաներեն, իտալերեն, պորտուգալերեն և ռուսերեն լեզուներին։ Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կասանովո

Կասանովո (ռուս.՝ Касаново), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մարկ Գեթիս

Մարկ Գեթիս (անգլ.՝ Mark Gatiss, հոկտեմբերի 17, 1966(1966-10-17)[…], Sedgefield, Դարեմ քաունթի, Դարհեմ, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի դերասան, սցենարիստ, պրոդյուսեր, ռեժիսոր և գրող։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1966 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Անգլիայի Դարեմ կոմսության Սեդջֆիլդ քաղաքում։ Մանուկ հասակում հետաքրքրված էր Hammer ստուդայի սարսափ ֆիլմերով և «Դոկտոր Ով» հեռուստաֆիլմերի շարքով, Արթուր Կոնան Դոյլի և Հերբերտ Ուելսի գրքերը կարդալով, քարացած հնագիտական իրեր հավաքելով։ Մանկության տարիքի բոլոր հետաքրքրուսիրությունները գտել են իրենց մարմնավորումը Գեթիսի հասուն տարիքի աշխատանքներում։
Մարկը սովորել է Heighington CE Primary School միջնակարգ դպրոցում, հետո Woodham Comprehensive School դպրոցում, որից հետո թատրոնի վարպետություն է սովորել Bretton Hall College-ում, որը Լիդսի համալսարանի մասնաճյուղն է։


== Կարիերա ==
Մեծ Բրիտանիայում հայտնի «Ջենտլմենների լիգա» կատակերգական թատերախմբի չորս անդամներից մեկը։ Հայտնի է որպես «Շերլոկ» և «Դոկտոր Ով» հեռուստասերիալների սցենարիստ և դերասան։
Մարկ Գեթիսը մասնակցություն է ունեցել տարբեր հեռուստասերիալների և կինոֆիլմերի նկարահանումներում, աշխատում է ռադիոյում և հնչյունավորում է մուլտիպլիկացիոն հերոսների, հայտնի է հեռուստատեսային սցենարներով և թատրոնի համար աշխատանքներով։


== Անձնական կյանք ==
Մարկ Գեթիսը բացահայտ գեյ է։ 2008 թվականին նա ամուսնացել է դերասան Իան Հալլարդի հետ։ Գեթիսը, ըստ The Independent-ի, 2010 և 2011 թվականներին ընդգրկվել է Մեծ Բրիտանիայի գեյ համայնքի առավել ազդեցիկ ներկայացուցիչների ցանկում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թամար Դեմուրյան

Թամար Ստեփանի Դեմուրյան (նոյեմբերի 26, 1912(1912-11-26), Մոզդոկ, Mozdoksky Otdel, Թերեքի մարզ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 14, 2000(2000-02-14), Երևան, Հայաստան), հայ դերասանուհի, ասմունքող։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1965)։
Կոմպոզիտոր, երգիչ Ստեփան Դեմուրյանի դուստրը։


== Կենսագրություն ==
Թամար Դեմուրյանը ծնվել է Ռուսաստանի Մոզդոկ քաղաքում։ 1934 թվականին ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիան, 1937 թվականին՝ Մոսկվայի հայկական թատերական ստուդիան։ 1937-1944 թվականներին եղել է Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնի դերասանուհի, 1944 թվականից՝ Հայֆիլհարմոնիայի մենակատար, ասմունքող, հանդես է եկել Թաթուլ Ալթունյանի անվան Հայաստանի երգի-պարի պետական համույթում։


== Դերեր ==
Լավագույն կատարումներով աչքի է ընկել հատկապես ասմունքի բնագավառում։ Հեղինակել է մի շարք կոմպոզիցիաներ։


=== Ներկայացումներ ===
Սանդուխտ՝ Հակոբ Պարոնյանի «Մեծապատիվ մուրացկաններ»
Պարտիզանուհի՝ Գեղամ Սարյանի «Անտառի խորքում»
Ֆիամեր՝ Կ.Գոլդոնիի «Մրցանակով հարսանիք»


=== Ֆիլմեր ===
Թագուհի՝ «Մսյո Ժակը և ուրիշները»
Կարոյի մայրը՝ «Լալվարի որսկանը»


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլո-Ուրյուպինո

Նիկոլո-Ուրյուպինո (ռուս.՝ Николо-Урюпино), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կրասնոգորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կուրիտիբա

Կուրիտիբա (պորտ.՝ Curitiba), քաղաք  Բրազիլիայում, Պարանա նահանգի վարչական կենտրոնը։
Կուրիտիբայի մետրոպոլիսային տարածքը կազմված է 26 համայնքներից, որոնցում, 2010 թվականի տվյալներով, ընդհանուր առմամբ ապրում էր 3,2 միլիոն մարդ։


== Վիճակագրություն ==
Տարածք՝ 430,96 կմ²
Բարձրություն՝ 934 (միջին) մ
Բնակչություն (2007)՝ 1 788,559
Հիմնադրված՝ 1654 թ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.curitiba.pr.gov.br
http://www.curitiba-brazil.com
Սարգիս Խարտալյան

Խարտալյան Սարգիս (), ջութակահար։


== Կենսագրություն ==
Սարգիս Խարտալյանը ծնվել է 1940 թվականին։   
Ավարտել է Բեյրութի (Օ. Սյուրմելյանի, Լ. Աուերի դասարաններ), Փարիզի և Կոպենհագենի երաժշտական ակադեմիաները։ 
1961 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ կատարելագործվել է Իվան Կալամյանի դպրոցում և դարձել Սիեթլի սիմֆոնիկ նվագախմբի մենակատարն ու կոնցերտմայստերը։ 
Դասավանդել է «Քորնիշ» երաժշտական քոլեջում։ Մենահամերգներով և լավագույն նվագախմբերի, այդ թվում՝ Լոս Անջելեսի Հայ սիմֆոնիկ երաժշտության միության նվագախմբի հետ հանդես է եկել Եվրոպայի և Մերձավոր Արևելքի բազմաթիվ քաղաքներում. երկացանկում՝ Արամ Խաչատրյանի, Քամիլ Սեն-Սանսի, Յոհան Սեբաստիան Բախի, Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտ և ուրիշների գործերից։
Վիլսոնի քարադր

Վիլսոնի քարադր (լատ.՝ Charadrius wilsonia) ոչ մեծ թռչուն, որի անվանակոչվել է ամերիկացի թռչնաբան Ալեքսանդր Վիլսոնի պատվին։ Ընդհանուր առմամբ այս թռչուններից տարեցների գույնը մուգ մոխրագույն է, բայց արուները և էգերը փոքր-ինչ տարբերվում են, հատկապես ձվադրման շրջանում։ Նրանք տարածված են Ամերիկայում, ինչպես նաև Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Մեքսիկայում։ Այս թռչունների մի մասը Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներից, բացառությամբ Ֆլորիդայում բնակվողների, ցուրտ սեզոններին չվում են Հարավային Ամերիկա։ Նրանք սնվում են ծովախեցգետիններով, միջատներով և ծովային որդերով։ Այս թռչունների մարմնի երկարությունը կազմում է 17-20 սմ։
1814 թվականին Ջորջ Օրդը այս թռչուններին անվանեց իր ընկերոջ պատվին՝ Վիլսոնի քարադր։
Գիտական փաստացի քննարկումներ կա այս տեսակի լատինական անվանման հետ կապված, ինչպես նաև Բրազիլիայի և Պերուի հարավամերիկյան ենթատեսակների առկայության վերաբերյալ։ Համարվում է, որ տեսակի սկզբնական անվանումը պետք է լինի crassirostris, և մեկ այլ թռչնի ենթատեսակներից մեկը, որը հայտնի է որպես հաստակտուց քարադր, այս դեպքում վերանվանվում է նույն անվանմամբ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Հետագա ընթերցանություն ==
Shorebirds by Hayman, Marchant and Prater. ISBN 0-395-60237-8.


== Ծանոթագրություններ ==
Ջորջո դե Կիրիկո

Ջորջո դե Կիրիկո (իտալերեն՝ Giorgio de Chirico, հուլիսի 10, 1888(1888-07-10)[…], Վոլոս, Մագնեսիա, Թեսալիա, Հունաստան[…] - նոյեմբերի 20, 1978(1978-11-20)[…], Հռոմ, Իտալիա), իտալացի նկարիչ, արվեստաբան։
«Մետաֆիզիկական դպրոցի» հիմնադիր։


== Ստեղծագործություններ ==
Աշխատել է Փարիզում, Իտալիայում։ «Մետաֆիզիկական գեղանկարչության» բնորոշ գծերը պարզորոշ արտահայտված են «Սքանչելի օրվա մելամաղձությունը» (1913 թվական, Բ. Գոլդշմիդտի հավաքածու, Բրյուսել), «Խռովահույզ մուսաներ» (1916-1917 թվականներ, Գ. Մատիոլիի հավաքածու, Միլան) նկարներում։
Մեծ ազդեցություն է ունեցել ապագա սյուրռեալիստների վրա, հետագայում հրաժարվել նախկին սկզբունքներից, հարել ակադեմիզմին։


== Ցուցահանդեսների կատալոգներ ==
Giorgio de Chirico։ Catalogo generale/Claudio Bruni Sakraischik, Isabella Far, eds. Milano։ Electa, 1971—1983
Giorgio De Chirico, 1888—1978։ Galleria nazionale d’arte moderna, Roma, 11 novembre 1981-3 gennaio 1982/ Pia Vivarelli, ed. Roma։ De Luca, 1981
Giorgio de Chirico։ post-metaphysical & baroque paintings, 1920—1970/ Claudio Bruni Sakraischik a.o., eds. New York։ Robert Miller, 1984


== Երկեր ==
Кирико Дж. де. Гебдомерос. Роман / Пер. с ит. Е. Таракановой. — СПб.: Азбука-классика, 2004. — 192 с. ISBN 5-352-00606-9
Кирико, Джорджо де. Воспоминания о моей жизни = Memorie della mia vita / Пер. с ит. Е. В. Таракановой. — М: Garage, Ad Marginem, 2017. — 368 с. — ISBN 978-5-91103-372-9


== Գրականություն ==
Cocteau J. Le mystére laïc (Giorgio de Chirico)։ essai d'étude indirecte. Paris։ Editions des Quatre chemins, 1928
Baldacci P. Giorgio De Chirico, 1888—1919։ la métaphysique. Paris։ Flammarion, 1997.
Crossland M. The enigma of Giorgio de Chirico. London; Chester Springs։ Peter Owen, 1999
Schmied W. Giorgio de Chirico։ the endless journey. Munich; New York։ Prestel, 2002
Nicola U., Podoll K. L’aura di Giorgio De Chirico։ arte emicranica e pittura metafisica. Milano։ Mimesis, 2003.
Holzhey M.Giorgio de Chirico, 1888—1978։ the modern myth. Köln; Los Angeles։ Taschen, 2005
Гуттузо Р. Де Кирико, или О живописи // «Искусство», 1988, № 9. — Пер. с итальянского К.А. Чекалова.
Бонфуа И. Джорджо де Кирико // Пространство другими словами։ Французские поэты XX века об образе в искусстве. СПб։ Изд-во Ивана Лимбаха, 2005, с.204-207
Тараканова Е.В. Объекты природы как образ высказывания (Растительные мотивы в метафизической живописи Джорджо де Кирико // Итальянский сборник. № 2. СПб., 1997. С. 113-121.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Кирико, Джорджо де. Виртуальная галерея работ художника Archived 2008-05-20 at the Wayback Machine.
Официальный сайт Archived 2014-06-01 at the Wayback Machine.
Сайт Фонда Кирико Archived 2007-04-27 at the Wayback Machine.
(англ.) Archived 2014-07-09 at the Wayback Machine.
(англ.)
Արծրուն Բերբերյան

Արծրուն Արմենակի Բերբերյան (դեկտեմբերի 22, 1925(1925-12-22), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 1, 1994(1994-01-01), Երևան, Հայաստան), հայ արծաթագործ։ Մետաղների (արծաթ, բրոնզ, պղինձ, փիրուզ և այլն), թանկարժեք քարերի, ապակու, փայտի գեղեղարվեստական մշակման տարբեր եղանակներով (ֆիլիգրան, փորագրություն, ապլիկացիա և այլն) ստեղծել է վզնոցներ, սկուտեղներ, սափորներ, զարդաքանդակներ։


== Կենսագրություն ==
Արծրուն Բերբերյանը ծնվել է 1925 թվականին, Թիֆլիսում, 1914 թվականին Վանից ներգաղթած և Թիֆլիսում հաստատված Բերբերյանների ընտանիքում։ Բերբերյանները տեղափոխվել են Թավրիզ, որտեղ հայկական դպրոցների փակվելու պատճառով Արծրունի ուսումը կիսատ է մնացել։ Հայրը նրան տվել է արհեստ սովորելու Թավրիզում հաստատված վանեցի արծաթագործների մոտ։ Աշակերտել է արծաթագործներ Ատոմ Սապոնջյանին և Փանոս Ժամհարյանին։ 1946 թվականին մեկնել է Թեհրան, որպես վարպետ աշխատել Խոսրով Կոտիկյանի արհեստանոցում։ 1956 թվականին Պարսկաստանից ներգաղթել է Հայաստան, զբաղվել Ուրարտական-Արարատյան արվեստի վերականգնմամբ։ Երևանում ընդգրկվել է ժողովրդական ստեղծագործողների տան աշխատանքներում, մետաղի գեղարվեստական մշակման դասեր տվել Երևանի ուսումնարաններից մեկում, Էրեբունի թանգարանում աշխատել որպես վերականգնողՄետաղների (արծաթ, բրոնզ, պղինձ, փիրուզ և այլն), թանկարժեք քարերի, ապակու, փայտի գեղարվեստական մշակման տարբեր եղանակներով (ֆիլիգրան, փորագրություն, ապլիկացիա և այլն) ստեղծել է «Ծխախոտատուփ» (1942), «Ծաղկաման» (1944), «Բուրվառ» (1964), «Գավաթ» (1970), «Վան» (վզնոց, 1971), «Աղթամար» (սկուտեղ, 1972), «Արգիշտի» (սափոր, 1973), «Սափոր» (1976), «Թեյշեբա» և այլն, նաև գեղարվեստական զարդաքանդակներ՝ («Կենաց ծառ» 1973, 1974)։ Գործերից պահվում են Սարդարապատի ազգագրական թանգարանում, Արևելքի ժողովուրդների արվեստի թանգարանում (Մոսկվա), Սուրբ Էջմիածնի վեհարանում, ՀԺԱԹ-ում և այլուր։
Բերբերյանի աշխատանքները՝ դեկորատիվ-կիրառական արվեստի բազմաթիվ գործեր, դիտել են Մոսկվայի, Լենինգրադի, Ռոտերդամի, Դորտմունդի, Ժնևի, Լոզանի, Ռեյկյավիկի, Հելսինկիի, Կոպենհագենի և այլ քաղաքների արվեստասերները։ Նրա մի շարք ստեղծագործություններ մշտապես ցուցադրվում են Երևանի, Մոսկվայի, Լենինգրադի, Դետրոյտի և այլ թանգարաններում։


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
Բերբերյանն արժանացել է ժողովրդական ստեղծագործողների հանրապետական, համամիութենական և միջազգային փառատոների դափնեկրի կոչման, պարգևատրվել դիպլոմներով, բրոնզե (1973) և ոսկե մեդալներով (1975, 1977)։


== Մահ ==
Արծրուն Բերբերյանը մահացել է 1994 թվականին, Երևանում։


== Մեջբերումներ Ա. Բերբերյանի մասին ==


== Գրականություն ==
Արծրուն Բերբերյան։ Ալբոմ, Գրիգորյան Պերճ, Յազիչյան Ա. Գ, Սահակյան Մ. Վ., Երևան, Սովետական գրող, 1988։


== Ծանոթագրություններ ==
Տիիցա

Տիիցա (էստ․՝ Tiitsa), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մինիստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Միշել Ռուբիրոլա

Միշել Ռուբիրոլա (ֆր.՝ Michèle Rubirola, հուլիսի 28, 1956(1956-07-28), Մարսել), ֆրանսիացի բժիշկ և քաղաքական գործիչ, «Եվրոպա Բնապահպանություն Կանաչներ» կուսակցության անդամ, Մարսելի քաղաքապետ (2020 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
Միշել Ռուբիրոլան ծնվել է 1956 թվականին Մարսելում՝ Իտալիայից և Իսպանիայից ներգաղթածների ընտանիքում։ Ծնողներից վերցրել է մարքսիստական-լենինյան գաղափարախոսության համախոհությունը, 1970-ական թվականներից քաղաքական ակտիվիստուհի է, բայց պատանեկության տարիներին զբաղվել է նաև սպորտով. խաղացել է Մարսելի «Օլիմպիկ» ակումբի կանանց ֆուտբոլային թիմում։ Ստացել է բարձրագույն բժշկական կրթություն։
2002 թվականին միացել է «Կանաչների» շարժմանը, 2008 թվականին ընտրվել է Մարսելի շրջաններից մեկի խորհրդի անդամ, 2015 թվականին ընտրվել է «Եվրոպա Էկոլոգիա Կանաչներ» կուսակցության դեպարտամենտի խորհրդի անդամ, 2020 թվականի հունվարին գլխավորել է «Մարսելյան գարուն» կոալիցիան։
2020 թվականի մարտի 15-ին Մարսելում մունիցիպալ ընտրությունների առաջին փուլում «Ձախ ուժերի միություն» Ռուբիրոլան հաղթել է 23,44% արդյունքով, իսկ հունիսի 28-ին քվեարկության երկրորդ փուլում նրա գլխավորած ԵԷԿ կոալիցիան, սոցիալիստները, կոմունիստները և «Չնվաճված Ֆրանսիա» կուսակցությունը ստացել է ձայների 39,9 %-ը՝ առաջ անցնելով հանրապետական Մարտին Վասալի գլխավորած դաշինքից (29,8 %) և Ազգային ճակատի ազգայնականների ներկայացուցիչ Ստեֆան Ռավիեից (19,8 %)։
2020 թվականի հուլիսի 4-ին մունիցիպալ խորհրդի պատգամավորները ձայների մեծամասնությամբ՝ 51-ը 41-ի դեմ, որը ներկայացվել է հանրապետական Գի Տեսիերի դեմ, Միշել Ռուբիրոլային ընտրել են Մարսելի նոր քաղաքապետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Մարսելի քաղաքապետը քաղաքի պատմության մեջ առաջին անգամ կին է ընտրվել»։ ТАСС։ 2020-07-04։ Վերցված է 2020-08-19
Պելեգրինո Պարմենսե

Պելեգրինո Պարմենսե (իտալերեն՝ Pellegrino Parmense), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պարմա գավառում։
Բնակչությունը՝ 1182 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 14 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 82 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 43047։ Հեռախոսային կոդը՝ 0524։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը՝


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0524 64131
էլեկտրոնային փոստ՝ segreteria@comune.pellegrino-parmense.pr.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.pellegrino-parmense.pr.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ալկոյ

Ալկոյ (իսպ.՝ Alcoy), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Վալենսիա ինքնավար համայնքի մեջ մտնող Ալիկանտե պրովինցիայում։ Մտնում է Վալյե դել Ալկոր շրջանում։
Զբաղեցնում է 129,86 կմ² մակերես։ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով այստեղ բնակվում է 66 417 մարդ։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 60 կմ հեռավորության վրա։ Մունիցիպալիտետը տեղակայված է Սերպիս գետի երկու վտակների միախառնման կետում։


== Պատմություն ==
Ժամանակակից Ալկոյն ստեղծվել է մավրների կողմից՝ անվանելով այդ տարածքն Աֆրիկայում գտնվող Ալկոյլ քաղաքի անունով։ 1800 թվականին քաղաքում հիմնադրվել է առաջին տեքստիլ գործարանը, այստեղ գտնվել է իսպանական առաջին արդյունաբերական դպրոցը։


== Տեսարժան վայրեր ==
Մ․թ․ա III դարում քաղաքի նախկին տարածքում են բնակվել իբերական ժողովուրդները, որոնց կենցաղային գործունեության մնացորդները պահպանվում են մինչ օրս։ Այստեղ առկա են հունահռոմեական խեցեղենի մնացորդներ։ Պատմական կառույցների շարքում է տեղի հնագիտական թանգարանը։ XVIII դարում կառուցված Սանտ Ագուստի (իսպ.՝ Sant Agustí) եկեղեցում պահվում են XVI դարի գեղանկարչության նմուշներ։ Սանտա Մարիա կաթոլիկական եկեղեցին կառուցված է վալենսիական բարոկկո ոճով։

Ալկոյում ամեն տարի հունվարի 5-ին տեղի է ունենում տոնակատարություն-շքերթ (իսպ.՝ Cabalgata de los Reyes Magos, կատ.՝ Cavalcada de Reis Mags)։ Զբոսաշրջիկների համար դա հետաքրքիր իրադարձություն է։ Ապրիլին տեղի է ունենում Սուրբ Խորխեյին (իսպ.՝ San Jorge) նվիրված Moros y cristianos փառատոնը։ Սուրբ Խորխեն քաղաքի հովանավոր փրկիչն է, ով, ըստ ավանդույթի, 1276 թվականին Ալկոյի ճակատամարտում օգնել է բնակիչներին մուսուլմանների դեմ կռվում։


== Ժողովրդագրություն ==


== Տնտեսություն ==
Տնտեսության զարգացած ճյուղերն են՝

տեքստիլ արդյունաբերություն
թղթի արտադրություն (ծխախոտաթուղթ՝ պապիրուս)
սննդի
տրիկոտաժի
կաշվի
մեքենաշինությունԱլկոյը համարվում է տարածաշրջանում առևտրային և մշակութային կենտրոնը։


== Հեռավորությունն այլ վարչական միավորներից ==


== Կապի տվյալներ ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2009-11-16 at the Wayback Machine.
Լուսանկարների շարք Archived 2007-09-28 at the Wayback Machine.
Ալկոյի կլիմայական ցուցանիշներ
Մեծ Պրոմիշլեննայա

Մեծ Պրոմիշլեննայա (ռուս.՝ Большая Промышленная), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տոմ գետի աջ ափին՝ 285 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 84 կմ է, ավազանի տարածքը 568 կմ2։


== Վտակներ ==
31 կմ՝ Փոքր Պրոմիշլեննայա
51 կմ՝ Շուրչակ
54 կմ՝ Սադսկայա


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բիլ Ուիզերս

Բիլ Ուիզերս (Bill Withers, հուլիսի 4, 1938(1938-07-04), Slab Fork, Ռալեյ շրջան, Արևմտյան Վիրջինիա, ԱՄՆ - մարտի 30, 2020(2020-03-30), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), աֆրոամերիկացի երգիչ-կատարող, մեղմ սոուլ ժանրում։ Պրոֆեսիոնալ երաժշտությամբ սկսել է զբաղվել երեսուն տարեկանից հետո, երբ աշխատել է «Բոինգ» ընկերությունում՝ Լոս Անջելեսում։ «Ain’t No Sunshine» (1971) և «Lean on Me» երգերը ստացել են մի շարք Գրեմմի մրցանակներ։ Ուիզերսի վերջին ալբոմը թողարկվել է 1985 թվականին։ Նրա երգերը կատարել են Միք Ջագգերը, Փոլ Մաքքարթնին, Բարբարա Սթրեյզանդը, Սթինգը։ Դրա հետ մեկտեղ նրանք համարվում են հիփ հոփ երաժիշտներ։


== Վաղ տարիները ==
Բիլ Ուիզերսը իր ընտանիքի վեց երեխաներից ամենափոքրն է։ Ծնվել է Սլեբ Ֆորկում (Արևմտյան Վիրջինիա), սակայն մեծացել է քիչ հեռու գտնվող Բեկլիում։ Երբ Բիլը 12 տարեկան էր, մահացավ նրա հայրը։ 17 տարեկանում նա մեկնել է ծառայության USN-ում, ծառայել է ինը տարի։ Այնտեղ փորձել է երգեր գրել և կատարել դրանք։ Զորացրումից հետո՝ 1965 թվականին, մեկնել է Լոս Անջելես, իսկ 1967 թվականին սկսել է երաժշտական կարիերան։ Բիլ Ուիզերսը մոնտաժող է աշխատել մի շարք ընկերություններում։ «Ain’t No Sunshine» երգի առաջխաղացումից հետո նա հրաժարվել է այլևս զբաղվել երաժշտական բիզնեսով, քանի որ նա այն համարել է անկայուն արդյունաբերություն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.billwithersmusic.com Բիլ Ուիզերս. պաշտոնական կայք
Bill Withers Internet Movie Database կայքում
Էմիլի Բեթ Ռիքարդս

Էմիլի Բեթ Ռիքարդս՝ (անգլ.՝ Emily Bett Rickards, հուլիսի 24, 1991(1991-07-24), Վանկուվեր, Մետրո Վանկուվեր, Բրիտանական Կոլումբիա, Կանադա), կանադացի դերասանուհի, առավել հայտնի է իր Ֆելիսիթի Սմոուկ դերով Նետը հեռուստասերիալում։


== Վաղ կյանք ==
Ռիքարդսը ծնվել և մեծացել է Բրիտանական Կոլումբիաում։ Երիտասարդ տարիքում նա խաղացել է երաժշտական թատրոնում և զբաղվել է պարով, հույս ունենալով դառնալ լուրջ դերասանուհի։ Նա վաղ է ավարտել ավագ դպրոցը և ընդունվել Վանկուվերի Ֆիլմի դպրոց։ Նա ուսանել է Վանկուվերում գտնվող Ալիդա Վոկալ ստուդայում։


== Կարիերա ==
Ռիքարդսը 2008 թվականին նկարահանվել է Nickelback ռոք խմբի "Never Gonna Be Alone" երգի տեսահոլովակում։ 2012 թվականին նա մարմնավորել է Ֆելիսիթի Սմոուկին «Նետ» հեռուստասերիալում։ Հաջորդ տարի նա նկարահանվել է «Մարդասպան Ռոմեո։ Քրիս Պորկոի պատմությունը» հեռուստասերիալում՝ մարմնավորելով Լորեն Ֆիլիփսին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Պոբեդա (գյուղ, Մարյինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոբեդաՊոբեդա (ուկրաիներեն՝ Побєда), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մարյինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոբեդա գյուղում բնակվում էր 144 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալլահվերտյան

Ալլահվերտյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Հակոբ Հովսեփի Ալլահվերտյան (1848-1918), բանահավաք։
Հովհաննես Հ. Ալլահվերտյան (մահ. 1906), մտավորական։


== Տե՛ս նաև ==
Ալլահվերդյան
Ալավերդյան


== Ծանոթագրություններ ==
Բոգունիք

Բոգունիք, գավառ Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի կազմում։


== Տես նաև ==
Վասպուրական
Մեծ Հայքի վարչական բաժանում


== Գրականություն ==
Թ.Խ. Հակոբյան (1981). Հայաստանի պատմական աշխարհագրություն. Երևան։ «Միտք»։


== Արտաքին հղումներ ==
Մեծ Հայքի վարչական բաժանումը


== Ծանոթագրություններ ==
Հեռանկարային հետազոտությունների ինստիտուտ

Հեռանկարային հետազոտությունների ինստիտուտ (անգլ.՝ Institute for Advanced Study, IAS), գիտահետազոտական ինստիտուտ ԱՄՆ Նյու Ջերսի նահանգի Փրինսթոն քաղաքում։
Ոչ անգլերեն աղբյուրներում հանդիպում է նաև անվանման  թարգմանության այլ տարբերակներ` Հիմնարար ուսումնասիրությունների ինստիտուտ, Բարձրագույն ուսումնասիրությունների ինստիտուտ, Առաջատար հետազոտությունների ինստիտուտ։


== Պատմություն ==
Ինստիտուտը հիմնադրվել է 1930 թվականին Լուիս Բամբերգերի և իր քրոջ Կարոլինա Բամբերգեր Ֆուլդի կողմից, որոնք նվիրաբերել են 5 միլիոն դոլար։ Նոր ինստիտուտն աշխատանքի է վերցրել նացիզմի վտանգից Եվրոպայից փախած բազմաթիվ գիտնականների։ Այստեղ են աշխատել ԱՄՆ արտագաղթած այնպիսի նշանավոր գիտնականներ, ինչպիսիք են Ալբերտ Էյնշտեյնը, Ջոն ֆոն Նեյմանը և Կուրտ Գյոդելը։ Չնայած մոտակա տեղակայմանը, ինստիտուտը հիմնադրման օրից ձևական կապեր չի ունեցել Պրիստոնի համալսարանի, կամ որևէ այլ ուսումնական հաստատության հետ։ Սակայն ինստիտուտը և Փրինսթոնի համալսարանը սերտ համագործակցություն են ունեցել բազմաթիվ համատեղ նախագծերում։ Ամբողջ գիտական գործունեությունը ինստիտուտում ֆինանսավորվում է դրամաշնորհների և նվիրատվությունների հաշվին։ Հետազոտությունները երբեք պատվերով չեն կատարվում, կամ ուղղորդվում դրսից, յուրաքանչյուր հետազոտող աշխատում է այն բանի վրա ինչը իրեն հետաքրքիր է։ Ինստիտուտը բաժանված է չորս հետազոտական «Դպրոցների»։

Իրավաբանական
Մաթեմատիկական
Բնական գիտություններ
Սոցիալական գիտություններՅուրաքանչյուր տարի հավաքագրում են 29 մշտական անդամներ, և 190 հրավիրվածներ ավելի քան 100 համալսարաններից և գիտահետազոտական ինստիտուտներից։ Յուրաքանչյուր դպրոցի համար ընտրությունը կատարվում է 1.500–ի կարգի թեկնածուներից, որոնց մեջ լինում են ինչպես երիտասարդ  հետազոտողներ, այնպես էլ փորձառու գիտնականներ։ Ինստիտուտ կարելի է ընդունվել ինչպես մեկ քննաշրջանի, այնպես էլ մի քանի տարվա արդյունքների հիման վրա, բայց մեծամասնությունն անցնում է մեկ տարում։


== Ինստիտուտի նշանավոր աշխատակիցներ ==


== Գրականություն ==
Монастырский М. И. IAS и IHES — история двух институтов. // Историко-математические исследования. — М.: Янус-К, 2001. — № 41 (6). — С. 73-83.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Երգենց (առվակ)

Երգենց, առվակ Ճորոխի ավազանում, Թորթումի աջակողմյան վտակը։ Անցնում է համանուն գյուղով։


== Ծանոթագրություններ ==
Հունական աղցան

Հունական աղցան, աղցան լոլիկից, վարունգից, պանիրից, ձիթապտղից, աղից, ձիթապտղի ձեթից, սև պղպեղից։
Կարևոր բաղադրատոմսը դա պանիրն է, որը պատրաստվում է ոչխարի կաթից։
Հաճախ պղպեղը լինում է քաղցր, ըստ ճաշակի։
Անգլալեզու երկրներում այս բաղադրատոմսին համարյա միշտ ավելացվում է հազար, սոխ և պղպեղ, երբեմն նաև այլ բաղադրիչներ։ Սակայն Հունաստանում նման տարբերակներ գրեթե չեն հանդիպում։
Աղցանի առանձնահատկությունը մեծ կտորներով կտրատված լինելն է։ Պետք է նշել նաև, որ հույները աղցանը պատրասելու ժամանակ են մաքրում վարունգը կեղևից և աղցանը խառնում են միայն մատուցելուց առաջ։
Կարակայա (գետակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գյուլլիդուզ (այլ կիրառումներ)Կարակայա, Գյուլլիդուզ, գետակ Արաքսի ավազանում, Եղեգիս գետի վտակը։ Սկիզբ է առնում Վարդենիսի լեռներից, և անցնելով Եղեգիս գյուղի մոտ աջից՝ միանում է Եղեգիսին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (507)

Ժողովածու (507), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 507 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1625 թվականին Զաքարիա արքեպիսկոպոս գրիչի կողմից, Երևանում։ Ձեռագիրը կազմված է 324 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Տող՝ 25: Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 322ա, հետագայի 324ա (1633 թ․), 324բ (1651,1776 թթ․), կազմի 324բ (1680 թ․․):


== Բովանդակություն ==
Նաև` Սաղմոսարան։
Տօնացոյց։
Կարդ աղօթից Նարեկացոյց։
Ներս․ Շնորհալւոյց ներբող։
Գր․ Նիւսացւոյց վասն ճրակ առնելոյ։
Կարապետի վրդ-ի խրատ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալֆոնս (այլ կիրառումներ)

Ալֆոնս,

իսպանական թագավորների անուն (իսպ.՝ Alfonso)։ Նրանցից Ալֆոնս XIII-րդ (1886–1941) Իսպանիայի վերջին թագավորն էր (1902–1931), որը նպաստեց Իսպանիայամ ֆաշիստական վարչակարգ հաստատելուն։ 1931 թ. ապրիլի 14-ին սկսված հեղափոխության ժամանակ գահընկեց արվեց և վտարվեց երկրից։
Պորտուգալական թագավորների անուն (պորտ., պորտ.՝ Afonso)։ Նրանցից Ալֆոնս I (1109–1185) Պորտուգալիայի առաջին թագավորն էր (1139 թվականից)։ 1147 թ. մավրերից ետ նվաճեց Լիսաբոնը և Հարավային Պորտուգալիայի մի մասը։
Ալեքսանդր Դյումայի (որդու) «Մոսյո Ալֆոնս» կատակերգության հերոսի անունը (ֆր.՝ Alphonse), որը դարձել է հասարակ անուն և նշանակում է սիրուհու հաշվին ապրող։
Մագդալինա Թորեսեն

Աննա Մագդալինա Թորեսեն, ի ծնե` Կրագ (դան․՝ Anne Magdalene Thoresen, հունիսի 3, 1819(1819-06-03), Ֆրեդերիսիա, Դանիա - մարտի 28, 1903(1903-03-28), Կոպենհագեն, Դանիա), դանիացի-նորվեգացի բանաստեղծ, վիպասան, կարճ պատմվածքների հեղինակ և դրամատուրգ։ Համարվում է, որ նա ազդել է մի շարք գրողների վրա` իրենց կերպարները նրա նմանողությամբ ստեղծելու համար։ Նրա խորթ աղջիկը` Սյուզաննա Իբսենը, ամուսնացած է եղել Հենրիկ Իբսենի հետ։


== Անձնական կյանք ==
Ծնվել է Ֆրեդերիսիայում, Դանիայում, աղքատ նավավար Թոմաս Նիելսեն Կրագի և Աննա Քրիստին Փեդերսենի դուստրն է։ Մագդալինան արտաամուսնական երեխա էր, և նրա մանկությունն անցել է իր տատիկի հետ։ 14 տարեկանում, իր տատիկի մահից հետո նա վերադարձել է ծնողների մոտ ու ապրել է նրանց հետ 6 տարի։ Մանկուց առանձնացել է իր անկախ բնավորությամբ, սիրել է կարդալ ու գրել է բանաստեղծություններ։ 20 տարեկանում մանկավարժության դասընթաց է ավարտել Կոպենհագենում, իսկ 1842 թվականին տեղափոխվել է Նորվեգիա, որտեղ դաստիարակչուհի է դարձել պաստոր Հանս Կոնրադ Թորեսենի ընտանիքում։ Նրա շնորհիվ Մագդալինան լավ ծանոթացել է նորվեգացի գյուղացիների կյանքին ու սիրել է նորվեգական խիստ բնությունը, որը բազմաթիվ անգամներ նկարագրել է իր պատմություններում։ Մեկ տարի անց ամուսնացել է պաստորի հետ և նրա հետ տեղաթոխվել է Բերգեն։ Նրանք միասին ապրել են գրեթե 17 տարի և ունեցել են 4 երեխա։ Պաստորը հինգ երեխա ուներ նախորդ ամուսնությունից, այդ թվում և` Սյուզաննա, ով հետո դարձել է Հենրիկ Իբսենի կինը և ում վրա Մագդալինան մեծ ազդեցություն է ունեցել։ 
1858 թվականին իր ամուսնու մահից հետո նա տեղափոխվել է Կոպենհագեն (1861), հետո` 1866 թ.-ին` Օսլո։ Կոպենհագենում ապրել է մինչև 1870 թվականը։ Մահացել է  Կոպենհագենում, 1903 թվականին։


== Կարիերա ==
Բերգենում Թորեսենների տունը հանդիպման վայր էր դարձել գրողների ու դերասանների համար։ 1850 թվականին Ուլե Բուլը թատրոն է հիմնում Բերգենում` կոչելով այն Det norske Theater: Թորեսենը չորս պիես է գրել, որոնք անանուն կերպով բեմադրվել են թատրոնում։ Թատրոնի միջոցով նա ծանոթացել է դրամատուրգ Հենրիկ Իբսենի հետ։ Նա ծանոթ էր Բյոռնստեռնե Բյոռնսոնին, ով 1860 թվականին տպագրել էր նրա Digte af en dame ժողովածուն։ Նրա վեպերից են. Studenten (1862), Signes Historie (1864), Min Bedstemoders Fortælling (1867) և  Solen i Siljedalen (1868): Հաջողված պիեսներից է Et rigt Parti, որն առաջին անգամ բեմադրվել է Դանիական արքայական թատրոնում, 1870 թվականին, ավելի ուշ` Ստոկհոլմում և Օսլոյում։ 1872 թվականին հրատարակել է ճամփորդական Billeder fra Vestkysten av Norge գիրքը։


== Ազդեցություն ==
Թորեսենի անձնական կյանքը նորվեգական գրականության մեջ մի քանի կանացի կերպարների նախատիպ է դարձել, ներառյալ` Իբսենի Ռեբեկա Վեսթը և Էլիտա Վանգելը, Բյոռնսոնի Մարի Ստյուարտը և Պետրան։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիցքավորման սարք

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լիցքավորման սարք (այլ կիրառումներ)
Լիցքավորման սարք, Էլեկտրատեխնիկական սարք՝ կուտակիչային (հիմնականում) և կոնդենսատորային մարտկոցների լիցքավորման համար։ Բաղկացած է լիցքավորման գեներատորից կամ հոսանքի ուղղիչով տրանսֆորմատորից և բաշխիչ սարքից, որի մեջ մտնում են լարման կարգավորիչներ և ավտոմատ անջատիչներ։ 
Լիցքավորման սարքի հզորությունը որոշվում է լիցքավորվող մարտկոցների ունակությամբ և լիցքի պահպանման հաստատված տևողությամբ։ Կուտակիչային լիցքավորման սարքերը կիրառվում են կուտակիչային մարտկոցների պարբերական լիցքավորման, ընդհատ և անընդհատ ենթալիցքավորման և վերալիցքավորման (հավասարի լիցքավորում) համար։ Պարբերական լիցքավորման ժամանակ կուտակիչային մարտկոցները բաժանում են երկու խմբի։ Լիցքավորման սարքը լիցքավորում է նրանցից միայն մի խումբը։ Անընդհատ ենթալիցքավորման ժամանակ լիցքավորման սարքը սնում է բեռնվածքի ցանցը և միաժամանակ ենթալիցքավորում մարտկոցները։ Ընդհատ ենթալիցքավորման դեպքում լիցքավորման սարքը ժամանակի մի մասի ընթացքում սնում է բեռնվածքը և իրականացնում կուտակիչային մարտկոցների ենթալիցքավորումը, իսկ ժամանակի մյուս մասի ընթացքում փոքր բեռնվածքով մնում է ռեզերվում։ Կոնդենսատորային լիցքավորման սարքերը կիրառվում են նորմալ ռեժիմում, այսինքն՝ մինչև նոմինալ լարումը կոնդենսատորները անընդհատ լիցքավորելու համար։ Փոքր հզորության միաֆազ ուղղիչ լիցքավորման սարքերը ունեն կտրուկ նվազող արտաքին բնութագիր, որը համապատասխանում է կուտակիչային մարտկոցների լիցքավորման ռեժիմին։ Լարման կարգավորումը կատարվում է տրանսֆորմատորի երկրորդային փաթույթը սեկցիաների բաժանելու միջոցով։
Կոստինո (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոստինոԿոստինո (ռուս.՝ Костино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լարբոն

Լարբոն (ֆր.՝ Larbont), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Լա Բաստիդ դե Սերու կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09154։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 39 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 29 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 23-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 6-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 79,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 66,7 %)։ 23 աշխատունակ բնակիչներից 13-ը աշխատում էին (8 տղամարդ և 5 կին), անաշխատանք էին 10-ը (5 տղամարդ և 5 կին)։ 6 անգործունակ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 1-ը թոշակառու, 3-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Լարբոն» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-1-16 
«Լարբոն» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-24
Յակովիչի (գյուղ, Վլադիմիր-Վոլինի շրջան)

Յակովիչի (ուկրաիներեն՝ Яковичі), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1545 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Յակովիչի գյուղում բնակվում էր 193 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,982 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 196,54 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բայմուրզինո (գյուղ, Միշկինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲայմուրզինոԲայմուրզինո (ռուս.՝ Баймурзино, բաշկիրերեն՝ Баймырҙа), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 601 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տերվու (գյուղ, Լախդենպոխսկի շրջան)

Տերվու (ռուս.՝ Терву, ֆիններեն՝ Tervu), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Լախդենպոխսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քենուա սյուր Էռեն

Քենուա սյուր Էռեն (ֆր.՝ Quesnoy-sur-Airaines), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 480 մարդ, բնակչության խտությունը` 29.74 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.14 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 23 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 262 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 190-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 72։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,5 %։ 190 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 163 անձ (83 տղամարդ և 80 կին)։ Գործազուրկ են եղել 27 անձ (15 տղամարդ և 12 կին)։ 72 անաշխատունակներից 17-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 34-ը` թոշակառուներ, իսկ 21-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կալինովկա (գյուղ, Սախնովշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿալինովկաԿալինովկա (ուկրաիներեն՝ Калинівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1885 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կալինովկա գյուղում բնակվում էր 82 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,46 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 178,26 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Չյորտուք

Չյորտուք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնկլար (Օդի գավառ)

Մոնկլար (ֆր.՝ Montclar), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 186 մարդ, բնակչության խտությունը` 16.45 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.31 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 640 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 145 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 13 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 127 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 94-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 33։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,0 %։ 94 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 83 անձ (48 տղամարդ և 35 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (4 տղամարդ և 7 կին)։ 33 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սոլակ

Սոլակ, գյուղ Հայաստանի Կոտայքի մարզում, մարզկենտրոնից 5 կմ հարավ-արևմուտք, Հրազդան գետի ձախ ափին, բլրապատ վայրում։ Բարձրությունը ծովի մակերևույթից ` 1650մ,
հեռավորությունը մայրաքաղաքից` 38կմ։
Այստեղ է ծնվել մեծանուն դուդուկահար Ջիվան Գասպարյանը։


== Բնակչություն ==
Նախնիների մի մասը գաղթել են Ալաշկերտի, Արճեշի, Վանի գավառների ու Սալմաստի գյուղերից։
Սոլակի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, ծխախոտագործությամբ, պտղաբուծությամբ և բանջարաբուծությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Սոլակի հյուսիս-արևմուտքում՝ “Տափակ մայրի” վայրում, գտնվում է VII դարի Սբ. Աստվածածին եկեղեցին, որի վրա կա 1224 թ.-ի արձանագրություն, շուրջը՝ XIII-XIX դարերի խաչքարերով գերեզմանոցներ։ Այստեղ է գտնվում նաև միջին դարերի հռչակավոր Մայրավանքը։


== Տես նաև ==
Սոլակի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Կոտայքի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Յողունօլուք

Յողունօլուք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Պելյանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր
Մեդվեժե (գյուղ, Կլյազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄեդվեժեՄեդվեժե (ռուս.՝ Медвежье), գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Կլյազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զսպանակ

Զսպանակ, առաձգական տարր, որն օգտագործվում է հարվածները մեղմելու, թրթռամեկուսացման, տրված սկզբնական զսպանակն ճիգերի ստեղծման, մեխանիկական էներգիայի կուտակման համար։ Զսպանակները տարբերում են ըստ ընդունվող բեռնվածքի (սեղմման, ձգման, ոլորման, ծռման), ըստ բեռնվածքի ազդեցության բնույթի (ստատիկ, սահմանափակ ստատիկ և բազմապատիկ բաբախման ազդեցության), ըստ կոնստրուկցիայի (ոլորած կամ պտուտակաձև, պարուրաձև, հարթ, պնակաձև, օղակաձև և այլն), ըստ բնութագրի (հաստատուն և փոփոխական կոշտության)։ Զսպանակները պատրաստում են զսպանակահան հաստոցների վրա կամ ձեռքով՝ կալակներում։ Սովորաբար պատրաստում են զսպանակային պողպատից, իսկ ագրեսիվ միջավայրում աշխատող զսպանակները՝ բրոնզից։


== Պատկերասրահ ==
Զարմինե Զեյթունցյան

Զարմինե Պերճի Զեյթունցյան (հունվարի 22, 1968(1968-01-22), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ պետական գործիչ։ Զբոսաշրջության պետական կոմիտեի նախկին նախագահ (2016-2018)։
Հայ արձակագիր, ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ Պերճ Զեյթունցյանի դուստրն է։


== Կենսագրություն ==
Զարմինե Զեյթունցյանը ծնվել է 1968 թվականին Երևանում Պերճ Զեյթունցյանի ընտանիքում։ 1990 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի արաբերեն լեզու և գրականություն բաժինը, Մոսկվայի Ֆինանսների ակադեմիայում 1992-1993 թվականներին ուսանել է բանկային գործ և ֆինանսներ, 2001-2004 թվականներին Կալիֆորնիայի համալսարանում՝ բիզնես կառավարում։


=== Աշխատանքային գործունեություն ===
2010-2011 թվականներին Հայաստանի ազգային մրցունակության հիմնադրամում եղել է ֆոնդահայթայթման համակարգող, 2011 թվականի ապրիլ-սեպտեմբեր ամիսներին նույն հիմնադրամի  Տաթևի վերածնունդ ծրագրի ղեկավար, 2013-2014 թվականներին՝ ՌՎՎԶ հիմնադրամի հանրային կապերի և զարգացման տնօրեն, 2013-2014 թվականներին Դիլիջանի միջազգային դպրոցի զարգացման տնօրեն (ՌՎՎԶ հիմնադրամ), 2014-2016 թվականներին Հայաստանի ամերիկյան համալսարանի հանրային կապերի  բաժնի տնօրեն։ 2016-2018 թվականներին եղել է ՀՀ տնտեսական զարգացման և ներդրումների նախարարության զբոսաշրջության պետական կոմիտեի նախագահ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Զարմինե Զեյթունցյան
«Կյանքը ափի մեջ» Զարմինե Զեյթունցյան
Օրեգոն շրջան (Միսսուրի)

Օրեգոն շրջան (անգլ.՝ Oregon County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.051 կմ² է, բնակչությունը՝ 10.881 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ալտոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1841 թ.։
Արծվաբերդ

Արծվաբերդ (նախկին անվանումը` Ղրղի),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզում, նախկին Շամշադինի շրջանում։ Վերանվանվել է Արծվաբերդ 1978-ի հունվարի 25-ին։ Արծվաբերդը գտնվում է Բերդ քաղաքից 11 կմ դեպի հարավ-արևելք։ Արծվաբերդի մոտ գտնվում են նաև Այգեձորը (9 կմ դեպի արևելք), Չինարին (13 կմ դեպի արևելք), Չորաթանը (3 կմ դեպի հյուսիս) և Նորաշենը (6 կմ դեպի հյուսիս)։


== Պատմություն ==
Արծվաբերդ գյուղը հիմնվել է Ղարաբաղի Ղարաղալու գյուղից եկած տեղահանվածների կողմից։ Գյուղի տարածքը հարուստ է հնություններով՝ Սուրբ Զորավոր եկեղեցի, խաչքարեր, բերդի ավերակներ, կիկլոպյան հնությունների ավերակներ։


== Կլիմա ==
Գյուղը գտնվում է կլիմայական բարեխառն գոտում, ամռանը միջին ջերմաստիճանը +29 C° է, ձմռանը՝ -3 C°։ Գյուղը գտնվում է ծովի մակերևույթից 1290 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Արծվաբերդի մշտական բնակչությունը կազմել է 2847, առկա բնակչությունը` 2582 մարդ։ Բնակիչները հայեր են, որոնց նախնիների մի մասը եկել է Լեռնային Ղարաբաղից։
Արծվաբերդի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, բուսաբուծությամբ, այգեգործությամբ։
Համայնքն ունի երկու դպրոց, առողջության կենտրոն, մշակույթի տուն, համայնքային կենտրոն, մանկապարտեզ, փոստի բաժանմունք։


== Տես նաև ==
Արծվաբերդի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Տավուշի մարզ)


== Հայտնի անձինք ==
Մանվել Բադալյան, պետական գործիչ
Ռոզա Մխիթարյան, դերասանՊավել Մատինյան, բժիշկ
Գուրգեն Զարգարյան, հանրապետության լավագույն ուսուցիչ 2015 թ.
Լևոն Գագիկի Լոբյան,<<ՄԱՐՏԱԿԱՆ ԽԱՉ>> 1-ին աստիճանի շքանշանի ասպեետ։


=== Արմատներով արծվաբերդցիներ ===
Սուրեն Երիցյան, գործարար ՌԴ, «Տավուշ» տեքստիլ ձեռնարկության հիմնադիր։
Դերենիկ Դումանյան, ՀՀ Առողջապահության նախարար (2012-2014)Հրանտ Բաբասյան, գործարար ՌԴ


== Ծանոթագրություններ ==