armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ալեքսանդր Սադովնիկով

Ալեքսանդր Սադովնիկով (ռուս.՝ Александр Алексеевич Садовников, հոկտեմբերի 29, 1948(1948-10-29)), ռուսական դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1972 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը, 1987 թվականին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ դիվանագիտական ակադեմիան։ Տիրապետում է պարսկերեն, անգլերեն, ուկրաիներեն և ֆրանսերեն լեզուներին։
1972 թվականից զբաղվում է դիվանագիտաան գործունեությամբ։ Աշխատել է տարբեր դիվանագիտական պաշտոններում նախարարության կենտրոնական ապարատում և արտերկրում։ Մեկնել է Իրան (չորս անգամ), Աֆղանստան, Ուգանդա։

1997-1999 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Ասիայի դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2004-2005 թվականներին՝ ՌԴ ԱԳՆ կադրերի դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։ 1999 թվականի սեպտեմբերի 20-ից-2004 թվականի փետրվարի 6-ը՝ Ուգանդայի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2005 թվականի մայիսի 30-ից-2011 թվականի հոկտեմբերի 21-ը՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։2012 թվականի հունվարից-2013 թվականի հոկտեմբերը՝ ՌԴ ԱԳՆ հատուկ հանձնարարություններով դեսպան։
2013 թվականի հոկտեմբերից-2016 թվականի նոյեմբերը՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարի խորհրդական։
Ամուսնացած է։ Ունի դուստր։


== Պարգևներ ==
«Պատվո նշան» շքանշան (1985 թվական)
Պատվո շքանշան (2009 թվական)
Բարեկամության շքանշան (2013 թվական)
Խորհրդային և ռուսական մեդալներ


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1998 թվականի հուլիսի 9)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2002 թվականի դեկտեմբերի 10)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2007 թվականի օգոստոսի 29)


== Ծանոթագրություններ ==
Մեքսիկացին (ֆիլմ, 1955)

«Մեքսիկացին», խորհրդային հերոսական արկածային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վլադիմիր Կապլունովսկին  Ջեկ Լոնդոնի  համանուն պատվածքի հիման վրա «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում 1955  թվականին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում ԱՄՆ-ում 1900-ականների սկզբին։ Լոս Անջելեսի Մեքսիկական թաղամասերում՝ կոնսպիրատիվ բնակարանում, ապստամբների խումբը քարոզչական թռուցիկներ է տպում և գումար է հավաքում հեղափոխական բանակի սպառազինության համար, որը պատրաստվում է մեքսիկական հեղափոխության ընթացքում դիկտատոր Դիասի զորքերի դեմ վճռական մարտերին։
Դավադիրներին միանում է երիտասարդ Ֆելիպե Ռիվերան, որը վերջերս է անցել Մեքսիկայի սահմանը։ Նա պատրաստ է ցանկացած աշխատանքի՝ ի նպաստ հեղափոխության։ Նրան կասկածում են լրտեսության մեջ և ընդունում են այն պայմանով, որ նա գործնականում կապացուցի իր հավատարմությունը։
Հայրենիքից եկող նամակներում միշտ նույն խնդրանքն է՝ որքան հնարավոր է շատ զենք ուղարկել։ Դրա գնման համար գումար չի բավականացնում, որը հազիվ է ստացվում իրենց նման աղքատների սակավ նվիրատվություններից։ Ռիվերան՝ թշնամիների կողմից սպանված հայրենասեր Խոակին Ֆերնանդեսի արժանի որդին, որոշում է կայացնում գումար վաստակելու համար մասնակցել ավելի ուժեղ մրցակցի դեմ բռնցքամարտի մենամարտին։
Կազմակերպիչները զարմացած են Ռիվերայի կտրուկ պահանջից՝ հաղթողին վճարել ամբողջ մրցանակային ֆոնդը՝ սկզբում նրան առաջարկելով 20 % ցանկացած արդյունքի դեպքում։ Հիմնական հավակնորդի վնասվածքի պատճառով՝ երիտասարդ մեքսիկացին դուրս է գալիս ռինգ՝ նանական համաձայնության հասնելով մարտի ֆինանսական կողմի վերաբերյալ։
Զգալով մեծ պատասխանատվություն ընկերների առաջ՝ Ռիվերան հաղթում է ծանր մենամարտում՝ ահեղ հակառակորդին ուղարկելով նոկաուտ։


== Դերերում ==
Օլեգ  Ստրիժենով – Խոսե Ֆեռնանդես, նույն ինքը՝  Ֆելիպե   Ռիվերա / Խոակին Ֆեռնանդես
Բորիս  Անդրեև – Պաուլինո Վերա
Դանիիլ  Սագալ –  Արելանո
Մարկ  Պերցովսկի – Ռամոս
Նադեժդա Ռումյանցևա – Մեյ
Վլադիմիր Դորոֆեև – Դիեգո
Տատյանա Սամոյլովա – Մարիա
Լև Դուրասով – ջոկատի հրամանատար
Միխայիլ Աստանգով – Կելլի
Գեորգի Սլաբինյակ – Ռոբերմս
Գենադի  Ստեպանով – Դենի Ուորդ, Ռիվերայի հակառակորդը, չեմպիոն
Լեոնիդ Կմիտ – Սպայդեր Խեգերտի, գլխավոր մարտավկա
Մաքսիմ Գրեկով  – Մատեո
Գեորգի Վիցին – Բիլ Կարտի
Լեոնիդ Նեդովիչ  – բարձրահասակ թափառաշրջիկ
Վիկտոր  Կոլպակով  – գեր թափառաշրջիկ
Զանա Զանոնի –  Ռիվերայի մայրը
Եվգենի Մորգունով  – Մայքլ
Միխայիլ Մեդվեդև – տան սեփականատեր
Եվգենի Մոռգունով – Մայքլ
Միխայիլ Մեդվեդև – տանտեր
Սնատոլի Սոլովյով – ամեռիկացի
Նիկոլայ Գրաբբե – Ռիվերայի օգնականը ռինգում
Սերգեյ Տրոիցկի – մրցավար
Նիկոլայ Կուտուզով – հնդկացի
Գեորգի Դանելիա – կիթառով տղա


== Նկարահանող խումբ ==
Գեղարվեստական արվեստանոցի ղեկավար՝ Լեո Արնշտամ
Սցենարի հեղինակ՝ Էմիլ Բրագինսկի
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Կապլունովսկի
Բեմադրող օպերատոր՝ Սերգեյ Պոլույանով
Կոմպոզիտոր՝ Միխայիլ Չուլակի
Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Ս. Բոլոտին, Տ. Սիկորսկայա


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Летопись журнальных статей. — Всесоюзная книжная палата, 1956. — 742 с.
Letopisʹ gazetnykh stateĭ. — Kniga., 1956. — 574 с.
Ezhegodnik kino. — Iskusstvo, 1956. — 430 с.
Institut istorii iskusstv (Moscow Russia) Ocherki istorii sovetskogo kino. — Iskusstvo, 1961. — 820 с.


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմի մասին «Кино-Театр. РУ» տվյալների բազայում
Բաշարաժ

Բաշարաժ (լյուքս.՝ Nidderkäerjeng, ֆր.՝ Bascharage), կումունա Լյուքսեմբուրգի Լյուքսեմբուրգ օկրուգում։ Բաշարաժ կոմունան համարվում է Կապելլենի գավառի մասը։
Ըստ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ կոմունայի բնակչությունը կազմում է 7250 մարդ։ Կոմունայում կան մոտ 2941 տնային տնտեսություններ։
Տարածքը կազմում է 19,14 կմ²։ Այն համարվում է 116 կոմունաներից տարածքով 61-րդը։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 378 մետր բարձրության վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Թեմ (եկեղեցական միավոր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թեմ (այլ կիրառումներ)Թեմ, եղեցավարչական տարածքայաին միավոր քրիստոնեական եկեղեցիներում։
Տարբեր եկեղեցիներում կարող է տարբեր ձևով անվանվել։ Կաթոլիկ, Անգլիական և մի քանի այլ բողոքական եկեղեցիներում, որի առաջնորդն է հովվապետը, եպիսկոպոսը կամ արքիեպիսկոպոսը անվանվում է դիոցեզ։ Դիոցեզը բաժանվում է եկեղեցական ծուխերի (parish)։
Ուղղափառ եկեղեցիներում թեմը անվանում են եպարքիա։


== Տես նաև ==
Դիոցեզ
Եպարքիա
Թեմ (Հայ առաքելական եկեղեցի)
Նեստերովի շրջան

Նեստերովի շրջան (ռուս.՝ Нестеровский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կալինինգրադի մարզում։
Ստեղծվել է 1946 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նեստերով։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1062 կմ²։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16193 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,25 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Սվետլանա Լյապինա

Սվետլանա Լյապինա (ռուս.՝ Светлана Евгеньевна Ляпина, հունվարի 14, 1967(1967-01-14), ԽՍՀՄ), խորհրդային գեղասահորդուհի, հանդես է եկել պարեր սառույցի վրա ձևում։ Միջազգային կարգի ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ, աշխարհի պատանեկան առաջնության կրկնակի մեդալակիր, 1989 թվականի Գեղասահքի ԽՍՀՄ գավաթի հաղթող (Գեորգի Սուրի հետ)։ Սպորտային կարիերայի ավարտից հետո աշխատում է որպես մարզիչ՝ պարեր սառույցի վրա մարզաձևում։


== Կենսագրություն ==


===== Սպորտային կարիերա =====
Սվետլանա Լյապինա/Գեորգի Սուր զույգը մարզվում էր Սվետլանա Ալեքսեևայի և Տատյանա Տարասովայի ղեկավարությամբ։ 1982 և 1983 թվականներին զույգը «Олимпийские надежды» համամիութենական տուրում զբաղեցրել է մրցանակային տեղեր, իսկ 1983 թվականին ԽՍՀՄ պատանեկան առաջնությանը չորրորդն էին։ Հաջորդ երկու տարիներին հաջողությամբ մասնակցել են աշխարհի պատանեկան առաջնությանը, 1983 թվականին Սապորոյում զբաղեցրել են երրորդ հորիզոնականը, իսկ 1984 թվականին Կոլորադո Սպրինգսում՝ չորրորդ հորիզոնականը։ 1986 և 1988 թվականներին ԽՍՀՄ առաջնություններում մրցանակային պատվանդանի հարթակին զույգին կանգնել չհաջողվեց. երկու անգամ բարձրացան միայն միչև հինգերորդ հորիզոնական։ Այդ ժամանակահատվածում զույգի լավագույն արդյունքները 1986 թվականին Nebelhorn Trophy-ում, 1987 թվականին՝ NHK Trophy-ում և 1988 թվականին Skate America-ում երկրորդ հորիզոնականներն էին։ Մրցանակային պատվանդանի ամենաբարձր հարթակին զույգին հաջողվեց բարձրանալ 1989 թվականի ԽՍՀՄ գավաթի առաջնությանը։
Ազգային հավաքականի բարձր մրցակցության պատճառով գավաթը նվաճելուց հետո զույգը անցավ պրոֆեսիոնալ գեղասահքի։ 1990 թվականին Ամերիկա կատարած իրենց ուղևորությունից հետո Սուրը մնաց ԱՄՆ-ում, իսկ Լյապինը վերադարձավ ԽՍՀՄ, և դրանից հետո զույգը բաժանվեց։


=== Մարզչական կարիերա ===
1989 թվականին Լյապինան ավարտել է Ռուսաստանի ​​ֆիզիկական կուլտուրայի, սպորտի, երիտասարդության և զբոսաշրջության պետական ​​համալսարանը։ Հյուրախաղերի ժամանակ նա ծանոթացել է Ֆրանցիսկո Գուրեյրոյի հետ, ում հետ էլ ամուսնացել է։ Ընտանիքը տեղափոխվել է Ավստրալիա։ Այստեղ Լյապինան աշխատել է որպես մարզիչՙ Նրա ղեկավարությամբ Պորշա Ռիգբի/Ֆրենսիս Ռիգբի (անգլ.՝ Francis Rigby) 2000 և 2001 թվականներին երկու անգամ դարձել են ազգային չեմպիոններ։ Իր իսկ օրինակով սպորտային պարեր սառույցի վրա մարզաձևով սկսել է զբաղվել որդին՝ Ջոնաթան Գուրեյրոն։ Նա աշխարհի պատանեկան առաջնության հաղթող է, իսկ հետո մարզչական աշխատանքում օգնել է մորը։ 2005 թվականին վերադարձել է Մոսկվա։ № 85 մանկապատանեկան մարզադպրոցի «Синяя птица» պարեր սառույցի վրա մարզաձևի Սվետլանա Ալեքսեևայի խմբում ստացել է մարզչի աշխատանք։ 2009 թվականից ստացել է ինքնուրույն աշխատանք՝ տեղափոխվելով «Մեդվեդկովո» թիվ 2 մարզադպրոց։
Սվետլանա Լյապինայի սաներից են Դարյա Մորոզովան և Միխայիլ Ժիրնովը, Յուլյա Դոլգիխը և Ալեքսանդր Պրաչանովը, Անաստասիա Վորոնկովան և Նիկիտա Տրուշկովը, Անաստասիա Օրտիկովան և Իգոր Սապոժնիկովը ու շատ ուրիշներ։


== Սպորտային ձեռքբերումներ ==
Գեորգի Սուրի հետ


== Ծանոթագրություններ ==
Ստարոիլիկովո (գյուղ, Բակալինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտարոիլիկովոՍտարոիլիկովո (ռուս.՝ Староиликово, բաշկիրերեն՝ Иҫке Илек), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 149 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աննե Հոլթ

Աննե Հոլթ ՝ (նորվ.՝ Anne Holt, նոյեմբերի 16, 1958(1958-11-16), Լարվիկ, Վեստֆոլ, Նորվեգիա), նորվեգացի հեղինակ, իրավաբան և նախկին Արդարադատության նախարար։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1958 թվականի նոյեմբերի 16-ին , Նորվեգիայի Թագավորության հարավային հատվածում գտնվող Լարվիկ կոմունայում, մեծացել Լիլլյեսթրյոմում և Թրոմսյոում, իսկ 1978 թվականին տեղափոխվել Օսլո։  1986 թվականին Աննե Հոլթն ավարտել է Բերգենի համալսարանը,  իրավաբանի որակավորումով։ 1984-ից 1988 թվականներին աշխատել է Նորվեգիայի հեռարձակող ընկերությունում (NRK)։


=== Անձնական կյանք ===
Աննե Հոլթն ապրում է Օսլոյում իր զուգընկերոջ և իրենց դստեր՝ Իոհաննայի հետ։


== Կարիերա ==
Աննե Հոլթը երկու տարի աշխատել է Օսլոյի ոստիկանության բաժանմունքում, ձեռք բերել Նորվեգիայում փաստաբան աշխատելու իրավունք։ 1990 թվականին վերադարձել է Նորվեգիայի հեռարձակող ընկերություն (NRK), մեկ տարի աշխատել այնտեղ որպես լրագրող, և վարել է նորությունների ծրագիրը։
Իր իրավաբանական պրակտիկան Աննե Հոլթը սկսել է 1994 թվականին, և կարճ ժամանակով՝ 1996 թվականի նոյեմբերի 25-ից մինչև 1997 թվականի փետրվարի 4-ը եղել է Նորվեգիայի Արդարադատության նախարար։ Հոլթն իր առողջական խնդիրների պատճառով հրաժարական է տվել, իսկ նրան փոխարինել է Գերդ-Լիվ Վալլան։


== Ստեղծագործական աշխատանքներ ==
Աննե Հոլթի դեբյուտային աշխատանքը որպես վիպագիր, եղել է  «Կույր դիցուհին» (Blind gudinne) հանցագործության մասին վեպը, 1993 թվականին, որը պատմում է լեսբուհի ոստիկան Հաննե Վիլհելմսենի մասին։ Հոլթը երկու վեպերի համահեղնակ է իր պետքարտուղար Բերիթ Ռեյիս-Անդերսենի հետ («Løvens gap» 1997, «Uten ekko» 2000)։
Նրա 2015 թվականի «Offline» վեպը իսլամական մշակույթի կենտրոնի վրա ահաբեկչական հարձակման մասին է, որն իրականացվել է մի խումբ նորվեգացի ազգայնամոլների կողմից։
Նա ամենահաջողակ վիպասաններից մեկն է Նորվեգիայում, ով գրել է վեպեր հանցագործությունների մասին։ Նրա գործերը հրատարակվել են 25 երկրներում։


== Քաղաքական տեսակետներ ==
Հոլթը Նորվեգական բանվորական կուսակցություն և սոցիալ դեմոկրատական կուսակցության անդամ է։ Նա խիստ պահպանել է մուսուլմանների ներգաղթի բարձր մակարդակը սկանդինավյան երկրներում, և նկարագրել է այդ ռասիստների քաղաքականության քննադատությունները։  2014-ին Աննե Հոլթը շվեդ լրագրողների աշխատանքն ավելի բարձր է գնահատել նորվեգացի լրագրողների աշխատանքից, իսլամի քննադատությունն ու ներգաղթն իրենց հանսարակությանը քաղաքապես ճիշտ ներկայացնելու և իրազեկելու համար։


== Պարգևներ ==
Նա պարգևատրվել է տասնյակ մրցանակներով, այդ թվում «Riverton Prize» մրցանակով (1994 թվական) «Երանի՜ նրանց, ովքեր ձգտում են» (Salige er de som tørster), «Bokhandler Prize» (1995 թվական) մրցանակով «Սատանայի մահը» վեպերի համար և «Cappelen Prize» մրցանակ (2001 թվական)։


== Բիբլիոգրաֆիա ==
1993  Կույր դիցուհին (Blind gudinne)
1994  Օրհնված են նրանք, ովքեր ձգտում են (Salige er de som tørster)
1995  Սատանայի մահը (Demonens død)
1997  Առյուծի բերանը (Løvens gap)
1999  Մեռած Ջոկերը (Død joker)
2000  Արձագանք չկա (Uten ekko)
2003  Ճշմարտությունն այն կողմ է (Sannheten bortenfor)
2007  1222
2015  Տարօրինակ թվեր (Offline)
2016  Փոշու և մոխրի մեջ (I støv og aske)


== Ծանոթագրություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Anne Holt's Swedish Publisher
The Salomonsson Agency Archived 2014-06-22 at the Wayback Machine.
Fantastic Fiction
Ամբերնակ

Ամբերնակ (ֆր.՝ Ambernac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 372 մարդ, բնակչության խտությունը` 12.38 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 30.05 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 350 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 70 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 50 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 231 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 153-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 78։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,2 %։ 153 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 141 անձ (72 տղամարդ և 69 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (9 տղամարդ և 3 կին)։ 78 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 37-ը` թոշակառուներ, իսկ 30-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Խորվաթիայի Օլիմպիական կոմիտե

Խորվաթիայի Օլիմպիական կոմիտե (խորվ.՝ Hrvatski olimpijski odbor), Խորվաթիայի ազգային օլիմպիական կոմիտե։ Հիմնադրվել է 1991 թվականին։ Դարձել է ՄՕԿ-ի անդամ 1993 թվականին։ Գրասենյակը գտնվում է Զագրեբում։ Հանդիսանում է ՄՕԿ-ի, ԷՕԿ-ի և մի շարք այլ միջազգային սպորտային կազմակերպությունների անդամ։


== Տես նաև ==
Խորվաթիան Օլիմպիական խաղերում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Կոլումբիական սարավանդ

Կոլումբիական սարավանդ (անգլ.՝ Columbia Plateau), ԱՄՆ-ի հյուսիս-արևմուտքում, Կասկադյան և ժայռոտ լեռների միջև՝ 700-1000 մ բարձրության վրա։ Տարածությունը մոտ 500 հազար կմ² է։ Մակերևույթը հարթ է, թույլ ալիքավոր՝ մասնատված Կոլումբիա (900 մ) և Սնեյկ գետերի (1500 մ խորության) կանիոններով։ Գերակշռում է ճմախոտային բուսականությունը։
Լուիզա թագուհու թատրոնի շենք

Լուիզա թագուհու թատրոնի շենք (ռուս.՝ Здание театра королевы Луизы), ճարտարապետական հուշարձան։ Գտնվում է Սովետսկ քաղաքի Հաղթանակի հետիոտնային փողոցում։ Շենքը մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։ Սովետսկ քաղաքի գլխավոր ճարտարապետական տեսարժան վայրերից մեկը։


== Պատմություն ==
Լուիզա թագուհու թատրոնի շենքը կառուցվել է 1910 թվականին Թիլզիտում։ Եղել է Թիլզիտի առաջին կինոթատրոններից մեկը։ Գտնվել է բազմաթիվ ընկերությունների միջև, ինչպիսիք են՝ Մատիասե գրասենյակային ապրանքները կամ «Շտրուվեկեր» ռեստորանը։ Քաղաքի բնակիչների շրջանում տարածված է եղել «լվի կինո» անվանումը։ Այս կինոնթատրոնը հատկապես նախընտրել են երիտասարդները, քանի որ այնտեղ ցույցադրվել են երիտասարդների ճաշակով ֆիլմեր։ Կարևոր դեր էին խաղում նաև գները, որոնք հիմնականում հաշվարկվում էին երիտասարդների գրպանով, որոնք «երրորդ մակարդակի» մուտք տոմս էին գնում, այսինքն առաջին 3 կամ 4 շարքերը։
Պատերազմից հետո շենքն անվնաս է մնացել։ Այնտեղ է տեղավորվել Կալինինգրադի մշակույթի և արվեստի մարզային քոլեջը։ 2010 թվականին ամենահին միջին մասնագիտական ուսումնական հաստատություններից մեկը փակվեց։ Շենքը փլուզվում է, 2013 թվականի ամռանը փոթորկից հետո փլուզվել է շենքի վերնաճակատներից մեկը, վնասվել է պատշգամբը։
2010 թվականի հունվարի 18-ին Կալինինգրադի մարզի Մշակութային օբյեկտների պետական պահպանման ծառայության № 3 հրամանով  Լուիզա թագուհու թատրոնի շենքը ճանաչվել է մշակութային ժառանգության օբյեկտ։
2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ի գիշերը հրդեհից քանդվել է շենքի տանիքը։


== Նկարագրություն ==
Բարձր, քառահարկ շենք է։ Ճակատն առանձնանում է բարոկկոյին տիպիկ շքեղությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Здание театра королевы Луизы — Советск
Մատա Ալագոանայի գավառ

Մատա Ալագոանայի գավառ (պորտ.՝ Microrregião da Mata Alagoana), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Ալագոաս նահանգի մեջ։ Կազմում է Ալագոաս նահանգի արևելյան մարզի մի մասը։ Տարածքը կազմում է 3.969,50 կմ²։ Բնակչությունը կազմում է 301.464 մարդ։ Խտությունը՝ 75,95 մարդ/կմ²։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ մունիցիպալիտետները.

Բրանկինիա
Կաժուեյրու
Կամպեստրի
Կապելա
Կոլոնիա Լեոպոլդինա
Ֆլեշեյրաս
Ժակուիպի
Ժոակին Գոմիս
Ժունդիա
Մատրիս դի Կամարաժիբի
Մեսիաս
Մուրիսի
Նովու Լինու
Պորտու Կալվու
Սան Լուիս դու Կիտունդի
Բորիս Զայդենբերգ

Բորիս Զայդենբերգ (ուկրաիներեն՝ Зайденберг Борис Ілліч, մայիսի 21, 1929(1929-05-21), Օդեսա, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 20, 2000(2000-10-20), Օդեսա, Ուկրաինա և Օդեսա, Ուկրաինա), թատրոնի և կինոյի ուկրաինացի դերասան, ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ 1961 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Բորիս Զայդենբերգը ծնվել է 1929 թվականի մայիսի 21-ին Ուկրաինական ԽՍՀ-ի Օդեսա քաղաքում։ Նախնական և միջնակարգ կրթություն ստանալուց հետո ուսումը շարունակելու նպատակով մեկնում է Ուզբեկստան և 1950 թվականին ավարտում Ալեքսանդր Օստրովսկու անունը կրող Տաշքենդի թատերա-նկարչական ինստիտուտը։
1953 թվականին, որպես դերասան սկսել է աշխատել Մագնիտոգորսկի Պուշկինի անվան դրամատիկական թատրոնում, 1953-1962 թվականներին՝ Բրյանսկի երկրամասի դրամատիկական թատրոնում, իսկ 1962-2000 թվականիններին՝ Իվանովի անվան Օդեսայի ռուսական դրամատիկական թատրոնում։
Կինեմատոգրաֆիայի ասպարեզում Բորիսն իր գործունեությունը սկսել է 1965 թվականին, երբ կատարել է Եմելյանովի դերը «իժը» ֆիլմում։
1961 թվականին ստացել է Ռուսաստանի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետության վաստակավոր արտիստի կոչում։ Հայտնի է եղել նաև, որպես ռեժիսոր։ Օդեսայի ռուսական դրամատիկական թատրոնում, Օդեսայի երաժշտա-դրամատիկական թատրոնում և Օդեսայի օպերային դահլիճում ցուցադրել է շուրջ 30 հեղինակային թատերախաղ։
Բորիս Զայդենբերգը մահացել է 2000 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Օդեսայում՝ 71 տարեկան հասակում։


== Ծանոթագրություններ ==
Միսովոե (գյուղ, Ջանկոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիսովոեՄիսովոե (ուկրաիներեն՝ Мисове, Ղրիմի թաթարերեն՝ Tüp Aqçora), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Տյուպ-Ակչորա։
2001 թվականի տվյալներով Միսովոե գյուղում բնակվում էր 78 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Անդրանիկ Արսենի Գրիգորյան

Անդրանիկ Արսենի Գրիգորյան (8 հունիսի, 1967, Կոճողոտ, Մարտակերտի շրջան - 18 ապրիլի, 1994, Հասանղայա (Հայկաջուր), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Անդրանիկ Գրիգորյանը ծնվել է 1967 թ. հունիսի 8-ին Մարտակերտի շրջանի Կոճողոտ գյուղում։ Տեղի դպրոցում ութամյա կրթություն ստանալուց հետո ուսումը շարունակել է Ներքին Հոռաթաղի հ.120 պրոֆտեխուսումնարանում, ստացել միջնակարգ կրթություն և էլեկտրաեռակցողի մասնագիտություն։ Արցախյան շարժման սկզբնական փուլից մասնակցել է ընդհատակյա պայքարին, այնուհետև՝ կամավորագրվել հայրենի գյուղի ջոկատում։
Որպես արիասիրտ ու քաջահմուտ գնդացրորդ՝ մասնակցել է Օմարի, Մաղավուզի, Մեծշենի, Մեհմանայի, Ղուբաթլուի, Հասանղայայի և բազում այլ պաշտպանական ու ազատագրական մարտերի։ Նա իր վերջին մարտը մղել է Մարտակերտի շրջանի Հասանղայա գյուղի համար։ 1994 թ. ապրիլի 18-ին՝ Հասանղայայի համար մղված հերթական մարտում երբ հակառակորդի կենդանի ուժի ու տեխնիկայի զգալի գերակշռության պայմաններում անելանելի վիճակ է ստեղծվել՝ նա հանձն է առել դիմահար գնդացրային կրակի տակ պահել հակառակորդի դիրքերը՝ մինչև իր երեք տասնյակից ավելի մարտընկերները անկորուստ ետ կքաշվեին ու ապահով բնագծերում կդիրքավորվեին։ Իրեն ետ քաշվել չի հաջողվել։ Զոհվել է այդ անհավասար մարտում։ Դիակը մի կերպ հաջողվել է հանել կրակի գծից։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է հայրենի գյուղի Հուշահամալիրում։ Հետմահու պարգևատրվել է ԱՀ «Արիության համար» մեդալով և ՀՀ Արիության մեդալով։


== Պետական պարգևներ ==
 ԱՀ «Արիության համար» մեդալ (հետմահու)։

ՀՀ Արիության մեդալ (հետմահու)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սև սկյուռ

Սև սկյուռ (լատ.՝ Nigrum sciurus), արևելյան գորշ սկյուռի և աղվեսանման սկյուռի մելանոս ենթատեսակը։
Համարվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների մի շարք նահանգների և քաղաքային բնակավայրերի խորհրդանիշը։ Տարածված են բացառապես Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, Կանադայի արևելքում և Մեծ Բրիտանիայի հյուսիսարևմուտքում։


== Նկարագրություն և պատմություն ==
Սև սկյուռները համարվում են սկյուռանմանների ընտանիքի ներկայացուցիչներ արևելյան գորշ սկյուռի և աղվեսանման սկյուռի մուտացիոն մելանոս ենթատեսակը։
Ապրում են այն արեալներում, որտեղ և ապրում են մոխրագույն և գազարագույն գունավորում ունեցող կրծողները։ Ի տարբերություն արևելյան սկյուռերի, մոխրագույն սկյուռերը զուգավորման արդյունքում չեն կարող արտադրել սև մորթու գույն ունեցող առանձնյակ։
Եթե առանձնյակի ծնողական երկու գեներն էլ բնորոշ են սև գունավորումը, ապա ծնված նոր տեսակին բնորոշ կլինի ռեակտիվ, ցայտուն սև մաշկի գունանյութը։ Սկյուռերը տարածված են բարձր կոնցենտրացիաներ ունեցող աշխարհագրական լայնություններում։
Մինչ 16-րդ դարը սև սկյուռերը գերիշխող էին Հյուսիսային Ամերիկայի անտառներում։ Ամեն ինչ փոխվեց, երբ Ամերիկայում հայտնվեցին եվրոպացիները (իսպանացիներ, անգլիացիներ, հոլանդացիներ)։ Դրանից հետո կենդանիների թիվը սկսեց մեծ քանակությամբ նվազել։
Դա պայմանավորված էր հիմնականում մեծ տեմպերով կատարվող որսորդություններով և անտառահատումներով։ Սև սկյուռերը առավել մեծ քանակությամբ տարածված են մասնավորապես Հյուսիսային Ամերիկայի հյուսիսային հատվածում։
Բացի Կանադայի և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների արեալներից, որոշ քանակությամբ առանձնյակներ տարածված են նաև Մեծ Բրիտանիայի (Շոտլանդիայի) հյուսիսում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սև սկյուռերի պարտեզը Օնտարիոյում, Կանադա
Բրիտանական սկյուռեր – Բի-բի-սի նորություններ
Սև սկյուռերի կենսակերպը և նկարագրություն
Սև սկյուռերի հարձակումը մարդկանց վրա, Ռուսաստան
Արիկ Գրիգորյան

Արիկ Գրիգորյան (դեկտեմբերի 28, 1983(1983-12-28), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ռոք երաժիշտ, «Բամբիռ» ֆոլկ-ռոք խմբի ֆլեյտահար, կիթառահար և բեք-վոկալիստ։


== Կենսագրություն ==
Արիկ Գրիգորյանը ծնվել է 1983 թ. դեկտեմբերի 28-ին, Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի)։ 1993 թ.-ից «Բամբիռ» ռոք խմբի անդամ է։ Արիկ Գրիգորյանը իր կարիերան սկսել է շատ վաղ տարիքում՝ գրավելով Հայաստանի և արտերկրի բեմերը։ Այժմ, երբ արդեն հիմնադրել է երեք խումբ և հաստատվել որպես երաժիշտ, ուսուցիչ և երգչախմբի դիրիժոր, նա ձգտում է հայկական երաժշտության մեջ նոր նորարարությունների ։


== Կրթություն ==
1991 թ.-ից սովորել է երաժշտական դպրոցի ֆլեյտայի դասարանում։ Ուսման ընթացքում դարձել է մի քանի հանրապետական մրցույթների մրցանակակիր։
2001-05 թթ. սովորել է Խ.Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում` ստանալով երաժշտության դասատուի և երգչախմբի ղեկավարի մասնագիտություններ։


== Կարիերա ==
2005-07 թթ.-ին դասավանդել է Երևանի Հ. Դանիելյանի անվան արվեստի դպրոցում` որպես ֆլեյտայի դասատու և երգչախմբի ղեկավար։
2000 թ.-ից «Բամբիռ» խմբի հետ մասնակցել է բազմաթիվ փառատոների Հայաստանում և արտերկրում` ԱՄՆ, Վրաստան, Իրան, Թուրքիա, Լեհաստան, Ռուսաստան, Հունաստան, Իռլանդիա։


== Երաժշտական գործունեություն ==


== Վիշապ ==
«Վիշապ», ժողովրդական մեղեդիներով, նոր գաղափարներով եւ նոր հնչողությամբ երաժշտական խումբ։ Այն հետազոտական նախագիծ է` բացահայտելու ժողովրդական և հոգևոր երաժշտությունը և ներկայացնելու այն տարբեր երաժիշտների հետ։  


=== Պատմություն ===
«Վիշապ» անսամբլը ստեղծելու գաղափարի հիմքում տարբեր երաժիշտների հետ աշխատելն է, որոնք փորձով կփոխանակվեն ու արդյունքում հետաքրքիր մի նոր հնչողություն կստացվի։ Խումբն ակտիվ գործունեություն է ծավալում Հայաստանում և արտերկրում։
Լոս Անջելեսում Արիկ Գրիգորյանը եւ Արենի Աբգարյանը միասին սկսեցին աշխատել «Վիշապ» ծրագրի վրա, արդյունքում Արենիի տանը փոքրիկ համերգ տեղի ունեցավ։ Միացան նաև թավջութակահար Արտյոմ Մանուկյանը և հարվածային գործիքների երաժիշտ Վարդան Թուֆենքջյանը՝ դառնալով քառյակ։ Խմբի կազմը փոփոխվում է։ Հայաստանում, օրինակ, հարվածայինների վրա նվագում է Էդուարդ Հարությունյանը, ԱՄՆ-ում՝ Վարդան Թուֆենքջյանը, իսկ Փարիզում մեկ ուրիշը կլինի ։
«Վիշապ» անվանումը բացատրվում է նրանով, որ վիշապը լինելով շատ ուժեղ կենդանի ունակ է պահպանել մշակույթը։


=== Երգացանկ ===
Խմբի երգացանկը խիստ բազմազան է. այն ներառում է Միջնադարի հոգևոր և ժողովրդական երգեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Տրակտովոե (գյուղ, Կրասնոպերեկոպսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏրակտովոեՏրակտովոե (ուկրաիներեն՝ Трактове, Ղրիմի թաթարերեն՝ Qalançaq), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոպերեկոպսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կալանչակ։
2001 թվականի տվյալներով Տրակտովոե գյուղում բնակվում էր 353 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նորածինների ծննդաբերական վնասվածքներ

Նորածինների ծննդաբերական վնասվածքներ, պտղի օրգանների և հյուսվածքների վնասումները՝ ծննդաբերության ընթացքում։ Պայմանավորված է ծննդաբերական արտամղող ուժերի (կծկումներ, ճիգեր) և պտղի հյուսվածքների առաձգականության միջև եղած անհամապատասխանությամբ։ Նախատրամադրող պատճառներն են՝ հղիության թունավորումները, մոր կրած հիվանդությունները (սիրտ-անոթային համակարգի, վարակիչ և այլն), նյութափոխանակության խանգարումները, վաղաժամ և ուշացած ծննդաբերությունները և այլն։ Հիմնական դեր է կատարում պտղի ներարգանդային ասֆիքսիան։ Առավել հաճախ հանդիպում են ներգանգային արյունազեղումներ, անրակի և ուսագոտու ոսկրերի կոտրվածքներ, հոդախախտումներ, բազկահյուսակի ծննդաբերական (նորածնային) կաթված կամ լուծանք և դիմային նյարդի կիսալուծանք։ Կլինիկական նշանակություն ունեն ներգանգային ծննդաբերական վնասվածքները, որոնք ուղեկցվում են կենտրոնական նյարդային համակարգի վնասումներով (գլխուղեղի այտուց, ներգանգային արյունազեղումներ և այլն)։
Նորածինների ծննդաբերական վնասվածքները լինում են թեթև, միջին ծանրության և ծանր։ Վերջինը կարող է հանգեցնել նորածնի մահվան (ծնվելու առաջին ժամերին) կամ կենտրոնական և ծայրամասային նյարդային համակարգերի կայուն օրգանների փոփոխությունների (թուլամտություն, լուծանքներ, կիսալուծանքներ և այլն)։ Ներգանգային վնասվածքների սուր շրջանում նկատվում են կենտրոնական նյարդային համակարգի գրգռման ախտանշաններ․ երեխան լինում է անհանգիստ, շնչառությունը հաճախացած, առաջանում են ջղաձգումներ, անքնություն և այլն, որոնք ուղեկցվում են ծծելու և կլլման ռեֆլեքսների ընկճմամբ։ Այնուհետև նկատվում է ընդհանուր թուլություն, մաշկածածկույթների գունատություն և այլն։ Բնորոշ են երկրորդային ասֆիքսիայի հաճախակի նոպաները։


== Բուժումը ==
Նորածնի առավելագույն հանգիստ, գլխին սառույց, թթվածնաբուժություն, վիտամիններ, գլյուկոզ, սրտային և անոթային դեղամիջոցներ, կենտրոնական նյարդային համակարգը հանգստացնող պատրաստուկներ, հակա- արյունազեղումային միջոցներ։


=== Կանխարգելումը ===
Հղիների հիվանդությունների և հղիության բարդությունների ժամանակին հայտնաբերում և բուժում, ծննդաբերական ակտի արդյունավետ վարում։
Աուտոլ

Աուտոլ  (իսպ.՝ Autol), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Արո շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 85,28 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 4385 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 58 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ayuntamiento de Autol
Otra página personal de la localidad Archived 2012-03-07 at the Wayback Machine.
Cofradía del Santísimo de Autol Archived 2011-06-27 at the Wayback Machine.
Օթերսվիլեր

Օթերսվիլեր (ֆր.՝ Otterswiller), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում:
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1353 մարդ, բնակչության խտությունը` 412.50 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.28 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 32 կմ հյուսիս-արևմուտք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 875 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 637-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 238: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,8 %: 637 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 607 անձ (336 տղամարդ և 271 կին): Գործազուրկ են եղել 30 անձ (10 տղամարդ և 20 կին): 238 անաշխատունակներից 78-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 97-ը` թոշակառուներ, իսկ 63-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լիլի Թեյլոր

Լիլի Էն Թեյլոր (անգլ.՝ Lili Anne Taylor, փետրվարի 20, 1967(1967-02-20), Glencoe, Կուկ շրջան, Իլինոյս, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի, ով հայտնի է դարձել «Միստիկ պիցցա», «Կարճ պատմություններ» և «Ես կրակել եմ Էնդի Ուորխոլին» ֆիլմերի շնորհիվ։


== Կենսագրություն ==
Լիլին պրոֆեսիոնալ դայակ Մարի Թեյլորի և ֆոլկ ժանրի երաժիշտ և վաճառող Պարկ Թեյլորի վեց երեխաներից հինգերորդն է։ Ծնվել և մեծացել է Գլենկոյում, Իլինոյսում։ Իր խոսքերով, մեծացել է բավականին ընկերական մթնոլորտում և միշտ եղել է չափազանց հետաքրքրասեր։ Դպրոցը նա ավարտել է 1985 թվականին, այնուհետև սովորել է դրամատիկ թատրոնի դպրոցում։
Լիլիի կարիերան սկսվել է 1988 թվականին «Միստիկ պիցցա» և «Ասա որևէ բան» ֆիլմերով։ Այդ դերերի համար համար նա ստացավ դրական գնահատականներ։ Դերասանուհին շատ ավելի հայտնի դարձավ 1991 թվականին Նենսի Սևոկիի «Հիմար գրազ» ֆիլմում մարմնավորելով գլխավոր հերոսուհուն՝ տգեղ աղջկան, ով ստիպված էր մասնակցելու մի դաժան մրցակցությունում։ Նրա հետ ֆիլմում խաղաց Ռիվեր Ֆենիքսը՝ հայտնի դերասան Հոակին Ֆենիքսի եղբայրը։ 1993 թվականին Թեյլորը կրկին աշխատեց Սևոկիի հետ՝ «Տնային սրբեր» ֆիլմում, որը համաշխարհային մակարդակի քսան կինոքննադատ դասեցին իրենց լավագույն ֆիլմերի շարքին։
Նույն թվականին հայտնի ռեժիսոր Ռոբերտ Օլտմանը նրան դեր առաջարկեց նրան դեր «Կարճ պատմություններ» լոսանջելեսյան դրամայում։ Թեյլորը խաղաց Լիլի Թոմլինի հետ։ Ֆիլմում նկարահանվում էին նաև Թոմ Ուեյթսը, Ջենիֆեր Ջեյսոն Լին, Ջուլիան Մուրը և Ռոբերտ Դաունի կրտսերը։ 1998 թվականին Թեյլորին հաջողվեց աշխատել հնդկական ֆիլմերի լեգենդ Ջոն Ուոթերսի հետ «Լուսանկարիչ» ֆիլմում։


== Ֆիլմագրություն ==
Նա երեխա է ունենում (1988)
Միստիկ պիցցա (1988)
Հուլիսի 4-ին ծնվածը (1989)
Ասա որևէ բան (1989)
Հիմար գրազ (1991)
Կարճ պատմություններ (1993)
Ռուդի (1993)
Household Saints (1993)
Արիզոնյան երազանք (1993)
Բարձր ներաձևություն (1994)
Տիկին Պարկերը և անբարոյակն շրջապատը (1994)
Չորս սենյակ (1995)
Cold Fever (1995)
Կախվածություն (1995)
Things I Never Told You (1996)
Հետգնում (1996)
Ես կրակել եմ Էնդի Ուորխոլին (1996)
Girls Town (1996)
The Impostors (1998)
Գարաժ (1998)
Գաղտնի նյութեր (1993) (TV series) (1998)
Pecker (1998)
A Slipping-Down Life (1999)
Բլրի տան ուրվականը (1999)
Ֆանատիկ (2000)
Anne Frank: The Whole Story (2001)
Կեսօրը Գաուդիում (2001)
Ջուլի Ջոնսոն (2001)
Կլիենտը միշտ մահացած է (2001)
Ուղիղ եթեր Բաղդադում (2002)
Casa de los Babys (2003)
Ֆակտոտում (2005)
The Notorious Bettie Page (2005)
Երեկոյան սկսելով (2007)
State of Mind (2007)
The Secret (2007)
Բարձրացում (2008)
Հասարակության թշնամիները (2009)
Բրուքլինյան ոստիկաններ (2010)
Ռուբիկոն (2010)
Ցրիչ (2012)
Լինել Ֆլին (2012)
Արյունակցական կապեր (2013)
Անեծքը (2013)
Գոտեմ (2014)
Հեմլոկ Գրոուվ (2013—2014)
Լաբիրինթոսում վազողը։ Փորձություն կրակով (2015)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կաղապար:IMDB name
Լիլի Թեյլոր (անգլ.) Internet Broadway Database կայքում
Lili Taylor home page
Lili Taylor Interview
Պոպովցի (գյուղ, Վոլոչիսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոպովցիՊոպովցի (ուկրաիներեն՝ Попівці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոպովցի գյուղում բնակվում էր 508 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,79 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 283,8 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Այդին

Այդին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շուգաևկա

Շուգաևկա (ուկրաիներեն՝ Шугаївка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1953 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շուգաևկա գյուղում բնակվում էր 44 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,228 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 192,98 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նախավերջինը

«Նախավերջինը» (ֆր.՝ L'Avant dernier), սև-սպիտակ կարճամետրաժ ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Լյուկ Բեսոնը։ Նկարահանվել է 1981 թվականին։
Ֆիլմում խաղացել է Ժան Ռենոն, իսկ կոմպոզիտորը եղել է Էրիկ Սեռան։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը ներկայացնում է մի փոքր դրամա առանց խոսքերի՝ ծավալվելով պոստապոկալիպտիկական ժանրում։
Մի մարդ մուգ ակնոցներով թափանցում է մեկ այլ մարդու տուն վառվող նետերի օգնությամբ և այրում է ռետինե տիկնիկին։ Երկրորդը հագնում է խողովակներից պատրաստված պաշտպանողական կոստյում ձեռքերին և ոտքերին, ինչպես նաև մեծ գլխարկ խողովակով, վերցնում է վահան և ձեռքով պատրաստված ձեռնափայտ ու գնում է առաջինին փնտրելու։ Նա անցնում է քանդված քաղաքով, շուրջը ավերակներ էին և քարերի կույտեր։ Վերջապես, նա գտնում է առաջինին և սկսում են միասին մենամարտել։ Մենամարտի ընթացքում երկու հերոսներնել վիրավորում են միմյանց։ Մմիայն թե երկրորդին հաջողվում է սպանել իր թշնամուն։ Նա հեռանում է, միայն թե պատերի մոտից հայտնվում է երրորդ հերոսը, նա զինված է և նրա դեմքը ծածկված է մեծ հրեշանման գլխարկով։ Նա սպանում է մենամարտի հաղթողին։


== Դերերում ==
Պեր Ժոլիվե
Ժան Ռենո
Ֆաբրիս Ռոշ
Լյուկ Բեսոն


== Նկարահանող խումբ ==
Պրոդյուսեր — Լյուկ Բեսոն
Ռեժիսոր — Լյուկ Բեսոն
Սցենարի հեղինակ — Լյուկ Բեսոն, Պեր Ժոլիվե
Օպերատոր — Կարլո Վարինի
Կոմպոզիտոր — Էրիկ Սերրա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմը ժան Ռենոյի ֆիլմագրության էջում Archived 2012-01-03 at the Wayback Machine.
Վիլգորտ (գյուղ, Չերդինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎիլգորտՎիլգորտ (ռուս.՝ Вильгорт), գյուղ Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Չերդինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 641 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ղարավիրեն

Ղարավիրեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Անուշավան Պետրոսյան

Անուշավան Սաղաթելի Պետրոսյան (փետրվարի 28, 1938(1938-02-28), Գեղադիր, Աբովյանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ազգագրագետ, պատմական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1938 թվականի փետրվարի 28-ին Աբովյանի շրջանի Գեղադիր գյուղում։ 1956 թվականին ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ 1956–1960 թվականներին աշխատել է Երևանի շինարարական տարբեր հիմնարկություններում։ 1960–1963 թթ. ծառայել է Խորհրդային բանակում։ 1963–1967 թթ. ուսանել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետում։ 1969 թվականին որպես պահեստի սպա կրկին զորակոչվել է զինվորական ծառայության։ 1970–1973 թթ. ուսանել է ԵՊՀ ասպիրանտուրայում «ազգագրություն և հնագիտություն]» մասնագիտությամբ։ 1978 թ. պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն։ 1978 թ. աշխատանքի է անցել ԵՊՀ Պատմության ֆակուլտետի Հնագիտության և ազգագրության ամբիոնում որպես դոցենտ։ Չորս տասնամյակ Երևանի պետական համալսարանի տարբեր ֆակուլտետներում դասավանդել է Հայ և ընդհանուր Ազգագրություն դասընթացները, իսկ մագիստրատուրայում՝ Ազգագրության տարբեր հարցերի վերաբերյալ մի շարք մասնագիտական դասընթացներ։ Չորս տասնյակից ավելի գիտական ուսումնասիրությունների և երեք մենագրության հեղինակ է։


== Երկեր ==
Հայոց շերամապահական մշակույթը, Երևան, 1987, 148 էջ։
Հայ գրականությունը և բանարվեստը ազգագրության սկզբնաղբյուր, Երևան, 2012, 302 էջ։
Ձկնորսական մեթոդը Հայաստանում, Երևան, 2015, 216 էջ։


== Գրականություն ==
Երևանի պետական համալսարանի 90-ամյա պատմության ֆակուլտետը, խմբ. Էդիկ Գ. Մինասյան, Երևան, 2009, էջ 260։


== Արտաքին հղումներ ==
Անուշավան Պետրոսյան
Կարաչաևսկ

Կարաչաևսկ (կարաչ.-բալկ.՝ Къарачай шахар, աբազերեն՝ Къарча къала, ռուս.՝ Карачаевск, մինչև 1944 թվականը՝ Միկոյան Շահար, 1944-1957 թվականները՝ Կլուխորի), քաղաք (1929 թվականից) Ռուսաստանի Դաշնության Կարաչայ-Չերքեզական Հանրապետությունում՝ Կուբան գետի ափին՝ Ռազմա-սուխումյան ճանապարհի վրա։ Ունի 20 316 բնակչություն (2013)։ Հանդիսանում է Կարաչաևսկի քաղաքային օկրուգի և Կարաչաևսկի մունիցիպալ շրջանի վարչական կենտրոնը, սակայն չի մտնում վերջինիս կազմի մեջ։
Տոփ

Տոփ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գյոզալդարայի գավառակում։ Գտնվում էր Բիթլիս քաղաքից 16 կմ արևելք։


== Պատմություն ==
Հնում գտնվում էր Մեծ Հայքի Ազնվաց ձոր գավառում։ Մինչև Մեծ եղեռնի տարիները գյուղը զուտ հայաբնակ էր։
Գյուղը թուրքերի ձեռքով ավերվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 20 տուն՝ 114 հայ բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, երկրագործությունն ու արհեստներն էր։


== Պատմամշակույթային կառույցներ ==
Գյուղն հարուստ էր պատմաճարտարապետական հուշարձաններով։ Տոփում գտնվում էր Ս. Սարգիս եկեղեցին։ Գյուղից հարավ-արևելք գտնվում էր Ս. Գրիգոր եկեղեցին, իսկ հյուսիսային կողմի վրա Պահակի բերդի ավերակի հիմնապատերն էին, որոնք բնակիչները կոչում էին Ղարաղուլի բերդ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սանգիբարան

Սանգիբարան, հայաբնակ գյուղ Իրանի Փերիա գավառի Գորջի գավառակում։ Հիմնադրվել է 17-րդ դարի սկզբին՝ Շահ Աբբասի կազմակերպած բռնագաղթի ժամանակ։ Առաջին բնակիչները, ըստ ավանդության, եկել են Նախճավան գավառի Արցխա գյուղից։ 1971 թվականին ուներ 1392 հայ բնակիչ (121 տուն)։ Զբաղվում են այգեգործությամբ, ցորենի մշակությամբ, անասնապահությամբ, արհեստներով (հատկապես ոսկերչությամբ), առևտրով։ Գյուղում կան եկեղեցի (Ս․ Հովհաննես, կառուցված 1844 թվականին), դպրոց (կառուցված 1928 թվականին), գրադարան (Պողոս-Անդրեասյան), հիվանդանոց (կառուցված 1955 թվականին), 6 ջրաղաց։
Սևերնոե (գյուղ, Բելոգորսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍևերնոեՍևերնոե (ուկրաիներեն՝ Северне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Ceppar), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բելոգորսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ջեպար։
2001 թվականի տվյալներով Սևերնոե գյուղում բնակվում էր 166 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սուրեն Ռշտունի

Սուրեն Բաբկենի Ռշտունի (հուլիսի 29, 1951(1951-07-29), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 19, 2020(2020-06-19), Երևան, Հայաստան), հայ ռեժիսոր, ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2006)։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Երևանի Հ. Հակոբյանի անվան միջնակարգ դպրոցում։ 1969 թվականից եղել է Հայաստանի Հեռուստառադիոյի պետկոմի ռեժիսորի օգնական, 1971 թվականից՝ ռեժիսորի ասիստենտ, 1976 թվականից՝ ռեժիսոր, եթեր է հեռարձակել «Մեր լեզուն, մեր խոսքը» հաղորդաշարը, որն արժանացել է պետական մրցանակի։ 1986-1989 թվականներին սովորել է Վանաձորի մանկավարժական ինստիտուտի դպրոցական բաժնում։ 1991-2004 թվականներին եղել է Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերության Նոր տարվա ժամանցային ծրագրերի գլխավոր ռեժիսորը։ 1995 թվականին Փարիզի «Sirnea» կենտրոնում անցել է ռեժիսորական բարձրագույն կուրսեր, այնուհետև Երևանում եղել է Հայաստանի Ազգային հեռուստատեսության գլխավոր ռեժիսորը։ 2007 թվականից դասավանդել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանում, հեռուստաֆիլմերի և հեռուստածրագրերի ռեժիսուրա կուրսի ղեկավարն է։ 2010-2011 թվականներին եթեր է հեռարձակել «Աշոտ Ղազարյանը հրավիրում է» ժամանցային հաղորդաշարը։ Եղել է Սերգո Երիցյանի «Հեռուստատեսային մասնագիտություններ։ Կրթությունից մինչև վարպետություն» գրքի «Ռեժիսորը պետք է տիրապետի հեռուստատեսային բոլոր մասնագիտությունների գաղտնիքներին» հոդվածի հեղինակը։


== Ռեժիսորական գործունեություն ==


=== Որպես տեսաֆիլմերի հեղինակ և ռեժիսոր ===
«Սիրված երգեր», 1997
«Գարնանային պատմություններ», 1998
«Մենք ենք, մեր հայերը» (1998
«Ձմեռային գիշերվա հեքիաթը» 1999
«Սիրո աստղ», 2004
«Բաղնիքի ճակատագիրը կամ հեգնանքդ անուշ», 2010
«Հեռուստառադիոյի 50/80 ամյակ», 2006
«4-րդ համահայկական խաղերի» կազմակերպիչ, ռեժիսոր, 2007
«2 աստղ», 2007-2008
Երևանի Խ. Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի 85-ամյակի հանդիսավոր միջոցառման գլխավոր ռեժիսոր, 2008
«Աշոտ Ղազարյանը հրավիրում է», 2010-2011
«Իմ տաղանդավոր ընտանիքը», 2012-2013


=== Հաղորդաշարեր ===
«Կեսգիշերային ճեպընթաց»
«Շաբաթ երեկո», 2008-2009


== Մրցանակներ ==
ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2006)
ՀՀ նախագահի պատվոգիր-շնորհակալագիր 4-րդ համահայկական խաղերի կազմակերպման համար, 2013
Մովսես Խորենացու մեդալ (2014)


== Գրքեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գտնված երազ, Սուրեն Ռշտունի
Հելգե Լիմբուրգ

Հելգե Շտեֆան Լիմբուրգ (գերմ.՝ Helge Stefan Limburg, ծնվ. հոկտեմբերի 25, 1982(1982-10-25), Հաննովեր, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն, Հաննովեր), գերմանական քաղաքական գործիչ է և Կանաչների կուսակցության (Bündnis 90/Die Grünen) պատգամավոր Ներքին Սաքսոնիայի պառլամենտում (լանդթագ)։ Կուսակցության պառլամենտական խոսնակն է։


== Դպրոց և կրթություն ==
Հելգե Լիմբուրգը ծնվել է Հոլցմինդեն քաղաքում լութերական քահանայի ընտանիքում։ 2002 թվականին տեղի Քամպե վարժարանն ավարտելուց հետո Բեվերն-Շտադթօլդենդորֆ քաղաքում կատարել է ցիվիլ ծառայություն տարեցների ամբուլատոր խնամքի կենտրոնում։
Սովորել է իրավագիտություն և ուսման տարիներին 2005/2006 թթ. արտասահմանյան կիսամյակն ավարտել է Ստամբուլի Յեդիտեպե համալսարանում։ 2008 թվականին ավարտում է ուսումը Բրեմենի համալսարանում՝ հանձնելով իրավաբանության առաջին պետական քննությունը։ Կրթության հիմնական ուղղվածությունն է աշխատանքային ու սոցիալական իրավունք։ 2017 թվականից Լիմբուրգը Հագենի Բաց Համալսարանի իրավագիտության մագիստրոս է (LL.M.).


== Քաղաքական Գործունեություն ==
Լիմբուրգը քաղաքական գործունեություն է սկսել ծավալել դեռևս երիտասարդ տարիքից։
2001-2005 թթ. Կանաչների կուսակցության Հոլցմինդենի համայնքային խորհրդի անդամ է,
2002-2004 թթ.' Ներքին Սաքսոնիայի երկրամասային Երիտասարդ Կանաչների անդամ։ 
2004 թ.-ին Կամպուս Գղյուն/ԿամպուսԿանաչ-ի հիմնադիր Բրեմենում, 
2004- 2005 թթ. Կամպուս Գղյուն/ԿամպուսԿանաչ-ի առաջին խոսնակ։
2006-2007 թվականներին ակտիվ անդամակցում է Երիտասարդ Կանաչների երկրամասային խորհրդի աշխատանքներին։
2008 թվականից Ներքին Սաքսոնիայի պառլամենտի  Կանաչների կուսակցության իրավաքաղաքական խոսնակ, Կանաչների կուսակցության խորհրդի անդամ է, կուսակցության պառլամենտական խոսնակը, իրավաքաղաքական, սահմանադրական, ազգային անվտանգության հարցերով պատասխանատուն ու խոսնակը։
Լիմբուրգը բազմիցս հանդես է եկել ազգային անվտանգության կողմից «Ձախեր»-ի կուսակցության հետապնդումների դեմ։ Ակտիվ քննադատել է նաև Ուվե Շյունեմանի (երկրամասային ներքին գործերի նախարարը քրիստոնյա դեմոկրատների կուսակցությունից) օրոք իրականցվող հետապնդումները ձախակողմյան խմբավորումների դեմ։
Լիմբուրգը ողջունում է քրեակատարողական հիմնարկներում հատկապես երիտասարդ դատապարտյալների սոցիալականացման ու որպես հասարակության լիիրավ անդամ ինտեգրման հնարավորությունների բարելավումն ու քննադատում է Բրեմերֆյորդե քաղաքում կիսամասնավոր քրեկատարողական հիմնարկի կառուցումը այդ ժամանակվա սև-դեղին իշխանությունների կողմից Ներքին Սաքսոնիա երկրամասում։
Աշխատանքային հիմնական նպատակներից է աջակողմյան ծայրահեղականության դեմ պայքարը։
Լիմբուրգը բազմիցս ձեռնարկել է Նացիոնալ-դեմոկրատական կուսակցության արգելման գործընթացը և քննադատել այդ ժամանակվա ներքին գործերի նախարար Շյունեմանի հապաղումն այդ հարցում։


== Անձնական ==
Հելգե Լիմբուրգն ամուսնացած է, ունի երկու դուստր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.helge-limburg.de/home.html
http://www.fraktion.gruene-niedersachsen.de/home.html Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
http://www.landtag-niedersachsen.de/abgeordnete_a_bis_z/,cms_id,51,abgeordneten_id,202208.html Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Helge Limburg abgeordnetenwatch.de
Խերես

Խերես (իսպ.՝ Jerez, անգլ.՝ Sherry), գինու տեսակ։ Իր անվանումը ստացել է Խերես դե լա Ֆրոնտերա քաղաքից, որը գտնվում է Իսպանիայի հարավ-արևելքում՝ Անդալուզիայի Կադիս նահանգում։ Գինու պատրաստման համար օգտագործվում է հասունացած խաղողը։ Բերքահավաքից հետո այն թառամեցվում է հատապտղում շաքարայնության բարձրացման նպատակով։ Պրեսի ժամանակ խաղողը ծածկում են սպիտակ հողով, որը պարունակում է գիպսի բարձր տոկոսայնություն։ Գիպսը գինուն հաղորդում է անկրկնելի դառնություն և թափանցիկություն։ Այնուհետև գինին պահվում է ոչ հերմետիկ փակված տակառներում։ Գինու մակերեսին առաջանում է ֆլոր (իսպաներեն Flor-ծաղիկ), ինչը իրենից ներկայացնում է խմորիչային բջիջների հատուկ փառ, որը թույլ չի տալիս գինուն շփվել օդի հետ։ Գինու պատրաստման այս եղանակը կոչվում է կենսաբանական։ Բացի վերոնշյալից հայտնի են նաև օկսիդատիվ (երբ գինու հիմնական փոփոխությունները տեղի են ունենում թթվածնի և տակառի հետ շփման ընթացքում) և համակցված (երբ համադրվում են հնեցման առաջին և երկրորդ եղանակները) պատրաստման եղանակները։


== Խերեսի արտադրությունը Խորհրդային Հայաստանում ==
Ըստ որոշակի աղբյուրների Խորհրդային Միությունում խերեսային տեսակի գինիների արտադրության հիմքը դրվել է հենց Հայաստանում։ Հայաստանում խերեսի արտադրությունը հիմնել են գիտնականներ Ն. Ն. Պրոստոսերդովը և Ռ. Լ. Աֆրիկյանը։ 1931 թ. հայտնաբերվեց, որ ոչ հերմետիկ փակված տարաներում գինու մակերեսին առաջանում է փառ, որը ձևավորվում են այնպիսի խմորիչներից, որոնք նման են իսպանական խերեսային խմորիչներին։ Հեղինակները դրանք անվանեցին Sacch.cheresiensis armeniensis: Հայաստանում խերեսային տեսակի գինիները պատրաստվել են Ոսկեհատ (Խարջի) և Չիլար խաղողի տեսակներից։ Հայկական խերեսային տեսակի գինին ունեցել է բարձր որակ և իր արտադրության ծավալներով եղել է երկրորդը կոնյակի արտադրությունից հետո։ Հայաստանում խերեսային տեսակի առաջին գինին՝ «Աշտարակ»-ը, թողարկել է Աշտարակի գինու գործարանը, որի բաժանմունքները գտնվում էին Օշականում և Ոսկեվազ գյուղում։ «Աշտարակ»-ը (թնդությունը - 20%, շաքարայնությունը - 3%) թունդ սպիտակ գինի է, որի գույնը տատանվում է ծղոտայինից մինչև թեյի գույնը։ Գինին օժտված է բոված ընկույզի համով և վառ արտահայտված խերեսային նրբերանգով։ Պատրաստվում էր խաղողի տեղական տեսակներից և հնեցվում 3 տարի։ 1945 թ. հայկական խերեսի արտադրությունը հասավ արդյունաբերական մասշտաբների։ 1959 թ. Աշտարակի գինու գործարանը սկսում է թողարկել չոր խերեսի նոր ապրանքատեսակ Բյուրական անունով։
Բյուրական խերեսային տեսակի գինին (թնդությունը – 15-15.5%, շաքարայնությունը - 3%) նույնպես պատրաստվում էր խաղողի տեղական տեսակներից և հնեցվում 1.5 տարի։ 1941 թ. գործարանը արտադրել է նաև Ոսկեվազ գինին, որը պատրաստվում էր միայն Ոսկեհատ խաղողի տեսակից։


== Ծանոթագրություններ ==
Գյուլիստանյան (բժիշկ)

Գյուլիստանյան (Կյու­լիս­տա­նյա­ն), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Եղել է բժիշկ Մելքոն Գյուլիստանյանի ազգականը։ Կրթությամբ և մասնագիտությամբ եղել է ատամնաբույժ։ Ապրել է Կոս­տանդ­նու­պոլ­սում և աշխատել ատամնաբույժ։
1915 թվականի ապ­րի­լի 11 (24)-ին ի թիվս բազմաթիվ ակնառու հայ մտավորականների (Ազգային դպրոցի տնօրեն Մարզպետունի, դեղագործ Հա­կոբ Թեր­զյան, բժիշկ Միսաք Ճևեհիրճյան) ձերբակալվել է և բանտարկվել Կ. Պոլսի կենտրոնական բանտում, ապա աքսորվել Չանղըրը։ Անունը փորագրվել է Չանղըրըի բանտում հավաքված համրիչի 99 հատիկներից մեկի վրա։ Վերապրել է և ատամնաբույժ աշխատել։


== Գրականություն ==
Պալաքեան Գրիգորիս ծ. վրդ., Հայ գողգոթան, Վիեննա, 1922։
Մազմանեան Վրոյր, Յուշեր Եւ Վկայութիւններ, Անթիլիաս, 1991, 345 էջ
Պալաքյան Գրիգորիս ծ. վրդ., Հայ գողգոթան, Երևան, 1991։
Ավագեան Կարինէ, «Չան­ղը­րըի 1915 թ. ապ­րի­լի 11, Յի­շա­տակ»… Թանգարանային ցուցանմոյշը, «Հան­դէս Ամ­սօ­րե­այ», 2008, հ. 1-12
Իսկահատեան Հարութիւն, Վկայարան Հայկական Ցեղասպանութեան, Գիրք Բ., Պէյրութ, 2011, 352 էջ


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Բառլասինա

Բառլասինա  (իտալերեն՝ Barlassina), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Մոնցա և Բրիանցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6231 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը կազմում է 2964 մարդ/կմ²։ Տարածքը 2.97 կմ² է։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 20030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0362։
Քաղաքի տոնն ամեն տարի նշվում է հունվարի 31-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunebarlassina.it/ Archived 2019-08-29 at the Wayback Machine.