armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ուեբրոյի ամրոց

Ուեբրոյի ամրոց (իսպ.՝ Castillo de Huebro), փոքրիկ բերդ կամ ամրոց է Իսպանիայի Անդալուզիա տարածաշրջանի Նիջար (իսպ.՝ Nijar) գավառի Հուեբրո (իսպ.՝ Huebro) բնակավայրի մոտ, ծովի մակերևույթից 750 մ բարձրության վրա։ 2005 թվականի հունիսի 29-ին Իսպանիայի մշակույթի նախարարության կողմից Ուեբրոյի ամրոցը ընդգրկվել է Անդալուզիայի ինքնավար համայնքի պատմական արժեք ունեցող հուշարձանների ցանկի մեջ։


== Պատմություն ==
Ուեբրոյի ամրոցը կառուցվել է 12-րդ դարում։ Այն պաշտպանողական կառույց է փոքրիկ ժայռի վրա, որի ամենակարծր հատվածում փորվել է երկու մեծ ջրամբարներ։ Թեև դրանք ամբողջովին չեն պահպանվել, սակայն համարվում են Նիջար գավառի պատմամշակութային կարևոր կառույց, որը չպետք է կորցնել։


== Նկարագրություն ==
Ուեբրոյի ամրոցը ներկայումս գտնվում է վերացման փուլում։ Մնացորդների մի մասը քայքայվել է տեղանքի կոռոզիայի պատճառով, կամ գանձագողների կողմից պայթեցվելու պատճառով։ Ամրոցը իրենից ներկայացնում է վտանգ զբոսաշրջիկների և այլ անձանց համար, ովքեր սովորաբար այցելում են ամրոց, քանի որ այնտեղի շինությունները գտնվում են անկայուն և անմխիթար վիճակում։ Դա նաև մեծ վտանգ է ամրոցի պատմական արժեքի համար։ Մինչև գրանցումը, ամրոցը տեղացիների կողմից օգտագործվել է որպես գոմ իրենց անասունների համար, որը ցույց է տալիս, որ տեղացինեը այդքան էլ չեն արժևորել ամրոցը։ Չկա ոչ մի ցուցանակ` ամրոցի պատմական արժեքի մասին զգուշացնող։


== Ծանոթագրություններ ==
http://www.iunijar.es/wp-content/uploads/2012/12/131010-Mocion-relativa-a-la-puesta-en-valor-del-Castillo-de-Huebro.pdf(չաշխատող հղում)
Կալերգ

Կալերգ, հայ ժողովրդական ավանդական աշխատանքային երգ (նաև երգատեսակ), որ հնչել է հացահատիկի հունձքը կամով կալսելիս, բանող անասուններին խրախուսելու և այդ միջոցով աշխատանքը թեթևացնելու նպատակով։ Արտահայտել է նաև գյուղացու անձնական հույզերն ուապրումները։
Որպես կանոն, հանպատրաստից հորինվող խոսքերում կան «հո՜լ արա», «հո՜լ ել» և նման բացականչություններ՝ կապված անասունների շրջանաձև պտտման հետ, ու նրանց անուն-անուն գովաբանող արտահայտություններ։ Մեղեդիներին բնորոշ է հանդարտ ընթացքով սահուն շարժում, իմպրովիզացիոն բնույթ, չպարփակվող կառուցվածք, հոգեպարար անմիջականություն։
Երբեմն կալերգերը անվանել են նաև հորովելներ։ Կալերգերի դասական նմուշներ են Կոմիտասի ձայնագրած «Ոտիդ արա» և «Հոլ արա, եզո» երգերը։ Երաժշտական բովանդակությամբ ու կառուցվածքով կալերգերին մոտ են սայլերգերը։
Գուդովո (գյուղ, Դոբրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գուդովո (այլ կիրառումներ)Գուդովո (ռուս.՝ Гудово), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 392 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շչարա

Շչարա (բելառուս․՝ Шчара, լեհ.՝ Szczara), գետը գտնվում է Բելառուսիայի Բրենչեստ և Գրոնդո մարզերում։ Նեմանի աջ վտակը։ Երկարությունը՝ 325 կմ, լողավազանի հրապարակը՝ 9990  կմ²։ Ջրի միջին ծախսը՝ 31 մ²/վ է։


== Նկարագրություն ==
Սկսվում է Նովոգրուդիական բարձունքով, Բառանովիչից 15 կմ հյուսիս գետը դուրս է հոսում Կոլդիչևսկի լճից։ Ակունքից հոսում է դեպի հարավ, միջին հոսանքով թեկվում է արևմուտք, իսկ հետո հյոսիս արևմուտք։ Վիգոնոշչանսկոե լճով միանում է Յասելդա գետի հետ (Դնեպրի ակունքը) Օգինսկի ջրանցքով։
Գերիշխում է ձյունով սնվել։ Գարնանային ջրառատությունը սկսվում է մարտին և շարունակվում է միջինը 65-80 օր՝ դժվարանում է ձյան անհավասարաչափ հալչելուց և անձրև գալուց։ Միջին ամենաբարձր աստիճանի բարձրացումը սակավաջրության ժամանակ 1,8 մ է։ Սառչում է դեկտեմբերի վերջում (ամենամեծ սառույցի հաստությունը 40-65 սմ), սառցահոսանքը վերջանում է մարտի կեսին։
Հովիտը կառուցելուց, գետահունի և Շչարի ընթանալու պահանջները բաժանվում են 2 մասի։ Սկզբնաղբյուրից մինչև թափվելը Գրիվդա գետի հովիտը սեղանակերպ է (լայնությունը 1,5 կմ), անկյունները 15-20 մ, գետափը ցածր է, ճահճացած և անհարթ, հատվել է ցամաքած ջրանցքներով։ Հեղեղի լայնությունը 200 մ-ից մինչև 3 կմ է։
Գետաբերանի Օգինսկ ջրանցքից գետափը կտրված է ջրանցքների ցանցով, որով (նաև Օգինսկ ջրանցքով) գարնանային ջրարատությունը կատարվում է Շչարի ջուրը թափվելով Վիգոնոշչանսկ լիճը։
Հունը ոլորապտույտ է, բացի ակունքի մոտ արտաթոլման ջրերի և Գրիվդա թափվելուց առաջ. նրա երկարությունը 15-30 մ է, տեղեր կան, որ հասնում են 60 մ-ի:Ափերը ցածր են, առավելապես տորֆով լի։ Մինչև Գրիդա գետի թափվելը գետաբերան, այն սեղանակերպ է, և նրա լայնությունը 3-5 կմ է։ Անկյունների բարձրությունը 10-20 մ է, բայց լինում է, որ զառիկող տեղերում 35-40 մ է։ Ճահճոտ գետափի լայնությունը տարածքի սկզբում 1,5-2,5 կմ է, միջին մասում 0,5-0,8 կմ, վերջնամասում 50-300 մ։
Վերջնամասի և Մեջտեղի հոսանքը ջրագելակավորվել է և շինվել է Մինիչի ջրապահեստը։
Վտակներ՝ Միշանկա, Իսա, Արտիչանկա (աջ); Վեդմա, Գրիվդա, Լուկոնիցա, Սիպա, Բաբոչկա, Սվիդրովկա (ձախ)։ Շչարի վրա տեղակայված է Սլոնիմ քաղաքը և բազմաթիվ փոքրիկ բնակեցված կետեր։
Թափվում է 2 կմ հարավարևելյան Նեմենում Դաշկով Մոստովսկյան համայնքում։ Ջրառատ ժամանակ նավարկելի է Բիտեն ագրոքաղաքից (գետափից 155 կմ հեռու)։ Գետափի լայնությունը մոտավորապես 60 մետր է։


== Անվան ծագումնաբանություն ==
Ջրանունը ծագում է բալթիկյան šaras բառից, որն էլ նշանակում է «նեղ», կամ էլ ուգրո-ֆիննական շար «նեղուց, վտակ» բառից։
Իրականում Շչարան նեղ չէ, ընհակառակը, այն բավականին լայն գետ է։ Նրա անվանումը առաջացել է հին աշխարհագրական տերմինից՝ որպես «գետ, առու, վտակ» իմաստներով։ Ջրանվան արմատները սար-/տուր-/չար-/շուր-/շչար (Սերվեչ, Սերգուչ, Տուրյա, Տուրոսա, Չերես Չերեյա, Շուրա, Շուրիցա, Շչարա, Շչարկա) և կարելի է համեմատել ուգորականի հետ՝ տուր-/ սոր-/շոր՝ «լիճ, գետ, վտակ»։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Шара»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Белоруссия и Верхнее Поднепровье. // Ресурсы поверхностных вод СССР. Описание рек и озёр и расчёты основных характеристик их режима. — 1971.
Սրբուկ

Սրբուհի Սարգսյան (ապրիլի 3, 1994(1994-04-03), Երևան, Հայաստան) ավելի հայտնի է որպես Սրբուկ, հայ փոփ երգչուհի-երգահան։ Սրբուհի Սարգսյանը երգարվեստում հայտնվել է հայկական Իքս Ֆակտորի առաջին եթերաշրջանին մասնակցելուց հետո, որտեղ գրավել է երկրորդ հորիզոնականը։ 2018 թվականին նա մասնակցել է Ուկրաինայի Ձայնը հեռուստաշոուի ութերորդ եթերաշրջանին՝ զբաղեցնելով չորրորդ տեղը։ Սրբուկը ներկայացրել է Հայաստանը Եվրատեսիլ 2019 երգի մրցույթում, որտեղ կատարել է «Walking Out» երգը։


== Վաղ կյանքը ==
Սրբուհի Սարգսյանը ծնվել է 1994 թվականի ապրիլի 3-ին, Երևանում։ Նա երաժշտական կրթությունը ստացել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում։ Մանուկ հասակում հաճախել է քանոնի։


== Գործունեություն ==
2010 թվականին մասնակցել է հայկական Իքս Ֆակտորի առաջին եթերաշրջանի լսումներին, որտեղ երգել է Սիայի «Soon We'll Be Found» երգը և անցել հաջորդ փուլ։ Նա միացել է Գարիկ Պապոյանի թիմին և եզրափակչում զբաղեցրել երկրորդ տեղը։ 2012 թվականին Սրբուկը ստեղծել է իր խումբը, որը կոչվել է «Allusion»: 2014 թվականին նա Պապոյանի հետ ներկայացրել է «Boat» երգը, որը ռուսական  «Лёгок на поми́не» ֆիլմի սաունդթրեքերից է։
2016 թվականին Սրբուկը թողարկել է իր դեբյուտային «Եթե կարող ես» սինգլը։ 2018 թվականին նա մասնակցել է Ուկրաինայի Ձայնը մրցույթի ութերորդ եթերաշրջանին, որտեղ մարզվել է Պոտապի թիմում և զբաղեցրել չորրորդ տեղը։ 2018 թվականի նոյեմբերի 30-ին հայտարարվեց, որ նա Եվրատեսիլ 2019 երգի մրցույթում կներկայացնի Հայաստանը։ Հայտարարությունից անմիջապես հետո Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերությունն նաև բացեց երգերի ներկայացման ժամանակաշրջանը` երգահաններին իրենց ստեղծագործություններն ուղարկելու համար։ 2019 թվականի մարտին հայտնի դարձավ, որ Սրբուկը մրցույթում կատարելու է «Walking Out» երգը։ Նա ելույթ ունեցավ երկրորդ կիսաեզրափակչի ժամանակ և չկարողացավ անցնել եզրափակիչ փուլ։


== Սկավառակագրություն ==


=== Սինգլներ ===


==== Որպես մենակատար ====


==== Համագործակցություններ ====


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2019-01-01 at the Wayback Machine.
Մուշեղ Գրիգորյան

Մուշեղ Զուլումի Գրիգորյան (նոյեմբերի 18, 1960(1960-11-18), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարիչ, գեղանկարիչ։
ՀՀ ժողովրդական նկարիչ Զուլում Գրիգորյանի որդին է։


== Կենսագրություն ==
1983 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։
1985-1986 թվականներին սովորել է Հայաստանի Գիտությունների Ակադեմիայի ասպիրանտուրայում։
1981-1988 թվականներին ուսանել է գեղանկարչություն հոր՝ Զուլում Գրիգորյանի արվեստանոցում։
1988 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։
1985 թվականից մասնակցում է Հանրապետական և միջազգային ցուցահանդեսների։
Ստեղծագործում է հիմնականում բնանկարի, նատյուրմորտի, կոմպոզիցիաների բնագավառներում։


== Ստեղծագործական գործունեություն ==
Մուշեղ Գրիգորյանն ունի գեղանկարչի իր կոլորիտը։ Գործերին բնորոշ են թանձր կոլորիտը, պատկերի ստեղծման ազատությունը, անհանգիստ շարժման զգացողությունը։
Օժտված լինելով գեղանկարչի առանձնահատուկ ձիրքով, նա ունի մտավորականին անհրաժեշտ գիտելիքներ աշխարհի և կյանքի մասին, որոնք կարևորում են նրա արածը։ Նա ստեղծում է ոչ թե մտացածին, իրականությունից կտրված պատկերներ, այլ նկարում է բնությունից։
Աշակերտելով հորը՝ ՀՀ ժողովրդական նկարիչ Զուլում Գրիգորյանին, նա ազատ կազմակերպում է պատկերը և համարձակորեն օգտագործում բնության տվածը։
Գործերից պահվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Հայաստանի նկարիչների միության ֆոնդում, մասնավոր հավաքածուներում (Ֆրանսիա, Անգլիա, ԱՄՆ, Իրան, Լիբանան, Սիրիա, Իսպանիա, Ավստրիա, Ռուսաստան)։
2003 թվականին ընդգրկվել է «Հազարամյակի (Millennium) արվեստի ուղեցույցում» (Բարսելոնա)։


== Ցուցահանդեսներ ==
Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել՝ 

Երևանում (1985, 1990, 1994, 1998, 1999),
Մոսկվայում (1987),
Աֆղանստանում (1987),
Շվեյցարիայում (1992, Հայ նկարիչների միություն)
Սիրիայում (1992, Հայկական մշակույթի կենտրոն)
Բարսելոնայում (2001, Եվրո-Արվեստ)
Տոկիոյում (2002, Արվեստի փառատոն, Գինգա պատկերասրահ)
Վիեննայում (2003, Ռուսական արվեստի ինստիտուտ)
Փարիզում (2004)


== Ստեղծագործություններ ==
«Նատյուրմորտ» 1985,
«Սևան», 1989,
«Ազատություն», 1991,
«Վարդեր», 1995,
«Սպասում», 2000,
«Դաշտ», 2001,
«Վիճակ», 2003,
«Մղձավանջ», 2004,
«Արարատ», 2008,
«Անապատ», 2008,
«Քրիզանթեմներ», 2010,
«Նշենիներ», 2011։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մուշեղ Գրիգորյանի կայքը Archived 2014-05-17 at the Wayback Machine.
Սեմիդուբի (գյուղ, Գոլովանևի շրջան)

Սեմիդուբի (ուկրաիներեն՝ Семидуби), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Գոլովանևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սեմիդուբի գյուղում բնակվում էր 466 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2515 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 185,29 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կումայրիի ճակատամարտ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կումայրի (այլ կիրառումներ)Կումայրիի ճակատամարտ, ռազմական բախում Արմինիա կուսակալության և Արաբական խալիֆայութան միջև, որը տեղի է ունեցել 774 թվականին Կումայրիում։ Հայկական կողմի հրամանատարն էր Արտավազդ Մամիկոնյանը, իսկ արաբական կողմինը՝ զորավար Հասան իբն-Քահթաբան։ Այս ճակատամարտում հայերը հաղթանակ են տանում։


== Նախապատմություն ==
8-րդ դարում Արմինիայում տեղի են ունենում հակաարաբական ապստամբություններ, որոնք գլխավորում էին հիմնականում Մամիկոնյան ու Բագրատունի իշխանական տոհմերի ներկայացուցիչները։ Այդ ապստամբություններից մեկը 774 թվականին մեկնարկած ապստամբությունն է։
Ծրագրավորված և նախապատրաստած զինված ելույթը սկսում է Հմայակ Մամիկոնյանի որդի Արտավազդը։ Ստեղծված զորամասը փոքրաթիվ էր և մեծամասշտաբ ապստամբական շարժում սկսելու համար անբավարար։ Հայ զորավարը դիմում է վտանգավոր քայլի և ներկայանում ոստիկան Հասան իբն-Քահթաբային։
Հայոց հեծելազորն այդ ժամանակ աչքի էր ընկնում իր մարտունակությամբ և ամբողջ տարածաշրջանում մեծ հռչակ էր վայելում։ Այրուձին պահպանելու համար ծախսերը հոգալու նպատակով արաբները համաձայնվել էին գանձվող հարկերից դրամական հատկացում էին կատարում հայոց իշխաններին։ Արաբները հայոց իշխաններին չէին թողնում նույնիսկ զորամասեր պահել, քանի որ դրանք համարում էին ապստամբությունների ընթացքում ամենակազմակերպված ռազմական ուժը։ Այս պատճառով արաբները սկսել էին վարել այրուձին կրճատելու քաղաքականություն, որից հետո Արտավազդի համար ակնհայտ էր դառնում, որ արաբները չէին զինելու հայկական զորամասը։ Հայկական զորամասը զինելու համար հիմնավորումը պետք է արաբներին արժանապատիվ թվար, մյուս կողմից՝ հայկական զորամասին ոչնչի չպարտավորեցներ։


== Ճակատամարտ ==
Արտավազդն իր մարտիկներին զինելուց հետո շարժվում է դեպի Կումայրի, որտեղ հանդիպում է արաբ հարկահաններին պաշտպանող զինված ստորաբաժանմանը։ Ըստ հայկական հրամանատարության ընդունած որոշման՝ գրոհը պետք է լիներ հանկարծակի և սրընթաց, որից հետո արաբները չէին կարողանա միասնական մարտաշար ձևավորել։ Գրոհից հետո, ինչպես մտածել էին հայերը, արաբները խուճապի են մատնվում, որից հետո չեն կարողանում ամբողջական մարտակարգ ձևավորել և պարտություն են կրում։ Արտավազդի մարտիկները խլում են արաբ հարկահանների վերցրած հարկերը, որից հետո հեռանում դեպի հյուսիս-արևմուտք։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուդիլկուր

Ուդիլկուր (ֆր.՝ Houdilcourt), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 148 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.10 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.3 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 145 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 55 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 60 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 90 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 68-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 22։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,6 %։ 68 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 63 անձ (34 տղամարդ և 29 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (3 տղամարդ և 2 կին)։ 22 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Օստրովա (գյուղ, Ռամենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕստրովաՕստրովա (ռուս.՝ Острова), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Ռամենսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շվեյցարիայի հայկական տպագրություն

Շվեյցարիայի հայկական տպագրություն (Ժնևի հայկական տպագրություն), սկզբնավորվել է 19-րդ դարի վերջին - 20-րդ դարի սկզբին՝ Շվեյցարիայի մայրաքաղաք Ժնևում։ 


== Պատմություն ==

19-րդ դարի վերջին - 20-րդ դարի սկզբին Ժնևում գործել է ՀՅԴ-ի տպարանը, որը տպագրել է շուրջ 20 անուն գիրք` Վեռներ Զոմբարտի «Սօցիալիզմը եւ սօցիալական շարժումը 19-րդ դարում» (թարգմանություն գերմաներենից, 1898), Ավետիս Ահարոնյանի «Պատկերներ հայ յեղափոխական կեանքից» (1901), «Ազատութեան ճանապարհին» (1902), Էդվարդ Ակնունու «Կովկասեան վէրքեր» (1913) երկերը, Պյոտր Կրոպոտկինի «Երիտասարդներին» (թարգմանություն ֆրանսերենից, 1898) աշխատությունը, «Մեծ մարդասպանի դէմ» (Պաշտօնական արձանագրութիւն եղեռնական ատեանի դատավարութեան կատարւած Կ. Պօլսում, 1906) գիրքը, Սիամանթոյի «Հայորդիները» (1906), Վտարանդիի «Վիտօշի բազէն» (1906) բանաստեղծությունների ժողովածուները և այլն։ 
20-րդ դարի առաջին տասնամյակում Սոցիալ-դեմոկրատական բանվորական հայ կազմակերպության տպարանում հրատարակվել է Եսալեմի «Թող ֆակտերը խոսեն» (1904), Պոլ Լաֆարգի «Սօցիալիստական պարզ ճշմարտութիւններ» (թարգմանություն ֆրանսերենից, 1904), «Դրոշակի» տպարանում՝ Էդվարդ Ակնունու «Դէպի կռիւ» (1904), Սոցիալ-դեմոկրատական բանվորական կուսակցության տպարանում՝ Կարլ Մարքսի «Վարձու աշխատանք եւ կապիտալ» (թարգմանություն գերմաներենից, 1904), Գեորգ Բրանդեսի «Հայաստանը եւ Եւրոպան» (1907) և այլ երկեր։ Շուրջ 35 գիրք էլ Ժնևում տպագրվել է առանց տպարանի հիշատակության։ Լոզանում՝ Մարտիրոս Նալբանդյանի տպարանում տպագրվել է «Համառօտ տեղեկագիր եւ ընդարձակման ծրագիր Լօզանի հայ կրթարանին» (1907) գիրքը։
19-րդ դարի վերջից մինչ այսօր Շվեյցարիայում հրատարակվել են շուրջ 10 անուն հայերեն պարբերականներ։ Բացի ՍԴՀԿ «Հնչակ» և ՀՅԴ «Դրօշակ» թերթերից` Շվեյցարիայում 20-րդ դարի սկզբին հրատարակվել են հայ սոցիալ-դեմոկրատների «Հանդէս» (Ժնև, 1900) և «Բանւոր» (Ժնև, 1904) պաշտոնական պարբերականները, որոնք, սակայն, Շվեյցարիայի հայերի կյանքին գրեթե չեն անդրադարձել։ 1904–1905 թվականներին Լոզանում տպագրվել է «Գիտություն» գիտահանրամատչելի ամսաթերթը, 1979–1984 թվականներին Ժնևում՝ «Ցոլք» պարբերաթերթը։ Ներկայում լույս են տեսնում «Շնորհալի», «Մենք» և «Արձագանք» պարբերականները։


== Ծանոթագրություններ ==
Unconditionally

«Unconditionally», Քեթի Փերրիի երգն իր Prism (2013) չորրորդ ստուդիական ալբոմից։ Ստեղծագործությունը գրվել է Քեթիի կողմից, պրոդյուսերներն են Մաքս Մարտինը և Լուկաշ Հոտվալդը։ Երգը պաշտոնապես թողարկվել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 16-ին։ Երգը անպատասխան սիրո մասին է։ Փերրին հայտնել է, որ «Unconditionally»-ն ալբոմի իր սիրելի երգն է և նվիրված է Ջոն Մեյերին։
Երգը գրավել է 14-րդ տեղը ամերիկյան Billboard Hot 100 աղյուսակում՝ դառնալով Փերրիի միակ երգը վերջին 5 տարվա մեջ, որ չի ընդգրկվել աղյուսակի առաջին տասնյակում։


== Երգացանկ ==
CD սինգլ1. "Unconditionally" – 3։48
2. "Unconditionally" (ինստրումենտալ) – 3։48


== Հիթ-շքերթներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Օրտուերի

Օրտուերի (իտալերեն՝ Ortueri), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սարդինիա մարզի Նուորո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1435 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), իսկ բնակչության խտությունը՝ 37 մարդ/կմ², ընդգրկում է 39 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 8036։ Հեռախոսային կոդ՝ 0784։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Աստերոիդների ցանկ (232901-233000)

Աստերոիդների ցանկ (232801-232900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (233001-233100)
 Աստերոիդների ցանկ (232801-232900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (233001-233100)
Կուեդայի շրջան

Կուեդայի շրջան (ռուս.՝ Куединский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պերմի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1926 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կուեդա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2616 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 30360 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,61 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ֆինինգեն

Ֆինինգեն  (գերմ.՝ Finningen), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Դանուբի Դիլինգենի շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1646 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 27.84 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 73 150։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուսաստանի նախագահի ինքնաթիռ

Ռուսաստանի նախագահի ինքնաթիռ-քաղաքացիական օդային նավատորմ, որը տեղափոխում է Ռուսաստանի նախագահին։
Ռուսաստանի նախագահի թռիչքներն իրականացվում են Ռուսաստանի ավիացիոն նավատորմի Հատուկ օդային ջոկատի ինքնաթիռները, որոնք նախատեսված են Ռուսաստանի նախագահի և այլ պետական գործիչների փոխադրումների համար։ Նախագահական ինքնաթիռը գտնվում է նախագահի գործերի կառավարման հաշվեկշռում։


== Պատմություն ==
1992 թվականից Ռուսաստանի նախագահը թռչում էր «ԻԼ-62», «Տու-154», «Տու-134», և «Յակ-40» ինքնաթիռներով։ Մինչ այդ «ԻԼ-18» ինքնաթիռով թռչել են նախագահներ Նիկիտա Խրուշչովն ու Լեոնիդ Բրեժնևը, Յուրի Անդրոպովը, Կոնստանտին Չեռնենկոն, Միխայիլ Գորբաչովը։
1996 թվականիցից հետո  նախագահական հիմնական ինքնաթիռ է հանդիսանում քառաշարժիչ, լայնիրան հեռագնաց «ԻԼ-96-300-ՊՈՒ» ինքնաթիռը, որը ուղևորատար «ԻԼ-96»-ի էականորեն վերափոխված տարբերակն է։ Երկու ՊՈՒ տառերը նշանակում են ռուս.՝  «пункт управления»։ Ռուսաստանի նորագույն պատմության ընթացքում նախագահներն օգտագործել են 4 այդպիսի ինքնաթիռներ։ Առաջին ինքնաթիռը (RA-96012) օգտագործել է Բորիս Ելցինը։ 2003 թվականին պատրաստվեց նոր ինքնաթիռ (б/н 96016) Վլադիմիր Պուտինի համար։ 2010 թվականին նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևը հայտարարեց, որ ցանկանում է ընդլայնել նախագահական  օդային նավատորմը Վորոնեժի ինքնաթիռային գործարանում պատրաստված ևս 2 նույնատիպ ինքնաթիռների մակնիշների հաշվին։ Դրանցից առաջինը (RA-96020) հանձնվեց հատուկջակատայիններին 2012 թվականի դեկտեմբերին։ Երկրորդը՝   (RA-96021) 2014 թվականի հունվարի 30-ին հանձնվեց  Ռուսաստանի ավիացիոն  Հատուկ օդային ջոկատայիններին։ 2013 թվականի ապրիլի 25-ին կնքվեց պետական պայմանագիր ևս մեկ, թվով 5-րդ «ԻԼ-96 -300 -ՊՈւ -Մ 1» ինքնաթիռ ձեռք բերելու համար, որի արժեքը 5․2 միլիարդ ռուբլի էր։ Մատակարարումը պլանավորված էր մինչև 2015 թվականի վերջը։ 2015 թվականի սեպտեմբերի 28-ին մրցույթի համաձայն «Միավորված ավիաշինարարական կորպորացիան» 2 հատ «ԻԼ-96 -300 -ՊՈւ -Մ 1» պատվեր ստացավ։ Ինքնաթիռները առաքվելու էին  2017-2018 թվականներին։


== Նկարագրություն ==
Ինքնաթիռն իրենից ներկայացնում է ուղևորափոխադրող «ԻԼ-96»-ի էականորեն վերափոխված տարբերակը՝ հարմարավետության և անվտանգության ապահովման տեսանկյունից։ Սրահի հարդարման աշխատանքներով զբաղվել է անգլիական Diamond Aircraft Industries միավորումը, որը մասնագիտացված է ինքնաթիռային սարքավորումներով։


== Ներքին հարդարում ==
Ինքնաթիռը ներկված է ռուսական ավիաընկերության ավանդական գույնով, որի հորիզոնական հատվածում  ավելացվել է Ռուսաստանի դրոշը։


== Ծանոթագրություններ ==
(8814) Ռոսեվեն

(8814) Ռոսեվեն (անգլ.՝ Rosseven), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,175907 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6493 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7025 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2067,28 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174142 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,85° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8814) Ռոսեվեն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(3983) Սակիկո

(3983) Սակիկո (անգլ.՝ Sakiko), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,449802 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1739 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7257 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1400,54 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,257044 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,61° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3983) Սակիկո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դուերո

Դուերո (իսպ.՝ Duero [ˈdweɾo]), Դորու(պորտ.՝ Douro) կամ Դուրիուս (լատ.՝ Durius) գետը սկիզբ է առնում Իսպանիայի տարածքում և թափվում է Ատլանտյան օվկիանոս։ Պիրենեյան թերակղզու ամենախաշար գետերից մեկն է, ընդհանուր երկարությունը կազմում է 897 կմ։ Իսպանիայի տարածքում Դուերոն հոսում է Սորիա, Բուրգոս, Վալյադոլիդ, Սամորա, Սալամանկա պրովինցիաներով։ Գետը սահմանը հատում է Միրանդա դու Դորու քաղաքի շրջանում ու այնուհետև հոսում է Պորտուգալիայի տարածքով Դորու անվան տակ։ Գետի կրկնակի անվանումը, որպես կանոն, արտացոլվում է աշխարհագրական քարտեզների վրա։ Վտակներից են՝ Պիսուերգա, Տորմես։
Դորուի ակունքի շրջանում է տեղադրված Պորտուգալիայի մեծությամբ երկրորդ քաղաքը՝ Պորտուն։
2001 թ. ՅՈՒՆԵՍԿՈ-ն Ալտու Դորու խաղաղագործական շրջանը Դորուի վերին հոսանքի շրջանում հայտարարեց որպես «Համաշխարհային ժառանգություն»։


== Անվանում ==
Անվանումն առաջացել է կելտական Dur «գետ, ջուր» բառից։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոկադամովո (Օկտյաբրսկի շրջան)

Նովոկադամովո (ռուս.՝ Новокадамово), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Արտեմոսկովո գյուղական համայնքի շրջկենտրոնն է։
Բնակչությունը կազմում է 1478 մարդ։
Զբոսաշրջությունը Վրաստանում

Զբոսաշրջությունը Վրաստանում` Կովկասի հնագույն երկրներից մեկում, ակտիվորեն խրախուսվում է կառավարության կողմից։ Ոլորտի ղեկավարումն իրականացնում է Վրաստանի զբոսաշրջության ազգային վարչությունը։ Վրացական զբոսաշրջության պաշտոնական կայքը, որը ներկայացնում է երկրի տուրիստական արտադրանքը՝ Georgia and Travel կայքն է։


== Էկո-զբոսաշրջություն ==
Էկո-զբոսաշրջությունը Վրաստանի զբոսաշրջության ամենաեկամտաբեր ուղղություններից մեկն է, և միևնույն ժամանակ երկիրն այդ առումով ունի զգալի ներուժ։ Վրաստանում այս ոլորտն ունի մեծ հնարավորություններ՝ հաշվի առնելով երկրի զբաղեցրած 12–րդ տեղն ըստ կենսաբազմազանության։ Վրաստանի հողատարածքի համարյա կես միլիոն հեկտարը  պաշտպանված տարածքներ են, դա մոտավորապես երկրի տարածքի 7 %-ն է։ Բոլոր արգելոցների 75%-ը անտառապատ են։ Վրաստանում կան 14 ազգային արգելոցներ, 9 ազգային պարկեր, 14 բնական հուշարձաններ և 2 բնական լանդշաֆտներ [3]:


== Հանրահայտ քաղաքներ ==
Թբիլիսի՝ Վրաստանի խոշորագույն քաղաքը և երկրի մայրաքաղաքը։ Քաղաքի առավել հայտնի տուրիստական օբյեկտներն են համարվում՝ Սուրբ Երրորդության մայր տաճարը, Ազատության Հրապարակը, Սիոնի մայր տաճարը, Մետեխի վանքը, Նարիկալան, Վրաստանի խորհրդարանի շենքը, Ռուսթավելի պողոտան, Թբիլիսյան օպերան, Անչիսխաթի եկեղեցին, Պանթեոնը, Մթածմինդան (Սուրբ Սար), Քաշվեթի եկեղեցին, Խաղաղության կամուրջը։
Բաթում՝ գլխավոր տուրիստական կենտրոն և ժամանակակից Վրաստանի նավահանգիստը։
Քութայիս՝ այստեղ են գտնվում Բագրատի տաճարը, Գելաթի վանքը, որոնք համարվում են  ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ։


== Զբոսաշրջության տեսակներ ==
Վրաստանն առաջարկում է զբոսաշրջության հետևյալ տեսակները՝ 

արկածային.
մշակութային.
գինու.
խաղային.
հնագիտական.
լեռնային.
խոհանոցային.
ազգագրական.
կրթական.
քարանձավային.
էկո-զբոսաշրջություն.
թռչունների դիտում։Պաշտոնական վիճակագրության համաձայն` 2015 թվականին.

զբոսաշրջիկների 38%-ն այցելում էին Վրաստան հանգստի և ժամանցի նպատակով,
20%-ը գալիս են այցելելու իրենց բարեկամներին կամ ընկերներին,
տրանզիտով երկիրն այցելել են զբոսաշրջիկների 19%-ը,
9%-ը` հատուկ գնումներ կատարելու համար,
5%-ն այցը կատարել են գործնական նպատակներով։


== Հանգստավայրեր ==
Հանրապետությունում կան մոտ 300 լեռնային, մերձծովյա կլիմայական, հանքաջրաբուժական և ցեխային հանգստավայրեր։ Ձմեռային հանգստավայրերն ակտիվ են դեկտեմբերի վերջերից մինչև ապրիլի վերջը, իսկ ամառայինները՝ մայիսի վերջից մինչև հոկտեմբերի կեսերը։


== Լեռնային զբոսաշրջություն, լեռնագնացություն, ժայռամագլցում ==
Կովկասյան լեռների վրացական հատվածում հինգ գագաթներ բարձրությամբ գերազանցում են Մոնբլանը։ Սվանեթի լեռնային շրջանի գագաթներից Ուշբա լեռը (4710 մ) համարվում է Կովկասի ամենադժվարանցելի լեռներից մեկը։ Խևսուրեթին, Խևին, Պշավին, Տուշեթին, Ռաչան և Սվանեթին համարվում են քիչ անցանելի և այդ պատճառով էլ գրավիչ են արկածային զբոսաշրջության սիրահարների համար։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
«New York Times» հրատարակչությունը Վրաստանը ներառել է այն 52 երկրների ցանկում, որոնք պարտադիր պետք է այցելել [2]:


== Տես նաև ==
ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտները Վրաստանում Archived 2015-10-04 at the Wayback Machine.
Գամարջոբա. հայերեն կայք Վրաստան այցելող զբոսաշրջիկների համար Archived 2016-11-18 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սենջեհ շրջան

Սենջեհ (անգլերեն՝ Senjeh District), շրջան Լիբերիայի հյուսիս-արևմուտք գտնվող Բոմի երկրամասում։ Այն Բոմիի 4 շրջաններից մեկն է։ Բնակչությամբ կազմում է մոտ 29,325 մարդ՝ 2008 թվականի տվյալներով։ Բնակչությունը հիմնականում խոսում է սովորական և լիբերիական անգլերենով, նաև տեղական լեզուներով (Կփելլա լեզու)։
Բառա Լոնգա

Բառա Լոնգա (պորտ.՝  Barra Longa), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Զոնա դա Մատայի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 6558 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 386,101 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 17,0 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1939 թվականի հունվարի 1-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 20 326 584,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 2.897,59 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,668 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Ցնդած պրոֆեսորը

Ցնդած պրոֆեսորը (անգլ.՝ Nutty Professor), ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Թոմ Շեդյակը։


== Սյուժե ==
Շատ գեր և անճոռնի Շարման Կլամպին չվերցրին բասկետբոլի թիմ ավելորդ քաշի պատճառով, այդ պատճառով էլ նա իրեն նվիրեց գիտությունների ուսումնասիրությանը և արդյունքում պրոֆեսոր դարձավ։ Շուտով Շերմանը սիրահարվում է իր աշխատակցուհուն և որոշում է նիհարել։ Դա այնքան էլ հեշտ չէր։ Նա գնում է իր լաբորատորիա, որտեղ երկար ժամանակ մշակում էր քաշի կորստի համար դեղը, և ընդունում է եռակի չափաբաժին։ Դեղը դեռ վերջնականապես մշակված չէր և դրա ազդեցությունը սահմանափակվում էր ժամանակի մեջ։ Երբ պրոֆեսորը ընդունում է դեղը, նա ոչ միայն դառնում է բարեկազմ և գեղեցիկ, այլ նաև դառնում է ուրիշ մարդ։ Այդ «գեղեցիկ տղամարդը» իրեն սկսում է անվանել «Buddy Love» և բավականին անպատկառ ձևով է իրեն պահում։ Ավելի ուշ Շերմանը հասկանում է, որ ոչ մի դեղամիջոցներ և դեղեր չեն կարող համեմատվել իսկական սիրու հետ։


== Դերերում ==
Էդի Մերֆի - Շերման Կլամպ, Բադդի Լավ, Կլետուս Կլամպ, Էրնի Կլամպ, Աննա Կլամպ, Ջենսեն Կլամպ, Լենս Պերկինս
Ջադա Փինկետ - Կառլա Պարտի
Լարի Միլլեր - Ջեյմս Կոբուրն
Դեյվ Շապպել
Ջոն Էյլս
Պետրիշա Ուիլսոն
Ջամալ Նիկսոն
Նիկոլ Մակոլի Պետկինս


== Նկարահանման անձնակազմ ==
Ռեժիսոր։ Թոմ Շեդյակ
Սցենարիստ։ Դևիդ Շեֆֆիլդ, Բերի Բլաուստայն, Թոմ Շեդյակ, Սթիվ Օդեկերկ
Պրոդյուսեր։ Բրայան Գրեյզեր, Ռասսել Սիմոնս, Ջերի Լյուիս
Օպերատոր։ Խուլիո Մակատ
Նկարիչ։ Վիլյամ Էլիոթ
Կոմպոզիտոր։ Դևիդ Նյուման
Մոնտաժ։ Դոն Ցիմերման
Գրիմ։ Ռիկ Բեյկեր
Բեմական հանգուստ։ Խա Նգուեն


== Առանձնահատկություններ ==
Ֆիլմում հատկապես ընգծված են Շերմանի ընտանիքի խնջույքի տեսարանները- նրանց գիրությունից տառապող հայրը, մայրը, եղբայրները և եղբորորդին։


== Պարգևներ ==
1997- Օսկար
Հաղթող կատեգորիաներ

Լավագույն գրիմ - Ռիկ Բեյկեր, Դևիդ Լերոյ Անդերսոն1997- Ոսկե գլոբուս
Առաջադրված կատեգորիաներ

Լավագույն դերասան- Էդի Մերֆի


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Էդի Մերֆին ֆիլմում խաղացել է 7 դեր։


== Տես նաև ==
Ցնդած պրոֆեսորը 2. Քլամփների ընտանիքը - 2000 թվական


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Чокнутый профессор»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Վիգան

Վիգան (անգլ.՝ City of Vigan, իսպ.՝ La Ciudad de Vigan, Ciudad Fernandina de Vigan, թագ․՝ Lungsod ng Vigan), Ֆիլիպինների Հարավային Իլոկոս նահանգի վարչական կենտրոնը։ Քաղաքը ընդգրկում է 11 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 53,879 մարդ է (2015)։ Բնակչության խտությունը կազմում է 4,295 մարդ/կմ²։
Քաղաքը գտնվում է Լուսոն կղզու արևմտյան ափին և ուղղված է դեպի Հարավչինական ծովը։ Կառուցվել է տարբեր ոճերով, ճարտարապետության մեջ համակցված են ինչպես իսպանական, այնպես էլ արևելյան տարրեր։


== Պատմություն ==
Վիգանը գտնվում է մի կղզու վրա, որը ցամաքի հիմնական զանգվածից առանձնացված է երեք գետերով՝ Աբրա, Մեստիսո և Գովանտես։ Դեռ իսպանացիների գալուց առաջ, այս տարածքի բնակչությունը առևտուր է արել չինացի վաճառականների հետ։ Ասիայի երկրներից տարբեր ապրանքներ են բերվել այստեղ՝ լեռնային շրջանների ժողովուրդների կողմից արդյունահանվող ոսկու, մոմի և այլ ապրանքների հետ փոխանակելու համար։ Գեներալ-նահանգապետ Գվիդո դե Լավեսարիսի՝ Իսպանիայի թագավոր Ֆիլիպ II-ին ուղղված երկու նամակներում ասվում է.Լավ կլինի ուղարկել կապիտան Խուան դը Սալսեդոյին 70 կամ 80 զինվորի հետ միասին՝ ուսումնասիրելու իլոկանների հողերը Բիգան կոչվող գետի ափերին։Իսպանացիներն այստեղ են ժամանել 1572 թվականին։ Խուան դը Սալկեդոն հիմնադրել է քաղաքը, որը կոչվել է Վիլյա Ֆերնանդինա դե Վիգան՝ ի պատիվ Ֆիլիպ II-ի որդու՝ արքայազն Ֆերդինանդի։
Սկզբնապես նահանգը, որի կենտրոնը Վիգանն էր, միավորել է մի քանի ժամանակակից նահանգների տարածքները։ Դրանք են Հարավային և Հյուսիսային Իլոկոս, Լա Յունիոն, Աբրա և Լեռնային գավառի մի մասն։ 1576 թվականին, ավգուստինյան վանականների գալուց հետո, սկսվել է շրջանի քրիստոնեացումը։ Այստեղ տեղակայվել է իսպանական կայազոր` հարևան տարածքները վերահսկելու համար։ Սկզբնապես քաղաքը կոչվել է Վիլյա Ֆերնանդինա, այնուհետև՝ Վիլյա Ֆերնադինա դե Վիգան, և վերջում թողել են միայն վերջին մասը։ 17-րդ դարում Վիգանը եղել է Նոր Սեգովիայի արքեպիսկոպոսության կենտրոնը։


== Բնակչություն ==


== Կրթությունը Վիգանում ==
Քաղաքն ունի մի շարք բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ։ Հյուսիսային Ֆիլիպինների համալսարանը ամենահինն է Հյուսիսային Լուսոնում։ Հյուսիսային Իլոկոսի Սուրբ Պողոսի քոլեջը ամենահին մասնավոր հիմնարար դպրոցն է, որը հիմնադրվել է Վիգանի Սուրբ Պողոսի վանքի քույրերի կողմից։ Վիգանի աստվածաբանական քոլեջը մարզի երկրորդ ամենահին մասնավոր հիմնարար դպրոցն է, որը հիմնադրվել է Աստվածաբանական միության քահանաների կողմից։


== Քույր-քաղաքներ ==
 Ագադիր, Մարոկկո
 Հոնոլուլու, Հավայի, ԱՄՆ
 Մալակկա, Մալայզիա
 Մար դել Պլատա, Արգենտինա


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուսկի (Օռլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռուսկի (այլ կիրառումներ)Ռուսկի (ռուս.՝ Русский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օռլովսկի շրջանում։ Մտնում է Կրասնոարմեյսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Աստերոիդների ցանկ (87401-87500)

Աստերոիդների ցանկ (87301-87400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (87501-87600)
 Աստերոիդների ցանկ (87301-87400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (87501-87600)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (85001)-(90000)»։ www.minorplanetcenter.net
Քիրսի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Քիրս գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 3 հուշարձան (2 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Միրոլյուբովկա (գյուղ, Նովոսերգիևսկի շրջան)

Միրոլյուբովկա (ռուս.՝ Миролюбовка), գյուղ Ռուսաստանի Օրենբուրգի մարզի Նովոսերգիևսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Երմոլինո (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԵրմոլինոԵրմոլինո (ռուս.՝ Ермолино), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սևաժայռ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սևաժայռ (այլ կիրառումներ)Սևաժայռ (նախկին անվանումը` Ղարաղայա),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Վայոց ձորի մարզի Եղեգնաձորի տարածաշրջանում, Վարդահովիտ գյուղից` 1 կմ հյուսիս, Արփայի աջակողմյան վտակ Եղեգիս գետի վերին հոսանքի աջ կողմում։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Սևաժայռի մշտական բնակչությունը կազմել է 13, առկա բնակչությունը` 9 մարդ։ Մինչև 1989 թ. գյուղում ապրել են ադրբեջանցիներ, այնուհետ` հայեր։
Սևաժայռի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Սևաժայռի մոտ կան հայկական եկեղեցու ավերակներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Շչորսի փողոց (Յալթա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շչորսի փողոց (այլ կիրառումներ)Շչորսի փողոց (ռուս.՝ Улица Щорса), փողոց Ղրիմի Յալթա քաղաքում։ Անվանվել է ի պատիվ 1918-1920 թվականների Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի հերոս Նիկոլայ Շչորսի։ Զառիվայր փողոց է, որը սկսվում է քաղաքի գրեթե կենտրոնից («Մագարաչ» կանգառ) և ավարտվում Դարսան բլրի արևմտյան լանջին՝ «Ա. Պ. Չեխովի անվան գրողների ստեղծագործական տան» պանսիոնատի մոտ։


== Պատմություն ==
Նախկինում այս փողոցը կոչվել է Պրոլտարսկայա։ Քաղաքի այս հատվածը Յալթայի սահմագիծ է մտել 1870-ական թվականների սկզբին։ Այն գտնվում է Դարսան բլրի արևմտյան լանջին։ Նախկինում այդ հողերը մեծ մասամբ պատկանում էին Ռուսաստանի ազնվականներին և երևելիների դասի ներկայացուցիչներին։ Երբ նրանց հողատարածքներով անցկացնում էին Յալթան և Ալուպկան կապող ճանապարհը, այդ փողոցն անվանեցին Կնյաժեսկայա (Իշխանական) փողոց։
Փողոցն այժմ կոչվում է Նիկոլայ Շչորսի անունով։ Այն սկսվում է Կիրով փողոցից՝ տրոլեյբուսի թիվ 1 օղակաձև երթուղու կանգառի մոտից։ Այդ կանգառը կոչվում է «Մագարաչ»։
1885-1886 թվականներին կազմված քարտեզի համաձայն՝ թիվ 279 հողակտորը պատկանում էր Ելենա Ռիբիցկայային։ Նրա օրիորդական ազգանունն էր Այվազովսկայա և նա մեծ ծովանկարիչ Հովհաննես Այվազովսկու դուստրերից մեկն էր։ Նա եղել է փաստաբան Վլադիմիր Անտոնովիչ Ռիբիցկու կինը, որը 1872-1880 թվականներին դարձել է Յալթայի քաղաքագլուխ։
1886 թվականի քարտեզի վրա 279-րդ հողակտորում կար խաղողի այգի։
1900-ական թվականների սկզբին Ելենա Ռիբիցկայան ճարտարապետ Նիկոլայ Կրասնովին պատվիրում է չորս փոքր երկհարկանի տուն Աուտսկայա (Կիրովի) փողոցում։ Այս ունեցվածքը նրան է պատկանում մինչև 1920-ական թվականների սկիզբ, երբ այն ազգայնացվում է խորհրդային իշխանությունների կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստարանցանո

Ստարանցանո  (իտալերեն՝ Staranzano), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Գորիցիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7013 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 390 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 18 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 34079։ Հեռախոսային կոդ՝ 0481։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ


== Կապի տվյալներ ==
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comunedistaranzano.it/ Archived 2006-08-27 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunedistaranzano.it/ Archived 2006-08-27 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Լուվանկուր

Լուվանկուր (ֆր.՝  Louvencourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 263 մարդ, բնակչության խտությունը` 33.98 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.74 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 26 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 151 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 108-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 43։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,5 %։ 108 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 101 անձ (54 տղամարդ և 47 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (3 տղամարդ և 4 կին)։ 43 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 17-ը` թոշակառուներ, իսկ 16-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Էլեկտրայի բարդույթ

Էլեկտրայի բարդույթ, հոգեվերլուծության հասկացություն է, բարդույթ, որն առաջանում է աղջիկների մոտ, հոր և մոր հետ հարաբերություններում, էդիպյան բարդույթի համակերպը։
Համաձայն հոգեվերլուծության տեսության, Էլեկտրայի բարդույթը բնութագրվում է որպես  աղջիկների անգիտակցական ձգտումը սեփական հոր, ատելությունը մոր նկատմամբ, և մրցակցությունը նրա հետ հոր ուշադրության համար, այն զարգանում է ֆալուսային զարգացման փուլում։ Բարդույթն անվանել են Արգոսի թագավոր Ագամեմնոնի դստեր՝ դիցաբանական Էլեկտրայի անունով, ով վրեժ է լուծել մորից, հոր սպանության համար։

 Հասկացությունն առաջարկվել է Կարլ Գուստավ Յունգի կողմից՝ 1913 թվականին,  աշխատանքի մեջ։ Ֆրոյդը գտնում էր, որ «Էլեկտրայի բարդույթ» տերմինը ընդգծում է որդի-մայր, դուստր-հայր հարաբերությունների նմանությունը, և չնայած կարծում էր, որ էդիպյան բարդույթի տեսությունը ամբողջությամբ տարածվում է տղաների վրա, նախընտրեց խոսել երկու սեռերի էդիպյան բարդույթի մասին, իսկ «Էլեկտրայի բարդույթը» հայտարարեց անիմաստ հասկացություն, հնարավոր է դա պայմանավորված էր Յունգի հետ ունեցած կոնֆլիկտի պատճառով։ Շատ հոգեվերլուծաբաններ այդ հասկացությունը համարում են հնացած և նախընտրում են խոսել էդիպյան բարդույթի կանացի տարբերակի մասին։


== Էդիպյան բարդույթը աղջիկների մոտ ==
Ըստ Ֆրոյդի, աղջիկը ի սկզբանե  երկու ծնողների հետ հավասարապես է կապված, սակայն հետագայում նա իր մոտ բացահայտում է առնանդամի բացակայությունը։

 Այդ բացահայտումը որոշիչ դեր է կատարում կանացի սեռականության զարգացման հարցում։ Առաջին փուլում՝ «նախանձ առնանդամի նկատմամբ» առաջանում է սեռական հակումներ  հոր նկատմամբ, ինչպես նաև նրանից հղիանալու ցանկություն։ Միևնույն ժամանակ նա թշնամաբար է տրամադրվում մոր նկատմամբ, նրան մեղադրելով իր «անլիարժեքության» մեջ։
Ըստ Ֆրոյդի ներքինացման հանդեպ վախի բացակայության պատճառով, աղջիկները ավելի քիչ են տառապում հորը տիրելու ցանկության անիրագործելիությունից և համապատասխանաբար ավելի քիչ են զգում  էդիպյան բարդույթը հաղթահարելու վճռականություն։ Արդյունքում աղջիկները կարող են երկար ժամանակ մնալ էդիպյան իրավիճակում, իսկ կանացի գերեսը մնում է ավելի քիչ զարգացած։ Միևնույն ժամանակ առնանդամ ունենալու կնոջ ձգտումը մնում է ընդմիշտ չբավարարված, նրան դատապարտելով սեփական անկատարության զգացման։
Զիգմունդ Ֆրոյդի կնոջ սեռականության զարգացման այս հայացքները վիճարկվել են բազմաթիվ հոգեվերլուծաբանների կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Jill Scott. Electra After Freud: Myth and Culture.
Hendrika C. Halberstadt-Freud. Electra Vs Oedipus: The Drama of the Mother-daughter Relationship.


== Արտաքին հղումներ ==
Психологический словарь.
Комплекс Электры // Лейбин В. Словарь-справочник по психоанализу, 2010 г.
Профессор психологии Стрельченко о комплексе Электры.
Կլեմենս (զավթիչ)

Կլեմենս (լատ․՝ Clemens, մ.թ.ա. 1-ին դար - 16, Հռոմ, Հռոմեական կայսրություն), Ագրիպպա Պոստումուսի ստրուկ, ինքնակոչ։ Տիրոջ մահից հետո, իրեն նրա տեղը դնելով, փորձել է գրավել կայսեր իշխանությունը։ Իմանալով Գայոս Օկտավիանոսի մահվան մասին ՝ 14 թ-ին, Կլեմենսը որոշում է առևանգել Ագրիպպային և բերել գերմանական լեգեոներների մոտ։ Բայց նավի դանդաղելու պատճառով  Կլեմենսը չի հասցնում, քանի որ Ագրիպպասը սպանվել էր Տիբերիուսի հրամանով։ Երբ Կլեմենսը գողացավ նրա աճյունը, աճեցրեց իր մազերը և մորուքը, ձևացրեց , թե Ագրիպպան է, քանի որ նա շատ նման էր նրան։ Լուրեր տարածվեցին  տգետ մարդկանց մեջ, որ Ագրիպպան կենդանի է շնորհիվ աստվածների, Կլեմենսը ձեռք բերեց բավականին շատ հետևորդներ։ Տիբերիուսը բավականին արագ հասկացավ, որ գործը ստանում է անցանկալի շարունակություն, այդ իսկ պատճառով հրամանատարին հրամայեց սպանել զավթչին։ Երկու հանցագործներ առևանգեցին ինքնակոչին։ Մի քանի օր անց Կլեմենսին բազմաթիվ խոշտանգումներից հետո գաղտնի կերպով  մահապատժի են ենթարկում  պալատում։ Տիբերիուսը, վախենալով իր կողմնակիցներից, վախեցավ իրականացնել հրապարակային սպանություն։ Կոռնելիոս Տակիտոսը վկայում է, որ այն հարցին Տիբերիուսի, թե ինչպես Կլեմենսը հաջողացրեց դառնալ Ագրիպպա, ինքնակոչը պատասխանել է․
—Ճիշտ այնպես, ինչպես դուք՝ Կեսար։
Վարկածներից մեկի համաձայն նա Օգոստոս կայսեր թոռն էր։


=== Գրականության մեջ ===
Ռոբերտ Գրեյվսի  «Ես, Կլավդիոս» վեպի համաձայն՝ Կլեմենսը իրոք եղել է Ագրիպպան, ով կեղծել էր իր մահը։
Սան Սալվադոր (Վալյադոլիդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սան Սալվադոր (այլ կիրառումներ) Սան Սալվադոր (իսպ.՝ San Salvador), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալյադոլիյա պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ակսարկիա Կոստա դել Սոլ շրջանում։ Տարածքը կազմում է 10,47 կմ2։ Բնակչությունը՝ 34 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 49 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
(Իսպաներեն) Valladolideko udalerrei buruzko webgunea Valladolideko aldundiaren webgunean. Archived 2010-04-03 at the Wayback Machine.
(3554) Ամոն

(3554) Ամոն (անգլ.՝ Amun), աստերոիդ ատենի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի մարտի 4-ին Կարոլին Շումեյկերի և Յուջին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 0,973723 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 0,7007 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 1,2467 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Ամոն աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,2521 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 350,95 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 1,025773 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 23,36° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3554) Ամոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իստոկ (Սովետսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իստոկ (այլ կիրառումներ)Իստոկ (ռուս.՝ Исток), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սովետսկի շրջանում։ Մտնում է Չիրսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Լլոյդ Բլանկֆեյն

Լլոյդ Քրեգ Բլանկֆեյն (անգլ.՝ Lloyd Craig Blankfein, սեպտեմբերի 15, 1954, Բրոնքս, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի գործարար, Գոլդման Սաքս (անգլ.՝ Goldman Sachs) կազմակերպության նախագահ, գործադիր տնօրեն։ Այս պաշտոնը ստանձնել է 2006 թվականի մայիսին՝ փոխարինելով Հենրի Փոլսոնին, ով ԱՄՆ ֆինանսների նախարարն էր։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիներ ===
Լլոյդ Բլանկֆեյնը ծնվել է Նյու Յորքի Բրոնքս թաղամասում հրեաների ընտանիքում։ Հայրը ԱՄՆ փոստային ծառայության Մանհեթենի մասնաճյուղում էր աշխատում, իսկ մայրը՝ գրանցող էր։ Երիտասարդ տարիներին Յանկի մարզադաշտում աշխատում էր որպես վաճառող։ Նախնական և միջնակարգ կրթությունն ստացել է Նյու Յորքի կրթական բաժնի հանրային դպրոցներում, իսկ 1971 թվականին Թոմաս Ջեֆերսոնի ավագ դպրոցում արտասանել է բարի երթի ճառը։ Հաճախել է Հարվարդի քոլեջ, որտեղ մասնագիտացել է պատմության ոլորտում և 1975 թվականին ստացել բակալավրի աստիճան։ 1978 թվականին Բլանկֆեյնն ավարտեց Հարվարդի իրավաբանական դպրոցը՝ ստանալով իրավաբանական գիտությունների դոկտորի աստիճան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Profile Archived 2013-06-18 at the Wayback Machine. at Goldman Sachs
Profile at Bloomberg Businessweek
Profile Archived 2012-05-15 at the Wayback Machine. at Forbes
Էրկներ

Էրկներ (գերմ.՝ Erkner), քաղաք Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Օդեր Շպրե շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 11580 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 16,60 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 67 124։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
«Բաունտիի» ապստամբները

«Բաունտիի» ապստամբները (ֆր․ Les Révoltés de la Bounty), ֆրանսիացի գրող Ժյուլ Վեռնի արկածային վիպակը, որը մտնում է «Անսովոր ճանապարհորդություններ» շարքի մեջ։ Գրվել է 1879 թվականին։


== Հրատարակումը ==
Նորավեպի օրիգինալ տեքստը գրվել է Ազգային գրադարանի աշխարհագրագետ Գաբրիել Մարսելի կողմից։ Նա Վեռնի և Էտցելի հետ աշխատել է նաև «Երկրի բացահայտումը» և «Երկրի բացահայտումը գիտությամբ և արդյունաբերությամբ» ստեղծագործությունների վրա։ 1879 թվականի հուլիսի 27–ի դրությամբ, Ժյուլ Վեռնը 300 ֆրանսիական ֆրանկով գնել է նորավեպի հեղինակային իրավունքները։ Հետագայում նա վերափոխել է այն։
Ստեղծագործության առաջին հրատարակումը եղել է Էտցելի Magasin d’Éducation et de Récréation ամսագրում՝ 1879 թ. հոկտեմբերի 1-ից մինչև 1879 թ. դեկտեմբերի 1-ը, և պարունակել է Դրեեի 5 նկարազարդումներ։
Նաև նորավեպը հրատարակվել է «Բեգումի հինգ հարյուր միլիոնը» վեպի հետ միևնույն հատորում՝ 1879 թվականի հոկտեմբերի 20–ից, նույն նկարազարդումներով։


== Սյուժե ==
Նորավեպում պատմվում է անգլիական «Բաունտի» նավի անձնակազմի ապստամբության՝ եղած Խաղաղ օվկիանոսի հյուսիսային մասում, և նավի դաժանորեն ճնշված կապիտանի մասին։


== Բովանդակությունը ==
Գիրքը բաժանված է երեք մասերի։

Գլուխ առաջին. Բախտի քմահաճույքին թողնվածները
Գլուխ երկրորդ. Աքսորյալները
Գլուխ երրորդ. Ապստամբները


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Նորավեպը նկարագրում է XVIII դարերի անգլիական նավատորմի իրական պատմությունը, որի հիման վրա հետագայում գրվել են այլ գրքեր, ակնարկներ և նկարահանվել է ֆիլմ։


== Աղբյուրներ ==
«Բաունտիի» ապստամբները» «Лаборатория фантастики» կայքում
«Բաունտիի» ապստամբները Bookmate.com կայքում
Դոլակովո

Դոլակովո (ռուս.՝ Долаково, ինգուշ.՝ Долакх-Юрт), գյուղ Ռուսաստանի Ինգուշեթիա հանրապետության Նազրանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6369 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Երկու մայրերը

«Երկու մայրերը» (անգլ.՝ The Two Mothers), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարը՝ ստեղծված 1852 թվականին։ Ներկայումս նկարը գտնվում է Լիվերպուլի Ուոլքեր պատկերասրահի հավաքածուում։


== Տեղեկություն նկարի մասին ==
Նկարում պատկերված են մայր և երեխա Մարիամ Աստվածածնի և նորածին Հիսուսի արձանիկի մոտ։ Աշխատանքն իրենից ներկայացնում է «Սու՛ս», — ասաց Քեթ թագուհին» մեծ ստեղծագործության պատառիկը, որը Ռոսսետտին մտահղացել է Ռոբերտ Բրաունինգի «Պիպպան է գալիս» բանաստեղծության մոտիվներով։ Նախապես մոր կերպարը պատկերացել է որպես ֆրեյլին, որը կարդում է թագուհի Կատերինայի համար՝ նստած նրա ոտքերի մոտ։ Ինքը թագուհին հագած է եղել նարդոսամոխրագույն զգեստ և նստել աթոռին, իսկ մյուս աղախինները սանրում էին նրա մազերը։ Եվս մի քանի ծառայող զբաղված էին ասեղնագործությամբ և կարով։ Նկարի հետին պլանում պատկերված է սյուներով կամարակապ լուսամուտ, որի մոտ մի քանի մարդ գնդակ էին խաղում։ Աջ մասում պատկերված է եղել պատշգամբ, որում գտնվում է երգող մանկլավիկ՝ ձեռքին նստած ճուռակ։ Այս տեսքով անավարտ նկարը հեղինակի արվեստանոցում մնացել է մի քանի տարի։ Ռոսսետտին նկարի վրա աշխատանքն սկսել է 1850 թվականին, սակայն ավելի ուշ կտրել է կտավը՝ թողնելով միայն իտալական քնարերգության ժողովածու կարդացող կնոջ հատվածը։ Փոքրիկ աղջկա կերպարը և Մարիամ Աստվածածնի արձանիկը նկարին ավելացվել են բավականին ուշ, այդպես ստեղծագործությունն ստացել է այլ իմաստ և թեմա՝ ընտանեկան բարեպաշտություն և աստվածավախություն։ Մոր կերպարը չի փոփոխվել, նկարիչը թողել է արքունի տիկնոջ միջնադարյան հագուստը Բրաունինգի բանաստեղծությունից։ 


== Ծանոթագրություններ ==