Կոնստանտին Մակովսկի

Կոնստանտին Եգորովիչ Մակովսկի (ռուս.՝ Константин Егорович Маковский, հունիսի 20 (հուլիսի 2), 1839, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 17 (30), 1915, Պետրոգրադ, Ռուսական կայսրություն), ռուս նկարիչ, ակադեմիզմի ներկայացուցիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Մոսկվայում, ռուսական արվեստի գործիչ՝ Եգոր Մակովսկու ընտանիքում։ Եգոր Մակովսկին եղել է մասնագիտությամբ հաշվապահ, զբաղվում էր նկարչությամբ, եղել է հավաքորդ և հասարակական գործիչ, մասնակցել է Մոսկվայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի հիմնադրմանը։
Նկարիչ Վլադիմիր Մակովսկու եղբայրն է։ Ընտանիքի ընկերների թվում էին Կարլ Բրյուլովը և Վասիլի Տրոպինինը։ Եգոր Իվանովիչի բոլոր երեխաները (բացառությամբ Մարիայի, որը դերասանուհի էր) դարձան անվանի նկարիչներ։ 
Ավելի ուշ Կոնստանտինը գրել է. 
«Այն ինչի ես հասել եմ, ես ինձ պարտավորված եմ զգում ոչ ակադեմիայի, ոչ դասախոսների առաջ, այլ միայն՝ հայրիկիս»։
1851 թվականին Կոնստանտինը ընդունվել է Մոսկվայի գեղանկարչության և քանդակագործության ուսումնարան, որտեղ նա դարձավ առաջին ուսանողը, հեշտությամբ ստանալով բոլոր հասանելի մրցանակները։ Նրա ուսուցիչներն են եղել Մ. Ի. Սկոտին, Ա. Ն. Մոկրիցկին, Ս. Կ. Զարյանկոն, Կարլ Բրյուլովի բոլոր աշակերտները։

1858 թվականին Մակովսկին ընդունվեց Սանկտ Պետերբուրգի արվեստի կայսերական ակադեմիա։ 1860 թվականից նա մասնակցել է Ակադեմիայի ցուցահանդեսներին այնպիսի նկարներով, ինչպիսիք են՝ «Կույրերի բուժումը» (1860) և «Գործակալ Դմիտրի Ինքնակոչի գործակալները սպանում են Բորիս Գոդունովի որդուն» (1862)։ 1863 թվականին Մակովսկին 13 ուսանողների հետ, որոնք ընտրվել էին ակադեմիայի ոսկե մեդալի մրցույթին մասնակցելու համար, հրաժարվեց նկարել Սկանդինավյան դիցաբանության թեմայով նկարը և թողեց ակադեմիան, չստանալով դիպլոմը։ 

Մակովսկին միացավ նկարիչների խմբին, Իվան Կրամսկու գլխավորությամբ, ստեղծելով առօրյա կյանքի նկարներ (Ամուրի (1865) Ծովատառեխ վաճառողը (1867)։
1870 թվականին նա դարձավ «Շարժական գեղարվեստական ցուցահանդեսների ընկերության» հիմնադիրներից և շարունակեց աշխատել առօրյա կյանքին վերաբերող նկարների վրա։ Նա ցուցադրեց իր աշխատանքները ոչ միայն Ակադեմիայի ցուցահանդեսների ժամանակ, այլ նաև՝ շարժական գեղարվեստական ցուցահանդեսներին։
Նրա ոճում զգալի փոփոխություններ նկատվեցին 1870 թ. կեսերին՝ Եգիպտոս և Սերբիա ճանապարհորդելուց հետո։
1880 թվականին նա դարձավ դիմանկարների և պատմական նկարների նորաձև հեղինակ։ 1880 թվականին Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսին նա արժանացավ ոսկե մեդալի «Իվան Ահեղի մահը», «Պարիսի դատը», «Սատանան և Թամարան» նկարների համար։
Մակովսկին դժբախտ պատահարի զոհ է դարձել (նրա անձնակազմին բախվել է տրամվայ) և վախճանվել է 1915 թվականին Պետրոգրադում։ Թաղված է Նիկոլսկու գերեզմանատանը (գերեզմանը չի պահպանվել)։


== Ընտանիք ==
Արտաամուսնական կապից ունեցել է աղջիկ՝ Նատալյա Կոնստանտինովնա Մակովսկայա (Լեբեդեվա)- 1860-1939։
Կինը՝ Ելենա Տիմոֆեևնա Բուրկովա (բեմական ազգանունը Չերկասովա), 1866, նոյեմբերի 11, Սանկտ Պետերբուրգի Կայսերական թատրոնների դրամատիկական թատերախմբի դերասանուհի։
Տղան՝ Վլադիմիրը։ 1873 թվականի մարտին նկարիչն այրիացավ։
Երկրորդ կինը՝ Յուլյա Պավլովնա Լետկովա (1859-23.11.1954)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Взгляд твоих черных очей. Женские портреты Константина Маковского
Маковский Константин Егорович. Биография и творчество художника на Artonline.ru Archived 2011-09-07 at the Wayback Machine.
Маковский Константин Егорович: биография, статьи, 323 картины
Биография на сайте Hrono.ru
Биография на сайте gelos.ru Archived 2016-12-02 at the Wayback Machine.
Константин Маковский — коллекционер. Предметы декоративно-прикладного искусства из собрания художника