armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ալեքսանդր Բերեզովսկի

Ալեքսանդր Բերեզովսկի (ռուս.՝ Александр Иванович Березовский, դեկտեմբերի 1, 1867(1867-12-01), Չեռնիգովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 15, 1940(1940-10-15), Բեռլին, Նացիստական Գերմանիա), Ռուսական կայսերական բանակի զորահրամանատար, գեներալ- լեյտենանտ, Առաջին համաշխարհային պատերազմի հերոս, սպիտակգվարդիական։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Չերնիգովի նահանգում։ Ավարտել է Պետրովի Պոլտավայի կադետական կորպուսը (1886) և Միխայլովսկի հրետանային ուսումնարանը (1889), որտեղից ստանալով պոդպորուչիկի կոչում` գործուղվել է 33-րդ հրետանային բրիգադա։
Կոչումները` պորուչիկ (1891), շտաբս-կապիտան (1896), կապիտան (1898), փոխգնդապետ (1901), գնդապետ (1905), գեներալ-մայոր (որպես պարգև, 1914), գեներալ-լեյտենանտ (որպես պարգև, 1917)։
1896 թվականին ավարտել է Գլխավոր շտաբի Նիկոլաևյան ակադեմիան 1-ին կարգով։ Ակադեմիայից հետո ծառայել է Կիևյան ռազմական օկրուգում` 9-րդ հեծելազորային դիվիզիայի և 12-րդ բանակային կորպուսի շտաբներում։ 1902 թվականից եղել է Կազանի ռազմական օկրուգի շտաբի ավագ համհարզ, 1908 թվականից` 14-րդ հետևակային դիվիզիայի շտաբի պետ։ 1910 թվականի հոկտեմբերի 24-ին նշանակվել է 57-րդ Մոդլինյան հետևակային գնդի հրամանատար, որի հետ էլ դիմավորել է Առաջին համաշխարհային պատերազմը։ 1914 թվականի հոկտեմբերին պարգևատրվել է Գեորգիևյան զենքով և ստացել գեներալ-մայորի կոչում։ Պարգևատվել է 1914 թվականի օգոստոսի 26-ից 30-ը Գրոդսկի տակ մղվող մարտերի համար, երբ Բերեզովսկին որպես 57-րդ Մոդլինյան հետևակային գնդի հրամանատար, ետ է մղում թշնամու գերազանցող ուժերի գրոհը, որը ձգտում էր ճեղքել դեպի Լվով տանող գլխավոր ճանապարհը։ Մայիսին նշանակվել է 10-րդ բանակային կորպուսի շտաբի պետ, 1917 թվականի վերջին եղել 31-րդ բանակային կորպուսի հրամանատար, 1918 թվականին ստանձնել 3-րդ Ուկրաինական կորպուսի հրամանատարությունը նրա ձևավորման փուլում։ 1918 թվականի հոկտեմբերին փախել է Ղրիմ, գտնվելով գեներալ Բորովսկու Կամավորական բանակի Ղրիմ-Ազովյան շտաբում, որից հետո մեկնել է Ռուսաստանի հարավի զինված ուժերի գլխավոր հրամանատարի շտաբ, գտնվել է նրա տրամադրության տակ` կատարելով զանազան պատասխանատու հանձնարարություններ։


== Էմիգրացիա ==
1920 թվականի նոյեմբերին Վրանգելի բանակի Ղրիմից էվակուացիայի ժամանակ, Բերեզովսկին մեկնում է Կոստանդնուպոլիս։ Շուտով տեղափոխվում է Բեռլին և այնտեղ զբաղեցնում Գլխավոր շտաբի ռուս սպաների ընկերության բեռլինյան բաժնի նախագահի պաշտոնը։ 1938 թվականի 2-րդ կեսին նշանակվում է Գերմանիայում ռուս զինվորականների միության 3-րդ բաժնի պետ և Միավորման պետի տեղակալ։
Մահացել է 1940 թվականի հոկտեմբերի 15-ին, թաղված է Բեռլինի Տեգել գերեզմանատանը։


== Գրականություն ==
Я. Тынченко. Украинские Вооружённые Силы. К: Темпора, 2009. С. 246.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Хронос — Александр Иванович Березовский
Сайт историка Сергея Владимировича Волкова. Белое движение в России: организационная структура. Гетманская армия.
Сайт Надо знать. Archived 2014-01-16 at the Wayback Machine.
Բարբարա (2017, ֆիլմ)

«Բարբարա» (անգլ.՝ Barbara), 2017 թվականի ֆրանսիական դրամատիկ, ռեժիսոր` Մաթյո Ամալրիկ։ Գլխավոր դերերում խաղացել են Ժաննա Բալիբարը և Մաթյո Ամալրիկը։ Այն պատմում է մի դերասանուհու մասին, որը պատրաստվում է խաղալ ֆրանսիացի հայտնի երգչուհի Բարբարայի դերը։ Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2017 թվականի մայիսի 18-ին Կաննի կինոփառատոնի Un Certain Regard բաժնում։ Այն թողարկվել է Ֆրանսիայում 2017 թվականի սեպտեմբերի 6-ին։


== Սյուժե ==
Բրիջիտը նախապատրաստվում է ֆրանսիացի հայտնի երգչուհի Բարբարայի դերին։ Դերասանուհին ուշադիր ուսումնասիրում է նրա բնավորությունը, ժեստերը, բարքերն ու հնչերանգը։ Նա սովորում է երաժշտական ​​նշանները (նոտաները), ընդօրինակում է դեմքի արտահայտությունները, ինչպես անում է Բրիջիտը, և ավելի ու ավելի, ու նա աստիճանաբար ձուլվում է կերպարի հետ։ Ռեժիսորը պատրաստվում է նաև նկարահանել ֆիլմը. նա ուսումնասիրում է արխիվային կադրերը և բծախնդրորեն ընտրում է երաժշտությունը։ Նա ոգեշնչվում է և նույնիսկ հմայվում, բայց Բարբարայո՞վ, թե՞ նրա նոր մարմնավորողով։


== Դերերում ==
Ժաննա Բալիբար` Բրիջիտ
Մաթյո Ամալրիկ` Իվս Զանդ
Վինսենթ Պեյրանի` Ռոլանդ Ռոմանելլի
Ավրորա Քլեմենթ` Էսթեր
Գրեգ Քոլին` Չառլի Մարվանի


== Թողարկում ==
Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2017 թվականի մայիսի 18-ին Կաննի կինոփառատոնի Un Certain Regard բաժնում։ Այն թողարկվել է Ֆրանսիայում 2017 թվականի սեպտեմբերի 6-ին։


== Ընդունում ==


=== Քննադատական արձագանք ===
Գրախոսությունների ագրեգատոր Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմն ունի 83% դրական վարկանիշ` հիմնված 18 գրախոսությունների վրա (միջին գնահատականը 10-ից 6.97): Metacritic կայքում ֆիլմը 100 առավելագույնից ունի 68 գնահատականը` հիմնված 7 քննադատության վրա, որոնք «հիմնականում դրական ակնարկներ» են։
Variety-ի անդամ Ջեյ Վայսբերգը բարձր է գնահատել Ժաննա Բալիբարի կատարումը ֆիլմում` ասելով. «Նա ունի ոչ միայն Բարբարայի հայացքը, այլև ժեստերը, և այն անսովոր ուղին, որով մոնտաժը դերասանուհուն կապում է թեմայի հետ, հետաքրքրությունը բավականին բարձր է պահում»։ The Hollywood Reporter-ի անդամ Լեսլի Ֆելպերինը ֆիլմն անվանել է «ինքնաբերական և երբեմն աչք ծակող, ինքնաներողամիտ աշխատանք, որը հենց ֆրանսիացի հեռուստադիտողների և փառատոնների համար է»։


=== Պարգևներ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Բարբարա (2017, ֆիլմ)»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Կվեսրև

Կվեսրև (վրաց.՝ კვესრევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խարագաուլի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 560 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խարագաուլից հեռու է 28 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 46 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Խարագաուլի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Տարածքով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուֆյակ (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)

Ռուֆյակ (ֆր.՝ Rouffiac ), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Պոնս կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սենտ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17304։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 486 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուֆյակի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Նշան Գարաքեհեյան

Նշան Գարաքեհեյան (մկրտության անունը՝ Եղիա, ապրիլի 17, 1932(1932-04-17), Պիրեյոս, Հունաստան - փետրվարի 15, 2021(2021-02-15), Երևան, Հայաստան), հայ կաթողիկե եկեղեցու եպիսկոպոս, 1991 թվականից մինչև 2000 թվականի սեպտեմբերի 27-ը եղել է  Հունաստանի միաբանության ղեկավարը, 2000 թվականի սեպտեմբերի 27-ից մինչև 2005 թվականի ապրիլի 2-ը՝ Սպահանի եպիսկոպոս, 2005 թվականի ապրիլի 2-ից մինչև 2010 թվականի հունվարի 6-ը՝ Արևելյան Եվրոպայի քահանայապետը։ Եղել է պատրիարքական հոգևորականության Բզոմարի ինստիտուտի վանական միաբանության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Նշան Գարաքեհեյանը ծնվել է 1932 թվականի ապրիլի 17-ին Հունաստանի Պիրեաս քաղաքում։ Նախնական կրթությունն ստացել է Հայ Կաթողիկե և ՀԲԸՄ միացյալ վարժարանում, Սուրբ Հակոբի ազգային վարժարանում, Հայ Կաթողիկե Հ. Օ. Խաչ միացյալ վարժարանում, Ֆրեր Մարիստ գիմնազիայում։ 1948 թվականին մտել է Զմմառի վանքի փոքր նորընծայարան, 1955 թվականին ընդունվել Հռոմի Լևոնյան վարժարան և 6 տարի հաճախել հիսուսյան հայրերի քահանայապետական Գրիգորյան համալսարանի փիլիսոփայության և աստվածաբանության դասերին։ 1960 թվականի հուլիսի 2-ին ձեռնադրվել է քահանա։ 1961-1963 թվականներին եղել է Զմմառի նորընծայարանի հսկիչ, 1963-1968 թվականներին՝ Բուրջ Համուդի փոխժողովրդապետ, 1968-1969 թվականներին՝ Կահիրեի փոխժողովրդապետ, 1969 թվականին՝ Բեյրութի փոխժովրդապետ, 1969-1976 թվականներին՝ Տիքվանի Զմմառյան ճեմարանի տնօրեն, 1976-1977 թվականներին՝ Զմմառի Մեծավոր և ընդհանուր մատակարար, 1977-1978 թվականներին՝ Զալքայի հոգևոր հովիվ, 1978-1984 թվականներին՝ Սան Պաուլոյի ժողովրդապետ և եպիսկոպոսական փոխանորդ, 1984-1991 թվականներին՝ Մարսելի ժողովրդապետ, 1991 թվականին նշանակվել է Հունական միաբանության ղեկավար, 1991 թվականին՝ Հունաստանի հայ կաթողիկե թեմի առաջնորդ, 1993-2001 թվականներին՝ Առաջնորդական փոխանորդ կաթողիկե Հայաստանի, Վրաստանի, Ռուսաստանի և Արևելյան Եվրոպայի, 2001-2005 թվականներին՝ Իրանի հայ կաթողիկե թեմի առաջնորդ՝ 2001 թվականին ձեռնադրվելով Իսպահանի թեմի եպիսկոպոս։ 2003 թվականի հունվարի 7-ին նշանակվել է Հունաստանի միաբանության առաքելական կառավարիչ։ 2005 թվականի ապրիլի 2-ին նշանակվել է Արևելյան Եվրոպայի միաբանության և Հայկական Ադանայի տիտղոսակիր եպիսկոպոս։ 2010 թվականի հունվարի 6-ին  հրաժարական է  տվել։
2010-2015 թվականներին Գարաքեհեյանը պաշտոնավարել է որպես Իրանի և Հունաստանի հայ կաթողիկեների առաջնորդ։
Մահացել է 2021 թվականի փետրվարի 15-ին Երևանի Հայ կաթողիկե առաջնորդարանում՝ 89 տարեկանում։


== Ծանոթագրություններ ==
P (լատինական)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ P (այլ կիրառումներ)
P` լատինական այբուբենի 16-րդ տառն է։ 


== Անգլերենում ==
Անգլերենում կրում է [փի։] անունը։ 


=== Հապավումներում ===
PC` փի սի (համակարգիչ)


== Ներկայացում ==


=== Ձայնային ===
Միջազգային՝ Papa [փափա]
Մորզեի այբուբենում՝  ·−  − ·  


=== Պատկերային ===
Սեմաֆորային՝ 
Ծովային՝ 
Բրայլի գրերով`Ժեստերի լեզվով` 


== Նման գրեր և նշաններ ==


== Տե'ս նաև` ==


== Ծանոթագրություններ ==
Հայկական երկրորդ հեռուստաալիք

Հայկական երկրորդ հեռուստաալիք (Հ2), հայկական հեռուստաընկերություն, հեռարձակումը սկսվել է 1999 թվականին։ 2001թ. փետրվարի 2-ին ստացել է լիցենզիա, ըստ որի կարողացել է հեռարձակումը տարածել Հայաստանի ողջ տարածքում։ Սակայն 2021թ. հունվարի 15-ին, զրկվել է լիցենզիայից և հետևաբար զրկվել է եթերից։ Նախկինում հեռարձակվել է Հայաստանի 95% տարածքում և մասամբ՝ Արցախում։ Ալիքը եթեր է հեռարձակվել օրական 18 ժամ, պատրաստելով 30-ից ավելի հաղորդումներ։ Ներկայումս հեռուստաալիքը հեռարձակվում է միայն մալուխային հեռուստացանցում։


== Հաղորդումներ ==
Ի՞նչ եփել այսօր
Չէին սպասում (հեռարձակվել է նաև Շանթով, հետագայում հեռարձակվել է Կենտրոնով)
Քաղցած չէին սպասում
Քաղցած սպասում են (հեռարձակվել է նաև Շանթով, հետագայում հեռարձակվել է Կենտրոնով)
Մի մեդալի պատմություն
Զրույց Գայանե Փայտյանի հետ
Պարատուն
Անգլիական Պրեմիեր Լիգա
Լրաբեր
Մագավտո
Ինչն է ուզում կինը
Քրեական պատմություններ
Սիրված երգեր
Խոսքի իրավունք
Համով զրույց
Պերսոնա
Օդից փող
Բնակարան N2
Տաքcinema
Մուլտիկնիկ (հեռարձակվել է նաև Արմենակոբով, հետագայում հեռարձակվել է Կենտրոնով)


== Ծանոթագրություններ ==
Գագիկ Կարապետյան (պարուսույց)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գագիկ Կարապետյան (այլ կիրառումներ)Գագիկ Արտաշեսի Կարապետյան (հունիսի 13, 1951(1951-06-13), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ պարող, պարուսույց։ ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2011)։
Պարուսույց Արտյուշա Կարապետյանի որդին, և պարուհի (նաև դերասանուհի) Աիդա Կարապետյանի պապիկը։


== Կենսագրություն ==
Գագիկ Կարապետյանը ծնվել է 1951 թվականին Երևանում։ 1968 թվականին ավարտել է Երևանի Մովսես Արազու անվան միջնակարգ դպրոցը։ 1968-1970 թվականներին աշխատել է Հայաստանի երգի և պարի պետական անսամբլում, 1972 թվականից` Հայաստանի Պարի պետական անսամբլի պարող։ Համերգներով հանդես է եկել աշխարհի տարբեր երկրներում, մասնակցել համամիութենական և միջազգային փառատոների, եղել անսամբլի առաջատար պարողներից։ 1978 թվականից զբաղվել է մանկավարժական գործունեությամբ, ղեկավարել մի շարք սիրողական խմբեր։ 1992 թվականին հրավիրվել է Հայաստանի Պարի պետական անսամբլ, եղել է գլխավոր բալետմայստեր։ 1999-2003 թվականներին դասավանդել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում, 2011 թվականից՝ Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի կուլտուրայի ֆակուլտետի պարարվեստի մանկավարժության ամբիոնում, դասավանդել է նաև Երևանի պարարվեստի պետական ուսումնարանում։ 1987 թվականից համագործակցում է Նյու Յորքի ՀԲԸՄ «Անդրանիկ» պարախմբի հետ, որտեղ բեմադրել է 6 համերգային ծրագիր։ 2002 թվականինի հրավիրվել է աշխատելու Հալեպի համազգային «Սարդարապատ» պարախմբի հետ, 2014 թվականին հրավիրվել է Բուենոս Այրեսի «Գայանե» պարախումբ։ 1995-1998 թվականներին եղել է Պարի պետական անսամբլի գլխավոր բալետմեյստրը, իսկ 2005-2007 թվականներին՝ նաև գեղարվեստական ղեկավարը։


== Բեմադրություններ ==
«Զարթոնք»
«Մայրություն»
«Արցախի»
«Իշխանապար»
«Նինո»
«Հովիվներ»
«Ազգագրական պարեր»
«Լեզգինկա»
«Քոչարի»
«Ուրմեցիներ»
«Մարտապար»
«Վահագնի ծնունդը»Հայաստանի պետական թատրոնների հետ իրականացրել է ավելի քան 40 ներկայացումներ, պարերի բեմադրություններ

«Հավատք»
«Էդմոնդ Քիմ»
«Մեծ անտառի զավակները»
«Արքայազնը և աղքատը»
«Սեր ծփիների տակ»
«Վերադարձ Սորենտո»
«Կինը անձրևից հետո»
«Պատվի համար»
«Եղեգնուհի»
«Ծեր կնոջ այցը»
«Լիսիստրատե»
«Ատամնաբույժն արևելյան»
«Պարտիզպանի շունը»
«Սեր մինչև մահ»
«Եզոպոս»
«Պաղդասար աղբար»
«Անտիգոնե»
«Համլետ»
«Օֆելյա»
«Վերջին ծաղրածուն»


== Պարգևներ ==
ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ, 2011 թ.
ՀԹԳՄ «Արտավազդ» մրցանակ, 2013 թ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մեր մեջ ասած. Գագիկ Կարապետյան(չաշխատող հղում)
Սանտա Սոֆիա դ’Էպիրո

Սանտա Սոֆիա դ’Էպիրո (իտալերեն՝ Santa Sofia d’Epiro), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3125 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 80 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 39 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 87048։ Հեռախոսային կոդը՝ 0984։
Քաղաքը սահմանակից է Ակրիին, Բիզինիանոյին, Սան Դեմետրիո Կորոնեին և Տարսիային։
Կոմունայի հովանավորներն են՝ Սուրբ Աթանաս Ալեքսանդրացին, տոնը նշվում է մայիսի 2-ին, և Սուրբ Սոֆիա Հռոմեացին, տոնը նշվում է սեպտեմբերի 30-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիվի (այլ կիրառումներ)

Կիվի, կարող է վերաբերել՝

Կիվի - գետ Ռուսաստանում, թափվում է Սուլա
Կիվի - Ակտինիդիա (լատիներեն Actinidia) ցեղին պատկանող բուսատեսակի ընդհանրական անվանումը
Նիժնյայա Գեդեոնովկա

Նիժնյայա Գեդեոնովկա (ռուս.՝ Нижняя Гедеоновка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 74 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեծոփավանքի դպրոց

Մեծոփավանքի դպրոց, գործել է 12-րդ դարի վերջերից, Մեծոփավանքում։ 13-րդ դարի սկզբներին դպրոցը ղեկավարել է «յոյժ իմաստուն և գիտնական» Թովման, իսկ դարավերջին՝ Գլաձորի համալսարանի առաջին սաներից մեկը՝ Մխիթար Սասնեցին (մինչև 1337 թվականը)։ Նրան գործակցել է իր ուսումնակից Հովհաննես Ոսպնակեր Արճիշեցին։ Այստեղ սովորելու էին գալիս Վանա լճի շրջակա գյուղերից և հեռավոր վայրերից։ Մեծավանքի դպրոցում ստեղծվել են մատենագրական երկեր, ընդօրինակվել ձեռագրեր։ Մխիթար Սասնեցու րաբունապետության ժամանակ Մեծոփավանքի դպրոցը, Գլաձորի համալսարանի ղեկավարությամբ, պայքարել է Հռոմի միարարների (ունիթոռների) դեմ, և այդ պայքարն այնուհետև դարձել է դպրոցի հիմնական նպատակներից մեկը։ 14-րդ դարի վերջերին դպրոցի վարդապետը եղել է Տաթևի համալսարանի սան, Հովհաննես Որոտնեցու աշակերտ Հովհաննես Մեծոփեցին, որը վերակառուցել է վանքը և օժանդակ շինություններ կառուցել։ 1408 թվականին Գրիգոր Տաթևացին Մեծոփավանքում հիմնադրել է բարձր տիպի դպրոց (160 աշակերտով և 8 վարդապետով), որտեղ ավելի ուշ րաբունապետ են եղել Գրիգոր Խչաթեցին ու Թովմա Մեծոփեցին։ Մեծոփավանքի դպրոցը փաստորեն Խառաբաստավանքի և Տաթևի բարձր տիպի դպրոցների շարունակությունն էր։ Մեծոփավանքի դպրոցում ծաղկել է հատկապես գրչության և մանրանկարչության արվեստը։ Սաներից հայտնի են 22 ընտիր գրիչներ՝ Հովհաննես Մանկասարենցը, Հունանը, Հակոբը, Հովհաննես Բաղիշեցին, Պետրոսը, Թովման, Ղազարը, Մկրտիչը, Զաքարիան, Հակոբ Բերկրեցին, Կարապետ Վանեցին, Ստեփանոսը, Հայրապետը, Ներսեսը, Հովհաննես Արծկեցին, Կիրակոս Բանասերը և ուրիշներ, որոնցից մեզ է հասել շուրջ 200 ձեռագիր։ Մանրանկարչության ներկայացուցիչն է դպրոցի սան Մինաս ծաղկողը, որին աշակերտել են նշանավոր ծաղկողներ Կարապետ Բերկրեցին, Կարապետ Աղթամարցին։ Հայտնի է նաև Հայրապետ կազմողը։ Մեծոփավանքում խմբագրվել, սրբագրվել, մեկնվել են բազմաթիվ երկեր, շարադրվել պատմություններ, տոմարագիտական, գրչության արվեստի, երաժշտության վերաբերյալ երկեր, նկարազարդվել, կազմվել, նորոգվել են բազմաթիվ գրքեր։ Անապահով է եղել դպրոցի վիճակը․ մի քանի անգամ տեղափոխվել է մերթ Բաղեշ, մերթ Մշո Առաքելոց վանք։ Թովմա Մեծոփեցուն փոխարինել է իր դասընկեր Սարգիս վարդապետը։ 16-րդ դարում Մեծոփավանքը այրվել է։ 17-րդ դարից հիշվում է միայն Մեծոփվանքի դպրոցի մատենադարանը, որը կողոպտվել է 1895 թվականին։ Պահպանված 100 ձեռագրերը 1915 թվականին անցել են քրդերի ձեռքը։
544

544 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 544 թվականն է, 
VI դարի 44-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Վալե Սալիմբենե

Վալե Սալիմբենե (իտալերեն՝  Valle Salimbene), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1350 մարդ (2008 թվական)։ Խտությունը կազմում է 193 մարդ/կմ²։ Տարածքը 7 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 27010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0382։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0382 485036
Էլեկտրոնային փոստ՝ staff@vallesalimbene.org


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
665

665 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 665 թվականն է, 
VII դարի 65-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Բելգորոդ-Դնեստրովսկի

Բելգորոդ-Դնեստրովսկի (ուկրաիներեն՝ Білгород-Дністровський), քաղաք Ուկրաինայի Օդեսայի մարզի Բելգորոդ-Դնեստրովսկիի շրջանում, մարզային նշանակության քաղաք, շրջկենտրոն։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Աքքերման, Չետատյա-Ալբե։
2012 թվականի տվյալներով Բելգորոդ-Դնեստրովսկի քաղաքում բնակվում էր 57 210 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 31 կմ²։
Հայկական սկզբնաղբյուրներում (XV–XVIII դդ․) կոչվել է նաե Աղքերման, Աքիրման, Ագքիրման, Ագքերման և այլն։ Հայերը Աքքերմանում են գաղթել միջնադարում, Հայաստանի տարբեր նահանգներից, Ղրիմից, Փոքր Ասիայից և այլ վայրերից։ XV դարում Աքքերմանը Մոլդովայի հայերի խոշորագույն կենտրոնն էր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հայերը Աքքերմանում


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
Վահան Ամատունի (զորավար)

Վահան Ամատունի (3-րդ դար - 4-րդ դար), հայ նախարար և զորավար Մեծ Հայքում, Վասպուրական աշխարհի Արտազ, Ճվաշռոտ (Ամատունիքի) գավառների և Այրարատ աշխարհի Արագածոտն գավառի Օշական բերդ-ամրոցի տերը, Օտա Ամատունու որդին, Կարեն Ամատունու հայրը, Ամատունիների նախարարական տոհմից։


== Կենսագրություն ==
Վահան Ամատունին եղել է Ամատունյաց տոհմի տանուտերը։ Մեծ Հայքի արքա Տրդատ Գ Մեծի (287-330) գահակալման ժամանակ եղել է նրա չորս զորավարներից մեկը, իսկ Խոսրով Գ Կոտակի (330-338) ժամանակ՝ արևելյան բանակի զորավար։ 335-336 թվականներին մասնակցել է հայոց սպարապետ Վաչե Մամիկոնյանի կողմից Աղվանքի Արշակունի մազքութների թագավոր Սանեսանի՝ Մեծ Հայք կատարած արշավանքի ճնշմանը, որի համար, որպես պարգև ստացել է՝ Օշականը։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Յուրիևկա (գյուղ, Դոբրոպոլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՅուրիևկաՅուրիևկա (ուկրաիներեն՝ Юрївка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոբրոպոլսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Յուրիևկա գյուղում բնակվում էր 205 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էստրեմադուրա

Էստրեմադուրա (իսպ.՝ Extremadura, էստր.՝ Estremaura), ինքնավար համայնք Իսպանիայի Թագավորության հարավ-արևմուտքում։ Վարչական կենտրոնը Մերիդան է, խոշորագույն քաղաքը Բադախոսը։


== Տես նաև ==
Իսպանիայի վարչական բաժանում
Սյուզաննա Թոմփսոն

Սյուզաննա Թոմփսոն (անգլ.՝ Susanna Thompson, հունվարի 27, 1958(1958-01-27), Սան Դիեգո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկյան հեռուստատեսության, բեմի և ֆիլմի դերասանուհի։ Նա հայտնի է իր կատարած դերերով «Փոքրիկ հսկաները» (1994), «Միսսիսիպիի հոգիները» (1996), «Պատահական սրտեր» (1999) և «Ճպուռ» (2002) ֆիլմերում և Քերեն Սեմլերի դերով ABC հեռուստաալիքի դրամա «Նորից և կրկին» հեռուստասերիալում։ 2012 թվականից 2014 թվականներին Թոմփսոնը մարմնավորել է Մոիրա Քուինին The CW հեռուստաալիքի «Նետ» հեռուստասերիալում։


== Կարիերա ==
Փոմսոնը ստացել է Դրամատիկ մրցանակ իր Լուիզայի դերի համար «Շայնա Մեիդել»-ում։ Նա նաև ստացել է լավագույն դերասանուհի նոմինացիան «Աստծո Ագնես»-ում իր կատարած դերի համար San Diego Critics Circle-ի շրջանակներում։ Նա հայտնի է Քերեն Սեմլերի դերով «Նորից և կրկին» և Բորգ Քունի դերով «Աստղային ճամփա։ Վոյաջեր» հեռուստասերիալներում։ Նա նաև մարմնավորել է Դենիս Հայդեքերին «Լիճը» հեռուստաֆիլմում։
2006 թվականի հունվարին նա կատարել է երկրորդական դեր NBC հեռուստաալիքի «Դանիելի գիրքը»
դրամայում։ 2006 թվականի նոյեմբերին նա մարմնավորել է Հոլիս Մանին CBS հեռուստաալիքի «NCIS» հեռուստասերիալում։ Նույն շաբաթվա ընթացքում նա նկարահանվել է «Առանց հետք»-ում։
Թոմփսոնը սկսել է նկարահանվել NBC-ի «Արքաներ» հեռուստասերիալում, որը հիմնված է Դավիթի պատմության վրա։ 2012 թվականից 2014 թվականներին մարմնավորել է Մոիրա Քուինին The CW հեռուստաալիքի «Նետ» հեռուստասերիալում։


== Անձնական կյանք ==
Սան Դիեոգոյի համալսարանում Թոմփսոնը հասել է դրմայի բակալավրի աստիճանի։ Նրա ամուսինը պրոֆեսոր է Սան Դիեգոյի համալսարանում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմ ===


=== Հեռուստատեսություն ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սյուզաննա Թոմփսոնը Internet Movie Database կայքում
Խարբախ

Խարբախ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Հազզո-Խաբլջոզի գավառակում։ Գտնվում էր գավառակի հարավային մասում՝ Մարութա սարի ստորոտում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մշակույթի և հանգստի զբոսայգի (Վոլգոգրադ)

Մշակույթի և հանգստի զբոսայգի (ռուս.՝ Центральный парк культуры и отдыха Волгограда), գտնվում է Վոլգոգրադ քաղաքի կենտրոնական շրջանում, Վոլգա գետի ափին։


== Պատմություն ==
XIX դարի վերջում այգու տարածքում տեղակայված է եղել Նոբելևսկի թաղամասը։ Վոլգոգրադի մշակույթի և հանգստի զբոսայգու պատմությունը սկսվում է 1960-ական թվականներին, երբ քաղաքի կենտրոնական մասում ակտիվ շինարարական աշխատանքներ են սկսվել։ Այգու առաջին նախագիծը պատրաստվել է 1967 թվականին։ Հետագայում դա մի քանի անգամ շտկվել և փոփոխվել է։  1996 թվականի հունիսի 11-ին կենտրոնական պուրակը ստացել է Վոլգոգրադի «քաղաքային մշակութային հաստատության» պաշտոնական կարգավիճակ։
2013 թվականի ապրիլին ադրբեջանական պատվիրակության Վոլգոգրադ կատարած պաշտոնական այցի ընթացքում պայմանավորվածություն է ձեռք բերվել Մշակույթի և հանգստի զբոսայգու տարածքում «Բաքու» պուրակի կառուցման և այնտեղ Հեյդար Ալիևի հուշարձանը տեղադրելու մասին, ինչը դժգոհությունների ալիք է բարձրացրել։ Ռուս ճարտարապետ Անդրեյ Չույկովը Վոլգոգրադի կենտրոնում օտարերկրացի առաջնորդի հուշարձանը տեղադրելու որոշումն անհեռատես քայլ է որակել։ 


== Ենթակառուցվածքներ ==
Ներկայումս այգու հրապարակը գտնվում է Վոլգոգրադի գեղատեսիլ վայրերից մեկում, Վոլգա գետի ափին, զբաղեցնում է 29 հեկտար տարածք, որտեղ  աճեցվում են 50 տեսակի  մոտ 10 հազար հատ ծառեր։ Այգու տարածքում գործում են ավելի քան 20 ատրակցիոններ, որոնցից 16-ը մեխանիկական, այդ թվում 2-ը հատուկ բարդության, «Դիտման անիվ» և «Օրբիտա» կարուսել։ Այգու ծառուղիների ընդհանուր երկարությունը կազմում է ավելի քան 6 կմ։ 2013 թվականի դրությամբ այգու տարածքում բացի վերը հիշատակված ատրակցիոններից, այլ նշանակալի որևէ բան չկա։ Այգու ողջ տարածքը բարձիթողի վիճակում է, որը անթույլատրելի է նման խոշոր քաղաքի իշխանությունների համար։


== Շինարարությունը այգու տարածքում ==
Այգու տարածքում կառուցվել են վեց բարձրահարկ բնակելի շենքեր։ 2013 թվականի հունիսի դրությամբ իրականացվում է ևս մեկ շենքի շինարարություն։
2018 թվականի աշխարհի առաջնության շրջանակներում նախատեսվում է այգու տարածքում կառուցել հյուրանոցներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
www.volganet.ru(չաշխատող հղում) — В День народного единства в Волгоградской области высадили Аллею Дружбы
Գևորգ Հարությունյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գևորգ Հարությունյան (այլ կիրառումներ)Գևորգ Հարությունի Հարությունյան, ծածկանունը՝ Զինգեր, Պապաշա, (1884 թ., Գանձակ - 1921 թ.), հայ բոլշևիկ հեղափոխական («պրոֆեսիոնալ հեղափոխական»)։
Հեղափոխական գործունեության մեջ ներգրավվել է 1908 թվականից։ 1908-1916 թվականներին աշխատանքի բերումով շրջագայել է Ղազախ-Իջևան-Կրասնոսելսկ շրջաններում, կատարել կուսակցության գավառային (Ղազախի) կոմիտեի հանձնարարությունները։ 1916 թվականին Ստեփան Շահումյանի, Ա. Ջափարիձեի, Բագրատ Բորյանի ցուցումներով քարոզչական գործունեություն է տարել Բաքվի նավթահանքերի բանվորների շրջանում։ 1917-1918 թվականներին, որպես պարտիզանական ջոկատների ղեկավար, գործուն մասնակցություն է ցուցաբերել Շամախու և Նուխու կռիվներին։ Բաքվի կոմունայի մարտերում եղել է կարմիր գվարդիական հեծելազորային էսկադրոնի հրամանատարը։ Կոմունայի տապալումից հետո անցել է Հայաստան և ընդհատակյա քարոզչություն տարել Իջևանի և հարևան շրջանների աշխատավորության շրջանում։ 1920 թվականների ապրիլին ձերբակալվել և մեկուսացվել է Երևանի բանտում։ Ռուսական 11-րդ կարմիր բանակի կողմից Հայաստանը գրավելուց և երկրում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո նշանակվել է Ղուրդուղուլիի (հետագայում՝ Հոկտեմբերյանի) շրջկոմի առաջին քարտուղար և արտակարգ լիազոր։
Սպանվել է 1921 թվականի Փետրվարյան ապստամբության ժամանակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տիեզերքի ինֆլյացիոն մոդել

Ինֆլյացիա, տիեզերական ինֆլյացիա,  կոսմոլոգիական ինֆլյացիա, վաղ տիեզերքում տարածության էքսպոնենցիալ ընդարձակման հիպոթետիկ տեսություն։ Ինֆլյացիոն դարաշրջանը տևել է  ենթադրյալ Մեծ պայթյունի սինգուլյարության 10−36 վայրկյանից մինչև սինգուլյարությունից հետո 10−33 կամ 10−32 վայրկյանը։ Հետևելով ինֆլյացիոն շրջանին՝ տիեզերքը շարունակվում է ընդարձակվել, սակայն պակաս արագությամբ։
Ինֆլյացիոն տեսությունը մշակվել է 1980-ականների սկզբին։ Այն բացատրում է տիեզերքի մեծամասշտաբ կառուցվածքը։ Միկրոսկոպիկ ինֆլյացիոն տիրույթներում մինչև տիեզերական չափերի մեծացած քվանտային ֆլուկտուացիաները հիմք են դարձել տիեզերքի կառուցվածքի աճի համար (տես գալակտիկաների ձևավորում և էվոլյուցիա և կառուցվածքի ձևավորում)։ Շատ ֆիզիկոսներ նաև կարծում են, որ ինֆլյացիան բացատրում է, թե ինչու տիեզերքը նույնն է թվում բոլոր ուղղություններով (իզոտրոպ է), ինչու է հավասարաչափ բաշխված մնացորդային ճառագայթումը, ինչու է տիեզերքը հարթ և ինչու չեն դիտվում մագնիսական մոնոպոլներ։
Ինֆլյացիայի համար պատասխանատու տարրական մասնիկների մանրամասն մեխանիզմ հայտնի չէ։ Հիմնական ինֆլյացիոն դրույթներն ընդունում են գիտնականների մեծ մասը, որոնք կարծում են, որ մի շարք կանխատեսումներ հաստատվել են դիտումներով, սակայն գիտնականնների փոքր մասը համաձայն չէ այդ կարծիքին։ Ինֆլյացիայի համար պատասխանատու հիպոթետիկ դաշտը կոչվում է ինֆլատոն։
2002 թվականին ինֆլյացիոն տեսության երեք սկզբնական մշակողները՝ ֆիզիկոսներ Ալան Գութը Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտից, Անդրեյ Լինդեն Ստենֆորդի համալսարանից և Պաուլ Ստանհարդտը  Փրինսթոնի համալսարանից համատեղ պարգևատրվեցին  հեղինակավոր Դիրակի մրցանակով՝ «տիեզերագիտության մեջ ինֆլյացիայի հասկացությունը մշակելու համար»։ 2012-ին Ալան Գութն ու Անդրեյ Լինդեն ինֆլյացիոն տիեզերագիտության մեջ իրենց ներդրումների համար պարգևատրվեցին Հիմնարար ֆիզիկայի կարևոր մրցանակով (անգլ.՝ Breakthrough Prize in Fundamental Physics)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սերբ ուղղափառ եկեղեցի

Սերբ ուղղափառ եկեղեցի, ՍՈՒԵ (սերբ.՝ Српска православна црква), ինքնուրույն կալվածային ուղղափառ եկեղեցի, որը ունի 6-րդ տեղը ինքնուրույն կալվածային Եկեղեցիների երկթև սրբանկարում։


== Արտաքին հղումներ ==
ՍՈՒԵ պաշտոնական կայքը
Զիմնիցի (այլ կիրառումներ)

Զիմնիցի, կարող է վերաբերել՝

Զիմնիցի - գյուղ Ռուսաստանի Կալուգայի մարզի Դումինիչսկի շրջանի կազմում։
Զիմնիցի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Զիմնիցի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Զիմնիցի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Զիմնիցի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Զիմնիցի - գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Մելենկովսկի շրջանի կազմում։
Հոսնուտ

Հոսնուտ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում կամ Սասունի ՏալվորիկԻ գավառակում։ Հանդիսացել է նաև Տալվորիկի թաղերից մեկը։ Գնտվում է Տալվորիկ գյուղից 7 կմ արևելք՝ Բաթման գետի աջ ափին։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբներին ուներ 15 տուն հայ բնակիչ։


== Օգտակար հանածոներ ==
Հոսնուտն ուներ երկաթի հանք, որն արդյունահանվում էր պարզ եղանակով։


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սադովի (այլ կիրառումներ)

Սադովի, կարող է վերաբերել՝

Սադովի - խուտոր Ռուսաստանի Ադըղեայի հանրապետության Գիագինսկայայի շրջանի կազմում։
Սադովի - խուտոր Ռուսաստանի Ադըղեայի հանրապետության Մայկոպի շրջանի կազմում։
Սադովի - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Խայբուլինսկի շրջանի կազմում։
Սադովի - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միյակինսկի շրջանի կազմում։
Սադովի - գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի կազմում։
Սադովի - խուտոր Ռուսաստանի Կրասնոդարի երկրամասի Աբինսկի շրջանի կազմում։
Սադովի - գյուղ Ռուսաստանի Կրասնոդարի երկրամասի Բելայա Գլինայի շրջանի կազմում։
Սադովի - խուտոր Ռուսաստանի Կրասնոդարի երկրամասի Օտրադնայայի շրջանի կազմում։
Սադովի - գյուղ Ռուսաստանի Մորդովիա հանրապետության Տենգուշևսկի շրջանի կազմում։
Սադովի - գյուղ Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Պրիվոլժսկի շրջանի կազմում։
Սադովի - գյուղ Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ֆրոլովսկի շրջանի կազմում։
Սադովի - ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բագաևսկի շրջանում
Սադովի - գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մարտինովսկի շրջանում
Սադովի - ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սալսկի շրջանում
Սադովի - գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Օռլովսկի շրջանում
Կիզիխա

Կիզիխա  (ռուս.՝ Кизиха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ալեյ գետի աջ ափով՝ 424 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 56 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Ալեյ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200212115200000522
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200052
Ավազանի կոդը - 13.01.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հանքանյութ

Հանքանյութ, բնական միներալային հումք, որից համախառն եղանակով տեխնոլոգիական և տնտեսական տեսակետից հնարավոր ու նպատակահարմար է կորզել մետաղներ կամ միներալներ։ Համախառն եղանակով հանքանյութի վերամշակման հնարավորությունը պայմանավորված է նրանում մետաղի նվազագույն պարունակություններով (կոնդիցիայով) և հանքանյութի պաշարներով։ Հանքանյութի հասկացությունը փոփոխվում է տեխնիկայի զարգացմանը զուգընթաց։ Ժամանակի ընթացքում ընդլայնվում է օգտագործվող հանքանյութերի և միներալների շրջանակը։
Պաեզե

Պաեզե (իտալերեն՝ Paese), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզի Տրևիզո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 21 346 մարդ, խտությունը՝ 562 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 38 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 31038, հեռախոսային կոդ՝ 0422։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
հեռախոս՝ 0422 457711
Էլեկտրոնային փոստ՝ ced@comunedipaese.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.paese.tv.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք(իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսան Քոչարյան

Ալեքսան Գարեգինի Քոչարյան (օգոստոսի 17, 1938(1938-08-17), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 24, 2020(2020-07-24), Երևան, Հայաստան), հայ բեմադրիչ, դերասան, մանկավարժ։ ՀԽՍՀ ԲՈՒՀ-ի վաստակավոր գործիչ (1981), պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսան Քոչարյանը ծնվել է 1938 թվականին, Երևանում։ 1955-1958 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական բաժնում, 1962-1970 թվականներին եղել է նույն ինստիտուտի ասպիրանտ։ Եղել է Կապանի շրջանային թատրոնի դերասան, որտեղ մարմնավորել է գլխավոր և երկրորդական դերեր։ 1971-1986 թվականներին եղել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի թատերական ֆակուլտետի դեկանը, 1986-1996 թվականներին՝ ուսումնագիտական գծով պրոռեկտորը։ 1992 թվականից դասավանդել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտում, 1992 թվականից՝ պրոֆեսոր։ 1998 թվականից եղել է ինստիտուտի մասսայական հանդիսությունների ռեժիսուրայի և մշակութաբանության ամբիոնի վարիչը։


== Բեմադրություններ ==
Գի Արեկասիս «Եկվորը Ռանգունից»
Ալեքսանդր Դյումա-որդու «Լրտեսի հետքերով»
Ժ. Մարիելի «Թանկագին սեր»


== Ծանոթագրություններ ==
Ինքնահրկիզում

Ինքնահրկիզում, բողոքի ձև կամ ինքնասպանություն, որի ժամանակ մարդը ինքնակամ այրում է ինքն իրեն։ Ինքնահրկիզումը սովորաբար տեղի է ունենում հեղուկ նյութի կիրառման միջոցով (սովորաբար բենզին կամ կերոսին), որին հաջորդում է այրումը։ Երբեմն ինքնահրկիզման են դիմում՝ այրելով գազի աղբյուրը։ Ինքնահրկիզման ամենահաճախ հանդիպող հանգամանքը հոգեկան հիվանդություններն են, և դրանք տեղի չեն ունենում հանրային վայրերում։


== Ինքնահրկիզումը որպես բողոքի ձև ==
1969 թվականի հունվարի 16-ին, բողոքելով Վարշավայի պայմանագրի կազմակերպության զորքերի կողմից Չեխոսլովակիան օկուպացնելու դեմ, Պրահայի Վացլավի հրապարակում ինքնահրկիզվել է ուսանող Յան Պալախը։
Տիբեթում ինքնահրկիզումը քաղաքական բողոքի ընդունված ձև է, ընդդեմ չինական կառավարության գործողությունների։ Զանգվածային ինքնահրկիզումները սկսվել են 2009 թվականին։ Երեք տարվա ընթացքում շուրջ 50 տիբեթցիներ դիմել են բողոքի այս ձևին։
Չինաստանի իշխանությունները կարծում են, որ բողոքի այս ձևը ահաբեկչություն է, այդ իսկ պատճառով հաճախակի փակվում է դեպի Տիբեթ մուտքը՝ արտասահմանցի զբոսաշրջիկների համար։ Վերջին անգամ դեպի Տիբեթ մուտքը փակվել է 2012 թվականի հոկտեմբերի 1-ին, երբ Տիբեթի մայրաքաղաք Լհասայում ինքնահրկիզվել է երկու մարդ։ Պաշտոնական Պեկինը նաև մեղադրել է Դալայ Լամային, որ մինչ օրս չի դատապարտել այդպիսի գործողությունները։ Ինքը՝ Դալայ Լաման հազվադեպ է մեկնաբանություններ տալիս այս խնդրի վերաբերյալ։

2016 թվականի հուլիսի 30֊ին Երևանի Բաղրամյան պողոտայում ցույցի ժամանակ ինքնահրկիզվեց 50֊ամյա Քաջիկ Գրիգորյանը։ Օգոստոսի 2֊ին նամ մահացավ հիվանդանոցում։ Նա արդարադատություն էր պահանջում քանի որ առանց տանիքի էր մնացել։
2018 թվականի դեկտեմբերի 20֊ին Երևանի Հանրապետության հրապարակում ինքնահրկիզվեց 86֊ամյա Ռիմա Գրիգորյանը։ Դեկտեմբերի 24-ին նա մահացավ հիվանդանոցում։


== Ինքնահրկիզումը որպես ինքնասպանության մեթոդ ==
Ինքնահրկիզումը հանդիսանում է չափազանց ցավոտ և հազվադեպ կիրառվող ինքնասպանության մեթոդ։ Ինքնահրկիզում իրականացնող անձինք երկար ժամանակ գտնվում են գիտակցության մեջ և տառապում են ինտենսիվ ցավի նոպաներից։ Ժամանակակից բժշկությունը հնարավորություն է տալիս փրկելու ինքնահրկիզման դիմած բազմաթիվ մարդկանց, ովքեր, սակայն, ստիպված են ապրել մարմնական լուրջ վնասվածքներով և այլանդակված արտաքին տեսքով։ Հանրային ինքնահրկիզման դեպքերի ժամանակ, այդտեղ գտնվող մարդիկ փորձում են հանգցնել կրակը։ Ուսումնասիրությունների արդյունքում պարզ է դարձել, որ 8 դեպքերից 1-ում հնարավոր է փրկել ինքնահրկիզվողին։ Չնայած դրան, ինքնահրկիզվող անձանց միայն 30 %-ն է ողջ մնում, որը փրկման այդքան էլ բարձր ցուցանիշ չէ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոնտիլս

Պոնտիլս ({{lang-es|Pontils), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Տառագոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կոնկա դե Բարբերա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 68,55 կմ²։ Բնակչությունը՝ 131 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Los castillos sobre el río Gayá Archived 2007-09-28 at the Wayback Machine.
El castillo de Santa Perpètua (en catalán)
Կուրչիցկայա Գուտա

Կուրչիցկայա Գուտա (ուկրաիներեն՝ Курчицька Гута), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1650 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կուրչիցկայա Գուտա գյուղում բնակվում էր 260 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,989 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 262,89 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կուֆուլան

Կուֆուլան (ֆր.՝ Couffoulens), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 581 մարդ, բնակչության խտությունը` 61.35 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.47 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 640 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 140 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 8 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 387 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 300-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 87։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,5 %։ 300 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 277 անձ (147 տղամարդ և 130 կին)։ Գործազուրկ են եղել 23 անձ (10 տղամարդ և 13 կին)։ 87 անաշխատունակներից 21-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 54-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոնիլովո

Ռոնիլովո (ռուս.՝ Ронилово), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
724

724 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 724 թվականն է, 
VIII դարի 24-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Աբդալլահ իբն ալ-Մուկաֆֆաա, պարսիկ գրականագետ և արձակագիր, Քալիլա և Դիմնա արևելյան հեքիաթների ժողովածուի հեղինակ (վ. 759)


== Մահեր ==
Դրախտիկ (այլ կիրառումներ)

Դրախտիկ անունը կարող է վերաբերել՝

Դրախտիկ՝ գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզում,
Դրախտիկ՝ գյուղ Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջանում (գտնվում է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո),
Դրախտիկ՝ համայնք Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջանում (համայնքի բոլոր բնակավայրերը գտնվում են Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո),
Դրախտիկ՝ գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում (գտնվում է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո),
Դրախտիկ՝ գետ Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզում,
Դրախտիկ՝ լեռ Լեռնային Կիլիկիայում, Զեյթունի շրջանում
Գյունուլի

Գյունուլի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մալիշկայի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Վայոց ձորի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Վայոց ձորի մարզի Մալիշկա գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 14 հուշարձան (5 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Մոզիկ Ներքին

Մոզիկ Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Քղիի գավառակում։ Գտնվում էր Մոզիկ գետի գետափին։
Գյուղը սկզբում տեղակայված է եղել լեռնալանջի վրա, բայց հետագայում տեղափոխվել է գետափ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մարյանովկա (գյուղ, Նովի Սանժարիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄարյանովկաՄարյանովկա (ուկրաիներեն՝ Марянівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մարյանովկա գյուղում բնակվում էր 301 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1881 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 160,02 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մեթրաս

Մեթրաս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մարշե Ալուարդ

Մարշե Ալուարդ (ֆր.՝  Marché-Allouarde), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 74 մարդ, բնակչության խտությունը` 35.75 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.07 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 105 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 45 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 45 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 38-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 7։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 84,4 %։ 38 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 34 անձ (22 տղամարդ և 12 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (1 տղամարդ և 3 կին)։ 7 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 2-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մուխամետդինովո

Մուխամետդինովո (ռուս.՝ Мухаметдиново, բաշկիրերեն՝ Мөхәмәтдин), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 57 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աղիտուի մահարձան

Աղիտուի մահարձան 7-րդ դարի հայկական միջնադարյան ճարտարապետական հուշարձան Սյունիքի մարզի Աղիտու գյուղում։ Ընդգրկված է Աղիտուի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։


== Պատմություն ==

Աղիտուի մահարձանը գտնվում է Սիսիան քաղաքից 4 կմ արևելք, Աղիտու գյուղի կենտրոնում։ Ըստ ավանդության մահարձանը կանգնեցվել է թշնամիների դեմ կռվում զոհված երկու իշխանազուն եղբայրների հիշատակին։ Այն եռահարկ կառույց է։ Առաջին հարկաբաժինը սրբատաշ երանգավոր քարերից կառուցված երկու կամարակապ խորշերով ու հարթ ծածկով սրահ է, որի տակ ամփոփված են զոհվածների աճյունները։ Հարթակի կենտրոնական մասում բարձրանում են ուղղանկյուն մույթերի և ութանիստ սյան վրա հենված ճոխ զարդաքանդակներով պսակված եռամաս կամարաշարքը։ Մահարձանի շրջակայքը հարուստ է հնագիտական հուշարձաններով, որոնք վկայում են, որ այստեղ հեթանոսական շրջանի պաշտամունքային կառույց է եղել։ Վաղ քրիստոնեության շրջանում կառույցը ավերվել է, իսկ դրա տեղում կառուցվել է եկեղեցին։ 10-11-րդ դդարերում նույն եկեղեցու տեղում Սյունիքի Սմբատ թագավորի կողմից նոր եկեղեցի է կառուցվել, որն ավերվել է հրդեհից։ Պահպանվել են գերեզմանատունը քանդակազարդ տապանաքարերով ու խաչքարերով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Վիդովրե (կոմունա)

Վիդովրե (դան․՝ Hvidovre Kommune), դանիական կոմունա Հովեդստադեն մարզի կազմում։ Մակերեսը 21,91 կմ² է, ինչը կազմում է Դանիայի ընդհանուր մակերեսի 0,05 %-ը առանց Գրենլանդիայի և Ֆարերյան կղզիների։ 2008 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ բնակչության թիվը 49380 է (տղամարդիկ՝ 24139, կանայք՝ 25241, օտարերկրյա քաղաքացիներ՝ 3391)։
Կոմունայի կազմի մեջ մտնում են Ավեդյորեն (Avedøre), Ֆրիհեդեն (Վիդովրե)-ն (Friheden (Hvidovre))։


== Երկաթուղային կայարաններ ==
Օմարկեն (Åmarken)
Ավեդյորե (Avedøre)
Ֆրիհեդեն (Friheden)
Վիդովրե (Hvidovre)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Վիդովրեն borger.dk կայքում(չաշխատող հղում)(դան.)
Բույվոլովցի

Բույվոլովցի (ուկրաիներեն՝ Буйволівці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բույվոլովցի գյուղում բնակվում էր 674 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,46 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 273,98 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հրաչյա Պետրոսյանց

Հրաչյա Տիգրանի Պետրոսյանց (օգոստոսի 26, 1977(1977-08-26), Ապարան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Արցախյան ազատամարտի մասնակից, ռազմական փորձագետ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1977 թ. օգոստոսի 26-ին, Ապարան քաղաքում։ 1993 թ. ավարտել է Ապարանի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցը, 1994 թ.՝ գերազանցությամբ՝ Երևանի պոլիգրաֆ տեխնիկական ուսումնարանը, 1997 թ.` Էջմիածնի ակումբա-գրադարանային տեխնիկումը, 2000 թ.` ՀՀ պաշտպանության նախարարության Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտ ի համազորային-շտաբային հրամանատարական ֆակուլտետը, 2001 թ.` զինված բախումների հրահանգչի դասընթացը, 2004 թ.` գերազանցությամբ՝ Ռուսաստանի Դաշնության զինված ուժերի համազորային ակադեմիայի սպաների վերապատրաստման «Վիստրել» ուսումնական կենտրոնի դասախոսների վերապատրաստման դասընթացը, 2009 թ.` Գերմանիայում ՆԱՏՕ-ի ակադեմիայում դասախոսների դասընթացը։ 1994-1996 թթ. ծառայել է Հայաստանի զինված ուժերում։


== Գիտական աշխատանքի ոլորտ ==
Աշխատում է լեռնային պայմաններում մարտական գործողություններ վարելու մարտավարության մեթոդիկայի մշակման ուղղությամբ։ Գիտական մամուլում հրատարակել է իր մշակումներին վերաբերող հոդվածներ, հանդես է եկել գիտական զեկուցումներով։ Հոր՝ պատմաբան Տիգրան Պետրոսյանցի հետ համատեղ հրատարակել է հայ ժողովրդի ռազմական պատմության վերաբերյալ գրքեր։
1994 թ. կամավոր մասնակցել է Արցախի սահմանների պաշտպանության մարտերին։


=== Հրատարակած գրքեր ===
Հայրենիքի համար (համահեղինակ Տիգրան Պետրոսյանց)։ Երևան, 2001 թ., 128 էջ։
Տիգրան Հայազն, կենսամատենագիտություն (համահեղինակ՝ Աիդա Ադամյան)։ Երևան, 2006 թ., 118 էջ։
200 հայ զորավարներ (համահեղինակ՝ Տիգրան Պետրոսյանց)։ Երևան, 2011 թ., 196 էջ։
Հայոց հաղթանակները մաս 1 (բառարանի համահեղինակ)։ ե։, 2009 թ.:
Հայոց հաղթանակները մաս 2 (բառարանի համահեղինակ)։ ե։, 2010 թ.:]
Հայոց հաղթանակները մաս 3 (բառարանի համահեղինակ)։ ե։, 2011 թ.:
Հայոց հաղթանակները մաս 4 (բառարանի համահեղինակ)։ ե։, 2011 թ.:
Generic Officer Professional Military Education REFERENCE CURRICULUM (համահեղինակ)։ Germany, PfP consortium 2011


=== Հոդվածներ ===
Կրակային դարանների կիրառումը տեղային պատերազմների ժամանակ։ Երևան, "Հայկական բանակ", 2003 թ., 1-2, էջ՝ 92-96։


== Պարգևներ ==
ՀՀ Մարտական ծառայության մեդալ (2007 թ.)։
ՀՀ ՊՆ "Անբասիր ծառայության" 2-րդ աստիճանի մեդալ (2012 թ.)։
ՀՀ ՊՆ "Անբասիր ծառայության" 1-ին աստիճանի մեդալ (2011 թ.)։
ՀՀ ԶՈՒ 20-ամյակի հուշամեդալ (2012 թ.)։
Զորավար հիմնադրամի Հայ ազգի վրիժառու բազուկ մեդալ (2015 թ.)։
ՀՀ Մարտական գործողության մասնակցի կրծքանշան (1997 թ.)։
Ալտինգ

Իսլանդիայի խորհրդարան կամ Իսլանդական ալտինգ (իսլ.՝ Alþingi, «համընդհանուր ժողով»), Իսլանդիայի իշխանության օրենսդրական ճյուղի պաշտոնական անվանումն է, ընտրվում է 4 տարին մեկ։ Ալտինգի անդամների 1/3 կազմում է վերին, 2/3՝ ստորին պալատը։ Ալտինգ ընտրում է երկրի պրեզիդենտին։
Աշխարհի ամենաշուտ ստեղծված խորհրդարանն է։
Իսլանդական ալտինգի խոսնակը Էինար Կրիստինն Գուդֆինսոնն է Իսալանդիայի Անկախություն և զարգացում կուսակցություն կուսակցությունից։


== Պատմություն ==

Ժողովրդական ժողով միջնադարյան Իսլանդիայում առաջին անգամ հրավիրվել է 930-ին։ Այն բանից հետո երբ Իսլանդիան կցվեց Նորվեգիային, իսլանդական ալտինգը շարունակեց գործել մինչև 1799 թվականը։ Դրանից հետո նրան փոխարինեց գերագույն դատարանը։ 1844 թվականին գերագույն դատարանին փոխարինում է նոր ալտինգը, որի շենքը գտնվում է Ռեյկյավիկում (1991 թվականին ստեղծված այս շենքը պահպանվել է մինչ օրս)։


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալտինգի պաշտոնական կայքում
Ընդհանուր տեղեկություններ Ալթինգի աշխատանքի և պատմության մասին Archived 2004-10-14 at the Wayback Machine.
նկարներ Ալտինգից www.islandsmyndir.is կայքում Archived 2005-08-28 at the Wayback Machine.
Մար դել Պլատա

Մար-դել-Պլատա (իսպաներեն՝ Mar del Plata- արծաթյա ծով), քաղաք Արգենտինայում Ատլանտյան օվկիանոսի ափին, 400 կմ հարավ Բուենոս Այրեսից։ Հանդիսանում է Արգենտինայի ձկնորսական և տուրիստական մեծ քաղաքներից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==
(8997) Դևիդբլյուիտ

(8997) Դևիդբլյուիտ (անգլ.՝ Davidblewett), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 1-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,586729 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2418 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9316 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1519,58 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,236907 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,25° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8997) Դևիդբլյուիտ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մատուցումների տուփ

Մատուցումների տուփ, մետաղահատ հաստոցների բազմօղակ մեխանիզմ, նախատեսված է մատուցման փոփոխման համար։ Բաղկացած է իրանի (տուփի) մեջ տեղավորված փոխարկվող ատամնավոր փոխանցումներից։ Մատուցումների տուփի կինեմատիկայի առանձնահատկությունները հնարավորություն են տալիս դետալի մշակման ժամանակ գործիքի մատուցման շարժումը համաձայնեցնել նախապատրաստուկի նկատմամբ գործիքի այլ շարժումների հետ։