armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Եկատերինա Վորոնինա (ֆիլմ)

«Եկատերինա Վորոնինա» (ռուս.՝ «Екатерина Воронина»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է կինոռեժիսոր Իսիդոր Աննենսկին Անատոլի Ռիբակովի համանուն վեպի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Վոլգայի ափին ծնված և դաժան ու բռնակալական տատի մոտ դաստիարակված Եկատերինան վաղ տարիքում մնացել է առանց մոր։ Հոր՝ ծեր վաստակավոր կապիտանի հետ հազվադեպ հանդիպումների շնորհիվ ձևավորվել է նրա ամուր բնավորությունը։ Պատերազմի սկսվելուն պես Եկատերինան, առանց մտածելու, գնում է հիվանդանոցում աշխատելու։ Այստեղ նա հանդիպում է իր առաջին սիրուն, որը բերում է առաջին հիասթափությունը։
Պատերազմից հետո Եկատերինան, ավարտելով ինստիտուտը, դառնում է ինժեներ, գետի նավահանգստի տեղամասի պետ։ Դժվար հարաբերություններ են հաստատվել նրա ու նավագնացության ղեկավարի միջև։ Երբ նրան հեռացնում են աշխատանքից արդարացի մեղադրանքների պատճառով, Եկատերինան հասկանում է, որ կորցնում է իր ամենամոտ մարդուն։


== Նկարահանումներ ==
Ֆիլմի նկարահանումներն անցկացվել են Վոլգայի միասնական գետային շոգենավության Գորկու գետային նավահանգստի կենտրոնական բեռնատար շրջանում։


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Անատոլի Ռիբակով
Ռեժիսոր՝ Իսիդոր Աննենսկի
Օպերատոր՝ Իգոր Շատրով
Բեմադրող նկարիչ՝ Վլադիմիր Բոգոմոլով
Կոմպոզիտոր՝ Լև Շվարց


== Վարձույթ ==
27,8 մլն հանդիսատես


== Քննադատություն ==
Կինոքննադատ Պ. Բագրովը գրել է, որ «Եկատերինա Վորոնինա» ֆիլմը «մաքուր մելոդրամա է»։ «Ինտրիգն այդքան խճճված ու բազմաշերտ էր,— կարծում էր նա,— որ կերպարի մանրամասնման, ֆոնի մշակման համար չի բավականացրել էկրանային ժամանակը, և ռեժիսորն էլ դրան չի ձգտում»։


== Ծանեթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Багров П. Анненский Исидор Маркович // Кино России. Режиссёрская энциклопедия. — М.: НИИК, 2010. — С. 25—28. — 344 с.


== Արտաքին հղումներ ==
«Екатерина Воронина» на сайте «Энциклопедия отечественного кино»
Исидор Анненский. Книга «В театре и кино», глава «Екатерина Воронина».
Информация о съёмках фильма на сайте ОАО «Нижегородский порт»
Կրանշաբան

Կրանշաբան (ֆր.՝ Cramchaban), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Կուրսոն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լա Ռոշել շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17132։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 611 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Կրանշաբան (ֆր.)
Կլյուչևոդսկոե

Կլյուչևոդսկոե (ուկրաիներեն՝ Ключеводське), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կլյուչևոդսկոե գյուղում բնակվում էր 16 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,41 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 39,02 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կիկովա

Կիկովա (ուկրաիներեն՝ Кикова), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1668 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կիկովա գյուղում բնակվում էր 1 223 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3994 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 306,21 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Չյոդա

Չյոդա (ռուս.՝ Чёда), գյուղ Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Վերխնետոեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զարյա Ռևոլյուցիի

Զարյա Ռևոլյուցիի (ռուս.՝ Заря Революции), գյուղ Ռուսաստանի, Լիպեցկի մարզի Դոբրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին հայտնի գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շապին Գարահիսար


== Աշխարհագրական դիրք ==
Գտնվում է Սև ծովի ավազանին պատկանող Գայլ (Կելկիթ) գետի Ակշեհր վտակի ափին, ծովի մակարդակից 1482 մ բարձրություն ունեցող ժայռոտ լեռան ստորոտին, շրջապատված բավական արգավանդ հողատարածություններով։ Ձմեռը ձյունառատ է, ձյունածածկը պահպանվում է հոկտեմբերից մինչև մարտի կեսերը։ Քաղաքի շրջակայքում կան արծաթախառն կապարի հանքեր, որոնք շահագործվել են հին ժամանակներից։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է մ.թ.ա. 60-ական թվականներին, հռոմեացի զորավար Գնեոս Պոմպեոսի կողմից և կոչվել է Կոլոնիա (Կողոնիա)։ Եղել է սահմանային բերդաքաղաք Պոնտոսի և Փոքր Հայքի միջև։
Փոքր Հայքի մյուս ավելի քան 10 քաղաքների հետ միասին Կոլոնիան նույնպես հիմնովին վերակառուցվել է Հուստինիանոս կայսեր (527-565 թթ.) կողմից։ Վարչականորեն մտնում էր Առաջին Հայք նահանգի, իսկ Հուստինիանոսի բարեփոխումներից հետո՝ Երկրորդ Հայքի մեջ։ Բյուզանդական տիրապետության շրջանում ունեցել է 25-30 հազար բնակիչ։
1473 թ. գրավվել է օսմանյան թուրքերի կողմից։ Եղել է Տրապիզոնի, ապա՝ Սեբաստիայի համանուն գավառի կենտրոնը։


=== Հայկական ջարդեր ===
Արևմտյան Հայաստանի ողջ հայության հետ միասին Շապին Գարահիսարի հայ բնակչությունը ևս ենթարկվել է զանգվածային բնաջնջման և տեղահանման։ 1895 թ. թուրքերի կազմակերպած ջարդերին զոհ գնացին 5000 գարահիսարցիներ, իսկ 1915 թ. Մեծ եղեռնի ժամանակ Շապին Գարահիսարն ընդհանրապես հայաթափ է լինում։ Տարագրությունը սկսվում է 1915 թ. հունիսի 24-ին, որին հաջորդում է քաղաքի հայկական թաղամասերի հիմնահատակ ավերումը։ Նրա 7800 հայ բնակչության մի մասը զոհ է գնում թուրքական յաթաղանին, իսկ մյուս մասը տարագրվում զանազան երկրներ։ Հետագայում միայն չնչին թվով հայեր նորից են վերահաստատվում հայրենի քաղաքում։


== Բնակչություն ==
19-րդ դարի սկզբներին Շապին Գարահիսարի հայ բնակչությունը մոտ 400 տուն էր։ Գրեթե նույնքան էին հույներն ու թուրքերը միասին վերցրած։ 1872-1873 թթ. այստեղ կային հայկական 502, հունական 150 և թուրքական 2000 տուն բնակիչ։ Ըստ վկայությունների՝ 20-րդ դարի սկզբներին Շապին Գարահիսարի բնակչությունը կազմում էր 20000 մարդ։
Բնակչության հիմնական զբաղմունքները կազմում էին 2 տասնյակի հասնող արհեստները, ներքին և արտաքին առևտուրը. քաղաքի շուկան ուներ 60-ից ավելի խանութներ ու կրպակներ։ Քաղաքի բնակչության զգալի մասը՝ գլխավորապես թուրքերը զբաղվում էին հողագործությամբ։
Այժմ քաղաքի բնակչությոնը կազմում է 12000 մարդ (2008 թ.)։


== Հայտնի շապինգարահիսարցիներ ==
Անդրանիկ Օզանյան
Թորոս Թորամանյան
Լևոն Էսաճանյան
Հարություն Շահրիկյան
Արամ Հայկազ


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Արտաքին հղումներ ==
Շապին Գարահիսար
Թադևոս Հակոբյան «Պատմական Հայաստանի քաղաքները»։


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Հայկ Ղուկասյան (մանկավարժ)

Հայկ Իվանի Ղուկասյան (1912, Շիկահող, Հայաստան - անհայտ), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Հայկ Ղուկասյանը ծնվել է 1912 թվականին, Ղափանի շրջանի Շիկահող գյուղում, չքավոր գյուղացու ընտանիքում։ 1930 թվականին ավարտել է 7-ամյա դպրոցը, ուսուցչական աշխատանքի է անցել Ղրղլու գյուղում, միաժամանակ ակտիվորեն մասնակցել է չափահաս բնակչության անգրագիտության վերացման գործին։ 1939 թվականին Ղուկասյանն ավարտել է Բաքվի Լենինի անվան մանկավարժական ինստիտուտի ռուսական եռամյա բաժինը և շարունակել ուսուցչական գործունեությունը Շիկահողի դպրոցում։ Դասավանդել է ռուսաց լեզու և գրականություն։
1941 թվականին Ղուկասյանը կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ։ 1942 թվականի մարտ ամսին ծառայել է 89-րդ Հայկական հրաձգային դիվիզիայի 400-րդ գնդում։ Ապրիլին գործուղվել է Բաքվի հետևակային ուսումնարան։ Հինգ ամիս սովորելուց հետո 165-րդ առանձին բրիգադի կազմում մեկնել է ռազմաճակատ, մարտերին մասնակցել Տուապսե քաղաքից հյուսիս-արևելք։ 1942 թվականին Ինդյուկ բարձունքի համար մղված մարտում ծանր վիրավորվել է և տեղափոխվել հոսպիտալ։ 1942 թվականի դեկտեմբերին Ղուկասյանը նորից է մեկնում ռազմաճակատ, այս անգամ՝ 431-րդ կապի գումարտակի կազմում։ 1943 թվականի փետրվարի 9-ին նրանց ստորաբաժանումը դեսանտ է իջեցրել Մալայա զեմլյայում։ 69 օր մասնակցել է լեգենդար պլացդարմի ահեղ կռիվներին։ 1943 թվականի ապրիլին մեկնել է սովորելու Թբիլիսիի հրետանային ուսումնարանում, որն ավարտելուց հետո, 1944 թվականի օգոստոսին, կրտսեր լեյտենանտի կոչումով մեկնել է ռազմաճակատ։ 4-րդ Ուկրաինական ռազմաճակատի 805-րդ հաուբիցային գնդի մարտկոցի հրամանատար Ղուկասյանը մասնակցել է Լեհաստանի և Չեխոսլովակիայի ազատագրմանը։ 1945 թվականի ապրիլի 27-ից մինչև մայիսի 4-ը Մորավսկա Օստրովայի, Ֆրիդեկ-Միստեկի շրջաններում տեղի ունեցած հարձակողական մարտերի ընթացքում ոչնչացրել է գնդացրային 2 կետ, հակառակորդի 2 դիտակետ, ջախջախել է հակառակորդի տանկերի հակագրոհը, ճնշել է նրա հրետանային մարտկոցի կրակը։ Ցուցաբերած արիության համար Ղուկասյանը պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով և մի շարք մեդալներով։
1965 թվականին Ղուկասյանն արժանացել է Չեխոսլովակիայի Ֆրիդեկ-Միստեկ, իսկ 1974 թվականին՝ Լեհաստանի Ստրումեն քաղաքների պատվավոր քաղաքացու կոչմանը, պարգևատրվել մեդալներով։
Ղուկասյանը բանակից զորացրվել է 1946 թվականին և անցել մանկավարժական աշխատանքի։ Ղափանի շրջանում եղել է դպրոցի ուսմասվար, տնօրեն։ Չնայած անցել է կենսաթոշակի, բայց շարունակել է մանկավարժական աշխատանքը։ Ռուսաց լեզու և գրականություն է դասավանդել քաղաքի № 2 միջնակարգ դպրոցում։


== Պարգևներ ==
Կարմիր աստղի շքանշան
Չեխոսլովակիայի Ֆրիդեկ-Միստեկ քաղաքի պատվավոր քաղաքացու կոչում (1965)
Լեհաստանի Ստրումեն քաղաքի պատվավոր քաղաքացու կոչում (1974)


== Ծանոթագրություններ ==
Պոդրոժիե

Պոդրոժիե (ուկրաիներեն՝ Підріжжя), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1542 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոդրոժիե գյուղում բնակվում էր 733 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,36 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 218,15 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սվետլոե Օզերո (գյուղ, Նուրլատսկի շրջան)

Սվետլոե Օզերո (ռուս.՝ Светлое Озеро), գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Նուրլատսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 340 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մոսես կամավորական ջոկատ

«Մոսես» կամավորական ջոկատ։ Կազմավորվել է 1989 թվականին Մովսեսգյուղում (այժմ՝ ՀՀ Տավուշի մարզում)։ Ունեցել է շտաբ։ 1989-1994 թվականներին մասնակցել է Տավուշի (Մովսեսգյուղ, Այգեպար, Չորաթան) շրջանի ինքնապաշտպանական մարտերին։ Մարտական տարբեր գործողությունների ժամանակ հրամանատարներ են եղել Լ. Ապերյանը, Դ. Պապյանը, Գ. Բադալյանը, Է. Ասրյանը, Ս. Մարտիրոսյանը, Հ. Գալստյանը, Վ. Ապերյանը։ Ջոկատից զոհվել է 6 ազատամարտիկ։
Սարատակ (Քաշաթաղի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սարատակ (այլ կիրառումներ)
Սարատակ, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Տեղակայված է հանրապետության հարավ-արևմտյան հատվածում։ Բերձոր շրջկենտրոնից գտնվում է 46 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 96 կմ հեռավորության վրա։
Սարիյաթաղ անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը հարթավայրային է, ունի 1650,0 հա տարածք, որից 1124,7 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 454,0 հա անտառային հողեր։ Սարատակ համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Հագարի գետը։
Բնակավայրի տարածքում խմելու ջրի համար առկա են թվով 7 գործող անհատական ջրհորներ։


== Պատմություն ==
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 123 մարդ, կա 36 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Պատմամշակութային հուշարձաններ ==
Համայնքի պատմամշակութային հուշարձանն է խոյատապանը (17-18-րդ դարեր)։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում էին 34 աշակերտներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Անորսալի Յանը

«Անորսալի Յանը» (ռուս.՝ «Неуловимый Ян»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմը հիտլերյան զավթիչների դեմ Չեխոսլովակիայի հայրենասերների պայքարի մասին ֆաշիստական օկուպացիայի դեմ։


== Սյուժե ==
Իրեն կեղծ փաստաթղթերով ապահովելով՝ Պրահայի համալսարանի նախկին ուսանող Յան Սմուդեկը, որը եղել է համակենտրոնացման ճամբարում, Չեխիայի ճանապարհներով շրջում է հարմարավետ ավտոմեքենայով։ Յուրաքանչյուր մեկուսի վայր Յանն օգտագործում է ռադիոհաղորդումներ վարելու համար, որոնք ժողովրդին կոչ են անում ակտիվ պայքարել ֆաշիզմի դեմ։ Ամեն օր ուղիղ ժամը 12-ին ռադիոն եթեր է հաղորդում ճշմարտությունը Խորհրդային Միության մասին։ Հիտլերականները որոնում են անորսալի հայրենասերին, բայց ամեն անգամ, երբ նրան սպառնում է  անխուսափելի մահ, օգնության են գալիս հասարակ մարդիկ։


== Դերերում ==
Եվգենի Սամոյլով – Յան Սմուդեկ
Եվգենի Գարկուշա – Միլչա
Յուրի Ալեքսեև-Մեսխիև – Յարոսլավ
Գեորգի Դավիթաշվիլի – պրոֆեսոր
Կոնստանտին Դոբժինսկի – Դրաբեկի
Կոտե Դաուշվիլի – գեստապոյի գործակալ (լուսագրերում նշված չէ)
Սերգեյ Եվլախիշվիլի – ուսանող (լուսագրերում նշված չէ)
Անատոլի Սմիրանին – գերմանացի սպա (լուսագրերում նշված չէ)


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարիստներ՝ Ալեքսանդր Ստոլպեր, Օլգա Զիվ
Ռեժիսորներ՝ Իսիդոր Անենսկի, Վլադիմիր Պետրով
Օպերատորներ՝ Անատոլի Գոլովնյա, Թամարա Լոբովա
Կոմպոզիտոր՝ Անդրեյ Բալանչիվաձե


== Տեխնիկական տվյալներ ==
Սև և սպիտակ, հնչուն


== Ստեղծման պատմություն ==
Ֆիլմը նկարահանվել է Թբիլիսիում՝ Մոսկվայից և Լենինգրադից կինոյի բոլոր ստեղծագործական աշխատողների տարհանման ժամանակաշրջանում։ Տարհանման մեջ գտնվող հնարավորինս առավելագույն թվով կինոգործիչների համար աշխատանք ապահովելով է պատճառաբանվում ֆիլմի ստեղծմանը միաժամանակ կամ հերթով մի քանի հայտնի կինոգործիչների մասնակցությունը։
Ֆիլմի սյուժեն հիմնված է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում տեղի ունեցած իրական իրադարձությունների վրա։
Ֆիլմը վերաթողարկվել է 1965 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Обзор DVD и Информация о фильме на vObzor.com
КИНО-ТЕАТР.ru
Киноканал «Классика кино»
«Важнейшее из искусств».Телепередача гл.искусствоведа Госфильмофонда РФ
Աստերոիդների ցանկ (188701-188800)

Աստերոիդների ցանկ (188601-188700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (188801-188900)
 Աստերոիդների ցանկ (188601-188700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (188801-188900)
Սուխմու

Սուխմու (նաև՝ Սուխնու, Ցուխմա, Սուխմե, Զուխմա, Սուխմի, Սուխնի, Զուխմե, Ծուխմա, Նեմմե, Նիմմե, Նիմմի, Նիմնի, Տումե, Տումմե, Տումմի, Տումնի), հնագույն երկրամաս Հայկական լեռնաշխարհում՝ Վանի թագավորությունում։


== Պատմություն ==
Սուխմուն հիշատակվում է մ․թ․ա․ 14-13-րդ դարերում, հեթական և ասորեստանյան արձանագրություններում։ Ճշգրիտ տեղադրությունն անորոշ է։ Ուսումնասիրողների մեծ մասը երկրամասը տեղադրում Կարինի և Բալուի միջև՝ Հաշտյանք, Բալահովիտ, Անձիտ գավառների տեղում։ Նիկողայոս Ադոնցը Սուխմուն համարում է Դայանի երկրամասի մի շրջանը։ Ոմանք գտնում են, որ վրացերենում Հայաստանի Սոմխեթի և հայերի սոմեխի անվանումները ծագում են Սումխուի Սուխմի և Սուխմա ձևերից։


== Ծանոթագրություններ ==
Երևակայության խաղ

«Երևակայության խաղ» (բելառուս․՝ Гульня ўяўлення), կինոֆիլմ, որը թողարկվել է   1995 թվականին «Բելառուսֆիլմ» կինոստուդիայում։ Նկարահանվել է Էմիլ Բրագինսկու  համանուն պիեսի հիման վրա։ 


== Սյուժե ==
Անտոշինների ընտանիքին չի հաջողվել պահպանել սերը 20 տարվա համատեղ կյանքից հետո։ Կինը ամուսնուն ծանոթացնում է իր ընկերուհու հետ, որպեսզի նա այնքան էլ չտարվի  և սխալ չգործի։


== Դերերում ==
Յուլյա Վիսոցկայա – Ժենյա
Իգոր Կոստոլևսկի – Պավել Անտոշին
Լյուբով Պոլիշչուկ – Ռիտա
Իրինա Սելեզնյովա – Լարիսա
Անժելիկա Պտաշուկ – Լարիսայի ընկերուհին
Ստեֆանիա Ստանյուտա – գլխարկով պառավ
Ալեքսանդր Ֆիլիպենկո – Լամպասով


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Էմիլ Բրագինսկի
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Միխայիլ Պտաշուկ
Պրոդյուսերներ՝ Վլադիմիր Եսինով, Լյուդմիլա Տիմոշենկո, Եվգենի Կրավցով
Բեմադրող օպերատոր՝ Վլադիմիր Սպորիշկով
Կոմպոզիտոր՝ Մաքսիմ Լեոնիդով
Բեմադրող նկարիչ՝ Ալեքսանդր Չերտովիչ
Հնչյունային ռեժիսոր՝ Սերգեյ Չուպրով


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Истомина Е. Игра воображения! Ау, где ты?..: О фильме «Игра воображения» // Искусство кино. — 1996. — № 6. — С. 52—53.
Шумяцкая О. Рейтинг: О новых российских фильмах «Одинокий игрок», «Сын за отца», «Игра воображения» // Экран. — 1996. — № 3—4. — С. 9.
(3783) Մորրիս

(3783) Մորրիս (անգլ.՝ Morris), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,271272 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8764 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6662 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1250,27 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,287939 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,18° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3783) Մորրիս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(4065) Մեյնել

(4065) Մեյնել (անգլ.՝ Meinel), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,267353 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0946 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4401 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1247,03 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,288686 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,16° անկյուն։
Մեյնել աստերոիդը դասվում է Ֆլորայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 7438 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,17 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,33։ Այս ընտանիքի աստերոիդների էքսցենտրիսիտետները ընկնում են 0,109-0,168 միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը՝ 2,4°-6,9°։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4065) Մեյնել աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տրոստյանկա (գյուղ, Բորզնայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏրոստյանկաՏրոստյանկա (ուկրաիներեն՝ Тростянка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բորզնայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Տրոստյանկա գյուղում բնակվում էր 622 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 311 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բարտեկ (ծառ)

Բարտեկ (լեհ.՝ Bartholomew), Լեհաստանի ամենադարավոր կաղնիներից մեկը, ամառային կաղնու տեսակ, 1954 թվականից օրենքով պաշտպանված է որպես բնության հուշարձան։ Աճում է Լեհաստանի Սվենտոկշիսյան վոևոդության Զագնանսկի Բարտկով գմինայում (անտառապետություն), Կիելցե քաղաքից ոչ հեռու։ Ըստ ծառաբանական վերջին ուսումնասիրությունների` 686 տարեկան է (2016 թ.)։
Պատերազմների միջև ընկած ժամանակահատվածում լեհ բուսաբան Վլադիսլավ Շաֆերի գլխավորած հանձնաժողովի կողմից ծառը ճանաչվել է «Լեհաստանի գեղեցկագույն ծառ»։


== Ծառաբանական տվյալներ ==
Կաղնու ճշգրիտ տարիքը ճշգրիտ պարզել հնարավոր չէ, քանի որ բնի միջուկը փտում է։ Որոշ աղբյուրների համաձայն «Բարտեկի» տարիքը նույնիսկ 1200 տարեկան է գնահատվել։
Ծառաբանական վերջին ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ Բարտեկ կաղնին 686 տարեկան է (2016 թ.) Երկրի հայտնի ծառերից է։ Ծառի շրջագիծը մոտ 9.85 մ է, բնի ամենաներքևի շրջագիծը` 13.5 մ է, իսկ բարձրությունը` 33.5 մ։ Սաղարթը տարածվում մոտ 40 մետր։
1954 թվականից կաղնին համարվում է բնության հուշարձան։


== Լեգենդներ ==

Լեհաստանում մի քանի ավելի հին ծառեր կան, ինչպես կաղնիներ, այնպես էլ հատապտղային կենիներ (որոշները ավելի քան 1000 տարեկան են), սակայն նրանցից ոչ մեկը Բարտեկի համբավը չունի։ Օրինակ, Կազիմիր III Մեծ թագավորի (1310-1370 թթ.) «դատարանը» Բարտեկի տակ է եղել։

Յան Սոբեսկին Վիեննայի Ճակատամարտից (1683 թ.) վերադառնալու ճանապարհին հանգստացել է այդ ծառի տակ։ Ըստ տարածված տեսակետի` նա ծառի բնում թաքցրել է թուրքական թուրը, արկեբուզը (մուշկետի հին տեսակը) և մի շիշ գինի` ի հիշատակ հաղթանակի։ Ըստ լեգենդներից մեկի` ծառի բնում թաքցրած են Յան III Սոբեսկիի և Մարիա Կազիմիրայի գանձերը։
Կաղնու բնի հարավարևելյան կողմում Քրիստոսի խաչելության երկու պատկերներ կան, որոնք հավանաբար ձուլվել են տեղի մետալուրգիական գործարաններում։ Դրանցից մեկի վրա նշված է 1853 թվականը։ Վարկածներից մեկի համաձայն այդ պատկերները ծառից կախվել են ի պատիվ Հունվարյան ապստամբության երկու սպաների։
Մեկ այլ վարկածի համաձայն խաչելության մի պատկերը կախվել է Վիեննայի նկատմամբ Սոբեսկիի հաղթանակի կապակցությամբ, իսկ մյուսը` 1853 թվականի խոլերայի համաճարակի վերջանալուց հետո։


== Ներկա վիճակ ==
Ծառը դեռևս կենդանի է, բայց շարունակ անկում է ապրում։ Ծառի կենարար բնափայտի շերտը շատ բարակ է (5-20 սմ)։ Թուլացած ծառի բունը սկսել է թեքվել ծանր ճյուղերի կողմը։ 1829 թվականին «Բարտեկ» կաղնին ուներ 14 հիմնական և 16 լրացուցիչ ճյուղեր։ Ներկայումս ծառի վրա ութ հիմնական ճյուղ է մնացել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Bernard Konarski, "Świetopelk Oak in Krepkowice is 621 years old": Bartek oak's age also established
360° picture of Bartek
Gmina Zagnańsk More information about "Bartek" ((լեհ.))
Oaks in Bialowieza Archived 2006-04-09 at the Wayback Machine.
Ալաշան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալաշան (այլ կիրառումներ)Ալաշան, անապատ Կենտրոնական Ասիայում, Չինաստանի հյուսիսում, Տյան Շան լեռներից հյուսիս-արևելք։ Երկարությունը ավելի քան 700 կմ։ Լայնությունը մինչև 300 կմ։ Տարածքը՝ շուրջ 1 միլիոն կմ²։ Բարձրությունը 800-1600 մ։ Ալիքավոր հարթավայր է՝ դեպի հյուսիս թեքությամբ։ Ծածկված է շարժվող ավազներով։ Այստեղ է գտնվում աշխարհի հանրահայտ բարխաններից (ավազաբլուրներից) մեկը։ Տեղ-տեղ կան լճակներ, աղուտներ ու թաքիրներ։ Բուսականությունն աղքատ է։ Հանդիպում են սաքսաուլի մացառուտներ:
Ալաշանը բաժանվում է երեք ավելի փոքր անապատների՝ Բադան Յարան Շամո, Թենգեր Շամո և Ուլան Բու Շամո:


== Տես նաև ==
Սահարա
Տակլա Մական


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Սուրմուշի

Սուրմուշի (վրաց.՝ სურმუში), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Ցագերի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 800 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ցագերից հեռու է 20 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 143 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օսկինո (գյուղ, Ինզենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕսկինոՕսկինո (ռուս.՝ Оськино), գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Ինզենսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Binutils

GNU Binary Utilities-ը (անգլ. binutils) օբյեկտային ֆայլերի և արխիվների հետ աշխատելու համար նախատեսված ծրագրային գործիքների փաթեթ է։ Ընթացիկ տարբերակները գրվել են Cygnus Solutions-ի ծրագրավորողների կողմից՝ օգտագործելով Binary File Descriptor library (libbfd), ն։ Որպես կանոն դրանք օգտագործվում են GNU Compiler Collection-ի, make-ի և GDB-ի հետ միասին։
Սկզբում փաթեթը բաղկացած էր միայն երկրորդական ծրագրային գործիքներից, սակայն հետագայում ներառվել են նաև GNU Assembler (GAS), ը և GNU Linker (GLD), ը։
binutils-ի ծրագրերի մեծ մասը բավականին պարզ է։ Բարդությունների մեծ մասը պարփակված է Binary File Descriptor library և libopcodes գրադարանների մեջ։


== Արտաքին հղումներ ==
GNU Binutils homepage
Տետերկուշ

Տետերկուշ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Թայ-բրեյք

«Թայ-բրեյք» (ոչ-ոքիի դադարեցում, անգլ.՝ tie — ոչ-ոքի + break — կոտրել, դադարեցնել), հատուկ կանոններով կրճատված խաղ շախմատում, թենիսում, բադմինտոնում և այլ մարզաձևերում, որի ժամանակ որոշվում է ոչ-ոքի ավարտված խաղի հաղթողը։


== Վոլեյբոլում ==


=== Երբ է խաղացվում ===
Վոլեյբոլում «թայ-բրեյքը» խաղացվում է 2:2 հաշվի դեպքում։


=== Խաղի կանոնները ===
Վճռական (հինգերորդ) խաղը բաղկացած է 15 միավորից, բայց  հակառակորդի նկատմամբ առավելությունը պետք է հասնի 2 միավորի. խաղը շարունակվում է մինչև դա տեղի ունենա (16:14, 17:15, …):


== Բադմինտոնում ==
Բադմինտոնում խաղը բաղկացած է 21 միավորից։ 20-20 հաշվի դեպքում խաղը տեղափոխվում է «թայ-բրեյք»։


=== Խաղի կանոնները ===
20-20 հաշվի դեպքում խաղը շարունակվում է և  հաղթում է այն մարզիկը, որը ունենում է երկու միավորի առավելություն։ 29-29 հաշվից հետո հաղթում է այն մարզիկը, որը ավելի շուտ է հասնում 30-ի։


== Շախմատում ==


=== Երբ է խաղացվում ===
Շախմատում «թայ-բրեյք» խաղացվում է երբ երկու շախմատիստներ վաստակել են հավասար միավորներ։
Շախմատի աշխարհի չեմպիոնի կոչման համար մրցախաղի ժամանակ՝ երբ մրցամարտի  հիմնական հաշիվը հավասար է լինում, խաղը տեղափոխվում է «թայ-բրեյք»․արագ շախմատի (25 րոպե + 10 վայրկյան) չորս պարտիա։ Այն  հավասար հաշվի դեպքում ավարտվելուց հետո տեղի է ունենում  2 բլից (5 րոպե +3 վայրկյան) պարտիայից մրցամարտ։ Եթե այդ պարտիաներից հետո հաշիվը կրկին հավասար է լինում,  կարող է նշանակվել առավելագույնը 5 այդպիսի մրցամարտ՝ երկուական պարտիայով։ Եթե  դրանից հետո էլ գրանցվի հավասար արդյունք, անցկացվում է մեկ «մահվան» պարտիա («արմագեդոն»), որի ժամանակ սպիտակներին տրվում է 5 րոպե՝ սևերին 4 րոպե․ ոչ-ոքի արդյունքի դեպքում հաղթող կողմ է ճանաչվում սևերով խաղացող շախմատիստը։


== Արտաքին հղումներ ==
Վոլեյբոլում խաղի կանոնները


== Ծանոթագրություններ ==
Պոչտովոե (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոչտովոեՊոչտովոե (ուկրաիներեն՝ Поштове, Ղրիմի թաթարերեն՝ Bazarçıq), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բախչիսարայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բազարչկ։
2012 թվականի տվյալներով Պոչտովոե քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 3 157 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,43 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Էթիլեն

Էթիլենը (էթեն)` C2H4, թույլ հոտով անգույն գազ է, ջրում քիչ է լուծվում, լուծվում է սպիրտում, լավ լուծվում է երկէթիլեթերում։ Օդի հետ առաջացնում է պայթյունավտանգ խառնուրդ։


== Կիրառում ==
Էթիլենը կարևորագույն ալկեններից է, արտադրվում է հսկայական քանակներով և կիրառվում օրգանական տարբեր նյութերի` պոլիէթիլենի, պոլիքառաֆտորէթիլենի (տեֆլոն), սպիրտների (էթանոլի և էթիլենգլիկոլի), ացետալդեհիդի, քացախաթթվի, հալոգենածանցյալների և շատ ուրիշ օրգանական նյութերի ստացման համար։ Շատ նյութեր, որոնք ստացվել են էթիլենից, իրենք են հումք ծառայում հետագա սինթեզների համար։ Կարևոր է նշել, որ էթիլենը նպաստում է բույսերի աճին։


== Ստացում ==
Լաբորատորիաներում էթիլեն ստացվում է էթիլսպիրտի և խիտ ծծմբական թթվի խառնուրդը տաքացնելիս (t>140 °C)։ Ընթանում է դեհիդրատացում (ջրի պոկում)։ Համապատասխան ազդանյութ ընտրելիս կարող է ընթանալ ընտրողական ռեակցիա՝ ցիս- և տրանս– ալկենների առաջացմամբ։ Ալկինները հեղուկ ամոնիակում մետաղական նատրիումով կամ լիթիումով վերականգնելիս ցածր ջերմաստիճանի պայմաններում ստացվում է տրանս–ալկեն։ Եռակի կապը պալադիում կատալիզատորի առկայությամբ հիդրելիս ստացվում է ցիս–իզոմերը. Ալկենների ստացման մյուս եղանակները կարելի է միավորել ռեակցիաների մեկ խմբի մեջ, որոնք անվանվում են ճեղքման։ Այդ ռեակցիաներում կրկնակի կապն առաջանում է՝ երկու հարևան ածխածնի ատոմներից ատոմներ կամ ատոմային խմբեր պոկելով։ Այդ ռեակցիաներն են՝ դեհիդրոհալոգենացման և դեհալոգենացման։


== Էթիլենը որպես բուսական հորմոն ==
Էթիլենը հանդիսանում է բուսական հորմոն Այն հետքային քանակներով ազդում է բույսի ամբողջ կենսագործունեության ընթացքում՝ խթանելով կամ կարգավորելով պտուղների հասունացումը, ծաղիկների բացվելը և տերևաթափը։
Պտուղների արտադրական հասունացման սենյակներում կիրառվում են այսպես կոչված «կատալիտիկ գեներատորներ», որոնց միջոցով էթանոլից ստացվում է էթիլեն։ Սովորաբար կիրառվում է գազավորման 500 - 2,000 մբ կոնցենտրացիա, 24 - 48 ժամվա ընթացքում, ինչի արդյունքում խթանվում է չհասունացված և հավաքված պտուղների հասունացումը։


== Ծանոթագրություններ ==
Նեղտերևի Դոդոնի

Նեղտերևի Դոդոնի (լատ.՝ Chamaenerion dodonaei), ապուզանազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
60 սմ երկարությամբ բազմամյա բույս է։ Տերևները գծային նշտարաձև են, մերկ կամ տակից առսեղմ թավոտ։ Պսակաթերթերը վարդագուն են։ Առէջները 8-ն են, որոնցից չորսը ավելի կարճ և մեկ շարքով դասավորված։ Սռնակը առէջներից թեթևակի երկար է։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է Լոռու ֆլորիստիկական շրջանում (Ստեփանավան, Տաշիր)։ Աճում է նաև Նախակովկասում, Արևելյան Կովկասում, Արևմտյան և Կենտրոնական Անդրկովկասում, Միջին և Հարավային Եվրոպայում, միջերկրածովյան ավազանի երկրներում և Փոքր Ասիայում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է վերին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 1700-2300 մ բարձրությունների վրա, խոնավ տեղերում, գետերի ափերին։ Ծաղկում է մայիս-հուլիս ամիսներին, պտղաբերում՝ օգոստոս-սեպտեմբերին։


== Պահպանություն ==
Վտանգված տեսակ է։ Հայտնի է մեկ պոպուլյացիա։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պահպանություն չի իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բերդակի կռիվ (1901)

Բերդակի կռիվ, տեղի է ունեցել ապրիլին, Գևորգ Չաուշի խմբի և թուրք-քրդական զինվորների միջև։ Ցրոնք գյուղից զենք փոխադրելիս Բերդակ գյուղում (Տարոնի գավառ) Գևորգ Չավուշին իր խմբով պաշարել են (մի քրդի մատնությամբ) 1000-ից ավելի թուրք, զինվորներ և քրդական խմբեր։ Ծանր պայմաններում Չավուշը կարողացել է խումբը բաժանել 2 մասի, դիրքեր գրավել և կռվելով բարձրանալ լեռը՝ չտալով ոչ մի զոհ։ Բերդակի կռիվը ֆիդայական շարժման պատմության հերոսական էջերից է, այն աչքի է ընկել իր կազմակերպվածությամբ։
Կիմ Ջին Ու

Կիմ Ջին Ու (հանգըլ՝ 김진우, հանջա՝ 金秦禹, սեպտեմբերի 26, 1991(1991-09-26), Սինան, Հարավային Ջոլա, Հարավային Կորեա, առավել հայտնի է որպես Ջինու), հարավկորեացի երգիչ և դերասան։ Հարավկորեական Winner բոյբենդի առաջնային վոկալիստն ու վիզուալն է։


== Կյանք և գործունեություն ==
Կիմ Ջին Ուն ծնվել է 1991 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Հարավային Կորեայի Սինան գավառում։ Սովորել է պարի ակադեմիայում, որտեղ նրա պարային հմտությունները դուր են եկել Big Bang խմբի Սընգ Ռիին, որն էլ նրան բերել է YG Entertainment։ Սընգ Ռին ընկերության մարզիչն է 2010 թվականից։ 2011 թվականին Թեհյոնի հետ YG Family Concert ժամանակ եղել է պարողներից մեկը։ 2014 թվականին դեբյուտել է Winner բոյբենդի կազմում՝ Թեհյոնի, Սընգյունի, Մինոյի և Սընգհունի հետ։ Խմբի գլխավոր վոկալիստն է։
2016 թվականին տեղի է ունեցել նրա դերասանական դեբյուտը նշել է «Կախարդական բջջային հեռախոս» դորամայում (անգլ.՝ Magic Cellphone)։ Նոյեմբերին հայտարարվել է Korea National Contemporary Dance Company-ի կազմակերպած «Փոքրի իշխանը» նախագծի բեմադրիչներից մեկը՝ այդպիսով դառնալով կորեացի առաջին արտիստը, որը մասնակցություն է ունեցել պարային բեմադրության մեջ։ Նկարահանվել է նաև «Սիրո 1001 տարի» (անգլ.՝ Love For A Thousand More) վեբ-դորամայում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Հեռուստատեսություն ===


==== Դրամաներ ====


==== Ռեալիթի և այլ շոուներ ====


=== Գովազդ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Արարատ Մկրտչյան

Արարատ Եղիշի Մկրտչյան (հուլիսի 22, 1953(1953-07-22), Արարատ, Արարատի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բժիշկ, պետական գործիչ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1978): ՀՀ առողջապահության նախարար (2000-2003)։


== Կենսագրություն ==
Արարատ Մկրտչյանը ծնվել է 1953 թվականի հուլիսի 22-ին Արարատ քաղաքում։ 1978 թվականին ավարտել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտը։ 1978-1983 թվականներին աշխատել է Եղեգնաձորի շրջանի սանէպիդկայանում սննդի առողջաբանության բժիշկ, 1983-1985 թվականներին եղել է ՀՀ առողջապահության նախարարության ընդհանուր առողջաբանության և մասնագիտական հիվանդությունների գիտահետազոտական ինստիտուտում, ավագ գիտաշխատող։ 1985-1991 թվականներին եղել է  Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտում` ավագ գիտաշխատող, ընթերակա և գիտքարտուղար։ 1991-1992 թվականներին եղել է ՀՀ առողջապահության նախարարությունում տնտեսագիտության գլխավոր վարչության պետ, 1992-1998 թվականներին` ՀՀ առողջապահության նախարարի տեղակալ, 1998-2000 թվականներին եղել է ՀՀ կառավարությանն առընթեր պետական առողջապահության գործակալության պետ, 2000 թվականին` ՀՀ առողջապահության և սոցիալական ապահովության նախարար, 2000-2003 թվականներին` ՀՀ առողջապահության նախարար։
2003 թվականի մայիսի 25-ին ՀՀԿ համամասնական ընտրացուցակով ընտրվել է ԱԺ պատգամավոր։ 2003 թվականի հունիսից մինչև 2004 թվականի հոկտեմբեր եղել է ԱԺ գիտության, կրթության, մշակույթի և երիտասարդության հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ, 2004 թվականի հոկտեմբերից` ԱԺ սոցիալական, առողջապահության և բնության պահպանության հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ ՀՀԿ խմբակցության անդամ։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի մեկ երեխա։


== Կուսակցություն ==
Հայաստանի Հանրապետական կուսակցություն


== Պաշատոնավարում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սաքոբո (Սիղնաղի շրջան)

Սաքոբո (վրաց.՝ საქობო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Սիղնաղի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2662 մարդ։


== Տարածք ==
Կենտրոնի բարձրությունը 450 մետր է։


== Աղբյուրներ ==
Վրացական սովետական հանրագիտարան


== Ծանոթագրություններ ==
Չմենի հակառակ ձվաձև

Չմենի հակառակ ձվաձև (լատ.՝  Cotoneaster  obovata  ), վարդազգիների ընտանիքի, չմենի ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Տերևաթափ, մինչև 2 մ բարձրությամբ թուփ է, մոխրաթաղիքապատ ճյուղերով, որոնք ավելի ուշ ստանում են կարմրադարչնագույն գունավորում։ Տերևները ներքևի կողմից մոխրականաչավուն են, վերևի կողմից՝ վառ կանաչավուն, ծածկված մազմզուկներով, հակառակ ձվաձևից մինչև էլիպսաձև, 2-4 սմ երկարությամբ և 1,5-2,6 սմ լայնությամբ։ Վահանիկները կազմված են 7-12 ծաղիկներից, ճյուղավորված են։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Կովկասում (Հարավային Կովկաս, Արցախ)։ Մեր հանրապետության պայմաններում հանդիպում է Վայքում, Զանգեզուրում, Մեղրիում, որտեղ աճում է միջին և վերին լեռնային գոտիներում, արևելյան կաղնու անտառներում և նոսրանտառներում։


== Կիրառություններ ==
Էկոլոգիական խումբը՝ IX: Մշակության հավանական շրջանները՝ 7-14, 17-32:


== Ծանոթագրություններ ==
Ուչուլ (գետ)

Ուչուլ (ռուս.՝ Учул), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կիներկա գետի ձախ ափին՝ 22 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կոնդոմա, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ֆերվակ

Ֆերվակ (ֆր.՝ Fervaques), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում:
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 715 մարդ, բնակչության խտությունը` 67.01 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.67 կմ² տարածք:
2017 թվականի հունվարից Լիվարո, Օքենվիլ, Լեզ Օտել Սեն Բազիլ, Բելլու, Սերքե, Շեֆրևիլ Տոնանկուր, Լա Կրուպթ, Ֆամիյի, Էրտվան, Լը Մենիլ Բակլե, Լը Մենիլ Դյուրան, Լը Մենիլ Ժերմեն, Մել, Լե Մուտիե Յուբեր, Նոտր Դամ դը Կուրսոն, Պրեո Սեն Սեբաստիեն, Սենտ Մարգերիտ դե Լոժ, Սեն Մարտեն դյու Մենիլ Ուրի, Սեն Միշել դը Լիվե, Սեն Ուան լեզ Ու, Տորտիզամբեր համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Լիվարո Պեի դ'Օժ համայնքի մաս:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 155 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 50 կմ արևելք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 466 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 341-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 125: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,2 %: 341 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 303 անձ (165 տղամարդ և 138 կին): Գործազուրկ են եղել 38 անձ (22 տղամարդ և 16 կին): 125 անաշխատունակներից 43-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 37-ը` թոշակառուներ, իսկ 45-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ալպիական վարդ (հյուրանոց)

«Ալպիական վարդ» հյուրանոց (ռուս.՝ Гостиница «Альпийская роза»), պատմական շենք Մոսկվայի կենտրոնում (Պուշեչնայա փողոց տուն 4, շ. 1): Կառուցվել է 1901-1902 թթ.  ճարտարապետ Անատոլի Ալեքսանդրովիչ Օստրոգրադսկու նախագծով, մոդեռն ոճով։ Շենքն ունի մշակութային օբյեկտի կարգավիճակ։ Ներկայումս այն զբաղեցնում է Պետկրկեսը։


== Պատմություն ==
18-րդ դարի վերջում ներկայիս Պուշեչնայա փողոցի 4-րդ տան տեղում կառուցվել է երկհարկանի քարե շինություն։ 1821 թվականին տան սեփականատերն է «Ալեքսանդր Սեմենի տպարանը»։ Ավելի ուշ շենքում տեղակայվել է «Ս. Պ. Յակովլևի տպարանը», Գարդների և Մալցևի սպասքի խանութը և բյուրեղյա իրերի գործարանը։ 1870-ական թվականներին շենքում բացվել է «Ալպիական վարդի տակ» ռեստորանը, որը հետագայում անվանվեց «Ալպիական վարդ» (գերմ.՝ «Alpenrose»):
1880-ական թվականներին, երբ շենքը պատկանում էր իշխանուհի Օ. Ա. Տուրկեստանովա-Արգամակովայինին, սեփականությունը բաժանվել է 2 մասի։ 1901-1902 թվականներին սեփականության ձախ կողմի պահպանված պատերի կողքին կառուցվել է նոր քառահարկ «Ալպիական վարդ» հյուրանոցը՝ ճարտարապետ Անատոլի Օստրոգրադսկու նախագծով (այժմ՝ տուն 4, շենք 1)։ 1911-1912 թթ. կառույցի աջ մասի հենքի վրա ինժեներ Պավել Պավլովիչ Վիսնևսկու նախագծով  և Ալեքսանդր Ալեքսանդրովիչ Վեսնինի մասնակցությամբ կառուցվել է «Ալպիական վարդ» ռեստորանը (այժմ՝ տուն 4, շենք 2)։


== Ճարտարապետություն ==
«Ալպիական վարդ» ռեստորանը դասվում է վաղ մոդեռնիստական ​​կառույցների թվին։  Քառահարկ շենքի ճակտոնը պատված է ուղղահայաց որմնասյուներով և երեսապատված է բաց մոխրագույն կերամիկական սալիկներով։ Առաջին հարկում մեծ պատուհաններ են, որոնք նախատեսված են խանութների ցուցափեղկերի համար։ Երկրորդից չորրորդ հարկի պատուհանները երկմասանի են։ Պատուհանագոգերը և իմպոստները զարդարված են ծեփածո համաձուլվածքներով։ Ֆասադայի ծեփածո ձևավորումը համապատասխանում է հյուրանոցի անվանը և արտացոլում է ալպիական գույների բազմազանությունը. չորրորդ հարկի պատուհանների միջև կակաչներ և հիրիկներ են, երկրորդ և երրորդ հարկերի միջև ներդաշնակ կակաչներ, անցման կամարի տակ ծաղկաշղթայով պատանի է։ Առավել հատկանշական է երրորդ և չորրորդ հարկերի միջև ծեփածո ֆրիզը, որտեղ պատկերված է նայադների լոգանքը։ Պահպանվել են պատշգամբների և տանիքների թուջե բնօրինակ ցանկապատերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Լուն Վոժ Չուվկի

Լուն Վոժ Չուվկի (ռուս.՝ Лун-Вож-Чувки), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Չուվկի գետի ձախ ափին 3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 12 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000075694
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007569
Ավազանի կոդը — 03.05.01.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Գյունեյ Մեծ

Գյունեյ Մեծ, լեռ Ախալքալաքի սարահարթում, Ախալքալաքից հարավ-արևելք, Սուլդա գյուղից մոտ 3 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Բարձրությունը մոտ 1957 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Իզոբարներ

Իզոբարներ, Իզոբար միջուկներ (իզո… և հուն․՝ βάρος – ծանրություն, կշիռ), միևնույն զանգվածի թիվ 
  
    
      
        (
        A
        )
      
    
    {\displaystyle (A)}
  , բայց տարբեր կարգաթվեր 
  
    
      
        (
        Z
        )
      
    
    {\displaystyle (Z)}
   ունեցող միջուկներ. օրինակ, 
  
    
      
        
          

          
          
            1
          
          
            3
          
        
        
          
            H
          
        
        ,
        
          

          
          
            2
          
          
            3
          
        
        
          
            He
          
        
        ,
        
          

          
          
            3
          
          
            7
          
        
        
          
            Li
          
        
      
    
    {\displaystyle {}_{1}^{3}{\textrm {H}},{}_{2}^{3}{\textrm {He}},{}_{3}^{7}{\textrm {Li}}}
   և 
  
    
      
        
          

          
          
            4
          
          
            7
          
        
        
          
            Be
          
        
      
    
    {\displaystyle {}_{4}^{7}{\textrm {Be}}}
  : Նույն 
  
    
      
        A
      
    
    {\displaystyle A}
  -ով իզոբար միջուկների զանգվածները որոշ չափով տարբերվում են միմյանցից այդ միջուկների կապի էներգիաների տարբերության պատճառով։ Ամենափոքր զանգվածով զոբար միջուկները կայուն են 
  
    
      
        β
      
    
    {\displaystyle \beta }
  -տրոհման նկատմամբ, իսկ ավելի ծանրերը՝ անկայուն։ Պրոտոնների ավելցուկով ծանր իզոբար միջուկները տալիս են պոզիտրոնային 
  
    
      
        (
        
          β
          
            +
          
        
        )
      
    
    {\displaystyle (\beta ^{+})}
   տրոհում կամ 
  
    
      
        
          K
          
            −
          
        
      
    
    {\displaystyle K_{-}}
   զավթում, իսկ նեյտրոնի ավելցուկային իզոբար միջուկները՝ էլեկտրոնային  
  
    
      
        (
        
          β
          
            −
          
        
        )
      
    
    {\displaystyle (\beta ^{-})}
   տրոհում։ Կայուն իզոբար միջուկները, որպես կանոն, հանդիպում են զույգերով (
  
    
      
        A
        =
        36
      
    
    {\displaystyle A=36}
  -ից սկսած), այսինքն՝ 
  
    
      
        A
      
    
    {\displaystyle A}
  -ի որոշակի արժեքին համապատասխանում են 2 իզոբարներ։ Եթե հաշվի առնենք միայն կայուն նուկլիդները, ապա կունենանք այդպիսի 48 իզոբարների զույգեր և 9 իզոբարների եռյակներ։ Իզոբար միջուկների մասնավոր դեպքը հայելային միջուկներն են։

Իզոբարների զույգեր
Իզոբարների եռյակներ
Լա Տյուրբի

Լա Տյուրբի (ֆր.՝ La Turbie), կոմունա, Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ շրջանի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցա շրջանի Բոսոլեյ կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Վիլֆրանշ սյուր Մեր կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 7.42 կմ², բնակչությունը՝ 3155 մարդ (2006) աճի միտումով։ 3179 մարդ (2012), բնակչության խտությունը՝ 428,4 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 3194 մարդ, 2012 թվականին՝ 3179 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 2137 բնակիչներից 1552-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 585-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 72.6 %, 1999 թվականին եղել է 71.4 %): Աշխատունակ տարիքի 1552 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 1448-ը (795 տղամարդ և 653 կին), 104 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (50 տղամարդ և 54 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 585 ոչ ակտիվ բնակիչներից 204-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 194-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 187-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով.:
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 1301 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 3139,5 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 26 հազար 659 եվրո.:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լա Տյուրբի կոմունայի քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք (ֆր.)
Սանտե Մարիա

Սանտե Մարիա (իտալերեն՝ Sante Marie), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1304 մարդ (2005 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 32,6 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 40 կմ²։ Փոստային ինդեքս` 67067։ Հեռախոսային կոդ` 0863։


== Ծանոթագրություններ ==
Դասակարգային կազմը Հին Հայաստանում

Դասակարգային կազմը Հին Հայաստանում, վաղ ֆեոդալիզմի շրջանում գոյություն ունեցող հակադիր դասակարգեր՝ ազնվական կամ ֆեոդալ-նախարարական (որի մեջ մտնում էր նաև բարձր հոգևորականությունը)  և գյուղացիական կամ շինականների։ իրավական տեսանկյունից առաջինը  ազատների կամ շահագործողական դասակարգն էր, իսկ երկրորդը՝ անազատների կամ շահագործվողների։


== Ազնվականական դասակարգի կառուցվածքը ==
Ազնվականական դասակարգը բաժանվում է երկու մեծ խմբերի՝ աշխարհիկ ֆեոդալների (հոգևորականների) և հոգևոր ֆեոդալների։ Դրանցից յուրաքանչյուրի մեջ կար վասալական աստիճանավորություն կամ հիերարխիա։
Նախարարների դիրքն այդ հիերարխիայի մեջ որոշվում էր թագավորին տրվող զորքերի թվով։ 
ազնվականը ֆեոդալական սանդուղքի ամենաբարձր աստիճանն բռնում էր հայոց թագավորը՝ հանդիսանալով բոլոր նախարարներին գլխավորող սյուզերենը։ Թագավորից հետո կային հետևյալ աստիճանները՝ բդեշխներ, ավագ նախարարներ, կրտսեր նախարարներ, ազատներ, շինականներ, առևտրականներ, արհեստավորներ։
Բդեշխներ, որոնք Հայաստանի չորս ծայրամասային նահանգների կառավարիչներն էին, որոնք արտաքին վտանգից պահպանում էին երկրի հյուսիսային, հարավային, արևելյան և արևմտյան սահմանները։
Ավագ նախարարներ, որոնք ունեին տոհմային ծագում, մեծ քանակությամբ զորք և հողերի ընդարձակ տիրույթներ, քաղաքական մեծ կշիռ։ Կրտսեր նախարարները ավելի աննշան էին քաղաքական դիրքով, տոհմական ծագումով և կալվածքների ծավալով։ Ազատները մանր կալվածատերեր էին, նրանցից կազմվում էր հայկական զորաբանակի հեծելազորը։ Գյուղացիությունը ամենամարդաշատ և շահագործվող դասակարգն էր։ Շինականները կոչվում էին անազատ, պարտավոր էին կալվածատիրոջը վճարել աշխատապարտ և արդյունավճար ռենտա։ Քաղաքներում առանձին դաս էին կազմում առևտրականները և արհեստավորները։ Քաղաքային անազատ բնակչությունը և գյուղացիությունը միասին կոչվում էին ռամիկներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բրիժիտ Բարդո

Բրիժիտ Ան-Մարի Բարդո (ֆր.՝ Brigitte Anne-Marie Bardot, bʁiʒit baʁdo, սեպտեմբերի 28, 1934(1934-09-28)[…], Փարիզ, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի կինոդերասանուհի և ֆոտոմոդել։


== Կենսագրություն ==
Բրիժիդ Բարդոն ծնվել է 1934 թվականին, Փարիզում։ Սովորել է կատակերգության ու պարարվեստի ուսումնարանում։ Առաջին անգամ նկարահանվել է ռեժիսոր Վիլլի Ռոզիեի «Մանինան՝ առանց քողի աղջիկը» ֆիլմում 1952 թվականին։ Ռեժիսոր Միշել Բուարոնի «Չարաճճի աղջիկը» կինոնկարում (1955) կատարած երկրորդական դերակատարումից հետո նա հռչակվեց Մարկ Ալեգրեի «Փետրաթելով մարգարտածաղիկը» (1957) և հատկապես  Ռոժե Վադիմի «Եվ Աստվածը ստեղծեց կնոջը» ֆիլմի շնորհիվ (1956)։ Բարդոյի լավագույն կատարումներին կարելի է հանդիպել նաև Ռենե Կլերի «Մեծ զորավարժություններ (1956), ռեժիսորներ Կլոդ Օտան- Լարայի «Դժբախտության դեպքում» (1958), Քրիստիան- Ժակի «Բաբետան գնում է պատերազմ» (1959), Ռոժե Վադիմի «Գիշերային գոհարավաճառները» (1958), «Սանձը վզին» (1961) և «Զինվորի հանգիստը» (1962), Հանրի-Ժորժ Կլուզոյի «Ճշմարտությունը» (1960), Միշել Բուարոնի «Հռչակավոր սիրային պատմությունները» (1961), Յուրի Մալլի «Անձնական կյանք» (1961) և «Վիվա Մարիա» (1964), Ժան-Լյուկ Գոդարի «Արհամարհանքը» (1963), Միշել Դեվիլի «Արջը և տիկնիկը» (1970), Ռոբերտ Էնրիկոյի «Ռոմի պողոտան» (1971), Նինա Կոմպանեզի «Կոլին Տրուս-Շեմիսի շատ չքնաղ և զվարճալի պատմությունը» (1974), Ռոժե Վադիմի «Դոն Ժուան» (1973) և այլ կինոնկարներում։
1950-ական թվականներին Եվրոպայում համարվում էր «սեքս-խորհրդանիշ», ինչպես Մերիլին Մոնրոն ԱՄՆ-ում։ Շոու-բիզնեսում իր 21-ամյա կարիերայի ընթացքում նկարահանվել է 48 ֆիլմերում, ձայնագրել է 80 երգ, հանդես է եկել տարբեր երաժշտական շոուներում։
1973 թվականին ավարտելով իր կինոկարիերան՝ սկսել է ակտիվ աշխատանք տանել կենդանիների պաշտպանության բնագավառում։ 1990-ական թթ բազմիցս հանդես է եկել Ֆրանսիայում ներգաղթյալների ավելացման և իսլամի տարածման դեմ, նույնասեռականության և միջռասայական ամուսնությունների քննադատությամբ, ինչի պատճառով հինգ անգամ դատապարտվել է «ազգամիջյան թշնամանքի հրահրման» համար։


== Ծանոթագրություններ ==