armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վեսյոլոե (գյուղ, Նովայա Օդեսայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎեսյոլոեՎեսյոլոե (ուկրաիներեն՝ Веселе), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովայա Օդեսայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1861 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վեսյոլոե գյուղում բնակվում էր 119 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,478 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարթա Ամին

Մարթա (Մյարթա) Ամին (շվեդերեն՝ Märta Améen, լրիվ անունը՝ Märta Augusta Karolina Emma Axelsdotter Améen, ծննդյամբ՝ Sparre, փետրվարի 28, 1871(1871-02-28)[…], Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա - հունիսի 25, 1940(1940-06-25), Barksäter, Katrineholm, Սյոդերմանլանդ, Շվեդիա), շվեդ նկարչուհի և քանդակագործ, ազնվականուհի (friherrinna):


== Կենսագրություն ==
Մարթա Ամինը ծնվել է 1871 թվականի փետրվարի 28-ին, Վիեննայում՝ նկարիչներ Կարլ Սպարեի և նրա կնոջ՝ Էմմա Սպարեի ընտանիքում։ Մարթայի ծնվելուց մի քանի տարի անց նրա ծնողները Վիեննայից տեղափոխվել են Դյուսելդորֆ, որտեղ մնացել են մեկ տարի։ Այնուհետև նրանք տեղափոխվել են Փարիզ, որտեղ աղջիկը դպրոց է հաճախել։
1881 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Շվեդիա և ապրել արվարձանային Էստերգյոտլանդ լենի Սյորբի կալվածքում։ Այստեղ շատ կենդանիներ կային, բայց Մարթան հատկապես կապված էր ձիերի հետ։ 1885 թվականին ծնողները տուժել են տնտեսական ճգնաժամից, վաճառել կալվածքը և տեղափոխվել Գյոթեբորգ, որտեղ Մարթան ծնողներից ստացել է գեղանկարչության առաջին դասերը։ 

1888 թվականին Մարթան մոր հետ մեկնել է Փարիզ՝ Կոլարոսի ակադեմիայում, ինչպես նաև ֆրանսիացի այլ նկարիչների մոտ սովորելու նպատակով։ Ստոկհոլմ վերադառնալուն պես նա այստեղ աշխատանքի է անցել և ցուցահանդեսներ կազմակերպել։ Մարթան ուշադրություն է գրավել որպես քանդակագործ, որի ստեղծագործությունների շարքում, ի թիվս այլ գործերի, առանձնանում էին ձիերի խմբերը փոքր ձևաչափով, որոնք նա ցուցադրում էր Ստոկհոլմում և Փարիզում։
Մարթա Ամինի աշխատանքները մասնավորապես ներկայացված են Ստոկհոլմում՝ Շվեդիայի ազգային թանգարանում։ 1893 թվականից Մարթան ամուսնացած է եղել զինվորականի` գեներալ-մայոր Ջոն Ամինի հետ, ով եղել է բնանկարիչ։
Մարթա Ամինը մահացել է 1940 թվականի հունիսի 25-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Améen (Ameen), släkt
Nordisk familjebok - Améen
Vem var det? - Améen, Märta Augusta Karolina Emma Axelsdotter
Մարթա Ամինի ստորագրությունն աշխատանքների վրա
Օլեջո Կաստելո

Օլեջո Կաստելո (իտալերեն՝ Oleggio Castello), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1968 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 296 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 6 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 28040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0322։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Ասսունզիոնե Մարտինը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0161 317127
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comunedioleggiocastello.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comunedioleggiocastello.it/ Archived 2010-03-30 at the Wayback Machine.


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunedioleggiocastello.it/ Archived 2010-03-30 at the Wayback Machine.
Ազգային ինստիտուտ վիճակագրության (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կարտաշևո (Կույբիշևի շրջան)

Կարտաշևո (ռուս.՝ Карташево), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կույբիշևի շրջանում։ Մտնում է Կրինիչնո-Լուգսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Մատչ Արենա

Մատչ Արենա (ռուս.՝ Матч! Арена) (նախկինում հայտնի էր 2010-2016 թթ․-ին՝ որպես Սպորտ-1 (ռուս.՝ Спорт-1)), ռուսական սպորտային ուղղվածությամբ հեռուստաալիք ՎԳՏՌԿ պետական մեդիահոլդինգի կազմում։ իսկ 2011 թ. օգոստոսի 13-ից անցել շուրջօրյա հեռարձակման։ Հեռարձակվում է կաբելային և արբանյակային տիրույթներում։ Ավելի ուշ ալիքը ձեռք է բերվել «Գազպրոմ Մեդիա» ընկերության կողմից և վերանվանվել Մատչ Արենա։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալլիկմաա

Ալլիկմաա (էստ․՝ Allikmaa), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Տաեբլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 25 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սիրելի փոքրիկ խաբեբաները (7-րդ եթերաշրջան)

Ամերիկյան առեղծված դրամա հեռուստասերիալ «Սիրելի փոքրիկ խաբեբաների» Յոթերորդ և վերջին եթերաշրջանը՝ հիմնված Սառա Շեպարդի համանուն գրքից, նորացվել է 2014 թվականի հունիսի 10-ին երկու լրացուցիչ եթերաշրջաններով և դարձել Freeform-ի ամենաերկար օրիգինալ սերիալը։
Եթերաշրջանը բաղկացած կլինի 20 դրվագներից, որի տասը դրվագ կթողարկվի ամռանը 2016 թ., իսկ մնացած տասը դրվագները կթողարկվեն ձմռանը 2017թ.։ Եթերաշրջանը եթեր կհեռարձակվի 2016 թվականի հունիսի 21-ին Freeform-ի եթերում։ Ստեղծումը և նկարահանումները սկսվել են մարտի վերջերին 2016 թվականի, ինչը հաստատվել է շոութողարկող Մառլեն Քինգի կողմից։ Եթերաշրջանի պրեմիերան գրվել է Մառլեն Քինգի կողմից և ղեկավարվել Ռոն Լագոմարսինոյի կողմից։ Քինգը հրապարակել է պրեմիերայի վերնագիրը Twitter-ում 2016 թվականի մարտի 17-ին։


=== Ակնարկ ===
Իրենց նոր հոգեառին բացահայտելու ծրագրի ձախողվելուց և Հաննայի կյանքը վտանգի ենթարկելուց հետո, «Խաբեբաները» հասկանում են, որ գաղտնիքներն ու ստերը շատ ավելի խորն են, քան նրանք կարծում էին, և պետք է գտնել մի ճանապարհ է մեկընդմիշտ ջրի երես հանելու "Ա"-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կաննոլե

Կաննոլե (իտալերեն՝ Cannole), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Լեչե գավառում։ 
Բնակչությունը կազմում է 1762 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 88 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 73020, հեռախոսային կոդ՝ +39 00836։
Քաղաքի հովհանավոր պաշտպան է Սան Վինցեզո Ֆեռերին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները. 


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս՝ 0836 318007
Էլեկտրոնային փոստ՝ sindaco@comune.cannole.le.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.cannole.le.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ստելլա Մվանգի

Ստելլա Նյաբուրա Մվանգի (անգլ.՝ Stella Nyambura Mwangi, սեպտեմբերի 1, 1986(1986-09-01), Նայրոբի, Քենիա), նորվեգացի երգչուհի քենիական ծագմամբ։ Հիմնականում հանդես է գալիս փոփ, ռեփ և սոուլ ոճերում։


== Կարիերա ==
Ստելլայի հեղինակած մի շարք երգեր հայտնվել են ամերիկյան գեղարվեստական կինոնկարներում։ Դրանցից են՝ «Ամերիկյան կարկանդակ» և  «Իմ կողքին՝ վերջին պարը»: Երգչուհին մեծ ճանաչում է վայելում Նորվեգիայում։ Ստելլայի երգերը բարձր հորիզոնականներ են զբաղեցնում աֆրիկյան չարթերում և հիթ-շքերթներում։
2011 թվականի փետրվարի 12-ին երգչուհին մասնակցում է նորվեգական «Melodi Grand Prix 2011» երաժշտական մրցույթին «Haba Haba» («Քիչ-քիչ») երգով և հաղթանակ տարավ։ Հաղթանակը Ստելլա Մվանգին հնարավորություն ընձեռեց մասնակցել Եվրատեսիլ 2011 երգի մրցույթին, որը կայացավ գերմանական Դյուսելդորֆ քաղաքում։ Նորվեգիան ներկայացնող երգը երկու լեզվով էր՝ անգլերեն և մայրենի՝ սվահիլի լեզվով։ Ստելլային չհաջողվեց հաղթանական տանել այս մրցույթին։


== Ալբոմներ ==
Living for music (2008)
Kinanda (2011)


== Սինգլներ ==
Take it back (2007)
Smile (2010)
Haba Haba (2011)
Take My Time (2011)
Lookie Lookie (2011)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2011-02-07 at the Wayback Machine.
Stella Mwangi aka STL on African Women’s Week 2010
Stella Mwangi aka STL on African Women's Week 2010 Archived 2016-02-01 at the Wayback Machine.
Գորոդիշչե (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳորոդիշչեԳորոդիշչե (ռուս.՝ Городище), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 32 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ապոլլոն (այլ կիրառումներ)

Ապոլլոն եզրը կարող է վերաբերվել.

Ապոլլոն - հին հունական դիցարանի գլխավոր աստվածներից մեկը
Ապոլլոն (թիթեռ) - առագաստավորների ընտանիքի թիթեռ
Ապոլոններ - Երկրին մոտեցող աստերոիդների խումբ
(1862) Ապոլոն - աստերոիդ
Ապոլլոն (թերթ) - Ռուսաստանում 1909-1917 և 1993-1998 թթ. տպագրված թերթ
Ապոլլոն (գրական խմբակ) - 20-րդ դարի սկզբին Եգիպտոսում ստեղծված գրական-ստեղծագործական միավորում՝ համանուն ամսագրով


== Տես նաև ==
Ապոլո ծրագիր
Ապոլլոնովկա
Աստերոիդների ցանկ (235801-235900)

Աստերոիդների ցանկ (235701-235800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (235901-236000)
 Աստերոիդների ցանկ (235701-235800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (235901-236000)
Ուհտջու

Ուհտջու, էստոնական փոքր կղզիների խումբ Բալթիկ ծովի Ֆիննական ծոցում։ Ենթարկվում է Վիհուլա նահանգին։ Ուհտջույի կազմում են գտնվում 10,1 հա տարածք զբաղեցնող Ուհտջու կամ Հյուսիսային Ուհտջու կղզին և 6,2 հա տարածք զբաղեցնող Սալա կամ Հարավային կղզին։


== Գրականություն ==
Gustav Vilbaste|G. Vilbaste. Looduskaitse all olevaid taimi. Uus Eesti, 18. august 1936, nr. 222, lk. 5.


== Արտաքին հղումներ ==
Vue satellite
Անվար Բեհբութով

Անվար Մաջիդ օղլի Բեհբութով (ադրբ.՝ Ənvər Məcid oğlu Behbudov, մարտի 20, 1912(1912-03-20), Շուշի, Ելիզավետպոլի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - մարտի 18, 1993(1993-03-18), Մոսկվա, Ռուսաստան), Ադրբեջանցի թատրոնի ռեժիսոր, ՌՍՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1965), ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Ռաշիդ Բեհբութովի ավագ եղբայրը;


== Կենսագրություն ==
Անվար Բեհբութովը ծնվել է 1912 թվականի մարտի 20-ին Շուշիում՝ ադրբեջանցի ժողովրդական երգիչ-խանենդե Մաջիդ Բեհբութովի ընտանիքում։ 1941 թվականից ԽՍԿԿ անդամ էր։ 1942 թվականին նա ավարտել է ԳԻՏԻՍ-ի ռեժիսորական ֆակուլտետը։
Եղել է ռեժիսոր և գեղարվեստական ղեկավարը 1944-1946 թվականներին Ուլյանովսկու, 1946-1948 թվականներին `Խաբարովսկու, իսկ 1948 - 1954 թվականներին` Նովոսիբիրսկու թատրոնների։ 1954-1959 թվականներին Բեհբութովը եղել է Վ.Կաչալովի անվան Կազանի մեծ դրամատիկական թատրոնի գլխավոր ռեժիսորը, իսկ 1959 - 1964 թվականներին ` Մ.Գորկի անվան Ռոստովի դրամատիկական թատրոն։
1965 թվականին Անվար Բեհբութովին շնորհվել է ՌՍՖՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչում։ 1966 թվականից ի վեր Անվար Բեհբութովը եղել է Ադրբեջանի Օպերայի և բալետի թատրոնի գլխավոր ռեժիսորը։ 1978–93 թվականներին դասավանդել է Մոսկվայի մշակույթի պետական ինստիտուտում։
Անվար Բեհբութովը մահածել է 1993 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (164501-164600)

Աստերոիդների ցանկ (164401-164500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (164601-164700)
 Աստերոիդների ցանկ (164401-164500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (164601-164700)
Կամիշլի (գյուղ, Նախիմովի շրջան)

Կամիշլի (ուկրաիներեն՝ Камишли, Ղրիմի թաթարերեն՝ Qamışlı), գյուղ Ուկրաինայի Սևաստոպոլի Նախիմովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կամիշլի գյուղում բնակվում էր 36 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վալերիուս Փլակկուս

Վալերիուս Փլակկուս (լատ.՝ Gaius Valerius Flaccus, մոտ 45, Իտալիա - մոտ 95),  I դարի հռոմեացի բանաստեղծ, 8 գրքից բաղկացած «Արգոնավորդներ» («Argonauticon libri») էպիկական պոեմի հեղինակ։ Պոեմը հյուսված է Յասոնի և Մեդեայի մասին հունական հայտնի առասպելի մոտիվներով։ Վալերիուսի պոեմը մեծածավալ երկ է, հագեցված է միջադեպերով ու տեսարաններով և համեմված հռետորականությամբ։ Հեղինակը շարադրման մեջ մեծ չափով տուրք է տվել Վերգիլիոսի «Էնեականին»։


== Աղբյուրներ ==
Ա. Առաքելյան, Հռոմեական գրականության պատմություն, Երևան, 1975։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոմերվիլ քոլեջ, Օքսֆորդ

Սոմերվիլ քոլեջ (անգլ.՝ Somerville College), Օքսֆորդի համալսարանի քոլեջ։ 2018 թվականին քոլեջի բյուջեն կազմել է 225.0 ֆունտ ստերլինգ։ Քոլեջը Սենթ Ջեյլսում զբաղեցնում կենտրոնական տեղ և ունի ուսանողական մասնաշենք՝ կազմված 413 ուսանողից և 191 ասպիրանտներից, ինչպես նաև ավելի քան 100 ակադեմիկական անձնակազմից։
Քոլեջը հիմնադրվել է 1879 թվականի։ Սկզբում համալսարանում կրթվելու իրավունք ունեին միայն տղամարդիկ, սակայն 1879 թվականից այդտեղ կարող էին կրթություն ստանալ նաև կանայք, բայց՝ տղամարդկանցից առանձին։
Մատուռը կառուցվել է 1932 թվականից 1935 թվականի միջև ընկած ժամանակահատվածում։
Սոմերվիլը Օքսֆորդի ամենամեծ քոլեջի գրադարանը ունի իր բարեկամական եւ ազատական մթնոլորտը, բազմազան ճարտարապետությունը եւ գերազանց սրահի սնունդը։ Նրա ազատական բնույթը հետզհետե վերածվում է որպես սոցիալական լիբերալների, որպես Օքսֆորդի առաջին ոչ կրոնական քոլեջ, որը միտումնավոր կերպով նույն տարում Անգլիկան Լեդի Մարգարետ Հոլլը, մյուս կանանց քոլեջը։ Սոմերվիլը Օքսֆորդի մի քանի քոլեջներից մեկն է, որտեղ ուսանողները կարող են քայլել խոտի վրա եւ 1964 թվականին, Սոմերվիլը հրաժարվել է գիշերը դարպասները փակելու քաղաքականությունից։
Սոմերվիլը Օքսֆորդի երեք քոլեջներից մեկն է, որն ապահովում է բոլոր դասարանցիների համար տեղում տեղաբաշխումը։ Քոլեջը 600 ուսանող ունի, որոնցից ավելի քան մեկ երրորդը միջազգային է։ Մեծ Բրիտանիայի ուսանողներից կեսից ավելին ընդունված է Սոմերվիլին կրթված են հանրակրթական դպրոցներում, ինչը մոտ է համալսարանի միջին մակարդակի։
Քրոջ քոլեջը Գիրտոնի քոլեջն է, Քեմբրիջը, Անգլիայի առաջին բնակելի քոլեջը `կանանց բարձրագույն կրթության համար։


== Հայտնի աշակերտներ և շրջանավարտներ ==
Մարգարետ Թետչեր
Ինդիրա Գանդի
Դորոտի Կրոուֆուտ-Հոջքին
Այրիս Մյորդոկ
Վերա Բրիթեն
Մարջորի Բուլթոն
Անտոնիա Սյուզեն Բայեթ
Ֆրենսիս Հարդինգ


== Ծանոթագրություններ ==
Ամայե սյուր Սել

Ամայե սյուր Սել (ֆր.՝ Amayé-sur-Seulles), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 209 մարդ, բնակչության խտությունը` 37.19 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.62 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 28 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 132 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 97-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 35։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,5 %։ 97 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 93 անձ (52 տղամարդ և 41 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (0 տղամարդ և 4 կին)։ 35 անաշխատունակներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 17-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Դյոքսե

Դյոքսե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գրոսետո (այլ կիրառումներ)

Գրոսետո, կարող է վերաբերել՝

Գրոսետո - քաղաք Իտալիայի Խորհրդարանական Հանրապետության Տոսկանայի մարզի Գրոսետո գավառում
Գրոսետո - գավառ Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզի Հարավում
Նոր ամրոց (Գրոդնո)

Նոր ամրոց Գրոդնոյում, նոր արքայական պալատ Գրոդնոյում` Հին ամրոցի մոտ։ 1734-1751 թվականներին` լեհ թագավոր և լիտվական մեծ իշխան Օգոստոս 3-րդի կառավարման ժամանակ, եղել է լեհական թագավորների և լիտվական մեծ իշխանների ամառային աթոռանիստը` Կառլ Պյոպելմանի նախագծով։ Ամրոցի աշխատանքներին մասնակցել են նաև Յոհան Կնյոբելը, Դանիել Յաուխը, իսկ մինչև 1789 թվականը`Ջուզեպե դե Սակկոն։ Այստեղ անցկացվել են նաև Ռեչ Պոսպոլիտայի սեյմերը։


== Պատմություն ==
Այդ շենքում վերջին սեյմի ժամանակ 1793 թվականին Ռեչ Պոսպոլիտայի կողմից կնքվեց պայմանագիր՝ Ռեչ Պոսպոլիտայի, Ռուսաստանի և Պրուսիայի բաժանման մասին, իսկ 1795 թվականին լեհաստանի թագավոր և լիտվայի իշխան Ստանիսլավ Օգոստոս Պոնյատովսկին ստորագրեց ակտի ժխտման տակ։ Թագավորը այնտեղ ապրում էր մինչև 1797 թվականը։
Պալատի մի մասում թագավորական պալատներ էին, իսկ մյուս մասում՝ սենյակներ, նախատեսված սեյմի նիստերի համար։ Սեյմի կարիքների համար 1726 թվականին կառուցեցին առանձին շինություն։ 1750 թվականից հետո կառուցեցին մատուռ, ծածկված գմբեթով, մասամբ պահպանվել են մուտքի դռները։ Ռեչ Պոսպոլիտայի բաժանումից հետո ռուսական կառավարությունը պալատում կազմակերպել է հոսպիտալ և զորանոցներ։
1944 թվականի հուլիսին ռազմական գործողությունների հետևանքով ավերվեց։ Վերականգնվեց 1952 թվականին սովետական նեոկլասիցիզմի ոճով։ Այնտեղ էր տեղակայված տարածաշրջանային համաժողովը։ Ներկա օրերում այնտեղ տեղակայված է ցուցահանդեսի մի մասը՝ պարմա-հնագիտական թանգարանը։ 1994 թվականին տեղակայվեց հիշատախտակ ի պատիվ ազգային-ազատագրական ապստամբության 1794 թվականին՝ Կոստյուշկոի գլխավորությամբ։


== Գրականություն ==
Walter Hentschel: Die sächsische Baukunst des 18. Jahrhunderts in Polen, Berlin (Ost) 1967, Bd. 1, S. 189 f., S. 285—297, Abb. 58; Bd. 2, Abb. 217-220b, 369—399.
Walter May: Das sächsische Bauwesen unter August II. und August III. von Polen, in: Polen und Sachsen — zwischen Nähe und Distanz, Dresden 1997 (Dresdner Hefte; 50), S. 17 — 26.
Քթիշ

Ստորև ներկայացված է Քթիշ անվան տարբեր կիրառություններ՝

Քթիշ - բերդ Մեծ Հայքի Մյուս Հաբանդ գավառում, ներկայումս՝ Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջանի Տող գյուղի մոտ․
Քթիշ - լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Ղարաբաղի բարձրավանդակում, Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջանի Տող գյուղի մոտ․
Քթիշ (Քթիշու վանք, Քթիչ, Քթիչի վանք, Քթիս) - վանք Մեծ Հայքի Մյուս Հաբանդ գավառում
Գեներատոր

Գեներատոր (< լատ.՝ generator արտադրող), սարք, ապարատ կամ մեքենա, որն արտադրում է որևէ նյութ (ացետիլենային գեներատոր, սառցագեներատոր, շոգեգեներատոր, գազագեներատոր), էլեկտրաէներգիա (գեներատոր էլեկտրական, շոգետուրբինային, հիդրոտուրբինային, ռադիոազդանշանային Գեներատոր, չամպային գեներատոր, իմպուլսային գեներատոր) կամ էներգիայի մի տեսակը փոխակերպում է մի այլ տեսակի (ուլտրաձայնային տատանումների գեներատոր)։
Ռուբիատաբա

Ռուբիատաբա (պորտ.՝ Rubiataba), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ, Գոյաս նահանգի կենտրոնական մասում։ Մտնում է Սիերիս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 18 025 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 748,273 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 25,6 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1953 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 72.790.178,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 3.903,38 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,748 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Համաստեղություն (Ֆաբերժեի ձու)

«Համաստեղություն» (ռուս.՝ Созвездие), ոսկերչական ձու, որը դարձավ Ֆաբերժեի 52 զատկական ձվերից մեկը՝ պատրաստված Կարլ Ֆաբերժեի ընկերությունում Ռուսաստանի կայսերական ընտանիքի համար։ Այն ստեղծվել է 1917 թվականին Նիկոլայ II կայսեր պատվերով։ Ոսկերչական ձուն Նիկոլայը Զատկի տոնին պետք է նվիրեր կնոջը՝ Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնային, սակայն այդպել է չի նվիրում՝ գահընկեց լինելու պատճառով։ Այն վերջին կայսերական ձուն է և մնացել է անավարտ։
Այսօր «Համաստեղություն» կայսերական ոսկերչական ձուն պահպանվում և ցուցադրվում է Ա. Ե. Ֆերսմանի անվան հանքաբանական թանգարանում  (Մոսկվա, Ռուսաստանի Դաշնություն)։


== Նկարագիր ==
«Համաստեղություն» ոսկերչական ձուն պատրաստված է մուգ կապույտ կոբալտե ապակուց, որն իրենից ներկայացնում է երկնակամարը։ Դրա վրա փորագրված է 1904 թվականի օգոստոսի 12-ին արքայազն Ալեքսեյի ծննդյան օրվա աստղերի դիրքը։ Ձուն պետք է պատված լիներ ադամանդներով։ Տակդիրը անմշակ լեռնային բյուրեղապակուց է, որն ունի ամպի տեսք։ Ձուն պետք է զարդարված լիներ արծաթյա քերովբեներով։


== Անակնկալ ==
«Համաստեղություն» կայսերական ոսկերչական ձվի անակնկալը պետք է լիներ մեխանիկական ժամացույցը։


== Պատմություն ==
Ենթադրվում է, որ այս ձուն պետք է Նիկոլայ կայսրը նվիրեր կնոջը 1917 թվականի Զատկին։ Սակայն հեղափոխության ժամանակ կայսրը գահընկեց է լինում։
1925 թվականին, երբ Կարլ Ֆաբերժեի որդին՝ Ագաֆոնը փախչում էր Ռուսաստանից և ձուն տալիս է Ֆերսմանին։
2001 թվականին հանգաքիտական թանգարանի ֆոնդերում հայտնաբերվում է «Համաստեղություն» անավարտ ձուն։


== Տես նաև ==
Ֆաբերժեի ձվեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Последнее императорское пасхальное яйцо Фаберже: что рассказали звезды
Яйцо «Созвездие Цесаревича» Фаберже 1917(չաշխատող հղում)
Աստերոիդների ցանկ (137801-137900)

Աստերոիդների ցանկ (137701-137800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (137901-138000)
 Աստերոիդների ցանկ (137701-137800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (137901-138000)
ԼԱ Ռոշել 6 (կանտոն)

ԼԱ Ռոշել 6 (ֆր.՝ Canton de La Rochelle-6), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Պուատու Շարանտա շրջանում։ Ծովափնյա Շարանտ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Լա Ռոշել օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 19563 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1745 է։ Կանտոնում կա 1 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Ստամբուլի շրջանների ցանկ

Ստորև ներկայացված է Ստամբուլի նահանգի շրջանների ցանկը (թուրքերեն՝ İstanbul'un ilçeleri) 2015 թվականի դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ։ 2009 թվականի ընտրություններից հետո շրջանների թիվը 32-ից դարձել է 39։


== Բնակչություն ==
     Ասիական հատված     Եվրոպական հատված


== Տես նաև ==
Ստամբուլ
Ստամբուլի թաղամասերի ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Չակ Քլոուզ

Չակ Քլոուզ (անգլ.՝ Chuck Close), լրիվ անունը՝ Չարլզ Թոմաս Քլոուզ (անգլ.՝ Charles Thomas Close, հուլիսի 5, 1940(1940-07-05)[…], Monroe, Snohomish County, Վաշինգտոն, ԱՄՆ - օգոստոսի 19, 2021(2021-08-19), Oceanside, Նասաու շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ժամանակակից ամերիկացի նկարիչ, ֆոտոռեալիզմի խոշորագույն ներկայացուցիչներից մեկը։


== Կյանք և գործունեություն ==
Չակ Քլոուզը ծնվել է 1940 թվականի հուլիսի 5-ին Մոնրոյում (Վաշինգտոն նահանգ, ԱՄՆ), Լեսլի Դուրվարդ Քլոուզի և Միլդրեդ Վագներ Քլոուզի ընտանիքում։ Հայրը մահացել է, երբ Չակը 11 տարեկան է եղել։ Մանուկ հասակում Քլոուզը տառապում էր նյարդամկանային հիվանդությամբ, որի պատճառով նրա համար դժվար էր ոտքերը բարձրացնել, և նեֆրիտի նոպայով, որի պատճառով նա դպրոց չի հաճախել վեցերորդ դասարանի մեծ մասը։ Նույնիսկ դպրոցում նա վատ է սովորել դիսլեքսիայի պատճառով, որը ժամանակին չի ախտորոշվել։ Նրա վաղ աշխատանքների մեծ մասը շատ մեծ դիմանկարներ են, որոնք հիմնված են լուսանկարների վրա, օգտագործելով ֆոտոռեալիզմ կամ հիպերռեալիզմը։ Նա տառապում է պրոզոպագնոզիայով (դեմքի կուրություն) և ենթադրվել է, որ հդա է առաջին անգամ նրան ոգեշնչել դիմանկարներ ստեղծել։
1958-1960 թվականներին Քոուզը սովորել է Everett Community College-ում։ 1962 թվականին ավարտել է Վաշինգտոնի համալսարանը (բակալավրի), 1964 թվականին՝ Եյլի համալսարանը (մագիստրոս)։ Մասնագիտությամբ ուսուցիչ է, սակայն իր կյանքի մեծ մասը նվիրել է գեղանկարչությանը։ Սկսած 1960-ական թվականներից, լուսանկարչության օգնությամբ նա ստեղծում է մեծ ձևաչափի կտավներ յուղաներկերով։ Մինչև 1980 թվականը նա արդեն ուներ ավելի քան 100 աշխատանք։
1969 թվականին Չակ Քլոուզի նկարները ներկայացվել են Նյու Յորքի Արվեստի Ուիթնի թանգարանում կազմակերպված բիենալեում։ 1970 թվականին անցկացվել է նկարչի առաջին անհատական ցուցահանդեսը։ 1973 թվականին նրա կտավներն առաջին անգամ ցուցադրվել են Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարանում։ 2014 թվականի դեկտեմբերին նրա ստեղծագործությունը ներկայացվել է Ավստրալիայի ժամանակակից արվեստի թանգարանում (Սիդնեյի), որտեղ նա ներկա է եղել։
1988 թվականին ստացած ողնաշարի  վնասվածքի հետևանքով նկարիչը կաթվածահար է եղել, բայց շարունակել է նկարել։
2000 թվականին Չակ Քլոուզին շնորհվել է է Միացյալ Նահանգների արվեստների բնակավառում ազգային մեդալ։
2008 թվականին Էրմիտաժ պետական թանգարանում «Էրմիտաժի 20/21» նախագծի շրջանակներում անցկացվել է Չակ Քլոուզի անհատական ցուցահանդեսը, որը բացվել է հեղինակի ներկայությամբ։ Նա մասնակցել է շուրջ 800 խմբակային ցուցահանդեսների։


== Անձնական կյանք ==
Չակ Քլոուզն ու Լեսլի Ռոուզն ունեցել են երկու դուստր։ Նրանք բաժանվել են 2011 թվականին։ 2013 թվականն Քլոուզն ամուսնացել է Սիենա Շիլդսի հետ։ Հետագայում նրանք բաժանվել են։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Bartman William, Kesten Joanne, eds. (1997)։ The Portraits Speak: Chuck Close in Conversation with 27 of his subjects։ A.R.T. Press, New York։ ISBN 0-923183-18-3  
Greenberg Jan, Sandra Jordan (1998)։ Chuck Close Up Close։ DK Publishing։ ISBN 0-7894-2658-7 
Greenough Sarah, Nelson Andrea, Kennel Sarah, Waggoner Diane, Ureña Leslie (2015)։ The Memory of Time: Contemporary Photographs at the National Gallery of Art։ National Gallery of Art։ ISBN 978-0500544495 
Wei Lilly (essay) (2009)։ Chuck Close: Selected Paintings and Tapestries 2005–2009։ PaceWildenstein
Մեծ Իտալիա

Իտալական իրրեդենտիզմ (իտալերեն՝ irredentismo), 19-րդ դարի վերջում և 20-րդ դարի սկզբում ուժեղ զարգացում ունեցած իտալական իրրեդենտիստական շարժում, որի նպատակն էր բոլոր իտալացիների միավորումը մեկ պետության ներքո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Bartoli, Matteo. Le parlate italiane della Venezia Giulia e della Dalmazia. Tipografia italo-orientale. Grottaferrata, 1919.
Colonel von Haymerle, Italicae res, Vienna, 1879 - the early history of Irredentists.
Lovrovici, don Giovanni Eleuterio. Zara dai bombardamenti all'esodo (1943–1947). Tipografia Santa Lucia - Marino. Roma, 1974.
Petacco, Arrigo. A tragedy revealed: the story of Italians from Istria, Dalmatia, Venezia Giulia (1943–1953). University of Toronto Press. Toronto, 1998
Večerina, Duško. Talijanski Iredentizam ( Italian Irredentism ), ISBN 953-98456-0-2, Zagreb, 2001
Vivante, Angelo. Irredentismo adriatico (The Adriatic Irredentism), 1984


== Արտաքին հղումներ ==
Unredeemed Italy (Google Book)
Articles on the History of Dalmatia
Articles on the Italians in Dalmatia
Articles on Zara (Zadar), when was a city of the Kingdom of Italy.
Slovene - Italian relations between 1880-1918 Archived 2007-02-05 at the Wayback Machine.
Irredentists
Կաղապար:It iconWebsite of the Italian irredentism
Կաղապար:Hr iconHrvati AMAC Archived 2011-07-26 at the Wayback Machine. Gdje su granice (EU-)talijanskog bezobrazluka? (Where are the limits of Italian arrogancy?; page contains the speech of Italian deputy)
Կաղապար:Hr iconSlobodna Dalmacija Počasni građanin Zadra kočnica talijanskoj ratifikaciji SSP-a
Կաղապար:It iconD'Annunzio and Fiume Archived 2005-03-12 at the Wayback Machine.
Կաղապար:It iconPoliticamentecorretto.com Onorevole Guglielmo Picchi Forza Italia
Կաղապար:It iconItalia chiama Italia Archived 2012-02-09 at the Wayback Machine. Francobollo Fiume: bloccata l'emissione
Կաղապար:It iconTrieste.rvnet.eu Archived 2007-12-26 at the Wayback Machine. Stoppato” il francobollo per Fiume, bufera: protestano Unione degli istriani, An e Forza Italia (contains the scan of the stamp)
Կաղապար:1911


== Տես նաև ==
Իրրեդենտիզմ
Իտալացիներ
Իտալական միապետության պատմությունը Համաշխարհային պատերազմների ժամանակ
Իտալական կայսրություն
Տուռբա

Տուռբա (էստ․՝ Turba), գյուղական ավան Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Նիսսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 927 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Լուսակերտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Լուսակերտ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 8 հուշարձան (10 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրուսովո (գյուղ, Սիմֆերոպոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անդրուսովո (այլ կիրառումներ)Անդրուսովո (ուկրաիներեն՝ Андрусове, Ղրիմի թաթարերեն՝ Tahta Cami), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Տախտա-Ջամի։
2001 թվականի տվյալներով Անդրուսովո գյուղում բնակվում էր 772 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գլուբոկայա Բալկա (գյուղ, Զնամենկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գլուբոկայա ԲալկաԳլուբոկայա Բալկա (ուկրաիներեն՝ Глибока Балка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գլուբոկայա Բալկա գյուղում բնակվում էր 195 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,71 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 114,04 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զաբելե

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զաբելե (այլ կիրառումներ)Զաբելե (պորտ.՝ Zabelê), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բորբորեմայի մարզում։ Մտնում է Կարիրի Օսիդենտալի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1968 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 109,394 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 18,0 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 5.147.005,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.687,73 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,598 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Երեկոյան լաբիրինթոս

«Երեկոյան լաբիրինթոս» (ռուս.՝ «Вечерний лабиринт»), խորհրդային էքսցենտրիկ երգիծական կինոկատակերգություն, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վիկտոր Բուշմելյովը 1980 թվականին։


== Սյուժեն ==
Շեֆը (Վլադիմիր Բասով) և նրա ենթակա Ալեքսեևը (Վիկտոր Իլիչյով) մշակել են ատրակցիոն՝ 3 ժամ 18 րոպե «թափառման հաշվարկային ժամանակով» երկաթբետոնե լաբիրինթոս և փակուղիներում ուսուցողական գրառումներով։ «Գլավատրակցիոնի» պետի մոտ նախագիծը «առաջ մղելու» նպատակով գնալով մարզկենտրոն և բնակություն հաստատելով տարբեր վայրերում (Ալեքսեևը՝ հարազատների մոտ, իսկ պետը՝ հյուրանոցում, որն ինքը նրանց համար դառնում է «երեկոյան լաբիրինթոս»)՝ նրանք բազում զավեշտական իրավիճակներ և անհեթեթ արկածներ են վերապրում։ Տիպիկ խորհրդային հյուրանոցում իրարանցում է սկսվում, բայց, ի վերջո, յուրաքանչյուրն ստանում է  այն, ինչ փնտրում է։


== Գլխավոր դերերում ==
Վլադիմիր Բասով – շեֆ
Վիկտոր Իլիչյով – Նիկոլայ Պոտապովիչ Ալեքսեև
Տատյանա Վասիլևա – Էլեոնորա Վասիլևնա, քարտուղարուհի
Ալեքսանդր Լազարև – պետ
Վալենտինա Տալիզինա – Աննա Անատոլևնա, հերթապահ 4-րդ հարկում
Նիկոլայ Պարֆյոնով – հանդերձապան


== Դերերում ==
Տատյանա Նովիցկայա – երգչուհի ռեստորանում
Ալեքսանդր Պաշուտին – մատուցող
Գեորգի Սվետլանի – լիֆտավոր (հնչյունավորել է Գեորգի Միլյարը)
Միխայիլ Կոկշենով – Ֆեդյա, դռնապան
Լև Պոլյակով – մետրդոտել
Գալինա Սեմյոնովա – թավջութակահար № 915-ից
Անատոլի Օբուխով – բնակիչ, որը դուրս է գալիս վերելակիցԴրվագներում

Ելենա Վոլսկայա – հերթապահ 9-րդ հարկում
Վադիմ Զախարչենկո – սենյակի հարևան № 414-ից
Վ. Իսաև – սպիտակեղենի բեռնակիր
Ռադներ Մուրատով – սպիտակեղենի բեռնակիր
Վ. Տյուրեմնով
Վալենտինա Ուշակովա – ռեստորանի այցելու (լուսագրերում նշված չէ)
Ալեքսանդրա Դանիլովա – հավաքարար հարկում (լուսագրերում նշված չէ)


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Գեորգի Նիկոլաև
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Բորիս Բուշմելյով
Բեմադրող օպերատոր՝ Մարկ Դյատլով
Բեմադրող նկարիչ՝ Էլեոնորա Նեմեչեկ
Կոմպոզիտոր՝ Գեորգի Գարանյան
Հնչյունային օպերատոր՝ Ի. Ստուլովա
Դիրիժոր՝ Գեորգի Գարանյան
Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Գեորգի Նիոկլաև
Ռեժիսոր՝ Լ. Պրիլուցկայա
Օպերատոր՝ Ս. Կուբլանովսկի
Մոնտաժող՝ է. Տոբակ
Գրիմարար՝ Ի. Կիրեևա
Համակցված նկարահանումներ․
Օպերատոր՝ Գ. Շիմկովիչ
Նկարիչ՝ Օ. Նեֆյոդովա
Ծմբագիր՝ Լ. Կորոլյովա
Ֆիլմի տնօրեն՝ Վալերի Մալկով


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Երեկոյան լաբիրինթոս»
Два любимых талисмана «Мосфильма»: Незаметные герои самых известных советских кинокартин.
Виктор Ильичев и Татьяна Васильева в комедии «Вечерний лабиринт».
Խուսաին (գյուղ, Ալշեևսկի շրջան)

Խուսաին (ռուս.՝ Хусаин, բաշկիրերեն՝ Хөсәйен), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ջուլիանա Մարգուլիս

Ջուլիանա Մարգուլիս (անգլ.՝ Julianna Margulies, հունիսի 8, 1966(1966-06-08) կամ օգոստոսի 8, 1966(1966-08-08), Spring Valley, Ռոքլենդ շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Ջուլիանան երեք քույրերից կրտսերն էր Ֆրանչեսկա Մորգուլիսի՝ բալետի պարուհի և պարարվեստի ուսուցչուհի, և Պոլ Մարգուլիսի՝ գովազդային տեքստերի հեղինակի ընտանիքում։ Երեխա ժամանակ ապագա դերասանուհին ընտանիքի հետ թափառում էր տեղից տեղ, բնակություն հաստատելով մեկ Ֆրանսիայում, մեկ Նյու Յորքում, մեկ Անգլիայում։ Նրա ծնողները հանդիսանում էին Արևելյան Եվրոպայից հրեա գաղթականների երեխաներ։
Ժամանակին Ջուլիանան սովորում էր Green Meadow Waldorf School դպրոցում, իսկ այնուհետև ընդունվում է High Mowing School ավագ դպրոցը։ Եվս որոշ ժամանակ անց, նա դառնում է Sarah Lawrence College քոլեջի ուսանողուհի, որն ավարտելուց հետո արժանանում է հումանիտար գիտությունների բնագավառում բակալավրի աստիճանի։ Հենց այդ ուսումնական հասատատությունում ապագա դերասանուհին մասնակցություն էր ունենում ուսանողական բեմադրություններում։
Քոլեջում ուսումն ավարտելուց հետո Ջուլիանան ընդունվում է The Acting Studio-ի նյու յորքյան ստուդիան, որտեղ ուսուցանում էր դերասանական վարպետության նրբությունները։
Առաջին անգամ նկարահանվել է «Հանուն արդարության» ֆիլմում, որտեղ խաղացել է անբարոյական կնոջ կերպար։ 1994 թվականին սկսնակ դերասանուհին քասթինգ է անցնում և սկսում է նկարահանվել «Շտապ Օգնություն» հանրահայտ հեռուստատեսային սերիալում։
2000 թվականին դերասանուհին լքում է «Շտապ Օգնություն» սերիալը և սկսում է պարբերաբար խաղալ թատրոնում, ինչպես նաև նկարահանվում է աննշան դրվագներում այլ հեռուստատեսային ֆիլմերում։
2009 թվականին խաղում է գլխավոր դերերից մեկը «Սիթի Այլենդ» ֆիլմում։
2009 թվականից մինչ այժմ գլխավոր դեր է խաղում «Լավ կին» սերիալում, որի համար նա երկու անգամ արժանանում է «Էմմի» մրցանակի «Լավագույն դրամատիկական դերասանուհի» անվանակարգում։
2015 թվականի մայիսին Հոլիվուդի փառքի ծառուղիում բացվում է Ջուլիանա Մարգուլիսի աստղը։ Նա դառնում է 2550-րդ մարդը Լոս Անջելեսի հանրահայտ ծառուղիում։


== Անձնական կյանք ==

Ջուլիանա Մարգուլիսը 12 տարի հանդիպել է Ռոն Էլդարդի հետ, ում հանդիպել էր դերասանական դպրոցում 1991 թվականին։ Զույգը բաժանվում է 2003 թվականին։
2007 թվականի նոյեմբերի 10-ին Ջուլիանան ամուսնանում է Քեննեթ Լիբերտալի որդի, փաստաբան Կիտ Լիբերտալի հետ, Լենոքսում, Մասաչուսեթս։ Մեկ տարի անց Ջուլիանան ունենում է որդի՝ Կիրան Լինդսեյ Լիբերտալ։ Այժմ զույգը բնակվում է Մանհեթենում, Նյու Յորք։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և անվանակարգումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջուլիանա Մարգուլիս Internet Movie Database կայքում
Ջուլիանա Մարգուլիսը Emmys.com կայքում
Հրեշաբանություն

Տերատոլոգիա (սեռ հոլ. tipa- xog այլանդակ, հրեշ), գիտություն, որն ուսումնասիրում է օրգանիզմի շեղումները բնականոն կառուցվածքից, որոնք գլխավորապես պայմանավորված են սաղմնային զարգացման խանգարումներով։ ժամանակակից տերատոլոգիան ուսումնասիրում է ժառանգական և ոչ ժառանգական բնածին ախտաբանական վիճակների և զարգացման արատների ծագման պատճառներն ու մեխանիզմները, կենդանիների և մարդկանց մոտ դրանց կանխման ուղիները։
Սենտիմո

Սենտիմոն, ինչպես և համարժեք սենտեսիմոն և սենտավոն մի շարք իսպանախոս երկրների հիմնական դրամական միավորների մանրուն դրամն է։ Իսպաներեն՝ céntimo։


== Անուն ==
Իսպաներեն «սենտիմո» բառը, ճիշտ ինչպես նույնարմատ այլ դրամանիշների անունները (օրինակ՝ ֆրանսիական centime-ը կամ ամերիկյան cent-ը), լատիներեն centum (ցենտում - «հարյուր») բառի հոլովում է, և այստեղից էլ՝ այդ դրամական միավորների իմաստը՝ մեկ հարյուրերորդ։


== Պատմություն ==
1848 թվականին Իսպանիան հետևեց եվրոպական այլ երկրների օրինակին և ընդունեց դրամանիշների տասնորդական սիստեմ։ Այդ թվականին Սեգովիայի դրամահատարանում արտադրվեց բարեփոխված դրամական համակարգի առաջին մետաղադրամը՝ կես ռեալը, որի մեկ հարյուրերորդն էր սենտիմոն։ «Սենտիմո» անվամբ առաջին մետաղադրամը հատվել է նույնպես Սեգովիայի փողերանոցում, 5 սենտիմո պղնձե դրամի տեսքով (1854)։
Այդուհետև այս դրամական միավորը տարածվեց ամբողջ իսպանալեզու աշխարհում, երբեմն՝ «սենտեսիմո» և «սենտավո» անուններով։ Այս վերջին երկու դրամանիշները նույն «սենտիմոն» են, պարզապես աշխարհագրական և բարբառային գործոնների ազդեցությամբ ստացել են յուրովի անվանումներ։ Որպես հետևանք, «սենտավո» ձևը դարձավ ամենատարածված անվանումը, հատկապես՝ Լատինական Ամերիկայում։


== Օգտագործումը ==
1854 թ. սկսած սենտիմոն թողարկվել է Իսպանիայում, ապա՝ տարածվել իսպանական գաղութներ։ Ստորև նշված երկրների շարքից սենտիմոն այլևս չի օգտագործվում միայն Իսպանիայում և Պուերտո Ռիկոյում. Իսպանիայում 2002 թ. պեսետային փոխարինեց եվրոն, իսկ Պուերտո Ռիկոյի պաշտոնական դրամական միավորը ԱՄՆ դոլարն է։ Ստորև՝ սենտիմոյի տեսակները՝ ըստ պետությունների ժամանակակից սահմանների.


=== Անգոլա ===
Անգոլական կվանզայի 1/100


=== Իսպանիա ===

Աստուրիա և Լեոնի պեսետայի 1/100
Արաալի պեսետայի 1/100
Արենս դե Մարի պեսետայի 1/100
Իբիի պեսետայի 1/100
Իսպանական պեսետայի 1/100
Լ'Ամելիա դե Վալիեսի պեսետայի 1/100
Կասալիա դե լա Սիեռայի սենտիմո
Լորա դել Ռիոյի սենտիմո
Կարլոս VII պեսետայի 1/100
Մարչենայի սենտիմո
Մենորկայի պեսետայի 1/100
Նուլիեսի պեսետայի 1/100
Պուեբլա դե Կասալիայի սենտիմո
Սանտանդերի, Պալենսիայի և Բուրգոսի պեսետայի 1/100
Օլոտի սենտիմո


=== Կոստա Ռիկա ===
Կոստա Ռիկայի կոլոնի 1/100 (նաև՝ սենտավո)


=== Պարագվայ ===
Պարագվայական գուարանիի 1/100


=== Պերու ===
Պերուական սոլի 1/100 (նաև՝ սենտավո)


=== Պուերտո Ռիկո ===
Պուերտո Ռիկոյի դոլարի 1/100


=== Սան-Թոմե և Պրինսիպի ===
Սան-Թոմե և Պրինսիպիի դոբրայի 1/100


=== Վենեսուելա ===
Վենեսուելական բոլիվարի 1/100 (նաև՝ սենտավո)


=== Ֆիլիպիններ ===
Ֆիլիպինյան պեսոյի 1/100 (նաև՝ սենտավո)


== Տեսնել նաև ==
Սենտավո
Սենտեսիմո
Ցենտ


== Աղբյուրներ ==
Chester L. Krause and Clifford Mishler. Standard Catalog of World Coins. Iola, WI. (19th Century), 2nd Edition
Chester L. Krause and Clifford Mishler. Standard Catalog of World Coins. Iola, WI. 2002 Edition (20th Century)
Աստերոիդների ցանկ (250401-250500)

Աստերոիդների ցանկ (250301-250400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (250501-250600)
 Աստերոիդների ցանկ (250301-250400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (250501-250600)
(8864) 1991 VU

(8864) 1991 VU, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի նոյեմբերի 4-ին Յոշիկանե Միզունոյի և Թոշիմասա Ֆուրութայի կողմից Կանիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,612082 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2088 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0153 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1541,98 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,233466 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,98° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8864) 1991 VU աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մարիևկա (այլ կիրառումներ)

Մարիևկա, կարող է վերաբերել՝

Մարիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովիում
Մարիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոբրոպոլսկի շրջանում
Մարիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բարվենկովոյի շրջանում
Մարիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովի շրջանում
Մարիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանում
Մարիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում
Մարիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանում
Մարիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանում
Մարիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոբրովելիչկովի շրջանում
Մարիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կոմպանեևսկի շրջանում
Մարիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոմիրգորոդի շրջանում
Մարիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օնուֆրիևի շրջանում
Մարիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանում
Մարիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Դոմանյովկայի շրջանում
Մարիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում
Մարիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում
Մարիևկա - քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Մարգանեցի քաղաքային խորհրդում
Կորեշչինա (գյուղ, Զենկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿորեշչինաԿորեշչինա (ուկրաիներեն՝ Корещина), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սեն Նիկոլա

Սեն Նիկոլա (ֆրանս.՝ Saint-Nicolas), կոմունա Իտալիայի Վալե դ'Աոստա մարզում։
Բնակչությունը կազմում է 331 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 22 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 15 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 11010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0165։
Բնակավայրի հովանավոր է համարվում Նիկոլայ Չուդոտվորեցը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0165 908814
Էլեկտրոնային փոստ՝ comune@comune.saint-nicolas.ao.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության Ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կարման-Ակտաու

Կարման-Ակտաու (ռուս.՝ Карман-Актау, բաշկիրերեն՝ Ҡарман-Аҡтау), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 77 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լը Շապելիեի օրենք

Լը Շապելիեի օրենք (ֆր.՝ Loi Le Chapelier), Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակաշրջանում (հունիսի 14, 1791 թվական) Ֆրանսիայի Ազգային ժողովում դեպուտատ Լը Շապելիեի առաջարկությամբ ընդունված օրենսդրական ակտ։
Օրենքն արգելում էր բանվորների միավորումը արհմիությունների և այլ միությունների մեջ, և որպես նորմ սահմանում ազատ ձեռնարկությունների գործունեությունը։ 1794 թվականին, յակոբինյան դիկտատուրայի շրջանում, Լը Շապելիեն ենթադրյալ հակահեղափոխական գործունեության համար մահապատժի ենթարկվեց, սակայն նրա նախաձեռնությամբ ընդունված օրենքը մնաց ուժի մեջ։
Այն վերացվեց 1864 թվականին (գործադուլի արգելքը), արհմիությունների գործունեության ազատությունը վերականգնվեց 1884 թվականին։
Իռլերշտայն

Իռլերշտայն  (գերմ.՝ Ihrlerstein), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1670 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 39,97 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 2 73 113։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Շողիկ Սաֆյան

Շողիկ Սերգեյի Սաֆյան (օգոստոսի 23, 1916(1916-08-23), Խնձորեսկ, Զանգեզուրի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 4, 1995(1995-08-04), Երևան, Հայաստան), հայ խորհրդային բանաստեղծուհի, արձակագիր, թարգմանիչ և խմբագիր։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1944 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1948 թվականից։


== Կենսագրություն ==
1939 թվականին ավարտել է Բաքվի մանկավարժական ինստիտուտի Պատմության ֆակուլտետը։ 1941-1945 թվականներին աշխատել է Բաքվի «Կոմունիստ» (հայերեն) թերթի խմբագրությունում որպես արվեստի և գրականության բաժնի վարիչ։ 1946 թվականից հաստատվել է Երևանում։ Աշխատել է «Ավանգարդ» թերթում որպես արվեստի և գրականության բաժնի վարիչ, այնուհետև` Հայաստանի պետական հրատարակչությունում որպես խմբագիր։ Ըստ Գրիգոր Չալիկյանի` սիրային կապերի մեջ է եղել հայտնի բանաստեղծ Պարույր Սևակի հետ։ 1968-1975 թվականներին աշխատել է Հայաստանի գրողների միությունում որպես գրական խորհրդատու։ Սաֆյանի ստեղծագործությունը, որ համակված է քնարականությամբ ու քաղաքացիական շնչով, ամփոփված է «Կարոտի երգեր» (1947), «Ամենալավ նվերը» (1949, պստմվածքներ), «Մեր երգը» (1953) և այլ ժողովածուներում։ Սաֆյանը թարգմանել է Ռուդաքիի բեյթերից, Լագին Լազարի «Ծերունի Խոտհարիչը» (1953 թ.), Վասիլի Լեբեդևի, Ա․ Տամսաարեի, Սերգեյ Միխալկովի, Միխայիլ Ալեքսեևի, Մ․ Ռահիմի, Վագիֆի ստեղծագործություններից։ Շողիկ Սաֆյանը իր մահկանացուն կնքել է 1995 թվականի օգոստոսի 4-ին Երևանում, 79 տարեկան հասակում։


== Երկեր ==
Կարոտի երգեր (բանաստեղծություններ), Երևան, 1947, 56 էջ։
Ամենալավ նվերը (պատմվածքներ), Երևան, 1949, 32 էջ։
Մեր երգը (բանաստեղծություններ), Երևան, 1953, 64 էջ։
Մի հին հեքիաթ է սա (արձակ բանաստեղծություններ), Երևան, 1963, 160 էջ։
Մի հին հեքիաթ է սա, Երևան, 1977, 276 էջ։
Հին Խնձորեսկ, իմ Խնձորեսկ (բանաստեղծություններ), Երևան, 1998, 96 էջ։


=== Մամուլ ===
Հաշվապահը։ «Գրական թերթ», 1948, № 1:


=== Թարգմանություններ (ռուսերենից և ադրբեջաներենից) ===
Մամեդխանլի Էնվեր, բաքվի գիշերները, Ե., Հայպետհրատ, 1951, 197 էջ։
Ռահիմ Մահմեդ, Հատընտիր (ժողովածուի մեջ մտնող գործերի մի մասը թարգմանել է Շ. Սաֆյանը), Ե., Հայպետհրատ, 1952։
Լագին Լ., Ծերունի Խոտտաբիչը, Ե., Հայպետհրատ, 1953, 344 էջ։
Միխալկով Ս., Փոխարինողները, Ե., Հայպետհրատ, 1953, 15 էջ։
Մեհթի Հուսեյն, Առավոտ, Ե., Հայպետհրատ, 1960, 762 էջ։
Լագին Լ., Ծերունի Խոտաբիչը, Ե., Հայպետհրատ, 1963, 331 էջ։
Խոլոպով Գեորգի, Գրենադա, Ե., «Հայաստան», 1973, 507 էջ։
Գուբարև Վիտալի, Արտասովոր արկածներ, Ե., «Հայաստան», 1974։
Լեբեդև Վ., Կակաչի գույնը (գրքի մեջ մտնող գործերի նի նասը թարգնանել է Շ. Սաֆյանը), Ե., «Հայաստան», 1976, 153 էջ։
Տամմսարե Անտոն, Կյանք և սեր, Ե., «Սովետական գրող», 1978, 414 էջ։
Թանգրիկուլիև, Դութառը երգում է, Ե., «Սովետական գրող», 1978։
Դոստյան Ռիչի, Տագնապ, Ե., «Սովետական գրող», 1979։
Ամատունի Պետրոնի, Եթե սֆինքսը խոսեր, Ե., «Սովետական գրող», 1980։
Ալեքսեև Միխայիլ, Հացը գոյական է, Ե., «Սովետական գրող», 1980։
«Թարգմանչաց արվեստ» շտեմարան։


== Աղբյուրներ ==
Հայկական սովետական հանրագիտարան, հատ. 10, Երևան, 1984, էջ 256։
Հայկ Խաչատրյան «Գրական տեղեկատու», Երևան, 1986, էջ 497-499։
Գրիգոր Չալիկյան «Անլռելի սիրահարը (Պարույր Սևակի ու մի քիչ էլ իմ մասին)», Երևան, 2004, 168 էջ։
Ով ով է (Հայեր։ Կենսագրական հանրագիտարան), հատ. 2, Երևան, 2007, էջ 441։


== Ծանոթագրություններ ==
Գառնի խառնարան

Գառնի խառնարան, խառնարան Մարս մոլորակի վրա։ Ըստ ՆԱՍԱ-ի այս խառնարանում են հայտաբերվել ջրի հետքեր (2015 թվական, սեպտեմբերի 29)։ ՆԱՍԱ-ն և ԱՄՆ երկրաբանական ծառայությունը խառնարանն այդպես են կոչել 2015 թվականի ապրիլի 24-ին։ Մարսի վրա՝ Գառնի խառնարանի լանջերին, պարբերաբար մի քանի հարյուր մետր երկարությամբ մուգ նեղ շերտեր են ի հայտ գալիս, որոնք ենթադրաբար ձևավորվում են հեղուկ աղի ջրի հոսքերից։ Տեղեկությունները ստացվել են Mars Reconnaissance Orbiter միջմոլորակային բազմաֆունկցիոնալ ավտոմատ կայանից՝ HiRISE տեսախցիկի ֆիքսած նկարի օգնությամբ։ Պատկերը ստեղծելիս կազմվել է տեղանքի եռաչափ համակարգչային մոդելը՝ թվային քարտեզ, որը կազմել են HiRISE խցիկից 2 անգամ ստացված ստերեոսկոպիկ տեղեկության հիման վրա, որից հետո պատկերը դրվել է մոդելի վրա։
Գառնիի տիեզերական աստղագիտության ինստիտուտը և տիեզերքի թանգարանը։
Գառնիի տիեզերական աստղագիտության ինստիտուտում Գրիգոր Գուրզադյանի ղեկավարությամբ ստեղծվել են տիեզերական ուղեծրային աստղադիտարաններ, մոտ 40 տիեզերագնացներ այդտեղ են անցել իրենց նախաթռիչքային պատրաստումը։ 2001 թվականի հուլիսին Գառնիում՝ ինստիտուտի տարածքում բացվել է Տիեզերքի թանգարան, 2015 թվականի նոյեմբերին այդ թանգարանը՝ հարստացված վերաբացվել է Երևանում։ Թանգարանում ներկայացված են տիեզերական ծրագրերին Հայաստանի մասնագետների մասնակցությանը առնչվող նմուշներ, տիեզերքում օգտագործված սարքեր, փաստաթղթեր։


== Ծանոթագրություններ ==
(3555) Միյասակա

(3555) Միյասակա (անգլ.՝ Miyasaka), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1931 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,735479 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0952 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3757 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1652,53 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,217848 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,46° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3555) Միյասակա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Խորինխեմ

Խորինխեմ (հոլ.՝ Gorinchem ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հարավային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 18,96 կմ² է, բնակչությունը՝ 34.870 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.800 եվրո է։
Բուլդուր

Բուլդուր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։ Գտնվում էր Չիֆտլիկ քաղաքից 12 կմ հարավ, բլրաշատ վայրում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==