armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Դողուլուի ջրվեժ

Դողուլուի ջրվեժ (պարսկերեն՝ آبشار دوقلو, աբշարե դողուլու՝ երկվորյակների ջրվեժ), գտնվում է Իրանի մայրաքաղաք Թեհրանի տարածքում՝ կենտրոնից 20 կմ հյուսիս։


== Անվանում ==
Անվանումն առաջացել է արտաքին տեսքից, որը ճյուղավորված իջնում է ժայռի վրայից։ Ջրվեժը հայտնի է դարձել այդ անունով պարսիկ նշանավոր նկարիչ Քամալ օլ-Մոլքի վրձնով, 19-րդ դարից։ Հաճախ այն նշվում է տարբեր ստեղծագործություններում։ Լեգենդի համաձայն՝ այստեղ է բնակվել Ռոստամ Զալին գահին հաստատվելու համար օժանդակած Քայ Քոբադը։


== Տեղադրություն ==
Տեղակայված է Ալբորզի համակարգի Թոչալ լեռան հարավում՝ գտնվող Շիրբալա ժայռի վրա, ծովի մակերևույթից մոտ 2750 մ բարձրության վրա։ Հաճախ կազմակերպվում են քայլերթներ, որոնք սովորաբար տևում են 3-4 ժամ։ Ճանապարհին կան սննդի կետեր և կացարաններ։


== Սնուցում ==
Իրանում ջրվեժների հիմնական մասը գտնվում է արևմտյան և հյուսիսային հատվածներում՝ Զագրոսի և Ալբորզի լեռնային համակարգերում։ Ինչպես և դրանց հիմնական մասը, Ղողուլուի սնուցումը ևս հալոցքային է. բարձրադիր ձյունածածկ լեռներն ապահովում են ջրվեժի մշտական հոսքը։ Բարձրությունը հասնում է 20 մետրի։


== Տես նաև ==
Գերիթի ջրվեժ


== Ծանոթագրություններ ==
Պրիբորովկա

Պրիբորովկա (ուկրաիներեն՝ Приборівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1630 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պրիբորովկա գյուղում բնակվում էր 1 168 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1525 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 765,9 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(4450) Պան

(4450) Պան (անգլ.՝ Pan), աստերոիդ ապոլոնի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Կարոլին Շումեյկերի և Յուջին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,442638 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 0,5963 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,289 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Պան աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,0286 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 632,9 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,568811 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,52° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4450) Պան աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նեմանյա Մայդով

Նեմանյա Մայդով  (սերբերեն՝ Nemanja Majdov , սերբական կիրիլիցա՝ Немања Мајдов, օգոստոսի 10, 1996(1996-08-10), Իստոչնո Սարաևո, Բոսնիա և Հերցեգովինա), սերբ ձյուդոիստ։ Մարզական կարիերայի սկզբում ներկայացրել է Բոսնիա և Հերցեգովինան, ապա՝ Սերբիան, 2017 թվականից Սերբական Հանրապետությունը։ Նրան մարզում են իր հայրը՝ Լյուբիշան և ավագ եղբայրը՝ Ստեֆանը, ով նույնպես ձյուդոիստ է։ Սերբիայի 2022 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում Նեմանյան առաջադրվել է որպես պատգամավորության անկախ թեկնածու։


== Մարզական նվաճումներ ==
Եվրոպայի պատանիների կրկնակի  չեմպիոն (2014 և 2016 թթ.):
2017 թ. Բուդապեշտում անցկացված աշխարհի առաջնության ոսկե մեդալակիր մինչև 90 կգ քաշային կարգում (հետագա բոլոր մրցումներում դարձյալ հանդես է եկել մինչև 90 կգ քաշային կարգում)։
2018 թ. Թել Ավիվում անցկացված Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր։
2018 թ. իսպանական Տառագոնա քաղաքում անցկացված Միջերկրածովյան խաղերի արծաթե մեդալակիր։
2019 թ. Մարոկկոյի Մարակեշ քաղաքում անցկացված Գրան-պրի մրցաշարի հաղոթող։
2020 թ. Պրահայում անցկացված Եվրոպայի առաջնության փոխչեմպիոն (երկրորդ անգամ)։
2021 թ. մայիսին Կազանում անցկացված միջազգային մրցաշարի բրոնզե մեդալակիր։
2022 թ. Թել Ավիվում անցկացված Grand Slam մրցաշարի արծաթե մեդալակիր։


== Պատիվներ ու պարգևներ ==
Սերբիայի «Տարվա լավագույն երիտասարդ մարզիկ» կոչում և ազգային օլիմպիական կոմիտեի մրցանակ. 2014
Սերբական Հանրապետության «Տարվա լավագույն մարզիկ» կոչում և մրցանակ. 2017.
«Ցրվենա Զվեզդա» («Կարմիր աստղ») մարզական ընկերության «Տարվա լավագույն մարզիկ» կոչում և մրցանակ. 2017 թ. և 2019 թ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Turnierergebnisse bei JudoInside.com
Պաշտոնական կայքէջը (անգլերեն)
Սերգեյ Մարտիկյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարտիկյան (այլ կիրառումներ)Սերգեյ (Սերգո) Նիկոլայի Մարտիկյան (1874, Թիֆլիս, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1957, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային քաղաքական գործիչ, ԽՄԿԿ անդամ (1904)։
Հեղափոխական գործունեության մեջ ներգրավվել է 1901 թվականից։ Մասնակցել է «Բանվորի ձայն» (1906 թ.), «Բակինսկի ռաբոչի» («Бакинский рабочий», 1906 թ.), «Օրեր» (1907 թ.) թերթերի հրատարակմանը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Մարտիկյանի բնակարանը եղել է ՌՍԴԲԿ Բաքվի կոմիտեի հավաքատեղիներից մեկը (1914 թվականի օգոստոսին նրա բնակարանում տեղի է ունեցել ՌՍԴԲԿ Բաքվի կոմիտեի խորհրդակցություն։ 1917 թվականին նույն բնակարանում էր տեղավորված ՌՍԴԲԿ Բաքվի կոմիտեի օրգան «Սոցիալ-դեմոկրատ» հայերեն թերթի խմբագրությունը։ Թերթի հրատարակման և տարածման գործին Մ. Մելիքյանի, Արտաշես Կարինյանի, Սարգիս Կասյանի ն այլոց հետ մասնակցել է նաև Մարտիկյանը։ 1917 թվականին Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո ընտրվել է ՌՍԴԲԿ Բաքվի կոմիտեի անդամ։ Բաքվի կոմունայի պաշտպանության օրերին կազմակերպել և ղեկավարել է մարտական դրուժինա։ Կոմունայի պարտությունից հետո, մինչև 1919 թվականի ապրիլը, գործել է Աստրախանում, այնուհետև ՌԿ(բ)կ Կենտկոմի հանձնարարությամբ եկել է Հայաստան։ Ընտրվել է ՌԿ(բ)կ Արմենկոմի անդամ։ 1920 թվականի հունիսին բանտարկվել է։ Խորհրդային կարգեր հաստատվելուց հետո Մարտիկյանը պատասխանատու պաշտոններ է վարել կուսակցական ու խորհրդային մարմիններում (կուսակցության Երևանի կոմիտեի քարտուղար, Հայաստանի ժողտնտխորհի նախագահ, Երևանի քաղսովետի գործկոմի նախագահ)։ 1933-1936 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ, ապա՝ ԱԽՖՍՀ Կենտգործկոմի նախագահ, ԽՍՀՄ, ԱԽՖՍՀ Կենտգործկոմների և ՀԿ(բ)կ Կենտկոմի բյուրոյի անդամ։ Ընտրվել է ԽՄԿԿ 12-րդ, 14-րդ, 16-րդ համագումարների պատգամավոր։ Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։
Տագադի

Տագադի (էստ․՝ Tagadi), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Սակու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 220 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Էլինոր Լամբերտ

Էլինոր Լամբերտ Բերքսոն (անգլ.՝ Eleanor Lambert Berkson, օգոստոսի 10, 1903(1903-08-10), Քրոուֆորդսվիլ, Ինդիանա, ԱՄՆ - հոկտեմբերի 7, 2003(2003-10-07), Նյու Յորք շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), նորաձևության հրապարակախոս։ Նա կարևոր դեր է խաղացել ամերիկյան նորաձևության ինդուստրիայի միջազգային ճանաչելիության բարձրացման և Նյու Յորքի նորաձևության խոշոր մայրաքաղաք դառնալու գործում։ Լամբերտը Նյու Յորքի նորաձևության շաբաթի, Ամերիկայի մոդելավորողների խորհրդի և Met Gala-ի հիմնադիրն է։


== Վաղ տարիներ ==
Լամբերտը ծնվել է պրեսբիտերականների ընտանիքում՝ Ինդիանա նահանգում՝ Քրոուֆորդսվիլում։ Նա հաճախել է Ջոն Քերանի արվեստի դպրոց և Չիկագոյի Արվեստի ինստիտուտ, որտեղ սովորել է նորաձևություն։ Նա ցանկանում էր դառնալ քանդակագործ, սակայն դրա փոխարեն զբաղվել է գովազդով։ Սկսել է Մանհեթենի գովազդային գործակալությունից՝ զբաղվելով հիմնականում նկարիչներով և նկարչական պատկերասրահներով։


== Կարիերա ==
Մամբերտը Նյու Յորք է տեղափոխվել 1925 թվականին և որոշ ժամանակ աշխատել է Մանհեթենի գովազդային գործակալությունում։ 1930-ական թվականների կեսերին եղել է Ամերիկյան արվեստի Ուիթնի թանգարանի առաջին մամուլի տնօրենը, օգնել է Ամերիկայի ժամանակակից արվեստի թանգարանի և Արվեստի դիլերների ասոցացիայի ստեղծման գործում։ Ջեքսոն Պոլոկը, Ջեյքոբ Էփշտեյնը և Իսամու Նոգուչին շատ նկարիչներից մի քանիսն են, որոնց նա ներկայացնում էր։
1940-ական թվականներին Լամբերտը հիմնադրել է նորաձևության քննադատների Coty մրցանակը (որն ավելի ուշ դարձել է  C.F.D.A. մրցանակը) և Նյու Յորքի նորաձևության շաբաթը։ 1959 և 1967 թվականներին ԱՄՆ պետական դեպարտամենտը խնդրել է նրան առաջին անգամ ամերիկյան նորաձևությունը ներկայացնել Ռուսաստանում, Գերմանիայում, Իտալիայում, Ավստրալիայում, Ճապոնիայում, Մեծ Բրիտանիայում և Շվեյցարիայում։
1965 թվականին նախագահ Լինդոն Ջոնսոնը նշանակել է նրան Արվեստի ազգային հիմնադրամի արվեստի ազգային խորհրդի անդամ։ 1962 թվականին հիմնադրել է Ամերիկայի մոդելավորողների խորհուրդը (CFDA) և մնացել է դրա պատվավոր անդամը մինչև մահ՝ 2003 թվական։
2001 թվականին CFDA-ն սահմանել է Էլեոնորա Լամբերտի մրցանակը, որը շնորհվում է նորաձևության աշխարհում եզակի ներդրման համար։ Մահվանից մի քանի ամիս առաջ նա լավագույն հագուստների իր միջազգային ցուցակը թողել է Vanity Fair-ի չորս խմբագիրների։ Նյու Յորքի նորաձևության շաբաթում իր հրապարակային ելույթից որոշ ժամանակ անց նա մահացել է 2003 թվականին՝ հարյուր տարեկան հասակում։ Մահվանից հետո նրա թոռը՝ Մոզես Բերգսոնը, ավարտել է նրա կյանքի մասին վավերագրական ֆիլմը։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է եղել երկու անգամ, առաջին անգամ Վիլս Քոնորի հետ 1920-ական թվականներին, ինչն ավարտվել է ապահարզանով, իսկ երկրորդ անգամ՝ Սեյմուր Բերքսոնի հետ 1936 թվականին, որն ավարտվել է 1959 թվականին ամուսնու մահվամբ։ Լամբերտն ու Բերքսոնը ունեին մեկ ընդհանուր որդի՝ բանաստեղծ Բիլ Բերքսոնը։ Էլինորը մահացել է Նյու Յորքում՝ Մանհեթենում։


== Զանգվածային մշակույթում ==
Նեթֆլիքսի «Հոլսթոն» մինի սերիալում Լամբերտի դերը խաղացել է Քելլի Բիշոփը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ադամը և շունը

«Ադամը և շունը» (անգլ.՝ Adam and Dog), ամերիկյան անիմացիոն կարճամետրաժ ֆիլմ, որ ստեղծվել է ռեժիսոր Մինքյու Լիի կողմից 2011 թվականին։ Մուլտֆիլմն ստեղծվել է Ծննդոց գրքից Ադամի և Եվայի մասին լեգենդի հիման վրա։
2013 թվականին մուլտֆիլմն առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի «Լավագույն կարճամետրաժ անիմացիոն ֆիլմ» անվանակարգում և արժանացել «Էննի» մրցանակի որպես Լավագույն կարճամետրաժ անիմացիոն ֆիլմ։
«Օսկարի» ներկայացվելուց հետո մուլտֆիլմը նույն մրցանակի առաջադրված մյուս 15 մուլտֆիլմերի հետ միասին թողարկվել է թատրոններում ShortsHD-ի կողմից։


== Սյուժե ==
Շունը քայլում է Եդեմի պարտեզում, և մի օր նա հանդիպում է մի տարօրինակ արարածի՝ Ադամին։ Նրանք իրենց օրերն անցկացնում են ծաղկած այգում և դառնում անբաժան ընկերներ։ Բայց շուտով Ադամը հանդիպում է Եվային։ Եվան դառնում է Ադամի նոր ընկերը, և Ադամն սկսում է մոռանալ շանը։ Բայց երբ մեղսագործությունից հետո Ադամն ու Եվան պետք է հեռանան Եդեմից, շունը մարդկանց հետ գնում է դժվարություններին ընդառաջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ադամը և շունը(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Թբիլիսիի հայկական եկեղեցիների ցանկ

Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիի հայկական առաքելական, կաթոլիկ և այլ քրիստոնեական ճյուղերին պատկանող գործող, կիսավեր, ավերված և վրացականացված վանքերի և եկեղեցիների ցանկ։


== Թբիլիսիի Հայ առաքելական վանքեր և եկեղեցիներ ==
Յոն Պոտկովա

Յոն (Յոան) Պոտկովա (Крэцул, մոլդ.՝ Иоан Подковэ, Ioan Potcoavă, ուկրաիներեն՝ Іван Підкова) կամ Ioan Potcoavă, ռումինացիների շրջանում հայտնի է առավելապես Ioan Creţul և Nicoară Potcoavă անուններով, անհայտ - հունիսի 16, 1578, Լվով, Լվովյան հող, Ruthenian Voivodeship, Մալոպոլյան պրովինցիա, Լեհական թագավորության թագ, Ռեչ Պոսպոլիտա), Մոլդովայի հոսպոդար 1577-ից։ Մոլդովայում հաստատված լեհահայ Սերպեգա գերդաստանից։ Մոր կողմից Տոն քաշի եղբայրը։ Վերջինիս մահից (1574) թվականից հետո անցել է Զապորոժյան Սեչ, աչքի ընկել Ղրիմի թաթարների դեմ մարտերում։
1577 թվականին ընտրվելով հետման՝ նույն թվականի նոյեմբերի 3-ին հազար կազակներով մտել է Մոլդովա, Յասսիի մոտ ջախջախել Մոլդովայի իշխան Պետրու Կաղի թուրքական զորքը և տիրել գահը։ Սակայն թուրք մեծաքանակ ուժերի աջակցությամբ Պետրու Կաղը 1578-ի հունվարին ետ է գրավել գահը։ 1578-ի Փետրվարին Մոլդովա է արշավել Յոն Պոտկոավի եղբայրը՝ Ալեքսանդր Սերպեգան, սակայն կարճատև հաջողությունից հետո պարտություն է կրել և զոհվել։ Մուրադ III սուլթանի ճնշմամբ, Լեհաստանի թագավոր Ս․ Բատորին ձերբակալել և մահապատժի է ենթարկել Յոն Պոտկոավին։ Գդանսկում կանգնեցված է Յոն Պոտկոավի արձանը։ Յոն Պոտկոավինին է նվիրված Մ Սադովյանուի «ՆիկոարըՊուոկոավը (1955)։
Ափշեր շրջան (Արևմտյան Վիրջինիա)

Ափշեր շրջան (անգլ.՝ Upshur County), ԱՄՆ Արևմտյան Վիրջինիա նահանգի 55 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 919 կմ² է, բնակչությունը՝ 24, 254 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բաքհենոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1851 թ.։


== Ծանոթագրություններ ==
Անցումային արդարադատության միջազգային կենտրոն

Անցումային արդարադատության միջազգային կենտրոն (ԱԱՄԿ) (անգլ.՝ International Center for Transitional Justice (ICTJ)), զանգվածային վայրագությունների և մարդու իրավունքների խախտումների մեղավորներին անցումային արդարադատության մեխանիզմներով պատասխանատվության ենթարկելու հարցով զբաղվող հասարակական կազմակերպություն։
1981-2008 թվականները ընդգրկող նյութերի հավաքածուն տեղակայված է Դյուքի համալսարանի գրադարանում։


== Պատմություն ==
ԱԱՄԿ-ը պաշտոնապես բացվել է 2001 թվականի մարտի 2-ին Նյու Յորքում և վեց ամիսների ընթացքում աշխատել է տասնյակից ավել երկրներում, որտեղից կային օգնություն բազմաթիվ հայցողներ։


== Հայտնի աշխատակիցներ ==
Ալեքս Բորեյն, ԱԱՄԿ համահիմնադիր և առաջին նախագահ
Պրիսցիլլա Հայներ, ԱԱՄԿ համահիմնադիր և ԱԱՄԿ Սիերա Լեոնեի, Պերուի և Գանայի ծրագրերի նախկին տնօրեն
Փոլ վան Զիլ, ԱԱՄԿ համահիմնադիր և PeaceVentures գործադիր տնօրեն
Խուան Է. Մենդես, ԱԱՄԿ պատվավոր նախագահ
Դեյվիդ Թոլբերթ, ԱԱՄԿ նախագահ
Պաբլո դե Գրեֆ, Հետազոտությունների տնօրեն (2012 թվականից նաև ՄԱԿ-ի հատուկ թղթակից)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Նովոմիխայլովկա (գյուղ, Մարյինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոմիխայլովկաՆովոմիխայլովկա (ուկրաիներեն՝ Новомихайлівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մարյինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոմիխայլովկա գյուղում բնակվում էր 1 439 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կուկոլ (գյուղ, Վոլխովսկի շրջան)

Կուկոլ (ռուս.՝ Куколь), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վոլխովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գրավիտացիոն կոլապս

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոլապս (այլ կիրառումներ)
Գրավիտացիոն կոլապս (լատ.՝ collapsus), ձգողության ուժերի ազդեցությամբ աստղի կործանարար արագ սեղմում։ Համաձայն արդի տեսական պատկերացումների` կոլապսը որոշիչ դեր է խաղում մեծ զանգվածով աստղերի զարգացման վերջին փուլում։ Սովորաբար, աստղը գտնվում է հավասարակշռված վիճակում, ձգողության ուժերը, որոնք ձգտում են սեղմել աստղի նյութը, հավասարակշռվում են աստղի շիկացած գազի ճնշման ուժերով, որոնք դիմադրում են սեղմման պրոցեսին։ Գազի ջերմաստիճանը, ուստի և ճնշման ուժերը արդյունք են աստղի ընդերքում տեղի ունեցող ջերմամիջուկային ռեակցիաների։ Մի քանի միլիարդ տարվա ընթացքում աստղի ջերմամիջուկային էներգիայի աղբյուրներն աստիճանաբար սպառվում են, իսկ աստղը շարունակում է ճառագայթել հսկայական էներգիա (մակերևույթից՝ լույս, իսկ ընդերքից՝ նեյտրինո)։
Դա հանգեցնում է աստղի դանդաղ սեղմման։ Աստղի հետագա վիճակը կախված է նրա զանգվածից։ Եթե զանգվածը հավասար է կամ գերազանցում է 1, 2 M (M-ը Արեգակի զանգվածն է), ապա աստղի կենտրոնական տիրույթում խտության աճման հետ շատ արագ աճում են գրավիտացիոն ուժերը (համեմատած ճնշման ուժերի հետ)։ Հավասարակշռությունը խախտվում է, և ձգողության ուժերի շնորհիվ աստղը սրընթացորեն սեղմվում է։ Տեղի է ունենում կոլապս, որը կատարվում է վայրկյանի մասերի ընթացքում։ Որպես կոլապսի հետևանք դիտվում է գերնոր աստղի բռնկում, իսկ աստղի միջուկը հանդես է գալիս որպես նեյտրոնային աստղ։ Եթե միջուկի զանգվածը գերազանցում է 2 M, ապա աստղի միջուկը շարունակում է սեղմվել, և նրա ձգողության ուժերն այնքան են աճում, որ ոչինչ չի կարող կանխել հետագա սեղմման պրոցեսը։ Սկսվում է ռելյատիվիստական կոլապս։ Աստղի շառավիղը հավասարվում է այսպես կոչված գրավիտացիոն շառավղին (մեծությունը կախված է աստղի զանգվածից և հավասար է շուրջ 3 M0 կմ. M0-ն աստղի զանգվածն է՝ արտահայտված Արեգակի զանգվածի միավորներով), ձգողության դաշտը բաց չի թողնում ոչ մի ճառագայթում, ոչ մի մասնիկի արձակում։ Երկնային այսպիսի մարմինն անվանում են «սև խոռոչ»։


== Տես նաև ==
Աստղերի էվոլյուցիա
Սպիտակ թզուկ
Չանդրասեկարի սահման
Նեյտրոնային աստղ
Օպենհայմեր-Վոլկովի սահման
Սև խոռոչ
Լատվիական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն

Լատվիական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն (Լատվիական ԽՍՀ, Լատվիայի ԽՍՀ, ԼԽՍՀ լատիշ․՝ Latvijas Padomju Sociālistiskā Republika, ռուս.՝ Латвийская Советская Социалистическая Республика), Խորհրդային Միության վարչատարածքային միավոր եվրոպական մասի հյուսիսարևմուտքում։ 1984 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 2 589 000։ Ազգության կազմը (1979-ին, հազար մարդ) ունեցել է հետևյալ պատկերը․ լատիշներ՝ 1 344, ռուսներ՝ 821, բելառուսներ՝ 112, ուկրաինացիներ՝ 67, լեհեր 63 և այլք։ Միջին խտությունը՝ 1 կմ քառակուսու վրա 40,3 մարդ (1983)։ Մայրաքաղաքը՝ Ռիգա (875 հազար բնակիչ՝ 1984)։ Խոշոր քաղաքներն են եղել Դաուգավպիլսը (122), Լիեպայան (109)։ 
Հանրապետությունը պարգևատրվել է Լենինի (1965), ժողովուրդների բարեկամության (1972) և հոկտեմբերյան հեղափոխության (1980) շքանշաններով։
1939 թվականի օգոստոսի 23-ի Խորհրդա-Գերմանական («Մոլոտով–Ռիբենտրոպ») պայմանագրի գաղտնի արձանագրությունների պայմաններին համապատասխան, 1940 թվականին Խորհրդային Կարմիր բանակն օկուպացրել է Բալթյան երեք հանրապետությունները։ Լատվիական ԽՍՀ կազմավորվել է 1940 թվականի հուլիսի 21-ին, որպես մարիոնետային պետություն Խորհրդային Միության կազմում։ 
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (1941-1944) ժամանակ Լատվիական ԽՍՀ տարածքն օկուպացվել է Նացիստական Գերմանիայի կողմից, իսկ 1944 թվականից մինչև 1945 թվականի մայիսը վերագրավվել Կարմիր բանակի կողմից։ 
ԽՍՀՄ ժողովրդական տնտեսության մեջ առաջին հերթին առանձնացել է մեքենաշինությամբ, թեթև և սննդի արդյունաբերությամբ։ Արդյունաբերության գլխավոր ճյուղերն են համարվել մեքենաշինությունը և մետաղամշակությունը (սարքերի, տրանսպորտային և էներգատար մեքենաների, անասնապահական և կերարտադրության մեքենաների, կապի միջոցների, էլեկտրատեխնիկայի և ռադիոէլեկտրոնիկայի արտադրություն)։ 
Քիմիական արդյունաբերությունն արտադրել է մանրաթելեր ու թելեր, ապակեթելեր, խողովակներ, խողովակատարերի դետալներ են (Դաուգավպիլս, Օլայնե)։ Անտառաարդյունաբերության մեջ առանձնացել է կահույքի և լուցկու արտադրությունը։ Գյուղատնտեսությունն ունեցել է հիմնականում անասնապահական ուղղվածություն։ 
ԽՍՀՄ գոյության վերջին տարիներին Լատվիայի ԽՍՀ-ում առաջին ժողովրդավարական եղանակով ընտրված խորհրդարանը 1990 թվականի մայիսի 4-ին ընդունեց «Լատվիայի Հանրապետության անկախության վերականգնման մասին» հռչակագիրը՝ 50 տարվա պետականության կորստից հետո վերանվանվելով Լատվիայի Հանրապետության։


== Պատկերասրահ ==
Էնրիկո Ալբանեզե

Էնրիկո Ալբանեզե (իտալերեն՝ Enrico Albanese, մարտի 11, 1834(1834-03-11), Պալերմո, Իտալիա - մայիսի 5, 1889(1889-05-05), Նեապոլ, Իտալիա), իտալացի վիրաբույժ։


== Կենսագրություն ==
Էնրիկոն ծնվել է 1834 թվականի մարտի 11-ին, Իտալիայի Պալերմո քաղաքում։ Ուսումնասիրել է բժշկություն Ֆլորենցիայում՝ Ռեմոլիի ղեկավարությամբ։
1855 ստացել է բժշկության դոկտորի աստիճան, 1858 թվականի ընդգրկվել է Պալերմոյի համալսարանի անատոմիայի բաժնի ասիստենտ, որիտեղ ավելի ուշ նշանակվում վիրաբուժության պրոֆեսոր և գլխավորում էր համալսարանական կլինիկան։
Նա եղել է Ջուզեպպե Գարիբալդիի վիրաբույժը և մասնակցել 1860 թվականի, 1866 թվականի և 1867 թվականի արշավներին։ Տպագրել է «Պրակտիկ վիրաբուժության նշումներ» (իտալերեն՝ Notizie di chirurgia pratica, Պալերմո, 1869), «Պալերմո թագավորական համալսարանի վիրաբուժական կլինիկա» (իտալերեն՝ Clinica Chirurg, della R. universitа di Palermo, Պալերմո, 1871)։
Երկար տարիներ ընթացքում նա տպագրել է մասնագիտական թերթում (իտալերեն՝ Gazz. clinica dello spedale civico di Palermo), որտեղ տպագրվել են իր աշխատանքներից շատերը։


=== Մահ ===
Էնրիկո Ալբանեզեն մահացել է 1889-ի մայիսի 5-ին, Իտալիայի Նեապոլ քաղաքում։ Նա հուղարկավորված է Պալերմո քաղաքի Սուրբ Մարիամի և Հիսուսի գերեզմանոցի դամբարանում։ Իր հայրենի քաղաքի փողոցներից մեկը կոչվել է նրա պատվին և այնտեղ տեղադրվել է վիրաբույժի կիսանդրին։ Բացի այդ, սիցիլիական մի հիվանդանոց կրում է իր Ալբանեզե անունը։


== Աղբյուրներ ==
«Ալբանեզե»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 


== Մատենագրություն ==
Carlino Ermete, Aspromonte- memorie dell'anno tragico, Humanitas, Bari 1912
Enrico Albanese, Notizie di Chirurgia pratica, officio tipografico di Benedetto Lima, Palermo, 1869
Անինսկոե (գյուղ, Կիրովոգրադի շրջան)

Անինսկոե (ուկրաիներեն՝ Ганнинське), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կիրովոգրադի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Անինսկոե գյուղում բնակվում էր 265 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շեֆլերա

Շեֆլերա (անգլ.՝ Schefflera,  ռուս.՝ Шеффлера, լատ.՝ Schéfflera ) , արալիազգիներ ընտանիքին պատկանող ծաղկավոր դեկորատիվ բույս։ Հայտնի 600-900 տեսակներով դասը ներկայացնում է արալիազգիներ ընտանիքին պատկանող բույսերի կեսը։ Հանդես է գալիս ծառի, թփի և լիանների տեսքով՝ մոտավոր 4-20 մետր երկարությամբ։ Այլ կերպ կոչում է նաև ծառ հովանոց և ութոտնուկ ծառ։ Աճում է Ասիայի արևելյան ու հարավ արևելյան երկրներում, Ավստրալիայում, Նոր Գվինեայում և Խաղաղ օվկիանոսի կղզիներում։ Շեֆլերան ունի ավելի քան 590 տարատեսակ։ Բնության մեջ  բարձրահասակ, մշտականաչ տերևներով ծառ կամ թուփ է։ Որոշ տարատեսակներ հանդես են գալիս որպես սենյակային բույսեր։
Շեֆլերայի որոշ տեսակներ հանդես են գալիս որպես սնունդ որոշ թիթեռների թրթուրների համար։ Որոշներն էլ գրավում են թռչուններին։


== Անվանում ==
Դասն անվանվել է ի պատիվ Հակոբ Քրիստիան Շեֆլերի  (գերմ.՝ Jacob Christoph Scheffler, Johann Peter Ernst von Scheffler):


== Դասակարգում ==


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ռովերետա

Ռովերետան գյուղ (curazia) Սան Մարինոյում։ Պատկանում է Սերավալեի քաղաքապետարանին։ Իտալերեն լեզվով նրա անունը նշանակում է «Սեսիլի Կաղնիներ» անտառ։


== Պատմությունը ==
1957 թվականին տեղի ունեցավ Fatti di Rovereta (Ռովերտայի գործը) անվամբ սահմանադրական ճգնաժամ, որում Մեծ և Գլխավոր խորհուրդը դիտավորյալ ներկայացրին քվորում, որպեսզի կանխեն Կապիտան Ռեգենթի պլանավորած ընտրությունը։ Ժամանակավոր կառավարությունը հաստատված էր Ռովերետա գյուղում, ի տարբերություն հեռացող կապիտան Ռեգենթի, ում կառավարման ժամկետը լրացել էր։


== Աշխարհագրությունը ==
Գյուղը գտնվում է հյուսիս-արևմտյան անկյունում, Ֆալչիանոյից և Իտալիայի  ոչ հեռու, սահմանակից Կերասոլոյի արդյունաբերական տարածքի մոտ (Կորիանո ծխական գյուղի մոտ)։  Այն սպասարկվում է Ռիմինի-Սան Մարինո 72 ազգային ճանապարհի՝ Սան Մարինո մայրուղու կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուրիշի դեմքը

Ուրիշի դեմքը (ճապ.՝ 他人の顔 ''Tanin no kao''), Կոբո Աբեի 1964 թվականի վեպը։ 1966 թվականին նկարահանվել է համանուն ֆիլմ, որի ռեժիսորը Հիրոշի Տեշիգահարան է։


== Սյուժե ==
Առաձգական իրերի հետ աշխատող գիտնականը պատահարի արդյունքում կորցնում է դեմքը և իր ամբողջ կարողությունը ուղղում է իր համար նոր դեմք պատրաստելու գործին։ Նոր «դիմակով» հերոսը սկսում է աշխարհին ուրիշ ձևով նայել և նույնիսկ հեռու է գնում, որպեսզի գաղտնի ձևով պահպանի նախկին կնոջ հետ կապը։ Դա հետո փոխվում է, երբ նա հանդիպում է մի հիբակուշա կնոջ, որը դեմքի աջ կողմի այրվածքներով էր տառապում։ Վեպում երևում է հերոսի բնավորության գծերը, իսկ ֆիլմում դա գիտակցաբար թաքնված է։


== Արտաքին հղումներ ==
"Abe Kōbō", Encyclopædia Britannica 2005 Ultimate Reference Suite DVD.
Սևերնի շրջան (այլ կիրառումներ)

Սևերնի շրջան, կարող է վերաբերել՝

Սևերնի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նովոսիբիրսկի մարզում
Սևերնի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օրենբուրգի մարզում
Օթենզոս

Օթենզոս (գերմ.՝ Ottensoos), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասի Նյուրնբերգ շրջանում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա վարչական օկրուգին։ Բնակչությունը կազմում է 2062 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010)։ Զբաղեցնում է 10,01 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 74 146։ Բաղկացած է 3 համայնքներից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Գուլիանթա

Գուլիանթա (վրաց.՝ გულიანთა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Օնի շրջանում։ Գտնվում է Հարավային Օսիայի տարածքում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1440 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2015 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 33 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավրորա (հածանավ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ավրորա (այլ կիրառումներ)
«Ավրորա», հածանավ, Հոկտեմբերյան սոցիալիստական մեծ հեղափոխությանը իր մասնակցությամբ հռչակված Բալթիական նավատորմի ռազմանավ։
Նավարկվել է 1903 թվականին։ Ջրատարողությունը՝ 6731 տոննա, արագությունը՝ 20 հանգույց, սպառազինությունը՝ 8-152 միլիմետր, 24-75 մմիլիմետր, 8-37 միլիմետրանոց հրանոթներ, անձնակազմը՝ 578 մարդ։ 1904–1905 թվականների ռուս–ճապոնական պատերազմի ժամանակ մասնակցել է Ցուսիմայի ճակատամարտին (1905):
1917 թվականի փետրվարի 28 (մարտի 13)–ին «Ավրորա»–ի նավաստիները ապստամբություն բարձրացրին և հածանավի ղեկավարությունը վերցրին իրենց ձեռքը։ 1917 թվականի հոկտտեմբերին 25 (նոյեմբերի 7)-ի գիշերը Պետրոգրադի ռազմա-հեղափոխական կոմիտեի հրամանով «Ավրորա» մոտեցավ Նիկոլաևյան (այժմ՝ լեյտենատ Շմիդի) կամրջին՝ ապահովելով կարմիրգվարդիական ջոկատների անցումը Վասիլևյան կղզուց դեպի քաղաքի կենտրոն։
Հոկտեմբերի 25 (նոյեմբերի 7)–ին, ժամը 21 անց 45-ին «Ավրորա» անգնդակ կրակոցով Ձմեռային պալատի վրա գրոհելու ազդանշան տվեց։ 1927 թվականի նոյեմբերի 2-ին «Ավրորա» հածանավը պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի շքանշանով։ 
1948 թվականի նոյեմբերի 17-ից «Ավրորան», որպես հուշարձան, ընդմիշտ տեղակայվել է Նևա գետի վրա։ «Ավրորան» միաժամանակ հանդիսանում է Սանկտ Պետերբուրգի Նախիմովյան ուսումնարանի վարժական հածանավը։ 1957-ից «Ա.»–ի վրա ստեղծվել է Կենտրոնական ռազմածովային թանգարանի մասնաճյուղ։ 1968 թվականի փետրվարի 22-ին «Ավրորան» պարգևատրվել է Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով։
Լի Չոն Ուկ

Լի Չոն Ուկ  (կոր.՝ 이종욱, 李鍾郁 ապրիլի 12, 1945(1945-04-12), Սեուլ, Կորեան Ճապոնիայի տիրապետության տակ - մայիսի 22, 2006(2006-05-22), Ժնև, Շվեյցարիա),  բժիշկ, հանրային առողջապահության մասնագետ։ 2003-2006 թվականներին զբաղեցրել է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության գլխավոր տնօրենի պաշտոնը։


== Կենսագրություն ==
Լի Չոն Ուկ (Լի - ազգանուն) ծնվել է 1945 թվականի ապրիլի 12-ին Կորեայում, որն այդ ժամանակ եղել է ճապոնական գաղութ։ Ընտանիքում եղել է երրորդ երեխան վեցից, ունի երեք եղբայր և երկու քույր, երկու եղբայրները պրոֆեսոր են։ Կյունգբոկի ավագ դպրոցն անգլ.՝ Kyungbock High School ավարտելուց հետո ընդունվել է Սեուլի ազգային համալսարան, որտեղ ստացել է բժշկական գիտական աստիճան։ Ուսման ընթացքում նա կամավոր օգնել է Անյան քաղաքում բորոտություն ունեցող հիվանդներին։ Հետո նա ընդունվել է Հավայան համալսարան, վերապատրաստվել հանրային առողջության ոլորտում։ 1981 թվականին Լին կնոջ հետ տեղափոխվել է Ամերիկյան Սամոա՝ օգնելու աղքատներին։ Այստեղ նա աշխատել է մինչև 1983 թվականը Լինդոն Բ.Ջոնսոնի բժշկական կենտրոնում, Լին ստացել է «Ասիայի Շվայցեր» մականունը։ 1983 թ.-ին նա միացել է ԱՀԿ-ին՝ որպես բորոտության հարցերով խորհրդական, մասնակցել է Ֆիջիի բորոտության և տուբերկուլյոզի բուժմանը և նպաստել երեխաների պատվաստման գաղափարին։ 1994 թվականին Ժնև է տեղափոխվել ԱՀԿ-ի կենտրոնակայանում աշխատելու որպես պատվաստանյութերի և իմունիզացիայի գլոբալ ծրագրի տնօրեն և մանկական պատվաստանյութերի զարգացման ծրագրի գործադիր քարտուղար։ 1995 թվականին Scientific American ամսագիրը նրան անվանել է "պատվաստանյութերի արքա"։ 1998-1999 թվականներին նա աշխատել է որպես ԱՀԿ գլխավոր տնօրեն Գրու Հարլեմ Բրունթլանի քաղաքականության խորհրդական, 1999-2000 թվականներին՝ գլխավոր տնօրենի հատուկ ներկայացուցիչ։ 2000 թվականից նա ղեկավարել է ԱՀԿ տուբերկուլյոզի դեմ պայքարի վարչությունը։ 2003 թվականի մայիսի 21-ին Առողջապահության համաշխարհային ասամբլեան նրան ընտրել է ԱՀԿ-ի գլխավոր տնօրեն՝ 5 տարի ժամկետով, պաշտոնը ստանձնել է հուլիսի 21-ին։ Իր պաշտոնում Լին իր հիմնական խնդիրն է ընտրել ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ի դեմ պայքարը։ 3 տարվա ընթացքում նա հասցրել է այցելել 60 պետություն, հանդիպել է պետությունների բազմաթիվ ղեկավարների, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ի նախագահ Ջորջ Բուշի, Ֆրանսիայի նախագահ Ժակ Շիրակի և ՉԺՀ-ի նախագահ Հու Ցզինտաոյի հետ։ Գրել է մի շարք հրապարակումներ առողջության ամենանշանակալի խնդիրների վերաբերյալ։ Պատրաստել է ամենամյա ՎԱԶ-ի զեկույցներ ՁԻԱՀ-ի բուժման թերությունների վերացման (2004), հղի կանանց տառապանքների և մահվան բեռը նվազեցնելու վերաբերյալ` «անուշադրության չենք մատնի յուրաքանչյուր մոր, յուրաքանչյուր երեխայի» (2005), զարգացող երկրներում կադրային ռեսուրսների ճգնաժամի լուծման մասին (2006)։ 2007թ. զեկույցը պետք է նվիրված լիներ առողջապահությանը՝ հատուկ շեշտելով առողջության, խաղաղության և անվտանգության միջև անխզելի կապը։
2006 թվականի մայիսի 22-ին կյանքից վաղաժամ հեռացել Է Ժնևի համալսարանի հիվանդանոցի վերակենդանացման բաժանմունքում՝ մայիսի 20-ին տեղափոխված ինսուլտի հետևանքով։ Լի Չոն Ուկի մահվան կապակցությամբ ցավակցություն են հայտնել բազմաթիվ հասարակական գործիչներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Биография д-ра Ли Чон Вука на сайте ВОЗ
Фотографии д-ра Ли Чон Вука на сайте ВОЗ
Արմեն Մելիքյան (այլ կիրառումներ)

Արմեն Մելիքյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Արմեն Մելիքյան (վիրաբույժ)
Արմեն Մելիքյան (ֆիզիկոս)
(8900) AAVSO

(8900) AAVSO, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Դենիս դի Սիկոյի կողմից Սադբուրիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,537901 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1683 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9075 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1476,76 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,243777 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,73° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8900) AAVSO աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(701) Օրիոլա

(701) Օրիոլա (անգլ.՝ Oriola), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1910 թվականի հուլիսի 12-ին Ջոզեֆ Հելֆրիչի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,013689 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9172 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1102 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Օրիոլա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,9146 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1910,94 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188389 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,14° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(701) Օրիոլա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իլինսկայա (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իլինսկայա (այլ կիրառումներ)Իլինսկայա (ռուս.՝ Ильинская), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 25 կմ է։ Հոսում է Ելիզովսկի շրջանում, Կամչատկայի երկրամասում։ Թափվում է Խաղաղ օվկիանոս։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 19070000212120000024173
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 120002417
Ավազանի կոդը - 19.07.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 20
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բոգ

Բոգ (լատ.՝ Gentiana), օձի դեղ, օձի սխտոր, ճնդիան, փինջան ծաղիկ, բոգազգիների ընտանիքի միամյա, երկամյա և բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է 400, ՀՀ-ում՝ 11 տեսակ՝ բոգ ցրտակայուն (G. gelida), բոգ ջրային (G. aguatica), բոգ կովկասյան (G. caucasea), բոգ հովանոցային (G. umbellata) և այլն։


== Նկարագրություն ==
Ցողունը կանգուն է, բարձրությունը՝ 3-70 (100) սմ։ Տերևները երկարավուն-նշտարաձև են, հակադիր, նստադիր, ամբողջական։ Ծաղիկները մեկական են, խողովակազանգակաձև, երկնագույն, մանուշակագույն կամ կապույտ, հազվադեպ՝ դեղին։ Ծաղկում է մայիս-հուլիսին։ Պտուղը տուփիկ է։


== Կիրառական նշանակություն ==
Որոշ տեսակներ (արմատները) դեղատու են. պարունակում են գլիկոզիդներ, ալկալոիդներ, ճարպեր, շաքարներ, ֆերմենտներ, պեկտինային նյութեր։ Պատրաստուկները (լուծամզվածք, թուրմ, դեղափոշի) օգտագործում են մարսողության խանգարման ժամանակ և որպես լեղամուղ, միզամուղ, ճիճվամուղ, վերքերն ապաքինող միջոց։ Գեղազարդիչ է և մեղրատու։


== Տարածումը Հայաստանում ==
Տարածված է գրեթե բոլոր մարզերում։ Աճում է ալպյան և ենթալպյան մարգագետիններում, թփուտներում, քարքարոտ լանջերին և այլն։
Բոլշայա Ատնյա

Բոլշայա Ատնյա (ռուս.՝ Большая Атня, թաթ.՝ Олы Әтнә), գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Ատնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3651 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տիգրան Հախումյան

Տիգրան Սիմեոնի Հախումյան (հունվարի 17 (29), 1894, Երևան, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - մարտի 25, 1973(1973-03-25)), հայ բանաստեղծ, դրամատուրգ, գրականագետ, թարգմանիչ, բանասիրական գիտությունների թեկնածու, պրոֆեսոր (1961), ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1943), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։


== Կենսագրություն ==

Ծնվել է Երևանում։ 1912 թվականին ավարտել է Բաքվի ռեալական դպրոցը, 1917 թվականին Մոսկվայի համալսարանի իրավաբանական և բանասիրական ֆակուլտետները։ 1917-1920 թթ. աշխատել է Թիֆլիսում, եղել է «Ժողովրդի ձայն» և «Մշակ» թերթերի խմբագիրը։ 1922 թվականին փոխադրվել է Երևան։ Աշխատել է քաղլուսգլխվարում, «Մաճկալ», «Խորհրդային Հայաստան» թերթերում, «Վերելք» ամսագրում։ Միաժամանակ, 1923-1931 թթ. աշխատել է որպես դատապաշտպան։ 1931 թվականին Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան թատրոնը բեմադրել է նրա «Թշվառներ» պիեսը։ 1943-1948 թթ. դասախոսել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական մանկավարժական ինստիտուտում, Երևանի պետական համալսարանում, Վալերի Բրյուսովի անվան ռուսաց և օտար լեզուների ինստիտուտում։ 1951 թվականին «Դերենիկ Դեմիրճյանի դրամատուրգիան» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ Տիգրան Հախումյանը ռուսերենից հայերեն է թարգմանել 99 պիես (այդ թվում՝ Մաքսիմ Գորկու «Վասա Ժելեզնովա», «Եգոր Բուլըչևը և ուրիշները», Գոլդենի «Վենետիկյան երկվորյակներ», Լոպե դե Վեգայի «Այլոց համար հիմար, իրեն համար խելոք», Լունչարսկու «Ազատագրված Դոն-Կիխոտ», Պոգոդինի «Հրացանավոր մարդը», «Կրեմլյան կուրանտներ»), որոնց մեծ մասը տպագրվել է զանազան ժողովածուներում։ Ռուսերեն առանձին գրքով լույս են տեսել նրա «Ասք սովետական դյուցազունների մասին» (Երևան, 1945), «Գրական հոդվածներ և հիշողություններ, գիրք Ա» (Երևան, 1965), «Գրական հոդվածներ և հիշողություններ, գիրք Բ» (Երևան, 1970)։


== Երկեր ==
Բանաստեղծություններ, Երևան, Պետհրատ, 1923, 62 էջ։
Անտոն Չեխով. նրա կյանքը և ստեղծագործությունը, Երևան, Հայպետհրատ, 1944, 98 էջ։
Ալեքսանդր Սերգեևիչ Գրիբոյեդով. նրա կյանքն ու ստեղծագործությունը, Երևան, Հայպետհրատ, 1945, 116 էջ։
Երկու ամիս ռազմաճակատում (ճակատային օրագրից), Երևան, Հայպետհրատ, 1946, 78 էջ։
Դերենիկ Դեմիրճյանի դրամատուրգիան, Երևան, Հայպետհրատ, 1958, 340 էջ։
Հուշեր, Երևան, 1987, 240 էջ։


== Թարգմանություններ (ռուսերենից) ==
Ի. Լիվանով, Դեպի նոր ճանապարհ, Երևան, Պետհրատ, 1925, 35 էջ։
Հոկտեմբեր (գեղարվեստական քրեստոմատիա, թարգմանության հեղինակակիցներ Սիմակ, Հ. Պետրոսյան, Հայրապետ Հայրապետյան), Երևան, Պետհրատ, 1927, 112 էջ։
Պ. Լեպեշինսկի, Լենինյան կուսակցության զարգացման փուլերը, Երևան, 1928, 90 էջ։
Ալեքսանդր Պուշկին, Դրամատիկական հատվածներ, Երևան, Պետհրատ, 1934, 106 էջ։
Վլադիմիր Կիրշոն, Հրաշալի ձուլվածք (պիես), Երևան, Պետհրատ, 1937, 76 էջ։
Իլյա Էրենբուրգ, Իններորդ ալիք (վեպ, թարգմանության համահեղինակակից Աշիկ Ղազարյան), Ե., Հայպետհրատ, 1955, 956 էջ։


== Պարգևներ ==
«Պատվո նշան» շքանշան, 1939
ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, 1943


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Տիգրան Հախումյանը Էյ Վի Փրոդաքշն կայքում
Գրական տեղեկատու, Եր., 1981, 544 էջ։
Հայկական համառոտ հանրագիտարան, 1999։ հ.3։
Կեր Յու (Յորտոմի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կեր Յու (այլ կիրառումներ)Կեր Յու (ռուս.՝ Керь-Ю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յորտոմ գետի ձախ ափին՝ 3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 3 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000112103000047191
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004719
Ավազանի կոդը - 03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Քեյփ Բրետոն

Քեյփ Բրետոն (անգլ.՝ Cape Breton Island, ֆր.՝ Île du Cap-Breton, գաել.՝ Eilean Cheap Bhreatainn), կղզի Նոր Շոտլանդիա թերակղզուց հյուսիս-արևելք (բաժանված է Կանսոյի նեղուցով) և Արքայազն Էդուարդի կղզուց արևելք, Սուրբ Լավրենտիոս ծոցում։ Միկմակների լեզվով կղզին կոչվում է Unama'kik — «Մառախուղների երկիր»։ Վարչականորեն այն պատկանում է Նոր Շոտլանդիայի նահանգին և բաժանված է չորս մունիցիպալիտետների։


== Աշխարհագրություն ==
 
Կղզու տարածքը 10 311 կմ² է (18-րդ տեղը Կանադայում, 75-րդ տեղը աշխարհում), կղզու կենտրոնական մասում կա Բրա դ'Օր լիճ-ծովալճակը, որի տարածքը, կախված մակընթացությունից, կազմում է 932-1099 կմ²։ Ամենաբարձր կետը Ուայտ Հիլլ լեռն է՝ ծովի մակարդակից 532 մ բարձրության վրա։ Լեռան լանջերը ծածկված են տայգայով, երկրաբանորեն Քեյփ Բրետոնը բաղկացած է բյուրեղային ապարներից, իսկ ափամերձ հատվածը խիստ կտրատված է։
Կղզու հյուսիսային մասում գտնվում է Քեյփ Բրետոն Հայլենդս ազգային պարկը, որի մեծ մասն ընկած է Քեյփ Բրետոն սարահարթում։ Այգում ներկայացված են Կանադայի հյուսիսի և հարավի բուսական և կենդանական աշխարհները։
Կլիման միջին օվկիանոսային է։ Փետրվարի ջերմաստիճանը -6,5 °C է, հուլիս-օգոստոս ամիսներին՝ + 17- + 18 °C, միջին տարեկանը՝ մոտ + 5,5 °C: Տեղումները տարեկան մոտ 1500 մմ, ձմռանը` ձյուն կամ (ավելի հաճախ) անձրև, ամռանը` անձրև։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը՝ 135 974 մարդ(2011)։ 95 % բնակիչները՝ սպիտակամորթ, 3,6 %՝ միկմակներ, բնակչությունը հիմնականում անգլերեն խոսող է։ 47,3 %-ը՝ կաթոլիկներ են, 22,1 % բողոքականներ, 2,65 % ոչ կրոնական։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Դանի Կույատե

Դանի Կույատե (ֆր.՝ Dani Kouyaté, հունիսի 4, 1961(1961-06-04), Բոբո Դիուլասո, Բուրկինա Ֆասո), կինոռեժիսոր Բուրկինա Ֆասոյից, որը, BBC-ի բնորոշմամբ, «ֆիլմարտադրության բնագավառում առավել նշանակալի երկիրն է Աֆրիկայում»։


== Կենսագրություն ==
Դանին ծնվել է 1961 թվականին,  Բուկինա Ֆասոյի Բոբո Դիուլասո քաղաքում, բուկինաֆասոցի առաջին դերասաններից մեկը համարվող Սոտիգի Կույատեի ընտանիքում։ Սովորել է հայրենի երկրի մայրաքաղաք Ոագադուգուի կինեմատոգրաֆիական կրթության աֆրիկյան ինստիտուտում (Institute Africain d'Education Cinématographique), այնուհետև ուսումնառությունը շարունակել Ֆրանսիայում, Սորբոնի համալսարանում ստացել մշակութային ու հասարակական մարքեթինգի մագիստրոսի աստիճան, փարիզյան մեկ այլ համալսարանում՝ Université de Vincennes à Saint-Denis-ում՝ կինոմասնագետի որակավորում։
Նրա ռեժիսորական առաջին աշխատանքը Bilakoro կարճամետրաժ ֆիլմն էր, որը նկարահանել է 1989 թվականին։ 1995 թվականին թողարկել է իր առաջին լիամետրաժ գեղարվեստական կինոնկարը՝ Keïta! l'Héritage du griot-ն։ Դանի Կույատեի լավագույն ստեղծագործություններից է համարվում 2017 թվականին նկարահանած Medan vi lever լիամետրաժ գեղարվեստական կինոնկարը, որն արժանացել է աֆրիկյան կինոակադեմիայի մրցանակների։
1992 թվականին Դանի Կույատեն, համագործակցելով Սեկու Տրաորեի և Իսա Տրաորե դը Բրահիմայի հետ, հիմնադրել է կինոարտադրության Sahelis Productions ընկերությունը։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Կինո և հեռուստատեսություն ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Baaz, Maria Eriksson; Palmberg, Mai (2001), Same and Other: Negotiating African Identity in Cultural Production, Uppsala: Nordic Africa Institute, ISBN 91-7106-477-X, OCLC 48025721 
Cousins, Mark (2004), The Story of Film: A Worldwide History of Film from the Host of the BBC's Scene by Scene, New York, New York: Thunder's Mouth Press, ISBN 1-56025-612-5, OCLC 238275937, https://archive.org/details/isbn_9781560256120 
Eke, Maureen N.; Harrow, Kenneth W.; Yewah, Emmanuel (2000), African Images: Recent Studies and Text in Cinema, Trenton, New Jersey: Africa World Press, ISBN 0-86543-819-6, OCLC 43083199 
Gugler, Josef (2003), African Film: Re-Imagining a Continent, Bloomington, Indiana: Indiana University Press, ISBN 0-253-21643-5, OCLC 52520253 


== Արտաքին հղումներ ==
Dani Kouyaté Internet Movie Database կայքում
Էմա Կլինեկ

Էմա Կլինեկ (սլովեն.՝ Ema Klinec, հուլիսի 2, 1998(1998-07-02), Կրան, Սլովենիա), սլովենացի դահուկացատկի մարզիկ։ 2021 թվականին նա դարձավ դահուկացատկի  սլովենացի առաջին կին աշխարհի չեմպիոնը 2021 թվականի FIS-ի դահուկացատկի Սկանդինավյան աշխարհի առաջնության ավարտից հետո։


== Մրցույթի ռեկորդ ==


=== Ձմեռային օլիմպիական խաղեր ===
FIS աշխարհի դահուկացատկի առաջնություն


=== Աշխարհի գավաթ ===


==== Մրցաշարային աղյուսակ ====


==== Անհատական մեկնարկներ (79) ====


== Ծանոթագրություններ ==
Յալովացկ

Յալովացկ (ուկրաիներեն՝ Яловацьк), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կամեն-Կաշիրսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Յալովացկ գյուղում բնակվում էր 283 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,974 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 290,55 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալմուն

Ալմուն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։ Գտնվում էր Վանա լճի մոտ։
Ալմունը եղել է Տոսպի կամ Դուսպասի թաղամասերից մեկը, ըստ այլոց կարծիքի էլ այն հանդիսանում է պատմական Դուսպաս քաղաքը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սենտ Ժեմ (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)

Սենտ Ժեմ (ֆր.՝ Sainte-Gemme), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Սեն Պորշեր կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սենտ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17330։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1246 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Սենտ Ժեմի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Ելիզավետո-Նիկոլաևկա

Ելիզավետո-Նիկոլաևկա (ուկրաիներեն՝ Єлизавето-Миколаївка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ելիզավետո-Նիկոլաևկա գյուղում բնակվում էր 772 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պոլուդենայա (Սոյգայի վտակ)

Պոլուդենայա (ռուս.՝ Полуденная), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սոյգա գետի աջ ափին՝ 26 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000023993
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002399
Ավազանի կոդը -  03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Էտցելվանգ

Էտցելվանգ (գեր.՝Etzelwang) համայնք Բավարիայում, Գերմանիա։ Ենթարկվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանին։ Մտնում է Ամբերգ Զալցբախի շրջանի կազմի մեջ։
Բնակչությունը 1,442 մարդ (31 դեկտեմբերի 2010 թ.)։ Տարածքը 21.69 կմ ²։


=== Վարչական բաժանում ===
Քաղաքը բաժանված է 14 վարչական շրջանի։


=== Տեսարժան վայրեր ===
Շլոս Նայդշտեյն, ամրոց
Սուրբ նիկոլաս եկեղեցի
Բնական Ժայռեր
Բուրգ Ռուպերշտեյն
Սուրբ ուրիխ եկեղեցի


== Տես նաև ==
Բավարիա
Գերմանիա
Վերին Պֆալց


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Etzelwang, ein Streifzug in Bildern. Bildband 2009


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Էտցելվանգի զինանշանի պատմություն
Էտցելվանգի օդային լուսանկարներ
Էտցելվանգ վիճակագրություն
Պեսչանոե (գյուղ, Սումիի քաղաքային խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊեսչանոեՊեսչանոե (ուկրաիներեն՝ Піщане), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի քաղաքային խորհուրդում։
2001 թվականի տվյալներով Պեսչանոե գյուղում բնակվում էր 1 734 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սվետլանա Սարգսյան (երաժշտագետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սվետլանա Սարգսյան (այլ կիրառումներ)Սվետլանա Կորյունի Սարգսյան (հունվարի 24, 1945(1945-01-24), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երաժշտագետ, մանկավարժ։ Արվեստագիտության դոկտոր (1999), պրոֆեսոր (2001), ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2009)։


== Կենսագրություն ==
Սվետլանա Սարգսյանը ծնվել է 1945 թվականին, Թբիլիսիում։ 1969 թվականին ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի երաժշտության տեսության բաժինը (ղեկավար` պրոֆեսոր Ռ. Աթայան)։ 1971-1974 թվականներին սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի ասպիրանտուրայում (ղեկավար` պրոֆեսոր Գ. Տիգրանով)։ 1974 թվականից դասավանդում է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի երաժշտության տեսության ամբիոնում։ 1975 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայում պաշտպանել է թեզ` «Հայ երաժշտության 20-րդ դարի 60-ական թվականների զարգացման առանձնահատկությունները» թեմայով և ստացել արվեստագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան։ 1978 և 1988 թվականներին Մոսկվայի կոնսերվատորիայում անցել է Որակավորման բարձրացման դասընթացներ։
1999 թվականին Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիայում պաշտպանել է «Հայ երաժշտությունը 20-րդ դարի համատեքստում» թեմայով թեզ և ստացել արվեստագիտության դոկտորի գիտական աստիճան։ 2004 թվականից Մոսկվայի Միջազգային երաժշտական միության անդամ է։
Ուսումնասիրությունները վերաբերում են 20-րդ դ. հայ երաժշտության գեղագիտության և տեսության հարցերին։


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
International Book of Honor կոչման (ABI, USA), 1998
Հայաստանի կոմպոզիտորների միության մրցանակ, 1996
Տարվա միջազգային կին կոչում (Միջազգային կենսագրական կենտրոն, Անգլիա), 1994-1995
ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ, 2009
Հայկական Համաշխարհային Կոնգրեսի մրցանակ (Ռուսաստան), 2011
Լեհական մշակույթի վաստակավոր գործչի կոչման (Լեհաստան), 2013
ՀՀ Գիտության պետական կոմիտեի «Ոսկե մեդալ», 2015


== Երկեր ==
Вопросы современной армянской музыки (60-е годы), Е. , 1983.
Армянская музыка в контексте XX века, М., 2002.
Арам Хачатурян, Научный справочник, Е., 2004.
Armenian Music and Composers, Y., 2004.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սարգսյան, Սվետլանա Կորյունի, ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի հիմնարար գիտական գրադարան(չաշխատող հղում)
Լոպիյա

Լոպիյա (ռուս.՝ Лопия), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կիմա գետի աջ ափին՝ 102 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 45 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000112103000045593
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004559
Ավազանի կոդը - 03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.