armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մարմաշեն (Շիրակի մարզ)

Մարմաշեն (նախկին անվանումը` Վերին Ղանլիջա),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզի Ախուրյանի տարածաշրջանում, մարզկենտրոն Գյումրիից 1 կմ հյուսիս-արևմուտք, Ախուրյան գետի ձախ կողմում։ Վերանվանվել է Մարմաշեն 1946 թվականի ապրիլի 26-ին։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Մարմաշենի մշտական բնակչությունը կազմել է 2032, առկա բնակչությունը` 2028 մարդ։ 1831 թվականից մինչ օրս բնակիչները հայեր են, որոնց
նախնիները 1828-1830 թթ.-ին գաղթել են Կարսից, Դերջանից և Մուշից։
Մարմաշենի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, բանջարաբուծությամբ և այգեգործությամբ, նաև ճակնդեղի աճեցմամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղից 1 կմ հյուսիս-արևմուտք` Ախուրյան գետի ձախ ափին գտնվում է Մարմաշենի վանքը։
Մարմաշենից հարավ գտնվում են Տիրաշեն բնակատեղին, համանուն ամրոցը և դամբարանադաշտը (մ.թ.ա. 2-րդ հզմ.-X դար)։


== Տես նաև ==
Մարմաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Մարմաշենի վանք
Բոստանջի

Բոստանջի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լիմ Սի Վան

Լիմ Սի Վան (կորեերեն՝ 임시완, դեկտեմբերի 1, 1988(1988-12-01), Բուսան, Հարավային Կորեա), հայտնի է Սիվան բեմական անունով, հարավկորեական դերասան և երգիչ, ZE:A բոյ բենդի անդամ։ Իր կարիերայի սկզբին պաշտոնապես փոխել է անունը Ուն Ջեից Սի Վան։ Որպես դերասան Լիմ Սի Վանը  ճանաչություն է ձեռք բերել «Փաստաբան» (2013)  ֆիլմում և «Անհաջող կյանք» (2014) հեռուստասերիալում նկարահանվելուց հետո։


== Կենսագրություն ==
Լիմ Սի Վանը ծնվել է 1988 թվականի դեկտեմբերի 1- ին Բուսանում։ Նրա ի ծնե անունը եղել է Լիմ Ուն Ջե, բայց նա պաշտոնապես փոխել է այն դարձնելով Սի Վան։ Դպրոցից հետո նա սկսել է սովորել Պուսանի պետական համալսարանում և Արևելյան հեռարձակման արվեստի համալսարանում, բայց երկուսն էլ չի ավարտել։ Այժմ սովորում է Ուսոնի քոլեջում։
Սիվանը երաժշտական կարիերան սկսել է այն բանից հետո, երբ նա դարձել է վերապատրաստվող Star Empire Entertainment ձայնագրման գործակալությունում։ Սկզբում նա դարձել է Children of Empire խմբի անդամ. հետագայում շփոթմունքի պատճառով խմբի անունը փոխել են կրճատ ZE:A: Խմբի առաջնաելույթի մինի ալբոմը անվանել են Nativity, այն թողարկվել է 2010 թվականի հունվարի 7- ին. նույն թվականի մարտին դուրս է եկել երկրորդ Leap for Detonation մինի ալբոմը։ Առաջին ամբողջական Lovability ալբոմը թողարկվել է 2011 թվականի մարտի 11- ին։
Բացի վոկալից Լիմ Սի Վանը նաև նվագում է ջութակ և կիթառ։
2012 թվականի հունվարին Լիմ Սի Վանը միացել է «Արևը Լուսնի գրկում» պատմական հեռուստասերիալի դերասանական կազմին։ Նույն թվականին նա նկարահանվել է դրամատիկական «Մարդը Էկվադորից» սերիալում և «Եղի՛ր պատրաստ» սիտքոմում։
2013 թվականին նա նկարահանվել է «Սիրո սպասումով» սերիալում երգչուհի ԲոԱյի հետ և «Փաստաբանը» ֆիլմում, հավաքելով 11 միլիոն դիտող և դառնալով ութերորդը  Կորեայում ամենաշատ վաճառվող ֆիլմերի ցուցակում։ 2014 թվականին Սի Վանը սկսել է նկարահանվել «Եռանկյունի» և Անհաջող կյանք հեռուստասերիալներում, որը ստեղծվել է նույնանուն մանհվայի հիման վրա, որի հեղինակն է Յուն Թե Հոն։


== Ֆիլմագրություն ==
ՖիլմերՀեռուստասերիալներՄյուզիքլներ


== Награды и номинации ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Siwan Թվիթթերում
Պրավդինսկի շրջան

Պրավդինսկի շրջան (ռուս.՝ Правдинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կալինինգրադի մարզում։
Ստեղծվել է 1946 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պրավդինսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1300 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 21755 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 16,73 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Շիծկվարա

Շիծկվարա ( վրաց.` შიცკვარა - Շիցկվարա), գյուղ Աբխազիայի Սուխումի շրջանում, Գումիստա գետի ափին, Սուխումից 15 կմ հյուսիս-արևելք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 200 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
1959 թվականի տվյալներով, գյուղն ուներ 917 բնակիչ, հիմնականում հայեր, վրացիներ, թաթարներ և աբխազներ, իսկ 1989 թվականի հաշվառումներով, գյուղում ապրում էր 1169 մարդ։
Բնակիչներն զբաղվում են ծխախոտի, եգիպտացորենի և ցիտրուսային կուլտուրաների մշակությամբ, այգեգործությամբ, բանջարաբուծությամբ, շերամապահությամբ և անասնապահությամբ։ Գյուղն ուներ ութամյա դպրոց, գրադարան, ակումբ և հանգստյան տուն։
Հայերը եկել են շրջակա գյուղերից` 1935 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Եվրոպական տնտեսական համագործակցություն

Եվրոպական տնտեսական համագործակցություն, ԵՏՀ (անգլ.՝ European Economic Community, EEC) արևմտաեվրոպական 9 երկրների (Ֆրանսիա, ԳՖՀ, Իտալիա, Բելգիա, Նիդերլանդներ, Լյուքսեմբուրգ, ապա նաև՝ Մեծ Բրիտանիա, Դանիա, Իռլանդիա) պետական տարածաշրջանային կազմակերպություն՝ «ընդհանուր շուկա»։ 
ԵՏՀ-ի պայմանագիրը ստորագրվել է 1957 թվականի մարտի 25-ին, Հռոմում, ուժի մեջ մտել՝ 1958 թվականի հունվարի 1-ին։ 
ԵՏՀ ասոցացման կոնվենցիա է կնքել նաև աֆրիկյան 24 երկրների հետ։ ԵՏՀ-ի ղեկավար օրգաններն են՝ խորհուրդ, հանձնաժողով, ասամբլեա (Եվրոպական պառլամենտ), դատարան, տնտեսական և սոցիալական կոմիտե,   վալյուտային կոմիտե, ֆինանսավորման վարկային հաստատություններ (Եվրոպականբանկ, Անդրծովյան տերիտորիաների զարգացման ֆոնդ, Եվրոպայի սոցիալական ֆոնդ, Եվրոպական ագրարային ֆոնդ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոստովիցա (գետ)

Մոստովիցա (ռուս.՝ Мостовица), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկոմու ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Վյատա գետն է, գետի ենթաավազանը Վետկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը Կոտելնիչ գետն է՝ մինչև Կամ.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300312111100036109
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103610
Ավազանի կոդը - 10.01.03.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սեյրան Ջավուկցյան

Սեյրան Գևորգի Ջավուկցյան (հունիսի 5, 1934(1934-06-05), Մեծավան, Կալինինոյի շրջան), հայ քիմիկոս։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1989): ՀՀ ԳԽ պատգամավոր (1990-1995):


== Կենսագրություն ==
Սեյրան Ջավուկցյանը ծնվել է 1934 թվականի հունիսի 5-ին Շահնազար (այժմ՝ գյուղ Մեծավան՝ ՀՀ Լոռու մարզում) գյուղում։ 1959 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1960-1964 թվականներին աշխատել է ՀՀ ԳԱԱ ՕՔԻ-ում, 1964-1966 թվականներին՝ Կալինինոյի էմալապատման գործարանում, 1970-1975 թվականներին՝ Էլեկտրավակուումային ապարատների ինստիտուտում, 1975-1989 թվականներին՝ Լենինգրադի տեխնոլոգիական ինստիտուտում, 1989-1993 թվականներին՝ Նյութաբանության ԳԱ ձեռնարկության լաբորատորիայի վարիչ, 1993-1998 թվականներին՝ տնօրեն։
Աշխատանքները վերաբերում են գծային ընդարձակման ջերմային բարձրարժեք գործակից ունեցող մետաղների համար ապակենման և սիտալային  (ապակեբյուրեղային նյութերի) զոդերի և ծածկերի ստացմանը։


== Քաղաքական գործունեություն ==
1990-1995 թվականներին եղել է ՀՀ ԳԽ պատգամավոր։ Ընտրվել է ՀՀ ԳԽ կրթության, գիտության, լեզվի և մշակույթի հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ Եղել է «Ազատ խորհրդարանականներ» պատգամավորական խմբի անդամ։


== Տես նաև ==
ՀՀ ԳԽ 1-ին գումարման պատգամավորների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Մալայա Ստրատիևկա

Մալայա Ստրատիևկա (ուկրաիներեն՝ Мала Стратіївка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տրոստյանեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1798 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մալայա Ստրատիևկա գյուղում բնակվում էր 755 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1525 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 495,08 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կոսոմբրատո

Կոսոմբրատո  (իտալերեն՝ Cossombrato), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 504 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 95 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 5 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Պարտեզապուրակային արվեստ

Պարտեզապուրակային արվեստ, պարտեզներ, պուրակներ և այլ կանաչապատ տարածքներ ստեղծելու արվեստ, որի խնդիրն է լանդշաֆտի կոմպոզիցիոն կազմակերպումը, բնության և գեղագիտական (ճարտարապետական, քանդակի, գեղանկարի) տարրերի ներդաշնակ ամբողջացումը։ Պարտեզապուրակային արվեստն ընդգրկում է պարտեզների և պուրակների հատակագծումը, ճարտարապետական կառույցներին, ջրավազաններին, հրապարակներին, քանդակներին ներդաշնակ զանազան կլիմայական և հողային պայմանների համար գեղազարդիչ բույսերի ընտրությունը, տեղաբաշխումը և խմբավորումը, ծաղկանոցների ձևավորումը, բույսերի տնկումը, խնամքը և այլն։
Պարտեզապուրակային արվեստի հորինվածքն ունի 2 հիմնական սկզբունքներ՝ կանոնավոր (բնորոշ է երկրաչափական կառուցվածքը) և բնապատկերային (կոմպոզիցիոն տարրերի ազատ, գեղանկարչական տեղադրում)։


== Պարտեզապուրակային արվեստը Հայաստանում ==
Հայաստանում պարտեզապուրակային արվեստը սկզբնավորվել է դեռևս վաղ անցյալում, միջնադարում իշխան, տներն ու ավագանին ունեցել են իրենց ապարանքների պարտեզներն ու ծաղկանոցները։ Հայկական քաղաքների կանաչապատ տարածությունները, որպես կանոն, եղել են պտղատու այգիները (Վանի Այգեստանը, հին Երևանի Դալմայի այգին, եջմիածնի, Աշտարակի այգիները և այլն)։ Երևանի առաջին հասարակական պարտեզը եղել է Անգլիական այգին (միակը մինչև 1920)։ Նոր Երևանի առաջին (1924) և հաջորդ բոլոր գլխավոր հատակագծերում հատուկ ուշադրություն է դարձվել կանաչապատմանը. Պարտեզապուրակային արվեստի արդի սկզբունքներով ստեղծվել են Հաղթանակի, Օղակաձև, Ծիծեռնակաբերդի զբոսայգիները, Օպերայի և բալետի թատրոնի, Շահումյանի պուրակները, Գլխավոր պողոտան, Հրագդանի կիրճի, Մալաթիա թաղամասի, Ջրաշխարհի հանգստի գոտիները և այլն։
Պարտեզապուրակային արվեստի գործեր են ստեղծվել նաև ՀՀ մյուս քաղաքներում, 1970-ականներից կիրառվում են նաև բույսերի ձևավոր խուզման հնարքները (կանաչ քանդակներ)՝ «ձիերի», «ջայլամների», «ընձուղտների» և այլ կենդանիների «կերպարանքներով»։


== Տես նաև ==
Կանաչապատում
Արմինիըն Միրըր-Սփեքթեյթըր

Արմինիըն Միրըր-Սփեքթեյթըր ("The Armenian Mirror Spectator", «Հայկական հայելի-հանդիսատես»), հասարակական-քաղաքական և մշակութային շաբաթաթերթ։
Լույս է տեսնում 1932 թվականից, Բոստոնում, անգլերեն։
ՌԱԿ-ի Հյուսիսային Ամերիկայի շրջանային վարչության պաշտոնաթերթ։ Խմբագիրներ Պետրոս Նորհատ, Վ. Քելլի, Վ. Սամվելյան, Բարբարա Մերգերյան, Անի Գալայջյան։ Լայն տեղ է հատկացնում միջազգային իրադարձություններին, սփյուռքահայ կյանքին, տպագրում է հայաստանյան լուրեր։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք


== Ծանոթագրություններ ==
Օտտոկար Լորենց

Օտտոկար Լորենց (գերմ.՝ Ottokar Lorenz, սեպտեմբերի 17, 1832(1832-09-17), Jihlava - մայիսի 13, 1904(1904-05-13), Ենա, Verwaltungsbezirk Apolda, Սաքսեն-Վեյմար-Էյզենախ, Գերմանական կայսրություն), ավստրո-գերմանական պատմաբան և ծագումնաբան։ Անվանի քիմիկոս Ռիխարդ Լորենցի (1863-1929) հայրն է։ 
Բանասիրություն, պատմություն ու փիլիսոփայություն է ուսումնասիրել Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում, որտեղ նրա դասախոսների շարքում եղել են Հերման Բոնիտցը, Յոզեֆ Աշբախը, Ալբերտ Եգերը։ 1861-ից մինչև 1885 թվականը Լորենցը՝ որպես պատմության պրոֆեսոր, դասավանդել է Վիեննայի համալսարանում։ 1880 թվականին դարձել է այդ հեղինակավոր բարձրագույն ուսումնական հաստատության ռեկտորը։ Հետագայում, դարձյալ պրոֆեսորի կոչումով, դասախոսել է գերմանական հանրահայտ բուհերից մեկում՝ Ենայի համալսարանում։ 
Օտտոկար Լորենցը համարվում է ժամանակակից գիտական ծագումնաբանության հայրը։ Ստորև բերված են նրա լավագույն գիտական աշխատանքներից մի քանիսը. 

Deutsche Geschichte im 13. und 14. Jahrhundert, («Գերմանիայի 13-րդ և 14-րդ դարերի պատմություն»), երկու հատորով (1863–67).
Drei Bücher Geschichte (1876; 2-րդ հրատարակությունը՝ 1879 թ.) (երեք գրքով).
Deutschlands Geschichtsquellen im Mittelalter seit der Mitte des 13. Jahrhunderts, German history from the middle of the 13th Century, երկու հատորով, 1886–87.
Geschichte des Elsasses, («Էլզասի պատմությունը»), Վիլհելմ Շերերի հեղինակակցությամբ, 3-րդ հրատարակություն 1886 թ.
Genealogisches Handbuch der europäischen Staatengeschichte, («Եվրոպական պետությունների պատմության ծագումնաբանական ձեռնարկ»), (1892).
Lehrbuch der wissenschaftlichen Genealogie, («Գիտական ծագումնաբանության դասագիրք»), (1898).


== Ծանոթագրություններ ==

Ottokar Lorenz @ Aeiou Encyclopedia|AEIOU Encyclopedia


== Գրականություն Օտտոկար Լորենցի մասին ==
August Fournier: Ottokar Lorenz. (Nekrolog) In: Mitteilungen des Instituts für Österreichische Geschichtsforschung 26 (1905), S. 190–195 .
Anton Bettelheim: Biographisches Jahrbuch und Deutscher Nekrolog. Georg Reimer, Berlin, 1906, Bd. 9 (vom 1. Januar bis 31. Dezember 1904), S. 242 (Online)
Christian Mehr: Kultur als Naturgeschichte. Opposition oder Komplementarität zur politischen Geschichtsschreibung 1850–1890? Berlin 2009, S. 232–264.


== Արտաքին հղումներ ==

Nachlass BArch N 2180
Genealogy and human heredity in Germany around 1900
OnLine Books Page bibliography
- (այլ կիրառումներ)

- նշան, խորհրդանիշ, համակարգչի համակարգչային սովորական ստեղնաշարի գծիկ։ Կարող է նկատի առնվել․

Միության գծիկ (-)․սովորական միության գծիկ,
անխզելի միության գծիկ,
միության գծիկ-մինուս (-), օգտագործվում է ծրագրավորման մեջ։մինուս (−), մաթեմատիկական սիմվոլ,
Միջին կամ կարճ անջատման գիծ (–), օգտագործվում է միայն անգլո-ամերիկյան — օգտագործվում է անգլո-ամերիկյան տպագրության մեջ՝ ժամանակի ընդմիջումները բնորոշելու համար (օրինակ, 1941-1945 թթ.),
երկար գիծ (—),
թվային գիծ (‒), օգտագործվում է հեռախոսահամարների թվերի բաժանման համար,
Հորիզոնական գիծ (―)։


== Տես նաև ==
Ենթամնա


== Ծանոթագրություններ ==
Արթուր Ժապին

Արթուր Ժապին, ինչպես նաև Արթուր Յապին (հոլ.՝ Arthur Valentijn Japin, հուլիսի 26, 1956(1956-07-26), Հաառլեմ), հոլանդացի գրող։


== Կենսագրություն ==
Դետեկտիվ վեպերի հեղինակ գրող Բերտ Ժապինի որդին (նա ինքնասպանություն գործեց, երբ նրա որդին 12 տարեկան էր)։ Ավարտել է Ամստերդամի թատերական ակադեմիան, կարճ ժամանակ ելույթ ունենալով որպես օպերային երգիչ։ Նա սկսեց գրել դրամա և արձակ։ Առաջին վեպը՝ «Quasi Boachi ի երկու սրտերը» (1996, պատմական վեպ Աշանտի իշխանների մասին թագավոր Վիլեմ II-ի արքունիքում) բեսթսելլեր էր։ Հաջողությունը ուղեկցեց գրողի նաև այլ գրքերին։ Այսօր նա ամենահայտնի հոլանդացի հեղինակներից մեկն է։ Նա նկարահանվել է մի քանի ֆիլմերում, այդ թվում`Jos Stelling Illusionist (1984) ֆիլմում։
Ապրում է Ուտրեխտում՝ իր գործընկեր, ամերիկացի գրող Բենջամին Մոսերի հետ (ծնված 1976 թվական)։


== Произведения ==
1991 թվական։ Heijermans! (Դրամա)
1996 թվական։ Magonische verhalen (Նովել)
1997 թվական։ Սև սպիտակ սրտով/ De zwarte met het witte hart (վեպը, դարձավ բրիտանացի կոմպոզիտոր Ջոնաթան Դեյվ Քուասի և Քվամեի օպերայի հիմքը, 2007 թվական)
1998 թվական։ De vierde wand (ճանապարհորդական գրառումներ)
2001 թվական։ Magonia (Էկրանավորվել է)
2002 թվական։ Առյուծի երազը/ De droom van de leeuw (վեպ, գլխավոր հերոսների նախատիպերը -հոլանդացի դերասանուհի Ֆեդերիկա Ֆելինիի և գրող Ռոզիտա Ստենբեկ, ռուսերեն թարգմանություն, 2011)
2002 թվական։ De vrouwen van Lemnos (բալետային լիբրետո)
2003 թվական։ Een schitterend gebrek (պատմական վեպ Կազանովայի մասին, Լիբրիսի մրցանակ)
2004 թվական։ Dooi & Zeep (երկու պատմություն)
2006 թվական։ De klank van sneeuw (երկու պատմություն)
2006 թվական։ De grote wereld
2007 թվական։ De overgave (պատմական վեպ Սինթիա Էն Պարկերի մասին)
2010 թվական։ Վենենսլավ/Vaslav (Վենենսլավ Նիժինսկու մասին վեպ)
2012 թվական։ Maar buiten is het feest
2013 թվական։ De man van je leven
2015 թվական։ De gevleugelde
2017 թվական։ Kolja (Նիկոլա Քոնրադիի մասին վեպ, Nikolaj Konradi [1])


== Ճանաչում ==
Ժապինի մի շարք աշխատանքներ էկրանավորվել են։ Նա ազգային շատ մրցանակների դափնեկիր է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт
Страница в Дигитальной библиотеке нидерландской литературы
На сайте IMDB
Քարի Մեթթե Յոհանսեն

Քարի Մեթթե Յոհանսեն (գերմ.՝ Kari Mette Johansen, հունվարի 11, 1979(1979-01-11), Ֆրեդրիկստադ, Էստֆոլդ, Նորվեգիա), նորվեգացի հանդբոլիստուհի, ով մարզադաշտում հանդես է գալիս ձախ վերջնային դիրքում, Օլիմպիական խաղերի երկակի չեմպիոն։


== Ակումբային գործունեություն ==
Քարի Յոհանսենը երիտասարդ տարիքում՝ նախքան «Լավրիկ» ակումբ տեղափոխվելը, խաղացել է «Շեբերգ» և «Լիսլեբյու» ակումբներում։ 1998 թվականից իր սպորտային գործունեության ամբողջ ընթացքում հանդիսացել է ակումբի անփոխարինելի անդամը՝ Նորվեգիայի առաջնության հաղթողի տիտղոսը նվաճելով 13 անգամ, երկու անգամ դառնալով Գավաթակիրների գավաթի առաջնության գավաթակիր և մեկ անգամ Եվրոպայի գավաթի առաջնության գավաթակիր։ 2006 թվականին ընդգրկվել է աշխարհի հանդբոլի լավագույն հանդբոլիստուհիների եռյակում (առաջին հորիզոնականը զբաղեցրել է գերմանացի հանդբոլիստուհի Նադին Կրաուզենը, երկրորդ հորիզոնականը՝ նորվեգացի հանդբոլիստուհի Գրո Համերսենգը)։ 2013/2014 մրցաշրջանից հետո հայտարարել է հանդբոլից հեռանալու մասին։


=== Ազգային հավաքական ===
Քարի Յոհանսենը Նորվեգիայի հավաքականի կազմում խաղացել է 203 խաղ՝ խփելով 493 գոլ։ Ազգային հավաքականի կազմում Յոհանսենն առաջին անգամ հանդես է եկել 2004 թվականի մարտի 26-ին Իսպանիայի հավաքականի դեմ խաղում։ Քարին չորս անգամ նվաճել է Եվրոպայի հանդբոլի կանանց առաջնության, 2011 թվականի աշխարհի առաջնության հաղթողի տիտղոսները և օլիմպիական խաղերի երկու ոսկե մեդալ (2008 թվականին Պեկինում և 2012 թվականին Լոնդոնում)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քարի Մեթթե Յոհանսենի օլիմպիական վիճակագրական տվյալները sports-reference.com կայքում: Archived 2020-04-17 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Քարի Մեթթե Յոհանսենի էջը «Լավրիկ» ակումբի պաշտոնական կայքում: Archived 2016-03-06 at the Wayback Machine.(նորվ.)
Մստիժա

Մստիժա (ռուս.՝ Мстижа), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Դեմյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քերի երևույթ

Քերի երևույթ, համասեռ էլեկտրական դաշտի ազդեցությամբ երկբեկման երևույթի առաջացումը օպտիկապես իզոտրոպ նյութերում (հեղուկներում, գազերում)։ Հայտնաբերել է շոտլանդացի ֆիզիկոս Ջոն Քերը (J․ Kerr, 1824-1907), 1875 թվականին։ Էլեկտրական դաշտի ազդեցությամբ նյութը (հեղուկ կամ գազ) նմանվում է միառանցք բյուրեղի, որի օպտիկական առանցքն ուղղված է էլեկտրական դաշտի լարվածության ուղղությամբ։ Քերի երևույթի բացատրությունը տվել են Պոլ Լանժևենը (1910) և Մաքս Բոռնը (1918)։
Արտաքին Էլեկտրական դաշտի ազդեցությամբ նյութի մոլեկուլները ձեռք են բերում լրացուցիչ դիպոլային մոմենտ, իսկ դիպոլային մոմենտ ունեցողները կողմնորոշվում են դաշտի ուղղությամբ։ Մոլեկուլների կողմնորոշման և ապակողմնորոշման մեծ արագությունը (10−9-10−10 վրկ) հնարավորություն է տալիս Քերի երևույթը դիտելու ոչ միայն փոփոխական Էլեկտրական դաշտում, այլև հզոր լազերային լույսի դաշտում (օպտիկական երևույթ)։ Էլեկտրաօպտիկական երևույթից բացի, Քերը 1876 թվականին հայտնաբերել է նաև մագնիսաօպտիկական երևույթ, որը բնույթով նման է Ֆարադեյի երևույթին (տես մագնիսաօպտիկա) և բացատրվում է քվանտային տեսությամբ։
Մ.թ.ա. 447


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մեթ Լեբլանկ

Մեթյու Սթիվեն ԼեԲլանկ (անգլ.՝ Matthew Steven LeBlanc, հուլիսի 25, 1967(1967-07-25), Նյութոն, Միդլսեքս շրջան, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, պրոդյուսեր և կատակերգու։ Հանդիսատեսին առավել հայտնի է «Ընկերներ» (1994—2004) սիթքոմում և «Ջոուի» (2004–2006) սպին-օֆֆում Ջոուի Տրիբիանիին, ինչպես նաև «Էպիզոդներ» հեռուստասերիալում սեփական անձի գեղարվեստական տարբերակը մարմնավորելու համար, ինչի համար արժանացել է Ոսկե գլոբուս մրցանակի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը IMDb կայքում(անգլ.)
Նևայի սահմանագլուխ (հուշահամալիր)

«Նևայի սահմանագլուխ» հուշահամալիր (ռուս.՝ Мемориал «Невский порог»), հուշահամալիր «Փառքի կանաչ գոտի» համալիրի կազմի մեջ։ Գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնության Լենինգրադի մարզի Օտրադնոյե քաղաքում՝ Լենինգրադի շրջափակումը ճեղքելու համար մղված մարտերի տեղում։


== Պատմություն ==
1942 թվականի օգոստոսին գերմանական զորքերի հրամանատարությունը պլանավորել էր սկսել Լենինգրադի գրոհը։
Օգոստոսի 19-ին 268-րդ հրաձգային դիվիզիայի մարտիկները գնդապետ Սեմյոն Դոնսկովի հրամանատարությամբ հզոր հրետանային պատրաստությունից և ռմբակոծությունից հետո գրոհեցին հակառակորդի դիրքերը Տոսնո գետի արևելյան ափին։ Միաժամանակ դեսանտը գրավեց երկաթուղային և խճուղային կամուրջները և զբաղեցրեց փոքր պլացդարմ ափին, որը ստացավ «Իվանովյան փոքրիկ հրապարակ» անվանումը։


== Նկարագրություն ==

1944 թվականին մարտերի մասնակից Վ. Ա. Պետրովի նախագծով Տոսնո գետի ափին տեղադրվեց համեստ կոթող նրա համագնդեցիների հիշատակին։ 1960-ական թվականներին, երբ լենինգրադցիները ստեղծում էին «Փառքի կանաչ գոտին», Ձերժինսկու շրջանի աշխատավորները կառուցեցին «Իվանովյան փոքրիկ հրապարակի» պաշտպաններին նվիրված «Նևայի սահմանագլուխ» հուշարձանը։
Զառիվայր բլրի գագաթին կառուցված է բետոնե սալիկներով պատված հարթակ, որի վրա գտնվում է 23-մետրանոց հորիզոնական ստելա, որը պառկած է երեք լայնակի դրված բլոկների վրա։ Ստելայի վրա արված հիշատակային մակագրությամբ թվարկվում են այն զորամասերն ու զորամիավորումները, որոնք մարտնչել են այս սահմանագծին 1941-1944 թվականներին։ Յուրաքանչյուր բլոկի բարձրությունը 1,8 մետր է։ Դրանք տեղադրվել են մեկը մյուսի նկատմամբ տեղաշարժված և ունեն տարբեր երկարություններ։ Հուշարձանի կողքին գետնի մեջ տնկված են կոճղապատնեշներ, որոնցից մեկի վրա կա հետևյալ մակագրությունը. «Ճամփորդ, հաղորդի՛ր Լենինգրադին՝ թշնամին չի անցել»։
Հուշարձանի ճարտարապետներն են Վ. Ա. Պետրովը, Ֆ. Կ. Ռոմանովսկին, քանդակագործն է Ա. Գ. Դյոման։
Հուշարձանի մոտ կառուցվել է մատուռ, որի նախագծի հեղինակն է ճարտարապետ Ս. Գ. Ստրուկովը։ Մատուռն ամրագրված է Հովհանի տաճարին։
Տոսնոյի գետաբերանի մոտ գտնվող եղբայրական գերեզմանի վրա տեղադրված է կոթող։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Гусаров А. Ю. Памятники воинской славы Петербурга. — СПб.: Паритет, 2010. — 400 с. — ISBN 978-5-93437-363-5.
Չուկադիտամակ

Չուկադիտամակ (ռուս.՝ Чукадытамак, բաշկիրերեն՝ Соҡаҙытамаҡ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 387 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քոզան (քաղաք)

Քոզան (թուրքերեն՝ Kozan, հայերեն՝ Սիս),  Ադանայի մարզի (Թուրքիա) շրջաններից մեկը, գտնվում է Ադանա քաղաքից 68 կմ հյուսիս։ Սիսը եղել է Կիլիկիայի հայկական թագավորության մայրաքաղաքը։


== Պատմություն ==
Միջնադարում քաղաքը հայտնի էր որպես Սիս։ 1186-ից 1375 թվականներին Սիսը եղել է Կիլիկիայի հայկական թագավորության մայրաքաղաքը։ Քաղաքը եղել է Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու կարևոր կենտրոններից մեկը, գոնե մինչև այն ժամանակը, երբ առաջին հայ կաթողիկոս Գրիգոր Լուսավորիչը կաթողիկսանիստ քաղաք դարձրեց Վաղարշապատը։

704 թվականին Սիսը պաշարվում է արաբների կողմից։ Աբբասյանների տոհմի Խալիֆ ալ-Մուտավակկիլը գրավեց քաղաքը, սակայն որոշ ժամանակ անց բյուզանդացիները վերագրավեցին այն։ Սիսը վերակառուցվել է 1186 թվականին Կիլիկիայի հայկական թագավորության արքա Ռուբինյանների դինաստիայի ներկայացուցիչ Լևոն Բ-ի կառավարման տարիներին։ Հենց նա հռչակեց Սիսը մայրաքաղաք (1186-1375)։
1266 թվականին Բեյբարս I-ը եղավ Դամասկոս և դեսպաններ ուղարկեց կիլիկյան արքա Հեթում Ա-ին, պահանջով, որ մի քանի սահմանային ամրոցներ, որոնք հայերը գրավել էին մոնղոլների օգնությամբ հանձնվեր իրեն։ Թագավորը վախենալով սա կարող է դիտվել, որ Կիլիկիան հպատակվում է Եգիպտոսին հրաժարվում է հանձնել ամրոցները։ Սուլթանը շարժվեց դեպի Հալեպ, որտեղից էլ ԻԶԶ ադ-Դինա Իգանի և Կալաունի գլխավորությամբ զորք ուղարկեց հայերի դեմ։ Հեթում Ա-ն դիմեց մոնղոլների օգնությանը, իսկ նրա որդիները՝ Լևոնը և Թորոսը գնացին մամլուքներին ընդառաջ։ Օգոստոսի 24-ին Մարիի մոտ հայերը պարտվեցին, Թորոսը զոհվեց, իսկ Լևոնը գերվեց։ Մամլուները ավերեցին երկրը մինչև Ադանա, կրակի տվեցին Սիսը և գերի վերցրեցին ժողովրդի մի մասին։
1293 թվականին Սիսում հաստատվեց Հայ առաքելական եկեղեցու կաթողիկոսը, ով Սիսը լքեց Կիլիկիան թագավորության անկումից գրեթե հարյուր տարի անց՝ 1441 թվականին։ Նա Սիսից տեղափոխվեց Էջմիածին։ Սակայն Գրիգոր IX կաթողիկոսը ծերության պատճառով չցանկանալով մեկնել Էջմիածին մնաց Կիլիկիայում։ Հենց նրանով էլ դրվեց Կիլիկիո կաթողիկոսության պատմությունը։ 1293-ից 1915-ը կաթողիկոսի նստավայրը Սիսում էր, նրան հնազանդվում էին տասնհինգ թեմեր։


== Օսմանյան կայսրության կազմում ==

Օսմանյան կայսրության կազմում Սիսը եղել է Ադանայի մարզի կենտրոնը և ունեցել է մոտ 4000 բնակիչ, որի մեծամասնությունը հայեր էին։
17-րդ դարում օսմանյան ներկայությունը տվյալ տարածքում թուլացավ և գործնականում իշխանությունը անցավ տեղի Քոզանողլու դինաստիայի իշանավորներին մինչև 1865 թվականը, երբ օսման գեներալ Դերվիշ փաշան վռնդեց Քոզանողլուներին և վերադարձրեց մարզի կառավարումը Օսմանյան կայսրությանը։
Ըստ որոշ շրջանակների Քոզանում է ծնվել թուրք պոետ Քարաջանողլան։
Քաղաքի հայկական բնակչությունը տեղահանվել և սպանվել է Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Սահակ կաթողիկոսը իր հոտի մի մասով փախել է Սիրիա, և որոշ ժամանակ կաթողիկոսարանը մշտական ապաստարան չուներ։


== Քոզանն այսօր ==
Այսօր Քոզանը (Սիս) փոքր քաղաք է շրջապատված խաղողի այգիներով, պուրակներով և նարնջի ու կիտրոնի ծառերով։ 2000 թվականի դրությամբ Սիսի եկեղեցին քանդված է նրանից մնացել են միայն երկու պատ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Հայտնի բնիկներ ==
Մանասե Սևակ՝ հայ գիտնական


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմական մայրաքաղաքներ
Կիլիկիայի հայկական թագավորություն
Կիլիկիա
Ադանա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт района
Официальный сайт города
Armenian History and Presence in Sis
Flavias
Գլինիցա (այլ կիրառումներ)

Գլինիցա, կարող է վերաբերել՝

Գլինիցա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոդոմիշլինսկի շրջանում
Գլինիցա - գյուղ, Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Կիցմանի շրջանում
Դենիզ Ռիչարդս

Դենիզ Լի Ռիչարդս (անգլ.՝ Denise Lee Richards, փետրվարի 17, 1971(1971-02-17), Դաուներս Գրոուվ, Դյուպաժ շրջան, Իլինոյս, ԱՄՆ, ԱՄՆ), ամերիկյան դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է վալիացու և խորվաթուհու ընտանիքում, Ջոլիեթ քաղաքում, Իլինոյս նահանգ, ԱՄՆ, այնուհետև տեղափոխվել է Կալիֆոռնիա և այնպեղ ավարտել «El Camino High School» դպրոցը Օուշենսայդում։ Դեռևս մանկությունից Դենիզը և նրա քույր Միշելը «հիվանդացել էին» կինոյով։
1989 թվականին Դենիզը ուղևորվում է Նյու Յորք և սկսում է աշխատել որպես մոդել։ Երկու տարի անց վերադառնում է Կալիֆորնիա, որտեղ հաճախում է դերասանական դասընթացներ և սկսում է նկարահանվել հեռուստաշոուներում և սերիալներում։ Մեծ կինոյում Դենիզի նորամուտը դառնում է ոչ մեծ դերը «Լիցքավորված զենք» կատակերգությունում։
Առավել հայտնի է շնորհիվ Պոլ Վերհովենի «Աստղային դեսանտ» ֆիլմում գլխավոր դերերից մեկով։


== Անձնական կյանք ==
2002—2006 թվականներին ամուսնացած է եղել դերասան Չարլի Շինի հետ։ Նրանք ունեն երկու դուստր. Սեմ (ծնվել է 2004 թվականի մարտի 9-ին) և Լոլա Ռոուզ (ծնվել է 2005 թվականի հունիսի 1-ին)։ 2011 թվականին Դենիզը որդեգրում է նորածին երեխայի, ում տալիս են Էլոիզա Ջոնի Ռիչարդս անունը։
2006—2007 թվականներին Դենիզին սերտ հարաբերություններ էին կապում «Bon Jovi» խմբի կիթառահար Ռիչի Սամբորոյի հետ։
Դենիզ Ռիչարդսը աջակցում է միասեռ ամուսնությունները։ Ռադիոհաղորդավար Հովարդ Ստերնի հետ հարցազրույցում Ռիչարդսը խոստովանում է, որ երկար տարիների ընթացքում գտնվում էր լեսբիական կապի մեջ։ Դենիզը ավելացնում է. «Դուք բոլորդ գիտեք, թե ով է նա», սակայն հրաժարվում է հայտնել այդ կնոջ անունը։ Իր «Իսկական հարևան աղջիկը» (անգլ.՝ The Real Girl Next Door) գրքում, թողարկված 2011 թվականին, Դենիզը մանրամասն պատմում է իր լեսբիական փորձի մասին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Դերասանուհին օգնում է անտուն կենդանիներին, համագոծակցելով «Best Friends Animal Society» միության հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
deniserichards.com Դենիզ Ռիչարդսի. պաշտոնական կայք
Դենիզ Ռիչարդսը (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Դենիզ Ռիչարդսը Թվիթթերում
Դենիզ Ռիչարդսը Ֆեյսբուքում
Ռիչարդսը plus.google կայքում
Դենիզ Ռիչարդսը «InStyle» ամսագրի համար Ջեյմս Ուայթի ֆոտոսեսիայում (2003)
Ֆրավո

Ֆրավո (ֆր.՝ Fravaux), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 50 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.44 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.72 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 85 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 45 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 29 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 22-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 7։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,9 %։ 22 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 22 անձ (13 տղամարդ և 9 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 7 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 0-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE
Ջաարա

Ջաարա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Հալեպի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր
Ծաղիկով կինը

Ծաղիկով կինը (Vahine no te Tiare), Պոլ Գոգենի կտավը։


== Ստեղծման պատմություն ==
Գոգենը Տահիտի է ժամանել 1891 թվականին։ Իր «Նոա Նոա» գրքում նա նկարագրել է նկարի ստեղծմանը նախորդող իրադարձությունները։ Կինը, որ պատկերված է նկարում, եղել է Գոգենի հարևանուհին։ Մի անգամ նա համարձակվել է մտնել Գոգենի խրճիթը, որպեսզի դիտի պատին փակցված նկարները. դրանք Մանեի, իտալացի պրիմիտիվիստների և ճապոնացի նկարիչների կտավների կրկնօրինակներ էին։ Նկարիչը, օգտվելով այդ առիթից, տաիտուհու դիմանկարի ուրվապատկերն է արել, սակայն վերջինս ընդդիմացել է ու փախել։ Մեկ ժամ անց կինը վերադարձել է` երկար շրջազգեստ հագած ու մազերին ծաղիկ։ Եվրոպական չափանիշներով նա գրավիչ չէր, սակայն գեղեցիկ էր։ Նրա դիմագծերում Գոգենը տեսնում է հիրավի ռաֆայելյան ներդաշնակություն, թախիծ` միախառնված ուրախությանն ու անհայտի նկատմամբ ունեցած վախին։ Նրա դեմքին նայելիս հիշում ես հայտնի արտահայտությունը. «Չկա իդեալական գեղեցկություն` առանց համամասնությունների որոշ տարօրինակության»։
Տաիտացիները քրիստոնեություն են ընդունել ֆրանսիացի միսիոներների թելադրանքով, ինչի հետ և նրանց պարտադրվել է հագուստի եվրոպական ոճը։ Այդ պատճառով կինը մինչ իրեն նկարել թույլ տալը հագել է եվրոպական տոնական զգեստ։
Նկարի կարմիր և դեղին ֆոնը զարդարված է ոճավորված ծաղիկներով, որոնք հանդիպում են նաև Գոգենի` վաղ շրջանի դիմանկարներում։ Կնոջ մազերի ծաղիկը Gardenia taitiensis է, որ բնորոշ է Տահիտիին։ Այս ծաղիկն օգտագործում են օծանելիք պատրաստելու համար։
«Vahine no te Tiare» անվանումը գրված  է նկարի կենտրոնի վերևում, իսկ Գոգենի ստորագրությունը` «P. Gauguin 91», դրված է վերին աջ անկյունում։
«Ծաղիկով կինը» նկարչի` տահիտյան շարքի առաջին գործերից է, որ հասել է Եվրոպա։ Սկզբում այն ցուցադրվել է Փարիզում 1892 թվականին, իսկ 1893 թվականին` Կոպենհագենում։ Նկարը Կարլսբերգի Նոր գլիպտոտեկին 1927 թվականին փոխանցել է Հելգե Յակոբսենը։ Ներկայումս այն գտնվում է գլիպտոտեկի 65-րդ սրահում MIN 1828 համարի ներքո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Jens Peter Munk and Kirsten Olesen et al. Post-Impressionism. — Copenhagen: Ny Carlsberg Glyptotek. — С. 102—103. — 147 с. — ISBN 87-7452-109-8
Bodelsen M. Gauguin and van Gogh in Copenhagen in 1893. — Copenhagen, 1984. — С. 86—87.
Hoog M. Gauguin. Vie et oeuvre. — Fribourg, 1987. — С. 174.
Սալիբաուրի

Սալիբաուրի (վրաց.՝ სალიბაური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խելվաչաուրի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 40 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1214 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Իմեր

Իմեր  (իտալերեն՝ Imèr), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1196 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը կազմում է 44 մարդ/կմ²։ Տարածքը 27 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 38050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0439։
Բնակավայրի հովանավորն է Պյոտրը և Պավելը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը։


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0439 67016
Էլեկտրոնային հասցե։ infoimer@mezzanoimer.com
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.imer.tn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Դեբեդավան

Դեբեդավան,
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզի Նոյեմբերյանի տարածաշրջանում, Նոյեմբերյան քաղաքից մոտ 18 կմ հյուսիս-արևմուտք, Դեբեդ գետի աջ ափին, Վրաստանի հետ պետական սահմանի վրա։ Դեբեդավան է վերանվանվել 1978 թ.-ի հունվարի 25-ին։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Դեբեդավանի մշտական բնակչությունը կազմել է 669, առկա բնակչությունը` 618 մարդ, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է պտղաբուծությամբ և անասնապահությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
401

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ 401 (այլ կիրառումներ)401 թվական, ոչ նահանջ տարի, սկսում է երկուշաբթի օրով ըստ Գրիգորյան օրացույցի։ Սա մեր թվարկության 401 թվականն է, 1–ին տարին V դարի։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ացետատ

Ացետատները՝ քացախաթթվի աղերն ու եթերներն են։ Օրինակ՝

  
    
      
        C
        
          H
          
            3
          
        
        C
        O
        O
        
          C
          
            2
          
        
        
          H
          
            5
          
        
      
    
    {\displaystyle CH_{3}COOC_{2}H_{5}}
   էթիլացետատ(քացախաթթվի էթիլային եթեր)

  
    
      
        C
        
          H
          
            3
          
        
        C
        O
        O
        N
        a
      
    
    {\displaystyle CH_{3}COONa}
   նատրիումի ացետատ

  
    
      
        C
        
          H
          
            3
          
        
        C
        O
        O
        N
        
          H
          
            4
          
        
      
    
    {\displaystyle CH_{3}COONH_{4}}
   ամոնիումի ացետատ

  
    
      
        P
        b
        (
        C
        
          H
          
            3
          
        
        C
        O
        O
        
          )
          
            2
          
        
        ⋅
        3
        
          H
          
            2
          
        
        O
      
    
    {\displaystyle Pb(CH_{3}COO)_{2}\cdot 3H_{2}O}
   կապարային շաքարՔացախաթթվի աղեր ստանում են օքսիդների,հիդրօքսիդների կամ մի քանի այլ աղերի(օրինակ՝ կարբոնատների) լուծումից քացախաթթվում։


== Ացետատային նրբաթելեր ==
Ացետատայի նրբաթելերը գերազանցում էին վիսկոզայիններին ճկունությամբ։ Բացի այդ ացետատային նրբաթելերը շոշափելիս նուրբ և հաճելի են։ Ացետատային նրբաթելերը ներկում են հատուկ նրբաթելերով, որը թույլ է տալիս ստանալ գունային երանգավորումներ ացետատային և այլ նրբաթելերի միահյուսումից։
Ացետատային նրբաթելերը վատ են ներծծում ջուրը,կարող են ձևափոխվել լվացքի ժամանակ, բայց շատ շուտ չորանում են։ Ինչպես նաև ացետատը զգայուն է բարձր ջերմաստիճանային ազդեցությանը։ Այդ պատճառով այս հումքից պատրաստված ապրանքները պետք է զգուշությամբ արդուկել և և լվանալ։ Թերություններից են համարվում նաև ամրության բացակայությունը և բարձր էլեկտրահաղորդականությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Մզրեմիրան

Մզրեմիրան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մոտկանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Կուստոլովի Կուշչի

Կուստոլովի Կուշչի (ուկրաիներեն՝ Кустолові Кущі), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կուստոլովի Կուշչի գյուղում բնակվում էր 784 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Փարվին Շաքիր

Փարվին Շաքիր (ուրդու՝ پروین شاکر‎, նոյեմբերի 24, 1952(1952-11-24), Կարաչի, Սինդ, Պակիստան - դեկտեմբերի 26, 1994(1994-12-26), Իսլամաբադ, Պակիստան), պակիստանցի  բանաստեղծուհի, ուսուցչուհի, պետական քաղծառայող, Պակիստանի անվանի բանաստեղծներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Փարվին Շաքիրը  ծնվել է 1952 թվականի  նոյեմբերի 24-ին Կարաչիում։ Նա ինը տարի աշխատել է որպես ուսուցիչ, այնուհետև մաքսային  բաժնում աշխատել է քաղծառայող։ 

Սկսել է գրել շատ երիտասարդ տարիքում, գրել Է արձակ և չափածո ստեղծագործություններ, թղթակցել է անգլիական թերթերի։
Ուներ երկու բակալավրի կոչում՝ անգլերեն գրականության, իսկ երկրորդը՝ լեզվաբանության։ Այնուհետև  մագիստրոսի կոչում է ստացել Կարաչիի համալսարանում և ստացել  փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան։ 1991 թվականին Փարվինը  Հարվարդի համալսարանից տացել է պետական կառավարման մագիստրոսի կոչում։
Ամուսնացել է բժշկի Նասիր Ալիի հետ, սակայն կարճ ժամանակ անց նրանք ամուսնալուծվել են, ունեցել են որդի՝ Սայիդ Մուրադ Ալին։
1994 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Փարվինն աշխատանքի գնալուց Իսլամաբադի ճանապարհին ավտովթարի է ենթարկվել և մահացել։
Փարվին Շաքիրի պոեզիան ավելի է  ընդունվել նրա մահից հետո,  նա այժմ համարվում է ժամանակակից լավագույն և  նշանավոր բանաստեղծներից մեկը, որը գրել է ուրդուերեն։


== Ստեղծագործություններ ==


=== Պոեզիա ===
Khushbu (1976)
Sad-barg (1980)
Khud-kalaami (1990)
Inkaar (1990)
Maah-e-Tamaam (1994)
Kaf-e-Aa’ina


=== Արձակ ===
Gosha-e-Chashm


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Փարվին Շաքիր Internet Movie Database կայքում
Parveen Shakir Ghazals – Parveen Shakir Ghazals on rekhta.org website
Parveen Shakir Selected Poetry – The Website has research based segregation of Parveen Shakir's Poetry into Love, Sad, Social, Political and Religious Poetry
[1] – Parveen Shakir: A Note and Twelve Poems, by C.M. Naim
Hashmi – Five poems by Parveen Shakir, translated by Alamgir Hashmi
Where am I? | Wo bin ich?, Retrieved 19 Jan 2016
Օզյորնայա (Մեծ Խապիցայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օզյորնայա (այլ կիրառումներ)Օզյորնայա (ռուս.՝ Озёрная), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 10 կմ։ Թափվում է Մեծ Խապիցա գետի ձախ ափին՝ 81 կմ հեռավորության վրա։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -19070000112120000017565


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լոոպռե (գյուղ, Պայուսի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼոոպռեԼոոպռե (էստ․՝ Loopre), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Պայուսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 29 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Չերվինարա

Չերվինարա (իտալերեն՝ Cervinara), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 10182 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 350 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 29 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83012, հեռախոսային կոդ՝ 0824։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Ռավի Վարմա

Ռաջա Ռավի Վարմա (մալայալամ՝ രാജാ രവിവർമ്മ, ապրիլի 29, 1848(1848-04-29), Kilimanoor, Thiruvananthapuram district, Thiruvithamkoor Maharajyam - հոկտեմբերի 2, 1906(1906-10-02), Attingal, Thiruvananthapuram district, Thiruvithamkoor Maharajyam, Բրիտանական Հնդկաստան, Բրիտանական կայսրություն), հնդիկ նկարիչ, բազմաթիվ աշխատությունների հեղինակ, այդ թվում հնդկական էպոսներ  «Մահաբհարաթաի» և «Ռամայանաի» թեմաներով։


== Կենսագրություն ==
Ռավի Վարման (լրիվ անունը՝ Ռավի Վարմա Քոյլ Թամփուռան) ծնվել է 1848 թվականի ապրիլի 29-ին Տրիվանդրամի (այժմ՝ Կերալա նահանգում) հարևանությամբ գտնվող Քիլիմանուր իշխանական պալատում, Տրավանգոր պետության Մահառաջաների ընտանիքում։ Դեռ վաղ մանկության  տարիներին նա ցուցաբերել է բավականին մեծ ընդունակություններ նկարչության հանդեպ, որոնց բացահայտմանը  ակտիվորեն աջակցել է հորեղբայրը։ Արդեն 14 տարեկանից Ռավի Վարման իշխանական պալատում սովորում էր հնդկական ավանդական գեղանկարչություն, իսկ 1863 թվականին մեկ ամիս շարունակ եվրոպական գեղանկարչության դասեր է ստացել պալատ հրավիրված բրիտանացի դիմանկարիչ Թեոդոր Իյենսենից։


== Միջազգային  ցուցահանդեսներ ==
1873 թվականին Ռավի Վարման մասնակցել է Մադրասում անցկացված միջազգային արվեստի ցուցահանդեսին, որտեղ  նրա «Լեդի Նաիրը առավոտյան պճնասեղանի առջև» նկարը ճանաչվել է լավագույնը։ Նկարիչը համաշխարհային համբավ է ձեռք բերել նույն թվականին Վիեննայում կայացած ցուցահանդեսից հետո, որտեղ նույնպես արժանացել է գլխավոր մրցանակի։
Ռավի Վարման երբեք չի ունեցել ռաջայի պաշտոնական տիտղոս, սակայն Եվրոպայում նա հայտնի է դարձել որպես նկարիչ-իշխան  Ռաջա Ռավի։


== Ռաջա Ռավի Վարմա տպարան ==
Մինչ նրա հայտնվելը  հնդկական արվեստը կարելի էր բնութագրել որպես պատկերավոր, սիմվոլիկ, վերացական, երկրաչափական, բայց ոչ մի կերպ իրականություն արտացոլող։ Հայտնի է, որ հինդու աստվածները երբեք չեն նույնացվել մարդու դեմքի հետ։ Նրանց բազմաթիվ պարզունակ նկարները փոխանցում էին, հիմնականում, բնութագրական հատկությունների նկարագրությունը։ Բայց այն բանից հետո, երբ 1894 թվականին Բոմբեյում կառուցվեց Ռավի Վարմա տպարանը, ամեն ինչ փոխվեց։ Շուտով սրբապատկերներ  յուրաքանչյուր միջին խավի ընտանիքում` Շիմլայից մինչև Տրիվանդրում և Կալկաթայից մինչև Բոմբայ, հայտնվեցին Լաքշմիի, Սարասվատիի, Ռամի, Սիտայի, Հանումանի և շատ ուրիշների նյութապես մատչելի և իրատեսական սրբապատկերները, որոնք մինչ այժմ լայնորեն օգտագործվում են։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Потабенко С.И. Изобразительное искусство Индии в новое и новейшее время (конец XVIII - середина  XIX в.) М., 1981. С.49-52.
Raja Ravi Varma: Painter of Colonial India by Rupika Chawla, Pub: Mapin Publishing, Ahmedabad, March 2010, ISBN 9780944142417
Raja Ravi Varma - Oleographs Catalogue by Dr. D.Jegat Ishwari, Pub: ShriParasuraman, Chennai, 2010, ISBN 9788191002614
Raja Ravi Varma - The Most Celebrated Painter of India: 1848-1906, Parsram Mangharam, Bangalore, 2007
Raja Ravi Varma - The Painter Prince: 1848-1906, Parsram Mangharam, Bangalore, 2003


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Биография(անգլ.)
Բուլղարիայի ազգային բանկ

Բուլղարիայի ազգային բանկ (բուլղար․՝ Българска народна банка), Բուլղարիայի կենտրոնական բանկը, որի գլխամասը գտնվում է Սոֆիայում։


== Պատմություն ==
Բանկը հիմնադրվել է 1879 թվականի հունվարի 25-ին։ 1879 թվականի ապրիլի 4-ին եղել է կառավարչական բանկ, 1879 թվականի մայիսի 23-ից՝ պաշտոնապես բացվել է։ Առաջին բանկային գործարքը կատարվել է 1879 թվականի հունիսի 6-ին։ Ի սկզբանե բանկը գործել է որպես վարկային ինքնավար կազմակերպություն։ 1885 թվականին, համաձայն Բուլղարիայի ազգային բանկի մասին օրենքի, բանկին տրվել է արժեթղթերի թողարկման իրավունք, ինչպես նաև բանկին տրվել է ոսկով փոխանակվող թղթադրամներ թողարկելու բացառիկ իրավունք։ Թղթադրամներն սկսել են թողարկել 1885 թվականից։ 1891 թվականին բանկին թույլատրել են թողարկելու արծաթով փոխանակվող թղթադրամներ, որը փաստացի գործարկվել է 1899 թվականից։
1998 թվականին բացվել է Բուլղարիայի ազգային բանկի տպարանը, որը տպագրել է բուլղարական թղթադրամներ։ Նախկինում թղթադրամները տպագրվել են Ռուսաստանում, Գերմանիայում, Մեծ Բրիտանիայում, ԱՄՆ-ում, ԽՍՀՄ-ում և Սոֆիայի ազգային տպարանում։


== Տես նաև ==
Բուլղարական լև


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Бутаков Д.Д., Золотаренко Е.Д., Рыбалко Г.П. Валюты стран мира: Справочник / Под ред. С. М. Борисова, Г. П. Рыбалко, О. В. Можайскова. — 5-е изд., перераб. и доп. — М.: Финансы и статистика, 1987. — 383 с.
Нацева Р., Иванов Л., Лазарова И. Каталог на българските банкноти. — 2-е изд., доп. и перераб. — София: Българска народна банка, 2004. — 132 с.


== Արտաքին հղումներ ==
www.bnb.bg Болгарского народного банка. պաշտոնական կայք (բուլղ.)(անգլերեն)
Հենրիխ Խոջավա

Հենրիխ Շաթաևիչ Խոջավա (ապրիլի 1, 1937(1937-04-01), Քութայիս, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի կինոռեժիսոր և սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
1975 թվականին ավարտել է ՎԳԻԿ-ի ռեժիսորական ֆակուլտետը։
1959 թվականին «Վրացֆիլմ» կինոստուդիայի ասիստենտ, իսկ արդեն 1975 թվականին այդ ստուդիայի ռեժիսորն էր։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսորական աշխատանքներ ===
1976 — Ինչպես առավոտվա մեգը
1980 — Նպատակ
1958 — Աղբյուրը


== Արտաքին հղումներ ==
http://mediateka.km.ru/cinema_2001/Encyclop.asp?Topic=topic_segida_p54283(չաշխատող հղում)
Հովհաննես Թումանյանի կիսանդրի (Դսեղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հովհաննես Թումանյանի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Հովհաննես Թումանյանի կիսանդրի, գտնվում է Լոռու մարզի Դսեղ գյուղում՝ Հովհաննես Թումանյանի տուն-թանգարանի բակում։ Հուշարձանը տեղադրվել է 1953 թվականին։ Ընդգրկված է Դսեղի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։


== Հեղինակներ ==
Քանդակագործ՝ Այծեմնիկ Ուրարտու


== Տես նաև ==
Հովհաննես Թումանյանի հուշարձան (Երևան)
Հովհաննես Թումանյանի հուշարձան (Դսեղ)


== Ծանոթագրություններ ==
Օտոնե Վիսկոնտի

Օտտոնե Վիսկոնտի (իտալերեն՝ Ottone Visconti; 1207, Ինվորիո, Նովարա, Պիեմոնտ, Իտալիա - օգոստոսի 8, 1295, Chiaravalle Abbey, Միլան, Signoria of Milan), իտալացի արքեպիսկոպոս (1262-1295) և Միլանի ղեկավար (1277-1287)։ Միլանի Վիսկոնտիների տան հիմնադիր Ուբալդո Վիսկոնտիի և Անաստասիա Պիրովանոյի որդին է։ Իր եկեղեցական կարիերան սկսել է որպես կարդինալ Օտտավիանո Ուբալդինի պապական նվիրակ։ 1260 թվականին դարձել է Նովարայի պոդեստան։ 1262 թվականի հուլիսի 22-ին ֆեոդալական ազնվականության և պոպոլաների պայքարի շնորհիվ Հռոմի Պապ Ուրբանոս IV-ը նրան նշանակել է Միլանի արքեպիսկոպոս և Օտտոն անմիջապես դարձել է քաղաքի բնակչության ֆեոդալական մասի ճանաչված առաջնորդ։
Վիսկոնտի Դելլա Տորեի հետ սկսել է պայքարել Միլանի սահմաններից դուրս։
Շուտով Կառլ Անժուացու ակտիվ գործողությունների պատճառով Դելլա Տորրը կապը խզել է իր հետ և սկսել աջակցություն ստանալ կայսրից, որը նույնպես հետաքրքրված էր Միլանի հսկողությամբ։ Այս փոփոխությունն ամրապնդել է արքեպիսկոպոս Օտտո Վիսկոնտիի դիրքերը, ով դեռևս հենված էր Պապի աջակցությանը։

1272 թվականին երկու ճամբարների միջև զինված պայքարը սկսել է ավելի մեծ ուժերով։ 1277 թվականի հունվարին պայքարը հանգեցրել է Դեզիոյի ճակատամարտին, որտեղ Նապո դելա Տորեն չստանալով Ռուդոլֆ I-ի աջակցությունը՝ պարտություն է կրել և գերեվարվել։ Օտտոնե Վիսկոնտին սկսել է ղեկավարել միայնակ՝ հիշեցնելով, որ Միլանի արքեպիսկոպոսների հին իրավունքներով աշխարհիկ իշխանություն ունեն։ 1287 թվականին իշխանությունը փոխանցել է իր եղբորորդուն՝ Մաթեո I Վիսկոնտուն (1250-1332) և հեռացել Կլերվո վանական համալիր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գուկովսկի Մ. Ա. Իտալական վերածնունդ Archived 2012-06-03 at the Wayback Machine.
Visconti di Milano զինանշան
Օտտո Վիկտոնին(չաշխատող հղում)
Առյուծ II (թզուկ գալակտիկա)

Առյուծ II (կամ Առյուծ Վ; միջազգային նշանակությունը՝ Leo II, Leo B)՝ թզուկ գնդակերպ գալակտիկան, որը մոտ 690,000 լուսային տարի հեռավորության վրա է գտնվում Երկրից և Առյուծ համաստեղությունից։ Այն Ծիր Կաթին գալակտիկ արբանյակներից մեկն է։ Առյուծ II-ը ունի միջուկային շառավղ՝ 178 ± 13 пк և մակընթացային շառավիղ՝ 632 ± 32 пк  ։ Գալակտիկան հայտնաբերվել է 1950 թվականին Ռոբերտ Ջ. Հարինգտոնին և Ալբերտ Ջորջ Վիլսոնի կողմից, Մաունթ Վիլսոն և Պալոմարյան աստղադիտարաններում՝ Կալիֆոռնիայում։


== Վերջին տվյալներ ==
2007 թվականին, 15 գիտնականներից կազմված մի խումբ Հավայիի Մաունա-Կեա աստղադիտարանից 8,2-մետրանոց ինֆրակարմիր օպտիկական Սուբարու աստղադիտակով հետևում էին Առյուծ II-ին։ 2 գիշերների 90 րոպեանոց էքսպոզիցիայի ընթացքում հայտնաբերվել են 82,252 աստղեր ակնհայտ մագնիտուդով՝ 26մ։ Առյուծ II-ը հիմնականում բաղկացած է հին աստղերի աղքատ մետաղներից։
Եվրոպական հարավային աստղադիտարանից կատարված դիտարկումների արդյունքում Առյուծ II-ի զանգվածը գնահատվել է (2,7 ± 0,5)×107 M☉։
Առյուծ  II-ը դասակարգվում է որպես դասական գաճաճ գալակտիկա, ի տարբերություն Ծիր Կաթինի մի շարք այլ արբանյակների։ Հայտնաբերվել է, որ Առյուծ  II-ը Ծիր Կաթինի չորս տարբեր արբանյակների հետ ընկած է մեկ մեծ շրջանակի մեջ ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Harrington R. G., Wilson A. G. (1950). «Two New Stellar Systems in Leo». Publications of the Astronomical Society of the Pacific 62 (365)։ 118–120. DOI։10.1086/126249. Bibcode։ 1950PASP...62..118H