Իգոր Լարիոնով

Իգոր Լարիոնով (ռուսերեն՝ И́горь Никола́евич Ларио́нов, դեկտեմբերի 3, 1960(1960-12-03), Voskresensk, Մոսկվայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուսական հոկեյիստ, խաղացել է կենտրոնական հարձակվողի դիրքում։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1982 թվական)։
1980-ական թվականներին Լարիոնավը խաղացել է կենտրոնական հարձակվողի դիրքում հնգյակում, որի կազմում էին նաև պաշտպաններ Վյաչեսլավ Ֆետիսովը և Ալեքսեյ Կասատոնովը, հարձակվողներ Սերգեյ Մակարովը և Վլադիմիր Կրուտովը և որը հանդիսանում էր ԽՍՀՄ հավաքականի և ԲԿՄԱ ակումբի առաջատար հնգյակը։ Հոկեյի Ազգային Լիգա մեկնելուց հետո հանդես է եկել «Վանկուվեր Քենաքս», «Սան Հոսե Շարքս», «Դետրոյթ Ռեդ Ուինգս» և «Նյու Ջերսի Դևիլս» ակումբներում։ «Դետրոյթ Ռեդ Ուինգս» կազմում նա երեք անգամ հաղթել է Սթենլիի գավաթում։
Իգոր Լարիոնովը աշխարհի այն երեք հոկեյիստներից մեկն է (Վյաչեսլավ Ֆետիսովի և Սքոթ Նիդերմայերի հետ), ում հաջողվել է տիրանալ համաշխարհային հոկեյի հիմնական տիտղոսներին՝ Օլիմպիադայի չեմպիոն, մեծահասակների և երիտասարդների աշխարհի չեմպիոն, Կանադայի գավաթ կամ Աշխարհի գավաթ, Սթենլիի գավաթ։


== Կարիերա ==
Լարիոնովը ծնվել է Վոսկրեսենսկում և մանուկ հասակից զբաղվել է հոկեյով։ 17 տարեկան հասակում նորամուտն է նշել ԽՍՀՄ առաջնությունում՝ Վոսկրեսենսկի «Խիմիկ»-ի կազմում։ Այնտեղ երեք մրցաշրջան խաղալուց հետո Լարիոնովը տեղափոխվում է ԲԿՄԱ, որը Վիկտոր Տիխոնովի ղեկավարությամբ 1970-ական թվականների վերջերից հանդիսանում էր ԽՍՀՄ առաջնության անփոփոխ առաջատար և հավաքականի բազային ակումբ։
ԲԿՄԱ-ում Լարիոնովը մշտապես խաղում էր Սերգեյ Մակարովի և Վլադիմիր Կրուտովի հետ միևնույն օղակում։ Պաշտպաններ Վյաչեսլավ Ֆետիսովի և Ալեքսեյ Կասատոնովի հետ միասին նրանք կազմում են Լարիոնվի հնգյակը, որը 1980-ական թվականներին հիմնականն էր ԲԿՄԱ ակումբի և ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում։ Ընդհանուր առմամբ Լարիոնովը ԽՍՀՄ առաջնություններում անց է կացրել 457 խաղ և դարձել 204 տափօղակի հեղինակ։
Լարիոնովը առաջիններից մեկն էր խորհրդային հոկեյիստներից, որոնք 1980-ական թվականների վերջին մեկնեցին խաղալու Հոկեյի Ազգային Լիգայում։ Մեկնելու թույլատրություն Լարիոնովը ստացավ «Օգոնյոկ» ամսագրում հրապարակված Վիկտոր Տիխոնովին ուղղված աղմկահարույց բաց նամակից հետո։ Լարինովի առաջին ակումբը դարձավ «Վանկուվեր Քենաքս»-ը, որը դեռևս 1985 թվականին դրաֆտի էր վերցրել հոկեյիստին։ Լարիոնովը Վանկուվեր է ժամանում Կրուտովի հետ և ի տարբերություն վերջինիս, որը Հոկեյի Ազգային Լիգայում խաղաց ընդամենը մեկ մրցաշրջան, հարմարվում է Հյուսիսային Ամերիկայում կյանքին և Վանկուվերում անց է կացնում երեք արդյունավետ մրցաշրջան՝ թիմի հետ միասին երկու անգամ հանդաս գալով պլեյ-օֆֆում։ 1991-1992 թվականների մրցաշրջանում օղակում Լարիոնովի խաղընկերն է դառնում երիտասարդ Պավել Բուրեն, որին փորձառու հայրենակիցը վերցնում է խնամակալության տակ՝ օգնելով բնակություն հաստատել արտասահմանում։

1992 թվականին Լարիոնավը լքում է ԱՄՆ-ն և տեղափոխվում է շվեյցարական «Լուգանո»։ Իր որոշումը նա բացատրում է «Սովինտերսպորտի» հետ կոնֆլիկտային իրավիճակով, որը իրեն էր վերցնում ՀԱԼ-ում խաղացող ռուս հոկեյիստների աշխատավարձի մեկ երրորդ մասը։ Մեկ տարի անց նա վերադառնում է Հոկեյի Ազգային Լիգա, որտեղ «Քենաքսը»՝ այդ ժամանակ, նրա նկատմամբ իրավունքները զիջել էր «Սան Հոսե Շարքս»-ին։ Սան Հոսեում Լարիոնովի խաղընկերն է դառնում Սերգեյ Մակարովը։ Խորհրդային վետերանների զույգը թույլ է տալիս ետնապահ թիմին անցնել պլեյ-օֆֆ և առաջին շրջանում հաղթանակ տանել առաջատարներից մեկի՝ «Դետրոյթ Ռեդ Ուինգս»-ի նկատմամբ։
1995-1996 թվականների մրցաշրջանի սկզբում «Սան Հոսեն» Լարիոնովին փոխանակում է «Դետրոյթում»։ Այնտեղ հոկեյիստը վերամիավորվում է Ֆետիսովի հետ, այնտեղ էին խաղում նաև երեք ավելի երիտասարդ հայրենակիցներ Վլադիմիր Կոնստանտինովը, Վյաչեսլավ Կոզլովը և Սերգեյ Ֆեոդորովը։ Մարզիչ Սքոթի Բոումենը մտածում է ռուս խաղացողներին սահադաշտ հանել միևնույն հնգյակի կազմում և ստեղծված «Ռուսական հնգյակ»-ը «Դետրոյթի» մյուս օղակներից տարբերվում էր փոխանցման մշակույթով և հղկված կոմբինացիոն խաղով։ Նույն մրցաշրջանում «Դետրոյթ Ռեդ Ուինգս»-ը 62 հաղթանակով հաղթում է կանոնավոր առաջնությունում, իսկ հաջորդ մրցաշրջանում՝ Սթենլիի գավաթում։ «Ռուսական հնգյակը» դադարում է գոյությունը այն բանից հետո, երբ ավտովթարը խաչ է քաշում Կոնստատինովի կարիերայի վրա։ Հաջորդ մրցաշրջանում «Դետրոյթ Ռեդ Ուինգս» կրկին տիրանում է Սթենլիի գավաթին։
2000 թվականին, «Դետրոյթ Ռեդ Ուինգս»-ի հետ պայմանագրի ավարտից հետո, Լարիոնովը պայմանագիր է ստորագրում «Ֆլորիդա Պանտերզ»-ի հետ, որտեղ կրկին նրա խաղընկերն է դառնում Պավել Բուրեն, սակայն այդ որոշումը անհաջողութուն է ունենում և արդեն մրցաշրջանի ընթացքում նա փոխանակվում է «Դետրոյթ»-ում։ Այնտեղ Լարիոնովը անց է կացնում ևս երկուս ու կես մրցաշրջան։
2002 թվականի Սթենլիի գավաթի եզրափակիչ մրցաշարի երրորդ խաղում՝ «Կարոլինայի» դեմ խաղում, Լարիոնովը գոլ է խփում երրորդ լրացուցիչ խաղափուլում, որը, ըստ բոլորի խոստովանության, կանխորոշում է «Դետրոյթ»-ի վերջնական հաղթանակը։
Հոկեյի Ազգային Լիգայում Լարիոնովի կարիերայի վերջին թիմն է հանդիսանում «Նյու Ջերսի Դևիլս»-ը։ 2003-2004 թվականների մրցաշրջանը նրա համար հանդիսանում է ամենաանհաջողակը՝ կանոնավոր առաջնության 49 խաղերում նա դառնում է ընդամենը մեկ տափօղակի հեղինակ։ 2004 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Լարիոնովը Մոսկվայում կազմակերպում է հրաժեշտի խաղ։
2008 թվականին Լարիոնովը մտցվում է Տափօղակով հոկեյի միջազգային ֆեդերացիայի Փառքի սրահ և Տորոնտոյի ՀԱԼ-ի Հոկեյի փառքի սրահ։


== Կարիերայի ավարտից հետո ==
2008 թվականի ամռանից մինչև 2009 թվականի ամառը եղել է «ԲՄԱ» Հոկեյի ակումբի (Սանկտ Պետերբուրգ) սպորտային գործունեության տնօրեն։
Ներկա ժամանակում զբաղվում է գործակալային գործունեությամբ։ Լարիոնովի հաճախորդների ցուցակում են Անդրեյ Լոկտիոնովը, Թայլեր Սեգինը, Նաիլ Յակուպովը (2012 թվականի ՀԱԼ-ի դրաֆտի առաջին համարը), Ալեքս Գալչենյուկը, Արտյոմ Սերգեևը։


== Անձնական կյանք ==
Իգոր Լարիոնովի կինը գեղասահորդուհի Ելենա Բատանովան է։ Նրանք ունեն երկու աղջիկ՝ Ալյոնա և Դայանա և մեկ որդի՝ Իգորը։
Ունի գինեգործության և գինու հավաքածու։


== Նվաճումներ ==

Կրկնակի Օլիմպիական չեմպիոն (1984 թվական, 1988 թվական), 2002 թվականի Ձմեռային Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր։
Աշխարհի քառակի չեմպիոն (1982 թվական, 1983 թվական, 1986 թվական, 1989 թվական)։ 1987 թվականի Աշխարհի առաջնության արծաթե և 1985 թվականի բրոնզե մեդալակիր։
Եվրոպայի վեցակի չեմպիոն (1982 թվական, 1983 թվական, 1985-1987 թվականներ, 1989 թվական)։
1981 թվականի Կանադայի գավաթի տիրակալ։ 1987 թվականի Կանադայի գավաթի եզրափակիչի մասնակից, 1984 թվականին՝ մասնակից։ 1996 թվականի Աշխարհի գավաթի խաղարկության մասնակից (5 խաղ)։
ԽՍՀՄ ութակի չեմպիոն (1982-1989 թվականներ)։
Սթենլիի գավաթի եռակի հաղթող (1997 թվական, 1998 թվական, 2002 թվական)։
1997 թվականի հունիսի 7-ից հանդիսանում է Եռակի Ոսկե Ակումբի անդամ։Օլիմպիական խաղերում և աշխարհի առաջնություններում անց է կացրել 77 խաղ և դարձել 30 տափօղակի հեղինակ։ Կանադայի գավաթի խաղարկությունում՝ 21 խաղ և 6 տափօղակ։


== Պարգևներ ==
Աշխատանքային Կարմիր Դրոշի շքանշան (1988 թվական)
Բարեկամության շքանշան (2004 թվական)
Պատվո Նշան շքանշան (1982 թվական)
Փառքի շքանշան (2011 թվական)


== Վիճակագրություն ==


== Աղբյուրներ ==

Профиль на официальном сайте НХЛ
Профиль на сайте hockeydb.com
Профиль на сайте eliteprospects.com
Mr. Larionov. Разговор по пятницам - «Спорт-Экспресс», 12 ноября 2010


== Ծանոթագրություններ ==