Նադեժդա Շտեյնմիլլեր

Նադեժդա Պավլովնա Շտեյնմիլլեր (փետրվարի 16, 1915(1915-02-16), Պետրոգրադ, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 11, 1991(1991-11-11), Սանկտ Պետերբուրգ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային նկարչուհի, բեմանկարիչ, դեկորատոր, գրաֆիկ, ՌՍՖՍՌ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Նա ծնվել է 1915 թվականի փետրվարի 16-ին Պետրոգրադում։
1922-1930 թվականներին սովորել է յոթնամյա դպրոցում, ապա մանկավարժական ուսումնարանում։ 1932-1934 թվականներին աշխատել է Լենինգրադի փոստային բաժանմունքում՝ որպես նամակների տեսակավորող։ 1934-1937 թվականներին սովորել է Համառուսական արվեստների ակադեմիայի նախապատրաստական ​​դասարաններում։ 1937 թվականին ավարտելուց հետո տեղափոխվել է Լենինգրադի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտ և դարձել ուսանող։ Սովորել է Բորիս Ֆոգելի, Միխայիլ Բերնշտեյնի, Ալեքսանդր Զայցևի, Իգոր Գրաբարի մոտ։
1942 թվականի փետրվարին ինստիտուտի հետ միասին նրան տարհանել են պաշարված Լենինգրադից Սամարղանդ, ապա Զագորսկ։ 1944 թվականի հուլիսին ինստիտուտի հետ վերադարձել է Լենինգրադ։ 1946 թվականին ավարտել է Ի. Է. Ռեպինի անվան գեղարվեստի ինստիտուտը Միխայիլ Բոբիշովի արհեստանոցում՝ նկարիչ-դեկորատորի որակավորմամբ։ Դիպլոմային աշխատանք եղել է Է.Ռոստանդի «Սիրանո դե Բերժերակ» պիեսի հիման վրա ներկայացման ձևավորումը։ Նույն թվականին դարձել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։
Ինստիտուտն ավարտելուց հետո մոտ մեկ տարի աշխատել է Պետրոզավոդսկում՝ որպես երաժշտական ​​կոմեդիայի հանրապետական ​​թատրոնի գլխավոր արտիստուհի։ Վերադառնալով Լենինգրադ՝ նկարչություն և գծանկար է դասավանդել Վ.Ի.Մուխինայի անվան արդյունաբերական արվեստի բարձրագույն ակադեմիայում։ 1947 թվականին ամուսնացել է Գեղարվեստի ակադեմիայի ուսանող Անատոլի Նենարտովիչի հետ։


== Ստեղծագործություն ==
1947 թվականից որպես նկարչուհի և թատերական դիզայներ մասնակցել է ցուցահանդեսների՝ ցուցադրելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների ստեղծագործությունների հետ միասին։ Նա նկարել է դիմանկարներ, բնանկարներ, նատյուրմորտներ, ինչպես նաև տարազների էսքիզներ և դեկորացիաներ թատերական ներկայացումների համար։ Աշխատել է ջրաներկի, յուղաներկի և տեմպերայի վրա։ Տաղանդավոր կոլորիստ, վարպետորեն տիրապետում էր օդային նկարչության տեխնիկային։ Գույնի գեղեցկությունն ու օրգանական կոմպոզիցիան Նադեժդա Շտեյնմիլլերի ստեղծագործություններին հաղորդում են բանաստեղծական մեղմ հնչողություն՝ սովորական տեսարանները բարձրացնելով ամբողջական ու խորը պատկերի մակարդակի։ Պատկերագրական ձևի զարգացումը գնաց գեղանկարչության դեկորատիվ որակների ամրապնդման ուղղությամբ։
Շտեյնմիլլերի մոլբերտ նկարչության մեջ ստեղծած գործերից են «Բեռնախցիկները Նևայի վրա» աշխատանքները (1947), «Լենինգրադի լանդշաֆտը», «Նավակները ափին» (երկուսն էլ 1951), «Մթնշաղ», «Կամուրջ ջրանցքի վրայով», «Զբոսանավ-ակումբ», «Դարբինների արտադրամաս» (բոլորը 1960), «Գործարան», «Նևայի վրա», «Վոլոդարսկի կամուրջ», «Զբոսանավեր», «Զբոսանավեր» (բոլորը 1961), «Ռոստով Մեծ», «Հին աշտարակ», «Աշնանային ծաղկեփունջ» (բոլորը 1962), «Զագորսկ», «Կապիտալ վերանորոգում», «Կանգառ» (բոլորը 1963), «Արևոտ օր», «Պատուհանից դուրս», «Ձմռանը», «Օբուխովի տնաշինական գործարան» (բոլորը 1964) և ուրիշներ, ինչպես նաև Ս. Պրոկոֆևի «Քարե ծաղիկ» բալետի դեկորացիաների և զգեստների էսքիզներ (1957), պիեսներ Լ. Իլյաշովի «12 սենյակ» (1961), «Լենինգրադի պատերի մոտ» Վ. Վիշնևսկի (1964), Ա.Տոլստոյի «Քայլելով տանջանքների միջով» պատմվածքների և վեպերի դրամատիզացիաներին (1966), «Հեծելազոր»՝ Ի.Բաբել  (1969), «Մեծ սովածները» Ֆ.Նասեդկին (1975), Ա. Ֆադեևի «Պարտությունը», Կ. դե Կոստերի «Մինչև Ուլենշպիգելը» (երկուսն էլ 1980) և ուրիշներ։
Շտեյնմիլլեր Նադեժդա Պավլովնան մահացել է 1991 թվականի նոյեմբերի 11-ին Սանկտ Պետերբուրգում յոթանասունյոթ տարեկան հասակում։ Նրա աշխատանքները գտնվում են Ռուսաստանի, ԱՄՆ-ի, Մեծ Բրիտանիայի, Գերմանիայի, Ֆրանսիայի և այլ երկրների թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Պատկերասրահ ==


== Ցուցահանդեսներ ==


== Աղբյուրներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շտեյնմիլլեր Նադեժդա Պավլովնա «Անհայտ սոցիալիստական ռեալիզմ։ Որոնումներ և բացահայտումներ» կայքում
«Լենինգրադի գեղանկարչության դպրոց։ Պատմության ուրվագիծ»:
«Լենինգրադի գեղանկարչության դպրոցի ժամանակագրություն»: