Իվան Վարիչև

Իվան Միխայլովիչ Վարիչև (ռուս.՝ Иван Михайлович Варичев, հունվարի 15, 1924(1924-01-15), Մեշչովսկի գավառ, Կալուժսկայա գուբերնիա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 7, 2016(2016-06-07)), խորհրդային և ռուս գեղանկարիչ, Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական նկարիչ, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ (մինչև 1992 թվականը՝ ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպության անդամ), բնանկարի վարպետ։


== Կենսագրություն ==
Իվան Միխայլովիչ Վարիչևը ծնվել է 1924 թվականի հունվարի 15-ին Կալուգայի նահանգի Մեշչովսկի շրջանի ստորին Լոշչիխա գյուղում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո 1942 թվականին զորակոչվել է Կարմիր բանակ, կռվել Լենինգրադի ճակատում՝ 30-րդ գվարդիական կորպուսի կազմում։ Պարգևատրվել է Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի, Փառքի 3-րդ աստիճանի շքանշաններով, «Խիզախության համար» (երկու), «Լենինգրադի պաշտպանության համար», «Գերմանիայի նկատմամբ հաղթանակի համար» մեդալներով։
1951 թվականին ընդունվել է Լենինգրադի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչական ֆակուլտետը։ Սովորել է Ի․ Ստեպաշկինի և Վ ․ Վալցևի մոտ։ 1957 թվականին ավարտել է ինստիտուտը պրոֆեսոր Յուրի Նեպրինցևի արվեստանոցում։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է  «Վերադարձ խոտհնձից» (ռուս.՝ «Возвращение с покоса»») նկարը։
1957 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների՝ ցուցադրելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների ստեղծագործությունների հետ միասին։ Ստեղծել է բնանկարներ, ժանրային կոմպոզիցիաներ, թեմատիկ նկարներ, բնությունից էտյուդներ։ 1960 թվականին դարձել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։ 
Նկարչի ստեղծած ստեղծագործությունների թվում են հետևյալ կտավները՝ «Վերադարձ խոտհնձից» (1957), «Լեռներ» (1958), «Նախիր», «Բայկալ», «Գյուղ Անգարում» (բոլորը 1959), «Լադոգա», «Դեզեր», «На сплаве» (բոլորը 1961), «Փողոց Հին Լադոգայում» (1962),  «За сеном», «Մարտ» (երկուսն էլ 1963), «Վոլխովում», «Անցակետի մոտ», «Վաղ գարուն» (բոլորը 1964), «Գյուղ Բաբինո», «Վոլխով։ Սուրբ Գեորգիի եկեղեցի», «Մարտյան ձյուն» (все 1965), «Օրեդեժ», «Գարնան սկիզբը», «Ձիեր։ Ճաշի ժամ» (բոլորը 1967), «Տաք աշուն», «Գետ Սյաս», «Աշուն», «Առաջին ձյուն» (բոլորը 1968), «Անձրևից առաջ» (1969), «Մարտ», «Գարուն» (երկուսն էլ 1972), «Հին Աստրախան» (1973), «Աշուն» (1974), «Գյուղ», «Եկավ գարունը» (երկուսն էլ 1975), «Լոպինա գյուղ» (1976), «Ձմեռային օր», «Երեկոյան շող», «Վոլխովի ափեր» (բոլորը 1977), «Աշունը Զաստանիեում» (1978), «Գարունը գյուղում» (1979), «Գարնանային ջուր» (1980), «Бабье лето» (1982), «Ձմեռ» (1990) և այլն։
1960-1980 թվականներին Վարիչևը շատ է աշխատել Հին Լադոգայի Լենինգրադի նկարիչների ստեղծագործական բազայում։ Պատահական չէ, որ հինավուրց Վոլխովի, բնության և գյուղական կյանքի թեման դարձել է առաջատար նկարչի ստեղծագործության մեջ։ 1970-1980-ական թվականների ստեղծագործությունները Վարիչևին առաջ են քաշել բնանկարի Լենինգրադի առաջատար վարպետների շարքում։ 1983 թվականին Իվան Վարիչևը արժանացել է ՌԽՖՍՀ վաստակավոր նկարչի պատվավոր կոչման, 2005 թվականին՝ Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական նկարիչ կոչման։ Պետրովի գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ է։
Իվան Միխայլովիչ Վարիչևի ստեղծագործությունները գտնվում են Ռուսական պետական թանգարանում, Պետական Տրետյակովյան պատկերասրահում, բազմաթիվ թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Ճապոնիայում, Չինաստանում, Մեծ Բրիտանիայում, Ֆրանսիայում և այլ երկրներում։ Հայտնի են Ի. Մ. Վարիչևի գեղանկարչական և գրաֆիկական դիմանկարները, որոնք տարբեր տարիներին ստեղծվել են Լենինգրադի նկարիչների, այդ թվում՝ Օ. Լոմակինի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Варичев Иван Михайлович» (ռուսերեն)։ Unknown Socialist Realism: Quests and Discoveries։ Վերցված է 2016-10-28 
«Ленинградская Школа Живописи» (ռուսերեն)։ Unknown Socialist Realism: Quests and Discoveries։ Վերցված է 2016-10-28  
Мозговая А (2016-06-07)։ «Выставочный Центр Союза Художников»։ Выставочный Центр Союза Художников։ Վերցված է 2016-10-28