armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լյուդվիգ Մինիգերոդե

Լյուդվիգ Մինիգերոդե (գերմ.՝ Ludwig Minnigerode, ապրիլի 12, 1847(1847-04-12), Ստրի - 1930, Զալցբուրգ, Ավստրիա), ավստրիացի պատմանկարիչ և ժանրային նկարիչ, մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Լյուդվիգ Մինիգերոդեն սովորել է Էդուարդ ֆոն Էնգերթի գլխավորած Վիեննայի ակադեմիայում։ Պատմական և ժանրային նկարիչ էր։ Համալսարանն ավարտելուց հետո դասավանդել է Ավստրիայի արվեստի և արդյունաբերական թանգարանի Վիեննայի արվեստների և արհեստների ուսումնարանում։ Նրա առավել նշանավոր աշակերտն է Գուստավ Կլիմտը։ Մինիգերոդենի աշակերտներից են նաև Մարի Առնսբուրգը, Կառլ Մարտին Շադեն, Ալոիզ Հենիշը, Ալֆրեդ Բազելը։
1918 թվականին Վիեննայից տեղափոխվել է Զալցբուրգ, որտեղ էլ անցկացրել է իր վերջին տարիները։


== Նշանակալի աշխատանքներ ==
Իտալուհին (Italienerin)
Կայսրուհի Եղիսաբեթը (Kaiserin Elisabeth)
Թագակիր Ռուդոլֆ I, կոմս Հաբսբուրգ, Գերմանիայի արքա (Portrait von Rudolf I. Graf von Habsburg, deutscher König, im Krönungsornat)
Երկու արևելցի սրճատանը (Orientalen im Kaffeehaus)
Ուրվականի հայտնությունը (Geistererscheinung)
Կայսր Մաքսիմիլիան I-ի ամբողջ հասակով պատկերը (Ganzfiguriges Portrait Kaiser Maximilians I)
Բրուտոսի մահը (Tod des Brutus)


== Գրականություն ==
Bénézit 1999
Busse 1977
Thieme/Becker 1907–1950
Witt Checklist 1978


== Ծանոթագրություններ ==
Էմիլ Գիլելս

Էմիլ Գրիգորևիչ Գիլելս (ուկրաիներեն՝ Емі́ль Григо́рович Гі́лельс, հոկտեմբերի 6 (19), 1916 կամ հոկտեմբերի 19, 1916(1916-10-19), Օդեսա, Խերսոնի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 14, 1985(1985-10-14)[…], Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային դաշնակահար։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1954)։
1935 թվականին ավարտել է Օդեսայի կոնսերվատորիան, 1938 թ.-ին՝ Մոսկվայի կոնսերվատորիայի բարձրագույն վարպետության դպրոցը։ 1936 թվականից դասավանդել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայում։ Վիեննայում (1936 թ., 2-րդ մրցանակ) և Բրյուսելում (1938 թ., Իզաիի անվան 1-ին մրցանակ) կայացած միջազգային մրցանակաբաշխությունների դափնեկիր է։ 1946 թվականին արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի, 1962 թվականին՝ Լենինյան մրցանակի, 1976 թվականին՝ սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի կոչման։


== Ծանոթագրություններ ==
Ցանցաթևավորներ

Ցանցաթևավորները կազմում են միջատների առանձին կարգ։ Միջին չափի կամ մեծ միջատներ են։ Հասուններն ունեն կրծող բերանային ապարատ, 2 զույգ թաղանթակերպ թևեր՝ ցանցաձև ջղավորված (այստեղից՝ անվանումը)։ Թրթուրներին բնորոշ են 3 զույգ կրծքային ոտքերը և երկար ու սուր մանգաղաձև ծամիչները (վերին ծնոտներ)։ Գրեթե բոլորը զարգանում են ցամաքում՝ լրիվ կերպարանափոխությամբ։ Գիշատիչ են. ոչնչացնում են բուսակեր միջատներին ու տզերին։
Հայտնի է մոտ 5 հզ., ՀՀ-ում՝ 30 տեսակ։ Հանդիպում են հիմնականում Վայոց ձորի, Սյունիքի, Արագածոտնի, Արարատի, Կոտայքի մարզերում։ Առավել տարածվածներից են սովորական ոսկեաչիկը և մրջնառյուծը։
Սովորական ոսկեաչիկը միջին մեծության է, թևերի բացվածքը՝ 25-30 մմ, ունի 2 զույգ երկնագույն-կանաչավուն թևեր և ոսկեգույն աչքեր։ Արագորեն ոչնչացնում է լվիճներին, տերևալվիկներին, տզերին. կարող է օգտագործվել վնասատուների դեմ կենսաբանական պայքար կազմակերպելու համար։ Սովորական մրջնառյուծն աչքի է ընկնում խոշոր մարմնով, նման է ճպուռի, բայց ունի երկար բեղիկներ։ Նրանց թրթուրները չոր ավազի մեջ փորում են ձագարաձև փոսեր, թաղվում ձագարի հատակին և որսում այնտեղ ընկնող միջատներին։ Ասկալաֆները և նեմոպտերները նման են թիթեռների և ՀՀ-ում առավել գեղեցիկ թռչող միջատներից են։
Սաքսոնիա-Անհալթ

Սաքսոնիա-Անհալթ (գերմ.՝ Sachsen-Anhalt (Զաքսեն-Անհալթ), ավանդական հայերեն ուղղագրությամբ՝ Սաքսոնիայ-Անհալթ) Գերմանիայի մարզ է` սահմանակցելով Բրանդենբուրգին, Սաքսոնիային, Թյուրինգիային և Ստորին Սաքսոնիային։ Տարածքը 20 447,7 կմ քառակուսի է
և բնակչությունը 2,2 միլիոն՝ դառնալով Գերմանիայի տարածքով ութերորդ խոշորագույն մարզը և 11-րդ խոշորագույնը բնակչությամբ։ Մայրաքաղաքը Մագդեբուրգն է՝ և խոշորագույն քաղաքը՝ Հալլեն։
Սաքսոնիա-Անհալթ մարզը կազմավորվել է 1945 թվականի հուլիսին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո, երբ Գերմանիայում Խորհրդային ռազմական ադմինիստրացիան օկուպացված Գերմանիայում նախկին պրուսական  Սաքսոնիայի մարզից և Ազատ պետություն Անհալթից ձևավորեց մարզը։ Սաքսոնիա-Անհալթը դարձավ Գերմանիայի դեմոկրատական հանրապետության մաս 1949 թվականին, սակայն կազմալուծվեց 1952 թվականին վարչատարածքային բարեփոխումների արդյունքում և նրա տարածքը բաժանվեց Հալլե և Մագդեբուրգ շրջանների միջև, որին միացավ Տորգաու քաղաքը Լայպցիգից։ Գերմանիայի վերամիավորումից հետո Սաքսոնիա-Անհալթը վերահիմնադվեց 1990 թվականին և դարձավ Գերմանիայի դաշնային հանրապետության նոր մարզ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուբավիչի (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼյուբավիչիԼյուբավիչի (ռուս.՝ Любавичи), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 229 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աղբուլլազի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Աղբուլլազ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 2 հուշարձան (2 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Լյեյդա

Լյեյդա (կատ.՝ Lleida [ˈʎɛjðə], [ˈʎejðɛ]), Լերիդա (իսպ.՝ Lérida [ˈleɾiða]), քաղաք Իսպանիայի Կատալոնիա ինքնավար համայնքի Լյեյդա պրովինցիա Սեգրիա շրջանում։ Զբաղեցնում է 211,7 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 137 387 մարդ (2010 թվական)։


== Տոպոնոմիա ==
Իլտրիդա կամ Իլերդա (հին իբերացիների մոտ)
Լյեյդա (Կատալոներեն)
Լեյդա/Լերիդա (իսպաներեն)
Լարիդա (արաբերեն) (716—1148)


== Ռեկոնկիստայի տոնախմբություն ==
Միջին դարերից մինչև օրս ամեն տարի քաղաքը հունիսի վերջին դանում է գունագե տոնախմբության, դիմակահանդեսի անցկացման վայր՝ ցուցադրելով Պիրենեյան թերակղզում մուսուլմանների դեմ քրիստոնյաների տարած հաղթանակը։


== Տրանսպորտ ==
2010 թվականին հանդիսավոր կերպով տեղի է ունեցել Լյեյդայի օդանավակայանի բացումը։ Այն գտնվում է քաղաքից 15 կմ հեռու։ Քաղաք կարելի է հասնել ինչպես օդանավով, այնպես էլ Բարսելոնայից ժամանող տրանսպորտով։ Գնացքները ժամում մի քանի անգամ շարժվում են Barcelona Sants կայարանից։ Ճանապարհը տևում է մոտավորապես 1 ժամ։ Ավտոմեքենայով Բարսելոնայից և այլ քաղաքներից այստեղ կարելի է հասնել AR-2 մայրուղով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սեու Վելյա տաճար (կատ.՝ Seu Vella de Lleida)
Սիրենայի ցայտաղբյուր (կատ.՝ Fuente de la Sirena de Lérida)


== Հայտնի մարդիկ ==
Կառլես Հակ Մոր (կատ.՝ Carles Hac Mor, իրական անուն՝ Carles Hernández i Mor), կատալոնացի գրող (1940)
Սաուլ Կրավիտո (իսպ.՝ Saúl Craviotto Rivero), իսպանացի սպորտսմեն։ Բայդարկաներով և կանոեներով թիավարող։ 2008 թվականի օլիմպիական խաղերի չեմպիոն (1984)


== Ծանոթագրություններ ==
Բրեյ (Սոմի գավառ)

Բրեյ (ֆր.՝  Breuil), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 54 մարդ, բնակչության խտությունը` 24.88 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.17 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 110 կմ հյուսիս-արևելք, Ամյեն քաղաքից 55 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 41 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 24-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 17։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 58,5 %։ 24 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 20 անձ (13 տղամարդ և 7 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (1 տղամարդ և 3 կին)։ 17 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գուրգեն Գեղամյան

Գուրգեն Միքայելի Գեղամյան (մայիսի 30, 1930(1930-05-30), Գյոյգյոլ, Ադրբեջան - 2011, Երևան, Հայաստան), հայ պատմաբան, պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ԽՄԿԿ անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1930 թվականի մայիսի 30-ին Ադրբեջանական ԽՍՀ-ի Խանլար քաղաքում։ Սկզբնական կրթությունը ստացել է Խանլարի միջնակարգ դպրոցում, որն ավարտել է 1948 թվականին։ 1949-1954 թվականներին սովորել է ԵՊՀ Պատմության ֆակուլտետում։ 1954 թվականից որպես տնօրեն աշխատել է Թումանյանի (Ալավերդու) շրջանի Մղարթ գյուղի դպրոցում։ 1955-1959 թթ. ուսանել է ՀԽՍՀ ԳԱ Պատմության ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։ Ավարտելուց հետո՝ 1959 թվականից աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ Պատմության ինստիտուտում՝ 1967 թվականից որպես ավագ գիտաշխատող, 1987 թվականից՝ առաջատար գիտաշխատող, 1994-2005 թթ. որպես բաժնի վարիչ, 1994-2008 թվականներին՝ գլխավոր մասնագետ։ 1963 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն «Հայաստանի կոլտնտեսային գյուղացիությունը 1953-1958 թթ.» թեմայով։ 1980 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն «ՆԷՊ և սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունները Հայաստանում» թեմայով։ 1981 թվականին ստացել է պրոֆեսորի կոչում։ 1980-2013 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ, ապա՝ ՀՀ ԳԱԱ Պատմության ինստիտուտի գիտական աստիճան շնորհող մասնագիտական խորհրդի անդամ։ Համատեղության կարգով Հայոց պատմություն է դասավանդել Երևանի Պետական համալսարան-ում, Երևանի Պետական ճարտարագիտական և Հրաչյա Աճառյանի անվան համալսարաններում։ 60-ից ավելի գիտական հոդվածների և մի շարք մենագրությունների հեղինակ է։ Մասնակցել է Հայ ժողովրդի պատմություն դպրոցական և բուհական դասագրքերի ստեղծման աշխատանքներին։ Գիտական հետաքրքրությունների շրջանակում են եղել Հայաստանի Խորհրդային շրջանի ագրարային հարաբերությունների, գյուղի սոցիալ-դասակարգային փոփոխությունների պատմությունը։ Մահացել է 2011 թ. մայիսին Երևանում, 81 տարեկան հասակում։


== Երկեր ==
Հայաստանի կոլտնտեսային գյուղացիությունը սոցիալիզմի վերջնական հաղթանակի ժամանակաշրջանում (1946-1958 թթ.), Երևան, 1968։
Սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունները Հայաստանում ՆԷՊ-ի տարիներին (1921-1936), Երևան, 1978։
Սոցիալ-դասակարգային փոփոխությունը Սովետական Հայաստանում 60 տարում, Երևան, 1982:


== Գրականություն ==
Երևանի պետական համալսարանի 90-ամյա պատմության ֆակուլտետը, խմբ. Էդիկ Մինասյան, Երևան, ԵՊՀ, 2009, էջ 348։
Հայկական համառոտ հանրագիտարան, հատոր 1, Երևան, 1990, էջ 627։
Ով ով է (Հայեր։ Կենսագրական հանրագիտարան), հատ. 1, Երևան, 2005:


== Ծանոթագրություններ ==
(4336) Ջասնիվիյզ

(4336) Ջասնիվիյզ (անգլ.՝ Jasniewicz), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի օգոստոսի 31-ին Բրայան Սկիֆի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,331146 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8034 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8589 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1300,03 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,276917 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,95° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4336) Ջասնիվիյզ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Արտավազդ Քեֆչյան

Արտավազդ Միքայելի Քեֆչյան (մայիսի 27, 1906(1906-05-27) - նոյեմբերի 25, 1956(1956-11-25), Մոսկվա, ԽՍՀՄ (թաղված է հայկական գերեզմանոցում)), հայ դերասան, կինոռեժիսոր։
Կինոռեժիսոր Ֆելիքս Քեֆչյանի հայրն է։


== Ֆիլմեր ==
«Հաշիմ»
«Պեպո», 1935
«Տրակտորավարները», 1939
«Էմիրատի անկումը»


== Ծանոթագրություններ ==
(897) Լիսիստրատա

(897) Լիսիստրատա (անգլ.՝ Lysistrata), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1918 թվականի օգոստոսի 3-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,542418 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3054 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7794 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1480,71 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,243127 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,33° անկյուն։
Լիսիստրատա աստերոիդը դասվում է Մարիայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի 81 անդամներ։ Նրանց առանձնահատկությունն է համեմատաբար մեծ ուղեծրի թեքումը 15° - 17°։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 2,5 - 2,625 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, որը համապատասխանում է Յուպիտերի հետ 3:1 ուղեծրային ռեզոնանսին։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(897) Լիսիստրատա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Էդուարդ Այանյան (հրապարակախոս)

Էդուարդ Մելիքի Այանյան (հունիսի 5, 1971(1971-06-05), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հեղինակ, հրապարակախոս, հեղինակային խոսքի մարզիչ, հեռուստատեսային, բեմական, կինոյի, ռադիոյի, երաժշտական բազմաթիվ ​​նախագծերի հեղինակ։ «Երևան» ամսագրի նախկին գլխավոր խմբագիրն է։ Դասավանդում է Հայ-ռուսական համալսարանում և Մոսկվայի «Սկոլկովո» կառավարման դպրոցում։


== Կենսագրություն ==
Այանյանը ծնվել է 1971 թվականի հունիսի 5-ին Երևանում։ 1987-1992 թվականներին սովորել է Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանի Տեխնիկական կիբեռնետիկայի ֆակուլտետում՝ «Միկրոէլեկտրոնային և կիսահաղորդչային սարքավորումներ» մասնագիտացմամբ։
1993-1995 թվականներին ծառայել է Հայաստանի զինված ուժերում՝ որպես դասակի հրամանատար։


== Գործունեություն ==
Այանյանն իր ստեղծագործական և հասարակական գործունեությունը (1996-1998 թթ.) սկսել է «Շարմ Հոլդինգ» ընկերությունում՝ որպես հեռուստահաղորդումների, գովազդային հոլովակների, ֆիլմերի սցենարիստ։ Զբաղվել է մշակութային և սոցիալական ծրագրերի մշակմամբ։
1990-ական թվականներին Հայաստանում հայտնի «Մեր բակը» (վարկանիշը IMDB-ում՝ 7.7), «Մեր բակը 2» և «Մեր բակը 3» ֆիլմերի սցենարի հեղինակներից մեկն է։ Գլխավոր հերոսներից Հրանտ Թոխատյանը «Մեր բակը» ֆիլմի մասին գրել է․ 

2000-2006 թվականներին Այանյանը եղել է «Կրեատիվ» ընկերության հիմնադիրներից և ղեկավարներից մեկը։ Ընկերությունը զբաղվում էր հեռուստատեսային, բեմական, կինոյի, ռադիոյի և երաժշտական ​​նախագծերի (հեռուստատեսային հաղորդումներ, ռադիոհաղորդումներ, պիեսներ, գեղարվեստական ​​և վավերագրական ֆիլմեր) մշակմամբ և իրականացմամբ։ Քաղաքային և ազգային մասշտաբի ամենահայտնի իրադարձություններից էին․

«Գարուն Երևանը» քաղաքային տոն,
«Բազե» առաջին համահայկական երիտասարդական հավաք (2002 թ.)։2005-2008 թվականներին եղել է «Երևան» ամսագրի գլխավոր խմբագրի տեղակալը, իսկ 2011-2013 թվականներին՝ ամսագրի գլխավոր խմբագիրը և «Երևան Փրադաքշնս» հրատարակչության տնօրենը։
2009-2010 թվականներին եղել է «RBA» ամսագրի գլխավոր խմբագիրը, իսկ 2012-2015 թվականներին՝ «Երևան Փրադաքշնս» ընկերության գործադիր տնօրենը։


== Դասավանդման և ստեղծագործական գործունեություն ==
Այանյանը «Երևան-Մոսկվա տրանզիտ» երաժշտական ​​նախագծի ռուսական տեքստերի հեղինակն է։
2010 թվականից դասավանդում է հեղինակային խոսք։ Հայ-ռուսական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետի ուսանողների համար մշակել է ուսումնական կուրս հեղինակային խոսքի վերաբերյալ։
2015 թվականից Մոսկվայի «Սկոլկովո» կառավարման դպրոցի դասավանդող է։

«Պրակտիկում տնօրենների համար»
«Ծրագիր հաջորդների համար»


== Հրապարակախոսություն ==
Այանյանը մի շարք հոդվածների, ձեռագրերի և ակնարկների հեղինակ է․

Մութ տարիներ
Մետաղի ձայնով
Լավագույն լավաշ
Երկնային գործեր
Երազանքի թիմ
Տիեզերքի սյուները
Ժամանակի հաղթողը (նվիրվել է Արտավազդ Փելեշյանին)
Տասներկուերորդ մայրաքաղաքի ճարտարապետը
Մարդը կադրից դուրս
Այրուձիի մեծ գաղտնիքը
Մեծ սկանդալ
Սաքո
Joe The Turk
Խիստ գաղտնի
Ծաղրածուի կախարդական լռությունը
Քառակի դատապարտվածը
Ստամբուլի քրոնիկաները
Աստվածային հարցազրույց


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած չէ, ունի երեք դուստր։ Պապը խորհրդային սպա, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, Խորհրդային Միության հերոս Էդուարդ Այանյանն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Նյունմիժ

Նյունմիժ  (ռուս.՝ Нюньмиж), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300112103000028033
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002803
Ավազանի կոդը - 03.02.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սոմովո (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոմովոՍոմովո (ռուս.՝ Сомово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սայադ Զախարյան

Սայադ Վազգենի Զախարյան (մայիսի 21, 1950(1950-05-21), Շամխորի շրջան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քաղաքական և պետական գործիչ։ 
Պետական գործիչ Երվանդ Զախարյանի կրտսեր եղբայր։


== Կենսագրություն ==
1991 — ավարտել է Գլինկիի անվան Վորոնեժի պետական ագրարային համալսարանը։ Ինժեներ-մեխանիկ։
1969—1971 — ծառայել է բանակում։
1971—1974 — աշխատել է Ախուրյանի ՆԳԲ-ում որպես վարորդ-ոստիկան։
1974—1977 — Ախուրյանի թիվ 4 տրեստի թիվ 2 «Հայջրմուղկոյուղի» թիվ 4 ավտոբուսի վարորդ։
1977—1979 — աշխատել է որպես Ախուրյանի «Արմսելխոզտեխնիկա» մասնաճյուղի վարորդ։
1979—1984 — աշխատել է որպես «Արմսելխոզտեխնիկայի» բեռնափոխադրող վարորդ։
1984 — աշխատել է Ախուրյանի կարի ֆաբրիկայում որպես պահեստավորող, 1985 թվականին ՝Ախուրյանի գլխամասային ֆաբրիկայի փակ կարի արտադրամասի վարիչ, *1986 թվականին՝ Գլխավոր Դիսպետչեր, 1986-1989 թվականներին՝ Ախուրյանի շրջանի Ոսկեհասկ գյուղի կարի արտադրամասի վարիչ։
1989—1993 — աշխատել է որպես Աշտարակի շրջանի Օշական գյուղի «Արտակ-1» կոոպերատիվի նախագահ։
1993 — «ԱՐՄԻ և ՏՆՊ» Առևտրի կենտրոնի տնօրենի օգնական (Վորոնեժ, ՌԴ), 1993-1996 թթ.՝ «Վեստրոս» ՓԲԸ պետի տեղակալ (Վորոնեժ)։
2001—2003 — աշխատել է որպես «Արգալի Գրուպ» ՍՊԸ գործադիր տնօրեն (Երևան)։2003—2007 — ԱԺ պատգամավոր է ընտրվել։ Պաշտպանության, ազգային անվտանգության և ներքին գործերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ «Օրինաց երկիր» կուսակցության անդամ է։

Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Захарян Саяд Вазгенович
Սախաևո

Սախաևո (ռուս.՝ Сахаево, բաշկիրերեն՝ Сахай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1569 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ջևանբեկլու

Ջևանբեկլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 66, իսկ 1908-ին՝ 95 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գլխավոր շտատներ

Գլխավոր շտատներ, (ֆր.՝  Etats Ge- neraux, հոյ․ Staten Generaal), դասային ներկայացուցչության (հոգևորականության, ազնվականության, քաղաքացիների) բարձրագույն մարմին ֆեոդալական Ֆրանսիայում և Նիդերլանդներում։ Գլխավոր շտատների առաջացումը կապված էր ֆեոդալական պետության ամրապնդման անհրաժեշտության հետ։ Առաջին անգամ դրանք գումարվեցին 1302-ին։ Գլխավոր շտատները համարվում էին խորհրդակցական մարմին և գումարվում էին թագավորական իշխանության նախաձեռնությամբ՝ ճգնաժամային պահերին կառավարությանը օգնելու նպատակով։ Գլխավոր շտատներում յուրաքանչյուր դաս խորհրդակցում էր առանձին և ուներ մեկ ձայն (անկախ ներկայացուցիչների թվից)։ XV դ․ վերջից տեղի ունեցավ Գլխավոր շտատների անկում (1484—1560-ին չեն գումարվել)։ 1614-ից նրանց գումարումը նորից դադարեցվեց և միայն 1789-ի մայիսի 5-ին՝ Ֆրանսիական բուրժուական հեղափոխության նախօրյակին, թագավորը գումարեց Գլխավոր շտատները։ Հունիսի 17-ին երրորդ դասի դեպուտատներն իրենց հայտարարեցին ազգային ժողով (արտահայտում էր հաղթանակած բուրժուազիայի շահերը), իսկ հուլիսի 9-ին Ազգային ժողովը իրեն հռչակեց Սահմանադիր ժողով։ Նիդերլանդներում Գլխավոր շտատները առաջին անգամ գումարվեցին 1463-ին։ XX դ․ Գլխավոր շտատները անվանումը կրում են հրատապ քաղաքական հարցեր քննարկող որոշ ներկայացուցչական ժողովներ (օրինակ, Զինաթափման Գլխավոր շտատների ասամբլեա, 1963-ի մայիս, ևս)։ Նիդերլանդական բուրժուական հեղափոխության ժամանակ (XVI դ․) Գլխավոր շտատները դարձան իսպանական տիրապետության դեմ բուրժուա-ազնվականական ընդդիմության կենտրոն, իսկ Հյուսիսային Նիդերլանդների անջատվելուց հետո՝ Միացյալ պրովինցիաների հանրապետության գերագույն, մշտապես գործող օրենսդիր մարմին։ Ներկայումս Նիդերլանդական թագավորությունում Գլխավոր շտատները անվանվում է պառլամենտ։
Սել (այլ կիրառումներ)

Սել, կարող է վերաբերել՝

Սել - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում
Սել - համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում
Սել - համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում
Շելուխինո (այլ կիրառումներ)

Շելուխինո, կարող է վերաբերել՝

Շելուխինո - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Շելուխինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Շելուխինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Էդիկ Բաղդասարյան

Էդիկ Բաղդասարյան (դեկտեմբերի 7, 1962(1962-12-07), Շուշի, ԼՂԻՄ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ լրագրող, որն առավել հայտնի է իր հետաքննական նյութերով, որոնք ուղղված են եղել տարբեր տարիներին Հայաստանի կառավարության կողմից թույլատրված կոռուպցիոն դեպքերի բացահայտմանը։ Ղեկավարում է «Հետաքննող լրագրողներ» ՀԿ-ն։ «Հետք» առցանց պարբերականի գլխավոր խմբագիրն է։


== Կենսագրություն ==
Էդիկ Բաղդասարյանը ծնվել է 1962 թվականի դեկտեմբերի 7-ին ԼՂԻՄ Շուշի քաղաքում։ 1981-1984 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում, իսկ 1984-1987 թվականներին՝ Մոսկվայի պետական համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետում։ 1987-1993 թվականներին եղել է Հայաստանի պետական հեռուստատեսության կրտսեր խմբագիր, այնուհետև՝ խմբագիր, գրական ծրագրերի խմբագիր, նամակների բաժնի խմբագիր, «Օր 7-րդ» ծրագրի գլխավոր խմբագիր։ 1993-1995 թվականներին ծառայել է Հայաստանի զինված ուժերում։ 1995 թվականին եղել է Հայաստանի պաշտպանության նախարարության վավերագրական ֆիլմերի ստուդիայի տնօրեն։ 1995-1999 թվականներին աշխատել է որպես անկախ լրագրող։ 1999 թվականից մինչ օրս գլխավորում է «Հետաքննող լրագրողներ» ՀԿ-ն։ Ներկայումս «Hetq.am» առցանց պարբերականի գլխավոր խմբագիրն է։ Ղեկավարում է նաև «Վերսուս» ստուդիան։ 2000 թվականից մինչ օրս նախագահում է «Հայաստանում հետաքննող լրագրողների ասոցիացիան»։


== Հարձակում ==
2008 թվականի նոյեմբերի 17-ին Էդիկ Բաղդասարյանը հարձակման է ենթարկվել։ Հարձակումը տեղի է ունեցել ժամը 20։00-ի սահմաններում, երբ լրագրողը դուրս է եկել Բուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Հետք» առցանց պարբերականի գրասենյակից և մոտեցել իր ավտոմեքենային։ Ըստ լրագրողի՝

Հարվածից հետո լրագրողն ուշագնաց է եղել, հետո ուշքի եկել։ Ըստ նրա՝ հարձակվողները փախուստի են դիմել, երբ մոտակա շինության պարեկապահակային ծառայության աշխատակիցը օդ է կրակել։
Դեպքի առթիվ ոստիկանության Կենտրոն քննչական բաժնում հարուցվել է քրեական գործ՝ դիտավորությամբ, մի քանի հոգու կողմից անձին միջին ծանրության վնասվածք հասցնելու հոդվածով։
Դեպքից մի քանի օր անց լուրեր են տարածվել, թե ծեծի կազմակերպիչը եղել է ՀՀԿ-ական նախկին պատգամավոր, բնապահպանության նախկին նախարար Վարդան Այվազյանը։ Հետագայում Վարդան Այվազյանը հերքել է այդ լուրը՝ նշելով, որ դեպքի օրը բացակայել է երկրից։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
1998 թվականին ստացել է Երևանի մամուլի ակումբի մրցանակը՝ «Ֆիլմ-հետաքննությունների համար» անվանակարգում։ 2000 թվականին Շողակաթ հեռուստաընկերության կողմից արժանացել է մրցանակի՝ «Լավագույն սցենար» անվանակարգում։ 2011 թվականին ստացել է «Մամուլի ազատության ժամանակը» մրցանակ՝ հետաքննական լրագրության զարգացման, անկախ դիրքորոշման և մասնագիտական խիզախության համար։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու որդի։


== Ծանոթագրություններ ==
Յակովլևո (գյուղ, Վաչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՅակովլևոՅակովլևո (ռուս.՝ Яковлево), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արևելյան Ջարրա

Արևելյան Ջարրա (անգլ.՝ Jarra East [Ջարրա Իսթ]), Գամբիայի 37 շրջաններից մեկը, որը գտնվում է երկրի հարավային մասում տեղակայված Ցածր գետ մարզում։ Արևելյան Ջարրան հարավում սահմանակցում է Սենեգալի հետ։ Բնակչությունը 2013 թվականի տվյալներով կազմում է 13,010 մարդ։ Բնակչությունը հիմնականում դավանում է իսլամ։


== Տես նաև ==
Գամբիայի վարչական բաժանում
Վիկտորյա Աղանուր

Վիկտորյա Աղանուր (իսկական անունը՝ Վիկտորյա Աղանուրյան, մայիսի 26, 1855(1855-05-26)[…], Պադովա, Ավստրիական կայսրություն - մայիսի 8, 1910(1910-05-08)[…], Հռոմ, Իտալիա), հայազգի իտալական բանաստեղծուհի։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է մայիսի 26-ին, Պադուայում, Մադրասից գաղթած հայ ազնվականի ընտանիքում։ 1881–1890 թվականներին ապրել է Նեապոլում։
1890 թվականից ընտանիքով տեղափոխվել է Վենետիկ։


== Ստեղծագործություններ ==
Առաջին բանաստեղծությունները լույս են տեսել «Նոր անթոլոգիա» ժողովածուում, որը նկարազարդել է քույրը՝ Ելենան։ Առաջին գիրքն Աղանուրը հրատարակել է 1900 թվականին։ «Նոր լիրիկա» (1908) ժողովածուում ամփոփված են Աղանուրի քնարական բանաստեղծությունները, որոնց հիմնական մոտիվը սերն է։
Աղանուրի մասնակցությամբ Արսեն Ղազիկյանը հայերենի է թարգմանել նրա «Հավիտենական զրույց» (1905) և «Նոր երգեր» (1910) բանաստեղծությունների ժողովածուները։ Իր ստեղծագործություններում Աղանուրը արտացոլել է նաև հարազատ ժողովրդի բախտը, հայրենի օթևանից զրկված իր եղբայրների վիշտը («Հեռավոր եղբայրներիս»)։ Մահացել է 1910 մայիսի 8-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ճանաչենք մերոնց․ Վիտորիա Աղանուր
A. Russi, Aganoor, Vittoria, in «Dizionario Biografico degli Italiani», I, 1960
G. CENTONZE, Vittoria Aganoor a Castellammare (2007)
"Biblioteca comunale Vittoria Aganoor Pompilj di Magione (PG)
Voce in Le autrici della letteratura italiana: bibliografia dell'otto/novecento
Սողած

Սողած, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խլաթի գավառակում։
Գյուղի մասին հիշատակումներ կան այստեղ գրված ձեռագիր հիշատակարանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Թիմ Արմենիա

«Թիմ Արմենիա» (անգլ.՝ Team Armenia), հայկական շախմատային օնլայն ակումբ Chess.com շախմատային կայքում (Chess.com-ը օնլայն շախմատի ամենահայտնի հարթակն է իր ավելի քան 10.000.000 գրանցված անդամներով)։ Ակումբը հիմնադրվել է 2008 թ. հոկտեմբերի 25-ին, մասնակցում է Chess.com կայքի ամենահայտնի մրցաշարերին՝ World League, Euro League, Chess960 World League: 2013 թվականից սկսած մրցաշարերի արդյունքները հնարավոր է տեսնել հետևյալ կայքում՝ chessleagues.com: «Թիմ Արմենիան» իր հաջողություններով Chess.com կայքի ազգային առաջատար ակումբներից մեկն է։


== «Թիմ Արմենիա»-ի նվաճումները ==
«Թիմ Արմենիա»-ի գլխավոր նվաճումներն են
2011 թ. «World League» 2-րդ դիվիզիոն, 3-րդ հորիզոնական,
2012 թ. «Euro League» 2-րդ դիվիզիոն, 1-ին հորիզոնական,
2012 թ. «World League» 1-ին դիվիզիոն, 1-ին հորիզոնական,
2012 թ. «Chess960 World League» 1-ին հորիզոնական,
2013 թ. «Euro League» 1-ին դիվիզիոն, 2-րդ հորիզոնական,
2013 թ. «World League» 1-ին դիվիզիոն, 2-րդ հորիզոնական,
2013 թ. «Chess960 World League» 1-ին դիվիզիոն, 1-ին հորիզոնական,
2014 թ. «Euro League» 1-ին դիվիզիոն, 1-ին հորիզոնական,
2014 թ. «Chess960 World League» 1-ին դիվիզիոն, 1-ին հորիզոնական,
2014 թ. «World League» 1-ին դիվիզիոն, 1-ին հորիզոնական
2015 թ. «Chess960 World League» 1-ին դիվիզիոն, 2-րդ հորիզոնական


== Անդամագրությունը թիմում ==
Թիմի անդամ կարող են դառնալ Chess.com կայքում գրանցված միայն ազգությամբ հայ օգտատերերը։ Գրանցման հայտն ընդունվում է թիմի գլխավոր էջից, որին կարճ ժամանակում արձագանքում են թիմի ադմինիստրատորները։


== Թիմի կազմը ==
«Թիմ Արմենիա»-ում գրանցված են ավելի քան 1200 օգտատերեր, որոնցից առավել ակտիվորեն մասնակցում են մոտ 230-ը։ Նրանց կազմում են տարբեր տարիքային խմբերի ինչպես սիրողական, այնպես էլ պրոֆեսիոնալ շախմատիստներ։ Վերջիններիս թվում են Մելիքսեթ Խաչիյանը, Դավիթ Պետրոսյանը, Տաթև Աբրահամյանը և այլք։ Թիմի անդամների գերակշիռ մասը բնակվում է Հայաստանում, սակայն անդամներ կան նաև ԱՄՆ-ից, Գերմանիայից, Իսպանիայից, Հունաստանից, Շվեյցարիայից, Կանադայից, Շվեդիայից, Մեծ Բրիտանիայից, Իտալիայից և Ավստրիայից։


== Արտաքին հղումներ ==
«Թիմ Արմենիա»-ի պաշտոնական էջը chess.com-ում
chess.com-ի առաջնությունների պաշտոնական կայքը
Քարիկ

Քարիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Միոդրագ Ջուդովիչ

Միոդրագ Ջուդովիչ (չեռնոգոր.՝ Миодраг Џудовић / Miodrag Džudović, սեպտեմբերի 6, 1979(1979-09-06), Plav, Չեռնոգորիա), չեռնոգորացի նախկին ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ Հանդես է եկել Չեռնոգորիայի ազգային հավաքականում։ Ընդգրկվել է Ռուսաստանի առաջնության պատմության 100 լավագույն լեգեոներների ցուցակում՝ Чемпионат.com պորտալի վարկածով։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Միոդրագն իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է իր հայրենի քաղաքի ակումբում։ 1999 թվականին կատարել է նորամուտը Հարավսլավիայի չորրորդ դիվիզիոնի «Եզերո» ակումբի կազմում։ Նրա օգնությամբ ակումբը բարձրացել է Հարավսլավիայի առաջնության երրորդ (2001), իսկ մեկ տարի անց՝ երկրորդ դիվիզիոն։ 2003 թվականին Միոդրագը տեղափոխվել է հարավսլավական մեկ այլ ակումբ՝ «Եդինստվո», բայց նախքան մրցաշրջանի ավարտը հեռացել է ակումբից և պայմանագիր կնքել Բելգրադի ՕՖԿ-ի հետ, որտեղ խաղադաշտ է դուրս եկել մեկ անգամ։
2004 թվականի սկզբին Միոդրագը տեղափոխվել է Ուկրաինայի Պրեմիեր լիգայի «Վոլին» ակումբ՝ ստորագրելով եռամյա պայմանագիր։ Ուկրաինայի առաջնությունում Միոդրագը նորամուտը կատարել է 2004 թվական մարտի 27-ին` «Կարպատ» ակումբի դեմ խաղում (1:0)։ 2005 թվականի գարնանը Կիևի «Դինամոյի» դեմ խաղում Մյոդրագը լուրջ վնասվածք է ստացել, ինչը հանգեցրել է պայմանագրի վաղաժամկետ դադարեցմանը։ «Վոլինում» անցկացրած երեք ոչ լրիվ մրցաշրջանների ընթացքում Միոդրագն անցկացրել է 44 հանդիպում, որոնցում խփել է մեկ գոլ։
2006 թվականին Միոդրագը տեղափոխվել է Նալչիկի «Սպարտակ»։ Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգայում Միոդրագը նորամուտը նշել է 2006 թվականի մարտի 18-ին՝ ԲԿՄԱ-ի դեմ առաջին տուրի խաղում (0:1)։ 2006 թվականի մարտի 26-ին Միոդրագը խփել է իր առաջին գոլը «Սպարտակի» կազմում։ Դա դարձել է ակումբի առաջինը գոլը Պրեմիեր լիգայում։ 2007 թվականին Միոդրագը դարձել է Նալչիկի թիմի ավագ։ 2010 թվականի մրցաշրջանի առաջին տուրի՝ Մախաչկալայի «Անժիի» հետ խաղը դարձել է հարյուրերոդ հանդիպումը, որ Միոդրագն անցկացրել է Նալչիկի ակումբի մարզաշապիկով։ 2012 թվականի ամռանը, չնայած Նալչիկի թիմի՝ Պրեմիեր լիգայից դուրս մնալուն, Միոդրագը երկարաձգել է ակումբի հետ պայմանագիրը մինչև 2014 թվական։


=== Ազգային հավաքականում ===
Չեռնոգորիայի հավաքական Միոդրագ Ջուդովիչն իր նորամուտը կատարել է 2008 թվականի նոյեմբերի 19-ին՝ Մակեդոնիայի դեմ ընկերական խաղում։

2013 թվական սեպտեմբերի 7-ի դրությամբԸնդհանուր՝ 26 հանդիպում / 1 գոլ, 11 հաղթանակ, 9 ոչ-ոքի, 6 պարտություն


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է։ Կնոջ անունը Սոնյա է։ Միոդրագն ունի  չորս երեխա ունի՝ երկու դուստր՝ Պետրան ու Տատյանան և երկու որդի՝ Բրանկոն ու Վուկաշինը։ Վերջինս ծնվել է 2013-ի հուլիսի 9-ին։


== Ելույթների վիճակագրություն ==
Նշումներ՝ ?-ով նշված են այն վանդակները, որոնց տվյալներն ամբողջական չեն գավաթային խաղերի, ինչպես նաև Հարավսլավիայի 1999/00 և 2000/01 առաջնությունների հաշվետվությունների բացակայության պատճառով։ 

2014 թվականի նոյեմբերի 12-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը Sportbox.ru կայքում
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (314301-314400)

Աստերոիդների ցանկ (314201-314300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (314401-314500)
 Աստերոիդների ցանկ (314201-314300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (314401-314500)
Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտ

ՀՀ ԳԱԱ Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտ, թանգարան Երևանում, Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի գիտամշակութային հաստատություն. կազմակերպվել է 1995 թվականի մարտին։ Խնդիրն է՝ հավաքել, մշակել, հրատարակել, պահպանել և ցուցադրել Թուրքիայի կառավարող շրջանների կողմից նախապատրաստված և 1915-1923 թվականներին իրականացված հայոց ցեղասպանությանը վերաբերող փաստաթղթեր, լուսանկարներ, գրականություն ևն։


== Պատմություն ==
Թանգարանը  մտահղացվել ու նախաձեռնվել է  Հայոց  ցեխասպանության 80-ամյա տարելիցի շեմին, ՀՀ գրողների միության անդամ, բանաստեղ , հրապարակախոս՝ Սասուն Գրիգորյանի կողմից, նախնական «Ուխտատուն» վերտառմամբ։ Նախագծվել եւ կառուցվել ՝է 1994-1995թթ.,   բացվել է 1995 թվականի ապրիլին։ Այն կառուցվել է Մեծ Եղեռնի հուշարձանի հարթակի հարավարևմտյան անկյունում՝ ստորգետնյա լուծմամբ (ճարտարապետներ՝ Սաշուր Քալաշյան, Լ. Մկրտչյան), որով ամբողջացել է Մեծ Եղեռնի հուշահամալիրը։ Հիմնադիր տնօրեն՝ Լ. Բարսեղյան։


== Շինությունը ==
Կառույցի տանիքի մակերևույթը հավասարեցված է Մեծ Եղեռնի հուշարձանի հարթակին։ Օղակաձև շենքը երկհարկանի է։ Ճարտարապետական հորինվածքի կենտրոնը ներքին բակն է, որի շուրջը խմբավորված են թանգարանի հիմնական տարրերը՝ նախասրահն ու ցուցասրահները։ Ցուցասրահները, որ տեղավորված են երկրորդ հարկում, երեքն են՝ ներածական սրահ, ցեղասպանության սրահ, խորանասրահ։ Ներքին բակի կենտրոնում տապանի տեսքով քարե մեծադիր (8 մ x 3 մ) խաչքարն է (քանդակագործ Ֆ. Առաքելյան)։


== Նյութեր ==
Թանգարանի մշտական ցուցադրությունում ներկայացված են փաստաթղթեր, վավերագրական արժեք ունեցող լուսանկարներ, բազմատեսակ նյութեր, որոնք արտացոլում են միջազգային հասարակայնության վերաբերմունքը հայոց ցեղասպանության նկատմամբ։


== Տես նաև ==
Հայոց ցեղասպանություն


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական Կայք
Պոբորկա

Պոբորկա (ուկրաիներեն՝ Побірка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տեպլիկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1250 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոբորկա գյուղում բնակվում էր 677 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,309 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2190,94 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժողովածու (3329)

Ժողովածու (3329), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3329 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1729 թվականին Հովհաննես Երեց գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Մինաս Խախտեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,8×15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 236 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգրով։  Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ մետաքսե պատյան։ Հիշատակարաններ՝ 231ա։


== Բովանդակություն ==
Առ․ Սիւնեցւոյ Մեկնութիւն Սահմանաց զբոց։
Ճառք (Գր․ Սքանչելագործ, Աթանաս)։
Աթանասի թուղթ առ Յովբիանոս։


== Ծանոթագրություններ ==
Բեռնե (շրջան)

Բեռնեի շրջան (ֆր․՝ Arrondissement de Bernay), շրջան Ֆրանսիայի Նորմանդիա երկրամասի Էր դեպարտամենտում։ Ունի 297 համայնք, որոնք բաշխված են իր կազմում ձևավորված 16 կանտոններում։ 2016 թվականի տվյալներով շրջանն զբաղեցնում էր 3․226,7 քառակուսի կիլոմետր տարածք, բնակչության թվաքանակը եղել է 227․054  ։


== Պատմություն ==
Բեռնեի շրջանը կազմավորվել է 1800 թվականին։ 2006 թվականին ընդարձակվել է՝ իր կազմում ներառելով նաև Էվրյո շրջանից տրված Ամֆրեվիլ լա Կամպայն կանտոնը։ 2017 թվական հունվարին իրականացված վերակազմավորման արդյունքում Էվրյո շրջանից ստացել է 77, Լեզ Անդելի շրջանից՝ 1 համայնք և իր համայնքներից մեկն էլ տվել է Էվրյո շրջանին։
2015 թվականի հունվարի դրությամբ Բեռնեի շրջանի կազմում ընդգրկված էին հետևյալ կանտոնները․


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Bernay sobre el Instituto Nacional de Estadística y de Estudios Económicos de Francia (INSEE, ֆրանսերեն)
Տիխայա Ժուրավկա (Չերտկովսկի շրջան)

Տիխայա Ժուրավկա (ռուս.՝ Тихая Журавка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Չերտկովսկի շրջանում։ Մտնում է Նագիբինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ժիրկովսկի գյուղական բնակավայր

Ժիրկովսկի գյուղական բնակավայր, մունիցիպալ կազմավորում Ռուսաստանի Դաշնության Նովգորոդի մարզի Դեմյանսկի շրջանում։
Ադմինիստրատիվ կենտրոն՝ Ժիրկովո գյուղ։


== Աշխարհագրական դիրք« ==
Գյուղական բնակավայրը գտնվում է Նովգորոդի մարզի հարավ-արևելքում՝ Դեմյանսկից դեպի արևմուտք։ Գյուղական տարածքի շրջակայքում հոսում են Պոլա, Յավոն, Չերնորուչենկա և Վոլոչյա գետերը։


== Պատմություն ==
Գյուղական համայնքի կարգավիճակը և սահմանները հաստատված են Նովգորոդի մարզի «Նովգորոդի ադմինիստրատիվ-վարչատարածքային կառուցվածքի մասին» օրենքներով 2005 թվականի նոյեմբերի 11-ից։
2010 թվականի ապրիլի 12-ից բնակավայրի կազմում ընդգրկվել են Վելիկի Զախոդի գյուղական բնակավայրերը (Աննիյու, Վելիկի Զախոդ, Վիսյուչի Բոր, Զարյա, Իգնատիցի, Կամենկա, Կլյոնկա, Կլուկսովո, Կովրի, Կորպովո, Կոստկովո, Կրասնայա, Մասլինո, Միխալյովո, Նաարեզկա, Նովիյ Բրոդ, Նովոյե Սոխնովո, Օխրինո, Պախինո, Պոդնովինկա, Պրիվոլե, Ստարիյ Բրոդ, Տոբոլկա, Խախալի, Խմելի, Ցեմենա, Յամնիկ գյուղերը) և Տարասովսկի գյուղական համայնքները (Նովգորոդի մարզ) (Բերեզնիկ, Բոլդիրի, Բորոկ, Վիսոկուշա, Վյազովնա, Գոլովկովո, Երմակավո, Զաբոլոտե, Իգոժևո, Իկանդովո, Լեոնիխա, Մեգլինո, Պենկովո, Պրիդորոժնայա, Տարասովո գյուղերը)։
Հիմք ընդունելով Ժիրկովսկու գյուղական բնակավայրերի պատգամավորների խորհրդի 2012 թվականի նոյեմբերի 28-ի թիվ 128՝ «Դեմյանի շրջանի  Ժիրկովսկու գյուղական բնակավայրի բնակավայրերի կարգավիճակի վերացման մասին» որոշումը և Նովգորոդի տարածածրջանի Դումայի որոշմամբ 2012 թվականի դեկտեմբերի 26-ի թիվ 407-5ՕԴ «ԴԵմյանի շրջանի բնակավայրի բնակավայրերի կարգավիճակի վերացման մասին», վերացվել է Աննինո գյուղի բնակավայրերի կարգավիճակը, Նոր Լադոմիրի գյուղը՝ բնակավայրերի նշանների կորստի պատճառով։ 2013 թվականի մարտի 1-ի կետ 216-ՕԶ Նովգորոդի մարզի օրենքով, Աննինի և Նովիյե Լադոմիրի գյուղերը  հեռացվեցին Ժիրովսկու բնակավայրերի կազմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Բատավա

Բատավա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լիպյանկա (գյուղ, Կրասնոգրադի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼիպյանկաԼիպյանկա (ուկրաիներեն՝ Липянка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոգրադի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1908 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լիպյանկա գյուղում բնակվում էր 85 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1335 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 63,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վեջին

Վեջին (վրաց.՝ ვეჯინი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Գուրջաանի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 420 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գուրջաանից հեռու է 7 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2935 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ (99,6%)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սլոբոդա-Դաշկովեցկայա

Սլոբոդա-Դաշկովեցկայա (ուկրաիներեն՝ Слобода- Дашковецька), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Վիննիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սլոբոդա-Դաշկովեցկայա գյուղում բնակվում էր 354 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,91 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 389,01 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դեղին արագիլը

Դեղին արագիլը (ռուս.՝ Жёлтый аист), 1950 թվականի խորհրդային նկարված մուլտֆիլմ՝ ստեղծված Լև Ատամանովի  կողմից չինական հին հեքիաթի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմի հիմքում ընկած է չինական հին հեքիաթ մի թափառական երաժշտի մասին, որը ծնվել է այն ժամանակներում, երբ Չինաստանում իշխում էին դաժան ու ժլատ մանդարինները։ Շուկայում հայտնվում է մանդարինը։ Նրան տեղափոխում են գահավորակով, պահակնների ուղեկցությամբ։ Հասարակ մարդիկ ընկնում են գետնին ու գլուխ խոնարհում նրա առաջ մինչև գետին։ Միայն Մի երաժիշտը  չի խոնարհվում նրա առաջ և փախչում է պահակններից։ Երաժշտին թաքցնում են թեյարանում և որպես երախտագիտություն նա նվագում է ֆլեյտա ու երգում մարդկանց համար իր երգերը։ Ապա նա թեյարանի պատին նկարում է դեղին արագիլ ու ասում, որ արագիլը կերգի ու կպարի ազնիվ մարդկանց համար, իսկ մանդարինի համար՝ երբեք։ Մանդարինի ծառանները լսում են, թե ինչպես են մարդիկ երգում թեյարանում, իսկ դեղին արագիլը պարում է նրանց համար, և այդ մասին հայտնում են իրենց տիրոջը։ Մանդարինը գնում է թեյարան, հրամայում է կտրել պատի այն հատվածը, որի վրա պատկերված է դեղին արագիլը և այն տանել իր պալատ։ Պալատում մանդարինը փորձում է հրամայել արագիլին, համոզել նրան, հանձնարարում է փայտերով հարվածել պատկերին, ապա  զայրանում է ու հրամայում ներկել այն։ Սակայն արագիլի նկարը հայտնվում է ցանկացած ներկի տակից։ Իսկ երբ լսվում է Մի երաժիշտի նվագը, դեղին արագիլը կենդանանում է, պոկվում պատից, պատուհանից դուրս թռչում ու գնում երաժշտի մոտ։


== Ստեղծողներ ==
Ստեղծողների ցանկը կազմված է ըստ մուլտֆիլմի լուսագրերի։


== Մրցանակներ ==
1951 – Դելիի միջազգային կինոփառատոնի պատվավոր դիպլոմ
1952 – Բոմբեյի միջազգային կինոփառատոնի դիպլոմ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Фильмы-сказки. Сценарии рисованных фильмов. Выпуск 1. — М.: Госкиноиздат, 1950. — 208 с.
Жёлтый Аист и Гора Солнца. — Облака, 2015. — ISBN 978-5-906807-13-7


== Արտաքին հղումններ ==
«Դեղին արագիլ» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Դեղին արագիլ» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
«Жёлтый аист» — Мультик.ру
(8815) Դինռեգաս

(8815) Դինրեգաս (անգլ.՝ Deanregas), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի փետրվարի 23-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,252825 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9435 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5622 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1235,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,291483 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,79° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8815) Դինրեգաս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Զվենիգորոդկա (գյուղ, Ալեքսանդրիայի քաղաքային խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶվենիգորոդկաԶվենիգորոդկա (ուկրաիներեն՝ Звенигородка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի քաղաքային խորհուրդում։
2001 թվականի տվյալներով Զվենիգորոդկա գյուղում բնակվում էր 1 108 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բարրա դու Պիրաի

Բարա դու Պիրաի (պորտ.՝ Barra do Piraí), համայնք Բրազիլիայում՝ Ռիո դե Ժանեյրո նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ռիո դե Ժանեյրո նահանգի հարավային մարզում։ Մտնում է Բարրա դու Պիրաի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 96 282 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 578,471 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 164,9 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1890 թվականի մարտի 10-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 704.039.514,00 հազար ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 7.633,85 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,781 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Տեղանքի կլիման լեռնային արևադարձային է։ Ըստ Կոպենի դասակարգման կլիման դասվում է Cwa կատեգորիայի։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Բարա դու Պիրաիի մասին
Ախուրիկ (այլ կիրառումներ)

Ախուրիկ, կարող է վերաբերել՝

Ախուրիկ - գյուղ Գյումրիի տարածաշրջանում
Ախուրիկ - գետ Շիրակի մարզում
Սպիրովկա

Սպիրովկա (ռուս.՝ Спировка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Սլոբոդսկոյ շրջանում Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վյատկա գետի աջ ափին՝ 767 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է անտառներում, Սլոբոդսկոյ քաղաքից 5 կմ արևմուտք։ Գետը հոսում է արևելք ապա թեքվում հարավ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կամա, գետի ենթաավազանը՝ Կամից մինչև Սպիտակ գետի վտակները։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300212111100031990
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103199
Ավազանի կոդը - 10.01.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (161101-161200)

Աստերոիդների ցանկ (161001-161100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (161201-161300)
 Աստերոիդների ցանկ (161001-161100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (161201-161300)
Սարիղամիշ

Սարիղամիշ (հայերեն՝ Եղեգնիկ, թուրքերեն՝ Sarıkamış), քաղաք Թուրքիայի Կարսի մարզում։ Նախկինում մտել է Մեծ Հայքի Այրարատ նահանգի Վանանդ գավառի կազմի մեջ։ Քաղաքը հայտնի է որպես լեռնադահուկային կուրորտ։


== Սարիղամիշում ծնվածներ ==
Արմենակ Մնջոյան - հայ քիմիական գիտությունների դոկտորԱրամ Մելիք-Ստեփանյան - հայ գիտնական


== Արտաքին հղումներ ==
Սարիղամիշի մասին դասարան․ամ կայքում Archived 2016-09-05 at the Wayback Machine.
Սարիղամիշ քաղաքի պաշտոնական կայքը
Թերմոպիլե

Թերմոպիլե (հուն․՝ Θερμοπύλαι), լեռնանցք Թեսալյան հարթավայրից հարավ, միացնում է Հունաստանի հյուսիսային և հարավային շրջանները։


== Անվանում ==
Անվանումը հին հունարեն բառացի նշանակում է «տաք դրունք» (մոտակայքում կան հանքային տաք աղբյուրներ)։ Դիցաբանական աղբյուրներին համաձայն հունական հերոս  Հերակլես ը իր մահից առաջ հրահանգում է հետնոդրներին այրել իր դին Էտա լեռան գագաթին։  Խարույկի հետևանքով էտայի ստորոտին տաք աղբյուրներ են ժայթքում, ի պատիվ որոնց  հարևան լեռնանցքը ստանում է իր անունը։ Էտայի և Թերմոպիլների հարևանությամբ գտնվում է Դորիդա լեռնային շրջանը, որտեղ հետագայում հանգրվանում են Հերակլեսի որդիները ։


== Պատմություն ==
Մ․ թ․ ա․ 480 թվականին, հույն-պարսկական պատերազմների ժամանակ, 300 սպարտացիներ՝ Լեոնիդաս թագավորի գլխավորությամբ տոկուներեն պաշտպանեցին Թերմոպիլեն պարսիկներից և բոլորը զոհվեցին անհավասար մարտում
:


== Ծանոթագրություններ ==
Նիժնի Այրյում

Նիժնի Այրյում (ռուս.՝ Нижний Айрюм, ադըղե.՝ Ычӏэгъ Арым), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետության Գիագինսկայայի շրջանի կազմում։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը 2019 թվականի տվյալներով կազմում է 266 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կլեմյատինո (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿլեմյատինոԿլեմյատինո (ռուս.՝ Клемятино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
ԽՍՀՄ դրոշ

ԽՍՀՄ դրոշը Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միության պետական դրոշն էր 1923 թվականից մինչև այդ պետության փլուզումը։ Դրոշը կարմիր ուղղանկյուն պաստառ է, լայնքի և երկայնքի 1 ։ 2 հարաբերակցությամբ։ Վերևի ձախ անկյունում խաչաձևված մուրճի և մանգաղի ոսկեգույն պատկերն է, իսկ մուրճ և մանգաղի վերևում՝ հնգաթև աստղ։ Կարմիր գույնը խորհրդանշում է միջազգային կոմունիստական շարժումը («բանվորների և գյուղացիների թափած արյունը»), մուրճը՝ բանվոր դասակարգը, իսկ մանգաղը՝ գյուղացի դասակարգը։
Վասիլ Կիրկով

Վասիլ Կիրկով (մայիսի 15, 1870(1870-05-15), Կառլովո, Պլովդիվի մարզ, Բուլղարիա - նոյեմբերի 28, 1931(1931-11-28), Սոֆիա, Բուլղարիա), բուլղարացի դերասան։
1892 թվականից աշխատել է «Արցունք և ծիծաղ» թատրոնում (Սոֆիա, 1904 թվականից՝ ժողովրդական թատրոն)։ Բուլղարիայի առաջին պրոֆեսիոնալ դերասաններից և ազգային թատրոնի ռոմանտիկական ուղղության նշանավոր ներկայացուցիչ։ Մեծ ողբերգականությամբ է կատարել Համլետի (Շեքսպիրի «Համլետ»), Ֆերդինանդի (Շիլլերի «Սեր և խարդավանք»), Նեխլյուդովի («Հարություն», ըստ Լև Տոլստոյի) դերերը։


== Աղբյուրները ==
Հանրագիտարան Բուլղարիա' հատոր 3, հրատարակչություն գիտությունների ակադեմիայի, Սոֆիա, 1982