Կելեստինոս II

Կելեստինոս II (լատ.՝ Celestinus PP. II, աշխարհիկ անունը՝ Գվիդո դել Կաստելլո, իտալերեն՝ Guido del Castello (կամ de Castellis); անհայտ, Città di Castello, Պերուջա, Ումբրիա, Իտալիա - մարտի 8, 1144, Հռոմ, Պապական մարզ), Հռոմի պապ 1143 թվականի սեպտեմբերի 26-ից մինչև 1144 թվականի մարտի 8-ը։


== Կենսագրություն ==
Գվիդոն ծնվել է Տոսկանայում՝ Չիտտա-դի-Կաստելլոյում, և, հավանաբար, եղել է տեղի ազնվականի Նիկկոլո դի Կաստելլոյի որդին։ Պատանեկության տարիներին սովորել է Աբելարի մոտ։ Ի վերջո, Գվիդոն իր կարիերան սկսել է Հռոմում, Կալիկստե II պապի օրոք, որպես սարկավագ։ 1127 թվականին Գոնորիոս II պապը նրա հոգևոր աստիճանը բարձրացնում է՝ դարձնելով Սանտա-Մարիա-ին Վիա-Լատա եկեղեցու կարդինալ-սարկավագ։ Հերթական հերետիկոսական շարժման ժամանակ Գվիդոն աջակցում է Ինոկենտիոս II-ին, և վերջինս 1128 թվականին նրան բարձրացրեց Սան-Մարկո եկեղեցու կարդինալի աստիճանի։ Որպես Սան-Մարկոյի կարդինալ նա Մոնտեկասինո աբբայության հետ հարաբերություններում Ինոկենտիոսի պահանջների կողմնակիցն էր, և որպես նրա հանդեպ հավատի նշան Ինոկենտիոսը Գվիդոյին դարձնում է Բենևենտոյի ռեկտոր։ Այս ամենից հետո պապը նրան11140 թվականին դարձնում է Ֆրանսիայի լեգատ։ 1138 թվականի նոյեմբերին երկու այլ կարդինալների հետ համատեղ (այդ թվում՝ իրեն ապագայում փոխարինող Լուցիուս II պապը) նա Ինոկենտիոս II-ի անունից մասնակցել է Անակղետոս II-ի երեք  հետևորդների հետ տեղի ունեցած բանավեճին, բայց ցանկալի արդյունքի (համոզել Ռոժեր II-ին՝ դադարել աջակցել հակապապին), չի հասել։ Ինոկենտիոս II-ի մահից երկու օր անց Գվիդոն ընտրվում է պապ  (1143 թվականի սեպտեմբերի 25) և ընդունում է Կելեստինոս II անունը։


== Պապություն ==
Կելեստինոսը ղեկավարեց եկեղեցին ընդամենը հինգ ամիս և տասներեք օր, և նրա պոնտիֆիկատին բնորոշ էր կոնֆլիկտը պապից աշխարհիկ իշխանությունից հրաժարվելու պահանջ առաջադրող հռոմեական սենատի հետ։ Կելեստինոս II-ը չէր ընդունում Ռոժեր II-ի թագավորական տիտղոսը, չնայած, որ նման որոշում կայացրել էր Ինոկենտիոս II-ը՝ դրանով ինքն իրեն զրկելով սիցիլիական թագավորից օգնություն ստանալու հնարավորությունից։ Նա անգլիական գահի համար Բլուա տոհմի դեմ  պայքարում աջակցեց Պլանտագենետներին։ Որպեսզի սա ի ցույց դրվի, նա հրաժարվեց լեգատի կարգավիճակը երկարաձգելուց։ Ինոկենտիոս II-ի լեգատ դարձավ թագավորի՝ Ստեֆան Բլուացու եղբայր Հենրիխ Բլուացին. Ֆրանսիայի արքա Լուի VII-ի խնդրանքով նա չեղարկեց իրեն նախորդած Ինոկենտիոս II պապի բանադրանքը։ Կելեստինոս II-ը մահացել է 1144 թվականի մարտի 8-ին Պալատին բլրի վրա գտնվող Սուրբ Սեբաստիանի վանքում և հուղարկավորվել է Լաթերանյան պալատում։
Կելեստինոս II-ը համարվում է առաջինը այն պապերից, ովքեր հիշատակված են այսպես կոչված «Կանխագուշակություններ պապերի մասին»՝ 1595 թվականին հրապարակված, սակայն սկզբանպես Մաղաքիայի (XII դար) կողմից գրված մարգարեության մեջ։ Այս մարգարեության համաձայն Կելեստինոս II-ը պետք է որ առնվազն 111 հետևորդ ունեցած լիներ։


== Ծանոթագրություն ==


== Գրականություն ==
«Целестин, римские папы»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Норвич, Джон Расцвет и закат  Сицилийского королевства. Нормандцы в Сицилии. 1130—1194. — М.: Центрполиграф, 2005. — 399 с. — ISBN 5-9524-1752-3
Mann, Horace K., The Lives of the Popes in the Middle Ages, Vol 9 (1925)
Thomas, P. C., A Compact History of the Popes, St Pauls BYB, 2007


== Հղումներ ==
«Целестин II» (անգլերեն)։ Encyclopædia Britannica։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-24-ին։ Վերցված է 2012-02-19 
«Целестин II» (անգլերեն)։ Catholic Encyclopedia։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-24-ին։ Վերցված է 2012-02-23