armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ուրբնիսի (Քարելի շրջան)

Ուրբնիսի (վրաց.՝ ურბნისი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 640 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 10 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1109 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կովկասյան գեղգեղիկ

Կովկասյան գեղեգեղիկ (լատ.՝ Phylloscopus sindianus) , շահրիկների ընտանիքի թռչուն։ Բնադրող-չվող է, քիչ տարածված։


== Կառուցվածք ==
Մարմնի երկարությունը 10,5 - 11 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 15-21 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 8,25 - 8,5 գ։ Փոքր շահրիկ է, ոտքերը՝ սև, կտուցը՝ պստլիկ, առաջնային փետուրների դուրս ցցված ծայրը՝ կարճ։ Մարմինը վերևից և կողքերը դարչնագույն են, հոնքը՝ երկար, աղոտ սպիտակ, թարմ փետրավորման դեպքում առաջնային փետուրները բաց գույնի նեղ ծայրերով են։


== Կենսակերպ ==
Աշխույժ է, միջատներ է որոնում ծառերի սաղարթներում, հաճախ պոչը տմբտմբացնում է։ Բնակվում է անտառներում, գետափերի մացառուտներում, ենթալպյան մարգագետիններում։ Սնվում է անողնաշարավորներով։


== Բնադրում ==
Գարնանային ամենավաղ վերադարձը՝ մարտի 1-ին օրերից։ 1-ին բները գրանցված են հուլիսի սկզբին և մայիսի 2-րդ տասնօրյակի վերջին։ 
Բույնը գավաթաձև է (գնդանման)՝ բույսերից, փետուրներից, ձիու մազից։ Բնադրում է գետնին։ Ձվերը բներում հայտնվում են մայիսի 2-րդ տասնօրյակին, կրկնակի բնադրման դեպքում՝ հունիսի ընթացքում։ Դնում է 15 մմ տրամագծով, սպիտակ՝ կարմիր պտերով 4 ձու։ Ձագերը հայտնվում են հուլիսի սկզբին, թռիչքին լավ տիրապետող երիտասարդ թռչունների ընտանեկան խմբերը՝ հուլիսի վերջին։ Աշնանային չուն՝ հոկտեմբերի 2-րդ կեսից - նոյեմբերի 1 - ին տասնօրյակին։ Կենսակերպին վերաբերող այլ հատկանիշների մասին տվյալները բացակայում են։
Մարդակերոց

Մարդակերոց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շատախի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մզուք

Մզուք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մոտկանի գավառակում։
Միջին դարերում եղել է հայ գրչության կենտրոն։
1909 թվականին ուներ 20, 1914 թվականին ուներ 30 տուն հայ բնակիչ։
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործությունն ու անասնապահությունն էր։
Մզուքն ավերվել է, իսկ բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել կամ կոտորվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Չաինկա (գետ)

Չաինկա (ռուս.՝ Чаинка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վիչեգդա գետի աջ ափին՝ 92 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000024235
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002423
Ավազանի կոդը - 03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Rok Kiss

Rok Kiss (Հանգըլ 록키스), Հարավկորեական տղաների խումբ, բաղկացած չորս անդամից։ Rok Kiss խմբի պաշտոնական դեբյուտը տեղի է ունեցել 2014 թվականի հուլիսի 4-ին կորեական Show Champion հեռուստածրագրի շրջանակներում։


== Անդամներ ==
Rok KISS խումը բաղկացած է չորս անդամից, Կունը խմբի առաջնորդն է նրա իրական անունը Կիմ Ին Գուն է (Հանգըլ 김 인근), Սուն իրական անունը Բանգ Հիոբ (Հանգըլ 방협), Կանի իրական անունը Կիմ Ջոնգ Վու (Հանգըլ 김 정우) և Վու իրական անունը Կիմ Բյոնգ Վու (Հանգլ․김 병효)։ Մինչև երաժշտությամբ զբաղվելը չորս մասնակիցները աշխատում էին որպես մոդելներ։


== Կարիերա ==


=== Կուն ===
Կիմ Ին Գունը Rok KISS խմբի առաջնորդն է, ծնվել է 1983 թվականի, եղել է կորեական հայտնի երգիչների մարզիչը ինչպես Ռայնը, Շին Հյե Սունգը և Նիկոլը (KARA խմբից)։ Կունը մեծ բարձունքների է հասել կորեական հայտնի շատ շոուներում, նաև եղել է հայտնի շատ խանութների մոդել ինչպիսինք են GUESS կամ GQ խանութները։


=== Վու ===
Կիմ Բյոնգ Վու, ծնվել է 1983 թվականին, խմբի մարմնամարզիկն է։ Նա նույնպես հասել է երաժշտական մեծ բարձունքների նա նաև ինտերնետ խանութներում աշխատում էր որպես մոդել։


=== Սուն ===
Բանգ Հյոբ, ծնվել է 1987 թվականին, նա խմբի դրամատիկ անդամն է, ով խաղում է կորեական տարբեր ֆիլմերում։ Նա նկարահանվում է կորեական երգիչների տեսահոլովակներում, ինչպիսինն է Wax-ի «I want to fall in love» երգը կամ Lee Seung Hwan-ի «A reques» երգը։


=== Կան ===
Կիմ Ջենգ Վու, ծնվել է 1984 թվականին, նա խմբի ամենից տաղանդավորն է բացի երգելուց ու պարելուց նա նաև նվագում է կիթառ և դաշնամուր։ Նա աշխատում է որպես մոդել Men’s Health խանութի համար։


== Պաշտոնական դեբյուտ ==
Rok KISS խմբի պաշտոնական դեբյուտը տեղի է ունեցել Show Champion հեռուստածրագրի շրջանակներում MBC ընկերությունում։ Նրանք սկզբնական շրջանում ցանկանում էին դեբյուտը կատարել SBS ընկերության հեռուստածրագրեր The Show-ում կամ Inkigayo-ում։ Սակայն Կորեայում նրանք ունեցան որոշ տարաձայնություններ կապված Ճապոնիայի երկրպագուների հետ և նրանք որոշում են դեբյուտ կատարել MBC ըներությունում, որպեսզի հասանելի լինի նաև ճապոնացիներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կապաճևիզ

Կապաճևիզ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սամթածղարո

Սամթածղարո (վրաց.՝ სამთაწყარო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Դեդոփլիս Ծղարոյի շրջանում։ Գտնվում է Ալազանի հովտում, ծովի մակերևույթից 350 մետր բարձրության վրա։ Դեդոփլիս Ծղարոից 48 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1037 մարդ։ Բացարձակ մեծամասնությունը վրացիներն են, որոնք կազմում են գյուղի բնակչության 99,4 %։


== Ծանոթագրություններ ==
Կապոսի վանք

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Հակոբ Մծբնա վանք (այլ կիրառումներ)Կապոսի վանք, Սբ. Հակոբ Մծբնա հայրապետի վանք, հայկական կրոնական կառույց Մեծ Հայքի Բարձր Հայք նահանգի Դարանաղյաց ու Եկեղյաց գավառների սահմանագծին՝ Սեպուհ լեռան արևելյան լանջի դարավանդի վրա։ Հիմնվել է 12-րդ դարում (ավանդաբար կապում են Տրդատ Գ-ի ժամանակների հետ)։


== Պատմություն ==
Գրավոր աղբյուրներում հիշատակվում է 1230 թվականից։ 13–15-րդ դարում կրոնական ու գրչության հայտնի կենտրոն էր. ունեցել է վարդապետարան, գրատուն, եղել եպիսկոպոսանիստ։ 1416 թվականին վանքը հրդեհել ու ավերել են ակկոյունլու հրոսակները։ Որոշ ժամանակ անց վերանորոգվել է՝ «առավել ևս շքեղ, քան առաջ»։ 1425 թվականին կառուցվել է վանքի գավիթը։ 1535 թվականին ավերվել է երկրաշարժից. քանդվել են Սբ. Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին, շենքերի մեծ մասը։ 16-րդ դարում Կապոսի վանքը անկում է ապրել։ 1684 թվականին հիմնովին վերանորոգվել է վանահայր Ավետիք Եվդոկացու ջանքերով։ 17-րդ դարում Կապոսի վանքը դեռևս Բարձր Հայքի ամենանշանավոր վանքերից էր։
Կապոսի վանքի Սբ. Հակոբ եկեղեցին ունեցել է երկմույթ գմբեթավոր հորինվածք, հատակագծում՝ պայտաձև խորանի երկու կողմերում ավանդատներով։ Եկեղեցում պահվել են Հակոբ Մծբնացու մասունքները։ Ուշագրավ են Ավագ խորանի կամարի խոյակներին ցուլի գլխի և քայլող առյուծի պատկերաքանդակները։ Վանքի երկրորդ՝ Ս. Սիոն եկեղեցին, գավիթը, պարիսպը, խցերը և աշխարհիկ մյուս շինություններն այսօր ամբողջովին ավերակ են։


== Կապոսի վանքի դպրոց ==

Կապոսի վանքի դպրոցը հայ գրչության և ուսումնառության կենտրոններից էր։ Գրչության արվեստը ծաղկել է 13–15-րդ դարերում (13-րդ դարից հայտնի է երեք ձեռագրի ընդօրինակություն), իսկ դպրոցը համբավ է ձեռք բերել հատկապես 14-րդ դարի վերջից, երբ րաբունապետ է եղել Տաթևի համալսարանի սան Գևորգ Երզնկացին։ Կապոսի վանքի դպրոցում ուսանելու են եկել Հայաստանից և այլ վայրերից։ Հակոբ Ղրիմեցին այստեղ է հմտացել տոմարագիտության մեջ և հետագայում այդ առարկան դասավանդել նույն, ապա՝ Մեծոփավանքի դպրոցում։ Գևորգ Երզնկացու մահից (1416) հետո դպրոցը մի քանի տասնամյակ անշքացել է, բայց վերստին ծաղկել և համալսարան է դարձել Հովհաննես Համշենցու րաբունապետության օրոք։ Վանքի գրչատանն են ընդօրինակվել Մատենադարանում պահվող Հակոբ Ղրիմեցու ժողովածուն (1389), Քարոզգիրք (1416), Լուծմունք (1494, գրիչ՝ Մաղաքիա Բաբերտացի) և բազմաթիվ այլ ձեռագրեր։ Ընդօրինակությունների մի մասն էլ պահվում է Երուսաղեմի և Վիեննայի մատենադարաններում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ոսկյան Հ., Բարձր Հայքի վանքերը, Վնն., 1951:
Թիերի Ժ. Մ., Սեպուհ լեռան հուշարձանները (հնագիտական ուսումնասիրություն), «Էջմիածին», 1989, № 4–6:
Պերվոմայսկի (գյուղ, Ուֆիմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պերվոմայսկի (այլ կիրառումներ)Պերվոմայսկի (ռուս.՝ Первомайский, բաշկիրերեն՝ Первомайский), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուֆիմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 313 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բադեն-Վյուրթեմբերգի պետական դրամահատարան

Բադեն-Վյուրթեմբերգի պետական դրամահատարան (SMBW), դրամահատարարան Գերմանիայում, որն արտադրում է եվրո արժույթի մետաղադրամներ։
Այն հիմնադրվել է 1998 թվականին որպես Կարլսրուեի և Շտուդգարտի դրամահատարանների միաձուլման արդյունք։ Չնայած միաձուլմանը, նախկին երկու առանձին դրամահատարանները պահպանել են իրենց դրամահատարանային տարբերանշանների տառերը («F»-ը Շտուտգարտի և «G»-ն` Կարլսրուեի համար)։
Բադեն-Վյուրթեմբերգի պետական դրամահատարանը (SMBW) ընտրվել է Լատվիայի կառավարության կողմից` եվրոյի մետաղադրամների արտադրության համար, քանի որ Լատվիան 2014 թվականի հունվարի 1-ին միացավ եվրագոտուն։


== Տես նաև ==
Լատվիայի եվրո մետաղադրամներ
Բեռլինի պետական դրամահատարան
Համբուրգի դրամահատարան
Բավարիայի Կենտրոնական դրամահատարան
Եվրո
Եվրոյի մետաղադրամներ
Դրամահատարան


== Ծանոթագրություններ ==
Կավիժան

Կավիժան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Շիրվանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վենսենյան անտառ

Վենսենյան անտառ (Bois de Vincennes), այգին գտնվում է Փարիզի արևելյան հատվածում, 995 հա մակերեսով 12-րդ շրջանում։ Դա ամենախոշոր կանաչ մասիվն է Փարիզում։


== Պատմություն ==
Երբ Գուգո Կապետը որոշեց հիմնավորել Սիտե կղզին, Վենսենյան անտառը դարձավ որս անելու վայր։ Ավելի ուշ դարձավ որսորդական կալվածք ամբողջ Ֆրանսիա թագավորության համար։ Ֆիլիպ Օգոստոսի ժամանակ անտառը փակվել է 12 կմ ցանկապատով։ Բազմաթիվ տնակազմներ կառուցվել են Վեսենյան անտառի մերձակայքում (այդ թվում Վենսենյան թագավորությունը)։ Լյուդովիկոս 15-րդի օրոք անտառը բարելավել էր զբոսանքների համար։
Ֆրանսիական հեղափոխությունից հետո անտառը վերածվել էր ռազմական ուսուցման գոտու։
1855 և 1866 թվականների ընթացքում Նապոլեոն 3-րդի հրամանագրով անտառը բարենորոգվել է դառնալով իսկական այգի։ Աշխատանքի ղեկավարներ՝ ինժեներ Ժամ-Շարլ Ալֆան (Jean-Charles Alphand) և ճարտարապետ Ժան-Պյեր Բարիիե Դեշան (Jean-Pierre Barillet-Deschamps): Տարածքը պլանավորվել է անգլիական այգու ոճով, տարբեր տեսակի ծառերի տնկմամբ և զարգացած ջրացանցով։ Անտառը սփռված էր գեղանկարչական տարրերով՝ կամուրջներով, արհեստական շատրվաններով, կրպակներով և ռեստորաններով։
1900 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի մեծ մասն  անցել է հենց Վենսենյան անտառում։


== Ժամանակակից վիճակ ==

Հիմա այգին ունի 4 լիճ՝ Գրավել, Մինիմ, Սեն-Մանդե և Դոմենիլ, ամենամեծը։ Բազմաթիվ արհեստական ջրանցքները և շատրվանները ցեմենտապատվել են 20-րդ դարում։
Վենսենյան անտառով անցնում է ավտոմոբիլային ճանապարհ՝ արդեն մի քանի տաասնյակ տարի նրանց մեծ մասը փակ է փոխադրամիջողների համար և մատչելի է միայն հետևակի և հեծանվորդների համար։
Վենսենյան անտառում գտնվում են ձիարշավարան,  սպորտի և ֆիզիկական կուլտուրայի ազգային համալսարանը, տրոպիկական և բուսաբանական այգին, հեծանվային արշավարան և այլ օբյեկտներ։
Այգի կարելի է  հասնել մետրո և RER:


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Dominique Jarrassé, Grammaire des jardins parisiens (2007), Parigramme (978-2-84096-476-6)
Centre des monuments nationaux, Le guide du patrimoine en France (2002), Éditions du patrimoine, (978-2-85822-760-0).
Beatrice de Andia,  Paris et ses fontaines- de la Renaissance à nos jours, Collection Paris et son patrimoine, CNRS.
Patrice de Moncan, Les Jardins d'Haussmann, Les Éditions du Mécène (2007), (978-2-907970-91-4)


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2015-01-10 at the Wayback Machine.
Բրակուլինո (գյուղ, Յարցևսկի շրջան)

Բրակուլինո (ռուս.՝ Бракулино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օզերկի (գյուղ, Ուսմանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕզերկիՕզերկի (ռուս.՝ Озерки), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Ուսմանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կոճակ (Քղիի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոճակ (այլ կիրառումներ)Կոճակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Քղիի գավառակում։ Գտնվում էր Սուրբ-լուս լեռան մոտ։
Հանդիսանում էր համանուն գյուղախմբի կենտրոն։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գուանիայնս

Գուանիայնս (պորտ.՝ Guanhães), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Վալի դու Րիու Դոսի նահանգի Կենտրոնական մասում։ Մտնում է Գուանյաինս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 29 790 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 076,036 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 27,7 մարդ/կմ2։
Քաղաքի տոնը նշվում է հոկտեմբերի 25-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1881 թվականի սեպտեմբերի 13-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 115.300.126,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 3.991,01 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,719 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Թուրքիայի բնակչություն

Թուրքիայի ազգային վիճակագրական ծառայության տվյալներով 2015 թվականի դրությամբ երկրի բնակչությունը կազմում է 77 695 904 մարդ։


== Էթնիկ ==
Թուրքիան բազմազգ պետություն է։ Երկրում բնակվում է մոտ 77 միլիոն մարդ, որոնցից՝
1).

2) թուրքեր (70—80 %),
քրդեր (18 %),
այլ ազգեր (8 %) —
ալբանացիներ (1—1,5 մլն.),
բոսնիաներ (1 մլն.),
ադրբեջանցիներ (800 հզ.),
արաբներ (800 հզ.),
գնչուներ (0,5—1,5 մլն.),
զազաներ (0,5—1 լմն.),
լազեր (350 հզ.),
չերքեզներ (300 հզ.),
հայեր (76—200 հզ.),
հույներ և այլք։

Պետք է նկատել, որ թուրքերի ինքնանվանում մինչև 1923 թվականին Թուրքական հանրապետության հռչակումը եղել է օսմաններ։ Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքը առաջարկեց վերցնել «թուրք» անվանումը, քանի որ մինչև կայսրության ձևավորումը ազգությունը կոչվել է թուրք։ Այսպես օսմանները դարձան թուրքեր, իսկ Օսմանյան կայսրությունը Թուրքական հանրապետություն։ Սկսցվեց թուրք էթնոսի ինքավերականգնման գործընթացը։ Երկրի բոլոր քաղաքացիները հայտարարվեցին թուրքեր, իսկ դպրոցներում որպես մայրենի լեզու սկսեց դասավանդվել թուրքերենը։

1844 թվականի մարդահամարի տվյալներով երկրում բնակվում էր 10 միլիոն մարդ, որից 5 միլիոնը (50 %)-ը քրիստոնյաներ, այդ թվում՝ 2,4 միլիոն (24 %) հայեր, 2 միլիոն (20 %) հույներ, 600 հզ (6 %) ասորիներ այլ քրիստոնյա ազգեր։
Ժամանակակից Թուրքիայում հայերը, հույները և ասորիները կազմում են երկրի բնակչության 1 %-ից էլ քիչ թվաքանակ։ Թուրքիայի Սահմանադրության 66-րդ հոդվածը բոլոր քաղաքացիներին հռչակում է որպես թուրք։ Երկրի պետական լեզուն թուրքերենն է։ Լոզանի պայմանագրով առանձնացվեց երեք էթնիկ փոքրամասնություններ, որոնց իրավունքները պետք է պաշտպանվեին՝ հայերի, հույների և հրեաների։ Շատ տարիների ընթացքում իրենց ինքնորոշման պայքարն են մղում նաև քրդերը։


== Կրոն ==
Բնակչության ճնշող մեծամասնությունը՝ մոտ 99 % մուսուլմաններ են (սուննիներ, ալավիներ, շիաներ)։


== Ժողովրդագրական ցուցանիշներ ==
Ստորև, եթե այլ հղում չկա, ներկայացված են Թուրքիայի ազգային վիճակագրական ծառայության տրամադրած տվյալները 2013 թվականի դրությամբ։
Բնակչություն — 77 695 904 մարդ ▲
Կյանքի սպասելի տևողություն (տարեկան)։
Ընդհանուր — 76,9 ▲
Տղամարդիկ — 74,7 ▲
Կանայք — 79,2 ▲
Ծնելիության ընդհանուր տոկոս — 16,9 1000 մարդու տվյալներով ▼
մահացելիության ընդհանուր տոկոս (2014 թվական) — 6,12 1000 մարդու տվյալներով  
Ծնելիության զանգվածային տոկոս — 2,07 ▼
Ծնելիության ընդհանուր տոկոսը տարբեր է տարբեր շրջաններում։ Օրինակ, արևմուտքում՝ Մարմարածովյան տարածաշրջանում այն կազմում է 1,55 (մոտ է հարևան Բուլղարիայի և Հունաստանի տվյալներին), իսկ Արևելյան Անատոլիայում, որը հիմնականում քրդաբնակ է, յան կազմում է 3,42 (մոտ է հարևան Սիրիայի տվյալներին)։
Երեխաների մահացելիության տոկոս՝ 11,4 1000 մարդու տվյալներով  ▼
Տարիքային խմբեր
0 — 14 տարեկան՝ 24,5 % ▼
15 — 65 տարեկան՝ 67,8 % ▲
65 տարեկանից բարձր՝ 7,7 % ▲
Միջին տարիք՝ 30,4 տարեկան ▲
Բնակչության աճ՝ 1,16 % ▼
Քաղաքային բնակչություն — 71,5 % ▲
Ուրբանիզացիայի տարեկան տոկոս՝ 2,4 % (2010—2015 թվականներ)


=== Բնակչության տեղաշարժը ըստ հնգամյակների (ՄԱԿ-ի գնահատական) ===


=== Բնակչության տեղաշարժերը ըստ տարեթվերի համաձայն  Turkstat-ի տվյալների ===


== Էթնոլեզվական քարտեզների պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Թուրքիայի լեզուներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օռլինս շրջան (Վերմոնտ)

Օռլինս շրջան (անգլ.՝ Orleans County), ԱՄՆ Վերմոնտ նահանգի 14 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1,805 կմ² է, բնակչությունը՝ 27,231 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Նյուպորտ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1792 թ.։
Կաղապար:Վերմոնտ
Կալիֆոռնիա Կուրիեր

«Կալիֆոռնիա Կուրիեր» (անգլ.՝ The California Courier), անկախ շաբաթաթերթ։ Լույս է տեսնում 1958 թվականից, Ֆրեզնոյում (հրատարակիչ և խմբագիր՝ Ջորջ Մեյսըն), ապա՝ Գլենդելում՝ անգլերեն (հրատարակիչ և խմբագիր՝ Հարութ Սասունյան)։ Խմբագիր՝ Սերժ Սամոնյանց։ Պարունակում է տեղեկատվություն, քաղաքական, մշակութային, ընկերային ու տնտեսական հարցեր շոշափող հոդվածներ, լուսաբանում է ամերիկահայ համայնքի կյանքը, Հայաստանում և Արցախում տեղի ունեցող իրադարձությունները։
Ֆրան Գալովիչ

Ֆրան Գալովիչ (խորվաթերեն՝ Fran Galović, հուլիսի 20, 1887(1887-07-20), Peteranec, Koprivnica-Križevci County, Խորվաթիա - հոկտեմբերի 26, 1914(1914-10-26), Radenković, Sremska Mitrovica Municipality, Սերբիա), 20-րդ դարի խորվաթ բանաստեղծ, արձակագիր, թատերագիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1887 թվականի հուլիսի 20-ին Կոպրիվնիցա քաղաքի մերձակայքում գտնվող Պետերանեց գյուղում։ Ընտանիքի միակ զավակն է եղել։ Ծննդավայրի տարրական դպրոցցն ավարտելուց հետո ուսումը շարունակել է Զագրեբի դասական գիմնազիայում, այնուհետև՝ համալսարանում, որտեղ ուսումնասիրել է բանասիրություն և սլավոնագիտություն։ Ազատական հայացքների տեր էր և դեռ ուսանողության տարիներին հիմնադրել ու հրատարակել է այդ ուղղությանը հարող Mlada Hrvatska ամսագիրը։ Միաժամանակ ուսուցչություն է արել Զագրեբի 2-րդ գիմնազիայում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի հենց սկզբից զորակոչվել է ավստրո-հունգարական բանակ, կռիվների մասնակցել սերբական ռազմաճակատում և Ռադենկովիչ գյուղի մոտ 1914 թվականի հոկտեմբերի 26-ին տեղի ունեցած մարտում զոհվել, երբ ընդամենը 27 տարեկան էր։ Թաղվել է Զագրեբի կենտրոնական և ամենամեծ գերեզմանատանը՝ Միրոգոյում։
Իր կարճատև կյանքի ընթացքում Ֆրան Գալովիչը հասցրել է լույս ընծայել չորս գիրք՝ Tamara (1907), Četiri grada (1913), Začarano ogledalo (1913) և Ispovijed (1914): Բանաստեղծությունների մեծ մասը, որոնք տպագրվել են հետմահու, գրված են կայկավյան բարբառով։ Ստեղծագործել է նաև շտոկավյան բարբառով և համարվում է խորվաթ բարբառագիր լավագույն գրողներից մեկը։  Նրա՝ հետմահու լույս տեսած գրքերից հիշարժան է հատկապես «Z mojih bregov» բանաստեղծական ժողովածուն։


== Երկեր ==
Tamara
Četiri grada
Začarano ogledalo
IspovijedՀետմահու հրատարակություններ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Baković Matijas (2018)։ «Nekrolozi povodom smrti Frana Galovića» [Fran Galović obituaries] (PDF)։ Hum (խորվաթերեն) 13 (20): 275–288։ Վերցված է 22 July 2020 
Kadić Ante (1960)։ Contemporary Croatian Literature։ Mouton 
Dujmić Dunja Detoni (1988)։ Fran Galović։ Zavod za znanost o književnosti Filozofskog fakulteta Sveučilišta u Zagrebu։ ISBN 9788680279138 


== Արտաքին հղումներ ==
http://frangalovic.net/
http://www.enciklopedija.hr/natuknica.aspx?id=21131
Վիլադեն

Վիլադեն (ֆր.՝ Villadin), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 132 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.69 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.35 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 115 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 90 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 30 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 66 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 40-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 26։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 60,6 %։ 40 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 36 անձ (22 տղամարդ և 14 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 26 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սառա Լեբեդևա

Սառա Դմիտրևնա Լեբեդևա (ռուս.՝ Сарра Дмитриевна Лебедева, դեկտեմբերի 11 (23), 1892, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 7, 1967(1967-03-07), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային քանդակագործ, ՌՍՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1945), ԽՍՀՄ Գեղարվեստի ակադեմիայի թղթակից անդամ (1958)։ 
1910–1915 թվականներին սովորել է Միխայիլ Բերնշտեյնի, Լեոնիդ Շերվուդի և Վասիլի Կուզնեցովի արվեստանոցներում։ Մասնակցել է մոնումենտալ պրոպագանդայի ծրագրի իրականացմանը։ 1925 թվականից ապրել է Մոսկվայում։ Ստեղծել է դիմաքանդակներ («Ֆ. Է. Ձերժինսկի», բրոնզ, 1925, Ժամանակակից պատմության պետական կենտրոնական թանգարան, «Ս. Մ. Միխոելս», 1939, բրոնզ, 1961, «Ա. Տ. Տվարդովսկի», 1943, բրոնզ, 1961, «Լ. Ա. Բաժբեուկ–Մելիքյան», գիպս, 1946, «Բ. Լ. Պաստեռնակ», կրաքար, 1961–63, բոլորը՝ Տրետյակովյան պատկերասրահում) ու մերկ մարմինների քանդակներ, հախճապակյա և ճենապակյա դեկորատիվ–կիրառական իրեր, արձանիկներ։ Լեբեդևայի «Վ. Պ. Չկալով» (բրոնզ, 1939), «Կ. Գ. Պաուստովսկի» (գիպս, 1956), գործերը գտնվում են Հայաստանի պետական պատկերասրահում։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Կես վան Դոնգեն

Կես վան Դոնգեն (հոլ.՝ Kees van Dongen, իրական անունը՝ հոլ.՝ Cornelis Theodorus Maria van Dongen, հունվարի 26, 1877(1877-01-26)[…], Delfshaven - մայիսի 28, 1968(1968-05-28)[…], Մոնտե Կառլո), հոլանդացի նկարիչ, ֆովիզմի հիմնադիրներից մեկը։ Առավել հայտնի է որպես կանանց ոճավորված դիմանկարների հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
1892-1897 թվականներին ուսանել է Ռոտերդամի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում․ այդ ժամանակվանից Վան Դոնգենի ստեղծագործության մեջ մնացել են մատրոսների և մարմնավաճառների մասնակցությամբ տեսարանների բազմաթիվ էսքիզներ, որոնք նկարչի կողմից արվել են կարմիր լապտերների քաղաքային թաղամասում։
1899 թվականից Վան Դոնգենն ապրել է Փարիզում՝ մասնակցելով տարբեր ցուցահանդեսների, այդ թվում՝ 1905 թվականի հայտնի աշնանային սալոնում։ Նա նաև ծաղրանկարներ է նկարել Փարիզի La Revue blanche թերթի համար։
1926 թվականին նկարազարդել է Վիկտոր Մարգերիտի սկանդալային «Ամուրին» վեպի ֆրանսիական հրատարակությունը (ֆր.՝ «La Garçonne»)։
1929 թվականին Վան Դոնգենը ստացել է Ֆրանսիայի քաղաքացիություն։ Նրա վերջին աշխատանքները (այդ թվում, մասնավորապես, Բրիժիտ Բարդոյի 1958 թվականի դիմանկարը) առևտրային հաջողություն էին վայելում, սակայն քիչ էին հիշեցնում նրա կարիերայի սկզբի էրոտիզմի և վառ գույների մասին։
Վան Դոնգենի վեց աշխատանքներ առկա են Պետական Էրմիտաժում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Произведения ван Донгена в проекте Artcyclopedia(անգլ.)
Աննա-Մարիա Բոցարի

Աննա-Մարիա Բոցարի (հուն․՝ Αννα-Μαρία Μπότσαρη, հոկտեմբերի 5, 1972(1972-10-05), Կավալա, Արևելյան Մակեդոնիա և Թրակիա, Մակեդոնիայի և Թրակիայի ապակենտրոնացված վարչատարածք, Հունաստան), հույն շախմատիստուհի և շախմատի մարզիչ, գրոսմայստեր կանանց շրջանում 1993 թվականից։ 1995-1999 թվականներին հանդես է եկել Բոցարի-Միլադինովիչ անվամբ (այն ժամանակ ամուսնացած էր սերբ գրոսմայստեր Իգոր Միլադինովիչի հետ)։


== Շախմատային կարիերա ==
Սկսած 1980-ականների կեսերից, պատկանում էր հույն առաջատար շախմատիստուհիների թվին։ 1985 և 1986 թվականներին ստացել է երկրի մինչև 20 տարեկան աղջիկների առաջնության ոսկե մեդալներ։ Եղել է նաև աղջիկների աշխարհի առաջնության կրկնակի մրցանակակիր՝ բրոնզե (Տիմիշոարա, 1988, մինչև 16 տարեկան) և արծաթե (Մամայա, 1991, մինչև 20 տարեկան)։ Բազմիցս մասնակցել Է Հունաստանի շախմատի առաջնության եզրափակչին, ընդ որում՝ ութ անգամ (1986, 1988, 1997, 2001, 2002, 2006, 2008, 2010) ոսկե մեդալներ է նվաճել։ 1986 և 2008 թվականների միջև մասնակցել է բոլոր 12 շախմատային օլիմպիադաներին, որոնք տեղի են ունեցել այդ ժամանակ, այդ թվում՝ 5 անգամ 1-ին խաղատախտակի վրա։ 1992-2007 թվականներին յոթ անգամ (4 անգամ 1-ին խաղատախտակի վրա) մասնակցել է Եվրոպայի թիմային առաջնություններին՝ 1992 թվականին Դեբրեցենում նվաճելով անձնական հաշվարկում ոսկե մեդալ 2-րդ խաղատախտակի վրա։ Բոցարին նվաճել է երկու անհատական ոսկե մեդալ (1992 թվականին՝ Մանգալիայում և 1994 թվականին՝ Վառնայում) և թիմային ոսկե մեդալ (1992 թվականին՝ Վառնայում) կանանց շախմատի Բալկանիադներում։
Միջազգային ասպարեզում ամենամեծ հաջողությունը հասել է զոնալ մրցաշարերում (աշխարհի առաջնության ընտրական փուլ)՝ 1993 թվականին հաղթելով Նեա Մակրիում և 1990 թվականի առաջին տեղը կիսելով Պուլայում (գարնանը Մեշանովիչի, Սուզանա Մաքսիմովիչի և Մարինա Մակրոպուլուի հետ)։ Երեք անգամ (1990, 1991, 1993) մասնակցել է միջզոնալ մրցաշարերին՝ լավագույն արդյունքը ցույց տալով 1993 թվականին Ջակարտայում, որտեղ 39 շախմատիստուհիների շարքում զբաղեցրել է 9-րդ տեղը։ 2004 թվականին կիսել է 3-րդ տեղը (Մոնիկա Սոցկոյի և Քրիստինա-Ադելա Ֆոյշորի հետևում) Յանա Կրիվեցի հետ Աթենքի Ակրոպոլիս Ինթերնեշնլ մրցաշարում։
2002 թվականի փետրվարի 27-28-ը Կալավրիտում (Հունաստան) Աննա-Մարիա Բոցարին սահմանել է նոր համաշխարհային ռեկորդ, որը գրանցվել Է Գինեսի ռեկորդների գրքում՝ 1102 տախտակների վրա անցկացնելով շախմատի միաժամանակյա խաղի սեանս։
2009 թվականին Ռիեկայում հաղթել է Միջերկրական ծովի երկրների շախմատի կանանց 7-րդ առաջնությունում։
1990 թվականին Բոցարին ստացել է Կանանց միջազգային վարպետի կոչում, իսկ 1993 թվականին արժանացել է կանանց գրոսմայստերի կոչման։
Կարիերայի ամենաբարձր վարկանիշն ունեցել է 2003 թվականի հոկտեմբերի 1-ի դրությամբ, երբ հասել է 2394 միավորի և ՖԻԴԵ-ի համաշխարհային վարկանիշ-ցուցակում (Ելենա Սեդինայի հետ միասին) կիսել է 58-59-րդ տեղը՝ միաժամանակ 1-ին տեղը զբաղեցնելով հույն շախմատիստուհիների շարքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աննա Մարիա Բոցարիի անձնական քարտը Շախմատի միջազգային ֆեդերացիայի կայքում
Աննա-Մարիա Բոցարի խաղերը Chessgames.com բազայում
Աննա Մարիա Բոցարիի անձնական քարտը 365chess.com կայքում
Աննա Մարիա Բոցարիի ելույթները շախմատի օլիմպիադաներում
Աննա Մարիա Բոցարիի ելույթները Եվրոպայի թիմային առաջնություններում
Ռեմեդելլո

Ռեմեդելլո (իտալերեն՝ Remedello), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։ Բնակչության թիվը կազմում է 2996 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 143 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է՝ 21 կմ2 տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25010։ Հեռախոսի կոդ՝ 030։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Վիսոկի (Զավետինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վիսոկի (այլ կիրառումներ)Վիսոկի (ռուս.՝ Высокий), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զավետինսկի շրջանում։ Մտնում է Տյուլպանովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Մոգ (Արդենների գավառ)

Մոգ (ֆր.՝ Mogues), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 147 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.80 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.26 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 105 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 45 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 109 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 81-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 28։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,3 %։ 81 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 77 անձ (42 տղամարդ և 35 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 28 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սիրանուշ Նանագյուլյան

Սիրանուշ Գերասիմի Նանագյուլյան (մարտի 2, 1952(1952-03-02), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բուսաբան-սնկաբան։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1997), պրոֆեսոր (2005)։


== Կենսագրություն ==
1989-1975 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի կենսաբանական ֆակուլտետում։ 1974 - 1975 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ Էկոլոգիայի նախարարության «Բնության պահպանության կենտրոնական լաբորատորիայի», լաբորանտ, 1975 - 1995 թվականներին՝ Երևանի պետական համալսարանի կենսաբանության ֆակուլտետի բուսաբանության ամբիոնի ավագ լաբորանտ, գիտական աշխատող, ավագ գիտաշխատող, 1995 - 2005 թվականներին՝ ԵՊՀ կենսաբանության ֆակուլտետի բուսաբանության ամբիոնի առաջատար գիտական աշխատող, դոցենտ, 2005 թվականից՝ ԵՊՀ-ի կենսաբանության ֆակուլտետի բուսաբանության ամբիոնի վարիչ, պրոֆեսոր։
1975 թվականից Ռուսաստանի Բուսաբանական ընկերության անդամ է, 1998 թվականից՝ ՀՀ Ագրարային համալսարանի մասնագիտական խորհրդի անդամ, 1999 թվականից՝ Հայաստանի Բուսաբանական ընկերության անդամ, 2004 թվականից՝ ՀՀ ԳԱԱ բուսաբանության ինստիտուտի մասնագիտական խորհրդի անդամ, 2004 թվականից՝ Հայաստանի Սնկաբանների ընկերության նախագահ, 2008 թվականից՝ Հայաստանի «Կենսատեխնոլոգիա» ՀԿ անդամ, 2009 թվականից՝ ԵՊՀ «Գիտական տեղեկագիր» հանդեսի խմբագրության անդամ, 2010 թվականից՝ Սնկերի պահպանման եվրոպական խորհրդի հիմնադիր-անդամ։


== Գործունեություն ==
Աշխատանքները վերաբերում են ՀՀ ուտելի, թունավոր և տնտեսական նշանակություն ունեցող սնկերի կարգաբանության, ֆլորիստիկայի, կենսաքիմիայի և դրանց օգտագործման հարցերին։ Մշակել է սնկերի արհեստական աճեցման նոր անթափոն տեխնոլոգիաներ։


== Պարգևներ ==
ԵՊՀ-ի ոսկե մեդալ, 2009
ՀՀ բնապահպանության նախարարության ոսկե մեդալ, 2011


== Երկեր ==
Нанагюлян С.Г., Согоян Е.Ю, Aнтракноз клевера в Aрмении, Иммунология, аллергология, инфектология. 2010. N 1. C. 121
Թամանյան Կ., Ֆայվուշ Գ., Քալաշյան Մ., Աղասյան Ա., Նանագյուլյան Ս., Վարդանյան Ժ., ՀՀ Կարմիր գրքի էջերից, Երևան. 2010, 45 էջ
Nanagulyan S.G., Margaryan L.V., Gasparyan A.H., Fungal Biodiversity and conservation in Arzakan-Meghradzor reservation, Armenia, 9th International Mycological Congress: The biology of fungi. Edinburgh, Scotland. 2010, p. 63
Նանագյուլյան Ս. Գ., Մարգարյան Գ. Գ., Լեռնային Ղարաբաղի հանրապետության ժանգասնկերի խմբավորումն ըստ տեր-բույսերի, Հայաստանի կենսաբ. հանդես. 2009. Հատոր 61, N 1. Էջ 65-68
Ավագյան Ք. Գ., Պողոսյան Ա. Վ., Նանագյուլյան Ս. Գ., Կարապետյան Ն. Հ., Բարձրակարգ բույսերի դասակարգումը (Սպորավոր բույսեր և մերկասերմեր), ԵՊՀ հրատարակչ. Երևան, 2009. 34 էջ
Нанагюлян С.Г., Шляпочные грибы Армении (Агарикоидные базидиомицеты), Ереван:Изд-во “Лимуш”. 2008. 121 с.
Նանագյուլյան Ս. Գ., Աբրահամյան Ջ. Հ., Հայաստանի բնաշխարհ, Հրատ.` «Տիգրան Մեծ», հ. 3. 2006, 692 էջ
Աբրահամյան Ջ. Հ., Նանագյուլյան Ս. Գ., Ամիրյան Ա. Ա., Ֆիտոպաթոլոգիա ուսումնամեթոդական ձեռնարկ, ԵՊՀ հրատարակչ., Երևան, 2004. 66 էջ
Нанагюлян С.Г., Осипян Л.Л., Конспект макроскопических грибов Армении. Гастеромицеты, Изд-во ЕГУ, Ереван, 2000. 52 с.
Нанагюлян С.Г., Таслахчьян М.Г., Макромицеты Дилижанского и Хосровского заповедников Армении, Изд-во ЕГУ, Ереван, 1991, 200 с.


== Ծանոթագրություններ ==
Կայսերական տաճարներ

Կայսերական տաճարներ (գերմ.՝ Kaiserdom), Հռոմեական Սրբազան կայսրության տիրակալների անմիջական հովանավորությամբ կառուցված ռոմանական տաճարներին տրվող ավանդական անուն։ Տաճարին կից սովորաբար կառուցել են արքայական պալատ։ Այդպիսի տաճարը մեխանիկորեն դարձել է եպիսկոպոսական նստավայր։
Կայսերական տաճարներին բնորոշ առանձնահատկությունն այն է, որ ունեցել են երգչախմբի համար նախատեսված երկու վերնասրահ նավի սկզբում և վերջում։ Լրացուցիչ վերնասրահը նախատեսված է եղել կայսրի և նրա ընտանիքի համար։ Այդպիսով` կայսեր իշխանությունը հավասարվել է Աստծո իշխանությանը, իսկ վերնատները խորհրդանշել են Աստծո և կայսեր իշխանության որոշակի տարբերությունը։


== Հռենոսյան տաճարներ ==
Կայսերական առաջին տաճարը եղել է Շպայերի տաճարը, որի շինարարությունն սկսվել է 1030 թվականին Կոնրադ II կայսեր պատվերով։ Այն պետք է դառնար Սալյան արքայատոհմի տոհմական հանգստարանը։ Տաճարը վերակառուցվել է Հենրի IV-ի օրոք, իսկ 1082-1104 թվականին ավելացվել են կամարներ։
Հենրի IV-ի օրոք, բացի Շպայերի տաճարից, կայսերական տաճարի տիտղոս են ստացել ևս երկուսը` Մայնցի և Վորմսի տաճարները։ Մայնցի տաճարը կառուցվել է արքայի անմիջական հսկողությամբ, իսկ Վորմսի տաճարը կայսերական տաճարների շարքին է դասվել իր շքեղության և հանդիսավորության շնորհիվ։ Բոլոր երեք տաճարները գտնվել են Հռենոսի շրջակա քաղաքներում, ինչի համար դրանք երբեն կոչվում են «Հռենոսյան կայսերական տաճարներ»։


== Այլ տաճարներ ==
Կայսերական տաճարների կառուցումը չի սահմանափակվել արդեն եղածներով։ Հենց «Կայսերական տաճար» անվանված հերթական տաճարը կառուցվել է Քյոնիգսլուտերում Լոտար II կայսեր հովանավորությամբ։ Հենրի II Սրբակյաց կայսեր օրոք կառուցվել է Բամբերգի տաճարը, որտեղ իր մահից հետո արքան դասվել է սրբերի կարգը։ Կայսերական են համարվել նաև Աախենի և Ֆրանկֆուրտի տաճարները, քանի որ այնտեղ կատարվել են արքաների օծման արարողություններ։
XII դարից հետո կառուցված տաճարները չունեն այն հանդիսավորությունը, ինչ դրանց նախորդները։ Այսպես` Պրահայի Սուրբ Վիտուսի մայր տաճարը, կառուցված լինելով Կառլոս IV կայսրի կողմից, հռչակվել է կայսրության գլխավոր տաճար, սակայն այն երբեք չի համարվել «կայսերական»։


== Տաճարների ցանկ ==


== Գրականություն ==
Dethard von Winterfeld Die Kaiserdome Speyer, Mainz, Worms und ihr romanisches Umland. Romanik in Deutschland. — 1-е. — Schnell & Steiner. — ISBN 3-7954-1293-5
Էդուարդ Կարախանով

Էդուարդ Ավետիսի Կարախանով (ռուս.՝ Эдуард Аветисович Караханов, սեպտեմբերի 26, 1937(1937-09-26), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), նավթաքիմիկոս, Ռուսաստանի Բնական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս, Մոսկվայի Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի քիմիական ֆակուլտետի նավթի քիմիայի և օրգանական կատալիզի ամբիոնի վարիչ (2008), քիմիական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, (1981) :


== Կենսագրություն ==
Էդուարդ Կարախանովը ծնվել է 1937 թվականին Թբիլիսիում։ 1955 թվականին գերազանց առաջադիմությամբ ավարտում է դպրոցը և ընդունվում է Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի քիմիայի ֆակուլտետ։ Հինգ տարի անց  ավարտում է Մոսկվայի պետական համալսարանը և նույն թվականին  ընդունվում  ասպիրանտուրա։ 1963 թվականին  Էդուարդ Կարախանովը պաշտպանում է թեկնածուական, 1977 թվականին՝ դոկտորական ատենախոսությունները։ 1974-1975 թվականներին Կարախանովը վերապատրաստվել է Ավստրալիայի Ազգային համալսարանում։ 1983 թվականից Կարախանովը Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի նավթաքիմիայի և օրգանական կատալիզի բաժնի վարիչն է։
Էդուարդ Կարախանովն ավելի քան 500 գիտական հրապարակումների և 5 մենագրության հեղինակ է։ Կարախանովը նաև դասախոսություններ է կարդում Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան համալսարանում։ Որպես հրավիրյալ դասախոս դասախոսել է Ճապոնիայում, Անգլիայում, ԱՄՆ-ում, Իտալիայում, զեկուցումներով հանդես է եկել միջազգային կոնգրեսներում։
Էդուարդ Կարախանովը Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի նավթաքիմիայի բաժանմունքի գիտական խորհրդի ղեկավարի առաջին տեղակալն է, Տեսական և կիրառական քիմիայի միջազգային միության (IUPAC) անդամ՝ մոլեկուլային քիմիայի և մակրոմոլեկուլային կոմպլեքսի ոլորտում։


== Մրցանակներ ==
Զելինսկու անվան մրցանակի դափնեկիր՝ օրգանական քիմիայի և նավթաքիմիայի ոլորտում ձեռք բերած հաջողությունների համար (2002)։
Պատվո շքանշան՝ կրթության և գիտության ոլորտում ձեռքբերումների համար  (1987)։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոսնիա և Հերցեգովինայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական

Բոսնիա և Հերցեգովինայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը (բոս․՝ Nogometna/Fudbalska reprezentacija Bosne i Hercegovine; Կիրիլիցա՝ Ногометна/Фудбалска репрезентација Босне и Херцеговине), ներկայացնում է Բոսնիա և Հերցեգովինան ֆուտբոլի միջազգային մրցաշարերում և առանձին հանդիպումներում։ Ղեկավարվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի ֆուտբոլի ասոցացիայի կողմից։


== Մարզչական կազմը ==
Գլխավոր մարզիչ՝ Սաֆետ Սուշիչ


== Հավաքականի կազմը ==
Ստորև նշված կազմը հայտավորված է 2014 թ. աշխարհի առաջնությանը։


==== Ներկա կազմ ====


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջը
1995 թվականին Բոսնիայի և Հերցեգովինայի հավաքականի բոլոր խաղերի տեսությունը (ռուս.)
Բոսնիա և Հերցեգովինայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական Ֆեյսբուքում
Բոսնիայի և Հերցեգովինայի հավաքականը ՖԻՖԱ-ի կայքում Archived 2018-06-01 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Վիճակագրությունը RSSSF
Բոսնիա և Հերցեգովինայի հավաքականի կազմը 2013 թվականի դրությամբ
Իլիչովկա (գյուղ, Բրատսկոեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻլիչովկաԻլիչովկա (ուկրաիներեն՝ Іллічівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բրատսկոեի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Իվանովկա։ Հիմնադրվել է 1820 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Իլիչովկա գյուղում բնակվում էր 520 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1704 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գուժ Մանուկյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մանուկյան (այլ կիրառումներ)Գուժ Ալեքսանդրի Մանուկյան (հունիսի 5, 1937, Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1980):
Արձակագիր, դրամատուրգ Ալեքսանդր Արաքսմանյանի որդին է։


== Կենսագրություն ==
1958 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետը։ 1958-1959 թթ.՝ Կապանի դրամատիկական, 1959-1967 թթ.՝ Երևանի պատանի հանդիսատեսի, 1967 թ.-ից՝  Երևանի դրամատիկական թատրոնների դերասան։
Լավագույն անձնավորումներից են՝ Միտրոֆան (Դենիս Ֆոնվիզինի «Տհասը»), Սարո («Անուշ», ըստ Հովհաննես Թումանյանի), Պյոտր (Մաքսիմ Գորկու «Քաղքենիներ»), Բուկինգհայմ (Ուիլյամ Շեքսպիրի «Ռիչարդ III»), Բլյունչլի (Բեռնարդ Շոուի «Շոկոլադ ուտող զինվորը»), Կարանդիշև (Ալեքսանդր Օստրովսկու «Անօժիտը»), Տիգրան Մեծ (Պերճ Զեյթունցյանի «Աստվածների կանչը», ՀՀ պետական մրցանակ՝ 1981), Ալֆրեդ (Բերնարդ Շոուի «Իմ չքնաղ լեդինը»)։
Կինոյում նկարահանվում է 1964 թ.-ից։ Դերերից են՝ Մարսելին («Սգավոր ձյունը», ըստ Անրի Թրուայայի, ռեժիսոր՝ Յուրի Երզնկյան, 1978, հեռուստատեսային կինոնկար), Արմեն («Կյանքի լավագույն կեսը», ռեժիսոր՝ Ալբերտ Մկրտչյան, 1979), Գայ («Մեռիր ձիու վրա», ռեժիսոր՝ Գրիգոր Մելիք-Ավագյան, 1980)։
Գուժ Մանուկյանի դերակատարումներին բնորոշ են հոգեբանական խնդիրների պարզ, համոզիչ լուծումները։
Համագործակցել է «Արմենիա» հեռուստաընկերության հետ, նկարահանվել է «Հարազատ թշնամի» հեռուստասերիալում։
2006-2015 թթ. եղել է «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության անդամ։


=== Ընտանիքը ===
Հայրը ՝ Ալեքսանդր Արաքսմանյան, գրող և սցենարիստ
Մայրը՝ Վալենտինա Արաքսամյան, դերասանուհի
Եղբայրը՝ Էմմանուիլ Արաքսման-Մանուկյան, դրամատուրգ, կինոքննադատ


== Ֆիլմագրություն ==
1964 - Դրժված երդում - Հակոբ
1966 - Բաքվի 26 կոմիսարները - Գրիգորի Կորգանով
1966 - Մսյո Ժակը և ուրիշները
1969 - Պայթյուն կեսգիշերից հետո - Շարկո
1969 - Կամուրջներ մոռացության վրայով - Հենրիխ Զաքարյան
1971 - Հեղնար աղբյուր
1974 - Պարգևատրում
1975 - Այս կանաչ, կարմիր աշխարհը
1976 - Ճանապարհին - վարորդ
1977 - Քարե հովիտ - սովխոզի դիրեկտոր
1977 - Նահապետ - Ղուկաս
1977 - Աշնան արև
1977 - Հեղկոմի նախագահը - շտաբի տնօրեն
1978 - Հուսո աստղ - Միհրան
1978 - Սգավոր ձյունը - Մարսելին
1979 - Կյանքի լավագույն կեսը - Արմեն
1979 - Մահկանացուդ կնքիր թամբին (կամ Մեռիր ձիու վրա) - Գայ
1982 - Հին օրերի երգը - Ռուբեն
1984 - Հեծյալը, որին սպասում էին - Համազասպ
1985 - Ո՞ւր ես գնում, զինվոր - Աղվան
1993 - Հին աստվածներ
1996 - Զայրույթի հացը


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
1980 ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ
1981 ՀԽՍՀ Պետական մրցանակ
1998 Մովսես Խորենացու մեդալ


== Գրականություն ==
Գալստյան Ս., Գուժ Մանուկյան, Ե., 1987


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գուժ Մանուկյան
Գուժ Մանուկյան, Երևանի դրամատիկական թատրոն
(1898) Կաուվել

(1898) Կաուվել (անգլ.՝ Cowell), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1971 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Լյուբոշ Կոհոուտեկի կողմից Բերգդորֆում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,123371 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6137 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,633 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2016,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178554 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,03° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1898) Կաուվել աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կոիր

Կոիր (ռուս.՝ Կոիր), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Արգուտ գետի ձախ ափով՝ 37 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  13010100312115100004912
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100491
Ավազանի կոդը -  13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լենինի շքանշան

Լենինի շքանշան, ԽՍՀՄ բարձրագույն պետական պարգև։ Հաստատվել է 1930 թվականի ապրիլի 6-ին։


== Տեղեկություններ ==
Ամբողջ պատմության ընթացքում Լենինի շքանշանն ունեցել է 5 տիպ։ Շքանշանը պատրաստված էր ոսկուց և պլատինից։ Վերջին տիպը հաստատվել է 1943 թվականի հունիսի 13-ին։ Շքանշանով պարգևատրվում էին Խորհրդային միության քաղաքացիները, արտասահմանցիները, պետական կազմակերպությունները, բնակելի վայրերը և այլն։ Խորհրդային միության, սոցիալիստական աշխատանքի հերոսները, հերոս քաղաքները ոսկե աստղից բացի, պարգևատրվում էին նաև Լենինի շքանշանով։ Առաջին շքանշանը ստացել է Կոմսոմոլսկայա պրավդա թերթը 1930 թվականի մայիսի 23-ին։ Առաջին մարդը, որը պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով, Ավել Ենուկիձեն է։ Նա շքանշանը ստացել է 1932 թվականի դեկտեմբերի 17-ին։ Հայկական ԽՍՀ-ն Լենինի շքանշանով պարգևատրվել է 3 անգամ (1958, 1968, 1978)։
Tommy Cash

Tommy Cash (իրական անունը Թոմաս Թամմեմթս, նոյեմբերի 18, 1991(1991-11-18), Տալլին, Էստոնիա), էստոնացի ռեփեր։


== Կենսագրություն ==
Թոմասը ծնվել է ոչ հարուստ էստոնական ընտանիքում Թալլինում, մի շրջանում, որտեղ հիմնականում ապրում ռուսալեզու մարդիկ։ Մանկությունից Թոմին հասկացավ, որ նա բիլինգվ է։ Նրա հայրը խոսում էր ռուսերեն, իսկ մայրը՝ էստոներեն։ Հենց լեզվի իմացության շնորհիվ Թոմասը առաջին անգամ ծանոթացավ ռուսական մշակույթի հետ։ Շատ հարցազրույցներում, խոսելով իր էթնիկ պատկանելության մասին, Քեշն ընդգծել է, որ իր տատիկը ծագումով Ռուսաստանից է, իսկ նրա մայրը կիսով չափ ուկրաինուհի է։ Սակայն Թոմիին հետաքրքրում էր ոչ միայն ռուսական, այլև ամերիկյան մշակույթը։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Թոմասն աշխատում էր որպես մատուցող և հավաքարար, ակտիվորեն զբաղվում էր պարով։ Ժամանակի ընթացքում հոբբին դարձաո աշխատանք, որը անգամ եկամուտ էր բերում։


== Կարիերա ==
Նրա երաժշտական կարիերայի սկիզբը դարձել է GUEZ WHOZ BAK տեսահոլովակը, որը թողարկվել է 2013 թվականի սեպտեմբերին։ Դրանից հետո համերգներ են սկսվել Էստոնիայում, Չեխիայում, Ֆինլանդիայում և եվրոպական այլ երկրներում։ Ավելի ուշ Թոմմին թողարկել է EUROZ DOLLAZ YENIZ անվանումով կոմպոզիցիան, որում պահպանվում է Թոմի հեղինակային յուրահատուկ ոճը։ 2014 թվականի գարնանը թողարկվում է EUROZ DOLLAZ YENIZ դեբյուտային ալբոմը, որը բաղկացած է ինը երգերից։ 2015 թվականին Թոմասը թողարկել է երկու հոլովակ՝ LEAVE ME ALONE և GIVE ME YOUR MONEY, երկրորդը՝ [Little Big] Ռեյվ-խմբի հետ համատեղ։ 2016 թվականի հուլիսին ներկայացվել է WINALOTO երաժշտական աշխատանքը, որից հետո Թոմասին բազմաթիվ առաջարկներ են ներկայացվել հայտնի լեյբլներից, սակայն երգիչը նախընտրել է պահպանել անկախությունը։ 2017 թվականի մարտի 16-ին կայացել է SURF երգի տեսահոլովակի պրեմիերան։


== Սկաոառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===
2014 - Euroz Dollaz Yeniz
2018 - ¥€$


=== Մինի ալբոմներ ===
2014 - C.R.E.A.M.


=== Սինգլներ ===
2014 - «Alien Tears»
2015 - Little Big - «Give Me Your Money»
2016 - Kinder Malo - «Apel»
2017 - «Rawr»
2017 - Томми Кэш, IC3PEAK - «Cry»
2017 - A. G. Cook - «Out Of My Head Remix»
2017 - Felicita - «Sulaharas»
2018 - «Pussy Money Weed»
2018 - «Little Molly»
2018 - «X-Ray»
2019 - Modeselektor - «Who»
2019 - «Sdubid»
2020 - Boys Noize - «Nude»


== Տեսագրություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Խալֆալու

Խալֆալու, գյուղ նախկին Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում, Իգդիրից մոտ 15 կմ հեռավորության վրա։ XX դարի սկզբին ուներ մոտ 100 տուն հայ բնակիչ։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ և այգեգործությամբ։ Գյուղում կային ավերակ շենքերի մնացորդներ և հայատառ հին տապանաքարեր։ Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ։ 1921 թվականի Կարսի պայմանագրով Խալֆալուն անցել է Թուրքիային։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Իվան Ֆիոլետով

Իվան Տիմոֆեի Ֆիոլետով (ռուս.՝ Ива́н Тимофе́евич Фиоле́тов, 1884, Ժերդևսկի շրջան, Տամբովի մարզ - սեպտեմբերի 20, 1918(1918-09-20), Թուրքմենստան), ռուս հեղափոխական։ 
Ծնվել է գյուղացու ընտանիքում։ Աշխատել է Բաքվում, 1904 թվականին նշանակվել է ՌԱԴԲԿ Բաքվի կոմիտեի անգամ։ 1905-1907 թվականների Ռուսական հեղափոխության շրջանում եղել է Բաքվի և Գրոզնիի նավթարդյունաբերողների բանվորների արհմիության կազմակերպիչներից։ 1908 թ.-ից եղել է աքսորում։ 1911 թ.-ից կուսակցական աշխատանք է կատարել Բաքվում, Տաշքենդում, Չելեկենում։ Փետրվարյան հեղափոխությունից (1917) հետո նշանակվել է Բաքվի սովետի գործադիր կոմիտեի անդամ, մայիսից՝ նավթարդյունաբերողների բանվորների միության նախագահ։ 1917 թ.-ի հոկտեմբերից՝ ՌՍԴԲ(բ)Կ Կովկասյան երկրային կոմիտեի անդամ։ 1918 թ.-ի ապրիլից Բաքվի ԺԿԽ-ի ժողտնտեսության գործերի կոմիսար։
Գնդակահարվել է Բաքվի 26 կոմիսարների հետ։
ՀՀ Լոռու մարզի Ֆիոլետովո մոլոկանաբնակ գյուղն անվանված է Ֆիոլետովի պատվին


== Ծանոթագրություններ ==
Էլկ շրջան (այլ կիրառումներ)

Էլկ շրջան, կարող է վերաբերել՝

Էլկ շրջան - ԱՄՆ Փենսիլվանիա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը
Էլկ շրջան - ԱՄՆ Կանզաս նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը
Ռուտինո

Ռուտինո (իտալերեն՝ Rutino), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 919 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 102 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 10 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84070, հեռախոսային կոդ՝ 0974։


== Բնակչություն ==


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0974 830020


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Միհրան Գայան

Միհրան Գայան (1874, Հաճն, Ադանայի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - 1920), հայ ազգային–ագատագրական շարժման գործիչ։
Հնչակյան կուսակցության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Կրթությունն ստացել է ծննդավայրում։ Եղել է ուսուցիչ։ Երիտասարդ տարիքում ներգրավվել է ագատագրական և հեղափոխական շարժման մեջ։ Զեյթունի 1894-1895 թվականների ապստամբության կազմակերպիչներից և նրա զինվորական խորհրդի անդամ։ 1909 թվականի Ադանայի կոտորածի օրերին կազմակերպել է Հաճընի ինքնապաշտպանությունը։ 1915 թվականին Մեծ Եղեռնի ժամանակ աքսորվել է։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո վերադարձել է Հաճըն, վերստին զբաղվել ուսուցչությամբ։
1920 թվականին նշանակվել է Հաճընի ինքնապաշտպանության Բարձրագույն խորհրդի անդամ։ Նահատակվել է Սիս նահանջելու ճանապարհին։
Ռոմանովսկի (Օռլովսկի շրջան)

Ռոմանովսկի (ռուս.՝ Романовский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օռլովսկի շրջանում։ Մտնում է Դոնսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։