Ալիկ Սարգսյան (ռազմական գործիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալիկ Սարգսյան (այլ կիրառումներ)Ալիկ Գեղամի Սարգսյան (հունվարի 22, 1938(1938-01-22), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ռազմական գործիչ, գեներալ-մայոր։ ՀՀ ՀՕՊ զորքերի առաջին պետ, ՀՀ պաշտպանության նախարարին առընթեր բարձրագույն սպայակազմի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ալիկ Սարգսյանը ծնվել է 1938 թվականի հունվարի 22-ին, Երևանում։ Հայրը՝ Գեղամ Սարգսյանը, վերապրելով Վանի ջարդերը, հայտնվել է Երևանի որբանոցում, մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին, պարգևատրվել երկու «Կարմիր աստղ» շքանշանով։ Մայրը՝ Զինաիդան, ուկրաինուհի է, որի ընտանիքը 1934 թվականի սովի տարիներին, Ուկրաինայից Հայաստան է ներգաղթել։ 
Ալիկ Սարգսյանը 1956 թվականին ավարտել է Երևանի Ձերժինսկու անվան դպրոցը, ընդունվել՝ Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ճարտարապետաշինարարական ֆակուլտետ, սակայն ուսումը շարունակել է Լատվիայի ռազմատեխնիկական ուսումնարանում, որն ավարտելուց հետո ստացել է լեյտենանտի կոչում։ 
1965-1967 թվականներին Կուբայում ծառայել է որպես հ-75  դիվիզիոնի մարտկոցի մասնագետ, մեծ ներդրում է ունեցել մասնագետների պատրաստման գործում։ Սովորել է իսպաներեն։ Ծառայության մեկ տարվա փոխարեն Ռաուլ Կաստրոյի առաջարկով երկու տարի ծառայել է Կուբայում։  
1972-1976 թվականներին սովորել է Տվերի Ժուկովի անվան հակաօդային պաշտպանության հրամանատարական ակադեմիայում։
Ծառայել է Բելոռուսիայում, Ուկրաինայում, Մերձբալթիկայում, Ռուսաստանում, Վրաստանում, Ադրբեջանում, Հայաստանում և Թուրքմենիստանում։
1976-1983 թվականներին խորհրդային բանակում զբաղեցրել է մի շարք կարևոր պաշտոններ, եղել է ՀՕՊ 14-րդ կորպուսի զենիթահրթիռային բրիգադի շտաբի պետ, ՀՕՊ 12-րդ կորպուսի զենիթահրթիռային գնդի հրամանատար, ՀՕՊ 14-րդ կորպուսի շտաբի պետի տեղակալ։ 1976 թվականին, որպես զենիթահրթիռային բրիգադի շտաբի պետ, ղեկավարել է հ-75 զենիթահրթիռային դիվիզիոնը, որը ոչնչացրել է Խորհրդային Հայաստանի սահման ներխուժած թուրքական 2 «F-5» կործանիչները։
1983 թվականին որպես խորհրդային մասնագետների ավագ և կորպուսի հրամանատար, գնդապետ Սալեմ Շերիֆի օգնական, ուղարկվել է Լիբիա։ Նրա ենթակայությամբ եղել է 132 մասնագետ։ 
Սումգայիթյան ջարդերից առաջ Ալիկ Սարգսյանը եղել է Բաքվի միակ հայ բարձրաստիճան սպան՝ Լենքորանից մինչև Սոչի, կորպուսի շտաբի պետի տեղակալ։  Ջարդերը սկսվելուն պես ավտոբուսներով հայերին տեղափոխել է և կազմակերպել նրանց դուրսբերումը երկրից։ 
Հայաստան վերադառնալով աշխատանքի է անցել «Էրեբունի» միավորումում, որտեղի աշխատակիցներից  կազմավորել է 23 հոգանոց  ջոկատ և մեկնել պաշտպանելու Սևանի ավազանի հյուսիսային սահմանները։ 
Վազգեն Մանուկյանի կաբինետում եղել է նրա խորհրդականը։ 1992 թվականին ՀՀ բանակում հիմնվել է ՀՕՊ վարչությունը։ Սարգսյանը մեկնել է Մինսկի ռազմական ակադեմիա և պայմանավորվածություն ձեռք բերել, որ Հայաստանից 30 սպա որպես ՀՕՊ մասնագետներ վերապատրաստվեն այնտեղ։ Արցախյան պատերազմի և հաջորդող տարիներին նաև Ռուսաստանից է ՀՕՊ մասնագետներ հրավիրել, որոնք տեղում դասընթացներ են կազմակերպել։ Սարգսյանը հաջողությամբ իրականացրել է ՀՕՊ օբյեկտային ու զորային միջոցների ռադիոտեղորոշիչ կայանների համատեղումը և միացումը ռադիոտեղորոշիչ միասնական համակարգին։ 


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
C-75, C-125, Խձը, ԿհԸ դիվիզիոնների և հաշվարկների ուսումնական հրթիռների արձակման գործողությունների համար զորատեսակում առաջին տեղը գրավելու համար պատվոգիր
Քադաֆիի անվանական ժամացույց
ՀՕՊ զորքերի մեդալ
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալ, 2013


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==