armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ռոստովի առևտրային արական ուսումնարան

Ռոստովի առևտրային արական ուսումնարան (ռուս.՝ Ростовское коммерческое мужское училище),  Դոնի Ռոստովի ուսումնարաններից մեկը մինչև Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը։


== Պատմություն ==
Սկսած 1890-ական թվականներից Դոնի Ռոստովում քննարկվում էր տնտեսական ուղղվածության ուսումնական հաստատություն հիմնելու մասին հարցը։ 1891 թվականին կազմվեց քաղաքում Առևտրային ակադեմիա բացելու նախագիծ, որն իրականացնել չհաջողվեց։ Միայն տասը տարի անց` 1900 թվականին, վաճառականների ընկերակցության միջոցներով բացվեց Ռոստովի առևտրային արական ուսումնարանը, որի տնօրեն դարձավ Խարկովի կայսերական համալսարանի շրջանավարտ, պետական խորհրդական Պյոտր Վերխովսկին (1822-1900)։
1901 թվականին այդ առևտրային ուսումնարանին կից բացվեց առևտրային դպրոց (Կալվածատերերի փոխադարձ ընկերակցության միջոցներով)։ 1902-1904 թվականներին կրկին վաճառականների նվիրատվությունններով և միջոցներով կառուցվեց կոմերցիոն ուսումնարանի եռահարկ շենքը Նիկոլսկայա, 150 փողոցի (այժմ` Սոցիալիստական փողոց, 162, որտեղ գտնվում է շինարարական համալսարանի ուսումնական մասնաշենքը) և Բոգատյանովսկի զառիվայր պողոտայի խաչմերուկում։ 1907 թվականին բացվեցին առևտրային ուսումնարանի կանանց բաժանմունքը և առևտրային գիտելիքների երեկոյան դասընթացները։ Ռոստովի առևտրային ուսումնարանը տիրապետում էր ժամանակակից սարքավորումների, գրադարանի և հիասքանչ դահլիճի, այնտեղ կար նաև Նիկոլայ Հրաշագործ տնային եկեղեցին։

Այս շենքի հետ են կապված Դոնում բարձրագույն տնտեսագիտական կրթության պատմության հետագա էջերը։ 1918-1920 թվականներին այստեղ գործում էր Դոնի առևտրային ինստիտուտը, 1920-1922 թվականներին` Դոնի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտը։ 1921 թվականի աշնանից նախկին առևտրային ուսումնարանի շենքում, բացի Դոնի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտից, տեղավորվել էին նաև 2-րդ արդյունաբերական-տնտեսական դպրոցը և Դոնի մանկավարժական տեխնիկումը։ 1931 թվականից այնտեղ սկսեց գործել Ռոստովի ֆինանսատնտեսական ինստիտուտը (այժմ` Ռոստովի պետական տնտեսագիտական համալսարան)։
Ներկայումս Ռոստովի նախկին առևտրային ուսումնարանի շենքում գտնվում է Ռոստովի պետական շինարարական համալսարանը, որը 2016 թվականի ապրիլի 15-ին մտավ Դոնի պետական տեխնիկական համալսարանի կազմի մեջ։ 
Այս շենքը Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության հուշարձան է, գրանցման համարը` 6100040000։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
ДОНСКОЙ КОММЕРЧЕСКИЙ ИНСТИТУТ - ИЗ ИСТОРИИ
На пути к РФЭИ. ВУЗ в предвоенные годы
Պորտ Քրոս

Պորտ Քրոս ազգային պարկ (ֆր.՝ Parc national de Port-Cros), ազգային պարկ Ֆրանսիայում։ Ձևավորվել է Միջերկրական ծովի Պորտ Քրոս կղզու վրա, Տուլոն քաղաքից դեպի արևելք։ Ազգային պարկը ներառում է նաև շրջակայքի որոշ բնական տարածքներ։
Այն հիմնադրվել է 1963 թվականին, երբ Պորտ Քրոս կղզին հանձնվեց պետությանը։ Պետությունը միակ սեփականատերն է, և կղզին բնական պաշտպանված տարածք է։
Պարկը Եվրոպայի առաջին ազգային պարկն է, որը միավորում է ցամաքային ու ծովային պաշտպանական գոտիները։ Պաշտպանված տարածքը ցամաքում կազմում է մոտավորապես 700 հեկտար, իսկ ծովում՝ 1288 հեկտար, ափից 600 մ հեռավորության վրա։ Պորտ Քրոս հիմնական կղզու տարածքի մեծ մասը, ինչպես նաև Բագադ, Գաբինի և Ռասկա փոքր կղզիները գտնվում են պետության պահպանության ներքո։ Ավելին, 1000 հեկտար ցամաքը, որը տեղակայված էր Պորկերոլ կղզու վրա, 1971 թվականից գտնվում էր Ազգային պարկի վարչակազմի հսկողության ներքո։
Կան ստույգ վարքագծային կանոններ սակավաթիվ բնակչության, ինչպես նաև զբոսաշրջիկների համար։ Ծովում լողալ թույլատրվում է միայն երեք լողափերում։ Ծխելու կամ շներին ընդունելու համար անգամ սահմանված է տուգանք։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Site du parc national de Port-Cros & Porquerolles
Atlas du parc Archived 2020-05-22 at the Wayback Machine.
Դիվիզոպոլիս

Դիվիզոպոլիս (պորտ.՝ Divisópolis), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ժեկիտինոնյա նահանգի Կենտրոնական մասում։ Բնակչությունը կազմում է 6932 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 566,070 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 12,2 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1992 թվականի ապրիլի 27-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 18.273.381,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 2.717,64 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,605 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Սարըլար (Հալեպի նահանգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սարըլար (այլ կիրառումներ)Սարըլար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Հալեպի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր
Մարզպետունի Մանուկյան

Մարզպետունի Համոյի Մանուկյան (ապրիլի 26, 1964(1964-04-26), Վարդենիկ, Մարտունու շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ պետական և քաղաքական գործիչ։


== Կրթություն ==
1984-1990 թթ. սովորել և ավարտել է Խ. Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը՝ ինժեներ-շինարարի որակավորմամբ։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1981-1982 թթ. - աշխատել է Վարդենիկի սովխոզում՝ որպես բանվոր։
1982-1984 թթ. - ծառայել է Խորհրդային բանակում։
1990-1992 թթ. - մասնակցել է ՀՀ սահմանների պաշտպանությանը և Լաչինի ինքնապաշտպանական մարտերին։
1991-1996 թթ. - եղել է «Մարս-7» ՍՊԸ գործադիր տնօրեն։
2005 թվականից «Վարդենիկ» ազատամարտի վետերանների հասարակական կազմակերպության խորհրդի անդամ է։
2005-2007 թթ. - Գեղարքունիքի մարզպետարանի աշխատակազմի բնապահպանության վարչության պետի տեղակալ։
2008-2009 թթ. - «Համո-Մարզպետունի» ՍՊԸ տնօրեն։
2009-2011 թթ. - ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդամթերքի անվտանգության եւ անասնաբուժական պետական տեսչության Գեղարքունիքի մարզային կենտրոնի պետ։


== Քաղաքական գործունեություն ==
2011 թ. մարտի 23-ին ՀՀ Ազգային ժողովի 4-րդ գումարման պատգամավոր է ընտրվել «Օրինաց երկիր» կուսակցության համամասնական ընտրացուցակով։ Սոցիալական հարցերի մշտական հանձնաժողովի և Տարածքային կառավարման և տեղական ինքնակառավարման հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։
2008 թ. մարտի 24-ին ընտրվել է «Օրինաց երկիր» խմբակցության քարտուղար՝ պաշտոնավարելով մինչև 2012 թ. մայիսի 30-ը-ը։
2012 թ. հոկտեմբերի 4-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզպետի տեղակալ։
2014 թ. մայիսի 13-ն ՀՀ վարչապետի որոշմամբ ազատվել է ազատել Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզպետի տեղակալի պաշտոնից՝ իր դիմումի համաձայն։
2016 թ․-ից այլևս չի զբաղվում քաղաքականությամբ, ՕԵԿ անդամ չէ։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Մարտական ծառայության մեդալ։
ՀՀ ՊՆ «Դրաստամատ Կանայան» մեդալ։
ՀՀ ՊՆ պատվոգիր։
Քաղաքացիական ծառայության երկրորդ դասի խորհրդական (2005)։Ամուսնացած է, ունի չորս երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (331201-331300)

Աստերոիդների ցանկ (331101-331200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (331301-331400)
 Աստերոիդների ցանկ (331101-331200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (331301-331400)
Ուտուկոլգա

Ուտուկոլգա (էստ․՝ Utukolga), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Ռաննու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 14 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Հոգեաց վանք

Հոգեաց վանք (Հոգվոց վանք, Հոգոց վանք), հայկական ճարտարապետական հուշարձան Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի Անձևացիք գավառում, Վանա լճից հարավ, Կասրիկ գյուղի մոտ։


== Պատմություն ==
Ըստ Մովսես Խորենացուն վերագրված մի ավանդության, Բարդուղիմեոս առաքյալը Մեծ Հայք է բերել Աստվածածնի դիմապատկերը, քանդել տվել Կանգավար ավանից և Դարբնոց քարից ոչ հեռու գտնվող Անահիտի տաճարը, տեղում կառուցել Ս․Աստվածածին եկեղեցին, կից՝ կուսանոց, հանձնել պատկերը՝ հիմնելով Հոգեաց վանքը։ Քրիստոնեությունը պետական կրոն հռչակվելուց հետո Գրիգոր Լուսավորիչը Հոգեաց վանքում կառուցել է Սուրբ Սիոն եկեղեցին, ուր, ըստ ավանդության, ամփոփված են Տրդատ Մեծի, Աշխեն թագուհու, Խոսրովիդուխտ քրոջ աճյունները։ IV դարում Հոգեաց վանքը եղել է եպիսկոպոսանիստ։ Հոգեաց վանքը XVII դարում հայտնի գրչության կենտրոն էր (1669-ին, 1670-ին ծաղկված ավետարանները, 1696-ի բժշկական ձեռնարկը ևն), 1730-65-ին՝ վերակառուցվել, 1895-ին ավերվել, 1904-ին՝ վերանորոգվել, 1915-ին՝ լքվել։


== Ճարտարապետություն ==
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին միանավ գմբեթավոր դահլիճ է, որին արևմուտքից կից է հատակագծում ուղղանկյուն, մեկ զույգ որմնամույթերով երկու հավասար քառակուսի, գմբեթածածկ մասերի բաժանված գավիթը։ Այն հյուսիսից հաղորդակից է Սուրբ Սիոն եկեղեցուն՝ արևելքից պայտաձև խորանով թաղածածկ դահլիճ, որի աղոթասրահը ընդլայնված է շնորհիվ հյուսիսային և հարավային կողմերում առաջացած, խորշանման թաղածածկ մասերի (հատուկ է Վասպուրականի միանավ դահլիճներին)։ Հոգեաց վանքը վանք-ամրոց է՝ պաշտպանական, երկշարք, 7-8 մ բարձրությամբ պատերով, որոնց անկյուններում և արևմտյան պատի կենտրոնում կիսաբոլոր աշտարակներ են։ Մուտքը հարավից է։ Վանքի համալիրը միջնաբերդի նման խմբված է հյուսիսարևմտյան հատվածում՝ հարավարևելյան անկյունային աշտարակով։ Հարավային երկրորդ շարք պարսպապատերին ներսից կից են օժանդակ կառույցներ։ Վանքի բոլոր սենյակները թաղածածկ են, առանց լուսամուտների (լուսավորվում են երդիկներից) և բացվում են մեկը մյուսի մեջ՝ դժվարացնելով մուտքը դեպի գլխավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին, ուր հավանաբար պահվել է Տիրամոր պատկերը։
Բոյկովկա

Բոյկովկա (ուկրաիներեն՝ Бойківка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոբրոպոլսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բոյկովկա գյուղում բնակվում էր 123 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աճանան (գյուղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աճանան (այլ կիրառումներ)Աճանան (նախկին անվանումը` Խալաջ),
գյուղ Հայաստանի Սյունիքի մարզի Կապանի տարածաշրջանում, Կապան քաղաքից մոտ 3 կմ հյուսիս-արևելք, Ողջի գետի հովտում, ծովի մակերևույթից 800-900 մ բարձրության վրա։
Խալաջ անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Զանգեզուրի գավառի, իսկ 1930 թվականից` Կապանի շրջանի։ 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Սյունիքի մարզի մեջ։ Վերանվանվել է Աճանան 2006 թվականի հուլիսի 4-ին։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թվականի մարդահամարի արդյունքների` Աճանանի մշտական բնակչությունը կազմել է 164, առկա բնակչությունը` 152 մարդ։ Մինչև 1988 թ. գյուղը բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով։ Աճանանի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է կաթնաանսապահությամբ։


== Օգտակար հանածոներ ==
Գյուղում կան պղնձարջասպի հանքեր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղում կա եկեղեցի, իսկ շրջակայքում՝ Նեղոց և Տաճատի գյուղատեղիներ։


== Հասարակական կառույցներ ==
Ունի ութամյա դպրոց, ակումբ, գրադարան, բուժկայան (1980 թվականի դրությամբ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոսելե (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոսելեՆովոսելե (ռուս.՝ Новоселье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 22 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լիիվա-Պուտլա

Լիիվա-Պուտլա (էստ․՝ Liiva-Putla), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Պիհտլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 15 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Հայաստանի ժողովրդական գործիքների նվագախումբ

Հայաստանի ժողովրդական գործիքների նվագախումբ, Հայաստանի ժողովրդական գործիքների պետական նվագախումբ, կազմակերպվել է 1977 թվականին, Երևանում (հիմնադիր՝ Կ․ Միրզոյան, 1977-1980 թթ. նաև գլխավոր դիրիժոր ու գեղարվեստական ղեկավար, 1981-1986 թթ.՝ Վ․ Բալյան, 1987 թվականից՝ Հ․ Մանգասարյան)։ Նվագախմբում ընդգրկված են հայկական ժողովրդական գործիքներ։ Հանդես են գալիս նաև երգիչ-երգչուհիներ։
Կատարում է հայկական ժողովրդական, ազգագրական, գուսանական, ֆիդայական երգեր, հայկական դասական և արդի կոմպոզիտորների երկերի փոխադրումներ, այլ ժողովուրդների (ռուս, վրացի, ուզբեկ և այլն) ժողովրդական մեղեդիներ։ Համերգներով շրջագայել է ՌԴ քաղաքներում, Սիրիայում, Սենեգալում, Գերմանիայում։ Ֆոլկլորային երաժշտության միջազգային փառատոների (Մեծ մրցանակ, 1984, Վիսբադեն, 1992, Բաբելոն) դափնեկիր։ 1998 թվականին միացվել է Հայկական ժողովրդական երգի պարի համույթին։


== Ծանոթագրություններ ==
Շեմիշեյկա

Շեմիշեյկա (ռուս.՝ Шемышейка), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Պենզայի մարզի Շեմիշեյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6513 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ցղնայի ծխական դպրոց

Ցղնայի ծխական դպրոց, հայկական ծխական կրթական հաստատություն Ռուսական կայսրության կազմում գտնվող Երևանի նահանգի Ցղնա գյուղում։


== Պատմություն ==
Ծխական դպրոցը բացվել է 1860-1861 թվականներին։ 1885-1886, 1896-1905 թվականներին տարբեր պատճառներով փակվել է։ Կրթօջախը գործել է մինչև 1917 թվականը։ Դպրոցը կրթական գործունեություն է ծավալել Սուրբ Աստվածածին վանքի հյուսիսարևելյան կողմում կառուցված դպրոցի շենքում։
Սկզբում եղել է միադաս, այնուհետև դարձել երկդասյա և երկսեռ դպրոց։ Յուրաքանչյուր տարի այն հաճախել են 60-ից 90 աշակերտ։
Ցղնայի ծխական դպրոցում դասավանդել է Բաղդասար Քրիշչյանը, Բաղդասար Տեր-Օհանյանը, Բարդուղիմեոս Հարությունյանը և ուրիշներ։
Ծխական դպրոցից բացի նույն շենքում 1896-1897 թվականներից մինչև 1905 թվականը գործել է նաև մեկ այլ պետական դպրոց։


== Տես նաև ==
Ցղնա (գյուղ)
Ցղնայի օրիորդաց դպրոց


== Ծանոթագրություններ ==
Չերնովո (այլ կիրառումներ)

Չերնովո, կարող է վերաբերել՝

Չերնովո - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Չերնովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Չերնովո - գյուղ Ռուսաստանի Վոլոգդայի մարզի Կադույսկի շրջանի կազմում։
Շչելկանովո (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇչելկանովոՇչելկանովո (ռուս.՝ Щелканово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ստադ դը Ֆրանս

Ստադ դը Ֆրանսը (ֆր.՝ Stade de France) Ֆրանսիայի ազգային մարզադաշտն է, որը գտնվում է Փարիզի հյուսիսում գտնվող Սեն Դենի կոմունայում։ Տարողությունը 81.338 նստատեղ, որը դարձնում է նստատեղերով հինգերորդ ամենամեծ մարզադաշտը Եվրոպայում։ Մարզադաշտը համարվում է Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի և Ֆրանսիայի ռեգբիի ազգային հավաքականի տնային մարզադաշտը միջազգային խաղերում։ Մարզադաշտը կառուցվել է 1998 թվականի աշխարհի առաջնության համար։ Մարզադաշտի անունը տրվել է Միշել Պլատինիի խորհրդով, ով կազմակերպչական կոմիտեի նախագահն էր։ 1998 թվականի հուլիսի 12-ին Ֆրանսիան այս մարզադաշտում հաղթելով Բրազիլիային 3–0 հաշվով դարձավ աշխարհի չեմպիոն։
Ստադ դը Ֆրանսը ՈՒԵՖԱ-ի կողմից արժանացել է 4-րդ կատեգորիայի մարզադաշտ, այստեղ բացի 1998 թվականի Աշխարհի առաջնության խաղերից անցկացվել են նաև ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների լիգայի եզրափակիչներ 2000 և 2006 թվականներին, բացի այդ Ռեգբիի 1999 և 2007 թվականների աշխարհի առաջնության որոշ խաղեր՝ լինելով միակ մարզադաշտը, որտեղ կայացել են ՖԻՖԱ աշխարհի գավաթի և Ռեգբիի աշխարհի գավաթի եզրափակիչներ։ Մարզադաշտում է անցկացվել նաև 2003 թվականի թեթեև ատլետիկայի աշխարհի առաջնությունը, այստեղ անցկացվեց նաև Եվրո 2016-ի որոշ խաղեր, ներառյալ եզրափակիչը։
Մարզադաշտում կայանում են նաև համերգներ և այլ սպորտային իրադարձություններ։ Այստեղ են ելույթ ունեցել այնպիսի աստղել ինչպիսիք են Ռոջեր Ուոթերսը, The Rolling Stones-ը, Թինա Թերները, U2-ը, Սելին Դիոնը, Մյուզը, AC/DC-ին, Բիյոնսե Նոուլզը, Ջեյ Զի-ն, Ռիհաննան, Քոլդփլեյ-ը, Էմինեմը, Լեդի Գագան, Փոլ ՄաքՔարթնին, Մադոննան, The Police-ը և Միլեն Ֆարմերը։


== Արտաքին հղումներ ==
Ստադ դը Ֆրանսի կայք
Մարզադաշտի գիդ հոդված
Ստադ դը Ֆրանսում կայացած բոլոր ռեգբի խաղերի վիճակագրություն Archived 2004-06-03 at the Wayback Machine.
Ռեգբի աշխարհի գավաթ 2007
Ստադ դը ֆրանսի 3D մոդելը (GoogleSketchup) Archived 2014-01-01 at the Wayback Machine.
Շիշկովո (գյուղ, Դեմյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇիշկովոՇիշկովո (ռուս.՝ Шишково), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Դեմյանսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բելի Յար (այլ կիրառումներ)

Բելի Յար, կարող է վերաբերել՝

Բելի Յար - գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ալթայսկի շրջանի կազմում։
Բելի Յար - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Խանտի-Մանսիական ինքնավար օկրուգի Սուրգուտսկի շրջանի կազմում։
Շաբել

Շաբել (ռուս.՝ Шабель), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արխոնիլյա ամրոց

Ամրոցը անվանում են նաև «տրուբադուր Մասիաս»։ Այն Հյուսիսային Կամպինայի Հաեն տարածաշրջանի առավել լավ պահպանված միջնադարյան ամրոցներից է։
Քաղաքային հրապարակը, որը զբաղեցնում է ամրոցը, համարվում է ամենակարևոր պատմական հուշակոթողը՝ ոչ միայն իր կառուցվածքի, այլ նաև որպես ամենահին դղյակ-ամրոցը Արջոնիլլայում։
Որմնապատկերներն ու գլխավոր աշտարակը, որոնք մենք կարող ենք տեսնել, կառուցվել և ձևավորվել են 14-րդ դարում երեք հարկանի քարտաշ կարեադաներից և ամրացվել են սալաքարերով։ Այս աշտարակի երեսպատումը քանդել են և տեղադրել են սրասալիկավոր կամարով դուռ աշտարակի հարավարևելյան կողմում։


== Պատմություն ==
Առաջին փաստացի հուշագրումը կատարվել է 15-րդ դարի սկզբին, երբ Յոհան 2-րդ թագավորը հրամայում է Կալատրավների օրդենի անդամներին վերաբնակեցնել և վերականգնել այն որպես բարձրադիր Գվադալկվիվիրի հարավարևմտյան սեկտոր։ Ամրոցը գտնվել է օրդենի տիրակալության տակ, որի կենտրոնն էր Մարտոսը, մինչև 1246 թ., երբ օրդենի անդամներին մաղադրեցին հանցագործությունների մեջ։ 1492-ից 1495 թթ.-ը օրդենի գրքերից շատ բան է հայտնի դարձել ամրոցի պատմության մասին։
1551թ. Սինոդը տալիս է դղյակում գտնվող Սուրբ Եկատերինա մատուռի մասին։ Մատուռի կույսերը միջնադարում մեծ դեր են խաղացել մանավանդ Ֆերնանդո 3-րդի Հաեն քաղաքի պաշարման ժամանակ։ Հնէաբանական պեղումները հաստատում են այս փաստը հնէաբան Ֆրանցիսկո Նոսետեն 1988 թ.-ին հայտնաբերելով 17-րդ դարի գերեզմանատուն։ Նեկրոպոլիսը կապված էր մատուռի հետ՝ որպես կանոն այդ դարի բոլոր սրբավայրերի հետ։
17-րդ դարում ամրոցի հարավային պատը քանդվեց և կորցրեց իր անխոցելի տեսքը։ Դրանից հետո հանդիսացավ Մարկիզ դե լա Մերսեդի դղյակ, որի գլխավոր մուտքը բացում էր ճանապարհ դեպի Անդալուզիա։
Երբ 20-րդ դարի սկզբին Ռատուշա անունով մեկը գնեց ամրոցը այն ստացավ տեսարժան վայրի կարգավիճակ Արջոնիլլա տարածքում։ Այստեղ սկսեցին անցկացվել տարբեր սպորտային և թատերական միջոցառումներ։


== Աղբյուրներ ==
Castle of Troubadour Macías, in Arjonilla Archived 2017-03-12 at the Wayback Machine.
EL TROVADOR MACÍAS CASTLE Archived 2017-12-19 at the Wayback Machine.
Туристический маршрут Замки и Битвы провинции Хаэн
Զարեչնի (այլ կիրառումներ)

Զարեչնի, կարող է վերաբերել՝

Զարեչնի - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի կազմում։
Զարեչնի - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Զարեչնի - խուտոր Ռուսաստանի Կրասնոդարի երկրամասի Ապշերոնսկի շրջանի կազմում։
Զարեչնի - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Զարեչնի - գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Գրախովսկի շրջանի կազմում։
Զարեչնի - գյուղ Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Օլյոկմինսկի ուլուսի կազմում։
Զարեչնի - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զերնոգրադի շրջանում
Զարեչնի -  գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կույբիշևի շրջանում
Զարեչնի - գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում
Զարեչնի - ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում
Գյուղացի տիկին

Գյուղացի տիկին (թուրքերեն՝ Hanım Köylü), թուրքական հեռուստասերիալ, որը ցուցադրվել է Star TV-ի եթերում 2016 թվականի ապրիլի 23-ից մինչև 2016 թվականի օգոստոսի 1-ը։ Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս Յուսուֆ Չիմը, Գյուլսիմ Իլհան Ալին և Մեհմետ Օզգյուր։ Հեռուստասերիալի պրոդյուսերը Ֆարուք Թուրղութն է, իսկ ռեժիսորը՝ Մուստաֆա Շեվքի Դողանը։ Հեռուստասերիալը բաղկացած է 13 սերիաներից, յուրաքանչյուր սերիան մոտ 120 րոպե։ Նկարահանումները տեղի են ունեցել Մարմարիսում, Մուղլայում և Ստամբուլում։


== Սյուժե ==
Հեռուստասերիալի իրադարձությունները կատարվում են մի գյուղում, որը ավանդույթներով և սովորույթներով տարբերվում է մնացած գյուղերից։ Գյուղի բնակիչները այնքան են կապված միմյանց հետ, որ եթե ամուսնացնեն իրենց որդիներին և դստրերին, չեն թողնի նրանց դուրս գալ գյուղի տարածքից։ Եվ հենց սա է գլխավոր հերոսի խնդիրը։ Հիմնական խնդիրը, որը չի թողնում Ֆերիտին (Յուսուֆ Չիմ) ամուսնանալ Գյուլի հետ, այն փաստն է, որ նրանք տարբեր գյուղերից են։ Նա կփորձի պայքարել իր սիրո համար՝ ձևացնելով, թե ինքը նույնպես այդ գյուղից է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռժավեց (գյուղ, Երշիչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌժավեցՌժավեց (ռուս.՝ Ржавец), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Երշիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 52 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մ.թ.ա. 746


== Դեպքեր ==
Ապստամբություն Աշշուր-Նիրարի Ցարի դեմ։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Հյուսիսային Եգեյան կղզիներ

Հյուսիսային Եգեյան կղզիներ (հուն․՝ Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου), Հունաստանի Հանրապետության տասներեք պերիֆերիաներից մեկը։ ներառում է Եգեյան ծովի հյուսիսարևելյան մասում գտնվող հունական կղզիները։
Հյուսիսային Եգեյան կղզիների մի մասը ունի ծովային սահման Թուրքիայի Հանրապետության հետ, իսկ մի քանի ցամաքային կտորներ սահմանակցում է Թուրքիային և համարվում է վիճելի տարածք։


== Վարչական բաժանում ==
Հյուսիսային Եգեյան կղզիների պերիֆերիան հիմնադրվել է 1987 թվականի վարչական բարեփոխումներից հետո՝ Հունաստանի թագավորության տարիներին։ 2010 թվականին հաստատված Կալիկրատիսի պլանի համաձայն այս պերիֆերիայի լիազորությունները և վերահսկողությունը մեծացավ։
Հյուսիսային Եգեյան կղզիների պերիֆերիայի ամենախոշոր քաղաքը, որը հանդիսանում է նաև երկրի վարչական կենտրոնը գտնվում է Հունաստանին պատկանող Լեսբոս կղզու վրա՝ Միտիլենե քաղաքը։
Մինչև Կալիկրատիսի բարեփոխումները, տարածաշրջանում կային երեք անջատ վարչական միավորներ՝ Սամոսի, Խիոսի և Լեսբոսի շրջաններ։
Հյուսիսային Եգեյան կղզիները ներառում է կղզիախումբ, կազմված 9 առանձին կղզիների։ Կղզիներն են՝ Խիոս, Պսարա, Օինուսես, Իկարիա, Կորսեոն, Լեմնոս, Աղյոս Եֆստրասիոս և Սամոս։
Տարածաշրջանի նահանգապետն է Քրիստինա Կալգիրուն, ով հաջորդել է Աթանասիո Գիակալիսին 2014 թվականի հոկտեմբերի 2-ին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ռասվետ (գյուղ, Իգլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌասվետՌասվետ (ռուս.՝ Рассвет, բաշկիրերեն՝ Рассвет), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Եվրոպական գավաթ 1991–92

Եվրոպական գավաթ 1991–92 Եվրոպական գավաթի 37-րդ մրցաշրջանն էր, որում հաղթեց Բարսելոնան՝ եզրափակչում պարտության մատնելով Սամպդորիային 1–0 հաշվով լրացուցիչ ժամանակում։ Սա 1966 թվականից սկսած իսպանական ակումբի առաջին հաղթանակն էր Եվրոպական գավաթի մրցաշարում։
Եզրափակիչը կայացավ Լոնդոնի Ուեմբլի մարզադաշտում 1992 թվականի մայիսի 20-ին, խաղը դիտում էին 70 827 հանդիսական։
Սա վերջին մրցաշարն էր, որը անվանվում էր «ՈՒԵՖԱ Եվրոպական գավաթ», մյուս տարվանից սկսած մրցաշարը վերանվանվեց «ՈՒԵՖԱ Չեպիոնների լիգա»։ Այս տարի առաջին անգամ կիրառվեց խմբային փուլ, որում ներգրավված էին ութ երկրորդ տուրի հաղթողները, որոնք բաժանվել էին երկու խմբի։ Խմբերի հաղթողները հանդիպեցին եզրափակիչում։ Այս տարին վերջին անգամ մրցաշարին մասնակցեց ակումբ ԳԴՀ-ից։
Գործող չեմպիոն Ցրվենա Զվեզդան այս տարի Հարավսլավական պատերազմների պատճառով հնարավորություն չուներ խաղեր անցկացնել սեփական մարզադաշտում, ինչը և հնարավոր է պատճառ դարձավ նրա  դուրս մնալուն խմբային փուլում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
ՈՒԵՖԱ
ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա


== Արտաքին հղումներ ==
Եվրոպական գավաթի արդյունքները Rec.Sport.Soccer վիճակագրություն հիմնադրոմում
1991–92 Եվրոպական գավաթ - արդյունքներ (արխիվ)
Բոլոր գոլ խփողները 1991–92 Եվրոպական գավաթի մրցաշարում (բացառությամբ նախնական շրջանը) protocols UEFA
Դեմքով դեպի պատը

Դեմքով դեպի պատը, 1989 թվականին նկարահանված հայկական ֆիլմ։ Նկարահանվել է Հովհաննես Մելքոնյանի «Հարցաքննություն» վիպակի մոտիվներով։


== Սյուժե ==
Բարոյական կայուն համոզմունքների տեր երիտասարդ քննիչը պատրաստ է պայքարել հանուն իր սկզբունքների։


== Գլխավոր դերերում ==
Անդրեաս – Դմիտրի Խառատյան
Թեկզի – Անահիտ Թոփչյան
Քոչարյան – Վլադիմիր Քոչարյան
դատախազ – Արմեն Ջիգարխանյան
Բժշկյան – Կարեն Ջանիբեկյան
Արմինե Բժշկյան – Աննա Էլբակյան


=== Դերերում ===
Արմեն Խոստիկյան, Ա. Մկրտումյան, Մամիկոն Մանուկյան, Գեորգի Վանյան, Ռուբեն Մկրտչյան


=== Դրվագներում ===
Հենրիկ Ալավերդյան, Լևոն Ղազարյան, Ազատ Շերենց, Ժոզեֆ Նալբանդյան, Վերջալույս Միրիջանյան, Արմեն Մարության, Գ. Կարապետյան, Մ. Մխիթարյան, Ա. Սաֆարյան, Է. Ղազարյան, Լ. Հովսեփյան, Ա. Միքայելյան


== Տես նաև ==
Հայկական ֆիլմերի ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոսսոշկա (Կարպովկայի վտակ)

Ռոսսոշկա (ռուս.՝ Россошка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլգոգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կարպովկա գետի աջ ափին՝ 36 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 52 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կարպովկա գետն է։ Գետավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010300712107000009543
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107000954
Ավազանի կոդը - 05.01.03.007
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
ԵԱՀԿ Մինսկի խումբ

ԵԱՀԿ Մինսկի խումբ (անգլ.՝ The OSCE Minsk Group), ԵԱՀԿ երկիր անդամների համանախագահների մի խումբ, որը գլխավորում է Արցախյան հակամարտության խնդրի խաղաղ լուծման գործընթացը։
Խմբի ձևավորման մասին որոշումը ընդունել է ԵԱՀԿ անդամ պետությունների նախարարների խորհուրդը 1992 թվականի մարտի 24-ին։ Անվանումը պայմանավորված է ենթադրյալ խաղաղ կոնֆերանսի անցկացման վայրով։ Սկզբնապես խումբը բաղկացած էր 9 երկրներից, ինչպես նաև Հայաստանի և Ադրբեջանի ներկայացուցիչներից։
Արցախյան հակամարտության կարգավորմանն ուղղված ջանքերը շարունակվում են առ այսօր։
Մինսկի խմբի մեջ մտնում են Բելառուսը, Գերմանիան, Իտալիան, Շվեդիան, Ֆինլանդիան և Թուրքիան, ինչպես նաև՝ Հայաստանն ու Ադրբեջանը։ Մինսկի խումբը համանախագահում են Ֆրանսիան, Ռուսաստանը և ԱՄՆ-ը։
Այժմ համանախագահներ են.

 Ժակ Ֆոր, Ֆրանսիա
 Իգոր Պոպով, Ռուսաստան
 Էնդրյու Շոֆեր, ԱՄՆ


== Տես նաև ==
Արցախյան հակամարտություն


== Արտաքին հղումներ ==
ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահ պետությունների հայտարարություններ


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (82101-82200)

Աստերոիդների ցանկ (82001-82100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (82201-82300)
 Աստերոիդների ցանկ (82001-82100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (82201-82300)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (80001)-(85000)»։ www.minorplanetcenter.net
Ռուր (այլ կիրառումներ)

Ռուր, կարող է վերաբերել՝

Ռուր - արդյունաբերական խոշոր շրջան ԳՖՀ-ում, Հյուսիսային Հռենոս-Վեսթֆալիա երկրում
Ռուր - կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում
Ավետիս Օհանյան

Ավետիս Ալբերտի Օհանյան (մայիսի 9, 1963, Գորիս - մայիսի 26, 1993, Գյուլաթաղ), ազատամարտիկ-հրամանատար։ 1980-1982 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ ԶՈՒ-ում։ 1989-1993 թվականներին Մեղրիի կամավորական ջոկատի (հրամանատար) և Շուշիի առանձնակի գումարտակի կազմերում մասնակցել է Մեղրիի, Մարտակերտի (Սրխավենդ, Գյուլաթաղ) շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։
Ավետիս Օհանյանը հետմահու պարգևատրվել է Արցախի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ Թաղված է Մեղրիի շրջանի Ագարակ գյուղում։


== Ծանոթագրություններ ==
Դելուղայքյոյ

Դելուղայքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Միխայլովկա (գյուղ, Դոբրովելիչկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիխայլովկաՄիխայլովկա (ուկրաիներեն՝ Михайлівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոբրովելիչկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Միխայլովկա գյուղում բնակվում էր 153 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,924 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 101,73 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մայակի (Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մայակի (այլ կիրառումներ)Մայակի (ռուս.՝ Маяки), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջանում։ Մտնում է Բարիլո-Կրեպինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Սարբըցի

Սարբըցի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։
Մինչև 1915 թվականի Մեծ եղեռնը մեծամասնությունը հայեր էին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պերեսեչնայա

Պերեսեչնայա (ուկրաիներեն՝ Пересічна), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1650 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պերեսեչնայա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 7 176 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,24 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1369,47 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ճանապարհորդներ

«Ճանապարհորդներ» (անգլ.՝ Travelers), կանադա-ամերիկյան գիտական ​​ֆանտաստիկ հեռուստասերիալ, որը ստեղծել է Բրեդ Ռայթը,  «Էմմի»-ի մրցանակակիր Էրիկ ՄակՔորմակի մասնակցությամբ։ Հեռուստասերիալները Նեթֆլիքիսի և Showcase- ի համատեղ արտադրանքն է։ Կանադայում հեռուստասերիալի պրեմիերան կայացել է 2016 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Showcase- ում, Netflix- ում բոլոր սերիաները տեղադրվել են 2016 թվականի դեկտեմբերի 23-ին։
2017-ի փետրվարի 8-ին Netflix- ը և Showcase-ը երկարաձգել են սերիալը երկրորդ եթերաշրջանի համար, որը սկսվել է մարտին, իսկ պրեմիերան կայացել է 2017 թվականի հոկտեմբերի 16-ին։ 2018 թվականի մարտի 15-ին սերիալը երկարաձգվել է երրորդ եթերաշրջանի համար, որը թողարկվել է բացառապես Netflix-ում ՝ 2018 թվականի դեկտեմբերի 14-ին։ 2019 թվականի փետրվարի 1-ին Էրիկ ՄակՔորմակը Twitter- ում հայտարարել է սերիալի ավարտի մասին։


== Սյուժե ==
Մեր ժամանակներից  հայուր տարի առաջ, վերջին վերապրած երկրացիները տիրապետում են գիտակցությունը ժամանակի միջով հետ ուղարկելու միջոցին՝ մտնելով 21-րդ դարի մարդկանցմեջ։ «Ճանապարհորդները» ըստ պատմական տվյալների մուտք են գործում պատահական մարդկանց մեջ, նրանց մահից մի քանի վայրկյան առաջ (այս հանգամանքը հայտնի է ապագայի մարդկանց)։ Դրանից հետո նրանք բաժանվում են թիմերի՝ մարդկությունը սարսափելի ապագայից փրկելու առաքելությունը իրականացնելու համար։


== Դերերում ==
Էրիկ Մակկորմակ - Գրանտ Մաքլարեն (ճանապարհորդ 3468)
Մաքենզի Փորթեր - Մարսի Վարտոն (ճանապարհորդ 3569)
Նեստա Կուպեր -Քարլի Շենոն (ճանապարհորդ 3465)
Ջարեդ Աբրահամսոն - Թրևոր Հոլդեն (ճանապարհորդ 0115)
Ռեյլի Դոլման - Ֆիլիպ Պիրսոն (ճանապարհորդ 3326)
Պատրիկ Գիլմոր - Դեյվիդ Միլեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շառլ Լագրանժ

Շառլ Լագրանժ (ֆր.՝ Charles Lagrange, ապրիլի 28, 1804(1804-04-28), Փարիզ - դեկտեմբերի 22, 1857(1857-12-22), Լեյդեն, Հարավային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ), ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Մասնակցել է 1830 թվականի Հուլիսյան հեղափոխությանը, եղել է 1834 թվականի Լիոնի ապստամբության գլխավոր ղեկավարներից։ 1848 թվականի Փետրվարյան հեղափոխության օրերին ղեկավարել է զինված ապստամբույթւնը։ Հունիսին ընտրվել է Սահմանադիր, 1849 թվականի մայիսին՝ Օրենսդիր ժողովի պատգամավոր։ 1851 թվականի Լուի Բոնապարտի պետական հեղաշրջումից հետո վտարվել է Ֆրանսիայից։


== Արտաքին հղումներ ==
Notice « Charles Lagrange » dans la base de données Sycomore de l'Assemblée nationale.
Caricature de Lagrange par Honoré Daumier (1849) dans la base de données Daumier Register. Légende ։ « Lagrange. Républicain de l'avant-veille. - La calomnie la plus effrénée n'osera jamais l'accuser de s'être engraissé des sueurs du peuple. Vous trouverez sans doute la chevelure de Lagrange quelque peu en désordre, mais c'est l'effet du vent de la montagne ! »
Պանկովո (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)

Պանկովո (ռուս.՝ Паньково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Փքաբույս արևելյան

Փքաբույս արևելյան (լատ.՝ Physochlaina orientalis), մորմազգիների ընտանքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Վտանգման սպառնացող վիճակին մոտ գտնվող տեսակ է, որի սպառման պատճառը կլիմայի գլոբալ փոփոխությունն է և գյուղատնտեսական հանդակների ընդլայնումը։ 4 ֆլորիստիկական շրջաններում հայտնի է անհատներից կազմված 6 պոպուլացիա, որոնցից մեկի գոյությունը հաստատման կարիք ունի (1922 թ. հավաք)։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես հազվագյուտ տեսակ։ Ընդգրկված չէ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Թել-Էլ-Շենան

Թել-Էլ-Շենան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Միսաքյան-Քեսիմյան ազգային վարժարան

Միսաքյան-Քեսիմյան ազգային վարժարան, հիմնվել է 1847 թվականին, Բուխարեստում, Վարդերես Միսաքյանի նվիրատվությամբ, Միսաքյան ազգային վարժարան անունով։ Նախակրթարան էր (4 դասարան) մանկապարտեզի բաժնով։ Մայրենի լեզվից բացի դասավանդվել է ռուսերեն, ֆրանսերեն, հետագայում նաև՝ գերմաներեն։ Մի քանի անգամ փակվել և վերաբացվել է։ 1920-ական թթ․ բացվել են 5-8-րդ դասարաններ։ 1926 թվականին ռումինահայ Մարիամ Քեսիմի նվիրատվությամբ կառուցվել է երկհարկանի նոր շենք, և վարժարանը կոչվել է Միսաքյան-Քեսիմյան։ 1932 թվականին աշակերտների թիվը հասել է 405-ի։ 1939 թվականին դպրոցի համար կառուցվել է նոր մասնաշենք, բացվել է գիշերօթիկ բաժին, Խորհրդային Հայաստան կատարված ներգաղթից (1946-1948) հետո աշակերտների թիվը նվազել է (85)։ Միսաքյան-Քեսիմյան ազգային վարժարանը սկզբում պահվել է հանգանակություններից ստացված եկամուտներով, Ռումինիայում ժողովրդա-դեմոկրատական կարգեր հաստատվելուց հետո՝ պետական միջոցներով։ Փակվել է 1965 թվականին։
Տնօրեններ են եղել Վ․ Փափազյանը, Վ․ Մեշտուճյանը, Ա․ Տիրացյանը, Օ․ Պերպերյանը, Վ․ Գարակյոզյանը, Օ․ Վարդանյանը, Ե․ Տիրատուրյանը, ուսուցիչներ՝ Հ․ Սիրունին, Ե․ Արծրունին, Մ․ Գանթարճյանը, Մ․ Պուոուրյանը, Ե․Սարգսյան, Լևոն Կարապետ Պալճյանը (նույն դպրոցի շրջանավարտ, հետագայում՝ Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Վազգեն Ա), Զ․ Պլպուլը, Կ․ և Ս․ Գանթարճյանները, Ն․ Պալյանը։
Առաջին համընդհանուր մարդահամարի աշխատանքներում իր ունեցած ներդրման համար մեդալ

Առաջին համընդհանուր մարդահամարի աշխատանքներում իր ունեցած ներդրման համար մեդալ (ռուս.՝ Медаль «За труды по первой всеобщей переписи населения»), Ռուսական կայսրության պետական պարգև։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==

Առաջին համընդհանուր մարդահամարի աշխատանքներում իր ունեցած ներդրման համար մեդալով պարգևատրվում էին այն մարդիկ, ովքեր առաջին համընդհանուր մարդահամար են անցկացրել Ռուսական կայսրությունում 1879 թվականին։ Հիմնադրվել է Նիկոլայ II կայսրըref name=LAW>Полное собранiе законовъ Россiйской Имперiи, собрание III. — СПб., 1896. — Т. 16/1. — С. 619. № 13 417</ref> 1896 թվականի նոյեմբերի 21-ին։ Այն դասակարգվում էր ըստ աստիճանների։


== Պարգևատրման կարգ ==
Պարգևատրումը կատարվում էր ըստ սեռերի։ Ռուսական կայսրության ներքին գործերի նախարար Իվան Լոգինովիչը տվել է որոշելու իրավունքը անհատների կրել մեդալ կրելու համար։ Մեդալով պարգևատրվելու հետո մեդալակիրներին տվեցիր հավաստագրեր մեդալը կրելու համար։


== Մեդալի նկարագրություն ==
Մեդալը պատրաստում էին մուգ բրոնզից՝ 29 մմ տրամագծով։ Մեդալի երեսկողմյան մասում պատկերված է Միկոլայ I-ի միացագիրը։ Միացագրի եզրերով պատկերված է դափնու տերև։ Ամբողջ մեդալի եզրերով մակարգված է․ 

Իսկ հակառակ կողմում, հորիզոնական դիրքով հինգ տողով մակագրված է․ 

Մեդալը հատել է Սանտկ Պետերբուրգի դրամանատունը։ հատել է 95000 մեդալ։


== Հայտնի մեդալակիրներ ==
Անտոն Չեխով - ռուս հայտնի գրող, դրամատուրգ
Նիկոլայ Ալեքսանդրվիչ Գուվրիչ - բժիշկ, տնտեսագետ, պատմաբան, ազգագրագետ, աշխարհագրագետ։ Ուֆայի համալսարանի պրոֆեսորնրից մեկը
Մեծ կայսր Սերգեյ Ալեքսանդրովիչ - Ալեքսանդր II-ի 5-րդ զավակը։ Մոսկվայի քաղաքապետ, մարզպետ, գեներալ մայոր
Պյոտոր Պետրովիչ Սեմյոնով-Տյան-Շանսկի - ռուս աշխարհագրագետ, բուսաբան, վիճակագրության ազգային ինստիտուտի հասարակական գործիչ։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Чепурнов Н. И. Наградные медали Государства Российского. — М.: Русский мир, 2000. — С. 327. — 768 с. — ISBN 5-89577-024-X


== Արտաքին հղումներ ==
«Медаль «За труды по первой всеобщей переписи населения 1897 года»»։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-07-10-ին։ Վերցված է 2013-07-03 
«За труды по первой всеобщей переписи населения»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-07-10-ին։ Վերցված է 2013-07-03
Սինիմա

Սինիմա (էստ․՝ Sinima), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Էմմաստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 11 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Լեհաստանը Մանկական Եվրատեսիլ երգի մրցույթում

Լեհաստանը Մանկական Եվրատեսիլ երգի մրցույթին մասնակցել է մրցույթի հիմնադրման տարվանից՝ 2003 թվականից։
2005 թվականին Լեհաստանը հրաժարվեց մասնակցել Մանկական Եվրատեսիլ երգի մրցույթին։
2016 թվականին կրկին վերադարձավ մրցույթ։ 2018 թվականին Լեհաստանը հաղթեց Մանկական Եվրատեսիլ երգի մրցույթը, և ստացավ մրցույթն անցկացնելու իրավունք, որտեղ էլ հաղթեց երկրորդ անգամ։


== Մասնակցումներ ==
|
|1
|278
Լիսանդրո Ալոնսո

Լիսանդրո Ալոնսո (իսպ.՝ Lisandro Alonso, հունիսի 2, 1975(1975-06-02), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր, indie-մշակույթի վառ ներկայացուցիչ։ 2001 թվականից նրա նկարահանած լիամետրաժ ու կարճամետրաժ ֆիլմերը կապված են «Նոր արգենտինական կինո» շարժման հետ։ 2001 թվականին նրա նկարահանած «Ազատություն» ֆիլմը ցուցադրվել է Կաննի կինոփառատոնի «Հատուկ հայացք» ծրագրում։ 2014 թվականին նկարահանած «Խաուխա» (Դրախտային երկիր) ֆիլմը ներկայացվել է Կաննի 2014 թվականի կինոփառատոնի «Հատուկ հայացք» ծրագրում և արժանացել FIPRESCI մրցանակի։


== Կենսագրություն ==
Լիսանդրո Ալոնսոն ծնվել է Բուենոս Այրեսում։ Սովորել է Բուենոս Այրեսի կինոմատոգրաֆիայի համալսարանում։ 1995 թվականին նկարահանել է առաջին կարճամետրաժ ֆիլմը։ Մի քանի տարի աշխատել է որպես խաղարկային ֆիլմերի ռեժիսորի օգնական։ Ալոնսոնի առաջին լիամետրաժ ֆիլմը թողարկվել է 2001 թվականին և անմիջապես արժանացել քննադատների ուշադրությանը։ Ռեժիսորի ֆիլմերի հետահայաց ցուցադրությունները տեղի են ունեցել Միացյալ Նահանգներում և Կանադայում։


== Ֆիլմեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լիսանդրո Ալոնսո Internet Movie Database կայքում
Լիսանդրո Ալոնսոյի մասին «Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնի  կայքում
Հարություն Շմավոնյան

Հարություն Շմավոնյան (1750, Շիրազ, Իրան - 1824, Չեննայ, Բրիտանական Հնդկաստան, Բրիտանական կայսրություն), հայ հասարակական գործիչ, տպագրիչ, հայ առաջին պարբերականի՝ «Ազդարարի» հիմնադիր։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է ծննդավայրում, քահանա ձեռնադրվել Ամենափրկիչ վանքում։ Մինչև 1777 թվականը պաշտոնավարել է Շիրազում։ 1777-1784 թթ. անցել է մենակեցության, ինքնուրույն ուսումնասիրել պարսկերեն և արաբերեն լեզուներ ու գրականություն, փիլիսոփայություն, աստվածաբանություն, սովորել արհեստներ։
1784 թվականին որպես ավագ քահանա ուղարկվել է Մադրաս։ Տեղի հայությանը ծանոթացրել է բրուտագործության, ձիթհանության և այլ արհեստների։ 1789 թվականին հիմնադրել է Մադրասի երկրորդ հայկական տպարանը, իսկ 1794 թվականին՝ «Ազդարարը»։
1809 թվականից տպարանը հանձնել է իր աշակերտներին, ամբողջապես նվիրվել գաղութի հասարակական-լուսավորական կյանքին։ Ունեցել է ընդգծված ռուսամետ կողմնորոշում, սերտ կապերի մեջ եղել Ռուսաստանի և Հայաստանի առաջադեմ շրջանների հետ, հանգանակություններ կազմակերպել ի նպաստ կրթական և մշակութային գործի։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Հիպնոս

Հիպնոս (հուն. հիպնոս բառից, որ նշանակում է քուն), հոգեկանի հատուկ վիճակ, որի մեջ մարդուն կարելի է դնել որոշակի մեթոդների օգնությամբ։
Հիպնոսն առաջ է գալիս ֆիզիկական թույլ և միօրինակ գրգռիչների և խոսքային ներշնչումների ազդեցության տակ։
Հիպնոսի վիճակի խորացման հետ զուգընթաց՝ ուժեղանում է մարդու ներշնչվողությունը, ավելի արդյունավետ է դառնում հիշողությունը, առաջ է գալիս կատալեպսիա, տեղի են ունենում հոգեբնախոսական այլ խորը փոփոխություններ։ Ըստ հիպնոսի մեջ դրվելու մատչելիության, մարդկանց միջև կան անհատական մեծ տարբերություններ։
Հիպնոսի խորը աստիճանում (սոմնաբուլիզմ) ինքնաբերաբար առաջ է գալիս երազատեսություն։


== Համառոտ նկարագիր ==
Հիպնոս անունն առաջացել է Հին Հունաստանի դիցարանի քնի աստված Հիպնոսի անունից։ Սակայն հիպնոսացված մարդու վիճակը միայն արտաքնապես է քնի նման։ Երբ մարդուն հասցնում են հիպնոսացված վիճակի, նա շարունակում է լսել հիպնոսացնողին և ենթարկվել նրա ներշնչումներին։ Նրանց միջև պահպանվում է հատուկ տեսակի կապ, որի շնորհիվ հիպնոսացողը հիպնոսացվածին կարող է ներշնչումներ կատարել և մղել տարբեր գործողությունների, նրա մեջ կարող է տարբեր հոգեվիճակներ ստեղծել։ Հիպնոսացնելով և համապատասխան ներշնչումներ կատարելով կարելի է ուժեղացնել կամ թուլացնել մարդու հիշողությունն ու մյուս իմացական ընդունակությունները։ Եթե հիպնոսացվածն իսկապես քնած լինի, ապա այլևս չի պատասխանի հոգեբանի ազդեցություններին։


== Հիպնոսը որպես բուժման և հետազոտության մեթոդ ==
Հիպնոսը և ներշնչումը ներկայումս օգտագործվում են ինչպես բուժման նպատակներով, այնպես էլ որպես հետազոտության մեթոդ։
Հիպնոսը կարող է ներշնչման ահռելի ուժ ունենալ։
Դեռևս 19-րդ դարում Ռուսաստանում այսպիսի փորձ են կատարել. մահվան դատապարտված հանցագործին հայտնում են, որ նա մահապատժի է ենթարկվելու՝ զարկերակը կտրելու միջոցով։ Ապա նրան բերում են մահապատժի վայրը և գործիքները ցույց տալով կապում են աչքերը։ Այնուհետև ձևացնում են, թե կտրեցին զարկերակը, իսկ մերկ թևին գոլ ջուր են լցնում «արյունը հոսեց»։ Մի քանի րոպե անց սկսվում է հոգեվարքը, և հանցագործը մահանում է։ Դիահերձումը ցույց է տալիս որ մահը վրա է հասնում սրտի կաթվածից։ Ներշնչումը սպանեց մարդուն։
Նման երևույթ կարողանում են առաջ բերել նաև աֆրիկյան ցեղերի շամանները։ Ներշնչման ուժի մասին վկայող բազմաթիվ փորձեր է նկարագրում ամերիկացի բժիշկ և ճանապարհորդ Հարրի Ռայլը իր «Կախարդության վկան» գրքում։


== Տես նաև ==
Ներշնչում (հոգեբանություն)
Էրիկսոնյան հիպնոս


== Աղբյուրներ ==
Նալչաջյան Ա․ Ա․, Ս. Մկրտչյան (2001 թ․)։ Հոգեբանության ներածություն (8-րդ դասարանի դասագիրք)։ Երևան
Աստերոիդների ցանկ (100201-100300)

Աստերոիդների ցանկ (100101-100200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (100301-100400)
 Աստերոիդների ցանկ (100101-100200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (100301-100400)
Գրիգոր Սուքիասանց

Գրիգոր Սուքիասանց, (ծննդյան և մահվան թվականները անհայտ են), հայ գրիչ։ Որդի Սուքիասի և Նազուն Խաթունի։ Աշխատել է XIV դ․, Ղրիմի Սուրխաթ քաղաքում։ Նրա ընդօրինակած (1332—1356) ձեռագրերից Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում են պահվում վեցը (№№ 591, 3046, 7048, 7605, 7664, 10337), իսկ մեկը՝ Փարիզի Ազգային գրադարանում (Հայկական № 116—118)։ Գրեթե բոլոր ձեռագրերը նկարազարդված են, սակայն ծաղկողի անունը ոչ մեկում չի հիշատակված, ենթադրվում է, որ այն եղել է Գրիգոր Սուքիասանցը։ Այդ ձեռագրերի մանրանկարները ոճական իրենց հատկանիշներով պատկանում են այն եզակի օրինակների շարքին, որոնք արտացոլել են այսպես կոչված «Պալեոլոգյան» վերածննդի արվեստի առանձնահատկությունները՝ մշակման ազատ եղանակը, կերպարների համաչափությունների ճիշտ կառուցումը, նրանց տարբեր դիրքերում ներկայացնելու ունակությունը, ծավալի և, անգամ, որոշ չափով իրերի հեռանկարային պատկերման հասկացողությունը։ Մանրանկարներով և ճոխ զարդարանքով նշանակալից է 1332-ի Ավետարանը (ձեռ․ № 7664)։ Նկարիչը պատկերել է ոչ միայն ընդունված տոնական շարքը, այլև աոանձին ավետարանական դրվագներ։ Առանձնապես հաջողված են «Կանայի հարսանիքը», «Աստվածամայրը և Աբրահամը» մանրանկարները։


== Ծանոթագրություններ ==
(8688) Դելաունի

(8688) Դելաունի (անգլ.՝ Delaunay), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի օգոստոսի 8-ին Էրիկ Էլստի կողմից Կոսոլում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,272862 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8791 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6666 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1251,58 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,287637 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,44° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8688) Դելաունի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Էգրիկ

Էգրիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեք Քեշիշյան

Ալեք Գևորգի Քեշիշյան (1964, հուլիսի 30, Բեյրութ), ամերիկահայ կինոռեժիսոր։ Ճանաչվել է «Ճշմարտություն կամ համարձակություն. Մադոննայի հետ ճանապարհին, հետնաբեմում և անկողնում» ֆիլմով։


== Կենսագրություն ==
Ալեք Քեշիշյանը ծնվել է 1964 թվականին Բեյրութում, Գևորգ և Սեսիլ Քեշիշյանների ընտանիքում։ 1968 թվականից բնակվում է ԱՄՆ-ում։ Սովորել է Բոստոնի կոնսերվատորիայում, Հարվարդի և Սորբոնի համալսարաններում։ 12 տարեկանից հանդես է եկել Բոստոնի Լիրիկական օպերայի թատրոնում, մեծ հաջողության է հասել Ամալի դերերգով (Մենոտտիի «Ամալը և գիշերային այցելուները», 1976)։ Խաղացել է նաև թատրոնում, նկարահանել երաժշտական տեսաժապավեններ։ «Փրոփագանդ ֆիլմ» կինոստուդիայի տնօրենն է։


== Կինոնկարներ ==
«Հարգանքներով», 1994, սցենարիստ և պրոդյուսեր
«Սեր և այլ աղետներ», 2006
«Ճշմարտություն կամ համարձակություն. Մադոննայի հետ ճանապարհին, հետնաբեմում և անկողնում», Կաննի կինոփառատոն, 1991
ՄԵՆՔ։ Հավատում ենք սիրուն - սցենարի համահեղինակ (Մադոննայի հետ)


== Երաժշտական տեսահոլովակներ ==
"Դաժան մի եղիր" (1988) (Բոբբի Բրաուն)
"Իմ մենաշնորհը" (1988) (Բոբբի Բրաուն)
"Ամեն մի փոքր քայլ" (1989) (Բոբբի Բրաուն)
"Մենք` ինքներս" (1989) (Բոբբի Բրաուն)
"Զոհաբերություն" (1990) (Ջոն Էլթոն)
"Սա իմ խաղահրապարակն էր" (1992) (Մադոննա)
"Կհիշեմ" (1994) (Մադոննա)
"Insatiable" (2002) (Դարրեն Հեյզ)
"Hands to Myself" (2015) (Սելենա Գոմես)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
An Interview with Director Alek Keshishian
SNAPSHOT: ALEK KESHISHIAN ON SHOOTING MADONNA(չաշխատող հղում)
Այլանց

Այլանց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունի գավառակում, լեռնոտ ու աղբյուրաշատ վայրում։ Շրջակայքում կան հանքային ջրի աղբյուրներ։
XIX դարի վերջերին Այլանցն ուներ շուրջ 300 հայ բնակիչ, որոնք զբաղվում էին երկրագործությամբ ու անասնապահությամբ։ Կար եկեղեցի և վարժարան։ Այլանցն ավերվել է XIX դարի 90-ական թթ. Աբդուլ Համիդ II կազմակերպած հայկական ջարդերի ժամանակ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր