armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ռեշետիլովկա

Ռեշետիլովկա (ուկրաիներեն՝ Решетилівка), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Ռեշետիլովկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1638 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռեշետիլովկա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 9 403 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Գաստոն Մասպերո

Գաստոն Մասպերո (ֆր.՝ Gaston Camille Charles Maspero, հունիսի 23, 1846(1846-06-23)[…], Փարիզ - հունիսի 30, 1916(1916-06-30)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի եգիպտագետ, Վիմագրությունների ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ (1883 թվական), Պատվավոր լեգեոնի շքանշանի կոմանդոր (1896)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Փարիզում, Իտալիայի քաղաքացիների ընտանիքում։ Գաստոնի ծնողները եկել են Լոմբարդիայից և ունեն հրեական արմատներ։ 14 տարեկանից հետաքրքրվում էր եգիպտագիտությամբ։ 1867 թվականին Մասպերոն հանդիպեց Ֆրանսիայի առաջատար եգիպտագետ Օգյուստ Մարիետին, ով առաջարկեց նրան երկու համեմատաբար բարդ հիերոգլիֆական տեքստեր, Մասպերոն դրանք թարգմանեց երկու շաբաթվա ընթացքում։ Այդ թարգմանությունների հրապարակումը ուսանող Մասպերոյին բերեց ճանաչման ակադեմիական շրջանակներում, սակայն նա մեկնեց Պերու ուղեկցելու բազմաթիվ «հետախույզներից» մեկին, ով փորձում էր կապ հաստատել հնդկացիների և հնդեվրոպացիների միջև։
1868 թվականին Գաստոն Մասպերոն վերադարձավ Ֆրանսիա և հաջորդ տարի դարձավ եգիպտերեն լեզվի և հնագիտության դասախոս Սորբոնում, իսկ 1874 թվականին գլխավորեց Քոլեջ դե Ֆրանսում Ժան Ֆրանսուա Շամպոլյոնի անվան եգիպտագիտության ամբիոնը։ 1880 թվականի նոյեմբերին Նրան հրավիրեցին Եգիպտոս Օգյուստ Մարիետի փոխարեն տնօրինելու հնությունները և պեղումները։ 1881 թվականին Կահիրեում հիմնում է Արևելյան հնագիտության ֆրանսիական ինստիտուտը։ 1881-1886 թվականներին և 1899-1914 թվականներին եղել է «Հնությունների ծառայության» և Եգիպտական թանգարանի տնօրեն։ Դեյր էլ-Բահարիում հայտնաբերել է XVII-XXII դինաստիաների փարավոնների մումիաներով գաղտնարանը և այլ նյութեր։ Սկզբնավորել է Կահիրեի թանգարանի գլխավոր կատալոգի հրապարակումը։ Մասպերոյի աշխատություններն ընդգրկում են եգիպտագիտության բոլոր բնագավառները։ «Դասական Արևելքի ժողովուրդների հին պատմություն» (հատոր 1-3, 1895-1899 թվականներ) երկում (որ գրել է իր ժամանակին հայտնի փաստերի հիման վրա) հանրագումարի է բերել Մերձավոր Արևելքի հին ժողովուրդների ամբողջ պատմությունը։ «Արևելքի պատմություն» 1894 թվական) աշխատության մեջ խոսում է նաև Հայաստանի, հայ-ասուրական, հայ-պարսկական հարաբերությունների մասին։ Մասպերոն հին արևելյան հասարակությունը բնորոշել է որպես ֆեոդալական, թեև ընդունել է ստրուկների աշխատանքի լայն օգտագործումը։


== Հիշատակ ==
Գաստոն Մասպերոյի կիսանդրին գտնվում է Կահիրեի Եգիպտական թանգարանի մեծ եգիպտագետներին նվիրված հուշահամալիրում։


== Ծանոթագրություններ ==
Փայլ

Փայլ,  արտաքին մակերեսի՝ լույսի անդրադարձման  բնութագրիչ, որը ցույց է տալիս մակերևույթից լույսի հայելային անդրադարձի ուժգնության և դիֆուզային լույսի միջև հարաբերակցությունը։


== Ծագման բնույթ ==
Փայլը պայմանավորված է մակերևույթից լույսի հայելային անդրադարձումով, մեծ մասամբ տեղի է ունենում ( դիֆուզ )  ցրվածության անդրադարձով։ Մարդու աչքը հայելանման անդրադարձը ընկալում է դիֆուզ անդրադարձման ֆոնի վրա և փայլի քանակական գնահատականը որոշվում է  լույսի հայելային և դիֆուզ անդրադարձման հարաբերակցության ուժգնությամբ։ Հաճախ փայլը բնորոշվում է որակական հատկանիշներով (հանքանյութերի փայլ)։
Սուբյեկտիվորեն փայլը կախված է թչ միայն մակերևույթի հարթությունից, այլ նաև անդրադարձման գործակցով։

Մակերևույթի հարթություն։ Եթե մակերևույթի անհարթության չափը փոքր է ալիքի երկարությունից, ապա հայելային անդրադարձման լույսի մասնաբաժինը հարաբերական է դիֆուզ մեծությանը։ Եթե մակերևույթի անհարթության չափը անհամեմատ մեծ է ալիքի երկարությունից (անհարթ մակերես), ապա դիֆուզ անդրադարձող լույսի մասնաբաժինը մեծ է։
Անդրադարձման գործակից։ Անդրադարձման գործակիցը ընկնող լույսի մասնաբաժինն է, որն անդրադարձվում է մակերեսից։ Ինչքան շատ լույս է անդրադարձվում, այնքան շատ լույս է հայելանման անդրադարձվում։


== Դասակարգում ==


=== Լաքապատ մակերեսների համար ===
Լաքապատ մակերեսների փայլի չափումը կատարվում է ֆոտոէլեկտրական փայլաչափով ։ Որոշվում է անդրադարձվող ճառագայթների և չափանմուշ հանդիսացող կվարցային կամ սև հարթեցված ապակու տոկոսային համեմատությամբ, որի փայլ ընդունված է համարել 100% կամ 100 միավոր ։


=== Հանքանյութերի համար ===
Ապակե փայլ – բնորոշ է իրերի համար, որոնք վատ  էլեկտրահաղորդիչներ են։ Օրինակ, կվարց, կալցիտ, դաշտային սպաթ, ֆլյուրիտ և այլն։ Նման է ապակու փայլի։
Մետաղական փայլ – սովորաբար բնորոշ  է մետաղներին, բայց մի շարք համեմատաբար ոչ բարձր էլեկտրահաղորդականություն ունեցող  իրեր, օրինակ ծծմբաքարը, սֆալերիտը, պղնձարջասպը, նույնպես մետաղական փայլ ունեն՝ մետաղի փայլի նման, որը պայմանավորված է բյուրեղների բյուրեղային ցանցում  համեմատաբար ազատ էլեկտրոնների առկայությամբ։
Կիսամետաղական փայլ – աղոտ մետաղական տեսք է ունենում։ Օրինակ – գրաքար, յոդ։
Ադամանդե փայլ – Վառ, ապակեփայլ տեսք է ունենում։ Օրինակ – ադամանդ, սֆալերիտ։
Յուղայն փայլ – ոչ վառ, ոչ շատ տեսանելի։ Նման է ճարպի փայլի։ Օրինակ –  ծծումբ։


==== Փայլի հատուկ ձևեր ====
Սադափե։ Զանազան։ Վառ օրինակ – փայլար։
Մետաքսանման։ Թելանման  փայլ։ Օրինակ – լուսնաքար, կտավաքար։
Փայլատ – համարյա փայլ չկա։Հանքանյութերի համար տարբեր փայլաձևերի օրինակներ
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Блеск минерала(ռուս.)
Բոսնիա և Հերցեգովինայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ

ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում Բոսնիա և Հերցեգովինայի օբյեկտները թվով 3-ն են, որը կազմում է ընդհանուր թվի 0,3 %-ը (1073՝ 2017 թվականի դրությամբ)։ Բոլոր օբյեկտներն ընդգրկված են մշակութային չափանիշներով։ Բացի դրանից 2017 թվականի դրությամբ ևս 8 օբյեկտ ներկայացված է թեկնածու ցանկում։
Բոսնիա և Հերցեգովինան վավերացրել է Համաշխարհային ժառանգության պաշտպանության կոնվենցիան 1993 թվականի հուլիսի 12-ին։ Բոսնիա և Հերցեգովինայի առաջին օբյեկտն ընդգրկվել է ցանկում 2005 թվականին, Համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի 29-րդ նիստում։


== Ցանկ ==
Տվյալ աղյուսակում տեղանքներն ընդգրկված են Համաշխարհային ժառանգության կողմից դասակարգված ձևով։


=== Օբյեկտների աշխարհագրական դասավորվածություն ===


== Նախնական ցանկ ==
Աղյուսակում օբյեկտները դասավորված են նախնական ցանկում դրանք ավելացնելու հերթականությամբ։ Ցանկում նշված են այն օբյեկտները, որոնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի կառավարության կողմից առաջարկվել են որպես թեկնածուներ համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկվելու համար։


=== Օբյեկտների աշխարհագրական դասավորվածություն ===


== Տես նաև ==
Միավորված ազգերի Կրթության, գիտության և մշակույթի կազմակերպություն
Համաշխարհային ժառանգություն
Եվրոպայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բոսնիա և Հերցեգովինայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ(անգլ.)
Կոզյակ հիդրոէլեկտրակայան

Կոզյան հիդրոէլեկտրակայան (մակեդոներեն՝ ХЕЦ Козјак), հիդրոէլեկտրակայան Հյուսիսային Մակեդոնիայում՝ Տրեսկա գետի և արհեստական Կոզյակ լճի վրա։ Կառուցվել է 1994-2000 թվականներին։ Ամենախոշոր հիդրոէլեկտրակայանն է Հյուսիսային Մակեդոնիայում, իսկ նրա ամբարտակը՝ 130 մ բարձրությամբ, ամենաբարձրն է երկրում։ Գտնվում է երկրի արևմտյան մասում՝ Մակեդոնսկի Բրոդ համայնքում (Սկոպիեից հեռու է 45 կմ)։ Ամբարտակը հիմնականում նախատեսված է եղել էլեկտրաէներգիայի արտադրության և գետի հոսքի վերահսկողության համար՝ հեղեղումներից խուսափելու նպատակով։ Էլեկտրակայանը կառուցվել է Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության անմիջական ֆինանսական օգնությամբ։ Այն առաջին էլեկտրակայանն է, որ կառուցվել է Հյուսիսային Մակեդոնիայի անկախ հանրապետությունում։


== Նկարագրություն ==
Հիդրոէլեկտրակայանի հիմքը կազմում են Ֆրենսիսի երկու տուրբինները, որոնց հզորությունը 41 ՄՎտ է։ Արհեստական լիճն ունի 32 կմ երկարություն և 130 մ առավելագույն խորություն։ Լճում ջրի բարձրության առավելագույն մակարդակը 469,9 մ է։ Ջրի ծավալը 380 միլիոն մ³ է։ Լճում ձկներ չկան։


== Կառուցում ==


=== Ֆինանսավորում ===
Ամբարտակի շինարարությունն ընթացել է 1994-2000 թվականներին։ Այն արժեցել է 173 միլիոն ԱՄՆ դոլար։ Ի սկզբանե շինարարությունը կազմակերպել էր Հյուսիսային Մակեդոնիայի սոցիալ-դեմոկրատական միությունը, որը 8 %-ով 93 միլիոն դոլար վարկ էր վերցրել ԱՄՆ-ից։ Համաձայնագիր է կնքվել չինական «Հայնան» ընկերության հետ՝ էլեկտրակայանի կառուցման հարցով։ Սակայն ընկերությունը արագ սնանկացել է, իսկ նրա տնօրենը՝ հայտնվել բանտում։ Շինարարությունը հայտնվել է վտանգի տակ, սակայն իրավիճակը փրկել է «Մակեդոնիայի ազգային միության դեմոկրատական կուսակցությունը», որը տրամադրել է միջոցների 70 %-ը՝ էլեկտրակայանի կառուցումը ավարտին հասցնելու համար։


=== Շինարարության ընթացք ===
1996-1998 թվականներին սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության կառավարման ժամանակ, տարվել են նախապատրաստական աշխատանքներ՝ ներառյալ էլեկտրատեխնիկական սարքավորումների գնումն ու տեղադրումը։ Ջրամբարը սկսել են լցնել 2003 թվականի մայիսին։ Երկու էլեկտրակայաններն էլ շահագործման են հանձնվել 2004 թվականի հուլիս-սեպտեմբերին։ Շինարարությունը կազմակերպել են մակեդոնական ЕЛЕМ և չինական CWE ընկերությունները։


== Ընթացիկ գործունեություն ==
Կառույցի առաջին պլանային վերանորոգումն իրականացվել է միայն 2007 թվականին, երբ ուժեղ թրթռումների պատճառով փոխվել են գեներատորները։ Լիամասշտաբ վերակառուցման արդյունքում փոխվել են տուրբինները, և նրանց միասնական հզորությունը բարձրացվել է 100 ՄՎտ-ի։ 2010 թվականի օգոստոսին էլեկտրաէներգիայի տարեկան արտադրությունը հասել է 190 միլիոն ԿՎտ և ռեկորդային մակարդակի հասել 2006 թվականից ի վեր։ Հիդրոէլեկտրակայանի վերակառուցման համար զգալի աջակցություն է տրամադրել Չինաստանի բանկը, որը տրամադրել է 87 միլիոն ԱՄՆ դոլարի վարկ (ընդհանուր վերակառուցումն արժեցել է 150 միլիոն դոլար)։ Ծրագիրը խոշորագույնն է եղել Հյուսիսային Մակեդոնիայի ու Չինաստանի միջև։


== Ծանոթագրություններ ==
Հովհաննես Ոսկերիչյան

Հովհաննես Կարապետի Ոսկերիչյան (մայիսի 6, 1928(1928-05-06), Կահիրե, Եգիպտոս - հունվարի 23, 2021(2021-01-23), Ֆիլադելֆիա, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ), հայ դերասան։ 


== Կենսագրություն ==
Հովհաննես Ոսկերիչյանը ծնվել է 1928 թվականի մայիսի 6-ին, Կահիրեում, Հայոց ցեղասպանությունը վերապրած Կարապետ և Աղավնի Ոսկերիչյանների ընտանիքում։ Հայրը վախճանվել է երիտասարդ տարիքում՝ 35 տարեկան Աղավնիի ուսերին թողնելով 5 երեխաների խնամքը (Հակոբ, Հովհաննես, Խաչո (երկվորյակներ), Մադլեն և Ֆլորա)։
Վաղ տարքից ունեցել է սեր դեպի բեմը։ Կահիրեում առաջին բեմուսույցներն են եղել Խաչիկ Սանտալչյանը, Միքայել Միքայելյանը, Արաքսի Օհանյանը։ Առաջին բեմելը եղել է 1940 թվականին, երբ ուսանել է Կահիրեի հոգևոր դպրոցում։ Միջին Արևելքի բազմաթիվ բեմահարթակներում (Եգիպտոս, Սիրիա, Լիբանան և այլն) խաղացել է տարբեր թատերախմբերի ներկայացումներում՝ «Գիքորը», «Թշվառները», «Շողոքորթն», «Ստվերի մեջ», «Որբուհին», «Ես մարդ էի», «Կարամազով եղբայրները», «Աս էր, թե ան էր», «Սայաթ-Նովա», «Արտիստը» և այլն։ Մարմնավորել է 50-ից ավելի կերպարներ։ 
1966 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ, որտեղ շարունակել է բեմական գործունեությունը։ 1970-ականներին դարձել է Նյու Յորքի Համազգային թատերախմբի անդամ՝ Հրանտ Մարգարյանի ղեկավարութեամբ։ Համագործակցել է ԱՄՆ-ի և Կանադայի հայկական թատերախմբերի հետ։ Համազգայինի Հայ կրթական և մշակութային միության թատրոնի հետ 1991 թվականին Երևանում, Գյումրիում և Վանաձորում մասնակցել է Սփյուռքահայ թատրոնների փառատոնին։ Համագործակցել է նաև ՀԲԸՄ «Արտաշատ», «Թեքեյան» մշակութային միության «Մհեր Մկրտչյան», Նյու Յորքի «Վլադիմիր Քոչարյան» և այլ թատերախմբերի հետ՝ մարմնավորելով շուրջ հինգ տասնյակի հասնող բեմական կերպարներ։  
Խաղացել է «Վարդանանք» (Ղևոնդ Երեց), «Փառքի վաշխառուները» (Պերլո), «Սողոմոն Թեհլերյան» (Father Luke), «Աղոթքիս մի խառնվիր» (Մանուկ), «Մորգանի խնամին» (Մենթոև), «Ատամնբույժն արևելյան» (Մարկոս) և այլ ներկայացումներում։ 2015 թվականին Երևանում, Գյումրիում և Վանաձորում մարմնավորել է Վարդան Կարապետի կերպարը, Նյու Յորքի «Վլադիմիր Քոչարյան» թատերախմբի «Հոգիս ձեզմով կխայտա» ներկայացման մեջ՝ նվիրված Հայոց Ցեղասպանության (1915) 100-ամյակին։
Կնոջ՝ բանաստեղծուհի, արձակագիր և թարգմանիչ Թերեզ Ճապրայան-Ոսկերիչյանի հետ զբաղվել է նաև հրատարակչական գործունեությամբ։ 1978 թվականին Նյու Յորքում հիմնադրել են «Ոսկետառ» հրատարակչությունը՝ հրատարակելով ավելի քան երկու հարյուր անուն պարբերաթերթեր, տարեցույցեր, մանկական և այլ գրական ստեղծագործություններ։ 


== Մրցանակներ ==
ՀՀ սփյուռքի նախարարության «Վիլյամ Սարոյան» մեդալ՝ «Սփյուռքում 75-ամյա ստեղծագործական գործունեության, հայ մշակույթի պահպանմանն ու զարգացմանը նպաստելու, հայապահպանության գործում ներդրած բացառիկ ավանդի համար»,
Հայաստանի թատերական գործիչների միության ոսկե մեդալ։


== Մահ ==
Բնակվել է ԱՄՆ Ֆիլադելֆիա քաղաքում, որտեղ էլ մահացել է 2021 թվականի հունվարի 23-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
In memory of a great actor of the Armenian Diaspora Hovhannes Voskeridjian
Անտոլպ

Անտոլպ, գետ Միջերկրական ծովի ավազանում։ Հոսում է Զեյթունից 8-10 կմ հյուսիս-արևմուտք և միանալով Շուղր ու Ֆռնուս գետերին՝ թափվում է Ջահան գետը։ Հարուստ է կարմրախայտ, օձաձուկ, պարուստ ձկնատեսակներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոնտելոնգո

Պոնտելոնգո (իտալերեն՝ Pontelongo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Պադովա գավառում։ Բնակչությունը 3773 մարդ, բնակչության խտությունը 377 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 10 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝35029։ Հեռախոսային կոդ՝049։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուրդոն (Արդեշի գավառ)

Գուրդոն (ֆր.՝ Gourdon), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 89 մարդ, բնակչության խտությունը` 6.93 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.84 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 120 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 12 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 61 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 38-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 23։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 62,3 %։ 38 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 38 անձ (20 տղամարդ և 18 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 23 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 15-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Օսմիգովիչի

Օսմիգովիչի (ուկրաիներեն՝ Осьмиговичі), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1545 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օսմիգովիչի գյուղում բնակվում էր 515 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2096 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 245,71 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ամպֆինգ

Ամպֆինգ (գերմ.՝  Ampfing), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա երկրամասին։ Գտնվում է Իննեի Մյուլդորֆ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 6074 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով։ Տարածքը 31,14 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 83 112։


== Ծանոթագրություններ ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Ампфинг
Պաշտոնական կայք
Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907
Մոլֆետա

Մոլֆետա (իտալերեն՝ Molfetta) քաղաք-նավահանգիստ Ապուլիա մարզի Բարի գավառում, Բարիից 25 կմ հյուսիս՝ Ադրիատիկ ծովի ափին։ Տեղացիները խոսում են մոլֆետական բարբառով։ Բնակչությունը կազմում է 60,245 հազար մարդ(2013 թ.-ի տվյալներով)։ Մոլֆետայում կան շատ միջնադարյան հուշարձաններ, որոնցից ամենահայտնին Սան-Կորրադոյի տաճարն է։ Քաղաքը շրջապատված է հնագույն աշտարակներով։ 1529 թ.-ին ֆրանսիացիների պաշարումից հետո քաղաքը անկում էր ապրել, սակայն XIX դարում կրկին վերածնվում է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Քույր քաղաքներ ==
Գյորլից, Գերմանիա
Ֆրիմանտլ, Ավստրալիա


== Հղումներ ==
Բնակավայրի կայք


== Ծանոթագրություններ ==
Պյորնբախ

Պյորնբախ  (գերմ.՝ Pörnbach), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Իլմեի Պվաֆենհոֆեն շրջանում։ 
Ենթարկվում է Իլմեի Պվաֆենհոֆեն շրջանին։ Բնակչությունը կազմում է 2084 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010) ։ Զբաղեցնում է 22,64 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 86 122։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Կանչ (ֆիլմ)

«Կանչ» (անգլ.՝ Dare), ռեժիսոր Ադամ Սալկիի ամերիկյան ռոմանտիկ դրամա, որը նկարահանվել է Դևիդ Բռայնդի սցենարով։  Այն հիմնված է 2005 թվականին նկարահանված «Սալքի» կարճամետրաժ ֆիլմի հիման վրա։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2009 թվականին հուլիսի 19-ին։
Ֆիլմը՝ Newsday թերթի վարկածով, «2009 թվականի Լավագույն ֆիլմերը» ցանկում զբաղեցրել է 9-րդ տեղը։ Այս դերի համար Էմմի Ռոսսումը ստացել է Young Hollywood Award  մրցանակը Սավաննայի կինոփառատոնում։


== Սյուժե ==
Ալեկսան,  Բենը և Ջոննին ավագ դպորցի շրջանավարտներ են։ Շատ շուտով նրանք կսկսենք նոր կյանք։ Երեխաներից յուրաքանչյուրը լի է կասկածներով և հակասություններով նոր ուղի ընտրելուց, որով կցանկանա շարժվել առաջ։ Ինքնաորոնման այս դժվարին փուլում երիտասարդների միջև տարօրինակ փոխհարաբերություններ են ստեղծվում։


== Դերերում ==


== Քննադատություն ==
Metacritic  կայքում ֆիլմը 100 միավորներից ունի 54-ը՝ հիմնված 9 քննադատների գրախոսությունների վրա, որը համապատասխանում է «խառնված կամ միջին արձագանքներ» կարգավիճակին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(անգլ.)ԳրախոսություններA. O. Scott (նոյեմբերի 13, 2009)։ «Drama of High School, Starring Eros and Anxiety» (անգլերեն)։ The New York Times։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-02-27-ին։ Վերցված է 2017-11-29  
James Greenberg (1/26/2009)։ «Film Review: Dare» (անգլերեն)։ The Hollywood Reporter։ Վերցված է 2017-11-29 
Robert Abele; Gerrick Kennedy; Gary Goldstein; Kevin Thomas (նոյեմբերի 13, 2009)։ «CAPSULE MOVIE REVIEWS : He sees society's doom» (անգլերեն)։ Los Angeles Times։ Վերցված է 2017-11-29 
Stina Chyn (մարտի 11, 2010)։ «Dare» (անգլերեն)։ Film Threat։ Արխիվացված է օրիգինալից 14 Mar 2010-ին։ Վերցված է 2017-11-29  
Owen Gleiberman (նոյեմբերի 11, 2009)։ «Dare» (անգլերեն)։ Entertainment Weekly։ Վերցված է 2017-11-29
Ստարոդյուրտյուկեևո

Ստարոդյուրտյուկեևո (ռուս.՝ Стародюртюкеево, բաշկիրերեն՝ Иҫке Дүртекәй), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 98 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(3901) Նանջինգդախու

(3901) Նանջինգդախու (անգլ.՝ Nanjingdaxue), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1958 թվականի ապրիլի 7-ին Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից Նանկինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,621063 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8845 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3577 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1549,94 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,232267 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,81° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3901) Նանջինգդախու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Փալաս (Մշո գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Փալաս (այլ կիրառումներ)Փալաս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառի Մշո գավառակի Իքինջի գոլ գյուղախմբում։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքից հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
1880 թվականին ուներ 75 տուն, իսկ XX դարի սկզբին ուներ 40 տուն քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆեռնե Վոլտեր

Ֆեռնե Վոլտեր (ֆր.՝ Ferney-Voltaire), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Ռոն Ալպեր մարզի Էն գավառում։ Գտնվում է Յուրայի լեռների մոտ, Շվեյցարիայի հետ սահմանին։
Կոմունայի ենթակայության տակ է գտնվում 478 հեկտար հողատարածք, ծովի մակերևույթից տարածքի բարձրությունը գտնվում է 409 - 446 մետրի վրա։
1759 - 1778 թվականներին Ֆեռնե Վոլտերում է ապրել հայտնի ֆրանսիացի գրող և փիլիսոփա Վոլտերը։


== Բնակչություն ==

2012 թվականի տվյալներով քաղաքում ապրում էր 8844 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքապետարանի կայքը(ֆր.)
Քաղաքի զբոսաշրջության բյուրոյի կայքը(ֆր.)
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթ (թիմերի մասնակցություններ)

ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնության և ոսկե գավաթի եզրափակիչ մրցաշարի 26 խաղարկություններին մասնակցել են 30 ազգային հավաքականներ, որոնցից յոթը հանդիսանում են այլ կոնֆեդերացիաների անդամներ։


== Խաղարկությունների նորեկ թիմերը ==
Շեղատառով նշված են մրցաշարին հրավիրված թիմերը այլ կոնֆեդերացիաներից։


== Թիմերի արդյունքներն ըստ տարիների ==
   Ընդգծումով նշված են կազմակերպիչ երկրները։
    Չի անդամակցել ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ին


== Թիմերն ըստ մասնակցությունների քանակի ==
Շեղատառով նշված են մրցաշարին հրավիրված թիմերը այլ կոնֆեդերացիաներից։


== Բոլոր ժամանակների վիճակագրությունը ==
Կրճատ նշված են. Խ` խաղ, Հ` հաղթանակ, Ո` ոչ ոքի, Պ` պարտություն, ԽԳ` խփած գոլեր, ԲԳ` բաց թողած գոլեր, ԳՏ` գոլերի տարբերություն, Մ` միավոր։
Լրացուցիչ ժամանակի արդյունքում ավարտված հանդիպումները հաշված են որպես հաղթանակ և պարտություն, 11 մետրանոց հարվածաշարի արդյունքում ավարտված հանդիպումները` ոչ ոքի։
Հաղթանակի համար տրված է 3 միավոր, ոչ ոքիի համար` 1 միավոր, պարտության համար` 0 միավոր։
Շեղատառով նշված են մրցաշարին հրավիրված թիմերը այլ կոնֆեդերացիաներից։


== Տես նաև ==
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթը; ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի պաշտոնական կայք 1, 2 Archived 2012-12-31 at the Wayback Machine., worldfootball.net, RSSSF-ի արխիվ (անգլ.), mediotiempo.com (իսպ.), arquivodosmundiais.com (պորտ.)
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնությունը; ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում) (անգլ.)
Հյուսիսային ու Կենտրոնական Ամերիկայի և Կարիբյան ավազանի մայրցամաքային առաջնությունները; RSSSF-ի արխիվ (անգլ.)
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնությունը աշխարհի առաջնության ընտրական մրցաշարի շրջանակում; ՖԻՖԱ-ի պաշտոնական կայք 1 Archived 2013-03-28 at the Wayback Machine., 2 Archived 2007-12-10 at the Wayback Machine., 3 Archived 2012-08-22 at the Wayback Machine., 4 Archived 2011-12-19 at the Wayback Machine., 5 Archived 2013-10-25 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Աստուածաշունչ (349)

Աստուածաշունչ (349), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 349 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1686 թվականին Նահապետ Ուրֆայեցի գրիչի կողմից, Էջմիածնում։ Ծաղկող՝ Մարկոս պատկերահան։ Ստացողը եղել է Սարգիս Թեքիրտաղցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 27,5X20 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 652 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգիրով։ Ունի տերունական 50(և բազում լուսանցքներում), աւետարանիչ 4, խորան 10, կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի մագաղաթ 4, բոլորագիծ երկաթգիր, Աւետարան։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ շագանակագույն մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ O:


== Բովանդակություն ==
P Արտագրել առանձին կետերով։


== Ծանոթագրություններ ==

A - Ձեռագրի թիվը
B - թվականը
C - գրիչի անունը հղմամբ
D - վայրը, եթե հարցական նշանով է գրել ենթադրաբար բառը
E - Ստացողի անունը
F - ձեռագրի նյութը (թուղթ, մագաղաթ և այլն)
G - նյութի չափսը
H - թերթերի քանակը
I - միասյուն, երկսյուն, եռասյուն
J - գրատեսակ (բոլորագիր, նոտրգիր, երկաթագիր, շղագիր)
K - մանրանրանկարի տեսակը Մնրկնկր.՝ տր - տերունաան, ավ - ավետարանիչ, խր - խորան, կխ - կիսախորան, լզ - լուսանցազարդ։
L - պահպանակի տվյալները, էջ, նյութ, տառատեսակ, եթե կան
M - կազմի տվյալները եթե կան
N - աստառի տվյալները եթե կան
O - հշտկրն., հիշատակարաններ, գրել դիմացի տողերը, եթե կան
P - գրել բովանդակությունը
Q - ծաղկող
R - պատվիրատու
Բորիս Պուգո

Բորիս Կարլովիչ Պուգո (ռուսերեն` Бори́с Ка́рлович Пу́го, փետրվարի 19, 1937(1937-02-19), Տվեր, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 22, 1991(1991-08-22), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ԽՍՀՄ կուսակցական, պետական գործիչ։ Խորհրդային բանակի գեներալ-գնդապետ (1991)։ ԽՄԿԿ անդամ 1963-ից։
Ավարտել է Ռիգայի ճարտարագիտական ինստիտուտը (1960)։ 1977-80-ին աշխատել է պետական անվտանգության մարմիններում. Լատվիական ԽՍՀ ՊԱԿ-ի նախագահի առաջին տեղակալ, 1980-84-ին՝ նախագահ։ 1984-88-ին՝ Լատվիայի Կոմկուսի կենտկոմի առաջին քարտուղար, 1988-90-ին՝ ԽՄԿԿ կենտկոմին առընթեր կուսակցական վերահսկողության կոմիտեի նախագահ, 1990-91-ին՝ ԽՍՀՄ Ներքին գործերի նախարար։ Արտակարգ դրության պետական կոմիտեի (ԳԿՉՊ) անդամ. մասնակցել է 1991-ի օգոստոսի 19-21-ի պետական հեղաշրջման փորձերին, որի ձախողումից հետո ինքնասպան է եղել։
Պուգոյի թույլտվությամբ կամ անմիջական ցուցումով ԽՍՀՄ ՆԳՆ ներքին զորքերի ստորաբաժանումները և Ադրբեջանի ՄՀՆՋ-ականները գործադրել են բռնություններ, իրականացրել պատժիչ գործողություններ, մարդկանց անհարկի ձերբակալություններ, բնակարանների խուզարկություններ ու ահաբեկչություններ, ինչպես նաև իրականացվել է Շահումյանի (Գետաշենի, Մարտունաշենի և հարակից գյուղեր), Հադրութի և Շուշիի շրջանների հայկական բնակավայրերի բնակչության բռնի տեղահանումը, կողոպուտն ու սպանությունները։


== Ծանոթագրություններ ==
Դեյվ Իսթ

Դևիդ Բրուսթեր կրտսեր (անգլ.՝ David Brewster Jr., հունիսի 3, 1988(1988-06-03), Արևելյան Հառլեմ, Հառլեմ, Նյու Յորք շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի ռեփեր, ով ավելի հայտնի է Դեյվ Իսթ (անգլ.՝ Dave East) բեմական անվամբ։


== Կարիերա ==
Երաժշտական կարիերան սկսել է 2010 թվականին՝ թողարկելով իր «Change of Plans» կոչվող առաջին միքսթեյպը։ 2011-2013 թվականների ընթացքում ևս մի քանի միքսթեյպ թողարկելուց հետո, 2014 թվականին նա ստորագրեց պայմանագիր ամերիկացի ռեփեր Նեսի Mass Appeal Records ձայնագրման լեյբլի հետ։ Այդ լեյբլի անդամ դառնալուց հետո Իսթը թողարկեց «Black Rose» միքսթեյպը, որն էլ նրան տվեց ավելի մեծ ճանաչում։ 2015 թվականին թողարկվեց նրա «Hate Me Now» միքսթեյպը, որի երգացանկը ներառում է զուգերգեր Փուշա Թիի, Ռիկո Լավի, Սթայլս Փիի, Ջադակիսի, Ֆլոյդ Մայլսի, Նեսի և Թրիստան Ուայլդսի հետ։
2016 թվականի հունիսին ամերիկյան «XXL» ամսագիրը Իսթին ընդգրկեց իր ամենամյա «Freshman» ցանկում, որում ընդգրկվում են լավագույն 10 նորեկ ռեփերները։ 2016 թվականի սեպտեմբերին նա ելույթ ունեցավ BET Hip Hop Awards մրցանակաբաշխությունում։ Նույն ամսում նա ստորագրեց պայմանագիր Def Jam Recordings լեյբլի հետ և թողարկեց իր «Kairi Chanel» միքսթեյպը, որը Billboard 200 հիթ շքերթում զբաղեցրեց 38-րդ հորիզոնականը։
2017 թվականի հունվարին Իսթը նկարահանվեց BET հեռուստաալիքի «Being Mary Jane» հեռուստասերիալում։ 2017 թվականի օգոստոսին թողարկվեց նրա «Paranoia: A True Story» մինի ալբոմը, որի երգացանկում ընդգրկված է «Perfect» սինգլը երգիչ Քրիս Բրաունի հետ համագործակցությամբ։ Այդ մինի ալբոմը զբաղեցրել է 9-րդ հորիզոնականը Billboard 200-ում։ 2017 թվականի սեպտեմբերին Իսթը վարեց առաջին Goldie Awards մրցանակաբաշխությունը։


== Անձնական կյանք ==
Իսթը մուսուլման է։ Նա ունի դուստր՝ Քայրի Շանել Բրուսթերը, ով ծնվել է 2016 թվականի մարտին։ Նա իր «Kairi Chanel» միքսթեյպը անվանել է դստեր անունով։


== Սկավառակագրություն ==


=== Միքսթեյպներ ===
«Change of Plans» (2010)
«Insomnia» (2011)
«American Greed» (2011)
«Don't Sleep» (2011)
«No Regrets» (2012)
«Gemini» (2013)
«Black Rose» (2014)
«Straight Outta Harlem» (2014)
«Hate Me Now» (2015)
«Kairi Chanel» (2016)


=== Մինի ալբոմներ ===
«Born Broke Die Rich» (Քորի հետ) (2016)
«Paranoia: A True Story» (2017)
«Paranoia 2» (2018)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դեյվ Իսթի էջը Allmusic կայքում
Էդիշեր Մաղալաշվիլի

Էդիշեր Գեորգիի Մաղալաշվիլի (վրաց.՝ ედიშერ მაღალაშვილი, հունվարի 4, 1925(1925-01-04), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 26, 2005(2005-01-26)), վրացի խորհրդային դերասան։ Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1967, Հայկական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1979)։


== Կենսագրություն ==
Էդիշեր Մաղալաշվիլին ծնվել է 1925 թվականի հունվարի 4-ին Թբիլիսիում։ Սովորել է Թբիլիսիի Երկաթուղային տրանսպորտի ինժեներների ինստիտուտում՝ ստանալով ինժեների մասնագիտություն։ Կինոյում նկարահանվել սկսել է պատահականության բերումով. 1947 թվականին Կոնստանտին Պիպինաշվիլին պատահական հանդիպման ժամանակ Էդիշեր Մաղալաշվիլիին առաջարկել է փոքրիկ դեր կատարել «Բանաստեղծի օրորոցայինը» ֆիլմում։ Հետագայում Էդիշեր Մաղալաշվիլին սովորել է Թբիլիսիի կինոստուդիայում, որն ավարտել է 1947 թվականին, իսկ 1953 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի Շոթա Ռուսթավելու անվան թատերական ինստիտուտը։
1946-1950 թվականներին եղել է Թբիլիսիի կինոստուդիայի դերասան, 1948—1964 թվականներին աշխատել է Թբիլիսիի Կ. Մարջանիշվիլու անվան ակադեմիական թատրոնում, իսկ 1964 թվականից՝ Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական ակադեմիական թատրոնում։
Էդիշեր Մաղալաշվիլին մահացել է 2005 թվականի հունվարի 26-ին։ 


=== Ընտանիք ===
Կինը - Նատալյա Կավրիշվիլի, մասնագիտությամբ դաշնակահարուհի, Թբիլիսիի պետական կոնսերվատորիայի դոցենտ,
Որդի - Գիորգի, մասնագիտությամբ նյարդավիրաբույժ,
Որդի - Միխայիլ, կինոօպերատոր,
Թոռներ - Նատալյա, Էդիշեր, Գիվի։


== Ճանաչում ==
Վրացական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1958)
Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1967
Հայկական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1979)


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Դնևնիկ (սլովենական օրաթերթ)

Դնևնիկ (սլովեներեն՝ Dnevnik, հայերեն թարգմանած՝ «Օրաթերթ»), սլովենական լրագիր, որ լույս է տեսնում Սլովենիայի մայրաքաղաք Լյուբլյանայում։ Ձախ-կենտրոնական ուղղությանը պատկանող պարբերական է, որն ամենաշատ ընթերցողներն ունի Կենտրոնական Սլովենիայում և հատկապես Լյուբլյանայի տարածաշրջանում։ Սլովենիայում հրատարակվող պարբերականների շարքում իր տարածվածությամբ, ընթերցողների ընդհանուր թվաքանակով զբաղեցնում է երկրորդ տեղը։


== Պատմություն ==
«Դնևնիկ»-ի առաջին համարը լույս է տեսել 1951 թվականի հունիս ամսին՝ «Լյուբլյանսկի դնևնիկ» (Ljubljanski dnevnik) անվանումով։ 1968 թվականից պարբերաթերթը հրատարակվել է «Դնևնիկ»՝ Dnevnik անվանումով։ 
Օրաթերթը 2003 թվականին թողարկվել է 66 հազար օրինակ, 2007 թվականին՝ 58.300 օրինակ տպաքանակով (այն ժամանակ դա երրորդ ցուցանիշն էր Սլովենիայում)։ 2011 թվականի հուլիս-սեպտեմբեր ամիսներին օրաթերթի տպաքանակը ռեցեսիայի հետևանքով նվազել է, հասել 37.194-ի, սակայն այդ տարվա մնացած ամիսներին ու հաջորդ տարվա առաջին կիսամյակում կտրուկ աճել է և անցել 147 հազար օրինակի սահմանագիծը (ըստ տպագիր մեդիայի գործունեության պարբերական ուսումնասիրություններ իրականացնող Valicon մարքեթինգային հետազոտական ընկերության տվյալների)։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Dnevnik-ի առցանց թողարկումը
Կարագանա ծառանման

Կարագանա ծառանման (լատ.՝ Caragána arboréscens), բակլազգիների ընտանիքին պատկանող տերևաթափ թուփ։


== Նկարագիր ==
Կարագանա ծառանմանն ունի 2-5 մ բարձրություն, հարթ բուն և ճյուղեր, մոխրականաչավուն կեղև, մոխրականաչ ընձյուղներ, 10 սմ երկարություն ունեցով տերևներ, դեղին և միայնակ ծաղիկներ։ 
Ծաղիկները լինում են երբեմն 2—5–ական խմբերով։ Ունդերը գլանաձև են՝ ծածկված մետաքսանման աղվամազով, 3,5—6,5 սմ երկարությամբ, պարունակում են 5—8 սերմեր։ Բույսն երբեմն առաջացնում է ոչ խիտ մացառուտներ, աճում է նաև ենթաանտառներում, աչքի է ընկնում երաշտադիմացկունությամբ, արտակարգ ցրտադիմացկունությամբ, պահանջկոտ չէ հողի նկատմամբ։ Ծաղկում է մայիս-հունիս ամիսներին, բայց պտուղները հասունանում են հուլիս-օգոստոս ամիսներին։


== Տարածումը ==
Տարածված է Արևմտյան Սիբիրում, արևելյան Ղազախստանում, Մոնղոլիայում։ Աճում է անտռային գոտիներում, գետերի ափերի մոտ և ժայռերում։ Մշակվում է ամենուրեք, քանի որ կլիմայավարժվել է և հարմարվել է վերին, ստւորին և միջին լեռնային գոտիների պայմաններին։ Լուսասեր լինելուց բացի աճում է նաև ստվերային վայրերում։


== Կիրառումը ==
Կիրառվում է անտառկուլտուրաներում, պաշտպանիչ տնկարկներում որպես դեկորատիվ ձևավորում։ Պիտանի է հատկապես բարձրլեռնային շրջանների անտառապատման և կանաչապատման համար։


== Գրականություն ==
Լ.Հ.Հարությունյան, Քո շրջապատի թփերը, Երևան, 1984։
(1900) Կատյուշա

(1900) Կատյուշա (անգլ.՝ Katyusha), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1971 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Տամարա Սմիռնովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,209811 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9128 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5068 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1199,86 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,300035 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,54° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1900) Կատյուշա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
ぬ

Հիրագանայում՝ ぬ, կատականայում՝ ヌ, ճապոներենի վանկային այբուբենի վանկ։ Օգտագործվում է մեկ մորայի գրելաձևի համար։ Համապատասխանում է հայերեն «նու» տառակապակցությանը և Միջազգային հնչյունական այբուբենի /nu/ ձայնին։
Ժամանակակից ճապոներենի վանկային աղյուսակում գտնվում է հիրագանայի に(նի) և ね(նէ) կանաների միջև։ Իսկ կատականայում՝ ニ(նի) և ネ(նէ)կանաների միջև։
Մեզրե (Բալուի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մեզրե (այլ կիրառումներ)Մեզրե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում։ Գտնվում էր Արածանիի ափին, Բալու քաղաքի մոտ։


== Պամտություն ==
Բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
Եղել է հայաբնակ գյուղ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Մեզրեն ուներ հայկական եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր դպրոց։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստուածաբանութիւն (130)

Աստուածաբանութիւն (130), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 130 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1845 թվականին Եղիազար քահանա գրիչի կողմից, Կոստանդնուպոլսում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21,7x17,4 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 202 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի` 2ա։


== Բովանդակություն ==
Գիրք, որ կոչի Շարմէսի Աստուածաբանութիւն
Վիճաբանութիւն աստուածաբանութեան


== Ծանոթագրություններ ==
Մարտին Քրիմփ

Մարտին Քրիմփ (անգլ.՝ Martin Andrew Crimp, փետրվարի 14, 1956(1956-02-14), Դարթֆորդ, Քենթ, Քենթ, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի դրամատուրգ և թարգմանիչ, «հետդրամատիկական թատրոնի» ամենաշատ պահանջված հեղինակներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է երկաթուղային ինժեների ընտանիքում։ Սովորել է Լոնդոնի և Յորքշիրի քոլեջներում։ 1978 թվականին ավարտել է Քեմբրիջի համալսարանը, որտեղ ուսանողական բեմում բեմադրվել է նրա «Զնգոց» (անգլ.` Clang) պիեսը։ Այնուհետև նրա պիեսներն սկսել է բեմադրել Ռիչմոնդի Orange Tree Theatre-ը, իսկ 1990 թվականից` Ռոյալ Կորտ մայրաքաղաքային թատրոնը, որտեղ նա 1997 թվականին դարձել է հրավիրված դրամատուրգ։


== Ստեղծագործություն ==
Քրիմպի պիեսները, որոնց հիմքում, որպես կանոն, բռնության գործողություններ են, հաճախ դասվում են «թատրոնը` ուղիղ դեմքին» (անգլ.՝ in-yer-face-theatre) ազդեցիկ ուղղությանը, չնայած որ ինքը` հեղինակը համաձայն չէ այս սահմանման հետ։


== Աշխատանքներ ==
Սիրային խաղեր/ Love Games (բեմադրվել է 1982 թվականին, համահեղինակությամբ)
Ապրող մնացորդներ/ Living Remains (1982)
Չորս անգամ փորձված գործողություններ/ Four Attempted Acts (1984)
Մահն արհամարհող գործողությունների բազմազանությունը/A Variety of Death-Defying Acts (1985)
Definitely the Bahamas, A Kind of Arden, The Spanish Girls (1987)
Dealing with Clair (1988)
Կրկնություններով պիես/ Play with Repeats (1989)
Ոչ ոք չի տեսնում տեսագրումը/ No One Sees the Video (1990)
Ուշադրության արժանանալով/ Getting Attention (1991)
Պայմանագիրը/ The Treatment (1993)
Փորձեր նրա կյանքում/ Attempts on Her Life (1997)
Գյուղը/ The Country (2000)
Դեմքով պատին/ Face to the Wall (2002)
Դաժան և նուրբ/ Cruel and Tender (2004)
Ավելի քիչ ծայրահեղություններ/Fewer Emergencies (2005)
Քաղաք/ The City (2008)
Պայմանագիրը/ The Treatment (2017)
Երբ մենք բավականաչափ տանջել ենք իրար. Սամուել Ռիչարդսոնի Պամելայի 12 տարբերակ/ When We Have Sufficiently Tortured Each Other: 12 Variations on Samuel Richardson’s Pamela (2019)


== Ճանաչում ==
Քրիմփի դրամաներն ակտիվորեն թարգմանվում են ֆրանսերեն, գերմաներեն, հոլանդերեն և այլ լեզուներով, դրանք բեմադրվում են աշխարհի շատ բեմերում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Sierz A. The theatre of Martin Crimp, Methuen, 2006


== Արտաքին հղումներ ==
Literary Encyclopedia page on Martin Crimp
in-yer-face-theatre կայքում
IMDB կայքում
Քվարցիտ

Քվարցիտ կամ ջեսպիլիթ, փոխակերպային ապար՝ կազմված հիմնականում քվարցից (SiO2)։ Բացի քվարցից, հաճախ հանդիպում են նաև ուիրիշ միներալներ, ըստ դրանց էլ առանձնացվում են քվարցիտի հատուկ տեսակներ՝ փայլարային, նռնաքարային և այլն։ Քվարցիտի առաջացումը կապված է փոխակերպման ընթացքում ավազաքարերի վերաբյուրեղացման հետ։ Երկաթային (մագնետիտային) քվարցիտները երկաթի արժեքավոր հանքանյութ են։ Օգտագործվում է շինարարության մեջ։ Տարածված է Հայաստանի Արարատի, Լոռու, Տավուշի, Վայոց ձորի մարզերում և Արցախի Մարտակերտի շրջանում։
Անգլիա-հասպիս և Հունաստանի-քարավանը հասպիսի նմանությամբ երկաթախառն քվարցիտ խիստ մետամորֆացած նստվածքային կամ հրաբխածին-նստվածքային քվարկեց-երկաթա-յին ապար։ Կազմված է ցայտուն շերտավորված, սովորաբար զոլավոր քվարց կամ սիլիկատ-մագնետիտային կամ հե-մատիտային ապարներից, որոնց առանձին բարակ շերտերում գերակշռում է որևէ միներալ՝ քվարց, մագնետիտ կամ մաբտիտ հեմատիտ քլորիտ սերիցիտ, բիոտիտ, ամֆիբոլ և այլն։ Տարածված է մինչքեմբրիի գոյացումներում։ 25-30% ավելի երկաթի պարունակության դեպքում հարստացման ենթակա երկաթի արդյունաբերական հանքանյութ է։ Ջեսպիլիթ-ի խոշոր հանքավայրեր կան ԱՄՆ-ում, Ռուսաստանում, Կանադայում Բրազիլիայում Հնդկաստանում Հարավային Աֆրիկայում։
Դուբի (գյուղ, Իրշավայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴուբիԴուբի (ուկրաիներեն՝ Дуби), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դուբի գյուղում բնակվում էր 197 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,709 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 277,86 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դավիթ Բադրիձե

Դավիթ Բադրիձե (վրաց.՝ დავით ბადრიძე, Դաթիկո Գեորգիի Բադրիձե, 23 մարտի (4 ապրիլի), 1899, Քութայիս - 26 հունվարի, 1987, Մոսկվա, ՌՍՖՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի օպերային երգիչ (քնարական տենոր), Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1943):


== Կենսագրություն ==
Դավիթ Բադրիձեն ծնվել է 1899 թվականի մարտի 23-ին (ապրիլի 4-ին) Քութայիսում։ Սովորել է Թբիլիսիի համալսարանի բժշկական համալսարանում, ապա Թբիլիսիի կոնսերվատորիայում (Եվգենի Վրոնսկու դասարան)։
1926-1934 և 1941-1944 թվականներին եղել է Թբիլիսիի Զաքարիա Փալիաշվիլու անվան օպերայի և բալետի թատրոն մենակատար։ 1934-1936 թվականներին նա եղել է Սվերդլովսկի օպերայի և բալետի թատրոնի (ներկայում՝ Եկատերինբուրգի օպերայի և բալետի պետական ակադեմիական թատրոն), իսկ 1944—1948 թվականներին՝ Մեծ թատրոնի մենակատար։
1948 թվականից թողել է բեմը։ Դավիթ Բադրիձեն ուներ նուրբ տեմբրով ձայն՝ արտիստիզմով ու մեծ երաժշտականությամբ։


== Օպերային դերերգեր ==
«Դաիսի», Զաքարիա Փալիաշվիլի — Մալխազ
«Քեթո և Կոտե», Վիկտոր Դոլիձե — Կոտե
«Դուբրովսկի», Էդուարդ Նապրավնիկ — Վլադիմիր Դուբրովսկի
«Եվգենի Օնեգին», Պյոտր Չայկովսկի — Լենսկի
«Տրավիատա», Ջուզեպպե Վերդի — Ալֆրեդ
«Ռիգոլետտո», Ջուզեպպե վերդի— Հերցոգ


== Պարգևներ ==
Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1943)
Ստալինյան առաջին աստիճանի մրցանակ (1950) — «Ջուրգայի վահանը» երաժշտական ֆիլմում լեյտենանտի ու իսպանացի հյուրի դերերը կատարելու համար (1944)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դավիթ Բադրիձեն kino-teatr.ru կայքում
Դավիթ Բադրիձեն kinopoisk.ru կայքում
Կունգուրի քարանձավ

Կունգուրի սառցե քարանձավ, Սիբիրի և Ուրալի ամենահայտնի տեսարժան վայրերից մեկը։ Սառցե լեռան հետ միասին ձևավորում է տարածքային նշանակության բնապատմական համակարգ (ԽՍՀՄ-ում՝ խորհրդային նշանակության արգելոց)։ Քարանձավը գտնվում է Պերմի երկրամասում՝ Սիլվա գետի աջ ափին՝ Կունգուր քաղաքի և Ֆիլիպովկա գյուղի ծայրամասում, Պերմից 100 կմ հեռու։
Աշխարհագրական յուրահատուկ հուշարձան է, հանդիսանում է Կարստի և Ռուսաստանի եվրոպական հատվածի ամենամեծ քարանձավներից մեկը, աշխարհում 7-րդ քարանձավը ըստ երկարության։ Քարանձավի երկարությունը կազմում է մոտ 5700 մետր, որից 1,5 կիլոմետրը նախատեսված է զբոսաշրջիկների այցելության համար։ Քարանձավի կենտրոնում օդի միջին ջերմաստիճանը +5 °C, քարանձավի կենտրոնում հարաբերական խոնավությունը 100 % է։ Կունգուրի քարանձավը ներառում է 58 այրեր, 70 լճեր, 146 խողովակներ, բարձր հանք, որ գրեթե հասնում է մակերևույթին։


== Պատմություն և հնաբանություն ==
Կունգուրի սառցե քարանձավը հայտնաբերվել է 1703 թվականին, երբ Պետրոս I-ը հայտնի աշխարհագրագետ Ս. Ռեմեզովին ուղարկեց Կունգուր։ Նա աշխատեց Ույեզդի պլանի վրա և արեց քարանձավի առաջին ճեպանկարը։
Քարանձավը զբոսաշրջության վայր է համարվում 1914 թվականից սկսած և ունի տարբեր երկարության երեք ուղիներ։

Զբոսաշրջիկների համար նախատեսված ուղի, որը 1,5 կմ է, 1 ժամ և 20 րոպեի ճանապարհ
Երկրորդը 1,8 կմ է և 1 ժամ ու 40 րոպեի ճանապարհ է
Երրորդը ամենամեծն է՝ 2 կմ և մոտ 1,5 ժամի ճանապարհ. այս ճանապարհն ընդգրկում է լազերային շոու, իսկ ուղին ավելի դժվար էԱմեն տարի քարանձավ այցելում է հարյուր հազար մարդ, իսկ բացման պահից մինչև հիմա քարանձավ այցելել է գրեթե 5 միլիոն մարդ։
Սառցե քարանձավի արևելյան հատվածում կան 7-9-րդ դարերին վերագրվող 2 բնակավայրեր, որոնք կապված են Լոմավատովի մշակույթի հետ։ Այն հայտնաբերվել է 19-րդ դարում։


== Միֆեր և պատմություններ ==
Քարանձավի ներսում կա մի նեղ ուղի, որ կոչվում է կանանց ճանապարհ, քանի որ շատ տարիներ առաջ մի արքայադուստր ընկել է այս ճանապարհին։ Քարայրից վերադառնալուց հետո նա ամուսնացել է։ Ասում են՝ եթե աղջիկն ընկնում է այս ճանապարհին, ապա նա շուտով կամուսնանա։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կունգուրի քարանձավի մասին Կունգուրի կայքում Archived 2011-12-14 at the Wayback Machine.
Կունգուրի սառցե քարանձավ Archived 2010-12-18 at the Wayback Machine.
Քարանձավը AkuAku.ru-ում(չաշխատող հղում)
Wikimapia
Վան Հայկազունի

Վան Հայկազունի նաև Վահան Հայկազունի (ծն. թ. անհայտ - մ.թ.ա. 351 թ.), Հայոց արքա մ.թ.ա. 371 - մ.թ.ա. 351 թթ.: Վանը Բագամ Հայկազունու որդին է, սերվում է Հայկազունիների արքայական տոհմից։


== Կենսագրություն ==
Վան Հայկազունին ըստ Չամչյանի, գահին է բազմել մ.թ.ա. 371 թվականին, հաջորդելով հորը՝ Բագամ Հայկազունուն։ Վանը վերանորոգել է Շամիրամակերտ քաղաքը, որն այնուհետև իր անունով կոչվեց՝ Վան։ Պահլավերեն Աշխարհագրական ցանկում գրված է՝ «Վան քաղաքը հիմնվեց Վանի ձեռքով, որը Գորսի որդին էր»։ Վան Հայկազունուն հաջորդել է որդին՝ Վահե Հայկազունին (մ.թ.ա. 351 – մ.թ.ա. 331)


== Աղբյուրներ ==
Հայոց Պատմություն, Մովսես Խորենացի
Հայոց անձնանունների բառարան, Հրաչյա Աճառյան, 1942 թ., էջ 34
Հայկազունիներ (մոռացված մի արքայատոհմ), Մհեր Հակոբյան, Երևան 2012, Էջեր 57-58
Հայ ժողովրդի ռազմական Տարեգիրք, գիրք 4, Երևան 2007, էջ 35-38։
Պահլավերեն Աշխարհագրական ցանկ (Blochet, Liste géogr.), էջ 3
Կրասնայա Ռեչկա (այլ կիրառումներ)

Կրասնայա Ռեչկա, կարող է վերաբերել՝

Կրասնայա Ռեչկա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում
Կրասնայա Ռեչկա - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Արդատովսկի շրջանի կազմում
Աղջադաղի լեռնաշղթա

Աղջադաղ, լեռնաշղթա Կիլիկիայում, Սեբաստիա քաղաքից հարավարևելյան, Դերսիմի արևելյան կողմում՝ Մալաթիայի և Զեյթունի միջև։


== Ծանոթագրություններ ==
Այգեհովիտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Տավուշի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Տավուշի մարզի Այգեհովիտ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թվականին․ հաստատվել է ՀՀ կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 45 հուշարձան (15 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Կարապետ Մեծատուրյան

Կարապետ Միհրանի Մեծատուրյան (դեկտեմբերի 9, 1909(1909-12-09), Սուխում, Սուխումի օկրուգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 31, 1966(1966-08-31), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քանդակագործ, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1960)։


== Կենսագրություն ==
1934 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստաարդյունաբերական տեխնիկումը, 1941 թվականին՝ Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիան։ Նույն թվականին մեկնում է ռազմաճակատ և մասնակցում Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1947-1966 թվականներին դասավանդել է Երևանի գեղարվեստի ինստիտուտում։
Մասնակցել է համամիութենական և հանրապետական բազմաթիվ ցուցահանդեսների։ Եղել է Հայաստանի նկարիչների միության քանդակագործական բաժանմունքի նախագահ, գեղարվեստական ֆոնդի հայկական բաժանմունքի նախագահ և նկարիչների միության կուսկազմակերպության քարտուղար։
Պարգևատրվել է ՍՍՀՄ շքանշաններով ու մեդալներով։


== Ստեղծագործություններ ==
Ստեղծագործել է հաստոցային, մոնումենտալ և դեկորատիվ քանդակագործության բնագավառներում։ 

«Պարող աղջիկներ» շատրվան, բրոնզ, Ջերմուկ
Երևանի կենտրոնական շուկայի (Մաշտոցի պողոտա) գլխավոր մուտքի զարդաքանդակներ 1952, բրոնզԴիմաքանդակներ՝ 

Արա Բեքարյան (1952, ֆելզիտ, ՀԱՊ)
Սեդրակ Առաքելյան (1954, բրոնզ, ՀԱՊ)
Մեդեա Աբրահամյան (1960, գիպս, չի պահպանվել)
Խաչատուր Եսայան (1963, մարմար, ՀԱՊ)


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Մամադու Օբի Ուլարե

Մամադու Օբի Ուլարե (հոլ.՝ Mamadou Obbi Oularé, հունվարի 8, 1996(1996-01-08), Վարեգեմ, Քորթրայք, Արևմտյան Ֆլանդրիա, Ֆլանդրիա, Բելգիա), գվինեական ծագումով բելգիացի ֆուտբոլիստ, «Ուոթֆորդ ՖԱ» ակումբի հարձակվող։


== Ակումբային կարիերա ==
Մամադու Օբի Ուլարեն սկսեց զբաղվել ֆուտբոլով «Բրյուսել» ակումբի ակադեմիայում։ 2005 թվականին տեղափոխվեց Անդերլեխտ ՖԱ ակադեմիան, դրանից հետո հաճախ էր փոխում ակումբը վնասվածքի և ադապտացիայի համար՝ լինելով Լիեժի երիտասարդական «Ստանդարդա», ֆրանսիական «Լիլ (ֆուտբոլային ակումբ)» և  «Վասկեալյա» ակումբներում։ 2013 թվականին Օբին մերժեց «Բրյուգե» ակադեմիան։ 2014 թվականի սեպտեմբերի 14-ին «Գենկ ՖԱ» ակումբի դեմ մրցախաղում առաջնելույթ է ունեցել Ժյուպիլե լիգայում՝ փոխարինվելով երկրորդ խաղակեսում Նիկոլու Ստորմի հետ։ Սեպտեմբերի 21-ին «Կորտրեյկա» ակումբի դեմ մրցախաղում Ուլարեն խփել է առաջին գոլը «Բրյուգե» համար։ 2015 թվականի փետրվարին Եվրոպայի լիգայում դանիական «Օլբորգա» ակումբի դեմ մրցախաղում Օբին խփել է 2 գոլ։ Սեզոնի արդյունքում նա օգնեց զբաղեցնել երկրորդ տեղը և նվաճել Բելգիայի գավաթը։ Օգոստոսի 5-ին մրցախաղում որակավորման Լիգայի առաջնության ռաունդում հունական «Պանաթինաիկոս (ֆուտբոլային ակումբ)» ակումբի դեմ Օբին խփել է գոլ։
Սեպտեմբերին Ուլարեն տեղափոխվեց անգլիական «Ուոթֆորդ ՖԱ» ակումբ՝ կնքելով պայմանագիր 5 տարով։ Տրանսֆերի գինը կազմել է 6 միլիոն ֆունտ։ Փետրվարի 18-ին «Սուոնսի Սիթի» ակումբի դեմ մրցախաղում առաջնելույթ է ունեցել Պրեմիեր Լիգա (Անգլիա)՝ փոխարիnվելով երկրորդ խաղակեսում Վալոն Բեհրամի հետ։


== Միջազգային կարիերա ==
2013 թվականից սկսած Ուլարեն հանդես է գալիս Բելգիայի հավաքականում տարբեր տարիքում։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Ակումբային ===
 Բելգիա

Բելգիայի գավաթի մրցանակակիր - 2014/15


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Belgium profile at Belgian FA
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Պապսուևկա

Պապսուևկա (ռուս.՝ Папсуевка), գյուղ Ռուսաստանի Բրյանսկի մարզի Պոչեպսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 207 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Թամար թագուհու շքանշան

Թամար թագուհու շքանշան (վրաց.՝ თამარ მეფის ორდენი), Վրաստանի պետական մրցանակ, որը ստեղծվել է Վրաստանի խորհրդարանի № 1553 որոշմամբ՝ 2009 թվականի հուլիսի 31-ին։ Շքանշանով կարող են պարգևատրվել միայն իգական սեռի այն ներկայացուցիչները, որոնք բացառիկ ծառայություններ են մատուցում իրենց ժողովրդին և հայրենիքին։
Շքանշանը կրում է վրաց թագուհի Թամարի անունը։ Թամարի կառավարման տարիներին վրացական թագավորությունը հասել է իր հզորության ու ծաղկման գագաթնակետին։


== Պարգևատրում ==


== Գրականություն ==
Dunn John P. (1999)։ «Medals and Decorations»։  in Tucker Spencer։ The European Powers in the First World War: An Encyclopedia։ Garland Reference Library of the Humanities։ էջեր 468–70 
Werlich Robert (1981)։ Russian Orders, Decorations, and Medals, including those of Imperial Russia, the Provisional Government, the Civil War, and the Soviet Union (2nd ed.)։ Quaker Press
Փոքր Հայքի կազմակերպություն

«Փոքր Հայքի կազմակերպություն», ազատագրական կազմակերպություն։ Ստեղծվել է 1885 թվականին Մարզվանի «Անատոլիա» քոլեջի ուսանողների ջանքերով՝ պատմական Փոքր Հայքի, Կիլիկիայի և Սև ծովի ափամերձ հայաբնակ վայրերում ազատագրական գաղափարներ տարածելու, ժողովրդի ազգային ինքնագիտակցությունը արթնացնելու, ինքապաշտպանության նախապատրաստելու նպատակով։ Գաղափարական ղեկավարներն էին քոլեջի դասախոսներ Թումայանը և Գայայանը։
Կազմակերպությունը մասնաճյուղեր ուներ Եվդոկիայում, Մալաթիայում, Կեսարիայում։ Ակնառու գործիչներն էին Գևորգ Փասպանյանը, Սահակ Այվազյանը, Գևորգ Աուսքելյանը (Մալաթիայում), Ժիրայրը (Մարտիրոս Պոյաջյան), վարդապետ Դանիելը (Կեսարիայում) և ուրիշներ։ Քանի որ կազմակերպությունը հանդես էր գալիս նաև թուրքական իշխանությունների հալածանքներից արևմտահայ աշխատավորների պաշտպանությամբ, ապա նրանց պայքարը ազգ-ազատագրականի հետ երբեմն կրում էր նաև սոցիալական բնույթ։
Մարզվանի մասնաճյուղը ստեղծել էր մի քանի զինված խմբեր (իրականում ժողովրդական վրիժառուներ էին), որոնք կազմակերպված պայքար էին մղում կառավարական պաշտոնյաների և թուրք ու քուրդ ավազակախմբերի դեմ՝ անկախ ազգությունից պաշտպանելով աշխատավոր ժողովրդի շահերը։ Այդ խմբերից առավելապես հռչակվեց Մինասյան երեք եղբայրների խումբը։
«Փոքր Հայքի կազմակերպության»մասնաճյուղերը միշտ չէ, որ համախումբ էին և գործունեությունը՝ համաձայնեցված. երբեմն ցրվում էին. ուժերը վատնում առանձին գործողությունների վրա։ Չնայած առանձին փաստերին (1880-ական թվականների կեսից Ժիրայրը փորձում էր կապ պահպանել Վանի «Սև խաչ», Էրզրումի «Պաշտպան Հայրենյաց» կազմակերպությունների հետ), կազմակերպությունը չվերաճեց համահայկական շարժման։ Երբ Հնչակյան կուսակցությունն սկսեց իր գործունեությունը Արևմտյան Հայաստանում, «Փոքր Հայքի կազմակերպության» անդամների մեծ մասը անդամագրվեց նրան։ 


== Գրականություն ==
Չորմիսյան Լ., Համապատկեր Արևմտահայոց մեկ դարու պատմության, հ.2, Բեյրութ, 1974։