Դմիտրի Չերիշև

Դմիտրի Նիկոլաևիչ Չերիշև (ռուս.՝ Дмитрий Николаевич Черышев, մայիսի 11, 1969(1969-05-11), Նիժնի Նովգորոդ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս ֆուտբոլիստ և ֆուտբոլային մարզիչ։ Հանդես է եկել հարձակվողի դիրքում։ Ռուսաստանի հավաքականի կազմում մասնակցել է 10 պաշտոնական (խփել է 1 գոլ) և 1 ոչ պաշտոնական հանդիպման (Ռուսաստան — ՖԻՖԱ հավաքական, 0:2)։ Իր խաղային կարիերան ավարտել է Իսպանիայում, որտեղ երկար ժամանակ ապրել և զբաղվել է մարզչական գործունեությամբ։ 2008-2009 թվականներին մարզել է «Ռեալ Մադրիդ» ֆուտբոլային ակումբի մանկապատանեկան թիմը, այդ ակումբի պատանեկան թիմում խաղացել է նրա ավագ որդին՝ Դենիսը։ 


== Կենսագրություն ==
Նիժնի Նովգորոդի «Տորպեդո» մանկապատանեկան մարզադպրոցի սան է։ Դպրոցն ավարտելուց հետո հանդես է եկել  ԽՍՀՄ երկրորդ լիգայի «Խիմիկ» թիմում իր մանկության ընկեր, հետագայում ֆուտբոլային մրցավար Իգոր Եգորովի հետ։ 1989 թվականին ընկերները բանակ են զորակոչել (նրանք ծառայել են Կանտեմիրովյան դիվիզիայում)։ Չերնիշևի՝ բանակից վերադառնալուց հետո Վալերի Օվչիննիկովը նրան հրավիրվել է Նիժնի Նովգորոդի «Լոկոմոտիվ», որտեղ երկու տարի հանդես է եկել ԽՍՀՄ առաջին լիգայում, ինչպես նաև Ռուսաստանի առաջին առաջնության Բարձրագույն լիգայում (1992)։ 
1992/93 միջմրցաշրջանում բարձր արագությամբ աչքի ընկած հարձակվողին հրավիրվել է Մոսկվայի «Դինամո» ակումբ։ Առաջին մրցաշրջանում Չերիշևը առաջնության 22 խաղում խփել է յոթ գոլ։ Չորս տարի հանդես գալով «Դինամոյում»՝ Չերիշևը երկու անգամ դարձել է Ռուսաստանի առաջնության մրցանակակիր և Ռուսաստանի գավաթակիր, հրավիրվել է Ռուսաստանի հավաքական։ 
1996 թվականի առաջնությունում խփելով 17 գոլ՝ Չերնիշևը երրորդ տեղն է զբաղեցրել ռմբարկուների ցուցակում՝ Ալեքսանդր Մասլովից և Օլեգ Վերետեննիկովից հետո։  Այս մրցաշրջանը Չերիշևի համար դարձել է վերջինը Ռուսաստանում։ 1996 թվականի նոյեմբերին նա տեղափոխվել է իսպանական Պրիմերայի «Սպորտինգ» (Խիխոն) ֆուտբոլային ակումբ, որտեղ արդեն խաղում էին ռուսաստանցիներ Յուրի Նիկիֆորովն ու Իգոր Լեդյախովը։ «Սպորտինգում» Չերիշևը հանդես է եկել մինչև 2001 թվականը, ինչից հետո տեղափոխվել է իսպանական երկրորդ դիվիզիոնի «Բուրգոս» ակումբ։ 2003 թվականին Դմիտրի Չերիշևը Իսպանիայի չորրորդ դիվիզիոնի «Արանհուես» ակումբում ավարտել է իր պրոֆեսիոնալ կարիերան որպես խաղացող մարզիչ։ Այն բանից հետո, երբ նրա որդուն հրավիրել են «Ռեալ Մադրիդ» ակումբի ֆուտբոլային դպրոց, Դմիտրին տեղափոխվել է Իսպանիայի մայրաքաղաք, որտեղ ընդունվել է մարզչական դասընթացների։ Երկուսուկես տարի անց Չերիշևը ստացել է Pro կարգի դիպլոմ և 2006 թվականին հրավիրվել է զբաղեցնելու մարզչական պաշտոն «Ռեալի» մանկական թիմում։ 
2010 թվականի դեկտեմբերի 13-ին նշանակվել է «Սիբիր» ակումբի մարզական տնօրեն (Նովոսիբիրսկ)։ 
2011 թվականի հունիսի 16-ին Չերիշևը հաստատվել է «Վոլգայի» (Նիժնի Նովգորոդ) գլխավոր մարզչի պաշտոնում, որը հանդես էր գալիս Պրեմիեր լիգայում։ Նրա գլխավորությամբ «Վոլգան» կարողացել է պահպանել տեղը Պրեմիեր լիգայում և դուրս գալ Ռուսաստանի գավաթի խաղարկության կիսաեզրափակիչ։ Մրցաշրջանի ավարտից հետո Չերիշևը հեռացել է ակումբից։ 2013 թվականի հուլիսի 1-ին գլխավորել է Սանկտ Պետերբուրգի «Զենիթ» թիմի երիտասարդական կազմը։ 2014 թվականի մայիսի 24-ին հեռացել է պաշտոնից։ 
2014 թվականի հոկտեմբերի 27-ին գլխավորել է ղազախական «Իրտիշ» (Պավլոդար) ակումբը։ 2015 թվականի մայիսի 8-ին Պավլոդարի ակումբը պաշտոնապես հայտարարել էր Դմիտրի Չերիշևի հրաժարականի մասին։ 2015 թվականի հուլիսի 28-ին Չերիշևն ընդգրկվել է իսպանական «Սևիլիայի» մարզչական շտաբում։ 2016 թվականի հունիսից մինչև 2017 թվականի հունվար գլխավորել է Սարանսկի «Մորդովիան»։ 2018 թվականի հուլիսի 11-ին գլխավորել է «Նիժնի Նովգորոդը», 2019 թվականի հոկտեմբերի 15-ին պաշտոնանկ է արվել։


== Ձեռքբերումներ ==
Ռուսաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր – 1994
Ռուսաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր – 1993
Ռուսաստանի գավաթակիր – 1994/1995
Ռուսաստանի առաջնության 33 լավագույն ֆուտբոլիստների ցուցակում (3) –  № 1 (1996), № 2 (1994), № 3 (1992)
Զբաղեցրել է երկրորդ տեղը երկրորդ հարձակվողների ցանկում՝ ըստ «Սպորտ Էքսպրեսի» – 1996 (միջին միավորը՝ 6,30)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը Մոսկվայի «Դինամո» ակումբի երկրպագուների կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը legioner.kulichki.com կայքում
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Հոդվածներ, հարցազրույցներ«Наш человек в „Реале“», «Спорт-Экспресс Футбол», 22 декабря 2006
«Сын в десять раз сильнее меня», «Спорт-Экспресс», 10 апреля 2008
[1], [2] «Наш человек в „Реале“», «Спорт-Экспресс», 17.01.2011