Կազիմիր Բաբյան

Կազիմիր Բաբյան (լեհ.՝ Kazimierz Babian; փետրվարի 25, 1895(1895-02-25), Վիլենի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 28, 1965(1965-04-28)), խորհրդային և լեհ ռազմական գործիչ, ԽՍՀՄ զինված ուժերի ինտենդանտային ծառայության գեներալ-մայոր, Լեհաստանի ժողովրդական զորքերի բրիգադի գեներալ, Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին՝ լեհական զորքերի 1-ին բանակի ինտենդանտ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1895 թվականի փետրվարի 25-ին, Վիլենի նահանգի Լիդսի շրջանի Պորոստի գյուղում։ Ավարտել է տեխնիկական ուսումնարանի երկու դասարան, աշխատել է որպես փականագործ Տալլինի Հյուսիս-Արևմտյան երկաթուղում։ 1915 թվականի մայիսին զորակոչվել է ռուսական կայսերական բանակ, ավարտել ենթասպայական ուսումնարանը և ընդունվել 158-րդ պահեստային հետևակային գունդը, որտեղ ծառայել է որպես դասակի հրամանատար։
1918 թվականի ապրիլի 20-ից Կարմիր բանակի շարքերում եղել է հրաձգային դասակի հրամանատար։ 1918-1921 թվականներին Ռուսաստանում քաղաքացիական պատերազմի մասնակից է եղել Հյուսիս-Արևմտյան և Արևմտյան ճակատներում։ 1927 թվականին ավարտել է հետևակի հրամանատարների դպրոցը՝ դառնալով հրաձգային վաշտի հրամանատար, ավելի ուշ ծառայել է որպես գումարտակի հրամանատար և կրտսեր սպաների գնդապետ դպրոցի պարետ։ 1930-ական թվականներին եղել է 17-րդ առանձին դիվիզիայի ինտենդանտ և 18-րդ հրաձգային կորպուսի ՀՄԿ պետ։
Նա ապրում էր Արևելյան Կույբիշևկում: 1938 թվականի հուլիսի 19-ին ձերբակալվել է հակահեղափոխական գործունեության մեղադրանքով, սակայն 1939 թվականի փետրվարի 25-ին 18-րդ հրաձգային դիվիզիայի ՆԳՎ հատուկ բաժնի կողմից քրեական գործն անհապաղ դադարեցվել է։
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին՝ Մոսկվայի պաշտպանության անդամ և Մոսկվայի պաշտպանության շտաբի անդամ, 1941/1942 թվականների ձմռանը՝ Վոլխովսկի և 1-ին Բելառուսական ճակատներում մարտերի մասնակից։ 1943 թվականի սեպտեմբերին Լյուդովի բանակի 1-ին լեհական կորպուսն է ուղարկվել, 1944 թվականից եղել է գլխավոր ինտենդանտը։ 1944 թվականի նոյեմբերի 3-ին Պետական ժողովրդական խորհրդի որոշմամբ նշանակվել է Լեհաստանի զորքերի բրիգադի գեներալ։ 1944 թվականի ապրիլին 1-ին լեհական բանակի կազմավորումից հետո նշանակվեց լեհական զորքերի ինտենդանտ։ Վարշավայի, Բեռլինի և Պրահայի մարտերի մասնակից։ ԽՍՀՄ վերադարձել է 1946 թվականին։
Մահացել է 1965 թվականի ապրիլի 28-ին։ 1999 թվականի հուլիսի 26-ին հետմահու պարգևատրվել է։


== Մրցանակներ ==


=== ԽՍՀՄ ===
Լենինի շքանշան
Կարմիր Դրոշի շքանշան (1944)՝ «երկարամյա ծառայության համար»
Հայրենական պատերազմի I աստիճանի շքանշան (23 մարտի 1945 թվական)՝ խորհրդային զորքերի անխափան մատակարարումը կազմակերպելու համար, «ինչով է նպաստել Պրահայի ուղղությամբ բանակի գործողությունների հաջողությանը»
Հայրենական պատերազմի I աստիճանի շքանշան (11 հուլիսի 1945 թվական)՝ դժվար պայմաններում բանակի անխափան մատակարարումը կազմակերպելու համար
«Վարշավայի ազատագրման» մեդալ
«Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի նկատմամբ հաղթանակի համար» մեդալ
«Բեռլինի գրավման» մեդալ
«20 տարի աշխատավոր-գյուղացիական Կարմիր բանակի» մեդալ (1939)


=== Լեհաստան ===
Հրամանատարական խաչ՝ Լեհաստանի Վերածննդի շքանշանի աստղով (1946 թվականի մայիսի 24)՝ «ակնառու վաստակի և օրինակելի ծառայության համար»
Լեհաստանի Վերածննդի շքանշանի հրամանատարական խաչ
Լեհաստանի Վերածննդի շքանշանի սպայական խաչ
«Գրյունվալդի Խաչ» III աստիճանի շքանշան (1945 թվականի մայիսի 11)՝ պետական ժողովրդական խորհրդի նախագահության 1945 թվականի մայիսի 11-ի որոշումը «գերմանացի զավթիչների դեմ պայքարում ցուցաբերած հերոսական ջանքերի և գործողությունների համար»
Ծառայության Ոսկե խաչ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Janusz Królikowski Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990. — Toruń, 2010. — Т. I: A-H.
Kazimierz Konieczny, Henryk Wiewióra Karol Świerczewski Walter. Zbiory Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. — Warszawa: Wydawnictwo „Nasza Księgarnia”, 1971.