armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վոլգոդոնսկի էկոլոգիական-պատմական թանգարան

Վոլգոդոնսկի էկոլոգիական-պատմական թանգարան (ռուս.՝ Волгодонский эколого-исторический музей, 1969-2003 թթ.` Վոլգոդոնսկի քաղաքային գավառագիտական թանգարան), թանգարան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Վոլգոդոնսկ քաղաքում։


== Պատմություն ==
Թանգարանը ստեղծվել է որպես ժողովրդական քաղաքային գավառագիտական թանգարան 1969 թվականի փետրվարին։ 1977 թվականի հունվարին այն վերափոխվել է Ռոստովի գավառագիտության մարզային թանգարանի մասնաճյուղի։ 1993 թվականի հոկտեմբերի 23-ին թանգարանին տրվել է անկախ կարգավիճակ։ 2003 թվականի հուլիսի 30-ին այն վերանվանվել է «Վոլգոդոնսկի էկոլոգիական-պատմական թանգարան» պետական տարածաշրջանային մշակութային հաստատություն։
Ներկայումս թանգարանն ունի երեք ստորաբաժանումներ`
Վոլգոդոնսկ քաղաքի կենտրոնում գտնվող 2 կառույց 12 ցուցասրահներով և առանձին էթնոգրաֆիկ համալիր` «19-րդ դարի կազակակական խրճիթ» կից շինության հետ, որի տարածքում 2003 թվականի սեպտեմբերի 19-ին բացվել է Դոնի Ժողովրդական մշակույթի, արհեստների և կենցաղի պատմության թանգարանի բացումը։
Թանգարանն ունի 6 բաժին` գիտա-ֆոնդային, գիտա-ազգագրական, գիտական-ցուցադրության, գիտա-կրթական, տեխնիկական, տնտեսական։ Թանգարանն ունի նաև գիտական ​​գրադարան և գիտա-վերականգնման արհեստանոց։ Տարիների ընթացքում թանգարանը կուտակել է զգալի ֆոնդային հավաքածու` ավելի քան 100 հազար միավոր, որոնք ներկայացված են թեմատիկ հավաքածուներով` ռուսական և դոնի սրբապատկերներ, 15-րդ դարից մինչև 20-րդ դարասկզբի մետաղապլաստ պաշտամունքային առարկաներ, գեղարվեստական և կենցաղային մետաղ, խեցեղեն և ապակի, խորհրդային, ռուս և արտասահմանյան նկարիչների գեղանկարչական և գրաֆիկական աշխատանքներ, այդ թվում` ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչներ Նիկոլայ Ժուկովի և Ի. Յազևի ստեղծագործություններից, նյութեր Քաղաքացիական և Հայրենական պատերազմից։
Թանգարանում կազմակերպվում են թեմատիկ Էքսկուրսիաներ։
«Պատրաստման քայլեր»` Վոլգա-Դոնի նավահանգիստների և Ցիմլյանսկի հիդրոէլեկտրոկայանի ստեղծման պատմությունը, որի շնորհիվ ստեղծվեց Վոլգոդոնսկ քաղաքը։ Ցուցահանդեսում ներառված են լուսանկարներ, փաստաթղթեր, այս մեծ կառույցի մասնակիցների անձնական իրեր։
«Դարերի խորքից»` ցուցանմուշներ քարի, բրոնզի, երկաթե դարաշրջաններից, ինչպես նաև միջնադարից։
«Դոնի կազակների ողբերգությունը 1917-1920 թվականների քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ»։
«Դոնյան ուղղափառ սրբապատկեր»
«1941-1945 թթ. Հայրենական պատերազմի տարիներին Ռոստովի մարզի արևելյան շրջանը»
«Դոնի տաճարները» ցուցադրությունում ներկայացված է Սուրբ ծննդյան (1902 թ. կառույց), Սուրբ Երրորդություն եկեղեցու (1896 թ.) և Համբարձման եկեղեցու (1914 թ.) մակետները։ Ցուցադրությունը ներառում է նաև եկեղեցական գրքեր, հին ձեռագրեր։
Ամեն տարի թանգարանն ունենում է ավելի քան 125 հազար այցելու։ Գիտա-կրթական գործունեության ավանդական ձևերին զուգընթաց (էքսկուրսիաներ, դասախոսություններ, թեմատիկ թանգարանային դասեր և երեկոներ), թանգարանն աչքի է ընկնում պատմական, էթնոգրաֆիկ և էկոլոգիական կողմնորոշմամբ թատերական ներկայացումներով։


== Հասցե ==
Ի սկզբանե թանգարանը գտնվել է ԽՍՀՄ 50-ամյակի փողոցի 2 հասցեում։ Այժմ թանգարանը տեղակայված է երեք հասցեներում`

Լենինի փողոց 52
Ռաբոչայա փողոց 11
Լենինի փողոց 53


== Ծանոթագրություններ ==
24-25-ը չի վերադառնում

«24-25 չի վերադառնում» (լատիշ․՝ «24-25 neatgriežas»), ռեժիսորներ Ալոիզ Բրենչի և Ռոստիսլավ Գորյաևի դետեկտիվը, որը նկարահանվել է Միխայիլ Բլեյմանի, Անատոլ Իմերմանիսի և Գունար Ցիրուլիսի սցենարով Ռիգայի կինոստուդիայում 1968 թվականին։


== Սյուժո ==
Էքսպերիմենտալ կլինիկայից գողացվել է վիտոֆան արժեքավոր դեղամիջոցի փորձնական խմբաքանակը։ Մայոր Գրիգաստը (Կառլիս Սեբրիս) կասկածում է, որ այդ գողությանը մասնակցել է կլինիկայի աշխատակիցներից մեկը։ Նա այդ բարդ գործը հանձնարարում է երիտասարդ քննիչ Մառային (Ժաննա Բոլոտովա)։ Հետաքննությունը նրան բերում է երկրի հարավում գտնվող հեռավոր սահմանային քաղաք, որտեղ հանցագործը մտադիր էր թմրանյութն արտասահման ուղարկել։


== Դերերում ==
Ժաննա Բոլոտովա – Մառա
Գունար Ցիլինսկի – Պուրվիտիս
Ալեքսանդր Բելյավսկի – Իմանտ Հերբերտ
Էդուարդ Պավուլ – Յուրիս Մեժուլիս
Կառլիս Սեբրիս – մայոր Գրիգաստ
Անտրա Լիեդսկալնինյա – Իռենա (հնչյունավորել է Անտոնինա Կոնչակովան)
Է. Լիեպինշ – Կլիմով
Օլգերտ Կրոդերս – բժիշկ Յանսոն
Իմեդա Կախիանի – Բաքվի ոստիկանության կապիտան
Ալեքսանդր Ադաբաշյան – Բաքվի ոստիկանության աշխատակից
Էգոն Բեսերիս – տաքսոպարկի պետ 
Յուրիս Ստրենգա – ռեստորանի այցելու
Էվալդս Վալտերս – էպիզոդ
Ռեգինա Զբարսկայա – մանեքենուհի, պատահական վկա (լուսագրերում նշված չէ)


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Միխայիլ Բլեյման, Անատոլ Իմերմանիս, Գունար Ցիրուլիս
Բեմադրող ռեժիսորներ՝ Ալոիզ Բրենչ, Ռոստիսլավ Գորյայև
Բեմադրող օպերատոր՝ Հենրիխ Փիլիպսոն
Բեմադրող նկարիչ՝ Ինարա Անտոնե
Կոմպոզիտոր՝ Ռոմուալդ Գրինբլատ
Հնչյունային ռեժիսոր՝ Գլեբ Կորոտեև


== Մրցանակներ ==
1969 – Վառնայի միջազգային կինոփառատոնի մրցանակ կնոջ լավագույն դերակատարման համար Ժաննա Բոլոտովային։


== Փաստեր ==
1969 – ֆիլմը դիտել է 28,4 միլիոն հանդիսատես, վարձույթում այն զբաղեցրել է տասնհինգերորդ տեղը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«24-25 не возвращается» в государственном регистре фильмов МК РФ
Զալյուտիե (այլ կիրառումներ)

Զալյուտիե, կարող է վերաբերել՝

Զալյուտիե - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռատնովի շրջանում
Զալյուտիե - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ստարովիժևի շրջանում
Պիչկիրյաևո (գյուղ, Սասովսկի շրջան)

Պիչկիրյաևո (ռուս.՝ Пичкиряево), գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Սասովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 460 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նյուեյ

Նիուե (անգլ.՝ Niue, նիուերեն՝ Niuē), ինքնավար, Նոր Զելանդիայի հետ ասոցիացված պետություն Խաղաղ Օվկիանոսի հարավում՝ Պոլինեզիայում։ Մայրաքաղաքը Ալոֆի բնակավայրն է, որը նաև կղզիների ամենամեծ գյուղն է։ Պաշտոնական լեզուն անգլերենն է և նիուերենը։ Տարածքը կազմում է 260 քառ. կմ, իսկ բնակչությունը 2013 թվականի տվյալներով կազմում է ընդամենը 1,190 մարդ։ Ջրային տարածքներով սահմանակցում է Ամերիկյան Սամոային,  Կուկի կղզիներին և Տոնգային։
Աշխարհագրություն
Ամենաբարձր կետը Մուտալաուն, ունի 68 մետր բարձրություն։ Կլիման շոգ է և միաժամանակ խոնավ։  Լավ արտահայտված է երկու սեզոն շոգ և խոնավ։ Ամենաբարձր օրական օդի ջերմաստիճանը փետրվարին +30 աստիճան է, իսկ հուլիս-օգոստոս ամսիսներին +26 աստիճան։ Տարեկան մթնոլորտային տեղումների քանակը մոտ 2180 մմ է, իսկ անձրևային սեզոնին հասնում է մինչև 3300 մմ։ Շոգ սեզոնին կարող է հասնել 80-140 մմ։ Կլիմայի վրա ազդեցության ունեն արևադարձային պասսատային քամիները։ 2011 թվականի օգոստոսի 3_ին 20 կմ բարձրության վրա պայթել է երկնաքար։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Niuean Government official site
Niue Archived 2008-06-07 at the Wayback Machine. from UCB Libraries GovPubs
Niue Tourism OfficeOtherNiue Film Commission
Niue Island.nu portal for the people of Niue
Niue Island food and caves
Հայ-իսպանական հարաբերություններ

Հայաստանի Հանրապետության և Իսպանիայի Թագավորության միջև դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1992 թվականի հունվարի 27-ին։


== Կապերի ժամանակագրություն ==
2003 թ. հունիսին Լուիս Բարբերա Սապատերոն նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության պատվավոր հյուպատոս Վալենսիայում։
2006 թ. փետրվարին Էդուարդ Խոջայանը նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետությունում Իսպանիայի Թագավորության պատվավոր հյուպատոս։
2009 թ. սեպտեմբերին Խուան Անտոնիո Մարչ Պուժոլը նշանակվել է Իսպանիայի արտակարգ և լիազոր դեսպան Հայաստանում (նստավայրը Մոսկվա)։
2010 թ. օգոստոսին 25-ին Իսպանիայի Թագավորությունում հիմնվել է ՀՀ դեսպանություն։
2010 թ. օգոստոսի 16-ին Խորեն Տերտերյանը նշանակվել է Իսպանիայի Թագավորությունում ՀՀ գործերի հավատարմատար։


== Այցեր ==


=== Իսպանիա ===


=== Հայաստան ===


== Իրավապայմանագրային դաշտ ==
«Հայ-իսպանական համատեղ հայտարարություն դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատելու մասին»
«Համաձայնագիր Հայաստանի Հանրապետության քաղաքաշինության նախարարության և Իսպանիայի Թագավորության արդարադատության նախարարության միջև համագործակցության մասին»
«Համաձայնագիր Հայաստանի Հանրապետության կառավարության և Իսպանիայի Թագավորության կառավարության միջև միջազգային ավտոտրանսպորտային փոխադրումների մասին»
«Հուշագիր Հայաստանի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարության և Իսպանիայի Թագավորության արտաքին գործերի նախարարության միջև խորհրդակցությունների մասին»
«Համաձայնագիր Հայաստանի Հանրապետության կառավարության և Իսպանիայի Թագավորության կառավարության միջև Եկամուտների և գույքի կրկնակի հարկումը բացառելու և հարկումից խուսափելը կանխելու մասին»


== Առևտրատնտեսական հարաբերություններ ==
Հայաստանի և Իսպանիայի միջև ապրանքաշրջանառության ծավալները (հազար ԱՄՆ դոլար).


== Տես նաև ==
Հայ-պորտուգալական հարաբերություններ


== Արտաքին հղումներ ==
ՀՀ ԱԳՆ. Հայ-իսպանական երկկողմ հարաբերություններ Archived 2012-05-09 at the Wayback Machine.
Ուիմբլդոնի մրցաշարի տղամարդկանց մենախաղ 2015

Ուիմբլդոնի մրցաշարի տղամարդկանց մենախաղ 2015, թենիսի տղամարդկանց մենախաղի մրցաշար, թենիսի հիմնական՝ Մեծ Սաղավարտի, մրցաշարերից մեկը։ Անց է կացվել 2015 թվականի հունիսի 19-ից մինչև հուլիսի 12-ը, Լոնդոնի «All England Lawn Tennis and Croquet Club» («Համանգլիական լաուն-թենիսի և կրոկետի ակումբ») ակումբի կորտերում, Մեծ Բրիտանիա։
Նովակ Ջոկովիչը մրցաշարի գործող չեմպիոններ էր և հաջողությամբ պաշտպանել է տիտղոսը, նախորդ տարվա մրցաշարի եզրափակիչի կրկնությունը հանդիսացող եզրափակիչում հաղթանակ տանելով Ռոջեր Ֆեդերերի նկատմամբ՝ 7-6(1), 6-7(10), 6-4, 6-3։
Տիտղոսը Ջոկովիչի համար երրորդն էր Ուիմբլդոնի և իններորդը Մեծ Սաղավարտի մենախաղի մրցաշարերում, ինչպես նաև նրա երկրորդ խոշոր հաղթանակը մրցաշրջանի ընթացքում։ Ֆեդերերը հնարավորություն ուներ դառնալու առաջին թենիսիստը, ով Ուիմբլդոնի մրցաշարում կհաղթեր ութերորդ անգամ։ Ֆեդերերը դարձել է առաջին թենիսիստը, ով Մեծ Սաղավարտի մեկ մրցաշարում 10 անգամ հասել է եզրափակիչ։
2002 թվականի մրցաշարի հաղթող Լեյթոն Հյուիթը մասնակցել է իր վերջին Ուիմբլդոնին և առաջին շրջանում հինգ սեթում պարտվել է Յարկո Նիեմինենին (ով նույնպես մասնակցում էր իր վերջին Ուիմբլդոնին)։
Երկրորդ շրջանում 102-րդ վարկանիշ ունեցող գերմանացի Դաստին Բրաունը պարտության է մատնել աշխարհի թիվ 10 ռակետ Ռաֆայել Նադալին, ով Ուիմբլդոնում հաղթանակ էր տարել 2008 և 2010 թվականներին։ Բրաունը Նադալին նախկինում պարտության էր մատնել 2014 թվականի Հալլեի «Gerry Weber Open» մրցաշարում, նախկինում նրանց միջև կայացած միակ հանդիպումում։ Դա անընդմեջ յորրորդ տարին է, երբ Նադալը մրցաշարից դուրս է մնացել վաղ շրջանում, պարտվելով վարկանիշային աղյուսակում 100-րդ և ցածր դիրք զբաղեցնող թենիսիստին։ Մինչ այդ նա 2012 թվականին պարտվել էր Լուկաշ Ռոսոլին (այդ պահին 100-րդ ռակետ), 2013 թվականին Սթիվ Դարսիին (135-րդ) և 2014 թվականին Նիկ Կիրգիոսին (144-րդ)։
Դա եղել է առաջին խոշոր մրցաշարը 2002 թվականի ԱՄՆ բաց առաջնությունից հետո, երբ իսպանացի Դավիդ Ֆերերը (աշխարհի թիվ 8 ռակետ) չի մասնակցել մրցաշարին, դաստակի վնասվածքի պատճառով, որը նա ստացել էր մրցաշարին նախորդող «Queen's Club Championships» մրցաշարում։ Դրանով ավարտվել է Ֆերերի 52 անընդմեջ Մեծ Սաղավարտի մրցաշերին մասնակցությունը։


== Դասակարգում ==


== Հատուկ հրավիրվածներ (WC) ==


== Որակավորման մրցաշարի հաղթողներ ==


== Հիմնական ցանց ==
Հապավումներ
Q - Որակավորված
WC - Wild card, Ջոկեր
LL - Երջանիկ անհաջողակ
PR - Պաշտպանված վարկանիշ


=== Քառորդ եզրափակիչ ===


=== Կիսաեզրափակիչ ===


=== Եզրափակիչ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Պաշտոնական կայք
Տղամարդկանց մրցաշարի ցանց Archived 2015-06-26 at the Wayback Machine.
Տղամարդկանց մենախաղի մրցաշարի արդյունքներ
Մրցաշարի պրոֆիլը ATP կայքում
Ուիմբլդոնի մրցաշարի տղամարդկանց մենախաղի եզրափակիչի մասնակիցներն ու հաղթողները
Մոտա Բալուֆի

Մոտա Բալուֆի (իտալերեն՝ Motta Baluffi), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 968 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը 61 մարդ/կմ² է։ Զբաղեցնում է 16 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 26045, հեռախոսային կոդ՝ 0375։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0375 969021
Էլեկտրոնային փոստ՝ comune.motta@unionemunicipia.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կամպու Նովու

Կամպու Նովու (պորտ.՝ Campo Novo), համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Տրես Պասուսի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6 354 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 222,103 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 28,6 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 60 585 880,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 9 288,04 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,736


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1959 թվականին։
Արագածոտն (գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արագածոտն (այլ կիրառումներ)Արագածոտն, գավառ Մեծ Հայքի Այրարատ նահանգում։ Կոչվել է նաև Ոտն Արագածո։ Այստեղ էին գտնվում Հայաստանի մայրաքաղաքներ Արմավիրը և Վաղարշապատը։ Արագածոտնում է Վարդագեսավան բնակավայրը, որը Վաղարշակ Ա թագավորի օրոք (117-140) վերանվանվել է Վաղարշապատ՝ դառնալով Մեծ Հայքի մայրաքաղաքը։ Միջին դարերում Արագածոտնի հյուսիսային մասը կոչվել է Ամբերդ գավառ՝ համանուն ամրոցի անունով։ IX-XI դդ Պահլավունիների կալվածքն էր։ 1386 թվականին Արագածոտնը ասպատակեցին Լենկթեմուրի զորքերը։ XV դ գավառն ընկել է Կարա-Կոյունլուների, ապա Աղ-Կոյունլուների տիրապետության տակ, իսկ 1502 թվականից մտել է Սեֆևյան Իրանի կազմի մեջ։ 1639 թվականից Արագածոտնը Երևանի խանության մասերից էր, իսկ 1828 թվականին Արևելյան Հայաստանի մյուս շրջանների հետ միացվեց Ռուսաստանին։
Լեռնահովիտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լեռնահովիտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (այլ կիրառումներ)Այս հոդվածը ներկայացնում է Լոռու մարզի Լեռնահովիտ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 5 հուշարձան (4 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Հոլանդական տավար

Հոլանդական տավար, կաթնատու տավարի ցեղ։ Բուծվել է Հոլանդիայում։ Անցյալում հոլանդական տավարն ուներ ֆրիզլանդական (սև խայտաճամուկ), ռեյնիգելյան (կարմիր խայտաճամուկ) և գրոնինգենյան (սպիտակագլուխ կարմիր և սև գույնի) երեք ենթացեղ։ XIX դարում դրանք ձևավորվել են որպես առանձին ցեղեր։ Սև խայտաճամուկ ցեղի կենդանիների իրանը լայն է, խոր, վերջին հատվածը լավ զարգացած։ Ցուլերի կենդանի զանգվածը՝ 900—1000, կովերինը 550—600 կգ է։ Տարեկան միջին կաթնատվությունը 4500 կգ է (ռեկորդայինը՝ 13000 կգ)։ Կաթի միջին յուղայնությունը 3, 9—4, 0% է։ Տարածված է Նիդերլանդներում (երկրի տավարի գլխաքանակի 70% -ը), ԳԵրգմանիայում, ԱՄՆ-ում, Մեծ Բրիտանիայում, Շվեդիայում, Իտալիայում, և այլն։
Կինը տղամարդու ապագան է (ֆիլմ)

Կինը տղամարդու ապագան է, Հոնա Սան Սուի հինգերորդ ֆիլմը, որը նկարահանվել է 2004 թվականի մայիսի 25- ին։ Չնայած ֆիլմը հաջողություն չունեցավ վարձույթում, այն ներկայացվել էր Կաննի կինոփառատոնի հիմնական մրցույթին։ Ֆիլմի անվանումը վերցրած է Լուի Արագոնի բանաստեղծությունից։ Ֆիլմը ցուցադրվել է նաև Մելբուռնի միջազգային կինոփառատոնում, Վանկուվերի միջազգային կինոփառատոնում, Նյու Յորքի կինոփառատոնում, Լոնդոնի կինոփառատոնում, և Պուսանի միջազգային կինոփառատոնում։


== Սյուժե ==
Երկու ընկերներ՝ երիտասարդ ռեժիսոր, ով երբեք չի գնացել Ամերիկա և համալսարանի դասախոս, հանդիպում են  ձմեռային օրերից մեկի ժամանակ և հիշում անցյալը։ Երբ նրանք երկուսով սիրում էին մի կնոջ, բայց երկուսն էլ  գեղեցիկ չեն վարվել նրա հետ։ Իմանալով, որ նա ապրում է մոտակայքում, ընկերները որոշում են նրան տեսակցության գնալ։ Նրանցից յուրաքանչյուրը գաղտնի հույս է պահում վերածնել իրենց սերը։


== Դերերում ==


== Մրցանակներ ==
2004 թվական՝  Կաննի կինոփառատոնին առաջադրվել է ոսկե արմավենու ճյուղի


== Ծանոթագրություններ ==
Գրունտ

Գրունտ, բնահող, գետին, հողմնահարման գոտում տեղադրված ինժեներաշինարարական օբյեկտ—ապարի պայմանական կիրառական անվանումը։ Գրունտը կարող է ծառայել որպես շենքերի և տարբեր ինժեներական կառույցների հիմնարան, միջավայր (թունել, խողովակամուղ և այլն), շինանյութ (ճանապարհներ, ամբարտակ և այլն)։


== Տեսակներ ==
Գրունտները ստորաբաժանվում են ժայռային, փուխր և հատուկ կազմի խմբերի։ Ժայռայինին պատկանում են հրային, մետամորֆային և նստվածքային ապարները, որ տեղադրված են միաձույլ կամ ճեղքավոր զանգվածի ձևով։ Սրանք ինժեներաշինարարական տեսակետից հանդիսանում են առավել կատարյալ ապարներ (բարձր կայունություն, թույլ ձևափոխություն և ջրաթափանցություն)։ Այսպիսի Գրունտի տարածման վայրերը բարենպաստ են ցանկացած կառույցի համար։ Փուխր Գրունտների խմբի մեջ մտնում են կոպտաբեկոր, չկապակցված ապարները, որոնք պարունակում են 50% ֊ից ավելի, 2 մմ֊ից մեծ չափսի բեկորներ։ Այս խմբից են ավազները, գլաքարը, կավերը և լյոսային ապարները, որոնք աչքի են ընկնում ֆիզիկական վիճակի և հատկություննեբի մեծ փոփոխություններով, և նրանց վրա կատարվող շինարարությունը ուղեկցվում է մեծ սահմանափակումներով։ Հատուկ կազմի Գրունտների խմբին են պատկանում սառած ապարները, լողիկները (պլիվունները), կավային և ավազային տիղմերը, գիպսը, քարաղը, արհեստական Գրունտները։ Շինարարության համար այս խմբի Գրունտները անբարենպաստ են։ Գրունտները որոշակի բնապատմական գոյացումներ են, ժամանակի ընթացքում փոփոխվող բազմաբաղկացուցիչ համակարգեր։ Նրանց հատկությունները կախված են ծագումից, էպիգենետիզ պրոցեսներից և տեղադրման պայմաններից։ Գրունտների ուսումնասիրությամբ զբաղվում է գրունտագիտությունը։ Գրունտների հիմնական հատկություններն են՝ տեսակարար և ծավալային մասսան, ծակոտկենությունը, պլաստիկությունը, կծկումը, ջրաթափանցությունը, էլեկտրահաղորդականությունը, աղսորբցիայի հատկությունը և ձևափոխությունը։ Գործնականորեն առավել կարևոր են ձնափոխության և ամրության հատկությունները, որոնցով բնութագրում են Գրունտներիների վարքը արտաքին բեռնվածության առկայությամբ։ Շինարարության վայրում Գրունտ֊ի շերտերի տեղադրման բնույթը, գրունտային ջրերի մակարդակը հետազոտելու համար տրվում են հորատանցքեր, շուրֆեր, կատարվում է երկրաֆիզիկական ուսումնասիրություններ և զոնդավորում։ Գրունտների վիճակը լավացնում են ցեմենտացնող և կապակցող նյութերի ներարկման միջոցով, չորացման, սառեցման և այլ եղանակներով։
Բեժանովո (գյուղ, Վաչսկի շրջան)

Բեժանովո (ռուս.՝ Бежаново), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սալորենի կուլտուրական

Սալորենի կուլտուրական (լատ.՝ Populos domestica), վարդազգիներ ընտանիքի, սալորենու ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Արժեքավոր պտղատու կուլտուրա է, որը ներկայումս վայրի վիճակում չի հանդիպում։ Հայտնի են սալորենու 2-3 հազար սորտեր, որոնք հասունանում են տարբեր ժամանակ, հուլիսից մինչև հոկտեմբեր։ Փոքր ծառ է՝ 6-15 մ բարձրությամբ, լայն կամ նեղ ձվաձև սաղարթով։ Երիտասարդ ճյուղերը մերկ են կամ մազմզուկապատ, կարմրադարչնագույն կամ դեղնականաչավուն, անկյունավոր։ Բնի և բազմամյա ճյուղերի կեղևը մուգ գորշամոխրավուն է, ճաքճքված։ Տերևներն էլիպսաձև են, կամ հակառակ ձվաձև, 4-10 սմ երկարությամբ, 2,5-5 սմ լայնությամբ, սղոցաեզր, վերևից մերկ և մուգ կանաչ, ներքևի կողմից մազմզուկապատ և բաց գույնի։ Ծաղիկները սպիտակ են։ Կորիզապտուղները կլորավուն են, էլիպսաձև, ձվաձև, մանուշակագույն, դեղին, բաց կանաչավուն, կանաչ, կարմիր գունավորմամբ և միշտ կապտավուն խավով ծածկված։ Ծաղկում է ապրիլին, տերևները բացվելու հետ միասին։ Խոնավասեր է, ստվերատար, ցրտադիմացկուն, պահանջկոտ է հողի նկատմամբ։


== Կիրառություն ==
Պտուղներն օգտագործում են թարմ և վերամշակված ձևով (կոմպոտներ, մարինադներ, մուրաբաներ, ջեմ, պովիդլո, գինի)։ Բարձր շաքարայնություն ունեցող սորտերից չիր են պատրաստում։ Կորիզը պարունակում է մինչև 30 % ճարպեր։ Լայնորեն է օգտագործվում նաև որպես դեկորատիվ բույս։


== Ծանոթագրություններ ==
Փարվիզ Շախբազով

Փարվիզ Օկթայ օկլի Շախբազով (ադրբ.՝ Pərviz Oqtay oğlu Şahbazov, նոյեմբերի 24, 1969(1969-11-24), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի պետական գործիչ, ԱՀ էներգետիկայի նախարար։


== Կենսագրություն ==
Փարվիզ Շահբազովը ծնվել է 1969 թվականի նոյեմբերի 24-ին Բաքու քաղաքում։ Նա ծառայել է բանակում 1988-1989 թվականներին։ 1986-1992 թվականներին սովորել է Ադրբեջանի պետական ​​նավթային ակադեմիայում։ 1991 թվականից նա սկսել է դիվանագիտական ​​ծառայությունը։ 
Տիրապետում է ադրբեջաներեն, ռուսերեն, անգլերեն և գերմաներեն լեզուներին։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1991–1992 թթ. - Արտաքին գործերի նախարարության միջազգային տնտեսական կապերի վարչության երկրորդ քարտուղար։
1992–1996 թթ. - Աշխատել է Գերմանիայում Ադրբեջանի դեսպանությունում։
1996–1997 թթ. - Արտաքին գործերի նախարարությունում երկրորդ քարտուղար։
1997–1998 թթ. - Արտաքին գործերի նախարարությունում առաջին քարտուղար։
1998–2001 թթ. - Աշխատել է Ավստրիայում Ադրբեջանի դեսպանությունում։
2005 թ. - ԵԱՀԿ անվտանգության համագործակցության ֆորումի նախագահ։
2005 թվականի օգոստոսից մինչ 2016 թվականի սեպտեմբերը նա եղել է Գերմանիայում Ադրբեջանի արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2017 թվականի հոկտեմբերի 12-ին նա նշանակվել է ԱՀ էներգետիկայի նախարար։Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==
Եկատերինա Վաշչուկ

Եկատերինա Տիմոֆեևնա Վաշչուկ (ռուս.՝ Екатерина Тимофеевна Ващук, հունվարի 20, 1947(1947-01-20), Verben, Դեմիդովկայի շրջան, Ռովնոյի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի քաղաքական գործիչ։ Ուկրաինայի Ժողովրդական կուսակցության անդամ 1996 թվականից, կուսակցության ղեկավարը 1997-1999 թվականներին։ Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի 2-4, 6 և 7 գումարումների ժողովրդական դեպուտատ։ Ուկրաինայի 
ԳԱԱ պատվավոր անդամ (2001)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Լուցկի մանկավարժական ինստիտուտը (1969-1974, պատմության ուսուցիչ) և Լվովի ագրարային համալսարանը (1998-2001, տնտեսագետ)։
1979-1994 թվականներին եղել է ԽՄԿԿ-ի XXV համագումարի անվան կոլտնտեսության ղեկավար (1990 թվականից՝ «Կոլոս» ագրոֆիրմա) ։
1994 թվականի ընտրություններում ընտրվել է Ուկրաինայի երկրորդ գումարման Գերագույն ռադայի ժողովրդական պատգամավոր Վոլինի մարզի միամանդատ ընտրատարածքից (առաջադրվել է Ուկրաինայի գյուղական կուսակցությունից)։
1998 թվականի ընտրություններում ընտրվել է Ուկրաինայի 3-րդ գումարման Գերագույն ռադայի ժողովրդական պատգամավոր Վոլինի մարզի միամանդատ ընտրատարածքից (առաջադրվել է նաև որպես № 1-ը Ուկրաինայի ագրարային կուսակցության ցուցակով)։
2002 թվականի ընտրություններում ընտրվել է Ուկրաինայի 4-րդ գումարման Գերագույն ռադայի ժողովրդական պատգամավոր («Հանուն միասնական Ուկրաինայի»)։
2006 թվականի ընտրություններում եղել է Ուկրաինայի V գումարման Գերագույն ռադայի ժողովրդական պատգամավորության թեկնածու (թիվ 11-ը Լիտվինի ժողովրդական բլոկի ցուցակով)։
2007 թվականի ընտրություններում եղել է Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի V գումարման Ժողովրդական պատգամավորության թեկնածու (եղել է թիվ 21-ը Լիտվինի բլոկի ցուցակով)։
2012 թվականի ընտրություններում ընտրվել է Ռեգիոնների կուսակցության ցուցակով։ Եղել է Սուվերեն Եվրոպական Ուկրաինա խմբակցության անդամ։
Պարգևատրվել է Լենինի, «Պատվո նշան», «Արժանիքների համար» բոլոր աստիճանների (III — 1996, II — 2000, I — 2002) շքանշաններով։ Ուկրաինայի գյուղատնտեսության վաստակավոր աշխատող (1993)։
Նրա դուստրը՝ Տատյանան, ամուսնացած է Պյոտր Սիմոնենկոյի ավագ որդու հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[1](չաշխատող հղում), [2], [3], [4]
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Ելիզավետինսկայա)

Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (ռուս.՝ Церковь Покрова Пресвятой Богородицы), նախկին ուղղափառ տաճար Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ելիզավետինսկայա ստանիցայում։


== Պատմություն ==
Սկզբնապես ստանիցայում վերստեղծվել է Ակսայսկայա ստանիցայից 1793 թվականին տեղափոխված փայտե եկեղեցին։ Հաճախակի ջրհեղեղների պատճառով այն դարձել էր ոչ պիտանի, և 1812 թվականին հիմնադրվել է եռասեղան տաճար՝ ի պատիվ Սուրբ Աստվածածնի, որը կառուցվել և օծվել է 12 տարի անց։

Սուրբ Աստվածածին նոր եկեղեցին կառուցվել էր քարից, ուներ զանգակատուն և երեք նվիրապետական սեղան՝ հանուն Աստծամոր, Պողոս և Պետրոս առաքյալների պատվին և մեծ նահատակ Պարասկևայի պատվին։ Ներսից և դրսից տաճարը սվաղված էր, ծածկված էր երկաթով, բոլոր գմբեթները ներկված էին կանաչ։ Եկեղեցու գմբեթների և զանգակատան գագաթներին եղել են ոսկեզօծ գունդ և խաչ։ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին ունեցել է ութ զանգ, որոնցից ամենամեծը կշռում էր 546 փութ։ Տապանակում, ապակու հետևում, եղել է երկու փաստաթուղթ. առաջինը՝  նախկին փայտե եկեղեցունը՝ ստորագրված Վորոնեժի եպիսկոպոս Ինոկենտիի կողմից, երկրորդը՝ նոր քարե եկեղեցունը՝ տրված Վորոնեժի և Չերկասկի եպիսկոպոս սրբազան Անտոնիի կողմից։

Եկեղեցին ոչնչացվել է 1938 թվականին։ Պահպանվել է միայն հիմքը։ ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո ավերված տաճարի խորանի տեղում կառուցվել է Սուրբ Աստվածածին մատուռ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Покровский храм в Елизаветинской
Прихожане и сотрудники храма Покрова Пресвятой Богородицы посетили приход Успения Пресвятой Богородицы х. Курган, храм Преображения Господня х. Обуховка, часовню ст. Елизаветинской
ЕПИСКОП ВОРОНЕЖСКИЙ И ЧЕРКАССКИЙ АНТОНИЙ (СОКОЛОВ)
Չերվոնայա Տրիբունովկա

Չերվոնայա Տրիբունովկա (ուկրաիներեն՝ Червона Трибунівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կալինովկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1638 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնայա Տրիբունովկա գյուղում բնակվում էր 197 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,23 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 37,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Միխայիլ Բարկլայ-դը-Տոլի

Միխայիլ Բոգդանովիչ Բարկլայ–դը–Տոլի (դեկտեմբերի 16 (27), 1761, Pomautsch, Pašvitinys Eldership, Pakruojis District Municipality, Լիտվա - մայիսի 14 (26), 1818, Չերնյախովսկ, Արևելյան Պրուսիա), ռուս զորավար, գեներալ–ֆելդմարշալ (1814 թ.), իշխան (1815 թ.), 1812 թվականի Հայրենական պատերազմի հերոս։


== Կենսագրություն ==
Ծագումով շոտլանդացի։ Զինվորական ծառայությունը սկսել է 1776 թվականից։ Մասնակցել է 1787-1791 թվականների ռուս–թուրքական, 1788-1790 թթ. և 1808-1809 թվականների ռուս–շվեդական, ինչպես նաև նապոլեոնյան Ֆրանսիայի դեմ կոալիցիոն պատերազմներին (Նապոլեոնյան պատերազմներ)։ 1810 թվականին Միխայիլ Բարկլայ դը Տոլի 1812 թ. եղել է ռազմական մինիստր, մեծ աշխատանք է տարել ռուսական բանակի հզորացման ուղղությամբ։ 1812 թվականի Հայրենական պատերազմի սկզբին, որպես ռուսական բանակի գլխավոր հրամանատար, կազմակերպել է զորքերի հաջող նահանջը, որը, սակայն, դժգոհություն է առաջացրել կառավարող շրջաններում ն 1812 թ. օգոստոսի 17-ին Բայկալը հրամանատարությունը հանձնել է Մ. Ի. Կուտուզովին։ Բորոդինոյի ճակատամարտում, որպես ռուսական բանակի աջ թևի և կենտրոնի հրամանատար, ցուցաբերել է զորավարական իր տաղանդն ու խիզախությունը։ 1813–1814-ական թվականներին ռուսական զորքերի արտասահմանյան արշավանքի ժամանակ 3-րդ բանակի, իսկ Կուտուզովի մահից հետո նաև ռուս–պրուսական բանակի գլխավոր հրամանատարն էր։ Թաղված է Լիֆլյանդիայի Բեկլոր կալվածքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Նախիջևանի երաժշտական դրամատիկական թատրոն

Նախիջևանի Ջալիլ Մամեդկուլիզադեի անվան ադրբեջանական պետական երաժշտական դրամատիկական թատրոն (ադրբ.՝ Cəlil Məmmədquluzadə adına Naxçıvan Dövlət Musiqili Dram Teatrı), Նախիջևանում գործող պրոֆեսիոնալ պետական երաժշտական դրամատիկական թատրոն։


== Պատմություն ==
19-րդ դարի վերջին` 1883 թվականին, Նախիջևանում դրամատուրգ Էյնալիբեկ Սուլթանովի նախաձեռնությամբ Հաջի Նաջաֆ Զեյնալովի տանը դրամատուրգ Ջալիլ Մամեդկուլիզադեի «Մուսյո Ժորդանը, գիտնական, բուսաբան և դերվիշ Մաստալիշախ նշանավոր կախարդ» վիպակի հիման վրա բեմադրվել է առաջին ներկայացումը։ Այդ ներկայացմամբ  Նախիջևանի երաժշտական դրամատիկական թատրոնը սկսել է իր գործունեությունը։ Թատրոնի ձևավորման և հետագա զարգացման գործում մեծ դեր են խաղացել նաև Մ. Տ. Սիդգին, Գ. Շարիֆովը, Ջ. Մամեդկուլիզադեն, Ջ. Պ. Սուլթանովը, Մ. Ս. Օրդուբադին, Մ. Կազիևը, Ռ. Թահմասիբը, Բ. Նախիչևանին։
1922 թվականին թատրոնը ստացել է պետական դրամատիկական թատրոնի կարգավիճակ։ Հետագայում թատրոնում ներկայացումներ են բեմադրվել Հուսեյն Ջավիդի («Շեյխ Սանան»), Ջաֆար Ջաբբարլիի («Այդին», «Ադամանդ», «Սևիլիա», «Յաշար»), Սամեդ Վուրղունի («Վագիֆ») պիեսների հիման վրա։ Թատրոնի բեմում ադրբեջանցի դրամատուրգների գործերի հետ մեկտեղ բեմադրվել են նաև համաշխարհային դասականների պիեսներ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին թատրոնում ներկայացումներ են բեմադրվել նաև Ի. Էֆենդիևի, Անարի, Ի. Սաֆարլիի, Էլչինի, Ռ. Իբրահիմբեկովի, Ն. Հասանզադեի հայրենասիրական գործերի հիման վրա։
1965 թվականին թատրոնը կոչվել է դրամատուրգ Ջալիլ Մամեդկուլիզադեի անունով։ Թատրոնի շենքը կառուցվել է ադրբեջանցի ճարտարապետ Հասան Մաջիդովի նախագծով։
2008 թվականին Ադրբեջանի նախագահի հրամանագրով, ինչպես նաև Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Գերագույն Մեջլիսի նախագահի կարգադրությամբ նշվել է թատրոնի 125-րդ հոբելյանը։ 2012 թվականին շահագործման է հանձնվել թատրոնի վերանորոգված շենքը։


== Տես նաև ==
Նախիջևանի տեսարժան վայրեր
Ադրբեջանի պետական ակադեմիական դրամատիկական թատրոն
Սամեդ Վուրղունի անվան ռուսական դրամատիկական թատրոն
Շաքիի դրամատիկական թատրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Բրեմե

Բրեմե (իտալերեն՝ Breme), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 889 մարդ(ըստ 2004 թվականի դեկտեմբերի 31-ի մարդահամարի տվյալների
)։ Խտությունը կազմում է 19.2 մարդ/կմ²։ Տարածքը 46 կմ² է։
Տեղակայված է Միլանից 60 կմ դեպի հարավ-արևմուտք և Պավիայից 40 կմ դեպի արևմուտք։ Բրիմը սահմանակից է հետևյալ մունիցիպալիտետներին՝ Ֆրասինետո Պո, Կանդիա Լոմելինա, Սարտիրանա Լոմելինա, Վալե Լոմելինա, Վալմաքա։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Արտաքին հղումներ ==
www.comunebreme.it/ Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Դիվաձար

Դիվաձար (լատ.՝ Adiantum), ջրհորի գինձ, գիսակ, բազմոտիկազգիների ընտանիքի բազմամյա պտեր։ Հայտնի է մոտ 200 (այլ տվյալներով՝ 185), Հայաստանում՝ 1 տեսակ՝ վեներայի դիվաձար մազիկներ (Adiantum capillus-veneris)։ Հանդիպում է Վայոց ձորի և Սյունիքի մարզերում։ Աճում է խոնավ վայրերում, ժայռաճեղքերում, լեռն, առվակների ափերին։


== Արտաքին տեսք ==
 
Կոճղարմատը գետնատարած է կամ գրեթե կանգուն՝ պատված շագանակագույն կամ սև թեփուկներով։ Տերևները (երկար՝ մինչև 40 սմ) նուրբ են, բաց կանաչավուն, բարդ փետրաձև։ Տերևակոթունը մուգ շագանակագույն է, փխրուն և փայլուն։


== Բազմացումը ==
Բազմանում են սպորներով, որոնք առաջանում են ամռանը՝ տերևի ստորին մակերեսի վրա՝ սպորանոթներում (սորուսներում)։ Բազմանում է նաև վեգետատիվ ճանապարհով՝ կոճղարմատներով։ 


== Դիվաձարը բժշկության մեջ ==
Դեղաբույս է. պարունակում է գալաթթու, շաքար, լորձ և այլն։ Կոճղարմատն օգտագործում են հազի ժամանակ և որպես միզամուղ ու լուծողական։ Մշակության մեջ օգտագործում են որպես գեղազարդիչ բույս։ 


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Germplasm Resources Information Network: Adiantum Archived 2009-01-15 at the Wayback Machine.
Flora of North America: Adiantum
Flora of China: Adiantum species list


== Ծանոթագրություններ ==
Յակշիմբետովո (գյուղ, Կույուրգազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՅակշիմբետովոՅակշիմբետովո (ռուս.՝ Якшимбетово, բաշկիրերեն՝ Яҡшембәт), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 899 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յամագաթա (Յամագաթա)

Յամագաթա (ճապ.՝ 山形市 Յամագաթա-սի), Ճապոնիայի հատուկ քաղաք, Յամագաթա պրեֆեկտուրայի վարչական կենտրոնը։ Հիմնադրվել է 1889 թվականի ապրիլի 1-ին։
Քաղաքի տարածքը 381.34 կմ² է, բնակչությունը՝ 253.406 մարդ (ըստ 2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների), բնակչության խտությունը՝ 664.51 մարդ / կմ²։


== Կլիմա ==
«Ձյան երկրի» բնական երևույթի պատճառով Յամագաթա քաղաքն աշխարհում երրորդ ձնառատ քաղաքն է (1981 թվականից մինչև 2010 թվականը ձյան ծածկույթի միջին տարեկան հաստությունը 426 սմ էր)։


== Սիմվոլիզմ ==
Պրեֆեկտուրայի զինանշանը հաստատվել է 1954 թվականի հոկտեմբերին։ Քաղաքի ծաղիկը համարվում է սաֆլորը, իսկ ծառը՝ խառը արոսենին։


== Հարակից քաղաքներ ==
Յամագաթան ունի չորս հարակից քաղաք.

 Ուլան Ուդե, Ռուսաստան
 Կիցբյուել, Ավստրիա
 Բոուլդեր, Կոլորադո, ՄՄՆ
 Սուոն Հիլլ, Ավստրալիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(ճապոներեն)
ԵՊՀ հրատարակչություն

ԵՊՀ հրատարակչություն, հիմնվել է 1927 թվականի մարտի 31-ին (1964-1968 թվականներին կոչվել է «Միտք», մինչև 2007 թվականը՝ Երևանի համալսարանի հրատարակչություն)։ Մինչ այդ, 1922 թվականից համալսարանը խմորատիպ եղանակով հրատարակվել է մայրենի լեզվով ուսումնական ձեռնարկներ, առանձին աշխատություններ։


== Հրատարակություններ ==
Հրատարակչության հիմնադրումից հետո լույս են տեսել գիտական ախատություններ, բուհական դասագրքեր, բառարաններ, մեթոդական նյութեր Հրաչյա Աճառյանի, Մանուկ Աբեղյանի, Լեոյի, Արսեն Տերտերյանի, Գրիգոր Ղափանցյանի, Մկրտիչ Մկրյանի, Էդուարդ Աղայանի, Գևորգ Ջահուկյանի, Էդվարդ Ջրբաշյանը, Գուրգեն Սևակի, Լյուբա Միրզոյանի, Վահան Սաղաթելյանի և ուրիշների աշխատությունները։
Հրատարակչությունը տարեկան թողարկում է ավելի քան 100 անուն գիրք՝ շուրջ 1000 հրատ․ մամուլ ընդհանուր ծավալով (1987)։ Մինչև 1987 թվականը հրատարակվել է 2500 անուն գիրք՝ 30 հազար հրատ․ մամուլ ծավալով, 1.5 մլն ընդհանուր տպաքանակով։
1970-ական թվականներին հիմք է դրվել մատենաշարային հրատարակությունների («Հայագիտական հետազոտություններ», «Ուսանողական գրադարան», քրեստոմատիաներ, «Չարենցյան ընթերցանումներ և այլն)։ Հիշարժան են նաև «Նոր բառագիրք Հայկազեան լեզուի» երկհատորյակի, Ա․ Մեյնի «Հայագիտական ուսումնասիրությունների», Ա․ Խուդաբաշխյանի «Ռուս-հայերեն բառարանի», Հրաչյա Աճառյանի «Արմատական բառարանի», հայ մատենագիրների ու պատմիչների երկերի հրատարակությունները։
Երևանի համալսարանի հրատարակչությունը հրատարակում է նաև «Բանբեր Երևանի համալսարանի», «Գիտական տեղեկագիր», «Երևանի համալսարան» հանդեսները, «Հայոց լեզու և գրականություն», «Ռուսաց լեզու և գրականության հարցեր», «Օտար լեզուներ և արտասահմանյան գրականություն», «Կիրառական մաթեմատիկա», «Մեխանիկա» և միջբուհական գիտական ժողովածուներ։
ԵՊՀ հրատարակչությունը ղեկավարել են Հանրապետության մտավորականներ Վսևոլոդ Սկաբյոլկինը (1957), Արմեն Հակոբյանը (1957-1964), Արամայիս Ասրյանը (1964-1976), Գառնիկ Անանյանը (1976-1985), Բաբկեն Հարությունյանը (1986-1988), Սարգիս Փանոսյանը (1988-1994), Դավիթ Գասպարյանը (1994-1998), Պերճ Ստեփանյանը (1998-2014)։
Այժմ «ԵՊՀ հրատարկչությունը» ղեկավարում է բանասիրական գիտությունների թեկնածու Կարեն Գրիգորյանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Պաշտոնական կայք
(2611) Բոյս

(2611) Բոյս (անգլ.՝ Boyce), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի նոյեմբերի 7-ին Էլեանորա Հելինի և Շելտ Բասի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,040453 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8679 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,213 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1936,45 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,185907 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,33° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2611) Բոյս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տեր-Ստեփանյան

Տեր-Ստեփանյան, հայկական ազգանուն։


== Հայտնի կրողներ ==
Աղավնի Հարությունի Տեր-Ստեփանյան (հունիսի 18, 1966 թվական, Երևան, հուլիսի 29, 1992, Հոչազ, Լաչինի շրջան), դերասանուհի, բուժքույր, ազատամարտիկ, արցախյան պատերազմի մասնակից։
Գևորգ Եսայու Տեր-Ստեփանյան (ապրիլի 3, ապրիլի 16, 1907, Թիֆլիս- դեկտեմբեր, 2006), հայ խորհրդային երկրաբան, ինժեներ-շինարար։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1956), պրոֆեսոր (1960), ՀԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1996), թղթակից անդամ (1977); ՄԱԿ անդամ 1949 թվականից։
Մկրտիչ Տեր-Ստեփանյան (1855-1915), հայ դեղագործ։
Հովսեփ Տեր-Ստեփանյան (1866/1867, Պելեճիկ, Նիկոմեդիայի գավառ, Իզմիթի նահանգ, Թուրքիա- 26 փետրվարի, 1943, Թեհրան), հայ բժիշկ, մանկավարժ, խմբագիր։
Ընծայեկ Տեր-Ստեփանյան (1892, Մարաշ, Մարաշի գավառ, Հալեպի նահանգ, Օսմանյան կայսրություն- 11 փետրվարի, 1920, Մարաշ), հայ բժիշկ, ազգային և հասարակական գործիչ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մակապա

Մակապա (պորտուգալերեն՝ Macapá), քաղաք և համայնք Բրազիլիայի հյուսիսային մասում, Ամազոնի ափին, նրա գետաբերանի մերձակայքում, երկրի մայրաքաղաք Բրազիլիայից մոտավորապես 1.790 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Բնակչությունը՝ ▲512 902 մարդ (հուլիսի 1, 2020)։


== Համառոտ տեղեկատվություն ==
Հասարակածն անցնում է այս քաղաքով (ահա թե ինչու Մակապան պատկերավոր կերպով անվանում են «աշխարհի մեջտեղի մայրաքաղաք»)։ Ամապա նահանգի վարչական կենտրոնն է։ Զբաղեցնում է 6.407 քառակուսի կիլոմետր տարածք, որը կազմում է նահանգի ամբողջ տարածքի 4,4863 տոկոսը։ 2018 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 493.634: Այստեղ է ապրում Ամապա նահանգի ամբողջ բնակչության շուրջ 60 տոկոսը։ 
Մակապան Բրազիլիայի նահանգային վարչական կենտրոններից միակն է, որը բրազիլական մնացած նահանգների վարչկենտրոնների հետ ավտոմայրուղային հաղորդակցություն չունի։ Քաղաքի կարգավիճակ է ստացել 1856 թվականին։ Համարվում է հանցավորության ամենաբարձր մակարդակ ունեցող բնակավայրերից մեկը Բրազիլիայում և աշխարհում. 100 հազար բնակչի հաշվով տարեկան տեղի ունեցող մարդասպանությունների թվաքանակը 32.06 է։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 2 420 684 000,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 7415,00  ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Կլիմա ==
Ըստ Köppen climate classification-ի դասկարգման՝ Մակապան ունի արևադարձային խոնավ կլիմա (Am):


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
IBGE Cidades
Confederação Nacional de Municípios (CNM)
Իզմայլովսկի այգի (Սանկտ Պետերբուրգ)

Իզմայլովսկի այգի (ռուս.՝ Измайловский сад, Բուֆֆ այգի ռուս.՝ сад Буфф), զբոսայգի Սանկտ Պետերբուրգում, տեղակայված է Ֆոնտանկա գետի առափնյայում։


== Զբոսայգի և պարտեզ ==
1724 թվականին Իզմայլովսկի այգու տեղում եղել է Պետրոս I-ի զինակիցներից մեկի՝  Ալեքսանդր Ռումյանցևի առանձնատունը, որի տարածքում սովորական զբոսայգի է տնկվել։
Եկատերինա II-ի կառավարման օրոք առանձնատունը պատկանել է նրա ֆավորիտ Պլատոն Զուբովին։ Այգին վերածվել է շքեղ ծաղկանոցի։
Ալեքսանդր I-ի կառավարման սկզբում այգին ընդլայնվել է և սովորական այգուց վերածվել է լանդշաֆտային այգու։ 19-րդ դարի սկզբում այն կոչվել է «Իզմայլովսկի», քանի որ մոտակայքում՝ Ֆոնտանկա գետի ափին էր գտնվում Իզմայլովսկի գնդի զորանոցը։
1835 թվականին այգին ձեռք է բերել վաճառական Ա. Տարասովը։ 1888 թվականին տարածքը վարձակալել է Պետերբուրգի գերմանական «Շուստեր» ակումբը։ Վարձակալները զբոսայգում կառուցել են ռեստորան, երաժշտախմբի խեցեփեղկ, որտեղ հանդես են եկել լարախաղացները, աճպարարները,   մարմնամարզիկները։ Իզմայլովսկի այգին վերածվել է սիրված զվարճանքի հաստատության։


== Բուֆֆ այգի ==
1898 թվականին յարոսլավլցի վաճառական Պյոտր Տումպակովը 25 տարով վարձակալել է այգին և տարածքում արմատական ​​փոփոխություններ կատարել։ Նախկին գերմանական ակումբի բոլոր շենքերը քանդվել են, նրանց տեղում կառուցվել է նոր ռեստորան, անցկացվել է էլեկտրական լուսավորություն, մուտքի մոտ տնկվել է մեծ ծաղկանոց։ Բացի դրանից, Տումպակովը վերակառուցել է այգում գտնվող հին թատրոնի շենքը և այն անվանել «Բուֆի թատրոն»։ Նոր շենքը կառուցել է ճարտարապետ Վ. Շուխովը։
Վաճառականը նոր թատրոնի համար հավաքել է օպերետային թատերախումբ, և 1910 թվականին բացված Բուֆ թատրոնն արագ ճանաչում ստացավ։ 1911 թվականին Տումպակովի մահից հետո էլ թատրոնը չի կորցրել հանդիսատեսի սերը։


== Խորհրդային ժամանակաշրջան ==
Այգին շարունակել է գործել 1917 թվականի հեղափոխությունից հետո։ 1938 թվականին Բուֆֆ թատրոնի շենքը վերակառուցվել է` ընդարձակելով դահլիճը։ Բացի դրանից, պարտեզում կառուցվել է ամառային տաղավար, որտեղ անցկացվել են համերգներ և շախմատային մրցաշարեր։ Շրջափակման ժամանակ այգին ծառայում էր որպես պարտեզ։
1948 թվականին այգուն է վերադարձվել Իզմայլովսկի անունը, և նախկին Բուֆֆ թատրոնը կոչվել է Իզմայլովսկի այգու ամառային թատրոն։ Այն համաժողովրդական համերգասրահի համբավ է ունեցել մինչև 1980-ական թվականների վերջ։ 1980 թվականին այգում բացվել է նոր երիտասարդական թատրոն։


== Ներկայիս վիճակ ==
2007 թվականին այգին վերակառուցվել է։ Թատրոնի հին շենքը պահպանվել է, 2010 թվականին բացվել է նոր եռահարկ թատրոն։ Ներկայացումները բեմադրվում են ինչպես հին, այնպես էլ նորակառույց թատրոնի բեմում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ադրիան Լամո

Ադրիան Լամո կամ Ադրիան Ալֆոնսո Լամո Ատվուդ ( անգլ.՝ Lamo Adrian, փետրվարի 20, 1981(1981-02-20), Բոստոն, Մասաչուսեթս - մարտի 14, 2018(2018-03-14), Ուիչիտո, Կանզաս), ամերիկյան սպառնալիքների վերլուծաբան, նախկին հակեր։


== Գործունեություն ==
Ամերիկացի նախկին հակեր Ադրիան Լամոն իր գործնեությամբ կարողացել է վնասներ հասցնել այնպիսի խոշոր ընկերությունների ինչպիսիք են՝ Մայքրոսոֆթ և NY Times ընկերությունները։ Լամոն համացանցի հետ ունեցած կապերը կարողացել է օգտագործել ամենուր՝ սրճարաններում, Kinko -ում և գրադարաններում իր հմտությունները բարելավելու նպատակով։ Դա  հետագայում օգնել է նրան կայքեր կոտրելու ժամանակ։ Այդ ամենի համար, նա վաստակել է «Անտուն հակեր» մականունը։ Լամոն անվտանգության մեջ հաճախակի գտել է սխալներ, որոնք օգտագործել է կայքերը կոտրելու համար։ Սխալների մասին նա հաճախակի է տեղյակ է պահել ընկերություններին։
Լամոյի հաղթանակների ցուցակում ներգրավված են եղել այնպիսի ընկերություններ, ինչպիսիք են՝ Yahoo, Citigroup, Bank of America և Cingular։
Հակեր գործընկերների կարծիքով, Լամոյի հարձակումները հայտնի կորպորացիաների վրա, պայմանավորված են եղել համընդհանուր ուշադրության և փառքի ծարավով։ Լամոյի ներխուժումը NY Times համակարգչային ցանց, գրավել է կիբերհանցագործությունների հակառակորդների ուշադրությունը։ Դրա համար Լամոն դատապարտվել է երկու տարվա պայմանական ազատազրկման, 6 ամիսը՝ տնային կալանքի և պարտավորվել է վճարել 65․000 դոլար փոխհատուցում։ Փորձաշրջանն ավարտվել է 2007 թվականի հունվարին։
Լամոն եղել է հայտնի դասախոս և լրագրող, անվտանգության հարցերով անկախ խորհրդատու, միաժամանակ խուսափել է ցանկացած վարձու գրասենյակային աշխատանքից։


== Կյանքի վերջին տարիներ ==
2010 թվականի մայիսի վերջերին Լամոն ԱՄՆ  իշխանություններին հայտնում է, թե ինչպես զինծառայող Բրեդլի Մենինգն այլ փաստաթղթերի հետ WikiLeaks է փոխանցել ամերիկյան ռազմական ուղղաթիռով Իրաքում մի խումբ քաղաքացիական անձանց գնդակահարության ձայնագրությունը։ Այդ մասին Մենինգը Լամոյին պատմել է մտերմիկ զրույցի ընթացքում, որից հետո Մենինգը ձերբակալվել է։ 
Ադրիան Լամոյի մահվան մասին սոցիալական ցանցում գրառում է կատարել նրա հայրը։ Դեպքի հանգամանքների մասին տեղեկություններ չկան։ Մարիո Լամոն գրել է «Մեծ տխրությամբ և կոտրված սրտով ես պետք է տեղեկացնեմ Ադրիանի բոլոր ընկերներին և ծանոթներին, որ նա մահացել է։ Պայծառ միտք ու կարեկից հոգի ունեցող իմ սիրելի որդին անհետացել է»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
{{{1}}} Ադրիան Լամո. պաշտոնական կայք
Ադրիան Լամո Internet Movie Database կայքում
Պատարա Թոնեթի

Պատարա Թոնեթի (վրաց.՝ პატარა თონეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1110 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թեթրի Ծղարոյից հեռու է 41 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 59 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Իոնչա

Իոնչա (վրաց.՝ იონჩა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 760 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 8 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուբբաչ (Եվվայի վտակ)

Սուբբաչ (ռուս.՝ Суббач), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Արխանգելսկի մարզով։ Գետաբերանը գտնվում է Եվվա գետի ձախ ափին՝ 33 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 30 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մեզեն, գետի ենթաավազանը՝ բացակայում է, գետի գետային ավազանը՝ Մեզեն։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03030000112103000047252
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103004725
Ավազանի կոդը — 03.03.00.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Սինամերիկ

Սինամերիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 30 տուն՝ 250 հայ բնակչով։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (713)

Ժողովածու 713, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 713 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1636, 1687 թվականներին Հովհաննես երեց (Ա), Բարսեղ (Բ) գրիչի կողմից Շատախ գյուղում (Գանձակ)։ Ստացողը եղել է Մելիք Սիմավոն (Ա), Մալիք Հախնազար (Բ)ն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14,5X9,5սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 141 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիրով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 14բ, 59ա, 60ա (1636թ․), 129բ (1687թ․), հետագայի՝ 2ա (1688թ․)140ա (1705-1717թթ․):


== Բովանդակություն ==
Պարզատոմար։
Տարեցույց։
Ամսացոյց։
Կաղանդացոյց։
Վասն աստեղան ցոլանալոյ։
Յաղագս շարժմանց։
Տանուտէրացոյց։
Մարմնախաղաց։
Վասն ակռաւի խօսիցն։
Աղօթք (Գր․ Նարեկացի, Ներս․ Շնորհալի, անանունք)։
Երազացոյց։
Մահմատի հօր անունն Աբղլայ է․․․։
Դարագլուխք։
Խրատք Խիկարայ։
Անուանք ՀԲ աղգաց։
Հանելուկք։
Վասն արծաթուն է լտերն։
Յերկրէս մինչև ի լուսինն քանի՞ մղոն պատի։
Գուշակութիւնք ի վերայ անուանց առաքելոց։
Եօթն մահացու մեղք։
Բարսղի գրչի և Մելիք Քհամալի Ժամանակագրութիւն։


== Ծանոթագրություններ ==
Բաղդադում Հայաստանի դեսպանություն

Բաղդադում Հայաստանի դեսպանությունը Հայաստանի դիվանագիտական ներկայացուցչությունն է Իրաքում։ Դեսպանատունը գտնվում է Բաղդադի միջազգային գոտում (Կանաչ գոտի)։
2018 թվականի նոյեմբերից Իրաքում Հայաստանի դեսպանը Հրաչյա Փոլադյանն է։


== Երկկողմ հարաբերություններ ==
Հայաստանի և Իրաքի Հանրապետության միջև դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1992 թվականի փետրվարի 12-ին։ Հայաստանն իր դեսպանությունը Բաղդադում բացել է 2000 թվականին, իսկ Իրաքի դեսպանությունը Երևանում բացվել է 2001 թվականին։
2003 թվականի պատերազմի պատճառով Հայաստանն ու Իրաքը ընդհատել են իրենց դեսպանությունների գործունեությունը։ 2010 թվականին վերաբացվել է Բաղդադում Հայաստանի դեսպանությունը, իսկ 2012 թվականին իր գործունեությունն է սկսել Երևանում Իրաքի դեսպանությունը։


== Տես նաև ==
Հայաստանի դիվանագիտական ներկայացուցչությունների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեպանո-Սավչենսկի (Միլյուտինսկի շրջան)

Ստեպանո-Սավչենսկի (ռուս.՝ Степано-Савченский), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլյուտինսկի շրջանում։ Մտնում է Մանկովո-Բերեզովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կոնդովե

Կոնդովե (իտալերեն՝ Condove), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 4.259 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 60 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 71 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10055։ Հեռախոսային կոդ՝ 011։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Պետրոս առաքյալը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս. 011 9643102
Էլեկտրոնային փոստ՝ protocollo@comune.condove.to.it
Պաշտոնական կայք. http://www.cune.condove.to.it/(չաշխատող հղում)


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ռասկիտի (Նեկլինովսկի շրջան)

Ռասկիտի (ռուս.՝ Раскиты ), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում։ Մտնում է Բոլշենեկլինովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Զաբելոչիե

Զաբելոչիե (ուկրաիներեն՝ Забілоччя), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոդոմիշլինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զաբելոչիե գյուղում բնակվում էր 669 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3446 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 194,14 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նուկլեոզիդներ

Նուկլեոզիդներ ազոտային հիմքի մնացորդից և ածխաջրից՝ ռիբոզից (ռիբոնոլկլեոզիդներ) կամ դեզօքսիռիբոզից (դեզօքսիռիբոնուկլեոզիդներ) կազմված միացություններ։ Նուկլեոզիդը կարելի է դիտել որպես նուկլեոտիդներից ֆոսֆորական թթվի մնացորդի անջատման արդյունք։ Նուկլեոզիդների մոլեկուլներում ածխաջրի առաջին ածխածնային ատոմը P-գլիկոզիդային կապով միացած է պուրինային կամ պիրիմիդային հիմքի ազոտին։ Նուկլեոզիդները ազատ վիճակում փոքր քանակությամբ պարունակվում են տարբեր կենսաբանական օբյեկտներում։ Բնական նուկլեոզիդի հիմնական զանգվածը մտնում է նուկլեոտիդների և նուկլեինաթթուների կազմության մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Էդուարդո Շերեր

Էդուարդո Շերեր Վերա ի Արագոն (իսպ.՝ Eduardo Schaerer Vera y Aragón, դեկտեմբերի 2, 1873(1873-12-02), Կաասապա, Պարագվայ - նոյեմբերի 12, 1941(1941-11-12), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), պարագվայական քաղաքական գործիչ։ Ծագումով՝ շվեյցարացի։ Պարագվայի նախագահ 1912 թ. օգոստոսի 15-ից 1916 թ. օգոստոսի 15-ը։ Նա Ֆրանսիսկո Սոլանո Լոպեսից հետո առաջին նախագահն էր, որը կառավարեց ուղիղ 4 տարի։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիոլիթ

Ռիոլիթ (լիպարիտ) (Լիպարյան կղզիների անունից, որտեղ առաջինը հայտնաբերվել է), հրաբխային թթվային ապար՝ կազմված քվարց, կալիում-նատրիումական դաշտային սպաթներ, պլագիոկլազ, հաճախ՝ նաև ոչ մեծ քանակությամբ գունավոր (հատկապես փայլարներ) միներալներից։ Ռիոլիթը գրանիտի արտաժայթուք նմանակն է։ Լայնորեն տարածված է Հայաստանում։