armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
TV2 (Թուրքիա)

TV2, թուրքական մասնավոր հեռուստաալիք, պատկանում է «Դողան Յային» մեդիահոլդինգին։ Հեռարձակվում է 2012 թվականի օգոստոսի 18-ից, TNT հեռուստաալիքի թուրքական տարբերակի փոխարեն։ Հեռուստաալիքը ցուցադրում է թուրքական և արտասահմանյան հեռուստասերիալներ, ժամանցային հաղորդումներ, մուլտֆիլմեր, լուրերի թողարկումներ։ Հեռուստաալիքը տարածվում է «D-Smart», «Digiturk», «Teledünya», «Tivibu», «Türksat 3A» և «Türksat Kablo TV» արբանյակային և թվային օպերատորների կողմից։
2013 թվականի փետրվարի 1-ից հեռարձակվում է նաև բարձր պարզության ֆորմատով, որը հասանելի է «D-Smart» կաբելային ցանցի բաժանորդների համար։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2013-05-02 at the Wayback Machine. (թուրքերեն)


== Ծանոթագրություններ ==
Օրեխովո (գյուղ, Դանիլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕրեխովոՕրեխովո (ռուս.՝ Орехово), գյուղ Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Դանիլովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նիկոլայ Բուբնով (դերասան)

Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Բուբնով (ռուս.՝ Николай Николаевич Бубнов, փետրվարի 5 (18), 1903, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 23, 1972(1972-08-23), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային թատրոնի ու կինոյի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Նիկոլայ Բուբնովը ծնվել է 1903 թվականի փետրվարի 5-ին։ 1928-1930 թվականներին սովորել է Վախթանգովի թատրոնին կից գործող ստուդիայում։ 1930-1972 թվականներին եղել է Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի առաջատար դերասան։
Մահացել է 1972 թվականին Մոսկվայում։


== Կարիերա ==


=== Դերերը թատրոնում ===


=== Ֆիլմագրություն ===


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1946)
ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1969)


== Ծանոթագրություններ ==
Թաքյալթու

Թաքյալթու, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(5060) Յոնեդա

(5060) Յոնեդա (անգլ.՝ Yoneta), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի հունվարի 24-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,614055 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1159 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1122 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1543,73 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,233202 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,97° անկյուն։


== Անվանում ==
Աստերոիդն անվանվել է ի պատիվ տեխնիկական գիտությունների դոկտոր, Հոկայդոյի կայսերական համալսարանի շրջանավարտ Կացուհիկո Յոնեդայի (ճապ.՝ 米田勝彦, 1904-1957), ով 1924 թվականին հիմնել է Արևելյան աստղագիտական ասոցիացիայի Հոկայդոյի մասնաճյուղը։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5060) Յոնեդա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ադրբեջանի Հասան բեկ Զարդաբիի անվան բնության պատմության թանգարան

Ադրբեջանի Հասան բեկ Զարդաբիի անվան բնության պատմության թանգարան ադրբ.՝ Azərbaycan Həsən bəy Zərdabi adına Təbiət Tarixi Muzeyi — բնության թանգարան, որը գտնվում է Ադրբեջանի Բաքու քաղաքում։ Հիմնադրվել է 1930 թվականին, արտացոլում է Ադրբեջանի ինքնատիպ բնական համալիրը, բնության բազմազանությունը։ Բնական պատմական թանգարանի տնօրենն է փիլիսոփայության և կենսաբանության դոկտոր Տարիել Հեյբաթովը։


== Պատմություն ==
Բնության պատմության թանգարանը հիմնադրվել է 1930 թվականին։ 1945 թվականին թանգարանը ընդգրկվել է Ադրբեջանական ԽՍՀ ԳԱ Երկրաբանության ինստիտուտի կազմում։ 1944 թվականից հաստատությունը կոչվել է Հասան բեկ Զարդաբիի անունով։ 2014 թվականի հունվարին որոշում ընդունվեց  Ադրբեջանի Հանրապետության բնության պատմության թանգարանի կանոնակարգերի հաստատման մասին ։


== Բաժիններ ==
Թանգարանը ունի երկու բաժին `երկրաբանական և կենդանաբանական բաժիններ։


== Ցուցադրություն ==
Երկու բաժիններում ցուցադրվում են ‎ֆլորայի և ֆաունայի հազվագյուտ տեսակներ։ Հիմնական ֆոնդում ներառված են կենդանաբանական, բուսաբանական, երկրաբանական, կերպարվեստի լուսանկարներ։ Ներկայացված են կաթնասունների, թռչունների, սողունների, երկկենցաղների, ձկների, միջատների, սարդակերպերի խրտվիլակներ, կմախքներ, մաշկեր, փափկամարմինների խեցիներ, ծառերի կտրվածքներ, հերբարիումի, բրածո բույսերի ու կենդանիների, օգտակար հանածոների նմուշներ, յուղաներկ կտավներ, գծանկարներ և այլն


== Ծանոթագրություններ ==
Մուլտան

Մուլտան (ուրդու՝ ملتان‎, անգլ.՝ Multan, ա.-փենջ.՝ ملتان), քաղաք Պակիստանի Փանջաբ պրովինցիայում։ Քաղաքը հայտնի է իր բազմաթիվ մզկիթների և դամբարանների փիրուզագույն գմբեթներով։


== Պատմություն ==
Չի բացառվում, որ հնագույն Մուլտանը ընկած է եղել Ալեքսանդր Մակեդոնացու զորքերի ճանապարհին։ Մ․ թ. ա․ 712 թվականին` արաբների կողմից գրավվելուց հետո, 3 հարյուրամյակ այն դարձել է իսլամի գլխավոր հենարանը Հնդկաստանի տարածքում։ 9-րդ դարում եղել է կարմատների շարժման արևելյան կենտրոնը։ 1005 թվականին նվաճվել է Մահմուդ Գազնևի կողմից։
Միջնադարում Մուլտանի համար կատաղի պայքար է ընթացել, քանի որ հենց այստեղից է սկսվել դեպի Հնդկաստան տանող Մեծ անվային ճանապարհը։ Քաղաքը մտել է Դելիի սուլթանության և Մողոլների կայսրության կազմի մեջ։ 1779 թվականին գրավել են աֆղանցիները, իսկ 1818 թվականին՝ սիկհամները, 1849 թվականին՝ անգլիացիները։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքի կենտրոնը գտնվում է ծովի մակարդակից 124 մետր բարձրության վրա։


== Կլիմա ==


== Էկոնոմիկա ==
Քաղաքը Պակիստանի կարևոր արդյունաբերական և առևտրային կենտրոնն է, որը այլ արդյունաբերական քաղաքների հետ կապված է երկաթուղային և օդային հաղորդակցությամբ, ինչպիսիք են՝ Լահորը, Կարաչին, Գուջրանվալան և Կվետտան։ Արդյունաբերությունը ներառում է պարարտանյութերի, կոսմետիկայի, տեքստիլ և գյուղատնտեսական հումքի մշակման արտադրությունները։
Քաղաքը հայտնի է նաև իր արհեստներով (գորգեր և կերամիկա) և արհեստագործական արտադրությամբ, որի արդյունքում հնարավոր է օգտագործել մանկական աշխատանքը։


== Բնակչություն ==
Քաղաքի բնակչության մեծ մասը մուսուլմաններ են, բայց քաղաքում գտնվում է Լահոր մետրոպոլիտի թեմի ամբիոնը։
Բնակչության 42 % խոսում են սարայկերեն, 42 %-ը՝ փանջաբերեն, մնացած 23 %-ը ուրդու լեզվով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Միջնադարում Մուլտանը հնդկական ենթամայրցամաքում սուֆիզմի զարգացման կենտրոնն է եղել։ Այն ուխտատեղի է եղել երկու հարգված սրբերի հայտնի դամբարանների շնորհիվ, Սուխրավարդիյայի եղբայրության սուֆիացի շեյխեր՝ Բահաուդին Զակարիյ Մուլտան (1182—1262) և նրա թոռ Ռուկնուդին Աբուլ Ֆատխ (1335), հայտնի է որպես «Ռուկն-ի-ալամ» անվամբ։ Մուլտանում ձևավորվում է մուսուլմանական դամբարանի բնորոշ ոճը՝ երկհարկանի շինություն, որը բաղկացած է տարբեր չափերի երկու ութանկյուններից։ Ռուկն-ի-Ալամ դամբարանի վերականգնումն արժանացել է Ագա-Խան ճարտարապետության մրցանակին։


== Քույր քաղաքներ ==
 Իտալիա Հռոմ
 Թուրքիա Կոնիա
 Իրան Ռաշթ
 Ինդոնեզիա Բանտեն (պրովինցիա) (2011 թվականի հուլիսի 11-ից սկսած)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մուլտանի կառավարության կայք Archived 2011-03-04 at the Wayback Machine.
Britannica: Մուլտան
Ռեբասեմիիսա

Ռեբասեմիիսա (էստ․՝ Rebasemõisa), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Կառուլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 48 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մուստու

Մուստու (էստ․՝ Mustu), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Նիսսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 28 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պետրա Նեմցովա

Պետրա Նեմցովա (չեխ․՝ Petra Němcová, հունիսի 24, 1979(1979-06-24), Կարվինա), չեխ մոդել։


== Կենսագրություն ==
Պետրա Նեմցովան ծնվել է 1979 թվականի հունիսի 24-ին Չեխոսլովակիայի Կարվինա քաղաքում։
Մոդել դարձել է 16 տարեկան հասակում «Talent Search» մրցույթում հաղթելուց հետո, որն անցկացվել է Չեխական մոդելային գործակալության կողմից։
1996 թվականին Պետրան հաղթել է ազգային փուլի «Elite Model Look» մրցույթում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո տեղափոխվել է Պրահա, իսկ քիչ ժամանակ անց մեկնել է Փարիզ։
2004 թվականի դեկտեմբերին Պետրա Նեմցովան իր ընկերոջ՝ անգլիացի լուսանկարիչ Սիմոն Աթլիի հետ հանգստանում էր Khao Lak resort-ում (Փխուկետ, Թաիլանդ), երբ տեղի ունեցավ հզոր ցունամի՝ տանելով իր հետ 280 000 մարդու կյանք։ Սիմոն Աթլին մահացել է, նրա դին ճանաչվել է 2005 թվականի մարտի 3-ին, իսկ Պետրան փրկվել է՝ մնալով պալմայի կատարին ավելի քան ութ ժամ, մինչ նրա գտել են փրկարարները։ Պետրան անցկացրել է ավելի քան երեք շաբաթ թայլանդական հոսպիտալում և մեկ ամսից ավելի՝ Չեխիայի հոսպիտալում։ Հետագայում Պետրան հայտնվել է CNN հեռուստաալիքով Լարի Քինգի «Larry King Live» շոուում։
2005 թվականին Պետրա Նեմցովան հիմնադրել է «The Happy Hearts Fund» ֆոնդը, որի նպատակը է առողջապահության, դոնորության և որբերին օգնելու ուղղությամբ օգնել այն մարդկանց, որոնք ողջ են մնացել 2004 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ցունամիից հետո Հարավարևելյան Ասիայում։
Glamour ամսագիրը 2005 թվականին Նեմցովային շնորհել է «Survivor Award» մրցանակ։ Պետրայի վերադարձը մոդելային բիզնես նշվել է 2006 թվականի Sports Illustrated swimsuit issue ամսագրի շապիկին հայտնվելով։ Նաև Պետրան հայտնվել է բրիտանական FHM օրացույցի շապիկին որպես Միսս Մայիս և մասնակցել TLC’s A Model Life հեռուստաշոուին։
2005 թվականի դեկտեմբերին հրապարակվել է Պետրա Նեմցովայի ինքնակենսագրությունը՝ «Love Always, Petra», որը նա գրել է 27 տարեկանում։ 2006 թվականին հանդիպել է բրիտանացի երաժիշտ Ջեյմս Բլանտի հետ։
Պետրան ունի կրտսեր քույր՝ Օլգան։


== Կարիերա ==

Փարիզում նկարահանվել է Max Factor, Benetton, Schwarzkopf, Pantene, Clarins, Lancaster & La Perla ընկերությունների ապրանքանիշերի գովազդներում, մասնակցել է Valentino և Armani ցուցադրություններին։ 2001 թվականին առաջին անգամ հայտնվել է Sports Illustrated ամսագրի շապիկին։ Պետրան հայտնվել է այնպիսի հեղինակավոր ամսագրերի շապիկներին, ինչպիսիք են՝ «Flare», «Cosmopolitan», «Marie Claire», «Harper's Bazaar», «Glamour» և «Shape»:
Նեմցովան նաև եղել է Victoria's Secret-ի կատալոգի մոդելներից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բարեգործական ֆոնդի կայքը
Պետրա Նեմցովայի էջը Fashion Model Directory-ում
Պետրա Նեմցովա Թվիթթերում
Պրիոզերնի (գյուղ, Կանդալակշսկի շրջան)

Պրիոզերնի (ռուս.՝ Приозерный), գյուղ Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Կանդալակշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պալեկաստրոն

Պալեկաստրոն (հուն․՝ Παλαίκαστρον ή Παλαίκαστρο), գյուղ Հունաստանում` Կրետեի արևելքում` Սիտիայից 14 կիլոմետր արևելք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 39 մետր բարձրության վրա։ Ներառված է Կրետե պերիֆերիայի Լեսիթիոն պերիֆերիկ միավորի Սիտիա համայնքում (դիմ)։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչության թիվը կազմել է 1227 մարդ։ Բնակիչները հիմնականում զբաղվում են գյուղատնտեսությամբ, ձիթապտղի և խաղողի աճեցմամբ։


== Պատմություն ==
Գյուղն առաջին անգամ հիշատակվել է 1881 թվականին։ Գյուղն իր անվանումն ստացել է արևելյան ծայրամասում գտնվող Կաստրի (Καστρί) բլուրից։ 
1925 թվականին ստեղծվել է համայնքը (ΦΕΚ 27Α)։ Պալեկաստրոնից հյուսիս ընկած է հնագույն Իտանոս քաղաքը։
Աթենքի բրիտանական դպրոցից հնագետներ Ռոբերտ Բոզանքեթը (Robert Bosanquet) և Ռիչարդ Դոքինսը (Richard Dawkins) 1902-1905 թվականներին պեղումներ են կատարել գյուղից 2 կիլոմետր հեռավորության վրա և հայտանբերել ուշ մինոական շրջանին վերաբերող քաղաքի ավերակները և վաղ ու միջին մինոական շրջանի գերեզման։ Քաղաքի անունը հայտնի չէ։ Ֆրանսիացի հնագետ Պոլ Ֆորը ենթադրում է, որ դա Դրագմոսն էր (Δραγμός)։ Դրագմոսում էր գտնվում Դիկտեյսկի Զևսի տաճարը։ Պալեկաստրոնի մոտակայքում գտնվող Պեցոֆաս (Πετσόφας) բլրի վրա հայտնաբերվել են սրբավայրի ավերակները։
Կաստրի բլրի վրա հոմերոսյան և հելլենիստական ​​ժամանակաշրջաններին վերաբերող բնակավայր է հայտնաբերվել։ Պալեո Կաստրո ամրոցը կառուցվել է Կաստրո բլրի վրա՝ վենետիկյան ժամանակաշրջանում։ 1688 թվականին Օսմանյան ճանապարհորդ Էվլիյա Չելեբին այցելել է այնտեղ և այն գտել ավերված։


== Պալեկաստրոն համայնք ==
Պալեկաստրոնի տեղական համայնքն ընդգրկում է 10 բնակավայր։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչության թիվը կազմել է 1227։ Տարածքը 85,573 քառակուսի կիլոմետր է։


== Բնակչություն ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Acmaeops septentrionis

Acmaeops septentrionis, բզեզ, մտնում է բեղիկավորների ընտանիքի և Lepturinae ենթաընտանիքի մեջ։


== Նկարագիր ==
Բզեզի երկարությունը 8-10 մմ։ Տարվա մեջ մեծ բզեզի թռնելու ժամանակը մայիսից հունիսն է։


== Տարածում ==
Տարածված է Հյուսիսային Եվրոպայում և Կենտրոնական Եվրոպայի արևմտյան մասում։


== Էկոլոգիա և բնական պայմաններ ==
Կյանքի ցիկլը երկու տարի է։ Սնվում է բույսերով կամ ծառերով, բայց հիմնական տեսակը փշատերև եղևնին է։


== Արտաքին հղումներ ==
cerambyx.uochb.cz Archived 2010-06-13 at the Wayback Machine. Acmaeops septentrionis Thomson, 1866
Триба Rhagiini: Acmaeops septentrionis C.Thoms., 1866 - фотографии О.Э.Берлова
Սիան Էլիաս

Սիան Սրբուհի Էլիաս կամ Սրբուհի Էլիաս (անգլ.՝ Dame Sian Seerpoohi Elias, ծնվ․՝ մարտի 13, 1949(1949-03-13), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), Նոր Զելանդիայի Բարձրագույն դատարանի 12-րդ և գործող նախագահն է։ Երկրի դատական համակարգի ամենատարեց անդամն է։ Նա Նոր Զելանդիայի Գերագույն դատարանի նախագահն է և մի քանի անգամ ելույթ է  ունեցել, որպես Կառավարության ադմինիստրատոր (անգլ.՝ Administrator of the Government):


== Վաղ կյանք և ընտանիք ==
Սրբուհի Էլիասը ծնվել է 1949 թվականին, Լոնդոնում։ Հայրը՝ Մինաս Էլիասը Հայոց ցեղասպանությունը վերապրած հայերի ժառանգ էր, մայրը Ուելսեցի (այստեղից հայկական անունն ու վալլական ազգանունը)։ Ծնողները Նոր Զելանդիա են տեղափոխվել, երբ Սրբուհին ընդամենը մեկ տարեկան է եղել։ 
Սրբուհի Էլիանսը հաճախել է Օքլենդի Աղջիկների թեմական դպրոցը։ 1970 թվականին ավարտել է  է Օքլենդի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, այնուհետև շարունակել է ուսումը Սթենֆորդի համալսարանում։ 1972 թվականին աշխատել է Օքլենդի  իրավաբանական ընկերություններից մեկում, աչքի է ընկել իր բացառիկ ունակություններով և երեք տարի անց սկսել է իրավաբանի կարիերան։
Էլիասն ամուսնացած է «Ֆլեթչեր Չելենջ» (անգլ.՝ Fletcher Challenge) ընկերության նախկին գլխավոր տնօրեն և Օքլենդի համալսարանի նախկին ռեկտոր՝ Հյու Ֆլեթչերի հետ։ Նրանք ունեն երկու որդի։


== Դատական գործունեություն ==

Էլիասը 1984-1988 թվականներին աշխատել է Օքլենդի շրջանի իրավական հարցերով կոմիսարի պաշտոնում։ Զբաղվել է հասարակական գործունեությամբ և բյուրոկրատական կամայականությունների դեմ պայքարի համբավ ձեռք բերել։ Նա հայտնի է Վայթանգիի պայմանագրի հետ կապված իր վարած տարբեր գործերով։ 1988 թվականին Էլիասը դարձել է թագավորական փաստաբան նշանակված երկու կանանցից մեկը (մյուսը՝ Լոուել Հոդարդն է)։
1990 թվականին երկրին մատուցած ծառայությունների համար ստացել է պետական մրցանակ՝ Նոր Զելանդիայի Հուշամեդալ։ Էլիասը 1995 թվականին դարձել է Գերագույն դատարանի դատավոր, և երբեմն պաշտոնավարել է Վերաքննիչ դատարանում։

1999 թվականին Էլիասը առաջին կինն էր, ում հաջողվել է զբաղեցնել Նոր Զելանդիայի Բարձրագույն դատարանի ղեկավարի պաշտոնը (մինչ այդ պաշտոնը զբաղեցնում էին միայն տղամարդիկ)։ Այդ պահից սկսած մինչ վերջերս Էլիասը Նոր Զելանդիայի գլխավոր դատավորն է եղել։ Մեծ Բրիտանիայի թագուհի Եղիզաբեթ II-ի հրամանով«՝» Սրբուհին երեք անգամ պաշտոնապես զբաղեցրել է Նոր Զելանդիայի գեներալ-նահանգապետի պաշտոնը, երբ այն թափուր է մնացել։


=== Մաորիների գործ ===
Սրբուհու ամենահայտնի գործերից է Նոր Զելանդիայի բնիկների՝ պոլինեզիական մաորի ժողովրդի իրավունքների պաշտպանությունը։ Սրբուհու ներդրած ջանքերի շնորհիվ ներկայումս մաորիները կարողանում են հավասար պայմաններում ապրել իրենց սեփական երկրում։


== Հայուհի ==
Սրբուհին կարևորում է իր հայկական ինքնությունը։ Իր կատարած գործերի շնորհիվ նա նորզելանդացիների շրջանում ձևավորել է բարիդրացիական վերաբերմունք է ինչպես հայերի, այնպես էլ Հայաստանի նկատմամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ակելա

Ակելա, միայնակ գայլ, Քիփլինգի «Ջունգլիների գիրքը» ստեղծագործության հերոս, Մաուգլիի դաստիարակն ու խնամակալը։ Տարիներ շարունակ եղել է իր ոհմակի առաջնորդը։


== Կերպար ==
«Ակելա» բառը հինդիում նշանակում է «միայնակ»։ Քիփլինգը Մաուգլիի դաստիարակի անվան ընտրությունը բացատրել է «Ակելա» անվան հնչեղությամբ, որը, ինչպես և վայել է ոհմակի առաջնորդին, կարող է հեշտությամբ հնչել իր ցեղակիցների ոռնոցի ձևով և լայնարձակ տարածություններում լսվել մեծ հեռավորությունների վրա։
Ինչպես նշում է Նյու Յորքի քաղաքային համալսարանի գիտական աշխատակից Շամուտալ Նոյմանը, Ակելան Բագիրա հովազի հետ (անգլիական տարբերակում նա արու ընձառյուծ է) Մաուգլիի արկածների մասին գրքի գլխավոր հերոսի համար հոր կերպարի գրական մարմնավորումն է։ Այնուամենայնիվ, հոր կերպարի ամբողջական լինելու համար Քիփլինգն այն դարձրել է հավաքական. Ակելային, որ ստանձնել էր Մաուգլիի ճակատագրի ողջ պատասխանատվությունը, հոր դերը խաղալ օգնում են իմաստուն պիթոն Կաան, քնկոտ արջ Բալուն և Խատի փիղը։
Լաֆայետում Լուիզիանայի համալսարանի պրոֆեսոր Ուիլյամ Յարբրոն հաստատում է, որ ի ծնե արիստոկրատ Ակելայի՝ միայնակ թափառումների գնալուց հետո ոհմակը վերջանականապես դառնում է անկառավարելի, և գլուխ է բարձրացնում ավազակային վարքագիծը։


=== «Ակելան վրիպեց» ===
Պատմվածքի հենց սկզբից գայլերի ոհմակի վրա Ակելայի միանձնյա իշխանությունը մշտապես խաթարում էին Շերխան վագրը և նրա հավատարիմ կամակատար Տաբակին, որը հետևում է Ակելայի յուրաքանչյուր քայլին՝ փորձելով նրան վարկաբեկել ոհմակի առաջ։ Երբ ծեր Ակելան հերթական որսի ժամանակ բաց է թողնում ավարը, նրանք չեն թողնում, որ այդ աննշան միջադեպն աննկատելի մնա և դրանից գայլերի ներսում իսկական վիճաբանություն են սարքում՝ ասելով. «Ակելան վրիպեց»։
Քրեստոմատիական այդ արտահայտությունը հետագայում դարձել է թևավոր խոսք, որը մինչ օրս օգտագործվում է սոցիալ-քաղաքական ինտրիգների համատեքստում, երբ քաղաքական, պետական կամ հասարակական այս կամ այն գործչի հակառակորդները փորձում են հասարակության ուշադրության բևեռել նրա կողմից թույլ տրված աննշան սխալի վրա։ Արտահայտությունն օգտագործվում է նաև այլաբանորեն. լուրջ հաշվարկի, սխալի վերաբերյալ կամ որպես ծաղրական մեկնաբանություն մարդու վարքագծին, որը բացահայտորեն չարախնդում է իր մերձավորի սխալի վրա։ Քիփլինգն այդ դրվագը մեկնաբանում է հետևյալ կերպ. «Երբ ոհմակի առաջնորդը վրիպում է, նրան անվանում են մահացած գայլ, չնայած որ նա դեռ կենդանի է, քանի որ նրան շատ քիչ է մնացել ապրելու»։


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրեյ Գորբաչ

Անդրեյ Իգորովիչ Գորբաչ (բելառուս․՝ Андрэй Ігаравіч Горбач, մայիսի 20, 1985(1985-05-20), Մոստի, Գրոդնոյի մարզ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բելառուս ֆուտբոլիստ, Նեմեն (Գրոդնո) ֆուտբոլային ակումբի պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Նա իր կարիերան սկսել է «Նեման (Մոստի)» ակումբում, որտեղ հանդես է եկել որպես հարձակվող։ Ապա նա խաղացել է «ԲԱՏԷ» թիմի պահուստային կազմում։ 2005 թվականից նա խաղացել է «Նեման (Գրոդնո)» թիմում, որտեղ նա դարձավ հիմնական թիմի խաղացող։ Միևնույն ժամանակ խաղում է որպես պաշտպան։ 2012 թվականի սկզբին նա տեղափոխվել է «Դնեպր (Մոգիլև)»։ Նա օգնեց ակումբին հաղթել Առաջին լիգայում, իսկ 2013 թվականի մրցաշրջանում նա խաղացել է Պրեմիեր լիգայում՝ հանդես գալով առաջին թիմի կազմում։ 2014 թվականի հունվարին նա պայմանագիր է կնքել «Սլուցկի» հետ։ 2015 թվականին նա կրկին տեղափոխվել է Նեման (Գրոդնո)» ակումբ։


== Ձեռքբերումներ ==
 2 Բելառուսի առաջնության արծաթե մեդալակիր։ 2004
 Բելառուսի առաջին լիգայի հաղթող։ 2012


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլ և վիճակագրությունը fcbate.by կայքում Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը Sports.ru կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Պրիմոշչանիցա

Պրիմոշչանիցա (ուկրաիներեն՝ Примощаниця), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1917 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պրիմոշչանիցա գյուղում բնակվում էր 359 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1513 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 237,28 մարդ/կմ²։
Գյուղում է գտնվում ուկրաինական ուղղափառ եկեղեցու Վիննիցայի և Բարիի թեմի Մեծ նահատակ Դեմետրիոս Թեսաղոնիկեի տաճարը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գազանֆար Խալիկով

Գազանֆար Էլեքբեր օկլի Խալիկով (ադրբ.՝ Qəzənfər Ələkbər oğlu Xalıqov, դեկտեմբերի 16, 1898(1898-12-16), Բաքու, Բաքվի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 1, 1981(1981-03-01), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանական գեղանկարչության արվեստի առաջին պրոֆեսիոնալ ներկայացուցիչներից մեկը, Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ ։


== Կենսագրություն ==
Գազանֆար Խալիգովը ծնվել է 1898 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Բաքվի մերձակա Գոբու բնակավայրում։ 1928 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի պետական գեղանկարչության քոլեջը։ Աշխատել է 1929–1930 թվականներին «Մոլլա Նասրեդդին» ամսագրերում, 1953-1958 թվականներին՝ «Կիրպի» և «Գանջ Իշչի» թերթերում որպես ծաղրանկարիչ։ 
1940 թվականին, Նիզամի Գյանջավիի 800-ամյակի կապակցությամբ, նա դարձել է առաջին նկարիչը, ով ստեղծեց բանաստեղծի դիմանկարը `« Նիզամիի դիմանկարը»։ Նա ձևավորել է այնպիսի ներկայացումների բեմ և զգեստներ, ինչպիսիք են «Լեյլին և Մաջնունը», «Ասլին և Քերեմը»։ 
Հեղինակ է մի շարք պաստառների, թատերական էսքիզների, գրաֆիկական աշխատանքների։ 
Գ.Խալիկովը մահացել է 1981 թվականի մարտի 1-ին Բաքվում։ Աբշերոնի շրջանի Գոբու բնակավայրում Գազանֆար Խալիգովի պատվին անվանվել է միջնակարգ դպրոց և փողոց։ «Խոսրով և Շիրին» (1940), «Իսգենդերնամե» (1953) ջրաներկները պահվում են Ադրբեջանի ազգային արվեստի թանգարանում, «Նիզամիի դիմանկարը» ՝ Նիզամի Գյանջավիի անվան ադրբեջանական գրականության ազգային թանգարանում և 17 աշխատանքներ՝ Ադրբեջանի պետական ​​արվեստի պատկերասրահում։


== Պարգևներ ==
«Ադրբեջանական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ» պատվավոր կոչում - 1940 ,
«Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ» - 1973 ,
«Պատվո նշան» պատվեր - 1959,
«Աշխատանքի կարմիր դրոշի» շքանշան


== Աղբյուրներ ==
Azərbaycan Rəssamları haqqında qısa məlumat kitabçası. Bakı: Azərbaycan Dövlət Rəsm Qalereyası. 2017.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գազանֆար Խալիկով
Բենի սյուր Մեր

Բենի սյուր Մեր (ֆր.՝ Bény-sur-Mer), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 333 մարդ, բնակչության խտությունը` 50.08 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.65 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 13 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 229 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 191-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 38։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 83,4 %։ 191 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 173 անձ (88 տղամարդ և 85 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (10 տղամարդ և 8 կին)։ 38 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լենինը Փարիզում

Լենինը Փարիզում, սովետական գեղարվեստական ֆիլմ, կինեմատոգրաֆ ռեժիսոր Սերգեյ Յուտկևիչի վերջին աշխատանքը։ Նկարահանվել է 1981 թվականին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը նվիրված է ռուս հեղափոխական Վլադիմիր Լենինին, ով չորս տարի անցկացրել է Փարիզում և նրա փոխհարաբերություններին՝ Ինեսա Արմանդի հետ։ Ֆիլմում խաղարկային տեսարանները միաձուլվում են խորհրդային պատմագիտության ներկայացրած տեղեկությունների հետ։


== Դերերում ==
Յուրի Կայուրով֊ Լենին
Կլոդ Ժադ Ինեսա Արմանդ
Վլադիմիր Անտոնիկ ֊ Տրոֆիմով
Վալենտինա Սվետլովա֊ Կրուպսկայա
Պավել Կադոչնիկով ֊ Պոլ Լաֆարգ
Անտոնինա Մակսիմովա֊ Լաուրա Լաֆարգ
Բորիս Իվանով ֊ Ժիտոմիրսկի
Սերգեի Պաժարսկի ֊ Մոնտեգյուս
Ալբերտ Ֆիլոզով ֊ անարխիստի ղեկավար
Էլենա Կորենեվա ֊ երգչուհի, («Դերձակի երգը» վոկալ֊Կառոլին Կլեր (Caroline Clerc), բառերը և երաժշտությունը Ֆրանսիս ԼԵմարկի)
Գալինա Բեյայեվա ֊ աղջիկ֊ուսանողուհի
Լեոնիդ Տրուտնև ֊ էպիզոդ


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր բեմադրող֊ - Սերգեյ Յուտկևիչ
Ռեժիսոր բեմադրողի օգնական - ֊Լեոնիդ Էիդլին
Սցենարիստ - Եվգենի Գաբրիլովիչ, Սերգեյ Յուտկևիչ
Օպերատոր - Նիկոլաի Նեմոլյաև, Բորիս Տրավկին, Լ. Բասին
Կոմպոզիտոր - Գրիգորի Ֆրիդ
Նկարիչ֊բեմադրիչ - Լյուդմիլա Կուսակովա
Դիրիժոր - ֊Էմին Խաչատրյան
Ձայնային օպերատոր - Ա. Պողոսյան, Ի. Մաիորով
Երաժշտության ձայնագրությունը - Վիկտոր Բաբուշկին
Կոստյումի նկարիչ - Ս. Բաշլկովա
Մոնտաժող - Լ. Կնյազևա, է. Գալկինա
Նկարիչ֊գրիմարար - Վ. Բալոտնիկով
Վարպետ֊Գրիմարար֊ - Է. Իվանովա
Նկարների տնօրեն - Էրիկ Վաիսբերգ


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
1983 ֊ԽՍՀՄ Պետական մրցանակ ֊ Եվգենի Գաբրիլովիչ, Լյուդմիլա Կուսակովա, Նիկոլայ Նեմոլյաև, Սերգեյ Յուտկևիչ։


== Հետաքրքիր փաստեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Լենինը Փարիզում» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
Լենինը Փարիզում(չաշխատող հղում)
Լենինը Փարիզում
Լեյթոն Բեյնս

Լեյթոն Ջոն Բեյնս, (անգլ.՝ Leighton John Baines, դեկտեմբերի 11, 1984(1984-12-11), Քերբի, Knowsley, Մերսիսայդ, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի ֆուտբոլիստ։ «Էվերթոն»-ի և Անգլիայի ազգային հավաքականի ֆուտբոլիստ։ 2007 թվականից խաղում է «Էվերթոն»-ում, ակումբի ավագն է։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջը «Էվերթոն» կայքում Archived 2016-01-12 at the Wayback Machine.
Պաշտոնական էջը Sports.ru կայքում
Պաշտոնական էջը soccerbase.com կայքում


== Ծանոթագրություններ ==
Մբուժի-Մայի

Մբուժի-Մայի (ֆր.՝ Mbuji-Mayi, 1966 թվականից Բակվանգա), քաղաք Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետությունում։ Համարվում է արևելյան Կասայի վարչական կենտրոնը։ Մեծությամբ երրորդ քաղաքն է երկրում (Կինշասայից և Լուբումբաշիից հետո), արդյունահանվող ադամանդի կարևոր կենտրոն է համարվում։ 


== Աշխարհագրություն ==
Տեղակայված է Սանկուրու գետի վրա։ Ծովի մակարդակից բարձր է 549 մ։ Ունի օդանավակայան, որտեղ կանոնավոր թռիչքներ են իրականցվում Կինշասայից և Լուբումբաշիից։


== Բնակչությունը ==
Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի բնակչությունը կազմում է 1.559.073 մարդ։


== Պատմություն ==
1960 թվականի օգոստոսի 8-ին Բակվանգա (Մբուժի-Մայի) քաղաքը հայտարարվեց Հարավային Կասայի սեցեսիոնիստական կրթության մայրաքաղաք։
1997 թվականի ապրիլի 5-ին քաղաքը զավթվել էր Լորանա Կաբիլայի ապստամբների կողմից։
Աֆրիկական մեծ պատերազմի տարիներին (1998-2002 թվականներին) եղավ կոնգոլական միավորում դեմոկրատիայի համար, նաև փորձում էին վերցնել քաղաքը,  որը պաշտպանում էր 13 հազար զիմբաբական զինվոր, Լորանա Կաբիլայի աջակցությամբ։ Նա այդ ժամանակ արդեն երկրի նախագահ էր։ 2000 թվականի նոյեմբերի 20-ին ապստամբները քաղաքի մատույցներում ջախջախեցին մայոր Ստեֆանա Մադեզակորի գումարտակը, 1999 թվականի հունիսի 11-ին այդ մարզում (Կաբինդա) կռվի մասին հաղորդագրություն  գտան։
2002 թվականի սեպտեմբերին քաղաքում սկսվեց զիմբաբվեական զորքի դուրս բերումը։


== Ծանոթագրություններ ==
Գլեդիս Կուպեր

Գլեդիս Կոնստանս Կուպեր (անգլ.՝ Gladys Constance Cooper,դեկտեմբերի 18, 1888(1888-12-18)[…], Hither Green, London Borough of Lewisham, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - նոյեմբերի 17, 1971(1971-11-17)[…], Հենլի Թեմզայի վրա, Henley-on-Thames, Հարավային Օքսֆորդշիր, Օքսֆորդշիր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն ), բրիտանացի դերասանուհի։
Երեք անգամ արժանացել է «Օսկարի»:


== Կենսագրություն ==


=== Կարիերա ===
Գլեդիս Կուպերը ծնվել է 1888 թվականին դեկտեմբերի 18-ին Լոնդոնում, Չարլզ Ուիլյամ Ֆրեդերիկ Կուպերի և Մեյբլ Բարնետի երեք դուստրերից մեկն էր։
Թատերկան բեմում նրա դեբյուտը տեղի է ունեցել 1905 թվականին «Զանգերը հեքիաթային երկրում» մյուզիքլի շրջագայության ընթացքում։ Հետագա տարիներին նա ակտիվորեն մասնակցել է անգլիական թատրոնների տարբեր բեմադրություններում, իսկ 1917 թվականին կինոյում առաջին դեբյուտը կատարել է «Տասնմեկերորդ պատվիրան» ֆիլմում։ Պատանեկության տարիներին Գլեդիս Կուպերը նույնպես սիրված նորաձևության մոդել էր։
1940 թվականների սկզբից դերասանուհին սկսել է իր կարիերան Հոլիվուդում, որտեղ հաճախ խաղում էին շքեղ արիստոկրատներ։ Նմանատիպ դերում նա հայտնվել է այդպիսիսի ֆիլմերում, ինչպիսին են «Ռեբեկա» (վեպ) (1940 թվականին) և «Լեդի Համիլթոն» (1941 թվականին)։ Գլեդիս Կուպերը երեք անգամ առաջադրվել է ակադեմիայի մրցանակի՝ ֆիլմերում լավագույն աջակցող դերի համար «Առա՛ջ, ճանապարհորդ» (1942), «Բեռնադետի երգը» (1943) և «Իմ գեղեցիկ օրիորդ» (1964) ֆիլմերի համար։
1964-1965 թվականներին դերասանուհին «Rogues» հեռուստասերիալում խաղացել է Մարգարիտ Սենթ Քլերի դերը, որտեղ նրա հետ նկարահանվել է Դևիդ Նիվենի ու  Շառլ Բուայեի հետ, որի դերակատարման համար առաջադրվել է 1965 թվականին «Էմմի» մրցանակաբաշխության։ Հեռուստատեսությամբ նա դերեր է ունեցել նաև «Թատրոն 90», «Մթնշաղի գոտի» և «Բեն Քեյսի» հեռուստասերիալներում։
1968 թվականին, գրեթե 80 տարեկան հասակում, Գլեդիս Կուպերին շնորհվել է Բրիտանական կայսրության շքանշան։


=== Անձնական կյանք ===
Դերասանուհին երեք անգամ ամուսնացել է։ Նրա առաջին ամուսինը, որի հետ ամուսնացել է 1908 թվականին, կապիտան Հերբերտ Բուքմաստերն էր, որից ունեցել է երկու երեխաներ՝ Ջոնա և Ջոն։ Ջոնան 1939 թվականին ամուսնացել է բրիտանացի հայտնի դերասան Ռոբերտ Մորլիի հետ։
1927-1936 թվականներին Կուպերը ամուսնացած էր սըր Նևիլ Փիրսի հետ, ումից նա դուստր է ծնել։ 1937 թվականին նա ամուսնացել է անգլիացի դերասան Ֆիլիպ Մերիվալի հետ։ Կուպերը երկար ժամանակ ապրում էր Կալիֆոռնիայի Սանտա Մոնիկա քաղաքում, որպես մշտական օտարերկրյա բնակիչ, իր երրորդ ամուսնու հետ մինչև 1946 թվականին սրտի կաթվածից իր մահը։
Առաջացած տարիքում Գլեդիս Կուպերը վերադարձել է Մեծ Բրիտանիա, որտեղ մահացել է թոքաբորբից՝ 1971 թվականի նոյեմբերի 17-ին, Օքսֆորդշիր կոմսության Հենլի-Օն-Թեմզ քաղաքում։


== Ֆիլմերի ընտրանի ==
1964 — Իմ հիանալի տիկին – Տիկին Հիգինս
 1963 — Ադրիան Մեսսենջերի ցուցակը –Տիկին Կարուժեան
1958  — Առանձին սեղաններ - Տիկին Ռիլթոն Բել
1949 — Մադամ Բովարի - տիկին Դուպուի
1949 — Գաղտնի պարտեզ– տիկին Մադլոք
1948 – Ծովահեն - Մորաքույր Ինեզ
1947 – Եպիսկոպոսի կինը –տիկին Հեմիլթոն
1945 –Որոշման հովիտ - Կլարիսա Սքոթ
1943 – Բեռնադետի երգ - Մերի Թերեզայի քույրը
1943 – Հավերժություն և մի օր –տիկին Բերինջեր
1942 – Առաջ, ճանապարհորդ - տիկին Հենրի Վինդլ Վալե
1941 – Լեդի Համիլթոն - Լեդի Ֆրանսիս Նելսոն
1940 –Ռեբեկա - Բեատրիս Լեյսի


== Ծանոթագրություններ ==
Ուստ-Սոս

Ուստ-Սոս (ռուս.՝ Усть-Сос, խակ.՝ Сос пилтiрi), աուլ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Բեյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 84 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շոլոխովի փողոց (Տագանրոգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շոլոխովի փողոց (այլ կիրառումներ)Շոլոխովի փողոց (ռուս.՝ Шолоховская улица), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի Արևմտյան շրջանում։ Անվանվել է ռուս խորհրդային արձակագիր, հրապարակախոս, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի (1905-1984) պատվին։ Սկիզբ է առնում 14-րդ Մարիուպոլսկի նրբանցքից և ավարտվում Պաուստովսկու փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 300 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Տագանրոգ քաղաքի Շոլոխովի փողոցը գտնվում է Արևմտյան շրջանում։ Փողոցը սկսվում է 14-րդ Մարիուպոլսկի նրբանցքից, հատում 15-րդ, 16-րդ և 17-րդ Մարիուպոլսկի նրբանցքները և ավարտվում Պաուստովսկու փողոցի հետ հատումով։ Կարճ փողոց է. երկարությունը 300 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 12 շինություն, և բոլորը աջ կողմում (զույգ համարներ)՝ թիվ 2, 4, 6, 8, 10, 12, 14, 16, 18, 20, 22, 24 շենքեր։
Շոլոխովի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 347939։
Փողոցն անվանվել է ռուս խորհրդային արձակագիր, հրապարակախոս, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի (1905-1984) պատվին։ «Խաղաղ Դոն» վեպի համար նա նախ ստացել է Ստալինյան մրցանակ։ «Խաղաղ Դոնը» դարձել է ամենաշատ ընթերցվող խորհրդային գիրքը և սկիզբ է դրել սոցիալիստական ռեալիզմին։ Այս գրքի համար Շոլոխովը 1965 թվականին ստացել է Նոբելյան մրցանակ գրականության բնագավառում։ Գրքում նկարագրվում է Առաջին համաշխարհային և Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմների ընթացքում կազակների կյանքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Шолоховская улица в Таганроге
Подробная карта Шолоховская улица, город Таганрог со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Արտաքին հղումներ ==
г. Таганрог, Шолоховская улица Archived 2019-09-20 at the Wayback Machine.
Յամբուրգ (գյուղ, Նադիմսկի շրջան)

Յամբուրգ (ռուս.՝ Ямбург), գյուղ Ռուսաստանի Յամալ-Նենեցյան ինքնավար օկրուգի Նադիմսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արսոս

Արսոս (հուն․՝  Άρσος, թուրքերեն՝ Yiğitler), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Լառնակայի շրջանում։ Տեղակայված է Նիկոսիա քաղաքից 32 կմ դեպի արևելք։ Գյուղը դե ֆակտո գտնվում է Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետություն կոչվող պետության կազմում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2011 թվականի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմել է 327 մարդ, մեծամասնությունը թուրք կիպրացիներ են։


== Ծանոթագրություններ ==
Դրուժբա (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴրուժբաԴրուժբա (ուկրաիներեն՝ Дружба), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզի Տերեբովլյայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Զելյոնայա։ Հիմնադրվել է 1896 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Դրուժբա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 1 647 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,99 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Գերիմաստի

Գերիմաստի (լատ.՝ Vibúrnum lantána), պատկանում է ցախակեռասազգիների ընտանիքին, խոշոր թուփ է և ունի 5 մ բարձրություն։ Տերևները ձվաձև են, ունեն 5-15 սմ երկարություն և 3-9 սմ լայնություն։ Այս ծաղիկները դեղնասպիտակ են։ Պտուղը հյութալի է, սկզբում վառ կարմիր է, իսկ երբ պտուղը հասունանում է դառնում է փայլուն սև։ Հիմնականում ծաղկում են մայիս-հունիս ամիսներին, իսկ պտուղը հասունանում է օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներին։
Չափազանց չորադիմակուն է և ցրտադիմցկուն, աճում է և՛ ստվերոտ, և՛լուսավոր պայմաններում։ Այս թուփը պարունակում է 1.8 տոկոս գլյուկոզիդներ։ Պարունակում է նաև E վիտամին և դաբաղանյութեր։


== Տարածում ==
Տարածված է հիմնականում Կովկասում, Արևմտյան Եվրոպայում, Փոքր Ասիայում, Հյուսիսային Աֆրիկայում։ Տարածված է նաև Սևանի ավազանում և Զանգեզուրում։ Աճում է հիմնականում անտառների եզրերին և թփուտներում։


== Գրականություն ==
Լ.Վ. Հարությունյան-Քո շրջապատի թփերը, Սովետական գրող, 1984-224 էջ


== Հոմանիշներ ==
Viburnum aragonense Pau, 1887
Viburnum farinosum Stokes, 1812
Viburnum lentum St.-Lag., 1880
Viburnum maculatum Pant., 1873
Viburnum tomentosum Lam., 1778
Անդրեյ Մասլով

Անդրեյ Մասլով (ռուս.՝ Андре́й Миха́йлович Ма́слов, հուլիսի 21, 1955(1955-07-21)), ռուսական դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը (1977) և Ռուսաստանի Նախագահին առընթեր պետական ծառայության ռուսական ակադեմիային կից դասընթացները (1999)։ Դիվանագիտական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1977 թվականից։ Տիրապետում է ֆրանսերեն, անգլերեն, հունարեն և իտալերեն լեզուներին։

1977 — 1981 թվականներին՝ Կիպրոսի Հանրապետությունում ԽՍՀՄ դեսպանության կցորդ։
1984 — 1988 թվականներին՝ Ֆրանսիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան երրորդ քարտուղար։
1992 — 1997 թվականներին՝ Իտալիայում Ռուսաստանի դեսպանատան ավագ խորհրդական։
1997 — 2004 թվականներին՝ ՌԴ ԱԳՆ անվտանգության և զինաթափման հարցերով դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ
2004 — 2010 թվականներին՝ Իտալիայում Ռուսաստանի դեսպանատան դեսպանորդ-խորհրդական
2010 թվականի օգոստոսի 23-ից — 2014 թվականի հունիսի 16-ը՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Եվրոպական չորրորդ դեպարտամենտի տնօրեն։2014 թվականի հունիսի 16-ից՝ Հունաստանում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Պարգևներ ==
Բարեկամության շքանշան (2017 թվականի սեպտեմբերի 10)՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի իրականացման գործում ունեցած մեծ ավանդի համար։
«Մարտական համագործակցության ամրապնդման համար» մեդալ։
Ռուսաստանի ԱԳՆ պատվոգիր։
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» II աստիճանի շքանշանակիր (2010 թվականի հոկտեմբերի 29)՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի իրականացման գործում ունեցած մեծ ավանդի և երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի, գիտամանկավարժական գործունեության մեջ ունեցած վաստակի և բարձր որակավորում ունեցող կադրերի պատրաստման համար։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2002 թվականի սեպտեմբերի 24)
1-ին կարգի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2007 թվականի հունվարի 29)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2016 թվականի փետրվարի 10)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Ռուսաստանի Դաշնության ԱԳՆ-ի կայքում
Կենսագրությունը Հունաստանում Ռուսաստանի դեսպանատան կայքում Archived 2016-03-02 at the Wayback Machine.
Սուլտանովկա (այլ կիրառումներ)

Սուլտանովկա, կարող է վերաբերել՝

Սուլտանովկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Սուլտանովկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կիգինսկի շրջանի կազմում։
Հանս (Դիսնեյ)

Հանս, «Սառցե սիրտը» մուլտֆիլմի գլխավոր անտագոնիստ։


== Նկարագրություն ==

Ի տարբերություն դիսնեյյան բոլոր չարագործների՝ Հանսը մոլորության է տանում ոչ միայն մուլտֆիլմի հերոսներին, այլև հանդիսատեսին, իսկ իր իսկական պատկերը ցույց է տալիս ֆիլմի ավարտից քիչ առաջ։ Այն, որ Հանսը բացասական կերպար է, չի կարելի ասել ինչպես նրա արտաքինի, այնպես էլ պահվածքի մասին։ Իսկ Վարավսկիի դուքսն ի սկզբանե իրեն դրսևորել է որպես բացասական կերպար, բայց նա երկրորդական անտագոնիստ էր։ Այս ամենը Հանսին դարձնում է ամենավտանգավոր չարագործներից մեկը։ Հանսի կերպարը հիմնված է «Ձյունե թագուհին» հեքիաթի կախարդական հայելու վրա։ Շփվելով որևէ մեկի հետ` Հանսը դառնում է նրա նման։ Բացի այդ, Աննան նրան ասում է, որ միայն ինքն ունի սառը սիրտ, դա հղում է կախարդական հայելու ազդեցությանը, որի մասնիկները ընկել են մարդկանց աչքերի և սրտի մեջ՝ դարձնելով նրանց անմահ։ Ռեժիսոր Ջենիֆեր Լին հաստատել է այդ փաստը։


== Փաստեր ==
Հնարավոր է, որ Հանսի նախատիպը նույնպես ծառայել է որպես Ժերոմ Բոնապարտ։
Ըստ Ջենիֆեր Լիի` նրա ազգանունը Վեստերգուարդ է։ Փորագրված բեմի մեջ հիշատակվում է ծովակալ Վեստերգուարդը, որը շատ նման էր Հանսին։
Հանսը զարմանալիորեն նման է Ֆրեդերիկ 4-րդին, երկուսն էլ ծնվել են Սկանդինավիայում, արտաքին տեսքով նման են և հիմնական եղանակով փորձում են զավթել իշխանությունը։
Անիմատոր Հիրում Օսմոնդը պատմել է, որ «Սա իմ սերն է»  երգի ժամանակ ջրվեժի բեմի մոտ Հանսը մի ակնթարթում բարձրացրել է ձեռքը և աչքերը փակել։ Դա անիմատորի հորեղբոր՝ երգիչ Դոննի Օսմոնդի պարոդիան էր։
Հանսը հանդիպում է նաև «Հերոսների քաղաքը» մուլտֆիլմում` որպես մի արձան, որի վրա փորձարկվել է «Բայմաքսի» զենքը։


=== Մի անգամ հեքիաթում ===
Հանսը հայտնվել է «Մի անգամ հեքիաթում» սերիալի չորրորդ եթերաշրջանում, որտեղ խաղացել է չարագործի դեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (265601-265700)

Աստերոիդների ցանկ (265501-265600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (265701-265800)
 Աստերոիդների ցանկ (265501-265600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (265701-265800)
Իլուկա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իլուկա (այլ կիրառումներ)Իլուկա (էստ․՝ Illuka), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Իլուկա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 79 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սիդնի Ուայթ

«Սիդնի Ուայթը» (անգլ.՝ Sydney White), ռոմանտիկ կատակերգություն է, որտեղ խաղացել են Ամանդա Բայնսը, Սառա Փեքսթոնը և Մեթ Լոնգը։ Ֆիլմը նկարահանվել է Սպիտակաձյունիկը և յոթ թզուկները մուլտֆիլմի նմանությամբ։


== Սյուժե ==
Սիդնի Ուայթը (Ամանդա Բայնս)` սանտեխնիկ աղջիկ է։ Նրա մայրը մահացել է, երբ նա 9 տարեկան էր։ Այնպես որ աղջիկը մեծացել էր շինարարների շրջապատում։ Սիդնին ուղևորվում է համալսարան, որտեղ նա դառնում է աղջիկների «Կապպա ֆի Նյույի» անդամ։ Գալով համալսարան՝ Սիդնին ծանոթանում է Թայլերի (Մեթ Լոնգ) հետ, ով համալսարանի ուսանողական խորհրդի նախագահ Ռեյչել Ուիչբերնի (Սառա Փեքսթոն) նախկին ընկերն է։ Տեսնելով Թայլերի ուշադրությունը Սիդնիի նկատմամբ՝ Ռեյչելը դուրս է անում նրան «Կապպա ֆի Նյույի» կազմից։ Ռեյչելը լքում է Կապպան և տեղավորվում է համալսարանի տարածքում գտնվող մի հին շենքում, որտեղ նա ձեռք է բերում նոր ընկերներ։ Տունը վերանորոգելու համար, Սիդնին տղաներին առաջարկում է մասնակցել ուսխորհրդի ընտրություններին։ Նրանց խումբը կոչվեց՝ "Ազատություն 7-րդ ուժին"։ Ընտրություններում Սիդնին և իր ընկերները հաղթում են՝ Թայլերի օգնությամբ։ Իսկ ֆիլմի վերջում բոլորը նորոգում են հնամաշ տունը, իսկ Սիդնին ստանում է իր արքայազնին՝ Թայլերին։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official MySpace
Էլվին Օլին Քինգ

Էլվին Օլին Քինգ (անգլ.՝ Alvin Olin King, հունիսի 21, 1890(1890-06-21), Լեոտի, Կանզաս, ԱՄՆ - փետրվարի 21, 1958(1958-02-21) կամ հունվարի 21, 1958(1958-01-21), Լեյք Չարլզ, Քալկասյու շրջան, Լուիզիանա, ԱՄՆ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ, Լուիզանայի 41-րդ նահանգապետը։


== Կենսագրություն ==
Էլվին Քինգը ծնվել է Լեոտիում, Կանզասի նահանգում։ 1915 թվականին ավարտել է Տուլեյնյան համալսարանի բակալավրիատը։  1924 թվականին Քինգը ընտրվել է Լուիզանայի սենատոր, 1928 թվականին՝ վերընտրվել է, իսկ 1930 թվականից մինչև 1931 թվականը նա եղել է Սենատի նախագահը։ Երբ Հյուի Լոնգը թողեց նահանգապետի պաշտոնը, որպեսզի դառնա ԱՄՆ սենատոր, Քինգը շարունակեց նրա փոխարեն պաշտոնավարել՝ մինչ լիրազորությունների ավարտը։ Էլվին Քինգը Հյու Լոնգի և Փոլ Սիրի քաղաքական տարաձայնությունների արդյունքում դարձավ նահանգապետ։ Նա պաշտոնավարել  է 1932 թվականի հունվարի 25-ից մինչև 1932 թվականի մայիսի 25-ը։
Պաշտոնը թողնելուց հետո նահանգապետ Քինգը վերադարձել է իրավաբանական պրակտիկային։ Մահից քիչ առաջ նա դարձել է Լուիզանա նահանգի Փաստաբանների Ասոցիացիայի նախագահը։ Քինգը ամուսնացած է եղել Վիլլի Լի Վորրիսի հետ, ունեցել են երկու երեխաներ ։ Քինգը մահացել է 1958 թվականի հունվարի 21-ին և հուղարկավորվել է Լուիզանա նահանգի Լեյք-Չարլզի Գրեյսլենդ գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Robert Sobel, John Raimo. Biographical Directory of the Governors of the United States, 1789–1978. — Westport, Conn.: Meckler Books, 1978. — Т. 4.
Joseph G. Dawson III. The Louisiana Governors: From Iberville to Edwards. — Baton Rouge: Lousiana State University Press, 1990.
Նիկոլայ Չեռնիշևսկի

Նիկոլայ Գավրիլովիչ Չեռնիշևսկի (ռուս.՝ Николай Гаврилович Чернышевский, հուլիսի 12 (24), 1828, Սարատով, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 17 (29), 1889, Սարատով, Ռուսական կայսրություն), ռուս ուտոպիստ փիլիսոփա, հեղափոխական-դեմոկրատ, գիտնական, գրաքննադատ, հրապարակախոս և գրող։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Սարատովի Ալեքսանդրա-Նևյան մայր տաճարի ավագ երեց Գավրիլ Իվանովիչ Չեռնիշևսկու (1793—1861) ընտանիքում, որը ծագում էր Պենզա նահանգի Չեմբար գավառի Չեռնիշև գյուղի ճորտերից։ Գյուղի անունից էլ առաջացել էր նրա ազգանունը։ Մինչև տասնչորսամյակը Նիկոլայը սովորել է տանը հոր, որը բազմակողմանի զարգացած և շատ կրոնասեր մարդ էր, և զարմուհու՝ Լ. Ն. Պիպինայի ղեկավարությամբ։ Արքեպիսկոպոս Նիկանորը (Բրովկովիչ) վկայել է, որ վաղ տարիքից նրան նշանակված է եղել ֆրանսիացի տնային դաստիարակ։
Նիկոլայի կարդացածությունը ապշեցնում էր շրջապատին. մանուկ ժամանակ նա ուներ «գիրք խժռող» մականունը։ 1843 թվականին ընդունվել է Սարատովի հոգևոր սեմինարիան։ Սեմինարիայում նա մնում է երեք տարի, սակայն չավարտելով այն՝ 1846 թվականին ընդունվում է Պետերբուրգի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետի պատմալեզվագրական բաժինը։
Այդ տարիներին է ձևավորվում այն Չեռնիշևսկին, որին շուտով պիտի իմանար ողջ Ռուսաստանը՝ հաստատակամ հեղափոխական-դեմոկրատ, սոցիալիստ և մատերիալիստ։ Չեռնիշևսկու աշխարհայացքը ձևավորվել է անտիկ, ապա նաև 17-18-րդ դարերի ֆրանսիական և անգլիական մատերիալիզմի ազդեցությամբ, բնագետներ Նյուտոնի, Լապլասի, և այլ սոցիալիստ-ուտոպիստների, դասական քաղաքատնտեսների, Հեգելի դիալեկտիկայի և Ֆոյերբախի մարդաբանական մատերիալիզմի առանձնահատկություններով։ Նրա հայացքների ձևավորման վրա ազդեցություն է թողել Ի. Ի. Վվեդենսկու խմբակը։ Այդ ժամանակ Չեռնիշևսկին սկսեց գրել իր առաջին գեղարվեստական ստեղծագործությունները։ 1850 թվականին, ավարտելով թեկնածուական դասընթացը, նշանակում ստացավ Սարատովի գիմնազիայում և 1851 թվականի գարնանն անցավ աշխատանքի։ Այստեղ երիտասարդ ուսուցիչն օգտագործում էր իր դիրքը, որպեսզի հեղափոխական գաղափարներ տարածի։
1853 թվականին հանդիպել է իր ապագա կնոջը՝ Օլգա Սոկրատովնա Վասիլևային, որի հետ ամուսնությունից հետո հայրենի Սարատովից տեղափոխվեց Սանկտ Պետերբուրգ։ 1854 թվականի հունվարի 24-ին գերագույն հրամանով Չեռնիշևսկին նշանակվեց Երկրորդ կադետական դպրոցի ուսուցիչ։ Գրողը հիանալի դասավանդող էր, սակայն դպրոցում նրա աշխատանքը երկար չտևեց։ Մի սպայի հետ ընդհարման պատճառով Չեռնիշևսկին ստիպված եղավ պաշտոնաթող լինել։


== Ֆիլատելիայում ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Բոզըկան

Բոզըկան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունում։ Գտնվել է Բուն Սասուն գավառում, ըստ որոշ տեղաբաշխմամբ Տալվորիկի գավառակում` նրա հյուսիսարևելյան կողմում, Տալվորիկ գյուղից 15 կմ հեռավորության վրա` Բաթման գետի ձախ վտակներից մեկ վերին հոսանքի շրջանում։
Բոզըկանը համարվում էր Գելիեգուզան գյուղախմբի գլխավոր գյուղը։


== Բնակչություն ==
Մինչև 1914 թ.-ն ուներ 102 տուն հայ և քուրդ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործություն, անասնապահություն ու այգեգործությունն էր։


== Պատմամշակութային արժեքներ ==
Բոզըկանում է գտնվում Սասունցի Դավթի բերդը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վախան

Վախան (վրաց.՝ ვახანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խարագաուլի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 620 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խարագաուլից հեռու է 18 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 381 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կասալառեյնա

Կասալառեյնա (իսպ.՝ Casalarreina), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Արո շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 8.12 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 1373 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 39 կմ հեռավորության վրա։
Քաղաքի հովանավորն է համարվում սուրբ Վիտորեսը։
Ժուկի (գյուղ, Պոլտավայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԺուկիԺուկի (ուկրաիներեն՝ Жуки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ժուկի գյուղում բնակվել է 1 027 մարդ։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Ժուկի գյուղը գտնվում է Պոլուզերիե գետի ակունքներից մեկում՝ Տախտաուլովո գյուղի հարևանությամբ, Պոլտավա քաղաքից 3 կմ հեռավորության վրա։


== Պատմություն ==
Բնակավայրը հիմնադրել է կազակ Իվան Յակովիչ Ժուչենկոն՝ Ֆյոդոր Ժուչենկոյի հայրը։ 1636 թվականին գյուղում արդեն գոյություն ուներ եկեղեցի։


== Նշանավոր մարդիկ ==
Սամուիլ Վելիչկո - կազակ մատենագիր։
Մարիա Պլեսկաչ (1904-2000) - Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս։
Տատյանա Սավչենկո (ծն. 1926) - Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս։
Մատրյոնա Տրիրոգ (1926-2007) - Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս։


== Գրականություն ==
Жуки, село // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Кривошея В. В. Українське козацтво в національній пам'яті. Полтавський полк. Том І ISBN 978-617-7223-01-5 (укр.). — Десна Поліграф, 2014. — 500 с.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բառա դա Էստիվա

Բառա դա Էստիվա (պորտ.՝ Barra da Estiva), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Մտնում է Բաիա նահանգի հարավկենտրոնական մաս մարզի վարչական մեզոշրջանի մեջ։ Մտնում է միկրո–տնտեսական և վիճակագրական Սեառայում։ Բնակչությունը կազմում է 29 687 մարդ (2006 թվականի տվյալներով), տարածքը զբաղեցնում է 1 401,979 կմ², բանկչության խտությունը կազմում է 21,2 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1890 թվականին։


== Աշխարհագրություն ==
Բնակավայրի կլիման չոր է։