armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սան Մարինոյի կոմունիստական կուսակցություն

Սան Մարինոյի կոմունիստական կուսակցություն, (ՍՄԿԿ), հիմնադրվել է 1941 թ.-ի հուլիսին ընդհատակում՝ ֆաշիստական բռնապետության (1923–1944 թթ.) պայմաններում։ Դեռևս 1921 թ.-ին Սան Մարինոյում ստեղծվել էր իտալական կոմկուսի սեկցիա, որը սակայն ոստիկանական հետապնդումների պատճառով կարճ ժամանակից հետո դադարել էր գործել։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից (1939–1945 թթ.) հետո դեմոկրատական շարժումների վերելքի պայմաններում կոմկուսը ձեռք է բերել զգալի հաջողություններ։ 1945 թ.-ի պառլամենտական ընտրություններում սոցիալիստական կուսակցության հետ դաշնակցած՝ ստացել է 19 տեղ, սոցիալիստների հետ պառլամենտում կազմելով մեծամասնություն։ 1945–1957 թ.-ին գործադիր իշխանությունն իրականացնող երկու կապիտան–ռեգենտները եղել են սոցիալիստ և կոմունիստ։ Այդ տարիներին նրանց բլոկը անցկացրել է մի շարք ագրարային միջոցառումներ, ազգայնացրել մի քանի ձեռնարկություն, աշխատավորների դեմոկրատական իրավունքներն ամրապնդող որոշ փոփոխություններ մտցրել օրենսդրության մեջ։
Կուսակցության 8-րդ համագումարը (1973 թ.) մշակեց աշխատավորության և բնակչության միջին խավերի միասնության ամրապնդման գիծ։ 1974 թ.-ի պառլամենտական ընտրություններում Սան Մարինոյի կոմունիստները ստացան 15 տեղ (60-ից)։ 7–8-րդ և 9-րդ (1976 թ.) համագումարների փաստաթղթերում կոմունիստներն իրենց նպատակը հռչակեցին սոցիալիստական հասարակարգի կառուցումը՝ լայն հակամոնոպոլիստական ճակատ ստեղծելու և երկրի տնտեսական ու քաղաքական սիստեմում դեմոկրատական վերափոխումներ կատարելու ճանապարհով։
1978 թ.-ի պառլամենտական արտահերթ ընտրություններում հաղթանակ տարավ ձախ ուժերի միասնական ճակատը։ Նրանք պառլամենտում կազմեցին բացարձակ մեծամասնություն։ Նորաստեղծ կառավարության մեջ մինիստրական 10 տեղերից 4-ը ստացան կոմունիստները։
Սան Մարինոյի կոմունիստների 10-րդ համագումարը (1980 թ.) անցավ հասարակարգի բարեփոխման, դեմոկրատիայի և բազմակուսակցության ոգու, ձախ ուժերի միասնության ամրապնդման և բոլոր դեմոկրատական ուժերի համագործակցման նշանաբանով։ ՍՄԿԿ պատվիրակները մասնակցել են կոմունիստական և բանվորոկան կուսակցությունների 1957 թ.-ի, 1960 թ.-ի և 1969 թ.-ի Մոսկվայի խորհրդակցություններին և հավանություն տվել դրանց աշխատանքներին։
ՍՄԿԿ կառուցվում է դեմոկրատական ցենտրալիզմի սկզբունքներով։ Կուսակցության բարձրագույն մարմինը համագումարն է, իսկ դրանց միջև ընկած ժամանակաշրջանում՝ Կենտկոմը, որ Կենտրոնական վերահսկիչ հանձնաժողովի հետ համատեղ ընտրում է ղեկավարություն և քարտուղարություն։ Կուսակցության նախագահ՝ Է. Գասպերոնի, գլխավոր քարտուղար՝ Ու. Բարուլլի, կենտրոնական օրգանը «Շինտիլա» («La Scintilla») ամսաթերթն է։
Գալինա Վասիլևա-Շլյապինա

Գալինա Լեոնտևնա Վասիլևա-Շլյապինա (ռուս.՝ Галина Леонтьевна Васильева-Шляпина, մայիսի 8, 1948(1948-05-08), Խակասիա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային ​​և ռուս պատմաբան, արվեստագետ։ Արվեստագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր, Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի թղթակից անդամ։ Կերպարվեստին նվիրված բազմաթիվ գրքերի և ալբոմ-մենագրությունների հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Գալինա Վասիլևա-Շլյապինան ծնվել է 1948 թվականի մայիսի 8-ին Խակասիայում։ 1968 թվականին ընդունվել է Նովոսիբիրսկի պետական համալսարան և 1973 թվականին ավարտել այն «պատմություն» մասնագիտությամբ։
1977-1984 թվականներին սովորել է Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում՝ ստանալով «արվեստաբանի» մասնագիտացում։
1988 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս, արվեստագիտության դոկտոր Վ. Լենյաշինի գիտական ղեկավարությամբ պաշտպանել է «Վ. Ի. Սուրիկովը որպես դիմանկարիչ» թեմայով ատենախոսություն արվեստագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան ստանալու համար։
1996 թվականին Գալինա Վասիլևա-Շլյապինան դարձել է Արվեստի քննադատների միջազգային ասոցիացիայի (International Association of Art Critics, Փարիզ, Ֆրանսիա) անդամ։
2002 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում պաշտպանել է «Դիմանկարն ու նկարը Վ. Ի. Սուրիկովի արվեստում» թեմայով ատենախոսություն արվեստագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան ստանալու համար։
Դարձել է Սիբիրյան դաշնային համալսարանի բանասիրության և լեզվաբանության ինստիտուտի ռուսաց լեզվի, գրականության և խոսքային հաղորդակցության ամբիոնի պրոֆեսոր, Կրասնոյարսկի Վ. Սուրիկովի անվան հիմնադրամի գիտական ​​խորհրդի նախագահ, «Երիտասարդություն և արվեստ» գեղագիտական զարգացման հիմնադրամի նախագահ, ամենամյա «Սուրիկովյան ընթերցումների» ակտիվ մասնակից։ Ռուսաստանի ժուռնալիստների միության անդամ (1981 թվականից)։
Ավելի քան 160 հրատարակությունների հեղինակ է։ Գիտական ​​հետաքրքրությունները և հիմնական հետազոտական ​​աշխատանքները նվիրված են Ռուսաստանի 19-20-րդ դարերի կերպարվեստի և Ռուսաստանի գեղարվեստական ​​մշակույթի խնդիրներին։


== Հիմնական կուրատորական նախագծեր, ցուցահանդեսներ ==
Ուսանողական գիտաժողովների կազմակերպում (ամենամյա) Կրասնոյարսկի պետական ​​համալսարանում. աշնանային գիտաժողովներ «Երիտասարդություն և արվեստ» թեմայով, ձմեռային՝ «Ռուս մեծ նկարիչ Վ. Ի. Սուրիկովը ուսանողների աչքերով» թեմայով,
Կրասնոյարսկի նկարիչ Էլվիրա Մոտակովայի «Նվիրական տայգա» ցուցահանդեսը (2002 թվականի օգոստոս),
«Սիբիրի երիտասարդ նկարիչներ» ցուցահանդեսի կազմակերպիչ,
«Սիբիրյան դիզայն» ցուցահանդեսի կազմակերպիչ։


== Գիտական ​​աշխատանքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Васильева-Шляпина Галина Леонтьевна на сайте Ассоциации искусствоведов (АИС) — международного российского творческого союза историков искусства и художественных критиков.
Женские портреты Сурикова. // Радиостанция «Эхо Москвы».
Поколение пепси и Фурсенко. // «Новая газета».
Тематические книжные выставки 2007 год
Սևերսկ (քաղաք, Ուկրաինա)

Սևերսկ (ուկրաիներեն՝ Сі́верськ), քաղաք Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում, շրջանային նշանակության քաղաք։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Յալնիչ Ագաչ։ Հիմնադրվել է 1913 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Սևերսկ քաղաքում բնակվում էր 12 392 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11,2 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1285 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Էմիլիա Ֆլյոգեի դիմանկարը

«Էմիլիա Ֆլյոգեի դիմանկարը» (գերմ.՝ Porträt Emilie Flöge), ավստրիացի նկարիչ Գուստավ Կլիմտի նկարը, նրա ընկերուհու դիմանկարը, որը պատկերել է 1902 թվականին։ Պահվում է Վիեննայի թանգարանում։


== Նկարագրություն ==
Ուղղաձիգ կտավի վրա պատկերված է երիտասարդ ու ինքնավստահ կին` հարուստ զարդարանքներով, կապույտ ու փիրուզե գույների զգեստով, որի մեջ չնայած ենթադրվում է նրա սլացիկ կազմվածքը, սակայն մարմնի ընդգծումները թաքնված են։ Էմիլիայի ձախ ձեռքը գոտկատեղի վրա է, աջ ձեռքը հանգիստ կախված է մարմնի երկարությամբ։ Էմիլիայի` դիտողին ուղղված դեմքը բաց է, սակայն մեկուսացվածություն ու անգամ որոշ անզիջելիություն է արտահայտում։ Կնոջ գլխավերևում, մինչև նկարի վերին ծայրը վեր է բարձրանում թաշկինակ, օձիք կամ հովհար, որն իր արևելյան կատարմամբ լուսապսակի է նմանվում ժամանակակից պատկերի վրա։    
Կլիմտի համար անսովոր է դիմանկարի ֆոնը, որը հակադրվում է նուրբ ու մանրամասնորեն մտածված զգեստի հետ։ Կլիմտն Էմիլիային տեղավորել է դատարկ տարածությունում, որն ամեն դեպքում խորության ու վայրէջքի տպավորություն է թողնում։ Հաշվի առնելով այն, թե որքան մտերիմ էին նկարչի ու բնորդուհու հարաբերությունները, դիմանկարը ոչ միանշանակ զգացողություններ է առաջացնում։ Հնարավոր է, հենց Կլիմտի ու Ֆլյոգեի մտերմությունը մթագնել է նրա սուր հայացքն ու սանձել նրա դիմանկարներում սովորաբար նկատվող խանդավառությունը։ Էմիլիա Ֆլյոգեի դիմանկարի որևէ էսքիզ չի պահպանվել։ Որևէ վկայություն չկա առ այն, որ դիմանկարը դուր չի եկել Էմիլիային։ Նկարը մասնակցել է 1908 թվականի Վիեննայի գեղարվեստական ցուցահանդեսին և այնտեղ այն գնվել է Վիեննայի գրադարանի կողմից 12 հազար կրոնով։ «Այսօր ես քեզ «կուղարկեմ», ասել է թե` «փող կստանամ»», Կլիմտը գրել է Էմիլիին հուլիսի 6-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Mona Horncastle, Alfred Weidinger Gustav Klimt. Die Biografie. — 1. Aufl. — Christian Brandstätter Verlag, 2018. — 320 S. — ISBN 9783710602528
Gottfried Fliedl Gustav Klimt. The World in Female Form / English translation: Hugh Beyer. — Köln: Benedikt Taschen Verlag GmbH, 1998. — 240 p. — ISBN 3-8228-7213X
Barbara Sternthal Diesen Kuss der ganzen Welt. — Wien: Styria Verlag, 2005. — 238 S. — ISBN 978-3222131653
Բոշաներ

Բոշաներ (ինքնանվանումը՝ լոմ), Հարավային Կովկասում բնակվող գնչուների հայախոս քրիստոնյա ենթախումբ։ Առաջին անգամ Հայկական լեռնաշխարհում հայտնվել են 11-12-րդ դարերում՝ Հնդկական թերակղզուց դեպի Իրանական սարահարթ ձգվող ուղիներով, որը երեքդարյա միգրացիայի արդյունք է։
Բոշաների մեծ մասը նախկինում բնակվում էր Արևմտյան Հայաստանում (հիմնականում Սինոպ, Եվդոկիա (Թոխաթ), Կարս, Էրզրում, Օլթի և Սարիղամիշ քաղաքներում)։ 1720-ական թվականներին հիշատակվում են Երևանի Կոնդ թաղամասի բոշաները։ 1828-1829 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմներից հետո Կարապետ արքեպիսկոպոսի առաջնորդությամբ բոշաները գաղթեցին Էրզրումի վիլայեթից և բնակություն հաստատեցին Ախալքալաքում, Ախալցխայում, Ալեքսանդրապոլում, Ախթալայում, քիչ թվով նաև Երևանում։ Գերակշռում է այն կարծիքը, որ ինչպես մյուս գնչուների, այնպես էլ բոշաների նախահայրենիքը եղել է հյուսիսարևմտյան Հնդկաստանը։
Բոշաները միջահասակ են, դեղնամորթ, կլորագանգ, երկարավուն դեմքով, նեղ, ետ ընկած ճակատով, սևակն ու սևահեր։ Լեզուն (լոմավրեն)՝ ունի հնդարիական ծագում և բառապաշար, հայերենի քերականության ազդեցությամբ։ Այն դասվում է նոր հնդկական լեզվախմբում և կրել է հիմնականում հայերենի, մասամբ նաև պարսկերենի ազդեցությունը։ Բոշաներն իրենց լեզուն գործածում են հազվադեպ, երբ չեն ցանկանում, որ դիմացինը հասկանա թե ինչի մասին է խոսքը։ Այն այժմ գրեթե դուրս է եկել գործածությունից։
Նախկինում բոշաները վարում էին թափառական կյանք։ Տղամարդիկ զբաղվում էին մանր արհեստագործությամբ (մաղագործություն և այլն), երկրագործությամբ, որոշ չափով նաև անասնապահությամբ, կանայք՝ փոխանակությամբ, մանր առևտրով, գուշակությամբ և մուրալով։ Որպես փոխադրամիջոց օգտագործել են միայն էշը։ 19-րդ դարի վերջին արդեն հիմնականում կիսանստակյաց էին, իսկ ներկայումս անցել են նստակեցության։
1989 թ-ի տվյալներով Հայաստանում կար 48, իսկ Վրաստանում՝ 1,744 բոշա։ Բոշաների թաղամասեր կային Երևանում (Սարի թաղ, Քանաքեռ, Մարաշ) և Գյումրիում (Բոշի մայլա)։ Բնակվում էին նաև Նոր Խարբերդ գյուղում։ Վրաստանում բացի Ախալքալաք և Ախալցխա քաղաքներից, բոշաներ ապրում են նաև Շահումյանում (Շուլավեր) և Մառնեուլում։ Տեղեկություններ կան, որ Թուրքիայում դեռևս բնակվում են իսլամ ընդունած բոշաներ։ Հայաստանում ներկայումս շուրջ 5 հազար գնչու է բնակվում։
Քանի որ բոշաները գնչուական սոցիալական հիերարխիայում գրավում են ցածր դիրք, ուստի թաքցնում են իրենց ազգային ծագումը՝ հաճախ ներկայանալով որպես հայ, այդպիսով արագացնելով ձուլման գործընթացը։ Այդ իսկ պատճառով կարծիքներ կան, որ մոտ ապագայում բոշաները կարող են ամբողջովին վերանալ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Փափազեան, Վ. (1898) Հայ-բոշաներ. Ծագումն Archived 2016-05-07 at the Wayback Machine.. Ազգագրական հանդէս, 4 (2). pp. 203–218.
Կինյա-Աբիզ

Կինյա-Աբիզ (ռուս.՝ Кинья-Абыз, բաշկիրերեն՝ Кинйәабыҙ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 182 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալթայի ոսկե լեռներ

Ալթայի ոսկե լեռներ, անուն, որով 1998 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում ընդգրկվել են Ռուսաստանի  տարածքում ձգվող Ալթայի լեռների երեք հատվածներ.

Ալթայի արգելոցը և Տելեցկոյե լճի բուֆերային գոտին (965 753 հեկտար),
Կատունի արգելոցը և Բելուխա լեռան բուֆերային գոտին (392 800 հեկտար),
Ուկոկ սարահարթը (252 904 հա)։Պահպանվող տարածքի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 16 175 կմ²։
Այս տարածքների ընտրությունը պայմանավորված է նրանով, որ հենց այդտեղ է Սիբիրում իր ամբողջականությամբ առավել լիովին ներկայանում են ալպյան բուսականության գոտիների հաջորդականությունը՝ տափաստանային, անտառատափաստանային, խառը անտառների, ենթալպյան և ալպյան գոտիներ։ Բացի այդ, հաշվի է առնվել այդ տարածքների կարևորությունը հազվագյուտ կենդանիների պոպուլյացիայի պահպանման համար, ինչպիսիք են ձյունահովազը, սիբիրյան լեռնային այծը և Ալթայի արգալին։
Պաշտպանության գոտում կան պազիրիկյան գերեզմանատեղիների հայտնաբերման որոշ վայրեր։
Բնության պահպանության միջազգային միությունը մտահոգություն է հայտնում, որ չնայած այդ տարածքները Համաշխարհային ժառանգության ցուցակում ընդգրկելուն, ինչը պետք է երաշխավորեր նրանց հատուկ պահպանվող կարգավիճակը, այդտեղ շարունակում է ակտիվ որսագողությունը։ Բնապահպանների շրջանում մտահոգություն է առաջացնում նաև Կոշ-Ագաչա գազատարի և Ուկոկով անցնող ու դեպի Չինաստան ձգվող արագընթաց մայրուղու կառուցման նախագիծը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Рудой А. Н.  Обратная сторона Луны? // Алтайский вестник. — 2002. — № 2. — С. 52—64. Архивировано из первоисточника 20 Հուլիսի 2011.


== Արտաքին հղումներ ==
Օբյեկտների աշխարհագրական դիրքը
Ծովինար Ճղրյան

Ծովինար Արշավիրի Ճղրյան (1940, Հալեպ), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Հալեպի ուսումնարանը, 1965 թվականից մասնակցում է ցուցահանդեսների։ Անհատական ցուցահանդես է ունեցել 1965 թվականին Հալեպում։ 


== Ստեղծագործություններ ==
Գեղանկարչական գործեր՝

«Կույր աղջիկը»
«Բումբուշի շուկան»
«Խնասելի տեսարան»Ունի փայտի գեղարվեստական տեխնիկայով արված ուտիլիտար իրեր։


== Մատենագրություն ==
«Թարիխ ալ Սանի» (արաբերեն տարեգիրք), Դամասկոս, 1969-1970 թթ.։


== Ծանոթագրություններ ==
Ճստիկ Ռու

Ճստիկ Ռու (անգլ.՝ Baby Roo), կենգուրուի ձագ, Ալան Ալեքսանդր Միլնի՝ խաղալիք արջուկ Վինի Թուխին նվիրված գրքերի հերոս։ Ռուն ու նրա մայրը՝ Կենգան, կենդանիների միակ զույգն են, որ պատկանում են նույն տեսակին. նրանց արյունակցական մոտ կապն ընդգծված է նաև նրանց անունների ներդաշնակությամբ։


== Սյուժե ==
Ճստիկ Ռուն մասնակցում է Վինի Թուխի ու նրա ընկերների՝ փոքրիկ խոզուկ Դնչիկի, խաղալիք ավանակ Իա-Իայի, Բուի, Ճագարի ու Քրիստոֆեր Ռոբինի արկածներին։
Ճստիկ Ռուն հայտնվում է «Որտեղ անտառում հայտնվում են Կենգուն եւ Ճստիկ Ռուն, իսկ Դնչիկը լոգանք է ընդունում» գլխում։ Այդ գլխի տեքստում Ռուն նկարագրվում է որպես գրքի ամենափոքր հերոսը (այդ մասին ասում է Ճագարը)։ Նկարազարդողների մեծ մասը Ճստիկ Ռուին պատկերում են Դնչիկից մի քիչ փոքր։ Գլուխներից մեկում Դնչիկը Ռուի փոխարեն տեղավորվում է Կենգուի պարկում, և վերջինս չի նկատում փոխարինումը։


== Ծագում ==
«Վինի Թուխի» կերպարների մեծ մասի նման Ճստիկ Ռուն ստեղծվել է Քրիստոֆեր Ռոբինի խաղալիքներից մեկի նմանությամբ, սակայն ի տարբերություն հեքիաթի մյուս հերոսների, Ճստիկ Ռուի նախատիպ հանդիսացած խաղալիքը կորել է 1930-ական թվականներին։


== Հոգեբանական վերլուծություն ==
Ռուի հանդեպ իր մայրական հոգատարության դրսևորման հարցում Կենդուն հաճախ շատ հեռուն է գնում՝ դառնալով գրքի միակ հերոսը, որ պատիժներ է կիրառում. նա լողացնում է Ռուին սառը ջրով՝ զգուշացնելով, որ չմնա «փոքրիկ ու թույլ», ինչպես Դնչիկը, նրա բերանը լվանում է օճառով և տալիս զզվելի դեղ։
2000 թվականին Դալհաուզի համալսարանից մի շարք մանկաբույժների կողմից Գալիֆաքսում (Նոր Շոտլանդիա) Կանադայի բժշկական ասոցիացիայի ամսագրում հրատարակել են Ճստիկ Ռուի հումորային հոգեբանական հետազոտությունը, ինչի մասին հայտնել են Ռեյտեր գործակալությունն ու «Аргументы и факты» թերթը։ Նրանք, որպես հիմք ընդունելով Ճստիկ Ռուի դաստիարակումը ոչ լիարժեք ընտանիքում և նրա ավագ ընկերոջ՝ Վագրի հնարավոր վատ ազդեցությունը, գրում են.

«Նյու Յորք Թայմսը» նշել է, որ Ռուի հոր ճակատագրի հարցը պատկանում է այն հարցերի թվին, ինչպիսին է «Որտե՞ղ է Թուխի տաբատը» հարցըՎադիմ Ռուդնևն իր «Վինի Թուխն ու առօրյա լեզվի փիլիսոփայությունը» (ռուս.՝ «Винни Пух и философия обыденного языка», ISBN 5-7784-0109-4) գրքում նշում է Ռուի ու Վագրի սեռական-ֆրեյդիստական ենթատեքստը ենթատեքստը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Connolly, Paula T. Winnie-The-Pooh and the House at Pooh Corner: Recovering Arcadia. — Twayne Publishers, 1994. — ISBN 0-8057-8810-7
Ռեբասկի

Ռեբասկի (էստ․՝ Rebaski), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Մուհու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 9 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Միկել Մերինո

Միկել Մերինո (իսպ.՝ Mikel Merino Zazón, հունիսի 22, 1996, Պամպլոնա), իսպանացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան, ով հանդես է գալիս Դորտմունդի «Բորուսիայում»։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Օսասունա» ===
Միկելը «Օսասունայի» սան է։ Իր դեբյուտը թիմի կազմում նշել է 2014 թվականի օգոստոսի 23-ին՝ «Բարսելոնա Բ»-ի դեմ խաղում։ 2014 թվականի դեկտեմբերի 21-ին «Լաս-Պալմասի» դեմ խաղում նա խփել է իր առաջին գոլը։


== Միջազգային կարիերա ==
Իսպանիայի Մ19 հավաքականի կազմում մասնակցել է Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը և դարձել մեկ գոլի հեղինակ։


== Ձեռքբերումներ ==
Եվրոպայի չեմպիոն(Մ19) - 2015


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը soccerway.com կայքում
Լետկա

Լետկա (ռուս.՝ Летка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վյատկա գետի ձախ ափից 3680 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 260 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 10010300212111100031600
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 111103160
Ավազանի կոդը — 10.01.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Ակթեփե (Տրապիզոնի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ակթեփե (այլ կիրառումներ)Ակթեփե, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեչկի (այլ կիրառումներ)

Ռեչկի, կարող է վերաբերել՝

Ռեչկի - գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանում
Ռեչկի - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում
Կինդերկուլևո

Կինդերկուլևո (ռուս.՝ Киндеркулево, բաշկիրերեն՝ Киндеркүл), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չեկմագուշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 256 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Առնե Լորին

Առնե Լորին (իսկական անուն-ազգանունը՝  Առնոշտ Լյուստիգ/Arnošt Lustig. փետրվարի 24, 1889(1889-02-24), Hrnčíře, Սեբերով, Prague 11 - փետրվարի 17, 1945(1945-02-17) կամ փետրվարի 18, 1945(1945-02-18), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), հրեական ծագումով չեխ ժուռնալիստ, քննադատ, բանաստեղծ, արձակագիր։ Եղել է Prager Presse օրաթերթի գլխավոր խմբագիրը, մասնակցել Կարել Չապեկի հիմնած «Ուրբաթօրյա մարդիկ» խմբակի հավաքույթներին, սերտ հարաբերություններ է ունեցել նաև Տոմաշ Մասարիկի, Էդվարդ Բենեշի հետ։ 


== Կենսագրություն ==
Տպագրվել է Rozvoj, Jičínské mutaci, Pokrokové listy, Kopřiva, Independence, Národní obzor, Zádruha, Stopa, Divadlo, Národní politika, Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին՝ «Չեխական թերթ» պարբերականներում։ 1918 թվականին խմբագրել է «Domov» ամսագիրը, 1919 թվականին դարձել «Tribuna» օրաթերթի խմբագրի տեղակալը։ 1920 թվականի վերջերին հրավիրվել է նախապատրաստելու Prager Presse օրաթերթի հրատարակումը, 1921 թվականի սկզբից մինչև 1938 թվականի նոյեմբեր ամիսը եղել է այդ պարբերականի գլխավոր խմբագիրը։ 1939 թվականի հունվարին մեկնել է Ֆրանսիա, այնտեղից էլ՝ Նյու Յորք։ Գործակցել է Էդվարդ Բենեշի հետ՝ Չեխոսլովակիային տիրած ֆաշիստների դեմ դիմադրություն կազմակերպելու համար։ Նյու Յորքում գործող չեխոսլովակյան հյուպատոսարանին առընթեր ստեղծել ու ղեկավարել է տեղեկատվական գործակալություն՝ ծավալուն արխիվով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Laurin, Arne, 1889-1945, Bibliografie dějin Českých zemí, https://biblio.hiu.cas.cz/authorities/163381, Praha, Vydavateľ = Historický ústav Akademie věd České republiky, Dátum Vydania = 2020-04-29
Մոնտի Ալեգրի դի Գոյաս

Մոնտի Ալեգրի դի Գոյաս (պորտ.՝ Monte Alegre de Goiás), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի հարավային մարզում։ Մտնում է Շապադա դուս Վեադեյրուսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6 341 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 3 131,5 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 2,05 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքի հիմնադրվել է 1947 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը 2003 թվականի դրությամբ կազմում է 29 314 297,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականի դրությամբ կազմում է 4 536,41 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը 2000 թվականի դրությամբ կազմում է 0,625 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման տարածքում արևադարձային է։
Հորմոններ

Հորմոնները (հին հունարեն՝ ὁρμή, ազդակ բառից) կարգավորիչ կենսաքիմիական միացությունների տեսակներ են, որոնք արտադրվում են յուրահատուկ բջիջների, գեղձերի և/կամ հյուսվածքների կողմից, որոնք կազմում են օրգանիզմի ներզատական համակարգը։ Սինթեզվելուց հետո այս նյութերը ներզատվում են արյան մեջ և տարածվում ամբողջ օրգանիզմով, առաջ բերելով մի շարք ֆիզիոլոգիական և վարքային փոփոխություններ (մարսողություն, նյութափոխանակություն, աճ, բազմացում, տրամադրության փոփոխություն և այլն)։
Հորմոնի միայն շատ չնչին քանակություն է անհրաժեշտ բջջի նյութափոխանակության փոփոխության համար։ Ըստ էության, հորմոնները քիմիական ազդանյութեր են, որոնք ազդակը մի բջջից տեղափոխում են դեպի մյուսը։
Բոլոր բազմաբջիջ օրգանիզմներն արտադրում են հորմոններ, բույսերի հորմոնները հաճախ անվանվում են ֆիտոհորմոններ։ Կենդանիների հորմոնները մեծ մասամբ տարածվում են արյան միջոցով։ Բջիջները պատասխանում են հորմոններին, եթե նրանց բջջաթաղանթի վրա կան տվյալ հորմոնի ռեցեպտորները։ Հորմոնը կապվում է սպիտակուց-ռեցեպտորի հետ, որը բերում է տրանսդուկցիայի մեխանիզմների ակտիվացմանը, որն էլ իր հերթին բերում է ռեցեպտոր յուրահատուկ պատասխանների ձևավորմանը։
Ներզատական համակարգի հորմոնների մոլեկուլները ներզատվում են անմիջապես դեպի արյուն, համարյա միշտ դեպի մազանոթներ։ Պարակրին հորմոնները ազդում են միայն հարևան բջիջների վրա։
Էկզոգեն մի շարք բնական և արհեստական քիմիական նյութեր մարդու և կենդանիների վրա ունենում են հորմոնանման էֆեկտներ։ Այդ նյութերի ազդեցությունը բնական հորմոնների սինթեզի, տրանսպորտի, կապման, ակտիվության և ոչնչացման վրա կարող է խախտել հոմեոստազը, վերարտադրողականությունը, զարգացումը, վարքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Քյոսա-Սոգյութլի

Քյոսա-Սոգյութլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սարգիս Կարեյան

Սարգիս Կարեյան (փետրվարի 19, 1948(1948-02-19), Գյոյգյոլ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանաստեղծ։ Հայաստանի գրողների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Աշխատել է «Սովետական գրականություն» ամսագրում, հայկական ռադիոյում։ 1985 թվականից Հայաստանի Գրողների միության անդամ է։ Առաջին գիրքը լույս է տեսել 1983 թվականին՝ «Ամառվա դեմքը տաք» խորագրով։ Բազմաժանր և բազմաոճ բանաստեղծ է։ «Առարկայական պոեզիայի»` ոչ տպագիր, ցուցահանդեսային, հեղինակն է։ ՀԳՄ ճեմասրահում և ՆՓԱԿ-ում մի խումբ ավանգարդիստ հեղինակների հետ բացվել է Կարեյանի «Առարկայական պոեզիայի» ցուցահանդեսը, որով սկիզբ է դրվել ոչ տիպային բանաստեղծության։


== Երկեր ==
Դրախտից վերցրած ժամանակ, Եր., 2009 թ.:
Բալենին ժպտա գինդերով, Եր., 2009 թ.:


== Մեջբերումներ Սարգիս Կարեյանի մասին ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ստեղծագործությունները Գրական թերթում
Lance N' Masques

Lance N' Masques (ճապ.՝ 赤髪の白雪姫), ճապոնական նովել, որը թողարկվել է 2013 թվականից Pony Canyon ընկերությունում։


== Սյուժետ ==
Պատմության գլխավոր հերոսը՝ Ետարո Խանաֆուսեն, 21-րդ դարի ասպետների անդամ էր և իրենց թիմի անունը «Աշխարհի ասպետներ» է։ Մեկ օր նա հանդիպում է մի աղջկան Կիդոին Մակայիո անունով․ իմանալով, որ նա իր քույրն է, սկսում է օգնել իրեն։


== Հատորների ցանկը ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղում ==
Պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում)
Յուրի Դոխոյան

Յուրի Ռաֆայելի Դոխոյան (ռուս.՝ Юрий Рафаэлович Дохоян, հոկտեմբերի 26, 1964(1964-10-26), Զարինսկի շրջան, Ալթայի երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 1, 2021(2021-07-01), Մոսկվա, Ռուսաստան), նախկինում խորհրդային, հետագայում` ռուսաստանցի հայազգի շախմատիստ, գրոսմայստեր (1988), մարզիչ։


== Շախմատիստի գործունեություն ==
Մրցաշարեր, որոնցում Դոխոյանը զբաղեցրել է մրցանակային տեղեր.

Երիտասարդ վարպետների համամիութենական մրցաշար (1986)` 2-5-րդ տեղեր
Բուխարեստ (1986)` 1-ին տեղ
Բուդապեշտ (1988)` 2-5-րդ տեղեր
Երևան (1988)` 3-րդ տեղ
Սոչի (1988)` 3-րդ տեղ
Պլովդիվ (1988)` 1-ին տեղ
Երևան (1988)` 3-րդ տեղ
Վեյկ ան Զեյ (1989, հարակից մրցաշար)` 1-2-րդ տեղերՄասնակցել է նաև ԽՍՀՄ առաջին խմբի առաջնության մի շարք մրցաշարերի։ Լավագույն արդյունքները.

Խարկով (1988)` 6-8-րդ տեղեր
Սվերդլովսկ (1987)` 7-րդ տեղ


== Մարզչական գործունեություն ==
Յուրի Դոխոյանը Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ էր։
Երկար տարիներ եղել է աշխարհի 13-րդ չեմպիոն Գարրի Կասպարովի մարզիչը։
Հետագայում մարզել է Սերգեյ Կարյակինին, Տատյանա և Նադեժդա Կոսինցևա քույրերին։
2006-2011 թվականներին եղել է Ռուսաստանի կանանց հավաքականի գլխավոր մարզիչը, որը նրա գլխավորությամբ 2010 թվականին նվաճեց Խանտի Մանսիյսկում կայացած համաշխարհային օլիմպիադայի ոսկե մեդալները։
2011 թվականի վերջից գլխավորել է շախմատի Ռուսաստանի տղամարդկանց հավաքականը։ 2012 թվականի համաշխարհային օլիմպիադայում (Ստամբուլ) նրա ղեկավարած թիմը Հայաստանի հավաքականի հետ բաժանել է 1-2-րդ տեղերը, սակայն լրացուցիչ ցուցանիշներով զբաղեցրել է 2-րդ տեղը։
Վախճանվել է 2021 թվականի հուլիսի 1-ին` կորոնավիրուսից։


== Վարկանիշի փոփոխության գրաֆիկ ==


== Հղումներ ==
Յուրի Դոխոյանի անձնական քարտը ՖԻԴԵ-ի կայքում
Յուրի Դոխոյանի պարտիաները chessgames.com կայքում
Յուրի Դոխոյանի անձնական քարտը 365chess.com կայքում


== Ծանոթագրություններ ==
Կուզմինցի (գյուղ, Տեոֆիպոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուզմինցիԿուզմինցի (ուկրաիներեն՝ Кузьминці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Տեոֆիպոլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կուզմինցի գյուղում բնակվում էր 432 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1707 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 253,08 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ի՜նչ բախտավոր է «թուրք եմ» ասողը

Ne mutlu Türküm diyene! (հայերեն՝ Ի՜նչ բախտավոր է «թուրք եմ» ասողը), Թուրքիայի Հանրապետության նշանաբանը։ Առաջին անգամ Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքը օգտագործել է այս եզրույթը Թուրքիայի անկախության տասներորդ տարելիցի ժամանակ` 1933 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Թուրքիայի հանրապետության օրվա կապակցությամբ։ 1972 թվականին Թուրքիայի կրթության և գիտության նախարարության կողմից ներառվել է յուրաքանչյուր ուսումնական օրվա սկզբին պարտադիր արտասանվող «աշակերտական երդման» տեքստի մեջ։ 2013 թվականին իշխող ԱԶԿ-ական կառավարությունը չեղարկել է պարտադիր «աշակերտական երդման» կարգը։


== Ծանոթագրություններ ==
Օպոլյան վոյեվոդություն

Օպոլյան վոյեվոդություն (լեհ.՝ Województwo opolskie), վոյեվոդություն, որը գտնվում է Լեհաստանի հարավ-արևմուտքում։


== Պատմություն ==


=== 1950-1975 ===
Օպոլյան վոյեվոդությունը հիմնվել է 1950 թվականին, Սիլեզիա-Դոմբրովյան վոյեվոդության բաժանման արդյունքում, որից էլ առաջացել են Օպոլյան և Կոտովիցկյան վոյեվոդությունները։ Բացի այդ, նոր Օպոլյան վոյեվոդությունը իր մեջ ներառում էր Բժեգի և Նամիսլուվի գավառները, որոնք մինչ այդ գտնվում էին Վորցլավյան վոյեվոդության տիրապետության տակ։  


=== 1975-1998 ===
1975-1998 թվականներին Օպոլյան վոյեվոդությունը Գոժուվ-Սլյոնսկի, Քշանովից, Կուզնյա-Ռացիբորսկ, Օլեսնո և Ռացիբուժ քաղաքների հետ եղել է Կատովիզկ և Չենստոխովսկ վոյեվոդությունների գմինի մի մասը։ 


=== 1999 թվականի հունվարի 1-ից ===
1998 թվականի վարչական բարեփոխման արդյունքում Օպոլյան վոյեվոդությունը նախկինում գմինին տրված Գոժուվ-Սլյոնսկի և Օլեսնո քաղաքների հետ վերադարձվում է, և բացի այդ, Օպոլյան վոյեվոդությանն են անցել Չենստոխովյան կազմալուծված վոյեվոդության մի քանի գմիներ` Դոբրոձեն և Պրաշկա քաղաքների հետ։   


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը կազմում էր 990.069 մարդ` 2017 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով։
Բնակչության սեռային կազմը 2007 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով`


== Քաղաքներ ==


== Վարչական բաժանում ==
Վոյեոդության կազմի մեջ մտնում են 11 գավառներ և 1 քաղաք որպես գավառ դրանք են` 


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Historyczny atlas Polski. — Warsz.: Wydawnictwo Demart, 2011. — С. 122—123. — ISBN 978-83-7427-323-7.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Արյունածծուկներ

Արյունածծուկներ (լատ.՝ Hippoboscidae), երկթևանիների դասի ընտանիք։ Հայաստանում տարածված են ձիապիծակը (H. eguina), ոջլաճանճը (H. longipennis) և գարավը։
Մարմինը (երկարությունը՝ 4-12 մմ) տափակացած է, խիտինացված։ Ունեն երկար ճանկերով ուժեղ ոտքեր։
Հասուն արյունածծուկները կաթնասունների և թռչունների մակաբույծներ են, սնվում են արյունով (այստեղից՝ անվանումը)։ էգը կենդանածին է, թրթուրի հարսնյակավորումը կատարվում է տիրոջ մարմնի վրա կամ արտաքին միջավայրում։
Լիպնիկի (Ադլերի շրջան)

Լիպնիկի (ռուս.` Липники), հայաբնակ գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Մեծ Սոչիի Ադլերի շրջանում։ Գտնվում է Ադլեր շրջկենտրոնից 10 կմ հյուսիս, իսկ Սոչիի կենտրոնից 21 կմ հարավ-արևելք, ծովի մակարդակից 330 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
Համաձայն 2010 թվականի տվյալների, գյուղն ուներ 153 բնակիչ, ովքեր զբաղվում են թեյի, ծխախոտի և եգիպտացորենի մշակությամբ, ինչպես նաև այգեգործությամբ։
Գյուղն ունի տարրական դպրոց, ակումբ։


== Պատմությունը ==
Գյուղը հիմնադրվել է 1900 թվականին` պոնտացի հույների կողմից։ Հայերը եկել են Աբխազիայից` 1927 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիտվինենկովո

Լիտվինենկովո (ուկրաիներեն՝ Литвиненкове, Ղրիմի թաթարերեն՝ Keñ Toğay), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բելոգորսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կենտուգայ, Կեն-Տոգայ։
2001 թվականի տվյալներով Լիտվինենկովո գյուղում բնակվում էր 1 451 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նիկոլա Լեգրոտալիե

Նիկոլա Լեգրոտալիե (իտալ.` Nicola Legrottaglie, հոկտեմբերի 20, 1976(1976-10-20), Ջոյա դել Կոլե, Բարի, Ապուլիա, Իտալիա), իտալացի պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Բարի» ===
Իր կարիերան Նկոլան սկսել է «Բարիում»։


=== «Պիստոյեզե» ===
1996 թվականին Նիկոլան պայամանագիր է կնքել «Պիստոյեզեի» հետ։


=== «Կիևո» ===
1998-2003 թվականների ընթացքում Նիկոլան հանդես է եկել «Կիևոյում», որտեղ անցկացրել է 109 խաղ և դարձել 12 գոլի հեղինակ։


=== «Յուվենտուս» ===
2003 թվականին Նիկոլան պայմանագիր է կնքել Թուրինի «Յուվենտուսի» հետ։ Թիմի կազմում Նիկոլան դարձել է՝ Իտալիայի սուպերգավաթակիր (2003) և Իտալիայի գավաթակիր (2004)։ 2004 թվականին Նիկոլան արժանացել է «Ոսկե սափոր» մրցանակին։


=== «Միլան» ===
2011 թվականի հունվարի 31-ին Նիկոլան պայմանագիր է կնքել «Միլանի» հետ, որտեղ անցկացրել է 2010/2011 մրցաշրջանը։


=== «Կատանիա» ===
2011 թվականի օգոստոսի 24-ին Նիկոլան 2 տարվա պայմանագիր է կնքել «Կատանիայի» հետ։


== Ազգային հավաքական ==
2002-2009 թվականների ընթացքում Նիկոլան հանդես է եկել Իտալիայի հավաքականում։ Հավաքականի կազմում մասնակցել է 16 հանդիպման և դարձել 1 գոլի հեղինակ։


== Ձեքքբերումներ ==


=== Յուվենտուս ===
Իտալիայի սուպերգավաթակիր - 2003
Իտալիայի գավաթակիր - 2004


=== «Միլան» ===
Իտալիայի չեմպիոն - 2011


=== Անձնական ===
«Ոսկե սափոր» - 2004


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում
Մեկ, երկու, բոլորս միասին

Մեկ, երկու, բոլորս միասին (ռուս.՝ «Раз, два — дружно!»), խորհրդային նկարված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը նկարահանվել է 1967 թվականին, ըստ Վլադիմիր Սուտեևի համանուն հեքիաթի։ Մուլտֆիլմի ռեժիսորը Վլադիմիր Պոլկովնիկովն է, նրա հերոսները` անտառային կենդանիները, օժտված են մարդկային վառ հատկանիշներով։


== Սյուժե ==
Եղջերուն ամպրոպի ժամանակ վազում է անտառով և ճխլվում է տապալվող ծառի տակ։ Դաժան կաչաղակն այդ մասին պատմում է անտառի բոլոր գայլերին։ Անտառային բոլոր բարի կենդանիները որոշում են օգնել եղջերուին` ազատվել։ Առաջինը ոզնին էր, հետո` նապաստակները, սկյուռիկների ընտանիք, մուկիկը և գորտը։ Եղջերուին գայլերից փրկելու համար վճռորոշ էր ամենափոքր կերպարի` մրջյունի դերը։


== Հեղինակներ ==


== Դերերը հնչյունավորել են ==
Ալեքսեյ Կոնսովսկի` Եղջերու
Ալեքսանդրա Պանովա` Կաչաղակ
Մարիա Վինոգրադովա` Մրջյուն
Անաստասիա Գեորգիևսկայա` Մայր նապաստակ
Եվգենի Վեսնիկ` Ոզնի
Գեորգի Վիցին` Նապաստակ, միականջանի գայլ
Ստեփան Բուբնով` Գորշ գայլ
Անատոլի Պապանով` Պոչատ աղվես
Կլարա Ռումյանովա` Արջուկ, սկյուռիկներ, գորտ
Աննա Կամենկովա` Սկյուռ


== Վերաթողարկում DVD ձևաչափով ==
Մուլտֆիլմը DVD ձևաչափով բազմիցս վերաթողարկվել է մուլտֆիլմների հավաքածուներում.

«Խաղիկներ փոքրիկների համար», «Սոյուզմուլտֆիլմ», սկավառակում ընդգրկված են եղել հետևյալ մուլտֆիլմերը.
«Մեկ, երկու, բոլորս միասին» (1967), «Ժու-ժու-ժու» (1966), «Առաջին ջութակ» (1958),
«Գորտուկը փնտրում է հորը» (1964), «Արջուկը» (1964), «Խոզուկը» (1977),
«Խորանարդը և Տոբիկը» (1984), «Կարճլիկը, կանաչ տաբատը» (1987), «Առաջին անգամ մրցասպարեզում» (1961)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Сутеев В. Г. В мире сказок В. Сутеева. — АСТ, 2009. — ISBN 978-5-17-057941-9


== Արտաքին հղումներ ==
Մեկ, երկու, բոլորս միասին մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
(7069) 1994 YG2

(7069) 1994 YG2, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,469625 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4086 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5306 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1417,57 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,253955 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,38° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7069) 1994 YG2 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դայա (երգչուհի)

Գրեյս Մարտին Թանդոն (անգլ.՝ Grace Martine Tandon, հոկտեմբերի 24, 1998(1998-10-24), Փիթսբուրգ, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ), առավել հայտնի է Դայա (անգլ.՝ Daya, ոճավորվում է` DΛYΛ) անվամբ, ամերիկացի փոփ երգչուհի և հեղինակ-կատարող, Գրեմմի մրցանակի դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1998 թվականի հոկտեմբերի 24-ին ԱՄՆ-ի Ֆիլադելֆիա նահանգի Փիթսբուրգ քաղաքում։ Նրա պապը ամերիկաբնակ հնդկաստանցի էր։ Նրա բեմական անունը գալիս է «կարեկցանք» կամ «բարություն» բառերից։
2016 թվականին Դայային հրավիրել են ելույթ ունենալ Սպիտակ տանը «Easter Egg Roll» միջոցառման շրջանակներում, որտեղ նա և նրա ընտանիքը հանդիպել են նախագահ Բարակ Օբամայի և առաջին տիկին Միշել Օբամայի հետ։
2017 թվականի փետրվարի 12-ին` Գրեմմիի 59-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ, ստացել է «Լավագույն պարային ձայնագրություն» մրցանակը «Don’t Let Me Down» երգի համար։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===
Sit Still, Look Pretty (2016)


=== Մինի ալբոմներ ===
Daya (2015)


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Սարեզյան լիճ

Սարեզյան լիճ, գտնվում է Պամիրում, Տաջիկստանում, Հյուսիս Ալիչուրյան և Մուզկոլ լեռնաշղթաների միջև, 3239 մ բարձրության վրա։ Մակերեսը 86,5 կմ է, երկարությունը՝ մոտ 75 կմ, լայնությունը՝ մինչև 3,4 կմ։ Միջին խորությունը 190 մ է, առավելագույնը՝ 505 մ։ Առաջացել է 1911 թվականին, երկրաշարժի ժամանակ Մուրղաբ գետի հովտի արգելափակման հետևանքով։ Սնումը սառցադաշտային է։ Սառցակալում է դեկտեմբերից մարտ։
Արզաբիա (լեռնաշղթա)

Արզաբիա, լեռնաշղթա Հին Հայաստանում՝ Ուրարտուում, Ծաղկանց լեռնահամակարգում։ Հիշատակված է Ասորեստանի Սարգոն Բ թագավորի սեպագիր մի արձանագրությունում։


== Ծանոթագրություններ ==
Այբաշևո

Այբաշևո (ռուս.՝ Айбашево, բաշկիրերեն՝ Айбаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 24 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ստրուգա (գյուղ, Նովոուշիցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ստրուգա (այլ կիրառումներ)Ստրուգա (ուկրաիներեն՝ Струга), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստրուգա գյուղում բնակվում էր 1 675 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5903 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 283,75 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ջասպեր շրջան (Ջորջիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջասպեր շրջան (այլ կիրառումներ)Ջասպեր շրջան (անգլ.՝ Jasper County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 958 կմ² է, բնակչությունը՝ 11.426 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մոնտիսելո բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1807 թվականին։
Խառը անտառներ

Խառը անտառներ, բարեխառն բնական գոտու ենթագոտիներից է, տարածվում է փշատերև և լայնատերև անտառների ենթագոտիների միջև։ Յուրահատուկ է թե’ փշատերև, թե’ մանրատերև, թե’ լայնատերև ծառերի տեսակներով։


== Տարածման շրջանները ==
 
Խառը անտառների գոտին համատարած տարածում չունի։
Եվրասիայում այն տարածվում է Հյուսիս-արևմտյան և Հարավ-արևելյան Եվրոպայում, Սանկտ-Պետերբուրգ - Չելյաբինսկ - Կիև եռանկյունում, կղզյակների տեսքով ձգվում է մինչև արևելք (Հարավ-արևելյան Ռուսաստան, Չինաստան, Ճապոնիա)։ 

Հյուսիսային Ամերիկայում այն տարածվում է մայրցամաքի կենտրոնական մասի արևելյան շրջաններում։
Հարավային կիսագնդում խառը անտառները կղզյակներով նկատվում են Հարավային Ամերիկայի ծայր հարավ-արևմուտքում և Ավստրալիայի հարավ-արևելքում։


== Կլիմա ==
 
Կլիման ավելի մեղմ է, քան տայգայում։ Տեղումների տարեկան քանակը կազմում է 700 - 500 մմ. (արևմուտքից արևելք)։


== Հողեր ==
Այստեղ գերակշռում են ճմամոխրավուն հողերը։ Կան նաև ճմապոդզոլային և անտառային գորշ հողեր, որոնք տայգայի հողերի հետ համեմատ՝ հումուսով ավելի հարուստ են։


== Բուսական աշխարհ ==
Կլիմայի մեղմ լինելը հնարավորություն է տալիս աճելու և’ փշատերև, և’ մանրատերև, և’ լայնատերև ծառեր։ Գոտու հյուսիսում գերակշռում են փշատերև, իսկ հարավում՝ լայնատերև ծառերը։
Այս գոտում խոտային ծածկույթը ավելի առատ է, քան տայգայում։
Տարածված ծառատեսակներից են՝ կաղնին, թխկին, լորենին, հացենին, ընկուզենին, կորեական մայրին և այլն։ Ծառերին փաթաթված են վայրի խաղող և լիմոննիկ։


== Կենդանական աշխարհ ==
Տայգային հատուկ կենդանիներից բացի, այս գոտում կան նաև ուսուրիական երկարամազ վագր, ամուրյան անտառակատու, ուսուրիական սև արջ, վարազ, բծավոր եղջերու և այլն (Ասիայում)։


== Յուրացում ==
Անտառները շատ վայրերում կտրատվել են, ազատված հողերը վեր են ածվել մշակվող դաշտերի, կառուցվել են արդյունաբերական քաղաքներ։
Ավբերուտ

Ավբերուտ, լեռ Հայկական Տավրոս լեռնահամակարգում, Մուշ քաղաքի հարավ-արևմուտքում։ Նշանակված է ռուսական շտաբի Կովկասի 5-վերստանոց տեղագրական քարտեզում։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (224101-224200)

Աստերոիդների ցանկ (224001-224100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (224201-224300)
 Աստերոիդների ցանկ (224001-224100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (224201-224300)
Ադեմոլա Լուկման

Ադեմոլա Լուկման Օլաջադե Լուկման (անգլ.՝ Ademola Lookman Olajade Lookman, հոկտեմբերի 20, 1997(1997-10-20), Wandsworth, Մեծ Լոնդոն), անգլիացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Հանդես է գալիս անգլիական «Էվերթոն»-ի և Անգլիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում։
Լուկմանը իր առաջին պաշտանական հանդիպումը անցկացրել է 2015 թվականին՝ Չեմպիոնշիպի շրջանակներում։ 2017 թվականի հունվարին տեղափոխվել է «Էվերթոն»։ Լուկմանը հանդես է եկել Անգլիայի Մ19 և Մ20 հավաքականների կազմում, իսկ ներկայումս հանդես է գալիս Անգլիայի Մ21 հավաքականի կազմում։


== Վաղ տարիներ ==
Ադեմոլա Լուկմանը ծնվել է Լոնդոն քաղաքի Վանդսվորֆ թաղամասում։ Սովորել է Պեկհեմում գտնվող Սբ. Թոմասի անվան առաքելական քոլեջը։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Չարլթոն Աթլետիկ» ===
2013 թվականին Լուկմանը միացել է «Չարլթոն Աթլետիկ»-ի երիտասարդական թիմին։ Թիմի Մ18 և Մ21 կազմերում նա իր խփած գոլերի քանակով ռեկորդէ սահմանել։
Թիմի հիմնական կազմում նա իր դեբյուտը նշել է 2015 թվականի նոյեմբերի 3-ին։ Իր առաջին գոլը խփել է 2015 թվականի դեկտեմբերի 5-ին՝ «Բրայթոն ընդ Հոուվ Ալբիոն»-ի դեմ խաղում, ինչպես նաև հաջորդ «Բոլթոն Ուոնդերերս»-ի դեմ խաղում, որն ավարտվել է 2-2 հաշվով։


=== «Էվերթոն» ===
2017 թվականի հունվարի 5-ին Ադեմոլան տեղափոխվել է Ադեմոլան տեղափոխվել է Պրեմիեր Լիգան ներկայացնող «Էվերթոն»։ Նա թիմի հետ կնքել է 4.5 տարվա պայմանագիր։
Նա իր նորամուտը նշել է հունվարի 15-ին՝ «Մանչեսթեր Սիթի»-ի դեմ խաղում, որն ավարտվել է 4-0 հաշվով՝ մերսիսադյան թիմի հաղթնակով։ Միջազգային մրցաշարերում Լուկմանը իր նորամուտի խաղն անցկացրել է Եվրոպայի լիգայի շրջանակներում կայացած «Ռոզենբուրգ»-ի դեմ խաղում։


== Միջազգային կարիերա ==
Անգլիայի Մ21 հավաքական Ադեմոլա Լուկմանը առաջին անգամ հրավիրվել է 2017 թվականի սեպտեմբերին։ Նա իր նորամուտը նշել է Նիդերլանդների Մ21 հավաքականի դեմ խաղում, որն ավարտվել է 1-1 հաշվով։ Լուկմանը փոխարինել է Դոմինիկ Կալվերտին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Արխանգելսկոե (գյուղ, Արխանգելսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱրխանգելսկոեԱրխանգելսկոե (ռուս.՝ Архангельское, բաշկիրերեն՝ Архангел), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Արխանգելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5697 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վրացիները Դանիայում

Վրացիները Դանիայում, էթնիկական փոքրամասնություն, որը ապրում է Դանիայում։ Դանիայում ապրող վրացիների թիվը կազմում է մոտ 200-250 մարդ։ Դանիայի վրացական բնակչությունը կենտրոնացած է հիմնականում մայրաքաղաք Կոպենհագենում։ Որոշ քանակությամբ վրացիներ բնակվում են նաև Օրհուսում, Ռոսկիլդեում, Օդենսեում և Օլբորգում։
Դանիայի մայրաքաղաք Կոպենհագենում տեղակայված է Սուրբ Գրիգոլ Պարաձեի եկեղեցին։


== Ծանոթագրություններ ==
Գետառի փողոց (Երևան)

Գետառի փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Անվանումը ստացել է Գետառ գետի անունից։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Արշակունյաց պողոտայի №№ 3 և 5 շենքերի մոտից և հասնում Մովսես Խորենացու փողոցի 2-րդ նրբանցք (Գետառի ձորակ)։ Հատվող փողոցներ չունի։
Նախկինում կոչվել է Գորվետկայի 1-ին փողոց։


== Պատկերասրահ ==


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Վելետրի

Վելետրի (իտալերեն՝ Velletri), հին իտալական քաղաք Լացիո մարզի Հռոմ գավառում, Արտեմիզո լեռան ստորոտում։


== Վելիտրի ==
Վելիտրի (Velitrae), Ոլսկերի ամենակարևոր քաղաքներից մեկը, որը Անկ Մարցիի օրոք նշանակությամբ չէր զիջում Հռոմին։ Նվաճվել է Հռոմեացիներով մ.թ.ա. 494 թ.-ին։ Դրանից հետո բնակիչների շատ անգամ էին ապստամբում Հռոմի դեմ, ինչով հանրապետությանը հասցնում էին շատ հոգսեր։ Ապպիևյան ճանապարհը անցավ քաղաքի կողքով և այն աստիճանաբար անկում ապրեց։ Որոշ պատրիցիական ընտանիքներ հետագայում կառուցեցին այստեղ ամառանոցներ։ Դրանց մեջ էին նաև Օկտավիանոսների տոհմը, որին պատկանում էր Օկտավիանոս Օգոստոսը։ Ապագա կայսրը իր պատանեկությունը անցկացրել է Վելիտրիոււմ։


== Նոր դարաշրջան ==
Անտիկ քաղաքը սնանկացրեց Ալարիխը։ 981 թ.-ից եղել է Տուսկուլումյան կոմսերի տարածքը։ XIII դարում ձեռք է բերել անկախություն և մինչև 1589 ղեկավարվում էր որպես ազատ կոմուննա։ XVI դարում շրջապատված էր հզոր պատերով, որոնք մասամբ պահպանվել են։ 1744 թ.-ին Վելետրիում տեղի ունեցավ ավստրիացիների և իսպանացիների հետ ճակատամարտ։ Կարդինալ Ստեֆանո Բորջիան Վելետրիում բացեց անդրծովյան հնությունների թանգարան։ 1944 թ.-ի մայիսին, երբ քաղաք եկավ հակահիտլերյան կոալիցիան, քաղաքի հին մասը ենթարկվեց քանդվելուն։


== Երկրագիտություն ==
Օկտավիանոսների ամառանոցը և ուրիշ պատրիցիական տներ երկրաբանների համար ներկայացնում են շատ մեծ հետաքրքրություն։ Այստեղից է ծագել Աֆինա Պալլադայի արձանը, Նապոլեոնի ժամանակներից Լուվրում պատվավոր տեղ զբաղեցնող։


== Ծանոթագրություններ ==
Զգարոկ

Զգարոկ (ուկրաիներեն՝ Згарок), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դերաժնյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զգարոկ գյուղում բնակվում էր 440 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1646 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 267,31 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆորմիմինոտրանսֆերազ ցիկլոդեամինազ

Ֆորմիմինոտրանսֆերազ ցիկլոդեամինազ, ֆերմենտ, որը կատալիզում է ֆորմիմինոգլուտամինաթթվի և տետրահիդրոֆոլաթթվի փոխարկումը ֆորմիմինոտետրահիդրոֆոլաթթվի և գլուտամինաթթվի։


== Արտաքին հղումներ ==
US National Library of Medicine National Institutes of Health
Շիպովատոե (այլ կիրառումներ)

Շիպովատոե, կարող է վերաբերել՝

Շիպովատոե - ավան, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում
Շիպովատոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում
Վելիկի Ժիտին

Վելիկի Ժիտին (ուկրաիներեն՝ Великий Житин), գյուղ Ուկրաինայի Ռովնոյի մարզի Ռովնոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկի Ժիտին գյուղում բնակվում էր 1 232 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,84 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 669,57 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սանտ Անջելո ին Լիցոլա

Սանտ Անջելո ին Լիցոլա (իտալերեն՝ Sant'Angelo in Lizzola), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Պեզարո է Ուրբինո պրովինցիայում։ Բնակչությունը կազմում է 8515 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 722 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 12 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 61020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0721։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության գրաֆիկը.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0721 489711
Էլ-փոստ։ info@sail.pu.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.santangeloinlizzola.pu.it/ Archived 2010-06-26 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.santangeloinlizzola.pu.it/ Archived 2010-06-26 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Բորևուար

Բորևուար  (ֆր.՝ Beaurevoir), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Բոեն ան Վերմանդուան կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Սեն Կանտեն։
INSEE կոդը՝ 02057.


== Բնակչություն ==
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 1512 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 904 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 620-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 284-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը — 68,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 66,1 %)։ 620 աշխատունակ բնակիչներից 493-ը աշխատում էին (272 տղամարդ և 221 կին), անաշխատանք էին 127-ը (70 տղամարդ և 57 կին)։ Անգործունակ մարդկանցից 284-ը ուսաանողներ են և աշակերտներ, 85-ը թոշակառու, մնացած 116-ը անգործունակ են ուրիշ պատճառով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Բորևուար (ֆր.)
Պարիշևո (գյուղ, Ստարոռուսկի շրջան)

Պարիշևո (ռուս.՝ Парышево), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Ստարոռուսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ցրտագետ

Ցրտագետ, գետակ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում, Տոնաձոր գետի ձախ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Դիվանց լեռնանցքի հյուսիսարևմտյան կողմից և Ջիլ գյուղից 6 կմ հյուսիս-արևմուտքում միանում մայր գետին։ Երկարությունը՝ 2,5 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==