armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գուդբարնդսդալեն

Գուդբարնդսդալեն (նորվ.՝ gudbrandsdalsost), բրունոսթի տեսակ։ Այն իրենից ներկայացնում է նորվեգական շագանակագույն պանիր, որը ծագում է Նորվեգիայի Գուդբրաննսդալեն հովտից։ Պատրաստվում է կովի սիճուկից (myse), թթվասերից (fløte), կովի կաթից (melk) և 10 % այծի կաթից (geitmelk):
Պանիրը ունի բաց շագանակագույն գույն և ունի կարամելի համ, որը պայմանավորված է պատրաստման եղանակի հետ։ Կաթը պատրաստվում է, մինչև նրա մեջ առկա շաքարը չի կարամելացվում և պանիրը չի ստանում իր յուրահատուկ բաղադրությունը։
Պանիրը կտրում են մանր կտորների և ուտում են ցորենի հացով։ Առավել հաճախ պանրի այս քաղցր տեսակը օգտագործում են կարմիր մրգերից պատրաստված մարմելադով։
Տարեկան արտադրվում է 12 միլիոն կիլոգրամ բրունոսթ, որից մոտ կեսը կազմում է Գուդբարնդսդալենը։ TINE և Synnøve Finden ընկերությունները ունեն պանրի այս տեսակի արտադրության միակ լիազորությունը Նորվեգիայում։ TINE ընկերությունը թողարկում է պանիրը՝ ski Queen ապրանքանիշի անվան տակ։
Պանրի այս տեսակի մասին I հիշատակումը վերագրվում է 1860- ական թվականներին։ 1933 թվականին հովտի բնակչուհի Աննա Հովը (նա այդ պահին եղել 87 տարեկան) ստացել է թագավորական մեդալ՝ բրունոսթի պանրի տեսակը ստեղծելու համար։ Պանրի այս տեսակը համարվում է նորվեգական խոհանոցի զարդերից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Synnøve Finden ASA (норв./англ)
сайт TINE (норвежск.) Archived 2007-09-26 at the Wayback Machine.


== Տես նաև ==
Բրունոսթ
Ֆլյոթեմյուսոսթ
Ադրիան Ռամոս

Գուստավո Ադրիան Ռամոս Վասկես (իսպ.՝ Gustavo Adrián Ramos Vásquez, հունվարի 22, 1986(1986-01-22)[…], Santander de Quilichao, Կաուկա, Կոլումբիա), կոլումբիացի ֆուտբոլիստ, «Բորուսիայի» և Կոլումբիայի հավաքականի հարձակվող։ 2014 թ.-ի հուլիսի 10-ի դրությամբ տրանսֆերային արժեքը 13.000.000€ է։


== Կարիերա ==
2009 թ.-ի օգոստոսի վերջին պայմանագիր է կնքել գերմանական «Հերտա» ակումբի հետ։ 2009 թ.-ի սեպտեմբերի 12-ին իր նորամուտն է նշել նոր թիմի կազմում՝ «Մայնցի» դեմ խաղում։ Այդ խաղում «Հերտան» պարտվեց 1։2 հաշվով, Ռամոսը դուրս եկավ 81-րդ րոպեին, Արթուր Վիխնյարեկի փոխարեն։
2014 թ.-ի ապրիլի 9-ին հայտնի դարձավ, որ Ռամոսը 2013-2014 թթ. Գերմանիայի առաջնությունից հետ կդառնա Դորտմունդյան «Բորուսիայի» ֆուտբոլիստ։ Պայմանագիրը կնքվել է 4 տարով։


== Ձեռքբերումներ ==
 «Բորուսիա Դորտմունդ» 

Գերմանիայի սուպերգավաթի մրցանակակիր (1)։ 2014
Ընդհանուր։ 1 մրցանակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը America.com.co կայքում Archived 2012-02-19 at the Wayback Machine. Կաղապար:Ref-co
Պրոֆիլը Fussballdaten.de կայքում (գերմ.)
Պրոֆիլը Weltfussball.de կայքում (գերմ.)
Անձնագրային համակարգ

Անձնագրային համակարգ, բնակչության հաշվառումը և տեղաշարժը նորմավորող կարգ։
Նախատեսում է քաղաքացու պարտականությունը՝ ունենալ անձնագիր, գրանցվել տվյալ բնակավայրում և պատասխանատվություն՝ անձնագրային կանոնները խախտելու համար։  
Առանց անձնագրի այդ վայրերում բնակվում են՝ զինծառայողները, մինչև 16 տարեկանները, հիվանդանոցներում բուժվողները, կոլտնտեսականները և անձնագրային համակարգ չմտցված վայրերից ժամանակավորապես եկած անձինք։ Այն երկրներում, ուր չկա անձնագրային համակարգ, գործում է օրինականացման (լեգիտիմացիոն) համակարգը։
Սիյորա

Սիյորա (ֆր.՝ Sieuras), համայնք Ֆրանսիայում՝ Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Լե Ֆոսա կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Պամեն է։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09294։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 80 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 45 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 35-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 10-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 77,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 74,4 %)։ 35 աշխատունակ բնակիչներից 33-ը աշխատում էին (18 տղամարդ և 15 կին), անաշխատանք էին 2-ը (տղամարդ)։ 10 անգործունակ մարդկանցից 3-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 4-ը թոշակառու, 3-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Սիյորա» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-1-30 
«Սիյորա» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-25
Աստերոիդների ցանկ (73001-73100)

Աստերոիդների ցանկ (72901-73000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (73101-73200)
 Աստերոիդների ցանկ (72901-73000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (73101-73200)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (70001)-(75000)»։ www.minorplanetcenter.net
Ալախ-Յուն

Ալախ-Յուն (ռուս.՝ Аллах-Юнь), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Ուստ-Մայսկի ուլուսի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 95 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սարգիս Իվանի Մելիքյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սարգիս Մելիքյան (այլ կիրառումներ)Սարգիս Իվանի Մելիքյան (1911, գ. Բերդ, Շամշադինի շրջան - 1945, Ռոստովի մատույցներում), մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Շամշադինի շրջանի Բերդ գյուղում։ 1927 թվականին ավարտել է ծննդավայրի յոթնամյա դպրոցը և նշանակվել Այգեձորի փոստի բաժանմունքի վարիչ։ Մի քանի տարի աշխատելուց հետո տեղափոխվել է Հյուսիսային Կովկաս, ուր 1937 թվականին ավարտել է Արմավիրի միջնակարգ դպրոցը, այնուհետև նշանակվել է Կրասնոդարի երկրամասի Շահումյանի շրջանի Սադովայա գյուղի դպրոցի տնօրեն։
1940 թվականին զորակոչվել է խորհրդային բանակ։ Ծառայել է հրետանային զորամասերում։ Ռոստովի մատույցներում տարվող համառ մարտերում զոհվել է հերոսաբար։
Պարգևատևվել է «Կարմիր աստղի» շքանշանով և մի քանի մեդալներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարավաևո (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿարավաևոԿարավաևո (ռուս.՝ Караваево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պենեդու

Պենեդու (պորտ.՝ Penedo), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Պենեդուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 60 378 մարդ՝ 2010 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 689,160 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 87,61 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1501 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է 141.564.000,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.382,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,665 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման կիսաանապատային է։
Սարկոնի

Սարկոնի (իտալերեն՝  Sarconi), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Պոտենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1349 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 45 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 30 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 85040։ Հեռախոսային կոդը՝ 0975։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Եմելյանովկա (գյուղ, Նիժնեգորսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Եմելյանովկա (այլ կիրառումներ)Եմելյանովկա (ուկրաիներեն՝ Омелянівка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Caytamğalı), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Նիժնեգորսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ջայտամգալի։
2001 թվականի տվյալներով Եմելյանովկա գյուղում բնակվում էր 1 681 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զիգանայի լեռնանցք

Զիգանայի լեռնանցք, լեռնանցք Հայկական լեռնաշխարհում, Խաղտյաց լեռների արևմտյան հատվածում,  Զիգանա լեռնաշղթայի լեռնանցքը (1960 մ բարձրությամբ)։ Զիգանայի լեռնանցքով անցնող Գյումուշխանե–Տրապիզոն խճուղին Թուրքիայի ներքին շրջանները կապում է Սև ծովի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Էդվարդ Էնհոլթ

Էդվարդ Էնհոլթ (անգլ.՝ Edward Anhalt, մարտի 28, 1914(1914-03-28), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - սեպտեմբերի 3, 2000(2000-09-03), Փեսիֆիք Փելիսեյդս, Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), հայտնի սցենարիստ, պրոդյուսեր, վավերագրական ռեժիսոր։ Pathé and CBS-TV-ի համար լրագրող և վավերագրական ռեժիսոր աշխատելուց հետո, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նա միացավ իր հինգ կանանցից մեկի՝ Էդնա Էնհոլթի հետ, քրեական ընթերցանություն գրելու համար։


== Վաղ կյանք և կրթություն ==
Էնհոլթը ծնվել է Նյու Յորքում։ Նա սկսել է գրել 15 տարեկան հասակում, «Ժայռերի վրա» Ջորջ Բերնարդ Շոուի քաղաքական կատակերգության հիման վրա։ Շոուն քննադատել է նրան այն բանի համար, որ նա փչացրել է իր աշխատանքը, և դրա փոխարեն Էդվարդն ընդունվել է Կոլումբիայի և Փրինսթոնի համալսարաններ։


== Կարիերա ==
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Էնհոլթը ծառայել է Կալիֆոռնիայի Քալվեր Սիթի ռազմաօդային ուժերի առաջին ստորաբաժանումում՝ որպես ուսումնական ֆիլմերի սցենարիստ։
Պատերազմից հետո Էնհոլթն ավարտել է գրել սցենարներ թրիլերների համար, ի սկզբանե օգտագործելով Էնդրյու Հոլթ կեղծանունը։ Իր և իր կնոջ Էդնա Էնհոլթի աշխատանքները գրավել են Հոլիվուդի ուշադրությունը, և նրանք Նյու Յորքից տեղափոխվել են Լոս Անջելես, որտեղ 1946 թվականին տեղի ունեցավ նրա առաջին սցենարի դեբյուտը։
Կոլումբիայի պայմանագրի համաձայն՝ Էնհոլթը գրեց «Բուլդոգ Դրամոնդը պատասխան հարված է հասցնում» ֆիլմի սցենարը (1947)։ 
Twentieth Century Fox-ում աշխատելուց հետո, որի ընթացքում նրանք «Օսկար» մրցանակի են արժանացել «Խուճապ փողոցներում» (1950) քաղաքային թրիլերի էկրանավորման համար, «ամուսին և կին» թիմը վերադարձել է Կոլումբիա՝ որպես սցենարիստ-պրոդյուսերներ՝ վաստակելով ևս մեկ անվանակարգ «Դիպուկահար» թրիլերի լավագույն պատմության համար 1952 թվականին։
Էնհոլթները գրել են Կարսոն Մաքքալերսի «Հարսանիքի մասնակից» ֆիլմի էկրանավորումը 1952 թվականին, որում պահպանվել են Ջուլիա Հարրիսի, Բրենդոն դե Վայլդի և Էթել Ուոթերսի բեմական ներկայացումները։
Զույգի բաժանումից հետո, Էնհոլթը բազմակողմանիորեն զարգացած անձնավորություն գտնվեց։ Նա գրել է Իրվին Շոուի «Երիտասարդ առյուծներ» (1958) և «կանայք և սիրեկաններ» (1963) վեպի էկրանավորումը։ Սցենարիստը "Օսկարի" երկրորդ մրցանակն է ստացել Ժան Անույի «Բեկետ» (1964) պիեսի էկրանավորման համար։
Հետագա անհատական աշխատանքները ներառում են ՝ «Աղջիկներ, աղջիկներ, աղջիկներ» (1962), «Բոստոնի խեղդողը» (1968), «Խելագար կինը» (1969), ինչպես նաև ամերիկյան Էլի Ա.Լանդաու թատրոնի «Լյութեր» (1973) և «Մարդը ապակե խցիկում» (1975) երկու ֆիլմերը։
Վաղ 1970-ականներին, Էնհոլթը վերադարձավ փոքր էկրան՝ ստանալով «Էմմի» մրցանակի անվանակարգը ABC QB VII մինի-սերիալի համար (1974)։ Էնհոլթը հանդիսացել է նաև NBC-ի «Պետրոս Մեծ» մինի-սերիալի առաջնորդող ուժ։
Իր կյանքի վերջին նա նկարահանել է այնպիսի գեղարվեստական ֆիլմեր, ինչպիսիք են «Փախուստ Աթենքից» (1979), «Կանաչ սառույց» (1981), «Խոլկրոֆտի Կտակարանը» (1985) և «Նեոնային կայսրություն»։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Տուֆիլանդիա

Տուֆիլանդիա (պորտ.՝ Tufilândia), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մարանիան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Մեդիու Մեարին գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 5497 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 276,924 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 19,9 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 7.861.757,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)։
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 1.426,56 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)։
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,521 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Սովյալների օգնության հանձնաժողով

Սովյալների օգնության հանձնաժողով (ռուս.՝ «Помгол» - помощь голодающим -օգնություն սովյալներին), Համառուսաստանյան Կենտգործկոմին առընթեր կենտրոնական հանձնաժողով։ Նախագահն էր Միխայիլ Կալինինը։ Ստեղծվել է ՀամԿԳԿ-ի 1921 թ. հուլիսի 18-ի դեկրետով, Պովոլժիեի և այլ շրջանների սովյալներին օգնելու համար։ Սովյալների օգնության հանձնաժողովն իր հիմնական խնդիրներն էր համարում․ սովի չափերի պարզումը, սովի դեմ պայքարի միջոցներ (պետական, հասարակական, արտասահմանում հանգանակած և այլն) գտնելը, սովյալներին օգնելու համար եկեղեցական արժեքները բռնագրավելու և տուժած շրջաններից գյուղացիներին տեղափոխելու մասին ԿԳԿ-ի դեկրետների իրականացումը և այլն։ 
Սովյալների օգնության հանձնաժողովներ ստեղծվեցին Ուկրաինական ԽՍՀ-ում, ԲԽՍՀ-ում, Անդրկովկասյան ՍՖՍՀ-ում։ Սովյալների օգնության հանձնաժողովն օգնեց գյուղացիներին հատկապես 1921 թվականի աշնանացանը և 1922 թվականի գարնանացանը կազմակերպելու գործումԿաղապար:Փասը, խորհրդային կառավարությունը այդ նպատակի համար տրամադրեց 55 միլիոն փութ սերմացու։ Սովյալների օգնության հանձնաժողովները լուծարվեցին 1922 թ. հոկտեմբերի 15-ին։ ՀամԿԳԿ-ին կից ստեղծվեց սովի հետևանքների դեմ պայքարի հանձնաժողով։
Մոսկալևկա (գյուղ, Լետիչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄոսկալևկաՄոսկալևկա (ուկրաիներեն՝ Москалівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Լետիչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մոսկալևկա գյուղում բնակվում էր 43 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,292 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 147,26 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ագաթա Բաքքեր-Գրյոնդալ

Ագաթա Բաքքեր-Գրյոնդալ (նորվ.՝ Agathe Backer Grøndahl, դեկտեմբերի 1, 1847(1847-12-01), Հոլմեսթրանդ, Վեստֆոլ, Նորվեգիա - հունիսի 4, 1907(1907-06-04), Ormøya, Օսլո, Նորվեգիա), նորվեգացի դաշնակահարուհի և կոմպոզիտոր։


== Կյանք և գործունեություն ==
Ծնվել է հարուստ և կրթված ընտանիքում։ Նրա ծնողները նկատել էին աղջկա երաժշտական շնորհը և երաժշտական կրթության տվել դեռ վաղ հասակից։ Երեք տարեկան հասակում հանդիսատեսի առաջ հանդես է եկել դաշնամուրային նվագով։ Ավելի ուշ, Քրիստիանայում (ներկայումս Օսլո) դաշնամուրային, երաժշտության տեսության և երաժշտական կատարումների դասեր է առել Հալֆդան Կիերուլֆի և Լյուդվիգ Լինդեմանի մոտ։ 1865 թվականին ծնողների կամքին հակառակ մեկնել է Բեռլին, որտեղ մինչև 1869 թվականը սովորել է իր ժամանակի դաշնամուրի մեծագույն վարպետ Թեոդոր Կուլակի մոտ։
Նորվեգիայում իր առաջնախաղն ունեցել է 1869 թվականին՝ այն ժամանակ մեծ ճանաչում չունեցող Էդվարդ Գրիգի հետ միասին։ Նրանք կատարել են Լյուդվիգ վան Բեթհովենի հինգերորդ դաշնամուրային կոնցերտը։ Այնուհետև սովորել է Եվրոպայի այնպիսի հայտնի դիրիժորների և կոմպոզիտորների հետ, ինչպիսիք են Հանս ֆոն Բյուլովը և Ֆերենց Լիստը։ Հանսի մոտ սովորել է Ֆլորենցիայում, իսկ Ֆերենցի մոտ՝ Վեյմարում։ Հաջորդող տարիներին ելույթներ է ունեցել Եվրոպայի տարբեր երկրներում։ Բերնարդ Շոուն, լինելով նրա լոնդոնյան համերգին, նրան կոչել է Կլարա Շումանի վարպետության իսկական ժառանգորդ։
1875 թվականից հանդիսանում է Շվեդիայի երաժշտական թագավորական ակադեմիայի անդամ։
Քանի որ ընտանիքը մշտապես ֆինանսական կարիքի մեջ էր, Աթագան ամեն օր տվել է երաժշտության դասեր։ Մասնավորապես, նրա մոտ սովորել են Բորգհիլդ Հոլսմենը և Բերտա Ֆեյրինգ Տեպպերը։ Միևնույն ժամանակ նա չի դադարել  հանդես գալ համերգներով։ 1878 թվականին Փարիզում տեղի ունեցած համաշխարհային ցուցադրության ժամանակ նվագել է Էդվարդ Գրիգիa-moll դաշնամուրային կոնցերտը, որի ժամանակ որպես դիրիժոր հանդես է եկել նրա ամուսինը։
1878 թվականից հետո նրա առողջությունը վատացել է, սկսել է խլանալ ընդհուպ մինչև լսողության լիակատար կորցնում։ Կյանքի վերջին տարիներին դադարել է զբաղվել երաժշտությամբ։


== Ընտանիք ==
1875 թվականին Ագաթան ամուսնացել է երաժշտության ուսուցիչ և երգչախմբի դիրիժոր Օլաուս Անդրեաս Գրյոնդալի հետ։ Ամուսնության արդյունքում նրանք ունեցել են երեք որդի։ Նրանց մեկը եղել է Ֆրիտյոֆ Բաքքեր-Գրյոնդալը (1885—1959), ով նույնպես հայտնի դաշնակահար է եղել։
Ագաթայի ավագ քույրը՝ Գարիեթ Բաքքերը եղել է հայտնի նկարչուհի։


== Ընտրյալ երաժշտական ստեղծագործություններ ==


== Գրականություն ==
Dahm C. Agathe Backer Grøndahl: Komponisten og pianisten. — Oslo: Solum, 1998. — ISBN 82-560-1152-1
Nordström S. Så blir det music. — Lund: Universitetsförlaget Dialogos, 1989. — ISBN 91-7504-093-X


== Ծանոթագրություններ ==
(3315) Չանթ

(3315) Չանթ (անգլ.՝ Chant), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի փետրվարի 8-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,642054 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4151 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,869 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1568,6 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,229505 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,02° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3315) Չանթ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նադյա Աֆեյան

Նադյա Իվանի Աֆեյան (բուլղար․՝ Надежда Иванова Афеян, մայիսի 3, 1917(1917-05-03), Վառնա, Բուլղարիայի թագավորություն - սեպտեմբերի 27, 2000(2000-09-27), Մելբուռն, Ավստրալիա), բուլղարացի օպերային երգչուհի, մեցցո-սոպրանո, Բուլղարիայի ժողովրդական արտիստ (1969 թ․), Դիմիտրովյան մրցանակի դափնեկիր (1952 թ․)։
Բուլղարահայ ռեժիսոր և երգիչ Պողոս Աֆեյանի կինը և օպերային երգչուհի Նատալյա Աֆեյանի մայրը։


== Կենսագրություն ==
Նադյա Աֆեյանը ծնվել է 1917 թվականի մայիսի 3-ին Բուլղարիայի թագավորության Վառնա քաղաքում։ 1947 թվականից աշխատել է Սոֆիայի Ազգային օպերայում։ 1960 թվականից ի վեր եղել է Բեռլինի պետական օպերայի աշխատակազմում։ Այնտեղ նա երգել է մինչև 1972 թվականը։ Իր երկարատև կարիերայի ընթացքում Նադյա Աֆեյանը բազմաթիվ անգամ հյուրընկալվել է Նորվեգիա, Շվեդիա, Դանիա, Հունաստան, Չինաստան, Լեհաստան և Չեխոսլովակիա։ Շնորհիվ գերմանական մեցցո-սոպրանո ռեպերտուարի՝ Նադյան նվաճել է հանդիսատեսի ոգևորությունը։ 1954 թվականին Նադյա Աֆեյանը բուլղարական երգերի լավագույն կատարման համար արժանացել է Բուլղարիայի կոմպոզիտորների միության մրցանակի։ 1959 թվակականին պարգևատրվել է «Կիրիլ և Մեֆոդի սրբերի» առաջին աստիճանի շքանշանով։


== Դերեր ==
Ամերիկա - "Այդա" - Ջուզեպպե Վերդի
Էբոլի  - "Դոն Կառլոս" - Ջուզեպպե Վերդի
Ազուչենա  - "Տրուբադուր" - Ջուզեպպե Վերդի
Կարմեն  - Կարմեն - Ժորժ Բիզե
Մարիա  - "Իվայլո" - Մարին Գոլեմինով
Մարֆա  - "Չավանս" - Մոդեստ Մուսորգսկի
Եֆրոսինա  - "Մոմչիլ" - Լյուբոմիր Պիպկով


== Ընտանիքը ==
Նադյա Աֆեյանի երկրորդ ամուսինն է բուլղարահայ ռեժիսոր և երգիչ Պողոս Աֆեյանը։ Նրանց դուստրն է օպերային երգչուհի Նատալյա Աֆեյանը։


== Մահը ==
Նադյա Աֆեյանը մահացել է ծանր հիվանդությունից՝ 2000 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ավստրալիայի Մելբուռն քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Энциклопедия Болгарии, հատոր 1, БАС հրատարակչություն, Սոֆիա, 2011, էջ 139.
Ռաիսա Հետման

Ռաիսա Հետման (ռուս.՝ Раиса Александровна Гетман, նոյեմբերի 5, 1913(1913-11-05), Մինսկ, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 1, 1983(1983-09-01), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային նկարչուհի, գեղանկարիչ և գծանկարիչ, Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։ 


== Կենսագրություն ==
Ռաիսա Հետմանը ծնվել է 1913 թվականի նոյեմբերի 5-ին, Մինսկում։ 1935-1946 թվականներին սովորել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում՝ Սեմյոն Աբուգովի, Ալեքսանդր Զայցևի և Բորիս Իոգանսոնի մոտ։ 1946 թվականին ավարտել է ինստիտուտը Բորիս Իոգանսոնի արվեստանոցում՝ որակավորված գեղանկարչի կոչումով։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Խեժաբուրմունք» ժանրային նկարը։     
1939 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների` ցուցադրելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների աշխատանքների հետ։ Նկարել է ժանրային և պատմական նկարներ, դիմանկարներ և նատյուրմորտներ։ 1952 թվականից եղել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։ «Ծովի մոտ», «Արմավենիները», «Լենինգրադի լավագույն պողպատագործ Ա․ Մասլակովի դիմանկարը» (բոլորը՝ 1955 թվական), «Կամրջակը» (1956 թվական), «Իլյան գալիս է» (1957 թվական), «Երեկ սարերում», «Մթնշաղը» (երկուսն էլ՝ 1964 թվական), «Ծիլերը» (1972 թվական), «Ֆորոսը» (1974 թվական) և այլ նկարների հեղինակն է։   
Նա նկարիչ Շայա Մելամուդի կինն է (1911-1993 թվական)։ Թատրոնի և կինոյի նկարչուհի Կ․ Մելամուդի (ծն. 21.09.1940 թվական) մայրն է։ 
Մահացել է 1983 թվականի սեպտեմբերի 1-ին, Լենինգրադում՝ 70 տարեկան հասակում։    
Ռաիսա Հետմանի ստեղծագործությունները պահվում են Ռուսաստանի, Իսպանիայի, Ֆինլանդիայի, Ֆրանսիայի և այլ երկրների թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։


== Ցուցահանդեսներ ==


== Տես նաև ==
Լենինգրադի նկարիչների միություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Весенняя выставка произведений ленинградских художников 1955 года. Каталог. — Л.: ЛССХ, 1956. — С.9.
Осенняя выставка произведений ленинградских художников. 1956 года. Каталог. — Л.: Ленинградский художник, 1958. — С.9.
1917—1957. Выставка произведений ленинградских художников. Каталог. — Л.: Ленинградский художник, 1958. — С.12.
Ленинград. Зональная выставка. — Л.: Художник РСФСР, 1965. — С.17.
Каталог весенней выставки произведений ленинградских художников 1965 года. — Л.: Художник РСФСР, 1970. — С.12.
Выставка произведений художников-женщин Ленинграда. 1975 год. — Л.: Художник РСФСР, 1979. — С.11.
Справочник членов Ленинградской организации Союза художников РСФСР. — Л.: Художник РСФСР, 1980. — С.27.
Peinture Russe. Catalogue. — Paris: Drouot Richelieu, 24 Septembre 1991. — p. 17.
ECOLE DE SAINT-PETERSBOURG : catalogue / ARCOLE / Etude Gros-Delettrez. — Paris: Drouot Richelieu, 27 Janvier, 1992.
Иванов С. В. Неизвестный соцреализм. Ленинградская школа. — Санкт-Петербург: НП-Принт, 2007. — С.384, 427. ISBN 5-901724-21-6, ISBN 978-5-901724-21-7.
Юбилейный Справочник выпускников Санкт-Петербургского академического института живописи, скульптуры и архитектуры имени И. Е. Репина Российской Академии художеств. 1915—2005. — Санкт-Петербург: «Первоцвет», 2007. — С.56.
Մոն ան Լաննուա

Մոն ան Լաննուա (ֆր.՝ Mons-en-Laonnois), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Լան-1 կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Լան։
INSEE կոդը՝ 02497.


== Բնակչություն ==
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 1149 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 725 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 534-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 191-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը —73,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 72,0 %)։ 534 աշխատունակ բնակիչներից 477-ը աշխատում էին (245 տղամարդ և 232 կին), անաշխատանք էին 57-ը (34 տղամարդ և 23 կին)։ 191 անգործունակ մարդկանցից 64-ը ուսաանողներ են և աշակերտներ, 77-ը թոշակառու, մնացած 50-ը անգործունակ են ուրիշ պատճառով.


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Национальный институт статистики — Мон-ан-Ланнуа (ֆր.)
Պաբլո Պերես

Պաբլո Խավիեր Պերես (օգոստոսի 10, 1985(1985-08-10), Ռոսարիո, Սանտա Ֆե նահանգ, Արգենտինա), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, Բոկա Խունիորսի և Արգենտինայի ազգային հավաքականի կիսապաշտպանն է։


== Ակումբային կարիերա ==
Պերեսը Նյուելլս Օլդ Բոյս ակումբի սանն է։ 2006թ․ դեկտեմբերի 2-ին Արգենտինայի առաջնությունում իր մեկնարկային հանդիպումն է անցկացրել Գոդոյ Կրուսի դեմ խաղում։ 2007թ, մայիսի 26֊ին Պերեսը Հեթ-տրիկի հեղինակ է դառնում Էստուդիանտեսի դեմ խաղում։ 2009թ․ ֆուտբոլիստը վարձավճարով տեղափոխվում է էկվադորական Էմելեկ։ Օգոստոսի 17֊ին իր մեկնարկային հանդիպումն է անցկացնում Էկվադորի առաջնությունում, երբ թիմը մրցում էր Օլմեդոյի հետ։ Նոր ակումբի կազմում իր առաջին գոլը խփել է սեպտեմբերի 17-ին, երբ թիմը մրցում էր ԷՍՊՈԼԻ ակումբի հետ։
2010թ․ ամռանը Պերեսը վարձավճարով տեղափոխվում է Ունիոն Սանտա Ֆե։ Օգոստոսի 8-ին իր մեկնարկային հանդիպումն է անցկացրել Սանտա Ֆեի կազմում, երբ թիմը մրցում էր Դեպորտիվո Մերլոյի հետ։ Դեկտեմբերի 11֊ին Իտուսանգոյի դեմ խաղում Պաբլոն դառնում է դուբլի հեղինակ։
2014թ․ Պերեսը տեղափոխվում է իսպանական Մալագա։ Հունվարի 17֊ին Լա Լիգայում իր մեկնարկային հանդիպումն է անցկացրել Վալենսիայի դեմ խաղում։ Մարտի 25֊ին Մալագայի կազմում իր առաջին գոլն է խփել, երբ թիմը մրցում էր Էսպանյոլի հետ։
2015թ․ վարձավճարով տեղափոխվում է Բոկա Խունիորս։ Փետրվարի 15-ին նոր ակումբի կազմում իր առաջին խաղն է անցկացնում Օլիմպոյի դեմ խաղում։ Մայիսի 3-ին իր առաջին գոլն է խփել Բոկա Խունիորսի կազմում, երբ թիմը մրցում էր Ռիվեր Փլեյթի հետ։ Սեպտեմբերին Պերեսի հետ կնքվում է պայմանագիր մինչև 2019թ․։ 2017թ․ ֆուտբոլիստը օգնում է իր թիմին հաղթելու առաջնությունում։


== Ազգային հավաքականի կազմում ==
2018թ․ մարտի 27-ին Պերեսն իր առաջին հանդիպումն է անցկացնում Արգենտինայի հավաքականի կազմում, երբ թիմը ընկերական խաղ էր անցկացնում Իսպանիայի հավաքականի հետ։ Այս խաղում նա երկրորդ խաղակեսում փոխարինում է Էվեր Բանեգային։


== Նվաճումներ ==
Թիմային
 Նյուելլս Օլդ Բոյս

 Արգենտինայի չեմպիոն ֊ 2013 եզրափակիչ Բոկա Խունիորս

 Արգենտինայի չեմպիոն — 2015, 2016/17, 2017/18
Արգենտինայի գավաթակիր — 2014/15


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Պերեսը soccerway.com կայքում
Պերեսը transfermarkt կայքում
Պերեսը BDFA.com կայքում (Իսպաներեն)
Պերեսը(չաշխատող հղում) ESPN կայքում
Վամպիրի համբույր

«Վամպիրի համբույրը» (անգլ.՝ Vampire's Kiss, 1988 թ․), ռեժիսոր Ռոբերտ Բիրմանի 1988 թվականի ամերիկյան ֆիլմ։ Սցենարի հեղինակը Ջոզեֆ Մինիոնն է, որը հայտնի է Մարտին Սկորսեզեի հետ համագործակցությունով։


== Սյուժե ==
«Վամպիրի համբույրը» գրական գործակալ Փիթեր Լոի (Նիկոլաս Քեյջ) ողբերգական պատմությունն է, որը դանդաղ, բայց անշեղ կերպով խելագարվում է։ Լոն հաջողակ բիզնեսմեն է, նրա կյանքը վազք է գումարի և հեղինակության հետևից՝ ցերեկը, և այցելություններ ակումբներ՝ գիշերը։ Նրա գիշերային այցերը ինչ-որ ձևով օգնում են գունավորել նրա ձանձրալի կյանքը։
Ֆիլմը սկսվում է այն տեսարանով, որ գլխավոր հերոսը զրուցում է հոգեբանի հետ և այդ այցից պարզ է դառնում, որ Լոն այնքան էլ առողջ չէ։ Նրա խոսքը գնալով դառնում է ավելի խղճուկ և թատերական, որը արդյունքում վախեցնում է նույնիսկ բժշկին։
Ապա գալիս է հաջորդ տեսարանը, որում ներկայացվում է, թե ինչպես է Փիթերը իր հերթական գիշերային զբոսանքի ժամանակ հանդիպում Ռեյչլ անունով (Ջենիֆեր Բիլս) գրավիչ աղջկան։ Դիտորդի համար մնում է անհայտ, արդյոք Ռեյչլը իսկապես գոյություն ունի՞, թե գլխավոր հերոսի հիվանդ երևակայության արդյունքն է։ Համենայն դեպս, սեռական մտերմության ընթացքում աղջիկը կծում է Փիթերի պարանոցը և խմում նրա արյունը։
Դրանից հետո, Փիթերը զգում է, որ փոխվում է, բայց հատկապես ինչպես՝ չի կարողանում հասկանալ։ Հիշելով այն մասին, որ Ռեյչլը կծել է նրան, նա գալիս է այն եզրակացությանը, որ դառնում է վամպիր։ Նա սկսում է խելագար բաներ անել. քնում է բազմոցի տակ, փախչում է ցերեկային լույսից և նույնիսկ ուտում է սենյակի տարականներին։ Հետագայում նրա մոտ սկսում են զարգանալ հոգեկան խանգարումներ. նա համարում է, որ հայելու մեջ չի երևում, իսկ ինքն իրեն կրակելու անհաջող փորձից հետո եզրակացնում է, որ ինքն անմահ է։ Նա գնում է պլաստմասայից ժանիքներ և գիշերային ակումբում հարձակվում է մի կնոջ վրա։
Աշխատանքի վայրում նա տեռորի է ենթարկում իր գաղտնապահ Ալվային, ստիպում է նրան կատարել անպետք և հոգնեցուցիչ աշխատանք, և սպառնում է նրան։ Երբ աղջիկը հիվանդ է ձևանում, որպեսզի խուսափի պետի հետ հանդիպումից, Լոն հայտնվում է աղջկա տանը և բռնաբարում  նրան։
Ֆիլմի վերջին մասում տեսնում ենք վերջնականորեն իրականության հետ կապը կորցրած հերսոին։ Գիշերային ակումբում Փիթերը նորից հանդիպում է Ռեյչլի հետ և նրան մեղադրում այն բանում, որ իրեն վարակել է վամպիրիզմով։ Աղջիկը խոստովանում է, որ ճանաչում է Լոին, բայց ժխտում է այն փաստը, որ նրանք հարաբերությունների մեջ են եղել։ Լոին վռնդում են ակումբից և նա գնում է Նյու Յորքի փողոցներում թափառելու՝ արյունոտված գրասենյակային կոստյումով։ Գլխավոր հերոսը այնքան է խելագարվում, որ իր համար դժվար է հասկանալ, թե որն է իրականությունը, որը՝ շիզոֆրենիկ հալուցինացիաները։ Վերջապես, Ալվայի եղբայրը, որ համարվում էր Փիթերի գաղտնապահը, գտնում է նրան և սպանում։


== Դերերում ==
Նիկոլաս Քեյջ — Փիթեր
Մարիա Կոնչիտա Ալոնսո — Ալվա Ռեսթրեփո
Ջենիֆեր Բիլս — Ռեյչլ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Поцелуй вампира»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Поцелуй вампира»(անգլ.) ֆիլմը Box Office Mojo  կայքում
Սոզայի գավառ

Սոզայի գավառ (պորտ.՝  Microrregião de Sousa), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Պարաիբա նահանգի մեջ։ Մտնում է Պարաիբա նահանգի Սերտանի մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 175 204 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 4784,729 կմ²։ Բնակչության խտությունը 36,6 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 433 342 880,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 2486,85 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,633


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Ապարեսիդա
Կոնդադու
Լաստրու
Մալտա
Պոմբալ
(5121) Նումաձավա

(5121) Նումաձավա (անգլ.՝ Numazawa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի հունվարի 15-ին Մասայուկի Յանայի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,230249 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8494 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6111 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1216,55 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,29592 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,46° անկյուն։


== Անվանում ==
Աստերոիդը կրում է ճապոնացի սիրողական աստղագետ և տիեզերքի լուսանկարիչ Շիգեմի Նումաձավայի անունը։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5121) Նումազավա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ժողովածու (3500)

Ժողովածու (3504), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3500 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1676-ից 1692 թվականներին Վարդան եպիսկոպոս Ստեփանոս (Ա), Յովհաննէս (Բ) գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Վարդան Գրիչը։ Գրված է Մագաղաթի վրա, որը ունի 17,5X13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 316 թերթից։ Ունի կիսախորան լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` աստառ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 109ր, 142ր, 165ա, 169ր, 176ր, 182ր, 206ա, 228բ, 229ա և այլուր (19-րդ դար)։


== Բովանդակություն ==
Դիոն․ Թրակաղւոյ Արուեստ քերականութեան։ Յովհ․ Ծործորեցւոյ Տեսութիւն քերականի։ Յովհ․ Երզնկացւոյ Սահմանք քերականութեան։ Սիմ․ Ջուղայեցւոյ Քերականութիւն։ Յորդորակք վարդարապետաց։ Վարդանայ գրչի Ոտանաւորք, Թուղթ առ ժողովուրդսԿաֆայու։ Օրհնութիւնք։ Վասն չորից Աթոռոցն։ Տաղք, Գովք (Ներս․ Լամբրոնացի, Ներս․ Շնորհալի, Առ Սիւնեցի, Յակոբ եպս․ Վարդան, Յովհ․ Երզնկացի, Զաքարիա Գնունեանց, Երեմիա Քէօմիւրճեան, Առ․ Բաղիշեցի, անանունք, նաև՝ Հայատառ Թուրքերեն)։ Մեղեդիր․ Ներս, Շնորհալւոյ Յաղագս ազգականութեան։ Յակ․ Ղրիմեցւոյ Յաղագս ազդականութեան, Մեկնութիւն տոմարի, Յաղագս տոմարական մակցութեան։ Մտնունք (Յաղագս արտաքին գրոցն, շարական քաղելոյ)։ Գովք Ս․ Նշան և Ս․ Խաչ Վանուց Կաֆայու, Ս․ Աստուածածնի (Մարտիրոս երէց․ Ստեփանոս գրիչ, Վարգան գրիչ, Զաքարիա վրդ․ Յովհաննէս վրդ․)։ Պատճէնք տոմարաց Եբրայեղւոյ, Ասորթւոց, Յունաց, Հռոմայեցւոց և Հայոց։ Բարձրութիւնք երկնի և երկրի։ Դարագլուխք։ Ամիսք արարացւոց և այլոց։ Կարգ Կաթողիկոսաց Հայոց։ Ղուկ․ Կեղեցւոյ Պատճէն Հռոմայեցւոց տոմարի (չափ․)։ Ան․ Շիրակացւոյ Վասն չափ կշռոց։ Վահանայ Վասն դրոց տարեաց (չափ․)։ Վարդ․ Կաֆայոցւոյ Տոմար (չափ․)։ Ան․ Շիրակացւոյ Վասն չափ կշռոց։ Վահանայ Վասն գրոց տարեաց (չափ․)։ Վարդ Կաֆայեցւոյ Տոմար (չափ․)։ Բանք աստղաբաշխականք։ Աո․ Սիւնեցւոյ Վասն ԺԲ կենդանակերպից, Անուանք Աստուածաշումչ գրոց։ Ստ․ Երիցու Յաղաշս ընթացից արեգական։ Հեթում թագաւորի Բան տոմարական (չափ․)։ Գր․ Նարեկացւոյ Ողբ վարդապետաց  Վախճանելոց։


== Ծանոթագրություններ ==
Մաքսիմիլիան Ցերխա

Մաքսիմիլիան Ցերխա  (լեհ.՝ Maksymilian Cercha, հոկտեմբերի 12, 1818(1818-10-12), Կրակով, Կրակովի Հանրապետություն - հունիսի 29, 1907(1907-06-29), Կրակով, Գալիցիայի և Լոդոմերիայի թագավորություն, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա), լեհ գեղանկարիչ և գծանկարիչ։ Նկարիչ, արվեստի պատմաբան, ազգագրագետ, բանահավաք Ստանիսլավ Ցերխայի (Stanisław Cercha, 1867–1919) հայրն է։


== Կենսագրություն ==
Մաքսիմիլիան Ցերխան ծնվել է 1818 հոկտեմբերի 12-ին,  Կրակովում։ Սովորել է Յան Մատեյկոյի անվան գեղարվեստի ակադեմիայում և իր ծննդավայրի գեղանկարչության ու գծանկարչության ինստիտուտում՝ աշակերտելով Կարոլ Ցեպտովսկուն (Karol Ceptowski), Յան Նեպոմուցեն Գլավացկուն, (Jan Nepomucen Głowacki), Վոյցեխ Ստատլերին (Wojciech Stattler):
Ցերխան վախճանվել է Կրակովում, 1907 թվականի հունիսի 29-ին, հուղարկավորվել Ռակովիցկի գերեզմանատանը։
Նա, նկարչությունից զատ, զբաղվել է նաև հնագիտությամբ և մանկավարժական աշխատանքով, կերպարվեստի ասպարեզում իր կուտակած գիտելիքներն ու հմտությունները հաղորդել պատանիների ու երիտասարդների։ Նրա լավագույն աշակերտներից են իր որդին՝ Ստանիսլավ Ցերխան, ինչպես նաև Ստանիսլավ Տառնովսկին։


== Գրականություն ==
Teresa Stanisławska-Adamczewska, Jan Adamczewski, Kraków, ulica imienia..., Kraków 2000, s.40.
Saur „Allgemeines Künstler-Lexikon : Die Bilder Künstler aller Zeiten und Völker”, Band 17 (Carter-Cesaretti), K.G. Saur, München, Lipsk, 1997, str. 545.
Stanisław Cercha: Pomniki Krakowa Maksymiliana i Stanisława Cerchów. Bd. I–III, Krakau, 1904.
Słownik Artystów Polskich. Bd. I, 1971.
Emmanuel Bénézit: Dictionnaire critique et documentaire des Peintres, Sculpteurs, Dessinateurs et Graveurs de tous les temps et de tous les pays par un group d’écrivains spécialistes français et étrangers. Nouvelle Édition, Band 2: Betto-Chilingovsky. Librairie Gründ, Paris 1976, S. 622.
T. Dobrowolski: Sztuka Krakowa. Krakau, 1978.
Feliks Kopera: Cercha Maksymilian. In: Polski słownik biograficzny. Polska Akademia Umiejętności, Księgarnia Gebethnera i Wolffa, Warszawa-Kraków-Łódź-Poznań-Wolno-Zakopane, Bd. 3: Brożek Jan – Chwalczewski Franciszek., Krakau 1937, S. 232.
Stanisław Lam: Ilustrowana encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego. Bd. 1 (A–E), Księgarnia Trzeski, Everta i Michalskiego, Warschau, S. 554.
A. Treiderowa: Kolekcja obrazów, rysunków i rzeźb PAU. In: Rocznik Biblioteki PAN w Krakowie. XVIII, Krakau 1972.
Polska bibliografia sztuki 1801–1944. Bd. 2, Breslau 1979, Bd. 3, Breslau 1986.


== Ծանոթագրություններ ==
Արմագեդոն

Արմագեդոն (հունարեն` Ἁαρμαγεδδών), վայր, որտեղ ըստ Նոր կտակարանի Հայտնության գրքի, պետք է տեղի ունենա պատերազմ չարի և բարու միջև` խորհրդանշելով աշխարհի վերջը։ Ունի բազմանշանակ մեկնաբանություն. ներկայացվում է որպես ինչպես իրական, այնպես էլ՝ խորհրդանշական տեղանք։ Հանդես է գալիս նաև իր ծագումնաբանական իմաստով։
«Արմագեդոն» եզրույթն օգտագործվում է Նոր հունական կտակարանում (Հայտնություն 16։16). Կա կարծիք, որ այն կապ ունի հրեական Մագիդո լեռան (הר מגידו) հետ, որը հին ժամանակներում եղել է մարտերի վայր (մ.թ.ա. 15-րդ դ., մ.թ.ա. 609 թ.)։ Ժամանակակից Մագիդոն քաղաք է, որը գտնվում է Կիշոն գետի տարածքում՝ Գալիլեյան ծովի հարավային ափից 40կմ հարավ-արևմուտք։
Համաձայն նախահազարամյա քրիստոնեական մեկնաբանություններից մեկի՝ Մեսիան պետք է վերադառնա երկիր և Արմագեդոնի ճակատամարտում պարտության մատնի նախաքրիստոսին ("գազանին") և սատանային։ Այնուհետև սատանայի մարմինը կնետվի մի անհատակ փոս կամ ձոր ու այնտեղ կմնա 1000 տարի (մեկ և Մագոգին] (երկու տարբեր ազգերի ներկայացուցիչներ)։ Նրանք ճամբարում կտեղավորեն իրենց շրջապատող "սուրբ արարածներին" և "սիրելի քաղաքը"` Երուսաղեմը։ Աստված երկնքից կուղարկի կրակ, որը հազարամյակն ավարտվելուն պես ագահաբար կխժռի Գոգին ու Մագոգին։ Սատանան, մահը, դժոխքն ու բոլոր նրանք, ում մասին չի գրված Կյանքի գրքում, այնուհետ նետվելու են [Գեհենայի] (ծծմբով այրվող կրակի լիճ) մեջ։


=== Քրիստոնեություն ===
Մեգիդոյի անունը Հին կատակարանում նշված է տասներկու անգամ, որից տասը հիշատակում են հին Մագիդո քաղաքին, իսկ երկուսը` "Մագիդոյի հարթավայրին"։ Հին կտակարանի այս հատվածներից ոչ մեկում Մագիդոն չի ներկայացում որպես որոշակի մարգարեական հավատքների հետ կապված քաղաք։
Նոր կտակարանում Արմագեդոն քաղաքին վերաբերող միակ հիշատակումը արված է Հայտնության գրքում (16։16)։ Այն նույնպես չի անում որրևէ կանխատեսում այդ քաղաքում կայանալիք մարտական գործողությունների մասին։ Փոխարենը այնտեղ կա ակնարկ, որ նրանք մի օր բոլոր թագավորներին հավաքելու են ... Արմագեդոնում։ Սակայն Հայտնության 16։14 գլխի հիման վրա կազմված ենթատեքստը թույլ է տալիս ենթադրել, որ հավաքույթի նպատակը ["Ամենազոր Աստծու մեծ օրվա պատերազմն է"]։ Նոր կատակարանի այսպիսի խորհրդանշական և խորհրդավոր թվացող ձևակերպումը որոշ գիտնականների բերում է այն եզրահանգման, որ Արմագեդոն լեռը պետք է լինի իդեալականացված վայր։
Սալոմինաո (Վանի շրջան)

Սալոմինաո (վրաց.՝ სალომინაო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Վանի շրջան‎‎ում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 782 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստոլիպինո (գյուղ, Նիկոլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտոլիպինոՍտոլիպինո (ռուս.՝ Столыпино), գյուղ Ռուսաստանի Պենզայի մարզի Նիկոլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1140 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գելաթի վանք

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գելաթի վանք (այլ կիրառումներ)Գելաթի Սուրբ Աստվածածին վանք կամ ուղղակի Գելաթի վանք (վրաց.՝ გელათის მონასტერი), Վրաց ուղղափառ եկեղեցու խոշորագույն միջնադարյան վանքերից մեկը Քութայիսում, ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ (1994)։ 16-րդ դարի երկրորդ կեսից մինչև 1814 թվականը եղել է ՎՈւԵ Կաթողիկոսի նստավայր, ինչպես նաև երկրիր եկեղեցական և մշակութային կյանքի գլխավոր կենտրոններից մեկը։
Գելաթի վանքը հիմնել է 1106 թվականին Դավիթ Դ Շինարար թագավորը։ Հետագայում այս տաճարը դարձել է նրա դամբարանատեղը։


== Արտաքին հղումներ ==
Վանքի նկարագրությունը
Կուևա դե լաս Մանոս

Կուեվա դե լաս Մանոս (իսպ.՝ Cueva de las Manos, թարգմանաբար՝ «ձեռքերի քարանձավ»), քարանձավային համալիր Արգենտինայի հարավային Սանտա Կրուս երկրամասի տարածքում՝ Պինտուրաս գետի ափին։ Քարանձավից հայտնաբերվել են հնագիտական և պալեոնտոլոգիական բազմաթիվ գտածոներ, որոնց մի մասում պատկերված են հնագույն հումանոիդի ձեռքեր։ Գտածոներից հնագույնների տարիքը կազմում է մինչև 13 000 տարի, որը համարվում է ռեկորդային ցուցանիշ տարածաշրջանային հնագիտությունում։
1999 թվականին ձեռքերի քարանձավն ընդգրկվել է Արգենտինայի Հանրապետությունում ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկի մեջ որպես մշակութային գլուխգործոց։


== Պատմություն ==
Քարանձավը և վերջինիս շրջակայքը դեռևս բազում դարեր առաջ բնակեցված են եղել հնագույն մարդկանցով։ Հիմնական տեղաբնիկները եղել են Պատագոնիայի հնդկացիների նախնինները, որոնք եվրոպացիների կողմից հայտնաբերվել են միայն 19-րդ դարում։ Քարանձավում հայտնաբերված վերջին պատկերները թվագրվում են մ․թ․ա․ 1-ին դարին։ Քարանձավի պատերի ժայռապատկերներն ունեն հանքային ծագում։ Պատկերների ստույգ տարիքը որրոշելու համար հնէաբաններն օգտագործել են քարայրում հայտնաբերված ոսկրային խողովակները, որոնց օգնությամբ էլ տեղաբնիկները զարդարել են քարանձավի պատերը։
Քարանձավի պատերի վրա պատկերված են հիմնականում դեռահաս տղաների ձեռքեր։ Ըստ հետազոտողների՝ Պատագոնիայի հնդկացիական ցեղերի շրջանում եղել է ծիսակատարություն, որի ժամանակ էլ մանկահասակ տղաները իրենց ձեռքի պատկերը դրոշմել են պատին։ Երեխան մեծանալուն պես ստիպված է եղել վերստին թողնել իր հասունացած ձեռքի ուրվագիծը սրբավայրում։
Հումանոիդի ձեռքի ուրվագծի պատկերներից զատ, քարանձավում առկա են որսորդական տեսարանների քերթվածքներ և ժայռապատկերներ։ Դրանց շնորհիվ հաստատվել է այն հանգամանքը, որ տվյալ ժամանակահատվածում Հարավային Ամերիկայի հնագույն բնակիչները որսորդության համար օգտագործել են բոլաս կոչվող հատուկ գործիքներ։ Պատկերները վկայում են նաև այն մասին, որ հնագույն հնդկացիները որսացել են ուղտայծեր, նանդու ջայլամներ և այլ կենդանիներ։
1999 թվականին՝ ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի 23-րդ նստաշրջանում, Կուեվա դե լա Մոնսը ներառվել է Արգենտինայում Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկի մեջ։ Ըստ արգենտինացի սպելեոլոգների՝ քարանձավի շրջակայքում տեղի ունեցող հանքարդյունաբերական գործողությունների և զբոսաշրջիկների անվերահսկելի հոսքի պատճառով քարանձավի ժայռապատկերները կարող են հայտնվել ոչնչացման եզրին։


== Տես նաև ==
Լասկո քարանձավ
Արգենտինայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Հրաչյա Սպիրիդոնի Մելիքյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հրաչյա Մելիքյան (այլ կիրառումներ)Հրաչյա Սպիրիդոնի Մելիքյան (նոյեմբերի 2, 1913(1913-11-02), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 11, 1941(1941-07-11), Մոգիլյով, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կոմպոզիտոր։
Սպիրիդոն Մելիքյանի որդին։


== Կենսագրություն ==
Միջնակարգ մասնագիտական կրթությունն ստացել է Երևանում։ 1933-1935 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Գնեսինների անվան երաժշտական տեխնիկումի կոմպոզիցիայի բաժնում՝ Գնեսինի դասարանում։ 1941 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կոնսերվատորիան։
Դասավանդել է Երևանի պետական կոնսերվատորիայում։ Սերտորեն կապված է եղել ժողովրդական երաժշտության հետ։ Նրա աչքի ընկնող ստեղծագործություններից են «Սասունցի Դավիթ» սիմֆոնիկ պոեմը, լարային կվարտետը, դաշնամուրային պրելյուդները, երգերը։
Զոհվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում՝ Բելառուսի Մոգիլյով քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ծաղկաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Գեղարքունիքի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ծաղկաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (այլ կիրառումներ)Այս հոդվածը ներկայացնում է Գեղարքունիքի մարզի Ծաղկաշեն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 18 հուշարձան (8 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Տիմոֆեյ Կալաչյով

Տիմոֆեյ Սերգեևիչ Կալաչյով (բելառուս․՝ Цiмафей Сяргеевіч Калачоў, մայիսի 1, 1981(1981-05-01), Մոգիլյով, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բելառուս ֆուտբոլիստ, «Ռոստով» ֆուտբոլային ակումբի և Բելառուսի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։ Ռուսաստանի սպորտի վարպետ (2015)։


== Ակումբային կարիերա ==
2000 թվականին Տիմոֆեյ Կալաչյովն սկսել է իր ակումբային կարիերան Մոգիլյով «Դնեպր-Տրանսմաշ» ակումբում։ 2003 թվականին նա տեղափոխվել է Սոլիգորսկի «Շախտյոր», որի կազմում անցկացրել է հաջող մրցաշրջան, ճանաչվել Բելառուսի առաջնության լավագույն խաղացող։
2003 թվականին Տիմոֆեյ Կալաչյովը տեղափոխվել է Ուկրաինայի առաջնություն՝ սկսելով խաղալ Դոնեցկի «Շախտյորում»։ Սակայն չկարողանալով մշտական տեղ գրավել թիմի հիմնական կազմում՝ Տիմոֆեյ Կալաչյովը հիմնականում խաղացել է Դոնեցկի ակումբի երկրորդ կազմում։
2004 թվականին Տիմոֆեյ Կալաչյովն սկսել է խաղալ «Իլիչյովեց» ակումբում։ 2005 մրցաշրջանում նա հանդես է եկել Ռուսաստանի առաջին լիգայում մերձմոսկովյան «Խիմկիի» կազմում։ 2006/07 մրցաշրջանում նա խաղացել է «Ռոստով» ակումբում։ 2007 մրցաշրջանի արդյունքներով՝ «Ռոստովը» կորցրել է իր տեղը Բարձրագույն լիգայում։
2008 թվականի հունվարին Տիմոֆեյ Կալաչյովը տեղափոխվել է Սամարայի «Կռիլյա Սովետով» ակումբ, որի կազմում անցկացրել է երկու մրցաշրջան։
2010 թվականի հունվարի 28-ին Տիմոֆեյ Կալաչյովը կրկին դառնում է «Ռոստովի» խաղացող։ Նա դառնում է ակումբի հիմնական խաղացողներից մեկը, հաջողությամբ է անցկացնում 2013/14 մրցաշրջանը, որի ընթացքում խփել է վեց գոլ և թիմին օգնել զբաղեցնել յոթերորդ տեղը առաջնությունում, ինչպես նաև հաղթել Ռուսաստանի գավաթի խաղարկությունում։ 2014 թվականին Տիմոֆեյ Կալաչյովը «Ռոստով» ակումբի երկրպագուների կողմից արժանացել է «Դեղնակապույտ սիրտ» մրցանակը։


== Կարիերան հավաքականում ==

Տիմոֆեյ Կալաչյովը Բելառուսի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է 2004 թվականի Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը Գերմանիայում։
Բելառուսի ազգային հավաքականի կազմում իր դեբյուտը Տիմոֆեյ Կալաչյովը նշել է 2006 թվականի փետրվարի 28-ին, երբ մասնակցել է Հունաստանի հավաքականի դեմ ընկերական խաղին։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Թիմային ===
 Խիմկի

 Ռուսաստանի գավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից - 2004/05 Ռոստով

 Ռուսաստանի գավաթի դափնեկիր - 2013/14
 Ռուսաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր - 2015/2016


=== Անհատական ===
Բելառուսի առաջնության լավագույն խաղացող - 2003
Բելառուսի լավագույն ֆուտբոլիստ 2013, 2016 թվականներին


== Ընտանիք ==
Կինը՝ Իննա,
Որդին՝ Տիմոֆեյ,
Դուստրը՝ Յանա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը «Ռոստով» ակումբի կայքում Archived 2012-10-22 at the Wayback Machine.
Ֆուտբոլիստի էջը Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգայի կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը Ուկրաինայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը Sportbox.ru կայքում
«Ֆուտբոլիստի էջը «Կռիլյա Սովետով» ակումբի կայքում»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-12-02-ին։ Վերցված է 2017-04-14 
Վիճակագրութունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Սարգիս Բալոյան

Սարգիս Բալոյան (ռուս.՝ Балоян, Саркис Грачяевич, օգոստոսի 24, 1992(1992-08-24), Վլադիկավկազ, Ռուսաստան), հայազգի ռուսաստանից ֆուտբոլիստ, հարձակվող։


== Կենսագրություն ==
Հինգից մինչև տասը տարեկանն զբաղվել է թեկվոնդոյով, եղել է Ռուսաստանի Հարավի չեմպիոն։ Ֆուտբոլով սկսել է զբաղվել Վլադիկավկազի «Պատանեկություն» դպրոցում, առաջին մարզիչը Վալերի Սեմյոնովն էր։ Երկու տարի անց մեկնել է Բեսլան, ՖԱՅՈՒՐ մասնավոր դպրոց, ապա տասնչորս-տասնհինգ տարեկանում տեղափոխվել է Բրազիլական ֆուտբոլի դպրոցի Կաբարդինկայի մասնաճյուղ, որտեղ անց է կացրել ութ ամիս, սակայն ընտանեկան հանգամանքների պատճառով վերադարձել է ՖԱՅՈՒՐ, որտեղ ելույթներից կես տարի առաջ աճուկի ուժեղ վնասվածք է ստացել, ինչի պատճառով կորցրել է մեկ տարի և երկու ամիս։ Բացի այդ, տասնվեց տարեկանում մասնակցել է «Անդերլեխտ» ֆուտբոլային ակումբի դպրոցի դիտումներին։
«Բեսլան-ՖԱՅՈՒՐ» ակումբի կազմում նորամուտը նշել է երկրորդ դիվիզիոնում` 2011/12 մրցաշրջանում անցկացնելով 16 հանդիպում։ 2012/13 մրցաշրջանում «Ալանիա-Դ» ակումբի կազմում անցկացրել է 9 հանդիպում և խփել է 2 գոլ։ 2013-2015 թվականներին հանդես է եկել Հայաստանի «Փյունիկում» և «Բանանցում», դարձել Հայաստանի չեմպիոն և  Հայաստանի ֆուտբոլի գավաթակիր, ընդգրկվել է Հայաստանի մինչև 21 տարեկանների հավաքականում։ Ռուսաստան վերադառնալուց հետո հանդես է եկել «Կուբանսկայա Կորոնա» (Շևչենկո) եւ Պավլովսկի «Կուբան Հոլդինգ» սիրողական թիմերի կազմում։ 2018 թվականին 10 հանդիպում է անցկացրել հայկական «Արցախի» կազմում։ 2019 թվականից հանդես է գալիս ակումբի երկրպագուների և նախկին խաղացողների կողմից վերստեղծած Կրասնոդարի «Կուբանի» կազմում։


== Տիտղոսներ ==
 Հայաստանի չեմպիոն (1) ։ 2014/2015
 Հայաստանի գավաթի գավաթակիր (3) ։ 2012/2013, 2013/2014, 2015/2016


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը ReadFootball.com կայքում
Ստեփան Մեսչյան

Ստեփան Ռուբենի Մեսչյան (հոկտեմբերի 9, 1922, Ախալցխա), հայ խորհրդային մեխանիկ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1965), պրոֆեսոր (1969)։ ԽՄԿԿ անդամ 1946 թվականից։
Ավարտել է Թբիլիսիի Լենինի անվան երկաթուղային տրանսպորտի ինժեներների ինստիտուտը (1944)։ Մասնակցել է Գյումուշի ՀԷԿ-ի շինարարությանը (1946-1953)։ 1953 թվականից գիտական աշխատակից ՀԽՍՀ ԳԱ շինանյութերի և կառուցվածքների, մաթեմատիկայի և մեխանիկայի, մեխանիկայի ինստիտուտներում։ 1968 թվականից Երևանի համալսարանի ընդհանուր և կիրառական երկրաբանության ամբիոնի պրոֆեսոր։ Աշխատությունները վերաբերում են կավային բնահողերի ռեոլոգիայի՝ սողքի, լարումների ռելաքսացիայի և տևական ամրության հարցերին։ Մեսչյանը կավային բնահողերի փորձառական ռեոլոգիայի հիմնադիրներից է։ Ընտրվել է «Բնահողերի մեխանիկայի և հիմքաշինության» (1964), «Ինժեներ երկրաբանների» (1977) միջազգային գիտական կազմակերպությունների անդամ։


== Երկեր ==
Նյութերի սողքը։ Երևան։ Հայպետհրատ, 1963։
Բնահողերի մեխանիկայի լաբորատոր աշխատանքներ։ Երևան։ Լույս, 1971։
Գետնահողերի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները։ Երևան։ Հայաստան, 1985։


== Ծանոթագրություններ ==
Goodboys

Goodboys-ը բրիտանական պրոդյուսերների տրիո է, որ անդամներն են ընկերներ Ջոսուա Գրիմետը, Յոհան Շորը և Էթան Շորը։ Նրանք հայտնի են իրենց "Piece of Your Heart" երգով, որի ստեղծման մեջ մասնակցել է նաև իտալական պրոդյուսերական տրիո Meduza-ն։


== Սինգլեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լեոնիդ Ռամզին

Լեոնիդ Կոնստանտինովիչ Ռամզին (ռուս.՝ Леонид Константинович Рамзин, հոկտեմբերի 14 (26), 1887, Սոսնովկա (քաղաքատիպ ավան, Սոսնովսկի շրջան), Morshansky Uyezd, Տամբովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 28, 1948(1948-06-28), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ջերմատեխնիկայի բնագավառի սովետական գիտնական։ Ավարտել է Մոսկվայի բարձրագույն տեխ․ ուսումնարանը (1914)։ 1920 թվականից նույն ուսումնարանի, 1944 թվականից՝ Մոսկվայի էներգետիկական ինստ-ի պրոֆեսոր։ Եղել է Համամիութենական ջերմատեխ․ ինստ-ի կազմակերպիչներից և առաջին տնօրենը (1921-1930)։ Հիմնական աշխատությունները նվիրված են կաթսայաշինության պրոբլեմներին, կաթսայական տեղակայանքների հաշվարկներին, հնոցներում ճառագայթման տեսությանը, վառելիքի հետազոտմանը են։ Ռամզինը ստեղծել է արդյունաբերական ուղղահոսկաթսայի կոնստրուկցիան (հայտնի է «Ռամզինիի կաթսան» անումով)։ Մասնակցել է ԳՈԷԼՌՌ-ի պլանի մշակմանը։ Արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի (1943)։ Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==