armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սահակ Տրոյան

Սահակ Անդրեյի Տրոյան (օգոստոսի 19, 1949(1949-08-19), Վլադիվոստոկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ լուսանկարիչ, ֆոտոթղթակից։


== Կենսագրություն ==
Սահակ Տրոյանը ծնվել է 1949 թվականի օգոստոսի 19-ին, Վլադիվոստոկում։ 1962 թվականին Տրոյանների ընտանիքը հաստատվել է Երևանում։ Լուսանկարչության առաջին դասերն առել է հորից։ 1972 թվականին ավարտելով զինվորական ծառայությունը՝ աշխատել է Պատանի տեխնիկների կայանի ֆոտո խմբակի ղեկավար։ 1977 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի էլեկտրոնային հաշվիչ մեքենաների ֆակուլտետը։ Մասնագիտությամբ աշխատելուն զուգահեռ, զբաղվել է լուսանկարչությամբ, տպագրվել է մամուլում։ 1984 թվականին եղել է «Изобретатель и рационализатор» ամսագրի ֆոտոթղթակից։ Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի կուլտուրայի ֆակուլտետի դոցենտ է, լուսանկարչություն է դասավանդում նաև Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում։ Հայկական նորաձևությունների տանը եղել է գովազդի լուսանկարիչ։


== Անդամակցություն ==
Մշակույթի նախարարության նախագծած երիտասարդական ֆոտոցուցահանդեսների ժյուրիի անդամ, 2007
Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամ, 1997


== Ցուցահանդեսներ ==
«Կովկասը իմ տունը» արվեստների փառատոն, Վրաստան, ք. Բաթումի, առաջին տեղ, լուսանկարչություն, 2007 թ.
Անհատական ցուցահանդես «Հայ Արտ» կենտրոնում, 2008 թ.
Հայ գեղարվեստական լուսանկարների ցուցահանդես, 2009 թ.
Լուսանկարների ցուցահանդես Թեքեյան կենտրոն, 2009 թ.
"Негасимое пламя՚" նախաբան լուսանկար, 2010 թ.


== Գրականություն ==
Քոչար, Վահան։ Հայ լուսանկարիչներ, հեղինակային հրատարակություն, 2007, էջ 255։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեծ Կաչպոմոլյոլ

Մեծ Կաչպոմոլյոլ (ռուս.՝ Большая Качпомолъёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոժվա գետի աջ ափին՝ 150 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա։ Գետի ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000063870
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006387
Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սիվվոժ (Լոպյուի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սիվվոժ (այլ կիրառումներ)Սիվվոժ (ռուս.՝ Сыввож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լոպյու գետի ձախ ափին՝ 58 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 22 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000016972
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001697
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
(6796) Սանդսվալ

(6796) Սանդսվալ (անգլ.՝ Sundsvall), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի մարտի 21-ին UESAC ծրագրի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,738957 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5731 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9048 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1655,68 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,217433 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,03° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6796) Սանդսվալ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իլյա Կոչերգին

Իլյա Նիկոլաևիչ Կոչերգին (ռուս.՝ Илья Николаевич Кочергин, 1970, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս գրող, արձակագիր։ «Знамя», «Новый мир», «Октябрь» ամսագրերի մրցանակների դափնեկիր, ինչպես նաև գրականության և արվեստի բնագավառում «Եվրիկա» և Մոսկվայի Կառավարության  մրցանակների դափնեկիր, Իվան Պետրովիչ Բելկինի անվան մրցանակի եզրափակչի մասնակից, Ազգային բեսթսելեր մրցանակի հավակնորդ (2009):


== Կենսագրություն ==
Իլյա Կոչերգինը ծնվել է 1970 թվականին, Մոսկվա քաղաքում։ Դպրոցում ուսումն ավարտելուց հետո ընդունվել է Մոսկվայի քիմիական տեխնոլոգիայի ինստիտուտ, ապա տեղափոխվել Ասիայի և Աֆրիկայի երկրների ինստիտուտ, բայց առանց ուսումն ավարտելու, լքել է մայրաքաղաքը և մեկնել Սիբիր։ Մի քանի տարի՝ 1990-1997 թվականներին, կատարել է տարբեր աշխատանքներ, եղել է անտառապահ Բարգուզինսկի արգելոցում, Բայկալ լճի ափին` որպես հրշեջ-պահակ, Կամչատկայի երկրաբանական արշավախմբում` բանվոր, Ալթայի արգելոցում` անտառապահ։  
Վերադառնալով Մոսկվա՝ աշխատել է որպես դռնապան, գրադարանավար, շուկայում վաճառող, չինացու օգնական, փոստատար։ Այնուհետև աշխատանքի է ընդունվել հրատարակչությունում որպես խմբագիր, կազմել Ռուսաստանում ճանապարհորդելու ուղեցույցներ, շատ է ճանապարհորդել և նկարել։ Սկսել է հեռակա սովորել և 2003 թվականին հաջողությամբ ավարտել է ուսումը Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտում։ (Ալեքսանդր Ռեկեմչուկի դասընթաց)։
2000 թվականին Կոչերգինի  առաջին արձակ ստեղծագործությունը հրապարակվել է «Новый мир» ամսագրում։ Բազմաթիվ պատմվածքների և վիպակների հեղինակ է, որոնց  իրադարձությունները տեղի են ունենում Ալթայում, Ռուսաստանի հյուսիսում և Մոսկվայում։ Նրա գրական աշխատանքները տպագրվել են «Октябрь», «Знамя», «Дружба народов», «Новый мир», «Континент», «Урал» և այլ հրատարակություններում։
Կոչերգինի «Չինացու օգնականը» գիրքը, որը լույս է տեսել 2003 թվականին Մոսկվայում, արժանացել է բազմաթիվ գրական մրցանակների, իսկ «Ես՝ քո թոռը» գիրքը 2009 թվականին ընդգրկվել է հեղինակավոր «Ազգային բեսթսելեր» գրական մրցանակի կարճ ցուցակում։ Երկու գրքերն էլ թարգմանվել են ֆրանսերեն և հրատարակվել Ֆրանսիայում։
Կոչերգինը որոշել է մեկնել ծայրագավառ և բնակվել գյուղում։ Բնակվում է Ռյազանի մարզի Սապոժկովսկի շրջանի Կրիվել գյուղում։
Ամուսնացած է, առաջին ամուսնությունից ունի որդի և դուստր։


== Մատենագիտություն ==
Գրքեր

Илья Кочергин ―  «Помощник китайца» (2003),
Илья Кочергин ―  «Я, внук твой» (2009),
Илья Кочергин ―  «Точка сборки» (2018),
Илья Кочергин ―  «Ich Любэ Dich» (2018).


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
«Չինացու օգնականը» գրքի համար «Знамя» ամսագրի մրցանակի դափնեկիր,
«Новый мир» ամսագրի մրցանակի դափնեկիր,
«Октябрь» ամսագրի մրցանակի դափնեկիր,
«Эврика» մրցանակի դափնեկիր,
Գրականության և արվեստի բնագավառում Մոսկվայի կառավարության մրցանակի դափնեկիր,
Իվան Պետրովիչ Բելկինի անվան մրցանակի եզրափակչի մասնակից,
«Ազգային բեսթսելեր» մրցանակի հավակնորդ (2009)` «Ես՝ քո թոռը» գրքի համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Илья Кочергин, писатель
Журнал "Знамя", Илья Кочергин
Рецензия на "Я, внук твой" Archived 2020-08-01 at the Wayback Machine.
Захар Прилепин. Интервью с И. Кочергиным
"Робинзониада" писателя Кочергина
Կովկասյան էթնիկ փոքրամասնությունները Թուրքիայում

Կովկասյան էթնիկ փոքրամասնությունները, Թուրքիայում բնակվող ազգեր, որոնց նախահայրենիքը գտնվում է Կովկասի տարածքում։ Թուրքիայում բնակվում են կովկասյան հետևյալ ազգությունները՝

Ադրբեջանցիներ՝ թյուրքական ծագմամբ ժողովուրդ, որոնք հիմնականում բնակվում են Թուրքիայի արևելյան հատվածում, Կարսի մարզում։ Մեծամասնությունը շիա իսլամի հետևորդներ են։ Ադրբեջանի անկախացումից հետո Թուրքիայի ադրբեջանցիների մեծ մասը վերադարձել է Ադրբեջան։
Հայեր՝ Թուրքիայում պաշտոնապես ճանաչված երեք էթնիկ փոքրամասնություններից մեկը (մյուս երկուսը հույները և հրեաներն են)։ Հիմնականում բնակվում են Ստամբուլի, Իզմիրի, Դիարբեքիրի, Սիվասի, Վանի, Կարսի, Արդվինի, Արդահանի, Մերսինի մարզերում։
Վրացիներ՝ հիմնականում բնակվում են Թուրքիայի հյուսիսարևելյան մասում՝ Փոքր Կովկասի լեռներում։ Էթնիկ վրացիների մեծ մասը Վրաստանի անկախացումից հետո, տեղափոխվել է Վրաստան։
Մուհաջիրներ
Չերքեզներ (ինչպես նաև աբխազներ, աբազներ և ուբուխներ) բնակեցվել են Օսմանյան կայսրության տարածքում 19-րդ դարում հիմնականում Կովկասյան պատերազմից հետո։ Ուբուխները, ովքեր ստիպողաբար տեղահանվել են ռուսական զորքերի կողմից Թուրքիա, կորցրել են ազգային ինքնորոշումը և ձուլվել կամ թուրք կամ էլ չերքեզ ազգին։ Թուրքիայի չերքեզ բնակչությունը հիմնականում բնակվում է համայնքներով՝ Թուրքիայի Հաթայի, Սամսունի, Դյուզջեի մարզերում և Չանաքքալե քաղաքում։
Օսեթները Թուրքիայում բնակվում են Կարսի և Յոզգաթի մարզներում։
Չեչենները բնակվում են հիմնականում Մարաշ, Կարս, Սեբաստիա, Ստամբուլ քաղաքներում, ինչպես նաև Մարդինի մարզում։
Դաղստանական սփյուռքը (հիմնականում ավարներ, լեզգիներ և կումիկներ) բնակվում են Թոքաթի, Բալըքեսիրի և Յալովայի մարզում։
Կարաչայները և բալկարցիները բնակվում են Քոնյայի մարզում։
Լազերը հիմնականում բնակվում են Թուրքիայի հյուսիսային և հյուսիսարևելյան հատվածներում՝ նախկին Լազիստան սանջաքում, ներկայումս Արդվինի մարզում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ethnic Groups in the Republic of Turkey, Peter Alford Andrews, Wiesbaden, 1989 ISBN 3-89500-297-6
Տիպ 97 (հակատանկային հրացան)

Տիպ 97, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակների ճապոնական հակատանկային հրացան, որը մշակվել է ավիացիոն թնդանոթի հիման վրա։ Նշումը կապված է սպառազինության ընդունման տարվա հետ՝ 1937 (2597՝ ավանդական ճապոնական օրացույցով)։


== Նկարագրություն ==
«Տիպ 97»-ն օգտագործում է գազային ավտոմատիկա երկու գազային մխոցներով։ Փողը փակվում է ուղղահայաց հարթության վրա շարժվող սեպով։ Կրակոցներն իրականացվում են բաց փակաղակից։ Հնարավոր է կրակել կրակահերթերով։ Յոթ փամփուշտների փամփշտատուփը միացել է վերևից։ Ինչպես մի շարք այլ հակատանկային հրացանների դեպքում (օրինակ՝ անգլիական Boys կամ գերմանական PzB-38), օգտագործվում է յուրօրինակ հրետասայլային սխեմա, երբ փողը փողային շրջանակի հետ կրակոցից հետո շարժվում է ետ զենքի մնացած կորպուսի համեմատ։ Ընդ որում՝ սեղմվում է զսպանակային թափարգելը, ինչի շնորհիվ հետդարձը նվազում է մոտ 60 տոկոսով։ Սակայն դա դեռ բավարար չէ. հրաձիգների շրջանում հաճախ են եղել անրակի կոտրվածքի դեպքերը։
Զեքի զգալի զանգվածի պատճառով, որը կազմել է 68 կգ ամբողջական մարտական լրակազմի ու  զրահավահանի հետ, նրա տեղափոխման համար օգտագործվել են հատուկ շարժական բռնակներ, որոնք թույլ են տվել «Տիպ 97» զենքը տեղափոխել երեքով կամ չորսով՝ բռնելով պատգարակի նման։
«Տիպ 97» հրացանից ուղիղ անկյան տակ կրակած զրահատանկային գնդակը ծակում է 30 մմ հաստությամբ զրահը 250 մ հեռավորության վրա (այլ տվյալներով՝ միայն 100 մ հեռավորության վրա)։ Դա ճապոնացի զինվորներին թույլ է տվել բավականին արդյունավետ կերպով խոցել ԽՍՀՄ-ի և ԱՄՆ-ի թեթև զինտեխնիկան, սակայն անբավարար էր միջին տանկերի ոչնչացման համար, օրինակ՝ M4 Sherman։ Կենդանի ուժի դեմ պայքարելու համար օգտագործվել է բեկորային-ֆուգասային զինամթերք։
Հրաձգությունն իրականացվում է ըստ բարձրության կարգավորվող նեցուկների և հենարանների օգնությամբ (կոթի տակ տեղադրված)։ Կոթն ունեցել է ռետինե հարվածամեղմիչ, ուսակալ և կողերես։
Բացի այդ, զենքի վրա կարող են տեղակայվել զրահավահան և թեթև անվավոր հրետասայլ (այս դեպքում համակարգի ընդհանուր քաշը կազմել է 68 կգ) և օպտիկական նշանոց։
1942 թվականի մայիս-օգոստոսին՝ Սողոմոնի կղզիներում մարտական գործողությունների ընթացքում «Տիպ 97» հակատանկային հրացանները Ճապոնական բանակային ստորաբաժանումների կողմից կիրառվել են որպես հակադեսանտային միջոց, դրանցող կրակել են ափին դեսանտներ մոտեցնող կատերների վրա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Type 97-ի նկարագրությունը world.guns.ru կայքում
Բլիզնյուկի

Բլիզնյուկի (ուկրաիներեն՝ Близнюки), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1957 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բլիզնյուկի քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 4 939 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,8 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1299,74 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Մ.թ.ա. 413


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Վորոշիլովսկի շրջան (Դոնի Ռոստով)

Վորոշիլովսկի շրջան (ռուս.՝ Ворошиловский район), վարչատարածքային միավոր, Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքի 8 շրջաններից մեկը։ Կազմավորվել է ՌՍՖՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության 1985 թվականի օգոստոսի 28-ի հրամանագրով։


== Պատմություն ==
Վորոշիլսկի շրջանի տարածքում են եղել քաղաքի Օկտյաբրսկի, Պրոլետարսկի և Պերվոմայսկի շրջանները։ Նոր սահմաններն են՝ հարավից Նանսենի փողոցը, արևմուտքից՝ Պոգոդին փողոցը և Օկտյաբրսկի շրջանի հետ հին սահմանը, հյուսիսից՝ «Ակսայսկի» սովխոզի մոտակայքը, Ռոստովի ծովի ամբարտակը և Տեմերիցկի ջրանցքը։
Վորոշիլովսկի շրջանի հողերի մեծամասնությունը «որպես ժառանգություն» հասել է Օկտյաբրսկի շրջանից։ Դրանք են՝ ամենախոշոր արդյունաբերական ձեռնարկությունները, բնակչության հիմնական մասը, որն այն ժամանակ հաշվարկվել է մոտ 120 հազար մարդ։
Պերվոմայսկի շրջանից անցել են մի քանի հաստատություններ, այդ թվում՝ Լենինի հրապարակի № 3 փորձարարական դպրոցը։ Հյուսիսային բնակելի զանգվածի ինտենսիվ կառուցապատումը տեղի է ունեցել մոտավորապես 1970-ական թվականներին, սակայն այդ տարածքների բուռն շինարարական վերելքը սկսվել է 1980-ական թվականներին, երբ ակտիվորեն սկսել են կառուցել ոչ միայն կացարաններ, այլև ճանապարհներ, հիվանդանոցներ, դպրոցներ, մանկապարտեզներ։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
Այսօր Վորոշիլովի շրջանը կազմում է Ռոստովի բնակչության գրեթե հինգերորդ և տարածքի 38 կմ2, որտեղ արդեն կառուցվել է 4 մլն մ2 կացարան։
Այսօրվա դրությամբ շրջանում կա 625 փոքր ձեռնարկություն, զարգանում է փոքր ձեռնարկատիրության համակարգը։ Բացի այդ, այստեղ գտնվում են տարբեր ոլորտների 80 խոշոր և միջին ձեռնարկությունների։ Եվ չնայած շուկայական դժվար պայմաններին՝ նրանցից շատերը շարունակում են հովանավորչության հին ավանդույթները։


== Մշակույթ ==
Վորոշիլովի շրջանում կան 3 ռազմարդյունաբերական համալիր ձեռնարկություններ, 4 մարզադպրոց, քաղաքի միակ մանկական արվեստի դպրոցն ու տարածաշրջանային նշանակության երկու հուշարձաններ՝ Սուրբ Խաչ եկեղեցին։ 2001 թվականին բացվել է Գագարինի անվան տեղեկատվական-գրադարանային կենտրոնը։
Շրջանում կան 43 նախադպրոցական և միջին ուսումնական հաստատություններ, գործում են ավելի քան 500 խմբակներ և բաժիններ, որտեղ «վորոշիլովցիների» երիտասարդ սերունդը կարող է ցանկացած ճաշակի համար զբաղմունք և հոբբի գտնել։
10 հազար ուսանողներ սովորում են շրջանի վեց բուհերում, որոնց թվում են օրինակ՝ Նեդելինի անվան Ռոստովի հրթիռային զորքերի ռազմական ինստիտուտը, Կառավարման ինստիտուտը, Բիզնեսի և իրավունքի կառավարման ինստիտուտը, Դոնի իրավաբանական ինստիտուտը։
Շրջանի մի քանի միկրոշրջաններ հյուսիսային մասում ձևավորել են Հյուսիսային բնակելի զանգվածը։ Պատմականորեն այդպիսի աճի պատճառը Հյուսիսային շուկան էր։ Շրջանի կենտրոնը Կոմարովա բուլվարն է, որտեղ գտնվում են վարչությունը, Բարեկամության այգին, Աստվածամոր Կազանի սրբապատկերի պատվին կառուցված տաճարը, «աֆղան» զինվորների հուշահամալիրը, առևտրի խոշոր կենտրոններն ու մարզական կենտրոնները, կենցաղի տունը և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ворошиловский район Ростова-на-Дону
Ուգլերոդովսկի

Ուգլերոդովսկի (ռուս.՝ Углеродовский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանում։ Ուգլերոդովսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Գուկովո քաղաքից գտնվում է 10 կմ հեռավորության վրա։
2010 թ. տվյալներով բնակչությունը կազմում է 2 755 մարդ։
Նախախեթեր

Նախախեթեր, Կենտրոնական Անատոլիան (Կապադովկիան), Հալիս գետի (այժմ Կըզըլ-Իրմակ) աղեղի շրջանով, մ.թ.ա III հազարամյակում բնակեցրել էին այսպես կոչված նախախեթերը կամ խաթերը(չշփոթել խեթերի հետ, որոնք խոսել են միանգամայն այլ լեզվով)։ Նրանց լեզուն մեզ հայտնի է դարձել խեթական թագավորության արխիվներում(գտնված Բողասքյոյ քաղաքատեղիում) գրի առնված կրոնական ծիսական հատվածներից։ Մինչև այժմ չի հաջողվելվերականգնել նախախեթերի հնչյունաբանությունը ուստի անհնար է դառնում հավաստիորեն լուծել, թե այդ լեզուն որ լեզվաընտանիքին է պատկանում, քանի որ հնարավոր չէ օրինաչափ հնչունական զուգադրումներ սահմանել նախախեթերի և որևէ այլ լեզվի միջև։ Մ.թ.ա II հազարամյակի սկզբներին նախախեթերը արդեն հիմնականում ձուլվել էին խեթերին։


== Աղբյուրներ ==
Հայ ժողովրդի պատմություն
Չեպցի

Չեպցի (ուկրաիներեն՝ Чепці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չեպցի գյուղում բնակվում էր 24 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,365 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 65,75 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կարպյոնկա

Կարպյոնկա (ռուս.՝ Карпёнка), գյուղ Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Կրասնոկուտսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 690 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շառլ Ազնավուրի հրապարակ (այլ կիրառումներ)

Շառլ Ազնավուրի հրապարակ անունը կարող է վերաբերել հետևյալին.

Շառլ Ազնավուրի հրապարակ (Երևան)
Շառլ Ազնավուրի հրապարակ (Գյումրի)
Աբլաշաբ Սյունեցի

Աբլաշաբ Սյունեցի (10-րդ դար), Սյունիքի Խոտանան գյուղի տեր։ 943 թվականին Աբլաշաբի որդիներից Հաբանդի իշխան ու Շնհերի տեր Փիլիպպե Դ Սյունին գնել է Աղվերծ գյուղը և նվիրել Տաթևի վանքին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Հայոց անձնանունների բառարան», Հրաչյա Աճառյան, Երևան, 1942, Հատոր 1, Ցուցակ 1, Էջ 19-20․
«Ստեփաննոսի Սիւնեաց եպիսկոպոսի Պատմութիւն տանն Սիսական», Մկրտիչ Էմին, Մոսկվա, 1861, Գլուխ ծ, Էջ 196.
(3445) Պինսոն

(3445) Պինսոն (անգլ.՝ Pinson), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի մարտի 16-ին Էվան Բարրի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,69095 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3569 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,025 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1612,34 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,223278 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,27° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3445) Պինսոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բոյանի

Բոյանի (ուկրաիներեն՝ Бояни), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Նովոսելիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բոյանի գյուղում բնակվում էր 4 425 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Չիկապա

Չիկապա (ֆր.՝ Tshikapa), քաղաք Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության Կասայ նահանգում։
Քաղաքը տեղակայված է անգոլական սահմանից դեպի հյուսիս 40 մղոն հեռավորության վրա և 120 մղոն դեպի արմուտք Կանանագայից և Չիկապա ու Կասաի գետերի խառնարանից։ Քաղաքը ծովի մակարդակից բարձր է 485 մ։ Կասայով Չիկապա է տանում 1 կամուրջ։
Ըստ 1984 թվականի մարդահարի՝ Չիկապայի բնակչությունը 116016 մարդ է, իսկ ըստ 2012 թվականի մարդահամարի՝ 587548 մարդ։
20-րդ դարի իր հիմնադրման սկզբից Չիկապան եղել է արդյունահանվող ադամանդի կենտրոնը։ Քաղաքը հիմնադրվել է 1900-ականների սկզբին ամերիկա-բելգիական Forminere կոնսորցիումի կողմից մոտակայքում ադամանդի հայտնաբերումից հետո ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2012 թվականի մարդահամարի արդյունքների 1984  թվականի հետ համեմատած բնակչության թվաքանակի աճը կազմել է 6,08 %։


== Վարչատարածքային բաժանում ==
2018 թվականին կայացած ընտրությունների արդյուքում Չիկապան ստացավ գավառական քաղաքի կարգավիճակ։ Այն բաժանվում է 5 քաղաքային համայնքների, ահա և դրանք՝

1-ին Դիդումբա
2-րդ Դիդումբա
Կանզալա
Մաբոնդո
Մբումբա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Map from Texas University library indicating Tshikapa’s location
Հեքիաթ ձկնորսի և ձկան մասին

Հեքիաթ ձկնիկի և ձկնորսի մասին (ռուս.՝ «Сказка о рыбаке и рыбке»), հեքիաթ, որը գրել է Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինը, 1883 թվականի հոկտեմբերի 2 (14)-ին։ Առաջին անգամ տպագրվել է 1835 թվականին «Գրադարան ընթերցանության համար» ամսագրում։ Ձեռագրի վրա կա «18 սերբական երգ» նշումը։ Այդ նշանը ցույց է տալիս, որ Պուշկինը պատրաստվում էր այն ներառել «Արևմտյան սլավոնացինների երգերը» ժողովածուի մեջ։ Այս հավաքածուն միմյանց է մոտեցնում հեքիաթի և բանաստեղծության չափսերը։


== Սյուժե ==
Ծերուկը և իր կինը բնակվում էին ծովի ափին։ Ծերուկը օրվա ապրուստը հոգում է ձուկ բռնելով, և մի անգամ ծերուկի ցանցն ընկնում է մի ոսկե ձկնիկ, որը կարողանում էր խոսել մարդկային լեզվով։ Ձկնիկը խնդրում է բաց թողնել իրեն, ծերուկը բաց է թողում նրան առանց որևէ բան ուզելու։ Վերադառնալով տուն` նա պատմում է եղածը կնոջը։ Կինը նախատում է ամուսնուն և ստիպում վերադառնալ ծով, կանչել ձկանը և թեկուզ մի տաշտակ ուզել։ Նա վերադառնում է ծով և կանչում ձկանը, իսկ ձուկն իր հերթին ասում է, որ կկատարի ծերունու խնդրանքը` ասելով. «Մի՛ տխրիր, հանգիստ գնա տուն»։ Նա վերադառնում է և կնոջ ձեռքին մի նոր տաշտակ տեսնում։ Սակայն պառավի ախորժակը միայն աճում էր։ Նա ստիպում է ևս մեկ անգամ վերադառնալ ծով և կանչել ձկանը` իր համար պահանջելով նորանոր պարգևներ։ Ծովը, որին մոտենում էր ծերուկը, ամեն անգամ փոխվում է` հանգստից դեպի ավելի անհանգիստ, իսկ ամենավերջում`ալեկոծ։ Որոշակի ժամանակ հետո պառավը զզվանք է արտահայտում ծերունու նկատմամբ, որն էլ դառնում է նրա հաջողությունների աղբյուրը և պահանջում է, որ ոսկե ձկնիկն իրեն դարձնի ծովերի տիրուհի և ոսկե ձկնիկն էլ պիտի ծառայեր նրան։ 


== Կերպարներ ==
Ոսկե ձկնիկ
Ձկնորս
Պառավ


== Սյուժեի աղբյուրներ ==
Ըստ լայն տարածված տարբերակի` հեքիաթի սյուժեն հիմնված է Գրիմ եղբայրների «Ձկնորսի և նրա կնոջ մասին» (գերմ.՝ Vom Fischer und seiner Frau) հեքիաթի վրա, որի հետ ընդհանուր սյուժետային գիծ ունի, ինչպես նաև, ընդհանրություններ ունի ռուսական ժողովրդական «Ժլատ պառավը» հեքիաթի հետ (որտեղ ոսկե ձկնիկի փոխարեն կախարդական ծառն է)։
Գրիմ եղբայրնների հեքիաթի վերջում պառավն ուզում է դառնալ Հռոմի պապ։


== Թատերաերաժշտական բեմադրություններ և էկրանավորում ==
1937 թվականին «Մոսֆիլմ» ստուդիայում նկարահանվել է գունավոր տիկնիկային մուլտֆիլմ «Հեքիաթ ձկնորսի և ձկնիկի մասին»։ Սցենարի հեղինակը և բեմադրիչը Ալեքսանդր Պտուշկոն է։
1950 թվականին «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում Միխայիլ Վոլպինի սցենարով թողարկվում է «Հեքիաթ ձկնորսի և ձկնիկի մասին» մուլտիպլիկացիոն
ֆիլմը։ Բեմադրող ռեժիսորը Միխայիլ Ցեխանովսկին էր, կոմպոզիտորը` Յուրի Լեվիտինը։
1997 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի դրամատիկական թատրոնում բեմադրվում է երաժշտական ներկայացում` ըստ հեքիաթի մոտիվների։
2002 թվականին «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիան թողարկում է «Ձկնորսի և ձկան մասին» մուլտիպլիկացիոն ֆիլմը։


== Տես նաև ==
Ոսկե ձկնիկ
Ձկնորսի և նրա կնոջ մասին


== Ծանոթագրություններ ==
Մծարա

Մծարա (աբխազ.` Мҵара, վրաց.` მწარა), գյուղ Աբխազիայի Գուդաութայի շրջանում, Գուդաութայից 17 կմ հյուսիս-արևելք, նախալեռնային գոտում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 270 մ բարձրության վրա։


== Ընդհանուր տեղեկություն ==
Մծարա գյուղը հանդիսանում է Մծարայի գյուղական խորհրդի կենտրոնը, որը միավորում է թվով 6 գյուղակ։ Այդ գյուղերը, որոնք մոտ են Բզիբի լեռնաշղթային, ավանդաբար ունեն Վերին Մծարա, իսկ հարթավայրային գյուղերը` Ներքին Մծարա անվանումները։


== Բնակչությունը ==
1959 թվականի տվյալներով, գյուղում բնակվում էր 447 մարդ (այդ թվում, Ներքին Մծարայում` 348 մարդ, իսկ Վերին Մծարայում` 99 մարդ), հիմնականում հայեր, իսկ Մծարայի գյուղական խորհրդի տարածքում` 1273 մարդ, կրկին հիմնականում հայեր։ 1989 թվականի տվյալներով Մծարայի գյուղական խորհրդի տարածքում ապրում էր 793 մարդ, բուն Մծարայում` 398 մարդ (Ներքին Մծարայում` 254 մարդ, Վերին Մծարայում` 144 մարդ), հիմնականում հայեր և աբխազներ։
2011 թվականին Մծարայի գյուղական խորհրդի տարածքում ապրում էր 383 մարդ, որից 337 (88,0%) - հայեր, 29 (7,6%) - աբխազներ, 15 (3,9%) - ռուսներ, 2 (0,5%) - հույներ։

1881 թվականից ի վեր, երբ Սամսունից եկած հայերի կողմից հիմնադրվել էր Մծարան, այն դարձել էր Աբխազիայի առաջին հայկական կանոնավոր գյուղը։ 1879 թվականի հոկտեմբերին եկել էր համշենահայերի 20 ընտանիք, իսկ մեկ տարի անց ևս 117 մարդ։ 2004 թվականին, Աբխազիայում նշվել է հայկական Մծարա գյուղի 125-ամյակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Շլիֆենի նախագիծ

Շլիֆենի նախագիծ, Գերմանական կայսրության ռազմական ղեկավարության մշակած մարտավարական նախագիծ, որն անվանվել է գերմանական Գլխավոր շտաբի պետ, գեներալ  Ալֆրեդ ֆոն Շլիֆենի անունով, ում հրամանատարության ներքո 1905 թվականին այն մշակվել է։ Ընդհանուր առմամբ Շլիֆենի նախագիծն իրենից ներկայացնում է Շլիֆենի կողմից գրված և 1905 թվականի դեկտեմբեր ամսով թվագրված Ֆրանսիայի հետ պատերազմի հուշագիր։
Իր զբաղեցրած պաշտոնից Ֆոն Շլիֆենի հեռանալուց հետո նախագիծն արդիականացվեց, որի աշխատանքներին մասնակցեց գեներալ Հելմուտ ֆոն Մոլտեն։


== Շլիֆենի նախագծի նպատակը ==
Դեռևս Բիսմարկի ժամանակներից երկու ռազմաճակատով՝ Ֆրանսիայի և Ռուսաստանի  դեմ պատերազմ վարելը համարվում էր ոչ միայն անհնարին, այլև ընկալվում էր որպես ռազմական ինքնասպանություն Պրուսիայի համար, որը միավորում էր գերմանական պետությունները։
Այնուամենայնիվ, 1879 թվականից պրուսիական Գլխավոր շտաբը սկսեց մշակել նախագիծ, որը հնարավորություն կտար Երկակի միությանը հաջողությամբ պատերազմել երկու ռազմաճակատով։ Վերամշակված նախագծի առաջին հրատարակությունը պատրաստ էր արդեն 1905 թվականին։
Նախագծի արդիականացված տարբերակն ենթադրում էր Ֆրանսիայի նկատմամբ հաղթանակի հասնել Առաջին համաշխարհային պատերազմի առաջին ամսվա ընթացքում։ Սակայն Անտանտի երկրների մի շարք համատեղ հակաքայլերի, այդ թվում նաև՝ նախօրոք չնախատեսված Ֆրանսիայի հակագրոհները Մառնի ճակատամարտում, «Փախուստ դեպի ծով» գործողության, ինչպես նաև Արևելյան Պրուսիայում ռուսական բանակի առաջխաղացման ժամանակ, խափանեցին Շլիֆենի նախագծի իրականացումը, ինչի հետևանքով երկրներն անցան դիրքային պատերազմի, որը տևեց մի քանի տարի։
Շլիֆենի նախագծի գնահատականները մինչ օրս հանդիսանում են ռազմական և քաղաքացիական պատմաբանների վեճերի առարկա։ Մասնավորապես, Տ.Ցուբերը պնդում է, որ 1914 թվականին գերմանական առաջխաղացումն չի իրականացվել Շլիֆենի կողմից մշակված որևէ նախագծի համապատասխան, որով նա առաջարկում էր իրականացնել երկաթուղային մարտահնարք հանկարծակի հակագրոհներ կատարելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Պյեդիմոնտե Սան Ջերմանո

Պյեդիմոնտե Սան Ջերմանո (իտալերեն՝ Piedimonte San Germano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում՝ Ֆրոզինոնե պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 5108 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 300 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 17 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 03030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0776։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Ամասիոս Թեանոնցին։ Տոնը նշվում է հունվարի 23-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.piedimonte.net/ Archived 2006-08-21 at the Wayback Machine.
Կլաուդիո Բովյու

Կլաուդիո Բովյու (ֆր.՝ Claudio Beauvue; ապրիլի 16, 1988(1988-04-16), Saint-Claude), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, իսպանական «Սելտա» ակումբի հարձակվող, որ վարձավճարով հանդես է գալիս «Լեգանեսում»։


== Կարիերա ==
Բովյուն սկսել է ֆուտբոլ խաղալ «Նանտեսում»։ 2006 թվականին նա տեղափոխվել է «Տուրա» ակումբ, որի կազմում նա 5 տարվա ընթացքում 99 խաղ է անցկացրել և դարձել 17 գոլի հեղինակ։ 2011/12 մրցաշրջանում նրան վարձակալել է «Շորտու» ակումբը, որը կայացավ 2012 թվականին։ Ընդհանուր առմամբ «Շորտու»-ի կազմում Կլաուդիոն 58 խաղ անցկացրեց և դարձավ 16 գոլի հեղինակ։  2013 թվականին նա վարձավճարով տեղափոխվում է «Բաստիա» ակումբ, որի կազմում նա անցկացրել է 15 խաղ և դարձել 1 գոլի հեղինակ։ 
2013 թվականին նա տեղափոխվել է «Գենգամ» ակումբ, որի կազմում անցկացրել է երկու տարի՝ մասնակցելով 72 խաղի և խփելով 22 գոլ։ «Գենգամի» կազմում Բովյուն 2013/14 մրցաշրջանում նվաճել է Ֆրանսիայի գավաթը։  2014 թվականի մրցաշրջանում նա իր դեբյուտն է կատարել Եվրոպական Լիգայի խաղարկությունում` 8 խաղ անցկացնելով Եվրոպական լիգայում և դառնալով 5 գոլի հեղինակ։
2015 թվականի ամռանը Բովյուն 5 մլն եվրոյով տեղափոխվեց «Օլիմպիկ Լիոն» ակումբ։ «Առյուծների» կազմում Կլաուդիոն իր դեբյուտը կատարել է 2015 թվականի օգոստոսի 2-ին` Ֆրանսիայի Սուպերգավաթի խաղարկության՝ «Պարիզ Սեն-Ժերմենի» դեմ խաղում (0:2) և մասնակցել բոլոր 90 րոպեներին։ Օգոստոսի 9-ին Բոուու «Լորիենտ» ակումբի դեմ խաղում (0:0) նա կատարել է իր դեբյուտը «Լիոնի» կազմում։ Այնուամենայնիվ, նա չի կարողացել իր տեղը գրավել ակումբի կազմում, քանի որ կոնֆլիկտ ուներ ղեկավարության ու խաղընկերների, մասնավորապես Ալեքսանդր Լակազետի հետ։
2016 թվականի հունվարի 17-ին Բովյուն 5 միլոն եվրոյի դիմաց տեղափոխվում է իսպանական «Սելտա» ակումբ՝ թիմի հետ կնքելով 5,5 տարվա պայմանագիր։


== Ձեռքբերումներ ==
«Գենգամ»Ֆրանսիայի գավաթի դափնեկիր (1)։ 2013/14


== Ելույթների վիճակագրությունը ==
2016 թվականի հունվարի 16-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրութունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Վատկու

Վատկու (էստ․՝ Vatku), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիհուլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 19 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կատերինովկա (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿատերինովկաԿատերինովկա (ուկրաիներեն՝ Катеринівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կատերինովկա գյուղում բնակվում էր 477 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նավառեսի ամրոց

Նավառեսի ամրոց (իսպ.՝ Castillo de Navarrés), գտնվում է Իսպանիայի Վալենսիայի տարածաշրջանի Նավառես (իսպ.՝ Navarrés) բնակավայրի մոտ՝ բրոնզե դարաշրջանում։ Տեղակայված է բնակավայրին մոտ՝ բլրի գագաթին։


== Պատմություն ==
Իրենից ներկայացնում է մուսուլմանական կառույց, երբ այդ վայրերում իշխում էին իսլամիստները։ Խատիֆայի (իսպ.՝ Xàtiva) շրջափակման ժամանակ Ջայմ 1-ինը (իսպ.՝ Jaime I) 1244 թվականին գրավում է ամրոցը։
Ամրոցի առաջին սեփականատեր է դառնում 1297 թվականին Լաուրիա (իսպ.՝ Lauria) ընտանիքը։ 1367 թվականին սեփականատեր է դառնում Պասկուալ Մազանան (իսպ.՝ Pascual Maçana), իսկ 1387 թվականին ամրոցը գնում է Խուամե Կաստելլան (իսպ.՝ Jaume Castellá): 1448 թվականին որոշվում է Նավառեսի տարածքը մեծացնել, որպեսզի տարածաշրջանը ավելի բնակեցնեն` ստեղծելով “ՆԱՎԱՌԵՍԻ ԲԱՐՈՆՆԵՐ” (իսպ.՝ BARONÍA DE NAVARRÉS), որը շրջակայքի բնակավայրերի հետ դառնում է Տոլսա (իսպ.՝ Tolsá) ընտանիքի սեփականությունը։
Հետագայում՝ 1557 թվականին, Ֆելիպե 2-րդ (իսպ.՝ Felipe II) արքան շնորհում է Դ. Պեդրո Գալցրան դե Բորխային (իսպ.՝ D. Pedro Luís Galcerán de Borja) Նավառեսի Մարքիզի (իսպ.՝ MARQUESADO DE NAVARRÉS) շքանշանը։
1609 թվականին մավրիտանացիները անընդհատ ապստամբություններ էին բարձրացնում, որի պատճառով տարածաշրջանը դառնում է գրեթե անմարդաբնակ։


== Նկարագրություններ ==
Ամրոցը նման է այդ տարածարջանի մնացած ամրոցներին։ Ունի փոքր տեսք, գտնվում է տարածքի վրա իշխող ժայռի գագաթին։ Ներկայումս պահպանվել է ամրոցի մնացորդների փոքր հատվածը, որը իրենից ներկայացնում է պարսպի մի փոքր հատվածի ավերակներ և երկու աշտարակի քառակուսաձև հիմքեր։


== Ծանոթագրություններ ==
http://www.navarres.es/content/el-castillo
Աքուանեգրա Կրեմոնեզե

Աքուանեգրա Կրեմոնեզե (իտալերեն՝ Acquanegra Cremonese), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։
Զբաղեցնում է 9 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 2008 թվականի տվյալներով 1253 մարդ է։ Հեռախոսային կոդը՝ 0163։ Փոստային ինդեքս - 26, 20, հեռախոսային կոդ - 0372։ Խտությունը՝ 136 մարդ/կմ²։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Տվյալներ ==
Հեռախոսահամար - 0372 70003
Էլեկտրոնային փոստ - sindaco@comune.acquanegra.cr.it
Պաշտոնական կայք - http://www.comune.acquanegra.cr.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրություն ազգային ինստիտուտի (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սենտ Մերի շրջան (Լուիզիանա)

Սենտ Մերի շրջան (անգլ.՝ Saint Mary Parish), ԱՄՆ Լուիզիանա նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.585 կմ² է, բնակչությունը՝ 54.650 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ֆրանկլին բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1811 թ.։
Գլոդոսի

Գլոդոսի (ուկրաիներեն՝ Глодоси), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գլոդոսի գյուղում բնակվում էր 2 722 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աննա Յոհանովնա

Աննա Յոհանովնա (Աննա Իվանովնա, հունվարի 28 (փետրվարի 7), 1693, Մոսկվա, Ռուսական թագավորություն - հոկտեմբերի 17 (28), 1740, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս կայսրուհի Ռոմանովների տոհմից։
Պետրոս I-ի եղբոր՝ Իվան V-ի և Պրասկովիա Սալտիկովայի դուստրը։ Ծնվել է Մոսկվայում, մահացել՝ Սանկտ Պետերբուրգում։
1710 թվականին ամուսնացել է Կուռլանդիայի հերցոգ Ֆրիդրիխ Վիլհելմի հետ։ Ամուսնությունից 2.5 ամիս հետո այրիանալով՝ մնում է Կուռլանդիայում։ 1730 թվականին՝ Պետրոս II-ի մահվանից հետո, հրավիրվում է ղեկավարելու Գերագույն գաղտնի խորհուրդը՝ որպես սահմանափակ լիազորություններով միապետ, որը պետք է գործեր հօգուտ արիստոկրատների, սակայն ազնվականների աջակցությամբ, վերականգնում է բացարձակ միապետությունը (աբսոլյուտիզմ)՝ ցրելով Գերագույն գաղտնի խորհուրդը։ Նրա կառավարման ժամանակաշրջանն ավելի ուշ ստացել է «բիրոնովշչինա» անվանումը՝ սիրեցյալի՝ Էռնստ Բիրոնի անունով։
Աննա Յոհանովնայից առաջ գահին եղել է Պետրոս II-ը, հաջորդել է՝ Իվան VI-ը։ Կառավարել է 1730 թվականի փետրվարի 15-ից 1740 թվականի հոկտեմբերի 17-ը։


== Մանկություն ==
Աննա Յոհանովնան ծնվել է 1693 թվականի հունվարի 28-ին Իվան V արքայի և Պրասկովիա Ֆեոդորովնա թագուհու ընտանիքում։ Ռուսական մյուս արքաների երեխաների նման՝ Աննան ևս ծնվել է Կրեմլի Տերեմի պալատում։ Իվան արքայի մահից հետո այրի թագուհին Կրեմլից տեղափոխվեց Իզմայլովո, ուր տեղափոխվեցին նաև թագուհու 3 դուստրերը՝ 5-ամյա Եկատերինան, 3-ամյա Աննան և 2-ամյա Պրասկովիան։
Պրասկովիա Ֆեոդորովնայի՝ Իզմայլովոյում մնալու ժամանակաշրջանում, այն մնում էր Հին Ռուսիայի կղզիներից մեկը, որն անփոփոխ մնաց Պետրոս I-ի կատարած բուռն վերակազմավորումների ժամանակ։
Վաղ հասակից արքայադստրերը սովորում էին այբուբեն, հանրահաշիվ, աշխարհագրություն, պար, ֆրանսերեն և գերմաներեն։ Գերմաներենի ուսուցիչը Յոհան Քրիստիան Դիտրիխ Օստերմանն էր՝ ապագա փոխկանցլեր Անդրեյ Օստերմանի ավագ եղբայրը։ Պարն ու ֆրանսերենը դասավանդում էր ֆրանսիացի Ստեֆան Ռամբուրգը։ 1708 թվականին Պետրոս արքան որոշեց արքայական ընտանիքին տեղափոխել իր նոր մայրաքաղաք՝ Պետերբուրգ։ 1708 թվականի ապրիլի 20-ին Շլիսելբուրգի մոտ արքան հանդիսավոր դիմավորեց որդուն՝ 18-ամյա Ալեքսեյին, քույրերին՝ Թեոդոսիային, Մարիային և Նատալիային, 2 այրի թագուհիներին՝ Մարֆա Մատվեևնային (Ֆեոդոր Ալեքսեևիչ արքայի այրուն) և Պրասկովիա Ֆեոդորովնային։ Վերջինիս հետ էին նաև Պետրոսի զարմուհիները՝ Եկատերինան․ Աննան և Պրասկովիան։ Պետրոսը հրանոթների որոտի ներքո իր ընտանիքին նավ նստացրեց և ծովային զբոսանք կազմակերպեց՝ սկզբում մինչև Պետերբուրգ, այնուհետև՝ Կրոնշտադտ։ Արքայական ընտանիքը երկար չմնաց նոր մայրաքաղաքում։ Շուտով շվեդների հարձակման մասին լուրեր հասան, և արքայական ընտանիքը վերադարձավ Մոսկվա։ Ընտանիքը վերջնականապես Պետերբուրգում հաստատվեց «Պոլտավայի հաղթանակից» հետո։ Պետերբուրգում Պրասկովիա Ֆեոդորովնայի արքունիքը տեղավորվեց հատուկ նրա համար կառուցված պալատում, որը գտնվում էր մոսկովյան մասում՝ մոտ ժամանակակից Սմոլնուն։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (217701-217800)

Աստերոիդների ցանկ (217601-217700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (217801-217900)
 Աստերոիդների ցանկ (217601-217700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (217801-217900)
(969) Լեոկադիա

(969) Լեոկադիա (անգլ.՝ Leocadia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1921 թվականի նոյեմբերի 5-ին Սերգեյ Բելյավսկու կողմից Սիմեիզում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,463178 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9594 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,967 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1412,02 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,254953 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,3° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է F դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(969) Լեոկադիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տասանորդ (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տասանորդ (այլ կիրառումներ)Տասանորդ, Դահնակ, լեռնագագաթ Արարատի մարզում, Գեղամա լեռների համակարգում, Լանջանիստ գյուղից 2 կմ հյուսիս–արևելք, Տասանորդի լեռների ամենաբարձր գագաթը։ Բարձրությունը 2535 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Պյոտր Կոգան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոգան (այլ կիրառումներ)Պյոտր Սեմյոնովիչ Կոգան (ռուս.՝ Пётр Семёнович Коган, հունիսի 1 (13), 1872, Լիդա, Վիլենի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 2, 1932(1932-05-02), Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային գրականագետ, քննադատ։ Գրել է «Ակնարկներ արևմտաեվրոպական գրականությունների պատմության» (հ. 1—3, 1903—1910), «Ակնարկներ հին գրականությունների պատմության» (հ. 1, «Հունական գրականություն», 1907), «Ակնարկներ ռուսական նորագույն գրականության պատմության» (հ. 1—3, 1908—1912) գործերը, թատերագիաական աշխատություններ։ Հոկտեմբերյան խորհրդային մեծ հեղափոխությունից հետո եղել է Մոսկվայի առաջին և երկրորդ պետական համալսարանների և այլ բուհերի պրոֆեսոր, Գեղարվեստական գիտությունների պետական ակադեմիայի պրեզիդենտ (1921)։ Տուրք է տվել վուլգար-սոցիոլոգիական հայացքների։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեզար Փուլջյան

Սեզար Փուլջյան (1907, Բելգիա), հայ գեղանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Սեզար Փուլջյանը ծնվել է 1907 թվականին Բելգիայում։ Կրթությունն ստացել է Անգլիայում, այնուհետև Փարիզում՝ Ազատ ակադեմիայում։ Առաջին անգամ ցուցադրվել է 1943 թվականին։ Աշխատանքներից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սյովա (Յամանասի)

Սյովա  (ճապ.՝ 昭和町 Սյովա -տե:), ավան Ճապոնիայում։ Գտնվում է Յամանասի պրեֆեկտուրայում։ Ավանի ամբողջ մակերեսը կազմում է 9,14 կմ², բնակչությունը՝ 18 873 մարդ, իսկ խտությունը 2064,88 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը գտնվում է Հոնսյու կղզում, Յամանասի պրեֆեկտուրայում Տյուբու տարածաշրջանում։ Այն սահմանակից Է Մինամիարուպուսու Կոֆու, Տյուո քաղաքներին և Ֆուձիկավագուտիկո ավանին։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը կազմում է 18 873 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), խտություն - 2064,88 մարդ/կմ²։


== Սիմվոլիզմ ==
Ավանի ծաղիկը համարվում է Astragalus sinicus-ը, ծառը՝ կամելիա-ն, իսկ թռչունը՝ դաշտային արտույտը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[ http://www.town.nishikatsura.yamanashi.jp/ Պաշտոնական կայք](ճապոներեն)
Ռուդնևո (այլ կիրառումներ)

Ռուդնևո, կարող է վերաբերել՝

Ռուդնևո - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում
Ռուդնևո - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում
Պաաբուռիսա

Պաաբուռիսա (էստ․՝ Paaburissa), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Ռիուգե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 7 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Նովոուրտաևո

Նովոուրտաևո (ռուս.՝ Новоуртаево, բաշկիրերեն՝ Яңы Уртай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 138 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեհմեդ IV

Մուհամեդ IV (օսմ. محمد رابع‎ — Mehmed-i râbi‘, թուրքերեն՝ Dördüncü Mehmet, Avcı Sultan Mehmet, հունվարի 2, 1642(1642-01-02), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - հունվարի 6, 1693(1693-01-06), Ադրիանուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն), Օսմանյան կայսրության սուլթան 1648 - 1687 թթ.։
Իբրահիմ I-ի որդին է։


== Տես նաև ==
Զապորոժցիների նամակը թուրք սուլթանին


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Alderson An. D. The Structure of the Ottoman Dynasty. — Oxford: Clarendon Press, 1956. — 186 p.
Harding, Jennifer Emotions: a cultural studies reader. — Routledge, 2009. — 418 p. — ISBN 0415469309, 9780415469302
Sakaoğlu, Necdet Bu mülkün kadın sultanları. — İstanbul: Oğlak Yayıncılık, 2008. — 574 p.
Süreyya Mehmed Bey Sicill-i Osmani / ed. Nuri Akbayar. — Istanbul: Tarih Vakfi Yurt Yayınlar, 1996. — Т. 1. — ISBN 975-333-049-5, 975-333-038-3
Uluçay, M. Çağatay Padişahların Kadınları ve Kızları. — Türk Tarih Kurumu, 1985. — 220 p.
«Магомет IV»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Յաակ Սալումետս

Յաակ Սալումետս (էստ.` Jaak Salumets, ծնվ.` հունվարի 30, 1949 թ.), ազգությամբ էստոնացի խորհրդային բասկետբոլիստ, մարզիչ, Եվրոպայի 1973 թ.-ի բասկետբոլի առաջնության բրոնզե մեդալակիր, 1968 թ.-ի Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության հաղթող։
Հանդես է եկել Տալլինի «Կալև» ակումբում (1968-1979 թթ.), ինչպես նաև կարճ ժամանակով՝ ԽՍՀՄ բասկետբոլի հավաքականում, սակայն մարզչի հետ ունեցած խնդիրների պատճառով դուրս է եկել կազմից։
Մարզիկի կարիերան ավարտելուց հետո դարձել է մարզիչ։ Սկզբնական շրջանում մարզել է Էստոնիայի կանանց ազգային հավաքականը, այնուհետև, «Կալև» ակումբը, որը 1991 թվականին հաղթում է ԽՍՀՄ առաջնությունը։ 1993 թ.-ին Էստոնիայի բասկետբոլի հավաքականը Սալումետսի գլխավորությամբ զբաղեցնում է Եվրոպայի առաջնության պատվավոր 6-րդ տեղը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը basket.ee էջում
Էջը riigikogu.ee կայքում
Լյուբոմիր Կաբակչիև

Լյուբոմիր Պետկով Կաբակչիև (բուլղար․՝ Любомир Петков Кабакчиев, դեկտեմբերի 1, 1925(1925-12-01), Կազանլիկ, Ստարա Զագորայի մարզ, Բուլղարիա - օգոստոսի 11, 1986(1986-08-11), Սոֆիա, Բուլղարիա), թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության դերասան, ռեժիսոր, թատերական, հասարակական և քաղաքական գործիչ։ Բուլղարիայի վաստակավոր դերասան (1963)։ Բուլղարիայի ժողովրդական դերասան (1970), Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1975)։ Դիմիտրովյան մրցանակի դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Լյուբոմիր Կաբակչիևը ծնվել է 1925 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Կազանլիկում, Բուլղարիայի թագավորություն։ Իր թատերական կարիերան սկսել է Կազանլիկի «Կայծ» ազգային հասարակական կենտրոնի սիրողական բեմում։ 1946-1950 թվականներին իրավունք է սովորել Սոֆիայի համալսարանում։ 1949-1953 թվականներին ուսումը շարունակել է Թատրոնի և կինոարվեստի ազգային ակադեմիայում։
1953-1986 թվականներին եղել է Իվան Վազովի անվան ազգային թատրոնի դերասան։ 1951 թվականից նկարահանվել է կինոյում։
1960-1986 թվականներին դերասանական վարպետություն է դասավանդել Թատրոնի և կինոարվեստի ազգային ակադեմիայում, օգնական (1960), դոցենտ, պրոֆեսոր (1985)։
1970-1986 թվականներին Բուլղարիայի դերասանների միության նախագահ։
1971-1981 թվականներին եղել է Բուլղարիայի կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի անդամի թեկնածու, 1981-1986 թվականներին՝ Բուլղարիայի կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի անդամ։ Բուլղարիայի ազգային ժողովի պատգամավոր (1986)։ Միջազգային թատերական ինստիտուտի անդամ։
Լյուբոմիր Կաբակչիևը մահացել է 1986 թվականի օգոստոսի 11-ին Սոֆիայում՝ 60 տարեկան հասակում։


== Մրցանակներ ==
Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1975),
«Կյուրեղ և Մեթոդիոս» շքանշան (1963),
Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության 1-ին աստիճանի շքանշան (1975),
Բուլղարիայի վաստակավոր դերասան (1963),
Բուլղարիայի ժողովրդական դերասան (1970),
Դիմիտրովյան մրցանակ,
Ստարա Զագորայի պատվավոր քաղաքացի (1969)։


== Հիշատակ ==
Լյուբոմիր Կաբակչիևի անունը կրում է Կազանլիկի թատրոնը և նրա փողոցները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Още са в спомените ми: Благочестивият актьор Любомир Кабакчиев(բուլղ.)
Լյուբոմիր Կաբակչիև (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
[1] Archived 2019-11-13 at the Wayback Machine.
Ֆիլատովկա (գյուղ, Կրասնոպերեկոպսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ֆիլատովկա (այլ կիրառումներ)Ֆիլատովկա (ուկրաիներեն՝ Філатівка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Filatovka), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոպերեկոպսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ֆիլատովկա գյուղում բնակվում էր 1 121 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժողովածու (175)

Ժողովածու (175), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 175 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1818-1819 թվականներին Կարապետ Եղիագարյան- Սարգսյան Վաղարշապատցի գրիչի կողմից, Զմյուռնիայում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 23,3×19,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 264 թերթից։ Գրված է միասյուն նոտարագիրով։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմակազմ։ Հիշատակարաններ՝ 1ա, 189ա։


== Բովանդակություն ==
Պետրոս Բերմութեան Աստուածանմանութիւն, Աղրիտ բացեալ, Կշիռ արդարութեան
Եզրակացութիւնք և ցուցմունք Ա հատորի Աստուածաբանութեանն Բիլվարտի
Յովհաննէս Վանանդեցւոյ թուղթ առ Պօղոս Անդրիանուպօլսեցի, Ներբոդեան ի խաչն Վարագայ (արձակ, չափածո), խառն պէտք արտահանեալ ի Յովհան վարժապետէ՝ «Անաքսագորաս յանդիմանեալ յումեմնէ․․․»
Յաղագս է մեղաց
Մովսես Խորենացւոյ ճառ ի վարդավառն


== Ծանոթագրություններ ==
1739

1739 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1739 թվականն է, 
XVIII դարի 39-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Հոկտեմբերի 31 - Ստեփանոս Ռոքշա, հայ բառարանագիր, եկեղեցական, մշակութային գործիչ
Խողովակներ

Խողովակներ, գլխավորապես օղակաձև լայնական հատվածք և լայնական չափերի համեմատ մեծ երկարություն ունեցող սնամեջ շինվածքներ։ Օգտագործվում են հիմնականում խողովակաշարերում և շինարարական կոնստրուկցիաներում։
Պատրաստում են զանազան մետաղներից, խեցուց, ասբեստացեմենտից, աղյուսից, բետոնից, երկաթբետոնից, փայտից, ապակուց, կաուչուկից, պլաստմասսաներից և այլ նյութերից։ Ժամանակակից տեխնիկայում հատկապես մեծ նշանակություն ունեն մետաղե խողովակները։ Ըստ պատրաստման ձևի լինում են կարով և անկար։ Կարով խողովակները պատրաստվում են մեծ մասամբ եռակցմամբ, իսկ անկար խողովակները՝ գլոցմամբ։
Հիրանի

Հիրանի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում։


== Պատմություն ==
Հնում եղել է զուտ հայկական մեծ գյուղ։ Գյուղի հայ բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 23 տուն, որից 7-ը՝ հայկական, 16-ը՝ թուրքական։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու հողագործությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մարիանյան կղզիներ

Մարիանյան Կղզիներ (չոմորրո՝ Manislan Mariånas, Իսպանիայի թագավոր Ֆիլիպ 4-րդի կնոջ անունով), կղզիների խումբ Խաղաղ օվկիանոսում, Միկրոնեզիայում։
Բաղկացած են 15 մեծ և մի քանի փոքր կղզիներից ու խութերից։ Առաջացնում են հյուսիսային և հարավային շղթաներ։ Տարածությունը ավելի քան 1, 1 հազար կմ, բնակչությունը 100 հազար (1974)։ 
Գուամ կղզին ԱՄՆ-ի տիրույթն է, մնացած կղզիները (600 կմ2 տարածությամբ, մոտ 13, 4 հազար բն., 1972) ՄԱԿ-ի խնամարկյալ տերիտորիաներ են և կառավարվում են ԱՄՆ-ի կողմից։
Ունեն հրաբխային և կորալային ծագում, կան գործող հրաբուխներ, ֆոսֆորիտների, ծծմբի, մանգանի, երկաթի հանքավայրեր։ Բարձրությունը մինչև 965 մ է, կլիման և բուսականությունը՝ արևադարձային։ Մշակում են շաքարեղեգ, կոկոսյան արմավենի, բանան, բամբակենի, ցիտրուսներ։ Զբաղվում են անասնապահությամբ, ձկնորսությամբ։ ԱՄՆ-ի ռազմական բազաներն են։ Մարիանյան կղզիներ հայտնագործել է Ֆեռնան Մագելանը, 1521 թվականին։
Համիլտոն շրջան (Ինդիանա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Համիլտոն շրջան (այլ կիրառումներ)Համիլտոն շրջան (անգլ.՝ Hamilton County), ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.005 կմ² է, բնակչությունը՝ 255.740 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Նոբլսվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1823 թ.։