armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
(7720) Լրպաուտ

(7720) Լրպաուտ (անգլ.՝ Lepaute), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,244672 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,729 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7604 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2134,79 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,168635 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,6° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7720) Լրպաուտ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հակոբ Անտոնյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հակոբ Անտոնյան (այլ կիրառումներ)Հակոբ Ս. Անտոնյան (հունվարի 21, 1887(1887-01-21), Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - դեկտեմբերի 4, 1967(1967-12-04), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), հայ բանաստեղծ, հրապարակախոս, թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Ուսումը ստացել է Ռոբերտ քոլեջում։ 1906 թվականին ավարտել է քոլեջը, զբաղվել մանկավարժական աշխատանքով, ապա պաշտոնավարել Կ. Պոլսի ամերիկյան դեսպանատանը։ 1916 թվականին ամերիկյան դեսպան Հենրի Մորգենթաուի հետ, որի անձնական քարտուղարն էր, մեկնել է ԱՄՆ, շարունակել ուսումը Նյու Յորքի համալսարանում։
Բանաստեղծություններով, հոդվածներով աշխատակցել է հայկական մամուլին («Շանթ», «Հայաստանի կոչնակ», «Հայ կին», «Անահիտ», «Նոր գիր» և այլն)։ 1920 թվականին Կ. Պոլսում լույս է տեսել նրա բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն «Բյուրեղներ» վերնագրով։ Զբաղվել է նաև թարգմանությամբ, իր կնոջ՝ Ժանին Մեյի (Ժանն Անտոնյան) պատմվածքներից մի քանիսը նրա թարգմանությամբ լույս են տեսել «Հայ կին» և «Հայաստանի կոչնակ» պարբերականներում։ Թարգմանություններ է կատարել Շառլ Բոդլերից, Հենրի Լոնգֆելլոյից, Շեքսպիրից, Վիկտոր Հյուգոյից և ուրիշներից։ Շելլիի «Պրոմեթեոս արձակած» երկը նրա չափածո թարգմանությամբ լույս է տեսել Արշակ Չոպանյանի «Անահիտ» հանդեսում։
Օգտագործել է Ա., Ասուրհակոբ Անտոնբալ, Յ. Ա., Յ. Ս. Ա. ծածկանունները։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավանի աղահանք

Ավանի աղահանք, գտնվում է Երևանի հյուսիսարևելյան մասում։ Հայտնի է 1949 թ.-ից, արդյունաբերական շահագործումն սկսվել է 1967 թ.-ից։
Ավանի աղահանքի երկրաբանական կառուցվածքի մեջ մասնակցող միոցենյան աղաբեր հաստվածքը արտահայտված է կավերի և քարաղի շերտերի հերթափոխությամբ և առաջացնում է զառիթափ թևեր ու միջօրեակաև տարածում ունեցող բրախիանտիկլինալ ծալք։ Աղաբեր շերտախմբի հաստությունը կազմում է 700 մ, աղի շահագործվող շերտերի հզորությունը՝ 2—50 մ։ Արդյունաբերական պաշարները գտնվում են 130-365 մ³։
Երկրաբանական կառուցվածքում մասնակցում են պլիոցենի մոտ 220 մ հաստության, մասամբ՝ պլեյստոցենի դոլոմիտային ու անդեզիտային բազալտներ։


== Բաղադրություն ==
Հիմնական բաղադրիչների միջին պարունակությունն է՝

  
    
      
        N
        a
        C
        l
      
    
    {\displaystyle NaCl}
   - 96,84 %

  
    
      
        S
        
          O
          
            4
          
        
      
    
    {\displaystyle SO_{4}}
   - 1,12%
անլուծելի մնացորդ՝ 1,47%։


== Շահագործում ==
Քարաղի պաշարները կազմում են մոտ 29 միլիոն տոննա։ Հանքավայրը շահագործվում է հանքահորերի միջոցով՝ ընտրողական եղանակով՝ 100—300 մ խորությունների սահմաններում։
Երևանի հարավարևմտյան մասում աղաբեր շերտախմբից ստորերկրյա աղազերծման միջոցով ստացվում է աղի ջրային լուծույթ՝ քիմիական արդյունաբերական ձեռնարկությունների համար։ Շահագործման հետևանքով առաջացած դատարկությունները նախապատրաստվում են իբրև սառնարաններ և այրվող գազի ամբարներ օգտագործելու համար։ Ավանի աղի հանքի հիմքի վրա գործում են Ավանի աղի կոմբինատը և Հանրապետական անձավաբուժական կենտրոնը (1989 թվականից), որտեղ բուժում են բրոնխային հեղձուկ, բրոնխաբորբեր և այլ հիվանդություններ։
Բնության կամուրջ (Իրան)

Բնության կամուրջ (պարսկ.՝ پل طبیعت‎‎ - փոլ-է թաբիաթ), Թեհրանում կառուցված հետիոտնային ամենաերկար անցուղին է։ 270 մետր երկարությամբ այս կամուրջն իրար է միացնում հանրային երկու այգիները՝ Թալեղանին և Աբո-Աթաշը՝ ձգվելով Մոդարեսի ավտոմայրուղով և հանդիսանում է Թեհրանի հիմնական մայրուղիներից մեկը։ Ֆարսիում «թաբիաթ» նշանակում է բնություն։ Կամրջի դիզայներն է Լեիլա Արաղիանը։ Կամրջին բազմաթիվ մրցանակներ են շնորհվել՝ ներառյալ հանրահայտ Ընտրյալ մրցանակը մայրուղիների եւ կամուրջների համար՝ շնորհվող Architizer A+ Awards-ի կողմից, որը ճարտարապետական համաշխարհային մրցույթ է և անցկացվում է Նյու Յորքում։


== Պատմություն ==
Բնության կամրջի գծագիրը, որի հեղինակը Լեիլա Արաղիանն է, հաղթող է ճանաչվել Թեհրանի հյուսիսում գտնվող երկու այգիների համար միմյանց կամրջով միացնելու նպատակով հայտարարված դիզայնի տեղական մրցույթում։ Կամուրջը գծագրելով, որի համար ծախսվեց մի ամբողջ տարի, Արաղիանը ցանկանում էր, որ այն «մարդկանց համար լիներ զբոսնելու և խորհելու վայր՝ անցնելու փոխարեն»։ Այդ իսկ նպատակով այն ուղիղ չէ և ունի նստարաններ։
Կամրջի կառուցումը մեկնարկել է 2010 թվականին և ավարտվել 2014 թվականի հոկտեմբերին։ Կառուցման համար օգտագործվել է 2000 տոննա երկաթ և 10000 խորանարդ մետր բետոն։ Մեծ մայրուղու վրա այսպիսի ծավալուն շինության կառուցումը, որն ուներ հարթակներ և ժամանակավոր թունելներ, որպեսզի նույն մայրուղուն վնաս չհասցվեր վերևից որևէ իր ընկնելու դեպքում, համարվեց մեծ մարտահրավեր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Tabiat Bridge—Contemporary Architecture of Iran.
Tabiat Pedestrian Bridge in Tehran, Iran by Leila Araghian—AECCafé
(2035) Ստեռնս

(2035) Ստեռնս (անգլ.՝ Stearns), աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Ջեյմս Գիբսոնի կողմից Էլ Լիոնսիտոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,884095 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,637 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,1312 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 944,61 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,38111 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 27,75° անկյուն։
Ստեռնս աստերոիդը պատկանում է Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 1,78 - 2,00 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 16-34° ուղեծրի թեքում և ոչ ավելին քան 0,18 էքսցենտրիսիտետ։ Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքը ունի միանգամից երկու մոլորակների հետ ուղեծրային ռեզոնանս՝ Մարսի հետ 3:2 և Յուպիտերի հետ 9:2։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է E դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2035) Ստեռնս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գժոյի գետ

Գժոյի գետ, գետ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում, Երփնաձոր գետի օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Սանդուխտասար լեռան հյուսիսարևելյան լանջերից և Մաքենիս գյուղի հարավային եզրում միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը 11 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
(807) Ցերասկիա

(807) Ցերասկիա (անգլ.՝ Ceraskia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1915 թվականի ապրիլի 18-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,016839 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8138 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2199 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1913,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188094 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,3° անկյուն։
Ցերասկիա աստերոիդը պատկանում է Էոսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 4400 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,99 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, որը համապատասխանում է Յուպիտերի հետ 7:3 ուղեծրային ռեզոնանսին, իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,03, որը համապատասխանում է 9:4 ռեզոնանսին։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(807) Ցերասկիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Խաղաղության միջազգային օր

Խաղաղության միջազգային օր, ոչ պաշտոնական անվանումը՝ աշխարհի խաղաղության օր, (ՄԱԿ-ի պաշտոնական լեզուներով՝ անգլերեն՝ International Day of Peace, ռուսերեն՝ Международный день мира, իսպաներեն՝ Día Internacional de la Paz, արաբերեն՝ اليوم العالمي للسلام, չինարեն՝ 国际和平日, ֆրանսերեն՝ Journée internationale de la paix) ամենամյա տոն, որը նշվում է սեպտեմբերի 21-ին և նվիրված է աշխարհում խաղաղությանը՝ աշխարհում պատերազմի և բռնության բացառմանը։ Տոնն առաջին անգամ նշել են 1982 թվականին և այն մինչև օրս շարունակվում է նշվել շատ ազգերի, քաղաքական և ռազմական խմբերի ու այլ մարդկանց կողմից։ 2013 թվականին առաջին անգամ ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարը օրվա գլխավոր նպատակը ընդունեց «խաղաղասիրական կրթությունը»։
Այս օրը տոնելու համար, ՄԱԿ-ը խփում է իր՝ Նյու Յորքում գտնվող կենտրոնակայանի խաղաղության զանգը։ Զանգը պատրաստված է աշխարհի բոլոր աշխարհամասերի (բացի Աֆրիկայի) երեխաների նվիրաբերած մետաղադրամներից, այն նվիրել է Ճապոնիայի Միավորված ազգերի միությունը՝ որպես «պատերազմի մարդկային կորուստները հիշելու» խորհրդանիշ։ Զանգի վրա կա գրություն՝ «Երկար կյանք աշխարհում բացարձակ խաղաղությանը»։
Օրը նշելու որոշումն ընդունվել է ՄԱԿ-ի գլխավոր ասամբլեայի 1981 թվականի նոյեմբերի 30-ի № A/RES/36/67 որոշմամբ։ Սկզբում որոշվել էր տոնը նշել սեպտեմբերի երրորդ երեքշաբթի օրը, բայց հետագայում՝ ՄԱԿ-ի գլխավոր ասամբլեայի 55-րդ նստաշրջանում՝ 2001 թվականի սեպտեմբերի 28-ին տոնը ամրագրվեց սեպտեմբերի 21-ին (որոշում  № A/RES/55/282):


== Օրվա թեմա ==
2018 թվական - «Խաղաղության իրավունք` Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիր - 70»
2017 թվական - «Հարգանք, անվտանգություն և արժանապատվություն բոլորի համար»
2016 թվական - «Կայուն զարգացման նպատակները խաղաղության բաղադրիչ տարրերն են»
2015 թվական - «Խաղաղության համար համագործակցումը յուրաքանչյուրի արժանավոր գործն է»
2014 թվական - «Ժողովուրդների խաղաղության իրավունք»
2013 թվական - «Խաղաղասիրական կրթություն»
2012 թվական - «Կայուն խաղաղություն՝ կայուն ապագայի համար»
2011 թվական - «Խաղաղություն և դեմոկրատիա, ասա քո կարծիքը»
2010 թվական - «Երիտասարդությունը խաղաղության և խաղաղության զարգացման համար»
2009 թվական - «Ապառազմականացում և զենքի տարածման կանխում»
2008 թվական - «Մարդու իրավունքներ և խաղաղության պահպանում»
2007 թվական - «Խաղաղությունը ՄԱԿ-ի գլխավոր կոչումն է»


== Ծանոթագրություններ ==
Թուրինջ (գուսան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թուրինջ (այլ կիրառումներ)Թուրինջ (Մարթաղյան Թորոս Օհանի, 1790, գյուղ Քարքանջ (այժմ՝ Ադրբեջանի ՍՍՀ, Շամախու շրջանում) — 1875 թվականներ, Աստրախան), հայ գուսան։
Ստեղծագործել է հայերեն և թուրքերեն։ Աշուղություն է արել երիտասարդ տարիներին, հետագայում զբաղվել ոսկերչությամբ ու փորագրությամբ, պատրաստել տապանաքարեր։ Թուրինջի երկլեզվյան մուհամմա-հանելուկները և թաջնիսները գրված են գրաբարախառն աշխարհաբարով, իսկ որոշ երգեր («Հայր մեր», «Ճշմարիտ սիրական»)՝ տողընդմեջ ադրբեջաներենով։ Մեզ են հասել ավելի քան 60 երգ, որոնք տպագրվել են աշուղական երգարաններում («Սոխակ Հայաստանի», «Հայ աշուղներ», «Հայ գուսաններ»)։
Պալոմա Ֆեյթ

Պալոմա Ֆեյթ Բլումֆիլդ (անգլ.՝ Paloma Faith Blomfield, հուլիսի 21, 1981(1981-07-21), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի երգչուհի-երգահան և դերասանուհի։ Իր դեբյուտային ստուդիական ալբոմը, որը կրում է «Do You Want the Truth or Something Beautiful?» անվանումը, Պալոման թողարկել է 2009 թվականի սեպտեմբերի 28-ին։ Այդ ալբոմը ընդգրկվել է բրիտանական ալբոմների հիթ շքերթի տասնյակում, և 2014 թվականի դրությամբ վաճառվել է 700,000 օրինակով Մեծ Բրիտանիայում։ 2012 թվականի մայիսի 28-ին նա թողարկել է իր «Fall to Grace» կոչվող երկրորդ ստուդիական ալբոմը, որը բրիտական ալբոմների հիթ շքերթում զբաղեցրել է 2-րդ հորիզոնականը։ Երգչուհին իր «A Perfect Contradiction» անվանումով երրորդ ստուդիական ալբոմը թողարկել է 2014 թվականի մարտի 10-ին, որը ինչպես իր նախորդ ալբոմը, նույնպես զբաղեցրել է 2-րդ հորիզոնականը բրիտական ալբոմների հիթ շքերթում։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===
«Do You Want the Truth or Something Beautiful?» (2009)
«Fall to Grace» (2012)
«A Perfect Contradiction» (2014)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Մարգարտախոտ

Մարգարտախոտ (լատ.՝ Mélica), դաշտավլուկազգիների (հացազգիներ) ընտանիքի բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է մոտ 80 (այլ տվյալներով՝ 90) տեսակ։


== Կենսաբանական նկարագիր ==

Արմատային համակարգը հզոր է, ցողունը՝ կանգուն, բարձր.՝ 30-60 սմ։ Տերևները նեղ գծաձև են, վերին մասում՝ նոսր թավոտ։ Ծաղկաբույլը ողկուզանման, թեքված հուրան է, հասկիկները՝ փոքրաթիվ, կարմրավուն երանգով։ Ծաղկում է հունիս-հուլիսին։ Պտուղը սերմնապտուղ է։


== Հայաստանում ==
ՀՀ-ում՝ 5 տեսակ՝ 

մարգարտախոտ հակված (M. nutans),
մարգարտախոտ բարձր (M. altissima),
մարգարտախոտ ատրոպատանյան (M. atropatana),
մարգարտախոտ պարսկական (M. persica),
մարգարտախոտ տրանսիլվանական (M. transsilvanica)
մարգարտախոտ ղրիմյան (M. taurica)։


== Տարածում ==
Տարածված է գրեթե բոլոր մարզերում։ Աճում է ստորին և միջին լեռնային գոտիների անտառներում, թփուտներում, գետափերին, կիրճերում և ագրոցենոզներում։


== Նշանակություն ==
Մարգարտախոտի բոլոր տեսակները բավարար որակի կերաբույսեր են. պարունակում են մեծ քանակությամբ պրոտեիններ, ճարպեր, վիտամիններ և այլն։


== Դասակարգում ==


=== Տեսակներ ===
Melica դաս ընդգրկում մոտ 80 տեսակ։ Ներքևում բերված է որոշ տեսակների ցանկը ըստ GRIN տվյալների
Melica altissima L. *.
Melica andina Hauman
Melica argyrea Hack.
Melica aurantiaca Desr.
Melica brasiliana Ard.
Melica bulbosa Geyer ex Porter & J.M.Coult.
Melica californica Scribn.
Melica canescens (Regel) Lavrenko *
Melica ciliata L. *
Melica cupani Guss.
Melica decumbens Thunb.
Melica eligulata Boiss.
Melica eremophila Torres
Melica harfordii Bol.
Melica hyalina Döll
Melica imperfecta Trin.
Melica jacquemontii Decne. *
Melica lilloi Bech.
Melica macra Nees
Melica micrantha Boiss. & Hohen.
Melica minuta L.
Melica mutica Walter
Melica nitens (Scribn.) Nutt. ex Piper
Melica nutans L. 
Melica persica Kunth *
Melica picta K.Koch *
Melica porteri Scribn.
Melica racemosa Thunb.
Melica radula Franch.
Melica rigida Cav.
Melica sarmentosa Nees
Melica scabrosa Trin.
Melica smithii (Porter ex A.Gray) Vasey
Melica stricta Bol.
Melica subulata (Griseb.) Scribn. *
Melica taurica K.Koch *
Melica transsilvanica Schur *
Melica turczaninowiana Ohwi *
Melica uniflora Retz. *
Melica violacea Cav.
Melica virgata Turcz. ex Trin. *


=== Հոմանիշներ ===
Ըստ GRIN տվյալների դասին համապատասխանում են հետևյալ հոմանիշները.

[syn.  Beckeria Bernh.]
[syn.  Bromelica (Thurb.) Farw.]
[syn.  Claudia Opiz]
[syn.  Dalucum Adans.]
[syn.  Verinea Merino]


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Черепанов С. К. Сосудистые растения России и сопредельных государств. — СПб.։ Мир и семья, 1995. — С. 729—730.
Травянистые растения СССР. Т. 1. — М.։ Мысль, 1971. — С. 236.


== Արտաքին հղումներ ==
Jepson Manual Treatment
USDA Plants Profile
Genus treatment Archived 2011-06-11 at the Wayback Machine.
Սուրբ Հարություն եկեղեցի (Մոսկվա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Հարություն եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Հարություն եկեղեցի (ռուս.՝ Армянская церковь Святого Воскресения в Москве), Հայ Առաքելական եկեղեցու տաճար Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում։ Պատկանում է ՀԱԵ Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի հայոց թեմին։


== Պատմություն ==
Եկեղեցին կառուցվել է 1815 թվականին հայ բարերարներ Մինաս և Հովակիմ Լազարյան եղբայրների նախաձեռնությամբ։ 1917 թվականի հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո սուրբ Հարությունը դարձավ միակ հայկական եկեղեցին Մոսկվայում։ Խորհրդային տարիներին եկեղեցին չէր գործում։ Սուրբ Հարություն եկեղեցուն կից ոչ մեծ սգո տունը կառուցվել է 1903 թվականի ամռանը, նվիրված է հեղափոխական ահաբեկիչների կողմից սպանված բանկիր և բարերար Իսահակ Ջամգարովի հիշատակին։


== Շենքի կառուցվածք ==


=== Արտաքին մաս ===
Եկեղեցու հարակից մասում տեղ է հատկացված հավատացյալների մոմավառության  համար, որը բաժանված է երեք մասի։ Այդտեղ տեղակայված են Աստվածածնի, Հիսուս Քրիստոսի, Գրիգոր Լուսավորչի, Նիկոլայ Հրաշագործի, Սուրբ Գևորգ Զորավարի սրբապատկերները։ Եկեղեցու մոտ կա նաև խաչքար, որտեղ  ծաղկեպսակներ են դրվում սգո օրերին (մասնավորապես՝ Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակի օրը)։ Եկեղեցու մուտքը զարդարված է հրեշտակների և սրբերի քանդակներով։


=== Ներքին մաս ===
Ներկայումս եկեղեցում կա մոտ 10 սրբապատկեր, այդ թվում՝ Քրիստոսի, Աստվածամոր սրբապատկերները, Սուրբ Հռիփսիմեի, Թադեոս և Բարդուղիմեոս առաքյալները, որոնք դեռևս Գրիգոր Լուսավորչից առաջ քրիստոնեություն են քարոզել Մեծ Հայքում։ Եկեղեցու գմբեթի ներսի մասում պատկերված են սուրբ ավետարանիչները՝ Մատթեոս, Մարկոս, Ղուկաս և Հովհաննես առաքյալները։ Խորանի հատվածը զարդարված է Աստվածածնի սրբապատկերով, իսկ ներքևում պատկերված է Զվարթնոցի մանրակերտը։ Եկեղեցու ներսում մոմավառության տեղ չկա։ 


=== Հիշատակի տուն ===
Հիշատակի տունը կառուցվել է 1903 թվականի ամռանը՝ ի հիշատակ ծնունդով շուշեցի, բարերար Իսահակ Իսահակովիչի Ջամգարովի, ով 1902 թվականի դեկտեմբերի 15-ին դաշնակցականների կողմից սպանվել է քանդված Սուրբ Խաչ հայկական եկեղեցու գավթում։ Շինարարությունն իրականացվել է նրա եղբայրների՝ «Ջամգարով եղբայրներ» բանկային տան սեփականատերերի՝ Իվանի, Նիկոլայի, Աթենասի և Ալեքսանդրի միջոցներով։
1997 թվականին տունը վերականգնվել է Լևոն, Վլադիմիր և Մակար Հայրապետյան եղբայրների կողմից՝ ի հիշատակ գերեզմանատանը հանգչող ծնողների և բոլոր հայրենակիցների։


== Միջոցառումներ ==
2011 թվականի փետրվարի 28-ին Հայ Առաքելական եկեղեցու, Ռուսաստանում Հայաստանի դեսպանության, Ռուսաստանի հայերի միության անդամները, ինչպես նաև Մոսկվայի հայ համայնքի ներկայացուցիչներ հավաքվել են եկեղեցու բակում և ծաղիկներ դրել եկեղեցու գերեզմանատան տարածքում՝ հարգելով ժամանակակից Ադրբեջանի տարածքում՝ Սումգայիթում, Բաքվում, Կիրովաբադում և այլ քաղաքներում հայերի զանգվածային ջարդերի զոհերի հիշատակը։


== Տես նաև ==
Ռուսաստանի հայկական տաճարների ցանկ
Հայերը Ռուսաստանում


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սուրբ Հարություն եկեղեցին hayazg.info կայքում
Հատիկ Ազիզյան

Հատիկ Գեղամի Ազիզյան (հունվարի 6, 1899(1899-01-06), Երևան, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 16, 1977(1977-05-16), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային հայ կուսակցական գործիչ, լրագրող, պատմաբան։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1968)։


== Գործունեություն ==
Ավարտել Մոսկվայի Կարմիր պրոֆեսուրայի ինստիտուտը (1930)։ Մասնակցել է Սարդարապատի ճակատամարտին (1918), Մայիսյան հերոսամարտին (1920)։ 1920 թվականից աշխատել է ՀԿԿ ԿԿ-ում, ապա՝ ԽՄԿԿ ԿԿ-ում։ 1930-1972 թվականներին՝ «Պրավդայի» խմբագրությունում բաժնի վարիչ, ապա՝ գիտության գծով խմբագիր։
Դասախոսել է Մոսկվայի բուհերում։ Գիտական հետազոտությունները հիմնականում վերաբերում են կոմունիստական կուսակցության ազգային քաղաքականության հարցերին։


== Պարգևներ ==
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան
Մարտական կարմիր դրոշի շքանշան


== Երկեր ==
О работе И.В. Сталина «Марксизм и национальный вопрос», Москва, 1951.
Ленинская национальная политика в развитии и действии, Москва, 1972.
Формирование и развитие Советской национальной государственности, 1972.
Социалистические нации в период развернутого коммунистического строительства, 1960.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Армяне дома на набережной
Գոլովաշևկա (այլ կիրառումներ)

Գոլովաշևկա, կարող է վերաբերել՝

Գոլովաշևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանում
Գոլովաշևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում
Չեն Յանցյուի տուն-թանգարան

Չեն Յանցյուի տուն-թանգարան ( չինարեն հեշտ. 程砚秋故居 , պինին: Chéng Yànqiū Gùjū), թանգարանը գործում է Սիչենում (Պեկին)։


== Թանգարանի մասին ==
Թանգարանը բացվել է այն տանը, որտեղ ապրել է պեկինյան օպերայի հայտնի դերասան Չեն Յանցյուն (1937-1958)։
Թանգարանի կառուցման նախապատրաստական աշխատանքները կատարվում էին դեռևս հին ժամանակներից, երբ կենդանի էր Չեն Յանցյուն։ Ունի 390մ² տարածք, թանգարանում ցուցադրվում են դերասանի կոստյումները, անձնական հայելին և անձնական այլ իրեր՝ կենցաղային իրեր, գեղանկարներ, պիեսներ ու գրքեր, այդ թվում՝ Չենի հեղինակությամբ տարբեր գործեր, որոնք վերաբերվել են չինական օպերային։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռասմուսսեն (երաժիշտ)

Յոհաս Ֆլոդագեր Ռասմուսսեն (դան․՝ Jonas Flodager Rasmussen, առավել հայտնի է Ռասմուսսեն բեմական անվանմամբ, նոյեմբերի 28, 1985(1985-11-28), Վիբորգ, Դանիա), դանիացի երաժիշտ և դերասան։ 
Դանիայի պատվիրակը Եվրատեսիլ 2018 երգի մրցույթում («Higher Ground» անգլալեզու երգով)։


== Կենսագրություն ==
Յոհաս Ֆլոդագեր Ռասմուսսենը ծնվել է 1985 թվականին (ծննդյան ամսաթիվը չի հրապարակվում) Դանիայի Վիբորգ փոքրիկ քաղաքում։ Վիբորգում էլ անցել է ապագա երաժշտի մանկությունն ու պատանեկությունը։ Միջնակարգ կրթությունն ավարտելուց հետո Օրհուսի համալսարանում ուսանել է դրամատուրգիա և երաժշտություն։ Ուսումն ավարտելուց հետո որպես ուսուցիչ աշխատում է Վիբորգի կատարողական դպրոցում և ապա Օրհուսի թատերական վարժարանում։
Ռասմուսսենը համարվում է դանիական «Hair Metal Heröes» քավեր-բենդի համահիմնադիր-առաջնորդն ու վոկալիստ-մենակատարը։ Նրա հաջողված մյուզիքլներից կարելի է առանձնացնել հատկապես երեքը՝ «Վեսթսայդյան պատմություն», «Վարձույթ» և «լքյալը»։
«Higher Ground» երգով մասնակցելով 2018 թվականի Եվրատեսիլի ազգային ընտրությանը՝ Ռասմուսսենը ընտրվել է որպես համաեվրոպական երգի մրցույթի 63-րդ թողարկման Դանիայի պատվիրակ։ Եվրատեսիլ 2018-ում Ռասմուսսենը կներկայանա երկրորդ կիսաեզրափակչում։


== Սկավառակագրություն ==


=== Սինգլներ ===
«Higher Ground» (2018)


== Ծանոթագրություններ ==
Sina Corp

Sina Corp — չինական համացանցային ընկերություն։ Համարվում է ողջ աշխարհի չինական սփյուռքի շփման գիծը։ Ունի գործունեության չորս ուղղություն`Sina Weibo, Sina Mobile, Sina Online, и Sina.net: Համախմբում է ողջ աշխարհի ավելի քան 100 մլն օգտատեր։
Ընկերությունը ղեկավարում է Sina Weibo միկրոբլոգավորման ծառայություն, որը համարվում է չինական Twitterի անալոգը և զբաղեցնում է չինական միկրոբլոգի ավելի քան 56 %-ը, ակտիվ օգտատերերի մեջ և ավելի քան 86 % երկրում գրանցված բոլոր բլոգերների շրջանում` այդ ցուցանիշով շրջանցելով իրենց հիմնական մրցակիցներին և Tencent ու Baidu ընկերություններին։ Sina Mobile-ը զբաղվում է   հեռախոսային շուկայով։  Sina Online—ը ինտերնետ խանութ է,  Sina.net-ը` փոստային սերվեր։
Ըստ alexa.com-ի 2013 թվականի հունիսի տվյալներով` ընկերության կայքը համարվում է 17-րդը հաճախելիության ցուցանիշով աշխարհում և չորրորդ կայքը Չինաստանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт компании
Сайт сервиса Sina Weibo
Մալխաս

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մալխաս (այլ կիրառումներ)Մալխաս (1877, Տրապիզոն, Օսմանյան կայսրություն - 1962, Բեյրութ, Լիբանան, ծննդյան անունը՝ Արտաշէս Յովսէփեան), հայ վիպասան, գրող և հասարակական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Տրապիզոնում։ Ուսումը ստացել է Կարինի Սանասարյան վարժարանում, ուր թրծվել է դաշնակցական գաղափարախոսությամբ եւ երիտասարդ տարիքից անդամագրվել է Հայ Յեղափոխական Դաշնակցության կազմում։ Իր սերնդակիցների նման դիմել է պանդխտության Միացյալ Նահանգներ, որտեղ Հ.Յ.Դ.-ի պաշտոնաթերթ «Հայրենիք»-ին աշխատակցել է ազգային-հայրենասիրական հոդվածներով։
1900 թ. վերադարձել է Երկիր ու իբրև Դաշնակցության լիազոր գործիչ՝ ուղարկվել է հաջորդաբար Ուրմիա և Վան։ Մասնակցել է նաև Սասունի օգնության զինատար խմբերին։
1908 թվականի Օսմանյան սահմանադրության հռչակումով հաստատվել է ծննդավայր Տրապիզոնում, որտեղ ձեռնարկել է Հ.Յ.Դ. պաշտօնաթերթ «Խարիսխ» թերթի հրատարակության։ Մասնակցել է Տրապիզոնի հայության ինքնապաշտպանության գործին։
Հայ կամավորական շարժմանը միացել է՝ մասնակցելով Հայաստանի անկախության ճակատամարտներին։ Ընտրվել է Հայաստանի Հանրապետության խորհրդարանի պատգամավոր և 1921 թվականի Փետրվարյան ապստամբությունից հետո ապաստանել է Պարսկաստան։
Վերջնականապես հաստատվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, ուր մասնակցել է Դաշնակցության կազմակերպչական և գաղափարախոսական աշխատանքներին։ Կանոնավոր աշխատակցել է Բոստոն-ի «Հայրենիք» ամսագրին։
Գրել է «Զարթոնք» նշանավոր վեպը, 19-րդ դարավերջից 1920 թ. երկարած հայոց պատմության ողբերգական և հերոսական ժամանակաշրջանից, որը պատմում է հայ ազատամարտիկների հերոսությունները ազատագրվելու Օսմանյան լծից։ «Զարթոնք» վեպը գրել է Միացյալ Նահանգներում, որտեղ Հովսեփյանը ղեկավար մասնակցություն է ունեցել Դաշնակցության շարքերում։ «Զարթոնք»-ը համարվում է նրա կոթողական գործը։ Գրել է նաև իր հուշագրական երկը՝ «Ապրումներ» խորագրով։
Մալխասը 1961 թվականի վերջերին հրապարակային ելույթներով հրավիրվել է Բեյրութ, Լիբանան, որտեղ մահացել է սրտի կաթվածից 1962 թ. հունվարի 4-ին, 85 տարեկան հասակում։ Թաղվել է Բեյրութում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մալխասը մատենագրութեան թուանշային գրադարանում
Վենեսուելայի անկախության հռչակագիր

Վենեսուելայի անկախության հռչակագիր (իսպ.՝  Acta de la Declaración de Independencia de Venezuela), ընդունվել է Վենեսուելայի կոնգրեսի կողմից 1811 թվականի հուլիսի 5-ին, որի համաձայն վենեսուելացիները որոշում կայացրեցին հեռանալ իսպանական թագի իշխանությունից նոր անկախ պետություն ստեղծելու նպատակով։ Նոր հանրապետությունը պետք է հիմնվեր քաղաքացիների հավասարության, գրաքննությունից հրաժարման և խոսքի ու մտքի ազատության սկզբունքների վրա։ Այդ սկզբունքներն ամրագրված էին երկրի առաջին Սահմանադրությամբ։
Հռչակագրի տակ ստորագրեցին տաս նահանգներից յոթի ներկայացուցիչները։ Երեք նահանգներ (Մարակայբո, Կորո և Գուայանա) հրաժարվեցին մասնակցելու Հռչակագրին և մնացին Իսպանիայի իշխանության տակ։
Վենեսուելայի անկախության հռչակագրի գլխավոր հեղինակներն էին Կրիստոբալ Մենդոսան և Խուան Էրման Ռոսկիոն։ Այն վավերացվել է Կոնգրեսի կողմից 1811 թվականի հուլիսի 7-ին։ Հռչակագրի ստորագրման օրը Վենեսուելայում նշվում է որպես Անկախության օր։ Վենեսուելայի առաջին Կոնգրեսի արձանագրության բնօրինակը պահպանվում է Կարակասում` խորհրդարանի Պալատում։ Նախագահ Ուգո Չավեսի ստորագրությունը 2013 թվականի մայիսի 31-ին Մադուրոյի վարչակազմի կողմից որպես հարգանիքի նշան նախկին նախագահին ավելացվել է փաստաթղթի ցուցադրվող օրինակի վրա, ինչն առաջ է բերել ընդդիմադիր վարչակազմի վրդովմունքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Facsímil del texto manuscrito original del Acta Solemne de Independencia existente en el Congreso de la República 1990
Պարույր Սևակ․ Զուտ սովետական սպանություն

Պարույր Սևակ. Զուտ սովետական սպանություն, երկհատորյա գիրք։ Հեղինակն է Սերգեյ Գալոյանը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է հայ սիրված բանաստեղծ Պարույր Սևակի կյանքը և մահվան հանգամանքները՝ հիմնվելով տարբեր փաստաթղթերի, արխիվային նյութերի, նամակների և կենսագրական գրքերի վրա։
Գրքի առաջին հատորը լույս է տեսել 2007 թ. հունվարին, իսկ երկրորդ հատորը՝ օգոստոսին։
Սևակի մահվան կապակցությամբ Գալոյանի հիմնական վարկածը հետևյալն է.


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Սպանություն... բայց ինչո՞ւ միայն սովետական - Ազգ օրաթերթ Archived 2011-08-15 at the Wayback Machine.
Աստղագուշակը (ֆիլմ)

«Աստղագուշակը» (ռուս.՝ «Звездочёт»), խորհրդային ռազմական դրամատիկական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Անատոլի Տյուտյուննիկն Անատոլի Մարչենկոյի «Աստղագուշակներ» (ռուս.՝ «Звездочёты») վեպի մոտիվներով ԽՍՀՄ պետական հեռուստառադիոընկերության պատվերով։ Թողարկվել է 1987 թվականին։


== Սյուժե ==
Խորհրդային հետախույզ Յարոսլավա Սոբոլևան, որը 1930-ականների սկզբին Գերմանիա է ուղարկվել Սոֆի Վայներտ անունով, առաջադրանք է ստանում գտնել և ոչնչացնել բակտերիոլոգիական զենքի նոր տեսակը։ Առաջադրանքի կատարման համար նա զոհաբերում է կյանքը։


== Դերերում ==
Ալբինա Մատվեևա – Յարոսլավա Սոբոլևա (Սոֆի Վայներտ)
Իգոր Լեդոգորով – Մաքսիմ Սոբոլև
Գեորգի Ժժենով – հետախուզական վարչության պետ
Վիկտորաս Շինկարյուկաս – Իվանով, գնդապետ
Գեորգի Դրոզդ – Ստարցև, մայոր
Սերգեյ Յուրսկի – Դիտց
Լեոնիդ Յարմոլնիկ – Կլաուս Զոմմեր, գեստապոյի ղեկավար
Ռոմուալդաս Ռամանաուսկաս – Ռուդոլֆ Ալտման, փորձարկող օդաչու
Գեդիմինաս Գիրդվայնիս – Դիտրիխ
Ալեքսանդր Վոկաչ – բուկինիստ
Իրինա Ռեզնիկովա – Էմմա Վիրտ
Իգոր Լիվանով – Կուրտ Ռոտենբերգ
Վալենտին Նիկուլին – Կոնրադ Լասվից
Իգոր Բոգոդուխ – Լյուդվիգ ֆոն Շվերին, փաստաբան
Սերգեյ Կոշոնին – լրագրող
Ալեքսանդր Ֆրանսկևիչ-Լայե – Լիխտենշտեյն, կորվետեն-կապիտան
Սվետլանա Ակիմովա – ֆրոլյայն Ռաուշենբախ


== Ծանոթագրություններ ==
Իլկինեևո

Իլկինեևո (ռուս.՝ Илькинеево, բաշկիրերեն՝ Илкәнәй), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 345 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆիստինայի տուն (Տագանրոգ)

Ֆիստինայի տուն (ռուս.՝ Дом Фистиной), հին առանձնատուն Տագանրոգի Հունական փողոցի 65 հասցեում։ Տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ (18.11.92 թ., № 301 որոշում)։


== Պատմություն ==
Ռոստովի մարզի Տագանրոգի Հունական փողոցի 65 հասցեում գտնվող երկհարկանի առանձնատունը կառուցվել է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին։
Ի սկզբանե տունը պատկանել է վաճառական Աննա Ֆիստինային։ Նրա մահից հետո շենքն անցել է ժառանգներին։ 1970-ական թվականների վերջին տունը գնել է շտաբս-կապիտան Ս. Պեկունևիչի կինը, ապա այն գնել է կուրսկցի վաճառական Վասիլի Տիչինինը։ 1890-ական թվականներին տունն անցել է Պյոտր Եվգրաֆովիչի կնոջը՝ Լյուդմիլա Նիկոլաևնա Լուկինին (ծննդյան անունը՝ Մելենտևա)։ Զույգը նշանադրվել է 1891 թվականին, նույն թվականի հունվարի 27-ին նրանք ամուսնացել են Ուսպենսկու տաճարում հրետանային բրիգադի լեյտենանտ  Անդրեյ Անդրեյևիչ Գիրշֆելդի և շտաբս-կապիտան Իվան Լուկինի կնոջ ներկայությամբ։ Հոկտեմբերի 6-ին Լուկինները որդի են ունեցել՝ Նիկոլայ։ Հետագայում նրանք ևս երկու որդի են ունեցել՝ Ջորջը և 1899 թվականին՝ Վալենտինը։ Լուկինների եղբայր փոխգնդապետ Վալենտին Եվգրաֆովիչը Թուրքեստանական ռազմական շրջանի շտաբի հատուկ հանձնարարությունների գծով սպա էր։ Որոշ ժամանակ նա ծառայել է Տոմսկի ժանդարմերիայում։ 1910 թվականին թոշակի է անցել գնդապետի պաշտոնում։
1910  թվականի նոյեմբերի 7-ին Սուրբ Նիկոլաս եկեղեցում կայացել է  45-ամյա գավառական քարտուղար, ազնվական Ալեքսանդր Պետրովիչը Դանիլովի և  փոխգնդապետ Գրեկովի 53-ամյա այրու Անտոնինա Դոմինովնայի նշանադրությունը։ Նշանադրության վկաներից էին վաճառական Կուզմա Դիանիսովիչ Չումաչենկոն, «Տագանրոգի լրատու» թերթի խմբագիր դատական խորհրդական Դմիտրի Պավլովիչ Դրոբյազկոն, Անտոն Պավլովիչի զարմիկ ատամնաբույժ Վլադիմիր Միտրոֆանովիչ Չեխովը,  դատական խորհրդական Պավել Իվանովիչ Տրոֆիմովը։ 1910 թվականին Անտոնինա Դոմիանովնան Լուկինբերից գնել է տունը։ 1910-ական թթ. այդ տանը բնակարան է վարձակալել Տագանրոգի բարեգործական միության քարտուղար, փաստաբանի օգնական Գերման Էմմանուիլովիչ Շտեյնֆինկելը։
Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ շենքը ձեռք է բերել Պետրովսկայա փողոցի վրա գտնվող հացաբուլկեղենի սեփականատեր Բրուլ Գրեպերը։ Խորհրդային տարիներին շենքն ազգայնացվել է։


== Ճարտարապետական առանձնահատկություններ ==
Հունական 65-րդ փողոցում գտնվող տան ճակատամասն ունի հինգ պատուհան։ Առաջին հարկը ռուստաշար է, ուղղանկյուն պատուհանների վերևում ամրոցի քարեր են, ունի միջհարկային քիվեր, ատամիկներով միավորվող քիվեր։ Տանիքը 4 հարկանի է, առջևի մուտքի վերևում կա մետաղյա կիսածածկ։ Երկրորդ հարկի պատուհանների վերևում տեղադրված են ուղղանկյուն զարդաքիվեր։
1992 թվականի նոյեմբերի 18-ի №  301 որոշման համաձայն շենքը համարվում է տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ։


== Գրականություն ==
Гаврюшкин О. П. По старой Греческой... (Хроника обывательской жизни). - Таганрог: Лукоморье, 2003. - 514 с. - ISBN 5-901565-15-0.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տագանրոգ, Հունական փողոց  65 Archived 2019-04-18 at the Wayback Machine.
Ջեյմս Հոմեր Ռայթ

Ջեյմս Հոմեր Ռայթ (անգլ.՝ James Homer Wright, ապրիլի 8, 1869(1869-04-08), Փիթսբուրգ, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ - հունվարի 3, 1928(1928-01-03), Բոստոն, ԱՄՆ), վաղ և ազդեցիկ ամերիկացի ախտաբան, ով 1896-1926 թվականներին եղել է Մասաչուսեթսի գլխավոր հիվանդանոցի ախտաբանության ամբիոնի ղեկավարը։ Ռայթը ծնվել է Փենսիլվանիա նահանգի Փիթսբուրգ քաղաքում։


== Կենսագրություն ==
1915 թվականին նա Ռիչարդ Ք. Քաբոտինի հետ միասին, սկսեցին զբաղվել Մասաչուսեթսի գլխավոր հիվանդանոցի արձանագրությունների հրատարակումով։ Դրանք սկսեցին կանոնավոր հրատարակվել որպես Բոստոնի բժշկական և վիրաբուժական ամսագիր, որը հետագայում դարձավ ՝ Նոր Անգլիայի բժշկական ամսագիր (անգլ.՝ New England Journal of Medicine)։
1924 թվականին Ռայթը Ֆրենկ Բ.Մալորիի հետ միասին հրատարակել է գործնական ձեռնարկ «ախտաբանական տեխնիկա» անվանումով, ախտաբանության լաբորատորիայի համար։ Գիրքը ունեցել է ութ հրատարակություն և երկար տարիներ եղել է դասական դասագիրք։
Մինչ հիմա կիրառվում է Ռայթի եղանակով ներկումը և Ռայթի վարդանախշերը (կապված նեյրոբլաստոմայի հետ) ։


== Ծանոթագրություններ ==
Համադրելի գներ

Համադրելի գներ, տարբեր ժամանակաշրջաններում արտադրության, ապրանքաշրջանառության և տնտեսական այլ ցուցանիշների ծավալները (արժեքային արտահայտությամբ) համադրելիս պայմանականորեն հիմք ընդունած որևէ տարվա գներ։ Սահմանվում են տնտեսության զարգացման ցուցանիշների դինամիկան որոշելիս գործող (ընթացիկ) գների փոփոխության ազդեցությունը բացառելու համար։ Համադրելի գների տարատեսակներն են անփոփոխ գները։
Կիրխհասլախ

Կիրխհասլախ (գերմ.՝ Kirchhaslach), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Ներքին Ալգոյ շրջան։ Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական օկրուգին։ Բնակչությունը կազմում է 1302 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010)։ Զբաղեցնում է 32,04 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 78 157։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Սուրբ Վարդան եկեղեցի (Բաղրամյան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Վարդան եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Վարդան եկեղեց, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Հայաստանի Արմավիրի մարզում, Բաղրամյանի տարածաշրջանումի Բաղրամյան գյուղում, կառուցվել է 21-րդ դարում, 2006 թվականին։
Գմբեթավոր տիպի փոքրիկ եկեղեցի է, կառուցված տուֆ տեսակի քարից։
Եկեղեցու կառուցման հովանավորներն են Մեծ Բրիտանիայի Բեդֆորդ-Քեմփստոն քաղաքում բնակվող Վարդան և Նաիրա Այվազյանները։
Եկեղեցու կառուցման պատմությունը եղել է այն որ, Վարդան Այվազյանը  երազ է տեսնում, որից հետո ուխտ է անում, որ նա պետք է կառուցի այդ եկեղեցին, և իր ուխտ ի կատար է ածվում 2006 թվականին։
2009 թվականի օգոստոսի 9-ին Եկեղեցին օծվում է ձեռամբ Արմավիրի թեմի առաջնորդ Տ. Սիոն եպս. Ադամյանի նախագահությամբ և թեմի հոգևորականների և հավատացյալ ժողովրդի մասնակցությամբ։


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում (չաշխատող հղում)
Համայնքի ղեկավարի Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում(չաշխատող հղում)
Արմավիրի մարզի եկեղեցիների և վանքերի ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Մամա (քաղաքատիպ ավան, Մամսկո-Չույսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մամա (այլ կիրառումներ)Մամա (ռուս.՝ Мама), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Մամսկո-Չույսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3632 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յար Սուխոյ Դոնեց

Յար Սուխոյ Դոնեց (ռուս.՝ Яр Сухой Донец), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։


== Աշխարհագրություն ==
Գետաբերանը տեղակայված է Դոն գետի աջ ափում՝ 953 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 25 կմ է, ավազանի տարածքը 293 կմ2 է։ Ակունքը գտնվում է Յուժնի գյուղի մոտ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010101212107000004935
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107000493
Ավազանի կոդը - 05.01.01.012
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լյուբով Բլոկ

Լյուբով Դմիտրիևնա Բլոկ (ռուս.՝ Любовь Дмитриевна Блок, օրիորդական ազգանունը՝ Մենդելեևա, 29 դեկտեմբերի, 1881, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն – 27 սեպտեմբերի, 1939, Լենինգրադ, ԽՍՀՄ), ռուս դերասանուհի, ելույթ է ունեցել Բասարգինա (Басаргина) բեմական անվամբ։ Եղել է բալետի պատմաբան, գրել է հուշեր, հեղինակել է «И быль, и небылицы о Блоке и о себе» և «Դասական պար. պատմություն և այժմեություն» (ռուս.՝ «Классический танец: История и современность»): Քիմիկոս Դմիտրի Մենդելեևի դուստրն է, բանաստեղծ Ալեքսանդր Բլոկի կինը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1881 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Սանկտ Պետերբուրգում, ռուս քիմիկոս Դմիտրի Մենդելեևի և Աննա Մենդելեևայի (օրիորդական ազգանունը՝ Պոպովա) ընտանիքում։
Բեստուժևի դասընթացներն ավարտելուց հետո դերասանական վարպետության դասեր է առել Ալեքսանդրինսկի թատրոնի դերասանուհի Ա. Չիտաուի մետ։
Կարճ ժամանակ աշխատել է Վերա Կոմիսարժևսկայայի թատրոնում, ապա Լ. Յավորսկայայի թատրոնում ու գավառական թատրոններում՝ ելույթ ունենալով Բասարգինա բեմական անվամբ։
Լյուբով Դմիտրիևնան հայտնի է որպես Ալեքսանդր Բլոկի «Գեղեցիկ տիկին» («Прекрасная Дама»): Նրան սիրահետել է նաև գրող Անդրեյ Բելին։ Բլոկ-Մենդելեևա-Բելի սիրային եռանկյունու հետ է կապված Բլոկի «Վարդ և Խաչ» («Роза и Крест») պիեսը։ 1903 թվականին ամուսնացել է բանաստեղծ Ալեքսանդր Բլոկի հետ. հարսանիքը տեղի է ունեցել նրա հոր կալվածքում, որ գտնվում է Բոբլովոյում։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին եղել է գթության քույր։
1920-1921 թվականներին բազմիցս ելույթ է ունեցել Սերգեյ Ռադլովի ազգային կոմեդիայի թատրոնում՝ բանվորների ու կարմիրբանակայինների առաջ ներկայացնելով Ալեքսանդր Բլոկի «Տասներկուսը» պոեմը։
Հետագայում ուսումնասիրել է բալետ, հեղինակել է բալետին նվիրված բազմաթիվ հոդվածներ։
Գրել է «Դասական պար. պատմություն և այժմեություն» (ռուս.՝ «Классический танец: История и современность») գիրքը, որը համարվում է հիմնարար աշխատություն բալետագիտության մեջ։ Հեղինակել է նաև «И быль, и небылицы о Блоке и о себе» հուշերը։
Լյուբով Բլոկը մահացել է 1939 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Լենինգրադում։ Թաղվել է Վոլկովսկոե ուղղափառական գերեզմանատանը։ 1944 թվականին նրա աճյունը վերաթաղվել է Литераторские мостки կոչվող տարածքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Галанина Ю. Е. Любовь Дмитриевна Блок: Судьба и сцена. — М.: Прогресс-Плеяда, 2009. — 432 с. — 3 000 экз.
Киреев Р. Т. «Да, уеду. Да, люблю»: Андрей Белый и Любовь Менделеева-Блок. // Пленники муз: Как любили великие поэты. — М., 2007. — С. 234—241.
Блок Л. Д. Классический танец: История и современность / Вступит. слово В. Гаевского; рецензент: Пётр Гусев; ред. коллегия: В. М. Красовская, Е. А. Суриц. — М.: Искусство, 17.08.1987. — 556 с. — 25 000 экз.


== Արտաքին հղումներ ==
Вульф В. Любовь Дмитриевна Менделеева-Блок: Прекрасная Дама русской поэзии // L’Officiel (рус. изд.). — 2002, май. — № 37.
Блок Л. Д. Были и небылицы (мемуары).
Սավկովո (գյուղ, Մուրոմսկի շրջան)

Սավկովո (ռուս.՝ Савково), գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Մուրոմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 367 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նիլ Ֆիլատովի հուշարձան (Մոսկվա)

Նիլ Ֆիլատովի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Нилу Филатову), հուշարձան Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում։ Տեղադրվել է 1960 թվականին Դևիչյե դաշտի պուրակում։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Վ. Ե. Ցիգալը, ճարտարապետներ Գ. Ի. Գավրիլովը, Ե. Ի. Կուտիրևը։ Հուշարձանն ունի մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։


== Պատմություն ==
Մոսկվայի համալսարանի պրոֆեսոր Նիլ Ֆեոդորովիչ Ֆիլատովը (1847-1902) հայտնի է որպես ռուսական մանկաբուժության դպրոցի հիմնադիր։ Այդ իսկ պատճառով որոշվել է նրա հուշարձանը տեղադրել Դևիչյե դաշտի պուրակում, մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի ինստիտուտից ոչ հեռու։ Հուշարձանի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 1960 թվականի մայիսի 26-ին։


== Նկարագրություն ==
Սև գրանիտից պատրաստված 2,5 մ բարձրությամբ պատվանդանի վրա  տեղադրված է 3,5 մ բարձրությամբ  բրոնզե քանդակը։ Ֆիլատովը պատկերված է աշխատելիս, իր մասնագիտության բոլոր պարագաներով։ Նա կանգնած է ամբողջ հասակով, իսկ ձախից, սեղմվելով նրա ձեռքին, նստած է մերկ փոքրիկ տղան։ Բժիշկը կարծես հենց նոր է ավարտել հիվանդ երեխայի զննումը և խոր մտածմունքի մեջ է։ Նրա դեմքը լուրջ է, հանգիստ և մի քիչ թախծոտ։ Հայացքն ուղղված է դեպի երեխան, սակայն, թվում է, անցնում է նրա կողքով։
Հուշարձանի տեղադրման վայրն անհնար է դարձնում նրա դիտումը հեռվից։ Շրջակա ծառերի պատճառով դիտողը միշտ գտնվում է բավական մոտ, որպես կանոն, արձանի ճակատային կողմից։ Այս առանձնահատկությունը հաշվի է առել քանդակագործը։ Նա փորձել է լուծել Ֆիլատովի գլխի և դեմքի լավագույն ընկալման խնդիրը։
Այս հուշարձանի ընդհանուր մարդասիրությունն արտացոլվում է նաև պատվանդանի մակագրությամբ. «Երեխաների ընկեր Նիլ Ֆեոդորովիչ Ֆիլատովին։ 1847-1902»։


== Ծանոթագրություններ ==
Բեսակ

Բեսակ (ֆր.՝ Bessac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 126 մարդ, բնակչության խտությունը` 11.94 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.55 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 430 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 135 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 28 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 58 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 47-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 11։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,0 %։ 47 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 41 անձ (22 տղամարդ և 19 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (2 տղամարդ և 4 կին)։ 11 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Պիչուգա

Պիչուգա  (ռուս.՝ Пичуга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլգոգրադի մարզում։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տերսա գետն է, գետի ենթաավազանը Խյոպրա և Հյուսիսային Դոնցա գետերն են։ Գետավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 11010002212112100011418
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 112101141
Ավազանի կոդը - 11.01.00.022
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 12
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Գյուլանթափա

Գյուլանթափա (թուրքերեն՝ Beşyol), գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դուրբան

Դուրբան, քաղաք Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում։ ՀԱՀ-ի զբոսաշրջության գլխավոր կենտրոններից մեկը։ Քաղաքը իր անկախությունը ստացել է 1880 թվականին։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը ըստ 2007 թվականի մարդահամարի կազմում է 536 644 մարդ։ Բնակչության մեծամասնությունը՝ 68 %-ը քրիստոնյաներ են, 11 %-ը մուսուլման, իսկ 3 %-ը բուդդայական։
Հարավաֆրիկյան Հանրապետության Դուրբան քաղաքի բնակչության 8,3 %-ը սևամորթներն են, 20 %-ը հնդկացիների անգլախոսն ժառանգները, 9 %-ը սպիտակամորթներն են, իսկ 2,8 %-ը այլազգիներ են։ Գործազրկության մակարդակը միջինից ցածր է՝ 27,9 %: Քաղաքը ընդհանուր առմամբ համարվում է երիտասարդ քաղաք։ Դուրբանը ունի երկու համալսարան, իսկ քաղաքի բնակչության մեջ բարձր է կրթվածության մակարդակը։
Քաղաքի բնակչության համար կարևոր խնդիր է ՁԻԱՀ-ը՝ ի թիվս քաղաքի սևամորթ բնակչության նրանց թիվը զգալի բարձրացել է։
Հանցագորխությունը բարձր է նույնիսկ ՀԱՀ-ի չափանիշներով, սակայն վերջին տարիներին քաղաքային իշխանությունները և ոստիկանությունը կարողանում են կանխել այդ երևույթը։


== Արտաքին հղումներ ==
eThekwini Metropolitan Municipality Archived 1996-03-29 at the Wayback Machine.
Durban Tourism Bureau
Quarterly Tourism Magazine


== Ծանոթագրություններ ==
Խալիլ

Խալիլ (Halil), Հալիլ փաշա Քութ (1882 կամ 1881, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - օգոստոսի 20, 1957(1957-08-20), Ստամբուլ, Թուրքիա), թուրք զինվորական գործիչ, գեներալ։ Էնվերի հորեղբայրը։ 1914 թվականին եղել է «Թեշքիլաթ-ը մահսուսայի» ղեկավարը։ 1916-18 թվականներին` 6-րդ բանակի հրամանատար (Միջագետքում)։ Լինելով «Մեծ Թուրանի» ցնորամիտ գաղափարի ջատագով՝ փորձել է այդ գաղափարն իրականացնել թյուրքալեզու ցեղերով բնակեցված տարածքները նվաճելով և հայ ժողովրդին (որպես խոչընդոտ) ոչնչացնելով։ 1918 թվականի մարտին Էնվերի եղբայր Նուրի փաշայի հետ Ատրպատականում բանակցել է մուսավաթականների հետ, ինչի արդյունքում որոշվել է, որ մուսավաթականները աջակցեն թուրքական բանակին՝ գրավելու Առանը (այժմյան Ադրբեջանի տարածքը)։
1918 թվականի մայիսի 15-ին Խալիլի զորքերը զավթել են Ալեքսանդրապոլը, այնուհետև Ատրպատականով արշավել Բաքու և, գրավելով այն (1918 թվականի սեպտեմբեր), կոտորել տեղի հայերին (շուրջ 30 հազար մարդ)։ 1920 թվականի մարտին Խալիլը, Նուրի փաշան և մուսավաթականները հրդեհել են հայկական Շուշի քաղաքը (Ղարաբաղ), կոտորել հայ բնակչության մեծ մասին (35 հազար մարդ)։
Քութն իր հուշերում նշել է, որ անձամբ սպանել է «ավելի կամ պակաս» 300000 մարդ։ 1918 թվականին Երևանում Քութը բազմաթիվ հայերի մոտ հայտարարել է. «Ես փորձում էի ոչնչացնել ողջ հայ ազգը մինչև վերջին մարդը»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Kiernan Ben (2008)։ Blood and Soil: Modern Genocide 1500–2000։ Melbourne University Publishing։ ISBN 0-522-85477-X 
Winter J. M. (2003)։ America and the Armenian Genocide of 1915։ Cambridge University Press։ ISBN 978-0-511-16382-1
Վաժա Փշավելա

Վաժա Փշավելա (վրաց.՝ ვაჟა-ფშაველა, հուլիսի 14 (26), 1861, Չարգալի, Թիֆլիսի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 27 (հուլիսի 10), 1915, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն), վրացի բանաստեղծ, արձակագիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Վրաստանի Փշավի (ՎԽՍՀ Դուշեթի շրջան) Չարգալ գյուղում, քահանայի ընտանիքում։ Գրել-կարդալ սովորել է հորից։ 1877 թվականին ընդունվել է Թբիլիսիի ուսուցչական սեմինարիա, երկու տարի անց տեղափոխվել է Գորի և ուսումը շարունակել նույնատիպ հաստատությունում։ Գորիում ուսումնասիրել է ռուս և համաշխարհային գրականություն, իրավաբանություն, փիլիսոփայություն և այլն։ 1883 թվականին մեկնել է Պետերբուրգ և որպես ազատ ունկնդիր հաճախել իրավաբանական ֆակուլտետի դասընթացներին։ Շատ չանցած, նյութական պայմանների թելադրանքով հեռացել է համալսարանից և վերադառնալով հայրենիք՝ զբաղվել ուսուցչությամբ։ 1888 թվականին մշտական բնակություն է հաստատել Չարգալում։ 1881 թվականին տպագրվել են նրա քնարաշունչ պատմվածքներն ու գողտրիկ ոտանավորները, 1886 թվականին՝ բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն։
Վաժա Փշավելան ավելի քան 80 պոեմների հեղինակ է, որոնցից ուշագրավ են՝ «Բախտրիոնին», «Օձակերը», «Հյուրն ու տանտերը», «Ալուդա Քեթելաուրին», «Գոգոթուր և Ափշինան»։ Վրաց դասական արձակի լավագույն նմուշներից են նաև նրա պատմվածքները։
Վախճանվել է Թբիլիսիում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալնաշի շրջան

Ալնաշի շրջան (ռուս.՝ Алнашский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ուդմուրթական հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ալնաշի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 896 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20718 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 23,12 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Բիրիկչուլ

Բիրիկչուլ (ռուս.՝ Бирикчуль, խակ.՝ Пирiк чул), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տիգրան Հախնազարյան (ջութակահար)

Տիգրան Սուրենի Հախնազարյան (մարտի 13, 1978(1978-03-13), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ջութակահար, դիրիժոր։ Սուրեն Հախնազարյանի որդին, Նարեկ Հախնազարյանի եղբայրը։ 


== Կենսագրություն ==
Տիգրան Հախնազարյանը ծնվել է 1978 թվականի մարտի 13-ին, Երևան քաղաքում։
1999 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիան (Ի. Մուսինի դասարան)։ Ավարտել է Երևանի պետական կոնսերվատորիայի դիրիժորության (2000 թվական, Էմին Խաչատրյանի դասարան), ջութակի (2001 թվական, Սուրեն Հախնազարյանի դասարան) բաժինները։ Վարպետության դասեր է առել Կ. Մազուրից (2004 թվական, Լեհաստան)։ 
2003–2004 թվականներին եղել է Բաշկորտոստանի սիմֆոնիկ նվագախմբի գլխավոր դիրիժոր։
2013–16 թվականներին՝ որպես Խաբարովսկի սիմֆոնիկ նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր։
2016 թվականից եղել է Սախալինի կամերային նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր, 2018 թվականից՝ նաև Սախալինի երիտասարդական սիմֆոնիկ նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավար։ Որպես դիրիժոր շրջագայել է Ճապոնիայում, Չինաստանում, Մալթայում և այլուր։


== Ծանոթագրություններ ==
Կունցևո (գյուղ, Կարդիմովսկի շրջան)

Կունցևո (ռուս.՝ Кунцево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։ Մտնում է Պերվոմայսկի գյուղական բնակավայրի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 2007 թվականի դրությամբ կազմում էր 12 մարդ։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Սմոլենսկի շրջանի կենտրոնական մասում, Կարդիմովոյից 7 կմ դեպի հարավ-արևելք, Սմոլենսկ – Դորոգոբուժ – Վյազմա – Զուբցով ավտոճանապարհից 5 կմ դեպի հարավ, Նադվա գետի ափին։ Գյուղից 7 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք գտնվում է Կարդիմովո երկաթուղային կայարանը, որը տեղակայված է Մոսկվա – Մինսկ գծի վրա։


== Պատմություն ==
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի հուլիսին գյուղն օկուպացված է եղել հիտլերյան զորքերի կողմից, այնուհետև ազատագրվել է 1943 թվականի սեպտեմբերին։


== Կլիմա ==
Կունցևո գյուղը գտնվում է չափավոր ցամաքային կլիմայական գոտում, որտեղ ձմեռը չափավոր ցուրտ է, գարունը տևական, բարեխառն, ամառը չափավոր շոգ, իսկ աշնանը գերակշռում են տաք, արևոտ եղանակները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)