armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
«Վինչա» միջուկային հետազոտությունների ինստիտուտ

«Վինչա» միջուկային հետազոտությունների ինստիտուտ (սերբ.՝ Институт за нуклеарне науке „Винча“), Սերբիայի միջուկային ֆիզիկայի գիտահետազոտական ինստիտուտ, գտնվում է Բելգրադում։ Գիտական ինստիտուտը այժմ Բելգրադի համալսարանի մասն է կազմում։
1948 թվականին ստեղծված երկու ռեակտորներից մեկը փակվել է 1984 թվականին (РА), իսկ մյուս ռեակտորը (РБ) գործում է առ այսօր։ Այժմ ինստիտուտում աշխատում է 750 մարդ, որոնցից 250 -ը՝ գիտությունների դոկտորներ են։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է 1948 թվականին Հարավլավիայի Սոցիալիստական Դաշնային Հանրապետության միջուկային ծրագրի և ֆիզիկայի, քիմիայի և կենսաբանության հետազոտական աշխատանքներ իրականացնելու համար։ Դրա հիմնադիրը եղել է Պաուլ Սավիչը, որը 1945 թվականից աշխատել է խորհրդային ակադեմիկոս Պիտեր Լեոնիդավիչ Կապիցայի հետ։ Ինստիտուտի աշխատանքները սկսելուց նրա գիտական կոլեկտիվի կորիզը կազմել են երիտասարդ նորաթուխ գիտնականներ։ Սարքավորումների զգալի մասն ինստիտուտը ստացել է արտերկրից՝ որպես Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիների ընթացքում պատճառված վնասի փոխհատուցում։
1968 թվականին հարավսլավական միջուկային ծրագիրը փակվել է, և այդ ժամանակից ի վեր «Վինչա» ինստիտուտը գործում է որպես մի քանի մասնագիտացված լաբորատորիաների միավորում. մասնավորապես երկու լաբորատորիաներ մտել են Միխայիլ Պուպինի ինստիտուտի կազմի մեջ։
Ինստիտուտում գտնվում են երկու ռեակտորներ՝ РА և РБ։ Ծանր ջրային РА հետազոտական ռեակտորը ձեռք էր բերվել ԽՍՀՄ - ից 1955 թվականին և մեկնարկել է 1959 թվականի դեկտեմբերին։ РБ ռեակտորը մշակվել է հարավսլավացի գիտնականների կողմից 1957 թվականին, աշխատել սկսել է 1958 թվականին։ Երկու ռեակտորներից մեծի հզորությունը գնահատվում էր 6,5 ՄՎ և օգտագործած հարստացված ուրանի 80%-ը ԽՍՀՄ-ն էր մատակարարել։


== Վթար ==
1958 թվականի հոկտեմբերի 15-ին հետազոտական ռեակտորներից մեկում չղեկավարվող միջուկային ռեակցիայի հետևանքով վթար է տեղի ունեցել։ Աշխատակիցներից վեցը ճառագայթային մեծ դոզա են ստացել, որոնցից մեկը շուտով մահացել է։ Ողջ մնացածներին կատարել են Եվրոպայում առաջին ոսկրածուծի պատվաստումները։
1984 թվականի օգոստոսին ռեակտորի աշխատանքը ժամանակավորապես դադարեցվել է։ Աշխատանքի դադարեցման մասին որոշումը ընդունվել է 2002 թվականին։


== Ռադիոակտիվ թափոնների հեռացում ==

2009 թվականին հայտնի է դարձել, որ ռադիոակտիվ թափոնների պահեստավորման ավազանը, որը պարունակում է մեծ քանակությամբ ճառագայթաակտիվ թափոններ, գտնվում է ծայրահեղ անմխիթար վիճակում։ 2010 թվականին «Վինչա» միջուկային հետազոտական ինստիտուտից Ռուսաստանի «Մայակ» արտադրական միավորում է տեղափոխվել 2,5 տոննա թափոն, այդ թվում 13 կգ 80% հարստացված ուրան։
2010 թվականին ՄԱԳԱՏԷ-ն դրանք հետագա վերամշակման ենթարկելու համար Ռուսաստան առաքելու մասին նախագիծ իրականացրեց։ Ընդ որում, թափոնների պահպանության համար պահակախմբի մեջ ներգրավված են եղել հազարավոր ոստիկաններ։ Սա ՄԱԳԱՏԷ-ի ամենախոշոր տեխնիկական համագործակցության ծրագիրն էր։ Միջուկային թափոնների մաքրումը հնարավորություն է տալիս շահագործումից հանել Վինչայում մնացած ռեակտորը։


== Տես նաև ==
Կուրչատովի ինստիտուտ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Պաշտոնական կայք»։ Վերցված է 2015-04-16 
«Подготовка и вывоз ОЯТ реактора RA из института «Винча» (Сербия) в Россию»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-06-04-ին։ Վերցված է 2015-04-16
(21411) Աբիֆրաեման

(21411) Աբիֆրաեման  (անգլ.՝ Abifraeman), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1998 թվականի մարտի 20-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(21411) Աբիֆրաեման աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ջոկո Վիդոդո

Ջոկո Վիդոդո (ինդո.՝ Joko Widodo, հունիսի 21, 1961(1961-06-21)[…], Սուրակարտա, Central Java, Ինդոնեզիա), ինդոնեզացի քաղաքական-պետական գործիչ, Ինդոնեզիայի նախագահը 2014 թվականի հոկտեմբերի 20-ից։ Ինդոնեզիայի մայրաքաղաք Ջակարտայի նախկին քաղաքապետ (2006-2012 թվականներ)։


== Կենսագրություն ==
Ջոկո Վիդոդոն ծնվել է 1961 թվականի հունիսի 21-ին՝ Ինդոնեզիայի Կենտրոնական Յավա մարզի Սուրակարտա քաղաքում՝ ատաղձագործի ընտանիքում։ Քանի որ նրա ընտանիքն ապրել է չքավորության մեջ, Ջոկո Վիդոդոն ստիպված է եղել մանուկ հասակից աշխատել, որպես բանվոր՝ ընտանիքի ապրուստը հոգալու համար։ 
1985 թվականին Ջոկո Վիդոդոն ավարտել է Գաջա Մադայի համալսարանը՝ ստանալով անտառային ինժեների մասնագիտություն։ Ավարտելուց հետո անցել է աշխատանքի պետական փայտամշակման ընկերությունում։ Ավելի ուշ սկսել է իր սեփական բիզնեսը նույն դաշտում։ Արդեն 2000-ական թվականներին Ջոկո Վիդոդամ ղեկավարում էր փայտի և կահույքի հսկա ընկերությունը։


== Սուրակարտայի քաղաքապետ ==
2005 թվականին՝ նա ընտրվել է Սուրակարտայի քաղաքապետ։ Նրա քաղաքապետության տարիներին Սուրակարտայում իրականացվել է լայնամասշտաբ վարչական և սոցիալ-տնտեսական բարեփոխումներ։ Ջոկո Վիդոդոյի ղեկավարության օրոք առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվել Սուրակարտան դարձնել հզոր մշակութային քաղաք։ Նշանակալից գործողություններ են իրականացվել քաղաքի զբոսայգիներն ավելի բարեկարգ դարձնելու համար։ Ջոկո Վիդոդոն խրախուսել է հասարակության գործունեության մեջ ներգրավված բազմաթիվ ընկերություններին։ Իրականացված բարեփոխումները բարձրացրել են քաղաքի հեղինակությունը ոչ միայն Ինդոնեզիայում՝ այլև Տարածաշրջանում։ 2006 թվականին Սուրակարտան անդամագրվել է քաղաքների ժառանգության համաշխարհային կազմակերպությանը։


== Ջակարտայի քաղաքապետ ==
2012 թվականին Ինդոնեզիայի Մայրաքաղաք Ջակարտայի քաղաքապետի ընտրություններին ընդառաջ՝ Ինդոնեզիայի Դեմոկրատական Կուսակցությունը առաջադրեց Ջոկո Վիդոտոյի և Բասուկի Չահայա Պուրմանի թեկնածությունը, համապատասխանաբար քաղաքապետի և փոխքաղաքապետի համար։ Քանի որ թեկնածուներից ոչ մեկը չստացավ ձայների բացարձակ մեծամասնություն՝ այդ իսկ պատճառով էլ նշանակվեց երկրորդ փուլ։ Երկրորդ փուլ անցան Ջոկո Վիդոդոն և Ֆաուզի Բովոն։ Երկրորդ Փուլում Ջոկո Վիդոդոն տարավ համոզիչ հաղթանակ և դարձավ Ջակարտայի քաղաքապետ։


== Ինդոնեզիայի նախագահ ==
2014 թվականի հուլիսի 9-ին Ինդոնեզիայում տեղի ունեցան նախագահական ընտրություններ։ Ընտրություններին ընդառաջ Ջոկո Վիդոդոն առաջադրեց իր և Յուսուֆ Կալայի թեկնածությունը համապատասխանաբար, որպես նախագահ և փոխնախահագ։ Որպես հակառակորդ՝ իր թեկնածությունը առաջադրեց Պրաբովո Սուբինատոն։ Ընտրություններում հաղթեց Ջոկո Վիդոդոն` ստանալով 70.997.833 ձայն կամ որ նույնն է 53.15 %: Երդմնակալության արարողությունը տեղի ունեցավ 2014 թվականի հոկտեմբերի 20-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջոկո Վիդոդո
Ջոկո Վիդոդո
Արշալույս Գյոզալյան

Արշալույս Մնացականի Գյոզալյան (1914, Չինչին, Հայաստան - անհայտ), հայ մանկավարժ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1943):


== Կենսագրություն ==
Արշալույս Գյոզալյանը ծնվել է 1914 թվականին, Շամշադինի շրջանի Չինչին գյուղում։ Միջնակարգ կրթությունն ստացել է Բերդի դպրոցում։ 1935 թվականին Կամոյի քառամսյա ուսուցչական կուրսերն ավարտելուց հետո նշանակվել է Իջևանի շրջանի Սևքարի յոթնամյա դպրոցի դասվար և աշխարհագրության ուսուցիչ։ 1937 թվականին տեղափոխվել է Շամշադինի շրջան և ուսուցչական աշխատանքի նշանակվել Ղրղիի միջնակարգ դպրոցում։ Նույն ուսումնական տարում Գյոզալյանը ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական տեխնիկումը։ Այնուհետև աշխատել է շրջանի Մովսես գյուղի միջնակարգ դպրոցում։
1942 թվականին Գյոզալյանը զորակոչվել է բանակ։ Ծառայել է 409-րդ Հայկական դիվիզիայի 677-րդ հրաձգային գնդում, որի կազմում մասնակցել է Հյուսիսային Կովկասի համար մղված ահեղ մարտերին։ Մոզդոկի պաշտպանության մարտերից մեկում վիրավորվել է։ Ապաքինվելուց հետո ավարտել է կրտսեր հրամանատարական դպրոցը և նորից մեկնել ռազմաճակատ։ Արշալույսը մարտնչել է 2-րդ Ուկրաինական ռազմաճակատի 45-րդ բրիգադի կազմում։ 1943 թվականին Գյոզալյանը ռազմաճակատում ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ 1944 թվականի դեկտեմբերի 27-ին մարտկոցի հրամանատարի հրամանով Գյոզալյանի դիվիզիան խճուղին պահելով, թշնամուն ետ են շպրտել։ Հրամանատարության առաջադրանքը գերազանց կատարելու համար Գյոզալյանը պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով։
Գերմանա-խորհրդային պատերազմի ավարտից հետո Գյոզալյանը զորացրվել է բանակից և անցել մանկավարժական աշխատանքի շրջանի Պառավաքարի միջնակարգ դպրոցում։ Աշխատանքին զուգընթաց սովորել է Թբիլիսիի Պուշկինի անվան երկամյա մանկավարժական ինստիտուտում և այն ավարտել է 1958 թվականին։ Գյոզալյանը Չինչինի դպրոցում դասավանդել է կենսաբանություն և եղել է ուսումնափորձնական հողամասի վարիչ։ Գյոզալյանը պարգևատրվել է մեդալներով, պատվոգրերով և դիպլոմներով։


== Պարգևներ ==
Կարմիր աստղի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Igranka

Igranka (Երեկույթ), չեռնոգորիական Who See խմբի և Նինա Ժիժիչի երգն է, որով ներկայացրել են Չեռնոգորիան Եվրատեսիլ 2013 երգի մրցույթում։ Երգը հեղինակն է Գոռան Տոպոլովակը։
Երգը Եվրատեսիլում ներկայացվելու է առաջին կիսաեզրափակչի ժամանակ՝ մայիսի 14-ին և զբաղեցրել է 12-րդ հորիզոնականը 41 միավորով։
Միրանտի (Բաիա)

Միրանտի (պորտ.՝ Mirante), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Վիկտորիա դա Կոնկիստա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 17 660 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 927,826 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 19,0 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է հունիսի 13-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1989 թվականի հունիսի 13-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 20.586.037,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 1.204,07 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,563 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Անատոլի Կորոլչենկո

Անատոլի Ֆիլիպովիչ Կորոլչենկո (ռուս.՝ Анатолий Филиппович Корольченко, ապրիլի 12, 1922(1922-04-12), Դոնի Ռոստով, Դոնի մարզ, ՌԽՖՍՀ), ռուս գրող, լրագրող, ԽՍՀՄ ժուռնալիստների միության անդամ (1963)։


== Կենսագրություն ==
Անատոլի Ֆիլիպովիչը ծնվել է Դոնի Ռոստովում։ Առաջին պատանեկան հրապարակումը եղել է 1936 թվականին «Լենինի թոռնիկները» թերթում։ 1940 թվականին տասներորդ դասարանն ավարտելուց հետո համալրել է Կարմիր բանակի շարքերը։ Զինվորական ծառայությունն անցել է Մոլդովայում։ 1941 թվականի նոյեմբերին վաղաժամկետ ավարտել է հետևակային ուսումնարանը՝ լեյտենանտի աստիճանով։ Ստալինգրադում նշանակվել է օդային-դեսանտային զորքերում, ղեկավարել է մարտական վաշտը, գումարտակը, մի քանի անգամ զինվորների հետ մարտնչել Կարելյան, Ուկրաինական 3-րդ և 2-րդ ռազմաճակատներում։ Մասնակցել է Սվիրսկ-Պետրոզավոդսկի, Բալատոնսկի, Վիեննայի, Պրահայի պաշտպանական գործողություններին։ Անատոլի Ֆիլիպովիչ Կորոլչենկոն արժանացել է չորս զինվորական շքանշանների, բազմաթիվ մեդալների։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողություններից հետո ավարտել է Ռազմական մանկավարժական ինստիտուտը։ Անատոլի Ֆիլիպովիչը բանակում ծառայել է տարբեր պաշտոններում։ Զբաղեցրած վերջին պաշտոնը եղել է աֆրիկյան երկրներից մեկի բանակի Գլխավոր շտաբի ռազմական խորհրդատու։
Բանակից հեռանալուց հետո զբաղվել է գրական գործունեությամբ։ Համագործակցել է «Կրասնայա զվեզդա», «Կրասնոյե զնամյա», «Կոմսոմոլսկայա պրավդա» ռազմական թերթերի հետ։ 1963 թվականի մայիսին ընդունվել է ԽՍՀՄ ժուռնալիստների միություն։
1969 թվականին «Զվեզդա» ամսագրի երկու համարներում առաջին անգամ տպագրվել է նրա վավերագրական վեպը։ Նույն ամսագրում են հրապարակվել նաև նրա պատմվածքների ընտրանին, այնուհետև՝ ճանապարհորդական էսսեները։
1986 թվականին հրատարակվել է «Պլատով ատամանը» վեպը, որը պատմում է 1812 թվականի Հայրենական պատերազմի լեգենդար հերոս դոնյան ատամանի մասին։


== Ստեղծագործություններ ==
Миусские рубежи (1971)
В стране большой Джериги (1976)
Сокрушение Миус-фронта (1978)
Десантники атакуют с неба (М., 1980)
И умер в Таганроге (1995)
Жуков. Фрагменты жизни полководца (1995)
Жуков приказал! (1996)
Маршал Рокоссовский (1997)
Генерал Скобелев (1997)
Выбитый генералитет (2000)
Нaд стaрой кaртой (2001)
Генерал Платов (2002)
Битва за Кавказ (2005)
Освобождение Вены (2005)
Маршалы победы (2006)
Неистовый Жуков (2007)
Раевский (2007)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Корольченко А. Ф. Военный переворот: Воспоминания о дальних краях / Анатолий Корольченко. – Ростов н/Д: Новая книга, 2006. – 128 с.
Կոստանդին Ա

Կոստանդին Ա Ռուբինյան, Ռուբինյան (ոչ վաղ քան 1050 և ոչ ուշ քան 1055 - 1102), Կիլիկիայի Հայոց իշխան 1095 թ.–ից։
Ռուբեն Ա–ի որդին և հաջորդը։
Սելջուկյան թուրքերից ու բյուզանդացիներից ազատագրեց Կիլիկիայի մի շարք գավառներ, 1098 թ.–ին՝ Լեռնային Կիլիկիայում ռազմական կարևորություն ունեցող Վահկա բերդը և դարձրեց իշխանանիստ։ Օգնեց խաչակիր ասպետներին Անտիոքի, Եդեսիայի և Երուսաղեմի գրավման ժամանակ, որի համար ստացավ դքսի և մարկիզի տիտղոսներ։ Դստերը կնության տվեց Եդեսիայի կոմս Ժոսլինին (Ջոսլին) և փոխօգնության դաշինք հաստատեց նրա հետ։ Կոստանդինի շիրիմն ամփոփվել է Կաստալոն վանքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (213001-213100)

Աստերոիդների ցանկ (212901-213000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (213101-213200)
 Աստերոիդների ցանկ (212901-213000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (213101-213200)
Իլանա

Իլանա, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Աքչեաբադի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Էռնանդո դե Սոտո

Էռնանդո դե Սոտո (իսպ.՝ Hernando de Soto, 15-րդ դար, Բարկառոտա, Իսպանիա - մայիսի 21, 1542(1542-05-21)[…], McArthur, Դեշայի շրջան, Արկանզաս, ԱՄՆ), եղել է իսպանացի հայտնագործող և կոնկիստադոր։ Նա առաջնորդել է առաջին եվրոպական արշավախումբը դեպի ժամանակակից ԱՄՆ-ի տարածքի խորքերը և հավանաբար եղել է առաջին եվրոպացին, որ հայտնաբերել է Միսիսիպի գետը։
Արշավախումբը որոնել է ոսկի և Չինաստան տանող ճանապարհը։ Այն հետազոտել է ժամանակակից ԱՄՆ-ի հարավը։
Դե Սոտոն մահացել է 1542 թվականին Միսիսիպի գետի ափին, այժմյան Լեյք Վիլիջի մոտ, Արկանզասում։ Էռնանդո դե Սոտոն ծնվել է Էքստրեմադուրայում, իսպանական իդալգոների ընտանիքում։ Այդ տարածաշրջանում տարածված էր աղքատությունը, որից դուրս գալու համար շատ երիտասարդներ ինքնուրույն ելք էին որոնում։ Նրա ծնողները նույնպես աղքատ էին։  Նա ծնվել է Բադախոս կամ Խերես դե լոս Կաբալերոս բնակավայրերից մեկում։ Այն ամենն, ինչ հաստատ հայտնի է նրա մասին, այն է. որ նա իր մանկությունն անց է կացրել երկու վայրերում էլ։ Նրա կամքն է եղել թաղվել Խերես դե լոս Կաբալերոսում, որտեղ թաղված են նաև իր ընտանիքի մյուս անդամները։
Իսպանիան և Պորտուգալիան լիքն էին երիտասարդներով, ովքեր ձգտում էին զինվորական փառքի հնարավություն ստանալ այն բանից հետո, երբ մավրերը պարտության էին մատնվել։ Արևմուտքի նոր աշխարհի հայտնաբերմամբ (որը կարծում էին, թե արևելյան Ասիան է) շշուկներ էին տարածվում հարստության ու փառքի մասին. որոնք չափազանց գրավիչ էին աղքատների համար։
Դե Սոտոն նավարկել է Նոր աշխարհ 1514 թվականին Պանամայի առաջին նահանգապետի` Պեդրարիաս Սավիլայի հետ։ Համարձակ առաջնորդությունը, անվարան հավատարմությունը և տեղաբնիկների գյուղերից դրանց գերեվարված առաջնորդների համար փրկագնի կորզման խելացի սխեման դարձել են Կենտրոնական Ամերիկայի նվաճման` Դե Սոտոյի գործելաոճի կնիքը։
Նա ձեռք է բերել լավ ձիավարի, ռազմիկի և ռազմավարի համբավ, բայց վատահամբավ է եղել իր գործած դաժանությունների համար։
Այդ ժամանակ Խուան Պոնսե դե Լեոնը, ով հայտնաբերել է Ֆլորիդան, Վասկո Նունյես դե Բալբոան, ով հայտնաբերել է Խաղաղ օվկիանոսը և Ֆերդինանդ Մագելանը, ով առաջին անգամ նավարկել է այդ օվկիանոսով արևելյան կողմից, խորապես ազդել են դե Սոտոյի հավակնությունների վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Թուվե Լու

Էբբա Թուվե Ալսա Նիլսոն (շվեդերեն՝ Ebba Tove Elsa Nilsson, հոկտեմբերի 29, 1987(1987-10-29), Հելսինգբորգ, Մալմյոհուս համայնք, Շվեդիա), առավել հայտնի Թուվե Լու (Tove Lo) բեմական կեղծանվամբ, շվեդ երգչուհի։
Պատանեկան տարիներից հեղինակել է բանաստեղծություններ և կարճ պատմվածքներ։ Սովորել է «Rytmus Musikgymnasium» երաժշտական դպրոցում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
tove-lo.com Թուվե Լու. պաշտոնական կայք
Նկարիչ Գ. Բաշինջաղյանի «Ձորագետը գիշերով» նկարի առջև

«Նկարիչ Գ. Բաշինջաղյանի «Ձորագետը գիշերով» նկարի առջև», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1890 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1890 թվականին։
Ինքնագիրը չի պահպանվել։
Այս բանաստեղծությունն առաջին անգամ տպագրվել է 1892 թվականին լույս տեսած «Մուրճ» ամսագրի № 6-ում (էջ 883), թվագրված՝ «1890 թ․»։ Այնուհետև՝ Երևանում՝ 1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 53)։
Արտատպվել է «Մուրճ» ամսագրից։
Թումանյանի ներշնչանքի առարկա նկարը գրականության մեջ հայտնի է «Դեբեդ գետը գիշեր ժամանակ» անունով։ Ստեղծվել է 1890 թվականին, նույն թվականին ցուցադրվել է Թիֆլիսի, ապա Մոսկվայի և Պետերբուրգի պատկերասրահներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեշետնիկովո (քաղաքատիպ ավան, Կլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌեշետնիկովոՌեշետնիկովո (ռուս.՝ Решетниково), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3215 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ախպարները

«Ախպարները», Նարեկ Գալստյանի վեպը, որը հրատարակվել է 2016 թվականին «Անտարես» հրատարակչությունում։ Խմբագիր՝ Արքմենիկ Նիկողոսյան։ 208 էջ։ Գրքի 3-րդ էջում զետեղված է հեղինակի ընծայականը. «Նվիրում եմ մեծ մորս և մեծ հորս հիշատակին»։
Գրքի շնորհանդեսը կայացել է 2016 թվականի նոյեմբերի 18-ին Երևանում։ 2016 թվականի դեկտեմբերի 2-ին եղել է «Արմենպրես» լրատվական գործակալության «Երևանյան բեսթսելեր» նախագծի առաջին հորիզոնականում։


== Գրքի հանձնարարականը ==
Հայրենադարձությունն իր ամբողջ պերճանքով ու թշվառությամբ, հուսավառություններով և հուսահատություններով. ընդհանրության մեջ՝ սա է Նարեկ Գալստյանի «Ախպարները» վեպի ատաղձը, որը լինելով մեկ ընտանիքի պատմություն, կարելի է ասել՝ մի սերնդի պատմություն է։


== Թեման ==
Վեպում ներկայացվում է մի ընտանիքի պատմություն, որը Եղեռնից փրկվելով ապաստանում է Հունաստանում, ապա հայրենադարձվում է Խորհրդային Հայաստան, որտեղ անցնում է ամենատարբեր փորձությունների միջով, բայց կարողանում է հարատևել։


== Վեպի բաժինները ==
Հայրենի՞ք
Հայ եմ
Ապրելու ենք
Ինտերնացիոնալը
«Տրանսիլվանիա»
Խոստովանություն
Վերջաբան


== Կարծիքներ գրքի մասին ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ադրբեջանում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ

Ըստ 2009 թվականի Ադրբեջանում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում կա 2 օբյեկտ։ Տվյալ աղյուսակում այդ օբյեկտները ներկայացված են ըստ Համաշխարհային ժառանգության ցանկի մեջ ընդգրկման։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության պաշտոնական կայք՝ Ադրբեջան
Ադրբեջանում Համաշախարհային ժառանգության հղումների կատալոգ
Աստերոիդների ցանկ (133701-133800)

Աստերոիդների ցանկ (133601-133700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (133801-133900)
 Աստերոիդների ցանկ (133601-133700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (133801-133900)
(4904) Մակիո

(4904) Մակիո (անգլ.՝ Makio), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի նոյեմբերի 21-ին Յոշիկանե Միզունոյի և Թոշիմասա Ֆուրութայի կողմից Կանիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,388699 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0806 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6968 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1348,47 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,26697 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,12° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4904) Մակիո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Անձրև, գոլորշի և արագություն

Անձրև, գոլորշի և արագություն (անգլ.՝ Rain, Steam and Speed — The Great Western Railway), անգլիացի նկարիչ Ուիլյամ Թըրների նկարը, որը առաջին անգամ ցուցադրվել է Թագավորական ակադեմիայի ցուցահանդեսին 1844 թվականին։

Կտավի վրա նկարիչը պատկերել է սլացող շոգեքարշ, որի միակ լավ տեսանելի մասը շոգեքարշի փողն է։ Մնացած ամեն ինչը լուծվում և անհետանում է ոսկեգույն միրաժում։ Նկարում կարելի է նշմարել կամրջի հենարանները և նավը երկու ուղևորներով։ Տյորները նկարը նկարել է Մեծ արևմտյան երկաթուղով շրջագայութունից հետո, որը կապում է Անգլիայի հարավ- արևմուտքը, Արևմտյան տարածքները և Հարավային Ուէլսը Լոնդոնի հետ։ Ենթադրվում է, որ նկարում պատկերված է Մեյդենխեդ երկաթուղին։ Դիտողին ներկայացվում է դեպի Լոնդոն տանող արևելյան կողմը։


== Գրականություն ==
Gerald E. Finley. Angel in the Sun։ Turner's vision of history. — McGill-Queen's Press, 1999. — ISBN 0773517472.


== Արտաքին հղումներ ==
«Անձրև, գոլորշի և արագություն» Լոնդոնյան Ազգային պատկերասրահի տվյալների բազայից(չաշխատող հղում)
Ալեսիո Վալսեկի

Ալեսիո Վալսեկի (իտալերեն՝ Alessio Valsecchi, ապրիլի 25, 1992(1992-04-25), Բերգամո, Լոմբարդիա, Իտալիա), իտալացի շախմատիստ, գրոսմայստեր (2019), ՖԻԴԵ-ի մարզիչ։ 


== Կարիերա ==
Եղել է Իտալիայի 2017 թվականի շախմատի առաջնության արծաթե մեդալակիր։   2009, 2010, 2013 և 2019 թվականներին դարձել է Իտալիայի թիմային առաջնության հաղթող։ 2010, 2012, 2013 և 2017 թվականներին մասնակցել է Եվրոպայի շախմատի ակումբային գավաթի մրցաշարին։ 
Իտալիայի հավաքականի կազմում Ալեսիոն մասնակցել է Շախմատի համաշխարհային 43-րդ օլիմպիադային, 2019 թվականին՝ Եվրոպայի թիմային առաջնությանը, 2016, 2017 և 2018 թվականներին՝  Միթրոպա գավաթի թիմային մրցաշարերին։
2004 և 2008 թվականներին ներկայացրել է Իտալիան Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում (մինչև 12 և 16 տարեկան)։
Մասնակցել է Եվրոպայի 2011, 2012, 2016 և 2019 թվականների անհատական և 2010, 2012, 2013 և 2017 թվականների թիմային առաջնությունների։ 
2017 և 2018 թվականներին մասնակցել է Եվրոպայի կայծակնային և արագ առաջնություններին։
Եղել է տասնվեցերորդ իտալացի շախմատիստը, որը ստացել է միջազգային գրոսմայստերի կոչում (2019)։


== Վարկանիշի փոփոխության գրաֆիկ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալեսիո Վալսեկի
Անձնական քարտը ՖԻԴԵ-ի կայքում
Անձնական քարտը 365chess.com կայքում
Պարտիաները chessgames.com կայքում
Նոսովկա (քաղաք, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆոսովկաՆոսովկա (ուկրաիներեն՝ Носівка), քաղաք Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Նոսովկայի շրջանում, շրջկենտրոն։
2009 թվականի տվյալներով Նոսովկա քաղաքում բնակվում էր 14 376 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 27,25 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Piriform

Piriform, մասնավոր ընկերություն, որը գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Մեծ Բրիտանիայի մայրաքաղաք Լոնդոնում, ինչպես նաև ունի այլ գրասենյակներ Լոնդոնում, Նյու Յորքում և Արևմտյան Եվրոպայում։ Ընկերությունը զբաղվում է Microsoft Windows և Mac OS X համար ծրագրերի մշակմամբ։


== Պատմություն ==
Piriform ընկերությունը հիմնադրվել է 2004 թվականին Լոնդոնում։
2017 թվականին ընկերությունը գնվեց չեխական Avast Software ընկերության կողմից։


== Գործունեություն ==
Piriform ընկերության արտադրանքի ցուցակը բաղկացած է 4 ծրագրից՝ CCleaner, Defraggler, Recuva, Speccy։ Piriform-ի ծրագրերը հայտնի են ավելի քան 195 երկրում և ավելի հայտնի են տնային համակարգիչեր օգտագործողների շրջանում։ Ընկերության յուրաքանչյուր ծրագիր ունի պարզ և հասկանալի միջերես և թարգմանված է բազմաթիվ լեզուներով։ 2013 թվականից սկսած ընկերությունը սկսեց բացի անվճար ծրագրերից թողարկել նաև վճարովի տարբերակներ ընդլայնված հնարավորություններով։
Ապագայում սպասվում է մեծ թվով ծրագրերի թողարկում։
«Piriform» բառը նշանակում է «տանձաձև»։


== Ծրագրերի ցանկ ==
CCleaner, ծրագիր նախատեսված ֆայլային համակարգի մաքրման և օպերացիոն համակարգի գրանցամատյանի սխալների ուղղման համար։
Defraggler, ծրագիր, որ նախատեսված է կոշտ սկավառակների դեֆրագմենտացիայի համար։
Recuva, ծրագիր ջնջված ֆայլերի վերականգման համար։
Speccy, ծրագիր, որը նախատեսված է համակարգչի մասին տեղեկություն ստանալու համար՝ տեխնիկական բնութագիր, տեղադրված կարգավորումների և այլնի մասին։
CCleaner Browser


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ընկերության պաշտոնական կայք(անգլ.)
CCleaner, Defraggler, Recuva, Speccy ծրագրերի ներբեռնման հղղումը(անգլ.)
ԽՍՀՄ գրական ֆոնդ

ԽՍՀՄ գրական ֆոնդ (ռուս.՝ Литературный фонд СССР), ԽՍՀՄ Գրողների միությանը կից հասարակական կազմակերպություն, որը կոչված էր հոգալու գրողների «կուլտուրկենցաղային նյութական կարիքները»։ 
Ստեղծվել է 1934 թվականին։ Գրական ֆոնդը իր միջոցներով գրողներին հնարավորություն է ընձեռել օգտվել ստեղծագործական գործուղումներից, տրամադրել է հանգստյան տներ, գրքերի կրպակներ, ակումբներ, կազմակերպել հիվանդանոցային բուժում և այլն։ 
Գրական ֆիդրամական միջոցները կազմվում էին գեղարվեստական գրականության հրատարակման դիմաց սահմանված մուծումներից, անդամագրման և ամենամյա անդամավճարներից։


== Ծանոթագրություններ ==
Բերոն ջրվեժ

Բերոն  (անգլ.՝ Barron Falls; աբոր․ Դին-դին)՝ բազմասանդղակավոր ջրվեժ Ավստրալիայի Հյուսիսային Քվինսլենդ տարածքում  (Աթերտոն պլատո, Քվինսլենդ նահանգ, Ավստրալիա)։ Գտնվում է Բերոն-Գորջ ազգային պարկի տարածքում՝ Բերոն գետի վրա։

Ջրվեժի միջին լայնությունը կազմում է 137 մ, անձրևների ժամանակ այն կարող է մեծանալ մինչև 259 մ, ջրի անկման ընդհանուր բարձրությունը կազմում է 125 մ, այդ թվում հիմնական մասինը՝ 107 մ։ Չորային ժամանակահատվածում ջրվեժը վերածվում է մի քանի բարակ հոսքերի։ Դա հատկապես ավելի  նկատելի է դարձել գետի վրա 1963 թ ՀԷԿ կառուցելուց հետո։
Քուրանդա քաղաքից ջրվեժ հեռավորությունը ուղիղ գծով կազմում է մեկ կիլոմետրից քիչ ավել և այնտեղ կարելի է հասնել Քենեդիի խճուղով։ Ջրվեժի մոտակայքում առկա է երկաթե և կախովի ճոպանուղիներ։


== Տուրիստական նշանակություն ==

Բերոն ջրվեժը 1890-ականներից սկսած մեծ պահանջարկ ունեցող տուրիստական ուղղություն է։ Զբոսաշրջիկներին հետաքրքրում է տեսարժան վայրերով հարուստ բնությունը։


== Անվան ծագումը ==
Ջրվեժը իր անվանումը ստացել է Բրիսբենի 1860-ականների ոստիկանապետ Թոմաս Հենրի Բոումեն Բերոնի պատվին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Джули Кармоди, Брюс Придо. «Sustainable Nature Based Tourism: Planning and Management. Report on Visitation and Use at Barron Falls, Far North Queensland, 2009/2010»։ www.wettropics.gov.au (անգլերեն)։ Վերցված է 2019-09-19   на сайте wettropics.gov.au (март 2011), изд. Школы бизнеса при Университете Джеймса Кука[en], Кэрнс, ISBN 978-1-921359-89-7
Սայգա (գյուղ, Վերխնեկետսկի շրջան)

Սայգա (ռուս.՝ Сайга), գյուղ Ռուսաստանի Տոմսկի մարզի Վերխնեկետսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 963 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(9063) Վաշի

(9063) Վաշի (անգլ.՝ Washi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,308038 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9364 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6797 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1280,75 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,281086 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,8° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9063) Վաշի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աշխարհի երկրների ավտոմոբիլային կոդեր

Աշխարհի երկրների ավտոմոբիլային կոդեր (կամ IVR կոդեր), օգտագործվում է, որպեսզի անհատականացվի յուրաքանչյուր երկրի ավտոմեքենաների գրանցումը։ Սովորաբար յուրաքանչյուր երկրի ավտոմոբիլային կոդը ընտրվում է տվյալ երկրի անվան առաջին երկու տառերից։ Տվյալ երկրի կոդը գրվում է ավտոմեքենային ետևի համարի ձախ ստորին անկյունային մասում։
ԵՄ-ում սովորաբար ավտոմեքենաների համարների վրա տվյալ երկրի ավտոմոբիլային կոդը չի նշվում։
Գործընթացը կարգավորվում է ՄԱԿ-ի կողմից։ Որոշ երկրների ավտոմոբիլային կոդերը համընկնում են ISO 3166-1 ստանդարտի երկտառանոց և եռատառանոց կոդերի հետ։
Ծանոթագրություն։ աստղանիշով (*) նշված են ոչ պաշտոնական կոդերը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
UN Economic Commission for Europe, Working Party on Road Transport (WP.11)
Distinguishing Signs used on Vehicles in International Traffic
http://www.unece.org/trans/conventn/Distsigns_Sept2003.pdf
Կուզոմեն (գյուղ, Տերսկի շրջան)

Կուզոմեն (ռուս.՝ Кузомень), գյուղ Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Տերսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 84 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բաջուլաղ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բաջուլաղ (այլ կիրառումներ)Բաջուլաղ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ելնիկի (գյուղ, Ելնիկովսկի շրջան)

Ելնիկի (ռուս.՝ Ельники), գյուղ Ռուսաստանի Մորդովիա հանրապետության Ելնիկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5905 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ջուբա

Ջուբա (արաբ․՝ جوبا‎‎), քաղաք Հարավային Սուդանում։ Վարչականորեն մտնում է Կենտրոնական Էկվատորիա նահանգի կազմի մեջ։ Երկրի մայրաքաղաքը և խոշորագույն քաղաքն է։
Ունի նաև մայրաքաղաքային ինքնավարություն և համարվում է Հարավային Սուդանի տասը նահանգներից մեկը (ամենափոքրը)։
Հարավային Սուդանի մայրաքաղաք Ջուբան նաև ունի կարևոր արդյունաբերական նշանակություն, քանի որ երկրի տարածքում է հոսում Աֆրիկայի նշանավոր գետերից Սպիտակ Նեղոսը։ Բնակչությունը՝ ▲525 953 մարդ (2017)։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2005 թվականի տվյալների, քաղաքի բնակչությունը կազմում է 163.442 մարդ։ Բնակչության մեծամասնությունը տեղաբնիկ սևամորթներն են, որոնք խասում են հիմնականում արաբերենով և ֆրանսերենով։
Համարվում է նորանկախ Հարավային Սուդանի ամենաբնակեցված քաղաքը։ Երկրում անցկացված 5-րդ մարդահամարի (2008 թվական) տվյալներով, քաղաքում բնակվում էր 372,413 մարդ։
Վերջին տարիներին քաղաքի բնակչությունը կտրկուկ աճել է, քանի որ քաղաքում հաստատվել են մեծ թվով չինացիներ, որտեղ հաստատվել են այս քաղաքում աշխատանք գտնելու նպատակով։


== Կլիմա ==


== Ծանոթագրություններ ==
Նադեժդա Դավթյան

Նադեժդա Դավթյան (նոյեմբերի 8, 1951(1951-11-08), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - հունիսի 15, 2019(2019-06-15), Երևան, Հայաստան), բալետի հայ արտիստ, պարուսույց։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1978)։
Պարուսույց, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ Վիլեն Գալստյանի կինը։


== Կենսագրություն ==
Նադեժդա Դավթյանը ծնվել է 1951 թվականին Մոսկվայում։ 1968 թվականին ավարտել է Երևանի պարարվեստի ուսումնարանը, աշակերտել է Սանկտ Պետերբուրգից ժամանած Դինա Գացինային։ 1968 թվականից աշխատել է Երևանի Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում` նախ որպես բալետի արտիստ, 1989 թվականից՝ փորձավար։ 1987-1989 թվականներին աշխատել է Մոնտեվիդեոյի պետական բալետում, եղել է մենապարուհի և փորձավար։ 1998-1999 թվականներին դասավանդել է Սեուլի արվեստի պետական համալսարանում և ստացել համալսարանի պրոֆեսորի կոչում։
Հյուրախաղերով եղել է Իսպանիայում (Մոսկվայի Մեծ թատրոնի հետ), Արգենտինայում, Վիետնամում, Կամբոջայում, Լաոսում, Լեհաստանում, Ռուսաստանում, Ուկրաինայում, Մեքսիկայում, Ֆրանսիայում, Չիլիում, Էկվադորում, Պարագվայում և այլուր։


== Բալետային ներկայացումներ ==
Կիտրի՝ Լյուդվիգ Մինկուսի «Դոն Կիխոտ»
Ժիզել՝ Ադոլֆ Ադանի «Ժիզել»
Գայանե՝ Արամ Խաչատրյանի «Գայանե»
Էգինա՝ Արամ Խաչատրյանի «Սպարտակ»
Խանդութ՝ Էդգար Հովհաննիսյանի «Սասունցի Դավիթ»
Մազուրկա՝ Ֆրեդերիկ Շոպենի «Շոպենիանա»
Ջուլիետ՝ Սերգեյ Պրոկոֆևի «Ռոմեո և Ջուլիետ»
Շամիրամ՝ Գևորգ Եղիազարյանի «Արա Գեղեցիկ և Շամիրամ»
Գերդա՝ Տիգրան Մանսուրյանի «Ձյունե թագուհին»
Էմիլիա՝ Լորիս Ճգնավորյանի «Օթելլո»


== Պարգևներ և կոչումներ ==
ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ, 1978
Երևանի քաղաքապետարանի ոսկե մեդալ, 2014
ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ, 2016


== Ընտանիք ==
Ամուսին՝ Վիլեն Գալստյան, պարուսույց, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ
Որդի՝ Դավիդ Գալստյան, բալետի արտիստ


== Գրականություն ==
Балет: энциклопедия. / Гл. ред. Ю. Н. Григорович.- М.: Советская энциклопедия, 1981.- 623 стр.


== Ծանոթագրություններ ==
Բերան (Գենջի գավառ)

Բերան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում։ Գտնվում էր Բալու քաղաքից 48 կմ հյուսիս-արևելք՝ Գոնուկսուի ավազանին պատկանող փոքրիկ գետակի ափին։
Տարածքը զուրկ էր անտառներից։
XX դարի սկզբին Բերանն ուներ 18 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պատվաստանյութ

Պատվաստանյութ, վակցինա (լատ.՝ vaccinus, vaccinum՝ կովի, vacca՝ Կով), պատրաստուկներ, որոնք ստացվում են կենդանի կամ սպանված միկրոօրգանիզմներից, դրանց կենսագործունեության արգասիքներից։ Օգտագործվում են կանխարգելիչ կամ բուժիչ նպատակով՝ մարդկանց ու կենդանիների ակտիվ իմունացման համար։ Պատվաստանյութն առաջին անգամ կիրառել է բնական ծաղկի ժամանակ անգլիացի բժիշկ Էդվարդ Ջենները (1796), գիտականորեն հիմնավորել է ֆրանսիացի գիտնական Լուի Պաստյորը (XIX դ․ 2-րդ կեսին ստացավ մի շարք պատվաստանյութեր կատաղության, հավերի խոլերայի, սիբիրյան խոցի և այլնի դեմ)։ Վակցինականխարգելման հետագա զարգացման շնորհիվ մի շարք երկրներում խիստ նվազեցին կամ վերացան բնական ծաղիկը, դիֆթերիան, պոլիոմիելիտը, կարմրուկը և այլ վարակիչ հիվանդություններ։ Գոյություն ունեն կենդանի, սպանված, քիմիական պատվաստանյութ և անատոքսիններ։
Կենդանի պատվաստանյութերն ստացվում են ախտածին մանրէները (բակտերիաներ, վիրուսներ և այլն) տարբեր եղանակներով մշակելով և ոչ ախտածին՝ ավիրուլենտ դարձնելով։ Դրանք օգտագործվում են բնական ծաղկի, տուբերկուլյոզի, կարմրուկի, պոլիոմիելիտի, բրուցելյոզի, կատաղության, տուլարեմիայի, սիբիրախտի, ժանտախտի, դեղին տենդի, գրիպի, տզային էնցեֆալիտի և այլ դեպքերում։ Կենդանի վակցինային բնորոշ են բարձր իմունածնությունը, ոչ բարձր ռեակտոգենությունը, գոյացած անընկալունակության երկարատևությունը։ Գոյություն ունեն ավելի քան 20 կենդանի վակցինա։
Սպանված վակցինա ստանալու համար ախտածին մանրէներն ակտիվազրկում են զանազան ֆիզիկական (ջերմություն, ուլտրամանուշակագույն ճառագայթներ) կամ քիմիական (ֆորմալին, ացետոն, սպիրտ, ֆենոլ) ազդակներով։ Կիրառվում են որովայնային տիֆի, պարատիֆերի, խոլերայի, կապույտ հազի, լեպտոսպիրոզների, պոլիոմիելիտի, կատաղության, բծավոր տիֆի, տզային էնցեֆալիտի դեմ։ Այս պատվաստանյութի պաշտպանական հատկությունները ավելի թույլ են արտահայտված, և իմունիտետը զարգանում է մի քանի պատվաստումներից հետո։
Քիմիական պատվաստանյութերը պարունակում են մանրէներից անջատված, զտված անտիգենային խմբեր և ունեն սահմանափակ կիրառություն։ Պատվաստանյութերն արտադրվում են հեղուկ և չոր (լիոֆիլացված) վիճակում։ Վերջիններս օգտագործում են դրաժեների (պոլիոմիելիտի կենդանի վակցինանա) կամ լուծույթների ձևով (կարմրուկի, բնական ծաղկի, տուբերկուլոզի, ժանտախտի, սիբիրախտի և այլ կենդանի պատվաստանյութեր)։ Պատվաստանյութեր պատրաստում են մեկ վարակի (մոնոպատվաստանյութեր) կամ 2 և ավելի վարակների հարուցիչներից՝ բազմապատվաստանյութեր։ 
Պատվաստանյութերն օրգանիզմ են ներմուծվում վերմաշկային, միջմաշկային, ենթամաշկային, միջմկանային, ներերակային, ներքթային, ինհալացիոն, բերանի և այլ ճանապարհներով։ Ետպատվաստումային անընկալունակությունը կարող է տևել մի քանի ամսից մինչև մի քանի տարի։
Ռուդոլֆ Չելլեն

Յոհան Ռուդոլֆ Չելլեն (շվեդերեն՝ Johan Rudolf Kjellén, հունիսի 13, 1864(1864-06-13), Q10700467?, Շվեդիա[…] - նոյեմբերի 14, 1922(1922-11-14)[…], Uppsala Cathedral Assembly, Շվեդիա) շվեդ սոցիոլոգ և քաղաքագետ, «Աշխարհաքաղաքականություն» տերմինի հեղինակը։ Չելլենի գիտական գործունեության վրա մեծ ազդեցություն են ունեցել գերմանացի տեսաբան Ֆրիդրիխ Ռատցելի աշխատությունները։ Չելլենը, Ռատցելը, Ռիտտերը և Ալեքսանդր Հումբոլդտը հետ հանդիսանում են գերմանական աշխարհաքաղաքականության դասական դպրոցի հայրերը։
Չելլենը իր հայացքները շարադրել է իր «Ներածություն Շվեդիայի աշխարհագրության մեջ» (1900) և «Պետությունը, որպես կյանքի ձև» (1916) աշխատությունների մեջ, որտեղ առաջին անգամ է հանդիպվում «աշխարհաքաղաքականություն» հասկացությունը։
Չելլենի կարծիքով, գոյություն ունի երեք գործոն, որոնք ազդում են պետության վրա՝ աշխարհաքաղաքականության տեսանկյունից. ընդարձակում, տարածքային միասնականություն, ազատ տեղաշարժվելու իրավունք։
Չելլենի բազմաթիվ մտքեր ընդօրինակեց գեներալ Կառլ Հաուսհոֆերը։ Որոշ հասկացություններ հանդիպվել են Ադոլֆ Հիտլերի «Իմ պայքարը» գրքում։


== Գրականություն ==
Великие державы. Лейпциг, Берлин, 1914.
Политические проблемы Мировой войны. Лейпциг, 1916.
Государство как форма жизни. Лейпциг, 1916.


== Ծանոթագրություններ ==
Սալըգան

Սալըգան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Վարդոյի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Երևան (հեռուստաֆիլմերի ստուդիա)

«Երևան» հեռուստաֆիլմերի ստուդիա, գեղարվեստական ​​և վավերագրական հեռուստաֆիլմերի կինոընկերություն Երևանում։ Զբաղվում է նաև խորհրդային շրջանի հայկական ֆիլմերի թվայնացմամբ։


== Ֆիլմեր ==
1972 – «Երկուսից մինչև ութը»
1975 – «Հարսնացու հյուսիսից»
1979 – «Հե՜յ, ո՞վ կա այդտեղ»
1983 – «Անուշ»
2006 – «Մի վախեցիր»
2007 – «Ոչինչ չի մնա»
2009 – «Սպանված աղավնի»
2009 – «Խաչագողի հիշատակարանը»
2010 – «Արտիստը»


== Տես նաև ==
Հայկական ֆիլմերի ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆիլե մինիոն

Ֆիլե մինիոն (ֆր.՝ Filet mignon՝ փոքրիկ ֆիլե), մեդալիոն, տավարի մսի կտոր։ Պատրաստվում է բնական մսից՝ «ֆիլե մինիոնի» սթեյքներից համեղ ուտեստներ պատրաստելու համար։


== Նկարագրություն ==

Մարմնի հատումները կատարվում են ողնաշարի երկու կողմերի երկայնքով։ Սուկի (մեծ մկանային հատվածը) հաճախ վաճառվում է ամբողջությամբ և կարծես երկար, նեղ մսի կտոր լինի, մի կողմից ավելի խիտ («գլուխ»), իսկ մյուս կողմից՝ ավելի բարակ («պոչ»)։ Կլոր կտորները, նրբաթիթեղի բարակ մասից կտրված, ֆիլե մինիոն են։ Ցուլի միջին մարմինը պարունակում է ոչ ավելի, քան 500 գրամ ֆիլե մինիոն, ուստի սա թանկ միս է։ Նախկինում մարմնի այս մասը կոչվում էր քահանայի կամ հովվի կտոր։ Հաշվի առնելով այն փաստը, որ մարմնի այս հատվածը ունի փոքր տրամագիծ՝ մինչև 8 սմ, 3-5 սմ հաստությամբ նորմալ կտրվածքով ֆիլե մինիոնի յուրաքանչյուր կտոր կշռում է մոտավորապես այնքան, որքան սովորական չափի սթեյքերը, որոնք կտրված են մարմնի մյուս մասերից, ուստի այն հաճախ մատուցվում է երկու ձևով։
Սուկին տավարի ամենաքնքուշ ու նիհար մասն է, այն «ծույլ» մկան է, որը ոչ մի բեռ չի կրում, կապակցված հյուսվածքը շատ քիչ է։ Այս միսը լրացուցիչ փափկեցման կարիք չունի, օրինակ՝ մարինացման։ Այնուամենայնիվ, մարմնի այս մասը չի տարբերվում համով, և խոհարարական մասնագետները սոուսով փափկամսից ուտեստներ են մատուցում կամ եփում միսը բեկոնի շերտերով և համեմելու համար օգտագործում են մարինադ։ Հացահատիկով սնուցվող տավարի մսով ֆիլե մինիոնը ունի լավագույն համը։
Ֆիլե մինիոնը կոչվում է «տիկնանց սթեյք», ի տարբերություն հարուստ «տղամարդկային» սթեյքի՝ «Նյու Յորք»։
Ֆրանսիական խոհանոցում «ֆիլե մինիոն» անվանումը նույնպես օգտագործվում է խոզի մսով նրբահամ ուտեստների համար։


== Պատրաստում ==
Ֆիլե մինիոնը կտրում են 3-6 սմ հաստ կտորների, երկու կողմից արագ տապակում են խորովածի կամ տապակի վրա շատ բարձր ջերմաստիճանում, այնուհետև եփում են ավելի ցածր ջերմաստիճանում, սովորաբար վառարանում։ Միսը չափազանց բարակ կտրելը կամ այն ​​չափազանց եփելը հյութալի չի լինի։ Մսի պատրաստման համար պահանջվում է երկու անգամ ավելի քիչ ժամանակ, քան մեծ սթեյքերի համար։ Ֆիլե մինիոնը գրեթե երբեք չի պատրաստում «արյունով», բայց հիմնականում մատուցվում է ավելի քիչ եփված, քան մյուս մսերը։
Ֆիլե մինիոնը ցածր յուղայնությամբ է, և այն հաճախ պատրաստվում է բեկոնի շերտերով մսի կտորները փաթաթելով և դրանք դագանակով անցկացնելով։ Բեկոնը հարստացնում է մսի համը և թույլ չի տալիս չորացնել այն տապակելիս։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Կոխեսես դել Մոնտե

Կոխեսես դել Մոնտե (իսպ.՝ Cogeces del Monte), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 73,48 կմ2։ Բնակչությունը՝ 815 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 42 կմ հեռավորության վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Թոռնավան

Թոռնավան, գրաբար՝ Թոռնաւան, գավառ Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի կազմում, Վանա լճի հյուսիս–արևելյան մասում, Մեհմեդիկ և Կոտուր գետերի վերին հոսանքում։
Սահմանակցում էր՝ արևմուտքից՝ Առբերանի, Արճիշակովիտ, Մեծնունիք, հյուսիսից՝ Մարդաստան, Գառնի, արևելքից՝ Աղանդ-ռոտ, Ճվաշ-ռոտ, հարավից՝ Կրճունիք գավառներին։ Այդ սահմաններում ուներ մոտ 1300 կմ² տարածք։ Կենտրոնն էր Թոռնավան ավանը, որը գտնվում էր այժմյան Տաշ–Ռումի գյուղի մոտերքը։ Թոռնավանի նշանավոր բերդերից էին Նկանը և Սևանը։ 852-ին Նկանում Վասպուրականի իշխանները հերոսաբար դիմադրել են Բուղայի գլխավորած արաբական զորքին։ Այդ հերոսական պաշտպանության նկարագրությունը տվել է Թովմա Արծրունին։ 1042-ին Թոռնավանի իշխան Խաչիկը դիմադրություն է կազմակերպում թշնամիների դեմ։ Սևանը, որն այժմ կոչվում է Մեյվանկալա, գտնվում է Արճակ լիճը թափվող Մեհմեդիկ գետի ափին։ 


== Տես նաև ==
Վասպուրական
Մեծ Հայքի վարչական բաժանում


== Գրականություն ==
Թ.Խ. Հակոբյան (1981). Հայաստանի պատմական աշխարհագրություն. Երևան։ «Միտք»։


== Արտաքին հղումներ ==
Մեծ Հայքի վարչական բաժանումը


== Ծանոթագրություններ ==
Վերևո (գյուղ, Գատչինսկի շրջան)

Վերևո (ռուս.՝ Верево), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 114 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մորոներ

Մորոններ(< իսպ․ moro-մավր), ժողովուրդների խումբ։ Բնակվում են Սուլու կղզեխմբում և Մինդանաո, Պալավան ու Բասիլան կղզիներում (Ֆիլիպիններ)։ Ընդհանուր թիվը՝ մոտ 5 միլիոն (2013)։ Մորոնների լեզուները պատկանում են մալայա-պոլինեզյան լեզուներին։ Կրոնը մահմեդականությունն է։ XIX դարում մորոններին նվաճեցին իսպանացիները։ Զբաղվում են հողագործությամբ, զարգացած են արհեստները, ծովագնացությունն ու առևտուրը։ Մշակույթով մոտ են Ինդոնեզիայի մալայական ժողովուրդներին։
Պալոմիցա

Պալոմիցա  (ռուս.՝ Паломица), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Մոլոմա գետի աջ ափից 359 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 49 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 10010300312111100035034
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 111103503
Ավազանի կոդը — 10.01.03.003
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 11
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 1


== Ծանոթագրություններ ==
Նումանսիա դե լա Սագրա

Նումանսիա դե լա Սագրա (իսպ․՝ Numancia de la Sagra), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Տոլեդո պրովինցիայի Կաստիլիա լա Մանչա կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա Սագռա շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 29,63 կմ²։ Բնակչությունը 4727 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 33 կմ։
Քաղաքի հովանավորն է համարվում սուրբ Մարկոսը։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
お (օ)

Հիրագանայում՝ お, կատականայում՝ オ, ճապոներենի վանկային այբուբենի վանկ։ Օգտագործվում է մեկ մորայի գրելաձևի համար։ Համապատասխանում է հայերեն «օ» տառի և Միջազգային հնչյունական այբուբենի /օ/ ձայնին։
Ժամանակակից ճապոներենի վանկային աղյուսակում գտնվում է հիրագանայի え(է) կանաից հետո։ Իսկ կատականայում՝ エ(է) կանաից հետո։


=== Յունիկոդ ===
お — U+304A,
オ — U+30AA
Վալտեր Ջուլյանի

Վալտեր Ջուլյանի (իտալերեն՝ Valter Giuliani, դեկտեմբերի 12, 1960(1960-12-12), Կանտու, Կոմո, Լոմբարդիա, Իտալիա), իտալացի աստղագետ և աստերոիդներ հայտնագործող, ով աշխատում է Սորմանոյի աստղադիտարանում։ 1994-1997 թվականներին իտալացի այլ աստղագետների հետ միասին հայտնաբերել է ընդհանուր առմամբ 22 աստերոիդ, որոնցից չորսը հայտնաբերել է ինքնուրույն։ 1992 թվականին սկսել է աշխատել «Institut Alessandro Greppi» ինստիտուտում (Մոնտիչելո Բրիանցա կոմունա) որպես ֆիզիկոս։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Observatoire de Sormano(իտալ.)
Pagine di fisica, didattica della  fisica, storia della fisica, astrofisica, problemi della scuola(իտալ.)
Կարլ Լիբկնեխտի փողոց (Յալթա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարլ Լիբկնեխտի փողոց (այլ կիրառումներ)Կարլ Լիբկնեխտի փողոց (ռուս.՝ Улица Карла Либкнехта), փողոց Ղրիմի Յալթա քաղաքում։ Անվանվել է գերմանացի սոցիալիստ, Գերմանիայի կոմունիստական կուսակցության հիմնադիրներից մեկի` Կարլ Լիբկնեխտի (1871-1919) պատվին։ Սկիզբ է առնում Լենինգրադյան փողոցից և ավարտվում Սադովայա փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 220 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Յալթա քաղաքի Կարլ Լիբկնեխտի փողոցը սկսվում է Լենինգրադյան փողոցից և ավարտվում Սադովայա փողոցի հետ հատումով։ Փողոցում կա համարակալված 12 շինություն. ձախ կողմում (կենտ համարներ)` 7 շենք, աջ կողմում (զույգ համարներ)` 5։ Կարճ փողոց է. երկարությունն ընդամենը 220 մետր է։
Կարլ Լիբկնեխտի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 298600։
Փողոցն անվանվել է գերմանացի սոցիալիստ, երկրորդ ինտերնացիոնալի անդամ, Գերմանիայի կոմունիստական կուսակցության հիմնադիրներից մեկի` Կարլ Լիբկնեխտի (1871-1919) պատվին։ Նա մեծ դեր է խաղացել Գերմանիայում 1918 թվականի նոյեմբերյան հեղափոխության իրականացման գործում։ 1919 թվականի հունվարին Լիբկնեխտը Բեռլինի բանվորների կազմակերպած ապստամբության դաժանաբար ճնշվելուց հետո կալանավորվել ու սպանվել է կուսակցական ընկերոջ՝ Ռոզա Լյուքսեմբուրգի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Карла Либкнехта в Ялте
Подробная карта улица Карла Либкнехта, город Ялта со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карта


== Արտաքին հղումներ ==
г. Ялта, улица Карла Либкнехта Archived 2019-04-18 at the Wayback Machine.
Վիեժ Ֆատի

Վիեժ Ֆատի  (ֆր.՝  Wiège-Faty), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Մարլ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վերվեն շրջանի կոմունա։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02832։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 231 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ աշխատունակ տարիքի 143 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 94-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 60-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 65,7 %, 1999 թվականին եղել է 64,1 %)։ 94 աշխատունակ բնակիչներից 78-ը աշխատում էին (45 տղամարդ և 33 կին), անաշխատանք էին 16 (8 տղամարդ և 8 կին)։ 49 անգործունակ մարդկանցից 13-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 15-ը՝ թոշակառու, 21-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ – Վիեժ Ֆատի (ֆր.)
Վասիլևսկոե (այլ կիրառումներ)

Վասիլևսկոե, կարող է վերաբերել՝

Վասիլևսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանում
Վասիլևսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանում
Սոկոլովո (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոկոլովոՍոկոլովո (ռուս.՝ Соколово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դարկո Դունիչ

Դարկո Դունիչ (սերբ.՝ Дарко Дуњић / Darko Dunjić; փետրվարի 8, 1981(1981-02-08), Կրալևո, ՀՍՖՀ), սերբ ֆուտբոլիստ, պաշտպան։


== Կենսագրություն ==


=== Ակումբային կարիերա ===
Խաղալ սկսել է հայրենի քաղաքի «Սլոգա» թիմում։ Այնուհետև տեղափոխվել է սերբիական հայտնի «Ցրվենա Զվեզդա» ակումբ։ 2001 թվականին տեղափոխվել է «Սպարտակ» (Սուբոտիցա), որտեղ անցկացրել է երկու տարի և մեկնել է «Բանատ»։ 2005 թվականին տեղափոխվել է ուկրաինական «Կրիվբասս» ակումբ։ 2007 թվականին տեղափոխվել է Լուգանսկի «Զարյա» ակումբ, որտեղ դարձել է թիմի առաջնորդներից մեկը, բայց մրցաշրջանի ավարտից հետո հանվել է տրանսֆերի։ Նրա ծառայություններով հետաքրքրված էին «Լիվերնո»-ն և «ՆԱԿ Բրեդա»-ն, բայց նրան 150 հազար եվրոյի դիմաց գնեց «Բաստիա» ակումբը, որի հետ էլ Դարկոն կնքեց երեք տարվա պայմանագիր։


=== Կարիերան հավաքականում ===
Սերբիայի հավաքականում ոչ մի անգամ չի խաղացել, փոխարենը հանդես է եկել Հարավսլավիայի պատանեկական և երիտասարդական հավաքականներում։


== Անձնական կյանք ==
Դունիչը ամուսնացել է 2007 թվականի հուլիսի 1-ին Սերբիայում։ Իր ապագա կնոջ հետ ծանոթացել է ամուսնանալուց հինգ տարի առաջ իր լավագույն ընկերոջ միջոցով։ Այդ ժամանակ նա դեռ հանդես էր գալիս «Ցրվենա Զվեզդա» ակումբում, իսկ նրա կինը սովորում էր Բելգրադի մանկավարժական համալսարանում։ 2,5 տարի անց հեռացել է Ուկրաինա, բայց այդ ընդհանրապես չի ազդել նրանց հարաբերությունների վրա։ Նա միշտ մոտ է գտնվել Կրիվոյ Ռոգին, հաճախ մեկնել է Սերբիա։ Նրանց հարսանիքին ներկա է գտնվել Միրկո Բունևչևիչը և այդ ժամանակների «Զարյա»-յի գլխավոր մարզիչ Ալեքսանդր Կոսևիչը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խաղացողի պաշտոնական կայք Archived 2012-08-07 at the Wayback Machine.(սերբ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը weltfussball.de կայքում(գերմ.)
Վիճակագրությունը ww17.soccerdatabase.eu կայքում
Վիճակագրությունը Ուկրաինայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կայքում