armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սողոմոն Սողոմոնյան (այլ կիրառումներ)

Սողոմոն Սողոմոնյան կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց՝

Կոմիտաս (Սողոմոն Սողոմոնյան), հայ երգահան և վարդապես, ում բուն անունն է Սողոմոն Սողոմոնյան։
Սողոմոն Սողոմոնյան, հայ գրականագետ։
Սողոմոն Սողոմոնյան, հայ քաղաքական գործիչ, ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավոր ԲՀԿ-ից։
Դերվենտ

Դերվենտ (անգլ.՝ Derwent River), գետ Թասմանիա կղզում (Ավստրալիա)։ Սկիզբ է առնում Սենտ Կլեր լճից, որը գտնվում է կղզու կենտրոնական հատվածում, և հոսում է Հոբարտի՝ Թասմանիա նահանգի մայրաքաղաքի հարավարևելյան ուղղությամբ։ Գետի երկարությունը 215 կմ է։
Նյու Նորֆոլք քաղաքից ներքև Դերվենտ գետը դառնում է զգալիորեն ավելի լայն՝ աստիճանաբար վերածվելով էստուարիայի, որն անցնում է Հոբարտի միջով և թափվում Բրունի կղզու հյուսիսային ծայրամասից ոչ հեռու գտնվող Ստորմ ծովածոցը։ Էստուարիայի ստորին հատվածը իրենից ներկայացնում է լայն ծովախորշ, որտեղ գտնվում է Հոբարտ քաղաքի նավահանգիստը։
Դերվենտ գետի ուսումնասիրության և յուրացման պատմությունը սերտ կապ ունի ամբողջ Թասմանիայի պատմության հետ։ Հենց Դերվենտ գետի մոտ է 19-րդ դարի սկզբներին հիմնվել կղզու վրա առաջին եվրոպական բնակավայրը (այդ ժամանակ այն կոչվել է Վան Դիմենի Երկիր), իսկ դրանից ավելի ուշ նրա ափին հիմնվել է Հոբարտ քաղաքը, որը դարձել է Թասմանիայի մայրաքաղաքը։
Դերվենտ գետը ապահովում է նրա ավազանում գտնվող բնակավայրերի խմելու ջրի հիմնական մասը, ինչպես նաև համարվում է մի քանի ջրաէլեկտրակայանների կողմից արտադրող էլեկտրական էներգիայի նշանակալից աղբյուրը։ ՋԷԿ-երը գետի և նրա վտակների վրա կառուցվել են 1930-1960-ական թվականներին։


== Պատմություն ==


=== Վաղ շրջան և 18-րդ դար ===
Շատ տարիներ առաջ գետի ափերը ծածկված էին անտառներով և բնակեցված էին աբորիգենների կողմից՝ մասնավորապես մուէնիա (անգլ.՝ Mouheneener) ցեղերի ներկայացուցիչներով, ովքեր այդ վայրերը բնակեցրել էին առաջին բրիտանական բնակավայրի ստեղծումից առնվազն 8 հազար տարի առաջ։

1793 թվականի հունվարից փետրվար ընկած ժամանակահատվածում Ստորմ ծովածոցի շրջանում է եղել ֆրանսիացի ծովագնաց Ժոզեֆ Անտուան դե Բրյունի դ'Անտրկաստոյի արշավախումբը։ Հետազոտելով ծովածոցի հյուսիսային շրջանը, դ'Անտրկաստոյի արշավախմբի սպա Շարլ Ֆրանսուա Բոտան Բոպրեն և նրա ուղեկիցները հայտնաբերեցին, որ նրա մեջ խոշոր գետ է թափվում, որը նրանց կողմից ստացել է Rivière du Nord («հյուսիսային գետ») անվանումը։
1793 թվականին, դ՛Անտրկաստոյի արշավից մի քանի ամիս անց, այդ շրջանը հետազոտել է անգլիացի ծովագնաց Ջոն Հեյսը, և նա այդ գետը անվանեց Դերվենտ (Derwent) Քամբրիայում (կոմսություն Անգլիայի հյուսիս-արևմուտքում) գտնվող Դերվենտ գետի պատվին, որը հոսում էր այն վայրի միջով, որտեղ նա ծնվել էր։ Ջոն Հեյսը կիրառել է Դերվենտ անունը միայն գետի վերին հատվածի համար։ Հետագայում մեկ այլ անգլիացի ճանապարհորդող Մետյու Ֆլինդերսը տեղափոխել է անվանումը ամբողջ գետի վրա։
Գոյություն ունեն Derwent գետի անվան ծագումնաբանության մի քանի վարկածներ։ Ըստ այդ վարկածներից մեկի կարծում են, որ այդ բառը կելտական լեզվով նշանակում է «մաքուր ջուր» (կամ «պարզ ջուր» ― անգլ.՝ clear water): Այլ վարկածի համաձայն, այդ անվանումը ծագել է բրիտական derventio («կաղիններով ծածկված հարթավայր») և վալլիերեն համանման՝ derw-` «կաղնե» բառից։


== Ծանոթագրություններ ==
Դավիդովո (գյուղ, Դորոգոբուժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴավիդովոԴավիդովո (ռուս.՝ Давыдово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 30 մարդ։
Գյուղը գտնվում է շրջանի կենտրոնական մասում՝ Դորոգոբուժ քաղաքից 17 կմ հարավ-արևմուտք, P137 Սաֆոնովո-Ռոսլավլ մայրուղուց 4 կմ արևմուտք։ Գյուղից 23 կմ հարավ գտնվում է Սմոլենսկ-Սուխինիչի գծի Դեմշչինո երկաթուղային կայարանը։


== Պատմություն ==
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի հոկտեմբերին, գյուղը գրավել են նացիստական զորքերը, ազատագրվել է 1943 թվականի սեպտեմբերին ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ավդիան

Ավդիան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։ Գտնվում էր Վան քաղաքից 55 կմ արևելք, Մահմեդիկ գետի փախակողմյան ակունքներից մեկի ափին։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 25 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոզլովսկի (այլ կիրառումներ)

Կոզլովսկի, կարող է վերաբերվել

Իվան Կոզլովսկի, ռուս խորհրդային երգիչ (քնարական տենոր) (1900)։
Միխայիլ Կոզլովսկի, ռուս քանդակագործ (1753-1802)։
Արբուն Տայան

Արբուն Նիկողոսի Տայան (հունվարի 6, 1912(1912-01-06), Պարտիզակ, Բաշիսքելե, Քոջայելիի մարզ, Թուրքիա - ապրիլի 3, 1983(1983-04-03), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ թարգմանիչ, բանասեր, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1944 թվականից։ Ստորագրել է նաև Արբուն Տայեցի։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Թուրքիայի Նիկոմեդիայի նահանգի Պարտիզակ գյուղաքաղաքում (Կ. Պոլսից ոչ հեռու)։ Նախնական կրթությունն ստացել է Մաքրիգյուղի նախակրթարանում, ապա ուսումը շարունակել Գատը գյուղի Մխիթարյան որբանոցում, որի տնօրենն էր իր հորեղբայրը՝ Մխիթարյան միաբան, բանասեր ու մանկավարժ Հ. Եսայի Տայեցին։
1922 թվականին տեղափոխվել է Իտալիա։ 1923-1927 թվականներին սովորել է Վենետիկի Մուրատ-Ռափայելյան վարժարանում։ 1928 թվականին տեղափոխվել է Միլան։ 1929 թվականին ներգաղթել է Հայաստան։ 1931 թվականին սովորել է Երևանի մանկավարժական մեկամյա դասընթացներում։ 1932-1933 թվականներին սովորել է Երևանի համալսարանում։ 1934-1948 թվականներին որպես սրբագրիչ աշխատել է «Սովետական Հայաստան», «Գրական թերթ», «Բանվորական Երևան» թերթերի և «Սովետական գրականություն» ամսագրի խմբագրություններում։ 1967-1970 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ խմբագրական-հրատարակչական խորհրդում որպես խմբագիր, 1973-1977 թվականներին՝ արվեստի ինստիտուտում։ 1978-1983 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում որպես կրտսեր գիտաշխատող։ Դանտեի «Աստվածային կատակերգությոն» ամբողջական և վերամշակված թարգմանության ու մեկնաբանության համար 1979 թվականին արժանացել է մրցանակի։ Մահացել է Երևանում։


== Ա. Տայանի կատարած թարգմանությունները (իտալերենից և ֆրանսերենից) ==
Դանթե, Աստվածային կատակերգություն, առաջին մաս, Դժոխք, Երևան, Հայպետհրատ, 1947, 224 էջ։
Գի դը Մոպասան, Մի կյանք, Երևան, Հայպետհրատ, 1951, 276։
Դանտե Ալիգերի, Աստվածային կատակերգություն, Քավարան, Երևան, Հայպետհրատ, 1952, 264 էջ։
Օնորե դը Բալզակ, Երկերի ժողովածու 10 հատորով, Մարդկային կատակերգություն, հատոր 1, գրքի մեջ մտնող «Շագրենի կաշի» երկը թարգմանել է Ա. Տայանը), Երևան, Հայպետհրատ, 1956, 775 էջ։
Օնորե դը Բալզակ, Երկերի ժողովածու 10 հատորով, Մարդկային կատակերգություն, հատոր 3, գրքի մեջ մտնող «Գյուղական բժիշկը» երկը թարգմանել է Ա. Տայանը), Երևան, Հայպետհրատ, 1956, 840 էջ։
Դանտե Ալիգերի, Աստվածային կատակերգություն, երրորդ մաս, Դրախտ, Երևան, Հայպետհրատ, 1959, 217 էջ։
Անատոլ Ֆրանս, Սպիտակ քարի վրա։ Աստվածները ծարավի են։ Հրեշտակների ապստամբություն (վեպեր, գրքի մեջ մտնող «Աստվածները ծարավի են» վեպը թարգմանել է Ա. Տայանը), Երևան, Հայպետհրատ, 594 էջ։
Գի դը Մոպասան, Մահվան պես հզոր, Երևան, Հայպետհրատ, 1961, 258 էջ։
Պրոսպեր Մերիմե, Ընտիր նովելներ (գրքի մեջ մտնող գործերի մի մասը թարգմանել է Ա. Տայանը), Երևան, Հայպետհրատ, 1963, 544 էջ։
Ֆրանսուա Մորիակ, Իժերի կծիկը, Երևան, Հայպետհրատ, 1964, 206 էջ։
Օնորե դը Բալզակ, Շագրենի կաշին, Երևան, Հայպետհրատ, 1964, 320 էջ։
Դանտե Ալիգիերի, Աստվածային կատակերգություն, Երևան, ՀՍՍՀ ԳԱ, 1969, 806 էջ։
Բենվենուտո Չելինի, Ֆլորենտացի մաեստրո Ջովաննի Չելլինիի որդի Բենվենուտոյի կյանքը գրված իր կողմից Ֆլորենցիայում, Երևան, «Հայաստան», 1974, 491 էջ։
Դանտե Ալիգիերի, Աստվածային կատակերգություն, երրորդ բարեփոխված հրատարակչություն, Երևան, Երևանի համալսարանի հրատարակչություն, 1983, 600 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոալեկսանդրովկա (գյուղ, Ալեքսանդրովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոալեկսանդրովկաՆովոալեկսանդրովկա (ուկրաիներեն՝ Новоолександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովիում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոալեկսանդրովկա գյուղում բնակվում էր 413 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վենդիսե

Վենդիսե (էստ․՝ Vendise), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կեռլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Խվոյնիչնայա (Բերյոզովայայի վտակ)

Խվոյնիչնայա (ռուս.՝ Хвойничная), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Նենեցյան ինքնավար օկրուգով։ Գետաբերանը գտնվում է Բերյոզովայա գետի աջ ափին՝ 2 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000079783
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007978
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
(7599) Մունարի

(7599) Մունարի (անգլ.՝ Munari), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի օգոստոսի 3-ին Անդրեա Բոատինիի և Մաուրա Տոմբելիի կողմից Սան Մարսելոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,072155 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5323 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,612 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1966,81 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,183037 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,28° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7599) Մունարի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մարինայի ճակատագիրը

«Մարինայի ճակատագիրը» (ռուս.՝ «Судьба Марины»), խորհրդային մելոդրամատիկ գունավոր գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել են ռեժիսորներ Իսահակ Շմարուկը և Վիկտոր Իվչենկոն 1953 թվականին Կիևի գեղարվեստական ֆիլմերի կինոստուդիայում։
Ֆիլմը եղել է ներամուտային դերասան Լեոնիդ Բիկովի (1928-1979) համար։


== Սյուժե ==
Գործողությունները տեղի են ունենում Ուկրաինայի Լեբեդինկի գյուղում։ Գյուղական աշխատավոր Մարինա Վլասենկոն անհամբերությամբ է սպասում ամուսնու՝ Տերենտի Վլասենկոյի վերադարձին, որը հինգ տարի առաջ կոլխոզից մեկնել է ագրոնոմի մասնագիտություն սովորելու Կիևի գյուղատնտեսական ինստիտուտում։ Բայց տուն վերադառնալուց հետո Մարինայի երջանկությունը երկար չի տևում։ Առաջին իսկ երեկոյան Տերենտին խնդրում է ամուսնալուծվել՝ ասելով, որ նա իրեն հարմար զույգ չէ, որ ինքը հոգեպես ու մտավոր տեսանկյունից արդեն նրանից բարձր է, որ ինքը չի կարող թաղել իր տաղանդը և ցանկանում է գնալ քաղաք, որպեսզի զբաղվի գիտությամբ և ատենախոսություն գրի։
Մարինան մնում է մենակ, դաստիարակում է դստերը և տրվում է ուսման ու աշխատանքի։ Մի ամբողջ տարի նա իրականացնում է լաբորատոր փորձարկումներ՝ ճակնդեղի շաքարատվության բարձրացման համար։ Կոլտնտեսության ղեկավարությունը նրան նշանակում է կոլտնտեսության բրիգադի նոր օղակի օղակավար և թույլ է տալիս լաբորատորիայից տեղափոխել իր փորձը դաշտ։ Մարինայի օղակը հաջողության է հասնում և ճակնդեղի հարուստ բերք է հավաքում (հեկտարից 905 ցենտներ)՝ շաքարի բարձր պարունակությամբ։ Արդյունքում, գյուղատնտեսության ոլորտում մեծ ձեռքբերումների համար Մարինա Պանասովնային շնորհվում է Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի կոչում։
Ըստ երևույթին, Մարինայի նախատիպը Մարինա Ստեպանովնա Սուվորովան է՝ Զեմետչինսկի ճակնդեղի կոլտնտեսության օղակավարը։ Նա նույնպես զբաղվել է շաքարի ճակնդեղի աճեցմամբ, իսկ 1948 թվականին ստացել է Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի կոչում։


== Դերերում ==


== Մրցանակներ ==
1954 – առաջադրվել է գրան պրիի Կաննի 7-րդ միջազգային կինոփառատոնում (Կանն, Ֆրանսիա)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ВИДЕО. Художественный фильм «Судьба Марины» (СССР, «Киевская киностудия художественных фильмов», 1953 год, цветной, 99 минут).  Сайт памяти актёра Леонида Быкова // leonid-bykov.ru
(6310) Ջանկոնկե

(6310) Ջանկոնկե (անգլ.՝ Jankonke), աստերոիդ աստերոիդների գոտի ներքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի մայիսի 21-ին Էլեանորա Հելինի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,91357 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8532 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 1,974 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 966,86 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,372338 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 23,59° անկյուն։
Ջանկոնկե աստերոիդը պատկանում է Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 1,78 - 2,00 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 16-34° ուղեծրի թեքում և ոչ ավելին քան 0,18 էքսցենտրիսիտետ։ Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքը ունի միանգամից երկու մոլորակների հետ ուղեծրային ռեզոնանս՝ Մարսի հետ 3:2 և Յուպիտերի հետ 9:2։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6310) Ջանկոնկե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վելիկայա Պավլովկա (գյուղ, Զենկովի շրջան)

Վելիկայա Պավլովկա (ուկրաիներեն՝ Велика Павлівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկայա Պավլովկա գյուղում բնակվում էր 1 813 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9273 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 195,51 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աստվածատուր քահանայի և Պարումի խաչքար (Այրք)

Աստվածատուր քահանայի և Պարումի խաչքար, գտնվում է Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի Այրք գյուղի մեջ գտնվող Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու բակի արևմտյան մասում՝ գետնին կանգնեցված։ Հաշվառված է Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում (5.11/2.2.20)։


== Տեղադրություն ==
Խաչքարը գտնվում է Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու բակի արևմտյան մասում։


== Քանդակներ ==
Խաչքարի քիվի կենտրոնում գահակալած Հիսուսի քանդակն է։
Նրա շուրջ քանդակված են 4 ավետարանիչներն,

Մատթեոսը նույնացվում է մարդու հետ, որովհետև նրա Ավետարանը սկսվում է Քրիստոսի մարդեղության պատմությունով։
Մարկոսը ներկայացվում է առյուծի խորհրդանիշով, որովհետև իր Ավետարանի սկզբում առյուծի պես քաջաբար հայտարարում է, թե Հիսուս Աստծո Որդին է։
Ղուկասը նույնացվում է եզի հետ, որ զոհի խորհրդանիշն է, այն պատճառով, որ նրա Ավետարանը սկսվում է Զաքարիայի`  տաճարում զոհի պատրաստության պաշտամունքի նկարագրությամբ։ Այս պատմությունն իր հերթին դիտվել է իբրև պատրաստություն Քրիստոսի զոհաբերության։
Հովհաննեսը ներկայացվում է արծվի խորհրդանիշով, որովհետև նա իր Ավետարանի սկզբում սավառնում է վեր` հայտարարելով Քրիստոսի աստվածությունը։


== Վիմական արձանագրություն ==
Խաչքարի քիվին և շրջանակներին առկա է 5 տող վիմական արձանագրություն
Ա[ՍՏՈՒԾՈ]Վ ՄԱՐՈՒԹՍ ԿԱ[Ն]ԿՆԵՑԻ
ԶԽԱՉՍ ԵՂԲԱՐՆ ԻՄ Ա[ՍՏՈՒԱ]ԱՏՈԻՐ Ք
ԱՀԱ[ՆԱ]ՅԻՆ, ՈՐ Ի ՁԵՌՍ ԱՆԱԻՐ
ԻՆԱՅ ՓՈԽԵՑԱՒ ԱՌ ՔՍ։ ՀՕՐՆ ՊԱՐՈԻՄՒՆ.
ԹՎ :ՌՂԹ: (1650):Համաձայան արձանագրության՝ խաչքարը նվիրված է Աստվածատուր քահանային և Պարումին։ Կերտվել է 1650 թվականին՝ Մարութի պատվերով։


== Տես նաև ==
Այրք


== Ծանոթագրություններ ==
Տուրոսնա (Ռեսսայի վտակ)

Տուրոսնա (ռուս.՝ Туросна), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ռեսսա գետի աջ ափին՝ 52 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է, ավազանի տարածքը 266 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ուգրա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010100412110000021214
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110002121
Ավազանի կոդը - 09.01.01.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


=== Վտակներ (կմ ակունքից) ===
5 կմ. Բուլանովկա գետ (աջ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Պետրուշինո (Նեկլինովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պետրուշինո (այլ կիրառումներ)Պետրուշինո (ռուս.՝ Петрушино ), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում։ Մտնում է Նովոբեսսերգենևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Fortis

Fortis, բելգիական ընկերություն, որն զբաղվում է բանկային ու ապահովագրական գործունեությամբ, ինչպես նաև ֆինանսական ներդրումներ կատարելով։ Ընկերությունը հիմնադրվել է 1990 թվականին, գործունեություն ծավալել գլխավորապես Բենիլյուքսի երկրներում։ 2007 թվականին ընկերությունն իր եկամուտների ծավալով Fortune Global 500-ի ցանկում գրավել է 20-րդ տեղը։ Սակայն հաջորդ տարվանից ընկերությունը մաս առ մաս վաճառքի է հանվել։ Fortis-ի բաժնետոմսերը աճուրդի են դրվել Euronext-ի Բրյուսելում ու Ամստերդամում գործող բորսաներում, ինչպես նաև Լյուքսեմբուրգի բորսայում։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Սիսակ

Սիսակ, Մեծ Հայքի Սյունիք նահանգի ավանդական անվանադիր նախնին, Հայկի թոռ, Գեղամի որդին։ Ըստ ավանդության՝ Սևանա լճի ավազանում հաստատված Գեղամը իր Սիսակին ժառանգություն է թողել Գեղամա ծովակից մինչև Երասխ ընկած երկրամասը, որն այնուհետև կոչվել է նրա անունով՝ Սիսական։


== Աղբյուրներ ==
Մովսես Խորենացի - Պատմություն հայոց
Mamacita

«Mamacita», ամերիկացի ռեփեր Թրևիս Սքոթի երգը, որում իրենց մասնակցությունն ունեն նաև ռեփերներ Rich Homie Quan-ը և Յանգ Թագը։ Այն թողարկվել է 2014 թվականի դեկտեմբերի 2` որպես Թրևիսի «Days Before Rodeo» անվանումը կրող միքսթեյպի երկրորդ սինգլ։ Երգի պրոդյուսերներն են Metro Boomin-ն, DJ Dahi-ն և Թրևիս Սքոթը։


== Տեսահոլովակ ==
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է Գրենտ Սինգերը, թողարկվել է 2014 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Թրևիսի VEVO ալիքում։ Տեսահոլովակում բացի երգի կատարողներից նաև նկարահանվել է ամերիկացի ռեփեր T.I.-ը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեսահոլովակը ՅուԹյուբ վիդեոհոսթինգում
Երգի տեքստը Archived 2015-09-10 at the Wayback Machine. MetroLyrics կայքում
Դիարբեքիրի օդանավակայան

Դիարբեքիրի օդանավակայան (ԻԱՏԱ օդանավակայանի կոդ՝DIY, ԻԿԱՕ օդանավակայանի կոդ՝ LTCC), ռազմական ավիաբազա և հանրային օդանավակայան է, որը գտնվում է Թուրքիայի Դիարբեքիր քաղաքում։


== Նկարագրություն ==
Դիարբեքիրի օդանավակայանում տեղակայված է Թուրքիայի Ռազմաօդային ուժերի (Türk Hava Kuvvetleri) 2-րդ հրամանատարության (Hava Kuvvet Komutanligi) 8-րդ օդուժը (Ana Jet Üs or AJÜ)։ Այս հրամանատրության մյուս թևերը տեղակայված են Մերզիֆոնում, Մալաթիա Էրհաչում, և Ինջիրլիքում։
2012 թ․-ի հունիսի 1-ից սեպտեմբերի 1-ը օդանավակայանը փակվել էր վերանորոգման պատճառով։ Ամբողջ օդային երթևեկությունը ուղղությունը փոխել էր Բաթման,Մարդին և Էլազի քաղաքներ։
2012 թ․-ին, Զվարթ Սուջյան անունով հայ-ամերիկուհին պնդում էր,որ օդանավակայանի սեփականությանը պատկանող հողամասը իրենն է և ժառանգության իրավունքը ունի։ Նա տարածքները վերադարձնելու համար դատական հայց է ներկայացրել իր փաստաբան Ալի Էլբեյօղլու միջոցով։ Տեղական դատարանի կողմից մերժումից հետո,գործը տեղափոխվեց Վճռաբեկ դատարան, որտեղ դատավճիռը բողոքարկվում է։


== Ավիաընկերությունները և ուղղությունները ==


== Երթևեկության վիճակագրություն ==
(*)Source: DHMI.gov.tr


== Պատահարներ ==
2003-ի հունվարի 8-ին վթարի ենթարկվեց «Թուրքական ավիաուղիներ» ավիաընկերության 634 ինքնաթիռը, որը մոտենում էր Դիարբեքիրի օդանավակայանին։ Ինքնաթիռում գտնվող 80 ուղևորներից և անձնակազմից 75-ը զոհվել են։
2016-ի օգոստոսի 27-ին օդանավակայանում մի քանի հրթիռ է այրվել։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուլշի լը Շատո

Ուլշի լը Շատո (ֆր.՝ Oulchy-le-Château), կոմունա Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում։ Կոմունայի դեպարտամենտը՝ Էնան է։ Մտնում է Վիլեր Կոտրե կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Սուասոն։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը 827 մարդ էր։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 518 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 353-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 165-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 68,1 %, 1999 թվականին եղել է 66,5%)։ 353 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 301-ը (165 տղամարդ և 136 կին), գործազուրկ էին 52 մարդ (32 տղամարդ և 20 կին)։165 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 44-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 54-ը՝ թոշակառուներ, 67-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Կոսեսվիլ

Կոսեսվիլ (ֆր.՝ Cossesseville), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 108 մարդ, բնակչության խտությունը` 22.78 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.74 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 33 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 71 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 60-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 11։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 84,5 %։ 60 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 54 անձ (34 տղամարդ և 20 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (4 տղամարդ և 2 կին)։ 11 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լյախովո (գյուղ, Վելիժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼյախովոԼյախովո (ռուս.՝ Ляхово), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 231 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սլովո Կիրգիզստանա

«Սլովո Կիրգիզստանա» (ռուս.՝ Слово Кыргызстана - Ղրղզստանի խոսք), ղրղզական ռուսալեզու շաբաթաթերթ։ Խորհրդային շրջանում հանդիսացել է Ղրղզստանի կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի, Ղրղզական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի և նախարարների խորհրդի օրգանը։ 
Հրատարակվում է 1925 թվականից (մինչև 1927 թվական՝ «Բատրացկայա պրավդա» (ռուս.՝ Батрацкая правда), ապա՝ «Կրեստյանսկի պուտ» (ռուս.՝ Крестьянский путь)), Ֆրունզեում։ 
Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով (1961 թ.)։ 1927 թվականից մինչև 1991 թվական օրաթերթի անունը եղել է Սովետսկայա Կիրգիզիա (ռուս.՝ «Советская Киргизия», «Սովետական Կիրգիզիա»), իսկ 1991 թվականից մինչև հիմա «Սլովո Կիրգիզստանա»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օրաթերթի պաշտոնական կայքը
Գարեջրի միջազգային օր

Գարեջրի միջազգային օր (անգլ.՝ International Beer Day), ամենամյա ոչ պաշտոնական տոն, որը նշվում է օգոստոս ամսվա առաջին ուրբաթ օրը։ Տոնի հիմնադիրը համարվում է բարի սեփականատեր և ձեռներեց Ջեսսի Ավշալոմովը, ով ընտրել է օգոստոսի սկիզբը՝ հաշվի առնելով ամառային տաք եղանակը և գարեջրի այլ փառատոնների նշման ամսաթվերը։
Առաջին անգամ գարեջրի միջազգային օրը նշվել է 2007 թվականին Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Կալիֆոռնիա նահանգի Սանտա Կրուզ քաղաքում։ Մինչև 2011 թվականը, այն փոքր քաղաքային մարաթոնից դարձել է միջազգային տոն և նշվել 23 պետությունների 138 քաղաքներում։
2012 թվականին տոնը նշվել է 5 մայրցամաքների 50 պետությունների 207 քաղաքներում։
Տոնի հայտարարված նպատակներն են՝

Հավաքվել ընկերներով և վայելել գարեջրի համը
Շնորհավորել բոլոր նրանց, ովքեր պատասխանատու են գարեջրի արտադրության և մատակարարման համար
Միավորել աշխարհը գարեջրի դրոշի տակ և օրը տոնի վերածել բոլոր ազգությունների համար։Մարաթոնի մասնակիցները միմյանց գարեջրեր են նվիրում, ինչպես նաև կապված «միջազգային» օրվա հետ փորձում են գարեջուրը տարբեր երկրների բաղադրատոմսերով։
Տոնի գիշերվա ընթացքում մասնակիցները խաղում են մի շարք խաղեր և վիկտորինաներ, և հատկապես` գարեջուր-պոնգ։
2013 թվականին բացի Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներից, գարեջրի միջազգային տոնը նշվել է նաև Հայաստանում, Ավստրալիայում, Ավստրիայում, Բելգիայում, Բրազիլիայում, Ղազախստանում, Կանադայում, Կոլումբիայում, Կոստա Ռիկայում, Սալվադորում, Մեծ Բրիտանիայում, Ֆրանսիայում, Հունաստանում, Հոնդուրասում, Հոնկոնգում, Հունգարիայում, Հնդկաստանում, Իռլանդիայում, Իսրայելում, Իտալիայում, Ճապոնիայում, Լատվիայում, Լիբանանում, Լիտվայում, Մակեդոնիայում, Մալայզիայում, Մեքսիկայում, Նոր Զելանդիայում, Նիկարագուայում, Նորվեգիայում, Պերուում, Լեհաստանում, Պորտուգալիայում, Պուերտո Ռիկոյում, Ռումինիայում, Սինգապուրում, Սլովակիայում, Սլովենիայում, Հարավային Աֆրիկայում, Իսպանիայում, Շրի Լանկայում, Շվեդիայում, Թաիլանդում, Թուրքիայում, Ուգանդայում, Ուկրաինայում, ԱՄԷ-ում, Ուրուգվայում, Վենեսուելայում, Ֆիլիպիններում և Վանուատույում։
2007 թվականից մինչև 2012 թվականը գարեջրի միջազգային օրը նշվել է օգոստոսի 5-ին։ Սակայն, 2012 թվականի գարեջի միջազգային օրվանից հետո կազմակերպիչները երկրպագուներից շրջանում հարցում են անցկացրել և տոնը տեղափոխել են օգոստոսի առաջին ուրբաթ օրը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գարեջրի միջազգային օրվա պաշտոնական կայք (անգլ.)
Գարեջրի օրվա էջը YouTube-ում
Ռաշիկ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռաշիկ (այլ կիրառումներ)Ռաշիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում։ Գտնվում է Բաթման գետի ձախ կողմում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պաբլո Լառաին

Պաբլո Լառաին (իսպ.՝ Pablo Larraín, օգոստոսի 19, 1976(1976-08-19), Սանտյագո, Չիլի)՝ չիլիացի ռեժիսոր և պրոդյուսեր։


== Կենսագրություն ==
Պաբլո Լառաին ծնվել է 1976 թվականին։ Նրա հայրը՝ քաղաքական գործիչ Էռնան Լառաինն է, մայրը՝ Մագդալենա Մատեն, ով նույնպես զբաղվում է քաղաքականությամբ։
Առաջին լիամետրաժ ֆիլմը դուրս է եկել 2006 թվականին և կինոփառատոններում արժանացել է մի շարք մրցանակների։ «Ոչ»–ը նրա չորրորդ ֆիլմն է, գլխավոր դերերում է Գաել Գարսիա Բեռնալ, դուրս է եկել 2011 թվականին։ Ֆիլմը ցուցադրվել է Կաննի կինոփառատոնում, որտեղ ստացել է արտ–կինո մրցանակը։ Բացի այդ, ֆիլմն առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակին լավագույն օտարալեզու ֆիլմի համար։

Վենետիկի 70-րդ կինոփառատոնում Լառաինն ընտրվել է որպես ժյուրիի անդամ։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսոր ===
Փախուստ (2006)
Թոնի Մաներո (2008)
Բացահայտում (2010)
Ոչ (2011)
Ակումբ (2015)
Ներուդա (2016)
Ջեքի (2016)


=== Պրոդյուսեր ===
4:44 Երկրագնդի վերջին օրը (2011)
Վագրի տարի (2011)
Վայրի կատվիկ (2012)
Գլորիա(2013)
Զզվելի երեխա (2015)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաբլո Լառաին Internet Movie Database կայքում
"All Of It Is True" An Interview with Pablo Larrain Archived 2015-03-28 at the Wayback Machine.
Cinema Today: A Conversation with Thirty-Nine Filmmakers from Around the World By Elena Oumano
"When the Copywriter is the Protagonist. History and Intermediality in Pablo Larraín's 'No'", in "Acta Universitatis Sapientiae, Film and Media Studies", Volume 12, 2016
Հայկական քաղաքապետության շենք (Դոնի Ռոստով)

Հայկական քաղաքապետություն (մագիստրատ) (ռուս.՝ Здание армянского магистрата), շենք Դոնի Ռոստովում, որը գտնվում է Ազատության հրապարակում։ Քաղաքի հնագույն տներից մեկն է։ Որոշ տվյալներով` այն կառուցվել է 1790-ական թվականների սկզբին` Նոր Նախիջևան քաղաքում (այժմ` Դոնի Ռոստովի Պրոլետարսկի շրջանի կազմում)։ Շենքն ունի մշակութային ժառանգության բացահայտված օբյեկտի կարգավիճակ։


== Պատմություն ==
Դոնի Նախիջևան քաղաքը հիմնադրելու մասին Եկատերինա II-ի  հրամանագրում ասվում է. «...Հրամայում ենք հիմնել քաղաքապետություն և այնտեղ անցկացնել դատ և դատաստան ձեր իրավունքների ու սովորությունների համար՝ ձեր միջից ընտրվող պետերի կողմից, որոնք լինելու են Ազովի նահանգի պաշտոնացուցակում և հաստիքացուցակում և լինելու են փոխարքայի կառավարման ներքո...»։
Հայկական քաղաքապետության առաջին շենքը, ըստ երևույթին, եղել է փայտե։ Այնուհետև այն փոխարինվել է քարե շենքով, որը պահպանվել է մինչև մեր օրերը։ Նրա կառուցման ստույգ ամսաթիվն անհայտ է, սակայն ըստ որոշ ենթադրությունների՝ այն կառուցվել է 1790-ական թվականների սկզբին։
Հայկական քաղաքապետությունը կառուցվել է կլասիցիզմի ոճով պետական շենքերի «տիպարային նախագծով»։ Երկհարկանի շենքը եղել է ուղղանկյունաձև։ Դեպի հրապարակ դուրս եկող գլխավոր ճակատի կենտրոնական մասում սկզբնապես կար քառասյուն սյունասրահ՝ պատշգամբով երկրորդ հարկում։
1868 թվականին քաղաքապետությունը լուծարվեց, և նրա փոխարեն ստեղծվեց քաղաքային վարչություն, որի համար ոչ հեռու կառուցվեց նոր շենք։
1872 թվականին Հայկական քաղաքապետության շենքը դարձավ վաճառական Հայրապետովների սեփականությունը։ Շենքը դարձավ կառապանների իջևանատուն։ Տան բակում հայտնվեցին անասնակերի ցախանոցներ։ Առանձնատանը գտնվում էին ճաշասենյակը, խոհանոցը, կառավարչի և հյուրերի սենյակները, առևտրային տարածքներ։
Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի տարիներին շենքում բացվեց Հնությունների և արվեստի երկրամասային հայկական թանգարանը։ Այն գլխավորում էր Նախիջևանի հոգևոր ճեմարանի նախկին ռեկտոր Երվանդ Շահազիզը։ Թանգարանը գոյություն ունեցավ մինչև 1922 թվականը, երբ նրա արխիվը տեղափոխվեց Երևան՝ լրացնելով Պատմամշակութային թանգարանի հավաքածուն։
Թանգարանի փակվելուց հետո շենքը վերակառուցեցին՝ դարձնելով կոմունալ կացարան։ 1930-ական թվականներին խարխլության պատճառով քանդվեց գլխավոր ճակատի սյունասրահը։


== Ծանոթագրություններ ==
Բելվի

Բելվի (ֆր.՝ Belvis), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 179 մարդ, բնակչության խտությունը` 7.58 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 23.61 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 670 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 170 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 50 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 109 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 67-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 42։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 61,5 %։ 67 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 58 անձ (34 տղամարդ և 24 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (5 տղամարդ և 4 կին)։ 42 անաշխատունակներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 18-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Հակաուտոպիա

Հակաուտոպիա, Բացասական ուտոպիա, Ուտոպիայի ժխտում (անգլ.՝ dystopia), գեղարվեստական գրականության արձակի ժանր, որևէ սոցիալական իդեալին համապատասխանող հանրային կյանքի կառուցման վտանգավոր, կործանիչ և անկանխատեսելի հետևանքերի պատկերումը։ Հակաուտոպիան առաջացել է հանրային մտքի ուտոպիական զարգացման հետ։ 17-19-րդ դդ. այն դարձել է երգիծանքի օժանդակ միջոց, ուտոպիական կառույցների գաղափարական և գործնական մեկնաբանություն (Ջոնաթան Սվիֆթի «Գուլիվերի ճանապարհորդությունները»), և 20-րդ դարում զարգացել է որպես վեպ-խորհրդածության ժանր՝ դառնալով մասսայական գրականության սենսացիոն բեսթսելլեր։ Որպես ժանր՝ այն շարունակում է լայն կիրառություն ունենալ գիտաֆանտաստիկ գրականության մեջ։


== Գրքեր ==
Եղիշե Չարենց «Երկիր Նաիրի»
Եվգենի Զամյատին, «Մենք»
Օլդոս Հաքսլի, «Չքնաղ նոր աշխարհ»
Ջորջ Օրուել, «1984»
Ռեյ Բրեդբերի, «451 աստիճան ըստ Ֆարենհայթի»
Կուրտ Վոննեգուտ, «Մեխանիկական դաշնամուր»
Կարել Չապեկ, «Կռիվ սալամանդրերի հետ»
Կաձուո Իսիգուրո, «Չթողնես ինձ երբեք»
Էնթոնի Թրոլոփ «Բերսեթշիրյան ժամանակագրություն»
Դառանժ «Nullus Ներքին Հեղափոխություն»


== Ֆիլմեր ==
Մետրոպոլիս
Էքվիլիբրիում
V նշանակում է Վենդետա
Մատրիցա


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Krishan Kumar: Utopia and anti-utopia in modern times. Blackwell, Oxford 1991, ISBN 0-631-16714-5.
Thomas Nöske: Clockwork Orwell. Über die kulturelle Wirklichkeit negativ-utopischer Science Fiction. Unrast, Münster 1997, ISBN 3-928300-70-9.
Stephan Meyer: Die anti-utopische Tradition: eine ideen- und problemgeschichtliche Darstellung. Lang, Frankfurt am Main 2001, ISBN 3-631-37492-5.
Ralph Pordzik: Utopie und Dystopie in den neuen englischen Literaturen. Winter, Heidelberg 2002, ISBN 3-8253-1312-3.
Hans Esselborn (Hrsg.)։ Utopie, Antiutopie und Science Fiction im deutschsprachigen Roman des 20. Jahrhunderts. Königshausen und Neumann, Würzburg 2003, ISBN 3-8260-2416-8.
Dunja Mohr: Worlds Apart? Dualism and Transgression in Contemporary Female Dystopias. McFarland, Jefferson 2005, ISBN 0-7864-2142-8.
Bartholomäus Figatowski: Wo nie ein Kind zuvor gewesen ist... - Kindheits- und Jugendbilder in der Science Fiction für junge Leser, Bonn 2012, ISBN 978-3-929386-35-6. S. 122–131, 228–260.
Eva Horn: Zukunft als Katastrophe, Frankfurt am Main : S. Fischer, 2014 (S. Fischer Wissenschaft) ISBN 978-3-10-016803-0.
Տոնդիրահու

Տոնդիրահու, էստոնական փոքր անմարդաբնակ կղզի, որը հանդիսանում է արգելոց։ Գտնվում է Վյայնամերի նեղուցում և զբաղեցնում է 0,5 հա տարածք։ Այստեղ բնակվում կամ ձվադրում են բազմաթիվ թռչնատեսակներ։ Այն նաև կարևոր հանգրվան է չվող թռչունների համար։
Շառլոտա Մյութսերս

Շառլոտա Մյութսերս (հոլ.՝ Charlotte Jacoba Maria Mutsaers, նոյեմբերի 2, 1942(1942-11-02), Ուտրեխտ, Ուտրեխտ, Նիդերլանդներ), նիդերլանդցի բանաստեղծուհի, նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Շառլոտա Մյութսերսը ծնվել է 1942 թվականին Ուտրեխտում, արվեստի պատմաբան Բարեդ Մյուստսերսի ընտանիքում, ով դասավանդել է Ուտրեխտի համալսարանում։ Հաճախել է գիմնազիա, հոլանդերեն ուսանել է Ամստերդամում։
Հետագայում դարձել է բարձրագույն մասնագիտական կրթության ինստիտուտի ուսուցիչ։ Միաժամանակ, Երեկոյան Ամստերդամում ուսումնասիրել է գեղանկարչություն և տպագրություն Ռիտվելդի Գեղարվեստի ակադեմիայում՝ ստանալով դիպլոմ, 10 տարի դասավանդել է ակադեմիայում։ Աշխատել է ամսագրերում որպես նկարազարդող։
Շառլոտա Մյութսերսի աշխատանքները ցուցադրվել են Ամստերդամի, Հաառլեմի, Բրեդաի թանգարաններում և պատկերասրահներում։ Գրել սկսել է 40 տարեկանում։
2006 թվականի խորհրդարանական  ընտրություններում հանդես է եկել որպես Կենդանիների պաշտպանության կուսակցության ներկայացուցիչ։  


== Գրքեր ==
1983 թ. - Het circus van de geest
1985 թ. - Hazepeper gevolgd door Napoleon, Sunt pueri pueri... en Varia (էսսե)
1986 թ. - Mijnheer Donselaer zoekt een vrouw (կոմիքս)
1988 թ. - De markiezin (վեպ)
1988 թ. - Hanegeschrei (կոմիքս)
1990 թ. - Kersebloed (էսսե)
1994 թ. - Rachels rokje (վեպ)
1996 թ. - Paardejam (էսսե)
1999 թ. - Zeepijn (նովելներ)
2002 թ. - Bont. Uit de zoo van Charlotte Mutsaers
2003 թ. - Cheese!
2008 թ. - Koetsier Herfst (վեպ)
2010 թ. - Pedante pendules en andere wekkers (էսսե)


== Ճանաչում ==
Կոնստանտիյն Հյույգենսի մրցանակ (2000 թ.)
Պիտեր Հոֆթի մրցանակ (2010 թ.)
Գրողին է նվիրված «Շառլոտա Մյութսերսի կյանքը» հեռուստատեսային վավերագրական ֆիլմը (2010 թ.)


== Գրականություն ==
Fik & Snik: over Charlotte Mutsaers, schilderes en schrijfster. Amsterdam: Meulenhoff, 2000
Claeys E. Charlotte Mutsaers. Antwerpen: Vlabin, 2006
Cornelissen N. Armando, Brakman, Mutsaers: over filosofie en literatuur. Zoetermeer: Klement, 2012


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ապաչներ

Ապաչներ (անգլ. Apache), հյուսիսամերիկյան հնդկացիների մի քանի ազգակցական ցեղերի հավաքական անվանումը։ Ապաչները խոսում են Նա-դենե լեզվաընտանիքի աթաբասկյան ճյուղի լեզուներով, որոնցից ԱՄՆ-ում ամենատարածված հնդկացիական լեզուն նավահո լեզուն է։


== Ժողովրդագրությունը ==
Ապաչները ներկայումս բնակվում են Արիզոնայում, Նյու Մեքսիկոյում և Օկլահոմայում։ Համաձայն ԱՄՆ բնակչության հաշվառման բյուրոյից ստացված տվյալների, ապաչներին վերագրվող ցեղերի բնակչության թիվը 2010 թվականին կազմել է 63 193 մարդ, իսկ ապաչական արմատներ ունեցող բնակիչների ընդհանուր թիվը կազմել է 111 810 մարդ։ 2000 թվականի տվյալներով, ապաչների թվաքանակը համեմատաբար կազմել է 57 060 և 96 833 մարդ։
Ժամանակակից ապաչները բաժանվում են վեց ցեղերի.

Արևմտյան ապաչներ
Չիրիկաուա
Մեսկալերո
Ջիկարիլլա ապաչներ
Լիպան ապաչներ
Հարթավայրային ապաչներ (Կայովա)


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ապաչների չիրիկաուա ցեղից էին հայտնի առաջնորդներ Մանգաս Կոլորադասը, Ջերոնիմոն և Կոչիսը, ովքեր մարտնչել են ամերիկյան զավթիչների դեմ։
Ապաչների մեսկալերո ցեղից էր գերմանացի գրող Կառլ Ֆրիդրիխ Մայի մի շարք գրքերի գլխավոր հերոս Վինետուն։


== Ծանոթագրություններ ==
Մուսագիտովո

Մուսագիտովո (ռուս.՝ Мусагитово, բաշկիրերեն՝ Мөсәғит), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 31 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ծիթելի Կլդե

Ծիթելի Կլդե (վրաց.՝ წითელი კლდე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1300 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 33 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 15 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջովաննի Վերգա

Ջովաննի Վերգա (իտալերեն՝ Giovanni Verga, սեպտեմբերի 2, 1840(1840-09-02), Կատանիա, Սիցիլիա, Իտալիա - հունվարի 27, 1922(1922-01-27)[…], Կատանիա, Սիցիլիա, Իտալիա), իտալացի գրող։


== Ստեղծագործություններ ==
Վերգայի առաջին վեպերը՝ «Կարբոնարները լեռներում» (1861-1862) և «Ծովալճակներում» (1863), բնորոշ են իտալական հեղափոխական ռոմանտիզմին, ստեղծագործության երկրորդ շրջանինը բոհեմական և աշխարհիկ թեմաներով գրված սենտիմենտալ վեպեր են («Մեղսագործուհին» (1866), «Եվա» (1873), «Իսկական էգ վագր» (1875), են)։ Երիտասարդ բատարկուհու ողբերգական կյանքը պատկերող «Նեդդա» (1874) վիպակում երևան են եկել իտալական ռեալիզմի նոր ուղղության հատկանիշներ։ 80-ական թվականներին Վերգան դարձել է այդ ուղղության առաջատարը։ Նրան բնորոշ հումանիզմն ու դեմոկրատիզմը այդ շրջանում ձեռք են բերել առանձնակի հնչեղություն։ Միաժամանակ ուժեղացել է նրա ֆատալիստական հայացքը մարդու և հասարակության ճակատագրի նկատմամբ։ «Դաշտերի կյանքը» (1880) և «Գյուղական նովելներ» (1883) ժողովածուներում Վերգան ներկայացրել է Սիցիլիայի գյուղացիների ծանր կյանքը, նրանց հոգեկան ապրումները, երգիծանքով պատկերել գյուղական հարուստներին։ «Մալավոլյայի ընտանիքը» (1881)և «Վարպետ դոն Ջեզուալդոն» (1889) վեպերում տրված են կապիտալիզմի ազդեցությամբ Սիցիլիայում կատարված սոցիալական տեղաշարժերը, որոնք խարխլում են ընտանիքի հիմքերը։ Վերգայի «Գյուղական ասպետություն» (1884, հայկական հրատարակություն 1897) նովելի թեմաներով համանուն օպերա (1890) է գրել Պ. Մասկանյին։


== Ծանոթագրություններ ==
Զերկալնի (Եգորլիկսկի շրջան)

Զերկալնի (ռուս.՝ Зеркальный), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Եգորլիկսկի շրջանում։ Մտնում է Եգորլիկսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Գզեղխ

Գզեղխ, գավառ Մեծ Հայքի Աղձնիք նահանգի կազմում։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածվում էր Բաղեշ գետի վերին հովտում։ Ասուրա-բաբելական արձանագրություններում հիշվում է Gilzanu ձևով։ Ունեցել է ռազմական կարևոր նշանակություն։
Կենտրոնն էր Գզեղխ ավանը։ Գավառի հյուսիսային սահմանագլխում էր Զորապահակ լեռնանցքը։ Գզեխով էր անցնում Հայկական լեռնաշխարհից դեպի Միջագետք տանող ճանապարհը։


== Տես նաև ==
Աղձնիք
Մեծ Հայքի վարչական բաժանում


== Գրականություն ==
Թ.Խ. Հակոբյան (1981). Հայաստանի պատմական աշխարհագրություն. Երևան։ «Միտք»։


== Արտաքին հղումներ ==
Մեծ Հայքի վարչական բաժանումը


== Ծանոթագրություններ ==
Վանք (գյուղ, Հադրութի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վանք (այլ կիրառումներ)
Վանք, գյուղ Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջանում։ Գտնվում էր Ղարաբաղի լեռնաշղթայի Իշխանասարի հարավարևելյան լեռնաճյուղերի հյուսիսահայաց լանջի հարթավայրային մասում, Հադրութ քաղաքից 2 կմ հեռավորության վրա։ Մտնում էր Հադրութ քաղաքային համայնքի մեջ։ 


=== Հայ-ադրբեջանական պատերազմ (2020) ===

2020 թվականի հայ-ադրբեջանական պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո։


== Բնակչություն ==
Գյուղի բնակչության թիվը  2005 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 130 մարդ։ 2015 թվականին Վանք գյուղում բնակվում էր 122 մարդ, կար 37 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Պատմամշակութային կոթողներ ==
Գյուղում 12–17–րդ դարից պահպանվել է «Սպիտակ խաչ» վանահամալիրը՝ իր «Սպիտակ խաչ» եկեղեցիով, գավիթով, 1735 թվականից կառուցված սեղանատնով, զանգակատնով։ Նաև պահպանվել է եկեղեցու արևմտյան կողմում գտնվող գերեզմանը խաչարձանի հետ միասին, վանքի հյուսիսային մասում՝ ուխտավորների համար նախատեսված սենյակը, որտեղ գտնվում էին երկու վիմափոր խեցերը։ Ըստ ավանդույթի՝ վանքում եղել է մի սպիտակ խաչ, Աղվանից Եսայ, Ներսես և Հովհաննես կաթողիկոսների կողմից գրված կոնդակներ, որոնք գողացվել են։ Վանահամալիրից առանձին կանգնած է եղել 1333 թվականից մեզ հասած խաչքարը, որի հետ կապված բավականին հետաքրքիր ավանդազրույց կա․ Լենկ Թեմուրը Արցախի մեծ մասը գրավելուց հետո հասավ Սպիտակ խաչ վանքը և իր զինվորներին հրամայեց քանդել որմնախորշով պատը ու քարերը նետել Արաքս գետը։ Զինվորները կատարեցին Լենկ Թեմուրի հրամանը և քարերը նետեցին գետը։ Բայց գիշերը որմնախորշը հրաշքով վերականգնվեց հրեշտակների միջոցով։ Եվ այդպես տապալվեցին Լենկ Թեմուրի բոլոր փորձերը։ Անհաջողությամբ պսակված փորձերից հետո նա հեռանում է այդ տեղանքից։ Գյուղում պահպանվել է նաև Վիլիջան իշխանի բերդը կամ «Ցորաբերդը»։
Հայրենական մեծ պատերազմի զոհերի հիշատակին գյուղում կառուցվել է հուշարձան–կոթող։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականին ուներ մշակույթի տուն։ Գյուղում գործել է տարրական դպրոց, ակումբ, գրադարան, բուժկայան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Population of Nagorno-Karabakh Republic (2005)(հայ.)(անգլ.)(ռուս.)
Թախդազ Յուրդ

Թախդազ Յուրդ, լեռ Հայաստանում, Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքից մոտ 18 կմ հյուսիս արևելք, Մեղրու լեռնաշղթայի միջին հատվածում, ներկայիս լանջերը անտառապատ են։ Նշանակված է ռուսական քարտեզներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մայա Բերեզովսկա

Մայա Բերեզովսկայա (լեհ.՝ Maja Berezowska, ապրիլի 13, 1898(1898-04-13) կամ ապրիլի 13, 1893(1893-04-13), Բարանովիչի, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 31, 1978(1978-05-31), Վարշավա, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն), հայտնի է նաև  Դիտտո կեղծանունով (լեհ.՝ Ditto), լեհ նկարչուհի, գծանկարիչ, ծաղրանկարիչ և բեմանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Մայա Բերեզովսկայան ծնվել է Բարանովիչի քաղաքում 1893 կամ 1898 թվականին, Մայայի հայրը՝ Էդմունդ Բերեզովսկին, եղել է Ռուսական կայսերական բանակի փոխգնդապետ, Տրանսսիբիրյան երկաթուղային մայրուղու շինարարը, իսկ հետագայում՝ Լեհական բանակի բրիգադի գեներալ։
Մայան սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի մասնավոր դպրոցում, բարձրագույն գեղարվեստական կրթություն է ստացել Կրակովում, Փարիզում և Մյունխենում։ Դեռ մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը նա հայտնի էր իր էրոտիկ նկարներով։ Մարդկային բարձր զգացմունքները, մարմնի գեղեցկությունը մշտապես եղել են նրա ստեղծագործությունների հիմնական թեման։ Նույնիսկ իր կյանքի մայրամուտին նա գրել է. 

1933-1936 թվականներին բնակվել է Փարիզում, որտեղ համագործակցել է տեղական «Le Figaro», «Le Rire» և «Ici Paris» թերթերի հետ։ 1935 թվականին վերջինիս համարներից մեկում հրապարակվել է ծաղրանկարների շարք Հիտլերի մասին՝ «Քաղցր Ադոլֆի սիրախաղը», որին անմիջապես արձագանքել է գերմանական դեսպանատունը՝ ստիպելով ֆրանսիական քրեական ոստիկանությանը նրան դատական պատասխանատվության ենթարկելու «պետության ղեկավարին վիրավորելու» համար։ Փաստաբանին հաջողվել է պաշտպանել նրան, և գործն ավարտվել է խորհրդանշական տուգանքով։ Պատերազմից առաջ վերադառնալով Լեհաստան՝ Մայան աշխատել է ծայրագավառում, բայց, վերադառնալով Վարշավա, 1942 թվականի մայիսին ձերբակալվել է գեստապոյի կողմից։ Հիտլերին վիրավորելու համար նա դատապարտվել է մահվան և ուղարկվել Ռավենսբրյուկի համակենտրոնացման ճամբար։
Մահվան դատավճիռը չի կատարվել։ Համակենտրոնացման ճամբարում, որքանով դա հնարավոր էր, Մայան շարունակել է նկարել հիմնականում իր բախտակից ընկերուհիների դիմանկարները, որպեսզի նրանք կարողանային ապօրինի կերպով այդ նկարներն ուղարկեն իրենց ընտանիքներին։ 1945 թվականի մայիսին մահվան ճամբարը ազատագրվել է Կարմիր բանակի կողմից, և Բերեզովսկայան իր մի խումբ հայրենակիցների հետ միասին Շվեդական կարմիր խաչի հրավերով մեկնել է Ստոկհոլմ՝ բուժման։
1946 թվականի  հունիսին Բերեզովսկայան վերադարձել է Լեհաստան, որտեղ նա հիմնականում զբաղվել է թատրոնների բեմի և բեմական հագուստների ձևավորմամբ, հրատարակել է իր ծաղրանկարները թերթերում և ամսագրերում, ինչպես նաև նկարազարդել գրքեր։


== Մահ ==
1977 թվականին  Մայա Բերեզովսկայան ամբողջությամբ հեռացել է պրոֆեսիոնալ կյանքից և մեկ տարի անց մահացել։ Թաղված է Վարշավայի Վոինսկիե Պովոնզկի գերեզմանոցում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բանյասկո

Բանյասկո (իտալերեն՝ Bagnasco), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1033 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 33 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 31 կմ²։ Փոստային ինդեկս՝ 12071։ Հեռախոսային կոդ՝ 0174։
Բնակավայրի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Մադոննա դել Ռոսարիոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ
Թինա Սինատրա

Թինա Սինատրա (հունիսի 20, 1948(1948-06-20), ԱՄՆ), ամերիկացի երգիչ, դերասան, ռեժիսոր և հուշագիր։


== Վաղ կյանք ==
Քրիստինա Սինատրան ծնվել է 1948 թվականի հունիսի 20-ին Կալիֆորնիայի Լոս Անջելես քաղաքում։ Նա ամերիկացի երգիչ Ֆրենկ Սինատրայի և նրա կնոջ՝ Նենսի Բարբատո Սինատրայի, ավագ դուստրն էր։ Քույրը՝ Նենսի Սինատրա, եղբայրը՝ Ֆրենկ Սինատրա Կրտսեր։ Ծնողները բաժանվել են երբ նա երեք տարեկան էր։


== Կարիերա ==
Սինատրան ընտանիքի բոլոր անդամների հետ  առաջին անգամ երևաց 1968 թվականին Սինատրա ընտանիքը մաղթում է Ձեզ Սուրբ Ծնունդ ալբոմի ձայնագրման ժամանակ։ Նա աջակցել է ալբոմի հինգ երգերի՝ այդ թվում նաև Santa Claus Is Coming to Town երգի ձայնագրման աշխատանքներին և քրոջ հետ դուետով հանդես է եկել O Bambino երգով։ Թինան նաև մեկ էպիզոդով նկարահանվել է Դին Մարտինի երեխաների հետ նրա իսկ  հեղինակային հեռուստաշոույում։
Սինատրան երբեք չի ցանկացել դառնալ երգիչ ինչպես իր հայրը, բայց 1969 թվականին Գերմանիայում  նկարահանվել է Ռոմեո և Ջուլիետ ֆիլմի նկարահանման աշխատանքներին, որտեղ նա  ապրեց մի քանի տարի։ Միացյալ Նահանգներ տեղափոխվելուց հետո նա վարպետաց դասեր էր ստանում Ջեֆ Քորեյի մոտ, որից հետո նկարահանվեց  Ադամ-12, Դա գողացել են ֆիլմերում և  Մաքքլաուդ, Մանիքս հեռուստասերիալներում։
Իր հուշերում նա գրում է, որ դերասան դառնալու համար իրեն մի քիչ պակասում էր ինքնավստահություն և փառասիրություն։ Սինատրան  մնաց  կինոարդյունաբերությունում՝ դառնալով  Առնոլդ Սթիֆելի թատերական գործակալը և մի որոշ ժամանակ ներկայացրեց Ռոբերտ Բլեյքին։
1977 թվականին նա ներկայացավ Երևակայական կղզի հեռուստասերիալում, որը պիլոտային դարձավ համանուն  սերիալների նկարահանման համար։ 1992 թվականին նա CBS ամերիկյան հեռուստառադիոցանցի հաղորդումների գործադիր տնօրենն էր։ 2004 թվականին վերականգնել է 1962 թվականի  Մանչուրայի թեկնածուն ֆիլմը, որտեղ նրա հայրը խաղում էր գլխավոր դերում։
Սինատրան հրատարակել է  Հայրիկիս աղջիկը 2000 թվականին  հեղինակային աշխատությունը։


== Անձնական կյանք ==
1974 թվականի հունվարի 26-ին Լաս Վեգասում Սինատրան ամուսնացավ երաժիշտ Ուես Ֆարելի հետ։ Նրանք բաժանվեցին 1976 թվականի սեպտեմբերի 3-ին՝ 2,5  տարվա ամուսնական կյանքից հետո։ 1981 թվականի հունվարի 30-ին Սինատրան ամուսնացավ  Ռիչարդ Քոհենի հետ։ Երկու տարի անց, 1983 թվականի  հունվարի 11-ին նրանք բաժանվեցին։
2015 թվականին նա ձեռնամուխ եղավ Բևեռլի Հիլզ համայնքի շների պարկի կառուցման աշխատանքներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Tina Sinatra Internet Movie Database կայքում
(945) Բարսելոնա

(945) Բարսելոնա (անգլ.՝ Barcelona), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1921 թվականի փետրվարի 3-ին Խոսե Կոմաս-Սոլայի կողմից Բարսելոնայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,635798 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2063 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0653 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1563,03 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,230322 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 32,89° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(945) Բարսելոնա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պոպերեչնայա (այլ կիրառումներ)

Պոպերեչնայա, կարող է վերաբերել՝

Պոպերեչնայա - գետ Ռուսաստանում, Մունգատի վտակը
Պոպերեչնայա - գետ Ռուսաստանում, Չյորնայա Օսիպովայի վտակը
Պոպերեչնայա - գետ Ռուսաստանում, Պոդրեզչիխայի վտակը
Օգաստա (Մեն)

Օգաստա (անգլ.՝ Augusta [ɔˈgʌstə, əˈgʌs-]), քաղաք ԱՄՆ-ի հյուսիսարևելյան մասում, Մեն նահանգում։ Այն Մենի նահանգակենտրոնն է։ 2000 թ-ի տվյալներով, քաղաքի բնակչությունը կազմում է 18 560 մարդ, 2008 թ-ին այն կազմում էր 18282 մարդ։ Քաղաքը գտնվում է Քենենբեք գետի ափին։
Քաղաքում են գտնվում ԱՄՆ-ի ամենահին փայտե ծովամրոցը՝ Փորտ Ուեսթերնը, և Սամանտա Սմիթին նվիրված միակ հուշարձանը։


== Կլիմա ==


== Բնակչություն ==
Օգաստայի բնակչության փոփոխությունը 1880- 2000 թթ-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք էջը Archived 2007-01-06 at the Wayback Machine.
Մենի համալսարանը Օգաստայում
Օգաստայի պատմությունը Archived 2006-03-29 at the Wayback Machine.