armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Օտարագիր հայ գրողներ

Օտարագիր հայ գրողներ, Սփյուռքում հայ գրողների մի մասի ստեղծագործության լեզուն օտար է։ Ավանդաբար առաջին օտարագիր հայ գրողը համարվում է Խաչատուր Ոսկանը։ Օտարագրությունը «մայր» մշակույթի պատմության մի մասն է. այն մի երևույթ է, որ արտաքուստ «յուրային» չէ, սակայն ունի ազգային արմատներ։ Օտարագիր հայ գրողներին հետաքրքրել են սեփական ժողովրդի ճակատագիրը, Մեծ եղեռնը, ազգային արմատների ու դիմագծի որոնումը։
Անգլերեն են ստեղծագործել Մայքլ Առլենը («Այս հմայիչ մարդիկ», 1924 թ., «Կանաչ գլխարկը», 1924 թ., «Լեդի Քրիսթին», 1928 թ.), մեծանուն գրող Վիլյամ Սարոյանը («Ձեր կյանքի ժամանակը», 1939 թ., Պուլիցերյան մրցանակ, «Անունս Արամ է», 1940 թ., «Կոտորածն մանկանց», 1952 թ., «Հայրիկ, դու խենթ ես», 1956 թ., «Մայրիկ, ես սիրում եմ քեզ», 1957 թ., «Վայրեր, որտեղ ես եղել եմ», 1972 թ., «Պատահական հանդիպումներ», 1977 թ., և այլն), Լևոն-Զավեն Սյուրմելյանը («Ձեզ եմ դիմում, տիկիններ և պարոններ», 1945 թ., «98,6°», 1950 թ.), Փիթր Սուրյանը («Միրի», 1957 թ., «Դարպասը», հայերեն թարգմանություն՝ 2011 թ.), Մայքլ Առլեն Կրտսերը («Աքսորականներ», 1970 թ., «Հայկական մի դատավճիռ», 1973 թ., «Ուղևորություն դեպի Արարատ», 1975 թ., «Հայկական օրագրություն», 1991 թ., հայերեն հրատարակված՝ «Դեպի Արարատ», 2000 թ.), Դայանա Տեր-Հովհաննիսյանը («Ինչպես ընտրես քո անցյալը», 1978 թ., «Ժամանակի մասին», 1987 թ., «Հացի երգը, աղի երգը», 1990 թ.), Փիթր Բալաքյանը («Պայծառության տխուր օրեր», 1983 թ., «Ճակատագրի սև շունը», 1998 թ.), ֆրանս. և ռուսումնական՝ Անրի Թրուայան («Սարդը», «Ձկնորսանոց», երկուսն էլ՝ 1938 թ., Գոնկուրյան մրցանակ՝ 1938 թ., «Քանի աշխարհը կա», հ. 1-3, 1947-1950, «Սգավոր ձյունը», 1952, «Արդարների լույսը», հ. 1-5, 1955-1962, «Մոսկվացին», հ. 1-3, 1974-1975), ֆրանս.՝ Ռուբեն Մելիքը («Աշխարհին համերաշխություն», 1946 թ., «Հորիզոն անցնողները»," 1948 թ., Ապոլիների մրցանակ, «Ուր արյուն է հոսել», 1955 թ., «Միացյալ երգը», հ. 1-2, 1960-1967 թթ., Ֆրանսիայի ակադեմիայի Մեծ մրցանակ, «Մարմին ինձնով կենդանի», 1976 թ., ֆրանսիական գրողների մրցանակ, «Թափոր», 1984 թ.), Վահե Քաչան («Ակն ընդ ական», 1955 թ., «Կարթ», 1957 թ., «Սեղմված բռունցքներ», 1958 թ., «Արարչի ութերորդ օրը», 1960 թ., «Գիշատիչների խնջույքը», 1960 թ., «Գավազան», 1961 թ., «Հրեայի մահը», 1968 թ., «Աղմուկ, որ լսվում էր», 1979 թ.), բուլղ.՝ Սևդա Սևանը («Քար քարի վրա», 1974 թ., «Ռոդոսթո, Ռոդոսթո...», 1983 թ., «Որևէ տեղ Բալկաններում», 1987 թ., «Տեր-Ձոր», 1996 թ.), իսպաներեն, անգլերեն և հայերեն՝ Ալիսիա Կիրակոսյանը («Մեկ օր, հինգ ձայն», 1966 թ., «էություն և կետադրություն», 1967 թ., «Հակակշիռ», 1972 թ., «Մոխիրներից հետո և նամակ առ Հայաստան», 1972, «Անդենական զրույցներ», 1992 թ., «Ամբողջական երկեր», 2005 թ., և այլն ), իտալ.՝ Անտոնիա ԱրսլանըՄուտքագրեք չձևավորված տեքստը այստեղ («Արտույտների ագարակը», 2004 թ.) և ուրիշներ։
Օտարագիր հայ գրողների համար կազմակերպվել են համաժողովներ [1-ին (2005 թ.), 2-րդ (2007 թ.), 4-րդ (2011 թ.), բոլորն էլ՝ Երևանում, 3-րդը՝ Լոս Անջելեսում (2009 թ.), որոնց մասնակցել են տարբեր երկրներում ստեղծագործող գրողներ և թարգմանիչներ։ Նրանք մեծ ներդրում ունեն հայ գրականությունը, հայկական իրողություններն օտար երկրներում ներկայացնելու, ազգային ինքնության պահպանման գործում։
Տանձուտ (Թորթումի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տանձուտ (այլ կիրառումներ)Տանձուտ Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Թորթումի գավառակում։ Գտնում էր Թորթում գետից ձախ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Անտակ Ջրհոր

Անտակ Ջրհոր կամ Տյուպսյուզ-Խոսար (ուկրաիներեն՝ Бездонний Колодязь, Тюпсюз-Хосар, Ղրիմի թաթարերեն՝ Tüpsüz Hasar, Тюпсюз Хасар), լայն մուտքով, կարստային ուղղահայաց տեսակի քարանձավ Չատիր-Դաղյան սարահարթի վրա Ղրիմի թերակղզում, 44°47′35″ հս․. լ. 34°17′42″ ավ. ե. կոորդինատներում։ Այլ անվանումներ՝ Անտակ հոր, Անտակ քարանձավ։


== Անվանումը ==
Տյուպսյուզ-Խոսար անվանումը ղրիմի թաթարերենից թարգմանած նշանակում է «անտակ ձագար» (tüpsüz — առանց հատակի; hasar — ձագար, վիհ, խորխորատ)։


== Ընդհանուր տվյալներ ==
Երկարությունը՝ 410 մ
Խորությունը՝ 195 մ
Մուտքի բարձրությունը՝ 972 մ
Մակերեսը՝ 1300 մ²
Ծավալը՝ 32000 մ³
Բարդության աստիճանը՝ 2Բ
Ուղղահայաց տեսակի


== Արտաքին հղումներ ==
Անծանոթ Ղրիմը
Դուբլյանսկի Վ. Ն., Իլյուխին Վ. Վ. «Ջրի կաթիլի հետևից», 1981
Դուբլյանսկի Վ. Ն., Իլյուխին Վ. Վ. «Ճանապարհորդություն գետնի տակ», Մոսկվա 1968
Վերբովոե (գյուղ, Պոլտավայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎերբովոեՎերբովոե (ուկրաիներեն՝ Вербове), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վերբովոե գյուղում բնակվում էր 54 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հեռագրական հաղորդում

Հեռագրական հաղորդում, հեռագրական թույլ ազդանշաններ ընդունող և կապի գծի հաջորդ տեղամասը ավելի մեծ հզորության ազդանշաններ հաղորդող սարք։ Տրանսլյացիայի ենթարկելուց բացի, աղավաղված հեռագրական ազդանշաններն ուղղելու հատկությամբ օժտված հեռագրական հաղորդումը կոչվում է ուղղիչ (ռեգեներատիվ)։
Մելենիչնայա (Կուզյուգի վտակ)

Մելենիչնայա (ռուս.՝ Мельничная), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Օպարինսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուզյուգ գետի ձախ ափին՝ 48 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է անտառներում, Օպարինո գյուղից 32 կմ հարավ-արևմուտք։ Գետը հոսում է հյուսիս-արևելք, անմարդաբնակ անտառային վայրում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300312111100035386
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103538
Ավազանի կոդը - 10.01.03.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Պրավդա (Կոնստանտինովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պրավդա (այլ կիրառումներ)Պրավդա (ռուս.՝ Правда), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կոնստանտինովսկի շրջանում։ Մտնում է Նիկոլաևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Անդրանիկ Մարգարյան (քաղաքական գործիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անդրանիկ Մարգարյան (այլ կիրառումներ)Անդրանիկ Նահապետի Մարգարյան (հունիսի 12, 1951(1951-06-12), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 25, 2007(2007-03-25), Երևան, Հայաստան), հայ հասարակական-քաղաքական գործիչ, Հայաստանի վարչապետ (2000-2007), ՀՀԿ նախագահ։


== Կրթություն ==
1967-1972 թվականներին սովորել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի տեխնիկական կիբեռնետիկայի ֆակուլտետում, ստացել հաշվիչ մեքենաների ինժեների որակավորում։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1972-1974 թվականներին աշխատել է Գազի արդյունաբերության համամիութենական գիտահետազոտական ինստիտուտի Երևանի մասնաճյուղում որպես գիտաշխատող, ավագ ինժեներ, 1977-1978 թվականներին՝ Հայաստանի էներգետիկայի գիտահետազոտական ինստիտուտում որպես գլխավոր ճարտարագետ, 1978-1979 թվականներին՝ Էլեկտրատեխնիկական գործարանի էլեկտրոնային հաշվիչ մեքենաների բաժնի պետ, 1979-1990 թվականներին՝ Առևտրի նախարարության հանրապետական ինֆորմացիոն հաշվողական կենտրոնի էլեկտրոնիկայի բաժնի վարիչ, 1990-1994 թվականներին՝ Հատուկ ծրագրերի պետական վարչության ինֆորմացիոն բաժնի ղեկավար, 1994-1995 թվականներին՝ Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանի կրտսեր գիտաշխատող, 1995-1999 թվականներին՝ ՀՀ ԱԺ առաջին գումարման պատգամավոր, 1999 թվականին դարձյալ ընտրվել է ԱԺ պատգամավոր, եղել է մեծամասնություն կազմած «Միասնություն» խմբակցության ղեկավարը, 2000-2007 թվականներին՝ Հայաստանի վարչապետ։
2003 թվականին ԱԺ ընտրություններից հետո վարչապետ Անդրանիկ Մարգարյանը շարունակել է պաշտոնավարել՝ ղեկավարելով ընտրությունների արդյունքում ձևավորած կոալիցիոն կառավարությունը։


== Կուսակցական գործունեություն ==
Հայկական քաղաքական կյանքի մեջ է ընդգրկվել դեռ 1965 թվականից։ 1968 թվականից եղել է խորհրդային տարիներին ընդհատակյա գործող Ազգային միացյալ կուսակցության անդամ, 1973 թվականից՝ ԱՄԿ խորհրդի անդամ։ 1974 թվականին ձերբակալվել է և դատապարտվել երկամյա բանտարկության՝ խորհրդային վարչակարգի դեմ պայքարելու մեղադրանքով։ 1992 թ. անկախ Հայաստանում դառնում է երկրի առաջին գրանցված կուսակցության անդամ, որի խորհրդի նախագահն է 1993 թվականից մինչև իր մահը։ 1993-1997 և 1998-2005 թթ.՝ ՀՀԿ խորհրդի նախագահ։ 1997-1998 թվականներին եղել է ՀՀԿ նախագահ, 2005 թվականին դարձյալ ընտրվել է ՀՀԿ նախագահ, 1998 թվականից Երկրապահ կամավորական միության անդամ էր, այնուհետև՝ ԵԿՄ վարչության անդամ։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած էր, ուներ երկու դուստր, մեկ որդի և հինգ թոռ։


== Մահ և հուղարկավորություն ==
Անդրանիկ Մարգարյանը մահացել է 2007 թվականի մարտի 25-ին Երևանում սրտի կաթվածից։ Հուղարկավորված է Երևանի Կոմիտասի անվան պանթեոնում։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Հայաստանի անկախության հռչակման 15-րդ տարեդարձի կապակցությամբ, պետականության կայացման և տնտեսական զարգացման գործում ներդրած մեծ ավանդի համար Հայաստանի նախագահի հրամանագրով պարգևատրվել է Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոց շքանշանով։
Հայաստանի ՊՆ «Վազգեն Սարգսյան» մեդալ
Հայաստանի ՊՆ «Գարեգին Նժդեհ» մեդալ
ԵԿՄ «Վազգեն Սարգսյան» շքանշան
Հայաստանի Ոստիկանության «Արամ Մանուկյան» մեդալ
Ֆ. Նանսեն հիմնադրամի «Ֆ. Նանսեն» մեդալով


== Տես նաև ==
Անդրանիկ Մարգարյանի անվան դպրոց
Անդրանիկ Մարգարյանի անվան քաղաքական դպրոց
Անդրանիկ Մարգարյանի կիսանդրի (Երևան)


== Աղբյուրներ ==
Բրիտանական Վիրջինյան կղզիների զինանշան

Մեծ Բրիտանիայի անդրծովյան տիրույթ Բրիտանական Վիրջինյան կղզիների զինանշանը հաստատվել է 1960 թվականին։ Կանաչ ետին պլանի վրա կան 12 ոսկեգույն լամպեր, որոնցից մեկը սպիտակ հագնված տիկնոջ ձեռքին է։


== Տես նաև ==
Բրիտանական Վիրջինյան կղզիներ
Բրիտանական Վիրջինյան կղզիների դրոշ
Շխիվանա

Շխիվանա (վրաց.՝ შხივანა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Ամբրոլաուրի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1240 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ամբրոլաուրից հեռու է 18 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 18 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլոտնիցա (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲոլոտնիցաԲոլոտնիցա (ռուս.՝ Болотница), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իլյուշիխա (Բախտեմիրի վտակ)

Իլյուշիխա (ռուս.՝ Илюшиха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բեխտեմիր գետի աջ ափով՝ 48 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100212115100001349
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100134
Ավազանի կոդը - 13.01.01.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հասանչելեբի-օղլուխան

Հասանչելեբի-օղլուխան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Փոխվստահության համաձայնություն

Փոխվստահության համաձայնություն կամ Ջենթլմենական համաձայնություն, փոխադարձ վստահության վրա հիմնված համաձայնություն, որը սովորաբար օրենքով չի պարտադրվում։


== Գրականություն ==
Փիթեր Քոլին,  Իրավաբանության բացատրական բառարան (Dictionary of Law), Երևան, «Գիտանք հրատարակչություն», 2005 — 336 էջ։
Տատյանա Բելևիչ

Տատյանա Գեորգիևնա Բելևիչ (ռուս.՝ Татьяна Георгиевна Белевич, օգոստոսի 17, 1949(1949-08-17)), Ռուսական սովետական դերասանուհի, «Գլաս» հեգևոր թատրոնի տնօրեն, ՌԴ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1995).


== Կենսագրություն ==
Տատյանա Գևորգիի Բելևիչը 1971 թվականին ավարտել է Մ․ Ս․ Շչեպկինի անվան թատերական բարձրագույն ուսումնարանը` մասնագիտությամբ «Դրամայի դերասանուհի», (ուսուցիչ — Գ. Հ. Դիմիտրի)։ Աշխատել է դերասանուհի Նովոմոսկովսկի քաղաքի դրամատիկական թատրոնում, Մոսկվայի Տարածաշրջանային երիտասարդական թատրոնում, Մոսկոնցերտում։ 1990 թվականից դերասանուհի և ռեժիսոր «Գլաս» հոգևոր թատրոնում։
Ակտիվորեն մասնակցում է եկեղեցական հասարակական հավաքույթներին` Միջազգային Սուրբ Ծննդյան կրթական լսումներին, որի շրջանակներում Նիկիտա Աստախովի հետ միասին ղեկավարում է հետևյալ սեմինարները. «Ուղղափառություն, թատրոն և կինո» բեմադրողների, սցենարիստների ու դերասանների մասնակցությամբ, Համաշխարհային Ռուսական Ժողովրդական Տաճարում` Օպտինի հավաքույթում «Ռուսաստանի ժառանգության և ռուսական մտավորական հոգևոր ընտրությանը», որտեղ Նիկիտա Աստախովի հետ միասին ղեկավարում է կլոր սեղաններ ուղղված ժամանակակից մշակույթին։


== Ստեղծագործական գործունեությունը ==
Վանյա, չեն հորանջում   — (դրամատուրգ Վասիլի Շուկշին) — դերասանուհի
Հոգևոր աչքերը       — (դրամատուրգներ Սերգեյ Նիլուս, Իվան Շմելև) — ռեժիսոր
Հանուն Սուրբ Ռուսաստանի — դրամատուրգ (Նիկիտա Աստախովի հետ մեկտեղ)
Խաչ — պահապան     — դրամատուրգ (Նիկիտա Աստախովի հետ մեկտեղ) — դերասանուհի
Տեսուչի փորձաքննություն  — (դրամատուրգ Նիկոլայ Գոգոլի) — դերասանուհի
«Ճայերի» փորձերը     — (դրամատուրգ Անտոն Չեխովի) — դերասանուհի
Դա հենց ինքն է` փոքրիկ Հիսուսը — դրամատուրգ (Նիկիտա Աստախովի հետ մեկտեղ) — դերասանուհի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Юбилей актрисы театра «Глас» Татьяны Белевич Archived 2009-12-27 at the Wayback Machine.
Արևելյան Պրիգնից Ռուպին

Արևելյան Պրիգնից-Ռուպին, Գերմանիայի շրջան, շրջանի կենտրոնը Նոյրուպին քաղաքն։ Շրջանը գտնվում է Բրանդենբուրգ հողատարծքում։ Տարածքը կազմում է 2509կմ²։ Բնակչությունը՝ 103,1 հազար (ըստ 2010 թվականի)։ Խտությունը կազմում է 41 մարդ/կմ²։ Շրջանի պաշտոնական կոդ՝ 12 0 68։
Շրջանը ներառում է 23 համայնք։


== Քաղաքներ և համայնքներ ==
Նոյրուպին (31 592)
Վիտշտոկ (15 295)
Կիրից (9565)
Ֆերբեռլին (8823)
Ռայնսբերգ (8513)
Վուստերհաուզեն (6241)
Հայլիգենգրաբե (4706)
Նոյշտադ (3588)
Լինդով (3113)
Տեմնիցտալ (1560)
Մերկիշ Լինդեն (1249)
Դրեց (1208)
Բրեդին (931)
Ցերնից Լոմ (924)
Տեմնիցկվել (810)
Զիվերսդորֆ Հոհենոֆեն (807)
Վալսլեբեն (784)
Հերցբերգ (667)
Շտյուդենից Շյոնեմարկ (624)
Դաբերգոց (593)
Ֆիլիցզե (548)
Ռյուտնիկ (500)
Շտորբեկ Ֆրանկենդորֆ (499)


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում)


== Ծանոթագրություններ ==
Հայաստանը Խորհրդային Հանրապետություն հայտարարելու մասին հռչակագիր

«Հայաստանը Խորհրդային Հանրապետության Հայտարարելու մասին» հռչակագիր, ընդունվել է Հայաստանի ռազմահեղափոխական կոմիտեի կողմից, 1920 թվականի նոյեմբերի 29-ին, Քարվանսարայում (այժմ՝ Իջևան)՝ խորհրդային 11-րդ կարմիր բանակի կողմից երկիրն օկուպացնելուց հետո։ Ստորագրել են՝ Հեղկոմի նախագահ Սարգիս Կասյանը, անդամներ՝ Ավիս Նուրիջանյանը, Ալեքսանդր Բեկզադյանը, Իսահակ Դովլաթյանը, Ասքանազ Մռավյանը և Սահակ Տեր-Գաբրիելյանը։ «Հայաստանի ապստամբ աշխատավոր ժողովրդի կամքով ու ցանկությամբ, ասված է դեկլարացիայում, Հայաստանի կոմունիստական (բոլշևիկների) կուսակցությունը այսօրվանից Հայաստանը հայտարարում է Սոցիալիստական Խորհրդային Հանրապեաություն» («Կոմունիստ» թերթ, 1920, №2)։
Սաջաիա Ալեքսանդրե

Սաջաիա Ալեքսանդրե (վրաց.՝ ალექსანდრე საჯაია, 1916, Օդիշ (Զուգդիդի շրջան), Քութայիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1944), վրացի գրող։


== Կենսագրություն ==
Սաջաիա Ալեքսանդրեն ծնվել է Զուգդիդի մունիցիպալիտետի Օդիշի գյուղում։ Ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի Արևմտյան Եվրոպայի լեզուների և գրականության ֆակուլտետը։ Ուսումնասիրել է անգլերեն և անգլիական գրականություն։ Ստեղծագործությունները նվիրված են հայրենիքին, հայրենի երկրի անցյալին ու ներկային։ Եղել է Հայաստանում և գրել է եղբայրական ժողովրդին նվիրված բանաստեղծությունների շարք։ Գրել է նաև մանուկների համար։ Թարգմանել է Շեքսպիրի, Շելլիի, Էդգար Պոյի ստեղծագործություններից


== Երկեր ==
ნაადრევი ვარდები ։ ლექსების კრებული (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 1987. - 229 გვ.
ლექსები (ავტორი). - თბილისი, საბჭოთა მწერალის გამ-ბა და სტ., 1947. - 108 გვ.
ჩემი ზღაპრები ։ საბავშვო (ავტორი). - თბილისი, საბლიტგამი, 1944. - 26 გვ.


== Գրականություն ==
ბიოგრაფიული ლექსიკონი — ალექსანდრე საჯაია — საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა


== Ծանոթագրություններ ==
Ուիլյամ Թըրներ (ֆիլմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուիլյամ Թըրներ (այլ կիրառումներ)«Ուիլյամ Թըրներ» (անգլ.՝ Mr. Turner՝ Պարոն Թըրներ), ռեժիսոր Մայք Լիի 2014 թվականին նկարահանված անգլիական ֆիլմ, պատմական տրագիկոմեդիա անգլիացի ծովանկարիչ Ուիլյամ Թըրների մասին։ Ֆիլմը մասնակցել է Կաննի կինոփառատոնի հիմնական ծրագրին, որտեղ գլխավոր դերակատարը՝ Թիմոթի Սփոլը, արժանացել է գլխավոր դերասանական մրցանակին։ Ֆիլմը չափազանց բարձր է գնահատվել համաշխարհային կինոմամուլի կողմից, Սփոլի դերասանական աշխատանքը շատ քննադատներ անվանել են նրա ամենահզոր գործն իր կարիերայում։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է լեգենդար ծովանկարիչ Ուիլյամ Թըրների կյանքի վերջին փուլի մասին։ Հոր կորստյան ապրումները, վերջին սիրավեպը, նավով ճանապարհորդությունը քննադատների և հանրության տպավորությունների մեջ խորը հետք են թողնում։


== Դերերում ==
Թիմոթի Սփոլ՝ Ուիլյամ Թըրներ
Մարիոն Բեյլի՝ Սոֆիա Բուտ
Դորոտի Աթկինսոն՝ Հանա Դենբի
Փոլ Ջեսոն՝ Ուիլյամ Թըրներ ավագ
Ռութ Շին՝ Սառա Դենբի
Լեսլի Մենվիլ՝ Մերի Սոմերվիլ
Մարտին Սևիջ՝ Բենջամին Հեյդոն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
«Ուիլյամ Թըրներ»(անգլ.) ֆիլմը Box Office Mojo  կայքում
Ուիլյամ Թըրներ(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
«Ուիլյամ Թըրներ»(անգլ.) ֆիլմը Metacritic կայքում:
Ուիլյամ Թըրներ Ֆեյսբուքում
Ավգուստ Վայսման

Ավգուստ Վայսման (գերմ.՝ August Weismann, հունվարի 17, 1834(1834-01-17)[…], Ֆրանկֆուրտ, Free City of Frankfurt, Գերմանական միություն - նոյեմբերի 5, 1914(1914-11-05)[…], Ֆրայբուրգ իմ Բրայսգաու, Բադեն-Վյուրթեմբերգ), գերմանացի կենդանաբան, էվոլյուցիոնիստ։
Սովորել է Գյոթինգենում (1852— 1856)։ 1863 թ. եղել է Ֆրայբուրգի համալսարանի պրիվատ-դոցենտ, պրոֆեսոր (1873—1912)։ Սկզբնական աշխատանքները վերաբերում են մկանային հյուսվածքի հյուսվածաբանությանը, միջատների զարգացմանը, քաղցրահամ ջրերում ապրող օրգանիզմների կենսաբանությանը։ 60-ական թվականների վերջից Վայսմանը հիմնականում զբաղվել է Չ․ Դարվինի ուսմունքի (տես Դարվինիզմ) հիմնավորման և զարգացման տեսական հարցերի ուսումնասիրությամբ։ Ելնելով մատերիալիզմի դիրքերից, Վայսմանը պաշտպանեց կենսական երևույթների մեխանիստական ըմբռնումները։ Հանդես գալով ընդդեմ վիտալիզմի, Վայսմանը մերժեց լամարկիզմը, հաստատեց, որ ձեռք բերված հատկանիշների ժառանգման հարցը հնարավոր է բացատրել միայն փորձի միջոցով։ Նա փորձնականորեն ապացուցեց, որ մեխանիկական վնասվածքները չեն ժառանգվում։ 1940-ական թվականների վերջին Վայսմանի ստեղծած ուսմունքն անվանվեց նեոդարվինիզմ, այն Դարվինի էվոլյուցիոն տեսության շարունակությունն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիզկինոր

Կիզկինոր (ռուս.՝ Кызкынор), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չագան-Ուզուն գետի ձախ ափով՝ 30 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 26 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100005551
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100555
Ավազանի կոդը - 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Իվանովո (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվանովոԻվանովո (ռուս.՝ Иваново), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
1918

1918 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1918 թվականն է, 
XX դարի 18-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


=== Հունվար ===
Հունվար – 1918 գրիպի համաճարակ. «Իսպանական գրիպը» առաջին անգամ հետազոտվեց Հասկել շրջանում (Կանզաս)։
Հունվարի 4 – Ֆինլանդիայի անկախության հռչակագիրը ճանաչեցին Ռուսաստանը, Շվեդիան, Գերմանիան և Ֆրանսիան։
Հունվարի 8 – Վուդրո Վիլսոնը ներկայացրեց 14 կետերը։
Փետրվարի 10 - Թիֆլիսում բացվում է անդրկովկասի սեյմը։
Մարտ 3 - Ստորագրվեց Բրեստի պայմանագիրը։
Մարտ 12 - Թուրքական բանակը գրավում է Կարինը։
Ապրիլի 22 - Անդրկովկասյան սեյմը Անդրկովկասը հայտարարում է անկախ։
Ապրիլի 25 - Թուրքական բանակը գրավում է Կարսը։
Մայիսի 15 - Թուրքական բանակը գրավում է Ալեքսանդրապոլը։
Մայիսի 22 -ից մայիսի 26 - Սարդարապատի ճակատամարտը։
Մայիսի 25 - մայիսի 28 - Ղարաքիլիսայի հերոսամարտը։
Մայիսի 26 - մայիսի 28 - ցրվում է անդրկովկասյան սեյմը։
Մայիսի 28 - Հայաստանի անկախացումը
Հունիսի 4 - Բաթումի պայմանագրի կնքումը։
Սեպտեմբերի 20 - Բաքվի 26 կոմիսարների գնդակահարությունը։
Հոկտեմբերի 30 - Մուդրոսի զինադադարի կնքումը
Նոյեմբերի 11 - Հեղափոխությունը Գերմանիայում և Անտանտի հետ զինադադարի կնքումը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտը։
Դեկտեմբերի 9 - դեկտեմբերի 31 - հայ-վրացական զինված ընդհարում։
Կովկասյան Թաթարները կամ Թուրքերը հիմնեցին Ադրբեջանական Հանրապետությունը


== Ծնունդներ ==
Փետրվարի 27 - Ժիրայր Չուլոյան, հայ նկարիչ, ոսկերիչ-արծաթագործ
Հուլիսի 14 - Ինգմար Բերգման, կինոյի և թատրոնի շվեդ նշանավոր ռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր, գրող, դերասան։ Ճանաչված է որպես հեղինակային կինոյի մեծագույն ռեժիսորներից մեկը
Սեպտեմբերի 18 - Լևոն Ազարյան, արվեստաբան, արվեստագիտության թեկնածու (1959)
Նոյեմբերի 9 - Սպիրո Ագնյու, հույն քաղաքական գործիչ
Դեկտեմբերի 1 - Արտավազդ Մխիթարյան, հայ խորհրդային մեխանիկ
Մեիր Վիլներ, Իսրայելի կոմունիստական և բանվորական շարժման գործիչ
Փետրվարի 2 - Իզրայիլ Գոլդշտեյն, խորհրդային կինոռեժիսոր, օպերատոր և սցենարիստ
Մարտի 20 - Հրանտ Ստեփանյան, խորհրդային վաստակավոր նկարիչ
Հունիսի 15 - Թըրք Վեն Լեյք, հայազգի ամերիկացի կոմպոզիտոր, գործիքավորող և ջազային կիթառիստ
Սեպտեմբերի 12 - Ղազարոս Ավագյան, լեյտենանտ
Բենիկ Մազմանյան, հայ նկարիչ։
Սեդա Հայկազի Ղարագյոզյան, հայ գեղանկարիչ
Հունվարի 8 - Հովհաննես Զարդարյան, նկարիչ
Փետրվարի 18 - Արմենուհի Սրապյան, բանասեր, բնագրագետ
Սեպտեմբերի 17 - Աշոտ Աբրահամյան (լեզվաբան), հայ լեզվաբան, պրոֆեսոր (1964), ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ, գիտության վաստակավոր գործիչ (1965)։
Դեկտեմբերի 11 - Ալեքսանդր Սոլժենիցին, ռուս արձակագիր, հրապարակախոս, հասարակական գործիչ, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (վ. 2008)։
Դեկտեմբերի 30 - Գիորգի Մելիքիշվիլի, խոշոր վրացի պատմաբան, Վրաստանի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս, հայտնի է դարձել Ուրարտուի պատմությանը վերաբերվող հետազոտությունների համար


== Մահեր ==
Սեպտեմբեր 20 - Ստեփան Շահումյան, հայ քաղաքական գործիչ, հեղափոխական (ծ. 1878)
Նոյեմբեր 9 - Գիյոմ Ապոլիներ, ֆրանսիացի բանաստեղծ (ծ.1880)
Դեկտեմբեր 2 - Էդմոն Ռոստան, ֆրանսիացի պոետ, դրամատուրգ (ծ. 1868)
11-րդ հարավային զուգահեռական

11-րդ հարավային զուգահեռականը հասարակածից 11° դեպի հարավ գտնվող լայնությունների շրջանագիծն է։
Անցնում է Աֆրիկայով, Հնդկական օվկիանոսով, Խաղաղ օվկիանոսով, Հարավային Ամերիկայով և Ատլանտյան օվկիանոսով։ 

Լայնության մեկ աստիճանին համապատասխանում է 109 287 մ երկարություն։
Հասարակածից հեռավորությունը կազմում է 1216 կմ։


== Զուգահեռականով հատվող տարածքները ==
Գրինվիչի միջօրեականից սկսած դեպի արևելք՝


== Տես նաև` ==
12-րդ հարավային զուգահեռական
10-րդ հարավային զուգահեռական


== Ծանոթագրություններ ==
Շալամոն (կանտոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շալամոն (այլ կիրառումներ)Շալամոն (ֆր.՝ Chalamont), Ֆրանսիայի կանտոն, գտնվում է Ռոն-Ալպ շրջանում։ Էն դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Բուրկ ան Բրես օկրուգի մեջ։ Համաձայն 1999 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 4931 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 108 է։ Կանտոնում կա 8 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Պրեսի Նոտր Դամ

Պրեսի Նոտր Դամ (ֆր.՝ Précy-Notre-Dame), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 77 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.53 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 165 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 65 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 30 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 46 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 36-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 10։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,3 %։ 36 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 30 անձ (17 տղամարդ և 13 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (4 տղամարդ և 2 կին)։ 10 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Պատկերամարտություն

Պատկերամարտություն (հուն․՝ εἰκονομαχία, հուն․՝ εἰκόνα - «պատկեր», «սրբապատկեր>»), քաղաքական-կրոնական շարժում Բյուզանդիայում 726-842 թվականներին։ Շարժումն ուղղված էր պատկերապաշտության՝ սրբապատկերների պաշտամունքի դեմ, սակայն նրա հիմքում ընկած էր նաև աշխարհիկ և եկեղեցական շահագործման դեմ պայքարը։ Շարժումը սկզբնավորվել է բյուզանդական կայսր Լևոն Գ Իսավրացու կողմից, որը 726 թվականին հրամայել է հանել Կոստանդնուպոլսի Ոսկե դարպասների վրա տեղադրված Հիսուս Քրիստոսի սրբապատկերը։ 730 թվականին հարապարակվել է կայսեր հրովարտակը, որով արգելվում էր սրբապատկերների պաշտամունքը ամբողջ կայսրության տարածքում։ 787 թվականին Նիկիա քաղաքում տեղի է ունեցել եկեղեցական ժողով (հետագայում այդ ժողովը Ուղղափառ եկեղեցիների կողմից ճանաչվել է որպես տիեզերական), որտեղ սրբապատկերների պաշտամունքը վերականգնվել է։ Պատկերամարտության նոր վերելքի շրջանը կապված է Լևոն Ե Հայի կառավարման տարիների հետ (813-820 թվականներ)։ Պատկերամարտությունը վերջնականապես վերացվել է 842-843 թվականներին՝ Թեոդորա կայսրուհու կողմից։
Սպիրտային լաքեր

Սպիրտային լաքեր, բնական և սինթետիկ խեժերի 30—40%-անոց լուծույթները էթիլ սպիրտում։ Օգտագործվող խեժերն են՝ շելլաքը, սանդարակը, բևեկնախեժը։ Ֆենոլալդեհիդային խեժեր և թաղանթ առաջացնող նյութեր են։ Սպիրտային լաքերի առաձգականությունը մեծացնելու համար ավելացնում են գերչակաձեթ, կտավատի ձեթից ստացվող ճարպաթթուներ և այլն։ Սպիրտում լուծվող օրգանական ներկեր ավելացնելով ստանում են սև կամ գունավոր սպիրտային լաքեր, փոշիացված չլուծվող անօրգանական գունակիրներ խառնելով՝ արծնալաքեր։ 
Սպիրտային լաքերով լաքապատում են վրձնի կամ բամբակե խծուծի օգնությամբ, մի քանի շերտով (10 րոպե ընդմիջումներով)։ Թաղանթառաջացումը տեղի է ունենում սպիրտի գոլորշացման հետևանքով։ Չորացած սպիրտային լաքերը լուծելի են սպիրտում, անկայուն են ջրի, խոնավության և ջերմաստիճանի կտրուկ փոփոխությունների նկատմամբ և դրանց ազդեցությունից լաքի գեղատես փայլուն մակերևույթը խունանում է։ Սինթետիկ թաղանթառաջացնող խեժերը զգալիորեն կրճատել են սպիրտային լաքերի կիրառությունը։
Ռադիվիլովի շրջան

Ռադիվիլովի շրջան (ուկրաիներեն՝ Радивилівський район), շրջան Ուկրաինայի Ռովնոյի մարզում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ռադիվիլով։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 745 կմ²։


== Բնակչություն ==
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 40000 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 53,69 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Օրդենի գաղտնիքը

«Օրդենի գաղտնիքը» (անգլ.՝ The Order), 2001 թվականի ֆիլմ, որի գլխավոր դերերում են եղել Ժան-Կլոդ Վան Դամը և Չառլթոն Հեսթոնը։


== Սյուժե ==
1099 թվականին, Խաչակրաց արշավանքի տարիներին, քրիստոնյա ռազմիկները հասնում են Երուսաղեմ, որտեղ կողոպտում ու սպանում են տեղաբնակներին։ Ասպետ Շառլ Լե Վելան, տպավորված կռվի սարսափով, որոշում է ստեղծել նոր կրոնական օրդեն։ Այդ նոր Օրդենը մի տեղում հաշտեցնում է երեք կրոնի ներկայացուցիչներին՝ քրիստոնյա, հրեա և մուսուլման։ Որպես ինքնահռչակված առաջնորդ ու մեսիա, Շառլը գրառում է Օրդենի սուրբ տեքստերը։ Մնացած քրիստոնյաները մեղադրում են Շառլին հերետիկոսության մեջ, և հարձակվում են նրա ու նրա աշակերտների վրա։ Հարձակման ժամանակ սուրբ գրվածքի վերջին գլուխը կորչում է անապատում։
2000-ական թվականներ։ Ռուդի Կեֆմեյեր (Ժան Կլոդ Վան Դամ), թանկարժեք պատմական ցուցադրանմուշների գող և մաքսանենգ է։ Ռուդիին հաջողվում է մուտք գործել բարձրաստիճան անվտանգության շենք, որտեղ գողանում է Ֆաբերժեի Ձուն, զարդարված թանկարժեք քարերով ու ստեղծված ակնհայտորեն ռուսական ցարերի համար։ Նա գողանում է ձուն ռուսական մաֆիայի ազդեցիկ պարագլխի անձնական հավաքածուից, Թել Ավիվի իր ընկեր- համախոհի օգնությամբ, սակայն չի կարողանում դրա դիմաց փող ստանալ։ Գլխավոր հերոսի հայրը՝ Օզին, ով հնէաբան է ու թանգարանի պահապան, հայտնաբերում է այն նույն գրվածքները, որոնք կորել էին Խաչակրաց արշավանքների ժամանակ։ Գրվածքները բացատրում են դավանանքների տարբերությունները։ Գրվածքներում կա նաև Երուսաղեմի հնագույն քարտեզը, որը ցույց է տալիս հրեական գանձի տեղադրությունը։ Օզին գնում է Իսրայել, որտեղ նրան առևանգում են։ Ռուդին, ով լսում է կատարվածի մասին, մեկնում է Երուսաղեմ, որպեսզի փրկի հորը։ Օսկարի զուգընկերը՝ պրոֆեսոր Ուոլթ Ֆինլին (Չառլթոն Հեսթոն), հանձնում է Ռուդիին Արևելյան Երուսաղեմի բանկում գտնվող գանձապահարանի բանալին, որտեղ պահվում են թանկարժեք իրեր։ Իսրայելյան ոստիկանության գլխավոր Բեն Ները Ռուդիի ժամանմանը դիտարկում է թշնամաբար և նախաձեռնում է քայլեր, որպեսզի վտարի Ռուդիին, սակայն ոստիկանության լեյտենանտ Դալիա Բարը վտանգում է իր կյանքը և կարիերան, որպեսզի օգնի նրան։ Նրա օգնությամբ Ռուդին բացում է գանձապահարանն ու գտնում է քարտեզը, որը ցույց է տալիս մի շարք թունելներ ու Երուսաղեմի ստորերկրյա սենյակներ։ Սակայն այդքան ցանկալի ոսկին գտնելու ճանապարհին Ռուդին ու Դալիան ստիպված են լինում բացահայտել Օրդենի խելագար առաջնորդի գաղտնի դավադրանքը, որով, նա ցանկանում էր սկսել նոր Սուրբ պատերազմ ու Երկրի վրա հաստատել արյան ու ահաբեկչության իշխանություն։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Օրդենի գաղտնիքը» IMDB–ում
Ֆիլմի գրախոսությունը
http://www.fandango.com/theorder_v259388/summary/ Archived 2010-12-27 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (311901-312000)

Աստերոիդների ցանկ (311801-311900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (312001-312100)
 Աստերոիդների ցանկ (311801-311900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (312001-312100)
Սան Լորենցո (Պարագվայ)

Սան Լորենցո (Իսպաներեն արտասանություն՝ [san loˈɾenso]) , քաղաք Պարագվայի Կենտրոնական Դեպարտամենտում։ Ասունսյոնի արվարձաննեից է, և բնակչության թվով երրորդ քաղաքը Պարագվայում։ Սան Լորենցոյում է գտնվում Ասունսյոնի Ազգային Համալսարանը։ Քաղաքը նաև Սան Լորենցոյի հռոմեական կաթոլիկ թեմի նստավայրն է։


== Պատմություն ==
Սան Լորենցոն սկզբում Նու Գուանզու (Ñu Guazú) անվամբ հայտնի ճիզվիտական տարածք է եղել։ 1767 թվականին ճիզվիտները վտարվեցին երկրից, իսկ արդեն 1775 թվականի օգոստոսի 10-ին հիմնադրվեց Սան Լորենցո քաղաքը։


== Քաղաքաաշխարհագրական դիրք ==
Սան Լորենցոն գտնվում է Պարագվայի Կենտրոնական Դեպարտամենտի կազմի մեջ, քաղաքի կենտտրոնից մոտ 9 կմ հեռավորության վրա։ Այն մտնում է Մեծ Ասունսյոնի կազմի մեջ։ Հյուսիսից սահմանակից է Լուկե, հարավից՝ Նեմբի, արևմուտքից՝ Ֆերնանդո դե լա Մորա և արևելքից՝ Կապիատա քաղաքներին։

Կենտրոնի բարձրությունը՝ 146 մ
Հարավային լայնություն՝ 25° 19' 59"
Արևմտյան երկայնություն՝ 57° 31' 59"


== Նշանավոր մարդիկ ==
Կլեմենտինո Օկամպոս (1913-2001) - կոմպոզիտոր
Ֆեդերիկո Սամուդիո (1987) - խոհարար


== Տրանսպորտ ==
Սան Լորենցոյի քաղաքապետարանը սպասարկվում է հետևյալ ավտոճանապարհներով․

Ասֆալտե մայրուղի - քաղաքը կապում է Վիլա Էլիսայի քաղաքապետարանին,
Ասֆալտե մայրուղի - քաղաքը կապում է Լուկեի քաղաքապետարանին և անցնում է Սան Անտոնիոյով,
Առաջին երթուղի - Ասունսյոնը կապում է Էնկարնասիոնին (Իտապուա Դեպարտամենտ),
Երկրորդ երթուղի - Ասունսյոնը կապում է Կորոնել Օվյեդոյի քաղաքապետարանին։


== Ծանոթագրություններ ==
Միրչա (այլ կիրառումներ)

Միրչա, կարող է վերաբերել՝

Միրչա - գյուղ, Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանում
Միրչա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոդոմիշլինսկի շրջանում
.mc

.mc Մոնակոյի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .mc whois տեղեկություն
Նավթամուղ

Նավտամուղ, կառույցների համալիր՝ նավթը և դրա վերամշակման արդյունքները հանույթի կամ արտադրման վայրից սպառման կամ փոխաբեռնման (երկաթուղային կամ ջրային տրանսպորտի) կետերը տեղափոխելու համար։ Նավթամուղը կազմված է ստորգետնյա կամ ստորջրյա խողովակաշարից, գծային ամրանից, նավթավերամղման գլխամսաային և միջանկյալ պոմպակայաններից, նավթամբարից, գծային և օժանդակ կառույցներից։ Մագիստրալային նավթամուղով հում նավթը և նավթամթերքները տեղափոխվում են հազարավոր կիլոմետրեր։ 
Մագիստրալային նավթամուղի տրամագիծը 200-ից 1200 մմ է, ճնշումը՝ 5—6 Մն/սմ2 (50— 60 կգ/սմ2)։ Մագիստրալային նավթամուղի հիմնական պարամետրերն են՝ երկարությունը, արտադրողականությունը, տրամագիծը, ճնշումը և վերամղման կայանների թիվը։ Առաջին երկու պարամետրերը ընտրվում են նախապես, մյուսները որոշում են հաշվարկի միջոցով։ Նավտամուղի կառուցման համար կիրառվում են ածխածնային և ցածրալեգիրված պողպատից խողովակներ։ Մագիստրալային նավտամուղի հաշվարկի ժամանակ մեծ դեր են խաղում տեղավւոխվող նավթի և նավթամթերքների մածուցիկությունն ու խտությունը։ Խողովակները հողային կոռոզիայից և թափառող հոսանքներից պաշտպանելու համար օգտագործում են հակակոռոզիոն մեկուսացում և կիրառում պաշտպանության էլեկտրաքիմիական մեթոդներ։ Մատուցման նավտամուղ նախատեսված է նավթը հանքերից և նավթամթերքները վերամշակման գործարաններից, համապատասխանաբար, մագիստրալային նավտամուղի և նավթամթերքամուղի գլխամասային կառույցներ տեղափոխելու համար։ Մատուցման նավտամուղերն ունենում են մինչև մի քանի տասնյակ կմ երկարություն։ Հանքային, գործարանային և նավթաբազային խողովակաշարերը նախատեսված են նավթի ներքին վերամղման համար։ Առաջին նավթամուղը, որն ուներ 6 կմ երկարություն, կառուցվել է 1865 թվականին, ԱՄՆ-ում։
Վիոլա Վալենտինո

Վիոլա Վալենտինո (իտալերեն՝ Viola Valentino, իրական անունը Վիրջինիա Մինետտի, Virginia Minetti, ծն. հուլիսի 1, 1949), իտալացի էստրադային երգչուհի և դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
1968 թվականին սկսել է երգչուհու կարիերան։ Այն ժամանակ կեղծանունն էր Virginia (Վիրջինիա)։ Նրա առաջին սինգլն էր Dixie-ն։ Որոշ ժամանակ անց սկսեց երգել ամուսնու հետ դուետում, որը ստացավ Renzo & Virginia անունը։

1978 թվականին թողարկեց իր ալբոմը Fantasy ռոք խմբի կազմում։
1979 թվականին երգչուհին փոխեց իր բեմական անունն ու սկսեց հանդես գալ Viola Valentino կերծանունով։
1982 թվականին առաջին անգամ մասնակցեց հռչակավոր Սան Ռեմոյի երաժշտական փառատոնին՝ ներկայացնելով Romantici երգը։
1983 թվականին նորից մասնակցեց Սան Ռեմոյի փառատոնին Arriva Arriva երգով։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Որոշ ժամանակ Վիոլան անուսնացած է եղել իտալական հայտնի երգիչ Ռիկարդո Ֆոլիի հետ։ Նա մեծ ազդեցություն ունեցավ երգչուհու հայտնիության վրա։ Սակայն նրանք բաժանվեցին։
Վիոլա Վալենտինոյի լուսանկարը երկու անգամ հայտնվել է «Playboy» ամսագրի շապիկին։


== Երգեր ==


== Ֆիլմեր ==
Delitto sull'autostrada (1982)
Due strani papà (1983)
Le volpi della notte (1986)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2021-12-26 at the Wayback Machine.
548

548 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 548 թվականն է, 
VI դարի 48-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ղևոնդ Ա Եռաստեցի, Ամենայն հայոց կաթողիկոս 545 թվականից (ծ. անհայտ)
Մարիևկա (գյուղ, Դոբրովելիչկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄարիևկաՄարիևկա (ուկրաիներեն՝ Марївка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոբրովելիչկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մարիևկա գյուղում բնակվում էր 186 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,54 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 344,44 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նիկիտինկա (այլ կիրառումներ)

Նիկիտինկա, կարող է վերաբերել՝

Նիկիտինկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Երմեկեևսկի շրջանի կազմում։
Նիկիտինկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Նիկիտինկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Նիկիտինկա - կայարան Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Նիկիտինկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Զովքի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Կոտայքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Կոտայքի մարզի Զովք գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 19 հուշարձան (11 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
(7944) 1991 PR12

(7944) 1991 PR12, աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի օգոստոսի 5-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,206449 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7412 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6717 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2097,18 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,171659 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,41° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7944) 1991 PR12 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կարգուջաղ (այլ գյուղ)

Կարգուջաղ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 312 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնցա դելլա Կամպանիա

Կոնցա դելլա Կամպանիա (իտալերեն՝ Conza della Campania), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3760 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 139 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 27 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83040, հեռախոսային կոդ՝ 0825։
Բնակավայրի հովանավոր է Սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0825 401003
Էլեկտրոնային հասցե։ sindaco@comune.gesualdo.av.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.gesualdo.av.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք(իտալ.)
Վիճաագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Մատա (կանտոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մատա (այլ կիրառումներ)Մատա (ֆր.՝ Matha), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Պուատու Շարանտա շրջանում։ Ծովափնյա Շարանտ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Սեն Ժան դ՛Անժելի օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 9443 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1715 է։ Կանտոնում կա 25 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի համայնքների ցանկ
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Լյապինո (այլ կիրառումներ)

Լյապինո, կարող է վերաբերել՝

Լյապինո - խուտոր Ռուսաստանի Կրասնոդարի երկրամասի Նովոկուբանսկի շրջանի կազմում։
Լյապինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Լյապինո - գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Կիրժաչսկի շրջանի կազմում։
Կլիմայական գոտիների թանգարան

Կլիմայական գոտիների թանգարան (գերմ.՝ Klimahaus Bremerhaven 8 ° Ost), գերմանական Բրեմերհաֆեն քաղաքում գործող գիտական կենտրոն։ Գտնվում է Հին նավահանգստում, համարվում է ափամերձ Հաֆենվելտեն թաղամասի բաղկացուցիչ մասը, տեսքով նման է նավակի։ Թանգարանի ցուցասրահները այցելուներին հնարավորություն են տալիս հյուսիս-հարավ ուղղությամբ վիրտուալ ճանապարհորդություն կատարելու Երկրի շուրջ։ «Գիտելիքների և փորձի աշխարհ» բաժանմունքը, որ զբաղեցնում է 18 800 քառակուսի մետր տարածք, նվիրված է տարբեր գոտիների կլիմային ու նրա փոփոխություններին։ Գիտական կենտրոնը գործարկողը Կլիմահաուս կառավարող ընկերությունն է։ 2004 թվականից կենտրոնի ռեժիսորը Առնե Դունկերն է ։ Մինչև 2014 թվականը յուրաքանչյուր տարի թանգարան այցելել է մոտավորապես 600 000, իսկ 2020 թվականին՝ շուրջ 500 000 մարդ։
«Կլիմահաուս Բրեմերհաֆեն»-ի հանդիսավոր բացումը կատարել է իռլանդացի երաժիշտ և իրավապաշտպան Բոբ Գելդոֆը 2009 թվականի հունիսի 25-ին։ Մինչ այդ գործարկված «Հյուսիսային ծով» գիտական կենտրոնի հետ մեկտեղ՝ այն դարձել է երկրորդ գիտկենտրոնը Բրեմերհաֆենում և երրորդը՝ Գերմանիայի դաշնային Բրեմեն երկրամասում («Universum Bremen»-ի հետ միասին)։
Կառույցի սեփականատերը Բրեմերհաֆեն քաղաքն է, որը նրա կառավարումը վստահել է Bremerhaven Development Company Alter/Neuer Hafen (BEAN) դուստր ընկերությանը։


== Ցուցադրությունը ==
Թանգարանում ցուցադրությունների ընդհանուր մակերեսը շուրջ 11 500 քառակուսի մետր է։ Այն բաժանված է ցուցադրական երեք գոտիների, որոնք պայմանականորեն անվանված են «Ճանապարհորդություններ»,  «Հեռանկարներ», «Հնարավորություններ»։ Առաջին՝ զբոսաշրջային գոտին ամենաընդարձակն է և զբաղեցնում է 4 800 քառակուսի մետր մակերես։ Ճանապարհորդությունն սկսվում է Բրեմերհաֆենից, արևելյան երկայնության 8 ° միջօրեականով անցնում ութ երկրներում գտնվող ինը կայաններով, որոնք ընկած են հինգ աշխարհամասերում և ներկայացնում են կլիմայական տարբեր գոտիներ։ Արկտիկական կայանում ջերմաստիճանը մոտավորապես −6 աստիճան է ըստ Ցելսիուսի, նիգերյան կայանում՝ շուրջ 35 աստիճան։ Շվեյցարական կայանում կարելի է մոդելների վրա դիտել, թե ինչպես է կլիմայի փոփոխությունը փոխում մարդկանց կյանքը։ Մի քանի ցուցասրահ այն կողմ՝ «Կամերուն» կայանն է, որտեղ տարաշխարհիկ բույրերն ու հնչյուններն ուժեղացնում են արևադարձային անտառում գտնվելու պատրանքը․․․


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Klimahaus Bremerhaven 8° Ost
Concepto arquitectónico y temático (գերմաներեն).
Klimahaus Bremerhaven 8° Ost: A Journey Through the Weather (անգլերեն).
Պաստորալ

Պաստորալ (ֆր․ pastorale, < լատ․ pas- toralis — հովվական), երաժշտության մեջ 1 օպերա, մնջախաղ կամ բալետ որոնց սյուժեն կապված է գեղջկական կյանքի իդեալականացված պատկերմանը։ Պաստորալ սկզբնավորվել է գրական Պ-ի ազդեցությամբ։ Մեծ ընդունելություն է գտել XVII-XVIII դդ․, հատկապես՝ իտալիաի և ֆրանսիաի պալատներում։ Պաստորալային օպերաներ են գրել Ք․ Վ․ Դլյուկը, Վ․ Ա․ Մոցարտը, ժ․ Բ․ Լյուլլին, ժ․ Ֆ․ Ռամոն և ուրիշներ։ Երբեմն պաստորալային օպերաներ են ստեղծվում նաև XX դ․։ 2․ Բնության կամ գեղջկական կյանքի տեսարաններ պատկերող վոկալ կամ գործիքային ստեղծագործություն։ Գործիքային պաստորալին բնորոշ է մեղեդու սահուն, հանգիստ շարժումը՝ հաճախ տերցիայով կըրկնապատկված, չափը՝t։tԱյնtկոն- օ օ չերտո գրոսսոյի մաս է կազմել, նաև ստեղծվել որպես ինքնուրույն գործ։ Գործիքային պաստորալներ գրել են Ա․ Վիվալդին, Դ․ Սկարլատտին։ Ֆ․ Կուպերենը, Ս․ Բախը և ուրիշներ։ Սիմֆոնիկ պաստորալները ցիկլային ստեղծագործության մաս են կամ ամբողջական ցիկլեր (Լ․ Բեթհովենի «Պաստորալային սիմֆոնիա»)։ Տես նաև Հովվերգություն։
Նիկոլաևկա Վտորայա (գյուղ, Կուպյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նիկոլաևկա ՎտորայաՆիկոլաևկա Վտորայա (ուկրաիներեն՝ Миколаївка Друга), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Արսենևկա Վտորայա։ Հիմնադրվել է 1817 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նիկոլաևկա Վտորայա գյուղում բնակվում էր 7 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,105 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 66,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կրասնոյարկա (գյուղ, Բրատսկոեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասնոյարկաԿրասնոյարկա (ուկրաիներեն՝ Красноярка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բրատսկոեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնոյարկա գյուղում բնակվում էր 149 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,769 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օրիսաբա

Օրիսաբա (իսպ.՝ Pico de Orizaba, ացտ.՝ Cītlaltepētl ― Սիտլալտեպետլ — աստղային լեռ), գործող կոնաձև հրաբուխ Մեքսիկական բարձրավանդակում, Ընդլայնական Հրաբխային Սիեռայում։ Մեքսիկայի ամենաբարձր կետն է (5700 մ)։ Լանջերը մինչև 4000 մ, ծածկված են անտառներով։ Ավելի բարձր՝ ալպյան մարգագետիններ են, 4500 մ-ից բարձր՝ հավերժական ձյուն։


== Անվանում ==
Անվանումը բառացի նշանակում է աստղային լեռ՝ «չիտլալի» - աստղ, և «տեպետլ» - լեռ։


== Ժայթքում ==
Արտավիժել է 1545, 1566, 1630, 1687 թվականին, վերջին անգամ՝ 1941 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Equipment List to climb Pico de Orizaba
Pico de Orizaba on Summitpost.com
Ռիսնա

Ռիսնա (էստ․՝ Rõsna), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Միկիտամյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 51 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Աբրո

Աբրո (Մկրտիչ Սահակյան) (1861, Շապին Գարահիսար, Օսմանյան կայսրություն - 1896), հայ ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ։ Ապրել է Կինավթագործարանում, հիմնել բանվորական խմբեր, որոնց դրամական միջոցներով օգնել է Արևմտյան Հայաստան մեկնող մտավորական գործիչներին ու կամավորներին։ 1895 թվականին փոքր խմբով անցել է ռուս-թուրքական սահմանը և հասել Տարոն, հիմնել տեղի դաշնակցական կազմակերպությունը։ Մեծ ժողովրդականություն է ձեռք բերել Տարոնի և Սասունի գավառներում։ Գործունեության հիմնական նպատակը ժողովրդին զինելն ու ինքնապաշտպանության նախապատրաստելն էր։ Մեզրեուր սարից իջնելիս մնացել է ձյան տակ և խեղդվել։ Թաղված է Գելիեգուզանում։
Սասոֆեռատո

Սասոֆեռատո (իտալերեն՝ Sassoferrato), կոմունա Իտալիայում՝ Մարկե մարզի Անկոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7746 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 57 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 135 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 60041։ Հեռախոսային կոդ՝ 0732։


== Պատմություն ==
Քաղաքի հարավում գտնվում են հնագույն Սենտինումի ավերակները՝ Ֆլամինիա տանող ճանապարհին։ Մերձակա բարձունքի վրա պահպանվել է 11-րդ դարում կառուցված ամրոցը։


== Անվանի սասոֆեռատոցիներ ==
Բարտոլո դա Սասոֆեռատո (1313–1359) - միջնադարյան ճանաչված իրավաբան, օրենսգետ 
Կարդինալ Ալեսանդրո Օլիվա (1407–1463)
Նիկոլո Պերոտի (1430–1480), Վերածննդի դարաշրջանի հումանիստ
Անտոնիո Պերոտի (1535–1582), նավապետ, ում Պարմայի դուքս Ալեսանդրո Ֆարնեզեն անվանել է «Իտալիայի պալադին»
Պիետրո Պաոլո Ագաբիտի (1470–1540), նկարիչ, ճարտարապետ
Պանդոլֆո Կոլենուչո (1444–1504), գրական գործիչ
Ջովանի Բատիստա Սալվի դա Սասոֆերատո (1609–1685), բարոկկոյի դարաշրջանի իտալացի նկարիչ
Բալդասարե Օլիմպո դելյի Ալեսանդրի (1480? – 1540?), բանաստեղծ
Լորենցո Պարիջինի (1779–1848), եպիսկոպոս
Գվիդո Վիտալետի (1866–1936), գրական գործիչ
Ալբերիկո Պանյանի (1881–1979), պատմաբան
Ջուզեպե Ֆրանչոլինի] (1891–1989), եպիսկոպոս
Էմիլիո Պետինելի (1896–1980), կոմպոզիտոր
Անտոնիո Լիսանդրինի (1909–1985), քահանա, քարոզիչpriest


== Ժողովրդագրություն ==


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0732 9561
Էլեկտրոնային փոստ։ info@comune.sassoferrato.an.it
Պաշտոնական կայք։http://www.comune.sassoferrato.an.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Զավիդով (գյուղ, Իվանիչևի շրջան)

Զավիդով (ուկրաիներեն՝ Завидів), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Իվանիչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1570 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զավիդով գյուղում բնակվում էր 658 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 50,62 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)