armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ջոզեֆ Դանֆորդ

Ջոզեֆ Դանֆորդ (անգլ.՝ Joseph F. Dunford դեկտեմբերի 8, 1955(1955-12-08), Բոստոն, ԱՄՆ), ԱՄՆ զինված ուժերի Շտաբների ղեկավարների կոմիտեի նախագահը։
2015 թվականի մայիսի 4-ին Սպիտակ Տունը տարածել է հայտարարություն՝ նշելով, որ ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբաման երկրի ԶՈւ գլխավոր շտաբների պետերի միացյալ կոմիտեի ղեկավարի պաշտոնում առաջադրել է ծովային հետևակի կորպուսի հրամանատար, գեներալ Ջոզեֆ Դանֆորդի թեկնածությունը։ Դանֆորդը ծնվել է 1955 թվականին, Բոստոնում։ ԱՄՆ ԶՈՒ Ծովային հետևակի կորպուսի գեներալ է։ 2015 թվականի հուլիսի 29-ին ԱՄՆ Սենատը հաստատել է Դանֆորդին ԱՄՆ զինված ուժերի Շտաբների ղեկավարների կոմիտեի նախագահի պաշտոնին։ 2015 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Դանֆորդը դարձավ ԱՄՆ ԶՈՒ ամենաբարձրաստիճան սպան։ Նրա նախորդը՝ գեներալ Մարտին Դեմփսին զորացրվեց 2015 թվականի հոկտեմբերի 1-ին։


=== ԱՄՆ ԶՈՒ Ծովային հետևակի կորպուսի ռազմական ղեկավարությունում ===
Գեներալ Ջոզեֆ Դանֆորդը 2014 թ.-ի հոկտեմբերից մինչև 2015 թվականը ԱՄՆ զինված ուժերի ծովային հետևակի կորպուսի գլխավոր հրամանատարն է եղել (36-րդ գլխավոր հրամանատարը)։ Մինչ այդ 2010-2014 թվականներին զբաղեցրել է ԱՄՆ զինված ուժերի ծովային հետևակի կորպուսի գլխավոր հրամանատարի առաջին տեղակալիի պաշտոնը։ 2 տարի ղեկավարել է Աֆղանստանում Անվտանգության աջակցման միջազգային ուժերը (ISAF): Դեռևս 2003 թվականից ներգրավված է եղել աֆղանստանյան պատերազմում, որտեղ ստացել է «մարտական Ջո» (Fighting Joe) մականունը։ Պարգևատրված է ԱՄՆ ԶՈՒ-ում «Գերազանց ծառայության համար» մեդալով և «Պատվո լեգեոն» շքանշանով։ Գեներալ Ջոզեֆ Դանֆորդը ԱՄՆ զինված ուժերի Շտաբների ղեկավարների կոմիտեի նախագահ պաշտոնում հաստատվելուց հետո փոխարինել է գեներալ Մարթին Դեմփսիին, ով ԱՄՆ ԶՈւ շտաբների պետերի միացյալ կոմիտեի ղեկավարն է եղել 2011-2015 թվականներին։


== Դանֆորդը և Սիրիայի երկնքում ռազմական ինքնաթիռների թռիչքների անվտանգության մասին ռուս-ամերիկյան փոխըմբռնման հուշագիր ==
2015 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Ռուսաստանը և ԱՄՆ-ը փոխըմբռնման հուշագիր են ստորագրել (Սիրիայի երկնքում ռազմական ինքնաթիռների թռիչքների անվտանգության մասին ռուս-ամերիկյան փոխըմբռնման հուշագիր), որը նկարագրում է Սիրիայի երկնքում թռիչքների կանոնները պատահարներից խուսափելու համար։ Այդ կապակցությամբ ԱՄՆ զինված ուժերի Շտաբների ղեկավարների կոմիտեի նախագահ Ջոզեֆ Դանֆորդը հայտարարել է, որ Կատարում ԱՄՆ կենտրոնական միասնական հրամանատարության ռազմաօդային գործողությունների կենտրոնը հանդես կգա որպես Ռուսաստանի հետ շփման ալիք Սիրիայում ավիապատահարների դեպքում։ Այս մասին ասվում է Պենտագոնի պաշտոնական կայքում հաղորդագրության մեջ։ «Ես կուզենայի ընդգծել, որ դա արվում է ո՛չ գործողությունների կոորդինացիայի (Ռուսաստանի հետ), ո՛չ վիճելի հարցերը հարթելու, այլ տարածաշրջանում գործողությունների անվտանգ իրականացման ապահովման համար»,- հայտարարել է Դանֆորդը Իրաք իր այցի ժամանակ։


== Դանֆորդի սկզբունք ==
ԱՄՆ ռազմածովային ուժերի գեներալ Ջոզեֆ Դանֆորդի սկզբունքն է. «Շրջապատեք ձեզ կարևոր մարդկանցով»։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (204301-204400)

Աստերոիդների ցանկ (204201-204300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (204401-204500)
 Աստերոիդների ցանկ (204201-204300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (204401-204500)
Թոմի Օուր

Թոմաս Մայքլ (Թոմի) Օուր (անգլ.՝ Thomas Michael "Tommy" Oar, դեկտեմբերի 10, 1991(1991-12-10), Գոլդ Քոստ), ավստրալիացի ֆուտբոլիստ, «Մակարթուր» ֆուտբոլային ակումբի կիսապաշտպան։ Հանդես է եկել Ավստրալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում։


== Ակումբային կարիերա ==
Օուրը ֆուտբոլային կարիերան սկսել է «Քվինսլենդ Ռոար» ֆուտբոլային ակումբում Ավստրալիայի 2008/09 մրցաշրջանի ֆուտբոլի առաջնությունում։
2010 թվականի ապրիլի 2-ին Օուրը «Բրիսբեն Ռոար»-ից իր խաղընկերների՝ Մայքլ Զուլոյի և Ադամ Սարոտայի հետ հնգամյա պայմանագիր է ստորագրել «Ուտրեխտ» ֆուտբոլային ակումբի հետ։ Հուլիսի 15-ին Թոմին նորամուտ է ունեցել նոր ակումբի կազմում ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգայի շրջանակներում «Տիրանա» ֆուտբոլային ակումբի դեմ խաղում՝ դաշտում անցկացնելով 5 րոպե։ 2011 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Նիդերլանդների ֆուտբոլի գավաթի մրցախաղում խփել է իր առաջին գոլը՝ նվաճելով «Դե Գրասչափ»-ի դարպասը։
2015 թվականի օգոստոսի 29-ին Օուրը ազատ գործակալի կարգավիճակով միացել է «Իփսվիչ Թաուն»-ին՝ ստորագրելով երկամյա պայմանագիր։
2016 թվականի փետրվարի 29-ին Օուրը վերադարձել է «Բրիսբեր Ռոար»՝ ստորագրելով 2,5-ամյա պայմանագիր։
2017 թվականի հունիսին 350 հազար եվրոյով տեղափոխվել է Կիպրոսի «ԱՊՕԷԼ» ակումբ։ ԱՊՕԷԼ-ում նորամուտը նշել է 2017 թվականի հուլիսի 12-ին Լյուքսեմբուրգի «Ֆ91 Դյուդելանժ»-ի դեմ ՈւԵՖԱ-ի Չեմպիոնների լիգայի որակավորման երկրորդ փուլի խաղում։
2018-ի սեպտեմբերին ԱՊՕԵԼ-ի հետ Օուրի պայմանագիրը խզվել էր, որից հետո նա վերադարձել է հայրենիք՝ երկու տարվա պայմանագիր կնքելով «Սենտրալ Կոստ Մարինես»-ի հետ։
2020 թվականի հունվարի 15-ին Օուրը ներկայացվել է որպես ապագա Էյ-լիգայի «Մաքարտուր» ակումբի առաջին խաղացող, որը սկսում է ելույթները 2020/21 մրցաշրջանում՝ կնքելով երկամյա պայմանագիր։


== Ձեռքբերումներ ==
ԱՊՕԷԼԿիպրոսի չեմպիոն՝ 2017/18


== Ծանոթագրություններ ==
Իլամ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իլամ (այլ կիրառումներ)Իլամ ,պարսկերեն՝ ایلام — քաղաք Իրանի արևմուտքում, Իրաքի սահմանի մոտ։ Իլամը ունի 168 հզ. բնակիչ, որոնց մեծ մասը քրդեր են։


== Տես նաև ==
Էլամ
Ախպեր, հա՞յ ես։ Բայց կայֆ ա, չէ՞

Ախպեր, հա՞յ ես։ Բայց կայֆ ա, չէ՞, Արցախյան առաջին ազատամարտի տարիներին ճանաչված արտահայտություն, որի միջոցով շփվողները արտահայտում են իրենց հպարտությունը հայ ժողովրդին պատկանելու համար։

Արտահայտությունը լայն տարածում է ստացել, երբ Յություբում հայտնվել է պատերազմական ակնթարթների մի տեսագրություն, որտեղ մի քանի դրվագների ընթացքում հետևյալ խոսակցություններն են հնչում․

Հետագայում համացանցում հայտնվել են արդեն ժամանակակից տեսագրություններ, որտեղ զինվորականները միմյանց հանդեպ օգտագործում են այդ արտահայտությունը։


== Տես նաև ==
Մութ ու ցուրտ տարիներ


== Ծանոթագրություններ ==
Միխայիլ Եմելյանով

Միխայիլ Եմելյանով (ռուս.՝ Михаи́л Па́влович Емелья́нов, նոյեմբերի 20, 1933(1933-11-20), Ստարի Օսկոլ, Central Black Earth Oblast, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 23, 2021(2021-02-23)), ռուսական դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Վոլգոգրադի քաղաքային տնտեսության ճարտարագետների ինստիտուտը և ԽՍՀՄ ԱԳՆ դիվանագիտական ակադեմիան (1972)։ Տիրապետում է իսպաներեն և անգլերեն լեզուներին։ Դիվանագիտական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1972 թվականից։

1972 թվականին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ Լատինական Ամերիկայի և Մերձավոր Արևելքի երկրների բաժնի առաջին քարտուղար։
1972-1977 թվականներին՝ Եմենի Ժողովրդավարական Հանրապետությունում ԽՍՀՄ դեսպանության խորհրդական։
1977-1983 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ Լատինական Ամերիկայի երկրների բաժնի վարիչ, խորհրդական։
1983-1988 թվականներին՝ Բոլիվիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան դեսպանորդ խորհրդական։
1988-1989 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ լատինաամերիկյան 2-րդ բաժնի փորձագետ։
1989-1992 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ Դիվանագիտական ակադեմիայի կադրերի գծով պրոռեկտոր։
1992 թվականի հոկտեմբերի 14-ից-1998 թվականի հուլիսի 10՝ Էկվադորում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։Ամուսնացած է։ Ունի դուստր։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1992 թվականի հուլիսի 18)։
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1996 թվականի հոկտեմբերի 29)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի ռազմաքաղաքական հետազոտությունների կենտրոնի կայքում
Օրբելու կոնգրեսը (հուշամեդալ)

Օրբելու կոնգրեսը նշանավորվում է արծաթյա հուշամեդալով, որը ստեղծվել է ակադեմիկոս Հովսեփ Օրբելու մտահղացմամբ և միջոցներով։ Գտնվում է Օրբելի եղբայրների տուն-թանգարանում։


== Պատմություն ==
1935 թվականի սեպտեմբերի 11-ին ճարտարապետ Կվարենգիի էրմիտաժյան լավագույն սրահներից մեկում՝ «Էրմիտաժի թատրոնում», բացվեց իրանական արվեստի և հնագիտության երրորդ միջազգային կոնգրեսը։
Ակադեմիկոս Հովսեփ Օրբելին կոնգրեսի նախագահն էր, գաղափարական ոգեշնչողը, ցուցահանդեսի կազմակերպիչը, կոնգրեսի առանցքը։
Օրբելին ցանկանում էր, որ միջազգային կոնգրեսների սովորական հուշանվերներից՝ նշաններից, ժետոններից, հուշամեդալներից, ընթերցված զեկուցումներից, Էրմիտաժի մասին հրատարակված շքեղ հատորից բացի հյուրերն իրենց հետ արտակարգ հիշարժան ինչ-որ բան տանեին Լենինգրադից։ Այդ նպատակով նա հավաքեց իր ճաշասեղանի արծաթյա տոհմական բոլոր իրերը և ձուլեց մանրակերտ ափսեներ, որոնք տասնապատիկ փոքրացված պատճեններն էին Էրմիտաժի սասանյան այն հայտնի արծաթյա ափսեի, որի վրա պատկերված էր իրանական դիցաբանության մեջ հայտնի, աստվածային ծագում ունեցող հավք-շուն Ռոխը՝ Սիմուրգ կամ Սենմուրվ անվամբ։
Կոնգրեսի փայլուն կազմակերպման համար, որը հյուրերը և մասնակիցներն անվանեցին «Օրբելու կոնգրես», նա պարգևատրվեց «Հանուն գիտական ծառայության» իրանական 1-ին աստիճանի շքանշանով և ընտրվեց Թեհրանի համալսարանի պատվավոր պրոֆեսոր։


== Տվյալներ ==
Հուշամեդալ (արծաթ, տրամաչափ՝ 6 սմ, ք. 0.20), Լենինգրադ, 1935 թ. դրամահատարան, հեղինակ՝ Անտոն Վասուտյին


== Տես նաև ==
Օրբելի եղբայրների տուն-թանգարան


== Արտաքին հղումներ ==
Օրբելի եղբայրների տուն-թանգարանի պաշտոնական կայքը
Եվգենի Չումաչենկո

Եվգենի Վիկտորովիչ Չում́աչենկո (ռուս.՝ Евгений Викторович Чумаченко, դեկտեմբերի 18, 1975(1975-12-18), Վոլժսկի, Վոլգոգրադի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս ֆուտբոլիստ, պաշտպան։


== Կարիերա ==
Վոլժսկի քաղաքի № 4 ՕՌՄՄՊՄԴ-ի սան է։ Խաղացել է «Տորպեդո» (Վոլժսկի), «Ռոտոր» (Վոլգոգրադ), «Լադա Գրադ» (Դիմիտրովգրադ), «Լադա Տոլյատի ՎԱԶ» (Տոլյատի), «Մետալուրգ» (Լիպեցկ), «Մետալուրգ Կուզբաս» (Նովոկուզնեցկ) ֆուտբոլային ակումբներում։ Ռուսաստանի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է 1993-94 թվականների Եվրոպայի առաջնությանը և 1995 թվականի աշխարհի առաջնությանը։ Խաղացողի կարիերայի ավարտից հետո 2013 թվականին աշխատել է որպես Վոլժսկիի «Էներգիա» ակումբի ղեկավար։ Հետագայում դարձել է Վոլգոգրադի մարզի Վոլժսկի քաղաքի № 3 մարզադպրոցի տնօրենի տեղակալ։ Քաղաքի ГТО թեստավորման կենտրոնի ղեկավարն է։


== Վիճակագրություն ==


=== Ակումբային ===


== Ձեռքբերումներ ==


=== Թիմային ===
ՖԱԼ առաջնության երկրորդ լիգայի հաղթող («Կենտրոն» տարածաշրջան) – 1994
ՖԱԼ առաջնության երկրորդ դիվիզիոնի հաղթող («Կենտրոն» տարածաշրջան) – 2002


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը footbook.ru կայքում (ռուս.)
Статистика на сайте КЛИСФ (ռուս.)
Սևանի ջրաէլեկտրակայան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սևան (այլ կիրառումներ)
Սևանի Հիդրոէլեկտրակայան, Սևան-Հրազդան կասկադի առաջին հիդրոէլեկտրակայանը։ Շահագործման է հանձնվել 1949-ին։ Կայանի ջրընդունիչ կառույցները, տուրբինային ջրտարն ու կայանային շենքը տեղավորված են Հրագդան գետի ակունքում, Սևան լճի մերձափնյա լեռնային զանգվածում, լճի մակերևույթից 100 մ խորության վրա։ Կայանային շենքի մեքենայական սրահում (նկ.) տեղադրված են 34,2 ՄՎտ ընդհանուր հզորությամբ, 60 մ հաշվարկային ճնշումով, 70 մ3/վրկ ջրի ծախսով գործող երկու շառավղաառանցքային տուրբաագրեգատներ, ջրթողներում՝ երկուական գնդային և ասեղնային փակաղակներ։ ՀԷԿ-ի ստորին բիեֆում տուրբինների բլոկին հարադրված է կողմնատար խուցը, որից սկիզբ է առնում 5,5 կմ երկարությամբ անճնշումային թունելը։ Վերջինիս հաջորդում է կասկադի երկրորդ աստիճանի՝ Հրազդանի հիդրոէլեկտրակայանի առբերվող ջրանցքը։ Սևանի ՀԷԿի հիդրոագրեգատներն ավտոմատացված են, գործում են առանց մշտական հերթապահ անձնակազմի։ Ետպատերազմյան հնգամյակի վերականգնեցված և նոր կառուցված հիդրավլիկական հզորություններից է։ ԽՍՀՄ-ում առաջին ստորգետնյա հիդրոէլեկտրակայաններից մեկն էր։
Մահը նրան սազում է

«Մահը նրան սազում է» (անգլ.՝ Death Becomes Her), ռեժիսոր Ռոբերտ Զեմեկիսի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Մերիլ Սթրիփը, Բրյուս Ուիլիսը, Գոլդի Հոունը, Իզաբելլա Ռոսելինին, Իան Օգիլվին, Ադամ Ստորկեն, Նենսի Ֆիշը, Ալայնա Ռիդ Հոլը, Միշել Ջոնսոնը, Մերի Էլեն Տրեյնորը։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողություններն սկսում են 1978 թվականին, երբ գրող Հելեն Շարպի (Գոլդի Հոուն) փեսացուն՝ հաջողակ պլաստիկ վիրաբույժ Էռնեստը (Բրյուս Ուիլիս) լքում է նրան հանուն նրա ընկերուհու՝ բրոդվեյյան դերասանուհի Մեդլին Էշթոնի (Մերիլ Սթրիփ)։ Յոթ տարի անց Հելենը, ով այդպես էլ չի հաշտվել իր կորստի հետ, գիրացել է ու հասել խելագարության եզրին, հայտնվում է հոգեբուժարանում, որտեղ նա որոշում է վրեժ լուծել Մեդլինից։ Եվս յոթ տարի անց տեսնում ենք, որ Էռնեստն ու Մեդլինն ապրում են Բևեռլի Հիլզում գտնվող շքեղ առանձնատանը։ Ամուսնական կյանքում դժբախտ Էռնեստը կորցրել է իր որակավորումը և դարձել ալկոհոլամոլ, իսկ Մեդլինն ամեն ինչ անում է, որ իր տարիքի համեմատ երիտասարդ տեսք ունենա։
Մեդլինը որոշում է դիմել ծայրահեղ քայլի. նրան խորհուրդ են տալիս դիմել Լիսլի ֆոն Ռումանին, ով 71 տարեկանում ուներ քսան տարեկան աղջկա տեսք։ Մեդլինը մեծ գումարով նրանից գնում է երիտասարդության կենսահյութը և խմում այն։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մահը նրան սազում է(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Մահը նրան սազում է»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
Միջազգային կազմակերպությունների ցանկ

Սա անավարտ ցանկ է միջազգային կազմակերպությունների այբբենական կարգով։

Առևտրի Համաշխարհային Կազմակերպություն
ԵԱՀԿ
Եվրոպական Միություն
Միավորված Ազգերի Կազմակերպություն
ՆԱՏՕ
ՕՊԵԿ
ԱՀԿ
ԱՄՀ
Համաշխարհային բանկ
ԱՊՀ
Կարմիր խաչ
Մարոլ սու Լինիեռ

Մարոլ սու Լինիեռ (ֆր.՝ Marolles-sous-Lignières), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 315 մարդ, բնակչության խտությունը` 20.83 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.12 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 155 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 120 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 45 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 211 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 155-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 56։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,5 %։ 155 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 139 անձ (84 տղամարդ և 55 կին)։ Գործազուրկ են եղել 16 անձ (8 տղամարդ և 8 կին)։ 56 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 26-ը` թոշակառուներ, իսկ 20-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Իտալիայի պատգամավորների պալատ

Իտալիայի պատգամավորների պալատ, իտալական խորհրդարանի ստորիլ պալատ, բաղկացած է 630 պատգամավորներից, որոնք ընտրվում են ուղիղ և համընդհանուր ընտրություններով։ 12 պատգամավորներ ներկայացնում են իտալացիներին, որոնք ապրում են արտասահմանում։ Պալատի նիստերը տեղի են ունենում Պալացո Մոնտեչիտորիոյում։
Պատգամավորների պալատի վերջին ընտրություններն անցակցվել են 2018 թվականի մարտի 4-ին։ Պատգամավորների պալատի ներկայիս նախագահը համարվում է Ռոբերտո Ֆիկոն։


== Խորհրդարանի հանձնաժողովներ ==
Պալատում կան 14 մշտական հանձնաժողովներ՝

I հանձնաժողով (Սահմանադրության, Խորհրդի նախագահի և ներքին գործերի հարցերով)
II հանձնաժողով (արդարադատության հարեցերով)
III հանձնաժողով (արտաքին գործերի և համայնքների հարցերով)
IV հանձնաժողով (պաշտպանության հրացերով)
V հանձնաժողով (բյուջեի, ֆինանսավորման և պլանավորման հարցերով)
VI հանձնաժողով (ֆինանսավորման հարցերով)
VII հանձնաժողով (մշակույթի, գիտության և կրթության հարցերով)
VIII հանձնաժողով (շրջակա միջավայրի, հասարակական աշխատանքների հարցերով)
IX հանձնաժողով (տրանսպորտի և փոստի հարցերով)
X հանձնաժողով (արտադրական գործունեության և առևտրի հարցերով)
XI հանձնաժողով (աշխատանքի հարցերով)
XII հանձնաժողով (սոցիալական հարցերի)
XIII հանձնաժողով (գյուղատնտեսության)
XIV հանձնաժողով (Եվրամիության)Բացի վերը թվարկված 14 հանձնաժողովներից կան նաև միասնական հատուկ հանձնաժողովներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Իտալիայի Սենատ
Իտալիայի խորհրդարան
Իտալիայի կառավարություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.camera.it/leg17/1 Իտալիայի պատգամավորների պալատ. պաշտոնական կայք
Աշոտ Դանիելյան (քաղաքական գործիչ)

Աշոտ Կամոյի Դանիելյան (ծնվել է սեպտեբերի 3-ին, 1984 թվականին, Ստեփանակերտ, Արցախ), Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովի պատգամավոր «Ազատ հայրենիք-ՔՄԴ» կուսակցությունների դաշինքի համամասնական ցուցակով, Արցախի Հանրապետության Ազգային Ժողովի ֆինանսաբյուջետային և տնտեսական կառավարման հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ, Արցախի Հանրապետության Ազգային Ժողովի «Արցախի Հանրապետություն – Եվրախորհրդարան» բարեկամական խմբի անդամ,  Արցախի Հանրապետություն – Բելգիայի ֆրանսախոս օրենսդիրների, գիտական ու հասարակական ոլորտների ներկայացուցիչների հետ բարեկամության շրջանակի անդամ, քաղաքական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1984 թվականին, սեպտեբերի 3-ին,Ստեփանակերտ քաղաքում։
Կրթություն

2001 թվականին ավարտել է Ստեփանակերտ քաղաքի Եղիշե Չարենցի անվան թիվ 7 դպրոցը։2005 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի «Միջազգային հարաբերությունների քաղաքագիտություն» բաժինը։2007 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի միջազգային հարաբերությունների քաղաքագիտության բաժնի մագիստրատուրան։


== Կարիերա ==
2006-2007 թվականներին ՝Հայաստանի Հանրապետության «Վիվասելլ» ընկերության կոմերցիոն վարչության մասնագետ։2008-2013 թվականներին՝ Արցախի Հանրապետության ֆինանսների նախարարի օգնական։2013-2014 թվականներին՝ Արցախի Հանրապետության կառավարության աշխատակազմի Արցախի Հանրապետության վարչապետի վերահսկողական ծառայության իրավական վերլուծությունների բաժնի պետ։2014 թվականին Արցախի Հանրապետության կառավարության աշխատակազմի բնակարանային հարցերի վարչության պետ։2015 թվականին ՝ Արցախի Հանրապետության վարչապետի օգնական։2015-2019 թվականներին ՝Արցախի Հանրապետության գյուղատնտեսության նախարարության աշխատակազմի ղեկավար։2020 թվականի մարտի 31-ին խորհրդարանական ընտրություններում «Ազատ հայրենիք-ՔՄԴ» դաշինքի համամասնական ցուցակով ընտրվել է ԱՀ 7-րդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր։Ունի քաղաքացիական ծառայության առաջին դասի պետական խորհրդականի դասային աստիճան։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==

«Ազատ հայրենիք-ՔՄԴ» դաշինքի համամասնական ցուցակով ընտրվել է ԱՀ 7-րդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր
Արցախի Հանրապետության Ազգային Ժողով ֆինանսաբյուջետային և տնտեսական կառավարման հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ
https://minfin-nkr.am/
http://gov.nkr.am/hy/ Archived 2020-08-02 at the Wayback Machine.
http://minagro.nkr.am/ Archived 2020-07-02 at the Wayback Machine.
http://www.nankr.am/hy/14


== Արտաքին հղումներ ==
Մարմարիկի լեռներ

Մարմարիկի լեռներ, Մարմարիկի լեռնաբազուկ, լեռներ Հայաստանի Կոտայքի մարզում, Ծաղկունյաց լեռների արևելյան ճյուղավորությունը, որի վրա է գտնվում Ծաղկունյաց լեռների ամենաբարձր գագաթը՝ Թեղենիս լեռը, 2851 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Թոնյե Անգելսեն

Թոնյե Անգելսեն (նորվ.՝ Tonje Angelsen, հունվարի 17, 1990(1990-01-17), Տրոնհեյմ, Նորվեգիա), թռիչք բարձրությունից սպորտաձևի նորվեգացի ներկայացուցիչ, 2012 թվականի Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր, Ամառային երկու օլիմպիական խաղերի մասնակից (2012, 2016):


== Կենսագրություն և կարիերա ==
2006 թվականին Պեկինում  կայացած աշխարհի պատանեկան առաջնությունում նա առաջին անգամ ելույթ ունեցավ միջազգային մրցասպարեզում, սակայն եզրափակիչ չի հասել։ Նա իր կարիերայի ամենաբարձր արդյունքը ցուցաբերել է 2012 թվականին, նա Հելսինկում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում նվաճել է արծաթե մեդալ և անցել է իր անձնական ռեկորդը։


== Հիմնական արդյունքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թոնյե Անգելսեն - անձնական էջը IAAF-ում(անգլ.)
Թոնյե Անգելսեն Ինստագրամում
Թոնյե Անգելսեն Թվիթթերում
Տոֆիա

Տոֆիա (իտալերեն՝ Toffia), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում՝ Ռիետի պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 1020 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), խտությունը՝ 91 մարդ/կմ2։ Տարածքը կազմում է 11 կմ2։ Փոստային ինդեքսը՝ 2039։ Հեռախոսային կոդը՝ 0765։
Քաղաքի հովանավոր սուրբը համարվում է Սան Լորենզո Սիրոն։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 10-ին։ 


== Ժողովրդագրություն ==


== Կոմունայի ադմինիստրացիան ==
Հեռախոս. 0765 326032
Էլեկտրոնային փոստ. comuneditoffia@libero.it
Պաշտոնական կայք. http://www.comune.toffia.ri.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայքը (իտալ.)
Միջազգային վիճակագրական ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կուրբևուա

Կուրբևուա (ֆր.՝ Courbevoie), քաղաք և համայնք Ֆրանսիայի կենտրոնական մասում՝ Իլ դը Ֆրանս մարզի Օ դը Սեն դեպարտամենտում, երկրի մայրաքաղաք Փարիզից ինը, դեպարտամենտի վարչական կենտրոնից՝ Նանտեր քաղաքից հինգ կիլոմետր հեռավորության վրա։  Բնակչության թվաքանակը 2011 թվականի տվյալներով եղել է 88.530 : Քաղաքի տեսարժան վայրերից է Tour First երկնաքերը, որն ունի 231 մետր բարձրություն և այդ ցուցանիշով Եվրոպայի (ներառյալ Ռուսաստանը) ամենաբարձր շինությունների ցանկում զբաղեցնում է 26-րդ տեղը), Եվրամիությունում՝ 8-րդ տեղը։ Այն համարվում է Ֆրանսիայի ամենաբարձր շենքը (բայց՝ ո՛չ ամենաբարձր կառույցը, որը Էյֆելյան աշտարակն է)։
Կուրբևուայում XX դարի սկզբներից զարկ է տրվել ավտոմեքենաշինությանը. այստեղ գործում են հանրահայտ ավտոմեքենաշինական մի շարք ընկերությունների ձեռնարկություններ, և քաղաքն ստացել է «ֆրանսիական Դետրոյտ» մականունը։


== Պատմություն ==
Սկզբնական շրջանում Կուրբևուան ձկնորսների ու գինեգործների գյուղակ է եղել։
VIII դարում կախում է ունեցել Սեն Վանդրիլ աբբայությունից, XII դարում ընկել է Սեն Դենիի վանահոր ենթակայության տակ։
XII դարի կեսերին Կուրբևուայի բնակիչներին հաջողվել է ձեռք բերել իրենց արտադրանքն առանց լրացուցիչ հարկման, ազատ վաճառելու իրավունք։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Անվանի անձինք ==
Առլետտի (1898—1992) — կինոդերասանուհի
Միշել Բլան (* 1952) — դերասան, կինոռեժիսոր և սցենարիստ
Լուի դը Ֆյունես - կինոդերասան


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Քույր քաղաքներ ==
 Մեծ Բրիտանիա, Էնֆիլդ Թաուն (Լոնդոն)
 Գերմանիա, Ֆրոյդենշտադ (Բադեն-Վյուրթեմբերգ)
 Լիբանան, Բեյթ Մերի (Լիբանանի լեռնաշղթա)
 Ռուսաստան, Ազով (Ռոստովի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կուրբևուայի պաշտոնական կայքէջը (Ֆրանսերեն)
Courbevoie Community portal (Ֆրանսերեն)
blog about Courbevoie (Ֆրանսերեն)
Համայնքապետարանի կայքը
Ստորին Տալսորա

Ստորին Տալսորա (ռուս.՝ Нижняя Талсора), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ստորին Տոյմա գետի աջ ափին՝ 124 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 25 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300112103000027357
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002735
Ավազանի կոդը -  03.02.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լեոնելլո Վենտուրի

Լեոնելլո Վենտուրի (իտալերեն՝ Lionello Venturi, ապրիլի 25, 1885(1885-04-25)[…], Մեդոլլա, Էմիլիա Ռոմանիա, Իտալիայի թագավորություն - օգոստոսի 14, 1961(1961-08-14)[…] կամ օգոստոսի 15, 1961(1961-08-15), Հռոմ, Իտալիա), իտալացի արվեստաբան։ «Իտալական արվեստի պատմություն» (1901-1940, 11 հատորով) կապիտալ աշխատության հեղինակ Ադոլֆո Վենտուրի (1856-1941) որդին և աշակերտը։ Թուրինի (1915-1932) և Հռոմի (1945 թվականից)․ համալսարանների պրոֆեսոր։ Հրաժարվելով ֆաշիզմին հավատարմության երդում տալուց, ապրել է Ֆրանսիայում (1932-1939) և ԱՄՆ-ում (1939-1944)։ Վենտուրի աշխատությունները նվիրված են արվեստի պատմությանն ու արվեստագիտությանը («Զորջոնեն և ջորջոնիզմը», 1913, «Գեղարվեստական քննադատության պատմություն», 1936, «Աեզան», 1936, «Գեղանկարչությունը և գեղանկարիչները», 1945, «իտալական գեղանկարչությունը», 3 հ․, 1950-1952), աչքի են ընկնում վառ ու դիպուկ բնորոշումներով, պատմական մեծ պրոբլեմների համարձակ հարցադրումներով։ Միաժամանակ Բ․ Կրոչեի հետևորդ Վենտուրի իդեալիստական մեթոդաբանությունը նրան հանգեցրել է անհատական ինքնարտահայաման բացարձակ ազատությունը գեղարվեստական հիմնական չափանիշ ընդունելուն, իսկ ապա նաև՝ ֆորմալիստական արվեստի ջատագովության։


== Ծանոթագրություններ ==
Եվգենի Վախթանգով (նկարիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Եվգենի Վախթանգով (այլ կիրառումներ)Եվգենի Սերգեյի Վախթանգով (դեկտեմբերի 15, 1942(1942-12-15), Օմսկ, Օմսկի մարզ, ԽՍՀՄ, Խորհրդային Ռուսաստան - հունիսի 19, 2018(2018-06-19)), հայ գեղանկարիչ, բեմանկարիչ, Մոսկվայի նկարիչների միության անդամ (1974), Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս (գեղանկարչության բաժին, 2012), Եվգենի Վախթանգովի անվան պետական ակադեմիական թատրոնի հիմնադիր՝ Եվգենի Վախթանգովի թոռը։


== Կենսագրություն ==
Եվգենի Վախթանգովը ծնվել է 1942 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Օմսկ քաղաքում։ 1970 թվականին ավարտել է Սուրիկովի անվան Մոսկվայի արվեստի պետական ինստիտուտը։ 1972 թվականից մասնակցել է նկարչական ցուցահանդեսների։ 1974 թվականից եղել է Մոսկվայի նկարիչների միության անդամ։ Աշխատել է դիմանկարի, նատյուրմորտի, բնանկարի ժանրերում, վերջին շրջանում զբաղվել է նաև աբստրակտ պուանտիլիզմով։ Ապրել և աշխատել է Մոսկվա քաղաքում։ 1995-2011 թվականներին աշխատել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանի Բեմանկարչության ֆակուլտետում, որպես բնանկարչության դասախոս։ 2012 թվականից աշխատել է Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայում՝ գեղանկարչության բաժնում, որպես ակադեմիկոս։
Եվգենի Վախթանգովը մահացել է 2018 թվականի հունիսի 19-ին, 75 տարեկան հասակում՝ երկարատև հիվանդությունից հետո։


== Ստեղծագործություններ ==
Եվգենի Վախթանգովի ստեղծագործությունները ներառված են Մոսկվայի Պետական Տրետյակովյան պատկերասրահի, Սանկտ-Պետերբուրգի Պետական ռուսական թանգարանի հավաքածուներում, ինչպես նաև՝ մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում, Գերմանիայում, Շվեդիայում, Ավստրիայում, Ֆինլանդիայում, Շվեյցարիայում, Ավստրալիայում։

«Праздничный вечер» (1976 թ.),
«Плач» (1988 թ.),
«Улица Горького» (1981-1984 թթ.)
«Ночь. Красная площадь», (1987 թ.),
«Все будет хорошо»(2006 թ.),
«Модерн», (1993 թ.),
«Катаклизм» (1993 թ.),
«Спонтансюрр №10» (1991 թ.),
«Ценники-2» (2006 թ.):


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կյանքից հեռացել է նկարիչ Եվգենի Վախթանգովը
ВАХТАНГОВ ЕВГЕНИЙ СЕРГЕЕВИЧ
Վսերկ

Վսերկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կիսկիմի գավառակում։ Գտնվում էր Կիսկիմ գյուղաքաղաքից 20 կմ հարավ-արևմուտք, Ճորոխի աջակողմյան Փիսիրիկ վտակի ափին, ճանապարհի վրա։ Մտնում էր Խատորջրի գյուղախմբի մեջ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 28 տուն բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղի մոտ գտնվող ժայռի վրա պահպանվել են հին Վսերք ամրոցի ավերակները, որի անունով էլ կոչվում է գյուղը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կլեմենտինա Դելե

Կլեմենտինա Կլատո Դելե (ֆր.՝ Clémentine Clattaux Delait; մարտի 5, 1865(1865-03-05), Chaumousey - ապրիլի 19, 1939(1939-04-19), Էպինալ), ֆրանսիացի մորուքավոր կին, որն ունեցել է սրճարան։ Ժամանակակիցները նրան նկարագրել են որպես «Ֆրանսիայում հռչակավոր ու հայտնի մորուքավոր կին» և «մորուքավոր կնոջ գեղեցիկ օրինակ»։


== Վաղ տարիներ ==
Կլեմենտինա Դելեն ծնվել է 1865 թվականին Ֆրանսիայում՝ Լոթարինգիա մարզի Թաոն Լե Վոժ համայնքում։ 20 տարեկանում ամուսնացել է Պոլ Դելեի՝ տեղի հացթուխի հետ, որի հետ քաղաքում սրճարան է հիմնել։
Ըստ մի շարք վարկածների՝ Կլեմենտինա Դելեն մորուքավոր է եղել վաղ տարիքից, բայց պարբերաբար սափրվել է։ Դա փոխվել է 1900 թվականին, երբ նա այցելել է դիմակահանդես և տեսել մի մորուքավոր կնոջ՝ անասելի ցցամազերով և պարծեցել է, որ ինքն ավելի լավ կարող է մորուք աճեցնել։ Նրա ամուսինը 500 ֆրանկ է դրել և աջակցել նրան։ Այդ դեպքից հետո նրանց սրճարանը հայտնի է դարձել, նրանք փոխել են անվանումը և անվանել «Le Café de La Femme à Barbe»՝ «Մորուքավոր կնոջ սրճարան»։


== Համբավ ==
Սկզբում սկսել է վաճառել իր լուսանկարները և բացիկները, ինչի շնորհիվ հայտնի է դարձել։ Նա սկսել է ճանապարհորդել Եվրոպայում՝ ներգրավելով մեծ բազմություն Փարիզում և Լոնդոնում։ 1926 թվականից, երբ մահացել է նրա ամուսինը, Կլեմենտինան սկսել է ավելի շատ շրջագայել։
1900 թվականին նա մասնակցել է լայն հռչակ վայելող ներկայացման, որի ընթացքում մտել է առյուծների վանդակի մեջ և թղթախաղ խաղացել առյուծներին սանձահարողի հետ՝ գտնվելով վանդակի ներսում, ինչպես լեգենդն է ասում՝ վախեցրել է առյուծներին։ 1904 թվականին նա հատուկ թույլտվություն է ստացել իշխանություններից տղամարդկանց հագուստ հագնելու համար, մինչդեռ կանանց դա արգելված էր։
1970-ական թվականներին Թաոն Լե Վոժում բացվել է թանգարան՝ նվիրված Կլեմենտինա Դելին։


== Ծանոթագրություններ ==
(3402) Վիզդոմ

(3402) Վիզդոմ (անգլ.՝ Wisdom), աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի օգոստոսի 5-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,13163 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,5368 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7265 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1136,75 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,316692 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,85° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3402) Վիզդոմ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ֆարխանս

ֆարխանս, ավերակ բերդ, Թուրքիայում, Վանի նահանգի Վանի գավառւմ Շատախի գավառակում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մագաշ

Մագաշ (ռուս.՝ Магаш, բաշկիրերեն՝ Мағаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Արխանգելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 176 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Առնո Միշել դ'Աբադի

Առնո Միշել դ'Աբադի (հուլիսի 24, 1815(1815-07-24), Դուբլին, Իռլանդիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - նոյեմբերի 13, 1893(1893-11-13), Սիբուր), Եթովպական բարձրավանդակի ֆրանսիացի հետազոտող 1838-1848 թվականներին։
Անտուան Թոմսոն դ'Աբադիի եղբայրը։
Անտուան Թոմսոնը և Առնո Միշելը ֆրանսիացի գաղթականի որդիներն են, ծնվել են Դուբլինում 1811 և 1815 թվականներին։ 1818 թվականին ծնողները մեկնել են Ֆրանսիա։ Մինչ ճանապարհորդության սկիզբը Եթովպիայում, 1837 թվականը, Առնո դ'Աբադին գտնվում էր Ալժիրում։ 1838 թվականի փետրվարին եղբայրները հասնում են Մասսավա։ 1838-1848 թվականներին Եթովպիայում Առնոն եղբոր հետ բազմաթիվ արժեքավոր տեղեկություններ է հավաքում աշխարհագորւթյան և ազգագրության վերաբերյալ, որոնք հրատարակվեցին իրենց ճամփորդությունների նկարագրություններում։ 1850 թվականին եղբայրները պարգևատրվում են Փարիզյան աշխարհագարական ընկերության մեծ մեդալով։
1853 թվականին Առնո դ'Աբադին իրականացրեց ևս մեկ ճանապարհորդություն դեպի Եթովպիա։


== Գրականություն ==
Кублицкий Г. И. По материкам и океанам. Рассказы о путешествиях и открытиях. — М.։ Детгиз, 1957. — 326 с.


== Հրատարակություններ ==
Arnaud d’Abbadie, Douze ans de sejour dans la Haute Ethiopie (Abyssinie), t. 1, Paris, 1868. (ֆր.)


== Ծանոթագրություններ ==
Blow (երգ, Էդ Շիրան)

«Blow» (ոճավորված որպես BLOW), բրիտանացի երգիչ Էդ Շիրանի երգը, որ ձայնագրվել է ամերիկացի հեղինակ-կատարողներ քանթրի երգիչ Քրիս Սթեփլթոնի և սոուլ երաժիշտ Բրունո Մարսի մասնակցությամբ և  թողարկվել 2019 թվականի հուլիսի 5-ին որպես թողարկվելիք No.6 Collaborations Project վեցերորդ ստուդիական ալբոմի հինգերորդ սինգլ։ Շիրանը երգի ու տեսահոլովակի թողարկման մասին հայտարարել է 2019 թվականի հունիսի 30-ին։


== Պատմություն ==
Երեք երաժիշտների ապագա համատեղ աշխատանքի մասին առաջին անգամ հայտարարվել է 2019 թվականի հունիսի 18-ին՝ Էդ Շիրանի ալբոմի բոլոր մասնակիցների հիշատակման հետ միաժամանակ։ Պրեմիերան նախատեսվել է Ավստրալիայի KIIS 106.5 ռադիոյով։
«Blow» ռոք երաժշտության ու հարդ ռոքի ժանրի երգ է։ Idolator-ից Մայքլ Նիեդն այդ համատեղ աշխատանքը կոչել է «զարմանալի», որովհետև «փոխարենը փորձելու խառնել էկլեկտիկ հնչյունները եռյակում, նրանք գտնում են ընդհանուր լեզու ռոքով տոգորված հիմնում։
Սինգլը թողարկվել է 2019 թվականի հուլիսի 5-ին։


== Երաժշտական տեսահոլովակ ==
Պաշտոնական լիրիկական տեսահոլովակը թողարկվել է 2019 թվականի հուլիսի 4-ին Շիրանի յութուբյան ալիքում։ Պաշտոնական տեսահոլովակը, որում երգչի հետ հանդես է գալիս կանանց ռոք խումբը, թողարկվել է հուլիսի 8-ին։ Նրանում Շիրանի, Բրունո Մարսի ու Սթեփլթոնի դերերը կատարում են (բայց երգում են նրանց ձայնով) թոփ-մոդել Cherish Waters-ը, դերասանուհի Cheyenne Haynes-ը և Jordan Kelly DeBarge-ը համապատասխանաբար։ Կանանց խումբը կատարում է երգը ռոք երկրպագուների համար The Viper Room-ում՝ գիշերային ակումբում Սանսեթ Սթրիփում (Ուեսթ Հոլիվուդ, Կալիֆոռնիա)։ Տեսահոլովակը նկարահանել է Բրունո Մարսը։


== Ձայնագրության մասնակիցներ ==
Ըստ Tidal-ի տվյալների.

Էդ Շիրան – վոկալ, հեղինակ
Բրունո Մարզ – վոկալ, հեղինակ, պրոդյուսեր, կիթառ, հարվածայիններ, սինթեզատոր
Քրիս Սթեփլթոն – վոկալ, հեղինակ
Brody Brown – հեղինակ, բաս կիթառ
Greg McKee. – հեղինակ
Bard McNamee – հեղինակ
J.T. Cure – հեղինակ
Frank Rogers – հեղինակ
Այլք


== Հիթ-շքերթներ ==


=== Շաբաթական հիթ-շքերթներ ===


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 «BLOW» (Ed Sheeran with Chris Stapleton & Bruno Mars) [Official Video] (անգլ.)
 «BLOW» (Ed Sheeran with Chris Stapleton & Bruno Mars)(Official Lyric Video) (անգլ.)
Դոլնի Վեստոնիցեի Վեներա

Դոլնի Վեստոնիցեի Վեներա (չեխ․՝ Věstonická venuše), կանացի մերկ մարմնի կերամիկական արձանիկ, որը թվագրված է մ.թ.ա. 29000–25000 թվականներով (Գրավետյան մշակույթ)։ Այն հայտնաբերվել է հին քարի դարի Դոլնի Վեստոնիցե հնավայրում՝ (չեխ․՝ Dolní Věstonice), Մորավիայի ավազանում Բռնոյից հարավ, Չեխիայի Դևին լեռան ստորոտում։ Այս արձանիկը և մոտակայքում գտնված մի քանի այլ արձանիկներ խեցեգործության աշխարհի ամենահին հայտնի օրինակներն են։


== Նկարագրություն ==
Արձանիկն ունի 111 միլիմետր բարձրություն, իսկ լայնությունը՝ 43 միլիմետր է իր ամենալայն կետում։ Պատրաստված է կավից, որը թրծվել է համեմատաբար ցածր ջերմաստիճանում (500–800 °C): Արձանիկը նման է Վեներայի մյուս արձանիկների ընդհանուր ձևաբանությանը՝ բացառապես մեծ կրծքեր,  որովայն և կոնքեր, որոնք հավանաբար պտղաբերության խորհրդանիշներ են, համեմատաբար փոքր գլուխ և փոքր մանրամասներ մարմնի մնացած մասերում։ Մի առանձնահատկություն, որն այլևս չի պահպանվել, այն է, որ ենթադրաբար արձանիկը սկզբում զարդարված է եղել չորս փետուրներով։ Այդ մասին են վկայում գլխի վերևի չորս փոքր անցքերը։ Թեև փետուրի տեսակը որոշված ​​չէ, սակայն գտել են, որ անցքերը բացվել են համեմատաբար սուր գործիքով, և այն բավարար էր փետուրների համար։
Երբ սկսվել են կազմակերպված պեղումները, Մորավիայում գտնվող Դոլնի Վեստոնիցե հին քարե դարի բնակավայրը Չեխոսլովակիայի տարածքում էր այն ժամանակ, այժմ գտնվում է Չեխիայում, 1924 թվականից գտնվում է համակարգված հնագիտական ​​հետազոտության տակ, որը նախաձեռնել է Կարել Աբսոլոնը։ Բացի Վեներայի արձանիկից, Դոլնի Վեստոնիցեում հայտնաբերվել են կենդանիների պատկերներ՝ արջ, առյուծ, մամոնտ, ձի, աղվես, ռնգեղջյուր և բու, ինչպես նաև թրծված կավի ավելի քան 2000 գնդիկներ։
Արձանիկը հայտնաբերվել է 1925 թվականի հուլիսի 13-ին մոխրի շերտի մեջ՝ մեջտեղից երկու կես եղած։ Այն գտնվել է կենտրոնական օջախի մեջ։ Ժամանակին այն ցուցադրվել է Բռնոյի Մորավիայի թանգարանում, այժմ այն չի ցուցադրվում։ Այն ցուցադրվել է Պրահայի Ազգային թանգարանում 2006 թվականի հոկտեմբերի 11-ից մինչև 2007 թվականի սեպտեմբերի 2-ը որպես «Մամոնտների որսորդները» (Lovci mamutů) ցուցահանդեսի մի մաս։ Այն ներկայացվել է Բռնոյի Մորավիայի թանգարանում՝ «Նախապատմական արվեստը Կենտրոնական Եվրոպայում» ցուցահանդեսում։ Արձանիկը վերադարձվել է պահեստարան 2009 թվականի հունիսի։ Գիտնականները պարբերաբար ուսումնասիրում են արձանիկը։ 2004 թվականին տոմոգրաֆի միջոցով հայտնաբերվել է 7-ից 15 տարեկան երեխայի մատնահետք, որը դրոշվել է արձանիկի մակերեսին՝ երեխան դիպել է  արձանիկին նախքան այն թրծելը, որոշ գիտնականներ ենթադրում են, որ դա արձանիկը ստեղծողի մատնահետքն է։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Նշումներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Overview Archived 2011-05-16 at the Wayback Machine.
Pictures of Venus and other ceramic
Details and timeline
Jihomoravske venuse - South Moravian Venuses - video ( 2010 )
National Geographic Society. Wonders of the Ancient World; National Geographic Atlas of Archaeology, Norman Hammond, Consultant, Nat'l Geogr. Soc., (Multiple Staff authors), (Nat'l Geogr., R.H.Donnelley & Sons, Willard, OH), 1994, 1999, Reg or Deluxe Ed., 304 pgs. Deluxe ed. photo (pg 248): "Venus, Dolni Věstonice, 24,000 B.C." In section titled: The Potter's Art, pp 246–253.
Վոստոչնոե (այլ կիրառումներ)

Վոստոչնոե, կարող է վերաբերել.

Վոստոչնոե - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի կազմում։
Վոստոչնոե - գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ուչկույու։
Կարպովկա (այլ կիրառումներ)

Կարպովկա, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Կարպովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովիում
Կարպովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոլիմանի շրջանում
Կարպովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սլավյանսկիում
Կարպովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոգվարդեյսկի շրջանում
Կարպովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Գորոդնյայի շրջանում
Կարպովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգի շրջանում
Կարպովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մոգիլյով-Պոդոլսկիի շրջանում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Կարպովկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի կազմում։
Կարպովկա - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Կարպովկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Երշիչսկի շրջանի կազմում։
Կարպովկա - գյուղ Ռուսաստանի Օմսկի մարզի Տաորիչեսկի շրջանի կազմում։
Կարպովկա - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բագաևսկի շրջանում։
Կարպովկա - գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մարտինովսկի շրջանում։
Կարպովկա - գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Չերտկովսկի շրջանում։
Ձորք (այլ կիրառումներ)

Ձորք, կարող է վերաբերել՝

Ձորք - պատմական Հայաստանի Սյունիք նահանգի գավառներից
Ձորք - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունի Հազզո-Խաբլջոզ գավառակում
Ակյար (գյուղ, Խայբուլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱկյարԱկյար (ռուս.՝ Акъя́р, բաշկիրերեն՝ Аҡъяр), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Խայբուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7045 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արիստարքոս Սամոսցի

Արիստարքոս Սամոսցի (հին հունարեն՝ Ἀρίσταρχος ὁ Σάμιος, մոտ մ. թ. ա. 310, Սամոս, Հյուսիսային Եգեյան կղզիներ, Հունաստան - մոտ մ. թ. ա. 230, Ալեքսանդրիա), հին հույն աստղագետ, տոմարագետ, մաթեմատիկոս և փիլիսոփա։ Առաջինն է առաջ քաշել աշխարհի արևակենտրոն (հելիոցենտրիկ) համակարգի տեսությունը։ Մշակել է մինչև Արև և Լուսին հեռավորության և դրանց չափսերի որոշման գիտական մեթոդ։
Որպես Արևակենտրոն համակարգի նախատիպի հեղինակ մեղադրվել է աստվածուրացության մեջ և ստիպված հեռացել Աթենքից։ Արիստարտոս Սամոսացու գործերից մեզ է հասել միայն «Արեգակի ու Լուսնի չափերի փոխադարձ հեռավորությունների մասին» փոքրածավալ աշխատությունը, որն առաջին անգամ հրատարակվել է լատիներեն 1418 թ., Վենետիկում։


== Ծանոթագրություններ ==
Յարմուք գետի ճակատամարտ

Յարմուք գետի ճակատամարտ (արաբ․՝ معركة اليرموك‎‎), խոշոր ճակատամարտ մուսուլման արաբների և Բյուզանդական կայսրության միջև։ Ճակատամարտը տևեց վեց օր և տեղի ունեցավ Յարմուք գետի մոտ՝ ներկայիս Հորդանանի և Սիրիայի սահմանի մոտ։ Ճակատամատն ավարտվեց բյուզանդական բանակի գլխովին ջախջախմամբ, որով ավարտվեց բյուզանդական իշխանությունը Սիրիայում։ Յարմուք գետի ճակատամարտը համարվում է ռազմական պատմության ամենաճակատագրական ճակատամարտերից մեկը, քանի որ այս ճակատամարտով սկսվեց իսլամի արագ թափանցումը քրիստոնյա Լևանտ։ Ճակատամարտում բյուզանդական բանակի կազմում կռվում էր նաև հայկական զորամաս Վահանի գլխավորությամբ։
Միխայիլ Դերեգուս

Միխայիլ Գորդեևիչ Դերեգուս (ուկրաիներեն՝ Миха́йло Горді́йович Дере́гус, նոյեմբերի 22 (դեկտեմբերի 5), 1904, Վեսելոե, Խարկովի շրջան, Ուկրաինա - հուլիսի 31, 1997(1997-07-31), Կիև, Ուկրաինա), ուկրաինացի խորհրդային նկարիչ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1963)։ ԽՍՀՄ Գեղարվեստի ակադեմիայի թղթակից անդամ (1958)։ ԽՄԿԿ անդամ 1951 թվականից։ Պարգևատրվել է Լենինի, Աշխատանքային կարմիր դրոշի, Ժողովուրդների բարեկամության, «Պատվո նշան» շքանշաններով, մի շարք մեդալներով։


== Հիշատակ ==
2004 թվականին՝ նկարչի ծննդյան 100-ամյակի կապակցությամբ Ուկրաինայի ազգային բանկը շրջանառության մեջ է դրել նրա դիմապատկերով հուշամետաղադրամ։
2004 թվականին Ուկրաինայի նկարիչների ազգային միությունը սահմանել է Մ. Դերեգուսի անվան մրցանակ։
Կիևում՝ այն տան պատին, որտեղ երկար տարիներ ապրել ու ստեղծագործել է նկարիչը, փակցվել է բրոնզե հուշատախտակ։
2019 թվականին Ուկրաինայի մայրաքաղաքի՝ Կիևի փողոցներից մեկը կոչվել է Միխայիլ Դերեգուսի անունով։


== Կենսագրություն ==
1923-1930 թվականներին սովորել է Խարկովի գեղարվեստի ինստիտուտում (1932-1941 թվականներին՝ դասախոս)։ Գեղանկարչական գործերից են՝ «Կոլտնտեսային տոն» (1935), «Տարաս Բուլբան գլխավորում է զորքը» (1952, երկուսն էլ ՈւԽՍՀ կերպարվեստի թանգարան, Կին)։ Ստեղծել է «Կատերինա» (օֆորտ, 1936-1938), «Պատերազմի ճամփաներով» (օֆորտ, 1943), «Ուկրաինական ժողովրդական դումաներ և պատմական երգեր» (օֆորտ, 1947-1950) գրաֆիկական շարքերը։ Նկարազարդել է Ի․ Պ․ Կոտլյարևսկու, Ն․ Վ․ Գոգոլի, Տ. Շևչենկոյի, Լ. Տոլստոյի և ուրիշների գրքերը։ Արժանացել է Տ․ Շևչենկոյի անվան ՈւԽՍՀ պետական մրցանակի (1969)։
Միխայիլ Դերեգուսի դուստրերը՝ Նատալյան և Վիկտորյա-Մարիան, գնացել են իրենց հոր ճանապարհով և նույնպես նկարիչ են դարձել։ Ընդ որում՝ նկարչուհի և քանդակագործ Նատալյա Դերեգուսն արժանացել է Ուկրաինայի ժողովրդական նկարչի կոչման։


== Գրականություն ==
Михаил Гордеевич Дерегус. — М.: Советский художник, 1954.
Врона I. I. М. Г. Дерегус. — Киев, 1958.
Мистецтво України: Енциклопедичний довідник. — Киев, 1997. — С. 200—201.
Шевченківські лауреати. 1962—2001: Енциклопедичний довідник. — Киев, 2001. — С. 132—134.


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեֆրի Եվգենիդիս

Ջեֆրի Քենթ Եվգենիդիս (անգլ.՝ Jeffrey Kent Eugenides, մարտի 8, 1960(1960-03-08), Դետրոյթ, Միչիգան, ԱՄՆ), ժամանակակից ամերիկացի արձակագիր։ Հեղինակել է բազմաթիվ պատմվածքներ ու էսսեներ, երեք վեպ՝ «Կույս ինքնասպանները» (The Virgin Suicides, 1993), «Միջին սեռ» (Middlesex, 2002) և «Ամուսնական դիպաշարը» (The Marriage Plot, 2011): «Կույս ինքնասպաններ»-ի հիման վրա գեղարվեստական ֆիլմ է նկարահանվել, իսկ «Միջին սեռ»-ի համար Եվգենիդիսը 2003 թվականին արժանացել է  Պուլիտցերյան մրցանակի՝ «Գեղարվեստական արձակ» անվանակարգում և, բացի այդ, հայտնվել է Գրաքննադատների ազգային շրջանակի մրցանակի, Դուբլինի միջազգային գրական մրցանակի, Ֆրանսիայի Prix Médicis մրցանակի համար ծավալված մրցությունների եզրափակիչ փուլում։


== Կենսագրություն ==
Եվգենիդիսի հայրը ծագումով հույն է, մայրը՝ անգլո-իռլանդական նախնիների սերունդ։ Նա հաճախել է Միչիգան նահանգի Գրոս Փոյնթ քաղաքի համալսարանական Լիգեթ մասնավոր դպրոցը, ապա՝ Բրաուն համալսարանը, որտեղ սովորելիս մտերմացել է ժամանակակից գրող Ռիք Մուդիի հետ): Ավարտել է 1982 թվականին։ Մեկ տարի ճամփորդել է Եվրոպայով, այնուհետև մեկնել է Հնդկաստան՝ Կալկաթա, որտեղ որպես կամավոր ծառայել է Մայր Թերեզայի հետ։ Հետագայում Սթենֆորդի համալսարանում ստացել է «ստեղծագործական գրականություն» մասնագիտության մագիստրոսի որակավորում։
1986 թվականին ընտրվել է Շարժանկարային արվեստների ու գիտությունների ակադեմիայի անդամ՝ «Ահա գալիս է Ուինսթոնը՝ Սուրբ հոգով լցված» (Here Comes Winston, Full of the Holy Spirit) պատմվածքի համար։ Մի քանի տարի ապրել է Սան Ֆրացիսկոյում, ապա տեղափոխվել Նյու Յորք՝ Բրուքլին, որտեղ աշխատել է որպես Ամերիկյան բանաստեղծների ակադեմիայի քարտուղար։ Այստեղ նա ընկերական հարաբերություններ է հաստատել մի շարք պայքարող գրողների, այդ թվում՝ Ջոնաթան Ֆրանզենի հետ։
1999-ից մինչև 2004 թվականը Եվգենիդիսն ապրել ու ստեղծագործել է Բեռլինում, ուր հայտնվել էր German Academic Exchange Service-ի դրամաշնորը շահելու շնորհիվ։ 2007 թվականի աշնանից ապրել ու ստեղծագործել է Նյու Ջերսի նահանգի Փրինսթոն քաղաքում՝ մասնակցելով տեղի հանրահայտ համալսարանի «ստեղծագործական գրականություն» նախագծի իրականացման աշխատանքներին։
Ներկայումս Եվգենիդիսը «ստեղծագործական գրականության» պրոֆեսոր է Փիթր Բ. Լյուիսի անվան արվեստների կենտրոնում։ The Paris Review-ին տված հարցազրույցում խոսելով իր դասախոսական աշխատանքի մասին՝ նա ասել է. «Ես իմ ուսանողներին սովորեցնում եմ, որ գրելիս պետք է պատկերացնեն, թե իրենց ամենալավ նամակն են գրում ամենախելացի ընկերոջը։ ...Անձամբ ես գրելիս միշտ մտածում եմ, միշտ հոգ եմ տանում ընթերցողի մասին»։ Մեկ այլ հարցազրույցում նա խոստովանել է, որ իր՝ որպես գրողի ձևավորման գործում կարևոր դեր են խաղացել Դեթրոյթ քաղաքի յուրօրինակ կոլորիտը և մոդեռնիստ գրողներից Ջոյսը, Պրուստը, Ֆոլքները, Մուզիլը, Վուլֆը...
Եվգենիդիսն ամուսնալուծվել է, ունի մեկ դուստր՝ Ջորջիա անունով։


== Պատիվներ ==
2013 - Արվեստների ու գիտությունների ամերիկյան ակադեմիայի անդամ
2014 - Բրաուն համալսարանի պատվավոր դոկտորի կոչում
2018 - Արվեստների և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի անդամ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջեֆրի Եվգենիդիս, Փրինսթոնի համալսարանի ստեղծագործական գրականության նախագիծ
Ջեֆրի Եվգենիդիսի հոդվածները 5th Estate blog-ում
Ջեֆրի Եվգենիդիսի երկերը The New Yorker-ում
Լեյցիտ

Լեյցիտը (հին հունական λευκός - լույս) մագմատիկ ծագում ունեցող ապար կազմող միներալ է, շրջանակային ալյումասիլիկատների ենթադաս, ֆելդսպաթոիդ։ Իր անվանումը ստացել է 1701 թվականին բյուրեղների գույնի համար, չնայած հայտնի էր ավելի վաղ։
Այն բյուրեղանում է խորանարդ համակարգում բարձր ջերմաստիճանում, իսկ հովացման արդյունքում վերափոխվում է տետրագոնալ փոփոխության։ Ձևավորում է բնորոշ բյուրեղներ՝ տետրագոնտրիոկտահեդրա կամ իկոզահեդրա տեսքով, երբեմն լինում է նաև հատիկավոր ագրեգատների և ներմուծումների տեսքով։
Քիմիական կազմը՝ 
  
    
      
        K
        (
        A
        L
        S
        
          i
          
            2
          
        
        
          O
          
            6
          
        
        )
      
    
    {\displaystyle K(ALSi_{2}O_{6})}
  : Պարունակում է 
  
    
      
        
          K
          
            2
          
        
        O
      
    
    {\displaystyle K_{2}O}
   - 21.58 %, 
  
    
      
        A
        
          l
          
            2
          
        
        
          O
          
            3
          
        
      
    
    {\displaystyle Al_{2}O_{3}}
   23.40 %, 
  
    
      
        S
        i
        
          O
          
            2
          
        
      
    
    {\displaystyle SiO_{2}}
   - 55.02 %.
Լեյցիտը տիպիկ բարձր ջերմաստիճանի հանքանյութ է, որը առաջացել է միայն էֆուզիվ և ենթալուսանային ապարներում, հարուստ կալիումով, խտանյութով աղքատ լավաների ամրացման ժամանակ։
Լեյցիտը կարելի է շփոթել նռնաքարերի հետ։


== Ծննդավայր ==
Հայտնաբերվել է Իտալիայի հրաբխային ապարներում  (Լացիո - Արիչյա շրջանում, Կամպանիայի շրջանում - Ռոկամոնֆինա, Վեզուվուս, որտեղ հիմնականում հայտնաբերվել են սպիտակ անթափանց բյուրեղներ մինչև մի քանի սանտիմետր տրամագծով), Գերմանիայում (Էյֆելի լեռնազանգվածի լավաներում), ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Ուգանդայում, Կոնգոյում , Ֆրանսիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Հայաստանում, Ղազախստանում, Ռուսաստանում (Արևելյան Սիբիր), Լեհաստանում (Սուդետներ)։


== Դիմում ==
Հանքանյութն օգտագործվում է պոտաշ պարարտանյութերի արտադրության մեջ։ Կոլեկցիոներների կողմից բարձր գնահատական ​​տրված (հատկապես թանկ են ալբանական լեռների բյուրեղները)։ Այն երբեմն օգտագործվում է ստոմատոլոգիայում որպես հավելանյութ կերամիկայի և ոսկերչական արտադրության մեջ։


== Գրականություն ==
Шуман В. Мир камня. Драгоценные и поделочные камни. — М.: Мир, 1986. С.196.
Պարույր Մասիկյան

Պարույր Զաքարիայի Մասիկյան (հոկտեմբերի 4, 1914(1914-10-04), Ադանա, Ադանայի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - սեպտեմբերի 5, 1989(1989-09-05), Կահիրե, Եգիպտոս), հայ արձակագիր, դրամատուրգ, երաժիշտ։


== Կենսագրություն ==
Պարույր Մասիկյանը սովորել է Կ. Պոլսի Պերպերյան վարժարանում, այնուհետև՝ Փարիզի և Բրյուսելի համալսարաններում։ 1936 թվականին հաստատվելով Կահիրեում՝ աշխատել է որպես փաստաբան։ Աշխատակցել է եգիպտահայ մամուլին («Հուսաբեր», «Արև», «Ջահակիր»), ինչպես նաև Բեյրութի «Սփյուռք» պարբերականին։
Հրատարակել է պատմվածքների ու կատակերգությունների («Մեր կյանքը», 1946, «Կոտրած խաչեր», 1959, «Տեղատարափ», 1962) ժողովածուները։
«Խաչը», «Թոռնիկս», «Միլիոնը», «Աղջիկտես» կատակերգությունները ներկայացվել են սփյուռքի բեմերում։
Մասիկյանը գրել է նաև «Էրզրումի կլոր պարը» օպերետը, որը բեմադրվել է Կահիրեում, Նյու Յորքում և այլուր։


== Ծանոթագրություններ ==
Վարովիչի (գյուղ, Վասիլկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎարովիչիՎարովիչի (ուկրաիներեն՝ Варовичi), գյուղ Ուկրաինայի Կիևի մարզի Վասիլկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1986 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Վարովիչի գյուղում բնակվում էր 352 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1003 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լոզովոե (գյուղ, Կրասնոպոլիեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼոզովոեԼոզովոե (ուկրաիներեն՝ Лозове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրասնոպոլիեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լոզովոե գյուղում բնակվում էր 162 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կորզովո (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)

Կորզովո (ռուս.՝ Корзово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 488 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)