Գալինա Յակովլևա

Գալինա Պետրովնա Յակովլևա (ռուս.՝ Галина Петровна Яковлева, հուլիսի 21, 1940(1940-07-21), Կինգիսեպսկի շրջան, Լենինգրադի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 10, 2018(2018-08-10), Տյումեն, Ռուսաստան), խորհրդային թեթև արդյունաբերության աշխատող, Տյումենի տեքստիլ արդյունաբերության նախարարության Տյումենի նուրբ բրդյա գործվածքների կոմբինատի գրեբնիչուհի։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1986)։ ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիր (1980)։ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր (1979-1989 թվականներ)։


== Կենսագրություն ==
Գալինա Պետրովնա Յակովլևան ծնվել է 1940 թվականի հուլիսի 24-ին Լենինգրադի մարզի Կինգիսեպսկի շրջանի Վետկի գյուղում։ Ծագում է գյուղական ընտանիքից, մայրը կթվորուհի է աշխատել, հայրը՝ հնոցապան։ Նա մահացել է 1942 թվականին Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ։ Մանուկ հասակում վերապրել է գերմանական օկուպացիան։
Պատերազմից հետո ընտանիքով տեղափոխվել է Պսկովի մարզի Զագորիե գյուղ։ 1955 թվականին մոր հիվանդության պատճառով իններորդ դասարանից թողել է միջնակարգ դպրոցը և սկսել աշխատել կոլտնտեսությունում՝ անասնապահական ագարակում։ 1959 թվականին տեղափոխվել է Տյումեն՝ մորեղբոր մոտ, և, փորձելով բազմաթիվ մասնագիտություններ, աշխատանքի է տեղավորվել Սվերդլովսկի երկաթուղու Տյումենի բաժանմունքի 4-րդ շինարարական տեղամասում։ 1961 թվականին վերադարձել է Զագորիե, որտեղ կրկին աշխատել է կոլտնտեսությունում։ 1966 թվականին կրկին եկել է Տյումեն և կոմբինատում սկսել է աշխատել որպես բանվոր։ Ամուսնացել է շինարարի հետ։ 1968 թվականին ընտանեկան հանգամանքների բերումով աշխատանքի է անցել Տյումենի № 85 մանկապարտեզ, որտեղ դաստիարակվել են նրա երկու որդիները։
1970 թվականից ի վեր՝ 17 տարի աշխատել է Տյումենի նուրբ բրդյա գործվածքների կոմբինատում։ Գտնվելով Վալենտինա Գոլուբևայի ձեռքբերումների ազդեցության տակ՝ որպես փորձ առաջ է քաշել տեխնիկայի բազմակուսակցական սպասարկման գաղափարը և մասնագետի վրա դրված 6 հաստոցի փոխարեն իր վրա է վերցրել 12 հաստոցի արտադրություն։ Ի հեճուկս գործընկերների անըմբռնողությանն ու արտադրամասի ղեկավարության կողմից հակազդեցությանը՝ հաջողվել է գիտափորձը հասցնել ավարտին՝ որակի պահպանմամբ հասնելով աշխատանքի արտադրողականության բարձր ցուցանիշներին։ Հետագայում արդեն սպասարկել է 16 հաստոց՝ գերակատարելով տասներորդ հնգամյակի պլանը (1976-1980 թվականներին)։ Հետագայում բազմաթիվ աշխատանք է սովորեցրել 10-ից ավելի երիտասարդ ջուլհակների, որոնք որդեգրել են նրա մեթոդը։
1974 թվականին անդամակցել է ԽՄԿԿ-ին, եղել է ԽՄԿԿ Տյումենի մարզային կոմիտեի բյուրոյի անդամ (1980-1985 թվականներ)։ Ընտրվել է ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի 10-րդ (1979-1984 թվականներ) և 11-րդ (1984-1989 թվականներ) գումարումների պատգամավոր, եղել է ժողովրդական սպառման և առևտրի ապրանքների, բնակչության սպառման ապրանքների և ծառայությունների հանձնաժողովի անդամ։ Եղել է նաև Տյումենի ժողովրդական պատգամավորների Լենինի շրջանային խորհրդի պատգամավոր, ԽՍՀՄ տեքստիլ և թեթև արդյունաբերության աշխատողների արհմիության Կենտրոնական կոմիտեի անդամ։
1985 թվականին առաջին տեղն Է զբաղեցրել իր մասնագիտության վարպետների համամիութենական մրցույթում։ 1987 թվականից զբաղեցրել է Տյումենի նուրբ բրդյա գործվածքների կոմբինատի աշխատանքի պաշտպանության և անվտանգության տեխնիկայի բաժնի ավագ ինժեների պաշտոնը, այնուհետև դարձել կոմբինատի սոցիոլոգիական խմբի ինժեներ։ 1989 թվականին աշխատել է հերթափոխով։ 1990 թվականին անցել է թոշակի։
Կյանքի վերջին տարիներին ապրել է Տյումենում։ 2010 թվականին նշել է իր ծննդյան 70-ամյակը։ 2013 թվականին ավարտել է իր աշխատանքը «Կրոսնո»  տեքստիլ կորպորացիայի վերածված կոմբինատում, իսկ 2014 թվականին ձեռնարկության շենքը սկսել են քանդել։ Յակովլևան ափսոսացել է հարազատ կոմբինատի ճակատագրի համար և հույս ուներ, որ այն կվերականգնվի։
Գալինա Պետրովնա Յակովլևան մահացել է 2018 թվականի օգոստոսի 10-ին, Տյումենում։


== Պարգևներ ==
1986 թվականի մայիսի 23-ին ԽՍՀՄ Գերագույն Խորհրդի Նախագահության հրամանագրով Լենինի շքանշանի և «մուրճի և մանգաղի» ոսկե մեդալի շնորհմամբ արժանացել է «Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս» կոչման՝ «տասնմեկերորդ հնգամյակի և սոցիալիստական պարտավորությունների առաջադրանքների վաղաժամկետ կատարման, ժողովրդական սպառման ապրանքների թողարկման ավելացման և որակի բարելավման մեծ անձնական ներդրման և դրսևորած աշխատանքային խիզախության համար»։ 1977 թվականի մայիսի 12-ին արժանացել է Լենինի շքանշանի։ 1974 թվականի փետրվարի 20-ին արժանացել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի։ 1982 թվականի փետրվարի 24-ին արժանացել է «Աշխատանքային խիզախության համար» մեդալի։ 1980 թվականին արժանացել է ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի։


== Հիշատակ ==
Գ. Պ․ Յակովլևայի կյանքի պատմությունը պատմվում է Կ. Գ. Լագունովի ակնարկում, որը հրապարակվել է 1986 թվականին «Ուրալ» ամսագրում, որը նաև նախատեսում էր նրա մասին վիպակ գրել։ Տյումենցի նկարիչ Ն. Ի․ Սիդորովը ստեղծել է Գ. Պ. Յակովլևայի դիմանկարը։


== Ծանոթագրություններ ==