armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սահակ Գրաթլյան

Սահակ Գրաթլյան (1867, Սեբաստիա, Սեբաստիայի նահանգ - 1915), հայ դեղագործ, Հնչակյան կուսակցության անդամ։
Ծնվել է 1867 թվականին Սեբաստիայի նահանգի կենտրոն Սեբաստիա քաղաքում։ Ունեցել է դեղագործական կրթություն և աշխատել է որպես դեղագործ։ Սեբաստիայում ունեցել է սեփական «Գրաթլյան» դեղատունը, որտեղ աշխատել է դեղագործ Գրիգոր Թաթարյանը։
1880-1905 թվականներին 25 տարի աշխատել է որպես Սեբաստիայի ազգային հիվանդանոցի դեղագործ և մեծ աշխատանք կատարել հիվանդանոցի դեղատան ու բուժարանի կազմավորման համար։
Սահակ Գրաթլյանը վայելել է քաղաքի բնակչության հարգանքն ու վստահությունը, հատկապես թուրք պաշտոնյաների շրջանում։ Նրան ավելի էին վստահում, քան որևէ բժշկի, և դիմում էին խորհուրդներ ու բուժում ստանալու խնդրանքով։ Եղել է Հնչակյան կուսակցության անխոնջ անդամ։
Սպանվել է 1915 թվականին Սեբաստիայից դուրս՝ 48 տարեկանում։


== Գրականություն ==
Հայ բժշկութեան տուած զոհերը, ցուցակագրուած վաւերական փաստերով, Ստամբուլ, 1919։
Յուշամատեան Մեծ Եղեռնի (1915-1965), պատրաստեց Գերսամ Ահարոնեան, Պէյրութ, 1965։
Գուժկան Սեբաստիոյ (Կարապետ Գաբիկեան), Եղեռնապատում Փոքուն Հայոց եւ նորին մեծի մայրաքաղաքին Սեբաստիոյ, Պոսթըն, 1924։
Թէոդիկ, Յուշարձան նահատակ մտաւորականութեան, Բ. տպագրութիւն, Երեւան, ապրիլ 24, 1985։
Յարման Արսեն, Հայերը օսմանյան առողջապահության ծառայության մեջ և պատմություն սուրբ Փրկիչ հայոց հիվանդանոցի (թուրքերեն), Ստամբուլ, 2001։
Խաչատրյան Լուսինե և Բաբլումյան Արփինե (կազմողներ), Ցուցակ Հայոց ցեղասպանության զոհերի (1915-1923 թթ.), հ. 2, Խարբերդի նահանգ, Երևան, 2004։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Բասովսկի գյուղական խորհուրդ (Սումսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բասովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Բասովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Басівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բասովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1034 մարդ։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ճաղատ երգչուհին

«Ճաղատ երգչուհին» (ֆր.՝ La Cantatrice Chauve), ֆրանս-ռումինական ծագմամբ դրամատուրգ Էժեն Իոնեսկոյի առաջին պիեսն է։
Պիեսը գրել է 1948 թվականին, առաջին անգամ բեմադրվել է Նիկոլա Բատայի կողմից «Théâtre des Noctambules»-ում։ Պրիմերան կայացել է 1950 թվականի մայիսի 11-ին։ Պիեսը հաջողության է հասել, երբ հայտնի քննադատներ ու գրողներ, ինչպիսիք են Ժան Անյուն և Ռայմոն Քենոն այն հավանության են արժանացրել։ 1957 թվականից պիեսը մշտապես բեմադրվում էր «Théâtre de la Huchette»-ում։ Այն դարձել էր Ֆրանսիայում ամենաշատ բեմադրվող պիեսներից մեկը։


== Ստեղծման պատմություն ==
Պիեսի մտահղացումը ծագել է, երբ Իոնեսկոն «Assimil» մեթոդով անգլերեն էր սովորում, որը ենթադրում էր ամբողջական նախադասության մտապահումը։ Վերընթերցելով նախադասությունը նա զգում է, որ անգլերեն չի սովորում, այլ ավելի շուտ բացահայտում է այն զարմանալի ճշմարտությունները, որ շաբաթը յոթ օր ունի, որ առաստաղը վերևում է, հատակը` ներքևում. երևույթներ, որոնց մասին նա տեղյակ էր, բայց որոնք նրան ապշեցրել էին, քանի որ նույնքան զարմանալի էին, որքան անհերքելիորեն ճշմարիտ։
Այս զգացումը ուժեղանում է հաջորդ դասերին` տեր և տիկին Սմիթների հայտնվելուն պես։ Ի զարմանս Իոնեսկոյի տիկին Սմիթը հայտնում է ամուսնուն, որ նրանք մի քանի երեխաներ ունեն, որ նրանք ապրում են Լոնդոնի շրջակայքում, որ նրանց ազգանունը Սմիթ է, որ պարոն Սմիթը ծառայող է, որ նրանք Մերի անունով աղախին ունեն, որը ինչպես և իրենք Անգլիայից է։ Իոնեսկոն հատկապես ուշագրավ էր համարում տիկին Սմիթի` զրույցներում ճշմարտությունը որոնելու մեթոդական տեխնիկան։
Պիեսը գրվել է Իոնեսկոյի մայրենի ռումիներեն լեզվով, այնուհետև նա նորից է գրել այն, արդեն ֆրանսերենով։


== Սյուժե ==
Գործողությունը տեղի է ունենում Լոնդոնի շրջակայքում գտնվող մի անգլիական տան մեջ, որտեղ ընթացող զրույցը ավելի տարօրինակ, անիմաստ և անտրամաբանական է դառնում։
Զրույցի մասնակիցները` երկու ամուսանական զույգ են, Սմիթները և Մարտինները, աղախին և հրշեջ։


== Մեկնաբանություներ ==
Պիեսի գլխավոր գաղափարը մակերեսային չէ, ինչպես սովորաբար լինում է աբսուրդի թատրոնի պիեսների դեպքում։ Ընդունված է, որ այն արտահայտում է ժամանակակից հասարակության մեջ իմաստալից հաղորդակցման փորձերի ապարդյունությունը։ Տեքստը համալրված է եզրակացություններով, որոնք չեն համապատասխանում հաղղորդագրությանը, ինչը տպավորություն է ստեղծում, որ կերպարները չեն լսում միմյանց` լսելի լինելու խելահեղ փորձերում։ Երբ այն բեմադրվում է առաջին անգամ, համարվում էր, որ այն կարող է նմանակում լինել։ Քննադատների համար գրված էսսեում, Իոնեսկոն հայտարարել է, որ նա պարոդիա գրելու մտադրություն չի ունեցել։
Ըստ Իոնեսկոյի, նա վերջաբանի մի քանի տարբերակ է ունեցել, ներառյալ գագաթնակետը, որտեղ հեղինակը հակադրվում է հասարակությանը, և նույնիսկ տարբերակ, որի դեպքում հասարակությանը գնդակոծում են գնդացիրներով։ Ի վերջո ընտրվել է ավելի էժան լուծում`պիեսի ցիկլային բնույթը։ Իոնեսկոն հարցազրույցներից մեկում ասել է. «Ես ցանկանում էի պիեսը իմաստավորել կրկնելով այն երկու կերպարների հետ։ Այսպիսով, ավարտը դառնում է սկիզբ, քանի որ պիեսում երկու զույգ են, առաջին անգամ այն սկսում է Սմիթների հետ, իսկ երկրորդ դեպքում` Մարտինների, հաշվի առնելով կերպարների փոխարինելիությունը. Սմիթները` Մարտիններն են, իսկ Մարտինները` Սմիթները»։


== Տես նաև ==
Դարի 100 գրքերն ըստ Լը Մոնդ օրաթերթի


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնիա (Կիպրոս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոնիա (այլ կիրառումներ)Կոնիա (հուն․՝ Κονιά)՝ գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Ըստ 2001 թվականի տվյալների բնակչությունը կազմում է 900-1000 մարդ։ Տեղակայված է Պաֆոս քաղաքից 3 կմ դեպի արևելք։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Դան Կոլով

Դան Կոլով (բուլղար․՝ Дан Колов, ի ծնե՝ Դոնչո Կալև Դանև (Дончо Колев Данев), դեկտեմբերի 27, 1892 - մարտի 26, 1940), բուլղարացի նշանավոր օլիմպիական և պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտիկ (ռեստլեր)։
Եղել է Եվրոպայի ազատ ոճի ըմբշամարտի առաջին բուլղարացի չեմպիոնը՝ նվաճելով ոսկե մեդալ 1936 թվականի Փարիզի առաջնությունում։


== Արտաքին հղումներ ==
Դան Կոլով. Չադառլի գյուղից մինչև համաշխարհային ըմբշամարտի արենա (անգլերեն)
Միխայիլ Գալակտիոնով

Միխայիլ Գալակտիոնով (ռուս.՝ Михаил Романович Галактионов, հոկտեմբերի 5, 1897(1897-10-05), Կիև, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 5, 1948(1948-04-05) կամ մարտի 31, 1948(1948-03-31), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային բանակի գեներալ-մայոր, Առաջին համաշխարհային և քաղաքացիական պատերազմների մասնակից, ռազմական պատմաբան և լրագրող։


== Կենսագրություն ==

Միխայիլ Գալակտիոնովը ծնվել է 1897 թվականին Կիևում։ Ավարտել է Կիևի համալսարանը, ծառայել ցարական բանակում, մասնակցել Առաջին համաշխարհային պատերազմին, եղել է ենթասպա։
1918 թվականին ծառայել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակում, մասնակցել է  Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմին։ 1920 թվականին Գալակտիոնովն ավարտել է Մ. Վ. Ֆրուզեի ռազմական ակադեմիան։ Հետպատերազմյան շրջանում դասավանդել է տարբեր ռազմական բուհերում։
1930-ական թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ պաշտպանական խորհրդի խմբում։ 1937 թվականին կեղծ տեղեկությունների պատճառով հեռացվել է աշխատանքից և կուսակցությունից։ Կես տարի հետո վերականգնվել է կուսակցությունում։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների սկզբում աշխատել է «Կարմիր Աստղ» թերթում, միաժամանակ` նաև քարոզչական բաժնում։ Հեղինակ է ռազմական-պատմական թեմաներով բազմաթիվ հոդվածների։ Եղել է «Կարմիր աստղի» խմբագրական խորհրդի անդամ։ 1943 թվականի օգոստոսի 29-ին Գալակտիոնովին շնորհվել է գեներալ-մայորի կոչում։
Պատերազմի ավարտից հետո եղել է «Պրավդա» թերթի ռազմական բաժնի պատասխանատուն։ 1946 թվականին գործուղվել է ԱՄՆ։


== Մահ ==
1948 թվականի ապրիլի 5-ին ինքնասպանություն է գործել։ Թաղված է Մոսկվայի Նովոդևիչյան գերեզմանատանը։


== Պարգևներ ==
Լենինի շքանշան
Կարմիր դրոշի շքանշան
Հայրենական մեծ պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշան (23.09.1945)


== Երկեր ==


=== Գրքեր ===
Темпы операций. - М.: Воениздат, 1936 - 422 с.
Марнское сражение. - М.: Воениздат, 1938 - 80 с.
Марна. - М.: Воениздат, 1939. - 64 с. - (Библиотека красноармейца)
Просчеты германского командования в планировании войны. - М.: Воениздат, 1942 - 24 с.
О роли второго фронта против Германии в первую мировую войну. - М.: Госполитиздат, 1943 - 18 с.


=== Հոդվածներ ===
Броня и мотор. Война и революция. 1932. № 4.
Стратегическая и тактическая подвижность современных армий. Книга и оборона СССР. 1932. № 14.
Артиллерия и танки. Война и революция. 1932. № 11-12.
Танк Кристи. Война и революция. 1933. № 11-12.
Подвижность и маневр будущего. Книга и оборона СССР. 1934. № 1.
Мото-мехсилы и авиация в операции «Канны». Война и революция. 1934. № 7-8.
Английская стратегия и Антанта. Военно-исторический журнал. 1940. № 6.
Органические пороки германской стратегии. Военная мысль. 1942. № 2-3.
Некоторые особенности современной войны. Военная мысль. 1942. № 6.
Современные фронты. Военная мысль. 1942. № 8.
Стратегические резервы. Военная мысль. 1942. № 10.
Две стратегии. Военная мысль. 1943. № 2-3.
Фош как полководец первой мировой войны. Военная мысль. 1943. № 7.
Человек и техника в современной войне. Военная мысль. 1945. № 10-11.


== Ծանոթագրություններ ==
Դրապիա

Դրապիա  (իտալերեն՝ Drapia), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Վիբո Վալենտիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2193  մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 104 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 21 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89862։ Հեռախոսային կոդը՝ 0963։
Կոսմա և Դամիան սրբերը կոմունայի հովանավորներն են։ Տոնը նշվում է ամեն տարի սեպտեմբերի 26-ին։
Դրապիան սահմանակից է Ռիկադի, Սպիլինգա, Տրոպեա, Ցունգրի կոմունաներին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք
(747) Վինչեստեր

(747) Վինչեստեր (անգլ.՝ Winchester), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1913 թվականի մարտի 7-ին Ջոել Մետկալֆի կողմից Վինչեստերում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,000478 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9775 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,0235 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Վինչեստեր աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,0805 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1898,38 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,189635 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 18,16° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է P դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(747) Վինչեստեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Առուշ Առուշանյան

Առուշ Առուշանյան (մարտի 12, 1991(1991-03-12), Գորիս, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ պետական գործիչ, Գորիսի քաղաքապետ։
Ներկայումս Վերածնվող Հայաստան կուսակցության վարչության անդամ է։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1991 թվականի մարտի 12-ին Գորիս քաղաքում, Սյունիքի մարզ, Հայաստան։
1997-2007 թվականներին սովորել է Գորիսի Սերո Խանզադյանի անվան թիվ 6 միջնակարգ դպրոցում։
2007 թվականին ընդունվել է Երևանի տնտեսագիտական համալսարանի ազգային տնտեսագիտության ֆակուլտետը և սովորել մինչև 2009 թվականը։ Ելնելով նպատակահարմարությունից՝ 2009 թվականին տեղափոխվել է Գորիսի պետական համալսարան՝ տնտեսագիտության ֆակուլտետ և ավարտել 2011 թվականին, որպես տնտեսագիտության բակալավր։
2012 թվականին ընդունվել է նույն ֆակուլտետի մագիստրատուրան և ավարտել 2014 թվականին։
2008 թվականի օգոստոսին հիմնադրել է «Գոր Մետալ» ՍՊԸ-ն։
«Գոր Մետալ» ՍՊԸ-ի տնօրենն է, զբաղվում է ձեռնարկատիրական գործունեությամբ։
2016 թվականից ՀՀԿ անդամ է։
2016 թվականի ապրիլի 2-ին ԱԺ ընտրություններում ընտրվել է Հայաստանի ԱԺ պատգամավոր։
2017 թվականի նոյեմբերի 5-ին տեղի ունեցած քաղաքապետի ընտրություններում հաղթանակ է տարել։
2020 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Առուշ Առուշանյանին մեղադրանք է ներկայացվել և արգելանքի տակ է առնվել Նիկոլ Փաշինյանի մուտքը Սյունիքի մարզ թույլ չտալու համար։
2021 թվականին ստեղծված Վերածնվող Հայաստան կուսակցության վարչության անդամ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեք Մանուկյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մանուկյան (այլ կիրառումներ)Ալեք Թագավորի Մանուկյան (հունիսի 28, 1901(1901-06-28), Զմյուռնիա, Այդինի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - հուլիսի 10, 1996(1996-07-10), Դետրոյթ, Միչիգան, ԱՄՆ), հայ հասարակական գործիչ, մեծահարուստ բարերար, ճարտարագետ, արդյունաբերող։ Հայաստանի ազգային հերոս (1994)։


== Կենսագրություն ==
1920 թվականից ապրել է ԱՄՆ-ում, 1924 թվականից՝ հաստատվել Դետրոյթում։ 1930 թվականից անդամագրվել է ՀԲԸՄ-ին։ 1953-1989 թվականներին՝ ՀԲԸՄ կենտրոնական վարչական ժողովի նախագահ, 1970 թվականից՝ ցկյանս նախագահ, 1989 թվականից՝ ցկյանս պատվավոր նախագահ։ 1929 թվականին հիմնել է սեփական ձեռնարկություն, որը վերածվել է ավտոմասեր արտադրող (Մասկո) միջազգային ընկերության։ Մանուկյանի գործունեությունն ուղղված է եղել սփյուռք-հայրենիք կապերի ընդլայնմանն ու ամրապնդմանը։ 1994 թվականին Մանուկյանին շնորհվել է Հայաստանի քաղաքացիություն։ Պարգևատրվել է բազմաթիվ պատվո շքանշաններով, արժանացել մի շարք համալսարանների պատվո դոկտորի կոչման։
Ալեք Մանուկյանը մահացել է 1996 թվականի հուլիսի 10-ին, Դետրոյթում։ 2007 թվականի հուլիսի 17-ին Ալեք Մանուկյանի և նրա կնոջ՝ Մարի Մանուկյանի աճյունները վերահուղարկավորվել են Սուրբ Էջմիածին եկեղեցու բակում, և ամեն տարի Բարեկենդանի տոնին առանձին հիշատակվում են Մանուկյան ամուսինների անունները։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ալեք Մանուկյանը ունեցել է ընդամենը 50 դոլար, երբ 1920 թվականին ոտք է դրել Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։


== Ի հիշատակ ==

2006 թվականին Հայաստանում թողարկվել է նամականիշ՝ նվիրված Ա. Մանուկյանին։
Երևանում, Գյումրիում, Սպիտակում և Արցախում Ա. Մանուկյանի անունով անվանվել են փողոցներ։


== Կատարած գյուտերը ==
Ժամանակակից ջրի ծորակի հայտնագործություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուռեկ (Տևրիկի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուռեկ (այլ կիրառումներ)Ուռեկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Տևրիկի գավառակում։ Գտնվում էր նշանավոր Բենկա գյուղի մոտ, Տևրիկ քաղաքից 12 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Քեյսորան

Քեյսորան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Զորյան

Զորյան, հայկական ազգանուն։


== Հայտնի կրողներ ==
Զորյան (Առաքելյան) Ստեփան Եղիայի (սեպտեմբերի 15, 1889, Ղարաքիլիսա (այժմ՝ Վանաձոր) – հոկտեմբերի 14, 1967, Երևան)՝ հայ գրող, արձակագիր, թարգմանիչ, ՀԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1965), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։
Հակոբ Նշանի Զորյան (1894, օգոստոսի 25, Օրդու, Տրապիզոնի նահանգ- 1942), պատմաբան, տնտեսագետ։ Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր (1925), պրոֆեսոր (1931), ՀԽՍՀ գիտության և արվեստի ինստիտուտի թղթակից անդամ (1926)։
Աշոտ Զորյան (1905, Կիրասոն, Թուրքիա- 1970, Կահիրե), հայ նկարիչ։
Արիստակես Զորյան (1871, Ցղնա - 1897, Խանասոր), հայ ազգային-ազատագրական պայքարի մարտիկ։
Զորի Զորյան (1886, Թիֆլիս - 1942, Թբիլիսի, զոհվել է ավտովթարից), հայ ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ, ՀՀԴ անդամ։
Լևոն Զորյան (հուլիսի 6, 1926, Ղարաքիլիս, Գուգարքի շրջան - հունիսի 28, 1996, Երևան, Հայաստան), ճարտարապետ, ճարտարապետության պատմաբան։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբերտ Խառատյան

Ալբերտ Արմենակի Խառատյան (սեպտեմբերի 24, 1939(1939-09-24), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանասեր, պատմաբան։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1986), պրոֆեսոր (2009), ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ (2010)։


== Կենսագրություն ==
Ալբերտ Խառատյանը ծնվել է 1939 թվականին Երևանում։ 1964 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1967-1973 թվականներին աշխատել է Հայկական հանրագիտարանի գլխավոր խմբագրությունում, 1973-1985 թվականներին՝ ՀՀ ԳԱԱ գիտական ինֆորմացիայի կենտրոնի, 1985-1988 թվականներին՝ Պատմության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող, 1991 թվականից՝ Հայ հասարակական մտքի և մամուլի բաժնի վարիչ, 1988 թվականից, միաժամանակ՝ «Լրաբեր հասարակական գիտական» հանդեսի գլխավոր խմբագիր։ 1986 թվականից դասախոսում է ԵՊՀ-ում, 2008 թվականից` ՀՀ ԳԱԱ գիտակրթական կենտրոնի լրագրության ամբիոնի վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են հայ մամուլի և հասարակական մտքի պատմությանը, հայ հասարակական հոսանքների և դրանց ներկայացուցիչների բնութագրին, ինչպես և Կոստանդնուպոլսի ու Զմյուռնիայի հայ գաղթօջախների պատմության հիմնահարցերին։


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
ՀՀ ԳԱԱ Պատվոգիր (1974)
Գովեստագիր (1981)
Համաշխարհային հայկական կոնգրեսի և Ռուսաստանի հայերի միության մրցանակ՝ «Լավագույն գիտական աշխատանք» (2008)
Վաստակագիր (ՀՀ ԳԱԱ, 2010)
Պողոսյան մրցանակ, 2016


== Երկեր ==


=== Մենագրություններ ===
Արևմտահայ հասարակական մտքի և հրապարակախոսության պատմությունից։ Երևան, 1980։
Արևմտահայ մամուլը և գրաքննությունը Օսմանյան Թուրքիայում (1857-1908 թթ.), Երևան, ՀՀ ԳԱԱ, 1989։
Հասարակական միտքը Զմյուռնիայում հայ մամուլում (1840-1900), Երևան, 1995։
Օսմանյան գրաքննությունը և արևմտահայ մամուլը (1857-1896), (վավերագրեր և ծանոթություններ), Երևան, ՀՀ ԳԱԱ, 1984։
Կոստանդնուպոլսի հայ գաղթօջախը 15-17-րդ դդ., Երևան, 2007։


=== Հոդվածներ ===
Զմյուռնահայ լուսավորական շարժումների պատմությունից, Բանբեր Հայաստանի արխիվների, 1972, համ.1:
Ստեփան Ոսկանյանը և զմյուռնահայ դեմոկրատները, Բանբեր Երևանի համալսարանի, 1975, համ. 1: Թուրք հեղինակների աշխատություններից։ Գիտավերլուծական տեսություն, Հասարակական գիտությունների գիտական ինֆորմացիայի կենտրոն, ՀՀ ԳԱԱ հրատ., 1979:
Հ. Սիրունի. Պոլիսը և իր դերը, հ. 3, Անթիլիաս, 1987, գրախոս. Պատմա-բանասիրական հանդես, 1989, համ. 2:
Արևմտահայերի ազգային սահմանադրությունը (1860-1863 թթ.), Պատմա-բանասիրական հանդես, 1992, համ. 2-3:
Հայատառ թուրքերեն մամուլը, Լրաբեր հասարակական գիտությունների, 1995, համ. 2:
Կոստանդնուպոլսի հայ գաղթօջախի կազմավորումը, Պատմա-բանասիրական հանդես, 1999, համ. 2-3:
Մխիթարյանների վաղ շրջանի պարբերականները, Բազմավեպ, 2001, թիվ 1-4։
Հայ հասարակական հոսանքները 19-րդ դ. 50-60-ական թթ., Պատմա-բանասիրական հանդես, 2006, համ. 1:
Հայ պարբերական մամուլի պատմություն, ՀՀ ԳԱԱ հրատ., հ. 1, Կահիրե, 2006, (Արևմտահայ մամուլը 19-րդ դ., հատվածը)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Ռաֆայել

Ալեքսանդր Ռաֆայել (մոտ 1775 - նոյեմբերի 17, 1850(1850-11-17)) առաջին բրիտանահայը, որը ծառայել է Միացյալ Թագավորության Համայնքների պալատում։ 


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Ռաֆայելն ընտրվել է որպես Վիգերի պատգամավոր Իռլանդիայի Քառլոու շրջանի ընտրատարածքից՝ 1835 թվականի հունիսին տեղի ունեցած միջանկյալ ընտրությունների ժամանակ։ Սակայն ընտրությունների արդյունքները վիճարկվել են միջնորդության հիման վրա, և նա պաշտոնանկ է արվել 1835 թվականի օգոստոսի 19-ին։ Ռաֆայելին որպես կաթոլիկ վիգ Սենտ Ալբանսից հաջողվել է կրկին մտնել Համայնքների պալատ 1847 թվականին և աթոռը պահպանել մինչև մահը։ Նախքան խորհրդարանում ծառայելը, նա 1834 թվականին եղել է Լոնդոնի շերիֆը, որի ժամանակ հանցագործի հետ կռվելիս կորցրել է ձախ ցուցամատի ծայրը։ Նրա հայրը Էդվարդ Ռաֆայելն էր, որը Հնդկաստանի Մադրաս քաղաքում գտնվող Carniac բանկի հիմնադիրներից էր, որն իր դռները բացել էր 1788 թվականին։
Նրա ժառանգությունը Լոնդոնի Սըրբիթոն շրջանի Սուրբ Ռաֆայել եկեղեցին է, որը նա ֆինանսավորել է և կառուցել որպես ընտանեկան մատուռ։ Շինարարությունն ավարտվել է 1848 թվականին, նրա մահից ընդամենը երկու տարի առաջ։ Այն հետագայում բացվել է հանրության համար որպես Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցի նրա եղբորորդու՝ Էդվարդի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Parliamentary Election Results in Ireland, 1801-1922, edited by B.M. Walker (Royal Irish Academy 1978)
Leigh Rayment's Historical List of MPs
James Corbett, A History of St Albans states that Alexander Raphael was a Whig, as does F.W.S. Craig in British Parliamentary Election Results 1832-1885.


== Արտաքին հղումներ ==
Hansard 1803–2005: contributions in Parliament by Alexander Raphael
Рафаэль Александр
Իրինա Եֆրեմովա

Իրինա Ալեքսեևա Եֆրեմովա (ուկրաիներեն՝ Ірина Олексіївна Єфремова, մարտի 26, 1959(1959-03-26), Խարկով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի քաղաքական գործիչ, 8-րդ գումարման Գերագույն խորհրդի Ժողովրդական պատգամավոր Ժողովրդական ճակատ կուսակցությունից, Ուկրաինայի ԿԸՀ անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Գ. Սկովորոդայի անվան մանկավարժական ինստիտուտը (1988, մասնագիտությունը՝ ռուսաց լեզվի և գրականության ուսուցիչ), Յարոսլավ Իմաստունի անվան Ուկրաինայի ազգային ակադեմիան (2003, մասնագիտությունը՝ իրավագիտություն), նախագահին կից Ուկրաինայի Խարկովի տարածաշրջանային պետական կառավարման ինստիտուտ (2008, պետական կառավարման մագիստրոս), Ուկրաինայի ներքին գործերի նախարարության Խարկովի ազգային համալսարան (2017, իրավաբանական գիտությունների թեկնածու)։
Աշխատել է Խարկովի Լենինի ժողովրդական դատարանում դատական նիստի քարտուղար։ 1978 թվականին տեղափոխվել է Խարկովի մարզի Զմիյով քաղաք, որտեղ աշխատել է Զմիյովի շրջանի Չեմուժովկայի միջնակարգ դպրոցում, Զմիյովի շրջանային գործկոմում, Զմիյովի շրջանային պետական վարչակազմում (ընտանիքի և երիտասարդության հարցերի բաժնի պետ)։
2002-2005 թվականներին Կրեդո մասնավոր ընկերությունում (Զմիյովի շրջան) եղել է իրավաբան, 2005-2010 թվականներին՝ Պեչենեժսկի շրջանային պետական վարչակազմի նախագահ, 2010 թվականից՝ տարածաշրջանային քաղաքականության ինստիտուտի փոխտնօրեն։
2015 թվականին Իրինա Եֆրեմովան առաջին տեղն Է զբաղեցրել Խարկովի մարզի ամենաազդեցիկ կանանց վարկանիշում, որը կազմվել է քաղաքական խորհրդատվության կենտրոնի կողմից։


== Մրցանակներ ==
Իշխանուհի Օլգայի 2-րդ աստիճանի շքանշան (2017)
Իշխանուհի Օլգայի 3-րդ աստիճանի շքանշան
Մեծ նահատակ Վարվարայի շքանշան
Մեծ նահատակ Եկատերինայի 1-ին աստիճանի շքանշան
Մեծ նահատակ Եկատերինայի 2-րդ աստիճանի շքանշան
«Ռուսաստանի մկրտության 1020-ամյակին նվիրված» շքանշան
«Ուկրաինայի 2007 թվականի գործարար մարդ» շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ирина Ефремова(ուկր.)
Բերխեն (Լիմբուրխ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բերխեն (այլ կիրառումներ)Բերխեն (հոլ.՝ Bergen ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հյուսիսային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 97,17 կմ² է, բնակչությունը՝ 30.834 (2011 թվական)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 15.500 եվրո է։
Չկալովկի (գյուղ, Լոուխսկի շրջան)

Չկալովկի (ռուս.՝ Чкаловкий), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Լոուխսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 82 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուղեկալ (այլ կիրառումներ)

Ուղեկալ,

Գորքերի պահպանության մարմին երթի (գլխամասային, թևային, թիկունքային, արշավային ուղեկալներ) և դադարի (պահակային և առանձին պահակային ուղեկալներ) ժամանակ։ Կոչված է կանխելու հակառակորդի հանկարծակի հարձակումը, թույլ չտալու հետախույզների ներթափանցումը, ապահովելու, պահպանելու զորքերի ծավալման և մարտի մեջ մտնելու ձեռնտու պայմաններ։
Պետական սահմանի որոշակի տեղամաս պահպանող սահմանապահ զորքերի հաստիքային զինվորական ստորաբաժանում։
16-19-րդ դարերում քաղաքի մուտքի ու ելքի պահպանվող այն տեղը, որտեղ ստուգել են փաստաթղթերը և գանձել մաքս։
Թեզխարաբ (Զանգեզուրի գավառ)

Թեզխարաբ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Գտնվում է Շուշի քաղաքից 27 կմ հարավ-արևմուտք։ Հանդիսանում էր Հարար գյուղի մի թաղը։


== Բնակչություն ==
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 255, իսկ 1908-ին՝ 340 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(2266) Չայկովսկի

(2266) Չայկովսկի (անգլ.՝ Tchaikovsky), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1974 թվականի նոյեմբերի 12-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,399664 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7759 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,0235 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2289,56 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,157235 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,25° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է D դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2266) Չայկովսկի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տաու-նեյտրինո

Տաու-նեյտրինո, նշանակումը՝ ντ, տարրական մասնիկ, լեպտոն, նեյտրինոյի երեք տեսակներից մեկը։ Տաու լեպտոնի (տաոն) հետ միասին կազմում է լեպտոնների երրորդ սերունդը։ Վերջին բացահայտված լեպտոնն է, վերջին բացահայտված մասնիկներից մեկը, որը կանխատեսել էր ստանդարտ մոդելը։


== Բացահայտումը ==
Նեյտրինոյի երրորդ տիպի գոյության ենթադրությունը հնչեց 1975 թվականից հետո, երբ Ստենֆորդի ազգային լաբորատորիայում Մարտին Պերլը և գործընկերները էլեկտրոն-պոզիտրոնային բախիչի (Collider) միջոցով բացահայտեցին տաու լեպտոնը։ Տաու նեյտրինոյի փորձարարական բացահայտման մասնին հրապարակվեց 2000 թվականի հուլիսին։ Փորձարարական սարքը կառուցվել էր 1990-ական թվականներին Ֆերմիլաբում և հատուկ նախատեսված էր տաու-նեյտրիոն նկատելու համար։


== Տես  նաև ==
Էլեկտրոնային նեյտրինո
Մյուոնային նեյտրինո
Նեյտրինո


== Ծանոթագրություններ ==
Վարվառա Անդրեևսկայա

Վարվառա Անդրեևսկայա (ռուս.՝ Варвара Павловна Андреевская, 1848 - ոչ վաղ քան 1916 կամ 1915, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս մանկագիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է սպայի ընտանիքում, մանկուց շատ է կարդացել, լավ գիտեր գրականություն, հետաքրքրված էր Ռուսաստանի պատմությամբ։


== Ստեղծագործություն ==
1884 թվականից սկսել է գրել պատմական թեմատիկայով փոքր պատմվածքներ՝ հրատարակելով դրանք «Երիտասարդ Ռուսաստան» ամսագրում։ Հրապարակված առաջին պատմվածքը եղել է «Մենշիկովի անկումը»։
1889 թվականից սկսել են լույս տեսնել նրա` երեխաների համար նախատեսված գրքերը, որոնցից շատերը բազմիցս վերահրատարակվել են։ Դրանցից էին «Դայակի հեքիաթները» (1889), «Արշալույս» (1890), «Զանգակ» (1890), «Երեխաների աշխարհ» (1890) և այլն։
Հատկապես հանրաճանաչ էին մանկական պատմական գրքերը, որտեղ Ռուսաստանի պատմության իրադարձությունները պատմվում էին պարզ լեզվով։
1900 թվականի հանրագիտարանում Վ. Անդրեևսկայի մասին ասվում է.

Նրա «Սինոփսի ճակատամարտը» պատմվածքն ընդգրկել է Լև Տոլստոյի «Սևաստոպոլի պաշտպանության պատմվածքներ» ժողովածուի մեջ։
Վարվառա Անդրեևսկայան 1896 թվականին ռուսերեն է թարգմանել Միգել դե Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտ» և Շիլլերի «Վիլհելմ Տելլ» գրքերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Лемке М. Что читать детям.― СПб., 1910. С. 29


== Արտաքին հղումներ ==
Варвара Андреевская. Записки куклы
Иллюстрация к книге «Рассказы дедушки про седую старину»
Книги В. Андреевской в Российской национальной библиотеке
Ական (այլ կիրառումներ)

Ական՝

Ական ինժեներական զինամթերք։
Ական հրետանային զինամթերք նախատեսված ականանետերի համար։
Ական՝ աֆրիկյան լեզու։
Միրնի (գյուղ, Կրասնոյարսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիրնիՄիրնի (ռուս.՝ Мирный, չուվաշերեն՝ Мирный), գյուղ Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Կրասնոյարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7551 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սան Ռոկի դու Կանաան

Սան Ռոկի դու Կանաան (պորտ.՝ São Roque do Canaã), համայնք Բրազիլիայում՝ Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Սանտա Թերեզայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 12.510 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 342,395 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 30,5 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1997 թվականի հունվարի 1-ին


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 59.535.893,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 5.437,56 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,751 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Շոկշա (գյուղ, Տենգուշևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇոկշաՇոկշա (ռուս.՝ Шокша), գյուղ Ռուսաստանի Մորդովիա հանրապետության Տենգուշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 599 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սասա

Սասա (արաբ․՝ سعسع‎‎), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետության հարավ-արևմուտքում՝ Ռիֆ Դիմաշկի մարզում։ Կատանայի գավառում համանուն Սասայի շրջանի վարչական կենտրոնն է։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է հարավ-արևելքում՝ Դամասկոս, հյուսիսում՝ Քաֆր Հավր, արևելքում՝ Քանաքեռ, հարավ-արևմուտքում, Խան Արնաբա, հարավում՝ Դեյր Մակեր։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2004 թվականի Սիրիայի մարդահամարի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում է 9,945 մարդ։ Իսկ համանուն շրջանի բնակչություն իր 17 բնակավայրերով կազմում է 45,233 մարդ։


== Տրանսպորտ ==
Քաղաքին ամենամոտ օդանավակայանը Դամասկոսում է։ Այնտեղ է գտնվում նաև երկաթուղային հիմնական հանգույցը։


== Ծանոթագրություններ ==
Գոդովնիկով (խուտոր)

Գոդովնիկով (ռուս.՝ Годовников), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Ապշերոնսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տոլմաչյովո (քաղաքատիպ ավան, Լուժսկի շրջան)

Տոլմաչյովո (ռուս.՝ Толмачёво), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Լուժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3232 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կիբելա

Կիբելա (Կիբելե, Կիբեբա, Մա Մայա, Մեծ մայր), բնության զարթոնքի, պտղաբերության, ամենայն արարածների դիցամայրը Փռյուգիայում։ Ըստ առասպելի, Կիբելան բնակվել է բարձր լեռների կատարներին, շրջել առյուծներ ու հովազներ լծած կառքով։
Մեքսիմյո (կանտոն)

Մեքսիմյո (ֆր.՝ Meximieux), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Ռոն-Ալպ շրջանում։ Էն դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Բուրկ ան Բրես օկրուգի մեջ։ Համաձայն 1999 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 17275 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 119 է։ Կանտոնում կա 12 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Կապոշվար

Կապոշվար (հունգ.՝ Kaposvár, գերմ.՝ Kopisch, Ruppertsberg, Ruppertsburg, թուրքերեն՝ Kapoşvar), քաղաք Հունգարիայում, Բուդապեշտից 189 կմ դեպի հարավ-արևմուտք, Շոմոդ մարզի վարչական կենտրոն։ Քաղաքը գտնվում է Կապոշ գետի վրա։ Քաղաքի բնակչությունը 64 872 մարդ է (2014)։


== Աշխարհագորւթյուն և տրանսպորտ ==
Կապովշարը գտնվում է Հարավային Տրանսդանիբույայում, Բուդապեշտից 190 կմ դեպի հարավ-արևմուտք և Բալատոն լճից 50 կմ դեպի հյուսիս։ Քաղաքի միջով անցնում է Բուդապեշտ - Զագրեբ երկաթուղին։ Ժամանակը Բուդապեշտից գնացքով մոտ 3 ժամ է։ Քաղաքից ճանապարհները տանում են դեպի Սիգետվար, Պեչ և Նադկանիժու։


== Պատմություն ==
Քաղաքը առաջին անգամ հիշատակվել  է 1009 թվականի փաստաթղթում։ XV դարում քաղաքում կառուցվել է ամրոց։ 1555 թվականին Կապոշվարը անցել է թուրքերի իշխանության տակ, ովքեր քաղաքը ղեկավարել են մինչև 1696 թվականը։ 1702 թվականին կայսր Լեոպոլդ I հրամանով ավերվել են պարսպապատերը։ 1749 թվականին քաղաքը դարձել է Շոմոդ մարզի կենտրոն։
XIX դարում քաղաքի միջով անցնում էր Բուդապեշտ - Զագրեբ երկաթուղին, որը նպաստում էր քաղաքի աճին և զարգացմանը։ XX դարի կեսին քաղաքի կազմում ընդգրկված էին հարակից մի քանի գյուղերը։


== Նշանավոր անձիք ==
Կապովշարում ծնվել են քաղաքական գործիչներից երկուսը՝ Իմրե Նաձը և Բելա Կիրայը, ովքեր ակտիվ մասնակցություն են ունեցել 1956 թվականի ապստամբությանը։
Սպանվել է կոմունիստական և բանվորական շարժման հունգարացի գործիչ Շանդոր Լատինկան։


== Տեսարժան վայրեր ==
Քաղաքի քաղաքապետարանի շենք (XIX դար)։
Քաղաքի տաճար։ Կառուցվել է XVIII դարում, վերակառուցվել XIX դարում։
Կինոյի թանգարան։
Նկարիչ Ռիպլ Ռոնաիի թանգարան։
Քաղաքային թանգարան։
Վասարի պատկերասրահ, ցուցադրվում ժամանակակից հունգարական արվեստագետների գործերը։


== Սպորտ ==
Քաղաքում հիմնվել է «Կապովշար Ռակոցի» ֆուտբոլային ակումբը, որը հանդես է գալիս հունգարական ուժեղագույն թիմում։ 2007 թվականին ակումբը առաջնությունում զբաղեցրել է 7-րդ տեղը։ Քաղաքում գործում է  նաև Հունգարիայի ուժեղագույն բաստկեբոլի ակումբներից մեկը։


== Քույր քաղաքներ ==
 Մեծ Բրիտանիա՝ Բաթ (անգլ.՝ Bath)
 Գերմանիա՝ Գլինդե (գերմ.՝ Glinde)
 Մոնղոլիա՝ Դարհան
 Խորվաթիա՝ Կոպրիվնիցա (խորվ.՝ Koprivnica)
 Ֆինլանդիա՝ Ռաումա (ֆիններեն՝ Rauma, շվեդերեն՝ Raumo)
 Ֆրանսիա՝ Սան ՍԵբաստյան նա Լուարե (ֆր.՝ Saint-Sébastien-sur-Loire)
 Իտալիա՝ Սկիո (իտալերեն՝ Schio)
 Ռուսաստան՝ Տվեր
 Ավստրիա՝ Ֆիլահ (գերմ.՝ Villach)


== Ծանոթագրություններ ==
Գրաավիլոհի

Գրաավիլոհի (ֆիններեն՝ graavilohi), գրավլաքս (շվեդերեն՝ gravlax կամ gravad lax, հոլ.՝ gravad laks, դան․՝ gravlaks, էստ․՝ graavilõhe, իսլ.՝ graflax, բառացի «գերեզմանային սաղմոն»), ձկնուտեստ, որը դասվում է սառը խորտիկների դասին։ Ուտեստը բնորոշ է Հյուսիսային Եվրոպայի երկրներին, հատկապես Ֆինլանդիային, Շվեդիային, Նորվեգիային, Դանիային և Իսլանդիային։ Գրաավիլոհին իրենից ներկայացնում է բարձր որակի հում ձուկ, որը մարինացվում է։ Սովորաբար մատուցվում է սառը վիճակում՝ սամիթի և մանանեխի սոուսով, կարելյան բլիթներով։ Մատուցվում է հացի վրա քսված կամ եփած կարտոֆիլով։


== Անվան ծագումնաբանություն ==
Գրաավի- արմատը, գրավ- (graavi, grav) ծագում է հյուսիսգերմանական gräva «փորել» արմատից, որը իր հերթին առաջացել է *grabą, *grabō «փոս», «գերեզման» բառույթներից, որն էլ իր հերթին ծագում է հնդեվրոպական *ghrebh- «փորել» արմատից։ Այդ անվանումը հղվում է պատրաստման միջնադարյան ավանդույթին, որի համար նախատեսված ձուկը բռնվում էր պարտադիր նեղուցներից։ Այնուհետ ձուկը աղ էր դրվում։ Այս մեթոդը սկզբնական շրջանում կիրառվում էր նաև իսլանդական հաուկարլ և շվեդական սյուրստրեմինգ պատրաստելու համար։


== Պատրաստման գործընթացը ==

Հիմնական բաղադրամասերն են՝ գետի կամ ծովի ձուկ (Ատլանտյան սաղմոն, կարմրախայտ, կարելի է օգտագործել նաև խոշոր սիգ), աղ, շաքարավազ, սամիթ։ Ձկնային ֆիլեն ցանվում է աղով, շաքարով, սամիթով և պղպեղով։ Այնուհետև փաթաթում են ֆոլգայով։ Հաճախ ավելացնում են նաև 20- 30 գրամ ջին, կոնյակ, բրենդի կամ կալվադոս և պահվում է 3-4 օր սառը վայրում՝ հաճախ ճնշման տակ։ Արդյունքում ձուկը ենթարկվում է մասնակի ֆերմենտացիայի և ստանում է յուրահատուկ համ։


== Ծանոթագրություններ ==
Զոր (այլ կիրառումներ)

Զոր, կարող է վերաբերել՝

Զոր - գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում
Զոր - լեռնագագաթ ներկայիս Թուրքիայում (Հայկական լեռնաշխարհում), Հայկական պար լեռնահամակարգի Մեծ Մասիս-Սինակ հատվածում
Աբյա (Էստոնիայի շրջան)

Աբյա շրջան (էստ․՝ Abja), շրջան Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Աբյա-Պալուոյա քաղաքը։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 2514 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 8,66 մարդ/կմ²։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի վարչության պաշտոնական վեբ կայքը (էստոներեն)
Կալդես դե Մոնտբուի (քաղաք)

Կալդես դե Մոնտբուի (իսպ.՝ Caldes de Montbui), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Բարսելոնա նահանգի, ինչպես նաև Կատալոնիա ինքնավար մարզի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վալես Օրենտալ շրջանում։ Տարածքը՝ 38 կմ² ։ Բնակաչությունը 17019 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 30 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==


== Պատկերներ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Pàgina web de l'Ajuntament de Caldes de Montbui Archived 2007-04-16 at the Wayback Machine.
Guia de la ciutat Archived 2016-08-09 at the Wayback Machine.
Informació de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Informació de l'Institut d'Estadística de Catalunya
Անահիտ Կիրակոսյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անահիտ Կիրակոսյան (այլ կիրառումներ)Անահիտ Ալեքսանդրի Կիրակոսյան (ապրիլի 28, 1990(1990-04-28), Կիրովական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասանուհի, հաղորդավարուհի, երգչուհի։ Երևանի կամերային երաժշտական թատրոնի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Հաճախել է Հունան Ավետիսյանի անվան 74-րդ միջնակարգ դպրոցը։ 2007 թվականին ընդունվել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի դերասանական բաժինը։ 2007 թվականից սկսել է աշխատել պետական կամերային երաժշտական թատրոնում որպես դերասանուհի։ 2010 թվականին «Միր» հեռուստաընկերության կազմակերպած միջազգային մրցույթին Անահիտը լավագույն էմոցիոնալ կատարման համար արժանացել է մրցանակի։


== Անձնական կյանք ==
2012 թվականի փետրվարի 6-ին Անահիտն ամուսնացել է։ Ունի չորս երեխա՝ երկու աղջիկ և երկու տղա։


== Դերեր ==
Թատրոնում Անահիտը հիմնականում կերտում է դրամատիկ դերեր, իսկ հեռուստասերիալներում՝ կատակերգական։


=== Ներկայացումներ ===
«Անուշ»- Անուշ
«Սասունցի Դավիթ» - Առյուծ Մհերի կին
«Մոխրոտիկը» - փերի
«Գեղեցկուհին և հրեշը» - Բելլա
«Ազնվամոլ քաղքենին» - Լյուսիլ
«Պատվի համար» - Մարգարիտ


=== Հեռուստասերիալներ ===
«Անցյալի ստվերներ»
«Գերդաստան»
«Ժառանգները»
«Պահանջվում է միլիոնատեր»
«Բանակում»
«Քաղաքում»
«Խոպանի տեսություն»
«Երևան, ես սիրում եմ քեզ»
«Անուղղելիները»
«Կոկորդիլոսի արցունքները»
«Ժամանակն է»
«Փեթակ»
«Պատվի համար»
«Սարի աղջիկ»
«Ծաղիկներ ձյան տակ»
«Երազի շրջված մեկնաբանությունը»


== Արտաքին հղումներ ==
Անահիտ Կիրակոսյանը երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնում
Հարցազրույց BRAVO.am-ին(չաշխատող հղում)
Հարցազրույց MediaMall.am-ին
Պնևմաավտոմատիկա

Պնևմաավտոմատիկա (հունարեն՝ շունչ, օդ, ավտոմատիկա ), ավտոմատ կառավարման համակարգերում կիրառվող տեխնիկական միջոցների համալիր, որոնցում տեղեկությունը ներկայացվում և հաղորդվում է գազի, սովորաբար օդի ճնշումով կամ ծախսով (պնևմաազդանշաններով)․ ավտոմատիկայի բաժին, որի ուսումնասիրման օբյեկտը ավտոմատացման այդ միջոցներն են։ Պնևմաավտոմատիկայի զարգացումը պայմանավորված է եղել արտադրական պրոցեսների ավտոմատացման խնդիրների բնույթով։ Մինչև 1940-ական թվականներին օգտագործվում էին մեծածավալ սարքեր, որոնցում համատեղված էին չափող, ցուցադրող, ինքնագրանցող համակարգեր և կարգավորիչ։ 1940-ական թվականների վերջին արդյունաբերական ավտոմատիկայում սկսվեց կիրառվել ագրեգատային սկզբունքը (կառավարման համակարգը կազմվում էր որոշակի ֆունկցիաների համար նախատեսված ստանդարտ բլոկներից)։ 1960-ական թվականներին ստեղծվեց արդյունաբերական պնեմաավտոմատիկայի տարրերի ունիվերսալ համակարգը (ԱՊՏՈԻՀ)։ Պնևմաավտոմատիկայի համակարգերի ստորին օղակը (ֆունկցիոնալ և կառուցվածքային առումով) պնևմատարրն է, որում տեղի է ունենում մուտքի ազդանշանի միայն մեկ փոխակերպում։ Համակարգը կազմող տարրերն ունեն մուտքերի և ելքերի միասնական դասավորում։ ԱՊՏՈԻՀ-ի տարրերը մոնտաժվում են հատուկ «հարթակների» վրա՝ «տպման» եղանակով։ Տարրերի համակցությունը կազմում է բջիջ, մի քանի բջիջը՝ մոդուլ։
Սինոպի գավառ

Սինոպի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Sinop) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Մատու Գրոսու նահանգի մեջ։ Մտնում է Մատու Գրոսու նահանգի հյուսիսային մարզի մեջ։ 2006 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 176 041 մարդ։ Զբաղեցված տարածքը 49 375,919 կմ²։ Բնակչության խտությունը 3,6 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 1 105 150 483,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 7101,97 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,777։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Կլադիա
Ֆելիս Նատալ
Իտաուբա
Մարսելանդիա
Նովա Սանտա Էլենա
Սանտա Կարմեն
Սինոպ
Ունիան դու Սուլ
Վերա
Կանտորա շրջան

Կանտորա (անգլ.՝ Kantora District [Կանտորա]), Գամբիայի 37 շրջաններից մեկը, որը գտնվում է երկրի արևելյան մասում տեղակայված Վերին գետ մարզում։ Կանտորան արևելքում սահմանակցում է Սենեգալի հետ։ Բնակչությունը 2013 թվականի տվյալներով կազմում է 32.682 մարդ։


== Տես նաև ==
Գամբիայի վարչական բաժանում
Tripwire Interactive

Tripwire Interactive, մասնավոր ընկերություն, որը մասնագիտացված է համակարգչային խաղերի մշամամբ։ Տեղակայված է Ջորջիա նահանգում (ԱՄՆ)։


== Պատմություն ==
Tripwire Interactive ընկերությունը հիմնադրվել է Red Orchestra: Combined Arms-ի մշակողների կողմից Unreal Tournament 2004 խաղի մշակման համար։ Red Orchestra-ը հաղթեց Make Something Unreal մրցույթի ժամանակ, և թիմը ստացավ Unreal Engine 2.5 խաղային շարժիչի օգտագործման լիցենզիան, որից հետո ձեռնամուխ եղավ Red Orchestra: Ostfront 41-45 խաղի մշակմանը, որը հիմնված էր նախկին խաղերի փոփոխությունների վրա։
2009 թվականին թողարկվեց Killing Floor խաղը, որը նույնպես թողարկվել է նախկին խաղերի փոփոխությունների արդյունքում։ Խաղը մի քանի անգամ ընդգրկվել է Steam-ի ամենահայտնի խաղերի ցանկում։ 2009 թվականին Tripwire Interactive ընկերությունը հայտարարեց մրցույթ՝ «Killing Floor Grindhouse», որի մասնակցելու համար անհրաժեշտ էր ստեղծել սիրողական փուլեր Killing Floor խաղի համար։ Մրցույթի հովանավորները դարձան NVIDIA և Logitch ընկերությունները, իսկ ընդհանուր ֆոնդը կազմում էր 20 հազար դոլար։
2011 թվականին թողարկվեց Red Orchestra 2: Heroes of Stalingrad խաղը, որի համար որպես շարժիչ օգտագործվել էր Unreal Engine 3-ը։ Խաղի համար որպես միջազգային հրատարակիչ ընտրվեց «1С» ընկերությունը, իսկ խաղը թողարկվեց 2011 թվականի սեպտեմբերի 13-ին։ 2013 թվականին թողարկվեց խաղի հավելումը՝ Rising Storm։
2010 թվականի աշնանը թողարկվեց The Ball խաղը մշակված Teotl Studios ընկերության կողմից։ Խաղի համար Tripwire Interactive-ը հանդիսացավ, որպես հրատարակիչ։
2014 թվականին ցուցադրվեց 2011 թվականից մշակվող Killing Floor 2 խաղը, որը հայտնվեց Steam-ի վաղ հասանելիության ծրագրի շրջանակներում։
E3 2015 ժամանակ ցուցադրվեց Rising Storm 2: Vietnam խաղը։
2022 թվականի օգոստոսի 18-ին Tripwire Interactive-ը գնվեց Embracer Group ընկերության կողմից։


== Խաղերի ցանկ ==
2006 — Red Orchestra: Ostfront 41-45
2009 — Killing Floor
2011 — Red Orchestra 2: Heroes of Stalingrad
2013 — Rising Storm
2013 — Killing Floor: Calamity
2016 — Killing Floor 2
2017 — Rising Storm 2: Vietnam
2017 — Killing Floor: Incursion
2020 — Maneater


== Ծանոթագրություններ ==
Կամենկա (գյուղ, Գլիբոկայայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿամենկաԿամենկա (ուկրաիներեն՝ Камянка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Գլիբոկայայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կամենկա գյուղում բնակվում էր 6 284 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Gallery of Suicide

Gallery of Suicide (հայերեն՝  ինքնսպանության սրահ), ամերիկյան Cannibal Corpse խմբի վեցերորդ ալբոմն է։ Թողարկվել է 1994 թվականին, Metal Blade Records լեյբլում։


== Երգացանկ ==
«I Will Kill You» ֊ 2:47
«Disposal of the Body» ֊ 1:54
«Sentenced to Burn» ֊ 3:06
«Blood Drenched Execution» ֊ 2:40
«Gallery of Suicide» ֊ 3:55
«Dismembered and Molested» ֊ 1:53
«From Skin to Liquid» ֊ 5:30
«Unite the Dead» ֊ 3:05
«Stabbed in the Throat» ֊ 3:26
«Chambers of Blood» ֊ 4:11
«Headless» ֊ 2:22
«Every Bone Broken» ֊ 3:18
«Centuries of Torment» ֊ 4:04
«Crushing the Despised)» ֊ 1:56
«Sacrifice» ֊ 3:03


== Տեքստերի հեղինակ ==
I WILL KILL YOU ֊ Webster
DISPOSAL OF BODY ֊ Webster
SENTENCED TO BURN ֊ Webster
BLOOD DRENCHED EXECUTION ֊ Mazurkewicz
GALLERY OF SUICIDE ֊ Mazurkewicz
DISMEMBERED AND MOLESTED ֊ Webster
FROM SKIN TO LIQUID
UNITE THE DEAD ֊ Webster
STABBED IN THE THROAT ֊ Mazurkewicz
CHAMBERS OF BLOOD ֊ Webster
HEADLESS ֊ Mazurkewicz
EVERY BONE BROKEN ֊ Mazurkewicz
CENTURIES OF TORMENT ֊ Webster
CRUSHING THE DESPISED ֊ Webster


== Արտաքին հղումներ ==
Тексты песен альбома
Gallery Of Suicide на discogs.com
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Մեծ Սամսար)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Վրաստանի Ախալքալաքի մունիցիպալիտետում, պատմական Ջավախքի գավառի տարածքում, շրջկենտրոն Ախալքալաքից 17 կմ դեպի հյուսիս-արևելք, հայաբնակ Մեծ Սամսար գյուղում, կառուցվել է 19-րդ դարում։
Մեծ Սամսար Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին հիմնադրվել է 1848 թվականին։ Ի սկզբանե եկեղեցին եղել է փայտաշեն կառույց, իսկ արդեն 1885 թվականին` քարաշեն։ 
1899 թվականի դեկտեմբերի 19-ին տեղի ունեցած երկրաշարժի արդյուքնում եկեղեցին բավականին վնասվել էր։ 
1902 թվականին եկեղեցին կրկին վերակառուցվել է։ Եկեղեցու բարավորին կա արձանագրություն  թե′ երկրաշարժի և թե′ վերակառուցման մասին։


== Ճարտարապետություն ==
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին բազիլիկ տիպի կառույց է, այն կառուցվել է խառը տեսակի տուֆից, իսկ որպես կցանյութ կիրառվել է կիր։ Կառույցի չափսերն են (16.25 x 8.15) մետր: 
Եկեղեցին ունի մեկ մուտքը, որը գտնվում է արևմտյան կողմում, մուտքի աջ և  վերին մասում կան հայերեն գրություններ։ Եկեղեցու զանգակատունը գտնվում է մուտքի վերևի մասում՝ տանիքին։ 
Խորանը գտնվում է արևելյան մասում, իսկ նրա աջ և ձախ կողմերում կան ավանդատներ։ Մկրտության ավազանն է գտնվում է հյուսիսային պատին։
1860-1880-ական թվականներին եկեղեցու քահանան է եղել՝  Հարություն քհն. Կարապետյանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Դյուպսյա

Դյուպսյա (ռուս.՝ Дюпся), գյուղ Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Ուստ-Ալդանսկի ուլուսի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1174 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժաննա Բարե

Ժաննա Բարե (ֆր.՝ Jeanne Barret, հուլիսի 27, 1740(1740-07-27), La Comelle, Բուրգունդիա, Ֆրանսիայի թագավորություն - օգոստոսի 5, 1807(1807-08-05), Saint-Aulaye, Դորդոն, Աքվիտանիա), ֆրանսիացի ճանապարհորդ, շուրջերկրյա ճանապարհորդություն կատարած առաջին կինը։


== Ճանապարհորդություն ==
1766 թվականին Ժաննա Բարեն, տղամարդու հագուստ հագնելով և ներկայանալով իբրև Ժան Բարե, որպես սպասավոր ծառայության է անցնում ֆրանսիացի նշանավոր կենսաբան Ֆիլիբեր Կոմերսոնի մոտ, որը Բուգենվիլի արշավախմբի հետ պետք է մեկներ շուրջերկրյա ճանապարհորդության։ Ճամփորդության ժամանակ Բարեն անօրինակ խիզախություն է դրսևորում, իսկ նրա՝ կենսաբանությունից ունեցած գիտելիքները օգնել են Կոմերսոնին։
Վարկածներից մեկի համաձայն՝ Բարեի գաղտնիքը չի բացահայտվել մինչև Տահիտի կղզի հասնելը, որտեղ նրա կին լինելը կռահել են բնիկները։ Մեկ այլ վարկածի համաձայն՝ Կոմերսոնը հենց սկզբից իմացել է գաղտնիքը և նրան նավ է վերցրել, քանի որ Ժաննան եղել է իր սիրուհին, իսկ գաղտնիքը բացահայտվել է նավի բժշկի կողմից։
Այսպես թե այնպես, ինչպես Բուգենվիլն է գրել նավի օրագրում, գաղտնիքի բացահայտումից հետո հեշտ չի եղել հանգստացնել նավաստիներին, որոնք իրենց պատիվն ու արժանապատվությունը ոտնահարված են համարել նավում կնոջ գտնվելու առիթով։ Հավանական է, որ Բարեեին իջեցրել են Մավրիկիոս կղզում, և նա Ֆրանսիա է վերադարձել արդեն մեկ ուրիշ նավով։
Ժաննա Բարեի պատվին 2018 թվականի ապրիլի 26-ին Պլուտոնում նրա անունով լեռ է անվանակոչվել (Baret Montes)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Jeanne Baret (Barret) (1740—1807), Pays de Bergerac : Culture et patrimoine