armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Տյանկոնաբե

Տյանկոնաբե (ճապ.՝ ちゃんこ鍋) - ճապոնական խոհանոցի կերակրատեսակ, որը իրենից ներկայացնում է նաբեմոնոի տարատեսակ՝ այսինքն, կճուճում պատրաստաված կերակուր  բազմազաթիվ բաղադրիչներով։ Այն մեծ քանակով օգտագործում են սումոյի ըմբիշներն իրենց հատուկ քաշի ավելացման սննդակարգի շրջանակներում։ «Նաբե» նշանակում է փոքրիկ կաթսա, իսկ «տյանկո» բառի ստուգաբանության վերաբերյալ ընդհանուր կարծիք չկա։


== Բաղադրամաս ==
Ճաշատեսակի հիմքում ընկած է դասին կամ հավի արգանակով ապուր, ուր ավելացնում են սակե կամ միրին՝ բուրմունքի համար։ Տյանկոնաբեն հիմնականում բաղկացած է շատ սպիտակուց պարունակող բաղադրիչներից (հավի միս, ձուկ (տապակած գնդիկների տեսքով), տոֆու, տավարի միս, բանջարեղեն (դայկոն, պեկինյան կաղամբ և այլն)։ Ճապոնիայում տյանկոնաբեն համարվում է օգտակար ուտելիք և մատուցվում է մեծ քանակներով գարեջրի և բրնձի հետ, յուրացված կալորիաների մեծացման նպատակով (համարվում է որ տյանկոնաբեյից ստացված կալորիաները փոխարինում են 5-6 այլ ճաշատեսակներից ստացված կալորիաներին)։
Տյանկոնաբեյից առաջացած արգանակը կարող է նաև օգտագործվել լապշա սոմեն կամ ուդոն պատրաստելիս։ Ճաշատեսակը չունի հստակ բաղադրատոմս և հաճախ օգտագործվում է այն բոլոր բաղադրիչները որոնք հասանելի են խոհարարին։ Սումոյի դպրոցներում տյանկոնաբեն մատուցվում է ավանդական՝ ըստ ավագության սկզբունքի։ Րիկիսիները և ցանկացած հեյաի հյուրերը ստանում են առաջինը ուտելու իրավունքը և այնքան, որքան ուզում են, իսկ կրտսեր ըմբիշները ստանում են այն ինչ մնացել է։


== Պատրաստում ==
Ճաշատեսակը շատ հանրաճանանչ է ռեստորաններում, որտեղ այն մատուցում են նախկին ըմբիշները, ովքեր մասնագիտացված են այդ կերակրատեսակը պատրաստելու մեջ։ Առաջին տյանկոնաբեյի պատրաստման մասնագիտացված ռեստորանը՝ «Կավասակի-տյանկո» բացվել էր դեռ 1937 թվականին Տոկիոի արևելյան հատվածում։ Մրցաշարերի ժամանակ մատուցվող տյանկոնաբեն պատրաստվում է բացառապես հավի մսից՝ քանզի համարվում է, որ ըմբիշը միշտ պետք է կանգնած լինի ոչ թե չորս՝ այլ երկու ոտքի վրա ինչպես հավը։ Այդ իսկ պատճառով խոզի և տավարի միսը ընդունելի չեն։


== Ծանոթագրություններ ==
Սողոմոն Ա Գառնեցի

Սողոմոն Ա Գառնեցի (ծ. թ. անհայտ, գ. Գառնի, Այրարատ նահանգի Մազազ գավառ– 792 թ.), Ամենայն հայոց կաթողիկոս 791 թվականից առ 792 թվական։ Կաթողիկոսական գահին Սողոմոն Ա Գառնեցուն նախորդել է Հովաբ Ա Դվնեցին, հաջորդել՝ Գևորգ Ա Բյուրականցին։ Ուսանել է Գեղարքունիքի Մաքենյաց, ապա՝ Ջավախքի Զրեսկ վանքում, Մաքենոցաց վանքում և դաստիարակվել Մեծ Սողոմոնի մոտ՝ հմտանալով իմաստասիրության և սաղմոսերգության մեջ։ Ընտրվել է Զրեսկի միաբանության առաջնորդ։ Աղվանից կաթողիկոս Միքայելի (707–744) հրավերով գլխավորել Բերդ վանքի եկեղեցական ժողովը (740)։ Կաթողիկոս է ընտրվել զառամյալ հասակում։ Վախճանվել է իր գահակալության տարին չբոլորած՝ 792 թվականին և թաղվեց կաթողիկոսների դամբարանում։ Սողոմոն Ա Գառնեցու գործունեության մասին որևէ տեղեկություն չի պահպանվել։


== Արտաքին հղումներ ==
Սողոմոն Ա Գառնեցի կաթողիկոսի մասին «Լուսամուտ» կայքում Archived 2010-11-26 at the Wayback Machine.
«Քրիստոնյա Հայաստան» հանրագիտարան, Երևան, 2002
Փայկ շրջան (Փենսիլվանիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Փայկ (այլ կիրառումներ)Փայկ շրջան (անգլ.՝ Pike County), ԱՄՆ Փենսիլվանիա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.469 կմ² է, բնակչությունը՝ 57.369 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Միլֆորդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1814 թ.։
Գեներալը (ֆիլմ, 1992)

«Գեներալը» (ռուս.՝ «Генерал»), 1992 թվականի ռուսական ֆիլմ-կենսագրություն Հայրենական մեծ պատերազմի որհրդային զորահրամանատար, Խորհրդային Միության հերոս, բանակի գեներալ Ալեքսանդր Վասիլևիչ Գորբատովի մասին (1891-1973)։


== Սյուժեն ==
Ֆիլմը պատմում Ալեքսանդր Վասիլևիչի դրամատիկ ճակատագրի՝ բանակի, բանտի, ճամբարի, արդարացման և կրկին բանակում ծառայության մասին, երբ անկախ ամեն ինչից, Ալեքսանդր Վասիլևիչը կարողացել է գոյատևել և պահպանել սպայի պատիվն ու արժանապատվությունը։ Հիմքում Ա. Վ. Գորբատովի ռազմական հուշագրություններն են, որոնք առաջին անգամ հրատարակվել են 1965 թվականին։ Ֆիլմի հերոսներից շատերը պատմական են։ 


== Դերերում ==
Վլադիմիր Գոստյուխին – գեներալ Ա. Վ. Գորբատով
Ալեքսեյ Ժարկով – Լև Մեխլիս
Ալեքսանդր Խոչինսկի – Բորիս Պաստեռնակ
Սերգեյ Չուրբակով – լեյտենանտ Ավդոշին
Վլադիմիր Մենշով – մարշալ Գեորգի Ժուկով
Իրինա Ակուլովա – Նինա Ալեքսանդրովնա Գորբատովա, կինը
Սվետլանա Կոնովալովա – Տատյանա Յուրևնա, դիվիզիայի հրամանատար Կ. Պ. Ուշակովի այրին
Եվգենի Կարելսկիխ – մարշալ Կոնստանտին Ռոկոսովսկի
Իգոր Շապովալով – մարշալ Սեմյոն Տիմոշենկո
Վլադիմիր Ռոմանովսկի – Նիկիտա Խրուշչով
Միխայիլ Բիչկով – Կոննով
Յուրի Մալյարով – Գրուզենբերգ
Վյաչեսլավ Գուրենկով – Իվաշեչկին
Էդուարդ Ֆրիբուս – Կոլկա, դասակային
Վասիլի Պոպով – գեներալ-մայոր Լ. Գուրտև
Վիտալի Բազին – կոմիսար
Լեոնիդ Ռեուտով – Սուրովկին
Ալեքսանդր Բորովիկով – Ցվետկով
Միխայիլ Լևկոև – Մարկևիչ
Մարինա Գավրիլկո – Լյուբով Սերգեևնա
Վյաչեսլավ Մելեխով – գեներալ-լեյտենանտ
Վլադիմիր Պերմյակով – կապիտան-հատուկջոկատային


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Իգոր Նիկոլաև, Վասիլի Սոլովյով
Ռեժիսոր՝ Իգոր Նիկոլաև
Օպերատոր՝ Նիկոլայ Ժոլուդև
Նկարիչ՝ Յուրի Կաշանսկի, Իգոր Նիկոլաև
Հնչյունային օպերատոր՝ Անատոլի Ելիսեև
Կոմպոզիտոր՝ Ալեքսեյ Նիկոլաև


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Кинема арт, Выпуски 5-8. Изд. Союза работников кинематографии СССР, 1995
Неизвестные Вязники. О чем писали газеты, но не расскажут на экскурсиях
Владимир Пермяков. Как я стал Лёней Голубковым
5 главных киноролей Владимира Гостюхина
Զորանը` իմ ապուշ զարմիկը

«Զորանը` իմ ապուշ զարմիկը» (իտալերեն՝ Zoran, il mio nipote scemo), 2013 թվականին ռեժիսոր Մատտեո Օլեոտտոյի նկարահանած իտալա-սլովենական կինոկատակերգություն։ Ցուցադրվել է Վենետիկի 70-րդ կինոփառատոնի ժամանակ։
2014 թվականին ֆիլմը ցուցադրվել է Ոսկե ծիրան կինոփառատոնի «Խաղարկային ֆիլմերի մրցույթ» անվանակարգում։


== Սյուժե ==
Ամուսնալուծված սրիկա Պաոլոն ապրում է Իտալիայի Գորիցա գավառի փոքրիկ քաղաքում, որը սահմանակից է Սլովենիային։ Նրա նախկին կինն ու կնոջ նոր ամուսինը յուրաքանչյուր կիրակի Պաոլոյին ճաշի են հրավիրում, քանի որ նրա ապրուստի պայմանները վատ են։ Սահմանից այն կողմ բնակվող մորաքրոջ մահից հետո Պաոլոն տեղեկանում է, որ ինքը Զորան անունով զարմիկ ունի։ Նա զգում է, որ ճակատագրական մի բան կլինի, եթե ինքը Զորանին ընդունի և գրանցի Շոտլանդիայի բաց մրցաշարի համար։


== Դերեր ==
Ջուզեպպե Բատտիստոն` Պաոլո Բրեսան
Տեկո Չելիո`Գուստինո
Ռոկ Պրաշնիկար` Զորան
Ռոբերտ Չիտրան` Ալֆիո
Մարյուտա Սլամիչ` Ստեֆանիա
Ռիկարդո Մարանցանա` Էռնեստո


== Մրցանակներ ==
Հանդիսատեսի մրցանակ, FEDIC-ի մրցանակ, FEDEORA-ի ժյուրիի Հատուկ հիշատակում, Լավագույն դերասան, «Որակի պիտակ» մրցանակ, Քննադատների շաբաթ, Վենետիկի միջազգային կինոփառատոն, Իտալիա, 2013
Լավագույն համարտադրություն, լավագույն նկարչական ձևավորում, Սլովենական կինոյի փառատոն, Սլովենիա, 2013
Հանդիսատեսի մրցանակ, Տարրագոնայի Rec կինոփառատոն, Իսպանիա, 2013
Երիտասարդական ժյուրիի մրցանակ, Սոֆիայի միջազգային կինոփառատոն, Բուլղարիա, 2014
Հանդիսատեսի մրցանակ, Իտալական կինոյի փառատոն, Պորտուգալիա, 2014
Մարիո Վերդոնեի մրցանակ, Լեչեի եվրոպական կինոյի փառատոն, Իտալիա, 2014


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Զորանը` իմ ապուշ զարմիկը»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
(3611) Դաբու

(3611) Դաբու (անգլ.՝ Dabu), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից Նանկինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,78745 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1909 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,384 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1699,84 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,211784 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,49° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3611) Դաբու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իդրիսովո (այլ կիրառումներ)

Իդրիսովո, կարող է վերաբերել՝

Իդրիսովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի կազմում։
Իդրիսովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կիգինսկի շրջանի կազմում։
Իդրիսովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Սալավատսկի շրջանի կազմում։
Բարուն-Խեմչիկսկի կոժուն

Բարուն-Խեմչիկսկի կոժուն (ռուս.՝ Барун-Хемчикский кожуун, տուվ. Барыын-Хемчик кожуун), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տիվա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1975 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կիզիլ-Մաժալիկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 6290 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 12634 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,01 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Arrows A9

Բոլիդ Arrows A9 (անգլ.՝ Arrows A9), մրցարշավային ավտոմեքենա է։ Ստեղծված է Ֆորմուլա 1 դասի աշխարհի չեմպիոնատների մրցավազքերին մասնակցելու համար։ Նախագծվել և ստեղծվել է 1986 թվականի մրցարշավին մասնակցելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Ինչպես առցանց վաճառել թմրանյութ (արագ)

Ինչպես առցանց վաճառել թմրանյութ (արագ), գերմանական արտադրության կատակերգական դրամա, առցանց հեռուստատեսության համար, որ ստեղծվել է Ֆիլիպ Կաբոհրերի և Մաթիաս Մուրմանի կողմից։ Առաջին եթերաշրջանը բաղկացած էր 6 էպիզոդից, որ թողարկել է 2019 թվականի մայիսի 31-ին Netflix-ում։ Սերիալում նկարահանվել են Մաքսիմիլիան Մունդթը, Աննա Լենա Քլենկը, Դանիլո Քափերիդիսը, Դամիան Հարդունգը, Լունա Բապթիստե Սշալլերը, Լեոնի Վեսսելովը և Բջարնե Մադելը։ Հեռուստասերիալի թվիթերյան պաշտոնական էջում, կատարվել է մի գրառում, որում ասվում է այն մասին, որ երկրորդ եթերաշրժանը կթողարկվեի 2020 թվականին կրկին Netflix-ի կողմից։


== Նկարագիր ==
Ինչպես առցանց վաճառել թմրանյութ (արագ) սերիալի դեպքերը զարգանում են Ռինսելն քաղաքում և նրանում պատմվում է ավագ դպրոցի աշակերտ Մորից Զիմերմաննի մասին։ Մորիցը և իր ընկեր Լեննի Սանդերը փորձում են վերադարձնել Մորեցի նախկին սիրուն՝ Լիզա Նովակին, առցանց թմրանյութ վաճառելու ճանապարհով։ Նրանք սկսում են ժամանակվոր փոքրիկ բիզնես, սակայն այն արագ դուրս է գալիս կառավարումից, Մորիցը և Լեննին փորձում են պայքար մղել դրանից առաջացած հետևանքների դեմ։
Հեռուստասերիալը ոգեշնչվել է 2015 թվականին Լայպցիգում տեղի ունեցած իրական պատմությունից։


== Դերերում ==
Մաքսիմիլիան — Մորից Զիմմերմանն
Աննա Լենա Քլենկ — Լիսա Նովակ
Դանիլո Քափերիդիս — Լեննի Սանդեր
Դամիան Հարդունգ — Դանիել Ռիֆֆերտ
Լունա Բապթիստե Սշալլեր — Գերդա
Լեոնի Վեսսելով — Ֆրիցի
Բջարնե Մադել — Բուբա
Ռոլան Ռիբերին — Ջենս Զիմմերմանն
Ջուլինա Ամելյա Թրինկս — Մարիա Զիմմերմանն
Ջոնաթան Ֆրանկես


== Էպիզոդներ ==


== Արտադրություն ==


=== Մշակում ===
2018 թվականի հոկտեմբերի 25-ին, Netflix  հայտարարեց, որ ցանկանում է գնել առաջին եթերաշրջանի 6 էպիզոդները։ Սերիալը ստեղծվել է Ֆիլիպ Կաբոհեր և Մաթիաս Մուրմանի կողմից։ 2019 թվականի հուլիսին Netflix հայտարարեց երկրորդ եթերաշրջանի մասին, որը պետք է թողարկվեր 2020 թվականին։


=== Քասթինգ ===
Սերիալի թողարկման հաստատումից, հետո հայտարարվեց, որ դերասանական կազմը բաղկացած կլինի Մաքսիմիլիան Մունտը, Աննա Լենա Կլենկեն, Դանիլո Կամպերիդիսը, Դամիան Հարդունգը, Լունա Բապտիստ Շալերը, Լեոնի Ուեսելոուն և Բյարնի Մադելը։


=== Էկրանավորումը ===
2018 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Netflix  հայտարարեց, որ առաջին սեզոնի նկարահանումները ավարտվել են։


=== Պրեմիերա ===
2019 թվականի ապրիլի 6-ին կայացավ սերիալի պրեմիերնա։


== Ծանոթագրություններ ==
Տուկայ-Տամակ

Տուկայ-Տամակ (ռուս.՝ Тукай-Тамак, բաշկիրերեն՝ Тукайтамак), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 108 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժողովածու (3947)

Ժողովածու (3947), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3947 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1684 թվականին Հակոբ Ջուղայեցի գրիչի կողմից [ենթադրաբար] Շատիկո անապատում։ Ծաղկող՝ Հակոբ Ջուղայեցի։ Ստացողը եղել է Հակոբ Ջուղայեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի  19 x 12,5 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 236 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։  Հիշատակարաններ՝ 199ա, 209բ, 234բ, 235ա, 235բ O:


== Բովանդակություն ==
Մաշտոց
Յակ․ Ջուղայեցւոյ Տոմար Հայոց
Աւետարանք Հանգստեան, Բժշկութեան


== Ծանոթագրություններ ==
Սեմ Մենդես

Սեմուել Ալեքսանդր (Սեմ) Մենդես (անգլ.՝ Samuel Alexander «Sam» Mendes, օգոստոսի 1, 1965(1965-08-01)[…], Ռեդինգ, Բերկշիր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), կինոյի և թատրոնի անգլիացի ռեժիսոր, պրոդյուսեր և դրամատուրգ։ «Լավագույն ռեժիսոր» անվանակարգում արժանացել է «Օսկար» մրցանակի. համաշխարհային կինեմատոգրաֆիայի պատմության մեջ վեց ռեժիսորներից մեկն է, որ ստացել է այս մրցանակն առաջնելութային ֆիլմի համար։


== Կենսագրություն ==
Սեմ Մենդեսը ծնվել է 1965 թվականի օգոստոսի 1-ին Անգլիայի Բերքշիր կոմսության Ռեդինգ քաղաքում՝ բողոքական պորտուգալացու և հրեական ծագմամբ անգլուհու ընտանիքում։ Երբ Սեմը հինգ տարեկան էր, նրա ծնողներն ամուսնալուծվել են։
Սեմը սովորել է Քեմբրիջի համալսարանում, մասնակցել է Չիչեստերի թատերական փառատոնին։ Նրա ամենահայտնի թատերական բեմադրություններն են՝ «Կաբարե» մյուզիքլը, «Բալի այգին» Ջուդի Դենչի հետ, «Երկնագույն սենյակը» Նիկոլ Քիդմանի հետ, «Ընկերություն» մյուզիքլը։
1999 թվականին տեղի է ունեցել Սեմ Մենդեսի ռեժիսորական առաջնելույթը՝ «Գեղեցկություն ամերիկյան ձևով» ֆիլմը, որը ստացել է 5 «Օսկար», այդ թվում՝ լավագույն ռեժիսորի համար։
Ամուսնացած է եղել Քեյթ Ուինսլեթի հետ։ 2010 թվականի մարտին նրանք հայտարարել են իրենց բաժանման մասին։
2003 թվականին պրոդյուսերներ Կարո Նյուլինգի և Փիպա Հարիսի հետ հիմնել է ֆիլմերի, թատերական բեմադրությունների և հեռուստասերիալների արտադրությամբ զբաղվող «Neal Street Productions» ընկերությունը։
2012 թվականին բեմադրել է Միացյալ Թագավորության գաղտնի հետախուզական ծառայության հատուկ գործակալ Ջեյմս Բոնդի մասին 23-րդ ֆիլմը, որը ստացել է «Սքայֆոլ» անվանումը։ Ֆիլմը հաղթանակով անցել է Միացյալ Նահանգների կինոթատրոններում, քննադատները նշել են, որ «Սքայֆոլը» նրա ողջ պատմության ընթացքում Բոնդի լավագույն ֆիլմերից մեկն է։


== Անձնական կյանք ==
2003-2011 թվականներին ամուսնացած է եղել դերասանուհի Քեյթ Ուինսլեթի հետ, որից ունի որդի (2003)։ 2017 թվականից ամուսնացած է շեփորահար Էլիսոն Բոլսոմի հետ, նրանց դուստրը ծնվել է նույն տարում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դատարկություն, որը միշտ քեզ հետ է. «Փոփոխության ճանապարհը» ֆիլմի մասին(ռուս.)
Սեմ Մենդես. Հաջողակ ռեժիսորի 25 կանոն «Գեղեցկություն ամերիկյան ձևով» ֆիլմի ստեղծողից(ռուս.)
Պալենսիա (պրովինցիա)

Պալենսիա (իսպ.՝ Palencia), պրովինցիա Իսպանիայի հյուսիսում՝ Իբերական թերակղզու հյուսիսարևմուտքում գտնվող Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքի կազմում։ Այն սահմանակից է Լեոն, Կանտաբրիա, Բուրգոս և Վալյադոլիդ նահանգներին։ Վարչական կենտրոնը Պալենսիան է։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածքը 8052 կմ2 է (29-րդ տեղը երկրի պրովինցիաների շարքում)։
Այս պրովինցիայի խոշոր բնակավայրերն են.

Գուարդո, հանքարդյունաբերական քաղաք է,
Ագիլար դե Կամպո, գյուղական տուրիզմի կենտրոն է հյուսիսային Պալենսիայում,
Հերերա դե Պիսուերգա, հայտնի է իր ծովախեցգետնի փառատոնով,
Վենտա դե Բանյոս, երկաթուղային և արդյունաբերական կարևոր հանգույց է,
Վիլյամուրիել դե Սերատո, գյուղ Պալենսիայի հարավում, որը իր զարգացման համար պարտական է Ռենոի գործարանին,
Սերվերա դե Պիսուերգա, գյուղը Պալենսիայի սարերի սրտում է,
Բառուելո դե Սանտուլյան, հանքարդյունաբերական քաղաք է, որն ամենաշատ բնակեցվածն էր մինչև 1960-ական թվականները։


== ժողովրդագրություն ==
Բնակչությունը կազմում է 173,5 հազար մարդ (46-րդ տեղը 2005 թվականի մարդահամարով), որի 45%-ը բնակվում է մայրաքաղաք Պալենսիայում։


== Վարչական կառուցվածք ==
Մարզը ներառում է 191 համայնքային կազմավորումներ, որոնց կեսը գյուղակներ են՝ 200-ից պակաս բնակչությամբ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Совет провинции Archived 2007-05-20 at the Wayback Machine.
Լիժիա Պապե

Լիժիա Պապե (պորտ.՝ Lygia Pape, ապրիլի 7, 1927(1927-04-07), Նովա Ֆրիբուրգու, Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա - մայիսի 3, 2004(2004-05-03), Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա), բրազիլացի նկարչուհի, քանդակագործ, փորագրող և ռեժիսոր, որը նշանակալի կերպար է եղել իր երկրում կոնկրետ արվեստի շարժման ժամանակ, իսկ ավելի ուշ՝ 1950-ական և 1960-ական թվականներին, եղել է Բրազիլիայում նեոկոնկրետիզմի հիմնադիրներից մեկը։ Էլիո Օյտիսիկայի և Լիժիա Կլարկի հետ եղել է Բրազիլիայում ժամանակակից արվեստի զարգացման առանցքային նկարչուհիներից մեկը։


== Վաղ տարիներ ==
Լիժիա Պապեն ծնվել է 1927 թվականի ապրիլի 7-ին Նովա Ֆրիբուրգուում (Բրազիլիա)։ Կերպարվեստ է սովորել Ռիո դե Ժանեյրոյի  Ժամանակակից արվեստի թանգարանում Ֆայգա Օստրովերի մոտ։


== Կոնկրետ արվեստ ==
20 տարեկանից Լիժիա Պապեն միացել է կոնկրետ արվեստի շարժմանը, որը հիմնել է հոլանդացի նկարիչ Թեո վան Դուսբուրգը 1930 թվականին։ Բրազիլիայում կոնկրետ արվեստը առաջին անգամ դրսևորվել է Սան Պաուլոյի արվեստի բիենալեի ժամանակ 1951 թվականին, որից հետո ձևավորվել են այդ ուղղության բրազիլական երկու գեղարվեստական խմբեր՝ «Խզում» (պորտ.՝ Ruptura)՝ հիմնված Սան Պաուլոյում, և «Ճակատ խումբ» (պորտ.՝ Grupo Frente)՝ հիմնավորված Ռիո դե Ժանեյրոյում։ Պապեն վերջինիս անդամ էր, որը 1954 թվականին գլխավորել է Իվան Սերպան։ Պապեի համախմբակիցներից էին Լիժիա Կլարկը և Էլիո Օյտիսիկան։


== Նեոկոնկրետիզմ ==
Լիժիա Պապեն հետագայում միացել է նեոկոնկրետիզմի կարճաժամկետ ալիքին։ 1959 թվականին նա եղել է Նեոկոնկրետ հռչակագրի ստորագրողներից մեկը Լիժիա Կլարկի և Էլիո Օյտիսիկայի հետ։ Այդ շրջանում Պապեին հետաքրքրել է «մարմնով ապրելու առաջարկությունը». այն, թե ինչպես է ֆիզիկական մարմինը ներգործում զգացմունքային վերապրումների վրա։ Պապեն ձգտել է ուսումնասիրել այդ գաղափարը՝ կապված մարմնի և շրջակա միջավայրի հետ՝ իր արվեստում պատկերելով զգացմունքայնությունն իր բոլոր տարատեսակներով։


== Հետագա գործունեություն և մահ ==
Ավելի ուշ՝ 1960-ական և 1970-ական թվականներին Պապեն ստեղծել է բազմաթիվ վիդեոներ և ինստալյացիաներ՝ սարկաստիկ և քննադատական փոխաբերությունների կիրառմամբ՝ ընդդեմ բրազիլական բռնապետության։ 1980-ական թվականներից այդ այլաբերությունները դարձել են ավելի նուրբ։ 1967 թվականի «Սկիզբ» (պորտ.՝ O Ovo) աշխատանքում դիտողներին առաջարկվել է սողալ փայտե տախտակներից խորանարդաձև կառուցվածքի մեջ, իսկ հետո առաջ անցնել թաղանթով՝ նմանվելով ծնվելու գործընթացի։
1972-1985 թվականներին Պապեն նշանագիտություն է դասավանդել Ռիո դե Ժանեյրոյի Սանտա Ուրսուլայի համալսարանի ճարտարապետության դպրոցում։ 1980 թվականին Ռիո դե Ժանեյրոյի ֆեդերալ համալսարանում նա ստացել է փիլիսոփայության մագիստրոսի աստիճան, իսկ 1983 թվականին դարձել է Նրբագեղ արվեստների դպրոցի պրոֆեսոր։
Մահացել է 2004 թվականի մայիսի 3-ին Ռիո դե Ժանեյրոյում, 77 տարեկանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լիժիա Պապեն Վենետիկի բիենալեի ժամանակ, 2009 թվական
Աստերոիդների ցանկ (171301-171400)

Աստերոիդների ցանկ (171201-171300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (171401-171500)
 Աստերոիդների ցանկ (171201-171300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (171401-171500)
Դուբովոյ (Բոկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դուբովոյ (այլ կիրառումներ)Դուբովոյ (ռուս.՝ Дубовой), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բոկովսկի շրջանում։ Մտնում է Բոկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Նիկոլո-Բաբանկա

Նիկոլո-Բաբանկա (ուկրաիներեն՝ Миколо-Бабанка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նիկոլո-Բաբանկա գյուղում բնակվում էր 645 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2985 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 216,08 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պիսսի

Պիսսի (ֆր.՝ Pissy), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 273 մարդ, բնակչության խտությունը` 41.18 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.63 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 115 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 13 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Population ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 198 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 143-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 55։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,2 %։ 143 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 132 անձ (61 տղամարդ և 71 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (8 տղամարդ և 3 կին)։ 55 անաշխատունակներից 17-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 28-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ուին շրջան (Լուիզիանա)

Ուին շրջան (անգլ.՝ Winn Parish), ԱՄՆ Լուիզիանա նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.479 կմ² է, բնակչությունը՝ 15.313 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ուինֆիլդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1852 թ.։
Արկաճի

Արկաճի, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մալիե Գոլոբի

Մալիե Գոլոբի (ուկրաիներեն՝ Малі Голоби), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կամեն-Կաշիրսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալիե Գոլոբի գյուղում բնակվում էր 291 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1033 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 281,7 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալյոնկա Բրատուշեկ

Ալյոնկա Բրատուշեկ (սլովեն.՝ Alenka Bratušek, մարտի 31, 1970(1970-03-31), Ցելե, Սլովենիա), սլովենացի քաղաքական գործիչ, Սլովենիայի վարչապետը 2013 թվականի մարտի 20-ից մինչև 2014 թվականի օգոստոսի 26-ը։


== Կենսագրություն ==
Ալյոնկա Բրատուշեկը ծնվել է 1970 թվականի մարտի 31-ին Հարավսլավական Ցելե քաղաքում։


=== Կրթություն ===
Դպրոցն ավարտելուց հետո սովորել է Լյուբլյանայի համալսարանում, որը հաջողությամբ ավարտել է ֆինանսական մենեջերի մասնագիտությամբ։


=== Քաղաքական գործունեություն ===
1999 թվականից մինչև 2011 թվականը աշխատել է ֆինանսների նախարարությունում։ Այնուհետև եղել է կառավարության գործերի կառավարիչը։ 2011 թվականին ընտրվել է Սլովենիայի խորհրդարան։ 2013 թվականի հունվարին «Պոզիտիվնայա Սլովենիա» կուսակցության առաջնորդի պաշտոնում փոխարինել է հայտնի քաղաքական գործիչ և գործարար Զորան Յանկովիչին (սլովեն.՝ Zoran Janković)։


==== Վարչապետ ====
2013 թվականի փետրվարի վերջին նախարարների կաբինետին անվստահության քվե հայտնելու ընթացքում Յանեզ Յանշին կոռուպցիոն սկանդալի պատճառով զբաղեցրել Է Սլովենիայի վարչապետի պաշտոնը՝ անկախությունից հետո դառնալով երկրի վարչապետի պաշտոնում առաջին կինը և Սլովենիայի ամենաերիտասարդ վարչապետը։ Պաշտոնը ստանձնելիս Բրատուշեկը խոստացել է, որ «հունական սցենար» թույլ չի տա։
2013 թվականի մարտի 20-ին Սլովենիայի Պետական ժողովը հաստատել է Հանրապետության նոր կառավարության կազմը՝ վարչապետ Ալյոնկա Բրատուշեկի գլխավորությամբ։
2014 թվականի ապրիլի վերջին կուսակցական քվեարկության ընթացքում Ալյոնկան զրկվել է «Պոզիտիվնայա Սլովենիա» կուսակցության առաջնորդությունից, իսկ 2014 թվականի մայիսի 5-ին հրաժարական է տվել։ Երկրի նախագահի որոշմամբ մինչև նոր կառավարության կազմավորումը (օգոստոսի կեսերին) Սլովենիայի վարչապետն էր։
Երկրում արտահերթ ընտրություններ են նշանակվել։ Ալյոնկա Բրատուշեկը նոր կուսակցություն է ձևավորել, սակայն ընտրությունների արդյունքում խորհրդարան է անցել միայն 4 պատգամավոր։ Նոր խորհրդարանը օգոստոսի 26-ին հաստատել է կառավարության նոր ղեկավար Միրո Ցերարին։


==== Կարիերան վարչապետությունից հետո ====
Կառավարության ղեկավարության վերջում Բրատուշեկը հասկանում էր, որ ֆիասկո է ապրում, և որպես նոր կուսակցության առաջնորդ Սլովենիայից իրեն առաջադրել է Եվրահանձնաժողով։ Յունկերը որոշել է իրեն վստահել Էներգետիկ միության փոխնախարարի պաշտոնը։


== Ընտանիք ==
Ալյոնկա Բրատուշեկը ամուսնացած է, ունի որդի և դուստր։


== Ծանոթագրություններ ==
Մակերիկամներ

Մակերիկամներ, բարձրակարգ ողնաշարավոր կենդանիների և մարդու ներզատիչ գեղձային զույգ օրգան։ Մարդու մակերիկամների կշիռը 12 գ է, երկարությունը՝ 25-30 մմ, հաստությունը՝ 6-10 մմ։ Գտնվում են որովայնի խոռոչում՝ ետորովայնամզայիը տարածությունում՝ կրծքային և գոտկային ողների սահմանում։ Աջը բրգաձև է, փոքր է ձախից և տեղադրված է երիկամի վերին բևեռին, ձախը կիսալուսնաձև է և հպվում է երիկամի առաջային միջային եզրին։ Մակերիկամի առաջային մակերեսին գտնվում է դրունքը, որով անցնում են նրա արյան և ավշային անոթներն ու նյարդերը։ 

Մակերիկամին արյուն են մատակարարում մակերիկամային վերին, միջին և ստորին զարկերակները, նյարդավորում ընդերային մեծ նյարդի ճյուղերը։ Մակերիկամները բաղկացած են կեղևային և միջուկային նյութից։ Կաթնասուն կենդանիների և մարդու մակերիկամի կեղևային նյութը կամ կեղևը կազմված է Էպիթելային բջիջներից գոյացած երեք գոտիներից (խրձային, կծիկային, ցանցային) և արտադրում է ստերոիդային ավելի քան 40 միացություն՝ կորտիկոստերոիդներ, որոնք ազդում են հանքային նյութերի և ածխաջրերի փոխանակության, ինչպես նաև սեռական ֆունկցիայի վրա։ Կեղևի ֆունկցիան կարգավորվում է հիպոֆիզի առաջային բլթում արտադրվող աղրենոկորտիկոտրոպ հորմոնով։ Միջուկային նյութը կազմված է հիմնականում էպիթելային բազմանկյուն խոշոր բջիջներից, որոնք գոյացնում են շարակցական հյուսվածքով և երակային մազանոթային ծոցերով միմյանցից սահմանազատված հանգույցներ։ 
Միջուկային նյութում արտադրվում են կատեխոլամիններ (ադրենալին, նորադրենալին), որոնք հաճախացնում և ուժեղացնում են սրտի կծկումները, բարձրացնում արյան ճնշումը, թուլացնում բրոնխների, միզապարկի հարթ մկանունքը, մասնակցում ածխաջրային փոխանակության կարգավորմանը։ Մակերիկամի ֆունկցիան գտնվում է նյարդային համակարգի և նրա բարձրագույն բաժնի՝ գլխուղեղի մեծ կիսագնդերի կեղևի հսկողության տակ։
Կալաուր (Ճիաթուրայի շրջան)

Կալաուր (վրաց.՝ კალაური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Ճիաթուրայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 680 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ճիաթուրայից հեռու է 6 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 356 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջովանի Բատիստա Մորոնի

Ջովանի Բատիստա Մորոնի, ինչպես նաև Ջամբատիստա Մորոնի (իտալերեն՝ Giovanni Battista Moroni, 1525[…] կամ 1522, Ալբինո, Բերգամո, Լոմբարդիա - փետրվարի 5, 1578(1578-02-05)[…], Բերգամո, Լոմբարդիա), իտալացի նկարիչ, 16-րդ դարի ամենամեծ դիմանկարիչներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Ճարտարապետի որդի է։ Սովորել է Ալեսանդրո Բոնվիչինոյի մոտ (Մորետտո) Բրեշիայում։ Աշխատել է Տրենտոյում, Բերգամո (1540-ական թվականների վերջին), Ալբինոյում, Վերոնայում, Միլանում։ Մորոնիի երկու կարճատև այցերը Տրենտո համընկավ Տրիդենտի խորհրդի երկու նիստերի հետ (1546-1548 և 1551-1553)։ Նկարչի այս շրջանին պատկանող աշխատանքները գտնվում են Բերգամոյի Սանտա Մարիա Մաջորե տաճարում։ Այդ ժամանակ Ջովանին ծանոթանում է Տիցիանի հետ (Տիցիանի մոտ աշակերտելու մասին 19-րդ դարի լեգենդը ներկայումս հաստատված չէ)։ Նրա վրա ազդեցություն են ունեցել Լորենցո Լոտտոն և Ջիրոլամո Սավոլդոն։ Նա Բերգամոյում մեծ պահանջարկ ունեցող դիմանկարիչ էր։ Դիմանկարներում նա ձգտում էր ֆիքսել կյանքի շարժը մարդկանց կենդանի հայացքի և իր մոդելների ժեստերի միջոցով, որոնք հետագայում կօգտագործվեն 17-րդ դարի եվրոպական դիմանկարային արվեստում։


== Աշակերտներ և ազդեցություն ==
Նրա աշակերտներից է Ջովանի Պաոլո Կավանան, նա ազդեցություն է ունեցել է Վիտտորե Գիսլանդիի և Պիետրո Լոնգիի վրա։


== Ժառանգություն ==
Մորոնիի գործերի լավագույն հավաքածուն գտնվում է Լոնդոնի ազգային պատկերասրահում և Ուֆֆիցի պատկերասրահում, նրա իրերը պահվում են աշխարհի բազմաթիվ այլ թանգարաններում։


=== Կտավներ ===
«Մարդու դիմանկարը», 1550-ական թվականների սկիզբ, Էրմիտաժ, Սանկտ Պետերբուրգ
«Քանդակագործ Ալեսանդրո Վիտորիա», 1552-1553 թվականներ, Արվեստի պատմության թանգարան, Վիեննա
«Գրաֆ Սեկո-Սուարդի», 1563 թվական, Ուֆֆիցի պատկերասրահ, Ֆլորենցիա
«Սևազգեստ մարդը», 1576 թվական, թանգարան, Ի. Գարդներ, Բոստոն
«Մարդու դիմանկարը», մոտ 1558 թվական, Ազգային պատկերասրահ, Լոնդոն
«Սպինո զույգի դիմանկարը», 1570-ական թվականներ, Կարարա ակադեմիայի պատկերասրահ, Բերգամո


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Գրականություն ==
Giovanni Battista Moroni: 400th Anniversary exhibition. London: The Gallery, 1978
Gregori M. Giovan Battista Moroni: tutte le opere. Bergamo: Poligrafiche Bolis, 1979
Humfrey P., Bridgeman J. Giovanni Battista Moroni: Renaissance portraitist. Fort Worth: Kimbell Art Museum, 2000
Giovan Battista Moroni: itinerari bergamaschi/ A cura di Frangi e Della Lucia. Cinisello Balsamo: Silvana, 2004


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աշխատանքները on line Archived 2021-07-09 at the Wayback Machine.
Աշխատանքները աշխարհի թանգարաններում
Սեպտեմբերի 21

Սեպտեմբերի 21, տարվա 264-րդ (նահանջ տարիներին՝ 265-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 101 օր։


== Դեպքեր ==
1934՝ թայֆունը հարվածում է Հոնսյու կղզուն, զոհվում է 3 036 մարդ։
1942 - Ուկրաինայի Դունաևցի քաղաքում նացիստներն սպանում են 2 558 հրեա։
ՄԱԿ անդամ դարձած երկրները՝
1965 - Գամբիա, Մալդիվներ, Սինգապուր
1971 - Բահրեյն, Բութան, Կատար
1971 - Սեյշելյան կղզիներ


=== Անկախություն ձեռք բերած երկրներ ===
1964 - Մալթա
1991 - Բելիզ
1991 - Հայաստան


== Ծնունդներ ==
1791 - Իշտվան Սեչենյի, հունգարացի քաղաքական գործիչ, գրող, տնտեսագետ (մ. 1860)
1840 - Մուրադ V, Օսմանյան սուլթան (մ. 1904)
1842 - Աբդուլ Համիդ II, Օսմանյան սուլթան (մ. 1918)
1853 - Հեյկե Կամերլինգ Օնես, հոլանդացի ֆիզիկոս, Նոբելյան մրցանակակիր (մ. 1926)
1866 - Հերբերտ Ուելս, անգլ. լրագրող, պատմաբան, գրող (մ. 1946)
1924 - Համիլկար Կաբրալ,Կանաչ հրվանդանի կղզիների ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ
1947 - Սթիվեն Քինգ, ամերիկացի գրող և դրամատուրգ
1950 - Բիլ Մյուրեյ, ամերիկացի դերասան, դրամատուրգ արտադրող
1950 - Էդուարդ Շախիկյան, հայ քանդակագործ, երգիչ
1951 - Ասլան Մասխադով, Չեչենական հանրապետության 3-րդ նախագահը (մ. 2005)։
1971 - Լյուկ Ուիլսոն, ամերիկացի դերասան, սցենարիստ, պրոդյուսեր, ռեժիսոր
1980 - Ռոբերտ Հոֆման, ամերիկացի դերասան, պարուսույց
1983 - Սթիվեն Յան, ազգությամբ կորեացի, ամերիկյան դերասան, հնչյունավորող


== Մահեր ==

մ.թ.ա. 19 - Վերգիլիուս, հռոմեացի բանաստեղծ (ծն.մ.թ.ա. 70)
1558 - Կառլոս V, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն-ի կայսր (ծն. 1500)
1576 - Ջերոլամո Կարդանո, իտալացի մաթեմատիկոս, ֆիզիկոս, աստղաբախշ (ծն. 1501)
1832 - Վալտեր Սքոթ՝ շոտլանդացի գրող, բանաստեղծ, դրամատուրգ (ծն. 1771)
1860 - Արթուր Շոպենհաուեր, գերմանացի փիլիսոփա և գրող (ծն. 1788)
1974 - Ուոլտեր Բրենան, ամերիկացի դերասան և երգիչ (ծն. 1894)
1982 - Հովհաննես Բաղրամյան, զորահրամանատար (ծն. 1897)
2009 - Արևշատ Ավագյան,հայ քանդակագործ, նկարիչ


== Տոներ ==


=== Միջազգային ===
Խաղաղության միջազգային օր
Ալցհայմերի հիվանդության մասին տեղեկատվության տարածման միջազգային օր
Ռուսների միասնականության համաշխարհային օր


=== Ազգային ===
Բելիզ՝ Անկախության օր (Մեծ Բրիտանիայից՝ 1981 թ.)
Բրազիլիա՝ Ծառատունկի օր
Հայաստան՝ Անկախության օր
Մալթա՝ Անկախության օր


== Ծանոթագրություններ ==
Արմենակ Աբրահամյան

Արմենակ Աբրահամյան, ֆրանսահայ ազատամարտիկ, հասարակական, քաղաքական գործիչ, Արևմտյան Հայաստանի Ազգային Խորհրդի նախագահ, 1991-1994 թվականների Արցախի վերամիավորման պատերազմի մասնակից։


== Մասնակցությունը Արցախյան պատերազմին ==
Արցախի  պատերազմի մասնակից, արևելյան մարտարվեստի վարպետ, մարզել և բարձրացրել է Շուշիի ազատագրման ռազմագործողությանը մասնակցած ազատամարտիկների, զինծառայողների ռազմահոգեբանական կայունությունը։ Զինծառայողներին ուսուցանել է արևելյան մարտարվեստ և հին հայկական մարտարվեստի իր կողմից վերամշակած հարվածների համակարգը՝ ամրացնելով զինծառայողների կամային  հատկանիշները։ Եղել է Անկախության բանակի հրամանատար Լեոնիդ Ազգալդյանի, Վլադիմիր Բալայանի և Սարգիս Հացպանյանի զինակիցը։ Մարտական գործողություների ժամանակ վիրավորվել է, ստացել է սալաջարդ՝contusio որից հետո երկար բուժվել է։


== Քաղաքական գործունեությունը ==
1994 թվականի հրադադարի կնքումից հետո Ա․ Աբրահամյանը վերադառնում է Փարիզ, որտեղ հիմնադրում է Արցախյան պատերազմի վետերանների միությունը։ 2004 թվականից զբաղել է հասարակական գործունեությամբ, հանդիսանում է 2004 թվականին հռչակված Արևմտյան Հայաստանի Հայերի Խորհրդի հիմնադիր–անդամ։ 2007 թվականից Արևմտյան Հայաստանի Հայերի Ազգային Խորհրդի նախագահ ն է։ 2008 թվականին Փարիզում գրանցել է «ASSEMBLEE DES ARMENIENS D'ARMENJE OCCIDENTALE» որի անունից և հադես է գալիս պաշտոնական հանդիպումների ժամանակ, մասնվորապես ՅՈՒՆԵՍԿՕ։ 2008 թվականից ՄԱԿ–ի բնիկ ժողովրդների ասամբլեայի շրջանակներում աշխատանք է իրականացնում  ՅՈՒՆԵՍԿՕ-յում ASSEMBLÉE DES ARMÉNIENS D’ARMÉNIE OCCIDENTALE,UNESCO ։ Ազգային Խորհրդի անունից  մշտապես մասնակցում է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի բնիկ ժողովուրդների ձևաչափով կազմակերպված  աշխատանքներին և ներկայացնում է արևմտահայության խնդիրները ։ Շնորհիվ Ազգային Խորհրդի, բնիկ Ժողովուրդների  ներկայացուցիչները  ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ձևաչափով ճանաչել են հայոց ցեղասպանությունը։  Արևմտյան Հայաստանի Հայերի Ազգային Խորհրդի աշխատանքները պարբերաբար լուսաբանվում են տարբեր լեզուներով  ։ 
Ազգային Խորհուրդը  մշակութային ակտիվ կարպեր է հաստատել Արևմտյան Հայաստանի հայաշատ բնակավայրերում, իսլամադավան հայության  և քրդական տարբեր խմբերի հետ։ Արևմտյան Հայաստանի Վտարանդի կառավարության և Արևմտյան Հայաստան Հայերի Ազգային խորհրդի կազմը 
մասնակցեց 2015 թվականի համահայկական 6-րդ խաղերին  
Համահայկական 6-րդ խաղերի պաշտոնական փակման արարողության ժամանակ Արևմտյան Հայաստանի դրոշը ծածանվեց բեմում, որպես արևմտահայության խորհուրդ  ։
Մշակությաին երկխոսություն է իրականացնում Վանում և Դիրարբեքիրում։ Ակտիվ աշխատանքներ է իրականացնում նաև Ֆրանսիայում, հանդիպումեր և գիտաժողովներ է կազմակերպում Մարսել, Լիոն և Փարիզ քաղաքներում լուսաբանելով արևմտահայության խնդիրները և պահանջները։ Արևմտյան Հայաստանի Հայերի Ազգային Խորհրդի  ներկայացուցչի ելույթը  ՅՈՒՆԵՍԿՕ պլանային  հանդիպման ժամանակ 2018-07-17 Assemblée des Arméniens d’Arménie Occidentale, UNESCO (լեզուն ֆրանսերեն) ։


== Արտաքին հղումներ ==
Արևմտյան Հայաստանի վտարանդի կառավարություն
Արմենակ Աբրահամյանի հեղինակած գիրքը՝ «Արցախյան պատերազմում հայկական զինյալների հոգեբանության հետքը 1988-1994թթ․։ Archived 2011-07-26 at the Wayback Machine.
Ա․Աբրահամյանը խոսում է սիրիահայության խնդիրների մասին
Վախշ (գետ)

Վախշ (տաջ.՝ Вахш; պարսկերեն՝ وخش), գետ Տաջիկստանում։


== Աշխարհագրություն ==
Վախշ գետը սկիզբ է առնում Կիզիլսուի և Մուկսուի միախառնման վայրից և թափվում է Ամուդարիա։ Ակունքը ծովի մակարդակից գտնվում է 1834 մ բարձրության վրա։ Գետի ափին են գտնվում Վախշ, Նուրեկ, Սարբանդ, Կուրգան-Տյուբե, Սարի-Տաշ, Դարոտ-Կորգան քաղաքները։


== Հիդրոգրաֆիա ==
Վախշ գետի երկարությունը կազմում է 524 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 39100 կմ2 է։ Գետի ջրի ծախսը միջինում կազմում է 156 մ3։


== Տես նաև ==
Գետ
Ակունք և Գետաբերան
Լեոնիդ Կուլիկ

Լեոնիդ Ալեքսեևիչ Կուլիկ (ռուս.՝ Леонид Алексеевич Кулик օգոստոսի 19 (31), 1883, Տարտու, Լիֆլանդիայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 14, 1942(1942-04-14), Spas-Demensk, Սմոլենսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս հանքաբան, ով նշանավոր է իր` երկնաքարերի ուսումնասիրությամբ։
Ծնվել է Դորպատում (հիմա՝ Տարտումաա, Էստոնիա), կրթությունն ստացել է Սանկտ Պետերբուրգի Կայսերական անտառագիտական ինստիտուտում և Կազանի համալսարանում։ Ռուս-ճապոնական պատերազմի ընթացքում ծառայել է ռուսական բանակում, իսկ հետագայում որոշ ժամանակ անց է կացրել բանտում` հեղափոխական քաղաքական ակտիվության համար։ Մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին։ Հետևելով պատերազմին դարձել է դասախոս և Տոմսկում սկսել հանքագիտություն դասավանդել։ 1920 թվականին նրան առաջարկել են աշխատել Սանկտ Պետերբուրգի հանքաբանական թանգարանում։
1927 թվականին գլխավորել է առաջին սովետական արշավախմբը, որն ուսումնասիրում էր 1908 թվականի հունիսի 30-ին տեղի ունեցած տունգուսյան արտակարգ երևույթը` պատմության մեջ գրանցված ամենախոշոր իմպակտ իրադարձությունը։ Հետագայում իրականացրել է հետազոտական շրջագայություն դեպի այդ տարածաշրջան` Նիկոլայ Ֆյոդորովի ու այլոց ուղեկցությամբ և հարցազրույց անցկացրել տեղի ականատեսների հետ։ Նա շրջագայել է տարածաշրջանով և համոզվել, որ բոլոր ծառերն ընկել են արմատներով դեպի հարվածի կենտրոնը։ Այդուամենայնիվ նրան չի հաջողվել բախումից մնացած որևէ բեկոր գտնել։ 
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում նա կրկին մարտնչել է իր երկրի համար, այդ անգամ` մերձռազմական աշխարհազորում։ Նա գերի է վերցվել Գերմանական բանակի կողմից և մահացել տիֆից` ռազմագերիների ճամբարում։


== Կոչումներ ==
2794 Կուլիկ աստղակերպը անվանակոչվել է նրա պատվին։
Նրա անունով է կոչվել Լուսնի վրայի Կուլիկ խառնարանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Virtual Exploration Society: Leonid Kulik at www.unmuseum.org
Шышанаў В. У пошуках «беларускага дзіва» // Культура. 2002. №14. 13-19 красавіка. С.14.
Ուրմիա (Սադարակի շրջան)

Ուրմիա, հայկական լքված բնակավայր ներկայիս Ադրբեջանի Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Սադարակի շրջանում։


== Տեղադրություն ==
Բնակավայրը տեղակայված է եղել Սադարակ (նախկին Սանդրուք) ավանից մոտավորապես 7 կմ հեռու դեպի արևմուտք։


== Պատմություն ==
Նախկին բնակավայրի մասին քիչ տեղեկություններ են հայտնի։ Եղել է միջին մեծության գյուղ, որտեղից հայ ազգաբնակչությունը հեռացել է 19-րդ դարի կեսերից հետո։ Հետագա տասնամյակներում այնտեղ են հաստատվել ներկայիս ադրբեջանցիների նախնիները, ովքեր աստիճանաբար պատմական գյուղի շինությունները, գերեզմանները ավերել են։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռադիոկապ

Ռադիոկապ, ռադիոալիքներով իրականացվող կապն է։


== Աշխատանքի սկզբունք ==
Հաղորդագրությունների հաղորդման կետում տեղադրվում է ռադիոհաղորդիչ սարքավորումը, որն ունի ռադիոհաղորդիչ և հաղորդիչ անտենա, իսկ հաղորդագրությունների ընդունման կետում՝ ռադիոընդունիչ սարքավորումը, որն ունի ընդունիչ անտենա և ռադիոընդունիչ։ Հաղորդիչում գեներացվող կրող հաճախականությամբ ներդաշնակ տատանումները մոդուլվում են հաղորդվող հաղորդագրությանը համապատասխան։ Մոդուլված ռադիոհաճախային տատանումները ռադիոազդանշաններ են, որոնք հաղորդիչից մտնում են հաղորդիչ անտենա։ Անտենայի միջոցով շրջակա տարածության մեջ գրգռվում են մոդուլված էլեկտրամագնիսական ալիքներ։ Ռադիոլիքները, տարածվելով, հասնում են ընդունիչ անտենային և նրանում գրգռում էլեկտրական տատանումներ, որոնք այնուհետև մտնում են ռադիոընդունիչ։ Ընդունված ռադիոազդանշանը շատ թույլ է, քանի որ ընդունիչ անտենային է հասնում ճառագայթված էներգիայի աննշան մասը։ Այդ պատճառով ռադիոազդանշանը ռադիոընդունիչում մտնում է էլեկտրոնային ուժեղացուցիչ, ենթարկվում դեմոդուլման կամ դետեկտման։ Ստացված ազդանշանը(սովորաբար ուժեղացված) վերարտադրող սարքավորման օգնությամբ փոխակերպում է հաղորդագրության, որը լիովին համապատասխանում է սկզբնական հաղորդագրությանը։
Ընդունման կետում ռադիճառագայթումների կողմնակի աղբյուրներից կարող են վերադրվել էլեկտրամագնիսական ալիքներ, որոնք խանգարում են հաղորդագրության ճիշտ վերարտադրմանը և այդ պատճառով էլ կոչվում են ռադիոընդունման խանգարումներ։


== Հաճախային միջակայքեր ==
Ռադիոկապի համար օգտագործվում է ռադիոալիքների չափազանց լայն միջակայք՝ կիլոմետրականից մինչև սանտիմետրական ալիքներ։ Շնորհիվ այն բանի, որ դեցիմետրական և սանտիմետրական ալիքների հաճախային միջակայքը (30 Մհց-30 Գհց) մոտ 1000 անգամ գերազանցում է 30 Մհց-ից ցածր հաճախությունների միջակայքերին, հնարավոր է դառնում իրականացնել բազմուղի ռադիոկապ։ Կիրառելով դեցիմետրական և սանտիմետրական ալիքների տարածության մեջ ուղղագիծ տարածվելու հատկությունը՝բազմակի վերահաղորդման միջոցով մեծ հեռավորությունների վրա իրականացվում է ռադիոռելեային կապ։ Ռադիոյի համար Երկրի արհեստական արբանյակների օգտագործումը հիմք դրեց տիեզերական կապի ստեղծմանը։ Մետրական միջակայքի մեծ հզորություն և հաճախականության նեղ շերտ ունեցող ալիքների՝ իոնոլորտի ցրման երևույթի հիման վրա ստեղծվեց իոնոլորտային ռադիոկապ, իսկ մթնոլորտի վերին շերտերում այրվող ասուպների իոնացված հետքերից ռադիոալիքների անդրադարձման երևույթի հիման վրա՝ ասուպային ռադիոկապ։
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1950-1951

Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1950/1951, Լյուքսեմբուրգի 37-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «Ժենես Էշը»։ Մրցաշարին մասնակցել է 12 թիմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը RSSSF կայքում
Ակսու (գետ, Պամփյուլիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ակսու (այլ կիրառումներ)Ակսու, Ագսու, Կեստրոս, գետ ծովային Կիլիկիայում (Պամփյուլիա), սկիզբ է առնում Պիսիդիա լեռներից։ Հնում հայտնի է եղել Կեստրոս անունով։


== Ծանոթագրություններ ==
Բռնցքամարտի Եվրոպայի առաջնություն 2022

Բռնցքամարտի Եվրոպայի առաջնություն 2022, անցկացվել է 2022 թվականի մայիսի 23-ից 30-ը Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանում։


=== Մեդալակիրներ ===


=== Մեդալներ ===


== Մասնակից երկրներ ==
Առաջնությանը մասնակցել են 219 բռնցքամարտիկ 39 երկրներից.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Draw - European Championships 2022
Ագիլյան

Ագիլյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Նազիյա (գյուղ, Կիրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆազիյաՆազիյա (ռուս.՝ Назия), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 241 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կախարդական վրձինը

Կախարդական վրձինը (ռուս.՝ Волшебная кисточка), 1997 թվականին «Christmas Films» ստուդիայի կողմից նկարահանված մուլտֆիլմ։ Պատվիրատուն բրիտանական BBC հեռուստաընկերության 4-րդ ալիքն է։ Ռեժիսոր Վալերի Ուգարովը մուլտֆիլմն ստեղծել է «Աշխարհի ժողովուրդների հեքիաթներ» նախագծի շրջանակներում` ըստ չինական հեքիաթի մոտիվների։


== Սյուժե ==
Շատ վաղուց կայսեր տիրապետության տակ գտնվող երկրում ապրում էր Մալյան անունով մի որբ տղա։ Նա երազում էր դառնալ հայտնի նկարիչ։ Բայց նա նույնիսկ վրձին չուներ։ Նա հարթ քարերի վրա նկարում էր ածուխի կտորներով, և նրա նկարներն ասես կենդանի լինեին։ Մի անգամ երազում նրա մոտ է գալիս մի անիրական ծերունի և ասում. «Մալյա՛ն. ես կախարդական վրձին ունեմ քեզ համար, միայն քեզ համար։ Բայց հիշի՛ր, կարևոր է միայն այն, ինչ դու ունես քո ներսում։ Նկարի՛ր սրտով»։ Ծերունին վրձինը թողնում է և անհետանում։ Առավոտյան Մալյանը տեսնում է վրձինը, վազում լճի մոտ, քարի վրա ծածան նկարում, և վերջինս կենդանանում ու սուզվում է լճակի մեջ։ Ծանոթ աղջկա համար Մալյանը այծիկ է նկարում, և այն կենդանանում է։ Ծառաները պատմում են կալվածատիրոջն այս մասին և տղային նրա մոտ են բերում։ Կալվածատերը պատվիրում է սուր նկարել, Մալյանը հրաժարվում է և ստիպված է լինում փախչել։ Կալվածատերը տեղեկացնում է կայսրին, և պահակախումբը փնտրում ու բռնում է Մալյանին։ Տղային բերում են կայսեր մոտ, և վերջինս հրամայում է նկարել։ Մալյանը ճպուռ է պատկերում, և այն թռչում է։ Այդ ժամանակ կայսրը վերցնում է վրձինը և նկարում ոսկու կույտ, սակայն դրա փոխարեն հայտնվում է մեծ օձ։ Այդ ժամանակ կայսրը վերադարձնում է վրձինը և պատվիրում նկարել շատ ոսկի։ Մալյանն առաջարկում է ոսկե ծառ` կղզու վրա և նկարում է այն վարագույրին։ Պատկերը կենդանանում է, վարագույրը դառնում է ծովի ափ տանող պորտալ` առագաստանավով։ Կայսրը քայլ է անում նավի վրա և լողում է դեպի ոսկե ծառը, և միայն քամի է պահանջում արագության համար։ Քամին ուժեղանում է և ջարդում առագաստանավը ոսկե ծառի մոտ։ Մալյանը նույնպես քայլ է անում և գնում է դեպի ծովափ։ Նա ցանկանում էր ազատ նկարիչ լինել։


== Փառատոններ և մրցանակներ ==
1998 - Անիմացիոն ֆիլմերի ռուսական երրորդ բաց փառատոն Տարուսում. ժյուրիի մրցանակ երեխաների համար լավագույն ֆիլմի համար, «Կախարդական վրձին», ռեժիսոր` Վալերի Ուգարով։
1998 - «Նիկա» մրցանակի առաջադրում Լավագույն անիմացիոն ֆիլմ անվանակարգում։
2001 -  Միջազգային կինոփառատոն Սեուլում. հատուկ մրցանակ հեռուստատեսության լավագույն անիմացիոն ֆիլմի համար, «Կախարդական վրձին»։


== Վերաթողարկում ==
Մուլտֆիլմը DVD ձևաչափով թողարկվել է «Կախարդական վրձինը» մուլտֆիլմերի հավաքածուի 1-ին թողարկման մեջ։


== Տե՛ս նաև ==
Դեղին արագիլը - մուլտֆիլմ` ըստ չինական հեքիաթի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Կախարդական վրձին» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Կախարդական վրձին» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
The Magic Paintbrush: A Story from China(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Լա Վալե (Իտալիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լա Վալե (այլ կիրառումներ)Լա Վալե (իտալերեն՝ La Valle), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում՝ Բոլցանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1251 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը կազմում է 32 մարդ/կմ²։ Տարածքը 39 կմ² է։ Փոստային ինդեքս` 39030։ Հեռախոսային կոդ` 0471։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը։


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0471 843139
Էլեկտրոնային հասցե։ info@laval.it
Պաշտոնական կայք։ http։ http://www.laval.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Benetton B193

Բոլիդ Benetton B193 (անգլ.՝ Benetton B193), Ռորի Բիրնի նախագծած մրցարշավային ավտոմեքենան է։ Ստեղծված է Ֆորմուլա 1 դասի աշխարհի չեմպիոնատների մրցավազքերին մասնակցելու համար։ Նախագծվել և ստեղծվել է 1993 թվականի մրցարշավին մասնակցելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Մուրղաբ

Մուրղաբ (պարսկ./փաշթո՝ مرغاب), գետ Աֆղանստանում և Թուրքմենստանում։ Երկարությունը 978 կմ է, ավազանը՝ 46900² կմ։ Սկիզբ է առնում Պարոպամիզի լեռներից (Աֆղանստան) և հովհարաձև ոռոգիչ ցանցով վերջանում Կարակում անապատում։ Միջին հոսանքում ջրի միջին ծախսը մոտ 52 խմ/վրկ է։ Մուրղաբի ջրերն օգտագործվում են ոռոգման համար (գետի վրա կառուցված է 6 ջրամբար)։ Մարիից վեր Մուրղաբին է միախառնվում Կարակումի ջրանցքը։ Սնումը խառն է։ Վարարում է գարնանը։ Վտակներն են՝ Աբիկայսոր, Կաշան, Կուշկա։ Մուրղաբի ափերին են Իոլոտան, Մարի, Բայրամ Ալի քաղաքները։
Ժիրկի (գյուղ, Կոբելյակի շրջան)

Ժիրկի (ուկրաիներեն՝ Жирки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ժիրկի գյուղում բնակվում էր 17 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալեսանդրիա դել Կարետո

Ալեսանդրիա դել Կարետո  (իտալերեն՝ Alessandria del Carretto), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 599 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 16 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 39 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 87070։ Հեռախոսային կոդը՝ 00981։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս՝ 0981 53006
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.alessandriadelcarretto.cs.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատ

Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատ, Հայաստանի Հանրապետության առաջատար հանքարդյունահանող ընկերություն է, որը տեղակայված է Քաջարան քաղաքում։ Սովորաբար հայտնի է որպես «Zangezur Copper Molybdenum combine», շահագործում է մոլիբդենի և պղնձի զգալի հաստատված ու կանխատեսվող պաշարներով հանքավայր։
Ընկերությունը արդյունահանում և վերամշակում է առօրյա օգտագործման հազարավոր ապրանքների արտադրության համար անհրաժեշտ օգտակար հանածոներ` բավարարելով հասարակության պահանջները։ Տարածաշրջանի ամենամեծ բաց հանքում արդյունահանվում է մոլիբդենի և պղնձի հանքաքար, որի վերամշակումից ստացվում են երկու առանձին` պղնձի և մոլիբդենի խտանյութեր։


== Պատմություն ==
Սյունիքի մարզում Քաջարանի հանքավայրի առաջին երկրաբանական պեղումները տեղի են ունեցել 1935 թվականին։ Պղնձի և մոլիբդենի հանքավայրի շինարարությունը սկսվել է 1940 վականին, բայց դադարեցվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի պատճառով, մինչև 1944 թվականը։
Հանքն առաջին անգամ սկսեց արտադրությունը 1945 թվականին, և շարունակեց արտադրությունը մինչ օրս։
1991 թվականին Խորհրդային Միությունից Հայաստանի անկախացումից հետո տնտեսական խորը ճգնաժամը գրավեց նաև Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոլեկտիվը։ Այն կանգուն էր մինչև 1994 թվականը։
2004 թվականին կոմբինատը մասնավորեցվել է, և ներկայումս սեփականատերերն են ՝ «CRONIMET Mining GmbH» (բաժնետոմսերի 60%), «Մաքուր երկաթի գործարան» ԲԲԸ (բաժնետոմսերի 15%), «Հայ մոլիբդեն փրոդաքշն» ՍՊԸ-ն (12.5%) և «Զանգեզուր Մայնինգ» -ը։ ՍՊԸ (12,5%)։
2018 թվից կոմբինատի բաժնետերերն են ռուս օլիգարխ Ռոման Տրոցենկոն (40%), Միխայիլ Զուրաբովը (12.5%), ՀՀ կառավարություն (27.5%), ՀՀ նախկին նախագահ Ռոբերտ Քոչարյան (15%), ԶՊՄԿ 10%։
«ZCMC» -ն Հայաստանի Կապան քաղաքի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբի «Գանձասար Կապան» ակումբի տերերն ու մարզաշապիկներն են։


== Հղումներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատ» փակ բաժնետիրական ընկերության պաշտոնական կայք:
Փոքր Կալագաշ

Փոքր Կալագաշ (ռուս.՝ Малый Калагаш), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բալշոյ Կալագաշ գետի աջ ափով՝ 5 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100004134
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100413
Ավազանի կոդը - 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Նախուրցիլավո

Նախուրցիլավո (վրաց.՝ ნახურცილავო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մարտվիլի շրջան‎‎‎ում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 265 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==