armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կիմբերլի Ստյուարտ

Կիմբերլի Ալանա Ստյուրատ (անգլ.՝ Kimberly Alana Stewart; ծն. 1979 թվականի օգոստոսի 20-ին, , Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի, հեռուստատեսային պրոդյուսեր, ֆոտոմոդել և դիզայներ։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիներ ===
Կիմբելի Ալանա Ստյուարտը ծնվել է 1979 թվականի օգոստոսի 20-ին Հոլմբի Հիլլսում (Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), երաժիշտ Ռոդ Ստյուարտի (ծն. 1945 թվական) և նրա առաջին կնոջ ընտանիքում։ Կիմբերլին ունի փոքր եղբայր Շոն Ստյուարտ անվամբ (ծն. 1980) և 7 խորթ եղբայրեր ու քույրեր։


=== Կարիերա ===
Կիմբերլին իր կարիերան սկսել է 19 տարեկան հասակում դիզայների աշխատանքով։
Այնուհետև իր կարիերայում սկսել է աշխատել նաև որպես դերասանուհի, պրոդյուսեր և ֆոտոմոդել։
2006 թվականին Ստյուարտը դարձավ «Blend» ջինսային բրենդ արտադրողի դեմքը։ Նաև այդ ժամանակներում նա արտադրում էր իր սեփական հագուստի մոդան և մշակեց կոշիկներ։


=== Անձնական կյանք ===
2005 թվականի աշնանը Կիմբերլին ամուսնացել է դերասան Թալան Տորիռոյի հետ (ծն. 1986):
Ընկերությունում նա նկատվել է նաև ուելսցի դերասան Ռոս Իվանսի հետ։
Հետագայում նա հանդիպել է օսկարակիր դերասան Բենիսիո դել Տորոյի հետ (ծն. 1967): 2011 թվականի ապրիլին հայտնի դարձավ, որ Կիմբերլին դել Տորոյից հղիացել է, բայց, անտեսելով այդ, նրանք բաժանվեցին։ Նրանց աղջիկը` Դելայլա Ժենևեվա Ստյուարտ դել Տորոն ծնվել է 2011 թվականի օգոստոսի 21-ին։
Այն, որ ներկա պահին նա հանդիպում է One Direction խմբի սոլիստ Հարի Սթայլզի հետ, պարզվեցին, որ պարզապես խոսակցություններ էին։


== Ֆիլմագրություն ==
դերասանուհիպրոդյուսեր2007 — Կյանքը Կիմբերլի Ստյուարտի հետ.../Living with... Kimberly Stewart


== Արտաքին հղումներ ==
Կիմբերլի Ստյուարտ (անգլ.) Internet Movie Database կայքում


== Ծանոթագրություններ ==
Սեմպրե Վիվաս ազգային պարկ

Սեմպրե Վիվաս ազգային պարկ (պորտ.՝ Parque Nacional das Sempre-Vivas) , ազգային պարկ Մինաս Ժերայս նահանգում, Բրազիլիա։


== Տեղագրություն ==
Պարկը գտնվում է Սերրադո բիոմում։ Ընդգրկում է 124154 հա տարածք։ Ստեղծվել է 2002 թվականի դեկտեմբերի 13-ին և կառավարվում է Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի կողմից։ Ազգային պարկը ներառում է որոշ հատվածներ հետևյալ մունիցիպալիտետներից` Բոկայուվա, Բուենոպոլիս, Դիամանտինա, Օլյուս դ’Ագուա` Մինաս Ժերայս նահանգում։ Պարկը դարձել է Էսպինյասու Մոզաիկի մի մասը, որը ստեղծվել է 2010 թվականին։


== Շրջակա միջավայր ==
Պարկի բարձրությունը ծովի մակադակից 650-1525 մետր է։ Պարկում կան շուրջ 600 աղբուրներ, որոնք ձևավորում են գեղատեսիլ ջրվեժներ։ Սեմպրե Վիվասը  Ժեկիտինհոնյա և Սան Ֆրանցիսկու գետերի ջրբաժանի մի մասն է։ Տարեկան տեղումների միջին քանակ կազմում է 1200 մմ։ Ջերմաստիճանը տատանվում է 5-ից մինչև 32 °C, իսկ միջինը՝ 20 °C։
Պարկն ընդգրկում է լավ պահպանված բույսերի բազմազան տեսակներ, ներառյալ՝ սերրադո անտառային հողեր և դաշտեր, սեզոնային մշտադալար անտառներ, ճահճոտ անտառ, վտակներ, ծովածոցեր և գետեզերյա բուսականություն։ Պարկում կա երկկենցաղների 4 էնդեմիկ տեսակ՝  Bokermannohyla saxicola, Lanceback Treefrog, Pseudopaludicola mineira ու Thoropa megatympanum, իսկ թռչունների 2 էնդեմիկ տեսակ՝ Augastes scutatus և Polystictus superciliaris։


== Պահպանություն ==
Պարկը դասվում է Բնության պահպանության միջազգային միության II կատեգորիային (ազգային պարկ)։ Ստեղծման նպատակն է՝ պահպանել բնական էկոհամակարգերը և նպաստել գիտական հետազոտությունների զարգացմանը, բնապահպանական կրթական գործունեության բարելավմանը, ինչպես նաև ապահովել բացօթյա հանգիստ և էկոտուրիզմ։ Պարկի պահպանվող կենդանատեսակներից են բաշավոր գայլը (Chrysocyon brachyurus), պուման (Puma concolor), օցելոտը (Leopardus pardalis), մեծ ջրասամույրն (Myrmecophaga tridactyla) ու հսկա զրահակիրը (Priodontes maximus)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
 (portuguese) Parque Nacional das Sempre-Vivas, Chico Mendes Institute for Biodiversity Conservation, արխիվացված  օրիգինալից 2017-03-02-ին, https://web.archive.org/web/20170302041512/http://www.icmbio.gov.br/portal/parna-das-sempre-vivas, վերցված է 2016-05-02 
Teixeira, Izabella (26 November 2010) (պորտուգալերեն), Portaria no- 444, de 26 de Novembro de 2010, արխիվացված  օրիգինալից 2017-02-02-ին, https://web.archive.org/web/20170202032831/http://www.icmbio.gov.br/portal/images/stories/mosaicos/portaria-reconhecimento-espinhaco.pdf, վերցված է 2017-01-19 
 (portuguese) Unidade de Conservação: Parque Nacional das Sempre-Vivas, MMA: Ministério do Meio Ambiente, http://sistemas.mma.gov.br/cnuc/index.php?ido=relatorioparametrizado.exibeRelatorio&relatorioPadrao=true&idUc=157, վերցված է 2016-05-02
Ժողովածու (1099)

Ժողովածու (1099), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1099 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 15-րդ, 1-7րդ դարերում (1631 թվականից առաջ)Նիկողայոս Աղքերմանցի (Ա), Հակոբ քահանա (Բ) գրիչների կողմից, Աղքերմանում։ Ստացողը եղել է Պարոն Մարգարը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17,5×13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 327 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Տող՝ 30։ Ունի տերունական 1, կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ զարդահյուս սպիտակ մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ 114բ (15-րդ դար), 147ա, 182ա, 254ա (17 դար), վաճառողի՝ 121ա (1631 թվական, Իլով), հետագայի՝ 2ա (17 դար), կնիք՝ 104բ (1633 թվական, Գրիգոր վրդ.)։


== Բովանդակություն ==
Գր. Տաթևացւոյ Լուծմունք Առակաց, Երգոց երգոյն, Ի գիրս գրչութեան Արիստակիսի և Գէորգայ Սկևոացւոյ, Առաքինութեանցն Արիստոտէլի։
Ի Սահմանացն Դաւթի, Նախերդյան սահմանացն։ Վասն վեցօրեայ արարչութեան։
Միխ. Ասորւոյ ժամանակաց զրոյցք (հատուած)։
Յիշատակ և պատմութիւնք մարգարէից և այլոց։


== Ծանոթագրություններ ==
(9934) Կասիոպոլի

(9934) Կասիոպոլի (անգլ.՝ Caccioppoli), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,57805 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9788 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1773 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1511,94 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,238104 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 16,63° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9934) Կասիոպոլի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մ.թ.ա. 10


== Դեպքեր ==
Հռոմեացիները ստեղծել են ռազմական ճամբար Շպայերում։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Վաչագան Վերին

Վաչագան Վերին, գյուղ Հայկական ԽՍՀի Ղափանի շրջանում, Կապան քաղաքի հարավ-արևմտյան կողմում, բարձրադիր անտառապատ վայրում, Վաչագան գետի ակունքի մոտ։
Ղևոնդ Ալիշանը գյուղը նույնացնում էր Կովսական գավառի Վարժանտուք գյուղի հետ։


== Պատմություն ==
Հնում մտնում էր Մեծ Հայքի Սյունիք Աշխարհի Աճանան գավառի մեջ։ Նույն՝ Վաչագան Վերին, անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։
Նոր հարկացուցակով (1781 թ.) Տաթևի վանքին տալիս էր տարեկան 2200 դահեկան պտղի հարկ։
1930-ականներին միացվել է Վաչագան Ներքին գյուղին, իսկ ապա երկուսը միասին մտել են Կապան քաղաքի շրջագծի մեջ։


== Բնակչություն ==
Վաչագան Վերինի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղում ունի XIII դարի կանգուն եկեղեցի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցի (Նոր Հաճըն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցի, Հայ Առաքելական եկեղեցի Հայաստանի Հանրապետության Կոտայքի մարզի Նոր Հաճըն քաղաքում։


== Պատմություն ==
Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցու օծման արարողությունը տեղի է ունեցել 2015 թվականին՝ հանդիսապետությամբ Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ծայրագույն Պատրիարք և Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի։ Եկեղեցու հիմնարկեքը կատարվել է 2011 թվականին։ Եկեղեցին կառուցվել է Գագիկ Ծառուկյանի բարերարությամբ։ Եկեղեցու ճարտարապետն է ՀՀ վաստակավոր ճարտարապետ Արտակ Ղուլյանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Արքեպիսկոպոս

Արքեպիսկոպոս (հին հունարեն՝ ἀρχιεπίσκοπος  հին հունարեն՝ ἀρχή- «սկիզբ» և ἐπίσκοπος - եպիսկոպոս - վերակացու, «խնամակալ»), ավագ եպիսկոպոս, պատմական եկեղեցիներում եպիսկոպոսի պատվավոր կոչում։ Ուղղափառ եկեղեցիներում (բացի Երուսաղեմի) արքեպիսկոպոսը հանդիսանում է տվյալ եկեղեցու ներկայացուցիչ։ Արքություն, տրվում է վաստակաշատ եպիսկոպոսներին (արքեպիսկոպոս)։ Արք կամ արհի նշանակում է մեծ։ Այն եպիսկոպոսը, որն իր վարչական իրավասության ներքո ունի մեկ կամ ավելի եպիսկոպոս, կոչվում է մեծ եպիսկոպոս, այսինքն՝ արքեպիսկոպոս։


== Արևելյան եկեղեցում ==
Ավանդաբար արքեպիսկոպոսի աստիճանը տրվում է եպիսկոպոսին, ով տվյալ տեղական եկեղեցական համայնքում ավագն է։ Հետևաբար, որպես կանոն, արքեպիսկոպոսը գահանիստ քաղաքի ղեկավարող եպիսկոպոսն է։ Պատվո աստիճանը ձևավորվել է IV դարում։
Հայ եկեղեցում արքեպիսկոպոսը նվիրապետական աստիճան չէ, այլ տիտղոս և պատիվ, որ շնորհվում է կաթողիկոսական կոնդակով։ Արքեպիսկոպոսը և պատրիարքը ձեռնադրությամբ և օծումով եպիսկոպոսներ են։ Երուսաղեմի և Կոստանդնուպոլսի հայոց պատրիարքներն արքեպիսկոպոսներ են ի պաշտոնե։


== Արևմտյան եկեղեցում ==

Ժամանակակից հռոմեակաթոլիկ եկեղեցում արքեպիսկոպոսները բաժանվում են․

մետրոպոլիտներ, ովքեր ղեկավարում են հոգևոր համայնքները, մետրոպոլիտը զբաղեցնում է արքեպիսկոպոսի աթոռը,շրջանի մյուս աթոռները  հանդիսանում են կախյալ
արքեպիսկոպոսներ, ովքեր ղեկավարում են եպիսկոպոսությունները և չեն հանդիսանում համայնքի ղեկավար
անհատական արքեպիսկոպոսներ, ում տիտղոսը տրվում է Պապի կողմից անհատապես
տիտղոսակիր արքեպիսկոպոսներ, ովքեր զբաղեցնում են ներկայումս գոյություն չունեցող հին քաղաքների աթոռները։
Արսեն Հարությունյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արսեն Հարությունյան (այլ կիրառումներ)Արսեն Վոլոդյայի Հարությունյան (հունվարի 11, 1964(1964-01-11), Ալաշկերտ - մայիսի 27, 1990(1990-05-27), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ազատամարտիկ։


== Կենսագրություն ==
Արսեն Հարությունյանը ծնվել է 1964 թվականի հունվարի 11-ին Արմավիրի (Հոկտեմբերյան) մարզի Սովետական գյուղում։ Սովորել և ավարտել է Երևանի Մանուկ Աբեղյանի անվան թիվ 3 միջնակարգ դպրոցը։ Ուսումը շարունակել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում և աշխատանքի է անցել Երևանի ՋԷԿ-ում, որպես շրջիկ մեքենավար, ապա՝ ինժեներ։ 1988 թվականից Արցախի ազատամարտիկ է։ Մասնակցել է Երասխի, Նոյեմբերյանի, Կրասնոսելսկի, Իջևանի պաշտպանությանը։ 

Սպանվել է 1990 թվականի մայիսի 27-ին Երևանի  կայարանամերձ հրապարակում։ Թաղված է Սովետական գյուղի գերեզմանոցում։
Ամուսնացած էր, ուներ երկու զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ռ. Սահակյան «Գիրք վշտի և Հպարտության», Երևան, 1996
Տրուդոլյուբովկա (գյուղ, Բոբրինեցի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏրուդոլյուբովկաՏրուդոլյուբովկա (ուկրաիներեն՝ Трудолюбівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տրուդոլյուբովկա գյուղում բնակվում էր 123 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,45 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 273,33 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(1616) Ֆիլիպով

(1616) Ֆիլիպով (անգլ.՝ Filipoff), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1950 թվականի մարտի 15-ին Լուի Բոյերի կողմից Ալժիրում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,912217 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8524 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,972 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1815,24 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,198321 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,5° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1616) Ֆիլիպով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Զավեն Բարխուդարյան

Զավեն Գևորգի Բարխուդարյան (1922, Տեղ, Զանգեզուրի գավառ), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Զավեն Բաղդասարյանը ծնվել է 1922 թվականին, Գորիսի շրջանի Տեղ գյուղում։ Միջնակարգ կրթություն ստանալուց հետո աշխատել է գյուղի դպրոցում։ 1942 թվականի գարնանը մեկնել է բանակ։ 1943 թվականի հունվարից մինչև 1945 թվականի մայիսի 9-ը Բարխուդարյանը պատերազմի ռազմաճակատներում կռվել է 164-րդ հատուկ հրաձգային բրիգադում, հիտլերական զավթիչների դեմ Հյուսիսային–Կովկասյան ռազմաճակատում, Կերչի ճակատամարտում, Օդեսայում,  Հունգարիայում, Չեխոսլովակիայում, Լեհաստանում, Քյոնիգսբերգի գրավման մարտերին։ Բանակում ծառայությունը շարունակել է Վիլնյուսում և Մինսկում մինչև 1947 թվականը։
Պարգևատրվել է «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար», «Խիզախության համար», «Կովկասի պաշտպանության համար» և մի շարք մարտական ու հոբելյանական մեդալներով։
Զորացրվելուց հետո 1947 թվականին Գորիսի շրջանի Վերիշենի միջնակարգ դպրոցում զբաղվել է մանկավարժական աշխատանքով։


== Պարգևներ ==
«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ
«Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ
«Խիզախության համար» շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Ալտդորֆ (Ուրի)

Ալտդորֆ (գերմ.՝ Altdorf, գերմաներենից բառացի թարգմանությամբ նշանակում է «հին գյուղ»), քաղաք Շվեյցարիայում, Ուրի կանտոնի վարչական կենտրոնը։ Գտնվում է Շվեյցարիայի կենտրոնական մասում, Ռոյս գետի հովտում, Ֆիրվելդշտետյան լիճ նրա թափվելուց շուրջ 5 կիլոնետր հեռավորության վրա։ Դեպի Սեն Գոթարդի լեռնանցք տանող երկու կարևոր ճանապարհների հանգույց է, ինչպես նաև՝ աշխարհի ամենաերկար երկաթուղային թունելի՝ Գոթարդի հիմնամակարդակ թունելի մերձակայում գտնվող երկաթուղային կայարան։


== Պատմություն ==
Քաղաքի մասին պատմական փասթաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվում է 744 թվականին։ 1899 թվականին բացվել է դեպի Կլաուզեն լեռնանցք Ալտդորֆով անցնող ճանապարհը, որն իրար է կապել Ուրիի և Գլասիրի կանտոնները։ Մերձակայքում է գտնվում այն աղբյուրը, որի մոտ, ըստ ավանդազրույցի, Վիլհելմ Տելլը նետահարել է իր տղայի գլխին դրված խնձորը։


== Ժողովրդագրություն ==
2017 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով Ալտդորֆում ապրում էր 9273 մարդ։ Նրանցից 1,347-ը կամ 14.8%-ը օտարազգիներ էին։ 2008-ից մինչև 2017 թվականն ընկած ժամանակահատվածում բնակչության տարեկան աճը կազմել է 0,8%։ Բնակիչների գերակշիռ մասը՝ 88.3%-ը գերմանախոսներ էին , 51,6 տոկոսը՝ կանայք։
Քաղաքի բնակչության թվաքանակը ժամանակի ընթացքում կրել է հետևյալ փոփոխությունները :


=== Տոնակատարություններ ===
Վիլհելմ Տելլի անունը կրող ընկերությունն ամեն տարի կազմակերպում է Ֆրիդրիխ Շիլլերի «Վիլհելմ Տելլ» թատերգության ներկայացումը քաղաքի սիրողական դերասանական ուժերով։
Կազմակերպվում է նաև Ալպերի միջազգային երաժշտական փառատոն (Գերմաներեն) alpentoene.ch


== Կլիմա ==


== Անվանի ալտդորֆցիներ ==
Մագնուս Դանիել Օմեյս — բարոկկոյի դարաշրջանի գերմանացի բանաստեղծ և փիլիսոփա
Մատիաս Զիմեն (ծնվ. 1972, Ալտդորֆում) - շվեյցարացի մարզիկ դահուկորդ, մասնակցել է 2002, 2006 և 2010 թվականների ձմեռային օլիմպիական խաղերին


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Պարգևներ ==
Ալտդորֆի համայնքը 2007 թվականին արժանացել է Wakkerpreis մրցանակի՝ իր տարածքում գտնվող հուշարձանների պահպանությունը լավագույն ձևով կազմակերպելու համար։
2008 թվականին Energiestadt ընկերակցությունը Ալտդորֆին շնորհել է Energiestadt կոչում՝ էներգամատակարարման բնագավառում ունեցած ձեռքբերումների համար։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջը
Տեղեկություններ գերմաներենով


== Ծանոթագրություններ ==
Իվանովոյի տիկնիկային թատրոն

Իվանովոյի տիկնիկային թատրոն, տիկնիկային թատրոն Իվանովո քաղաքում, գտնվում է քաղաքի կենտրոնում, Պուշկինի հրապարակի վրա, մշակույթի պալատի շենքում։


== Պատմություն ==
Իվանովոյի տիկնիկային թատրոնը ստեղծվել է 1935 թվականի փետրվարի 8-ին, որպես Պատանի հանդիսատեսի թատրոնի մասնաճյուղ։ Հիմնադրվել է Տիկնիկագործների առաջին համառուսական կուրսերի շրջանավարտ Եկատերինա Պիրոգովայի կողմից։ 1940 թվականին թատերախումբը դարձել է ինքնուրույն թատրոն։
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Իվանովոյի տիկնիկային թատրոնում արդյունավետ կերպով աշխատում էր Ե. Ս. Դեմենին։ 1951 թվականին թատրոնի գլխավոր ռեժիսորն է դարձել Բ. Կ. Պաշկովը։ 1970-ական թվականներին թատրոնի ռեժիսորն է դարձել Մ. Ի. Վրավցովան, ով ձգտում էր ներկայացումներ ստեղծել ամենափոքր հանդիսատեսի համար։
1980-1995 թվականներին թատրոնը ղեկավարել է Ռուսաստանի մշակույթի վաստակավոր գործիչ Ե. Գ. Դերիմովան։ Թատրոնը սկսել է բեմադրել մյուզիքլներ («Խրճիթ», «Առեղծվածային գետաձին» ֆոլկ-օպերաները), ֆոլկ բեմադրություններ («12 ամիս», «Որսորդը մինչև հեքիաթը») և էպոս («Ռուսական հողի իշխանը»)։ Թատրոնն ուներ մանկական ստուդիա։
1996 թվականին թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարն է դարձել Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստ Ե. Է. Իվանովան։ Թատրոնի խաղացանկում սկսել են հայտնվել ներկայացումներ ամենատարբեր տարիքի մարդկանց համար, սկսած ամենափոքրերից («Հեքիաթ-հանելուկ») մինչև հասուն տարիքի հանդիսատես («Գրիմ եղբայրների հեքիաթը», «Խաղում ենք ասպետ», «Չայկովսյկու մանկական ալբոմը»)։


== «Մրջնաբույն» տիկնիկային թատրոնների փառատոն ==
1995 թվականից թատրոնը կազմակերպում է «Մրջնաբույն» տիկնիկային թատրոնների միջազգային փառատոնը։ Փառատոնն անց է կազվում երկու տարին մեկ անգամ, 1995 թվականից։ Փառատոնին տարբեր տարիների մասնակցել են թատրոններ Չեխիայից, Լիտվայից, Բելառուսից, Ուկրաինայից, Մոսկվայից, Սանկտ-Պետերբուրգից, Յարոսլավլից, Ուֆայից, Կուրսկից, Չեբոկսարիից, Օրենբուրգից, Մուրմանսկից և Ռուսաստանի այլ քաղաքներից։


== Թատերախումբ ==
Թատերախմբում կա 16 դերասան, ովքեր Յարովսլավի թատերական ինստիտուտի և Սանկտ Պետերբուրգի թատերական արվեստի պետական ակադեմիայի շրջանավարտներ։ Հինգ դերասաններ Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստներ են։
Ռուսաստանի վաստակոր արտիստներ.

Ելենա Էնգելսովնա Իվանովա, գեղ. ղեկավար
Վլադիմիր Վլադիմիրովիչ Կուզնեցով
Բորիս Բորիսովիչ Նովիկով
Ալեքսանդր Սերդիտով
Թամարա Կլեվցովսկայա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թատրոնի պաշտոնական կայք
Իվանովոյի թատերական կենտրոն։ Իվանովոյի տիկնիկային թատրոն Archived 2015-04-26 at the Wayback Machine.
Կուպրես (համայնք)

Կուպրես համայնք (սերբ.՝ Општина Купрес), համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորման արևմտյան հատվածում։ Վարչական կենտրոնը Նովո Սելո գյուղն է։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2013 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 320 մարդ։

Համայնքի բնակչության էթնիկ խումբը՝


== Բնակավայրեր ==
Համայնքի կազմի մեջ է մտնում 4 բնակավայր, որոնց թվում է Նովո Սելո գյուղը։


== Ծանոթագրություններ ==
Զապսելսկի գյուղական խորհուրդ (Կրեմենչուգսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զապսելսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Զապսելսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Запсільська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զապսելսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 768 մարդ։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Պետրովսկոե (գյուղ, Ստարոսինյավսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրովսկոեՊետրովսկոե (ուկրաիներեն՝ Петрівське), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոսինյավսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պետրովսկոե գյուղում բնակվում էր 43 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,27 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 159,26 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պրիգոռնոե (Կրասնոդարի երկրամաս)

Պրիգորնոե (ռուս.՝ Пригорное), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Ապշերոնսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շատրվան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շատրվան (այլ կիրառումներ)
Շատրվան, ճարտարապետության մեջ՝ կառույց, որը ավազանի համալիրում հիմք է ցայտող կամ հոսող ջրի շիթերի համակարգերի համար։ Ջրի շիթի զուգակցումը ճարտարապետական, քանդակագործական տարրերի և կանաչապատման հետ լայնորեն օգտագործվել է պարտեզա-պուրակային արվեստում և քաղաքային անսամբլներում։ Շատրվաններ կառուցվել են անտիկ, միջնադարյան, արևմտաեվրոպական քաղաքներում, Արևելքի երկրներում։ Շատրվանի համալիրներ կան Ֆրանսիայում (Վերսալ), Իտալիայում (Հռոմ, Ֆլորենցիա), Ռուսաստանում (Պետերգոֆ)։ Հին և միջնադարյան Հայաստանում արքունական և իշխանական պալատներին կից կառուցվել են ջրավազաններ՝ շատրվաններով, որոնց մասին պահպանվել են միայն գրավոր տեղեկություններ։ Շատրվաններ կային նաև Հայաստանի օտար կառավարիչների պալատներում։ Խորհրդային շրջանում շատրվանի կառուցումն ընդունել է քաղաքաշինությանը համապատասխան ընթացք։


== Շատրվաններ Հայաստանում ==
Առաջին շատրվաններից է Ստեփան Շահումյանի արձանի համալիրում կառուցվածը (1930, ճարտարապետ Իվան Ժոլտովսկի)։ Ետպատերազմյան տարիներին շատրվաններ կառուցվել են Երևանի Լենինի (1955, ճարտարապետ Էդուարդ Սարապյան) և Սպանդարյանի անվան (1957-1958, ճարտարապետ Ա․ Մինասյան) հրապարակներում, Շահումյանի անվան պուրակում՝ նվիրված Երևանի 2750-ամյակին (1968, ճարտարապետ Լիպարիտ Սադոյան), 26 կոմիսարների անվան (1972, ճարտարապետ Գ․ Մուշեղյան) և օղակաձև (1976-1978, ճարտարապետ Ֆենիքս Դարբինյան, ինժեներ Ա․ Կաժոյան) զբոսայգիներում, գլխավոր պողոտայում (1979, ճարտարապետ Արմեն Զարյան), Նորքի զանգվածում (1981, նկարիչ Վլադիմիր Աթանյան, ճարտարապետ Է․ Սաֆարյան), Վանաձորի (1965, ճարտարապետ Շ․ Սահակյան), Գյումրու(1968, ճարտարապետ Լ․ Սադոյան, Գուրգեն Մուշեղյան) քաղխորհուրդների և Էջմիածնի կենտրոնական (1976, ճարտարապետ Գարրի Ռաշիդյան) հրապարակներում։
Ժողովածու (1012)

Ժողովածու (1012), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1012 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1715 թվականին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 29x20 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 273 թերթից։ Գրված է միասյուն, երկսյուն։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը`կաշեպատ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի 94բ, հետագայի՝ 107ա (1795 թ.), 1ա (19-րդ դար)։


== Բովանդակություն ==
Գր. Տաթևացւոյ Մեկնութիւնք Առակաց,Երգոց երգոյն,Եսայեայ։
Քարոզք(Գր. Տաթևացի,Բարթ. Մարաղացի)։
Վարդ. Արևելցւոյ Մեկնութիւն Երգոց երգոյն։
Ի Գրոց պատճառաց Արիստոտ՝լի կամ Պրոիկզի։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Դեզիր

Սեն Դեզիր (ֆր.՝ Saint-Désir), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1685 մարդ, բնակչության խտությունը` 87.08 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.35 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 45 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 994 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 674-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 320։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,8 %։ 674 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 623 անձ (335 տղամարդ և 288 կին)։ Գործազուրկ են եղել 51 անձ (23 տղամարդ և 28 կին)։ 320 անաշխատունակներից 105-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 125-ը` թոշակառուներ, իսկ 90-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Անփոփոխ գներ

Անփոփոխ գներ, (համադրելի կամ հաստատուն գներ), որևէ ժամանակաշրջանի կամ տարվա գներ, որ կիրառվում են արտադրանքի, ազգային եկամտի, ապրանքաշրջանառության, բնակչության եկամուտների, հիմնական ֆոնդերի և տնտեսական այլ կատեգորիաների ծավալի քանակական ցուցանիշների փոփոխաթյունը դրամական արտահայտությամբ որոշելու համար։ Անփոփոխ գներով հաշվարկումը ցույց է տալիս տնտեսական ցուցանիշների քանակական փոփոխությունը տևական ժամանակաշրջանում։ ԽՍՀՄ–ում պլանավորման և հաշվարկման առօրյայում գործածվել են տարբեր անփոփոխ գներ (1926–27-ի, 1952-ի հունվ. 1-ի, 1955-ի հուլիսի 1-ի, 1967-ի հուլիսի 1-ի)։
Ուրծաձոր

Ուրծաձոր՝ գավառ պատմական Հայաստանի Այրարատ նահանգում։


== Աղբյուրներ ==
Վալերի Միխայլով

Վալերի Միխայլով (ռուս.՝ Вале́рий Алекса́ндрович Миха́йлов, հոկտեմբերի 20, 1955(1955-10-20), Ստավրոպոլ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս դիվանագետ, արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
1981 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։ 1981 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։ Տիրապետում է գերմաներենին և անգլերենին։

1989-1993 թվականներ՝ Ռոստոկում եղել է ԽՍՀՄ, իսկ 1991 թվականից հետո՝ Ռուսաստանի Դաշնության փոխհյուպատոս։
1997-2001 թվականներին Շվեյցարիայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանության խորհրդական։
2004 թվականից մինչև 2005 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության ԱՊՀ երկրների առաջին դեպարտամենտի բաժանմունքի պետ։
2005-ից մինչև 2014 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության ԱՊՀ երկրների առաջին դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2014 թվականի ապրիլի 7-ից մինչև 2019 թվականի հուլիսի 17-ը Կոնգոյի Հանրապետությունում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2019 թվականի հուլիսի 17-ից Բուրունդիում համարվում է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու որդի։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2007 թվականի հուլիսի 18)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2015 թվականի դեկտեմբերի 22)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2019 թվականի հոկտեմբերի 1)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դեսպանը գիտի՝ ինչ է անում
Շերլոկ Գնոմս

«Շերլոկ Գնոմս», ռեժիսոր Ջոն Սթիվենսոնի բրիտանա-ամերիկյան համակարգչային-անիմացիոն կատակերգական ֆիլմ։ 2011 թվականին նկարահանված «Գնոմեոն և Ջուլիետը» մուլտֆիլմի շարունակությունն է։ Paramount Animation ստուդիայի առաջին լիամետրաժ անիմացիոն ֆիլմն է, ինչպես նաև` Metro-Goldwyn-Mayer-ի առաջին մուլտֆիլմն է վերջին 10 տարիների ընթացքում։ Պրեմիերան կայացել է 2018 թվականի հունվարի 18-ին Բրազիլիայում։ Պրեմիերան Ռուսաստանում կայացել է 2018 թվականի մարտի 15-ին, իսկ ԱՄՆ-ում` մարտի 23-ին։


== Սյուժե ==
Բակային թզուկներ Գնոմեոն և Ջուլիետը վարձում են մասնավոր խուզարկու Շերլոկ Գնոմսին, որպեսզի նա բացահայտի անգլիական այգիներից թզուկների խորհրդավոր անհետացումը։


== Հնչյունավորում ==
Քելլի Օսբրի - թզուկ-ավազակներ
Մերի Ջեյ Բլայջ - Այրին, պլաստիկ տիկնիկ, Շերլոկ Գնոմսի նախկին ընկերուհին
Էմիլի Բլանտ - Ջուլիետ, լորդ Կարմրաղյուսի դուստրը և և Գնոմեոյի կինը
Խուլիո Բոնետ - կարմիր թզուկ
Մայքլ Քեյն - լորդ Կարմրաղյուս
Գան Չի - ձայնարկիչ տեսախաղերի համար
Ռոզալի Քրեյգ - կապիտան Նիմորդ
Ջեյմի Դեմետրիու - Մորիարտի
Ջոնի Դեփ - Շերլոկ Գնոմս
Չիվեթել Էջիոֆոր - թզուկ Վաթսոն, Շերլոկ Գնոմսի ընկերը
Դեքսթեր Ֆլետչեր - Ռեջի, գրոտեսկային կերպար
Սթիվ Հեմիլթոն Շոու - թզուկ Ստիվ
Լեյլա Հոբարտ - ոստիկանության աշխատակցուհի
Ջեյմս Հոնգ - աղաման
Էշլի Ջենսեն - Նենեթ, Ջուլիետի ընկերուհին
Մեթ Լուկաս - Բենի, Գնոմեոյի լավագույն ընկերը
Ջեյմս Մակեվոյ - Գնոմեո, Ջուլետի ամուսինը
Սթիվեն Մերչանտ - Պարիս
Օզի Օսբորն - Եղնիկ
Ջեյվոն Պրինս - Գորգուլիա Ռոնի
Մեգի Սմիթ – տիկին հատապտղիկ
Դեն Սթարկի - Թեդի Գրեգսոն, լրագրող
Ջոն Սթիվենսոն - գորիլա
Ջուլի Ուոլթերս - օրիորդ Մոնտեքյու
Իվ Ուեբստեր - տիկին Ադերսոն, մեծականջ թզուկ
Սթիվեն Ուայթ - կամրջի շինարար
Ռիչարդ Ուիլսոն - պարոն Կապուլետ


== Ստեղծման պատմություն ==
2012 թվականի մարտին հաղորդվել է, որ  «Գնոմեո և Ջուլիետ» մուլտֆիլմի շարունակությունը մշակվում է Rocket Pictures ստուդիայում, իսկ էնդի Ռայլին ու Քեվին Սեսիլը, նախորդ մուլտֆիլմի 9 հեղինակներից 2-ը, արդեն աշխատում էին սցենարի վրա։ Հաղորդվում էր, որ շարունակության մեջ կներկայացվի «մեծագույն դեկետիվ» Շերլոկ Հոլմսի  այլընտրանքային կերպարը, ում կվարձեն մուլտֆիլմի հերոսները` անհետացած թզուկների առեղծվածը բացահայտելու համար։
2012 թվականի սեպտեմբերին հաղորդվել է, որ «Կունգ ֆու պանդա»-յի հեղինակ Ջոն Սթիվենսոնն աշխատում է ֆիլմում որպես ռեժիսոր, այն բանից հետո, երբ Քելի Էսբյորին հրաժարվել է աշխատել ֆիլմում զբաղվածության պատճառով։ Այնուամենայնիվ, Էսբյորիմն ներգրավվում է մուլտֆիլմի աշխատանքներում որպես ստեղծագործական խորհրդատու։
2015 թվականի նոյեմբերին հայտարարվել է, որ Ջոնի Դեպը կմասնակցի Շերլոկ Գնոմսի հնչյունավորմանը, և որ մուլտֆիլմը կթողարկվի 2018 թվականի հունվարի 12-ին, իսկ Մակեվոյն ու Բլանտը կրկին կվերադառնան համապատասխանաբար Գնոմեոյի և Ջուլիետի դերերի հնչյունավորմանը։
Ի տարբերություն նախորդ մուլտֆիլմի, որը ստեղծվել է Arc Productions-ի կողմից (այժմ` Jam Filled Toronto),  Շերլոկ Գնոմսը ստեղծվել է Մեծ Բրիտանիայում և Ֆրանսիայում։ Ինչպես առաջին մուլտֆիլմը,  այս ֆիլմի անիմացիան ևս ստեղծվել է Autodesk Maya-ի օգնությամբ։ Անիմացիոն խմբի 60 %-ը գտնվել է Լոնդոնում, իսկ մնացած մասը` Փարիզում։ Ծրագրի արտադրության վրա աշխատել են 80-ից 100 անիմատոր։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռավիսկանինա

Ռավիսկանինա (իտալերեն՝  Raviscanina), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1352 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 55 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 24 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81049, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Լևոն Թևանյան

Լևոն Սամվելի Թևանյան (սեպտեմբերի 13, 1975(1975-09-13), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բլուլահար, շվիահար։ ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2012)։


== Կենսագրություն ==
Լևոն Թևանյանը ծնվել է 1975 թվականին, Երևանում։ Ավարտել է Ալեքսեյ Հեքիմյանի անվան 7-ամյա երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի դասարանը և Գեղագիտության ազգային կենտրոնի փողային գործիքների դասարանը։ 1997 թվականին ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիան (Արարատ Պետրոսյանի դասարան)։ 1992-2010 թվականներին եղել է «Տկզար» պետական անսամբլի մենակատար, 2000 թվականից՝ Շողակն համույթի մենակատար, 2011 թվականից՝ Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիայի ժողովրդական գործիքների «Ֆոլկ մոդերն» նվագախմբի մենակատար, գլխավոր դիրիժոր և գեղարվեստական ղեկավար
2009 թվականին դասախոսությամբ և համերգով («Թևանյան քառյակ»-ի հետ միասին) հանդես է եկել Տարտուի համալսարանում։ Երաժշտական կատարմամբ հանդես է եկել նաև Ռիգայի սիմֆոնիկ համույթի հետ։
2011-2012 թվականներին 17 մենահամերգներ է ունեցել Իտալիայի 12 քաղաքներում։ Հայաստանի հանրային ռադիոյի արխիվում կա Լևոն Թևանյանի ավելի քան 20 ձայնագրություն։ Թևանյանի ճանաչված ձայներիզը Traditional Crossroads կազմակերպության Old song new dance հավաքածուն է։ Լևոն Թևանյանը տիրապետում է հայկական բոլոր փողային երաժշտական գործիքներին (բլուլ, շվի, թավ շվի, դուդուկ, պկու, պարկապզուկ, զուռնա), ինչպես նաև դաշնամուրի։ Դաշնամուրային համերգներով հանդես է եկել Երևանում՝ կատարելով հայկական կոմպոզիցիաներ ջազային իմպրովիզացիաներով։ Ջազային արվեստ ուսումնասիրել է կոմպոզիտոր և պրոֆեսոր Ծովակ Համբարձումյանի մոտ։
Համերգներով հանդես է եկել ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Իտալիայում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Ավստրիայում, Հոլանդիայում, Սլովենիայում, Սլովակիայում,Թուրքիայում, Լիբանանում, Բուլղարիայում, Սիրիայում,Ռուսաստանում, Միացյալ Արաբական Էմիրություններում, Լատվիայում, Էստոնիայում, Հորդանանում, Արգենտինայում, Ուրուգվայում,Ավստրալիայում


== Ֆիլմագրություն ==


== Պարգևներ ==
ՀՀ վաստակավոր արտիստ, 2012 թ.


== Տես նաև ==
Շողակն (համույթ)
Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Левон Теванян - (блул)
Վիլհելմ I Հոհենցոլեռն

Վիլհելմ I (գերմ.՝ Wilhelm, մարտի 22, 1797(1797-03-22)[…], Բեռլին, Պրուսիայի թագավորություն - մարտի 9, 1888(1888-03-09)[…], Բեռլին, Գերմանական կայսրություն ), Պրուսիայի թագավոր 1861 թվականի հունվարի 2-ից և Գերմանիայի կայսր 1871 թվականի հունվարի 18-ից մինչև իր մահը՝ 1888 թվականին։ Հոհենցոլերնների ընտանիքի անգամ և միավորված Գերմանիայի առաջին ղեկավարը։ Նա դե ֆակտո Պրուսիայի ղեկավարն էր 1858 թվականից, երբ դարձավ իր եղբայր Ֆրիդրիխ Վիլհելմ IV-ի ռեգենտը և պաշտոնապես դարձավ թագավոր երեք տարի անց, երբ մահացավ եղբայրը։
Վիլհելմի կառավարության օրոք գլխավոր նախարարն էր Օտտո ֆոն Բիսմարկը, որի օգնությամբ Պրուսիան կարողացավ միավորել Գերմանիան և հիմնադրել Գերմանական կայսրություն։ Չնայած երկար ժամանակ նա պաշտպանում էր Բիսմարկին որպես գլխավոր նախարար, Վիլհելմը չէր կիսում Բիսմարկի որոշ գործողություններ, ներառյալ հակակաթոլիկությունը և ենթակաների նկատմամբ խստությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Արևելք (թերթ, Ստամբուլ, 1884-96, 1898, 1912)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արևելք (այլ կիրառումներ)Արևելք օրաթերթ, ազգային, քաղաքական և գրական։ Հրատարակվել է Կոստանդնուպոլսում, 1884-96 և 1898-1912-ին։ Տարբեր տարիներ թերթի արտոնատեր, տնօրեն, հրատարակիչ-խմբագիրներ են եղել Ստեփան Տամատյանը, Գ. Պոյաճյանը, Երվանդ Սրմաքեշխանլյանը։ Սուլթան Աբդուլ Համիդ II-ի հալածանքների ժամանակ հայ առաջավոր մտավորականները հրապարակել են հոդվածներ արևմտյան Հայաստանի տնտեսական և քաղաքական վիճակի վերաբերյալ։ «Արևելքը» հրաժարվել է տպագրել թուրքական պաշտոնական հերյուրանքները 1894-96-ի հայկական կոտորածների մեղավորներ հայերին համարելու մասին, ուստի գրաքննությունը ժամանակավորապես արգելել է թերթի հրատարակումը։ 1908-ին «Արևելքը» ողջունել է համիդյան բռնապետության տապալումը և սահմանադրության վերահաստատումը հուսալով հայերի և Օսմանյան կայսրության մյուս ժողովուրդների ազատագրումն ու իրավահավասարությունը։ Ըստ «Արևելքի» հայկական հարցի ծագման պատճառներն են ազգային և կրոն, դաժան ճնշումը, հայերի բնաջնջման մշտական սպառնալիքը։ Դատապարտել է 1909-ի Ադանայի կոտորածը և նշել երիտթուրքերի մասնակցությունն այդ եղեռնին։ Բանավիճել է թուրք մամուլի հետ մերկացնելով կառավարության երկդիմի քաղաքականությունը Կիլիկիայի հայերի արտագաղթի և վերադարձի հարցում։ «Արևելքը» հանդես է եկել հայ քաղաքական կուսակցությունների համատեղ գործողությունների օգտին, տպագրել ՀՀԴ դիրքորոշումը օսմանյան պառլամենտի ընտրությունների նկատմամբ, ՀՀԴ Կոստանդնուպոլսի պատասխանատու մարմնի շրջաբերականները, հնչակյանների գործունեությունը լուսաբանող նյութեր։ Ադանայի կոտորածից հետո «Արևելքը» հնարավոր է համարել հայերի նոր կոտորածներ և առաջադրել է ինքնապաշտպանության գաղափարը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆանտաստիկ ճանապարհորդություն

Ֆանտաստիկ ճանապարհորդություն (անգլ.՝ Fantastic Voyage), ֆանտաստիկ ժանրի ֆիլմ, որը արտադրվել է 1966 թվականին ԱՄՆ-ում, նկարահանել է ռեժիսոր Ռիչարդ Ֆլեյշերը։ 1966 թվականին հինգ կատեգորիաներում ֆիլմն առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի և հաղթել երկու անգամ (լավագույն նկարիչ-բեմադրողի աշխատանքի և լավագույն հատուկ էֆեկտների համար)։ 1966 թվականին թողարկվել է ֆիլմի նովելիզացիան՝ Այզեկ Ազիմովի համանուն վեպը։ Չնայած ֆիլմն ավելի ուշ է թողարկվել, սակայն այն գրվել է հենց պատկերի սցենարի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Տարեց հայտնի գիտնականը, որը աշխատում է զինվորականների վրա, վթարի է ենթարկվում և նրա կյանքը գտնվում է վտանգի մեջ։ Նրան կարող է փրկել միայն վիրահատական միջամտությունը։ Բայց ուղեղի սովորական վիրահատությունը դժվար թե դրական արդյունք տա։ Այդ պատճառով հատուկ սուզանավով բժիշկ-գիտնականների խումբը փոքրանում է մինչև միկրոսկոպիկ աստիճանի և ներարկիչով ներարկվում է զարկերակ։ Չէ որ տվյալ լաբորատորիան մասնագիտանում է հենց կենդանի և անկենդան օբյեկտներին նվազագույնի հասցնելով։ Գիտարշավի նպատակն է անել ամեն հնարավոր բան հիվանդի գլխուղեղից թրոմբը հեռացնելու համար։ Ֆանտաստիկ ճանապարհորդության ժամանակը չափազանց սահմանափակ է, հաշվարկը րոպեների համար է։ 60 րոպեից փոքրացված վիրաբույժները կստանան իրենց նախկին տեսքը և եթե չհասցնեն լքել մարմինը, կսպանեն իրենց հիվանդին։


== Դերերում ==
Ստիվեն Բոյդ՝ Գրանտ
Ռաքել Ուելչ՝ Կորա
Էդմոնդ Օ՛Բրայեն՝ գեներալ Կրատել
Արթուր Օ’Կոնել՝ գնդապետ Դոնալդ Ռեյդ
Դոնալդ Պլեզենս՝ բժիշկ Մայկլս
Ուիլյամ Ռեդֆիլդ՝ կապիտան Բիլ Օուենս
Արթուր Քենեդի՝ բժիշկ Դյուվալ
Ջեյմս Բրոլին՝ տեխնիկ
Ժան դել Վալ՝ Ժան Բենե
Բարրի Կոու՝ տեխնիկ
Շելբի Գրանտ՝ բուժքույր


== Ռեմեյք ==
Գիլյերմո դել Տորոն բանակցություններ է վարել 20th Century Fox և Lightstorm ստուդիաների հետ անցյալում հայտնի «Ֆանտաստիկ ճանապարհորդություն» ֆիլմի բեմադրության ռեմեյքի շուրջ։
Նախագծի պրոդյուսերը կլինեն Ջեյմս Քեմերոնը և Ջոն Լանդաուն, իսկ սցենարը նախապատրաստողը՝ Դեյվիդ Ս․ Գոյերը, որի հետ Դել Տորոն աշխատել է «Բլեյդ 2»-ի վրա։


== Ազդեցություն ==
1966 թվականին լույս է տեսել ֆիլմի նովելիզացիան՝ Այզեկ Ազիմովի նույնանուն վեպը։ 1984-1991 թվականներին ֆիլմի մոտիվներով նույնանուն համակարգչային խաղեր են թողարկվել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Обзор и критика фильма
Մեռյալների կիրճ (Կրետե)

Մեռյալների կիրճ (հուն․՝ Φαράγγι των Νεκρών), փոքր կիրճ՝ մոտ 5 կիլոմետր երկարությամբ, գտնվում է Կրետեի արևելյան մասում։ Կիրճի մուտքը գտնվում է Անո Զակրոս (հուն․՝ Ανω Ζάκρος) գյուղի մոտակայքում։ Կիրճն ավարտվում է լողափի ափին և Կատո Զակրոս (հուն․՝ Κάτω Ζάκρος) գյուղի մոտ։


== Անվան ծագումնաբանություն ==
«Մեռյալների կիրճ» անվանումը ծագել է հին մինոական քաղաքակրթության ժամանակաշրջանում (մ.թ.ա. մոտ 2000 թվական)։ 


== Պատմություն ==
Կիրճն օգտագործվել է որպես հսկայական գերեզմանատուն։ Նույնիսկ հիմա կիրճի պարիսպներում կարելի է գտնել բազմաթիվ քարանձավներ, որոնք նախկինում գերեզմաններ էին։
Այժմ մեռյալների կիրճը բավականին հայտնի զբոսաշրջային վայր է Կրետե կղզու արևելքում։ Բացի այդ, դրա նկատմամբ հետաքրքրությունը բորբոքվում է մինոական պալատի ավերակներով՝ հին Զակրոս բնակավայրի ավերակների մոտակայքում գտնվող քարանձավից հենց դուրս գալու պահին։ Կիրճի հատակի երկայնքով անցնում է քարքարոտ գետի հունը, որը ջրով լցվում է միայն ձմռանը՝ անձրևների ընթացքում։


== Տես նաև ==
Սամարիա (կիրճ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Φωτογραφιες από το φαράγγι της Ζάκρου (հուն.)
Ստարի Կուրդիմ

Ստարի Կուրդիմ (ռուս.՝ Старый Курдым, բաշկիրերեն՝ Иҫке Күрҙем), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տատիշլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 994 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իշտվան Դոբի

Դոբի Իշտվան (հունգ.՝ István Dobi, դեկտեմբերի 31, 1898(1898-12-31), Szőny, Komárom, Komárom District, Կոմարոմ-Էստերգոմ, Հունգարիա - նոյեմբերի 24, 1968(1968-11-24), Բուդապեշտ, Հունգարական Ժողովրդական Հանրապետություն), հունգարացի քաղաքական գործիչ։ Հունգարիայի սոցիալիստական բանվորական կուսակցության (ՀՍԲԿ) անդամ (1959)։
1935 թվականից Մանր գյուղական տնտեսատերերի կուսակցության անդամ։ 1948-1952 թթ. եղել է Մինիստրների խորհրդի նախագահ, 1952-1967 թվականներին՝ Նախագահության նախագահ։ 1948-1952 թվականներին՝ Հունգարիայի վարչապետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հիջրա

Հիջրա (արաբ. هجرة` գաղթ, վերաբնակեցում), Մուհամմադ մարգարեի գաղթը կամ փախուստը Մեքքայից Յասրիբ (Մադինա) 622 թվականին։ Օմար խալիֆի օրոք (634-644) Հիջրայի տարին դարձավ իսլամական թվականության սկիզբ։ Հիջրայի օրացույցը լուսնային է, տարին ունի 354 կամ 355 օր, 12 ամիս՝ մեկընդմեջ 30 և 29 օրով։ Այդ պատճառով Հիջրայի տարեթվերը տարբեր են գրիգորյան տոմարի համեմատ։ Իրանում, Աֆղանստանում և Պակիստանում հիջրայի լուսնային օրացույցից զատ գործում Է նաև 9-րդ դարում մշակված հիջրայի արեգակնային օրացույցը, որը նույնպես սկսվում Է 622 թվականից՝ ըստ արեգակնային տարիների։ Հիջրայի արեգակնային օրացույցը Իրանում և Աֆղանստանում գործում է որպես պաշտոնական օրացույց։

Մեծ Հիջրայի սկիզբն ընդունված է համարել 622 թվականի հուլիսի 16-ը. այդ օրը 17 տարի հետո մուսուլմանների կողմից հայտարարվել է դարասկիզբ։ Սակայն մուսուլմանների տեղահանությունը Մեքքայից ավելի վաղ է սկսվել։ Մուսուլմանները Մեքքան թողնում էին ոչ մեծ խմբերով, նաև միայնակ։ Այն բանից հետո, երբ Մուհամմադը պայմանավորվեց յասրիբցիների հետ և վերջիններս ընդունեցին իսլամ, զանգվածաբար տեղափոխվեցին Յասրիբ։ Վերջիններս ստացան «մուհաջիրներ» անունը։ Հիջրան համարվում է ոչ միայն կրոնական, այլև քաղաքական ակտ։ Այս առումով Հիջրան նշանակում է հին ցեղային կարգերի խզում և նոր կարգերի ձևավորում։
Ընտանեկան դիմանկար (նկար)

«Ընտանեկան դիմանկար» (անգլ.՝ Portrait of a Family), ֆլամանդացի նկարիչ և փորագրող, բարոկկոյի կարկառուն ներկայացուցիչ Յակոբ Յորդանսի նկարը։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1650 - 1652 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 178,4 × 152,3 սմ։
Այսօր «Ընտանեկան դիմանկար» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Էրմիտաժում (Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան)։


== Նկարագիր ==
Կտավի կենտրոնում պատկերված է կին՝ ճոխ հանդերձանքով։ Կինը հենված է իրեն գրկած տղամարդուն։ Աջ կողմում պատկերված կինը նման է գլխավոր հերոսուհուն, ըստ երևույթին նրանք քույրեր են։
Ըստ ժամանակակից արվեստաբանների՝ նկարն իրենից ներկայացնում է նշանադրության կամ ամուսնության այլաբանական ներկայացում։ Դա է վկայում պատկերված Էրոսը՝ նետը ձեռքին, որն ուղղված է դեպի կնոջ կուրծքը։ Նկարի ֆոնի ձախ կողմում վրձնած մեխակները դեռևս հին ժամանակներից խորհրդանշում են պսակադրությունը։ Դրասանգները ավանդաբար համարվում են մաքրության և առաքինության խորհրդանիշը։ Կնոջ ձեռքին կանգնած թութակը խորհրդանշում է ամուսնության հավատարմությունը։


== Ստեղծման պատմություն ==
«Ընտանեկան դիմանկար» ստեղծագործությունը ստեղծվել է 1650-ական թվականների սկզբին։ Հետո այն մնացել է նկարչի որդուն։ Հետո այն պատկանել է պրուսացի առևտրական Յոհան Գոցկովսկուն, որը 1764 թվականին՝ պարտքի դիմաց Եկատերինա II կայսրուհուն է տալիս գեղանկարների իր հավաքածուն, որոնց թվում էր նաև այս կտավը։ Արդյունքում «Ընտանեկան դիմանկար» ստեղծագործությունը համարվեց ապագա Էրմիտաժի առաջին նկարներից մեկը։
Երբ կտավը հասավ Սանկտ Պետերբուրգ՝ Էրմիտաժում կարծում էին, որ այն Յորդանսի ընտանիքի դիմանկարն է։ 1902 թվականին հրատարակվել է պատկերասրահի քարտագրացուցակը, որը կազմել էր Անդրեյ Սոմովը։ Այդ կատալոգում նկարը նշվել է որպես «Ընտանեկան դիմանկար», իսկ հետո նաև «Այլաբանական ընտանեկան դիմանկար», որպեսզի չշոփոթեն Յորդանսի մեկ այլ՝ «Ինքնադիմանկար ծնողների, եղբայրների և քույրերի հետ» կտավի հետ, որը նույնպես կոչում են «Ընտանեկան դիմանկար»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էրմիտաժի պաշտոնական կայք (ռուսերեն) (անգլերեն)
Նովա Ռոմա

Նովա Ռոմա (պորտ.՝ Nova Roma), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ, Գոյաս նահանգի հյուսիսային մասում։ Մտնում է Շապադա դուս Վեադեյրուս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2979 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 135,945 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 1,4 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 18.677.187,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 5.629,05 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,679 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Նովա Ռոմայի մասին
Նազար Ալբարյան

Նազար Սարգսի Ալբարյան (մայիսի 4, 1943(1943-05-04), Արագածոտնի մարզ, ԽՍՀՄ - մարտ 2021), ազատ ոճի հայ և խարհրդային ըմբիշ, ԽՍՀՄ չեմպիոն, 1968 թվականի Մեխիկոյի Օլիմպիական խաղերի մասնակից, միջազգային կարգի ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ (1967), մասնակցել է վեց ազգային առաջնությունների (1962-1971 թթ.)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1943 թվականին Արագածոտնի մարզի Փարպի գյուղում։ Ավարտել է Երևանի Ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտը։ Ըմբշամարտով հետաքրքրվել է 1959 թվականից։ 1961 և 1962 թվականներին դարձել է ԽՍՀՄ երիտասարդության առաջնության կրկնակի հաղթող, 1967 թվականին՝ ԽՍՀՄ ժողովուրդների սպարտակիադայի չեմպիոն։ 1962 թվականին նա լրացրել է ԽՍՀՄ սպորտի վարպետի նորմը։
Մահացել է 2021 թվականի մարտի 30-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Nazar Albaryan Biographical information
Albarjan, Nazar (URS)
Nazar Albaryan
Քասախի բազիլիկ

Քասախի բազիլիկ, Ապարանի բազիլիկա, եկեղեցի ՀՀ-ում՝ Արագածոտնի մարզում` նախկին Ապարանի շրջանում։ Հնում՝ Այրարատ աշխարհի Նիգ գավառի Քասախ (այժմ՝ Ապարան) բնակավայրում։ 1944-48 թվականների եկեղեցու պեղումները ղեկավարող ճարտարապետ Ա. Սահինյանի կարծիքով՝ Քասախի բազիլիկը կառուցվել է 4-րդ դարի սկզբներին։ Թորոս Թորամանյանի կարծիքով՝ «... թերևս եղած լինի եկեղեցու փոխակերպված հեթանոսական տաճար»։ Ուստի ենթադրվում է, թե նախապես եղել է Արշակունի թագավորական տան ապարանքի աղոթատեղին։
Կառուցվել է տուֆի սև-մոխրագույն մեծ քարերով, ուղղանկյուն հատակագծով, արևելք-արևմտյան առանցքով։ Արևելյան կողմն ունի ներսից պայտաձև, դրսից՝ հնգանիստ աբսիդ, որ գտնվում է սրահից դուրս։ Պահպանվել են պատերը՝ ամբողջ բարձրությամբ, խորանը և հենարանների, թաղերի, կամարների ու շքամուտքերի մնացորդները։ Ամբողջությամբ ավերված են եկեղեցու հյուսիսային պատին կից դահլիճը և դրան հյուսիսից միացած փոքր եկեղեցին։ Մեծ սրահի 4 մուտքերից 3-ը շքամուտքեր են՝ ճարտարապետական հետաքրքրության ունեցող ձևավորմամբ։ Սրանց բարավորնևրը քանդակագործության բացառիկ նմուշներ են։ Լուսավորվել է արևելյան և արևմտյան պատերի մեկական և հարավային պատի երեք գեղեցիկ ոճավորված պատուհաններից։
1948 թվականի (պեղումներ)ի ժամանակ բացվել են հյուսիսից կից կառույցը և նրանից հյուսիս ընկած միանավ բազիլիկ եկեղեցին։ Գտնված երեք կողմերից քանդակազարդ արժեքավոր խոյակներից այժմ պահվում են Հայաստանի Պատմության պետական թանգարանում։ Հայկականի հետ գտնվել են նաև սելևկյան թագավոր Անտիոքոս 7-րդ էվերգետոսի ոսկե դրամը (տետրադրախմա),  բյուզանդական ուռուցիկ ոսկեդրամներ (10-րդ դար),  բյուզանդական (10-11-րդ դարերի) և վրացական (Թամար թագուհու) պղնձյա դրամներ։ 1981 թվականին կատարվել են եկեղեցու վերականգնման աշխատանքներ։
Դուբրովկա (գյուղ, Բարանովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴուբրովկաԴուբրովկա (ուկրաիներեն՝ Дубрівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1585 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դուբրովկա գյուղում բնակվում էր 2 437 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 270,78 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թափառում մենության մեջ

«Թափառում մենության մեջ», 1998 թվականին «Հայկ» կինոստուդիայի նկարահանված հայկական վավերագրական ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի հիմնական գաղափարն է ներկայացնել առհասարակ արվեստի և մասնավորապես արվեստի մարդու դժվարին վիճակը հետխորհրդային Հայաստանում։
Ֆիլմում նկարահանվել է նկարիչ Ալեքսանդր Սարգսյանը։


== Աղբյուրներ ==
Հայկական կինո, լիակատար կատալոգ, 1924-1999, Հայաստանի կինոգետների և կինոլրագրողների ասոցիացիա, 2000։
Խունդյուգ

Խունդյուգ (ռուս.՝ Хундюг), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Նենեցյան ինքնավար օկրուգով։ Գետաբերանը գտնվում է Մեծ Խունդյուգ գետի ափին։ Գետի երկարությունը կազմում է 12 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000084688
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008468
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Արթուր Շահինյան

Արթուր Շահինյան (հունվարի 8, 1987(1987-01-08), Հայաստան), հունահռոմեական ոճի հայ ըմբիշ։ Աշխարհի և Եվրոպայի առաջնությունների մրցանակակիր։


== Կենսագրություն ==
Ըմբշամարտով սկսել է զբաղվել 1998 թվականից։ Պատանիների աշխարհի առաջնությունների արծաթե և բրոնզե մեդալակիր։
2011 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում Արթուրն առաջին անգամ գրավեց մրցանակային տեղ և մայրցամաքային առաջնությունում նվաճեց բրոնզե մեդալ։
Երկու տարի անց Թբիլիսիում եվրոպական առաջնությունում Արթուրը կրկին երրորդն էր իր քաշային կարգում և նվաճեց ևս մեկ բրոնզե մեդալ։
2018 թվականի հոկտեմբերին մինչև 87 կգ քաշային կարգում դարձավ հունահռոմեական ոճի ըմբշամարտի աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։


== Ելույթներ աշխարհի առաջնություններում ==


== Ելույթներ Եվրոպայի առաջնություններում ==


== Ելույթներ աշխարհի գավաթներում ==


== Ելույթներ այլ մրցաշարերում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կանտոնի ապստամբություն

Կանտոնի ապստամբություն կամ Գուանչժոուի ապստամբություն (չինարեն՝ 广州起义), ձախողված կոմունիստական խռովություն Գուանչժոու (Կանտոն) քաղաքում, 1927 թվականի դեկտեմբերի 11-13-ին՝ Գոմինդանի դեմ։ 
Բանվորական կարմիր գվարդիայի և ուսումնական գնդի զինվորների ջոկատները գրավեցին քաղաքի մեծ մասը, զավթեցին պահեստային զենքերը և բաժանեցին ապստամբությանը միացածներին։ Ստեղծվեց «հեղափոխական կառավարություն»՝ ժողովրդական կոմիսարների խորհուրդ, հրապարակվեց նրա ծրագիրը, որը նախատեսում էր խորհրդային ռեժիմի ստեղծում, դեմոկրատական ազատություններ, 8-ժամյա աշխատանքային օր, արդյունաբերական խոշոր ձեռնարկությունների, բանկերի, տրանսպորտի, հողի ազգայնացում։ 
Ապստամբությունը ճնշվեց Անգլիայի, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների և Ճապոնիայի աջակցությամբ։
Ինի Աշաու

Ինի Աշաու (գերմ.՝ Aschau am Inn), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա երկրամասին։ Գտնվում է Իննեի Մյուլդորֆ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 2757 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով։ Տարածքը 20,79 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 83 113։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Արենսֆելդե (Բրանդենբուրգ)

Արենսֆելդե (գերմ.՝ Ahrensfelde (Brandenburg)), կոմունա Գերմանիայում։ Տեղակայված է Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Բարնիմ նահանգի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 13028 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Տարածքը կազմում է 57,74 կմ2։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 60 005։
Կոմունան ընդգրկված է 5 գյուղական համայնքների մեջ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք