armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վր Վերդանվոժ

Վր Վերդանվոժ (ռուս.՝ Вев-Верданвож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Սիգավեյ գետի ձախ ափին՝ 5 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 26 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000065416
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006541
Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Թին Եդվայ

Թին Եդվայ (խորվ.՝ Tin Jedvaj, նոյեմբերի 28, 1995(1995-11-28), Զագրեբ, Խորվաթիա), խորվաթ ֆուտբոլիստ, գերմանական Բայեր 04 ֆուտբոլային ակումբի և Խորվաթիայի հավաքականի պաշտպան։


== Կարիերա ==


=== Դինամո Զագրեբ ===
Եդվայը իր պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային կարիերան սկսել է 2013 թվականին Դինամո Զագրեբի կազմում։ Իր անդրանիկ հանդիպումը անցկացրել է Օսիեկի դեմ խաղում, որտեղ զբաղեցրել է պաշտպանության կենտրոնը Յոսիպ Շիմունիչի հետ։
Իր առաջին գնդակը խփել է Սիբալիայի դեմ խաղում։


=== Ռոմա ===
Իր առաջին պրոֆեսիոնալ մրցաշրջանից հետո Եդվայը տեղափոխվեց իտալական Ռոմա2013 թվականի հուլիսի 10-ին կողմերը հաստատեցին Թին Եդվայի տեղափոխությունը Հռոմ։
2014 թվականի հունիսի 11-ին Եդվայը վարձավճարով տեղափոխվել է գերմանական «Բայեր 04»՝ թիմի հետ ստորագրելով երկու տարվա պայմանագիր։
2015 թվականին խորվաթ ֆուտբոլիստը պայմանագիր է ստորագրել «Բայերի» հետ։


== Անձնական կյանք ==
Նրա հայրը նախկին բոսնիացի ֆուտբոլիստ Ժդենկո Եդվայն է։ Նրա ընտանիքը ծագումով Բոսնիա և Հերցեգովինայի Մոստար քաղաքից է։


== Ձեռքբերումններ ==
 «Դինամո (Զագրեբ)»Խորվաթիայի չեմպիոն - 2012/13


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրութունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Տեխնոլոգիական ձեռնարկատիրություն

Տեխնոլոգիական ձեռնարկատիրություն, նոր բիզնեսի ստեղծում, որը հիմնված է նորարարական բարձր տեխնոլոգիաների (գիտական ​​ինտենսիվ) գաղափարի վրա։ Տեխնոլոգիական ձեռնարկատիրությունը տարբերվում է ձեռնարկատիրության այլ ձևերից (սոցիալական կամ անհատական) նրանով, որ նոր ապրանքների կամ ծառայությունների ստեղծումն այս դեպքում ուղղակիորեն կապված է նորագույն գիտական ​​գիտելիքների և (կամ) տեխնոլոգիաների օգտագործման հետ, որոնց նկատմամբ ծրագրավորող ընկերությունը իրավունք ունի։ Արտադրված ապրանքների և ծառայությունների առանձնահատկությունների պատճառով՝ բարձր մասնագիտացված գիտելիքներ տարբեր ձևերով, ինչպես նաև գիտելիքատար ընկերությունների կողմից օգտագործվող ռեսուրսներով, մտավոր կապիտալով, նրանց «արտադրական գործընթացները» լրջորեն տարբերվում են նյութական արտադրանքի արտադրության գործընթացներից և կառուցված են սթարթափի սկզբունքների վրա։


== Պատմություն ==
Տեխնոլոգիական ձեռնարկատիրության առաջացումը որպես «նոր տեխնոլոգիական ֆիրմաների» առանձին խումբ տեղի է ունեցել համեմատաբար՝ 1990-ական թվականների կեսերին, երբ հայտնի էր դարձել Սթենֆորդի համալսարանի Սիլիկոնային հովիտը և MIT 128 երթուղին՝ ԱՄՆ-ի Բոստոն քաղաքում, որտեղ բարձր տեխնոլոգիական սթարթափների թիվը արագորեն աճել է։


== Սահմանում ==
Տեխնոլոգիական ձեռնարկատիրությունը ներառում է նոր բիզնեսի ստեղծում տնտեսության բարձր տեխնոլոգիական ոլորտներում։
Տեխնոլոգիական ձեռնարկատիրությունը հիմնականում տարածված է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտում, որտեղ նոր զարգացումները կարող են հատկապես արագ առևտրայնացվել։
Տեխնոլոգիական ձեռնարկատիրության հաջող զարգացման համար անհրաժեշտ է կառուցել արդյունավետ ձեռնարկատիրական էկոհամակարգ, մասնավորապես՝ երեք պայմանների համապատասխանություն.

գիտական ​​նվաճումները բիզնեսին փոխանցելու հնարավորություն,
վենչուրային ֆինանսավորման մեխանիզմների առկայություն,
զարգացած տեխնոլոգիական շուկա։


== Հաջողակ տեխնոլոգիական ձեռնարկատերերի օրինակներ ==
Սթիվ Ջոբս
Մարկ Ցուկերբերգ
Սերգեյ Բրին
Ջեք Դորսի
Դավիթ Յան
Եվգենի Կասպերսկի
Սերգեյ Բելոուսով
Ռատմիր Տիմաշև


== Տես նաև ==
Սթարթափ
Նորարարություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Տեխնոլոգիական ձեռնարկատիրություն» օլիմպիադա.
Կապիլեյրա

Կապիլեիրա  (իսպ.՝ Capileira), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Գրանադա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալպուխառա Գրանադինա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 57 կմ2։ Բնակչությունը՝ 541 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 79 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Excmo. Ayuntamiento de Capileira
Situación de Capileira
Wikanda
Կիրովսկի (քաղաքատիպ ավան, Կիրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կիրովսկի (այլ կիրառումներ)Կիրովսկի (ռուս.՝ Кировский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Կիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9450 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լիբիա-բերբերական լեզուներ

Լիբիա-բերբերական լեզուներ, սեմաքամյան ընտանիքին պատկանող լեզվախումբ, որի մեջ մտնում են լիբիերենն ու բերբերերենը։
Լիբիա-բերբերական լեզուներին երբեմն հատկացնում է նաև գուանչների լեզուն (Կանարյան կղզիներում, մեռած)։ Լիբիա-բերբերական լեզուների ցեղակցության հարցն ունի չլուսաբանված կողմեր։ Զգալի մասը գրազուրկ է, մյուս մասն օգտագործել է փյունիկյան, արաբական, լատինական գրատեսակներ։


== Լիբիերեն ==
Լիբիերենով են խոսել ժամանակակից Լիբիայի և հարակից վայրերի հին բնակիչները։ Հետագայում դուրս է մղվել արաբերենի կողմից։ Գրավոր աղբյուրները, մասնավորապես բարբառներից մեկը՝ գրված լիբիական այբուբենով, վերաբերում են մ.թ.ա. 2-1-ին դարերին։ Արձանագրությունների մեծ մասը (կարճ տապանագրեր) աչքի է ընկնում լիբիա-պունական (լիբիերեն-պուներեն) երկլեզվությամբ։ Ձևաբանական միջոցներից բնորոշ են նախամասնիկավորումը, վերջնամասնիկավորումը, ըստ էության նաև՝ ներքին թեքումը։ Նյութական ընդհանրություններով մերձենում է բերբերականին, կառուցվածքային գծերով՝ հին սեմական լեզուներին։


== Բերբերերեն ==
Բերբերերենը խոսվում է Հյուսիսային Աֆրիկայի մի շարք երկրներում (Ալժիր, Թունիս, Մարոկկո, Եգիպտոս, Լիբիա, Մալի և այլն), Ալժիրում բնակչության 30%-֊ը, Մարոկկոյում՝ 40%-ը։ Խոսողների թիվը՝ մոտ 7 մլն։ Բերբերներից շատերը նաև արաբախոս են (երկլեզվություն)։ Բերբերերենն ունի բազմաթիվ բարբառներ (մոտ 300), որոնք կարելի է խմբավորել 5 բարբառախմբի մեջ՝ տուարեգ, զենետ, տամազիգտ, տաշելհայթ, զենագա։ Որոշ մասնագետների կարծիքով՝ սրանք առանձին լեզուներ են։ Հնչյունական կազմը բաղկացած է ձայնավորներից, բաղաձայններից և ձայնորդներից։ Շեշտն ունի թույլ արտահայտություն։ Արմատի բաղաձայնական կազմը միատիպ չէ։ Առկա են մասնիկավորում և ներքին թեքում, քերականական երկու սեռ (արական, իգական)։ Երկակին վերացված է։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլայ Տրուբնիկով

Նիկոլայ Վասիլևիչ Տրուբնիկով (ռուս.՝ Николай Васильевич Трубников, 1892, Իվանովո-Վոզնեսենսկ, Malmyzhsky Uyezd, Վյատկայի գավառ, Ռուսական կայսրություն - 1968), խորհրդային գիտնական, քիմիկոս-ջերմատեխնիկ, պրոֆեսոր, ՌՍՖՍՀ գիտության և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1942)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1892 թվականին, Իվանովո-Վոզնեսենսկում։ Ավարտել է ռեալական ուսումնարանը և Մոսկվայի տեխնիկական ուսումնարանի քիմիական բաժինը (1917)։ 1915-1917 թվականներին մասնակցել է ուրոտրոպինի գործարանի նախագծմանը և շինարարությանը, որտեղ աշխատել է քիմիական լաբորատորիայի վարիչ։ 1917-1919 թվականներին մասնակցել է քիմիական-դեղագործական  գործարանի նախածմանը, աշխատել է վերլուծական լաբորատորիայի վարիչ։ 1919-1925 թվականներին եղել է Մաքուր ռեակտիվների պետական ինստիտուտի գիտական քարտուղար։ 1923 թվականից մասնակցել է ՄՔՏԻ-ի գիտական և դասախոսական աշխատանքներին։ 1926 թվականից եղել է պիրոգենային (1931 թվականից՝ կոքսաքիմիական) արտադրության ամբիոնի վարիչը, 1946 թվականից եղել է ջերմատեխնիկայի ամբիոնի վարիչը (հետագայում կոչվում էր թերնոդինամիկայի և ջերմատեխնիկայի ամբիոն)։ Սկսած 1922 թվականից դասավանդել է ԲԳԿԲ-ի հրամանատարական կազմի բարձրագույն ռազմական դպրոցում, Աէրոլուսանկարչության դպրոցում,  Օդային նավատորմի օժանդակ ծառայությունների բարձրագույն դպրոցում, ՌՕՈւ հատուկ ծառայությունների բարձրագույն դպրոցում, եղել է մի շարք բուհերի օրգանական նյութերի տեխնոլոգիաների ամբիոնի վարիչ։ Առանց թեզի պաշտպանության 1937 թվականին Տրուբնիկովին շնորհվել է գիտության թեկնածուի աստիճան, 1942 թվականին ստացել է տեխնիկական գիտությունների դոկտորի կոչում, պրոֆեսոր։


== Մահ ==
Մահացել է 1968 թվականին։ Թաղված է Նովոդևիչյան գերեզմանատանը (6-րդ տեղամաս)։


== Պարգևներ ==
ՌՍՖՍՀ գիտության և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչ  (1965)։
Լենինի շքանշան
«1941-1945 թթ. Հայրենական Մեծ պատերազմում անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալ
«Մոսկվայի 800-ամյակի հիշատակին» մեդալ
«Աշխատանքային գերազանցության համար» մեդալ


== Ընտանիք ==
Կին՝ Ալեքսանդրա Նիկոլաևնա Տրուբնիկովա (1899-1981)։
Դուստր՝ Կալերիա Նիկոլաևնա Տրուբնիկովա, ամուսնացած է եղել  կոմպոզիտոր  Ալեքսանդր Դոլուխանյանի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (166701-166800)

Աստերոիդների ցանկ (166601-166700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (166801-166900)
 Աստերոիդների ցանկ (166601-166700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (166801-166900)
Իվանիկի (գյուղ, Դանիլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվանիկիԻվանիկի (ռուս.՝ Иваники), գյուղ Ռուսաստանի, Յարոսլավլի մարզի Դանիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 36 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մյուրե լը Շատո

Մյուրե լը Շատո (ֆր.՝ Muret-le-Château), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 316 մարդ, բնակչության խտությունը` 21.09 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.98 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 105 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 20 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 216 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 174-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 42։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,6 %։ 174 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 163 անձ (88 տղամարդ և 75 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (5 տղամարդ և 6 կին)։ 42 անաշխատունակներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 18-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(3390) Դեմանետ

(3390) Դեմանետ (անգլ.՝ Demanet), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի մարտի 2-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,252211 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9913 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5131 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1234,56 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,291602 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,39° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3390) Դեմանետ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լայնաձոր (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լայնաձոր (այլ կիրառումներ)Լայնաձոր, ցամաքող գետ Հայաստանի  Գեղարքունիքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Գեղամա լեռների հյուսիսարևելյան լանջերից և Գավառ քաղաքի սահմաններում ձախից միախառնվում Գավառագետին։ Երկարությունը՝ 16 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ախվախերեն

Ախվախերեն (ինքնանվանում՝ aшвaлъи мицIи), իբերակովկասյան լեզվաընտանիքի դաղստանյան ճյուղի ավար-անդիդոյան ենթաճյուղի լեզու։ Ախվախ ժողովրդի լեզուն։ Առօրյա հաղորդակցության միջոց է Ռուսաստանի Դաշնության Դաղստանի Հանրապետության արևմուտքում գտնվող Ախվախի և Շամիլի շրջանների մի քանի գյուղերում, ինչպես նաև Ադրբեջանի Զաքաթալայի շրջանի Ախվախ-Դերե գյուղում։ Լեզվաբանների գնահատականով Ռուսաստանում լեզվակիրների թիվը 6,5 հազար է, Ադրբեջանում՝ 2 հազար (2000 թվականի մարդահամարի տվյալներով Ռուսաստանում ախվախերեն խոսողների թիվը 210 էր)։
Ախվախերենն ունի 2 խոսվածք՝ հյուսիսային և հարավային։ Ախվախ-Դերեի հաղորդակցության միջոցը ցունտա-ախվախյան բարբառն է։ Խոսվածքների տարբերություններն այնքան նշանակալից են, որ կրողները միմյանց չեն հասկանում և միմյանց հետ հաղորդակցվում են ավարերեն։
Մինչև 21-րդ դարը գիր չուներ։ 2000-ական թվականների սկզբներին ռուսական գրի՝ կիրիլիցայի հիման վրա սեփական գիր է ստեղծվել։ 2006 թվականից ախվախերեն տպագրվում է «Աշվեդո» թերթը։


== Գրականություն ==
Алексеев М. Е. Ахвахский язык // Языки народов России. Красная книга. — М.: Academia, 2002.— ISBN 5-87444-149-2. — էջ 37—40:
Богуславская О. Ю. Ахвахский язык // Языки Российской Федерации и соседних государств: Энциклопедия. Т. 1. — М.: Наука, 2001. — ISBN 5-02-022647-5. — էջ 129—136:
Магомедбекова З. М. Ахвахский язык: Грамматический анализ, тексты, словарь. — Թբիլիսի։ Мецниереба, 1967.


== Ծանոթագրություններ ==
Լինարես (քաղաք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լինարես (այլ կիրառումներ)Լինարես (իսպ.` Linares (Jaén)), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Խայեն պրովինցիայի, Անդալուսիա ինքնավար համայնքի կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սիերա-Մորենա շրջանում, պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 51 կմ հեռավորության վրա։ Տարածքը կազմում է 195,1 կմ2, բնակչությունը` 61306 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Արդեն երկար տարիներ Լինարեսում անցկացվում է շախմատային խոշոր մրցաշար, որին մասնակցել են աշխարհի ամենահայտնի շախմատիստներ Գարրի Կասպարովը, Անատոլի Կարպովը, Վլադիմիր Կրամնիկը և այլք։ Հայաստանի շախմատի հավաքականի առաջատար Լևոն Արոնյանը ևս բազմիցս մասնակցել է այդ մրցաշարին և 2006 թվականին դարձել հաղթող։ Լինարեսը աշխարհահռչակ երգիչ Ռաֆայելի ծննդավայրն է. վերջինս երբեք չի զլանում ցանկացած առիթով հիշել իր փոքր հայրենիքի մասին։


== Ժողովրդագրություն ==


== Լուսանկարներ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Página web del Excmo. Ayuntamiento de Linares
Escuela Politécnica Superior de Linares
Cámara Oficial de Comercio e Industria de Linares
Orquesta Sinfónica Ciudad de Linares
Guía virtual de Linares
LinaresVirtu@l
Wiki-Enciclopedia de Linares
tu portal de Linares Archived 2008-05-13 at the Wayback Machine.
Culmina, Servicios Turísticos y Culturales. Visitas guiadas y proyectos educativos
Ոսկեբերանի վանք

Ոսկեբերանի վանք, ոչնչացված վանք, գտնվել է ՌԴ-ի մայրաքաղաք Մոսկվայում։
Ըստ գոյություն ունեցող տեղեկությունների հիմնվել է 15-րդ դարում, առաջին հիշատակումը հանդիպում է 1412 թ.։
1918 թվականին վանքը փակվել է, իսկ եկեղեցականները կախաղան են բարձրացվել։


== Արտաքին հղումներ ==

Ոսկեբերանի վանքը temples.ru կայքում


== Գրականություն ==
Златоустовский монастырь // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона։ В 86 томах (82 т. и 4 доп.). - СПб., 1890 - 1907.
Цеханский Р. В. Златоустовский монастырь в структуре Белого города Москвы // Архитектура в истории русской культуры ։ Сб. - М., 1995.
Зибров С. Храм Святителя Иоанна Златоуста в селе Новлянском. - М., 2007.
Մեծ պայթյուն

Մեծ պայթյուն, տիեզերքի սկզբնական պայմանների և հետագա զարգացման տիեզերագիտական մոդել, որը հիմնավորվում է ընթացիկ գիտական փաստերի և դիտարկումների ամենահամապարփակ և ճշգրիտ բացատրություներով։ Ըստ տիեզերագետների՝ Մեծ պայթյուն եզրն ընդհանրապես անդրադառնում է այն գաղափարին, որ աշխարհը ընդարձակվել է նախնական խիտ և տաք սկզբնական պայմաններից՝ անցյալի որոշ սահմանափակ ժամանակում (ներկայիս հաշվարկներով՝ մոտավորապես 13.7 միլիարդ տարի առաջ), և մինչ օրս էլ շարունակում է ընդլայնվել։
Մեծ պայթյունի տեսությունը զարգացել է աստիճանաբար։ Առաջին անգամ այդ միտքն արտահայտել է բելգիացի հոգևորական և ֆիզիկոս Ջորջ Լեմետրը 1927 թ.։ Տեսական հիմք հանդիսացող հավասարումները ձևակերպել է Ալեքսանդր Ֆրիդմանը 1922 թ.։ Մեծ պայթյունի մոդելը հիմնվում է Ալբերտ Այնշտայնի ընդհանուր հարաբերականության (1916 թ.) վրա՝ ընդունելով, որ տիեզերքը համասեռ է և իզոտրոպ։ 1929 թվականին Էդվին Հաբլը հայտնաբերեց, որ հեռու գալակտիկաների հեռավորությունը համեմատական է իրենց կարմիր շեղմանը։ Ինչպես Լեմետրը առաջարկել էր 1927-ին, այս դիտարկումը օգտագործվեց մատնանշելու, որ բոլոր գալակտիկաներն ու աստղաբույլերը հեռանում են մեզանից, և որքան հեռու է գալակտիկան, այնքան մեծ է հեռանալու արագությունը
Հայաստանի բասկետբոլի ազգային հավաքական

Հայաստանի բասկետբոլի ազգային հավաքական, ներկայացնում է Հայաստանի Հանրապետությունը բասկետբոլի միջազգային մրցաշարերում և առանձին հանդիպումներում։
Հավաքականի անդամների հավաքագրումը սկսվել է դեռ 2011 թվականից։ Տարիների ընթացքում ազգային հավաքականում են ընդգրկվել աշխարհի տարբեր անկյուններում բնակվող հայազգի բասկետբոլիստներ։
Հայաստանի բասկետբոլի ֆեդերացիայի (ՀԲՖ) պնդմամբ, նորաստեղծ ազգային հավաքականի նպատակն է 2017 թվականից աշխարհի և Եվրոպայի առաջնությունների ընտրական փուլերին կանոնավոր մասնակցելը։
2016 թվականին, Անկախ Հայաստանի պատմության մեջ առաջին անգամ հավաքականն իր առաջնաելութն է ունեցել ՖԻԲԱ Եվրոպայի փոքր երկրների առաջնությունում՝ գրավելով առաջին տեղը։


== Ներկա կազմ ==
Ներկա պահին Հայաստանի բասկետբոլի ազգային հավաքականի ընդհանուր կազմը բաղկացած է 16 մարզիկից։ ՖԻԲԱ-ի կանոնադրության համաձայն, յուրաքանչյուր հավաքական լիազորված է մեկ արտասահմանցի խաղացող ընդգրկել իր կազմում։ Այդ կերպ ամերիկացի Բրայանտ Դանստոնը դառնում է Հայաստանի հավաքականում ելույթ ունեցող առաջին օտարերկրացին։


== Մրցաշարային արդյունքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրեն (Էնայի գավառ)

Ֆրեն (ֆր.՝ Fresnes), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիկ սյուր Էն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան:
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02333:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 152 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 97 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 71-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 26-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 73,2%, 1999 թվականին եղել է 64,0%)։ 71 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 62-ը (32 տղամարդ և 30 կին), գործազուրկ էին 9 մարդ (7 տղամարդ և 2 կին)։ 26 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը՝ թոշակառուներ, 9-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով:


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Ֆրեն (ֆր.)
Կայուկովա (Տարասովսկի շրջան)

Կայուկովա (ռուս.՝ Каюковка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տարասովսկի շրջանում։ Մտնում է Դյաչկինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Մինինի և Պոժարսկու կոթող

Մինինի և Պոժարսկու կոթող (ռուս.՝ Обели́ск в честь Ми́нина и Пожа́рского), Կուզմա Մինինի և Դմիտրի Պոժարսկու հիշատակը հավերժացնող հուշակոթող Նիժնի Նովգորոդում։ Տեղադրվել է 1828 թվականին Նիժնի Նովգորոդի Կրեմլում` նախապես ծրագրված հուշարձանի փոխարեն։ Նախագծի ճարտարապետն է Ավրաամ Մելնիկովը, բարձրաքանդակները ստեղծվել են ըստ Իվան Մարտոսի էսքիզների։


== Պատմություն ==

1794 թվականին պատմաբան Ն. Իլինսկին ժամանել է Նիժնի Նովգորոդ` Կուզմա Մինինի մասին տեղեկություններ հավաքելու համար։ Հերոսի գերեզմանի վրա «ոչ հուշարձան, ոչ մի արձանագրություն» չգտնելով, նա առաջարկեց հուշարձան տեղադրել։ 1804 թվականին Իվան Մարտոսը   սկսեց աշխատել կոմպոզիցիայի վրա։ 1809 թվականի գարնանը նկարազարդումների ավարտից հետո Նիժնի Նովգորոդի մարզում հայտարարվել է միջոցառումների հավաքագրում։ 1811 թվականին հավաքվել է 18 հազար ռուբլի, սակայն նույն տարվա փետրվարի 15-ին Նախարարների կոմիտեն որոշեց հուշարձանը տեղադրել Մոսկվայում։
1818 թվականի փետրվարի 20-ին հուշարձանը կանգնեցվել է Կարմիր հրապարակի կենտրոնում, իսկ մեկ տարի անց Գեղարվեստի ակադեմիան Նիժնի Նովգորոդի հուշակոթողի համար մրցույթ հայտարարեց։ Հաղթեց Ավրաամ Մելնիկովի և Իվան Մարտոսի նախագիծը։ Ավգուստին Բետանկուրն առաջարկեց այն տեղադրել Կրեմլի շքերթների հրապարակի կենտրոնում, սակայն 1825 թվականին որոշվեց կառուցել կոթող մեկ առանցքի վրա ռազմական Վերափոխման տաճարի հետ։ 1828 թվականի օգոստոսի 15-ին Նիժնի Նովգորոդի կայազորի զորահանդեսից հետո կոթողը բացվեց։


== Տեխնոլոգիա ==

Կոթողը կազմված է կարելյան քարհանքի 15 գրանիտե հատվածներից, իսկ բարձրաքանդակներն արվել են ըստ Մարտոսի էսքիզների՝ կատարված ակադեմիայի արվեստանոցներում։ 1827 թվականին գրանիտը բերվեց Նիժնի Նովգորոդ, սակայն ծանր լինելու պատճառով գագաթին կտրվեց։ Այն ավարտելու և իր տեղը դնելու համար 1828 թվականին Մարտոսն ու Մելնիկովը ժամանեցին Նիժնի Նովգորոդ։ Կոթողի բունը կրճատվեց 2 մետրով։ Կոտրված մասը տեղադրվեց մետաղյա առանցքի վրա, իսկ միացման տեղը հարթեցվել է։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Կոթողը Նիժնի Նովգորոդում գտնվող չորս հուշարձաններից մեկն է, որը նվիրված է Կուզմա Մինինին և Պոժարսկուն (ինչպես նաև Մոսկվայի Մինինի և Պոժարսկու հուշարձանի կրկնօրինակը)։
Որոշ ժամանակ անց միացման տեղը նկատելի է դարձել։


== Գրականություն ==
Филатов Н. Ф. Нижний Новгород. Архитектура XIV — начала XX в. ННг., 1994.


== Տես նաև ==
Մինինի և Պոժարսկու հուշարձան (Նիժնի Նովգորոդ)
Կոլոմբիե սյուր Սել

Կոլոմբիե սյուր Սել (ֆր.՝ Colombiers-sur-Seulles), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 164 մարդ, բնակչության խտությունը` 49.85 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.29 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 16 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 111 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 85-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 26։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,6 %։ 85 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 77 անձ (37 տղամարդ և 40 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (7 տղամարդ և 1 կին)։ 26 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մատրոսկին կատու

Մատրոսկին կատու, Էդուարդ Ուսպենսկիի ստեղծագործությունների հայտնի կերպարներից մեկը։ Ստեղծագործությունների հիման վրա նկարահանվել են մի քանի խորհրդային մուլտֆիլմեր՝ «Արձակուրդները Պրոստոկվաշինոյում», «Ձմեռը Պրոստոկվաշինոյում», «Երեքը Պրոստոկվաշինոյից»։


== Նկարագրություն ==
Մատրոսկինը խոսող կատու է։ Նա ուսումնասիրում է կենդանիների լեզուներ, և սովորում է մարդկանց լեզուն։ Ծանոթանում է Քեռի Ֆյոդրի հետ, բնակվում նրա տանը՝ Պրոստոկվարշինո գյուղում։ Նա շատ խելամիտ է և ծայր աստիճան տնտեսող։ Նվագում է կիթառ, երգում է լիրիկական երգեր, սիրում է ձեռ առնել բարեհոգի Շարիկ շանը, չնայած ընդհանուր առմամբ վատ չի վերաբերվում նրան։ Միակ բանը, որ նրան տխրեցնում է, շնից որևէ գործնական օգուտ չստանալն է։ Նա գիտի գրել, կարդալ և հաշվել։


== Ձայնագրություն ==
Հորինված կատվին ճանաչում է բերել ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Օլեգ Տաբակովը։ Տաբակովին անընդհատ համեմատում են Մատրոսկինի հետ և նույնիսկ նվիրում Մատրոսկինին վերաբերող նվերներ։ Երեխաների հասկացողությամբ Տաբակովը և Մատրոսկինը նույն անձն են, դրանով է բացատրվում այն, որ Օլեգ Տաբակովին են վերագրում Մատրոսկինի ճաշակը։


== Նախապատմություն ==
Մուլտիպլիկատոր-նկարիչը խոստովանել է, որ Մատրոսկինին նկարել է՝ լսելով Տաբակովի ձայնը։


== Մշակույթում ==
Մատրոսկինի, ինչպես նաև Պրոստոկվաշինոյի մյուս կերպարները անեկդոտների հերոսներ են։ Որպես կանոն դրանք պատմվում են՝ նմանակելով Տաբակովի ինտոնացիան։ Ընդ որում հաճախ անեկդոտները կարող են ունենալ մանկան տարիքին անհամապատասխան՝ անպարկեշտ բովանդակություն։
Նիկոլայ Օլեյնիկովը 1991 թվականից առաջացած տնտեսա-քաղաքական իրավիճակում կողմնորոշվելու հասարակ ժողովրդի անկարողությունը անվանում է «Կատու Մատրոսկինի սինդրոմ»՝ որտեղից ինչ գնել ձմռանը՝ մինչև գարնան գալը դիմանալու համար.


== Գովազդում ==
Մատրոսկին կատուն պատկերված է «Պրաստոկվաշինո» կաթի տուփի վրա և համարվում է այդ բրենդի սիմվոլը։


== Գրականությունում ==
2010 թվականին «Ակադեմիա ռազվիտիա» (ռուս. Академия Развития) հրատարակությունը լույս է ընծայում մի շարք գրքեր՝ «Կատու Մատրոսկինի այբբենարանը» (ISBN 978-5-7797-1423-5), «Սովորում ենք հաշվել  Քեռի Ֆյոդրի, Մատրոսկինի և Շարիկի հետ» (ISBN 978-5-7797-1440-2)։
Տերեմոկ (ռուս. Теремок) հրատարակչությունում տպագրվում է «Մատրոսկին կատվի դպրոցը» գիրքը։


== Տես նաև ==
Շարիկ
Փոստատար Պեչկին
Քեռի Ֆյոդոր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Я ещё и вышивать могу, и на машинке тоже…»(չաշխատող հղում)
Ղարաբունղար Վերին

Ղարաբունղար Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում՝ Ստորին Բասենում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Գիգանտներ

Գիգանտներ (հուն.՝ Γίγαντες, հուն հսկաներ), աստվածներին ու կիկլոպներին ցեղակից հսկաների վայրագ ժողովուրդ, որը բնակվում էր ծայր արևմուտքում։
Գեա (Երկրի) և Ուրանոս (Երկնքի) որդիները։ Հետագա առասպելները գիգանտներին շփոթեցնում են տիտանների հետ, որով և աստվածների ու տիտանների միջև տեղի ունեցած պատերազմի մասին զրույցի կողքին առաջանում է Գիգանտների և օլիմպոսյան աստվածների միջև մղված պատերազմի (գիգանտոմաքիայի) մասին առասպելը։ Գիգանտներին հաճախ պատկերում էին վիշապի պոչ ունեցող վիթխարի արարածների տեսքով։ Գիգանտները ապստամբում են օլիմպոսյան աստվածների իշխանության դեմ։ Նրանք Օլիմպոսի վրա շպրտում են ժայռաբեկորներ և բոցավառվող ծառեր։ Աստվածները օգնության են կանչում Զևսի կայծակը կռած կիկլոպներին հարյուր ձեռնանի հսկաներին՝հեկատոնքեյրներին, Հերակլեսին և կատաղի մարտից հետո հաղթում և ոչնչացնում են Ալկիոնևսին, Պորփիրիոնին, Ադրիոսին և մյուս գիգանտներին։ Հնում կարծում էին թե պարտված գիգանտները թաղված են հրաբուխների տակ (երկրի հրաբխային գործունեությունը բացատրելու փորձ)։ Գիգանտների և աստվածների պայքարի մասին առասպելը, ըստ երևույթին, կոչված էր բացատրելու օլիմպոսյան կրոնի հաղթանակը նախահունական շրջանի պաշտամունքների նկատմամբ։ Հելլենիստական ժամանակաշրջանում առասպելն ստանում է փիլիսոփայական ընդհանրացում և ընկալվում է որպես լույսի ու բարու ուժերի հաղթանակը ընդդեմ խավարի և բարբարոսության։


== Աղբյուրներ ==
Հայ քնարական բանահյուսություն

Հայկական քնարական բանահյուսությունը բաժանվում է 2 հիմնատիպի՝ հայրենների և խաղիկների։ Հայրենները քնարական հնագույն երգերն են՝ վկայված X դարում՝ իբրև ժողովրդական սգերգ (Գրիգոր Նարեկացի, «Մատյան ողբերգության», Բան ԻՋ)։ «Հայերեն», «հայրեն», «հարեն» են կոչվել ազգային առանձնահատուկ տաղաչափության (հայրենի կարգաւ) համար։ Հայրենի չափով հորինվել են հիմնականում սիրո և ուրախության երգեր, որոնք միջնադարյան Հայաստանում խնջույքների ժամանակ թմբուկի, սրնգի, քնարի, փողի նվագակցությամբ երգել են գուսանները, վարձակները (կին գուսաններ)։ Խաղիկները, որոնց գրավոր անդրանիկ նմուշները հանդիպում են XVIII դարի ձեռագրերում, հայ ժողովրդական նոր քնարերգության ժողովրդական երգարվեստի հիմնատիպն են, նոր ժամանակների վիպակներ, զինվորի, աշխատանքային, ծիսական երգերի, պարերգերի հիմքը։ Դրանք՝ իբրև առանձին երգատեսակներ, հիմնականում սիրերգեր են և արտահայտում են սիրային պարզ զգացումներ։ Քնար, բանահյուսությունը բնույթով, կիրառությամբ ու թեմատիկայով բաժանվում է մի քանի տեսակի։

Գեղջկական աշխատանքային երգերը վիպաքնարական բնույթի ստեղծագործություններ են, ուղեկցել են դաշտային ու առտնին աշխատանքներին և հատկանշվում են գործիքների, բանող անասունների գովքով, գյուղացու երազանքների ձգտումով։
Պանդխտության կամ ղարիբի երգերն առնչվում են միջնադարից սկսված պանդխտության հետ։ Դրանց բնորոշ են օտարություն մեկնողի և նրա հարազատների հրաժեշտի, պանդուխտի կարոտի, տառապանքի, հիվանդության, մահվան, հայրենիքում մնացած հարազատների սպասումների, ինչպես նաև վերադարձի ու դրա հետ կապված ուրախ ապրումների մոտիվները։
Զինվորի երգերը հայ քնարական բանահյուսության համեմատաբար նոր տեսակներից են՝ հորինված XIX դարի վերջերին և XX դարի սկզբներին՝ հայերին ցարական և թուրքական բանակ պարտադիր զինվորական ծառայության զորակոչելու իրողության հետ։ Դրանք ստեղծվել են ավանդական երգերի (պանդխտության, հարսանեկան, հրաժեշտի, ողբի) ոճական ազդեցությամբ, ունեն երգային կայուն բանաձևեր ու կրկնակներ («Սալդաթ եմ, կերթամ», «Ասքյար եմ, կերթամ», «Վագոն, մի ժաժա»), համախմբված են որոշակի մոտիվների՝ վիճակահանության («Կանցիլա- րի դուռը», «Մտա եկեղեցին»), հրաժեշտի («Գնալով գնացի, գյուղից հեռացա», «Մայրիկ ջան, քույրիկ ջան»), զինվորի ապրումների, վիրավորվելու, գերվելու («Հասանղալա», «Կերչի հողը», «Սև ծովի ափին, մայ¬ րիկ ջան», վերջին երկուսը՝ Հայրեն, պատերազմի մասին երգաշարից) շուրջը։
Օրորոցային և մանկական երգերը, ըստ կիրառության ու բնույթի, բաժանվում են մի քանի ենթատեսակի՝ օրորոցային կամ օրորի (հորինել և երգել են կանայք), մանկախաղաց՝ մանուկներին խաղացնող երգեր (դանդանա, երգել են մեծ մասամբ կանայք), զուտ մանկական երգեր՝ մանուկների համար (երգել են հիմնականում երեխաները)։
Իտիկուս

Իտիկուս (ռուս.՝ Итыкус), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում և Նովոսիբիրսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ինյա գետի ձախ ափին՝ 288 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200612115200006094
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200609
Ավազանի կոդը - 13.01.02.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Նեդաշկովկա

Նեդաշկովկա (ուկրաիներեն՝ Недашківка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նարոդիչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նեդաշկովկա գյուղում բնակվում էր 7 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,131 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 53,44 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լինքոլն կենտրոն

Լինքոլն կենտրոն (անգլ.՝ Lincoln Center) Նյու Յորքի ամենամեծ մշակույթի կենտրոն, այնտեղ է գտնվում  Մետրոպոլիտեն օպերայի թատրոնը, Նյու Յորքի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի և մի շարք այլ  համերգային, թատերական և կրթական կազմակերպություններ։ 


== Կառուցվածք ==
Կատարողական արվեստի կենտրոնը, որը կոչվում է ԱՄՆ նախագահ Աբրահամ Լինքոլնի անունով, տասներկու շենքերից բաղկացած համալիր է ՝ նախատեսված տարբեր հասարակական մշակութային իրադարձությունների և կրթական նպատակների համար՝ համերգասրահներով, օպերային և դրամատիկական թատրոններով, կինոկենտրոններով և այլն։ 
«Մետրոպոլիտեն» օպերային թատերախումբը հանդես է գալիս իր սեփական շենքում, «Նյու Յորք Սիթիի բալետի» թատերախումբը (մինչև 2011 թվականն այստեղ ելույթներ է ունեցել նաև Նյու Յորքի քաղաքային օպերան)՝  Դևիդ Կոխի թատրոնի շենքում, Նյու Յորքի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը՝  «Դեյվիդ Գեֆեն» շենքի դահլիճում(մինչև 2015 թվականը՝ «Էվերի Ֆիշեր» դահլիճ)։ էլիս Թալլի համերգային դահլիճը, որը Դջուլիարդյան դպրոցի մի մասն էր, նախատեսված է կամերային երաժշտության ներկայացումների և Նյու Յորքի կինոփառատոնի միջոցառումների համար, Վիվիան Բոմոնի թատրոնը՝ դրամատիկական ներկայացումների համար։ Ուոլթեր Ռիդի թատրոնի դահլիճը ծառայում է Լինքոլն կենտրոնի կինոընկերության նպատակների համար։ Այստեղ են գտնվում նաև ամերիկյան բալետի դպրոցը, Նյու Յորքի կատարողական արվեստի հանրային գրադարանը և ջազային կենտրոնը, շենքերի մի խումբ, որի մեջ են մտնում Ռոուզ թատրոնը՝ ավելի քան 1000 նստատեղով, Ալլենայի դահլիճը և Դիզի «Կոկա կոլա» ջազային ակումբը։ Դամրոշի զբոսայգում կա ամառային ամֆիթատրոն, ուր տեղի են ունենում բացօթյա համերգներ։
Լինքոլն կենտրոնը հրատարակում է մշակութային բրոշյուրներ և ամսագրեր, այդ թվում ՝ ԱՄՆ-ի սահմաններից դուրս գտնվող հայտնի Opera News- ի և Film Comment- ի հայտնի ամսագրերը։


== Պատմություն ==
Մանհեթենում գտնվող Լինքոլն կենտրոնը, որը հիմնադրվել է 1959 թվականին նախագահ Էյզենհաուերի կողմից, կառուցվել է  1960-ական թվականներին  Ջոն Ռոքֆելլերի կողմից  ղեկավարած քաղաքային կոնսորցիումի կողմից։ Նա մեկ վայրում է միավորել արդեն երկար տարիներ գոյություն ունեցող հայտնի մշակութային հաստատությունները, ինչպիսիք են Նյու Յորքի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը (1842 թվական), Մետրոպոլիտեն օպերան (1883 թվական), Դջուլիարդի երաժշտական ​​դպրոցը (1905 թվական), Նյու Յորքի քաղաքային օպերան (1944 թվական) և Նյու Յորքի քաղաքային բալետը(1935-1948 թվականներ), նորերի հետ։
Շենքերի մեծ մասը կառուցվել է 1960-ական թվականներին։ 2004 թվականին կառուցվել է  ջազային կենտրոնը։ 2006 թվականի մարտին սկսվել է  Լինքոլն կենտրոնի վերանորոգումը։ Աշխատանքի արժեքը 2011 թվականի դրությամբ կազմել է 1,2 միլիարդ դոլար։
Ճարտարապետներն են.

Մաքս Աբրամովից, Ֆիլհարմոնիկ դահլիճ,1962 թվական
Ուոլես Հարիսոն, «Մետրոպոլիտեն» օպերայի շենքը, 1963-1966 թվականներ
Ֆիլիպ Ջոնսոն, Նյու Յորք նահանգի թատրոն, 1964 թվական(2008 թվականից՝ Դևիդ Կոխի թատրոն)
Գորդոն Բունշավտ, Կատարողական արվեստի  գրադարան և թանգարան, 1965 թվական
Էրո Սարինեն, Վիվիան Բոմոնի թատրոն, 1965 թվական
Պիետրո Բելլուսկի, Դջուլիարդի դպրոց և այնտեղ գտնվող էլիս Թալլի համերգային դահլիճ, 1969 թվական


== Տես նաև ==
Ռոքֆելլեր կենտրոնը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վերջինը Սաբուդարայից

Վերջինը Սաբուդարայից (վրաց.՝ საბუდარელი ჭაბუკი), 1958 թվականին Վրացֆիլմ կինոստուդիայում նկարահանված գեղարվեստական կատակերգական ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է մի երիտասարդի մասին, ով ապրում է Վրաստանի լեռնային գյուղերից մեկում։ Գյուղի բնակիչները մեկը մյուսի հետևից տեղափոխվում են քաղաք, և լեռնային գյուղը գրեթե դատարկվել է։ Երիտասարդը, սակայն, սիրում է գյուղի կյանքը, նրան դուր է գալիս ապրել այստեղ՝ իր հոր՝ Սաչինոյի կողքին, ով բրուտ է։ Սակայն երիտասարդն իմանում է, որ իր սիրած աղջկա ընտանիքը տեղափոխվում է Քութայիս։ Եվ այդ ժամանակ նա որոշում է փախչել տնից և գնալ քաղաք։


== Դերերում ==
Բելա Մարիանաշվիլի - Տեբրոլե
Իմեդա Կախիանի - Գոգիտա
Գիվի Թոխաձե - Ուշանգի
Սեսիլիա Թաղաիշվիլի - Էլպիտե
Իպոլիտ Խվիչիա - Ալմասխան
Նոդար Մգալոբլիշվիլի


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ֆիլմում հնչում է Ռևազ Լագիձեի «Գոգով, գոգով, մե շանս մետի ջեր առավին մկվարեբիա» (Սիրելիս, կյանքում ես այսպես դեռ ոչ ոքի չեմ սիրել) երաժշտությունը։


== Մրցանակներ ==
Համամիութենական կինոփառատոնի երկրորդ մրցանակ, 1958 թվական։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Վերջինը Սաբուդարայից» ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Վերջինը Սաբուդարայից» ֆիլմը kinopoisk.ru կայքում
Ոգեպաշտություն

Ոգեպաշտություն, անիմիզմ (լատ.՝ anima - ոգի, հոգի)՝ հավատ ոգիների և հոգու նկատմամբ, որոնք իբր կառավարում են մարդկանց, կենդանիներին, շրջապատող աշխարհի առարկաներն ու երևույթները։ Ոգեպաշտություն է նաև այն կեղծ հայեցակետը, ըստ որի բնության բոլոր էակներն ու առարկաներն ունեն հոգի։


== Ծագում ==
Ոգեպաշտության ծագման հարցը աղերսվում է կրոնի ծագման մասին ավելի ընդհանուր հարցին։ Ոգեպաշտությունը տոհմային համայնքի փուլում առաջացած երևույթ է, որի տարրերը պահպանվել են համաշխարհային բոլոր կրոններում։


== Մոգություն և անիմատիզմ ==
Ոգեպաշտությունից պետք է տարբերել մոգությունը, որը հավատ է գերբնական ճանապարհով նյութական առարկայի վրա անմիջականորեն ազդելու մարդու հնարավորությունների նկատմամբ և Անիմատիզմը (լատ.՝ animatus  - շնչավորված), որը հավատ է բնության կամ նրա մասերի անդեմ շնչավորվածության նկատմամբ։


== Արտաքին հղումներ ==
Անիմիզմ - Կրոնադարան
Ֆոմկինո (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՖոմկինոՖոմկինո (ռուս.՝ Фомкино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լեոնարդ Կորնոշ

Լեոնարդ Կորնոշ (սլովակ.՝ Leonard Kornoš, 1956), սլովակ աստղագետ և աստերոիդների հայտնագործող, որն աշխատում է Մոդրայի աստղադիտարանում։ Որպես դասախոս աշխատել է Կոմենսկու անվան համալսարանում։ 1996-2001 թվականներին այլ սլովակ աստղագետների հետ միասին հայտնաբերել է ընդհանուր առմամբ 37 աստերոիդ։
23899 Կորնոշ աստերոիդը, որը հայտնաբերվել է LONEOS-ի կողմից Անդերսոն-Մեսա կայանում 1998 թվականին, կոչվել է Լեոնարդ Կորնոշի անունով։ Պաշտոնական անվանումը հրապարակվել է Փոքր մոլորակների կենտրոնի կողմից 2014 թվականի հուլիսի 12-ին (M. P. C. 89082)։


== Տես նաև ==
Ադրիան Գալադ
Ուլրիկա Բաբյակովա
Ալեքսանդեր Պրավդա


== Ծանոթագրություններ ==
Նյուտոն-մետր (չափման միավոր)

Նյուտոն-մետր (նշանակումը՝ Ն·մ, միջազգայինը՝ - N·m), ուժի մոմենտի չափման միավոր Միավորների միջազգային համակարգում։
Մեկ նյուտոն-մետրը հավասար է 1 մետր լծակի և այդ լածակի վրա գտնվող մարմինի 1 նյուտոն զանգվածի բազմապատիկին
Լծակի հավասարակշռության համար նրա երկու կողմերում նյուտոն մետրերի քանակը պետք է լինի հավասար։


== Փոխանցումը մյուս միավորների ==
1 կիլոգրամ-ուժ-մետր = 9.80665 Ն·մ 
1 դյույմ-ունցիա-ուժ = 7.0615518 մՆ·մ 
1 դինա-սանտիմետր = 10−7 Ն·մ
Խուան Կառլոս Ֆրեսնադիլյո

Խուան Կառլոս Ֆրեսնադիլյո (իսպ.՝ Juan Carlos Fresnadillo, դեկտեմբերի 5, 1967(1967-12-05), Սանտա Կրուզ դե Տեներիֆե, Իսպանիա), իսպանացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր։


== Կենսագրություն ==
Ուսումնասիրել է ֆոտո և կինո արվեստներ Մադրիդում։ 1987 թվականին հիմնել է պրոդյուսերական ընկերություն, որըաջակցում էր կարճամետրաժ և գովազդային կինոնկարները։ Նրա առաջին կարճամետրաժ «սև» ֆիլմն է՝ «Նորապսակները» (1996), որը դարձել է Օսկար կինոմրցանակի թեկնածու և գրավել է բազում այլ մրցանակներ։ Հաջորդ գործերը հաստատել և ամրապնդել են նրա հաջողությունը։


== Ֆիլմագրություն ==
1996 - Նորապսակները (իսպ.՝ Esposados) - կարճամետրաժ, սև-սպիտակ, անվանակարգ՝ Օսկար և Գոյա մրցանակներ, Աստուրիայի մեծ հատուկ մրցանակ, Ալկալա դե Էնարես կարճամետրաժ ֆիլմի ազգային մրցանակ։
2001 - Ինտակտո (իսպ.՝ Intacto) - Գոյա մրցանակ լավագույն նոր ռեժիսորին, Ֆանտասպորտո կինոփառատոնի մրցանակ լավագույն սցենարի ու ֆիլմի համար։
2002 -  իսպ.՝ Psicotaxi - կարճամետրաժ, Ալեխանդրո Խոդորովսկու մասին
2007 - 28 շաբաթ անց (իսպ.՝ 28 semanas después) - Դեննի Բոյլի 28 օր անց ֆիլմի սիքվել, բրիտանական Իմպերիայի մրցանակ լավագույն սարսափ ֆիլմի համար։
2011 - Չարագործները (անգլ.՝ Intruders) - իսպանա-բրիտանական թրիլլեր, 2 անվանակարգ գոյա մրցանակի համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խուան Կառլոս Ֆրեսնադիլյո на сайте IMDB
Ալտրիա գրուփ

Ալտրիա Գրուփ, ծխախոտի արտադրությամբ զբաղվող ընկերություն, որը ոլորտի համաշխարհային շուկայիում զբաղեցնում է բավականին բարձր դիրք։ 2005 թվականին ընդգրկվել է Fortune 1000-ի ցանկում՝ զբաղեցնելով 20-րդ տեղը։ Գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Նյու Յորքում։


== Պատմություն ==
Ընկերության պատմությունը սկսվում է 1847 թվականին Լոնդոնում ծխախոտի վաճառակետ բացելով։ 1887 թվականին ընկերությունը ստացավ «Philip Morris & Co., Ltd» անվանումը.։
Մինչև 2003 թվականը ընկերությունն ուներ «Philip Morris Companies Inc» անվանումը։


== Ընկերության կառուցվածք ==


=== Ղեկավար մարմին ===
Ընկերության գլխավոր մենեջերն է Մայքլ Շիմանչիկըref>«Our History - Altria: 2001-Present»։ altria.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-09-02-ին։ Վերցված է 2010-09-16 </ref>։


== Ապրանքանիշեր ==


== Գործունեություն ==
«Altria»-ն համարվում է «Philip Morris USA», «John Middleton, Inc.», «U.S. Smokeless Tobacco Company», ինչպես նաև «Philip Morris Capital Corporation» կազմակերպությունների մայր ընկերությունը։ Վերջինս տնօրինում է նաև բրիտանական «SABMiller» գարեջրի և «Ste. Michelle Wine Estates» գինու գործարանները։
2008 թվականի մարտին «Philip Morris International» ընկերությունը դուրս է գալիս Ալտրիայի կազմից։ Այսպիսով, Ալտրիա ընկերությունը կառավարում է միայն «Philip Morris USA» ընկերությանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնտալենգե

Մոնտալենգե (իտալ․՝Montalenghe), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 912 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 152 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 6 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10090։ Հեռախոսային կոդ՝ 011։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Պետրոսը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunemontalenghe.it/ Archived 2008-09-05 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կրանդոլա Վալսասինա

Կրանդոլա Վալսասինա (իտալերեն՝  Crandola Valsassina), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 259 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է՝ 29 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 9 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 22040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0341։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0341 840119
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.crandola.lc.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլշեկիզիլբաևո

Բոլշեկիզիլբաևո (ռուս.՝ Большекызылбаево, բաշկիրերեն՝ Оло Ҡыҙылбай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մեչետլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 451 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սեն Քսանդր

Սեն Կրեպեն  (ֆր.՝ Saint-Xandre), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Լա Ռոշել կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լա Ռոշել շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17414։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 4488 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Սեն Քսանդրի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Ոսկե խոսքեր (մուլտֆիլմ)

«Ոսկե խոսքեր», տիկնիկային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, ստեղծվել է 1989 թվականին ռեժիսոր Յուլիան Կալիշերի կողմից,Միխայիլ Զոշչենկոյի համանուն պատմվածքի մոտիվներով («Լյոլյա և Մինկա» շարքի 8 պատմվածքներից վերջինը՝ գրված 1939 թվականին)։


== Սյուժե ==
Մինկան և քույրը՝ Լյոլյան, շատ էին սիրում ընթրել մեծերի հետ, բայց երեխաները ոչ թե հանգիստ նստում էին, այլ միշտ փորձում էին սրամտել և կատակել, որպեսզի ծնողների ընկերների մոտ սրամիտ և բանիմաց երևան։ Սկզբում երեխաների նման պահվածքը դուր էր գալիս բոլորին, և նրանք հաճույքով ծիծաղում էին մանկական կատակների վրա, սակայն մի անգամ ստեղծվեց մի անհարմար իրավիճակ. սեղանի շուրջ նստած էր հայրիկի ղեկավարը, որ պատմում էր իր սխրանքների և քաջագործությունների մասին։
Հանկարց երեխաները սկսում են ընդհատել և ամեն կերպ խանգարել նրան։ Որպես պատիժ, նրանք շարունակում են թեյ խմել մյուս սենյակում։ Սրանից երեխաները շատ են վիրավորվում և որոշում այլևս երբեք չխոսել սեղանի շուրջ։ Հետո երեխաները պարզում են, որ այսպես ավելի վատ է, քանի որ չխոսելով այնքան էլ լավ տպավորություն չեն թողնում, ինչքան քիչ խոսելով։
Ահա այդ ժամանակ երեխաների առջև բացվեց մի գաղտնիք՝ոսկե խոսքերի գաղտնիքը։ Այն նշանակում է, որ պետք է իմանալ՝ երբ խոսել և երբ լռել, քանի որ միշտ պետք է հարգանքով վերաբերվել մյուսներին։


== Ֆիլմի վրա աշխատել են ==
Սցենարի հեղինակ՝ Օլեգ Եգորով
Ռեժիսոր՝ Յուլիան Կալիշեր
Բեմադրող նկարիչներ. Լյուդմիլա Տանասենկո, Ելենա Զելենինա
Օպերատոր՝ Լեոնարդ Կոլվինկովսկի
Կոմպոզիտոր՝ Նիկոլայ Կարետնիկով
Ձայնային օպերատոր՝ Օլեգ Յակովլև
Դերերում.Միխայիլ Գլուզսկիյ՝ հեղինակ / Լյոլյայի և Մինկայի հայրիկը / նրա ղեկավարը
Կլարա Ռումյանովա՝ Մինկա / Լյոլյա / նրանց մայրիկը Մուլտիպլիկատոր նկարիչներ. Օլգա Դեկտյարյովա, Ֆազիլ Հասանով
Մոնտաժի հեղինակ՝ Ս. Սիմուխինա
Գունանկարիչ՝ Ե. Լոպատնիկով
Խմբագրիչ՝ Տ. Բորոդինա
Տնօրեն՝ Զ. Սարայեվա


== Տես նաև ==
Մուլտֆիլմ «Տյուկ!».


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Золотые слова» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Творческое объединение «ЭКРАН» Archived 2016-02-01 at the Wayback Machine.
Ռոբերտ Նոքս (դերասան)

Ռոբերտ Արթուր Նոքս (անգլ.՝ Robert Artur Knox, օգոստոսի 21, 1989(1989-08-21), Քենթ, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն - մայիսի 24, 2008(2008-05-24), Սիդքափ, London Borough of Bexley, Մեծ Լոնդոն), բրիտանացի դերասան։ Հայտնի է Մարկուս Բելբիի դերով «Հարի Փոթերը և կիսարյուն արքայազնը» ֆիլմից (2009 թ., ֆիլմը էկրան է բարձրացել դերասանի մահից հետո)։


== Կենսագրություն ==
Ռոբերտ Արթուր Նոքսը ծնվել է 1989 թվականի օգոստոսի 21-ին Կենտում (Անգլիա, Մեծ Բրիտանիա) Քոլին և Սալի Նոքսների ընտանիքում։ Նա ուներ եղբայր՝ Ջեյմի Նոքսը։
Նա իր դերասանական կարիերան սկսել է 2000 թվականին 11 տարեկանում։ Նրա առաջին կինոաշխատանքը փոքրիկ դերն էր «Զուտ անգլիական սպանություն» սերիալում։ Նա նաև նկարահանվել է «Trust me I'm a Teenager» իրականության շոուում և «After You're Gone» կատակերգությունում։
Ռոբերտը հանդես է եկել բազմաթիվ բեմադրություններում, այդ թվում՝ 2004 թվականին նկարահանված «Արթուր արքա» ֆիլմում։ Նրան կարելի էր տեսնել նաև «Tonight with Trevor McDonald» հեռուստատեսային ամսագրում։


== Հարի Փոթեր (ֆիլմ) ==
2007 թվականին սկսվեց դերասանական կազմը Մարկուս Բելբիի դերի համար Հարրի Փոթերը և կիսարյուն արքայազնը, բրիտանացի գրող Ջ.Կ. Ռոուլինգի ամենավաճառվող վեպը և Հարի Փոթերի ֆիլմաշարի վեցերորդ մասը։
Նոքսը հետմահու նկարահանվել է «Հարի Փոթերը և կիսարյուն արքայազնը» (2009) ֆիլմում։
Թեև նրա կերպարը չի երևում յոթերորդ վեպում, Նոքսը ստորագրել էր Մարկուս Բելբիի դերը կրկնելու համար Հարրի Փոթերի ֆիլմաշարի վերջին մասում՝ «Հարրի Փոթերը և մահվան պարգևները»։ Ֆիլմը բաժանվել է երկու մասի՝ ֆինանսական և սցենարական պատճառներով։  The film was divided into two parts for financial and scripting reasons; Մաս 1 թողարկվել է 2010 թվականի նոյեմբերին, իսկ երկրորդ մասը՝ 2011 թվականի հուլիսին ։


== Մահ ==


=== Սպանություն ===
Նոքսը մահացել է 18 տարեկանում 2008 թվականի մայիսի 24-ին Լոնդոնի հարավ-արևելյան Սիդքափ քաղաքում գտնվող Metro Bar-ի մոտ դանակահարվելուց հետո։ Նա միջամտել էր կռվին իր 17-ամյա եղբորը՝ Ջեյմիին պաշտպանելու համար, որին սպառնում էր տղամարդ՝ զինված երկու խոհանոցային դանակով ։ Warner Bros.-ը հայտարարություն է տարածել նրա մահվան կապակցությամբ. «Մենք բոլորս ցնցված և տխուր ենք այս լուրից, և այս պահին մեր ցավակցությունները նրա ընտանիքի հետ են»։


=== Կարլ Բիշոփի ձերբակալությունը և դատավարությունը ===
Կառլ Նորման Բիշոփը (ծնված 1987 թվականին Լյուիշեմում, Հարավարևելյան Լոնդոն), Սիդքափի Քարլթոն Ռոուդ քաղաքից, մեղադրվում էր սպանության մեջ։ Նա բերման ենթարկվեց և մնաց այնտեղ մինչև նրա դատավարությունը, որը սկսվեց 2009 թվականի փետրվարին։ Բիշոփը մեղավոր է ճանաչվել սպանության մեջ 2009 թվականի մարտի 4-ին և ստացել ցմահ ազատազրկում՝ նվազագույնը 20 տարի ժամկետով, նախքան պայմանական վաղաժամկետ ազատման համար քննարկվելը։ Ոստիկանությունը հայտնել է, որ նա չի զղջում հանցագործության համար և պնդում է, որ իր վրա հարձակվել են, քանի որ նա սևամորթ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի (Առինջ)

Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի, կրոնական կառույց Կոտայքի մարզի Առինջ գյուղում։ Եկեղեցին գտնվում է գյուղի հին մասի կենտրոնում՝ ծովի մակերևույթից 1305 մ բարձրության վրա։


== Պատմություն ==
Եկեղեցու մասին տեղեկություններն առաջին անգամ հիշատակվել են 1839 թվականին, երբ առաջին անգամ գյուղում Սուրբ Աստվածածին անվամբ ծխական եկեղեցի է հիշվում. «... եկեղեցին յանուն սուրբ Աստուածածնի»։ Նույն անվամբ եկեղեցին հիշվում է նաև 1842 թվականին։
Շուրջ երեք տասնամյակ անց եկեղեցու շենքն արդեն հասցրել էր այն աստիճան քայքայվել, որ 1879 թվականին որոշում են հնի փոխարեն բոլորովին նոր եկեղեցի կառուցել (վկայված է Սուրբ Հովհաննես անվամբ, որը մինչ նշյալ թվականն իրականացված նորոգությանը կամ վերակառուցմանը հաջորդած վերաօծման արդյուք էր)։
Նոր եկեղեցու կառուցման համար Բաղդասար Հարությունյանը, Պապի Սահակյանը, Հակոբ Փիլիպոսյանը, Ղուկաս Այդինյանը և Թադեոս Գևորգյանը 1879 թվականի սեպտեմբերի 22-ին պայմանագիր են կնքում երևանաբնակ վարպետ Մելքոն Դավթյանի հետ։
1880 թվականի նոյեմբերի 5-ին եկեղեցու կառուցման խնդրով գյուղի հասարակությունը դիմում է Երևանի վիճակային կոնսիստորիային.

Թույլատվությունը տրվում է 1880 թվականի մայիսի 9-ին։
Այնուհետև եկեղեցին միևնույն՝ Սուրբ Հովհաննես անվամբ հիշվում է հետագա տարիներին (օրինակ՝ 1909 թվականին)։
Խորհրդային տարիներին եկեղեցթր շենքը գործածվում էր որպես պահեստ։
2006 թվականին արդեն բավականաչափ քայքայված կառույցը վերանորոգվում է պոլսահայ բարերար Մկրտիչ Սերթշիմշեքի, Պետրոս Շիրիանօղլու, Կ. Պոլսի Բերայի Սբ. Երրորդություն եկեղեցու թաղային խորհրդի նախագահ Աբիգ Հայրապետյանի, առինջեցի գործարար Գ. Ջանվելյանի և այլոց օժանդակությամբ։ Եկեղեցու վերաբացման առիթով օծումը կատարվում է 2007 թվականի հուլիսի 7-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Մակսյուտովո (գյուղ, Զիլաիրսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄակսյուտովոՄակսյուտովո (ռուս.՝ Максютово, բաշկիրերեն՝ Мәҡсүт), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիլաիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 93 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)