armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
XXX (այլ կիրառումներ)

XXX-ը կարող է ունենանալ հետևյալ կիրառումները․


== Գիտություն և տեխնիկա ==
30 (թիվ) (Հռոմեական թիվ` XXX),
.xxx, վերին մակարդակի ընդհանուր դոմեյն պոռնոգրաֆիկ կայքերի համար,
Եռակի X համախտանիշ, X տրիսոմիա կամ 47 XXX, քրոմոսոմային հիվանդություն,
XXX, համակարգչային ծրագրային մեկնաբանություն, որն այլ ծրագրավորողների զգուշացնում է ապակողմնորոշող կոդի առկայության մասին,
«Ոչ արժույթ», (ISO 4217 կոդ՝ XXX),
«Չճշտված ազգություն» (XXX), մեքենայական ընթերցվող անձնագրերում։


== Ֆիլմեր և հեռուստատեսություն ==
XXX (սերիալ), ամերիկյան մարտաֆիլմ,
XXX (ֆիլմ, 2000), ամերիկյան մարտաֆիլմ,
XXX: State of the Union, ամերիկյան մարտաֆիլմ, 2005 թ․,
Երեք իքս. Համաշխարհային տիրակալություն, ամերիկյան արկածային մարտաֆիլմ,
XXX (ֆիլմ, 2017), հնդկական էրոտիկ ֆիլմ,
Անյա Ամասովա, կամ գործակալ XXX, կերպար «Լրտեսը, որն ինձ սիրում էր» ֆիլմում։


== Երաժշտություն ==
XXX (ZZ Top ալբոմ), ամերիկյան բլյուզ ռոք խմբի 30-րդ ալբոմը,
XXX (Ջիմի Էդգար), Ջիմի Էդգարի ալբոմներից, 2010 թ․,
XXX (Դենի Բրաուն, ալբոմ), ամերիկացի երաժիշտ Դեն Բրաունի ալբոմներից, 2011 թ․,
XXX (Ասիա, ալբոմ), «Ասիա» խմբի ալբոմներից, 2012 թ․։
Փեյամի Սաֆա

Փեյամի Սաֆա (թուրքերեն՝ Peyami Safa, ապրիլի 2, 1899(1899-04-02), Ֆաթիհ, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - հունիսի 15, 1961(1961-06-15), Ստամբուլ, Թուրքիա), թուրք գրող, լրագրող, սյունակագիր և վիպասան։


== Վաղ տարիներ ==
Փեյամի Սաֆան ծնվել է 1899 թվականին Ստամբուլում՝ գրող և բանաստեղծ Իսմայիլ Սաֆայի (1867-1901) ընտանիքում։ Երբ նա երկու տարեկան էր, նրա հայրը մահացավ աքսորի ճանապարհին Սիվասում։ Մինչև 17 տարեկան դառնալը, նա ունեցել է հոգեկան և ֆիզիկական դեպրեսիա, իսկ մեկ տարի (8-9 տարեկան) տառապել է ոսկորների թերաճից։ Նա մերժել է իր բժշկի առաջարկը՝ կտրելու իր ձեռքը։ Սաֆան հիվանդանոցային իր տանջալից կյանքը նկարագրել է Dokuzuncu Hariciye Koğuşu (հայերեն՝ Հետևակային իններորդ պալատը), որը էկրանավորվել է 1967 թվականին։
1911 թվականին Փեյամի Սաֆան ստիպված է եղել ուսումը կիսատ թողնել Վեֆայի ավագ դպրոցում և աշխատել տպագրատանւ, հետագայում արդեն Թուրքիայի փոստային նախարարությունում։ Նա ինքնուրույն սովորել է ֆրանսերեն։ 1918 թվականին իր ավագ եղբոր հետ միասին թերթ է տպագրել։ Ավելի ուշ, նա հրատարակել է գրական երեք պարբերականներ։ Նա որպես սյունակագիր է աշխատել մի քանի թերթերում։ Գրել է նաև մի քանի վեպեր։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից մեկի հիման վրա նկարահանվել է Ստամբուլի երկու դեմքը հեռուստասերիալը։


== Կարիերա ==
Փեյամի Սաֆան իր վեպերի մեծ մասը գրել է մինչև 1940 թվականը։ Այս վեպերում, նա անդրադառնում է Թուրքիայի Հանրապետության սկզբնական տարիներին թուրքական հասարակության մեջ առկա արևելք-արևմուտք առճակատմանը։ Նրա Հետևակային իններորդ պալատը վեպը առավել մեծ ուշադրության է արժանացել։ 1931 թվականին նա գրել է իր միակ պատմական վեպը՝ «Աթիլլա Հոնեցին»։ Բացի վեպերից, նա գրել է նաև սերիական մի շարք պատմություններ և նովելներ, որոնք հրապարակվել են այնպիսի թերթերում, ինչպիսիք են Cumhuriyet-ը և Milliyet-ը։ Այդ ստեղծագործությունները նա գրել է "Server Bedii" կեղծանվան տակ։ Դրանց մեծ մասը պատմում են Ջինգյոզ Ռեջայի մասին, ով բարեկիրթ գող է եղել։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիգոր Եղիազարյանի բնակելի տուն

Գրիգոր Եղիազարյանի բնակելի տուն, պատմամշակութային հուշարձան Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում՝ Աբովյան և Պուշկինի փողոցների հատման խաչմերուկում։


== Պատմություն ==
Գրիգոր Եղիազարյանը եղել է աղյուսի գործարանատեր։ Եղիազարյանի նարնջագույն (Անիի տուֆ) երկհարկանի առանձնատունը կառուցվել է 1884 թվականին։ 20-րդ դարի սկզբում կառույցի որոշ սենյակներ տրամադրվել են Հնդեվրոպական հեռագրատանը։ Այստեղ է գտնվել ՀԿԿ Կենտկոմի հրատարակչությունը, ավելի ուշ՝ պրոֆտեխնիկական կրթության պետական կոմիտեն, ապա՝ Գեղագիտական դաստիարակության կենտրոնի թատրոնը։ Առաջին հարկը որոշ չափով ցածր է մայթի նիշից, իսկ փողոցների հատման անկյունում` ավելի բարձր։ Շենքը նախագծել է ճարտարապետ Վասիլի Միրզոյանը։
Ճարտարապետական լուծումներում առանձնանում է գլխավոր ճակատը՝ շեշտված կոպտաշար դորիական սյուներով։ Խորհրդային տարիներին կառույցի ճակատի ճակտոնը «զարդարել» է հնգաթև աստղը՝ որպես Հայաստանում նոր իշխանության խորհրդանիշ։ Շքամուտքի դռները փայտյա են, փորագրազարդ։ Առանձնատունն ունեցել է սպիտակ հախճապակով զարդարված պատի վառարաններ, որոնք չեն պահպանվել։ 2000-ական թվականներին շենքը ձեռք է բերել Սամվել Մայրապետյանը։ 2014 թվականին կառույցը դարձել է ռեստորան («Սալոն»)։


== Տես նաև ==
Կենտրոն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Երևան)


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Բալլադ զինվորի մասին

Բալլադ զինվորի մասին (ռուս.՝ Баллада о солдате), խորհրդային գեղարվեստական կինոնկար, որը նկարահանվել է 1959 թվականին, ռեժիսոր Գրիգորի Չուխրայի կողմից։ Ֆիլմի առաջին ցուցադրությունը ԽՍՀՄ-ում կայացել է 1959 թվականի դեկտեմբերի 1-ին։


== Սյուժեն ==
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներն էին։ Երիտասարդ զինվոր Ալյոշա Սկվորցովը հերոսական արարք է կատարում, մեկ մարտի ընթացքում կարողանում է հակառակորդի երկու տանկ վնասազերծել։ Հրամանատարությունը ցանկանում է նրան ներկայացնել պարգևի, բայց Ալյոշան խնդրում է, որ իրեն արձակուրդ տրամադրեն, որպեսզի կարողանա տեսակցել իր մորը։ Նրան տրամադրում են արձակուրդ՝ ընդամենը վեց օրով։ Իր մոր համար նվեր գնելուց հետո նա ճանապարհ է ընկնում։
Ճանապարհին նրան հանդիպում են և լավ, և վատ մարդիկ։ Հուսահատված հաշմանդամին օգնում է գտնել ընտանեկան երջանկությունը և հանդիպում է Շուրա անունով աղջկան։ Վերջինիս հետ հանդիպումով Ալյոշայի մոտ ծնունդ է առնում առաջին սիրո զգացմունքը։
Վերջապես երբ հասնում է գյուղ, մոր հետ հանդիպմանը մնացել էր ընդամենը մի քանի րոպե։ Նա գրկում է մորը և խոստանում, որ կվերադառնա ու կրկին բռնում է ռազմաճակատ մեկնող ճանապարհը։ Ֆիլմի հեղինակները չեն թաքցնում, որ Ալյոշայի խոստումը մնում է անկատար, իսկ մայրը մինչ օրս գնում և կանգնում է այն ճանապարհին, որով ինչ-որ ժամանակ իր որդուն ճանապարհել էր ռազմաճակատ...


== Դերասանական կազմ ==


== Նկարահանող խումբ ==


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
1960 թվական - ներկայացվել է Կաննի կինոփառատոնի մրցութային ծրագրին, շահել ժյուրիի հատուկ մրցանակը։
1960 թվական - արժանացել է Սան-Ֆրանցիսկոյի միջազգային կինոփառատոնի երկու «Ոսկե դարպասներ» մրցանակների («Լավագույն ֆիլմ» և «Լավագույն ռեժիսուրա» անվանակարգերում)։
1960 թվական - արժանացել է «Դավիդ դի Դոնաթելլո» մրցանակին («Լավագույն ռեժիսուրա»)։
1961 թվական - որպես լավագույն ֆիլմ արժանացել է BAFTA-ի մրցանակին, իսկ Վլադիմիր Իվաշովը պարգևատրվել է, որպես լավագույն արտասահմանյան դերասան։
1961 թվական - շահել է Դանիայի «Բոդիլ» մրցանակը, որպես եվրոպական լավագույն ֆիլմ։
1961 թվական - սցենարի համար արժանացել է Լենինյան մրցանակի (Վալենտին Եժով, Գրիգորի Չուխրայ)։
1962 թվական - ներկայացվել է «Օսկար» մրցանակի՝ լավագույն օրիգինալ սցենարի համար։
Կաննում մրցանակներ է ստացել «Լավագույն ֆիլմ երիտասարդության համար» և «Բարձրագույն հումանիզմի և գեղարվեստական բացառիկ որակների համար» անվանակարգերում։
Ընդհանուր առմամբ կինոնկարն արժանացել է 101 արտասահմանյան պարգևի։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ի սկզբանե գլխավոր դերերի համար հաստատվել էր Օլեգ Ստրիժենովի և Լիլիանա Ալյոշնիկովայի թեկնածությունը, սակայն նրանք փոխարինվել են Գրիգորի Չուխրայի պնդմամբ։
Նկարահանող խմբի անդամների մի մասը հեռացել է՝ ռեժիսորի մտահղացման հետ տարաձայնություններ ունենալու պատճառով։


== Ծանոթագրություններ ==
Վետչինինովո

Վետչինինովո (ռուս.՝ Ветчининово), գյուղ Ռուսաստանի Բելգորոդի մարզի Վոլոկոնովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դիբրովա (այլ կիրառումներ)

Դիբրովա, կարող է վերաբերել՝

Դիբրովա - ավան, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում
Դիբրովա - ավան, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում
Դիբրովա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում
Դիբրովա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոլիմանի շրջանում
Դիբրովա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լուգինսկի շրջանում
Դիբրովա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում
Դիբրովա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանում
Դիբրովա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում
Դիբրովա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Չեմերովեցի շրջանում
Դիբրովա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովի Բուգի շրջանում
Դիբրովա - գյուղ, Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Կիցմանի շրջանում
Դիբրովա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում
Դիբրովա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոտելվայի շրջանում
Դիբրովա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Յամպոլի շրջանում
Դիբրովա - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանում
Դիբրովա - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբեշովի շրջանում
Դիբրովա - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կիվերցիի շրջանում
Դիբրովա - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում
98

98 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 98 թվականն է, 
I դարի 98-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Պոնդիչերի

Պոնդիչերի կամ Պուդուչերի, ավելի վաղ՝ Պուտտուչերի, Պոնդիշերի (թամիլերեն՝ புதுச்சேரி, புதுவை или பாண்டிச்சேர; հինդի՝ पॉंडिचेरी; անգլ.՝ Puducherry; ֆր.՝ Pondichéry), Հնդկաստանի համանուն դաշնակցային տարածքի մայրաքաղաքը։ Մինչև 1954 թվականը  Ֆրանսիական Հնդկաստանի մայրաքաղաքն էր։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքը գտնվում է ծովի մակարդակի վրա, հետևաբար 1735 թվականին օվկիանոսի ալիքներից պաշտպանվելու համար կառուցվել է 2 կիլոմետրանոց դամբ, որը մինչ այժմ պաշտպանում է քաղաքը։


== Ժողովրդագրություն ==
2011 թվականին քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 654 392 մարդ, որից 50 %-ը տղամարդիկ էին, 50 %-ը՝ կանայք։ Գրագիտության մակարդակը 76 % է՝ ավելի բարձր, քան ազգային միջին մակարդակը՝ 59,5%։ Տղամարդկանց շրջանում գրագիտությունը 82 % է, կանանց շրջանում` 71 %։ Բնակչության 10 %-ը 6 տարեկանից ցածր երեխաներ են։ 2011 թվականի տվյալներով՝ քաղաքի մունիցիպալիտետում ապրում էր 241 773 մարդ։
Բնակիչների մեծ մասը խոսում է թամիլերեն, թելուգու կամ մալայալամ լեզուներով։ Ֆրանսերենը նույնպես բավականին տարածված է, քանի որ Պոնդիչերին երկար ժամանակ եղել է ֆրանսիական գաղութ։


== Ծանոթագրություններ ==
Էդգար Մանուչարյան

Էդգար Մանուչարյան (հունվարի 19, 1987(1987-01-19), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ֆուտբոլիստ, հանդես է գալիս Եկատերինբուրգի «Ուրալ» ֆուտբոլային ակումբում որպես հարձակվող։


== Կարիերա ==
Էդգար Մանուչարյանը ծնվել է 1987 թվականին հունվարի 19-ին, Երևանում, Հայաստան։ Հայրը Փյունիկ 2 թիմի նախկին մարզիչն է, եղբայրը՝ Խորեն Մանուչարյանը, այժմ հանդես է գալիս Ալաշկերտում։ 
Արդեն 15 տարեկանում Էդգար Մանուչարյանը հանդես էր գալիս Հայաստանի մինչև 17 տարեկանների հավաքականում, իսկ 2002-2004 թվականների ընթացքում Փյունիկի կազմում 3 անգամ դարձավ Հայաստանի առաջնության հաղթող։ 2004 թվականին 22 խաղում դառնալով 21 գոլի հեղինակ՝ Էդգարը դառնում է Հայաստանի առաջնության գլխավոր ռմբարկու։ 
Երիտասարդ տաղանդավոր ֆուտբոլիստով սկսում է հետաքրքրվել հոլանդական Այաքսը։ 
2004 թվականի դեկտեմբերին Մանուչարյանը մեկնում է Այաքս՝ փորձաշրջան անցնելու, սակայն վնասվածքի պատճառով տեղափոխությունը կայացավ միայն ամռանը։ 
Սեպտեմբերի 18-ին Այաքսի կազմում Էդգարն իր նորամուտն է նշում Հոլանդիայի առաջնությունում, որտեղ իր նոր թիմը 4-2 հաշվով պարտություն է կրում ԱԶ Ալկմարի հետ խաղում։ Նոյեմբերի 2-ին Էդգարն իր առաջին գոլն է խփում Այաքսի կազմում՝ Աուստրիայի հետ Եվրոպայի գավաթի շրջանակներում կայացած հանդիպման ժամանակ։ 
2005/2006 մրցաշրջանում Էդգարը մասնակցում է առաջնության 4 խաղերի, ինչպես նաև դառնում է Հոլանդիայի գավաթակիր։ 
2006 թվականի ընթացքում Էդգար Մանուչարյանի նկատմամբ սկսում են հետաքրքրություն ցուցաբերել Լիոնի Օլիմպիկը և Բենֆիկան, սակայն 2007 թվականի սկզբին Այաքսը Մանուչարյանի հետ պայմանագիրը երկարաձգում է մինչև 2011 թ-ը։ 
2007/2008 մրցաշրջանի ընթացքում Այաքսի հիմնական կազմում Մանուչարյանը չմասնակցեց և ոչ մի հանդիպման։ Փոխարենը նա հանդես էր գալիս Այաքսի երկրորդ թիմում։ 
2009 թվական օգոստոսի 6-ին Էդգարը վարձավճարով տեղափոխվում է Հոլանդիայի առաջին խմբի առաջնությունում հանդես եկող Հարլեմ ակումբ։ 6 ամիս անցկացնելով իր նոր թիմում՝ Էդգարը 17 խաղում դարձավ 6 գոլի հեղինակ։ 2010 թվական հունվարի 25-ին Հարլեմը սնանկանում է, իսկ Էդգարը վերադառնում է Այաքս։ Քիչ անց՝ փետրվարի 3-ին, Էդգարը վարձավճարով տեղափոխվում է Հոլանդիայի առաջին խմբի առաջնությունում հանդես եկող մեկ այլ թիմ՝ Ապելդորն։ Իր նոր թիմի կազմում Էդգարը նորամուտը նշում է գոլով, իսկ մեկ շաբաթ անց Էդգարն աչքի է ընկնում հետ-տրիկով։ 
2010 թվականին Էդգարը խզում է Այաքսի հետ մինչև 2011 թվականին նախատեսված պայմանագիրը և ազատ խաղացողի կարգավիճակով միանում է Փյունիկին։ 2011 թվական ձմռանը՝ տրանսֆերային պատուհանի ժամանակ Էդգար Մանուչարյանի նկատմամբ հետաքրքրություն է ցուցաբերում ուկրաինական Կարպատներ ակումբը, սակայն տեղափոխությունը չի կայանում, և խաղացողը 3 տարվա պայմանագիր է կնքում Փյունիկի հետ։ 2011 թվական ամռանը տեղափոխվում է Ռուսաստանի առաջնության 1-ին խմբում հանդես եկող Ուրալ ակումբ։


== Նվաճումներ ==


==== Անձնական ====


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էդգար Մանուչարյանի բաժինը ՀՖՖ-ի պաշտոնական կայքէջում (հայ.), (անգլ.), (ռուս.)
Էդգար Մանուչարյանի կենսագրությունը
Լիպովկա (գյուղ, Սումիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼիպովկաԼիպովկա (ուկրաիներեն՝ Липівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օտտո Տոլնաի

Օտտո Տոլնաի (հունգ.՝ Tolnai Ottó, հուլիսի 5, 1940(1940-07-05), Kanjiža, Սերբիա), հունգարացի գրող,  Սերբիայի Վոևոդինա մարզի հունգարական փոքրամասնության ներկայացուցիչ։


== Կենսագրություն ==
1959թվականին ավարտել է Սենտայի գիմնազիան, սկսել է հրատարակել պատմվածքներ։ 1959-1962 թվականներին նա Նովի Սադի համալսարանում ուսանել է  հունգարեներեն բանասիրություն։ 1962 թվականին նա տեղափոխվել է Զագրեբ՝ փիլիսոփայություն ուսումնասիրելու նպատակով։ Նա այնտեղ անցել է զինվորական ծառայության։ 1965 թվականին վերադառնալ է  Նովի Սադ և աշխատանքի անցել «Új Symposion» ավանգարդիստական գրական ամսագրում, 1969 - 1972 թվականներին եղել է  այդ ամսագրի  գլխավոր խմբագիրը։ 1974-1994 թվականներին աշխատել է տեղական ռադիոյում։


== Բանաստեղծություններ ==
1963 Homorú versek
1967 Sirálymellcsont
1968 Valóban mi lesz velünk (Իշտվան Դոմոնշկոյի հեղինակությամբ)
1969 Agyonvert csipke
1973 Legyek karfiol
1973 Versek
1980 Világpor
1983 Օրֆեյ Գյուղ/ Vidéki Orfeusz
1986 Rokokokokó
1986 Gyökérrágó
1992 árvacsáth
1992 Վիլհելմի երգերը/Wilhelm-dalok, avagy a vidéki Orfeusz
1992 Versek könyve
2006 Ómama egy rotterdami gengszterfilmben
2010 Szeplötelen kis gepek csöpp fejedelmi jelvenyek


== Վեպեր և պատմվածքներ ==
1969 rovarház
1970 Ördögfej
1972 Gogol halála
1983 Վիրագ փողոց, տուն 3/ Virág utca 3.
1987 Prózák könyve
1994 Kékítőgolyó. Új prózák könyve
1994 Június
2007 Պոմպեյան սիրահարներ /Pompeji szerelmesek
2008 Grenadírmars: egy kis ízelt opus
2011 A tengeri kagyló


== Դրամաներ ==
1996 Végel(ő)adás


== Էսսեներ ==
1978 Sáfrány Imre
1992 A meztelen bohóc
1997 Rothadt márvány. Jugoplasztika


== Ճանաչում ==
Տոլնաիի ստեղծագործությունները թարգմանվել են անգլերեն, գերմաներեն, ֆրանսերեն, դանիերեն, լեհերեն, սերբերեն, սլովեներեն. Լորան Գասպարն իր բանաստեղծությունները թարգմանել է ֆրանսերեն, Դանիլո Քիշը՝ սերբերեն։ Նա բազմաթիվ մրցանակների դափնեկիր է։


== Գրականություն ==
Thomka B. Tolnai Otto. Pozsony: Kalligram, 1994
Tolnai-Symposion: tanulmányok Tolnai Ottó műveiről/ Thomka Beáta, ed. Budapest: Kijárat Kiadó, 2004
Gyöngyi M. A nagy konstelláció: kommentárok Tolnai Ottó poétikájához. Pécs: Alexandria, 2005


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Страница в Дигитальной Академии литературы(հունգարերեն)
На сайте Венгерская литература Archived 2020-10-17 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Կոլետո Ֆավա

Կոլետո Ֆավա (իտալերեն՝ Colletto Fava), 1500 մետր բարձրությամբ բլուր է Իտալիայի Պիեմոնտ մարզում։


== Ճագարը ==
2005 թվականին Վիեննայի «Ջելիտին» (անգլ.՝ gelitin) արտ խումբը բլրի լանջին ստեղծել է հսկայական թավշե վարդագույն ճագար։ Ստեղծագործությունը ունի 60 մ երկարություն, 6 մ լայնություն։ Ճագարը լցված է ծղոտով։ Ստեղծագործ խումբը հույս ունի, որ լեռնագնացները կմագլցեն ճագարի վրա։
«Ճագար»-ի (Hase) բացումը տեղի է ունեցել 2005 թվականի սեպտեմբերի 18-ին, ժամը 11:30-ին։ Նախատեսված է, որ այն կգոյատևի մինչև 2025 թվականը։ Ստեղծագործական խումբը գտնում է, որ մինչև այդ տեղումներն ու եղանակային այլ երևույթները կքայքայեն «Ճագար»-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ջելիտին» խմբի մամլո ասուլիսը Archived 2008-05-17 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Ananova-ի մասին (անգլ.)
Ռանկուր (Սոմի գավառ)

Ռանկուր (ֆր.՝ Rancourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 174 մարդ, բնակչության խտությունը` 59.79 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.91 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 50 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 120 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 92-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 28։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,7 %։ 92 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 87 անձ (45 տղամարդ և 42 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (3 տղամարդ և 2 կին)։ 28 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(8711) Լյուկաշեր

(8711) Լյուկաշեր (անգլ.՝ Lukeasher), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի հունիսի 5-ին Կառլ Հերջենրոտերի կողմից Կատալինա կայանում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,699872 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5321 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8676 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1620,37 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,222172 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 27,21° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8711) Լյուկաշեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Փոլ Փիրս

Փոլ Էնթոնի Փիրս (անգլ.՝ Paul Anthony Pierce, հոկտեմբերի 13, 1977(1977-10-13), Օքլենդ, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի նախկին բասկետբոլիստ,  թեթև հարձակվող։ Առավելապես հայտնի է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Բոստոն Սելտիքս» ակումբում հանդես գալու տարիներից (1998-2013)։
Ավագ դպրոցում արժանանացել է McDonald's All-American, իսկ Կանզասի համալսարանում՝ All-America առաջին թիմ տիտղոսներին։ 1998 թվականի դրաֆթում «Սելտիքս»-ի կողմից ընտրվելուց ի վեր՝ Փիրսը միշտ եղել է ակումբի մեկնարկային հնգյակում։ 10 անգամ ճանաչվել է աստղ (NBA All-Star), 4 անգամ արժանացել All-NBA տիտղոսի, 2008 թվականին հաղթել NBA-ի գավաթը՝ աստղային բասկետբոլիստներ Քևին Գարնետի և Ռեյ Ալլենի թիմակցությամբ, ընդ որում փիրսն արժանացել է գերեզրափակչի ամենաարժեքավոր խաղացողի (MVP) մրցանակին։ 2010 թվականի փլեյ-օֆֆների ժամանակ իր թիմն հասցրել է ընդհուպ մինչև գերեզրափակիչ՝ պարտվելով Կոբի Բրայանտի գլխավորած «Լոս Անջելես Լեյքերսին»։


== Տես նաև ==
1000 և ավելի խաղի մասնակցած NBA բասկետբոլիստների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
RedsArmy.com: «Սելտիքսի» երկրպագուների ձայնը Archived 2007-10-12 at the Wayback Machine.
Կանանց երկրում (ֆիլմ)

Կանանց երկրում (անգլ.՝ In the Land of Women), մելոդրամա։ Սցենարի հեղինակը և ռեժիսորը Ջոն Կեեդանն է։ Այն առաջին անգամ ցուցադրվել է Կաննի կինոփառատոնում 2006 թվականի մայիսի 18-ին։ Ֆիլմի պրեմիերան ԱՄՆ-ում կայացել է 2007 թվականի ապրիլի 20-ին, իսկ ողջ աշխարհում 2007 թվականի մայիսի 31-ին։


== Դերերում ==


== Սաունդթրեք ==
Ֆիլմի սաունդթրեքը թողարկվել է 2007 թվականի ապրիլի 17-ին։ 

«A Good Idea at the Time» - OK Go (3:12)
«Spanish Stroll» - Mink DeVille (3:39)
«Publish My Love» - Rogue Wave (3:44)
«Goods (All in Your Head)» - Mates of State (4:45)
«When I Write the Book» - Rockpile (3:18)
«Hey You» - Tommy Stinson (5:22)
«Beautiful Girl» - INXS (3:30)
«Try Whistling This» - Neil Finn (4:13)
«Harness and Wheel» - The Kingsbury Manx 2:55)
«Lester Hayes» - Lateef and the Chief (4:18)
«Blending In» - Mike Viola (3:52)
«Better Sorry Than Safe» - Two Hours Traffic (2:58)
«Wanna Get Dead» - Tsar (2:21)
«Out of His Mind» - Стивен Траск (1:50)
«In the Land of Women» - Стивен Траск (2:35)


== Քննադատություններ ==


=== Դրական քննադատություններ ===
Рецензия КГ
Рецензия на Фильмофильм.ру Archived 2014-08-08 at the Wayback Machine.
«Сто лет после детства», рецензия журнала КиноКадр


=== Բացասական քննադատություններ ===
Рецензия на Filmz.ru
Рецензия на сайте Мировое Кино


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
In the Land of Women(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
«In the Land of Women»(անգլ.) ֆիլմը Metacritic կայքում:
«In the Land of Women»(անգլ.) ֆիլմը Box Office Mojo  կայքում
In the Land of Women(անգլ.) ֆիլմը «AllRovi» կայքում:
Adam Brody Seduces Chicago on ‘In the Land of Women’ Archived 2007-07-01 at the Wayback Machine., MidwestBusiness.com, 4/17/07
In the Land of Women Review Archived 2007-07-17 at the Wayback Machine. at Recenzenci.pl (PL)
Զելյոնայա Ռոշչա (այլ կիրառումներ)

Զելյոնայա Ռոշչա, կարող է վերաբերել՝

Զելյոնայա Ռոշչա - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Զելյոնայա Ռոշչա - խուտոր Ռուսաստանի Կրասնոդարի երկրամասի Եյսկի շրջանի կազմում։
Զելյոնայա Ռոշչա - գյուղակ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կագալնիցկի շրջանում
Զելյոնայա Ռոշչա - գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում
Բալախտայի շրջան

Բալախտայի շրջան (ռուս.՝ Балахтинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոյարսկի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բալախտա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 10250 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 23210 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,26 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Դրախտ (սարավանդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դրախտ (այլ կիրառումներ)Դրախտ, սարավանդ Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգի կենտրոնական հատվածում, Շամխոր գետի հովտում։ Ունի փարթամ բուսականություն ու վայրի մրգատու ծառերով հարուստ թանձրախիտ անտառներ։ Ըստ մի առասպելի՝ երկնային դրախտը պետք է փնտրել այստեղ։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Պաուլինա Շիզիանե

Պաուլինա Շիզիանե (հունիսի 4, 1955(1955-06-04), Manjacaze, Գազա, Մոզամբիկ), մոզամբիկցի գրող, գրում է պորտուգալերեն լեզվով։


== Կենսագրություն ==
Մեծացել է Մապուտու (այն ժամանակ Լոուրենսու Մարկիշ) տեղափոխված բողոքական ընտանիքում։ Տանը խոսում էին շոպե և ռոնգա լեզուներով։ Պորտուգալերեն լեզուն սովորել է կաթոլիկ առաքելական դպրոցում։ Սկսել է լեզվաբանություն սովորել Էդուարդո Մոնդլանի անվան համալսարանում, դասընթացը չի ավարտել։ Առաջին ելույթը լրագրում կատարել է նովելներով 1984 թվականին։ Իր արձակ ստեղծագործություններում պահպանում է կապը ավանդական բանավոր պատմվածքների հետ։
Երկրի քաղաքական կյանքի ակտիվ մասնակից է, ՖՐԵԼԻՄՕ-ի անդամ։ Մոզամբիկում առաջին կինն է, ով գրել է վեպ․ սկզբում անդրադարձել է այնպիսի  թեմաների, որոնք ավելի վաղ բացարձակապես այթույլատրելի էին բաց մամուլում, հատկապես՝ կին հեղինակների շրջանում (մասնավորապես՝ բազմակնությունը, կանանց դիրքն ու ինքնազգացումը ամուսնությունում)։


== Վեպեր ==
Բալլադ՝ սերը դեպի քամին/ Balada de Amor ao Vento (1990)
Ապոկալիպսիսի մրրիկը/ Ventos do Apocalipse (1996)
Յոթերոորդ ուխտը/ O Setimo Juramento (2000)
Niketche: Uma História de Poligamia (2002, Ժոզե Կավեյրինյիի մրցանակ)
O Alegre Canto da Perdiz (2008)
As Andorinhas (2008)


== Ճանաչում ==
Գրողի գրքերը թարգմանվել են անգլերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, իսպաներեն, իտալերեն լեզուներով։


== Գրականություն ==
Owen H. Mother Africa, Father Marx: women’s writing of Mozambique, 1948—2002. Lewisburg: Bucknell UP, 2007
Calafate Ribeiro M., Meneses M.P. Moçambique: das palavras escritas. Porto: Afrontamento, impr. 2008
Szmidt- Díaz R. Muthiana orera, onroa vayi? = Dokąd idziesz, piękna kobieto?: przemiany tożsamości kobiecej w powieściach mozambickiej pisarki Pauliny Chiziane. Warszawa: Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego; Instytut Studiów Iberyjskich i Iberoamerykańskich UW, 2010.
Martins A.M. Magic stones and flying snakes: gender and the postcolonial exotic in the work of Paulina Chiziane and Lídia Jorge. Oxford; New York: Peter Lang, 2012


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Հոդված ստեղծագործությունների մասին
Հարցազրույց
Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (Գուկովո)

Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (ռուս.՝ Церковь Николая Чудотворца), ուղղափառ տաճար Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի Գուկովո խուտորում։ Ենթարկվում է Մոսկվայի պատրիարքարանի Շախտիի և Միլլերովսկի թեմի Գուկովի գործակալությանը։ Կառուցվել է 1887 թվականին։


== Պատմություն ==
Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցին Գուկովո խուտորում կառուցվել է 1887 թվականին՝ Դոնի և Նովոչերկասկի արքեպիսկոպոս Միտրոֆանի առջև տեղի բնակիչների միջնորդությամբ։ Մինչ այդ Գուկովոյում ոչ մի տաճար չկար, և կազակներն այնտեղից ստիպված գնում էին կա՛մ Սոկոլովո-Կունդրյուչենսկի խուտոր, կա՛մ Սուլինսկի խուտոր։ Դա առաջացնում էր մեծ անհարմարություններ, հատկապես գետերի վարարման ժամանակ։
Սուրբ Նիկողայոս տաճար գրեթե անմիջապես սկսեցին հաճախել ոչ միայն Գուկովոյի, այլև Զամչալովոյի, Դոլոտինկայի, Պավլովսկի խուտորների բնակիչները։ Այդ բոլոր բնակավայրերը գտնվում էին հարևանությամբ և նույնպես չունեին սեփական եկեղեցիներ։
Ի տարբերություն շատ այլ տաճարների, որոնք ոչնչացվեցին խորհրդային իշխանության հրամանով կամ մարտական գործողությունների ժամանակ, այս տաճարը կանգուն էմնացել ինչպես հեղափոխության, այնպես էլ Քաղաքացիական ու Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին։
1978-1986 թվականներին տաճարում կատարվել է վերակառուցում, և այն զգալիորեն ընդլայնվել է։ Փորվել է նոր հիմք, պատերը երեսպատվել են աղյուսով։ 1992 թվականին նկարիչ Լ. Ն. Շարխունն ավարտել է տաճարի ներքին պատերի որմնանկարումը։
Եկեղեցին իրականացնում է Զամչալովո գյուղի մոտ տեղակայված տեղի թիվ 46111 զորամասի հոգաբարձությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Պերպետյու Նշիմիրիմանա

Պերպետյու Նշիմիրիմանա (ֆր.՝ Perpétue Nshimirimana Gashaza, փետրվար 1961, Բուժումբուրա, Բուրունդի և Ռուանդա-Ուրունդի), բուրունդացի լրագրող, քաղաքական և հասարակական գործիչ, գրող։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիներ և ուսումնասիրություններ ===
Պերպետյու Նշիմիրիմանան ծնվել է 1961 թվականի փետրվարին, Բուրունդի Ուսումբուրա քաղաքում (այժմ` Բուժումբուրա)։ 
Նա սովորել է Բուժումբուրայի Կլարտ Նոտր-Դամ լիցեյում, այնուհետև ավարտել է Ալժիրի տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների ազգային ինստիտուտի լրագրության բաժինը։


=== Քաղաքական և հասարակական գործունեություն ===
1984 թվականին նա վերադարձել է Բուրունդի և աշխատել Ազգային ռադիոհեռուստատեսությունում։ Եղել է կապի ազգային խորհրդի և ՅՈՒՆԵՍԿՕի ազգային հանձնաժողովի անդամ։ 1991-1992 թվականներին նա եղել է սահմանադրական հանձնաժողովի անդամ, 1993 թվականին դարձել է ազգային ընտրական հանձնաժողովի անդամ։
1993 թվականի հուլիսին Բուրունդիի նախագահ է դարձել Մելխիոր Նդադայեն, որից հետո Նշիմիրիմանան նշանակվել է ՄԱԿում իր երկրի մշտական ներկայացուցիչ (նստավայրը` Ժնև)։ Սակայն հոկտեմբերին Նդադայեն սպանվել է, և Նշիմիրիմանան թողել է պաշտոնը։
2005 թվականին նա ստացել է Femme exilée, Femme engage մրցանակ` Բուրունդիում որբերի հետ աշխատելու համար։
Ապրում է Շվեյցարիայում։ 


=== Գրական գործունեություն ===
2004 թվականին նա Շվեյցարիայում հրատարակել է «Նամակ Իսիդորին» (Lettre à Isidore) ինքնակենսագրական գիրքը` նվիրված իր հորը` Իսիդոր Մուգաբոնիխերային, որը 1965 թվականին սպանվել է բուրունդական բանակի կողմից։ Քանի որ նրա ընտանիքը հուտուական ծագում ուներ, նրանց արգելվում էր տեսնել նրա մարմինը, թաղել նրան կամ նույնիսկ սգալ։ Նշիմիրիմանան նշում է, որ երկար տարիներ հասարակության կողմից պարտադրված վախն ու լռության երդումը խանգարում էին նրան բարձրաձայնել այս թեման։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիրովո (գյուղ, Ալթայսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿիրովոԿիրովո (ռուս.՝ Кирово), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ալթայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1342 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալ-Ռամթա

Ալ-Ռամթա կամ պարզապես Ռամթա (արաբ․՝ الرمثا‎‎), քաղաք Հորդանանի թագավորության հյուսիսում՝ Իրբիդի մուհաֆազայում։
Հռոմեական գերիշխանության տարիներին արաբական այս քաղաքը հայտնի էր Ռամաթա անվանումով։


== Աշխարհագրություն ==
Ալ-Ռամթան գտնվում է Հորդանանի հյուսիսում։ Այն նաև գտնվում է Իրբիդի մարզի հյուսիսարևելյան հատվածում՝ Սիրիայի Արաբական Հանրապետության սահմանի մոտ։
Ալ-Ռամթան գտնվում է Հորդանանի մայրաքաղաք Ամմանից 60 կմ հյուսիս։ Ծովի մակարդակից բացարձակ բարձրությունը կազմում է 502 մետր։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Ալ-Ռամթա քաղաքի բնակչությունը կազմում է 71,433 մարդ։ Հիմնական բնակիչները արաբներն են, որոնք խոսում են հորդանանյան արաբերենով և դավանում իսլամ։
Ստորև ներկայացված է Ալ-Ռամթա քաղաքի բնակչության դինամիկ փոփոխությունը՝


== Կրթություն ==
Ալ-Ռամթա քաղաքում գործում են բազմաթիվ միջնակարգ դպրոցներ։ Քաղաքում գործում է Ալ-Ռամթայի գիտության և տեխնոլոգիաների պետական համալսարանը։


== Տե՛ս նաև ==
Իրբիդի մարզ


== Ծանոթագրություններ ==
Վիկտոր Տիխոմիրով

Վիկտոր Ալեքսանդրովիչ Տիխոմիրով (1889 - 1919), Ռուսաստանում հեղափոխական շարժման մասնակից։ Կոմունիստական կուսակցության անդամ 1905 թվականից։
Ծնվել է վաճառականի ընտանիքում։ Հեղափոխական շարժմանը հարել է Կազանի ռեալական ուսումնարանում սովորելիս։ Կուսակցական աշխատանք է կատարել Կազանում, Մոսկվայում, Ֆինլանդիայում, Պետրոգրադում։ «Պրավդա» թերթի ստեղծման մասնակից, 1912 թվականից՝ նրա աշխատակից։ Բազմիցս ձերբակալվել և աքսորվել է, եղել է տարագրության մեջ։ Մասնակցել է Փետրվարյան հեղափոխությանը (1917 թվական)։ Մարտին գործուղվել է Կազան՝ տեղի կուսակցական կազմակերպությունը վերականգնելու, եղել է ՌՍԴԲ(բ) կ կոմիտեի անդամ։ ՌՍԴԲ(բ) կ VI համագումարի պատգամավոր։ 1917 թվականի հոկտեմբերյան օրերին աշխատել է ՌՍԴԲ(բ) կ Մոսկվայի կոմիտեի ռազմական բյուրոյում, ապա եղել է Մոսկվայի սովետի բոլշևիկյան ֆրակցիայի քարտուղար, 1918 թվականին՝ Ներքին գործերի ժողկոմատի կոլեգիայի անդամ, սովետական միլիցիայի կազմակերպիչներից։ 1919 թվականի հունվարից աշխատել է Կազանում։
Ելիզավետա Դալսկայա

Ելիզավետա Կոնստանտինովնա Դալսկայա (ռուս.՝ Елизавета Константиновна Дальская, նաև՝ Ամման-Դալսկայա, սեպտեմբերի 22 (հոկտեմբերի 4), 1899, Ալատիր, Սիմբիրսկի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 25, 1962(1962-08-25), Եկատերինբուրգ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), դերասանուհի, ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1942), ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1956)։


== Կենսագրություն ==
Ելիզավետա  Կոնստանտինովնա Դալսկայան ծնվել է 1899 թվականի սեպտեմբերի 22-ին (հոկտեմբերի 4-ին ) (այլ տվյալներով՝ սեպտեմբերի  21-ին (3 հոկտեմբերի)) բանվորական ընտանիքում, Սիմբիրսկի նահանգի Ալատիրի գավառի Ալատիր քաղաքում, ներկայիս Չուվաշիայում։ Հայրը շոգեքարշի մեքենավար էր։
Կազանի Մարինյան կանանց գիմնազիան ավարտելուց հետո աշխատել է երկաթուղային գրասենյակում։ Նա սովորել է դրամատիկական ստուդիայում։ 1919-1921 թվականներին աշխատել է Կազանի ժողովրդական տան խմբում։
1921-1934 թվականներին աշխատել է Ուրալյան թատերական միավորման «Ռամպա» դրամատիկական կոլեկտիվում։ Այդ թատերական խմբերի հետ շրջագայել է Սարապուլում, Իժևսկում, Ելաբուգում, Բիյսկում, Բորիսոգլեբսկում, Չիստոպոլում , Շադրինսկում, Իրբիտում, Չելյաբինսկում, Տրոիցկում, Նադեժդինսկում, Նովի Լյալեում, Տյումենում։
1934 թվականից  եղել է Սվերդլովսկի դրամատիկական թատրոնի դերասանուհի։
Մահացել է  1962 թվականի օգոստոսի 25-ին։ Թաղված է Եկատերինբուրգի Իվանովսկի գերեզմանատանը։


== Դերեր ==
Լիզա («Խելքից պատուհաս» Ա. Ս. Գրիբոյեդով),
Դորինա («Տարտյուֆ» Մոլիեր),
Մարիա  Անտոնովնա («Ռեվիզոր» Ն. Վ. Գոգոլ)։1934 թվականից Սվերդլովսկի թատրոնում՝

Լարիսա, Կատերինա և Տուգինա («Անօժիտը», «Փոթորիկ» և «Վերջին  զոհը» Ալեքսանդր Օստրովսկի),
Աննա  Կարենինա («Աննա  Կարենինա» ըստ Լ. Ն. Տոլստոյի),
Նադեժդա  Մոնախովա («Բարբարոսները»), Ռաշել  («Վասսա  Ժելեզնովա»), Վարվառա («Հովեկները») - Մաքսիմ Գորկի,
Ելենա  Անդրեևնա, Արկադինա և Ռանևսկայա («Քեռի  Վանյա», «Ծովաորոր» և «Բալենու այգին», Անտոն Չեխով),
Թագուհի  Իրինա  («Արքա Ֆյոդոր Իոաննովիչ» Ա. Կ. Տոլստոյ),
Վարվառա («Երջանկություն» Պ. Ա. Պավլենկո և  Ս. Ա. Ռադզինսկի),
Ֆիլումենա Մարտուրանո   («Ֆիլումենա   Մարտուրանո» Է. Դե Ֆիլիպպո),
Լյուբով  Յարովայա  («Լյուբով  Յարովայա» Կ. Ա. Տրենև)։
Էպիզոդիկ դեր Դմիտրո Գորիցվիտ ֆիլմում, 1961Մասնավորապես դերասանուհուն հաջողվում էր խաղալ ուժեղ բնավորությամբ կանանց դերեր, ինչպիսիք են, Կատերինան «Փոթորիկում», Աննա  Կարենինա, Լյուբով Յարովայա։


== Ընտանիք ==
Ամուսինը,  Դալսկի Դմիտրի Իվանովիչը (1899-1962), դերասան էր և ռեժիսոր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Десять лет Свердловского драматического театра. — Свердловск, 1940.
Немченко Л. Д. Народная артистка РСФСР Е. К. Амман-Дальская. — Свердловск, 1959.
Панфилов А. П. Свердловский драматический театр. — Свердловск, 1957.
Матафонова Ю. К. Свердловский драматический. — Свердловск, 1980.
Матафонова Ю. К. Кумиры сцены. — Екатеринбург, 2000.
Սուրեն Սպանդարյանի դիմաքանդակ

Սուրեն Սպանդարյանի դիմաքանդակ, Արա Սարգսյանի հեղինակած բրոնզե դիմաքանդակ, որը ստեղծվել է 1947 թվականին և գտնվում է Արա Սարգսյանի և Հակոբ Կոջոյանի տուն-թանգարանում։


== Նկարագրություն ==
Սպանդարյանի կիսանդրին հանդուգն հատում ունի, որի շնորհիվ քանդակը ստացել է կարծես դեռ չավարտված ու շարունակվող շարժում։ Այդ շարժումը միայն արտաքուստ չէ. թվում է՝ նա սկսել է քանդակվողի ներաշխարհում, շարժման մեջ է դրել Սպանդարյանի ներքին վիճակը արտահայտող, այդ վիճակի թելադրանքին հնազանդ արտաքին մարմնաձևերը և դեռ շարունակվում է ու շարունակվում։ Այս նկարագրությունից չպետք է կազմել այնպիսի պատկերացում, թե Սպանդարյանը տրված է համարձակ շարժման մեջ։ 
Ո՛չ, այդ շարժումն կարող է անվանվել դանդաղ ու վեհ, սակայն մի այնպիսի շարժում, որ ինքն իր մեջ կրում է քանդակվողի կերպարի որոշ տարրեր։ Իսկ հուշարձանի ընդհանուր դինամիկ տպավորությունը ավելի շատ գալիս է պատվանդանի աստիճանավոր ակյունավորումներից։ Իր ընդհանրացումներով մակերեսների լայն ու հարթ մշակմամբ Սպանդարյանի կիսանդրին եզակի օրինակ է Ա. Սարգսյանի դիմաքանդակների շարքում։ Միևնույն ժամանակ այդ ընդհանրացումներն ու լայն մշակումը հեղինակին գրեթե բոլորովին չեն խանգարել հասնելու պլաստիկական ծավալների հստակ դիրքային դրսևորման։ Մեծ վարպետությամբ է մտածված ու իրագործված լույսի ու ստվերի՝ ճիշտ մարմնաձևեր կառուցող բաշխումը։ Այս վերջինն առանձնապես դժվարին խնդիր է հարուցում քանդակագործի առաջ մանավանդ այն ժամանակ, երբ քանդակը կերտվում է տրվելու համար ոչ թե շենքի ներսում, որտեղ լույսի աղբյուրը մի մշտական ուղղություն ունի , այլ փողոցում, որտեղ արևը պտույտ է կատարում քանդակի շուրջը, այն լուսավորելով մեկ այս, մեկ այն կողմից, մեկ հորիզոնից, մեկ բարձրանալով ու հասնելով մինչև գագաթնակետ։ Սպանդարյանի կիսանդրին, երբ դրված էր Աբովյան ու Սպանդարյան փողոցների անկյունում, դիտվում էր օրվա բոլոր ժամերին, բոլոր կողմերից։
Սակայն գեղարվեստական ձևի ու մշակման վերը բերված բարեմասնություններն ինքնին ոչինչ չէին նշանակի, եթե դրանք տրամադրված չլիներին Սպանդարյանի կերպարի բացահայտմանը։ 
Պատվանդանի վրա Սպանդարյանը օժտված է կամքով, խելացի դիմագծեր ունի, ազնիվ և իմաստուն դեմք, ըստ որում՝ առաջին իսկ հայացքից մարդ զգում է, որ այդ ազնվությունն ու իմաստությունը ոչ թե քանդակագործի դրած կնիքն է քանդակվողի դեմքի վրա, այլ կերպարվող անձի հարազատ հատկությունը, որ արվեստագետը կարողացել է տեսնել ու մարմնավորել։ Սակայն քանդակագործը Սպանդարյանին ներկայացրել է առանց շեշտելու նրա հարուստ խառնվածքի, հեղափոխական գործունեության որևէ կոնկրետ կողմը կամ ժամանակաշրջանը։ Եթե այստեղ այդպիսի շեշտ էլ կա, ապա շեշտված են մտավորականը, նրա երազուն տրամադրությունը, շեշտված են որոշ անձնական հատկություններ, որոնք Սպանդարյանինը լինելով հանդերձ, չեն կարող համարվել նրա կերպարի համար հիմնական։ Բոլշևիկ ղեկավարի, Կրասնայա-Պրեսնյայի հերոսի ընդվզումը և ընդհանրապես հերոսականը նրա խառնվածքում հեղինակը չի բացահայտել, դրա համար էլ Սպանդարյանի կերպարը ստացվել է ինչ-որ չափով միակողմանի ու պասիվ, սակայն այս ամենին Ս. Սպանդարյանի կիսանդրին այդ տարիների հայկական քանդակագործության համար խոշոր առաջընթաց էր, նրա զարգացման մի ամբողջ փուլի երկը։


== Ծանոթագրություններ ==
1147

1147 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1147 թվականն է, 
XII դարի 47-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ագնի-II

Ագնի-II, բջջային բազավորմամբ հնդկական երկաստիճան փոքր հեռահարության բալիստիկ հրթիռ։ Կարող է ընդունել միջուկային լիցք։ Ներկա պահին այն արտադրության մեջ է։ Այն կարող է թիրախավորել Արևմտյան Չինաստանի մեծ մասը, նաև կենտրոնական և հարավային մասերը։


== Պատմություն ==
Այս հրթիռի մշակումը սկսվել է 1998 թվականին Հնդկաստանի որոշմամբ, «Ագնի» հրթիռի հիման վրա։
2002 թվականի սկզբին ընդունվել է հնդկաստանի բանակի սպառազինության մեջ։


== Նկարագրություն ==
Որպես առաջին աստիճան օգտագործվել է Ագնի-I-ը։
Համալիրի տեղակայման ընթացքը կազմում է մոտավորապես 15 րոպե։ Համալիրի բազավորումը իրականացվում է բջջային, երկաթուղային կամ ավտոմոբիլային հարթակի վրա, ինչը թույլ է տալիս տեղափոխել համալիրը և հարվածել երկրի յուրաքանչյուր հատվածից։


== Բնութագիր ==
Ընդունվել է սպառազինության մեջ՝ 2002 թվական
Հեռահարությունը՝ 2500 կմ
Մեկնարկային քաշը՝ 16000 կգ
Երկարությունը 20 մ
Տրամագիծը՝ 1 մ
Մարտագլխիկի տեսակ՝ միջուկային


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ballistic Missiles Agni II» (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-04-11-ին։ Վերցված է 2010-01-08
Չուրիկի

Չուրիկի (ռուս.՝ Чурики), գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Միխայլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 276 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալբանական մաֆիա

Ալբանական մաֆիան կամ ալբանական կազմակերպված հանցավորությունը ընդհանուր եզրեր են, որոնք օգտագործվում են Ալբանիայում հիմնված կամ էթնիկ ալբանացիներից կազմված տարբեր հանցախմբերի համար, որոնք Ալբանիայի սահմաններից դուրս տարածված է նաև ԱՄՆ-ում և Եվրամիության երկրներում։ Այս դեպքում «մաֆիա» եզրը չի ենթադրում, որ ալբանական հանցավոր գործունեությունը կանոնավորվում և համակարգվում է ընդհանուր ղեկավար օրգանի կողմից, որի կենտրոնը գտնվում է Ալբանիայում, Կոսովոյում, Մակեդոնիայի հանրապետությունում կամ այլուր։


== Պատմություն ==
1991 թվականի սկզբին, Ալբանիայում կոմունիստական ռեժիմի անկումից հետո, ալբանական մաֆիան կապ հաստատեց դրսի աշխարհի հետ, որը հանգեցրեց նրա ընդլայնմանը միջազգային ասպարեզում։
Կոսովոյի պատերազմը վճռորոշ դեր խաղաց Եվրոպայում ալբանական մաֆիայի հաստատման հարցում։ Ավանդաբար հերոինը Թուրքիայից Արևմտյան Եվրոպա էր տեղափոխվում Սերբիայով, Խորվաթիայով և Սլովենիայով։ Այս երթուղին պատերազմի արդյունքում փակվեց, իսկ ալբանական հանցախմբերը պատերազմական գործողությունների տարածքով անվտանգ երթուղի էին երաշխավորում։ Պատերազմի ժամանակ էթնիկ ալբանացիները Եվրոպայում մասսայական կարգով «փախստականի կարգավիճակ» էին ստանում. հանցագործ տարրերը, դրանից օգտվելով, հիմնականում՝ Գերմանիայում և Շվեյցարիայում հանցավոր սինդիկատ հիմնեցին՝ մասնագիտանալով հերոինի վաճառքի վրա։
Ըստ Թմրամոլության դեմ պայքարի վարչության (ԱՄՆ) հաղորդագրության, ալբանական մաֆիան «բալկանյան կապի», հերոինի ստամբուլ-բելգրադյան ուղղության հիմնական վաճառողն է։ 1985 թվականին «բալկանյան երթուղով» անցնում էր ԱՄՆ տեղափոխվող հերոինի ողջ ծավալի 25-40 %-ը։


== Կապը «Կոսովոյի ազգային-ազատագրական բանակի» հետ ==
1999 թվականին ԱՄՆ սենատի կոմիտեն հայտարարեց, որ «Կոսովոյի ազգային-ազատագրական բանակի» ֆինանսավորումը հիմնականում ապահովվում է քրեական աշխարհի կողմից։
Ըստ Ինտերպոլի 2000 թվականին տարածած տեղեկությունների, Կոսովոյի քաղաքական-ռազմական կառույցները կապված էին ալբանական կազմակերպված հանցավորության հետ։


== Հանրամատչելի մշակույթում ==
Ալբանացի հանցագործները «ներկա են» դանիական en։Pusher III ֆիլմում։
2008 թվականին թողարկվեց Լյուկ Բեսոնի «Պատանդը» ֆիլմը։ Ֆիլմի գլխավոր հերոսը ընդդիմանում է ալբանական մաֆիային, որը վաճառելու նպատակով Փարիզում առևանգել էր նրա դստերը։
Grand Theft Auto IV խաղում նույնպես «ներկա է» ալբանական մաֆիան։
«Law and Order: Criminal Intent» սերիալում ալբանական մաֆիան երեխաներ է առևանգում։
SOCOM 2 խաղի միսիան ընթանում է Ալբանիայում, որտեղ անհրաժեշտ է բռնել մի քանի հանցավոր պարագլուխների։
Ֆրանսիական «Իշամեղվի բույնը» (ֆրանս.` Nid de guêpes) ֆիլմի գործողությունները ծավալվում են ալբանացի հանցավոր պարագլխի շուրջը։
Իրական փաստերի վրա է հիմնված Անտվերպենում ալբանական մաֆիայի գործողությունների մասին պատմող «Досье «К»" (2009) Dossier K» ֆիլմը, ռեժիսոր՝ Յան Վերխեյեն։


== Տես նաև ==
Մաֆիա


== Ծանոթագրություններ ==
Աբրքյոյ

Աբրքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում, Էրզրում քաղաքից 33 կմ հյուսիս-արևելք՝ լեռնային վայրում։
XX դարի սկզբին ուներ 20 տուն հայ բնակիչ։ Գյուղի հարավ արևմուտքում գտնվում էին 50 տնից բաղկացած քրդական յայլաներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Քյոյերի

Քյոյերի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ունիեի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Աստերոիդի օր

Աստերոիդի օր, ամենա,յա տոն, որը նշվում է հունիսի 30-ին։ 1908 թվականին հենց այս օրն է Երկիրը  բախվել Տունգուսյան երկնաքարին, ինչը հանգեցրել է մասշտաբային աստերոիդային աղետի։ Միջազգային տեղեկատվական ընկերությունն ուղղված է աստերոիդային վտանգի լուսաբանմանը և Երկրի հետ աստերոիդների բախումները կանխելու հնարավոր մեթոդներին։ 2016 թվականի դեկտեմբերին Աստերոիդի օրը պաշտոնապես հայտարարագրվել է ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայում։
Աստերոիդի օրվա նախաձեռնողներն են ռեժիսոր Գրիգորի Ռիխտերսը, B612 հիմնադրամի գործադիր տնօրեն Դանիկա Ռեմին, ՆԱՍԱ-ի տիեզերագնաց Ռասել Շվայկարթը և Queen խմբի կիթառահար և աստղաֆիզիկոս Բրայան Մեյը։ Աստերոիդի օրվա հռչակագիրը ստորագրել են բազմաթիվ գիտնականներ, տեխնոլոգներ, մշակույթի գործիչներ, գործարարներ (այդ թվում՝ Ռիչարդ Դոքինզը, Ուիլյամ Սենֆորդ Նայը, Փիթեր Գեբրիելը, Ալեքսեյ Լեոնովը, Քիփ Թորնը, լորդ Մարտին Ռիսը, Բրայան Կոքսը և այլք)։ 


== Պատմություն ==
2014 թվականի փետրվարին Queen խմբի աստղաֆիզիկոս և կիթառահար Բրայան Մեյը սկսել է համագործակցել  ռեժիսոր Գրիգ Ռիխտերսի հետ և գրել երաժշտական ուղեկցում իր «51 Degrees North» ֆիլմի համար (ֆիլմ-աղետ Լոնդոնում մեծ երկնաքարի ընկնելու մասին)։ 2014 թվականին Սթարմուս փառատոնում ֆիլմի ցուցադրությունից հետո Ռիխտերսը և Մեյը հայտարարել են Աստերոիդի օրվա կազմակերպման մասին։
2015 թվականի փետրվարի 15-ին Չելյաբինսկի երկնաքարի անկման երկրորդ տարելիցի կապակցությամբ Գրիգորի Ռիխտերսը ինտերակտիվ տեսանյութ է հրապարակել այդ իրադարձության մասին։


== Աստերոիդի օրվա հռչակագիր ==
Աստերոիդների օրվա աշխատանքային խումբը կազմել է «100X հռչակագիր» կոչվող փաստաթուղթը, որը կոչ է անում գիտնականներին և տեխնոլոգներին աջակցել Երկիրը աստերոիդների ապագա բախումներից փրկելու գաղափարին։ Այնուամենայնիվ, հռչակագիրը կարող են ստորագրել ոչ միայն մասնագետները, այլ նաև ցանկացած քաղաքացի, որը շահագրգռված է լուծել այդ խնդիրը։ 2017 թվականի մայիսին հռչակագիրը ստորագրել են հարյուրավոր հայտնի անձինք և տարբեր երկրների ավելի քան 40 հազար քաղաքացի։
Հռչակագրում ներկայացված է երեք հիմնական նպատակ․

Կառավարության, մասնավոր և բարեգործական կազմակերպությունների օգնությամբ ներգրավել գոյություն ունեցող տեխնոլոգիաները՝ հայտնաբերելու և վերահսկելու Երկրի բնակչության համար պոտենցիալ վտանգ ներկայացնող աստերոիդները։
Հասնել հայտնաբերված աստերոիդների թվի հարյուրապատիկ աճին և 10 տարվա ընթացքում հասցնել 100 000-ի։
Աստերոիդի օրն ընդունել ամբողջ աշխարհում՝ աստերոիդային վտանգի և դրա կանխարգելման հնարավոր մեթոդների վերաբերյալ հասարակության իրազեկությունը բարձրացնելու նպատակով։ Կարելի է համարել, որ 2016 թվականին ՄԱԿ-ում Աստերոիդի օրվա պաշտոնական ընդունմամբ այդ նպատակը կատարվել է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.asteroidday.org Աստերոիդի օր. պաշտոնական կայք
Փոքր Բուրլուկ (գետ)

Փոքր Բուրլուկ (ռուս.՝ Малый Бурлук), գետ Ռուսաստանում, հոսում Ատկարսկովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բուրլուկ գետի ձախ ափին՝ 5,3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010300312107000008977
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107000897
Ավազանի կոդը - 05.01.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Արսեն Ամիրյան

Արսեն Մինասի Ամիրյան (նոյեմբերի 10, 1881(1881-11-10), Բաքու, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 20, 1918(1918-09-20), Թուրքմենստան), հայ բոլշևիկ հեղափոխական, լրագրող, հրապարակախոս, Բաքվի 26 կոմիսարներից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1881 թվականի նոյեմբերի 10-ին, Բաքվում։ 1898 թվականին ավարտել է տեղի գիմնազիան։ 1899 թվականին ընդունվել է Կիևի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ։ Ուսանողական հեղափոխական ելույթներին մասնակցելու համար 1902 թվականին հեռացվել է համալսարանից, տեղափոխվել է Բաքու։ Ամիրյանը գաղափարական բարդ ուղի է անցել։ 1902-1906 թթ. հարել է ՀՅԴ-ին։ 1906 թվականին լույս է տեսել Ամիրյանի «Ժամանակն է սթափվելու», 1907 թվականին՝ «Դաշնակցության կրիզիսը» գրքույկները (Մրավյան ծածկանունով)։ Ռեակցիայի տարիներին ցարական ինքնակալության դեմ հանդես գալու համար բանտարկվել է։ 1910 թվականին բանտից դուրս գալուց հետո Ամիրյանն անցել է Բոլշևիկյան կուսակցության շարքերը։ Մինչև 1917 թվականի փետրվարյան հեղափոխությունը Ամիրյանը Բաքվի պրոլետարիատի շրջանում քաղաքական-քարոզչական գործունեություն է ծավալել։ Բաքվի կոմունայի ժամանակ մտել է բոլշևիկյան ղեկավար խմբի մեջ։ 1917-1918 թվականներին խմբագրել է «Բակինսկի ռաբոչի» («Бакинский Рабочий») թերթը, որտեղ տպագրած հոդվածներով ոգևորել է աշխատավորությանը։ Կոմունայի անկումից հետո (1918 թվականի հուլիսի 30) ձերբակալվել է և սեպտեմբերի 20-ին գնդակահարվել 26 կոմիսարների հետ։
Օգտագործել է Ա., Ա. Ամ., Ամիրյան, Զարգար, Մրավյան, А., Ам., Ам-ан, Ам-ов, Ам-ян, А-н, Адмирал ծածկանունները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արսեն Ամիրյանը դասարան․ամ կայքում Archived 2019-11-10 at the Wayback Machine.
Լակապել Վիեսկամ

Լակապել Վիեսկամ (ֆր.՝ Lacapelle-Viescamp), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 452 մարդ, բնակչության խտությունը` 28.94 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.62 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 115 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 14 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 308 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 222-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 86։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,1 %։ 222 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 211 անձ (111 տղամարդ և 100 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (7 տղամարդ և 4 կին)։ 86 անաշխատունակներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 50-ը` թոշակառուներ, իսկ 18-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ալայի լեռնաշղթա

Ալայի լեռնաշղթա, Պամիրա-Ալայան լեռնային համակարգի լեռնաշղթա՝ Ղրղզստանում և մասամբ Տաջիկստանում. միմյանցից անջատում է Ֆերգանայի և Ալայի հովիտները։ Երկարությունը շուրջ 400 կմ։ Բարձրությունը մինչև 5539 մետր։
Հյուսիսային լանջերը մեղմաթեք իջնում են դեպի Ֆերգանայի հովիտը, հարավային լանջերը՝ զառիթափ դեպի Ալայան հովիտը։ Կազմված է ավազակավերից և բյուրեղային թերթաքարերից։ Նախալեռները ծածկված են կիսաանապատային, լանջերը՝ տափաստանային բուսականությամբ և անտառով, ավելի բարձր՝ ալպյան մարգագետիններ են։ Կատարին, հատկապես արևմտյան բարձրադիր մասում՝ ձյուն և սառցադաշտեր (568 կմ)։
Անվանումն առաջացել է սանսկրիտերեն ալայ «կացարան, բնակվելու վայր» բառից։


== Ծանոթագրություններ ==