Նան Գոլդին

Նան Գոլդին (անգլ.՝ Nan Goldin, սեպտեմբերի 12, 1953(1953-09-12)[…], Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ), ամերիկացի լուսանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Գոլդինը ծնվել է Վաշինգտոնում, 1953 թվականին և մեծացել Բոստոնի Լեքսինգթոնի արվարձանում, միջին դասի հրեաների ընտանիքում։ Գոլդինի հայրը աշխատել է ռադիոհեռարձակման ոլորտում, եղել է Կապի դաշնային հանձնաժողովի գլխավոր տնտեսագետ։ Գոլդինը վաղ է բախվել ընտանեկան լարված հարաբերություններին՝ սեքսուալությանը և ինքնասպանությանը, քանի որ նրա ծնողները հաճախ վիճում էին ավագ քրոջ՝ Գոլդինա Բարբարի պատճառով, որը ի վերջո, ինքնասպան է եղել, երբ Գոլդինը 11 տարեկան էր։
Գոլդինը սկսել է մարիխուանա ծխել և հանդիպել տարեց տղամարդու հետ, իսկ 13-14 տարեկան հասակում հեռացել է տնից և ընդունվել է Լինքոլնի Սաթյա հասարակական դպրոց։ Satya-ի աշխատակիցը (փորձարար-փիլիսոփա Ռոլո Մեյի դուստրը) Գոլդինին ծանոթացրել է տեսախցիկի հետ 1968 թվականին, երբ նա տասնհինգ տարեկան է եղել։


== Կարիերա ==
Իր առաջին լուսանկարչական ալբոմը նվիրել է 18 տարեկան հասակում ինքնասպան եղած քրոջը։ 1970-ականների վերջին որոշվել է Գոլդինի սյուժեների շրջանակը՝ տնային ուրվանկար իր ընկերոջ՝ Բրայանի հետ, թմրամոլ ընկերների հետ (տրանսվեստիտներ), Նյու Յորքի բոհեմիա ։ Նրա թեմաները՝ սեռական ինքնավստահության և խոստովանության, կապված են սեռի (կանացի թեմա), Էպատաժի և նոր ռեալիզմի հետ։
Լուսանկարները ցույց են տալիս Գոլդինի ճանապարհորդությունները և նրա կյանքը։ Նրա բալլադային սյուժեների մեծ մասը մահացել են  1990-ական թվականներին՝ թմրանյութերի չարաշահման, կամ ՁԻԱՀ-ի պատճառով։ Այդ ցուցակում ընդգրկված են եղել մտերիմ ընկերները։
2006 թվականի մարտին տեղի է ունեցել նրա աշխատանքների ցուցահանդեսը Մոսկվայի ժամանակակից արվեստի թանգարանում։ Գոլդինի աշխատանքները առավել հաճախ ներկայացված են եղել սլայդ-շոուի տեսքով և ցուցադրվել են կինոփառատոններում։ Նրա առավել հայտնի ցուցադրումը 45 րոպեանոց շոու ցուցադրումն է եղել, որտեղ ցուցադրվել է 800 նկար։ Նրա վաղ նկարների հիմնական թեմաներն են սերը, գենդերը, ընտանիքը և սեքսուալությունը։ 
Գոլդինը  բնակվում և աշխատում է Նյու Յորքում, Փարիզում և Լոնդոնում։


== Ճանաչում, մրցանակներ ==
Արժանացել է

2006: Ordre des Arts et des Lettres 
«Հասսելբլադ» մրցանակի (2007)։
2012: 53rd Edward MacDowell Medal, MacDowell Colony, Peterborough, NH.
2018: Royal Photographic Society Centenary Medal and Honorary Fellowship 


== Գրականություն ==
The Ballad of Sexual Dependency. New York: Aperture, 1986.  ISBN 978-0-89381-236-2.
Cookie Mueller (exhibition catalogue). New York: Pace/MacGill Gallery, 1991.
The Other Side. Perseus Distribution Services, 1993.  ISBN 1-881616-03-7.
Vakat. Cologne: Walter Konig, 1993.
Desire by Numbers. San Francisco: Artspace, 1994.
A Double Life. Zurich: Scalo, 1994.
Tokyo Love. Tokyo: Hon don do, 1994.
The Golden Years (exhibition catalogue). Paris: Yvon Lambert, 1995.
I'll Be Your Mirror (exhibition catalogue). Zurich: Scalo, 1996.  ISBN 978-3-931141-33-2.
Love Streams (exhibition catalogue). Paris: Yvon Lambert, 1997.
Emotions and Relations (exhibition catalogue). Cologne: Taschen, 1998.
Nan Goldin: Recent Photographs. Houston: Contemporary Arts Museum, 1999.
Nan Goldin. 55, London: Phaidon, 2001.  ISBN 978-0-7148-4073-4.
Devils Playground. London: Phaidon, 2003.  ISBN 978-0-7148-4223-3.
Soeurs, Saintes et Sibylles. Editions du Regard, 2005.  ISBN 978-2-84105-179-3.
The Beautiful Smile. First edition. Göttingen: Steidl, 2008.  ISBN 978-3-86521-539-0.
Variety: Photographs by Nan Goldin. Skira Rizzoli, 2009.  ISBN 978-0-8478-3255-2.
Eden and After. London: Phaidon, 2014.  ISBN 978-0714865775.
Diving for Pearls. Göttingen: Steidl, 2016.  ISBN 978-3-95829-094-5.
2nd edition. Göttingen: Steidl, 2017.  ISBN 978-3-95829-174-4.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Nan Goldin at the Matthew Marks Gallery Archived 2020-09-20 at the Wayback Machine.
Interview with Nan Goldin