armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Խոսե Խոակին Ֆեռնանդես դե Լիսարդի

Խոսե Խոակին Ֆեռնանդես դե Լիսարդի (իսպ.՝ José Joaquín Fernández de Lizardi, նոյեմբերի 15, 1776(1776-11-15), Մեխիկո, Նոր Իսպանիայի փոխարքայություն - հունիսի 21, 1827(1827-06-21), Մեխիկո, Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ), մեքսիկացի գրող, ազգային արձակի հիմնադիրը։
Ֆրանսիական լուսավորության կողմնակից Ֆեռնանդես դե Լիսարդին 1812 թվականին հիմնել է «Էլ պենսադոր մեխիկանո» («El Pensador Mexicano») հանդեսը։ Հեղինակն է «Պերիկիլիո Սառնիենտո» (1830-31) լատինաամերիկյան առաջին վեպի, որտեղ տրված է գաղութային հասարակության երգիծական պատկերը, արտացոլված է Մեքսիկայի ժողովրդի ինքնագիտակցությունը։
Հրատարակել է Ժան Ժակ Ռուսոյի ոգով գրված «Կիխոտիտան և նրա զարմուհին» (1831-32) մանկավարժական վեպը և «Մեքսիկացի մտածողի առակները» (1817) ժողովածուն, «Զգայուն նեգրը» (1825) պիեսը, «Դոն Կատրին-անբանը» (հրատարակված 1832) վիպակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուբեն Հովնաթանյան

Ռուբեն Հայկազի Հովնաթանյան (հունվարի 1, 1940(1940-01-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 5, 1999(1999-02-05), Երևան, Հայաստան), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1964 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ Ուսանողական տարիներից մասնակցել է հանրապետական և համամիութենական ցուցահանդեսների, ավելի ուշ՝ միջազգային ցուցահանդեսների՝ Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում, Պորտուգալիայում, Հունաստանում, Ռուսաստանում։ Ստեղծագործությունները պահվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Երևանի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Հայաստանի և արտերկրի բազմաթիվ մասնավոր հավաքածուներում։


== Ստեղծագործական ուղի ==
1970-1982 թվականներին Հ. Հակոբյանի, Մ. Գյուրջյանի, Գ. Սմբատյանի և այլոց հետ աշխատել է խճանկարային մոնումենտալ կոմպոզիցիաների վրա՝ Ջերմուկում, Ստեփանավանում, Գյումրիում, Սևանում 1992 թվականից ստեղծագործություններում հայտնվում են աստվածաշնչյան սյուժեներ՝ «Խորհրդավոր ընթրիք», «Ողբ առ Քրիստոս» «Ավետում» և այլն։ Ստեղծագործել է թեմատիկ հորինվածքի, դիմանկարի և բնանկարի ժանրերում։

«Պատուհան», 1965-1979 թվականներ, շարք
«Կեսօր», 1973 թվական1988 թվականի երկրաշարժից հետո ստեղծել է հետևյալ կտավները՝

«Ողբ», 1992 թվական
«Խորհրդավոր ընթրիք», 1995 թվական
«Ավետում», 1997 թվականՀովնաթանյանի կերպարները բնորոշվում են մաքրության, արթնացումի, ցայգալույսի փոխհարաբերությամբ.

«Հարդարվելիս», շարք, 1980-1989 թվականներ


== Անհատական ցուցահանդեսներ ==
1997 թվականին անհատական ցուցահանդես է ունեցել Լոս Անջելեսում։


== Պարգևներ ==
1976 թվականին պարգևատրվել է ՀԼԿԵՄ պետական մրցանակով՝ «Հավերժական միություն», «Իմ քաղաքի շինարարները», «Կոլեգաներ», «Հաղթանակի օրը» աշխատանքների համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Բորսայի շենք (Մոսկվա)

Բորսայի շենք (ռուս.՝ Здание биржи), բորսայի շենք Կիտայ-գորոդում, 19-րդ դարի ճարտարապետական հուշարձան։ 1873-1875 թվականներին կառուցել է ճարտարապետ Ալեքսանդր Կամինսկին ուշ էկլեկտիկ ճարտարապետության ոճով 1830-ական թվականներին կառուցված շինության (ճարտարապետ՝ Միխայիլ Բիկովսկի) տեղում, Մոսկվայի բորսայի համար։ 1990-ական թվականներից շենքը զբաղեցնում է Ռուսաստանի առևտրաարդյունաբերական պալատը։ Շինության նշանակության հետ է կապված Իլյինկի հարակից հրապարակի անունը։ 


== Նախապատմություն ==
Մոսկվայի առևտրականների ավանդական, տարերային «բորսան» գտնվում էր Կիտայ-գորոդի ՀԻն հյուրատան բակում (Խրուստալնի նրբանցք)։ 1828 թվականին առևտրականները դիմել են գեներալ-գուբերնատոր, իշխան Դմիտրի Գոլիցինին Մոսկվայում բորսա ստեղծելու առաջարկով։ Բորսան բացվեց տասնմեկ տարի անց, 1839 թվականի նոյեմբերի 8-ին։

Շինարարության համար Մոսկվայի առևտրականները գնեցին Իլյինկայի և Ռիբնի նրբանցքի անկյունում գտնվող տարածքը, որտեղ մի ժամանակ գտնվում էր Դմիտրի Սոլունսկու եկեղեցին, որը վերացել է 18-րդ դարում։ Կես միլիոն ռուբլի արժողությամբ (մասնակիորեն ֆինանսավորվել է Նիկոլայ I-ի կողմից) բորսայի առաջին շենքը 1836-1839 թվականներին կառուցել է Ճարտարապետ Միխայիլ Բիկովսկին «վերածննդի» էկլեկտիկ ոճով։ Շենքի երկու կողմերում գտնվող երկկողմանի մուտքերի միջև Բիկովսկին տեղադրել է բարակ մետաղական բեկորներով տերաս։ Երկար տարիներ այստեղ, օդային հատվածում են հավաքվել բորսային մակլերները և չեն ցանկացել մուտք գործել հիմնական բորսային սրահ ինչ-ինչ պատճառներով։


== Շինություն ==
1866 թվականին բորսայի շենքը վերակառուցելու համար ձեռք է բերվել Ռիբնի նրբանցքի հարակից տարածքը։ Նոր շենքը կառուցվել է 1873-1875 թվականներին Ալեքսանդր Կամինսկու նախագծի համաձայն։ Շինության համար ապամոնտաժվել է Վերափոխման եկեղեցին, որն այն ժամանակ կոչվում էր Պյատնիցկայա (քանի որ նախկինում այստեղ եղել է Պարասկևա Պյատնիցա անունով եկեղեցի)։
Նոր շենքը ձեռք է բերել դասական դիմանկար Իլինկիի կողմից և երկհարկանի նեո-վերածննդի ոճի կողային ճակատ Ռիբնի նրբանցքի կողմից։ Այն նախատեսված էր մինչև 1150 մարդու միաժամանակյա ընդունելության համար։ 1925 թվականին ճարտարապետ Իվան Կուզնեցովի նախագծով կառուցվել է ևս մեկ հարկ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
История Русского искусства. Т. 9. кн. 2. - М., 1965. - С. 326, 328
Вострышев М. И., Шокарев С. Ю. Вся Москва от А до Я. - М.: Алгоритм : Книжная экспедиция Упр. делами Президента РФ, 2011. - 1062 с. - С. 65
Պուտկա

Պուտկա (ռուս.՝ Путка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Մեդվեժեգորսկի շրջանում։ Թափվում է Օնեժի լիճ։ Գետի երկարությունը 7,4 կմ է, ավազանի տարածքը 205 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Օնեժի լճի ավազան, գետի ենթաավազանը՝ Սվիր։ Գետի գետային ավազանը՝ Նևա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01040100612102000015617
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001561
Ավազանի կոդը - 01.04.01.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Օսինսկի շրջան (այլ կիրառումներ)

Օսինսկի շրջան, կարող է վերաբերել՝

Օսինսկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Պերմի երկրամասում
Օսինսկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզում
Արդաղա

Արդաղա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
I’m in Love with My Car

«I’m in Love with My Car» (անգլ. թարգմանաբար՝ «Ես սիրահարված եմ իմ մեքենային»), բրիտանական Քուին ռոք խմբի երգը «A Night at the Opera» ալբոմից, թողարկված 1975 թվականի նոյեմբերի 21-ին։ Երգը թողարկվել է ալբոմի Ա կողմում։ Երգի հեղինակը և բոլոր վոկալային հատվածների կատարողը Ռոջեր Թեյլորն է։
Ալբոմի տարբերակով երգը տևում է 3 րոպե 4 վայրկյան։ Սինգլում թողարկվել է ռեմիքս տարբերակը՝ 3 րոպե 10 վայրկյան տևողությամբ, որի սկզբում և վերջում ավելացվել է մեքենայի շարժիչի ձայն, սակայն վերջում ավելացվել է գործիքային հատված, որի հետևանքով շարժիչի ձայնը չի լսվում։ 1997 թվականին երգը թողարկվել է «Queen Rocks» հավաքածուում, որում, ինչպես սինգլ տարբերակում, սկզբում հնչում է շարժիչի ձայն, միևնույն ժամանակ ձայնը պահպանվում է նաև վերջում, այս տարբերակը տևում է 3 րոպե 11 վայրկյան։ 1991 թվականին Hollywood Records լեյբլը «A Night at the Opera» ալբոմի վերաթողարկման ժամանակ թողարկել է երգի ռեմիքս տարբերակը։ Ռեմիքսը տարբերվում է մի փոքր փոփոխված մուտքով (էֆեկտների կիրառմամբ), գործիքների հնչողությամբ և ավարտի որոշակի փոփոխմամբ։
Թեյլորը այս երգը գրել է իր մեքենայի՝ Alfa Romeo-ի մասին, սակայն այն միակը չէ, որի մասին երգում հիշատակվում է։ Նրա խոսքերով,  այս երգը բոլոր վարորդների մասին է, սակայն նախատիպերից մեկը եղել է Ջոնաթան Հարրիսը, որը Քուինի ուղեկցորդն է խմբի համերգների ժամանակ։


== Ձայնագրման մասնակիցներ ==
Ռոջեր Թեյլոր` հարվածային գործիքներ, վոկալ
Ֆրեդի Մերկուրի` բեք վոկալ, դաշնամուր
Բրայան Մեյ` էլեկտրակիթառ
Ջոն Դիքոն` բաս կիթառ


== Ծանոթագրություններ ==
Արթուր Ապինիս

Արթուր Ապինիս (լատիշ․՝ Arturs Apinis, հունվարի 27, 1904(1904-01-27), Ելգավա, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 21, 1975(1975-05-21), Ռիգա, Լատվիա), լատվիացի և խորհրդային նկարիչ, գծանկարիչ, նկարազարդող, մեդալների և մետաղների պատրաստող։ Լատվիայի գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր։ Լատվիական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1974)։ Հասարակական գործիչ։ Լատվիական ԽՍՀ զինանշանի հեղինակ (1940)։


== Կենսագրություն ==

1932 թվականին ավարտել է Լատվիայի գեղարվեստի ակադեմիան, որտեղ սովորել է Ռիխարդ Զարինշի ղեկավարությամբ։
1928-1943 թվականներին աշխատել է Լատվիայի պետական տպարանում։
1944 թվականից եղել է Լատվիայի գեղարվեստի ակադեմիայի ուսուցիչ Ռիգայում։
1945 թվականից եղել է Լատվիական ԽՍՀ նկարիչների միության անդամ։
1945-1952 և 1962-1975 թվականներին ղեկավարել է Լատվիայի գեղարվեստի ակադեմիայի գրաֆիկայի ֆակուլտետը։ Պրոֆեսոր (1963 թվականից), ամսագրի խմբագիր (1953-1956 թվականներ)։


== Ստեղծագործություն ==
1928 թվականից Արթուր Ապինիսը սկսել է մասնակցել ամենամյա գեղարվեստական ցուցահանդեսների։
Գրաֆիկական նկարիչ էր, նկարազարդող, գրքերի գրաֆիկայի վարպետ։ Նա աշխատել է հիմնականում կերագծության և վիմագրության տեխնիկայով։
1940 թվականին ստեղծել է Լատվիական ԽՍՀ զինանշանը, որը 50 տարի եղել է Լատվիական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության պետական խորհրդանիշը։
Նկարիչ Արթուր Ապինիսը աշխատել է պատվոգրերի, դիպլոմների, մեդալների և փոստային նամականիշների դիզայնի վրա։ «Խորհրդային Լատվիան 25 տարեկան է» մեդալը ստեղծվել է 1965 թվականին, իր նախկին աշակերտուհու` Վալենտինա Զեյլի հետ համահեղինակությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Каталог отдела латышского искусства, —Издательства Гос. музея искусства, —Рига, —1961, Апинис А. П., стр. 127.
Художественный календарь «Сто памятных дат (1974 год)»,—"Советский художник",—М.,—1973
Arturs Apinis (M. Ivanova ievards), —R., —1975.
С. Циелава, Искусство Латвии, —"Искусство", —Ленинградское отделение, —1979, стр. 164, 185, 186.
Энциклопедия «Рига», —Рига: Главная редакция энциклопедий, —1989, Апинис, Артур Петрович , —стр. 168, ISBN 5-89960-002-0.
Enciklopēdija, Māksla un arhitektūra. Biogrāfiās. —Rīga, —"Preses nams", —2000, ISBN 9984-00-361-2


== Արտաքին հղումներ ==
«Советский знак», Медальер: Апинис Артур Петрович
Художественный календарь "Сто памятных дат (1974 год)",—"Советский художник",—М.,—1973 Archived 2020-01-25 at the Wayback Machine.
Apinis Arturs (1904-1975) (լատիշերեն)Heraldicum.ru Латвийская ССР
Slow Hands

«Slow Hands» («դանդաղաշարժ, ծույլ ձեռքեր»), իռլանդացի երգիչ Նայլ Հորանի (One Direction խմբի նախկին անդամ) երկրորդ սոլո սինգլն իր դեբյուտային Flicker ալբոմից։ Սինգլը հասել է երրորդ հորիզոնականին Ավստրալիայում (որտեղ այն ստացել է ոսկե հավաստագիր) և  յոթերորդ հորիզոնականին Միացյալ Թագավորությունում, ինչպես նաև ընդգրկվել է Միացյալ Նահանգների ռադիոեթերային մեյնսթրիմային երաժշտության քսան լավագույն երգերի շարքում (Adult Top 40 և Mainstream Top 40)։


== Պատմությունը ==
Երգը թողարկվել է 2017 թվականի մայիսի 4-ին։ Սինգլը հաջողություն է ունեցել՝ Ավստրալիայում հասնելով երրորդ, Մեծ Բրիտանիայում՝ յոթերորդ և Միացյալ Նահանգներում (Billboard) առաջին հորիզոնականներին։ Երգն ստացել է երաժշտական քննադատների և առցանց հրատարակությունների դրական արձագանքներին, ինչպիսիք են՝ Billboard, Rolling Stone, The Irish Times։


=== Մրցանակներ ===


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեքստը MetroLyrics կայքում
«Slow Hands» ՅուԹյուբում
Նեմիյոկի

Նեմիյոկի (ռուս.՝ Немийоки), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Մուեզերսկի շրջանում։ Հոսում է վերին և ստորին լճերից Լյուլյու, Նեմիյարվի, Շուլայարվի, Պետիլամպ։ Գետաբերանը տեղակայված է Մուրդոյոկի գետի աջ ափին՝ 1,4 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 25 կմ է, ավազանի տարածքը 145 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կարելիի ավազան, Ֆինլանդիայի և ՌԴ սահմանին, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Պատկանում է Կարելիի ավազանային շրջանին, Բալթիկ ծովի ավազան։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01050000112102000010020
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001002
Ավազանի կոդը - 01.05.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կրծոսկր

Կրծոսկր (լատ.՝ sternum), տափակ, լայն, թրաձև կենտ ոսկր։ Կազմում է մարդու կրծքավանդակի առաջային, իսկ կենդանիների՝ ստորին պատի միջին մասը։ Կրծոսկրը ունի՝ կոթ, մարմին և թրաձև ելուն։ Մարդու կրծոսկրի կոթի վերին, իսկ կենդանիների առաջային եզրին նկատելի է կիսալուսնաձև լծային կտրուճը, որից աջ և ձախ գտնվում են հոդամակերեսածածկ անրակային փորվածքները՝ անրակների հետ հոդավորվելու համար։ Կրծոսկրի աջ և ձախ եզրերին ևս կան փորվածքներ՝ կողերի հետ միանալու համար։
Խաղաղություն (անձնանուն)

Խաղաղություն, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն խաղաղություն բառից։ Համարվում է հունարեն Ήσύχιος՝ Սուքիաս անվան հայերեն թարգմանությունը, որը նշանակում է «խաղաղ»։ Անսովոր անուն է իր երկարության պատճառով։ Հիշատակված է միայն երկու անգամ 15-րդ դարում։


== Գործածություններ ==
Խաղաղություն, հայր Գրիգոր երեցի, ով Երզնկայի Խայիք գյուղի եկեղեցու քահանան էր 1404 թվականին։
Խաղաղություն, Կարապետ անվամբ անձի հետ միասին 1421 թվականին խաչքար է կանգնեցրել Լիմ կղզում՝ Մեռելյարոյց Հովհաննես եպիսկոպոսի հիշատակին։


== Ծանոթագրություններ ==
Օտա (կոմունա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օտա (այլ կիրառումներ)Օտա (ֆր.՝ Ota), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Սևի Սորու Չինարկա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A198։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 540 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 345 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 222-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 123-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 64,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 65,8 %)։ 222 աշխատունակ բնակիչներից 182-ը աշխատում էին (116 տղամարդ և 66 կին), անաշխատանք էին 40-ը (22 տղամարդ և 18 կին)։ 123 անգործունակ մարդկանցից 13-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 35-ը թոշակառու, 75-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Օտա» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-16-ին։ Վերցված է 2011-10-8 
«Օտա» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-12-ին։ Վերցված է 2013-02-08
Մալայա Գնիլուշա (Կրասնի Սուլինի շրջան)

Մալայա Գնիլուշա (ռուս.՝ Малая Гнилуша), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանում։ Մտնում է Պրոլետարսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Արլբերգ

Արլբերգ (գերմ.՝ Arlberg), լեռնազանգված Արևելյան Ալպերում` Ավստրիայի արևմուտքում` Ֆորարլբերգ և Տիրոլ նահանգների սահմանագծին։ Ամենաբարձր կետը Վալուգա լեռն է (2809 մ)։
Անվանումը ծագում է Արլբերգ լեռնանցքի (1793 մ) անունից։ Մեկ այլ տարբերակի համաձայն` կարող է ծագել «Arlenbushes» թփերից, որոնք մեծ տարածում ունեն այդ տեղանքում։
Լեռան հարակից բնակավայրերն ու լեռնադահուկային առողջարաններն են Լեխը, Ցյուրսը, Սթուբենը, Սանկտ-Քրիստոֆը և Սանկտ Անտոն ամ Արլբերգը։


== Ենթակառուցվածք ==
Լեռնանցքով անցնող հին ճանապարհը հայտնի էր XIV դարից։ Այն բարձած կենդանիների ոտնատեղերից առաջացած լեռնային փոքրիկ արահետ էր, երբ մարդիկ այդ տարածքով աղ և անհրաժեշտ այլ իրեր են տեղափոխել։ Սակայն Արլբերգի խիստ թույլ զարգացած լինելու պատճառով բազմաթիվ հարյուրամյակների ընթացքում մարդիկ խուսափել են լեռնանցքի այս ճանապարհից` նախընտրելով շրջանցել Ֆերնը կամ Իմենշտադ իմ Ալգոյը։ Տեքստիլ արդյունաբերության և փոստային ծառայությունների զարգացման հետ բարեկարգվեցին ճանապարհները, որոնք սկսեցին այստեղ հայտնվել 1824 թվականից սկսած։


== Արլբերգի թունել ==
20-րդ դարում, ավտոմեքենաների հոսքի մեծացման հետ եղած ճանապարհները սկսեցին չբավարարել։ Այդ պատճառով էլ որոշվեց ավտոմեքենաների համար 14 կմ երկարությամբ թունել փորել Լանգենի և սանկտ Անտոն ամ Արլբերգի միջև։ 1974 թվականի հուլիսի 5-ին սկսվեցին շինարարական աշխատանքները, իսկ 1978 թվականի դեկտեմբերի 1-ին սկսվեց թունելի շահագործումը։ Թունելով անցումը վճարովի է, սակայն լեռնանցքի հին ճանապարհը անվճար է։ Կառույցի առանձնահատկությունն այն է, որ այնտեղ իրականում երկու թունել կա։ Տիրոլի կողմից այն, սկսվելով լեռնազանգվածի սկզբից, անցնում է Ռոզաննայի կիրճով և բարձրանում է վեր` Ֆորարլբերգի ուղղությամբ։
Արլբերգի երկաթուղին միացնում է Ինսբրուքն ու Բլուդենցը։ Սանկտ Անտոն ամ Արլբերգի և Լանգենի միջև 10.25 կմ երկարությամբ այն անցնում է Արլբերգի թունելով։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Արլբերգ; Պատմությունն ու անվանումը
Էլմիրա Նազիրովա

Էլմիրա Միրզարզա ղիզի Նազիրովա (ադրբ.՝ Elmira Mirzərza qızı Nəzirova, նոյեմբերի 30, 1928(1928-11-30), Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 23, 2014(2014-01-23), Հայֆա, Իսրայել), Ադրբեջանի նշանավոր կոմպոզիտոր, Ադրբեջանի Հանրապետության արվեստի վաստակավոր գործիչ, պրոֆեսոր;


== Կենսագրություն ==
Էլմիրա Նազիրովան ծնվել է 1928 թվականի նոյեմբերի 30-ին Բաքվում։ 1950 թվականին ավարտել է Ուզեիր Հաջիբեկովի անվան պետական կոնսերվատորիա ՛պրոֆեսոր Գ. Շարոևի դաշնամուրային դասարանը։ 1954 թվականին ավարտել է պրոֆեսոր Բ. Զեյդմանի կոմպոզիտորական դասարանը։ 1951 թվականից նա դասավանդել էր կոնսերվատորիայի դաշնամուրային դասարանում։
1953 թվականից ԽՍՀՄ-ի կոմպոզիտորների միության և Ադրբեջանական ԽՍՀ-ի կոմպոզիտորների միության անդամ էր։ Էլմիրա Նազիրովան մահացել է 2014 թվականի հունվարի 23-ին Իսրայելում։
1990 թվականից Իսրայելում ապրող Է.Նազարովան զբաղվել է մանկավարժական գործունեությամբ։ Կոմպոզիտոր և դաշնակահար Էլմիրա Նազիրովայի 75-ամյակը նշվել է 2004 թվականին Մուսլիմ Մագոմաևի անվան Ադրբեջանի պետական ակադեմիական ֆիլհարմոնիայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Դելեքլի-թաշ

Դելեքլի-թաշ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Րաֆֆի Բեսալյան

Րաֆֆի Բեսալյան (1972, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դաշնակահար։


== Կենսագրություն ==
Րաֆֆի Բեսալյանը ծնվել է 1972 թվականին Երևանում։ Վրաստանի պետական համալսարանում դաշնամուրի կատարման պրոֆեսոր է։ Նախկինում եղել է ֆակուլտետի անդամ Նյու Ջերսիի Ռուան համալսարանի և Վիսկոնսին-Սթիվենսի համալսարանում։ Բեսալյանը ստացել է բակալավրի, մագիստրոսի և դոկտորի աստիճաններ Երևանի պետական երաժշտական կոսներվատորիաում, մագիստրոսի աստիճան Ռուան համալսարանում և Բայրոն Ջենիսի և Սառա Դևիս Բուչների հետ սովորել է Մանհեթենի երաժշտական դպրոցում։
Բեսալյանը արժանացել է մրցանակների մի քանի ազգային և միջազգային մրցույթներում։ Դրանց թվին են պատկանում «MTNA» միջազգային մրցույթը, «Josef Hofmann» միջազգային դաշնամուրային մրցույթը, «Frinna Awerbuch» միջազգային մրցույթը և «Artists» միջազգային մրցույթը Նյու Յորքում։
Բեսալյանը Նյու Յորքում իր ներածական նորամուտը կատարել է 2003 թվականին Carnegie Recital դահլիճում բարձր քննադատական ողջույններով։ Նա կանոնավոր կերպով ներկայանում է Հայուսիսային Ամերիկայում, Եվրոպայում, Ռուսաստանում և Ասիայում։ Ճապոնիայում Բեսալյանը ներկայացվում է Tokyo IMC-ի և MAS management-ի կողմից։ Օսակայի և Յամանայի The Takatsuki երաժշտության ուսուցիչների ընկերության հյուր երաժիշտ/ուսուցիչ է։
Րաֆֆի Բեսալյանը Յամանա արտիստ է։


== Համերգային արձագանքներ ==
«Ռուսական դաշնամուրային արվեստի իրական հետևորդ, ծնունդով հայ դաշնակահար Բեսալյանը արձակում է դաշնամուրի հիրավի պարզ և գեղեցիկ հնչյուններ, որոնք հիշեցնում են կատարելապես համապատասխան մարգարիտներ։ Ռախմանինովի խմբի առաջին կեսում էր, երբ դաշնակահարը ցուցադրեց այս որակը հսկայական համոզմունքով։ Op.23 No.5 սոլ մինոր պրելուդիայի  թափանցող ակորդներով ու սուր հարմոնիաներով ուղղորդված գեղեցիկ երաժշտությունը վեր բարձրացավ և բռնկվեց օդում` դուրս հանելով խորը անձնական, ասսփոփ զգացմունքները։ Op.32 No.12 սոլ դիեզ մինոր պրելուդիայի բասի հիմքում ընկած է բարձր ռեգիստրում փայլուն արպեջիոների շուքի հակադրությունը։
Հանդիսատեսը ապշած և լիովին հմայված էր Բեսալյանի զանգականման հնչյուններով։ Նա կատարեց հայ կոմպոզիտորներ Կամիտասի և Բաղդասարյանի երաժշտություններից` հոյակապ երևակայությամբ և տոնայնության շքեզ գունավոր փոփոխություններով։
Գերշվինի երգերի Earl Wild համաձայնեցումները եռանդուն և ճաշակով էին։
Ես պետք է ասեմ, որ Բեսալյանը ռուսական դաշնամուրի ուսուցման հիրավի ժառանգն է, նման Հորովիցին»» (Իզումի համերգասրահ, ապրիլի 13, 2008թ.) Senshi Yokohara Chopin ամսագիր
Հուլիս 2008թ.«Դաշնակահարը զարմացնում է հանդիսատեսի Ռախմանինովի «Standing ovation» դաշնամուրային կոնցերտի կատարման ժամանակ և «բրավո»-ների և «կրկին»-ների ճիչեր են հնչում Բեսալյանի հասցեին։ Նա հիպնոսացնում է հանդիսատեսին Ռախմանինովի 3-րդ կոնցերտի` իր       
քնքուշ, նուրբ և այդուհանդերձ հզոր կատարումով Նյու Յորք Սիթիում։
Բաղդասարյանի պրելուդիայի հնչյունների հոսքը վայրկենական փոխեցին Իզումի համերգասրահի գույնն ու օդը։ Ամբողջ համերգասրահը կլանված էր Բեսալյանի հուզիչ և բյուրեղային հնչյուններով։ Բեսալյանը լոկ րէև նվագում։ Նա ստեղծում էր հոյակապ արվեստ և վերաբերվում էր դաշնամուրին դեպի երաժշտությունը ունեցած իր սիրով։» Sotokuan մամուլ, Օսակա, Ճապոնիա


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդրոս Պապադիամանտիս

Ալեքսանդրոս Պապադիամանտիս (հուն․՝ Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης, մարտի 4, 1851(1851-03-04), Սկիաթոս, Skiathos Municipality, Sporades Regional Unit, Thessaly Region, Հունաստան - հունվարի 3, 1911(1911-01-03), Սկիաթոս, Skiathos Municipality, Sporades Regional Unit, Thessaly Region, Հունաստան), հույն գրող, վիպասան, 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի հույն նոր գրականության կարևորագույն դեմքերից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդրոս Պապադիամանտիսը ծնվել է Սկիատոս կղզում, որը գտնվում է Եգեյան ծովի արևմուտքում։ Ալեքսանդրոսը կղզուն է նվիրել իր գրական աշխատանքի գլխավոր ստեղծագործությունները։
Ալեքսանդրոս Պապադիամանտիսի հայրը եղել է կղզու վանքի քահանան։ Վերջինիս հայրը սերել է բնիկ հույն աղքատ ազնվական ընտանիքից։
Երիտասարդ տարիքում ապագա վիպասանը միջնակարգ կրթությունը ավարտելու նպատակով տեղափոխվում է Հունաստանի թագավորության մայրաքաղաք Աթենք։
Մայրաքաղաքում Ալեքսանդրոսը սովորում է Աթենքի պետական համալսարանի իմաստասիրության ֆակուլտետում։ Այստեղ էլ նա ավարտում է իր կրթությունը։ Նա վաստակել է կենդանի լրագրողական աշխատանք, գրելու գեղարվեստական ստեղծագործություններ՝ պատմվածքներ և մի քանի վեպեր, ինչպես նաև նա հրապարակվել է ստեղծագործական շարք։
Տիրապետել է անգլերեն, ֆրանսերեն և հունարեն լեզուներին։
Նա երբեք ամուսնացած չի եղել։ Նա հայտնի է եղել որպես կոսմոկալոգերոս (աշխարհիկ կուսակրոն)։ Նա ապրել է աղքատության մեջ։ Վերջում իր կյանքի նա վերադարձել է իր հայրենի կղզի, որտեղ էլ 1911 թվականի հունվարի 3-ին մահացել է թոքաբորբից։


== Ծանոթագրություններ ==
Զամոստիե (այլ կիրառումներ)

Զամոստիե, կարող է վերաբերել՝

Զամոստիե - գյուղ, Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Վիժնիցայի շրջանում
Զամոստիե - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում
Պադանոյա

Պադանոյա (ռուս.՝ Паданоя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Պրյաժինսկի շրջանում և Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Թափվում է Վերին Պադոզերո լիճ։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Շույա, գետի ենթաավազանը՝ Սվիր (այդ թվում գետի ավազանում Օնեժի լիճ)։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01040100112102000014721
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001472
Ավազանի կոդը - 01.04.01.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ալեքսանդր Եպուրյանու

Ալեքսանդր Իվանովիչ Եպուրյանու (մոլդ.՝ Alexandru Epureanu; սեպտեմբերի 27, 1986(1986-09-27), Քիշնև, Մոլդովական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), մոլդովացի ֆուտբոլիստ, թուրքական «Իստանբուլ Բաշակշեհիր» ակումբի պաշտպան և Մոլդովայի հավաքականի ավագ։ Ռեկորդակիր՝ հավաքականում անցկացրած խաղերի քանակով (91 խաղ)։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Նախ մարզվել է հոր ղեկավարությամբ, ապա 12 տարեկանից՝ Նիկոլայ Ֆիլիպովիչ Եսինի «Զիմբրու» ֆուտբոլային ակումբի դպրոցում։ Հանդես է եկել Քիշնևի «Զիմբրու» և Տիրասպոլի «Շերիֆ» ակումբներում։
2007 թվականին տեղափոխվել է ռուսական «Մոսկվա» ակումբ, որի տրանսֆերային արժեքը կազմել է 1 մլն եվրո։
2009 թվականի նոյեմբերի 26-ին արժանացել է Ռուսաստանի սպորտի վարպետ կոչման։
2009 թվականի մրցաշրջանի ավարտից հետո տեղափոխվել է Մոսկվայի «Դինամո»․ պայմանագիրը նախատեսված էր 4 տարով։
2012 թվականի հուլիսի 14-ին կես տարով վարձակալության է տրվել Սամարայի «Կռիլյա Սովետով» ակումբին, ինչից հետո վերադարձել է «Դինամո»։ «Դինամո» վերադառնալուց քիչ անց կրկին վարձավճարով տեղափոխվել է այլ ակումբ, այս անգամ՝ «Անժի»: Եվրոպայի լիգայի խմբային փուլում «Շերիֆի» դեմ խաղում (1:1) գոլ է խփել նախկին ակումբի դարպասը, ինչը «Անժիին» թույլ է տվել ժամանակից շուտ դուրս գալ խմբից։ Մոսկովյան ակումբի հետ պայմանագիրն ավարտելուց հետո կես տարվա պայմանագիր է կնքել «Անժիի» հետ։
2014 թվականի հուլիսին պայմանագիր է կնքել թուրքական «Իստանբուլ Բաշակշեհիր» ակումբի հետ։


=== Հավաքականում ===
Ազգային հավաքականում հանդես է գալիս 2006 թվականից։ Գաբի Բալինտի գալուց հետո դարձել է հավաքականի ավագ։ Ռուսաստանի ֆուտբոլի առաջնությունում հանդես գալու համար ընդունել է Ռուսաստանի քաղաքացիություն, ինչի շնորհիվ չի համարվել լեգիոներ։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Թիմային ===
 «Զիմբրու»Մոլդովայի առաջնության արծաթե մեդալակիր - 2003
Մոլդովայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր - 2004
Մոլդովայի գավաթի դափնեկիր - 2003, 2004 «Շերիֆ»Մոլդովայի առաջնության հաղթող - 2005; 2006; 2007
Մոլդովայի գավաթի դափնեկիր - 2006
Մոլդովայի սուպերգավաթի դափնեկիր - 2006 «Իստանբուլ Բաշակշեհիր»Թուրքիայի առաջնության հաղթող - 2019/20


=== Անձնական ===
Մոլդովայի տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ - 2007, 2009, 2010, 2012, 2018
Մոլդովայի լավագույն պաշտպան - 2005


== Կոչում ==
Մոլդովայի սպորտի վարպետ - 2009
Ռուսաստանի սպորտի վարպետ - 2009


== Անձնական կյանք ==
Ընտանիքում եղել են երկու երեխա:Մեծ եղբայրը՝ Սերգեյ Եպուրյանուն, նույնպես ֆուտբոլիստ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը «Դինամո» (Մոսկվա) ՖԱ-ի կայքում
Օգոգոլ թերթը ճանաչել է Մոլդովայի տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ
Օլտ (Սոմի գավառ)

Օլտ (ֆր.՝  Ault), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1941 մարդ, բնակչության խտությունը` 324.04 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.99 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 155 կմ հյուսիս-արևմուտք, Ամյեն քաղաքից 65 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին կար 1055 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 672-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 383։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 63,7 %։ 672 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 528 անձ (299 տղամարդ և 229 կին)։ Գործազուրկ են եղել 144 անձ (69 տղամարդ և 75 կին)։ 383 անաշխատունակներից 70 եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 142-ը` թոշակառուներ, իսկ 171-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Երիցասար (Կոտայքի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Երիցասար (այլ կիրառումներ)Երիցասար, լեռնագագաթ Հայաստանի Կոտայքի մարզում, Գեղամա լեռների արևմտյան մասում, Գեղաշեն գյուղից 12 կմ արևելք։ Հրաբխային է։ Բարձրությունը 3139 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Սալ (երկրաբանություն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սալ (այլ կիրառումներ)
Սալ, երկրակեղևի տեղամաս պլատֆորմի սահմաններում, որտեղ ծալքավոր հիմքը գտնվում է համեմատաբար ցածր խտությունների վրա և ծածկված է հորիզոնական կամ թույլ կերպով խախտված նստվածքային ապարների հաստվածքով (1–15 կմ)։ Սալը հակադրվում է պլատֆորմի համեմատաբար բարձրացած կառուցվածքին՝ վահանին, ու բարդացված է ավելի ցածր կարգի տարբեր կառուցվածքներով (անտեկլիզներով, սինեկլիզներով, կամարներով և այլն)։ Նորագույն գեոդինամիկական մոդելներում սալ տերմինն օգտագործվում է ավելի լայն առումով։ Մոդելներում լիթոսֆերան դիտվում է իբրև սալերի մի բազմություն, որոնք միմյանցից անջատված են խզման զոնաներով և ենթարկվում են հորիզոնական, ուղղաձիգ ու պտուտակային տեղաշարժերի։ Տերմինն առաջարկել է Զյուսը, 1885 թվականին։
Մալակալ

Մալակալ (անգլ.՝ Malakal), քաղաք Հարավային Սուդանում՝ Վերին Նիլ նահանգի մայրաքաղաքը, Մալակալ շրջանի կենտրոնը։


== Պատմություն ==
1970 թվականի օգոստոսին քաղաքի մերձակայքում ընկել է 2000 գրամ քաշով երկնաքար-հոնդրիտ, որն արդյունքում ստացել է Malakal անվանումը։
2006 թվականի նոյեմբերի վերջին քաղաքում բախումներ են տեղի ունեցել Սուդանի զինված ուժերի և Սուդանի ազատագրման ժողովրդական բանակի միջև, որոնց հետևանքով մոտ 150 մարդ է սպանվել, ևս մի քանի հարյուրը՝ վիրավորվել։ Այս միջադեպը Հյուսիսի և Հարավի ներկայացուցիչների միջև ամենալուրջ հակամարտությունն է դարձել քաղաքացիական պատերազմի ավարտի մասին 2005 թվականի Նայվաշյան համաձայնագրի կնքման պահից ի վեր։
2011 թվականի փետրվարի սկզբին Հարավային Սուդանի անկախության հանրաքվեի արդյունքների հայտարարումից մի քանի օր առաջ քաղաքում բախումներ են տեղի ունեցել Սուդանի դաշնային բանակի զինվորների միջև, որոնց հետևանքով սպանվել են մի քանի զինվորական, ինչպես նաև վիրավորվել են խաղաղ բնակիչներ։ Փետրվարի 5-ին հաղորդվել էր, որ ճշտված տվյալներով, փոխհրաձգության ժամանակ զոհվել է առնվազն 20 մարդ, այդ թվում՝ երեխաներ։ Բուն հակամարտությունը տեղի է ունեցել Հարավային Սուդանի հանրաքվեի պատճառով բանակային ստորաբաժանումների հարավայինի և հյուսիսայինի բաժանելու հողի վրա, քանի որ Մալաքալում տեղակայված Սուդանի ԶՈւ ստորաբաժանումներում ծառայում են հարավի բազմաթիվ բնակիչներ, որոնք ավելի վաղ աշխարհազորից են վերցվել և քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ ռազմական գործողություններ են իրականացրել Հյուսիսի կողմում, և նրանց մի մասը հրաժարվել է տեղափոխվել Սուդանի Հյուսիսային վիլայաթներ։ Դիմակայության ընթացքում հրաձգությունն ընթացել է ականանետերից և խոշոր տրամաչափի գնդացիրներից։ ՄԱԿ-ի Փախստականների հարցերով գերագույն հանձնակատարի վարչության հումանիտար առաքելության ներկայացուցչի տեղեկատվության համաձայն՝ այս միջադեպի հետևանքով, բացի սուդանցի զինծառայողներից, զոհվել են երկու երեխա և բեռնատարի վարորդ։ Ըստ տեղեկությունների՝ փետրվարի 6-ին այս հակամարտությունում զոհվածների թիվը հասել է 30 մարդու։


== Ֆիզիկա-աշխարհագրական նկարագիր ==

Քաղաքը գտնվում է Սպիտակ Նեղոս գետի ափին՝ նրա մեջ Սոբատ գետի թափվելու վայրից հյուսիս։


=== Կլիմա ===
Մալակալի կլիման սուբէկվատորիալ է՝ բնորոշ սավաննային՝ հստակ արտահայտված խոնավ և չոր սեզոններով։ Տարեկան տեղումների քանակը 785 մմ է։ Մալակալում միջին տարեկան ջերմաստիճանը 26,5 C° է։ Խոնավ սեզոնը սկսվում է մայիսին և տևում է մինչև հոկտեմբեր։


== Բնակչություն ==
Մալակալի բնակչության մեծամասնությունը դինկա, նուել, շիլուկ ազգերի ներկայացուցիչներ են, որոնց միջև երբեմն բախումներ են տեղի ունենում էթնիկական և սոցիալ-տնտեսական հողի վրա։
Բնակչությունը՝ 147 450 մարդ (2014)։


=== Թվաքանակի դինամիկա ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Карта города Малакаль (անգլ.)
1203

1203 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1203 թվականն է, 
XIII դարի 3-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Տիտովկա (այլ կիրառումներ)

Տիտովկա, կարող է վերաբերել՝

Տիտովկա - սլոբոդա Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում
Տիտովկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում
Մարչելո Ֆոգոլինո

Մարչելո Ֆոգոլինո (երբեմն՝ Մարսելո, իտալերեն՝ Marcello Fogolino, մոտ 1485-1548 թվականից հետո), վենետիկյան դպրոցի Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի նկարիչ, մաներիզմի ներկայացուցիչ։ 15-րդ դարի վերջին Վիչենցայի ամենանշանավոր նկարիչներից մեկը։
Ծագումով Ֆրիուլիից է։ Ծնվել է հավանաբար 15-րդ դարի վերջին երրորդում, իր կարիերայի սկզբում նա աշխատել է Վիչենցայում, 16-րդ դարի առաջին կեսին՝ Բարտոլոմեո Մոնտանյայի ղեկավարությամբ։
1520-1521 թվականներին նա վերադարձավ հայրենիք Ֆրիուլի, իր աշխատանքները ստեղծել է Ջովաննի Պորդենոնեի նկարչական ոճի ազդեցության տակ։
1527 թվականին, սպանությանը մասնակից լինելու մեղադրանքով նա վտարվեց Վենետիկից և գնաց Տրենտո, որտեղ ստեղծեց մի շարք որմնանկարներ, այդ թվում նկարեց «Կացուֆֆիի տունը»։ Մարչելո Ֆոգոլինոյի գործերը զարդարում էին Բուոնկոնսիլիո ամրոցը, Մալպագայի, Սարդանյայի և այլ պալատները, որոնք գտնվում էին Տրենտինոյի տարածքում։
Վիչենցայի ամենահին թանգարանում՝ Քաղաքացիական արվեստի պատկերասրահում («Museo Civico) գտնվող նրա «Մոգերի երկրպագությունը» նկարը` նրա առաջին նկարներից մեկն է, որտեղ նկարչի գունագեղ բնապատկերի վրա նկատելի են հոլանդական և գերմանական ազդեցությունները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Freedberg Sydney J. (1993)։  Pelican History of Art, ed.։ Painting in Italy, 1500–1600։ Penguin Books Ltd։ էջ 357
し

Հիրագանայում՝ し', կատականայում՝ シ, ճապոներենի վանկային այբուբենի վանկ։ Օգտագործվում է մեկ մորայի գրելաձևի համար։ Համապատասխանում է հայերեն «շի», և Միջազգային հնչյունական այբուբենի /shi/ ձայնին։
Ժամանակակից ճապոներենի վանկային աղյուսակում գտնվում է հիրագանայի さ(սա) կանայից հետո։ Կատականայում նույնպես サ(սա) կանայից հետո։


=== Յունիկոդ ===
し — U+3057,
シ — U+30B7.
Բորոդինով (Բելոկալիտվինսկի շրջան)

Բորոդինով (ռուս.՝ Бородинов), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում։ Մտնում է Բելոկալիտվինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Բելայա Կալիտվա քաղաքից գտնվում է 25 կմ հեռավորության վրա։
Սեն Ժակ (Ֆրանսիա)

Սեն Ժակ (ֆր.՝ Saint-Jacques, օքս.՝ Sant Jaume), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Բարեմ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Դին լե Բեն։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04180։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 57 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 36 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 24-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 12-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 66,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 76,2 %)։ 24 աշխատունակ բնակիչներից 20-ը աշխատում էին (14 տղամարդ և 6 կին), անաշխատանք էին 4-ը (2 տղամարդ և 2 կին)։ 12 անգործ մարդկանցից 4-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 7-ը թոշակառու, 1-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սեն Մարտեն եկեղեցի (XVI դար)
Համայնքային վառարան


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Սեն Ժակ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-01-ին։ Վերցված է 2012-8-8 
«Սեն Ժակ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-13-ին։ Վերցված է 2013-01-10
Ինդոնեզիայի Օլիմպիական կոմիտե

Ինդոնեզիայի Օլիմպիական կոմիտե (ինդոն․՝ Komite Olimpiade Indonesia), Ինդոնեզիաի ազգային օլիմպիական կոմիտե։ Հիմնադրվել է 1946 թվականին։ Դարձել է ՄՕԿ-ի անդամ 1952 թվականին։ Գրասենյակը գտնվում է Ջակարտայում։ Հանդիսնաում է ՄՕԿ-ի մի քանի այլ օլիմպիական կազմակերպությունների անդամ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2011-05-12 at the Wayback Machine.
Վայսախ (կոմունա)

Վայսախ (գերմ.՝ Weissach), կոմունա Գերմանիայում, Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Գտնվում է Շտուտգարտի վարչական շրջանի ենթակայության տակ։ Մտնում է Բյոբլինգեն շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 9033 է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 22,14 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 08 1 15 001։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 2 գյուղական համայնքների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջը
Կոլոս (Օրտոնի վտակ)

Կոլոս  (ռուս.՝ Колос ), գետ Ռուսաստանում, Կամչատկայի հյուսիս-արևմուտքում։ Հոսում է Կարագինսկի շրջանում, Կամչատկայի երկրամասում։ Գետի երկարությունը 30 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիրո-Կոլիմսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Քեշիխ

Քեշիխ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում է Մուշ քաղաքից 22-23 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ Արածանիի աջակողմյան Խազիան վտակի հովտում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մեսրոպ Խանբաբյան

Մեսրոպ Վազգենի Խանբաբյան (դեկտեմբերի 7, 1934(1934-12-07), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ֆիզիոլոգ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1974), պրոֆեսոր (1984):


== Կենսագրություն ==
Մեսրոպ Խանբաբյանը ծնվել է Երևանում։ 1959 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1959 թվականից աշխատում է ՀՀ ԳԱԱ ֆիզիոլոգիայի ինստիտուտում, 1979-1981 թվականներին՝ հիշողության մոլեկուլային և բջջային մեխանիզմների լաբորատորիայի, 1981 թվականից՝ Հայաստանի պետական մանկավարժական համալսարանի մարդու և կենդանիների ֆիզիոլոգիայի ամբիոնի վարիչ։ Աշխատանքները վերաբերում են գերհույզի (ստրես) մեխանիզմներում գլխուղեղի տարբեր գոյացությունների դերի ուսումնասիրմանը։
Գլխուղեղի հետազոտությունների միջազգային կազմակերպության և մի շարք ակադեմիաների անդամ է։ ՀՀ ԳԱԱ ֆիզիոլոգների ընկերության փոխնախագահ, Բնապահպանության և կենսագործունեության անվտանգության գիտությունների միջազգային ակադեմիաների անդամ և փոխնախագահ։
Համահեղինակ է «Մարդու ֆիզիոլոգիայի հիմունքներ» (1998 թ.) բուհական դասագրքի։ Շուրջ 121 գիտական հոդվածների և 2 մենագրությունների հեղինակ է։


== Երկեր ==
Ստրեսը և առողջությունը, Երևան, 2000։
Норадренергические механизмы мозга, Л., 1981.
Механизмы анализа афферентной импульсации в задней доле мозжечка. (пути и механизмы зрительной афферентации):


== Գրականություն ==
Айриян А. П. Армянские учёные-медики. - Ер., 1998 - 276 с. ISBN 99930-1-001-7


== Ծանոթագրություններ ==
Զիարեթ (լեռ, Անտիպոնտոս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զիարեթ (այլ կիրառումներ)Զիարեթ, լեռնագագաթ Հայկական լեռնաշխարհում, Անտիպոնտական լեռնահամակարգի արևելյան հատվածում, Թորթում լճակից հարավ, 9 կմ վրա։ Բարձրությունը 2362 մետր։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոլենի (Պրոլետարսկի շրջան)

Սոլենի (ռուս.՝ Соленый), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Պրոլետարսկի շրջանում։ Մտնում է Սուխովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։


== Փողոցներ ==
Պոնոմարենկո
Ստուդենչեսկայա
Շիրոկայա
Պուսկովոյ Ռեգուլյատոր
Տոչկա Մասլովկա
Տոչկա Նովոստրոյկա


== Արտաքին հղումներ ==
Սոլենի (խուտոր)
(8382) Մանն

(8382) Մանն (անգլ.՝ Mann), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից Տաուտենբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,612262 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2643 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9602 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1542,14 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,233442 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,07° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8382) Մանն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աղդգոմելաանթկարի

Աղդգոմելաանթկարի (վրաց.՝ აღდგომელაანთკარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Մցխեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 580 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մցխեթից հեռու է 15 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 431 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիսկա-Ելգա (այլ կիրառումներ)

Կիսկա-Ելգա, կարող է վերաբերել՝

Կիսկա-Ելգա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի կազմում։
Կիսկա-Ելգա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Վերին Ուսթուկրան

Ուսթուկրան Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Վարդոյի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մալինովոե Օզերո

Մալինովոե Օզերո (ռուս.՝ Малиновое Озеро), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Ալթայի երկրամասի Միխայլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3575 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Առտա Դոբռոշի

Առտա Դոբռոշի (անգլ.՝ Arta Dobroshi, հոկտեմբերի 2, 1980(1980-10-02), Պրիշտինա), կոսովոալբանական դերասանուհի։


== Կենսագրություն և կարիերա ==
Առտա Դոբռոշին ծնվել է 1980 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Պրիշտինայում։ Տարրական դպրոցում սովորելու ընթացքում զուգահեռաբար ուսանում էր դրամատիկական արվեստ։ Տասնհինգ տարեկան հասակում այցելում է Միացյալ Նահանգներ՝ ուսանողների փախանակման ծրագրով։ Տասնյոթ տարեկան հասակում վերադառնում է հայրենիք։ Այստեղ՝ Գեղարվեստի ակադեմիայում չորս տարի սովորում է դերասանի վարպետություն։ Դերասանուհին պարբերաբար խաղում է նաև թատրոնում։
Կոսովոյում ռազմական գործողությունների ժամանակ Առտան գտնվում էր Մակեդոնիայի Հանրապետությունում, որտեղ օգնում էր ճամբար ստեղծել գաղթականների համար։ 2000 թվականին Հյուսիսատլանտյան դաշինքում աշխատել է որպես թարգմանչուհի։
2005 թվականին դերասանուհին առաջին անգամ նկարահանվել է կինոնկարում։ 2008 թվականին հայտնիություն է ձեռք բերում շնորհիվ «Լոռնայի լռությունը» ֆիլմում խաղացած դերի։


== Ֆիլմագրություն ==


== Հաղթանակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Առտա Դոբռոշի Internet Movie Database կայքում
TIME MAGAZINE Interview Archived 2012-04-30 at the Wayback Machine.
THE TIMES UK Interview 
THE TIMES Japan Interview
Arta Dobroshi, UNDP Kosovo Ambassador
Little White Lies Interview
Cineuropa Interview
Արվեստի ազգային կենտրոն (Տոկիո)

Արվեստի ազգային կենտրոն (ճապ.՝ 国立新美術館 Kokuritsu Shin-Bijutsukan), թանգարան Ճապոնիայում՝ Տոկիոյում։ Հանդիսանում է կրթության, մշակույթի, սպորտի, գիտության և տեխնոլոգիաների նախարարության և Ազգային թանգարան անկախ վարչական հաստատության (իրավաբանական անձ, որը ստեղծվել է 2001 թվականին ճապոնական կառավարության կողմից երեք անկախ ազգային գրադարանների՝ Տոկիոյի ազգային գրադարանի, Կիոտոյի ազգային գրադարանի և Նառայի ազգային գրադարանի միաձուլման միջոցով) ընդհանուր նախագիծ։
Թանգարանը զբաղեցնում է այն տարածքը, որը մինչև 2007 թվականը զբաղեցրել է Տոկիոյի համալսարանի գիտահետազոտական կենտրոնը։ Ցուցահանդեսային տարածքի ընդհանուր մակերեսը 14 000 մ² է։ Մտնում է աշխարհի ամենաշատ այցելվող թանգարանների տասնյակի մեջ։
Գտնվում է ճարտարապետ Կիսյո Կուռոկավայի նախագծով կառուցած շենքում՝ Տոկիոյի մետրոպոլիտենի Տիյոդի գծի Նոգիզագա կայարանի մոտ։
Ի տարբերություն Ճապոնիայի մյուս ազգային թանգարանների՝ Արվեստի ազգային կենտրոնը չունի մշտական ցուցանմուշներ և հսկիչներ։ Թանգարանը գործում է գերմանական կունստհալլե թանգարանների սկզբունքով, որն ենթադրում է հովանավորների և այլ թանգարանների կողմից կազմակերպված ժամանակավոր ցուցահանդեսների անցկացում։ 2007 թվականին՝ իր գործունեության առաջին տարում, թանգարանում անցկացվել է 69 ցուցահանդես, որոնցից 10-ը կազմակերպվել է ինքնուրույն, իսկ մնացածը՝ այլ գեղարվեստական հանրույթների կողմից։ Կլոդ Մոնեի ցուցահանդեսը, որը կայացել է 2007 թվականի ապրիլի 7-ին և հուլիսի 2-ին, ըստ այցելությունների թվի, եղել է տարվա երկրորդ գեղարվեստական իրադարձությունը ոչ միայն Ճապոնիայում, այլև ողջ աշխարհում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.nact.jp/ Արվեստի ազգային կենտրոն (Տոկիո). պաշտոնական կայք  (անգլերեն) (գերմ.) (Իսպաներեն) (Ֆրանսերեն)(կոր.)(ճապոներեն)
Դիմ (գյուղ, Չիշմինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴիմԴիմ (ռուս.՝ Дим, բաշկիրերեն՝ Дим), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 35 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սուիցիդալ մտքեր

Սուիցիդալ մտքերը ընդհանուր բժշկական տերմին է ինքնասպանության մասին մտքերի համար, որոնք կարող են մշակված պլանի նման մանրամասն լինել՝ առանց բուն ինքնասպանության գործողության։ Չնայած նրան, որ սուիցիդալ մտքեր ունեցող մարդկանց մեծամասնությունը ինքնասպան չի լինում, որոշները, այնուամենայնիվ, ինքնասպանության փորձեր կատարում են։ Սուիցիդալ մտքերի շրջանակը տատանվում է թռուցիկ մտքերից մինչև մանրամասն պլանավորում, դերախաղ կամ անհաջող փորձեր, որոնք կարող են կանխամտածված կերպով այնպես կառուցված լինել, որ ձախողվեն կամ բացահայտվեն, կամ կարող են լիովին հաջողությամբ ավարտվելու նպատակ ունենալ։
Ֆինլադնիայում կատարված հետազոտության արդյունքները ցույց են տվել, որ ինքնասպանություն գործած պացիենտների 22%-ը իրենց սուիցիդալ մտադրությունը քննարկել էին առողջապահության մասնագետի հետ՝ վերջին անգամ նրա գրասենյակ այցելելու ժամանակ։


== Ռիսկային գործոններ ==


=== Հոգեկան խանգարումներ ===
Խոշոր դեպրեսիվ խանգարում, որը պետք է ներառի սոցիալական մեկուսացում
Անորեքսիա ներվոզա
Պոստտրավմատիկ ստրեսային խանգարում
Հարմարվողականության խանգարում
Շիզոֆրենիա
Անձի սահմանային խանգարում
Պանիկական խանգարում
Մարմնի դիսմորֆիկ խանգարում
Դիսսոցիատիվ ինքնության խանգարում
Սոցիոֆոբիա
Նյութերի չարաշահում (մասնավորապես՝ ալկոհոլի)
Բիպոլար խանգարում (մանիակալ-դեպրեսիվ փսիխոզ)
Սեռական դիսֆորիա


=== Կյանքի իրադարձություններ ===
Վիշտ
Սեռական շահագործում
Հարաբերությունների խզում
Գործազրկություն
Մերժվածություն


=== Անցյալ պատմություն ===
Ինքնասպանության նախկին փորձերի պատմություն
Պարասուիցիդի մասին ընտանեկան պատմություն


== Նշանակվող դեղերի կողմնակի էֆեկտներ ==
Տարբեր նշանակվող դեղեր կարող են որպես կողմնակի էֆեկտ ունենալ սուիցիդալ մտքերը, ինչպիսին է, օրինակ SSRI-ն։


== Սուիցիդալ մտքերի նախանշանները ==
Հուսահատություն
Անհեդոնիա
Անքնություն
Դեպրեսիա
Խիստ անհանգստություն
Կոնցենտրացիայի խանգարում
Փսիխոմոտոր ագիտացիա
Հանկարծակի խուճապ


== Ծանոթագրություններ ==
Թարգմանվել է անգլերեն ՎիքիփեդիայիցBeck AT; Steer, RA; Kovacs, M; Garrison, B (1985)։ «Hopelessness and eventual suicide: a 10-year prospective study of patients hospitalized with suicidal ideation»։ Am J Psychiatry 142 (5): 559–563  
Uncapher H (2000-2001)։ «Cognitive biases and suicidal ideation in elderly psychiatric inpatients»։ Omega 42 (1): 21–36 
Uncapher H; Gallagher-Thompson, D; Osgood, NJ (1998)։ «Hopelessness and suicidal ideation in older adults»։ The Gerontologist 38 (1): 62–70։ PMID 9499654  


== Արտաքին հղումներ ==
Evaluation and Treatment of Patients with Suicidal Ideation Archived 2006-09-25 at the Wayback Machine.
Suicidal Thoughts Archived 2009-10-30 at the Wayback Machine.
National Suicide Prevention Lifeline--warning signs Archived 2010-10-15 at the Wayback Machine.
Բերմ

Բերմ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում կամ ավելի ստույգ, Սասունի Խիանք գավառակում։ Գտնվում էր գավառակի արևելյան կողմում՝ Քուռկունք ապառաժոտ լեռան կողին։ Գյուղը շրջապատված էր արտերով և այգիներով։


== Բնակչություն ==
1890-ական թթ.-ին ուներ 200 տուն հայ բնակիչ։ XX դարի սկզբին ուներ 96 տուն բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, երկրագործություն և արհեստներն էին։


== Պատմություն ==
Գյուղի մասին առաջին հիշատակումներ կան 1445 թ.-ի Գրիգոր Մակվեցու կոնդակում։ Գյուղը պատկանել է Եղրդուտի Ս. Հովհաննես եկեղեցուն։
1895 թ.-ին Սասունի ինքնապաշտպանական կռիներում գյուղն աչքին է ընկել մարտունակությամբ, որի պատճառով բնակչությունը լավ կոտորածի է ենթարկվել, իսկ գյուղն էլ ավերվել է։ Բնակչությունը տեղահանվան է արվել առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Բերմն ուներ Ս. Գևորգ և Ս. Աստվածածին անուններով հայկական եկեղեցիներ։ Գյուղն ուներ վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սարդակիր բոռակիր

Սարդակիր բոռակիր  (լատ.՝ Ophrys oestrifera), խոլորձազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Վտանգման սպառնացող վիճակին մոտ գտնվող տեսակ է, որը բոլոր խոլորձազգիների նման գեղազարդային բարձրարժեք հատկանիշների համար, ենթարկվում է չվերահսկվող հավաքի։ Տեսակին նաև ճանապարհաշինության պատճառով սպառնում է աճելավայրերի խախտում։ Իջևանի, Զանգեզուրի և Մեղրու ֆլորիստիկական շրջաններում հայտնի են 10 պոպուլյացիաներ։ Հիմնական արեալը շատ մեծ է, որի պատճառով սպառնալիքի կատեգորիան իջեցվել է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես հազվագյուտ տեսակ։ Ընդգրկված է նաև CITES-ի հավելվածում։ Բեռնի կոնվենցիայի հավելվածում բացակայում է։


== Ծանոթագրություններ ==
Արխանգելսկ

Արխանգելսկ, քաղաք Եվրոպական Ռուսաստանի հյուսիսում։ Ընկած է Հյուսիսային Դվինա գետի երկու ափերին դեպի Սպիտակ ծով նրա ելքի՝ դելտայի մոտ։ Նույնանուն մարզի և Մերձծովյա մունիցիպալ շրջանի (Приморского муниципального района) վարչական կենտրոնն է։ Հիմնադրվել է 1584 թվականին Իվան Ահեղ ցարի կարգադրությամբ։
Արխանգելսկը միջին դարերի Ռուսաստանի գլխավոր նավահանգիստն էր մինչ 1703 թ.։ Այն սպասարկում են Տալագի օդանավակայանը և ավելի փոքր Վասկովո օդանավակայանը։ Քաղաքը գտնվում է Ռուսաստանի հյուսիսային երկաթգծի հյուսիսային ծայրի մոտ։ Երկաթգիծը Վոլոգդայի և Յարոսլավլի միջով կապում է Մոսկվայի հետ, հեռավորությունը՝ 1.133 կմ։ Բնակչությունը՝ 348,716 մարդ (2010 թ. մարդահամարի տվյալներով)։


== Ծանոթագրություններ ==