armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
(2944) Պեյո

(2944) Պեյո (անգլ.՝ Peyo), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1935 թվականի օգոստոսի 31-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,649926 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2147 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0852 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1575,61 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,228483 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,65° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2944) Պեյո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կիերզի սյուր Ուազ

Կիերզի սյուր Ուազ (ֆր.՝ Quierzy), Ֆրանսիայում գտնվող համայնք, որը մտնում է Պիկարդիա մարզի և Էնա գավառի կազմի մեջ։ Համայնքը մտնում է նաև Վիկ սյուր Էն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանն է հանդիսանում Լանը։
Համայնքի INSEE ծածկագիրն է 02631։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 459 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին 279 մարդկանցից (15—64 տարեկան) 200-ը եղել են առավել ակտիվ տնտեսվարողներ, 79-ը եղել են համեմատաբար ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 71,7 %, 1999 թվականին եղել է 65,5 %)։ 200 ակտիվ քաղաքացիներից 179-ը աշխատել են տարբեր ձեռնարկություններում (92 տղամարդ և 87 կին), անաշխատունակների թիվը կազմել է 21 մարդ (6 տղամարդ և 15 կին)։ 79 ոչ ակտիվ մարդկանցից 23-ը եղել են կամ աշակերտ կամ էլ ուսանող, 24-ը եղել են թոշակառու, 32-ը եղել է ոչ ակտիվ այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Կիերզի սյուր Ուազ ազգային համալսարանի վիճակագրությունը (ֆր.)
Տավրիդա (հյուրանոց, Յալթա)

«Տավրիդա» հյուրանոց (ռուս.՝ Гостиница «Таврида»), հյուրանոց Ղրիմի Յալթա քաղաքի կենտրոնում` Լենինի անվան առափնյա փողոց, 13 հասցեով։ Շենքը կառուցվել է 1875 թվականին որպես «Ռոսիա» հյուրանոց։ 1960 թվականից կոչվում է «Տավրիդա»։


== Պատմություն ==
Եռահարկ մեծ շենքը կառուցվել է 1875 թվականին։ Այնտեղ գործել է «Ռոսիա» հյուրանոցը, որը կառուցվել էր «Յալթայում կյանքի հարմարավետությունները տարածելու» բարեգործական ընկերության նախաձեռնությամբ։ Այն ժամանակ դա առաջին հարկում շքեղ ռեստորանով և 150 համարով հարմարավետ հյուրանոց էր։ Ավելի ուշ հյուրանոցի ճակատի դիմաց, ստորին մասում գտնվող մանրածախ առևտրային տարածքների տանիքներին կառուցվել է փոքրիկ պուրակ` հագստի վայրերով, սրճարանով և էստրադայով։ Հյուրանոցը կառուցվել է ճարտարապետ Ա. Վինբերգի նախագծով։ Դա ոչ միայն Ռուսաստանի, այլև Եվրոպայի լավագույն հյուրանոցներից մեկն էր. մարմարե բազմաստիճան շատրվաններով վենետիկյան ատրիում բակեր, չորս մետր բարձրությամբ առաստաղներ, պատերի 1,2 մետր հաստություն, տախտակապատված ընդարձակ ու թեթև ծածկապատշգամբներ, ապակե տանիքներով օդային ձեղնահարկեր, կռածո ցանկապատեր և կաղնու բազրիքներով նրբագեղ մարմարե աստիճաններ։
1876 ​​թվականի օգոստոսին բուժվելու և հանգստանալու համար Յալթա է եկել Նիկոլայ Նեկրասովը։ Մեծ բանաստեղծը բնակվել է «Ռոսիա» հյուրանոցի թիվ 68 համարում։ Առաջին համարում ապրել է հայտնի բժիշկ Սերգեյ Բոտկինը։
1879 թվականի ամռանը որոշ ժամանակ հյուրանոցում է ապրել կոմպոզիտոր Մոդեստ Մուսորգսկին։ Քաղաքի թատրոնում և «Ռոսիա» հյուրանոցի դահլիճում նա կատարել է իր ստեղծագործությունները։
1894 թվականին մեծանուն գրող Անտոն Չեխովը երրորդ անգամ է այցելել Յալթա` ապրելով այս հյուրանոցի թիվ 39 համարում։ Այստեղ նա գրել է «Ուսանող» («Երեկոյան») պատմվածքը։
1900 թվականի ապրիլին Յալթա էին ժամանել Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոնի դերասանները` հիվանդ Չեխովին նրա «Ճայը» և «Քեռի Վանյա» պիեսները ցույց տալու համար։ Կոնստանտին Ստանիսլավսկու և Վլադիմիր Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի ղեկավարած թատրոնի դերասաններից շատերը հյուրախաղերի ընթացքում ապրել են այս հյուրանոցում։
Խորհրդային տարիներին, 1927 թվականի օգոստոսին, բանաստեղծ Վլադիմիր Մայակովսկին կանգ է առել «Ռոսիայում»։ Նա ապրել է նույն սենյակում, ինչ դրանից 50 տարի առաջ` Նիկոլայ Նեքրասովը։
1917 թվականի հեղափոխությունից հետո շենքում եղել է առողջարանային պանսիոն, իսկ նախապատերազմական տարիներին` 300-տեղանոց «Բոլշևիկ» առողջարանը։ 1960 թվականին այստեղ բացվել է «Տավրիդա» հյուրանոցը։
1990-ական թվականների վերջում «Տավրիդա» հյուրանոցի շենքում հրդեհ է բռնկվել, որը ոչնչացրել է շենքի տանիքն ու վերին հարկերը։ 2005 թվականին «Կոնսոլ» ընկերությունը վերակառուցել է հյուրանոցը` աղավաղելով նրա պատմական տեսքը։ Ավելացվել է ևս մեկ հարկ, ծածկվել են մուտքի աջ ու ձախ կողմում եղած երկու լողավազանները։ Սադովայա փողոցի կողմի ճակատին, կենտրոնական «աշտարակիկի» վերին մասում «Կոնսոլը» փակցրել է իր ընկերության անունը։ Փոքր-ինչ փոխվել է նաև հյուրանոցի բնույթը. այժմ այն ​​«Տավրիդա» պրեզիդենտ-հոթել է և վարձակալությամբ տրվող բիզնեսի տարածքներ ունեցող բնակելի համալիր։
Մուտքի մոտ փակցված է մարմարե հուշատախտակ, որի վրա անմահացվել են հյուրանոցի հայտնի հյուրերի` Ն. Նեկրասովի, Ա. Չեխովի, Ն. Ռերիխի, Ֆ. Շալյապինի, Կ. Ստանիսլավսկու, Վ. Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի և շատ ուրիշների անունները։


== Ծանոթագրություններ ==
Չերնովկա (գյուղ, Բելորեցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չերնովկա (այլ կիրառումներ)Չերնովկա (ռուս.՝ Черновка, բաշկիրերեն՝ Черновка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 119 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆիլարետ Կոլեսսա

Ֆիլարետ Միխայլովիչ Կոլեսսա (հուլիսի 17, 1871(1871-07-17), Ստրի, Q11825756?, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա - մարտի 3, 1947(1947-03-03)[…], Լվով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ[…]), խորհրդային երաժշտագետ-բանահավաք, կոմպոզիտոր և գրականագետ։ ՈւՍՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1929)։ Ուկրաինական և սլավոնական երաժշտական բանահյուսությանը վերաբերող գիտական աշխատանքների, ուկրաիներեն ժողովրդական երգերի մշակումների և սեփական խմբերգերի ժողովածուների հեղինակ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Օպերոն

Օպերոն, պրոկարիոտ բջջի գենոմի ֆունկցիոնալ միավոր, որի բաղադրության մեջ մտնում են ցիստրոններ (գեներ, տրանսկրիպցիայի միավորներ), կոդավորվում են համատեղ կամ հաջորդում են աշխատող սպիտակուցներին և միավորված են մեկ (կամ մի քանի) պրոմոտորի հետ։ Այսպիսի ֆունկցիոնալ կազմակերպումները թույլ են տալիս արդյունավետ իրականացնել այդ գեների տրանսկրիպցիան։
Պրոկարիոտների համար օպերոն հասկացությունը 1961 թվականին առաջարկել են ֆրանսիացի Ժակոբ Ֆրանսուան և Ժակ Մոնոն, որի համար 1965 թվականին ստացել են Նոբելյան մրցանակ:
Օպերոնները ըստ իրենց մեջ պարունակվող ցիստրոնի քանակի բաժանվում են մոնո-, օլիգո- և պոլիցիստրոնային օպերոնների, որոնցում պարունակվում է համապատասխանաբար միայն մեկ, մի քանի և բազմաթիվ ցիստրոններ։
Պրոկարիոտների գենոմի օպերոնային կազմավորումների բնորոշ օրինակ է լակտոզային օպերոնը, տրիպտոֆանայինը, պիրիմիդինայինը և bgl օպերոնը՝ Escherichia coli-ում։
Օպերոնը սկսվում և վերջանում է կարգավորող տիրույթներով՝ պրոմոտորը՝ սկզբում, և տերմինատորը՝ վերջում։ Բացի դրանից յուրաքանչյուր առանձին ցիստրոն կարող է ունենալ իր սեփական կառուցվածքը պրոմոտորում և/կամ տերմինատորում։
Հավր

Հավր (ֆր.՝ Le Havre, նորմանդ. Lé Hâvre), քաղաք և համայնք Ֆրանսիայի հյուսիսում, Վերին Նորմանդիա երկրամասում, Ծովամերձ Սեն դեպարտամենտի վարչական կենտրոն։ Հավրի նավահանգիստը Ֆրանսիայի խոշորագույններից մեկն է։
Բնակչությունը՝ 173 142 մարդ (2012 թվականի դրությամբ)։


== Անվանում ==
Հիմնադրել է Ֆրանցիսկ I թագավորը 1517 թվականին ձկնորսական գյուղի տեղում՝ որպես Հնդկաստանի հետ ծովային կապերը սպասարկող նավահանգիստ։ Սկզբում կոչվել է Havre de Grâce՝ այդ վայրերում գոյություն ունեցած Notre Dame de Grâce («Ողորմած աստվածամայր») մատուռի անունով (գերմանական լեզուներում hafn ― «նավահանգրվան»)։
1536 թվականից հայտնի է Port de Grace («Ողորմածության նավահանգիստ»), Le Havre de Gràce անուններով («Ողորմածության նավահանգրվան) անուններով։ Ժամանակի ընթացքում վերջին անվանման երկրորդ մասն ընկել է և պահպանվել է միայն Le Havre («նավահանգրվան») տերմինը։


== Աշխարհագրություն ==

Հավրը գտնվում է Սեն գետի աջ ափին, նրա էստուարի մոտակայքում։ Քաղաքը ունի ուղիղ մուտք դեպի ծով և Լա Մանշ նեղուցը։ Սենը բաժանում է Հավր քաղաքը Ստորին Նորմանդիա երկրամասից և հարևան Օնֆլյոր քաղաքից։ Հավր քաղաքից դեպի հյուսիս և արևմուտք գտնվում է Պա դե Կալե նեղուցի առափնյան։
Քաղաքը բաժանված է երկու մասերի՝ Վերին քաղաքի և Ստորին քաղաքի։ Հավրը նավահանգստային քաղաք է։ Գրեթե ամբողջ Ստորին քաղաքն ողողվում է ջրով և կտրատված է նավահանգիստներով։
Հավրի ամենախոշոր նավահանգիստը Գուբերտ Ռաուլ Դյուվալն է։ Այն տեղակայված է Հավր քաղաքի և Հավրի նավահանգստի հարավային սահմանի մոտ, Սենի ծոցից բաժանվում է ամբարտակով։


=== Ժամային գոտի ===
Հավրը գտնվում է ժամանային գոտում, որը միջազգային չափանիշներով նշվում է որպես Կենտրոնաեվրոպական ժամային գոտի։ Համաշխարհային կոորդինացված ժամանակի (UTC) նկատմամբ շեղումը +1:00 է։


== Կլիմա ==
Հավրի կլիման չափավոր օվկիանոսային (ծովային) է։ Երկար տարիների ընթացքում Լա Մանշ նեղուցը իր ազդեցությունն ունի Հավրի շրջանի եղանակի վրա։
Տեղումները տարվա ընթացքում հավասարաչափ են թափվում, սակայն աշնանը դրանք ավելի շատ են դիտվում։
Նեղուցը շատ է ազդում կլիմայի վրա։ Եղանակը շատ փոփոխական է։ Հավր քաղաքին բնորոշ են փոթորիկները և ամպրոպները (ավելի հաճախ դիտվում են ձմռանը)։
1987 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Հավրի Կապ դե լա Գև արվարձանում դիտվել է ծովային քամու առավելագույն արագությունը՝ 180 կմ/ժ։


== Տնտեսություն և արդյունաբերություն ==
Երկրի խոշորագույն նավահանգիստներից մեկն է։ Հավրով է կատարվում երկրի արտաքին առևտրի մեծ մասը Հարավային Ամերիկայի և Արևմտյան Աֆրիկայի հետ (բեռնաշրջանառությունը կազմում է ավելի քան 50 միլիոն տոննա, մասնավորապես նավթ)։ Ունի նավաշինություն, էլեկտրատեխնիկական, բամբակեղենի, փայտամշակման, ցեմենտի, քիմիական, սննդի արդյունաբերություն, գունավոր մետալուրգիա, օվկիանոսագիտական ինստիտւտներ, թանգարաններ։ Քաղաքը խիստ տուժել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։


== Քույր-քաղաքներ ==
 Դալյան, Չինաստան
 Պուենտ Նուար (ֆր.՝ Pointe-Noire), Կոնգոյի Հանրապետություն
 Սաութհեմփթոն (անգլ.՝ Southampton), Անգլիա, Մեծ Բրիտանիա
 Տամպա (անգլ.՝ Tampa), ԱՄՆ
 Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան (1965)


== Ծանոթագրություններ ==
Միփարեթի

Միփարեթի (վրաց.՝ მიფარეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1230 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 19 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Արվեստագիտական հանդես

Արվեստագիտական հանդես, Հայաստանի հանրապետության Գիտությունների ազգային ակադեմիային կից «Գիտություն» հրատարակչության կողմից հրատարակվող մասնագիտական հանդես, հրատարակվում է 2019 թվականից։


== Առաքելություն ==
Հանդեսի առաքելությունն է արվեստաբան-գիտնականների համատեղ ուժերով ու ջանքերով  հաղորդել հայ ժողովրդի արվեստի և ճարտարապետության ուսումնասիրության աշխատանքներին, նպաստել արվեստագիտության հետագա զարգացմանն ու վերելքին, արվեստագիտության հանգուցային հարցերի անաչառ և սկզբունքային լուսաբանմանը։
Հանդեսը լայնորեն լուսաբանում է Հայաստանի Հանրապետության արվեստագիտական և մշակութային նվաճումները, ինչպես նաև հայ ժողովրդի մշակութային կապերը մյուս ժողովուրդների հետ։ 


== Խմբագրական խորհուրդ ==
Գլխավոր խմբագիրն է Աննա Գրիգորի Ասատրյանը, պատասխանատու քարտուղարը՝ Մարգարիտա Արսենի Քամալյանը։


=== Հայաստանից ===
Արարատ Վլադիմիրի Աղասյան
Մուրադ Մարգարի Հասրաթյան
Հենրիկ Վահանի Հովհաննիսյան
Յուրի Միքայելի Սուվարյան
Վիգեն Հովհաննեսի Ղազարյան


=== Արտերկրից ===
Արմեն Յուրիի Ղազարյան (Ռուսաստան, Մոսկվա)
Ալեքսանդր Իվանի Չեպալով (Ուկրաինա, Կիև)
Րաֆֆի Իսպիրի Խարաջանյան (Լատվիա, Ռիգա)
Մովսես Սեդրակի Հերկելեան (Լիբանան, Բեյրութ)
Պատրիկ Զարեհի Տօնապետեան (Ֆրանսիա, Էքս-ան-Պրովանս)


== Ծանոթագրություններ ==
Հրանտ Բեգլարյան (կոմպոզիտոր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հրանտ Բեգլարյան (այլ կիրառումներ)Հրանտ Բեգլարյան (անգլ.՝ Grant Beglarian, դեկտեմբերի 1, 1927(1927-12-01), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 5, 2002(2002-07-05), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), հայ կոմպոզիտոր։
Կոմպոզիտոր Իվ Բեգլարյանի հայրը։ 


== Կենսագրություն ==
Հրանտ Բեգլարյանը ծնվել է Թիֆլիսում։ Շուտով ընտանիքը տեղափոխվել է Իրան և մանկությունն անցել է Թեհրանում։ Սովորել է Թեհրանի Թագավորական կոնսերվատորիայի ջութակի և կոմպոզիցիայի բաժիններում։ 1947 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ, սովորել Բոստոնի և Միչիգանի համալսարաններում, Մասաչուսեթսի «Բերքշայր» երաժշտական կենտրոնում։ 1952-1954 թվականներին ծառայել է ԱՄՆ-ի զինված ուժերի սիմֆոնիկ նվագախմբում։ Երաժշտական արվեստի դոկտորի աստիճանն ստացել է Միչիգանի համալսարանի Ռաքամ դպրոցից 1958 թվականին։
Զբաղվել է մանկավարժությամբ, գրել երաժշտագիտական հոդվածներ։ 1961-1969 թվականներին եղել է Նյու Յորքի «Ժամանակակից երաժշտություն» կազմակերպության տնօրենը, 1969-1982 թվականներին՝ ԱՄՆ-ի Քալիֆորնիայի համալսարանի հայ երաժշտության ամբիոնի հիմնադիր (1979), երաժշտության, կինոյի և դրամայի մասնաճյուղերի, 1983 թվականից՝ Ֆլորիդայի երաժշտության և արվեստների ինստիտուտի դեկանը։ Գրել է «Սիմֆոնիկ դիվերտիսմենտ» (Գերշվինի անվան միջազգային մրցույթի 1-ին մրցանակ, 1959), «Յոթ բլուրների արձագանքը» կանտատը, կվինտետ, ջութակի, թավջութակի սոնատներ, երգաշարեր և այլն։ 1978 թվականին համերգով եղել է Երևանում։


== Պարգևներ ==
Ջորջ Գերշվինի հիշատակի մրցանակ, 1959
Դրամաշնորհներ ու մրցանակներ է ստացել նաև Ֆորդ հիմնադրամից, ASCAP և Phi Mu Alpha-ից


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Grant Beglarian, 74; Composer, Dean of Performing Arts at USC
Remembering Grant Beglarian
Մաշտոց (5166)

Մաշտոց (5166), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5166 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է  16-րդ դարում Սիմեոն և Սարգիս գրիչների կողմից։ Ստացողը եղել է Մանուել քահանան։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21x16 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 304 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 1 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ բոլորագիծ երկաթագրով, Ավետարան։ Կազմը` լուսանցազարդ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 23ա, 60ա, 115ա, 144բ, 271ա, 304բ և այլուր, հռտագայի՝ 2բ (18-րդ դար), 2ա (1883 թ.):


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (263001-263100)

Աստերոիդների ցանկ (262901-263000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (263101-263200)
 Աստերոիդների ցանկ (262901-263000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (263101-263200)
Աստրախանի կամուրջ (Վոլգոգրադ)

Աստրախանի կամուրջ (ռուս.՝ Астраханский мост), ավտոմոբիլային և հետիոտնային կամուրջ Վոլգոգրադի Ցարիցա գետի վրա։
Կամուրջը քաղաքի կարևոր տրանսպորտային միջավայրի տարր է՝ Առաջին երկայնակի մայրուղին է և կապում է Վորոշիլովսկու (հարավում` Ռաբոչե-Կրեստյանսկայա փողոց) և Կենտրոնական (հյուսիսում`Լենինի պողոտա) շրջանները։
Կամրջի տակով անցնում է Մալայա Պրիվոլժսկայա երկաթուղին։ Կամրջի ավտոմոբիլային մասի մոտ է Վոլգոգրադի մետրոտրամվայի կամուրջը, որի վրա տեղակայված է «Պիոներսկայա» կայարանը։


== Պատմություն ==
Կամուրջների խնդիրը Ցարիցինում շատ լուրջ է եղել, քանի որ քաղաքը գտնվում էր մի վայրում, որտեղ մեծ թվով ձորեր էին, իսկ 20-րդ դարի սկզբին այնտեղ կար միայն երեք կամուրջ։


=== Ցարիցին ===

Կամուրջը կոչվել է Աստրախանի, քանի որ Աստրախանի փողոցի շարունակությունն էր (այժմ` Սովետական)։ Կամրջի անվան մեկ այլ հնարավոր պատճառ էլ կա, այն, որ կամուրջը ձգվում է Աստրախանի ուղղությամբ։
Ցարիցա գետի վրա առաջին փայտյա կամուրջը կառուցվել է 1868 թվականին։
1911 թվականից սկսվել է երկաթբետոնե կամրջի շինարարությունը փայտե կամրջի փոխարեն։ Շինարարության անհրաժեշտությունը պայմանավորված էր Վոլգոգրադում տրամվայի արագ մեկնարկով։ 1913 թվականի դեկտեմբերի 15-ին ավարտվեց Ցարիցա գետի վրա Աստրախանի կամրջի կառուցումը։ Այն քաղաքի առաջին երկաթբետոնե կամուրջն էր։  Այժմ գոյություն չունի։


=== Վոլգոգրադ ===

Ցարիցա գետի վրա ժամանակակից կամրջի նախագիծն ավարտվել է Վոլգոգրադգրաժդանպրոեկտ» նախագծային ինստիտուտի կողմից։
Շինարարական աշխատանքները կատարվել են անմիջապես «Հիդրոսպեցստրոյ» և Մոստոպոեզդ No. 480 ընկերությունների կողմից (այժմ՝ Մոստոօտրյադ № 57 ԲԲԸ «Վոլգոմոստ»)։
Կամրջի շինարարական աշխատանքները սկսվել են 1958 թվականին, շահագործման է հանձնվել 1964 թվականին։
21-րդ դարի սահմանագծում կամուրջը հիմնովին վերանորոգվել է և մի փոքր ընդլայնվել։


== Բնորոշում ==
Ժամանակակից կամրջի բնութագրերը՝

Կամրջի սխեման՝ 4,08+2х18, 17+5х41, 5+2х18, 17+4,08 մետր
Կամրջի ընդհանուր երկարությունը՝ 288,34 մետր
Թռիչքային կառուցվածքի տեսակը՝ համակցված համակարգի 5 հատվածի կառույցներ (հեծանները ամրացված են ճկուն կամարներով), 4 հեծանային թռիչքային կառույցներ
Թռիչքային կառույցների նյութը՝ երկաթբետոն


== Հետաքրքիր փաստեր ==
2007 թվականին նախատեսվել էր Ցարիցա գետի ջրատարի տակ սկսել Սովետսկի և Ցիոլկովսկի փողոցները միացնող  առևտրային կամրջի կառուցումը։ Այսպիսով, Ցարիցա գետի վրա կվերականգնվեր հին փայտյա կամուրջը, որի վրա մի ժամանակ եղել են  փոքր առևտրականների խանութներ։
Անտոն Բաբիչևը կամրջի վրայից ցատկել է Ցարիցա գետով Պիոներսկայա մետրոտրամվայրի կայարանի տանիք։ Հետագայում էքստրեմալը մահացել է՝ ցատկելով  շինարարության փուլում գտնվող Վոլգոգրադի կամրջից։


== Տես նաև ==
Վոլգոգրադի կամուրջ


== Գրականություն ==
Митрофанов Ю.М., Попов О.А., Харебава Ж.А. Возрождение конструкций пролетных строений мостов из монолитного железобетона. Строительство моста через р. Царицу в г. Волгограде // Трансп, стр-во. - 1990. - № 11. - С. 12-16.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Мост через р. Царица в г. Волгограде // BridgeArt: Искусство строить мосты. Информационно-познавательно-развлекательный портал для мостовиков
Սինիմյաե

Սինիմյաե (էստ․՝ Sinimäe), գյուղական ավան Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Վայվառա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 319 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գերմանական շպից

Գերմանական շպից (գերմ.՝ Deutscher Spitz),  գերմանական ցեղատեսակի շուն։ Ենթադրվում է, որ սա այն եզակի ցեղատեսակն է, որն ունի 5 տեսակ՝ տարբեր չափերի և գույների․ կիշոնդ, հսկա շպից, միջին շպից, փոքրամարմին շպից և պոմերանյան։


== Պատմություն ==
Ենթադրվում է, որ գերմանական շպիցը առաջացել է սկանդինավյան շպից տեսակի հովիվ շներից, որոնց ընդհանուր ցեղատեսակներից են սամոյեդը, ֆիննական շպիցը և շվեդական լաֆունդը։ Ենթադրվում է, որ այս սկանդինավյան շները միջնադարում  տարածվել են ամբողջ Հյուսիսային Եվրոպայում և նույնիսկ մինչև Բրիտանիա։ Գերմանական գրականության մեջ պոմերանյան շների մասին ամենավաղ հիշատակումները թվագրվում են մ.թ. 1450 թվականին։ 1750 թվականին Կոմս Օբերհանդ ցու Սայրե Բուֆոնը իր «Չորքոտանիների ազգային պատմություն» գրքում գրել է, որ շպիցները գերմանական բոլոր ցեղատեսակների նախնիներն են։
Գերմանական շպիցերը պահվում էին ֆերմաներում տարբեր նշանակությունների համար, որպես հովիվ շներ և պահապաններ։ Դարերի ընթացքում բուծվելով՝ նրանք ավելի փոքր չափեր են ձեռք բերել և, ի վերջո, վերածվել են փոքրամարմին շների։


== Նկարագրություն ==
Գերմանական շպիցը երկար մազերով, հաստ մորթիով շների ցեղատեսակ է։ Ցեղատեսակի նկարագրություններում նշվում է, որ բոլոր տեսակները ունեն խիտ մազածածկույթ, երկար, ուղիղ մորթի։


=== Կիշոնդ (գայլաշպից) ===
Կիշոնդը գերմանական Շպիցի ամենամեծ տեսակն է։ Մորթին արծաթափայլ մոխրագույն է՝ սև երանգով։ Որոշ անգլախոս երկրներում, ներառյալ Կանադայում, Միացյալ Թագավորությունում և Միացյալ Նահանգներում, կիշոնդըը և գերմանական գայլաշպիցը դասակարգվում են որպես երկու առանձին ցեղատեսակներ. գայլաշպիցի քաշը կարող է լինել 27-32կգ, իսկ կիշոնդինը՝ 25-30կգ։


=== Հսկա շպից ===
Հսկա շպիցը միջին չափի շուն է։ Այն սովորաբար կշռում է 17-18կգ17 to 18 kg (37 to 40 lb)։ Մորթին կարող է լինել սպիտակ, սև կամ շագանակագույն՝ սպիտակ բծեր կրծքավանդակի, ոտքերի և պոչի ծայրի վրա։


=== Միջին շպից ===
Այս տեսակի շպիցը միջին չափի է։ Սովորոբար կշռում է 10․5-11․5կգ, հասակը՝ 30-40սմ, մորթին կարող է լինել սպիտակ, սև, շագանակագույն, մեղրագույն, մոխրագույն կամ այլ երանգներով։


=== Փոքրամարմին շպից ===
Այս տեսակի շունը փոքր չափի է։ Այն սովորոբար կշռում է 3-5կգ, հասակը՝ 24-30սմ։ Մորթին կարող է լինել սպիտակ, սև, շագանակագույն, մեղրագույն, մոխրագույն կամ այլ երանգներով։


=== Պոմերանյան ===
Պոմերանյանը փոքր չափի շուն է։ Այն սովորաբար կշռում է 1․4-3կգ, հասակը՝ 18-24սմ։ Մորթին կարող է լինել սպիտակ, սև, շագանակագույն, մեղրագույն, մոխրագույն կամ այլ երանգներով։


== Տես նաև ==
Շուն
Շպից
Դանիական շպից
Ճապոնական շպից
Հնդկական շպից
Ֆիննական շպից


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

German Spitz World in the UK
German Spitz Breeders & Owners Club in the UK
Ակտյուբա (գյուղ, Կարմասկալինսկի շրջան)

Ակտյուբա (ռուս.՝ Актюба, բաշկիրերեն՝ Аҡтүбә), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 113 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տերցինիո

Տերցինիո (իտալերեն՝ Terzigno), քաղաք Իտալիայում՝ Կամպանիա մարզի Նեապոլի գավառում։ Սահմանակից է Բոսկոռեալե, Բոսկոտրեկազե, Օտտավիանո, Պոջոմարինո, Սան Ջուզեպե Վեզուվիանո համայնքներին։
Բնակչությունը կազմում է 16 977 մարդ (2004 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 688 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 23 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 80040, հեռախոսային կոդ՝ 081:
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Անարատ հղության եկեղեցին։ Տոնը նշվում է ամեն տարի դեկտեմբերի 8-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայքէջը (իտալերեն)
Կրասնոյարովո (գյուղ, Կարմասկալինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասնոյարովոԿրասնոյարովո (ռուս.՝ Красноярово, բաշկիրերեն՝ Ҡыҙылъяр), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 29 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժաուրու

Ժաուրու (պորտ.՝ Jauru), համայնք Բրազիլիայի Կենտրոնաարևմտյան տարածաշրջանում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մարանյան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Մեդիու Մեարին գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 10 774 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 217,480 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 8,9 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1964 թվականի ապրիլի 29-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 145.353.000 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)։
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմել է 13 490 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)։
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,680 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Տեղանքին բնորոշ է արևադարձային կլիման։


== Ծանոթագրություններ ==
Նավալվիլյար դե Իբոր

Նավալվիլյար դե Իբոր (իսպ.՝ Navalvillar de Ibor), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Կասերես պրովինցիայի Էստրեմադուրա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լոս Իբորես շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 54,5 կմ²։ Բնակչությունը՝ 504 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Still I Rise

Still I Rise, Թուփաք Շակուրի և նրա վստահության տակ գտնվող Outlawz (առանց Hussein Fatal)-ի համատեղ ստուդիական ալբոմ, որը թողարկվել է 1999 թվականին։
Ալբոմը պարունակում է նախկինում չթողարկված նյութ, որը ձայնագրվել է 1995-1996 թվականներին Death Row Records լեյբլում։


== Կոմպոզիցիաներ ցանկ ==
«Letter to the President» (Big Syke-ի մասնակցությամբ)
«Still I Rise» (Ta’He-ի մասնակցությամբ)
«Secretz of War»
«Baby Don't Cry (Keep Ya Head Up II)»
«As the World Turns» (Big D-ի մասնակցությամբ)
«Black Jesuz»
«Homeboyz»
«Hell 4 a Hustler»
«High Speed»
«The Good Die Young»
«Killuminati»
«Teardrops and Closed Caskets» ([Nate Dogg-ի մասնակցությամբ)
«Tattoo Tears»
«U Can Be Touched»
«Y’all Don’t Know Us»


== Սեմփլներ ==
«As the World Turns»
«Sounds Like a Love Song» — Bobby Glenn
«Teardrops and Closed Caskets»
«Love Ballad» — L.T.D.
«U Can Be Touched»
«Piano in the Dark» — Brenda Russell


== Չարթեր ==
ԱլբոմՍինգլ


== Արտաքին հղումներ ==
Still I Rise ալբոմը Discogs կայքում
Ալբոմի ավելի քան երկու միլիոն վաճառված պատճեն RIAA(չաշխատող հղում)


== Ծանոթագրություններ ==
Երգում է Գոհար Գասպարյանը (ֆիլմ, 2010)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Երգում է Գոհար Գասպարյանը (այլ կիրառումներ)«Երգում է Գոհար Գասպարյանը», վավերագրական կինոնկար հայ մեծահամբավ երգչուհի (սոպրանո), ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստուհի, Երևանի կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր Գոհար Գասպարյանի կյանքի և ստեղծագործության մասին է։ Կինոնկարը «Արվեստակիրներ» ֆիլմաշարից է։ Եթեր է հեռարձակվել 2011 թվականին։


== Ստեղծագործական անձնակազմ ==
Ռեժիսոր - Վահե Յան
Պրոդյուսեր - Ռուբեն Ջաղինյան
Սցենարիստ - Սոնա Ալեքսանյան
Նախագիծն իրականացվել է «Հայկական վեկտոր» մշակութային հիմնադրամի մասնակցությամբ և AGBA բանկի աջակցությամբ


== Արտաքին հղումներ ==
«Արվեստակիրներ» ֆիլմաշարը Շարմ Հոլդինգի պաշտոնական կայքում Archived 2012-06-16 at the Wayback Machine.
Ռոբերտ Գյունտեր

Ռոբերտ Վիլյամ Թեոդոր Գյունտեր (գերմաներեն՝ Robert William Theodore Gunther, օգոստոսի 23, 1869(1869-08-23), Սյուրեյ, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - մարտի 9, 1940(1940-03-09), Օքսֆորդշիր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), գերմանական արմատներով բրիտանացի գիտնական՝ գիտության պատմաբան, կենսաբան։ Գերմանացի անվանի կենսաբան Ալբերտ Գյունտերի որդին է։ Կյանքի մեծ մասն անց է կացրել Մեծ Բրիտանիայում։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Օքսֆորդի համալսարանական քոլեջին առընթեր դպրոցում, ապա՝ բուն քոլեջում (University College), որից հետո՝ Օքսֆորդի մեկ այլ՝ Մագդալեն քոլեջում։ Ուսումնառության ավարտին ընդունվել է Օքսֆորդի համալսարանի գիտական ակումբ։
1923 թվականից սկսել է հրատարակել իր գլխավոր աշխատությունը՝ գիտության 14 հատորանոց պատմությունը, որը լույս է ընծայվել մեկ մատենաշարով։ Աշխատության վերջին հատորը լույս է տեսել հեղինակի մահվանից հետո՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտման տարում։ Դրանից հետո հրատարակվել է տասնհինգերորդ գիրքը, որը պատրաստել էր Ռոբերտ Գյունտերի որդին՝ Ա. Ե. Գյունտերը և նվիրել էր հորը, նրա կյանքին ու գործունեությանը, թողած գիտական ժառանգությանը։ 


=== Նվաճումներ ===
Օքսֆորդում Ռոբերտ Գյունտերը հիմնել է գիտության պատմության թանգարան, որտեղ, արժեքավոր այլ ցուցանմուշների շարքում, պահվում է նաև նրա ձեռագրերի հավաքածուն։


== Երկերի ընտրանի ==
Gunther Robert Theodore (1922)։ Early British botanists and their gardens, based on unpublished writings of Goodyer, Tradescant, and others։ Oxford University Press 
als Hrsg.: The greek herbal of Dioscorides, illustrated by a byzantine A.D. 512, englished by John Goodyer A.D. 1655. Robert T. Gunther, New York 1934; Neudruck ebenda 1959.
The Herbal of Apuleius Barbarus, from the 12th century manuscript formerly in the abbey of Bury St. Edmunds (Oxford, MS. Bodley 130). The Roxburgh Club, Oxford 1925.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Albert E. Gunther: Robert T. Gunther. A Pioneer in the History of Science 1869–1940 (Early Science in Oxford; Bd. 15). Oxford University Press, Oxford 1967.
Miles Hadfield u. a.: British gardeners. A biographical dictionary. Zwemmer Books, London 1980, ISBN 0-302-00541-2.
Roger Hutchins: Gunther, Robert William Theodore (1869–1940). In:  Oxford Dictionary of National Biography, Bd. 23. Oxford University Press, 2004; online edition, Mai 2005 [1]
A. V. Simcock (Hrsg.): Robert T. Gunther and the old Ashmolean. Museum of the History of Science, Oxford 1985, ISBN 0-903364-04-2.
Museum of the History of Science. In: Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica, Chicago 2007 (Ultimate Reference Suite).


== Արտաքին հղումներ ==
Notes and Records of Royal Society. Robert Fox. Report...
Ելենա Պապոյան

Ելենա Վլադիմիրի Պապոյան (նոյեմբերի 13, 1933(1933-11-13), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 16, 1995(1995-02-16), Երևան, Հայաստան),  հայ նյարդաֆիզիոլոգ։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1995)։


== Կենսագրություն ==
Ելենա Պապոյանը ծնվել է 1933 թվականին Թիֆլիսում։ 1955 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1955-1995 թվականներին աշխատել է ՀՀ ԳԱԱ Ֆիզիոլոգիայի ինստիտուտում, 1974 թվականից եղել է ավագ, 1995 թվականից՝ առաջատար գիտաշխատող, 1973-1995 թվականներին՝ գիտական քարտուղար։
Աշխատանքները վերաբերում են ուղեղիկի, գլխուղեղի կեղևի և ուղեղաբնի շարժիչ կորիզների գործունեության նյարդաֆիզիոլոգիական մեխանիզմների, ուղեղիկ-կեղևային համակարգի նեյտրոնային կազմավորման հարցերին։ Ուղեղի հետազոտության (1986 թվականից), Շարժողության ֆիզիոլոգիական ուսումնասիրության (1989 թվականից) միջազգային կազմակերպությունների անդամ։


== Աշխատություններ ==
Папоян, Елена Владимировна. Нейронные механизмы мозжечково-корковых взаимоотношений : автореферат дис. ... доктора биологических наук : 03.00.13. - Ереван, 1995. - 50 c.


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիուդե

Ռիուդե (էստ․՝ Rõude), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Մառտնա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 75 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ափապաշտպան կառույցներ

Ափապաշտպան կառույցներ, գետերի, ծովերի, ջրամբարների ափերը ալիքների, հոսանքների քայքայող ներգործությունից, ջրի ու սառույցի ճնշումից և այլ բնական գործոններից պաշտպանող կառույցներ։
Ափապաշտպան կառույցները պաշտպանում են բնակավայրերը, արդյունաբերական օբյեկտները, ճանապարհները, դաշտերը, պատմական հուշարձանները հեղեղումներից։ Օգտագործվում են նաև լողափի ստեղծման, պահպանման և ընդարձակման համար։ Ըստ ջրի հոսքի հետ փոխներգործության բնույթի լինում են՝ ակտիվ (օգտագործում են հոսքի էներգիան ափի ջրաբերուկների տղմալցման և պահպանման համար) և պասսիվ (հոսքին՝ ալիքի հարվածին դիմադրում են միայն իրենց կոնստրուկցիայի ամրությամբ և կայունությամբ)։ 
Ակտիվ ափապաշտպան կառույցներ են ալիքաբեկիչները, ընդլայնական կիսապատնեշները, կարգավորող դամբերը, իսկ պասսիվ՝ ալիքահետահար պատերը, խոշոր զանգվածներից լիցքերը, քարալիցքերը, ցանցարկղները, բետոնե կամ երկաթբետոնե սալերը։ Ափապաշտպան կառույցների համալիրի և նրանց տիպերի ընտրությունը կախված է ափի ռելիեֆից, հիդրոերկրաբանական ռեժիմից, երկրաբանական կառուցվածքից։
Կարամիշևո (գյուղ, Պսկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿարամիշևոԿարամիշևո (ռուս.՝ Карамышево), գյուղ Ռուսաստանի Պսկովի մարզի Պսկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2000 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 800 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալլահվերդի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալլահվերդի (այլ կիրառումներ)Ալլահվերդի, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Ջևանշիրի գավառում։ Գտնվում է Մռավ լեռան հարավային մասում։
Նախկինում պատկանել է Արցախի Ծարի շրջանին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մաուրինո (գյուղ, Պերեսլավսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄաուրինոՄաուրինո (ռուս.՝ Маурино), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էդմունդ I

Էդմունդ I (անգլ.՝ Ædmund I, մոտ 920, Ուեսեքս, Անգլիա - մայիսի 26, 946(0946-05-26), Pucklechurch, Gloucestershire, Անգլիայի թագավորություն), Անգլիայի արքա 936 - 946 թթ.:
Էդմունդը Էդվարդ Ավագի և վերջինիս երրորդ կնոջ՝ Էդգիֆա Քենտցու որդին էր, Ալֆրեդ Մեծի թոռը։
924 թվականին, երբ Էդվարդ Ավագը մահացավ, Էդմունդը դեռահաս պատանի էր։ Գահին նստեց նրա հարազատ ավագ եղբայրը՝ Էթելսթենը։ Վերջինս մահացավ 939 թվականին՝ չթողնելով արու ժառանգ, և Էդմունդը դարձավ թագավոր։ Նրա իշխանության տարիներն անցան պատերազմների մեջ. հարկադրված էր նվաճել կան վերանվաճել Անգլիայից խլված տարածքները՝ Միդլենդսը, Նորթումբրիան,Սթրաթքլայդը։ Էդմունդը, թագավորելով ընդամենը վեցուկես տարի, զոհվեց Գլոսթերշիրում՝ Փուքլչըրչում, մի ավազակի հետ կռվելիս։ Գահին նրան հաջորդեց իր կրտսեր եղբայր Էդրեդը, իսկ վերջինիս՝ Էդմունդի որդիները՝ Էդվիգը, այնուհետև՝ Էդգար Խաղաղասերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Dumville David (1985)։ «Learning and the Church in the England of King Edmund I, 939–946»։ The Historia Brittonum 3, The Vatican Recension։ Cambridge, UK: Brewer 


== Արտաքին հղումներ ==
Չերվոնոե Օզերո (գյուղ, Բորզնայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չերվոնոե ՕզերոՉերվոնոե Օզերո (ուկրաիներեն՝ Червоне Озеро), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բորզնայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Չերվոնոե Օզերո գյուղում բնակվում էր 57 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կոնյակ (քաղաք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոնյակ (այլ կիրառումներ)Կոնյակ (ֆր.՝ Cognac), քաղաք Ֆրանսիայի արևմուտքում, Շարանտ դեպարտամենտում։ Գտնվում է Շարանտա գետահովտում՝ խաղողի այգիների մեջ։ 1979 թվականի տվյալներով ունի 22․600 բնակիչ։ Գինեգործության նշանավոր կենտրոն է, արտադրում է բարձր սպիրտայնության խմիչքներ, որոնք ստացել են «կոնյակ» անունը։


== Անվանում ==
Անվանումն ունի կելտական ծագում․ առաջացել է անձնանունից և պատկանելություն ցույց տվող -acos վերջածանցից։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Գտնվում է Շարենտ գետի ափին՝ Անգուլեմ և Սեինտս քաղաքների միջև։ Գտնվում է Փարիզից 400 կմ հարավ-արևմուտք։


== Պատմություն ==
Քաղաքը շատ է ձևափոխվել Հարյուրամյա պատերազմի ընթացքում։ Ֆրանկ I թագավորը հասնում է կոմերցիոն հաջողության, որն էլ նպաստում է քաղաքի արագ զարգացմանն ու գինու, իսկ ավելի ուշ՝ կոնյակի արտադրության կենտրոնը դառնալուն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ախտիրկա (քաղաք, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ախտիրկա (այլ կիրառումներ)Ախտիրկա (ուկրաիներեն՝ Охтирка), քաղաք Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի քաղաքային խորհուրդում։ Հիմնադրվել է 1641 թվականին։
2012 թվականի տվյալներով Ախտիրկա քաղաքում բնակվում էր 49 111 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 30 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1657,37 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Գելոն (բռնապետ)

Գելոն I (հին հունարեն՝ Γέλων, մ.թ.ա. 6-րդ դար, Ջելա, Կալտանիսետա, Սիցիլիա, Իտալիա - մ. թ. ա. 478, Սիրակուսե), Գելա և Սիրակուզա սիցիլիական քաղաքների բռնակալ, Դինոմենի որդին։ Կարթագենի դեմ մղել է հաջող մարտեր և կարողացել է տարածել իր իշխանությունը Սիցիլիայի տարածքի մեծ մասի վրա։


== Կենսագրություն ==
Գելոնը սկզբում ծառայել է բռնակալ Ջելացի Հիպոկրատի օրոք՝ որպես հեծելազորի հրամանատար, որի մահից հետո մ.թ.ա. 491 թվականից կառավարել է Ջելան (իր ծննդավայրը), սկզբում՝ որպես Հիպոկրատի որդիների խնամակալ, ապա՝ ինքնուրույն։ Սիրակուզա է վերադարձրել վտարված համորներին, և նրանց օգնությամբ մ.թ.ա. 485 թվականին այնտեղ բռնապետություն է ստեղծել։ Նա գրեթե վերակառուցել է ամբողջ քաղաքը, որն ավերվել էր մ.թ.ա. 480 թվականին Հիմերայի ճակատամարտի ժամանակ կարթագենցիների կողմից, որոնք Քսերքսեսի դրդմամբ ներխուժել էին Սիցիլիա, որպեսզի վրեժ լուծեն աթենացիներից։ Գելոնը իր տիրապետությունը տարածել է գրեթե ամբողջ Սիցիլիայի վրա և ժողովրդի ցանկությամբ ստացել է թագավորական տիտղոս։ Նա գրավել է Կամարինը և այնտեղ բռնակալ նշանակել Գլավկոսին։ Նրան հաջորդել է եղբայրը՝ Հիերոնը, մ.թ.ա. 478 թվականին։
Գելոնը ամուսնացել է բռնակալ Ագրիջենտոյի Ֆերոնի դստեր Դամարեթի հետ։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Гелон»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Վիլյաֆրեչոս

Վիլյաֆրեչոս (իսպ.՝ Villafrechós) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայի Կաստիլիա ի Լեոն ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տեռա դե Կամպոս շրջանում։ Տարածքը կազմում է 60.51 կմ2, բնակչությունը` 533 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 58 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Իսիդորոն։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում)
Diputación de Valladolid Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine.
Ճկուն բյուջե

Ճկուն բյուջե (անգլ.՝ flexible budget), բյուջե, որը հնարավորություն է տալիս իր աղբյուրները ճշգրտել ակտիվ գործունեության տարբեր մակարդակներում (վաճառքի ծավալներով)։


== Սահմանում ==
Անգլիացի պրոֆեսոր Քոլին Դրուրին ճկուն բյուջեն սահմանել է որպես բյուջե, որը կարող է ճշգրտվել ակտիվ գործունեության տարբեր մակարդակներում։ Ճկուն բյուջեում օգտագործվում են նորմատիվային ճկուն ցուցանիշներ։
Ամերիկացի պրոֆեսոր Ռեյ Հարիսոնը ճկուն բյուջեն սահմանել է որպես բյուջե, որը գնահատում է այն ծախսերը, որոնք կատարվելու են բիզնեսի ցանկացած մակարդակի դեպքում` որոշակի գործունեության ծավալների շրջանակներում։
Չվերահսկվող գործոնները (արտաքին հանգամանքները, որոնք հայտնի չեն և համապատասխանաբար չեն պլանավորվել) փոխում են (մեծացնում կամ պակասեցնում) փոփոխական ծախսերի արժեքները բյուջեի կետերում, իսկ հիմնական ծախսերը մնում են անփոփոխ։ Հաշվետու ժամանակաշրջանի ավարտից հետո կառավարիչը, չվերահսկվող ակտիվ գործունեության գործոնների խեղաթյուրող ազդեցության առկայության դեպքում, սկսում է հաշվի առնել այդ շեղումները։ Սկզբնական բյուջեն ճշգրտվում է փոփոխական ինքնարժեքի առարկաների մասով, ըստ ակտիվ գործունեության իրական մակարդակի՝ ստեղծելով ճկուն բյուջե, որն այնուհետև վերլուծվում է։
Համաձայն ամերիկացի պրոֆեսոր Չարլզ Հորնգրենի պլանավորված եկամուտների կամ պլանավորված ծախսերի հիման վրա ճշգրտված արտադրանքի (կամ վաճառքի) իրական ծավալը ձևավորում է ճկուն բյուջեն։ Ճկուն բյուջեն օգտագործում է փաստացի թողարկման ծավալը կամ արտադրանքի վաճառքը, իսկ կայուն բյուջեն օգտագործում է թողարկման պլանավորված մակարդակը կամ վաճառքը։ Հետևաբար, ճկուն բյուջեի օգտագործումը, ի տարբերություն կայուն բյուջեի, կառավարիչներին թույլ է տալիս ավելի շատ տեղեկատվություն ստանալ շեղումների վերաբերյալ։


== Ճկուն բյուջեի ձևավորում ==
Ըստ Չ. Հորգրենի՝ ճկուն բյուջեի ձևավորումը նկարագրվում է հետևյալ քայլերով.

ձևավորվում է պլանավորման ցուցանիշները (վաճառքի գին, արտադրության մեկ միավորի փոփոխական ծախսեր և հիմնական ծախսեր),
ձևավորվում է թողարկված և վաճառված ապրանքների փաստացի քանակը,
ճկուն բյուջեի եկամուտները ձևավորվում են պլանավորված գնի և թողարկված ու վաճառված ապրանքների իրական քանակի հիման վրա։
ճկուն բյուջետային ծախսերը ձևավորվում են ելքային միավորի համար նախատեսված պլանային փոփոխական ծախսերի, արդյունքի և արտադրանքի իրական քանակի ու պլանավորված հիմնական ծախսերի հիման վրա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Колиснык М. Принципы составления гибких бюджетов//Журнал «&Стратегии», № 6 за 2004 год, 27.08.2007
Խրիսի (կղզի)

Խրիսի (հուն․՝ Χρυσή «ոսկե»), հայտնի նաև որպես Գայդուրոնիսի (Γαϊδουρονήσι «Ավանակի կղզի») անմարդաբնակ կղզի, Իերապետրա քաղաքից 20 կմ հարավ։ Կղզու ձգվածությունը 5 կմ է, իսկ լայնությունը՝ 1 կմ։ Միջին բարձրությունը ծովի մակարդակից 10 մ է։ Կղզու ամենաբարձր կետի բարձրությունը ծովի մակարդակից 31 մ է։ Խրիսիից 700 մետր հեռավորության վրա գտնվում է Միկրոնիսի (Μικρονήσι) կղզյակը։


== Նկարագրություն ==
Խրիսի կղզին հայտնի է իր ավազոտ լողափներով, ավազաբլուրներով, լիբանանյան մայրիների և գիհիների անտառներով։ Կղզու արևմուտքում մնացել են Մինոսյան դարաշրջանի հին փլատակներ և 13-րդ դարում կառուցված Սբ. Նիկոլայի մատուռի փլատակները։ Կղզին բնակեցված է եղել Բյուզանդական կայսրության ժամանակներում։ Հարստության հիմնական աղբյուրը եղել է ձկնորսությունը և աղի արդյունահանումը։ Բյուզանդական կայսրության կործանումից հետո կղզին լքվեց և սկսեց երբեմն օգտագործվել որպես ապաստարան։                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                 


== Շրջակա միջավայրի պաշտպանություն ==
Խրիսի կղզին պաշտպանվում է ինչպես արգելոց։ Այն մտնում է «Նատուրա 2000» ցանցի մեջ։ Այնտեղ է աճում բնական ճանապարհով զարգացած ամենամեծ լիբանանական մայրին։ Կղզում բացակայում է քաղցրահամ ջուրը։ Ծառերի մեծամասնության միջին տարիքը 200 տարի է, իսկ միջին բարձրությունը հասնում է 7 մետրի. նրանցից մի քանիսը մինչև 300 տարի, իսկ բարձրությունը՝ 10 մետր։ Հեկտարում կա 28 ծառ։


== Խրիսիի լողափներ ==
Խրիսին իր անվանումը ստացել է ոսկե ավազից, որը ծածկում է ամբողջ կղզին և առաջանում է ծովային բնակիչների բեկորներից։ Ոսկե կամ Բելեգրինայի լողափը կղզու ամենահայտնի լողափն է, որն իրենից ներկայացնում է տեղանքներում վարդագույն փշրանքներ առաջացնող, հազարավոր փշրված խեցիներով ձգվող մանր ավազի շերտ։


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Карта острова Хриси
Մամատատ

Մամատատ, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն մամ՝ «մայր» և տատ բառերից։ Նշանակում է «մոր տատ»։ Հիշատակվել է մեկ անգամ։


== Գործածություններ ==
Մամատետ, կին Էտիլշահի և մայր Խոնտքար տիկնոջ, ով Խորոտկա վանքում 1490 թվականին գրել տվեց Ավետարանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Say Something (երգ, A Great Big World)

«Say Something», ամերիկյան A Great Big World փոփ դուետի երգն է։ Այն թողարկվել է 2013 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Epic Records լեյբլի կողմից, որպես դուետի դեբյուտային՝ «Is There Anybody Out There?» ստուդիական ալբոմի երկրորդ սինգլ։ Երգի հեղինակներն են Յան Աքսելը, Չադ Վակարինոն և Մայք Քեմփբելը, իսկ պրոդյուսերն է Դեն Ռոմերը։
Երգի ավելի հայտնի տարբերակը ձայնագրվել է ամերիկացի երգչուհի Քրիստինա Ագիլերայի հետ համագործակցությամբ։ Այդ տարբերակի համար նկարահանվել է տեսահոլովակ, որի պրեմիերան կայացել է 2013 թվականի նոյեմբերի 19-ին։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեսահոլովակը ՅուԹուբում
Թազակալա

Թազակալա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կուշնիրովկա

Կուշնիրովկա (ուկրաիներեն՝ Кушнирівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կուշնիրովկա գյուղում բնակվում էր 307 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,2 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 73,1 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հիրիկ սիբիրյան

Հիրիկ սիբիրյան (լատ.՝ Iris sibirica), հիրիկազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Գեղազարդային, կոճղարմատովոր բույս է։ Ցողունն ունի 40-70 (100) սմ բարձրություն։ Տերևները նեղ գծային են, ցողունից կարճ։ Ծաղիկները 2-3 հատ են և գտնվում են ծաղկասլաքի գագաթում, խոշոր են, կապույտ 6-9 սմ տրամագծով։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում տարածված է Վերին Ախուրյանի, Լոռու և Իջևանի ֆլորիստիկական շրջաններում։ Տարածված է նաև Կովկասում, Եվրոպայում, Սիբիրում, Հյուսիսարևելյան Անատոլիայում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է միջին և վերին լեռնային գոտիներում՝ ծովի մակարդակից 1600-2000 մ բարձրությունների վրա, խոնավ մարգագետիններում, ճահճացած տեղերում, գետերի և լճերի մոտ, անտառներում։ Ծաղկում է մայիս-հուլիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հուլիս-օգոստոսին։


== Պահպանություն ==
Խոցելի տեսակ է։ Պոպուլյացիայի արեալը մասնատված է։ Տարածման շրջանի մակերեսը 5000 կմ²-ից պակաս է, բնակության շրջանի մակերեսը՝ 500 կմ²-ից պակաս։ Գերարածեցման պատճառով տեսակին սպառնում է տարածման և բնակության շրջանների կրճատում։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ հիշատակվում էր որպես հազվագյուտ տեսակ։ Ընդգրկված չէ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պոպուլյացիայի մի մասը պահպանվում է «Արփի լիճ» ազգային պարկի տարածքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիսլավ Օլեարչիկ

Վլադիսլավ Ռոբերտ Օլեարչիկ (լեհ.՝ Władysław Robert Olearczyk, հունիսի 8, 1898(1898-06-08), Պշեմիսլ, Գալիցիայի և Լոդոմերիայի թագավորություն, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա - փետրվարի 21, 1970(1970-02-21), Ցեշին, Katowickie Voivodeship, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն), լեհ ֆուտբոլիստ, պաշտպան։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1898 թվականի հունիսի 8-ին Պշեմիսլայում։ Լվովի «Պոգոն» ֆուտբոլային ակումբի կազմում խաղացել է 1921-1929 թվականներին։ Խաղացել է պաշտպանի դիրքում։ Չորս անգամ դարձել է ֆուտբոլի Լեհաստանի չեմպիոն։ Ակումբի կազմում խաղացել է 70 խաղ՝ դառնալով 2 գոլի հեղինակ։
Լեհաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում առաջին անգամ հանդես է եկել 1923 թվականի սեպտեմբերի 23-ին։ Հելսինկիում լեհ ֆուտբոլիստները պարտվեցին 3:5 հաշվով Ֆինլանդիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականին։ Երկու տարի անց խաղացել է հավաքականում իր վերջին չորրորդ խաղը։ Կրակովում ուժեղ գտնվեցին հյուրերը՝ Հունգարիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը (0:2)։ Այդ մրցավեճում մասնակցել են Լվովի թիմի 9 խաղացողներ՝ Էմիլ Գյորլիցը, Վլադիսլավ Օլեարչիկը, Բրոնիսլավ Ֆիխտելը, Կարոլ Գանկեն, Յուզեֆ Սլոնեցկին, Մեչիսլավ Բաչը, Վացլավ Կուխարը, Յուզեֆ Գարբենը, Լյուդվիգ Շաբակևիչը և Կրակովի «Վիսլա» ֆուտբոլային ակումբի երկու խաղացողներ։
Մահացել է 1970 թվականի փետրվարի 21-ին՝ կյանքի 72-րդ տարում Ցեշինում։


== Նվաճումներ ==
Լեհաստանի չեմպիոն (4)։ 1922, 1923, 1925, 1926


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль на сайте Eu-Football.info (անգլ.)
Профиль на сайте FootballDatabase.eu (անգլ.)
Դարլու

Դարլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։ Գտնվում էր Տիգրիսի ձախ կողմում, Դիարբեքիր քաղաքից 35-36 կմ արևելք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(8233) Ասադա

(8233) Ասադա (անգլ.՝ Asada), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1997 թվականի նոյեմբերի 5-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,378929 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9478 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8101 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1340,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,268616 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,67° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8233) Ասադա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հյուրանոց Եվրոպական (Տագանրոգ)

Հյուրանոց «Եվրոպական» (ռուս.՝ Гостиница «Европейская»), շինություն Տագանրոգի պատմական հատվածում, գտնվում է Պետրոսի փողոցի տուն 81 հասցեում։


== Պատմություն ==
Շինությունը կառուցվել է 1870 թվականին՝ որպես առևտրական Պերուշկինի կնոջ սեփականություն։ Ավելու ուշ այս շենքում տեղակայվել է «Դոնսկայա» հյուրանոցը, «Ֆրանսիա» հյուրանոցը (այստեղ երկու անգամ՝ 1894 և 1898 թվականներին հանգրվանել է Տագանրոգ եկած Անտոն Չեխովը, որը նկարագրել է այն «Կրակներ» պատմվածքում), «Եվրոպական» հյուրանոցը։
1916 թվականին հյուրանոցը փակվել է և այդտեղ են տեղակայել լազարեթը (զինվորական հիվանդանոց), ապա շենքում են եղել Կիևի ենթասպաների 3-րդ դպրոցը, գերմանական պարետատունը, Անտոն Դենիկինի շտաբի վարչություններից մեկը։
1928 թվականից շենքում է եղել ԽՍՀՄ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի քաղաքային բաժանմունքը։
Հետպատերազմյան տարիներին շենքում գտնվել է Եյսկի ռազմածովային ավիացիոն բարձրագույն ուսումնարանը։ 1961 թվականից շինությունում է գտնվել «Միուս» կոնստրուկտորական բյուրոն՝ Տագանրոգի ռադիոտեխնիկական ինստիտուտի ստորաբաժանումներից մեկը
2016 թվականին նկուղային տարածքում սկսված վերանորոգման աշխատանքների պատճառով, որտեղ գտնվում էր «Ռուսական թեյ» արտ-սրճարանը, շինության պատերն սկսել են ճաքճքել։ 


== «Ռուսական թեյ» արտ-սրճարան ==

«Ռուսական թեյ» արտ-սրճարանը այցելուների համար բացվել է 2010 թվականի դեկտեմբերի 20-ին 1970-ական թվականներից մինչև 2009 թվականը եղած համանուն խորհրդային սրճարանի նկուղային տարածքում։ Արտ-սրճարանը ավանդաբար հանդես է որպես Չեխովի գրքային փառատոնի տարածք։ Սրճարանում տեղի ունեցող համերգները 2011 թվականի սեպտեմբերից հեռարձակվել են համացանցով։
Արտ-սրճարանում անցկացվել են գրական երեկոներ, ռոք համերգներ, դիջեյական ակումբային երեկույթներ, ջազային երեկոներ։ Արտ-սրճարանի գոյության առաջին տարում ելույթներով հանդես են եկել գրականագետներ Իլյա Բոյաշովը, Պավել Կրուսանովը, «Rockerjoker» խումբը, Ռոման Բիլիկը, «Ավելի վատ, քան երեխաները» խումբը, Սերգեյ Լետովը, Մաքսիմ Ամելինը և այլք։
2011 թվականի մայիսին «Ռուսական թեյում» անցկացվել է Պրոլետարական երիտասարդական երաժշտության փառատոն։
Տեղի լրագրողների կարծիքով՝ «Ռուսական թեյը» հանդիսանում է Տագանրոգի միակ արտ-սրճարանը, որը հնարավորություն է տալիս հանդես գալու «ոչ ձևաչափային» երաժիշտներին։
Սրճարանի տերը ֆինանսական դժվարությունների պատճառով ստիպված է եղել խզել վարձակալության պայմանագիրը, և 2016 թվականին «Ռուսական թեյ» սրճարանը դադարել է գոյություն ունենալուց։


== Ծանոթագրություններ ==