Աղջիկը և կոկորդիլոսը

«Աղջիկն ու կոկորդիլոսը» (ռուս.՝ «Девочка и крокодил»), 1956 թվականի խորհրդային սև-սպիտակ գեղարվեստական ֆիլմ, որը բեմադրել են ռեժիսորներ Իոսիֆ Գինդինը և Իսահակ Մենաքերը «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում Նինա Գեռնետի ու Գրիգորի Յագֆելդի սցենարով, որի հիման վրա նրանք մեկ տարի անց թողարկել են «Կատյան և կոկորդիլոսը» վիպակը, որը նույնպես էկրանավորվել է 1966 թվականին Չեխոսլովակիայում։ Նկարահանումների հիմնական մասը տեղի է ունեցել Օդեսայում։
Ֆիլմի պրեմիերան ԽՍՀՄ-ում տեղի է ունեցել 1957 թվական մարտի 27-ին։


== Սյուժե ==
Կատյան պատահաբար փողոցում ծանոթանում է մի տղայի հետ, որը նստած է երկու վանդակների ու երկու տուփերի մոտ։ Վանդակներում ճագարներ են ու սարյակ, իսկ արկղերում՝ կրիա և իսկական կոկորդիլոս։ Միտյան Կատյային պատմում է իր տխուր պատմությունը։ Նրա հայրը՝ հեռավոր նավարկության նավաստին, Աֆրիկայից ձու է բերել, որից հետո կոկորդիլոս է դուրս եկել։ Սկզբում Միտյայի մայրը սիրում է նրան, բայց կոկորդիլոսն աստիճանաբար մեծանում է և սկսում է նրան ավելի ու ավելի քիչ դուր գալ։ Իսկ երբ Միտյան կարդում է Ալֆրեդ Բրեմի «Կենդանիների կյանքը» և անզգուշորեն տեղեկացնում է մորը, որ իրենց կոկորդիլոսը իսպոլիական մադագասկարյան է Նեղոսյան կոկորդիլոսների ցեղից, մայր ինքն էլ կարդում է գիրքն ու սարսափով հասկանում է, որ նախ՝ մեծ է վտանգը, որ մի օր կոկորդիլոսը կուտի իրենց, և երկրորդ՝ նա կարող է աճել մինչև 10 մետր երկարությամբ և պարզապես չի տեղավորվի իրենց բնակարանում։ Իրավիճակի սրումն իր գագաթնակետին է հասնում այն ժամանակ, երբ Միտյայի դպրոցում ամառային արձակուրդների ժամանակ կենդանի անկյունը փակվում է վերանորոգման համար, և Միտյան տուն է տանում երկու ճագար, կրիա և սարյակ։ Մայրը համաձայն է կենդանիներին հանդուրժել մինչև աշուն, եթե նրանց հետ Միտյան կենդանի անկյուն տանի նաև կոկորդիլոսին։ Ամեն ինչ նորմալ է ընթանում, բայց մի օր, երբ ընտանիքը նախաճաշում է, կոկորդիլոսը սեղանի վրայից քաշում է սփռոցը, որից հետո Միտյան ստիպված է լինում կենդանիներին տանել փողոց։ 
Այժմ նա մտածում է, որ պետք է ինչ-որ տեղ տեղավորի կենդանիներին, որպեսզի կարողանա գնալ քաղաք՝ իր ընկերոջ մոտ, որը կարող է նրանց պահել մինչև ամռան վերջը։ Կատյան անմիջապես առաջարկում է կենդանիներին պահել իր մոտ։


== Դերերում ==
Ելենա Գրանովսկայա – Կատյայի տատը
Եվգենի Տետերին – Կատյայի հայրը
Նատաշա Պոլինկովսկայա – Կատյա
Նատաշա Զաբավնայա – Միլկա, Կատյայի քույրը
Զոյա Ֆեոդորովա – Նադեժդա Ֆեդոտովնա
Սվետլանա Մազովեցկայա – դայակ երեխայի հետ
Լյուդմիլա Մակարովա – Միտյայի մայրը
Լյոնյա Լվով – Միտյա
Ռիչարդ Լոյկո – տղա


== Էպիզոդներում ==
Տատյանա Սուկովա - Միտյայի տատը
Յուրի Բուբլիկով - Մեդվեդկին ավագ
Պյոտր Ռեպնին - բակապան (լուսագրերում նշված է որպես Վ. Ռեպնին)
Նիկոլայ Յանետ - ընդունող գրավատանը
Օլգա Ավերիչևա - տատիկ (լուսագրերում նշված չէ)
Ելիզավետա Ուվարովա - խանութի հավաքարար (լուսագրերում նշված չէ)
Ֆիլմում նկարահանվել են Լենինգրադի դպրոցականները․
Սվետլանա Վայնտրիբ
Վալյա Զախարովա
Իրա Պոգոդինա
Նինա Ստրունկինա
Միշա Կաստալսկի - Գենա, տղա, որը կարդում է «Մյունխհաուզենը»
Յուրա Լեբեդև
Անդրեյ Պավլով
Վիտյա Սվետլով
Նատալյա Սելեզնյովա


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Նինա Գերնետ, Գրիգորի Յագդֆելդ
Բեմադրող ռեժիսորներ՝ Իոսիֆ Գինդին, Իսահակ Մենաքեր
Օպերատոր՝ Կոնստանտին Սոբոլ
Նկարիչ՝ Ալեքսեյ Ռուդյակով
Ռեժիսոր՝ Մ. Շեյնին
Կոմպոզիտոր՝ Գալինա Ուստվոլսկայա
Հնչյունային օպերատոր՝ Իրինա Չեռնյախովսկայա
Լենինգրադի պետական ֆիլհարմոնիայի նվագախումբ
Դիրիժոր՝ Կարլ Էլիասբերգ
Ֆիլմի տնօրեն՝ Մ. Զինովև


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
««Девочка и крокодил»»։ Государственный регистр фильмов։ Министерство Культуры Российской Федерации։ Վերցված է 2013-02-22 (չաշխատող հղում)

««Девочка и крокодил»»։ Теле- и художественные фильмы։ Телеканал «Культура»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-04-17-ին։ Վերցված է 2013-02-22  
«Девочка и крокодил» на сайте «Дети в кино» (ռուս.)