armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ժողովածու (5202)

Ժողովածու (5202), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5202 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1358 թվականին Գրիգոր քահանա գրիչի կողմից [ենթադրաբար] Ավնդաց գյուղում։ Ստացողը եղել է Սարգիսը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17x11 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 332 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Կազմը` կաշեպատ տածտակ դորշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 1ա, 259բ, 284բ, հետագայի՝ 36բ (17-րդ դար), 331բ (1836 թ.):


== Բովանդակություն ==
Յովհ. Կլեմաքսի Սանդուղք գիրք։
Դանիէլի Ռայիթացւոյ Վարք Յովհ. Կլեմաքսի, Լուծմունք Կլեմաքս  գրոց։
Ընթերծուացք յԱւետարանաց, ի մարգարէից, ի թղթոց և ի Գործոց առաքելոց։
Աղոօթք։


== Ծանոթագրություններ ==
Արասլանովո (գյուղ, Նյազեպետրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱրասլանովոԱրասլանովո (ռուս.՝ Арасланово), գյուղ Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզի Նյազեպետրովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օսիմո

Օսիմո (իտալերեն՝ Ossimo), քաղաք Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը հասնում է 1463 մարդու 2008 թվականի մարդահամարի տվյալներով։ Հեռախոսային կոդն Է 0364, իսկ փոստային ինդեքսը 25050։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք(իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Իգարապե (Մինաս Ժերայս)

Իգարապե (պորտ.՝  Igarapé), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մինաս Ժերայս նահանգի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է  31 524 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 110,08 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 286,8 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1963 թվականի մարտի 1-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 120 533 591,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 4235,49 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2006 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,753 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Խուսաինովո (այլ կիրառումներ)

Խուսաինովո, կարող է վերաբերել՝

Խուսաինովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի կազմում։
Խուսաինովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում։
Խուսաինովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Բոսկի Սանտ Աննա

Բոսկի Սանտ Աննա (իտալերեն՝ Boschi Sant’Anna), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վերոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1402 մարդ։ Խտությունը կազմում է 156 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 9 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 37040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0442։
Քաղաքի հովանավոր սրբերն են Հովակիմն ու Աննան։ Տոնը նշվում է հուլիսի 26-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0442 99133


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Սոկոլսկի վանք

Սոկոլսկի վանք (բուլղար․՝ Соколски манастир), գործող ուղղափառ քրիստոնեական վանք Բուլղարիայում։
Գտնվում է Գաբրովո քաղաքից 15 կմ հեռավորության վրա՝ Սոկոլովոյի քարանձավի հարևանությամբ։ Ի սկզբանե հիմնադրվել է, որպես տղամարդկանց համար նախատեսված վանք, սակայն 1959 թվականից ի վեր կանանց մուտքը ևս հասանելի է դարձել։


== Պատմություն ==
Վանքը հիմնադրվել է 1832 թվականին՝ Իոսիֆ Սոկոլսու կողմից։ Ի սկզբանե եկեղեցին կառուցվել է փայտից։ Շինարարական աշխատանքներն ավարտվել են 1833 թվականի հունվարին, իսկ եկեղեցու օծման արարողությունը տեղի է ունեցել 1834 թվականի օգոստոսի 15-ին՝ եպիսկոպոս Իլարիոն Կրիտսկու կողմից։
Ժամանակակից կաթոլիկոնը կառուցվել է 1834 թվականին։ Վերանորոգումից հետո՝ 1862 թվականին ավարտվել է նաև եկեղեցու ներքին ձևավորումը։
1968 թվականին վանքի հարևանությամբ կառուցվել է մատուռ, որի պատերը զարդարվել են տարբեր պատկերներով։
1836 թվականին վանքում բացվել է աստվածաբանական դպրոց։ Սոկոլսկի վանականները ևս մասնակցել են Բուլղարիայի ազգային-ազատագրական շարժմանը։
1876 թվականի մայիսի 1-ին այն դարձել է Գաբրովոյի ապստամբության մեկնարկակետը։ Ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ վանքում բացվել է հիվանդանոց։


== Տես նաև ==
Ալեքսանդր Նևսկու տաճար (Սոֆիա)


== Ծանոթագրություններ ==
Քոչալի

Քոչալի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լուիջի Սեպե

Լուիջի Սեպե (իտալերեն՝ Luigi Sepe, մայիսի 8, 1991(1991-05-08), Տորե դել Գրեկո, Նեապոլ, Կամպանիա, Իտալիա), իտալացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Պարմայի կազմում։ Խաղում է դարպասապահի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Նապոլի ===
Ֆուտբոլիստի կարիերան Սեպեն սկսել է Նապոլիում։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2009 թվականի հունվարի 28-ին՝ Ֆիորենտինայի դեմ խաղում։ Այս մրցաշրջանում նա այլևս ակումբի առաջին կազմում խաղադաշտ դուրս չեկավ՝ լինելով թիմի միայն 4-րդ դարպասապահը։ Հաջորդ 2 մրցաշրջաններում նա հանդես էր գալիս Նապոլիի երիտասարդական թիմի կազմում։
2011 թվականի ամռանը Սեպեն վարձավճարով տեղաափոխվեց Սերիա C-ում հանդես եկող Պիզա։ Իր դեբյուտը նշեց 2012 թվականի ապրիլի 1-ին՝ Պավիայի դեմ խաղում։ Պիզայի կազմում անցկացրած 2 մրցաշրջաններում Սեպեն անցկացրեց 41 հանդիպում՝ բաց թողելով 45 գնդակ։
2013 թվականի ամռանը Սեպեն 1 տարվա վարձավճարով տեղափոխվեց Սերիա B-ում հանդես եկող Վիրտուս Լանչանո։ Իր դեբյուտը նշեց օգոստոսի 11-ին՝ Իտալիայի գավաթի Բենևենտոյի դեմ խաղում։ Վիրտուս Լանչանոյի կազմում Սեպեն անցկացրեց 40 հանդիպում՝ բաց թողելով 40 գնդակ։
2014 թվականի ամռանը Սեպեն վարձավճարով տեղափոխվեց Էմպոլի։ Իր դեբյուտը նշեց 2014 թվականի օգոստոսի 24-ին՝ Իտալիայի գավաթի Լ'Ակվիլայի դեմ խաղում։ Սերիա A-ում իր առաջին հանդիպումը Էմպոլիի կազմում անցկացրեց 2014 թվականի օգոստոսի 31-ին՝ Ուդինեզեի դեմ խաղում։ Էմպոլիի կազմում Սեպեն անցկացրեց 32 հանդիպում՝ 11 խաղում իր դարպասը պահելով անառիկ։
2015 թվականի մարտին Սեպեն երկարաձգեց իր պայմանագիրը Նապոլիի հետ մինչև 2019 թվականը։
2015 թվականի ամռանը Սեպեն վարձավճարով տեղափոխվեց Ֆիորենտինա։ Իր պաշտոնական դեբյուտը նշեց 2015 թվականի սեպտեմբերի 17-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի Բազելի դեմ խաղում։ Այստեղ իտալացին խաղում էր միայն Իտալիայի գավաթում և Եվրոպայի Լիգայում, իսկ Սերիա А-ում նա հանդես էր գալիս որպես պահեստային դարպասապահ։ Ֆիորենտինայի կազմում Սեպեն անցկացրեց 7 հանդիպում։
2016-17 մրցաշրջանից Սեպեն դարձավ Նապոլիի երկրորդ դարպասապահը՝ Պեպե Ռեյնայից հետո։ 2017 թվականի օգոստոսին իտալացին երկարաձգեց իր պայմանագիրը ակումբի հետ մինչև 2022 թվականը։


=== Պարմա ===
2018 թվականի հուլիսի 10-ին Սեպեն 1 տարվա վարձավճարով տեղափոխվեց Պարմա։ Իր դեբյուտը նշեց օգոստոսի 12-ին՝ Իտալիայի գավաթի Պիզայի դեմ խաղում։ 2019 թվականի հուլիսի 10-ին Պարման գնեց Սեպեի լրիվ տրանսֆերը։


== Միջազգային կարիերա ==
2009 թվականին Սեպեն 4-ական հանդիպում անցկացրեց Իտալիայի մինչև 18 և մինչև 19 տարեկանների հավաքականների կազմում։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2020 թվականի հունվարի 8-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սեպեի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Սեպեն transfermarkt-ում
Սեպեն soccerbase.com-ում
Սեպեն WhoScored.com կայքում
Սեպեն Պարմայի պաշտոնական կայքում
Սեպեն ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Բելորեցկ (գյուղ, Իգլինսկի շրջան)

Բելորեցկ (ռուս.՝ Белорецк, բաշկիրերեն՝ Белорет), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 46 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուայթ շրջան (այլ կիրառումներ)

Ուայթ շրջան, կարող է վերաբերել՝

Ուայթ շրջան - ԱՄՆ Թենեսի նահանգի 95 վարչական միավորներից մեկը
Ուայթ շրջան - ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը
Վիբորգի շուկա

Վիբորգի շուկա, Վիբորգի փակ շուկայի շենքը (Հյուսիսային Խրամի փողոց, 2), կառուցվել է 1904-1905 թվականներին ճարտարապետ Կարլ Հորդ աֆ Սեգերստադի (1873-1931) նախագծով։


== Պատմություն ==
1794 թվականին հաստատված Վիբորգի հատակագծի համաձայն Մայր տաճարի հրապարակում սկսվեց Ջակոմո Կվարնեգի նախագծված պայտաձև քարվանսարայի շինարարությունը, բայց այն չավարտվեց։ Կառուցվեց միայն նրա արևելյան մասնաշենքը, որը 20-րդ դարի սկզբին շատ էր քայքայվել և հետագայում ապամոնտաժվեց։ Շուկայի նոր շենքի նախագծերի  մրցույթում հաղթեց ճարտարապետ Կարլ Հորդ աֆ Սեգերշտադը, ով հետագայում կառուցեց նաև Հելսինկիում գտնվող Հականիեմիի շուկան։ Վիբորգի շուկայի շենքը բացվեց 1906 թվականին, դառնալով Շուկայի հրապարակի ճարտարապետական անսամբլի կարևոր տարրը, որը ձևավորվել էր ապամոնտաժված քաղաքի պարսպի տեղում։ Հյուսիսային մոդեռնի ոճով և ժամացույցի աշտարակով կառուցված ծածկած շուկայի շենքը զբաղեցրեց այն տեղը, որտեղ նախկինում գտնվում էր Լակամունդի աշտարակը։ Շենքը ընդգրկում էր 1880-ականներին Վոդնայա Զաստավա և Սեվերնի Վալ փողոցների խաչմերուկում կառուցված երկհարկանի առևտրային շինությունը։ Քաղաքի համայնապատկերում մասամբ տեսանելի երկհարկանի շենքի ճակատը փակում է դեպի քաղաքի գլխավոր փողոցն ուղղված շինության հեռանկարային վերակառուցումը։ Շինության ճակատի ձևավորման դեկորատիվ տարրերից են Վիբորգի զինանշանը և բուսական զարդանախշերը։
20-րդ դարի սկզբին շուկան համարվում էր ամենամեծը Սկանդինավիայում։ Շինության հիմնական ճակատը մոտ 20 մետր լայնություն ունի, կողայինը` ավելի քան 130 մետր։ Շուկայի կարևոր առանձնահատկություններից է հովացման նորագույն համակարգը։ Բացի մանրածախ առևտրի տարածքից, շենքում գործում է նաև սրճարան։
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Վիբորգի շուկայի շենքը զգալի վնասներ էր կրել։ Շուկան նորից բացվեց միայն 1957 թվականին։ Հետպատերազմյան վերակառուցման ընթացքում յոթ սրածայր վերնաճակատներից վերականգնվեցին միայն երեքը, ինչը զգալիորեն խեղաթյուրեց շենքի արտաքին տեսքը։ 1976 թվականին տանիքի պատմական ձևը ստացավ միայն ժամացույցի աշտարակը։

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Волкова Л.Г. Площади Выборга / Ред. Л.И. Амирханов. — СПб: «Остров», 2011. — 96 с.
Кепп Е.Е. Выборг. Художественные достопримечательности / Ред. О.В. Казаков. — Выборг: «Фантакт», 1992. — 200 с.
Мысько А.С. Архитектура Выборга в эпоху модерна. — СПб.: «Центр Сохранения Культурного Наследия», 2014. — 128 с. — ISBN 978-5-91882-026-1
Неувонен П., Пёюхья Т., Мустонен Т. Выборг. Архитектурный путеводитель / Пер. Л. Кудрявцевой. — 2-е изд. — Выборг: «СН», 2008. — 160 с. — ISBN 5-900096-06-8
Աստերոիդների ցանկ (77801-77900)

Աստերոիդների ցանկ (77701-77800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (77901-78000)
 Աստերոիդների ցանկ (77701-77800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (77901-78000)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (75001)-(80000)»։ www.minorplanetcenter.net
Դուրս տաճարից (կտավ)

«Դուրս տաճարից», «Պապ թագավոր», ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Էդուարդ Իսաբեկյանի աշխատանքը՝ Էդուարդ Իսաբեկյան ցուցասրահում։


== Պատմություն ==
Էդուարդ Իսաբեկյանը, դիմելով հայ ժողովրդի կյանքի կարևոր ու վճռորոշ իրադարձություններին, արծարծում է բոլոր ժամանակների համար արդիական թեմաներ, որոնց առանցքում մարդկային վեհ ու ազնիվ ձգտումներն են, սերն ու նվիրումը երկրին ու մարդուն։ Նա կարևոր ներդրում ունի հայ արվեստում պատմանկարչության զարգացման գործում։ Այս ժանրի նշանավորներից է «Դուրս տաճարից» («Պապ թագավոր») կտավը, որն ուշագրավ է պատմական դարաշրջանի խոր զգացողությամբ, հետաքրքիր կոմպոզիցիոն կառուցվածքով և արդիական հնչեղությամբ։ Ներկայացված է Պապ թագավորի պատմությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էդուարդ Իսաբեկյանի պաշտոնական կայքը
Պրուսի (գյուղ, Կոլոմենսկի շրջան)

Պրուսի (ռուս.՝ Пруссы), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յուրտովո (գյուղ, Տյոմկինսկի շրջան)

Յուրտովո (ռուս.՝ Юртово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լա Շեզ

Լա Շեզ (ֆր.՝ La Chaise), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 35 մարդ, բնակչության խտությունը` 3.97 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.81 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 70 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 45 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 26 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 21-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 5։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,8 %։ 21 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 19 անձ (12 տղամարդ և 7 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (0 տղամարդ և 2 կին)։ 5 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 0-ը` թոշակառուներ, իսկ 1-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ռենան Լոդի

Ռենան Լոդի (պորտ.՝ Renan Lodi, ապրիլի 8, 1998(1998-04-08), Serrana, São Paulo, Սան Պաուլու, Բրազիլիա), բրազիլացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Ատլետիկո Մադրիդի կազմում։ Խաղում է ձախ պաշտպանի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Ատլետիկո Պարանաենսե ===
Լոդին Ատլետիկո Պարանաենսեի ակադեմիայի սան է։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2016 թվականի հոկտեմբերի 13-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Գրեմիոյի դեմ խաղում։ Իր առաջին գոլը խփեց 2018 թվականի մարտի 26-ին՝ Լիգա Պարանաենսեի Մարինգայի դեմ խաղում։ Մարտի 28-ին Լոդին երկարաձգեց իր պայմանագիրը ակումբի հետ մինչև 2021 թվականի մարտը։
Առաջին հանդիպումը մայրցամաքային առաջնություններում Լոդին անցկացրեց 2018 ապրիլի 13-ին՝ Հարավամերիկյան գավաթի Նյուելս Օլդ Բոյզի դեմ խաղում՝ այս խաղում դառնալով գոլային փոխանցման հեղինակ։ Օգոստոսի 10-ին բրազիլացին երկարաձգեց իր պայմանագիրը մինչև 2022 թվականը։ Առաջին գոլը այս մրցաշարում խփեց հոկտեմբերի 4-ին՝ Կարակասի դեմ խաղում։ Նոյեմբերի 8-ին Լոդին գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Հարավամերիկյան գավաթի կիսաեզրափակչի Ֆլումինենսեի դեմ խաղում՝ 2-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին։ Ատլետիկո Պարանաենսեն հաղթեց գավաթը՝ եզրափակչում երկու խաղերի արդյունքում պարտության մատնելով կոլումբիական Ատլետիկո Խունիորին։
Իր դեբյուտը Լիբերտադորեսի գավաթում Լոդին նշեց 2019 թվականի մարտի 6-ին՝ Դեպորտես Տոլիմայի դեմ խաղում։ Առաջին գոլը խփեց մարտի 15-ին՝ Խորխե Վիլստերմանի դեմ խաղում։ Ապրիլի 25-ին բրազիլացին գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Լիբերտադորեսի գավաթի Խորխե Վիլստերմանի դեմ խաղում։ Ատլետիկո Պարանաենսեի կազմում Լոդին անցկացրեց 70 հանդիպում՝ դառնալով 5 գոլի և 8 գոլային փոխանցման հեղինակ։


=== Ատլետիկո Մադրիդ ===
2019 թվականի հուլիսի 7-ին Լոդին 6 տարվա պայմանագիր կնքեց Ատլետիկո Մադրիդի հետ։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2019 թվականի հուլիսի 25-ի դրությամբ


== Նվաճումներ ==


=== Ակումբային ===
Ատլետիկո Պարանաենսե

Լիգա Պարանաենսե. 2018
Հարավամերիկյան գավաթ. 2018


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լոդիի պաշտոնական Տվիտերի էջը
Լոդիի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Լոդին transfermarkt-ում
Լոդին soccerbase.com-ում
Լոդին WhoScored.com կայքում
Լոդին Ատլետիկո Մադրիդի պաշտոնական կայքում
Պոյրինո

Պոյրինո (իտալերեն՝ Poirino), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 10.081 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 134 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 75 կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10046։ Հեռախոսային կոդը՝ 011։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբն է հանդիսանում Sant’Orsola-ն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 011 9450114
Էլեկտրոնային հասցեն՝ info@comune.poirino.to.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.poirino.to.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Վազաշեն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, Հայ Առաքելական եկեղեցու տաճար Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզի Վազաշեն գյուղում։


== Պատմություն ==


== Տես նաև ==
Տավուշի մարզ


== Գրականություն ==
Ռուբեն Սիմոնյան,  Տավուշի մարզ, Երևան, ««Ոսկան Երևանցի»», 2003 — 254 էջ. — 500 հատ։
Լավրենտի Միրզոյան,  Տավուշ, Երևան, «Ասողիկ», 2010 — 856 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիենես

Կիենես  (իտալերեն՝ Chienes), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում՝ Բոլցանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2644 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը կազմում է 80 մարդ/կմ²։ Տարածքը 33 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 39051։ Հեռախոսային կոդ՝ 0474։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը։


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հռեախոսահամար՝ 0474 565315
Էլեկտրոնային հասցե՝ info@gemeinde.kiens.bz.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.chienes.bz.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Սանդանսկի (քաղաք)

Սանդանսկի (բուլղար․՝ Сандански), քաղաք Բուլղարիայում՝ Բլագոևգրադի մարզում։ Սանդանսկի համայնքի վարչական կենտրոնը։ Գտնվում է Բլագոևգրադ քաղաքի կենտրոնից մոտ 54 կմ հարավ։ Բնակչությունը՝ ▲27 216 մարդ (սեպտեմբերի 15, 2022) ։
Մինչև 1949 թվականը քաղաքը կրում էր Սվետի Վրաչ անվանումը, բայց վերանվանվել է ի պատիվ բուլղարացի հեղափոխական Յանա Սանդանսկու, որը թաղված է Մելնիկ քաղաքի մոտակայքում՝ Ռոժենի վանքում։
Քաղաքի հանքաբուժական կենտրոնները մասնագիտացված են վերին շնչուղիների, թոքերի ոչ տուբերկուլոզային հիվանդությունների ու բորբոքային հիվանդությունների բուժման մեջ։


== Կլիմա ==
Կլիման սուբարևադարձային է։ Երկրում միջին ջերմաստիճանը ամենաբարձրն է։ Ձմեռը կարճ է, մեղմ, ամառը՝ երկար և շոգ։ Տեղումները հիմնականում անձրևի տեսքով են, ձմռանը, չնայած հազվադեպ, բայց տեղում է նաև ձյուն։ Խիստ ձմռանը հնարավոր են ուժեղ սառնամանիքներ։

Միջին ջերմաստիճան՝ +15,2 C°
Քամու միջին արագություն՝  2,1 մ/վ
Օդի հարաբերական խոնավություն՝ 65 %


== Բնակչություն ==


== Քույր քաղաքներ ==
 Վոլգոգրադ, Ռուսաստան (2008)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Сандански.org — Сайтът на град Сандански
Официален портал на община Сандански
Радио и телевизия в Сандански
Онлайн информационна агенция и вестник Сандански Бизнес
Снимки от Сандански
Земеделска професионална гимназия
Статистика населения
Ալինա Բուդնիկովա

Ալինա Բուդնիկովա (ռուս.՝ Будникова, Алина Нестеровна, հուլիսի 19, 1942(1942-07-19), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - փետրվարի 10, 2013(2013-02-10), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային, այնուհետև` ռուսական կինոյի և հեռուստատեսության հագուստի դիզայներ։


== Կենսագրություն ==
Ալինա Բուդնիկովան ծնվել է 1942 թվականին հուլիսի 19-ին, Մոսկվայում։
1964 թվականին ավարտել է Մոսկվայի թատրոնի գեղարվեստա-տեխնիկական ուսումնարանը` «Հագուստի դիզայներ» մասնագիտացմամբ։ Որոշ ժամանակ աշխատել է Վյաչեսլավ Զայցևի մոդելավորման գործակալությունում։
1970 թվականից աշխատել է «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում որպես հագուստի դիզայներ։ Աշխատել է «Premiere SV» գովազդային գործակալությունում։ Մասնակցել է «Հին երգեր գլխավորի մասին», «Ռուսական նախագիծ», «Տասը երգ Մոսկվայի մասին» հեռուստածրագրերի աշխատանքներին։
Որպես հագուստի դիզայներ նա մասնակցել է ավելի քան 32 ֆիլմի աշխատանքներին։ Նաև կինոյում խաղացել է դրվագային դերեր։
Վերջին տարիներին ապրել է միայնակ։ 2013 թվականի փետրվարի սկզբին Բուդնիկովան ծայրահեղ դրությամբ հոսպիտալացվել է Մոսկվայի հիվանդանոցներից մեկը։ Հինգ օր բժիշկները պայքարում էին նրա կյանքի համար, բայց նրանց ջանքերը հաջող չեն ավարտվել։
Ալինա Նեստերովնան մահացել է 2013 թվականի փետրվարի 10-ին, կաթվածից։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Հագուստի ձևավորող ===


=== Դերեր կինոյում ===
1974 թվական՝ «Յուրային օտարների և օտար` յուրայինների մեջ», ատաման Բրիլովի հուշերի տիկինը։


== Պարգևներ ==
«Նիկա» մրցանակներ` հագուստի լավագույն ձևավորման համար (1996, «Ռևիզոր»)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալինա Բուդնիկովա «Энциклопедия российского кино» կայքում
Ալինա Բուդնիկովա (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Այսատու Տունկարա

Այսատու Տունկարա (մարտի 16, 1995(1995-03-16), Փարիզ), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, որը Ատլետիկո Մադրիդ իսպանական ակումբի պաշտպանն է։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային ===

Տունկարան իր կարիերան սկսել է Բյուտ Շոմոն ՖԱ ակումբում, որտեղ նա մնացել է մինչև 2008 թվականի աշուն, երբ դարձել է Իսսի լե Մուլինո կանանց ֆուտբոլային ակումբի (Football Féminin Issy-les-Moulineaux) անդամ, որի թիմը այնուհետև Ֆրանսիայի ֆուտբոլի կանանց առաջնությունում էր հանդես գալիս։ 2010 թվականի մրցաշրջանի ավարտին Տունկարան դարձել է Juvisy (Պարի ՖԱ (կանայք)) ակումբի անդամ Ֆրանսիայի ֆուտբոլի կանանց առաջնությունում։


=== Միջազգային ===
Տունկարան ֆրանսիական տարբեր երտասարդական թիմերի անդամ է եղել։ Նրա առաջնախաղը Ֆրանսիայի մինչև 16 տարեկանների առաջնությունում եղել է 2011 թվականի հուլիսի 4-ին Նորվեգիայի հետ։ Տունկարան Ֆրանսիան ներկայացրել է նաև միջազգային մրցույթներում։ 2012 թվականին նա ՈՒԵՖԱ-ի կանանց մինչև 17 տարեկանների առաջնությունում Ֆրանսիայի հավաքականի անդամ էր, որտեղ Ֆրանսիան գրավել է երկրորդ հորիզոնականը։ Նույն տարվա սեպտեմբերին նա հրավիրվել է ներկայացնելու Ֆրանսիան ՖԻՖԱ-ի մինչև 17 տարեկան կանանց 2012 թվականի գավաթին Ադրբեջանում։ Տունկարան նվաճումների է հասել մրցախաղի ամբողջ ընթացքում և խաղացել է եզրափակիչ խաղում, որտեղ Ֆրանսիան պարտության է մատնել Հյուսիսային Կորեայի մինչև 17 տարեկան կանանց հավաքականին տասնմեկ մետրանոց հարվածներով և դարձել է չեմպիոն։ 2013 թվականի օգոստոսին Տունկարան Ուելսում ներկայացրել է Ֆրանսիան մինչև 19 տարեկանների ՈՒԵՖԱ-ի 2013 թվականի առաջնությունում։ Հավաքականը պարտության է մատնել Անգլիայի հավաքականին եզրափակիչ մեծ խաղում և ստացել է չեմպիոնի տիտղոսը։ 2014 թվականի օգոստոսին Այսատուն հրավիրվել է ներկայացնելու Ֆրանսիան ՖԻՖԱ-ի մինչև 20 տարեկանների կանանց աշխարհի գավաթի ժամանակ Կանադայում։ Ֆրանսիայի հավաքականը գրավել է երրորդ հորիզոնականը։ 2017 թվականին նա Ֆրանսիայի հավաքականի կազմում ներկայացրել է Ֆրանսիան ՈՒԵՖԱ-ի կանանց 2017 թվականի առաջնությունում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը UEFA.com կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Player's Profile at Foot o Feminin
Player's Profile at Paris FC Archived 2017-12-29 at the Wayback Machine.
Սուրբ Խաչ վանքի դպրոց

Նոր Նախիջևանի Սուրբ Խաչ վանքի դպրոց (1868 թվականից՝ ժառանգավորաց վարժարան), հիմնվել է 1784 թվականին՝ Հովսեփ արքա Արղությանի նախաձեռնությամբ Վաճառական Ասատուր Աղամյանի հիմնած դպրոցի շենքն Աստրախանում։ Հայտնի է նաև Սուրբ Խաչի ժառանգավորաց գիշերօթիկ վարժարան անվամբ։ Գործել է տարրական դպրոցի ծրագլավ, պատրաստել եկեղեցու սպասավորներ։ Դասավանդվել են հայոց լեզու, թվաբանություն, վայելչագրություն, կրոն, ձեռքի աշխատանք, գյուղատնտեսությանը վերաբերող առարկաներ են։ Կից գործել են տպարան, մատենադարան, թանգարան։ 19-րդ դարի 80-ական թվականներին կրթություն են ստացել նաև աղջիկները։
Տավցկարո

Տավցկարո (վրաց.՝ თავწყარო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Դեդոփլիս Ծղարոյի շրջանում։ Գտնվում է Գոմբորի լեռնաշղթայի հարավ-արևելյան լանջին, ծովի մակերևույթից 840 մետր բարձրության վրա։ Դեդոփլիս Ծղարոից 20 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 80 մարդ։ Գյուղում ապրում են վրացիներ (62,5 %), ադրբեջանցիներ (27,5 %) և օսեր (10 %)։


== Ծանոթագրություններ ==
Գազոզավր

Գազոզավր(լատիներեն - Gasosaurus, բառացի՝ «բենզինային սողուն»), Avetheropoda խմբի դինոզավրեր, որոնք պատկանում են սողունակոնքային դինոզավրերի ցեղին։ Այս դինոզավրերը ապրել են միջին յուրայի ժամանակաշրջանում մոտ մ.թ.ա. 165-160 միլիոն տարի առաջ ներկայիս Չինաստանի Սիուչան պրովինցիայում։ Ներկայացված է մեկ տեսակով - Gasosaurus constructus։ Ենթադրվում է, որ տերոպոդների շերտում գտնված Xuanhanosaurus-ը հանդիսանում է գազոզավրի մեծ առանձնյակ, այլ ոչ թե առանձին ցեղ։


== Նկարագրություն ==
Գազոզավրը ունեցել է մեծ գանգ և ուժեղ հետին վերջույթներ։ Երկարությունը 5 մետր։ Ենթադրվում է, որ եղել է մսակեր։ Գազազավր անվանումը (կամ «բենզինային սողուն») տրվել է չինացի գիտնական Ցի Մինգ Դոնգի կողմից նավթավերամշակող ՝ Dashanpu կազմակերպության պատվին, որի աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել էին գազոզավրի մնացորդները։


== Դասակարգում ==
Ընդհանուր կարծիք այն մասին, թե որ խմբին է պատկանում այս դինոզավրը՝ չկա։ Տարբեր գիտնականներ այս դինոզավրին դասակարգում են ինչպես Megalosauridae, այնպես էլ ցելուրոզավրերի ընտանիքին։ Վերջին հետազոտությունների արդյունքում Holtz-ը (2004) թվականին գազոզավրին մտցրեց Avetheropoda խմբի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Բրածո կենդանիների դասակարգման մասին կայք The Paleobiology Database
Հակոբ Թաջիրյան

Հակոբ Թաջիրյան (Թաճերյան) (մոտ 1890, Տիգրանակերտ - 1915, Տիգրանակերտ), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է մոտ 1890 թվականին Տիգրանակերտի նահանգի կենտրոն Տիգրանակերտ քաղաքում։ 1915 թվականին ավարտել է Կ. Պոլսի Օսմանյան կայսերական բժշկական վարժարանը։ Բժիշկ է աշխատել Տիգրանակերտում։
1915 թ. ապրիլին տեղացի հայերի հետ ձերբակալվել է և բանտարկվել Տիգրանակերտի բանտում։ Տեղեկանալով, որ թուրքերը մտադիր են բանտարկված հայերին կենդանի այրել, փորձել է փախչել, սակայն բանտը շրջապատող ոստիկանները բռնել են նրան և սպանել մոտ 25 տարեկանում։


== Գրականություն ==
Հայ բժշկութեան տուած զոհերը, ցուցակագրուած վաւերական փաստերով, Կ. Պոլիս, 1919։
Մեզպուրեան Արթօ, Հայ եւ ծագումով հայ բժիշկներ։ Այբուբենական համառօտ անուանացանկ (16881940), Իսթանպուլ, 1940։
Սահակյան Լիլիկ, Ոճրագործները չխնայեցին նույնիսկ մարդու կյանքը փրկողներին, «Առող­ջա­պա­հու­թյուն», Երևան, 1965, թ. 4։
Յուշամատեան Մեծ Եղեռնի (1915-1965), պատրաստեց Գերսամ Ահարոնեան, Պէյրութ, 1965։
Թէոդիկ, Յուշարձան նահատակ մտաւորականութեան, Բ. տպագրութիւն, Երեւան, ապրիլ 24, 1985։6. ՀՑԹԻՖ, ֆ-49, ծ-229, պ-14։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Ջեյմս Հարիսոն

Ջեյմս Քրիստոֆեր Հարիսոն (անգլ.՝ James Harrison), հայտնի է՝ որպես «Մարդ՝ ոսկե արյունով» (դեկտեմբերի 27, 1936(1936-12-27), Սիդնեյ, Ավստրալիա), արյան պլազմայի ավստրալիացի դոնոր։ Նրա յուրահատուկ արյան շնորհիվ ստեղծվել է  Rho (D) հակամարմինների  պատվաստանյութը։  1173 անգամ արյան պլազմայի դոնոր է դարձել։ Գրանցված է Գինեսի ռեկորդների գրքում։


== Կենսագրություն ==
Ջեյմս Հարիսոնը ծնվել է  1936 թվականի դեկտեմբերի 27-ին։ 14 տարեկանում նա կրծքավանդակի լուրջ վիրահատության է ենթարկվել և նրան անհապաղ անհրաժեշտ է եղել  շուրջ 13 լիտր դոնորական արյուն։ Վիրահատությունից հետո նա հիվանդանոցում է մնացել շուրջ երեք ամիս։ Հասկանալով, որ դոնորական արյունը փրկել է իր կյանքը, նա խոստացել է, որ 18 տարեկան դառնալուն պես ինքն էլ է դոնորական արյուն հանձնելու։
Հարիսոնը  1954 թվականից սկսել է արյուն հանձնել։ Շուտով պարզվել է, որ նրա արյունը պարունակում է անսովոր ուժեղ և կայուն հակամարմիններ՝ D ռեզուս գործոնի հակամարմինների նկատմամբ։ Հարիսոնի արյունն այնքան յուրահատուկ է, որ նրա կյանքն ապահովագրվել է մեկ միլիոն դոլարով։
Ջեյմս Հարրիսոնի արյունն իր տեսակի մեջ բացառիկ է․ նրա արյան պլազմայում առկա են հատուկ հակամարմիններ, որոնց շնորհիվ կարելի է կանխել հղի կնոջ և նրա պտղի միջև առաջացող ռեզուս կոնֆլիկտը։ Նրա արյան պլազմայի հիմքի վրա ստեղծվել է շիճուկ, որը ներարկվելով արյան բացասական ռեզուս ունեցող այն հղի կանանց, որոնց պտուղն ունի արյան դրական ռեզուս, պտղի արյան մեջ հակամարմինների զարգացումը կանխվում է։
Հարիսոնն 57 տարի շարունակ արյուն է հանձնել միջինում երեք շաբաթը մեկ անգամ։ 2011 թվականի մայիսին նա արյուն էր հանձնել արդեն 1000 անգամ, ինչը համաշխարհային ռեկորդ էր։ Մինչև 2015 թվականը  Ավստրալիայի բոլոր հակառեզուսային  պրեպարատները պատրաստվել են Հարիսոնի պլազմայից։ 2018 թվականի մայիսին, 81 տարեկան հասակում նա վերջին անգամ է արյուն հանձնել՝ կենսաբանական տարիքի սահմանափակումներից ելնելով։
Այս ընթացքում Հարիսոնի արյունն ավելի քան երկու միլիոն նորածնի կյանք է փրկել՝  ներառյալ իր թոռնուհու։


== Մրցանակներ ==
Հարիսոնը Ավստրալիայի շքանշանի մեդալ է ստացել (OAM): Նա ներկայացվել է տարվա ավստրալիացի անվանակարգում, բայց չի հաղթել։
2015 թվականի նոյեմբերի 25 -ին նրա պատվին անվանակոչվել է Ջեյմսհարիսոն (22136) աստղակերպը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«ГТРК "Славия" / Австралиец Джеймс Харрисон - донор номер один»։ web.archive.org։ 2016-03-06։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-03-06-ին։ Վերցված է 2021-08-01 
«Как Джеймс Харрисон помог выжить почти 2,2 миллионам новорожденных?»։ Хорошие новости! (ռուսերեն)։ 2010-04-15։ Վերցված է 2021-08-01  
«Australian of the Year Awards»։ web.archive.org։ 2014-06-11։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-06-11-ին։ Վերցված է 2021-08-01
Լիթուրգիա (այլ կիրառումներ)

Լիթուրգիա  (հասարակական, համաժողովրդական + գործ, պարտականություն բառերից),

Բնամթերային և դրամական զանազան պարհակներ Հին Հունաստանում և Բյուզանդիայում։
Քրիստոնեական եկեղեցական արարողություն՝ պատարագ։ Հայտնի է երկրորդ դարից։ Կաթոլիկների մոտ Լիթուրգիա կոչվում է մեսսա։
Պուստոշկա (այլ կիրառումներ)

Պուստոշկա, կարող է վերաբերել՝

Պուստոշկա - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Պուստոշկա - գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Ստարոռուսկի շրջանի կազմում։
Պուստոշկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Պուստոշկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Պուստոշկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Պուստոշկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Պուստոշկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Սուրբ Հովհաննես մատուռ (Հարթագյուղ)

Սուրբ Հովհաննես մատուռ, (Ծաղկաբերի Սուրբ Հովհաննես), Հայ առաքելական եկեղեցու մատուռ Հայաստանի Լոռու մարզի Ծաղկաբեր գյուղի մոտակայքում, Փամբակի լեռնաշղթայի Սրբի լեռան դժվարամատչելի բարձունքի վրա։
Գտնվում է ուժեղ սեյսմիկ գոտում, լինում են երկրաշարժեր։ Լինում են նաև սաստիկ քամիներ։


== Պատմություն ==
Ըստ ավանդության այստեղ ամփոփված է Հովհաննես Մկրտչի մասունքներից, որը այստեղ է բերվել 13-րդ դարում։
Սուրբ Հովհաննես մատուռը գտնվում է 2157 մետր բարձրության վրա՝ Սրբի լեռան գագաթին։ Այնտեղ հասնել հնարավոր է  Հարթագյուղ, Ծաղկաբեր, Մեծ Պարնի, գյուղերից մոտ 3 կմ ոտքով լեռը բարձրանալով։
Մատուռի նախնական, հին տեսքը չի պահպանվել։ Զորավոր Սուրբ Հովհաննես մատուռը երեք անգամ պայթեցվել և այրվել է կոմունիստական ռեժիմի օրոք և երեք անգամ վերականգնվել հարթագյուղցիների ջանքերով։ Վերջին անգամ վերաշինվել է 1958 թվականին։ Սրբավայրը Արևելյան Հայաստանի յոթ հայտնի ուխտավայրերից է, հիշատակում է Ղևոնդ Ալիշանը (Վենետիկի Ս. Ղազար կղզի)։
Մատուռի մասին իր նամակներում և բանաստեղծություններում անդրադարձել է հայ մեծանուն բանաստեղծ Հովհաննես Շիրազը։
Մատուռի մասին տեղեկություններ է հաղորդում նաև 20-րդ դարի միստիկ փիլիսոփա Գեորգի Գյուրջիևը իր «Հայտնի մարդկանց հետ» գրքում։ Անցյալ դարերի ընթացքում մատուռը եղել է Ալեքսանդրապոլի գավառի վարդավառյան ամենանշանավոր ուխտավայրերից մեկը։
2005 թվականից մատուռի տարածքում սկսել են խաչքարեր տեղադրել։ Չնայած, որ խաչքարեր եղել են նաև մինչև առաջին պայթեցումը՝ 1930-ականներ։ Ըստ ականատեսների ներքևում կարելի էր տեսնել բազմաթիվ բեկորներ։ Այժմ այնտեղ հարյուրավոր խաչքարեր կան տեղադրված։  Ներսում խաչեր ու սրբապատկերներ են տեղադրված։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Ծաղկաբեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վանանդ (Քաշաթաղի շրջան)

Վանանդ, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Մտնում էր Որոտան համայքնի մեջ։


== Պատմություն ==
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով բնակավայրը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին Վանանդ գյուղում բնակվում է 16 մարդ, կար 5 տնտեսություն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հակոբ Ղահրամանյան, ՏԵՂԵԿԱՏՈւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի, Երևան, Ճարտարագետ, 2015 թ.
Հին շուկա (Ջյակովիցա)

Հին շուկա (Մեծ շուկա) Ջյակովիցայում (ալբ․՝ Pazari i vjetër në Gjakovë, սերբ.՝ Стари базар), ամենահին շուկան Կոսովոյի տարածքում։ Պատմական թաղամասում, որտեղ գտնվում է շուկան, գտնվում է նաև քաղաքի հնագույն Հադում մզկիթը, որ կառուցվել է 15-րդ դարում։
Մեծ շուկան եղել է Ջյակովիցայի տնտեսական կենտրոնը, որտեղ վաճառվել են շրջակա գյուղերից բերված ապրանքներ։ Հին շուկան քանդվել է 1999 թվականին Կոսովոյի պատերազմի ժամանակ, հետո վերակառուցվել։
Մզկիթի շուրջը կան գերեզմանաքարեր քանդակագործական ձևավորմամբ և գրություններով, որ արված են հին օսմանյան լեզվով։ Նախկինում այդտեղ թաղվել են Ջյակովիցայի հայտնի ընտանիքների ներկայացուցիչներ։ Մզկիթի համալիրի կազմում ներառված է եղել համամը (թուրքական բաղնիք), որն ավերվել է 2008 թվականին, և հին գրադարանի շենքը, որ կառուցվել է 1671 թվականին և ավերվել Կոսովոյի պատերազմի ժամանակ։
Հին շուկան գտնվում է քաղաքի կենտրոնի մոտ՝ Կրանա գետի մյուս ափին։ Շուկան զբաղեցնում է մոտ 3,5 հեկտար տարածք, իսկ գլխավոր փողոցի երկարությունը կազմում է 1 կմ, որի երկայնքով տեղակայված է շուրջ 500 խանութ։ Այնտեղ կան նաև մի մզկիթ և մի քանի թյուրբե։ Հին շուկայի կենտրոնում 1597 թվականին կառուցել է ժամացույցի աշտարակ։ 1912 թվականին՝ Բալկանյան պատերազմներ ժամանակ, այն ավերվել է, սակայն հետո վերակառուցվել է։


== Պատմություն ==
Ջյակովիցայի մեծ շուկան ստեղծվել է այնտեղ առաջին վարպետների ու արհեստավորների հայտնվելուն զուգահեռ։ Դա տեղի է ունեցել այն ժամանակ, երբ Ջյակովիցան ստացել է կասաբայի (փոքր քաղաք) կարգավիճակ։ Շուկայի մասին առաջին ստույգ վկայություները հանդիպում են թուրք զբոսաշրջիկ Էվլիա Չելեբիի մոտ, որը 1662 թվականին այցելել է Ջյակովիցա և հիացել նրա գեղեցկությամբ։ Մեծ շուկայում եղել են մեծ թվով ամենատարբեր խանութներ։ Այնտեղ առևտրով են զբաղվել մետաղի մշակմամբ զբաղվող վարպետներ, կաշեգործներ, ջուլհակներ, երկաթագործներ, թամբագործներ և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Masar Rizvanolli (2009). Grand Bazaar of Gjakova. Gjakove: Association of Intellectuals.
Պոգոստ-Սաբլյո

Պոգոստ-Սաբլյո (ռուս.՝ Погост-Саблё), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Բատեցկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կրճնկոց

Կրճնկոց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 15 կմ հյուսիս, Կարնո շամբ լճակի հյուսիսային կողմում։


== Պատմություն ==
Բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին Կամախի կիրճում։


== Բնակչություն ==
1872-1873 թվականներին ուներ 15 տուն հայ և 15 տուն թուրք, իսկ 1909 թվականին՝ 22 տուն՝ 180 հայ և 8 տուն՝ 36 թուրք բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Կրճկնոցն ուներ Ս. Խաչ անունով եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, 5-րդ հատոր, էջ 696, 1979 թ
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Դիբի

Դիբի (էստ․՝ Diby), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Վոռմսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մեծ Սիզ

Մեծ Սիզ (ռուս.՝ Большая Сыз), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը գտնվում է Լոպ Յու գետի աջ ափին՝ 66 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 10 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000018976
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001897
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Շուբկի

Շուբկի (ռուս.՝ Шубки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 109 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բարոկ

Բարոկ (ուկրաիներեն՝ Барок), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բարոկ գյուղում բնակվում էր 118 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13,2 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,94 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զոսյա (ֆիլմ, 1967)

«Զոսյա» (լեհ.՝ Zosia), խորհրդա-լեհական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է Միխայիլ Բոգինը 1967 թվականին Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայում։ Վլադիմիր Բոգոմոլովի համանուն վեպի էկրանավորումն է։
Պրեմիերան տեղի է ունեցել 1967 թվականի սեպտեմբերի 19-ին։


== Սյուժե ==
Ավարտվում է Հայրենական մեծ պատերազմը։ Լեհական փոքրիկ գյուղ է ժամանում խորհրդային զինվորների ջոկատը։ Նրանցից մեկը՝ գրավիչ և երիտասարդ Միխայիլը, հանդիպում է տեղացեի լեհ աղջկա՝ Զոսյային։ Նա սկսում է սիրահետել աղջկան, Զոսյան պատասխանում է Միխայիլին փոխադարձությամբ։ Փոխադարձ անվստահությունը լեհերի և ռուս զինվորների միջև բարդ հարաբերությունների պատճառով, ինչպես նաև կարճ ժամանակ անց ճակատ ուղարկվելու հեռանկարը չի կարող խոչընդոտ հանդիսանալ Զոսյայի ու Միխայիլի միջև ծագած սիրո համար։


== Դերերում ==
Պոլա Ռակսա – Զոսյա                                                                                                                                    
Յուրի Կամորնի – Միխայիլ, ավագ լեյտենանտ, շտաբի պետ
Նիկոլայ Մերզլիկին – Վիկտոր Բայկով, գումարտակի հրամանատար, ավագ լեյտենանտ
Զիգմունտ Զինտել – ծերունին Ստեֆան
Բարբարա Բարգելովսկայա – Վանդա
Վեսլավա Մազուրկևիչ – Զոսյայի մայրը
Գեորգի Բուրկով – Սեմյոնով
Ալեքսանդր Գրավե – բրիգադի հրամանատար, փոխգնդապետ
Պանտելեյմոն Կրիմով – Պյոտր Սավելևիչ Մախին, շարքային
Նիկոլայ Խանգաժիև – սերժանտ
Լյուբով Կորնևա – եֆրեյտոր Կատյա Իգումնովա
Յուրի Սորոկին – կապավոր վիրակապված գլխով
Իվան Մատվեև – Սուշկով


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Զոսյա» ֆիլմը filmweb.pl կայքում(լեհ.)
«Զոսյա» ֆիլմը imdb կայքում(անգլ.)
Տոպսա (այլ կիրառումներ)

Տոպսա, կարող է վերաբերել՝

Տոպսա - գյուղ Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Վինոգրադովսկի շրջանի կազմում
Տոպսա - գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուֆտյուգա գետի ձախ ափին՝37 կմ հեռավորության վրա
Տոպսա - գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տրոիցկ Պոլոյ գետի աջ ափին՝ 3 կմ հեռավորության վրա
Մաալոտ Տարշիխա

Մաալոտ Տարշիխա (եբրայերեն՝ מַעֲלוֹת-תַּרְשִׁיחָא‎ — Maʻalot-Taršiḥa, արաբ․՝ معالوت ترشيحا‎‎ — Maʻālūt Taršīḥā), քաղաք Իսրայելում։ Հիմնադրվել է 1963 թվականին՝ միավորելով արաբական Տարշիխա գյուղը և հրեական Մաալոտ բնակավայրը։ Բնակչությունը՝ 36 000 մարդ (2020)։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Արևմտյան Գալիլեայում, Կարմիելից 20 կմ հյուսիս, Նահարիայից 20 կմ արևելք, Հայֆայից 70 կմ հեռավորության վրա։
Քաղաքը գտնվում է Միջերկրական ծովի ափից 20 կիլոմետր հեռավորության վրա, լեռնոտ տարածքում, ծովի մակարդակից 600 մ բարձրության վրա։ Կլիման չոր և խոնավ է։ Քաղաքի մերձակայքում գտնվում է խաչակիրների Մոնֆոր հնագույն բերդը։


== Պատմություն ==
Արաբական մահմեդա-քրիստոնեական Տարշիխա գյուղը երկար պատմություն ունի։ 12-13-րդ դարերում Տարշիխան հիշատակվել է նաև խաչակիրների կողմից։
Մաալոտը հրեական քաղաք էր, որը հիմնադրվել է 1957 թվականին, առաջին բնակիչները գաղթել էին Մարոկկոյից և Ռումինիայից։ Իսկ մի շարք հայրենադարձներ 1970-1980 թվականներից ակտիվորեն հաստատվել են ԽՍՀՄ հրեական ինքնավար շրջանից։


== Բնակչություն ==
Ըստ Իսրայելի վիճակագրության կենտրոնական բյուրոյի, 2018 թվականի սկզբին բնակչությունը կազմել է 21 267 մարդ։


== Տնտեսություն ==
Մաալոտ Տարշիխան ունի զարգացող քաղաքի կարգավիճակ և իր փոքր արդյունաբերական գոտին։ Քաղաքի բնակչությունը հիմնականում աշխատում է Նահարիայի, Կարմելի, Ակոյի և Հայֆայի արվարձաններում։ 1980 թվականին Միգդալ Տեֆեն արդյունաբերական գոտին կառուցվել է Մաալոտից 4 կմ հեռավորության վրա, որի մեծ մասը գիտելիքահեն արդյունաբերությունն է։


== Կառավարում ==
1963 թվականից գործող ընդհանուր քաղաքապետարանը Մաալոտը և Տարշիխան դարձնում է մեկ վարչական սուբյեկտ (արաբ և հրեական բնակչության միջև խաղաղ հարաբերությունները բնորոշ են Արևմտյան Գալիլեայի բազմաթիվ բնակավայրերին)։ Քաղաքում գրեթե չկա արաբների և հրեաների խառը բնակավայր, Մաալոտը և Տարշիխան առանձնացված են միջքաղաքային մայրուղով։


== Մշակույթ ==
Քաղաքը հայտնի է քանդակագործների ամենամյա փառատոնով, որն անցկացվում է քաղաքի ծայրամասում գտնվող արհեստական լճի մոտ։ Այս քանդակները զարդարում են քաղաքի կանաչապատ փողոցները։ Մաալոտը կոչվում է նաև Գալիլեական Շվեյցարիա՝ լեռնային լանդշաֆտի և մաքուր, լեռնային օդի պատճառով։
Քաղաքի հարևաններն են՝ Մեոն հրեական գյուղը, Մեիլա քրիստոնեական գյուղը, հրեական Կֆար Վրադիմ վիլլաների գյուղը։


== Եղբայր քաղաքներ ==
 Ռուսաստան, Բիրոբիջան
 ԱՄՆ, Հարիսբերգ
 Ադրբեջան, Գուբա


== Ծանոթագրություններ ==
Մուտոլովո

Մուտոլովո (ռուս.՝ Муттолово), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 21 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պեսկի (գյուղ, Ժիտոմիրի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊեսկիՊեսկի (ուկրաիներեն՝ Піски), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ժիտոմիրի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1587 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պեսկի գյուղում բնակվում էր 1 469 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3136 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 468,43 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(6056) Դոնատելո

(6056) Դոնատելո (անգլ.՝ Donatello), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,713445 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1074 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3195 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1632,6 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,220507 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,18° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6056) Դոնատելո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վեսելեց (գյուղ, Գորոդոկի շրջան)

Վեսելեց (ուկրաիներեն՝ Веселець), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վեսելեց գյուղում բնակվում էր 470 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,099 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4747,47 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սամեդ Բեհրանգի

Սամեդ Բեհրանգի (պարսկերեն՝ صمد بهرنگی, հունիսի 24, 1939(1939-06-24), Թավրիզ, Իրան - օգոստոսի 31, 1967(1967-08-31) կամ օգոստոսի 31, 1968(1968-08-31), Թավրիզ, Իրան), պարսիկ մանկագիր, սոցիալիստ։ Ճանաչում է ձեռք բերել ի շնորհիվ իր մանկական Փոքրիկ սև ձկնիկը գրքի (ماهی سیاه کوچولو): Գիրքը հայերենի են թարգմանել Էդուարդ Հախվերդյանը և Արամազդ Ստեփանյանը:
1957 թվականից դասավանդել է գյուղական դպրոցում։ Բացի գրական ստեղծագործություններից գրել է նաև դասախոսական հոդվածներ և էսսեներ, հավաքել է ադրբեջանական ազգային ստեղծագործություններ։ Ժողովրդական բանահյուսությունը սերտելու հարցում նրան օգնել է իր ընկերը՝ Բեհրուզ Դեհնագինը, ով նրա մահից հետո օգնել է հրատարակել աշխատանքների շարքը։ Ահմեդ Շամլուի, Ֆորուգ Ֆարօհզադի և Մեհդի Ախավան-Սալեսի վեպերը թարգմանել է ադրբեջաներեն։
Բեհրանգիի մանկական հեքիաթներում խոսվում է աղքատության և անարդարության մասին, շահական Իրանում դրանք հրատարակելը արգելված էր։
Խեղդվել է Արաքս գետում լողալիս։ Նրա մահվան մեջ մեղադրվում էր շահական ռեժիմը։


== Լավագույն ստեղծագործությունները ==
Փոքրիկ սև ձկնիկը (ماهی سیاه کوچولو)
Օլդուզն ու ագռավները
Տալխուն
Մեկ դեղձ և հազար դեղձեր
Իրանում կրթության խնդիրների հետազոտությունները (کندوکاو در مسائل تربیتی ایران)
کوراوغلو و کچل حمزه


== Գրականություն ==
Preface and backcover text from Samad Behrangi, Talkhoon va Chand Ghesse-ye Digar (Talkhoon and other stories), Behrangi Publishings, Tabriz, 1998, ISBN 964-90517-2-4.
Sirous Tahbaz, Samad Behrangi va Mahi-e Koochooloo-ye Daanaa (Samad Behrangi and the Wise Little Fish).


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Samad Behrangi’s life. A biography by Professor Iraj Bashiri, University of Minnesota.
Samad Site (на азербайджанском и персидском языках) Archived 2006-08-20 at the Wayback Machine.
Samad Stories
Samad Stories: The Little Black Fish
Samad Stories: 24 Restless Hours
Samad Stories: The Little Sugar Beet Vendor
Samad Stories: The Tale of Love
Samad Stories: Talkhun
Samad Stories: In Search of Faith
Samad’s life and the stories Archived 2007-01-25 at the Wayback Machine.
Samad Behrangi’s death accident — from Hamzeh Farahati’s memoir
Կարեն Մարգարյան (այլ կիրառումներ)

Կարեն Մարգարյան անվամբ հայտնի են մի քանի անձնավորություններ.

Կարեն Բենիկի Մարգարյան — հայ լրագրող, ՀՀ պետական գործիչ, Կոտայքի մարզպետի տեղակալ։
Կարեն Էդուարդի Մարգարյան — հայ օդաչու։
Կարեն Վաչիկի Մարգարյան — ՀՀ պետական գործիչ, ՀՀ Կառավարության աշխատակազմի վարչության պետ։
Մարկ Արեն — հայ արձակագիր
Գրիգոր Որդի Աբասա

Գրիգոր Որդի Աբասա (ծնվելու թվականությունը անհայտ-1220 կամ 1221), հայ մատենագետ, կրոնական գործիչ։ 1214 թվականից մինչև մահը եղել է Սանահնի վանքի առաջնորդը։ Հայտնի է «Գիրք պատճառաց» («Պատճառ լայն և նուրբ գրեանց առեալ ի հարցն սրբոց և ի վարդապետաց, և ի մի ևավաքեալ և ևոգացեալ մեծ րաբունապետին Գրիգորի որդւոյ Աբասայ») աշխատությամբ, որն ունի երեք բաժին՝ 196 ծավալուն հոդվածներով։ Ցուրաքանչյուր հոդված սկսվում է «սկիզբն և պատճառ․․․» կամ «պատճառ․․․» բառերով, այստեղից՝ գրքի «Պատճառաց» անվանումը։ Գրքում հետազոտված են 165-ի հասնող ստեղծագործություններ՝ հետևյալ դասակարգումով․ 

Հին կտակարանի գրքեր,
Եկեղեցական մատենագիրների և «արտաքին» կոչված գրքեր,
Նոր կտակարանի գրքեր։Դրանք ուսումնասիրված են որոշակի ծրագրով, պարզված է հեղինակի անձնավորությունն ու կյանքը, երկի գրության ժամանակն ու շարժառիթը՝ «պատճառը», մեկնաբանված ու տեսականորեն արժեքավորված է տվյալ երկի բովանդակությունը։ Առաջին և երկրորդ բաժինների հոդվածները պատրաստելիս հևղինակն օգտվել է անցյալի հայ և օտար մատենագիրների աշխատություններից, իսկ 3-րդ բաժնի նյութերը քաղել է ժամանակակիցներից (Վարդան Տաղբատացի, Դավիթ Քոբայրեցի, Մխիթար Գոշ և ուրիշներ)։ Այս վերջին բաժնում մատենախոսված են Փիլոն Եբրայեցու, Գրիգոր Նազիանզացու, Բարսեղ Կեսարացու, Գրիգոր Նյուսացու, Եվագր Պոնտացու, Դավիթ Անհաղթ փիլիսոփայի աստվածաբանական և իմաստասիրական երկերը, ինչպես նաև Դիոնիսիոս Արիոպագացու «Ինքնակենսագրությունը»։ «Գիրք պատճառաց»-ում հեղինակը հանրագումարի է բերել Հայաստանում գիտական-գրական ժառանգության ուսումնասիրության աշխատանքի փորձը, նոր մակարդակի բարձրացրել մատենագրությունը։ Գրիգորը թաղված է Սանահնի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու բակում։


== Ծանոթագրություններ ==
Տերևակերներ

Տերևաներկեր (լատ.՝ Chrysomelidae), կարծրաթև միջատների ընտանիք։ Սովորաբար մինչև 2 սմ (ՀԽՍՀ-ում մինչև 1,7 սմ) երկարությամբ, հաճախ խայտաբղետ, բզեզներ են։


== Նկարագիր ==
Մարմնի երկար, մինչև 1,7 սմ է, գունավորումը հաճախ խայտաբղետ է։ Բերանային օրգանները ծամող են, բեղիկները՝ թելանման, համրիչաձև կամ վերին մասում թեթևակի լայնացած։ Ոտքերը երկար են, հետինները՝ երբեմն ցատկող տիպի։
Թրթուրները երկարավուն են, մսոտ, ապրում են սովորաբար ազատ, հազվադեպ՝ հողում կամ բույսերի հյուսվածքներում։ Ե՝ վ բզեզները, և՝ թրթուրները սնվում են տերևներով (այստեղից՝ անվանումը), որոշ տեսակներ՝ նաև բույսերի այլ օրգաններով։ Բազմաթիվ տերևաներկեր (հատկապես զանգվածային բազմացման դեպքում) վնասում են գյուղատնտեսական կուլտուրաներին և անտառներին։ Հայտնի է տերևաներկերիի մոտ 40 հազար (ԽՍՀՄ-ում՝ շուրջ 1400) տեսակ։


== Տեսակներ ==
Հայտնի է մոտ 40 հազար, ՀՀ-ում՝ 330 տեսակ՝ 

կարտոֆիլի կոլորադյան բզեզը (լատ.՝ Lep- tinotarsa decemlineata),
բարդու Տ. (լատ.՝ Melasoma populi),
խաչածաղկավորների ակոսավոր լվիկը (լատ.՝ Phyllotreta vittata),
ճակնդեղի վահանակիրը (լատ.՝ Cassida nebulosa) և այլն, որոնք բանջարանոցային, հատիկավոր բույսերի և ծառերի վնասատուներ են։


== Գրականություն ==
Фауна СССР, 008. Насекомые жесткокрылые. Листоеды (Л., 1936)
Blagoj Gruev & Vassil Tomov. Coleopterra: Chrysomelidae / S. Abadjiev. — Bulgaria, Sofia: Pensoft, 1998. — 159 с. — ISBN 954-642-041-7
Jacoby, Martin. Coleoptera. Chrysomelidae. — Charleston, South Carolina: BiblioLife, LLC. — Т. I. — 532 с.