Աննա Արևշատյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աննա Արևշատյան (այլ կիրառումներ)Աննա Սենի Արևշատյան (նոյեմբերի 7, 1951(1951-11-07), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երաժշտագետ։ Արվեստագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր (2007)։ ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2013)։
Սեն Արևշատյանի դուստրն է։


== Կենսագրություն ==
Աննա Արևշատյանը ծնվել է 1951 թվականի նոյեմբերի 7-ին Երևանում, ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս Սեն Արևշատյանի և գրականագետ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր Քնարիկ Տեր-Դավթյանի ընտանիքում։ Ավարտել է Երևանի Պյոտր Չայկովսկու անվան միջնակարգ երաժշտական մասնագիտական դպրոցը, 1970-1975 թվականներին սովորել և ավարտել է Երևանի պետական կոնսերվատորիայի տեսական-կոմպոզիտորական ֆակուլտետի երաժշտագիտության բաժինը և ստացել «երաժշտագետի» որակավորում։ 1976 թվականից աշխատում է ՀՀ ԳԱԱ Արվեստի ինստիտուտում, նախ եղել է լաբորանտ (1976-1980), ապա՝ կրտսեր գիտաշխատող (1980-1986)։ 1992 թվականից՝ Հոգևոր երաժշտության թեմատիկ խմբի ղեկավար, 1993-2001 թվականներին՝ Հայկական հանրագիտարանի խմբագրությունում, 2000 թվականից՝ Հայ հոգևոր երաժշտության պետական կենտրոնի բաժնի վարիչ։ 1990 թվականից դասավանդում է Երևանի կոնսերվատորիայում։ 2000 թվականից ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Հայաստանի ազգային հանձնախմբի միջազգային երաժշտական խորհրդի գլխավոր քարտուղարն է։ 2002 թվականին դիրիժոր Զավեն Վարդանյանի հետ հիմնադրել է «Մանրուսում» միջազգային երաժշտագիտական ժողովածուն, հանդիսանում է դրա կազմողն ու պատասխանատու խմբագիրը։ 2016 թվականի դրությամբ հրատարակվել է ժողովածուի չորս հատոր (2002, 2005, 2009, 2013)։ 2006 թվականին Աննա Արևշատյանն ընտրվել է Բյուզանդագիտական ուսումնասիրությունների միջազգային ընկերակցության (AIEB) անդամ, Բյուզանդագիտական ուսումնասիրությունների Հայաստանի ազգային կոմիտեի գիտական քարտուղար։
Ուսումնասիրությունները վերաբերում են հայ միջնադարյան հոգևոր երգարվեստին։ Կազմել է գիտական հոդվածների ժողովածուներ, «Մանրուսում» տարեգիրքը։


== Գիտական գործունեություն ==
1986 թվականին Աննա Արևշատյանը պաշտպանել է թեկնածուական դիսերտացիա՝ ««Մաշտոց» ժողովածուն որպես հայ միջնադարյան երաժշտական մշակույթի հուշարձան» թեմայով և ստացել արվեստագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան և նույն թվականից եղել է գիտաշխատող, 1992-2005 թվականներին ղեկավարել է «Հայ միջնադարյան հոգևոր երաժշտության հուշարձաններ» թեմատիկ խումբը։ 1999 թվականին դարձել է ավագ գիտաշխատող։ 2000 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն «Հայ միջնադարյան «ձայնից» մեկնությունները» թեմայով և ստացել արվեստագիտության դոկտորի գիտական աստիճան։ 2007 թվականին ՀՀ ԳԱԱ արվեստի ինստիտուտի գիտական խորհրդի որոշմամբ նրան շնորհվել է արվեստագիտության պրոֆեսորի գիտական կոչում։


== Մանկավարժական գործունեություն ==
Աննա Արևշատյանը 1990 թվականից դասավանդում է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում՝ վարելով «Հայ հոգևոր երաժշտության պատմություն և տեսություն» առարկայի հատուկ դասընթացը, 2008 թվականից` նաև մագիստրատուրայում` «Գիտական ուսումնասիրության հիմունքներ» և «Երաժշտական գիտության արդի հիմնախնդիրները» առարկաները, որոնց ծրագրերը մշակել է հենց ինքը։ Արևշատյանը Կոնսերվատորիայի գիտական խորհրդի անդամ է, բազմիցս ղեկավարել է պետական ավարտական քննական հանձնաժողովի աշխատանքները։


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
ՀՀ ԳԱԱ Վաստակագիր
ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ, 2011
ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, 2013


== Անդամակցություն ==
Վիեննայի Մոնոդիայի ուսումնասիրման միջազգային ընկերության անդամ, 2012
Հայագիտական ուսումնասիրությունների միջազգային ընկերակցության (AIEA) անդամ, 2015


== Երկեր ==
«Մաշտոց» ժողովածուն որպես հայ միջնադարյան երաժշտական մշակույթի հուշարձան, Ե., 1991
Հայ միջնադարյան «ձայնից» մեկնություններ, Ե., 2003
Ձայնեղանակների ուսմունքը միջնադարյան Հայաստանում, Ե., 2013
Անիի երաժշտական մշակույթը, Ե., 2014


== Մատենագիտություն ==
Գ. Ամիրաղյան, Ա. Արևշատյան. Գրիգոր Մագիստրոսը՝ շարականագիր և գեղագետ.– ՊԲՀ, -3, 2015, էջ 299։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աննա Արևշատյան