armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ռամոն Տուսկետս ի Մանիոն

Ռամոն Տուսկետս ի Մանիոնը (կատ.՝ Ramon Tusquets i Maignon, սեպտեմբերի 8, 1838(1838-09-08), Բարսելոնա, Իսպանիա - մարտի 11, 1904(1904-03-11), Հռոմ, Իտալիա), կատալոնացի նկարիչ, կերպարվեստում ռոմանտիզմի և վաղ իմպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ։
Ռամոն Տուսկետս ի Մանիոնը   կրթությունը ստացել է Բարսելոնում, Մադրիդում և Հռոմում։
Նա եղել է Մարիանո Ֆորտունիի ստեղծագործության ազդեցության տակ, աշակերտել է Ռամոն Մարտի ի Ալսինային։  Ռամոն Տուսկետս ի Մանիոնի  ստեղծագործությունները ցուցադրվել են Մադրիդի, Նեապոլի, Թուրինի, Փարիզի, Վիեննայի և Եվրոպայի այլ մշակութային կենտրոնների պատկերասրահներում։ 1870-ին նա ստեղծել է Բարսելոնի նկարիչների միությունը, որում ընդգրկվել են այնպիսի նկարիչներ, ինչպիսիք են Մոդեստ Ուրխելը, Լուիս Գրաները, Ժոզեպ Մարիա Տամբուրինին, Անտոնի Քաբան և Ջոակիմ Վաեդան։ Ռամոն Տուսկետս ի Մանիոնի բազմաթիվ կտավներ նվիրված են Կատալոնիայի պատմությանը, ինչպես նաև Իսպանիայի և Իտալիայի պատմությանը (որտեղ երկար ժամանակ անցկացրեց)  :


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Տես նաև ==
Օրիենտալիզմ
↑https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Orientalist_artists


== Ծանոթագրություններ ==
Դիխաշխո

Դիխաշխո (վրաց.՝ დიხაშხო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Վանի շրջան‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 180 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Վանից հեռու է 6 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1041 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հովհաննես Թովմաճան

Հովհաննես Թովմաճան (1717 թվական, Կոստանդնուպոլիս — 1805, Սբ. Ղազար), հայ ճանապարհորդ, վաճառական, մատենագիր։ Կրթությունն ստացել է Մխիթարյանների Սուրբ Ղազար վանքում, Մխիթար Սեբաստացու աշակերտներից է։ Ճանապարհորդել է շատ երկրներում (Անգլիա, Հնդկաստան, Նիդերլանդներ, Եգիպտոս, Եթովպիա)։ Գրել է ճանապարհորդական նոթեր, որտեղ նկարագրված են իր այցելած երկրների բնությունը, ժողովուրդների կենցաղը և իշխողների բարքերը։


== Գրականություն ==
Մերուժան Կարապետեան, Էլիզաբեթ Թաջիրեան, Յովհաննէս Թովմաճանեան - ԺԸ դարի հայ մատենագիր. Կեանքը եւ մատենագրական գործունէութիւնը,- «Բազմավէպ», 2009, էջ 206-259։
PHL-03

PHL-03, չինական արտադրության համազարկային կրակի ռեակտիվ համակարգ։


== Ընդհանուր բնութագիր ==
PHL-03 համակարգերը նախատեսված է հակառակորդի կենդանի ուժի, զրահապատ տեխնիկայի, կայանած ինքնաթիռների և ուղղաթիռների, կապի հանգույցների և շինությունների ոչնչացման համար։ PHL-03 համակարգը ունի ԱՌ2 մոդիֆիկացիան որը ստեղծվել է արտահանվելու նպատակով (արդեն 36 միավորր ԱՌ2 համակարգեր արտահանվել են Մարոկկո)։ 


== Արտադրություն ==
PHL-03 համակարգը ստեղծվել է ԲՄ-30 Սմերչ համակարգի հիման վրա և նրանից գրթեթ չի տարբերվում։ PHL-03 համակարգի արտադրությունը սկսվել է 2005 թվականից և շարոնակվում է մինչ օրս։ Նախագծողը և արտադրողը չինական ՆՕՐԻՆԿՈ կազմակերպությունն է։ PHL-03 համակարգը սկսվել է շահագործվել Չինաստանի զինված ուժերի կողմից 2005 թվականին։


== Սմերչ ==
PHL-03 համակարգը Սմերչ համակարգի ճշտգրիտ պատճենն է և արտաքինից (բացի մեքենայի դիմային հատվածից) ոչինչով չի տարբերվում Սմերչից։ Ի տարբերություն տեխնիկական տվյալների՝ այս համակարգերը, սակայն իրենց մարտավարական տվյալներով գրեթե կրկնակի անգամ գերազանցում են Սմերչ համակարգին։


== Տեխնիկական տվյալներ ==
PHL-03 համակարգը հավաքված է Wanshan WS2400 բարձր շարժողականությամբ բեռնատարի շասսի վրա և ունի 8X8 կոնֆիգուռացիա։ PHL-03 համակարգի մարտական քաշը կազմում է մոտ 43 տոննա։ Մեքենայի երկարությունը կազմում է 12 մ, լայնությունը 3 մ, իսկ բարձրությունը 3 մ։ Մեքենան սնուցվում է դիզելային շարժիչով, զարգացնելով շուրջ 500 ձիաուժ հզորություն։ Մեքենան զարգացնում է առավելագույնը 60 կմ/ժ արագություն։ PHL-03 համակարգի վառելիքի պաշարը կազմում է շուրջ 650 կմ։


== Մարտավարական տվյալներ ==
PHL-03 համակարգը ղեկավարվում է անձնակազմի 4 անդամների կողմից։ PHL-03 համակարգի ունի 12 ուղորդիչներ, որոնց տրամաչափը ստանդարտ 300 միլիմետր է։ Հրթիռների մեկնարկային քաշը կազմում է 800 կգ, իսկ մարտագլխիկների քաշը 280 կգ։ PHL-03 համակարգի կրակի հեռահարությունը կազմում է 20-150 կիլոմետր։ Այս համակարգերի կրակի տևողությունը կազմում է 30 վրկ, իսկ ամբողջական վերալիցքավորումը 30 րոպե։


== Համեմատություն Սմերչ, Ուռագան, ԱՌ1Ա, ՎՄ-80, HIMARS, M270, Աստրոս II և Պինակա ՀԿՌՀ-երի հետ ==


== Սպառազինություն ==
 Չինաստան
 Մարոկկո 36 հատ ԱՌ2


== Տես նաև ==
Սմերչ
Ուռագան
ԱՌ1Ա
ՎՄ-80
HIMARS
Մ270
Աստրոս II
Պինակա


== Աղբյուրներ ==
PHL03 Multiple launch rocket system(անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Կոորդինատներն անհայտ են

«Կոորդինատներն անհայտ են» (ռուս.՝ «Координаты неизвестны»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Միխայիլ Վինյարսկի Օդեսայի կինոստուդիայում։
Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1957 թվականի հոկտեմբերի 2-ին։


== Սյուժե ==
«Ուրալ» և «Կրեմլ» հեղուկանավերը պետք է ավիացիոն բենզին հասցնեն Տուապսեից Բալթիկա, Լենինգրադ։ Այսդես խորհրդային նավաստիների համար սկսվում է Հայրենական մեծ պատերազմ է սկսվում։ Խաղաղ նավերը գնդակոծվում են ֆաշիստական ռմբակոծիչների կողմից։ Խորտակվում է «Ուրալ» տանկերը։ Նրա անձնակազմից «Կրեմլ» նավ են վերցրել միայն ռադիստ Դոլինսկուն։ «Կրեմլի» նավապետ Չալին և քաղօգնական Կրուտովը, անկախ ամեն ինչից, որոշում են արժեքավոր բեռը հասցնել Լենինգրադ։


== Դերերում ==
Օլեգ ժակով – Իվան Ֆոմիչ Չալին, «Կրեմլ» հեղուկանավի նավապետ
Լեոնիդ Գալլիս – Ակիմ Իվանովիչ Կրուտով, «Կրեմլ» հեղուկանավի քաղօգնական
Էդուարդ Բրեդուն – Բրագին
Յուրի Պրոկոպովիչ – Կոնստանտին Գեորգիևիչ Դոլինսկի, «Ուրալ» հեղուկանավի ռադիստ
Նադեժդա Չերեդնիչենկո – Նյուրա Մասլեննիկովա
Նիկոլայ Յակովչենկո – Ֆեոդոր Միխայլովիչ, նավի խոհարար
Եվգենի Կոտով – Վասյա-շվեդ
Նիկոլայ Կլյուչնև – Վանյա Սոմով
Օլեգ Մոկշանցև – Սոլոնին, «Կրեմլ» հեղուկանավի ռադիստ
Ստեպան Կռիլով – Ստեպանիչ
Վիտալի Կրավչենկո – Պոդոպրիգորա
Ռոզա Բալաշովա – Քսենյա Տարասովնա, Կրուտովի կինը
Վիկտոր Կովալ – Ալեքսեյ Վիկտորովիչ, մեխանիկ
Արթուր Նիշչյոնկին – նավաստի
Ալեքսանդր Տոլստիխ – նավաստի (լուսագրերում նշված չէ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Կոորդինատներն անհայտ են» (1957)
Մատյուշկինո (գյուղ, Զադոնսկի շրջան)

Մատյուշկինո (ռուս.՝ Матюшкино), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Զադոնսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (304801-304900)

Աստերոիդների ցանկ (304701-304800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (304901-305000)
 Աստերոիդների ցանկ (304701-304800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (304901-305000)
Ապաֆի Միքայել Բ

Ապաֆի Միքայել Բ (անգլ.՝ Apaffi Mihaly II), Տրանսիլվանիայի իշխան (1690—1713)։ Հոր՝ Ապաֆի Միքայել Ա-ի մահից հետո ուներ լոկ անվանական իշխանություն։ Վիեննայի արքունիքից նրա կախումը ուժեղացել է հատկապես 1699 թվականին, Կարլովիցի պայմանագիրից հետո։ Ապաֆի Միքայել շարունակել է հայերի նկատմամբ իր հոր քաղաքականությունը։ 1696 թվականի փետրվար 7-ի հրամանագրով Բաշդբալով գյուղում (տես Եղիսաբեթուպոլիս) հաստատված հայերին թույլատրել է ընտրել իրենց դատավորին, պահպանել իրենց դավանանքը, ազատ առևտուր անել։ Հայերն իրավունք ունեին հարկ եղած դեպքում ուղղակի դիմել իշխանին։ 1700 թվականի հուլիսի 26-ին Ապաֆի Միքայելի կինը՝ Կատարինե Բետլեն իշխանուհին, իր պաշտոնյաներին կարգադրել է, նկատի ունենալով հայերի ծառայություններրը, նրանց չնեղել և տոնավաճառների ժամանակ թույլ տալ առևտուր անել ցանկացած տեղում։ 1712 թվականին Տրանսիլվանիայի հայ կաթոլիկ առաջնորդ Օքսենտ Վրզարյան վարդապետը ցանկացել է Բաշդբալովի հայերին տեղափոխել իր հիմնած Գեռլա քաղաքը, որտեղ նրանք պետք է կաթոլիկություն ընդունեին։ Հայերը դիմել են այն ժամանակ Վիեննայում գտնվող Ապաֆի Միքայելին, որը Լեոպոլդ կայսրից խնդրել է թույլ տալ հայերին չտեղաշարժել։ Կայսրը 1712 թվականի նոյեմբերի 25-ի իր գրությամբ հարգել է այդ խնդրանքը։ Ապաֆի Միքայելի հովանավորությունը նպաստել է, որ հայերը կառուցեն Եղիսաբեթուպոլիս քաղաքը, որտեղ և պահպանել են իրենց դավանանքը մինչև 1731 թվական։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրախովո

Գրախովո (ռուս.՝ Грахово, ուդմ.՝ Грах), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Գրախովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3612 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռադչիցի

Ռադչիցի (ուկրաիներեն՝ Радчиці), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռադչիցի գյուղում բնակվում էր 657 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1497 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 438,88 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռիս Նելսոն

Ռիս Նելսոն (անգլ.՝ Reiss Nelson, դեկտեմբերի 10, 1999 թ., Լոնդոն, Անգլիա), անգլիացի ֆուտբոլիստ, Հարձակվող, խաղում է Արսենալ ակումբի կազմում։


== Կարիերա ==
2017 թ. օգոստոսի 6-ին Նելսոնը իր մեկնարկային հանդիպումն է անցկացրել Արսենալի կազմում, որտեղ Ֆուտբոլի Անգլիայի Սուպերգավաթի եզրափակիչ խաղում դուրս եկավ փոխարինման խաղի 87-րդ րոպեին փոխարինելով Դենիել Ուելբեքին։


== Նվաճումներ ==
 Арсенал

Անգլիայի սուպերգավաթակիր - 2017


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Գևորգ Բարխուդարյան

Գևորգ Նիկողայոսի Բարխուդարյան (նոյեմբերի 15, 1835(1835-11-15), Թիֆլիս, Վրացական նահանգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 18, 1913(1913-08-18), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն), հայ թարգմանիչ, գրող, մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Սկզբնական կրթությունն ստացել է Թիֆլիսի գիմնազիայում։ 1851 թվականից ուսումը շարունակել է Դորպատում։ Որպես ուսուցիչ աշխատել է Նախիջևանում, Ագուլիսում, Ախալցխայում (1855-1876]թվականներ)։ Վերադառնալով Թիֆլիս՝ աշխատանքի է անցել Ներսիսյան դպրոցում։ Աշխատակցել է «Հյուսիսափայլ», «Փորձ», «Լումա», «Մուրճ» ամսագրերին ինչպես ինքնուրույն բանաստեղծություններով, այնպես էլ գերմաներենից կատարած թարգմանություններով (Գյոթե, «Ֆաուստ», Շիլլեր, «Դոն Կարլոս», «Վիլհելմ Տելլ», «Օռլեանի կույսը», Լեսինգ, «Նաթան իմաստուն» և այլն)։ Գրել է պիեսներ («Սեր կամ մահ», 1869 թ., «Բարեպաշտ մարդիկ», 1889 թ.)։ Բանաստեղծությունների ժողովածուն լույս է տեսել 1897 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Տոպորիխա (գյուղ, Բելինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տոպորիխա (այլ կիրառումներ)Տոպորիխա (ռուս.՝ Топориха), գյուղ Ռուսաստանի Պենզայի մարզի Բելինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 285 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Թրեյ Յանգ

Ռեյֆորդ Թրեյ Յանգ (անգլ.՝ Rayford Trae Young, սեպտեմբերի 19, 1998(1998-09-19), Լաբոք, Տեխաս, ԱՄՆ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, խաղարկող։ Հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Ատլանտա Հոքս» ակումբում։
Համալսարանային առաջնությունում (NCAA) ներկայացրել է Օկլահոմայի համալսարանի «Սուներս» ուսանողական թիմը։ 2017-18 մրցաշրջանի ավարտին գլխավորել է առաջնությունը՝ միավորների և արդյունավետ փոխանցումների ասպարեզում։
Մեկ ուսումնական տարի համալսարանային թիմում հանդես գալուց հետո ընտրվել է NBA-ի 2018 թվականի դրաֆթի առաջին ռաունդի 5-րդ համարի ներքո՝ «Դալաս Մավերիքսի» կողմից և Լուկա Դոնչիչի հետ փոխատեղվելուց հետո տեղ գտել «Ատլանտա Հոքսում»։


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը NBA.com կայքում(անգլ.)
Էջը Բասկետբոլ ռեֆերենսում(անգլ.)
Հորդանանի դրոշ

Հորդանանի դրոշը Հորդանանի Թագավորության պետական խորհրդանիշերից է։ Այն ընդունվել է 1928 թ ապրիլի 18-ին։


== Նմանատիպ դրոշներ ==
Հայկ Քոթանյան

Հայկ Եղիազարի Քոթանյան (հունիսի 6, 1951(1951-06-06), Իրինդ, Թալինի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ պետական գործիչ, ՀՀ Հեռուստատեսության և ռադիոյի ազգային հանձնաժողովի անդամ։


== Կրթություն ==
1967-1972 թթ. - սովորել և ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետը` տնտեսագետի որակավորմամբ։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1972-1974 թթ. ծառայել է Խորհրդային բանակում։
1974-1975 թթ. – աշխատել է ՀԽՍՀ Ներքին գործերի մինիստրությունում՝ որպես ֆինանսապլանային բաժն ինժեներ-տնտեսագետ, ապա վերստուգիչ։
1976-1979 թթ. - Երքաղխորհրդի գործկոմի պլանային հանձնաժողովի աշխատանքի և աշխատավարձի բաժնի տնտեսագետ, այնուհետև բաժնի վարիչ։
1979-1985 թթ. - աշխատել է ՀՍՍՀ Մինիստրների խորհրդի գործերի կառավարչության ֆինանսների և ժողտնտպլանի բաժնում որպես ավագ ռեֆերենտ։
1985-1992 թթ. – աշխատել է ՀԽՍՀ ֆինանսների մինիստրությունում որպես հաստիքային վարչության պետ։
1992-1993 թթ. - ՀՀ կառավարության գործերի կառավարիչ-ապարատի ղեկավար։
1993 թ. - «Հայաստան» Համահայկական հիմնադրամի գործադիր վարչության անդամ։
1993-1994 թթ. - ՀՀ կենտրոնական բանկի նախագահի ավագ խորհրդական, բանկերի գրանցման և արտոնագրման վարչության պետ, այնուհետև բանկի վարչության աշխատակազմի ղեկավար։
1994-1995 թթ. - «Անելիք» փայատիրական բանկի վարչության գլխավոր խորհրդական։
1996-1997 թթ. - աշխատել է «Հերացի» ՍՊԸ-ում որպես խորհրդական։
1997-1998 թթ. - ՀՀ կապի նախարարության «Երևանի ռադիոցանց» ՊՁ տնօրեն։
1998 թ. - ՀՀ փոստի և հեռահաղորդագրության նախարարության «Երևանի Ռադիոցանց» ՓԲԸ-ի գործադիր տնօրեն։
1998-1999 թթ. - ՀՀ կապի նախարարության ֆինանսատնտեսագիտական վարչության պետ։
1999 թ. նոյեմբերի 17-ից մինչև 2009 թ. հունվարի 14-ը - ՀՀ Ազգային ժողովի աշխատակազմի ղեկավար։
2009 թ. դեկտեմբերի 9-ին ՀՀ Ազգային ժողովի որոշմամբ ընտրվել է Հեռուստատեսության և ռադիոյի ազգային հանձնաժողով։
2015 թ. դեկտեմբերի 8-ին ՀՀ Ազգային ժողովի որոշմամբ վերընտրվել է Հեռուստատեսության և ռադիոյի ազգային հանձնաժողովի անդամ։Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր։


== Աղբյուրներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Հովհաննես Ղազարյան

Հովհաննես Գրիգորի Ղազարյան (հուլիսի 15, 1911(1911-07-15), Գայ, Հայաստան - 1994), հայ գրականագետ, բանասիրական գիտությունների թեկնածու, ՀՀ Գրողների միության անդամ 1940 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Հովհաննես Ղազարյանը 1935 թվականին ավարտել է Երևանի ֆինանսա-տնտեսական տեխնիկումը, 1939 թվականին՝ Երևանի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1939-1947 թվականներին աշխատել է գրականության թանգարանում, միաժամանակ հայոց լեզու և գրականություն է դասավանդել էլեկտրամեխանիկական տեխնիկումում։ 1948 թվականից եղել է ՀԽՍՀ Գիտությունների ակադեմիայի Մանուկ Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող։ 1950 թվականին ««Անուշ»-ի ստեղծագործական պատմությունը» թեմայով ատենախոսություն է պաշտպանել, ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ ԽՄԿԿ անդամ 1944 թվականից։


== Երկեր ==
Մանուկների ռազմախաղը, 1941
Շուշանիկ Կուրղինյան, 1955
Սովետահայ գրականության տարեգրություն. 1917-1956, 1957
Հայ պոեզիան 1917-1920 թվականներին, 1958
Ազատ Վշտունի, 1959
Սովետահայ գրականության պատմություն (հատոր 1), 1961
Հայ նոր գրականության պատմություն (հատոր 3), 1964
«Անուշի» ստեղծագործական պատմությունը, 1975
Հայ նոր գրականության պատմություն (հատոր 5), 1979


== Աղբյուրներ ==
Հայկ Խաչատրյան «Գրական տեղեկատու», 1986, էջ 332
Մարատ Պետրոսյան

Մարատ Ալբերտի Պետրոսյան (նոյեմբերի 3, 1992(1992-11-03), Ստեփանակերտ), հայ զինծառայող, Հայաստանի զինված ուժերի սպա, քառօրյա պատերազմի մասնակից, «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանշանակիր։


== Կենսագրություն ==


=== Մասնակցությունը քառօրյա պատերազմին ===

2016 թվականի ապրիլին Մարատ Պետրոսյանը ժամկետային զինծառայող էր Հայաստանի զինված ուժերում։ Լինելով հակատանկային դասակի զինվոր՝ ապրիլի 2-ին իր ֆագոտ զինատեսակով ոչնչացրել է հակառակորդի 2 տանկ։ Եվս 2 տանկ և 1 ՀՄՄ (հետևակի մարտական մեքենա) Մարատը խոցել է ապրիլի 3-ին։ Իսկ ապրիլի 4-ին խոցել է 1 տանկ։

Պատերազմի ընթացքում ցուցաբերած արիություան համար զինակից ընկերները նրան կոչել են «Վարպետ»։
Ապրիլի 19-ին ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը Մարատ Գրիգորյանին քառօրյա պատերազմի ընթացքում ԼՂՀ պետական սահմանը պաշտպանելիս ցուցաբերած արիության ու խիզախության համար պարգևատրել է «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարատ Պետրոսյան. ոչնչացրել է մեր դիրքերը գրոհող հակառակորդի 5 տանկ ե 1 մարտական մեքենա
Թամար Հովհաննիսյան (երաժշտագետ)

Թամար Ստեփանի Հովհաննիսյան (ապրիլի 14, 1948(1948-04-14), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երաժշտագետ, դաշնակահարուհի։ Արվեստագիտության թեկնածու (1987)։ Հայաստանի կոմպոզիտորների միության (1991), Հայաստանի ժուռնալիստների միության (1994) անդամ։


== Կենսագրություն ==
Թամար Հովհաննիսյանը ծնվել է 1948 թվականին Երևանում։ 1966 թվականին ավարտել է Երևանի Չայկովսկու անվան երաժշտական միջնակարգ մասնագիտացված դպրոցը։ 1966-1971 թվականներին սովորել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի դաշնամուրային բաժնում, 1985-1987 թվականներին՝ Թբիլիսիի Սարաջիշվիլու անվան պետական կոնսերվատորիայի դիսերտանտուրայի երաժշտագիտության բաժնում։
1976-1982 թվականներին եղել է «Հայհամերգ» միավորման մենակատար, 1982-1988 և 1992-1993 թվականներին՝ Հայաստանի Հեռուստատեսության և Ռադիոկոմիտեի երաժշտական խմբագրության ավագ խմբագիր, 1988-1992 թվականներին՝ Հայաստանի Հանրագիտարանի գլխավոր խմբագրության արվեստի բաժնի ավագ գիտաշխատող և երաժշտության բաժնի վարիչ։ 1990-ական թվականներին աշխատել է ԱՕԿՍ-ում, եղել է երաժշտական միջոցառումների կազմակերպիչ և բանախոս, 1993-1995 թվականներին՝ «Առագաստ» թերթի մշակույթի բաժնի վարիչ, 1996-1998 թվականներին` Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ակադեմիական թատրոնի գեղարվեստական հարցերով խորհրդատու, 1997-2000 թվականներին՝ «Ազգ» օրաթերթի մշակույթի բաժնի վարիչ, 1995-2007 թվականներին՝ Երևանի Հրաչյա Ղափլանյանի անվան դրամատիկական թատրոնի դաշնակահար։
2004 թվականից Բեյրութի «Ազդակ» օրաթերթի մշակույթի բնագավառի Հայաստանի ներկայացուցիչն է։ 2009-2011 թվականներին եղել է Երևանի Ավետիք Իսահակյանի անվան կենտրոնական գրադարանի մշակութային միջոցառումների կազմակերպիչ և վարող։
Աշխատությունները վերաբերում են հայ կոմպոզիտորական և կատարողական արվեստների խնդիրներին։ Հեղինակ է գրքերի, հոդվածների, հաղորդումների։ Հանդես է գալիս նաև որպես լրագրող, բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ։


== Երկեր ==
Սիրիր այս օրը, Երևան, 1979։
«Թիֆլիսի «Հայարտան» դերը հայ երաժշտական արվեստի զարգացման գործընթացում 1920-ական թթ.», «Սաբչոտա խելովնեբա», Թբիլիսի 1987։
«Հարություն Դելլալյանի կյանքը և ստեղծագործությունը», «Մակու», Երևան, 1992։
«Արաքս Մանսուրյան», «Մակու», Երևան, 1993։
«Սիրո առեղծվածը կամ էջեր կոմպոզիտորի կյանքից» «Համալսարան», Երևան, 1999։
«Դիրիժորը», «Զանգակ-97», Երևան, 2003։
«Կոմպոզիտոր Վլադիլեն Բալյան», «Աստղիկ-գրատուն», Երևան, 2003։
«Երաժշտի ժամանակը», «Զանգակ»-97, Երևան, 2003։
Վիկտոր Խաչատրյանի արվեստը, Երևան, 2004։
Կյանք ստի և սիրո մեջ, Երևան, 2005։
Հայրենի գրականության արահետներով, Երևան, 2005։
Կյանքիս խճանկարը, Երևան, 2011։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոսնիական Մեծ բուրգ

Բոսնիական Մեծ բուրգ, գտնվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Վիսոկո քաղաքի մատույցներում։ Երկար տարիներ այն համարվել է սովորական բլուր, քանզի ծածկված է 1 մ հաստության հողի շերտով, որի մի զգալի հատվածում ծառեր են աճել՝ ձևավորելով անտառ։


== Պատկերներ ==

		
		
		


== Հղումներ ==
Բոսնիական բուրգեր քարտեզում 1 2 — Google maps
Archaeological Park: Bosnian Pyramid of the Sun Foundation
Bosanska Piramida Sunca — Osmanagic’s book on the subject
Bosnian pyramids Archived 2016-12-29 at the Wayback Machine. թերահավատ վերլուծություն
Old Visoki fort, Bosnian National Monument Archived 2010-02-10 at the Wayback Machine.
Բոսնիական «բուրգերի» երկրաբանություն Archived 2017-01-24 at the Wayback Machine.
The Bosnia-Atlantis Connection — Archaeology ամսագրից 27 April 2006
Bosnian Pyramids: Absence of Evidence is not Evidence of Atlantis Archived 2007-02-10 at the Wayback Machine. 29 May 2006
Dr. Hawass' Letter Concerning Bosnian «Pyramids» 27 June 2006
Mark Rose Բոսնիական «բուրգերի» մասին 27 June 2006
«Mad About Pyramids» 22 September 2006
«Tourists flock to Bosnian hills but experts mock amateur archaeologist’s pyramid claims» 5 October 2006
Ancient pyramids discovered in Bosnia — Natural or man-made? 26 December 2006
Արչեուլ

Արչեուլ (վրաց.՝ არჩეული), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Լանչխութի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 45 մետր բարձրության վրա՝ Ծղալծիթել գետի ափին։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 352 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Լանչխութի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։


== Թանգարան ==
Այստեղ է գտնվում Էգնատե Նինոշվիլիի տուն-թանգարանը, որը հիմնադրվել է 1950 թվականի հունվարի 8-ին։ Թանգարանում պահվում են 6000 նմուշներ, այդ թվում՝ իր անձնական օգտագործման իրերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սանդերս (այլ կիրառումներ)

Սանդերս (անգլ.՝ Sanders), ամերիկյան ազգանուն։ Հայտնի կրողներն են`

Բեռնի Սանդերս, ամերիկացի քաղաքական գործիչ, Դեմոկրատական կուսակցության անդամ,
Էրին Սանդերս, ամերիկացի դերասանուհի։Սանդերս անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Սանդերս, ԱՄՆ Մոնտանա նահանգի 56 վարչական միավորներից մեկը,
Սանդերս, ամերիկյան ազգանուն,
Սանդերս, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։
Հարսնացուի ընկերը

Հարսնացուի ընկերը (անգլ.՝ Made of Honor), ամերիկյան ռոմանտիկ կատակերգություն։ 2008 թվականին ֆիլմը նկարահանել է ռեժիսոր Պոլ Վեյլանդը Ադամ Շտիկելի սցենարի հիման վրա։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2008 թվականի մայիսի 2-ին Հարավային Ամերիկայում։ 


== Դերերում ==
Պատրիկ Դեմսի - Թոմ Բեյլի
Միշել Մոնագան - Հաննա
Քևին Մակկիդ - Կոլին Մակմյուրրեյ
Կադիմ Խարդիսոն - Ֆելիքս
Կրիս Մեսսինա - Դեննիս
Բիզի Ֆիլիպս - Մելիսա
Ուիտնի Կամմինգ - Ստեֆանի
Բո Գարրետ - Գլորիա
Էմի Նելսոն - Խիլլարի
Կելլի Կարլսոն - Կրիստի, 6-րդ կինը
Սիդնի Պոլլակ - Տոմաս Բեիլի-մեծ
Կետլին Կուինլան - Ջոան
Լիլի Մակդաուել - վաճառոհուղի
Սառա Ռայտ


== Սաունդրեքեր ==
«Walkin' On The Sun»
«Love Song»
«Stolen»
«You Give Me Something»
«Stop Crying Your Heart Out»
«Misty Blue»
«Henrietta»
«New Schooly D»
«Love revolution»
«Gold Digger»
«Without you»
«Battle Without Honor Or Humanity»
«Arabesque No. 1»
«The Power»
«Ladies Night»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հարսնացուի ընկերը(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Made of Honor»(անգլ.) ֆիլմը allmovie կայքում:
«Made of Honor»(անգլ.) ֆիլմը Box Office Mojo  կայքում
Made of Honor(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
«Made of Honor»(անգլ.) ֆիլմը Metacritic կայքում:
MTV եվրոպական երաժշտական մրցանակ լավագույն միջազգային արտիստի համար

MTV Europe Music Award լավագույն միջազգային արտիստի համար (Best Worldwide Act), մրցանակը տրվում է սկսած 2011 թվականից։ Հաղթող արտիստը ընտրվում է mtvema.com կայքում անցկացվող քվեարկության արդյունքում։


== 2010-ականներ ==


== Տես նաև ==
MTV Europe Music Award


== Արտաքին հղումներ ==
Մրցանակաբաշխության պաշտոնական կայքը Archived 2016-09-27 at the Wayback Machine.
Կրասիլովկա (գյուղ, Բախմաչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասիլովկաԿրասիլովկա (ուկրաիներեն՝ Красилівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Կրասիլովկա գյուղում բնակվում էր 971 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 161,83 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գուրգեն Միրզոյան (այլ կիրառումներ)

Գուրգեն Միրզոյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Գուրգեն Միրզոյան (կոմպոզիտոր), (1892 - 1976), հայ կոմպոզիտոր, խմբավար, մանկավարժ։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1950)։
Գուրգեն Միրզոյան (քամանչահար), (1911-1975), հայ քամանչահար, մանկավարժ, երաժշտական-հասարակական գործիչ։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1967)։
Լուի Օգյուստ Բլանկի

Լուի Օգյուստ Բլանկի (անգլ.՝ Louis Auguste Blanqui, փետրվարի 7, 1805(1805-02-07), Պյուժե Տենիե - հունվարի 1, 1881(1881-01-01)[…], Փարիզ), ֆրանսիական հեղափոխական, ուտոպիստ–կոմունիստ։


== Կենսագրություն ==
Սկզբնական կրթությունը ստացել է Կառլ Մեծի քոլեջում, ապա սովորել է իրավաբանություն և բժշկություն։ Մասնակցել է Բուրբոնների վերահաստատման (1814–1830), Հուլիսյան միապետության (1830–1840) շրջանի հանրապետական–դեմոկրատական շարժմանը, Հուլիսյան հեղափոխությանը (1830)։ Գ․ Բաբյոֆի գաղափարների ազդեցությամբ 1832–1834 թվականներին հանգեց կոմունիստական համոզմունքների։ 1835–1839 թվականներին կազմակերպել և ղեկավարել է գաղտնի հանրապետական «Ընտանիքների ընկերությունը» և «Տարվա եղանակների ընկերությունը»։ 1839 թվականի մայիսի 12-ի Փարիզի ապստամբության ճնշումից հետո դատապարտվել է մահապատժի, որը փոխարինվել է ցմահ բանտարկությամբ։ 1848 թվականի հեղափոխության շնորհիվ ազատվել է բանտից, կազմակերպել «Կենտրոնական հանրապետական ընկերություն» դեմոկրատական ակումբը և պրոպագանդել սոցիալիստական գաղափարներ։ 1848 թվականի մայիսի 15-ի ցույցից հետո Բլանկին դատապարտվեց 10 տարվա ազատազրկման։ 1861–1865 թվականներին կրկին բանտում էր։ 1870 թվականի հոկտեմբերի 31-ի ապստամբությանը մասնակցելու համար վերստին դատապարտվեց ցմահ բանտարկության։ Բանտում գտնվելիս, հեռակա կարգով ընտրվեց Փարիզի կոմունայի անդամ, բայց Վերսալյան կառավարությունը հրաժարվեց Բլանկիին փոխանակել կոմունայի պատանդների հետ։ Բանտից ազատվեց 1879 թվականին և շարունակեց քաղաքական գործունեությունը։ Ընդունելով հանդերձ դասակարգային պայքարի առկայությունը՝ Բլանկին շահագործվող զանգվածների մեջ չէր առանձնացնում պրոլետարիատին։ Նա գտնում էր, որ դասակարգային շահագործմանը կարելի է վերջ տալ միայն սոցիալական հեղափոխության միջոցով, սակայն հեղափոխության հաջողությունը կապում էր խնամքով նախապատրաստված դավադրության հետ։ Մարքսիզմ–լենինիզմի դասականները բարձր գնահատելով Բլանկիին որպես հեղափոխականի և սոցիալիզմի ջերմ կողմնակցի՝ միաժամանակ քննադատում էին նրա դավադրական մարտավարությունը։


== Տես նաև ==
Բլանկիզմ


== Ծանոթագրություններ ==
Հունական Մակեդոնիայի դրոշ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մակեդոնիայի դրոշՀունական Մակեդոնիայի դրոշ (հուն․՝ Σημαία της Μακεδονίας), Հունաստանի ամենամեծ երկրամասի՝ Մակեդոնիայի ազգային դրոշը։
Այն իրենից ներկայացնում է կապույտ ֆոնի վրա գտնվող վիրջինյան աստղ՝ ճառագայթող տասնվեց շողերով։ Այն կիրառվում է Հունաստանի Հանրապետության երեք պերիֆերիաներում (Արևելյան Մակեդոնիա, Կենտրոնական Մակեդոնիա և Արևմտյան Մակեդոնիա) և դրանց կազմի մեջ մտնող տարածաշրջանային միավորներում՝ նոմոսներում։
Այն նաև հունական մակեդոնացիների ազգային խորհրդանիշն է։ Այս դրոշն օգտագործվում է նաև Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների ու Ավստրալիայի համամակեդոնական շարժումներում, ինչպես նաև առևտրական-տնտեսական հիմնարկություններում։
Հարավսլավիայի անկումից և Հյուսիսայն Մակեդոնիայի տարածքում Մակեդոնիայի Հանրապետության ստեղծումից հետո նույն դրոշը, որոշակի փոփոխություններով դարձել է նորաստեղծ պետության ազգային խորհրդանիշերից մեկը։ Մակեդոնիայի Հանրապետության դրոշի վրա կապույտ ֆոնը փոխարինված է կարմիրով։


== Տե՛ս նաև ==
Մակեդոնիայի Հանրապետության դրոշ
Հունաստանի դրոշ


== Ծանոթագրություններ ==
Շապուհ սպարապետ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շապուհ Բագրատունի (այլ կիրառումներ)Շապուհ Բագրատունի (- 912), հայոց թագավոր Աշոտ Մեծի (885-890) կրտսեր որդին, հայոց սպարապետ։ Նրա որդիներից Աշոտը ընդվզել է հայոց թագավոր Աշոտ Երկաթի դեմ և իրեն հռչակել արքա՝ անցնելով արաբների կողմը։
Ունեցել է 3 եղբայր և 3 քույր՝


== Ընտանիք ==

Շապուհ սպարապետն ունեցել է երկու զավակ՝ Աշոտ սպարապետը, ով հետագայում ապստամբություն է բարձրացնում Աշոտ Բ Երկաթ թագավորի դեմ՝ իշխանության հասնելու համար, և դուստր Մլքեն, ով ամուսնացած էր Վասպուրականի թագավոր Գագիկ Արծրունու հետ, և ևս մեկ դուստր, ով ամուսնացած էր Վասպուրականի գահերեց իշխան Գագիկ Աբու-Մրվան Արծրունու հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Cyril Tumanoff, Manuel de Généalogie et de Chronologie pour l’Histoire de la Caucasie Chrétienne (Arménie-Géorgie-Albanie)
Հայկական սովետական հանրագիտարան
René Grousset, Histoire de l’Arménie Archived 2015-12-01 at the Wayback Machine.
Continuité des élites à Byzance durant les siècles obscurs
Chalabian Antranig (1999)։ Armenia After the Coming of Islam։ Southfield։ էջ 119-20
Ռոզա Ջալիլովա

Ռոզա Իսմաիլ ղիզի Ջալիլովա (ադրբ.՝ Cəlilova Roza İsmayıl qızı, մայիսի 17, 1929(1929-05-17), Ղուբա, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), բալետի ադրբեջանցի արտիստուհի, բալետմայստեր, Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստ (2007);


== Կենսագրություն ==
Ռոզա Ջալիլովան ծնվել է 1929 թվականի մայիսի 17-ին Շաբրան շրջանում։ Ռոզա Ջալիլովան 1945 թվականին ավարտել է Բաքվի Խորեոգրաֆիա դպրոցը։ Դպրոցն ավարտելուց հետո նա սկսեց իր ստեղծագործական գործունեությունը Ադրբեջանի երգի և պարի պետական համույթում։
Ազգային պարերի հետ միասին արաբական, պարսկական, հնդկական և մի շարք այլ ազգերի պարերը նույնպես մեծ տեղ են զբաղեցնում իր ռեպերտուարայում։ Հյուրախաղերով հանդես է եկել Ֆրանսիայում, Իսպանիայում, Կանադայում, Չեխոսլովակիայում, Եթովպիայում, Չինաստանում, ԱՄՆ-ում, Թուրքիայում, Իրաքում, Մարոկկոում և այլուր։
Տարբեր տարիների ընթացքում նա եղել է Նախիջևանի, Շամախիի, Սաաթլիի և Լենքորանի շրջանի պարի հավաքականների հիմնադիրը։ 1959 թվականին Ռ. Ջալիլովային շնորհվել է Հանրապետության վաստակավոր արտիստի պատվավոր կոչում։
Նա համաշխարհային փառատոնների և միջազգային մրցույթների դափնեկիր է։ Նա ներկայումս մանկավարժական գործունեությամբ զբաղվում է Ազգային կոնսերվատորիայի գիմնազիայում։
2019 թվականին Ռոզա Ջալիլովայի 90-ամյա հոբելյանը նշվել է պետության կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ներշապուհ Արծրունի

Ներշապուհ Արծրունի (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ, 5-րդ դար), Վասպուրականի իշխան, Արծրունիների նախարարական տոհմից։ Ներշապուհ Արծրունին մասնակցել է 449 թվականի Արտաշատի ժողովին, որը միաձայն մերժել է պարսից Սասանյան արքա Հազկերտ II-ի հրովարտակը, ըստ որի հայ, վրաց և աղվանից կառավարիչներին պարտադրել է ուրանալ քրիստոնեությունը և դավանել զրադաշտական կրոն։ Եղել է այն նախարարների մեջ, որոնք Հազկերտ Բ-ի հրամանով կանչվել էին Տիզբոն։ Մահապատժի սպառնալիքի տակ նրանք առերես ուրացել են իրենց հավատքը։
Հազկերտ Բ-ն, պատանդ պահելով մարզպան Վասակ Սյունու որդիներին ու Գուգարքի բդեշխ Աշուշային, հայ նախարարներին 700 մոգերի և հսկիչ զորախմբի ուղեկցությամբ ճանապարհել է Հայաստան՝ հանձնարարելով 1 տարում եկեղեցիները վերածել մեհյանների ու կրակատների և կառուցել ատրուշաններ։ Հայ նախարարները վերադարձել են հայրենիք՝ անհրաժեշտ դիմադրություն կազմակերպելու հույսով։ Վարդան Մամիկոնյանը, Ներշապուհ Արծրունին և մյուսները վերադառնալով հայրենիք, գլխավորել են կրոնափոխության դեմ ծավալված ժողովրդական ընդվզումը։


== Ավարայրի ճակատամարտ ==

Ներշապուհ Արծրունին մասնակցել է 450-451 թվականների Վարդանանց պատերազմին։ 451 թվականի մայիսի 26-ին, Ավարայրի ճակատամարտում գլխավորել է Հայոց բանակի կենտրոնական զորախումբը։ Ավարայրի ճակատամարտից հետո ապստամբական շարժումը չմարեց։ Հայերն ամրացան անառիկ վայրերում և սկսեցին հարձակումներով արյունաքամ անել թշնամուն։ Պարտիզանական կռիվներ ծավալվեցին Արցախում, Տայքում և Տմորիքում։ Այդ կռիվներին սկսեցին մասնակցել անգամ այն գավառների բնակիչները, որոնք մինչ այդ չէին մասնակցել ապստամբությանը։ Պարսիկներին ծանր հարված հասցրին նաև հոները։
Ի վերջո, ծանր կացության մեջ հայտնված պարսից արքունիքն ստիպված եղավ թեթևացնել հարկերը, հաշտվել Հայաստանի լայն ինքնավարության հետ, հրաժարվել բռնի կրոնափոխության ծրագրից։ Սակայն գերված հոգևոր առաջնորդները և նախարարները Տիզբոնում դատվեցին։ Առաջինները մահապատժի ենթարկվեցին, իսկ երկրորդներն ուղարկվեցին Միջին Ասիայի կողմերը, որոնց մեջ էր նաև Ներշապուհ Արծրունին։ Ավելի ուշ, 462 թվականին նրանց թույլատրվեց վերադառնալ հայրենիք և տիրել իրենց կալվածքներին։ Որպես ապստամբության առաջնորդներից մեկի՝ պարսից արքունիքը բանտ նետեց Վասակ Սյունուն, որը մահացավ ծանր հալածանքներից։ Հայրենիք վերադարձավ նաև հայոց այրուձին։ Պարսից արքունիքը որոշ ժամանակ վարում էր հայերին սիրաշահելու քաղաքականություն։


== Տես նաև ==
Վարդանանց պատերազմ
Ավարայրի ճակատամարտ


== Աղբյուրներ ==
Հայոց անձնանունների բառարան, Հրաչյա Աճառյան, 1942 թ. էջ 2112
Եղիշե «Վարդանի և հայոց պատերազմի մասին», 32, 77, 150
Ղազար Փարպեցի «Հայոց պատմություն», իգ (ձեռագրերում՝ Մերշապուհ), իե, խբ, խէ
Յասմավուրք, օգոստոսի 7.
Վալերի Բուայե

Վալեր Բուայեն (ֆր.՝ Valérie Boyer, հունիսի 11, 1962(1962-06-11), Բուրժ), ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ է։ Բուայեն Ֆրանսիայի ազգային ժողովի անդամ է և Մարսելի փոխքաղաքապետն է։ Վալերի Բուայեն Ժողովրդական շարժման միության կողմնակիցներից է։ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Ֆրանսիայի ազգային ժողովը Վալերի Բուայեի առաջարկությամբ ընդունեց Հայոց ցեղասպանությունն քրեականացնող օրինագիծը։ Օրինագիծը հետագայում ընդունվեց նաև Ֆրանսիայի սենատում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք էջը(ֆր.)
Բուայեի անձնական էջը Ֆրանսիայի ազգային ժողովի պաշտոնական կայք էջում(ֆր.)
Մալգերսդորֆ

Մալգերսդորֆ  (գերմ.՝ Malgersdorf), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Ռոտալ Ին շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1204 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական)։ Զբաղեցնում է 48,39 կմ² մակերես տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 76 111։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Օկտյաբրսկոե (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕկտյաբրսկոեՕկտյաբրսկոե (ռուս.՝ Октябрьское), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 106 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կլայնայտինգեն

Կլայնայտինգեն (գերմ.՝ Kleinaitingen), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Աուգսբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1231 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 15,67 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 72 160։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Վլադիմիր Մարտինով (դիվանագետ)

Վլադիմիր Մարտինով (ռուս.՝ Влади́мир Никола́евич Марты́нов, դեկտեմբերի 14, 1951(1951-12-14)), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1979 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը և 2001 թվականին ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության դիվանագիտական ակադեմիայի բարձրագույն դիվանագիտական կուրսերը։ 1979 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։ Տիրապետում է ֆրանսերեն և լեհերեն լեզուներին։

1993 թվականից մինչև 1996 թվականը Չադի Հանրապետությունում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանության խորհրդական։
1999 թվականի մինչև 2001 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության կադրերի դեպարտամենտի բաժանմունքի պետ։
2001-2004 թվականները Կասաբլանկայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության գլխավոր հյուպատոս։
2004 թվականի հունվարի 27-ից մինչև 2009 թվականի օգոստոսի 7-ը Չադույմ եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2017 թվականից համարվում է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության հատուկ կապի դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Երկրորդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2004 թվականի հունվարի 23)
Առաջին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2008 թվականի հուլիսի 31)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Посол знает, что делать
Ժիկիրիսա

Ժիկիրիսա  (պորտ.՝ Jiquiriçá), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ագլոմերացիա Սոլվադոր մարզում։ Մտնում է Սանտու Անտոնիու դի Ժեզուցի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 15 005 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 236,255կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 63,5 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 27.844.107,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.936,71ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,633 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Կուկուրոն

Կուկուրոն (ֆր.՝ Coucouron), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 827 մարդ, բնակչության խտությունը` 34.62 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 23.89 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 470 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 130 կմ հարավ-արևմուտք, Պրիվա քաղաքից` 55 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 489 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 350-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 139։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,6 %։ 350 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 317 անձ (174 տղամարդ և 143 կին)։ Գործազուրկ են եղել 33 անձ (15 տղամարդ և 18 կին)։ 139 անաշխատունակներից 33-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 78-ը` թոշակառուներ, իսկ 28-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լեբուզա

Լեբուզա  (գերմ.՝ Lebusa), կոմունա Գերմանիայի Բրանդենբուրգ երկրամասում։
Մտնում է Էլբա Էլստեր շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 832 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 33,65 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 12 0 62 289։


== Ծանոթագրություններ ==
Պետրովսկոե (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրովսկոեՊետրովսկոե (ռուս.՝ Петровское), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռոմադանովկա (գյուղ, Մելեուզովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌոմադանովկաՌոմադանովկա (ռուս.՝ Ромадановка, բաշկիրերեն՝ Ромадановка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 53 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կումիսի լիճ

Կումիսի  (վրաց.՝ კუმისის ტბა), արհեստական լիճ Արևելյան Վրաստանում՝ Կումիսի գյուղ-առողջարանի հարավարևմտյան մասում։ Լճի ծավալը կազմում է 5.0 կմ³, ավազանի տարածքը՝ 97 կմ²։ Առավելագույն խորությունը 4 մետր։ Ծովի մակարդակից բարձր է 475 մետրի։


== Տարածք ==
1960 թվականին նրա մակերևույթը ուներ ընդամենը 0.48 կմ² տարածք և 50 սմ խորություն։ Մի քանի տարի անց, լիճը արհեստականորեն մեծացրեցին։ Ըստ ակադեմիկոս, երկրաբան Ալեքսանդր Ջանելիձեի, լիճի ավազանը կեղծ կարստային ծագում։


== Կենդանական աշխարհ ==
Լիճը հարուստ է ձկների տեսակներով։ Կան կողակներ, սպիտակ ամուրներ և այլ տեսակներ։ Լճի ամենախոշոր գետն է Ալգետին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Апхазава И. С. Озера Грузии, Тб., 1975.
ՀՎՍ. т. 6. ст. 71. год 1983.


== Արտաքին հղումներ ==
Գետը wikimapia-ում
Գեորգի Տուսուզով

Գեորգի Բարոնի Տուսուզով, ի ծնե Գևորգ Լույսպարոնի Թուսուզյան (մարտի 27, 1891(1891-03-27), Նոր Նախիջևան, Ռոստովի շրջան, Դոնի զորքի մարզ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 2, 1986(1986-02-02), Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայազգի խորհրդային թատրոնի և կինոյի դերասան է, ՌՍՖՍՀ վաստակավոր դերասան (1961)։


== Կենսագրություն ==
Գեորգի Տուսուզովը ծնվել է Նոր նախիջևանում 1986 թ.։ 1915 թ. ավարտում է Մոսկվայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ Աշխատում է երդվյալ ատենակալ, ապա իրավաբան։ Ակտիվ պայքարում է թափառաշրջիկության և գողության դեմ։
Տուսուզովին միշտ գրավել է բեմը, ուսանողական տարիներից նա մասնակցում է ներկայացումներին։ Ռոստովում ընդունվում է «Թատերական արվեստանոցներ» թատերախումբը, ծանոթանում և ընկերանում է Եվգենի Շվարցին։ Ավելի ուշ մեկնում է Մոսկվա, ուր ելույթ է ունենում «Не рыдай!» պանդոկի բեմում, որպես կոնֆերանսիե։ 1924 թ. աշխատում է «Синяя блуза» թատրոնում։
1934 թվականի հունվարի 1-ին Տուսուզովը ընդունվում է «Սատիրայի թատրոն» և դառնում նրա լեգենդար «էպիզոդի արքա» - դերասանը։ Իր երկարատև կյանքում (95 տարի) նա չի խաղացել է և ոչ մի գլխավոր դեր, բայց խաղացել է (իր հաշվարկով) 2847 երկրորդական դեր։ Շատ է նկարահանվել կինոյում՝ դարձյալ երկրորդական դերեր։


== Ֆիլմագրություն ==
1937 - Միայնակ առագաստը (Белеет парус одинокий)
1957 - Առանց հասցեի աղջիկը
1960 - Կուսական գարուն (Девичья весна), խոհարար Բեզնոգովը
1961 - Մարդը ոչ մի տեղից
1962 - Ուրախ պատմություններ - ապուրից տուժածը
1963 - Տուգանային հարված
1964 - Տվեք բողոքի գիրքը - Կուզմիչ
1964 - Թեթև կյանք
1965 - Բարև, ես եմ
1967 - Արթնացրեք Մուխինին - Աքսինի
1968 - Յոթ ծերուկ և մեկ աղջիկ
1969 - Սյուժե ոչ մեծ պատմվածքի համար
1969 - «13 աթոռ» պանդոկը - պան Պեպուսևիչ
1969 - Ռեզիդենտի սխալը - մարդ ձիարշավարանում
1970 - Ռեզիդենտի ճակատագիրը - ապահովագրության գործակալ Կուտուզով
1970 - Երկու ժպիտ
1971 - Հեռագիր
1971 - Ռուսական կայսրության թագը - Էքսկուրավար
1974 - Կեռնեխն ու տավիղը
1974 - Լև Գուրիչ Սինիչկին - Տրիֆոն
1976 - Վերջին զոհը - վաշխառու
1976 - «Հարյուր գրամ» քաջության համար
1980 - Կրոշի արձակուրդները
1980 - Գիշերային պատահար
1982 - Ռեզիդենտի վերադարձը - ռադիոսիրող Կուտուզով


== Պարգևներ ==
ՌԽՍՀ վաստակավոր արտիստ, 1956


== Ծանոթագրություններ ==
Պետրոս Մալայան

Պետրոս Հովհաննեսի Մալայան (հունվարի 4, 1927(1927-01-04), Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 17, 1997(1997-03-17), Թել Ավիվ, Իսրայել), հայ նկարիչ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1983)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Բաքվում, Արևմտյան Հայաստանի Կարս նահանգից գաղթած հայկական ընտանիքում։ 1945 թվականին ավարտել է Բաքվի գեղարվեստի ուսումնարանը, 1951 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը (գերազանցությամբ), 1945-1947 թթ. սովորել Լենինգրադի գեղարվեստի ակադեմիայում (Ֆոգելի, Օստրովի, Օցսիանիկովի դասարաններում), ուսման 3-րդ տարում տեղափոխվել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտ, որն էլ ավարտել է 1951 թվականին (սովորել է Բաբկեն Քոլոզյանի, Գաբրիել Գյուրջյանի, Արա Բեքարյանի, Վռամշապուհ Շաքարյանի դասարաններում)։ 1960-1992 թթ. դասավանդել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում։ 1970 թվականին դարձել է խորհրդային արվեստագետների «Խուդսովետ» միության անդամ, որտեղ ներկայացրել է Հայաստանը։


== Գործունեություն ==
Ստեղծագործել է երփնագրի, հաստոցային և գրքի գրաֆիկայի բնագավառում։ 
Ջրաներկ և գծանկար՝

«Հայաստան», 1975
«Ժամանակակից աշխատանքային թեմա», 1978Կոմպոզիցիոն-դիմանկարչական

«Արփա-Սևան շինարարները», 1966
«Երևանի մետրոպոլիտենի շինարարները», 1986


== Ցուցահանդեսներ ==
Անհատական ցուցահանդեսներ՝ Երևանում (1967, 1973), Վարշավայում (1974), Կիևում (1981), Սոֆիայում (1983) և այլուր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պետրոս Մալայանի նկարներից
Պետրոս Մալայանին նվիրված կայք
Պետրոս Մալայանի էջը ֆեյսբուքում
Պետրոս Մալայանը Էյ Վի Փրոդաքշն կայքում
Իլդար Աբուզյարով

Իլդար Աբուզյարով (թաթ.՝ Илдар Әнвәр улы Әбүзаров, հունիսի 5, 1975(1975-06-05), Նիժնի Նովգորոդ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուսաստանցի թաթար գրող։


== Կենսագրություն ==
1998 թվականին առաջին անգամ սկսել է հրապարակել իր պատմվածքները «Նիժնի Նովգորոդ» ամսագրում։ Որպես սպորտային մեկնաբան համագործակցել է նովգորոդյան թերթերի հետ։ Դասավանդել է նովգորոդյան «Մախինուր» մեդրեսեում։ 2000 թվականին ավարտել է Նիժնի Նովգորոդի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։ Զուգահեռաբար սովորել է Մոսկվայի իսլամական քոլեջում։ Աշխատել է որպես պահակ, բեռնակիր, լրագրող, պատուհանների բլոկների արտադրության պետ, «Օկտյաբր» թերթի առևտրային գծով տնօրեն։


== Ստեղծագործություն ==
Արձակ ստեղծագործությունները տպագրվել են «Զնամյա», «Վավիլոն», «Օկտյաբր», «Ուրալ», «Նովի միր»,  «Նևա», «Դրուժբա նարոդով», «Յունոստ»  թերթերում և ալմանախներում։ «Ջիների աշունը», «Կուրբան Սիրարկած», «Քուշ», «Գողապտում աղբանական», «Մուտաբոր» գրքերի հեղինակն է։ «Փոստ» և «Մավր» պատմվածքները ընդգրկվել են Յուրի Կազակովի անվան մրցանակաբաշխության շորթ-լիսթում։ «Քուշ» վեպը ընդգրկվել է «Ազգային բեսթսելլեր» և «Մեծ գիրք» մրցանակաբաշխությունների լոնգ-լիսթում, իսկ «Մուտաբոր» վեպն ընգրկվել է «Ազգային բեսթսելլեր» մրցանակաբաշխության շորթ-լիսթում։ Ստեղծագործությունները թարգմանվել են գերմաներեն, չեխերեն, շվեդերեն։ «Հարավ գնացող տրոլեյբուսը» պատմվածքը  հրատարակվել է շվեդական ամենահին «Ord & Bild» ամսագրում, իսկ «Բերբեր» պատմվածքը գերմանական ամենահին «Sinn und Form» երկամսագրում։ «Օկտյաբր» ամսագրում հրատարակված «Կուրբան Սիրարկած» պատմվածքն ընկել է ռեժիսոր Սալավաթ Յուզեևի համանուն գեղարվեստական ֆիլմի հիմքում։ Մասնակցել է «Գրականության էքսպրես»-ին` Լիպկիում երիտասարդ գրողների սեմինարին, ինչպես նաև` Լայպցիգում, Փարիզում, Ֆրանկֆուրտում, Կահիրեում, Լոնդոնում կազմակերպված գրքի միջազգային տոնավաճառներին։


== Մրցանակներ ==
Նոր Պուշկինյան մրցանակի դափնեկիր՝ հայրենական մշակութային ավանդույթների նորարական զարգացման համար։
Վալենտին Կատաևի անվան մրցանակի դափնեկիր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Новая литературная карта России
Պլեչևո (գյուղ, Պերեսլավսկի շրջան)

Պլեչևո (ռուս.՝ Плечево), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վանիկ Վերին

Վանիկ Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պամելա Էնն Բահ

Պամելա Էնն Բահ (անգլ.՝ Pamela Ann Bach), ի ծնե՝ Վայսենբահ (անգլ.՝ Weissenbach, հոկտեմբերի 16, 1963(1963-10-16) կամ հոկտեմբերի 16, 1962(1962-10-16), Թալսա, Օկլահոմա), ամերիկացի դերասանուհի, պրոդյուսեր և բիզնեսվուման։


== Կենսագրություն ==
Պամելա Էնն Վայսենբահը ծնվել է 1963 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Տալսայում (Օկլահոմա նահանգ, ԱՄՆ)։ Նա իրականում գերմանացի է։
Պամելան ֆիլմերում նկարահանվել է 1985-2003 թվականներին։ Նկարահանվել է ավելի քան 20 սերիալներում և ֆիլմերում։ Նա Գերմանիայի Օտտո մրցանակի դափնեկիր է (Գերմանիայի ամենասիրված դերասանուհիներից մեկն է)։ 2000 թվականին առաջին անագամ «Castle Rock»-ի պրոդյուսերն էր, որտեղ խաղում էր նաև Լիբբիի դերը։ Իր ժամանակի կեսը նվիրում է իր բիզնեսին, նաև ունի սեփական պրոդյուսերական կենտրոն։
1989-2006 թվականներին նա ամուսնացել է Դեվիդ Հասսելհոֆֆի հետ, ումից ունի երկու երեխա՝ Թեյլոր-Էնն Ջենիս Հասսելհոֆֆ (05.05.1990) և Հեյլի Էմբեր Հասսելհոֆֆ (26.08.92): Նրանց ամուսնալուծությունից հետո երեխաների խնամակալը դարձել է Հասսելհոֆֆը։ 2009 թվականի մարտի 11-ին և նոյեմբերի 28-ին նա ձերբակալվել է խմած վիճակում մեքենա վարելու համար, իսկ 2010 թվականին նա ձերբակալվել է 90 օրով նույն հանցանքի պատճառով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պամելա Բախի կայքը
Պամելա Բահ (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Ֆլերի սյուր Օրն

Ֆլերի սյուր Օրն (ֆր.՝ Fleury-sur-Orne), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում:
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 4063 մարդ, բնակչության խտությունը` 601.93 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.75 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 5 կմ հարավ:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 2783 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 2005-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 778: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,0 %: 2005 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1695 անձ (845 տղամարդ և 850 կին): Գործազուրկ են եղել 310 անձ (154 տղամարդ և 156 կին): 778 անաշխատունակներից 259-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 274-ը` թոշակառուներ, իսկ 245-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Արենի (համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արենի (այլ կիրառումներ)Արենի, համայնք Վայոց ձորի մարզում։ Ներառում է Արենի, Ագարակաձոր, Աղավնաձոր, Արփի, Գնիշիկ, Ելփին, Խաչիկ, Չիվա և Ռինդ գյուղերը։ Համայնքը ստեղծվել է 2017 թվականի հունիսի 6-ին ՀՀ Ազգային Ժողովում համայնքների խոշորացման օրինագծով։ Կենտրոնը Արենի գյուղն է։ Համայնքի տեղական ինքնակառավարման առաջին ընտրությունները կայացել են 2017 թվականի նոյեմբերի 5-ին։


== Բնակչություն ==
Արենի համայնքը ստեղծվել է Արենի, Ագարակաձոր, Աղավնաձոր, Արփի, Գնիշիկ, Ելփին, Խաչիկ, Չիվա և Ռինդ գյուղերի միավորումից։ Համայնքի բնակչությունը կազմում է 11'975 մարդ։ Բնակչությամբ ամենամեծը Աղավնաձորն է (1968 մարդ), ամենափոքրը՝ Գնիշիկը (66 մարդ)։


== Տնտեսություն ==


=== Գինեգործություն ===


=== Տուրիզմ ===


== Արտաքին հղումներ ==
Արենի - Համայնքի ղեկավար և ավագանի - Համայնքներ - Վայոց ձորի մարզպետարան


== Ծանոթագրություններ ==
Լեյդեն

Լեյդեն (հոլ.՝ Leiden ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հարավային Հոլանդիա մարզում։  Տարածքը 21,95 կմ² է, բնակչությունը՝ 117.914 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.700 եվրո է։


== Անվանում ==
Հայտնի է 9-րդ դարից։ Ենթադրում են, որ անվանումն առաջացել է հոլանդերեն Leithen «ջրանցք, ջրատար» բառից։
Պահպանվել են XIII–XVII դդ. ճարտարապետական հուշարձաններ։ Լեյդենում է Ռեմբրանդի տուն–թանգարանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Դոբրուն (գյուղ, Սևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴոբրունԴոբրուն (ռուս.՝ Добрунь), գյուղ Ռուսաստանի Բրյանսկի մարզի Սևսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սեն Պոլ լե Դյուրանս

Սեն Պոլ լե Դյուրանս (ֆր.՝ Saint-Paul-lès-Durance), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Բուշ դյու Ռոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 973 մարդ, բնակչության խտությունը` 21.24 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 45.81 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 630 կմ հարավ-արևելք, Մարսել քաղաքից` 55 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակն ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ունեցել է 682 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 550-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 132։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,6 %։ 550 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 514 անձ (290 տղամարդ և 224 կին)։ Գործազուրկ են եղել 36 անձ (17 տղամարդ և 19 կին)։ 132 անաշխատունակներից 37-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 54-ը` թոշակառուներ, իսկ 41-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Բուշ դյու Ռոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==