armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
ՀՀ Անշարժ գույքի կադաստրի պետական կոմիտե

Հայաստանի Կառավարությանն առընթեր Անշարժ գույքի կադաստրի պետական կոմիտե (ԱԳԿՊԿ) գործադիր իշխանության հանրապետական մարմին է, որը մշակում և իրականացնում է անշարժ գույքի պետական միասնական կադաստրի վարման բնագավառում Հայաստանի կառավարության քաղաքականությունը։


== Ընդհանուր տեղեկատվություն ==
Տեղակալներ

Ֆելիքս Բաշոյան
Աշոտ Մուսայան
Խաժակ Կարայան
Դավիթ Սեդրակյան


== Աղբյուր ==
Հայաստանի Հանրապետության Կառավարության կայք էջ, Անշարժ գույքի կադաստրի պետական կոմիտե
Աստերոիդների ցանկ (21501-21600)

Աստերոիդների ցանկ (21401-21500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (21601-21700)
 Աստերոիդների ցանկ (21401-21500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (21601-21700)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (20001)-(25000)»։ www.minorplanetcenter.net
Ուժովկա (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուժովկա (այլ կիրառումներ)Ուժովկա (ռուս.՝ Ужовка), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1000 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռաֆտոպուլոյի հյուրանոց (Տագանրոգ)

Ռաֆտոպուլոյի հյուրանոց (ռուս.՝ Гостиница Рафтопуло), մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակություն օբյեկտ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Գտնվում է Օկտյաբրսկայա փողոց, 35 հասցեում։ 1992 թվականից քաղաքի պատմության հուշարձան է։


== Պատմություն ==
1870-ական թվականներին վաճառական Աֆանասի Անդրեյի Բելովը կառուցել է եռահարկ շենք Օկտյաբրսկայա փողոց, 35 հասցեում։ Այն գտնվել է քաղաքային երկաթուղու կայարանի հրապարակի հակառակ կողմում։ 1874 թվականին շենքը վերակառուցվել է։ Սկզբնապես, երբ սկսվել էր տան շինարարությունը, ենթադրվում էր, որ այն կշահագործվի որպես եկամտաբեր տուն` դեպի Տագանրոգ Կուրսկ-Խարկով-Ազով երկաթուղու գիծն անցկացնելու առնչությամբ։
Տունը հաշվառված էր որպես վաճառական Աֆանասի Անդրեյի Բելովի սեփականություն 1873-1880 թվականներին։ 1890-1906 թվականներին տունը գյուղացի Եվդոկիմ Նեկրասովի և բուլղարահպատակ Նիկուլովի սեփականությունն էր։ 1915 թվականին տունն արդեն պատկանում էր վաճառական Եվդոկիմ Իվանովիչ Նեկրասովին և ուրյադնիկ Ստեպան Նիկիֆորովիչ Դրոնովին։ Տան վերջին սեփականատիրոջ ազգանունը Ռաֆտոպուլո էր։ Հենց նրա անունով էլ շենքը հիշատակվում է որպես պատմության հուշարձան։
Մշակութային ժառանգության օբյեկտների ցանկերում այդ շենքը նշված է որպես մի վայր, որտեղ եղել է կարմիրգվարդիականների հենակետը հունվարյան ապստամբության օրերին։ 
XXI դարում շենքն օգտագործվում է որպես բնակելի տուն։


== Ծանոթագրություններ ==
Իսպանական հիփ հոփ

Իսպանական հիփ հոփ երաժշտությունը սկիզբ է առել է 1979 թվականին։ Առաջին խումբն էր The mean machine-ը, հետո 1980 թ.-ին առաջացավ երկլեզու La Familia-ն, որը կազմված էր չորս տղամարդուց։ Խմբի առաջնորդն էր Դոն Խուանը (Don Juan), հետո Lou Rock-ը, ապա՝ Ռոսկին (Roski), Ինդիոն (Indio) խմբի վերջին անդամներ։ Ռոսկին Դոն Խուանին դիսկո ձևով իսպանական ռեփի վարպետության է սովորացնում։ Այդպիսով 1981 թվականին Ռոսկի ստեղծում է իսպանական հիփ հոփը։ Ռոսկին առաջինն էր, ով իսպանական ֆրիսթայլ հիփ հոփ էր կատարում with a dj chopping up the beat։ Ռոսկիից հետո բեմ եկան բազմաթիվ այլ իսպանացի ռեփերները։


== Հայտնի երգեր ==
Չյորնոե (գյուղ, Կիրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉյորնոեՉյորնոե (ռուս.՝ Чёрное), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 35 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ստեպուրինո (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտեպուրինոՍտեպուրինո (ռուս.՝ Степурино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խաչատուր (անձնանուն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խաչատուր (այլ կիրառումներ)Խաչատուր, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն խաչ և տուր բառերից։ Նշանակում է «խաչի տվածը»։ Սկսել է գործածվել 11-րդ դարից։ Փաղաքշական ձևերն են Խաչիկ, Խաչուկ, Խաչո, Խեչո, Խաչի։


== Գործածություններ ==
Խաչատուր դպրապետ, Պետրոս Գետադարձ կաթողիկոսի ուղեկիցներից մեկն էր, երբ վերջինս 1047 թվականին գնում էր Կոստանդնուպոլիս՝ կայսեր ներկայանալու համար։
Խաչատուր Շիրակունի, փառքի համար դարձավ հունադավան և կայսեր կողմից նշանակվեց Անտիոքի իշխան։
Խաչատուր ոմն, ով իր անունն արձանագրել է Խոշունի աշտարակի հյուսիսային պատի վրա 1102 թվականին։
Խաչատուր Անեցի, աշակերտ Սարգիս վարդապետի Փառիսոսո, Երեմիա Անձրևիկի դասընկերն է։
Խաչատուր, առաջնորդ Հոռոմոսի վանաց, հիշատակված է 1174 և 1181 թվականներին։
Խաչատուր վարդապետ Տարոնեցի, առաջնորդ Հաղարծնի վանուց, որի պատճառով կոչվում է նաև Հաղարծնեցի։
Խաչատուր եպիսկոպոս Կարուց, ով հաջորդել է Աբրահամ եպիսկոպոսին, ով իր ազգականն էր, գնաց Շնորհալու մոտ և նրանից եպիսկոպոս ձեռնադրվեց 1179 թվականին։
Խաչատուր քահանա, ծաղկող, ով ծաղկել է մի Ավետարան, որն ընդօրինակեց Թորոս գրիչը Դրազարկի վանքում՝ առաջնորդ Սամուելի հրամանով 1181 թվականին։
Խաչատուր, հայր Վարդ քահանայի և պապ Պապեր գրչի, ով 1193 թվականին Սեբաստիայում ընդօրինակեց Ավետարանը։
Խաչատուր աբեղա, աշակերտ Դավիթ վարդապետի Քոբայրեցու, ով 1195 թվականին Հաղպատի վանքում ընդօրինակեց Եփրեմի «Մեկնություն Ավետարանի Համաբարբառ» աշխատությունը։
Խաչատուր, վանական Սկևռի վանքի, աշակերտ Ներսես Լամբրոնացու, հավաքող մատենից։ 1192 թվականին Գևորգ վարդապետին կազմել տվեց Հարանց վանքը՝ զանազան օրինակներից ի մի հավաքելով և մասամբ էլ ինքը հորինելով, իր ուսուցչի՝ Լամբրոնացու վերահսկողությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բենավեն դե Սեգրիա

Բենավեն դե Սեգրիա (բասկ.՝ Benavent de Segria, կատ.՝ Benavent de Segrià), մունիցիպալիտետ Իսպանիայի Կատալոնիա ինքնավար համայնքի Լեյդա պրովինցիայի Սեգրիա շրջանում։ Տարածքը 7,4 կմ2։ է, բնակչության թվաքանակը՝ 522 (2010 թվականի տվյալներով)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Pàgina oficial de l’Ajuntament
Informació de la Generalitat de Cataluña Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Informació de l’Instituto de Estadística de Cataluña
Քուչակ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քուչակ (այլ կիրառումներ)Քուչակ, գյուղ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում, Արագած լեռան արևելյան փեշերին։ Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 18 կմ հյուսիս-արևմուտք, բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1850 մ։


=== Անվանում ===
Գյուղը նախկինում Ալի-Քուչակ անվան տակ մտել է Երևանի նահանգի Էջմիածնի գավառի կազմում։


== Բնակչություն ==
Քուչակի բնակչության նախնիները գաղթել են Մուշից, Ալաշկերտից, Բայազետից, Կարինից և Մակուից։ 
Քուչակի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, հացահատիկի, կերային և բանջարաբոստանային կուլտուրաների մշակությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղում է գտնվում Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին (1900 թ.), հյուսիսային մասում՝ «Լուսաղբյուր» (17-18-րդ դդ.) և Սուրբ Թադևոս Առաքյալ (12-13-րդ դդ.) մատուռները, մ.թ.ա. 3-րդ-1-ին հզմ. «Էլոյի բերդ» ամրոցը, 2 կմ հյուսիս-արևելք՝ 12-13-րդ դարերի «Թուխ Մանուկ» մատուռը, 3 կմ արևելք՝ մ.թ.ա. 2-րդ-1-ին հզմ. ամրոցը և Սուրբ Գևորգ եկեղեցին (1891 թ.)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Քուչակի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Քուչակ)


== Արտաքին հղումներ ==
Քուչակ բնակավայրը «GEOnet Names Server» կայքում։
World Gazeteer: Armenia(չաշխատող հղում) – World-Gazetteer.com
Report of the results of the 2001 Armenian Census


== Ծանոթագրություններ ==
Սպաս-Ուգոլ

Սպաս-Ուգոլ (ռուս.՝ Спас-Угол), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Տալդոմսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էմանուել Լասկեր

Էմանուել Լասկեր (գերմ.՝ Emanuel Lasker, դեկտեմբերի 24, 1868(1868-12-24)[…], Բարլինեկ, Gmina Barlinek, Myślibórz County, Արևմտյան Պոմորիեի վոեվոդություն, Լեհաստան - հունվարի 11, 1941(1941-01-11)[…], Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), գերմանացի շախմատիստ, դիրքային դպրոցի ներկայացուցիչ, աշխարհի երկրորդ չեմպիոն (1894-1921 թվականներին), մաթեմատիկական և փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր։ Լասկերը պահպանում է չեմպիոնության իր տիտղոսը 27 տարի, ինչը հանդիսանում է ռեկորդային ձեռքբերում շախմատում, և շարունակում է հանդես գալ բարձր մակարդակում մինչև 68 տարեկան։
Լասկերը տիրապետում է յուրօրինակ խաղային ոճի, սակայն նրա ամենաուժեղ կողմը համարում են դիրքային զգացողությունը և վերջնախաղը։ Շատ կենսագիրներ և հետազոտողներ Լասկերին համարում են շախմատի հոգեբանական մոտեցման բացահայտող։ Շատերը համարում են, որ նա կարող էր գնալ իրեն համար վատ դիրքերի, որպեսզի հետո խաղը տաներ տվյալ հակառակորդի համար անհարմար հունով։ Այդ տեսանկյունը հիմա էլ շատ ընդունված է սակայն փորձագետների մի մասը համարում եմ դա մոլորություն՝ բացատրելով Լասկերի հաջողությունները նրա շախմատային խորը հասկացողությամբ և այս կամ այն դիրքերի վատ և լավ կողմերը գնահատելու կարողությամբ։
Լասկերը հաճախակի դադարեցրել է իր շախմատային ելույթները մի քանի տարով, որպեսզի զբաղվի մաթեմատիկայով և փիլիսոփայությամբ։ 1901 թվականին Լասկերը պաշտպանել է բժշկական դիսերտացիան, իսկ իրեն գլխավոր ձեռքբերումը մաթեմատիկայում դարձել է իր թեորեմը, որը իր անունը ստացել է իր և Էմմի Նյոտերի անունից, վերջինս ընդհանրացրել է Լասկերի նախնական արդյունքը։ Բացի դրանից Լասկերը հրապարակել է մի քանի փիլիսոփայական աշխատություններ և գեղարվեստական ստեղծագործություններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալ-Թելլի շրջան

Ալ-Թելլի շրջան (արաբ․՝ ناحية التل‎‎), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հարավում՝ Ռիֆ Դիմաշկ մարզում։ Հանդիսանում է Ալ-Թելլի գավառի երեք շրերջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն Ալ-Թելլ քաղաքն է։ 2004 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 85,933 մարդ։ Քաղաքն ու շրջակա ավանները կազմում են 224.35 քառ.կմ տարածք։
Ունի 7 գյուղ և ավան

Ալ-Թելլ (արաբ․՝ التل‎‎), բնակչություն՝ 44,597
Դրեիջ (արաբ․՝ الدريج‎‎), բնակչություն՝ 1,769
Հալբուն (արաբ․՝ حلبون‎‎), բնակչություն՝ 6,521
Մաարաբա (արաբ․՝ معربا‎‎), բնակչություն՝ 1,029
Մաարունա (արաբ․՝ معرونة‎‎), բնակչություն՝ 1,153
Մանին (արաբ․՝ منين‎‎), բնակչություն՝ 17,521
Տալֆիտա (արաբ․՝ تلفيتا‎‎), բնակչություն՝ 4,082


== Ծանոթագրություններ ==
Տոնգայի պատմություն

Տոնգայի պատմություն։ 5-րդ դարի վերջին 6-րդ դարի սկզբին Տոնգայի կղզիներում բնակություն են հաստատել պոլինեզիացիները։ Մոտ 10-րդ դարում Տոնգայում առաջացել են առաջին պետական կազմավորումները՝ առաջնորդների ժառանգական իշխանությամբ։ 18-րդ դարում Տոնգայի հասարակությունը բաղկացած էր խոշոր հողատեր դասից և կախյալ գյուղացիներից։ 1643 թվականին Տոնգատապու կղզին հայտնագործել է Ա․ Տասմանը։ 1797 թվականին Տոնգա մուտք են գործել քրիստոնյա քարոզիչներ։ 1845 թվականին ստեղծվել է կենտրոնացված պետություն։ 19-րդ դարի 70-80-ական թվականներին Ֆրանսիան, Գերմանիան, Մեծ Բրիտանիան և ԱՄՆ պայմանագիր են կնքել Տոնգայի հետ՝ ձևականորեն ճանաչելով նրա անկախությունը։ 1900 թվականին Տոնգայում հաստատվել է Մեծ Բրիտանիայի պրոտեկտորատ։ 1968 թվականին Մեծ Բրիտանիայի ու Տոնգայի միջև կնքվել է նոր համաձայնագիր բրիտանական հսկողությունն աստիճանաբար կրճատելու վերաբերյալ։ 1970 թվականին դարձել է անկախ պետություն։ Քաղաքական կուսակցություններ և արհմիություններ Տոնգայում չկան։ Հրատարակվում է կառավարական «Քրոնիքլ» («The Cronicle», 1964 թվականից) շաբաթաթերթը։ Ռադիոհաղորդումներն իրականացնում է Տոնգայի ռադիոհաղորդումների կառավարական հանձնաժողովը (1961 թվականից)։
Գրանդ-հոթել (ֆիլմ)

Գրանդ-հոթել (անգլ.՝ Grand Hotel), 1932 թվականին նկարահանված ամերիկյան ֆիլմ։ Հիմնված է ավստրիացի գրող Վիկի Բաումի 1929 թվականին գրված «Մարդիկ հոթելում» (գերմ. Menschen im Hotel) վեպի վրա։  
Արժանացել է Օսկար լավագույն ֆիլմի համար մրցանակին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է բեռլինյան «Գրանդ-հոթել» հյուրանոցի մի քանի օրվա դեպքեր մասին։ Ֆիլմը սկսվում և ավարտվում է հյուրանոցում բնակվողներից մեկի՝ բժիշկ Օտտերնշլագի «Մարդիկ գալիս են. մարդիկ գնում են. ոչինչ չի փոխվում» արտահայտությամբ։
Ֆիլմի հերոսները տարբեր կատեգորիայի մարդիկ են։ Արիստոկրատ գող բարոն Հեյգերը, ում շտապ դրամ է հարկավոր փակելու թղթախաղում պարտված իր պարտքերը։ Բարոնի ընկերը՝ բնավորությամբ համեստ հաշվապահ Օտտո Կրինգելյանը, ում մոտ բժիշկները հայտնաբերել են մահացու հիվանդություն։ Օտտոյի նախկին ղեկավար մեծահարուստ գործարար Պրայսինգը, նրա մեքենագրուհին՝ Ֆլամշենը, ով երազում է դերասանուհու կարիերայի մասին։ Ռուս բալետի պարուհի Գրուշինսկայան, ում կարիերան անկում է ապրում։
Բարոնը որոշում է թաքուն մտնել բալետի պարուհու սենյակ և գողանալ նրա թանկարժեք իրերը։ Օտտոն պատրաստվում է իր կյանքի վերջին օրերը ապրել թանկարժեք հյուրանոցում՝ ծախսելով դրամական խնայողությունները տարբեր շքեղությունների վրա։ Պրեյսինգը եկել է հոթել կարևոր գործարք կնքելու համար, իսկ Ֆլամշենը փորձում է սիրաշահել Պրասյինիգին, որ նրա օգնությամբ կարողանա իրագործել իր դերասան դառնալու ցանկությունը։


== Դերերում ==
Գրետա Գարբո  - բալետի պարուհի Գրուշինսկայա
Ջոն Բերիմոր  - բարոն Ֆելիքս ֆոն Հեյգերն
Ջոան Քրոուֆորդ  - միսս Ֆլեմմ
Ուոլլես Բիրի  - Պրասյինգ
Լայոնել Բերիմոր  - Օտտո Կրինգելյան
Լյուիս Սթոուն  - բժիշկ Օտտերնշլագ
Ֆերդինանդ Գոտտշալկ  - Պիմենով


== Մրցանակներ և փաստեր ==
Ֆիլմը ստացել է Օսկար մրցանակ, Օսկար լավագույն ֆիլմի համար անվանակարգում.
2007 թվականին ներառվել է Ամերիկյան ֆիլմերի ազգային ռեեստրում
Ամերիկյան կինոակադեմիայի կողմից հրապարակված Ամերիկյան բոլոր ժամանակների ֆիլմերի 100 լավագույն խոսքերի ցանկում Գրետա Գարբոյի հերոսուհու «ես ուզում եմ մենակ լինել» մեջբերումը 30-րդ տեղում է
Ֆիլմը միակն է Օսկարի պատմության մեջ նրանով, որ ստացել է այդ մրցանակը լավագույն ֆիլմ անվանակարգում, սակայն չի ստացել ոչ մի Օսկար մյուս անվանակարգերում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գրանդ հոթել(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Գրանդ հոթել ֆիլմը tcm.com կայքում(անգլ.)
«Grand Hotel»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում:
rottentomatoes կայքում (անգլ.)
«Գրանդ հոթել»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
Նեմիլնյա (գյուղ, Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջան)

Նեմիլնյա (ուկրաիներեն՝ Немильня), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1691 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նեմիլնյա գյուղում բնակվում էր 515 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2723 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 189,13 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ականային շրջափակոց

Ականային շրջափակոց, ականային դաշտերի, շերտերի, գոտիների, խմբերի և առանձին ականների տարբեր զուգակցություններ։


== Տեսակներ ==
Ականային շրջափակոցները լինում են՝

հակահետևակային,
հակատանկային և այլն, որոնք տեղադրվում են ցամաքում, հակադեսանտային՝ ծովերի, լճերի և գետերի առափնյա շրջաններում,
լուղարկվող՝ ծովերում, լճերում, գետերում,
ստորջրյա (խարսխային, հատակային և լողացող)։
Տաֆա

Տաֆա կամ մեծ պարկավոր առնետ, (լատ.՝ Phascogale tapoatafa), Առնետների տեսակի մսակեր պարկավոր։ Ունի երկար, սև մազեր պոչի վրա։ Կենդանին վայրի պարկավոր ընտանիքից է։


== Սննդառություն ==
Այս տեսակները հանդիպում են հիմնականում ծառերի վրա։ Նրանց ակտիվ ժամանակահատվածը համարվում է գիշերը։ Առավոտյան նրանք թաքնվում են իրենց բներում։ Մեծ պարկավոր առնետները սնվում են փոքրիկ հոդվածոտանիներով, միջատակերներով, մանր թռչուններով, մողեսներով և հիմնականում սարդերով։ Դրանից բացի նա սնվում է նեկտարով։


== Նկարագրություն ==
Տաֆայի մարմնի երկարությունը կազմում է 16-22 սմ.` մինչև պոչը։ Այս պարկավորների մարմնի վերին մասը մոխրագույն է, իսկ փորի հատվածը ունի հիմնականում սպիտակ։ Ունի երկար պոչ, որի մազերը սև են։


== Դասակարգում ==
Նրան առաջին անգամ նկարագրել է գերմանացի կենդանաբան Ֆրիդրիխ Մեիերը` 1793 թվականին։ Ֆրիդրիխից հետո, ավելի ճշգրիտ նկարագրությունը տվել է Յակոբ Տեմինկը 1800 թվականին։ Երկար տարիներ նրան դասել են կռնչապոչների դասին, սակայն հետագայում կենդանու ճիշտ նկարագրությունը ապացուցեց նրա առնետ լինելը։
Նրա լատիներեն անվանումը թարգմանվել է Ավստրալիայի աբորիգենների լեզուներից մեկով։ Նրա լատիներեն անվանումն է "Phascogale tapoatafa"։
Հայտնի է այս կենդանատեսակների երկու տեսակ.
P. t. tapoatafa — տարածված է Հարավային Ավստրալիայում
P. t. pirata — տարածված է Հյուսիսային Ավստրալիայում


== Տարածվածություն ==
Տաֆա առնետները այժմ կենտրոնացված են միայն հյուսիսարևմտյան Ավստրալիայի մի փոքր հատվածում։ Սակայն կան նաև Ավստրալիայի այլ հատվածներում՝ շատ քիչ քանակությամբ։ Բացառություն է կազմում միայն Թասմանիան։ Վերջին տարիներին կենդանիների թիվը կտրկուկ նվազել է։ Ոչնչացման պատճառներն են մայրցամաքում տարածված կարմիր աղվեսները և կատուները, որոնք համարվում են այս կենդանների հիմնական հակառակորդը։


== Ծանոթագրություններ ==
Տավակո

Տավակո (ֆր.՝ Tavaco), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Չելավո Մեցանա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A323։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 270 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 174 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 120-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 54-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 69,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 66,0 %)։ 120 աշխատունակ բնակիչներից 100-ը աշխատում էին (50 տղամարդ և 50 կին), անաշխատանք էին 20-ը (11 տղամարդ և 9 կին)։ 54 անգործունակ մարդկանցից 15-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 24-ը թոշակառու, 15-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։
2008 թվականին կոմունայում հաշվվել են 97 հարկատու տնտեսություններ, որտեղ ապրել է 262 մարդ։ Միջին եկամուտը մեկ մարդու հաշվով կազմել է 16 900 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Տավակո» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-16-ին։ Վերցված է 2011-09-08 
«Տավակո» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-12-ին։ Վերցված է 2013-02-10
Երգում է Գոհար Գասպարյանը (այլ կիրառումներ)

Երգում է Գոհար Գասպարյանը, կարող է վերաբերել՝

Երգում է Գոհար Գասպարյանը - 1963 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի նկարահանած ֆիլմ
Երգում է Գոհար Գասպարյանը - վավերագրական կինոնկար հայ մեծահամբավ երգչուհի Գոհար Գասպարյանի մասին
Վաղինակ Մռավյան

Մռավյան Հարությունի Վաղինակ (1884 - 1965), Հայաստանում խորհրդային ռեժիմի հաստատման աջակից, Արարատ Մռավյանի եղբայրը, ԽՄԿԿ անդամ (1912)։
Սովորել է Խարկովի դեղագործական դասընթացներում։ Ելիզավետպոլում (Գանձակ) մասնակցել է «Զվեզդա» («Звезда»), «Պրավդա» («Правда») թերթերի և հեղափոխական ագիտացիոն գրականության տարածմանը։ Փետրվարյան հեղափոխությունից (1917) հետո եղել է Ղարաքիլիսայի (այժմ՝ Վանաձոր) կուսկազմակերպության հիմնադիրներից, բոլշևիկների կողմից ընտրվել է քաղաքի խորհրդի կազմում։ 1917-1920 թվականներին հեղափոխական պրոպագանդիստական աշխատանք է կատարել նաև Հյուսիսային Կովկասում, Թիֆլիսում։ Բազմիցս ձերբակալվել է։ 1920 թվականի նոյեմբերին եղել է Ղարաքիլիսայի հեղկոմի անդամ։ Ռուսական 11-րդ կարմիր բանակի կողմից Հայաստանը գրավելուց և երկրում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո՝ ՀԽՍՀ առողջապահության մինիստրի տեղակալ, դեղատների վարչության, ապա առողջապահության մինիստրության չորրորդ վարչության պետ։ Բազմիցս ընտրվել է ՀԿԿ ԿԿ վերահսկիչ հանձնաժողովի անդամ։ Պարգևատրվել է Լենինի, Կարմիր աստղի շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուրգեն Ա Արծրունի

Գուրգեն Արծրունի, Վասպուրականի երրորդ գահերեց իշխան։ Ծնվել է Վասպուրականում՝ Արծրունիների իշխանական կալվածքում։ Իշխել է 855-857 թվականներին։
Գուրգեն Արծրունին Ապուպելճ Արծրունու և անհայտ Մամիկոնյան իշխանուհու որդին էր։ Նրան հաջորդում է Գրիգոր-Դերենիկը (857-887), ում գահակալության ընթացքում կրկին գահ է բարձրանում հայրը՝ Աշոտ Ա-ն։ Դրանով Աշոտյան ճյուղի իշխանությունն վերականգնվում է։


== Տես նաև ==
Վասպուրական
Արծրունիներ
Վասպուրականի թագավորություն


== Ծանոթագրություններ ==
Մեցկաևու

Մեցկաևու (էստ․՝ Metskaevu), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Տամսալու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 14 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Միշտ (ֆիլմ, 1989)

Միշտ (անգլ.՝ Always), 1989 թվականի մելոդրամա։ Ռեժիսոր՝ Սթիվեն Սփիլբերգ։ Ստեղծվել է պրոդյուսեր Ֆրենկ Մարշալի կողմից, Օդրի Հեփբերնի մասնակցությամբ, ում համար վերջին դերասանական աշխատանքն էր։


== Սյուժե ==
Փիթ Սենդիչը՝ լեգենդար անձ, վարպետ օդաչու էր։ Նա ուներ հիասքանչ կյանք՝ հետաքրքիր աշխատանք, սիրելի կին և լավ ընկեր։ Մի անգամ Փիթը զոհաբերում է այդ հիասքանչ կյանքը՝ ընկերոջը փրկելու համար։ Նա չհասցրեց համոզվել, որ իր հարազատների հետ ամեն ինչ կարգին է։ Եվ օդաչուն վերադառնում է արդեն որպես ուրվական։


== Դերերում ==
Ջոն Գուդմեն - Էլ Յակի
Ռիչարդ Դրեյֆուս - Փիթ Սենդիչ
Հոլլի Հանթեր - Դորինդա Դարսթոն
Օդրի Հեփբերն - Հեպ
Բրեդ Ջոնսոն - Թեդ Բեյքեր
Ռոբերտս Բլասոմ - Դեյվ
Քիթ Դևիդ - Փավերհաուս
Մարժ Հելգենբերգեր - Ռեյչել


== Ֆիլմի ստեղծողներ ==
Ռեժիսոր ՝ Սթիվեն Սփիլբերգ
Պրոդյուսերներ՝ Ֆրենկ Մարշալլ և Քեթլին Քենեդի
Սցենարիստներ՝
Ջերրի՝ Բելսոն (սցենար)
Դալթոն Թրամբո («Ջո անունով տղա» սցենար)
Չանդլեր Սփրեգ («Ջո անունով տղա» պատմվածք)
Դևիդ Բոեմ («Ջո անունով տղա» պատմավածք)
Frederick Hazlitt Brennan («Ջո անունով տղա» սցենար-ադապտացիա)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմը kinopoisk.ru-ում
Always(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
«Always»(անգլ.) ֆիլմը Box Office Mojo  կայքում
Կոնստանտինովկա (գյուղ, Սումիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոնստանտինովկաԿոնստանտինովկա (ուկրաիներեն՝ Костянтинівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոնստանտինովկա գյուղում բնակվում էր 243 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Փրկչի պայծառակերպություն եկեղեցի (Լենինի խուտոր)

Փրկչի պայծառակերպություն եկեղեցի, ուղղափառ տաճար Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ակսայի շրջանի Լենինի խուտորում։ Ենթարկվում է Ռոստովի և Նովոչերկասկի թեմի Ակսայի գործակալությանը։ Տաճարը ստեղծվում է գոյություն ունեցող Աստվածածնի «Անակնկալ ուրախություն» սրբապատկերի պատվին կառուցված տաճար-մատուռի փոխարեն։
Հասցեն` Ռոստովի մարզ, Ակսայի շրջան, Զելյոնայա փողոց, 2ա։


== Պատմություն ==
2011 թվականին Լենինի խուտորում կառուցվել է մատուռ ի պատիվ Աստվածածնի «Անակնկալ ուրախություն» սրբապատկերի և միաժամանակ հիմնադրվել է տաճար-մատուռը։ 2012 թվականի նոյեմբերին գրանցվել է Տիրոջ պայծառակերպության ծուխը, իսկ նույն թվականի դեկտեմբերին գցվել է մատուռը տաճարի վերածելու համար բետոնե հիմքը։ 2013 թվականին վերակառուցման աշխատանքներն ավարտվեցին։ Տաճարի անունը մնաց նույնը` Ի պատիվ Աստվածածնի «Անակնկալ ուրախություն» սրբապատկերի։ Այդ ընթացքում տեղադրվեց սեղանը, կառուցվեց պատկերակալը, գնվեց անհրաժեշտ եկեղեցական կայքը, ինչպես նաև բարեկարգվեց տաճար-մատուռին կից տարածքը։ 2013 թվականի հոկտեմբերի 1-ին ստացվեց Աստվածային պատարագ անցկացնելու համար սուրբ անտիմինսը։ Նույն թվականի նոյեմբերին բարեկարգվել են տաճարի տնտեսական շինությունները։
2014 թվականին տաճարի մոտ կառուցվել է զանգակատուն, շարունակվել են տարածքի բարեկարգման աշխատանքները։ Ստանալով կրթական գործունեություն ծավալելու արտոնագիր` ծուխը կազմակերպել է կիրակնօրյա ուսումնադաստիարակչական խումբ։ 2016 թվականի նոյեմբերին աշխատանքներն է սկսել ուղղափառ պատանեկան ակումբը։ Ներկայումս մշակվում է նոր` Տիրոջ պայծառակերպության քարե տաճարի նախագիծը։
Փրկչի պայծառակերպություն եկեղեցու վանահայրն է քահանա Կոնստանտին Վիկտորովիչ Գոման։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Եկեղեցու կայքը
Аксайское благочиние - храмы
Аксайское благочиние - приходы
Храм в честь иконы Божией Матери «Нечаянная радость» хутора Ленина отметил престольный праздник Archived 2017-03-17 at the Wayback Machine.
Մազանդարանի վագրը

Մազանդարանի վագրը (պարսկերեն՝ ببر مازندران), իրանահայ կինոռեժիսոր Սամուել Խաչիկյանի կողմից 1968 թվականին նկարահանված գեղարվեստական կինոնկար։ Ֆիլմի գլխավոր դերում նկարահանվել է ազատ ոճի ըմբշամարտի օլիմպիական, աշխարհի եռակի և Ասիական խաղերի չեմպիոն Իմամ Ալի Հաբիբին։ Կինոնկարը ժամանակին ցուցադրվել է նաև ԽՍՀՄ-ում և սիրվել հանդիսատեսի կողմից։


== Սյուժե ==
Գյուղական տոնի ժամանակ, որտեղ մրցում էին տեղի ըմբիշները, Թեհրանից ժամանած մարզիչը նկատում է արտասովոր ուժի տեր հասարակ գյուղացի փայտահատին։ Նա երիտասարդին հրավիրում է մայրաքաղաք` ըմբշամարտով լրջորեն զբաղվելու համար։ Շուտով տաղանդավոր ըմբիշը դառնում է ողջ Իրանի պարծանքն ու սիրելին։ Սակայն այդ հանգամանքը շարժում է նրա թիմակիցների նախանձը։ Երկրի չեմպիոնի տիտղոսի համար պայքարող նրա ապագա հակառակորդի մոր հետ պատահական հանդիպումը, փոխում է երիտասարդի հետագա ողջ կյանքը։
Ֆիլմում պատմվում է նաև գլխավոր հերոսի սիրո մասին։


== Դերասանական կազմ ==


== Նկարահանող խումբ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Աբրահամ Կոստանդնուպոլսեցի (17-րդ դար)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աբրահամ Կոստանդնուպոլսեցի (այլ կիրառումներ)Աբրահամ Կոստանդնուպոլսեցի (ծն. և մահ. թթ. անհտ.), XVI ֊ XVII դարերի հայ ինքնուս կենդանաբան։ Ապրել և ստեղծագործել է Կոստանդնուպոլսում։
1611 թվականին գրել է «Պատմութիւն անասնոց և գազանաց, չորքոտանեաց, սողնոց և թիւնաւորաց, թռչնոց և մարդկան, ծովային ձկանց և անասնոց և գազանաց և այլ ժժմակաց ծովու և ցամաքի» մեզ հասած հայերեն ամենահին կենդանաբանական աշխատությունը (Վենետիկի Մխիթարյան մատենադարան, ձեռագիր № 1418)։ Օգտվելով վեց լեզուներով աղբյուրներից և սեփական դիտողությունների ու լսածի հիման վրա Աբրահամ Կոստանդնուպոլսեցին տվել է 180 կենդանիների՝ չորքոտանիների (դրանց մի մասի մորթու կամ մուշտակի), թռչունների, ձկների, խեցեմորթների, միջատների, առասպելական կենդանիների ու մարդկանց («սովորաբար Հրեշք կոչվածքն») նկարագրությունը՝ հաճախ ուղեկցելով առասպելաբանություններով և բարոյախոսական գրքերից քաղած նյութերով։
Աբրահամ Կոստանդնուպոլսեցին կրկնել է XVI դարի նշանավոր կենդանաբանների (Գեսներ, Ռոնգելեն, Բելոն, Ալգրովանդի) գործածած դասակարգումը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Տեր-Պողոսյան Ա., Բիոլոգիական մտքի զարգացումը Հայաստանում սկզբից մինչև XVIII դարը, Ե., 1960
Շարղրա

Շարղրա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մանաչին

Մանաչին (ուկրաիներեն՝ Маначин), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մանաչին գյուղում բնակվում էր 780 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3372 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 231,32 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կուրովո (այլ կիրառումներ)

Կուրովո, կարող է վերաբերել՝

Կուրովո - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Լուխովիցկի շրջանի կազմում։
Կուրովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Darkthrone

Darkthrone-ը բլեք մետալ խումբ է Նորվեգիայից։ Սկզբնական շրջանում՝ 1986- 1987, կոչվել են Black Death,ապա 1987ին ՝ Darkthrone։


== Սկավառակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան (Կիսլովոդսկ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Александру Пушкину), հուշարձան Ռուսաստանի Ստավրոպոլի երկրամասի Կիսլովոդսկ քաղաքում։ Գտնվում է առողջարանային քաղաքի զբոսայգում։ Հեղինակն է հայ քանդակագործ Գուրգեն Կյուրեղյանը։ Արձանը տեղադրվել է 1999 թվականին։


== Պատմություն ==
Ռուս մեծանուն բանաստեղծ Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինը Կիսլովոդսկում եղել է երկու անգամ իր Հարավային ճամփորդության ընթացքում՝ 1820 և 1829 թվականներին։ Նա բարձր էր գնահատում Կովկասի հանքային ջրերի բուժիչ հատկությունները։ Իսկ լեռնային բնապատկերները գրավել էին բանաստեղծի սիրտը, ինչը բազմիցս արտացոլվել է նրա ստեղծագործություններում։ Առաջին անգամ Պուշկինը Հյուսիսային Կովկաս է այցելել անվանի գեներալ Նիկոլայ Ռաևսկու ընտանիքի հետ։ Նրանք կանգ են առել Ա. Ֆ. Ռեբրովի առանձնատանը։


== Նկարագրություն ==
Հուշարձանը զբոսայգում բացվել է բանաստեղծի 200-ամյակի տարում՝ 1999 թվականին։ Հեղինակը հայ քանդակագործ Գուրգեն Կյուրեղյանն է։ Նա բանաստեղծին պատկերել է ամբողջ հասակով կանգնած։ Պուշկինը մտահոգ նայում է սիրելի Կովկասի լեռներին։ Հուշարձանը տեղադրվել է Կիսլովոդսկի զբոսայգու գեղատեսիլ մի հատվածում, որտեղ վառ ծաղկանոցներ են, կարմիր ավազից ճեմուղիներ, հարմարավետ նստարաններ։ Ծառերի ստվերի ներքո փոքր հարթակում կանգնած է Պուշկինի քանդակը։
Հունիսի 6-ին՝ բանաստեղծի ծննդյան օրը, արձանի մոտ հավաքվում են պոեզիայի սիրահարները և նրա տաղանդի գնահատողները և կազմակերպում տարբեր միջոցառումներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոզ (կոմունա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոզ (այլ կիրառումներ)Կոզ (ֆր.՝ Cozes), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Կոզ համայնքի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սենտի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17131։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 2005 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Կոզ (ֆր.)
Մեկ ազգ, մեկ բռունցք հուշակոթող

«Մեկ ազգ, մեկ բռունցք հուշակոթող», հուշահամալիր Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի հյուսիս-արևմուտքում՝ Հրազդան գետի աջ ափին։ Նվիրված է 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին սկսված հայ-ադրբեջանական պատերազմում զոհված հայ զինծառայողներին և Հայաստանի ապագա հաղթանակներին։ Այն Հրազդանի ձորի բացօթյա մարզահրապարակի մաս է կազմում։


== Պատմություն ==
Հուշահամալիրի կառուցումը սկսվել է 2021 թվականին Հրազդանի ձորի բացօթյա մարզահրապարակում մարզվողների նախաձեռնությամբ։ Նույն թվականի օգոստոսի 6-ին մեծ հանդիսավորությամբ տեղի է ունեցել բացման արարողությունը, որին ներկա էին ինչպես մարզահրապարակում մարզվողները, այնպես էլ զոհված զինծառայողների հարազատներ, նախկին զինվորականներ և լրատվամիջոցների ներկայացուցիչներ։


== Ճարտարապետական նկարագիր ==
Հուշահամալիրը կազմված է երկու կոթողներից։ Գլխավորը սևա-գազարագույն տուֆից քանդակված մեծ չափերի վեր պարզած բռունցնք է, որը խորհրդանշում է Հայաստանի ապագա հաղթանակները։ Բռունցքի գաղափարը վերցվել է հայ գրող Հովհաննես Շիրազի ստեղծագործություններից մեկի տողերից, որն ասում է՝ «Հայեր, բավ է ցրված մնաք  մատներիս պես, Բռունցքվելն է հավերժությունն Հայաստանի»։ Տուֆակերտ բռունցքի կողքին տեղադրված է գազարագույն տուֆից պատրաստված հուշատախտակ ժամանակին Հրազդանի ձորի բացօթյա մարզահրապարակում մարզված և պատերազմում զոհված Վարուժան Մաթևոսյանի, Գոռ Սարգսյանի, Խաչիկ Տոնյանի, Վրեժ Պողոսյանի և անհետ կորած Հովհաննես Կարապետյանի (Հայ առաքելական եկեղեցու հայր սուրբ Մկրտիչի) գունավոր նկարները։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Տես նաև ==
Հրազդանի ձորի բացօթյա մարզահրապարակ


== Արտաքին հղումներ ==
«Հոր հուղարկավորության օրը ծնված Մաքսը բացել է հուշակոթողը» (Հանրային 2-րդ հեռուստաընկերության Լրաբեր հաղորդաշարի 06.08.2021 թողարկում),
Հուշահամալիրի բացմանը նվիրված ռեպորտաժ (Երկիր մեդիա հեռուստաընկերության Երկիրն այսօր հաղորդաշարի 06.08.2021 թողարկում),
Հուշահամալիրի բացմանը նվիրված ռեպորտաժ Շանթ հեռուստաընկերության Հորիզոն հաղորդաշարի 06.08.2021 թողարկում)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուվորովի փողոց (Երևան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուվորովի փողոց (այլ կիրառումներ)Սուվորովի փողոց, փողոց Երևանի Էրեբունի վարչական շրջանում։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Միչուրինի փողոցի 5ա շենքի մոտից, ձգվում հարավարևմտյան ուղղությամբ, հատում Սասունցի Դավթի փողոցը և հասնում Ռոստովյան փողոցի №№11 և 13 շենքերի մոտ։ Գտնվում է Մուրացանի և Բուռնազյան փողոցների միջև։
Խորհրդային տարիներին սկզբում կոչվել է Անդրֆեդերացիայի 4-րդ փողոց։ Այնուհետև, ի պատիվ ռուսական ռազմական արվեստի հիմնադիրներից մեկի՝ Ալեքսանդր Սուվորովի, վերանվանվել է Սուվորովի փողոց։


== Հատվող փողոցներ ==
Միչուրինի փողոց
Սասունցի Դավթի փողոց


== Պատկերասրահ ==

		


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Կոյոական

Կոյոական (իսպ.՝ Coyoacán, Իսպաներեն: [koʝoaˈkan] ( )), Մեքսիկայի մայրաքաղաք Մեխիկոյի հարավային շրջանը, որը մինչև 1929 թվականը համարվել է առանձին համայնք։ Ընկած է Տեսկոկո լճի հարավային ափին։ Զբաղեցնում է 54,12 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2010 թվականի տվյալներով եղել է 620.416։


== Ստուգաբանություն ==
«Coyohuacán» անվանումն ունի ացտեկական արմատ և հավանաբար նշանակել է կոյոտների երկիր։


== Պատմություն ==
Ենթադրվում է, որ հնդկացիական տեպանեկի ժողովուրդը Տեսկոկո լճի հարավային ափին բնակավայրը հիմնել է 10-12-րդ դարերում։ Հետագայում այն ընկել է ացտեկների կայսրության, այնուհետև՝ իսպանացիների տիրապետության տակ։ Ացտեկների Տենոչտիտլան մայրաքաղաքի ավերումից հետո և նախքան Մեխիկոյի վերականգնումը՝ 1521-1523 թթ. Կոյոականը ծառայել է որպես իսպանացիների ամերիկյան տիրույթների՝ Նոր Իսպանիայի մայրաքաղաք։ 1527 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Կորտեսն այստեղ փոխարքայի ընդունարան և բարձրագույն դատարան է հիմնել։ Այդ ժամանակ Կոյոականն ունեցել է մոտավորապես 7 հազար բնակիչ։ 19-րդ դարում բնակավայրը համբավվել է իր փարթամ այգիներով ու աղբյուրներով, դարձել տեղացի և արտասահմանցի նկարիչների սիրած ապրելավայր։ Այստեղ է ծնվել և կյանքի մեծ մասն անցկացրել 20-րդ դարի մեքսիկացի նշանավոր նկարչուհի Ֆրիդա Կալոն։ Ներկայումս Կոյոականում գործում է նրա տուն-թանգարանը։ Այս քաղաքամասում մի տուն-թանգարան էլ նվիրված է ռուս հեղափոխական գործիչ Լև Տրոցկուն, ում 1940 թվականին դաժանաբար սպանել են գլխավոր փողոցի վրա գտնվող իր տանը։
1949 թվականին Կոյոականում սկսվել է Մեխիկոյի ազգային ինքնավար համալսարանի ուսանողական կենտրոնական ավանի շինարարությունը։ Կոյոականում են գտնվում օլիմպիական ավանը, «Ացտեկ» մարզադաշտը, որտեղ անց են կացվել 1968 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերի կարևորագույն իրադարձությունները, ինչպես նաև ֆուտբոլի աշխարհի 1970 և 1976 թվականների առաջնությունների եզրափակիչ հանդիպումները։
Մեխիկոյի 1985 թվականի երկրաշարժից հետո Կոյոական է փոխադրվել Ալֆրեդո Գուատի Ռոխոյի հիմնադրած՝ ջրաներկ նկարների աշխարհում առաջին թանգարանը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Կոյոականում ապրած անվանի անձինք ==
Խոսե Դավիդ Սիկեյրոս (1896–1974), նկարիչ
Գրիսելդա Ալվարես (1913–2009), գրող, քաղաքական գործիչ
Մանուել Ալվարես Բրավո (1902–2002), Fotograf
Կարոլ 2-րդ (1893–1953), Ռումինիայի թագավոր
Էռնան Կորտես (1485–1547), իսպանացի կոնկիստադոր
Ֆրանսիսկո Դիաս դե Լեոն (1897–1975), նկարիչ
Արտուրո Գարսիա Բուստոս (1926–2017), նկարիչ
Գաբրիել Գարսիա Մարկես (1927–2014), կոլումբիացի գրող
Խորխե Գոնսալես Կամարենա (1908–1980), նկարիչ, քանդակագործ
Անխելա Գուռիա (* 1929), քանդակագործ
Ֆրիդա Կալո (1907–1954), նկարչուհի
Խոսե Կլեմենտե Օրոսկո (1883–1949), նկարիչ
Օկտավիո Պաս (1914–1998), գրող, դիվանագետ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Noble John (2000)։ Lonely Planet Mexico City։ Oakland CA: Lonely Planet։ ISBN 1-86450-087-5 


== Արտաքին հղումներ ==
Կոյոականի ալկալդիայի պաշտոնական կայքէջը (Իսպաներեն)
Իտալական մշակույթի՝ Կոյոականում գործող ինստիտուտի պաշտոնական կայքէջը (Իսպաներեն)
Mexicocity.com.mx: Coyoacán Archived 2008-09-14 at the Wayback Machine.
Ուսանողական ավանի քարտեզը
Պուստովոյտովսկի գյուղական խորհուրդ (Գլոբինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պուստովոյտովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Պուստովոյտովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Пустовійтівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պուստովոյտովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1501 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 92,52 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 16,22 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Նովոնիկոլսկոե (գյուղ, Բլագովարսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոնիկոլսկոեՆովոնիկոլսկոե (ռուս.՝ Новоникольское, բաշկիրերեն՝ Яңы Никольский), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 313 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շարապովո (այլ կիրառումներ)

Շարապովո, կարող է վերաբերել՝

Շարապովո - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։
Շարապովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Շարապովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Շարապովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Նովոնիկոլաևսկի շրջան (այլ կիրառումներ)

Նովոնիկոլաևսկի շրջան, կարող է վերաբերել՝

Նովոնիկոլաևսկի շրջան - շրջան Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզում
Նովոնիկոլաևսկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վոլգոգրադի մարզում
Կարուզի շրջան

Կարուզի շրջանը (Ֆրանսերեն՝ Province de Karuzi) մեկն է Բուրունդիի Հանրապետության 17 շրջաններից մեկն է։


== Համայնքները ==
Կարուզի շրջանը բաժանված է հետևյալ համայնքների.

Բուգենյուզի համայնք
Բուհիգա համայնք
Գիհոգազի համայնք
Գիտարամուկա համայնք
Մուտումբա համայնք
Նիաբիկերե համայնք
Շոմբո համայնք
Ռուբեն Դիշդիշյան

Ռուբեն Դիշդիշյան (մարտի 15, 1959(1959-03-15), Կազան, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ պրոդյուսեր։ 1995 թվականին ստեղծել է ռուսական Ցենտրալ Պարտներշիպ ընկերությունը, որի գլխավոր տնօրենն է եղել մինչև 2011 թվականը։ 2011 թվականի նոյեմբերին ստեղծել է Մարս Մեդիա Էնթերթեյմենտ ընկերությունը, որի գործունեության հիմնական ուղղությունը կինոն է և հեռուստատեսությունը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1959 թվականի մարտի 15-ին։ 1981 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ճարտարապետաշինարարական ֆակուլտետը, որից հետո յոթ տարի աշխատել է իր մասնագիտությամբ։ 1988 թվականին հիմնել է Երևանում ճարտարապետաշինարարական պրոյեկտման համար կոոպերատիվ։
1991 թվականին տեղափոխվել է Մոսկվա, որտեղ զբաղվել է ձեռնարկատիրական գործունեությամբ. 1996 թվականին հիմնադրել և գլխավորել է կինոպրոդյուսերական ընկերություն "Ցենտրալ փարթներշիփ", որը լքել է 2011 թվականին։ 2011 թ.-ին ստեղծել է "Մարս Մեդիա Էնթերթեյմենթ" կինոընկերությունը։
Ռուբեն Դիշդիշյանի ղեկավարությամբ 2010 թվականին «Ցենտրալ պարտներշիպ» ընկերությունը ընդգրկվել է ութ ստուդիաների ցուցակում, որոնք 2010-2011 թվականներին ստացել են պետական աջակցություն ֆիլմերի արտադրության համար։ 2009 թվականին ընկերությունը դարձել է պաշտոնական դիստրիբյուտոր Ռուսաստանի և ԱՊՀ երկրների (բացի Ուկրաինայից) տարածքում կինոընկերություն Paramount Pictures International-ի արտադրության համար. Երկու անգամ ' 2010 և 2011 թվականներին ընկերությունը դարձել է  ռուսական կինոշուկայի առաջատար։
1998-2011 թվականներին Ռուբեն Դիշդիշյանը աշխատել է 137 նախագծերի վրա

30 լիամետրաժ ֆիլմեր ավելի քան 135 մլն ԱՄՆ դոլար եկամտով։
15 լիամետրաժ ֆիլմեր սահմանափակ։
72 հեռուստատեսային սերիալ, հեռարձակված 685 ժամ։
20 հեռուստատեսային լիամետրաժ ֆիլմ։2012 թվականի «Ոսկե արծիվ»  մրցանակաբաշխության ժամանակ նոմինացված ֆիլմերից երկուսի պրոդյուսերն էր Ռուբեն Դիշդիշյանը, որոնք ներկայացվել են տասնմեկ անվանակարգերում և մրցանակներ են ստացել նրանցից հինգում («Երկու օր», «Տուն»)։


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
2005 թվականին Forbes ամսագրի վարկանշով նա հայտնվել է Ռուսաստանի ամենահեռանկարային կինոպրոդյուսերների հնգյակում։
2007 թվականին արժանացել է Գրան պրի մրցանակի "Ռուսաստանի Մեդիա-մենեջեր 2007" կինոհեռուստաինդուստրիայում իր կատարած ներդրումի, ինչպես նաև "Տարվա Պրոդյուսեր" կոչմանը 11-րդ «Բլոկբաստեր» մրցանակաբաշխության ժամանակ, որը տրվում է կինոբիզնեսի ոլորտում։
2010 թվականին ընտրվել է տարվա պրոդյուսեր ըստ GQ ամսագրի։
2011 թվականին արժանացել է Մովսես Խորենացու մեդալի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուբեն Դիշդիշյանը է Ակադեմիայում
Ռուբեն Դիշդիշյանի կենսագրությունը Forbes հանդեսի Ռուսական տարբերակում: Archived 2015-09-24 at the Wayback Machine.
Ռուբեն Դիշդիշյանի Ֆիլմերի ցանկը ԿինոՊոիսկ կայքում
"Интеррос" վճարել է Ռուբեն Դիշդիշյանին մի քանի միլիոն "Ցենտրալ պարտներշիպ"-րոդյուսերի մասնաբաժնի համար պ// "Վեդոմոստի"- ի, հուլիսի 25-ին, 2014
Ադրբեջանի վարչական բաժանում

Ադրբեջանը երկիր է Հարավային Կովկասում, սահմանակցում է Հայաստանի (հյուսիս-արևմուտք և հարավ-արևելք), Արցախի (հյուսիս և արևմուտք), Վրաստանի (արևելք) և Ռուսաստանի (հարավ) հանրապետությունների հետ։ Հաշվի առնելով Ադրբեջանի տնտեսական ոլորտի զարգածությունը՝ երկիրը բաժանված է 10 տնտեսական շրջանների (ադրբեջաներեն՝ İqtisadi rayon)։
Դե-յուրե Ադրբեջանի կազմում գտնվում է 59 շրջան, 11 քաղաք և 1 ինքնավար հանրապետություն - Նախիջևանի։ 59 շրջանները իրենց հերթին բաժանված են 2698 մունիցիպալիտետների։
Մինչև 1991 թվականը Ադրբեջանական ՍՍՀ-ում գոյություն ուներ Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզը, սակայն այդ թվին Ադր. ՍՍՀ-ի իշխանությունը լուծարքի է ենթարկել ինքնավար մարզը (որ չի ընդունել կենտրոնական իշխանությունը՝ ՍՍՀ Միությունը)։ Այսօր [the [Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզ]]ի տարածքի մեծ մասը մտնում է անկախ և ազատ Արցախի Հանրապետության կազմի մեջ, իսկ մյուս մասը օկուպացված է Ադրբեջանի կողմից։

Աբշերոնի տնտեսական շրջան
Գյանջա-Ղազախի տնտեսական շրջան
Շաքի-Զաքաթալայի տնտեսական շրջան
Լենքորանի տնտեսական շրջան
Ղուբա-Խաչմասի տնտեսական շրջան
Արանի տնտեսական շրջան
Վերինղարաբաղյան տնտեսական շրջան
Քելբաջար-Լաչինի տնտեսական շրջան
Լեռնային Շիրվան տնտեսական շրջան
Նախիջևանի տնտեսական շրջան


== Վարչական շրջաններ և քաղաքներ ==


== Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության շրջաններ ==


== Ազատագրված տարածքներ ==
Դե յուրե Ադրբեջանի տարածքի մեջ մտնում են նաև Արցախի մարզերը, սակայն դե ֆակտո դրանք մտնում են անկախ և ազատ Արցախի մեջ։ Ադրբեջանը համարում է այդ տարածքները օկուպացված, սակայն որոշ միջազգային կազմակերպությունները համարում են այդ տարածքների առանձնանալը պատմական դեպք, որը պիտի լիներ։ Բերված աղյուսակում դուք կարող եք տեսնել այն շրջանների ցանկը, որոնք դե յուրե մտնում են Ադրբեջանի կազմի մեջ, սակայն դե ֆակտո անկախ են։


== Տես նաև ==
Արցախի վարչական բաժանում
Բարություն (ֆիլմ)

«Բարություն» (ռուս.՝ «Доброта»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Էդուարդ Գավրիլովը Սեմյոն Լասկինի «Բացարձակ լսողություն» (ռուս.՝ «Абсолютный слух») վիպակի մոտիվներով։


== Սյուժե ==
Գրականության նոր ուսուցչուհի Մարիա Նիկոլաևնա Ստուրժենցովան կարծում է, որ աշակերտների դաստիարակության հիմքը պետք է լինի բարությունը այս բառի ամենաբարձր իմաստով։ Նրա կարծիքով՝ ամենակարևորը սրտի ուղին գտնելն ու խիղճն արթնացնելն է։
Դպրոցի տնօրեն Լեոնիդ Պավլովիչ Պրոխորենկոյի դիրքորոշումը այլ է։ Գալով դպրոց այն պահին, երբ այնտեղ տիրում էր անաշխույժ մթնոլորտ, նա որոշում է ներդնել դպրոցական ինքնակառավարում, ստեղծել երեխաների ակտիվ նրանցից, որոնք վերջերս խուլիգաններ էին, ում մեջ կա, բայց սխալ են օգտագործվում կազմակերպչական տաղանդը և առաջնորդ լինելու ունակությունը։
Մեթոդիկաների տարբերությունը հանգեցնում է դպրոցի ղեկավարի եև ուսուցչուհու լուրջ տարաձայնությունների։


== Դերերում ==
Թամարա Սյոմինա – Մարիա Նիկոլաևնա, գրականության ուսուցչուհի
Լեոնիդ Նևեդոմսկի – Լեոնիդ Պավլովիչ Պրոխորենկո, դպրոցի տնօրեն
Նիկոլայ Կոնստանտինով – Յուրա Շչուկին
Վոլոդյա Զվյագին – Սերյոժա Զավյալով
Անդրեյ Գուսև – Պյոտր Լուկով
Ալինա Պոկրովսկայա – Լյուսյա, Պրոխորենկոյի կինը
Վալենտինա Սպերանտովա – Պրասկովյա Վասիլևնա, Յուրա Շչուկինի տատը
Ալեքսանդր Յանվարյով – դպրոցի աշխատակից
Ալեքսանդր Վոկաչ – ուսուցիչ
Էմիլիա Միլտոն – Պավլա Վասիլևնա
Նիկոլայ Պարֆյոնով – Շչուկինների հարևանը
Նադեժդա Սամսոնովա – ուսուցչուհի
Դիմա Զամուլին
Սերյոժա Բուրցև
Լյուսյա Մուխինա
Սերյոժա Նովիկով
Գենա Մատվեև


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Սեմյոն Լասկին, Վասիլի Սոլովյով
Ռեժիսոր՝ Էդուարդ Գավրիլով
Օպերատոր՝ Վլադիմիր Արխանգելսկի
Նկարիչ՝ Օլգա Կրավչենյա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Բարություն»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Բարություն» ֆիլմը «Дети в кино» կայքում
Միտրայետ

Միտրայետ (ֆր.՝ mitraillette [mitʁajɛt]​, բառացի՝ «ատրճանակ-գնդացիր»), բելգիական սենդվիչ, վաճառվում է կրպակներում և սրճարաններում, տարածված է ուսանողների շրջանում։
Համարվում է որ միտրայետները սկսվել են պատրաստվել Բրյուսելում, այն հայտնի է նաև Ֆլանդրիայում, Վալոնիայում և ֆրանսիական Նոր Պա դը Կալեում, որտեղ նա հայտնի է «ամերիկեն» անվամբ (ֆր.՝ Américain, բառացիորեն՝ «ամերիկացի»)։
Սովորական միտրայետը բաղադրության մեջ կա.

կես բագետ (կամ դրա փոքր տարբերակը),
կարտոֆիլի ֆրի,
տապակած միս (երշիկ, բուրգերներ, սթեյք, ֆրիկանդել)։ Մսի տեսակը սովորաբար կարելի է ընտրել։
ցանկացած սոուսներ, ներառյալ՝ մայոնեզ, կետչուպ, անդալուզյան սոուս, սխտորի սուոս, բեարնյան սոուս և այլն։Հաճախ կազմի մեջ մտնում են նաև կրուդիտես, ինչպես նաև քերած գազար, թարմ հազար, կտրտած լոլիկ և երբեմն էլ պանիր ու կաղամբ։
Սկզբնական շրջանում միտրայետը պատրաստվում էր միայն երշիկով և մսով, սակայն շուտով առաջացան այլընտրանքներ։ Ավելի բազմամշակութային շրջաններում միտրայետի փոխարեն կարելի է հանդիպել դյուրյումի։


== Ծանոթագրություններ ==
ゆ

Հիրագանայում՝ ゆ, կատականայում՝ ユ, ճապոներենի վանկային այբուբենի վանկ։ Օգտագործվում է մեկ մորայի գրելաձևի համար։ Համապատասխանում է հայերեն «յու» տառակապակցությանը և Միջազգային հնչյունական այբուբենի /yu/ ձայնին։
Ժամանակակից ճապոներենի վանկային աղյուսակում գտնվում է հիրագանայի や(յա) և よ(յօ) կանաների միջև։ Իսկ կատականայում՝ ヤ(յա) և ヨ(յօ)կանաների միջև։
Ստարի Կրիվին

Ստարի Կրիվին (ուկրաիներեն՝ Старий Кривин), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստարի Կրիվին գյուղում բնակվում էր 1 451 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,42 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1021,83 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տարխոջա Ներքին

Տարխոջա Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում։ Գտնվում էր Խորասան գյուղաքաղաքից 21 կմ հարավ-արևմուտք, Արաքսի աջ կողմի վտակներից մեկի աջ ափին, նրանց միախառնման վայրում։
Բնակչության մասին տեղեկություններ հայտնի չեն։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մեծ արոս

Մեծ արոս (լատ.՝ Otis tarda), արոսների ընտանիքի թռչուն։ Գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում։


== Բնակություն ==
Չվող է, հազվագյուտ։ ՀՀ թռչնաշխարհի ամենախոշոր ներկայացուցիչն է։ Հանդիպում է Սարդարապատի (Արմավիրի մարզ) չոր լեռնատափաստաններում։ 
Երբեմն պատսպարվում է ընտանի կենդանիների (խոշոր եղջերավոր անասուններ, ձիեր և այլն) հարևանությամբ։ Բնակվում է ցածրաճ, նոսր բուսականությամբ տափաստաններում, լայնատարած հարթություններում, առվույտի ցանքերում։


== Արտաքին տեսք ==
Մարմնի երկարությունը 75-105 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 190-260 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 4-16 կգ (կախված սեռից)։ Գլուխը և վիզը մոխրագույն են, մարմնի վերին մասը՝ մոխրագույնդեղին՝ բարակ, սև գոլերով, ստորինը՝ սպիտակ։ Թևերի ծածկող փետուրներն սպիտակ են՝ բարակ սև ծայրերով, արտաքին թևերը՝ մոխրագույն։ Բնադրման շրջանում արուի գլուխն ավելի մեծ է, վիզը՝ հաստ ու երկար, այտի վրա ունի երկար, սպիտակ փետրափունջ՝ նման բեղերի, և դարչնագույն-շիկակարմիր լայն օձիք։ Հետբնադրման շրջանում արուի բեղերը բացակայում են, վիզը բարակում է։ Հիմնականում լռակյաց է, զգույշ, կազմում է ոչ մեծ երամներ, վտանգի դեպքում արագ վազում է բավական տարածություն, ապա թևերի համաչափ թափահարումներով թռչում։


== Սննդառություն ==
Սնվում է կանաչ բույսերով, սերմերով, միջատներով, գորտերով, մանր կաթնասուններով։


== Բնադրում ==
Բնադրում է գետնին։ Դնում է ձիթապտղականաչավուն՝ թույլ նկատելի գորշավուն պտերով 2-4 ձու։ Թխասկալում է էգը՝ 27 օր։ Համարվում է արժեքավոր որսի թռչուն։ ՀՀ տարածքում կարիք ունի անհատ, պաշտպանության։


== Տարածվածություն ==
Տեսակի հիմնական մասը բնակեցնում է Իբերիան, Մարոկկոն, Թուրքիան, Հարավային և Հարավարևելյան Եվրոպան դեպի արևելք՝ մինչև Կենտրոնական Սիբիր։ Հայաստանում հանդիպում է միայն չուի շրջանում, հիմնականում՝ հանրապետության արևմուտքում։


== Պահպանություն ==
ԲՊՄՄ Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես խոցելի տեսակ։
Թվաքանակի արդի վիճակը գնահատելու համար տվյալները բավարար չեն։ Բավականին կանոնավոր է հանդիպում չուի շրջանում։ 2008 թվականի տվյալներով Կենդանաբանական այգիների և ակվարիումների Եվրասիական տարածաշրջանային ասոցացիայի կենդանաբանական այգիներում պահվում են 36 առանձնյակ։
Վտանգման հիմնական գործոններից է թվաքանակի վրա բացասաբար ազդող ապօրինի որսը։
Գրանցված է CITES–ի Հավելված 2–ում, Բեռնի կոնվենցիայի Հավելված 1–ում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Շիրո

Շիրո, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Շիրոյի գավառակում։ Գտնվում էր Խարբերդ քաղաքից 44 կմ հարավ-արևմուտք։


== Պատմություն ==
1895 թվականի կոտորածների ժամանակ գյուղի կենդանի մնացած հայ բնակչությունը թուրքերի կողմից բռնի մուսուլմանացվել է։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==