armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սոցիոմետրիա

Սոցիոմետրիա (լատիներեն societas — հասարակություն, ընկերություն և մետրիա), փոքր խմբերում միջանձնային հարաբերությունները բացահայտելու և բնութագրելու եղանակ։ Առաջադրել է Ջակոբ Լևի Մորենոն։ 
Հիմնականում գոյություն ունեցող երեք տիպի հարաբերությունները՝ դրական (համակրանք, հարգանք, հեղինակություն և այլն), բացասական (հակակրանք, թշնամանք, մերժում և այլն) և չեզոք (անտարբերություն, շփման բացակայություն և այլն), էական ազդեցություն են գործում այն նպատակների վրա, որոնց հասնելու համար անհատները միավորված են ոչ մեծ խմբերում։ Այդ հարաբերությունները բացահայտվում են հարցման միջոցով որևէ սոցիոմետրական չափանիշի նկատմամբ, այսինքն՝ այնպիսի իրադրության առնչությամբ, որը պահանջում է կոլեկտիվի անդամների անմիջական շփում և կախված է նրանց ընտրությունից։ 

Հարցման տվյալները ներկայացվում են աղյուսակի (սոցիոմատրից) կամ գրաֆիկի (սոցիոգիր) տեսքով և ամփոփվում անհատական ու խմբային սոցիոմետրական ցուցիչների միջոցով, այսինքն՝ որպես տվյալ սոցիոմետրական չափանիշի ընտրության թվի և ընտրության հնարավոր քանակի հարաբերություն։ Խմբային սոցիոմետրական ցուցիչների հաշվարկը հնարավորություն է տալիս պարզել կոլեկտիվի համախմբվածության, լարվածության և այլնի ցուցանիշները։ Սոցիոմետրիան կոլեկտիվների կայունացման, կադրերի ճիշտ ընտրության, բարենպաստ աշխատանքային մթնոլորտ ստեղծելու և այլն արդյունավետ միջոց է։
Լավլանե (կանտոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լավլանե (այլ կիրառումներ)Լավլանե (ֆր.՝ Lavelanet), կանտոն Ֆրանսիայում։ Գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ դեպարտամենտում։ Մտնում է Ֆուա շրջանի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 0907։
Լավլանե կանտոնի մեջ հաշվվում է 21 կոմունա, որից գլխավորն է Լավլանեն։


== Կանտոնի կոմունաներ ==


== Բնակչություն ==
Կանտոնի բնակչությունը 2006 թվականին կազմում էր 13 173 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Արյեժ դեպարտամենտի կոմունաների բնակչությունը INSEE կայքում
Լավլանե կանտոնի տեղադիրքը Ֆրանսիայի քարտեզի վրա(չաշխատող հղում)
Սեն Ժերվե

Սեն-Ժերվե (Գերվասիուս և Պրոտասիոս սրբերի եկեղեցի, ֆր.՝ Église Saint-Gervais-Saint-Protais), կաթոլիկ եկեղեցի Փարիզի IV շրջանում։ Գտնվում է Մարե թաղամասում՝ Օտել դե Վիլի շենքի հետևում։ Օծվել է վաղ քրիստոնեական նահատակների՝ Գերվասիուսի և Պրոտասիոսի պատվին։ Եկեղեցին կառուցվել է Փարիզի աջ ափին 4-րդ դարի վերջից գոյություն ունեցող հնագույն եկեղեցու հիմքի վրա։ Ժամանակակից եկեղեցու շինարարությունը սկսվել է 1494 թվականին և շարունակվել գրեթե մեկուկես դար։
Ընդհանուր առմամբ եկեղեցին ուշ գոթական ոճի է, սակայն նրա միջնադարյան ինտերիերը թաքցնում է ավելի ուշ կառուցված ճակատը, որ բնորոշ է մաներիզմի դարաշրջանին (ճարտարապետ՝ Սալոմոն դե Բրոս)։
1918 թվականի մարտի 29-ին եկեղեցու վրա է ընկել գերմանական «Փարիզյան թնդանոթի» արկը։ Այդ պահին այնտեղ ընթանում էր Ավագ ուրբաթի պատարագը, և արդյունքում եղել են մեծ թվով զոհեր. ըստ տարբեր աղբյուրների՝ զոհվել է 60-ից մինչև 90 մարդ։ Այս իրադարձությանն է նվիրված Ռոմեն Ռոլանի «Պիեռ և Լյուս» վիպակը։
Եկեղեցու գլխավոր տեսարժանությունը Փարիզի ամենահին և ամենահայտնի երգեհոններից մեկն է։ Սեն Ժերվե եկեղեցում որպես երգեհոնահարներ ծառայել են Կուպերեների հայտնի ընտանիքի բազմաթիվ ներկայացուցիչներ, այդ թվում՝ դրանցից առավել հայտնին՝ Ֆրանսուա Կուպերենը։ Մյուս տեսարժանություններից է Ջովաննի Ֆրանչեսկո Բարբիերիի «Սուրբ Պետրոնիլիայի նահատակությունը» կտավը։
Եկեղեցու առջև աճում է թեղի, որը բազմիցս թարմացել է (մոտ 10-րդ դարից)։ Այս ծառի տակ Մարե թաղամասի բնակչությունը միջնադարում հավաքվում էր, որպեսզի վկաների ներկայությամբ վերադարձնի պարտքով վերցրած գումարը։ Այստեղից էլ ծագել է փարիզյան «սպասեք ինձ թեղու տակ» արտահայտությունը, որ նշանակում է՝ «հայտնի չէ, թե երբ, երբեք»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Eglise Saint-Gervais(ֆր.)
Դելֆինոպոլիս

Դելֆինոպոլիս (պորտ.՝ Delfinópolis), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մինաս Ժերայս նահանգի Հարավ-արևմտյան մասում։ Մտնում է Պասուս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6488 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 374,969 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 4,7 մարդ/կմ2։
Քաղաքի տոնը նշվում է դեկտեմբերի 17-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1938 թվականի դեկտեմբերի 17-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 109.988.738,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 16.846,18 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,752 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Բոլշայա Բորլա

Բոլշայա Բորլա (ռուս.՝ Большая Борла), գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Տերենգուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1996 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 788 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բոլշիե Ատմենի (գյուղ, Ալիկովսկի շրջան)

Բոլշիե Ատմենի (ռուս.՝ Большие Атмени, չուվաշերեն՝ Мăн Этмен), գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դիդախե

«Տիրոջ ուսմունքը 12 առաքյալների միջոցով փոխանցված» կամ Տասներկու առաքեալների վարդապետութիւնը (հուն․՝ Διδαχὴ Κυρίου διὰ τῶν δώδεκα ἀποστόλων), կրճատ՝ Դիդախե, վաղ քրիստոնեական անանուն երկ։ Թվագրվում է մ.թ. I դարի վերջով - II դարի սկզբով։ Երկում շարադրվում է քրիստոնեական վարդապետությունը, ներկայացվում է եկեղեցական կյանքը՝ մկրտությունը, պահքը, աղոթքները, առաքյալների և եպիսկոպոսների մասին կանոններ։
Ինչպես ` Պետրոսի ապոկալիպսիսը , եգիպտացիների ավետարանը Դիդախեն համարվում է «սուրբ գրություն»։ Եվսեբիոս Կեսարացին այն դասում է « ոչ վավերական » (նոտա) առաքելական գործերի մեջ։ Սբ. Աթենասը խորհուրդ է տալիս այն կարդալ տաճարների կողմից , որը հավասար է Հին Կտակարանի ապոկրիֆներին։ 
«Դիդախեն» Վաղ քրիստոնեական եկեղեցու կյանքում լայն տարածում է ունեցել։ Կղեմես Ալեքսանդրացին այն դասում էր Նոր Կտակարանի Սուրբ Գրքերի կանոնի շարքին՝ որևէ կասկած չունենալով երկի առաքելական պատկանելության մեջ։
Երկար ժամանակ համարվում էր կորսված։ Գտնվել է Կոստանդնուպոլսի եկեղեցական գրադարաններից մեկում Նիկոմիդիայի միտրոպոլիտ Թեոփիլոս Վիրենիոսի կողմից 1873 թ.-ին։ Հրատարակվել է 1883 թ.-ին։ Ամբողջական կերպով պահպանվել է միայն 1056 թ.–ով թվագրվող մեկ հունարեն ձեռագրի մեջ։
Տեքստն ունի 3 մաս և վերջաբան։


=== Բարոյական ուսուցում ===
Պարունակում է երկու ճանապարհների՝ կյանքի և մահվան մասին արտաքրիստոնեական ուսմունքը, որը ծանոթ է հունական և հուդայական աղբյուրներից։ 
Կյանքի ուղին առաքինությունների ուղին է, որ պահանջում է սիրել Աստծուն՝ մեր Արարչին, և սիրել մեր մերձավորներին այնպես, ինչպես ինքներս մեզ ենք սիրում, խուսափել սպանությունից, շնությունից, գողությունից, մոգությունից, դաժանությունից, չարախոսությունից, քինախնդրությունից և այլն, լինել հեզ, ողորմած, աղքատասեր, աստվածապաշտ, վեհանձն ստորադասների նկատմամբ և այլն, դաստիարակել երեխաներին Աստծու նկատմամբ սիրով և երկյուղով։ 
Հեղինակը թելադրում է ետ մնալ մեղքերից և քայլել Աստծու ճանապարհներով։


=== Ծիսական ցուցմունքներ ===
Խոսվում է մկրտության, պահքի, աղոթքի և Ս. Հաղորդության մասին։ 
Մկրտությունը պետք է կատարել Հոր, Որդու և Սուրբ Հոգու անունով։ Մկրտությունից առաջ թե՛ մկրտվող և թե՛ մկրտողը պետք է ծոմ պահեն։ Պահքը պետք է պահել չորեքշաբթի և ուրբաթ օրերին և ոչ՝ երկուշաբթի և հինգշաբթի։ Պետք է աղոթել այնպես, ինչպես Տերն է սահմանել ավետարանում։ Խոսքը Տերունական աղոթքի մասին է։


=== Կարգապահական բաժին ===
Խորհուրդներ է տալիս զանազանելու իրական առաքյալներին և մարգարեներին կեղծ առաքյալներից ու մարգարեներից։ Ցուցումներ է տալիս վավերական քարոզիչներին արժանի կերպով ընդունելու և ճանապարհելու համար։ Հանձնարարում է ձեռնադրել եպիսկոպոսների ու սարկավագների և նրանց մատուցել նույն պատիվը, ինչ շրջող քարոզիչներին և ուսուցիչներին։ Հստակ է, որ «Դիդախեի» ժամանակ չկար եպիսկոպոս-քահանա-սարկավագ նվիրապետական կառույցը։
«Դիդախեն» ավարտվում է մի վերջաբանով, որ պարունակում է վախճանաբանական պատկերներ և միշտ արթուն մնալու թելադրություններ, քանի որ չգիտենք այն ժամը, երբ Տերը պիտի գա։
Խուան Գրիս

Խուան Գրիս (իսպ.՝ Juan Gris, իսկական անունը՝ իսպ.՝ José Victoriano González-Pérez, մարտի 23, 1887(1887-03-23)[…], Մադրիդ, Իսպանիա - մայիսի 11, 1927(1927-05-11)[…], Բուլոն Բիյանկուր և Փարիզ), իսպանացի նկարիչ և քանդակագործ, կուբիզմի հիմնադիրներից մեկը։


== Կենսագրություն և ստեղծագործություն ==
Սովորել է Մադրիդի արվեստի և գիտության դպրոցում, համագործակցել է հումորային ամսագրերի հետ։ Վաղ աշխատանքներում զգալիորեն նկատելի է մոդեռնի ազդեցությունը։ 1906 թվականին, Մադրիդի դպրոցն ավարտելուց անմիջապես հետո տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ ապրել է Մոնմարտրում՝ Բատու-Լավուարում։ Այստեղ ծանոթացել է այնպիսի նկարիչների հետ, ինչպիսիք են Ամեդեո Մոդիլիանին, Անրի Մատիսը, Պաբլո Պիկասոն, Ժորժ Բրաքը, Ֆեռնան Լեժեն, ինչպես նաև բանաստեղծ Մաքս Ժակոբի հետ։
Նրա նկարների հիմնական ժանրը նատյուրմորտն է։ Գրիսի առաջին և ամենահաջող գեղանկարը «Օմմաժ Պիկասո» գեղանկարն է, որը ցուցադրվել է 1912 թվականին Բարսելոնայում։


=== Մահ ===
1925 թվականի հոկտեմբերից հետո, Գրիսը հաճախ է հիվանդացել ուրեմիայի ընդհարումներով և ունեցել է սրտի խնդիրներ։ Մահացել է երիկամային անբավարարությունից 1927 թվականի մայիսի 11-ին Բուլոն-Բիանկուրում (Փարիզ), 40 տարեկան հասակում՝ միայնակ թողնելով կնոջը՝ Ջոզեթին, և որդուն՝ Ժորժին։


== Վաճառք ==
Գրիսի աշխատանքների ամենամեծ աճուրդը հասել է 57.1 մլն ամերիկյան դոլարի (£34.8 միլիոն)։ Այդքան գումարով վաճառվել է նրա 1915 թվականին նկարած «Nature morte à la nappe à carreaux» գեղանկարը։


== Նկարներ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Apollinaire G. Juan Gris// Apollinaire G. Oevres en prose completes. II. Paris: Gallimard, 1991, p. 39-41
Kahnweiler D.H. Juan Gris, sa vie, son œuvre, ses écrits. Paris: Gallimard, 1946 (переизд. 1969, англ. изд.: Juan Gris, his life and work. New York: H.N. Abrams, 1946)
Juan Gris. New York: Skira, 1958
Jackson Martín R. Juan Gris. Barcelona: Ediciones Polígrafa, 2005


== Արտաքին հղումներ ==
Աշխատանքները աշխարհի տարբեր թանգարաններում
Աշխատանքները on line Archived 2007-03-13 at the Wayback Machine.
Կենսագրություն (իսպ.) Archived 2009-08-13 at the Wayback Machine.
Կենսագրություն (անգլ.)
(817) Աննիկա

(817) Աննիկա (անգլ.՝ Annika), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1916 թվականի փետրվարի 6-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,590043 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1265 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0536 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1522,51 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,236452 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,34° անկյուն։
Աննիկա աստերոիդը պատկանում է Էվնոմիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 2,54 - 2,72 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 11,6°-14,8° ուղեծրի թեքում և 0,121-0,180 էքսցենտրիսիտետ։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(817) Աննիկա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կոիտյեռվե (այլ կիրառումներ)

Կոիտյեռվե, կարող է վերաբերել՝ 

Կոիտյեռվե- գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կուուսալու շրջանի
Կոիտյեռվե - դաստակերտ Էստոնիայի հյուսիսում
Բինգյոլ (աղահանք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բինգյոլ (այլ կիրառումներ)Բինգյոլ, աղահանք Փոքր Հայքում, Սեբաստիայի նահանգում, համանուն գյուղի մոտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլնյուսի համաժողով

Վիլնյուսի համաժողով (լիտ.՝ Vilniaus konferencija; иначе Конференция литовцев, լիտ.՝ Lietuvių konferencija), լիտվացի պատվիրակների համագումարը Վիլնյուսում 1917 թվականի սեպտեմբերի 18-22-ը, որը գումարվել է գերմանական օկուպացիոն իշխանությունների թույլտվությամբ, իր որոշումներով սկիզբ դրեց լիտվական պետության ստեղծմանը և 20 հոգուց բաղկացած Լիտվայի խորհուրդ ընտրեց։

Կազմկոմիտեն, որը ներառում էր Սալյամոնաս Բանայտիսին, Թադաս Դաուգիրդասին (երկուսն էլ ներկայացնում էին Կաունասը), Պյատրաս Կլիմասին, Անտանաս Սմետոնին, Յոնաս Ստանկյավիչյուսին, Յուրգիս Շաուլիսին (Վիլնյուս) և այլոց, 1917 թվականի օգոստոսին իր առաջին նիստերին նախապատրաստել է ինքնուրույն լիտվական պետության ստեղծման բանաձևերի նախագծերը և ընտրել մասնակիցների թեկնածությունները։ Կոմիտեն ձգտում էր հավաքել տարբեր շերտերի ու քաղաքական հայացքների ներկայացուցիչների՝ Լիտվայի յուրաքանչյուր նահանգից 5-8-ական պատվիրակներ։ Ենթադրվում էր 32 գավառներից 264-ի, Վիլնյուսի և Կաունասի մասնակցությունը, որոնք ներկայացնում էին տարբեր դասեր, կուսակցություններ և հասարակական-քաղաքական հոսանքներ։  
Խորհրդաժողովը տեղի է ունեցել Յոնաս Բասանավիչյուսի ղեկավարությամբ՝ թատրոնի շենքում՝ կազմակերպչական կոմիտեի հրավիրած պատվիրակների մասնակցությամբ, քանի որ գերմանական իշխանությունները ընտրությունների անցկացումը թույլ չեն տվել։ Հրավիրված 264 պատվիրակներից խորհրդաժողովին մասնակցել է 214 մարդ (այլ տեղեկություններով՝ 222-ը)։ Նրանց թվում էին 66 քահանաներ, 65 գյուղացիներ, 60 տավորականներ և այլք։ Ազգայնականներ թաուտինինկովն ու քրիստոնյա դեմոկրատները ներկայացնում էին Անտանաս Սմետոնան, Յոկուբաս Շյառնասը, Վլադաս Միրոնասը, Կազիս Բիզաուսկասը և ուրիշներ, Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության աջ թևը՝ Միկոլաս Բիրժիշկան, Ստյապոնաս Կայրիսը, ձախ թևը՝ Պրանաս Էյդուկյավիչուսը։  
2007 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Վիլնյուսի Բասանավիչյաուս փողոցում (Jono Basanavičiaus g. 13) նախկին թատրոնի շենքում նախագահ Վալդաս Ադամկուսի մասնակցությամբ բացվեց հուշատախտակը՝ լիտվերենով տեքստով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Lietuvių konferencija»։ Visuotinė lietuvių enciklopedija (լիտվերեն)։ Mokslo ir enciklopedijų leidybos centras։ 2008-06-30։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-01-28-ին։ Վերցված է 2019-01-27
Նովոտրոիցկայա (այլ կիրառումներ)

Նովոտրոիցկայա, կարող է վերաբերել՝

Նովոտրոիցկայա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Նովոտրոիցկայա - գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Գրախովսկի շրջանի կազմում։
Հրեական հակաֆաշիստական կոմիտե

Հրեական հակաֆաշիստական կոմիտե, ՀՀԿ (ռուս.՝ Евре́йский антифаши́стский комите́т, ЕАК), արտասահմանում պրոպագանդիստական նպատակներ իրականացնելու համար։ Խորհրդային Միության հրեական ինտելեգենցիայի ներկայացուցիչներից 1942 թվականի սկզբում Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի կողմից Խորհրդային տեղեկատվական բյուրոյին կից կազմավորված հասարակակ կազմակերպություն։ Զբաղեցրել է Հենրից Էրլիխի և Վիկտոր Ալտերի կողմից ի սկզբանե նախատեսված միջազգային Հրեական հակահիտլերյան կոմիտեի տեղը։


== Տես նաև ==
Հրեաները Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում
Ազատ առևտրի գոտի (ԱՊՀ)

Ազատ առևտրի գոտի (ԱՊՀԱԱԳ), ազատ առևտրական գոտի ստեղծելու վերաբերյալ պայմանագիր, որն ստորագրվել է ԱՊՀ անդամ ութ պետության (այդ թվում Հայաստանի) կողմից 2011 թվականի հոկտեմբերի 18-ին։ Պայմանագիրը 2012 թ․ սեպտեմբերի 11-ին վավերացվել է ՀՀ Ազգային Ժողովի կողմից։


== Ստորագրած պետություններ ==
 Բելառուս
 Ղազախստան
 Ղրղզստան
 Հայաստան
 Մոլդովա
 Ռուսաստան
 ՏաջիկստանԱյս պետություններից պայմանագիրը չեն վավերացրել միայն Կիրգիզիան և Տաջիկստանը։


=== Բանակցող պետություններ ===
 Ադրբեջան
 Թուրքմենստան
 Ուզբեկստան


== Ծանոթագրություններ ==
Բելգիայի ֆրանսախոս համայնք

Բելգիայի ֆրանսախոս համայնք (ֆր.՝ Communauté française de Belgique), Բելգիայի երեք լեզվական համայնքներից մեկը։ Ֆրանսախոս համայնքը ներառում է Վալոնիան՝ մոտավորապես 4.2 մլն մարդ, բացառությամբ միայն արևելյան շրջանները, որտեղ խոսում են գերմաներեն, և Բրյուսելի մայրաքաղաքային տարածաշրջանը (ֆր.՝  Région Bruxelles-Capitale) մոտավորապես 1.1 մլն մարդ։ Տարածքի մակերեսը կազմում է 16 151 կմ²։


== Անվանում ==
Համայնքի պաշտոնական անվանումն առաջացնում է բազմաթիվ դիտողություններ, քանզի այն լիովին չի համապատասխանում իրականությանը․ ներկայիս անվանումը բառացի նշանակում է «Բելգիայում ապրող ֆրանսիացիների համայնք»։ Ավելի ճիշտ անվանումը կլիներ «Ֆրանսալեզու (ֆրանսախոս) համայնք»։
Կառավարությունը համայնքը հաճախ կոչում է «Բրյուսելի և Վալոնիայի համայնք» (ֆր.՝ Communauté Wallonie-Bruxelles), սակայն այս անվանումը արձանագրված չէ օրենսդրության մեջ, և նույնպես, ըստ էության, չի համապատասխանում իրականությանը, քանզի Վալոնիայի տարածքում տեղակայված է գերմանալեզու համայնքը, որի վրա Ֆրասնախոս համայնքի լիազորությունները չեն տարածվում, իսկ Բրյուսելի տարածքում վրա, բացի Ֆրանսիականից, գործում է նաև Ֆլամանդական համայնքը։


== Լիազորություններ ==
Համայնքն ունի հետևյալ լիազորությունները․

կրթություն (բացառությամբ գիտական աստիճանի շնորհումից),
մշակույթ և լեզվական հարցեր,
ֆրանսալեզու հեռուստա- և ռադիոհեռարձակում,
սպորտ,
առողջապահություն,
երիտասարդական քաղաքականություն։Տարածքային առումով Ֆրանսախոս համայնքը ներառում է Վալոնիան (բացառությամբ գերմանական շրջաններից) և Բրյուսելի մայրաքաղաքային տարածաշրջանը։ Միևնույն ժամանակ Բրյուսելի տարածքում Ֆրանսախոս համայնքի լիազորությունները տարածվում են միայն ֆրանսալեզու հաստատությունների վրա, իսկ նիդերլանդալեզու հաստատությունները համարվում են Ֆլամանդական (նիդերլանդախոս) համայնքի պատասխանատվության գոտիներ։


== Կառավարություն ու խորհրդարան ==
Ֆրանսախոս համայնքը անկախ է Վալոնական շրջանից (ի տարբերություն Ֆլամանդական համայնքի, որը միավորված է Ֆլամանդական շրջանի հետ)։ Ֆրանսախոս համայնքն ունի իր խորհրդարանը (ֆր.՝ Parlement de la Communauté française de Belgique), որը բաղկացած է 94 պատգամավորից։ Խորհրդարանի պատգամավորները հատուկ չեն ընտրվում․ նրանք Վալոնիայի խորհրդարանի 75 և Բրյուսելի մայրաքաղաքային տարածաշրջանի խորհրդարանի 72 ֆրանսախոս պատգամավորներն են։ Համայնքը ունի նաև սեփական կառավարությունը։
Նախարար-նախագահը Ռուդի Դեմոտն է (2008 թվականի մարտից)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Fédération Wallonie-Bruxelles» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-15-ին։ Վերցված է 2012-04-15 
«Parlement de la Fédération Wallonie-Bruxelles» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-15-ին։ Վերցված է 2012-04-15 
«Gouvernement de la Fédération Wallonie-Bruxelles» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-15-ին։ Վերցված է 2012-04-15
Բոլշայա Միկրիխա

Բոլշայա Միկրիխա (ռուս.՝ Большая Микриха), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վետլուժսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քալիլո

Քալիլո (վրաց.՝ ქალილო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1000 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 40 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 48 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Էլ Մադրոնյո

Էլ Մադրոնյո (իսպ.՝ El Madroño), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Սևիլյա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 103 կմ2։ Բնակչությունը՝ 350 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 77 կմ հեռավորության վրա։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
El Madroño Archived 2007-09-26 at the Wayback Machine.
Չյորնի Սուգաշ

Չյորնի Սուգաշ (ռուս.՝ Чёрный Сугаш), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սուգաշ գետի ձախ ափով՝ 6 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կատուն գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100003731
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100373
Ավազանի կոդը - 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ինչպես կարդալ գիրքը

Ինչպես կարդալ գիրքը (անգլ.՝ How to Read a Book), 1940 թվականին ամերիկացի փիլիսոփա Մորթիմեր Ադլերի կողմից հրատարակած գիրք։ 1972 թվականին Ադլերը Չարլզ Վան Դորենի հետ հրատարակել է այս գրքի երրորդ՝ վերամշակված հրատարակությունը, որի մեջ խորհուրդներ է տալիս ցանկացած ավանդույթի լավ և մեծ գրքերի քննադատողական ընթերացնության վերաբերյալ։ 1972 թվականի հրատարակությունը, ի լրացումն առաջին հրատարակության, դիտարկում է ժանրերը (պոեզիա, պատմություն, գիտություն, գեղարվեստական գրականություն և այլն), ինսպեկցիոն (մեկ տվյալ գրքի) և սինոպտիկ (մի շարք փոխկապակցված գրքերի) ընթերցանության վերաբերյալ կանոնները և խնդիրները։
Առաջին անգամ գիրքը լույս է տեսել 1940 թվականին։ Երկրորդ անգամ հրատարակվել է, բայց արդեն նոր նախաբանով, 1966 թվականին, որից հետո լույս է տեսել աշխատության երրորդ հրատարակությունը՝ 1972 թվականին։ Մինչև օրս այս գիրքը մնում է ընթերցանության հոգեբանության դասական աշխատություններից մեկը։
Գրքում Ադլերն առանձնացնում է ընթերցանության երկու տեսակ՝ տեղեկություն ստանալու համար և հասկանալու համար։ Նա պնդում է, որ լավ, խոհունակ ընթերցողը կարդում է գիրքը երեք անգամ, ավելի ճիշտ երեք միջոցով։
Առաջին միջոցն է՝ կառուցվածքային կամ վերլուծական։ Այս էտապում ընթերցողը պետք է հասկանա գրքի կառուցվածը, ուշադրություն դարձնի բովանդակության և հիմնական թեմատիկ բաղադրիչներին։
Երկրորդ միջոցն է՝ ինտերպրետացիոն կամ սինթետիկ։ Այս դեպքում ընթերցողը պետք է մշակի հիմնական բանալիական բառերը, տողագլուխները և նախադասությունները։ Պետք է նաև հասկանալ, վերապատմել սեփական բառերով, ըմբռնել և իմաստավորել։
Երրորդ միջոցն է՝ քննադատողական կամ գնահատիչ։ Այս էտապում ընթերցողին առաջարկվում է վիճել գրքի հեղինակի հետ, հասկանալ ընթերցված թերությունները և հասկանալ, թե որտեղ էր հեղինակը սխալվում։ Դրա հետ միասին ընթերցողին պետք է աշխատել հիշել, որ հեղինակը սովորաբար գերազանցում է իրեն մտավոր առումով։


== Հրատարակման տարեթվեր ==
Առաջին հրատարակություն՝ Mortimer Adler, How to Read a Book: The Art of Getting a Liberal Education, (1940) 
Երկրորդ (1967) հրատարակություն՝ A Guide to Reading the Great Books ISBN 978-0-671-21209-4 
Երրորդ (1972) հրատարակություն (համահեղինակ՝ Չարլզ Վան Դորեն)՝ coauthor Charles Van Doren, New York: Simon and Schuster. ISBN 1-567-31010-9 


== Արտաքին հղումներ ==
«Center for the Study of The Great Ideas»։ thegreatideas.org։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-12-27-ին։ Վերցված է 2016-12-29 
«Detailed Summary of the Revised Edition in German»։ paedubucher.CH։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-10-26-ին։ Վերցված է 2016-12-29
Ժիրոնդ (այլ կիրառումներ)

Ժիրոնդ, կարող է վերաբերել՝

Ժիրոնդ - Գարոն և Դորդոն գետերի ընդհանուր էստուարիան Ֆրանսիայում։
Ժիրոնդ - դեպարտամենտ Ֆրանսիայի արևմուտքում, Ատլանտյան օվկիանոսի մոտ
Հատուկ նշանակության ջոկատը (ֆիլմ)

«Հատուկ նշանակության ջոկատը» (ռուս.՝ «Отряд специального назначения»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ (հինգ սերիա), Դմիտրի Մեդվեդևի «Դա եղել է Ռովնոյի մետ» (ռուս.՝ «Это было под Ровно») վեպի էկրանավորումը (ավելի ուշ հրատարակություններում՝ «Ոգով ուժեղ», ռուս.՝ «Сильные духом») հետախույզ Նիկոլայ Կուզնեցովի մասին։


== Սյուժե ==
1942 թվականի հունիս։ Ռովնո քաղաքի մոտ ուղարկելու համար ՆԳԺԿ նախապատրաստում է գնդապետ Դմիտրի Մեդվեդևի (Յուրի Գրեբենշչիկով) պարտիզանական ջոկատը։ Մեդվեդևի ջոկատի հետ միասին պետք է թռչի նաև հետախույզ Նիկոլայ Կուզնեցովը (Ալեքսանդր Միխայլով)։ Ջոկատն իջեցվում է փոքր խմբերով տարբեր օրերի, և ոչ բոլորն են հասնում նշանակման վայր։ Առաջին խումբը սխալմամբ իջեցվում է ոչ անտառապատ տեղանքում՝ նպատակից մի քանի հարյուր կիլոմետր հեռավորության վրա և զոհվում։ Երկրորդ խումբը նույնպես իջնում է ոչ այնտեղ, որտեղ պետք է, բայց փրկվում է և ավելի ուշ միանում հիմնական ուժերին։ Երրորդ խմբում մեկնում են Մեդվեդևն ու Կուզնեցովը։ Երրորդ խումբը տեղ է հասնում ապահով։
1942 թվականի աշնանը Կուզնեցովը գերմանացի սպայի անվան տակ պետք է առաջին անգամ հայտնվի Ռովնոյում։


== Դերերում ==
Ալեքսանդր Միխայլով – հետախույզ Նիկոլայ Կուզնեցով (Գրաչյով), օբեր-լեյտենանտ (հետագայում՝ հաուպտման) Պաուլ Զիբերտ
Միրզա Մարտինսոնե – Լիդիա Լիսովսկայա
Յուրի Գրեբենշչիկով – գնդապետ Դմիտրի Մեդվեդև
Միխայիլ Ժիգալով – գեներալ-լեյտենանտ (ակնարկ Սուդոպլատովին)
Անատոլի Կոտենյով – Յան Կամինսկի
Նատալյա Միխեևա – Վալյա Դովգեր (լուսագրերում՝ Նատալյա Տագիևա)
Յուրի Կուզնեցով – Սերգեյ Տրոֆիմովիչ Ստեխով, ջոկատի կոմիսար
Յուրի Ժուկ – Ալեքսանդր Ալեքսանդրովիչ Լուկին, փոխգնդապետ
Ուլդիս Լիելդիջ – Պետեր Քրիստիան Կրաուզե, ՍՍ հաուպտշտուրմֆյուրեր 
Անատոլի Լուկյանենկո – Իվան Բելով
Օլեգ Կորչիկով – դավաճան Նաումով (գրքում՝ Նաումենկո)
Բորիս Կլյուև – Մարտին ֆոն Գետել
Ռոմուալդս Անցանս – Ուլրիխ ֆոն Օրտել
Վիկտոր Ստեպանով – գեներալ ֆոն Իլգեն
Վլադիմիր Օլեքսեենկո – պահակ
Նիկոլայ Սեկտիմենկո – լեյտենանտ Բորիս Կրուտիկով
Լարիսա Շախվորոստովա (Տոտունովա) – Մայա Միկոտա
Վալենտին Գոլուբենկո – պարտիզան
Յուրի Ռուդչենկո – բանդերովեց
Ալեքսանդր Լեբեդև – ժամապահՆախապատմական տեքստը կարդում է Իվան Կրասկոն։


== Հետաքրքիր փաստ ==
Սերիալի 5-րդ սերիայի դրվագներից մեկում հնչում է «Դե, սպասիր» մուլտֆիլմի 9-րդ թողարկման մեղեդու մի հատված՝ կրկեսային աստղերի տեսարանը։ Նույն 5-րդ սերիայում հնչում է գերմանական «Wasterwald» քայլերգը, որը կատարել է Բունդեսվերի նվագախումբը և երգչախումբը ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Медведев Дмитрий Николаевич. «Это было под Ровно»
Блокнот репортёра: в 90-летний юбилей легендарного военного разведчика Николая Кузнецова музей героя пополнился ценными экспонатами из архивов СВР // РИА Новости, 27.07.2001
[kino-o-voine.ru/otryad-specialnogo-naznacheniya-1987/ Отряд специального назначения (СССР, 1987)]
Սլաստիխա (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)

Սլաստիխա (ռուս.՝ Сластиха), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էդմոն Ռոստան

Էդմոն Ռոստան (ֆր.՝ Edmond Eugène Alexis Rostand; ապրիլի 1, 1868(1868-04-01)[…], Մարսել, Ֆրանսիական երկրորդ կայսրություն - դեկտեմբերի 2, 1918(1918-12-02)[…], Փարիզ), նեոռոմանտիկական ուղղության ֆրանսիացի պոետ և դրամատուրգ։
Նրա ստեղծագործություններից հատկապես հայտնի են «Անուրջների արքայադուստրը» («La Princesse lointaine») և «Սիրանո դը Բերժերակ» («Cyrano de Bergerac») պիեսները։ Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ 1901 թվականից։


== Կենսագրություն և ընտանիք ==
Նրա թոռը՝ Ալեքսիսա–Ժոզեֆա Ռոստանան (ֆր.՝ Alexis-Joseph Rostand) եղել է Մարսելի քաղաքապետը 1830-1832 թվականներին։
Եղել է Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ։
Մահացել է 1918 թվականի դեկտեմբերի 2-ին իսպանական գրիպի համաճարակից։
Նրա որդի Ժան Ռոստանը հայտնի կենսաբան էր։


== Ստեղծագործություն ==
Արծվիկ (1900)։ Դրամա, 6 գործողություն։
Սիրանո դե Բեժերակ (1897)։ Հերոսական կատարերգություն, 5 գործողություն։
Շանտելկեր (նկարչության երգիչ) (1904)։ Դրամա, 4 գործողություն։
Սամարտյանկա (1894)։ Բեմադրություն աստվածաշնչյան թեմայով, 3 գործողություն։
Կարմիր ձեռնոց (1888)։ Զավեշտախաղ։
Չարության մուսա(1890)։ Պոեզիա։
Երաժշտության գովերգ (1890)։ Պոեզիա։
Երկու Պիեռ կամ սպիտակ ընթրիք(1890)։ «Վարագույրը բարձրացնելու համար բանաստեղծական կատակերգություն», 1 գործողություն։
Ռոմանտիկները (1894)։ Կատակերգություն, 3 գործողություն։
Դոն ժուանի վերջին գիշերը (1911)։ պիես։
Մարսելիեզների թռիչքը (1915)։ Բանաստեղծություններ պատերազմի մասին։
Տեսիլքի արքայադուստրը (1895)։ 4 գործողություն։


== Բեմադրություններ ==
«Ռոմանտիկները» կատակերգության հիման վրա 1960 թվականին ԱՄՆ-ում բեմադրվեց «Ֆանտաստիքս» մյուզիքլը։
«Սիրանո դե Բեժերակ» պիեսի հիման վրա 20-րդ դարում նկարահանվեց ավելի քան 9 ֆիլմ, իսկ 21-րդ դարում՝ 2 ֆիլմ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էդմոն Ռոստան էջը Մաքսիմ Մոշկովի գրադարանում
Նորայր Աղաջանյան

Նորայր Գերասի Աղաջանյան (նոյեմբերի 22, 1927(1927-11-22), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 24, 2006(2006-03-24), Երևան, Հայաստան), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1955 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1955- 2001 թվականներին դասավանդել է նույն ինստիտուտում (պրոֆեսոր՝ 1995 թվականից)։ Եղել է Հայաստանի նկարիչների միության անդամ։
Ստեղծագործել է դեկորատիվ-կիրառական արվեստի բնագավառում։ Հեղինակ է կավից, ապակուց, մետաղներից և այլ նյութերից պատրաստված դեկորատիվ-կիրառական սպասքների, ծաղկամանների, մեդալների և այլն։
Գործերից են՝

«Բերքահավաք» (1968 թվական, պաննո)
«Առատություն»
«Երիտասարդ ընտանիք»
«Սասունցիներ»
«Գառնիկ ախպեր»
«Կարմիր գինի» (1960-1990-ական թվականներ, բոլորը՝ պղինձ)
«Հին Հայաստան» (խեցի)
«Զանգեզուր» (1980-ական թվականներ, խեցի)


== Ծանոթագրություններ ==
Մարտին Սինկովիչ

Մարտին Սինկովիչ (խորվ.՝ Martin Sinković, նոյեմբերի 10, 1989(1989-11-10), Զագրեբ, Խորվաթիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), խորվաթ թիավար, Օլիմպիական խաղերի կրկնակի չեմպիոն (2016, 2020), 2012 թվականի Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր, աշխարհի հնգակի չեմպիոն։


== Սպորտային կենսագրություն ==
Թիավարումով զբաղվել սկսել է 1999 թվականին ավագ եղբոր՝ Մատիայի հետ։ 2006 թվականից սկսել է հանդես գալ աշխարհի պատանեկան առաջնություններում։ 2007 թվականին Սինկովիչը դարձել է աշխարհի պատանիների առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ 2008 թվականին ավագ եղբոր՝ Վալենտի հետ հասել է Եվրոպայի մեծահասակների առաջնության եզրափակիչ և այնտեղ գրավել 5-րդ տեղը։ 2009 թվականի աշխարհի առաջնությունում Սենկևիչ եղբայրները չորստեղանոցների մրցաշարում դարձել են 4-րդը։
2010 թվականի սեպտեմբերին Սինկովիչը դարձել է Եվրոպայի առաջնության արծաթե մրցանակակիր չորստեղանոցների մրցումներում։ Աշխարհի առաջնություններում առաջին խոշոր հաջողությանը Սինկովիչը հասել է 2010 թվականի նոյեմբերին, երբ չորստեղանոց թիմի կազմում դարձել է աշխարհի չեմպիոն։ Մարտինի հետ ոսկե մեդալ է նվաճել նաև Վալենտը։ Հաջորդ տարի խորվաթ թիավարները դարձյալ հայտնվել են աշխարհի առաջնության մրցանակակիրների շարքում՝ վերջնագծին հասնելով երրորդը։
2012 թվականին Վալենտը քառյակի կազմում մասնակցել է Լոնդոնի Ամառային օլիմպիական խաղերին։ Եվ նախնական փուլում, և մրցումների կիսաեզրափակիչում խորվաթ անձնակազմն առաջինն է հասել եզրագծին։ Եզրափակչի հենց սկզբից առաջ է անցել Գերմանիայի հավաքականը, որը յուրաքանչյուր մետրի հետ միայն մեծացրել է իր առավելությունը և արդյունքում գրավել է առաջին հորիզոնականը։ Խորվաթական քառյակն ամբողջ մրցատարածության ընթացքում երկրորդ տեղի համար պայքարել է ավստրալիացիների հետ։ Եզրափակչում Սինկովիչը խաղընկերների հետ 0,44 վ-ով առաջ է անցել Ավստրալիայի հավաքականից և դարձել խաղերի արծաթե մեդալակիր։ Երկու ամիս անց Սինկովիչ եղբայրները զույգով դարձել են Եվրոպայի չեմպիոններ։
2013 թվականի աշխարհի առաջնությունում Սինկովիչը չորս զույգերի կազմում երկրորդ անգամ նվաճել է ոսկե մեդալ։ 2014 թվականին աշխարհի առաջնությունում Վալենտն ու Մարտինն առաջին անգամ հանդես են եկել զույգով աշխարհի առաջնություններում։ Մրցումների արդյունքում խորվաթ թիավարները մեծ առավելությամբ հաղթել են եզրափակչում։ 2015 թվականի աշխարհի առաջնությունում Սինկովիչ եղբայրները պաշտպանել են կրկնակի չեմպիոնական տիտղոսը՝ դառնալով աշխարհի քառակի չեմպիոն։
2016 թվականի Օլիմպիական խաղերում Սինկովիչը  (զույգով) նվաճել է ոսկե մեդալ։ 2020 թվականի Տոկիոյի Օլիմպիական խաղերում նույնպես արժանացել է ոսկե մեդալի։


== Ընտանիք ==
Ավագ եղբայրը՝ Մատիան է, միջնեկ եղբայրը՝ Վալենտ Սինկովիչը, Օլիմպիական խաղերի կրկնակի չեմպիոն (2016 և 2020), աշխարհի բազմակի չեմպիոն (ակադեմիական թիավարում)։
Կինը՝ Մանուելա (ամուսնացել են 2013 թվականին)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարտին Սինկովիչ – օլիմպիական վիճակագրությունը Sports-Reference.com կայքում (անգլ.)
Մարտին Սինկովիչի էջը 2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի պաշտոնական կայքում
(6506) Կլաուսհեյդե

(6506) Կլաուսհեյդե (անգլ.՝ Klausheide), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի մարտի 15-ին Շելտ Բասի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,369519 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2476 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4915 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1332,26 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,270218 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,4° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6506) Կլաուսհեյդե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վերխնիե Դոմանիչի

Վերխնիե Դոմանիչի (ռուս.՝ Верхние Доманичи), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բեզիրգանքեչիկ

Բեզիրգանքեչիկ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բառգիրք (529)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բառգիրք (այլ կիրառումներ)Բառգիրք (529), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 529 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1614 թվականին Սրապիոն գրիչի կողմից, Կոստանդնուպոլսում։ Ստացողը եղել է Հովսեփ եպիսոկոպոսը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 18,5×13,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 183 թերթից։ Գրված է երկսյուն բոլորգիրով։ Պահպանակը գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ ուղագիծ երկաթագրով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարան՝ գրչի՝ 168բ։


== Բովանդակություն ==
Բառք Քերթողականք
Փիլոնի, Գաղիանոսի, Եբրայեցւոց, Յունարէն, Գեղջուկ Քերականին
Յովհաննէս Երզկանցւոյ Յաղագս երկնային շարժման


== Ծանոթագրություններ ==
Բեյզիմի

Բեյզիմի (ուկրաիներեն՝ Бейзими), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բեյզիմի գյուղում բնակվում էր 249 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1026 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 242,69 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(6461) Ադամ

(6461) Ադամ (անգլ.՝ Adam), աստերոիդ աստերոիդների գոտի ներքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի նոյեմբերի 4-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,952416 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7531 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,1517 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 996,45 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,361281 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 23,42° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6461) Ադամ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կասիլանդիա

Կասիլանդիա (պորտ.՝ Cassilândia), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Կասիլանդիայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 22.002 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 3 649,830 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 5,9 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1954 թվականի օգոստոսի 3-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 167.636.250,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 8.039,72 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,775 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Բնակավայրի կլիման արևադարձային է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ունակվեռե

Ունակվեռե (էստ․՝ Unakvere), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Կիո շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 9 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Հին Արևելյան փիլիսոփայություն

Հին արևելյան փիլիսոփայություն - արտահայտությամբ նշանակվում է փիլիսոփայական ուսմունքների այն ամբողջականությունը, որը ձևավորվել և զարգացել է Հին Չինաստանում, Հին Հնդկաստանում, Եգիպտոսում, Միջագետքում և Իրանում։


== Ծագում ==
Միջին Արևելքի երկերները, Չինաստանը, Հնդկաստանը մարդկային քաղաքակրության հնագույն օրրաններից են, որտեղ ստեղծվել է բարձր զարգացած մշակույթ։ Հին Արևելյան փիլիսոփայության առանձնահատկություններից մեկն այն է, որ ի տարբերություն օրինակ անտիկ հունական փիլիսոփայության այն չկարողացավ դուրս գալ կրոնադիցաբանական աշխարհայացքի շրջանակներից։ 


=== Փիլիսոփայական միտքը արևելքում ===
Գերմանացի փիլիսոփա Գեորգ Վիլհելմ Ֆրիդրիխ Հեգելը կարծիք է հայտնում, որ արևելքում փիլիսոփայական միտք չէր կրող առաջանալ այն պատճառով, որ այդ երկրներում չկար ոչ մտքի և ոչ էլ քաղաքական ազատություն։ Փիլիսոփայությունը ծագում և զարգանում է այնտեղ և այն այն դեպքում, եթե քաղաքական բարենպաստ պայմաններ են ստեղծվում մտքի ազատ ինքնադրսևորման համար։ Հակադրվելով այս տեսակետին՝ ասիակենտրոն կամ արևելակենտրոն տեսության կողմնակիցները պնդում են, որ իսկական փիլիսոփայությունը ծագել է արևելքում, որ արևմտյան փիլիսոփայությունը զարգացել է միակողմանիորեն՝ վերածվելով գիտականակերպ տեսության։


== Արևելյան փիլիսոփայության բնույթը ==
Եթե արևմտյան փիլիսոփայությանը բնորոշ են ռացիոնալիստականությունը, հասկացականությունը, ապա արևելյանին՝ պատկերավորությունը, կրոնամիստակականությունը, հայեցողականությունը։
Եփրեմ Սավայան

Եփրեմ Մարտիրոսի Սավայան (հունիսի 15, 1909(1909-06-15), Կարս, Կարսի մարզ, Կովկասյան երկրամաս, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 27, 1974(1974-08-27), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարիչ, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1960)։
Նկարիչ Արմեն և նկարչուհի, խեցեգործ Անահիտ Սավայանների հայրն է։ Ժամանակակից հայտնի նկարչուհի Մարո Սարգսյանի պապը։


== Կենսագրություն ==
1930 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստաարդյունաբերական տեխնիկումը (ԵԳԱՏ)։ Ստեղծագործել է հիմնականում դիմանկարի բնագավառում։ Պատկերման վավերականությամբ աչքի են ընկնում նկարչի կնոջ (1940), որդու (1952), Լուսաբեր Ղազարյանի (1948, ՀԱՊ), Ն. Մ. Տոկարսկու (1960), երգչուհի Լուսինե Զաքարյանի (1961), Կոմիտասի (1969) դիմանկարները, «Երկաթուղայիններ» (1947), «Հովհաննես Թումանյան և Զորավար Անդրանիկ» (1969) թեմատիկ պատկերները, «Այրիվանք» (1970) բնանկարը։ 1929 թվականին մասնակցել է հանրապետական և միութենական ցուցահանդեսների։ Գործերը պահվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Եփրեմ Սավայան
24 ժամ կնոջ կյանքից (ֆիլմ, 1999)

24 ժամ կնոջ կյանքից, 1999 թվականին նկարահանված ամերիկյան կատակերգություն։ Ֆիլմի ռեժիսորը Նենսի Սավոկան է, ով նաև սցենարի համահեղինակն է։


== Սյուժե ==
Գրեյս Սանտոսը «24 ժամ կնոջ կյանքից» առաջատար հեռուստաշոուի հաղորդավարն է, միևնույն ժամանակ այդ շոուի պրոդյուսեր Էդի Դիասի կինը։ Երբ հաղորդման ժամանակ Գրեյսը հայտարարեց իր հղիության մասին, նրանք ամուսիններով հայտնվեցին հասարակության ուշադրության կենտրոնում և ստիպված էին իրենց իսկ մաշկի վրա զգալ, թե ինչ է նշանակում լինել հայտնի մեկ այլ տեսանկյունից։


== Դերերում ==
Ռոզի Փերես — Գրեյս Սանտոս
Ժան Բատիստ Մարիան — Մեդելին Լաբել
Փեթի Լյուփոն — Ջոան Մարշալ
Քարեն Դաֆին — Մարգո Լին
Դիեգո Սեռանո — Էդի Դիազ՝ Գրեյսի ամուսինը
Լեո Մելիսա — Սյուզաննա Պունկուսի բժիշկը
Ոուենդել Փիրս — Ռոյ Լաբել
Քրիս Քուփեր — Ռոն Հեքսբի


== Կինոքննադատություն ==
Նյու Յորք Թայմսի լրագրող և կինոքննադատ Ջենեթ Մասլինը գտնում է, որ ֆիլմի՝ կնոջ նկարագրությունը հետաքրքիր է մտածված, բայց ընդհանուր առմամբ ֆիլմի մասին այնքան էլ մեծ կարծիք չունի։

Այնուամենայնիվ ֆիմը նրա վրա խառը տպավորություններ էր թողել։
Իսկ Ռոջեր Էբերթը Chicago Sun-Time-ից հավանել էր ֆիլմը և իր չորս աստղերից երեքը տվել է ֆիլմին։ Նա նաև այն համերել է հիանալի երգիծանք ուղղված հեռուստատեսային զրույց-հաղորդումներին.։


== Ծանոթագրություններ ==
Բանկ Օտոմանի գրավում

Բանկ Օտոմանի գրավում կամ Բանկ Օտոմանի միջադեպ (օգոստոսի 14, 1896), 1894-1896 թվականների համիդյան ջարդերին հաջորդած, սուլթանից և արևմտյան տերություններից ի նպաստ հայերի բարեփոխումներ պահանջելու, Հայկական հարցի վրա ուշադրություն հրավիրելու նպատակով կատարված գործողություն։ Կազմակերպիչներն էին դաշնակցական գործիչներ Բաբկեն Սյունին, Արմեն Գարոն և Հրաչը (Հայկ Թիրաքյան)։


== Բուն գործողությունը ==

1896 թվականի օգոստոսի 14-ին 31 զինված հայեր գրավում են Կոստանդնուպոլսի օսմանյան բանկը և Եվրոպական դեսպաններին ուղղված հայտագրով պահանջում արագացնել հայկական բարենորոգումների ծրագիրը, հակառակ դեպքում սպառնում են պայթեցնել բանկը։ Գործողության սկզբում Բաբկեն Սյունին գնդակից խոցվում և, ընկնելով, զոհվում է իր ձեռքի ռումբի պայթյունից, ինչից հետո գործողությունը ղեկավարում են Արմեն Գարոն ու Հրաչը։ Եվրոպական դեսպանների անունից ռուսական դեսպանատան թարգման Մաքսիմովը բանկը գրավողներին հավաստիացնում է, որ խոստանում են ազդել սուլթանական կառավարության վրա և իրագործել տալ այդ բարեփոխումները, ինչպես նաև խոստանում են ապահովել նրանց անվնաս հեռացումը Թուրքիայից։ 13 ժամ տևած ընդհարումից հետո բանկ գրավողները լքում են այն և տրամադրված ֆրանսիական նավով մեկնում Մարսել։ 
Գործողությանը հետևեցին զանգվածային հայերի կոտորածներ Պոլսում։ Խոստացված բարեփոխումներն այդպես էլ չիրականացվեցին։


== Գրականությունում ==
Բանկ Օտոմանի միջադեպին է անդրադարձել Ալեքսանդր Թոփչյանի «Բանկ Օտոման» վեպը։


== Ծանոթագրություններ ==
Միջնադարյան իսլանդական գրականություն

Միջնադարյան իսլանդական գրականություն — իսլանդական գրականությունը 9-րդ դարից մինչև 18-րդ դարի կեսերը։


== Իսլանդական սագաները ==

Իսլանդական գրականությունը ունի դարերի վաղեմություն. Նրա արմատները հասնում են հին սկանդինավյան ժողովրդական բանահյուսությանը։ Մեզ են հասել տասնյակ իսլանդական սագաներ, որոնք համարվում են Եվրոպայի միջնադարյան գրականության լավագույն օրինակներից։ Ամենահայտնի սագաներից են «Նյալի մասին սագան» և «Գիսլիի մասին սագան» են։ Մեծ արժեք ունեն նաև «Յոմսվիկինգների մասին սագան», «Ինգլինգների մասին սագան» և «Կնուտի սերունդների մասին սագան»։ Թագավորական սագաները պատմություններ են Նորվեգիայի պատմությունից մինչև 13-րդ դարի կեսերը, որոնցից ամենահայտնին Սնորրի Ստուրլուսոնի կողմից գրված «Հեյմսկրինգլան» է։


== Էդդաները ==
Սնորրի Ստուրլուսոնի կողմից, բացի «Հեյմսկրինգլա» սագայից, գրվել է նաև «Կրտսեր Էդդան», որը «Ավագ Էդդայի» հետ միասին համարվում է իսլանդական միջնադարյան գրականության քնարը։ Չորս մասերից բաղկացած «Կրտսեր Էդդան» պարունակում է գերմանասկանդինավյան դիցաբանության վրա հիմնված բազմաթիվ պոեմներ։ 13-14-րդ դարերում գրի են առնվել հին ժամանակների սագաները, որոնցում պատմվում էր մինչև 10-րդ դարը տեղի ունեցած դեպքերի մասին


== Սկալդերի պոեզիան ==
Սագաներից բացի՝ իսլանդացիները ունեցել են ևս մեկ խոշոր ներդրում համաշխարհային գրականության մեջ՝ սկալդերի պոեզիան, որոնցից ամենահայտնին Էգիլ Սկալլագրիմսսոնն է՝ Իսլանդիա կղզու առաջին բնակիչներից մեկը, ում հայրը արիաբար պայքարել է Նորվեգիայի թագավորների՝ Հարալդ Ա-ի և Էյրիկուր Ա-ի հետ, և ում կյանքը նկարագրված է «Էգիլի մասին սագայում»։ Այսպես է գրել Սկալլագրիմսսոնը սկալդական պոեզիայի մասին։


== Քրիստոնեական գրականությունը ==
13-14-րդ դարերում զարգացում էր ապրում քրիստոնեական գրականությունը, որը մեծ տեղ էր հատկացնում սովորական մարդուն՝ իր տառապանքներով. այն հասավ իր գագաթնակետին 14-րդ դարում, երբ Էյստեյն Աուսգրիմսսոնը գրեց «Լիլիա» պոեմը։ Միջնադարյան քրիստոնեական իսլանդական գրականության ևս մեկ վառ ներկայացուցիչ է հանդիսանում Հաթլգրիմուր Պետուրսոնը իր «Օրհներգներ Տիրոջ չարչարանքների մասին» պոեմով։ Միջնադարյան Իսլանդիայում, բացի հոգևոր պոեմներից, քրիստոնեական գրականության հիմնական ժանրերից էր նաև ռիմերը՝ պարային բալլադները, որոնք կղզի էին թափանցել Ֆրանսիայից Նորվեգիայի և Դանիայի տարածքով։ Այդ բալլադները, միաձուլվելով սկալդական պոեմների հետ, հիմք ն դարձել նոր ժանրի հայտնվելուն։ Ամենավաղ ռիմերից մեկը գրի է առնվել 14-րդ դարում իսլանդական ամենամեծ միջնադարյան մատյանում՝ «Տափակ կղզու գրքում»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Стеблин-Каменский М. И. Древнеисландский язык — 2-е изд. — М։ Едиториал УРСС, 2002. — С 288. — ISBN 5-354-00039-4.
Стеблин-Каменский М. И. История скандинавских языков. — М.-Л., 1953.
Андрессон К. Современная исландская литература. 1918—1948. — М., 1957.
Стеблин-Каменский М. И. Скандинавский эпос. Старшая Эдда. Младшая Эдда. Исландские саги. — М։ АСТ, 2009. — С 858. — ISBN 978-5-17-054196-6.
Стеблин-Каменский М. И. Древнескандинавская литература. — М., 1979.
Литературная энциклопедия в 11 тт. — М.։ 1929—1939.
Стеблин-Каменский М. И. Культура Исландии. — Л։ Наука, 1967. — С 183.


== Հղումներ ==
Исландская литература (ռուս.).
Скандинавские саги (ռուս.).
Հաջի Սաֆար

Հաջի Սաֆար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում։ Գտնվում էր Շառիան գետի ձախ կողմում` հարթավայրում, Ալաշկերտ քաղաքից 14 կմ հարավ-արևմուտք։


== Պատմություն ==
Մեծ եղեռնի տարիներին բնակչության մի մասը գաղթել է Կովկաս։


== Բնակչություն ==
Մինչև XIX դարի 50-60-ական թվականները եղել է զուտ հայաբնակ գյուղ։ XX դարիս սկզբին ուներ 22 տուն հայ, թուրք և քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սալվարդի լճակ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սալվարդ (այլ կիրառումներ)Սալվարդի լճակ, լճակ է Շահապոնք գավառում՝ համանուն լեռան լանջի մի հարմարավետ վայրում, Գոմեր գյուղից 6-7 կմ արևելք։ Իր գրաված տարածքով փոքրածավալ (200 x 250 մ) ծովի մակարդակից 2849 մ բարձրությամբ լճակ է, որ սնվում է մթնոլորտային տեղումներից ու բարձրլեռնային աղբյուրներիի ջրերով։ Այս լճակից քիչ հարավ կա ևս մեկ այլ փոքրիկ լճակ։ Այստեղից սկիզբ է առնում Եզատունք գետակը։


== Գրականություն ==
Ա. Այվազյան,  Նախիջևան. բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ։
Մալոե Զագարինո (գյուղ, Վաչսկի շրջան)

Մալոե Զագարինո (ռուս.՝ Малое Загарино), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ջեկ Լոնդոնի լիճ

Ջեկ Լոնդոնի լիճ (ռուս.՝ Озеро Джека Лондона), գտնվում է Կոլիմա գետի վերին հատվածում, Մագադանի մարզի Յագոդինսկի շրջանում։ Լիճը գտնվում է լեռների մեջ, ծովի մակարդակից 803 մ բարձրության վրա։ Լճի երկարությունը հյուսիսարևմտյան ուղղությամբ կազմում է 50 մ, մակերեսը՝ 14,4 կմ²։ Ջրհավաք ավազանի մակերեսը՝ 221 կմ²։
Լճի մեջ է թափվում Պուրգա գետը և մի քանի առվակներ՝ Ստուդյոնի, Նեվեդոմի և այլ մանր անանուն առվակներ։


== Լճի արվարձաններ ==

Լճի տարածքը մտնում է «Ջեկ Լոնդոնի լիճ» բնական պարկի մեջ։
Ափերը շատ բարձր չեն, շատ հաճախ ծածկված խեժափիճու անտառներով կամ մայրու մացառուտներով։ Ափերի մոտ հանդիպում են ավազոտ լողափերը։ Մի քանի գեղատեսիլ հրվանդաններ դուրս են ցցվում լճի մեջ։ Նեղ ձգված լիճը հիշեցնում է Նորվեգիայի ֆյորդները։ Մինչև հուլիսի վերջը լճում լողում են սառույցներ, սակայն ափերի մոտ ջուրը տաքանում է մինչև +10-ից մինչև +12 ˚C: Ջրի ամենաբարձր մակարդակը դիտվում է հուլիսի կեսերի վերջերին։ Լիճը սառչում է հոկտեմբերի կեսերին։ Սառույցի հաստությունը մայիսի վերջերին կազմում է 170-190 սմ։
Ջեկ Լոնդոնի լճի շուրջը կան բազմաթիվ ոչ մեծ լճեր։ Իրենց մակերեսով աչքի են ընկնում Մեչտա, Անեմոն, Սերայա Չայկա, Նևիդիմկա, Սոսեդնեե, Կուդինովսկիե լճերը։ Լճերը զբաղեցնում են այն ցածրադիր վայրերը, որոնք առաջացել են հնադարյան սառցադաշերի մորենների կողմից։ Լճերի ամբողջ խումբը գտնվում է ոչ մեծ իջվածքում, որը շրջապատված է լեռնաշղթաներով։


== Կլիմա ==
Շրջանի կլիման խիստ ցամաքային է։ Հունվարին օդի միջին ջերմաստիճանն իջնում է մինչև -33 ˚C: Ձմռանը լեռներում լինում են ուժեղ ձյունահողմեր։ Ձմռան ամիսներին մեծ է ձնահյուսի վտանգը։ Ամառը համեմատաբար տաք է հովիտներում, լեռներում հով է։ Հուլիսին օդի միջին ջերմաստիճանը կազմում է +12 ˚C: Ամռան սկզբին և վերջին լինում են թեթև ցրտահարություններ, իսկ լեռներում ձյուն է տեղում։ Հաճախ լինում են անձրևներ, որոնք գետերում վարարումներ են առաջացնում։


== Կղզիներ ==
Լճի վրա առկա է 4 կղզի։ Կենտրոնական կղզին, որն ամենափոքրն է, բաժանում է լիճը երկու մասերի՝ Փոքր Ջեկ և Մեծ Ջեկ։ Վերա կղզու վրա, որը գտնվում է լճի հյուսիսային հատվածում, գտնվում է օդերևութաբանական կայանը։


== Անվանում ==
Լիճը համարվում է Հեռավոր Արևելքի ամենագեղատեսիլ և էկզոտիկ լճերից մեկը։ Հնաբնակները պատմում են, որ լիճն իր անվանումը ստացել է անսովոր գտածոյի շնորհիվ, որը հայտնաբերվել է առաջին հայտնագործողների կողմից։ Երբ լիճը հայտնագործվել է, հետազոտողները ափին հայտնաբերել են Ջեկ Լոնդոնի «Մարտին Իդեն» վեպը։
Սակայն գոյություն ունի լճի անվան ծագումնաբանության ևս մեկ վարկած։ Բազմաթիվ երկրաբաններ սիրում էին Ջեկ Լոնդոնի ստեղծագործությունները։ Կոլիմայի առաջին երկրաբանական արշավախմբի ղեկավար Յուրի Բիլիբինն, ով այստեղ ոսկի է հայտնաբերել, կարծիք է հայտնել Հյուսիս-Արևելյան աշխարհագրական օբյեկտներից մեկն անվանել Լոնդոնի անունով։ 1932 թվականին երկրաբան Պ. Ի. Սկորնյակովն, ով աշխատում էր Հյուսիս-Արևելքի գեղատեսիլ լճերի շրջաններից մեկում, այն անվանել է Ջեկ Լոնդոնի անունով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջեկ Լոնդոնի լիճ, Ռուսաստան
Ջեկ Լոնդոնի լիճը Ռուսաստանում
Անկյունային հարված (ֆուտբոլ)

Անկյունային հարված, ֆուտբոլային կանոններից 17-րդն է։ Անկյունայինը տրվում է հարձակվող թիմին, երբ պաշտպանող խաղացողը գնդակը դուրս է հանում դարպասային գծից (կամ գետնից կամ օդից), առանց դարպասի մեջ մտնելու։