armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Դերենիկ Ալլահվերդյան

Դերենիկ Հակոբի Ալլահվերդյան (1906 - 1987, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային գիտնական, տնտեսագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1906 թվականին։
1932 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Կրուպսկայայի անվան մանկավարժական ինստիտուտի տնտեսագիտական բաժինը (այժմ՝ Մոսկվայի պետական մարզային համալսարան), ապա՝ ասպիրանտուրան։ 1935 թվականից Մոսկվայի պետական մարզային համալսարանում դասավանդել է քաղաքական տնտեսություն մարքսիզմ-լենինիզմի և քաղաքական տնտեսության բաժնում։ 1936-1938 թվականներին եղել է պատմության ֆակուլտետի դեկան, 1938-1941 թվականներին` Մոսկվայի պետական մարզային համալսարանի տնօրեն։ 1939 թվականից՝ տնտեսագիտության թեկնածու։
1946 թվականին դարձել է Մոսկվայի ֆինանսական ինստիտուտի փոխտնօրեն (ՄՖԻ, այժմ ՌԴ կառավարությանն առընթեր Ֆինանսական համալսարան) գիտական և ուսումնական աշխատանքների գծով, 1947-1949 թվականներին՝ Միջազգային ֆինանսական հարաբերությունների ֆակուլտետի դեկան, 1951-1961 թվականներին՝ ՄՖԻ-ի տնօրենի գիտական աշխատանքի գծով տեղակալ։ 1959 թվականին Ալլահվերդյանին շնորհվել է տնտեսագիտության դոկտորի կոչում։ 1956-1960 թվականներին նա ղեկավարել է Մոսկվայի ֆինանսական ինստիտուտի «Ֆինանսներ» ամբիոնը։ 1975 թվականից աշխատել է ԽՍՀՄ Գիտությունների ակադեմիայի Տնտեսագիտության ինստիտուտում։
Մահացել է 1987-ին, Մոսկվայում։
Բազմաթիվ աշխատությունների հեղինակ է, այդ թվում՝ 
Ֆինանսների դերը ազգային եկամուտների բաշխման մեջ։ Մ., 1955:
ԽՍՀՄ ֆինանսներ։ Դասագիրք (համահեղինակ)։ Մ., 1957:
ԽՍՀՄ ազգային եկամուտ։ Մ., 1958:
Ֆինանսական պլանավորում ԽՍՀՄ-ում։ Մ., Ֆինանսներ, 1966։
Զարգացած սոցիալիզմի ֆինանսական սուբյեկտիվ մեխանիզմ։ Մ., Ֆինանսներ, 1976։
ԽՍՀՄ ֆինանս-առարկայական համակարգ։ Մ., Գիտություն, 1982։


== Աղբյուրներ ==
История Финансовой академии при Правительстве Российской Федерации. / Колл. авт.; Под ред. и с предисл. А.Г. Грязновой. — 2-е изд., доп. — М.: Финансы и статистика, 2001. — 656 с.: ил. Вкл. I-LXIV. ISBN 5-279-02464-3.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
АЛЛАХВЕРДЯН ДЕРЕНИК АКОПОВИЧ Archived 2018-06-23 at the Wayback Machine.
Презентация. Экономисты о сущности финансов Archived 2019-12-12 at the Wayback Machine.
Բամբուկի կաքավ

Բամբուկի կաքավ (լատ.՝ Bambusicola fytchii), հավազգիների կարգի թռչուն։


== Նկարագրություն ==
Բամբուկի կաքավի մարմնի երկարությունը հասնում է 25-ից 30 սմ-ի, իսկ պոչի երկարությունը 9-ից 13 սմ-ի։ Էգերը ավելի թույլ են քան արուները։ Արուները նաև գերազանցում են էգերին իրենց մարմնի չափսերով։ Բամբուկի կաքավների թևերի երկարությունը 129-ից 156 սմ է։ Թռչունները կշռում են մինչև 400 գ.։ Արուները ունեն շագանակագույն կամ սև գունավորում, իսկ էգերը ունեն ավելի թույլ գունավորում։ Ոտքերը ունեն դեղնավուն երանգներ։


== Տարածվածություն ==
Բամբուկի կաքավները տարածված են հիմնականում հյուսիսարևելյան Հնդկաստանում, արևելյան Բանգլադեշում և Չինաստանի որաշակի հադվածներում։ Տարածված են նաև Մյանմայի, Թայլանդի, Լաոսի և Վիետնամի հյուսիսային հադվածներում։ Վերջին տարիներին այս կենդանիների թիվը կտրուկ բարձրացում է։ Ապրում են ծովի մակարդակից 500-ից 3000 մետր բարձրության վրա՝ կաղնու անտառներում, նաև բամբուկի դաշտերում։ Այս թռչուններին հազվադեպ կարելի է տեսնել մարդաբնակ տարածքներում։


== Սննդառություն ==
Բամբուկի կաքավները սնվում են հիմնականում խոտով, հատապտուղներով և միջատներով։ Նրանք միջատներ գտնում են հողը փորելու միջոցով։


== Վերարտադրողականություն ==
Բամբուկի կաքավները հաճախ են հանդիպում խմբերով։ Յուրաքանչյուր խմբում հանդիպում է մոտ 5-6 առանձնյակ։ Նրանք ամբողջ ձմեռ լինում են միասին, սակայն մյուս ամիսներին նրանք բաժանվում են միմյանցից։ Ձվադրման շրջանում արուները սկսում են ապահովել էգերի անվտանգությունը։ Այս կաքավների մոտ ձվադրումը սկսվում է ապրիլ կամ մայիս ամիսներին և ավարտվում ամենաուշը հուլիսին։ Ունենում են 5-6 ձու։ Բամբուկի կաքավի ձուն լինում է թեթև, թույլ դարչնագույն գույնի։ Ինկուբացիոն շրջանը տևում է 18-19 օր։ Ձվադրմանը մասնակցում են միայն էգերը։


== Գրականություն ==
Steve Madge, Phil McGowan։ Pheasants, Partridges & Grouse, Helm Identification Guides, London 2002, ISBN 0-7136-3966-0
Heinz-Sigurd Raethel։ Hühnervögel der Welt, Verlag J. Neumann-Neudamm GmbH & Co. KG, Melsungen 1988, ISBN 3-7888-0440-8


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիմիր Ֆլինտ,  Հնգալեզու բառարան կենդանիների մասին. անգլերեն, ռուսերեն, լատիներեն, գերմաներեն, ֆրանսերեն (խմբ. հրատարակություն =), 1994, էջ 57, ISBN 5-200-00643-0.։
Խոլմեց (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽոլմեցԽոլմեց (ռուս.՝ Холмец), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Gap

Gap Inc․ (արտասանվում է Գեփ) ամերիկյան խոշոր  ընկերություն, որը զբաղվում է հագուստի արտադրանքով և դրա իրացմամբ։ Նրա խանութների ցանցը երկրորդ խոշորագույնն է աշխարհում։ Ընկերության Կենտրոնական գրասենյակը գտնվում է Սան Բրունոյում՝ ԱՄՆ, Կալիֆորնիա։


== Պատմություն ==
Ընկերությունը հիմնադրվել է 1969 թվականին՝ Դոնալդ և Դորիս Ֆիշերների կողմից, առաջին խանութը բացվել է Սան Ֆրանցիսկոյի համալսարանի հարևանությամբ՝ Օուշեն պողոտայում գտնվող թատրոնի շենքում և վաճառել է Levi's ջինսեր և ձայնասկավառակներ։  1972—73 թվականներին  ցանցի խանութների թիվը գերազանել է  25–ը,  «Gap»–ը սկսել է  Կալիֆորնիայից դուրս  բացել  առևտրի կետեր։  1974 թվականից ընկերությունը սկսել է ապրանքներ վաճառել՝ սեփական ապրանքանիշով։
1983 թվականին  Gap–ը ձեռք է բերել  Banana Republic  ապրանքանիշը (ավելի վաղ այդ ընկերությունը առևտուրը կազմակերպում էր կատալոգի օգնությամբ), 1994 թվականին թողարկվել է նոր ապրանքանիշ՝  Old Navy։


== Սեփականատերեր և ղեկավարություն ==
Ընկերության հիմնադիր Դոնալդ և Դորիս  Ֆիշերների  ընտանիքին  պատկանում է բաժնետոմսերի 33 %–ը,  մնացած բաժնետոմսերն ազատ շրջանառության մեջ են։  2008 թվականի  մայիսի կեսերին ընդհանուր կապիտալը կազմել է 13,7 միլիարդ  դոլար։
Ընկերության տնօրենների խորհրդի նախագահն ու գլխավոր կառավարիչը Գլեն Մյորֆին է (Glenn Murphy)։


== Գործունեությունը ==
ԱՄՆ–ում ընկերության խանութների ցանցում հաշվվում են թվով 3150 խանութներ, խանութներ են գործում նաև Մեծ Բրիտանիայում, Կանադայում, Ֆրանսիայում, Իռլանդիայում և այլ երկրներում։ Հագուստը վաճառվում է  Gap, Banana Republic, Old Navy և Piperlime  ապրանքանիշերով։
Անձնակազմի թիվը  մոտ 152 հազար մարդ է։  2007 թվականին ընկերության հասույթը կազմել է 15,8 միլիարդ դոլար, մաքուր շահույթը՝ 833 միլիոն դոլար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ընկերության պաշտոնական կայքը
Դաֆնի Քին

Դաֆնի Քին Ֆերնանդես (իսպ.՝ Dafne Keen Fernández։ հունվարի 4, 2005(2005-01-04), Մադրիդ, Իսպանիա), անգլո-իսպանացի դերասանուհի, հայտնի է Քրուզ Օլիվերի «Փախստականները» հեռուստաֆիլմում խաղացած Աննայի «Անի» և «Լոգան» ֆիլմում մուտանտ Լորայի դերերով։


== Կենսագրություն և կարիերա ==
Դաֆնի Քինը բրիտանացի դերասան Ուիլ Քինի և իսպանացի դերասանուհի, թատրոնի ռեժիսոր և բանաստեղծուհի Մարիա Ֆերնանդես Աչեի դուստրն է։
Քինը առաջնելույթ է ունեցել կինոյում 2014 թվականին (իր հայրիկի հետ միասին)  Քրուզ Օլիվերի «Փախստականները» հեռուստասերիալում, որտեղ խաղացել է Աննայի «Անի» դերը։
2017 թվականին «Լոգան» ֆիլմում նկարահանվել է մուտանտ Լորայի դերով։
2019 թվականին Դաֆնին հայտնվել է էկրաններին Լորա Բելակվայի «Մութ սկիզբ» բրիտանական սերիալի գլխավոր հերոսներից մեկի դերով։ Նա շարունակել է խաղալ այդ դերը երկրորդ եթերաշրջանում, որը թողարկվել է 2020 թվականի նոյեմբեր-դեկտեմբերին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լոմկի (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼոմկիԼոմկի (ռուս.՝ Ломки), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Եկատերինովկա (այլ կիրառումներ)

Եկատերինովկա, կարող է վերաբերել՝

Եկատերինովկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Եկատերինովկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի կազմում։
Եկատերինովկա - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Եկատերինովկա - գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրովսկի շրջանի կազմում։
Եկատերինովկա - գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Ելեցկի շրջանի կազմում։
Եկատերինովկա - գյուղ Ռուսաստանի Կրասնոդարի երկրամասի Շչերբինովսկայայի շրջանի կազմում։
Եկատերինովկա - գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Պարտիզանսկի շրջանի կազմում։
Եկատերինովկա - գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Սինգիլեևսկի շրջանի կազմում։
Եկատերինովկա - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Եկատերինովսկի շրջանի կազմում։
Եկատերինովկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Եկատերինովկա - գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանում
Եկատերինովկա - գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում
Եկատերինովկա - գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Սալսկի շրջանում
Գելիեգուզան (այլ կիրառումներ)

Գելիեգուզան, կարող է վերաբերել՝

Գելիեգուզան - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Շատախի գավառակում
Գելիեգուզան - գետակ Հայկական լեռնաշխարհում, Տիգրիսի ավազանում, նրա ձախակողմյան վտակ Բաթմանի վերին հոսանքի օժանդակներից մեկը, որ հոսում է Գելիեգուզան ձորով
Գելիեգուզան - ձոր Հայկական լեռնաշխարհում։ Սրա միջով է հոսում Գելիեգուզան գետակը
Սովետապատ (Բաբեկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սովետապատ (այլ կիրառումներ)Սովետապատ(այժմ կոչվում է՝ Սովետաբադ, ադրբ.՝ Sovetabad), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Բաբեկի շրջանում։


== Տես նաև ==
Բաբեկի շրջան


== Արտաքին հղումներ ==
Սովետապատ (Բաբեկի շրջան) բնակավայրը «GEOnet Names Server» կայքում։


== Գրականություն ==
Արգամ Այվազյան,  Նախիջևան։ Բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ։, Երևան, ««Հուշարձան» և ՀՀ ԳԱԱ «գիտություն»», 1995 — 367, էջեր 367 — 367 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պեդրա Լավրադա

Պեդրա Լավրադա (պորտ.՝ Pedra Lavrada), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բորբորեմայի մարզում։ Մտնում է Սերիդո Օրիենտալ Պարաիբանուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6573 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 351,688 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 18,7 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 13.713.922,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.080,07 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,581 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Ծերունու առավոտը

«Ծերունու առավոտը», ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Էդուարդ Իսաբեկյանի 1964 թվականին ստեղծած կտավը։ Գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։


== Պատմություն ==
1964 թվականին ստեղծած «Ծերունու առավոտը» («Փետրվարյան առավոտ») ստեղծագործությամբ Իսաբեկյանի դիմանկարային արվեստում սկիզբ է դրվում ռետրոսպեկտիվ կենսագրական տարեգրություն հասկացությանը, որն իր «վերջնակետին» է հասնում «Հոգեհանգիստ Իգդիրում» վերնագրով խոշորագույն կտավում։ Հոր զուսպ, ինքնամփոփ, համբերատար բնավորությանը համապատասխան, նկարիչը վերստեղծում է ծեր տղամարդու ուրվապատկերը՝ կեցվածքի բնորոշ հատկանիշներով, աջ ձեռքով հենված ձեռնափայտին։
Կտավում շագանակագույն վերարկուի ուրվապատկերային գծի իրար հաջորդող նյարդային անհանգիստ դինամիկան ու հստակ, անշտապ որոշակիությունը, երանգների լուսաթափանց ու խուլ հատվածների գունային հագեցածությունը, հարթապատկերայնության ընդհանրացումները նպաստում են յուրահատուկ հուզա-զգայական արտահայտությանը։


== Պարգևներ ==
1985 թվականին աշխատանքն արժանացել է պետական մրցանակի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էդուարդ Իսաբեկյանի պաշտոնական կայքը
Չայկովսկոե (գյուղ, Սիմֆերոպոլի շրջան)

Չայկովսկոե (ուկրաիներեն՝ Чайковське, Ղրիմի թաթարերեն՝ Tirke), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ենի-Սալա։
2001 թվականի տվյալներով Չայկովսկոե գյուղում բնակվում էր 108 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժամանակաց զրոյցք (3517, Միխայել Ասորի)

Միխայել Ասորի․ ժամանակաց զրոյցք (3517), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3517 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1766-1768 թվականներին Հարություն Ջուղայեցի գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19x15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 231 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարան գրչի՝ 224ա։


== Բովանդակություն ==
Բան ի վերայ զատկի։
Վարդ․ Արեւելցւոյ Յիշատակարան թարգմանութեան Միխ․ Ասորւոյ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ձյուդոյի Եվրոպայի առաջնություն 2017

Ձյուդոյի Եվրոպայի առաջնություն 2017, անցկացվել է 2017 թվականի ապրիլի 20-ից 23-ը Լեհաստանի մայրաքաղաք Վարշավայում։


== Մեդալակիրներ ==


=== Տղամարդիկ ===


=== Կանայք ===


== Մեդալներ ==


== Մասնակից երկրներ ==
Առաջնությանը մասնակցել է 369 մարզիկ 41 երկրներից


== Հղումներ ==
«Առաջնության արդյունքները»։ Федерация дзюдо России։ Վերցված է 2016-04-23
Օրլյակի

Օրլյակի (ռուս.՝ Орляки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սոկիրիխա (գյուղ, Լոխովիցայի շրջան)

Սոկիրիխա (ուկրաիներեն՝ Сокириха), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1803 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սոկիրիխա գյուղում բնակվում էր 72 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1004 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 71,71 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կոնստանտինո-Ալեկսանդրովկա

Կոնստանտինո-Ալեկսանդրովկա (ռուս.՝ Константино-Александровка, բաշկիրերեն՝ Константино-Александровка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գրին Ռիվեր (Կոլորադոյի վտակ)

Գրին Ռիվեր (անգլ.՝ Green River), գետ Վայոմինգ նահանգի հարավ-արևմուտքում, Կոլորադո նահանգի հյուսիս-արևմուտքում, Յուտա նահանգի արևելքում, ԱՄՆ։ Կոլորադո գետի ամենաերկար վտակը։ Երկարությունը՝ 1175 կմ, ջրհավաք ավազանի մակերեսը՝ 124 578 կմ²։ Ջրի միջին ծախսը՝ 173 մ³/վ։
Սկիզբ է առնում Վայոմինգ նահանգի Սաբլետ մարզի հյուսիսում, Ուինդ Ռիվեր լեռնաշղթայի շրջանում, Բրիդջեր Տիտոն ազգային անտառի տարածքում։ Սաբլետ մարզի տարածքով հոսում է հարավ և հարավ- արևելյան ուղղությամբ դեպի Վայոմինգ նահանգի Լինքոտի և Սուիտուոթեր մարզեր, Լա Բարդջ քաղաքի մոտ գետի վրա կառուցված Ֆորտենել ամբարտակը ձևավորում է համանուն ջրամբարը։ Հոսում է Գրին Ռիվեր քաղաքի մերձակայքով և Յուտա նահանգի հետ սահմանագծում ձևավորում Ֆլեյմինգ Գորդջ ջրամբարը։ Ջրամբարտակից հարավ գետը կտրուկ թեքվում է դեպի արևելք, պտտվում Յուինտա լեռան արևելյան ծայրամասերով՝ հատելով Կոլորադո նահանգի սահմանները և կրկին վերադառնում է Յուտայի տարածք։ Այստեղ Գրին Ռիվերը հոսում է Լոդոր կանիոնով և ընդունում ձախակողմյան Յամպա խոշոր վտակը։ Այնուհետ հոսում է հարավ-արևմտյան և հարավային ուղղությամբ՝ Ուինդ լեռնաշղթայի հարավային կողմի երկայնքով՝ Վիրպուլ կանիոնով։ Հոսում է Ուինդ և Աուրեյ հնդկացիական ռեզերվացիաներով։ Աուրեյ քաղաքից երկու մղոն հարավ գետը ընդունում է Դուչեսնե վտակը, իսկ նրանից հինգ կիլոմետր հոսանք ի վար՝ Ուայթ Ռիվեր վտակը։ Եվս տաս մղոն հոսանքն ի վար Գրին Ռիվեր է թափվում Ուիլլոու գետը։ Այնուհետ, գետը՝ ընդհանուր 192 կմ ձգվածությամբ, հոսում է Դեսոլեյշն և Գրեյ կանիոններով։ Գրեյ կանիոնում ընդունում է Պրայս վտակը, հոսանքն ի վար՝ Էմերի մարզում ընդունում է Սան Ռաֆայել վտակը։ Վեյն մարզի արևելքում հոսում է Կանիոնլենդս ազգային պարկով, որի տարածքում էլ թափվում է Կոլորադո գետը։
Գետի լայնությունը վերին հոսանքներում կազմում է 30-100 մ, իսկ ստորին հոսանքներում՝ մինչև 460 մ։ Խորությունը կազմում է մեկ մետրից մինչև տասնհինգ մետրի։ Ակունքի բարձրությունը ծովի մակարդակից 1181 մ է։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Գյուլագարակ (համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գյուլագարակ (այլ կիրառումներ)Գյուլագարակ, համայնք Լոռու մարզում։ Ներառում է  Գյուլագարակ, Ամրակից, Գարգառ, Կուրթան, Հոբարձի, Պուշկինո և Վարդաբլուր  գյուղերը։ Համայնքը ստեղծվել է 2017 թվականի հունիսի 9 -ին ՀՀ Ազգային Ժողովում համայնքների խոշորացման օրինագծով։ Կենտրոնը Գյուլագարակ գյուղն է։ Համայնքի տեղական ինքնակառավարման մարմինների առաջին ընտրությունները կայացել են 2017 թվականի նոյեմբերի 5-ին։


== Բնակչություն ==
Գյուլագարակ համայնքը ստեղծվել է  Գյուլագարակ, Ամրակից, Գարգառ, Կուրթան, Հոբարձի, Պուշկինո և Վարդաբլուր համայնքների միավորումից։ Համայնքի բնակչությունը կազմում է 8222 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գյուլագարակ - Համայնքի ղեկավար և ավագանի - Համայնքներ - Լոռու մարզպետարան
ՎԱՐՉԱՏԱՐԱԾՔԱՅԻՆ ԲԱՐԵՓՈԽՈՒՄՆԵՐ ԽՈՇՈՐԱՑՎԱԾ ՀԱՄԱՅՆՔՆԵՐ


== Ծանոթագրություններ ==
Լեջա (Լեդենգայի վտակ)

Լեջա (ռուս.՝ Леджа), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լեդենգա գետի աջ ափում՝ 57 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 27 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության>.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000008329
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000832
Ավազանի կոդը - 08.01.03.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կազբել

Կազբել, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Խնուսի գավառակում։ Գտնվում էր Խնուս քաղաքից 36 կմ հյուսիս-արևելք, Կարայազ (Տվարածատափ) սարահարթի սահմանների մոտ, Կազբել լեռան հյուսիս-արևմտյան կողմում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օլեյնիկովո (գյուղ, Շևչենկոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕլեյնիկովոՕլեյնիկովո (ուկրաիներեն՝ Олійникове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկոյի շրջանում։
1977 թվականի տվյալներով Օլեյնիկովո գյուղում բնակվում էր 32 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժողովածու (848)

Ժողովածու (848), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 848 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 14-16-րդ դարերում Հովասափ Սեբաստացի (Բ) գրչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 12,3x8,2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 209 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորագրով։ Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ դրոշմազարդ, աստառը՝ ծաղկազարդ մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ 202բ։


== Բովանդակություն ==
Ի հարանց վարուց։
Նախերդանք քաղից։
Աղօթք
Խրատք (Հովհ.Եզնկացի,Ոսկեբերան,անանունք)։
Քարողք։
Ի մեկնութհանց աղօթից։
Յաղագս մանկատաւագաց։
Խօսք առ հետամուտս ի քահանայութիւն։
Խոստովանութիւն յանցանաց։
Ի կցուրդաց Եփրեմի։
Գրառաջք։
Ես.Նշեցւոյ թուղթ շրջաբերական յաղագս ողոմութիւն տալոյ ի նպաստ Ս. Կարապետին Տարօնոյ։
Մեկութիւն Սաղմոսաց։
Ստեփաննոսի Ոտանաւոր ի գովեստ կուսութեան։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոկա Կրոչե

Մոկա Կրոչե (ֆր.՝ Albitreccia), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Տարավո Օրնանո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սարտեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A160։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 221 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 109 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 74-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 35-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 67,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 50,0 %)։ 74 աշխատունակ բնակիչներից 61-ը աշխատում էին (37 տղամարդ և 24 կին), անաշխատանք էին 13-ը (8 տղամարդ և 5 կին)։ 35 անգործունակ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 18-ը թոշակառու, 15-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։
2008 թվականին կոմունայում հաշվվել են 103 հարկատու տնտեսություններ, որտեղ ապրել է 221 մարդ։ Միջին եկամուտը մեկ մարդու հաշվով կազմել է 14 321 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Մոկա Կրոչե» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-29-ին։ Վերցված է 2011-09-24 
«Մոկա Կրոչե» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-12-ին։ Վերցված է 2013-02-08
Մոնո շրջան (Կալիֆոռնիա)

Մոնո շրջան (անգլ.՝ Mono County), ԱՄՆ Կալիֆորնիա նահանգի 58 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 7884 կմ² է, բնակչությունը՝ 14202 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բրիջպորտ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1861 թ.։
Սյոր-Վարանգեր

Սյոր-Վարանգեր (նորվ.՝ Porsanger, սամ.՝ Mátta-Várjjaga gielda),  կոմունա Նորվեգիայի Ֆինմարք ֆյուլքեյում։ Վարչական կենտրոնն է Կիրկենես քաղաքը։ Զբաղեցնում է 3967.5 կմ² տարածք։ Ունի 9860 բնակիչ (2012 թ.): Պաշտոնական լեզուն է բուկմոլը։ Կոմունան արևելքից սահմանակից է Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզին։
Սյոր-Վարանգերի Նեյիդեն գյուղում է գտնվում սկոլթ-սաամների մշակույթի թանգարանը (Østsamisk museum):
2012 թվականի մայիսի վերջից գործում է Սյոր-Վարանգերի և ռուսական Պեչեգանի շրջանի բնակիչների՝ այդ տարածքներում առանց վիզային տեղաշարժի մասին համաձայնագիրը։


== Անվանում ==
Կոմունայի Sør-Varanger անվանումն առաջացել է համանուն ֆյորդի անունից։ Ver հայերեն նշանակում է «ձկնորսական գյուղ», իսկ angr՝ «ֆյորդ»։


== Զինանշան ==
Կոմունայի զինանշանը հաստատվել է 1982 թվականի ապրիլի 16-ին։ Այն պատկերում է կրակի 3 բոց։ Երեք թիվը ցույց է տալիս կոմունայի եկամտի երեք աղբյուրները՝ գյուղատնտեսություն, լեռնահանքային արդյունաբերություն և ձկնորսություն։ Բացի այդ, երեք թիվը նաև խորհրդանշում է կոմունայի երեք գետերը՝ Նեյդեն, Պացոկի և Վորեմա, ինչպես նաև 3 մշակույթները՝ նորվեգական, սաամական և ֆիննական։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունայի մակերեսը կազմում է 3968 կմ²։ Այն սահմանակից է Ռուսաստանին և Ֆինլանդիային։ Վարչական կենտրոնը Կիրկենես քաղաքն է։ Այն հանդիսանում է Hurtigruten նավագնացության երթուղու և Е105 մայրուղու վերջնակետը։ Կիրկենեսի մոտ է գտնվում  համանուն օդանավակայանը, որտեղից իրականացվում է դեպի Օսլո գնացող ուղիղ չվերթներ։ Վարչական կենտրոնում տեղակայված է ռուսական հյուպատոսություն։ Պացոկի գետի երկայնքով տեղակայված են նաև այլ քաղաքներ ու գյուղեր։
Տարածքի մեծ մասը զբաղեցնում են կեչու և սոճու անտառները։ Բարենցի ծովի առափնյա տարածքներում առկա են բազմատեսակ մացառաթփեր։


== Տնտեսություն ==
2009 թվականին միլիարդատեր Ֆելիքս Չուդին գնեց Կիրկենեսի մոտ գտնվող Սյուդ-Վարանգեր հանքը և վերսկսեց երկաթի հանքաքարի արդյունահանումը։ 2010 թվականին հյուսիսային նավագնացության երթուղով 40.000 տոննա երկաթի հանքաքար է արտահանվել Չինաստան։


== Քույր քաղաքներ ==
 Ռուսաստան Սևերամորսկ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Коммуна Сёр-Варангер (անգլ.) (նորվ.)
Статистика климата Сёр-Варангера от Met.no Archived 2005-02-07 at the Wayback Machine. (նորվ.)
Աստերոիդների ցանկ (285801-285900)

Աստերոիդների ցանկ (285701-285800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (285901-286000)
 Աստերոիդների ցանկ (285701-285800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (285901-286000)
33

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ 33 (այլ կիրառումներ)Այս հոդվածը 33 թվականի մասին է։ Տես նաև 33 թվի մասին հոդվածը։
33 թվական, ոչ նահանջ տարի, որն, ըստ Գրիգորյան օրացույցի, սկսվում է շաբաթ օրը։ Այն մեր թվարկության 33-րդ տարին է, 1-ին հազարամյակի 33-րդ տարին, 1-ին դարի 33-րդ տարին, 1-ին դարի 4-րդ տասնամյակի 3-րդ տարին, 30-ական թվականների 3-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
(999) Ցախիա

(999) Ցախիա (անգլ.՝ Zachia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1923 թվականի օգոստոսի 9-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,613132 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0528 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1735 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1542,91 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,233325 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,76° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(999) Ցախիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դոմինիկյան Հանրապետության նախագահների ցուցակ

Դոմինիկյան հանրապետության նախագահը  պետության գլուխն է։ Նախագահական համակարգը ստեղծվել է 1844 թվականին, անկախության պատերազմի ժամանակ հանրապետության հռչակումից հետո։ Պաշտոնական նստավայրը Ազգային պալատն է։
CXXVIII Սահմանադրությունը սահմանել է նախագահի` « Դոմինիկյան օրենքի բարեխիղճ իրականացումը » և նրա իրավասությանն են հանձնված զինված ուժերի գլխավոր հրամանատարի, ազգային ոստիկանության և պետական անվտանգության բոլոր կառույցները։ Նա լիազորված է նախարարներ նշանակել, ներում շնորհել, մորատորիում իրականացնել, պարտավոր է ապահովել ազգային անվտանգությունը, ազգային եկամտի հավաքագրումը և արդար ներդրումը։ Բարձրագույն օրենսդիր մարմինը` երկպալատ պառլամենտ` Ազգային կոնգրես` կազմված Սենատից և Պատգամավորների պալատից։
Երկիրը բաժանվում է 31 պրովինցիայի և 1 ազգային օկրուգի։ Մայրաքաղաքը` Սանտո Դոմինգո (1 887 հազար մարդ)։ Խոշոր քաղաքները` Սանտյագո (500 հազար մարդ), Պուերտո Պլատա (100 հազար մարդ)։ Քաղաքական կուսակցություններն են` Դոմինիկյան ազատագրման կուսակցություն, Դոմինիկյան հեղափոխական կուսակցություն, Սոցիալ-քրիստոնեական ռեֆորմիստական կուսակցություն և այլն։
Համլետ Անդրեասյան

Համլետ Անդրեասյան (4 հունիսի, 1955, Առաջաձոր, Մարտակերտի շրջան - 28 հոկտեմբերի, 1992, Սրխավենդ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Համլետ Անդրեասյանը ծնվել է 1955 թ. հունիսի 4-ին Մարտակերտի շրջանի Առաջաձոր գյուղում։ Ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ Ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է Առաջաձորի կենցաղսպասարկման կոմբինատում որպես հյուսն։ 1989 թ-ից արցախյան շարժման մասնակիցների շարքում էր։ Մասնակցել է պաշտպանական ու ազատագրական մարտերին։ Զոհվել է 1992 թ հոկտեմբերի 28-ին Սրխավենդի համար մղված մարտում։ Հետմահու պարգևատրվել է «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի երեք երեխա։ Հանգչում է Առաջաձորի գերեզմանատանը։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Տիլիետո

Տիլիետո  (իտալերեն՝ Tiglieto), կոմունա Իտալիայի Լիգուրիա մարզի Ջենովա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 618 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 25 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 25 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 16010։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 010։
Բնակավայրի հովանավորողն է հանդիսանում Սուրբ Ասունտա։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկա։


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 010 929001
Էլեկտրոնային փոստ՝ comune.tiglieto@tiscali.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.tiglieto.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության Ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Սուրբ Խաչ եկեղեցի (Մոսկվա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Խաչ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Մոսկվայի Սուրբ Խաչ հայկական եկեղեցի, Հայ առաքելական եկեղեցու տաճար Մոսկվայում, որը քանդվել է խորհրդային իշխանությունների կողմից 1930-ական թվականներին։
Եկեղեցու տեղը այժմ գտնվում է մեկ այլ շենք՝ Արմյանսի նրբանցք, տուն 3/5 շինություն 9 հասցեով։


== Պատմություն ==

Եկեղեցին կառուցված է եղել 1779 թվականին Հովհաննես Ղազարյանի (Իվան Լազարևի) հովանավորությամբ Արտոմոնովսկի նրբանցքում Կալուշկինների նախկին սեփականության տեղում, ինչից հետո նրբանցքը սկսել են կոչել «Հայկական»։ Եկեղեցու ճարտարապետն է եղել Յուրի Ֆելտենը։ 1820-ականներին եկեղեցին վերակառուցել է ճորտային ճարտարապետ Ի. Մ. Պրոստակովը, իսկ հայտնի վարպետ Իվան Վիտալին կատարել է եկեղեցու ներսի քանդակագործական աշխատանքները։ 1858 թվականին եկեղեցին կրկին վերակառուցել է ճարտարապետ Դմիտրի Կորիցկին։ 1930 թվականին խորհրդային իշխանությունների հրամանով եկեղեցին քանդել են, իսկ տեղը դպրոց կառուցել։


== Տես նաև ==
Հայերը Մոսկվայում
Ռուսաստանի հայկական տաճարների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ռույակ (կանտոն)

Ռույակ (ֆր.՝ Rouillac), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Պուատու Շարանտա շրջանում։ Շարանտ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Կոնյակ օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 7342 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1623 է։ Կանտոնում կա 16 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Բերյոզովկա (Պաոզերի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բերյոզովկա (այլ կիրառումներ)Բերյոզովկա (ռուս.՝ Берёзовка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է գլխավորապես Շաբալինսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պաոզեր գետի ձախ ափին՝ 8,8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է, ավազանի տարածքը 84,8 կմ2։
Գետի ակունքը գտնվում է Կոստրոմայի մարզում, Պոլդնևիցա գյուղից 14 կմ հարավ-արևելք։ Գետը հոսում է արևելք Սկուլկինո, Չեսնոկի, Օվեչկինո գյուղում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վետլուգա, գետի ենթաավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։ Գետի ավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010400112110000040779
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110004077
Ավազանի կոդը - 08.01.04.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մուշեղյանների տուն (Ցարական փողոց)

Մուշեղյանների տունը Ցարական փողոցում, բնակելի տուն, որը կառուցվել է 1901 թվականին։ Տունը միահարկ է, նկուղով։ Այն իր ձևով անցումային տեսակ է միաշարք նախագծմամբ բնակարաններից դեպի գլխավոր մասնաշենքի և միաշարք կողաշենքերի երկշարք համադրությամբ տարածքի։
Պատկանում է Մուշեղյան եղբայրներին՝ Գեղամին, որը եղել է գավառական բժիշկ և ծառայել Երևանի 27-րդ սահմանապահ բրիգադում, Ռուբենին, որը Վոլգա-Կամայի առևտրային բանկի Երևանյան գործակալության վստահված անձ էր, Նիկողոսին, որը եղել է իրավաբան։ 


== Շինություն ==
Նախագծի պատկերը П-աձև է, սենյակների, բնակելի և օժանդակ մասերը կենտրոնացած են շենքի հյուսիսարևմտյան և հարավարևելյան երկայնքներով տարածվող երկու հակադիր թևերի վրա, որոնք ուղղված են դեպի բակը (թևերի երկարությունը 38 մ է)։ Սենյակների միջև կապն իրականացված է փայտյա բաց պատշգամբասրահների միջոցով, որոնց շքասենյակները միացված են սենեկաշարքերով։ Երկու մասնաշենքերն էլ հարավարևմտյան փայտասալուղիներով ուղղված են դեպի փողոցը, և միավորվում են շենքերի երկշարք խմբերով, որոնք միմյանցից առանձնանում են մուտքի տարածքի երկու դարպասներով  (փողոցների երկարությունը 27.4 մ է, սենյակների մեկի մակերեսը 27,4 քմ է)։ Սակայն երկշար համակարգի նախագծումը ճապաղ է։ Փողոցին նայող, հարավարևմտյան ճակատի ճարտարապետությունն ունի տարածքին համապատասխան թեքություն, այդ իսկ պատճառով պատերը հավասարապես բաժանված են 3 փոքր և աստիճանաձև մասերի։ Որմնախորշերի ձևավորման մեջ օգտագործված է աղեղնաձև կամարների մոտիվը, որը համադրված է պատուհանների շրջակալներով կամ բարձակներով զարդաքիվերի հետ։ Պատերի հարթ մակերեսը բաժանված է ժապավենաձև կոպտատաշ քարերով որմասյուների, գոտիների և ատամնաձև քիվերի։
19-րդ դարի սկզբին բնակելի տների ճարտարապետության կոմպոզիցիոն համակարգին բնորոշ է միաշարին զուգահեռ լինելը, սակայն հանդիպում էին նաև երկշար նախագծեր։ Բնակելի տների նման օրինակներ վաղուց են հանդիպում, ինչպես՝ իշխան Մելիքի տունը Կոնդում, որը փաստագրված է Երևանի 1808 թվականի նախագծում, թվագրվում է 18-րդ դարից ոչ ուշ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կապնդեղ նրբաճյուղ

Կապնդեղ նրբաճյուղ (լատ.՝ Seseli leptocladum Woronow), հովանոցավորների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
60-100 սմ բարձրությամբ, բարակ վերև ուղղված ճյուղիկներով բազմամյա խոտաբույս է։ Արմատամերձ տերևները երկար կոթերով են, գծային ծայրային մասերով։ Հովանոցի ճառագայթները բարակ են, 2-4 հատ, խիստ անհավասար։ Հովանոցիկները համարյա գլխիկանման են։ Ծածկոցիկի թերթերը ձուլված են։ Պտուղները երկարավուն են` 5 լավ արտահայտված կողերով։


== Տարածվածություն ==
Աճում է Դարեղեգիսի ֆլորիստիկական շրջանում (Արենի և Խաչիկ գյուղերի շրջակայք)։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է միջին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 1000-1850 մ բարձրությունների վրա, կրաքարային քարքարոտ լանջերին և ժայռոտ տեղերում։ Ծաղկում է հուլիս ամսին, պտղաբերում՝ օգոստոսին։


== Պահպանություն ==
Վտանգված տեսակ է։ Հայաստանի էնդեմիկ է։ Հայտնի է մեկ պոպուլյացիա։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Հիմնական սպառնալիքը բնակավայրերի ընդարձակումն է և ճանապարհաշինությունը։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես ոչնչացման սպառնալիքի ենթակա տեսակ։ CITES–ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ։
Պահպանություն չի իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վալերի Նիկոլայենկո

Վալերի Նիկոլայենկո (ռուս.՝ Вале́рий Дми́триевич Никола́енко, հուլիսի 4, 1941(1941-07-04)), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
1965 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը և ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։ Տիրապետում է ֆրանսերենին, հունարենին, իսպաներենին և անգլերենին։
1964 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1987 թվականի հունիսի 23-ից մինչև 1989 թվականի հունվարի 17-ը Կոլումբիայում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1988 թվականի սեպտեմբերի 8-ից մինչև 1990 թվականի օգոստոսի 14-ը Նիկարագուայում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1990 թվականից մինչև 1991 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության լատինամերիկյան երկրների վարչության պետ։
1991 թվականի ապրիլի 17-ից մինչև 1992 թվականը եղել է ԽՍՀՄ, իսկ 1991 թվականից հետո՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ։
1992 թվականի մարտի 18-ից մինչւ 1997 թվականի ապրիլի 17-ը Հունաստանում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1997 թվականի ապրիլի 17-ից մինչև 1999 թվականի դեկտեմբերի 31-ը Ղազախստանում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2000 թվականի մայիսի 24-ից մինչև 2003 թվականի ապրիլի 28-ը եղել է հավաքական անվտանգության պայմանագրի մասնակից պետությունների Հավաքական անվտանգության խորհրդի գլխավոր քարտուղար
2003 թվականի օգոստոսից մինչև 2004 թվականի ապրիլը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության լատինամերիկյան դեպարտամենտի գլխավոր խորհրդական։
2004 թվականի մարտի 25-ից մինչև 2008 թվականի նոյեմբերի 8-ը Կոստա Ռիկայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2004 թվականի ապրիլի 2-ից մինչև 2007 թվականի նոյեմբերի 14-ը Գվատեմալայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի մեկ դուստր։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
МИД России
Биография на сайте ОДКБ Archived 2019-09-08 at the Wayback Machine.
Ֆելիքս Տեր-Մարտիրոսով

Ֆելիքս Տեր-Մարտիրոսով կամ Տեր-Մարտիրոսյան (1939, Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 28, 2014(2014-10-28), Երևան, Հայաստան),  հայ հնագետ, պատմաբան, Հին Հայաստանի արվեստի գիտակ։


== Կենսագրություն ==
Ֆելիքս Տեր-Մարտիրոսովը ծնվել է 1939 թվականին Թբիլիսիում, հայաշատ Սոլոլակ թաղամասում, որտեղ էլ հաճախել է միջնակարգ ռուսական դպրոց։ 14-15 տարեկան հասակում, նա ծանոթացել է վրացի հնագետ Ի․ Գզելիշվիլու հետ և ամառային արձակուրդներին մասնակցել է նրա ղեկավարած պեղումներին, որոնք էլ պատանու մեջ մեծ հետաքրքրություն են առաջացրել դեպի հնագիտությունը։ Գզելիշվիլին, նկատելով Ֆելիքսի ընդունակություններն ու հակումները, խորհուրդ է տվել ուսումը շարունակել Մոսկվայում։ 1958 թվականին ավարտելով դպրոցը՝ զորակոչվել է բանակ։
1961-1966 թվականներին սովորել և գերազանց ավարտել է Մոսկվայի Մ. Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի հնագիտության բաժինը։ Ուսանողական տարիներին մասնակցել է մի շարք հնագիտական պեղումների։ Դիպլոմային աշխատանքը նվիրված է եղել Գառնու հեթանոսական տաճարին։  
1966 թվականին տեղափոխվել է Հայաստան և աշխատանքի անցել ՀԽՍՀ ԳԱ հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտում որպես կրտսեր գիտաշխատող, հետագայում՝ 1985 թվականից ավագ, իսկ 1995 թվականից առաջատար գիտաշխատող։ 1966-1970 թվականներին Ֆելիքս Տեր-Մարտիրոսովը հնարավորություն է ունեցել մասնակցել Գառնիի հնագիտական արշավախմբի պեղումներին ակադեմիկոս Բաբկեն Առաքելյանի ղեկավարությամբ։ 1970-1975 թվականներին նա մասնակցել է նաև Ալեքսանդր Սահինյանի կողմից իրականացվող Գառնիի տաճարի վերականգման աշխատանքներին։
Հնագետը ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Արմավիրի և Արտաշատի, Ներքին Սասնաշենի, Դիտակի, Տաճարաբակի հնագիտական արշավախմբերին։ 1984 թվականին Տեր-Մարտիրոսովը պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսությունը՝ «Հելլենիստական Հայաստանի խեցեղենը որպես պատմական աղբյուր» թեմայով՝ ստանալով պատմական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ 1985 թվականին Ֆելիքս Տեր-Մարտիրոսովը պեղումներ և ուսումնասիրություններ է կատարել վաղ միջնադարյան Երերույքի բազիլիկի տարածքում, իսկ 2005-2014 թվականներին ղեկավարել է Երվանդաշատի արշավախումբը։
1983-2006 թվականներին դասավանդել է Հայաստանի Գեղարվեստի ակադեմիայում և արժանացել բուհի պատվավոր պրոֆեսորի կոչման։ 1997-2014 թվականներին եղել է ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի հայ արվեստի պատմության և տեսության ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ամբիոնի դոցենտ։
Գիտնականը երեք մենագրությունների և շուրջ 100 գիտական հոդվածների հեղինակ է, մասնակցել է յոթ տասնյակից ավել հանրապետական և միջազգային գիտաժողովների։ Ֆելիքս Տեր-Մարտիրոսովը հրատարակել է «Գառնիի ամրոցի տաճարը՝ հերեոն, վկայարան» (1995), «Հայոց թագավորության կազմավորումը պատմական տվյալների և պատմական հիշողության համատեքստում» (1995) և «Արջուկը և հայկական դիցաբանության մյուս կերպարները» (1996) մենագրությունները։
Ֆելիքս Տեր-Մարտիրոսովը վախճանվել է 2014 թվականին Երևանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Դավիթ և Հովնաթան


== Դավիթ և Հովնաթան ==
Դավիթը (Եբրայերեն՝ דָּוִ(י)ד Dāwīḏ կամ David) և Հովնաթանը (Եբրայերեն՝ יְהֹונָתָן Yəhōnāṯān կամ Yehonatan) Իսրայելի Թագավորության հերոսական կերպարներից էին, որոնց ուխտը գրանցվել է մեծ մասամբ Հին Կտակարանի Սամվելի Գրքում (Հայերեն տարբերակում՝ Թագավորաց կամ Թագավորություններ Ա)։ Հովնաթանը Իսրայելի Թագավոր, Բենյամին ցեղի Սավուղի Որդին էր, իսկ Դավիթը՝ Յեսսէ Բեթղեհէմացու, և հանդիսանում էր Հովնաթանի հակառակորդը գահառաժանգը լինելու հարցում։ Դավիթն ի վերջո դառնում է թագավոր։
Նրանց փոխհարաբերությունների ավանդական և հիմնական կրոնական մեկնաբանումը պլատոնական սերն է և նույնահասարակության օրինակը։ Միջնադարյան և Վերածննդի որոշ գրական աղբյուրներում ընդգծվում է տղամարդկանց միջև ուժեղ անձնական ընկերությունը, որոնցից ոմանք խոսում են ռոմանտիկ սիրո մասին։ Մեր ժամանակներում որոշ հետազոտողներ, գրողներ, ինչպես նաև ակտիվիստներ ընդգծում են պատմության մեջ այն հատվածները, որոնք իրենք մեկնաբանում են որպես հոմոէրոտիզմի (անպիղծ կամ այլ տեսակի) տարրեր պարունակող։


== Դավթի և Հովնաթանի Պատմությունը ==
Դավթի և Հովնաթանի միջև փոխհարաբերությունները մեծ մասամբ նկարագրված են Հին Կտակարանի Սամվելի Առաջին Գրքում (Հայերեն տարբերակում՝ Թագավորաց կամ Թագավորություններ Ա Գրքում), այնուամենայնիվ որոշ խոսքեր կան նաև Երկրորդ Գրքում (Թագավորաց կամ Թագավորություններ Բ Գիրք)։ Պատմվում է Դավթի՝ իշխանության գալու մասին։
Հին Կտակարանի Թագավորություններ Ա Գրքում ասվում է.

 18 Երբ Դաւիթը Սաւուղի հետ խօսակցութիւնը վերջացրեց, Յոﬖաթանը հոգով կապուեց Դաւթին։ 2Յոﬖաթանը նրան իր անձի պէս սիրեց։ Նույն օրը Սաւուղն իր մօտ վերցրեց նրան ու չթողեց, որ նա վերադառնայ իր հօր տունը։ 3Յոﬖաթանը Դաւթի հետ ուխտ դրեց, քանզի Յոﬖաթանը նրան իր անձի պէս էր սիրում։ 4Յոﬖաթանն իր թիկնոցը հանեց ու տուեց Դաւթին, նաև իր զինուորական համազգեստը, նույնիսկ իր սուրը, աղեղն ու գօտին։ 5Դաւիթը գնում էր ամէն տեղ, ուր Սաւուղն ուղարկում էր նրան, և նա գնալով իմաստուն էր դառնում։ Սաւուղը նրան պատերազﬕկների առաջնորդ կարգեց, և նա ամբողջ ժողովրդի, ինչպէս նաև Սաւուղի ծառաների աչքին հաճելի դարձաւ։
Նույն Գրքում նշվում է նաև.

 30Սաւուղը բարկացաւ Յոﬖաթանի վրայ և ասաց նրան. «Պոռնկորդի՛, մատնի՛չ, ﬕթէ չգիտե՞մ, որ դու դաշնակից ես Յեսսէի որդուն։ Դա ամօթ ու խայտառակութիւն է քեզ համար և քո մօր սեռական ﬔրկութեան համար։
Սակայն անգլերեն (միջազգային) տարբերակում ասվում է հետևյալը՝ «You son of a perverse, rebellious woman! Do I not know that you have chosen the son of Jesse to your own shame, and to the shame of your mother's nakedness?». «Դո՛ւ, փչացած, ըմբոստ կնոջ որդի։ Ես չգիտե՞մ, որ դու ընտրել ես Յեսսէի որդուն քո իսկ ամոթին, և քո մոր մերկության ամոթին»։


=== Դավիթը՝ անապատում ===
Սավուղը Դավթին դարձնում է իր բանակների հրամանատարը և իր դստերը՝ Միքալին, առաջարկում է որպես կին։ Դավիթը հաջողության է հասնում ճակատամարտում, և իր՝ ժողովրդի կողմից սիրված դառնալը, վախեցնում է Սավուղին. «Թագավորությունից ավելի, էլ ի՞նչ կարող է ունենալ»։ Սավուղը Դավթին սպանելու մի քանի անհաջող փորձ է անում։ Իմանալով այս փորձերից մեկի մասին՝ Հովնաթանը Դավթին խորհուրդ է տալիս թաքնվել։


== Հղումներ ==
Կաստելուչո Սուպերիորե

Կաստելուչո Սուպերիորե (իտալերեն՝ Castelluccio Superiore), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Պոտենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 992 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 31 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 32 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 85040։ Հեռախոսային կոդը՝ 0973


== Ծանոթագրություններ ==
Դուբինա (գյուղ, Նովի Սանժարիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴուբինաԴուբինա (ուկրաիներեն՝ Дубина), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դուբինա գյուղում բնակվում էր 672 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3635 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 184,87 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կիեուտի

Կիեուտի  (իտալերեն՝ Chieuti), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Ֆոջա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 1873 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 29 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 61 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71010, հեռախոսային կոդ՝ +39 0882։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս։ 0882 689113
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Հորմուդ-Էլ-Խարաբ

Հորմուդ-Էլ-Խարաբ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
1206

1206 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 1206 թվականն է, 
XIII դարի 6-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Ֆիլիպ-Կիլիկիայում Հայոց արքա


== Մահեր ==
Ալեքսանդր Կերենսկի

Ալեքսանդր Ֆյոդորովիչ Կերենսկի (ռուս.՝ Алекса́ндр Фёдорович Ке́ренский, ապրիլի 22 (մայիսի 4), 1881 կամ մայիսի 2, 1881(1881-05-02), Ուլյանովսկ, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 11, 1970(1970-06-11)[…], Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ռուս քաղաքական գործիչ և ռուսական Ժամանակավոր կառավարության երկրորդ վարչապետը մինչև Լենինի ընտրությանը Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո։


== Վաղ կյանք ==
Ծնվել է Սիմբիրսկ քաղաքում, ազնվականի ընտանիքում։ Հայրը՝ Ֆեոդոր Կերենսկին, ուսուցիչ էր, և մայրը՝ Նադեժդա Ադլերը՝ ազնվականի դուստր։ Ութ տարեկանում, Կերենսկու ընտանիքը տեղափոխվել է Տաշքենդ ուր նա երկրորդական դպրոցից ավարտել է 1899 թվականին։ Նույն տարին, նա հաճախել է Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանը ուր սովորել է պատմություն և լեզվաբանություն։ Հաջորդ տարի, իրավաբանություն է սկսել սովորել և կոչում է ստացել 1904 թվականին։ Նույն տարին, նա ամուսնացել է ոմն ռուս գեներալի դստեր հետ։


== Փետրվարյան հեղափոխություն ==
1917 թվականի Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո եղել է Պետրոգրադի սովետի նախագահի տեղակալ և դումայի ժամանակավոր կոմիտեի անդամ։ Նույն տարվա ընթացքում, Կերենսկին նաև ընդգրկվել է Ժամանակավոր կառավարության կազմում՝ արդարադատության (մարտ-մայիս) և ռազմական ու ծովային մինիստր (մայիս-սեպտեմբեր), հուլիսի 21-ից՝ նաև մինիստր-նախագահ (պրեմիեր) և գերագույն գլխավոր հրամանատար սեպտեմբերի 12-ից։
1917 թվականի հոկտեմբերի 25-ին` Պետրոգրադի հոկտեմբերյան զինված ապստամբության օրը, փախել է ռազմաճակատ, գլխավորել Կերենսկի-Կրասնովի խռովությունը, որի ջախջախումից հետո վտարանդվել է Ֆրանսիա (1918), ապա՝ ԱՄՆ (1940)։ Մասնակցել է սպիտակ վտարանդիության հակախորհրդային գործունեությանը, խմբագրել է «Դնի» («Дни») թերթը (1922-32)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (2239)

Ժողովածու (2239), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2239 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում Մարգար աբեղա գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21,5X16 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 211 թերթից։ Գրված է երկսյուն, միասյուն, նոտրգրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ թուղթ ծածկագրերով։ Հիշատակարաններ՝ 83ր, 119բ և այլուր։


== Բովանդակություն ==
Քարողզք (Գր. Տաթևացի, անանունք)։
Ախտարք։
Հարցումն ուսումնասիրաց։
Տոմար։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեքստոս Հուլիոս Ափրիկանոս

Սեքստոս Հուլիոս Ափրիկանոս (լատ.՝ Sextus Julius Africanus, հուն․՝ Ιούλιος Αφρικανός, մոտ 160, Aelia Capitolina, Երուսաղեմ - մոտ 240[…], Երուսաղեմ), վաղ քրիստոնեական հունալեզու գրող, քրիստոնյա առաջին պատմիչներից մեկը։ Հիշատակվում է Մովսես Խորենացու «Հայոց պատմությունում»։ Ափրիկանոսի առավել նշանակալից երկը «Ժամանակագրությունն» է (Chronografiai)։ Պահպանվել են միայն հատվածները Եվսեբիոս Կեսարացու և Հերոնիմոսի մոտ։ Երկում Ափրիկանոսը ժամանակագրական կարգով ներկայացնում է համաշխարհային պատմությունը աշխարհի արարումից մինչև մ.թ. 221 թ.։ Ըստ հեղինակի աշխարհը ստեղծվել է մ.թ.ա. 5500 թ.։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրեմնևկա

Կրեմնևկա (ուկրաիներեն՝ Кремнівка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Çaqmaq), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոգվարդեյսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սարի-Չոկմակ։
2001 թվականի տվյալներով Կրեմնևկա գյուղում բնակվում էր 626 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալան Բադոև

Ալան Կազբեկովիչ Բադոև (օսերեն՝Бæдойты Хъазыбеджы фырт Алан, հունվարի 10, 1981(1981-01-10), Բեսլան, Հյուսիսային Օսիայի ինքնավար խորհրդային սոցիալիստական հանրապետություն, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի ռեժիսոր, կինոռեժիսոր, քլիփմեյքեր և պրոդյուսեր։ Հայտնի է դարձել իր նկարահանած տեսահոլովակներով, որոնցում հանդես են եկել ռուս արտիստները։ Ինչպես նաև համագործակցել է տարբեր արտիստների հետ։ Համաշխարհային հայտնություն է ձեռք բերել իր նկարահանած առաջին լիամետրած ֆիլմի շնորհիվ (ֆիլմը «Նարնջագույն սեր»-ն է)։ «Նարնջագույն սեր» ֆիլմի շնորհիվ Ալանը ստացել է «Киношок 2006» մրցանակը լավագույն ռեժիսոր անվանակարգում։


== Կենսագրություն ==
Ալան Բադոևը ծնվել է 1981 թվականի հունվարի 10-ին Հյուսիսային Օսիայի Բեսլան քաղաքում։ Մանկությունը անցել է ուկրաինական Գորլովկա քաղաքում։
1988 թվականին ընդունվում է Կիևի համալսարան։ Ուսման տարիներին սկսում է նկարահանել վավերագրական ֆիլմեր, որոնք հետագայում ընդգրկվել են «Կյանք մաս 2-րդ» ցիկլում։


== Անձնական կյանք ==
Նախկին կին - Ժաննա Բադոևա, հաղորդավարուհի, դերասանուհի։ Միասին ապրել են 9 տարի։ Բաժանվել են 2012 թվականի օգոստոսին։
որդեգրած որդի - Բորիս Բադոև
դուստր - Լոլիտա Բադոևա


== Հեռուստատեսություն ==
«Орёл и Решка» (1-ին եթերաշրջան, 10-11), հաղորդավար
«Хочу V ВИА Гру» - ծրագրի գլխավոր ռեժիսոր
«Хочу к Меладзе» - գլխավոր ռեժիսոր, պրոդյուսեր


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսոր ===
2006 - Նարնջագույն սեր
2012 - Մայրիկներ
2014 - Ալեքսանդր Սաբլինի կենսագրություն


=== Սցենարիստ ===
2006 - Նարնջագույն սեր


=== Մոնտաժող ===
2006 - Նարնջագույն սեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.badoev.com . պաշտոնական կայք