Վիկտորյա Իսակովա

Վիկտորյա Եվգենևնա Իսակովա (ռուս.՝ Виктория Евгеньевна Исакова, հոկտեմբերի 12, 1976(1976-10-12), Խասավյուրտ, Դաղստանյան ԻԽՍՀ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), կինոյի և թատրոնի ռուս դերասանուհի, Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության մրցանակի (2015), «Ճայ», «Տրիումֆ» և «Ոսկե արծիվ» մրցանակների դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Վիկտորյա Իսակովան ծնվել է 1976 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Դաղստանի ԻՍԽՀ Խասավյուրտ քաղաքում։ Հայրը՝ Եվգենի Գերցելևիչ Իսակովը, բանաստեղծ է, «Անժի» ֆուտբոլային ակումբի նախկին ադմինիստրատորն ու «Վիդնոե» ֆուտբոլային ակումբի նախկին գլխավոր տնօրենը։ Տասներեք տարեկան հասակում Վիկտորյա Իսակովն ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Մոսկվա։
Դպրոցն ավարտելուց հետո Վիկտորյա Իսակովան ընդունվել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի ակադեմիա, սակայն մեկ տարի անց տեղափոխվել է Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիա, որտեղ սովորել է Օլեգ Եֆրեմովի կուրսում։ ՄԳԱԹ-ի դպրոց-ստուդիան ավարտել է 1999 թվականին։
1999 թվականից մինչև 2001 թվականը Վիկտորյա Իսակովան աշխատել է Մոսկվայի Ա. Չեխովի անվան գեղարվեստական թատրոնում, որտեղ կատարել է Նինա Զարեչնայայի դերը «Ճայը» (Անտոն Չեխովի համանուն պիեսի հիման վրա և Մավկայի դերը «Անտառային երգ» (ըստ Լեսյա Ուկրաինկայի պիեսի) ներկայացումներում։
2001 թվականին Բիկտորյա Իսակովան ընդունվել է Մոսկվայի Ա. Պուշկինի անվան դրամատիկական թատրոնի թատերախումբ։ «Վիյ» ներկայացման մեջ Պաննոչկայի դերը կատարելու համար 2003 թվականին արժանացել է «Ճայ» թատերական մրցանակի։
Կինոյում Վիկտորյա Իսակովայի նորամուտը կայացել է 1998 թվականին, երբ նա նկարահանվել է «Չեխով և Կո» (ռուս.՝ «Чехов и Ко») հեռուստասերիալում՝ կատարելով էպիզոդիկ դեր։ Եվս մեկ էպիզոդիկ դեր նա կատարել է 2000 թվականին «Կայսրությունը հարվածի տակ է» (ռուս.՝ «Империя под ударом») սերիալում, իսկ 2002 թվականից սկսել է պարբերաբար նկարահանվել կինոյում։
2002 թվականին Վիկտորյա Իսակովան ծանոթացել է ռեժիսոր Յուրի Մորոզի հետ, ում կինը մահացել էր ոչ վաղ անցյալում։ Հաջորդ տարի նրանք ամուսնացել են։
2005 թվականին Վիկտորյա Իսակովան խաղացել է իր առաջին նշանակալի դերը կինոյում՝ նկարահանվելով ռուս-ուկրաինական «Համբուրում են միշտ ոչ նրանց» (ռուս.՝ «Целуют всегда не тех»)։ Ճանաչում է ձեռք բերել հաջորդ տարի՝ «Պիրանիայի որս» («Охота на пиранью») և «Պահանջվում է դայակ» (ռուս.՝ «Требуется няня») ֆիլմերում նկարահանվելուց հետո։ Վերջին ֆիլմում իր դերի մասին Իսակովան ասել է.

2006 թվականին Վիկտորյա Իսակովան Յուրի Մորոզի «Կետ» ֆիլմում Կիրայի («Զեբր» մականունով) դերակատարման համար արժանացել է Չիկագոյի միջազգային կինոփառատոնի մրցանակի Տարվա լավագույն դերասանուհի անվանակարգում։


== Արվեստ ==


=== Դերեր թատրոնում ===
Մոսկվայի Ա. Պուշկինի անվան դրամատիկական թատրոն2000 – «Կոչեք Պեչորին» – Վերա
2001 – «Լեդի մեկ օրով» – Լուիզա
2001 – «Անօժիտը» – Լարիսա
2002 – «Откровенные полароидные снимки» – Նադյա
2003 – «Վիյ» – Պանոչկա
2004 – «Сон в шалую ночь» – Տիտանիա
2005 – «Поздравляю с будним днём!» – Անետ
2008 – «Մորեխ» – Նադեժդա
2011 – «Մեծ աղմուկ ոչնչից» – Բեատրիչե
2012 – «Отражения, или Истинное» – Աննի
2012 – «Մեծ կախարդություն» – Մարտա դի Սպելտա
2015 – «Բալենու այգի» – ՌանևսկայաՄոսկվայի Ա. Չեխովի անվան գեղարվեստական թատրոն2000 – «Ճայ» – Նինա Զարեչնայա
2000 – «Անտառային երգ» – ՄավկաДругой Театр2010 – «Ավելի մոտ» (անգլ.՝ «Closer», ըստ Պատրիկ Մարբերի համանուն պիեսի, ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Ագեև)Դրամատուրգիայի ու ռեժիսուրայի կենտրոն Ալեքսեյ Կազանցևի ու Միխայիլ Ռոշչինի ղեկավարությամբ2005 – «Галка Моталко» – Սվետա Կոմետա, չեմպիոնԳոգոլ-կենտրոն2013 – «Եղբայրներ» (Լուկինո Վիսկոնտիի «Ռոկոն ու նրա եղբայրները» ֆիլմի ռեմեյք, ռեժիսոր՝ Ալեքսեյ Միզգիրյով) – Նադյա
2014 – «(М)ученик», գերմանացի դրամատուրգ Մարիուս ֆոն Մայենբուրգի պիեսի հիման վրա – Ելենա Լվովնա Կրասնովա (կենսաբանության ուսուցչուհի)Այլ«Կանանց թագավորություն» (ռուս.՝ «Бабье царство», ռեժիսոր՝ Ալլա Պոկրովսկայա)
«Ռազմագերի Վորոպաևի օրագիրը» (ռեժիսոր՝ Մարինա Բրուսնիկինա)
«Գնչուներ» (ռեժիսոր՝ Մարինա Բրուսնիկինա)


=== Երաժշտական տեսահոլովակներ ===
«Свободный полёт» (Վալերի Մելաձե)
«Мой брат» (Վալերի Մելաձե, Կոնստանտին Մելաձե)
«Надя» (Дельфин)


=== Ֆիլմագրություն ===


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
2003 – «Ճայ» թատերական մրցանակի դափնեկիր «Կրկնակի հարված» անվանակարգում – «Վիյ» ներկայացման մեջ կատարած աշխատանքի համար (դերասան Պավել Դերևյանկոյի հետ միասին),
2006 – «Արծաթե Հյուգո» (Silver Hugo) «Լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում, Չիկագոյի միջազգային կինոփառատոն (դերասանուհիներ Դարյա Մորոզի ու Աննա Ուկոլովայի հետ միասին) (ֆիլմ «Կետ»),
2008 – «Տրիումֆ» երիտասարդական փառատոնի մրցանակ,
2013 – Նատալյա Գունդարևայի անվանա մրցանակ «Կնոջ լավագույն դերակատարման համար» Մոսկվայի հայրենական կինոյի «Մոսկովյան պրեմիերա» 11-րդ փառատոնի «ՄԿ լավագույն յոթնյակ» (հանդիսատեսի համակրանք) մրցույթի շրջանակներում – «Հայելիներ» ֆիլմում Մարինա Ցվետաևայի դերը կատարելու համար,
2014 – ներկայացվել է «Նիկա» մրցանակի կնոջ լավագույն դերակատարում անվանակարգում (ֆիլմ «Հայելիներ»),
2014 – Կինոյի և հեռուստատեսության պրոդյուսերների ասոցիացիայի մրցանակ «Հեռուստատեսային ֆիլմի/սերիալի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում (հեռուստասերիալ «Հալոցք»),
2014 – ներկայացվել է ՏԷՖԻ մրցանակի կնոջ լավագույն դերակատարման համար (հեռուստասերիալ «Հալոցք»),
2015 – «Ոսկե արծիվ» մրցանակի դափնեկիր հեռուստատեսությունում կնոջ լավագույն դերակատարման համար (հեռուստասերիալ «Հալոցք»),
2015 – Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության մրցանակ մշակույթի բնագավառում – «Հալոցք» հեռուստասերիալի ստեղծման համար,
2016 — ОК! ամսագրի մրցանակ «Главный герой — кино» անվանակարգում,
2017 — ներկայացվել է «Ոսկե արծիվ» մրցանակի կինոյում կնոջ լավագույն դերակատարման համար (ֆիլմ «Աշակերտ»)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Виктория Исакова на сайте Театра имени А. С. Пушкина // teatrpushkin.ru
Վիկտորյա Իսակովան «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
Վիկտորյա Իսակովան (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Վիկտորյա Իսակովայի ոչ պաշտոնական կայքը // v-isakova.ru (ռուս.)
Афиша. Виктория Исакова. // afisha.ru