armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ալբերտ Ասիրյան

Ալբերտ Միքայելի Ասիրյան (սեպտեմբերի 6, 1933(1933-09-06), Գանձակ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ճարտարագետ-շինարար։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (2000), պրոֆեսոր (2001)։


== Կենսագրություն ==
Ալբերտ Ասիրյանը ծնվել է Գանձակում։ 1956 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1959-1968 թվականներին աշխատել է Շինանյութերի և կառուցվածքների հայկական ԳՀԻ-ում, 1968-1990 թվականներին՝ Երևանի պետական համալսարանում, 1990 թվականից՝ Երևանի պետական ճարտարապետաշինարարական համալսարանում, 1993 թվականից՝ շինարարական տեխնոլոգիայի ֆակուլտետի դեկան։
Աշխատանքները վերաբերում են կոնստրուկտիվ թեթև բետոնների, նախահարված երկաթբետոնե կառուցվածքների, բարձր ամրության բետոնների տեխնոլոգիաներին։ Հեղինակ է ուսումնական և մեթոդական ձեռնարկների, 80 գիտական աշխատանքի։


== Երկեր ==
Կոնստրուկտիվ բետոնների կազմի նախագծում, Ե., 1998 (համահեղինակ)։
Основы повышения прочности бетонов : Дис. ... д-ра техн. наук в форме научного доклада, 2000 : т.л. (Альберт Михайлович Асирян)
Исследование новых возможностей использования вакуума в технологии бетона и железобетона : Дис. ... канд. техн. наук, 1966 : т.л. (А.М. Асирян)


== Ծանոթագրություններ ==
Միքայել Ղարագյոզյան

Միքայել Ղարագյոզյան, 1915 թվականի ապրիլին ձերբակալվել է Իթթիհադի ղեկավարներից դոկտոր Բե­հա­էդ­դին Շա­քի­րի կազմած 58 ականավոր հայ բժիշկների ցուցակով։ Սպանվել է 1915 թվականին, Տիգ­րա­նա­կեր­տի մոտերքում։


== Կենսագրություն ==
1915 թվականին Առա­ջին հա­մաշ­խար­հա­յին պա­տե­րազ­մի ժամանակ զորակոչվել է օս­մա­նյան բանակ և զինվորական բժիշկ ծառայել։ Կար­սի ռազ­մա­ճա­կա­տում փախել է օսմանյան բանակից, միացել ռու­սա­կան զորքին ու եկել Կարս։ Կարսի ձորի 3-րդ հայկական որբանոցի բժիշկ է աշխատել։ 1920 թվականի հոկտեմբերի վերջին օրերին թուրք զինվորները մտել են ձորը և կրակ բացել որբանոցի վրա։ Այդ ընթացքում զոհվել է որբանոցի բժիշկ Գ. Սուրյանը։ Այնուհետև թուրքերը մտել են որբանոց ու կրակ բացել երեխաների ու մեծերի վրա։ Այստեղ քե­մա­լա­կան­ները անմարդկային ու սարսափելի շատ բաներ են կատարել, շատ երեխաների ու քաղաքացիների սպանել։ Բժիշկ Ղարաքեշիշյանին ժանդարմները տարել են իրենց հետ։ Բժիշկներ Գ. Սուրյանն ու Ղարաքեշիշյանը հրաշալի մարդիկ և փայլուն մասնագետներ են եղել։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։


== Գրականություն ==
Ալեքսանդրյան Արտաշես, Կարս 1920-21։ Երևան,1986։
Ալեքսանդրյան Արտաշես, Մղձավանջ, Երեւան,2001։
Լալինգ

Լալինգ (գերմ.՝ Lalling), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դեգենդորֆ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1579 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 27,94 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 2 71 130։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Վալերի Բաղրամյան

Վալերի Ռիկոյի Բաղրամյան, (հունվարի 4, 1962(1962-01-04), Սումգայիթ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 21, 1994(1994-04-21))։ Աղդամի շրջանի ավիամեխանիկ, ազատամարտիկ։ 1980-1982 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։ Ավարտելէ Եգորեսկի (Մոսկվայի մարզ) քաղաքացիական ավիացիայի տեխնիկական ուսումնարանը (1988)։ 1988-1994 թվականներին աշխատել է Ստեփանակերտի էլեկտրատեխնիկական գործարանում, ապա՝ օդանավակայանում։ 1988-1994 թվականներին Ստեփանակերտի «Մայիս», սումգայիթցիների «Վրեժ» կամավորական ջոկատների և Ասկերանի Պաշտպանական Շտաբի ստորաբաժանումների (դասակի հարմանատարի տեղակալ, ապա՝ հարմանատար) կազմելում մասնակցել է Ասկերանի (Մալիբեկլու, Ղուշչիլաու, Խոջալու), Մարտակերտի (Մաղավուզ, Հարությունագոմեր) շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ Թաղված է Ստեփանակերտում։
Պադրիա

Պադրիա (իտալերեն՝ Padria), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Սասսարի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 836 մարդ (2008 թվականի տվյալով), բնակչության խտությունը կազմում է 17 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 48 կմ² տարածք, փոստային ինդեքս՝ 7015, հեռախոսային կոդ՝ 079:
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Յուլիան Կորսիկացին։ Տոնը նշվում է մայիսի 22-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն դինամիկան
Պուշկինի փողոց (Կրասնի Սուլին)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պուշկինի փողոց (այլ կիրառումներ)Պուշկինի փողոց (ռուս.՝ Улица Пушкина), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքում։ Անվանվել է ռուս մեծ բանաստեղծ Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինի (1799-1837) պատվին։ Սկիզբ է առնում Պրիդորոժնայա փողոցի հանգույցից և ավարտվում Գնիլուշա գետի մոտ՝ վերածվելով Կորոտկայա փողոցի։ Երկարությունը 770 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Կրասնի Սուլին քաղաքի Պուշկինի փողոցը սկսվում է Պրիդորոժնայա փողոցի հանգույցից, հատում Մետալուրգների, Լենինի, Սովետսկայա, Պերվոմայսկայա փողոցները ընդհատվում Գնիլուշա գետով, այնուհետև շարունակվում է նույն ուղղությամբ՝ հատելով Կոմսոմոլսկայա և Պիոներսկայա փողոցները և ավարտվում Գնիլուշա գետի մոտ՝ վերածվելով Կորոտկայա (Կարճ) փողոցի։ Փողոցի երկարությունը 770 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 25 շինություն. ձախ կողմում (կենտ համարներ)՝ 12 շենք, իսկ աջ կողմում (զույգ համարներ)՝ 13 շենք։
Պուշկինի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346350։
Փողոցն անվանվել է ռուս մեծ բանաստեղծ Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինի (1799-1837) պատվին։ Պուշկինի և Լենինի փողոցների անկյունում բանաստեղծի ծննդյան 200-ամյակի օրը՝ 1999 թվականի հունիսի 6-ին, տեղադրվել է նրա հուշարձանը։ Դա հուշանշանով ստելա է, որի վրա կիսադեմով պատկերված է Ա. Ս. Պուշկինը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Пушкина в Красном Сулине
Подробная карта улица Пушкина, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Արտաքին հղումներ ==
г. Красный Сулин, улица Пушкина(չաշխատող հղում)
Դատարանի բարեկամ

Դատարանի բարեկամը (լատ.՝ Amicus curiae) անձ է, որը դատարանում կարող է ցուցմունք տալ որպես անշահագրգիռ խորհրդատու կամ այն մարդկանց կամ կազմակերպությունների տեսակետները ներկայացնելու նպատակով, որոնք թեև ուղղակիորեն չեն մասնակցում տվյալ գործին, սակայն դատարանի որոշումը կարող է ազդել նրանց վրա։ Եզրը առավելապես կիրառվում է ԱՄՆ-ի իրավունքում։


== Գրականություն ==
Գագիկ Հարությունյան (պատմաբան), Սուրեն Մարտիկյան, Արտակ Մովսիսյան,  Օքսֆորդի քաղաքագիտության և քաղաքականության բառարան (խմբ. Ալեքսանդր Աղաբեկյան, Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Գիտանք»», 2003 — 592, էջեր 592 — 592 էջ. — 500 հատ։
Հավերժություն (ֆիլմ)

«Հավերժություն» (ֆր.՝ Éternité), Ֆրանսիայի և Բելգիայի համատեղությամբ նկարահանված ռոմանտիկական դրամա՝ նկարահանված 2016 թվականին։ Ֆիլմի ռեժիսորը և սցենարի հեղինակը Չան Ան Հունգն է։ Սցենարը գրվել է ֆրանսիացի հեղինակ Ալիսա Ֆերնեյի «Այրիների նրբագեղություն» վեպի հիման վրա։ Ֆրանսիայում ֆիլմը թողարկվեց 2016 թվականի սեպտեմբերի 7-ին իսկ Ռուսաստանում այն էկրաններ բարձրացավ 2016 թվականի նոյեմբերի 24-ին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է ֆրանսիացի կանանց երեք սերունդների ճակատագրի մասին, որոնք 100 տարի շարունակ փորձում են պահպանել սերը և բազմապատկել այն։ Նրանց կյանքը փոխվում է․ հայտնվում են նոր մարդիկ, նոր հարաբերություններ, գեղեցկությունը գնալով պակասում է։ Եվ միայն իրական զգացմունքներն են մնում հավերժ։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հավերժություն(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Հավերժություն» ֆիլմի մասին
«Հավերժություն»
Յավադուքյոյ

Յավադուքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նեդերուդ (մարզադաշտ)

Նեդերուդ (նորվ.՝ Nadderud stadion), բազմագործառույց մարզադաշտ, որը գտնվում է Նորվեգիայի Բերում բնակավայրում։
Հիմնադրվել է 1961 թվականին։


== Պատմություն ==
Նեդերուդ մարզադաշտը հիմնադրվել է 1961 թվականին։ Ներկայումս այն օգտագործվում է հիմնականում թեթև ատլետիկայի մրցարշարերի և ֆուտբոլային հանդիպումների անցկացման համար։ Նեդերուդի նախկին վարձակալը եղել է Ստաբեկ ֆուտբոլային ակումբի տնօրինությունը։
Այստեղ է խաղացել նաև Նորվեգիայի ֆուտբոլի մինչև 21 տարեկանների երիտասարդական հավաքականը։ 1996 թվականի տվյալներով 15 միլիոն նորվեգական կրոնա ներդրումից հետո մարզադաշտը վերանորոգվել է։ Այդ տարիներին Նեդերուդ մարզադաշտը կարող էր ընդունել առավելագույնը 3000 հանդիսական։
2005 թվականի ֆուտբոլային մրցաշրջանին ընդառաջ պետության հովանավորությամբ մարզադաշտը ապահովվել է լուսավորությամբ։ Այստեղ անցկացվել են նաև Նորվեգիայի ֆուտբոլի առաջնության հանդիպումներ։
Տարածաշրջանային մասշտաբով Նեդերուդ մարզադաշտը 18-րդն է։ Հինգ բալանոց սանդղակով նրա վարկանիշը գնահատվում է 2,73


== Ծանոթագրություններ ==
Ելգոնա

Ելգոնա (ռուս.՝ Елгона), գյուղ Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա հանրապետության Ալագիրսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իմաստաբանություն (սեմասիոլոգիա)

Իմաստաբանություն, սեմասիոլոգիա, (հուն․՝ σημασία, semasia, «նշանակություն») լեզվաբանության գիտաճյուղ, որն առնչվում է այն հարցին, թե «Ի՞նչ է X բառը նշանակում»։ Այն ուսումնասիրում է բառերի նշանակությունները՝ հաշվի չառնելով, թե ինչպես են արտասանվում։ Իմաստաբանությունը վերաբերում է բառերին և իրենց նշանակություններին։
Իմաստաբանության ճշգրիտ նշանակությունը որոշ չափով անորոշ է։ Այն հաճախ օգտագործվում է որպես նշանակաբանության հոմանիշ (լեզվաբանության բաժին,որը։ զբաղվում է լեզվական տարբեր միավորների (ձևույթների, բառերի, քերականական ձևերի և այլն) իմաստների ուսումնասիրությամբ)։ Այնուամենայնիվ, իմաստաբանությունը նաև երբեմն համարվում է բառային իմաստաբանության մաս, բառագիտության և նշանակաբանության նեղ ենթաճյուղ։
Տերմինը առաջին անգամ օգտագործվել է Քրիստիան Կարլ Ռայսիգի կողմից գերմաներենում,1825 թվականին, իր՝ «Լատիներենի լեզվաբանության դասախոսություններ» (գերմ.՝ Vorlesungen über lateinische Sprachwissenschaft) ստեղծագործության մեջ։ Տերմինը առաջին անգամ անգլերենում օգտագործվել է 1847 թվականին։ Նշանակաբանությունը փոխարինեց իմաստաբանությանը 1893 թվականին։


== Գրականություն ==
Աբդուլքերիմ փաշա

Աբդուլքերիմ փաշա (թուրքերեն՝ Abdülkerim Paşa, 1872, Սալոնիկ, Հունաստան - հունվարի 16, 1923(1923-01-16), Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն), հայտնի է նաև, որպես Աբդուլքերիմ Օպելիմի (թուրքերեն՝ Abdülkerim Öpelimi, 1872 — հունվարի 16, 1923, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն), օսմանյան ռազմական գործիչ, Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակից։ Ղեկավարել է թուրքական բանակը Առաջին համաշխարհային պատերազմի կովկասյան ճակատում։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1872 թվականին Օսմանյան կայսրությունում։ Փաշան 1914 թվականին նշանակվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի կովկասյան ճակատի ռազմահրամանատար։
Աբդուլքերիմ փաշայի ղեկավարությամբ առաջին ճակատամարտը տեղի է ունեցել այն ժամանակ, երբ 1915 թվականին ռուս գեներալ Օհանովսկին հարձակվեց Մանազկերտ քաղաքի վրա։
Աբդուլքերիմի ձեռնարկած հակագրոհի արդյունքում ռուսները պարտություն կրեցին, սակայն Օհանովսկուն փոխարինած Նիկոլայ Յուդենիչը Մանազկերտի ճակատամարտում հաղթանակ տարավ Աբդուլքերիմի բանակի նկատմամբ։
Աբդուլքերիմիբանակը պարտության է մատնվեր նաև Ալաշկերտի ճակատամարտում։ Աբդուլքերիմ փաշան վերջնականապես լքեց Մանազկերտը։
1916 թվականին Աբդուլքերիմ փաշան վճռական դարձած Էրզրումի ճակատամարտում պարտության մատնվեց ևազատվեց հրամանատարությունից։ Պատերազմից հետո Աբդուլքերիմը նշանակվեց Վրաստանում Օսմանյան կայսրության դեսպան։
Մուդրոսի զինադադարից հետո վերադարձել է Ստամբուլ և մի կարճ ժամանակ դարձել ռազմական նավատորմի անդամ։ Մահացել է 1923 թվականին Ստամբուլում։


== Ծանոթագրություններ ==
Հովակիմ Օղուլլուխյան

Հովակիմ Օղուլլուխյան (1749 կամ 1746, Տրապիզոն, Օսմանյան կայսրություն - 1818 կամ 1815, Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Բժշկական կրթությունն ստացել է Վիեննայի համալսարանում։ Հիմնականում ապրել և ստեղծագործել էր Կ․ Պոլսում։ Զբաղվել էր ժողովրդական բժշկությամբ։ Իր բժշկաառողջապահական և մանկավարժի բազմամյա փորձը Օղուլլուխյանը շարադրել էր «Նյութ բժշկական» բժշկարան–դեղարանում (1785, լատիներեն, 1806, հայերեն)։
Գիրքն ունի առաջաբան, 30 գլուխ, ուր շարադրված էին բժշկության, բնական բուժիչ միջոցների օգտագործման, օդաբուժության, ջրաբուժության, բուսաբուժության, սննդի հիգիենայի, շրջակա միջավայրի մաքրության պահպանման, անատոմիայի և ֆիզիոլոգիայի, հիվանդությունների ախտորոշման և դեղորայքի օգտագործման հետ կապված բազմաթիվ հարցեր։
Օղուլլուխյանը հեղինակ էր նաև «Ախտաբանություն» (1783, լատիներեն) երկհատոր աշխատության։


== Գրականության ==
Թորգոմյան Վ․ Հովակիմ բժիշկ Օղուլլուխյան, «ՀԱ», 1896, 4, 5։
Մեզպուրյան Ա., Հայ և ծագումով հայ բժիշկներ, մաս 1, Ստամբուլ, 1950:
Արցախյան պատերազմում զոհված ազատամարտիկների ցանկ (Ծ)

Այստեղ ներկայացված են Արցախյան պատերազմում զոհված ազատամարտիկների ցանկի Ծ տառով սկսվող ազգանունները։

Ծաղկյան Վանիկ Եգորի [12.4.1951, Երևան – 29.2.1994, գ. Կարմիրավան (Մարտակերտի շրջան)]
Ծայինյան Համլետ Գրիգորի [29.4.1975, գ. Վարդենիկ (այժմ՝ Գեղարքունիքի մարզում) – 6.9.1993, գ. Հորադիզ (Ֆիզուլիի շրջան)]
Ծառուկյան Ջանիկ Հակոբի [9.6.1955, Թեհրան – 3.5.1994, գ. Մատաղիս (Մարտակերտի շրջան)]
Ծատրյան Անդրեյ Աբելի [12.4.1973, գ. Չլդրան (Մարտակերտի շրջան) – 6.9.1992, գ. Չլդրան]
Ծատրյան Ապրես Ռաշիդի [28.5.1972, գ. Խանաբադ (Ասկերանի շրջան) – 11.4.1994, գ. Աջառլի (Աղդամի շրջան)]
Ծատրյան Արթուր Աշոտի (17.10.1965, Ստեփանակերտ – 14.8.1992, Մարտակերտ)
Ծատրյան Արմեն Մելիքի [1.5.1968, գ. Մաճկալաշեն (ԼՂՀ Մարտունիի շրջան) – 10.12.1993, գ. Աղդաշ (Ֆիզուլիի շրջան)]
Ծատրյան Բախշի Վանյայի [12.12.1971, գ. Ղարաբուլաղ (այժմ՝ գ. Ակնաղբյուր՝ Ասկերանի շրջանում) – 19.3.1994, գ. Հորադիզ (Ֆիզուլիի շրջան)]
Ծատրյան Գուրգեն Բորիկի [13.6.1968, գ. Շոշ (Ասկերանի շրջան) – 6.3.1993, գ. Կուսապատ (Մարտակերտի շրջան)]
Ծատրյան Դավիթ Ալեքսանդրի [17.4.1971, Ստեփանակերտ – 12.8.1992, գ. Մաղավուզ (Մարտակերտի շրջան)]
Ծատրյան Իլյիչ Սերգեյի [18.6.1958, Ստեփանակերտ – 26.2.1992, գ. Խոջալու (այժմ՝ գ. Իվանյան՝ Ասկերանի շրջանում)]
Ծատրյան Իսահակ Նիկոլայի (29.9.1962, Շուշի – 28.9.1992, ––––––)
Ծատրյան Լեռնիկ Արամայիսի [31.5.1973, Ստեփանակերտ – 27.7.1992, գ. Մոխրաթաղ (Մարտակերտի շրջան)]
Ծատրյան Կայծեր Համիկի [13.8.1969, գ. Կոլխոզաշեն (ԼՂՀ Մարտունիի շրջան) – 6.8.1992, Ամարասի ձորակ (ԼՂՀ Մարտունիի շրջանում)]
Ծատրյան Հմայակ Արմենակի (24.9.1964, Ստեփանակերտ – 8.5.1992, Շուշի)
Ծատրյան Ջիվան Գարեգինի [1.11.1967, Ստեփանակերտ – 30.7.1992, գ. Կուսապատ (Մարտակերտի շրջան)]
Ծատրյան Ռաֆայել Արարատի [27.1.1962, Ստեփանակերտ – 23.9.1992, գ. Քարագլուխ (Հադրութի շրջան)]
Ծատրյան Սամվել Գրիգորիի (5.7.1962, Սումգայիթ – 18.6.1993, Ասկերան)
Ծատրյան Սամվել Սերյոժայի [22.2.1973, գ. Խանաբադ (Ասկերանի շրջան) – 19.9.1992, գ. Խանաբադ]
Ծատրյան Սանասար Գուրգենի [22.6.1968, գ. Խանաբադ (Ասկերանի շրջան) – 30.10.1993, Ասկերան]
Ծատրյան Վաչագան Սերգեյի [4.4.1957, գ. Մաճկալաշեն (ԼՂՀ Մարտունիի շրջան) – 6.5.1994, գ. Եղլավենդ (Ֆիզուլիի շրջան)]
Ծատուրյան Արամ Արամայիսի [1.1.1969, գ. Բազում (այժմ՝ Լոռու մարզում) – 31.1.1994, ՀՀ սահմանամերձ գոտի]
Ծատուրյան Արթուր Վալերիկի (23.7.1974, Սիսիան – 14.11.1993, ՀՀ ահմանամերձ գոտի)
Ծատուրյան Արտյուշ Վլադիմիրի [2.2.1958, գ.Բուզլուխ (Շահումյանի շրջան) – 18.11.1991, գ. Բուզլուխ]
Ծատուրյան Մեխակ Արտաշեսի [3.4.1947, գ. Պառավաքար (այժմ՝ Տավուշի մարզում) – 12.10.1992, Տավուշի շրջանում]
Ծատուրյան Ջանիբեկ Անդրանիկի [1.8.1974, գ. Քարակերտ (այժմ՝ Արմավիրի մարզում) – 4.3.1993, Լաչինի շրջանում]
Ծատուրյան Սանասար Գուրգենի [22.6.1968, գ. Խանաբադ (Ասկերանի շրջան) – 30.10.1993, Ասկերանի շրջանում]


== Տես նաև ==
Արցախյան պատերազմ
Արցախյան պատերազմում զոհված ազատամարտիկների ցանկ
Ծիրանի գոտի

«Ծիրանի գոտի», արվեստի և գրականության եռամսյա հանդես։ Լույս է տեսել 1957-1965 թթ-ին, Բոստոնում։ Խմբագիր-հրատարակիչներ՝ Հ. Ավետիսյան, Մ. Վանեցյան։ Սատարել է ամերիկահայ գաղութում մայրենի լեզվի, մշակույթի ու սովորույթների պահպանմանն ուղղված ջանքերին, նպաստել սփյուռք-հայրենիք կապերի ամրապնդմանը։ Տպագրել է գրական-գեղարվեստական ստեղծագործություններ, ճանապարհորդական նոթեր, անդրադարձել Հայաստանի տնտեսությանը, գիտությանը, մշակութային կյանքի իրադարձություններին։ Ունեցել է բացառիկ համարներ՝ նվիրված հայ մեծանուն գրողների։
Կոիմբրա

Կոիմբրա (պորտ.՝ Coimbra), քաղաք Պորտուգալիայում։ Համանուն շրջանի ու մունիցիպալիտետի և պատմական Բեյրա Լիտոպոլ նահանգի կենտրոնն է։ Քաղաքը շրջակայքի հետ կազմում է Մեծ Կոիմբրա ագլոմերացիան։ Քաղաքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 101,1 հազար մարդ, մունիցիպալիտետի բնակչությունը՝ 101,1 հազար մարդ, քաղաքային ագլոմերացիայի բնակչությունը՝ 430 հազար մարդ։ Քաղաքը և մունիցիպալիտետը մտնում են տնտեսա-վիճակագրական Կենտրոնական տարածաշրջանի և Բայշու Մոնդեգու ենթաշրջանի մեջ։
Հին վարչական բաժանմամբ մտել է Բեյրա Լիտպոլ նահանգի կազմի մեջ։ Կոիմբրան եղել է Պորտուգալիայի առաջին մայրաքաղաքը։ Ներկայում քաղաքը հիմնականում հայտնի է իր համալսարանով, որը եղել է Եվրոպայի հնագույն համալսարաններից մեկը։ Կոիմբրան հարուստ է իր ավանդույթներով և մշակութային ժառանգությամբ։ Բնակչության 1/3-ը կապված է համալսարանի հետ (դասախոսներ, ուսանողներ, սպասարկող անձնակազմ)։


== Դիրք ==
Քաղաքը գտնվում է Պորտուգալիայի մայրաքաղաք Լիսաբոնից 182 կմ դեպի հյուսիս՝ Մոնդեգու գետի ափին։
Մունիցիպալիտետը սահմանակից է.

հյուսիսում՝ Մեալյադա մունիցիպալիտետին,
արևելքում՝ Պենակովա, Վիլա Նովա դե Պոյարեշ, Միրանդա դու Կորվու մունիցիպալիտետներին,
հարավում՝ Կոնդեյշա ա Նովա մունիցիպալիտետին,
արևմուտքում՝ Մոնտեմոր ու Վելյու մունիցիպալիտետին,
հյուսիս-արևմուտքում՝ Կանտանիեդե մունիցիպալիտետին։


== Բնակչություն ==


== Պատոմություն ==
Քաղաքը 871-987 և 1064-1096 թվականներին եղել է Կոիմբրայի կոմսության մայրաքաղաքը։ 2004 թվականին Կոիմբրան այն քաղաքներից մեկն էր, որն ընդունել է Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնությունը Սիդադե-դե-Կոիմբրա մարզադաշտում։


== Շրջաններ ==


== Քույր քաղաքներ ==
 Բեյրա (պորտ.՝ Beira), Մոզամբիկ
 Դաման և Դիու (պորտ.՝ Damão e Diu), Հնդկաստան
 Դիլի (պորտ.՝ Dili), Արևելյան Թիմոր
 Կուրիտիբա (պորտ.՝ Curitiba), Բրազիլիա
 Քեմբրիջ (անգլ.՝ Cambridge), ԱՄՆ
 Մինդելու (պորտ.՝ Mindelo), Կաբո Վերդե
 Պադովա (իտալերեն՝ Padova), Իտալիա
 Պուատիե (ֆր.՝ Poitiers), Ֆրանսիա
 Սալամանկա (իսպ.՝ Salamanca), Իսպանիա
 Սան Պաուլո (պորտ.՝ São Paulo), Բրազիլիա
 Սանտա Կլարա (անգլ.՝ Santa Clara), ԱՄՆ
 Սանտուս (պորտ.՝ Santos), Բրազիլիա
 Սանտյագո դե Կոմպոստելա (իսպ.՝ Santiago de Compostela), Իսպանիա
 Սարագոսա (իսպ.՝ Zaragoza), Իսպանիա
 Ֆես (արաբ․՝ فاس‎‎, ֆր.՝ Fès) Մարոկո
 Հալլե (գերմ.՝ Halle), Գերմանիա
 Էքս ան Պրովանս (ֆր.՝ Aix-en-Provence), Ֆրանսիա
 Էշ Սյուր Ալզետտ (լյուքս.՝ Esch-Uelzecht), Լյուքսեմբուրգ
 Յարոսլավլ, Ռուսաստան


== Հայտնի մարդիկ, ովքեր կապված են քաղաքի հետ ==
Ալ Բերտու
Ֆիլիպե Ալբուկերկե
ՖրանսիշկուԱլվարեշ
Աֆոնսու II
Աֆոնսու III
Աֆոնսու IV
Միգել Վելոզու
Զե Կաշտրու
Ալվարու Կունյալ
Պեդրու I
Ինես դե Կաստրո
Ֆրանսիշկու դե Սա-դե-Միրանդա
Մեմ դի Սա
Սանշու I
Սերժիու Կոնսեյսաու
Պեդրու Պասուշ Կոելյու
Անտոնիո Հոմեմ


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մունիցիպալիտետի պաշտոնական կայք
Verdes Anos — Fado
Վիլալյոնգա դե Տեր

Վիլալյոնգա դե Տեր (կատ.՝  Vilallonga de Ter), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Ժիրոնա նահանգի մեջ, Կատալոնիայի ինքնավար համայնքում։ Վարչատարածքային միավորը գտնվում է Ռիպոլես շրջանում։ Զբաղեցնում է 64,2 կմ² տարածք։ Բնակչությունը՝ 477 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2008-03-11 at the Wayback Machine.
Տեղեկատվություն Կատալոնիայի կառավարության մասին Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Informació de l'Institut d'Estadística de Catalunya
Գետամ (գետակ)

Գետամ, Գետամա ջուր, Գետամի ջուր, Քեթան, գետակ Հայկական լեռնաշխարհում, Արաքսի ավազանում, նրա ձախակողմյան վտակը։ Սկիզբ է առնում Սյունյաց հարավային հատվածի արևմտյան լանջերից՝ Ազնաբերդ լեռան փեշերից և մայր գետն է թափվում Օրդուբադ քաղաքից հարավ-արևելք՝ Գետամ գյուղի մոտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Քրիստափոր ֆոն Արութին

Հովհաննես Գեորգ Յոզեֆ Կառլ Մարիա Ֆրեյերր ֆոն Արութին (գերմ.՝ Johann Georg Josef Karl Maria Freiherr von Aretin, դեկտեմբերի 2, 1772, Ինգոլշտադտ, Բավարիա – դեկտեմբերի 24, 1824, Մյունխեն, Բավարիա), հայազգի բարոն Բավարիայում, քաղաքական գործիչ, իրավաբան, տնտեսագետ։ Արութինների բարոնական, ազնվական տոհմից, Կառլ Ալբերտ ֆոն Արութինի և Մարիա Աննա Ռոսինայի որդին, Ադամ ֆոն Արութինի և Գեորգ ֆոն Արութինի եղբայրը, Կառլ Մարիա ֆոն Արութինի հայրը։


== Կենսագրություն ==
Քրիստափոր ֆոն Արութինը Ադամ ֆոն Արութինի և Գեորգ ֆոն Արութինի կրտսեր եղբայրն է։ Ծնվել է 1772 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Ինգոլշտադտ քաղաքում։ 1799 թվականին եղել է հողային կառավարման խորհրդական, իսկ վանքերի լուծարման համար 1803 թվականին գործուղվել է վանքերի գրադարանները ստուգելու, որպես կառավարության հանձնակատար։ 1806 թվականին նշանակվել է Մյունխենի կենտրոնական գրադարանի գլխավոր պահապան։ Նրա «Die Pläne Napoleons und seines Gegner in Deutschlands» (1809) ստեղծագործությունը, որտեղ նա խոսում է Նապոլեոն Բոնապարտի դեմ դավադրության մասին և նրան անվանում գերմանիզմի, կամ աշխարհաքաղաքացիության ներկայացուցիչ, որն էլ հանգեցնում է Մյունխենի գիտնականների դաժան գիտական բանավեճերին, ինչի արդյունքում Քրիստափոր ֆոն Արութինը 1811 թվականին, թագավորի հրամանով թողնում է իր պաշտոնը և նշանակվում Նոյբուրգի վերաքննիչ դատարանի տնօրեն, իսկ 1819 թվականից Ամբերգի վերաքննիչ դատարանի նախագահ։ Նրա բազմաթիվ ստեղծագործությունները, իրավաբանական և քաղաքական պարունակությունը՝ գրված ազգային ոգով, մեծ մասամբ վերաբերվել են իր ժամանակների իրադարձություններին։ Նրա վերջին աշխատանքը եղել է՝ «Staatsrecht der Konstitutionellen Monarchie»-ը (նոր հրատարակություն, որտեղ շարունակությունը գրվել է Ռոտտեկի կողմից, 3 т., Լայպցիգ, 1838—40): Քրիստափոր ֆոն Արութինը մահացել է 1824 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Մյունխեն քաղաքում։


== Տես նաև ==
Արութիններ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Аретин // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Ուրիշ 48 ժամ

Ուրիշ 48 ժամ, ռեժիսոր Ուոլտեր Հիլլի կինոկատակերգություն, մարտաֆիլմ։ Նախորդ ֆիլմը՝ 48 ժամ։


== Սյուժե ==
Նախորդ ֆիլմի իրադարձություններից անցել է մի քանի տարի։ Սան Ֆրանցիսկոյի ոստիկան սերժանտ Ջեք Քեյթսը արդեն չորս տարի է փնտրում է Այսմեն (the Iceman) մականունով նարկոբարոնին։ Հանցագործներ Տայրոն Բարոուզի և Արթուր Բրոկի հետ բախումների ժամանակ Քեյթսը, փորձելով պաշտպանել ինքն իրեն, սպանում է Բրոկին։ Տայրոնը փախչում է, և Ջեքը պետք է ապացուցի իր անմեղությունը ներքին քննչական բաժնում։
Ջեքը գտնում է ապացույցներ այն մասին, որ իր հին ծանոթ Ռեգգի Համմոնդը, ով նստած էր բանտում, այն քիչ մարդկացից է, որ ճանաչում են Այսմենին դեմքով։ Հաջորդ օրը նրան արդեն ազատում են բանտից և Ջեքը փորձում է համաձայնության գալ Ռեգգիի հետ, որպեսզի նա Այսմենի դեմ մեղադրանք ներկայացնի։ Ռեգգին պահանջում է $500 հազար, բայց Ջեքը հետաձգում է գումարը, մինչև Ռեգգին կօգնի իրեն։ Ռեգգին դեռ դուրս չէր եկել բանտային ավտոբուսից, երբ իրեն փորձում են սպանել երկու բայքեր։ Ռեգգին հրաշքով փրկվում է և հազիվ լեզու է գտնում Քեյթսի հետ։ Պարզվում է, որ մարդասպաններին ուղարկել է Բարոուզը, ով աշխատում էր Այսմենի համար։
Ազատություն դուրս գալուց հետո հանկարծակի գողանում են Ռեգգիին։ Հետաքննությունը Ջեքին տանում է գիշերային ակումբ։ Այստեղ պարզվում է, որ Այսմենը իրականում ոստիկանական սպա Բեն Կեխոն է՝ Ջեքի լավ ծանոթը։ Փոխրհաձգության ժամանակ Ջեքը, փրկելով Ռեգգիի կյանքը, սպանում է Կեխոյին։ Ռեգգին ստանում է ուսի վնասվածք։


== Դերերում ==
Էդի Մերֆի - Ռեգգի Համմոնդ
Նիկ Նոլթի - Ջեք Քեյթս
Բրայոն Ջեյմս - Բեն Կեխո
Կևին Տայ - Բլեյկ Ուիլսոն
Էդ Օ’Ռոսս - Ֆրենկ Կրուզ
Էնդրյու Դիվոֆֆ - Ռիչարդ Չերի Գանց
Բերնի Կեյսի - Կերկլանդ Սմիթ
Բրենտ Ջեննինգս - Տայրոն Բարոուզ
Թեդ Մարկլենդ - Մալկոլմ Պրայս
Թիշա Քեմպբելլ - Էմմի Սմիթ
Ֆելիչե Օրլանդի - վերահսկիչ
Էլիս Գոսթլի - վերահսկիչ
Դևիդ Էնթոնի Մարշալ - Վիլլի Հենկոկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[1] Ռոջեր Էբերտ
(5331) Էրիմոմիսակի

(5331) Էրիմոմիսակի (անգլ.՝ Erimomisaki), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հունվարի 27-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,763362 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,6792 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8475 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1677,86 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,214559 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,1° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5331) Էրիմոմիսակի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բելոգուզովո (այլ կիրառումներ)

Բելոգուզովո, կարող է վերաբերել՝

Բելոգուզովո - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։
Բելոգուզովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։
Աղօթագիրք (3634)

Աղօթագիրք (3634), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3634 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15.5X10.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 74 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով և նոտրգրով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ 27բ։


== Բովանդակություն ==
Աղօթք, Մաղթանք (Գր․ Լուսավորիչ, Եփրեմ, Գր․ Նարեկացի, Ներս․ Շնորհալի, անանունք)։


== Ծանոթագրություններ ==
Եվրիս

Եվրիս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում։ Գտնվում էր Բիթլիս քաղաքից 9 կմ հարավ արևելք՝ մի փոքրիկ ձորակում։ Գյուղից հարավ կային անտառներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մարկովկա (գյուղ, Տոմաշպոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄարկովկաՄարկովկա (ուկրաիներեն՝ Марківка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տոմաշպոլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1600 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մարկովկա գյուղում բնակվում էր 516 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2986 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 172,81 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մեչետլինսկի շրջան

Մեչետլինսկի շրջան (ռուս.՝ Мечетлинский район, բաշկիրերեն՝ Мәсетле районы), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բաշկորտոստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բոլշեուստիկինսկոե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1557 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 25032 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 16,08 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
(229) Ադելինդա

(229) Ադելինդա (անգլ.՝ Adelinda), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1882 թվականի օգոստոսի 22-ին Յոհան Պալիսայի կողմից Վիեննայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,421569 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9428 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,9003 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Ադելինդա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,9343 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2311,73 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,155728 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,08° անկյուն։
Ադելինդա աստերոիդը պատկանում է Կիբելեի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 3,27-3,7 ա. մ. մեծ կիսաառանցքներով, էքսցենտրիսիտետը` փոքր է քան 0,3 և ուղեծրի թեքումը` փոքր քան 25°։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է B դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(229) Ադելինդա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ուլյանիկի (գյուղ, Ռոժիշչեի շրջան)

Ուլյանիկի (ուկրաիներեն՝ Уляники), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1946 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ուլյանիկի գյուղում բնակվում էր 596 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2985 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 199,66 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թրաութսկիրխեն

Թրաութսկիրխեն  (գերմ.՝ Trautskirchen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա օկրուգին։ Գտնվում է Այշեի Նոյշտադ-Բադ Վինդսհայմ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 1276 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Տարածքը 19.83 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝  09 5 75 166։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (գերմ.)
Լա Նևիլ լե Վազինի

Լա Նևիլ լե Վազինի (ֆր.՝ La Neuville-lès-Wasigny), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 158 մարդ, բնակչության խտությունը` 30.33 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.21 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 170 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 80 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 30 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 93 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 61-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 32։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 65,6 %։ 61 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 51 անձ (34 տղամարդ և 17 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (7 տղամարդ և 3 կին)։ 32 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 15-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE
Ալեքսանդր Գերով

Ալեքսանդր Ցվետկով Գերով (բուլղար․՝ Александър Цветков Геров, մայիսի 15, 1919(1919-05-15), Սոֆիա, Բուլղարիա - դեկտեմբերի 22, 1997(1997-12-22), Սոֆիա, Բուլղարիա), բուլղարացի բանաստեղծ, արձակագիր ու լրագրող։


== Կենսագրություն և կարիերա ==
Ալեքսանդր Գերովը ծնվել է 1919 թվականի մայիսի 15-ին Բուլղարիայի մայրաքաղաք Սոֆիայում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո ապագա բանաստեղծն ընդունվում է Սոֆիայի համալսարան։ Նա համալրում է բուլղարական կոմունիստական շարժման շարքերը։ Անդամակցում է Խրիստո Սմիրնենսկու անվան կոմունիստական գրական շրջանակին։ Կոմունիստական գորրծունեության համար Ալեքսանդր Գերովը 1942 թվականին ձերբակալվում և ենթարկվում է ազատազրկման։ Նա բանտում է մնում ընդհուպ այն պահը, երբ Բուլղարիայի կառավարությունը զավթվում է կոմունիստների կողմից՝ 1944 թվականի սեպտեմբերի 9-ին։ Գերովն աշխատանքի է անցնում որպես խմբագիր «Սոֆիա» ռադիոկայանում, «Կինո» ամսագրում և «Cooperative Village», «Ֆոկուս» թերթերում, որոնք նվիրված էին Բուլղարիայի կինեմատոգրաֆիային։ Հետո աշխատում է նաև «Բուլղարացի գրող» (բուլղար․՝ Български писател) հրատարակությունում։
Ալեքսանդր Գերովն իր մահկանացուն կնքում է 1997 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Սոֆիայում՝ երկարատև ծանր հիվանդությունից հետո։


== Ստեղծագործություններ ==
Առաջին անգամ Ալեքսանդր Գերովի ստեղծագործությունները լույս են ընծայվել «Սլիվեն» թերթում, երբ նա ընդամենը 11 տարեկան էր։ Գրողը նաև բազմաթիվ մանկական գրքերի հեղինակ է։


== Գրքեր ==
Բանաստեղծությունների ժողովածուներ.

«Ние, хората»
«Чуден свят»
«Прашинки»
«Приятели»
«Свободен стих»Արձակ.

«Фантастични новели» (1966)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Александър Геров в Литернет
Произведения на Александър Геров в Литературен клуб
Откъси от Дневника на Александър Геров
Статия на Божидар Кунчев
«Гълъби» (Александър Геров чете сам стихотворението си), VBOX7
Ցարևո (այլ կիրառումներ)

Ցարևո կարող է վերաբերվել.

Ցարևո, քաղաք Բուլղարիայի Բուրգասի մարզի համանուն համայնքում։
Ցարևո, համայնք Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։
445

445 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 445 թվականն է, 
V դարի 45-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ալեքսինո (գյուղ, Սիչովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱլեքսինոԱլեքսինո (ռուս.՝ Алексино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 139 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Թաղաղու դեղին

Թաղաղու դեղին (լատ.՝ Asphodeline lutea), թաղաղուազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Բազմամյա կոճղարմատավոր խոտաբույս է, որն ունի 40-60 սմ բարձրության հասնող տերևակալած հաստ ցողուն։ Տերևները գծային-բզաձև են, նեղ-եռանիստ։ Ծաղկաբույլն ունի խիտ երկար ողկույզի ձև։ Ծաղիկները դեղին են։ Ծաղկապատն ունի 2-2,5 սմ երկարություն, մասերը երկարավուն-նշտարաձև են՝ մեջտեղում կանաչավուն ջղով։ Պտուղը տուփիկ է՝ երկարավուն-գնդաձև , 12-15 մմ երկարությամբ։ Սերմերը գորշավուն են, 6 մմ տրամագծով։ Արմատները պարունակում են լորձ և շաքար։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է միայն Իջևանի ֆլորիստիկական շրջանում՝ Իջևան քաղաքի շրջակայքում։ Աճում է նաև Արևմտյան Նախակովկասում, Արևմտյան, Հյուսիսարևմտյան և Հարավարևմտյան Անդրկովկասում, Ղրիմում, միջերկրյածովյան ավազանի երկրներում, Իսրայելում և Հորդանանում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է ստորին լեռնային գոտում՝ ծովի մակերևույթից 800-1000 մ բարձրությունների վրա, խոտածածկ լանջերին, անտառի եզրերին, կաղնու և բոխու անտառներում։ Ծաղկում է մայիս ամսին, պտղակալում՝ հունիսին։


== Պահպանություն ==
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր։ GITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ։
Պահպանության գործողություններ չեն իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
(1200) Իմպերատրիքս

(1200) Իմպերատրիքս (անգլ.՝ Imperatrix), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1931 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,066749 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7416 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3919 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Իմպերատրիքս աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,7312 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1961,62 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,183521 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,61° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1200) Իմպերատրիքս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(1293) Սոնյա

(1293) Սոնյա (անգլ.՝ Sonja), աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1933 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Էժեն Դելպորտի կողմից Ուքլում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,228104 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,6172 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,839 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1214,79 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,296347 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,37° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1293) Սոնյա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գրեսան

Գրեսան (իտալերեն՝ Gressan), կոմունա Իտալիայի՝ Վալե դ'Աոստա մարզում։
Բնակչությունը կազմում է 3135 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 126 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 25 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 11020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0165։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկա
Ռանդերս (ֆուտբոլային ակումբ)

«Ռանդերս» Ֆուտբոլային Ակումբը մասնագիտական ֆուտբոլային ակումբ է, որը հանդես է գալիս Ռանդերսում։


== Պատմություն ==
«Ռանդերս» Ֆուտբոլային Ակումբը հիմնադրվել է 2003 թվականին, Ռանդերս քաղաքում։


== Ներկա կազմ ==
Մարտի 28, 2010
Նշում. Դրոշները ցույց են տալիս ազգային հավաքականը ինչպես սահմանված է ՖԻՖԱ-ի իրավասության կանոններում: Խաղացողները կարող են ունենալ 1-ից ավելի ոչ-ՖԻՖԱ-ի քաղաքացիություն:


== Արտաքին հղումներ ==
«Ռանդերս» ՖԱ-ի պաշտոնական կայքէջը
Պեիդլա

Պեիդլա (էստ․՝ Päidla), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Պալուպեռա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 103 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վալտինգ

Վալտինգ (գերմ.՝ Walting), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Այխշտետ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 2366 մարդ է (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը 39,77 կմ² է։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 76 165։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 7 գյուղական համայնքների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Վոլտ-Ամպեր

Վոլտ-Ամպեր, փոփոխական հոսանքի լրիվ հզորության միավորը։ Նշանակվում է ՎԱ (միջազգային նշանակումը՝ VA)։ Փոփոխական հոսանքի լրիվ հզորությունը որոշվում է իբրև շղթայի հոսանքի (ամպերներով) և շղթայի սեղմակների միջև եղած լարման վոլտերով գործող արժեքների արտադրյալ։ Հոսանքի և լարման գործող արժեքները չափում են փոփոխական հոսանքի ամպերմետրով և վոլտմետրով։ Լրիվ հզորության հասկացությունը մուծվել է ի տարբերություն էլեկտրական շղթայի ակտիվ հզորության (չափվում է վատտերով) և ռեակտիվ հզորության, որը հավասար է UIsinų-ի (Ս-ն լարում է, I-ն՝ հոսանքը, ų-ն՝ դրանց փուլերի շեղման անկյունը) և չափվում է վառ (վոլտ-ամպեր ռեակտիվ) միավորներով։
Ատամնանիվ

Ատամնանիվ, ատամնավոր փոխանցումներում օգտագործվող դետալ։


== Ատամնանիվների տիպեր ==
Ըստ ատամնավոր փոխանցման տիպի, ատամնանիվները լինում են գլանային, կոնական և հիպերբոլական (մասնավորապես, պտուտակային, որդնակային և հիպոիդային)։ Ըստ ատամի կողմնային մակերևույթի ձևի, գլանային ատամնանիվները լինում են ուղղատամ (գլանային կողմնային մակերևույթով) և շեղատամ (պտուտակային կողմնային մակերևույթով), որոնք բարձրացնում են փոխանցման սահունությունը։ Մեծ հզորություններ փոխանցելու համար կիրառվում են երկշեղատամ գլանային ատամնանիվներ, որոնց ատամներն անկյան տակ թեքված են տարբեր կողմեր։ Դրա շնորհիվ վերանում է առանցքային ճնշումը, որն առկա է շեղատամ ատամնանիվներում։ Ատամնանիվի ատամնապսակը կարող է մշակված լինել ինչպես նրա արտաքին (արտաքին կառչման ատամնանիվ), այնպես էլ ներքին մակերևույթին (ներքին կառչման ատամնանիվ)։ Ատամնանիվներին ներկայացվող պահանջներին (արագընթացություն, դանդաղընթացություն, ամրություն, երկարակեցություն) համապատասխան, դրանք պատրաստվում են լեգիրացված պողպատներից, թուջից, գունավոր համաձուլվածքներից (բրոնզ, արույր և այլն), պլաստմասսաներից, տեքստոլիտից և այլն։


== Հերալդիկա ==
Ներկա պահին ատամնանիվը պատկերված է մի շարք զինանշանների վրա՝

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
Հին զինանշաններ։
Դմիտրի Ռազումկով

Դմիտրի Ալեքսանդրովիչ Ռազումկով (ուկրաիներեն՝ Дмитро Олександрович Разумков, հոկտեմբերի 8, 1983(1983-10-08), Բերդիչև, Ժիտոմիրի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի քաղաքական գործիչ, տնտեսագետ։ 2019 թվականի մայիսի 27-ից հանդիսանում է «Ժողովրդի ծառա կուսակցության» նախագահը։
2019 թվականի նախագահական ընտրությունների ժամանակ Վլադիմիր Զելենսկիի նախընտրական քարոզարշավի ղեկավարներից մեկը։ Գլխավորել է կուսակցության ցանկը 2019 թվականի խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ։ Ընտրվել է Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի ժողովրդական պատգամավոր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1983 թվականին հոկտեմբերի 8-ին Բերդիչևում։ Սովորել է կիևյան № 38 լիցեյում, այնուհետև ավարտել է Տ. Գ. Շևչևնկոյի անվան Կիևի համալսարանի միջազգային տնտեսական հարաբերություններ ու Պետական ազգային հարկային ծառայության համալսարանի իրավագիտություն բաժինները։
2006 թվականից աշխատում է քաղաքական խորհրդատվությունների, քաղաքական տեխնոլոգիայի ու ընտրությունների ոլորտներում։ Վասիլի Մոկանի ու Նելլի Յակովլևայի հետ ղեկավարել է «Ukrainian Politconsulting Group»-ը։
2006—2010 թվականներին եղել է Ռեգիոնների կուսակցության անդամ։ Կուսակցությունից դուրս է եկել  2010 թվականի նախագահական ընտրություններում Վիկտոր Յանուկովիչի հաղթանակից հետո։ Իր անդամակցությունը կուսակցության նա բացատրում է նրանով, որ դեմ էր նախագահ Վիկտոր Յուշչենկոյին։
2010—2014 թվականներին ՀԼԿԵՄ կազմակերպությունում աշխատել է Սերգեյ Տիգիպկոյի հետ, Դնեպրում իր հոր վերջին աշխատավայրի ծանոթի հետ։
2019 թվականի նախագահական քարոզարշավի ժամանակ եղել է նախագահի թեկնածու Վլադիմիր Զելենսկիի շտաբի պետ։ Վստահեցնում էր, որ աշխատել է կամավորական հիմունքներով ու Զելենսկիի հաղթանակից հետո պայմանավորվածություն չի ունեցել ստանալ պետական պաշտոն կամ այլ արտոնություններ։
2019 թվականի մայիսի 22-ին «Ժողովրդի ծառա» կուսակցության նախագահ Իվան Բականովի Ուկրաինայի անվտանգության ծառայության պետի տեղակալ, ՈՒԱԾ-ի կաշառակերության դեմ պայքարի ու կազմակերպված հանցագործությունների դեմ պայքարի պետ նշանակվելուց հետո, Դմիտրի Ռազումկովը դարձավ կուսակցության առաջնորդը։ 2019 թվականի խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ գլխավորել է «Ժողովրդի ծառայի» ընտրական ցուցակը։
2019 թվականի հուլիսի 21-ին խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքում ընտրվել է Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի պատգամավոր։ Համարվում է որպես Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի նախագահի գլխավոր թեկնածու։


== Փաստեր ==
Հանրային սկզբունքորեն խոսում է ռուսերեն լեզվով․


== Ընտանիք ==
Դմիտրի Ռազումկովը` Ուկրաինայի նախկին նախագահ Լեոնիդ Կուչմայի նախկին օգնականն` Ալեքսանդր Ռազումկովի ավագ որդին է։ Դմիտրիի ծնվելու ժամանակ իր հայրը Դնեպրոպետրովսկում աշխատել է ՀԼԿԵՄ-ի մարզային կառույցում ու ԿԿ ՀԼԿԵՄ-ի գաղափարական բաժնում։
Դմիտրիի մայրը` դերասանուհի դերասանուհի Նատալյա Կուդրայան, Ուկրաինայի ժողովրդական արտիստ է։
Հոր կողմից ունի հարազատ եղբայր` Գլեբը, որը ծնվել է «Զերկալա նեդելիի» գլխավոր խմբագիր Յուլիա Մոստովոյի հետ արտամուսնական կապից։
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դմիտրի Ռոզումկովը Ֆեյսբուքում
«Ժողովրդի ծառա» ֆրակցիայուն ոչ մեկ չի կատարելու «սեմաֆորի դեր»` Ռազումկով։ Բացառիկ հարցազրույց «Ժողովրդի ծառա» կուսակցության առաջնորդ Դմիտրի Ռազումկովի հետ// Ինտերֆաքս Ուկրաինա, 24.07.2019
Գլեդիս Ադդա

Գլեդիս Ադդա (անգլ.՝ Gladys Adda, հունիսի 2, 1921(1921-06-02), Գաբես, Թունիս - 1995), թունիսցի կոմունիստ և անկախության ու կանանց իրավունքների համար պայքարող ակտիվիստ։


== Կյանք ==
Գլեդիս Ադդան ծնվել է Գաբեսում 1921 թվականի հունիսի 2-ին հրեական ընտանիքում։ Անսովոր կերպով նա նախ կրթություն է ստացել աղջիկների հետ, այնուհետև՝ համակրթականորեն։ Չնայած տարրական դպրոց է հաճախել մահմեդական, հրեա և եվրոպացի աղջիկների հետ, բոլոր ուսուցչուհիները ֆրանսիացի կամ եվրոպացի են եղել․ եվրոպացի ուսուցիչների անթաքույց ռասիզմն արթնացրել է Ադդայի տեղեկացվածությունը եվրոպական գաղութատիրության մասին։ Նրա հրեական համայնքը որոշակի ռասիզմի է ենթարկվել հակահրեական ֆաշիստների կողմից, բայց մահմեդական մեծամասնությունը պաշտպանել է նրանց։ Տասնհինգ տարեկանում նրան ամուսնացրել են իրենից յոթ տարով մեծ տղամարդու հետ և այդ ամուսնությունը տևել է յոթ տարի, որից հետո ամուսնալուծվել է։ Այն ժամանակ Թունիսը Ֆրանսիական կայսրության մաս էր կազմում, բացառությամբ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակահատվածի, երբ նացիստական Գերմանիան է այն նվաճել։ Զբաղվել է քաղաքական ակտիվությամբ՝ թաքուն բաժանելով հակաացիստական և հակագաղութային թռուցիկներ Վիշի Թունիսում գերմանական օկուպացիոն ուժերի դեմ։
1944 թվականին հանդիպել և ամուսնացել է երկրորդ ամուսնու՝ Ժորժես Ադդայի հետ ու երկվորյակ ունեցել նրանից։ Նրանց որդին՝ Սերժ Ադդան, հաջողակ ֆրանսիացի գործարար է դարձել։ Նույն տարում Նեյլա Հադադի և Գիլդա Խիարիի հետ համահիմնադրել են Թունիսի կանանց միությունը (UFT)։ Սա մի կազմակերպություն էր, որը կապված էր տեղական կոմունիստական կուսակցության հետ և որը ղեկավարում էր մահմեդական Նաբիհա Բեն Միլդը։ Գլեդիսն սկսել է զբաղվել կանանց համար անվճար կլինիկաների և երեխաների ու մեծահասակների համար այլընտրանքային կրթության կազմակերպմամբ․ այն ժամանակ գաղութային դպրոցներում կրթության հասանելիությունը մերժվում էր Թունիսի անկախության պահանջների պատճառով։ Ադդաներին վտանգավոր են համարել ու 1950-ական թվականներին Ժորժեսին բանտարկել են։
Գլեդիսը և Թունիսի կանանց միությունը մասնակցել են դատապարտված թունիսցի բանտարկյալների անունից Ֆրանսիայի իշխանություններին խնդրագրեր ներկայացնելուն։  1956 թվականին Թունիսն անկախություն է ստացել և ի տարբերություն շատերի՝ Գլեդիսն ու իր ամուսինը որոշել են մնալ այնտեղ։ Գլեդիսը մնացել է Թունիսի կանանց միությունում, որը չի լուծարվել և նրանք իրենց աջակցությունն են ցույց են տվել Ալժիրի ակտիվիստներին, ովքեր դեռ փորձում էին անկախություն ձեռք բերել Ֆրանսիայից։ Մի գործընկերոջ հետ ներգրավվել է Թունիսի թերթերի տարածման մեջ, և արդյունքում դասախոսություններ կարդացել Թունիսում։
Ամուսինը մահացել է 2009 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Զապոլե (գյուղ, Գատչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶապոլեԶապոլե (ռուս.՝ Заполье), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գիրին (Եգորլիկսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գիրին (այլ կիրառումներ)Գիրին (ռուս.՝ Гирин), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Եգորլիկսկի շրջանում։ Մտնում է Իլյինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ուբերաբայի գավառ

Ուբերաբայի  (պորտ.՝ Microrregião de Uberaba)՝ գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Մինաս Ժերայս նահանգի մեջ։ Մտնում է Ագլոմերացիա նահանգի Բելու Օրիզոնտի մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 333 696 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 9 360,856  կմ²։ Բնակչության խտությունը 34,9  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 5 333 898 370,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 15 041,15 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Դելտա
Ուբերեբա
Վերիսիմու
Տերեփուկ երևանյան

Տերեփուկ երևանյան (լատ.՝ Centaurea erivanensis), բարդածաղկավորների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Առսերմ մոխրագույն թավոտ, նոսր տերևակալած բազմամյա խոտաբույս է։ Զամբյուղները ձվաձև են, ծածկոցի թերթերի հավելուկները՝ սղոցաատամնավոր։ Ծաղիկիները սպիտակակրեմագույն են։ Սերմիկներն ունեն կարճ թարթիչավոր պապուս։


== Տարածվածություն ==
Հայտնի է Երևանի ֆլորիստական շրջանում (Երևան, Շորաղբյուր, Զովաշեն, Գեղադիր, Ենգիջա, Ուրծի լեռնաշղթա, «Էրեբունի» պետական արգելոց)։ Հանդիպում է նաև Նախիջևանում (Ազնաբերդ), Արևմտյան Հայաստանում և Հյուսիսարևմտյան Իրանում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է ստորինից մինչև վերին լեռնային գոտի՝ ծովի մակարդակից 700-2000մ բարձրություների վրա, չոր քարքարոտ, կավային կամ գիպսակիր, աղակալված լանջերին, կիսաանապատներում, տափաստանում։ Ծաղկում է հունիս-հուլիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հուլիս-օգոստոսին։


== Պահպանություն ==
Խոցելի տեսակ է։ Տարածման շրջանի մակերեսը 5000 կմ²-ից պակաս է, բնակության շրջանի մակերեսը՝ 500 կմ²-ից պակաս։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես կրճատվող տեսակ։ CITIS-ի Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ։
Պոպուլյացիայի մի մասը պահպանվում է «Խոսրովի անտառ» և «Էրեբունի» պետական արգելոցների տարածքներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Գործակալ 044

«Գործակալ 044։ Օպերացիա Գեղարդ», ռեժիսոր Հայկ Կբեյանի նկարահանած դետեկտիվ-կատակերգական ժանրի ֆիլմ։


== Սյուժե ==

Հռոմի պապի հայաստանյան այցին ընդառաջ Սուրբ Գեղարդը տեղափոխվում է թանգարան, սակայն նրա ժամանումից ընդամենը 7 օր առաջ այն թանգարանից գողանում են։ Հատուկ կազմված հանձնաժողովը Գեղարդի գողության բացահայտումը վստահում է արգենտինահայ գործակալ Հենզել Բրուտենցին։ Նրա՝ Հայաստան գալու առաջին իսկ վայրկյաններից պարզ է դառնում, որ Հենզելն անհաջողակ է, սակայն ինչ-որ կերպ այդ անհաջողությունները վեր են ածվում հաղթանակների։ Նա ստիպված է գործել ծայրահեղ գաղտնիության պայմաններում, ինչի պատճառով անընդհատ կերպարանափոխվում է և հայտնվում տարբեր զավեշտալի իրավիճակներում։


== Դերերում ==
Հենզել Բրուտենց՝ Մկրտիչ Արզումանյան
Վյաչեսլավ Ղազարյան՝ Հայկ Սարգսյան
Բելլա՝ Մարիամ Ադամյան
Գեներալ Իշխանյան՝ Արմեն Մարգարյան
Տիկին Կարինե՝ Մարիամ Դավթյան
Կապիտան Ապրեսյան՝ Մակար Գալստյան


== Նկարահանող անձնակազմ ==
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Հայկ Կբեյան
Բեմադրող օպերատոր՝ Արթուր Ուստյան
Սցենարի հեղինակ՝ Նարեկ Ավագյան
Պրոդյուսեր՝ Տիգրան Համբարձումյան
Գծային պրոդյուսեր՝ Վահան Գրիշկյան


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ֆիլմի հիմքում ընկած է գեղարդի առևանգման պատմությունը, որպեսզի ֆիլմի շնորհիվ մարդիկ տեղեկանան Սուրբ Գեղարդի մասին։
Նկարահանումների ժամանակ Մկրտիչ Արզումանյանը ակրոբատիկ հնարքներ է արել։ Դրվագներից մեկի նկարահանման ժամանակ նա լրջորեն վնասել է թևը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Գործակալ 044. օպերացիա Գեղարդ». Դետեկտիվ-կատակերգությունը ցուցադրվում է կինոթատրոններում Archived 2018-11-05 at the Wayback Machine.
Դիտել ֆիլմը