armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պտյակ

Պտյակ, հունական  եղջյուր, եղջերագավաթ, ռիտոն (հին հունարեն՝ ῥυτόν — եղջյուր խմելու համար, հին հունարեն՝ ῥέω — հոսք), եղջյուրի տեսքով, ներքևի նեղ վերջավորությունում ոչ մեծ անցքով խմելու (սովորաբար գինու) հին անոթ։ Պտյակները պատրաստվել են մետաղից, կավից» եղջյուրից, զարդապատվել բարձրաքանդակներով և փորագրություններով։ Արծաթե պտյակը հայտնաբերվել է Էրեբունիի պեղումներից («էրեբունի թանգարան, Երեան) Կենդանու գլխի պատկերով (երբեմն թաթով) ավարտվող կարճ, լայն պտյակները բնորոշ են հին հուն, արվեստին։ Ասիական տիպի պտյակները երկարավուն են, վերջույթում՝ քանդակապատկերով (կենդանու կամ մարդակերպ էակի մարմին)։ Հայաստանի տարածքում (Արտաշատում, Էրեբունիում և այլուր) պեղումներով հայտնաբերվել են թե՝ տեղական, թե՝ բերովի բազմաթիվ պտյակներ։
Լիտենսերադեյլ

Լիտենսերադեյլ (հոլ.՝ Littenseradeel ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Ֆրիսլանդ մարզում։ Տարածքը 130,74 կմ² է, բնակչությունը՝ 10.861 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.200 եվրո է։
Թեփուկ

Թեփուկ, որոշ կենդանի էակների արտաքին ծածկը, որը ձևավորվում է եղջերաթաղանթի (ամնիոտների) կամ ոսկրային (ձկների) թիթեղներով: Ձկների մեծ մասը ծածկված է թեփուկներով, չնայած որոշների մոտ այն կրճատվում է։ Նրանց թեփուկները ձևավորվում են դերմայում և հանդիսանում են մաշկի պաշտպանիչ ոսկորներ, երբեմն ունեն բարդ կառուցվածք։ Ձկների թեփուկները զուգորդվում են մաշկի մեջ լորձաթաղանթի առկայությամբ։
Մաշկի վրա թեփուկների տեղը կոչվում է ֆալիդոզ։ Մարդու մաշկի վրա, որոնք հիշեցնում են թեփուկները, իխտիոզի հետևանքով են առաջանում։


== Թեփուկի ձև ==
Ձկների, կախված ոսկորային ձևավորման բնույթից, առանձնանում են թեփուկների հինգ ձևեր ։

Պլակոիդ, թիթեղները, որոնք ընկած են մաշկի թելքավոր շերտի մեջ վերջանում են ատամներով, ուղղված են գագաթի մեջ։ Ձկների կյանքի ընթացքում այս թեփուկները բազմիցս փոխարինվում են։ Թեփուկները բաղկացած են երեք շերտերից՝ վիտրոդենտին (արտաքին նյութ, որը նման է էմալի), դենտին (օրգանական նյութ, որը պարունակում է կրաքար) և կակղանի։
Գանոիդ, խոշոր ոսկրային վահաններ, բաղկացած է երեք շերտերից՝ վերին խիտ գանդիոն, միջին տարացք բազմաթի ջրանցքներով և ստորին ոսկրային իզոպեդին։
կոսմոիդային, կլոր կամ ռոմբային ձևի հաստ թիթեղներ, ծածկված է բրադիսով (փոփոխված դենտինով), այս ձևը գանոիդային տեսակ է։
Ցիկլոիդ, բարակ կլորացված կիսաթափանցիկ թիթեղներ հարթ արտաքին եզրով։
Կտենոիդ, բարակ կլորացված կիսաթափանցիկ թիթեղներ արտաքին եզրով։ Թեփուկի վերջին երկու ձևերի մոտ պահպանվել է միայն ոսկրային շերտը։Պլակոդային թեփուկները բնորոշ են կռճիկային ձկներին, գանոիդայինը բնորոշ է ճառագայթալողակ ձկնեին ,( աճառային և ոսկրային գանոիդ, պանցիրիկ ձուկ, բազմաբնույթ թառափների պոչում պահպանվում է),  ցիկլոիդը բնորոշ է ոսկրային ձկների համար (հարինգներ, կարպով), կտենոիդներին բնորոշ է բարձրագույն ոսկրային ձկները (թառ), կտենոիդներին բնորոշ են շերտերը (ժամանակակից երկշունչների մոտ թեփուկները կորում են)։ Պլակոիդային թեփուկներն ամենահինն են, ողնաշարավոր կենդանիների ատամները թեփուկների ածանցյալներն են, էվոլուցիայի ընթացքում վերափոխված։
Սողունների թեփուկները էպիթելային հյուսվածքի կազմավորումներն են։


== Կիրառություններ ==
Ձկնարդյունաբերության մեջ թեփուկները հիմնականում արտադրական թափոններ է, դրա մի մասն օգտագործվում է ձկան ալյուրի արտադրության համար, կատարվում են հետազոտություններ ձկան թեփուկի օգտագործման նոր ուղղությունների համար։
նախքան սինթետիկ պիգմենտների տարածումը, այն լայնորեն օգտագործվում էր մարգարիտ պիգմենտ ներկերի պատրաստման, արհեստական մարգարիտների և մարգարիտների պատրաստման համար։


== Տես նաև ==
Թիթեռներ Միջատներ (նրանք նույն թիթեռներն են)
Երկշունչներ ձուկ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Чешуя // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.
Чешуя // Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов. — М. : Большая российская энциклопедия, 2004—2017.
Наумов С. П.  Зоология позвоночных. — М.: Просвещение, 1982. — 464 с.
Միքայել Մանուկյան (քաղաքական գործիչ)

Միքայել Վաղինակի Մանուկյան (ապրիլի 10, 1967(1967-04-10), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քաղաքական գործիչ, Հայ Յեղափոխական Դաշնակցություն խմբակցության անդամ, 2007-2012 թթ. ՀՀ ազգային ժողովի պատգամավոր, Ազգային ժողովի պաշտպանության, ազգային անվտանգության և ներքին գործերի մշտական հանձնաժողովի նախկին անդամ։


== Կենսագրություն և գործունեություն ==
Միքայել Մանուկյանը ծնվել է 1967 թ. ապրիլի 10-ին Երևանում։ 1986 թ. ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանի գեղարվեստական ձևավորում ֆակուլտետը նկարիչ-ձևավորող մասնագիտությամբ, իսկ 2008 թ.՝ Վանաձորի Հովհաննես Թումանյանի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի պատմաիրավագիտական ֆակուլտետը՝ պատմության, իրավունքի ուսուցիչ մասնագիտությամբ։
1986-1988 թթ. ծառայել է խորհրդային բանակում։ Արցախյան առաջին ազատամարտի մասնակից է։
Միքայել Մելքումյանը մեղադրանք է առաջադրվել  1994 թ․ դեպտեմբերի 18-ին Երևանի առաջին քաղաքապետ Համբարձում Գալստյանի սպանության համար։ Բանտարկվել է, սակայն իշխանափոխությունից հետո ազատ է արձակվել մեղադրանքի ապացուցման համար բավարար հիմքեր չլինելու պատճառով։
1992-2002 թթ. եղել է «Երկիր» օրաթերթի թղթակից, 03.01.2002-01.12.2002 թթ.` ՀՅԴ Գերագույն մարմնի կուսակցական կազմակերպական աշխատանքների պատասխանատու։
01.12.2002-12.05.2007 թթ. և 01.06.2012-16.01.2014 թթ. եղել է ՀՅԴ Գերագույն մարմնի նախագահ։
2007-2012 թթ.՝ ԱԺ պատգամավոր (համամասնական ընտրակարգ, ՀՅԴ)։ ԱԺ պաշտպանության, ազգային անվտանգության և ներքին գործերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ ԱՊՀ մասնակից պետությունների միջխորհրդարանական վեհաժողովի, ՆԱՏՕ-ի խորհրդարանական վեհաժողովի անդամ։ ՀՅԴ խմբակցության անդամ։
2014 թ. հունվարի 14-ին Ազգային ժողովի պատգամավոր է ընտրվել համամասնական ընտրակարգով ՀՅԴ կուսակցությունից։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է «Շուշիի ազատագրման համար» (1994 թ., ԼՂՀ), «Մարշալ Բաղրամյան» (2003 թ., ՊՆ), «Մարտական ծառայություն» (2007 թ., ԼՂՀ), «ՀՀ զինված ուժեր. 20 տարի» հոբելյանական (2012 թ., ՊՆ) մեդալներով։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։


== Արտաքին հղումներ ==
էջը ՀՀ Ազգային ժողովի պաշտոնական կայքում
Օլենովսկի գյուղական խորհուրդ (Կոզելշչինսկի շրջան)

Օլենովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Оленівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օլենովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 957 մարդ։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Կասրիկ (այլ կիրառումներ)

Կասրիկ, կարող է վերաբերել՝

Կասրիկ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում
Կասրիկ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Խոշաբի գավառում
Կարմիր բլուր (այլ կիրառումներ)

Կարմիր բլուր անվանումը կարող է վերաբերել.

Թեյշեբաինի կամ Կարմիր բլուր, ուրարտական քաղաք, գտնվում էր Հրազդան գետի ձախ ափին։
Կարմիր բլուր (բլուր), բլուր Երևանում, որտեղ տեղակայված էր Թեյշեբաինի քաղաքը։
Սպասկայա (գյուղ, Ստորոժինեցի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սպասկայա (այլ կիրառումներ)Սպասկայա (ուկրաիներեն՝ Спаська), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Ստորոժինեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սպասկայա գյուղում բնակվում էր 775 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(8448) Բելյակինա

(8448) Բելյակինա (անգլ.՝ Belyakina), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Տամարա Սմիռնովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,266772 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1303 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4032 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1246,55 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,288797 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,08° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8448) Բելյակինա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սալովսկի գյուղական խորհուրդ (Կրեմենչուգսկի շրջան)

Սալովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Салівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սալովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1238 մարդ։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Արփենիկ Թումանյան

Արփենիկ Թումանյան (1899, Թիֆլիս - 1981), հայ հասարակական գործիչ, գրադարանավարուհի։ Բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի դուստրը։


== Կենսագրություն ==
Արփենիկ Թումանյանը ծնվել է 1899 թվականին Թիֆլիսում։ Սովորել է Թիֆլիսի Գայանյան օրիորդաց դպրոցում, որից հետո ընդունվել է Թիֆլիսի Պոլիտեխնիկական ինստիտուտ։ Շուտով տեղափոխվել է Մոսկվա և աշխատանքի անցել Նախարարական խորհրդի հայկական բաժնում։ Որոշ Ժամանակ անց նշանակվել է Լենինյան հանրային գրադարանի հայկական բաժնի գլխավոր քարտուղար։ Կյանքի վերջին շրջանում տեղափոխվել է Երևան։ Գրադարանային գործի մեծ փորձը Արփենիկը ներդնում է իր հոր՝ Հովհաննես Թումանյանի անձնական գրադարանի մշակման գործում։
Արփենիկ Թումանյանը մահացել է 1981 թվականին։


== Պատկերասրահ ==


== Աղբյուրներ ==
Հովհաննես Թումանյանի զավակները
Հովհաննես Թումանյանի զավակները Archived 2017-11-14 at the Wayback Machine.
Զեբլիկ

Զեբլիկ (գերմ.՝ Seeblick), քաղաք Գերմանիայի Բրանդենբուրգ երկրամասում։
Գտնվում է Հաֆելլանդ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը 946 մարդ է (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալների)։ Զբաղեցնում է 47,97 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 12 0 63 274։
Քաղաքը ստորաբաժանվում է 4 քաղաքային շրջանի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ստիրոլ

Ստիրոլ, ֆենիլէթիլեն, վինիլբենզոլ, արոմատիկ ածխաջրածին, բնորոշ հոտով անգույն հեղուկ, հալման ջերմաստիճանը՝ -30,6°C, եռմանը՝ 145,2 °C, խտությունը՝ 906 կգ/մ³ (20 °C)։ Ջրում քիչ է լուծվում (0,05%), խառնվում է օրգանիզմի լուծիչների մեծ մասի հետ։ Հեշտությամբ օքսիդանում է, պոլիմերվում կամ համապոլիմերվում է տարբեր մոնոմերների հետ։ Պոլիմերումը կատարվում է սենյակի ջերմաստիճանի պայմաններում (երբեմն պայթյունով), այդ պատճառով ստիրոլը կայունացնում են հակաօքսիդիչներով (օրինակ՝ հիդրոքինոնով և այլն)։ Արդյունաբերության մեջ ստիրոլ ստանում են էթիլբենզոլի դեհիդրմամբ, ջրային գոլորշիների հոսքում՝ 500-600 °C։ Կիրառվում է հիմնականում պոլիստիրոլի, ինչպես նաև տարբեր համապոլիմերների, այդ թվում բուտադիեն-ստիրոլային կաուչուկների, պոլիէսթերային խեժերի, և այլնի ստացման համար։ Ստիրոլի գոլորշիները գրգռում են լորձաթաղանթները, սահմանային թույլատրելի կոնցենտրացիան օդում 5 մգ/մ³ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Լուցանա

Լուցանա  (իտալ․՝ Luzzana) կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 716 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 239 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 3 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 24069։ Հեռախոսային կոդ՝ 035։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Սան Բերնարդինո դա Սիենա սուրբը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 035 822829
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.luzzana.bg.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.luzzana.bg.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Պատմագիրք հայոց (2865)

Պատմագիրք հայոց (2865), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2865 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1567 թվականին Քոհան Ա, Իգնատիոս Ղարասվեցի (Բ) գրիչի կողմից Ղարասուում։ Ստացողը եղել է Ներսես Գնունեցին (Բ)։ Կազմող՝ Դավիթ Ճնճղուկ և որդին՝ Ստեփանոս սարկավագ։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 33.5X24.7 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 312 թերթից։ Գրված է երկսյուն բոլորգրով։ Ունի նկար Մովսես Խորենացու և Սահակ Բագրատունու, կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ ուղղագիծ երկաթագրով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 242ա (14-րդ դար), 8ա, 8բ, 23ա, 35բ, 135ա (1567 թվական), 136բ (1684 թվական), 312բ (1714 թվական), 1բ (1725, 1758 թվականներ), 1ա, 312ա (18-րդ դար)։


== Բովանդակություն ==
Պատմութիունք Մովս. Խորենացւոյ, Ստ. Ասողկան, Արիստ. Լաստիվերացւոյ։
Գրչի Տաղ։
Կարգ վարդապետացն մերոց։
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Շվանի բջիջ

Շվանի բջիջ (նեյրոլեմոցիտ), նեյրոգլիայի բջիջների տեսակ ծայրամասային նյարդային համակարգում։ Կոչվում են գերմանացի ֆիզիոլոգ Թեոդոր Շվանի (նկար) անունով։ Շվանի բջիջները լինում են երկու տեսակի՝ միելինացնող և չմիելինացնող։
Շվանի բջիջները մասնակցում են աքսոններով նյարդային ազդակի (գործողության պոտենցիալ) հաղորդմանը, նյարդային բջիջների զարգացմանը, վերականգնմանն ու սնուցմանը, նյարդային արտաբջջային մատրիքսի ստեղծմանը, սինապսային հաղորդման կարգավորմանը, հակածինների ներկայացմանը T-լիմֆոցիտներին։ Շվանի բջիջների ախտահարումով ուղեկցվում են տարբեր հիվանդություններ։
Միելինապատ աքսոններում Շվանի բջիջները ստեղծում են միելինային թաղանթ, որը տեղ-տեղ ընդհատվում է Ռանվեի հանգույցներով։ Մեկ Շվանի բջիջը ծածկում է աքսոնի մոտաորապես 100 մկմ տարածք։ Միելինապատման հատկությամբ Շվանի բջիջնեը նման են կենտրոնական նյարդային համակարգի օլիգոդենդրոցիտներին։
Չմիելինացնող Շվանի բջիջները ներգրավված են աքսոնների պահպանմանը։ Նրանք շրջապատում են բարակ աքսոններին (նկարի արտաքին հղում) և ձևավորում Ռեմակի հանգույցներ։
Շվանի բջիջներով միելինապատումը սկսվում է սաղմնային զարգացման շրջանում և ընթանում է աքսոնի առանցքի շուրջ այս բջիջների մինչև 100 անգամ պարուրմամբ։


== Մասնակցությունը նեյրոնների վերականգնմանը ==
Որոշ հետազոտություններ վկայում են, որ Շվանի բջիջները փորձում են վերականգնել տարբեր պատճառներով վնասված աքսոնների միելինային հատվածները։ Բազմաթիվ հետազոտություններ վկայում են, որ Շվանի բջիջները կարող են մասնակցել ողնուղեղի վանսվածքների բուժմանը։
Ակնհայտ է Շվանի բջիջենրի մասնակցության փաստը նեյրոների վերականգնման գործընթացում։
Շվանի բջիջները միաժամանակ կարող են ուղղորդել աքսոնների աճը։
Շվանի բջիջները միաժամանակ արտադրում են տարբեր գործոններ, ներառյալ՝ նեյրոտրոֆիններ։


== Արտաքին հղումներ ==
Diagram at clc.uc.edu Archived 2006-12-07 at the Wayback Machine.
Cell Centered Database - Schwann cell
Schwann cell
Schwann cell transplantation for repair of the adult spinal cord.


== Ծանոթագրություններ ==
Իբրահիմա Կոնատե

Իբրահիմա Կոնատե (ֆր.՝ Ibrahima Konaté, մայիսի 25, 1999(1999-05-25), Փարիզ), ֆրանսիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս ՌԲ Լայպցիգի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական պաշտպանի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Սոշո ===
Ֆուտբոլիստի կարիերան Կոնատեն սկսել է Փարիզում։ 2014 թվականին նա միացավ Սոշոյի ակադեմիային։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2017 թվականի հունվարի 10-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Ֆրանսիայի լիգայի գավաթի Մոնակոյի դեմ խաղում։ Առաջին հանդիպումը Լիգա 2-ում անցկացրեց փետրվարի 7-ին՝ Օսերի դեմ խաղում։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց ապրիլի 7-ին՝ Նյորի դեմ խաղում։ Սոշոյի կազմում Կոնատեն անցկացրեց 13 հանդիպում՝ դառնալով 1 գոլի հեղինակ։


=== ՌԲ Լայպցիգ ===
2017 թվականի հունիսի 12-ին Կոնատեն 5 տարվա պայմանագիր կնքեց ՌԲ Լայպցիգի հետ։ Իր դեբյուտը Բունդեսլիգայում նշեց հոկտեմբերի 1-ին՝ Քյոլնի դեմ խաղում։ Առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություններում անցկացրեց 2018 թվականի փետրվարի 22-ին՝ մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Եվրոպայի Լիգայի 1/16 եզրափակչի Նապոլիի դեմ խաղում։ Իր առաջին գոլը ՌԲ Լայպցիգի կազմում խփեց օգոստոսի 9-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի որակավորման երրորդ փուլի ԿՍ Ունիվերսիտատյայի դեմ խաղում։ Հոկտեմբերի 4-ին Կոնատեն գոլի հեղինակ դարձավ Եվրոպայի Լիգայի խմբային փուլի Ռուսենբորգի դեմ խաղում։


== Միջազգային կարիերա ==
Կոնատեն ներկայացրել է Ֆրանսիան տարբեր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2018 թվականի դեկտեմբերի 24-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կոնատեն transfermarkt-ում
Կոնատեն soccerbase.com-ում
Կոնատեն WhoScored.com կայքում
Կոնատեն ՌԲ Լայպցիգի պաշտոնական կայքում Archived 2021-04-21 at the Wayback Machine.
Կոնատեն Լիգա 1-ի պաշտոնական կայքում Archived 2019-04-07 at the Wayback Machine.
Կոնատեն ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Կոնատեն Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կայքում Archived 2017-09-08 at the Wayback Machine.
Ռուբեն Ալեքսանյան (այլ կիրառումներ)

Ռուբեն Ալեքսանյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Ռուբեն Ալեքսանյան (դեղաբան) (1920), հայ դեղաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր։
Ռուբեն Ալեքսանյան (1990), հայ ծանրամարտիկ։
Վերչելլի (գավառ)

Վերչելլիի գավառ (իտալերեն՝ Provincia di Vercelli, պիեմ.՝ Provincia ëd Vërsèj), գավառ Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի հյուսիսարևելյան հատվածում։ 
Սահմանակից է Շվեյցարիայի Վալե կանտոնին (հյուսիսում) և իտալական Վերբանո Կուզիո Օսսոլա, Նովարա, Պավիա, Թուրին, Բիելա, Վալե դ’Աոստա և Ալեսանդրիա գավառներին։ 2019 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ իր կազմում ուներ 82 համայնք, զբաղեցնում էր 2081 կմ2 տարածք։ Բնակչության թվաքանակը՝ 176 641 (2012 թվականին այդ ցուցանիշը եղել է 178.856), բնակչության խտությունը՝ 85 մարդ/կմ²։ Վարչական կենտրոնը Վերչելլի քաղաքն է։
Գավառը հայտնի է բրնձի մշակությամբ, որին զգալի տարածքներ են հատկացված։ Տնտեսության եկամտաբեր ճյուղերից է նաև զբոսաշրջությունը, որը բավականին զարգացած է բնության և պատմա-մշակութային մեծաթիվ ու արժեքավոր հուշարձանների առկայության, մշակութային խոշոր միջոցառումների պարբերաբար կազմակերպման շնորհիվ։


== Տեսարժան վայրեր ==
2003 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն Սակրո Մոնտե դի Վարալլո (Sacro Monte di Varallo) տաճարը ներառել է Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ Առանձնահատուկ հիշատակության արժանի հուշարձաններից է նաև Վերչելլի քաղաքում գտնվող Սանտ Անդրեա միջնադարյան բազիլիկ եկեղեցին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջը
Պաշտոնական կայքէջ Եվրոպայի սուրբ սարերի վերաբերյալ/Official web site for European Sacred Mountains (անգլերեն)
Թենիսի միջազգային ֆեդերացիա

Թենիսի միջազգային ֆեդերացիան (անգլ.՝ International Tennis Federation, ITF), Թենիսի միջազգային մրցաշարեր կազմակերպողն է։ Այժմ այն միավորում է 205 ազգային կազմակերպություն։ Զբաղվում է մրցաշարերի անցկացմամբ, սպորտաձևի տարածմամբ, կանոնների կատարելագործմամբ և փոփոխությամբ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլ.)
Տաշլիկուլ (գյուղ, Ասկինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏաշլիկուլՏաշլիկուլ (ռուս.՝ Ташлыкуль, բաշկիրերեն՝ Ташлыкүл), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ասկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 27 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տիսովեց (գյուղ, Ստորոժինեցի շրջան)

Տիսովեց (ուկրաիներեն՝ Тисовець), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Ստորոժինեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տիսովեց գյուղում բնակվում էր 3 556 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նորավանք կարևորագույն թռչնաբանական տարածք

Նորավանք կարևորագույն թռչնաբանական տարածք, «BirdLife International» միջազգային բնապահպանական կազմակերպության կողմից առանձնացված բնական տարածություն, որն ունի «կարևորագույն թռչնաբանական տարածք»-ի կարգավիճակ։ Գտնվում է Հայաստանի հարավային վերջույթում՝ Վայոց ձորի մարզում։ Հիմնականում ընդգրկում է «Գնիշիկ» պաշտպանվող տարածքի լանդշաֆտը։
Հիմնադրվել է 2002 թվականին և համարվում է Հայաստանի 18 հատուկ թռչնաբանական տարածքներից մեկը։
Կարևորագույն թռչնաբանական տարածքը ներառում է Վայքի լեռնաշղթայի ստորոտներից դեպի կենտրոնական մասը ընկած ամբողջ հատվածը` տարածվելով Արփա գետից, Գնիշիկ գետի ամբողջ կիրճով և Հարսնաքար լեռով, մինչև պետական սահմանը։ Բարձրանալով 1200-ից մինչև 2700 մետր` տեղանքը կազմում են կիսաանապատային, լեռնատափաստանային և բազում ժայռային զանգվածները, տեղ տեղ նոսր անտառային հատվածները։ 
Տեղանքի բնակլիմայական առանձնահատկությունները բարենպաստ պայմաններ են ստեղծում շուրջ 190 տեսակի թռչունների համար։ Պահպանվող տարածքում հանդիպող թռչնատեսակներից են օձակեր արծիվը, ոսկյա արծիվը, գառնանգղը, գիշանգղը, բվեճը, միջերկրածովյան բազեն, կիսասպիտակավիզ ճանճորսը, ներկարարը, քարակաքավը, սպիտակ արագիլը, եվրոպական ճնճղաճուռակը, տափաստանային հողմավոր բազեն, մեծ ենթարծիվը և այլն։
«BirdLife International»-ի կողմի ծրագրված է եղել Նորավանք վանական համալիրի հարևանությամբ ստեղծել սև անգղերի կերակրակայան։


== Ծանոթագրություններ ==
Աթենքի փողոց (Երևան)

Աթենքի փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Անվանվել է ի պատիվ Հունաստանի մայրաքաղաք Աթենքի։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Ծովակալ Իսակովի պողոտայի և «Հաղթանակ» կամրջի հատման վայրից և հասնում մինչև Բրազիլիայի հրապարակ։ Հատող փողոցներ չունի։


== Նշանակալի օբյեկտներ ==
«Հրազդան» մարզադաշտ
«Հրազդան» տոնավաճառ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի քաղաքային նշանակության փողոցների ցանկ
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Խոսե Կլարամունտ

Խոսե Կլարամունտ Վեգա Տոռես (հուլիսի 16, 1946(1946-07-16), Puçol), հայտնի ֆուտբոլիստ՝ կիսապաշտպան։ Ամբողջ ֆուտբոլային կարիերան անցկացրել է իսպանական Վալենսիա ակումբում։


== Ակումբային կարիերա ==
Խոսե Կլարամունտը սկսել է ֆուտբոլ խաղալ 1960 թվականի կեսերին երիտասարդական Վալենսիայի ակումբում։ 1966 թվականի ամռանը Խոսեին նկատեց այն ժամանակների հայտնի մարզիչ Մունդոն, ով մարզում էր «Չղջիկներ» թիմին։ Նա վերցրեց Կլարամունտին շրջագայության Լատինական Ամերիկայով (որի մի մասն էր կազմում Աշխարհի փոքր գավաթը), իսկ Եվրոպա վերադառնալուց հետո ավելացրեց նրան իր հիմնական թիմում։ 1967 թվականին խաղալով Վալենսիայի կազմում՝ Կլարամունտը հաղթեց Գեներալիսսիմուսի գավաթը։
Կլարամունտը խաղացել է կիսապաշտպանի տարբեր դիրքերում՝ աջ կամ ձախ հարձակվող։ 1970 թվականին նոր մարզիչը՝ Ալֆրեդո Դի Ստեֆանոն Կլամանտուրին տեղափոխեց դաշտի կենտրոն։ Այնտեղ նրա խաղընկերը դարձավ Եվրոպայի չեմպիոն՝ Պակիտոն։ Դի Ստեֆանոյի որոշումը պարզվեց հաջող էր։ Պակիտոն և Կլարամունտը կազմել էին հաջող միավորում՝ գրավ դնելով Վալենսիայի հաղթանակը։ 1970-1971 թվականներին «Չղջիկները» հասան ազգային գավաթի խաղերի եզրափակչին՝ այնտեղ զիջելով տեղը Բարսելոնային 4։3 հաշվով։
Կլարամունտը խաղաց «Վալենսիայի» ևս 7 տարի, որից հետո ավարտեց իր կարիերան մասամբ վնասվածքների պատճառով, մասամբ էլ մարզչական շտաբում տարաձայնությունների։


== Կարիերան հավաքականում ==
Կլարամունտին առաջին անգամ կանչեցին Իսպանիայի հավաքական 1968 թվականին, երբ Խոսեն 22 տարեկան էր։ Նա խաղացել է 2 խաղ աշխարհի առաջնությունում և 2 խաղ Եվրոպայի առաջնությունում, բայց երբեք չի խաղացել մեծ խաղերի եզրափակչում։ Եվրո-1976-ին Կլամանտուրը եղել է թիմի ավագ։


== Ձեռքբերումներ ==
Իսպանիայի չեմպիոն (1971թ․)
Իսպանիայի գավաթակիր (1967թ․)


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բերենժակ

Բերենժակ (ռուս.՝ Беренжак), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Շիրինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կոմին

Կոմին (ֆր.՝ Comigne), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 241 մարդ, բնակչության խտությունը` 26.08 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.24 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 640 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 120 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 20 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 177 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 131-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 46։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,0 %։ 131 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 109 անձ (54 տղամարդ և 55 կին)։ Գործազուրկ են եղել 22 անձ (10 տղամարդ և 12 կին)։ 46 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 26-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Միլան (գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միլան (այլ կիրառումներ)Միլանի գավառ (իտալերեն՝ Provincia di Milano), գավառ Իտալիայի Խորհրդարանական Հանրապետության հյուսիսային հատվածում՝ Լոմբարդիայի երկրամասում։
Միլանի գավառի կենտրոնական քաղաքը, տնտեսական խոշորագույն կենտրոնը և մայրաքաղաքը համարվում է Իտալիայի նշանավոր քաղաքներից Միլանը, որը նաև համարվում է Իտալիայի հյուսիսային մայրաքաղաքը և Լոմբարդիայի տարածաշրջանի վարչական կենտրոնը :
Համարվում է Իտալիայի երրորդ ամենախիտ բնակեցված գավառը՝ 2000 մարդ 1 կմ² տարածքում տվյալով։ Այդ ցուցանիշով զիջում է միայն Նեոպոլի և Մոնցա և Բրիանցայի գավառներին։
Բնակչության հիմնական մասը զբաղվում է ծանր և թեթև արտդյունաբերությամբ և ագրարային տնտեսությունները համեմատաբար առավել քիչ են։ 2009 թվականից Միլանի գավառի գավառապետն է Ֆիլիպո Պենատին։
Ըստ 2015 թվականի Իտալիայի կենտրոնական բյուրոյի մարդահամարի տվյալների, գավառի բնակչությունը կազմում է 3 132 100 մարդ՝ ներառյալ Միլան քաղաքը և 134 համայնքներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սինյակի (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍինյակիՍինյակի (ռուս.՝ Синяки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
.lk

.lk, Շրի Լանկայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .lk whois տեղեկություն
Կաստանիտո

Կաստանիտո  (իտալ․՝Castagnito) կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2007 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 287 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 7 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0173։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Իոան Կրեստիտելը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը՝


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0173 213139
Էլեկտրոնային հասցե։ castagnito@ruparpiemonte.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Քաղաքացիական հասարակություն

Քաղաքացիական հասարակություն, տերմին, որով բնորոշվում է հասարակության զարգացման որոշակի մակարդակ։ Համաքաղաքացիների միջև գոյություն ունեցող տնտեսական, մշակութային, իրավական և քաղաքական զարգացած փոխհարաբերություններով ժողովրդավարական հասարակություն է։ Այդ փոխհարաբերությունները, որպես կանոն, օրենքով պաշտպանված են պետական իշխանության մարմինների ուղղակի միջամտությունից։
Քաղաքացիական հասարակությունը բաց, պլյուրալիստական հասարակություն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքացիական հասարակության ինստիտուտ
UN and Civil Society
Global Environment Facility Civil Society Network
Civicus – Worldwide Alliance for Citizen Participation
Global civil society (PCDF).
One World Trust Database of Civil Society Self-regulatory Initiatives
Wiser.org – World Index for Social and Environmental Responsibility Archived 2014-04-11 at the Wayback Machine. – formerly www.civilsociety.org.
Stakeholder Forum for a Sustainable Future engagement in UN stakeholder relations
International Society for Third-Sector Research Archived 2018-08-31 at the Wayback Machine.
Requier-Desjardins Mélanie & Bied-Charreton Marc, 2007. Science and Civil Society in the fight against desertification. Les dossiers thématiques du CSFD. Issue 6. 40 pp. Archived 2014-04-29 at the Wayback Machine.
100 years of trends in international civil society by the Union of International Associations
Interface journal special issue on civil society and social movements
Իրավակարգ

Իրավակարգ, գործող իրավունքի հիման վրա ձևավորված հասարակական հարաբերությունների համակարգ։ Մարմնավորում է տվյալ սոցիալ-տնտեսական կարգի առավել կարևոր համարվող կողմերը, արտահայտում իրավական նորմերով կարգավորվող հասարակական հարաբերությունների բնույթը։
Պինդոբասու

Պինդոբասու (պորտ.՝ Pindobaçu), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հյուսիսկենտրոնական մարզում։ Մտնում է Սենոր դու Բոնֆինի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 18 551 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1527,742 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 35,2 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 30.868.842,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.573,66 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,596 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուրգեն Թոնունց

Գուրգեն Հովհաննեսի Թոնունց (սեպտեմբերի 2, 1922(1922-09-02), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ - սեպտեմբերի 21, 1997(1997-09-21), Մոսկվա, Ռուսաստան), հայ խորհրդային դերասան։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1967)։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Գուրգեն Թոնունցը ծնվել է 1922 թվականին Թիֆլիսում։ Ապրել է Կամոյի անվան փողոցում։ Ծովագնացությանը և արվեստին սիրահարված Թոնունցը պատերազմի ժամանակ Մուրմանսկում էր։ Պատերազմի ավարտից հետո սովորել է Կինեմատոգրաֆիայի համամիութենական ինստիտուտի ռեժիսորական ֆակուլտետում՝ Լ. Կուլեշովի արվեստանոցում։
Աշխատել է թատրոնում։ 1947 թվականին Գուրգեն Թոնունցը նկարահանվել է Կամոյի դերում «Անձամբ ճանաչում եմ» կինոնկարում։ Լավագույն դերերից են Կամո («Անձամբ ճանաչում եմ» 1958 թվական, «Արտակարգ հանձնարարություն» 1965 թվական, «Կամոյի վերջին սխրանքը», 1973 թվական, Արամյան «Ծնվել են ապրելու համար», 1961 թվական, Լևոն Քոչարյանի «Հազարից մեկ շանս» (1968), որը պատմում է Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ խիզախ հետախույզների մասին, Աթարբեկով «Պայթյուն կեսգիշերից հետո», 1969 թվական, բոլոր ֆիլմերն էլ նկարահանված «Հայֆիլմ»-ում)։
Թոնունցը նկարահանվել է նաև Համո Բեկնազարյանի «Նասրեդինը Խոջենթում» (1959), Ագարզա Կուլիևի «Առավոտը» (1960), Տիկոֆեյ Լևչուկի «Անտարկտիդայի օրենքը» (1962), Վալերիու Գաժիուի «Վերջին հայդուկը (1972), Ալեքսեյ Սալտիկովի «Իվանովների ընտանիքը» (1975), Ալեքսանդր Սվետլովի «Մարդկային հաշիվ» (1977), Վլադիմիր Շամշուրինի «Վտանգավոր ընկերներ» (1979) և այլն։
Գուրգեն Թոնունցը մահացել է 1997 թվականին Մոսկվայում։


== Ֆիլմագրություն ==
1957 - Անձամբ ճանաչում եմ - Կամո
1958 - Ձնակույտ լեռներից
1959 - Նասրեդինը Խոջենտում, կամ Կախարդված արքայազնը
1959 - Երկինքը կանչում է - Էրվին Բերստ
1960 - Կոչված են ապրելու - Գուրգեն Արամյան
1960 - Առավոտ
1961 - Տասներկու ուղեկիցներ - Բագրատունի
1961 - Դարի սկզբին
1962 - Շղթայական ռեակցիա
1962 - Սագա սիրո մասին
1963 - Անտարկտիդայի օրենքը
1964 - Ցտեսություն, տղաներ - Ջոն Դանկեր
1964 - «Խաղտտնիկներ» բանակը - յեսաուլ
1965 - Թերթ նոթատետրից
1965 - Արտակարգ հանձնարարություն - Կամո
1966 - Երկու տարի անդունդի վրա
1966 - Վայրի մեղր
1967 - Խղճին ընդառաջ
1967 - Քարե հյուրը
1968 - Ապրում էր մի մարդ
1968 - Մոխրի տակ կրակ կա
1968 - Հազարից մի հնարավորություն
1968 - Եռակի ստուգում - Աթարբեկով
1969 - Պատմություն չեկիստի մասին
1969 - Փոստային սիրավեպ
1970 - Խնամակալը - Օմար Լևանովիչ
1971 - Աշխարհի երիտասարդը
1972 - Վերջին հայդուկը
1973 - Կամոյի վերջին սխրանքը - Կամո
1973 - Լուսաբացից մեկ ժամ առաջ - Ջիգիթ
1975 - Կրկնակի հարսանիք - մթերային խանութի տնօրեն
1979 - Վտանգավոր ընկերներ - Պյոտր Մոխով «Լորդ»
1983 - «Գրետա» վիլլայի գաղտնիքը - Նիկոլո Զաֆեսի
1989 - Քրեական քառյակը - Լևոն Սամվելովիչ
1990 - Իվան Եֆրեմովի բացահայտումը
1991 - Մահվան ծովախորշ


== Արտաքին հղումներ ==
Գուրգեն Թոնունց
Գուրգեն Թոնունց (ռուս.)
Ենոք Միրաքյան

Ենոք Իսահակի Միրաքյան (Միրաքյանց) (դեկտեմբերի 30, 1895(1895-12-30), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - 1938), հայ խորհրդային մաշկաբան, վեներոլոգ։ Բժշկական գիտությունների թեկնածու (1936)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Բաքվի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը (1924)։ 1926 թվականից աշխատել է Երևանի համալսարանի մաշկավեներոլոգիական կլինիկայում։ Հանդիսանում է մաշկա-վեներոլոգիայի հիմնադիրների մեկը Խորհրդային Հայաստանում, ակտիվորեն մասնակցել է բնակչության մաշկային, հատկապես բոր և վեներական հիվանդությունների հայտնաբերման ու դրանց դեմ պայքարի կազմակերպման գործին։ Եղել է ՀԽՍՀ առժողկոմատի գիտագործնական բժշկական խորհրդի գիտական քարտուղար (1931), այնուհետև Երևանի մաշկա-վեներոլոգիական ԳՀԻ մաշկաբանության բաժնի վարիչ։ Միրաքյանի գիտական աշխատանքները հիմնականում վերաբերում են սիֆիլիսի, գոնոռեայի, մալարիայի զուգորդմանը, պրոֆեսիոնալ դերմատոզների (մետաքսագործների, ծխախոտագործների մոտ), մաշկի տուբերկուլոզի, հայ բժշկագիտության պատմության և այլ հարցերի ուսումնասիրությանը։
1367

1367 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1367 թվականն է, 
XIV դարի 67-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Կրասնոսելսկոե (Կաբարդա-Բալկարիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասնոսելսկոեԿրասնոսելսկոե (ռուս.՝ Красносельское), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետության Պրոխլադնիի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1270 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ստեցկի

Ստեցկի (ուկրաիներեն՝ Стецьки), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստեցկի գյուղում բնակվում էր 308 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,989 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 311,43 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ուլյանովկա (գյուղ, Բելոգորսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւլյանովկաՈւլյանովկա (ուկրաիներեն՝ Ульяновка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Sultan Saray), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բելոգորսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սուլտան-Սարայ։
2001 թվականի տվյալներով Ուլյանովկա գյուղում բնակվում էր 480 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սվինուխա (այլ կիրառումներ)

Սվինուխա, կարող է վերաբերել՝

Սվինուխա - գետ Ռուսաստանում, Մաչեխայի վտակը
Սվինուխա - գետ Ռուսաստանում, Չյորնայա Կալիտվայի վտակը
Իվետա Գիլբեր

Իվետա Գիլբեր (ֆր.՝ Yvette Guilbert, իսկական անունը՝ Emma Laure Esther Guilbert, հունվարի 20, 1865(1865-01-20)[…], Փարիզի 3-րդ շրջան, Փարիզ - փետրվարի 2, 1944(1944-02-02), Էքս-ան-Պրովանս), Հիասքանչ դարաշրջանի կաբարեի ֆրանսիացի երգչուհի, դերասան և մոդել։


== Կենսագրություն ==
Իվետա Գիլբերը ծնվել է  1865 թվականին Փարիզում։ Հայրը եղել է հնավաճառ, մայրը՝ գլխարկ կարող։ 16 տարեկանից աշխատել է կարի արվեստանոցում և Օսմանի զբոսայգու Printemps հանրախանութում  վաճառողուհի։ Ավարտել է դրամատիկական արվեստի դասընթացները (1885)։ Առաջին ելույթն ունեցել է Théâtre des Bouffes du Nord-ում, այնուհետև խաղացել է Théâtre de Cluny, Théâtre des Nouveautés, Théâtre des Variétés երաժշտական սրահներում։ Չբավարարվելով երրորդական դերերով, սկսել է երգել մյուզիք-հոլլերում և  կաբարեներում։ Նրա երգացանկում ընդգրկված էին Պոլ Շառլ դը Կոկյի, Ժան Լորենի, Ժան Ռիշպենի և այլոց բանաստեղծությունների հիման վրա գրված երգեր։
Էլդորադո երաժշտական սրահում նրան նկատում է Զիգմունդ Ֆրոյդը, նրանք ծանոթանում են և աշխույժ  նամակագրություն սկսում։ Հետագայում Ֆրոյդը նրա լուսանկարը կախում է իր կաբինետում՝ Լու Անտրեաս-Սալոմեի նկարի կողքին։
Շարլ Զիդլերի օժանդակությամբ, որի հետ ծանոթացել էր 1885 թվականին, վարձահրավեր է ստանում Մուլեն Ռուժից 1891 թվականին։ Մարսել Պրուստը նրա առաջնելույթին նվիրված ակնարկ է տպագրում Mensuel ամսագրում։ Այստեղ երգչուհուն տեսնում է Անրի դը Տուլուզ-Լոտրեկը։  1906 թվականին Գիլբերը ելույթ է ունենում Քարնեգի հոլում, 1913 թվականին Նիսի խաղատանը, երգում է Գերմանիայում և Մեծ Բրիտանիայում։
Այդ տարիներին նրա խաղացանկը դարձավ ավելի գրական և համալրվեց միջնադարյան երգերով։ Ավելի ուշ զբաղվել է թատերական մասնավոր գործունեությամբ, վարել է լրագրային և ամսագրային ժամանակագրություն, ելույթներ է ունեցել ռադիոյով, զբաղվել է դասավանդմամբ և ռեժիսուրայով, գրել է մի քանի գրքեր, նկարահանվել է Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Մուրնաուի (Ֆաուստ, 1926), Լ’Էրբեի (Փողեր, 1928), Մորիս Թուրնյորի (Երկու որբեր, 1933), Սաշա Գիտրիի  (Երազենք, 1936) և այլ ֆիլմերում։  Շուրջ քառասուն տարի երգեր է ձայնագրել, շատ ձայնագրություններ պահպանվել են։
Մահացել է 1944  թվականին Էքս ան Պրովանսում։ Թաղված է Պեր Լաշեզ գերեզմանոցում։


== Հուշեր և այլ գրքեր ==

Comment on devient une étoile (1893)
La vedette (1902)
La Chanson de ma vie (1927)
L’art de chanter une chanson (1928)
La Passante émerveillée (1929)
Mes lettres d’amour (1933)
Autres temps, autres chants (1946)


== Մրցանակներ ==
Պատվավոր Լեգեոնի շքանշանի ասպետ (1932)


== Գրականություն ==
Liebowitz Knapp B., Chipman M. That was Yvette; the biography of Yvette Guilbert, the great diseuse. New York: Holt, Rinehart and Winston, 1964.
Geffroy G. Yvette Guilbert. New York: Walker, 1968.
Hanke H. Yvette Guilbert. Berlin: Henschelverl., 1974.
Brécourt-Villars C. Yvette Guilbert l’irrespectueuse. Paris: Plon, 1997.


== Ծանոթագրություններ ==
Ելիսեենկովո (գյուղ, Սումիի շրջան)

Ելիսեենկովո (ուկրաիներեն՝ Єлисеєнкове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ելիսեենկովո գյուղում բնակվում էր 81 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տաճատ Օգանեսով

Տաճատ Հմայակի Օգանեսով (1922 կամ փետրվարի 1, 1922(1922-02-01), Շիրակամուտ, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Հայկական ԽՍՀ և Ղարաքիլիսա, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Հայկական ԽՍՀ - 1991 կամ մայիսի 14, 1991(1991-05-14), Տաշքենդ), հայ գեղանկարիչ, պրոֆեսոր։ ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ։ Ուզբեկստանի ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1968)։


== Կենսագրություն ==
Տաճատ Օգանեսովը ծնվել է 1922 թվականին Նալբանդ գյուղում։ 1947 թվականին ավարտել է Տաշքենդի գեղարվեստական ուսումնարանը, 1953 թվականին՝ Լենինգրադի Իլյա Ռեպինի անվան նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտը։ 1952 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։ 1954 թվականից դասավանդել է Տաշքենդի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտոտւմ։


== Ստեղծագործություններ ==
Օգանեսովը ժանրային գեղանկարչության վարպետ է, ռեալիստական դպրոցի ավանդույթների համախոհ, տաղանդավոր դիմանկարիչ և գունանկարիչ։

«Որդիս»
«Առավոտ»
«Երեկոն լեռներում»Դիմանկարներ՝

Հ. Թադևոսյան
Վ. Երեմյան (1962)
Խամզա Խաջիմ Զադե
Ս. Պ. Բորոդին
Ալ-Բիրունի


== Ծանոթագրություններ ==
Սանտա Էլիզաբետա

Սանտա Էլիզաբետա (իտալերեն՝ Santa Elisabetta), կոմունա Իտալիայում՝ Սիցիլիա մարզի Ագրիջենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2840 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 176 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 16 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 92020։ Հեռախոսային կոդը՝ 00922։
Սանտա Էլիզաբետան սահմանակից է Արագոնա, Ջոպոլո Ջանկաքսիո, Ռաֆադալի, Սանտ Անջելո Մուքսարո մունիցիպալիտետներին։
Քաղաքի հովանավորն է սուրբ Ստեփանոս Նախավկան։ Բնակավայրի տոնը նշվում է դեկտեմբերի 26-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0922 479296
Էլեկտրոնային հասցե։ info@comune.santaelisabetta.ag.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.santaelisabetta.ag.it/ Archived 2008-08-20 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.santaelisabetta.ag.it/ Archived 2008-08-20 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային իսնտիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Մարյանովկա (գյուղ, Խմելնիկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄարյանովկաՄարյանովկա (ուկրաիներեն՝ Марянівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Խմելնիկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1790 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մարյանովկա գյուղում բնակվում էր 392 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,3 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 301,54 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարի Լոր

Մարի Լոր (անգլ.՝ Marie Lohr, հուլիսի 28, 1890(1890-07-28), Սիդնեյ, Ավստրալիա - հունվարի 21, 1975(1975-01-21), Բրայթոն, Բրայթոն և Հոուֆ, Արևելյան Սասիքս, Միացյալ Թագավորություն), կինոյի և թատրոնի ավստրալացի-բրիտանացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Մարի Լորը ծնվել է Սիդնեյում, Նոր Հարավային Ուելսում, Մելբուրն օպերայի տան տնօրենի՝ Լյուիս Ջեյ Լորի և նրա կնոջ՝ անգլիացի դերասանուհի Քեյթ Բիշոպի ընտանիքում։ Նրա քեռին՝ Ալֆրեդ Բիշոպը, ինչպես նաև իր բարեկամներ Ուիլյամ Հանթերը և Քենդալ Մեդջը նույնպես եղել են դերասաններ։


=== Կարիերա ===
Մարի Լորը իր կարիերան սկսել է Սիդնեյում, The World Against Her ներկայացմամբ, երբ չորս տարեկան էր։ Իր դեբյուտը Լոնդոնում կայացել է 11 տարեկանում The Man Who Stole the Castle ներկայացմամբ։ 1929 թվականին Լոուրենս Օլիվիեի հետ խաղացել է «Beau Geste» բեմադրության մեջ։
Մարին առաջին անգամ կինոյում հայտնվել է 1932 թվականին (Aren’t we All?)։ Նկարահանվել է Ջորջ Բեռնարդ Շոուի ստեղծագործությունների երկու էկրանավորումներում։ Մահացել է 1975 թվականին՝ 84 տարեկան հասակում։ Թաղված է Լոնդոնի արևմուտքում՝ Բրոմփթոնյան գերեզմանոցում։


== Ֆիլմագրություն ==
Մեծն Եկատերինա (1968), Այրի լեդի Գորս
Պլաններ կազմողները (1964), Ջերալդին Փեթիֆուր — 1 դրվագ
Carlton-Browne of the F.O. (1959), լեդի Քարլթոն-Բրաուն
Բարսեթի վերջին ժամանակագրությունը (1959), լեդի Լաֆթոն — երկու դրվագ
Փոքր հյուրանոց (1957), Տիկին Սեմսոն-Ֆոքս
Seven Waves Away (1957), Դորոթի Քնուդսոն
Ալիսի նման քաղաք (1956), տիկին Դադլի Ֆրոսթ
Այնպիսի գիշերը (1956), լեդի Ֆալնքոլնբրիջ
Ամպերից դուրս (1955), հարուստ կին
Համարձակ արարք (1955), Ստելա Համփդեն ավագ
Միշտ հարսնացու (1953), այրի
Little Big Shot (1952), տիկին Մեդոքս
Լուռ աղմուկ (1949), լեդի Քլենդոն
Ուինսլոու տղան (1948), Գրեյս Ուինսլոու
Աննա Կարենինա (1948),  իշխանուհի Շերբացկայա
Counterblast (1948), տիկին Քոուլ
Բերքլի թաղամասի ուրվականները (1947), Լոտտի
Կախարդական կամար (1946), Քոնթրես դե Վերմոնտ
Ռեյքի առաջխաղացումը (1945), լեդի Փարքս
Մթնշաղի ժամ (1945), լեդի Չեթվուդ
Համբուրիր հարսին (1945), Էմմա Բլադ
Went the Day Well? (1942), տիկին Ֆրեյզեր
Major Barbara (1941), լեդի Բրիթոմարտ
Ջորջ և Մարգարետ (1940), Էլիս
A Gentleman’s Gentleman (1939), տիկին Հենդսայդ-Լեյն
Պիգմալիոն (1938), տիկին Հիգգինս
South Riding (1938), տիկին Բեդդոուս
Երազանքները կատարվում են (1936), Հելեն Ուոլդաու
Ում են աստվածները սիրում․ Մոցարտի և կնոջ իրական պատմությունը (1936), կայսրուհի
Դա դու ես, որ ուզում եմ (1936), Կոնստանցիա Հիլբերթ
Reasonable Doubt (1936)
Cock o' the North (1935), Մարի Բարթոն
Արքայական հեծելախումբ (1935), մայր
Օտար գործեր (1935), տիկին Քոուփ
Լեդին վտանգի մեջ (1935), լեդի Բրոքլի
Օ, հայրի՜կ (1935), լեդի Փայ
Իմ սիրտը կանչում է (1935), հարսանյաց սրահի աշխատող
Fighting Stock (1935), տիկին Բարբարա Ռիվերս
Mon Coeur t’Appelle (1934), Մոդիստա
Տունը ճանապարհին (1934), լեդի Համբլ
Aren’t We All? (1932), լեդի Ֆրինթոն
Հաղթանակ և խաղաղություն (1918), Բարբար Լոուրի
The Real Thing at Last (1916), սպանության զոհ


== Ծանոթագրություններ ==
(7717) Տաբեիշի

(7717) Տաբեիշի (անգլ.՝ Tabeisshi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1997 թվականի հունվարի 7-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,437941 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7591 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1167 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1390,38 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,258922 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7717) Տաբեիշի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մոռենի կովկասյան

Մոռենի կովկասյան (լատ.՝ Rubus caucasicus Focke), վարդածաղկավորների կարգի, վարդազգիների ընտանիքի փոքր թուփ։


== Նկարագրություն ==
Փոքր, տերևաթափ թուփ է, աղեղնաձև, գլանաձև կտրվածքով ճյուղերով, մազմզուկապատ կամ մերկ անպտուղ ընձյուղներով, կեռ փշերով և շիկավուն գեղձիկներով։ Տերևները, եռաբաժան են կամ հնգաբաժան, գլանաձև, թաղիքամազմզուկապատ տերևակոթուններով, ծածկված գեղձիկներով և փշերով, ամուր կաշվեկերպ, վերևից մերկ, ներքևից նուրբ թաղիքավոր, սուր ատամնաեզր, ծայրային տերևիկը 8 սմ երկարությամբ, լայն հակառակ ձվաձև, սրտաձև հիմքով, կողմնայինները կարճ կոթունավոր, թեք կտրված հիմքով։ Պտղաբերող շիվերը թեթևակի անկյունավոր են կամ ակոսավոր, ավելի մանր տերևավոր։ Ծաղկաբույլերն ուղղաձիգ են, մազմզուկապատ, ծաղիկները սպիտակ են, 1,5-2 սմ տրամագծով։ Պտուղները սև են, լայն ձվաձև, 2-2,5 սմ տրամագծով, համեղ։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Կովկասում։ Հանդիպում է մեր հանրապետության հյուսիսարևելյան շրջաններում, Արարատյան դաշտի նախալեռնային գոտում, Ջանգեզուրում, Մեղրիում, միջին և վերին լեռնային գոտիներում, թփուտների մեջ, անտառների եզրերին, գետափերին։


== Կիրառությունը ==
Էկոլոգիական խումբը VI: Մշակության հավանական շրջանները 9-10, 18-20, 23-25,28, 32։


== Ծանոթագրություններ ==
Յոհան Գմելին

Յոհան Ջորջ Գմելին (օգոստոսի 10, 1709(1709-08-10), Տյուբինգեն, Գերմանիա - մայիսի 20, 1755(1755-05-20), Տյուբինգեն, Գերմանիա), գերմանացի բնագետ, բուսաբան և աշխարհագրագետ։


== Վաղ կյանք և կրթություն ==
Գմելինը՝ Թյուբինհենի համալսարանի պրոֆեսորի որդին, ծնվել է Թյուբինհենում։ Նա շնորհալի երեխա էր և 14 տարեկանից սկսել է հաճախել համալսարանի դասախոսություններին։ 1727 թվականին՝ 18 տարեկանում, նա ավարտել է համալսարանը բժշկի կոչումով։ Հետո ճանապարհորդել է դեպի Սանկտ Պետերբուրգ և 1728-ին դարձել Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի անդամ։ 1730 թվականից ի վեր դասախոսել է Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանում և հաջորդ տարի դասախոսել է որպես բնագիտոթյան և քիմիայի պրոֆեսոր։  
Նրա առաջարկությամբ Յոհան Ամանը Լոնդոնում լքեց Հանս Սլոունին, որպեսզի Սանկտ Պետերբուրգում պաշտոն զբաղեցնի։ Յոհան Քրիստիան Բուքսբաումի վերջին 2 գրքերը՝ «Centuria»-ն, հետմահու հրատարկվել են Գմելինի կողմից։


== Կամչատկայի երկրորդ գիտարշավը ==
Գմելինը այն 3 պրոֆեսորներից էր, որոնք մասնակցելու էին Վիտուս Բերինգի՝ Կամչատկայի երկրորդ գիտարշավին (1733–1743): Գիտարշավի սկզբնական շրջանում, երբ 1733 թվականին հեռանում էին Սանկտ Պետերբուրգից, նրան ուղեկցում էր երիտասարդ ուսանող Ստեփան Կրաշենիննիկովը։ Նրանք միասին ճամփորդել են Ուրալյան լեռներով և Արևմտյան Սիբիրիով դեպի Ենիսեյսկ։ Նա նկարագրել է Ենիսեյ գետի դիրքը՝ որպես սահման Եվրոպայի և Ասիայի միջև, և մասնակցել է Ենիսեյսկում գրանցված ամենացածր ջերմաստիճանի չափմանը։ Նա եղել է նաև առաջին մարդը, որը փաստել է, որ Կասպից ծովի մակարդակը ցածր էր Միջերկրական ծովի մակարդակից։ Վերջիվերջո 1736-ի սեպտեմբերին նա Յակուտսկում հասավ Բերինգի շտաբ։ Դժբախտաբար նոյեմբերի 8-ին այրվում է Գմելինի բնակավայրը՝ ոչնչացնելով իր՝ բնագիտության բոլոր հավաքածուները և նշումները՝ գումարած իր գրադարանի մի մասը։ Հաջորդ ամռանը նա նմուշների այնքան հավաքածուներ վերակազմեց, որքան հնարավոր էր, որպեսզի լրացնի կորցրածը։ Նրա «Flora Sibirica» գիրքը (1747–1769) հիմնված էր իր հավաքածուների և դիտողությունների վրա։ Այն ներառում է 1178 տեսակների նկարագրություն, որոնցից 294-ը լուսաբանված և պատկերազարդված են։ Նրա եղբորորդի Սամուել Գոթլիբ Գմելինը օգնել է ավարտին հասցնել 2 գրքերը։ «Flora Sibirica»-ի 5-րդ հատորը՝ հիմնականում կրիպտոգամների մասին, գրել է Ստեփան Կրաշենիննիկովը, բայց երբեք չի հրատարակվել։ Գմելինը նաև նկարագրել է իր ճամփորդությունը իր «Reise durch Sibirien von dem Jahr 1733 bis 1743» գրքում (1751–1752).:


== Ուշ կյանքը ==
Գմելինը 1747-ին վերադարձել է Թյուբինհենի համալսարան և դարձել բժշկության պրոֆեսոր, իսկ 1751 թվականին՝ համալսարանի բուսաբանական այգու տնօրեն։ Նրա ճանապարհորդության նկարագրությունն այստեղ է։ Այն թարգմանվել է ֆրանսերեն և հոլանդերեն, սակայն ոչ ռւսերեն, «որովհետև այն պարունակում էր անհեթեթ դիտարկումներ և ռուսների նկատմամբ մեկնաբանություններ»Գմելինը 1749 թվականին ընտրվել է Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի օտարազգի անդամ։
«Գմելինի տափոլոռ» բույսը և մի քանի տասնյակ բույսերի և կենդանիների տեսակներ անվանակոչված են ի պատիվ նրա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Ամբողջական մատենագրություն ==
on WorldCat
Digital edition: Johann Georg Gmelin 1709–1755 : der Erforscher Sibiriens ; ein Gedenkbuch by the University and State Library Düsseldorf