Գալիսիայի օրհներգ

Գալիսիայի օրհներգ (գալ.՝ himno de Galicia) կամ գալիսիական հիմն  (գալ.՝ himno galego) ՝  պաշտոնական անվանումը  «Os pinos» («Սոճի»), ինչպես զինանշանն ու դրոշն, այնպես էլ հիմնը հանդիսանում է Գալիսիայի ազգային խորհրդանիշերից մեկը։ Այն ստեղծվել է 1890 թվականին, իսկ Գալիսիայի ինքնավարության կանոնադրության 6-րդ հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն՝ հաստատվել է 1981 թվականին։ Տեքստը և երաժշտությունը պաշտոնապես ընդունվել է 1984 թվականի մայիսին։ Տեքստի հեղինակն է   Էդուարո Պոնդալը, կոմպոզիտորը՝  Պաասկուալ Վեյգան  (Pascual Veiga)։


== Պատմություն ==

Գալիսիայի օրհներգը ստեղծվել է գալիսերեն լեզվի և գրականության (գալ.՝ Rexurdimento) վերածննդի ժամանակաշրջանում՝ XIX դարի երկրորդ կեսին։
Պոնդալը կապված էր տարածաշրջանային մասնագետների հետ  և ակտիվ նամակագրական կապի մեջ էր  իդեոլոգ և տեսաբան Մանուել Մուրգիեյի հետ, ով իր «Գալիսիայի պատմություն» հինգ հատորանոց գրքերում ներկայացրել է Գալիսիայի տարբեր ժամանակշրջաններ, ծագումը, լեզուն, մշակույթն ու կարևոր իրադարձություններ։ Այդ աշխատության աշխատանքերի ժամանակ նա օգտվել է ֆրանսիական հրատարակություններից և իռլանդական տեքստերի անգլերեն թարգմանություններից գրել Բրեոգանի մասին, որոնք էլ ցույց է տվել Պոնդալին։ Նա Մուրգիեյից է իմացել կելտերի լեգենդար առաջնորդի մասին։ Պոնդալը  Մուրգիեյի աշխատությունների օգնությամբ ուսումնասիրում էր Գալիսիայի պատմությունը, փորձում էր գտնել իր էթնիկ խմբի արմատները Հին Հունաստանի հետ և կելտական ոգու գերիշխող առկայությունը գալիսիացիների մեջ։ Նա միանգամայն համակարծիք էր Մուրգիեյի տեսակետի հետ։
1888 թվականին գալիսիացի կոմպոզիտոր Պասկուալ Վեյգան առաջարկում է Էդուարդո Պոնդալին Լա Կորունյայում անցկացվող «Լավագույն գալիսիական քայլերգ»  մրցույթի համար տեքստ գրել, որին համահունչ կստեղծեր մեղեդի։  1890-ին բանաստեղծը գրում է «Os pinos» («Սոճիներ») բանաստեղծությունը, իսկ Վեյգան՝ երաժշտությունը։ Հիմնում օգտագործվել է բանաստեղծության միայն առաջին չորս հատվածները։
Առաջին անգամ ստեղծագործությունը ներկայացվել է 1907 թվականի դեկտեմբերի 20-ին  Կուբայի մայրաքաղաք Հավանայում։ Միջոցառումը կազմակերպել էր Խոսե Ֆոնտենլա Լիլը (Xosé Fontenla Leal), որը տեղի է ունեցել Գալիսիայի Մեծ թատրոնում (Gran Teatro do Centro Galego)։ Այդ կատարմանը ներկա է եղել Մանուել Կուրոս Էնրիկեսը, ով Գալիսիայի վերածննդի խոշոր բանաստեղծներից էր։ Կուբայում Գալիսիսայի սփյուռքը ակտիվ մասնակցում էր քաղաքական և մշակութային իրադարձություններին։
1923 թվականին հիմնը հնչել է տարածաշրջանային հանրահավաքների ժամանակ։
1935 թվականին Պանդալայի 100 ամյակի կապակցությամբ լույս է տեսել նրա բանաստեղծությունների երկրորդ հավաքածուն՝ «Սոճիներ» բանաստեղծությամբ, իսկ հիմնի տեքստք տպագրվել է թերթերում։
1976 թվականից հիմնը հնչել է Սանտյագո դե Կոմպոստելայի տաճարի հարակից Կինտանա (Quintana) հրապարակում։


== Հիմնի խոսքեր ==


== Տես նաև ==
Anthems of the autonomous communities of Spain


== Գրականություն ==
Calero R. C. Historia da literatura galega contemporánea: 1808-1936 : [галис.] / Ricardo Carballo Calero. — 3.ª edición. — Vigo : Editorial Galaxia, 1981. — 894 p. — ISBN 8471543915.


== Արտաքին հղումներ ==
Another translation into English Archived 2011-08-11 at the Wayback Machine.
A modern version ՅուԹյուբում


== Աղբյուրներ ==

«O himno» (գալիսերեն)։ Xunta de Galicia։ Վերցված է 2018-08-27 
«Himno galego en versión coral e instrumental» (գալիսերեն)։ Xunta de Galicia։ Վերցված է 2018-08-27  В исполнении хора и оркестра.
«Himno galego en versión coral» (գալիսերեն)։ Xunta de Galicia։ Վերցված է 2018-08-27  В исполнении хора.
«Himno galego en versión de banda de gaitas» (գալիսերեն)։ Xunta de Galicia։ Վերցված է 2018-08-27  В исполнении оркестра волынщиков.
«Eduardo Pondal Abente» (գալիսերեն)։ Real Academia Galega։ Վերցված է 2018-08-27 
«Galicia» (անգլերեն)։ nationalanthems.info։ Վերցված է 2018-08-27 
Himno Galego (rock version) ՅուԹյուբում — современная рок-версия


== Ծանոթագրություններ ==