armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պլաստիդներ

Պլաստիդներ, բույսերի և որոշ նախակենդանիների բջիջների ցիտոպլազմայում կան պլաստիդներ։ Դրանք տեսանելի են լուսային մանրադիտակի օգնությամբ և նկարագրվել են դեռևս 17-րդ դարի հանրահայտ կենսաբան Անտոն վան Լևենհուկի կողմից։

Գունակների պարունակությամբ և ձևով տարբերում են պլաստիդների երեք հիմնական տեսակներ կանաչ՝ քլորոպլաստներ, որոնք պարունակում են քլորոֆիլ գունակը և իրականացնում են ֆոտոսինթեզ, քրոմոպլաստներ, որոնք պարունակում են ծաղիկների և պտուղների վառ գունավորումը պայմանավորող մի շարք տարբեր գունակներ և ունեն կլորավուն, բազմանիստ կամ թելանման ձև։ Վերջապես, անգույն և կլորավուն կամ ձողաձև՝ լեյկոպլաստներ, որոնցում մոնո և դիսախարիդներից սինթեզվում է օսլա կամ կուտակվում են ճարպեր կամ սպիտակուցներ։ Օսլան պաշարող պլաստիդները կոչվում են ամիլապլաստներ, սպիտակուցներ պաշարողները՝ պրոտեապլաստներ։ Փաստորեն պլաստիդները տարբերվում են նաև իրենց ֆունկցիաներով։ Պլաստիդները կարող են փոխարկվել մեկը մյուսին։ Բացի դրանից, պլաստիդները միմյանցից տարբերվում են կառուցվածքով։

Բջջում քլորոպլաստների քանակը մի քանի տասնյակի է հասնում։ Կան ջրիմուռներ, որոնք ունեն մեկ քլորոպլաստ։
Քլորոպլաստների մարմինը հաճախ ձվաձև է, 4-6 մկմ տրամագծով, հանդիպում են նաև գնդաձև, սկավառակաձև կամ ցանցաձև քլորոպլաստներ։ Դրանք սահմանազատված են երկու թաղանթներով, որոնք նման են միտոքոնդրիումների թաղանթներին£ Ներքին թաղանթն առաջացնում է բազմաթիվ թիթեղիկներ՝ թիլակոիդներ, որոնք կուտակվելով մեկը մյուսի վրա՝ կազմավորում են նիստեր (գրաններ)։
Դրանցում են գտնվում քլորոֆիլը, (որը իրենից ներկայացնում է մագնեզիում պարունակող պորֆիրին), ինչպես նաև շատ ֆերմենտներ, այդ թվում՝ ԱԵՖ-սինթազներ։
Այսպիսի կառույցը և գրանների տեղաբաշխումը ապահովում են արեգակնային լույսի առավելագույն կլանումը և ֆոտոսինթեզի լուսային փուլի իրագործումը։
Քլորոպլաստների ներքին խոռոչում պարունակվում են ԴՆԹ, տարբեր տեսակի ՌՆԹ-ներ, ֆերմենտներ և ռիբոսոմներ։ Դրա շնորհիվ սինթեզվում են որոշակի սպիտակուցներ։ Այդ խոռոչի ֆերմենտները մասնակցում են ածխաթթու գազի կապմանը։ Ինչպես միտոքոնդրիումներում, այստեղ էլ է տեղի ունենում լիպիդների փոխանակություն։


== Գրականություն ==
Կենսաբանություն 10, բնագիտամաթեմատիկական և ընդհանուր հոսքերՀեղինակ՝ Է. Ս. Գևորգյան, Ֆ. Դ. Դանիելյան, Ա. Հ. Եսայան, Գ. Գ. Սևոյան
Տեղադրող՝ ԿՏԱԿ
Բոլշիե Բակալդի

Բոլշիե Բակալդի (ռուս.՝ Большие Бакалды), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բուտուրլինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Այի Տրիմիթիաս

Այի Տրիմիթիաս  (հուն․՝ Αγίοι Τριμιθιάς), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Նիկոսիայի շրջանում։ Տեղակայված է Նիկոսիա քաղաքից 18 կմ դեպի հարավ-արևմուտք։ Գյուղում կա եկեղեցի, րը կառուցվել է 19-րդ դարում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2001 թվականի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմել է 1,529 մարդ։ 1974 թվականի թուրքերի ներխուժումից հետո գյուղի բնակչությունը ավելացել է պախստականների շնորհիվ, որոնք գաղթել են Այի Տրիմիթիաս և հարակից գյուղեր Հյուսիսային Կիպրոսից։


== Ծանոթագրություններ ==
(3017) Պետրովիչ

(3017) Պետրովիչ (անգլ.՝ Petrovic), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,607854 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2754 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9403 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1538,24 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,234034 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,83° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3017) Պետրովիչ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ելք չկա

«Ելք չկա», 2014 թվականին ռեժիսոր Վահե Սայանի կողմից նկարահանված հայկական գանգստերական մարտաֆիլմ։


== Սյուժե ==
Հայաստանի հայտնի բռնցքամարտի չեմպիոն Դավիթը պատրաստվում է հաջորդ մրցույթում։ Նրա սիրած ընկերուհի Եվան, իսկական ընկերները, երջանիկ կյանքը ուրախացնում են։ Սակայն միայն մեկը, ով խնդիր է առաջացնում, դա նրա կազինոյում գումար թափող ընկեր Արմենն է։ Դավիդը փրկում է Արմենին և պահանջում է, որ այն դադարեցնի խաղալ։ Արմենը խոստանում է, սակայն հաջորդ օրը կրկին գալիս է խաղատուն, խաղում է պոկեր և կորցնում է հսկայական գումար Սարո անունով մաֆիայի պետին։ Վերժինս պահանջում է վերադարձնել փողը նույն օրվա ընթացքում։ Հասկանալով, որ նա չի կարող հավաքել այդ գումարը, ձախորդ խաղացողը փորձում է փախչել, սակայն հրոսակախմբերը բռնում են նրան և բերում են նրանց մոտ։ Սարոն զանգում է Դավիթին և պատմում է իր ընկերոջ պարտքի մասին։ Ավազակները ներկայացնում են ծանր պայմաններ. կամ վճարում է պարտքը, կամ էլ նրանք կսպանեն Արմենին։ Դավիթը փորձում է խոսել Սարոյի հետ, բայց նրան ծեծում են։ Դավիթը իր ընկերոջ Ավոյի հետ փորցում են ուժով ազատագրել Արմենին։


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
ռեժիսոր - Վահե Սայան
սցենարի հեղինակ - Հարություն Ղուկասյան
պրոդյուսեր - Կամո Ունանյան
կոմպոզիտոր - Էդմոնդ Մակարյան
օպերատոր - Նարեկ ՍարգյանՖիլմի նկարահանումները կատարվել են Հայաստանում և Վրաստանում։ Ֆիլմի նկարանահնումները մեկնարկել էին 2014 թ. օգոստոսի վերջին և ավարտվել հոկտեմբերին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեսանյութը ՅուԹյուբում
Աստերոիդների ցանկ (79601-79700)

Աստերոիդների ցանկ (79501-79600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (79701-79800)
 Աստերոիդների ցանկ (79501-79600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (79701-79800)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (75001)-(80000)»։ www.minorplanetcenter.net
Վասիլկով

Վասիլկով (ուկրաիներեն՝ Васильків), քաղաք Ուկրաինայի Կիևի մարզի Վասիլկովի շրջանում, շրջկենտրոն։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Վասիլև։ Հիմնադրվել է 988 թվականին։
2010 թվականի տվյալներով Վասիլկով քաղաքում բնակվում էր 40 080 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 29,6 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման եկեղեցի (Կուրգան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման եկեղեցի (Վերափոխման տաճար) (ռուս.՝ Церковь Успения Пресвятой Богородицы; Успенский храм), ուղղափառ տաճար Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանի Կուրգան գյուղում։ Տաճարը ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Մոսկվայի պատրիարքարանի Ռոստովի և Նովոչերկասկի թեմին։ Օծվել է ուղղափառ և կաթոլիկ եկեղեցիների կողմից նշվող Սուրբ Աստվածածնի վերափոխման տոնի պատվին։
Հասցեն՝ Ռոստովի մարզ, Ազովի շրջան, գյուղ Կուրգան, Դոնսկայա փողոց, 177կ։


== Պատմություն ==
Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման եկեղեցու մասին առաջին հիշատակումը վերաբերում է 1909 թվականին։ Հենց այդ թվականին էլ տաճարն օծվել է։ Խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո տաճարը չի փակվել և չի ավերվել, և այնտեղ շարունակվել են ծիսակատարությունները։ Եկեղեցին կանգուն է մնացել նաև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին և ակտիվորեն գործել է մինչև 20-րդ դարի 50-ական թվականները։ 1960 թվականին, երբ Խորհրդային Միության ղեկավար Նիկիտա Խրուշչովի օրոք վերսկսվեցին եկեղեցու հետապնդումները, տաճարը փակվեց։ Սակայն եկեղեցու շենքը դատարկ մնաց ոչ երկար. սկզբում այն վերածվեց հացահատկի պահեստի, այնուհետև, երբ հարևան գյուղում ստեղծվեց «Լենինի անվան ձկնաբուծական կոլտնտեսությունը», այս և մերձակա գյուղերի բնակիչների համար տաճարի շենքում կազմակերպվեց գյուղական ակումբ։ Ակումբի գործունեությունը դադարելուց հետո եկեղեցու շենքը կրկին վերածվեց պահեստի։
Ռուս Ուղղափառ եկեղեցուն հանձնելու պահին տաճարի շենքը գտնվում էր սարսափելի վիճակում։ 2014 թվականից այնտեղ իրականացվում են վերականգնման աշխատանքներ։ Այժմ եկեղեցուն կից գործում է կիրակնօրյա դպրոց։
2016 թվականի ապրիլին ժամանակավոր զանգակատան վրա տեղադրվեցին նոր զանգեր, և երկարատև ընդմիջումից հետո շրջակայքում լսվեց զանգերի ղողանջը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սերբիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում

Սերբիան առաջին անգամ մասնակցել է Եվրատեսիլ երգի մրցույթին 2007 թ.։ Նախկինում նա մասնակցել է որպես Հարավսլավիայի մի մաս (1961-1991) և որպես Սերբիա և Չեռնոգորիայի մաս։


== Մասնակիցներ ==

Նմուշներ։
1. ^ 2009-ին Սերբիան չանցավ եզրափակիչ, քանի որ ժյուրին նրա փոխարեն ընտրել էր Խորվաթիային։


== Եվրատեսիլը Սերբիայում ==


== Պատկերադարան ==
		
		


== Տես նաևՍերբիան Մանկական Եվրատեսիլ երգի մրցույթում ==


== ՀղումներՍերբիայի էջը Eurovision.tv կայքում ==
Չենգնուտա

Չենգնուտա (ռուս.՝ Ченгнута), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը մոտ 13 կմ։ Թափվում է Իչա գետի ձախ ափին՝ 174 կմ հեռավորության վրա։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -19080000212120000030195


== Տես նաև ==
Միլկովկա
Կախտուն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սեթ Կուրազյան

Սեթ Կուրազյան (փետրվարի 18, 1942(1942-02-18), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 7, 2010(2010-12-07), Երևան, Հայաստան), հայ արձակագիր, Հայաստանի գրողների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Սեթ Կուրազյանը ծնվել է Լենինականում։ Ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի մեխանիկական ֆակուլտետը։ Աշխատել է մասնագիտությամբ, ապա՝ հրատարակչություններում։ 1999 թվականից եղել է Հայաստանի Գրողների միության անդամ։ 2001 թվականից աշխատել է ՀԳՄ «Նոր-Դար» ընկերության հրատարակչությունում։ 1981 թվականից նրա ստեղծագործությունները տպագրվել են ՀՀ-ում և արտերկրում հրատարակվող հայալեզու մամուլում, թարգմանվել է ռուսերեն և ռումիներեն։ Նրա թարգմանությամբ տպագրվել են Անտոն Չեխովի, Յասունարի Կավաբատայի, Ա. Ռյունոսկեի, Կ. Օեի, Տ. Օ'հարայի, Ու. Կոիտիրոյի ստեղծագործությունները։


== Երկեր ==
«Խաղաղ ու վտանգավոր գիշերը», 1989։
«Թաթիկ շնիկի արկածները», 1994։
«Վարք սուրբ կանանց», 2001։
«Խեղճ մարդիկ», 2003։
Ինձ կանչող ձայնը։ ՀԳՄ հրատարակչություն, 2008, 101 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոլ Կուսսա

Պոլ Կուսսա (անգլ.՝ Paul Coussa, 9 սեպտեմբերի, 1917, Հալեպ, Սիրիա - հուլիսի 7, 2012 ) - հայ եկեղեցական գործիչ, կաթոլիկ առաջնորդ, Բաղդադի Հայ կաթոլիկ եկեղեցու արքեպիսկոպոս։


== Կենսագրություն ==
Պոլ Կուսսան ծնվել է 1917 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Սիրիայի Հալեպ քաղաքում։ 1941 թվականի ապրիլի 17- ին ձեռնադրվել է քահանա։
1969 թվականի օգոստոսի 26- ին Պողոս VI Պապը Պոլ Կուսսային նշանակեց Հայոց գաղութի տիտղոսավոր արքեպիսկոպոս և Ասորի կաթոլիկ եկեղեցու Անտիոքի թեմի օժանդակ եպիսկոպոս։ 1969 թվականի դեկտեմբերի 21- ին Պոլ Կուսսան ձեռնադրվեց եպիսկոպոս։
1983 թվականի հունիսի 27- ին Պոլ Կուսան նշանակվել է Բաղդադի Հայ Կաթողիկե եկեղեցու արքիեպիսկոպոս։
2001 թվականի Հոկտեմբերի 13-ին Պոլ Կուսսան անցավ թոշակի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Տեղեկություն
Աստերոիդների ցանկ (270201-270300)

Աստերոիդների ցանկ (270101-270200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (270301-270400)
 Աստերոիդների ցանկ (270101-270200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (270301-270400)
Ժողովածու (2268)

Ժողովածու (2268), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2268 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1683-1689 թվականներին Կարապետ քահանա Դավիթ Եվդոկեցի գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Դավիթ Եվդոկեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 221․2X15.2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 185 թերթից։ Գրված է միասյուն նոտրգիրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 73ա, 170ա, 175ա, 175բ, 183բ, հետագայի՝ 183բ, (1810 թվական)։


== Բովանդակություն ==
Կիրակոս Երզնկացու Խրատ ուղղափառ հաւատոյ․ Վասն ծննդեան։
Մխիթար Արծկեցւոյ Յաղագս միութեան 12 առաքելոց։
Մխիթար Արծկեցւոյ Յաղագս միութեան բնութեան և բանին աստուծոյ։
Պօղօսի Տարօնեցւոյ ընդդէմ ժողովոյն Քաղկեդոնի։
Վանական վարդապետի Բան հաւատալի ազգիս մերում։
Ստեփան Օրբելեան ընդդեմ ապականողաց զաստուածային խուրհուրդն ջրով և խմորով, ընդդէմ հերետիկոսաց։
Մովսես Երզնկացւոյ Սակս ջրոյն խառնման։
Գրիգոր Վկայասիրի վասն զատկի։
Սահակայ Միայնակեցի Յաղագս դավանութեան հաւատոյ։
Վարք Կղեմայ։
Յաղագս Նիկիոյ ժողովոյ։
Ի Կանոնգրոց հայոց։
Կանոնը (Կոստանդին Բարձրբերդցի, Յովհաննես Երզնկացի)։
Հարցմունք ուսումնասիրաց։
Վասն Կ․ Պօլսոյ։
Հարցումն քերապատ որղւոյ ընդ բժշկապետաց հռոմոց և հնդկաց։
Արուսայիդի Յաղագս կազմութեան մարդոյ։
Մեկնութիւն բժշկական տոմարի։
Դաշանց թուղթ։
Մեկնութիւն բժշկական տոմարի։
Դաշանց թուղթ։
Հարցումն Վահրամայ և պատասխանի Վանականի։
Պատմութիւն տնօրինականացն Քրիստոսի։
Կիւրզի Ճաս։
Ի թղթոյն Գրիգոր Արծրունեաց եպիսկոպոսի։
Վասն ապականողաց պսակի։
Վասն չվիճելոյ ընդ քաղկեդոնացւոյն։
Գրիգոր Տաթևացւոյ ընդդէմ տաճկաց։
Յովհաննես Իրերացւոյ Յաղագս երիս սուրբ ժողովոց։
Ներսես Լամբրոնացւոյ Դեսպանագնացութիւն։
Վարդան Արևելցւոյ Յաղագս բնութեան։
Թուղթ Կոստանդեայ առ Հեթում։
Ներսես Շնորհալւոյ հաւատով խոստովանիմ։
Նշանագիրք իմաստնոց։
Վարդան Այգեկցւոյ վասն օրհնութեան եկեղեւոյ։
Արշաւանը Աբաս Միրզայի ի Նախիջևան (1881 թ.)։
Մանունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Պուլինցի (գյուղ, Լուբնիի շրջան)

Պուլինցի (ուկրաիներեն՝ Пулинці), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պուլինցի գյուղում բնակվում էր 307 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ահաբեկչություն Նիսում

Ահաբեկչություն Նիսում, տեղի է ունեցել 2016 թվականի հուլիսի 14-ին։ Մոտավորապես ժամը 2:30-ին (UTC+2) ծագումով թունիսեցի Նիսի 31-ամյա մի բնակիչ բեռնատար մեքենան քշել է Նիսի Անգլիական առափնյակում Բաստիլի գրավման օրվա առթիվ կազմակերպված հրավառությանը հետևող ամբոխի վրա, իսկ հետո սկսել է հրազենից կրակել հավաքվածների վրա։ Մինչև մեքենան կանգնեցնելը, վարորդը մոտ երկու կմ մեծ արագությամբ քշել է ամբոխի միջով։ Մահացել է մոտավորապես 80 մարդ, ավելի քան 100-ը վիրավորվել են, 40 հոգի ծանր վիճակում են։ Հարձակվողին ոստիկանությունը գնդակահարել է։ Իշխանությունները հայտնել են, որ բեռնատարում հայտնաբերվել է հրազեն և նռնակներ։


== Զոհեր ==
Հայաստանի արտաքին գործերի նախարարությունը հաստատել է մեկ հայի զոհվելու փաստը։


== Ծանոթագրություններ ==
Sound of Our Hearts

Sound of Our Hearts (Մեր սրտերի ձայնը), հունգարական Compact Disco խմբի երգն է Եվրատեսիլ 2012 երգի մրցույթի համար։ Երգը անցնելով եզրափակիչ փուլ զբաղեցրել է 24-րդ հորիզոնականը 19 միավորով։
Երգի երաժշտության և խոսքերի հեղինակը խմբի անդամներն են։
13-րդ նշան

«13-րդ նշան» (անգլ.՝ The 13th Sign), ամերիկյան սարսափ ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Ջոնտն Էկտոնան և Ադամա Մեյսոնը։


== Սյուժե ==
Դա եղել է Լենի 8-րդ ծննդյան տարեդարձին, այն ժամանակ, երբ իր հայրը 15 մարդկանց կյանք խլեց։ Նախքան իքնասպան լինելը և նրանց հարևանների վախեցնող ձայները դեռ հետևում էին Լենիին, երբ Լենին դարձավ դեռահաս։ Չարը չի մահացել Լենիի հոր հետ, սատանային հետապնդող որսորդի դերում։ Նա վերադառնում է իր մանկության տունը և դիմակայել մութ անցյալին։ Նա արագ գալիս է այն եզրակացության, որ պետք է վերցնել շատ ավելի մեծ, քան պարզ կրակի վրա իշխանություն, որպեսզի գոյատևի գիշերը։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«13-й знак»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում:
Источник: 13-й знак на ВсеОКино.ру
Դավիթ Թինոյան

Դավիթ Ֆերդինանդի Թինոյան (օգոստոսի 16, 1980(1980-08-16), Կիրովական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), արդի հայ պատմաբան, պատմական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1980 թվականի օգոստոսի 16-ին Լոռու մարզի Վանաձոր քաղաքում։ 1997 թվականին ավարտել է Երևանի թիվ 46 միջնակարգ դպրոցը։ Նույն թվականին ընդունվել և 2001 թվականին ավարտել է ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի բակալավրիատը։ 2001-2003 թվականներին սովորել է ԵՊՀ Պատմության ֆակուլտետի Համաշխարհային պատմության ամբիոնի մագիստրատուրայում։ 2003-2006 թվականներին ուսանել է ՀՀ ԳԱԱ Պատմության ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։ 2006 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն՝ «Կիլիկիայի հայկական թագավորությունը և ինքնիշխան կազմավորումները 1320-1424 թթ.» թեմայով։ 2005 թվականից ՀՀ ԳԱԱ պատմության ինստիտուտի միջին դարերի բաժնի գիտաշխատող է։ 2006 թվականից դասավանդում է ԵՊՀ Պատմության ֆակուլտետի Համաշխարհային պատմության ամբիոնում։


== Գիտական հոդվածներ ==
Կոստանդին II-ի կերպարը Ժան Դարդելի ժամանակագրության մեջ, «Հայոց պատմության հարցեր», N 6, Երևան, 2005, էջ 248-256։
Կիլիկիայի հայկական թագավորության ներքին և արտաքին իրավիճակը 1320-1323 թթ., «Բանբեր Երևանի համալսարանի», N 1 (118), Երևան, 2006, էջ 179-185։ - http://ysu.am/files/16D_Tinoyan.pdf
Լևոն Բռնակալի գահակալման հարցի շուրջ, «Հայոց պատմության հարցեր», N 8, Երևան, 2007, էջ 106-113։
Կիլիկիայի հայոց թագավորությունը 1365-1373 թթ., «Հայոց պատմության հարցեր», N 10, Երևան, 2009, էջ 77-87;
Լևոն Լուզինյանի գահակալումը և Սսի անկումը, «Լրաբեր հասարակական գիտությունների», N1 (624), Երևան, 2009, էջ 33-39։
Մի դրվագ Կիլիկյան Հայաստանի պատմությունից. 1344 թ. պետական հեղաշրջումը, «Պատմության հարցեր», թիվ 1, Տարեգիրք, Երևան, 2009, էջ 225-232։
Կիլիկիան 15-րդ դարի առաջին կեսին, «Հայ աստվածաբան», Երևան, 2010, էջ 225-231։


== Ուսումնա-մեթոդական ժողովածու ==
Հայոց պատմություն. պետական ավարտական և միասնական քննությունների 5 թեստերի ժողովածու (համահեղինակ՝ Լիլիթ Մկրտչյան), Երևան, 2009, 65 էջ։


== Գրքեր ==
Կիլիկիո հայոց թագավորությունը և ինքնիշխան կազմավորումները 1320-1424 թթ., Երևան, ՀՀ ԳԱԱ Պատմության ինստիտուտ, 2011, 194 էջ։
Ամբողջատիրական համակարգի ձևավորումն ու անկումը Եվրոպայում (Իտալիա, Գերմանիա), Երևան, 2015, 152 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Երևանի պետական համալսարանի պատմության 90-ամյա պատմության ֆակուլտետը, Երևան, Բավիղ, 2009, էջ 210։
Նունե Թումանյան

Նունե Իգորի Թումանյան (հոկտեմբերի 23, 1963, Երևան), հայ քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
1980 թվականին ավարտել է Հակոբ Կոջոյանի անվան արվեստի դպրոցը, 1984 թվականին՝ Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանի քանդակի բաժինը։
1984-1985 թվականներին որպես ազատ ունկնդիր մասնակցել է Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի գծանկարի և քանդակագործության դասընթացներին։
1985-1991 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի քանդակագործության բաժնում։
1994-2009 թվականներին աշխատել է Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայում։ 2009 թվականից՝ դոցենտ։
1996 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։


== Ստեղծագործություններ ==
«Լույսի ճանապարհ»,
«Միայն Ես և Դու. և ոչ միայն…», 2013
«Երջանկության անիվ», 2013
«Քայլ», 2010
«Լիալուսին», 2000
«Թևատ հրեշտակ», 2000
«Անուշ», 2006
«Փախուստ», 1998
«Դժոխք», 1997
«Ի տեր», 1997
«Սիմֆոնիա»
«Արգելված պտուղ»
«Ընտանիք»


== Ցուցահանդեսներ ==


=== Անհատական ցուցահանդեսներ ===
Ռավեննա, Իտալիա, Դանթեի «Աստվածային կատակերգություն» ստեղծագործությանը նվիրված բիենալեներ, արժանացել է մրցանակի, 1996, 1998
Ալբերտ և Թովէ Բոյաջյան ցուցասրահ, Երևան, 2001
Հայաստանի նկարիչների միություն, 2008, 2013։


=== Խմբակային ցուցահանդեսներ ===
Մոսկվա, 2004
Հայաստանի ազգային պատկերասրահ, 1996
Հայաստանի նկարիչների միություն, 2000, 2003
Շարջա, Միացյալ Արաբական Էմիրություններ, 2014, արժանացել է բիենալեի միակ մրցանակին՝ «Խաղաղության թեմայով արվեստի լավագույն գործ»
Երևան, ՄԱԿ-ի գրասենյակ


== Մրցանակներ ==
Դիվանագետների կանանց ասոցիացիայի շնորհակալագիր
«Երկարամյա անբասիր աշխատանքի համար» պատվոգիր ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության կողմից


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նունե Թումանյանի կայքը Archived 2016-03-11 at the Wayback Machine.
Սերգեյ Տիմոֆեև

Սերգեյ Անատոլևիչ Տիմոֆեև (մարտի 5, 1965(1965-03-05), Պավլոդար, Q4503772?, Ղազախական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային, ղազախական և ռուսական ֆուտբոլիստ, պաշտպան, կիսապաշտպան, մարզիչ։ ԽՍՀՄ Սպորտի վարպետ (1990)։ Ռուսաստանի և Ղազախտանի առաջնությունների հաղթող։ Ղազախստանի հավաքականի ֆուտբոլիստ (1997—2000) և նրա գլխավոր մարզիչ (2004—2005)։ Ներկայում «Ալթայ ՎԿՕ» ակումբի գլխավոր մարզիչ։


== Կարիերա ==


=== Խաղային ===
Ֆուտբոլ է սկսել խաղալ Պավլոդարի ՄՊՄԴ-2-ում։ Առաջին մարզիչները՝ Ժ. Խ. Բուլեկբաևը և Վ. Պ. Յարիշևը։ ՀամԼԿԵՄ-ի կազմում հանդես է եկել ԽՍՀՄ-ի, Ուկրաինայի, Ռուսաստանի և Ղազախստանի առաջնությունների բարձրագույն մակարդակում, խաղալով՝ «Կայրաթ», Տերնոպոլի «Նիվա», Մոսկվայի «Դինամո», Օսետիայի «Ալանիա», Պավլոդարի «Իրտիշ» ակումբներում։ «Ալանիայի» հետ դարձել է Ռուսաստանի առաջնության հաղթող, իսկ «Իրտիշի» հետ Ղազախստանի առաջնության երկակի հաղթող։


=== Մարզչական ===
2004 թվականին 39 տարեկանում ավարտել է կարիերան «Էկիբաստուզում» և սկսել է մարզել տեղի թիմը։ 2004-2005 թվականների ընթացքում հրավիրվել է մարզելու Ղազախստանի հավաքականը։ Այնուհետև մեկնել է Ռուսաստան և 10 տարի այնտեղ մարզել տեղի ակումբները՝ «Ռոստովից» մինչև «Սախալին»։ 2016 թվականին Արևմտաղազախական մարզի ակիմ (նահանգապետ) Դանիալ Ախմետովի խնդրանքով վերադարձել է Ղազախստան՝ գլխավորելու «Ալթայ» նոր թիմը։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Թիմային ===
«Դինամո» ՄոսկվաՌուսաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր - 1994
Ռուսաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր - 1992, 1993«Ալանիա»Ռուսաստանի առաջնության հաղթող - 1995
Ռուսաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր - 1996«Ակսեսս-Գոլդեն Գրեյն»/«Եսիլ-Բոգատիր»Ռուսաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր - 2000
Ղազախստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր - 2001«Իրտիշ»Ղազախստանի չեմպիոն - 2002, 2003


=== Անձնական ===
Ընդգրկվել է 1993 թվականի Ռուսաստանի առաջնության լավագույն 33 ֆուտբոլիստների ցանկում։
Ղազախստանի առաջնության լավագույն ձախ պաշտպան - 2000, 2002, 2003.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրիգորսկ

Պրիգորսկ (ռուս.՝ Пригорск), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Չեռնոգորսկի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3242 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բոբրիկսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)

Բոբրիկսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝

Բոբրիկսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլսկի շրջանում
Բոբրիկսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչսկի շրջանում
Բոբրիկսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմենսկի շրջանում
Ալիկան (Մշո գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալիկան (այլ կիրառումներ)Ալիկան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում էր Ֆարկին քաղաքից 20 կմ արևելք, Բաթմանսու գետի ձախ կողմում՝ ափից 3 կմ հյուսիս։
Գյուղից արևելք անցել է խճուղային ճանապարհ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բուլեվտերիա

Բուլեվտերիա (հուն․՝ Βουλευτήριο), վարչական կենտրոն անտիկ շրջանի 
Հին Հունաստանում։ Նախատեսված էր բուլեի նիստերի կամ սրբարանների միացյալ խորհրդի համար։ Բուլեվտերիոնը ուղղանկյունաձև շինություն էր, որտեղ առաստաղի համար նեցուկ էին հանդիսանում սյուները, իսկ նստատեղերի շարքերը բարձրանում էին աստիճաններով։ Հելլենիզմի ժամանակաշրջանի մեծ կառույցներում, երբ քաղաք-պետության կառավարողը դարձել էր խորհուրդը, գլխավոր սրահի առաջ տեղակայված  էր սյուների պարագծով շրջապատված բակը՝ այգով և շատրվանով, իսկ մուտքը նշվում էր հանդիսավոր գավթով։
Խորհրդի անդամները (Ներկայացուցիչները) հավաքվում էին բուլեվտերիոնում՝ հանրային հարցերի շուրջ խորհրդակցելու և որոշում կայացնելու համար։
Հունաստանում և հին հունական գաղութներում գոյություն ունի մի քանի բուլեվտերիոն։  Բուլեվտերիոնը պետք չէ շփոթել Պրիտենիոնի հետ, որտեղ գումարվում էր համաժողով գործադիր խորհրդի կողմից և հաճախ այն ծառայում էր որպես բուլեի ընդհանուր սրահ։


== Աթենք ==
Աթենական բուլեն ավելի շատ հայտնի է որպես 500-ի խորհուրդ։ Սոլոնի կողմից մ.թ.ա. 594 թվականին այն ձևավորվեց որպես համաժողով` 400-ի խորհուրդ, որի կազմում ներառվեցին 100-ական ներկայացուցիչ աթենական չորս տեղաբնիկ ցեղերից յուրաքանչյուրից։ Նոր սահմանադրության ընդունմամբ մ.թ.ա. 507 թվականին այն փոխվեց` ձևավորվելով 10 նոր կազմավորված ցեղերից յուրաքանչյուրից 50 մարդու ընտրությամբ  (յուրաքանչյուրը մեկ տարի ծառայության ժամկետով)։ Նոր բուլեվտերիոնը կառուցվեց Աթենքի ագորայի արևմտյան կողմում` Կոլոնոս Ագորայիսից ներքև։ Այն գրեթե քառակուսի էր, բաղկացած էր նախամուտքից և գլխավոր խորհրդասենյակից (ընդարձակ, ուղղանկյուն սենյակ` պատերի տակ դասավորված փայտե նստարաններով)։ Տանիքի համար նեցուկ էին հինգ սյուները։ Այժմ այն հայտնի է Մեթրուն (Մոր տուն) անունով։
Նոր բուլեվտերիոնը կառուցվեց հին բուլեվտերիոնի արևմուտքում 5֊րդ դարի վերջին։ Այն ավելի փոքր, բայց ավելի բարդ էր, ամֆիթատրոնի նման համակարգով, կիսաշրջանաձև նստարանների 12 աստիճանաշարքով։


== Օլիմպիա ==

Հին Օլիմպիայի բուլեվտերիոնը ձևավորված էր վաղ շրջանի հունական տաճարի նման, քառակուսի էր, պայտաձև։ Այն ուներ ամուր դասավորվածություն և տեղակայված էր քաղաքի ագորայի մոտ։


== Պատկերասրահ ==

Բուլեվտերիոնի պատկերասրահ
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Bouleuterion: Birthplace of Democracy
Bouleterion at Mantineia
Իշխանություն (ֆիլմ, 2021)

Իշխանություն, քաղաքական դրամա, ռեժիսոր Մհեր Մկրտչյանի ֆիլմը։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2021 թվականի ապրիլի 16-ին, Մոսկվա կինոթատրոնում։ Գլխավոր դերակատարներն են՝ Սերգեյ Շակուրովը, Մարջան Ավետիսյանը, Շանթ Հովհաննիսյանը, Անի Ղազարյանը և Սարգիս Գրիգորյանը։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է 2018 թվականի մայիսին տեղի ունեցած Թավշյա հեղափոխության, 2020 թվականի հուլիսին տեղի ունեցած Հայ-ադրբեջանական ռազմական բախումների և սեպտեմբերից մինչև նոյեմբերի տեղի ունեցած պատերազմի մասին։


== Դերասանական կազմ ==
Սերգեյ Շակուրով
Շանթ Հովհաննիսյան
Անի Ղազարյան
Սարգիս Գրիգորյան
Մարջան Ավետիսյան
Լևս Դավթյան
Ռոզի Ավետիսովա
Ժաննա Վելիցյան


== Ֆիլմից ուշագրավ երկխոսություններ ==
«Մտիր ֆեյսբուք ու կտեսնես այն նույն երեխայի հորը, ում երեխայի կյանքը դու փրկեցիր»,-ասում է նախագահը տիկնոջը։
«Հպարտանում ա, որ մի կաթիլ արյուն չի թափվել, ու բոլորը շնորհակալ են նրան, ոչ թե Ձեզ»,-նախագահին համարձակվում է հանդիմանել օգնականը՝ Ալիսան։
«Ես նրան չեմ պարտվել, ես պարտվել եմ ավելի հզոր ու խելացի մարդկանց»,-արդեն հրաժարականից հետո խոստովանում է նախագահը։
«Հաշվիր, որ ես ծառայում եմ հրեշի, բայց դա ավելի պատվաբեր է, քան ծառայել խեղկատակի»,-ասում է Ալիսան իր սիրեցյալին, ով դեմ է գնում իր սկզբունքներին հանուն պաշտոնի։
«Իշխանությունից հրաժարվելու համար պետք է կյանքում դրանից թանկ բան ունենաս»,-հրաժարականի իր տեքստն այդպես է արդարացնում մերժված նախագահը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմի թրեյլերը
Ֆիլմի ֆեյսբուքյան էջը
Բալկի (գյուղ, Բելոգորսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲալկիԲալկի (ուկրաիներեն՝ Балки, Ղրիմի թաթարերեն՝ Arğın), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բելոգորսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Արգին։
2001 թվականի տվյալներով Բալկի գյուղում բնակվում էր 841 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սպորնայա (Զավետինսկի շրջան)

Սպորնայա (ռուս.՝ Спорная), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զավետինսկի շրջանում։ Մտնում է Նիկոլսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Բուն շրջան (Կենտուկի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բուն շրջան (այլ կիրառումներ)Բուն շրջան (անգլ.՝ Boone County), ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 637 կմ² է, բնակչությունը՝ 118.811 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բուրլինգտոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1798 թ.։
Ուզունլարովո

Ուզունլարովո (ռուս.՝ Узунларово, բաշկիրերեն՝ Оҙондар), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Արխանգելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 524 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կլարիանա դե Կարդեներ

Կլարիանա դե Կարդեներ (իսպ.՝ Clariana de Cardener), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնցում է Լյեյդա պրովինցիայում, Կատալոնիա ինքնավար համայքնի կազմում։
Տարածքը կազմում է 40,8 կմ²։ Բնակչությունը՝ 150 մարդ (ըստ 2010 թվականի տվյալների)։


== Արտաքին հղումներ ==
Página web del Ayuntamiento de Clariana de Cardener
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Institut d'Estadística de Catalunya
Յոհան Ամբրոզիոս Բախ

Յոհան Ամբրոզիոս Բախ (գերմաներեն Johann Ambrosius Bach, փետրվարի 24, 1645(1645-02-24), Էրֆուրտ - փետրվարի 24, 1695(1695-02-24), Այզենախ, Սաքսեն-Էյզենախ)՝ գերմանացի երաժիշտ։ Աշխատել է Էրֆուրտում որպես ջութակահար, 1671 թվականից տեղափոխվել է Այզենախ և աշխատել որպես քաղաքային երաժիշտ։
Կոմպոզիտոր Յոհան Քրիստոֆ Բախի (1645—1693) երկվորյակ եղբայրն է։ Նրանց հայրը երգեհոնահար և կոմպոզիտոր Քրիստոֆ Բախն է, մայրը՝ Մարիա Մագդալենա Գրաբլերը։ Յոհան Ամբրոսիոս Բախը առաջին կնոջից ունեցել է ութ երեխա, որոնցից չորսը դարձել են երաժիշտ։ Այդ երեխաներից ամենահայտնին Յոհան Սեբաստիան Բախն է։ Մահացել է իր ծննդյան օրը՝ հիսուն տարեկանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Helga Brück Die Erfurter Bach-Familien von 1635 bis 1805 // Bach Jahrbuch. — 1996. — № 82.
Michael Kennedy, Joyce Kennedy The Oxford Dictionary of Music. — OUP Oxford, 2013. — 976 p.
Kock H., Siegel R. Genealogisches Lexikon der Familie Bach. — Kunstverlag, Gotha, 1995. ISBN 3-931182-01-0.
Andreas Kruse Die Grenzgänge des Johann Sebastian Bach: Psychologische Einblicke. — Springer-Verlag, 2014. — 367 S.
Philipp Spitta Johann Sebastian Bach. — Breitkopf & Härtel, 1873.
Peter Williams Bach: A Musical Biography. — Cambridge University Press, 2016. — 704 p.
Christoph Wolff Johann Sebastian Bach: The Learned Musician. — Oxford University Press, 2002. — 599 p.


== Արտաքին հղումներ ==
Յոհան Ամբրոզիոս Բախի մասին «Sojurn» կայքում
«Bach-cantatas» կայքը
Վերին Կելչեմա

Վերին Կելչեմա (ռուս.՝ Верхняя Кельчема), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կելչեմա գետի ձախ ափին՝ 4 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000212103000048753
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004875
Ավազանի կոդը -  03.03.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (182601-182700)

Աստերոիդների ցանկ (182501-182600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (182701-182800)
 Աստերոիդների ցանկ (182501-182600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (182701-182800)
Գաբրիելա Գունչիկովա

Գաբրիելա Գունչիկովա (չեխ․՝ Gabriela Gunčíková, հունիսի 27, 1993(1993-06-27), Կրոմերժիժ, հայտնի է նաև որպես Գաբրելա Գան), չեխ երգչուհի և երգերի հեղինակ։ 2016 թվականին Չեխիան «I Stand» երգով ներկայացրել է «Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթ»-ում։


== Կենսագրություն ==


=== Առաջին տարիներ և կարիերայի սկիզբ ===
Գաբրիելա Գունչիկովան ծնվել է 1993 թվականի հուլիսի 27-ին չեխական Կրոմերժիժ քաղաքում։ Նրա մանկությունը անցել է Գոլեշովայից ոչ հեռու գտնվող Յանկովիցի գյուղում։ Սկզբում, 2011 թվականին, երգչուհին հայտնվեց հեռուսատատեսությունում, երբ մասնակցում էր չեխ-սլովենական «Česko Slovenská SuperStar»-ի երկրորդ ենթերաաշրջանին, որտեղ նա զբաղեցրեց 2-րդ հորիզոնականը։ Նույն տարում Գաբրիելան ստանում է չեխական «Český slavík» մրցանակը «Տարվա ճեխքում» անվանակարգում։
2011 թվականի նոյեմբերի 28-ին երգչուհին թողարկում է իր առաջին «Dvojí tvář» ալբոմը (հայ. Երկերեսանի), որը անմիջապես տեղ գրավեց Չեխիայի ազգային թոփ 10 չարթերում։ 2012 թվականի սկզբին Գաբրիելան խաղում է չեխական «Kleopatra» մյուզիքլում։ 2013 թվականի մայիսի 30-ին երգչուհին թողարկում է իր երկրորդ ստուդիական ալբոմը, որն ուներ «Celkem jiná» անունը (հայերեն՝ Բոլորովին ուրիշ), որտեղ նա հանդես է գալիս նաև որպես մի քանի երգերի հեղինակ։


=== Համագրոծակցություն Քեն Թափլինի և «Trans-Siberian Orchestra»-ի հետ ===
2013 թվականին Գաբրիելան կապվում է ամենահայտնի վոկալային մարզիչ Քեն Թափլինի հետ, ով YouTube-ում տեսնելով նրա մասնակցությամբ վիդեոներ, համաձայնվում է աշխատել իր հետ։ Շուտով Գունչիկովան մեկնում է Կալիֆոռնիա և որոշ ժամանակ անց դառնում է Քեն Թափլինի վոկալային ակադեմիայի գլխավոր դեմքը և աշխարհի մակարդակով ամենալավ աշակերտներից մեկը։
2014 թվականին «Trans-Siberian Orchestra» մետալ խմբից Փոլ Օ'Նիլը առաջարկում է Գաբրիելային համագործակցել։ Տարվա վերջում նա այս խմբի հետ միասին ունենում է ավելի քան 60 համերգներ ԱՄՆ-ի արևմտյան ափերին։ 2015 թվականի նոյեմբերին Գունչիկովան ևս մեկ անգամ է «Trans-Siberian Orchestra» խմբի հետ շրջում ԱՄՆ-ի արևմտյան ափով։


=== Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթ ===
2016 թվականի փետրվարի 17-ին Գաբրիելան հայտարարել է, որ նա, հատուկ նախագծի համար աշխատում է Շվեդիայում շվեդ կոմպոզիտորներ Քրիստիան Շնայդեր և Սար Բիգլերտի հետ։
2016 թվականի մարտի 11-ին չեխական հեռուստատեսությունը հայտարարել է, որ Գաբրիելա Գունչիկովան «I Stand» երգով Չեխիան կներկայացնի «Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթ»-ում։
2016 թվականի մայիսի 10-ին, Գաբրիելա Գունչիկովան ելույթ ունեցավ կիսաեզրափակչում և անցավ երզափակիչ փուլ, ինչը ամբողջ չեխական եվրատեսիլյան պատմության մեջ առաջին դեպքն էր։ Մրցույթում նա զբաղեցնում է 25-րդ հորիզոնականը։


== Սկավառակագրություն ==


=== «Dvojí tvář» (2011) ===
«Lala»
«Zůstanu napořád» («Died from a Broken Heart»)
«Volnej pád»
«Bud dál jen můj» («I Feel So Bad»)
«Kdybys na mě máv» («Slave to Your Love»)
«Dvojí tvář»
«Run to Hills»
«Zábrany» («Barricades»)
«Send Me an Angel»
«Proudu vstříc»
«Země vzdálená»


=== «Celkem jiná» ===
«Celkem jiná»
«Provokatérka»
«Zrozena z moří»
«Černý Anděl»
«Měl by ses mě bát»
«Časy jsou zlé»
«Šílená»
«Nech si ránu poslední»
«Bezmoc»
«Se mnou leť»


== Ծանոթագրություններ ==
Իզոգծեր

Իզոգծեր (հին հուն․՝ ισος, «հավասար»), գծեր, որոնք աշխարհագրական, երկրաբանական քարտեզների, կտրվածքների և գրաֆիկների վրա իրար են միացնում որևէ մեծության համարժեք կետերը։ Արտահայտում են հետազոտվող մեծության անընդհատ փոփոխությունը՝ կախված երկու այլ փոփոխական մեծություններից (աշխարհագրական լայնությունից և երկարությունից քարտեզի վրա)։ Քարտեզներում օգտագործվում են անընդհատ կամ տարածության մեջ աստիճանաբար փոփոխվող մեծությունների (օդի ջերմաստիճանի) արժեքների որոշման համար։
Իզոգծերի օգնությամբ ցույց են տրվում երևույթների քանակական բնութագրումների փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում (Երկրի մագնիսականության բաղադրիչների դարավոր փոփոխությունները), շարժման արագությունը (քամու արագությունը), տևողությունը (ձնածածկ օրերի թիվը), կրկնությունը կամ հավանականությունը (ամպրոպների կրկնությունը)։ Եթե անկախ փոփոխականներից նույնիսկ մեկը ոչ թե աշխարհագրական կոորդինատ է, այլ որևէ ուրիշ մեծություն, իզոգծերը կոչվում են իզոպլետներ։
Միջին Չուկչա

Միջին Չուկչա  (ռուս.՝ Средняя Чукча), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Նենեցյան ինքնավար օկրուգով։ Գետաբերանը գտնվում է Մեշանսկի Շար վտակի ձախ ափին՝ 9 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 63 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000081076
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008107
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Սամվել Մկրտչյան (դերասան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սամվել Մկրտչյան (այլ կիրառումներ)Սամվել Մկրտչյան (մայիսի 14, 1901(1901-05-14), Երևան, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 8, 1951(1951-08-08), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան։


== Կենսագրություն ==
1925 թվականից նկարահանվել է կինոյում։ 1930 թվականին ավարտել է Պետկինոինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետը։ Հայկական կինեմատոգրաֆիայի առաջին դերասաններից է։


== Խաղացած դերերը կինոյում ==
1925 - Նամուս - Սեյրան
1927 - Չար ոգի - Մուրադ
1930 - Միշտ պատրաստ - Ջորդանո Բրունո
1930 - Ո՞վ է մեղավոր - Սամվել 
1932 - Մի դեպք Սեն-Լուի քաղաքում - Խեչո
1933 - Հարութ
1937 - Կարո - սպա
1939 - Լեռնային արշավ - Դանիելյան
1940 - Քաջ Նազար - դասատու


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սամվել Մկրտչյանը Кино-Театр.ru կայքում
Պետուշկի (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետուշկիՊետուշկի (ռուս.՝ Петушки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 306 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բորշչյով

Բորշչյով (ուկրաիներեն՝ Борщів), քաղաք Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզի Բորշչյովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1456 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բորշչյով քաղաքում բնակվում էր 11 251 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,66 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4232,88 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Լոբով պաստա

Լոբով պաստա (իտալերեն՝  Pasta e fagioli), տիպիկ իտալական ուտեստ է, որն ունի մի քանի տարածաշրջանային տեսակներ։
Բաղադրությունը սովորաբար կարող է ներառել. մակարոնեղեն, լոբի, սխտոր, արգանակ, խոզի ճարպ, ձիթապտղի յուղ, նեխուր, եղեսպակ, հազրեվարդ, ուրց, մաղադանոս, մարջորամ, պղպեղ, լոլիկ, խոզապուխտ կամ պանչետա, խոզի կաշի (իտալերեն՝ cotica):
Այս ուտեստի ծագման շրջանն անհասկանալի է, և այն համարվում է տարբեր մարզերի խոհանոցի տիպիկ ուտեստ, օրինակ՝ Լացիո, Կամպանիա, Լոմբարդիա, Տոսկանա, Պիեմոնտ և Վենետո։


== Մակարոնեղեն և լոբի նեապոլիտանական խոհանոցում ==
Նեապոլիտանական խոհանոցում լոբով մակարոնեղենի, ինչպես նաև այլ լոբիներով պատրաստված մակարոնեղենի առանձնահատկությունն այն է, որ պաստան եփում են ուղղակի լոբու հետ, այլ ոչ թե առանձին՝ աղի ջրի մեջ, նախքան լոբին ավելացնելը։ Այս պատրաստման ձևը պահում է պաստայի ամբողջ օսլան, որը կորչում է, երբ պաստայից ջուրը քամվում է։ Սա սերուցքային սոուսը ավելի խիտ և հագեցած է դարձնում։ Այս պաստան պատրաստելու համար կա երկու տարբերակ՝ սպիտակ սոուսով կամ լոլիկով։ Ընդունված է նաև լոբով պաստան ուտել եփելուց մեկ օր անց։
Նապոլիտանական խոհանոցում նույնպես շատ տարածված է խոզի ճարպի օգտագործումը կաշվի վրա, «կոտիկան» կամ «կոտիչեն» և պաստայում կամ լոբու մեջ միթիլուսները։ Վերջին տարբերակը շատ տարածված է Սալերնո քաղաքում։


== Լոբով պաստան Լատինական հովտում ==
Իտալիայի այս մասում լոբով մակարոնեղեն պատրաստվել է վաղուց՝ օգտագործելով լայն և կարճ «սանյե» մակարոնեղենը (իտալերեն՝ sagne), իրենց տեսակով տալյատելլեն, ինչպես նաև օգտագործում են կաննելլինի (իտալերեն՝ fagioli cannellini) (սպիտակ լոբի), սխտոր, հազրեվարդ, երբեմն՝ բեկոնով ձիթապտղի յուղի մեջ։ Ենթադրվում է, որ նման մակարոնեղեն այստեղ պատրաստվել է Հռոմեական կայսրության ժամանակաշրջանում, այն հատկապես սիրում էր Ցիցերոնը, չնայած այդ ժամանակ հավանաբար օգտագործվում էր լոբու այլ տեսակ։ 
Ապուրը պատրաստվում է նաև սոֆրիտոյի սոուսով շոգեխաշած լոբու հիման վրա (իտալերեն՝ soffritto), բայց առանց մակարոնի. այն մատուցվում է հացի կտորներով (չորահացերով), իսկ լոբիին ավելացվում է եղերդակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դեյլ Գրովեր

Դեյլ Գրով  (անգլ.՝ Grover Dale, հուլիսի 22, 1935(1935-07-22), Հարիսբուրգ, ԱՄՆ), ամերիկացի պարող, խորեոգրաֆ, դերասան և թատրոնի ռեժիսոր։ «Դրամա Դեսկ» մրցանակի դափնեկիր, նաև առաջադրվել է «Թոնի» և «Պրայմ թայմ «Էմմի» մրցանակների։


== Կարիերա ==
1955 թվականին Դեյլը առաջնաելույթ է ունեցել Բրոդվեյի բեմում որպես «Հիասքանչ Ադելը» շոուի պարող։ Նա նաև ունեցել է դերեր «Փոքրիկ Էբները», «Վեսթսայդյան պատմություն», «Գրինուիլոու», «Լողա» բեմադրություններում։ Շահել է «Դրամա Դեսկ» մրցանակ, նաև առաջադրվել է «Թոնի» մրցանակի՝ «Բիլի» մյուզիքլի խորեոգրաֆիայի համար։  Որպես խորեոգրաֆ և ռեժիսոր նրա աշխատանքներից են «Վերև-ներքև», «Մոլի», «Կախարդական շոու» մյուզիքլները, որը բերել է նրան «Թոնի» մրցանակի երկրորդ անվանակարգը։
Մեծ էկրաններին Դեյլը հայտնի է Չարլզ Ուոլթերսի «Անխոնջ Մոլի Բրաուն» (1964), Ժակ Դեմի «Աղջիկները Ռոշֆորից» (1967) և Հել Էշբի «Հողատերը» (1970) ֆիլմերում ունեցած դերերով։ Նա նաև առաջադրվել է «Էմմի» մրցանակի «Կոպակաբանա» (1985) հեռուստաֆիլմի բեմադրության խորեոգրաֆիայի համար։


== Անձնական կյանք ==
1967–1973 թվականը Դեյլը հարաբերություններ է ունեցել Էնթոնի Պերկինսի հետ։ 1973 թվականին նա ամուսնացել է դերասանուհի Անիտա Մորիսի հետ, որի հետ ապրել է մինչև մահ՝ 1994 թվական։ Նրանց որդին՝ Ջեյմս Բեջ Դեյլը,  ևս դարձել է դերասան։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Կինո ===


=== Հեռուստատեսություն ===


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մարզիչ

Մարզիչ, ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչ, որոշակի մարզաձևի մասնագետ։ Կատարում է ուսումնամարզչական աշխատանք մարզիկներ դաստիարակելու, ուսանելու և վարպետությունը կատարելագործելու նպատակով, զարգացնում նրանց ֆունկցիոնալ հնարավորությունները։
Վրաստանի տոներ

Վրաստանի պետական տոների ցանկը.
Դեղնիկը (մուլտֆիլմ)

«Դեղնիկը» (ռուս.՝ Жёлтик), 1966 թվականին «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի կողմից նկարահանված խորհրդային մուլտֆիլմ` երեխաների համար։ Մուլտֆիլմը Դեղնիկ անունով ճուտիկի արկածների մասին է։


== Սյուժե ==
Գլխավոր հերոսը` փոքրիկ ճուտիկ Դեղնիկը, դեռ նոր է ճանաչում աշխարհը։ Նա զբոսանքի է դուրս գալիս մյուս ճուտիկների հետ, սակայն հետ է մնում։ Շուտով նա տեսադաշտից կորցնում է իր խումբն ու շատ է տխրում։ Իսկ այդ պահին նրա դիմաց հայտնվում է ինչ-որ որդ։ Դեղնիկը շատ է վախենում և սկսում է լաց լինել։ Լսելով ճուտիկի լացը` նրան է մոտենում շունն ու հարցնում, թե ինչու է ճուտիկը լաց լինում։ Իմանալով պատճառը՝ շունը Դեղնիկին բացատրում է, որ որդը կվախենա ու կգնա, եթե ճուտիկը նրան կտցահարի։ Խորհուրդը գործում է։ Այդ ժամանակ Դեղնիկն սկսում է կիրառել այս մեթոդը նաև մյուսների վրա, բայց այն չգիտես ինչու այլևս չէր գործում։


== Հեղինակներ ==
Հեղինակները ներկայացված են ըստ մուլտֆիլմի լուսագրերի։


== Թողարկում ==
Մուլտֆիլմը թողարկվել է VHS ձևաչափով (1990-ականների սկզբին) և DVD ձևաչափով (2000 թվականին), «Խոշոր պլան» ընկերության կողմից։ Ձայնագրման ժամանակ օգտագործվել է պատկերի և ձայնի թվային ռեստավրացիա։


== Գրականություն ==
Карганова Екатерина Жёлтик. — М.: Астрель, 2012. — (СОЮЗМУЛЬТФИЛЬМ представляет). — ISBN 978-5-271-45480-6 . Иллюстрации и текст по мультфильму. На обложке полное название книжной серии: СОЮЗМУЛЬТФИЛЬМ представляет: впервые — легендарные мультфильмы в книгах!Карганова Е. Жёлтик. — Москва: Яблоко, 2013. — (Мультсказка). — ISBN 978-5-94707-065-1 . Художник Арбеков В. Иллюстрации и текст по мультфильму.:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Жёлтик»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Ֆոնցազո

Ֆոնցազո  (իտալերեն՝ Fonzaso), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Բելունո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3413 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 126 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 27 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 32030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0439։


== Ճարտարապետություն ==
Սուրբ Աստվածածնի Սուրբ Ծննդյան եկեղեցին (Ֆոնզասո) կառուցվել է 1610 թվականին նախկին եկեղեցու տեղում՝ ավերվել էր հրդեհի ժամանակ (1581)
Սուրբ Գոթարդի եկեղեցի
Սուրբ Հուստինա (Սանտա Ջուստինա) եկեղեցի, որը զարդարված է հնագույն որմնանկարներով, ամենահին Ֆելտրինոյում
Սուրբ Աստվածածնի եկեղեցի, (1957)
Սուրբ Ջոզեֆ եկեղեցի Ֆրասենում, (1960)
Սուրբ Միքայելի սքեթ (տեղական խորհուրդ՝ San Micél), «Կրակի պահապանների» նախկին նստավայրը


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Կաստել Արկուատո

Կաստել Արկուատո (իտալերեն՝ Castell'Arquato), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պիաչենցա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 4670 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 89 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 52 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 29014։ Հեռախոսային կոդը՝ 0523։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0523 804000 — 0523 804011
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.castellarquato.pc.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.castellarquato.pc.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
ANT1

Antenna (ավելի հայտնի է ANT1 անունով), հունական մասնավոր հեռուստաալիք, հիմնվել է գործարար Մինոս Կիրիակույի կողմից, հեռարձակումը սկսել է 1989 թ. դեկտեմբերի 31-ին։ Հեռարձակվում է նաև Կիպրոսում, հասանելի է անալոգային, կաբելային և արբանյակային տիրույթներում։ 2016 թվականին Հունաստանում առաջին անգամ անցկացված հեռուտատեսային արտոնագրերի միջազգային տինդերների արդյունքում Թեոդորոս Կիրիակուն հեռուստաալիքի համար արտոնագիր է 75,9 միլիոն եվրոյով։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2013-03-06 at the Wayback Machine. (հուն.)
Antenna Europe (հուն.) (անգլ.)
Antenna Satellite (հուն.) (անգլ.)
Antenna Pacific (հուն.) (անգլ.)
Արցանց հեռարձակում Archived 2013-01-06 at the Wayback Machine. (հուն.)
Antenna Group (հուն.)


== Ծանոթագրություններ ==
Ձնեմարդեր

«Ձնեմարդեր» (ռուս.՝ Снеговики), Նիկոլայ Պոլիսկու առաջին լենդ-արտ ​​նախագիծը, որն իրականացվել է 2000 թվականի ձմռանը Նիկոլա-Լենիվեց գյուղի մոտ՝ ներկայիս «Նիկոլա-Լենիվեց» զբոսայգու տարածքում, Կոնստանտին Բատինկովի, Սերգեյ Լոբանովի և Никола-Ленивецкие промыслы նախագծի հետ համատեղ։
Նախագիծն անցկացվել է նաև Մոսկվայում՝ Արբատում, 2005 և 2006 թվականներին՝ Վյաչեսլավ Պոլունինի «сНЕЖНОЕ шоу»-ի շրջանակներում և կոչվել «ВАлЯТЬ сНЕЖНОГО ДУРАКА»։
2010 թվականին նախագիծն անցկացվել է Համալսարանում։
2011 վականի վերջում նախագիծն անցկացվել է «Աշխարհի արարումը» (ռուս.՝ «Сотворение мира») անվանմամբ՝ Մոսկվայի Գորկու պուրակի գլխավոր մուտքի մոտ։
2012 թվականին Պերմում՝ «Ուրալ» հյուրանոցի դիմաց գտնվող հրապարակում, Նիկոլայ Պոլիսսկին իրականացրել է նախագծի ամենազանգվածային տարբերակը՝ «Ձնեմարդերի շքերթ» (ռուս.՝ «Парад снеговиков») անվանումով՝ 17 ուսանողների օգնությամբ պատրաստելով շուրջ 600 ձնեմարդ։ Ձնեմարդների պատրաստման տեխնոլոգիան առաջարկվել է հենց ուսանողների կողմից՝ ձյունը լցվել է արկղերի մեջ, այնուհետև ձյան խորանարդները վերածվել են գնդերի։ Ի տարբերություն նախկին տարբերակների, Պերմի ձնեմարդների սպիտակ ֆիգուրները պատրաստի վիճակի են բերել ոչ թե Պոլիսսկու և նրա օգնականների, այլ հենց քաղաքացիների կողմից։ Ձնեմարդերի մի մասը շորեր են ունեցել։


== Մատենագիտություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Снеговики» на официальном сайте Николая Полисского
«Снеговики» на Арбате
Поздравление от Николая Полисского с новым 2012 годом
«Парад снеговиков» в Перми
Ռոզալին Սասմեն Յալոու

Ռոզալին Սասմեն Յալոու (անգլ.՝ Rosalyn Sussman Yalow, հուլիսի 19, 1921(1921-07-19)[…], Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - մայիսի 30, 2011(2011-05-30)[…], Բրոնքս շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի կենսաֆիզիկոս։ Պեպտիդային հորմոնների բացահայտման ռադիոիմունոլոգիական մեթոդների զարգացման համար 1977 թվականին արժանացել է Նոբելյան մրցանակի։ Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիայի անդամ (1978)։


== Կենսագրություն ==
Ռոզալին Սասմեն Յալոուն ծնվել է 1921 թվականի հուլիսի 19-ին Նյու Յորքում`  հրեա ներգաղթյալներ Սիմոն Սասմենի և Կլարա Ցիպպերի ընտանիքում, ովքեր աշխատում էին փաթեթավորման առևտրի բնագավառում։ 1941 թվականին ավարտել է Հանթեր քոլեջը, որտեղ Ռոզալինի մոտ հետաքրքրություն է ձևավորվել ֆիզիկայի նկատմամբ։ Ռոզալին գիտեր, որ ոչ մի ինստիտուտ կնոջը չի ընդունի, և նա որպես մեքենագրուհի աշխատանքի է անցնում Կոլումբիայի համալսարանում, այնուհետև ստանձնում է քարտուղարի պաշտոն։ Սակայն նույն տարում Ուրբանա-Շամպեյնի Իլինոյսի համալսարանից հրավեր է ստանում,  ինչը պայմանավորված էր պատերազմի պատճառով տղամարդկանց պակասով։ 1943 թվականին Ռոզալին ամուսնացել է Ահարոն Յալոուի հետ։ 1945 թվականին Ռոզալին Սասմեն Յալոուն միջուկային ֆիզիկայի բնագավառում դարձել է գիտությունների դոկտոր։
Ատենախոսությունը պաշտպանելուց հետո աշխատել է Բրոնքսի հիվանդանոցի վետերանների գործերով վարչությունում, որտեղ Սողոմոն Բերսոնի հետ համատեղ մասնակցել է արյան կենսաբանական բաղադրիչների ռադիոիզոտոպային մեթոդի մշակմանը։ Սկզբում նրանք մշակել են մարդկային պլազմայում չափազանց զգայուն ինսուլինի հայտնաբերման մեթոդը։ Մշակված ռադիո իմմունոլոգիական մեթոդը լայն կիարռում է գտել արյան մանր այլ բաղադրիչների հետ, ինչպիսիք են  հորմոնները, վիտամինները, ֆերմենտները, որոնք նախօրոք չեն չափվել արյան ցածր խտության պատճառով։
Չնայած գիտական աշխատանքի մեծ մասը Յալոուն իրականացրել է Սողոմոն Բերսոնի հետ, Բերսոնը մահացել է մինչև Նոբելյան մրցանակ ստանալը։
Մահացել է 2011 թվականի մայիսի 30-ին Նյու Յորքում։


== Պարգևներ ==
Գայրդների հիմնադրամի միջազգային մրցանակ, 1971 թ.
Դիքսոնի մրցանակ, 1972 թ.
Ամերիկյան բժշկական ասոցիացիայի մրցանակ, 1975 թ.
Հիմնահենքային բժշկական հետազոտության համար Ալբերտ Լասկերի մրցանակ, 1976 թ.
Բժշկության կամ ֆիզիոլոգիայի Նոբելյան մրցանակ, 1977 թ. (Սողոմոն Բերսոնը մահացել է 1972 թվականին և չի կարողացել կիսել մրցանակը)
ԱՄՆ ազգային գիտական մեդալ, 1988 թ.


== Տես նաև ==
Նոբելյան մրցանակ
Բժշկության կամ ֆիզիոլոգիայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրների ցանկ
Ռադիոիմմունային անալիզ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռոզալին Սասմեն Յալոուի կենսագրությունը «Գիտություն և տեխնիկա» էլեկտրոնային գրադարանի կայքում
Ռոզալին Յալոուի ինքնակենսագրությունը Նոբելյան կոմիտեի կայքում (անգլ.)