armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Իսարլես

Իսարլես (ֆր.՝ Issarlès), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 165 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.95 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.44 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 470 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 120 կմ հարավ-արևմուտք, Պրիվա քաղաքից` 50 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 87 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 61-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 26։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,1 %։ 61 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 55 անձ (35 տղամարդ և 20 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (2 տղամարդ և 4 կին)։ 26 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
XI դարի եկեղեցի
XIX դարի նախկին եկեղեցական դպրոց
Հին տներ, որոնք պատրաստված են եղել գրանիտից և գլխավերևում ունեն հին ժամ
Ձորերում գտնվող հանքային աղբյուրներ


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մոլոգա (գյուղ, Բելգորոդ-Դնեստրովսկիի շրջան)

Մոլոգա (ուկրաիներեն՝ Молога), գյուղ Ուկրաինայի Օդեսայի մարզի Բելգորոդ-Դնեստրովսկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1824 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Մոլոգա գյուղում բնակվում էր 2 046 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,98 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռաֆայել Մելքոնյան

Ռաֆայել Լևոնի Մելքոնյան (նոյեմբերի 29, 1934(1934-11-29), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երկրաբան։ Երկրաբանահանքաբանական գիտությունների դոկտոր (1989), 
ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ՝ 2000 թվականից)։ ՀԽՍՀ վաստակավոր երկրաբան (1985)։ Հայաստանի Հանրապետության գիտության վաստակավոր գործիչ (2022):Ռուսաստանի բնական գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամ։Պատմաբան, մշակութաբան Էդուարդ և անեսթեզիոլոգ-ռեանիմատոլոգ Դավիթ Մելքոնյանների եղբայրն է։


== Կենսագրություն ==
1958 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1976 թվականից ՀՀ ԳԱԱ Երկրաբանական գիտությունների ինստիտուտի ապարագիտության բաժնի վարիչ, 1981-1988 թվականներին և 1993 թվականից, միաժամանակ՝ ինստիտուտի փոխտնօրեն։ 1998 թվականից ՌԴ բնական և ԳԱ անդամ է։


== Գործունեություն ==
Աշխատանքները վերաբերում են երկրաբանության, ապարագիտության, երկրաքիմիայի, իզոտոպային երկրաբանության, հանքագոյացման հարցերին։ «Հայաստանի ազգային ատլասի» խմբագրական խորհրդի անդամ և համահեղինակ է (հատոր 1, 2006)։


== Պարգևներ ==
Հայաստանի Հանրապետության գիտության վաստակավոր գործիչ, 2022։
Անանիա Շիրակացու մեդալ (2013),
Եվրոպայի բնական գիտությունների ակադեմիայի Լեոնարդ Էյլերի մեդալ (2010)։


== Երկեր ==
Петрология и геохимия интрузивных комплексов некоторых рудных районов Армянской ССР, Е., 1976 (համահեղինակ).
Магматические и метаморфические формации Армянской ССР, Е., 1986 (համահեղինակ).


== Ծանոթագրություններ ==
Արտավազդ Պապիկյան (մանկավարժ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արտավազդ Պապիկյան (այլ կիրառումներ)Արտավազդ Վարոսի Պապիկյան (1912, Շիրակամուտ, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - անհայտ), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1943):


== Կենսագրություն ==
Արտավազդ Պապիկյանը ծնվել է 1912 թվականին, Սպիտակի շրջանի Նալբանդ գյուղում։ 1933 թվականին ավարտել է Երևանի մանկավարժական տեխնիկումը և, որպես մաթեմատիկայի ուսուցիչ, գործուղվել Թումանյանի շրջանի Օձունի միջնակարգ դպրոց։ Այնտեղ աշխատել է շուրջ ինը տարի։ Այդ տարիներին ավարտել է նաև Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետը։
1942 թվականին Պապիկյանը  զորակոչվել է կարմիր բանակ, ծառայել Թամանյան 89-րդ հայկական դիվիզիայի 526-րդ հրաձգային գնդում, որպես դասակի հրամանատարի օգնական։ 1943 թվականին ռազմաճակատում ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Պապիկյանը գերմանաֆաշիստական զավթիչների դեմ կռվել է Թամանի թերակղզում, Կերչ, Սևաստոպոլ քաղաքներում, մարտերով հասել է Գերմանիա, մասնակցել Բեռլինի գրավմանը։ Պատերազմական տարիների նրա անցած մարտական հերոսական ուղու վկայություններն են Կարմիր աստղի շքանշանը, «Խիզախության համար», «Մարտական ծառայությունների համար» և այլ մեդալները։
Զորացրվելուց հետո Պապիկյանը երկար տարիներ եղել է Թումանյանի շրջանի Օձուն գյուղի մանկատան տնօրենը, դասավանդել է մաթեմատիկա։ 1967 թվականին Պապիկյանը ընտանիքով տեղափոխվել է Երևան և աշխատանքի անցել № 78 դպրոցում։ 1975 թվականին անցել է կենսաթոշակի։


== Պարգևներ ==
Կարմիր աստղի շքանշան
«Խիզախության համար» մեդալ
«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրիասյան

Անդրիասյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Դանիել Սիմոնի Անդրիասյան (1911-199?), հայ բանաստեղծ, արձակագիր։
Լևոն Հրանտի Անդրիասյան (1958), ատամնաբույժ։
Զավեն Ռոբերտի Անդրիասյան (1989), շախմատիստ, գրոսմայստեր։
Հայկ Արշակի Անդրիասյան (1914-1976), ֆուտբոլիստ և մարզիչ։
Հովհաննես Գասպարի Անդրիասյան (1908-1994), բանաստեղծ։
Նապոլեոն Վասիլի Անդրիասյան (1897–1973), պետական-կուսակցական աշխատող։
Ռաֆայել Ալբերտի Անդրիասյան (1960), բժիշկ, սրտաբան։
Ռոբերտ Քրիստափորի Անդրիասյան (1913-1971), կոմպոզիտոր, դաշնակահար, մանկավարժ։
Ռուբեն Սուրենի Անդրիասյան (1938), հայազգի ղազախական թատրոնի ռեժիսոր։
Սիրանուշ Հովհաննեսի Անդրիասյան (1986), շախմատիստուհի, ՖԻԴԵ-ի կանանց վարպետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Էդրիանն Փալիկի

Էդրիանն Փալիկի (անգլ.՝ Adrianne Palicki; մայիսի 6, 1983(1983-05-06), Թոլեդո, Օհայո, Օհայո, ԱՄՆ, Տոլիդո, Օհայո, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի, հայտնի է  «Լեգեոն», «Անբռնելիները» և «G.I. Joe: Կոբրայի նետումը 2» ֆիլմերում կատարած դերերով, որոնք իրականացրել է «Գիշերային ուրբաթի կրակները», Գերբնական և ««S.H.I.E.L.D.» գործակալները» հեռուստասերիալներում։


== Կենսագրություն ==
Էդրիանն Փալիկին ծնվել է 1983 թվականի մայիսի 6–ին Օհայո նահանգի Թոլիդո քաղաքում։ Նրա հայրը ունի լեհա–հունգարական, իսկ մայրը անգլո–գերմանական ծագում։ 2001 թվականին Թոլիդոյում ավարտել է Ուիթմերի միջնակարգ դպրոցը։ Հետո որոշ ժամանակ սենդվիչ պատրաստող է աշխատել։ 2003 թվականից սկսեց նկարահանվել ֆիլմերում։ Նկարվել է Maxim ամսագիր համար։


== Անձնական կյանքը ==
2013 թվականին հանդիպել է դերասան Դի Ջեմ Կոտրոնայի հետ։ 2014 թվականի սեպտեմբերին հաստատել է, որ ամուսնացած է աճպարար Ջեքսոն Սթիդդելի հետ, որի հետ ծանոթացել է «Ջոն Ուիք» ֆիլմի նկարահանման ժամանակ։
Էդրիաննը իր ծնողների անուններով՝ Jeff & Nancy դաջվածք ունի ձեռքի վրա, ինչպես նաև ապարանջան թևերի ձևով։


== Ֆիլմագրություն ==


== Պարգևներ և անվանակարգեր ==
Էդրիաննը երկու անգամ ընկել է Maxim ամսագրի թոփ հարյուրակի մեջ։ 2013 թվականին առաջադրվել է Teen Choice Awards պարգևի համար՝ «Choice Movie: էքշըն դերասանուհի» կատեգորիայում՝ «G.I. Joe: Կոբրայի նետումը 2» ֆիլմում կատարած դերի համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт Эдрианн Палики
Эдрианн Палики Internet Movie Database կայքում
Эдрианн Палики Թվիթթերում
Արասաս

Արասաս  (պորտ.՝ Araças), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հյուսիսարևելյան մարզում։ Մտնում է Ալագոինյասի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 12 535 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 419,933 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 29,8 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1898 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 60.003.867,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 5.067,04 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,569 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Նորապատ

Նորապատ, գյուղ Հայաստանի Արմավիրի մարզում, Արմավիրի տարածաշրջանում, ծովի մակերևույթից 855 մ բարձրության վրա, մարզկենտրոնից 1 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Նորապատի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է խաղողագործությամբ և այգեգործությամբ։


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում(չաշխատող հղում)
Համայնքի ղեկավարի Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում(չաշխատող հղում)


== Ծանոթագրություններ ==
Հարոլդ Կլեյտոն Յուրի

Հարոլդ Կլեյտոն Յուրի  (անգլ.՝ Harold Clayton Urey, ապրիլի 29, 1893(1893-04-29)[…], Ուոլքերթաուն, Սենտ Ջոզեֆ շրջան, Ինդիանա, ԱՄՆ - հունվարի 5, 1981(1981-01-05)[…], Լա Խոյա, Սան Դիեգո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի քիմիկոս և ֆիզիկոս, Ազգային ԳԱ անդամ։
Ավարտել է Մոնտանայի համալսարանը, 1919-1921 թվականներին դասախոսել տեղում, ապա՝ Կալիֆոռնիայի համալսարանում (1921-1924 թվականներ), Կոպենհագենում։ Հայտնագործել է դեյտերիումը (ամերիկացի քիմիկոսներ Ֆ․ Բրիկվեդի և Գ․ Մյորֆի հետ համատեղ, 1932)։ Ղեկավարել է ուրանի իզոտոպների բաժանման և ծանր ջրի արտադրության (1940 թվականից) աշխատանքները։ 1945 թվականից զբաղվել է երկրաքիմիայի, տիեզերական քիմիայի հարցերով, մասնավորապես հաստատել ամինաթթուների սինթեզի հնարավորությունը մթնոլորտում։ Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (1934 թվական)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Silverstein Alvin, Silverstein Virginia B. (1970)։ Harold Urey: the Man who Explored from Earth to Moon։ New York: J. Day։ OCLC 115279 
Hewlett Richard G., Anderson Oscar E. (1962)։ The New World, 1939–1946։ University Park: Pennsylvania State University Press։ ISBN 0-520-07186-7։ OCLC 637004643։ Վերցված է մարտի 26, 2013 
Arnold James R,, Bigeleisen Jacob, Hutchison Clyde A., Jr (1995)։ «Harold Clayton Urey 1893 - 1981»։ Biographical Memoirs (National Academy of Sciences): pp. 363–411։ Վերցված է օգոստոսի 7, 2013
Խաչատուր Լազարյան (այլ կիրառումներ)

Խաչատուր Լազարյան անունը կարող է վերաբերել՝

Խաչատուր Ղազարի Լազարյան, հասարակական գործիչ ծնված 1741 թվականին,
Խաչատուր Հովակիմի Լազարյան, պետական, հասարակական գործիչ ծնված 1789 թվականին,
Նովու Ժարդին

Նովու Ժարդին (պորտ.՝ Novo Jardim), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևելյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Դիանոպոլիսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2617 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 309,658 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 2,0 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 9.980.757,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.782,90 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,652 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Նովու Ժարդինի մասին
Կադիա

Կադիա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Գավառի գավառակում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 3 տուն հայ, 15 տուն քուրդ և 5 տուն ասորի բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լիբանանահայ երաժշտություն

Լիբանանի սփյուռքահայ երաժշտություն Լիբանանի մայրաքաղաք Բեյրութը նույնպես սփյուռքահայ երաժշտություն մշակույթի կարևոր օջախներից է։ Կոմպոզիտոր և խմբավար Բարսեղ Կանաչյանը, բացի Բեյրութից, գործել է նաև Մերձավոր Արևելքի բազմաթիվ երկրներում, Կոստանդնու Պոլսում, Բուլղարիայում և Ֆրանսիայում։ 1936 թվականին Բեյրութում ստեղծել և ղեկավարել է «Գուսան» երգչախումբը։ Գրել է հիմնականում մեներգեր ու խմբերգեր, որոնք աչքի են ընկնում վոկալի նուրբ զգացողությամբ։ Երաժիշտ-մանկավարժ Գրիգոր Հեպոյանը հեղինակ է դպրոց, երգերի, դաշնամուրային պիեսների։ Կոմպոզիտոր-խմբավար Մինաս Գանգրունին երաժըշտագիտական և քննադատ, հոդվածներ է հրապարակել տեղի մամուլում, գրել է ֆուգաներ, սոնատներ, կվարտետ, սիմֆոնիկ պոեմ, մանկական երգեր և այլն։ Մանկավարժ և ջութակահար Օննիկ Սյուրմելյանը Բեյրութում հիմնադրել է «Կոմիտաս» քառյակը և «Լիբանանյան եռյակ» անսամբլները, որտեղ ջութակահարն ինքն էր։ Երգչուհի և դաշնակահարուհի Մարի Ավետյանը համերգներով շրջագայել է Մերձավոր Արևելքի բոլոր խոշոր քաղաքներում։ Կոմիտասի ծննդյան 100-ամյակի առիթով եղել է Հայաստանում։ Դաշնակահարուհի Սոնա Վարդապետյան-Ահարոնյանը, բացի համերգային գործունեությունից, զբաղվել է նաև մանկավարժությամբ։ 1950 թվականին Բեյրութում բացել է երաժշտական դպրոց։ Ճանաչված են երգչուհի Արփինե Փեհլիվանյանը, նրա դուստրը՝ երգչուհի և դաշնակահարուհի Էլիզաբեթը։ Հայտնի են նաև երգչուհիներ Սոնա և Սոսի Մինասյան քույրերը, դաշնակահարուհի Սինթիա Խաչատրյանը, ջութակահարուհի Սոնիկ Չանգրյանը, կիթառահար Վրույր Մագմանյանը, քամանչահար Ռուբեն Գարախանյանը և ուրիշներ։ Էստրադային երաժշտության բնագավառում մեծ ավանդ ունեն Ատիս Հարմանտյանը, Մանվել Մենենկիչյանը, Լևոն Գաթրճյանը (հետագայում տեղափոխվել է ԱՄՆ), Վարդավառ Անթոսյանը և ուրիշներ։ Մի շարք հայ երաժշտագետներ դասավանդում են «Բարսեղ Կանաչյան» և «Թեքեյան» կոնսերվատորիաներում։ Լիբանանում հիմնադրվել են «Ալեմշահ», «Գարուն», «Կոմիտաս», «Կռունկ», «Նաիրի», «Շահմուրադյան» երգչախմբերը, «Քնար» պարախումբը և այլն։


== Սիրիիայի սփյուռքահայ երաժշտություն ==
Սիրիայում նույնպես հայ երաժիշտներն աշխույժ գործունեություն են ծավալել։ Հիշարժան են «Առնո Բաբաջանյան», «Զվարթնոց», «Նարեկացի», «Քնար», «Մեսրոպ Մաշտոց» երգչախմբերը, «Ասլամագյան լարային քառյակը», «Սարդարապատ», «Ազատ Ղարիբյան» պարախմբերը և այլն։ Վահե Դեմիրճյանն ստեղծել է ժամանակակից երաժշտության «Թայջերս» (1968) խումբը, հեղինակ է կինոերաժշտության։ Պ. Աբաջյանը դասավանդել է Դամասկոսի կոնսերվատորիայում, ղեկավարել երգչախմբեր։ Երգչախմբեր է ղեկավարել նաև ժ. հսկենյանը, նվագախումբ՝ Վ. Պլքյանը։ Անվանի դաշնակահարուհիներ են Ա. Ատուրյանը, Լ. Սերայտարյանը, երգիչ-երգչուհիներ Հ. Թեմիզյանը, Կ. Տաղտևիրենյանը, Գրիգոր Ջանգյոզյանը և ուրիշներ։ Հալեպում գործում է Լիբանանի «Բարսեղ Կանաչյան» կոնսերվատորիայի մասնաճյուղը։
Ժիտնոե (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ժիտնոե (այլ կիրառումներ)Ժիտնոե (ուկրաիներեն՝ Житне), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ժիտնոե գյուղում բնակվում էր 638 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կավալեզե

Կավալեզե  (իտալերեն՝ Cavalese), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3665 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը կազմում է 81 մարդ/կմ²։ Տարածքը 45 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 38033։ Հեռախոսային կոդ՝ 0462։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Սեբաստիան։


== Ծանոթագրություններ ==
Ղուլե

Ղուլե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կրուի (Էնայի գավառ)

Կրուի (ֆր.՝ Crouy), Ֆրանսիայում գտնվող համայնք, մտնում է Պիկարդիա երկրամասի կազմի մեջ։ Համայնքի գավառն է համարվում Էնան։ Մտնում է Սուասոն-1 կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանն է համարվում Սուասոնը։
Համայնքի INSEE ծածկագիրն է 02243։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 2716 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին 1733 մարդկանցից (15—64 տարեկան) 1209-ը եղել են առավել ակտիվ տնտեսվարողներ, 524-ը եղել են համեմատաբար ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 69,8 %, 1999 թվականին կազմել է 68,1 %)։ 1209 ակտիվ մարդկանցից 1060-ը աշխատել են տարբեր ձեռնարկություններում (545 տղամարդ և 515 կին), անաշխատունակների թիվը կազմում է 149 (81 տղամարդ և 68 կին)։ 524 ոչ ակտիվ մարդկանցից 141-ը եղել են կամ աշակերտ կամ էլ ուսանող, 199-ը եղել են թոշակառու, 184-ը եղել են ոչ ակտիվ այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Աղբյուրներ ==
Կրուի ազգային համալսարի վիճակագրությունը (ֆր.)


== Ծանոթագրություններ ==
Վորոնի (այլ կիրառումներ)

Վորոնի, կարող է վերաբերել՝

Վորոնի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Վորոնի - գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոտելվայի շրջանում։
Մաղրաան

Մաղրաան (վրաց.՝ მაღრაანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Ախմետայի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2002 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 577 մարդ


== Ծանոթագրություններ ==
Բլագովեշչենսկի (խուտոր, Զիլաիրսկի շրջան)

Բլագովեշչենսկի (ռուս.՝ Благовещенский, բաշկիրերեն՝ Благовещен), խուտոր Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիլաիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խանումա

«Խանումա» (վրաց.՝ ხანუმა), Ավքսենտի Ցագարելիի պիեսը, որ գրվել է 1882 թվականին։ Պիեսի հիման վրա 1948 թվականին Թբիլիսիի կինոստուդիայում նկարահանվել է «Քեթո և Կոտե» ֆիլմը։


== Սյուժե ==
Պիեսի գործողությունները տեղի են ունենում Թիֆլիսի Հավլաբար հայկական թաղամասում 19-րդ դարի սկզբում։ Վրացի սնանկացած իշխան Պանտիաշվիլին ծրագրում է ամուսնանալ հարուստ աղջկա հետ։ Այդ նպատակով նա վարձում է հայտնի խնամախոս (միջնորդ) Խանումային։ Վերջինս իշխանի համար որպես հարսնացու գտնում է Գուլիկոյին։ Մի այլ խնամախոս՝ Քաբաթոն, ուզում է իշխանին ամուսնացնել հայ հարուստ առևտրական Միկիչի դստեր՝ Սոնայի հետ։ Միկիչն էլ մտածում է դստեր ամուսնության շնորհիվ ձեռք բերել իշխանի տիտղոս։ Նա գնում է իշխանի բոլոր պարտամուրհակները։
Կոտեն՝ Պանտիաշվիլիի զարմիկը, սիրահարված է Սոնային։ Նա մասնավոր դասեր է տալիս Սոնային։ Խանուման, փորձելով խանգարել իր մրցակցին և, միաժամանակ, ցանկանալով օգնել սիրահարներին, ներկայանում է իշխանին Սոնայի փոխարեն։ Պանտիաշվիլին, տեսնելով ծեր, միաչքանի ու կաղ հարսնացուին, հրաժարվում է ամուսնանալ նրա հետ և նորից որոշում է կին առնել Գուլիկոյին։
Խանուման Սոնային հագցնում է Գուլիկոյի նման ու նրա փոխարեն ներկայացնում իշխանին։ Աղջկա գեղեցկությամբ հմայված իշխանը որոշում է ամուսնանալ նրա հետ, սակայն Միկիչը սպառնում է պարտամուրհակներով։ Այդ ժամանակ իշխանի զարմիկը՝ Կոտեն, համաձայնում է ամուսնանալ Սոնայի հետ։ Դրանով նա քեռուն ազատում է պարտքերից, իսկ Միկիչին հնարավորություն է տալիս ներկայանալ որպես իշխան։ Պանտիաշվիլին ամուսնանում է Գուլիկոյի հետ։ Իսկ Խանուման ամուսնանում է Միկիչի հետ։


== Թատերական ներկայացումներ ==
Ռուսաստանի Դրամատիկական մեծ թատրոնում 1972 թվականին «Խանումա» պիեսը բեմադրել է Գեորգի Տովստոնոգովը։ Ցագարելիի պիեսը տեքստը հարմարեցվել է Բորիս Ռացերի ու Վլադիմիր Կոնստանտինովի կողմից։ Այս բեմականացումը համարվում է Գեորգի Տովստոնոգովի լավագույն աշխատանքներից մեկը, իսկ 1978 թվականին նկարահանվել է այդ ներկայացման հեռուստատեսային տարբերակը։ Ներկայացման երաժշտությունը գրել է Գիա Կանչելին։ «Խանումա»-ն բեմադրվել է նաև Երևանի Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնում, Վանաձորի Հովհաննես Աբելյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնում և Ստանիսլավսկու անվան ռուսական դրամատիկական թատրոնում։


== Էկրանավորումներ ==
Խանումա
Քեթո և Կոտե - նկարահանվել է Թբիլիսիի կինոստուդիայում 1948 թվականին


== Ծանոթագրություններ ==
Բոչկարյովկա (գյուղ, Չիշմինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲոչկարյովկաԲոչկարյովկա (ռուս.՝ Бочкарёвка, բաշկիրերեն՝ Бочкарёвка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 60 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դրունքաքիթ

Դրունքաքիթ, լեռնագագաթ Հայաստանի Լոռու մարզում, Վիրահայոց լեռներում, Ճոճկան գյուղից 1 կմ հյուսիս։ Բարձրություն 1124 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսեյ Միկոյան

Ալեքսեյ Անաստանի Միկոյան (դեկտեմբերի 20, 1925(1925-12-20), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 19, 1986(1986-12-19), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ավիացիայի գեներալ-լեյտենանտ (1972)։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Անաստաս Միկոյանի որդին, Սերգո, Ստեփան, Վանո և Վլադիմիր Միկոյանների եղբայրը, Ստաս Նամինի հայրը։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Մոսկվայի Ն. Ժուկովսկու անվան ռազմաօդային ճարտարագիտական (1949), ռազմաքաղաքական (1953), ռազմական (1958) ակադեմիաները։ Հայրենական պատերազմի ժամանակ (1941-1945) թվականներին եղել է օդաչու, ավագ օդաչու, օղակի հրամանատար։ Հետպատերազմյան տարիներին՝ ավիացիոն գնդի, դիվիզիայի, ապա՝ Թուրքեստանի և Մերձկարպատյան ռազմական օկրուգների հրամանատար։ Ծառայել է նաև ՌՕՈՒ-ի գլխավոր հրամանատարությունում։


== Պարգևներ ==
Կարմիր դրոշի երկու շքանշան
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան
Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշան
Կարմիր աստղի 3 շքանշան
«ԽՍՀՄ զինված ուժերում ծառայության» 3-րդ աստիճանի շքանշան


== Ընտանիք ==
Հայրը՝ Անաստաս Միկոյան, Խորհրդային պետական ու քաղաքական գործիչ։
Մայրը՝ Աշխեն Ղազարի Թումանյան (1896-1962)։Եղբայրները՝

Ստեփան Միկոյան (1922), փորձարկող օդաչու։
Վլադիմիր Միկոյան (1924-1942), ռազմական օդաչու, զոհվել է Ստալինգրադի համար մարտերում։
Վանո Միկոյան (1927-2016), ավիակոնստրուկտոր։
Սերգո Միկոյան (1929-2010), միջազգայնագետ-պատմաբան։


== Գրականություն ==
Коллектив авторов. История командного факультета Военно-Воздушной академии имени Ю. А. Гагарина / В.Е. Зенков. - Москва: ЗАО СП «Контакт РЛ», 2007 год. - С. 244. - 368 с. - ISBN 5-902908-02-7.


== Ծանոթագրություններ ==
Սերգեյ Տատիշչև

Սերգեյ Սպիրիդոնովիչ Տատիշչև (ռուս.՝ Сергей Спиридонович Татищев, փետրվարի 28 (մարտի 12), 1846, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 20, 1906(1906-08-20), Գրաց, Ավստրիական կայսրություն), ռուս դիվանագետ, պատմաբան։
Դիվանագիտական ծառայությունը սկսել է 1864 թվականից։ Մասնակցել է 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմին։ 1881 թվականից ծառայել է ներքին գործերի նախարարությունում, 1883 թվականից՝ պաշտոնաթող։ Հեղինակ է «Կայսր Նիկոլայ I-ի արտաքին քաղաքականությունը» (1887), «Դիվանագիտական զրույցներ Ռուսաստանի արտաքին քաղաքականության մասին» (1890-1898), «Ռուսական դիվանագիտության անցյալից» (1890), «Տատիշչևների տոհմը 1400-1900» (1900), «Կայսր Ալեքսանդր 2-րդ։ Նրա կյանքը և թագավորությունը»։ Տատիշչևի ուսումնասիրությունները գրված են պահպանողական-միապետական դիրքերից, սակայն բովանդակում են հարուստ փաստական նյութ։


== Ծանոթագրություններ ==
Թիթեռն ու վագրը

«Թիթեռն ու վագրը», 1978 թվականի խորհրդային կարճամետրաժ մուլտֆիլմ, որը նկարահանել է Վալերի Ուգարովը, վերջին ամենահետաքրքիր սյուժեն, որը նկարահանվել է «Ուրախ Կարուսելի» համար, Ուգարովի կողմից  :
«Ուրախ կարուսել» № 10 մուլտիպլիկացիոն ալմանախի երեք պատմություններից երրորդն է։


== Սյուժե ==
Հումորային պատմություն այն մասին, թե ինչպես է գծավոր ներքնակը, որի վրա քնում էր վագրը, իրեն վագր պատկերացնելով վախեցնում ամբողջ գազանանոցին՝ սկսելով թիթեռի որսից, իսկ հետո ամբողջ գազանանոցով մյուս կենդանիների հետևից վազելով։


== Նկարահանող խումբ ==


== Մրցանակներ ==
1979 թվականին «Թիթեռն ու վագրը» (Ուրախ կարուսել № 10) մուլտֆիլմը ստացել է Վարնայի կինոփառատոնի մրցանակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Бабочка и тигр»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Бабочка и тигр» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
Мультфильм на сайте rutube.ru
Օզյորա (գյուղ, Վոլոսովսկի շրջան)

Օզյորա (ռուս.՝ Озёра), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վոլոսովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կերկիրեի բյուզանդական թանգարան

Կերկիրեի բյուզանդական թանգարան (հուն․՝ Βυζαντινό Μουσείο Αντιβουνιώτισσας), հետբյուզանդական արվեստի թանգարան Հունաստանի Կերկիրա քաղաքում։
Թանգարանը տեղակայված է Անտիվունիոտիսայի Տիրամոր նախկին եկեղեցում, որը կառուցվել է 15-րդ դարի վերջին։ Եկեղեցու շենքը մասնավոր պատկանել է մի շարք Կորֆու հունական ընտանիքների, իսկ 1979 թվականին այն նահանգին նվիրաբերվեց հետբյուզանդական սրբապատկերների և եկեղեցական պարագաների հարուստ հավաքածուի հետ միասին, մասնավորապես, այստեղ թանգարան հիմնելու համար։ 1984 թվականին, անհրաժեշտ վերականգնումից հետո, եկեղեցին-թանգարանը բաց էր այցելուների համար։
Թանգարանի հավաքածուն պարունակում է բյուզանդական և հետբյուզանդական սրբապատկերների մի զգալի հավաքածու՝ ինչպես անհայտ, այնպես էլ հանրաճանաչ նկարիչների կողմից 15-19-րդ դարերում։ Զգալի արժեքը ներկայացնում են Էմանուել Լոմբարդոսի ստեղծագործության սրբապատկերները, ինչպես նաև Միխայիլ Դամասկինի, Էմանուել Զանեսի և Միխայիլ Ավրամիսի գլուխգործոցները։ Խորանի գործվածքները համարվում են ամենակարևոր ցուցանմուշներից մեկը որը բերվել էր Ռուսաստանից և նվիրաբերվել՝ Նիկեֆորոս Ֆեոտոկիի տաճարին։ Բյուզանդական թանգարանում կարելի է տեսնել պատերի որմնանկարներ (11-18 դարերի), որոնք հավաքվել են Կորֆու կղզու տարբեր տաճարներից։ Թանգարանում կան նաև եկեղեցու հիմնադիրների ընտանեկան մասունքներ, վաղ քրիստոնեական շրջանի քանդակներ, հին ավետարաններ, ձեռագրեր, հոգևորականների հագուստներ և այլն։
1994 թվականի հունիսին, վերականգնման աշխատանքների երկրորդ փուլի ավարտից հետո, եկեղեցի-թանգարանը վերականգնել է իր նախկին մեծությունը և այն վերաբացվել է այցելուների համար (լրացուցիչ աշխատանքներ կատարվել են նաև 1999–2000 թվականները)։


== Ծանոթագրություններ ==
Կռունկը (մուլտֆիլմ)

Կռունկը (ռուս.՝ Журавлик), ռեժիսոր Իրինա Գուրվիչի խորհրդային կարճամետրաժ մուլտֆիլմը, որը նկարահանվել է 1970 թվականին։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմը պատմում է փոքրիկ կռունկի ծանր կյանքի մասին` սկսած վաղ մանկությունից մինչև հասուն կյանք, որն, ի վերջո, երջանիկ ավարտ է ունենում։


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ` Վ. Պոլոնսկի
Ռեժիսոր` Իրինա Գուրվիչ
Բեմադրող նկարիչ` Հենրիխ Ումանսկի
Կոմպոզիտոր` Բորիս Բուևսկի
Օպերատոր` Անատոլի Գավրիլով
Հնչյունային օպերատոր` Լեոնիդ Մորոզ
Խմբագիր` Սվետլանա Կուցենկո
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ` Ադոլֆ Պեդան, Կոնստանտին Չիկին, Ն. Բոնդար, Ալեքսանդր Վիկեն, Է. Պերետյատկո, Ս. Բերեզովսկայա, Ե. Յումաշև
Օգնական` Օ. Մալովա, Ն. Յորկ, Օ. Դերյաժնայա, Ս. Նիկիֆորով
Մուլտֆիլմի տնօրեն` Իվան Մազեպա


== Թողարկում ==
2006 թվականին մուլտֆիլմը թողարկվել է մուլտֆիլմերի «Թաթպանիկ» հավաքածուում. ներկայացուցիչ` Master Type ընկերություն։


== Քննադատների արձագանք ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Կռունկը» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Կռունկը (1970)» ՅուԹյուբում
Կեն Սուգիմորի

Կեն Սուգիմորի (ճապ.՝ 杉森建, անգլ.՝ Ken Sugimori, հունվարի 27, 1966(1966-01-27), Տոկիո, Տոկիո, Ճապոնիա), ճապոնական խաղերի դիզայներ, նկարիչ և մանգակա։ Աշխարհին հայտնի է դարձել Պոկեմոն խաղի կերպարներիի դիզայների շնորհիվ։ Սուգիմորին նաև զբաղվել է Game Freak-ի ուրիշ խաղերով։ Բացի դրանից, Սուգիմորին ստեղծում է Պոկեմոն անիմե սերիալի կերպարների դիզայնը, ստեղծում է Պոկեմոնի մասին թղթային խաղեր և աշխատում է Nintendo կազմակերպչությունում։


== Կարիերա ==
1981 թվականին մինչև 1986 թվականը Սուգիմորին պատկերազարդել է Game Freak-ի ամսագրերը, որոնց ստեղծել էր Սատոսի Տաձիրին։ Սուգիմորին նաև ստեղծել է դոձինսի ամսագրի համար տարբեր հոդվածներ և որոշել է հետագայում զբաղվել այդ ամսագրի հոդվածներով։ Շուտով նրանք Տաձիրիի հետ դարձան լավ ընկերներ։ Տաձիրիի հետ նրանք որոշեցին Namco-ի համար ստեղծել Quinty խաղը։ Երբ Տաձիրին սկսեց աշխատել Pocket Monsters Red и Green խաղի շուրջ, Սուգիմորին ստեղծում էր այդ խաղի բոլոր 151 պոկեմոնների դիզայնը, ինչպես նաև խաղի մարդկանց դիզայնը։ Red-ը և Green-ը շատ արագ սկսեց տարածվել Ճապոնիայով մեկ, իսկ Սուգիմորին շարունակեց ստեղծել դիզայներ անիմեի համար։
Ստեղծելով պոկեմոնների դիզայնը, Սուգիմորին մի քանի դիզայներների գլխավորն էր։ Նաև Սուգիմորին վերջնական տեսք էր տալիս սկսնակ դիզայներների աշխատանքներին։ Որպեսզի ոգևորվեր, նա իր խմբի հետ գնում է կենդանաբանական այգի։ Նաև Սուգիմորին պատկերազարդում էր մանգաները, ավելացնելով դրանք, որ տարածվում էին Pokémon Mystery Dungeon: Explorers of Time և Explorers of Darkness խաղի օրինակների շնորհիվ։ Սուգիմորին դիզայնը ստեղծելիս, սկզբնական տեսք է տալիս նկարին, իսկ հետո կալկայի ձևով մ իքանի անգամ փոխադրում է ուրիշ թերթեր, որպեսզի նկարին վերջանական տեսք նվիրի։


=== Աշխատանքներ ===


==== Համակարգչային խաղեր ====
«Պոկեմոն» խաղերի ցանկ - կերպարների դիզայներ, նկարիչների ղեկավար
Mendel Palace (Quinty) - կերպարների դիզայներ
Smart Ball — կերպարների դիզայներ
Drill Dozer — կերպարների դիզայներ, նկարիչների ղեկավար
Pulseman — կերպարների և գրաֆիկայի դիզայներ


==== Թոթային խաղեր ====
Pokemon կոլեկցիոն թոթային խաղ - պատկերազարդող


==== Անիմե ====
«Պոկեմոն» - կերպարների դիզայներ
«Պոկեմոն։ Մյուտուն ընդդեմ Մյուի» - կերպարների դիզայներ
«Պոկեմոն։ Ընտրվածի ուժը» - կերպարների դիզայներ
«Պոկեմոն։ Անոունների ուժը» - կերպարների դիզայներ
«Պոկեմոն։ Սելեբի - Անտառի ձայնը» - կերպարների դիզայներ
«Պոկեմոն։ Հերոսներ» - կերպարների դիզայներ
«Պոկեմոն։ Ջիրաչի - Երազանքների իրականացնող» - կերպարների դիզայներ
«Պոկեմոն։ Դեոկսիսայի ապագան» - կերպարների դիզայներ


==== Մանգա ====
Quinty (Mendel Palace)
Jerry Boy (Smart Ball)
Valkyrie no Bōken Gaiden: Futari no Megami (The Adventure of Valkyrie Gaiden: Two Goddess)
Screw Breaker Gōshin Dorirurero (Drill Dozer)
Pokémon Fushigi no Danjon Toki no Tankentai Yami no Tankentai (Pokémon Mystery Dungeon: Explorers of Time и Explorers of Darkness)
Shin Maido Osawagaseshimasu


== Զբաղմունքներ ==
2007 թվականին Կեն Սուգիմորին հայտարարեց, որ նա Sega կազմակերպչության մեծ երկրպագու է։ Նա լուրջ զբաղվում է Sega-ի կցուրդներով, որոցնից են Sega Master System, Sega Mega Drive, Sega Mega-CD և Sega 32X:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սուգիմորիի բլոգը Archived 2012-11-01 at the Wayback Machine. (ճապոներեն)
Սուգիմորիի կայքը Twitter-ում (ճապոներեն)(անգլ.)
Գվատեմալայի պատմություն

Գվատեմալան բնակեցված է եղել հնդկացիական ցեղերով, որոնցից առավել բարձր վերելք է ապրել Մայաների քաղաքակրթությունը։ 1523 թվականին իսպանական կոնկիստադորները Պեդրո դե Ալվարադոյի գլխավորությամբ նվաճեցին Գվետանելյան։ 1560 թվականին ստևղծվեց Գվատեմալայի գեներալկապիտանություն, որի մեջ մտան գրեթե ամբողջ Կենտրոնական Ամերիկան և այժմյան Մեքսիկայի մի մասը։ Ազգային անկախության պայքարը հարևան Մեքսիկայում և իսպանական գաղութներում նպաստեց Գվատեմալայի ազատագրական շարժմանը։ 1821 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Գվատեմալա քաղաքի կրեոլական բնակչության ներկայացուցիչների ժողովը հռչակեց իր անկախության դեկլարացիան։ 1822 թվականի հունիսին մեքսիկական զորքերը մտան Գվետենելիա։ Մեքսիկայում Իտուրբիդեի կայսրության անկումից հետո (1823 թվական) հռչակվեց ֆեդերատիվ հանրապետություն՝ Կենտրոնական Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ՝ Գվատեմալա մայրաքաղաքով։ 1839 թվականին ֆեդերացիան կազմալուծվեց և ստեղծվեցին ինքնուրույն պետություներ՝ Գվատեմալան, Հոնդուրասը, Նիկարագուան, Սալվադորը և Կոստա Ռիկան։ 1870-ական թվականներին սկսվում է ամերիկյան կապիտալի թափանցումը Գվատեմալյա («Յունայթեդ ֆրուտ քամփնի» )։ 20-րդ դարի սկզբին Գվատեմալայում կազմավորվեցին բանվորական առաջին կազմակերպությունները, իսկ 1922 թվականին ստեղծվեց կոմունիստական կուսակցություն (1952 թվականից՝ Գվատեմալայի աշխատանքի կուսակցություն)։
1931 թվականին իշխանության գլուխ անցավ ԱՄՆ-ի աջակցությունը վայելող Խորխե Ուբիկոն, ում կառավարությունը դարձավ Կենտրոնական Ամերիկայի երկրների պատմության քաղաքականապես ամենառեպրեսիվներից մեկը։


== Գվատեմալաիական պատերազմ ==
1941 թվականի դեկտեմբերին Գվատեմալաիան պատերազմ հայտարարեց Գերմանիային, Իտալիային և ճապոնիային։ 1944 թվականի հունիսին Ուբիկոյի դիկտատուրան տապալվեց, իսկ հոկտտեմբերի 20-ին մայրաքաղաքում բռնկված զինված ապստամբությամբ սկիզբ առավ Գվատեմալյան հեղափոխությունը (1944-1954 թվականներ)։ Իշխանությունն անցավ դեմոկրատական ուժերին։ 


== Դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատում ==
Դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատվեցին ԽՍՀՄ-ի հետ (1945)։ 1954 թվականի հունիսին, Կենտրոնական հետախուզական վարչության (ԿՀՎ) գործուն աջակցությամբ, Հոնդուրասի տարածքից ռազմական ինտերվենցիա կազմակերպվեց Գվատեմալիայի դեմ, տապալվեց օրինական կառավարությունը և հաստատվեց Կառլոս Կաստիլյո Արմասի վարչակարգը։ 1957 թվականիև Արմասն սպանվեց։ Հաստատվեց Միգել Իդիգորաս Ֆուենտեսի կառավարությունը (1958-1963 թվականներ)։ Վերջինս թշնամական դիրք գրավեց կոմունիստական Կուբայի նկատմամբ։ 1960 թվականի զինված ապստամբությունը Գվատեմալայում ճնշվեց ԱՄՆ-ի օգնությամբ։ 1963 թվականին հաստատվեց գնդապետ Է․ Պերալտա Ասուրդիայի ռազմական դիկտատուրան (1963-1966 թվականներ), որը որդեգրեց հակակոմունիզմի քաղաքականությունը։ Հասարակության տարբեր խավերի դժգոհությունը Ասուրդիային հարկադրեց անցկացնել նախագահ ընտրություններ (1966), որոնք հաղթանակ բերեցին կոմունիստական կուսակցության պարագլուխ Խուլիո Սեզար Մենդես Մոնտենեգրոյին։ Նրա կառավարությունն իրագործեց մի շարք դրական միջոցառումներ։ Շոտով Մոնտենեգրոն ընդունեց պրոամերիկյան դիրքորոշում։ 1970 թվականի նախագահական ընտրություններում հաղթանակ տարավ գնդապետ Կառլոս Արանա Օսորիոն, որը շարունակում է նախորդի ներքին ն արտաքին քաղաքականությունը։
Դատվածություն

Դատվածություն, դատապարտված անձի իրավունքները սահմանափակող իրավական հետևանք։ Դատվածությունը նոր հանցագործություն կատարած անձի համար, որպես կանոն, պատիժը ծանրացնող հանգամանք է, օրենքով նախատեսված դեպքերում նաև անձնապես վտանգավոր կրկնահանցագործ ճանաչելու հիմք։ Դատվածություն ունոցող անձը կրկին դատապարտվելիս, որպես կանոն պատիժը կրում է խիստ ռեժիմի գաղութներում։ Դատվածության հետևանքով սահմանափակվում է անձի որոշակի պաշտոններ վարելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու, կամ ինչպես նաև բնակավայր ընտրելու իրավունքը։ Տասը տարուց ավելի ժամկետով ազատագրված անձի դատվածությունը վերացվում է դատարանի որոշմամաբ, մյուս դեպքերում՝ օրենքով նախատեսված ժամկետը լրանալուց հետո՝ ինքնաբերաբար։ Դատարանն իրավահասու է հասարակական կազմակերպությունների միջնորդությամբ դատվածությունը վերացնել, նախքան օրենքով սահմանված ժամկետներն անցնելը, դրա համար համապատասխան հիմքերի առկայության դեպքում։ Դատվածության վերացվելուց կամ մարվելուց հետո անձի իրավունքները վերականգնվում են։
Մեշչեգարովո

Մեշչեգարովո (ռուս.՝ Мещегарово, բաշկիրերեն՝ Миәшәгәр), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Սալավատսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 639 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նովոե Մոզինո

Նովոե Մոզինո (ռուս.՝ Новое Мозино), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զարիա

Զարիա, Զարիյա (անգլ.՝ Zaria), քաղաք, որը գտնվում է Նիգերիայի հյուսիսային հատվածի Կադունա նահանգում։ Բնակչությունը՝ 408 198 մարդ (2006)։ Բնակեցված է հաուս ժողովրդով, նախկինում կոչվել է Զազաու և պատկանել է հաուսայի յոթ քաղաք պետություններից մեկին։ Քաղաքում է գտնվում Զազաու էմիրի նստավայրը։


== Պատմություն ==

Զարիան, Զազաու անունով, եղել է Զազաու էմիրության մայրաքաղաքը, սակայն բնակավայրը եղել է դեռևս մինչև էմիրության ստեղծումը։ 1450-ական թվականներին այստեղ տարածվել է իսլամը, ինչը կապված էր տրանսսահարյան առևտրի զարգացման հետ։ Առևտրականները քարավաններով աղ էին բերում, ստանալով դրա դիմաց հացահատիկ և ստրուկներ։ 
XV և XVI դարերի ընթացքում էմիրությունը դարձել է Սոնգայ թագավորության հարկատու, 1805 թվականին գրավվել է Ֆուլբերի կողմից։ 1901 թվականին Ֆրեդերիկ Լագարդի հրամանատարությամբ բրիտանական զորքերը գրավել են քաղաքը։
Զազաուի հետ է կապված XV դարի առասպելական հաուսական մուսուլմանական ռազմիկ թագուհի Ամինան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Smith, Michael G. (1960) Government in Zazzau 1800—1950 International African Institute by the Oxford University Press, London, OCLC 293592; reprinted in 1964 and 1970.
Dan Isaacs (September 28, 2010)։ «Nigeria's emirs: Power behind the throne»։ BBC News։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-05-11-ին։ Վերցված է 2011-01-08
Ռուֆանո

Ռուֆանո (իտալերեն՝ Ruffano), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Լեչե գավառում։ 
Բնակչությունը կազմում է 9717 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 249 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 39 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 73049, հեռախոսային կոդ՝ +39 0833։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները. 


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0833 695511
Էլեկտրոնային փոստ՝ protocollo@comune.ruffano.le.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.ruffano.le.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Միլանի լիրա

Միլանի լիրա (իտալերեն՝ Lira melanese), դրամական միավոր Ավստրիայի գերիշխանության տակ գտնվող իտալական Միլան քաղաքում, որը որոշ ինքնավարություն էր վայելում ավստրիական կայսրության մեջ։
Թողարկվել և շրջանառության է ներկայացվել 1741 - 1791 թ.թ. արծաթե դրամի տեսքով, հետևյալ դրամանիշներով.

Կես լիրա
1 լիրա
3 լիրա
6 լիրաՄեկ լիրան հավասար էր 20 սոլդոյի, 6 լիրան կազմում էր մեկ սկուդո։ 1791 թվականից հետո այլևս չի թողարկվել։
Մեեգաստե

Մեեգաստե (էստ․՝ Meegaste), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Պուկա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 44 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Արքայազնն ամպերի երկրից

«Արքայազնն ամպերի երկրից» (ֆր.՝ Le Prince des nuages), վեպերի եռերգություն, որոնք գրել է Քրիստոֆ Գալֆարը և նկարազարդել է Վինսենթ Դյուտրեն։ Դրանք արկածային և գիտահանրամատչելի վեպեր են, որոնք նախատեսված են ինը տարեկանից բարձր ընթերցողների համար։


== Վերլուծություն ==
«Ամպերի երկրի արքայազնը» գիտաֆանտաստիկ շարք է, որի գործողությունները տեղի են ունենում ֆուտուրիստական աշխարհում, որտեղ աղտոտված Երկրի մակերևույթը կյանքի համար ոչ պիտանի է դարձել։ Մարդկությունն ապաստան է գտել ամպերի վրա, որտեղ քաղաքներն ու գյուղերը խմբավորված են թագավորություններում։ Պատմությունը սկսվում է, երբ գլխավոր հերոսները դառնում են տասներկու տարեկան։
Գլխավոր հերոսներն են Տրիստամ Դրակը, Միրթիլ Լենդոուն և Թոմ Բրիգսը՝ երեք պատանիներ, որոնք ծնվել են Միրթիլվիլում՝ օվկիանոսի մեջ կորած և բոլորից հեռու կառուցված մի ամպի վրա, որպեսզի պաշտպանեն Միրթիլին, որի հայրը՝ Հյուսիսային ամպերի թագավորը, տապալվել է Բռնակալի կողմից։
Երեք հերոսների արկածները երկնքում նրանց ստիպում են մարտահրավեր նետել բռնակալի դեմ։ Նրանք իմանում են, որ նա չեղյալ է հայտարարել գիտության ուսուցումը և փորձում է ամրապնդել իր իշխանությունը աշխարհի վրա՝ Երկրի կլիման վերածելով պատերազմական զենքի։ Դրա դեմ պայքարելու համար Տրիստամը, Միրթիլը և Թոմը պետք է հասկանան, թե ինչպես է աշխատում Բնությունը։


== Գիտություն ==
«Արքայազնը ամպերի երկրից» ձգտում է արկածային պատմության միջոցով նկարագրել աշխարհի տարբեր գիտական ասպեկտները։ Ընթերցողը, մասնավորապես, սովորում է Երկրի կլիմայի մասին, իմանում է, թե ինչպես են ծնվում քամիներն ու ամպերը, թե ինչպես են ծնվում և մահանում աստղերը, ինչու է երկինքը կապույտ ցերեկը ու դառնում է կարմիր գիշերը, ինչ է թաքնված գիշերային մթության մեջ աստղերի միջև։
Վերջում յուրաքանչյուր գլխում ներկայացվում է «մագաղաթ», որը թույլ է տալիս ուսումնասիրել որոշակի գիտական հարցեր։ Գրքի մեջտեղում տեղադրված լուսանկարների ներդիրը պատկերների միջոցով ցույց է տալիս գրքի հիմնական գիտական թեմաները, իսկ հատուկ նոթատետրը թույլ է տալիս նկարներով ճանաչել տարբեր ամպեր, որոնք կարելի է տեսնել երկնքում։
Այս մոտեցումը «Ջորջը և Տիեզերքի գաղտնիքները» վեպի ժառանգությունն է, որը գրվել է Սթիվեն Հոքինգի և նրա դուստր Լյուսիի համահեղինակությամբ։


== Մրցանակներ ==
«Ամպերի երկրի արքայազնը» ստեղծագործության առաջին երկու հատորները ստացել են մի քանի գրական և գիտահանրամատչելի մրցանակներ, այդ թվում․

Գիրք 1Ֆրանսիայի բարձրագույն կրթության և գիտական հետազոտությունների նախարարության «Գիտության համը 2009․ գիտությունը բացատրվում է երիտասարդներին» մրցանակի;
12/14 տարեկան մրցանակ, որը շնորհվում է Բրիվ Լա Գայարդի գրքի տոնավաճառում 2009 թվականին 2009 թվականի լավագույն մանկական վեպի համար,
Երիտասարդ ընթերցողի գրական մրցանակ Վոգեզներում 2010 թվականին;
Միաձուլման թանգարանի քոլեջի մրցանակ 2010,Գիրք 2Véolia Environnement 2013, Véolia հիմնադրամի երիտասարդական մրցանակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հեղինակի պաշտոնական կայքը Archived 2016-09-20 at the Wayback Machine.
Ռիոմաջորե

Ռիոմաջորե (լիգ.՝ Rimasùu, Rimazô, Rimazùu, իտալերեն՝ Riomaggiore), համայնք Չինկվե-Տերրեում, ազգային պարկին ամենամոտ վայրը Սպեցիայից հետո։
Տարածքը 10 կմ² է, բնակչության թվաքանակըը՝ 1.485, բնակչության խտությունը՝ 174 մարդ/կմ²։
Զբոսաշրջիկները, ովքեր այցելում են Չինկվե-Տերրե, սովորաբար սկսում են այցելությունները Ռիոմաջորեից։ Հարևան Մանարոլա գյուղի հետ համայնքը միացնում է գեղատեսիլ Սիրո ճանապարհը (Via dell’Amore)։
Ռիոմաջորեն հիմնադրվել է 13-րդ դարի սկզբին։ Բացի զբոսաշրջային հայտնի վայր լինելուց, այն նաև հայտնի է իր գինիով։ Ծովափի վրա գտնվում է մի փոքրիկ լողափ։
Ռիոմաջորեն Չինկվե-Տերրեի ամենահարավային համայնքն է։ Գյուղում արգելված է ավտոմոբիլային երթևեկությունը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռիոմաջորե Archived 2016-09-30 at the Wayback Machine.
Ռիոմաջորե, տեղեկություն զբոսաշրջիկների համար Archived 2012-02-05 at the Wayback Machine.
Մատրասա (Շամախի)

Մատրասա - գյուղ Ադրբեջանի Հանրապետության Շամախիի շրջանում։


== Պատմություն ==
Շամախիի շրջանի հին ու նշանավոր հայկական գյուղերից է։ Գտնվում է շրջկենտրոն Շամախուց 7 կմ հարավ-արևմուտք։ Հայ մատենագրության մեջ Մատրասան հիշատակվում է սկսած 1403 թվականից։ Մատրասան ինչպես հնում, այնպես էլ 1988-ի բռնագաղթը մնում էր որպես գավառի գլխավոր ու հայաշատ բնակավայրերից մեկը։ Այն 1861 թ. ուներ 340 տուն բնակչություն (բոլորն էլ հայեր)։ 1874 թ. գյուղն ուներ 2187 հայ բնակիչ։ 1890-ին՝ 566 տուն (2810 մարդ)։ 1914 թ. հունվարի 1-ի դրությամբ գյուղում բնակվում էին 4611 մարդ (բոլորն էլ հայեր)։ 1918 թ. ամռանը օսմանյան բանակի և մուսավաթականների համատեղ հարձակման ժամանակ Մատրասան նշանավորվեց որպես կազմակերպված դիմադրության կենտրոն, ուր պատսպարվել էին շրջակա 16 հայաբնակ գյուղերի բնակիչները։ Հերոսամարտը տևել է 3 օր, որից հետո թշնամիներին հաջողվել է գրավել գյուղն ու այն ենթարկել սոսկալի ջարդի ու թալանի։ Ադրբեջանում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո Մատրասան վերստին շենացավ ու դարձավ շրջանի ամենամարդաշատ ու բարգավաճ գյուղերից մեկը։ 1988-ի բռնագաղթի նախօրեին ուներ շուրջ 1700 հայ բնակիչ։


== Մշակույթ ==
Գյուղում դեռ պահպանվում են Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու ավերակները։  


== Բնակչություն ==
Ըստ ԱՀ վիճակագրության պետական կոմիտեի պաշտոնական տվյալների, 2012 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ, Մադրասա բնակավայրի բնակչությունը կազմում է 2,2 հազար մարդ 


== Հղումներ ==
Բակլանովսկայա

Բակլանովսկայա (ռուս.՝ Баклановская), գյուղ (ստանիցա) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Դուբովսկի շրջանում։ Մտնում է Մալոլուչենսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կիտ

Կիտ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կեռդու (գյուղ, Լյումանդա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿեռդուԿեռդու (էստ․՝ Kärdu), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լյումանդա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 4 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Հայաստանի մարգագետնասևահողային հողեր

Հայաստանի մարգագետնասևահողային հողերը կազմում են Հայաստանի տարածքի 0,5 %-ը (13 հազար հեկտար)։


== Նկարագրություն ==
Որպես ոչ գոտիական հողատիպ՝ ձևավորվել են սևահողերի տարածքում և առանձին, ոչ մեծ զանգվածներով հանդիպում են Աշոցքում, Լոռիում, Շիրակում, Ապարանում, Սևանի ավազանում։ Այդ հողերիի զարգացումն ընթանում է 11,5-3 մ խորության ստորերկրյա քաղցրահամ ջրերի մշտական ազդեցությամբ։ Մարգագետնասևահողային հողերին բնորոշ են 

կրազերծվածությունը
կնձիկահատիկային կառուցվածքը
հումուսի պարունակությունը բարձր է՝ մինչև 15 %
ունեն թույլ թթվային ռեակցիա
մեծ կլանունակություն (մինչև 57 մգ/էկվ)
մեխանիկական կազմը ծանր կավավազային և կավային է


== Օգտագործում ==
Օգտագործվում են որպես վարելահող և խոտհարք։
(3403) Տամմի

(3403) Տամմի (անգլ.՝ Tammy), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Լոուրենս Տաֆի կողմից Սոկոռոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,412916 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9417 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8841 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1369,03 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,262961 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,57° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3403) Տամմի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կորչայի գավառ

Կորչա (ալբ․՝ Qarku i Korçës), Ալբանիայի գավառներից մեկը, որը գտնվում է երկրի հարավարևելյան մասում։ Վարչական կենտրոնը Կորչա քաղաքն է։
Բնակչությունը 266 322 մարդ է (2001 թ-ի տվյալներով), իսկ տարածքը՝ 3 711 կմ²։
Սահմանակից է՝

Գիրոկաստրային հարավ-արևմուտքում,
Բերատին արևմուտքում,
Էլբասանին հյուսիս-արևմուտքում։ներառում է չորս շրջաններ՝

Դևոլ
Կոլենյա
Կորչա
Պոգրադեց


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուր ==
Counties of Albania (անգլ.)
Պաուպերիզմ

Պաուպերիզմ (լատ.՝ pauper - աղքատ, չունևոր), բնակչության լայն զանգվածների մոտ ամենաանհրաժեշտ կենսամիջոցների բացակայություն, չքավորություն։
Պաուպերիզմն առավելագույն չափերի է հասնում ընդհանուր ճգնաժամի պայմաններում, երբ զանգվածային գործազրկությունը ձեռք է բերում մշտատև բնույթ, ավելի է ուժեղանում բնակչության մեծամասնության շահագործումը, սնանկացումն ու աղքատացումը։ Աշխատավորների թշվառություններն ու զրկանքները բազմապատկվում են նաև տնտեսության ռազմականացման ու տոտալ պատերազմների հետևանքով։
Բենջամին Բրեթ

Բենջամին Բրեթ (անգլ.՝ Benjamin Bratt, դեկտեմբերի 16, 1963(1963-12-16), Սան Ֆրանցիսկո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան։ Նա մեծ ճանաչման հասավ Օրենք և կարգուկանոն սերիալում կատարած դետեկտիվ Ռոնալդո Կյորտիսի դերով, ինչպես նաև «Արյան դիմաց վճարում են արյունով», «Միսս հանճարեղություն» և «Տրաֆֆիկ» ֆիլմերում կատարած դերերով, 2004 թվականին նկարահանվել է «Կին-կատուն» ֆիլմում։


== Կենսագրություն ==
Բենջամինը ծնվել է Սան Ֆրանցիսկոյում՝ մետաղագործի և բուժքրոջ ընտանիքում։ Նրա հայրը Փիթեր Բրեդը, որը անգլիական և գերմանական ծագում ունի՝ բրոդվեյական դերասան Ջորջ Քլիվլենդ Բրեդի որդին է (անգլ.՝ George Cleveland Bratt, 1893—1984 թթ.): Մայրը՝ Էլդի Բանդան, հնդկական ծագումով պերուացի է։ Նա տեղափոխվել է ԱՄՆ 14 տարեկանում։ Բենջամինի ծնողները ամուսնացել են 1960 թվականի դեկտեմբերի 30-ին, բայց արդեն 1967 թվականին բաժանվեցին։
2002 թվականի ապրիլի 13-ին ամուսնացել է դերասանուհի Թալիսա Սոտոյի հետ։ Զույգն ունի երկու երեխա՝ Սոֆիա Ռոզալինդա Բրեթն (դեկտեմբերի 6, 2002 թ.) և Մաթեո Բրեվերի Բրեթը (հոկտեմբերի 3, 2005 թ.):


== Ֆիլմագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Бенджамин Брэтт (անգլ.) Internet Movie Database կայքում


== Ծանոթագրություններ ==
Ստանիսլավ Ստրատիև

Ստանիսլավ Ստրատիև (բուլղար․՝ Станислав Стратиев, սեպտեմբերի 9, 1941(1941-09-09), Սոֆիա, Բուլղարիայի թագավորություն - սեպտեմբերի 20, 2000(2000-09-20), Սոֆիա, Բուլղարիա), բուլղարացի դրամատուրգ, գրող և սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
Ստանիսլավ Ստրատիև ծնվել է Սոֆիայում։ Ավարտել է Սոֆիայի համալսարանի բուլղարական բանասիրության ֆակուլտետը։ 1964-1968 թվականներին եղել է «Ժողովրդական երիտասարդություն» (բուլղար․՝ «Народна младеж») թերթի խմբագիր։ 1969-1974 թվականներին եղել է «Ձիաբոռ» (բուլղար․՝ «Стършел») թերթի խմբագիր, նաև դրամատուրգ է աշխատել Սատիրայի պետական թատրոնում (1974-2000): 
Ստանիսլավ Ստրատիև մահացել է 2000 թվականի սեպտեմբեր 20-ին Սոֆիայում՝ 59 տարեկան հասակում։


=== Թատերական երկեր ===
Թավշամահուդե բաճկոն (1976)
Ավտոբուս (1980)
Մաքսիմալիստը (1984)
Լուսնագնացի դարում (1986)


=== Այլ ===
Միայնակ հողմաղացները (1969)


== Աղբյուրներ ==
Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիա (բուլղ.)
Ստանիսլավ Ստրատիև | Պաշտոնական կայք
«Ստանիսլավ Ստրատիև»։ Բուլղարական թատրոնի հանրագիտարան («Տրուդ» հրատարակչություն ed.)։ Սոֆիա։ 2009։ ISBN 9545287713 (բուլղ.)
Гомцян, Наталия. «Театр ставит диагноз» // «Голос Армении». 4.12.2007 (ռուս.)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երևանի Դրամատիկական Թատրոն | Ավտոբուս
Երևանի Դրամատիկական Թատրոն | Ավտոբուս | YouTube
Երևանի Դրամատիկական Թատրոն | Մաքսիմալիստը | YouTube
Երևանի Դրամատիկական Թատրոն | Մաքսիմալիստը
Ստանիսլավ Ստրատիև  (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Կարեն Բազինյան

Կարեն Յուրիի Բազինյան (հունվարի 17, 1969(1969-01-17), Ստեփանակերտ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վիրաբույժ։ Պաշտպանության բանակի բժշկական ծառայության պահեստի մայոր (1998)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտը (1991)։ 1992-1998 թվականներին ծառայել է Պաշտպանության բանակում։ 1991-1998 թվականներին աշխատել է Ստեփանակերտի մարզային (հանրապետական) հիվանդանոցում, ապա՝ Պաշտպանության նախարարության կենտրոնական կլինիկական զինվորական, Մարտակերտի ռազմադաշտային շարժական, Խոջալուի կայազորային հրապիտալներում՝ վիրաբուժական բաժանմունքների պետ, հրապիտարի բուժական բաժնի պետի տեղակալ, 2003 թվականից՝ Ստեփանակերտի հանրապետական հիվանդանոցի փոխտնօրեն։
1991-1994 թվականներին մասնակցել է Լեսնոյի, Արաինշենի, Տողի, Մալիկլեբուի, Արխավենդի, Խոջալուի ու Շուշիի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Կենտրոնական կլինիկական զինվորական և ռազմադաշտային շարժական հրապիտալներում բուժել և վիրահատել է հարյուրավոր ազատամարտիկների։