armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ժողովածու (1836)

Ժողովածու  (1836), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1836 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1723 թվականին Թոմա Ագուլեցի գրիչի կողմից, Ագուլիսում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21.2×14.2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 206 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգիր։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 6բ, 133ա։


== Բովանդակություն ==
Առ․ Սիւնեցւոյ Մեկնութիւնք Սահմանաց գրոց, Ամենայն չար տանջելի-ի։
Ի Սահմանացն Դավթի։
Արիստոտէլի Յաղագս առաքինութեանց։
Քարոզք (Դաւիթ, Յավհ. Որոտնեցի)։
Մովսիսի գումարումն իրողութեանց Սահմանանց Դաւթի։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեուտինցի

Ռեուտինցի (ուկրաիներեն՝ Реутинці), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռեուտինցի գյուղում բնակվում էր 996 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,98 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սարգիս Ջալալյան

Սարգիս Ջալալյան (1810, գյուղ Եղինդ (Արտազ գավառ) - 1879, հոկտեմբերի 16, Թիֆլիս), հոգևոր առաջադիմական գործիչ։ Սերել է Հասան-Ջալալյան իշխանական տոհմից։


== Կենսագրություն ==
Հինգ տարի սովորել է տարոնացի Կարապետ վարդապետի մոտ, 1841 թվականին Գանձասարի վանքում աշակերտել է Հովսեփ վարդապետին։ Երկար տարիներ եղել է Սանահինի վանքի վանահայր։
1828 թվականին ձեռնադրվել է սարկավագ, 1830 թվականին՝ կուսակրոն քահանա, 1855 թվականին՝ եպիսկոպոս։
1857 թվականին նրան շնորհվել է արքության պատիվ և տիտղոս։ Վրաստանի և Իմերեթիայի թեմական առաջնորդի պաշտոնը 1847 թվականից մինչև մահ, ըստ էության, վարել է Ներսես Ե Աշտարակեցին, իսկ կոնսիստորիայի նախագահինը՝ Ջալալյան։ Այդ ժամանակամիջոցում կաթողիկոսը նրան ուղարկել է ռուսահայոց թեմերում ստուգումներ կատարելու։ Այստեղ տեղի է ունեցել նրա բախումը Գաբրիել Պատկանյանի և Միքայել Նալբանդյանի հետ, որը վերածվել է կատաղի պայքարի։ Լինելով խիստ պահպանողական՝ նա Հայաստանի ապագան տեսել է անցյալի անխաթար վերականգնման մեջ, անհանդուրժողական դիրք գրավել և հետապնդել բոլոր այն ազգային գործիչներին, ովքեր երկրի ապագան դիտել են ժողովրդի նյութական և հոգևոր կյանքը նորոգելու տեսանկյունից։ 1857–1863 թվականներին Ջալալյանը եղել է Վրաստանի և Իմերեթիայի թեմի առաջնորդ, անզիջում պայքար մղել Ներսիսյան դպրոցի տեսուչ Պ. Շանշյանի ու նրա կուսակիցների դեմ, Շանշյանին համարել «բողոքականության բովից արտաժայթքած մի անհավատ ու անաստված կեղծավոր, մարդախաբ, մոլորեցուցիչ ու մատաղ նոր սերնդին խմորող մարդ» և հեռացրել տեսչությունից։ Մատթեոս Ա Կոստանդնուպոլսեցի կաթողիկոսը Ջալալյանին պաշտոնանկ է արել. կառավարության միջամտությամբ նա քաշվել է Սանահինի վանքը, որտեղ մնացել է մինչև 1865 թվականը։ 1865–1876 թվականներին եղել է Ղարաբաղի թեմի առաջնորդ։ Այդ ընթացքում (1867–1870 թթ.) Գևորգ Դ Կոստանդնուպոլսեցին նրան ուղարկել է Կ. Պոլիս՝ Էջմիածնի մնայուն ներկայացուցչություն ստեղծելու առաջադրանքով, որը, սակայն, ձախողվել է օսմանյան կառավարության և Կ. Պոլսի հայոց պատրիարքության ընդդիմության պատճառով։
Վերադառնալով Ղարաբաղ՝ Ջալալյանը իր միջոցներով Շուշիում ընդարձակել է Բաղդասար Հասան Ջալալյանի կառուցած առաջնորդարանի շենքը, որտեղ տեղավորել է նաև ազգային դպրոցը, վիճակային կոնսիստորիան և տպարանը, ապա կառուցել ս. Հռիփսիմյան օրիորդաց հոգևոր դպրոցի երկհարկանի շենքը։ Տկարության պատճառով գնացել է Թիֆլիս, խնդրել, որ իրեն ազատեն առաջնորդության պաշտոնից։
Ջալալյանը հեղինակել է «Ճանապարհորդութիւն ի Մեծն Հայաստան» (հ. 1, 2, 1842, 1858 թթ.) երկը, որը արժեքավոր նյութեր է պարունակում հայոց վանքերի, եկեղեցիների պատմության, դրանց տեղադրության, ինչպես նաև հայ ազգագրության վերաբերյալ։ «Նամակ Տ. Սարգսի արքեպիսկոպոսի Ջալալեանց գրեալ առյարգոյ ազգային ոմն ի Պոլիս» (1867 թ.) գործում թվարկել է իր ծառայությունները ազգին ու հայրենիքին, ջանացել հերքել իր նկատմամբ եղած՝ որոշդեպքերում անհարկի և շինծու մեղադրանքները։ «Պատմութիւն աշխարհին Աղուանից» վերտառությամբ անտիպ գրքույկում ներկայացրել է Ղարաբաղի մելիքների պատմությունը XVIII դ., իսկ «Ծագումն Ղարաբաղու մելիքների» (ձեռագիր) փոքրածավալ երկում՝ տվել նրանց ծագումնաբանությունը։ Յուրօրինակ և հետաքրքրական է Ջալալյանի կտակը։ Նա գանձարան է մուծել 25 հզ. ռուբլի՝ հինգ տոկոս տոկոսադրույքով, որը պետք է տնօրինվեր 125 տարի հետո, բաժանվեր 24 մասի, տրամադրվեր կտակում հիշատակված հաստատություններին՝ ազգի լուսավորության նպատակով։


== Ծանոթագրություններ ==
Լապլասի ձևափոխություն

Լապլասի ձևափոխություն, ձևափոխություն, որը 
  
    
      
        t
        (
        0
        <
        t
        <
        ∞
        )
      
    
    {\displaystyle t(0<t<\infty )}
   իրական փոփոխականի 
  
    
      
        f
        (
        t
        )
      
    
    {\displaystyle f(t)}
   ֆունկցիային համապատասխանեցնում է 
  
    
      
        p
        =
        σ
        +
        i
        r
      
    
    {\displaystyle p=\sigma +ir}
   կոմպլեքս փոփոխականի 
  
    
      
        F
        (
        p
        )
        =
        L
        (
        f
        )
        =
        
          ∫
          
            0
          
          
            ∞
          
        
        f
        (
        t
        )
        
          e
          
            −
            p
            t
          
        
        
        d
        t
      
    
    {\displaystyle F(p)=L(f)=\int \limits _{0}^{\infty }f(t)e^{-pt}\,dt}
   ֆունկցիա։ 
Լապլասի ձևափոխություն է կոչվում նաև 
  
    
      
        F
        (
        p
        )
      
    
    {\displaystyle F(p)}
   ֆունկցիան։ Որոշ պայմանների դեպքում Լապլասի ձևափոխությունը հնարավոր է շրջել, այսինքն՝ գտնել այնպիսի 
  
    
      
        
          L
          
            −
            1
          
        
      
    
    {\displaystyle L^{-1}}
   օպերատոր, որ 
  
    
      
        f
        (
        t
        )
        =
        
          L
          
            −
            1
          
        
        (
        F
        (
        p
        )
        )
      
    
    {\displaystyle f(t)=L^{-1}(F(p))}
  :
Լապլասի ձևափոխությունը կիրառվում է հավանականությունների տեսության սահմանային թեորեմներում, ուր կոչվում է բնութագրիչ ֆունկցիա։ Այդ կիրառությունը հիմնականում հիմնված է Լապլասի ձևափոխության հետևյալ հատկության վրա. 
  
    
      
        L
        (
        
          ∫
          
            0
          
          
            t
          
        
        f
        (
        u
        )
        g
        (
        t
        −
        u
        )
        d
        u
        )
        =
        L
        (
        f
        )
        L
        (
        g
        )
        =
        F
        (
        p
        )
        G
        (
        p
        )
      
    
    {\displaystyle L(\int \limits _{0}^{t}f(u)g(t-u)du)=L(f)L(g)=F(p)G(p)}
  , որը անկախ պատահական մեծությունների գումարի բնութագրիչ ֆունկցիան արտահայտում է գումարելիների բնութագրիչ ֆունկցիաներով։ Լապլասի ձևափոխությունը թույլ է տալիս հաստատուն գործակիցներով սովորական դիֆերենցիալ հավասարումը հանգեցնել հանրահաշվական հավասարման։ Օգտվելով Լապլասի ձևափոխությունից հնարավոր է մասնակի ածանցյալներով դիֆերենցիալ հավասարման փոփոխականների թիվը մեկով պակասեցնել։ Կիրառական մաթեմատիկայի շատ խնդիրներ լուծվում են Լապլասի ձևափոխության օգնությամբ։


== Տես նաև ==
Օպերացիոն հաշիվ


== Ծանոթագրություններ ==
Սիդրա (այլ կիրառումներ)

Սիդրա։

Սիդրա — խոշոր ծոց Միջերկրական ծովի ափին՝ Լիբիայի ափերի մոտ։
Սիդրա — գյուղական գմինա (համայնք) Լեհաստանում։
Սիդրա — գետ Ռուսաստանում։
(6012) Ուիլիամմուրդոկ

(6012) Ուիլիամմուրդոկ (անգլ.՝ Williammurdoch), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,63557 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7365 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5346 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1562,82 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,230352 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 18,29° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6012) Ուիլիամմուրդոկ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կոնդե լե Էրպի

Կոնդե լե Էրպի (ֆր.՝ Condé-lès-Herpy), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 194 մարդ, բնակչության խտությունը` 16.80 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.55 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 65 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 45 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 132 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 96-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 36։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,7 %։ 96 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 81 անձ (48 տղամարդ և 33 կին)։ Գործազուրկ են եղել 15 անձ (6 տղամարդ և 9 կին)։ 36 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 17-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սեռա (Էսպիրիտու Սանտու)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սեռա (այլ կիրառումներ)Սեռա (Էսպիրիտու Սանտու) (պորտ.՝ Serra), համայնք Բրազիլիայում՝ Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Վիտորիայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 527.240  մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 553,254 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 696,6 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1875 թվականի նոյեմբերի 6-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 7 230 790 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 18 869,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,761 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
ՀԱՄ (այլ կիրառումներ)

ՀԱՄ կարող է նշանակել.

Հայ արվեստագետների միություն
Հայ ազնվականների միություն
Միլթոն-Քինս

Միլթոն-Քինս (անգլ.՝ Milton Keynes), քաղաք Հարավարևելյան Անգլիայի Բակինհեմշիր կոմսությունում, գտնվում է 72 Լոնդոնից դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Վարչական կենտրոնը Միլթոն-Քինս յունիտար միավորն է։


== Լուսանկարներ ==


== Քույր քաղաքներ ==
 Բերնկաստել-Կյուս, Գերմանիա
 Ալմերե, Նիդերլանդներ


== Տես նաև ==
Անգլիայի կոմսություն
Պայծառ…

«Պայծառ…», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից։ Գրվել է 1922 թվականին։


== Ստեղծման պատմություն ==
Եղիշե Չարենցի «Գեղարվեստական երկերի» 132-րդ էջից երևում է, որ գրվել է 1922 թվականի հուլիս-օգոստոս ամիսներին։
Ինքնագրերը թվագրված չեն։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանում՝ Թումանյանի ֆոնդի 88-րդ համարում, երեք սևագիր-ինքնագիր և մեկ սևագրություն է պահվում, որոնք թերի են և շատ հատվածներ շարադրված են խառնիխուռն, շատ հաճախ նաև արձակ տողերով, որոնք անընթեռնելի են։ Գրվածից պարզ երևում է, որ դա ստեղծագործության թերի գրառումն է։
Առաջին անգամ տպագրվել է Եղիշե Չարենցի «Գեղարվեստական երկեր»-ի 130-132 էջերում, այնուհետև՝ Հոովհաննես Թումանյանի «Երկերի ժողովածու»-ի առաջին հատորում՝ 151-156 էջերում։
Հովհաննես Թումանյանի «Երկերի լիակատար ժողովածու»-ում տպագրվել է «Գ» ինքնագրից։


== Ծանոթագրություններ ==
Գվիմարոնի

Գվիմարոնի (վրաց.՝ გვიმარონი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Խոբի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 70 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոբիից հեռու է 12 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 361 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոկիևկա (այլ կիրառումներ)

Նովոկիևկա, կարող է վերաբերել՝

Նովոկիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանում
Նովոկիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ուստինովի շրջանում
Նովոկիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Սնիգիրյովկայի շրջանում
Կարապի լիճ

Կարապի լիճ, գտնվում է Երևանի Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի՝ Ազատության հրապարակի հարավարևելյան կողմում։ Կառուցվել է 1963 թվականին։


== Տվյալներ ==

Կարապի լճի հեղինակը ճարտարապետ Գևորգ Մուշեղյանն է։ Լիճն անվանվել է «Կարապի լիճ»։
Լճի մակերեսը 2490 քմ է։ Նրա մի հատվածը՝ 1200 քմ մակերեսով, 2005 թվականից ձմռանը վերածվում է սահադաշտի։ Լճի ջրատարողությունը 2400 խ/մ է։
Խորհրդային տարիներին լճում ապրել են սպիտակ և սև կարապներ, որոնք 90-ականների սկզբում վերացել են։ 2009 թվականին Երևանի քաղաքապետի հրահանգով Կենդանաբանական այգուց «Կարապի լիճ» ջրավազան են տեղափոխվել երկու կարապներ։
Աշխատանքային սեզոնի ընթացքում լիճը մաքրվում է հիդրոքլորիդի 65% լուծույթով։
Կարապի լճի տարածքում են գտնվում Առնո Բաբաջանյանի հուշարձանը, «Մեղեդի» քանդակը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երևանի Կարապի լիճ
Սվերե Ֆեն

Սվերե Օլաֆ Ֆեն (նորվ.՝ Sverre Olav Fehn, օգոստոսի 14, 1924(1924-08-14)[…], Կոնգսբերգ, Բուսկերուդ, Նորվեգիա - փետրվարի 23, 2009(2009-02-23)[…], Օսլո, Նորվեգիա), նորվեգացի ճարտարապետ, ճարտարապետական տարբեր մրցանակների, այդ թվում` Պրիցկերի ճարտարապետական մրցանակի մրցանակակիր։
Ծնվել է Բուսքերուդում։ 1949 թվականին ավարտել է Օսլոյի ճարտարապետական դպրոցը։ Մի քանի տարի անց մեկնել է Մարոկկո, որտեղ ուսումնասիրել է պրիմիտիվ կացարաններ։ Ֆենը սովորել է Փարիզում` աշակերտելով Ժան Պրուվեին։ Ֆրանսիայում երիտասարդ ճարտարապետը ծանոթացել է Լե Կորբյուզիեի հետ։ Նորվեգիա վերադառնալուց հետո հիմնել է ճարտարապետական գրասենյակ` մտադրվելով աշխատել ինտերնացիոնալ ոճով։
1955 թվականին Սվերե Ֆենը Օսլոյի դպրոցի մեկ այլ շրջանավարտ Գրունգի հետ նախագծել է Յոկորն ծերանոցը։ Փայտի և բետոնի հաջող համադրությունը արժանացել է քննադատների դրական գնահատականին, ինչից հետո 1958 թվականին ճարտարապետին վստահվել է սկանդինավյան երկրների տաղավարի կառուցումը Բրյուսելի համաշխարհային ցուցահանդեսում։ Այդ ժամանակ ճարտարապետն արդեն անցել էր ավելի ավանդական ձևերին. նրա նախագծած փայտե կառույցը այլազգիներին զարմացրել է իր պարզությամբ ու շքեղությամբ։
Լինելով նորվեգական ճարտարապետության և դիզայնի առաջատար դեմք` Ֆենը ստեղծել է տասնյակ նախագծեր, որոնցից ոչ բոլորն են կյանքի կոչվել։ Նրա ամենահայտնի գործերից է Սառցադաշտերի նորվեգական թանգարանը Ֆյորլենդ գյուղում։ Համարվում է, որ այս շենքը, չնայած ժամանակակից կոնստրուկցիաների կիրառմանը, ներդաշնակորեն համադրվում է շրջակա բնությանը։ Ֆենի մեկ այլ նախագիծ` Հեդմարկ թանգարանը Համար քաղաքում, արտացոլում է նորվեգացիների բնավորությունն ու ազգային նկարագիրը։


== Նախագծեր ==
Ֆենը նախագծել է ավելի քան 100 կառույց։ Երբ 1997 թվականին ճարտարապետն արժանացել է Պրիցկերի ճարտարապետական մրցանակին, դրանցից 11-ն արդեն կառուցվել էին։ Դրանցից աչքի են ընկնում.

1958 - Նորվեգիայի տաղավարը Բրյուսելի համաշխարհային ցուցահանդեսում, Բելգիա
1962 - Վենետիկի ցուցահանդեսի հյուսիսային տաղավարը, Իտալիա
1963 - Schreiner House, Օսլո
1967-1979 - Հեդմարկ թանգարան, Համար, Նորվեգիա
1990 - Բասկերի տուն, Բամբլ, Նորվեգիա
1991-2002 - Սառցադաշտերի նորվեգական թանգարան, Ֆյորլենդ, Նորվեգիա
1993-1996 - Աուկրուստ կենտրոն, Ալվդալ, Նորվեգիա
2003-2008- Արվեստի, ճարտարապետության և դիզայնի ազգային թանգարան, Օալո
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սվերե Ֆենի կյանքն ու գործերը Archived 2005-02-21 at the Wayback Machine.
Սվերե Ֆենը Պրիցկերի ճարտարապետական մրցանակի կայքում
Մ 10 ճանապարհ (Հայաստան)

Մ 10 ճանապարհ (M 10), միջպետական նշանակության ճանապարհը, որը հանդիսանում է Հայաստանի Հանրապետության ավտոմոբիլային ճանապարհային ցանցի կարևորագույն հատվածներից մեկը։
ՀՀ միջպետական նշանակության ավտոմոբիլային ճանապարհները նրանք են, որոնք կապում են Հայաստանի Հանրապետության ճանապարհային ցանցն այլ պետությունների ավտոմոբիլային ճանապարհների ցանցին և ապահովում են միջազգային տրանսպորտային հաղորդակցությունը։
Մ 10 ճանապարհը ունի 125.1 կմ երկարություն։ Այն Սևան քաղաքը միացնում է Մարտունի քաղաքին, Վարդենյաց լեռներով անցնելով՝ շարունակվում դեպի Գետափ գյուղ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պրինյակ

Պրինյակ (ֆր.՝ Prignac), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Մատա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Ժան դ՛Անժելի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17290։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 276 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Պրինյակի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Մալի Ֆեսկի

Մալի Ֆեսկի (ուկրաիներեն՝ Малі Феськи, մինչև 2016 թվականը՝ Պրոլետար), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1929 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մալի Ֆեսկի ավանում բնակվում էր 1 003 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,288 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3482,64 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ահար (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ահար (այլ կիրառումներ)Ահար, լեռ Արցախում, հիշատակված է Ղևոնդ Ալիշանի «Տեղագիր Հայոց Մեծաց»-ում (էջ 9)։


== Ծանոթագրություններ ==
Շապին Գարահիսարի գավառակ

Շապին Գարահիսար, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթում։


== Պատմություն ==
Գավառակի հայաբնակ ավանների և գյուղերի թիվը 49 էր։ Այդ գյուղերն էին. Ածպեր Վերին, Ածպտեր Վերին, Ակշահր, Աղվանիս, Անդրիաս, Բուրգ, Թոմարզան, Կարթանոց (Քրդանոց), Էսկիշեհր, Մշկանոց, Մուշկենց և այլն։
Տեղի հայերի մեծ մասը թուրքերի կոտորվեցին 1895-1896 թվականների ջարդերի և 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Կենդանի մնացածները տարագրվեին տարբեր երկրներ։


== Տնտեսություն ==
Հայերի հիմնական զբաղմունքը արհեստներն էր։ Լայն տարածում ուներ գորգագործությունը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոլոմիևկա

Կոլոմիևկա (ուկրաիներեն՝ Коломіївка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1907 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոլոմիևկա գյուղում բնակվում էր 25 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իվան Գունդուլիչ

Իվան Գունդուլիչ (սերբախորվաթ․՝ Иван (Џиво) Гундулић, իտալերեն՝ Giovanni Gondola, հունվարի 8, 1589(1589-01-08) կամ 1588, Դուբրովնիկ, Republic of Ragusa - դեկտեմբերի 8, 1638(1638-12-08)[…] կամ 1638, Դուբրովնիկ, Republic of Ragusa), բարոկկոյի դարաշրջանի դուբրովնիկցի (Դուբրովնիկի հանրապետություն) բանաստեղծ։ Դասվում է հարավսլավոնական գրականության դասականների շարքին։ Ժամանակակից Սերբիայում և Խորվաթիայում վեճ կա Գունդուլիչի ազգային պատկանելության վերաբերյալ։


== Կենսագրություն և ստեղծագործություն ==

Գունդուլիչը սերում է ազնվականական Գունդուլիչների տոհմից։ Ստացել է փայլուն կրթություն։ Նա իր գրական գործունեությունը սկսել է Տորկվատո Տասսոյի «Երուսաղեմի ազատագրություն» ստեղծագործության թարգմանությամբ։ Նրա գրչին պատկանող ամենանշանվոր գործը «Օսման»ն է, որը հերոսական պոեմ է, որ ներկայացնում է լեհերի և թուրքերի պայքարը 1621 թվականին Խոտինում։ Չնայած էպիկական ու քնարական տարրերի միաձուլմանը՝ պոեմը նշանավոր տեղ է զբաղեցնում սերբական ու հարավսլավոնական գրականության մեջ։ Ստեղծագործության գլխավոր հերոսը օսմանյան կայսրության սուլթան Օսման II-ը չէ, այլ Լեհաստանի թագավոր և Լիտվայի մեծ իշխան Վլադիսլավ IV-ը։ «Օսման» պոեմի գրական նշանակությունը այն խորը ու հուզիչ քնարականությունն է, որով Գունդուլիչը խոսում է Վլադիսլավ IV-ի մասին, նրա հայրենիքի դրությունը և թուրքերի նկատմամբ վերաբերմունքը։ Այս առումով Գունդուլիչն ընդհանրապես չի կիսել իր հայրենակից առևտրականության կարծիքը և իրերին նայել է քրիստոնյա ասպետի աչքերով։ 1844 թվականին ստեղծագործության նոր հրատարակությունն են պատրաստել Իվան և Անտուն Մաժուրանիչները։ Նրանք պոեմը լրացրել են բառարանով, իսկ կրտսեր եղբայրը՝ Իվանը, ավելացրել է 14-րդ և 15-րդ գլուխների պակասող հատվածները։ Այս հրատարակության համար նախաբան է գրել Վեկոսլավ Բաբուկիչը։ Հետագայում հաջորդել են Արմին Պավիչի (1877, լույս են տեսել «Stari pisci hrvatski» մատենաշարով), Իվան Բրոզի (1887) և մի քանի այլ հրատարակություններ։


== Ստեղծագործություններ ==
«Անառակ որդու արցունքները» — պոեմ (1622)
«Դուբրավկա» — դրամա (1628)
«Օսման» — բարոկկո ոճի պոեմ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Брандт Р. Ф. Историко-литературный разбор поэмы Ивана Гундулича «Осман». Киев: В Университетской типографии,1879
Зайцев В. К. Между Львом и Драконом. Дубровницкое Возрождение и эпическая поэма Ивана Гундулича «Осман». Минск: Наука и техника, 1969
«Իվան Գունդուլիչ»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Ալիռեզա Ջահանբախշ

Ալիռեզա Ջահանբախշ (պարսկերեն՝ علیرضا جهانبخش, օգոստոսի 11, 1993(1993-08-11), Ղազվին, Իրան), պարսիկ ֆուտբոլիստ, նիդերլանդական ԱԶ ակումբի և Իրանի հավաքականի հարձակվող։


== Ակումբային կարիերա ==
2011 թվականին 17-ամյա Ջահանբախշը կատարել է իր նորամուտը «Դամաշ Գիլան» ակումբի կազմում՝ մասնակցելով Իրանի Պրոլիգայի շրջանակներում անցկացված «Մես» ակումբի դեմ խաղում։ Այդ ժամանակ ֆուտբոլիստը եղել է թիմի հիմնական կազմի ամենաերիտասարդ խաղացողը։
2013 թվականի մայիսի 26-ին Ջահանբախշը բանավոր համաձայնության է եկել ՆԵԿ ակումբի հետ։ Բժշկական զննություն անցնելուց հետո՝ 2013 թվականի հուլիսի 1-ին, Ջահանբախշը պաշտոնապես ընդգրկվել է ակումբի կազմում՝ մասնակցելով «Վելվեյկ» ակումբի դեմ կայացած խաղին։ Նա իր առաջին գոլը խփել է 2013/2014 թվականների Նիդերլանդների գավաթի խաղարկության ընթացքում։
2013/2014 թվականների մրցաշրջանի վերջին օրը Ջահանբախշը երկու անգամ գրավել է Ամստերդամի «Այաքս» ակումբի դարպասը, ինչը «ՆԵԿ» ակումբին թույլ է տվել մասնակցել Նիդերլանդների առաջին դիվիզիոն անցնելու համար անցկացվող փլեյ-օֆֆին միանգամից դուրս մնալու փոխարեն։ Ջահանբախշը ճանաչվել է 2013/2014 թվականների Էրեդիվիզիի տաղանդ։


== Հավաքականի կազմում ==
2013 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Ջահանբախշը կատարել է իր նորամուտը Իրանի հավաքականի կազմում՝ փոխարինման դուրս գալով 2015 Ասիայի գավաթի խաղարկության որակավորման փուլի՝ Թայլանդի հավաքականի դեմ խաղի 82-րդ րոպեին։ Նա իր առաջին գոլը հավաքականի կազմում խփել է նոյեմբերի 15-ին՝ Թայլանդի դեմ խաղի ժամանակ, որն ավարտվել է 3։0 հաշվով։ 2014 թվականի հունիսի 1-ին նա ընդգրկվել է հավաքականի 23 խաղացողների կազմում՝ մասնակցելու 2014 թվականի աշխարհի առաջնությանը։


== Ձեռքբերումներ ==
 ՆԵԿՆիդերլանդների առաջին դիվիզիոնի հաղթող – 2014-2015


== Ակումբային վիճակագրություն ==
2014 թվականի մայիսի 3-ի դրությամբԳոլային փոխանցումներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)Ալիռեզա Ջահանբախշը PersianLeague.com կայքում
Քոլդուել շրջան (այլ կիրառումներ)

Քոլդուել շրջան, կարող է վերաբերել՝

Քոլդուել շրջան - ԱՄՆ Լուիզիանա նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը
Քոլդուել շրջան - ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը
Քոլդուել շրջան - ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը
Քոլդուել շրջան - ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը
Մազնոե (գյուղ, Սումիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄազնոեՄազնոե (ուկրաիներեն՝ Мазне), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մակովո (գյուղ, Միխայլովսկի շրջան)

Մակովո (ռուս.՝ Маково), գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Միխայլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 121 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մոկրոե (գյուղ, Լեբեդյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄոկրոեՄոկրոե (ռուս.՝ Мокрое), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լեբեդյանսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էմմա Մայերս

Էմմա Մայերս (անգլ.՝ Emma Myers; ապրիլի 2, 2002(2002-04-02), Օռլանդո, Ֆլորիդա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի։ Դերասանական կարիերան սկսել է 2010թվականից՝ 8 տարեկան հասակում, նկահանվել է «Ճահիճներ» հեռուստասերիալում (անգլ.՝ The Glades)։ Նա մեծ համբավ է ձեռք բերել 2022 թվականին՝ Netflix-ի «Ուենսդեյ» սերիալում Էնիդ Սինքլերի դերում հանդես գալուց հետո։


== Կենսագրություն ==
Էմմա Մայերսը ծնվել է 2002 թվականի ապրիլի 2-ին Ֆլորիդա նահանգի Օրլանդո քաղաքում։ Ստացել է տնային ուսուցում և «երբեք չի ունեցել ավանդական դպրոցական կրթության փորձ»։
Մայերսը սկսել է նկարահանվել դեռ մանկուց, իր դեբյուտը կատարելով 2010 թվականին «Ճահիճներ» սերիալում։ Պրոֆեսիոնալ դերասանությամբ սկսել է զբաղվել 16 տարեկանից։ 2020 թվականին Մայերսը նկարահանվել է «Սուրբ ծննդյան համը» հեռուստաֆիլմում, իսկ 2021 թվականին՝ «Աղջիկը նկուղում» թրիլլերում։ Նա համբավ ձեռք բերեց 2022 թվականին, երբ հայտնվեց Netflix-ի սերիալում, որտեղ նա մարմնավորեց Էնիդ Սինքլերին՝ Ուենսդեյ Ադամսի ընկերուհուն, որին մարմնավորում էր Ջեննա Օրտեգան։
Մայերսը K-pop-ի, հատկապես Seventeen խմբի երկրպագու է։ 2022 թվականին Teen Vogue-ին տված հարցազրույցում աղջիկն ասել է, որ իր կայացման գործում մեծ է եղել «Մատանիների տիրակալի» և «Աստղային պատերազմների» ազդեցությունը։ Իրեն համարում է ինտրովերտ։


== Ֆիլմագրություն ==
ՖիլմՀեռուստատեսություն


== Ծանոթագրություններ ==
Քրիստիան-Ժակ

Քրիստիան-Ժակ (ֆր.՝ Christian-Jaque, իրական անունը` Քրիստիան Ալբերտ Ֆրանսուա Մոդե (Christian Albert François Maudet), սեպտեմբերի 4, 1904(1904-09-04), 19th arrondissement of Paris, Փարիզ - հուլիսի 8, 1994(1994-07-08)[…], Բուլոն Բիյանկուր), ֆրանսիացի կինոռեժիսոր և սցենարիստ։ Արժանացել է Պատվավոր Լեգեոնի շքանշանի, Մատուցած Ծառայությունների համար Ազգային շքանշանի, Արվեստների և գրականության շքանշանի և պատվավոր Սեզար մրցանակի` կինեմատոգրաֆում անցած ճանապարհի համար (1985 թ.):


== Կենսագրություն ==
Քրիստիան-Ժակը ծնվել է Փարիզում, ձուլարանի տնօրեն Էդուարդ Մոդեի ընտանիքում։ Երիտասարդ տարիներին սովորել է Փարիզի Rollin քոլեջում, Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոցում և Դեկորատիվ արվեստների ազգային դպրոցում` ուսանելով ճարտարապետություն։ 1924 թվականից կինոյում աշխատել է որպես նկարիչ` ձևավորելով կինոազդագրեր, իսկ 1927 թվականից` Cinégraph ամսագրում աշխատել է որպես լրագրող։
1932 թվականից սկսել է հանդես գալ որպես ռեժիսոր` աշխատելով ֆրանսիական և իտալական խոշորագույն կինոգործիչների հետ։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին։ Նկարահանել է երեք կարճամետրաժ և 59 լիամետրաժ կինոնկարներ։ Քրիստիան-Ժակին յուրահատուկ էին ռեժիսուրայի թեթև և ոչ ձանձրալի ոճը, դերասանների հետ խելամիտ աշխատանքը և սյուժեի հնարամիտ լուծումները։ Ի դեմս կատակերգու դերասան Ֆերնանդելի, Քրիստիան-Ժակը իր առաջին կատակերգությունների համար գտել էր հիանալի դերակատարի։ Դրա վառ ապացույցը հանդիսանում էր հատկապես «Ֆրանցիսկ Առաջին» (1936 թ.) կինոնկարը։ Վերջին անգամ Ֆերնանդելին նա նկարահանել է «Օրենքն օրենք է» (1958 թ.) կինոնկարում։
Քրիստիան-Ժակի «Ֆանֆան վարդակակաչ» (1952 թ.) կինոնկարը` Ժերար Ֆիլիպի և Ջինա Լոլոբրիջիդայի մասնակցությամբ, շահել է մրցանակներ Կաննի և Արևմտյան Բեռլինի կինոփառատոններում։ Իր «Բաբետան գնում է պատերազմ» (1959 թ.) կինոնկարում Քրիստիան-Ժակը կարողացել է վարպետորեն օգտագործել Բրիժիտ Բարդոյի գեղեցկությունն ու տաղանդը։ Որոշ ֆիլմերում նա նկարահանել է իր կնոջը, դերասանուհի Մարտին Քարոլին` «Լուկրեցիա Բորջիա» (1953 թ.), «Նանա» (1955 թ.), «Նատալի» (1957 թ.) և այլն։


== Անձնական կյանքը ==
Քրիստիան-Ժակը ամուսնացել է վեց անգամ.

դերասանուհի Քրիստինա Դելին (1931 թվականից մինչ 1938 թվականը)
դերասանուհի Սիմոնա Ռենան (1940 թվականից մինչ 1944 թվականը)
դերասանուհի Ռենե Ֆոր (1947 թվականից մինչ 1953 թվականը)
դերասանուհի Մարտին Քարոլ (1954 թվականից մինչ 1959 թվականը)
Լոուրենս Կրիստոլ (1961 թվականից մինչ 1983 թվականը)
Դենիզ Մորլոտ (1992 թվականից մինչ Քրիստիան-Ժակի մահը)Քրիստիան-Ժակը մահացել է 1994 թվականի հուլիսի 8-ին` ինֆարկտից, Փարիզի արևմուտքում գտնվող Բուլոն-Բայանկուր համայնքում։ Հուղարկավորվել է Պեր Լաշեզ գերեզմանոցում։


== Մասնակի ֆիլմագրությունը ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ժառնակ (կանտոն)

Ժառնակ (ֆր.՝ Jarnac), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Պուատու Շարանտա շրջանում։ Շարանտ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Կոնյակ օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 12599 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1617 է։ Կանտոնում կա 14 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Բուչին

Բուչին (ուկրաիներեն՝ Бучин), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբեշովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բուչին գյուղում բնակվում էր 218 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 10,9 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մանրուսում

Մանրուսում, մանրուսմունք, հայ միջնադարյան երգչածիսական մատյան, խազգիրք։
Մանրուսման ժողածուները տարածվել են մասնավորապես 12-րդ դարից Կիլիկյան Հայաստանում՝ Ներսես Շնորհալու անմիջական նախաձեռնությամբ։ Որպես առավել բարդ, զարդոլորուն ոճի հոգևոր երգերին վերաբերող ձեռնարկներ՝ սերտորեն առնչվել են եկեղեցական երգեցողության և խազագիտության գործնական ուսուցման հետ։ Կոմիտասը «Մանրուսում» անվանումը բացատրել է որպես «ուսումն եկեղեցական երգերի, եղանակների և խազերի մասին»։ Ներսես Շնորհալին իր «Թուղթ ընդհանրական»-ում քահանաների համար պարտադիր է համարել մանրուսման արվեստի տիրապետումը։ Մ­անրուսման երգերի (մեղեդիներ, ալելուաներ, ժամամուտներ, փառքեր, եղիցիներ, Պատարագի սրբասացություններ և այլն) խազավորումն աչքի է ընկնում խիտ և հարուստ հյուսվածքով, որի համար այդ ժողածուները կոչվել են նաև «խազգրքեր»։
Մ­անրուսման խազերի նկարագրերը տարբերվում են շարականի խազերից։ Ըստ տվյալների՝ Ներսես Շնորհալին է նոր, ածանցյալ բնույթի և բարդ նկարագրով խազերի խումբը ներմուծել այդ ժողածուների մեջ։
Մանրուսումն ամենաքիչ հետազոտված միջնադարյան երաժշտական մատյանն է. հիմնական պատճառը հայ միջնադարյան խազային նոտագրության վերծանման խնդիրն է, թեև ՄՄանրուսման մի քանի մասեր հնարավոր է վերականգնել՝ ըստ Ժամագրքի և Խորհրդատետր­-Պատարագամատույցի հետ ունեցած ընդհանուր բաժինների։ Մանրուսումն ընդհանրություններ ունի բյուզանդական «Փսալտիկոն» և «Պապադիկի» կոչվող երգչական մատյանների հետ։ Մանրուսման երգերի զգալի մի հատված դուրս է եկել գործածությունից ուշ միջնադարում։
Ներկայում Մանրուսումը պահպանում է իր նշանակությունը՝ որպես խազագրության ուսումասիրման կարևորագույն աղբյուրներից մեկը։
Ազգային հավաքածուներում պահվում են բազմաթիվ ընտիր գրչագիր Մանրուսման գրքեր, որտեղ զետեղված են նաև Մ­անրուսման ձայնեղանակների անվանացուցակները, որոնց առաջինն անդրադարձել և հրապարակել է Ղ. Ալիշանը։ Մ­անրուսման խազերի և ձայնեղանակների հետազոտմամբ հատուկ զբաղվել է Կոմիտասը։ Նա դասակարգել է դրանք ըստ ութձայնի և հաշվարկել ձայնեղանակների ընդհանուր քանակը (12-14-դր դարերում՝ 152 չափանմուշ եղանակ)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ալիշան Ղ., Շնորհալի և պարագայ իւր, Վնտ., 1873, էջ 448։
Ալիշան Ղ., Սիսուան, Վնտ., 1885, էջ 154։
Կոմիտաս, Յօդուածներ և ուսումնասիրութիւններ, Ե., 1941, էջ 112–125։
Աթայան Ռ., Հայկական խազային նոտագրություն, Ե., 1959, էջ 82–83, 89–92։
Թահմիզյան Ն., Ներսես Շնորհալին՝ երգահան և երաժիշտ, Ե., 1973, էջ 12–15։
Թահմիզյան Ն., Երաժշտությունը Հայկական Կիլիկիայում, Ե., 1989, էջ 24–25։
Մանրուսում։ Հոգևոր երաժշտության պատմության, տեսության և գեղագիտության հարցեր, կազմ.՝ Ա. Արևշատյան, Ե., 2002:
Аревшатян А., Сборник «Манрусум» и монастырская певческая традиция XII–XIV вв. Киликийской Армении, сб. “Монастырские певческие традиции в древнерусской музыке” (к 600-летию Кирилло-Белозерского монастыря), СПб, 1997.
Լենինի (Բելոկալիտվինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լենինի (այլ կիրառումներ)Լենինի (ռուս.՝ Ленина), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում։ Ռուսակովսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Բալզակ (ֆիլմ, 1999)

«Բալզակ» (ֆր.՝ Balzac, այլ անվանում՝ «Բալզակ. կյանքը կրքի մեջ» (Balzac: A Life of Passion), 4-սերիանոց եվրոպական մինի-սերիալ 19-րդ դարի ֆրանսիացի մեծ գրող Օնորե դը Բալզակի կյանքի և ստեղծագործության մասին, որը 1999 թվականին բեմադրել է ռեժիսոր Ժոզե Դայանը, Ֆրանսիայի, Իտալիայի և Գերմանիայի համատեղ արտադրություն է։


== Սյուժե ==
Կենսագրական մինի-սերիալ է, որը պատմում է 19-րդ դարի ֆրանսիացի մեծ գրող Օնորե դը Բալզակի կյանքի և ստեղծագործության մասին, նրա դժվար հարաբերությունների մասին մոր` Շառլոտա-Լորայի` սառը և տիրակալ կնոջ, կոմսուհի Էվելինա Գանսկայի՝ գրողի ամբողջ կյանքի սիրո, ինչպես նաև Լորա դե Բերնիի և Լորա դ'Աբրանտեսի հետ։


== Դերերում ==
Ժերար Դեպարդիե – Օնորե դը Բալզակ
Անժերան Դեմուլենարե – Օնորե դը Բալզակը մանկության տարիներին
Ժաննա Մորո – Շառլոտա-Լորա, Օնորե դը Բալզակի մայրը
Ֆանի Արդան – կոմսուհի Էվելինա Գանսկայա
Վիրնա Լիզի – Լաուրա դը Բեռնի
Կատյա Ռիման –  Լորա դ'Աբրանտես
Գերտ Ֆոս – Վիկտոր Հյուգո
Սերխիո Ռուբինի – Էժեն Սյու
Մարիան Դենիկուր – Ադել Հյուգո
Կլոդ Ռիշ – Պլիսո
Ֆրանսուա Մարտորե – բժիշկ
Գոտֆրիդ Յոն – Գանսկի կոմս


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Ժոզե Դայան
Պրոդյուսերներ՝ Ժան-Պիեռ Գերեն, Էդիթ Կոլնել, Դորիս Կիրշ
Սցենարիստ՝ Դիդյե Դեկուեն
Օպերատոր՝ Վիլլի Սթասեն
Կոմպոզիտոր՝ Բրյունո Կուլե
Նկարիչ՝ Ռիշար Կունին
Հագուստի նկարիչներ՝ Ժան-Ֆիլիպ Աբրիլ, Էմանուել Կորբո, Իրենք Դուիբ
Մոնտաժող՝ Պոլին Կասալի, Ադելին Յոյոտտ, Մարի-Ժոզեֆ Յոյոտ


== Թողարկում ==
Ֆրանսիայում պրեմիերան տեղի է ունեցել 1999 թվականի սեպտեմբերի 13-ին, Գերմանիայում՝ 2000 թվականի հունվարի 2-ին։
Այն ցուցադրվել է որպես մինի սերիալ՝ բաղկացած 60 րոպեանոց 4 սերիայից (240 րոպե ընդհանուր տևողությամբ), ինչպես նաև որպես երկսերիանոց հեռուստաֆիլմ՝ 180 րոպե տևողությամբ։
Տարբեր երկրներում մի քանի անգամ թողարկվել է DVD-ով։
Ռուսական հեռուստատեսությամբ այն բազմիցս ցուցադրվել է «Կուլտուրա» հեռուստաալիքով և այլ հեռուստաալիքներով, մասնագիտորեն թարգմանվել և կրկնօրինակվել է ռուսերեն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Բալզակ»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Բալզակ» ֆիլմը (1999) Betafilm կայքում Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
«Բալզակ» ֆիլմը (1999) CITWF կայքում
Նիժնիե Լիպկի

Նիժնիե Լիպկի (ռուս.՝ Нижние Липки), խուտոր Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ֆրոլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 40 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կլոդ Շաբրոլ

Կլոդ Շաբրոլ (ֆր.՝  Claude Chabrol, հունիսի 24, 1930(1930-06-24)[…], Փարիզ - սեպտեմբերի 12, 2010(2010-09-12)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի ռեժիսոր, Ֆրանսիական նոր ալիքի առաջատար ներկայացուցիչներից մեկը, ով լայն ճանաչման է արժանացել 1950-ական թվականների վերջին։ Ինչպես իր գործընկերներ և ժամանակակիցներ Ժան Լյուկ Գոդարը, Ֆրանսուա Տրյուֆոն, Էրիկ Ռոմերը և Ժակ Ռիվետը, Շաբրոլը քննադատ է աշխատել կինոյի հանրահայտ ամսագրերից մեկում՝ «Կայե դյու սինեմա»-ում, ինչից հետո սկսել է կինոռեժիսորի աշխատանքը։
Շաբրոլի առաջին ֆիլմը եղել է «Գեղեցիկ Սերժ»-ը, որում նկատելի է Ալֆրեդ Հիչքոքի ազդեցությունը։ Թրիլերները դարձել են Շաբրոլի ամենահայտնի ժանրը, նրա մոտեցումը սովորաբար բնորոշվում է որպես զուսպ անկողմնակալություն։ Դա հատկապես երևում է «Լանի», «Անհավատարիմ կինը» և «Մսագործը» ֆիլմերում. բոլոր այդ ֆիլմերում գլխավոր դերակատարը եղել է նրա այդ ժամանակվա կինը՝ Ստեֆան Օդրանը։
Երբեմն Նոր ալիքի շրջանակներում մեյնսթրիմի ներկայացուցիչ անվանվող Շաբրոլը հանրահայտ է եղելիր ողջ կեսդարյա կարիերայի ընթացքում։ 1978 թվականին նա նկարահանել է Իզաբել Յուպերին «Վիոլետա Նոզյեր» ֆիլմի գլխավոր հերոսուհու դերում։ Այդ ֆիլմի հաջողությունից հետո զույգը շարունակել է համագործակցությունը այնպիսի հաջողված ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Մադամ Բովարի»-ն և «Արարողություն»-ը։ Կինոքննադատ Ջոն Ռասել Թեյլորը ասում էր, որ «կան շատ քիչ դերասաններ, ում ֆիլմերը բարդ է բացատրել կամ նկարագրել թղթի վրա, գոնե այն պատճառով, թե ինչքան մեծ նշանակություն ունի Շաբրոլի համար ֆիլմի հաճույքը որպես այդպիսին…Նրա ֆիլմերից որոշները ինչպես հումորները, որ հատուկ ստեղծված են նրա համար, որպեսզի ուրախացնես ինքդ քեզ»։ Ջեյմս Մոնակոն Շաբրոլին անվանել է «Նոր ալիքի իրական վարպետ, իսկ նրա՝ թեմային վերաբերող վարիացիաները մեզ կինոյի լեզվի պարզության և ճշգրտության հասկացողություն են տալիս, ինչը մենք չենք ստանում Տրյուֆոյի և Գոդարի այդ ժանրի տարաբնույթ փորձարկումներից»;


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կլոդ Շաբրոլ (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Կլոդ Շաբրոլը Allmovie կայքում
Սանլուրի

Սանլուրի (իտալերեն՝ Sanluri), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Մեդիո Կամպիդանո գավառում։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Madonna delle Grazie: Քաղաքի տոնը նշվում է մայիսի 31-ին։
Կարագեորգի

Գեորգի Պետրովիչ (սերբ.՝ Ђорђе Петровић, նոյեմբերի 3 (14), 1768, Viševac, Sanjak of Smederevo, Օսմանյան կայսրություն - հուլիսի 14 (26), 1817 կամ 1817, Radovanjski Lug, Sanjak of Smederevo, Օսմանյան կայսրություն), ավելի հայտնի Կարագեորգի (սերբ.՝ Карађорђе, Կարաջորջե) մականունով, թուրքական լծի դեմ ուղղված 1804-1813 թվականների սերբական առաջին ապստամբության ղեկավար։ Կարագեորգի մականունը («կարա» թուրքերեն նշանակում է «սև») ստացել է մասամբ իր սև արտաքինի, մասամբ՝ ահեղ համբավի պատճառով։ Համարվում է Կարագեորգիևիչների հարստության հիմնադիր։


== Վաղ տարիներ ==
Կարագեորգին ծնվել է աղքատ ընտանիքում, Սերբիայի Վիշևվաց գյուղում։ Հոր անունն էր Պետար Յովանովիչ, մոր անունը՝ Մարիցա Ժիվկովիչ։ Նրա հայրը շատ հաճախ է փոխել աշխատանքի վայրը։ Մանկության տարիներին նա ստիպված է եղել աշխատել մեծահարուստ թուրքերի և սերբերի մոտ։


== Սերբիայի առաջին ապստամբություն ==
1788-1790 թվականների ավստրո-թուրքական պատերազմի ժամանակ գլխավորել է սերբական կամավորական ջոկատը, որը կռվում էր ավստրիացիների կողմից։ 1804 թվականին ընտրվել է ապստամբության ղեկավար։ Հմուտ զորավար էր։ Մի շարք հաղթանակներ է տարել թուրքերի դեմ։ 1808 և 1811 թվականներին ճանաչվել է «սերբական գերագույն առաջնորդ» (ժառանգաբար)։ 1808 թվականին հիմնել է Կարագեորգիևիչների դինաստիան։ Ունեցել է ռուսական կողմնորոշում։ Ապստամբության պարտությունից հետո փախել է Ավստրիա։ 1814 թվականին անցել է Ռուսաստան։ 1817 թվականին գաղտնի վերադարձել է Սերբիա և դավադրաբար սպանվել մեկ այլ սերբ առաջնորդի՝ Միլոշ Օբրենովիչի հրամանով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Biographie de Karageorges
Զալուժնոե (գյուղ, Օրոժիցյայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶալուժնոեԶալուժնոե (ուկրաիներեն՝ Залужне), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Օրոժիցյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զալուժնոե գյուղում բնակվում էր 34 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,46 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 73,91 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կավթա

Կավթա (վրաց.՝ კავთა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Ծալկայի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 69 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հին Նոր տարի (այլ կիրառումներ)

Հին Նոր տարի, կարող է վերաբերել՝

Հին Նոր տարի - Նոր տարին ըստ հուլյան՝ հին տոմարի
Հին Նոր տարի - ռոմանտիկ կատակերգություն ռեժիսոր Հարի Մարշալի կողմից
Իրավունքի և ազատության շարժում

Իրավունքի և ազատության շարժում (բուլղար․՝ Движение за права и свободи, թուրքերեն՝ Hak ve Özgürlükler Hareketi), բուլղարական քաղաքական կուսակցություն։ Հիմնականում ներկայացնում է Բուլղարիայի թուրքական համայնքի շահերը։ Կուսակցության հիմնադիրը և պատվավոր նախագահը համարվում է դոկտոր Ահմեդ Դողանը։ Սակայն 2013 թվականին տեղի ունեցած հարձակումից հետո, նա լքել է իր զբաղեցրած պաշտոնը։ 2013 թվականին կուսակցությունը սկսել է ղեկավարել Լյութվի Մեսթանը։ Սակայն, 2015 թվականի դեկտեմբերի իր ելույթից հետո, Մեսթանը հեռացվել է կուսակցության շարքերից։ Նրա տեղը զբաղեցրել է Մուստաֆա Քարադայըն։ Կուսակցությունը անդամակցում է «Եվրոպայի ազատականների և ժողովրդավարների դաշինք» ալյանսին։
2007 թվականի Եվրախորհրդարանի ընտրությունների ժամանակ կուսակցությունը ստացել է 392 650 ձայն կամ ձայների ընդհանուր թվի 20,26 %-ը։ Արդյունքում, ստացել է 4 մանդատ եվրախորհրդարանում՝ մի փոքր հետ մնալով Քաղաքացիները հանուն Բուլղարիայի եվրոպական զարգացման կուսակցությունից և Բուլղարիայի սոցիալիստական կուսակցության և Սոցիալական հումանիզմի շարժման կազմած կոալիցիայից։ Կուսակցության պատգամավորներն են եղել Ֆիլիզ Հյուսմենովան, Մարիելկա Բաևան, Մեթին Քազաքը և Վլադկո Պանայտովը
2012 թվականին կուսակցության հիմնական դեմքեր Քասիմ Դալը և Քորման Իսմայիլովը դուրս եկան կուսակցությունից և հայտարարեցին, որ կհիմնեն նոր կուսակցություն։ Տեսաբաններ կարծում են, որ որ նոր կուսակցությունը կհիմնվի Բուլղարիայի մուսուլման բնակչության և Թուրքիայում բնակվող բուլղարացիների ձայների վրա։


== Բուլղարիայի ազգային ժողովում կուսակցության պատգամավորների քանակը ==
36-րդ գումարում (1991—1994) — 24 պատգամավոր (10,00 %)
37-րդ գումարում (1994—1997) — 15 պատգամավոր (6,25 %)
38-րդ գումարում (1997—2001) — 19 պատգամավոր (7,92 %)
39-րդ գումարում (2001—2005) — 21 պատգամավոր (8,75 %)
40-րդ գումարում (2005—2009) — 34 պատգամավոր (14,17 %)
41-րդ գումարում (2009—2013) — 38 պատգամավոր (15,83 %)
42-րդ գումարում (2013—2014) — 36 պատգամավոր (15 %)
43-րդ գումարում (2014—2017) — 38 պատգամավոր (14,8 %)
44-րդ գումարում (2017) — 26 պատգամավոր (10,8 %)


== Ծանոթագրություններ ==
Հավարիք

Հավարիք կամ Հավարիկ (այժմ կոչվում է՝ ադրբ.՝ Havarlı - Հավարլի), գյուղական բնակավայր և համայնք ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Եվլախի շրջանում։ Համայնքի մեջ են մտնում Հավարիք և Ախշամ գյուղերը։


== Տես նաև ==
Արեշ-Հավարիքի բարբառ


== Ծանոթագրություններ ==
Կանաչ քարտ

Կանաչ քարտ, մրցավարական նշան ֆուտբոլում, որը հաստատում է, որ այն ստացող խաղացողը հետևում է fair play-ի կանոններին։ Ի տարբերություն կարմիր և դեղին քարտերի, այն չի ցուցադրվում, բայց նշվում է մրցախաղի արձանագրության մեջ։
Մրցավարների կողմից կանաչ քարտերի օգտագործման փորձը սկսվել է Իտալիայի առաջնության Բ սերիայում` միայն 2016-2017 մրցաշրջանում։
Սերիա Բ-ի ղեկավարությունը հայտարարել է, որ այն խաղացողը, որը մրցաշրջանի վերջում կստանա առավելագույն թվով կանաչ քարտեր կարժանանա հատուկ մրցանակի։
Լիգայի նախագահ Անդրեա Աբոդին The Sun թերթին տված հարցազրույցում նշել է, որ ժամանակակից ֆուտբոլում կարևոր է ընդունել, երբ պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստը կատարում է օրինակելի արարք, քանի որ սպորտը դրական գաղափարների կարիք ունի։
Ոչ միայն կանաչ քարտը կարող է լրացնել ավանդական դեղին և կանաչ քարտերին, քանի որ ՈՒԵՖԱ-ի նախկին նախագահ Միշել Պլատինին առաջարկում էր մցնել սպիտակ քարտ, որը կնշանակեր, որ խաղացողը 10 րոպե դուրս է հանվում խաղադաշտից (Հոկեյի հետ համեմատությամբ կհայտնվեր տուգանքի ենթարկվածների նստարանին)։


== Առաջին կիրառում ==
2016 թվականի հոկտեմբերի 1-ին, Սերիա Բ-ի յոթերորդ մրցաշրջանի (Իտալիայի երկրորդ ուժեղագույն առաջնություն) մրցաշարի 59-րդ րոպեին «Վիչենցա» - «Վիրտուս Էնթելա» հանդիպումների միջև, «Վիչենցա» ակումբի հարձակվող Քրիստիան Գալանոն (իտալերեն՝ Cristian Galano) ֆուտբոլի պատմության մեջ ստացել է առաջին կանաչ քարտը` արդար խաղի կանոններին (fair play) հետևելու համար։
Գալանոն հարվածեց դարպասին, որից հետո մրցավարը անկյունային նշանակեց՝ հաշվի առնելով, որ գնդակը դիպել էր մրցակիցներից մեկին, բայց «Վիչենցա» -ի հարձակվողը հենց ինքը ցույց տվեց մրցավարի սխալը։ Անկյունը չեղարկվեց, իսկ խաղացողը քարտ ստացավ։ Խաղը ավարտվեց «Վիրտուս էնթելա»-ի հաղթանակով` 4։1 հաշվով։


== Փորձագետների  ​​մեկնաբանությունները ==
Ռուսաստանի ֆուտբոլային միության (RFU) տեսուչ և հայտնի մրցավար Իգոր Եգորովը RT-ին տված հարցազրույցում քննադատել է նոր քարտի ներդրումը։ Միևնույն ժամանակ, RFU-ի տեսուչը հավելեց, որ ֆուտբոլում միշտ էլ առկա էին երկու քարտ՝ դեղին և կարմիր, ինչը ամբողջովին ճիշտ չէ. Քարտերը ներառվել են միայն 1970 թվականին։
1966 թվականի ՖԻՖԱ-ի աշխարհի գավաթի խաղարկությունում Արգենտինայի և Անգլիայի միջև կայացած խաղում բուռն մթնոլորտ է առաջացել այն պատճառով, որ արգենտինացի խաղացող Անտոնիո Ռատինը չի հասկացել կամ չի ցանկացել հասկանալ մրցավարի կողմից բանավոր ասած հեռացումը մրցավարի կողմից և մնացել է դաշտում ևս 9 րոպե։
Այդպիսի իրավիճակներից խուսափելու համար անգլիացի իրավարար Կեն Աստոնը առաջարկել է մտցնել կարմիր և դեղին քարտեր` ելնելով միջազգայնորեն հայտնի լուսացույցի գունային սխեմայի հիման վրա։ 1970 թվականի աշխարհի գավաթի խաղարկությունում քարտերը նախ գործածվեցին, որից հետո դրանք արագորեն դարձան ստանդարտ։


== Տես նաև ==
Կարմիր քարտ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Зеленая карточка за fair play впервые была показана футболисту в Италии»։ ТАСС։ 2016-10-09 
«Итальянский футболист получил первую в истории зеленую карточку»։ Lenta.ru։ 2016-10-09 
«Инспектор РФС прокомментировал введение зеленой карточки в Серии В»։ ИА REGNUM։ 2016-10-09
(45) Էուգենիա

(45) Էուգենիա (անգլ.՝ 45 Eugenia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1857 թվականի հունիսի 27-ին Հերման Գոլդշմիդտի կողմից Փարիզում։


== Բնութագրական տվյալները ==
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,721044 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4963 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9458 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Էուգենիա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,4972 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1639,46 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,219584 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,6° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


=== Անուն ===
Անունն ստացել է Նապոլեոն III-ի կնոջ՝ կայսրուհի Եւգենյա դե Մոնտիխո դը Գուզմանի պատվին։ Դա եղել է առաջին դեպքը, երբ աստերոիդին շնորհվել է իրական և դեռևս ապրողի անուն։ Մինչ այդ աստերոիդներին տալիս էին անտիկ դիցաբանության հերոսների անուններ։ Չնայած, մի ժամանակ կարծիքներ կային, որ Վիկտորիա աստերոիդի անունը գալիս է Վիկտորյա թագուհու, այլ ոչ թե դիցաբանական անունից։


== Արբանյակները ==
Ունի երկու արբանյակ, որոնցից մեկի անունն է Փոքրիկ իշխան։ Այդ անունը տրվել է ֆրանսիայի կայսրուհի Եվգենիայի որդու՝ երիտասարդ տարիքում մահացած Նապոլեոն IV-ի պատվին։ Բացի դա, այդ անունը նաև համահունչ է Անտուան դը Սենտ-Էքզյուպերիի «Փոքրիկ իշխանը» հեքիաթի հետ։
Փոքրիկ իշխանն ունի ընդամենը 13 կմ տրամագիծ և աստերոիդի շուրջը պտտվում է նրա հասարակածային հարթությունում մոտ 1200 կմ հեռավորության վրա մոտավորապես հինգ օր պարբերությամբ։.
Երկրորդ, ավելի փոքր (մոտավորապես 6 կմ տրամագծով) արբանյակը, որի ուղեծիրն ավելի մոտ է Էուգենիային (700 կմ), ստացել է S/2004 (45) 1 անունը Այն հայտնաբերվել է 2004 թ. փետրվարին Չիլիի աստղադիտակների երեք նկարների համադրումից։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ (1-100)
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
Էուգենիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ջեյմի Ալեքսանդր

Ջեյմի Ալեքսանդր (անգլ.՝ Jaimie Alexander, ի ծնե՝ Ջեյմի Թարբուշ անգլ.՝ Jaimie Tarbush, մարտի 14, 1984(1984-03-14), Գրինվիլ, Հարավային Կարոլինա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Ջեյմի Ալեքսանդրը ծնվել է Հարավային Կարոլինայի Գրինվիլլ քաղաքում, և մեծացել Գրեյփվայնում, Տեխաս, մինչ Լոս Անջելես տեղափոխվելը։ Սովորել է Colleyville Heritage High School դպրոցում։ Դպրոցում ապագա դերասանուհին զբաղվել է ըմբշամարտությամբ։
2004 թվականին իր առաջին դերն է կատարել «Ծուղակ սկյուռի համար» կատակերգական ֆիլմում։ 2006 թվականին նկարահանվեց երկու թրիլերներում. «Ուրիշ կողմը» կինոֆիլմում և «Կանգառը» վիդեոֆիլմում, իսկ 2007 թվականին «Սրբազան վայրը» վիդեոֆիլմում, որտեղ խաղաց մի կնոջ դեր, ով ըստ ավանդության, պետք է կարևոր դեր խաղա արյունոտ պաշտամունքի երկրպագության մեջ։ 2011 թվականին խաղաց Սիֆի դերը Marvel Comics ստուդիայի «Թոր» կոմիքսի էկրանավորման մեջ։
Հեռուստատեսության մեջ Ջեյմիին կարելի է տեսնել հեռուստասերիալների միջարկներում. «Բանակցողները», «Ֆիլադելֆիայում միշտ արևոտ է», «Խաղաքարեր», «C.S.I. Հանցագործության վայր Մայամի», «Ջեկիի քույրը»։ 2006-2007 թվականներին ունեցել է մշտական դեր «Հետևիր ինձ» հեռուստասերիալում, որտեղ խաղում էր Քեյթլին Պորտերին։ 2007-2009 թվականներին խաղացել է Ջեսսիին «Կայլ XY» հեռուստասերիալի երկրորդ և երրորդ եթերաշրջաններում։
2015 թվականից խաղում է Ջեյն Դոուի գլխավոր դերը «Կույր գոտի» հեռուստասերիալում։


== Անձնական կյանք ==
2012 թվականից հանդիպում էր դերասան Պիտեր Ֆաչինելիի հետ, ում հետ նշանված է եղել 2015 թվականի մարտից։ 2016 թվականի փետրվարին զույգը բաժանվեց։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Джейми Александр (անգլ.) Internet Movie Database կայքում