armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ջոն Օբի Միկել

Ջոն Միքայել Նչեկվուբե Օբիննա (անգլ.՝ John Michael Nchekwube Obinna), (ապրիլի 22, 1987(1987-04-22), Ջոս, Նիգերիա), առավել հայտնի է Միկել Ջոն Օբի, Ջոն Օբի Միկել կամ Ջոն Միկել Օբի, նիգերացի ֆուտբոլիստ, Չելսիի և Նիգերիայի հավաքականի հենակետային կիսապաշտպան։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Նիգերիայի Ջոս քաղաքում Մայքլ Նչեկվուբե Օբիննա անվամբ։ Հայրը՝ Մայքլ Օբին է, ում պատկանում է Ջոսում տեղակայված միջպետական տրանսպորտային ընկերությունը։ Հայրը Իգբո ցեղախմբից է։ Նչեկվուբե (Nchekwube) նշանակում է «հույս», իսկ Օբին Օբիննա անվան կրճատ ձևն է, որը նշանակում է «հոր սիրտ»։


== Ծանոթագրություններ ==
(3889) Մենշիկով

(3889) Մենշիկով (անգլ.՝ Menshikov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1972 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,676987 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0934 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2606 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1599,81 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,225027 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,5° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3889) Մենշիկով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Արաքսե

Արաքսե, գետ Հայկական լեռնաշխարհում, գործածական է լատիներեն աղբյուրներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Չույկովկա (գյուղ, Յամպոլի շրջան)

Չույկովկա (ուկրաիներեն՝ Чуйківка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Յամպոլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 18-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Չույկովկա գյուղում բնակվում էր 894 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աստերոիդների ցանկ (315501-315600)

Աստերոիդների ցանկ (315401-315500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (315601-315700)
 Աստերոիդների ցանկ (315401-315500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (315601-315700)
Մարանելո

Մարանելո (իտալերեն՝ Maranello), քաղաք Իտալիայի հյուսիսային մասում, Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Մոդենա գավառում, Մոդենայից 18 կմ հեռավորության վրա։
Բնակչությունը կազմում է մոտ 15 հազար մարդ։
Աշխարհագրական կոորդինատներ՝ 44°32′ հս․ լ. 10°52′ ավ. ե.:


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Ֆերրարի ==

Քաղաքը հայտնի է դարձել Ֆերրարի ավտոմոբիլային ընկերության շնորհիվ։ Քաղաքում է գտնվում «Ֆերրարիի» ընկերության և «Ֆորմուլա 1»-ի անձնակազմի շտաբ-բնակարանները։
Մարանելոն համարվում է «Ֆերրարի» ավտոմեքեների «հայրենիքը» իր հիմնադրման օրվանից։ Քաղաքում է գտնվում նաև «Ֆերրարի» ընկերության թանգարանը։
Մարանելլոն գտնվում է Ֆիորանո Մոդենեսեի հարևանությամբ, որտեղ գտնվում է «Ֆիորանո» մայրուղին։ Այն համարվում է որպես Ֆերրարի ընկերության մայրուղի, քանզի ընկերության բոլոր ավտոմեքենաների փորձերը անցկացվում են այնտեղ։
2011 թվականից քաղաքում գործում է խոշոր գրադարան, Արատա Իսոդզակի և Անդրեա Մաֆեի նախագծմամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.maranello.mo.it/ Մարանելո. պաշտոնական կայք
Հենրիկ Սմբատյան

Հենրիկ Համազասպի Սմբատյան (մայիսի 12, 1934(1934-05-12), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 2015), ջութակահար, մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1974)։ Պրոֆեսոր (1982)։


== Կենսագրություն ==
1956 թվականին ավարտել է Երևանի պետական կոնսերվատորիան։ 1962 թվականից դասավանդում է նույն կոնսերվատորիայում, 1995 թվականից՝ պրոռեկտոր։ Հեղինակ է ձեռնարկների, մեթոդական աշխատությունների և մշակումների։


== Մրցանակներ ==
Երիտասարդության և ուսանողների համաշխարհային VI փառատոնի 3-րդ մրցանակ, 1957 թ., Մոսկվա
Պագանինի անվան միջազգային մրցույթի դիպլոմ, 1963 թ., Ջենովա, Իտալիա


== Ծանոթագրություններ ==
Բողչա-Արմութ

Բողչա-Արմութ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (1171)

Ժողովածու (1171), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1171 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1628 թվականին Ս. Ստեփանոս Նախավկա գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Մկրտիչ Ջուղայեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20.5X15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 235 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ սպիտակ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 95ր, 143ր, 164ա, 194ա, 226բ, 234ա։


== Բովանդակություն ==
Յաղագս ասպարիզաց։
Գր. Տաթևացւոյ Լուծմունք Յոբայ, Ի դիրս գրչութեան Արիստակիսի և Գէորգայ Սկևռացւոյ։
Քարոզք (Գր. Տաթևացի, Գէորգ վրդ. անանունք)
Մովսիսի կթղ-ի Տաղ գովասանական ի նորոգութիւն Էջմիածնայ տաճարին։
Յովհ. Թլկուրանցւոյ Պատմութիւն արարածոց։
Օրհունթիւնք։
Հարցումն Սմբատայ և պատասխանիք Եզնկայ Կողբացւոյ։


== Ծանոթագրություններ ==
Շվարիգետ

Շվարիգետ, գետակ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Որոտանի աջ վտակը։ Սկիզբ է առնում Բարգուշատի լեռներից և ընդունելով մի քանի օժանդակներ Տանձատափ գյուղից 1,5 կմ հյուսիս միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը 5,5 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոլիս (Եվդոկիայի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պոլիս (այլ կիրառումներ)Պոլիս, գյուղ պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։ Գտնվում էր Եվդոկիա քաղաքից հարավ, Արդովայի դաշտում։


== Պատմություն ==
Հնում գյուղի տեղում գտնվում էր Պերիոսա քաղաքը։
Հայ բնակչությունը թուքերի կողմից բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջին ուներ 35 տուն՝ 200 հայ բնակչով։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Պոլիսն ուներ Ս. Լուսավորիչ անունով եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ադայան

Ադայան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բաբա Ղամբար

Բաբա Ղամբար, լեռնագագաթ Իրանի Արևմտյան Ադրբեջան նահանգում, Կոտուր-Զագրոշյան լեռնահամակարգում։ Մակու քաղաքից հարավ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օխլոկրատիա

Օխլոկրատիա (հին հուն. ὄχλος – ամբոխ և κράτος – իշխանություն, լատ. ochlocratia), ժողովրդավարության այլասերված տեսակը, որը հիմնված է դեմագոգների անընդհատ ազդեցության տակ ընկնող ամբոխի փոփոխվող քմահաճույքների վրա։ Օխլոկրատիան բնորոշ է անցումնային և ճգնաժամային ժամանակաշրջանների համար։


== Տերմինի պատմությունը ==
Տերմինն առաջին անգամ շրջանառության մեջ է դրվել Պոլիբիոսի կողմից իր «Ընդհանուր պատմություն» աշխատության մեջ։ Որպես պետական կառուցվածքի այլասերված տեսակներ Պոլիբիոսը առանձնացնում է բռնապետությունը (որպես դեպի վատ կողմը փոխակերված միապետություն), օլիգարխիան (որպես դեպի վատ կողմը փոխակերված արիստոկրատիա) և օխլոկրատիան (որպես ժողովրդավարական միտումների աբսուրդի հասցված պետական կառուցվածքի ձև)։ Արիստոտելը Աթենքը Պերիկլեսի օրոք բնորոշում է որպես օխլոկրատիա, քանզի այդ ժամանակ իշխում էր ամբոխը և նշանավոր ծագում ունեցող մարդիկ պարբերաբար դուրս էին մղվում կառավարման գործերին մասնակցելուց, իսկ պաշտոնի նշանակելիս որոշիչ դերը պատկանում էր վիճակահանությանը։ Նման համակարգի անխուսափելի հետևանք էր դառնում դեսպոտիզմը դաշնակիցների դեմ և անկարգությունները կառավարման մեջ։ Միևնույն ժամանակ, այլ գրողներ Աթենքում տեսնում են մաքուր դեմոկրատիայի օրինակ (այդ բառի առավել ուշ իմաստով)։


== Օրինակները ==
Օխլոկրատիայի հատկանիշներ կարելի է գտնել նաև Հռոմեական կայսրությունում, որտեղ բանակը գահ էր բարձրացնում և գահընկեց էր անում ըստ հայեցողության, չնայած որ այդ ժամանակ պետական կառավարումը միապետական էր։ Շատերը որպես օխլոկրատիա մատնացույց են անում 1871-ի Փարիզի կոմունան, սակայն այնտեղ գերիշխող համաժողովրդական քվեարկության ճիշտ համակարգը այդ տեսակետը չհիմնավորված են դարձնում, չնայած որ առանձին փաստեր՝ ինչպիսիք են գեներալներ Կլոդ Լեկոնտի և Կլեման Տոմայի գնդկահարությունները, ամբոխի կամարտահայտության գործողություններ էին։ Մեծ հիմնավորվածությամբ օխլոկրատիա կարելի է անվանել Հեղափոխության որոշ պահերին Ֆրանսիայի պետական կառուցվածքը և 1848-ի հեղափոխությունից հետո առաջին մի քանի օրը, երբ ամբոխը ընտրում էր բոլոր կարևոր ընտրովի դեմքերին։ Ընդհանրապես, օխլոկրատիան բառի առավել ճշգրիտ իմաստով քիչ թե շատ ճիշտ կազմակերպված կարող է գոյություն ունենալ միայն շատ կարճ ժամանակահատվածում, ընդ որում առավել հաճախ միջանկյալ ձև է հանդիսանում փոթորկոտ ժամականերում հին կարգերի տապալման և նորի հաստատման միջև։


== Այժմեականությունը ==
Ժամանակակից աշխարհում օխլոկրատիան գրեթե չի դիտարկվում որպես քաղաքական կամքի իրականացման ձև։ Սակայն այն էականորեն լրացնում է այն քաղաքական ռեժիմները, որոնք գտնվում են անցումնային կամ ճգնաժամային իրավիճակներում։


== Տես նաև ==
Պոպուլիզմ


== Գրականություն ==
Охлократия
Тощенко Ж. Т. Охлократия: возрождающийся феномен?


== Արտաքին հղումներ ==
Демократия и охлократия Archived 2013-08-25 at the Wayback Machine.
Охлократия: сущность и современные особенности Archived 2014-07-15 at the Wayback Machine.
Տյումմալի Սայնյասոն

Տյումմալի Սայնյասոն (լաոս.՝ ຈູມມະລີ ໄຊຍະສອນ, մարտի 6, 1936(1936-03-06), Attapeu, Ֆրանսիական Լաոս, Ֆրանսիական Հնդկաչին), լաոսացի պետական, քաղաքական և ռազմական գործիչ։ 2006-2016 թվականներին Լաոսի նախագահը և Լաոսի Ժողովրդա-հեղափոխական կուսակցության Կենտրոնական կոմիտեի գլխավոր քարտուղարը։ Գեներալ-լեյտենանտ է:
2006 թվականի մարտի 26-ին Ժողովրդա-հեղափոխական կուսակցության VIII համագումարում ընտրվել է գլխավոր քարտուղար։ Նախքան այդ, Տյումմալի Սայնյասոնը եղել է երկրի պաշտպանության նախարարն ու վարչապետը։ 2006-ի հունիսի 8-ին պաշտոնապես նշանակվեց նախագահ՝ փոխարինելով Կհամտայ Սիպհանդոնին։ Կուսակցության առաջնորդի պաշտոնը զբաղեցրել է մինչև կուսակցության X հանրագումարը, որն անցկացվել է 2016 թվականի հունվարին, որտեղ կուսակցության ղեկավարումը հանձնեց վարչապետ Բուննյան Վորաչիտին։ 2016 թվականի ապրիլի 20-ին Վորաչիտին հանձնեց նաև բարձրագույն պետական պաշտոնը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1936 թվականի մարտի 6-ին Ատտապի քաղաքում, Ֆրանսիական Լաոսում, գյուղական ընտանիքում 1954 թվականից մասնակցել է քաղաքացիական պատերազմին։ 1955 թվականին ընդունվեց Ժողովրդական կուսակցություն (1972-ից՝ Ժողովրդա-հեղափոխաական կուսակցություն)։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Առանձնանում է ցածր ձայնով։ Դրա վկայությունը մի զվարճալի դեպք է, երբ Լաոսի պատգամավորությունը նրա խոսքը խլացրեց թխվածքաբլիթների և քաղցրավենիքների փաթաթված ճարճատյունների մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
(3930) Վասիլև

(3930) Վասիլև (անգլ.՝ Vasilev), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,123251 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6219 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6246 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2016,08 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178564 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,23° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3930) Վասիլև աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բոյանո

Բոյանո (իտալերեն՝ Bojano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կամպոբասո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 8856 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 169 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 49 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86021, հեռախոսային կոդ՝ 0874։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Բարդուղիմեոս առաքյալը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 25-ին։


== Պատմություն ==
Բնակավայրի իրական անվանումն է Բոյանո, որը բնակեցվել է դեռևս մ.թ.ա. 7-րդ դարից։ Իր պատմության ընթացքում քաղաքը մի քանի անգամ ավերվել է հզոր երկրաշարժերից, որոնցից վերջինը տեղի է ունեցել 1913 թվականին։ Բոյանոն, ըստ «ESBE»-ի՝ «Բենեվենտի եպիսկոպոսի սուֆրագանի նստավայրն ունի տաճար և սեմինարիա»։ Օգոստոս կայսեր ժամանակներից այս բնակավայրը եղել է հռոմեական գաղութ՝ բնակեցված վետերաններով։ 9-րդ դարում այն ​​գործնականում մոխրացվել է սարացիների կողմից։ 


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0874 77281
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.bojano.cb.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Դուգինո (գյուղ, Սիչովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դուգինո (այլ կիրառումներ)Դուգինո (ռուս.՝ Дугино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 507 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բադնոց

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բադնոց (այլ կիրառումներ)Բադնոց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մանազկերտի գավառակում։
XX դարի սկզբին ուներ 50 տուն հայ բնակիչ, որոնք զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։
Գյուղն ուներ Սբ․ Ստեփանոս անունով եկեղեցի։ Բնակիչները տեղահանվել են առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արուս Բաբալյան

Արուս Գրիգորի Բաբալյան (հունվարի 12 (24), 1893, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 11, 1982(1982-05-11), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երգչուհի (քնարական սոպրանո), մանկավարժ։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1954)։


== Կենսագրություն ==
1921 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի կոնսերվատորիան, ապա հրավիրվել Երևան և մասնակցել կոնսերվատորիայի հիմնադրմանը, եղել մեներգեցողության առաջին ուսուցչուհին, միաժամանակ հանդես եկել համերգներով։ 1930-1935 թվականներին եղել է Թբիլիսիի Կ․ Մարջանիշվիլու անվան վրացական թատրոնի կոնցերտմայստերը, 1927-1936 թվականներին՝ Ստեփան Շահումյանի անվան հայկական պետական թատրոնի երաժշտական մասի ղեկավարը։ 1947-1954 թվականներին դասավանդել է Լենինականի Կարա-Մուրզայի անվան երաժշտական ուսումնարանում։ Գրել է «Բիչեր Սթոուի» «Քեռի Թոմասի խրճիթը», «Բոռ» (ըստ Էթել Լիլիան Վոյնիչի), Դերենիկ Դեմիրճյանի «Քաջ Նազար» ներկայացումների երաժշտությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնի Բումաժնիկ (Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջան)

ԿրասնիԲումաժնիկ (ռուս.՝ Красный Бумажник), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանում։ Մտնում է Մատվեևո-Կուրգանսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Թեփեքյոյ (Օրդուի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թեփեքյոյ (այլ կիրառումներ)Թեփեքյոյ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Օրդուի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Մարկոսյան

Մարկոսյան,, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Աիդա Սուրենի Մարկոսյան (1952), լեզվաբան։
Աշոտ Խաչատուրի Մարկոսյան (1957), տնտեսագետ, պետական գործիչ։
Արմենակ Պարսամի Մարկոսյան (1895-1978), գուսան։
Արտյոմ Արմենի Մարկոսյան (1975), դերասան, սցենարիստ, հաղորդավար, ռեժիսոր, պրոդյուսեր։
Գոհար Մարկոսյան-Կասպեր (1949-2015), գրող, արձակագիր, բանաստեղծ։
Դավիթ Սերգեյի Մարկոսյան (1972), շախմատիստ։
Դիանա Մարկոսյան (1989), վավերագրական ֆոտոլրագրող, գրող, ռեժիսոր։
Էդգար Էդվարդի Մարկոսյան (1997), զինվորական, Արցախի հերոս։
Կառլոս Հայկի Մարկոսյան (1915-2002), օպերային երգիչ։
Հակոբ Արտաշեսի Մարկոսյան (1904-1972), ֆիզիոլոգ, մանկավարժ։
Հասմիկ Մարկոսյան (1956), բալետի քննադատ։
Մկրտիչ Մարկոսյան (1938), գրող։
Նեդ Մարկոսյան, փիլիսոփա։
Սերգեյ Գրիգորի Մարկոսյան (1946-2018), կոմպոզիտոր, երաժշտագետ-ֆոլկլորիստ։
Ստեփան Եղիազարի Մարկոսյան (1937-2015), մաթեմատիկոս, պրոֆեսոր և մանկավարժ։
Վրեժ Վարանցովի Մարկոսյան (1950), քաղաքական գործիչ։


== Գրական հերոսներ ==
Լևոն Մարկոսյան, Մկրտիչ Սարգսյան «Շահմարի առեղծվածը» վիպակի հերոսներից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռազդոլսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Ռազդոլսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Роздольська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռազդոլսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1351 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 70.6 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 19.14 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Լուբանայի շրջան

Լուբանայի շրջան (լատիշ․՝ Lubānas novads), վարչա-տարածքային միավոր Լատվիայի Հանրապետության կենտրոնական մասում՝ Վիդզեմե տարածաշրջանում։ Շրջանը բաղկացած է մեկ վոլոստից (Ինդրանի վոլոստ), և վարչական կենտրոն Լուբանա քաղաքից։ Շրջանը ստեղծվել է 2009 թվականի հուլիսի 1-ին Մադոնայի շրջանի մի մասի առանձնացումով։ Տարածքը կազմում է 346,9 կմ²։ Սահմանակից է Մադոնայի, Գուլբենեի, Ռուգայիի և Բալվիի շրջանների հետ։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ շրջանի բնակչությունը կազմում էր 2537 մարդ։
2011 թվականի Լատվիայի բնակչության մարդահամարի արդյունքներով ազգային կազմն էր՝


== Տարածքային բաժանում ==
Լուբանա (լատիշ․՝ Lubānas pilsēta)
Ինդրանի վոլոստ (լատիշ․՝ Indrānu pagasts)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի պաշտոնական կայքը (լատիշերեն)
Պերսեպոլիս (այլ կիրառումներ)

Պերսեպոլիս, կարող է վերաբերել՝

Պերսեպոլիս - Աքեմենյանների մայրաքաղաքներից Պերսեպոլիս․ պալատի (մ․թ․ա․ 5-4-րդ դդ․) ավերակները, հատված մեկը (Շիրազից 50 կմ հյուսիս-արևելք)
Պերսեպոլիս - ֆրանսիական լիամետրաժ անիմացիոն մուլտֆիլմ
Փուտնամ շրջան (Արևմտյան Վիրջինիա)

Փուտնամ շրջան (անգլ.՝ Putnam County), ԱՄՆ Արևմտյան Վիրջինիա նահանգի 55 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 896 կմ² է, բնակչությունը՝ 55, 486 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ուինֆիլդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1848 թ.։
Աբուլ (Կարսի գավառ)

Աբուլ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պավլովսկ (գյուղ, Մեգինո-Կանգալասկի ուլուս)

Պավլովսկ (ռուս.՝ Павловск, յակուտ.՝ Павловскай (Нөөрүктээйи)), գյուղ Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Մեգինո-Կանգալասկի ուլուսի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2004 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սլոբոդա-Կոմարովցի

Սլոբոդա-Կոմարովցի (ուկրաիներեն՝ Слобода-Комарівці), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Ստորոժինեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սլոբոդա-Կոմարովցի գյուղում բնակվում էր 960 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Միխայիլ Չերեմնիխ

Միխայիլ Չերեմնիխ (ռուս.՝ Черемных, Михаил Михайлович, հոկտեմբերի 18 (30), 1890, Տոմսկ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 17, 1962(1962-08-17), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային գծանկարիչ, ծաղրանկարիչ, գրքերի պատկերազարդող, պաստառների վարպետ։
ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի ակադեմիկ։ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ։ Ստալինյան երկրորդ աստիճանի մրցանակի դափնեկիր։ 


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Տոմսկի գիմնազիան, ընկերություն է արել Ն. Կոտովի հետ։ Նկարել սովորել է նկարիչ Ս. Պրոխորովի մոտ, որը նկարչության դասավանդման մեթոդիկան ղեկավարել է իր ուսուցչի` Պավել Չիստյակովի սկզբունքներով։    
1911-1917 թվականներին սովորել է Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանում` Կոնստանտին Կորովինի և Ս. Մալյուտինի մոտ։ 
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո, քաղաքական պատերազմի ժամանակ ստեղծել է քարոզչական պլակատներ («Պետք է պատրաստ լինել», «Որպեսզի այդ ձեռքից դանակ չընկնի, հակաֆաշիստական ճակատը պետք է ուժեղացնել»)։ 1919 թվականին ստեղծել է առաջին «ՌՈՍՏԱ պատուհանը»։ 
Եղել է «ՏԱՍՍ պատուհանի» և «Կրոկոդիլ» լրագրի ստեղծողներից մեկը։
1949-1962 թվականներին դասավանդել է Վ. Սուրիկովի անվան Մոսկվայի գեղարվեստական ինստիտուտում։ Համագործակցել է «Անաստվածը դազգահի մոտ», «Սմեխաչ» լրագրերի հետ։ Հակակրոնական այբուբենի հեղինակն է։ Եղել է ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի անդամ։  
Մ. Չերմենիխը թաղվել է Մոսկվայի Կոլումբարիումի Նովոդևիչ գերեզմանատանը։
Նրա առաջին կինը Ռաիսա Վինագրադովան էր։ Երկրորդ կինը Նինա Չերմենիխն էր, որը ամուսնու օգնականը, ընկերը, տեքստերի և պաստառների հեղինակն էր։ Նկարչի մահից հետո նա մի գիրք է գրել` նվիրված ամուսնու հիշատակին։ 


== Մրցանակներ ==
Երկրորդ աստիճանի Ստալինյան մրցանակ (1942)` քաղաքական պլակատներ և «ՌՈՍՏԱ պատուհաններում» ծաղրանկարների համար
ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1952 թվական)
«Պատվո շքանշանի»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ծաղրանկար
Ծաղրանկարի մեծ հանրագիտարան
Լաոմեդեյա (արբանյակ)

Լաոմեդեյա (հին հունարեն՝ Λαομέδεια), նույնպես հայտնի է որպես Նեպտուն XII, Նեպտուն մոլորակի անկանոն բնական արբանյակ։ Հայտնաբերվել է Մեթյու Հոլմանի, Ջոն Կավելաարսի, Թոմի Գրավի, Ուիզլի Ֆրեյզերի և Դեն Միլիսավլյևիչի կողմից 2002 թվականի օգոստոսի 13-ին։ Մինչև նրա պաշտոնական անվանում ստանալը 2007 թվականի փետրվարի 3-ին, Լաոմեդեյան կրում էր նախնական S/2002 N 3 անվանումը։

Արբանյակը պտտվում է Նեպտունի շուրջ 23 567 000 կմ միջին հեռավորության վրա։ Նրա տրամագիծը գնահատվել է մոտ 42 կիլոմետր (ենթադրելով, որ նրա ալբեդոն կազմում է 0,04)։ Այն ունի չափազանց թեքված և էքսցենտրիկ ուղեծիր, որը ցույց է տրված դիագրամի վրա համեմատված Նեպտունի այլ արբանյակների հետ։ Հորիզոնական գծից վեր գտնվող արբանյակները ունեն ուղիղ շարժում, իսկ ներքև ընկածները՝ հակադարձ։ Դեղին գծերը ցույց են տալիս պերիկենտրոնից ապոկենտրոն ընկած հեռավորությունը, ներկայացնելով էքսցենտրիսիտետը։
Լաոմեդեյա անվանվել է 50 ներեուհիներից մեկի անունով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նեպտունի երեք անկանոն արբանյակների հայտնաբերումը (անգլ.)Նեպտունի հայտնի արբանյակները (Սքոթ Շեփարդ)
Դևիդ Ջուիտի էջերը
ՓՄԿ` Բնական արբանյակների էֆեմերիդները
Միջին ուղեծրային տվյալները (ՆԱՍԱ)
Չարլին Չոյ

Չարլին Չոյ (անգլ.՝ Charlene Choi, նոյեմբերի 22, 1982(1982-11-22), Վանկուվեր, Մետրո Վանկուվեր, Բրիտանական Կոլումբիա, Կանադա), հոնկոնգցի դերասանուհի, երգչուհի։ Հանդիսատեսին հայտնի է «Նոր ոստիկանական պատմություն», «Ռոբ Բի Գուդ», «Հրաշագործը և սպիտակ օձը», «Երկվորյակների առաքելությունը» և «Հուադույի քրոնիկները. Վարդի սայր» ֆիլմերից։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերակատարումներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Մորեյ

Մորեյ (ֆր.՝  Moreuil), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 4040 մարդ, բնակչության խտությունը` 172.43 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 23.43 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 105 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 20 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 2605 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1864-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 741։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,6 %։ 1864 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1643 անձ (902 տղամարդ և 741 կին)։ Գործազուրկ են եղել 221 անձ (93 տղամարդ և 128 կին)։ 741 անաշխատունակներից 210-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 268-ը` թոշակառուներ, իսկ 263-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կամպանոլա Էմիլիա

Կամպանոլա Էմիլիա  (իտալերեն՝ Campagnola Emilia), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Ռեջիո Էմիլիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4900 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 204 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 24 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 420012։ Հեռախոսային կոդը՝ 0522։
Սրբեր Գերվասիուսը և Պրոտասիուսը հարգվում են որպես կոմունայի հովանավորներ։ Տոնը նշվում է հունիսի 19-ին։
Երեք թութակ

Երեք թութակ, աղբյուրներ Հայկական լեռնաշխարհում՝ նախկին Օլթիի շրջանում, Ալթի քաղաքից մոտ 5 կմ հյուսիս-արևելք։ Նշանակված են Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում։


== Ծանոթագրություններ ==
Զալիվնոյ (գյուղ, Ստերլիտամակսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զալիվնոյ (այլ կիրառումներ)Զալիվնոյ (ռուս.՝ Заливной, բաշկիրերեն՝ Заливной), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 416 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պետրոս Զարոյան

Պետրոս Կարապետի Զարոյան (1903, դեկտեմբերի 6, Կ. Պոլիս - 1986, հունվարի 29, Մարսել (թաղված է Փարիզում)), հայ դրամատուրգ, արձակագիր, գրականագետ, մշակութային գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Նախնական կրթությունն ստացել է Կ. Պոլսի Պալաթ թաղամասի Խորենյան վարժարանում, հաճախել է Կեդրոնական վարժարան, որն ավարտել է 1922 թվականին։ Ապա մեկնել է Ֆրանսիա, մինչև 1934 թվականը ապրել է Մարսելում, հետագայում բնակություն հաստատել Փարիզում։ 1962-1964 թվականներին դասախոսել է Կիպրոսի Մելգոնյան վարժարանում։ Սկսել է գրել 1918 թվականից, երբ նրա առաջին ստեղծագործությունները երևացել են Պոլսի «Նոր այգ» պարբերականում։ Այնուհետև աշխատակցել է բազմաթիվ թերթերի ու ամսագրերի («Ապագա», «Անահիտ», «Զվարթնոց», «Պայքար», «Մենք»)։ Խմբագրել է «Նոր հավատք» (1924, Զարեհ Որբունու հետ), «Մշակույթ» (1935, Ա. Սեմայի հետ) «Լուսաբաց» (1938-1939, Զարեհ Որբունու հետ), «Հայ միտք» (1954-1955) պարբերականները։ Եղել է «Ապագա» օրաթերթի խմբագիրը։
Առանձին գրքերով հրատարակած երկերն են. «Մեռնողները» (թատերախաղ, 1928), «Սև և ճերմակ» (1935), «Ակսել Բակունց» (հետազոտություն, 1935) և այլն։ 1964 թվականին հրատարակել է «Մենք ալ հայրենիք ունենք» պիեսը, որը Մեծ եղեռնի 50-ամյակի առթիվ Բեյրութի Թեքեյան Մշակութային միության հայտարարած մրցանակաբաշխությանը արժանացել է առաջին մրցանակի և այդ առիթով էլ տպագրվել է Բեյրութում։


== Երկեր ==
Ակսել Բակունց..., մենագրություն, 1935։
Սև եւ ճերմակ, պատմվածքների ժողովածու, 1941։


== Ծանոթագրություններ ==
Արասուաի

Արասուաի (պորտ.՝ Araçuaí), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ժեկիտինոնյա նահանգում։ Մտնում է Արասուաի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 37 108 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 235,696 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 16,6 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1871 թվականի սեպտեմբերի 21-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 81.503.770,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 2.234,94 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,687 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
(2637) Բոբրովնիկով

(2637) Բոբրովնիկով (անգլ.՝ Bobrovnikoff), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1919 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,254194 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7232 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7851 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1236,19 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,291217 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,93° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2637) Բոբրովնիկով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աիդա Ներսիսյան

Աիդա Գառնիկի Ներսիսյան (հոկտեմբերի 6, 1948(1948-10-06), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ հաղորդավարուհի։


== Կենսագրություն ==
Աիդա Ներսիսյանը ծնվել է Երևանում։ Սովորել է Երևանի Լևոն Արիսյանի անվան թիվ 127 միջնակարգ դպրոցում, 1966-1971 թվականներին՝ Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի հայոց լեզու և գրականություն բաժնում։
1971 թվականից աշխատել է Հայաստանի պետական հեռուստատեսությունում՝ որպես հաղորդավար և շուրջ 30 տարի աշխատել հեռուստատեսության բնագավառում՝ վարելով լրատվությանը, արվեստին, կինոյին, գրականությանն ու երաժշտությանն առնչվող, ինչպես նաև ուսումնական հաղորդումներ։ 1987 թվականին ստացել է բարձրակարգ հաղորդավարի որակավորում։
Հաղորդավարության արվեստում Աիդա Ներսիսյանը եղել է հաղորդավարներ Գրիգոր Հարությունյանի, Սիրվարդ Ղազարյանի ուսուցիչը։
Հեռուստատեսությունում աշխատելու տարիներին պարբերաբար վարել է «Հայ գրականության դասականներ» հաղորդաշարը, որը համապատասխանեցված էր դպրոցական ծրագրերին և մի յուրօրինակ հեռուստատեսային դաս էր, որն աշակերտների մեջ սերմանում էր հայրենասիրություն, սեր գրականության հանդեպ, սովորեցնում խոսել մաքուր, գեղեցիկ հայերենով։ 2001 թվականին հաստիքի կրճատման պատճառով ազատվել է աշխատանքից։ 2001-2009 թվականներին աշխատել է «ՎԷՄ» ռադիոկայանում՝ որպես հաղորդավար։


== Հասարակական գործունեություն ==

Խորհրդային կարգերի փլուզումից հետո, անձնական նախաձեռնությամբ, երկար տարիներ ուսումնասիրություններ է կատարել Հայաստանի և Վրաստանի պատմության պետական արխիվներում՝ նպատակ ունենալով 1921 թվականի փետրվարի 17-ի՝ լույս 18-ի գիշերը Երևանի բանտում բոլշևիկների կողմից կացնահարված հայազգի նշանավոր զինվորականների մասին տեղեկություններ, փաստաթղթեր հավաքագրել։ Հայաստանի պաշտպանության նախարարության աջակցությամբ հրատարակել է «Զինվորի մատենաշար» խորագրով ձեռնարկ, պատրաստել վավերագրական ֆիլմ կացնահարվածներից մեկի՝ Ղարաքիլիսայի ճակատամարտում հեծելազորային գնդի հրամանատար, գնդապետ Նիկոլայ Ղորղանյանի մասին, գտել զոհերի թաղման վայրը (նախկինում «Կոմայգի» այժմ՝ «Անգլիական այգի»), որտեղ նահատակված գործիչների համար կանգնեցված է խաչքար-հուշարձան։


== Անձնական կյանք ==
Բնակվում է Ֆրանսիայում (չի արտագաղթել)։ Ունի երկու զավակ և վեց թոռ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոկլե (երաժշտական գործիք)

Կոկլե (լատիշ․՝ kokle ('kʊ͡ɔk.le); լատգ․՝ kūkle, Լիտվերեն kāndla) կամ կոկլեն (kokle, kūkle), լատվիական ժողովրդական լարային երաժշտական գործիք է, որը նմանություն ունի լիտվական կանկլեսոմ, էստոնական ջրանցք, կարելո-ֆիննական կանտելե և ռուսական թևավոր գուսլիի հետ։


== Կառուցվածք ==
Կոկլեն ունի սնամեջ փայտե տախտակամած՝ քերծվածքային մարմին։ Փայտե կտորները տեղադրվում են նեղ մետաղյա առանցքի վրա, որոնց ամրացվում են լարերը։
Այս գործիքի լարերը կարող են լինել կենդանիների հաստ աղիքներից, բուսական մանրաթելերից, ինչպես նաև մետաղներից՝ պողպատից կամ արույրից։ Ավանդաբար, գործիքը 6-9 լարից էր կազմված, հետո դրանց թիվը դարձավ ավելի քան տասը։ Ներքևի տողը սովորաբար ունի բուրդոնի դեր, այն հնչում է ամբողջ ժամանակ։ Ժամանակակից կոկլեների տողերի թիվը հասնում է 20-ի։
Կոկլեի ձայնը կախված է փայտից տեսակից, որից պատրաստված է. Ոչ պրոֆեսիոնալ գործիքի համար օգտագործվում է ծղոտե, ակադեմիական համերգի համար՝ միայն թխկի։


== Պատմություն ==

Այս երաժշտական գործիքի մասին առաջին գրավոր տեղեկությունը XV դարից է գալիս, երբ այնտեղ բալթյան ցեղեր են ապրել։ Որպես Լատվիայի ազգային գործիքի կարևորագույն նշան, ազգային երաժշտական խորհրդանիշ է, և 1991 թ. թողարկվեց ԽՍՀՄ-ի փոստային նամականիշ։ 2014 թ. թողարկվել է լատվիական փոստային նամականիշը, իսկ 2013 թվականին` 1 լարի հուշադրամ մետաղադրամ` կոկլեի պատկերներով։


== Նվագելու տեխնիկա ==

Երաժիշտը սովորաբար նվագում է գործիքը նստած, աջ ձեռքով՝ անհրաժեշտ լարերը, ձախով՝ ցածրացվողները։ Երբ խաղում են, կարկատները դրվում են սեղանի վրա, շարժման ժամանակ գցում են վիզը։


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.suitunovads.lv/lv/Muziceshana/ Archived 2016-04-10 at the Wayback Machine.
http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/4387456.stm
http://www.lsm.lv/lv/raksts/tehnologjijas/dzive/raidiijums-te-druviena-top-kokles.a99112/
http://rus.delfi.lv/news/daily/latvia/relikvii-latvii-kurshskie-koroli-krepostnoe-pravo-i-kniga-dlya-umnyh-lyudej.d?id=43761332&page=6
Սարգիս Դ Վրաստանցի

Սարգիս Դ Վրաստանցի (ծ. թ. անհայտ – 1536), Ամենայն հայոց կաթողիկոս 1520 թվականից։ Հաջորդել է Զաքարիա Բ Վաղարշապատցուն։
Աթոռակից էր Զաքարիա Բ-ին, սակայն մինչև նրա մահը նստել է Վրաստանում՝ լինելով Վիրահայոց թեմի առաջնորդ։ Սարգիս Դ Վրաստանցու գահակալության տարիները համընկել են թուրք-պարսկական պատերազմների վերսկսմանը, և Հայոց եկեղեցին, շրջապատված արտաքին թշնամիներով, խառնաշփոթ և տկար վիճակում էր, ինչը խոչընդոտում էր Էջմիածնի գահակալներին, այդ թվում և Սարգիս Դ Վրաստանցուն, արդյունավետ գործունեություն ծավալել։ Հոգևոր-մշակութային ու շինարարական ձեռնարկումներից առավել հայրապետի խնդիրն է եղել Մայր աթոռը պահպանել ավերածության վտանգներից։ Սարգիս Դ Վրաստանցուն հաջողվել է ապահովել Մայր Աթոռի անվտանգությունն ու եկեղեցու շուրջը համախմբել ցրված միաբանությանը։
Կաթողիկոսական գահին Սարգիս Դ Վրաստանցուն հաջորդել է Գրիգոր ԺԱ Բյուզանդացին։


== Գրականություն ==
Օրմանյան Մ., Ազգապատում, հատ. Բ, Ս. Էջմիածին, 2001


== Արտաքին հղումներ ==
«Քրիստոնյա Հայաստան» հանրագիտարան, Երևան, 2002
Կետրիսանովկա

Կետրիսանովկա (ուկրաիներեն՝ Кетрисанівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կետրիսանովկա գյուղում բնակվում էր 1 405 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4804 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 292,46 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Եվգենի Ցիգանով

Եվգենի Էդուարդի Ցիգանով (Евге́ний Эдуа́рдович Цыгано́в, մարտի 15, 1979(1979-03-15), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), կինոյի և թատրոնի ռուս դերասան։
Մանկության տարիներին խաղացել է Տագանկայի թատրոնում։ Ուսանել է Մոսկվայի Բ. Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտում։ 2001 թ.-ին ավարտել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի ակադեմիայի ռեժիսորական բաժինը և ընդունվել «Պյոտր Ֆոմենկոյի արվեստանոց» թատրոնի դերասանախումբ։


== Ֆիլմացանկ ==
Հավաքորդը (2001, ռեժ.՝ Յ. Գրիմով)
Սեր անենք (2002, ռեժ.՝ Դ. Եվստիգնեև)
Զբոսանք (2003, ռեժ.՝ Ա. Ուչիտել)
Արբատի զավակները (2004, ռեժ.՝ Ա. Ա. Էշպայ)
Տ իեզերքը՝ որպես նախազգացում (2005, ռեժ.՝ Ա. Ուչիտել)
Ֆարտ (2005, ռեժ.՝ Ռ. Խրուշչ)
Պիտեր FM (2006, ռեժ.՝ Օ. Բիչկովա)
Ո րսորդը (2006, ռեժ.՝ Վ. Կոտտ)
Բազմակետ (2006, ռեժ.՝ Ա. Ա. Էշպայ)
Ջրահարսը (2007, ռեժ.՝ Ա. Մելիքյան)
Եղրևանու ճյուղը (2007, ռեժ.՝ Պ. Լունգին)
Սիրո կարմիր մարգարիտը (2008, ռեժ.՝ Ա. Պուուստուսմա)
Գումարած մեկ (2008, ռեժ.՝ Օ. Բիչկովա)
Թեժ լուրեր (2009, ռեժ.՝ Օ. Բիչկովա)
Մարտիկի գիշերը (2009, Դ. Գրիգորով)
Բրեստի ամրոցը (2010, ռեժ.՝ Ա. Կոտտ)
Անհարիր մարդիկ (2011, ռեժ.՝ Ռ. Կարիմով)
Որջի լույսերը (2011, ռեժ.՝ Ա. Գորդոն)
Ե վ ավելի լավ եղբայր չի եղել (2011, ռեժ.՝ Մ. Իբրահիմբեկով)
Այդ ես չեմ (2012, ռեժ. Մ. Սահակյան)
Էնտրոպիա (2012, ռեժ.՝ Մ. Սահակյան)
Սեզոնի խորհրդանիշը (2012, ռեժ.՝ Ֆ. Իբրահիմբեկով, Ա. Շվիդկոյ)


== Պարգևներ ==
2002 — «Кинотавр» փառատոնի մրցանակակիր «Երկրորդ պլանի դերի լավագույն կատարում» անվանակարգում («Սիրով զբաղվենք» ֆիլմում)
2015 — «Ոսկե արծիվ» կինոմրցանակի դափնեկիր «Հեռուստատեսությունում տղամարդու դերի լավագույն կատարում» անվանակարգում («Ձնհալ» հեռուստասերիալում)
2015 — Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության մրցանակ մշակույթի բնագավառում՝ «Ձնհալ» հեռուստասերիալի ստեղծման գործում ներդրած ավանդի համար
2018 — Պենզայում անցկացված ռուսական XI բաց կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակ՝ «Տղամարդու դերի լավագույն կատարում» անվանակարգում՝ «Բոլորին զարմացրած մարդը» գեղարվեստական ֆիլմում  Եգոր Կոռշունովի դերի կատարման համար
2019 — «Նիկա» մրցանակ «Տղամարդու դերի լավագույն կատարում» անվանակարգում («Բոլորին զարմացրած մարդը» գեղարվեստական ֆիլմում  Եգոր Կոռշունովի դերի կատարման համար)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Եվգենի Ցիգանով Internet Movie Database կայքում
Евгений Цыганов на ruskino.ru(չաշխատող հղում)
Страница на сайте театра «Мастерская Петра Фоменко»
Интервью Евгения Цыганова
Ցիգանովցի

Ցիգանովցի (ուկրաիներեն՝ Циганівці), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ուժգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ցիգանովցի գյուղում բնակվում էր 416 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,16 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լեբիյա

Լեբիյա (ռուս.՝ Лебия, յակուտ.՝ Лэбийэ), գյուղ Ռուսաստանի, Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Չուրապչինսկի ուլուսի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օքրուաանի

Օքրուաանի (վրաց.՝ ოქრუაანი), գյուղ Վրաստանում: Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում:


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1000 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2 մարդ:


== Ծանոթագրություններ ==
Խոլոպովո (այլ կիրառումներ)

Խոլոպովո, կարող է վերաբերել՝

Խոլոպովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Խոլոպովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Մարյանոպոլ (այլ կիրառումներ)

Մարյանոպոլ, կարող է վերաբերել՝

Մարյանոպոլ - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոմիրգորոդի շրջանում
Մարյանոպոլ - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում
Հայկո

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայկ Հակոբյան (այլ կիրառումներ)Հայկ Բորիսի Հակոբյան (օգոստոսի 25, 1973(1973-08-25), Երևան, Հայկական ԽՍՀ - սեպտեմբերի 29, 2021(2021-09-29), Երևան, Հայաստան), առավել հայտնի Հայկո բեմական կեղծանվամբ, հայ փոփ երգիչ և երգահան։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Երևանի թիվ 170, ապա՝ Թումանյանի անվան թիվ 32 միջնակարգ դպրոցներում։ 1987 թ. ավարտել է Երևանի Չուխաճյանի անվան երաժշտական դպրոցը և ընդունվել Ռ. Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարան։ 1996 թ. «Մոսկվա 96» երգի փառատոնի ժամանակ արժանացել է 1-ին մրցանակին։ 1997 թ. մասնակցել է Նյու Յորքի «Big Apple» երգի փառատոնին և դարձել հաղթող։ 1998 թ. հայկական «Այո» երգի մրցույթի ժամանակ արժանացել է «Լավագույն հեղինակ-կատարող» մրցանակին։ 1999 թ. ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիան։ 1998 թ., 1999 թ., 2002 թ., 2003 թ. և 2006 թ. հայկական երաժշտական ամենամյա մրցանակաբաշխության ժամանակ արժանացել է «Տարվա լավագույն երգիչ» մրցանակին, 2002 թ.՝ «Տարվա լավագույն նախագիծ», «Տարվա լավագույն ալբոմ», 2003 թ.՝ «Տարվա լավագույն տեսասկավառակ» մրցանակներին։ 2003 թ. առաջին մենահամերգով հանդես է եկել ԱՄՆ-ի Լոս Անջելես քաղաքում։
2006 թ. Հայաստանի Նախագահի հրամանագրով նրան շնորհվել է Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստի կոչում։
2007 թ. ներկայացրել է Հայաստանը «Եվրատեսիլ» երգի միջազգային մրցույթի ժամանակ և զբաղեցրել 8-րդ տեղը։ 2007 թ., 2010 թ. և 2011 թ. արժանացել է «Տարվա լավագույն կոմպոզիտոր» մրցանակին՝ «Մի վախեցիր», «Սպանված աղավնի», «Խաչագողի հիշատակարանը» ֆիլմերի երաժշտության համար։ Գրել է նաև «Ոչինչ չի մնա», «Հոբելյանական հաճախորդ», «Վանա ծովուն արշալույսը», «Գարեգին Նժդեհ» ֆիլմերի երաժշտությունները։ 2011 թ. Մոսկվայի հայկական երաժշտական «Արմենիա» ամենամյա մրցանակաբաշխության ժամանակ արժանացել է «Տասնամյակի երգիչ» մրցանակին։ 2012 թ. «Արմենիա» հեռուստաընկերությամբ հանդես է եկել՝ որպես «Հայաստանի ձայնը» հեռուստանախագծի երաժշտական պրոդյուսեր։
2021 թ. սեպտեմբերի 21-ին կորոնավիրուսային հիվանդության պատճառով՝ ծանր վիճակում, տեղափոխվել է հիվանդանոց։ Մահացել է սեպտեմբերի 29-ին կորոնավիրուսից՝ թոքերի 80% ախտահարմամբ։


== Սկավառակագրություն ==
2000 - Romance
2004 - Նորից
2004 - Live Concert
2007 - Մի խոսքով
2008 - Live Concert 2008
2014 - Ես քեզ սիրահարվել եմ
2018 - Hayko Live Concert
2020 - Ամենա


== Սինգլներ ==
1995 — «Սեր»
2007 — «Աշխարումս իմն դուն ես» (с Արամե)
2007 — «Մի վախեցիր»
2007 — «Anytime You Need» (Եվրատեսիլ 2007 երգի մրցույթ)
2007 — «Քեզ» (DJ Serjo - ի հետ)
2011 — «Ես կամ նա» (Ռազմիկ Ամյան հետ)
2012 — «Բարև երջանկության»
2013 — «Քեզ սիրում եմ սեր» (Քրիստինե Պեպելյան հետ)
2015 — «հիշիր» (Դիանա Առուստամյանի հետ)
2015 — «Ինձ խոստացիր»
2016 — «Քո սերը մի ուրիշ աշխարհ է» (Հռիփսիմե Հակոբյանի հետ)
2017 — «Սիրո հավերժ քաղաք»
2020 — «Սերն է սա» (Անահիտ Սիմոնյանի հետ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հայկո
Թեզիում փռված

Թեզիում փռված (լատ.՝ Thesium procumbens), սանտալազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Փռված ճյուղավորված ցողուններով, առանց թխակապույտ փառի բազմամյա խոտաբույս է։ Տերևները բարակ են և գծային։ Ծաղկաբույլը բարակ եզրային ճյուղիկներով պարզ ողկույզ է։ Ծաղիկները համարյա նստադիր են և մանր։ Ծաղկապատը սպիտակավուն է և լայն բաժականման։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է միայն Իջևանի ֆլորիստիկական շրջանում (Սևանի լեռնանցք և Մարգահովիտ գյուղի շրջակայք)։ Տեսակը աճում է նաև Կովկասյան Գլխավոր լեռնաշղթայի վրա, Դաղստանում, Կենտրոնական Անդրկովկասում, Արցախում և Զուվանդում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է վերին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 1800-2100 մ բարձրությունների վրա, ենթալպյան մարգագետիններում և անտառների եզրերին։ Ծաղկում է հունիս ամսին, պտղաբերում՝ հուլիսին։


== Պահպանություն ==
Վտանգված տեսակ է։ Կովկասի էնդեմիկ է։ Քանի որ տեսակի հիմնական տարածման շրջանը գտնվում է Հայաստանի սահմաններից դուրս, սպառնալիքի կատեգորիան նվազեցվել է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պոպուլյացիայի մի մասը պահպանվում է «Դիլիջան» ազգային պարկի պահպանման գոտում։


== Ծանոթագրություններ ==
Իհարկե, Ամերիկա

Իհարկե, Ամերիկա, 2009 թվականին ռեժիսորներ Պիտեր Յան Սմիթի և Նինո Փուրցխվանիձեի նկարահանած ֆիլմ։
2010 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Ֆիլմեր առանց սահմանների» ծրագրում։


== Սյուժե ==
2000 թվականին 50-ամյա Քեթևանը որոշել է թողնել հարազատ Թբիլիսին ու մեկնել Արևմուտք։ Մուտքի իրավունք չստանալով՝ նա օդանավի տոմս է գնել դեպի Մեքսիկա և մաքսանենգների օգնությամբ, Ռիո Գրանդեի պղտոր ջրերում լողալով ու Էլ Պասոյի կոյուղին սողեսող անցնելով, ապօրինաբար մուտք է գործել ԱՄՆ։ Թունելի մյուս ծայրին սահմանապահ ոստիկանությունն սպասում էր նրան։ Քեթևանին ձերբակալում են։ Փաստաբանը՝ քույր Մառլենը, տանուլ է տվել Քեթևանին ապաստան տրամադրելու գործը, և նույնիսկ ամերիկացի ամուսնուն՝ Ջոնին չի հաջողվել օրինականացնել կնոջ բնակությունը «ազատության երկրում»։ Քեթևանը փորձառու թատերական ռեժիսոր է։ Նա իր պատմությունը վերածում է դրամայի և որպես մոնո-ներկայացում՝ բեմադրում վրացի բարեկամների համար։ Թատրոնում Քեթևանը վերագտնում է իր ազատությունը, իսկ «Ինչպես սիրեցի Էլ Պասոյի կոյուղին» ներկայացումը պատկերում է նրա ամերիկյան արկածն ու վկայում սերը հեռավոր ամուսնու հանդեպ. «Սիրո՞ւմ ես ինձ, Ջոն»։


== Դերեր ==
Քեթևան Խարշիլաձեն


== Ծանոթագրություններ ==
Սնկով ապուր

Սնկով ապուր, ապուր, որի հիմնական բաղադրմաս է համարվում սունկը։ Սնկերը կարող են լինել թարմ, եփած, մարինացված։ Սնկով ապուրը հանդիսանում է ավանդական եվրոպական խոհանոցի համար, ու նաև օգտագործվում են այնպիսի սնկեր, ինչպիսիք են շամպինյոնը, աղվեսասունկը, սպիտակ սունկը։ Ասիական խոհանոցում սնկով ապուրը պատրաստվում է շիիտակից, պորտոբելլոից և սպիտակ սնկերից։


== Պատրաստման եղանակը ==

Սնկով ապուրի պատրաստման համար հաճախ օգտագործում են բանջարեղենային արգանակ, կաթ և սերուցք։ Հանդիպում են նաև մսային արգանակով կամ ապուրով, պատրաստված մսի կամ մսային բաղադրամասերի ավելացմամբ (օրինակ բեկոն), բայց ավելի հաճախ այն ուտեստ է բուսակերների համար։
Ավելի հաճախ շամպինիոնից պատրաստում են ապուր-պյուրե։ Սնկով ապուրի մեջ կարելի է նաև ավելացնել տարբեր բանջրեղեններ (կարտոֆիլ, արմատներ, սոխ, նեխուր), ձավարեղեն (բրինձ), մանր մակարոնեղեն, կանաչի։ Ասիական սնկով ապուրների մեջ ավելացնում են այնպիսի համեմունքներ ինչպիսիք են՝ իմբիր, սոյայի սոուս, ձկնային սոուս։


== Աղբյուրներ ==
Սնկով սպասի բաղադրատոմս Archived 2020-06-12 at the Wayback Machine.
Супы с грибами
Վարձա Ներքին

Վարձա Ներքին, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Արդահանի գավառում։ Գտնվում է Արդահան քաղաքից 40 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 20 տուն բանկիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Իոսիֆ Աբրամիս

Իոսիֆ Աբրամիս (բելառուս․՝ Іосіф Самуілавіч Абраміс, հոկտեմբերի 29, 1918(1918-10-29), Մինսկ, ՌԽՖՍՀ - սեպտեմբերի 29, 1984(1984-09-29), Մինսկ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բելառուս խորհրդային դիրիժոր, խմբավար։ Բելառուսի արվեստի վաստակավոր գործիչ (1964): ԽՄԿԿ անդամ (1965):


== Կենսագրություն ==
Իոսիֆ Աբրամիսի մանկությունն անցել է դժվարության մեջ։ Մի անգամ հայրը ընտանիքի համար անսպասելիորեն լքել է տունը և օպերետային խմբի հետ մեկնել հյուրախաղերի։ Իոսիֆը մնում է մոր խնամքին, որը տեսնելով տղայի հակումները տալիս է նրան Մինսկի ռազմա-երաժշտական դպրոց՝ վալտոռն նվագել սովորելու։ Սովորելով երաժշտական գործիքը նվագելու գաղտնիքները՝ ավարտում է Մինսկի երաժշտական տեխնիկումը (այժմ Գլինկայի անվան)՝ զուգահեռաբար աշխատելով БДТ-1 (այժմ՝ Կուպալայի թատրոն) նվագախմբում։
Ավարտել է Բելառուսի պետական երաժշտական ակադեմիայի վալտոռնի (1941) դասարանը և օպերային-սիմֆոնիկ դիրիժորություն (1950) բաժինը։ 1936-1941 և 1945-1948 թվականներին եղել է Բելառուսի օպերայի և բալետի ազգային թատրոնի նվագախմբի արտիստ, 1948-1950 թվականներին՝ խմբավար, 1951-1979 թվականներին դիրիժոր։ 1979-1982 թվականներին եղել է Բելառուսի պետական երաժշտական կոմեդիայի թատրոնի գլխավոր դիրիժորը։ Մասնակցել է «Բժիշկ Այբոլիտ» (1951), «Քնած գեղեցկուհին» (1954), «Ծովահեն» (1957), «Էսմերալդա» (1958), «Բայդարկա» (1959), Գլեբովի «Երազանք» (1961), Վլադիմիր Դեշևովի «Հեքիաթ մեռած արքայադստեր և յոթ հսկաների մասին» (1960), «Դոն Կիխոտ» (1962), «Սպարտակ» (1964), «Ժիզել» (1968) բալետների բեմադրությանը։


== Գրականություն ==
Энцыклапедыя літаратуры и мастацтва Беларусi в 5-ти томах .Т.1, стр. 16.+ Республика Беларусь: Энциклопедия: В 6 т. / Г. П. Пашков;. — Минск: «Беларуская Энцыклапедыя» имени Петруся Бровки, 2006. — Т. 2. — С. 7. — 912 с. — ISBN 978-985-11-0371-9.


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուսյա Հովհաննիսյան

Լյուսյա (Լուսյա, Լյուդմիլա) Իվանի Հովհաննիսյան (սեպտեմբերի 17, 1926(1926-09-17), Դոնեցկ, Ռոստովի մարզ, ԽՍՀՄ - մարտի 18, 1993(1993-03-18), Երևան, Հայաստան), հայ դերասանուհի։ Հայաստանի ժողովրդական արտիստուհի (1978)։ Եղել է դերասան Խորեն Աբրահամյանի կինը։


== Կենսագրություն ==
Լյուսյա Հովհաննիսյանը ծնվել է 1926 թվականին Դոնեցկում։ 1946 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը և որպես դերասանուհի աշխատել է Երևանի Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնում։ Թատրոնում և կինոյում կերտել է բազմաթիվ դերեր։


== Պարգևներ ==
ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1981)
Հայաստանի ժողովրդական արտիստուհի (1978)


== Դերեր ==
Աչքի է ընկել բնութագրական դերերով։
Լավագույններից են՝ 

Մաշա (Լ․ Տոլստոյի «Կենդանի դիակ»)
Շպպանիկ (Շիրվանզադեի «Նամուս»)
Շամիրամ (Ն․ Զարյանի «Արա Գեղեցիկ»)
Էմիլյա, Վոլումնիա (Ու. Շեքսպիրի «Օթելլո», «Կորիոլան»)
Մայր (Ա․ Աղասարյանի «Փրկեցեք մեր հոգիները»)


== Ֆիլմագրություն ==
Նկարահանվել է կինոյում, մասնակցել բազմաթիվ հեռուստաբեմադրությունների։

«Նորից ամառ եկավ» (1975)
«Արևիկ» (1978)
«Հուսո աստղ» (1978)
«Խոշոր շահում» (1980)
«Թռիչքն սկսվում է երկրից» (1980)
«Հրդեհ» (1983)
«Օտար խաղեր» (1983)


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլայ Լոգինով

Նիկոլայ Լոգինով (ռուս.՝ Никола́й Никола́евич Ло́гинов, մարտի 3, 1932(1932-03-03), Կլեպիկովսկի շրջան, Մոսկվայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 13, 2006(2006-12-13)), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1958 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։ 1958 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1958-1960 թվականներ՝ Բիրմայում ԽՍՀՄ դեսպանության աշխատակից։
1960-1968 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1968 թվականից մինչև 1974 թվականը Նյու Յորքում եղել է ՄԱԿ-ի ԽՍՀՄ մշտական ներկայացության  աշխատակից։
1974-ից մինչև 1976 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1976 թվականից մինչև 1990 թվականը եղել է Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության բաժանմունքի աշխատակից։
1990 թվականի օգոստոսի 24-ից մինչև 1994 թվականի հոկտեմբերը 5-ը Սինգապուրում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։1995 թվականից թոշակառու է եղել։
Հուղարկավորվել է Մոկվայում գտնվող Կունցևի գերեզմանատանը։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է եղել, ունեցել է երկու երեխա։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1990 թվականի օգոստոսի 24)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Посол знает, что делать