armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կրտում

Կրտում, կենդանիների ամորձատում, մալում, ձվարանում, սեռական հիմնական գեղձերի արհեստական հեռացում։ Կենդանիներին կրտում են տնտեսական, հազվադեպ՝ բուժման (ամորձու և ամորձապարկի սալջարդ, նորազոյացություն, աճուկափոշտային ճողվածք, ձվարանի կիստա են) նպատակով։ Կրտումը կատարում են գլխավորապես վիրահատման միջոցով ամորձիները կամ ձվարանները հեռացնելով կամ նրանց սնուցումը խանգարելով։ Կրտված կենդանիներն արագ են բտվում, լավանում է նրանց մսի և ճարպի որակը, հեշտանում խնամքը, պահվածքը և շահագործումը։
Բելլյո

Բելլյո  (ֆր.՝ Belleu), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Սուասոն-2 կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Սուասոն։
INSEE կոդը՝ 02064։


== Ժողովրդագրություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով աշխատունակ տարիքի 2348 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 1665-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 683-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 70,9%, 1999 թվականին եղել է 67,8%)։ 1665 աշխատունակ բնակիչներից 1421-ը աշխատում էին (748 տղամարդ և 673 կին), անաշխատանք էին 244-ը (121 տղամարդ և 123 կին)։
683 անգործունակ մարդկանցից 203-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 278-ը թոշակառու, 202-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ – Բելլյո (ֆր.)
Մոնտալդո Սկարամպի

Մոնտաբոնե (իտալերեն՝ Montaldo Scarampi), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 728 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 109 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 7 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14048։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։ Բնակչության հովանավորն է Սուրբ Սան Պոնզիանո։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0141 953040


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Մենդիմ

Մենդիմ (ռուս.՝ Мендим, բաշկիրերեն՝ Мәндем), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 347 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կրասինո (գյուղ, Տյոմկինսկի շրջան)

Կրասինո (ռուս.՝ Красино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալեքսանդր Շաքարով

Ալեքսանդր Իվանի Շաքարով (մարտի 8, 1948(1948-03-08), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ), շախմատի ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ, հայտնի տեսաբան և դեբյուտների քարտարանի ստեղծող, Գարի Կասպարովի բազմամյա մարզիչը և նրա ինֆորմացիոն բանկի պահապանը։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Շաքարովը ծնվել է հայկական ընտանիքում։ Շախմատ սովորել է խաղալ 14 տարեկանում և արագ դարձել սպորտի վարպետ։ 1966 թվականին հայտնի է դարձել նրա պարտիան Անատոլի Կարպովի հետ խաղում, որտեղ ապագա աշխարհի չեմպիոնը ոչ ոքի է խաղացել։ 1971 թվականին սկսեց զբաղվել մարզչական կարիերայով և հենց այս ոլորտում էլ հասել է զգալի հաջողությունների։ 1973 թվականին սկսել է օգնել Գարի Կասպարովին, իսկ արդեն 1976 թվականին դարձել նրա պաշտոնական մարզիչը։ Համագործակցությունն աշխարհի տասներեքերորդ չեմպիոնի հետ շարունակվել է ընդհուպ մինչև վերջինիս կարիերայի ավարտը։
Այսօր Շաքարովն ապրում է Պոդոլսկում։
Տիբոր Կարոլյիի «Հանճարը հետին պլանում» (անգլ.՝ Genius in the Background, 2009) գիրքը նվիրված է Ալեքսանդր Շաքարովին։


== Գրքեր ==
Антология шахматной красоты: И. Белов, А. Шакаров, В. Цатурян, Л. Виленский. — Подольск: Сатурн-С. — 1996. — 441 с.: ил.. — На рус.яз. — Российская Федерация. — Англ. — ISBN 5-8468-0046-9.
Caro-Kann: Classical 4…Bf5: Gary Kasparov, Aleksander Shakarov, Publication Date: December 1984, Publisher: Collier Books — ISBN 0020114907


== Գրականություն ==
Tibor Karolyi, Nick Aplin. Genius in the Background. — Glasgow: Quality Chess, 2010. — С. 113-147. — ISBN 978-1906552-37-4
Асриян В. Ленивый труженик // 64 — Шахматное обозрение. 2012. № 5. С. 70—72


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալեքսանդր Շաքարով շախմատիստի էջն ու խաղերը Chessgames.com կայքում
Alexander Shakarov chess games - 365Chess.com
Սուրբ Մարիամ Մագթաղինե եկեղեցի

Սուրբ Մարիամ Մագթաղինե եկեղեցի, (անգլ.՝ Saint Mary Magdalene Armenian Apostolic Church) Հայ առաքելական եկեղեցի Բելգիայի Բրյուսել քաղաքում։


== Պատմություն ==
Բրյուսելի հայկական եկեղեցին կառուցվել է Հայկական եկեղեցիների հիմնադրամի հանգանակած գումարով։ Եկեղեցու ճարտարապետն է Հայկ Մարդիկյանը, ինժեները՝ Ժակ Կուպելյանը։ Եկեղեցին կառուցելու թույլտվությունը պաշտոնապես եղել է 1985 թվականին։ Եկեղեցին օծվել է 1990 թվականի մայիսի 6-ին՝ Ամենայն հայոց կաթողիկոս Վազգեն Առաջինի կողմից։ Բրյուսելի Սուրբ Մարիամ Մագթաղինե եկեղեցին Բելգիայում գործող միակ հայկական եկեղեցին է։
Եկեղեցու հոգևոր Հովիվն է Տեր Զատիկ վարդապետ Ավետիքյանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բելգիայի հայ համայնք, տեսանյութ
Ռոբերտ Բեդրոն

Ռոբերտ Բեդրոն (Robert Biedroń, լեհերեն արտասանություն․ [ˈrɔbɛrt ˈbjedrɔɲ], ապրիլի 13, 1976(1976-04-13), Ռիմանուվ, Krosno Voivodeship, Լեհաստան), լեհ քաղաքական գործիչ։ Եղել է Լեհաստանի Հանրապետության Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության, Ժողովրդավարական ձախ ուժերի միության և Պալիկոտի շարժման անդամ։ Մտնում է հոմոֆոբիայի դեմ Լեհական արշավի տնօրենների խորհրդի մեջ։ Սեյմի նախկին պատգամավոր, 2014-2018 թվականներին՝ Սլուպսկի քաղաքապետ։


== Կրթություն ==
Ավարտած կրթական հաստատությունների և ստացած կոչումների ցանկը․

Վարշավայի քաղաքական առաջնորդների դպրոցի շրջանավարտ (2010);
Մարդու իրավունքների Հելսինկյան կոմիտեի Մարդու իրավունքների դպրոց (2006);
տնտեսագիտության բակալավր, Տեխնոլագիական-հումանիտար համալսարան Ռադոմայում (2001 և 2010);
քաղաքագիտության մագիստրոս, Օլշտին քաղաքում (2000);
Կրակովի համալսարանի շրջանավարտ (1999), մասնագիտությունը՝ քաղաքացիական իրավունք։


== Քաղաքական գործունեություն ==
2005 թվականին Ռոբերտ Բեդրոնը Դեմոկրատական ձախ ուժերի միության անդամ է (լեհ.՝ SLD), Լեհաստանի Հանրապետության Սեյմի թեկնածու, Լեհաստանի խորհրդարանի ստորին պալատի անդամ։ 2006 թվականին հաղթել է Օլշտինում կայացած մարզային ժողովի ընտրություններում։ Ժողովում իր աշխատանքի ընթացքում առաջարկել է մարզային կանոնադրության ավելի քան 740 փոփոխություն, որոնցից ավելի քան 600-ը ընդունվել են։
2011 թվականի հոկտեմբերին խորհրդարանական ընտրություններում Ազդրոնն ընտրվել էր Սեյմ, որպես «Պալիկոտի շարժում» կուսակցության թեկնածու (լեհ.՝ Ruch Palikota), ստանալով 16 919 ձայն ք. Գդինի շրջանից։ 2014 թվականին հաղթել է Սլուպսկ քաղաքի քաղաքապետի ընտրություններում՝ ստանալով ձայների 57 %-ը։
2012 թվականին Լեհաստանի Սեյմում ստեղծել է խորհրդարանական խումբ, որն աջակցում է էսպերանտոին (PGAE), համագործակցում է լեհական Էսպերանտո ասոցիացիայի (EDE-Pollando) անդամների հետ Շեցինում, Գդինյաում և Մալբորկայում։
2006 թվականին մեղադրվել է հավատացյալների կրոնական զգացմունքները վիրավորելու մեջ, 2010 թվականին՝ 2010 թվականի նոյեմբերի 11-ի ցույցի ժամանակ ոստիկանության աշխատակցին մարմնական վնասվածքներ հասցնելու մեջ։ Երկու գործընթացներում էլ արդարացվեց։
«Գարուն» (Wiosna) կուսակցության հիմնադիրներից մեկը 2019 թվականին։


== Գրականություն ==
Nieerotyczny dotyk. O hipokryzji i homofobii kościoła katolickiego w Polsce, [w:] Homofobia po polsku!, Wydawnictwo Sic!, Warszawa. 2004.
Polityka, Edukacja, Internet, Służba zdrowia, Kościół katolicki, Sport, [w:] Sytuacja społeczna osób biseksualnych i homoseksualnych w Polsce. Raport za lata 2005 и 2006.
Kampania Przeciw Homofobii, Lambda Warszawa, Warszawa. 2007, s. 37-88.
Tęczowy elementarz, Wydawnictwo AdPublik, Warszawa 2007, ISBN 978-83-926199-0-1.
Pracownia Monitoringu i Rzecznictwa Prawnoczłowieczego (red.), Kampania Przeciw Homofobii, Warszawa. 2008.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
(Լեհերեն) Պաշտոնական կայք
Campaign Against Homophobia
О. Бабакова. Такого, как Роберт Archived 2016-09-16 at the Wayback Machine.
Մարկոս Պորկիոս Կրտսեր

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կատոն (այլ կիրառումներ)Մարկոս Պորկիոս Կատոն (հայտնի է նաև որպես Կրտսեր կամ Ուտիկյան, լատ.՝ Marcus Poricus Cato (Minor/Uticensis), մ.թ.ա. 95 — մ.թ.ա. 46), հռոմեական պետական քաղաքական գործիչ, Մարկոս Պորկիոս Ավագի ծոռը։ Հռոմի հանրապետական իշխանության պաշտպան։ Ստոիկյան։
Լինելով Հռոմի ծերակույտի անդամ՝ հակադրվել է Կրասոսին, Կեսարին և Պոմպեոսին։ Հետագայում դաշնակցել է Պոմպեոսի հետ Կեսարի դեմ։ Պոմպեոսի պարտությունից և մահից հետո իր հերթին պարտություն կրելով Կեսարի լեգեոններից Աֆրիկայում՝ նա ինքնասպանությամբ վերջ է տվել իր կյանքին։


== Ծանոթագրություններ ==
Բում (գյուղ)

Բում (ադրբ.՝ Bum), իսլամի հետևորդ հայերով բնակեցված գյուղ Ադրբեջանի Հանրապետության Գաբալայի (Կուտկաշենի) շրջանում՝ շրջկենտրոն Կուտկաշենից 7 կմ արևմուտք, համանուն գետի ափին։


== Պատմություն ==
Բում գյուղի մասին պատմական քիչ տեղեկություններ են հայտնի։ Այն հիշատակվում է Ցարական Ռուսաստանի Պետրոս I կայսերը 1725 թվականին օգնություն ստանալու խնդրանքով դիմած հայկական գյուղերի շարքում էր Բում գյուղը, որի քահանա Տեր Մինասն ու ոմն Պայրամ ստորագրել էին նամակը։
Մակար եպիսկոպոս Բարխուդարյանը 1890-ական թվականներին իր աշխատությունում Բումը հիշատակել է որպես ավան։


== Բնակչություն ==
Հնուց ի վեր Բումը եղել է հայկական գյուղ, որի բնակիչները դավանել են քրիստոնեության հայ առաքելական ուղղությունը։ Հայ բնակչությունը կրոնական հալածանքներից խուսափելու նպատակով ստիպողաբար դավանափոխ է եղել 18-րդ դարի կեսերին։ Շրջանի այլ գյուղերի հետ միասին Բումի հայ բնակչությունը ֆիզիկական բնաջնջումից փրկվելու հույսով ընդունեց իսլամ։ Թեև սկզբնական շրջանում այդ երևույթը որոշակի ձևական բնույթ էր կրում։ Այդ մասին նաև խոստովանել էին բնակիչները։ Այնուամենայնիվ մշտական հալածանքներն ու սարսափը, դաժան մահապատիժները տարիների ընթացքում աստիճանաբար ավելի ամրապնդեցին իսլամը, և քրիստոնեությունը մոռացվեց։ Հավատափոխությանը հաջորդեց մայրենի լեզվի կորուստը, իսկ ավելի ուշ՝ ազգային բազմաթիվ սովորույթների մոռացումը։
Հայտնի է որ 1851 թվականին գյուղում բնակվել են 768 դավանափոխ հայեր, 1874 թվականին՝ 1208, 1890 թվականին՝ 416, իսկ 1976 թվականին՝ 3808: 2013 թվականի տվյալներով գյուղն ունի 5300 բնակիչ։


== Պատմական հուշարձաններ ==
Բում գյուղի տարածքում առկա են ինչպես լքված քրիստոնեական պատմամշակութային հուշարձաններ, այնպես էլ գործող մզկիթներ։
Իսլամ ընդունելուց միայն 100 տարի հետո՝ 19-րդ դարի երկրորդ կեսում Բումի իսլամադավան՝ ծագումով հայ բնակիչները սկսեցին կառուցել նոր կրոնից պահանջված աղոթատեղիներ՝ մզկիթներ։ Հայտնի է, որ այդպիսի աղոթատներ 1874 թվականի դրությամբ Բում գյուղում երեքն էին։
Բում գյուղում և շրջակայքում պահպանվել են հին գերեզմանոցներ, եկեղեցիներ, բերդեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (279101-279200)

Աստերոիդների ցանկ (279001-279100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (279201-279300)
 Աստերոիդների ցանկ (279001-279100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (279201-279300)
Կիմ Ջի Վոն

Կիմ Ջի-վոն  (Հանգըլ 김지원, հոկտեմբերի 19, 1992(1992-10-19), Geumcheon District, Սեուլ, Հարավային Կորեա), հարավկորեացի դերասանուհի։ Հայտնի է դարձել Ժառանգները (2013), Արևի հետնորդները (2016) և  Fight for My Way (2017) հեռուսատասերիալներում նկարահանվելուց հետո։


== Կարիերա ==


=== 2008–2012։ Կարիերայի սկիզբ ===
Կիմը  դերասանական  կարիերան սկսել է 2008 թվականին, նկարահանվելով գովազդներում և հայտնի էր "Oran C Girl" և "Lollipop Girl" անուններով։ Իսկ առաջնախաղ է կատարել  Mrs. Saigon դորամայում։ Կիմը առաջին անգամ ուշադրություն է գրավել  2011 թվականին High Kick սիթքոմում նկարահանվելուց հետո։ Նույն տարում նա նկարահանվելէ  What's Up և Romantic Heaven հեռուստասերիալաներում։ Այնուհետև 2012 թվականին նա նկարահնավել է դպրոցական  Քեզ համար՝ ամբողջ հմայքով դորամայում և սարսափ Horror Stories ֆիլմում։


=== 2013–2016: ===
2013 թվականին Կիմը նկարահանվել է «Ժառանգները» սերիալում որպես ընտանիքի ժառանգներից մեկը։ Այս դերը Կիմին տալիս է այնպիսի հրչակ որ նա ստանում է «Նոր աստղ» մրցանակը SBS Drama մրցանակաբաշխության ժամանակ։
2014 թվականին նա սկսում է նկարահանվել նոր քրեական «Gap-dong» հեռուստասերիալում։2014 թվականի դեկտեմբերին նա մասնակցում է King Kong Entertainment շոուին. ։ Նա նաև 2015 թվականին նկարահանվում է  «One Sunny Day» հեռուստասերիալում ։ 
2016 թվականին նա նկարահանվել է «Արևի հետնորդները » հեռուստասերիալում, որը նկարահանել է KBS2 պան Ասիան։ Այս դորամայով Կիմը հայտնի է դառնում ոչ միայն Կորեայում այլև ողջ աշխարհում ։


=== 2017։ Առաջատար դերեր ===
2017 թվականին նա կատարում է իր առաջին առաջատար դերը KBS2-ի կողմից նկարահանված ռոմանտիկ  «Fight for My Way» դորամայում  Փակ Սո Ջունի հետ։ Դորաման հաջողվեց և ամրապնդեց Կիմի կարգավիճակը որպես առաջատար դերասանուհի։ 2018 թվականին նա առաջին դերակատարում է անցկացրել Detective K ֆիլմի երրորդ սերայում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմ ===


=== Հեռուստասերիալներ ===


=== Վեբ սերիալներ ===


=== Հոսթինգ ===


=== Երաժշտական տեսահոլովակներ ===


== Սկավառակագրություն ==


== Մրցանակներ և նոմինացիաներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Տրուա Մոն

Տրուա Մոն (ֆր.՝ Trois-Monts), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 369 մարդ, բնակչության խտությունը` 52.41 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.04 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 17 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 254 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 202-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 52։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,5 %։ 202 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 191 անձ (111 տղամարդ և 80 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (0 տղամարդ և 11 կին)։ 52 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 24-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Անաստասիա Կորոտկայա

Անաստասիա Կորոտկայա, ավելի կարճ՝ Նաստիա Կորոտկայա (ուկր.` Анастасі́я Коро́тка, հոկտեմբերի 15, 1985(1985-10-15), Դոնեցկ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի հաղորդավարուհի և դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Անաստասիա Կորոտկայան ծնվել է 1985 թվականի հոկտեմբերի 15-ին։ Ընտանիքի հետ ապրել է Մանգուշում և Մարիուպոլում։ Ավարտել է Բերդյան մանկավարժական համալսարանը, մասնագիտությամբ խորեոգրաֆ է։


== Կարիերա ==
«Причём здесь мы» խմբի կազմում խաղացել է Ուկրաինայի ազգային ՈւՀԱ-ում։ Տեղափոխվելով Կիև` դառնում է « Большая Разница» նախագծի ուկրաինական տարբերակի մասնակից։
2012-2013 թվականներին եղել է ողջ ԽՍՀՄ երկրներում հայտնի «Орёл и решка» նախագխի հաղորդավրուհի (իր ապագա ամուսին Անդրեյ Բեդնյակովի հետ)։ Անաստասիա Կորոտկայայի դեբյուտը հեռուստատեսությունում եղել է (չհաշվելով « Большая Разница» նախագիծը) «Большие чувства» երիտասարդական հեռուստասերիալը, որը մեկնարկել է 2013 թվականին «Пятница» հեռուստաալիքով։ Նույն տարվա ընթացքում հայտնվում է «Супергерои» հեռուստասերիալում։ Ինչպես նաև Անդրեյ Բեդնյակովի հետ միասին սկսել են «Свидание со звездой» և «Как фишка ляжет» (սառեցված է) նախագծերը։


== Անձնական կյանք ==
2014 թվականի օգոստոսի 31-ին ամուսնացել է ուկրաինացի հայտնի հաղորդավար Անդրեյ Բեդնյակովի հետ։ 2015 թվականին ծնվել է նրանց աղջիկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անաստասիա Կորոտկայա, ВокругТВ
Անաստասիա Կորոտկայան որպես «Орёл и решка» նախագխի հաղորդավրուհի 
Ո՞վ է Անաստասիա Կորոտկայան
Անաստասիա Կորոտկայա, ИнтерТВ
Բրատսկոե (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲրատսկոեԲրատսկոե (ուկրաիներեն՝ Братське, Ղրիմի թաթարերեն՝ Büyük Qoñrat), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Պերվոմայսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բիյուկ-Կոնրատ։
2001 թվականի տվյալներով Բրատսկոե գյուղում բնակվում էր 480 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կարամելային ձեռնափայտ

Կարամելային ձեռնափայտ (իսպ.՝ candy cane), պինդ կարամելային փայտիկ է՝ ձեռնափայտի տեսքով, ավանդական սպիտակ և կարմիր գծերով՝ անանուխի և դարչինի համով (Դրա համար էլ անվանում են անանուխային փայտիկ (անգլ.՝ peppermint stick) կամ դարչինով փայտիկ (անգլ.՝ cinnamon stick))։ Այն նաև պատրաստում են ուրիշ համերից և կարելի է զարդարել ուրիշ գույների գծերով։ Կարամելային ձեռնափայտն սուրբ ծննդյան ավանդական կոնֆետներից է՝ հատկապես արևմտյան աշխարհում։


== Ծագում ==
Կարամելային ձեռնափայտի վաղ տարբերակը իրենից ներկայացնում էր շաքարավազից ուղղակի սպիտակ փայտիկ, որը համարվում էր քաղցրավենիք երեխաների համար և որը դեռևս չուներ ձեռնափայտի տեսք։ Դեռ հայտնի չէ, թե որտեղ են ստեղծվել առաջին ձեռնափայտերն, բայց պարզ է, որ 17-րդ դարում, եթե ոչ ավելի շուտ, դրանք սկսել են տարածվել ամբողջ Եվրոպայով։ Այդ ձեռնափայտերն ձեռքով պատրաստում էին հրուշակագործերն, ովքեր լայնացնում էին, կտրում, կծկում և ծալում դրանք։ Դրանց պատրաստումն պետք է լիներ ինչ-որ վայրում, քանի որ դրանք հեշտ փշրվում էին և վնասվում։ Աշխատանքային ուժի և տեղի բացակայության համար այսպիսի կոնֆետներ պատրաստելն շատ դժվար էր, սակայն ճանաչված։
Սիլլա (կղզի)

Սիլլա (նորվ.՝ Silda), կղզի Նորվեգիայի արևմուտքում՝ Վեստլաննում, Սոգն օգ Ֆյուրանեի ֆյուլքեում։
Համարվում է Նորվեգիայի ամենափոքր կղզիներից մեկը։ Կղզին զբաղեցնում է ընդհանուր հաշվով 1,1 կմ² տարածք։ Այն գտնվում է Վոգսյոյ կոմունայից 2,5 կմ դեպի արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Սիլլա կղզում բնակվում է 38 մարդ։ Կղզու բնակիչները նորվեգացիներն են։
Վերջին տարիների ցուցանիշով բնակչությունը գրեթե աճման միտում չունի։ Բնակչության հիմնական զբաղմունքը գյուղատնտեսությունն է։ Որպես տրանսպորտային միջոց օգտագործվում են լաստանավեր։


== Պատմություն ==

Սիլլաս կղզին հիմնական բնակչություն է ձեռք բերել զարգացած միջնադարում՝ Դանիա-Նորվեգական միացյալ թագավորության կազմում։
Կղզու շրջակայքում 1810 թվականի հուլիսի 23-ին Դանիա-Նորվեգական միացյալ ունիայի և Մեծ Բրիտանիայի ռազմական նավատորմերի միջև տեղի է ունեցել խոշոր ծովամարտ։
Ճակատամարտի ընթացքում բրիտանական նավերը հարձակվել են նաև քաղաքացիական շրջագայության համար նախատեսված նավի վրա։ Բրիտանացի զինվորները հարձակվեցին նույնիսկ տեղի ֆերմային տնտեսությունների վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Օլգա Պոբլետե դե Էսպինոսա

Օլգա Պոբլետե դե Էսպինոսա (իսպ.՝ Olga Poblete de Espinosa, մայիսի 21, 1908(1908-05-21), Տակնա - հուլիսի 17, 1999(1999-07-17), Սանտյագո, Չիլի), չիլիացի հասարակական գործիչ, պատմաբան, մանկավարժ, ֆեմինիստ, Չիլիի համալսարանի պրոֆեսոր։
«ժողովուրդների միջև խաղաղության ամրապնդման համար» միջազգային լենինյան մրցանակի դափնեկիր (1962)։


== Կենսագրություն ==
Եղել է միայնակ մոր աղջիկ։ Մինչև 1929 թվականը Չիլիի մանկավարժական համալսարանում ուսումնասիրել է պատմություն, աշխարհագրություն և ազգային կրթություն։ Ուսանողական տարիներին ակտիվ մասնակցություն է ունեցել քաղաքական կյանքին։
1935 թվականից մասնակցել է Չիլիի ժողովրդավարական շարժմանը, հանդիսացել է Չիլիի կանանց ազատագրական շարժման կազմակերպիչներից մեկը (Էլեն Կաֆարենոյի հետ մեկտեղ)։
Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ «Օգնություն հեղափոխության մարտիկներին» միջազգային կազմակերպության մասնակից է եղել, իսպանացի փախստականների համար սնունդ և դեղորայք է հասցրել։ Ակտիվորեն աշխատել է Չիլիի ազգային ճակատի հաղթանակի համար (Frente Popular), որն էլ 1938 թվականին ձախակողմյան ուժերից որպես նախագահ իշխանության է բերելՊեդրո Ագիրե Սերդային։
1950 թվականից հանդիսացել է Չիլիի «Խաղաղության կողմնակիցներ» շարժման ակտիվիստներից մեկը՝ նրա հիմնադրման օրվանից։ 1959 թվականին պարգևատրվել է Ժոլիո Կյուրիի անվան ոսկե մեդալով։ 1960 թվականից հանդիսացել է խաղաղության համաշխարհային խորհրդի շարժման նախագահը, 1961 թվականից եղել է Խաղաղության համաշխարհային խորհուրդի քարտուղար, ներկայացնել է Լատինական Ամերիկայի երկրները։
Եղել է 1961 թվականին հրավիրված «Ազգային ինքնիշխանությունը, տնտեսական ազատությունն ու խաղաղությունը» լատինաամերիկյան կոնֆերանսի կազմակերպիչներից, մասնակիցներից մեկն է։
1973 թվականին Չիլիի ռազմական հեղաշրջումից և Ավգուստո Պինոչետի բռնատիրության հաստատումից հետո հետապնդվել է իշխանությունների կողմից, սակայն շարունակել է հասարակական գործունեությունը, կազմակերպել է այսպես կոչված «սննդի զամբյուղ» աշխատողների համար հավաքներ։
Չիլիի մանկավարժության զարգացման գործում մեծ ներդրում է ունեցել։ Եղել է Մանուել դե Սալասայի անվան փորձարարական լիցեյի հիմնադիրն ու ուսուցիչը, որն առաջին կենտրոնն էր երկրում, որ տրամադրում էր միջնակարգ կրթության ուսման և ստեղծագործության ոլորտում։ Հետագայում Չիլիի համալսարանի փիլիսոփայահումանիտար բաժնում աշխատել է որպես Հեռավոր Արևելքի և Աֆրիկայի պատմության պրոֆեսոր, եղել է Լատինական Ամերիկայի համալսարանի առաջին կին պրոֆեսորը։ 1970 թվականից ֆակուլտետի դեկան։
1968-1970 թվականներից հանդիսացել է մանկավարժական համալսարանի տնօրեն։
Համընդհանուր պատմության, չինական մշակույթի և մի շարք կենսագրական գրքերի հեղինակ է։


== Ընտրանի ==
Tres ensayos para historia cultural de China, S., 1955;
Historia contemporánea: los últimos 50 años, 1914—1964, S., 1968.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Biografie bei Mujeres Bacanas (spanisch)
Biografie bei Encyclopedia (englisch)
Biografie bei Internationalallende
Homenaje a Olga Poblete
Youtube Video: Material de Cámara. Entrevista a Olga Poblete 2ª parte. 1989. Diamela Eltit
Kurzbiografie bei La Estrella de Arica
Ֆուտանի

Ֆուտանի (իտալերեն՝ Futani), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 1280 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 91 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 14 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84050, հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0974։


== Բնակչություն ==


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0974 953012
Էլեկտրոնային փոստ՝ comunefutani@virgilio.it
Պաշտոնական կայք http://www.comune.futani.sa.it


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Մխիթարին

Մխիթարին (Mechitharine Kloster Likor), Վիեննայի Մխիթարյան միաբանության վանականների կողմից պատրաստվող անուշաբույր լիկյոր։ Պատրաստվում է 42 տեսակի տարբեր դեղաբույսերից ու արևադարձային մրգերից։ Բաղադրատոմսը գաղտնի է պահվում։


== Պատմություն ==
Մխիթարինի մասին առաջին հիշատակությունը հանդիպում է 1680 թ. մատյանում։ Նախքան ավելի մեծ ծավալի արտադրության անցնելը այն արտադրվել է Հունաստանի Մեթոն քաղաքում (1701-1715), Վենետիկում (1717-1773), Տրիեստում (1773-1810) և Վիեննայում (1811 թ-ից)։ 1889 թ. խմիչքը սկսեց արտադրվել որպես առաջին կարգի լիկյոր։
Ի սզբանե խմիչքը պատրաստվել է միաբանության հիմնադիր Մխիթար Սեբաստացու կողմից և հետագայում փոխանցվել վանականների միջոցով։
Մխիթարինը վաճառվում է Մխիթարյան միաբանությանը կից խանութում, մի շարք բարձրակարգ ռեստորաններում և հյուրանոցներում։


== Ապրանքատեսակներ ==
Մխիթարինն ունի հինգ ապրանքատեսակ՝

Edelsüß (պարունակում է մրգային նեկտար, նախատեսված է քաղցր լիկյոր նախընտրողների համար)
Süß (նախատեսված է կանանց համար, ունի Շիրազի վարդերի բույրը հիշեցնող հաճելի համ)
Halbbitter (նախատեսված է սեղանի համար, հեշտ մարսվող է, ունի նուրբ բույր)
Bitter (ունի թեթև դառնությունը, բացում է ախորժակը)
Edelbitter (հագեցնում է ծարավը, հաճախ օգտագործվում է որպես մարսողական դեղամիջոց)
Cordiale (ալպյան դեղաբույսերից, դրանց արմատներից պատրաստված և արևադարձային մրգերից պատրաստված սեղանի խմիչք)


== Պարգևներ ==
Մխիթարինն արժանացել է մոտ 30 տարբեր մրցանակների ու մեդալների, ներկայացվել տարբեր ցուցադրություններում՝ ներառյալ Գրացում, Զալցբուրգում և Լինցում։


== Տես նաև ==
Հայերն Ավստրիայում
Մխիթարյան միաբանություն


== Ծանոթագրություններ ==
Ալֆոնս Դոդե

Ալֆոնս Դոդե (ֆր.՝ Alphonse Daudet, մայիսի 13, 1840(1840-05-13)[…], Նիմ - դեկտեմբերի 16, 1897(1897-12-16)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի վիպասան և թատերագիր, Պրովանսի կյանքից վերցրած վառ պատմվածքների հեղինակ, պարծենկոտ Տարասկոնցի Տարտարենի կերպարի ստեղծողը։ Գրական ճանաչման է արժանացել «Նամակներ իմ հողմաղացից» (1869) պատմվածքների ու ակնարկների գրքով։ 1870-ական թվականներին հարել է Էմիլ Զոլայի գլխավորած նատուրալիստական դպրոցին, ստեղծել սուր քննադատական վեպեր՝ «Ֆրոմոն Կրտսերը և Ռիսլեր Ավագը» (1874), «Նաբաբը» (1877), «Նումա Ռումեստան» (1881), «Սաֆո» (1884), որտեղ մերկացված են բարձր խավի բարքերը։


== Ստեղծագործությունների հայերեն թարգմանություններ ==
Հայերեն են թարգմանվել և հրապարակվել նրա հետևյալ ստեղծագործությունները.

«Ջեկ» (վեպ)
«Պստիկը» (վեպ)
«Ֆրոմոն Կրտսերը և Ռիսլեր Ավագը» (վեպ)
«Տարասկոնցի Տարտարենը» (վիպակ)
«Նամակներ իմ հողմաղացից» (Տպավորություններ Պրովանսից)
«Լրտես տղան» (պատմվածք)
«Կորնել պապի գաղտնիքը» (պատմվածք)
«Պատմվածքների ընտրանի»
«Խոչընդոտ» (L'obstacle, կատակերգություն 4 արարով)
«Գեղեցիկ Նիւերնեզա»  ։


== Վեպեր ==
«Ֆրոմոն Կրտսերը և Ռիսլեր Ավագը» (Fromont jeune et Risler aîné, 1874)
«Սաֆո» (Sapho, 1884)
«Ջեք» (Jack, 1876)
«Նաբոբ» (Le Nabab, 1877)
«Արտաքսված արքաներ» (Les Rois en exil, 1879)
«Տարասկոնցի Տարտարենի արտասովոր արկածները» (Tartarin de Tarascon, 1872)
«Տարտարենը Ալպերում» (Tartarin sur les Alpes, 1885)
«Անմահը» (L’Immortel, 1888)
«Տարասկոն նավահանգիստը» (Port-Tarascon, 1890)։


== Պիեսներ ==
«Առլեցի աղջիկը» 1872
«Պայքար գոյության համար» 1889
«Խոչընդոտ»։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Հուդայի մատնությունը

Հուդայի մատնությունը, աստվածաշնչյան հատված, որը կապված է Հիսուսի կյանքի հետ։ Այն նկարագրված է բոլոր երեք Համատես ավետարաններում։ Մատթեոս 26:14–16, Մարկոս 14:10–11 և Ղուկաս 22:1–6 և պատմում է, թե ինչպես է Հուդա Իսկարիովտացին հրեա քահանայապետերի հետ Հիսուսին մատնելու գործարք կնքում։
Մատթեոսի Ավետարանում նշվում է, որ Հուդան ստացել է երեսուն արծաթե դրամ․

 
Այդ ժամանակ տասներկու առաքյալներից մեկը, որ կոչվում էր Հուդա Իսկարիովտացի, գնում է քահանայապետերի մոտ և ասում․ «Ի՞նչ կտաք ինձ, եթե ես ձեզ մատնեմ նրան»։ Եվ նրանք երեսուն արծաթ են կշռում և տալիս նրան։ Եվ նա այնուհետև հարմար ժամանակ էր որոնում, որ մատնի Հիսուսին։

Բառը, որը թարգմանվում է «վերահաշվարկել» (հունարեն՝ εστησαν, estēsan), ժամանակակից թարգմանություններում, ինչպիսիք են՝ «Լավ լուրերի թարգմանությունը» և «Նոր միջազգային տարբերակը», ունի «նրանք նրան նշանակեցին» բացատրությունը, Ժնևյան Աստվածաշնչում՝ «նրանք ուխտեցին նրա հետ», Հակոբոս թագավորի տարբերակում՝ «նրանք կշռում էին» ։ Զաքարիա 11:12 մարգարեական տեքստի անգլերեն շատ թարգմանություններում գործածվում է «կշռել» բառը․

Եվ ես նրանց ասացի․ «Եթե դա ճիշտ է թվում ձեզ համար, տվե′ք ինձ իմ վարձատրությունը, իսկ եթե ոչ, պահե′ք այն » և նրանք կշռեցին որպես իմ վարձատրություն երեսուն արծաթե դրամ։Մարկոսի և Ղուկասի Ավետարաններում ոչ մի գին չի նշված։ Ղուկասի Ավետարանում նշվում է, որ Սատանան մտնում է Հուդայի մեջ և դրդում նրան մատնության․

 
Եվ բաղարջակերաց տոնը մոտեցավ, որ Զատիկ է կոչվում, քահանայապետերն ու դպիրները Հիսուսից ազատվելու ճանապարհ էին որոնում, որովհետև վախենում էին ժողովրդից։ Այդ ժամանակ սատանան մտավ տասներկու առաքյալներից մեկի՝ Հուդայի մեջ, որ կոչվում էր  Իսկարիովտացի։ Եվ Հուդան գնաց քահանայապետերի և իշխանների մոտ և քննարկեց նրանց հետ, թե ինչպես կարող է մատնել Հիսուսին։ Նրանք ուրախացան և խոստացան նրան դրամ տալ։ Նա խոսք տվեց և հարմար ժամանակ էր որոնում առանց ամբոխի ներկայության Հիսուսին հանձնել նրանց։

Նոր Կտակարանում Հիսուսը Հուդայի համբույրի միջադեպից ավելի ուշ մատնվում է։ Հուդայի մատնությունը համարվում է Հիսուսի Խաչելության շաբաթվան վերաբերող յոթ բանալի դրվագներից մեկը։


== Տես նաև ==
Հիսուսի ժամանակագրությունը
Աստվածաշնչյան ներդաշնակություն
Հիսուսը կանխագուշակում է իր մատնությունը
Հուդայի համբույր
Հուդա Իսկարիովտացի
Հիսուսի կյանքը Նոր Կտակարանում


== Ծանոթագրություններ ==
1116

1116 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 1116 թվականն է, 
XII դարի 16-րդ տարին։
Ուզի

Ուզի (եբրայերեն՝ עוזי), ավտոմատների ընտանիք (ԳԱ)՝ արտադրված իսրայելական Իսրայելի ռազմական արդյունաբերություն կոնցեռնի կողմից։ «Ուզի» անունը տրվել է ի պատիվ զենքի կոնստրուկտոր Ուզիել Գալի։
Ուզին արտահանվել է ավելի քան 90 երկրներ։ Իր ծառայության ժամկետի ընթացքում այն արտադրվել է Իսրայելի ռազմական արդյունաբերություն, ԱԳ Էրստալում և այլ արտադրողների կողմից։ 1960-ականներից մինչև 1980-ական թվականներն ավելի շատ Ուզի ավտոմատներ են վաճառվել ավելի շատ ռազմական, իրավապահ մարմինների և անվտանգության շուկաներում, քան երբևէ արտադրված ցանկացած այլ ավտոմատ։


== Ստեղծման պատմություն ==
Իսրայել պետության գոյության առաջին տարիներին՝ անկախության համար պատերազմի ավարտից հետո, իսրայելական բանակը ժամանակակից և տեխնոլոգիապես առաջադեմ հրետանային զինատեսակների սուր պակաս զգաց։
Իսրայելցիները զինված էին տարբեր մոդելների բազմաթիվ ԳԱ-ներով, ամենազանգվածային (նվազող կարգով) օգտագործվածները եղել են հետևյալ նմուշները՝ MP 38/40, Sterling L2, STEN, Thompson PPs, Suomi, ՇԱԳ։ Դրանք բոլորը ժամանակին տրամադրվել են ԽՍՀՄ-ի և ԱՄՆ-ի կողմից։


== Դիզայն ==
Արտճանակ-գնդացիրները հիմնված են հետադարձ սխեմայի վրա՝ կրակելն իրականացվում է բաց պտուտակով։ Նկարահանումն արվում է կափարիչի ծայրահեղ առաջ դիրքում հայտնվելուց քիչ առաջ։ Ծայրահեղ առաջ դիրքում պտուտակն, ինչպես որ ասես, ծածկում է կողպեքը վերևից։ Այս դիզայնը թույլ է տալիս մի փոքր նվազեցնել զենքի երկարությունը տվյալ տակառի երկարության համար։
Ծալովի պաշարը կցվում է ընդունիչին հետևի մասում։ Հիմնական մոդելում հետույքը ծալվում է ներքև, ավելի կոմպակտ Մինի Ուզի և Միկրո Ուզի (Փոքր ՈՒզի) փոփոխություններում այն ծալվում է կողքից։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոյարսկ (գյուղ, Ուստ-Կուտսկի շրջան)

Բոյարսկ (ռուս.՝ Боярск), գյուղ Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Ուստ-Կուտսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 87 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(2551) Բեկաբրինա

(2551) Բեկաբրինա (անգլ.՝ Decabrina), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,153701 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6096 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6979 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2045,64 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175984 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,63° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2551) Բեկաբրինա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նարոնովո (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)

Նարոնովո (ռուս.՝ Нароново), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 33 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալորա (քաղաք)

Ալորա (իսպ.՝ Álora), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Մալագա պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Անդալուսիա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Վալդե-դել-Գուադալորսե շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 169 կմ²։ Բնակչությունը՝ 13 474 (2010 թվականին)։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Ալորա քաղաքային խորհրդի կայք
Մալագա մետրոպոլիայի առաքման կոնսորցիումի կայք
Մալագա տեղական տրկաթուղային տեղեկատվություն
Արուճ (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արուճ (այլ կիրառումներ)Արուճ, գետ Հայաստանում, սկիզբ է առնում Արագած լեռան հարավային լանջերից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռայ-Ալեկսանդրովկա (գյուղ, Սլավյանսկի շրջան)

Ռայ-Ալեկսանդրովկա (ուկրաիներեն՝ Рай-Олександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սլավյանսկիում։ Հիմնադրվել է 1800 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռայ-Ալեկսանդրովկա գյուղում բնակվում էր 1 094 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սերտիֆիկատ

Սերտիֆիկատ (ֆրանսերեն՝ certificat, լատիներեն՝ certificare — հավաստիացնել), տարբեր տեսակի հավաստագրերի անվանում։ Հավաստում է փաստը (օրինակ, նավի լողունակության, բժշկի՝ արտասահման մեկնելիս պատվաստումների մասին)։ 
ֆինանսներում այն ձևակերպվում է որպես ապրանքի բեռնաթափման վերաբերող վերադիրին կից փաստաթուղթ՝ ապրանքի քանակի, ասորտիմենտի, սորտայնության և գների նշումով։ 
Ապահովագրական սերտիֆիկատներն արտահայտում են ապահովագրական պայմանագրի պայմանները և փոխարինում ապահովագրական պոլիսին (վկայականին)։ Արտաքին առևտրային պրակտիկայում սերտիֆիկատներն իրավասու մարմինների տված փաստաթղթեր են, որոնք հավաստում են ապրանքների որակը։
Կետապանգ

Կետապանգ (ինդոն.՝ Ketapang), քաղաք Ինդոնեզիայում։ Արևմտյան Կալիմանտան պրովինցիայի նույնանուն շրջանի (Kabupaten Ketapang) կենտրոնն է։ Գտնվում է Կալիմանտան կղզում (Բորնեո), Պավան գետի դելտայում։ 2000 թվականի դրությամբ բնակչությունը կազմել է 77 765 մարդ, իսկ 2012 թվականի մարդահամարի տվյալներով քաղաքում բնակվում է 200 544 մարդ։


== Պատմություն ==
Քաղաքն անվանակոչվել է հնդկական նուշի տեղական՝ մալայական անվանմամբ (Terminalia catappa)։
1930-ական թվականներին Կետապանգ շրջանը ներառված էր Հոլանդական արևելահնդկական ընկերության կազմում, որտեղ համարվում էր Բորնեոյի արևմտյան մասի նստավայրի մի մասը։ Վերջինիս կենտրոնը Պոնտիանակն էր։ 1956 թվականին շրջանը դարձել է ինքնավար (անկախ) և մտել ռեգենտի (bupati) կողմից կառավարվող Արևմտյան Կալիմանտան պրովինցիայի կազմի մեջ։
1961 թվականից ի վեր քաղաքում է գտնվում Պոնտիանակի միտրոպոլիտի կազմի մեջ մտնող Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու թեմը։


== Տնտեսություն ==
Քաղաքում զբաղվում են արմավենու յուղի, կաուչուկի և փայտանյութի արտադրությամբ։ Բացի այդ, արդյունահանվում են նաև բոքսիտ, ցիրկոն և կապար։


== Ժողովրդագրություն ==
Կետապանգը բազմազգ քաղաք է։ Քաղաքացիների մեծամասնությունը կազմում են ինդոնեզացիները, իսկ փոքրամասնությունում գերակշռում են չինացիները (հան)։ Փոքրամասնություն են կազմում նաև մադուրացիները և ճավացիները։ Չինացի բնակիչների մեծամասնությունն են կազմում չաոշան և հակա ժողովուրդները, ընդ որում՝ գերակշռում է չաոշանը։
Քաղաքում ապրող բնիկ ինդոնեզացիները հիմնականում մալակացիներ կամ դայակացիներ են։ Կետապանգի բնակիչների մեծամասնությունը ինդոնեզերենում ներառում է մալազիական շեշտադրում, որը փոքր-ինչ նման է Մալայզիայում օգտագործվող լեզվին։


== Տրանսպորտ ==
Քաղաքը սպասարկում է Կետապանգի օդանավակայանը (Rahadi Osman Airport)։ Օդանավակայանում Pangkalan Bun-ի միջոցով իրականացվում են մի շարք չվերթներ դեպի Պոնտիանակ և Սեմարանգ։ 2011 թվականի հունվարից գործում է նաև ուղիղ չվերթ դեպի Ջակարտա, որը իրականացնում է Aviastar ընկերությունը։ Պոնտիանակից Կետապանգ կարելի է հասնել նաև նավի միջոցով (նավով ուղևորությունը տևում է վեց ժամ, ամեն օր ուղևորությունները սկսվում են առվոտյան ժամը վեցից)։
Կետապանգից դեպի Սուկդանու հասարակական երթևեկությունը ապահովում են ավտոբուսները, տաքսիները և մոտոցիկլետները։


== Տեսարժան վայրեր ==
Գունունգ Պալունգ՝ ազգային պարկ, գտնվում է քաղաքի հյուսիսում, ստեղծվել է 1937 թվականին որպես անտառային արգելոց։ Պարկում բնակվում է Կալիմանտանում օրանգուտանների ամենախոշոր պոպուլյացիաներից մեկը (1°14′24″ հվ. լ. 110°14′21″ ավ. ե.)։
Kelenteng Tua Pek Kong՝ չինական տաճար։
Tugu Ale-ale՝ էկզոկմախքի հուշարձան (Tugu-հուշարձան, Ale-ale-էկզոկմախքի տեսակ)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(ինդ.)
Աշխարհագրական տվյալները և եղանակը hmn.ru-ում
Բոոտսայմ

Բոոտսայմ (ֆր.՝ Bootzheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 564 մարդ, բնակչության խտությունը` 95.43 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.91 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 50 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 442 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 363-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 79։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 82,1 %։ 363 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 316 անձ (169 տղամարդ և 147 կին)։ Գործազուրկ են եղել 47 անձ (20 տղամարդ և 27 կին)։ 79 անաշխատունակներից 31-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 23-ը` թոշակառուներ, իսկ 25-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մճեդլուրի

Մճեդլուրի (վրաց.՝ მჭედლური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Շուախևի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 157 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գեոստացիոնար բանան Տեխասի վերևում

«Գեոստացիոնար բանան Տեխասի վերևում», կանադացի նկարիչ Սեսար Սաեսի ուտոպիական արտ-նախագիծը, որի համաձայն՝ 2008 թվականի օգոստոսին Տեխասի երկնքում պլանավորվում էր գործարկել կիսակոշտ դիրիժաբլ՝ հելիումով լցված բանանի տեսքով։ Դիրիժաբլի նախատեսվող երկարությունը մոտ 300 մետր էր, դրեյֆի բարձրությունը՝ 30-50 կմ։ Նախագծի հեղինակները պնդում էին, որ դիրիժաբլը հնարավոր կլինի դիտել միայն Տեխասից և հարակից տարածքներից։ Գործարկման ենթադրյալ վայրը՝ Սոնորա (Մեքսիկա), վայրէջքի վայրը՝ Լուիզիանա (ԱՄՆ)։ Սպասվում էր, որ բանանի թռիչքի ժամանակը կկազմի մեկ ամիս։ Արտադրության ենթադրյալ նյութերն էին բամբուկը, բալսան, կաշին, սինթետիկ թուղթը։ Նախագծի մոտավոր արժեքը գնահատվել է 1 մլն դոլար։


== Քննադատություն ==
Չնայած նախագծի անվանումն ընդգրկում է «գեոստացիոնար» բառը, որպեսզի թռիչքի ուղեծիրն իսկապես գեոստացիոնար լիներ, այն պետք է ունենար մոտ հազար անգամ ավելի բարձրություն։ Հետևաբար, ոչ մի բան չի պարտադրում օդային նավարկությունը կատարել հենց այդ ճանապարհով․ ստրատոսֆերայում այն ​​կքշեր քամին։ Բացի այդ, նույնիսկ ստրատոսֆերային դիիրիժաբլների կառավարական հեռանկարային մշակումներում դրանց բարձրության առաստաղը չի գերազանցում 20-25 կմ։ Ավելի մեծ բարձրության վրա օդային նավթն ավելի հավանական է, որ դիրիժաբլը կպայթի գազի ներքին ճնշման պատճառով։ Այս ամենը, ինչպես նաև տարատեսակ թույլտվություններ ստանալու և այն կասկածները, թե դիրիժաբլը հնարավոր չի լինի տեսնել և այլն, անհնար են դարձրել գեոստացիոնար բանանի նախագծի իրականացումն այն ձևով, ինչպես այն մտածել էր հեղինակը։


== Ծրագրի ամփոփում ==
Ըստ պաշտոնական կայքի՝ բանանի գործարկումը տեղի չի ունեցել միջոցների բացակայության պատճառով։ Ստանալով մոտ 150 հազար կանադական դոլար կանադական պաշտոնական կառույցներից՝ Սաեսը փախել է երկրից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Lee Rodney. Inverted Geographies: North America inside-out. — Parallax, Volume 14, Issue 2 May 2008, pp. 31–41


== Արտաքին հղումներ ==
«Նախագծի պաշտոնական կայքը»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-07-24-ին։ Վերցված է 2020-03-27  
«Հոդված «Express News» թերթում» (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2007-01-28-ին  
«Հոդված նախագծի ֆինանսական դժվարությունների մասին Journal de Montreal թերթում» (ֆրանսերեն)
Էմինե Ջապարովա

Էմինե  Այրովնա Ջապարովա (նաև՝ Էմինե Ջեպպար, ղրիմի թաթարերեն՝ EmineAyarqızı Ceppar, մայիսի 5, 1983(1983-05-05), Կրասնոդար, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի ղրիմի թաթար քաղաքական և պետական գործիչ, լրագրող, Ուկրաինայի արտաքին գործերի նախարարի առաջին տեղակալ։ 


== Կրթություն ==
Գերազանցությամբ ավարտել է Կիևի Տարաս Շևչենկոյի անվան ազգային համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ինստիտուտի միջազգային հարաբերությունների բաժինը (2000-2006)՝ ստանալով քաղաքագետ-միջազգայնագետի և անգլերենի թարգմանչի դիպլոմներ։ 2005 թվականին մասնակցել է ԱՄՆ Պետդեպարտամենտի «International Visitor Leadership Program» և «Երիտասարդական այլընտրանք» ծրագրերին, ստաժավորում է անցել Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի նախագահի առաջին տեղակալի քարտուղարությունում։ 2008 թվականին մասնակցել է Նիդեռլանդների Քլինգենդալ քաղաքի Միջազգային հարաբերությունների ինստիտուտի դիվանագետների վերապատրաստման ծրագրին։


== Կենսագրություն ==
2002-2003 թվականներին հասարակական հիմունքներով աշխատել է Ուկրաինայի առաջին փոխվարչապետի հումանիտար հարցերով ծառայությունում, որպես ազգային փոքրամասնությունների հարցերով օգնական։ 2008 թվականի մարտից մինչև 2010 թվականի հունվարն աշխատել է Ուկրաինայի արտաքին գործերի նախարարության մշակութային և հումանիտար համագործակցության վարչության սոցիալական և հումանիտար հարցերի բաժնում  որպես երրորդ քարտուղար։ 2011 թվականից սկսել է զբաղվել լրագրությամբ։ Մինչև 2014 թվականն աշխատել է որպես հաղորդավար և հաղորդումների հեղինակ Ղրիմի թաթարական ATP հեռուստաալիքում։ 2014 թվականի փետրվարից Ազատություն ռադիոկայանի լրագրող է։
2015 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2016 թվականի ապրիլը եղել է Ղրիմի տեղեկատվական քաղաքականության գծով Ուկրաինայի տեղեկատվական քաղաքականության նախարարի խորհրդական։ 2016 թվականի ապրիլի 20-ին նշանակվել է Ուկրաինայի տեղեկատվական քաղաքականության նախարարի առաջին տեղակալ։ 2019 թվականի սեպտեմբերի 3-ին նա հրաժարականի դիմում է ներկայացրել։ 
2019 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում եղել է Ժողովրդական պատգամավորության  թեկնածու «Գրոյսմանի ուկրաինական ռազմավարություն» կուսակցությունից, ցուցակի  4-րդ համարը։
2020 թվականի մայիսի 18-ից Ուկրաինայի արտաքին գործերի նախարար Դմիտրի Կուլեբայի առաջին տեղակալն է, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի գործերով Ուկրաինայի ազգային հանձնաժողովի նախագահը։
2021 թվականի օգոստոսի 24-ին Ջապարովային շնորհվել է երկրորդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդի դիվանագիտական աստիճան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Первый заместитель Министра // Джапарова Эмине Айяровна
Эмине Джапарова: «Украинское образование для крымчан — залог возвращения Крыма» Archived 2016-09-03 at the Wayback Machine.
Эмине Джапарова: «Восстановление исторических топонимов в Крыму — возвращение памяти о крымских татарах»
Իրինա Կարապետյանց

Իրինա Վլադիմիրի Կարապետյանց (սեպտեմբերի 1, 1955(1955-09-01), Տաշքենդ, Ուզբեկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ պատմաբան։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1998), պրոֆեսոր (2000):


== Կենսագրություն ==
Իրինա Կարապետյանցը ավարտել է Ռուսաստանի պետական հումանիտար համալսարանի Պատմաարխիվային ինստիտուտը (1979, Մոսկվա), Բարձրագույն մասնագիտական արխիվային դասընթացներ է անցել Փարիզում։ Վերապատրաստվել է Արևմտյան Եվրոպայի և ԱՄՆ-ի առաջատար ձեռնարկություններում, դասախոսել է Ժնևի և Միչիգանի համալսարաններում։ 1995 թվականից եղել է Ռուսաստանի պետական հումանիտար համալսարանի պրոռեկտորը, 2003-2005 թվականներին` ռեկտորի պաշտոնակատար, 1999 թվականից միաժամանակ՝ Պատմաարխիվային ինստիտուտի ամբիոնի վարիչ։
Աշխատությունները վերաբերում են Արևմտյան Եվրոպայի ու ԱՄՆ-ի գիտատեխնիկական և տնտեսագիտական արխիվների կազմակերպմանն ու գործունեությանը, ՌԴ պետական և գերատեսչական գիտատեխնիկական արխիվների ուսումնասիրությանը։
Հեղինակ է բուհական դասագրքերի։


== Պարգևներ ==
ԺՏՆՑ մեդալ ազգային ստանդարտների և Տնտեսական փոխօգնության խորհրդի ստանդարտների մշակման համար (1985)
Գիտության և տեխնոլոգիաների պետական կոմիտեի շնորհակալագիր (1986)
Մոսկվայի 850-ամյակին նվիրված մեդալ (1997)
Ֆրանսիայի Հանրապետության ակադեմիական արմավենու ճյուղ՝ ռուս-ֆրանսիական համագործակցության ամրապնդման գործում ունեցած դերի համար (2003)


== Աշխատություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Աբգար Ե

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աբգար (այլ կիրառումներ)Աբգար Ե Ուքքամա (մ.թ.ա. 1-ին դար - 50), Օսրոյենեի թագավոր (մ.թ.ա. 4 - մ.թ. 7, մ.թ. 13-50), Օսրոյենեի Մանու Գ Սափուլ թագավորի որդին, ըստ Մովսես Խորենացու հաջորդել է հորը՝ Արշամ Արշակունուն։ Հայոց թագուհի Ավդե Արշակունու եղբայրը և Հեղինե թագուհու ամուսինը, Աբգար Զ-ի հայրը։ Ըստ ավանդության՝ ընդունել է քրիստոնեություն, դրանով դառնալով 1-ին դարի անդրանիկ քրիստոնյա թագավորը։ Հայ առաքելական եկեղեցու տոնելի սուրբ է։ Ըստ Մովսես Խորենացու «Հայոց պատմության», եղել է Հայոց թագավոր։ Աբգար Ե-ն եղել է Հռոմեական կայսրության դաշնակիցը։


== Քրիստոնեության ընդունումը ==
Մովսես Խորենացին պատմում է, որ Աբգար Ե-ն, «լսելով Փրկչի սքանչելագործությունների համբավը և հավատալով, որ դրանք մարդու զորություններ չեն, այլ Աստծու», իր բանբերների միջոցով թուղթ՝ նամակ-խնդրագիր է ուղարկում Երուսաղեմ՝ Փրկչին, որպեսզի նա գա և բժշկի իրեն, որովհետև նրա մարմինն ապականված էր չարաչար ցավերով՝ բորոտությամբ։ Աբգարը արժանանում է Փրկչի պատասխանին, որտեղ ասվում է, որ Փրկիչը կուղարկի իր աշակերտներից մեկին, որը կգա, «կբժշկի և կյանք կշնորհի քեզ և քեզ հետ եղողներին»։ Փրկչի համբարձվելուց հետո Թովմաս առաքյալը Եդեսիա է ուղարկում Թադեոս առաքյալին, որը բուժում է Աբգարին, քաղաքի բոլոր հիվանդներին ու ախտավորներին, քարոզում Ավետարանը և Եդեսիայի եպիսկոպոս կարգում Ադդե անունով մետաքսագործին, ապա մեկնում, ըստ Մովսես Խորենացու, Աբգարի քեռորդու՝ Հայոց Սանատրուկ թագավորի արքունիք։ Աբգարը դարձի գալով նամակներ (թղթեր) է հղում Հռոմի Տիբերիոս կայսրին, Ասորեստանի Ներսեհ թագավորին, Պարսից Արտաշիր թագավորին, «որպեսզի նրանք ևս ընդունեն Հիսուս Քրիստոսին՝ որպես Աստծո Որդու և Փրկչի»։

Աբգարի մասին եղած առասպելի օբյեկտիվ վերլուծությամբ հաստատված է, որ Եդեսիայի նշանավոր տիրակալը, որ քրիստոնեություն ընդունեց, Աբգար Թ-ն է, ով ապրել է 2-րդ դարի վերջերին, իսկ առասպելը՝ պատմական իրական դեպքը ետ է տարել մինչև մեր թվարկության սկիզբը և վերագրել մեկ այլ արքայի՝ Քրիստոսին ժամանակակից Աբգար Ե-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օսրոյենեի արքաները
Легенда об Авгаре
Օսրոյենեի թագավորություն


== Աղբյուրներ ==
«Հայ Ժողովրդի Պատմություն», Հ. 1., Խմբ.` Աղայան Է. Բ., Առաքելյան Բ. Ն., Գալոյան Գ. Ա., Երեմյան Ս. Տ., Խաչիկյան Լ. Ս., Հակոբյան Ա. Մ., Հովհաննիսյան Ա. Գ., Ներսիսյան Մ. Գ.: ՀՍՍՀ ԳԱ Պատմության ին-տ. Երևան։ ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., 1971., էջ 607


== Տես նաև ==
Օսրոյենե
Ուլաշ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուլաշ (այլ կիրառումներ)Ուլաշ, գյուղ (գյուղաքաղաք) Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ղանղալի գավառակում։ Գտնվում էր Սեբաստիա քաղաքից 32 կմ հարավ, Սեբաստիա-Մալաթիա ճանապարհի վրա, գետափին։
Գրիգոր Դրանաղցին (XVI-XVII դարեր) հիշատակել է Ուլաշո ձևով։


== Բնակչություն ==
1852 թվականին ուներ 200 տուն, 1915 թվականին՝ 400 տուն՝ 3350 հայ բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Գյուղում գործում էր ջրաղաց։


== Աղբյուրներ ==
Ըստ Առաքել Դավրիժեցու (XVII դար) 1614 թվականին Ուլաշում կառուցվել է Ս. Փրկիչ եկեղեցին։ Գյուղը նաև ունեցել է Ս. Սարգիս և Աստվածածին եկեղեցիները։ Ս. Աստվածածինը նաև կոչվել է վանք։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սիրում եմ քեզ, կյա՛նք

«Սիրում եմ քեզ, կյանք» (ռուս.՝ «Люблю тебя, жизнь!»), խորհրդային գեղարվեստական լիամետրաժ սև-սպիտակ ֆիլմ, որը բեմադրել է ռեժիսոր Միխայիլ Երշովը 1960 թվականին «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում Միխայիլ Բերեստինսկու բնօրինակ սցենարով:
Ֆիլմի պրեմիերան ԽՍՀՄ-ում տեղի է ունեցել 1961 թվականի հունիսի 10-ին։


== Սյուժե ==
Լենինգրադ, 1950-ական թվականների վերջ։ Երիտասարդ ինժեներ Տիմոֆեյ Կոռնեևն աշխատում է հրուշակեղենի գործարանում: Վերջերս դարձած լինելով կուսակցության անդամ՝ նա փորձում է կարգավորել արտադրության մշակույթը, հեշտացնել աշխատանքը ամենաբարդ տեղամասերում։ Նրա նախաձեռնություններն աջակցություն են գտնում տնօրենի մոտ, թեև նրանք տարբեր մոտեցում ունեն խնդիրների լուծման հարցում։
Տիմոֆեյը պատահաբար ծանոթանում է Եգորկայի և նրա մահամերձ պապիկի հետ: Շուտով նա հասկանում է, որ տանը հավաքվում են Եհովայի վկաները, և ամեն ինչ անում է տղային այնտեղից տանելու համար: Եգորին հետևում է պապի փոխարեն եկած Տերենտին, բայց նա չի կարող խանգարել Կոռնեևին վերցնել երեխային:
Նույն ֆաբրիկայի շոկոլադե կոնֆետների արտադրամասում աշխատում է Գրունյան, խորապես կրոնական աղջիկ, որը Եգորի տանը ժողովների է գնում և ընկել է Եհովայի վկաների ազդեցության տակ։ Նրան սիրահարվում է Ժենյա Սուխորուկովը՝ գործարանային մատակարարը, որը ռոմանտիկ և հուսալի տղա է ու Տիմոֆեյի ընկերը։ Նա փորձում է փոխադարձության հասնել, նրբանկատությամբ փորձում է աղջկան ցույց տալ այլ կյանք։ Գրունյան հաղթահարում է իր նոր ծանոթի հանդեպ նախնական անվստահությունը և անվերադարձ հեռանում անցյալի սխալներից։


== Դերերում ==
Գենադի Վեռնով – Տիմոֆեյ Բորիսովիչ Կորնեև
Արիադնա Շենգելայա – Լենա Տոպիլինա
Իրինա Բունինա – Գրունյա, շոկոլադի արտադրամասի աշխատող
Ալեքսեյ Կոժևնիկով – Ժենյա Սուխորուկով, մատակարար
Գալինա Ինյուտինա – Զինաիդա Միխայլովնա Տոպիլինա, գործարանի տնօրեն
Վլադիմիր Չեստնոկով – Պավել Նիկոլաևիչ Տոպիլին
Վերա Կուզնեցովա – Քսենյա Գրիգորիևնա Կոռնեևա, Տիմոֆեյի մայրը
Մայա Բլինովա – Գալիշևա
Ալեքսանդր Աֆանասև – Տերենտի
Դոլորես Ստոլբովա – Սվետլանա
Վալենտինա Խմարա – Նաստյա
Լիլիա Գուրովա – Վերա
Լիդիա Կոլպակովա – Մայա
Կոլյա Սերգեիչև – Եգորկա


== Էպիզոդներում ==


== Նկարահանման խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Միխայիլ Բերեստինսկի
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Միխայիլ Երշով
Գլխավոր օպերատոր՝ Վլադիմիր Բուրիկին
Նկարիչ՝ Ալեքսեյ Ֆեդոտով
Ռեժիսոր՝ Սեմյոն Դերևյանսկի
Կոմպոզիտոր՝ Օլեգ Կարավայչուկ
Հնչյունային օպերատոր՝ Բորիս Խուտորյանսկի
Օպերատոր՝ Ալեքսանդր Դիբրիվնի
Մոնտաժող՝ Մարիա Բերնացկայա
Խմբագիր՝ Առնոլդ Վիտոլ
Լենինգրադի պետական ֆիլհարմոնիայի նվագախումբ
Դիրիժոր՝ Օլեգ Կարավայչուկ
Ֆիլմի տնօրեն՝ Պոլինա Բորիսովա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
««Люблю тебя, жизнь!»»։ Государственный регистр фильмов։ Министерство Культуры Российской Федерации։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-12-28-ին։ Վերցված է 2013-12-28  
«Люблю тебя, жизнь!» Аннотированный каталог фильмов киностудии «Ленфильм» 1918—2003.

««Люблю тебя, жизнь!»»։ Статья։ Онлайн энциклопедия Кирилла и Мефодия։ Վերցված է 2013-12-28 
Люблю тебя жизнь // Энциклопедия кино. — 2010.
Կոհալա-Էեսկյուլա

Կոհալա-Էեսկյուլա (էստ․՝ Kohala-Eesküla), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Սիմեռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 29 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Արջաձոր (վայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արջաձոր (այլ կիրառումներ)Արջաձոր, վայր նախկին ՀԽՍՀ Արարատի շրջանում։ Իմերզեկ գյուղի մոտ։ Արջաձորի բարձունքի վրա Գրիգոր Խաղբակյանի կին Զազա իշխանուհին 1233 թվականին ի հիշատակ տանջամահ արված իր ամուսնու, կանգնեցրել է արձանագրությամբ և և քանդկազարդ բազալտե խաչքար։


== Ծանոթագրություններ ==