Դուրովի կոդ

Դուրովի կոդ։ «ՎԿոնտակտե»-ի և նրա հիմնադրի իրական պատմությունը, Նիկոլայ Կոնոնովի վեպը՝ Եվրոպայի ամենախոշոր սոցիալական ցանցի՝ «ՎԿոնտակտե»-ի հմնադիրների մասին։


== Ընդհանուր տեղեկություն ==
Գրքի հեղինակը Hopes&Fear ամենօրյա օնլայն հրատարակության գլխավոր խմբագիրն է, ով մինչ այդ աշխատել է «Ֆորբս» ամսագրում և Republic հրատարակության պորտալում։ Սա Կոնոնովի երկրորդ գիրքն է. առաջինը «Աստված առանց մեքենայի. 20 խենթերի պատմություններ, ովքեր Ռուսաստանում բիզնես կայացրին» գիրքն է՝ ռուս ձեռներեցների մասին, ովքեր իրենց գործը կառուցել են զրոյից։
«Դուրովի կոդը» Պավել Դուրովի մասին հրատարակված առաջին և համեմատաբար ամբողջական կենսագրությունն է։
Ստեղծագործությունն իրենից ներկայացնում է կենսագրական ժանրի էքսպերիմենտ՝ յուրօրինակ «կենսագրական հետաքննությամբ»՝ ժուռնալիստիկայի և էսսեի սահմանագծին։ Գիրքը բավականին փաստագրական է՝ հիմնված փաստերի և հարցազրույցների վրա։
Վեպում առկա են բազմաթիվ վկայակոչումներ և հղումներ ամերիկյան «Մատրիցա» ֆիլմին և Կեն Կիզիի «Թռիչք կկվի բնի վրայով» վեպին, ինչպես նաև Ավտոստոպով զբոսաշրջիկի միջգալակտիկական ուղեցույցին, «АукцЫон» խմբի , Յանկա Դյագիլևայի, Եգոր Լետովի, Բորիս Գրեբենշչիկովի երգերի խոսքերին։
Վեպը կազմված է հինգ գլխից. հինգ պատմություններ «ՎԿոնտակտե»-ի կյանքից, որոնք դրված էին ժամանակագրական հերթականությամբ՝ ընկերության հիմնադրումից մինչև տեղափոխություն «Զինգերի տուն»։ Յուրաքանչյուր գլուխ սկսվում է լիրիկական շեղումով՝ մեկ պարբերություն երկարությամբ։


== Ստեղծման պատմություն ==
Գրքի մտահղացումը ծնվել է դեռևս «Ֆորբս»-ում աշխատելիս, երբ Կոնոնովը որոշեց հոդված գրել ռուս ինտերնետ-հանճարի մասին։ Կոնոնովը հարցման ենթարկեց «ՎԿոնտակտե»-ի հիմնադիրներին, իրադարձությունների բոլոր մասնակիցներին և նրանց ծանոթներին, այցելեց նրանց սիրելի վայրերը Ընդհանուր առմամբ վարեց շուրջ 30 հարցազրույց։ Սակայն գլխավոր հերոսը՝ Պավել Դուրովը, կտրականապես հրաժարվեց հանդիպել «Ֆորբս»-ի լրագրողի հետ՝ հիմնավորելով դա նրանով, որ չի ուզում հարցազրույց տալ «թալանի մասին ամսագրին»։ Ամեն դեպքում զրույցն սկսվեց. սկզբում համացանցում, իսկ երկու ամիս անց տեղի ունեցավ իրական հանդիպում։
Գրքի վրա տարվող աշխատանքը տևեց մեկ տարուց ավելի։


== Սյուժե ==
Գլխավոր հերոսը Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետի ուսանող Պավել Դուրովն է, ով «մարդասեր էգոիստ» է՝ ծնված պիտերյան մտավորականների ազնվազարմ ընտանիքում։ Մանկության տարիներին նա սովորել է Իտալիայում, վերադառնալով հայրենիք՝ հայտնվեց հզոր դպրոցում, որտեղ սովորում էին շնորհալի երեխաները։ 2000-ականների սկզբում նա նախաձեռնում է spbgu.ru ֆորումն այն նպատակով, որպեսզի կազմակերպի առանց բացառության բոլոր ուսանողների շփումը՝ անկախ ֆակուլտետից։ 2006 թվականի սկզբին Դուրովն ընկերների՝ Վյաչեսլավ Միրիլաշվիլու և Իլյա Պերեկոպսկու հետ միասին ստեղծում է «ՎԿոնտակտե» կայքը, որին վիճակված է դառնալ «Ռունետ»-ի և Եվրոպայի ամենախոշոր սոցիալական ցանցը։ Վեպում կարևոր տեղ են զբաղեցնում հենց հիմնադրի՝ Պավել Դուրովի անձը և փոխհարաբերությունները ներդրողների, ընկերների և պետության հետ։


== Էկրանավորում ==
AR Films ընկերությունը, որը հիմնվել է պրոդյուսեր Ալեքսանդր Ռոդնյանսկու կողմից, ձեռք է բերել «Դուրովի կոդը» գրքի էկրանավորման իրավունքը։ Իսկզբանե հայտարարվեց, որ գիրքը վարձույթում կհայտնվի 2014 թվականին։ Բացի այդ՝ ինքը Դուրովը բացասաբար էր վերաբերում էկրանավորմանը։  Ավելի ուշ հայտնի դարձավ նախագծի սառեցման մասին. «Նոն-ստոպ փրոդաքշն»-ը (AR Films-ի մեջ մտնող) Կինոյի ֆոնդին վերադարձրեց էկրանավորման համար առանձնացված 25 միլիոն ռուբլին։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Կազմի նախնական տարբերակը, որը պատկերում էր Պավել Դուրովին՝ միջնամատ տնկելու անվայել ժեստը ցուցադրող, չեղարկվեց գրքի լույս տեսնելուց մեկ ամիս առաջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ակամա միլիարդատերեր
Պավել Դուրով
ՎԿ
Նիկոլայ Կոնոնով


== Արտաքին հղումներ ==
Книга Archived 2012-11-18 at the Wayback Machine. на сайте издательства Манн, Иванов и Фербер.
Страница автора(չաշխատող հղում) в социальной сети Вконтакте.
Рейтинг на сайте Имхонет  (8,4 из 10)