armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սետինջանո

Սետինջանո (իտալերեն՝ Settingiano), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզի Կատանձարո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2902 մարդ (2010 թ.), բնակչության խտությունը կազմում է 14,35 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 14 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 88040։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0961։
Բնակավայրի հովանավորը հանդիսանում է սուրբ Մարտին Թուրինացին։ Բնակավայրի տոնը նշվում է նոյեմբերի 11-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Ծանոթագրություններ ==
Կոսկոլ

Կոսկոլ (ռուս.՝ Коскол), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կատուն գետի ձախ ափով՝ 232 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կատուն գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100006701
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100670
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Քարիզմա Կարպենտեր

Քարիզմա Կարպենտեր (անգլ.՝ Charisma Lee Carpenter, հուլիսի 23, 1970(1970-07-23), Լաս Վեգաս, Նևադա, ԱՄՆ), թատրոնի և կինոյի ամերիկացի դերասանուհի։ Փոքր տարիքում զբաղվել է դասական բալետով։ Նկարահանվել է նաև մի շարք հեռուստասերիալներում։ Գերբնականը հեռուստասերիալում մարմնավորել է Մեգգիի դերը։


== Ծանոթագրություններ ==
S.W.A.T: Կրակե փոթորիկ

S.W.A.T: Կրակե փոթորիկ(անգլ.՝ S.W.A.T.: Firefight), ռեժիսոր Բեն Բումի քրեական մարտաֆիլմը։ Համարվում է 2003 թվականին նկարահանված ֆիլմի շարունակությունը` հիմնված 1975 թվականին նկարահանված համանուն սրիալի հիման վրա։ Համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2011 թվականի մարտի 1-ին։
Ոստիկանության սերժանտ Փոլ Կարտերին Լոս Անջելեսից տեղափոխում են Դետրոյթ, որտեղ նա պետք է մարզեր S.W.A.T-ին։ Ամեն ինչ բնականոն ճանապարհով է ընթանում, մինչև այն պահը, երբ օպերացիաներից մեկի ժամանակ Փոլի աչքի առաջ պատանդներից մեկը մահանում է։ Այդ աղջկա ընկերը նրա մահվան մեջ մեղադրում է գլխավոր հերոսին և սկսում է նրա ու ոստիկանական բաժնի մյուս անդամների «որսը»։ Իրավիճակը բարդացել է նրանով, որ գլխավոր հակահերոսը նաղկինում հատուկ բաժնի անդամներից մեկն է եղել։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեչկա (գյուղ, Բորովիչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌեչկաՌեչկա (ռուս.՝ Речка), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Բորովիչսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պերեսադովկա

Պերեսադովկա (ուկրաիներեն՝ Пересадівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վիտովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1800 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պերեսադովկա գյուղում բնակվում էր 3 141 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,5 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գուտա-Բոբրիցկայա

Գուտա-Բոբրիցկայա (ուկրաիներեն՝ Гута-Бобрицька), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գուտա-Բոբրիցկայա գյուղում բնակվում էր 42 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,32 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 131,25 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռուսական օղու թանգարան (Սանկտ Պետերբուրգ)

Ռուսական օղու թանգարան (ռուս.` Музей русской водки), օղու թանգարան Սանկտ Պետերբուրգում։


== Պատմություն ==
Ցուցանմուշները բաժանված են ըստ ժամանակագրության։ Թանգարանի հավաքածուում ընդգրկված են հին շշեր, խցաններ, պիտակներ, փաստաթղթեր, այլ պարագաներ։ Թանգարանի ամեանաարժեքավոր նմուշներն են համարվում հատկապես մոմե երկու ֆիգուրները։
Թանգարանում անցկացվող էքսկուրսիան ներառում է ինչպես ցուցանմուշների դիտումը, այնպես էլ ռուսական օղու` 11-րդ դարից մինչև մեր օրերն անցած պատմության ներկայացումն անգլերեն ու ռուսերեն լեզուներով։ Էքսկուրսիայի վերջում այցելուներին հյուրասիրում են մի քանի տեսակի օղի ռուսական ավանդական խորտիկների հետ։ 
Ռուսական օղու թանգարանին կից գործում է «Ռուսական օղետուն № 1» (ռուս.՝ Русская Рюмочная № 1) ռեստորանը՝ 19-րդ դարի վերջերին հատուկ ինտերիերով։ Ռեստորանում անցկացվում է օղու ժամանակակից տեսակների համտեսում։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսական օղու թանգարանի կայքը.
Վիրտուալ էքսկուրսիա ռուսական օղու թանգարանում(չաշխատող հղում)
Ակատենո

Ակատենո (իսպ.՝ Acateno), մունիցիպալիտետ Մեքսիկայի հարավարևելյան մասում՝  Պուեբլա նահանգում։ Բնակչությունը՝ 8419 մարդ (2005 թվականի տվյալներով)։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնվել է 1895 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
1919 թվականը գրականության մեջ


== Դեպքեր ==
Վլադիմիր Նաբոկովը հեռացավ Ռուսաստանից։


== Մրցանակներ ==


=== Միջազգային ===
Նոբելյան մրցանակ գրականության մեջ, Կառլ Շպիտելեր, ««Օլիմպիական գարուն» անօրինակ էպոսի համար»։


=== Մեծ Բրիտանիա ===
Գոտորդենիական մրցանակ - տեղի ունեցավ առաջին մրցանակաբաշխությունը, որտեղ մրցանակակիրը դարձավ Էդվարդ Շանկսը, «Չինաստանի թագուհին»։


=== ԱՄՆ ===
Պուլիտցերյան մրցանակ, գեղարվեստական ստեղծագործություն՝ գրված ամերիկացի գրողի կողմից - Բուտ Տարկինգտոնը, «Հիասքանչ Էմբերսոնները»։
Պուլիտցերյան մրցանակ, պոեզիա, Կառլ Սենդբերգ և Մարգարետ Վիդեմեր։


=== Ֆրանսիա ===
Գոնկուրյան մրցանակ, Մարսել Պրուստ, «Ծաղկող աղջիկների ստվերում»։
Ֆեմինա մրցանակ, Ռոլան Դորժելե, «Փայտե խաչեր»։


== Գրքեր ==


=== Վեպեր ===
«Դեմիան», Հերման Հեսսեի վեպը։
«Լուսինը և վեցպենսանոցը», Սոմերսեթ Մոեմի վեպը։
«Ուայսբուրգ, Օգայո», Շերվուդ Անդերսոնի վեպը։
«Յուրգեն, Կատակերգություն արդարադատության», Ջեյմս Կեյբելի վեպը։


=== Դրամաներ ===
«Հովնան Մեծատուն», Դերենիկ Դեմիրճյանի դրաման։


=== Գիտական գրականություն ===
«Խաղաղության տնտեսական հետևանքները», Ջոն Մեյնարդ Կեյնսի աշխատությունը։


== Ծնվածները ==
Հունվարի 1, Ջերոմ Դեյվիդ Սելինջեր, ամերիկացի գրող։
Հունվարի 7, Ռոբերտ Դանկեն, ամերիկացի պոետ։
Հունվարի 20 - Սիլվա Կապուտիկյան, հայ գրող ու բանաստեղծուհի (վ. 2006)
Հուլիսի 26, Անատոլի Յանովսկի, խորհրդային գրող, արձակագիր, դրամատուրգ։
Հուլիսի 36, Պրիմո Լևի, իտալացի պոետ։
Սեպտեմբերի 30 - Գևորգ Էմին, հայ բանաստեղծ (վ. 1998)
Հոկտեմբերի 22, Դորիս Լեսսինգ, բրիտանացի ֆանտաստ գրող։
Նոյեմբերի 26, Ֆրեդերիկ Պոլ, ամերիկացի ֆանտաստ գրող։
Դեկտեմբերի 8 - Հրաչյա Հովհաննիսյան, հայ բանաստեղծ։


== Մահացել են ==
Մայիսի 6, Լայմեն Ֆրենկ Բաում, ամերիկացի գրող (ծնվել է 1856)։
(8753) Նիկտոկորաքս

(8753) Նիկտոկորաքս (անգլ.՝ Nycticorax), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,319779 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8762 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7633 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1290,53 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,278955 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,84° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8753) Նիկտոկորաքս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սեբոլյա (Տոլեդո)

Սեբոլյա (Տոլեդո) (իսպ.՝ Cebolla), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում՝  Կաստիլիա-Լա Մանչա ինքնավար համայնքի Տոլեդո պրովինցիայի Տոռիխոս շրջանում։ Տարածքը՝ 37 կմ²։ Բնակչությունը՝ 3834 մարդ (ըստ 2010 թվականի տվյալների)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում)
(1317) Սիլվրետա

(1317) Սիլվրետա (անգլ.՝ Silvretta), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1935 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,198104 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4351 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,9612 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2088,99 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,172332 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 20,57° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1317) Սիլվրետա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նադեժդա Կրուպսկայա

Նադեժդա Կոնստանտինովնա Կրուպսկայա (Ուլյանովա) (ռուս.՝ Надежда Константиновна Крупская, փետրվարի 14 (26), 1869, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 27, 1939(1939-02-27)[…], Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս բոլշևիկ հեղափոխական, խորհրդային կուսակցական գործիչ, մանկավարժական գիտությունների դոկտոր (1936), ԽՍՀՄ ԳԱ պատվավոր անդամ (1931)։ Կոմունիստական կուսակցության անդամ (1898 թվականից), Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի կինը։


== Գործունեություն ==
1890 թվականից մասնակցել է կոմունիստական շարժմանը։ 1895 թվականին մասնակցել է Պետերբուրգի «Բանվոր դասակարգի ազատագրության պայքարի միության» ստեղծմանը և աշխատանքներին։ 1896 թվականին ձերբակալվել է, իսկ 1898 թվականին երեք տարով աքսորվել Ենիսեյի նահանգի Շուշենսկոյե գյուղը, որտեղ աքսորված էր նաև Լենինը։ Այստեղ նրանք ամուսնացել են։ Աքսորի ժամկետը լրանալուց հետո (1901) Կրուպսկայան մեկնել է Մյունխեն՝ Լենինի մոտ։ Աշխատել է որպես քարտուղար «Իսկրա», 1904 թվականի դեկտեմբերից՝ «Վպերյոդ» թերթերի խմբագրություններում, 1905 թվականի մայիսին ստանձնել է ՌՍԴԲԿ ԿԿ-ի արտասահմանյան բյուրոյի քարտուղարի պաշտոնը։ 1905 թվականին Լենինի հետ վերադարձել է Ռուսաստան։ 1907 թվականին ամուսինները նորից տարագրվել են։ Ժնևում Կրուպսկայան եղել է «Պրոլետարի» այնուհետև «Սոցիալդեմոկրատ» թերթերի քարտուղարը։ 1912 թվականից Կրակովում օգնել է Լենինին՝ կապ պահպանելու «Պրավդայի» և չորրորդ Պետական դումայի բոլշևիկյան ֆրակցիայի հետ։
Մասնակցել է բոլշևիկյան «Ռաբոտնիցա» ամսագրի հրատարակության կազմակերպմանը։ Եղել է ՌՍԴԲԿ երկրորդից չորրորդ համագումարների պատգամավոր, մինչև 1917 թվականը մասնակցել է կուսակցական կոնֆերանսներին և ժողովներին։ 1917 թվականի ապրիլի 3-ին (16-ին) Լենինի հետ վերադարձել է Ռուսաստան։ Ակտիվ մասնակցել է Հոկտեմբերյան հեղափոխությանը։ 
Խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո Կրուպսկայան եղել է ՌՍՖՍՀ լուսժողկոմատի կոլեգիայի անդամ, ԽՍՀՄ-ում քաղլուսավորության աշխատանքի առաջին կազմակերպիչներից, մասնակցել է կրթության վերաբերյալ խորհրդային առաջին դեկրետների նախապատրաստմանը։ 1918 թվականին ընտրվել է Հասարակական գիտությունների սոցիալիստական ակադեմիայի անդամ։ 1920 թվականի նոյեմբերից եղել է լուսժողկոմատին կից գլխքաղլուսի նախագահ, 1929 թվականից՝ ՌԽՖՍՀ լուսժողկոմի տեղակալ։
Խմբագրել է «Նարոդնոյե պրոսվեշչենիե», «Նարոդնի ուչիտել», «Կրասնի բիբլիոտեկար» և այլ ամսագրեր։ Լենինի և կուսակցության, ժող. կրթության հարցերի ու կոմունիստական դաստիարակության մասին աշխատությունների հեղինակ է։ Պարգևատրվել է Լենինի, աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշաններով։
Մահացել է 1939 թվականին։ Աճյունն ամփոփված է Կրեմլի պատի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նադեժդա Կրուպսկայա(անգլ.)
Ն. Կրուպսկայայի աշխատանքները համացանցային արխիվում(անգլ.)
Կեսկլահե

Կեսկլահե (էստ․՝ Kesklahe), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Ալացկիվի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 18 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Աբաև

Աբաև, կովկասյան ազգանուն, իգական ձևը՝ Աբաևա։


== Հայտնի կրողներ ==
Իլյա Աբաև (ծնվ. 1981), ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։
Իվան Աբաև (1886-1936), օս խմբագիր։
Միրզա Աբաև (մահ. 1994), Արցախյան ազատամարտի՝ ազգությամբ օս մասնակից, Արցախյան պատերազմի հերոս։
Շամիլ Աբաև (1878-1940), օս բանաստեղծ, հեղափոխական։
Վասիլի Աբաև (1900-2001) օս լեզվաբան, օսագետ, իրանագետ։
Վիկտոր Աբաև (1935-2007), նկարիչ։
Վլադիմիր Աբաև (1886-1964), տնտեսագետ, քաղաքական գործիչ։


== Աբաևա ==
Լյուդմիլա Աբաևա (1951-2012), ռուս բանաստեղծուհի, թարգմանչուհի։
Սայաթ-Նովա (Արարատի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սայաթ-Նովա (այլ կիրառումներ)
Սայաթ-Նովա (նախկին անվանումը` Ներքին Նեջրլու),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արարատի մարզի Մասիսի տարածաշրջանում, մարզկենտրոն Արտաշատից նոտ 17 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Վերանվանվել է Սայաթ-Նովա 1978 թ. հունվարի 25-ին


== Պատմություն ==
Գյուղը հիմնադրվել է 1829 թվականին։ Բնակիչների նախնիների մեծ մասը եկել են Պարսկահայաստանից։ Նախկինում ունեցել է Նեճիլի Ներքին, Նեճիլի Ստորին, Նեջերլու Ներքին, Նեջլի Ներքին, Ներջլու Ներքին անվանումները։ Սայաթ-Նովա է վերանվանվել 1978 թվականին։
Գյուղն ընկած է Հրազդան գետի ձախ ափին, Արարատյան դաշտում։ Ծովի մակարդակից ունի 827 մ բարձրություն։


== Կլիման ==
Կլիման չոր, խիստ ցամաքային է։ Ձմեռները սկսվում են դեկտեմբերի կեսերին, հունվարյան միջին ջերմաստիճանը տատանվում է -3-ից -5 °C։ Ամառը տևական է՝ մայիսից մինչև հոկտեմբեր, օդի միջին ամսական ջերմությունը հասնում է 24-ից 26 °C, իսկ առավելագույնը՝ 42 °C։ Հաճախ լինում են խորշակներ, որոնք զգալի վնաս են հասցնում գյուղատնտեսությանը։ Մթնոլորտային տարեկան տեղումների քանակը 250-300 մմ է։ Բնական լանդշաֆտները կիսաանապատներ են, որոնք ոռոգման ընթացքում վերածվել են կուլտուր-ոռոգելի լանդշաֆտի։ Ագրոկլիմայական տեսակետից համայնքն ընկած է բացարձակ ոռոգման գոտում։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Սայաթ-Նովայի մշտական բնակչությունը կազմել է 1886, առկա բնակչությունը` 1832 մարդ։ Մինչև 1988-1989 թթ. եղել է հիմնականում ադրբեջանաբնակ, այնուհետ` Բաքվից և Մինգեչաուրից բռնագաղթած հայերով։ Սայաթ-Նովայի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Գյուղն ունի 602 տնտեսություն, դպրոց, գրադարան, մանկապարտեզ, բուժկետ, կապի հանգույց։ Համայնքի տնտեսության մասնագիտացման ճյուղը գյուղատնտեսությունն է, համախառն բերքի մեծ մասը տալիս է բուսաբուծությունը։ Գյուղատնտեսական նշանակության հողերը կազմում են շուրջ 496 հա։ Համայնքի հողերի հիմնական մասն օգտագործվում են որպես վարելահողեր՝ զբաղեցնելով մոտ 194 հա։ Ունի պտղատու և խաղողի այգիներ։ Զբաղվում են այգեգործությամբ, խաղողագործությամբ, դաշտավարությամբ, բանջարաբուծությամբ։ Մշակում են ջերմասեր բանջարաբոստանային, հացահատիկային, կերային կուլտուրաներ։ Համեմատաբար ընդարձակ մակերես են զբաղեցնում արոտավայրերը՝ շուրջ 78 հա։ Կան խոտհարքեր։ Զբաղվում են կաթնամսատու անասնապահությամբ, թռչնաբուծությամբ։
Արդյունաբերություն չունի։


== Տես նաև ==
Սայաթ-Նովայի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արարատի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==

Սայաթ-Նովա Archived 2014-09-12 at the Wayback Machine.


== Հղումներ ==
Արարատի մարզպետարան Archived 2012-05-04 at the Wayback Machine.
Ատրոպե (նկար, Գոյա)

«Ատրոպե» կամ «Մոյրաներ» (իսպ.՝ Atropos o Las Parcas),  իսպանացի նկարիչ Ֆրանցիսկո Գոյայի նկարը՝ վրձնած 1819 և 1823 թվականների միջակայքում նրա «Խուլի Տան» պատին։ 14 նմանատիպ պատկերներից մեկն է, որը հետագայում տեղափոխվել է կտավի վրա և այժմ պահվում է Պրադո թանգարանում։ 
Համաձայն Գոյայի ընկեր Անտոնիո Բրուգադի՝ 1828-1830 թվականներին արած գույքագրման՝ կոմպոզիցիան նախապես գտնվում էր «Խուլի Տան» վերնահարկի պաննոների մեջ։ Այլ Մռայլ նկարների թվում ֆրանսիացի բանկիր Ֆրեդերիկ Էմիլ դը Էրլանգերի խնդրանքով նկարիչ Սալվադոր Մարտինես Կուբելսն այն տեղափոխել է կտավի վրա՝ 1878 թվականի Համաշխարհային ցուցահանդեսում ներկայացնելու համար։ Աշխատանքը գնորդներին չի հետաքրքրել, այդ իսկ պատճառով 1881 թվականին նվիրվել է Պրադոյի թանգարանին։


== Նկարի սյուժե ==
Նկարի սյուժեն հին հունական ճակատագրի աստվածների՝ Մոյրաների կերպարների կամ Հոմերոսի, Հեսիոդոսի, Վերգիլիոսի և այլ անտիկ հեղինակների ճակատագրերի մեկնաբանությունն է։ Մահվան անխիղճ աստվածուհի Ատրոպեի գլխավորությամբ, որը բռնել էր մկրատը, որպեսզի կտրի կյանքի թելերը, պատկերված են «գիշերվա դուստրերը»՝ Կլոտոն իր ճախարակով (որը Գոյան պատկերել է տիկնիկի կամ նորածին երեխայի կերպարանքով, ավելի շուտ հայտնվում է կյանքի այլաբանության տեսքով) և ինչ-որ օբյեկտիվով կամ ժամանակի հայելիով նայող Լախեսիսը, որը չափում է կյանքի թելի կամ մազի երկարությունը։ Այդ երեք պատկերներին հակառակ, որ տարված են իրենց գործով, կա չորրորդը՝ նկարի ակնդիրներին դիմող։ Այդ մարդկային պատկերի ձեռքերը կապված են մեջքին, որ հավանաբար խորհրդանշում է նրա անօգնականությունը՝ վճռելու սեփական ճակատագիրը, ինչով զբաղված են աստվածները։ 


== Տես նաև ==
Ֆրանսիսկո Գոյայի նկարների ցանկ
Մերկ մախա (նկար, Գոյա)
Հագնված մախա (Ֆրանցիսկո Գոյայի նկար)
Ոտնացուպեր (նկար, Գոյա)
Պահմտոցի (նկար, Գոյա)
Հսկաներ (Գոյայի նկարը)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Benito Oterino, Agustín, La luz en la quinta del sordo: estudio de las formas y cotidianidad, Madrid, Universidad Complutense, 2002, p. 33. Edición digital ISBN 84-669-1890-6.
Bozal, Valeriano, Francisco Goya, vida y obra, (2 vols.) Madrid, Tf. Editores, 2005. ISBN 84-96209-39-3.
Bozal, Valeriano, Pinturas Negras de Goya, Tf. Editores, Madrid, 1997.
Glendinning, Nigel, Francisco de Goya, Madrid, Cuadernos de Historia 16 (col. «El arte y sus creadores», nº 30), 1993.
Junquera, Juan José. The Black Paintings of Goya. London: Scala Publishers, 2008. ISBN 1-85759-273-5
Hagen, Rose-Marie and Hagen, Rainer, Francisco de Goya, Cologne, Taschen, 2003. ISBN 3-8228-2296-5.
Robert Hughes (critic)|Hughes, Robert. Goya. New York: Alfred A. Knopf, 2004. ISBN 0-394-58028-1


== Արտաքին հղումներ ==
Պրադո թանգարանի պաշտոնական կայք
Շիրոֆեն

Շիրոֆեն (ֆր.՝ Schirrhoffen), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 689 մարդ, բնակչության խտությունը` 1093.65 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0.63 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 28 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 484 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 381-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 103։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,7 %։ 381 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 363 անձ (203 տղամարդ և 160 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (5 տղամարդ և 13 կին)։ 103 անաշխատունակներից 39-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 33-ը` թոշակառուներ, իսկ 31-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մարքադայի շրջան

Մարքադայի շրջան (արաբ․՝ ناحية مركدة‎‎) Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Ալ-Հասաքայի գավառի 7 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Մարքադա քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանն ունի 34,745 բնակչություն։ Տարածքը կազմում է 3,383.44 կմ2։


== Ծանոթագրություններ ==
Xiaomi

Xiaomi Inc ( չինարեն հեշտ. 小米科技 , պինին: Xiǎomĭ Kējì), չինական ընկերություն, որը մասնագիտացված է թվային էլեկտրոնային սարքերի արտադրության մեջ։ Xiaomi ապրանքանիշի ներքո հանդես են գալիս մի շարք խելացի սարքավորումներ՝ խելացի վարագույրներից մինչև էքստրեմալ պայմաններում աշխատելու համար նախատեսված ռոբոտներ։


== Ստեղծման պատմությունը ==
Սյաոմին հիմնադրվել է ութ ընկերների կողմից 2010 թվականի ապրիլի 6-ին։ 2010 թվականի օգոստոսի 16-ին  Xiaomi-ն թողարկեց իր առաջին սմարթֆոնը հիմնված Android օպերացիոն համակարգի վրա։
2013 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Սյաոմին հայտարարեց 3D հեռուստացույց պատրաստելու նոր գաղափարի մասին, որը պետք է ունենար 47 դյույմ անկյունագիծ և հավաքվեր Թայվանի Wistron գործարանում։
Սյաոմիի խորհրդանիշը գլխարկով նապաստակն է՝ կարմիր աստղով և կարմիր փողկապը վզին։
2014 թվականի նոյեմբերին Սյոմիի տնօրենը հայտարարեց սմարթֆոնների շուկայում առաջինը դառնալու ծրագրի մասին։
2016 թվականից գործում է Սյաոմիի օնլայն խանութը։


== Գործունեությունը ==
Սյաոմի ընկերության գործունեությունը սկսվում է Android սմարթֆոնի արտադրությամբ։
2012 թվականին թողարկվել է երկրորդ սմարթֆոնը և առաջինի ուժեղացված տարբերակը։
2013 թվականին ներկայացվել է Xiaomi Mi 3 սմարթֆոնը ինչպես նաև առաջին հեռուստացույցը։
2014 թվականի արդյունքների համաձայն սմարթֆոնների վաճառքի ծավալով ընկերությունը զբաղեցրել է երրորդ տեղը՝ առաջ անցնելով Apple-ից։
2015 թվականին ընկերությունը թողարկեց իր առաջին սեփական սպորտային տեսախցիկը՝ Yi որը մրցակցություն հայտարարեց GoPro-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«mi.com» (անգլերեն)։ mi.com։ Վերցված է 2014-10-22  
«Company Overview of Beijing Xiaomi Technology Co., Ltd» (անգլերեն)։ BusinessWeek.com։ 2012-04-25։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-31-ին։ Վերցված է 2012-09-12  
Успехи компании в 2014 году Archived 2017-03-13 at the Wayback Machine.
Xiaomi Mi Note обзор топового смартфона с изогнутым стеклом (рус)
Xiaomi Redmi 2 — обзор действительно впечатляющего бюджетника (рус)
Xiaomi Note pro обзор смарфона с топовой начинкой (рус)
Обзор Xiaomi Redmi Note 3 на сайте HI-TECH MAIL.RU
Xiaomi в ТОП-10 смартфонов до 10000 рублей Archived 2017-07-05 at the Wayback Machine.
Xiaomi Mi Notebook Pro составит реальную конкуренцию MacBook Pro Archived 2017-09-14 at the Wayback Machine.
Հին եկեղեցական աշտարակ Նյուենենում

Հին եկեղեցական աշտարակ Նյուենենում (հոլ.՝ De oude kerktoren te Nuenen), նիդերլանդացի հայտնի գեղանկարիչ Վինսենթ վան Գոգի կտավը։


== Պատմություն ==
Այս նկարը, որտեղ պատկերված է Նյուենենի հին եկեղեցին և գերեզմանատունը, ինչպես «Կարտոֆիլ ուտողները» և «Տունը» կտավները, կարելի է համարել Վան Գոգի առաջին «լուրջ» և «հասուն» գործերը։
Այս կտավներով նկարիչը ցանկացել է ձեռք բերել ճանաչում եղբոր՝ Թեոյի և փարիզյան մյուս գեղարվեստական սրահների մոտ։ Նկարում պատկերված է հին եկեղեցին և դրան կից հասարակ գերեզմանատուն, դաշտ, Նյուենեն քաղաքի դաշտերն ու մարգագետինները, ինչպես նաև գորշ երկնքում թռչող սև ագռավներ։
1885 թվականին այս եկեղեցական աշտարակն արդեն լքված էր, սակայն գերեզմանատանը շարունակում էին թաղել քաղաքի բնակիչներին։ Արդեն երկար տարիներ է, ինչ պատրաստվում են եկեղեցին քանդել։ Նույն թվականի մայիս ամսին այս ծրագիրն իբր թե պետք է իրագործվեր։ Վան Գոգի համար սա առիթ էր պատկերել գրեթե ոչնչացված եկեղեցական աշտարակը։ Կտավի վրա աշխատելիս գեղանկարչի մոտ առաջացել են անձնական կարծիք և նպատակ։ Այս կտավի միջոցով Վան Գոգը ցանկացել է փոխանցել այն գաղափարը, որ Աստծո հանդեպ հավատը և ուղղակի կրոնը աստիճանաբար կորցնում են ժողովրդի մոտ իրենց նշանակությունը, բայց հասարակ գյուղացիների կյանքը մնում է անփոփոխ։


== Պատկերասրահ ==


== Տես նաև ==
Նյուենենի հին եկեղեցին (Վան Գոգի նկար)


== Ծանոթագրություններ ==
Իրիդիումի սուլֆիդ(VI)

Իրիդիումի սուլֆիդ(VI), անօրգանական միացություն, իրիդիումի ու ծծմբաջրածնի աղը` IrS3, մոխրագույն փոշի, չի լուծվում ջրում։


== Ստացում ==
Վակուումում իրիդիումի սուլֆիդի(IV) ու ծծմբի փոխազդեցությունից` տաքացման պայմաններում.
  
    
      
        
          
            I
            r
            C
            
              l
              
                4
              
            
            +
            7
            S
             
            
              
                →
                
                  
                    600
                    
                      o
                    
                  
                  C
                
              
            
             
            I
            r
            
              S
              
                3
              
            
            +
            2
            
              S
              
                2
              
            
            C
            
              l
              
                2
              
            
          
        
      
    
    {\displaystyle {\mathsf {IrCl_{4}+7S\ {\xrightarrow {600^{o}C}}\ IrS_{3}+2S_{2}Cl_{2}}}}
  


== Ֆիզիկական հատկություններ ==
Իրիդիումի սուլֆիդը առաջացնում է մոխրագույն փոշի, չի լուծվում ջրում ու թթուներում։


== Գրականություն ==
Рипан Р., Четяну И. Неорганическая химия. Химия металлов. — М.: Мир, 1972. — Т. 2. — 871 с.
Կուբենսկոե (այլ կիրառումներ)

Կուբենսկոե, կարող է վերաբերել՝

Կուբենսկոե - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Կուբենսկոե - գյուղ Ռուսաստանի Վոլոգդայի մարզի Վոլոգոդսկի շրջանի կազմում։
Վարդանուշ Պետրոսյան

Վարդանուշ Ֆրունզեի Պետրոսյան (հոկտեմբերի 6, 1972(1972-10-06), Քաջարան, Ղափանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բժիշկ-սննդաբան։


== Կենսագրություն ==
Վարդանուշ Պետրոսյանը ծնվել է 1972 թվականին Քաջարան քաղաքում։ Հինգ տարեկանում տեղափոխվել է Երևան։ Սովորել է Դանիել Վարուժանի անվան թիվ 89 դպրոցում։ Ծնողների աշխատանքի բերումով հինգերորդ դասարանից նորից տեղափոխվել է Քաջարան։ Ավարտել է Քաջարանի թիվ 2 միջնակարգ դպրոցը։ 1990 թվականին ընդունվել է Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի բուժական ֆակուլտետը։ 1998 թվականին ավարտել է նույն համալսարանի օրդինատուրայի գաստրոէնտերոլոգիա բաժինը։ Աշխատել է Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերությունում, «Մեր մեջ ասած» հաղորդման հաղորդավարներից է եղել։


== Ընտանիք ==
Հայրը՝ Ֆրունզե Պետրոսյան
Մայրը՝ Ամալյա Ադամյան
Որդին՝Օլեգ Վարդանյան


== Հրատարակություններ ==
1998 Պետրոսյան Վ. և ուրիշներ Ալերգիկ բորբոքային գործոնների դերը պարբերական հիվանդության պաթոգենեզում, կլինիկական և տեսական բժշկության ժամանակակից խնդիրները, Երևան
1999 Պետրոսյան Վ. և ուրիշներ. Ներաղիքային միկրոբների դերը պարբերական հիվանդությամբ հիվանդների մոտ //IAES, # 7, 1999, Սանկտ-Պետերբուրգ, Ռուսաստան
1999 Պետրոսյան Վ. և ուրիշներ Մեգե Պրոն և Կա կոմպլեսքսը պարբերական հիվանդության բուժման ընթացքում //IAES, # 7,
2008 Պետրոսյան Վ. և ուրիշներ Սնուցման հասարակական տեղեկատվական բազա՝ ընտանեկան տնտեսությունների բյուջեի հետազոտության հիման վրա՝ ադապտացված Հայաստանի համար։ Մշակվել է DAFNE, ԱՀԿ և ՀՀ ԱՆ աջակցությամբ
2009 Պետրոսյան Վ. և ուրիշներ Սննդամթերքի խորհուրդ տրվող քանակը Հայաստանի հասուն առողջ բնակչության համար՝ԱՀԿ և Հայաստանի ԱՆ աջակցությամբ
2009	Պետրոսյան Վ և ուրիշներ Դիաբետի, ճարպակալման, հիպերտոնիայի ձեռնարկներ պրակտիկ բժիշկներկ համար՝ ԱՀԿ և Հայաստանի ԱՆ աջակցությամբ
2012	Պետրոսյան Վ. «Հավելյալ քաշ և ճարպակալում» էջ 255-301 «Տղամարդու առողջություն» գրքում, Հեղինակ Մուրադյան Ա., Կամալով Ա., «Անտարես» հրատարակչություն. Երևան, Հայաստան ISBN 987-9939-51-383-6


== Պարգևատրումներ ==
2004 թվականից	 Որակավորված սննդաբան. (վկայագիրը տրվել է ռուսական բժշկական գիտությունների ակադեմիայի կողմից, Սննդի ինստիտուտ, Մոսկվա, Ռուսաստան)


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.doctors.am/hy/vardanush-petrosyan
Մեր մեջ ասած - Վարդանուշ Պետրոսյան Archived 2016-02-09 at the Wayback Machine.
Ժյուլի Դելպի

Ժյուլի Դելպի (ֆր.՝ Julie Delpy, դեկտեմբերի 21, 1969(1969-12-21), Փարիզի 14-րդ շրջան, Փարիզ, Փարիզի շրջան), ամերիկա-ֆրանսիական դերասանուհի և ռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Ժյուլի Դելպին ծնվել է Փարիզում՝ Մերի Պայի և Ալբեր Դելպիի ընտանիքում։ Սովորել է ռեժիսուրա Նյու Յորքում։ Առաջին անգամ բեմ է դուրս եկել 5 տարեկանում։ Դելպին իր առաջին փոքրիկ կինոդերը կատարել է Ժան Լյուկ Գոդարի «Դետեկտիվ» ֆիլմում։ Առաջին գլխավոր դերը կատարել է Բերտրան Տավեռնիեի «Բեատրիստի վախը» ֆիլմում 1985 թվականին։ 1990 թվականին Դելպին հասել է միջազգային ճանաչման Ագնեշկա Հոլանդի «Եվրոպա, Եվրոպա» ֆիլմում գլխավոր դեր կատարելու շնորհիվ։ Այդ հաջողությունից հետո, Դելպիի դերասանական կարիերան աճեց և նա սկսեց նկարահանվել այնպիսի ֆիլմերում, որոնց ռեժիսորներն էին Ֆոլկեր Շլյոնդորֆը («Ճանապարհորդ», 1991) և Քշիշտոֆ Կիշլովսկին («Երեք գույներ։ Սպիտակ», 1994)։
Բեռլինի կինոփառատոնի ժամանակ Ժյուլի Դելպին և նրա գործընկերը «Արևածագից առաջ» (1995) և «Արևամուտից առաջ» (2004) ֆիլմերում՝ ամերկյան դերասան Իթան Հոուքի կրկնակի հաջողությունը ապահովել է ռեժիսոր Ռիչարդ Լինկլեյթերը։ 2007 թվականի Դելպին կատարել է իր ռեժիսորական առաջին քայլը «2 օր Փարիզում» ֆիլմում։
2009 թվականին նկարահանվել է իր գրած «Կոմսուհին» ֆիլմում, որը պատմում է արյունոտ կոմսուհի Էլիզաբեթ Բեթորիի մասին։


== Անձնական կյանք ==
2007 թվականից հանդիպում է գերմանացի կինոկոմպոզիտոր Մարք Սթրայթենֆելդի հետ։ 2009 թվականի հունվարին ծնվել է նրանց որդին՝ Լեո Սթրայթենֆելդը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Do you speak human? «2 օր Փարիզում» ֆիլմի մասին Archived 2009-01-25 at the Wayback Machine.
(8551) Դեյտարաբոչի

(8551) Դեյտարաբոչի (անգլ.՝ Daitarabochi), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի նոյեմբերի 11-ին Մասանորի Հիրասավայի և Շոհեյ Սուզուկիի կողմից Նյուկասայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,988793 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,3792 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,5984 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2909,78 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,123721 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,16° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8551) Դեյտարաբոչի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հակալոգարիթմ

Հակալոգարիթմ, լոգարիթմի տվյալ արժեքին համապատասխանող թիվ։ 
  
    
      
        N
      
    
    {\displaystyle N}
   թիվը կոչվում է 
  
    
      
        a
      
    
    {\displaystyle a}
  -ի հակալգորիթմը, եթե 
  
    
      
        lg
        ⁡
        N
        =
        a
      
    
    {\displaystyle \lg N=a}
  ։ Սովորաբար դիտարկվում է տասական լոգարիթմի հակալոգարիթմը։
Ժադանի (գյուղ, Դիկանկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԺադանիԺադանի (ուկրաիներեն՝ Жадани), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Դիկանկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ժադանի գյուղում բնակվում էր 138 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1182 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 116,75 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շահնուր Վարժապետյան

Շահնուր Սիսակի Վարժապետյան (1949, Բեյրութ, Լիբանան), հայ գեղանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Բեյրութի Հովակիմյան-Մանուկյան բարձրագույն ուսումնարանում։ 1964 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։ Գործերից են՝ «Հայկական եղեռն», «Աղջկա դիմանկար»։


== Ծանոթագրություններ ==
Պուշկարնոե (գյուղ, Չուգուևի շրջան)

Պուշկարնոե (ուկրաիներեն՝ Пушкарне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Չուգուևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1795 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պուշկարնոե գյուղում բնակվում էր 63 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,34 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 185,29 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նոնակորդ

Նոնակորդ, ակորդ, որը բաղկացած է հինգ հնչյուններից, որոնք կարելի է դասավորել տերցիաներով (օրինակ՝ դո, մի, սլ, սի, ռե)։ Նշանակվում է 9 թվով։
Նեղացված տեսքով (այսինքն՝ տերցիաներով դասավորված լինելով) նոնակորդը պարունակում է չորս տերցիա, երեք կվինտա, երկու սեպտիմա և մեկ նոնա, երեք եռաձայնություն և երկու սեպտակորդ։ Նոնակորդը կարող է դիտարկվել նաև որպես սեպտակորդ՝ իր սեփական տոնից նոնա ավելացնելով։
Տարբերում են մեծ (մեծ նոնայով) և փոքր (փոքր նոնայով) նոնակորդներ, նրանցից պետք է առանձնացվեն մեծ և փոքր դոմինանտային նոնակորդները, այսինքն՝ նոնակորդներըէ կառուցված բնական և հարմոնիկ մաժորի և հարմոնիկ մինորի V աստիճանի վրա, որոնցից V9 (մեծ դոմինանտային նոնակորդ) դիսոնանս է ակուստիկորեն ճիշտ, քանզի բաղկացած է բնական հնչյունաշարի հնչյուններից։
Առավել հաճախ հանդիպում են II և V աստիճանների նոնակորդնրը, որոնք ունեն առավել պարզ արտահայտված հարմոնիկ գործառույթ։


== Արտաքին հղումներ ==
Նոնակորդի բնորոշումը
Մեժևսկոյ շրջան (Կոստրոմայի մարզ)

Մեժևսկոյ շրջան (ռուս.՝ Межевской район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կոստրոմայի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Գեորգիևսկոե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2178 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 5099 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,34 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Լիտվինովկա (ավան, Վելիկոբուրլուկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼիտվինովկաԼիտվինովկա (ուկրաիներեն՝ Литвинівка), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լիտվինովկա ավանում բնակվում էր 24 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,084 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 285,71 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սեն Սևեր դը Սենտոնժ

Սեն Սևեր դը Սենտոնժ (ֆր.՝ Saint-Sever-de-Saintonge), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու-Շարանտ մարզի Ծովափնյա Շարանտ գավառում։ Մտնում է Պոն կանտոնի կազմի մեջ (Սենտի շրջան)։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17400։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 625 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ - Սեն Սևեր դը Սենտոնժ (ֆր.)
Մարկոստավ

Մարկոստավ (ուկրաիներեն՝ Маркостав), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1577 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մարկոստավ գյուղում բնակվում էր 102 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,553 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 184,45 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Խրաբրովո (գյուղ, Գուրևսկի շրջան)

Խրաբրովո (ռուս.՝ Храброво), գյուղ Ռուսաստանի, Կալինինգրադի մարզի Գուրևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2143 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օսիկովի Կոպեց

Օսիկովի Կոպեց (ուկրաիներեն՝ Осиковий Копець), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստիշևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օսիկովի Կոպեց գյուղում բնակվում էր 233 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,701 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 332,38 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Եսայի Գռուզյան

Եսայի Հովհաննեսի Գռուզյան (1913, Ամասիա, Թուրքիա), հայագետ։
1931-1937 թվականներին սովորել է Հռոմի համալսարանում։ Եղել է Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության անդամ (1937-1958), 1951-1952 թվականներին՝ Մուրաս Ռափայելյան, իսկ 1953-1958 թվականներին՝ Ալեքսանդրիայի (Եգիպտոս) Մխիթարյան վարժարանների տնօրեն։ 1962 թվականին հիմնադրել է Սան Պաուլոի (Բրազիլիա) համալսարանի հայագիտության ամբիոնը, ուր աշխատում է որպես դասախոս և ամբիոնի վարիչ։ Հրատարակել է երկլեզվյան՝ պորտուգալերեն-հայերեն հայագիտական եռահատոր դասագիրքը, որտեղ ըստ հատորների զետեղված են նյութեր հայ ժողովրդի կազմավորման, հայոց լեզվի ծագման մասին, հայերեն զրուցարան և հայոց լեզվի քերականությունը։ Առանձին աշխատանքներ է նվիրել հայերենի այբուբենին, Եղիշե Չարենցին, արդի հայ գրականության կապերին։ Անդրադարձել է հայ մատենագիտությանը, ճարտարապետությանը, հայ-հռոմեական հարաբերություններին։ Առաջարկել և կիրառել է լսատեսողական մեթոդը հայերենը ուսուցանելիս։


== Ծանոթագրություններ ==
Արք (Օդի գավառ)

Արք (ֆր.՝ Arques), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2009 թվականի դրությամբ կազմում է 268 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.46 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.53 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 660 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 145 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 29 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 166 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 105-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 61։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 63,3 %։ 105 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 85 անձ (41 տղամարդ և 44 կին)։ Գործազուրկ են եղել 20 անձ (13 տղամարդ և 7 կին)։ 61 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 25-ը` թոշակառուներ, իսկ 23-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլ սյուր Արս

Վիլ սյուր Արս (ֆր.՝ Ville-sur-Arce), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 245 մարդ, բնակչության խտությունը` 15.16 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.16 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 95 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 35 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 156 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 122-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 34։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,2 %։ 122 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 112 անձ (56 տղամարդ և 56 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (8 տղամարդ և 2 կին)։ 34 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 17-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Իլինկա (գյուղ, Սակիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻլինկաԻլինկա (ուկրաիներեն՝ Іллінка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Kökey), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սակիի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կոկեյ։
2001 թվականի տվյալներով Իլինկա գյուղում բնակվում էր 949 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կուրիլովկա (այլ կիրառումներ)

Կուրիլովկա, կարող է վերաբերել՝

Կուրիլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում
Կուրիլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում
Կուրիլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում
Կուրիլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Խմելնիկի շրջանում
Կուրիլովկա - քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Պետրիկովի շրջանում
Ղոմի նահանգ

Ղոմ  (պարս. قم‎ — Qom ), նահանգ Իրանում։ Զբաղեցնում է 11 526 կմ²։ Վարչական կենտրոնը՝ Ղոմ։ Ձևավորվել է 1995 թվականին՝ առանձնացվելով Թեհրան նահանգից։ 2006 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 1 046 737 մարդ, որից քաղաքային բնակչությունը՝ 91.2 %: Հիմնական բնակչությունը կազմում են պարսիկեր, ազարիներ, լոռեր։


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման անապատային է և կիսաանապատային։ Տեղումների քանակը սակավ է։ Շրջանը բարենպաստ չէ գյուղատնտեսության համար, հատկապես աղի լճերի մերձակայքում։ Շրջանում կա երկու խոշոր աղի լիճ` Հաուզե Սուլթան և Նամաք։


== Պատմություն ==

Ղոմը գոյություն է  ունեցել իսլամի ընդունումից շատ առաջ։ Այստեղ արված պեղումների ընթացքում գտնված ամենահին իրերը թվագրվում են մ.թ.ա. 5-րդ հազարամյակով։ Դեռևս նախաիսլամական շրջանում Ղոմը եղել է խոշոր քաղաք։  
Ղոմն այն վայրն էր, որտեղ ալավիները թաքնվում էին ղեկավարղ խալիֆների հետապնդումներից։ 825թ Ալ Մամուն խալիֆը գրավեց քաղաքը, որի հետևանքով եղան մեծ թվով զոհեր։
831թ Ղոմի բնակիչները հեղափոխության փորձ արեցին, որ դաժան կերպով ճնշվեց։ Եվ միայն Բուիդների դինաստիայի օրոք ալավիները իշխանություն ձեռք բերեցին և Ղոմը սկսեց ծաղկել։


=== Վարչական բաժանումը ===

Ղոմ նահանգը բաղկացած է մեկ շահրեստանից, որը բաժանվում է 5 շրջանների։


=== Ղոմը այսօր ===
Այսօր Ղոմը համարվում է շիականության ամենագլխավոր կենտրոնը, որտեղ գալիս են մեծ թվով ուխտագնացներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նադիմի շրջան

Նադիմի շրջան (ռուս.՝ Надымский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Յամալ-Նենեցյան ինքնավար օկրուգում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նադիմ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 103960 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 21371 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,21 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Իտիուբա

Իտիուբա (պորտ.՝ Itiúba), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հյուսիս-կենտրոնական մասում։ Մտնում է Սենոր դու Բոնֆինի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 36 113 մարդ՝ 2010 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 722,754 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 20,96 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 50.862.103,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.413,11 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,574 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածքի կլիման ցուրտ է։
(3755) Լեկոիտե

(3755) Լեկոիտե (անգլ.՝ Lecointe), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1950 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Սիլվեն Արենի կողմից Ուքլում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,245813 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7539 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7377 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1229,3 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,292849 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,8° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3755) Լեկոիտե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Արադիպու

Արադիպու (հուն․՝ Αραδίππου), քաղաք և համայնք Կիպրոսի Հանրապետության Լառնակայի շրջանում։ Տեղակայված է Լառնակա քաղաքի հյուսիսարևելյան ծայրամասում։ Քաղաքում պեղվել են մի քանի հելենիստական ժամանակաշրջանի տաճարներ և շենքեր։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2011 թվականի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմել է 9,228 մարդ, մեծամասնությունը հույն կիպրացիներ են։


== Քույր քաղաք-արվարծաններ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սոֆի և Լևոն Հակոբյան վարժարան

Սոֆի և Լևոն Հակոբյան վարժարան, ամենօրյա վարժարան։ Հիմնվել է 1963 թվականին, Աթենքում՝ Սոֆի Հակոբյանի բարերարությամբ՝ ի հիշատակ իր ամուսնու։ Գործում է Հակոբյանի Հայ Կապույտ խաչի տնօրինությամբ։ Վերջինիս միջնորդությամբ ստացել է պետական հովանավորություն։ Ունի մանկապարտեզ (2 դասարան) և նախակրթարան (6 դասարան)։ Դպրոցի հունական բաժինն ունի իր տնօրենը, հույն ուսուցիչները վարձատրվում են պետության կողմից։ Ուսումն իրականցվում է պետական ծրագրով։ Դասավանդվում են հայոց լեզու, հայ գրականություն, կրոն, պատմություն։
Բուլղարիայի քաղաքների ցանկ

Ստորև ներկայացվում է Բուլղարիայի քաղաքների ցանկն ըստ բնակչության թվի։ Տվյալները ներկայացվում են ըստ Վիճակագրության ազգային ինստիտուտի և Բուլղարիայի Գիտությունների ակադեմիայի։


== Արտաքին հղումներ ==
Map of Bulgarian towns at BGMaps.com Archived 2002-12-10 at the Wayback Machine.
Map of Bulgarian towns at the World Gazetteer website
Maps of Bulgarian towns at Domino.bg Archived 2008-01-17 at the Wayback Machine.
Veliko Tarnovo of Bulgaria Archived 2011-01-11 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Նորայր Պողարյան

Նորայր Գարեգինի Պողարյան (հունվարի 17, 1904(1904-01-17), Այնթապ, Հալեպի գավառ, Հալեպի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - դեկտեմբերի 19, 1996(1996-12-19), Երուսաղեմ), հայ ձեռագրագետ, բանասեր։ Գրչանունները՝ Ծովական, Վանատուր։


== Կենսագրություն ==
Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրի Վարդանյան վարժարանում, ապա Երուսաղեմի Սբ. Հակոբյանց վանքի դպրոցում (1922-1928)։ 1928 թվականից՝ Երուսաղեմի միաբանության անդամ։ Պողարյանը 1949 թվականից Երուսաղեմի Սրբոց Հակոբյանց ձեռագրերի մատենադարանի տնօրենն է։ 1973 թվականից՝ արքեպիսկոպոս։ Անգլիայում հետևել է աստվածաբանության դասընթացների (1928-1930)։ 1925 թվականից դասավանդում է վանքի դպրոցում։ Թղթակցել է «Սիոն», «Հայ խոսնակ», «Բանբեր Մատենադարանի», «Էջմիածին» և այլ պարբերականների։ 1951 թվականին այցելել է Սովետական Հայաստան։ Պողարյանի ուսումնասիրությունները մեծ մասամբ վերաբերում են հայ գրչությանը, գրչագրերին, անտիպ գործերին։ Պողարյանը կազմել է Երուսաղեմի վանքի հայերեն ձեռագրերի գիտական ցուցակը՝ «Մայր ցուցակ ձեռագրաց Սրբոց Հակոբյանց» (հ. 2-4, 1953-1960), որտեղ նկարագրել է 560 ձեռագիր՝ նկարագրված գրչագրերի թիվը հասցնելով 700-ի։ «Մայր ցուցակ...»-ի երկրորդ հրատարակությունը (հ. 1-9, 1966-1979) ամփոփում է 3000 ձեռագրերի նկարագրություն։ Այստեղ առաջին անգամ ներկայացվել են մի շարք նորահայտ ձեռագրեր, որոնք բնագրային մեծ արժեք ունեն։ Առանձին գրքերով լույս են տեսել նրա կազմած Հովհաննես Թլկուրանցու «Տաղագիրք» (1958), «Հայ գրողներ, Ե-Ժէ դար» (1971), «Գրիգոր Ակներցու Թաթարաց պատմությունը» (1974) գործերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կապտափող սոխակ

Կապտափող սոխակ (իտալերեն՝ Լատ․ Luscinia svecica), կեռնեխների ընտանիքի թռչուն։ Բնադրող-չվող է, տարածված։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի երկարարությունը 14 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 20-22,5 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 20 գ։ Արուի կուրծքը կապույտ լայն հատվածով է, միջին մասում՝ սպիտակ՝ ակնառու նարնջագույն բծով կամ առանց բծերի։ Էգի կոկորդը սպիտակ է՝ մուգ եզրագծված։ Երիտասարդը մուգ դարչնագույն խայտերով է։


== Կենսակերպ ==
Գետնին շարժվում է ցատկոտելով, կանգնում է ուղղահայաց դիրքով՝ պոչը բարձր։ Տարածված է լեռնատափաստաններում՝ ենթալպյան փռված գիհու թփուտներում։


== Բնադրում ==
Սնվում է միջատներով, սերմերով, հատապտուղներով։


== Բնադրում ==
Բույնը գավաթաձև է՝ խոտաբույսերից։ Բնադրում է գետնին։ Դնում է 18 մմ տրամագծով, բաց կապույտ՝ կարմիրնարնջագույն պտերով 5-6 ձու։
Գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում։   


== Պատկերասրահ ==
Մարսեցի Ջոն Քարթերը

«Մարսեցի Ջոն Քարթերը» (անգլ.՝ John Carter of Mars), Էդգար Ռայս Բերոուզի բարսումյան շարքի տասնմեկերորդ և վերջին գիրքը։ Բաղկացած է երկու առանձին վեպերից՝ «Ջոն Քարթերը և Մարսի հսկան» և «Կմախք - մարդիկ Յուպիտերից»։ Առանձին հրատարակությամբ լույս է տեսել 1964 թվականին։


== Սյուժե և նկարագիր ==


=== Ջոն Քարթները և Մարսի հսկան ===
Մանկական վեպ է, որը գրվել է Բերրոուզի ավագ որդու՝ նկարիչ Ջոն Կալմեն Բերրուզի կողմից (1913-1979) Whithman Big Little Book - ի համար։ Քննադատները շարունակ վիճում են այն հարցի շուրջ, թե ինչ մասնակցություն է ունեցել գրքի ստեղծմանը հենց ինքը՝ Էդգար Ռայս Բերրոուզը։ Շատերի կարծիքով նա խմբագրել է տեքստը՝ ավելացնելով դրան շուրջ 6000 բառ։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 1940 թվականին, վերահրատարակվել Amazing Stories Quarterly - ում 1941 թ․ ։ 1964 թվականին, որպես գիրք հրատարակելու ժամանակաշրջանին մոտ, տպագրվել է Amazing Stories-ի հունվարյան համարում։
Զբոսանքի ժամանակ առևանգում են արքայադուստր Դայա Տորիսին։ Վերջինս Ջոն Քարթերի հարսնացուն է, Թարդոս Մորսի թոռնուհին։ Առևանգողը Պյու Մոջելին է։ Նրան են ծառայում ինտելեկտուալ սպիտակ կապիկները, ինչպես նաև 130- ֆուտանոց հսկա Ջուգը։ Օյու Մոջելը պատրաստվում է դառնալ ամբողջ Բարսումի նահանգամետ, բայց նրան անհասանելի են հելիումի ռեսուրսները, ինչի համար էլ հենց նա առևանգել է Դեյա Տորիսին։ Նա երկար ժամանակ լրտեսել է արքայական ընտանիքը՝ շնորհիվ տեսախցիկների։ Կանտոս Կանին և Ջոն Կարտներին ի վերջո հաջողվում է բռնել ինքնակոչ նահանգապետին, և բարեբախտաբար, ամեն ինչ ավարտվում է լավ։


== Արտաքին հղումներ ==
Text file of «John Carter and the Giant of Mars» at Project Gutenberg Australia
Text file of «Skeleton Men of Jupiter» at Project Gutenberg Australia
Edgar Rice Burroughs Summary Project page for «John Carter and the Giant of Mars»
Edgar Rice Burroughs Summary Project page for «Skeleton Men of Jupiter»
Сборник на сайте «Лаборатории фантастики»


== Ծանոթագրություններ ==