Անդրեյ Պրոշկին

Անդրեյ Պրոշկին (ռուս.՝ Прошкин, Андрей Александрович, սեպտեմբերի 13, 1969(1969-09-13), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս կինոռեժիսոր, սցենարիստ։ 
Ռեժիսոր Ալեքսանդր Պրոշկինի որդին է։


== Կենսագրություն ==
1994 թվականին ավարտել է ՄՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետը, իսկ 1999 թվականին` Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացները (Մարլեն Խուցիև ի արվեստանոցը)։ 1994-2000 թվականներին աշխատել է որպես երկրորդ ռեժիսոր Կարեն Շահնազարովի և Ալեքանդր Պրոշկինի խմբերում։ 1998-2000 թվականներին ռեժիսոր է եղել Ռոսիա 1 և ՌԵՆ ՏՎ հեռուստաալիքների հաղորդումներում։ 2002 թվականին Անդրեյ Պրոշկինը նկարահանել է իր դեբյուտային «Սպարտակ և Կալաշնիկով» ֆիլմը, որը ռուսական և միջազգային կինոփառանոններում արժանացել է մի շարք մրցանակների, այդ թվում` «Ոսկե արծիվ» կինոմրցանակի` խաղարկային կինոյի լավագույն ռեժիսորական դեբյուտ անավանակարգում։
Անդրեյ Պրոշկինը Ալեքսեյ Գերմանի, Էլդար Ռյազանով, Ալեքսանդր Սոկուրովի, Յուրի Նորշտեյնի, Դանիիլ Դոնդուրեյ, Ալեքսանդր Գելմանի, Վլադիմիր Դոստալի, Վիտալի Մանսկու, Բորիս Խլեբնիկովի և Ալեքսեյ Գերման կրտսերի հետ եղել է «Կինոսոյուզ» կինեմատոգրաֆիստների և պրոֆեսիոնալ կինեմատոգրաֆիստական կազմակերպությունների և միավորումների միության հիմնադիրներից մեկը։ Առաջին հանդիպման ժամանակ, որը կայացել է 2011 թվականի հունիսի 1-2-ը, Անդրեյ Պրոշկինը ընտրվել է «Կինուսույուզի» նախագահ։
Ասիայի և խաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջանի երկրների կինոակադեմիայի անդամ է։
Կինը մոնտաժող Նատալյա Կուչերենկոն է։


== Ֆիլմագրություն ==
Ռեժիսոր

2002` «Սպարտակ և Կալաշնիկով»
2002` «Ներգործության ուժ 4», «Փոքր ամառ» սերիա
2004` «Թիթեների խաղը»
2005` «Զինվորական դեկամերոն»
2007` «Դատական սյունակ», «Պատվերով երեխան» և «Ամուսնանալ արքայազնի հետ» սերիաներ
2009` «Մինեսոտա»
2010` «Նարնջի հյութ»
2012` «Հորդա»
2014` «Թարգմանիչը»
2015` «Օռլեան»
2017` «Բժիշկ Ռիխտերը»
2018` «Բժիշկ Ռիխտերը», 2 եթերաշրջանՍցենարիստ

2004` «Թիթեռների պարը», Վլադիմիր Կոզլովի հետ համատեղԴերասան

2006` «Կապ»` Բժիշկ
2018` Մի նշանակման պատմություն` Միլյուտին


== Պարգևներ և առաջադրումներ ==
«Սպարտակ և Կալաշնիկով»

2002` «Կինոտավրիկ» փառատոնի միջազգային մրցանակ (Սոչի)
2002` «Արտեկ» մանկական ֆիլմերի միջազգային կինոփառատոնի մրցանակ` ամենահետաքրքիր ֆիլմի համար
2002` «Ստալկեր» մրցանակ` «Ստալկեր մարդու իրավունքներ մասին ֆիլմերի միջազգային փառատոն» Մոսկվայում
2002` Սոչիի «Կինոտավր» բաց ռուսական կինոփառատոնի «Դեբյուտ» մրցույթի ժյուրիի հատուկ մրցանակ
2002` «Ոսկե արծիվ» կինոմրցանակ խաղարկային կինոյում լավագույն ռեժիսորական դեբյուտ անվանակարգում
2003` Բանֆիի Banff World Media Festival միջազգային կինոփառատոնի մրցանակ` լավագույն մանկական ֆիլմ անվանակարգում
2003` Բուենոս Այրեսի մանկապատանեկան ֆիլմերի միջազգային երկրորդ կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակ
2003` Զլինի մանկապատանեկան ֆիլմերի միջազգային կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակ«Թիթեռնիկի խաղը»

2004` Վլադիվաստոկի «Մերիդիանի և Տիխի» միջազգային կինոփառատոնի հանդիսատեսի համակրանք մրցանակ
2004` ՅՈՒՆԻՍԵՖ մանկական հիմնադրամի մրցանակ` («Ստակլեր» միջազգային փառատոն)
2004` «Բայց պարտությունը հաղթանակից դու ինքդ չպետք է տարբերես» մրցանակ` ռուսական բաց «Կինտավր» կինոփառատոնում, Սոչի[6]«Մինեսոտա»

2009` Վ. Պրեմիխովի անվան Գրան-պրի Բլագովեշչենսկում անցկացվող «Ամուրյան աշուն» կինոփառատոնում«Նարնջի հյութ»

2010` Գրան-պրի` հանդիսատեսի համակրանք մրցանակ` լավագույն լիամետրաժ խաղային ֆիլմի համար` Մոսկվայի հայրենական «Մոսկովյան պրեմիերա» 7-րդ կինոփառատոնում«Հորդա»

2012` «Արծաթե Գեորգի» մրցանակ` լավագույն ռեժիսորական աշխատանքի համար, Մոսկվայի 34-րդ միջազգային կինոփառատոն
2012` Ասիայի և խաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջանի կինոմրցանկի առաջադրում (Asia Pacific Screen Awards)` լավագուն ֆիլմ անվանակարգում
2012` Ազգային կինոքննադատների և կինոմամուլի «Սպիտակ փիղը» մրցանակի առաջադրում` լավագույն ֆիլմ անվանակարգում
2013` «Ոսկե արծիվ» կինոմրցանակ` լավագույն ռեժիսորական աշխատանքի համար։ «Հորդա» ֆիլմը հավակնել է «Ոսկե արծիվ» մրցանակին 12 անվանակարգերում, այդ թվում և` «Լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում։«Թարգմանիչը»

2015` Կինոյի և հեռուստատեսության պրոդյուսերների ասոցիացիայի պրոֆեսիոնալ մրցանակ` հեռուստատեսային ֆիլմերի ոլորտում` «Լավագույն ռեժիսորական աշխատանք» անվանակարգում և «Լավագույն հեռուստատեսային ֆիլմ» անվանակարգի մրցանակ (1-4 սերյաներին)» և առաջադրում «Լավագույն հեռուստաֆիլմ» անվանակարգում (1-4 սերիաներ)։


== Հանրային դիրքորոշում ==
2014 թվականին ստորագրել է Ռուսաստանում սկսված հակաուկրաինական արշավի և ռուսական զորքերի` Ուկրաինա ներխուժման դեմ ուղղված նամակը։
2018 թվականին մարտին սատարել է Եվրոպական կինոակադեմիայի դիմումը Ռուսաստանում ձերբակալված ուկրաինացի ռեժիսոր Օլեգ Սենցովի համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Андрей Прошкин»։ Энциклопедия отечественного кино под редакцией Любови Аркус։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-12-10-ին։ Վերցված է 2013-09-04  
«Прошкин Андрей»։ «Сеанс»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-08-07-ին։ Վերցված է 2013-09-04 
Полина Сурнина (2010-09-04)։ «Интервью с режиссёром фильма «Святитель Алексий» Андреем Прошкиным»։ «Сноб»  (չաշխատող հղում)
Игорь Карев (2011-07-05)։ ««Конфликт — крайняя степень диалога»»։ Культура > Люди։ Газета.Ru։ Վերցված է 2013-09-04  
Полина Рыжова (2012-09-21)։ ««Жертва – это очень сильный поступок»»։ Культура > Кино։ Газета.Ru։ Վերցված է 2013-09-04  
Снежана Артамонова (2011-08-23)։ «Андрей Прошкин заканчивает съемки фильма «Орда»»։ Новости > Культура։ Вести.Ru։ Վերցված է 2013-09-04 
Андрей Прошкин (2012-02-07)։ «Орда навсегда»։ Блог։ «Сеанс»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-09-03-ին։ Վերցված է 2013-09-04  
Полина Рыжова (1 апреля 2015)։ «Режиссёр Андрей Прошкин о жизни после «Тангейзера»»։ Газета.ru