Վիկտորյա Լոմասկո

Վիկտորյա Վալենտինովնա Լոմասկո (օգոստոսի 6, 1978(1978-08-06), Սերպուխով, Մոսկվայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ժամանակակից ռուս նկարիչ և կազմակերպիչ։


== Կենսագրություն ==

2003 թվականի ավարտել է Մոսկվայի մամուլի պետական համալսարանը՝ գրքի նկարիչ մասնագիտությամբ։
2008 թվականից Լոմասկոն մշակում է գրաֆիկական ռեպորտաժ ժանրը, որը գոյություն է ունեցել նախահեղափոխական և Խորհրդային Ռուսաստանում, սակայն անհետացել է ԽՍՀՄ փլուզումից հետո։ Վիկտորյան հենվում է ռուսական ռեպորտաժի ավանդույթի վրա (շրջափակված, համակենտրոնացման ճամբարներ, ռազմական ալբոմներ)։ Նա ռեպորտաժային գրաֆիկայի մասին մի շարք դասախոսությունների և հոդվածների հեղինակ է։


== Ակտիվություն և սոցիալական գործունեություն ==
Որպես ակտիվիստ նկարիչ՝ համագործակցում է ԶԼՄ-ների և իրավապաշտպան կազմակերպությունների հետ։ Բացի այդ, անչափահաս հանցագործների գաղութներում դեռահասներին դասավանդում է նկարչություն։
2011-2012 թվականներին վարել է «Դիմադրության ժամանակագրություն»՝ որպես թղթակից նկարիչ։ 2015 թվականին նախագիծը վերափոխվել է «Մթագնած ժամանակի տարեգրության»։
2012 թվականից սկսած՝ Վիկտորյա Լոմասկոն արվեստաբան Նադյա Պլունգյանի հետ համատեղ կազմակերպում է «Ֆեմինիստական մատիտ» ցուցահանդեսների շարք։
2013 թվականին նկարչուհին ձեռք է բերել «Կողք կողքի» կինոփառատոնի ժյուրիի աշխատանքի փորձ, որից հետո հետաքրքրություն է ցուցաբերում ԼԳԲՏ խնդիրների նկատմամբ։ Արդյունքում հայտնվել է փառատոնի հյուրերի և չարակամների մասին նկարահանված ռեպորտաժը և «18+» գրաֆիկական շարքը (լեսբի ակումբների և լեսբի ընտանիքների այցելուների մասին)։
Ռուս լրագրողի վարկածով՝ Վիկտորյան ներառված է 2013 թվականի մշակույթի ամենահեղինակավոր գործիչների տասնյակում։ Վերջին տարիներին ավելի հաճախ ցուցադրվում է արտասահմանում, քան Ռուսաստանում։
Առավել հայտնի աշխատանքներն են դատական ռեպորտաժ «Արգելված արվեստ» գիրքը (Անտոն Նիկոլաևի հետ համատեղ), ընդդիմադիր հանրահավաքներից «Դիմադրության խրոնիկա» ռեպորտաժների շարքը, Pussy Riot-ի պաշտպանության պաստառները և ռեպորտաժները «Ստրուկներ մոսկովյան «Պրոդուկտներ» խանութից»։


== Քաղվածքներ ==
Ցուցահանդեսներից մեկի կուրատորներ Ն. Գոնչարովա Լոմասկոն և Ա. Լիտվինն ասել են․

Ըստ քննադատ Իգոր Գուլինի՝ «Վիկտորյա Լոմասկոյի «Դիմադրության ժամանակագրությունը» ոչ միայն ըմբոստ շարժումն իմաստավորելու, այլ նաև այն պատմության մեջ գրելու ամենահաջող փորձն է»։


== Կազմակերպչական նախագծեր ==
2015՝ «Հետխորհրդային Կասանդրաներ» (կազմակորպիչների խմբում)։ Պատկերասրահ Քյորներ պարկում, Բեռլին։
2014՝ «Մեր ժամանակի հերոսուհին» (Ն. Պլունգյանի հետ համատեղ)։ Պատկերասրահ 69, Օսլո։
2014՝ «Նկարում ենք դատարան 2» (Զ․ Պոնիրովսկայայի հետ համատեղ)։ Հուշահամալիր հասարակություն, Մոսկվա։
2014՝ «Ֆեմինիստական մատիտ 2» (Ն․Պլունգյանի հետ համատեղ)։ Պատկերասրահ «Բորեյ», Սանկտ Պետերբուրգ։
2013՝ «Ֆեմինիստական մատիտ 2» (Ն․Պլունգյանի հետ համատեղ)։ «Artplay», Մոսկվա։
2013՝ «Նկարում ենք դատարան 2» (Զ․ Պոնիրովսկայայի հետ համատեղ)։ Կիրով։
2012՝ «Ֆեմինիստական մատիտ» (Ն․Պլունգյանի հետ համատեղ)։ Fabrika Hostel&Gallery, Մոսկվա։
2012՝ «Resistance Forever» (Ա․ Վորանկովայի հետ համատեղ)։ Մշակութային կենտրոն Աշխատանքային կուսակցություն, Բուենոս Այրես։
2011՝ «Ընտրության ազատություն» (Տ․Վոլկովայի և Ա․ Վորանկովայի հետ համատեղ), «Пrоект_Fабrика», Մոսկվա։
2004՝ «Գթության ակտ» (Ա․ Բուլդակովի հետ համատեղ)։ «ԱՐՏԱղեղ», Մոսկվա։
2004՝ «Գթության ակտ» (Ա․ Բուլդակովի հետ համատեղ)։ Պատկերասրահ «Ֆրանսիա», Մոսկվա։
2004՝ «Առանց գլամուրի» (Պ․ Միկիտենկոյի հետ համատեղ)։ Ժամանակակից արվեստի Զվերևյան կենտրոն, Մոսկվա։


== Անհատական ցուցահանդեսներ ==
2017՝ «Other Russias: Angry»։ Պատկերասրահ Էլիսա, Կարնեգիի Մելլոն արվեստի դպրոց, Պիտսբուրգ։
2017՝ «Unwanted Women»։ Նյու Յորք։
2016՝ «Բիշքեկ-Երևան-Դաղստան-Թբիլիսի։ Ֆեմինիստական ճանապարհորդություն», Գյոթե-համալսարան, Թբիլիսի։
2015՝ «Շրջանում։ Մոսկվա- Բիշքեկ- Երևան»։ AJZ space, Երևան։
2015՝ «ՄԻԱՎ․ անհավասար։ Բորեյ պատկերասրահ», Պետերբուրգ։
2014՝ «Միացված դիտարկում» (Կ․ Մամոնովի հետ համատեղ)։ Բիրմինգհեմի համալսարան, Բիրմինգհեմ։
2014՝ ««Կողք կողքի»․ համասեռամոլներ և հոմոֆոբներ»։ «Пrоект_Fабrика», Մոսկվա։
2013՝ «Ֆորմալ հարաբերություններ» (Կ․ Մամոնովի հետ համատեղ)։ Մոսկվայի միջազգային համալսարանի պատկերասրահ, Մոսկվա։
2012՝ «Արգելված արվեստ»։ Նոր պատկերասրահ, Էռլանգեն։
2012՝ «Մայիսյան տոներ» և «ՕկուպայԱբայի օրերը» փողոցային ցուցահանդեսներ։ ՕկուպայԱբայ, Մոսկվա։
2012՝ «Տագանյան արդարադատություն» (Ա․ Նիկոլաևի հետ համատեղ)։ Հանս Կնոլյայի պատկերասրահ, Վիեննա։
2011՝ «Արգելված արվեստ» (Ա․ Նիկոլաևի հետ համատեղ)։ «Art re.FLEX» պատկերասրահ, Պետերբուրգ։


== Ընտրյալ խմբային ցուցահանդեսներ ==


== Գրքեր ==
Ломаско В., Николаев А. Провинция. — СПб.: Бумкнига, 2010.
Ломаско В., Николаев А. Запретное искусство. — СПб.: Бумкнига, 2011. — 156 с. — ISBN 978-5-9902108-7-5.
Lomasko W., Nikolajew A. Verbotene Kunst = Запретное искусство. — Berlin: Matthes & Seitz Berlin, 2013. — 171 p. — ISBN 978-3-88221-984-5.
Lomasko V., Nikolaïev A. L'Art Interdit = Запретное искусство. — Paris: The Hoochie Coochie, 2014. — 160 p. — ISBN 978-2-9160-4944-1.


== Շապիկներ ==
Նկարչուհու աշխատանքները հայտնվել են հետևյալ հրատարակությունների շապիկներին․

2009՝ ЧПХ № 4
2012՝ Dschungel № 7
2012՝ Կամք № 3 (35)
2012՝ Կամք № 4 (36)
2012՝ Կամք № 5 (37)
2012՝ Art
2012՝ Կամք № 8 (40)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը АртГид կայքում
Նկարչուհու բլոգը
Աշխատանքները «Նկարում ենք դառարան» նախագծում
Գրաֆիկական շարք «Աղջիկներ»
[1]: Հարցազրույց// Ամսագիր «Ես»։ — 2013. — № 1 (32)։
Հարցազրույց Deutsche Welle հեռուստաալիքում (21.02.2013)։
Թոք շոու «Ազատություն ակումբներում», հաղորդման թեման՝ գրաֆիկական ցուցահանդես «Նկարում ենք դատարան 2»
Վիկտորյա Լոմասկոն Artists’ Private Collections նախագծում
Հարցազրույցների հավաքածու