armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Նովոմիխայլովկա (գյուղ, Նիկոլաևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոմիխայլովկաՆովոմիխայլովկա (ուկրաիներեն՝ Новомихайлівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նիկոլաևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոմիխայլովկա գյուղում բնակվում էր 21 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նախիջևան (քաղաք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նախիջևան (այլ կիրառումներ)Նախիջևան (ադրբ.՝ Naxçıvan [Նախչըվան], հին հունարեն՝ Naksuana [Նաքսուանա]), քաղաք Ադրբեջանում, Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության մայրաքաղաքը։ Գտնվում է Նախիջևան գետի (Նախիչեվանչայ) գետի աջ ափին։ Այստեղ գտնվում է երկաթուղու կայան Երևան - Բաքու չգործող ուղու վրա։ Կա օդանավակայան։ 


== Քաղաքի պատմություն ==

Նախիջևանը նախկինում մտնում էր Մեծ Հայքի Վասպուրական աշխարհի կազմում։


== Այլ անվանումներ ==
Նախիջևան քաղաքի անվան հունարեն բառացի թարգմանությունը Ապովատիրիոն է, որը գործածել է Ղուկաս Ինճիճյանը՝ Աբովադիրիոն ձևով


== Հայտնի անձիք ==
Զարիկ Աթանեսյան (հայ մանկավարժ)
Ռուբեն Հախնազարյան (հայ գինեգործ)
Համբարձում Սայադյան (հայ ճարտարագետ)
Վասակ Խուդավերդյան (հայ դրամատուրգ)
Աստղիկ Բադալյան (հայ համաճարակաբան)
Համո Բաղդասարյան (հայ նկարիչ)
Կարապետ Քարամյան (հայ պատմաբան)
Հասմիկ (հայ դերասանուհի)
Հմայակ Արծաթպանյան (հայ գեղանկարիչ)
Խաչիկ Մուղդուսի (հայ սպա, ներքին գործերի նախարար)
Գառնիկ Պետրոսյան (ՀՀ գյուղատնտեսության փոխնախարար)
Արտաշես Հայ-Արտյան (հայ դերասան և ռեժիսոր)
Գրո (հայ խորհրդային հոգեբույժ)
Պետրոս Նախիջևանցի (հայ գրող)
Խեչո (հայ ֆիդային)
Գևորգ Տեր-Գասպարյան (խորհրդային բանակի գեներալ)
Հեյդար Ալիև (Ադրբեջանի նախագահ)


== Արտաքին հղումներ ==
ՆԱԽԻՋԵՎԱՆԻ ԻՍՍՀ ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՀՈւՇԱՐՁԱՆՆԵՐԸ


== Ծանոթագրություններ ==
Կարբյուրատոր

Կարբյուրատոր, թեթև հեղուկ վառելանյութից (բենզին, կերոսին և այլն) և օդից կազմված այրվող պարզագույն կարբյուրատորի սխեմա։ Բաղկացած է՝ 

խառնման խցիկ,
դիֆուզոր,
օդի կարճախողովակ,
օդի սահափական,
վառելիքամուղ,
լողանի խցիկը մթնոլորտի հետ կապող անցք,
Փակիչ ասեղ,
լողան,
լողանի խցիկ,
ժիկլյոր,
փոշիացնող խողովակ,
դրոսելային սահաֆական խառնուրդ պատրաստող և վառելանյութը դոզավորող սարք՝ արտաքին խառնուրդագոյացումով ներքին այրման շարժիչները սնելու համար։Կարբյուրատորում վառելանյութը փոշեցրվում է, ինտենսիվորեն խառնվում օդի հետ և գոլորշիանում։ Առաջացած այրվող խառնուրդն ուղղվում է դեպի շարժիչի գլանները։
Նիկոլսկոե (գյուղ, Շևչենկոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլսկոեՆիկոլսկոե (ուկրաիներեն՝ Микільське), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1850 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նիկոլսկոե գյուղում բնակվում էր 30 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,37 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 81,08 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դյուգուկ

Դյուգուկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մանազկերտի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կելեբերդա (գյուղ, Կրեմենչուգի շրջան)

Կելեբերդա (ուկրաիներեն՝ Келеберда), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կելեբերդա գյուղում բնակվում էր 451 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ույծի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Ույծ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 69 հուշարձան (10 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
(3844) Լուջիաքսի

(3844) Լուջիաքսի (անգլ.՝ Lujiaxi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1966 թվականի հունվարի 30-ին Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից Նանկինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,732919 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4513 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0145 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1650,21 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,218154 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,83° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3844) Լուջիաքսի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հայաստանում ԱՄՆ-ի դեսպանատուն

Հայաստանում Միացյալ Նահանգների դեսպանատունը տեղակայված է Երևանյան լճի կողքին՝ Ամերիկյան փողոց 1 հասցեում։ Բացվել է 1992 թվականի փետրվարի 3-ին։ Տեղանքը զբաղեցնում է 90,469 քառակուսի մետր (22 ամերիկյան ակր) տարածք, և իր կառուցման ավարտին՝ 2005 թ. եղել է խոշորագույն ամերիկյան դեսպանատունն աշխարհում։ Երևանում ԱՄՆ դեսպանատունը նորանկախ Հայաստանում առաջին դիվանագիտական ներկայացուցչությունն է։
Այժմ Բաղդադի ԱՄՆ դեսպանատունը ամենամեծն է, գրեթե հինգ անգամ տարածքով ավելի մեծ է քան Երևանինը։


== Պատկերասրահ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանում ԱՄՆ դեսպանը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2017-02-07 at the Wayback Machine.
Էդուարդ Քերոլ Սթոուն

Էդուարդ Քերոլ Սթոուն (անգլ.՝ Edward C. Stone, հունվարի 23, 1936(1936-01-23), Knoxville, Այովա, ԱՄՆ), ամերիկյան տիեզերական գիտնական, Կալիֆորնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտի ֆիզիկայի պրոֆեսոր և ՆԱՍԱ-ի Ռեակտիվ շարժման լաբորատորիայի (ՌՇԼ) (անգլ.՝ Jet Propulsion Laboratory (JPL)) նախկին տնօրեն ։


== Կենսագրություն ==
Սթոունը ծնվել է ԱՄՆ-ի Այովա քաղաքում։ Այովա նահանգի Burlington Junior College-ում իր բակալավրիատը ստանալուց հետո, Սթոունը տեղափոխվեց Չիկագոյի համալսարան, որտեղ նա վաստակել էր մագիստրոսի և փիլիսոփայության դոկտորի աստիճանները։ Սթոունի աստղաֆիզիկայի կարիերան սկսվում է մթնոլորտային արբանյակների վրա իր առաջին տիեզերական-ռադիացիոն փորձերից հետո 1961 թվականին։ Այնուհետև նա միացել է Կալիֆորնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտի աշխատակիցներին՝ որպես հետազոտող և դարձել է լիիրավ ֆակուլտետի անդամ 1967 թվականին։
1976 թվականին եղել է Ֆիզիկայի ֆակուլտետի պրոֆեսոր, 1983-1988 թվականներին ֆիզիկայի, մաթեմատիկայի և աստղագիտության բաժնի վարիչ։ Նա նաև եղել է Caltech Space ռադիացիոն լաբորատորիայի տնօրեն և աստղագիտական սարքերի փոխնախագահ։ Նա ներկայումս Մորիսրոու Ֆիզիկայի պրոֆեսոր է և երեսուն մետրանոց աստղադիտակի տնօրենների խորհրդի փոխնախագահ։
Նա եղել է P.I. Վոյաջեր 1 և 2 տիեզերանավերի վրա, տիեզերական ճառագայթային համակարգի համար ։


=== JPL ղեկավար ===

Սթոունը 1991-2001 թվականներին Փասադենա (Կալիֆոռնիա) քաղաքի Jet Propulsion Laboratory-ի տնօրենն էր։ Իր պաշտոնավարման ընթացքում Մարս Փաթֆայնդերը և նրա Sojourner rover-ը հաջող էին։ Այդ ժամանակահատվածում JPL-ի մյուս առաքելությունները ներառել էին Mars Global Surveyor, Deep Space 1, TOPEX/Poseidon, NASA Scatterometer (NSCAT) և գործարկել էին Cassini, Stardust ու 2001 Mars Odyssey։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
2007 թվականին ստացել է Ֆիլիպ Ջ. Կլասի անվան մրցանակի կյանքի նվաճման համար
1999 թվականին արժանացել է Կարլ Սագանի հուշամրցանակին
Գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամ
1991 թվականին ստացել է Գիտության ազգային մեդալ
1992 թվականին ստացել է Magellanic Premium
2013 թվականին արժանացել է ՆԱՍԱ-ի հարգարժան հանրային ծառայության մեդալ
2014 թվականին արժանացել է Հովարդ Հյուզի հուշամրցանակին


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Stone's web page
Space Radiation Laboratory
JPL Gallery for Ed Stone Archived 2010-04-04 at the Wayback Machine.
Profile in Discover magazine
Գագարինի փողոց (այլ կիրառումներ)

Գագարինի փողոց անվանումը կարող է վերաբերել.

Գագարինի փողոց (Սովետսկ)
Գագարինի փողոց (Կրասնի Սուլին)
Օկնո (գյուղ, Զաստավնայի շրջան)

Օկնո (ուկրաիներեն՝ Вікно), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Զաստավնայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օկնո գյուղում բնակվում էր 1 592 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թագվորշահ

Թագվորշահ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն թագավոր և պարսկերեն՝ شاه, շահ բառերից։ Այս անվանը համապատասխանում է Մելիքշահ անձնանունը։ Գործածվել է 12-15-րդ դարերում։


== Գործածություններ ==
Թագվորշահ, հոգաբարձու էր կարգված Սիր Սիմոնի կողմից, ով 1303 թվականին մի խանութ էր նվիրել Կապոսի Սուրբ Լուսավորիչ վանքին։
Թագվորշահ դպիր, ով 1360 թվականին Երուսաղեմում Ստեփաննոս կրոնավորին գրել տվեց մի Ավետարան։
Թագվորշա դպիր, որդի Մկրտչի, ում անունով մի խաչքար է կանգնեցված Նոր Նախիջևանի Սուրբ Թորոս եկեղեցու բակում (անթվական)։
Թագվորշահ հիշատակված է անթվական մի հիշատակարանում, որը գրված է 1311 թվականի գրված մի Ավետարանում։
Թագոշահ, հիշատակված է 1475 թվականից ուշ գրված անթվական մի հիշատակարանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերոնիկա Մաջիո

Վերոնիկա Սանդրա Քարին Մաջիո (Մաջո, շվեդերեն՝ Veronica Sandra Karin Maggio, մարտի 15, 1981(1981-03-15), Ուփսալա, Շվեդիա), շվեդական և իտալական ծագմամբ երգչուհի, «Տարվա դեբյուտ» անվանակարգում Grammisgalen մրցանակի հաղթող։


== Մասնագիտական գործունեություն ==
2006 թ. մարտին Մաջիոն թողարկել է դեբյուտային «Dumpa mig» սինգլը։ Այս երգի տեսահոլովակը շուտով շվեդական ZTV երաժշտական հեռուստաալիքում հիթ է դառնում։ Նրա հաջորդ սինգլը «Nöjd?»-ն է։ Այնուհետև նա պայմանագիր է կնքում Universal Music-ի հետ և 2006 թվականի ամռանը մեկնում է շրջագայության։ Նույն թվականին դուրս է գալիս նրա առաջին ստուդիական ալբոմը՝ Vatten och bröd անվամբ, որի երգերի երաժշտությունը և տեքստը գրել է Ստեֆան Գրեսլունդը, բացառությամբ «Vi har, vi har» երգի, որը գրել է Քրիստոֆեր Մալսմթենը։
2008 թվականի մարտի 26-ին Վերոնիկա Մաջիոն թողարկեց իր երկրորդ՝ Och vinnaren är… ալբոմը, որը նա ստեղծել և ձայնագրել է Օսկար Լինրոսի հետ։ Շվեդիայում այն ստացել է պլատինե սերտիֆիկատ և ազգային հիթ շքերթում է մնացել տարուց ավել՝ հասնելով մինչև 7-րդ հորիզոնական։ Ալբոմի «Måndagsbarn» սինգլը հաջողություն է ունեցել Նորվեգիայում և Դանիայում։
Վերոնիկայի երրորդ «Satan I gatan» ալբոմը, որը ստեղծվել է Քրիստիան Վալցի և Մարկուս Կրունեգորդի համագործակցությամբ, թողարկվել է 2011 թվականի ապրիլի 27-ին։ Նրա առաջին՝ «Jag kommer» սինգլն առաջին անգամ հասել է շվեդական հիթ շքերթի ամենավերին հորիզոնականում։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===


=== Սինգլներ ===
2006 — "Dumpa mig"
2006 — "Nöjd?"
2006 — "Havanna mamma"
2007 — "Inga problem" (feat. Snook & Petter)
2008 — "Måndagsbarn"
2008 — "Stopp"
2008 — "17 år"
2011 — ին "Jag kommer"
2011 — ին "Välkommen in"
2012 — Mitt hjärta blöder"


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վերոնիկա Մաջիոյի պաշտոնական կայք (շվեդ.)
Դեբորա Լին Սքոթ

Դեբորա Լին Սքոթ (անգլ.՝ Deborah Lynn Scott, 1954), հագուստի ամերիկացի նկարիչ։ «Օսկար» մրցանակի դափնեկիր հագուստի լավագույն դիզայն անվանակարգում ռեժիսոր Ջեյմս Քեմերոնի «Տիտանիկ» ֆիլմի համար։


== Կարիերա ==
Կինեմատոգրաֆիայի ոլորտում Դոբորա Լին Սքոթն սկսել է աշխատել 1980 թվականին։ Երեք տասնամյակի ընթացքում հանդես է եկել որպես ավելի քան 40 ֆիլմերի հագուստների դիզայներ։ Աշխատել է դրամարկղային հաջողություն ունեցած այնպիսի ֆիլմերի վրա, ինչպիսիք են՝ «Հետ դեպի ապագա», «Հատուկ կարծիք», «Տրանսֆորմերներ» ֆիլմերի շարքը։ «Տիտանիկ» բլոքբաստերի հագուստների դիզայնի համար արժանացել է «Օսկար» մրցանակի և ներկայացվել Բրիտանական կինոակադեմիայի մրցանակի։ Համագործակցել է այնպիսի հայտնի ռեժիսորների հետ, ինչպիսիք են Էդվարդ Ցվիկը, Ջեյմս Քեմերոնը, Մայքլ Բեյը։


== Ֆիլմագրություն ==
Հագուստի դիզայներ

Costume and Wardrobe Department

1980 – Մի՛ պատասխանիր հեռախոսով / Don’t Answer the Phone (wardrobe)
1980 – The Private Eyes (wardrobe assistant)
1981 – Փրկամակույկ / Lifepod (wardrobe design
1982 – Այլմոլորակային (costumer)
1982 –  Kiss My Grits (costumer)
1983 – Մի կանչիր գայլերին (costumer)
1984 – Փոոցները կրակի մեջ (costume supervisor)
1986 – Բլյու սիթի (costumer)
2009 – Ստի հայտնագործումը (costume consultant)


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
«Օսկար» մրցանակ հագուստի լավագույն դիզայնի համար

1998 – «Տիտանիկ» (մրցանակ)BAFTA մրցանակ հհագուստի լավագույն դիզայնի համար

1998 – «Տիտանիկ» (անվանակարգ)«Արբանյակ» մրցանակ լավագույն հագուստների համար

1986 – «Հետ դեպի ապագա» (անվանակարգ)
2003 – «Հատուկ կարծիք» (անվանակարգ)«Արբանյակ» մրցանակ հագուստի լավագույն դիզայնի համար

1998 – «Տիտանիկ» (մրցանակ)
2001 – «Հայրենասերը» (անվանակարգ)Հագուստի դիզայներների գիլդիայի մրցանակ ֆիլմ-ֆենտեզիի ստեղծման գործում ցուցաբերած վարպետության համար (Excellence in Fantasy Film)

2010 – «Ավատար» (անվանակարգ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դեբորա Լին Սքոթը Internet Movie Database կայքում
Deborah Lynn Scott Biography
Աֆանասևո (գյուղ, Իզմալկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱֆանասևոԱֆանասևո (ռուս.՝ Афанасьево), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Իզմալկովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անդրեո Չեհ

Անդրեո Չեհ (ռումիներեն՝ Andreo Cseh, նաև՝ András և Andor, սեպտեմբերի 12, 1895(1895-09-12), Luduș, Մուրեշ, Ռումինիա - մարտի 9, 1979(1979-03-09), Հաագա, Նիդերլանդներ), ռումին կաթոլիկ քահանա, անվանի էսպերանտիստ, էսպերանտոյի ուսուցման ինքնատիպ մեթոդի ստեղծող։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1895 թվականի սեպտեմբերի 12-ին, ռումինական Լուդուշ քաղաքում։ 1910 թվականից դարձել է էսպերանտիստ, 1919-ից՝ կաթոլիկ քահանա։ 1920 թվականին, Սիբու քաղաքում աշխատելու ժամանակ, հորինել է էսպերանտոյի ուսուցման իր ինքնատիպ մեթոդը</ref>, տեղում հաջողությամբ փորձարկել, որոշակի ճանաչում ձեռք բերել, հրավիրվել դասավանդելու նաև Տրգու-Մուրեշում, այնուհետև՝ Կլուժ-Նապոկայում։
1922 թվականին, ընդունելով Հ. Ֆիշերի հրավերը, մեկնել է Բուխարեստ, որտեղ երկուսով հիմնադրել են Esperanto-Centro Rumana-ն (ռումինական էսպերանտո կենտրոնը)։ 1921 թվականին դարձել է Ռումինիայի գլխավոր պատվիրակը Էսպերանտոյի համաշխարհային ընկերակցությունում։ 1924-ին եպիսկոպոս Բարոն Մայլաթը ազատություն է շնորհել Չեհին, որպեսզի նա կարողանա ամբողջությամբ նվիրվել էսպերանտոյի տարածման գործին։ Այդ նույն տարում Անդրեո Չեհը դարձել է էսպերանտոյի միջազգային կենտրոնական կոմիտեի Կաղապար:Lien քարտուղար, պրոպագանդիստական նպատակներով այցելություններ կատարել մի շարք երկրներ։ Բացի այդ, նախապատրաստական աշխատանքներ է իրականացրել   Ժնևում (1925), Դանցիգում (1927) և Բուդապեշտում (1929) էսպերանտոյի համաշխարհային համաժողովներ կազմակերպելու ուղղությամբ։ 1927 թվականի աշնանը էսպերանտոյի շվեդական համադաշնությունը (ֆեդերացիան) Չեհին հրավիրել է Շվեդիա, որտեղ նա այցլել է մի շարք քաղաքներ, դասընթացներ կազմակերպել (այդ թվում՝ երկրի խորհրդարանում)։ Հենց Շվեդիայից է սկսվել նրա «հաղթական առաքելություն-երթը» մի շարք երկրներով։ Նրա դասընթացներն ամենուրեք արտակարգ հաջողությամբ են պսակվել, և մամուլն սկսել է գրել էսպերանտոյի վերածնունդ ապրելու մասին։
1929 թվականին Ստոկհոլմում լույս է տեսել Չեհի դասընթացի առաջին հրատարակությունը։ 1930 թվականի մայիսին, Յուլիա Ինսբրյուկերի և վերջինիս ամուսնու հետ համատեղ, Անդրեո Չեհը Հաագայում հիմնադրել է էսպերանտոյի միջազգային ինստիտուտը։ 1932-ին հիմնադրել է La Praktiko ամսագիրը (լույս է տեսել մինչև 1970 թվականը), դարձել դրա գլխավոր խմբագիրը։
Կյանքի վերջին տարիներին Անդրեո Չեհը վերստին քահանա է դարձել։
Մահացել է 1979 թվականի մարտի 9-ին, Հաագայում։


== Գրականություն ==
Artur E. Iltis. Vortoj de Andreo Cseh («Words of Andreo Cseh»), Saarbrücken, 1984 / Internacia Esperanto-Instituto, Hague, 2003.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Cseh Andor (հունգարերեն)
Andreo Cseh
Ես և դու (ֆիլմ, 2017)

«Ես և դու» (ֆր.՝ Sage femme), 2017 թվականին նկարահանված ֆրանս-բելգիական ֆիլմ-դրամա, որի ռեժիսորն է Մարտեն Պրովոն, իսկ գլխավոր դերերում հանդես են գալիս՝ Կատրին Ֆրոն և Կատրին Դենյովը։ Ժապավենի պրեմիերան կայացել է 2017 թվականի փետրվարի 14-ին Բեռլինի 67-րդ կինոփառատոնին։


== Սյուժե ==
Քլերը միայնակ մայր է, ով ունի մեծահասակ որդի։ Կինը որպես մանկաբարձուհի աշխատում է գինեկոլոգիական բաժանմունքում և վարում է իր սահուն կյանքը՝ լիովին նվիրվելով աշխատանքին։ Մի անգամ նրա կյանքումէ հայտնվում է կամակոր բարեկամուհի Բեաթրիսը, որն իր հանգուցյալ հոր սիրուհին էր։ Այդ կինն ինչ-որ տեղ անհետացել էր և չէր հայտնվել երեսուն տարի, բայց այժմ զանգահարել էր ու հաղորդել, որ կարևոր նորություններ ունի․․․


== Դերերում ==


== Քննադատություն ==
Ֆիլմը դրական գնահատականներ է ստացել կինոքննադատների կողմից։ Rotten Tomatoes կայնքում ֆիլմն ունի 90 % վարկանիշ՝ հիմնվելով 86 գրախոսության վրա և 10-ից 7,0 միջին գնահատական։ Metacritic կայքում ֆիլմն ունի 100-ից 66 վարկանիշ՝ քննադատների 24 գրախոսությունների հիման վրա, ինչը համապատասխանում է «ընդհանուր առմամբ դրական ակնարկների» կարգավիճակին ։


== Մրցանակներ ==
2017 թվականին ֆիլմը մասնակցել է Monte-Carlo Comedy Film Festival կինոփառատոնին, ժյուրիի կողմից Լավագույն դերասանուհու պարգևը հանձնվեց Կատրին Դենյովին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
The Midwife(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Կոռնաթի

Կոռնաթի (խորվ.՝ Kornati), ազգային պարկ Խորվաթիայում։ Տեղակայված է Կենտրոնական Դալմաթիայում՝ Ադրիատիկ ծովում գտնվող Կոռնաթի կղզեխմբում՝ Զադար, Շիբենիկ և Բիոգրադ նա Մորու քաղաքներից ոչ հեռու։


== Ընդհանուր տեղեկություն ==

Ազգային  պարկը գրավում է կղզեխմբի մեծ մասը, այն չի ընդգրկում միայն կղզեխմբի հյուսիսային մասում գտնվող մի քանի կղզիներ։ Ազգային պարկի տարածքում ընդգրկված են 89 կղզիներ՝ 50 կմ² ընդհանուր մակերեսով և 238 կմ-ը գերազանցող ափագծով։ Ազգային պարկի ընդհանուր մակերեսը ծովային տարածքի հետ միասին կազմում է 220 կմ²։ Կոռնաթի կղզեխումբը յուրահատուկ է կղզիների խտությամբ, որոնց միջև ընկած նեղուցները երբեմն նման են ժայռերի միջև ընկած իսկական լաբիրինթոսի։
Փաշման և Դուգի Օտոկ հարևան կղզիներից կղզեխումբը տարանջատվում է նեղուցներով, Մուրտեր կղզուց՝ ծովածոցով, որը երբեմն կոչվում է Մուրտերի ծով։
Ազգային պարկի տարածքի երկու երրորդը գրավում է Կոռնաթ կղզին, որն կղզեխմբի ամենամեծ կղզին է և զբաղեցնում է 32,44 կմ² տարածք։ Այն ունի 25 կմ երկարություն և շուրջ 2,5 կմ լայնություն։
Կղզիներում մշտական ​​բնակիչներ չկան։
Ազգային պարկը հանրաճանաչ է առագաստանավորդների, սուզորդների ու վայրի բնության սիրահարների շրջանում։


== Բուսական և կենդանական աշխարհ ==
Կղզեխմբի բուսական և կենդանական աշխարհը հարուստ են ինչպես ստորջրյա, այնպես էլ ցամաքային տեսակներով։ Չնայած կղզիների զգալի մասի կիսաանապատային տեսքին՝ այնտեղ առկա են բույսերի 537 տաքսոններ։ Կղզեխմբի հիմնական ծառերը սոճիներն ու ձիթապտուղներն են։
Բացի մի շարք կրծողներից, օձերից, մողեսներից, միջատներից, կղզու կենդանական աշխարհը ներկայացված է կզաքիսներով, սկյուռներով, ինչպես նաև թռչուններով, որոնցից ամենանշանակալիներն են բուերը, բազեները, ճուռակները, ձկնկուլները։
Կոռնաթիի ծովային հատվածը բաղկացած է խութերից, որոնք հարուստ են մարջանով, մարգարտյա խեցիներով և փափկամարմիններով։ Կղզիներին հարող ջրերը շատ հարուստ են ձկներով։


== Հետաքրքիր վայրեր ==
Կորոններ ` երկրաբանական երևույթ, ներկայացնում է ժայռեր, որոնք «աճում են» ուղղակիորեն ծովից։ Հասնում են մինչև 100 մետրի (ինչպես ստորջրյա, այնպես էլ վերջրյա հատվածները)։ Կորոնների վրա բարձրանալն արգելվում է։
Իլլիական բնակավայրերի մնացորդներ, գտնվում է կղզեխմբի մի քանի կղզիներում։
Տուրետի բերդ, գտնվում է Կոռնաթ կղզում։ Բյուզանդական դարաշրջանի ամենահին կառույցն է կղզեխմբում։ Թվագրվում է VI դարով։


== Մեջբերումներ ==


== Տես նաև ==
Կոռնաթ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ազգային պարկի պաշտոնական կայքը (խորվ., անգլ., գերմ., իտալ.)
Վոթիվկիրխե

Վոթիվկիրխե (գերմ.՝ Votivkirche, հայտնի է նաև, որպես՝ Ուխտի եկեղեցի), կաթոլիկ եկեղեցի, որը գտնվում է Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում։
Գտնվում է Վիեննայի պետական համալսարանի հարևանությամբ՝ Վիեննայի Ալցելգրուդի շրջանում։


== Պատմություն ==
Եկեղեցու ստեղծման նախագիծը ներկայացվել է 1854 թվականի ապրիլին։ Համաձայն այդ նախագծի՝ Ավստրո-Հունգարիայի կայսրության տարածքում պետք է կառուցվեին ազգային տաճարներ բոլոր հպատակ ժողովուրդների համար։
Բավարար միջոցների բացակայության պատճառով այս նախագիծը չեղարկվեց, սակայն որոշում ընդունվեց Վիեննայի համալսարանի հարևանությամբ կառուցել կաթոլիկ եկեղեցի։ Վոթիվկիրխեի կառուցման հարցերով զբաղվող հանձնաժողովը ընտրեց ավստրիացի ճարտարապետ Հենրիխ ֆոն Ֆերշթելի ներկայացրած պլանը։
Շինարարական աշխատանքները սկսվել են 1856 թվականին և տևել քսանվեց տարի։ Օծման արարողությունը տեղի է ունեցել 1879 թվականի ապրիլի 24-ին՝ Ֆրանց Յոզեֆ կայսեր արծաթե հարսանիքի օրը։
Վոթիվկիրխեն Ռինգշտրասե փողոցի վրա գտնվող առաջին շենքերից էր։ Սկզբնական շրջանում այն ծառայել է, որպես զինվորների համար նախատեսված կայազորային եկեղեցի։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում եկեղեցին լուրջ վնասվել է, սակայն պատերազմից անմիջապես հետո հիմնանորոգվել է։
Իր ճարտարապետական ոճով չափազանց նման է Վիեննայի Սուրբ Ստեփանոսի մայր տաճարին։


== Ճարտարապետություն ==
Վոթիվկիրխեն կառուցված է նեոգոթիկ ճարտարապետական ոճով։ Եկեղեցու ընդհանուր բարձրությունը կազմում է 99 մետր։
Համարվում է Ավստրիայի երկրորդ ամենաբարձր վիեննական եկեղեցին։ Կրոնական կառույցը նախագծել է ավստրիացի ճարտարապետ Հենրիխ ֆոն Ֆերշթելը։


== Տես նաև ==
Սուրբ Ստեփանոսի մայր տաճար


== Գրականություն ==
Kassal-Mikula, Renata / Erben, Tino: Heinrich von Ferstel (1828–1883). Bauten und Projekte für Wien, Wien 1983.
Pfarrgemeinderat der Votivkirche: Ein Jahrhundert Votivkirche: 1879–1979. Wien 1979.
Pichler, Anton Maria: Die Votivkirche in Wien „Zum Göttlichen Heiland“. Beschreibung der Geschichte, Bedeutung und Kunstwerke, Wien o.J.
Seidl, Waltraud: Das ganze Reich ein Dom. Die Votivkirche in Wien, Diplomarbeit, Universität Salzburg 1996.
Thausing, Moritz: Die Votivkirche in Wien. Denkschrift des Baucomités veröffentlicht zur Feier der Einweihung am 24.
Mezzo

Mezzo, ֆրանսիական երաժշտական հեռուստաալիք, ներկայացնում է դասական երաժշտություն՝ օպերա և բալետ, ջազ և էթնիկ երաժշտություն։
Հիմնվել է 1992 թվականին «France Supervision» անվանումով, 1998 թ. մարտի 31-ից կրում է ներկայիս անվանումը։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (ֆր.) (անգլ.)
Հեռուստաալիքը LyngSat Address կայքում Archived 2009-07-27 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Օրոսիտելնի

Օրոսիտելնի (ռուս.՝ Оросительный), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ուստ-Աբականսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 178 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կրասնոգորկա (գյուղ, Տրոստյանեցի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասնոգորկաԿրասնոգորկա (ուկրաիներեն՝ Красногірка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տրոստյանեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1700 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնոգորկա գյուղում բնակվում էր 423 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,35 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 313,33 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վաջիհա Սամեդովա

Վաջիհա Ալի կըզը Սամեդովա (ադրբ.՝ Vəcihə Əli qızı Səmədova, նոյեմբերի 24, 1924(1924-11-24), Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 24, 1965(1965-10-24), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանի նկարչության դպրոցի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը, ադրբեջանցի խորհրդային նկարիչ, Արվեստի վաստակավոր գործիչ;


== Կենսագրություն ==
Վաջիհա Սամեդովան ծնվել է 1924 թվականի նոյեմբերի 24-ին Բաքվում։ 1939-1944 թվականներին սովորել է Ադրբեջանի Ազիմ Ազիմզադեի անվան Նկարչության պետական տեխնիկումում։ Այնուհետև սովորել է Մոսկվայի Նկարչության Ինստիտուտում։ Ավարտելուց հետո նա վերադարձավ հայրենիք։ Վաջիհա Սամեդովան նաև աշխատել է որպես մանկավարժ արվեստի քոլեջում, որտեղ նախկինում սովորել է։ Վաջիհա Սամեդովայի աշխատանքները ցուցադրվել են նաև Վիեննայում, Կահիրեում, Բեյրութում, Վարշավայում, Բեռլինում, Բուդապեշտում, Սոֆիայում և այլ քաղաքներում կազմակերպված արտասահմանյան ցուցահանդեսներում։
Սամեդովան մահացավ 1965 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Բաքվում երկարատև հիվանդությունից։
1966 թվականի վերջին Բաքվում ՝Ադրբեջանի նկարիչների միության արվեստի սրահում, բացվեց նկարչի աշխատանքների ցուցահանդես։ Ցուցահանդեսում հավաքվել են Սամեդովայի շուրջ 200 աշխատանքներ.


== Պարգևներ ==
 Ադրբեջանական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1965)


== Ծանոթագրություններ ==
Փյունիկ (համաստեղություն)

Փյունիկ (լատ. Phoenix), երկնքի հարավային կիսագնդի համաստեղություն։ Գտնվում է Քանդակագործ, Կռունկ, Տուկան, Էրիդան և Վառարան համաստեղությունների միջև։ Առավել պայծառ աստղերը 2-3 աստղային մեծության են։ Հայաստանի տարածքից մասամբ երևում է աշնանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
WIKISKY.ORG: Փյունիկ
Կրոնն Իսլանդիայում

Իսլանդիայի հիմնական դավանանքը Իսլանդիայի ավետարանական լյութերական եկեղեցին է, որը պաշտոնական դարձավ 1540 թվականին (այն ժամանակ Իսլանդիան պատկանում էր Դանիային) և 2009 թվականին այն դավանում էր երկրի ընդհանուր բնակչության 92,2%-ը։ Բնակչությունը նաև դավանում է կաթոլիկություն և այլ լյութերական եկեղեցիներ։ Ռեյկյավիկում, հավանաբար, ուղղափառ եկեղեցի ևս կկառուցվի։ 2016 թվականի սկզբին հրապարակված հարցման արդյունքները ցույց են տալիս, որ իսլանդացիների կեսից քիչն իրեն համարում է կրոնավոր, իսկ երիտասարդների ավելի քան 40%-ն իրեն աթեիստ է համարում։ Կրոնն ավելի տարածված է Ռեյկյավիկից դուրս։ Այսպես, մայրաքաղաքի հարցված բնակիչների 56,2%-ն իրեն քրիստոնյա է ճանաչել։ Երկրի մնացած մասում քրիստոնյաները կազմում են 77-90%։ Հարցումը ցույց է տվել նաև սերունդների կրոնականության տարբերություններ։ 


== Քրիստոնեություն ==

Քրիստոնեությունն Իսլանդիայում որպես պաշտոնական կրոն ընդունվել է 1000 թվականին։
1860 թվականից Իսլանդիայում գործում է կաթոլիկ միսիա, որը ստեղծել է դեռևս գործող դպրոցներ և հիվանդանոցներ։ 1929 թվականից Ռեյկյավիկը պաշտոնապես նշանակել է կաթոլիկ եպիսկոպոս և բացել մի քանի կաթոլիկ միաբանություններ։ Այսօր Իսլանդիայում կա մոտ 10500 հոգուց բաղկացած փոքր կաթոլիկ համայնք, որը բաղկացած է հիմնականում տարբեր կաթոլիկ երկրների ներգաղթյալներից։ Երկիրն ունի Ռեյկյավիկի միակ կաթոլիկ թեմը։


== Իսլամ ==


== Հեթանոսություն ==
2015 թվականի փետրվարի սկզբին Իսլանդիայի հեթանոսական համայնքը կազմում էր 2400 մարդ։ Ռեյկյավիկում սկսվել է սկանդինավյան պանթեոնի տաճարի շինարարությունը։ Զուիզմը, որը հիմնադրվել է 2010 թվականին Օլաֆուր Հելգի Դորգրիմսոնի կողմից և պաշտոնապես գրանցվել է երկրում 2013 թվականին։ Զուիզմը հիմնված է շումերա-աքքադական դիցաբանության վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Օբոդովկա (այլ կիրառումներ)

Օբոդովկա, կարող է վերաբերել՝

Օբոդովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանում
Օբոդովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տրոստյանեցի շրջանում
Կառլ Վեռնե

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎերնեԿառլ Վեռնե (ֆր.՝ Carle Vernet, ամբողջական անունը Անտուան Շառլ Օրաս Վեռնե, Antoine Charles Horace Vernet, օգոստոսի 14, 1758(1758-08-14)[…], Բորդո - նոյեմբերի 27, 1836(1836-11-27)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի ժանրային նկարիչ, գծանկարիչ, վիմագրիչ, անիմալիստ, ծաղրանկարիչ և մարտանկարիչ, Նապոլեոնյան բանակի նկարիչ-պատմագիր։
Նկարիչ Կլոդ Ժոզեֆ Վերնեյի որդին, պատմական նկարիչ Օրաս Վերնեյի հայրը։


== Կենսագրություն ==
Գեղանկարչությունը սովորել է հորից։ 17 տարեկանում ստացել է երկրորդ Հռոմեական մրցանակը, իսկ 23 տարեկան հասակում՝ առաջինը, որը թույլ տվեց նրան մեկնել Հռոմ կրթություն ստանալու։ 1787 թվականին ստացել է Ակադեմիայի անդամի կոչում, իսկ 1814 թվականին կրկին դարձավ Ակադեմիայի անդամ։ Պարգևատրվել է Պատվավոր Լեգեոնի և Սուրբ Միխայիլի շքանշանով։


== Ստեղծագործություններ ==
Իր առաջին հայտնի նկարը եղել է «Պավել Էմիլիայի տրիումֆը», որտեղ նա պատկերել է մեծ քանակությամբ ձիեր։ Նկարը ցուցադրվել է հեղափոխության առաջին տարիներին և ունեցել է մեծ ճանաչում։
Աուստեռլիցի ճակատամարտի դրվագը, որտեղ Նապոլեոն I ներկայացված է ձիերի վրա նստած ամբողջ շքախմբով և ամբողջ հասակով։
պատմական նկարներ Իտալական արշավանքներից (1796-1797), փորագրությունները կատարել է Ժան Դյուպլեսի-Բերտոն


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Տես նաև ==
Ֆրանսիական գեղանկարչություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
А. Плюшар. Энциклопедический лексикон, том 9. — Типография А. Плюшара; С.-П., 1837 — с. 482 (2. Карлъ, Вернетъ)
Էրմենեհիլդո Անգլադա Կամարասա

Էրմենեհիլդո Անգլադա Կամարասա  (ինչպես նաև՝ Անգլադա Կամարասա, իսպ.՝ Hermenegildo Anglada Camarasa, սեպտեմբերի 11, 1871(1871-09-11), Բարսելոնա, Իսպանիա - հուլիսի 7, 1959(1959-07-07), Port de Pollença, Pollença, Մալյորկա, Balearic Islands, Balearic Islands, Իսպանիա), իսպանացի (կատալոնացի) նկարիչ։


== Կենսագրություն և ստեղծագործական գործունեություն ==
Սովորել է Բարսելոնայի գեղարվեստի դպրոցում։ Վաղ շրջանի գործերում նկատվում է նրա ուսուցչի՝ Մոդեստ Ուրգելի ազդեցությունը։ 1894 թվականին Անգլադան տեղափոխվել է Փարիզ, ինչն էլ նրան թույլ է տվել մեծ մասամբ ազատվել կախվածությունից (այնուամենայնիվ, Անգլադայի սեփական ոճն ինչ-որ տեղ հարազատ է Դեգային և Տուլուզ-Լոտրեկին, մասամբ՝ Կլիմտին): Սովորել է Ժյուլիանի ակադեմիայում և Կոլարոսի ակադեմիայում։
1901 թվականին Սուլոագայի հետ մասնակցել է Դրեզդենի միջազգային ցուցահանդեսին և մեծ հաջողություն է ունեցել:1907 թվականին Վենետիկում և 1910 թվականին Բուենոս Այրեսում արժանացել է ոսկե մեդալների։ 1939-1947 թվականներին ապրել է Ֆրանսիայում։ Նկարչի ստեղծագործություններով հետաքրքրվել են Մաքսիմ Գորկին և Վսևոլոդ Մեյերխոլդը։ Նրա աշխատանքներից մեկը՝ «Իսպանական պարը», գտնվում է Էրմիտաժում, մյուսը՝ «Երեկոյան սրճարանը», 2007 թվականից գտնվում է Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարանում։


== Մատենագիտություն ==
Hutchinson HARRIS, S. The art of Anglada-Camarasa, London 1929.
FONTBONA, Francesc & MIRALLES, Francesc. Anglada-Camarasa. Barcelona: Polígrafa, 1981.
FONTBONA, Francesc  & MIRALLES, Francesc. Anglada-Camarasa. Dibujos. Catálogo razonado. Barcelona: Editorial Mediterrània, 2006.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հակիրճ տեղեկություն (իսպ.)
Աշխատանքներն աշխարհի թանգարաններում
Ռոյ Ռեյմոնդ

Ռոյ Ռեյմոնդ (անգլ.՝ Roy Raymond, ապրիլի 15, 1947(1947-04-15), Կոնեկտիկուտ, ԱՄՆ - օգոստոսի 26, 1993(1993-08-26), Մարին շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի գործարար, Victoria's Secret կանացի ներքնազգեստի մեծածախ վաճառքի խանութների հիմնադիրը։ 


== Կրթություն ==
Ռեյմոնդը Թաֆթսի համալսարանի և Սթենֆորդի բիզնես դպրոցի շրջանավարտ է։


== Կարիերա ==


=== Վաղ կարիերա ===
Ռեյմոնդն իր կարիերայի սկզբում աշխատել է Vicks ամերիկյան ընկերության մարկետինգային բաժնում։


== Victoria's Secret ==
1977 թվականին հունիսի 12-ին Սթենֆորդի առևտրի կենտրոնում բացել է Victoria’s Secret-ի առաջին խանութը՝ անհարամարության զգացողություն ունենալով այն պահին, երբ սովորական հանրախանութում իր կնոջ համար ներքնազգեստ գնելու անհաջող փորձ կատարեց։ Խանութը բացելու նպատակով նա բանկից 40 000 դոլար վարկ վերցրեց, ևս 40 000 դոլար պարտքով վերցրեց հարազատներից։ Առաջին տարվա ընթացքում ընկերությունը վաստակեց 500 հազար դոլար.: Ռեյմոնդը քարտագրացուցակների միջոցով շատ արագ սկսեց փոստային վաճառքը և բացեց ևս երեք խանութ։
1982 թվականին՝ հինգ տարվա աշխատանքից հետո, Ռեյմոնդը Լեսլի Վեկսներին՝ The Limited-ի հիմնադրին, 4 միլիոն դոլարով վաճառեց Victoria’s Secret ընկերությունն իր վեց խանութներով և 42-թերթանոց քարտագրացուցակով, որը տարեկան 4 միլիոն դոլար եկամուտ ուներ։ 1990-ական թվականների սկզբին Victoria’s Secret-ը դարձավ կանացի ներքնազգեստի մեծածախ վաճառքի ամենախոշոր ամերիկյան ցանցը՝ միլիարդավոր դոլարների ակտիվով։ 2009 ֆինանսական տարում Victoria’s Secret-ն արժեր ավելի, քան 5 միլիարդ դոլար։
1984 թվականին Ռեյմոնդը հիմնեց My Child’s Destiny-ն, որը խանութ էր երեխաների համար։ 1986 թվականին խանութը սնանկացավ։


== Մահ ==
1993 թվականի օգոստոսի 26-ին Ռեյմոնդն ինքնասպանություն գործեց՝ ցած նետվելով Ոսկե Դարպասներ կամրջից։ Ռեյմոնդին վերջին ագամ տեսել էին դեպի Ոսկե Դարպասները քայլելիս, իսկ դրանից որոշ ժամանակ անց նրա մարմինը գտան Մարին շրջանի ափերին։ Քննիչները հանգեցին այն եզրակացության, որ նա ինքնասպանություն է գործել՝ կամրջից նետվելով։ Ռեյմոնդը կնոջից՝ Գայից, բաժանվել էր տարեսկզբին։ Կինը ենթադրում էր, որ ինքնասպանության պատճառը բիզնես ոլորտում ձախողումներն էին։


== Տես նաև ==
Victoria's Secret


== Ծանոթագրություններ ==
Ամասիայի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Ամասիա գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 7 հուշարձան (8 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Լուսինե Ղարախանյան

Լուսինե Գաչայի Ղարախանյան (ծնվել է 13 օգոստոսի, 1978, ԱՀ Ասկերանի շրջան, գ. Նախիջևանիկ) ԱՀ կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարար։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1978 թվականի օգոստոսի 13-ին ԱՀ Ասկերանի շրջանի Նախիջևանիկ գյուղում։

1996 - 2000 թվականներին սովորել է Արցախի պետական համալսարանի մանկավարժության և հոգեբանության ֆակուլտետում և ստացել հոգեբանի որակավորում։
2000 - 2002 թվականներին սովորել է նույն բուհի մագիստրատուրայում և ստացել մագիստրոսի աստիճան հոգեբանություն մասնագիտությամբ։
2011 թվականին թեկնածուական ատենախոսություն է պաշտպանել Երևանի պետական համալսարանում՝ ստանալով հոգեբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։
2015 թվականին Հայաստանի Հանրապետության բարձրագույն որակավորման կոմիտեի կողմից նրան շնորհվել է դոցենտի գիտական կոչում։


== Կարիերա ==
2000 - 2001 թվականներին աշխատել է ԼՂՀ կառավարությանն առընթեր տեղեկատվության վարչությունում՝ որպես առաջատար մասնագետ։
2001 - 2002 թվականներին դասավանդել է «Մեսրոպ Մաշտոց» համալսարանում։
2002 - 2004 թվականներին աշխատել է ԼՂՀ կրթության, մշակույթի և սպորտի նախարարության արտադպրոցական և երիտասարդության հարցերի վարչությունում՝ որպես առաջատար մասնագետ։
2004 - 2012 թվականներին՝ նույն նախարարության բարձրագույն և միջին մասնագիտական կրթության և գիտության բաժնի գլխավոր մասնագետ։
2012 - 2020 թվականներին զբաղեցրել է ԱՀ կրթության, գիտության և սպորտի նախարարության մասնագիտական կրթության և գիտության բաժնի վարիչի պաշտոնը։
2020 թվականի մայիսի 26-ի ԱՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է Արցախի Հանրապետության կրթության, գիտության և մշակույթի նախարար։
Նույն թվականին նշանակվել է ԱՀ կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարար։Անկուսակցական է։


== Ծանոթագրություններ ==
Լև Սանդախչիև

Լև Ստեփանի Սանդախչիև (հունվարի 11, 1937(1937-01-11), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 29, 2006(2006-06-29), Նովոսիբիրսկ, Ռուսաստան), խորհրդային կենսաբան։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1975), պրոֆեսոր (1981): Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (1992 թղթակից անդամ՝ 1981):


== Կենսագրություն ==
Լև Սանդախչիևը ծնվել է 1937 թվականին Դոնի Ռոստովում։ 1959 թվականին ավարտել է Մոսկվայի քիմիատեխնոլոգիական ինստիտուտը։ 1959-1974 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ ԳԱ Նովոսիբիրսկի օրգանական քիմիայի ինստիտուտում, 1969-1970 թվականներին՝ ավագ գիտաշխատող, 1970-1974 թվականներիին՝ լաբորատորիայի վարիչ, 1974-1975 թվականներին՝ մոլեկուլային կենսաբանության ՀամԳՀԻ մոլեկուլային կենսաբանության բաժնի պետ, 1975-1979 թվականներին՝ փոխտնօրեն, 1979-1986 թվականներին՝ տնօրեն, 1986-1995 թվականներին՝ «Վեկտոր» ԳԱՄ-ի գլխավոր տնօրեն, 1995 թվականից՝ Վիրուսաբանության և կենսատեխնոլոգիայի «Վեկտոր» գիտական կենտրոնի հիմնադիր տնօրեն։
Աշխատանքները վերաբերում են մոլեկուլային կենսաբանությանը, կենսատեխնոլոգիային, վիրուսաբանությանը։ Միջազգային ճանաչում ունեն մարդկանց համար ախտածին լայն սպեկտրով վիրուսների գենոմների կառուցվածքային-ֆունկցիոնալ հետազոտությունները։ Մշակել է մոլեկուլային կենսաբանության և գենետիկական ճարտարագիտության հետազոտման եղանակներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ստանալ բուժկանխարգելիչ և ախտորոշիչ նոր պատրաստուկներ։ Սանդախչիևը կազմակերպել է ռեկոմբինանտ ինտերֆերոնի առաջին արտադրությունը ՌԴ-ում, ստեղծել լայն անվանակարգով ախտորոշիչ թեստ-համակարգերի թողարկման արտադրության հենակետ, որն ապահովում է Ռուսաստանի պահանջարկի 30 %-ը։ Կազմակերպել է կենտրոնում մշակված հակավիրուսային ռիդոստին պատրաստուկի, հեպատիտ А-ի և կարմրուկի ապաակտիվացրած վակցինաների արտադրություն։


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
ԽՍՀՄ պետական մրցանակ (տեխնիկայի բնագավառում), 1985 թ.
ՌԴ կառավարության մրցանակ, 2000 թ.
Լենինի շքանշան
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Secret Combination

Secret Combination, հույն երգչուհի Կալոմիրայի երգն է Եվրատեսիլ 2008 երգի մրցույթի համար։ Երգի հեղինակներն են Փոսեիդոնաս Գիաննոպուլոսը և Կոնստանտինոս Պանտզիսը։
Երգը մրցույթի եզրափակիչ փուլում զբաղեցրել է 3-րդ հորիզոնականը 218 միավորով, հետ մնալով Ռուսաստանի և Ուկրաինայի ներկայացուցիչներից։


== Երգի տարբերակները ==
"Secret Combination" (Եվրատեսիլ 2008 խառնուրդ) - 3:00
"Secret Combination" (Mystic Soumka խառնուրդ) - 4:06
"Secret Combination" (Էլեկտրոփոփ խառնուրդ) - 3:33
"Secret Combination" (Backing Track խառնուրդ) - 3:00


== Թողարկման պատմություն ==


== Չարթեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լեևռե

Լեևռե (էստ․՝ Leevre), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 18 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կոգնիտիվ-վարքային թերապիա

Կոգնիտիվ-վարքաբանական թերապիան (անգլ. Cognitive Behavioral Therapy) ժամանակակից հոգեթերապիայի հիմնական մոտեցումներից մեկն է, որը միավորում է մի շարք այնպիսի հոգեթերապևտիկ ուղղություններ, ինչպիսիք են օրինակ ռացիոնալ-էմոտիվ վարքային թերապիան, կոգնիտիվ թերապիան, դիալեկտիկական թերապիան, կոգնիտիվ-կոնցեպտուալ թերապիան և այլն։ Կոգնիտիվ-վարքային թերապիան հասցեագրված է դիսֆունկցիոնալ հույզերին, ոչ-ադապտիվ վարքատեսակներին և ճանաչողական (կոգնիտիվ) գործընթացներին։ Մոտեցման անվանումը կապված է վարքային թերապիայի և կոգնիտիվ թերապիայի հետ, ինչպես նաև, դասական բիհեվիորիզմի և կոգնիտիվ հոգեբանության տեսական սկզբունքների և հետազոտական տվյալների վրա հիմնված թերապիայի հետ։


== Ներածություն ==
Կոգնիտիվ-վարքաբանական թերապիան ի սկզբանէ զարգացվել է վարքային թերապիայի կամ վարքի փոփոխության/մոդիֆիկացիայի (եզրույթն առաջին անգամ կիրառել է Էդվարդ Թորնդայկը) և կոգնիտիվ հոգեբանության հետազոտական տվյալների ինտեգրացիայի արդյունքում։ Կոգնիտիվ-վարքային թերապիայի, որպես մոտեցման զարգացման գործում մեծ ներդրում ունեն Աարոն Բեկը, Ալբերթ Էլլիսը և Դոնալդ Մեյխենբաումը։


== Ծանոթագրություններ ==
Օլգա Սպանդարյան

Օլգա Վյաչեսլավովնա Սպանդարյան (Օլգա Ադամովիչ, հունիսի 19, 1879(1879-06-19), Մախաչկալա, Տեմիր-Խան-Շուրայի օկրուգ, Դաղստանի մարզ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 7, 1971(1971-08-07), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հեղափոխական ագիտատոր-պրոպագանդիստ, լրագրող, մանկավարժ։ Կոմունիստական կուսակցության անդամ (1905), Սուրեն Սպանդարյանի կինը։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Թիֆլիսի իգական գիմնազիան, սովորել Ժնևի համալսարանում (1899-1900 թվականներ)։ 1910-1912 թվականներին դասավանդել է Թիֆլիսի ուսուցիչների միության դպրոցում, միաժամանակ հեղափոխական պրոպագանդիստական աշխատանք տարել քաղաքում։ Վրաստանում մենշևիկների տիրապետության շրջանում բոլշևիկյան կուսակցության գանձապահն էր Կովկասյան երկրային կոմիտեում։ 1921 թվականից աշխատել է ՌԿ(բ) կ Կենտրոնական Կոմիտեի ագիտպրոպագանդայի բաժնում, ՀամԿ(բ) կ Կենտրոնական Կոմիտեի օրգան «Ռաբոչայա գազետա» («Рабочая газета») թերթի խմբագրությունում խմբագրել է մանկավարժական «Յունիե ստրոիտելի» («Юные строители») և «Մուրզիլկա» («Мурзилка») ամսագրերը, ղեկավարել ՀամԿ(բ) կ ԿԿ-ին կից խմբագիրների կաբինետը և «Զա ինդուստրալիզացիյու» («За индустрализацию») թերթի բանավոր բաժինը։ 1934 թվականից Խորհրդային միութենական կարգի անհատական թոշակառու էր։


== Պարգևներ ==
Լենինի շքանշան
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան
«Պատվո նշան» շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Սոլոնիչկա

Սոլոնիչկա (ռուս.՝ Солоничка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում և Սմոլենսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Դեմինա գետի ձախ ափին՝ 16 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ուգրա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010100412110000020545
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110002054
Ավազանի կոդը - 09.01.01.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բռնցքամարտի թանգարան

Բռնցքամարտի թանգարան (ֆր.՝ Musée de la boxe), սպորտային թանգարան Ֆրանսիայում։ Հիմնադրվել է 2005 թվականի մայիսի 20-ին Սաննուա մունիցիպալիտետի Վալ դը Ուազ դեպարտամենտում։ Այս թանգարանը համարվում է Ֆրանսիայի առաջին թանգարանը, որը նվիրված է սպորտին։


== Նկարագրություն ==
Թանգարանն ունի ավելի քան 8000 հավակածու, որոնցից յուրաքանչյուրը պատմում է բռնցքամարտի հնագույն պատմությունից մինչև իսկ մեր օրերը, այդ թվում նաև այլ սպորտերի և մշակույթների մասին։ Այստեղ պահպանվում են 1800-ական թվականներից պահպանված և մեր օրեր հասած պատմական փաստաթղթեր և այլ արվեստի գործեր, որոնք վերաբերում են բռնցքամարտին։


== Հասցե ==
Ֆրանսիա, Սաննուա, Վալ դը Ուազ88, Poirier-Baron փողոցում
95110 Sannois


== Աշխատանքային ժամեր ==
Թանգարանը բաց է երեքշաբթիից մինչև կիրակի օրերը, 13:30-ից մինչև 17:30-ը։ Թանգարանը բաց չէ երկուշաբթի օրերին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Page sur le site de la municipalité de Sannois Archived 2011-08-30 at the Wayback Machine.
Site du comité départemental du tourisme du Val-d'Oise Archived 2007-10-08 at the Wayback Machine.
Վալֆեներա

Վալֆեներա (իտալերեն՝ Valfenera), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2368 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 107 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 22 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14017։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։
Կոմունայի հովանավորն է Բարդուղիմեոս առաքյալը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 24-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0141 939125 — 0141 939745
Էլեկտրոնային փոստ։ valfenera@ruparpiemonte.it
Պաշտոնական էջ։ http://www.comune.valfenera.at.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ  (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ղարափունար (Ամասիայի գավառ, այլ գյուղ)

Ղարափունար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շամուտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Լոռու մարզի Շամուտ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 21 հուշարձան (8 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Իսաիխա (գյուղ, Վետլուժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻսաիխաԻսաիխա (ռուս.՝ Исаиха), գյուղ Ռուսաստանի, Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վետլուժսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հավատքի վերջը

Հավատքի վերջը (անգլ.՝ The End of Faith: Religion, Terror, and the Future of Reason), 2004 թվականին լույս տեսած և PEN/Martha Albrand Award 2005 մրցանակաը ստացած Սեմ Հարրիսի առաջին գիրքը։ Էսսեն հայտնվել է բազմաթիվ հրապարակումներում և համացանցային ֆորումներում։
Հարրիսը սկսել է «Հավատքի վերջը» գրել, իր խոսքերով, «կոլեկտիվ վշտի և զարմանքի» ժամանակ՝ Սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչական հարձակումներից հետո։ Գիրքը ընդգրկում է կրոնական հավատքի բոլոր ոճերի բազմակողմ քննադատություն այն բանի համար, որ դրանք չեն ձգտում համատեղելիության, առաջացնելով քաղաքակրթությունների հակամարտություններ և խոչընդոտելով առողջ համաշխարհային հասարակության ստեղծումը։
2005 թվականի հոկտեմբերին «Հավատքի վերջը» գիրքը մտել է «Նյու Յորք Թայմս» ամսագրի բեսթսելերների ցանկի մեջ, զբաղեցնելով չորրորդ հորիզոնականը, և մնում էր ցուցակում 33 շաբաթ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարբովսկոե (ավան, Գայսինի շրջան)

Կարբովսկոե (ուկրաիներեն՝ Карбівське), ավան Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Գայսինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կարբովսկոե ավանում բնակվում էր 143 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,613 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 233,28 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Կրուտելի

Կրուտելի (ռուս.՝ Крутели), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 31 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շաու Կոլ

Շաու Կոլ (ռուս.՝ Шау-Кол), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կաբարդինո-Բալկարիայիում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մալկա գետի աջ ափին՝ 191 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է, ավազանի տարածքը 129 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետային ավազանը Մալկա, գետի ենթաավազանը բացակայում է, գետի գետային ավազանը Բեսստորնիե շրջանից մինչև Տելեկա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 07020000512108200004125
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 108200412
Ավազանի կոդը - 07.02.00.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 08
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բաբանեուր

Բաբանեուր (վրաց.՝ ბაბანეური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Ախմետայի շրջանում։ Գտնվում է Թելավից մոտ 18 կմ հյուսիս-արևմուտքում։ Գյուղի միջով հոսում է Բաբանեուր գետը։ Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 137 մարդ:.
Գյուղի մոտ է գտնվում Բաբանեուրի արգելոցը, որտեղ աճում է կովկասյան «Զելկվա» ծառատեսակը։


== Բաբանեուրների ազգանուններ ==
Ախալբեդաշվիլի
Գաուարաշվիլի
Գաուրաշվիլի
Գիգաուրի


== Ծանոթագրություններ ==
Նեպալի դրոշ

Նեպալի դրոշ (նեպալերեն՝ नेपालको झण्डा), Նեպալի պետական խորհրդանիշերից մեկը։ Ընդունվել է 1662 թվականի դեկտեմբերի 16-ին։ Նեպալի դրոշը միակ պետական դրոշն է, որ ուղղանկյուն չէ։ Դրոշի կապույտ եզրերը խորհրդանշում են խաղաղությունը, իսկ մուգ կարմիրը Նեպալի ազգային գույնն է։ Դրոշի վրայի թագավորական երկու սպիտակ սիմվոլներն արտացոլում են հույսը, թե Նեպալը գոյություն կունենա այնքան երկար, որքան արևն ու լուսինը։


== Աղբյուրներ ==
Պերճ Ստեփանյան

Պերճ Գառնիկի Ստեփանյան (դեկտեմբերի 26, 1937, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանասեր, ԵՊՀ հրատարակչության տնօրեն (1998-2014),                                                                                                                                         Հայաստանի պետական հեռուստատեսության գլխավոր տնօրեն (1996-1997)։


== Կենսագրություն ==
 Ծնվել է 1937թ․ դեկտեմբերի 26-ին Երևանում՝ մտավորականների ընտանիքում։


== Կրթություն ==
1965 թ․ ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1967-1997 թթ․- աշխատել է Հայաստանի հեռուստատեսության և ռադիոհաղորդումների պետական կոմիտեում
1982-1985 թթ. - աշխատել է Հեռուստատեսային ֆիլմերի «Երևան» ստուդիայում, որպես տնօրեն։
1985-1990 թթ. - ՀԽՍՀ հեռուստառադիոպետկոմի նախագահի տեղակալ ։
1996-1997 թթ. - Հայաստանի պետական հեռուստատեսության գլխավոր տնօրեն ։
1998-2014 թթ․ - Երևանի պետական համալսարանի հրատարակչության տնօրեն։


== Ծանոթագրություններ ==
Իսակ Յոլ

Իսակ Յոլ (ռուս.՝ Исак-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պեչորա գետի ձախ ափին 820 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը 
Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000064709
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006470
Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==