armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հարավային դաշնային համալսարանի գլխավոր մասնաշենք

Հարավային դաշնային համալսարանի գլխավոր մասնաշենք (Վաճառական Կիստովի եկամտաբեր տուն, ռուս.՝ Главный корпус Южного федерального университета, Доходный дом купца Кистова), շենք Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքում, որը կառուցվել է ճարտարապետ Գրիգորի Վասիլևի նախագծով։ Ներկայումս Հարավային դաշնային համալսարանի գլխավոր մասնաշենքն է։ Շենքն ունի մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։


== Պատմություն ==
Համարվում է, որ դոնցի վաճառական և փայտարդյունաբերող Գ. Յ. Կիստովի եկամտաբեր տունը Բոլշայա Սադովայա փողոցում կառուցվել է 1914 թվականին։ Սակայն «Ներքին գործերի նախարարության տեխնիկական շինարարության կոմիտեի Դոնի Ռոստովի քաղաքապետի համար տուն կառուցելու մասին գործից» հետևում է, որ 1915 թվականի փետրվարի 15-ին տեխնիկական շինարարության կոմիտեի նախագահ Ա. Ի. Նովիկովի անունով Ռոստովի քաղաքապետը տեղեկացնում էր.

Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին շենքը վարձակալել է հրետանային բրիգադի դեպոն։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից և Քաղաքացիական պատերազմիցհետո այն զբաղեցրել է «Դոնսովգորխոզ» կազմակերպությունը, 1924 թվականից՝ Դոնի գործադիր կոմիտեն։ 1920-ական թվականների վերջին - 1930 թվականների սկզբին շենքում տեղակայված էին «Դոնվնուտորգը», Դոնի բանվորագյուղացիական տեսչությունը, Երկրամասային հողային կառավարչությունը, Առողջապահության երկրամասային բաժինը, Ժողովրդական կրթության երկրամասային բաժինը։
1935 թվականին Ռոստովի քաղխորհրդի և ՀամԿԿ(բ) քաղկոմի 31.07.1935 թ. որոշմամբ, ինչպես նաև ՌԽՖՍՀ խորժողկոմի 5.08.1935 թ. որոշմամբ շենքը փոխանցվել է Ռոստովի պետական համալսարանին։ Համալսարանի հետ միաժամանակ այնտեղ գործել են «Չերկավստրոյտրեստ», «Պրոմստրոյպրոյեկտ» կազմակերպությունները և երկրամասային արխիվը։ 1940-ական թվականների կեսերին շենքը ժամանակավորապես զբաղեցրել է Պետական անվտանգության ժողովրդական կոմիսարիատը, իսկ հետո այնտեղ տեղակայվել են համալսարանի վարչատնտեսական աշխատակազմը, նրա մի քանի ֆակուլտետներ և լաբորատորիաներ։


== Ճարտարապետություն ==
Հինգհարկանի շենքը անկյունային դիրք է զբաղեցնում Բոլշայա Սադովայա փողոցի (նախկինում՝ Էնգելսի փողոց) և Համալսարանական նրբանցքի խաչմերուկում։ Ճակատի անկյունային հատվածը, որտեղ սկզբնապես շքամուտքն էր, ընդգծվում է հոնիական օրդերի երեք հարկերի բարձրությամբ երեք կիսասյուներով (այժմ գլխավոր մուտքը Բոլշայա Սադովայա փողոցի կողմից է)։ Ճակատի ուղղահայաց բաժանման համար օգտագործվել են երկրորդից մինչև չորրորդ հարկն արված ելուստավորումներն ու կիսաշրջանաձև էրկերները։ Ճակատի հարկային բաժանումն ընդգծվում է տարբեր ձևերի և չափերի պատուհաններով։ Շինության ճակատին կան ծեփածո խորհրդանիշեր, դեկորատիվ ծաղկամաններ, դրասանգներ, կալունակներ, քիվեր, պատշգամբներ։ Շենքի ճարտարապետական ​​ոճը միավորում է մոդեռնի և նեոդասականության տարրեր։ Շենքն ունի նախագծման միջանցքային համակարգ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Доходный дом Г. Я . Кистова
Дом купца Кистова
Ростовские университеты
Գետափի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գետափի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (այլ կիրառումներ)Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Գետափ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 5 հուշարձան (5 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Հրաչիկ Փանոյան

Հրաչիկ Փանոյան (դեկտեմբերի 18, 1922(1922-12-18), Ղարաքիլիսա, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ - օգոստոսի 28, 2000(2000-08-28), Վանաձոր, Հայաստան), հայ բժիշկ, հոգեբույժ, առողջապահության կազմակերպիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1922 թ. դեկտեմբերի 18-ին Կիրովական (ներկայումս Վանաձոր քաղաքում՝ ծառայողների ընտանիքում։ 1930-1940 թթ. սովորել և գերազանցությամբ ավարտել է Կիրովականի թիվ 2 դպրոցը։ 1940-1941 թթ. եղել է Սամարղանդի սանինստրուկտորների դպրոցի կուրսանտ։
1941-1945 թթ. մասնակցել է Հայրենական Մեծ պատերազմին։ Ծառայել է Խորհրդային բանակի 2-րդ Ուկրաինական և Տափաստանային հետևակային դիվիզիայի 12-րդ գնդում՝ որպես ֆելդշեր։ Ծառայության բերումով եղել է Չեխոսլովակիայում, Ռումինիայում, Հունգարիայում, Ավստրիայում, որտեղ պարգևատրվել է «Վիեննայի ազատագրման մեդալ»-ով։ 1946-1951 թթ. սովորել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի բուժական ֆակուլտետում։
Վերապատրասստման դասընթացներ է անցել Երևանում (1951, 1968, 1988) և Մոսկվայում (1954, 1966, 1969, 1972)։ 1951-1955 թթ. աշխատել է Կիրովականի 1-ին բուժմիավորման հոգեբուժական կաբինետի բժիշկ։ 1955-1993 թթ. աշխատել է իր կողմից հիմնադրված Կիրովականի միջշրջանային հոգեբուժական դիսպանսերի գլխավոր բժիշկ։ 1973 թ. ԵրԲի-ում պաշտպանել է թեկնածուական թեզ՝ Հոգեկան հիվանդությունների էպիդեմիոլոգիան Հայաստանի հյուսիսային շրջաններում թեմայով և ստացել բժշկագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան։
1951-1975 թթ. դասավանդել է Կիրովականի բժշկական ուսումնարանում։ 1975-1993 թթ. դասախոսել է Կիրովականի, այնուհետև՝ Վանաձորի մանկավարժական ինստիտուտում՝ 1982 թվականից հանդիսանալով մանկավարժության և հոգեբանության ամբիոնի դոցենտ։ Գիտական ուսումնասիրությունները նվիրված են հոգեբուժության և հոգեբանության խնդիրներին։ Հեղինակ է մեկ տասնյակ գիտական հոդվածների։ Մասնակցել է միջազգային միութենական և հանրապետական գիտաժողովների Մոսկվայում (1954, 1967, 1975), Վորոնեժում (1972), Երևանում։
Տիրապետել է հայերեն, ռուսերեն, գերմաներեն լեզուներին։
1943 թ. ընդունվել է Կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Եղել է Հայաստանի Կոմկուսի 28-րդ համագումարի պատգամավոր։ 1965-1988 թթ. անընդմեջ եղել է Կիրովականի քաղաքային խորհրդի պատգամավոր։ Եղել է Կիրովականի քաղխորհրդի առողջապահության և սոցիալական ապահովության մշտական հանձնաժողովի նախագահը, Կիրովականի Սթափության ընկերության նախագահը, Գիտելիք ընկերության դասախոս, Պատերազմի և աշխատանքի վետերանների խորհրդի նախագահության անդամ։
Մահացել է 2000 թ. օգոստոսի 28-ին Վանաձոր քաղաքում։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Հայրենական պատերազմի՝ 2 և Կարմիր աստղի շքանշաններով, Հայրենական Մեծ պատերազմի 11 մեդալներով, Առողջապահության գերազանցիկի նշանով, Գիտելիք ընկերության, Կարմիր խաչի և մահիկի պատվոգրերով, շնորհակալագրերով և այլն։ 1970 թ. արժանացել է Հայաստանի վաստակավոր բժշկի կոչման։


== Հիշատակ ==
2002 թվականին նրա հիմնադրած հոգենյարդաբանական դիսպանսերը վերանվանվել է և կրում է Հրաչիկ Փանոյանի անվան Լոռու մարզի հոգենյարդաբուժական դիսպանսեր անունը։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան, 100 հայ հոգեբույժներ, Գիրք Ա, Երևան, 2002։
Իլիչովսկոե

Իլիչովսկոե (ուկրաիներեն՝ Іллічівське), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Պերշոտրավնևի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սամարինա Բալկա։
2001 թվականի տվյալներով Իլիչովսկոե գյուղում բնակվում էր 1 383 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բեզզաբոտովկա

Բեզզաբոտովկա (ուկրաիներեն՝ Беззаботівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովիում։
2001 թվականի տվյալներով Բեզզաբոտովկա գյուղում բնակվում էր 212 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Որտե՞ղ ես ճաշել, ճնճղուկ

Որտե՞ղ ես ճաշել, ճնճղուկ (ռուս.՝ Где обедал воробей?), խորհրդային կարճամետրաժ նկարված մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է ըստ Սամուիլ Մարշակի բանաստեղծության։ «№ 14 Ուրախ կարուսել» մուլտիպլիկացիոն ալմանախի երեք սյուժեներից երորդն է։ 


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմը ճարպիկ ճնճղուկի մասին է, որը ճաշել է կենդանաբանական այգում, տարբեր կենդանիների վանդակներում։


== Ոտանավորի մասին ==
«Ո՞րտեղ ես ճաշել, ճնճղուկ» ոտանավորն առաջին անգամ տպագրվել է «Չիժ» ամսագրի 12-րդ համարում, 1934 թվականին, «Ճնճղուկը կենդանաբանական այգում» վերնագրով։
Առաջին հրատարակության մեջ բանաստեղծությունը բաղկացած էր ութ տողից. չկային վերջին երկու տողերը («Ես հյուրընկալվեցի ռնգեղջյուրին ու կերա մի քիչ թեփ», «Նախ ճաշեցի առյուծի վանդակում» տողերը), և բանաստեղծությունն ավարտվում էր հետևյալ տողերով` «Իսկ փրչոտ կարմրադեղին առյուծի ձագը քիչ էր մնում քնաթաթախ ինձ ուտեր»։
Ոտանավորը լայնորեն օգտագործվել է և օգտագործվում է երեխաներին սովորեցնելու համար։ Նշվում է, որ երեխաները հաճախ ստեղծում են իրենց ոճավորումները բանաստեղծություններն ընդօրինակելիս։


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ և կինոռեժիսոր` Վլադիմիր Գոլովանով
Բեմադրող նկարիչ` Սվետոզար Ռուսակովը
Կոմպոզիտոր` Շանդոր Կալոշ (ֆիլմում օգտագործվում են Դոմենիկո Չիմարոզայի երաժշտության հատվածներ)
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ` Վլադիմիր Կրումին, Յուրի Մեշչերյակով
Նկարիչ` Օլգա Պավլովա
Տեքստը կարդում է Օլեգ Անոֆրիևը


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Т.С. Троицкая - "А", "потом", "и", "чуть", "воробей", третьеклассники и Маршак // ДИСКУРС 3-4'1997
Где обедал воробей? (стихотворение)
Где обедал воробей: Стихи : Для дошк. возраста Авт. Самуил Яковлевич Маршак, изд. Дет. лит., 1987 — с. 12.


== Արտաքին հղումներ ==
«Որտե՞ղ ես ճաշել, ճնճղուկ» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Մուլտֆիլմը «Энциклопедия отечественного кино» կայքում
Ունտերայխենբախ

Ունտերայխենբախ (գերմ.՝ Unterreichenbach), կոմունա Գերմանիայի Բադեն-Վյուրթեմբերգ երկրամասում։
Ենթարկվում է Կարլցրուե շրջանին։ Մտնում է Կալվի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2247 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 6,30 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 2 35 073։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Սուխարևկա (այլ կիրառումներ)

Սուխարևկա, կարող է վերաբերել՝

Սուխարևկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում
Սուխարևկա - գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նարոդիչի շրջանում
Գևորգ Ատրյան

Գևորգ Ատրյան (Գևորգ Սերգեյի Խաչատրյան, հունիսի 30, 1947(1947-06-30), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գրականագետ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1984 թվականից։ Կիսել է տոհմական Խաչատրյան ազգանունը և երկրորդ մասը՝ Ատրյան դարձրել է իր գրական անունը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Երևանում։ 1970 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ռուսաց լեզվի և գրականության բաժինը։ 1975-1979 թվականներին սովորել է ԽՍՀՄ ԳԱ Մաքսիմ Գորկու անվան համաշխարհային գրականության ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։ 1979-1981 թվականներին վարել է «Լիտերատուրնայա Արմենիա» ամսագրի արձակի ու պոեզիայի բաժինը։ 1981 թվականից աշխատել է ՀԳՄ վարչությունում որպես գրական խորհրդական։ Միաժամանակ 1980 թվականից դասախոսել է Երևանի համալսարանում։
Գրել է ժամանակակից հայ և ռուս գրականության հարցերին նվիրված բազմաթիվ հոդվածներ, նշանավոր գրողների հետ երկխոսություններ, որոնք տպագրվել են ինչպես հանրապետական, այնպես էլ ԽՍՀՄ գրական մամուլում։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոսարաևո

Նովոսարաևո (ռուս.՝ Новосараево, բաշկիրերեն՝ Яңы һарай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 288 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժողովածու (2962)

Ժողովածու (2962), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2962 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1765-1773 թվականներին Մարգարե Ադեկձորցի գրիչի կողմից Էջմիածնում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21,2x16,2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 600 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան  մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ թարգմանչի՝ 1բ, 64բ, 313ա, 408ա, (1651, 1668 թթ.), գրչի՝ 64բ, 101բ, 185ա, 212ա, 494բ, 572բ, 589բ, 598ա։


== Բովանդակություն ==
Սիմ. Ջուղայեցւոյ Մեկնութիւն Պրոկդի,
Մխ. Սեբաստացւոյ Ճարտասանութիւն,
Բարթ. Մարաղացւոյ Մեկնութիւն վեցօրէից,
Համառօտ հաւաքումն յաղագս հոգւոյ, Յաղագս հրեշտակաց (թրգմ. Ստ. Լեհացի),
Դիոն. Արիսպագացւոյ Մատենագրութիւնք (թրգմ. Ստ. Լեհացի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (323001-323100)

Աստերոիդների ցանկ (322901-323000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (323101-323200)
 Աստերոիդների ցանկ (322901-323000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (323101-323200)
Չոռնի Կլյուչ (գյուղ, Ալնաշսկի շրջան)

Չյորնի Կլյուչ (ռուս.՝ Чёрный Ключ), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ալնաշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 203 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սիտրուսդալ

Սիտրուսդալ (աֆրիկաանս՝  և անգլ.՝ Citrusdal), քաղաք Հարավաֆրիկյան Հանրապետության հարավ-արևմուտքում՝ Արևմտյան Կապ նահանգի տարածքում։ Ընդգրկված է Ուեսթ Քոսթ շրջանի և Սեդերբերգ մունիցիպալիտետի կազմում։


== Պատմություն ==
Ժամանակակից քաղաքի տեղում բնակավայրը հիմնադրվել է Հարավային Աֆրիկայում հոլանդական ռեֆորմատորական եկեղեցու ներկայացուցիչների կողմից 1916 թվականին։ 1957 թվականին Սիտրուսդալին շնորհվել է քաղաքի կարգավիճակ։ Քաղաքի անունը աֆրիկաանսից թարգմանվում է որպես «ցիտրուսների հովիտ»։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը գտնվում է նահանգի արևմտյան մասում՝ Ուլիֆանտս գետի աջ ափին։ Այն տեղակայված է Միդելբերխ լեռնաշղթայից արևմուտք՝ նահանգի վարչական կենտրոն Քեյփթաունից մոտ 150 կիլոմետր դեպի հյուսիս-հյուսիս-արևելք (ուղիղ գծով)։ Ծովի մակարդակից բացարձակ բարձրությունը կազմում է 252 մետր։


== Կլիմա ==
Քաղաքի կլիման մերձարևադարձային-միջերկրածովյան է։ Միջին տարեկան տեղումների քանակը կազմում է 334 մմ։ Առավելագույն տեղումների քանակը լինում է ապրիլից հոկտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում։ Օդի միջին առավելագույն ջերմաստիճանը տատանվում է 16,8 °C-ից (հուլիս) մինչև 30,3 °C (փետրվար)։ Տարվա ամենացուրտ ամիսը հուլիսն է։ Միջին նվազագույն գիշերային ջերմաստիճանն այդ ամսում կազմում է 5,3 °C։


== Բնակչություն ==
2001 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով՝ բնակչությունը կազմում էր 5023 մարդ, որոնցից տղամարդիկ կազմում էին 48,93 %, կանայք՝ 51,17 %: Ռասայական առումով, գունամորթները կազմել են քաղաքի բնակչության 73,02 %-ը, սպիտակամորթները՝ 21,28 %, նոգրոիդները՝ 5,63 %, ասիացիները (այդ թվում՝ հնդիկներ)՝ 0,06 %։ Քաղաքացիների շրջանում ամենատարածված լեզուներն են եղել աֆրիկաանսը (94,6 %), կոսան (4,18 %), անգլերենը (0,9 %) և սեսոտոն (0,18 %)։
2011 թվականի պաշտոնական մարդահամարի ընթացքում ստացված տվյալների համաձայն՝ Սիտրուսդալում բնակվում էր 7177 մարդ, որոնցից տղամարդիկ կազմում էին 49,27 %, կանայք՝ 50,73 %: Ռասայական առումով գունամորթները եղել են քաղաքի բնակչության 68,98 %-ը, նեգրոիդները՝ 15,62 %, սպիտակամորթները՝ 14,55 %, ասիացիները (այդ թվում՝ հնդիկներ)՝ 0,18 %, այլ ցեղերի ներկայացուցիչները՝ 0,68 %։ Քաղաքի բնակիչների շրջանում առավել տարածված լեզուներն են եղել աֆրիկաանսը (87,51 %), կոսան (5,9 %), սեսոտոն (2,35 %), անգլերենը (1,9 %) և թսվանան (0,84 %)։


== Տրանսպորտ ==
Քաղաքից արևմուտք անցնում է N7 ազգային ավտոճանապարհը, իսկ հարավային մասով՝ R303 տարածաշրջանային մայրուղին։ Քաղաքն ունի երկաթուղային կայարան։ Սիտրուսդալից հարավ տեղակայված է համանուն ոչ մեծ օդանավակայանը (ICAO՝ FACI)։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (286001-286100)

Աստերոիդների ցանկ (285901-286000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (286101-286200)
 Աստերոիդների ցանկ (285901-286000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (286101-286200)
Վեենկա

Վեենկա (ռուս.՝ Веенка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում շրջաներո Սյամժենսկի և Տոտեմսկի շրջաներում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սև Սոշնեվսկվո սելիսկվո պոսելենիա գետի ձախ ափում՝ 58 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 2 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010200412110000005184
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110000518
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կիրենիայի ամրոց

Կիրենիայի ամրոց (հուն․՝ Κάστρο της Κερύνειας), 16-րդ դարի ամրոց, որը գտնվում է Կիրենիայի հին նավահանգստի արևելյան մասում։ Ամրոցը կառուցվել է վենետիկցիների կողմից խաչակիրների ամրությունների վրա։ Պարսպի ներսում գտնվում է 12-րդ դարի մատուռ և Նավաբեկության թանգարան, որտեղ ցուցադրվում են մ.թ.ա. 4-րդ դարի կիրենյան նավի մնացորդները։


== Պատմություն ==

Չնայած դեռ Հին Հռոմի ժամանակաշրջանում ժամանակակից շինության տեղում գոյություն է ունեցել ամրոց, ժամանակակից ամրությունների հնագույն մասերը եկել են 7-րդ դարից, երբ բյուզանդացիները ամրոց էին կառուցել՝ նավահանգիստը պաշտպանելու արաբական հարձակումներից։ Հետագայում ամրոցը ծառայել է որպես Իսաակիոս Կոմնինոսի նստավայր, որը թաքնվել է Ռիչարդ Առյուծասրտից, բայց արդյունքում կղզին հանձնել է վերջինիս, որը Կիպրոսը հանձնել է Լուսինյանների տոհմին։ Լուսինյանների հրամանով ամրոցը 1208-1211 թվականներին զգալիորեն ընդլայնվել է Ժան Իբելինի կողմից, որի արդյունքում 12-րդ դարի Սուրբ Գեորգիի բյուզանդական մատուռը մտել է ամրոցի տարածք, կանգնեցվել են նոր անկյունային աշտարակներ, ամրոցի գլխավոր մուտքը և թագավորական նստավայրը, որտեղ Կիպրոսի թագավորները 1373 թվականին ապաստան են գտել ջենովացիների հարձակումներից, երբ ամրոցը մասամբ ավերվել, և 15-րդ դարի կեսերին, երբ ամրոցի անհաջող պաշարումը տևել է մի քանի տարի։
Այն բանից հետո, երբ 1489 թվականին Կիպրոսը անցավ Վենետիկի իշխանությանը, ամրոցը 1540 թվականին վերակառուցվել է, երբ աշտարակներն ամրացվել են, և պատերը հարմարեցվել ժամանակակից թնդանոթները տեղավորելու համար։ Այնուամենայնիվ, 1570 թվականին ամրոցի կայազորը կապիտուլյացվել է օսմանյան բանակին։ Կիպրոսի գրավումից հետո օսմանցիների կողմից ամրոցն օգտագործվել է միայն որպես ռազմաբազա, և դրանից տեղահանվել են խաղաղ բնակիչները։ Երբ 1878 թվականին Կիպրոսը անցել է Մեծ Բրիտանիային, ամրոցը դարձել է ոստիկանական բազա։
1950 թվականին ամրոցը տրվել է Կիրենիայի հնությունների վարչությանը, բայց շուտով, ԷՕԿԱ-ի կողմից հրահրված անկարգություններից հետո, այն վերադարձվել է ռազմական կարիքների համար։ 1959 թվականին բաժանմունքը վերականգնել է սեփականությունը, իսկ 1960 թվականին անկախություն ձեռք բերելուց հետո ամրոցը բացվել է հասարակության համար, չնայած 1963-1967 թվականներին հունա-թուրքական անկարգությունների ժամանակ այնտեղ տեղակայված էին Կիպրոսի ազգային գվարդիայի ուժերը։ 1974 թվականին Կիրենիան ՀԿԹՀ անցնելուց հետո ամրոցում գտնվում էր թանգարան, որտեղ, բացի 1965 թվականին հայտնաբերված Կիրենիա նավից, ցուցադրվում են քաղաքի շրջակայքի եկեղեցիներից առգրավված սրբապատկերներ և հնագիտական ​​գտածոներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.girnekalesi.com Կիրենիայի ամրոց. պաշտոնական կայք
Kyrenia Castle guide with pictures
Պիեռ Մարտեն

Պիեռ Էմիլ Մարտեն (ֆր.՝ Pierre-Émile Martin, օգոստոսի 17, 1824(1824-08-17), Բուրժ - մայիսի 19, 1915(1915-05-19), Ֆորշամբո), ֆրանսիացի մետաղագործ։
Լեռնահանքային դպրոցն ավարտելուց հետո աշխատել է Ֆուրշամբոյում՝ իր հորը պատկանող մետաղաձուլական գործարանում։
1854-1883 թվականներին եղել է Սիրյոյի (Անգուլեմ քաղաքի մոտ) մետալուրգիական գործարանի տնօրենը։ 1864 թվականին մշակել է ռեգեներատիվ բոցավառարանում (դոմնայում) ձուլածո պողպատի ստացման նոր եղանակ։ Փարիզում անցկացված համաշխարհային երկրորդ ցուցահանդեսում արժանացել է ոսկե մեդալի։ Պողպատի ստացման մարտենյան եղանակը աշխարհում լայնորեն սկսել է կիրառվել 19-րդ դարի վերջին քառորդում։ Ռուսաստանում մարտենյան առաջին ձուլավառարանը պատրաստել ու գործարկել են Կարմիր Սորմովոյի (Красное Сормово) գործարանում, 1870 թվականի մարտի 16-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆալստաֆ (օպերա)

Ֆալստաֆ (իտալերեն՝ Falstaff), իտալացի երգահան Ջուզեպե Վերդիի օպերա երեք գործողությամբ։ Իտալերեն լիբրետտոն Արիգո Բոյտոյի ըստ Վիլյամ Շեքսպիրի «Հենրի IV» և «Վինձորի զվարճասեր կանայք» պիեսների։ Վերդիի վերջին օպերան է, նաև՝ Շեքսպիրի սյուժեի հիման վրա գրված երրորդ օպերան։ Առաջնախաղը կայացել է 1893 թ. փետրվարի 9-ին Միլանի «Լա Սկալա» թատրոնում։
Մարիա Դոյլ-Քենեդի

Մարիա Ջոզեֆին Դոյլ-Քենեդի, (անգլ.՝ Maria Josephine Doyle-Kennedy, սեպտեմբերի 25, 1964(1964-09-25), Clontarf, Դուբլին, Իռլանդիա) իռլանդացի երգչուհի, կոմպոզիտոր, հեղինակ-կատարող, երաժիշտ, դիրիժոր և  դասախոս։


== Կենսագրություն ==
Մարիա Ջոզեֆին Դոյլը ծնվել է 1964 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Կլոնտարֆում (Դուբլին, Լենստեր վարչաշրջան, Իռլանդիա)։
Մարիան գերազանցությամբ ավարտել է Տրինիտի քոլեջը՝ ստանալով աստիճան քաղաքագիտության և բիզնեսի բնագավառում։


== Կարիերա ==
Մարիան իր կարիերան սկսել է որպես երգչուհի, կոմպոզիտոր, երգերի հեղինակ և երաժիշտ 1980-ականների կեսերին՝ դառնալով երաժշտական խմբի անդամ։
1991 թվականին Մարիան նորամուտ է կատարել կինոյում՝ խաղալով Նատալի Մյորֆիի դերը «Կոմիտմենտս խումբը» ֆիլմում։ 2010 թվականին Դոյլ Քենեդին խաղացել է Սոնի դերը «Դեկստեր» հեռուստասերիալում։ Ընդհանուր առմամբ, նա խաղացել է 35 ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում։
Մարիան նաև դիրիժոր և դասախոս է։
Մարիան «Ջեմինի» (2008) և «Irish Film & Television Awards» (2008, 2009) մրցանակների դափնեկիր է։


== Անձնական կյանք ==
1988 թվականից Մարիան ամուսնացած է երաժիշտ Կիրան Քենեդիի հետ։ Ամուսիններն ունեն չորս որդի, որոնցից Լյուիսը, Ջեսսի Ջեյմսը, Դենիել Քենեդին և Սալվադորը Դոյլ Քենեդիի նախորդ հարաբերություններից են։ 2018 թվականի դրությամբ որդիների տարիքը տատանվում է 11-ից մինչև 33 տարեկան։


== Ընտրված ֆիլմագրություն ==


== Ստուդիական ալբոմներ ==
2012 Sing
2011 The Storms Are On The Ocean
2009 Have Yourself A Merry Little Christmas
2009 Band of Maria’s Live DVD
2008 Forty days
2007 Fuckability
2007 Mütter
2005 Skull Cover
2004 Sirens
2001 Charm
2001 Stars Above


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բագրատիոն (կամուրջ)

«Բագրատիոն» կամուրջ (ռուս.՝ Мост «Багратио́н»), առևտրա-հետիոտնային կամուրջ Մոսկվայում՝ Մոսկվա գետի վրա՝ «Մոսկվա Սիթի» համալիրի կազմում։ Բացվել է 1997 թվականին։ Կամուրջը կապում է Կրասնոպրեսնենսկայա ափը Տարաս Շևչենկո ափին։


== Պատմություն ==
Կամրջի բացումը տեղի է ունեցել 1997 թվականի սեպտեմբերին` Մոսկվայի 850-ամյակի կապակցությամբ։ Կամուրջը կառուցվել է ճարտարապետ Բորիս Տխորի և կոնստրուկտոր Վլադիմիր Տրաուշի նախագծով։ Կամուրջն անվանվել է 1812 թվականի հայրենական պատերազմի Արևմտյան 2-րդ բանակի գլխավոր հրամանատար Պյոտր Բագրատիոնի պատվին։
2004 թվականին կամուրջը քաղաքի կողմից փոխանցվել է «Միոսոր» ընկերությանը հավատարմագրային կառավարման, որի ղեկավարման ներքո է գտնվում նաև «Աշտարակ 2000» շենքը։ Նույն թվականի հոկտեմբերին «Բագրատիոն» առևտրի կենտրոնի նախասրահում Կրասնոպրեսնենսկայա ափում տեղի է ունեցել Էռնստ Նեիզվեստնու «Կյանքի ծառը» քանդակային կոմպոզիցիայի բացումը։
2008 թվականին «Օրանտա ապահովագրական ընկերությունը» կամուրջն ապահովագրել է 300 միլիոն ռուբլի ապահովագրական պարտավորության սահմանաչափով։ 2016 թվականի հունվարի 21-ից շինության ապահովադիր մարմինը «Ռոսգոսստրախ» ընկերությունն է։ Ապահովագրության պայմանագրի արժեքը կազմել է 771,4 հազար ռուբլի։


== Դիրք ==
Կամուրջը գտնվում է Կրասնոպրեսնենսկայա առափնյա փողոց 16 հասցեում։ Կրասնոպրեսնենսկայա ափի կողմից կամրջի նախամուտքը կապված է «Վիստավոչնայա» մետրոյի կայարանի հետ, մյուս ափում կամուրջը հատվում է «Աշտարակ 2000»-ի հետ։
կամրջի մոտ՝ Կրասնոպրեսնենսկայա ափին, տեղակայված են «Բագրատիոն կամուրջ» և «Միջազգային ցուցահանդես» կառանատեղերը։ Կամրջի տակ՝ Տարաս Շևչենկո ափում է տեղակայված «Տարաս Շևչենկո նավահանգիստ» կառանատեղը։ «Բագրատիոն կամուրջ» և «Տարաս Շևչենկո նավահանգիստ» կառանատեղերում նավերն օգտագործվում են վարձակալության սկզբունքով։ «Միջազգային ցուցահանդես» կառանատեղն օգտագործվում է տարբեր երթուղիների համար գործող նավերի կողմից և այս կառանատեղից կարող եք քայլել նավի վրա։


== Աշխատանքային ռեժիմ ==
«Վիստավոչնայա» մետրոյի կայարանի նախասրահից (07:30 մինչև 24:00)
«Աշտարակ 2000»-ից (07:30 մինչև 24:00)
Կրասնոպրեսնենսկայա ափից (զույգ օրերին՝ 05:25 մինչև 02:00, կենտ օրերին՝ 05:35 մինչև 02:00)։


== Ծանոթագրություններ ==
Յան Բրեյգել Կրտսեր

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բրեյգել (այլ կիրառումներ)Յան Բրեյգել Կրտսեր (հոլ.՝ Jan Brueghel de Jonge) (սեպտեմբերի 13, 1601(1601-09-13), Անտվերպեն, Բրաբանտ, Հաբսբուրգյան Նիդերլանդներ - սեպտեմբերի 1, 1678(1678-09-01)[…], Անտվերպեն, Բրաբանտ, Հաբսբուրգյան Նիդերլանդներ, Բելգիա), հայտնի նիդերլանդացի (ֆլամանդացի) նկարիչ։
Պիտեր Բրեյգել Ավագի թոռը։ Բրեյգելների նկարչական ընտանիքից։


== Կենսագրություն ==
Յանը ընտանիքի ավագ երեխան էր։ Նրա ծնվելուց երկու տարի հետո մահացավ մայրը և հայրն ամուսնացավ Կատարինե վան Մարիենբուրգի հետ, որի հետ 8 երեխա ունեցավ։ Լինելով առաջնեկը՝ Յանը շարունակեց հոր ուղին և դարձավ նկարիչ։ 10 տարեկան հասակում դարձավ հոր սանը։ Իր ստեղծագործական ուղու ողջ ընթացքում ստեղծում էր հոր ոճին նման կտավներ։ Եղբոր՝ Ամբրոզիումի հետ, նկարում էր բնանկարներ, նատյուրմորտներ, այլաբանական կոմպոզիցիաներ և այլ գործեր՝ լի մանրամասնություններով։ Նա պատճենում էր հոր աշխատանքները և վաճառում էր նրա ստորագրությամբ։ Յան կրտսերի աշխատանքները Յան ավագի նկարներից տարբերվում են ավելի քիչ որակով ու լուսավորությամբ։
Յանը 1590 թվականին ճանապարհորդում էր Իտալիայում, երբ իմացավ հոր մահվան լուրը, որը մահացել էր խոլերայից։ Նա ընդհատեց ճանապարհորդությունը և անմիջապես վերադարձավ՝ որ գլխավորի անտվերպենյան արվեստանոցը։ Շուտով զգալի առաջընթաց ունեցավ և 1630 թվականին դարձավ Սուրբ Լուկասի գիլդիայի դեկանը։ Յան կրտսերի լավագույն նկարները խոշոր բնանկարներն են։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Յան Բրեյգել Կրտսերը artcyclopedia.com կայքում
1959-60 NBA մրցաշրջան

1959-60 NBA մրցաշրջան, դարձել է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի 14-րդ մրցաշրջանը։ Մրցաշրջանի չեմպիոնը դարձել է «Բոստոն Սելտիքս» ակումբը։ Եզրափակչում՝ յոթ խաղերի արդյունքում, «Սելտիքս»-ը հաղթել է «Սենթ Լուիս Հոքս»-ին։
1959 թվականի NBA դրաֆթի «Ցինցինատի Ռոյալս» ակումբի կողմից՝ առաջին համարի ներքո ընտրվել է թեթև հարձակվող Բոբ Բուզերը։ Դրաֆի ժամանակ 2-րդ համարի ներքո ընտրվել է Բեյլի Հաուելը, 3-րդ համարի ներքո՝ Թոմ Հոկինսը, 4-րդ համարի ներքո՝ Դիք Բարնեթը, իսկ 10-րդ համարի ներքո՝ Ռուդի Լարուսոն։ Տարածքային դրաֆթի ժամանակ ընտրվել է Ուիլթ Չեմբեռլենը։
Այս տարվանից պարբերական առաջնության ընթացքում յուրաքանչյուր ակումբ 72-ի փոխարեն սկսել են անցկացնել 75 խաղ։


== Պարբերական առաջնություն ==
Հ = Հաղթանակներ, Պ = Պարտություններ, Տ% = Հաղթած խաղերի տոկոս


== Փլեյ Օֆֆ ==


== Ցուցանիշներով առաջնորդներ ==


== Մրցանակներ՝ ըստ մրցաշրջանի արդյունքներ ==
NBA ամենաարժեքավոր խաղացող: Ուիլթ Չեմբեռլեն, Ֆիլադելֆիա Ուորիորս
NBA տարվա սկսնակ: Ուիլթ Չեմբեռլեն, Ֆիլադելֆիա Ուորիորս


== Աղբյուրներ ==
1959-60 NBA Season Summary Archived 2012-10-17 at the Wayback Machine.
Կարմու դու Ռիու Վերդի

Կարմու դու Ռիու Վերդի (պորտ.՝ Carmo do Rio Verde), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Սերիսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 8 897 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 455,924 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 16,6 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը 2003 թվականի դրությամբ կազմում է 50 900 847,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 9 586,55 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը 2000 թվականի դրությամբ կազմում է 0,804 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)
Հայկական տեղեկատվության և փաստագրության կենտրոն (Գերմանիա)

Հայկական տեղեկատվության և փաստագրության կենտրոն, գիտահետազոտական հաստատություն, հիմնվելն 1985 թվականին, Արևմտյան Բեռլինում։ Նպատակն ն Հայաստանի պատմության և մշակույթի մասին գիտելիքների տարածումը։ Դործունեության հիմնական ուղղությունն ն Հայոց ցեղասպանության պատմության ոաումնասիրությունը, փաստաթղթերի հայտնաբերումը և հրապարակումը։ Ստեղծել է հարուստ արխիվ, որը պարունակում է չհրապարակված վավերագրական նյութեր, լուսանկարներ, գերմանալեզու պարբերական մամուլի հավաքածու։ Համագործակցում է հետազոտողների, հրապարակախոսների և լրագրողների հետ, որոնք ձգտում են վերականգնել պատմական ճշմարտությունը Հայոց ցեղասպանության մասին։ Կենտրոնը ստեղծել են Բեռլինի Ազատ համալսարանի դասախոսներ, նույն համալսարանի Արևելյան երկրների մատենագիտության բաժնի պատասխանատու դոկտոր Թեսսա Հոֆմանը (հեղինակ է Հայաստանի պատմությանը, Մեծ եղեռնին նվիրված մի շարթ աշխատությունների) և բանասեր, աշխարհագրագետ ժիրայր Քոչարյանը (հեղինակ է Հայոց ցեղասպանության պատմությանը նվիրված մենագրության և բազմաթիվ հոդվածների)։
Դենոմինացիա

Դենոմինացիա, վճարման պտույտի, հաշվարկի և հաշիվների հեշտացման ու պարզեցման, ազգային արժույթի լիարժեքությունը ապահովելու նպատակով երկրի դրամական միավորի (առանց վերանվանման) և գների մասշտաբի խոշորացում։ Դենոմինացիայի ժամանակ խոշորացման գործակիցը մեծ մասամբ միավորն է մեկ կամ մի քանի զրոներով (10, 100 և այլն անգամ)։ Այդ գործակցով նախկինում թողարկված դրամանիշերը փոխանակվում են նորերով։ Միաժամանակ վերահաշվարկվում են գները, աշխատավարձը, ծառայությունների տարիֆները, բանկերի ակտիվ և պասսիվ հաշիվներում եղած մնացորդները, ձեռնարկությունների և հիմնարկությունների հաշվեկշիռները և այլն։ Երկրի շահերից ելնելով դենոմինացիայի ենթարկված արժույթի ոսկու պաշտոնական պարունակությունը և փոխանակային կուրսը կարող են բարձրացվել տարբեր գործակիցներով։
Ժողովածու (1345)

Ժողովածու (1345), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1345 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1697 թվականին Մինաս երեց գրիչի կողմից Ադրիանուպոլսում։ Ստացողը եղել է Եփրեմ պատրիարքը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21,7×15,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 355 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ՝ ներառյալ Մատթեոս վարդապետի և Գրիգոր Տաթևացու նկարները։ Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ դրոշմազարդ, աստառը՝ կանաչ մետաքս։ Հիշատակարաններ նախագաղափար՝ 291ա (1415 թվական), գրչի՝ 291ա, 320ա, 353ա, հետագայի՝ 355բ (1784 թվական)։


== Բովանդակություն ==
Մատթ․ Ջուղայեցւոյ Հաւաքումն Ղուկսու գլխոյ։
Ի Պերի արմենիաս գրոցն յարմարեալ յաղագս աստուածաբանութեան։
Գր․ Տաթևացւոյ Մեկնութիւն Եսայեայ, Քարոզ։
Ըննդէմ երկրաբնակացն։
Յակոբայ Տեառնեղբօր պատմութիւն Ստամպօլոյ։
Դաւանութիւն հաւատոյ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆոնտեն լը Սեկ

Ֆոնտեն լը Սեկ (ֆր.՝  Fontaine-le-Sec), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում:
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 132 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.74 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.44 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 130 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 36 կմ արևմուտք:


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 95 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 70-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 25: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,7 %: 70 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 62 անձ (34 տղամարդ և 28 կին): Գործազուրկ են եղել 8 անձ (5 տղամարդ և 3 կին): 25 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Այզինգեն (Բադեն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Այզինգեն (այլ կիրառումներ) Այզինգեն (Բադեն)  (գերմ.՝ Eisingen (Baden)), կոմունա Գերմանիայում, Բադեն Վյուրտեմբերգի տարածքում։
Մտնում է Էնց շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 4485 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 8,03 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 08 2 36 011։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Սուդովկա (այլ կիրառումներ)

Սուդովկա, կարող է վերաբերել՝

Սուդովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Դիկանկայի շրջանում
Սուդովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանում
(56) Մելետե

(56) Մելետե (անգլ.՝ Melete), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1857 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Հերման Գոլդշմիդտի կողմից Փարիզում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,596033 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,981 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2111 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Մելետե աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,9846 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1527,79 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,235634 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,07° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է P դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)Մելետե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մուրադլը

Մուրադլը, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1886 թվականին գյուղն ունեցել է 190, 1907 թվականին՝ 220 թուրք, իսկ 1908-ին՝ 470 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աննա Մարիա Էրենստրալ

Աննա Մարիա Էրենստրալ (շվեդերեն՝ Anna Maria Ehrenstrahl, սեպտեմբերի 4, 1666(1666-09-04), Ստոկհոլմ - հոկտեմբերի 22, 1729(1729-10-22), Parish of St Gertrud of Germany, Ստոկհոլմ, Ստոկհոլմի լեն, Շվեդիա), շվեդ նկարչուհի, իր հոր՝ Դավիդ Քլյոքեր Էրենստրալի աշակերտուհին։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1666 թվականին Ստոկհոլմում՝ նկարիչ Դավիդ Քլեքեր-Էրենստրալի ընտանիքում։
1886 թվականին ամուսնացել է Սվեալանդի դատարանի նախագահ Յոհան Ուոթրանգի հետ։ Այն ժամանակվա օրենքների համաձայն՝ պարտավոր չէր վերցնել ամուսնու ազգանունը և հայտնի է Էրենստրալ ազգանունով։ Ամուսնանալուց հետո դարձել է տնային տնտեսուհի։ Ընտանիքի ֆինանսական վիճակը շատ լավ էր, և գումար վաստակելու կարիք Աննա Մարիան չուներ, սակայն նա շարունակել է զբաղվել գեղանկարչությամբ, և նույնիսկ երբեմն գումար է վերցրել դրա համար, բայց պրոֆեսիոնալ նկարիչ չի եղել ընտանեկան կարգավիճակի պատճառով։ Հետազոտողները ենթադրում են, որ նա բավականաչափ հարգանք է վայելել ժամանակակից նկարիչների մոտ։
Աննա Մարիա Էրենստրալը եղել է իր հոր աշակերտը։ Հանդես է եկել որպես նրա օգնական, ունեցել է իր սեփական արհեստանոցը հոր տանը։ Զբաղվել է հոր կտավներից պատճեններ նկարելով․ այդ ժամանակ պատճենները բավականին արժեքավոր կարգավիճակ ունեին, և դրանք նկարելը շահութաբեր գործ էր։ Ստեղծված օրինակների թվում կարելի է նշել Կարլ XI-ի դիմանկարի պատճենը, որն ստեղծվել է նրա հոր կողմից 1676 թվականին։
Որպես ինքնուրույն նկարիչ՝ վերցրել է իր հոր ստեղծագործության հիմնական հատկանիշները, նկարել է բարոկկո ոճով մարդկանց, երբեմն կենդանիների միայնակ և խմբային դիմանկարները։ Քսանչորս տարեկանում նկարել է տարվա չորս եղանակների ալեգորիան և Ամուրը և Պսիքեն ալեգորիան։ Ավելի ուշ ստեղծել է արքայազն Ֆրեդրիկի և արքայազն Կարլ Գուստավի դիմանկարները՝ այրի թագուհու հանձնարարությամբ (1690), արքայազն Գուստավի դիմանկարը (1685), Դանիայի թագուհի Ուլրիկա Էլեոնորայի և Ավրորա Քյոնիգսմարկի դիմանկարը։
Նկարել է Սվեալանդի դատարանի վեց նախագահների՝ Մագնուս Գաբրիել Դելագարդիի, Գուստավ Ադոլֆ Դելագարդիի, Լարս Վալենշտեդտի, Գաբրիել Ֆալկենբերգի, Ռեյնհոլդ Յոհան ֆոն Ֆերսենի և Կարլ Գիլենշտերնի (1717) դիմանկարները։ 1717 թվականին բոլոր վեց դիմանկարները նվիրել է Սվեալանդի դատարանին։
Մահացել է Ստոկհոլմում 1729 թվականի հոկտեմբերի 22-ին՝ 63 տարեկան հասակում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աննա Մարիա Էրենստրալ / Oxfordindex Archived 2018-03-11 at the Wayback Machine.
Վիլյամուրիել դե Կամպոս

Վիլյամուրիել դե Կամպոս, (իսպ.՝ Villamuriel de Campos), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիդոլիդ պրովինցիայի Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքի կազմում։Տարածքը կազմում է 18.28 կմ2, բնակչությունը՝ 80 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 59 կմ հեռավորության վրա։
Սիգովայա (Վորչուշկայի վտակ)

Սիգովայա (ռուս.՝ Сиговая), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուրտոմաժ գետի ձախ ափում՝ 72 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո-Պեչորսկ ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վագա գետն է։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Հյուսիսային Դվինա գետն է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000212103000049309
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004930
Ավազանի կոդը - 03.03.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բրեմբատե

Բրեմբատե (իտալերեն՝ Brembate),կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7604 մարդ (2004)։ Բնակչության խտությունը՝ 1436 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 5 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 24041։ Հեռախոսային կոդ՝ 035։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Սուրբ Սան Վիտորեն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Դանիայի վարչական բաժանում

Դանիայի վարչական բաժանումն ստեղծվել է 2007 թվականի անցած մունիցիպալ բարենորոգումների արդյունքում (օրենքը գործում է 2007 թ. հունվարի 1-ից), երկրում նախկին 16 շրջանների (amter) փոխարեն ստեղծված են 5 տարածաշրջան, որոնք բաժանվում են 98 համայնքների (kommuner)՝ նախկին 270 համայնքի փոխարեն։


== Տարածաշրջաններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Explanation of and background for Municipal Reform անգլ.՝ 
Danske regioner Դանիայի շրջաններ դան․՝ 
Շրջանների բյուջե դան․՝ 
Statistikbanken.dk Բյուջեի վիճակագրություն դան․՝ 
Statistikbanken.dk Բյուջեի վիճակագրություն դան․՝ 
անզբաղվածության շրջաններ դան․՝ 
Շրջանների վարչական բաժանման քարտեզները 1660-2007թթ. (pdf) Archived 2007-12-31 at the Wayback Machine. դան․՝ 
Քարտեզ համայնքների և շրջանների անուններով Archived 2006-02-07 at the Wayback Machine. դան․՝ 
Քարտեզ անանուն շրջաններով Archived 2007-10-05 at the Wayback Machine.
Դանիայի վիճակագրություն դան․՝
Ուիլյամ Լիլեր

Ուիլյամ Լիլեր (անգլ.՝ William Liller, ապրիլի 1, 1927(1927-04-01), Ֆիլադելֆիա, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ - փետրվարի 28, 2021(2021-02-28), Վինյա դել Մար, Վալպարաիսո, Վալպարաիսո, Չիլի), ամերիկացի աստղագետ, աշխատել է Սերո Տոլոլո միջամերիկյան աստղադիտարանում։ Ավարտել է Միչիգանի համալսարանը և դասավանդել աստղագիտություն Հարվարդի համալսարանում։
Հայտնագործել է երկու աստերոիդ, մի քանի նոր աստղեր և C/1988 A1 (Լիլեր) գիսաստղը։
Հրատարակել է աստղագիտության թեմաներով հանրամատչելի մի շարք գրքեր։ Ուլյամ Լիլերը հանդիսանում է Միջազգային աստղագիտական միության, Ամերիկյան աստղագիտական միության, Ամերիկյան արվեստի և գիտությունների ակադեմիայի և Ամերիկյան փոփոխական աստղերի դիտարկողների միության անդամ։ Նրան շնորհվել է Գուգենհայմի կրթաթոշակ։
Լիլերի պատվին է անվանվել 3222 համարը կրող աստերոիդը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
IAU individual members
William Liller Profile
Book: The Cambridge guide to astronomical discovery, 1992
Մարտիրյակոս

Մարտիրյակոս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սեեբակ

Սեեբակ (ֆր.՝ Seebach), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1791 մարդ, բնակչության խտությունը` 104.68 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17.11 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 50 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1144 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 894-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 250։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,1 %։ 894 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 838 անձ (461 տղամարդ և 377 կին)։ Գործազուրկ են եղել 56 անձ (26 տղամարդ և 30 կին)։ 250 անաշխատունակներից 76-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 82-ը` թոշակառուներ, իսկ 92-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Դավիթ մատուռ (Նոր Արմավիր)

Սուրբ Դավիթ մատուռ, հայկական առաքելական եկեղեցի Հայաստանի Արմավիրի մարզի Նոր Արմավիր գյուղում։ Կառուցվել է 19-րդ դարում։
Մատուռը վերջին անգամ վերակառուցվել է 2005 թվականին, կառուցված է տուֆ տեսակի քարից, ունի մեկ մուտք։
Հայաստանում կա բավական հայտնի Դավիթ անունով 2 սրբատեղի, որից մեկը գտնվում է Արարատի մարզում, իսկ մյուսը՝ Արմավիրի մարզում։
Արմավիրի մարզի Սուրբ Դավիթ մատուռի մասին մեզ է հասել է որոշ տեղեկություններ։ Որոնցից է Հովհաննես եպիսկոպոս Շահխաթունյանցի կողմից տեղեկությունները, որում ասվում է՝


== Տես նաև ==
Նոր Արմավիրի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արմավիրի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Բալանթա

Բալանթա (վրաց.՝ ბალანთა), գյուղ Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Բորժոմի շրջանում, Ջավախքի բարձրավանդակում, Տաբածղուրի լճից հարավ-արևմուտք։ Գտնվում է Բորժոմ քաղաքից 70 կմ հեռավորության և ծովի մակարդակից 1860 մ բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Համաձայն 2002 թվականի տվյալների, գյուղն ուներ 161 բնակիչ, հիմնականում վրացիներ և հայեր։ 2014 թվականի տվյալներով, գյուղում ապրում էր 155 մարդ։


== Տես նաև ==
Բորժոմի մունիցիպալիտետ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, გვ. 164, თბ., 1977 წელი.
Լը Նեն

Լը Նեն (LeNain), ֆրանսիացի գեղանկարիչ եղբայրներ։

Անտուան (մոտ 1588, Լան, Պիկարդիա – 25.5.1648, Փարիզ)
Լուի (մոտ 1593, Լան – 23.5.1648, Փարիզ)
Մատիո (մոտ 1607, Լան – 2.4. 1677, Փարիզ)1620-ական թթ. վերջերին Փարիզում ունեցել են ընդհանուր արվեստանոց և հաճախ աշխատել միասին։ Անտուան Լը Նենին վերագրվող պղնձե թիթեղի վրա արված խմբադիմանկարները կոմպոզիցիայով և կերպարների բնութագրմամբ միօրինակ են («Ընտանեկան դիմանկար», 1642, Լուվր, Փարիզ)։
Անտուանի աշակերտ Լուի Լը Նեն 1630-ական թթ. կրել է կարավաջիզմի ազդեցությունը։ Հիմնականում նկարել է գեղջկական կյանքի տեսարաններ («Վերադարձ խոտհնձից», 1641, «Դարբնոց», երկուսն էլ Լուվրում, «Կաթնավաճառուհու ընտանիքը», 1640-ական թթ., Էրմիտաժ, Լենինգրադ)։
Մատիո Լը Նեն գեղջկական պատկերների և պալատական կենցաղից վերցրած մոտիվների հեղինակ է («Տրիկ–տրակ խաղացողները», Լուվր)։
Լուի Լը Նենի «Թռչունների բներ քանդողները» աշխատանքը գտնվում է Հայաստանի պետական պատկերասրահում։

Լը Նեն եղբայրների նկարներից
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
LE NAIN brothers(անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Մելոս

Մելոս, Հին Հունաստանում (Հոմերոսի ժամանակներից սկսած) նշանակել է մեղեդի, եղանակ, նաև պոետական արվեստում՝ երգելով կատարելու հատկացված քնարական բանաստեղծություն (ի տարբերություն վիպականից և եղերերգականից)։ Երաժշտագիտության մեջ մելոսը երաժշտության մեղեդիական (ինտոնացիոն) էության (ի տարբերություն ռիթմականից), նրա մեղեդիական նախասկզբի ընդհանրացված հասկացությունն է։Մելոս – ըստ Պլատոնի, մելոսը իր մեջ ներառում է խոսքի, երաժշտության և պարի տարրեր։ Տարբերակվում է` անհատական և  երգչախմբային մելոս։
Դորիական մելոսն աչքի է ընկնում երաժշտության հանդիսավորությամբ և մռայլությամբ, կարևոր ներկայացուցիչն է Ալկմանը։ Նա ապրել է մ.թ.ա. 7-րդ դարի սկզբներին։ նա դիմում է աստվածներին և խնդրում իրեն շնորհել բանաստեղծության շնորհը, այնպես, ինչպես թռչունն ունի երգելու արվեստը։ Նա գիտե թռչնային երգին յուրահատուկ բոլոր ձևերը։ Հիմնականում թողել է հիմներ և երգչախմբի համար երգեր։ նա երկաթյա սուրը ավելի բարձր չի գնահատում քաղցրահունչ  կիթառից։
Էոլյան մելոսի խոշորագույն դեմքերն են Ալքայոսը և Սապֆոն։ Անհատական մելոսը նրանց ստեղծագործություններում հասնում է ամենաբարձր զարգացման։
Աստերոիդների ցանկ (316001-316100)

Աստերոիդների ցանկ (315901-316000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (316101-316200)
 Աստերոիդների ցանկ (315901-316000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (316101-316200)
Բալտասիի շրջան

Բալտասիի շրջան (ռուս.՝ Балтасинский район, թաթ.՝ Балтач районы), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Թաթարստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1932 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բալտասի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1094,5 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 33634 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 30,73 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Խոսե Լուիս Աբալոս

Խոսե Լուիս Աբալոս (անգլ.՝ José Luis Ábalos Meco;դեկտեմբերի 9, 1959(1959-12-09), Տոռենտե, Վալենսիա, Վալենսիա, Իսպանիա), իսպանացի քաղաքական գործիչ, Իսպանիայի սոցիալիստական աշխատավորական կուսակցության (ԻՍԱԿ) անդամ։ Իսպանիայի խորհրդարանի ստորին պալատի IX—XII գումարումների պատգամավոր է։ 2018-2020 թվականներին զբաղեցրել է Պեդրո Սանչեսի կառավարության զարգացման նախարարի պաշտոնը։ 2020թ. հունվարի 13-ից զբաղեցնում է Իսպանիայի տրանսպորտի նախարարի պաշտոնը։
1976 թվականից Խոսե Լուիս Աբալոսը եղել է Իսպանիայի երիտասարդ կոմունիստների միության անդամ, 1978 թվականին անդամակցել է Իսպանիայի կոմունիստական կուսակցությանը, 1981 թվականին՝ Իսպանիայի սոցիալիստական աշխատավորական կուսակցությանը։ Նա Վալենսիայի սոցիալիստական ​​կուսակցությունում զբաղեցրել է տարբեր ղեկավար պաշտոններ։ Մասնագիտությամբ տարրական դպրոցի ուսուցիչ է։ 2009 թվականից Իսպանիայի պատգամավորների կոնգրեսի անդամ է։ 2017 թվականին ժամանակավորապես զբաղեցրել է Իսպանիայի Սոցիալիստական աշխատավորական կուսակցության մամուլի քարտուղարի պաշտոնը։


== Զբաղեցրած պաշտոնները ==
Վալենսիայի Սոցիալիստական կուսակցության գլխավոր քարտուղար (1995–2000)
PSPV-PSOE ազգային կոմիտեի նախագահ (1997–1999)
Վալենսիայի քաղաքապետարանի խորհրդական (1999–2009)
PSPV-PSOE փոխնախագահ-գլխավոր քարտուղար(2000–2004)
Վալենսիայի շրջանային խորհրդի անդամ (2003–2007)
Վալենսիայի ընտրատարածքը ներկայացնող պատգամավորների Կոնգրեսի անդամ (2009–2018)
PSPV-ի գլխավոր քարտուղար Վալենսիա նահանգում (2012–2017)
Իսպանիայի Պատգամավորների կոնգրեսում Սոցիալիստական ​​կուսակցության խոսնակի պաշտոնակատար (2017)
PSOE- ի կազմակերպչական քարտուղար ( 2017-ից սկսած)
Զարգացման նախարար (2018–2020)
Տրանսպորտի, շարժունակության և քաղաքային օրակարգի նախարար (սկսած 2020-ից)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография на сайте министерства развития Испании(իսպ.)
Биография на сайте Конгресса депутатов Испании(իսպ.)
Չենտալլո

Չենտալլո (իտալերեն՝ Centallo), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6519 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 155 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 42 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12044։ Հեռախոսային կոդ՝ 0171։
Կոմունայի հովանավորներն են Սուրբ պահապան հրեշտակները (S.S. Angeli Custodi): Տոնակատարությունը հոկտեմբերի 2-ին է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0171 211221
Էլեկտրոնային փոստ։ urp@comune.centallo.cn.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.centallo.cn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Արսեն Մկրտչյան

Արսեն Սամվելի Մկրտչյան (հոկտեմբերի 9, 1973(1973-10-09), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ իրավաբան, ՀՀ պետական և դատաիրավական համակարգի գործիչ, ՀՀ Վերաքննիչ քաղաքացիական դատարանի դատավոր։


== Կրթություն ==
1991-1996 թթ. սովորել և ավարտել է Երևանի «Գլաձոր» կառավարման համալսարանի միջազգային իրավունք ֆակուլտետը՝ իրավաբան-միջազգայնագետի (անգլերեն լեզվի իմացությամբ) որակավորմամբ։


== Վերնագրի տեքստ ==
1993-1994 թթ. ծառայել է Հայաստանի զինված ուժերում։
2000-2001 թթ. - ՀՀ Տնտեսական գործերով վերաքննիչ դատարանի նախագահի օգնական։
2001 թ. ապրիլ-հոկտեմբեր ՀՀ Տնտեսական գործերով վերաքննիչ դատարանի գրասենյակի պետ։
2001-2002 թթ. - ՀՀ Տնտեսական դատարանի գրասենյակի պետ-դատարանի աշխատակազմի ղեկավար։
2002-2005 թթ. - ՀՀ Տնտեսական դատարանի դատարանի աշխատակազմի ղեկավար։
2005 թ. - ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի աշխատակազմի ղեկավար։
2005-2006 թթ. - ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալի, ՀՀ Դատարանների նախագահների խորհրդի քարտուղար։
2006 թ. - ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալ, ՀՀ Դատարանների նախագահների խորհրդի և արդարադատության խորհրդի քարտուղար։
2006-2007 թթ. - ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախագահի խորհրդական։
2007-2008 թթ. - Հայաստանի Հանրապետության Դատական դեպարտամենտի ղեկավար։
2008 թ. օգոստոսի 6-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ Վերաքննիչ քաղաքացիական դատարանի դատավոր։
2014 թ. մայիսի 6-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով 2014 թվականի մայիսի 7-ից դադարեցվել են լիազորությունները որպես Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քաղաքացիական դատարանի դատավոր։
2014 թ. մայիսի 8-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարի տեղակալ։
2014 թ. հունիսի 26-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարի առաջին տեղակալ՝ ազատվելով Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարի տեղակալի պաշտոնից։
2015 թ. հուլիսի 14-ից սեպտեմբերի 4-ը եղել է Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարի պաշտոնակատար։
2016 թվականի սեպտեմբերի 24-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ Վերաքննիչ քաղաքացիական դատարանի դատավոր։


== Դասային աստիճան ==
Հայաստանի Հանրապետության դատական ծառայության 1-ին դասի բարձրագույն խորհրդական (2007)։


== Պարգևներ ==
Մխիթար Գոշի մեդալ (2015)Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր և մեկ որդի։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիզյո (շրջան)

Լիզյո (ֆր.՝ Lisieux), շրջան (ֆր.՝ Arrondissement) Ֆրանսիայում, գտնվում է Ստորին Նորմանդիա երկրամասում։ Շրջանի դեպարտամենտ՝ Կալվադոս։ Սուպերֆեկտուրա՝ Լիզյո։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 145 753 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 88 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 1650 կմ²։


== Վարչական բաժանում ==
Շրջանը բաժանված է 13 կանտոնների՝

Բլանժի լե Շատո
Կամբրեմեր
Դոզյուլե
Օնֆլյոր
Լիզյո 1
Լիզյո 2
Լիզյո 3
Լիվարո
Մեզիդոն-Կանոն
Օրբեկ
Պոն լ՛Էվեկ
Սեն Պյեր սյուր Դիվ
Տրուվիլ սյուր Մեր


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Լիզյո շրջան (ֆր.)


== Ծանոթագրություններ ==