Վիկտոր Օտիև

Վիկտոր Ալեքսանդրովիչ Օտիև (ռուս.՝ Виктор Александрович Отиев, փետրվարի 24, 1935(1935-02-24), Վլադիկավկազ, Հյուսիսկովկասյան երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 7, 1999(1999-06-07), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), խորհրդային և ռուս գեղանկարիչ, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ (մինչև 1992 թվականը՝ ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպության), բնանկարիչ, անիմալիստ։


== Կենսագրություն ==
Վիկտոր Ալեքսանդրովիչ Օտիևը ծնվել է 1935 թվականի փետրվարի 24-ին Հյուսիսային Օսիայում գտնվող Օրջոնիկիձե քաղաքում (Վլադիկավկազ)։
1961 թվականին Օտիևը ավարտել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտը Վիկտոր Օրեշնիկովի արվեստանոցում։ Սովորել է Բորիս Ուգարովի, Նիկիտա Մեդովիկովի, Վլադիսլավ Անիսովիչի մոտ։ Մասնակցել է ցուցահանդեսներին 1950 թվականից։ Նկարել է ժանրային կոմպոզիցիաներ, դիմանկարներ, բնանկարներ, բնությունից էտյուդներ։ Ստեղծագործության առաջատար թեմաներից մեկը եղել է ձիասպորտը։ Անհատական ցուցահանդես կազմակերպվել է Լենինգրադում Նկարիչների միության սրահներում 1980 թվականին։ Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ է 1967 թվականից։
Բազմիցս աշխատել է ստեղծագործական բազայի Լենինգրադի նկարիչների Հին Լադոգայի բազայում։ Հետագայում պլեներական նկարչությունը դուրս է մղվում դեկորատիվ-գրաֆիկական ոճի կողմից։ 1980-ական թվականների աշխատանքներում հիմնական ուշադրությունը դարձվել է կոմպոզիցիայի գույնի և դեկորատիվ-հարթային կառուցմանը, նկարի տարածության ռիթմիկ կազմակերպմանը։ Նկարչի ստեղծած ստեղծագործությունների թվում են ՝«Սամարղանդ», «Սամարքանդ։ Թեյարան», «Հին Թբիլիսի», «Հին Տաշքենդ» (բոլորը 1959), «Վիրիցա», «Վարելահող», «Առու» (բոլորը 1965), «Օլեգ» (1967), «Ընկերուհիներ», «Երեկոյան Վոլխով» (երկուսն էլ 1968), «Ձիարշավ» (1969), «Ջեմետե լողափ», «Սև ծովում» (երկուսն էլ 1978), «Իրա» (1980), «Երամակ» (1990), «Հաղթող» (1992) և այլն։
Մահացել է 1999 թվականի հունիսի 7-ին Սանկտ Պետերբուրգում՝ կյանքի 65-րդ տարում։
Վ. Ա. Օտիևի ստեղծագործությունները գտնվում են թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Մեծ Բրիտանիայում, Ֆրանսիայում, Չինաստանում, Ճապոնիայում, Գերմանիայում, Իտալիայում և այլ երկրներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Справочник членов Союза художников СССР. Т.2. М: Советский художник, 1979. С. 167.
Вьюнова И. Высшая ценность — человек // Художник. 1981, № 1. С.18-23.
Справочник членов Ленинградской организации Союза художников РСФСР. — Л: Художник РСФСР, 1987. — С. 97. — 160 с.
L' Ecole de Leningrad. Auction Catalogue. — Paris: Drouot Richelieu, 27 Novembre 1989. — Р. 41.
 L' Ecole de Leningrad. Catalogue. — Paris: Drouot Richelieu, 12 Mars 1990. — Р. 130—131.
Matthew C. Bown. Dictionary of 20th Century Russian and Soviet Painters 1900-1980s. — London: Izomar, 1998. ISBN 0-95-320610-6, ISBN 978-0953206100.
Связь времён. 1932—1997. Художники — члены Санкт-Петербургского Союза художников России. Каталог выставки. СПб., ЦВЗ «Манеж», 1997. С.294.
Иванов, С. В. Неизвестный соцреализм. Ленинградская школа. СПб: НП-Принт, 2007. С. 186, 192, 367, 395—397, 400, 404—406. ISBN 5-901724-21-6, ISBN 978-5-901724-21-7.
Юбилейный Справочник выпускников Санкт-Петербургского Государственного академического института живописи, скульптуры и архитектуры имени И. Е. Репина Российской Академии художеств. 1915—2005. — СПб: 2007. ISBN 978-5-903-67701-6.
Отиев, В. А. Старый Тбилиси // 80 лет Санкт-Петербургскому Союзу художников. Юбилейная выставка. СПб., «Цветпринт», 2012. С.207.


== Արտաքին հղումներ ==
Виктор Отиев на сайте «Неизвестный соцреализм. Поиски и открытия»
Ленинградская школа живописи. Очерк истории.
Хронология Ленинградской школы живописи.