armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ֆրենսիս Բրեթ Հարթ

Ֆրենսիս Բրեթ Հարթ (անգլ.՝ Francis Bret Harte) (օգոստոսի 25, 1836(1836-08-25)[…], Օլբանի, ԱՄՆ - մայիսի 5, 1902(1902-05-05), Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն), ամերիկացի գրող։ Եղել է ոսկեխույզ։ 1870-ական թվականներին մեկնել է Եվրոպա։ «Կալիֆոռնիական պատմվածքներ» (1857-1871) շարքում պատկերել է ոսկի որոնողների կենցաղն ու բարքերը։ Ռոմանտիկ և սենտիմենտալ գրականության ներկայացուցիչներին ուղղված սրամիտ պարոդիաներում («Շատ հակիրճ շարադրված վեպեր», 1867) հանդես է եկել որպես ռեալիզմի կողմնակից։ Հրատարակել է «Մռնչացող ճամբարի ճակատագիրը» (1868), «Ինչպես Սանթա Քլաուսը եկավ Սիմփսոնի բարը» (1872), «Մլիս» (1860, հայերեն հրատարակությունը 1910 թվականին) գրքերը, «Գաբրիել Կոնրոյ» (1875-1876) վեպը, «Թենքֆուլ Բլոսսըմ» (1877) վիպակը և այլն։


== Հիշատակ ==
Բրեթ Հարթի հուշահամալիրը Սան Ֆրանցիսկոյում
Մարկ Տվենի և Բրեթ Հարթի անունը կրող հետիոտն արշավի պատմական ուղին
Կալիֆոռնիայի Մոդեստո քաղաքի տարրական դպրոցներից մեկը կրում է Բրեթ Հարթի անունը
1987 թվականին ԱՄՆ-ի փոստային ծառայությունը թողարկել է Բրեթ Հարթի դիմապատկերով նամականիշ, որը «Մեծ ամերիկացիներ» շարքի մաս է կազմել։Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Անգլիայում Բրեթ Հարթի անունով են կոչվել բազմաթիվ դպրոցներ, փողոցներ։


== Երկերի ընտրանի ==

Outcroppings (1865), խմբագիր
Condensed Novels and Other Papers (1867)
Tennessee's Partner (պատմվածք, 1869)
The Luck of Roaring Camp, and Other Sketches (1870)
"Plain Language from Truthful James", aka "The Heathen Chinee" (1870)
Poems (1871)
The Tales of the Argonauts (1875)
Gabriel Conroy (1876)
Two Men of Sandy Bar (1876)
Thankful Blossom (1877)
Drift from Two Shores (1878)
An Heiress of Red Dog, and Other Tales (1879)
Flip and Found at Blazing Star (1882)
By Shore and Sedge (1885)
A Millionaire of Rough-And-Ready and Devil's Ford (1887)
The Crusade of the Excelsior (1887)
The Argonauts of North Liberty (1888)
Cressy_novel|Cressy (1889)
A First Family of Tasajara (1892)
Colonel Starbottle's Client, and some other people (1892)
A Protégée of Jack Hamlin's; and Other Stories (1894)
Barker's Luck etc. (1896)
Under the Red-Woods (1901)
Her Letter, His Answer, and Her Last Letter (1905)


=== Հայերեն թարգմանությամբ ===
"Իննսուն և ութը տարի առաջ", Թ., 1902։
"Կալիֆոռնիական պատմվածքներ", Ե., 1945։
"Տափաստանի ընկեցիկը", Ե., 1959։
Երեքը թափառում էին Թրինիդադում (պատմվածքներ, թարգմ.` Մադլեն Քարաջյան), Եր., «Սովետական գրող» հրատարակչություն, 1979 թ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Western American Literature Journal: Bret Harte
Brooks Noah (September 1902)։ «Bret Harte: A Biographical And Critical Sketch»։ Overland Monthly, and Out West Magazine XL (3): 201–207։ Վերցված է 2009-08-15 
Complete bibliography
Online Bret Harte bibliography
Bret Harte Etexts
Ֆրենսիս Բրեթ Հարթի գործերը Գուտենբերգ նախագծում
Guide to the Bret Harte Collection at The Bancroft Library
Ֆրենսիս Բրեթ Հարթ Internet Movie Database կայքում
Bret Harte letters collection at the Mortimer Rare Book Collection, Smith College Special Collections
Bret Harte letters and postal cover, 1874-1986. California State Library, California History Room.
Poems by Francis Bret Harte at English Poetry
Research Encyclopedias(չաշխատող հղում)
Ֆոլինիանո

Ֆոլինիանո (իտալերեն՝ Folignano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե մարզի Ասկոլի Պիչենո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 9477 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 637 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 15 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 63040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0736։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0736 39971
Էլեկտրոնային փոստ։ info@comune.folignano.ap.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.folignano.ap.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Զոլոչև (այլ կիրառումներ)

Զոլոչև, կարող է վերաբերել՝

Զոլոչև - քաղաք, Ուկրաինայի Լվովի մարզի Զոլոչևի շրջանում
Զոլոչև - քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանում
Ցախակեռաս այծի

Ցախակեռաս այծի (լատ.՝ Լ. caprifolium), ցախեկեռասազգիների ընտանիքի, ցախեկռաս ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Լիանանման տերևաթափ թուփ է` 5-7 մ երկարությամբ ճյուղերով։ Երիտասարդ ընձյուղները դեղնագորշավուն են։ Տերևները լայն էլիպսաձև են, կամ էլիպսաձև, բթածայր, 4-10 սմ երկարությամբ և 3,5-6 սմ լայնությամբ, կարճ կոթունավոր, վերևից մուգ կանաչավուն, ներքևից ծխագույն։ Վերին 2-3 զույգ տերևները սերտաճած են, կիպ գրկելով ցողունը և առաջացնելով տերևային սկավառակ։ Ծաղիկները նստադիր են, հավաքված 1-2 փնջերում, սերտաճած տերևածոցերում։ Պսակի երկարությունը 4-5 սմ է, սկզբում սպիտակ է, մուգ վարդագույն, այնուհետև դեղնում է, աչքի ընկնելով ուժեղ, հաճելի բուրմունքով։ Հատապտուղները նարնջակարմրավուն են, ուտելու համար պիտանի չեն։ Ծաղկում է մայիս-հունիս ամիսներին, պտուղները հասունանում են օգոստոսին։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Կովկասում, Արևմտյան Եվրոպայում, Փոքր Ասիայում։ Մեր հանրապետության տարածքում հանդիպում է հյուսիսային շրջաններում, խառն անտառներում և թփուտներում, ծովի մակերևույթից մինչև 1700 մ բարձրությունների վրա։ Հեշտությամբ է բազմանում սերմերով և անդալիսով։ Պիտանի է Հայաստանի ստորին և միջին լեռնային գոտիների համար։ Պահանջկոտ չէ աճման պայմանների նկատմամբ, սակայն աչքի չի ընկնում բավարար ձմեռնադիմացկունությամբ։ Բույսի զանազան օրգանները պարունակում են սապոնին, ծաղիկներրը՝ 0,7 % եթերայուղեր։


== Կիրառություն ==
Էկոլոգիական խումբը՝ IV: Մշակության հավանական շրջանները 3, 7, 9-10, 12-13, 18-20, 22-25, 28, 31-32։
:


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիստլա

Ռիստլա (էստ․՝ Rõstla), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Պիլտսամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 54 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
1825 (այլ կիրառումներ)

1825, կարող է վերաբերել.

1825 - ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ։ Սա մեր թվարկության 1825 թվականն է, XIX դարի 25-րդ տարին։
1825 - «Uma2rmaH» խմբի հավաքածուն, որը լույս է տեսել հինգ տարի համագործակցությունից հետո՝ 2009 թվականին։
Մարդն առաջին անգամ ոտք դրեց Անտարկտիդա

Մարդն առաջին անգամ ոտք դրեց Անտարկտիդա, 1819-1821թթ. ռուսական արշավախումբը «Միրնի» և «Վոստոկ» նավերով և Ֆադեյ Բելինսհաուզենի ու Միխայիլ Լազարևի գլխավորությամբ պտտվեց անհայտ մայրցամաքի շուրջը և, 1820թ.-ի հունվարի 23-ին առաջին անգամ մոտենալով Անտարկտիդայի ափերին, ոտք դրեց մայրցամաքի վրա։ Այդ օրը մտել է պատմության մեջ որպես Անտարկտիդայի բացահայտման տարեթիվ։

Անտարկտիդայի մակերեսը կազմում է շուրջ 14 մլն. կմ²։ Անտարկտիդան համարվում է ամենացուրտ, ամենաչոր մայրցամաքը՝ ամենաուժեղ քամիներով։ Անտարկտիդան համարվում է անապատ, քանի որ առափնյա խորությունը տարեկան ավելանում է ընդամենը 200 միլիմետրով, որը տարածքի համեմատ նվազ է։

Այստեղ գոյատևում են միայն ցրտակայուն օրգանիզմներ, որոնց թվում են բազմաթիվ բույսերի և կենդանիների տեսակներ (պինգվիններ, ծովահորթեր և այլն), բակտերիաներ, սնկեր, բույսեր և պրոտիստաներ։ Նմանատիպ բուսականությունը բնորոշ է տունդրային։


== Հայտնաբերում ==
Անտարկտիդան բավական ուշ է հայտնաբերվել։ 1772թ. անգլիացի Ջ.Կուկի արշավախումբը շարժվեց հարավ, մոտեցավ Անտարկտիդային, բայց չնկատեց այն։

Սառույցները ճեղքել հնարավոր չէր և վերադառնալուց հայտարարեց, որ հարավային մայրցամաք գոյություն չունի, իսկ եթե լինի էլ, ապա դա հնարավոր է միայն բուն բևեռի մոտերքում, որին հասնելը նավարկության համար անմատչելի է ։


== Ծանոթագրություններ ==
Յիեեռե

Յիեեռե (էստ․՝ Jõeääre), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 14 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Աբայան

Աբայան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Աղավնատուն (այլ կիրառումներ)

Աղավնատուն, կարող է վերաբերել՝

Աղավնատուն՝գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արմավիրի մարզում,
Աղավնատուն՝ գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում (ներկայում գտնվում է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո),
Աղավնատուն՝ համայնք Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում (ներկայում համայնքի բոլոր բնակավայրերը գտնվում են Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո)։
Մոշկովսկի շրջան

Մոշկովսկի շրջան (ռուս.՝ Мошковский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նովոսիբիրսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մոշկովո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2591 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 39407 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,21 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
3OH!3

3OH!3 (արտասանվում է Երեք-Օհ-Երեք), ամերիկյան էլեկտրոփոփ դուետ, որը կայացել է Կոլորադո նահանգի Բոուլդեր քաղաքում։ Այն բաղկացած էր երկու անդամից. Շոնա Ֆորմանից և Նատալինելա Մոթայից։ Խմբի անունը գալիս է այն շրջանի կոդից, որտեղ և նանք բնակվում են (303)։ Դուետը ավելի հայտնի է Want ալբոմում տեղ գրաված «Don’t Trust Me» երգով, որը գրավեց 7-րդ հորիզոնականը Billboard Hot 100 հիթ շքերթում։ Նրանց երկրորդ սինգլը՝ «Starstrukk»-ը Քեթի Փերրիի հետ համատեղ, գտնվում է Մեծ Բրիտանիայի, Իռլանդիայի, Ֆինլանդիայի, Լեհաստանի և Ավստրիայի հիթ շքերթնրի լավագույն տասնյակում։
Նրաավելի ճանաչում է բերել Կեշայի հետ համատեղ թողարկած «My First Kiss» երգը՝ «Streets Of Gold» ալբոմով, որը ներկայումս սբաղեցնում է 9-րդ հորիզոնականը Billboard Hot 100 հիթ շքերթում։


== Պատմություն ==


=== Ձևավորումը և դեբյուտային ալբոմ ===
3OH!3 խումբը ստեղծվել է 2004 թվականին և անվանումը ստացել է ի պատիվ հեռախոսային կոդի (303), որը պատկանում էր մայրաքաղաքային Դենվեր շրջանին։ Շոն Ֆորմանը և Նատալինելա Մոթան ծանոթացել է երբ անցնում է ֆիզիկայի դասընթացներ Կոլորադի համալսարանում։ 2007 թվականի հուլիսի 2-ին նրանք թողարկեցին իրենց առաջին ալբոմը, որը կրում էր հենց խմբի անունը՝ «3OH!3»։


=== Want (2008—2009) ===
3OH!3 խմբի երկրորդ ալբոմը ուներ «Want» անվանումը։ Այն թողարկվել է 2008 թվականի հուլիսի 8-ին և զբաղեցրել է 44-րդ հորիզոնականը Billboard 200 հիթ շքերթում։ «Don’t Trust Me» սինգլը, որի տեքստը երկիմաստ էր, հրարհում էր մեղադրանքներ կնատեցությանը։ Այն զբաղեցրեց 7-րդ հորիզոնականը Billboard Hot 100 հիթ շքերթում։ 2009 թվականի սեպտեմբերի 8-ին, խումբը հանդես եկավ ռեմիքսի ձևով և թողարկեղ իրենց երկրորդ սինգլը «Starstrukk» անվանմամբ։ Այն ձայնագրվել է Քեթի Փերրիի հետ համատեղ։ Այս սինգլը զբաղեցրեց առաջին հորիզոնականը Մեծ Բրիտանիայի, Իռլանդիայի, Ֆինլանդիայի, Լեհաստանի և Ավստրիայի հիթ շքերթներում։ Մինչ «Streets of Gold» ալբոմի թողարկումը, նրանք թողարկել են «Blah Blah Blah» սինգլը, որը ձայնագրվել է Կեշայի հետ համատեղ։ Այ ն զբաղեցնում է 11-րդ հորիզոնականը Billboard ամսագրում։


=== Streets of Gold (2009 — 2012) ===
2010 թվականի հունիսի 29-ին նրանք թողարկեցին իրենց երրորդ ստուդիական ալբոմը «Streets of Gold» անվանմամբ։ Ալբոմի առաջին սինգլը՝ «My First Kiss»-ը ձայնագրվել է Կեշայի հետ համատեղ
2010 թվականի դեկտեմբերի 8-ին հայտարարվել էր «Hit It Again» սինգլի թողարկվելու մասին։ 2011 թվականի հունվարի 20-ին թողարվեց Streets of Gold ալբոմի «Touchin’ on My» սինգլի վիդեոհոլովակը։


=== Omens (2012-ից մինչև հիմա) ===
Փետրվարի 20-ին Նատալինելա Մոթան հրապարակել է, որ նրանք աշխատելու են իրենց չորրորդ ալբոմի վրա, որը կունենա «Omens» անվանումը։ Նույն թվականին 3OH!3 խումբը թողարկում է «Bang Bang», «Dirty Mind» և «Set You Free» երգերը։ Ամռանը, խումբը թողարկում է «Do or Die» և «You're Gonna Love This» երգերը։
«Omens» ալբոմի թողարկումը նախատեսված էր 2013 թվականի հունիսի 18-ը։


== Սկավառակագրություն ==
2007 — 3OH!3
2008 — Want
2010 — Streets of Gold
2013 — Omens


=== Մինի ալբոմներ ===


=== Սինգլներ ===


=== Վիդեոերիզ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Քելչիբաբա

Քելչիբաբա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բոարա Պիզանի

Բոարա Պիզանի (իտալերեն՝ Boara Pisani), կոմունա Իտալիայում՝ Վենետո մարզի Պադովա գավառում։ Սահմանակից է Անգվիլարա Վենետա, Պոցոնովո, Ռովիգո, Ստանգելլա, Վեսկովանա համայնքներին։
Բնակչությունը կազմում է 2507 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 157 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 16 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 35040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0425։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
(2659) Միլլս

(2659) Միլլս (անգլ.՝ Millis), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մայիսի 5-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,127835 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8001 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4555 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2020,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178172 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,32° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2659) Միլլս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Չիֆթլիկ (Մեծկերտի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չիֆթլիկ (այլ կիրառումներ)Չիֆթլիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մեծկերտի գավառակում։ Գտնվում էր Մեծկերտ քաղաքից 12 կմ հյուսիս-արևելք, Չիֆտլիկ լեռների մոտ։


== Պատմություն ==
Հնում այս գյուղի տեղում եղել է Անահիտ աստվածուհու տաճարին պատկանող անասունների ձմեռանոցը։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբում ուներ 35 տուն՝ 210 բնակչով։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վիշապի ոճ

Վիշապի ոճ (անգլ.՝ Dragestil), դիզայնի և ճարտարապետության ոճ, որ առաջացել է Նորվեգիայում։ Լայնորեն կիրառվել է 1880-1910 թվականներին։ Ռոմանտիկ ազգային ոճի և ազգային ռոմանտիկության դրսևորում է։


== Պատմություն ==
Վիշապի ոճի ներշնչանքի աղբյուրը եղել են վիկինգները և միջնադարյան Սկանդինավիայի արվեստն ու ճարտարապետությունը։ Նորվեգիայում մեծ տարածում են ունեցել փայտե եկեղեցիներն ու նավերը։ Այդպիսի նավեր են պահպանվել, օրինակ, Գոքսթադում, Օսեբերգում։
Ոճի առանձնահատկություններից է նորվեգական մոտիվի կիրառումը, օրինակ` վիշապների, օձերի թեման։ Նոր դարաշրջանում հին ավանդույթների կիրառման նախաձեռնությամբ հանդես են եկել ճարտարապետներ Հոլմ Մյունթեն և Բալթազար Լանգեն։ Մյունթեի նախագծով վիշապի ոճով Գերմանիայի Պոտսդամ քաղաքում կառուցվել են Kongsnæs կայարանը նավաստիների համար, կայսր Վիլհելմ II-ի որսորդական առանձնատունը։


== Բնորոշ առանձնահատկություններ ==

Վիշապի ոճին բնորոշ են հետևայալ առանձնահատկությունները.

Փայտե անպաշտպան պատեր
Վիշապի գլխի տեսքով զարդարանքներ
Մեծ տանիքներ և քիվեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիշապի ոճ
Սերփիջա

Սերփիջա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում։ Գտնվում է Փերի գետի ձախ վտակներից մեկի ափին, Բալու քաղաքից 40-42 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արևելքը մնում է Արևելք (ֆիլմ)

«Արևելքը մնում է Արևելք» (անգլ.՝ East Is East) Այուբ Խան Դիանի սցենարով 1999 թվականին նկարահանված իռլանդացի ռեժիսոր  Դեմիեն Օ' Դոնելի  գեղարվեստական ֆիլմն է։
Ֆիլմը մեծաթիվ մրցանակներ է ստացել և մասնակցել տարբեր կինոփառատոնների մրցանակաբաշխությունների։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում 1970-ական թվականների սկզբներին՝ Անգլիայի հյուսիս արևմուտքում գտնվող Սոլֆորդ քաղաքում։ Պակիստանցի ներգաղթյալներ Ջորջ Խանն ու նրա կինը՝ Էլլան, որոնք ունեն իռլանդական արմատներ, քառորդ դար ապրում են իրենց ամուր ընտանիքով։ Ընտանիքի հայ8ը հիասթափվում է, երբ հասկանում է, որ իր երեխաները չեն հաշտվում իր կողմից նրանց տրվող ավանդական դաստիարակության հետ։ Ավագ որդին, չցանկանալով ամուսնանալ չսիրած անձի հետ, գերադասում է հեռանալ տնից։ Դրանից դասեր չքաղելով՝ Ջորջ Խանը պայմանավորվում է նույն կերպ ամուսնացնել նաև մյուս երկու որդիներին։


== Դերերում ==
Օմ Պուրի՝ Ջորջ Խան
Լինդա Բասետ՝  Էլլա Խան
Ջորդան Ռուտլեջ՝ Սաիդ Խան
Արչի Պանջաբի՝ Մինա Խան
Էմիլ Մարվատ՝ Մանիր Խան
Կրիս Բիսոն՝ Սալիմ Խան
Ջիմի Միստրի՝  Տարիկ Խան
Ռաջի Ջեյմս՝ Աբդուլ Խան
Լեսլի Նիկոլ՝ Էնի
Էմմա Ռայդալ՝  Ստելա
Ռուտ Ջոնս՝ Պեգի
Բեն Կիտոն՝ քահանա


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արևելքը մնում է Արևելք(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Ալեքս Էկսլերի գրախոսականը
Զամիսլովիչի

Զամիսլովիչի (ուկրաիներեն՝ Замисловичі), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օլևսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1545 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զամիսլովիչի գյուղում բնակվում էր 946 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,46 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 384,55 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պաշչենովկա (այլ կիրառումներ)

Պաշչենովկա, կարող է վերաբերել՝

Պաշչենովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կոլոմակի շրջանում
Պաշչենովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգի շրջանում
Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի (Ուրմիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի, հայ առաքելական եկեղեցի Իրանի Արևմտյան Ադրբեջան նահանգի Ուրմիա քաղաքում։ Պատկանում է Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսության Ատրպատականի հայոց թեմին։ Քաղաքի հիմնական եկեղեցին է։


== Պատմություն ==
Հայերն Ուրմիայում և նրա շրջակայքում բնակվել են դեռ վաղ միջնադարից՝ ասորիների հետ միասին։ Շրջակա գավառների հայությունը 20-րդ դարի սկզբին կազմել է մինչև 6000 բնակիչ, այդ թվում գավառի կենտրոն Ուրմիա քաղաքում՝ 350 հոգի (1905)։ Հայկական և հայաբնակ գյուղերի թիվը հասնում էր երեք տասնյակի, որոնցից մինչև այժմ իր ինքնությունը մասամբ պահել է Գարդաբադը։ Թեև հայկական գյուղերից որոշներն ունեցել են փոքր եկեղեցիներ կամ մատուռներ, հիմնական եկեղեցին եղել է սուրբ Ստեփանոսը՝ կառուցված 18-րդ դարում։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում թուրքական բանակը մտնում է Ուրմիա, կոտորածի ենթարկում հայ և ասորի բնակչությանը։ Հայերի մոտ կեսը տեղափոխվում է Հայաստան։ 1948 թվականին Ուրմիայի 29 գյուղերում ապրել է շուրջ 3 հազար հայ (մեծ մասը 1946 թվականին ներգաղթել է հայրենիք)։ 21-րդ դարի սկզբին Ուրմիայում շարունակում են ապրել սակավաթիվ հայկական ընտանիքներ։ Տեղացի Էդիկ Մեջլումյանի միջոցներով 2002 թվականին վերաբացվում է հարյուրամյա հայկական եկեղեցին, նոր շունչ առան տեղի հայկական դպրոցն ու մանկապարտեզը։ Մեծի Տանն Կիլիկիո Արամ Ա կաթողիկոսի կարգադրությամբ բարերարը պարգևատրվել է կաթողիկոսության Ասպետի շքանշանով։ Դրանից հետո եկեղեցի են այցելում ոչ միայն հայ ուխտավորներ, այլև բարձրաստիճան պաշտոնյաներ։


== Ճարտարապետություն ==
Սուրբ Ստեփանոսը բազիլիկ կառույց է, երեսպատված ծիրանագույն քարով։ Ունի մեկ զանգակատուն, որը հիմնական շենքի ձախ կողմում է։ Եկեղեցու կենտրոնական հատվածում բարձրանում է ութանիստ թմբուկով գմբեթը։ Ներսից եկեղեցին ամբողջությամբ գիպսապատ է, ունի եռակամար խորան։ Կենտրոնական հատվածում է Մարիամ Աստվածածնի պատկերը՝ մանուկ Հիսուսը ձեռքին։
Եկեղեցուն կից կառուցված է մարզադահլիճ, մշակութային հանդիսությունների սրահ, որտեղ պարբերաբար կազմակերպվում են միջոցառումներ, ինչպես նաև՝ հարգանքի հիշատակի տուրքեր։


== Տես նաև ==
Սուրբ Ստեփանոս վանք, Դարաշամբ


== Ծանոթագրություններ ==
Խորնզոր (գյուղ, Ալիկովսկի շրջան)

Խորնզոր (ռուս.՝ Хорнзор, չուվաշերեն՝ Хорнсор Çармăс), գյուղ Ռուսաստանի, Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 101 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ջիլիո

Ջիլիո (իտալերեն՝ Isola del Giglio), կղզի և համայնք Իտալիայի կազմում։ Վարչականորեն մտնում է Իտալիայի Տոսկանայի մարզի Գրոսետո արևմտյան գավառի կազմի մեջ։
Գտնվում է Միջերկրական ծովում, Տոսկանայի կղզեխմբի կղզիներից է։ Ամենաբարձր կետը 405 մ է։
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների, կղզի-համայնքի բնակվում էր 1439 մարդ։


== Պատմություն ==
Ըստ հնագիտական տվյալների՝ կղզին առաջացել է շուրջ 5 միլիոն տարի առաջ։ Իտալական աղբյուրները հայտնում են, որ կղզին բնակեցված է եղել դեռևս Երկաթե դարում։
805 թվականին կղզին փոխանցվել է Տրե Ֆոնտանե աբբայությանը։ 1241 թվականին սիցիլական նավատորմը Ֆրիդրիխ II Հոհենշտաուֆենի գլխավորությամբ գրավել է կղզին և միացրել Սրբազան Հռոմեական կայսրությանը։
Ջիլիոն եղել է խաչակիրների հանգստավայրերից մեկը։ 1264 թվականին կղզին անցել է Պիզայի հանրապետությանը։ Խաչակրաց արշավանքների շրջանում կղզին բազմիցս ենթարկվել է մուսուլման ծովահենների հարձակումներին։
Կղզին հայտնի է եղել իր հանքանյութերով։ Հռոմի շատ շենքեր և սյուներ կառուցվել են Ջիլիոյի գրանիտից։


== Ծանոթագրություններ ==
Տալզաս (Տայդոնի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տալզաս (այլ կիրառումներ)Տալզաս (ռուս.՝ Талзас), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տայդոն գետի ձախ ափին՝ 21 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը, գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սուրեն Պարթևյան

Սուրեն Պարթևյան (Սիսակ Պարտիզպանյան, 1876, Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - 1921, Ալեքսանդրիա, Եգիպտոս), հայ գրող, հրապարակախոս։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Կ․ Պոլսի Պերպերյան և Կեդրոնական վարժարաններում։ 1895 թվականին անցել է Եվրոպա, 1903 թվականին՝ ԱՄՆ, 1908 թվականին՝ Թուրքիա, ապա՝ Եգիպտոս։ Այդ տարիներին խմբագրել է «Ազգ», «Դաշինք», «Անապատին հուշարձանը» և այլ պարբերականներ։ Հրապարակախոսական երկերում արծարծել է ազգային-ազատագրական շարժման հարցեր։ Գրել է տպավորությունների մի շարք՝ կապված Ադանայի կոտորածի հետ («Կիլիկյան արհավիրքը», 1909)։ Պարթևյանի պատմվածքների, նովելների ու վիպակների թեման 1894-1896 թվականների կոտորածների, Մեծ եղեռնի իրադարձությունների, հայ ժողովրդի ընդվզումի ու պայքարի դրվագներն են։ Պարթևյանը գործածել է Տերտունի, Մ․ Պարթեյանի գրական ծածկանունները։
Պրոսյանայա

Պրոսյանայա (ուկրաիներեն՝ Просяна), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Պոկրովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1882 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պրոսյանայա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 5 618 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 936 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սադուկեցիներ

Սադուկեցիներ, ադովկեցիներ (հուն․՝ Ξασσօμχατօι), աղանդավորական հոսանք Հուդայում մ․ թ․ ա․ II–մ․ թ․ I դդ․։
Ըստ ավանդության, կոչվել են Երուսաղեմի տաճարի քահանայապետ Ցադոկի կամ Մադովկի (մ․ թ․ ա․ X դ․) անունով։ Ի աղանդի մեջ ներգրավվել են հիմնականում բարձրաստիճան զինվորականներ ու հոգևորականներ, հարուստ վաճառականներ ու հողատերեր, որոնք արտահայտել են իշխող վերնախավի շահերը։
Հավատի հարցերում հակադրվելով փարիսեցիներին՝ ժխտել են ավանդույթներն ու բանավոր օրենքները, հոգու անմահության, հանդերձյալ կյանքի, Քրիստոսի ու ննջեցյալների հարության մասին ուսմունքը, ընդունել միայն Մովսեսի «Օրինաց գիրքը»՝ Հնգամատյանը։
Ըստ մադուկեցիների՝ աստված չի միջամտում մարդկանց գործերին, ուստի մարդիկ ազատ կամքով կարող են ընտրել չար կամ բարի արարքը։ Հուդայի թագավոր Հերովդես I Մեծի (մ․ թ․ ա․ 40 – 4) հալածանքներից հետո սադուկեցիներ խիստ թուլացան, իսկ հռոմեական տիրապետության դեմ պատերազմներից (66–73 թթ.), հատկապես Երուսաղեմի տաճարի կործանվելուց (70 թ.) հետո դադարեց նրանց գործունեությունը։
«Պանարիոնում» 80 քրիստոնեական հերետիկոսությունների ցանկում (մոտ 378 թ.) սադուկեցիները 14 տեղն են զբաղացնում և առաջինն են հերետիկական հրեականներից քրիստոնեության տեսակետից։
Սադուկեցիները մերժեցին խորանների տոնին զոհասեղանին ջուր լցնելու ծեսը. այս ծեսը ոչ մի հիմք չունի Մովսիսական օրենքում, բայց այն շատ տարածված էր մարդկանց շրջանում և կատարվում էր մեծ հանդիսավորությամբ։
Կրոնական դոգմայի հարցերի վերաբերյալ աղբյուրները նշում են սադուկեցիների աշխարհայացքի հետևյալ երեք առանձնահատկությունները՝

անձի բացարձակ ազատ կամքի ճանաչում,
հոգու անմահության ժխտումը և մահացածների հարությունը,
հրեշտակների ու ոգիների ժխտում։
Կաղնտեք

Կաղնտեք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուսի (Էնայի գավառ)

Ռուսի (ֆր.՝ Roucy), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Գինիկուռ կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Լան։
INSEE կոդը՝ 02656:


== Բնակչություն ==
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 404 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 254 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 191-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 63-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 75,2 %, 1999 թվականին եղել է 73,8 %)։ 191 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 175-ը (93 տղամարդ և 82 կին), գործազուրկ էին 16 մարդ (9 տղամարդ և 7 կին)։ 63 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 21-ը՝ թոշակառուներ, 18-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Ռուսի (ֆր.)
Ձիրք (վեպ)

«Ձիրք» (ռուս.՝ Дар), ռուս գրող Վլադիմիր Նաբոկովի վեպը։ Նաբոկովի վերջին ստեղծագործությունն է։
Վեպը գրվել է 1935-1937 թվականներին։ Վեպի գլխավոր հերոսը կրում է հեղինակի կենսագրական գծերը՝ նա երիտասարդ սկսնակ բանաստեղծ է, հայտնի գիտնականի որդի, ներգաղթյալ, անհետ կորած։
Հերոսն ապրում է իր վարձակալած բնակարանում։ Տանտերը նախկին դատախազ է։ Այդ տանը ապրում էր նաև տան տիրոջ աղջիկը։ Հերոսը և աղջիկը սիրում են միմյանց, սակայն հարաբերությւոնները հետագա ընթացք չեն ստանում։
Վեպն առաջին անգամ թարգմանվել է անգլերեն 1963 թվականին։


== Հրատարակում ==
Վեպը առաջին անգամ հրատարակվել է «Ժամանակակից գրառումներ» ամսագրում 1937-1938 թվականներին։
Վեպը ԽՍՀՄ-ում առաջին անգամ հրատարակվել է 1990 թվականին՝ Մոսկվայում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
The Gift Project. Concordance, Literary and Visual Commentary
Dieter E. Zimmer: Nabokov's Berlin Archived 2007-11-14 at the Wayback Machine.
Սուրբ Կիրակի մատուռ

Սուրբ Կիրակի մատուռ,հայտնի է նաև Խչբազարի խաչ անունով։ Հայ առաքելական եկեղեցի, որը կառուցվել է 1286 թվականին, գտնվում է Տավուշի մարզի Գանձաքար գյուղից 2 կմ հարավարևելք՝ Խոչաբազար գյուղատեղիում՝ Արաբի ձորից արևմուտք՝ սարալանջին։


== Ճարտարապետություն ==
Մատուռը կառուցվել է ժայռի վրա, գմբեթավոր շինություն է։ Ներսից պատերի անկյուններում ագուցված են չորս պահունակներ, որոնց վրա հենվում են ծածկի կամարները՝ իրենց վրա կրելով փոքրիկ գմբեթը՝ սրբատաշ գլանաձև թմբուկով և սրածայր վեղարով։ Պատերի մեջ բացվում են մեկական փոքր ու նեղ լուսամուտներ։ Մատուռը կանգուն է, ճակատակալ քարին և դռան շրջանակի խաչքարի վրա կան արձանագրություններ։ Մատուռի շրջակայքում՝ Արաբաձորի աջ կողմի սարահարթի վրա, գերեզմանոցն է՝ անմշակ տապանաքարերով։ Ս. Կիրակի մատուռից քիչ հեռու գտնվում է մի ուրիշ ավերակ մատուռ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դելեխովոե

Դելեխովոե (ռուս.՝ Делеховое), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 226 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զարևանդ (այլ կիրառումներ)

Զարևանդ կարող է նշանակել.

Զարևանդ, հայ հասարակական գործիչ։
Զարևանդ, Մեծ Հայքի Պարսկահայք նահանգի գավառ։
Ժողովածու (1669)

Ժողովածու (1669), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1669 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում (1652-ից հետո) Հովասափ վարդապետ գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15,9×11 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 83 թերթից։ Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 57ա, 71բ։


== Բովանդակություն ==
Պատմութիւնք Յակոբայ առաքելոյն, Ածտր-ոյ Մեծոփեցւոյ, Եփսիքոսի, ս. Գէորդայ, Երոսիմոսի, Դաւթի, Ռոմանոսի, նոր վկայիցն Վարդանայ, Թամարայ, Խաչատրոյ։
Վկայաբանութիւն ԽԲ մարտիրոսացն և Յիմարայ նահատակին։
Յիշատակ հրաշիցն յԵրուսաղէմ։
Յիշատակ սքանչելացն յԵրուսաղէմ ՌՀԹ թուին։
Ոտանաւոր (Ա-Ք)։


== Ծանոթագրություններ ==
Կամենկա (գյուղ, Բիժբուլյակսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿամենկաԿամենկա (ռուս.՝ Каменка, բաշկիրերեն՝ Каменка), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Բիժբուլյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 557 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սոսնովկա (քաղաքատիպ ավան, Սոսնովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոսնովկաՍոսնովկա (ռուս.՝ Сосновка), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Տամբովի մարզի Սոսնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9189 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կիռկկյուլա (գյուղ, Ասեռի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿիռկկյուլաԿիռկկյուլա (էստ․՝ Kõrkküla), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Ասեռի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 36 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Օզերնոե (գյուղ, Լոխովիցայի շրջան)

Օզերնոե (ուկրաիներեն՝ Озерне), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1809 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օզերնոե գյուղում բնակվում էր 54 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,956 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 56,49 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տորբեևո (այլ կիրառումներ)

Տորբեևո, կարող է վերաբերել՝

Տորբեևո - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Մորդովիա հանրապետության Տորբեևսկի շրջանի կազմում։
Տորբեևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Հենոց

Հենոց, մեքենայի հիմնական, որպես կանոն, անշարժ մաս, որի վրա տեղակայում և որի վրայով տեղաշարժվում են մեքենայի մյուս հանգույցները։ Հանգույցների տեղաշարժման համար կան ուղղորդիչներ։ Հենոցն իր վրա է կրում մեքենայի դետալների ու հանգույցների ճիգերը, ամրակապվում է հիմքին։ Զուլում են թուջից կամ ստանում (սակավ) ցածրածխածնային պողպատների եռակցումով։ Ունի բարդ, հաճախարկղի ձև, միջնորմերով, կողերով և պատուհաններով։ Խոշոր հենոցները կազմովի են։ Առավել բնորոշ են մետաղահատ հաստոցների և մամլիչների հենոցները։ Հենոցներին ներկայացվող հիմնական պահանջներն են՝ ուղղորդիչների մեծ կոշտությունը, թրթռակայունությունը, ճշգրտությունը և մաշակայունությունը։
Հրանտ Մաթևոսյան (այլ կիրառումներ)

Հրանտ Մաթևոսյան, կարող է վերաբերել՝

Հրանտ Մաթևոսյան - հայ արձակագիր, կինոսցենարիստ
Հրանտ Մաթևոսյան - Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի քարտուղար՝ 2011-ից
Հելմուտ Բերգեր

Հելմուտ Բերգեր (գերմ.՝ Helmut Berger, մայիսի 29, 1944(1944-05-29)[…], Բադ Իսչլ, Գմունդեն, Վերին Ավստրիա, Ավստրիա), իսկական ազգանունը` Շտայնբերգեր, ավստրիացի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Բերգերը ծնվել է Բադ-Իշլում, մանկությունն անց է կացրել Զալցբուրգում և ֆրանցիսկյան դպրոց է հաճախել Ֆելդքրիխում։ 18 տարեկանում Բերգերը տեղափոխվել է Լոնդոն` դերասանական վարպետություն սովորելու։ Ուսման վարձը վճարելու համար նա մատուցող է աշխատել։ 1965 թվականից սովորել է Պերուջի համալսարանում և նկարահանվել է էպիզոդիկ դերերում։
1964 թվականին Բերգերը ծանոթացել է Լուկինո Վիսկոնտիի հետ, ով հետագայում նրան դեր է տվել «Վհուկներ» ֆիլմի «Այրված վհուկ» դրվագում։ Վիսկոնտին դարձել է Բերգերի գլխավոր ռեժիսորը, իսկ նրանց հոմոսեքսուալ հարաբերությունները տևել են մինչև Վիսկոնտիի մահը։
Բերգերին համաշխարհային ճանաչում է բերել Մարտին ֆոն Էսսենբեկի դերը «Աստվածների վախճանը» ֆիլմում, որը Նյու Յորք Թայմսի կինոքննադատ Վինսենտ Կէնբին կոչել է «տարվա դեր», և Լյուդվիգ Երկրորդի դերը «Լյուդվիգ» ֆիլմում։ 
«Աստվածների վախճանը» ֆիլմի տեսարաններից մեկում Բերգերը կանացի հագուստով ծաղրում է երգը, որը Մարլեն Դիտրիխը կատարել է իր հայտնի «Երկնագույն հրեշտակը» ֆիլմում։ Ավելի ուշ ֆիլմերում ռեժիսորները հիմնականում շահագործում էին Բերգերի սեքսուալ կերպարը, ինչը թույլ է տվել Անդրեյ Պլախովին կասկածել Բերգերի սեփական դերասանական տաղանդի առկայությանը։ 
1976 թվականին մահացել է Լուկինո Վիսկոնտին, ինչի պատճառով Բերգերը խորը դեպրեսիայի մեջ է ընկել։ Վիսկոնտիի մահվան առաջին տարելիցին Բերգերն ինքնասպանության փորձ է արել.
Բերգերը շատ է նկարահանվել 80-ականներին և 90-ականներին, այդ թվում և` հեռուստատեսությունում, սակայն նրա ուշ շրջանի բոլոր գործերը զիջում են Վիսկոնտիի նկարահանած ֆիլմերին։ 1983-1984 թվականներին նա անգամ նկարահանվել է ամերիկյան հայտնի «Դինաստիա» օճառային օպերայում։
Հելմուտ Բերգերն ակնհայտ բիսեքսուալ է, նրան սիրավեպեր են վերագրվում երկու սեռերի հայտնի կերպարների հետ։ Նա շատ է հայտնվել գերմանական ու ավստրիական հեռուստաընկությունների թոք-շոուներում (ինչը հաճախ սկանդալներով է ավարտվել)։ 1998 թվականին Բերգերը հրատարակել է ինքնակենսագրական «Ich» (Ես) գիրքը, որի մեծ մասը նվիրված է իր անձնական կյանքին։


== Ֆիլմեր ==


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
1969 թվականին Բերգերն առաջադրվել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակաբաշխությանը «Աստվածների վախճանը» ֆիլմում խաղացած դերի համար, իսկ Լյուդվիգի դերը նրան բերել է Իտալիայի ազգային «Դեվիդ դի Դոնաթելո» կինոմրցանակը։ 
2007 թվականին Բերգերն արժանացել է Բեռլինի կինոփառատոնի «Թեդի» հատուկ մրցանակին (մրցանակը տրամադրվում է այն կինոաշխատանքների համար, որոնք քննարկում են սեռական փոքրամասնությունների խնդիրները)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հելմուտ Բերգեր (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Մեծ հանրագիտարանային բառարան
Հելմուտ Բերգերի ոչ պաշտոնական կայքը, ներառում է Ich-ի թարգմանությունը Archived 2008-05-09 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Հելմուտ Բերգերը «Լյուդվիգ» ֆիլմում աշխատանքի մասին ՅուԹյուբում
Եկատերինբուրգի պատմության թանգարան

Եկատերինբուրգի պատմության թանգարան (ռուս.՝ Музей истории Екатеринбурга), գտնվում է Եկատերինբուրգ քաղաքի պատմական կենտրոնում, մի քանի պատմական շենքերում` Կարլ Լիբկնեխտի փողոցում։


== Պատմություն ==
Եկատերինբուրգի պատմության թանգարանը իր գործունեությունը սկսել է 1940 թվականից։ Գլոբալ վերափոխումներից հետո 1995 թվականին Յա. Մ. Սվերդլովի հիշատակի թանգարանը ստացավ իր իսկական անվանումը։


== Շենք ==

Թանգարանը գտնվում է XIX դարի սկզբի շենքում, որը համարվում է պատմության և մշակույթի հուշարձան։ Հիմնական շինությունը կառուցել է , փոստատար Գ. Լայվաշևսկին 1820 թվականին, իսկ կողաշենքը վերակառուցվել է 1837 թվականին լեռնային ինժեներ Ա. Գ. Կաչկայի կողմից։ Իր գոյության ընթացքում այն եղել է հյուրանոց, ազնվականների դաստակերտ, եկամտաբեր տուն, բնակելի տուն, կոմունալ բնակարաններով։ 19-րդ դարի վերջին 20-րդ դարի սկզբին շինության մեջ տեղակայված էր Ս. Ա. Տիխոցկու մասնավոր գրադարանը։ 
2004-2005 թվականներին շինությունը վերակառուցվեց և զգալիորեն ընդլայնվեց։


== Մշտական ցուցադրություն «Քաղաք, ժամանակ, հին տուն» ==
Նորացված ցուցադրությունում կարելի է զբոսնել հին Եկատերինբուրգի փողոցներով, ծանոթանալ Տան պատմությանը, տեսնել մեր քաղաքը տիեզերքից, իջնել ստորերկրյա քաղաք, տեսնել ընդերքի հարստությունը, գետային և քաղաքային հաղորդակցության ուղիները։


== Սոֆիա Ադոլֆովնա Տիխոցկու գրադարան ==
Վերականգնվել է շենքի ներքին հարդարանքը, պահպանվել Եկատերինբուրգի Ս. Ա. Տիխոցկու ամենահաջողված մասնավոր գրադարանի գրքերի հավաքածուն։ 20-րդ դարի սկզբին Վոզնեսենսկու փողոցի վրա գտնվող կիսավերնահարկով տունը լայն ճանաչում ստացավ այստեղ բացված մասնավոր գրադարանի շնորհիվ։ Որտեղ, եթե ոչ այստեղ կարելի էր ընդլայնել մտահորիզոնը, ստանալ հետաքրքիր տեղեկատվություն, հաղորդակցվել մարդկանց հետ։ Սոֆիա Ադոլֆովնան պահպանելով մոտեցման կարգը , հաղորդակցվում էր բոլոր այցելուների հետ, կարողանում էր նրան տրամադրել անհրաժեշտ գրքեր։ Իր ամբողջ անձնական գրադարանը, 16 հազար հատոր, նա տվել էր հասարակական օգտագործման։ Այն ժամանակվա երիտասարդ սերունդը Սոֆիա Ադոլֆովնային գիտեր որպես Եկատերինբուրգի ամենահայտնի կին, նրա մասին խոսում էին և գրում թերթերում։ Ս. Ա. Տիխոցկու գրադարանը Եկատերինբուրգի մշակութային կյանքի ամբողջական էջերից մեկն է։ Ցուցադրությունում առկա է եզակի ցուցանմուշ, 1734 թվականի լեհական արտադրության պահարան, որը Եկատերինբուրգի հասակակիցն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Էդվինս Շնորե

Էդվինս Շնորե (լատիշ․՝ Edvīns Šnore, մարտի 21, 1974(1974-03-21), Saulkrasti, Riga District, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լատվիացի քաղաքագետ և կինոռեժիսոր, երեք աստղերի լատվիական շքանշանի և Մարիամի երկրի խաչի շքանշանակիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կուլդիգա քաղաքում ռեժիսորների ընտանիքում։ Ավարտել է Ռիգայի միջնակարգ դպրոցը։ Համակրում էր Լատվիայի Ժողովրդական ճակատին։ Բարձրագույն կրթություն է ստացել Նորվեգիայում, որպես հետազոտող՝ Շնորեն 10 տարվա ընթացքում նյութեր է հավաքել Գերմանիայի (Բունդեսարխիվ), Անգլիայի (ITN արխիվ), Լատվիայի և այլ երկրների արխիվներում՝ «Խորհրդային պատմություն» ֆիլմի համար, որը դարձել է կինոյի բնագավառում նրա դեբյուտային աշխատանքը։ Ֆիլմի համար արժանացել է Լատվիայի բարձրագույն պետական պարգևի՝ երեք աստղերի շքանշանի և Էստոնիայի պետական պարգևի՝ Մարիամի երկրի խաչի շքանշանի։ 2010 թվականի օգոստոսի դրությամբ Շնորեն աշխատել է «Գոլոդոմորի» նկատմամբ արևմտյան երկրների վերաբերմունքի թեմայով ատենախոսության վրա։
2014 թվականին առաջադրվել է Եվրախորհրդարան ազգային միավորման կողմից։ Շնորեի արտահայտությունները նախընտրական քարոզարշավի ընթացքում ռասիզմի դեմ եվրոպական ցանցը գնահատել է որպես «ատելության, նախապաշարմունքների կամ խտրականության թաքնված հրահրում» լեզվական փոքրամասնությունների դեմ։ 2014 թվականի ապրիլին գլխավորել է խորհրդային օկուպացիայից հասցված վնասը հաշվարկող պետական հանձնաժողովը։
2017 թվականին նախընտրական թերթում գրել է. «ինչպես ժամանակին ասել է հասարակական գործերի նախարար Ալֆրեդս Բերզինշը, եթե մեկ անգամ ռուսական ոռնոցը բաց թողնես մուշտակի մեջ, ապա այնտեղից հանելը դժվար կլինի։ Եվ իրոք, մենք տեսնում ենք, որ ԽՍՀՄ-ի ժամանակ ժամանած ռուսախոսները թեև մշտապես հայհոյում են Լատվիային, բայց միևնույն ժամանակ չեն հեռանում»։ Սեյմի հանձնաժողովից ստացել է մանդատների, էթիկայի և հայտարարությունների վերաբերյալ նախազգուշացում՝ կանոնակարգով նախատեսված պատիժներից ամենաքիչը։ Ռուսաստանի ԱԳՆ-ն հայտնել է, որ «Լատվիայում հայտնի ռուսատյաց պատգամավոր Է․ Շնորեի արտահայտություններն անուշադրության չեն մատնվել և հաշվի կառնվեն երկկողմ հարաբերությունների կառուցման մեր հետագա աշխատանքում»։


== Ծանոթագրություններ ==
Տանտալոս

Տանտալոս (հին հունարեն՝ Τάνταλος), հին հունական դիցաբանության մեջ Փռյուգիայի Մանիսա քաղաքի թագավորը՝ դատապարտված հավիտենական տանջանքների։


== Առասպելներ ==
Տանտալոսը Զևսի և Փռյուգիայի Պլուտո թագուհու (կամ Թմոլի, ըստ Քսանֆու Լիդիսկոյի՝ Հիմենիայի) որդին է, նրա կինը Դիոնան է եղել կամ Ստերոպան, կամ Եվրիանասան, Պելոպսի և Նիոբիի, ինչպես նաև Բրոտեասի հայրն է։ 
Որպես աստվածների սիրելի՝ Տանտալոսը կարողացել է նրանց խորհուրդներ տալ և մասնակցել նրանց խնջույքներին։ Նա մեծամտացավ իր ձեռք բերած բարձր դիրքով, և աստվածներին վիրավորելու համար նետվեց հադես։ Ըստ մեկ այլ վարկածի՝ նա բացահայտել է Զևսի գաղտնի որոշումները, կամ պատմել է մարդկանց աստվածների գաղտնիքները, ըստ մյուսի՝ նա աստվածների սեղանից նեկտար է գողացել, որպեսզի տա իր ընկերներին։ Մեկ այլ տարբերակի համաձայն՝ նա երդմնազանց է եղել, որպեսզի տիրի ոսկե շանը, որն իր համար գողացվել էր Զևսի տաճարից։
Կա ևս մեկ առասպել, ըստ որի Տանտալոսը, ցանկանալով փորձել աստվածների ամենագիտությունը, սպանել է իր որդուն՝ Պելոպսին և նրա մսից պատրաստված ուտեստ հյուրասիրել խնջույքի ժամանակ ներկա աստվածներին։ Նրանք, սակայն, հասկանում են Տանտալոսի մտադրությունը և վերակենդանացնում սպանվածին։


== Տանտալոսյան տանջանքներ ==

Նրա գերեզմանը գտնվում է Մանիսայում։ Այն տեսել է Պավսանիասը՝ Տանտալոսի լճի մոտ։
Ըստ Նիկոլայ Կունի (նա հետևում է Սենեկայի «Ֆիեստ» պիեսին), Տանտալոսը ապրում է ստորգետնյա թագավորությունում՝ տառապելով անտանելի սովից և ծարավից։ Նա կանգնած է ջրի և շքեղ պտուղների առաջ, սակայն չէր կարող դրանցից օգտվել։ Նա հենց բերանը բացում էր, որպեսզի ջուր խմի կամ ինչ-որ պտուղ քաղի, ջուրը հոսում էր և ճյուղերը պտուղներով հետ էին քաշվում։


== Ատրիդ սերունդի անեծքը ==
Տանտալոսի ամբողջ գերդաստանը անիծվել է։ Նրա թոռները Ատրեյը և Ֆիեստան թշնամացել են։ Ատրեյը հաղթել է, սակայն դա նրան քիչ է եղել, նա սպանել է Ֆիեստայի երեխաներին, և նրանց մսով պատրաստված սնունդով հյուրասիրել է աստվածներին։ Ֆիեստաի և Պելոպիեյ դստեր կապից ծնվել է Եգիսֆը, որը սպանել է Ատրեյին և նրա որդուն՝ Ագամեմնոնին։ Երբ Ագամեմնոնը վերադարձել է Տրոյական պատերազմից, նրա կինը, Քլիտեմնեստրան իր սիրեցյալի՝ Եգիսֆեայի հետ սպանել է նրան։ Ագամեմնոնի և Քլիստեմնեստրայի երեխաները, Էրեքտրան և Օրեստը, իրենց որոշմամբ սպանել են իրենց մորը և նրա սիրեցյալին։


== Տես նաև ==
Տանտալ (քիմիական տարր)
Սիսիփոս


== Ծանոթագրություններ ==
Քարկոփի երկրաշարժ (906)

Քարկոփի երկրաշարժը տեղի է ունեցել  906 թվականին Վայոց ձորի մարզի Քարկոփ վանքի տարածքում։ Վանքը հայտնի է նաև որպես Խոտակերաց վանք։ Երկրաշարժը տեղի է ունեցել 735 թվականի Վայոց ձորի երկրաշարժից մոտավորապես 150 տարի անց և ազդել է նույն տարածաշրջանի վրա։
Պատմաբան Ստեփանոս Օրբելյանը (13-րդ դար) հիշատակում է Քարկոփի եկեղեցու և վանքի ամբողջ շինությունների ավերումը, որը նա թվագրում է «բարեպաշտ» իշխան Աշոտի (հավանաբար Աշոտ Ա-ի, ով մահացել է 890 թվականին) մահվանից հետո։
910 թվականին վանքը վերակառուցելու շարունակական ջանքերի մասին նամակագրություն է եղել հայոց Շուշանիկ թագուհու և Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Հովհաննես Դրասխանակերտցու միջև։ Վերակառուցումն ավարտվել է 911 թվականին։
Վանքը գտնվում է Խաչիկ գյուղից մոտ 1 կմ հյուսիս։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Guidoboni, Emanuela; Traina, Giusto (1995), A new catalogue of earthquakes in the historical Armenian area from antiquity to the 12th century, Annals of Geophysics, https://www.annalsofgeophysics.eu/index.php/annals/article/view/4134
Մառնի ափը (նկար)

«Մառնի ափը» (ֆր.՝ Bords de Marne), ֆրանսիացի նկարիչ, պոստիմպրեսիոնիզմի կարկառուն ներկայացուցիչ Պոլ Սեզանի նկարներից։ Հեղինակը կտավը վրձնել է  մոտավորապես  1888-ից 1890 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝  65,5 × 81,3 սմ։ «Մառնի ափը» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Էրմիտաժում (Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան)։


== Պատմություն և նկարագիր ==
Հեղինակը կտավը ստեղծել է հընթացս 1888-ից 1890 թվականների։ Այն Սեզանը վրձնել է Շանտիյիում։
«Մառնի ափը» ստեղծագործությունում հիմնական օբյեկտը աշտարակով երկհարկանի առանձնատունն է, որն ընկած է Մառն գետի ափին։ Հեղինակը նկարում հիմնականում երկու տեսակի ծառատեսակներ է պատկերել՝ բարդի և ուռենի, որոնք արտացոլված են Մառնի ջրերում։
«Մառնի ափը» յուղաներկը ձեռք է բերել մոսկվացի առևտրական և կոլեկցիոներ Իվան Աբրամովիչ Մորոզովը։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո նրա հավաքածուն պետականացվում է։ Այս ստեղծագործությունն այլ նկարների հետ միասին հայտնվում է Նոր արևմտյան արվեստի պետական թանգարանում։ Թանգարանի լուծարվելուց հետո, 1948 թվականին «Մառնի ափը» հանգրվանում է Էրմիտաժում, ուր պահպանվում և ցուցադրվում է ցայսօր։ 2014 թվականից սկսյալ նկարը ցուցադրվում է Սերգեյ Շուկշինի և Մորոզով եղբայրների հիշատակի պատկերասրահում, որը տեղակայված է Էրմիտաժի Գլխավոր Շտաբի շինությունում (410 սրահում)։
Ֆրանսիացի նկարիչ, փիլիսոփա Ալբեր Գլեզը նույնպես ունի այս թեմայով արված կտավ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էրմիտաժ - Sito Ufficiale del Museo dell'Ermitage (անգլերեն) (ռուսերեն)
Օշենտիոս Վրզարյան

Օշենտիոս Վրզարյան (ռումիներեն՝ Oxendius Vărzărescu, լատ.՝ Oxendius Verzellescus, հունգ.՝ Verzár Oxendius, մոտ 1655, Բոտոշանի, Ռումինիա - մարտի 10, 1715(1715-03-10), Վիեննա, Հաբսբուրգի միապետություն), Գեռլայի Հայ կաթողիկե եկեղեցու առաջին եպիսկոպոսը։ Ռումինիայի «հայկական քաղաքի»՝ Գեռլայի հիմնադիրը։


== Կենսագրություն ==
Օշենտիոս Վրզարյանը ծնվել է 1655 թվականին Բոտոշանիում։ Նա հայ առաքելական քահանա էր, որը Բիստրիցա էր եկել մոլդովահայերի հետ։
1670 թվականին Վրզարյանը գտնվել է Հռոմում, որտեղ սովորել է և նշանակվել Տրանսիլվանիայի հայոց եպիսկոպոս։ 1672-1686 թվականներին նա կնքել է իր եկեղեցու միությունը Հռոմի հետ։ 1687 թվականին նա եպիսկոպոս է ձեռնադրվել (օծվել) Լվովի հայ կաթոլիկ եկեղեցու եպիսկոպոս Վարդան Հունանյանի կողմից։
Հայկական ոսկով նա գնացել է Վիեննա՝ գնելու մի տարածք, որտեղ կարող էին բնակություն հաստատել հայերը՝ քաղաք կառուցելու համար։ Այսպես ծնվել է Գեռլա քաղաքը, որտեղ նա իր հովվական գործը կատարել է գրեթե տասներկու տարի։
Թուրքերի հետ մարտերի ժամանակ Օշենտիոս Վրզարյանը գերի է ընկել և երեք տարի կալանավորված է եղել Կոստանդնուպոլսում։
1712 թվականին Վրզարյանը գնացել է Վիեննա, որտեղ մահացել է 1715 թվականի մարտի 10-ին։ Կասկածներ կան, որ նրան թունավորել են։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Bálint Kovács - "Über Rom nach Siebenbürgen", in "Zeitschrift für Siebenbürgische Landeskunde", nr. 1/2006, pp. 44–50.
Ernst Christoph Suttner - "The Armenians and the Episcopate of Gherla" in "Studia Universitatis Babeş-Bolyai, Theology Catholic", Year XLIX, 2004, pp. 7–28.
Ernst Christoph Suttner - "The Armenians of Poland and Hungary in the 17th Century in Concomitant Communion with the Church of Rome and the Armenian Patriarchal Church" in "Studia Universitatis Babeş-Bolyai" Theologia Catholica, no. 3/2008, pp. 101–110.


== Արտաքին հղումներ ==
OXENDIUS, Vărzărescu (1655-1715)
ZILELE CULTURII ARMENE – DEDICATE EPISCOPULUI VĂRZĂRESCU
Իրույա (դեպարտամենտ)

Իրույա (դեպարտամենտ) (իսպ. Departamento de Iruya) դեպարտամենտ Արգենտինայում, Սալտա պրովինցիայի կազմում։ Տարածքը՝ 3515 կմ2։ Բնակչությունը 6.4 հազար մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 1,8 մարդ/կմ2։ Վարչական կենտրոնը Իրույա։


== Աշխարհագրություն ==
Դեպարտամենտը գտնվում է Սալտա պրովինցիայի արևելքում։ Սահմանակից է՝

Հյուսիսում Սանտա Վիկտորիա դեպարտամենտին
Հարավ արևելքում Օրան դեպարտամենտին
Արևմուտքում Ժուժույ դեպարտամենտին


== Խոշորագույն բնակավայրեր ==
Օրիոլ Բուսկետս

Օրիոլ Բուսկետս (իսպ.՝ Oriol Busquets, հունվարի 20, 1999(1999-01-20), Սան Ֆելիու դե Գիշոլս, Բաշ Էմպորդա), իսպանացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ: Ներկայումս հանդես է գալիս Բարսելոնա B-ի կազմում: Խաղում է հենակետային կիսապաշտպանի դիրքում:


== Ակումբային կարիերա ==


=== Բարսելոնա ===
Բուսկետսը իր կարիերան սկսել է Բարսելոնայի մանկապատանեկան թիմում, 2007 թվականին: Անցնելով բոլոր տարիքային թիմերը ֆուտբոլիստը իր պրոֆեսիոնալ նորամուտը Բարսելոնա B-ի կազմում նշեց 2017 թվականի ապրիլի 29-ին՝ փոխարինելով Ալբերտո Պերեաին ԱԵ Պրատի դեմ 2-0 հաշվով ավարտված խաղում:
Իր առաջին խաղը մեկնարկային կազմում անցկացրեց 2017 թվականի օգոստոսի 19-ին։ Այս խաղում Բարսելոնա B-ն առավելության հասավ Ռեալ Վալյադոլիդի նկատմամբ:


== Միջազգային կարիերա ==
Օրիոլ Բուսկետսը խաղացել է Իսպանիայի Մ16, Մ17, Մ18 և Մ19 հավաքականներում, որոնցում ընդհանուր առմամբ մասնակցել է 25 խաղի և դարձել գոլի հեղինակ Անդորրայի Մ17 հավաքականի դեմ խաղում:


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2018 թվականի հուլիսի 24-ի դրությամբ


== Նվաճումներ ==


=== Ակումբային ===
Բարսելոնա

Իսպանիայի գավաթ. 2017–18
ՈՒԵՖԱ Երիտասարդական գավաթ. 2017–18


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բուսկետսը transfermarkt-ում
Բուսկետսը soccerbase.com-ում
Բուսկետսը WhoScored.com կայքում
Բուսկետսը Բարսելոնայի պաշտոնական կայքում
Բուսկետսը ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում