armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հայոց ազգային խորհուրդ (Բաքու)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայոց ազգային խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Բաքվի Հայոց ազգային խորհուրդ, ստեղծվել է 1917-ի վերջին։
Կարևոր դեր է խաղացել Ադրբեջանի հայության հասարակական-քաղաքական կյանքում. փաստորեն իրականացրել է պետական, քաղաքական գործառույթներ։ Խորհուրդը մասնաճյուղեր (գյուղացիական, գավառական կոմիտեներ) ուներ Շամախու, Գյոքչայի, Նուխիի, Արեշի շրջաններում, որոնք լուծում էին տեղական խնդիրներ։ Ընդհանուր խորհրդում ընտրվում էր խորհրդի վարչություն, որը և իր կազմից ընտրում էր նախագահ։ 1917-ից մինչև 1918-ի ապրիլը Ազգային խորհուրդն իր տրամադրության տակ ունեցել է զորամիավորումներ, որոնք բաղկացած էին մեծ մասամբ ռուսական բանակի հայազգի կադրային սպաներից ու զինվորներից։ 1918-ին այդ զորամիավորումներն անցել են Բաքվի կոմունայի ենթակայությանը, միացվել կոմունայի բանակին և 1918-ի մայիս-սեպտեմբերին վճռորոշ դեր խաղացել թուրքական արշավանքին դիմագրավելու գործում։
Անդրկովկասյան հատուկ կոմիտեն, Անդրկովկասյան սեյմը, ապա Բաքվի կոմունայի ղեկավարությունը Ադրբեջանի հայությանը վերաբերող բոլոր հարցերը լուծում էին Բաքվի Հայոց ազգային խորհրդի միջոցով ու համաձայնությամբ։ Բաքուն պաշարած թուրք-գերմանական զինվորական հրամանատարությունը քաղաքը հանձնելու վերջնագրով դիմել էր Հայոց ազգային խորհրդին։ 1918-ի սեպտեմբերի 15-ին, Բաքուն թուրքերի կողմից գրավվելուց հետո, խորհուրդը կարճ ժամանակով դադրեցրել է իր գործունեությունը և վերսկսել անգլիական զորքը Բաքու մտնելուց հետո (1918-ի դեկտեմբեր)՝ իրականացնելով նախկին գործառույթները։
Խորհրդի ջանքերն ուղղված են եղել Բաքվի հայ աղետյալների վիճակը թեթևացնելու, փախստականներին իրենց բնակավայրերը վերադարձնելու, հայ ռազմագերիներին ու պատանդներին փրկելու, հիվանդներին, որբերին, վիրավորներին խնամելու և այդ նպատակով դրամական միջոցներ հայթայթելու գործին։ Աղետյալների, գերիների իրավունքների պաշտպանությամբ Ազգային պորհուրդը դիմումներ է հղել հասարակական, պետական, զինվորական մարմիններին։ Այդ ժամանակաշրջանումԱզգային ժողովի պատվավոր նախագահն էր Շամախու թեմի առաջնորդ Բագրատ արքեպիսկոպոս Վարդազարյանը։ 1918-ի վերջին Ադրբեջանի Հանրապետության կառավարությունը դիմել է Ազգային խորհրդին՝ կառավարության կազմում ու խորհրդարանում համատեղ աշխատելու առաջարկությամբ։ Խորհուրդն սկզբում մերժել է այդ առաջարկը՝ չարագործների հետ չհամագործակցելու պատճառաբանությամբ, սակայն անգլիացիների խորհրդով ընդունել է։ Ազգային խորհուրդը 1918-ի հոկտեմբերին, կառավարությունից գաղտնի, խորհրդի անդամ տնտեսագետ Բախշի Իշխանյանի միջոցով տվյալներ է հավաքել Բաքվի հայ բնակչության ֆիզիկական ու նյութական կորուստների մասին։ Անտանտի երկրների Բաքվում ներկայացուցիչ անգլիական զինվորական իշխանությունների կարգադրությամբ ստեղծվել է պաշտոնական հանձնաժողով, որի հաշվարկների համաձայն՝ թուրքական արշավանքի հետևանքով Բաքվի հայ խաղաղ բնակչության մարդկային կորուստները կազմել են 30 հազար, նյութական կորուստները (ոչ լրիվ հաշվարկներով)՝ 453,2 միլիոն ռուբլի (1914-ի գներով)։ Բաքվի Հայոց ազգայինխորհրդի ամբողջ գործունեությունը, կառավարության և խորհրդարանի անդամներ նշանակելու նրա իրավասությունը, Ադրբեջանի հայության տնտեսական, մշակութային ու քաղաքական գործունեությունը ղեկավարելու լիազորությունները վկայում են, որ 1918-ին Ադրբեջանի դեմոկրատական հանրապետությունն ստեղծվել է պետական իշխանության մարմիններ ունեցող երկու ժողովուրդների՝ հայերի ու թուրք-թաթարական համաձայնության հիման վրա։


== Աղբյուրներ ==
Զինջիրլիքույու գերեզմանատուն

Զինջիրլիքույու գերեզմանատուն (թուրքերեն՝ Zincirlikuyu Mezarlığı), քաղաքային գերեզմանատուն Ստամբուլի եվրոպական հատվածում՝ Շիշլի շրջանում, Էսենթեփե և Լևենտ թաղամասերի միջև։ Մտնում է Ստամբուլի տեսարժան վայրերի ցանկում, սակայն համարվում է գործող գերեզմանատուն։ Գտնվում է քաղաքապետարանի ենթակայության ներքո։ Համարվում է Ստամբուլի կենտրոնական գերեզմանատունը։


== Նկարագրություն և նշանակություն ==
Սա Ստամբուլի առաջին գերեզմանատունն է, որը ստեղծվել է ժամանակակից պլանավորման ընթացքում։ Իր ներկայիս չափերին հասել է 1950 թվականին։ Զբաղեցնում է 380,847 մ² կամ 94 աքր տարածք։ Գերեզմանատանը ազատ տեղ չկա, բացառությամբ ընտանեկան մի քանի դամբարաններից։ Գերեզմանատանն է գտնվում Թուրքիայի առաջին դիակիզարանը։
Գերեզմանատան տարածքում գործում է մզկիթ, որը կառուցվել և նվիրվել է գերեզմանատանը Իբրահիմ Բոդուրի կողմից։ Այն բացվել է 2004 թվականի ապրիլի 2-ին։ Մզկիթը կառուցվել է դիակի լվացման համար և տեղավորում է մոտ 500 մարդ։
Չնայած մզկիթի գոյությանը, գերեզմանատունը աշխարհիկ է և այնտեղ թաղված են նաև ոչ մուսուլմանական համայնքներից, ովքեր ունեն թուրքական ծագումնաբանություն։ Գերեզմանատան ղեկավարության նստավայրը գտնվում է մուտքի մոտ։
Գերեզմանատան դարպասներին փակցված է Ղուրանի սուրահներից  մեկը, որը ասում է "Её canli ölümü tadacaktır "՝ «Ամեն հոգի ի վերջո մեռնում է» («Ալ Իմրան» սուրահ 3:185)։


== Ծանոթագրություններ ==
Վոլգոգրադի կամուրջ

Վոլգոգրադի կամուրջ (ոչ պաշտոնապես՝ «Պարող» կամուրջ), ավտոմոբիլային կամուրջ, որը մտնում է Վոլգոգրադում Վոլգա գետն անցնող կամրջային ավտոճանապարհային շինությունների համալիրի մեջ։  


== Նշանակություն տարածաշրջանի համար ==
Վոլգոգրադի կամուրջը  Վոլգոգրադի տրանսպորտային հանգույցի համալիր զարգացման ծրագրի կարևորագույն օբյեկտներից է, ինչպես նաև ռուսական նշանակության տրանսպորտային ենթակառուցվածքների խոշորագույն օբյեկտներից մեկըԸստ Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Համակարգային վերլուծության ինստիտուտի եզրակացության (ԻՍԱ)՝ Վոլգոգրադում Վոլգայի վրայով կամրջային անցումը հանդիսանում է «շատ արդյունավետ օբյեկտ է ինչպես հասարակական տեսանկյունից ընդհանրապես, այնպես էլ տնտեսական հետաքրքրությունների տեսանկյունից»։ Նոր կամրջի շնորհիվ կկրճատվի Վոլգայի ՀԷԿ-ի պատնեշի տրանսպորտային ծանրաբեռնվածությունը, որի վրայով շարժման ինտենսիվությունն արդեն հասել է նշանակված սահմանինՆոր կամրջային անցումը կոչված է ապահովել դաշնային նշանակության ճանապարհների, քաղաքի և Միջին Ասիայի պետություններ, Աստրախան և Սարատով քաղաքներ տանող տրանսպորտային մայրուղիների բեռնաթափումը։ Անհրաժեշտ է «Արևելք-Արևմուտք» նոր տրանսպորտային միջանցքի, Վոլգա-Դոն երթուղու ստեղծման և Վոլգոգրադի մարզի ու Հարավային դաշնային օկրուգի տրանսպորտային խոշոր խնդիրների լուծման համար


== Նախագծի կառուցվածք ==
Անցման մեծ երկարությունը (մոտ 30 կմ)
և շինարարությունում էական կապիտալ ներդրումների տնտեսական նպատակահարմարությունն անհրաժեշտություն առաջացրին կամրջային համալրի կազմում առանձնացնելու չորս մեկնարկային համալիրներ


== Կառուցման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Мост через Волгу закрыт(չաշխատող հղում) VOLGOGRAD.RU, 20.05.2010, В Волгограде рушится новый мост
Мост через Волгу резонирует, асфальт идёт волнами Archived 2010-05-26 at the Wayback Machine.
Мост через Волгу открыт(չաշխատող հղում) volganet.ru, 14.10.2009, В Волгограде состоялось торжественное открытие первой очереди первого пускового комплекса мостового перехода через реку Волга
По мосту через Волгу пройдет первый автобусный маршрут(չաշխատող հղում) volganet.ru, 21.10.2009
В Волгоградской области полным ходом идет строительство второго пускового комплекса моста через Волгу v102.ru, 27.11.2009
Управление автомобильных дорог: Экономическое обоснование(չաշխատող հղում)
Мост(չաշխատող հղում) на схеме пересечения 5 участков федеральных дорог (О строительстве автомобильной дороги «Обход города Волгограда»)
Новости и обсуждение строительства моста(չաշխատող հղում)
Фотоальбом(չաշխատող հղում) на сайте Администрации Волгоградской области
В Волгограде едва не обрушился новый мост через Волгу обсуждение причин колебаний моста
Կուրոմա (Ուֆտյուգա վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կուրոմա (այլ կիրառումներ)
Կուրոմա (ռուս.՝ Курома), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է ՈՒֆտուգա գետի աջ ափին՝ 19 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300112103000026206
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002620
Ավազանի կոդը - 03.02.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կապաֆոնտս

Կապաֆոնտս  (կատ․՝Capafonts), մունիցիպալիտետ Կատալոնիայում։ Գտնվում է Տառագոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բաշ Էբրե շրջանում։ Տարածքը կազմում է 13․35 կմ2, բնակչությունը՝ 126 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2013-06-07 at the Wayback Machine.
Información general Archived 2008-05-13 at the Wayback Machine.
(3258) Սոմնիում

(3258) Սոմնիում (անգլ.՝ Somnium), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Պաուլ Վիլդի կողմից Ցիմերվալդում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,206248 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7747 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6378 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1196,96 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,300762 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,56° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3258) Սոմնիում աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (162001-162100)

Աստերոիդների ցանկ (161901-162000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (162101-162200)
 Աստերոիդների ցանկ (161901-162000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (162101-162200)
Տոռլա

Տոռլա (իսպ.՝ Torla), քաղաք Իսպանիայում` արագոնյան Ուեսկա պրովինցիայի Սոբրարբե շրջանում։ Զբաղեցնում է 185 քկմ տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2010 թվականին եղել է 328, խտությունը` 1,7 մարդ/քկմ։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Տրեյ

Տրեյ (ֆր.՝ Treilles), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 182 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.65 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.42 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 670 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 110 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 60 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 127 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 82-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 45։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,6 %։ 82 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 60 անձ (32 տղամարդ և 28 կին)։ Գործազուրկ են եղել 22 անձ (11 տղամարդ և 11 կին)։ 45 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 18-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մարկոս Արզումանյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Արզումանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Մարկոս Տիգրանի Արզումանյան (սեպտեմբերի 15, 1912(1912-09-15), Իգդիրի մարզ, Թուրքիա - հոկտեմբերի 25, 1991(1991-10-25), Երևան, Հայաստան), հայ նկարիչ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1985): Հայկական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ։ ԽՄԿԿ անդամ (1943): Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Մարկոս Արզումանյանը ծնվել է 1912 թվականին Իգդիրում։ 1925-1930 թվականներին սովորել է ԵԳԱՏ-ում։ 
Մասնակցել է Գերմանա-խորհրդային պատերազմին։ Երկրորդ Ուկրաինական ռազմաճակատի ռազմիկների հետ մարտնչել է հիտլերյան բանակի դեմ 409-րդ հայկական հրաձգային դիվիզիայի 677-րդ գնդի մատակարարման գումարտակի մարտիկ Մարկոս Արզումանյանը։ Մոզդոկի մոտ օդային ծանր մարտերից մեկի ժամանակ, 1943 թվականին երեք անգամ վիրավորվելուց հետո կոնտուզիա է ստացել, կորցրել լսողությունն ու ընկնել հիվանդանոց։ Ռազմա-հայրենասիրական ծառայությունների համար նկարիչ, կապիտան Արզումանյանը պարգևատրվել է բազմաթիվ շքանշաններով և մեդալներով։ 
Պատերազմից հետո վրձնել է հայ ականավոր զորահրամանատարներ, գեներալներ Հայկ Մարտիրոսյանի և Ասքանազ Կարապետյանի դիմանկարներին։ Արզումանյանը ԽՄԿԿ շարքերն է ընդունվել Հյուսիս-կովկասյան ռազմաճակատում 1943 թվականին։ Արզումանյանը Հայկական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ է։ Ստեղծել է դիմանկարներ, կոմպոզիցիոն կտավներ։ Աշխատանքներից պահվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։


== Ստեղծագործություններ ==
Սերգեյ Մերգելյանի դիմանկար (1952, ՀԱՊ)
Մորուս Հասրաթյանի դիմանկար (1967, ՀՊՊԹ)
Արփա-Սևան շինարարության հորատող-լեռնագործ Շալվա Սահակյանի դիմանկար (1972, ՀԱՊ)
Գայի` Հայկ Բժշկյանի դիմանկար (1980, Թբիլիսի)
Հովհաննես Բաղրամյանի, Համազասպ Բաբաջանյանի և Հովհաննես Իսակովի կոմպոզիցիոն խմբանկար (1988)


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (63901-64000)

Աստերոիդների ցանկ (63801-63900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (64001-64100)
 Աստերոիդների ցանկ (63801-63900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (64001-64100)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (60001)-(65000)»։ www.minorplanetcenter.net
Հայոց ցեղասպանության հուշարձան (Պլովդիվ, Բուլղարիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայոց ցեղասպանության հուշարձան (այլ կիրառումներ)Հայոց ցեղասպանության հուշարձան, հուշարձան Բուլղարիայի Պլովդիվ քաղաքի հայկական դպրոցի բակում։


== Պատմություն ==
Հուշարձանը կառուցվել է ի հիշատակ Բուլղարական պատերազմում և հայոց ցեղասպանության ժամանակ նահատակված հայերի։ Հուշարձանը տեղադրվել է 1930 թվականի սեպտեմբերի 19-ին։


== Տվյալներ ==
Հուշարձանի շինարարությունն սկսվել է 1920-ական թվականներին և ավարտվել է 1930-ականներին։ Հուշարձանն իրենից ներկայացնում է ոչ մեծ քանդակ, տապանաքարի նման՝ հայերեն փորագրություններով և սրբապատկերներով։ Փորագրված է՝ 


== Ծանոթագրություններ ==
Մուսայել Քոչարյան

Մուսայել Տիգրանի Քոչարյան (մայիսի 15, 1920(1920-05-15) - նոյեմբերի 3, 1996(1996-11-03), Երևան, Հայաստան), հայ փիլիսոփա։ Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր (1981), պրոֆեսոր (1982): Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Խորհրդա-գերմանական ճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) (1941-1945) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Մուսայել Քոչարյանը ծնվել է 1920 թվականի մայիսի 15-ին, Վերին Ճամբարակ (այժմ՝ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում) գյուղում։ 1937 թվականին ավարտել է Վանաձորի թիվ 3 միջնակարգ դպրոցը, 1944 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը, 1946 թվականին՝ Մոսկվայի կուսակցական բարձրագույն դպրոցը, 1957 թվականին՝ ԽՄԿԿ կենտկոմին կից ակադեմիայի հասարակական գիտությունների բաժինը։ 1957 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն։ 1941-1943 թվականներին մասնակցել է Երկրորդ աշխարհամարտի գեմանա-խորհրդային ճակատի գործողություններին, ծանր վիրավորվել և զորացրվել է։ 1944-1959 թվականներին կատարել է կուսակցական աշխատանք։
1959-1970 թվականներին եղել է ՀԿԿ Երևանի Սպանդարյան շրջկոմի առաջին քարտուղար, 1970-1975 թվականներին՝ Հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի ռեկտոր։ 1975-1996 թվականներին դասավանդել է Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտում, 1975-1991 թվականներին եղել փիլիսոփայության ամբիոնի վարիչ։ Եղել է ԽՄԿԿ 22, ՀԿԿ 21-25 համագումարների պատգամավոր, ՀԽՍՀ ԳԽ պատգամավոր։
Աշխատությունները վերաբերում են 18-րդ դարի ֆրանսիական լուսավորիչների փիլիսոփայական հայացքներին։ Եղել է մեկ տասնյակից ավելի թեկնածուական ու դոկտորական ատենախոսությունների ղեկավար։


== Անդամակցություն ==
ՀԿԿ կենտկոմի անդամ։


== Պարգևներ ==
«Հայրենական պատերազմի» 1-ին և 2-րդ աստիճանների շքանշան
Պատվո նշան շքանշան
Վավիլովի անվան ոսկե մեդալ (1991)


== Երկեր ==
Труды кафедр общественных наук. Բաղմանյան Անդրանիկ Մուսայելի, Քոչարյան Մուսայել Տիգրանի, Меграбян, Б. В. -- Ереванский государственный медицинский институт, Ереван, Б. и., 1958.
Поль Гольбах / М. Т. Кочарян. Москва, Мысль, 1978.
Гольбах и современность / М. Т. Кочарян; Ред. Р. Г. Навасардян. Ереван,  Айастан, 1987.
Պոլ Հոլբախը և կրոնը։ Քոչարյան Մուսայել Տիգրանի, Թևոսյան Ալեքսանդր Միքայելի, Սարգսյան Ա. Հ, Միրզոյան Վալերի Արմենակի, Երևան, «Հայաստան, 1990։


== Ծանոթագրություններ ==
Լորետ դե Մար

Լորետ դե Մար  (իսպ.՝ Lloret de Mar), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Ժիրանա նահանգի, ինչպես նաև Կատալոնյա ինքնավար մարզի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սելվա շրջանում։ Տարածքը՝ 47,87 կմ²։ Բնակաչությունը 39794 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում 75 կմ Բարսելոնաից հյուսիս Բարսելոնայում։ Հանդիսանում է ամենախոշոր և ամենահայտնի բոլոր իսպանական հանգստավայրերից մեկը և մեկը առավել հայտնի ծովափնյա շրջան։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
(4306) Դունաևսկի

(4306) Դունաևսկի (անգլ.՝ Dunaevskij), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,129187 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6024 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,656 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2021,83 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178056 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,8° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4306) Դունաևսկի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Թալիշներ

Թալիշներ (թալ.՝ толышон / tolışon), իրանական էթնիկական խումբ, որը հիմնականում բնակվում է ներկայիս Ադրբեջանի ու Իրանի տարածքում, մասնավորապես Հարավային Կովկասում է Կասպից ծովի հարավ արևմտյան հատվածում։ Նրանք խոսում են թալիշերենով, որը հյուսիս արևմտյան Իրանական լեզուների խմբին է դասվում։ Այս լեզվով խոսում են Իրանի հյուսիսային շրջաններում, մասնավորապես Գիլան ու Արդաբիլի նահանգ նահանգներում և Ադրբեջանի հարավում։ Հյուսիսային Թալիշստանը (ներկայիս Ադրբեջանի մասն է) պատմականորեն կոչվել է Թալիշ-ի Գուշթաբի։ Իրանում կա Թալեշ գավառ Գիլան նահանգում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բետանկուր ան Վո

Բետանկուր ան Վո (ֆր.՝ Béthancourt-en-Vaux), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Շոնի կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Լան։
INSEE կոդը՝ 02081.


== Բնակչություն ==
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 420 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 274 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 204 -ը տնտեսապես ակտիվ էին, 70-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը — 74.8%, 1999 թվականին եղել է՝ 72,2%)։ 204 աշխատունակ բնակիչներից 179-ը աշխատում էին (100 տղամարդ և 79 կին), անաշխատանք էին 25 -ը (12 տղամարդ և 13 կին)։
70 անգործունակ մարդկանցից 26 -ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 21-ը թոշակառու, 23ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Բետանկուր ան Վո (ֆր.)
Նովոբաիշևո

Նովոբաիշևո (ռուս.՝ Новобаишево, բաշկիրերեն՝ Яңы Байыш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 87 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նովոշախովո

Նովոշախովո (ռուս.՝ Новошахово, բաշկիրերեն՝ Яңы Шах), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Երմեկեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 294 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կարաիմերեն

Կարաիմերեն՝ ալթայան լեզուների ընտանիքի թյուրքական լեզվախմբի ղփչաղական ճյուղին պատկանող լեզու։ Կարաիմերեն խոսողների թիվը՝ մոտ 3.500, հիմնականում՝ Լիտվայում և Ղրիմում։ Լիտվայի և Ղրիմի կարաիմերենը բարբառային զգալի տարբերություններ ունեն։
Կարաիմերենը մոտ է Ղրիմի թաթարերենին, առաջացել է Ղրիմում՝ Անատոլիայից Ղրիմ գաղթած սեֆարդ հրեաների միջև, որոնք տեղում ենթարկվել են լեզվական ձուլման և որոնց լեզուն Ղրիմի թաթարերենի բարբառներից զգալի ազդեցություն է կրել։ Կարաիմերենում, ի տարբերություն Ղրիմի թաթարերենի, նշանավոր տեղ են գրավում եբրայերենից և լադինոյից փոխառված բազմաթիվ բառեր։ Այսօր կարաիմերեն խոսում են կարաիմները (թյուրքալեզու հրեաներ)՝ Ղրիմի որոշ մասերում և Լիտվայի երեք շրջաններում։ Միջավայրի ազդեցությամբ (մշակութային և լեզվական ձուլում) ներկայումս կարաիմերենը անհետացող լեզուների շարքում է գտնվում։


== Այբուբեն ==
Լիտվայի կարաիմներն օգտագործում են լատինական գրի լիտվական տարատեսակը։ Ղրիմի կարաիմերենը հիմնված է կիրիլիցայի վրա (ռուսերենից փոխառված)։


=== Ղրիմի կարաիմերենի այբուբենը ===
Аа Бб Вв Гг Гъ гъ Дд Дж дж Ее Жж Зз Ии Йй Кк Къ къ Лл Мм Нн Нъ нъ Оо Ӧӧ Пп Рр Сс Тт Уу Ӱӱ Фф Хх Хъ хъ Цц Чч Шш Ъъ Ыы Ьь Ээ Юю Яя


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն-Ժոն Պերս

Ալեքսի Լեժե Սեն-Ժոն Պերս (ֆր.՝ Marie-René-Auguste-Alexis Leger, մայիսի 31, 1887(1887-05-31)[…], Պուանտ ա Պիտր - սեպտեմբերի 20, 1975(1975-09-20)[…], Եր), ֆրանսիացի բանաստեղծ, դիվանագետ։
1916 թվականից դիվանագիտական աշխատանք է կատարել։ 1940 թվականին պաշտոնազրկվել է և տարագրվել ԱՄՆ։ Էպիկականության, ազգային ավանդույթների նկատմամբ իր ձգտումով, արևելքի քաղաքակրթությունների մնայուն արժեքների հանդեպ իր հակումներով Սեն-Ժոն Պերսն առանձնահատուկ տեղ է գրավում արդի ֆրանսիական մշակույթի մեջ։ Բանաստեղծին խորթ է եղել մոդեռնիստական բարդացված պատկերավորությունը («Պատկերներ Կրուզոյի համար», 1909)։ Նրա չափածոն կառուցված է ֆրանսիական ավանդական տաղաչափության ոգով։ Սեն-Ժոն Պերսին հռչակ բերած «Անաբասիս» (1924) պոեմում գովերգված է բնության և հավերժական հոգևոր արժեքների աշխարհը, որը հակադրված է Երրորդ հանրապետության բուրժուական իրականությանը։ Իր հայրենասիրական բանաստեղծություններով («Տարագրություն», 1942, «Քամիներ», 1946) Սոն-Ժենտ Պերսին դարձել է դիմադրության շարժման ոգեշնչողներից մեկը։ Չնայած քաղաքական գաղափարների վերացականությանն ու բառապաշարի գրքայնությանը, Սեն-Ժոն Պերսին իր այդ շրջանի ստեղծագործությամբ դարձել է Ֆրանսիայի ազգային բանաստեղծ։ Հայրենիքի վեհության վերականգնման առաջադիմական գաղափարներն են արտահայտված «Կողմնորոշիչներ» (1957), «Ժամանակագրություն» (1960), «Թռչուններ» (1963) պոեմներում։ Նոբելյան մրցանակ (1960)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալ-Ակսա մզկիթ

Ալ-Ակսա մզկիթ (արաբ․՝ المسجد الأقصى‎‎, ալ-մասջիդ ալ-ակսա, հեռավոր մզկիթ), մուսուլմանների երեք գլխավոր սրբավայրերից մեկը։ Տեղակայված է Իսրայելի մայրաքաղաք Երուսաղեմի Հին քաղաքում՝ Տաճարի լեռան վրա։ Տեղավորում է մինչև 5000 մարդ։ Մուսուլմանների համաձայն, Մուհամմադ մարգարեն տեղափոխվել էր Մեքքայից ալ-Ակսա մզկիթ «Գիշերային ճամփորդության» ընթացքում՝ ալ-Բուրակ ձիու վրա։ Իսլամական ավանդույթում նշվում է, որ սկզբում Մուհամմադը հավատացյալներին աղոթքի ուղղության (կիբլա, արաբ․՝ قبلة‎‎‎‎) էր հրավիրում Երուսաղեմի այս մզկիթը։ 17-րդ ամսից սկսած նա կիբլան ուղղում է Մեքքա՝ Ալլահի հրահանգով։
Ալ-Ակսա մզկիթն ի սկզբանե եղել է փոքր աղոթատեղի, որ կառուցվել էր բարեպաշտ խալիֆներից մեկի՝ Օմարի (634-644) կողմից։ Հետագայում այն ընդլայնում և կառուցապատում է Օմայանների նշանավոր ներկայացուցիչ Աբդ ալ-Մալիք խալիֆը, և կառուցումն ավարտում է իր որդի Վալիդ խալիֆը 705 թվականին։ 746 թվականի երկրաշարժի պատճառով մզկիթն ամբողջովին ավերվել էր, և այն վերակառուցել էր Աբբասյան դինաստիայի հիմնադիր Աբու Ջաֆար ալ-Մանսուր խալիֆը։ 1033 թվականի երկրաշարժից հետո մեկ այլ մզկիթ է կառուցել Ֆատիմյան խալիֆ ալ-Զահիրը, որը կանգուն է մինչ այժմ։ Մուսուլմանական տարբեր դինաստիաներ հարյուրամյակների ընթացքում մզկիթը գեղեցկացրել են, ձևավորել նրա արտաքին ու ներքին տեսքը։
Խաչակրաց առաջին արշավանքի արդյունքում Երուսաղեմը գրավվում է, և ստեղծվում է Երուսաղեմի թագավորությունը։ Մզկիթը գործածվում էր որպես պալատ, իսկ գմբեթը ծառայում էր եկեղեցուն։ 1187 թվականին Եգիպտոսի սուլթան Սալահ ալ-Դինը գրավում է քաղաքը և վերականգնում մզկիթը։ 1967 թվականի արաբա-իսրայելական վեցօրյա պատերազմից հետո Երուսաղեմի հին քաղաքը հրեաների ձեռքում է, սակայն մզկիթի վարչական ղեկավարումը մնում է Հորդանանա-Պաղեստինյան վակֆին։


== Տես նաև ==
Օմարի մզկիթ
Ալ-Ակսայի ապստամբություն


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ավետարան (4915)

Ավետարան (4915), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4915 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1355 թվականին Գրիգոր գրիչի կողմից  Աղթամարում։ Ծաղկողը եղել է Զաքարան և Թումա քահանան։ Ստացողը եղել է Մուրատը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 27x18 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 288 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլոգրով։ Ունի տերունական 8, ավետարանիչ 4, խորան 10, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 3 էջ, գրված է՝ թղթի վրա՝ բոլորգրով, Ճաշոց։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 6ա, 284ա, ծաղկողի՝ 7ա, 10բ, 93ա, 287ա, հետագայի՝ 3ա (ենթադրաբար 1423 թվական), 287բ (1433թ.), 2ա, 137ա-149ա (286բ), (17-18-րդ դար), 136բ (1711 թ.), 93բ, 94ա (1710 թ. պարսկերեն), 92ա (1785 թ., պարսկերեն), 149բ, 150ա (1794 թ.), 217ա (1824թ.), 154ա (1826 թ.), 4բ (1883)։


== Ծանոթագրություններ ==
Տորտելյա

Տորտելյա  (իսպ.՝ Tortellá), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնցում է Ժիրոնա պրովինցիայում, Կատալոնիա ինքնավար համայքնի կազմում։ Տարածքը կազմում է 11,1 կմ²։ Բնակչությունը՝ 771 մարդ։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Página web del Ayuntamiento de Tortellá
Información del Instituto de Estadística de Cataluña
Apartamentos rurales
Ուստ-Ցիլմա

Ուստ-Ցիլմա (ռուս.՝ Усть-Цильма, կոմի՝ Чилимдін), գյուղ Ռուսաստանի Կոմիի հանրապետության Ուստ-Ցիլեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4877 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բինյե

Բինյե (ֆր.՝ Bignay), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Սեն-Ժան-դ'Անժելի շրջանում։ Մտնում է Սեն-Ժան-դ'Անժելի կանտոնի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17046։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 424 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 282 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 204-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 93-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 72,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 72,4 %)։ 204 աշխատունակ բնակիչներից 182-ը աշխատում էին (92 տղամարդ և 90 կին), անաշխատանք էին 22 -ը (10 տղամարդ և 12 կին)։
78 անգործունակ մարդկանցից 26-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 30-ը թոշակառու, 22-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ․ Բինյե (ֆր.)
Զայցևկա (այլ կիրառումներ)

Զայցևկա, կարող է վերաբերել՝

Զայցևկա - գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանում
Զայցևկա - գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում
Լանդխրաֆ (համայնք)

Լանդխրաֆ (հոլ.՝ Landgraaf ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Լիմբուրխ մարզում։ Տարածքը 24,6 կմ² է, բնակչությունը՝ 38.800 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.500 եվրո է։
Ջրահարսը (մուլտսերիալ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջրահարսը (այլ կիրառումներ)Ջրահարսը (անգլ.՝ The Little Mermaid: The Series), հեռուստատեսային մուլտֆիլմ՝ ստեղծված Ուոլտ Դիսնեյի կողմից։


== Կերպարներ ==
Արիել - Ջրահարսը և Ատլանտիկայի արքայադուստրը։ Սիրում է հավաքել մարդկանց իրեր, որոնք ընկել են ծովի հատակին
Սեբաստիան - խեցգետին և Արիելի դաստիարակ
Ֆլաունդեր - ձուկ, ամենահավատարիմ ընկերը Արիելի և երբեմն կոնֆլիկտ է ունենում Սեբաստիանի հետ
Տրիտոն - Արիելի հայրը՝ Ատլանտիկայի թագավորը։ Խելացի կառավարիչ էր, բայց երբեմն դաժան էր վարվում Արիելի հետ
Ուրչին - Արիելին սիրող դեռահաս ջրփեսա
Պերլ - ջրահարս, Արիելի քույրիկների ընկերուհի
Սկատտլ - Ճայ


== Կերպարների հնչյունավորողներ ==
Ռոոսնա-Ալիկու

Ռոոսնա-Ալիկու (էստ․՝ Roosna-Alliku), գյուղական ավան Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Ռոոսնա-Ալլիկու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 427 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Արսեն Հարությունյան (դահուկորդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արսեն Հարությունյան (այլ կիրառումներ)Արսեն Հարությունյան (մարտի 16, 1968(1968-03-16), Ծաղկաձոր, Հրազդանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դահուկորդ, 1998 և 2002 թվականների ձմեռային օլիմպիական խաղերի մասնակից։ Օլիմպիական խաղերի բացման արարողությանը Հայաստանի ազգային հավաքականի դրոշակակիր։


== Կենսագրություն ==
Արսեն Հարությունյանը ծնվել է 1968 թվականի մարտի 16-ին, Ծաղկաձոր քաղաքում։ 1994 թվականին Լիլեհամմերում անցկացվող ձմեռային օլիմպիական խաղերում եղել է Հայաստանի ազգային հավաքականի դրոշակակիրը։ 1998 թվականին՝ Նագանոյի Ձմեռային օլիմպիական խաղերում,  միացել է Հայաստանի հավաքականին։ Սլալոմում  զբաղեցրել է 27-րդ տեղը՝ ցույց տալով 2 րոպե 15,11 վայրկյան արդյունք երկու մրցելույթում և 25,80 վայրկյան զիջելով հաղթող նորվեգացի Հանս Պետեր Բորոսին։ 2002 թվականին՝ Սոլթ Լեյք Սիթիի Ձմեռային օլիմպիական խաղերում, ընդգրկվել է  Հայաստանի ազգային հավաքականի կազմում։ Հանդես է եկել սլալոմում, բայց չի կարողացել ավարտել առաջին մրցելույթը և դուրս է մնացել մրցախաղից։
Ապրում է ԱՄՆ-ում, «Սոլիտյուդ» լեռնադահուկային ակումբում աշխատում որպես մարզիչ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարիու դի Անդրադի

Մարիու դի Անդրադի (անգլ.՝ Mário de Andrade, հոկտեմբերի 9, 1893(1893-10-09)[…], Սան Պաուլո, Բրազիլիա - փետրվարի 25, 1945(1945-02-25)[…], Սան Պաուլո, Բրազիլիա) , Բրազիլացի բանաստեղծ, գրող, երաժշտագետ, արվեստաբան, քննադատ և լուսանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Մարիու դի Անդրադին դասավանդել է պատմություն և գեղագիտություն Սան Պաուլոյի կոնսերվատորիայում (Conservatório Dramático e Musical de São Paulo)։ Բրազիլական մոդերնիզմի հիմնադիրներից մեկն է եղել։ Ըստ էության, իր 1922 թվականին գրած «Paulicéia Desvairada» հրատարակությամբ նա բրազիլական ժամանակակից պոեզիայի հիմքն է դրել։ 1922 թվականին Սան Պաուլոյում նկարիչ Էմիլիանո դի Կավալկանտիի հետ համատեղ կազմակերպած  արվեստի շաբաթվա ընթացքում, ներկայացրել է իր գաղափարները բրազիլական արվեստի նոր ուղղության՝ մոդեռնիզմի մասին։ Ավանգարդի հնգյակի խմբի անդամ է եղել ի թիվս Տարսիլա դու Ամարալի, Անիտա Մալֆատտիի, Օսվալդ դե Անդրադեի, Մենոտի դել Պակյայի։ Շատ մեծ ազդեցություն է ունեցել  XX և XXI դարերի բրազիլական գրականության վրա։


== Ստեղծագործություն ==
Մարու դի Անդրադինն եղել է էթնոերաժշտության ուսումնասիրող, որով ազդեցություն է ունեցել Բրազիլիայի սահմաններից էլ այն կողմ գտնվող գիտնականների վրա։ Բրազիլիայի ծայրամասային և չյուրացված տարածքներում բանահյուսության մշտական ուսումնասիրությունները ձևավորել են երկրի ազգային ինքնության վերաբերյալ տեսակետներ։ 1928 թվականին նրա «Էսսե բրազիլական երաժշտության մասին» (պորտ.՝ Ensaio sobre Música Brasileira) հրատարակումը դարձել է իրապես ազգային բնույթի ստեղծագործություններ գրող կոմպոզիտորների գեղագիտության հիմքը։ 
Մարիու դի Անդրադին մասնակիորեն ազդել է Էյտոր Վիլա-Լոբոսի ստեղծագործության վրա, քանի որ նա արդեն ծանոթացել էր արդեն ձևավորված կոմպոզիտորի հետ։ Ֆրանսիսկու Մինյոնը  (Francisco Mignone) բառացիորեն գերվել է բրազիլական մոդեռնիզմի առաջատարի գաղափարներով, որի ազդեցությունը հեշտությամբ երևում է մոդերնիզմի հետ շփվելուց առաջ և հետո ունեցած էսթետիկ հայացքների ակնհայտ տարբերություններով։ Իր հերթին, Կամարգու Գուարնիերի մշակույթի վերաբերյալ ընդհանուր տեսակետները լիովին ձևավորվել են Մարի դի Անդրադիի ազդեցության շնոհիվ։ Գուարնիերին 1943 թվականին  իր հոդվածում գրում է, որ Անդրադիի տանը «քննարկվում էին գրականությունը, սոցիոլոգիան, փիլիսոփայությունը, արվեստը։ Դա ինձ համար նման էր համալսարանական դասախոսություններին մասնակցելուն»։
Նրա պատվին է անվանակոչվել  Սան Պաուլուի խոշորագույն հանրային գրադարանը։
Մարիու դի Անդրադիի անձնական կյանքի մասին գրեթե ոչինչ հայտնի չէ։
Թաղված է Սան Պաուլու քաղաքի Կոնսոլասան գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Verhaalen, Marion. (2001)։ Camargo Guarnieri : expressões de uma vida։ São Paulo, SP, Brasil: Edusp։ ISBN 85-314-0634-X։ OCLC 51203568
Զագորովկա (այլ կիրառումներ)

Զագորովկա, կարող է վերաբերել՝

Զագորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանում
Զագորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում
Ալիմովկա (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱլիմովկաԱլիմովկա (ռուս.՝ Алымовка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 21 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բլագովեշչենսկոե (գյուղ, Մուրոմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲլագովեշչենսկոեԲլագովեշչենսկոե (ռուս.՝ Благовещенское), գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Մուրոմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 116 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կեյլա (ջրվեժ)

Կեյլա ջրվեժը (էստ․՝ Keila juga)  ջրվեժ  է հյուսիսային Էստոնիաի Հարյումաա նահանգում Կեյլա գետի վրա։ Ջրվեժի բարձրությունը 6 մետր է, լայնությունը ՝ 70 մետր; Այն երրորդ ամենահզոր ջրվեժն է Էստոնիայում ՝ Նարվա գետի ջրվեժից և  Յագալա ջրվեժից հետո:. It is 6 metres (20 feet) high and 60–70 metres (200–230 feet) wide.
Ջրվեժի մոտակայքում գտնվում է այգի, և 1833 թվականին Անդրեյ Իվանովիչ Շտակենշնեյդերի նախագծի համաձայն, կառուցվել է Ալեքսանդր ֆոն Բենկենդորֆին պատկանող Կեյլա –Յոա առանձնատունը  և հետագայում վերանվանված  Ֆալլ ամրոց (էստ․՝  Schloss Fall ). Այգուց դեպի ջրվեժ տանող ճանապարհը անցնում է գետի հունով ՝ երկու կամուրջներով։
Տեղի բնակիչները ավանդույթ ունեն իրենց հարսանիքի օրը այցելել ջրվեժը, որտեղ իրենց անուններով կողպեքներ են փակցնում կամրջի վանդակապատին, որից հետո բանալին գցվում է ջրվեժի մեջ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կեյլա ջրվեժը XIX դարում
Keila Waterfall virtual tour by foto360.ee
Սկոսոգորովկա

Սկոսոգորովկա (ուկրաիներեն՝ Скосогорівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1779 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սկոսոգորովկա գյուղում բնակվում էր 74 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,62 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 119,35 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բոլոտովո (գյուղ, Գլինկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲոլոտովոԲոլոտովո (ռուս.՝ Болотово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Եմլից Կլայն Դյուբեն

Եմլից Կլայն Դյուբեն (գերմ.՝ Jämlitz-Klein Düben), կոմունա Գերմանիայում, մտնում է Բրանդենբուրգ երկրամասի մեջ։ Ինչպես նաև Շպրե Նեյսեի մի մասն է կազմում։ Տարածքը կազմում է 28,63 կմ2։ Բնակչությունը` 491 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդ 12 0 71 189։
Կոմունան ունի 2 գյուղական համայնք։
Պաշտոնական լեզուներն գերմաներենն ու սորբիան լեզուն։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Գիշերային բնանկար։ Եգիպտոս

«Գիշերային բնանկար։ Եգիպտոս», հայ մեծ նկարիչ Մարտիրոս Սարյանի 1911 թվականին ստեղծած կտավը, որն ընդգրկված է Սարյան ընտանիքի հավաքածուում և ցուցադրվում է Սարյանի տուն-թանգարանում։


== Նկարագրություն ==
Սարյանը «Գիշերային բնանկար։ Եգիպտոս» կտավը ստեղծել է 1911 թվականին Եգիպտոս կատարած ճամփորդության տպավորությունների ներքո։ Սարյանի կտավները հիմնականում լուսավորված են արևի լույսով, իսկ «Գիշերային բնանկար։ Եգիպտոս» բնանկարն առանձնանում է լուսնի յուրահատուկ լուսավորությամբ։ Վարպետի մյուս նկարներում առկա է գունային հակադրություն, իսկ «Գիշերային բնանկար։ Եգիպտոս» կտավը ստեղծված է կապույտ, երկնագույն, փիրուզ, մոխրագույն երանգների սահուն ու նուրբ անցումներով։ Լուսնի լույսով ողողված եգիպտական գիշերում Սարյանը վրձնել է գյուղական տների հարթ պատերը, վեր ձգվող արմավենիների կանաչավուն ճյուղերը, գոմեշին։ Կտավում առկա է ներդաշնակություն և հանգստություն։


== Տվյալներ ==
«Գիշերային բնանկար։ Եգիպտոս», 1911, ստվարաթուղթ, տեմպերա, 47 x 68 սմ։ Սարյան ընտանիքի հավաքածու, Մարտիրոս Սարյանի տուն-թանգարան, Երևան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարտիրոս Սարյանը և արվեստը, Աշոտ Ստեփանյան Archived 2021-08-15 at the Wayback Machine.
punto_di_vista (2010-10-25)։ «Выставка живописи из Армянской Национальной галереи в ГМИИ»։ Точка зрения։ Վերցված է 2017-03-05
Կայծակ Առաքել

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Աբաջյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Կայծակ Առաքել (իսկական անունը՝ Տիգրան Աբաջյան, 1869, Բաբերդ, Թուրքիա - 1917, Երզնկա, Էրզրումի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն), Հայ ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ, ֆիդայի, Հայ Յեղափոխական Դաշնակցություն կուսակցության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Տակավին պատանի՝ Երզնկայում միացել է Ռուբեն Շիշմանյանի (Դերսիմի Քեռու) խմբին։
1896 թվականին անցել է Կովկաս, եղել Բաքվում, 1900-1903 թվականներին՝ Կարսում, որտեղ զբաղվել է Արևմտյան Հայաստան զենք փոխադրելով։ Ապա՝ 1903 թվականի հունիսին Թորգոմի /Թուման Թումյան/ ղեկավարած «Մրրիկ» խմբի կազմում հասել է Սասուն, մասնակցել 1904 թվականի ինքնապաշտպանական կռիվներին։ 1905-1906 թվականների Հայ-թաթարական ընդհարումների ժամանակ գործել է Երևանում։ Այնուհետև մասնակցել է Իրանական հեղափոխությանը, ապա անցել Բաբերդ, Սեբաստիա և Վան։
1915 թվականի Վանի ինքնապաշտպանության կազմակերպիչներից է, Զինվորական խորհրդի անդամ։ 1916-1917 թվականներին Երզնկայում զբաղվել է հայ գաղթականների փրկության գործով։


== Գրականություն ==
«Ով ով է հայեր» կենսագրական հանրագիտարան, հատոր 1, Երևան, 2005։
Հայկական հարց հանրագիտարան, Երևան, 1996, էջ 175։Հայոց պատմություն/ Կայծակ Առաքել  www.historyofarmenia.am/am/Encyclopedia_of_armenian_history_Kaycak_Araqel
Մանիսա

Մանիսա (թուրքերեն՝ Manisa), քաղաք Թուրքիայի արևմտյան մասում։ Քաղաքը Մանիսայի մարզի վարչական կենտրոնն է։ Բնակչությունը 2009 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմում է 278967։ Հունարեն «մագնիտիս լիտոս» [μαγνητης λιθος], այսինքն Մագնեսիայի քար [Μαγνησια], կապված է քաղաքի անվան հետ։ Քաղաքը չպետք է խառնել հայտնի Մագնեսիա անվան հետ։ Մագնեսիայի քարը ավելի շատ կապված է թեսալիական Մագնեսիայի հետ։ 


== Պատմություն ==
Քաղաքի պատմական անվանումը Մագնեսիա է։ Անտիկ քաղաքը, որը գոյություն է ունեցել մինչև մ.թ. 5-րդ դարը վերացել է երկրի երեսից երկրաշարժի հետևանքով։ Հնագույն աղբյուրներում քաղաքը հիշատակվում է Տիտող Լիվիոսի անվան հետ, ով անմիջականորեն կապված է եղել Մագնեսիայի ճակատամարտի հետ։ Ճակատամարտում Անտիոքոս III Մեծի զորքերը պարտություն կրեցին։
1313 թվականին Սարուխան Բեյը գրավեց Մանիսան բյուզանդացիներից և դարձրեց այն իր մայրաքաղաքը։ 1390 թվականին Մանիսան դարձավ Օսմանյան կայսրության մի մասը, սակայն Սարուխանի հաջորդները ապստամբեցին Օսմանցիների դեմ և դարձան Լենկ Թեմուրի դաշնակիցները, ով օգնեց նրանց վերականգնելու իրենց տարածքները։ Վերջնականորեն Մանիսան մտավ Օսմանյան կայսրության կազմի մեջ 1410 թվականին։
1912 թվականին քաղաքում բնակվում էին հույներ՝38926 մարդ, թուրքեր՝ 37900 մարդ, հայեր՝ 2000 մարդ, հրեաներ՝ 1000 մարդ։


== Հայտնի բնակիչներ ==
Տանտալոս - առասպելական հերոս, Զևսի որդին,
Սիմոնիդ Մագնեսիացի - հելենիստական գրող (մ.թ.ա. III դար).
Շեհզադե Մուստաֆա - Սուլեյման I-ի որդին,
Շեհզադե Մեհմեդ - Սուլեյման I-ի որդին,
Սելիմ II - օսմանյան սուլթան,
Մուրադ III - օսմանյան սուլթան,
Ահմեդ I - օսմանյան սուլթան,
Մուստաֆա I - օսմանյան սուլթան,
Ջաներ Էրկին - ֆուտբոլիստ։


== Հղումներ ==
Քելալ Բայար համալսարան Archived 2018-09-19 at the Wayback Machine.
Մանիսայի հրեական համայնք


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կրծքազարդ

Կրծքազարդ (ֆր.՝ broche),  ոսկերչական իր, որը փակցվում է հագուստին։ Սովորաբար այն պատրաստվում է մետաղից, հաճախ` թանկարժեք մետաղներից` ոսկուց կամ արծաթից, և զարդարվում է թանկարժեք քարերով կամ էմալե ներդիրներով։ Որպես կանոն` կրծքազարդը օգտագործվում է միայն իբրև զարդ, թեպետ այն կարող է գործածվել նաև կենցաղում՝ որպես ճարմանդ։


== Պատմություն ==
Ամենահին մետաղական կրծքազարդերը, որոնք հայտնաբերվել էին դեռևս բրոնզի դարում, սկզբում ունեցել են կենցաղային նշանակություն, ինչպես օրինակ` կոճկել հագուստը, ինչպես օրինակ` անձրևանոցը։ Անտիկ և վաղմիջնադարյան ճարմանդները, որոնք ամրացնում էին հագուստը, կոչվել են զարդասեղներ։ Հայտնի են ինչպես հասարակ զարդասեղներ՝ առանց որևէ այլ զարդարանքի, այնպես էլ զարդաքանդակ ոսկե ճարմանդներ, որոնք նախատեսված էին ոչ միայն հագուստն ամրացնելու, այլև զարդարանքի համար։ Երբեմն զարդասեղները պատրաստվում էին ոսկուց կամ արծաթից և զարդարվում էին մարգարիտներով, թանկարժեք քարերով, փորագրված նախշերով և այլն։
Ժամանակի ընթացքում կրծքազարդի դիզայնը փոխվում էր, ինչն էլ հնարավորություն էր տալիս դրանք գործածել իբրև ժամանակագրային ցուցանիշներ այլ  հնագիտական գտածոներ թվագրելիս։ 
Կրծքազարդերի կենցաղային նշանակությունը պահպանվեց ողջ Միջնադարի ընթացքում։
Գոթական դարաշրջանում օղակաձև և սկավառակաձև զարդասեղներին փոխարինելու են եկել ագրաֆները, որոնք ճարմանդի ավելի բարդ կառուցվածքն ունեին։
Կրծքազարդը` որպես զարդարանք, իր ներկայիս տեսքով հայտնի դարձավ 17-րդ դարում` ունենալով բացառապես դեկորատիվ նշանակություն։
Կրծքազարդի ստեղծումը վերագրվում է ֆրանսիացի պալատական տիկին մարկիզուհի դը Սևինյեին։
Բարոկկոյի դարաշրջանում հագուստը զարդարում էին բազմաթիվ կախազարդերով, որոնք կարում էին հագուստին կամ ամրացնում էին ժապավենների միջոցով։ 
Մադամ դը Սևինյեն իր կորսեժներին սկսեց կրել կրծքազարդ` ատլասե ժապավենով և նրանից ամրացված կախազարդով։ Այդ տեսքով էլ նա պատկերվել է իր դիմանկարներում։ 
Զարդարանքը ավելի հայտնի դարձավ եվրոպական  ազնվականների շրջանում և նպաստեց 18-րդ դարում կորսեժային կրծքազարդերի ի հայտ գալուն։
Նախնական կորսեժային կրծքազարդերը Սևինյե կրծքազարդերի կրկնօրինակներն էին  և պատրաստվում էին ժապավենի նման` մեկ կամ մի քանի կամ որպես կանոն երեք կախազարդերով։
19-րդ դարում ի հայտ են գալիս կրծքազարդի տարբեր տեսակներ` տարբեր ձևերի ու պատրաստված տարատեսակ նյութերից` ոսկուց, թանկարժեք քարերից, մարգարտից, էմալից, փղոսկրից` կիրառելով խճանկարային, քարափորագրային, տաքսիդերմիայի , մանրանկարչության և այլ տեխնելոգիաներ։


== Կրծքազարդի տեսակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Կաղապար:Книга:Товарный словарь
«Брошь»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 


== Արտաքին հղումներ ==
Виды брошей
История и виды брошей
Ամարաչի Օկորոնկո

Ամարաչի Գրեյս Օկորոնկո (դեկտեմբերի 12, 1992(1992-12-12), Owerri, Նիգերիա), նիգերիացի ֆուտբոլիստ, որը Նիգերիայի կանանց առաջնությունում և Նիգերիայի կանանց ֆուտբոլի ազգային հավաքականում հանդես է գալիս Նասարավա Ամազոնի կազմում։ Խաղացել է Ֆինլանդիայի Naisten Liiga-ում Կոկոլա F10-ի համար։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային կարիերա ===
Նասարավա Ամազոնի կազմում ունենալով առաջատար դիրք հաղթելու 2017 թվականի Նիգերիայի կանանց պրեմիեր լիգայում, Օկորոնկոն եղել է տարվա չորս լավագույն խաղացողների շարքում, սակայն պարտություն է կրել։ 2018 թվականի մայիսին առաջադրվել է որպես 2017 թվականի Նիգերիայի կանանց պրեմիեր լիգայի լավագույն խաղացող Nigeria Pitch Awards-ի համար, սակայն հաղթանակը տարել է Աջիբադեն։


=== Միջազգային ===
Օկորոնկոն Նիգերիան ներկայացրել է 2010 թվականի Աֆրիկացի կանանց առաջնությունում։ ՖԻՖԱ-ի կանանց աշխարհի գավաթին Նիգերիայի նախապատրաստական աշխատանքների համար ընկերական խաղի ժամանակ հանդես է եկել Գերմանիայի կանանց ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ։
2018 թվականին Օկորոնկոն Նիգերիայի կազմում հանդես է եկել 2018 թվականի Արևմտաաֆրիկյան ֆուտբոլային միության կանանց գավաթի համար՝ թիմի համար տանելով բրոնզե մեդալ։ 2018  թվականին Նիգերիայի կանանց ազգային հավաքականի կազմում մասնակցել է Աֆրիկայի կանանց գավաթի խաղին և թիմի հետ դարձել մրցաշարի հաղթող։


== Մրցանակներ ==
Աֆրիկացի կանանց առաջնություն 2010  – հաղթանակ
Արևմտաաֆրիկյան ֆուտբոլային միության կանանց գավաթ 2018  – երրորդ տեղ
Նիգերիայի կանանց պրեմիեր լիգա 2017 – հաղթանակ
Աֆրիկայի կանանց գավաթ 2018 - հաղթանակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրություն FIFA-ի կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Գաբաղ Գաբեղյան (իշխան)

Գաբաղ Գաբեղյան (նաև՝ Գաբա, մ.թ.ա. 3-րդ դար - մ.թ.ա. 3-րդ դար), հայ իշխան Մեծ Հայքում, Այրարատ աշխարհի Գաբեղյանք գավառի տանուտերը, Մեծ Հայքի արքունի փոխադրամիջոցների և ձիերի երամակների վերահսկման նախարար, Գաբեղյանների նախարարական տոհմի հիմնադիրը։


== Կենսագրություն ==
Մեծ Հայքի արքա Վաղարշակ Ա-ն (մ․թ․ա․ 247-225) Գաբաղին կարգում է Մեծ Հայքի արքունի փոխադրամիջոցների և ձիերի երամակների նախարար, պարգևում մի շարք արքունի գյուղեր` Այրարատ աշխարհում (հետագայի Գաբեղյանք գավառը)։ Գաբաղից է սերվում Գաբեղյանների նախարարական տոհմը։


== Ծանոթագրություններ ==
Դավազիե

Դավազիե (ֆր.՝ Davézieux), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 2809 մարդ, բնակչության խտությունը` 502.50 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.59 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից` 60 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 60 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1838 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1291-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 547։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,2 %։ 1291 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1163 անձ (588 տղամարդ և 575 կին)։ Գործազուրկ են եղել 128 անձ (54 տղամարդ և 74 կին)։ 547 անաշխատունակներից 161-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 251-ը` թոշակառուներ, իսկ 135-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Օնեյդա շրջան (այլ կիրառումներ)

Օնեյդա շրջան, կարող է վերաբերել՝

Օնեյդա շրջան - ԱՄՆ Նյու Յորք նահանգի 62 վարչական միավորներից մեկը
Օնեյդա շրջան - ԱՄՆ Այդահո նահանգի 44 վարչական միավորներից մեկը
Պոդմալինկի

Պոդմալինկի (ռուս.՝ Подмалинки), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
1-ին Արխանգելսկոե (գյուղ, Իզմալկովսկի շրջան)

1-ին Արխանգելսկոե (ռուս.՝ 1-е Архангельское), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Իզմալկովսկի շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 4 մարդ (2010)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յանինա Դլուսկայա

Յանինա Դլուսկայա (լեհ.՝  Janina Dłuska), 1899, Կուրսկ, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 8, 1932(1932-06-08), Վիլնյուս, Wilno Voivodeship, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն) լեհ նկարչուհի, դիզայներ և բեմանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Կրակովի դպրոցն ավարտելուց հետո, որտեղ Յանինան միաժամանակ անցնում էր նկարչության դասընթացներ, ընդունվել և հաջողությամբ ավարտել է Մոսկվայի գեղանկարչության, քանդակագործության ու ճարտարապետության ուսումնարանը՝ ստանալով նկարչի կոչում։
1919 թվականին անկախություն ձեռք բերելուց հետո Դլուսկայան վերադարձել է Լեհաստան։
Խորհրդա-լեհական պատերազմի մասնակից է։ Ռազմական գործեղությունների ընթացքում նա ծառայել է որպես բուժքույր կանանց լեգեոնում։
Պատերազմից հետո աշխատանքի է ընդունվել որպես արվեստի ուսուցչուհի Լյուբլինի կանանց ուսուցչական սեմինարիայում։
1922 թվականին տեղափոխվել է Մյունխեն, որտեղ երեք տարի շարունակել է գեղանկարչություն սովորել արվեստի ակադեմիայում, ապա սովորել է Փարիզում։ Նա մասնագիտացել է ջրաներկով դիմանկարների ստեղծման գործում։
Աշխատել է որպես նկարիչ-դիզայներ մի շարք ամսագրերում, մասնավորապես՝ «Vogue»-ում և «Die Dame»-ում։
1931 թվականին վերադարձել է Լեհաստան և բնակություն հաստատել Վիլնյուսում։ Հետո նա սկսեց հետաքրքրվել օդագնացությամբ, սովորել աերակումբում։ Ավարտելով պիլոտաժի տեսական դասընթացը, նա սկսեց գործնական պարապմունքները սավառնարվեստի ոլորտում, սակայն 1932 թվականի հունիսի 8-ին մահացավ ավիավթարի հետևանքով։


== Ընտանիք ==
Նրա քույրը Մարիա Դլուսկայան էր, ով լեզվաբան էր Կրակովի համալսարանում։ 1954 թվականին Մարիա Դլուսկայան իր քրոջ գեղարվեստական ​​ժառանգության մի մասը նվիրաբերեց Կրակովի ազգային թանգարանին։


== Գրականություն ==
Marian Romeyko։ Ku Czci Poległych Lotników Księga Pamiątkowa. Warszawa։ Wydawnictwo Komitetu Budowy Pomnika Poległych Lotników, 1933, s. 375. (пол.)


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնենեն

Մոնենեն (ֆր.՝ Mogneneins), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Վարչություն՝ Էն։ Մտնում է Տուասե կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի կոդը INSEE՝ 01252։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 360 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 45 կմ է և 33 կմ արևմուտք Բուրկ ան Բրեսից։


== Կլիմա ==
Կլիման կիսախոնավ է, ձմռանը ցուրտ է իսկ ամռանը տաք։ Կոմունայում անձրևներ հաճախ են լինում, հիմնականում ամռան ամիսներին։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 524 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 476 մարդկանցից 368-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 108-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 77.3% է, 1999 թվականին՝ 73.5%)։ 368 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 331-ը (188 տղամարդ, 143 կին), գործազուրկ է եղել 37 մարդ (20 տղամարդ և 17 կին)։ 108 պասիվներից 35 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 38-ը՝ թոշակառու, 35 պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Ճամփեզրի խաչելություն (XVI դար), 1991 թվականին հայտարարվել է պատմական հուշարձան։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Սավինյո» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի տնտեսական հետազոտությունների և վիճակագրության ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-06-02 
«Սավինյո» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2014-06-02