armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Դուրովո (գյուղ, Դոբրինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴուրովոԴուրովո (ռուս.՝ Дурово), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ասուանի ջրամբար

Ասուանի ջրամբար, խոշորագույն հիդրոտեխնիկական համալիրներից մեկը։ Գտնվում է Նեղոս գետի վրա՝ Ասուան քաղաքի մոտ, Եգիպտոս։
Երկու ամբար՝ Ասունի Վերին և Ասունի ստորին ամբարները արգելակում են այդտեղ գետը։
Առանց ջրամբարի Նեղոսը ամեն ամառ վարարում է՝ մեծ վնաս պատճառելով գյուղատնտեսությանը։ Ջրամբարի նպատակն է դադարեցնել գետի վարարումն ու ապահովել պետությունը էլեկտրականությամբ։ Ջրամբարի կառուցումը սկսվել է 1960 թ-ին և ավարտվել՝ 1970 թ-ին։
Կառգայա

Կառգայա (էստ․՝ Kargaja), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Վառա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 15 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սինջար (Իրաք)

Սինջար (արաբ․՝ سنجار‎‎, քրդ.՝ Şingal), քաղաք Իրաքի հյուսիս-արևմուտքում՝ Նայնավա մուհաֆազայում։ Համանուն շրջանի վարչական կենտրոնն է հանդիսանում։ Սինջարը իրաքյան եզդիների բնակության խոշոր կենտրոններից մեկն է։
Քաղաքում թեժ մարտեր են ընթացել Իրաքի և Լևանտի իսլամական պետության և տեղաբնակ եզդիների միջև, որի պատճառով բնակավայրն ու բնակիչները զգալիորեն տուժել են։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Սինջարը գտնվում է մուհաֆազայի արևմտյան հատվածում՝ լեռնային տեղադիրքում՝ համանուն լեռներից դեպի հարավ։ Քաղաքի բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 522 մետր։
Բնակավայրը 107 կմ հեռավորության վրա է գտնվում Մոսուլից՝ Նայնավա մուհաֆազայի վարչական կենտրոնից և 395 կմ հյուսիս-արևմուտք մայրաքաղաք Բաղդադից։


== Բնակչություն ==
1965 թվականին իրականացրած մարդահամարի տվյալներով Սինջարի բնակչությունը կազմել է 7.984 մարդ։ Բնակչության փոփոխությունը ըստ տարիների՝ 


== Պատմություն ==
Հռոմեապարսկական պատերազմների ժամանակ այս հայկական քաղաքը մի քանի անգամ ձեռքից ձեռք է անցել և հայտնի է եղել Սինգարա անվանումով։ Այն ռազմավարական մեծ նշանակություն ունեցող և բավականին ամուր ամրոց էր։
2007 թվականի օգոստոսի 14-ին հարակից բնակավայրերում՝ Թել Ուզայրում ու Սիբա Շեհ Հիդրեում, որոնք բնակեցված էին բացառապեց եզդիներով, պայթյուններ եղան, որոնց զոհ գնաց 300 մարդ (ըստ այլ աղբյուրների ավելի քան 500)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
A.Birley, Septimius Severus, Londra 1971-1999, p. 132.
Նովորիբացկոե (գյուղ, Կրասնոպերեկոպսկի շրջան)

Նովորիբացկոե (ուկրաիներեն՝ Новорибацьке, Ղրիմի թաթարերեն՝ Novorıbatskoye), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոպերեկոպսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովորիբացկոե գյուղում բնակվում էր 119 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տխագապշ

Տխագապշ (ռուս.՝ Тхагапш), աուլ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Սոչիի քաղաքային օկրուգի Լազարևսկոեի ներքաղաքային շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 167 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կաբարդինսկայա

Կաբարդինսկայա (ռուս.՝ Кабардинская), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Ապշերոնսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուշաթռիչք մաշկեղ չղջիկ

Ուշաթռիչք մաշկեղ չղջիկ, (լատ.՝ Eptesicus serotinus), չղջիկների ենթակարգի հարթաքիթ չղջիկների ընտանիքի կաթնասուն կենդանի։


== Բնակություն ==
Հայաստանում հանդիպում է բոլոր լանդշաֆտային գոտիներում։ Բնակվում է մարդու բնակատեղիների մոտ՝ տարբեր շինությունների տանիքներում, նկուղներում, պատերի ճեղքերում, երբեմն՝ մոտակայքում գտնվող այրերում, ժայռաճեղքերում, ծառերի փչակներում՝ առանձնյակներով կամ փոքրաթիվ (3-12) խմբերով։


== Արտաքին տեսքը ==
Մարմնի երկարությունը 65-75 մմ է, պոչինը՝ 44-54 մմ, նախաբազկինը՝ 52 մմ, կենդանի զանգվածը՝ 10 գ։ Ականջները լայն են ու բարձր, միջին ականջը (կոզելոկ) իր միջին հատվածում նկատելի լայնացած է։ Մարմնի վերին մասը միագույն է՝ թույլ արտահայտված մուգ դարչնավունից հարդադեղնակարմրավուն։ Մռութի վրա առանձնացված է նոսր մազածածկով մաշկային մուգ գոյացություն՝ «դիմակ»։ Թռիչքի է դուրս գալիս ուշ երեկոյան։


== Սննդառություն ==
Սնվում է թիթեռներով, մոծակներով, բզեզների փափուկ (փորի) մասերով։ Հունիսին ծնում է 1 ձագ։


== Տեսակներ ==
Eptesicus serotinus andersoni
Eptesicus serotinus isabellinus
Eptesicus serotinus mirza
Eptesicus serotinus pachyomus
Eptesicus serotinus turcomanus
Ատամնաբույժի միջազգային օր

Ատամնաբույժի միջազգային օր (անգլ.՝  International Day of dentist), ատամնաբույժների և ատամի բժիշկների պրոֆեսիոնալ տոն, որը նշվում է ամբողջ աշխարհում ամեն տարի փետրվարի 9-ին։


== Պատմություն և տոնակատարություն ==
Չնայած նրան, որ ստոմատոլոգիան բժշկության ամենահին ճյուղերից մեկն է (պեղումների արդյունքում Պակիստանի Բելուջիստան նահանգում հայտնաբերել են մ.թ.ա. 7-5.5 հազար տարիների ընթացքում բնակվող մարդկանց մնացորդները, որոնց ատամներին գրեթե իդեալական անցքեր են եղել 1-3 մմ տրամագծով և մինչև 3,5 մմ խորությամբ), ատամնաբույժի օրը համեմատաբար երիտասարդ մասնագիտական տոն է։ Ատամնաբույժի միջազգային օրվա տոնակատարությունը պատահական չէր ընտրվել։ Ատամի բժիշկների տոնը (ատամի բժիշկ- որպես մասնագիտություն ստանում են բժշկական ուսումնարաններում, այժմ քոլեջներում 2 և կես տարի, իսկ ատամնաբույժը ավելի բարձր, բուհերում՝ 5 տարի, հաշվի չառնելով պարտադիր պրակտիկան) նշվում է կաթոլիկ եկեղեցու քրիստոնեկան նահատակների բարեպաշտության, Ալեքսանդրիայի Ապոլոնի չարչարնքների օրը, որոնք սարսափելի խոշտանգումներով փորձում էին ստիպել հրաժարվել քրիստոնեությունից։ Սուրբ Ապոլոնի ատրիբուտը ըստ տանջանքի բնույթի դարձել էին ատամները կամ ունելին։ Սուրբ կինը դիմացել էր ամեն ինչին, նույնիսկ երբ նրան սպառնում էին մահապատիժ խարույկի վրա (249 թվականի փետրվարի 9-ին) նա ինքնին գնաց դեպի կրակը։ Այդ ժամանակից ի վեր գոյություն ունի կարծիք, որ արժե արտաբերել։ «Santa Apollonia!», և ատամի ցավը կնահանջի։ ՌԴ-ում տոնը նշվում է ընդամենը մի քանի տարի, սակայն ամեն տարի ատամնաբույժի Միջազգային օրն ձեռք է բերում ավելի ու ավելի մեծ ժողովրդականություն։ Այս օրերին մի շարք երկրներում պետական պաշտոնյանները և հիվանդները շնորհավորում են բժիշկ-ատամնաբույժներին մասնագիտական տոնի առթիվ։ Միջազգային ատամնաբույժի օրը չի համարվում հանգստյան օր։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (106601-106700)

Աստերոիդների ցանկ (106501-106600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (106701-106800)
 Աստերոիդների ցանկ (106501-106600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (106701-106800)
Լույսխաթուն

Լույսխաթուն, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն լույս և խաթուն բառերից։ Գործածվել է 16-18-րդ դարերում։ Հնագույն հիշատակությունն է 1511 թվականին ապա հիշատակվել է 1512, 1629, 1662, 1673, 1677, 1710, 1748 թվականներին և անթվական մի հիշատակարանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնստանտին Պաուստովսկի

Կոնստանտին Պաուստովսկի (Константин Георгиевич Паустовский, մայիսի 19 (31), 1892, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 14, 1968(1968-07-14)[…], Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս սովետական գրող, ռոմանտիզմի հետևորդ։


== Կենսագրություն ==
1898 թվականին ընտանիքը տեղափոխվում է Մոսկվայից Կիև, որտեղ էլ Պաուստովսկին կայանում է որպես գրող և լրագրող։ Սովորել է Կիևի համալսարանում, ապա ուսումը շարունակել Մոսկվայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի օրոք վարել է տրամվայ, աշխատել սանիտարական գնացքում։ Հետագայում ապրել է Օդեսսայում, եղել Կովկասում, ապրել նաև Երևանում, ինչի մասին գրել է հուշերում։
1923 թվականին վերադարձել է Մոսկվա, Հայրենական պատերազմի տարիներին եղել ռազմական թղթակից հարավային ճակատում, գրել պատմվածքներ։ 1950-ական թվականներին ապրել է Մոսկվայում և Տարուսայում, որտեղ գործում է նրա թանգարանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
(5269) Պաուստովսկի


== Արտաքին հղումներ ==
Գործերից
Պաուստովսկու մասին Archived 2017-06-04 at the Wayback Machine.
Նորա Բումբիերե

Նորա Բումբիերե (լատիշ․՝ Nora Bumbiere, մարտի 13, 1947(1947-03-13), Ելգավա, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 12, 1994(1994-01-12), Ռիգա, Լատվիա), խորհրդային և լատվիացի էստրադային երգչուհի, մեցցո-սոպրանո։


== Կենսագրություն ==
Նորա Բումբիերեն ծնվել է 1947 թվականին Լատվիական ԽՍՀ Ելգավսկի գավառում։ Սովորել է  Ելգավայի երաժշտական դպրոցում, 1965 թվականից եղել է Ելգավայի մշակույթի տան «Jaunība» համույթի երգչուհի, հետագայում՝ Ռիգայի էստրադային նվագախմբի կանանց վոկալ անսամբլի երգչուհի (1968 թվականից՝ մենակատար), Ռայմոնդ Պաուլսի (1972-1980) ղեկավարությամբ գործող Լատվիայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի Modo վոկալ-գործիքային համույթի մենակատար։
1971 թվականից դուետով հանդես է եկել ամուսնու՝ Վիկտոր Լապչենոկի հետ, երկուսն էլ մասնակցել են Ռայմոնդ Պաուլսի հանրահայտ «Teic, kur zeme tā», «Kurzeme», «Jūras balss», «Nekal mani gredzenā», «Laternu stundā», «Priekšnojauta», «Par pēdējo lapu» (ռուսերեն տարբերակ՝ «Листья жёлтые над городом кружатся…»):  Սոպոտում (1976) եղել է միջազգային երգի փառատոնի ձայնագրող ընկերությունների մրցույթի մասնակից։
1980 թվականին, տասը տարի Ռայմոնդ Պաուլսի հետ համագործակցությունից հետո, Նորա Բումբիերեն թողել է «Մոդո» անսամբլը։ Նույն թվականին բաժանվել է ամուսնուց՝ Վիկտոր Լապչենոկից։
1980 թվականից հետո եղել է տարբեր լատվիական անսամբլների երգչուհի, այդ թվում «Inversija» վոկալ-գործիքային անսամբլի, երգել է ռեստորանում։


=== Մահ ===
1993 թվականի վերջում Նորա Բումբիերեն տեղափոխվել է հիվանդանոց, որտեղ նրա մոտ ախտորոշվել է լյարդի ցերոզ։
Նա մահացել է 1994 թվականի հունվարի 12-ին։ Թաղված է Ելգավայի Բալոժսկի գերեզմանատանը։


== Ընտանիք ==
Առաջին ամուսին՝ Ալեքսանդր Ռեզնիչենկո, նավաստի
Երկրորդ ամուսին՝ Վիկտոր Լապչենոկ, խորհրդային լատվիացի էստրադային երգիչ
Երրորդ ամուսին՝ Վալերի Բելինով
Չորրորդ ամուսին՝ Արսեն Սուլեյմանով։ Նորայի մահից հետո տեղափոխվել է ԱՄՆՆորա Բումբիերեն ունեցել է երեք երեխա՝ որդին՝ Ռոմուալդ (1964-2001, ողբերգական մահ է ունեցել), որդի՝ Գեորգ  (ծն.1981 թվականին, ապրում է Ելգավայում) , դուստր՝ Բեատրիս (ծն. 1990 թվական, ապրում է ԱՄՆ-ում)։ Ունի թոռներ։
Հարազատ քույրը՝ Մարա Զուստրուպան (Māra Zustrupa), երգչուհի է, Նորա Բումբիերե հիմնադրամի («Noras Bumbieres fonds») հիմնադիր և խորհրդի անդամ։


== Հիշատակ ==

2012 թվականին Ելգավայում տեղի ունեցավ Նորա Բումբիերեի հուշարձանի հանդիսավոր բացումը։ Հուշարձանը կառուցվել է Ելգավայի մշակույթի պալատի ետնամասում գտնվող պուրակում։ Հետագայում նախատեսվում է պուրակն անվանել Նորա Բումբիերեի անունով։
Նորա Բումբիերեի հիշատակի հիմնադրամն ամեն տարի Ելգավայում կազմակերպում է երիտասարդ երաժիշտների մրցույթ։


== Սկավառակագրություն ==
1971 - «Teic, kur zeme tā»
1972 - «Kurzeme»
1973 - «Jūras balss»
1974 - «Nekal mani gredzenā»
1974 - «Vēl nav par vēlu»
1976 - «Laternu stundā»
1977 - «Priekšnojauta»
1995 - «Labākās dziesmas»
2003 - «Nora Bumbiere»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Сайт фонда Норы Бумбиере
Памятник Норе Бумбиере(չաշխատող հղում)
Nora Bumbiere bei Last.fm
Քարավանք (Սասունի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քարավանք (այլ կիրառումներ)Քարավանք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունի Փսանք գավառակում։ Գտնվում էր Ծովասար լեռան փեշերին։
Քարավանքը եղել է հայաբնակ գյուղ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օլեյնիկովո (այլ կիրառումներ)

Օլեյնիկովո, կարող է վերաբերել՝

Օլեյնիկովո - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում
Օլեյնիկովո - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկոյի շրջանում
Նովի Տրոիցկի

Նովի Տրոիցկի (ռուս.՝ Новый Троицкий, բաշկիրերեն՝ Яңы Троицкий), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 42 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ծղալտուբո (Ծղալտուբոյի շրջան)

Ծղալտուբո (վրաց.՝ წყალტუბო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Ծղալտուբոյի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 120 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ծղալտուբոից հեռու է 2 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2330 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հապալասի մրտենական

Հապալասի մրտենական (լատ.՝ Vaccinium myrtillus), հավամրգազգիների ընտանիքի, հապալասենի ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Կիսաթուփ է՝ 15-40 (երբեմն 50) սմ բարձրությամբ և 4 սուր անկյունանի, վառ կանաչ, մերկ ճյուղերով և հին ճյուղերի վրա բաց գորշավուն կեղևով։ Տերևները ձվաձև են կամ էլիպսաձև, 1-3 սմ երկարությամբ, 0,6-1,8 սմ լայնությամբ, սրածայր կամ բութ գագաթով, կլորավուն կամ սրտանման հիմքով, երկու կողմից էլ ցրված մազմզուկապատ, մանր սղոցաատամնաեզր, 1-1,5 մմ երկարության կոթուններով։ Ծաղիկները միայնակ են, դեպի ցած հակված, 2,5-3,5 մմ երկարության ծաղկակոթուններով։

Բաժակը համարյա ամբողջական է, պսակը սափորագնդաձև է, 3-6 մմ երկարությամբ, վարդագույն։ Առէջների թելիկները մերկ են։ Պտուղը գնդաձև է կամ էլիպսաձև, երբեմն՝ լայն-ձվաձև, 6-8 մմ տրամագծով, սև, կապույտ խավով, քաղցր հատապտուղ է։ Յուրահատուկ բուրմունք ունի։ Ծաղկում է մայիս-հունիս ամիսներին, պտուղները հասունանում են հուլիս-սեպտեմբերին։


== Տարածվածություն ==
Բնական պայմաններում տարածված է Կովկասում, Արևմտյան Եվրոպայում, Փոքր Ասիայում, Հյուսիսային Մոնղոլիայում, Հյուսիսային Ամերիկայում, Սիբիրում։ Հայաստանում հանդիպում է հյուսիսարևելյան անտառային շրջաններում, որտեղ աճում է մերձալպյան և ալպյան գոտիներում։


== Կիրառություն ==
Պտուղները չափազանց արժեքավոր են. օգտագործվում են ինչպես թարմ, այնպես էլ վերամշակված վիճակում։ Մեծ է նաև մրտենական հապալասու բուժիչ նշանակությունը։ Օգտագործում են ստամոքսային հիվանդությունների, բրոնխների կատարի, ռախիտի, շաքարախտի դեպքում։ Հատապտուղներում պարունակվում է 7 % շաքար, մինչև 1,2 % թթուներ, 1,4 % ազոտական նյութեր, պեկտին, խեժ, դաբաղանյութեր և ներկանյութեր։
Սերմերի մեջ մինչև 30 % ճարպ է պարունակվում, տերևներում միրտիլլին (որը ներգործում է ինսուլինի նման), 7°/0 դաբաղանյութեր։ Ունի մի շարք ձևեր, որոնք միմյանցից տարբերվում են պտուղների գույնով (սպիտակ, կարմիր, սև՝ առանց կապտավուն խավի), տերևների ձևով (մանր, կլոր, լայն-ձվաձև) և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
Սյունաշար (Յալթա)

Յալթայի սյունաշար (ռուս.՝ Колоннада в Ялте), Ղրիմի Յալթա քաղաքի Յուրի Գագարինի անվան զբոսայգու գլխավոր մուտքը։ Կառուցվել է 1950-ական թվականներին, հեղինակն է ճարտարապետ Ա. Ս. Խոտելովը։


== Պատմություն ==
Չայնայա Գորկա լանդշաֆտային զանգվածը, որտեղ այժմ գտնվում է «Կոլոնադա» ռեստորանը, Ռուսաստանի վերջին կայսր Նիկոլայ II-ի կնոջ սիրելի վայրերից էր։ Քանի որ այստեղից բացվում էին տպավորիչ տեսարաններ, նա հրամայել էր այստեղ կառուցել զրուցարան։ Այն կոչվում էր Չայնայա, քանի որ այնտեղ մշտական ​​թեյախմություններ էին, որոնք կազմակերպում էր թագավորական ընտանիքը։ Այն ժամանակ զբոսայգին կոչվում էր Չուկոռլար, որը մնացել էր Ղրիմի թաթարներից։ 20-րդ դարում այն ստացավ տիեզերքը նվաճած առաջին մարդու՝ Յուրի Գագարինի անունը։
Սյունաշարը, որը Յալթայի Գագարինի անվան զբոսայգու գլխավոր մուտքն է և գրավում է բազմաթիվ այցելուների, կառուցվել է 1950-ական թվականներին ճարտարապետ Ա. Ս. Խոտելովի նախագծով։
Սյունաշարը կառուցվել է Չայնայա Գորկայի սողանքավտանգ վայրում և մշտական ուշադրություն է պահանջում։ Կես դարում իրականացվել է մի քանի խոշոր վերակառուցում, սակայն հողի աստիճանական տեղաշարժը զգալ էր տալիս։
Վերջապես 2010 թվականին մշակվեց ճարտարապետական ​​հուշարձանի ամրապնդման նախագիծ, որն ընդգրկվեց նրա հիմքի մոտ կիսավերգետնյա «Կոլոնադա» ռեստորանի շինարարության նախագծում։ Մեկ տարի անց սյունաշարն ու նոր ռեստորանը բացվեցին։


== Ճարտարապետություն ==
Զբոսայգու գագաթը պսակող հնգակամար երկշարք սյունաշարի դիտահարթակը ծովի կողմից եզրափակվում է կիսաշրջանաձև ճաղաշարքով։ Նրա կենտրոնական գծային ծավալը տեսողականորեն լրացնում են համաչափ բաց քառակուսի տաղավարները։ Ընդհանուր առմամբ համալիրը կառուցված է ստալինյան ամպիր ոճով՝ դասական տարրերի գերակշռությամբ. կլոր սյուների կորնթոսյան օրդերի խոյակները, զարդաճաղերի ձևավորումը, սյունամեջերի կամարաձև ձևավորումը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ադամ Ռոթվայլցի

Ադամ Ռոթվայլցի (գերմ.՝ Adam von Rottweil, իտալերեն՝ Adamo de Rodvila, անհայտ, Ռոթվայլ - անհայտ, Լ'Աքվիլա), տասնհինգերորդ դարի գիտնական և տպագրիչ։ Ծնվել է գերմանական Ռոթվայլ քաղաքում, սակայն հիմնականան գործունեությունը տարածել է Իտալիայում։ Յոհան Գուտենբերգի աշակերտն էր և օգնականը։ 1477 թ. Վենետիկում Ադամ Ռոթվայլերցին տպագրել է առաջին գերմաներեն-իտալերեն բառարաններից մեկը։ Այդ աշխատությունը 1424 թ. Գեորգ Նյուրնբերգցու տպագրած առաջին գերմաներեն-վենետիկերեն բառարանի հետ համեմատած ավելի պարզ և հստակ էր կազմված։ Նա առաջինն էր, ով մոտ 1460 թ. երկրաչափական ճշգրտությամբ վերականգնեց հռոմեական արձանագրությունների տառատեսակը։ 1481 թ. Ադամը թույլտվություն է ստանում տպագրատուն հիմնել Լ'Աքվիլա քաղաքում, որտեղ էլ մնացել է մինչև կյանքի վերջը։


== Աշխատություններ ==
Introito e porta de quele che voleno imparare e comprender todescho o latino, cioè taliano, Venice 1477


== Աղբյուրներ ==
[1] Archived 2008-10-24 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (255801-255900)

Աստերոիդների ցանկ (255701-255800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (255901-256000)
 Աստերոիդների ցանկ (255701-255800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (255901-256000)
Պինդի (այլ կիրառումներ)

Պինդի անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Պինդի - գյուղ Էստոնիայի Ռեպինա շրջանի կազմում։
Պինդի - գյուղ Էստոնիայի Լասվա շրջանի կազմում։
Դենի Ուորդ

Դենի Ուորդ կամ Դենիել Ուորդ (անգլ.՝ Danny Ward; 1993, հունիսի 22, Ռեքսհեմ, Մեծ Բրիտանիա), վելշացի ֆուտբոլիստ, ով հանդիսանում է Ուելսի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի և Աբերդին ֆուտբոլային ակումբի դարպասապահը։
Եվ հավաքականի կազմում, և ակումբում ֆուտբոլիստը հանդես է գալիս առաջին համարի ներքո։
2012 թվականի հունվարի 30-ին Դենին պայմանագիր է ստորագրել անգլիական Լիվերպուլ ֆուտբոլային ակումբի հետ, սակայն պայմանագիրը չեղյալ է հայտարարվել։
Արդյունքում Դենին ոչ մի խաղ չի անցկացրել Լիվերպուլի կազմում։ Հասակը՝ 1.93 մետր։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուսերամարտ

Սուսերամարտ, մենամարտային օլիմպիական մարզաձև։ Սառը զենքին տիրապետելու հնարքների համակարգ ձեռնամարտում։ Հայտնի է հնագույն ժամանակներից։ Միջին դարերում համարվել է «ասպետի յոթ առաքինություններից» մեկը։ Սուսերամարտի արվեստը ծագել է 15-րդ դարի սկզբին, ռազմիկի սպառազինությունը հրազենի հայտնագործման հետևանքով թեթև և դյուրակիր դառնալուց հետո։
Ներկայացվում է որպես մարզաձև, սահմանված կանոններով մենամարտ ճկասուսերի, թրասուսերի կամ խոցասուսերի գործածությամբ։ Պաշտոնական մրցումների ժամանակակից ծրագիրն ընդգրկում է տղամարդկանց և կանանց (միայն ճկասուսեր) թիմային-անհատական մրցաշարեր։ Ճկասուսերի (ռապիրա) քաշը 0,5 կգ է, երկարությունը՝ 1,1 մ։ Մարտի ժամանակ թույլատրվում են խոցումներ իրանի և մեջքի (մինչև գոտկատեղ) տարբեր մասերին։ Մենամարտելիս մարզիկը հագնում է մետաղյա թելերից հյուսված հատուկ բաճկոն, որը հաղորդալարով միացվում է էլեկտրագրանցող սարքին։ Ճիշտ խոցելու դեպքում վառվում է կանաչ կամ կարմիր, մյուս դեպքերում՝ սպիտակ, ազդանշանային լամպ։ Թրասուսերի մարտի դատավարությունը իրականացնում են ավագ և չորս անկյունային մրցավարներ։ Թույլատրվում է հարվածել կամ խոցել գոտկատեղից վեր՝ բացի ծոծրակից։ Խոցասուսերի (շպագա) քաշը մինչև 0,77 կգ է, երկարությունը՝ 1,1 մ։ Սայրի կտրվածքը եռանկյուն է։
Թույլատրվում է խոցել մարմնի բոլոր մասերը, բացի ծոծրակից (նաև ժամանակակից հնագամարտի ձև)։ Սուսերամարտում հաղթում է մինչև 6 րոպեում 5 խոցում կատարող մարզիկը (օլիմպիական մրցակարգի դեպքում՝ 10 րոպեում 10 խոցում)։ Մարզիկները հագնում են սպիտակ, թեթև, ամուր կտորից պաշտպանական հագուստ, ցանցապատ սաղավարտ, ձեռնոց՝ սուսերակիր ձեռքին։ Մրցուղյակի երկարությունը 18 մ է։ 1896 թվականից Սուսերամարտի օլիմպիական խաղերի ծրագրում է (կանանցը 1924 թվականից)։ 1937 թվականից անցկացվում է աշխարհի ամենամյա առաջնություն, 1906-1936 թվականներին անցկացվել է Եվրոպայի առաջնություն, 1960 թվականից տեղի են ունենում Եվրոպայի գավաթի թիմային և անհատական մրցումներ (1964 թվականից՝ չեմպիոնատներ)։ Ռուսաստանում մարզական Սուսերամարտ հայտնի է XVII դարի վերջից։ Պաշտոնական մրցումներ կազմակերպվել են 1860 թվականից (սկզբում միայն սպաների համար)։
Հայաստանում առաջին խմբակները ստեղծվել են Երևանի Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան ռազմական դպրոցում և Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի)։ Հանրապետական առաջնություններ սկսվել են անցկացվել 1945 թվականից։ 1979-ին Երևանի ֆիզիկական կուլտուրայի ինստիտուտում ստեղծվել է Սուսերամարտի ամբիոն։ Հայաստանի մարզիկներից Վլադիմիր Չեռնիկովը (խոցասուսեր) դարձել է XVII Օլիմպիական խաղերի 3-րդ, աշխարհի և ԽՍՀՄ առաջնությունների 2-րդ և 3-րդ մրցանակակիր, հաղթել ԽՍՀՄ գավաթի խաղարկությունում (1958)։ Աշոտ Կարագյանը (խոցասուսեր) Մոսկովյան օլիմպիադայի արծաթե (ճկասուսեր, թիմային) և բրոնզե (թիմային) մեդալակիր է, հաղթել է աշխարհի (թիմային) առաջնություններում (1979, 1981), Եվրոպայի գավաթի խաղարկությունում (1978, թիմային), իտալական «Մպրիտֆիկո» միջազգային խոշորագույն մրցաշարերում (1974, 1977), բազմիցս նվաճել ԽՍՀՄ չեմպիոնի կոչումը։
Rigs of Rods

Rigs of Rods (RoR), անվճար և ազատ ավտոսիմուլյատոր, մուլտի-սիմուլյատոր (ավիացիա, ջրային և երկաթուղային տրանսպորտ և այլն), որն օգտագործում է փափուկ մարմինների ֆիզիկան մեքենաների շարժման և դեֆորմացիայի մոդելավորման համար։ Խաղը կառուցված է փափուկ մարմինների հատուկ շարժիչի օգտագործմամբ, որը կոչվում է Beam և նմանեցնում է փոխկապակցված հանգույցների ցանց (ամրաշրջանակի և անիվների ձև) ու հնարավորություն է տալիս մոդելավորել դեֆորմացվող օբյեկտներ։ Պատերի կամ տեղանքի հետ բախումն անընդհատ դեֆորմացնում է մեքենան։ Օգտագործվում է OGRE գրաֆիկական շարժիչ DirectX9 և OpenGL ռենդերներով։


== Խաղի ընթացք ==
Rigs of Rods-ում չկա առաջնային նպատակ, բայց սցենարի ենթադրում է առաքելության կատարում։ Մուլտիփլեյերն աջակցում է մինչև 16 օգտագործողի՝ մեկ դաշտում բախումների սիմուլյացիայի միջոցով։


=== Տրանսպորտ ===
Օգտագործողները հաճախ ավելացնում են մեքենայի իրենց մոդելները։ Մոդելներն ստեղծվում են հանգույցների և ճառագայթների միջոցով (ճառագայթ) և աջակցում են 3D մոդելներին և ցանցերին` դրանց ավելացնելու համար։ Կարող  ընտրվել վերգետնյա տրանսպորտ, ինքնաթիռներ և նավակներ։ Կնֆիգուրացիայի ֆայլը նկարագրում է շարժիչի, ֆոտոխցիկի, անիվների, լուսարձակների և այլնի բնութագիրը և դիրքը տարածության մեջ։


== Մուլտիփլեյեր ==
Rigs of Rods-ն աջակցում է մւլտիփլեյրեին` 0.33 տարբերակից սկսած։ Մուլտիփլեյերը տարբերվում է առանձին խաղացողից. օրինակ, որոշ օբյեկտների անիմացիան չի աշխատում մուլտիփլեյերի մեջ, բայց մշակողները փորձում են շտկել այն։ Հիմնականում մուլտիփլեյերն օգտագործվում է մեքենայի վթարների սիմուլյացիայի համար։ Մրցավազքը նույնպես մատչելի է մուլտիփլեյերի մեջ։


== Ֆորում ==
Rigs of Rods-ն ունի համայնքի ֆորում ավելի քան 2000 օգտագործողով։ Օգտագործողները քննարկում են նոր վարկածները, առաջարկում են մշակողներին ուղղումներ, խոսում տրանսպորտի և տեղանքի նոր տիպային մոդելների մասին։


== Տարբեր ==
Հասանելի է խաղի պաշտոնական խաղային պահեստարանըձևափոխումների, տրանսպորտային մոդելների և քարտեզների համար։
Առաջին հրատարակված տարբերակը (0.11) թողարկվել է 2005 թվականի օգոստոսի 5-ին։
Լրացումների և փոփոխությունների մեծ մասը կատարվում են էնտուզիաստների, ոչ թե զարգացման թիմի կողմից։
Խաղի բովանդակության փոփոխման համար մատչելի են փոփոխման գործիքներ և փաստաթղթեր։
Այս խաղի նախատիպը 1nsane է։


== Քննադատական գնահատական ==
Բրայան Բեքմանը Ռիգս Ռոդսի մասին ասել է. «Լավագույն մեքենայական սիմուլյացիոն խաղերից մեկն է, որ ես երբևէ տեսել եմ»։ Rigs of Rods-ը եղել է PC Gamer UK 2007 թվականի սուրբծննդյան թողարկման մեջ։ Ֆրանսիական MicroSim ամսագիրը նկարագրել է Rigs of Rods-ը իր 2008 թվականի հունիսյան համարում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Сайт игры
Официальный трейлер игры
Хранилище модификаций к игре
Կալմանկա (այլ կիրառումներ)

Կալմանկա, կարող է վերաբերել՝

Կալմանկա - գետ Ռուսաստանում, Կասմալայի վտակը
Կալմանկա - գետ Ռուսաստանում, Չարիշի վտակը
Բորիում

Բորիում - քիմիական տարր է որի նշանն է Bh և ատոմային թիվը՝ 107

Պարբերական աղյուսակ
Մանցուե ամրոց

Մանցուե ամրոց,  ամրոց Ճապոնիայի Սիմանե պրեֆեկտուրայի Նիձիկո քաղաքում։ Հայտնի է որպես Սև և Զույկա ամրոց անվանումներով։ Հենց Մանցուե անվանումը նշանակում է սոճիների ծովախորշ։
Այս ամրոցը համարվում է Ճապոնիայի երկրորդ ամենամեծ, երրորդ ամենաբարձր և վեցերորդը ամենահին ամրոցներից։
Ճապոնական ամրոցների մեծ մասը վնասվել կամ ավերվել է պատերազմների, երկրաշարժերի կամ այլ պատճառներով։ Ամրոցների համար մեծ վտանգ էր հանդիսանում ծառերը, որոնք կարող էին հրդեհի պատճառ դառնալ։ Մացուե ամրոցը կառուցվել է Ճապոնական ֆեոդալական պատերազմների ավարտից հետո, ուստի այն երբեք չի օգտագործվել մարտերի ժամանակ, թեև կառուցվել է բացառապես որպես ռազմական հենակետ։
Գրող և արևելագետ Լաֆկադիո Հեռնի «Անծանոթ Ճապոնիայի շողերը» գրքում Մացուեի դղյակը նկարագրվել է որպես «հսկայական և չարագուշակ ուրվականներ ունեցող» ։


== Պատմություն ==
Մացուե ամրոցի շինարարությունը սկսվել է 1607 թվականին և ավարտվել 1611 թվականին ՝ Իձումո - Յոսիհարու Խորիոյի նահանգի դայմեի ղեկավարությամբ։ 1638 թվականին կալվածքն ու ամրոցը տիրացել են Մացուդայրի իշխանությունները։ Հաջորդ 234 տարիների ընթացքում (10 սերունդ) ամրոցը պատկանել է Մացուդայրի իշխանությանը։
Վերանորոգումից հետո Մեյձի ամրոցը բռնագրավվել է նախկին տերերից։1875 թվականին ամրոցի շրջակա միջակայքը քանդվել ու ապամոնտաժվել են, ամրոցի գլխավոր աշտարակը մնացել է անձեռնամխելի։ 1950-1955 թվականներին տեղի է ունեցել ամրոցի ամբողջական վերանորոգում։
Ներկայումս ամրոցի ներսում գտնվում է սամուրայների զենքի և զրահի թանգարանը։


== Կառուցվածք ==
Ամրոցի կառուցվածքը բավականին բարդ է։ Արտաքնապես ունի հինգ հարկ, բայց ներսից ունի վեց հարկ։ Ամրոցի պատերը ներկված են սև գույնով։


== Տես նաև ==
Ճապոնիայի ամրոցների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Описание замка(անգլ.) на сайте Guide to Japanese Castles
Фотографии замка(ճապոներեն)
Տոմաշ Ռաձինսկի

Տոմաշ Ռաձինսկի (լեհ.՝ Tomasz Radziński, դեկտեմբերի 14, 1973(1973-12-14), Պոզնան, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն), լեհական ծագմամբ կանադացի նախկին ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Խաղացել է Կանադայի հավաքականում։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Կանադա տեղափոխվելուց առաջ Տոմաշ Ռաձինսկին խաղացել է Լեհաստանում և Գերմանիայում։  1990 թվականին միացել է «Նորթ Յորք Ռոքեթս» ակումբին, այնուհետև հանդես է եկել «St. Catharines Roma» ակումբում։ 1994 թվականին տեղափոխվել է «Ժերմինալ Բեերսխոտ», որտեղ մասնակցել է 104 խաղի և խփել 40 գոլ։ 1998 թվականին տեղափոխվել է Բելգիայի «Անդերլեխտ», որը հաղթել է Բելգիայի առաջնությունում, իսկ Ռաձինսկին 2000/01 մրցաշրջանում ճանաչվել է լավագույն ռմբարկու՝ դառնալով 23 գոլի հեղինակ։ 2001 թվականին ֆուտբոլիստին գնել է անգլիական «Էվերթոն» ակումբը 6.750.000 եվրոյով։ Հետագայում տեղափոխվել է Լոնդոնի «Ֆուլհեմ» 3 միլիոն եվրոյով։ Նա երեք տարի անցկացրել է այդ ակումբում՝ մասնակցելով 93 խաղի և խփելով 10 գոլ։ 2007 թվականի ամռանը տեղափոխվել է «Շկոդա Կսանտի» ակումբ։ 2008 թվականի օգոստոսին նա տեղափոխվել է «Լիերս» ակումբ 250 հազար եվրոյի դիմաց։
2013 թվականից մինչև 2015 թվականը աշխատել է որպես «Լիերս» ակումբի տեխնիկական տնօրեն։


=== Հավաքականում ===
1995 թվականից խաղացել է Կանադայի հավաքականում՝ անցկացնելով 46 հանդիպում և դառնալով 10 գոլի հեղինակ։


== Վիճակագրություն ==

2011 թվականի հուլիսի 29-ի դրությամբ


== Ձեռքբերումներ ==
Բելգիայի չեմպիոն – 1999/00, 2000/01
Բելգիայի գավաթակիր – 1996/97


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի պաշտոնական էջը «Լիերս» ակումբի կայքում Archived 2009-02-02 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը footballdatabase.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրութունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Ռամոն Աբելեդո

Ռամոն Աբելեդո (իսպ.՝ Ramón Gregorio Abeledo, ապրիլի 29, 1937(1937-04-29), Արգենտինա), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։


== Ակումբային կարիերա ==
Ռամոն Աբելեդոն իր ֆոտբոլային կարեիրան սկսել է 1955 թվականին, «Ինդեպենդետե» ակումբում, որտեղ էլ անց է կացրել իր կարիերայի մեծ մասը։ Այս ակումբի կազմում Աբելեդոն երկու անգամ դարձել է չեմպիոն` 1960 և 1963 թվականներին։ 1964 թվականին նա տեղափոխվել է «Բոկա Խունիորս»։ «Բոկա Խունիորսի» կազմում Աբելեդոն անցեկացրել երկու հանդիպում։


== Միջազգային կարիերա ==
Ռամոն Աբելեդոն Արգենտինայի հավաքականի կազմում մասնակցել է 1962 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությանը։ Սակայն Արգենտինայի հավաքականի անցկացրած երեք հանդիպումներից ոչ մեկին Աբելեդոն չի մասնակցել։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Ակումբային ===
Ինդեպենդետե

Արգենտինայի ֆուտբոլի առաջնություն (2). 1960 (չեմպիոն), 1963 (չեմպիոն)Բոկա Խունիորս

Արգենտինայի ֆուտբոլի առաջնություն (1). 1964 (չեմպիոն)


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (132701-132800)

Աստերոիդների ցանկ (132601-132700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (132801-132900)
 Աստերոիդների ցանկ (132601-132700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (132801-132900)
Սեն Ժան դը Լիվե

Սեն Ժան դը Լիվե (ֆր.՝ Saint-Jean-de-Livet), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 198 մարդ, բնակչության խտությունը` 57.06 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.47 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 50 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 135 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 97-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 38։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,9 %։ 97 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 90 անձ (46 տղամարդ և 44 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (2 տղամարդ և 5 կին)։ 38 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 26-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կիլոգրամ-ուժ

Կիլոգրամ-ուժ, ուժի միավորը միավորների MkGS (տեխնիկական) համակարգում։ Հայերեն կրճատ նշանակումն է կԳ (միջազգային նշանակումը՝ kgf կամ kG)։

(ազատ անկման նորմալ արագացումը ընդունվել է Չափերին ու կշիռներին վերաբերող 3-րդ գլխավոր կոնֆերանսում, 1901, Փարիզ)։
1 կԳ = 9,80665 նյուտոն (ճիշտ) = 9, 80665.103 դն
Եվրոպական մի շարք երկրներում (Գերմանիա, Շվեդիա, Ավստրիան) այդ միավորը կոչվում է կիլոպոնդ և նշանակվում է kp։ 
Քիչ օգտագործվող միավորներն են՝

տոննա ուժ։ 1 տու = 103 կգու = 9806,65 Н
գրամ ուժ։ 1 գու = 10−3 կգու = 9,80665×10−3 Н


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Measurement of forces by comparison to the kilogram-force unit (video)


== Ծանոթագրություններ ==
Կիսա (գետ)

Կիսա (ռուս.՝ Кысса), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեզեն գետի ձախ ափին՝ 349 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 76 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000112103000045173
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004517
Ավազանի կոդը - 03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ուրանիլ-նատրիումի ացետատ

Ուրանիլ-նատրիումի ացետատ, անօրգանական միացություն, նատրիումի, ուրանիլի և քացախաթթվի կրկնակի աղը` 
  
    
      
        N
        a
        U
        
          O
          
            (
          
        
        C
        
          H
          
            3
          
        
        C
        O
        O
        
          )
          
            3
          
        
      
    
    {\displaystyle NaUO_{(}CH_{3}COO)_{3}}
  , դեղին բյուրեղներ, լավ լուծվում է ջրում։


== Ֆիզիկական հատկություններ ==
Ուրանիլ-նատրիումի ացետատը առաջացնում է դեղին բյուրեղներ, խորանարդաձև բյուրեղավանդակով, տարածական խումբը` 
  
    
      
        P
        
          2
          
            1
          
        
        3
      
    
    {\displaystyle P2_{1}3}
  , վանդակի չափերը՝ a = 1, 0692 նմ, Z = 4։
Լավ լուծվում է ջրում, մեթանոլում և ացետոնում՝ մասամբ։


== Կիրառություն ==
Գլազուրների դեղին պիգմենտ։
Անալիտիկ քիմիայի ռեագենտ։


== Գրականություն ==
Никольский Б.П. և այլք, 2 հրատարակություն,  քիմիկի տեղեկագիրք, 1966 — 1072 էջ։
Никольский Б.П. և այլք, 3 հրատարակություն,  քիմիկի տեղեկագիրք, 1971 — 1168 էջ։
Кнунянц И.Л. և այլք,  քիմիաի հանրագիտարան, բառարան, 1983 — 792 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կայմակ

Կայմակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սեմչա

Սեմչա (ռուս.՝ Семча), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սունա գետի ձախ ափին՝ 79 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 62 կմ է, ավազանի տարածքը 883 կմ2։ Գետաբերանից 51 կմ հեռավորության վրա ձախ ափին՝ թափվում է Վիչա յոկի գետը։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սվիր, գետի ենթաավազանը՝ Սվիր։ Գետի գետային ավազանը՝ Նևա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01040100212102000015260
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001526
Ավազանի կոդը - 01.04.01.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լոհկուսե

Լոհկուսե (էստ․՝ Lohkuse), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Լյուգանուսե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 5 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Քամարավոր

Քամարավոր, սար է Ճահուկ գավառում, Ճահուկ գետի միջին հոսանքում, գետի աջ կողմում՝ Ազնաբերդ գյուղից 6 կմ արևելք։ Սակավ բուսականությամբ ու լեռնոտ լեռ է, ծովի մակարդակից ունի 1758 մ բարձրություն։ Այս լեռան վրա է գտնվում մ.թ.ա. 2-1 հազարամյակներում կառուցված Ճահուկ բերդի ավերակները։


== Ծանոթագրություններ ==
Լևինի

Լևինի (ֆր.՝ Lévigny), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 108 մարդ, բնակչության խտությունը` 7.85 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.75 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 80 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 50 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 64 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 50-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 14։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,1 %։ 50 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 48 անձ (26 տղամարդ և 22 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (2 տղամարդ և 0 կին)։ 14 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գնա այնտեղ, չգիտեմ, թե ուր

Գնա այնտեղ, չգիտեմ, թե ուր (ռուս.՝ Поди туда, не знаю куда), խորհրդային լիամետրաժ մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, տիկնիկային և փոխանցման տեխնիկայով, որը թողարկվել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի կողմից՝ 1966 թվականին։ Ռեժիսոր Իվան Իվանով-Վանոն այս ֆիլմում փորձարկել է կատակերգության ժանրը, որն իր համար անսովոր էր։
Մուլտֆիլմի սցենարը պահվում է Կինոյի պետական ​​կենտրոնական թանգարանում։ Այն գրել է խորհրդային ​​հայտնի սցենարիստ Նիկոլայ Էրդմանը, ռուսական ժողովրդական հեքիաթների մոտիվներով, մասնավորապես՝ ըստ` «Գնա այնտեղ, չգիտեմ, թե ուր, բեր այն, չգիտեմ, թե ինչը» հեքիաթի։


== Սյուժե ==
Ուրախ սկոմորոխները պատմում են այն մասին, որ մի թագավորությունում, մի պետությունում, ապրում էր մի ցար։ Նա միշտ մի ձեռքում պահում էր գավազանը, մյուսում՝ տերությունը։ Եվ բոլորը նրան անվանում էին Ձերդ թագավորական մեծություն։ Իսկ թե որքան ծառա ուներ, հաշվել հնարավոր չէր։ Եվ՛ խոհարարներ, և՛ դեղագործներ, և՛ վարսավիրներ, և՛ սպասավորներ, և նույնիսկ` գիշերային ծառա։ Իսկ ամենացածր կոչումով ծառան Սերգեյն էր, որը գնում էր որսի և թագավորին համեղ ուտելիքներով կերակրում։ Մի օր Սերգեյը գնում է անտառ որսի, սակայն նրան ոչ-մի կենդանի չի հանդիպում՝ ո՛չ եղջերու, ո՛չ թռչուն, ո՛չ նապաստակ։ Միայն երկնքում նա տեսնում է, թե ինչպես է ցինը կտցահարում սպիտակ աղավնուն։ Որսորդը նշան է բռնում, և ցինից միայն բմբուլներն են մնում։ Իսկ աղավնին մի գեղեցիկ աղջիկ է դառնում և ասում, որ հիմա նրանց ճանապարհը մեկն է՝ դեպի խորան։ Եվ ապրում են նրանք երջանիկ։ Եվ իմանում է այս մասին ծեր թագավորն ու նախանձում` որոշելով կործանել որսորդին։


== Հեղինակներ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Նիկոլայ Էրդման
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Իվան Իվանով-Վանո, Վլադիմիր Դանիլևիչ
Բեմադրող նկարիչ՝ Մարինա Սոկոլովա
Նկարիչ՝ Վյաչեսլավ Նաումով
Օպերատոր՝ Իոսիվ Գոլոմբ
Կոմպոզիտոր՝ Անատոլի Ալեքսանդրով
Հնչյունային օպերատոր՝ Բորիս Ֆիլչիկով
Տեքստը կարդում են՝ Դմիտրի Ժուրավլյով, Գեորգի Վիցին
Նկարիչ մուլտիպլիկատորներ՝ Յուրի Նորշտեյն, Գ. Զոլոտովսկայա, Վ. Շիլոբրեև, Մ. Զուբովա, Իոսիֆ Դոուկշա
Նկարիչ դեկորատորներ՝ Ա. Գորբաչյով, Ֆ. Յարբուսովա, Վ. Ռոջերո, Գ. Նևզորովա, Ալեքսանդր Ռոժկով, Մ. Սպասկայա
Տիկնիկներ և դեկորացիա՝ Վ. Կուրանով, Լ. Լյուտինսկայա, Վ. Կալաշնիկովա, Մ. Չեսնոկովա, Գ. Գետտինգեր, Պ. Լեսին, Վ. Լադիգին, Է. Դարիկովիչ, Ն. Բուդիլովա, Տ. Ալխազովա, Ի. Մաքսիմովա, Ռոման Գուրովի ղեկավարությամբ
Խմբագիր՝ Նատալյա Աբրամովա
Մոնտաժող՝ Նինա Մայորովա
Տնօրեն՝ Նաթան Բիտման


== DVD Վերաթողարկում ==
2009 թվականի մարտի 17-ին կայացել է DVD ձևաչափով ժողովածուների պրեմիերան։ Դիստրիբյուտոր՝ «Խոշոր պլան»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Поди туда, не знаю куда» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Поди туда, не знаю куда»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Поди туда, не знаю куда» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
Ուղղակի սիրո հարց է (ֆիլմ)

«Ուղղակի սիրո հարց է» (ֆր.՝ Juste une question d'amour, անգլ.՝ Just a Question of Love), Բելգիա-Ֆրանսիա համատեղ արտադրության հեռուստատեսային դրամա-մելոդրամա՝ նկարահանված 2000 թվականին։ Սցենարիստը և ռեժիսորը Քրիսթիան Ֆորն է։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է «France 2» հեռուստաալիքի եթերում։


== Սյուժե ==
Լորանը մտադիր է ամբողջ կյանքի ընթացքում ծնողներից թաքցնել, որ ինքը գեյ է։ Դրա համար նա ունի բոլոր հիմքերը. իր զարմիկ Մարկը նույնպես համասեռական է եղել, որի պատճառով տղայից ընտանիքը երես է թեքել, իսկ երբ Մարկը մահացել է հեպատիտից, իր հարազատներից ոչ մեկը չի այցելել նրան հիվանդանոց՝ հրաժեշտ տալու։ Լորանը երկար ժամանակ հաջողությամբ թաքցնում է ճշմարտությունը, և նույնիսկ ծնողներին համոզում է, որ ընկերուհի ունի։ Նրա երկակի կյանքը կշարունակվեր երկար, եթե գյուղատնտեսական ակադեմիայի պրակտիկայի ժամանակ նրան չկցեին օգնականի՝  Սեդրիկ անունով։ Տղաները սիրահարվում են միմյանց, բայց կա մի խնդիր. Սեդրիկը բացահայտ գեյ է, և իր համասեռականությունը ոչ մեկից չի թաքցնում։ Աստիճանաբար նրան սկսում է կատաղեցնել Լորենի պահվածքն ու փակվածությունը։ Իրավիճակը գլխիվայր շուռ է գալիս, երբ Սեդրիկի մայրը Լորենի ծնողներին հայտնում է, որ իրենց որդին գեյ է։ Կրքերն աստիճանաբար թեժանում են։


== Դերերում ==
Սիրիլ Տուվենեն - Լորան Մուրիե
Ստեֆան Գերեն-Տիլիե - Սեդրիկ Մարտեն
Էվա Դարլան - Էմմա Մարտեն
Ժան-Պիեր Վալեր - Ջորջ
Քարոլայն Վեյտ - Քարոլ
Լոուրենս Սեզար - Մարտին


== Լրացուցիչ փաստեր ==
Ֆիլմի կարգախոսն է. «Մենք իսկապես սիրում ենք մեր երեխաներին, ինչպե՞ս ենք դա հաստատում» (ֆր.՝ Est-ce qu'on aime vraiment nos enfants autant qu'on le prétend?)։


== Ծանոթագրություններ ==
Գաղափարաիշխանություն

Գաղափարաիշխանություն , պե­տություն, որում իրավունքի և սահմանադրության ադբյուրը պարտադիր պետական գաղափարախոսությունն է։ Գաղափարաիշխանությունը բնորոշ է արագացված արդիականացման գոր­ծընթացում գտնվող պետություններին և հաճախ կապված է պետության և քա­ղաքացիական հասարակության կապե­րի խզման հաղթահարման ցանկության հետ։
Համանման ծրագրում առանձնա­նում նև պետության վերացման, անմիջական ժողովրղավարության հաստատման, «երջանիկ հասարակության» կա­ռուցման, անարխիստական և սոցիալիստական ուտոպիաներ։ Ընդ որում, այդպիսի փորձերի դեպքում պետությու­նը կամ ոչնչանում է բոնի ուժով կամ «մա­հանում» ինքնաբերաբար։ Գաղափարաիշխանություն բնորոշ գծերն առավել ցայտուն դրսևորվեցին այն պետություններում, որոնցում պետա­կանության և սահմանադրականության հիմքը կոմունիզմի կառուցման գաղա­փարն էր և Գերմանիայում 1933-1945 թվականներին։ Գաղափարաիշխանության տեսությունը 20-րդ դարի 20-ական թվականներին մշակել են Ն. Տրուբեցկոյը, Հ. Իլյինը և այլք։


== Աղբյուրներ ==
Էդվարդ Աղայան «Արդի հայերենի բացատրական բառարան», հատոր 1-2, 1976 թվական, Երևան
Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, հատոր 1-12, 1974-1986 թթ, Երևան
А․ Б. Барихин "Большой юридический словарь", 2002 թ, Москва
Ալեքսանդր Նելիդով

Ալեքսանդր Իվանովիչ Նելիդով (ռուս.՝ Александр Иванович Нелидов, հունիսի 11 (23), 1835 կամ 1835, Ռուսաստան և Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 5 (18), 1910 կամ 1910, Փարիզ), ռուս դիվանագետ։
1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմից առաջ՝ Կ. Պոլսի ռուսական դեսպանության խորհրդական, պատերազմի ժամանակ՝ Բալկանյան թերակղզում գործող բանակի գլխավոր հրամանատարի դիվանագիտական գրասենյակի պետ, 1883-1897 թվականներին՝ դեսպան Թուրքիայում։ 1877 թվականի նոյեմբերին կազմել է Թուրքիայի հետ հաշտության նախնական պայմանները, որոնք ընկան նրա ստորագրած՝ 1877 թվականի Սան Ստեֆանոյի պայմանագրի հիմքում։
19-րդ դարի 90-ական թվականների կեսին ակտիվ դիրքորոշում է ունեցել Հայկական հարցում։ Հայկական ջարդերի կապակցությամբ ռուսական կառավարությանը հորդորել է (1895 թվականի հոկտեմբերի 12) օգնություն ցույց տալ աղետյալներին։ 1895 թվականի նոյեմբերի 11-ինտերությունների ներկայացուցիչների ժողովում խորհուրդ է տվել դեսպաններին՝ համոզել իրենց կառավարություններին ռազմանավեր մտցնել Բոսֆորի և Դարդանելի նեղուցները։ Նրա կարծիքով, այդ քայլը կզսպեր սուլթանին և հնարավորություն կընձեռեր խուսափել քաղաքական բարդություններից։ Ընդհանրապես Նելիդովը կրքոտ կողմնակից էր Ռուսաստանի կողմից սևծովյան նեղուցների գրավման և իր խորհուրդներով Նիկոլայ Երկրորդ ցարին մղում էր այդ քայլին։ Բայց Ֆրանսիայի ընդդիմադիր դիրքորոշումն ու Ռուսաստանի ֆինանսների նախարար Ս. Վիտտեի ուժեղ հակազդեցությունը ցարին հետ պահեցին (1896) այդ քայլից։ Նելիդովի 1895-1896 թվականների հաղորդագրությունները Կ. Պոլսի հայկական ջարդերի մասին փաստական հարուստ նյութ են պարունակում և կարևոր սկզբնաղբյուր են Օսմանյան կայսրությունում հայերի վիճակը ուսումնասիրելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Տարտակ (գյուղ, Չեչելնիկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏարտակՏարտակ (ուկրաիներեն՝ Тартак), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Չեչելնիկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1730 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տարտակ գյուղում բնակվում էր 2 064 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,16 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 400 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կաանսոո

Կաանսոո (էստ․՝ Kaansoo), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Վենդռա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 108 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Անգորական լերկաձուկ

Անգորական լերկաձուկ (լատ.՝ Barbatula angorae), բալիտորաձկների ընտանիքի ձուկ։ Հայաստանում տարածված է Արաքս, Մեծամոր, Հրազդան, Արփա, Ագատ, Ախուրյան, Որոտան, Քասաղ, Եղեգիս և այլ գետերում։


== Արտաքին կառուցված ==
Մարմինը ձգված է, առջևի մասում՝ հաստացած և վերից վար մի փոքր սեղմված, երկար.՝ 5-7 (երբեմն՝ 10) սմ։ Պոչային ցողունը բարձր է՝ կողքերից սեղմված։ Բերանը նեղ է, փոքր, գտնվում է դնչի ստորին մասում։ Վերին ծնոտի վրա կան 3 զույգ կարճ բեղիկներ. Երկուսը՝ դնչի առջևի մասում, մեկը՝ բերանի անկյունի վերևամասում։ Պոչային լողակն ունի թույլ արտահայտված գոգավորություն։ Թեփուկները մանր են ու բարակ։ Կողագիծը լրիվ է, ձգվում է մինչև պոչային լողակի հիմքը։
Մեջքային լողակում կա 8-11 ճառագայթ, հետնալողակում՝ 7-8։ Ալանային ատամները միաշարք են։ Արուների կրծքային լողակի 2-րդ ճառագայթը հաստացած է։ Մարմնի ընդհանուր գունավորումը դեղնամոխրագույն է կամ մոխրագույն՝ պատված տձև ու անկանոն դասավորված սև պտերով, որոնք հատկապես խոշոր են կողագծի երկարությամբ։ Ողնաշարի երկայնքով ձգվում է 7-12 համեմատաբար խոշոր, սև բծերի 1 շարք։ Մեջքային և փորային լողակները մոխրագույն են՝ պատված մանր բծերով։ Կրծքային, փորային լողակները և հետնալողակը, երբեմն նաև պոչայինը՝ նարնջագույն են, բաց մոխրագույն կամ նարնջամոխրագույն։


== Բազմացում և զարգացում ==
Բազմացման շրջանը կախված է ջրի ջերմաստիճանից։ Արարատյան դաշտի և այլ ցածրադիի շրջանների ջրամբարներում բազմանում է ապրիլ-մայիսին, բարձրադիր վայրերում՝ հունիս-հուլիսին։ Բեղունությունը հասնում է մինչև 7 հազար ձկնկիթի, դրանք կպչուն են, ամրանում են քարերին ու ստորջրյա բույսերին։


== Սննդառություն ==
Կենդանակեր տեսակ է։ Սնվում է տարբեր բենթոսային մանր անողնաշարավորներով, գլխավորապես միջատների թրթուրներով, որդերով, նաև ձկնկիթով։ Վարում է մերձհատակային կենսաձև՝ նախընտրելով գետերի և ջրանցքների արագահոս տեղամասերը։ Հանդիպում է նաև ջրանցքների դանդաղահոս և տղմոտ հատակ ունեցող մասերում։ Որպես թաքստոց՝ հաճախ օգտագործում է ստորջրյա խիտ բուսուտները։


== Արտադրական նշանակություն ==
Արտադրական նշանակություն չունի։
Բենալուպ Կասաս Վիեխաս

Բենալուպ Կասաս Վիեխաս (իսպ.՝ Benalup-Casas Viejas), բնակավայր և համայնք Իսպանիայի հարավում՝ Անդալուսիայի մաս հանդիսացող Կադիսի պրովինցիայի Լա Խանդա շրջանում (կոմարկայում)։ Զբաղեցնում է 58 կմ² տարածք։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ Կադիս քաղաքից հեռավորությունը 65 կիլոմետր է։ Բնակչության թվաքանակը 2010 թվականի տվյալներով եղել է 7183։


== Պատմություն ==
Բենալուպ  Կասաս Վիեխասի շրջակայքում մարդիկ բնակություն են հաստատել դեռ նախապատմական ժամանակներում։ Այդ են վկայում այստեղ հայտնաբերված մեգալիթները, ինչպես նաև Տախո դե լաս Ֆիգուրասի ժայռապատկերները։
1264 թվականին Ալֆոնսո Տասներորդ Իմաստուն թագավորը մավրերից ազատագրել է Բենալուպը։ 1439 թվականին բնակավայրը, ամրոցով հանդերձ, վաճառվել է Ասիդոնիա համայնքի խորհրդին։
16-րդ դարում այս կողմերում կառուցվել է Կասաս Վիեխաս մենաստանը, որի շուրջն աստիճանաբար ձևավորվել է նոր բնակավայրը։
19-րդ դարի վերջում և 20-րդի սկզբներին Բենալուպը դարձել է Միխայիլ Բակունինի և Ջուզեպե Ֆանելլիի քարոզած անարխիզմի հենակետերից մեկը, և անարխիստական լայնորեն ծավալվող շարժումը ճնշելու նպատակով այստեղ եկած  ոստիկանական զինված խմբերը 1933 թվականին  բնակիչների գրեթե զանգվածային կոտորած են կազմակերպել։
Բենալուպը, որ երկար տարիներ գտնվել է Մեդինա-Սիդոնիա համայնքի կազմում և ենթարկվել վերջինիս համայնքապետարանին, 1991 թվականին ձեռք է բերել առանձին, անկախ համայնքի կարգավիճակ։
Ներկայումս Բենալուպ Կասաս Վիեխասի եկամտի գլխավոր աղբյուրները գյուղատնտեսությունն ու զբոսաշրջությունն են։ Բնակչության մի զգալի հատվածն էլ գումար է վաստակում ծովափնյա բնակավայրերում իրականացվող շինարարական աշխատանքներում ներգրավվելով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Գմբեթների թանգարան
Աստվածամոր թեմական եկեղեցի (Iglesia Parroquial de Nuestra Señora del Socorro)՝ կառուցված 1555 թվականին
Տոռե դե Բեն-ա-Լյուդի մերձակայքում՝ արաբական տիրապետության ժամանակներից (մոտավորապես իններորդ դարից) պահպանված շինություններ
Բենալուպից 8 կիլոմետր դեպի արևելք՝ Կուվաս դել Տախո դե լաս Ֆիգուրասում հայտնաբեևված բազմաթիվ ժայռապատկերներ, որոնք թվագրվում են ուշ նեոլիթի (քարե դարի) ժամանակաշրջանով
Հին ժամանակներից պահպանված տներով թաղամաս, որոնք ազգագրական, պատմական, մշակութային հետաքրքրություն են ներկայացնում
«Նախապատմական Կադիս» (“Cádiz Prehistórico”) ինտերպրետացիոն կենտրոն


== Պատկերասրահ ==

		


== Քույր քաղաքներ ==
 Տոռենտ, Իսպանիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Benalup-Casas Viejas - Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía
Punto de Información Benalup-Casas Viejas sobre el Parque Natural de Los Alcornocales
Patrimonio cultural de Benalup-Casas Viejas. Guía Digital del Patrimonio Cultural de Andalucía. Instituto Andaluz del Patrimonio Histórico
Պաշտոնական կայքէջ
Բենալուպ Կասաս Վիեխաս
Los Guardias Civiles de Casas Viejas
Բենալուպ Կասաս Վիեխաս
Սկոմորոխովո (գյուղ, Տյոմկինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍկոմորոխովոՍկոմորոխովո (ռուս.՝ Скоморохово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)