Պյատրաս Աուշտրյավիչյուս

Պյատրաս Աուշտրյավիչյուս (լիտ.՝ Petras Auštrevičius, մայիսի 16, 1963(1963-05-16), Juodšiliai, Լիտվական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լիտվացի պետական և քաղաքական գործիչ, դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1981 թվականին ավարտել է Վիլնյուսի № 39 միջնակարգ դպրոցը (այժմ՝ Նաույինինկայի միջնակարգ դպրոց)։ 1986 թվականին ավարտել է Վիլնյուսի համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետը։
1986-1991 թվականներին եղել է Գիտությունների ակադեմիայի Տնտեսագիտության ինստիտուտի ասիստենտ։ 1988-1991 թվականներին՝ տնտեսագիտության ինստիտուտի ասպիրանտ։
Մինչ անկախության հռչակումը, Լիտվայի արտաքին գործերի նախարարությունում անցել է ծառայության ավագ մասնագետի պաշտոնում, ավելի ուշ դարձել Լիտվայի ԱԳՆ առաջին քարտուղար։ 1992 թվականին ուսանել է ԱՄՆ Սթենֆորդի համալսարանի Հուվերի ինստիտուտում։
Վերապատրաստումից հետո նշանակվել է Հյուսիսային երկրների արտաքին գործերի նախարարության դեպարտամենտում։ Ֆինլանդիայում նա հիմնել է Լիտվայի դեսպանատուն։ 1994 թվականին՝ 31 տարեկան հասակում, զբաղեցնելով Ֆինլանդիայում Լիտվայի դեսպանի պաշտոնը, դարձել է Լիտվայի ամենաերիտասարդ դեսպանը։
1998 թվականին նշանակվել է Լիտվայի վարչապետի արտաքին քաղաքականության հարցերով խորհրդական։ Ստեղծել է Եվրոպական կոմիտե և դարձել ԵՄ-ին Լիտվայի անդամակցության համակարգողը։
1999 թվականից աշխատել է որպես կառավարության կանցլեր, մեկ տարի անց վերադարձել է Լիտվայի ԱԳՆ և նշանակվել հատուկ հանձնարարություններով դեսպան։
2001 թվականից՝ կառավարությանն առընթեր Եվրոպական կոմիտեի գլխավոր տնօրեն և Եվրոպական Միությանը Լիտվայի անդամակցության հարցով գլխավոր բանակցող։
2003-2004 թվականներին դասավանդել է Վիլնյուսի համալսարանի Միջազգային հարաբերությունների և քաղաքական գիտությունների ինստիտուտում։
2004 թվականին նշանակվել է Լիտվայի կառավարության ԵՄ հարցերով փոխկանցլեր։
2004 թվականին մասնակցել է Լիտվայի նախագահական ընտրություններին։ Հանդես է եկել որպես անկախ թեկնածու և ընտրությունների արդյունքներով զբաղեցրել 3-րդ տեղը։
2004-2014 թվականներին եղել է Լիտվայի Հանրապետության Սեյմի պատգամավոր։ Աշխատել է Եվրոպական հարցերով կոմիտեի անդամ, իսկ 2005-2008 թվականներին եղել է այդ կոմիտեի նախագահի տեղակալ։ Եղել է Իգնալինի ատոմային էլեկտրակայանի և ՆԱՏՕ-ի գործերով հանձնաժողովների արտաքին գործերի կոմիտեի անդամ։ ՆԱՏՕ-ի Խորհրդարանական վեհաժողովում Սեյմի պատվիրակության անդամ և Ավստրիայի Հանրապետության միջխորհրդարանական կապերի խմբի նախագահ։
2013-2014 թվականներին՝ Սեյմի նախագահի տեղակալ։
Լիտվայի լիբերալ շարժման համահիմնադիրներից մեկը, իսկ 2006-2008 թվականներին՝ այդ կուսակցության նախագահ։
2014 թվականից Եվրոպական խորհրդարանի պատգամավոր է։
Խոսում է անգլերեն և ռուսերեն,սովորում՝ ֆրանսերեն։
2015 թվականին հացադուլ է հայտարարել՝ իր կարծիքով Նադեժդա Սավչենկոյի անօրինական բանտարկության դեմ որպես բողոք ։ Հացադուլը ոչ մի արդյունք չի տվել և շուտով դադարեցրել է։ 2015 թվականի հուլիսին մի խումբ պատգամավորների կազմում առաջադրել էր Բորիս Նեմցովի թեկնածությունը՝ Անդրեյ Սախարովի անվան մրցանակի համար։


== Մրցանակներ ==
Մեծ իշխան Գյադիմինաս Լիտովսկու շքանշանի հրամանատար (2003 թվական),
ԵՄ-ին և ՆԱՏՕ-ին Լիտվայի անդամակցության հուշամեդալ (2004 թվական),
Հուշամեդալ Մինդաուգաս թագավորի թագադրման 750-ամյակի կապակցությամբ (2003 թվական),
«Արժանիքների համար» 3-րդ աստիճանի շքանշան (Ուկրաինա, 2015 թվականի օգոստոսի 21)՝ ուկրաինական պետության միջազգային հեղինակության ամրապնդման, նրա պատմական ժառանգության և ժամանակակից նվաճումների հանրահռչակման և Ուկրաինայի անկախության 24-րդ տարեդարձի կապակցությամբ ծանրակշիռ անձնական ներդրման համար,
Պատվո շքանշան (Վրաստան, 2014 թվական) ,
Ֆինլանդիայի (1998 թվական) և Ֆրանսիայի (2003 թվական) շքանշաններ,
Սուրբ Վլադիմիրի II աստիճանի շքանշան ։


== Աշխատանքներ ==
Petras Auštrevičius Rinkos ekonomika ir valstybės reguliavimas. — Vilnius: Balticum, 1990.
Petras Auštrevičius Šiuolaikinių ekonomikos terminų enciklopedinis žodynas. — Vilnius: Lietuvos laisvosios rinkos institutas, Lietuvos komersantas, 1991.
Petras Auštrevičius Lithuania’s Road to the European Union: Unification of Europe and Lithuania’s EU Accession Negotiation. — Vilnius: Eugrimas, 2005.
Petras Auštrevičius The Accession Story – The EU from Fifteen to Twenty-five Countries. — 2007.


== Ընտանիք, հոբբի ==
Հոբբին դասական երաժշտությունն է և սպորտը։
Կինը՝ Գինտարեն (լիտ.՝ Gintarė) տնտեսագետ է։ Որդիների անուներն են Վայնիուս և Վիտենիս։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография на сайте Сейма Литвы
Биография на сайте Европаралмента