armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Երևանի նահանգապետի գրասենյակի շենք

Երևանի նահանգապետի գրասենյակի շենք, շենք-հուշարձան Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում՝ Հանրապետության 37 հասցեում։ Ներառված է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում՝ որպես հանրապետական նշանակության հուշարձան։


== Պատմություն ==
Շենքը կառուցվել է  1905 թվականին՝ որպես Երևանի նահանգի նահանգապետի գրասենյակ։ 1905-1917 թթ. այն եղել է Երևանի նահանգապետի պաշտոնական նստավայրն ու բնակարանը։ Նահանգապետն ապրել է այստեղ իր ընտանիքի հետ։ Նահանգապետի գրասենյակից փողոցը ստացել է Գուբեռնսկայա (Նահանգական) անվանումը, իսկ 1991 թ.՝ անկախության վերականգնումից հետո այն վերանվանվել է Հանրապետության փողոց։
1918-1920 թթ. շենքում գործել է Հայաստանի առաջին Հանրապետության նորաստեղծ կառավարությունը։ Այս շենքում են աշխատել առաջին կառավարության բոլոր չորս վարչապետերը՝ Հովհաննես Քաջազնունին, Ալեքսանդր Խատիսյանը, Համո Օհանջանյանը և Սիմոն Վրացյանը։
Սարդարապատի հերոսամարտերի ավարտից հետո հենց այս շենքի երկրորդ հարկի օվալաձև պատշգամբից էր, որ առաջին հանրապետության հիմնադիր Արամ Մանուկյանը հայտարարեց Հայաստանի անկախությունը, ծածանեց հայկական դրոշն ու ընթերցեց Թիֆլիսի Ազգային խորհրդի մայիսի 30-ի հռչակագիրը։
1920 թ. շեմքում գործել է Հեղափոխական կոմիտեն (Հեղկոմը)։
Խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո՝ 1922-1924 թթ շենքում որոշ ժամանակ գործել է Խորհրդային Հայաստանի կառավարությունը (կենտրոնական գործադիր կոմիտեն)։ 
Շենքում շուրջ երեք տասնամյակ՝ 1960-1998 թթ. գործել է Սփյուռքահայության հետ մշակութային կապի կոմիտեն։
Շենքում է տեղակայված եղել նաև Սփյուռքահայության կոմիտեի կողմից հրատարակվող «Հայրենիքի ձայն» շաբաթաթերթի խմբագրությունը։
2000 թ. հոկտեմբերի 17-ին ՀՀ Կառավարության թիվ 654 որոշմամբ շենքը  Ամերիկայի հայկական համագումարի հետ փոխանակվել է Կառավարության 3-րդ շենքի շարունակությունը հանդիսացող և վերջինիս պատկանող շինության հետ։


== Շենքը ==
Շենքը կառուցել է Հանրապետության, Տիգրան Մեծ և Մելիք-Ադամյան փողոցների հատվածում։ Կառուցված է սև տուֆից։ Շենքն ունի երկու պատշգամբ՝ մեկը նայում է Հանրապետության փողոցին, մյուսը օվալաձև է և գտնվում է շենքի հենց անկյունում։
Խորհրդային ժամանակաշրջանում շենքի ճարտարապետական ոճը հիմնականում պահպանվել է։ 1980 թ. ավելացվեց շենքի՝ Մելիք-Ադամյան փողոցի կողմի հատվածը։ Սա ճարտարապետական նախագիծ էր, որը նպատակ ուներ վերականգնելու Հին Երևանի քաղաքային միջավայրը։
2006-2010 թթ. շենքը ամբողջությամբ վերակառուցվել է, ավելացվել է վերնահարկը։ Ներկայումս շենքում տեղակայված են Հրայր և Աննա Հովնանյանների հիմնադրամը, Ամերիկայի հայկական համագումարի գրասենյակը, Դեպի Հայք կազմակերպությունը, Արցախբանկն ու «Տաշիր պիցցա» ցանցի պիցերիաների մեկը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Կենտրոն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Երևան)


== Ծանոթագրություններ ==
(1826) Միլլեր

(1826) Միլլեր (անգլ.՝ Miller), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1955 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Ինդիանայի համալսարանի կողմից Բրուկլինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,994357 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7438 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,245 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1892,58 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,190217 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,24° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1826) Միլլեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Արմեն Ռուստամյան

Արմեն Եզնակի Ռուստամյան (մարտի 1, 1960(1960-03-01), Արտաշատ, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քաղաքական գործիչ։


== Կրթություն ==
1983 թ. ավարտել է Մոսկվայի Պատրիս Լումումբայի անվան ժողովուրդների բարեկամության համալսարանը՝ ֆիզիկոսի մասնագիտությամբ։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1983-1984 թթ. - ծառայել է Խորհրդային բանակում։
1984-1991 թթ. - ԵՊՀ գիտաշխատող։
1991-1993 թթ. - հայ-ֆրանսիական համատեղ ձեռնարկության գլխավոր մասնագետ։
1993-1994 թթ. - Ֆրանսիայի Օրսե քաղաքի Տեսական և կիրառական օպտիկայի ինստիտուտի գիտական աշխատող։


== Քաղաքական գործունեությունը ==
1995-1998 թթ. բանտարկված է եղել՝ քաղաքական դրդապատճառներով (հետագայում չհաստատված մեղադրանքներով)։
1999 թ. մայիսի 30-ին ընտրվել է ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր ՀՅԴ կուսակցության համամասնական ընտրացուցակով։ Ազգային ժողովի արտաքին հարաբերությունների մշտական հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ։ ՀՅԴ խմբակցության անդամ։
2003 թ. մայիսի 25-ին ընտրվել է ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր ՀՅԴ կուսակցության համամասնական ընտրացուցակով։ 2003 թ. հունիսի 12-ին ընտրվել է Ազգային ժողովի արտաքին հարաբերությունների մշտական հանձնաժողովի նախագահ։ ՀՅԴ խմբակցության անդամ։
2008-2009 թթ. ի պաշտոնե հանդիսացել է Ազգային անվտանգության խորհրդի անդամ։
Բազմիցս ընտրվել է ՀՅԴ Հայաստանի ԳՄ ներկայացուցիչ։
2007 թ. մայիսի 12-ին ընտրվել է ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր ՀՅԴ կուսակցության համամասնական ընտրացուցակով։ 2007 թ. հունիսի 7-ին ընտրվել է Ազգային ժողովի արտաքին հարաբերությունների մշտական հանձնաժողովի նախագահ։ ՀՅԴ խմբակցության անդամ։
2012 թ. մայիսի 6-ին ընտրվել է ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր ՀՅԴ կուսակցության համամասնական ընտրացուցակով։ 2012 թ. մայիսի 31-ին ընտրվել է ՀՀ Ազգային ժողովի ՀՅԴ խմբակցության ղեկավար։Ամուսնալուծված է, ունի մեկ երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արմեն Ռուստամյան - Հայաստան դաշինք
Ախունդաբադ

Ախունդաբադ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում։ Գտնվում էր գավառի հարավային սահմանագլխին։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 180 բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վասիլիա

Վասիլիա (հուն․՝  Bασίλεια, թուրքերեն՝ Karşıyaka), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Կիրենիայի շրջանում։ Գյուղը դե ֆակտո գտնվում է Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետություն կոչվող պետության կազմում։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների՝ բնակչությունը կազմում է 2091 մարդ։ Տեղակայված է Լապիտոս քաղաքից 3 կմ դեպի արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
(5104) Սկրիպնիչենկո

(5104) Սկրիպնիչենկո (անգլ.՝ Skripnichenko), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,617992 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3222 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9138 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1547,22 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,232676 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,34° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5104) Սկրիպնիչենկո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մարգարետ Մաձանտինի

Մարգարետ Մաձանտինի (հոկտեմբերի 27, 1961(1961-10-27), Դուբլին, Իռլանդիա), իտալացի կինոդերասանուհի և գրող։


== Կենսագրություն ==
Իտալացի գրող Կառլո Մաձանտինիի և իռլանդացի նկարչուհի Էնն Դոնելիի դուստրը։ Ծնվել է 1961 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Դուբլինում (Իռլանդիա), որտեղ ապրել է մոտ երեք տարի, մինչև ընտանիքի հետ տեղափոխվելը Տիվոլի՝ Հռոմից ոչ հեռու։ 1982 թվականին ավարտել է Հռոմի դրամատիկական արվեստների ազգային ակադեմիան: Թատրոնում նորամուտը նշել է Գյոթեի «Իփիգենիան Տավրիսում» ողբերգության բեմադրությամբ, որի համար ստացել է Ուբու մրցանակ։ Որպես դերասանուհի՝ մասնակցել և մասնակցում է թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսային բեմադրությունների կազմակերպմանը։ Այնուամենայնիվ, նա ավելի շատ ուշադրություն է գրավել շնորհիվ իր սիրավեպերի։ 2001 թվականին գրել է «Մի՛ հեռացիր» (Non ti muovere) վեպը, որը շատ երկրներում դարձել է բեսթսելլեր և ստացել Իտալիայում ամենահեղինակավոր գրական Ստրեգա մրցանակը։
1987 թվականին ամուսնացել է իտալացի ռեժիսոր Սերջիո Կաստելիտոյի հետ։ Ունեն 4 երեխա և ապրում են Հռոմում։
2003 թվականին հանրապետության նախագահի նախաձեռնությամբ նրան շնորհվել է «Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի ասպետի կոչում։
2005 թվականին հրատարակել է Zorro-ն , որը մենախոսություն է ամուսնու համար։
Նրա գրքերը թարգմանվել են երեսունհինգ լեզուներով։


== Մատենագիտություն ==
1994. Ցինկե ավազան / Catino di zinco
1999. Մանոլա / Manola
2001. Մի՛ հեռացիր (Հանուն Աստծո, մի՛ շարժվիր) / Non ti muovere (էկրանավորվել է 2004 թվականին)
2004. Զորրո. ճգնավորը մայթին / Zorro. Un eremita sul marciapiede
2008. Կրկնակի ծնված / Venuto al mondo (էկրանավորվել է]] в 2012 թվականին)
2011. Ոչ ոք միայնակ չի գոյատևում / Nessuno si salva da solo
2011. Առավոտյան ծով / Mare al mattino
2013. Փայլատակում / Splendore


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
2002. Ստրեգա մրցանակ
2009. Կամպիելո մրցանակ


== Պատկերասրահ ==
Մարգարետ Մաձանտինի

		
		
		
		


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2008-10-28 at the Wayback Machine.
di Margaret Mazzantini(չաշխատող հղում)
[1] (անգլ.)
Իիդա (քաղաք)

Իիդա (ճապ.՝  飯田市  'Իիդա-սի'), քաղաք Ճապոնիայում։ Գտնվում է Նագանոյի պրեֆեկտուրայում։ Քաղաքի ամբողջ մակերեսը կազմում է 658,73 կմ², բնակչությունը՝ 102 454 մարդ, իսկ խտությունը 155,53 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը գտնվում է Հոնսյու կղզում, Նագանոյի պրեֆեկտուրայում Տյուբու տարածաշրջանում։ Այն սահմանակից է Սիձուոկա , Համամացու քաղաքների, Մացուկավա Իիձիմա, Տակամորի Նագիսո և Կավանեհոն ավաններիի, Օկուվա, Սիմոձյո, Յասուոկա, Տենրյու, Տոյոոկա, Ատի և Օսիկա գյուղերի հետ։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը կազմում է 102 454 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), խտություն - 155,53 մարդ/կմ²։


== Սիմվոլիզմ ==
Քաղաքի ծառը համարվում է խնձորենին, ծաղիկը՝ Rhododendron dilatatum-ը։


== Քույր քաղաքներ ==
 Ցույամա, Ճապոնիա (1969)
 Շառլվիլլ-Մեզյեր, Ֆրանսիա (1988)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(ճապոներեն)
Թբիլիսիի հայ գրողների և հասարակական գործիչների Խոջիվանք պանթեոն

Թբիլիսիի հայ գրողների և հասարակական գործիչների Խոջիվանք պանթեոն, Թբիլիսիի հայկական պանթեոն կամ Թբիլիսիի հայ մշակույթի գործիչների պանթեոն, (վրաց.՝ ხოჯივანქის პანთეონში სომეხ მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა), հայկական գերեզմանատուն Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիի Հավլաբար թաղամասի հյուսիս-արևելքում՝ Սուրբ Երրորդության մայր տաճարի ետնամասում։


== Պատմություն ==

1962 թվականի մարտի 17-ից նախկին ընդարձակ Խոջիվանքի հայկական գերեզմանատան տարածքից շուրջ 32 շիրմաքար մեկ վայրում հավաքելու միջոցով հիմնվեց այսպես կոչված «Հայ մշակույթի գործիչների պանթեոնը»։ Իրականում պանթեոնի տապանաքարերի մեծ մասը տեղադրված են առանց հողի տակ գտնվող աճյունների։


== Պանթեոնի տապանաքարեր ու գերեզմանաքարեր ==
Պանթեոնում տեղադրվել են մի շարք հայ գործիչների տապանաքարեր։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեփան Շահումյանի տուն-թանգարան

Ստեփան Շահումյանի տուն-թանգարան, տուն-թանգարան Ստեփանավան քաղաքում։ 1978 թվականին Ստեփան Շահումյանի ծննդյան 100-ամյակի կապակցությամբ կառուցվել է հուշահամալիր, որն ներառեց տուն-թանգարանի շենքը։ Ընդգրկված է Ստեփանավանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։


== Պատմություն ==
1895 թվականի ամռանը Թիֆլիսի Ռեալական ուսումնարանի սան (հետագայում պրոֆեսիոնալ հեղափոխական) Ստեփան Շահումյանն իր ջալալօղլեցի ընկերոջ Վասիլ Սիմոնյանի հրավերով գալիս է Ջալալօղլի, որտեղ հետագայում 1899 թվականին հիմնում է Հայաստանում առաջին մարքսիստական խմբակը։ Այստեղ էլ ծանոթանում է Եկատերինա Տեր-Գրիգորյանի հետ, որը հետագայում դարձավ նրա կինը։
1923 թվականին ընդառաջելով ջալալօղլեցիների խմբակի հիմնադիր և ղեկավար Ստեփան Շահումյանի նվիրական անունը հավերժացնելու ցանկությանը, Լոռու Գավգործկոմը որոշեց Ջալալօղլին վերանվանել Ստեփանավան։ Իսկ 1934 թվականի նոյեմբերի 29-ին Ստեփան Շահումյանի աներոջ՝ Սերգեյ Տեր-Գրիգորյանի տունը վերածվեց տուն-թանգարանի։
1991 թվականին՝ Հայաստանի անկախացումից հետո, Ստեփան Շահումյանի տուն-թանգարանը վերակազմավորվեց մշակույթի և ժամանցի կենտրոնի։


== Ստեփանավան քաղաքի պատմության թանգարանի ստեղծումը ==

Թանգարանի աշխատակիցների ջանքերով սկսվեց քաղաքի պատմության թանգարանի ստեղծումը, որի նպատակն էր հավաքագրել և պահպանել հայրենի տարածաշրջանի ինչպես անցյալը, այնպես էլ ներկան արտացոլող նյութական, հոգևոր, մշակութային նմուշներ, հետաքրքիր փաստաթղթեր, դրանք մոռացության վտանգից փրկելու և սերունդներին հանձնելու նպատակով։ Ձեռք բերվեցին զանազան լուսանկարներ, վկայագրեր, հուշանվերներ, կառավարական պարգևներ, դրամներ, անձնական օգտագործման իրեր, խոր անցյալից մեզ հասած կավից, քարից, փայտից, մետաղից պատրաստված աշխատանքային գործիքներ, կենցաղային առարկաներ, զենքեր, զարդեր, որոնք էլ դարձան նոր ստեղծվող թանգարանի առաջին ցուցանմուշները։ Այդ բացառիկ նյութերն այցելուներին լիակատար պատկերացում են տալիս մեր նախնիների կյանքի, կենցաղի, մշակութային մակարդակի մասին։


== Միջոցառումներ ==
2007 թվականից կենտրոնում ծնունդ է առել գուսանական համույթը, որը կազմակերպում է ինչպես քաղաքային, այնպես էլ արտագնա համերգային ծրագրեր՝ սպասարկելով Ստեփանավանի տարածաշրջանի ողջ բնակչությանը։
2006 թվականից կենտրոնում գործում է տիկնիկային թատրոնը, որը բարեգործական հիմունքներով սպասարկում է քաղաքի և համայնքի երեխաներին։ Կենտրոնում գործում են նաև կարպետագործության, հելունագործության, շյուղագործության և ծղոտադրոշմանկարչության խմբակները, որոնց սաների աշխատանքները պարբերաբսր ներկայացվում են ցուցադրության։


== Հասցե ==
Թանգարանը գտնվում է Լոռու մարզի Ստեփանավան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 3 հասցեում։


== Պատկերասրահ ==


=== Ստեփանավան քաղաքի պատմության թանգարան ===

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


=== Ստեփանավան քաղաքի պատմության թանգարան ===

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ստեփան Շահումյանի տուն-թանգարան, Բուկլետ, Երևան 1978
Ստեփանավանի մշակույթի և ժամանցի կենտրոն, Բուկլետ
Իմերթուբան

Իմերթուբան (վրաց.՝ იმერთუბანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամցխե-Ջավախք մարզի Ադիգենի մունիցիպալիտետում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1250 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ադիգենից հեռու է 1 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 210 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ներոն (այլ կիրառումներ)

Ներոն, կարող է վերաբերել՝

Ներոն - հռոոմեական կայսր 54 թ. հոկտեմբերի 13-ից առ 68 թ. հունիսի 9-ը, Հուլիոսների-Կլավդիոսների հարստության վերջին ներկայացուցիչ
Ներոն - կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ
Հաղորդիչ հեռուստատեսային խողովակ

Հաղորդիչ հեռուստատեսային խողովակ, էլեկտրոնային սարք, ծառայում է լուսային պատկերը էլեկտրական իմպուլսների հաջորդականության՝ հեռուստատեսային տեսաազդանշանի փոխակերպելու համար։ Հաղորդվող պատկերն ընդունող հեռուստատեսային տրակտի առաջին (մուտքի) տարրը և հեռուստատեսային հաղորդող խցիկի հիմնական հանգույցն է։ Բոլոր տիպերի հաղորդիչ հեռուստատեսային խողովակների աշխատանքի հիմքում ընկած է ֆոտոէֆեկտը։ Արտաքին ֆոտոէֆեկտի դեպքում հաղորդիչ հեռուստատեսային խողովակի փոխակերպող լուսազգայուն տարր է ծառայում ֆոտոկաթոդը, որը լուսավորման ժամանակ արձակում է էլեկտրոններ, իսկ ներքին ֆոտոէֆեկտի դեպքում՝ լուսազգայուն թիրախը, որի էլեկտրահաղորդականությունը լուսավորման ժամանակ փոխվում է։ Ըստ տեսաազդանշանի ձևավորման եղանակի տարբերում են ակնթարթային գործողության և լիցքի կուտակումով հաղորդիչ հեռուստատեսային խողովակ։
Հնդկական ենթացամաք

Հնդկական  ենթացամաք, ընկած Հիմալայներից հարավ,որտեղ գտնվում են Պակիստանը, Հնդկաստանը և Բանգլադեշը։ Շատ հաճախ ներառում  են  նաև Նեպալի, Բութանի և Շրի Լանկայի տարածքները, երբեմն Մալդիվները և Աֆղանստանի հարավարևելյան հատվածները։
Ենթացամաքի ամբողջ տարածքը կազմում է մոտ 4,4 միլիոն կմ²։ Բնակչությունը՝ 1,9991 միլիարդ մարդ (2015 թվական)։ Անվանակոչվել է ի պատիվ Հնդկաստանի՝  այս ենթացամաքում գտնվող տարածքով ամենամեծ երկրի։ Գտնվում է Հինդուստան (Հնդկական) տեկտոնական սալի վրա։ Հիմալայներով բաժանված է Եվրասիական սալից։
Մոտ 90 միլիոն տարի առաջ Հնդմալագասյան սալից առանձնանալուց հետո Հնդկական սալը շարժվել է Հնդկական օվկիանոսով հյուսիս և մոտ 55-60 միլիոն տարի առաջ սկսել է միանալ Ասիային, որի հետևանքով ձևավորվել են Հիմալայները։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Գորոդնյա, Մոսկվա)

Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (ռուս.՝ Храм Покрова Пресвятой Богородицы на Городне), Մոսկվայի քաղաքային թեմի Դոնի գործակալության ուղղափառ եկեղեցի։ Եկեղեցու հին անվանումն է Սուրբ Աստվածածնի եկեղեցի Պոկրովսկոե գյուղում։
Եկեղեցին գտնվում է Հարավային Չերտանովոյի Պոկրովսկու 2-րդ փողոցի թիվ 24 հասցեում։ Մոսկվայի Հարավային վարչական շրջանում պահպանված միակ պատմական և ճարտարապետական հուշարձանն է։ Սուրբ Աստվածածնի գլխավոր աթոռանիստ եկեղեցուն կից գործում է Նիկոլայ Հրաշագործի, բարեպաշտ Զաքարիայի և Ելիզավետայի սրբավայրը։   


== Պատմություն ==
1627 թվականից  եկեղեցին եղել է փայտաշեն։ 1722 թվականին  խարխլված փայտաշեն եկեղեցու տեղում կառուցվեց քարե տաճար։ 1878 թվականին  եկեղեցուն կից կառուցվեց մատուռ և զանգակատուն, իսկ 1895 թվականին  սեղանատուն, ճարտարապետ Միխայիլ Պրիորովի նախագծով։ 1938 թվականին  եկեղեցին փակվեց։ 1941 թվականին  զանգակատան աշտարակի վերևի հատվածը քանդվեց, որպեսզի գերմանացի օդաչուները այն որպես նշանակետ չօգտագործեին Մոսկվայի վրա հարձակումների ժամանակ։ Խորհրդային իշխանության տարիներին եկեղեցում տեղակայվեց «Մետալիստ»ֆաբրիկան։ 1990 թվականի աշնանը շրջանի հավատացյալ բնակչության հանգանակություններով սկսվեց եկեղեցու վերակառուցումը։ 1991 թվականին Զատկի տոնին օծվեց եկեղեցու առաջին ընթերասեղանը և սկսվեց ժամերգությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Եկեղեցու կայք
Մուլտիպլետություն

Մուլտիպլետություն (անգլ.՝ multiplex — բազմակի, բազմապատիկ), ատոմի կամ մոլեկուլի լրիվ ացինի հնարավոր դիրքորոշումների թիվը (к) տարածության մեջ։ Ըստ քվանտային մեխանիկայի՝ к= 2Տ+1 (Տ-ը սպինային քվանտային թիվն է)։ Կենտ թվով (N) էլեկտրոններով համակարգերի դեպքում Տ=1/2,t3/2, 5/2,․․․ և մուլտիպլետություն զույգ է (к— 2, 4, 6․․․)։ Այդպիսի համակարգերի համար հնարավոր են դուբլետային, կվարտետային, սեկստետային և այլ քվանտային վիճակներ։ Եթե N-ը զույգ է, ապա Տ= 0, 1, 2,․․․, և մուլտիպլետություն կենտ է (к= 1, 3, 5․․․)․ այդ դեպքում հնարավոր են սինգլետային, տրիպլետային, կվինտետային և այլ վիճակներ։ Մուլտիպլետություն որոշում է այն ենթամակարդակների թիվը, որոնք առաջանում են սպին-ուղեծրային փոխազդեցության հետևանքով էներգիափ մակարդակի տրոհումից (մուլտիպլային տրոհում, որը հանգեցնում է սպեկտրային գծերի տրոհման)։
Բաղլու (այլ կիրառումներ)

Բաղլու, կարող է վերաբերել՝

Բաղլու - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում
Բաղլու - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում` Տարոնում
Բաղլու - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում` Տարոնում
Մորևո (գյուղ, Կարդիմովսկի շրջան)

Մորևո (ռուս.՝ Морево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
139


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
139 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 139 թվականն է, 
II դարի 39-րդ տարին։
Ածղվիտա

Ածղվիտա (վրաց.՝ აწყვიტა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամցխե-Ջավախք մարզի Ասպինձայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1260 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ասպինձայից հեռու է 2 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 466 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
(953) Պայնլևա

(953) Պայնլևա (անգլ.՝ Painleva), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1921 թվականի ապրիլի 29-ին Վենիամին Ժեխովսկու կողմից Ալժիրում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,786769 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2589 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3146 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1699,22 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,211862 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,67° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(953) Պայնլևա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Համաշխարհային ժառանգության կոմիտե

Համաշխարհային ժառանգության կոմիտե , որն ընտրում է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտները, ներառյալ Համաշխարհային ժառանգության ցանկը և Վտանգված Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկը, որը վերահսկում է Համաշխարհային ժառանգության սեփականության պահպանման վիճակը, սահմանում է Համաշխարհային ժառանգության հիմնադրամը և  ինքնիշխան պետությունների պահանջներից ելնելով ֆինանսական աջակցություն է տրամադրում։ Համաշխարհային ժառանգության կոմիտեն բաղկացած է 21 Ինքնիշխան պետություններից , որոնք ընտրվում են մասնակից պետությունների ընդհանուր ժողովի կողմից չորս տարի ժամկետով։
Համաշխարհային ժառանգության կոնվենցիայի համաձայն, կոմիտեի անդամի պաշտոնավարման ժամկետը վեց տարի է, սակայն շատ ինքնիշխան պետություններ կամավոր կերպով նվազեցնում են այն չորս տարի, մյուսներին հնարավորություն տալու համար։ 2005 թվականի 15-րդ Գլխավոր Ասամբլեայում ընտրված բոլոր անդամները կամավոր կերպով որոշեցին պաշտոնավարման իրենց վեց տարին դարձնել չորս տարի։


== Նստաշրջաններ ==
Համաշխարհային ժառանգության կոմիտեն տարեկան մեկ անգամ հանդիպում է անցկացնում `քննարկելու առկա գոյություն ունեցող համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների կառավարումը և ընդունում է թեկնածու առաջարկվող երկրները։


== Անդամներ ==
ՅՈՒՆԵՍԿՕ - ի Համաշխարհային ժառանգության կոմիտեի անդամներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
UNESCO World Heritage portal
The World Heritage List
Լոպիրևո (գյուղ, Յարոսլավսկի շրջան)

Լոպիրևո (ռուս.՝ Лопырево), գյուղ Ռուսաստանի, Յարոսլավլի մարզի Յարոսլավսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լարշ (կանտոն)

Լարշ (ֆր.՝ Larche), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Լիմուզան շրջանում։ Կոռեզ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Բրիվ լա Գեյյարդ օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 11260 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1914 է։ Կանտոնում կա 8 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտ

Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտ (ռուս.՝ Литературный институт им. А. М. Горького), բարձրագույն կրթական հաստատություն Մոսկվայում։ Գտնվում է Մոսկվայի կենտրոնում, Տվերսկոյ բուլվար 25 հասցեով։ Հիմնադրվել է 1933 թվականին, ներկայիս անվանումը ստացել է 1936 թվականին։ Մինչև 1992 թվականը ըստ գերատեսչական պատկանելության ենթարկվում էր ԽՍՀՄ գրողների միությանը, 1992 թվականից մինչև 2014 թվականը գտնվել է Ռուսաստանի կրթության և գիտության նախարարության, 2014 թվականից՝ մշակույթի նախարարության ենթակայության տակ.


== Ծանոթագրություններ ==
Թեյնի շրջան (Միսսուրի)

Թեյնի շրջան (անգլ.՝ Taney County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.637 կմ² է, բնակչությունը՝ 51.675 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ֆորսայթ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1837 թ.։
Ուստ-Կոկսա

Ուստ-Կոկսա (ռուս.՝ Усть-Кокса), գյուղ Ռուսաստանի Ալթայի հանրապետության Ուստ-Կոկսինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4373 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սուրեն Դարբինյան

Սուրեն Սոկրատի Դարբինյան (մայիսի 10, 1931(1931-05-10), Տավուշ, Շամշադինի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), սեյսմակայուն շինարարության բնագավառի գիտնական։ Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1977),  պրոֆեսոր (1982):
ՌԴ բնական ԳԱ ակադեմիկոս (2002):


== Կենսագրություն ==
Սուրեն Դարբինյանը ծնվել է 1931 թվականի մայիսի 10-ին, Շամշադինի շրջանի Թովուզ գյուղում։ 1953 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետը և աշխատանքի անցել ՀԽՍՀ ԳԱ Շինանյութերի և շինարարական կառուցվածքների գիտահետազոտական ինստիտուտում (ԱԻՍՄ)։ 1963-1993 թվականներին Հայաստանի ԳԱ Ա. Նազարովի անվան երկրաֆիզիկայի և ինժեներային սեյսմաբանության ինստիտուտում եղել է ավագ գիտաշխատող, բաժնի վարիչ, գիտության գծով փոխտնօրեն։ Գիտական աշխատանքին զուգահեռ դասավանդել է ՀՃՊՀ Գյումրիի մասնաճյուղում։ 1977 թվականին Մոսկվայում պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն և ստացել ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան։ Հեղինակ է ավելի քան 80 գիտական հոդվածների, համահեղինակ երկու մենագրությունների, զեկուցումներով հանդես է եկել միջազգային և համամիութենական մի շարք գիտաժողովներում։ Նրա ղեկավարությամբ պաշտպանվել են հինգ թեկնածուական ատենախոսություններ։ Մեծ ավանդ ունի Գյումրիի ՀՀ ԳԱԱ Երկրաֆիզիկայի և ինժեներային սեյսմաբանության ինստիտուտի ստեղծման և զարգացման գործում։ Նրա ղեկավարությամբ այնտեղ կազմակերպվել են տարբեր լաբորատորիաներ, այդ թվում՝ առաջին հաշվողական կենտրոնը։ Ակադեմիկոս Ա. Նազարովի հետ համատեղ Դարբինյանը մշակել է գործիքային հիմքով սեյսմիկ բալայնության որոշման սանդղակ։ Ակտիվ գիտական գործունեություն է ծավալել Սպիտակի երկրաշարժի հետևանքների ուսումնասիրման ուղղությամբ, որի համար պարգևատրվել է ՀՀ կառավարության պատվոգրով։ Մինչև ԽՍՀՄ փլուզումը, Դարբինյանը եղել է «Ինժեներային սեյսմաբանություն» հանդեսի գլխավոր խմբագիրը։ 1993 թվականից Դարբինյանն աշխատել է Երևանի ճարտարապետության և շինարարարության պետական համալսարանում՝ տարբեր տարիների զբաղեցնելով շինարարական մեխանիկայի, նյութերի դիմադրության, տեսական մեխանիկայի ամբիոնների վարիչի պաշտոնները։


== Պարգևներ ==
Հայաստանի Գերագույն խորհրդի մեդալներ (2) և պատվոգրեր
ՀՀ Կառավարության պատվոգիր
ԳԱԱ մի շարք պատվոգրեր
Ռենտգենի անվան մեդալ


== Երկեր ==
Основы количественного определения интенсивности сильных землетпясений, Ереван, 1974.


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուզան Վիթ Մեսրոպյան

Ռուզան Վիթ Մեսրոպյան (մարտի 25, 1973(1973-03-25), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
1990-1994 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի կինոյի և թատրոնի դերասանի ֆակուլտետում։ 1992-1994 թվականներին աշխատել է Երևանի Պատանի հանդիսատեսի թատրոնում, որտեղ խաղացել է Ա. Վոլոդինի «Մողեսը», Է. դե Ֆիլիպոյի «Ծննդյան տոները սինյոր Կուպելոյի տանը», Ռոզովի «Երջանկություն որոնելիս» ներկայացումներում։ 1994-1995 թվականներին աշխատել է Երևանի Համազգային թատրոնում, որտեղ խաղացել է «Անբան Հուռի», «Օսկար», «Լիր Արքա» և այլ ներկայացումներում։ 1995-1996 թվականներին աշխատել է Երևանի Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնում, եղել է «Էքսպրես լուսանկար» ցուցահանդես-մրցույթ հաղորդաշարի հաղորդավարը։ 1995-1996 թվականներին մասնակցել է Մոսկվայի հետ համատեղ «Ավե Մարիա» դասական պարային շոու-ներկայացմանը (խորեոգրաֆ՝ Նորայր Մեհրաբյան, բեմադրիչ՝ Վահե Շահվերդյան)։


== Ներկայացումներ, դերեր ==
1996 թվականին նկարահանվել է Փարիզում` Հիներ Սալեմի «Անցնող Երազներ» ֆրանսիական ֆիլմում (Ժաքի Ներսեսյանի, Օլիվյե Սիտրուկի, Անեմոնի, Պատրիկ Բուշիտեյի մասնակցությամբ), գլխավոր՝ Զառայի դերում։ 1997 թվականին հանդես է եկել Լայզա Մինելիին նվիրված շոու-ծրագրում, «Կաբարե տրիո» խմբում՝ որպես պարուհի՝ Բոբ Ֆոսսին։ 1998 թվականին Սունդուկյանի անվան թատրոնում հանդես է եկել «Մերժվածը» ներկայացման գլխավոր հերոսուհու դերով։ Նույն թվականին Փարիզում նկարահանվել է «Մենություն» ֆիլմում Լիլիի դերում (Իվան Ֆրանեկի, Հաննա Շիգուլայի մասնակցությամբ), եղել է այս ֆիլմի զգեստների գլխավոր նկարչուհին։ 2004 թվականին հանդես է եկել «Լիմոնի օղի» ֆրանսիական ֆիլմում՝ Զինեյի դերում և եղել է ֆիլմի զգեստների գլխավոր նկարչուհին։ 2006 թվականին խաղացել է Վիգեն Չալդրանյանի «Քրմուհին» ֆիլմում՝ գլխավոր դերում, Գայանե Գասպարյանի «Լռության նախերգանք» ֆիլմում։ 2012 թվականին գրել է «Հարճը» գեղարվեստական ֆիլմի սցենարը՝ ուղղված մարմնավաճառության դեմ, դրամատուրգ Վ. Թումասյանի համագործակցությամբ։


=== Ֆիլմեր ===
«Տեր, ողորմյա»
«Լռության նախերգանք»
«Լիմոնի օղի»
«Մենություն»
«Քրմուհին»
«Վոդկա լիմոն»
«Խենթ հրեշտակը»
«Սուպեր մամա 2»


=== Հեռուստասերիալներ ===
«Հատուկ բաժին»
«Օտարը»
«Հոսանքին հակառակ»
«Նռան հատիկ»
«Ժիրայր Գլենց»
«Պատվից առավել»
«Հերոսական նովելներ»
«Ծաղիկներ ձյան տակ»
«Երեսուն արծաթ»


== Մրցանակներ ==
2006 «Տարվա լավագույն դերասանուհի»
2009 Նյու Յորքի միջազգային ֆիլմերի փառատոնի ժամանակ «Քրմուհին» ֆիլմով ճանաչվել է «Լավագույն դերասանուհի»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Չակերտներ - Ռուզան Վիթ(չաշխատող հղում)
Ռուզան Վիթ Մեսրոպյան
Լյուդմիլա Կոտեսովա

Լյուդմիլա Կոտեսովա (ռուս.՝ Людмила Степановна Котесова, հոկտեմբերի 22, 1947(1947-10-22)), ռուս պետական գործիչ։ Չուկոտկայի ինքնավար շրջանից Ռուսաստանի Դաշնության Դաշնային Ժողովի Դաշնության խորհրդի պատգամավոր։


== Կենսագրություն ==
Լյուդմիլա Կոտեսովան ծնվել է 1947 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Տոտմայում։ Ավարտել է Համամիութենական իրավաբանական հեռակա ինստիտուտը։ Չուկոտկայի ինքնավար շրջանի արդարադատության ղեկավարման պետ։ Ռուսաստանի Դաշնության Դաշնային Ժողովի Դաշնության խորհրդի պատգամավոր։ Իրավաբանական գիտությունների դոկտոր։
Մասնակցել է «Իրավաբանները՝ մարդու իրավունքների և արժանապատիվ կյանքի համար» շարժմանը։ 2010-ական թվականներին Մոսկվայում իրավաբանական կոլեգիա է գլխավորել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Совет Федерации Федерального Собрания Российской Федерации. Людмила Степановна Котесова (ռուս.)
Լյուբուչանի (գյուղ, Չեխովսկի շրջան)

Լյուբուչանի (ռուս.՝ Любучаны), գյուղ Ռուսաստանի, Մոսկվայի մարզի Չեխովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9000 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սավելևո (գյուղ, Պերեսլավսկի շրջան)

Սավելևո (ռուս.՝ Савельево), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կաերանո դի Սան Մարկո

Կաերանո դի Սան Մարկո (իտալերեն՝ Caerano di San Marco), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզի Տրևիզո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 7026 մարդ, խտությունը՝ 586 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 12 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 31031, հեռախոսային կոդ՝ 00423։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանը համարվում է Սուրբ Մարկը, որի տոնը նշվում է ամեն տարի ապրիլի 25-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comuneweb.it/CaeranoHome/ Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Բոմոն սյուր Սեր

Բոմոն սյուր Սեր (ֆր.՝ Bosmont-sur-Serre), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Մարլ կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Լան։
INSEE կոդը՝ 02101.


== Բնակչություն ==
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 161 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 126 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 82-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 44-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը — 65.1 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67.5 %)։ 82 աշխատունակ բնակիչներից 67-ը աշխատում էին (38 տղամարդ և 29 կին), անաշխատանք էին 15-ը (9 տղամարդ և 6 կին)։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրական ազգային ինստիտուտ - Բոմոն սյուր Սեր (ֆր.)
Նատալյա Վիխրյան

Նատալյա Վլադիմիրի Վիխրյան (օգոստոսի 4, 1980(1980-08-04)), ռուսական թատրոնի ու կինոյի դերասանուհի, ռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Նատալյա Վիխրյանը ծնվել է 1980 թվականի օգոստոսի 4-ին։ Սովորել է Յարոսլավլի պետական թատերական ինստիտուտում՝ Սերգեյ Կուցենկոյի դասարանը։
2003-2007 թվականներին աշխատել է Արխանգելսկի մարզային դրամատիկական թատրոնում։ 2011 թվականից աշխատում է նաև որպես քասթինգի տնօրեն։


== Գործունեություն ==


=== Դերերը թատրոնում ===


=== Ռեժիսորական աշխատանքներ ===
Թատերականացված ներկայացում՝ նվիրված 2007 թվականի Զատկին
Ամանորյա թատերականացված միջոցառում՝ 2000-2001 թվականներ, Արխանգելսկ


=== Ֆիլմագրություն ===


=== Քասթինգի տնօրեն ===


== Ծանոթագրություններ ==
Օյո դե Մանսանարես

Օյո դե Մանսանարես (իսպ.՝ Hoyo de Manzanares), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մադրիդ պրովինցիայի Մադրիդ ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կուենկա Ալտա դել Մանսանարես շրջանում։ Տարածքը կազմում է 45.18 կմ2, բնակչությունը՝ 7600 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 38 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2010-06-21 at the Wayback Machine.
Ayuntamiento de Hoyo de Manzanares Archived 2010-06-21 at the Wayback Machine.
Hoyo de Manzanares: Historia, cultura, naturaleza en Sierra Guadarrama-Alto Manzanares Archived 2007-03-10 at the Wayback Machine.
Instituto de Estadística de la Comunidad de Madrid > Ficha municipal Archived 2007-09-30 at the Wayback Machine.
Instituto de Estadística de la Comunidad de Madrid > Series estadísticas del municipio Archived 2007-09-30 at the Wayback Machine.
Instituto de Estadística de la Comunidad de Madrid > Nomenclátor Oficial y Callejero
Ստևան Մոկրանյաց

Ստևան Ստոյանովիչ (սերբ.՝ Stevan Stojanović, սերբ․ կյուրեղագիր՝ Стеван Стојановић, հունվարի 9, 1856 - սեպտեմբերի 28, 1914), հայտնի նաև Ստևան Մոկրանյաց (Мокрањац) բեմական անվամբ, սերբ կոմպոզիտոր, բանահավաք, դիրիժոր, մանկավարժ։
Սովորել է Բելգրադում, Մյունխենում, կատարելագործվել Հռոմի «Սանտա-Չեչիլիա» ակադեմիայի կոնսերվատորիայում, Լայպցիգում։ 1887 թվականից ղեկավարել է Բելգրադի երգչախմբային ընկերությունը։ 1899 թվականին Բելգրադում հիմնել է երաժշտական դպրոց (այժմ՝ Ս․ Մոկրանյացի անվան)։ Որպես կոմպոզիտոր ճանաչվել է 15 «Ռուկովետներ»-ով, որոնցում ստեղծել է խմբերգային գրության ազգային ինքնատիպ ոճ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բուխարյան

Բուխարյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Լյուդվիգ Բուխարյան (20-րդ դար), թղթակից։


== Տես նաև ==
Բուխարաթյան


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (318601-318700)

Աստերոիդների ցանկ (318501-318600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (318701-318800)
 Աստերոիդների ցանկ (318501-318600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (318701-318800)
Պոպով (այլ կիրառումներ)

Պոպով, կարող է վերաբերել՝

Պոպով - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բոկովսկի շրջանում
Պոպով - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զերնոգրադի շրջանում
Պոպով - գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Օբլիվսկի շրջանում
Պոպով - խուտոր Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ալեկսեևսկի շրջանի կազմում
(1076) Վիոլա

(1076) Վիոլա (անգլ.՝ Viola), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1926 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,474742 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1141 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8354 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1421,98 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,253168 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,32° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է F դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1076) Վիոլա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իլ է Բարդե

Իլ է Բարդե (ֆր.՝ Isle-et-Bardais), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Ալյեի գավառի Մոնլյուսոն շրջանում։ Մտնում է Սերիյի կանտոնի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03130։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 280 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 165 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 116-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 49-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 70,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 66,0 %)։ 165 աշխատունակ բնակիչներից 111-ը աշխատում էին (61 տղամարդ և 50 կին), անաշխատանք էին 5-ը (3 տղամարդ և 2 կին)։ 49 անգործունակ մարդկանցից 11-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 21-ը թոշակառու, 17-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սեն Լորան եկեղեցի (XIII դար)
Սեն Պյեր եկեղեցի (XIII դար)
Շատրվան
Պիրո լճակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Իլ է Բարդե» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-28-ին։ Վերցված է 2012-7-15 
«Իլ է Բարդե» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-31
Օսթերբերգ

Օսթերբերգ (գերմ.՝ Osterberg), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում՝ Նոյ Ուլմ շրջանում։ Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական կենտրոնին։ Բնակչությունը կազմում է 861 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010)։ Զբաղեցնում է 13,79 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 75 142։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղում ==
Պաշտոնական կայք
(7429) Հոշիկավա

(7429) Հոշիկավա (անգլ.՝ Hoshikawa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Ցուտոմու Հիոկիի և Շուջի Հայակավայի կողմից Օկուտամայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,859137 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7829 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9353 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1765,84 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,203869 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,6° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7429) Հոշիկավա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ղայափունար

Ղայափունար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(3680) Սաշա

(3680) Սաշա (անգլ.՝ Sasha), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի հունիսի 28-ին Էլեանորա Հելինի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,225215 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0852 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3652 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1212,43 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,296924 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,5° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3680) Սաշա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պետրոպավլովո (գյուղ, Ուվինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրոպավլովոՊետրոպավլովո (ռուս.՝ Петропавлово), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 338 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կատինի գնդակահարություններ

Կատինի գնդակահարություններ (լեհ.՝ zbrodnia katyńska - կատինյան ոճրագործություն), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, 1940 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսներին, լեհական բանակի շուրջ 22 000 ռազմագերի սպաների և լեհ մտավորականության զանգվածային գնդակահարությունների շարք՝ իրագործված ԽՍՀՄ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի (ՆԿՎԴ) կողմից։
Կոտորածը նախաձեռնել էր Ներքին գործերի ժողկոմ Լավրենտի Բերիան, ով Իոսիֆ Ստալինին ուղղված նամակում առաջարկել էր Արևելյան Լեհաստանի օկուպացիայից հետո արևմտյան Ուկրաինայի և Բելառուսի ռազմագերիների ճամբարներում ու բանտերում (Ստարոբելսկի, Օստաշկովսկի և Կոզելսկի) մնացած լեհ սպաներին ու պաշտոնյաներին դատապարտել մահապատժի։ ԽՄԿԿ կենկոմի նախագահությունը (քաղբյուրո) որոշում է ընդունել առաջարկը։
Սպանվածներից շուրջ 8000-ը ճամբարներում մնացած սպաներ էին, որոնք գերեվարվել էին 1939 թ․ կարմիրբանակայինների՝ արևմտյան Ուկրաինա և Լեհաստան ներխուժման ժամանակ, ևս 6000-ը օրինապահ մարմինների ներկայացուցիչներ էին, իսկ մնացյալ 8000-ը լեհ մտավորականություն էին, որոնց խորհրդային կառավարությունը որակել էր որպես «հետախուզության գործակալներ, ժանդարմներ, կալվածատերեր, դիվերսանտներ, գործարանատերեր, փաստաբաններ, պաշտոնյաներ և քահանաներ»։ Գնդակահարված սպաների շարքերում կային էթնիկ լեհեր, լեհաուկրաինացիներ, բելառուսներ և լեհ հրեաներ  (այդ թվում՝ լեհական բանակի գլխավոր ռաբբի Բարուխ Շտայնբերգը)։
1943 թվականի ապրիլին Երրորդ ռայխի կառավարությունը հայտարարեց Կատինի անտառում եղբայրական գերեզմաններ հայտնաբերելու մասին։ Ստալինը խզեց դիվանագիտական հարաբերությունները Լոնդոնում հաստատված Լեհաստանի վտարանդի կառավարության հետ, երբ վերջինս հայցեց Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի անունից հետաքննություն անցկացնել։ 
Մինչև 1990 թվականը Խորհրդային Միությունը հրաժարվում էր որևէ պատասխանատվություն ստանձնել կատարվածի շուրջ՝ այն վերագրելով Ֆաշիստական Գերմանիային։ 1990 թվականի ապրիլի ԽՄԿԿ կենտկոմի գլխավոր քարտուղար Միխայիլ Գորբաչովը Լեհաստանի կառավարությանը փոխանցում է գաղտնազերծված փաստաթղթեր, որոնցում նշված էր, որ Կատինի գնդակահարություններն իրականացվել էին Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի կողմից։ 
ԽՍՀՄ Գլխավոր դատախազության (1990–1991), այնուհետև՝ Ռուսաստանի Դաշնության գլխավոր դատախազության (1991–2004) իրականացրած հետաքննությունները հաստատեցին ԽՍՀՄ մեղավորությունը կոտորածների համար, սակայն կառույցը հրաժարվեց գործողությունները որակել որպես ռազմական հանցագործություն։ Գործը համարվեց փակված՝ հանցագործների մահացած լինելու հիմքով, և քանի որ Ռուսաստանի կառավարությունը մահացածներին որպես «Մեծ զտման» զոհեր, նրանց պաշտոնական հետմահու ռեաբիլիտացիայի ենթարկումը (արդարացում) համարվեց անկիրառելի։ 2010 թվականի նոյեմբերին Ռուսաստանի Դաշնության Պետդուման հռչակագիր ընդունեց, որում զանգվածային սպանդը պատվիրելու մեջ մեղադրեց Ստալինին և խորհրդային այլ պաշտոնյաների։
Բազմաթիվ ռուս փորաձագետներ գտնում են, որ Կատինի գնդակահարություններով Ստալինը վրեժխնդիր է եղել 1920 թվականի ռուս-լեհական պատերազմից հետո Կարմիր բանակի ռազմագերիների սպանության համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուս-լեհական հարաբերությունները
«Կատին» (1973)
Կուրուչայի գավառակ

Կուրուչայ, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։ Գտնվում էր Կուրուչայ գետի հովտում։
Կենտրոնը Կուրուչայ գյուղաքաղաքն էր։
Ըստ ոմանց գավառակը համապատասխանում է Բարձր Հայքի Աղյուն գավառի հետ։


== Բնակչություն ==
Ըստ Վ. Քինեի 1891 թվականին գավառակն ուներ 13483 բնակիչ, որից մուսուլման՝ 10670, հայեր` 2610, այլք` 203։


== Վարչական բաժանում ==
Ըստ Ադ-Դոյի 1909 թվականին Կուրուչայն ուներ 57 գյուղ, որից զուտ հայկական էր 6 գյուղ՝ 487 տուն և 2725 բնակչով։


== Աղբյուրներ ==
Գավառակում կային մառուռներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պյուհալեպա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պյուհալեպա (այլ կիրառումներ)Պյուհալեպա (էստ․՝ Pühalepa), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Պյուհալեպա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 14 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Խոպիկ

Խոպիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խոզաթի գավառակում։ Գտնվում էր Խոզաթ քաղաքից 28 կմ հյուսիս, Խաչաջուր լեռնագագաթից արևելք, բարեբեր հարթավայրում։
Գյուղի մոտ կան անտառներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գատիկո

Գատիկո (իտալերեն՝ Gattico), քաղաք Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում։
Բնակչությունը 3312 մարդ է (2010 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 205 մարդ/կմ² է։ Տարածքը 16 կմ² է։ Փոստային ինդեքսը՝ 28013։ Հեռախոսային կոդը՝ 0322։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Կոսմա Է Դամիանոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0322 838988
Էլեկտրոնային հասցե։ comunegattico@libero.it
Գլխավոր կայք։ www.comune.gattico.no.it Archived 2010-05-15 at the Wayback Machine.


== Տես նաև ==
Իտալիայի գավառներ


== Արտաքին հղումներ ==
Գատիկոյի պաշտոնական կայք (իտալ.) Archived 2010-05-15 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Վասերտրյուդինգեն

Վասերտրյուդինգեն  (գերմ.՝ Wassertrüdingen), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Ասնբախ շրջանում։ Բնակչությունը 5958 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը 53,58 կմ² է։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 71 214։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Աստերոիդների ցանկ (14801-14900)

Աստերոիդների ցանկ (14701-14800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (14901-15000)
 Աստերոիդների ցանկ (14701-14800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (14901-15000)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (10001)-(15000)»։ www.minorplanetcenter.net
Տալյամենտո

Տալյամենտո  (Իտալերեն: [taʎʎaˈmento]), հյուսիսարևելյան Իտալիայում է, Ալպերով հոսում է  դեպի Ադրիատիկ ծով Վենեցիայի և Տրիեստի միջև գտնվող շրջանով։ Ակունքը գտնվում է Մաուրիա Փասսից (Mauria Pass) Վենետոյի և Ֆրիուլի-Վենետիկ Ջիուլիայի (Friuli-Venezia Giulia) սահմանին։
Վերևի մասում այն հոսում է պատմական Սարինա շրջանով հյուսիսային մասով՝ Ուդինե պրովինցիայով։
Միջին և ցածր մակարդակներում այն սկզբում անցնում է Ուդինե և Պորդենոնե նահանգներով, իսկ հետո նախկին Վենեցիայի նահանգի միջով, հետո թափվում է Վենետիկի ծոց։
Լիգնանո Սաբբիադորոլնի (Lignano SabbiadoroIn) և Սան Միքել Տալյամենտոյի (San Michele al Tagliamento) միջև։
Ջրբաժանը ընդգրկում է 2916 կմ քառ. մակերես մոտ 165000 բնակչությամբ։ Ջրբաժանը գրեթե ամբողջությամբ գտնվում է Սարնիայում և Ֆրուլիի այլ լեռնային հարթավայրերում։
Ջրբաժանի  86.5% -ը գտնվում է Ուդինե նահանգում։ Նրա ափերի երկայքով գտնվող գլխավոր քաղաքներն են Լատիսանան և Սան Միքելե ալ Տալյամենտոն։ Նրա մոտակայքում են գտնվում հետևյալ  քաղաքները՝ Տոլմեզզոն, Ջեմոնա դել Ֆրիուլին,  Սան Դանիել դել Ֆրիուլին, Սփիլիմբերգոն, Կասարա դելլա Դելիզիան, Քոդրոիփոն, Սան Վիտո ալ Տալյամենտոն, Փինզանո ալ Տալյամենտոն։


== Ընթացք ==
Ակունքը գտնվում է 1195 ոտնաչափ բարձրության վրա՝ Վենետոյում՝ Լորենզագո դի Կադորեում՝ Բելլունո նահանգում։ Սկզբում հոսում է արևմուտքից արևելք ուղղությամբ՝ Քարնից Ալպերին զուգահեռ։ Առաջին վտակը Լումիեյն է, որը միանում է Տալյամենտոյին ձախից ակունքից 26 կմ հեռավորությունից։
Գետն անցնում է Փինզանո ալ Տալյամենտո յով և, ընթանալով հարավային ուղղությամբ, ընդարձակվելով հարթավայրում, հասնում է 3 կմ լայնության Սփիլիմբերգոյի մոտակայքում և բաժանվում է մի քանի ճյուղերի։
Իր ընթացքն ավարտելուց առաջ գետը ջրեր է ընդունում ստորգետնյա գետից ՝ Վարմոյից։ Վերջ ի վերջո այն թափվում է Ադրիատիկ ծով Լագունա Մարանոյի և Կաորլեի միջև։


== Անուններ ==
Բացի իտալական Տալյամենտո անունից, գետը հայտնի է տարբեր շրջաններում տրված անուններով. օրինակ, Տիլիմենտ (Tiliment), Տաիամենտ (Taiament), Տիլիմինտ (Tilimint), Տիումենտ (Tiument), Տիմենտ(Timent) և Տուեմենտ (Tuement) ։ Վենետիկի լեզվով գետը հայտնի է որպես Տաջամենտո (Tajamento), սլովեներեն լեզվով՝  Tilment, իսկ լատիներենով՝ Տիլիավենտում (Tiliaventum) կամ Տալյամենտում (Taliamentum) անուններով, նաև գերմաներեն Դուլմենդե (Dülmende) անվամբ` Միջին դարերում։


== Ծանոթագրություններ ==