armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մարիո

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարիո (այլ կիրառումներ)Մարիո` (իտալերեն` Mario)` իտալացիների., նաև` իսպանախոս ժողովուրդների, խորվաթների, կատալոնացիների և գերմանացիների մեջ տարածված արական անուն է, լատինական Marius (Մարիոս) անվան ձևափոխությունն է։


== Անունը կրողները ==
Արվեստ`
Մարիո Բավա (Mario Bava, 1914-80 թթ.)` իտալացի կինոռեժիսոր
Մարիո Կասաս (Mario Casas Sierra, *1986 թ.)` իսպանացի դերասան
Գրականություն`
Մարիո Վարգաս Լյոսա (Jorge Mario Pedro Vargas Llosa, *1936 թ.)` պերուացի գրող և քաղաքական գործիչ
Մարիո Օրեստի Վերդոնե (Mario Verdone, *1917 թ.)` իտալացի գրող
Սպորտ`
Ֆուտբոլ`
Մարիո Բալոտելլի (Mario Barwual Balotelli, *1990 թ.Պալերմո)` գանայական ծագումով իտալացի ֆուտբոլիստ
Մարիո Գյոթցե (Mario Götze, *1992 թ.)` գերմանացի ֆուտբոլիստ
Մարիո Կորդերո (Mario "Catalo" Cordero Brenes, *1930 թ.)` կոստառիկացի ֆուտբոլիստ
Մարիո Մանջուկիչ (Mario Mandžukić, *1986 թ.)` խորվաթ ֆուտբոլիստ
Մարիո Մոնխե (Mario Antonio Monge, 1938-2008 թթ.)` սալվադորցի ֆուտբոլիստ
Մարիո Ստանիչ (Mario Stanić, *1972 թ.)` նախկին հարավսլավացի, խորվաթ ֆուտբոլիստ
Մարիո Վարլիեն (Mario Varglien, 1905-78 թթ.)` իտալացի նախկին ֆուտբոլիստ և մարզիչ
Բասկետբոլ`
Մարիո Չելմերս (Almario Vernard Chalmers, *1986 թ.)՝ ամերիկացի բասկետբոլիստ


== Ծանոթագրություններ ==
Հոգեբանական բռնություն

Հոգեբանական բռնություն, օգտագործվում է նաև հուզային բռնություն կամ հոգեկան բռնություն, բռնության տեսակ, որը բնութագրվում է մեկ անձի կողմից մյուսին այնպիսի պահվածքին ենթարկումը, որը կարող է բերել հոգեբանական ցնցման, և կարող է արտահայտվել զոհի անհանգստությամբ, խրոնիկական դեպրեսիայով, հետտրավմատիկ ստրեսային խանգարմամբ և այլն։ Այսպիսի բռնությունը հաճախ բնորոշ է իշխանության անհավասարակշռության իրավիճակներին, ինչպիսիք են օրինակ բռնի հարաբերությունները, սպառնումը և հետապնդումը՝ նաև աշխատատեղում և երեխաների բռնությունը։


== Տես նաև ==
ընտանեկան բռնություն
տնտեսական բռնություն


== Ծանոթագրություններ ==
Ռժիշչև (քաղաք, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌժիշչևՌժիշչև (ուկրաիներեն՝ Ржищів), քաղաք Ուկրաինայի Կիևի մարզի Ռժիշչևի քաղաքային խորհուրդում, մարզային նշանակության քաղաք։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Իվան-Գորոդ, Վժիշչև, Ռժիշչևո։
Չճշտված տվյալներով Ռժիշչև քաղաքում բնակվում էր 7 611 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 35,57 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2013-09-23 at the Wayback Machine. (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ենիխանի գավառակ

Ենիխան, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։ Գտնվում էր Մելաս գետի հովտում։ Վարչական կենտրոնը Ենիխան քաղաքն է։


== Աշխարհագրություն ==
Գավառակն ուներ դաշտային տարածք։


== Պատմություն ==
1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ Ենիխանից բռնագաղթի են ենթարկվել 1366 հայեր։


== Բնակչություն ==
1910 թվականին Ենիխանն ուներ 14636 բնակիչ, որից հայեր` 6890, թուրքեր և քրդեր` 7271, հույներ` 475։


== Վարչական բաժանում ==
1910 թվականին գավառակը կազմված էր 4 գյուղախմբից և 142 գյուղերից։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Այգաբաց (այլ կիրառումներ)

Այգաբաց, կարող է վերաբերել՝

Այգաբաց - գյուղ Հայաստանի Շիրակի մարզում
Այգաբաց - գետ Շիրակի մարզում
Շինարարական ֆիզիկա

Շինարարական ֆիզիկա, կիրառական ֆիզիկայի բաժինների համակցություն, որն ուսումնասիրում է շինարարության, շենքերի և կառույցների շահագործման հետ կապված ֆիզիկական երևույթներն ու պրոցեսները և մշակում համապատասխան ինժեներական հաշվարկային մեթոդներ։ Շինարարական ֆիզիկայի հիմնական և առավել զարգացած բաժիններն են՝ շինարարական ջերմատեխնիկան, շինարարական ձայնագիտությունը, շինարարական լուսատեխնիկան, որոնք ուսումնասիրում են ջերմության, խոնավության, ձայնի և լույսի տարածման օրինաչափությունները՝ շենքերում և կառույցներում անհրաժեշտ ջերմախոնավային, ձայնային ու լուսային պայմաններ ստեղծելու նպատակով։ Շինարարական ֆիզիկայի մյուս բաժիններն են՝ շինարարական կլիմայագիտություն, շինարարական աերոդինամիկան և շինանյութերի ու կառույցների երկարակեցության տեսությունը։ Վերջինս կարևոր նշանակություն է ունեցել Հայաստանում կառուցված շենքերի պահպանման համար՝ ելնելով հանրապետության չոր կլիմայական, սեյսմիկ, երկրաբանական պայմաններից» ինչպես նաև քիմիական արդյունաբերության զարգացման առանձնահատկություններից։ Շինարարական ֆիզիկայի զարգացումն ընթանում է ժամանակակից ֆիզիկայի և ֆիզիկական քիմիայի տեսական և փորձարարական տվյալների հիման վրա։ Շինարարական ֆիզիկայի խնդիրների լուծման համար օգտագործվում են ընդհանուր օրինաչափությունների վրա հիմնված տեսական հաշվարկներ, մոդելավորման մեթոդներ, շինանյութերի և կոնստրուկցիաների լաբորատոր փորձարկումներ, շենքերի և կառույցների բնօրինակային հետազոտություններ։ Հայաստանում շինանյութերի և կառույցների երկարակեցության տեսության զարգացմանը նպաստել են տարբեր ժամանակաշրջաններում կառուցված բազմաթիվ պատմական հուշարձանների պահպանվածության աստիճանի բնօրինակային հետազոտությունները՝ ըստ հուշարձանների տարիքի, շինանյութերի տեսակի, կլիմայական պայմանների կառույցների կոնստրուկտիվ առանձնահատկությունների։ Շինարարական ֆիզիկայի բուռն զարգացումը պայմանավորված է նոր շինանյութերի և թեթևացված կոնստրուկցիաների կիրառմամբ, որոնց խոշոր ծավալներով ներդրումը պահանջում է շենքերի արտաքին պատերի ու ծածկերի ջերմակայունության, խոնավակայունության, երկարակեցության և ներքին պատերի, միջնորմերի ու միջհարկային ծածկերի ձայնամեկուսացման քանակական գնահատում։ Որպես գիտություն, շինարարական ֆիզիկան սկզբնավորվել է XX դարի սկզբներին։ Հայաստանում շինարարական ֆիզիկայի տարբեր հարցերով զբաղվել է Շինարարության և ճարտարապետության ինստիտուտը, որտեղ 1963 թվականին ստեղծվել է շինարարական ֆիզիկայի լաբորատորիա՝ երկու հիմնական գիտական ուղղություններով, շինարարական ջերմաֆիզիկա և շինարարական ձայնագիտություն։ Շինարարական ֆիզիկայի հետագա զարգացումը սերտորեն կապված է ուլտրաձայնի, լազերների, գամմա ճառագայթների կիրառման, մոդելավորման, թերմոգրաֆիայի և այլ մեթոդների հետ։
Աստերոիդների ցանկ (134501-134600)

Աստերոիդների ցանկ (134401-134500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (134601-134700)
 Աստերոիդների ցանկ (134401-134500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (134601-134700)
Օրթուլու (Բայազետի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օրթուլու (այլ կիրառումներ)Օրթուլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառակում։ Գտնվում է Մասիսի հարավարևմտյան ստորոտներում, Բայազետ քաղաքից 16 կմ հյուսիս, Բայազետ-Իգդիր ճանապարհի վրա:


== Բնակչություն ==
Նախկինում եղել է հայաբնակ գյուղ: 1878 թվականին ուներ 16 տուն` 84 քուրդ բնակչով:


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վանյա (այլ կիրառումներ)

Վանյա, կարող է վերաբերել՝

Վանյա - գետ Ռուսաստանում, Կիեբակայի վտակը
Վանյա - գետ Ռուսաստանում, Մոլոգայի վտակը
I Love You (երգ, Բիլլի Այլիշ)

«I Love You» (անգլ. թարգմանաբար՝ «Ես սիրում եմ քեզ»), ամերիկացի երգչուհի Բիլլի Այլիշի կողմից ձայնագրած երգ իր «When We All Fall Asleep, Where Do We Go?» դեբյուտային ստուդիական ալբոմից։ Այն գրվել է Այլիշի և նրա եղբայր Ֆինիս Օ'Քոնելի կողմից, որը նաև երգի պրոդյուսերն է։ Երգը զբաղեցրել է 53-րդ հորիզոնականը Billboard Hot 100 չարթում։ 2019 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Այլիշը երգով ելույթ է ունեցել Saturday Night Live սեզոնային պրեմիերային։


== Չարթեր ==
Illegal chart entered UKstreaming|40


== Հավաստագրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Արեա (Պարաիբա)

Արեա (պորտ.՝ Areia), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Պարաիբա նահանգի գյուղատնտեսական մարզում։ Մտնում է Բրեջու Պարաիբանու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 24 431 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 269,424 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 91,5 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1846 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 71.656.298,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.828,80 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,611 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Պատկերասրահ ==
Անբարոյականություն

Անբարոյականությունը արտահայտություն է, որը բնութագրում է մարդկանց կամ նրանց որոշակի գործողությունները, որոնք խախտում են կամ հակադրվում որոշակի բարոյական նորմերի, օրենքների կամ ստանդարտների։


== Արիստոտել ==
Արիստոտելը համարում էր, որ այնպիսի գործողություններ, ինչպես նախանձը, սպանությունն ու գողությունը, անբարոյական են, քանի որ խախտում են իր կողմից ձևակերպված "ոսկե միջինի" փիլիսոփայական հասկացությանը։ Միևնույն ժամանակ նա անբարոյականություն չէր համարում նույնասեռականությունը։


== Կրոն և սեռական կյանք ==
Անբարոյականությունը սերտորեն շաղկապված է և՛ կրոնի, և՛ սեռական կյանքի հետ։ Թեև արևմտյան աշխարհում այս երկուսը հակադրվում են, այնուամենայնիվ, տարբեր ժամանականերում կրոնի պաշտամունքին ծեսերի մեջ մտել են տարատեսակ սեռական գործողություններ, այդ թվում՝ սրբազան մարմնավաճառություն։
Ֆրոյդի եզրահանգումն այս առիթով հետևյալն է․ «Յուրաքանչյուր ժամանակաշրջանում անբարոյականությունն ավելի քիչ օժանդակություն չի ունեցել կրոնի կողմից, քան բարոյականությունը»։


== Ծանոթագրություններ ==
Լուկա (գյուղ, Լիտինկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼուկաԼուկա (ուկրաիներեն՝ Лука), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիտինկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1820 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լուկա գյուղում բնակվում էր 216 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,098 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2204,08 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Արըլ

Արուլիս (կայան), կայան Այնթապի շրջանում, Կիլիկիայից Սամոսատ տանող ճանապարհի վրա, Եփրատի արևմտյան կողմում։


== Ծանոթագրություններ ==
Էմմա Ռոբերթս

Էմմա Ռոուզ Ռոբերթս (անգլ.՝ Emma Rose Roberts, փետրվարի 10, 1991(1991-02-10), Rhinebeck, Rhinebeck, Դաչես շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի, մոդել և երգչուհի։
Օսկարի առաջադրված դերասան Էրիկ Ռոբերթսի դուստրն է, Ջուլիա Ռոբերթսի զարմուհին։ 
Նա հայտնի է դարձել Էդի Սինգեր դերում՝ «Ոչ այնպիսին» սերիալում (2004-2007 թթ.)։ 2005 թ․ դերասանուհին ստեղծել է իր դեբյուտային ալբոմը «Unfabulous and More», որը դարձել է սերիալի սաունդթրեք։ Նրա մյուս ստեղծագործություններից են՝ «Ճիչ 4», «Մենք Միլլերներն ենք»,«Չարաճճի», նաև սերիալի դերերում՝ «Ամերիկյան սարսափ պատմություն» և «Ճչի թագուհիները»։


== Վաղ տարիներ ==
Էմմա Ռոբերթսը ծնվել է Ռինբեկում՝ Նյու Յորք նահանգում։ Նա դերասան Էրիկ Ռոբերթսի և Կելի Կալինգհեմի դուստրն է։ Նրա հորաքույրները նույնպես դերասանուհիներ են՝ Լիզա Ռոբերթս Գիլան և Ջուլիա Ռոբերթս։


== Կարիերա ==
Առաջին անգամ 2001 թ․ նա նկարահանվել է Տեդա Դեմե «Կոկային»։ Առաջին հաջող դերից հետո Էմման տեղափոխվեց Լոս Անջելես, որտեղ ընդունվեց Արչեր դպրոց (անգլ.՝ Archer School for Girls), որպեսզի համատեղի դասերը նկարահանումների հետ։
2004 թ․ սկսեց նկարահանվել «ոչ այնպիսի» հեռուստասերիալում, որտեղ խաղաց գլխավոր դերը։ Շոուն փակվելուց հետո, Ռոբերտսը ստացել է գլխավոր դեր քննիչ «Նենսի Դրյու» և կատակերգություն «Չարաճճի» ֆիլմերում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմեր ===


=== Հեռուստասերիալներ ===
Նախնական ճանաչման է արժանացել «Նիկելոդեոնի» «Անաստղը» մանկապատանեկան հեռուստասերիալում հանդես գալով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ալեքսանդր Պոպովի հուշարձան (Եկատերինբուրգ)

Ալեքսանդր Պոպովի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Александру Попову), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Եկատերինբուրգ քաղաքում, որը նվիրված է ռուս նշանավոր ֆիզիկոս, ռադիոյի գյուտարար Ալեքսանդր Ստեպանովիչ Պոպովին։ Տեղադրված է քաղաքի կենտրոնում, Պոպովի անվան պուրակում, որը գտնվում է Պուշկինի փողոցում։


== Պատմություն ==
Ռադիոյի գյուտարար Ալեքսանդր Պոպովի հուշարձանը տեղադրելու գաղափարը ծնվել է դեռևս 1950-ական թվականներին։ Սակայն այդ գաղափարի իրականացումը սկսվել է միայն 1970-ական թվականներին։ Հուշարձանը տեղադրելու նախաձեռնողը դարձել է Սվերդլովսկի Ռադիոկենտրոնի պետ Ա. Ս. Մենշենինը։
Որպես հիմք ընդունվել է քանդակագործ Վ. Ե. Եգորովի տարբերակը, սակայն հուշարձանը պատրաստելու բարդությունը գերազանցել է Ուրալի կոմպրեսորների գործարանի հնարավորությունները, որտեղ ենթադրվում էր ձուլել արձանը։ Այդ պատճառով էլ Պոպովը պատկերված է խոհուն դիրքով նստած, թեև սկզբնապես նախատեսվում էր նրան տեղադրել կանգնած։ Հուշարձանը հավաքվել է էլեկտրական եռակցման օգնությամբ՝ մի քանի թուջե դետալներից և ողորկվել է։ Նկատի ունենալով հուշարձանի ստեղծման գործում ոչ միայն քանդակագործ Եգորովի, այլև ճարտարապետ Պ. Դ. Դեմինցևի և ինժեներ-մետաղագործ Լ. Ս. Դրեզինի մեծ ավանդը՝ վերջիններիս անունները նշված են արձանին փակցված տախտակի վրա։
Հուշարձանի հանդիսավոր բացումը կայացել է 1975 թվականի մայիսի 7-ին Քաղաքային լճակի և գլխավոր փոտատան մոտ, Հոգևոր ուսումնարանից ոչ հեռու, որտեղ սովորել է Պոպովը։ Հուշարձանն անմիջապես դարձել է տեսարժան վայր, իսկ Ուրալի դաշնային համալսարանի ռադիոֆակուլտետի ուսանողներն ու դասախոսները երկար տարիներ ավանդույթ ունեն՝ մայիսի 7-ի երեկոյան  (Ռադիոյի օրը) Լենինի պողոտայով երթ կատարել դեպի հուշարձանը, այն լվանալ, ծաղիկներ դնել և ցուցաբերել իրենց հարգանքը գիտնականին։
2005 թվականին հուշարձանը կարգի է բերվել, ներկվել է բրոնզագույն և օծվել։ Հուշարձանի օծումը կատարել է Եկատերինբուրգի և Վերխոտուրիեի արքեպիսկոպոս Վիկենտին։
Հուշարձանի մոտ ստեղծվել է Պոպովի պուրակը, գործում է շատրվան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Памятник Попову А.С.»։ Памятники всего мира։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-16-ին։ Վերցված է 2012-04-06 
«В Екатеринбурге радиофак УрФУ к 7 мая помоет памятник Попову, а потом выйдет на массовое шествие по центру города»։ Новости@mail.ru։ 4 мая 2011։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-05-16-ին։ Վերցված է 2012-04-06
Օստրովնայա (այլ կիրառումներ)

Օստրովնայա, կարող է վերաբերել՝

Օստրովնայա - գետ Ռուսաստանում, Կամչատկայի երկրամասի հյուսիսարևմտյան մասում
Օստրովնայա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յուզա գետի աջ ափում
Ավետում Սուրբ Էմիդիայի հետ

«Ավետում Սուրբ Էմիդիայի հետ», իտալացի գեղանկարիչ Կառլո Կրիվելիի խորանի նկարը` Ավետման սյուժեով։


== Պատմություն ==
Ասկոլի Պիչենոյի Սանթիսիմա-Աննունցիատի եկեղեցու խորանը նկարիչը նկարել է 1482 թվականին` Սիքստոս IV պապի կողմից քաղաքին ինքնակառավարում տրամադրելու կապակցությամբ։ 1811 թվականին նկարը տեղափոխվում է Միլանում գտնվող Բրերա պատկերասրահ, դրանից հետո 1820 թվականին անցնում է ֆրանսիացի կոլեկցիոներ Օգյուստ Լուի դը Սիվրիին, իսկ 19-րդ դարի կեսերին հայտնվում Է Մեծ Բրիտանիայում։ Լոնդոնի ազգային պատկերասրահին Հենրի Լաբուշերը նվիրել է 1864 թվականին։


== Նկարագրություն ==
Ավետման թեման միահյուսված է Ասկոլի Պիչենոյի ինքնակառավարման նկարչության ժամանակաշրջանի հետ։ Այսպես, LIBERTAS ECCLESIASTICA բառերը, որոնք կտավի ներքևում են և նշանակում են «Եկեղեցու ազատություն», փոխարինում են քաղաքի զինանշաններով` Հռոմի Պապ Ինոկենտի VIII- ով (որը հետևում էր Սիքստոս IV- ին և այդ ժամանակ գործող հովվապետն էր) և քաղաքի եպիսկոպոս Պրոսպերո Կաֆարելիին։ Դրա հետ մեկտեղ Ասկոլի Պիչենոյի հովանավոր Սուրբ Էմիդիայի` Գաբրիել հրեշտակապետին քաղաքի մոդել առաջարկող նկարի ներկայությունը յուրօրինակ սյուժետային քայլ է։
Տեսարանը ծավալվում է քաղաքի փողոցում, որը նայում է Մարիամ Աստվածածնի տանը`  զբաղեցնելով կտավի աջ կողմը։ Տան պատի անցքի միջով Սուրբ Հոգուն աղավնու տեսքով ուղեկցող լույսի շողը հասնում է Մարիամին, որը Ավետարանով խոնարհաբար ծնկի է գալիս ամբիոնի առաջ։ Աստվածածնի  սենյակը պատկերված է մանրուքների մեծ ուշադրությամբ, այդ թվում նրանց նկատմամբ, որոնք, ներառված լինելով սենյակի ամենօրյա զարդարանքում, կրում են խորհրդանշական իմաստ։


== Դրվագներ նկարներից ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Պոջո Կատինո

Պոջո Կատինո (իտալերեն՝ Poggio Catino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում՝ Ռիետի պրովինցիայում։ Բնակությունը կազմում է 1343 մարդ (2008 թվականին), խտություննը կազմում է 90 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 15 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 2040։ Հեռախոսսյին կոդ՝ 0765։


== Ժողովրդագրություն ==


== Պատկերասրահ ==

		


== Համայնքի վարչակազմը ==
Հեռախոս։ 0765 411021
Էլ-փոստ։ info@poggiocatino.org
Պաշտոնական կայք։http։www.poggiocatino.net


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Pagina dedicata alla Sabina
Pagina dedicata a Poggio Catino sul portale Sabina.it Archived 2013-08-04 at the Wayback Machine.
Scheda sulla Torre pentagonale detta Longobarda sul sito Tesoridellazio.it
Մարդաբանական սկզբունք

Մարդաբանական սկզբունք, անթրոպոլոգիզմ, փիլիսոփայական ըմբռնում, որը «մարդ» հասկացությունը համարում է հիմնական աշխարհայացքային կատեգորիա և դրանից ելնելով մշակում է պատկերացումների համակարգ բնության, հասարակության և մտածողության մասին։ Մարդաբանական սկզբունքը հակադրվում է մատերիայի և ոգու դուալիստական անջատմանը, մատերիականի և հոգեկանի (իդեալականի) փոխհարաբերության իդեալիստական ըմբռնմանը։ Մարդաբանական սկզբունքն իր դասական դրսնորմամբ, մինչմարքսիստական մատերիալիզմի ձևերից է, որին, սակայն, հատուկ է մարդու ձևավորման պրոցեսում հասարակական պրակտիկայի դերի բացասումը։ Մարդաբանական սկզբունքն առաջին պլան է մղում հասարակական-արտադրական հարաբերությունների ամբողջությունից դուրս վերացական մարդուն, որը դիտվում է միայն բնության մի մաս, մատերիական և հոգեկան հատկանիշներով օժտված անփոփոխ բնական էակ.անտեսվում է մարդու հասարակական էությունը։ 	Մատերիալիստորեն ըմբռնված Մարդաբանական սկզբունքն առավել ամբողջականորեն արտահայտվել է Լ. Ֆոյերբախի և Ն.Չեռնիշևսկու ուսմունքներում։ Նման մոտեցում առկա է նաև XIX դ. հայ իրականության մեջ (Ա.Փափովիչ, Միքայել Նալբանդյան)։ Մարդաբանական սկզբունքի իդեալիստական տարբերակները զարգացրել են Ֆրիդիրխ Նիցշեն, Վ. Դիլթեյը, Գ. Զիմմելը, Մ. Շիլլերը։ Արդի բուրժուական փիլիսոփայությունը Մարդաբանական սկզբունքն օգտագործում է իբրև իդեալիզմի հիմնավորում, որքանով օբյեկտիվ իրականությունը դիտվում է մարդկային էությունից ածանցյալ (էկզիստենցիալիզմ, փիլիսոփայական մարդաբանություն, սոցիալ-դարվինիզմ, ֆրոյդիզմ են)։
Սաևկա (գյուղ, Գրեբյոնկայի շրջան)

Սաևկա (ուկրաիներեն՝ Саївка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1820 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սաևկա գյուղում բնակվում էր 33 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,977 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 33,78 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վո (Իտալիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վո (այլ կիրառումներ)Վո (իտալերեն՝ Vo'), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Պադովա գավառում։
Բնակչությունը 3421 մարդ (2008 թ.), բնակչության խտությունը 168 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 35030։ Հեռախոսային կոդ՝ 049։
Բնակելի տարածքի հովանավոր է համարվում սուրբ San Lorenzo։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռ՝ 049 9940027
Էլեկտրոնային փոստ՝ segretario.comunale@comune.vo.pd.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.vo.pd.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակելի տարածքի պաշտոնական կայքը (իտալ.)
Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
(1766) Սլայֆեր

(1766) Սլայֆեր (անգլ.՝ Slipher), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1962 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Ինդիանայի համալսարանի կողմից Բրուկլինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,748679 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5143 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9831 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1664,5 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,216281 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,22° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1766) Սլայֆեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կամբուլատ (իշխան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կամբուլատ (այլ կիրառումներ)Կամբուլատ Իդարի Չերկասկի (, Kabardia - 1589, Kabardia), Կաբարդայի գերագույն իշխան-վալի (1578—1589), Իդար մուրզայի որդին և Թեմրյուկ Իդարիի կրտսեր եղբայրը (մահ.՝ 1571)


== Կենսագրություն ==
1578 թվականին Կամբուլատ Չերկասկին գլխավորելով կաբարդական դեսպանությունը մեկնել է Մոսկվա, որտեղ նրան ընդունել ռուսաց արքա Իվան IV Ահեղը։ Կամբուլատը եկել է իր որդի Խորոշայ մուրզայի ուղեկցությամբ, ով ուղղափառություն է ընդունել և վերցրել Բորիս Կամբուլատի անունը, դառնալով Մոսկվայի հայտնի զորապետերից և բոյարներից մեկը։
Ռուսական կառավարության հետ երկխոսությունների ընթացքում Կաբարդայի իշխան Կամբուլատը Մոսկվայից օգնություն է խնդրել իր հակառակորդների դեմ պայքարի և Սունժա գետի վրա գտնվող ռուսական բերդի վերականգնման գործում։


== Գրականություն ==
Мальбахов Б. и Эльмесов А. «Средневековая Кабарда», Нальчик, Издательство «Эльбрус», 1994 г. ISBN 5-7680-0934-5
Բուդա (գյուղ, Լուգինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲուդաԲուդա (ուկրաիներեն՝ Буда), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լուգինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1895 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բուդա գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,27 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 81,48 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նոգինսկի շրջան

Նոգինսկի շրջան (ռուս.՝ Ногинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվայի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նոգինսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 892,89 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 207886 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 232,82 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Բաջունի (կղզի)

Բաջունի, (անգլ. Bajun Islands, Baajun Islands), կամ Բաջում (անգլ. Bajuni Islands, Իտալ. Isole dei Bagiuni), գտնվում է Հնդկական օվկիանոսի հարավային մասում, Սոմալիին մոտ։ Կիսմայոից հարավ, դեպի Քենիայի սահմանը։
Կղզիում ապրում են տեղաբնիկներ՝ բոջունիներ։


== Բաջունի կազմը ==
1. Չիսիմայո (Chisimaio)
2. Կանդաիվու (Kandhaivu)
3. Ֆումա (Fuma)
4. Կոյամա (Coiama)
5. Նգումա (Ngumi)
6. Տենինա (Thenina)
7. Տովայի (Chovaye)
8. Տեգադի (Tegadi)
9. Տուլա (Chula)
10. Չանդրաա (Chandraa)
11. Դարկասի(Darkasi)
12. Ամբու (Ambu)
13. Գուա (Gua)


== Պատմություն ==
Տովայի կղզում հայտնաբերվել են քաղաքի քարե ավերակներ, որոնց վրա յի փորագրությունները որոշակի նմանություն ունեն Քենիային պատկանող Լամու կղզեխմբում հանդիպող փորագրություններին։


== Բնակչություն ==
1913 թվականի դրությամբ Բաջունի կղզեխմբի մեջ մտնող կղզիներից միայն Տովային (կամ Չովայեն, 0°52′19″ հվ. լ. 42°09′33″ ավ. ե.), և Տուլան (կամ Չուլան 1°00′19″ հվ. լ. 42°02′11″ ավ. ե.) են բնակեցված եղել։


== Ծանոթագրություններ ==
Անտյե Կրոգ

Անտյե Կրոգ (աֆրիկաանս՝  Antjie Krog, հոկտեմբերի 23, 1952(1952-10-23), Կրունստադ, Ֆեզիլե Դաբի, Ֆրի Սթեյթ, ՀԱՀ), հարավաֆրիկացի գրող, բանաստեղծուհի և լրագրողուհի, գրում է աֆրիկաանսով և անգլերենով։


== Կենսագրություն ==
Անտյե Կրոգը ծնվել է 1952 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Կրունստադում (ՀԱՀ)՝ աֆրիկաներների կրթված, գրական ընտանիքում։ 1973 թվականին ավարտել է Ազատ պետության համալսարանը, իսկ 1976 թվականին՝ Պրետորիայի համալսարանը։ Հրատարակել է Die Suid-Afrikaan անկախ ամսագիր։ South African Broadcasting Corporation-ում աշխատել է՝ որպես ռադիո թղթակից։


== Ստեղծագործական կյանք ==
Ստեղծագործական առաջին քայլերը եղել են որպես պոետ, արդյունքում գրել է նաև արձակ ստեղծագործություններ և հանդես եկել որպես լրագրող, դրամատուրգ և թարգմանիչ, մանկական գրքերի հեղինակ։


== Գրական աշխատանքներ ==


=== Պոեզիա ===
Dogter van Jefta (1970)
Januarie-suite (1972)
Beminde Antarktika (Սիրելի Անտարկտիկա) (1974)
Mannin (1974)
Otters in Bronslaai (1981)
Jerusalemgangers (1985)
Lady Anne (1989)
Gedigte 1989–1995 (Բանաստեղծություններ) (1995)
Kleur kom nooit alleen nie (2000)
Down to my last skin (2000)
Met woorde soos met kerse (2002)
The stars say tsau (2004)
Body bereft (2006)
Skinned (2013)


=== Արձակ ===
Relaas van 'n Moord (1995)
Country of my Skull (1998)
A Change of Tongue (2003), 2005 թվականին աֆրիկաանս է թարգմանվել 'Անդեր Տոնգվալի կողմից
There was this goat (2009), Նոսիս Մպոլվոնիի և Կոպանի Ռատելեի հետ
Begging to be Black (2010)


=== Դրամատուրգիա ===
Waarom is dié wat voor toyi-toyi altyd so vet? (1999)


== Ճանաչում ==
Քննադատները Անտյե Կրոգին անվանում են «Հարավային Աֆրիկայի Պաբլո Ներուդա»։ Արժանացել է Էժեն Մարեի և մի շարք այլ ազգային մրցանակների։ Հարավային Աֆրիկայի մի քանի համալսարանների պատվավոր դոկտոր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն, մատենագիտություն(անգլ.)
Կենսագրություն(անգլ.)
На сайте университета Западной Капской провинции(անգլ.)
Բարսելուս (Ամազոնաս)

Բարսելուս  (պորտ.՝ Barcelos), համայնք Բրազիլիայում՝ Ամազոնաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիսային նահանգի Ամազոնաս մարզում։ Մտնում է Րիու Նեգրու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 30 252 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 122 476 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 0,73 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1931 թվականին։


== Աշխարհագրություն ==
Կլիմայի ռելիեֆը՝ հասարակածային։
Զեյնադին (Արեշի գավառ)

Զեյնադին, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Արեշի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 387 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բերդի Քերբաբաև

Բերդի Մուրադի Քերբաբաև (մարտի 15 (27), 1894, Tejen, Անդրկասպյան մարզ, Ռուսական կայսրություն - 1974[…] կամ հուլիսի 23, 1974(1974-07-23), Աշխաբադ, Թուրքմենական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), թուրքմեն խորհրդային գրող, թուրքմեն խորհրդային գրականության սկզբնավորողներից։ Թուրքմենական ԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1951 թ.), Թուրքմենական ԽՍՀ ժողովրդական գրող, սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1969 թ.)։ ՍՄԿԿ անդամ 1948 թվականից։
Սովորել է Լենինգրադի համալսարանի արևելյան ֆակուլտետում (1927-1928 թթ.)։ 1927 թվականին հրապարակել է «Աղջկական աշխարհ», 1928 թվականին՝ «Ստրկացվածը կամ Ադաթի զոհը» պոեմները։ Քերբաբաևի «Վճռական քայլը» (1940 թ., 1-ին մաս, ամբողջությամբ տպագրվել է 1947 թվականին) առաջին վեպն էր թուրքմենական խորհրդային գրականության մեջ։ Քերբաբաևի ստեղծագործությունը բազմաժանր է։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին են գրվել «Կուրբան Դուրդը» (1942 թ.) վիպակը, «Այլար» (1943 թ.) պոեմը, «Եղբայրներ» և «Մահթումկուլի» (երկուսն էլ՝ 1943 թ.) պիեսները և այլն։ Կոլտնտեսային աուլի կյանքն է պատկերում «Այսոլթանը սպիտակ ոսկու երկրից» (1949 թ., ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1951 թ.) վիպակը։ Թուրքմենական գրականության նշանակալից ձեռքբերումն է նրա «Նեբիտդաղ» (1957 թ.) վեպը՝ նվիրված նավթագործներին։ Թուրքմեն ականավոր հեղափոխական ու պետական գործիչ Կ․ Աթաբաևի մասին է «Հրաշքով ծնվածը» (1965 թ.) վեպը։ Թուրքմենիայի ԳՄ վարչության նախագահ (1942-1950 թթ. )։ Պարգևատրվել է Լենինի 3 և 3 այլ շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Բրեմեն (նահանգ)

Բրեմեն (գերմ.՝ Bremen [ˈbʁeːmən]), (արտասանություն ) — քաղաք  Գերմանիայի հյուսիս արևմուտքում։  Գերմանիայում գտնվող 551,767 բնակիչ ունեցող Բրեմենը (2015) Գերմանիայի տասներորդ քաղաքն է։


== Աշխարհագրություն ==
Այն տեղակայված է Վեզեր գետի երկու ափերին,  Հյուսիսային ծովից մոտ 60 կմ հեռավորության վրա։ Հին քաղաքում Կենտրոնական Վեզերը հոսում է դեպի ներքև և հետագայում ընդլայնվելով՝ կազմելում է Բրեմենյան նավահանգիստը։ Ստորին Վեզերի ձախ կողմում գտնվող տարածքը կոչվում է Վեսերմարչ (Wesermarsch):
Քաղաքի երկարությունը կազմում է մոտ 38 կմ, լայնությունը՝ 16 կմ։ Սահմանների երկարությունը 136.5 կմ է։


== Պատմություն ==
Ներկայիս Բրեմենում գտնվող բնակավայրերը գոյություն ունեն առնվազն 8-րդ դարի վերջից։ Քաղաքը հիմնադրվել է 787 թ. Կարլ Մեծի կողմից՝ որպես եպիսկոպոսյան նստավայր։ Բրեմենի ծաղկումն սկսվեց 845 թվականին, երբ այն գտնվում էր Համբուրգի արքեպիսկոպոս Ադալբերտի հեղինակության ներքո։

859-ին քաղաքը թալանվել է Ռյորիկ Յուտլանդի կողմից։ 1032 թվականին կառուցվել են առաջին քաղաքի պատերը։ 1260 թ.-ին Բրեմենը միանում է Հանսեսյան լիգայի։
Արագ տնտեսական զարգացումը թույլ է տալիս քաղաքին՝ դուրս գալ արքեպիսկոպոսական իշխանությունից և դառնալ ազատ քաղաք։
Այս ազատության խորհրդանիշներն էին Ռոլանդի հրապարակը (1404 թ.) և քաղաքապետարանի շենքը (1409 թ.), որոնք կառուցվել են հիմնական հրապարակում։ 
Վեստֆալիայի ժամանակաշրջանում Բրեմենը անցավ Շվեդիայի իշխանության տակ։ Երեսնամայա պատերազմի ավարտից հետո նա ստիպված էր իր տարածքի զգալի մասը՝ Ստորին Վեզերի ափամերձ շրջանները հանձնել Շվեդիային։ 1810 թ.-ին Նապոլեոն I  հայտարարեց  Բերմենը Ֆրանսիական դեպարտամենտի հիմնական քաղաք։ 
1813-ին այն դաշնակիցների կողմից  ետ վերցվեց և Վիեննայի Կոնգրեսում ճանաչվեց որպես Գերմանիայի միության ազատ քաղաք։  1856 թ. Պայմանագրի համաձայն Բրեմենում ստեղծվեցին հատուկ մաքսային կանոններ, իսկ 1888 թվականին քաղաքը դարձավ գերմանական մաքսային տարածք ։ 1866 թ.  Բրեմենյան զորքերը մասնակցեցին  Պրուսական բանակի արշավանքներին և,  Գերմանիայի կայսրության ձեւավորումից հետո Բրեմենը դարձավ  որպես անկախ, ազատ քաղաք, որն ուներ ինքնավարության հանրապետական համակարգ։

Սա գերմանական ամենահին քաղաք պետությունն է:


== Գտնվելու վայրը ==
Բրեմենը բոլոր կողմերից  շրջապատված է «Lower Saxony»- այով։ Արևմուտքից այն սահմանակից է  գերմանական Դելմենխորստի շրջանին (93,725 բնակիչ), այդ թվում Բեռն, Լեմբերդեր, Էլսֆլետ (215 648 բնակիչ) քաղաքներին ու բնակավայրերին, ներառյալ Շենեվեդե, Ռիտերխուդե, Լիլենտալ, Դիպխոլց  (215 648 բնակիչ) քաղաքները և Վայխե և Շտուր բնակավայրերը։ Բացի նշվածներից, արևմուտքից այն գտնվում է Օլդենբուրգ քաղաքի (158 600 բնակիչ) մոտ, իսկ հյուսիսում` Բրիիմերհավեն քաղաքի (116 672 բնակիչ) մոտ։ Այս բոլոր բնակավայրերը կազմում են 1,511,198 քաղաքային ագլոմերացիաներ, որոնցից մոտավորապես 115,000-ը ամեն օր մեկնում են Բրեմեն՝   աշխատելու, ինչը  կազմում է Բրեմենի զբաղվածության շուկայի ամբողջության 48 %։


== Վարչական բաժանում ==
Տես նաև. Բրեմենյան տարածքի վարչական բաժանում


== Տրանսպորտ ==

		
		
		
Բրեմեն (օդանավակայան)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Եղբայր քաղաքներ ==


== Տես նաև ==
Բրեմենյան երաժիշտներ


== Նշումներ ==


== Գրականություն ==
«Бремен, город»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 


== Հղումներ ==
Հայկյան Տիգրան (Հայկի տոհմ)

Տիգրան Հայկազունի, Հայկազունիների տոհմի նահապետ(մ.թ.ա. 2109-2108),Արատտայի զորավար։ Հայտնի է աքքադական աղբյուրներից։ Հաջողվել է ջախջախել Արատտայի հարավային տարածքները տիրած աքքադացի բռնապետ Նարամսինի հետնորդներին, և այդ տարածքները միավորել է Այրարատ Աշխարհին։ Այրարատ Աշխարհի հիմնադիրն էր։ Ընդլայնել է իր տիրապետությունը՝ տիրանալով հսկայական տարածքների, որոնց վրա վերականգնել է Հայք անվանումը։ Սակայն Հայկյան Տիգրանի այս ձեռնարկումը, ինչպես նաև Հայկազունիների իշխանության տարածումը այլ տարածքների վրա՝ ընդունելություն չգտավ՝ Հայկական Լեռնաշխարհի մյուս կազմավորումների վրա՝ անգամ Արմավիրի Հայկազունիները, Հայկյան Տիգրանի մահից հետո իրենց համարում էին Արմավիրի (Հայկյան Արամայիս նահապետի անունով) կամ Այրարատ Աշխարհի տերեր կամ նահապետներ։ Տիգրան Հայկազունու մահից հետո՝ Այրարատում իշխանությունը անցավ տարածաշրջանի Գլխավոր Քրմին։
Հայագիտական որոշ ուսումնասիրություններ՝ 

Հայկյան Տիգրանին են համարում Հայկյան Արմենակի հայրը։ Մովսես Խորենացին ունեցել է հիմնավոր կարծիք, որ Արմենակ-Արամանյակը՝ Հայկ նահապետի որդին էր։
Հայկյան Տիգրանն է կազմավորել Այրարատ Աշխարհը, և եղել է Այրարատ Աշխարհի առաջին նահապետը։ Խորենացին Մար Աբասի Պատմության վավերագրի վրա՝ հիմնավորել է՝ Այրարատ Աշխարհի առաջին նահապետը՝ Արմենակ-Արամանյակն էր։


== Աղբյուրները։ ==
Իկտիսադ

Իկտիսադ (ռուս.՝ Иктисад, բաշկիրերեն՝ Иктисад), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անգլիե

Անգլիե (ֆր.՝ Angliers), համայնք Ֆրանսիայի Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Կուրսոն կանտոնի կազմի մեջ։ Շրջանը՝ Լա Ռոշել։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17009։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 802 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ աշխատունակ տարիքի 524 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 433-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 91-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 82.6 %, 1999 թվականին եղել է 70.3 %)։ 433 աշխատունակ բնակիչներից 397-ը աշխատում էին (203 տղամարդ և 194 կին), անաշխատանք էին 36-ը (19 տղամարդ և 17 կին)։
91 անգործունակ մարդկանցից 29-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 36-ը՝ թոշակառու, 26-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով.


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ
Նվիրական երազանք

«Նվիրական երազանք» (ռուս.՝ «Заветная мечта»), խորհրդային տիկնիկային մուլտֆիլմ՝ ստեղծված Տատյանա Մակարովայի հեքիաթի հիման վրա։ Նկարահանվել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում 1972 թվականին։
1974 թվականին ստեղծվել է մուլտֆիլմի շարունակությունը՝ «Ամեն ինչ հակառակն է»։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմը պատմում է փոքրիկ ավանակի մասին, որն իր տատի ու պապի հետ ապրում է լճի ափին։ Պապը երազում է բռնել գոնե մի կետ, իսկ փոքրիկ ավանակը ցանկանում է փրկել ինչ-որ մեկին, կարևոր չէ՝ ումից կամ ինչից, բայց ոչ ոք չի գոռում՝ «Օգնեցե՜ք»։ Այդ ժամանակ կռկռում է գորտը, ավանակը նետվում է նրան փրկելու, սակայն պարզվում է, որ գորտը բոլորովին էլ չէր խեղդվում։ Հետո նա փորձում է մողեսին փրկել արևահարությունից, սակայն պարզվում է, որ նա ուղղակի արևայրուք էր ընդունում։ Ավանակը հույսը կորցնում է, թե իր երազանքը երբևէ կիրականանա։ Սակայն մի անգամ նրա պապը բռնում է մի մեծ ձուկ, իսկ փոքրիկ ավանակը փրկում է նրան՝ վերադարձնելով լիճ։ Այսինքն՝ երազանքներն իրականանում են։


== Դերերը հնչյունավորել են ==


== Տես նաև ==
Ամեն ինչ հակառակն է


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Макарова Татьяна Заветная мечта. — Яблоко, 2012. — (Мультсказка). — ISBN 978-5-9470-7094-1 Иллюстрации по мультфильму.
Խորոգ

Խորոգ, քաղաք Տաջիկստանում, Լեռնային Բադախշանի ինքնավար մարզի վարչական կենտրոնը։ 


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը գտնվում է մարզի հարավարևմտյան մասում՝ մայրաքաղաք Դուշանբեից 525 կմ հեռավորության վրա։ Արևմուտքից սահմանակից է Աֆղանստանի Բադախշան մարզին։
Խորոգը գտնվում է ծովի մակարդակից 2200 մետր բարձրության վրա, որով և հետխորհրդային տարածքի ամենաբարձր քաղաքներից մեկն է։ Գտնվում է Պամիրի բարձրավանդակի հարավարևմտյան մասում, Գունտ և Փյանջ գետերի միախառնման վայրին մոտ։ Քաղաքն ընդգրկված է կիսաչորային կլիմայական գոտում։ Տարվա ընթացքում քիչ տեղումներ են լինում։ Համաձայն Կյոպենի կլիմայական դասակարգման՝ քաղաքն ունի բարեխառն լայնությունների չոր կիսաչորային կլիմա՝ զով ձմեռներով։ Տարվա միջին օդի ջերմաստիճանը 9,3 ° C է, տարեկան տեղումների թիվը՝ մոտ 276 մմ։


== Բնակչություն ==
Խորոգի բնակչությունը 2019 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ կազմում է 30,3 հազար մարդ։ Բնակչության կողմից խոսվող պամիրյան լեզուներն ընդգրկված են հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի իրանական ճյուղի հարավարևելյան խմբում, ինչով նրանք տարբերվում են իրանական լեզուների հարավարևմտյան խմբին պատկանող տաջիկերենից։ Տեղացիները դավանում են հիմնականում շիա իսլամ, իսկ թյուրքալեզու փոքրամասնությունը՝ սուննի իսլամ։


== Պատմություն ==
Մինչև 19-րդ դարի վերջը Խորոգը գտնվում էր Բուխարայի էմիրի, Աֆղանստանի շահի, Ռուսաստանի և Բրիտանիայի միջև վիճելի տարածքում։ Ի վերջո քաղաքն անցնում է Ռուսական կայսրությանը՝ գետահունը դարձնելով Աֆղանստանի հետ սահման։ 1896 թվականին ռուսները այստեղ ամրություն կառուցեցին և կայազոր դրեցին։ Ցարական Ռուսաստանի անկումից և Խորհրդային Միության հիմնադրումից հետո 1925 թվականին Խորոգը դարձավ Լեռնային Բադախշանի մայրաքաղաքը։
Տաջիկստանի անկախության տարիներին՝ 2012, 2014, 2018, 2021 և 2022 թվականներին Խորոգում տեղի են ունեցել տարաբնույթ հակակառավարական ցույցեր։


== Տնտեսություն ==
Խորոգը առևտրային, տրանսպորտային և մշակութային կենտրոն է տարածաշրջանի համար։ Այստեղ են գտնվում՝ Մոյոնշո Նազարշոևի անվան Խորոգի պետական ​​համալսարանը, Կենտրոնական Ասիայի միջազգային համալսարանի մասնաճյուղը և Աղա Խանի հիմնադրամի ճեմարանը։ 
Խորոգով անցնում է Պամիրի մայրուղին՝ քաղաքը կապելով Դուշանբեի և Օշի հետ (Ղրղզստան)։ Վախանի հովտով (Աֆղանստան) և Ալիչուր գյուղով անցնում է գրունտային ճանապարհ։ Քաղաքը Կուլմա-Կարոկուրում լեռնանցքով կապվում է Չինաստանի հետ։ Քաղաքն ունի փոքր օդանավակայան։
Խորոգը Պամիրի զբոսաշրջային կենտրոններից է և Պամիրի հիմնական տեսարժան վայրերի մեկնարկային կետը։ Բացի բնության տեսարժան վայրերից՝ քաղաքը հայտնի է Պամիրի բուսաբանական այգով, որը ամենաբարձրն է ԱՊՀ տարածքում և երկրորդը աշխարհում (2320 մ)՝ Նեպալի բուսաբանական այգուց հետո։ Այգին հիմնադրվել է 1940 թվականին։ Բուսաբանական այգու հավաքածուն ներառում է ավելի քան 4 հազար տեսակի բույսեր աշխարհի բոլոր տարածաշրջաններից։
Ալյուր

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալյուր (այլ կիրառումներ)
Ալյուր, հացազգի, լոբազգի և այլ կուլտարաների հատիկներն ու սերմերն աղալուց ստացվող մթերք։ Հացաբույսերի ալյուրն օգտագործվում է հաց, մակարոնեղեն և հրուշակեղեն պատրաստելու, իսկ հատիկակերային ալյուրը՝ համակցված կեր ստանալա համար։
Ալյուրը լինում է՝

ցորենի
աշորայի (տարեկան)
եգիպտացորենի
գարու
վարսակի
հնդկացորենի
սոյայիՈրպես սննդամթերք առավել տարածված է ցորենի և աշորայի ալյուրը։ Ըստ նշանակության, ալյուրը ստորաբաժանվում է առանձին տեսակների։ Նրա տեսակը բնութագրվում է հատիկի՝ աղալուց հետո ալյուրի մեջ անցած արտաքին մասերի (թաղանթի ու սաղմի) և ալրային միջուկի (էնդոսպերմի) հարաբերակցությամբ։ Հացազգիներից ալյուր ստացվում է միանվագ, թեփախառը և տեսակավոր աղացման միջոցով։ Առաջին դեպքում ալյուր պարունակում է հատիկի պտղաթաղանթի և սաղմի խառնուրդ։ Երկրորդ դեպքում հատիկն աղում են նրանից պտղաթաղանթն ու սաղմը մասնակիորեն հեռացնելուց հետո։ Տեսակավոր ալյուրը հիմնականում բաղկացած է ալրային միջուկից։ Ալյուրի տարբեր տեսակների որակի որոշման համար կարևորագույն ցուցանիշներն են՝ խոնավությունը, մոխրայնությունը, մասնիկների խոշորությանը, օրգանոլեպտիկ հատկությունները (համը, հոտը, գույնը)։
Ալյուրն արտադրվում է ալրաղացներում, պահվում չոր, հով պահեստներում։ Սկսվել է կիրառվել ալյուրի՝ առանց տարայի պահեստավորման և տեղափոխման եղանակը։ Երկար (մինչև 2 տարի) պահվում է 15 %-ից ոչ ավելի խոնավության ալյուր։ Ցորենից մշակում են հացաթխման (շարմաղ, բարձր, առաջին և երկրորդ տեսակների, թեփախառը) և մակարոնեղենի ալյուր (խոշոր և կիսախոշոր)։ Աշորայից պատրաստում են շարմաղ, թեփահանած և թեփախառը ալյուր, եգիպտացորենից՝ երեք, մյուս կուլտուրաներից՝ մեկ տեսակի։


== Բառի ծագումնաբանություն ==
Ալյուր բառի հայերեն հնագույն ձևն է ալևր։ Բնիկ հայերեն բառ, առաջացել է հնդեվրոպական նախալեզվի al աղալ արմատից։ Ամենամոտ ձևն է հունարեն՝ ἄλευρον ալյուր բառը։ Դեռևս հարց է հայերեն ալյուր բառը փոխառությո՞ւն է հունարենից, թե նրա հետ միասին պատկանում է հնդևրոպական նախալեզվի al արմատին։
Որոշ հեղինակներ համարում են, թե հայերեն բառը փոխառություն է, քանի որ հին հայերը չգիտեին ինչ է ալյուրը. նրանք գործածում էին կորկոտ կամ ձավար, այսինքն ցորենը ուղղակի սանդի մեջ ծեծում էին և այդպես խոշոր եփելով ուտում։ Ալյուրը առաջին անգամ հույներից անցավ Հայաստան՝ Պոնտոսի վրայով։
Ընդհակառակը Պիկտետն և Հյուբշը չեն ընդունում, որ այդպիսի հասարակ ու սովորական մի բան կարող է փոխառություն լինեն։ Այս կարծիքին ի նպաստ կարելի է հիշել բնիկ հայերեն աղալ, աղորիք, երկան և այլ բառերը, որոնք ցույց են տալիս, որ ջաղացպանության արվեստը ծանոթ էր հայերին ամենասկզբից։


== Ծանոթագրություններ ==
Օկավանգո

Օկավանգո (հայտնի է նաև Կուբանգո անունով), գետ Անգոլայում, Նամիբիայում և Բոտսվանայում։
Սկիզբ է առնում Բիե սարահարթից (Անգոլա) վերջանում ճահճոտ ներքին դելտայով՝ Կալահարիի հյուսիսային մասում։ Երկարությունը 1600 կմ է:


== Աղբյուրներ ==
Հարավային Հոլանդիա

Հարավային Հոլանդիան (հոլ.՝ Zuid-Holland), Նիդերլանդների տասներկու մարզերից (պրովինցիաներից) մեկն է։ Գտնվում է երկրի արևմտյան հատվածում. հարավից սահմանակցում է Նիդերլանդների Զեյլանդ մարզին, հարավ-արևելքից՝ Հյուսիսային Բրաբանտին, արևելքից՝ Խելդերլանդին, հյուսիս-արևելքից Ուտրեխտին և հյուսիսից՝ Հյուսիսային Հոլանդիա մարզին։ Ունի 3.452 հազար բնակիչ (2005 թ.), գլխավոր քաղաքը Հաագա քաղաքն է, իսկ ամենամեծ քաղաքը Ռոտերդամն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (նիդեր.)
(2543) Մաչադո

(2543) Մաչադո (անգլ.՝ Machado), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի հունիսի 1-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,091305 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1984 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,9843 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1985,23 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,181339 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,04° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2543) Մաչադո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Խելառները

«Խելառները» (վրաց.՝ შერეკილები), 1973 թվականին ռեժիսոր Էլդար Շենգելայայի նկարահանած վրացական ֆիլմ։
2012 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Հետահայաց ցուցադրություններ» ծրագրում։


== Սյուժե ==
Հոր մահից հետո Էրթաոզին թողնում է հայրենի գյուղն ու քաղաք տեղափոխվում։ Օրերից մի օր այնտեղ հանդիպում է գեղեցկուհի Մարգալիտային՝ իրենից շատ ավելի տարեց մի կնոջ։ Ամուսնու բացակայությամբ նա սիրեկաններին տուն է տանում, և Էրթաոզին դառնում է սրանցից մեկը։ Երբ Էրթաոզին համաձայնում է օգնել Մարգալիտային ազատվելու տեղի ոստիկանապետից, որ նույնպես այդ կնոջ սիրեկաններից է, նրան բանտարկում են և գցում ստորգետնյա խուց՝ Քրիստեփոր անունով մի անծանոթի հետ։ Վերջինս երազում է թռչող սարք պատրաստել, որն իրեն թույլ կտա փախչել բանտից։ Էրթաոզին ու Քրիստեփորը համատեղում են ջանքերը՝ երազանքը կյանքի կոչելու համար։


== Դերեր ==
Վասիլ Չխաիձե
Դաթո Ժղենտի
Արիադնա Շենգելայա
Բորիս Ցիֆուրիա
Աբրեկ Փխալաձե
Մերաբ Էլիոզիշվիլի
Ակակի Բաքրաձե
Գրիգոլ Թքաբլաձե
Յոսեբ Խայնդրավա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմը imdb.com կայքում
Նովոե Ուստե (գյուղ, Օխոտսկի շրջան)

Նովոե Ուստե (ռուս.՝ Новое Устье), գյուղ Ռուսաստանի Խաբարովսկի երկրամասի Օխոտսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 178 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նոտր Դամ դ'Էստրե

Նոտր Դամ դ'Էստրե (ֆր.՝ Notre-Dame-d'Estrées), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 151 մարդ, բնակչության խտությունը` 20.32 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.43 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Կորբոն համայնքի հետ միասին հանդիսանում է Նոտր Դամ դ'Էստրե Կորբոն համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 27 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 111 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 88-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 23։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,3 %։ 88 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 78 անձ (39 տղամարդ և 39 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (6 տղամարդ և 4 կին)։ 23 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Էրգոլդսբախ

Էրգոլդսբախ (գերմ.՝ Ergoldsbach), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա համայնքում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Լանդսհուտի շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 7484 մարդ, տարածքը՝ 57,06 կմ² (2010 թվականի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 2 74 127։
Համայնքը բաժանված է 5 գյուղական թաղամասերի։ 
2015 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով Էրգոլդսբախ կոմունայի բնակչությունը կազմում է 7709 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Կոնչինո (գյուղ, Կարդիմովսկի շրջան)

Կոնչինո (ռուս.՝ Кончино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Deep (երգ)

«Deep» (անգլ. թարգմանաբար՝ «Խորը»), երգ, որը ձայնագրել է ամերիկյան Nine Inch Nails ինդուստրիալ-ռոք խումբը հատուկ «Լարա Քրոֆթ։ Դամբարաններ թալանողը» ֆիլմի սաունդթրեքի համար։


== Ակնարկ ==
2001 թվականի հունիսին երգը թողարկվել է սեղմասկավառակի վրա որպես  պրոմոսինգլ և որպես ռադիոտեղերոշիչ ֆիլմի սաունդթրեքի ու հենց ֆիլմի աջակցության համար։ Սինգլի CD-հրատարակությունում ներկայացվել են «Deep»-ի ալբոմային և ռադիո տարբերակները։ Գոյություն ունի նաև երգի գործիքային տարբերակը, որը հասանելի է remix.nin.com կայքում։ Սինգլը Nine Inch Nails Halo գրախոսականների համարակալման համակարգում չի ընդգրկվել և խմբի ոչ մի ստուդիական ալբոմում չի ներկայացվել, չնայած այն բանին, որ այն նկարահանվել է որպես պաշտոնական տեսահոլովակ։


== Տեսահոլովակ ==
Երաժշտական տեսահոլովակը նկարահանվել է 2001 թվականի մայիսին իռլանդացի ռեժիսոր Էնդ ՄաքՔալիոնի կողմից։ Դրանում կինոնկարի գլխավոր դերակատարը՝ Անջելինա Ջոլին, ներգրավված չէր, քանի որ տեսահոլովակը ֆիլմի սյուժեի հետ կապված չէր։
Թրենտ Ռեզնորը տեսահոլովակում խաղում է կողոպտչի դեր։ Հանցակից աղջկա հետ միասին նա ազգային դրամահատարանից գողանում է արկղեր՝ ենթադրելով, որ դրանցում կա մեծ գումար կամ դրամական արժեք։ Կողոպտիչները շտապելով հեռանում են (ընդ որում, տարբեր մեքենաներով)։ Այնուհետև փորձում են բացել արկղերը, բայց դրանք պարունակում էին խիստ թունավոր քայքայիչ ներկանյութեր, որոնք սկսում են թափվել Ռեզնորի և նրա օգնականի վրա։ Որպեսզի միմյանց զգուշացնեն վտանգավոր արկղերի մասին, կողոպտիչները գալիս են իրար ընդառաջ, բայց նրանց մեքենաները բախվում են ճակատ ճակատի։ Վթարից հետո Ռեզնորին հաջողվում է դուրս գալ ջարդված մեքենայից։ Նա գտնում է հանցակից աղջկան, որը անգիտակից վիճակում պառկած էր ասֆալտին։ Տեսահոլովակի սկզբում կա նորությունների հեռարձակման մի հատված, որտեղ հաղորդավարը պատմում է թունավոր ներկանյութերի առաջացման և մաշկի վրա ընկնելու դեպքում մարդու վրա դրանց ազդեցության մասին։
Տեսահոլովակի հեռարձակումը մեկնարկել է 2001 թվականի օգոստոսի 13-ին MTV Europe երաժշտական ալիքով։ Այնտեղ տեսահոլովակը որոշակի ժողովրդականություն է ձեռք բերել, թեև բազմաթիվ հարցազրույցներում Թրենտ Ռեզնորը ասել է, որ հիասթափված է եղել Էնդ ՄաքՔալիոնի աշխատանքից։


== Կոմպոզիցիաների ցանկ ==


== Ձայնագրման մասնակիցներ ==
Թրենտ Ռեզնոր՝ վոկալ, երաժշտություն/բառեր, արտադրող
Թոմ Բեյքեր՝ վարպետություն
Ալան Մոլդեր, Պիտեր Աֆտերման՝ արտադրող


== Դիրքեր հիթ-շքերթներում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Deep» NinWiki կայքում
«Deep» NinCollector.com կայքում
«Deep» Discogs կայքում
Текст песни Allmusic կայքում
Մարտեն Կորվեր

Մարտեն Կորվեր (հոլ.՝ Maarten Corver, 1727, Ամստերդամ, Հոլանդիա, Միացյալ պրովինցիաների հանրապետություն - օգոստոսի 1, 1794(1794-08-01), Հաագա, Միացյալ պրովինցիաների հանրապետություն), հոլանդացի դերասան և ռեժիսոր։
1748-1763 թվականներին խաղացել է Ամստերդամի «Քաղաքային թատրոն»-ում։ Լավագույն դերերից են Ներոն (Ռասինի «Բրիտանիկ»), Զամոր, Լուզինյան (Վոլտերի «Ալզիր», «Զաիր»)։ 1763 թվականին ստեղծել է սեփական թատերախումբ, հակադրվելով կլասիցիզմին՝ դրել ազգային ռեալիտական թատրոնի հիմքը։ 1766 թվականին՝ Հաագայում, 1773 թվականին Ռոտերդամում հիմնել է մշտական թատրոններ։ Կորվերը թատերարվեստում հաստատել է դեմոկրատական ուղղությունը, զարգացրել քաղքենիական դրամայի սկզբունքները։


== Ծանոթագրություններ ==
Կերինյան եղջերու

Կերինյան եղջերու (հուն․՝ Ελαφος Κερυνῖτι), հին հունական դիցաբանությունից Արտեմիսի կախարդական, հմուտ եղնիկը ոսկե կոտոշներով և պղնձե ոտքերով, որը բնակվում էր Օյնոեյում։ Այն Արտեմիսին նվիրել էր Տայգետեն։ Այդ էակը Արտեմսիսի կողմից ուղարկված է եղել Արկադիա` դաշտերը ավերելու միջոցով մարդկանց պատժելու համար։
Ըստ Կալիմաքոսի` եղել է հինգ եղնիկ, հասակները` ցուլից բարձր, ոսկե կոտոշներով։ Չորսին բռնել է Արտեմիսը, լծելով իր մարտակառքում, սակայն մեկը Հերայի կամքով փախել է։


== Հերակլեսի 4-րդ սխրանքը ==
Էվրիսթևսի հանձնարարությամբ Հերակլեսն ուղևորվում է Կերինյան եղջերուին բռնելու, որին այնուհետև նա պետք է հասցներ Միկենե։ Դա մի զարմանահրաշ եղջերու էր՝ ոսկե եղջյուրներով, պղնձե ոտքերով, որին Արտեմիս աստվածուհին էր ուղարկել մարդկանց պատժելու համար։ Եղջերուն կարող էր առանց հոգնածություն զգալու սուրալ հովիտներում։
Մոտ մեկ տարի է տևում եղջերուի հետապնդումը, որը կտրել-անցել էր գետեր, լեռներ և հարթավայրեր։ Վերջապես Հերակլեսը կարողանում է եղջերուին հասնել ծայր հյուսիսում՝ Իստրոսի ակունքների մոտ։ Հերակլեսին քիչ էր մնացել, որ բռնի եղջերուին, սակայն եղջերուն հետ՝ դեպ հարավ է փախչում։ Հերակլեսը միայն Արկադիայում է կարողանում հասնել եղջերուին, բայց այս անգամ հերոսն իր նետերով վերավորում է եղջերուի ոտքը, որից հետո կարողանում է բռնել նրան։
Արտեմիսը զայրանում է Հերակլեսի վրա և հանդիմանեց նրան իր եղջերուին վիրավորելու համար։ Իսկ Հերակլեսն էլ պատասխանում է, որ ինքը երկնաբնակներից վեր չի դասում իրեն, իսկ եղջերուի որսը Էվրիսթևսի նախաձեռնությունն է, այլ ոչ թե իր։ Արտեմիսը ներում է հերոսին, և Հերակլեսը եղջերուին հասցնում է Միկենե։


== Ծանոթագրություններ ==