armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ամարո (լիկյոր)

Ամարո (իտալերեն՝ amaro` «դառը» բառից)՝ խոտաբուսային լիկյոր, թնդություն՝ 16-35 %: Իտալիայում հայտնի դիժեստիվներից է։ Ստանում են խոտաբույսերը կակղեցնելով (թրջոց դնել) տարբեր խոտաբույսերից, որոնց թիվը հաշվարկվում է տասնյակներով։ Գերմանախոս երկրներում ամարոն համապատասխանում է քաղցր կրաուտերլիկյոր կամ դառը բիթեր։
Ամարոյի ավելի հայտնի տեսակները (Amaro Averna, Amaro Lucano, Amaro Montenegro, Ramazzotti) թողարկվել են արդյունաբերական արտադրություն 19-րդ դարի երկրորդ կեսին։ Շատ արտադրողներ պնդում են, որ ամարոն պատրաստվում է այս կամ այն վանքի հին բաղադրատոմսով։
Ամարոն թրմեցված է նշի կամ ծիրանի կորիզների հիման վրա անվանում են ամարետո (իտալերեն՝ amaretto — «դառնավուն»)։ Ամարոյի ավելի փափուկ տեսակներն անվանում են վերմուտ, ամենա դառն ամարոն՝ ֆերնետ։


== Աղբյուրներ ==
http://www.amariamari.com Archived 2019-01-25 at the Wayback Machine. (Իտալերեն)
Համբարձման կղզի

Համբարձման կղզի (անգլ.՝ Ascension Island), մեկուսացված կղզի Ատլանտյան օվկիանոսի հարավային, հասարակածային ջրերում։ Տարածությունը կազմում է 88 քառ. կմ, բարձրությունը՝ 875 մ։ Կղզու հեռավորությունը Աֆրիկա մայրցամաքից կազմում է 1600 կմ, իսկ Հարավային Ամերիկայից՝ 1400 կմ։
Մտնում է Բրիտանիայի ծովային տիրույթների մաս կազմող Սուրբ Հեղինեի, Համբարձման և Տրիստան դա Կունյա կղզիների կղզեխմբի մեջ։ Կղզեխմբի գլխավոր կղզին համարվում է Սուրբ Հեղինեն, որը Համբարձման կղզուց գտնվում է 1300 կմ դեպի հարավ-արևելք, իսկ Տրիստան դա Կունյայի նոսր բնակեցված կղզեխումբը գտնվում է ընդամենը երեսուն ստիճան դեպի հյուսիս։


== Անվանում ==
Հայտնագործել են պորտուգալացիները 1501 թվականին՝ քրիստոնեական եկեղեցու Համբարձման տոնի օրը․ այստեղից էլ կղզուն տրված անվանումը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Համբարձման կղզու կառավարության պաշտոնական կայք-էջը
Ուղիղ միացում դեպի Համբարձման կղզի Archived 2011-09-17 at the Wayback Machine.
Արբանյակային դիտում «Գուգլ Էրթի» միջոցով
Դեուշևո (գյուղ, Կարաիդելսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴեուշևոԴեուշևո (ռուս.՝ Деушево, բաշկիրերեն՝ Дәүеш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 223 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լի Սին Գի

Լի Սին Գի (հանգըլ՝ 리승기, հոկտեմբերի 1, 1905(1905-10-01), Դանյանգ, Կորեան Ճապոնիայի տիրապետության տակ - փետրվարի 8, 1996(1996-02-08)), կորեացի քիմիկոս (Օրգանական քիմիա), սինթետիկ մանրաթելի հայտնագործող՝ գյուտարար։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1905 թվականին Չոլլա-Նամջա նահանգի Թամյան գավառում, որը գտնվում է Կորեայի հարավում։ Սեուլում կենտրոնական դպրոցն ավարտելուց հետո նա շարունակում է կրթությունը Ճապոնիայում, որտեղ ավարտում է Մացույամա միջնակարգ դպրոցը և ընդունվում է Կիոտոյի անգլիական համալսարանը՝ ինժեներ-քիմիկի մասնագիտությամբ։ 1939 թվականին ստացել է դոկտորի աստիճան։ 1945 թվականին դասավանդել է Կիոտոյում և Տոկիոյում։ Մի ճապոնացի մարդու հավաստմամբ 1945 թվականին Լի ՍԻն Գին մի քանի ամիս անցկացրել է բանտում, այն մեղադրանքով, որ նա կոպիտ ձևով հայտարարել է կորեացի բանակային ոստիկանության ներկայացուցչին, որ ճապոնական իմպերիան «դատապարտված» է։
Բանտից ազատվեց միայն Ճապոնիայի կապիտուլացիայից հետո։
1945-1947 թվականներին oրգանական քիմիայի պրոֆեսոր և Կյոնսոն համալսարանի դեկանը, որտեղից իրեն հեռացրել են դիմադրության համար Սեուլի համալսարանում վերաուսուցման պատճառով ամերիկական զինվորական բազա։ 1950 թվականի օգոստոսին մինչ Կորեական պատերազմի սկսվելուց հետո, Յու Չոն Օկի (որը հետագայում զբաղեցնում է Հյուսիսային Կորեայի փոխվարչապետի պաշտոնը) հրավերով տեղափոխվել է հյուսիս Կորեայի Ժողովրդադեմոկրատական հանրապետություն, որտեղ գլխավորում էր գիտահետազոտական աշխատանքները, սինթետիկ մանրաթելի ստացման համար։ Իր մեկնումից հետո Լի Սին Գին հիշում է.


== Գիտական աշխատանքներ ==
Հիմնական աշխատանքը կապված էր պոլիվինիլացետատի և պոլիվինիլ սպիրտի սինթեզի և կառուցվածքային հետազոտության հետ։ 1939 թվականի աշխատանքները խմբում Իտիրո Սակուրադի գլխավորությամբ, նա և իր ճապոնացի ընկերը ստացել են ջրում լուծվող մանրաթել պոլիվինիլ սպիրտի հիմքի վրա


== Ծանոթագրություններ ==
Ռյոտարո Շիբա

Ռյոտարո Շիբա (ճապ.՝ 司馬 遼太郎, օգոստոսի 7, 1923(1923-08-07), Օսակա, Ճապոնիա - փետրվարի 12, 1996(1996-02-12), Օսակա, Ճապոնիա), Ճապոնիայի ամենահայտնի հեղինակներից, որը գրել է պատմական թեմաներով։ Իրական անունն է Թեյիչի Ֆուկուդա (ճապ.՝ 福田 定): Ծնվել է Օսակա քաղաքում, ուսումնասիրել է մոնղոլերեն լեզու Օսակայի օտար լեզուների դպրոցում (այժմ՝ Օսակայի համալսարանի օտար լեզունների ֆակուլտետ): Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ծառայության են ուղարկել Չինաստան։ Պատերազմի ավարտից հետո աշխատել է «Սանկեյ» թերթում՝ որպես թղթակից։ 1960 թվականին ստացել է Նաոկիի անվան մրցանակ՝ «Բուի ամրոցը» ֆիլմի համար։ 1962 թվականին գրել է մեկ այլ վեպ՝ «Քամու աստծո դարպասը»։
Նրան մեծ համբավ է բերել «Այրվիր, իմ սուր» (1962), «Երկրի միավորման լեգենդը» (1963), «Ամպերը բլուրների վրա» (1968-1972) վեպերը։
1982 թվականին «菜 の 花 の» վեպը նրան դարձնում է ոչ միայն սիրված գրող, այլև ազդեցիկ հասարակական գործիչ։


== Ստեղծագործություններ ==
«Բուի ամրոց» (1962)
«Քամու աստծո դարպաս»(1962)
«Այրվիր, իմ սուր» (1962)
«Ամպերը բլրի վրա» (1982)
«Երկիրը Մեյձիի դարաշրջանում» (1989)
«Մեր պետության ձևը» (1990—1996),
«Ռուսաստանի մասին. Հյուսիսի նախասկզբնական պատկեր», 1996 թվականին հրատարակվել է ռուսերեն թարգմանությունը։


== Էկրանավորում ==
2009-2011 թվականներին Ճապոնիայում նկարահանվել է 13 մասից բաղկացած  «Ամպերը բլուրների վրա» հեռուստասերիալը՝ հիմնված համանուն վեպի վրա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռյոտարո Շիբայի թանգարան
Ռյոտարո Շիբա Internet Movie Database կայքում
Synopsis of Kukai the Universal: Scenes from His Life (Kukai no Fukei) at JLPP (Japanese Literature Publishing Project) (անգլ.)
(9330) 1990 EF7

(9330) 1990 EF7, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի մարտի 3-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,199679 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7657 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6336 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2090,54 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,172204 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,04° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9330) 1990 EF7 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Օսիչ

Օսիչ (ուկրաիներեն՝ Осіч), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Օսիչ գյուղում բնակվում էր 274 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 391,43 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նիքսարի գավառակ

Նիքսար, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթում։ Գտնվում էր Գայլ գետի հովտում։ Կենտրոնը Նիքսար քաղաքն էր։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 28576 բնակիչ։ Բնակվում էին թուրքեր, հայեր, հույներ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը մշակում էր հացահատիկներ (ցորեն, գարի, բրինձ, վարսակ), ձիթենի. թզենի և խաղող։ Զբաղվում էին նաև անասնապահությամբ


== Օգտակար հանածոներ ==
Նիքսարի տարածքում կան պղնձարջասպի հանքեր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Խաչքո

Խաչքո, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն Խաչիկ անունից, լեհական -ko փաղաքշական մասնիկով։ Գործածական է լեհահայերի շրջանում։


== Գործածություններ ==
Խաչգո եկեղեցպան, Եաշի (Ռումինիա) հայկական եկեղեցու հիմնադիրներից մեկը (1395)։
Խաչքո ձևով հիշատակված է 1506 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայկ Աքթերյան

Հայկ Արամի Աքթերյան (ռումիներեն՝ Haig Acterian, մարտի 5, 1904(1904-03-05), Կոնստանցա, Ռումինիա - օգոստոսի 8, 1943(1943-08-08), Kuban bridgehead, ԽՍՀՄ), ռումինահայ բեմադրիչ, թատերագետ, թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==
Հայկ Աքթերյանը ծնվել է Ռումինիայի Կոստանցա քաղաքում։ Ավարտել է Բուխարեստի համալսարանը և դրամատիկական արվեստի կոնսերվատորիան։ Կատարելագործվել է Փարիզում, Բեռլինում, Հռոմում, Վիեննայում։ 1940-1941 թվականներին եղել է Բուխարեստի Ազգային թատրոնի տնօրենը։ Եղել է ժամանակակից նոր թատրոնի ջատագովներից, որի վառ արտահայտությունն է համարել Խորհրդային Ռուսաստանի թատերարվեստը։ Եղել է ռումինական Մեծ հանրագիտարանի խմբագիրներից։ Մասնակցել է ՀՕԿ-ի Բուխարեստի մասնաճյուղի «Հայաստանյան երեկոներին»։ Թարգմանությունները հրատարակվել են «Անի» հայագիտական հանդեսում (ռումիներեն)։ Ռումիներեն է թարգմանել Եղիշե Չարենցի և Միսաք Մեծարենցի գործերից։ Միհայիլ կեղծանունով լույս է ընծայել բանաստեղծությունների երկու ժողովածու։


== Բեմադրություններ ==
Ռ. Շերիֆի «Ճանապարհորդության վերջը»
Յ. Մինուլեսկուի «Անթև աղունիկներ»
Ֆ. Հերբելի «Հուդիթ»,
Ժ. Տեպայի «Լրտեսուհին»


== Թատերագիտական աշխատություններ ==
«Պատրվակներ ռումինական թատերագիտության համար», 1936
«Շեքսպիր», 1938
«Արվեստի սահմանագծերում», 1939


== Ծանոթագրություններ ==
Օրսոնյա

Օրսոնյա  (իտալերեն՝  Orsogna), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4013 մարդ։ Խտությունը՝ 161 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 25 կմ²։ Փոստային ինդեքս 66036։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0871։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Սայաթ-Նովայի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արարատի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արարատի մարզի Սայաթ-Նովա գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 1 հուշարձան (1 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշան


== Շքանշանով պարգևատրվողները ==
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշանով պարգևատրվում են Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժերի և այլ զորքերի զինծառայողները, պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների ծառայողները և դրանց պաշտոնատար անձինք, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիները և ազգությամբ հայ՝ Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի չհանդիսացող անձինք։


== Շքանշանի նկարագրությունը ==
Շքանշանի նկարագրությունը և նմուշը, դրա վկայականի նմուշը, մեդալի շերտաձողիկի նկարագրությունը և նմուշը հաստատում է Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը։ 2014 թ. սեպտեմբերի 16-ի հրամանագրով սահմանվել է, որ «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշանը պատրաստված է 925 հարգի արծաթի համաձուլվածքից, որի չափերն են՝ 65մմX65մմ։ Ունի ութակողմ ճառագայթաձև բազմանկյան տեսք, որի բոլոր ճառագայթները դեպի կենտրոն ուռուցիկ են։ Պատկերի ուղիղ կենտրոնում ոսկեգույն խաչ է, որի չորս թևերը պատված են մուգ կարմիր արծնով։
Խաչի կենտրոնի կլոր հարթակի վրա պատկերված է Հայաստանի Հանրապետության ոսկեգույն զինանշանը։ Զինանշանը եզերված է դափնեպսակով, որը բոլորված է ոսկեգույն ուռուցիկ տառերով գրված «ՀԱՅՐԵՆԻՔԻՆ ՄԱՏՈՒՑԱԾ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՀԱՄԱՐ» բառերով։ Շքանշանի ոսկեգույն պատկերները պատված են 99.9 հարգի ոսկով։
Շքանշանը դարձերեսի կողմից համարակալված է։
Շքանշանի շերտաձողիկը պատրաստված է մետաղյա թերթիկից, որի չափերն են՝ 25 մմ x 10 մմ։ Շերտաձողիկի ժապավենը մուգ կարմիր է։


== Պարգևատրման վիճակագրությունը ==
2015 թ. հունվարի 1-ի դրությամբ շքանշանով պարգևատրվել է 4 անձ, որոնցից 1-ը՝ հետմահու։
4 պարգևատրվածներից 3-ը՝ ՀՀ, 1-ը՝  Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացիներ են։ 4 պարգևատրվածներն էլ տղամարդ են։
Պարգևատրվածների դասակարգումն է ըստ գործունեության ոլորտների՝

գործարարներ - 4։Ըստ տարեթվերի պարգևատրվել են.

2014 թ. - 3,
2015 թ. - 1 անձ։


== «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշանի ասպետներ ==
Հիմնական հոդված՝ «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշանի ասպետների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուդվիգ Պրանդտլ

Լյուդվիգ Պրանդտլ (գերմ.՝ Ludwig Prandtl, փետրվարի 4, 1875(1875-02-04)[…], Գերմանիա - օգոստոսի 15, 1953(1953-08-15)[…], Գյոթինգեն, Ստորին Սաքսոնիա, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), մեխանիկայի բնագավառի գերմանացի գիտնական, ժամանակակից աերոդինամիկայի և հիդրոդինամիկայի հիմնադիրներից։ Հանովերի բարձրագույն տեխնիկական ուսումնարանի (1901 թվականից) և Գյոթինգենի Լյուդվիգ Պրանդտլ համալսարանի (1904 թվականից) պրոֆեսոր։ 1925-1947 թթ.՝ հիդրոաերոդինամիկայի Կայզեր Վիլհելմ ինստիտւտի տնօրեն։ Հիմնական աշխատանքները նվիրված են առաձգականության և պլաստիկության տեսությանը, հիդրոաերոմեխանիկային, գազային դինամիկային և դինամիկական օդերևութաբանությանը։ 1904 թ. Պրանդտլ ներմուծել է սահմանային շերտի գաղափարը։ Ստեղծել է ինքնաթիռի՝ վերջավոր բացվածքով թևի տեսությունը, մշակել համապատասխան հավասարումների լուծման պարզեցված եղանակներ, ուսումնասիրել է տուրբուլենտ հոսանքը խողովակներում, ազատ մթնոլորտի տուրբուլենտությունը, լամինար հոսանքի անցումը տուրբուլենտի, հետազոտել ճնշման տակ գազերի և գոլորշիների գերձայնային հոսքը։ Պրանդտլի անունով են կոչվել հավասարումներ, հասկացություններ, սարքեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Պիլիպչատինո

Պիլիպչատինո (ուկրաիներեն՝ Пилипчатине), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Պիլիպչատինո գյուղում բնակվում էր 70 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օրբելի եղբայրների փողոց (Երևան)

Օրբելի եղբայրների փողոց, փողոց Երևանի Արաբկիր վարչական շրջանում։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Մարշալ Բաղրամյան պողոտայից և ավարտվում Կիևյան փողոցում։


== Նշանակալի օբյեկտներ ==
Լևոն Օրբելու կիսանդրի
Լևոն Օրբելու անվան ֆիզիոլոգիայի ինստիտուտ
Համբարձում Գալստյանի անվան թիվ 83 դպրոց
Գիտության պետական կոմիտե
Կուրորտաբանության և ֆիզիկական բժշկության ինստիտուտ


== Հատվող փողոցներ ==
Հատվող փողոցներ չկան։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Երևան քաղաքի քաղաքային նշանակության փողոցների ցանկ
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Գուրջու Խութ

Գուրջու Խութ, լեռ Արցախի Հանրապետությունում, Շուշի քաղաքից մոտ 24 կմ հյուսիս-արևելք։ Բարձրությունը 500 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Կառուբա (գյուղ, Կոոնգա շրջան)

Կառուբա (էստ․՝ Karuba), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Կոոնգա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 19 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բոլշայա Վիտոն

Բոլշայա Վիտոն (ռուս.՝ Большая Витонь), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Շիմսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բոլ (Ուկտիմի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բոլ (այլ կիրառումներ)Բոլ  (ռուս.՝ Бол), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուկտիմի գետի աջ ափին՝ 18 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Մեզեն գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Մեզեն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000023436
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002343
Ավազանի կոդը -  03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0Ունի նույն անվանումով վտակ՝ Բոլ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մաշա Վեյ

Մաշա Վեյ կամ Մարիա Վեյ,  (անգլ.՝ Maria Way, իրական անունը՝ Մարիա Օլեգովնա Կերիմովա, դեկտեմբերի 3, 1993(1993-12-03), Տամբով, Ռուսաստան), ռուս վիդիոբլոգեր և դերասանուհի։


== Կենսագրությունը ==
Ծնվել է 1992 թվականի դեկտեմբերի 3-ին, Տամբովում։
YouTube-ում վիդիոբլոգներ նկարել սկսել է 2012 թվականից։ MWaytv ալիքը ստեղծվել է 2012 թվականի ապրիլի 2-ին։ Առաջին տեղադրված  տեսանյութում բացատրել է, թե ինչպես կարելի է ճիշտ կեղծ թարթիչներ սոսնձել։
2014 թվականին YouTube-ի ռուսալեզու մյուս ամենահայտնի բլոգերների ընկերությունում հայտնվել է Elle Girl հանդեսի ռուսական տարբերակի նոյեմբերյան համարի շապիկին։
2015 թվականի սկզբի դրությամբ նրա YouTube-ի ալիքում բաժանորդագրվել է շուրջ 1 մլն մարդ, նույն թվականի մայիսի կեսերին՝ 1,6 մլն։
2015 թվականի հունիսի սկզբին Մաշա Վեյը "Վիդֆեստ" փառատոնում շնորհվեց "լայք" մրցանակը՝ "լայք գեղեցկության համար " անվանակարգում։
Աշխատել է որպես մոդել բյութի-պրոդուկտների (կոսմետիկայի) տարբեր գովազդներում։
2016 թվականի փետրվարին Nickelodeon Kids' Choice Award մրցանակի չորս անվանակարգորդների թվում հայտնվել է (Սոնյա Եսմանի, TheBrianMaps-ի և Քեթի Քլեփի հետ միասին) "սիրելի ռուսական տեսաբլոգեր" անվանակարգում, սակայն մարտի արարողության ժամանակ մրցանակը ստացել է Սոնյա Եսմանը։
Բացի այդ, նույն 2016 թվականի մարտի 8-ին YouTube-ը Մաշա Վեյին ընդգրկել է Ռուսաստանում ամենաազդեցիկ բլոգեր աղջիկների ցուցակում։ Մաշան այդ ցուցակում եղել է 3-րդ տեղում ՝ Քեթի Քլեփից հետո և Մարի Սենից առաջ։  Lenta.ru-ն այդ ժամանակ գրել է.

Շուտով Մաշան հայտնվել է (այս անգամ մենակ) Elle Girl ամսագրի ապրիլյան համարի շապիկին (վաճառքի դուրս եկավ մարտի 18-ին)։
2016 թվականի ապրիլի տվյալներով՝ ալիքն ուներ ավելի քան 2 միլիոն բաժանորդ և 169 միլիոն դիտում, իսկ մարտի սկզբին՝ 2,5 միլիոն բաժանորդ։
2016 թվականի սեպտեմբերի 22-ին կինոթատրոնների էկրաններին հայտնվել է "Դիզլայք" սարսափ ֆիլմը, որում Մաշան գլխավոր դեր է խաղացել։ Նա պատմել է, որ ֆիլմի ռեժիսոր Պավել Ռումինովը կապվել է նրա հետ այն բանից հետո, երբ տեսել է համացանցում նրա տեսահոլովակներից մեկը։
Ֆիլմի գնահատականը և քննադատությունը բացասական էին, բայց ֆիլմի սիրահարները դեռևս շարունակում են քննարկել այն։ Քանի որ ֆիլմը լայնորեն ցուցադրվել է մեծ էկրաններից՝ Մաշան ավելի մեծ ճանաչում ունեցավ։.
Բացի դրանից մաշան նաև իր ուժերը փորձել է հաղորդավարի կարգավիճակում  СТС Love հեռուստաալիքում։.
2017 թվականի ամռանը (Սաշա Սպիլբերգի, Քեյթի Քլեփի, Յուրի Դուդի և այլոց հետ միասին) մտավ Ռուսաստանի Դաշնության Պետական դումայի նորաստեղծ բլոգերների խորհուրդ։


== Ալիքի թեմա ==
Ալիքի թեման կոսմետիկան է, դեմքի խնամքը և այլն...


== Ֆիլմագրություն ==
2014։ «Սպունգ Բոբ 3D» (ռուսական կրկնօրինակ)
2016։ «Դիզլայք»
2017։ «Ամանորյա իրարանցում»
2018։ «Ոճը 90 վայրկյանում» (հեռուստաշոու)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մաշա Վեյի  էջը Յություբ տեսահոսթինգում
Արշավիր Բ Կամսարական

Արշավիր Բ Կամսարական (- 460), հայ իշխան Կամսարական ընտանիքից։ Նա Գազավոն Բ-ի որդին էր, որը պատմական Հայաստանի արևմտյան մասը Հռոմեական կայսրությանը միանալուց հետո տեղափոխվեց Սասանյանների վերահսկողության տակ գտնվող Հայաստան:


== Վարդանանց պատերազմ ==
Արշավիր Բ Կամսարականը մասնակցել է 450 թվականին Խաղխաղի դաշտում Մարզպանական Հայաստանի և Սասանյան Պարսկաստանի միջև տեղի ունեցած Խաղխաղի ճակատամարտին, որտեղ իր աներ Վարդան Մամիկոնյանը զորքը բաժանել էր երեք մասի՝ աջ թևի հրամանատարությունը հանձնելով Արշավիր Կամսարականին։ Սկզբից Արշավիր Կամսարականի և Մուշ Դիմաքսյանի ղեկավարած թևն անհաջողություններ են կրում, քանի որ ձիարշավի ընթացքում խրվում են ճահիճների մեջ։ Այդտեղ սպանվում է Մուշ իշխանը, իսկ Արշավիրը կարողանում է սողալով դուրս գալ ճահճից և նորից իր վրա վերցնել այդ թևի ղեկավարությունը։
Արշավիր Բ-ն մասնակցում է նաև 451 թվականի Ավարայրի ճակատամարտին, որտեղ Արտակ Մոկացի հետ նշանակվում է կենտրոնական թևի ղեկավարությունը ստանձնած Ներշապուհ Արծրունու օգնական:
Նա մահացել է մոտ 460 թվականին։ Արշավիրի Բ-ին հաջորդել է նրա որդի Նարսեսը, ով հետագայում մասնակցել է 482-484 թվականների ապստամբությանը, Վարդանի եղբորորդու՝ Վահան Մամիկոնյանի գլխավորությամբ:


== Ծանոթագրություններ ==


== Մատենագիտություն ==


=== Հնագույն աշխատանքներ ===
Ղազար Փարպեցի, Հայոց պատմություն;


=== Ժամանակակից աշխատանքներ ===
Toumanoff Cyril (1990)։ Les dynasties de la Caucasie Chrétienne: de l'Antiquité jusqu'au XIXe siècle : tables généalogiques et chronologiques։ էջեր 1–600։ ISBN 9781400832866
Պուշկինի շրջան (Սանկտ Պետերբուրգ)

Պուշկինի շրջան, վարչատարածքային միավոր Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում, որը տեղակայված է քաղաքի հարավային մասում։
Շրջանի անունը կապված է այն բանի հետ, որ վարչական կառավարությունը գտնվում է Պուշկին քաղաքում։


== Կազմ ==
Շրջանի կազմի մեջ մտնում են 5 քաղաքային կառույց՝

Պավլովսկ քաղաք
Պուշկին քաղաք
Ալեքսանդրովսկայա գյուղ
Տյարլևո գյուղ
Շուշարի գյուղԸստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ բնակչությունը կազմում է 135 973 մարդ, որից 68%-ը բնակվում է Պուշկին քաղաքում։


== Պատմություն ==
Պուշկինի շրջանը կազմավորվել է 1938 թվականի հունիսի 5-ին Պուշկինի քաղաքային խորհրդի վերակազմավորման արդյունքում՝ շրջանային խորհուրդ, որը գտնվում է Լենքաղխորհի անմիջական ենթակայության ներքո։
1953 թվականի հուլիսի 25-ին Կուզմինսկի, Մոսկովսկո-Սլավյանսկի, Տյարլևսկի գյուղխորհները փոխանցվեցին Պուշկինի շրջխորհին։
1958 թվականի հունիսի 21-ին ձևավորվեց Շուշարի գյուղը՝ Պուշկինի շրջխորհի ենթակայության տակ, իսկ Մոսկովսկո-Սլավյանսկի գյուղխորհը ցրվեց։
1959 թվականի մարտի 26-ին Պավլովսկ քաղաքն անցավ Պուշկինի շրջխորհի ենթակայություն։
1959 թվականի ապրիլի 2-ին կազմավորվեցին Ալեքսանդրովսկայա և Տյարլևո գյուղերը՝ Պուշկինի շրջխորհի ենթակայության տակ։
1995 թվականին Պավլովսկ քաղաքի տարածքում ձևավորվեց Սանկտ Պետերբուրգի ինքնուրույն Պավլովի շրջանը։
2005 թվականին Պավլովի շրջանի տարածքը կրկին ներառվեց Պուշկինի շրջանի կազմի մեջ։


== Տեսարժան վայրեր ==
Շրջանի գլխավոր տեսարժան վայրերն են պետական թանգարան-արգելոցները՝ Ցարսկոյե սելոն և Պավլովսկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Pushkin.ru Պուշկինի շրջանի տեղեկատվական կայք
Պուշկինի շրջանի տեղեկատվական պորտալ Archived 2018-11-10 at the Wayback Machine.
Պուշկին քաղաքի տեղեկատվական պորտալ Archived 2022-03-15 at the Wayback Machine.
Բենֆելդ

Բենֆելդ (ֆր.՝ Benfeld), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 5350 մարդ, բնակչության խտությունը` 686.78 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.79 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 27 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 3675 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 2797-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 878։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,1 %։ 2797 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 2422 անձ (1268 տղամարդ և 1154 կին)։ Գործազուրկ են եղել 375 անձ (180 տղամարդ և 195 կին)։ 878 անաշխատունակներից 274-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 307-ը` թոշակառուներ, իսկ 297-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գրախոսություն

Գրախոսություն, ռեցենզիա (լատ.՝ recensio — քննում), գրական, գեղարվեստական և գիտական քննադատության ձևերից մեկը։ Քննադատական հոդված կամ փոքրիկ երկ, որը հակիրճ գնահատական է տալիս գեղարվեստական գրքին, նկարին, ներկայացմանը, քանդակին, կինոնկարին, գիտական ուսումնասիրությանը և այլն։ Հայերենում «Գրախոսություն» տերմինի փոխարեն օգտագործվում է նաև կարծիք հասկացությունը։
Արշակ Շահնազարյան

Արշակ Գաբրիելի Շահնազարյան (փետրվարի 1, 1872(1872-02-01), Աշտարակ, Էջմիածնի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 29, 1942(1942-12-29), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանաստեղծ, արձակագիր, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Աշտարակ գյուղում (այժմ՝ Աշտարակ քաղաքը)։ Սովորել է տեղի ծխական դպրոցում և Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանիում։ 1892 թվականին ավարտել է Երևանի ուսուցչական սեմինարիան և մանկավարժակությամբ զբաղվել տարբեր վայրերում։ 1897 թվականին Սուրմալուի գավառի Կողբ գյուղի դպրոցի վարիչն էր։ Հակակառավարական քարոզի մեղադրանքով 1902 թվականին հեռացվել է պաշտոնից և ձերբակալվել ու բանտում մնացել մինչև 1904 թվականը։ 1904-1908 թվականներին շարունակել է ուսուցչություն անել, ապա աշխատել է կոոպերացիայի բնագավառում։ Եղել է Հայկոոպի առաջին նախագահը։ Շահնազարյանի ստեղծագործությունների հերոսները գյուղի քայքայվող մանր գյուղացիությունն ու գյուղական ցեցերն են։ Խորհրդային շրջանում նկարագրել է նոր կազմավորվող սոցիալիստական գյուղը։
Մահացել է Երևանում։


== Ա. Շահնազարյանի երկերի մատենագրություն ==
Խավար աշխարհում (պատմվածքներ), Երևան, տպարան «Լույս» Արշակ Հակոբյանցի և որդիք, 1909, 309 էջ։
«Ազատարար»-ը (պատմվածք), Երևան, հրատարակչություն կոոպխորհրդի, 1926, 53 էջ։
Հարամ-կաթնակեր աղջիկը (կենցաղապոեմ), Երևան, «Հերմես», 1926, 71 էջ։
Երրորդության գաղտնիքը (կոոպերատիվ պատմվածք), Երևան, Պետհրատ, 1929, 29 էջ։
Գյուղական պատկերներ (պատմվածքերի ժողովածու), Երևան, Պետհրատ, 1933, 226 էջ։
Էն սև օրերից, Երևան, Պետհրատ, 1936, 24 էջ։
Արևի ճամփին։ Պատմվածքներ, Երևան, Պետհրատ, 1939, 97 էջ։
Մելիքի աղջիկը, Երևան, Հայպետհրատ, 1944, 34 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Ժերմեն (Արդեշի գավառ)

Սեն Ժերմեն (ֆր.՝ Saint-Germain), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 619 մարդ, բնակչության խտությունը` 65.16 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.5 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 140 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 24 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 433 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 326-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 107։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,3 %։ 326 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 276 անձ (150 տղամարդ և 126 կին)։ Գործազուրկ են եղել 50 անձ (28 տղամարդ և 22 կին)։ 107 անաշխատունակներից 36-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 40-ը` թոշակառուներ, իսկ 31-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ելենա Պոպեա

Ելենա Պոպեա (ռումիներեն՝ Elena Popea, ապրիլի 15, 1879(1879-04-15), Բրաշով, Ռումինիա - հունիսի 19, 1941(1941-06-19), Բուխարեստ, Ռումինիա), Ավստրո-Հունգարիայում ծնված ռումինացի մոդեռն նկարիչ, որի ստեղծագործություններում կան իմպրեսիոնիզմի, էքսպրեսիոնիզմի և կուբիզմի տարրեր։ Ստեղծել է բնապատկերներ, նատյուրմորտներ, միջոցառումների մասնակցող մարդկանց տեսարաններ։


== Կենսագրություն ==
Ելենա Պոպեան ծնվել է 1879 թվականին Բրաշովում։ Նրա հայրը միջնակարգ դպրոցի ուսուցիչ էր, հորեղբայրը եպիսկոպոս Նիկոլաե Պոպեան էր։ Հիմնական կրթությունն ավարտելուց հետո Ելենա Պոպեան Լայպցիգում սովորել է բանասիրություն, Բեռլինում՝ նկարչություն։ Ավելի ուշ ընդունվել է Մյունխենում կանանց համար գործող արվեստի դպրոց՝ Münchner Künstlerinnenverein: Դրանից հետո որոշ ժամանակ անցկացրել է Լեխի Լանդսբերգի նկարիչների գաղութում, որտեղ դասեր է առել Անգելո Ջանկից և Քերոլայն Քեմպերից։
Առաջին անգամ ցուցադրվել է 1905 թվականին "Expoziția națională"-ում, որը Սիբիուում կազմակերպել էր Ռումինական գրականության տրանսիլվանիական ընկերակցությունն ու ռումին ժողովրդի մշակույթ միությունը (Asociația Transilvană pentru Literatura Română și Cultura Poporului Român): Այս ցուցահանդեսին հաջորդել են ցուցադրություններ Բուխարեստում և  Կլուժում։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Ելենա Պոպեան ապրել է Փարիզում, որտեղ նրա աշխատանքները ցուցադրվել են Galerie nationale du Jeu de Paume-ում և Անկախների սալոնում, որտեղ շարունակել է ուսանել  Լյուսեն Սիմոնի մոտ։ 1922 թվականին վերադարձել է Փարիզ և  սովորել Անդրե Լոտի Մոնպառնասի նոր ակադեմիայում։
Ընդհանուր առմամբ  ամառներն անց է կացրել Բրաշովի կամ Կլուժի մերձակայքում նկարելով, իսկ տարվա մյուս մասը ճամփորդել է, եղել Սկանդինավիայում, Շոտլանդիայում, Իսպանիայում, Միջին Արևելքում՝ յուրաքանչյուր ճամփորդությունից հետո ստեղծելով կտավների նոր շարքեր։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Գրականություն ==
Maria Dumitrescu, Elena Popea, Editura Meridiane, 1969.
Maria Chira and Gheorghe Mândrescu, Elena Popea: 1879-1941 : expozitįa retrospectivă (exhibition catalog) Cluj-Napoca Muzeul de Artă, 1975.
Radu Popica, Pavel Șușarǎ, Iulia Mesea, Elena Popea, Editura Muzeului de Artă Brașov 2010, 978-606-92557-1-1 Online


== Ծանոթագրություններ ==
Բիկու դու Պապագայուի գավառ

Բիկու դու Պապագայուի գավառ (պորտ.՝ Microrregião do Bico do Papagaio), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սեարա նահանգի մեջ։ Մտնում է Արևմտյան Տոկանտինսի մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 198 388 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 15 767,856  կմ²։ Բնակչության խտությունը 12,6  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 311 552 144,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2004 թվականին կազմում է 1 663,65 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,623։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Անանաս
Անժիկու
Հովհաննես Դանիելյան

Հովհաննես Յուրիի Դանիելյան (1974, հունվարի 3, Երևան - 2016, օգոստոսի 3, Մոսկվա), հայ շախմատիստ, գրոսմայստեր (1999)։


== Շախմատիստի կարիերա ==
1989 և 1990 թվականներին մասնակցել է ԽՍՀՄ պատանիների առաջնության եզրափակիչներին։ 1992-1993 թվականներին Հայաստանը երեք անգամ ներկայացրել է պատանիների աշխարհի առաջնություններին։ Առավելագույն հաջողության հասել է 1992 թվականին, Դույսբուրգում (Գերմանիա), որտեղ նվաճել է մինչև 18 տարեկանների աշխարհի փոխչեմպիոնի կոչումը։ Նույն թվականին 4-րդ տեղն է զբաղեցրել Բուենոս Այրեսում կայացած մինչև 20 տարեկանների աշխարհի առաջնությունում։
1992 թվականի վերջին - 1993 թվականի սկզբին Վլադիմիր Գեորգիևի հետ 2-րդ տեղն է բաժանել Շվեդիայի Հալսբերգ քաղաքում կայացած պատանեկան մրցաշարում (հաղթող՝ Ալեքսանդր Օնիշչուկ)։ 1993 թվականին Կաննում կայացած անցումային մրցախաղում 3½ - 2½ հաշվով հաղթել է ֆրանսիացի շախմատիստ Էլուա Ռելանժին, ինչի շնորհիվ մասնակցել է Ռուսաստանի Պրոտվինո քաղաքում կայացած աշխարհի առաջնության նախնական փուլերից մեկին՝ 10 մասնակիցների մեջ զբաղեցնելով 6-րդ տեղը։
1998 թվականին հաղթել է Մոսկվայում կայացած շրջանային մրցաշարում՝ առաջ անցնելով, մասնավորապես, Եվգենի Նայերից և Միխայիլ Սալտաևից։
Սկսած 2000 թվականից ՖԻԴԵ-ի հովանու ներքո անցկացվող մրցաշարերին մասնակցել է հազվադեպ։ Մասնակցած եզակի մրցաշարերից մեկում՝ 2003 թվականին, 2-րդ տեղն է զբաղեցրել Մոսկվայում, իսկ 2008 թվականին 3-րդ տեղն է բաժանել Մուչովոյի (Ռուսաստան) մրցաշարում։
Անհատական վարկանիշի առավելագույն ցուցանիշին հասել է 2009 թվականի ապրիլին (2530)՝ Հայաստանի շախմատիստների մեջ զբաղեցնելով 13-րդ տեղը։ Այդ վարկանիշը նա պահպանել է մինչև կյանքի վերջ։
Կյանքի 43-րդ տարում անժամանակ վախճանվել է 2016 թվականի օգոստոսի 8-ին։


== Վարկանիշի փոփոխության գրաֆիկ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հովհաննես Դանիելյանի անձնական քարտը ՖԻԴԵ-ի կայքում (անգլ.)
Հովհաննես Դանիելյանի պարտիաները (անգլ.)
Հովհաննես Դանիելյանի անձնական քարտը 365chess.com կայքում
Վլասովկա (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎլասովկաՎլասովկա (ուկրաիներեն՝ Власівка), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Սվետլովոդսկի քաղաքային խորհուրդում։
2011 թվականի տվյալներով Վլասովկա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 7 724 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Մուտումե (կանտոն)

Մուտումե (ֆր.՝ Mouthoumet), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Լանգըդոկ-Ռուսիլյոն շրջանում։ Օդ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Կարկասոն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2010 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 1377 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1123 է։ Կանտոնում կա 18 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Բինյամին Ավնիել

Բինյամին Ավնիել (եբրայերեն՝ בנימין אבניאל‎}, ի ծնե՝ Գատշտեյն՝ եբրայերեն՝ גטשטיין‎, նոյեմբերի 1, 1906(1906-11-01), Երուսաղեմ, Օսմանյան կայսրություն - հունիսի 18, 1993(1993-06-18), Իսրայել), իսրայելական քաղաքական գործիչ, Քնեսեթի պատգամավոր (II, III, IV, V, VI համաժողովների), սկզբից «Հերութի» շարժումակից, այնուհետև՝ «ԳԱԼԱԽ» բլոկի ներկայացուցիչ։


== Կենսագրություն ==
Բինյամին Գատշտեյնը ծնվել է 1906 թվականի նոյեմբերի 1-ին՝ Օսմանյան Պաղեստինի տարածքում, ռաբբի Խաիմ Բարուխ հա-Քոեն Գատշտեյնի և նրա կնոջ՝ Վալլայի (ի ծնե՝ Մոսկովից) ընտանիքում։ Բինյամինը սովորել է հեդերում, իսկ հետո՝ Երուսաղեմի ուսուցիչական սեմինարիայում։
Բարձրագույն կրթությունը ստացել է Բրյուսելի համալսարանում՝ կրթության և հասարակական գիտությունների բնագավառում։ Հասարակական գիտությունների և տնտեսագիտության ոլորտում ստացել է փիլիսոփայության դոկտորի կոչում։ 1934 թվականին ամուսնացել է ռաբբի Զէվի  Ցվի Վինգրովի դստեր՝ (եբրայերեն՝ זאב צבי וינגרוביץ‎) Պնինիի հետ։
1951 թվականին առաջին անգամ ընտրվել է Քնեսեթում, աշխատել է աշխատանքի հանձնաժողովում, էկոնոմիկայի և օրենսդրական հանձնաժողովներում։ Եղել է բնակչության ծառայությունների հանձնաժողովի նախագահ։
«Հերութ» շարժումից վերընտրվել է Քնեսեթի 3-րդ, 4-րդ և 5-րդ նստաշրջաններում։ Քնեսեթի 6-րդ նստաշրջանում ընտրվել է նոր՝ «ԳԱԼԱԽ» բլոկից (ուր մտավ նաև «Հերութ»-ը)։ Քնեսեթի բոլոր գումարումներում (բացի երկրորդից) ծառայել է որպես էկոնոմիկայի հանձնաժողովի նախագահ, իսկ 6-րդ գումարման Քնեսեթում աշխատել է նաև ճանապարհային պատահարների դեմ պայքարի ենթահանձնաժողովի նախագահ։


== Մատենագիտություն ==
Ավնեիլը մի քանի գրքերի հեղինակ է.

«Արաբների խնդիրն Էրեց-Իսրայելում»՝ եբրայերեն՝ «בעיית הערבים בארץ ישראל»‎, 1937 թվական
«Կանտոնի խնդիրը․ փաստեր, թվեր և ենթադրություններ»՝ եբրայերեն՝ «בעיית הקאנטונים בעובדות, מספרים והשערות»‎ , 1937 թվական
«Ժողովրդավարությունն ընդդեմ բռնապետության»՝ եբր․ եբրայերեն՝ «דמוקרטיה מול דיקטטורה»‎ ,  1939 թվական
«Աշխատանքի խնդիրը երկրում»՝ եբրայերեն՝ «בעיות העבודה בארץ»‎ —, 1940 թվական


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն, News1.co.il կայքում։ (եբրայերեն)
Կենսագրություն, Դավիդ Տիխարի «Энциклопедия еврейских первопроходцев в Палестине и их детей» գրքում։ (եբրայերեն)
China Southern Airlines

China Southern Airlines, Չինաստանի խոշորագույն ավիաընկերություններից մեկը, որը հիմնված է Գուանչժոուում։ Ավիաընկերությունը իրականացնում է միջազգային և տարածաշրջանային չվերթներ։ Այս ավիաընկերությունը Ասիայի խոշորագույն ավիափոխադրողն է։ Ավիաընկերությունը զբաղեցնում է 7-րդ տեղը։ Ամենամեծ և ամենահին ավիափոխադրողն է ողջ Չինաստանում։ Ավիաընկերությունը դաշինք է կնքել SkyTeam-ի հետ։


== Պատմություն ==
Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1989 թվականին։ 1996 թվականին ավիաընկերությունը սկսեց բացել նոր չվերթներ, առաջին չվերթը իրականացվել է հետևյալ երթուղով՝ Գուանչժոու-Պեկին-Ամստերդամ։ 1997 թվականի մարտին նոր չվերթ բացվեց դեպի Լոս Անջելես, որը դարձավ ամենաերկար երթուղին China Southern Airlines պատմության մեջ։ Այս չվերթը իրականացվել է Boeing 777 ինքնաթիռով, և ինքնաթիռը թռչել է Խաղաղ Օվկիանոսի վրայով։ 1997 թվականի հունիսին ավիաընկերությունը իր բաժնետոմսերը նշել է ֆոնդային բորսաներում, և ստացել է 700 միլիոն դոլլար։ 2000 թվականին ևս բացվեցին երկու երկարաժամկետ չվերթներ։ 2011 թվականին ավիաընկերությունը դաշինք կնքեց SkyTeam-ի հետ։


== Ավիաընկերության համաձայնագրերը ==
Ավիաընկերությունը պայմանագիր է կնքել հետևյալ ավիաընկերությունների հետ՝


== Չվերթ ==
2014 թվականի փետրվարին ավիաընկերության չվերթը բաղկացած էր հետևյալ ինքնաթիռներից՝


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
China Southern Airlines Global Website Archived 2008-04-11 at the Wayback Machine.
China Southern Airlines
Սեդրալ

Սեդրալ (պորտ.՝ Cedral), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մարանիան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Մեդիու Մեարին գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 11 008 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 262,278 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 42,0 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1964 թվականի հունիսի 9-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 7.943.737,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 760,09 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,619 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Բնակավայրի կլիման արևադարձային է, շոգ և խոնավ։
Ինչպես էին կանայք վաճառում իրենց ամուսիններին

«Ինչպես են կանայք տղամարդկանց վաճառել», (ուկրաիներեն՝ Як жінки чоловіків продавали),  անիմացիոն մուլտֆիլմ,  որն արտադրվել է  «Կիևնաուչֆիլմ» ստուդիայի գեղարվեստական մուլտիպլիկացիայի ստեղծագործական  միավորման  կողմից՝ 1972 թվականին։


== Սյուժե ==
Նախնական տիտրեր
«Այս մուլտֆիլմը նկարահանվել է ուկրաինական ժողովրդական կատակ–երգի մոտիվներով։ Երգն  այն մասին, թե ինչպես են կանայք որոշել վաճառել իրենց ձանձրացնող ամուսիններին։ Կանանցից մեկը ցանկանում է ազատվել շվայտ, մյուսը՝ խմող ամուսնուց, երիտասարդին հոգնեցրել է ծերուկը, աշխատասերին՝ ծույլը, իսկ բարձրահասակի ամուսինն էլ շատ ցածրահասակ է»։
Մարդիկ շուկա են գնում՝ ամենքն իր ապրանքի հետ, կանայք պարանով կապած տանում են իրենց ամուսիններին։
Կանանցից մեկը վաճառում է իր կնամոլ ու շվայտ ամուսնուն։ Մոտենում են մեծաթիվ աղջիկ գնորդներ՝ ձեռքներին փողեր։ Նայելով գնորդներին՝ կինը փոշմանում է և ամուսնուն հետ է տանում տուն։
Բարձրահասակ կինը վաճառում է իր ցածրահասակ ամուսնուն, նրան գնում է կնոջից ավելի բարձրահասակ մի աղջիկ։
Ծեր մայրը վաճառում է չամուսնացած որդուն։ Նա բաժին է հասնում ամենավճռական աղջկան, որը փորձում է, թե արդյոք տղան կարողանում է համբուրվել։
Հառաչելով և խաչակնքվելով՝ ծեր կինը որոշում է իր համար ծեր ամուսին գնել։ Երիտասարդ կինն այնքան ուրախ է, որ ոչ միայն նրանից փող չի վերցնում, այլ նույնիսկ որպես հավելավճար տալիս է իր դրամապանակը։
Աստիճանաբար առևտուրը վերջանում է և շուկան դատարկվում է։ Մնում են միայն այն կանայք, որոնք ցանկանում են վաճառել իրենց ծույլ և հարբեցող ամուսիններին, սակայն նրանք ոչ մեկին՝ նույնիսկ ձրի, պետք չեն։ Կանայք սկզբում փոխում են տղամարդկանց, սակայն մի քիչ մտածելով՝ նրանց վռնդում են, քանի որ միևնույն է, նրանք չեն կարող աշխատել։


== Ֆիլմի վրա աշխատել են ==
Սցենարի հեղինակ  և բեմադրիչ՝ Իրինա Գուրվիչ
Նկարիչ–բեմադրող՝ Հենրիխ Ումանսկի, Ժաննա Պոկուլիտայա
Օպերատոր՝ Անատոլի Գավրիլով
Կոմպոզիտոր՝ Բորիս Բուևսկի
Հնչյունային օպերատոր՝ Իգոր Պոգոն
Մուլտիպլիկատորներ՝ Մարկ Դրայցուն, Նատալիա  Մարչենկովա
Խմբագիր՝ Սվետլանա Կուցենկո
Ասիստենտներ՝ Օ. Մալովա, Օ. Դերյաժնայա, Է. Պերետյատկո
Տնօրեն՝ Իվան Մազեպա


== Մրցանակներ ==
1974 — II ՄՖ անիմացիոն ֆիլմերի՝ Զագրեբում (ՍՖՐՅՈՒ) — Հատուկ մրցանակ «Ֆիլմի հետաքրքիր ներկայացման ֆոնին՝ ժողովրդական երաժշտության յուրահատուկ կիրառման համար»։
1974 — III ՄՖ Նյու–Յորքի անիմացիոն ֆիլմերի —  III տեղի համար Պատվավոր դիպլոմ։


== Երաժշտություն և երգեր ==
Մուլտֆիլմի երաժշտական ուղեկցումը կատարվում է ուկրաինական ժողովրդական երգերով՝ ուկրաիներեն՝ «Ой там, на товчку, на базарі»։


== Վերահրատարակումը DVD–ի վրա ==
Մուլտֆիլմերի հավաքածու՝ «Հավամրգի մեղր»  2005 թվական։
Մուլտֆիլմերի հավաքածու՝ «հեքիաթային խճանկար» (Թողարկում 12)  2008 թվական։


= Մուլտֆիլմի մասին =


== Գրականություն ==
Кино: Энциклопедический словарь/ Под ред. С. И. Юткевича. — М.: Советская энциклопедия, 1987. — С. 436.
Ирина Гурвич Творческий поиск и национальные традиции — статья в сборнике: Асенин С. Мудрость вымысла. Мастера мультипликации о себе и своём искусстве. М. Искусство, 1983, 207 с., тираж 25 000 экз.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Как жёны мужей продавали» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում.
Ирина Гурвич — Энциклопедия отечественного кино
Սատանայի կղզի (Կուրու)

Սատանայի կզղի (Կուրու) (ֆրանս։ Île du Diable), Փրկության կղզիների՝ մեծությամբ երրորդ կղզին։ Այն կղզեխումբ է Ատլանտյան օվկիանոսում։ Գտնվում է Հարավային Ամերիկայի Ֆրանսիական Գվիանա երկրամասի ափից մոտ 14 կմ (9 մղոն) հեռավորության վրա՝  հենց Կուրու քաղաքի հյուսիսում։ Այն զբաղեցնում է 14 հա (34.6 ակր) տարածք։ Կղզին ֆրանսիական վիճելի քրեական գաղութի մի մասն էր, որը գտնվում էր Ֆրանսիական Գվիանայում 101 տարի՝ 1852 թվականից մինչև 1953 թվականը։ Չնայած այն քրեական գաղութի ամենափոքր մասն էր կազմում, հայտնի է նրանով, որ այդ ընթացքում օգտագործվում էր ֆրանսիացի քաղաքական բանտարկյալների համար` որպես ներքին աքսորավայր։ Սատանայի կղզու ամենահայտնի քաղաքական բանտարկյալը կապիտան Ալֆրեդ Դրեյֆուսն էր։        


== Օգտագործումը՝ որպես քրեական գաղութ ==
Île du Diable-ը ժայռոտ է և արմավենով ծածկված։ Այն ծովի մակարդակից բարձր է 40 մետր (130 ոտնաչափ)։ Նրա զարգացումը` որպես քրեական գաղութ, սկսվել է 1852 թվականին՝ Նապոլեոն III-ի կառավարման ժամանակ։ Կղզին ծածկված է քարքարոտ հրվանդաններով և ծանծաղուտներով, ուժեղ խաչաձև հոսանքներով և շնաձկներով հեղեղված ջրերով։ Կղզու վրա նավակով իջնելը այնքան վտանգավոր է, որ պաշտոնյաները կառուցել են ճոպանուղի, որպեզի կղզին միացնեն մոտակա Île Royale-ին։ Տարիներ շարունակ նրանք ճոպանուղին օգտագործել են 2 կղզիների միջև 180 մետր (600 ոտնաչափ) լայնությամբ ջրանցքն անցնելու համար։ Առանց բոր ( այժմ հայտնի է նաև Հանսենի հիվանդություն անունով) հիվանդության պատճառը, բուժման եղանակները հասկանալու՝  հասարակությունը մեկուսացնում էր տառապողներին։ Մինչև 1895 թվականը ֆրանսիացիները քաղաքական բանտարկյալներին տեղավորելու համար հարմարություններ էին ստեղծել կղզու վրա։  


== Հետևանքները ==
1953 թվականին գաղութային համակարգը փակվեց։ 1965 թվականին ֆրանսիական կառավարությունը խմբի մյուս անդամների հետ պատասխանատվությւնը հանձնեցին նոր հիմանդրված Գվիանայի տիեզերակայանին։ Զբոսաշրջային հարմարությունների ավելացումից հետո կղզիներ են այցելում տարեկան 50,000 զբոսաշրջիկներ։  


== Ծանոթագրություններ ==
Սեպտեմբերի 12

Սեպտեմբերի 12, տարվա 255-րդ (նահանջ տարիներին՝ 256-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 110 օր։


== Դեպքեր ==
1683՝ Վիեննայի ճակատամարտը
1722՝ ռուսական զորքերը գրավում են Դերբենդը և Բաքուն
1890՝ անգլիացիները հիմնում են Սոլսբերի քաղաքը
1940 - Ֆրանսիայում գտնվող Լասկո քարանձավում հայտնաբերվում են նախամարդու արած նկարներ
1953 - Նիկիտա Խրուշչովն ընտրվում է Խորհրդային Միության Կոմունիստական կուսակցության առաջին քարտուղար
1980՝ Ահմեթ Քենան Էվրենն Ahmet Kenan Evren իրականացնում է ռազմական հեղաշրջում Թուրքիայում


== Ծնունդներ ==
1802 - Պողոս Հովնանյան, լեզվաբան, պատմաբան և մանկավարժ
1884 - Մարտին Կլեյն Martin Klein էստոնացի ըմբիշ
1892 - Վահրամ Փափազյան, թեթև աթլետ
1896 - Ասատուր Խուրշուդյան, իրավաբան, հեղափոխական շարժման մասնակից
1918՝ Ղազարոս Ավագյան, լեյտենանտ
1921 - Ստանիսլավ Լեմ Stanisław Lem լեհ ֆանտաստ գրող, փիլիսոփա և երգիծաբան
1927 - Մաթե Ալտերի Mathé Altéry ֆրանսիացի սոպրանո օպերային երգիչուհի և դերասանուհի
1944 - Բարրի Ուայթ Barry White ամերիկացի կոմպոզիտոր և երգիչ-երգահան
1945 - Մաուրիսիո Ալոնսո Ռոդրիգես Mauricio Alonso "Pipo" Rodríguez սալվադորցի ֆուտբոլիստ և մարզիչ
1949՝
Սամվել Սևադա (Գրիգորյան) նկարիչ, լուսանկարիչ և բանաստեղծ
Արմեն Դարբինյան, ՀՀ բանակի գեներալ-մայոր
1957 - Հանս Ցիմեր Hans Zimmer գերմանացի կոմպոզիտոր
1959 - Սոս Հայրապետյան, մականախաղի խորհրդային մարզիկ
Արցախի պատերազմի մասնակիցներ՝
1961 - Արտյոմ Բադալյան, օդաչու-բորտմեխանիկ
1965 - Միքայել Այվազյան
1962 - Դինո Մերլին Dino Merlin բոսնիացի երգիչ-երգահան, երաժիշտ և պրոդյուսեր
1973 - Փոլ Ուոքեր Paul Walker ամերիկացի դերասան և մոդել
1975՝ Ափարեսիդու Ֆերեյրա Էվանիլսոն Evanílson բրազիլացի ֆուտբոլիստ
1977՝ Թու Չեյնս, ամերիկացի ռեփեր
1980 - Յաո Մինգ չինացի բասկետբոլիստ,
1982 - Զորան Պլանինիչ Zoran Planinić, խորվաթ բասկետբոլիստ
1994 - Էլինա Սվիտոլինա Елiна Михайлiвна Свiтолiна ուկրաինացի թենիսիստուհի
1994 - RM,հարավկորեացի երգիչ, Bangtan Boys բոյ բենդի անդամ


== Մահեր ==
1764՝ ֆրանսիացի կոմպոզիտոր Ժան Ֆիլիպ Ռամո
1894՝ հայ դերասան Գրիգոր Աբրահամյան
1907՝ վրացի իշխան, բանաստեղծ և ազգային գործիչ Իլյա Ճավճավաձե
1929՝ լատիշ բանաստեղծ, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ Յան Ռայնիս
1932՝ հայազգի ռուսաստանցի խորհրդային ճարտարագետ և գյուտարար Հովհաննես Ադամյան
1948՝ անգլիացի հասարակական և քաղաքական գործիչ Նոել Բաքսթոն
1980 - Էմիլ Միրզաբեկյան, գիտության գործիչ, ֆիզիկոս
1981՝ իտալացի բանաստեղծ Էուջենիո Մոնտալե
1992՝ ամերիկացի դերասան Էնթոնի Փերքինս
2003՝ ամերիկացի քանթրի ոճի երգիչ Ջոնի Քեշ
2010՝ ֆրանսիացի կինոռեժիսոր Կլոդ Շաբրոլ


== Տոներ ==
Ազգային տոն՝
Կանաչ Հրվանդան
Ծրագրավորողի օր (նահանջ տարիներին)՝
Ռուսաստան (Տարվա 256րդ օրն է, որ հավասար է 28)
Օլեգ (իշխան)

Օլեգ Մարգարե (ռուսերեն՝ Вещий Олег, հին ռուսերեն՝ Ольгъ, ոչ վաղ քան 879, Շվեդիա - 912, Կիև, Կիևյան Ռուսիա), նովգորոդյան (879-ից) և կիևյան (882-ից) իշխան վարյագական ծագումով։ Հաճախակի համարվում է Հին ռուսական պետության հիմնադիր։ Տարեգրությունում բերված է «Մարգարե» (ռուսերեն՝ Вещий) մականունը, որը նշանակում է ապագան իմացող։ Այդ մականունը ստացել է բյուզանդական արշավանքից վերադարձի ժամանակ՝ 907 թ.։
882թ. գրավել է Կիևը և իրեն ենթարկել պոլյաններին, իշխանություն է հաստատել նաև հարևան ցեղերի վրա, որոնցից ամենակարևորը դրևլյաններն էին։ Այս ամենը դուր չեկավ խազարներին և նրանք պատերազմ սկսեցին Օլեգ իշխանի դեմ, սակայն Օլեգն ավերեց նրանց կասպիական նավահանգիստները։ 911թ. Օլեգը հարձակվեց Կոստանդնուպոլսի վրա և ավերեց ու թալանեց այն։


== Ծանոթագրություններ ==
Վոսկրեսենսկի շրջան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վոսկրեսենսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Վոսկրեսենսկի շրջան (ռուս.՝ Воскресенский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նիժնի Նովգորոդի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Վոսկրեսենսկոե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3554,5 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 21747 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6,12 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ռասումակի

Ռասումակի (ռուս.՝ Рассумаки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յակոպո Պերի

Յակոպո Պերի (իտալերեն՝ Jacopo Peri, մականունը՝ Երկարամազ (իտալերեն՝ Zazzerino, օգոստոսի 20, 1561, ենթդ․  Հռոմ, Պապական մարզ[…] - օգոստոսի 12, 1633(1633-08-12)[…], Ֆլորենցիա), իտալացի երգիչ և կոմպոզիտոր։ Օպերայի՝ իբրև նոր ժանրի, և գործիքային նվագակցությամբ մոնոդիայի՝ իբրև նոր ոճի հիմնադիրներից։ Փիլիսոփաների և բանաստեղծների խմբակի՝ «Ֆլորենտական կամերատի» մասնակից։ 1592 թ.-ին Յակոպո Կորսիի հետ գրել է պատմականորեն առաջին «Դափնե» օպերայի երաժշտությունը (բանաստեղծ Օ. Ռինուչչինիի տեքստով, բեմադրվել է 1597 - 1598 թթ., Ֆլորենցիա, Պերիի գրած երաժշտական հատվածները չեն պահպանվել)։
Նրա «Էվրիդիկե» օպերան (1600 թ.) վաղ շրջանի պահպանված օպերաների ակնառու նմուշներից է։ Պերին կատարել է Օրփեոսի դերերգը։


== Ծանոթագրություններ ==
Տապոննա Ֆլերինյակ

Տապոննա Ֆլերինյակ (ֆր.՝ Taponnat-Fleurignac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1458 մարդ, բնակչության խտությունը` 67.85 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 21.49 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 90 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 25 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 970 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 694-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 276։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,5 %։ 694 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 637 անձ (348 տղամարդ և 289 կին)։ Գործազուրկ են եղել 57 անձ (21 տղամարդ և 36 կին)։ 276 անաշխատունակներից 74-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 110-ը` թոշակառուներ, իսկ 92-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Բանդրի

Սեն Բանդրի (ֆր.՝ Saint-Bandry), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիկ սյուր Էն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սուասոնը։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02148:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 260 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 159 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 126-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 33-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 79,2 %, 1999 թվականին եղել է 65,6 %)։ 126 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 108-ը (55 տղամարդ և 53 կին), գործազուրկ էին 18 մարդ (10 տղամարդ և 8 կին)։ 33 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը՝ թոշակառուներ, 7-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Սեն Բանդրի (ֆր.)