armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Շալե

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շալե (այլ կիրառումներ)
Շալե, Ալպերի շվեյցարական հատվածում հանդիպող տուն՝ փայտի և քարի համադրմամբ։ Համադրման նպատակն է՝ գետնամոտ հատվածում ապահովել ջրամեկուսացում, իսկ վերին հատվածում, որտեղ հասանելի չեն անձրևն ու ձյունը, ապահովել առավելագույն ջերմամեկուսացում՝ փայտի միջոցով, որի հետ ավելի հեշտ է աշխատել։
Շալեներն անպայման ունենում են բուխարիներ և ջեռուցվում են հիմնականում փայտով։ Քանի որ Ալպերը բարձրալեռնային գոտի է, և ձմռան ընթացքում բավականին ցածր ջերմաստիճան է գրանցվում, վառարան-բուխարիները լինում են երկուսը կամ մի քանիսը։ Շալեները փայտե կառուցվածքի շնորհիվ օդափոխության կարիք չեն ունենում, և միաժամանակ փայտի ցածր ջերմափոխանցման շնորհիվ ապահովում են բարձր ջերմամեկուսացում։ Շալեները հիմնականում ունենում են մեկ մուտք, միջհարկային անցումները փայտե աստիճաններով են կազմակերպվում։ Շալեն էկոլոգիապես մաքուր շինություն է, քանի որ բացի բնական շինանյութերից այլ բան չի օգտագործվում։


== Շինության կառուցվածքը ==
քարե հիմք
1-ին հարկ
հիմնովին կամ կիսով չափ քարից պատրաստված, մնացածը՝ փայտե
ունենում է փոքրիկ լուսամուտներ
2-րդ հարկ
հիմնականում փայտից պատրաստված
ունենում է պատշգամբ, որը նայում է հարավային կողմ
3-րդ հարկ՝ ձեղնահարկ
հիմնականում փայտից
նախատեսված է լինում ննջասենյակների համար


== Ճարտարապետություն ==
Շալեի ճարտարապետական ոճը իրենից ներկայացնում է կոպիտ փայտե տուն՝
բարձրադիր քարե հիմքերով, սուր երկհարկանի տանիքով, փայտից
զարդարված լայն պատշգամբներով, որոնք դուրս են գալիս պարագծից, ինչպես
նաև ընդարձակ պատուհաններով։ Այսպիսի տան ներսում շատ արևի լույս կա,
առաստաղները զարդարված են բաց փայտե գերաններով և քիվերով։ Պատերը
զարդարված են փայտե պանելներով, իսկ հյուրասենյակում տեղադրված է
բուխարի, որի շրջանակը պատրաստված է բնական կամ արհեստական քարից։
Ժամանակակից շալեն ունի արտաքինի հետևյալ ճարտարապետական
առանձնահատկությունները.

Տանիք զառիթափ թեքությամբ և կախովի եզրերով,
Լայն մուտքեր,
Բնական փայտից պատրաստված դեկորատիվ իրեր,
Ընդարձակ պատուհաններ։Շալեի ոճով ինտերիերը պետք է պարունակի․

Բնական փայտից և քարից պատրաստված մակերեսներ, ավարտվածքներ ևդեկորատիվ տարրեր,

Կաշի, մորթի, կռածո մետաղական իրեր,
Փայտե չներկված հատակ,
Պարզության և կոպիտ ձևերի համադրություն՝ բարձր տեխնոլոգիական սեղան,բազկաթոռ և հայ-թեկ աթոռ,

Չմշակված փայտից պատրաստված առաստաղի զանգվածային գերաններ,
Փափուկ, «հարմարավետ» տեքստիլ,
Ցրված կետային լույս։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Dana, William Sumner Barton (1913), The Swiss Chalet Book; A Minute Analysis and Reproduction of the Chalets of Switzwerland, Obtained by a Special Visit to That Country, Its Architects, and Its Chalet Homes (reprinted 2009 by Nabu Press) ISBN 1-172-29267-1
Galindo, Michelle (2009), Chalet Architecture and Design, Braun Architecture AG ISBN 3-03768-021-0
Հայկական ազգային ինստիտուտ

Հայկական ազգային ինստիտուտ, անգլ.՝ Armenian National Institute (ANI), Վաշինգտոնում հիմնադրված կազմակերպություն, որը զբաղվում է հայերի ցեղասպանության վերաբերյալ փաստաթղթեր հավաքելու, ուսումնասիրելու և օտարներին ներկայացնելու աշխատանքով։ Հիմնադրվել է 1997 թվականին Ամերիկայի հայկական համագումարի կողմից, հայոց ցեղասպանության մասին իրազեկելու համար։ Անգլերեն հապավումը՝ ԱՆԻ (Armenian National Institute) հայոց միջնադարյանի մայրաքաղաք Անիի անունն է։
ՀԱԻ աջակցում է ակադեմիական աշխատությունների, ինֆորմացիոն նյութերի տպագրությանը՝ խթանելու ցեղասպանության իրազեկումը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Stripped (այլ կիրառումներ)

Stripped, կարող է վերաբերել՝

Stripped - գերմանական Rammstein խմբի յոթերորդ սինգլը
Stripped - ամերիկացի երգչուհի Քրիստինա Ագիլերայի չորրորդ ստուդիական ալբոմը
Սոգյութլու (Դերսիմի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սոգյութլու (այլ կիրառումներ)Սոգյութլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Դերսիմի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լաբրեա

Լաբրեա  (պորտ.՝ Lábrea), համայնք Բրազիլիայում՝ Ամազոնաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Կենտրոնական նահանգի Ամազոնաս մարզում։ Մտնում է Պուրուս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 27 017 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 68 508,6 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը 0,4 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1981 թվականին։
Սյուիտ

Սյուիտ ( ֆր.՝ suite, բառացի՝ շարք, հաջորդականություն), շարանվագ, գործիք, երաժշտական հիմնական ցիկլային ձևերից։
Բաղկացած է ընդհանուր գեղարվեստական մտահաղացմամբ միավորված մի քանի ինքնուրույն, սովորաբար՝ հակադիր մասերից։
Ի տարբերություն սոնաաի և սիմֆոնիայի, սյուիտին բնորոշ է մասերի առավել ինքնուրույնություն, դրանց փոխհարաբերության ոչ այնքան խիստ օրինաչափություն, ինչպես նաև անմիջական կապ երգի, պարի հետ։ Սյուիտի նախատիպը արդեն 16-րդ դարին բնորոշ դանդաղ (պավանա) և արագ (գաույարդա) պարերի համադրումն է։ Հնագույն պարային սյուիտի դասական տեսակը ձևավորվել է 17-րդ դարի կեսին Յո․ Յա․ Ֆրոբերգերի ստեղծագործության մեջ։ Այն բաղկացած է 4 պարից՝ չափավոր արագ ալեմանդայից, արագ կուրանտայից, դանդաղ սարաբանդայից և սրընթաց ժիգայից։ Դրանցից բացի 17-18-րդ դարերում սյուիտում ընդգրկվել են՝ մենուետ, գավոտ, բուռե, պասպիե, պոլոնեզ, ոչ պարային պիեսներ՝ պրելյուդ, նախերգանք, արիա, ռոնդո ևն։ Բոլոր մասերը, որպես կանոն, գրվել են միևնույն տոնայնությամբ, կատարվել են լյուտնյայով, կլավեսինով, նվագախմբով։ Դասական սյուիտի բարձրագույն նմուշներ են ստեղծել Յո․ Ս. Բախը, և Գ․ Ֆ․ Տենդելը։ 19-20-րդ դարերում ստեղծվել են, գլխավորապես, ոչ պարային բնույթի նվագախմբային սյուտներ, որոնք երբեմն ներառել են նաև պարային առանձին ձևեր (Պ․ Ի. Չայկովսկի), հաճախ այդպիսի սյուիտները եղել են ծրագրային (Ն․ Ա․ Ռիմսկի-Կորսակովի «Շահարազադե»), կենտրոնական տեղ են գրավել թատերական ներկայացումների, օպերաների, բալետների երաժշտությունից (Գրիգի «Պեր Գյունտ», Չայկովսկու, Պրոկոֆևի, Խաչատրյանի բալետային սյուիտները), նաև կինոերաժշտությունից կազմված սյուիտները։ Գրվում են նաև ժողովրդական պարային ավանդույթների հետ կապված սյուիտներ (Պեյկոյի «Մոլդավական սյուիտ»)։
Պրել է Բով

Պրել Է Բով (ֆր.՝ Presles-et-Boves), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզի՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Ֆեր ան Տարդենուա համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանն է Սուասոն։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02620:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 356 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 244 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 181-ը տնտեսապես ակտիվ էին, իսկ 63-ը համեմատաբար ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 74,2 %, 1999 թվականին եղել է 65,8 %)։ 181 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 153-ը (87 տղամարդ և 66 կին), գործազուրկ էին 28 մարդ (12 տղամարդ և 16 կին)։ 63 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 24-ը՝ թոշակառուներ, 15-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով
:


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ - Պրել Է Բով (ֆր.)
Շուխոմկա

Շուխոմկա (ռուս.՝ Шухомка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Շաչա գետի աջ ափին 38 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։ Ակունքը գտնվում է հարավում Շուխոմոշ գյուղի մոտ, 6 կմ դեպի հարավ-արևելք Ֆուրմանով գյուղից։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոլգա գետն է։ Գետի ենթաավազանը (Վերին) Վոլգայի վտակների ավազաններն են՝ մինչև Ռիբինսկի ջրամբար։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Վոլգա գետն է՝ մինչև Կույբիշևի ջրամբար (առանց Օկա գետի ավազանի)։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010300412110000013407
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110001340
Ավազանի կոդը - 08.01.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սվետլանա Կուցենկո

Սվետլանա Կուցենկո (ուկրաիներեն՝ Світлана Яківна Куценко, ապրիլի 14, 1940(1940-04-14), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 9, 2017(2017-01-09), Կիև, Ուկրաինա), մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի ուկրաինացի և խորհրդային խմբագիր և սցենարիստ։ 


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է ծանր քաշային ըմբշամարտիկ Յակով Կուցենկոյի ընտանիքում։ 
1961 թվականին ավարտել է Շևչենկոյի անվան համալսարանի լրագրողական ֆակուլտետը։

1961-1963 թվականներին աշխատել է հեռուստատեսության ստուդիայում որպես խմբագիր,1963-1964 թվականներին աշխատել է «Սովետսկայա կուլտուրա» թերթում` որպես սեփական թղթակից,1964-1965 թվականներին աշխատել է «Ուկրտորգռեկլամֆիլմ» ստուդիայում որպես խմբագիր և սցենարիստ։Եղել է Ուկրաինայի կինեմատոգրաֆիստների ազգային միության անդամ։ 
1965 թվականից աշխատել է «Կիևնաուչֆիլմ» ստուդիայում` որպես խմբագիր և ավագ խմբագիր։
1994 թվականից աշխատել է «Ուկրանիմաֆիլմ» կինոստուդիայում` որպես գլխավոր խմբագիր։ 
Ամուսնացած է եղել կինոօպերատոր Էդուարդ Տիմլինի հետ։ 


== Մրցանակներ և կոչումներ ==
Ուկրաինայի արվեստի վաստակավոր գործիչ (2010 թվական)։


== Ֆիլմոգրաֆիա ==
Սցենարիստ

1968 թվական` Սեփականատերը («Ֆիտիլ» № 69)
1969 թվական` Մարս XX
1971 թվական` Շերտավոր փղիկի մասին
1973 թվական` Ընձուղտների արկածները
1974 թվական` Փոքրիկ Հիպպոպոյի արկածները
1979 թվական` Ձարխոտ ծաղիկը
1982 թվական` Խառնաշփոթությունը
1985 թվական` Խաղը
1986 թվական` Գործը հանձնարարվում է Թեդդի խուզարկուին։ Գործ № 002: Տիեզերական հանելուկը
1987 թվական` Սպիտակ արենան
1989 թվական` Աշնանային վալսԽմբագիր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սվետլանա Կուցենկո
Պալիական գրականություն

Պալիական գրականություն, պալի լեզվով տարբեր ժանրի ստեղծագործություններ, որոնք մեր թվարկության սկզբին երևան են եկել Հնդկաստանում և Շրի Լանկա կղզում, ապա բուդդայականության տարածման հետ՝ Բիրմայում, Թաիլանդում, Լաոսում, Կամպուլիայում։
Պալիական գրականությանյան միջուկը բուդդայական կանոնն է՝ տիպիտական, որը կապվում է թերավադինների աղանդի հետ։ Կազմված է «Վինայա պիտակա» (բուդդայական վարքի կանոններ), «Աբհիդհամմւս պիտակա» (շարադրված են բուդդայական դհամմա ուսմունքի հիմունքերը) և «Սուտտա պիտակա» (տարբեր ժանրի ու ոճի կանոնական գրվածքներ) բաժիններից։
Այս հավաքածուի ստեղծագործություններից առանձնանում են «Դհամմապադան» (բանաստեղծական ասույթների ժողովածու), «Սուտտանիպատան» (Բուդդայի մտքերը՝ «փըրկության ուղու» վերաբերյալ) «Ջաթակին» (մեծ մասամբ բանահյուսական ծագման մոտ 550 լեգենդպատմություն Բուդդայի մարմնավորումների վերաբերյալ), «Դհամմպադա»-ն (պարունակում է Բուդդայի հայտնի Բենարեսյան քարոզը) և այլն։
Կանոնին սերտորեն հարում է «Պարիտտան»֊ (թովչությունների և մոգական գործողությունների համար օգտագործվող տեքստերի ժողովածուն)։ Անկանոն (ապոկրիֆ) գրականության մեջ առանձնանում են «Միլինդապանհյան» - (երկրորդ դարի համաշխարհային փիլիսոփայության․ մտքի գլուխգործոցներից մեկը) և պատմական քրոնիկները։ հինգերորդ դարի Պալիական գյան ծաղկումը Շրի Լանկա կղզում կապված է մեկնողական գրականության Երևան գալու հետ։ տասնմեկերորդ դարին սկսվում է Պալիական գրականություն նոր շրջան («Զինաչարիտա»՝ պոեմ Բուդդայի մասին, քերականական աշխատություններ, երկրորդական մեկնողական գրականություն և այլն)։ Պալիական գրականություն Քիրմայում և Հնդկաչինում զարգացել է ավելի ուշ։
Պալիական գրականությունն այժմ ուսումնասիրվում է Եվրոպայում, Ամերիկայում, Հնդկաստանում և այլուր։
Հարավսլավիայի ֆուտբոլային միություն

Հարավսլավիայի ֆուտբոլային միություն (մակեդոներեն՝ Фудбалски Сојуз на Југославија, սերբախորվաթ․՝ Фудбалски Савез Југославије/Fudbalski Savez Jugoslavije, սլովեն.՝ Nogometna zveza Jugoslavije, խորվ.՝ Nogometni savez Jugoslavije), Հարավսլավիայում ֆուտբոլի վերահսկողություն և կառավարում իրականացնող կազմակերպություն։ Միությունը կազմակերպել և կառավարել է ֆուտբոլի ազգային հավաքականները (գլխավոր, երիտասարդական)։ Միության հովանու ներքո անցկացվել են Հարավսլավիայի տղամարդկանց և կանանց, ինչպես նաև շատ այլ առաջնություններ։


== Պատմություն ==
Հարավսլավիայի ֆուտբոլային միություն հիմնադրվել է 1919 թվականին Զագրեբում՝ Խորվաթիայի ֆուտբոլայի միության հիմքի վրա, որից հետո տեղափոխվել է Բելգրադ։ 1923 թվականին ՖԻՖԱ-ն ճանաչել է ՀՖՄ-ն։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում միությունը վերակազմվել է և կառավարել է Հարավսլավիայի Հանրապետության այլ միությունների, իսկ 1948 թվականին կրկին միասնական է դարձել։ 1954 թվականին ՀՖՄ-ն դարձել է ՈՒԵՖԱ-ի անդամ-հիմնադիրներից մեկը։
1991 թվականին Հարավսլավիայի կազմալուծումից հետո անկախացած պետություններում հիմնվել և վերստեղծվել են ֆուտբոլի կառավարման տեղական մարմիններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնոյե (Տուապսեի շրջան)

Կրասնոյե (ռուս.` Красное), գյուղ  Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Տուապսեի շրջանում։ Գտնվում է Տուապսեից 10 կմ հյուսիս-արևելք, ծովի մակարդակից 70 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
Գյուղում բնակվում են հայեր, ռուսներ և հույներ։

Գյուղն ունի անտառտնտեսություն, ակումբ։


== Պատմությունը ==
Գյուղը հիմնադրվել է 1864-1869 թվականներին : Հայերը եկել են Սամսունի շրջակայքի գյուղերից` 1913 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակչության` 2010 թվականի համառուսական հաշվառումներ Archived 2014-05-17 at the Wayback Machine.
Տուապսեի շրջանի գյուղերի կազմավորման պատմություն
Եվրոպայի չեմպիոնների գավաթի եզրափակիչ 1971

1971 Եվրոպական գավաթի եզրափակիչ, Եվրոպական գավաթի 16-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Այաքս» ֆուտբոլային ակումբը 2-0 հաշվով՝ «Պանաթինաիկոսին»։ Խաղը կայացել է Ուեմբլի մարզադաշտում, Լոնդոն, Անգլիա։ Գոլերի հեղինակ դարձավ Դիկ Վան Ջիկը, և Արիե Հաանը։ Առաջին գոլը խփվեց 5-րդ րոպեին որից հետո «Այաքս»-ը սկսեց ավելի վստահ խաղալ և այդ վստահ խաղով թիմը դարձավ նաև երկրորդ գոլի հեղինակ 87-րդ րոպեին։
Ժադովկա

Ժադովկա (ռուս.՝ Жадовка), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի, Ուլյանովսկի մարզի Բարիշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1839 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(2522) Տրիգլավ

(2522) Տրիգլավ (անգլ.՝ Triglav), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի օգոստոսի 6-ին Զդենկա Վավրովայի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,015352 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,842 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1887 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1912,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188234 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,77° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2522) Տրիգլավ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ռոմեո և Ջուլիետ (ֆիլմ-բալետ, 1954)

«Ռոմեո և Ջուլիետ» (ռուս.՝ «Ромео и Джульетта»), խորհրդային գունավոր ֆիլմ-բալետ, որը բեմադրել են ռեժիսոր Լեո Առնշտամը և բալետմայստեր Լեոնիդ Լավրովսկին «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում՝Սերգեյ Պրոկոֆևի համանուն բալետի հիման վրա՝ ըստ Ուիլյամ Շեքսպիրի համանուն ողբերգության։ Գլխավոր պարտիաները կատարել են Մեծ թատրոնի մենակատարներ Գալինա Ուլանովան, Յուրի Ժդանովը, Սերգեյ Կորենը, Ալեքսեյ Երմոլաևը։
Ֆիլմը թողարկվել է լայն էկրանին մարտի 25-ին։ Նշվել է Կաննի 8-րդ միջազգային կինոփառատոնում (1955) և Բրազիլիայում դասական, ժողովրդական և ժամանակակից պարի III կինոփառատոնում (1957)։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի սյուժեն կրկնում է Շեքսպիրի ողբերգության սյուժեն՝ հաշվի առնելով բալետային լիբրետոյի առանձնահատկությունները։


== Դերերում ==
Գալինա Ուլանովա – Ջուլիետ
Յուրի Ժդանով – Ռոմեո
Ալեքսեյ Երմոլաև – Տիբալդ
Սերգեյ Կորեն – Մերկուցիո
Ալեքսանդր Լապաուրի – Պարիս
Ալեքսանդր Ռադունսկի – Կապուլետի, հայր
Ելենա Իլյուշչենկո – Կապուլետի, մայր
Իրաիդա Օլենինա – ստնտու
Լև Լոշիլին – Լորենցո
Վլադիմիր Կուդրյաշով – Բենվոլիո
Ս. Ուվարով – Մոնտեգյու
Վլադիմիր Լևաշև – Տիբալդի ընկերը
Վ. Չիժով – Տիբալդի ընկերը
Ա. Կրամարևսկի – Տիբալդի ընկերը
Միխայիլ Լավրովսկի – պաժ
Լ. Պոսպեխին – Կապուլետի ծառա
Ե. Մեչենկո – Կապուլետի ծառա
Ի. Պերեգուդով – Կապուլետի ծառա
Ե. Նացկի – Մոնտեգյուի ծառա
Ա. Շվաչկին -Մոնդեգյուի ծառա
Ս. Զվյագինա
Վ․ Պետրովա
Վ. Ֆեյերբախ
Զ. Կորոտարա
Ֆ. Եֆրեմովա
Է. Կոստերինա
Ի. Լևիտինա
Ի. Պոկրովսկի
Յու․ Վիրենկով
Յարոսլավ Սեխ
Յու․ Գերբեր
Վ․ Դորոխին
Ն․ չիդսոն
Գ․ Կուզնեցովա
Մ․ Կլեյմենովա
Վ․ Պեշչերիկովա


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ ու բեմադրող ռեժիսորներ՝ Լեո Առնշտամ, Լեոնիդ Լավրովսկի
Օպերատորներ՝ Ալեքսանդր Շելենկով, Իոլանդա Չեն
Նկարիչ՝ Ալեքսեյ Պարխոմենկո
Կոմպոզիտոր՝ Սերգեյ Պրոկոֆև
Հնչյունային օպերատոր՝ Բ. Վոլսկի
Ռեժիսոր՝ Վ. Վիկտորով
Ռեժիսորի օգնական՝ Գ. Բալանդինա
Կոստյումերներ նկարիչներ՝ Պ. Վիլյամս, Կ. Եֆիմով
Նկարիչ-դիմահարդար՝ Վ. Յակովլև
Մոնտաժող՝ Տ. ԼիխաչովաՀամակցված նկարահանումներ

Օպերատոր՝ Բ. Արեցկի
Նկարիչ՝ Լ. Ալեքսանդրովսկայա
Բալետմայստեր՝ Լեոնիդ Լավրովսկի
Բալետմեյստերի օգնականներ՝ Լ. Պոսպեխին, Տ. Նիկիտինա
Հաղորդավար-ընթերցող՝ Բորիս Օլենին
Դիրիժոր՝ Գենադի Ռոժդեստվենսկի
Ֆիլմի տնօրեն՝ Պ. Դանիլյանց


== Մրցանակներ ==
Ֆիլմը ներառվել Է Կաննի կինոփառատոնի լիամետրաժ ֆիլմերի մրցութային ծրագրում և այնտեղ նշվել է որպես «լավագույն քնարական ֆիլմ»՝ ստանալով Prix du film lyrique մրցանակը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Эльяш Н., Иванова С. «Ромео и Джульетта» // Искусство кино. — 1955. — № 7. — С. 44—51.
«Ромео и Джульетта»: Балет на экране // Театр. — 1955. — № 1. — С. 158.


== Արտաքին հղումներ ==
«Ромео и Джульетта» (фильм-балет, 1954) (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Балет: энциклопедия. Гл. ред. Ю. Н. Григорович. М.: Советская энциклопедия, 1981.
Русский балет. Энциклопедия. БРЭ, «Согласие», 1997.
«Ромео и Джульетта» (фильм-балет, 1954) в Мегаэнциклопедии Кирилла и Мефодия
Մարմար

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարմար (այլ կիրառումներ)
Մարմար, կուճ, (հունարեն՝ Μάρμαρο «փայլող քար»), միջին կարծրության մետամորֆիկ լեռնային քարատեսակ, որը կազմված է զուտ CaCO3 կալցիտից, որոշ տեսակներ՝ առավելապես դոլոմիտից։ Սովորաբար պարունակում է նաև այլ միներալներ (գրաֆիտ, հեմատիտ, լիմոնիտ, պիրիտ, քվարց և այլն), որոնցով պայմանավորված է մարմարի գույնը։


== Առաջացում ==
Առաջանում է կրաքարի կամ դոլոմիտի ուժաջերմային փոխակերպման, վերաբյուրեղացման հետևանքով։


== Տարածվածությունը Հայաստանում ==
Հայաստանում մարմարի հանքավայրերը գտնվում են պալեոզոյան շերտախմբերում և մինչքեմբրի փոխակերպային ապարներում։ Բարձրորակ մարմարի հանքավայրեր կան Հայաստանի Կոտայքի (Արզական, Աղվերան գյուղեր), Արարատի (Մարմարաշեն, Խոր վիրապ գյուղեր), Սյունիքի (Քաջարան քաղաք) մարզերում։ Հայտնի են նաև Իջևանի, Վարդենիսի, Ապարանի հանքավայրերը։ Հայաստանում մարմարի հաշվարկված պաշարները մի քանի մլն․ մ³ են։
Հայկական մարմարները գեղազարդիչ են, ունեն տեխնիկական և շինարարական բարձր հատկություններ։ Հնուց ի վեր օգտագործվում է շինարարության (ինչպես հիմնական շինարարական քար, այնպես էլ երեսապատման համար) և քանդակագործության մեջ։ Մարմարի ալյուրն օգտագործվում է գյուղատնտեսության մեջ։
Ստալինյան բռնապետության զոհերի թանգարան

Ստալինյան բռնապետության զոհերի թանգարան, Հայաստանի Հանրապետությունում բացվելիք թանգարանի նախագիծ։
Հովհաննես Թումանյանի թանգարանում «Խավարում» ցուցահանդեսի փակման համատեքստում 2017 թվականի սեպտեմբեիր 14-ին Հայաստանի Հանրապետության մշակույթի նախարար Արմեն Ամիրյանը հայտարարել է, որ ՀՀ Մշակույթի նախարարությունը ունի հանձնարարական Հայաստանի Հանրապետության նախագահ Սերժ Սարգսյանից՝ մշակել առանձին թանգարան՝ ստալինյան բռնապետության զոհերի հետ կապված։


== Ծանոթագրություններ ==
Անգոլայի զինանշան

Անգոլայի զինանշանը արտացոլում է նոր ազգի պատմությունը։ Այն ընդունվել է 1990 թվականի նոյեմբերի 2-ին։ Զինանշանը ուներ մարքսիստական ոճ՝ սոցիալիստական պատկերներ, ինչպես Անգոլայի դրոշը։


== Բացատրություն ==
Կենտրոնում գտնվում է մաչետե և թոխր՝ ներկայացնելով հեղափոխությունը, որի միջոցով երկիրը ձեռք է բերել անկախություն և գյուղատնտեսական աշխատողների կարևորությունը։ Այս երկու խորհրդանիշների վերևում գտնվում է աստղը՝ սոցիալիզմի խորհրդանիշը։ Այն խորհրդանշում է երկրի առաջընթացը։ Շողշողող արևը նոր սկզբի խորհրդանիշն է։ Զինանշանը կիսով չափ շրջափակված է ատամնանիվով, որը խորհրդանշում է արդյունաբերական աշխատողներին, իսկ մյուս կեսը շրջապատված են եգիպտացորենի և բամբակի տերևներից կազմված ծաղկեպսակով՝ խորհրդանշելով գյուղատնտեսությունը։ Ներքևի մասում նկարված է գիրք, որը խորհրդանշում է կրթությունը։
Ներքևում՝ ժապավենի վրա, պորտուգալերեն գրված է «República de Angola», որը նշանակում է «Անգոլայի Հանրապետություն», որը «República Popular de Angola» (Անգոլայի Ժողովրդավարական Հանրապետությունից) փոխվել է 1990 թվականին, նույն ժամանակ ատամնանաիվը ոսկեգույնից փովել է արծաթագույնի։
Նշանի մանրամասների բացատրությունը ներկայացված են Անգոլայի Սահմանադրության 163-րդ հոդվածում։
Երբ Անգոլան պորտուգալական գաղութ էր, ապա պորտուգալական նահանգ (այդպիսով Անգոլան օրինական կերպով Պորտուգալիայի մասն է կազմում), Անգոլան ներկայացրեց իր զինանշանը՝ փորցելով ներկայացնել ազգը։ Այն նման էր Պորտուգալիայի զինանշանին, սակայն որոշ չափով փոփոխած էր. վահանի վրա պատկերված էին ոսկե զեբր և փիղ։


== Պատմական զինանշաններ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անգոլայի զինանշանը Archived 2008-08-21 at the Wayback Machine.
Առզավիս

Առզավիս, գյուղ պատմական Փոքր Հայքում, Շապին Գարահիսարի գավառում, Ակշարապատի գավառում, Ակշարովայի դաշտում։ Հիշատակվում է Ղուկաս Ինճիճյանի «Նոր Հայաստան» գրքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուխումի հայկական թատրոն

Սուխումի հայկական թատրոն, կազմակերպվել է 1928 թվականին, Աբխազական պետթատրոնին առընթեր՝ Հ․ Շահենի ղեկավարությամբ։


== Պատմություն ==
Բացվել է Բ․ Լավրենյովի «Բեկում» պիեսի ներկայացումով։ 1930-1931 թվականներին գեղարվեստական ղեկավարն է եղել Արմեն Արմենյանը։ Բեմադրություններով հանդես են եկել նաև Աբխազական ԻՀ ժողովրդական արտիստուհի Է․ Շահինյանը, Հ․ Մանվելանը և ուրիշներ։
Թատրոնը ելույթներ է ունեցել Բաթումում, Սոչիում և այլուր։ Խաղացանկում եղել են Շիրվանզադեի «Նամուս», «Մորգանի խնամին», «Չար ոգի», Գաբրիել Սունդուկյանի «Պեպո», «Խաթաբալա», Հակոբ Պարոնյանի «Պաղտասար աղբար», Ս․ Բաղդասարյանի «Արյունոտ անապատ», Լ․ Միքայելյանի «Գոշ», Նիկոլայ Գոգոլի «Ռևիզոր», Ս․ Լևիտինայի «Դատավճիռ», Ջ․ Զաբարլիի «Սևիլ», «Ցաշար», Շեքսպիրի «Օթելլո», Շիլլերի «Ավազակներ» և այլ պիեսներ։ Թատրոնում աշխատել են՝ է․ Շահինյանը, Լ․ Խշտոյանը, Վ․ Նիկողոսյանը, Բ․ Վարդանյանը, Ա․ Նալչաջյանը, Պ․ Թադևոսյանը, Լ․ Թորոսյանը, Ա․ Ջիդարյանը, Ա․ և Մ․ Սանամյանները և ուրիշներ։ Սուխումի հայկական թատրոնում հյուրախաղերով հանդես են եկել Հովհաննես Աբելյանը, Վահրամ Փափազյանը, Ա․ Ավետիսյանը։ Թատրոնը փակվել է 1938 թվականին։ 1950-1960 ական թթ․ գործել է դրամատիկական խումբ՝ Ա․ Զիդարյանի ակտիվ մասնակցությամբ։ Բեմադրվել են Շիրվանզադեի «Պատվի համար», «Չար ոգի», Հակոբ Պարոնյանի «Մեծապատիվ մուրացկաններ», «Ատամնաբույժն արևելյան» և այլ պիեսներ։
Էրեբունի-Երևան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էրեբունի-Երևան (այլ կիրառումներ)Երևանի օրհներգ, 2004 թվականից որպես Հայաստանի Հանրապետության մայրաքաղաք Երևանի խորհրդանիշ սահմանված օրհներգն է։ Օրհներգի բառերի հեղինակը Պարույր Սևակն է, երաժշտությունը՝ Էդգար Հովհաննիսյանի։


== Տեքստ ==


== Տես նաև ==
Երևանի դրոշ
Երևանի զինանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 153


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Հունգարիայի վերականգնվող էներգիան

Հունգարիան, որպես Եվրամիության անդամ, մասնակցում է վերականգնվող էներգիայի իր մասնաբաժնի ավելացման ռազմավարությանը։ 2009 թվականին ընդունվել է վերականգնվող էներգիայի վերաբերյալ Եվրամիության հրահանգը, որը ներառում էր 2020 թվականին Եվրամիությունում 20% մասնաբաժնի նվաճումը. К 2030 году ветряные электростанции должны вырабатывать от 26 до 35% всей электроэнергии в ЕС и сэкономить 56 млрд. евро : 2030 թվականին հողմաէլեկտրակայանները պետք է արտադրեն ԵՄ-ի էլեկտրաէներգիայի 26-35%-ը և խնայվի 56 մլրդ եվրո։ Մինչև 2020 թվականը Հունգարիան նախատեսում է հասնել այլընտրանքային աղբյուրների արտադրած էլեկտրաէներգիայի 14.7% -ին (ինչը 13% -ով բարձր է նաղնական նպատակից)։ Ներկայումս Հունգարիան ԵՄ-ում վերականգնվող էներգիայի ամենաբարձր մասնաբաժնով երկիրն է (11%, այդ թվում՝ 6%` կենսազանգվածն օգտագործելով որպես աղբյուր և 3%՝ օգտագործելով քամու էներգիան)։ 2015 թվականին վերականգնվող էներգիայի տեսակարար կշիռը 10.5% էր. վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների 52% -ը կազմել է կենսազանգվածը, 22%-ը՝ քամին, 7% -ը՝ ջուրը, 3%-ը՝ արևային էներգիան։


== Հողմաէլեկտրակայաններ ==

Ըստ կանխատեսումների, 2010-ից մինչև 2020 թվականը Հունգարիայի հողմակայանների կողմից արտադրվող էլեկտրաէներգիաը պետք է աճել 400 ՄՎտ-ով։ 2009 թվականին EWEA -ն կանխատեսել էր, որ Հունգարիան մինչև 2020 թվականը կհասնի 1,2 ԳՎտ-ի։ 2010 թվականին հզորությունը կազմում էր ընդամենը 295 ՄՎտ և ոչ մի առաջարկ չի ներկայացվել։ 2016 թվականին Հունգարիայի կառավարությունն արգելել է քամու էներգիայի նոր գեներատորների տեղադրումը։ Հողմակայանների ներկայիս հզորությունը երկրում ընդհանուր առմամբ կազմում է 329 ՄՎտ։


== Արևային էլեկտրակայաններ ==

Երկրում արևային էներգիայի զարգացումը ավելի արագ քայլերով է առաջ գնում, բայց ավելի փոքր հիմքի վրա։ 2015 թվականին տեղադրվել է 110 ՄՎտ հզորությամբ արևային մարտկոցներ, 2016 թվականին նախատեսվում է կրկնապատկել երկրում դրա հզորությունը այս պլանում.


== Երկրաջերմային աղբյուրներ ==
Հունգարիայում երկրաջերմային էներգիան օգտագործվում է տների և արդյունաբերական տարածքների տաքացման համար։ Տուրայում շահագործման է հանձնվել 2.6 ՄՎտ հզորությամբ առաջին երկրաջերմային էլեկտրակայանը, որը շահագործման է հանձնվել 2017 թվականին։


== Տես նաև ==
Հունգարիայի արևային էներգիան
Հունգարիայի քամու էներգիան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
European Commission National Renewable Energy Action Plans
European Commission renewable energy Progress Reports
European Commission National Energy Efficiency Energy Action Plans
Պիսարևկա (գյուղ, Կալինովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊիսարևկաՊիսարևկա (ուկրաիներեն՝ Писарівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կալինովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պիսարևկա գյուղում բնակվում էր 851 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12,95 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 65,71 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մատենագրութինք (165, Դիոնիսիոս Արիսպագացի)

Ժողովածու (165), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում)։ Ձեռագիրը գրվել է 14-րդ դարում։ Ստացողը եղել է Աստվածատուրը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 24,3×17,7սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 140 թերթից։ Գրված է միասյուն, երկսյուն, բոլորգիր նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ 53բ, 84բ, 88ա, 131ա։


== Բովանդակություն ==
Նաև Պատմութին Դիոն․ Արիսպագացոյ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիմա Սան Ջուզեպե

Ռիմա Սան Ջուզեպե (իտալերեն՝ Rima San Giuseppe), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզում։ Մտնում է Վերչելի գավառի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 34 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 2008 թվականի տվյալներով 65 մարդ է։ Հեռախոսային կոդը՝ 0163։ Փոստային ինդեքս 13020։ Խտությունը՝ 2 մարդ/կմ²։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ.


== Տվյալներ ==
Էլեկտրոնային փոստ - info@comune.rimasangiuseppe.vc.it
Պաշտոնական կայք - http://www.comune.rimasangiuseppe.vc.it Archived 2017-05-11 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.rimasangiuseppe.vc.it Archived 2017-05-11 at the Wayback Machine.
Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կաշգար

Կաշգար ( չինարեն հեշտ. 喀什 , պինին: Kāshí), քաղաք Չինաստանի արևմուտքում, Սինցզյան-Ույղուրյան ինքնավար շրջանում, Կաշգար գետի հովտում, Տյան Շանի հարավային ստորոտում։ Կապարից-ցինկի և վոլֆրամի հանքանյութերի արդյունահանման շրջանի առևտրատրանսպորտային կենտրոն է։


== Անվանում ==
Գոյություն ունեն անվանման մի քանի ստուգաբանություններ․ օրինակ՝

«գունավոր տուն» (ստորին հարկը կարմիր ներկելու տեղական սովորության պատճառով)
«նեֆրիտի լեռ» (Արևմտյան Կոնլունի լեռները հին ժամանակներից հայտնի են եղել նեֆրետի պաշարներով)
«քարե լեռ»։Հայտնի է նաև Կաշի անունով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալթհայմ (այլ կիրառումներ)

Ալթհայմ, կարող է վերաբերել՝

Ալթհայմ - կոմունա Գերմանիայի Բրանդեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում, Մտնում է Ալբ Դունայ շրջանի կազմում
Ալթհայմ - կոմունա Գերմանիայի Բրանդեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում, Մտնում է Ալբ Դունայ շրջանի կազմում
Ալթհայմ - կոմունա Գերմանիայի Բրանդեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում, Մտնում է Բիբերախ շրջանի կազմում
Long Live ASAP (երգ)

«Long Live ASAP» (ոճավորված՝ Long Live A$AP), ամերիկացի ռեփեր ASAP Rocky-ի երգն է։ Այն թողարկվել է 2012 թվականի դեկտեմբերի 18-ին և ընդգրկվել է նրա դեբյուտային «Long. Live. ASAP» ստուդիական ալբոմում։ Երգը գրվել է ASAP Rocky-ի, Ռիկո Լավի, Finatik N Zac դուետի, Ֆրանկ Ռոմանոյի, Լորիա Ջեյն Լոութերի և Ջիմ Ջոնսինի կողմից։


== Տեսահոլովակ ==
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորներն են Սամանտա Լեկան և ASAP Rocky-ն, ներկայացվել է 2012 թվականի դեկտեմբերի 23-ին։


== Հիթ շքերթներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեսահոլովակը YouTube-ում
Սուրեն Աբրահամյան (քաղաքական գործիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրեն Աբրահամյան (այլ կիրառումներ)Սուրեն Ջահանգիրի Աբրահամյան (հունվարի 14, 1947(1947-01-14), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քաղաքական գործիչ, գեներալ-մայոր, «Հանրապետություն» կուսակցության քաղաքական խորհրդի անդամ, Երևանի քաղաքապետ (1998-1999), Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի նախագահ (1998-2002) ։
Ծնվել է 1947 թվականին Երևանում։


== Կրթություն ==
1979 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ ներքին գործերի ակադեմիան։
Ծառայել է խորհրդային բանակում։


== Աշխատանքային գործուեությունը ==
Աշխատել է ՆԳ համակարգում՝ սկսելով շարքային ոստիկանից։
1982-1984 - Նաիրիի շրջանի ՆԳ բաժնի պետ։
1984-1989 - Երևանի Լենինյան շրջանի ՆԳ բաժնի պետ։
1989-1992 - ՀՀ ՆԳ Երևանի վարչության պետի տեղակալ։
1992-1995 - ՀՀ ՆԳ Երևանի վարչության վարչության պետ, ՆԳ փոխնախարար։
1995-1996 - Սյունիք-Զանգեզուր պետական ծրագիրն իրականացնող պետնախարար, ուժային ու պաշտպանական կառույցների համակարգող, պետնախարարի տեղակալ, աշխատակազմի ղեկավարը։
1996-1998 - Սյունիքի մարզպետ։
1998 թվականի մայիսից 1999 թվականի հունիս - Երևանի քաղաքապետ։
1999 թվականի հունիսից հոկտեմբեր - ՀՀ ՆԳ նախարար։1993 թվականից ստացել է միլիցիայի գեներալ-մայորի կոչում։


== Հասարակական - քաղաքական գործուեությունը ==
1995 թվականին ընտրվել է ՀՀ ԱԺ պատգամավոր
1998 թվականին ընտրվել է Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի նախագահ և պաշտոնավարել է մինչև 2002 թվականի հունիս։
2003 թվականին թիվ 18 ընտրատարածքում առաջադրվել է ՀՀ ԱԺ պատգամավորության թեկնածու։
2003 թվականից՝ «Հանրապետություն» կուսակցության քաղաքական խորհրդի անդամ։


== Ծանոթագրություններ ==
(2295) Մատուսովսկի

(2295) Մատուսովսկի (անգլ.՝ Matusovskij), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի օգոստոսի 19-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,903194 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6303 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1761 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1806,81 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,199246 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,51° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2295) Մատուսովսկի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ողջ մնալու արվեստ

Ողջ մնալու արվեստ (կրճատ՝ ՈՄԱ), ռազմահայրենասիրական հասարակական կազմակերպություն, որի նպատակն է Հայաստանում և Արցախի Հանրապետությունում ստեղծել ավելի մարտունակ բնակչություն։ Հիմնադրվել է 2014 թվականին։ Նախագահը առաջին հետախուզադիվերսիոն խմբի հիմնադիր Վովա Վարդանովն է։


== Գործունեություն ==
«ՈՄԱ» կազմակերպության առաջնային գաղափարն այն է, որ Հայաստանից և Սփյուռքից պահեստազորի, նորակոչիկների և կամավորների պատրաստումը կօգնի ստեղծել ավելի հզոր պետություն և կդառնա իրական պահեստային բանակ։
Կազմակերպությունն իրականացնում է դասընթացներ 16 տարեկանից բարձր անձանց համար։ Դասընթացներն ընդգրկում են մի շարք ոլորտներ․

Հրազենային պատրաստություն,
նետաձգություն,
ավտոնոմ գոյատևում,
ձեռնամարտ՝ Վին-Չուն,
դանակի սպորտային նետում,
ժայռամագլցում,
կիրառական կենսաբանություն,
բուժպատրաստություն,
հոգեբանություն,
քարտեզագիտություն,
ռազմապար։Կազմակերպությունը չունի պետական աջակցություն, գործում է Հայաստանի և Սփյուռքի քաղաքացիների ֆինանսական աջակցության շնորհիվ։


== Գաղափարախոսություն ==


=== Ազգ-բանակ հայեցակարգ ===
Հայեցակարգի նպատակն է ստեղծել 200-600 հազար պատրաստված անձից բաղկացած պահեստազորային բանակ, որը կօգնի լրացնել մարտական գործողությունների ընթացքում բանակի կրած կորուստները, ինչպես նաև հնարավորություն կտա իրականացնել հակահարձակողական գործողություններ։ 


=== Երկիր ամրոց հայեցակարգ ===
Ըստ հայեցակարգի՝ Հայաստանի յուրաքանչյուր շրջան պետք է լինի ինքնապաշտպանունակ։ Դա ենթադրում է երկրի ողջ տարածքով ունենալ ապաստարաններ և թաքնված կրակակետեր, խթանել ռազմական արդյունաբերությունն ու բանակի տեխնոլոգիականությունը, դպրոցականներին նախապատրաստել զինվորական ծառայության, ապահովել աղջիկների ռազմական կրթությունը։


== Հայ-ադրբեջանական պատերազմ (2020) ==
2020 թվականին՝ հայ-ադրբեջանական պատերազմի ընթացքում, «ՈՄԱ»-ն ակտիվ գործունեություն է ծավալել ոչ միայն բուն մարտական գործողություններին մասնակցելու, այլև կամավորական խմբերին նախապատրաստելու միջոցով։ Պատերազմի սկսվելուց անմիջապես հետո ռազմահայրենասիրական կազմակերպության հիմքի վրա սկսվել է «ՈՄԱ» գումարտակի ձևավորումը, որը 2020 թվականի սեպտեմբերի 29-ից տեղափոխվել է Արցախ՝ սկզբնական շրջանում իրականացնելով Քարվաճառի, ապա Մարտունու Կարմիր Շուկա և Թաղավարդ գյուղերի պաշտպանությունը։
Բացի այդ` պատերազմի առաջին օրերից կազմակերպությունը նախաձեռնել է արագընթաց դասընթացների իրականացում։ Ռազմաճակատ մեկնելուց առաջ հարյուրավոր կամավորներ կազմակերպության կողմից զինվորական պատրաստվածություն են անցել՝ սովորելով ողջ մնալ և գոյատևել պատերազմական պայմաններում, ցուցաբերել առաջին բուժօգնություն, ուսումնասիրել են նաև լեռնագնացություն և հոգեբանություն։
2021 թվականի մարտի 10-ին Արցախի նախագահ Արայիկ Հարությունյանը հանդիպում է ունեցել կազմակերպության մի խումբ անդամների և նախագահ Վարտանովի հետ։ Արայիկ Հարությունյանը կարևորել է զորամասի դերակատարությունը պատերազմի ժամանակ և ցուցաբերած քաջության համար ներկաներին հանձնել բարձր պետական պարգևներ։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՈՄԱ պաշտոնական կայք
ՈՄԱ․ ռազմաճակատ մեկնելուց առաջ
Ինչպես պատերազմում․ լեռնային մարտիկների ճամբարը
ՈՄԱ Ձմեռային հավաք, 2018
Սոտոբանիադո ի Պրիորատո

Սոտոբանիադո ի Պրիորատո (իսպ.՝ Sotobañado y Priorato), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Պալենսիա պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բոեդո Օխեդա շրջանում։ Բնակչությունը՝ 164 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Página del Ayuntamiento
Sotobañado y PrioratoArchived 2009-10-27 at the Wayback Machine.
Օրենքով շիկահերը 2

«Օրենքով շիկահերը 2» (անգլ. Legally Blonde 2: Red, White & Blonde), Ամանդա Բրաունի սցենարի հիման վրա կատակերգություն` նկարահանված ռեժիսոր Էրման-Վերֆելդի կողմից։


== Սյուժե ==
Երիտասարդ փաստաբան Էլ Վուդսն աշխատում է Բոստոնի խոշոր ընկերությունում։ Էլը պատրաստվում է ամուսնանալ, բայց հիշում է, որ իր շան` Վելիկանի մայրիկին չի հրավիրել հարսանիքին, հասցեն և հեռախոսի համարը չունենալու պատճառով։ Վուդսը սկսում է որոնումները, բայց հանկարծ իմանում է, որ Վելիկանի մայրը գտնվում է V.E.R.S.A.C.E ընկերությունում, որտեղ կենդանիների վրա կատարում են կոսմետիկ փորձարկումներ։ Էլը ստիպում է ընկերությունը փակել, սակայն տնօրենը չի հաստատում նրա նախաձեռնությունը։ Էլը զայրացած արտահայտում է իր բարոյական սկզբունքները և տնօրենը հեռացնում է նրան։ Որպեսզի փրկի իր շան մոր կյանքը` Էլը ուղևորվում է Վաշինգտոն։ Էլը տեղափոխվում է հյուրանոց, որտեղ ծանոթանում է դռնապանի հետ, ով ամեն հարցում օգնում է իրեն։ Վուդսը կազմակերպում է խումբ, որը դեմ է կենդանիների վրա փորձարկումներին, սակայն չի ստանում իր գործընկերների աջակցությունը։ Քաղաքական գործիչներից մեկը` ում շունը միասեռական էր, օգնում է Էլ Վուդսին։ Բացի դրանից նրա կողմից էին Կոնգրեսական Լիբի Խաուզերը, ով Delta Nu-ի անդամ էր, և Վիկտորիա Ռադը, սակայն հետո նա հրաժարվում է օգնել Էլին։ Վուդսի միակ շանսը` հավաքել ստորագրություններ։ Ռադի շտաբը օգնում է հավաքել ստորագրություններ, երիտասարդական կազմակերպությունը Վաշինգտոնում կազմակերպում է բողոքի ցույց, որի ընթացքում Վուդսը իր խոսքով ելույթ է ունենում ԱՄՆ-ի Կոնգրեսականում։ Կենդանիների վրա փորձարկումների մասին օրենքը ստորագրում են, Էլն ամուսնանում է Վաշինգտոնում իր սիրեցյալ Էմմետի հետ։


== Դերերում ==


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ֆիլմի շահույթը կազմել է 121 600 000 ԱՄՆ դոլլար։


== Տես նաև ==
Օրենքով շիկահերը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт фильма
"Блондинка в законе 2"(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Блондинка в законе 2» Archived 2006-10-18 at the Wayback Machine. на сайте film.ru
Վիկինգ մարզադաշտ

«Վիկինգ», ֆուտբոլային մարզադաշտ Նորվեգիայի Ռուգլան ֆյուլքեյի Ստավանգեր կոմունայի համանուն քաղաքում։ Հանդիսանում է «Վիկինգ» ֆուտբոլային ակումբի մարզադաշտը։


== Հիմնական բնութագրիչները ==
Կառուցման թվական - 1985 թվական
Տարողունակություն  - 16300 մարդ
Տեղեկատվական վահանակ - 1 հատ էլեկտրոնային
Լուսարձակներ - 4 հատ, որոնք ապահովում են 2000 լյուքս ուղղահայաց լուսավորություն
Ամենաշատ հաճախելիությունը - 16600 մարդ  Վիկինգ-Բրան հանդիպման ժամանակ 2007թ.-ի հունիսի 24-ին
Մեկնաբանների դիրքային սենյակներ - 9 խցիկ
Հեռուստաօպերատորային դիրքեր - 8 դիրք
Լրագրողների տրիբունայի տարողություն  - 140 նստատեղ
Դրամարկղերի քանակը - 5 հատ


=== Դաշտի բնութագիր ===
Խաղարկային դաշտի մակերեսը 105 մ х 68 է։ Գազոնը բնական խոտ է, որի տակ տեղադրված է ջեռուցման համակարգ։ Դաշտի չափորոշիչները համապատասխանում են եվրոպական ստանդարտների մակարդակին՝ համապատասխան ՈՒԵՖԱ-ի պահանջների։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Стадион Викинг Archived 2009-05-22 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Գավինյանո

Գավինյանո (իտալերեն՝ Gavignano)՝ քաղաք Իտալիայում, տեղակայված է Լացիո մարզի Հռոմ գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1758 մարդ, խտությունը կազմում է 126 մարդ/քառ. կմ։ Զբաղեցնում է 14 քառ. կմ տարածք։ Փոստային կոդ - 030, հեռախոսային կոդ - 06։


== Ծանոթագրություններ ==
Մանզումեի էֆքյար

«Մանզումեի էֆքյար» («Կարծիքների շարք»), Կոստանդնուպոլսում 1866-1917 թվականներին հրատարակված հայկական թերթ։


== Պատմություն ==
Մինչև 1896 թվականը հրատարակվել է հայատառ թուրքերենով, այնուհետև՝ հայերենով։ Ունեցել է ժողովրդավարական ուղղություն, հանդես եկել Արևմտյան Հայաստանում բարենորոգումներ անցկացնելու օգտին։ Լուսաբանել է Արևմտյան Հայաստանի բնակչության հասարակական, տնտեսական, ազգային ծանր վիճակը, մերկացրել թուրքական հարստահարողներին և այդ պատճառով մի քանի անգամ արգելվել։
1878 թվականին թերթի հեղինակությունն ընկել է Հայկական հարցը արևմտահայության համար վնասակար համարելու պատճառով։ Ըստ Կ. Փանոսյանի՝ Հայկական հարցի միջազգայնացումը հայերի ապագա դժբախտությունների պատճառ կարող է դառնալ։ Թերթը հավատացել է Թուրքիայի բարենորոգմանը և դրան լծորդել Արևմտյան Հայաստանի կացության բարելավումը։
1908 թվականի երիտթուրքական հեղաշրջումից հետո «Մանզումեի էֆքյարը» քննադատել է Թուրքիայի արտաքին քաղաքականությունը, մասնավորապես՝ թուրք-գերմանաական մերձեցումը։ Հայկական հարցի առնչությամբ հանդես է եկել Արևմտյան Հայաստանի վարչական ինքնավարության օգտին։ Թերթն առանձնապես ընդգծել է հայ և հույն ժողովուրդների բարեկամության գաղափարը և հակադրվել ոչ մուսուլման ժողովուրդների մեջ հակասությունները սրելու երիտթուրքերի ձգտումներին։
«Մանզումեի էֆքյարը» կարևոր ուշադրություն է դարձրել արտասահմանում հայանպաստ կարծիքի ամրապնդմանը և բանավիճել հայատյաց ոուսական մամուլի հետ։ Լուսաբանել է Բալկանյան պատերազմները, 1912-1914 թթ. հայկական բարենորոգումների վերաբերյալ բանակցությունները, քննարկել մեծ տերությունների հակասությունները, որոնք արգելք էին Հայկական հարցի լուծման ճանապարհին։


== Խմբագիրներ ==
Կարապետ Փանոսյան
Միսաք Գոչունյան
Ե. Տեր-Անդրեասյան
Ա. Անտոնյան


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիմիր Սմիռնով (երկրաբան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վլադիմիր Սմիռնով (այլ կիրառումներ)Վլադիմիր Իվանովիչ Սմիռնով (ռուս.՝ Владимир Иванович Смирнов, հունվարի 31 (փետրվարի 13), 1910 կամ 1910, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 16, 1988(1988-06-16) կամ 1988, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային երկրաբան, ԽՍՀՄ Գիտությունների Ակադեմիայի ակադեմիկոս 1962 թվականից, ԽՄԿԿ անդամ 1940 թվականից։
1934 թվականին ավարտել է Մոսկվայի երկրաբանահետախուզական ինստիտուտը։ 1934-1941 թվականներին և 1944-1949 թվականներին աշխատել է Մոսկվայի երկրաբանահետախուզական ինստիտուտում 1946 թվականից՝ պրոֆեսոր։ 1941-1944 թվականներին՝ Միջին Ասիայի Խայդարկանի սնդիկի կոմբինատի գլխավոր երկրաբան, 1946-1949 թվականներին՝ Օգտակար հանածոների պաշարների համամիութենական հանձնաժողովի նախագահ, ԽՍՀՄ երկրաբանության մինիստրի տեղակալ 1946-1951 թվականներին։ Սմիռնովի հիմնական աշխատությունները վերաբերում են մետաղային հանքավայրերի երկրաբանության ուսումնասիրմանը, օգտակար հանածոների քանակական գնահատմանը, ԽՍՀՄ-ում մետաղային հանքավայրերի առաջացման ու տեղաբաշխման օրինաչափություններին։ Մշակել է սնդիկի, ծարիրի, կապարի, ցինկի, ուրանի մետաղածնության պրոբլեմները, օգտակար հանածոների հանքավայրերի դասակարգումը և այլն։ 1964 թվականից՝ ԽՍՀՄ Գիտությունների Ակադեմիայի հանքառաջացման գիտական խորհրդի նախագահ, 1968՝ թվականից «Մետաղային հանքավայրերի երկրաբանություն» ամսագրի գլխավոր խմբագիր։ 1969-1975 թվականներին՝ ԽՍՀՄ Գիտությունների Ակադեմիայի երկրաբանության, երկրաֆիզիկայի և երկրաքիմիայի բաժանմունքի ակադեմիկոս-քարտուղար և նախագահության անդամ։ Արժանացել է Լենինյան մրցանակի 1972 թվականին։ Պարգևատրվել է Լենինի 2, Հոկտեմբերյան հեղափոխության, Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեսրոպ Մեսրոպյան

Մեսրոպ Տիգրանի Մեսրոպյան (հուլիսի 1, 1920(1920-07-01) - հունվարի 10, 1983(1983-01-10)), հայ խմբավար։


== Կենսագրություն ==
Մեսրոպ Մեսրոպյանը ծնվել է 1920 թվականի հուլիսի 1-ին Այնթապում (Կիլիկիա)։ Սովորել է Այնթապի Կրթասիրաց վարժարանում։ 1941-1946 թվականներին եղել է Դամասկոսի ռադիոյի մենակատար (երգիչ, կիթառահար, խմբավար)։ 1946 թվականին հայրենադարձել է։ 1949 թվականին ավարտել է Երևանի Ռ. Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանը, 1955 թվականին՝ Երևանի պետական կոնսերվատորիան։ 
1958-1983 թվականներին դասավանդել է ՀՊՄԻ-ում, նաև եղել է «Ծաղկեփունջ» կամերային երգչախմբի հիմնադիր-խմբավարը։ 1978-1983 թվականներին զուգահեռաբար եղել է Ե. Սահառունու անվան ժողովրդական երգի-պարի անսամբլի գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր։ 
Մեսրոպ Մեսրոպյանը մահացել է 1983 թվականի հունվարի 10-ին։


== Մրցանակներ ==
1967 – Համամիութենական փառատոնի 2-րդ կարգի դիպլոմ (Մոսկվա),
1967 – Հանրապետական փառատոնի ոսկե մեդալ,
1968 – Հայաստանի երիտասարդական 1-ին փառատոնի արծաթե մեդալ,
1969 – Կոմիտասի 100-ամյակին նվիրված մրցույթի ոսկե մեդալ։


== Գրականություն ==
«Ով ով է։ Հայեր» հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, գլխ. խմբ. Հովհ. Այվազյան, Հայկական հանրագիտարան հրատ., Երևան, 2007։
Պրոլետարսկի շրջան (Ռոստովի մարզ)

Պրոլետարսկի շրջան (ռուս.՝ Пролетарский район), Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի 43 շրջաններից մեկը։ Շրջկենտրոնն է Պրոլետարսկ քաղաքը։ Տարածքը կազմում է 2740 կմ², բնակչությունը՝ 35,5 հզ. (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջանի մեջ է մտնում 1 քաղաքային և 9 գյուղական համայնք։
ԴՌՍՈւ-5

ԴՌՍՈւ-5 (ռուս.՝ ДРСУ-5), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիշնյովոե (գյուղ, Արբուզինկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎիշնյովոեՎիշնյովոե (ուկրաիներեն՝ Вишневе), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Արբուզինկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Վոլնոե։ Հիմնադրվել է 1826 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վիշնյովոե գյուղում բնակվում էր 55 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալտին-Տաշ (գյուղ, Չեբարկուլսկի շրջան)

Ալտին-Տաշ (ռուս.՝ Алтын-Таш), գյուղ Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզի Չեբարկուլսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զարմայր Հայկազունի

Զարմայր Հայկազունի (մահ.՝ մ.թ.ա. 1180), հայոց 29-րդ թագավորը մ. թ. ա. 1194–մ. թ. ա. 1180 թթ.:


== Կենսագրություն ==
Ամենազարմանալի համընկնումներից մեկը, որ գոյություն ունի Չամչյանի գահացանկի և տարածաշրջանի այսպես կոչված «համընդհանուր ընդունված» պատմության հետ, դա Չամչյանի նշած Զարմայրի գահակալության տարիներն են։ Պատմահայրը ուղղակիորեն նշում է, որ Զարմայրը, մասնակցել է Տրոյական պատերազմին և զոհվել է այդ պատերազմի ժամանակ.

Չամչյանը ավելացնում է.

Տրոյական պատերազմն ու Տրոյայի կործանումը, որը մոտավորապես տեղադրվում է մ. թ. ա. 12-րդ դարում, ներկայումս մասնագետների մեծամասնությունը, վերադառնալով ավանդական տեսակետին, ավելի կոնկրետացնում է համապատասխանաբար մ. թ. ա. 1190-1180 և մ. թ. ա. 1180 թվականներին։ Այս տեսակետի ամենածանրակշիռ հիմնավորումներից մեկն այն է, որ Խեթական թագավորության վերջին արքա Սուպիլուլիումա Բ-ն, որը գահ է բարձրացել մ. թ. ա. 1190 թվականին, գրեթե հետք չի թողել իր մասին և նրանից հետո Խեթական թագավորությունը տառացիորեն ջնջվել է պատմության թատերաբեմից։ Այս հանգամանքը ներկայումս բացատրվում է մ. թ. ա. 1190-ից Բալկանյան թերակղզուց ներխուժումներ սկսած այսպես կոչված ծովի ժողովուրդների (միկենյան հույներ, աքայացիներ, փռյուգացիներ և այլն) զանգվածային ու չտեսնված ավերիչ արշավանքով, որոնք, ըստ Եգիպտոսի փարավոն Ռամզես Գ-ի (մ. թ. ա. 1184-1153) «Անալներ»-ի, կործանեցին Խեթական թագավորությունը և հենց նույն ժամանակ էլ 10 տարվա պաշարումից հետո գրավեցին Տրոյան։ Այսպիսով Զարմայրի զոհվելու տարին ևս ճշգրիտ կերպով համընկնում է այն թվականի հետ, երբ ընկել է Տրոյան։ Հետաքրքիր է նաև, որ ըստ Մխիթար Այրիվանեցու Զարմայրը իշխում էր այն ժամանակ, երբ ընկավ Տրոյան, իսկ «հռոմեացիների վրա թագավորեց Էնեասը» (մ. թ. ա. 1179-1176)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Նշումներ ==
(3277) Ահարոնսոն

(3277) Ահարոնսոն (անգլ.՝ Aaronson), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի հունվարի 8-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,139834 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2844 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,9953 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2032,16 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,177151 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,57° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3277) Ահարոնսոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ուրտիտ

Ուրտիտ (Կոլա թերակղզու Լուվր-Ուրտ լեռան անվամբ), ալկալային ինտրուզիվ ապար։ Կազմված է հիմնականում նեֆելինից (80-90%)։ Քիչ տարածված ապար Է։ Ուրտիտը առաջացնում է փոքր, հաճախ շերտաձև մարմիններ մյուս ալկալային ապարների մեջ։ 
Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոյարսկի երկրամասում գտնվող նեֆելինով հատկապես հարուստ Ուրտիտները ալյումինի ստացման կարևոր հումք են։
Դորոբրատովո

Դորոբրատովո (ուկրաիներեն՝ Доробратово), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դորոբրատովո գյուղում բնակվում էր 2 038 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6,36 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 320 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ամռան վերջին վարդը

«Ամռան վերջին վարդը» (անգլ.՝ The Last Rose of Summer), իռլանդացի բանաստեղծ Թոմաս Մուրի բանաստեղծությունը (1805), որի համար կոմպոզիտոր Ջոն Սթիվենսոնը գրել է երաժշտություն, և որն ընդգրկվել է Մուրի «Իռլանդական մեղեդիներ» (անգլ.՝ Irish Melodies) ժողովածուում։ Ժողովածուի միակ երգն է, որը նախատեսված է կանանց ձայնի համար։
Երգը մեծ ժողովրդականություն է վայելել ոչ միայն Անգլիայում, այլև Եվրոպայի տարբեր երկրներում։ Այսպես, այն ընկած է այն մեղեդու հիմքում, որն լայնորեն օգտագործվել է Ֆրիդրիխ ֆոն Ֆլոտովի «Մարթա» (1847) օպերայում, որի գործողությունները տեղի են ունենում Անգլիայում։
Նույն թվականին Սթիվենսոնի մեղեդու թեմայով վարիացիաներ է գրել Միխայիլ Գլինկան «Շոտլանդական թեմայով վարիացիաներ» վերնագրով․ ակադեմիկոս Մ. Պ. Ալեքսեևի ենթադրությամբ՝ վերնագրում Գլինկայի թույլ տված սխալը կապված է այն հանգամանքի հետ, որ Սթիվենսոնի մեղեդու մասին նա իմացել է Անդրեյ Տուրգենևի միջոցով, որն այն արտագրել է Էդինբուրգ 1828 թվականին։
Երգի թեմայով վարիացիաներ են գրել նաև Ֆելիքս Մենդելսոնը և Հենրիխ Վիլհելմ Էռնստը։ Էռնստի վարիացիան համարվում է ջութակի համար ամենաբարդ ստեղծագործություններից մեկը և մտնում է մանկավարժական երգացանկի մեջ։ Այդ ստեղծագործության անունով կոչվել է Բորիս Եվսեևի «Ռոմանչիկ» վեպի առաջին գլուխը, որի հերոսն ասում է․

Այդ էտյուդը սարսափելի բարդ էր, սակայն վսեմ ու սենտիմենտալ անուն ուներ՝ «Ամռան վերջին վարդը»։ Հորինել է գերմանացի Հենրիխ Վիլհելմ Էռնստը։ Ինձ դուր եկավ այս էտյուդը։ Ամենից շատ հանգիստ չէր տալիս էտյուդի հիմնական թեման։ Այս թեման անցկացվել է pizzicato հնարքով, ընդ որում՝ ոչ թե այդ հնարքի համար սովորական աջ ձեռքով, այլ ձախ ձեռքով։

Բենջամին Բրիտտենը նույնպես երաժշտություն է գրել այդ տեքստի համար, որի թարգմանությունը կատարել է Տատյանա Սիկորսկին նրա մեղեդով։


== Ծանոթագրություններ ==