armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հեռլուֆ Բիդստրուպ

Հեռլուֆ Բիդստրուպ (դան․՝ Herluf Bidstrup, սեպտեմբերի 10, 1912(1912-09-10)[…], Բեռլին, Գերմանական կայսրություն - դեկտեմբերի 26, 1988(1988-12-26), Lillerød, Մայրաքաղաքային տարածաշրջան, Դանիա), դանիացի նկարիչ, ծաղրանկարիչ և հասարակական գործիչ։ Հեղինակ է ավելի քան 5000 ծաղրանկարների։ Դանիայի կոմունիստական կուսակցության անդամ։
1931-1935 թվականներին սովորել է Կոպենհագենի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Ստեղծել է կենցաղային թեմաներով հումորիստական և երգիծական նկարաշարեր, քաղաքական ծաղրանկարներ, որոնք հրապարակվել են թերթերում։ Բիդստրուպի գծանկարները բազմիցս հրապարակվել են առանձին գրքերով։ Ունի նկարաշարեր նվիրված տարբեր երկրներ կատարած ուղևորություններին։ Նկարազարդել է գրքեր, այդ թվում «Դեկամերոնը» (մոտ 250 գծանկար)։ «Ժողովուրդների միջև խաղաղության ամրապնդման» միջազգային լենինյան մրցանակի դափնեկիր է (1964)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Հեռլուֆ Բիդստրուպի ուրվանկարներ։ Թեմա.երեխաներ (ռուս.)
Հեռլուֆ Բիդստրուպի ծաղրանկարներ ռուսերեն (ռուս.)
Հեռլուֆ Բիդստրուպը իր կյանքի և ստեղծագործության մասին (ռուս.)
Հեռլուֆ Բիդստրուպի ծաղրանկարներ (ռուս.)
http://www.diafilms.com/v01_herluf_bidstrup/index.html Archived 2012-10-17 at the Wayback Machine.
Գրիգոր Տյուտյունիկ

Գրիգոր Տյուտյունիկ (ուկրաիներեն՝ Гри́гір Миха́йлович Тютю́нник, դեկտեմբերի 5, 1931(1931-12-05), Շիլովկա, Զենկովի շրջան, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 6, 1980(1980-03-06), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի խորհրդային գրող։ Տարաս Շևչենկոյի անվան պետական մրցանակի դափնեկիր։
Գրող Գրիգորի Տյուտյունիկի կրտսեր եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Գրիգոր Տյուտյունիկը ծնվել է 1931 թվականին Զենկովի շրջանի Շիլովկա գյուղում, գյուղացու ընտանիքում։ Հայրենական պատերազմի տարիներին բնակվել է հորեղբոր մոտ Դոնբասում։ Ավարտել է Զենկովի արհեստագործական ուսումնարանը, ստացել է փականագործի որակավորում, աշխատել է Խարկովի Մալիշևի անվան գործարանում, կոլտնտեսությունում, Միրոնովի հիդրոէլեկտրակայանում։ 1951-1955 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո երկաթուղային դեպոյում եղել է խառատ, միաժամանակ սովորել է երեկոյան դպրոցում։ 1962 թվականին ավարտել է Խարկովի համալսարանը։ Աշխատել է որպես ուսուցիչ, ապա՝ «Լիտերատուրնայա Ուկրաինա» թերթում, Կիևի Ալեքսանդր Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայի սցենարական արվեստանոցում, 1963-1964 թվականներին՝ «Մոլոդ» և «Վեսելկա» հրատարակչություններում։
1966 թվականին լույս է տեսել Տյուտյունիկի առաջին գիրքը՝ «Սաղմնավորում», որը նոր վերելք էր ուկրաինական արձակի բնագավառում և հռչակ է բերել Գրիգոր Տյուտյունիկին։ «Ժողովուրդների բարեկամություն» ամսագիրը Տյուտյունիկի պատմվածքներն ընդգրկել է իր 1967 թվականի լավագույն հրատարակություններում։ 1968 թվականին «Գրական թերթը» հայտարարել է լավագույն պատմվածքի համախորհրդային մրցույթ, որտեղ Տյուտյունիկի «Հազարաթերթիկ» պատմվածքն արժանացել է մրցանակի։


== Մահը ==
1980 թվականի մարտի 6-ին Տյուտյունիկը ինքնասպան է եղել (կախվել է)։ Թաղված է Կիևի Բայկովե գերեզմանատանը։


== Պարգևներ ==
Տարաս Շևչենկոյի անվան պետական մրցանակ, 1989
Լեսյա Ուկրաինկայի անվան ՈւԽՍՀ մրցանակ, 1980


== Ստեղծագործություններ ==
«Սաղմնավորում», 1966
«Հազարաթերթիկ», 1969
«Հայրական շեմք», 1972
«Անտառային պահակատնակ», 1974
«Երկնակամար», 1975
«Կլիմկո», 1980
«Սառը դաղձ», 1981
«Հեռու անապատի լույսը», 1982
«Վեպեր և վիպակներ», 1989


== Հիշատակ ==
«Մեկ փողոցի թանգարանի» սրահներից մեկը նվիրված է Գրիգոր Տյուտյունիկին։ 1960-ական թվականներին նա ապրել է Անդրեևյան զառիվայրի №34 տանը։ Թանգարանի ցուցափեղկին ցուցադրված են Գրիգոր Տյուտյունիկի ձեռագրերից, նամակ ընկերոջը, բնօրինակ լուսանկարների հավաքածուն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Григір Михайлович Тютюнник. Біографічна довідка;
Корреспондент «Украины молодой» побывала на родине знаменитых украинских писателей Григора и Григория Тютюнников;
Детские произведения Григора Тютюнника на «Читанке».
Произведения Тютюнника на аудиобиблиотеке litplayer Archived 2011-06-28 at the Wayback Machine.
Սիրելի Հանս, թանկագին Պյոտր

«Սիրելի Հանս, թանկագին Պյոտր», ռեժիսոր և սցենարիստ Ալեքսանդր Մինդաձեի ռուս-գերմանա-ուկրաինա-բրիտանական գեղարվեստական ֆիլմ։ 2015 թվականին ֆիլմը մասնակցել է 37-րդ Մոսկովյան Միջազգային Կինոփառատոնի հիմնական մրցանակաբաշխությանը։ Լրագրողներն ու քննադատները Մինդաձեի ֆիլմին տվեցին աննախադեպ դրական արձագանք և ներկայացրին մրցանակի, բայց ֆիլմը մնաց առանց պարգևների։


== Սյուժե ==
1941-ի գարուն։ Գերմանացի ինժեներ Հանսը գործընկերների հետ գործնական այցով ժամանում է ԽՍՀՄ՝ ապակու մշակման գործարան։ Խորհրդա-գերմանական պակտին (23-ը օգոստոսի, 1939) և Խորհրդային Միության ու Գերմանիայի միջև բարեկամության և չհարձակման պայմանագրին (28-ը սեպտեմբերի, 1939) հաջորդող ժամանակաշրջանն է։ Պայմանագրի համաձայն՝ Խորհրդային Միությունը պարտավորվում էր հումք մատակարարել Գերմանիային, իսկ վերջինս պարտավորվում էր ԽՍՀՄ-ին մատակարարել արդյունաբերական նորագույն սարքավորումներ և տեխնոլոգիաներ։ Հանսի պատմությունն իսկապես դրամատիկ է։ Սա մոտալուտ պատերազմի կանխազգացման պատմություն է մի մարդու ապրումների մասին, որը չի գիտակցում, թե ինչ է կատարվում իր հետ։ Ասես առաջին արկն արդեն պայթել է նրա ներսում։ Ճակատագրի հրամայականով Հանսը վերադառնում է նույն վայրը, բայց արդեն մոտոցիկլով և գերմանացի սպայի համազգեստով։ Ապակու մշակման գործարանի նախկին ինժեները հեռադիտակը մոտեցնում է աչքերին. այդ հեռադիտակը ինքն է իր ձեռքով պատրաստել այդ նույն գործարանում։ Նրա գաղտնի անցյալը կրկին վերադառնում է իր մոտ։ Այդ ամենն իրոք պատահե՞լ է իրեն։ Իրականությու՞ն է, թե՞ ոչինչ չի նշանակում, չի էլ նշանակել։ Եվ պատմության ալիքներից խամրում է ամեն ինչ...Ֆիլմում բացակայում են մարտական տեսարանները, ռեժիսորը իր ուշադրությունը կենտրոնացրել է ռուսների և գերմանացիների ներքին ապրումների վրա, ովքեր ստիպված են ապրել այդ ողբերգական դարաշրջանի կանոններին ենթարկվելով։


== Դերերում ==
Յակոբ Դիլ - Հանս
Անդրյուս Դարյալա - Պյոտր
Մարկ Վաշկե - Օտտո
Ռոզա Խաիռուլլինա - Զոյկայի մայրը
Բիրգիտ Մինիհմաիյեր - Գրետա
Մարկ Խոզեմանն - Վիլլի
Սվետլանա Կոսոլապովա - Պյոտրի կինը
Անգելինա Ռիմաշեոսկայա - Զոյկա
Աննա Սկիդանովա - ընկերուհի
Եվգենի Սարմոնտ - թարգմանիչ


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Ալեքսանդր Մինդաձե
Ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Մինդաձե
Օպերատոր - Օլեգ Մուտու
Կոմպոզիտոր՝ Վալերի Սիվեր
Նկարիչներ՝ Կիրիլլ Շուվալով, Եկատերինա Խիմիչևա
Պրոդյուսերներ՝ Ալեքսանդր Մինդաձե, Լիզա Անտոնովա, Օլեգ Կոխան
Կրեատիվ պրոդյուսեր՝ Անդրեյ Անենսկի


== Մրցանակներ ==
«Коммерсантъ-Weekend» հրատարակչության մրցանակ՝ որպես ММКФ 2015 մրցանակային ծրագրի լավագույն ֆիլմ.
3 մրցանակ 2015 թվականինՀեղինակային ֆիլմերի միջազգային կինոփառատոնում (Չիկագո)՝ լավագույն ֆիլմի, օպերատորական աշխատանքի և տղամարդու լավագույն դերակատարման համար (BLOW-UP·Chicago International Arthouse FILM FEST)


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (1822)

Ժողովածու (1822), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1822 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1768-1771 թվականներին Գալուստ Ջուղայեցի գրիչի կողմից Էջմիածնում։ Ստացողը եղել է Գալուստ Ջուղայեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19.5X15.2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 430 թերթից։ Գրված է երկսյուն նոտրգրով։ Պահպանակը ունի 430 էջ, գրված է՝ թղթի վրա։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 3ա, 359ա, 427ա։


== Բովանդակություն ==
Սիմ. Ջուղայեցւոյ Մեկնութիուն Պրոկղի։
Համառօտ հաւաքումն Յաղագս հոգւոյ, Յաղագս հրեշտակաց(թրգմ․ Ստ․ Լեհացի)։
Պետ. Բերթումեան Աստուածանմանութիւն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջոն Բաքալ

Ջոն Բաքալ (անգլ.՝ John Norris Bahcall, դեկտեմբերի 30, 1934(1934-12-30), Շրիվպորտ - օգոստոսի 17, 2005(2005-08-17), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի աստղաֆիզիկոս, որն առավել հայտնի է արեգակնային նեյտրինոների ուսումնասիրության գործում ունեցած ներդրումով, Հաբլի անվան աստղադիտակի զարգացմամբ և Փրինսթոնի Հեռանկարային հետազոտությունների ինստիտուտի ղեկավարման և զարգացման համար։
ԱՄՆ գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամ։ 


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է ռեֆորմիստ հրեաների` ռուսական ծագմամբ ընտանիքում, հորական կողմից նրա պապն ու տատը` Սամուիլ Բաքալը և (1871-1956) և Սոնյա Բաքալ (ծնունդով Օբեգազից, 1879-1973), Նիկոլաևի բնիկներն էին։ Մայրը (Միլդրեդ Բաքալ, 1904-1991) դաշնակահար էր, հայրը (Մալքոլմ Բաքալ, 1903-1977) զբաղվում էր ընտանեկան բիզնեսով։
Նա նեյտրինոյի ֆիզիկայի ուսումնասիրության ռահվիրաներից էր և Արևի ստանդարտ մոդելի հեղինակներից մեկը, աշխատում էր Փրինսթոնի Հեռանկարային հետազոտությունների ինստիտուտում։
Աշխատել է բազմաթիվ ոլորտներում։ Աստղերով շրջապատված գերհզոր սև փոս ունեցող գալակտիկայի ստանդարտ մոդելը հայտնի է որպես Բաքալ-Գայլի մոդել։ Բաքալ-Սոնեյրի մոդելը երկար տարիներ եղել է Ծիր Կաթինի կառուցվածքի առաջնային մոդելը։


== Մրցանակներ և ճանաչում ==
1970 թվական` Հելենա Ուորների մրցանակ
1992 թվական` Հանրային նշանակալի ծառայության մեդալ (ՆԱՍԱ)
1994 թվական՝ Նևադայի մեդալ
1994 թվական՝ Դենի Հեյնեմանի անվան մրցանակ աստղաֆիզիկայի համար
1998 թվական՝ Հանս Բեթեի մրցանակ
1998 թվական` ԱՄՆ ազգային գիտական մեդալ` «Ֆիզիկական գիտություններ» անվանակարգում
1999 թվական՝ Հենրի Նորիս Ռասելի անվան մրցանակ
2003 թվական՝ Արքայական աստղագիտական ընկերության ոսկե մեդալ
2003 թվական՝ Էնրիկո Ֆերմիի մրցանակ
2003 թվական՝ Դեն Դեյվիդի մրցանակ
2003 թվական՝ Բենիամին Ֆրանկլինի մեդալ
2004 թվական` Կոմստոկի մրցանակ(113949) Bahcall աստերոիդը անվանվել է նրա պատվին 2009 թվականին։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Հրապարակումներ ==
Дж. Бакал Нейтринная астрофизика: Пер с англ. — М.: Мир, 1993, — 313 с.


== Արտաքին հղումներ ==
John Bahcall. 1934–2005 Հեռանկարային հետազոտությունների ինստիտուտի կայքում (անգլ.)
Ջ. Բաքալը «Ֆիզիկական գիտությունների հաջողությունները» ամսագրում
Օսոլինեում

Օսոլինեում կամ Օսոլինսկիների անվան ազգային գրադարան (լեհ.՝ Zakład Narodowy im. Ossolińskich (ZNiO), Ossolineum), Լեհաստանի ազգային գրադարան։


== Պատմություն ==
1817 թվականին կոմս Յուզեֆ Մաքսիմիլիան Օսոլինսկին Լվովում` Կարմելիտական միաբանության քույրերի նախկին մենաստանում, հիմնադրել է մասնավոր գրադարան, որի ֆոնդերը ներառում էին կոմս Լյուբոմիրսկիների, Սկարբկովների, Սապեգների և մասնավոր այլ հավաքածուներ։ 1827 թվականին գրադարանի հիմքի վրա ստեղծվել է լեհական գիտահետազոտական Օսոլինեում ընկերությունը կամ Օսոլինսկիների ինստիտուտը։ Ավստրո-հունգարական տիրապետության շրջանում Լվովի այս ընկերությունը դարձել է լեհական գիտական կյանքի կենտրոնը։ Մինչև 1939 թվականը ընկերությանը կից գործել են նաև հրատարակչություն ու Լյուբոմիրսկիների թանգարանը։
1939 թվականին, երբ Արևմտյան Ուկրաինան ներառվել է ԽՍՀՄ-ի կազմի մեջ, Օսոլինսկիների ինստիտուտը փակվել է։ 1939 թվականի դեկտեմբերին հաստատության տնօրեն է նշանակվել լեհ կոմունիստ Եժի Բորեյշը։
Ուկրաինայի գերմանական օկուպացիայի ժամանակ (1941-1944) Օսոլինեումի  ֆոնդի հիման վրա, որը միավորվել էր Բավորովսկիների գրադարանին, ստեղծվել է Լվովի պետական գրադարանը (գերմ.՝ Staatsbibliothek Lemberg), իսկ հավաքածուի մի մասը տեղափոխվել է Կրակով։ Գրադարանի ղեկավարներն է դարձել Մեչիսլավ Հեմբարովիչը։ Մինչ 1944 թվականի հուլիսին Լվովի՝ խորհրդային զորքերի կողմից ազատագրվելը նա փորձել է ոչնչացումից փրկել Օսոլինեումը։
1946 թվականի հունիս 26-ին Խորհրդային Ուկրաինան հրապարակել է ՈւԽՍՀ կառավարության հրամանագիրը մշակութային արժեքները Լեհաստանին փոխանցելու մասին։ Հրամանագրում նշաված էր, որ ՈւԽՍՀ կառավարությունը, հաշվի առնելով Ուկրաինայի տարածքից լեհ քաղաքացիների հայրենադարձությունը, որոշել է լեհ ժողովրդին հանձնել Լվովի Օսոլինեումի գրապահոցը, «Ռացլավի համայնապատկերը», ականավոր նկարիչների ստեղծագործությունները, թանգարանային բազմաթիվ ցուցանմուշներ, արժեքավոր ձեռագրեր, լեհական ազգային մշակույթի պատմական ու գեղարվեստական այլ արժեքներ։ 1947 թվականին Օսոլինեումի ֆոնդերի 30 %-ը փոխանցվել է Լեհաստանի ժողովրդական հանրապետությանը։ Դա կազմել է մոտ 217.000 միավոր, որոնցով լցվել են երկաթուղային երկու գնացքների վագոններ։ Արդեն նույն թվականի սեպտեմբերին 10.000 հատոր հանձնվել է Մոսկվայի ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի գրադարանին։
Օսոլինեում ինստիտուտի լեհ աշխատակիցների մի մասը հաստատության վերջին տնօրեն Մեչիսլավ Հեմբարովիչի գլխավորությամբ, 1946 թվականին չի մեկնել Լեհաստան, այլ մնացել է աշխատելու Ստեֆանիկի անվան գրադարանում։ Հեմբարովիչը, սակայն, Լվովում մնացել է սոցիալական մեկուսացվածության պայմաններում, քանի որ արևմտաուկրաինական մտավորականության համար անընդունելի ռևանշիստական տեսակետ է ունեցել «պատմականորեն լեհական» Լվովի ու Գալիչինայի հանդեպ։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Палієнко М., Срібняк І. Інформаційно-джерельний потенціал архівних збірок Національної установи імені Оссолінських у Вроцлаві з історії УНР (колекція 22/53) // Етнічна історія народів Європи. – К., 2018. – Вип.54. – С.127-140. http://ethnic.history.univ.kiev.ua/ua/archive/2018/143/19_палієнко_срібняк.pdf Archived 2021-12-03 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
Jak powstawało lwowskie Ossolineum
Սան Կվիրինո

Սան Կվիրինո (իտալերեն՝ San Quirino,ֆրիուլ.՝ San Quarìn), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Պորդենոնե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4154 մարդ, բնակչության խտություն՝ 75 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 51 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33080։ Հեռախոսային կոդ՝ 0434։
Կոմունայի հովանավոր սուրբն է Սիսցիայի Սուրբ Կվիրինիոսը։ Տոնը նշվում է հունիսի 4-ին։


== Ժողովրդագրություն ==


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝0434 916511
Էլեկտրոնային փոստ՝segreteria@com-san-quirino.regione.fvg.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.sanquirino.pn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կասպյան հաստափոր

Կասպյան հաստափոր (լատ.՝ Alosa caspia), ծածանաձկների կարգի տառեխայինների ընտանիքի ձկնատեսակ։
Կասպյան հաստափոր ձկնատեսակը ունի արդյունա-գործածական կարևոր նշանակություն։ Կասպից ծովի ձկների որսի 30-70 %-ը կազմում է այս ձկնատեսակի որսը։ Հաճախ ձուկը դառնում է որսագողության զոհ։


== Տարածվածություն ==
Քաղցրահամ և թույլ աղի ջրերի բնակիչ-ձուկ է։ Հիմնականում տարածված է Կասպից և Սև ծովերի ջրերում, ինչպես նաև ծովերի մեջ թափվող գետերի դելտաներում։
Ձվադրման ժամանակ բարձրանում է գետերը։ Անվանումը կապված է Կասպից ծովում չափազանց մեծ տարածվածության հետևանքով։


== Նկարագրություն ==
Միջին չափերի ձկնատեսակ է։ Մարմնի երկարությունը հասնում է 28 սմ-ի։ Այս ձուկն ունի կախ ընկած փոր, մեծ աչքեր, խռիկային կափարիչի հետևում կա մուգ պուտ, իսկ կողքերին՝ հաճախ 6-8 պուտեր։
Գաղթող կամ կիսագաղթող ձուկ է։ Միսը հավականին համեղ է։ Մարմինը թեփուկապատ է։ Շնչառությունը կատարվում է բավականին լավ զարգացած խռիկների միջոցով։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիսոկայա Գրեբլյա (գյուղ, Կռիժոպոլի շրջան)

Վիսոկայա Գրեբլյա (ուկրաիներեն՝ Висока Гребля), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կռիժոպոլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1800 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վիսոկայա Գրեբլյա գյուղում բնակվում էր 559 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1766 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 316,53 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կոպենկովատոե

Կոպենկովատոե (ուկրաիներեն՝ Копенкувате), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոարխանգելսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոպենկովատոե գյուղում բնակվում էր 975 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վազգեն Զուռնաչյան

Վազգեն Մկրտչի Զուռնաչյան (1919, Այգաբաց, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն - անհայտ), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Վազգեն Զուռնաչյանը ծնվել է 1919 թվականին, Ախուրյանի շրջանի Այգաբաց գյուղում։ 1937 թվականին ավարտել է Լենինականի մանկավարժական տեխնիկումը և նշանակվել Սպիտակի շրջանի Ղաչաղանի 7-ամյա դպրոցի ուսմասվար։ 1939 թվականի հոկտեմբերին զորակոչվել է կարմիր բանակ։ Ծառայել է միջինասիական ռազմական օկրուգում, հեծյալ զորամասում։ Սովորել է ռազմական դպրոցում, սակայն 1941 թվականին հրամանատարությանը խնդրել է իրեն ուղարկել գործող բանակ։
Վազգեն Զուռնաչյանը մասնակցել է Ելեցի, Կուրսկի-Օրյոլի, Կիևի, Կովելի, Վարշավայի ճակատամարտերին, եղել է հետախույզ, հրետանավոր։ 1-ին Բելոռուսական ռազմաճակատի զորամասերի կազմում մասնակցել է Բեռլինի գրավմանը։ 
Զուռնաչյանը պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի, «Հայրենական պատերազմի» 2-րդ աստիճանի, Կարմիր աստղի, Փառքի 3-րդ աստիճանի շքանշաններով, «Խիզախության համար», «Բեռլինի գրավման համար» և այլ մեդալներով։
Պատերազմի ավարտից հետո շարունակել է մանկավարժական աշխատանքը։ Եղել է Ախուրյանի շրջանի Շքորակ գյուղի դպրոցի տնօրեն, 1954 թվականից՝ Արտաշատի շրջանի Բուրաստան գյուղի միջնակարգ դպրոցի տնօրեն։ Ակտիվ մասնակցություն է ցուցաբերել գյուղի քաղաքական-մասսայական աշխատանքներին, զբաղվել է երիտասարդության ռազմահայրենասիրական դաստիարակությամբ։


== Պարգևներ ==
Կարմիր դրոշի շքանշան
Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշան
Կարմիր աստղի շքանշան
Փառքի 3-րդ աստիճանի շքանշան
«Խիզախության համար» մեդալ
«Բեռլինի գրավման համար» մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Վալեֆիորիտա

Վալեֆիորիտա (իտալերեն՝ Vallefiorita), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզի Կատանձարո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2433 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 187 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 13 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 88050։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0961։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Կովկասյան I բանակային կորպուս

I Կովկասյան բանակային կորպուս (ռուս.՝ I Кавка́зский арме́йский ко́рпус)՝ Ռուսական կայսերական զինված ուժերի բանակային կորպուս, որը գոյություն է ունեցել 1847-1918 թվականներին։
Կազմավորվել է 17.12.1878թ.: 11.1888-ից մինչև 03.1899 կոչվում էր Կովկասյան բանակային կորպուս։


== Կազմ ==
Մտնում էր Կովկասյան ռազմական օկրուգի կազմի մեջ։ Կովկասյան I բանակային կորպուսի մարտական կազմը 18.07.1914 դրությամբ հետևյալն էր.

XX հետևակային դիվիզիա
1-ին բրիգադ
Թենգինյան 77-րդ հետևակային զորագունդ
Նավագինյան 78-րդ հետևակային զորագունդ
2-րդ բրիգադ
Կուրինյան 79-րդ հետևակային զորագունդ
Կաբարդինյան 80-րդ հետևակային զորագունդ
20-րդ հրետանային բրիգադ
XXXIX հետևակային դիվիզիա
1-ին բրիգադ
Բաքվի 153-րդ հետևակային զորագունդ
Դերբենտյան 154-րդ հետևակային զորագունդ
2-րդ բրիգադ
Ղուբայի 155-րդ հետևակային զորագունդ
Ելիզավետպոլյան 156-րդ հետևակային զորագունդ
39-րդ հրետանային բրիգադ
1-ին Կովկասյան հրաձգային բրիգադ
1-ին Կովկասյան հրաձգային զորագունդ
2-րդ Կովկասյան հրաձգային զորագունդ
3-րդ Կովկասյան հրաձգային զորագունդ
4-րդ Կովկասյան հրաձգային զորագունդ
1-ին Կովկասյան հրաձգային հրետանային դիվիզիոն
Կուբանյան պլաստունական բրիգադ
I Կովկասյան կազակական դիվիզիա
1-ին բրիգադ
Կուբանյան 1-ին կազակական զորագունդ
Ումանյան 1-ին կազակական զորագունդ
2-րդ բրիգադ
Խոպյորյան 1-ին կազակական զորագունդ
Լեռնական-Մոզդոկյան 1-ին կազակական զորագունդ
1-ին Կովկասյան կազակական դիվիզիոն
1-ին Կովկասյան հրասանդա-հրետանային դիվիզիոն
Կովկասյան կայծային վաշտ
1-ին Կովկասյան սակրավորական գումարտակ


== Հրամանատարներ ==
01.02.1879-01.01.1882 — Հետևակազորի գեներալ Սվոյև Վլադիմիրի Նիկիտայի
01.01.1882-? — գեներալ-լեյտենանտ Դեվել Ֆյոդոր Դանիլայի
24.07.1885-17.09.1885 — գեներալ-լեյտենանտ Յանովսկի Վասիլի Իվանի (հրամանատարի ԺՊԿ)
03.11.1885-16.01.1893 — գեներալ-լեյտենանտ (30.08.1891 — հետևակազորի գեներալ) իշխան Ճավճավաձե Զաքար Գուլբաթի
16.01.1893-хх.хх.1897 — գեներալ-լեյտենանտ (1896 — հեծելազորի գեներալ) իշխան Ամիլախվարի Իվան Եգորի
xx.xx.1910 — 15.8.1913 — հետևակազորի գեներալ Կոնդրատովիչ Կիպրիան Անտոնի
15.8.1913 — 17.8.1914 — գեներալ-լեյտենանտ Կլյուև Նիկոլայ Ալեքսեյի
11.12.1914 — 4.2.1915 — հետևակազորի գեներալ Բերխման Գեորգի Էդուարդի
4.2.1915 — 12.3.1917 — հեծելազորի գեներալ Կալիտին Պյոտր Պետրոսի
12.3.1917-ից — գեներալ-լեյտենանտ Լյախով Վլադիմիր Պլատոնի


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Կովկասյան I բանակային կորպուսի հրամանատարական կազմի խմբակային լուսանկարը, 1909 թվական։ [1]


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Русская армия в Великой войне: Картотека формирований
{{:ru:Книга:Залесский К.А.:Кто был кто в ПМВ}}
Կաղապար:Գիրք:Залесский К.А.:Кто был кто в ПМВԿաղապար:Ռուսաստանի զինված ուժերը Առաջին համաշխարհային պատերազմում
{{:ru:Вооружённые силы России в ПМВ}}
Սարաջլի

Սարաջլի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիսա Սլեպյան

Ալիսա Էրիկի Սլեպյան (մայիսի 4, 1983(1983-05-04), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուսական թատրոնի ու կինոյի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Ալիսա Սլեպյանը ծնվել է 1983 թվականի մայիսի 4-ին Լենինգրադում։ 2004 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի բեմական արվեստի պետական ինստիտուտը՝ Վլադիսլավ Պազիի արվեստանոցը։ 2004 թվականից որպես դերասանուհի աշխատում է Լենկոմ թատրոնում։


== Գործունեություն ==


=== Դերերը թատրոնում ===


=== Ֆիլմագրություն ===


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
2010 - «Լավագույն դերասանական աշխատանք» «Կարդիոսիրերգ» ֆիլմում, «Արտկինո» համառուսաստանյան փառատոն


== Ծանոթագրություններ ==
Նյուրբայի շրջան

Նյուրբայի շրջան (ռուս.՝ Нюрбинский район, յակուտ.՝ Ньурба улууһа), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սախա-Յակուտիայի հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նյուրբա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 52400 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 14334 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,27 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Սիֆո

Սիֆո, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պրոկոպիոս Կեսարացի

Պրոկոպիոս Կեսարացի (հունարեն՝ Προκόπιος ὁ Καισαρεύς, ծննդյան և մահվան ստույգ թվականները հայտնի չեն, 490 և 507 թվականների միջև - 562 թվականից հետո), 6-րդ դարի բյուզանդական պատմիչ, գրել է Հուստինիանոս I կայսեր կառավարման պատմությունը։ Եղել է հույն նշանավոր զորավար Բելիսարիոսի քարտուղարը և նրա հետ անմիջականորեն մասնակցելով պարսիկների, վադալների, օստգոթերի դեմ մղած կայսրության պատերազմներին, 551 թվականին շարադրել է «Պատերազմների մասին» աշխատությունը (8 գիրք)։ Խիստ կարևոր տեղեկություններ է հաղորդում մինչ-հուստինիանոսյան ժամանակաշրջանի հայ-բյուզանդական հարաբերությունների, Հուստինիանոս կայսեր մղած պատերազմներին հայերի մասնակցության, հայ անվանի զորավարների, բյուզանդական տիրապետության դեմ հայերի ապստամբությունների մասին։
Իր «Կառուցումների մասին» գրքում մանրամասն նկարագրել է կայսեր շինարարական լայն աշխատանքները, այդ կապակցությամբ արժեքավոր տեղեկություններ է հաղորդում Բյուզանդական Հայաստանի քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական վիճակի, քաղաքների, բերդերի և եկեղեցիների կառուցումների մասին։
Պրոկոպիոսն օգտվել է բանավոր և գրավոր բազմաթիվ աղբյուրներից, այդ թվում մեզ անհայտ հեղինակի «Հայոց պատմություն»-ից, բայց իր նկարագրած պատմական դեպքերի ժամանակակիցն է, ականատեսն ու մասնակիցն է։ Նա աղբյուրները քննադատաբար օգտագործող, շարադրվող իրադարձությունները վերլուծող և իր սեփական կարծիքը հայտնող հեղինակ է։


== Աղբյուրներ ==
Իսկանյան Վ., Հայ-բյուզանդական հարաբերությունները IV-VIIդդ., Երևան, 1991 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Լեմեշովկա (գյուղ, Գորոդնյայի շրջան)

Լեմեշովկա (ուկրաիներեն՝ Лемешівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Գորոդնյայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Լեմեշովկա գյուղում բնակվում էր 597 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 131,79 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մամետ

Մամետ (ռուս.՝ Мамет), գետ Ռուսաստանում,Կամչատկայի երկրամասի հյուսիս-արևմտյան մասում։ Գետի երկարությունը 56 կմ է։ Հոսում է Պենժինսկի շրջանում և Կամչատկայի երկրամասում։ Թափվում է Օխոտի ծով։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 19080000112120000040430


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սարդիլիանո

Սարդիլիանո  (իտալերեն՝ Sardigliano), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 431 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 34 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 13 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0143։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
(2253) Էսպինետ

(2253) Էսպինետ (անգլ.՝ Espinette), աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1932 թվականի հուլիսի 30-ին Ջորջ վան Բիսբրուկի կողմից Ուիլիամս Բեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,285298 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,6517 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9189 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1261,86 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,285292 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,88° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2253) Էսպինետ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Թրիգ շրջան (Կենտուկի)

Թրիգ շրջան (անգլ.՝ Trigg County), ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.147 կմ² է, բնակչությունը՝ 14.339 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քադիս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1820 թ.։
Ասումայոկի

Ասումայոկի (ռուս.՝ Асумайоки), գետ Ռուսաստանում և Ֆինլանդիաում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոյտայոկի գետի ձախ ափին։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կարելի, ավազանը Բալթիկ ծով, Ռուսաստանի և Ֆիլիանդայի սահմանում։ Պատկանում է Կարելի, ավազանը Բալթիկ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01050000112102000010440
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001044
Ավազանի կոդը - 01.05.00.001


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հելիոերկրաֆիզիկա

Հելիոերկրաֆիզիկա,  գիտության բնագավառ, որն ուսումնասիրում է Արեգակի վրա տեղի ունեցող պրոցեսների ազդեցությունը երկրաֆիզիկական երևույթների վրա։ Հանդարտ Արեգակի (նրա վրա ակտիվ պրոցեսների բացակայության դեպքում) ճառագայթումը բաղկացած է սպեկտրի բոլոր դիապազոններում (ռենտգենյան, ուլտրամանուշակագույն, տեսանելի, ինֆրակարմիր և ռադիո), ըստ ժամանակի հաստատուն էլեկտրամագնիսական ճառագայթումից և կորպուսկուլների (հիմնականում էլեկտրոնների ու պրոտոնների) թույլ հոսքից՝ այսպես կոչված արեգակնային քամուց։ Թվարկված բաղադրիչներից Երկրի մակերևույթ են հասնում միայն տեսանելի և ռադիոճառագայթումները։ Առաջինը կրում է տրոպոսֆերա ու ջրոլորտ մտնող և դրանց ջերմային ու դինամիկական ռեժիմը որոշող էներգիայի հիմնական քանակությունը։ Ուլտրամանուշակագույն և ռենտգենյան ճառագայթումներն իոնացնում են մթնոլորտի վերին շերտերը (ստեղծում են իոնոսֆերան) և այդպիսով հնարավոր դարձնում կարճալիք ռադիոկապը մեծ հեռավորությունների վրա։ Կորպուսկուլային ճառագայթումը մասնիկներով համալրում է Երկրի ճառագայթային գոաիները և Արեգակի հակադիր կողմում ձգվող Երկրի մագնիսոլորտի պոչը։ Արեգակի վրա ակտիվ պրոցեսների երևան գալուն զուգընթաց ուժեղանում է սպեկտրի ռենտգենյան, ուլտրամանուշակագույն ու ռադիոդիապազոններում ճառագայթումը, և արտանետվում են (նեղ մարմնային անկյունով) մի քանի հարյուր Կմ/վրկ և ավելի արագությամբ կորպուսկուլային հոսքեր։ Կարճալիք ճառագայթման ուժեղացումը մեծացնում է իոնոսֆերայի շերտերի խտությունը, որը Երկրի լուսավորված կողմում հանգեցնում է կարճալիք ռադիոկապի թուլացման կամ ընդհատման և երկարալիք ռադիոկապի բարելավման։ Հագեցնելով ճառագայթային գոտիները, կորպուսկուլները դրանց ում արագանում են և թափանցում Երկրի մթնոլորտ՝ մինչև իոնոսֆերայի խորքերը (մերձբևեռային շրջաններում)։ Ընդ որում տեղի է ունենում անոմալ իոնացում, որը հանգեցնում է ռադիոկապի ուժեղ խաթարումների, բևեռափայլերի, ուժեղացնում է գիշերային երկնքի լուսարձակումը (կորպուսկուլներով օդի ատոմների գրգռվելու հետևանքով), առաջացնում մագնիսական փոթորիկներ։ Իրենց հերթին, մագնիսական դաշտի տատանումների հետևանքով տարբեր սարքերի հաղորդիչներում առաջանում են երկրային և ինդուկցիոն հոսանքներ, որոնք խանգարում են այդ սարքերի աշխատանքին։
Խարեյ Յագա (Լոբաչեյ Յագայի վտակ)

Խարեյ Յագա (ռուս.՝ Харей-Яга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Նենեցյան ինքնավար օկրուգով։ Գետաբերանը գտնվում է Լոբաչեյ Յագա գետի ձախ ափին՝ 5 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 15 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000084268
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008426
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
(8117) Յուանլոնգպինգ

(8117) Յուանլոնգպինգ (անգլ.՝ Yuanlongping), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Պեկինի Շմիդտ-ԼԿՍ աստերոիդների ծրագրի կողմից Քսիլոնգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,033633 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,697 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3703 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1929,94 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,186535 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,46° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8117) Յուանլոնգպինգ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կոջե (քաղաք)

Կոջե (կոր.՝ 거제시, 巨濟市, Կոջե–սի), քաղաք Հարավային Կորեայի Հարավային Գյոնգսանգ գավառում։ Քաղաքը ամբողջությամբ տեղակայված է մի քանի կղզիների վրա, որոնցից ամենամեծը Կոջեդոն է։


== Պատմություն ==
Տարածքը, որտեղ գտնվում է ժամանակակից Կոջոն, պատկանել է Պյոնխան ցեղային միություններից մեկին։ Առաջին անգամ Կոջե անունը ծագել է 757 թվականին, երբ քաղաքը մտնում էր Միացյալ Սիլլա պետության կազմի մեջ։ Գորյոյի դինաստիայի օրոք՝ 983 թվականին, Կոջեն ստացել է Կիսոն անունը և խյոնի կարգավիճակ։ Չոսոն դինաստիայի օրոք անունը փոխվել է Չեչխան, իսկ 1423 թվականին քաղաքին վերադարձվել է Կոջե անունը։ Ինդիմական պատերազմի ժամանակ Կոջեն խիստ վնասվել է ճապոնական ծովային ուժերի հարվածներից։ Քաղաքի կարգավիճակ ստացել է 1989 թվականին։
Կորեական պատերազմի տարիներին կղզում գոյություն է ունեցել «№ 76» համակենտրոնացման ճամբարը ռազմագերիների՝ հյուսիսային կորեացիների և չինացի զինվորների համար։ 1952 թվականի մայիսի 7–ին ամերիկյան զորքերի՝ հայրենադարձությունը ձախողելու փորձից հետո, ռազմագերիներն ապստամբել են, բռնել և դատել են ճամբարի ղեկավարին՝ գեներալ Ֆ․ Դոդին։
Ապստամբությունը ճնշելու ընթացքում ԱՄՆ զորքերն օգտագործել են տանկեր, ինչպես նաև բազմիցս կիրառել են քիմիական զենք։


== Աշխարհագրություն ==
Կոջե քաղաքը գտնվում է Կոջեդո կղզու վրա՝ Կորեական թերակղզու հարավային ափերին՝ Պուսանից ոչ հեռու։ Կոջեդոն Հարավային Կորեայի կազմի մեջ մտնող մեծությամբ երկրորդ կղզին է։


== Վարչական բաժանում ==
Կոջեն վարչականորեն բաժանված է 9 մյոնների և 10 դոնի։


== Զբոսաշրջություն և տեսարժան վայրեր ==
Կոգա (կամուրջ), աշխարհի ամենամեծ կամուրջներից, որն ունի 8,2 կմ երկարություն, միացնում է Կոջեն մայրցամաքի  և մի քանի փոքր ափամերձ կղզիների հետ։
Պատմական այգի ռազմագերիների ճամբարում, Կորեական պատերազմի տարիների ռազմագերիների նախկին ճամբար, որտեղ գտնվել է մինչև 173 հազար մարդ, այժմ վերածվել է թանգարանի բաց երկնքի տակ։
Ամենամյա հունվարյան փառատոն ձմեռային լող սիրողների համար։
Արվեստի ամենամյա հոկտեմբերյան փառատոն։
Կոջեն հայտնի է իր լողափերով և լեռնային զբոսաշրջությամբ։ Քաղաքում կա հանգստի համար սարքավորված 12 լողափ, որոնցից ամենախոշորներն են Կուջորի, Խակտոնի և Տոկպխոյի լողափերը։ Չնայած Կոջեդո կղզու փոքր չափերին՝ այնտեղ կան լեռնային արշավների համար պիտանի մի քանի սարեր։ Կոջեդոյի ամենահայտնի սարը Կերյոնսան է, որն ունի 566 մետր բարձրություն և գտնվում է կղզու կենտրոնում։


== Խորհրդանշաններ ==
Ինչպես Հարավային Կորեայի մյուս քաղաքները և գավառները, Կոջեն ունի մի շարք խորհրդանշաններ.

Ծառ՝ Տունբերգի սոճի
Թռչուն՝ որոր
Ծաղիկ՝ կամելիա
Թալիսմաններ՝ Մոնդորի և Մոնսունի


== Տես նաև ==
Հարավային Կորեայի քաղաքները
Կոջեդո
Վեդո (կղզի)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կոջիի տեսարժան վայրեր
Քաղաքի պաշտոնական կայք(անգլ.)
Քաղաքի էջը Galbijim ազատ հանրագիտարանում(անգլ.)
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1973-1974

Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1973-1974, Լյուքսեմբուրգի 60-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «Ժենես Էշը»։ Մրցաշարին մասնակցել է 12 թիմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը RSSSF կայքում
Սվետլանա Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)

Սվետլանա Գրիգորյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Սվետլանա Ռուբենի Գրիգորյան (1930 - 2014), հայ դերասանուհի։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ։
Սվետլանա Վիկտորի Գրիգորյան (1950), հայ սրտաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։
Ջորջ Դուգլաս Քեմփբել Արգայլ

Ջորջ Դուգլաս Արգայլ Քեմփբել, (անգլ.՝ George John Douglas Campbell, ապրիլի 30, 1823(1823-04-30), Ardencaple Castle և Argyll and Bute, Շոտլանդիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - ապրիլի 24, 1900(1900-04-24), Inveraray Castle), բրիտանացի քաղաքական ու հասարակական գործիչ, դուքս։ 
Ուիլյամ Գլադստոնի կառավարությունում եղել է պետական քարտուղար, 1878 թվականից՝ Կանադայի գեն-նահանգապետ։ 1895 թվականին հիմնադրել և ցմահ եղել է Շոտլանդա-հայկական ընկերակցության (որի նպատակն էր ճնշում գործադրել Մեծ Բրիտանիայի կառավարության վրա Հայկական հարցը լուծելու համար, օգնություն կազմակերպել կոտորածներից փրկված արևմտահայերին և այլն) նախագահը։ 1894 թվականի Սասունի ջարդերի կապակցությամբ բողոքի հանրահավաք է կազմակերպել Լոնդոնում։
«Արևելյան հարց» (1879), «Փաստագրական և պատմագրական վկայություններ հայ ժողովրդի նկատմամբ գործադրված սարսափների համար Անգլիայի պատասխանատվության» (1896), «Մեր պատասխանատվությունը Թուրքիայի իրադրության համար» (1896) աշխատություններում քննադատել Է Մեծ Բրիտանիայի քաղաքականությունը Հայկական հարցում, գտել, որ Սան Ստեֆանոյի պայմանագիրը Կիպրոսի կոնվենցիայով (1878) ու Բեռլինի դաշնագրով (1878) փոխարինելը, հայկական գործերից Ռուսաստանի հեռացումը «ազգային ծանր պարտավորություններ են դնում Մեծ Բրիտանիայի վրա»։ Արգայլի կարծիքով 1890-ական թվականների հայկական ջարդերն ու կոտորածները Մեծ Բրիտանիայի «եսապաշտ» քաղաքականության հետևանքն էին։


== Երկեր ==
The Eastern Question, 2v„ L, 1879։
Documentary and Historical Evidence of England՝ s Responsibility for the Honors Inflicted upon the Armenian People, Manchester, 1896։
Our Responsibilities for Turkey. Facts and Memoires of Forty Years, L, 1896.


== Ծանոթագրություններ ==
619

619 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 619 թվականն է, 
VII դարի 19-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Խորակերտի վանքի վիմական արձանագրությունների ցանկ

Ստորև ներկայացված է Լոռու մարզի Ջիլիզա գյուղում Լալվար լեռան արևմտյան փեշերին գտնվող Խորակերտի վանքի վիմական արձանագրությունները՝


== Արձանագրություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սլավոնուհու հրաժեշտը

«Սլավոնուհու հրաժեշտը» (ռուս.՝ «Прощание славянки»), խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Եվգենի Վասիլևը 1985 թվականին։


== Սյուժե ==
Տարեց ամուսիններն ապրում են Ղրիմում սեփական մեծ տանը։ Տանտիրուհին՝ Աննա Իվանովնան, պատերազմի ժամանակ կորցրել է ամուսնուն, իսկ պատերազմից հետո՝ որդուն։ Ամռանը ծեր ամուսիններն իրենց տնակի մի մասը հանձնում են հյուրերին, աճեցնում են խաղող և դեղձ վաճառքի համար։ Իրենց տնից հեռացողների համար Աննա Իվանովնան միացնում է «Սլավոնուհու հրաժեշտը» քայլերգը։ Դա նրա «այցեքարտն է», որը դուր է գալիս բնակիչներին։ Նրանց թվում է նաև նախկին ռազմական օդաչու գնդապետ Գրադովը։ Տանը նա նկատում է պատին կախված մի լուսանկար, որում պատկերված են երկու տղաներ։ Նա ճանաչում է իրեն ու իր ընկեր Վովկային, որը մահացել է մանկական առողջարանում տուբերկուլյոզից։ Աննա Իվանովնայի և Գրադովի հանդիպումը, որին նա ժամանակին փրկել է մահից, ստիպում է կնոջը մտածել մարդկային հարաբերությունների մասին։ 
Ղրիմում նկարահանումների հիմնական վայրերը եղել են Ռիբաչիե գյուղն է, Կոկտեբելը և Սուդակ քաղաքը։


== Դերերում ==
Գալինա Մակարովա  – Աննա Իվանովնա
Յուրի Նազարով  – Ալեքսանդր Գրադով, նախկին օդաչու
Եվգենի Լեբեդև  – Սեմյոն Պրոտասովիչ, Աննա Իվանովնայի երկրորդ ամուսինը
Նատալյա Գունդարևա  – Ժենյա
Տիմոֆեյ Սպիվակ  – Ալեքսեյ, Աննա Իվանովնայի որդին երկրորդ ամուսնությունից
Վիկտոր Պավլով  – Ֆյոդոր Լեոնտևիչ, հարևան
Մայա Բուլգակովա  – Լյուդմիլա Գերասիմովնա, հարևանուհի
Եկատերինա Վասիլևա  – Լենա
Անատոլի Եգորով  – Լենայի հորեղբայրը
Նադեժդա Սեմենցովա  –  մանկատան բժիշկ
Նատալյա Օստրիկովա  – Աննա Իվանովնան երիտասարդ տարիքում
Լյուբով Գերմանովա  – բուժքույր մանկատանը
Ալեքսանդր Լեբեդև  – հանգստացող
Թամարա Սովչի  – Լյուդմիլա Գերասիմովնայի հարևանը
Սաշա Չուբիկին  – Վովկա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սլավոնուհու հրաժեշտը(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Սեմյոնովի շրջան (Պոլտավայի մարզ)

Սեմյոնովի շրջան (ուկրաիներեն՝ Семенівський район), շրջան Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզում։
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սեմյոնովկա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1300 կմ²։


== Բնակչություն ==
2001 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 32667 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 25,13 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Սաբաուդիա (Լացիո)

Սաբաուդիա (Լացիո) (իտալ.` Sabaudia), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո մարզի Լատինա գավառում։
Բնակչությունը` 18702 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 130 մարդ/կմ², տարածքը՝ 144 կմ², փոստային ինդեքսը՝ 04016, հեռախոսային կոդը՝ 0773։
Կոմունայում մարտի 25-ին նշվում է Սուրբ Մարիամ Աստվածածնի Ավետման տոնը։
Կոմունան ստեղծվել է Պոնտինյան ճահիճների վերականգնման ժամանակ, տարածքի դասավորության հիմնական աշխատանքները կատարվել են 1933 թվականի օգոստոսի 5-ից մինչև 1934 թվականի ապրիլի 15-ը։
Կոմունայի տնտեսությունը մասնագիտացված է էլեկտրատեխնիկայի, սննդի և փայտամշակման արդյունաբերության մեջ։ Զարգացած է զբոսաշրջությունը։


== Ժողովրդագրություն ==


== Վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0773 514200
Էլեկտրոնային փոստ։ servizio.anagrafe@comune.sabaudia.latina.it
Պաշտոնական էջ։ http://www.comune.sabaudia.latina.it/ Archived 2012-08-29 at the Wayback Machine.


== Քույր քաղաքներ ==
 Լեսինա
 Սանկտ Մեդարդ են Ժալլես
 Էլ Վենդրելլ,


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2012-08-29 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Բախտ (այլ կիրառումներ)

Բախտ, կարող է վերաբերել՝

Բախտ - ոգի հայ դիցաբանության մեջ
Բախտ - հայկական անուն, որի սեռն անհայտ է
Ծերուկ Խոտաբիչ (ֆիլմ)

Ծերուկ Խոտթաբիչ (ռուս.՝ «Старик Хоттабыч»), խորհրդային գեղարվեստական լիամետրաժ գունավոր ֆիլմ-հեքիաթ, որը 1956 թվականին բեմադրվել է «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում ռեժիսոր Գենադի Կազանսկու կողմից Լազար Լագինի համանուն վիպակի մոտիվներով։
Պրեմիերան կայացել է Լենինգրադում 1957 թվականի հուլիսի 12-ին։


== Սյուժե ==
Մոսկվա գետում 12-ամյա պիոներ-դպրոցական Վոլկա Կոստիլկովը լողանալու ժամանակ պատահաբար գտնում է փակ անոթ։ Մտածելով, որ կժում գտնվում  է հին զարդերի գանձ, որը նա կտանի պատմական թանգարան, Վոլկան բացում է անոթը և ազատ է արձակում ջին Հասան Աբդուրահման իբն Խոտտաբին հազարամյա բանտարկությունից:Հզոր կախարդ, որին տղան սկսում է անվանել հայրանունով՝ Խոտաբիչ, այժմ պարտական է պիոներին իր փրկության համար և խոստանում է այսուհետ կատարել նրա ցանկացած հրաման։ Նրա հետ Վոլկան Հնդկաստան է թռչում գորգ-ինքնաթիռով։ Հետդարձի ճանապարհին նրանք, հազիվ փրկվելով, վայրէջք են կատարում Սերգո Օրջոնիկիձեի անվան առողջարանի մոտ գտնվող լողավազանում։
Երախտապարտ ջինը փորձում է իր բարերարին տալ ամեն տեսակ պարգևներ։ Այսպես, Հնդկաստանից վերադառնալուց հետո նա տղային երջանկացնում է պալատով և ուղտերի ու փղերի քարավանին, որոնք բեռնված են թանկարժեք զարդերով ու շքեղության պարագաներով։ Բայց տղան, որը դաստիարակվել է խորհրդային պիոներական ոգով, հրաժարվում է նման նվերից և, ձգտելով շեղել Խոտաբիչին, նրան առաջարկում է գնալ կրկես։ Ներկայացումից հետո ջինը որոշում է դառնալ իլյուզիոնիստ։


== Դերերում ==
Նիկոլայ Վոլկով - Խոտաբիչ (Հասան Աբդուրահման իբն Խոտտաբի), ջին
Ալյոշա Լիտվինով - Վոլկա Կոստիլկով (Վոլկա իբն Ալյոշա)
Գենա Խուդյակով - Ժենյա Բոգորադ, Վոլկայի ընկերը
Լյովա Կովալչուկ - Գոգա Պիլյուկին (Գոգա-Հաբ), բամբասկոտ
Օլգա Չերկասովա - Վարվառա Ստեպանովնա, դասղեկ
Մայա Բլինովա - Վոլկայի մայրը
Եֆիմ Կոպելյան - Ջաֆար Ալի Մուհամեդով
Ալեքսանդր Լարիկով - բժիշկ
Վերա Ռոմանովա - Գլաֆիրա Կուզմինիչնա, Գոգայի մայրը


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Լազար Լագին
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Գենադի Կազանսկի
Օպերատոր՝ Մուզակիր Շուրուկով
Նկարիչներ՝ Իսահակ Կապլան, Բելլա Մանևիչ
Կոմպոզիտոր՝ Նադեժդա Սիմոնյան


== Մրցանակներ ==
Մոսկվայի I համամիութենական կինոփառատոնի խրախուսական դիպլոմ  (1958)
Պատվոգիր Վանկուվերի միջազգային կինոփառատոնում (1958)
Պատվավոր դիպլոմ Պանամայի մանկական ֆիլմերի I միջազգային կինոփառատոնում (1971)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Старик Хоттабыч», Радио «Свобода»
««Старик Хоттабыч»»։ Аннотированный каталог фильмов киностудии «Ленфильм» 1918—2003։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-06-24-ին։ Վերցված է 2012-10-21  
««Старик Хоттабыч»»։ Статья։ Онлайн энциклопедия Кирилла и Мефодия։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-08-14-ին։ Վերցված է 2013-08-02 
««Старик Хоттабыч»»։ Теле- и художественные фильмы։ Телеканал «Культура»։ Վերցված է 2013-07-30 (չաշխատող հղում)
««Старик Хоттабыч»»։ Телеканал «Дом Кино»։ Первый канал. Всемирная сеть։ Վերցված է 2013-08-02 
««Старик Хоттабыч»»։ Государственный интернет-канал «Россия»։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-08-14-ին։ Վերցված է 2013-08-02
Դելֆզեյլ

Դելֆզեյլ (հոլ.՝ Delfzijl ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Խրոնինգեն մարզում։ Տարածքը 132,47 կմ² է, բնակչությունը՝ 26.496 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.100 եվրո է։


== Ծանոթագրություններ ==
Չևա (քաղաք)

Չևա (իտալերեն՝ Ceva), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5811 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 138 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 42 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12073։ Հեռախոսային կոդ՝ 0174։
Կոմունայի հովանավորն է Ամենասուրբ Աստվածածինը։ Տոնը նշվում է հոկտեմբերի 7-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0174 721623
Էլեկտրոնային փոստ։ com.ceva@vallinrete.org
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.ceva.cn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Harleys in Hawaii

«Harleys in Hawaii», երգ, որ ձայնագրել է ամերիկացի երգչուհի Քեթի Փերրին։ Թողարկվել է 2019 թվականի հոկտեմբերի 16-ին։ Երգի համապրոդյուսերը և համահեղինակը եղել է Չարլի Փութը։


== Նախապատմություն և թողարկում ==
Երգի մասին հայտնի է դարձել 2019 թվականի ամռանը, երբ Քեթի Փերրիին տեսել են նոր երգի տեսահոլովակի նկարահանումների ժամանակ։ Ավելի ուշ համացանցում հայտնվել է նաև նրա վերնագիրը։ Սեպտեմբերին Չարլի Փութը սոցիալական ցանցերում հայտարարել է, որ դարձել է Քեթի Փերրիի նոր երգի համապրոդյուսերն ու հեղինակներից մեկը։
Հոկտեմբերի 14-ին երգչուհին հրապարակել է սինգլի ռետրո ոճով շապիկը և ասել, որ այն թողարկվելու է 2019 թվականի հոկտեմբերի 16-ին։ Ըստ Քեթի Փերիի՝ երգը գրելիս իր համար ներշնչանքի աղբյուր է հանդիսացել Օահուում անցկացրած հանգիստն իր փեսացուի՝ Օռլանդո Բլումի հետ։


== Տեսահոլովակ ==
Երաժշտական տեսահոլովակը թեղարկվել է հոկտեմբերի 6-ին՝ երգի թողարկման օրը։ Ռեժիսորները եղել են Պաո Լոպեսը, Հերարդո դել Գիերոն և Թոմաս Պենան (լուսագրերում նշված է որպես Manson)։ Նկարահանումներն անցկացվել են 2019 ամռանը Կաուայի կղզում (Հավայի)։


== Համերգային կատարում ==
Քեթի Փերին երգն առաջին անգամ կենդանի կատարմամբ ներկայացրել է «OnePlus Music Festival» փառատոնի ժամանակ Մումբայում (Հնդկաստան)։


== Երգացանկ ==


== Հիթ-շքերթներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 Katy Perry — Harleys In Hawaii (Vertical Video)
 Katy Perry — ASMR: Harleys In Hawaii
 Katy Perry — Making Of «Harleys In Hawaii» Music Video
 Katy Perry — Harleys in Hawaii «Live at OnePlus Music Festival»
Տիրսո դե Մոլինա

Գաբրիել Տիրսո դե Մոլինա, (իսպ.՝ Tirso de Molina, իսկական անունը՝ Գաբրիել Տելես (իսպ.՝ Gabriel Téllez, ոչ ուշ քան մարտի 29, 1579, մարտի 24, 1583(1583-03-24), 1583 կամ 1570, Մադրիդ, Կաստիլիա և Լեոն - մոտ փետրվարի 20, 1649(1649-02-20) կամ մարտի 12, 1647(1647-03-12), Ալմասան, Կաստիլիա և Լեոն), իսպանացի դրամատուրգ։ Սովորել է Ալկալա դե Էնարեսի համալսարանում։ Բարձր պաշտոններ է վարել մերսենարյան միաբանությունում, որի պատմագիրն է դարձել 1632 թվականներից։ Առաջին գիրքը՝ «Տոլեդյան վիլլաներ» (1621-1624), ժանրային առումով մոտ է հովվերգական վեպին։ 1627-1636 թվականներին Տիրսո դե Մոլինան հրատարակել է պիեսների 5 ժողովածու։ Երրորդ գրքի առաջաբանում նշել է, որ ինքը հեղինակ է 400 պիեսի (պահպանվել է շուրջ 90)։ Գրել է պատմական, աստվածաշնչային և սրբախոսական թեմաներով պիեսներ, կրոնափիլիսոփայական դրամաներ, ինչպես նաև կատակերգություններ։ Տիրսո դե Մոլինան զարգացրել է Լ․ Ֆ․ դե Վեգա Կարպիոյի Վերածննդի դրամայի սկզբունքները։ Միաժամանակ, նրա ստեղծագործության մեջ, որ արդեն բարոկկոյի դարաշրջանին էր պատկանում, արտահայտվել է մարդկային բնության հանդեպ հումանիստական հավատի կորուստը և հիասթափությունը սիրուց։ Տիրսո դե Մոլինաի պիեսներում մարմնավորվել է ամենայն ինչի անստույգ, թատերական և խաբուսիկ լինելու գաղափարը։ Նրա առավել նշանավոր դրաման է «Սևիլյան աղմկարարը կամ Քարե հյուրը» (1619-1920․հրտատակվել է 1630, որտեղ համաշխարհային գրականության մեջ առաջին անգամ մշակվել է Դոն ժուանի մասին ավանդազրույցը։


== Ծանոթագրություններ ==
Պրյադկի (այլ կիրառումներ)

Պրյադկի, կարող է վերաբերել՝

Պրյադկի - գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում
Պրյադկի - գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում
Պեոն (կոմունա)

Պեոն (ֆր.՝ Péone), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ շրջանի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցա շրջանի Վանս կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Գիյոմ լուծարված կանտոնի կազմում (Նիցցա շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 48.59 կմ², 2012 թվականին բնակչությունը կազմել է 799 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 984 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 20.3 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 961 մարդ, 2012 թվականին՝ 984 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 561 բնակիչներից 427-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 134-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 76,1 %, 1999 թվականին եղել է 75,6 %։ Աշխատունակ տարիքի 427 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 411-ը (228 տղամարդ և 183 կին), 16 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (6 տղամարդ և 10 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 134 ոչ ակտիվ բնակիչներից 28-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 64-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 42-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 298 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 618 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 18237 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==