armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վերխնյայա Սայկա

Վերխնյայա Սայկա (ռուս.՝ Верхняя Сайка), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Գրախովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1984 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վրաստանի հայկական վանքերի և եկեղեցիների ցանկ

Այստեղ ներկայացված է Վրաստանում հայկական եկեղեցիների ցանկը։


== Թբիլիսի ==
Սբ. Գևորգի եկեղեցի, կառուցված 18-րդ դարում
Բեթղեհեմի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, կառուցված 18-րդ դարում
Կուսանաց Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի, կառուցված 18-րդ դարում
Սբ. Խաչի եկեղեցի, կառուցված 1830 թ.
Օրհնված կույս Ջուգուրեթիի եկեղեցի, կառուցված 19-րդ դար
Սբ. Կարապետ եկեղեցի, կառուցված 16-րդ դարում
Սուրբ Կարապետ եկեղեցի, 16-րդ դար
Սբ Գևորգ Զորավարի եկեղեցի, 19-րդ դար
Նորաշեն եկեղեցի, 15-րդ դար
Սուրբ Նշան եկեղեցի, 19-րդ դար
Սուրբ Մինաս եկեղեցի, 19-րդ դար
Սբ. Գևորգ եկեղեցի, 14-րդ դար
Նոր Էջմիածին եկեղեցի կառուցված 1806 թ.
Օրհնված Շամխորեցոց եկեղեցի, 19-րդ դար
Կարմիր Ավետարան


=== Թբիլիսիի մոտակայք ===
Սբ. Գևորգ Թելեթի եկեղեցի, 18-րդ դար
Սբ. Գևորգ Շավնաբադ եկեղեցի, 18-րդ դար
Օրնված Շինդիս կույսի եկեղեցի, 18-րդ դար
Սբ. Գևորգ եկեղեցի, Ծեխնեթի գյուղ, 19-րդ դար
Օրհնված Նախշիր Գորա կույսի եկեղեցի, 19-րդ դար
Սբ. Գևորգ եկեղեցի, Լիսի գյուղ, 19-րդ դար


== Կախեթի մարզ ==
Սբ. Սիգնաղի Գևորգի եկեղեցի, 18-րդ դար
Օրհնված Վելիծիխե կույսի եկեղեցի, 19-րդ դար
Օրհնված Թելավի կույսի եկեղեցի, 18-րդ դար
Սուրբ Թելավիի Երրորդության եկեղեցի


== Գորի ==
Սբ. Ծեղվի Գևորգի եկեղեցի, 19-րդ դար
Օրհնված Ախալքալաքի Կույսի եկեղեցի, 19-րդ դար
Օրհնված Դոեսի կույսի եկեղեցի, 19-րդ դար
Սբ. Բերգու գյուղի Գևորգի եկեղեցի, 19-րդ դար
Օրհնված Զերթի գյուղի կույսի եկեղեցի, 18-րդ դար
Սբ. Ախալգորի Գևորգի եկեղեցի, 18-րդ դար


== Քութայիս ==
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, Քութայիս, 18-րդ դար
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, Մարնեուլի, 19-րդ դար
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, Mukhad village, 19-րդ դար
Օրհնված Թելեթի կույսի եկեղեցի, 18-րդ դար


== Ջավախք ==
Սուրբ Նշան եկեղեցի, Ախալցիխ, 19-րդ դար
Սուրբ Մեծն Ներսես, Սաթխա, 1856
Սուրբ Մկրտիչ եկեղեցի, Սաթխա, 1976


== Ծանոթագրություններ ==
Սերաֆիմովիչի փողոց (Կրասնի Սուլին)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սերաֆիմովիչի փողոց (այլ կիրառումներ)Սերաֆիմովիչի փողոց (ռուս.՝ Улица Серафимовича), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքի Գոռնյացկի միկրոշրջանում։ Անվանվել է ռուս խորհրդային գրող Ալեքսանդր Սերաֆիմովիչի (1863-1949) պատվին։ Սկիզբ է առնում Բրատսկայա փողոցից և ավարտվում Օզյորնայա փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 830 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Կրասնի Սուլին քաղաքի Սերաֆիմովիչի փողոցը սկսվում է Բրատսկայա փողոցից, հատում Կրասնայա, Պարկովայա, Պավլովի, Չկալովի և Շոլոխովի փողոցները և ավարտվում Օզյորնայա փողոցի հետ հատումով։ Զուգահեռ է Գլինկայի փողոցին։ Երկարությունը 830 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 45 շինություն։
Սերաֆիմովիչի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346356։
Փողոցն անվանվել է ռուս խորհրդային գրող Ալեքսանդր Սերաֆիմովիչ Սերաֆիմովիչի (1863-1949) պատվին։ Սերաֆիմովիչի իսկական ազգանունը Պոպով էր։ Որպես «Պրավդա» թերթի զինթղթակից նա եղել է 1918-1920 թվականների Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի ռազմաճակատներում։ Նրա «Երկաթե հեղեղ» (1924 թվական, հայերեն հրատարակվել է 1927 թվականին) վեպը խորհրդային գրականության դասական ստեղծագործություններից է, որի հիմքում Թամանյան բանակի հերոսական արշավանքն է (1918 թվական)։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին կրկին եղել է ռազմաճակատում, զբաղվել հրապարակախոսությամբ։ ԽՍՀՄ պետական (Ստալինյան) մրցանակի դափնեկիր է (1943 թվական)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Серафимовича в Красном Сулине
Подробная карта Улица Серафимовича, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Արտաքին հղումներ ==
г. Красный Сулин, Улица Серафимовича Archived 2019-04-01 at the Wayback Machine.
Պադիլյա դել Դուերո (բնակավայր)

Պադիլյա դել Դուերո (իսպ.՝ Padilla de Duero), Իսպանիայի նախկին բնակավայր։ 1970 թվականին ներառված է եղել Պենյաֆել մունիցիպալիտետի մեջ, Վալյադոլիդ պրովինցիայի մեջ, Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում։
Քաղաքի շրջակայքում հայտնաբերվել են կելտական ցեղ համարվող վակեյների և Պինտյա հռոմեական քաղաքի ավերակներ, որը նախկինում ներառված է եղել Իսպանիայի մշակութային օբյեկտների ցանկում (Bien de Interés Cultural)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Կեռոն

Կեռոն (լատ.՝ Typha), որձախոտ, կերոն, ջրեղեգ, կատվագի, խոտեղեգ, կեռոնազգիների ընտանիքի բազմամյա, ճահճային կամ ջրաճահճային կոճղարմատավոր բույսերի ցեղ։


== Կենսաբանական նկարագիր ==
Ցողունը գլանաձև է, կանգուն, բարձրանում է՝ 80-250 սմ։ Տերևները հերթադիր գծաձև են։ Ծաղկաբույլը խիտ, գլանաձև, մուգ շագանակագույն կողր է (գտնվում է ցողունի գագաթին), որի վրա հաջորդում են իգական (ներքևում) և արական (վերևում) մանր ծաղիկները։ Ծաղկում է հուլիս-օգոստոսին։ Պտուղը թռչող ընկուզիկ է։


== Նշանակություն ==
Կոճղարմատները պարունակում են 44,2-57,2 % օսլա, շաքարներ, գլիկոզիդներ, վիտամին C և այլն, տերևները (մինչև ծաղկելը)՝ 71-82,2 մգ % վիտամիններ։ Կոճղարմատն ուտելի է, կարելի է պատրաստել մարինադ, ստանալ ալյուր և այլն։ Ցողուններից և տերևներից պատրաստում են զամբյուղներ, ծաղկամաններ, խսիր և այլն։ Որոշ տեսակներ կլիմայավարժեցվել են Երևանի բուսաբանական այգում։


== Տեսակներ ==
Հայտնի է 15, ՀՀ-ում՝ 5 տեսակ. 

Կեռոն լայնատերև (L. latifolia),
Կեռոն Լաք Ամանի (T.laxmanii),
Կեռոն նեղատերև (T. angustifolia),
Կեռոն դոմինիկյան (T. domingensis)
Կեռոն փոքր (T.minima)։


== Տարածում ==
Տարածված է Արմավիրի, Արարատի, Կոտայքի, Գեղարքունիքի, Վայոց ձորի, Շիրակի, Տավուշի և այլ մարզերի ստորին և միջին լեռն, գոտիներում։ Աճում է գետերի, բնական և արհեստական լճերի, ջրամբարների ափերին, ճահճուտներում (800-2400 մ բարձր-ներում)։
Աստղազարդ գիշեր (նկար, Մունկ)

«Աստղազարդ գիշեր» (նորվ.՝ SStjernenatt),  նորվեգացի նկարիչ-էքսպրեսիոնիստ Էդվարդ Մունկի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1893 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 135.6 × 140.0 սմ։
Այսօր «Աստղազարդ գիշեր» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Փոլ Գեթիի թանգարանում (Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ)։


== Պատմություն ==
«Աստղազարդ գիշեր» ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1893 թվականին, երբ ամառային արձակորդն անցկացնում էր Օսգորսթրանում՝ Նորվեգիայի մայրաքաղաք Օսլոյից հարավ գտնվող ծովափնյա փոքր քաղաքում։ Այսօր կտավը գտնվում է լոսանջելեսյան Փոլ Գեթիի թանգարանում։ 


== Նկարագիր ==
Մունկի էքելյան շրջանի ամենազգացմունքային բնապատկերները կապտավուն երանգ ունեցող ձմեռային գիշերվա նկարներ են, որոնք Մունկը նկարել է 1922-1924 թվականներին։
Գիշերային բնանկարում հեղինակը պատկերել է Օսգորսթրան քաղաքի ծովափի մի հատվածը։ Տեսարանը Էդվարդ Մունկը պատկերել է հյուրանոցի իր համարի պատուհանից, երբ առաջին անգամ սիրահարվել էր։


== Տես նաև ==
Էդվարդ Մունկի նկարների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Աստղազարդ գիշեր» ստեղծագործությունը թանգարանի կայքում
Ֆեդորովկա (գյուղ, Վոլչանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՖեդորովկաՖեդորովկա (ուկրաիներեն՝ Федорівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1675 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ֆեդորովկա գյուղում բնակվում էր 81 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,692 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 117,05 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սենտ Ջոզեֆ շրջան (այլ կիրառումներ)

Սենտ Ջոզեֆ շրջան, կարող է վերաբերել՝

Սենտ Ջոզեֆ շրջան - ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը
Սենտ Ջոզեֆ շրջան - ԱՄՆ Միչիգան նահանգի 83 վարչական միավորներից մեկը
Հեսենյան ռադիոյի գլխավոր սրահ

Հեսենյան ռադիոյի գլխավոր սրահ՝ երաժշտական դահլիճ, նախկինում՝ հեռուստատեսության ստուդիա։ Գտնվում է Ֆրանկֆուրտում. Հեսենյան Ռադիոյի նախկին շտաբն է։ Այսօր գործում է որպես երաժշտական դահլիճ.
1957 թվականին այս սրահում անց է կացվել Եվրատեսիլ 1957 երգի մրցույթը։


== Արտաքին հղումներ ==
Հեսենյան ռադիոյի գլխավոր սրահ Archived 2013-05-01 at the Wayback Machine.
Նկարներ Եվրատեսիլ 1957 երգի մրցույթից
Արգամ Աբրահամյան

Արգամ Հովիկի Աբրահամյան (մայիսի 25, 1986, Մխչյան, Արարատի մարզ, Հայաստան), հայ իրավաբան, Արտաշատի նախկին քաղաքապետ (2015-2017), ՀՀ ԱԺ 6-րդ գումարման պատգամավոր (Անկուսակցական, «Ծառուկյան» դաշինք)։ 
ՀՀ 13-րդ վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանի որդին է։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1986 թվականի մայիսի 25-ին Արարատի մարզի Մխչյան գյուղում։ 2008-2010 թվականներին ծառայել է ՀՀ զինված ուժերում։


=== Կրթություն ===
2006 թվականին ավարտել է ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի բակալավրիատը։
2008 թվականին ավարտել է ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի մագիստրատուրան։


=== Աշխատանքային գործունեություն ===
2015-2017 թվականներին եղել է Արտաշատի քաղաքապետ։
2017 թվականի ապրիլի 2-ին Հայաստանի Հանրապետության խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքում ընտրվել է Հայաստանի Հանրապետության Ազգային Ժողովի 6-րդ գումարման պատգամավոր՝ «Ծառուկյան» կուսակցությունների դաշինքի թիվ 5 ընտրատարածքի տարածքային ընտրական ցուցակով։ Եղել է ՀՀ ԱԺ 6-րդ գումարման Պաշտպանության և անվտանգության հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ (24.05.2017 - 31.05.2017), ապա՝ Տնտեսական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ՝ հանձնաժողովի նախագահի տեղակալի պաշտոնում (31.05.2017-ից)։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է «Սուրբ Ներսես Շնորհալի» մեդալով (2015 թվական, Մայր աթոռ Ս. Էջմիածին)։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի 2 զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլայ Սոֆինսկի

Նիկոլայ Սոֆինսկի (ռուս.՝ Николай Всеволодович Софинский, փետրվարի 10, 1958(1958-02-10)), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1980 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։
1990 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1995 թվականից մինչև 2000 թվականն Իսպանիայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանատան խորհրդական-դեսպանորդ։
2000-2003 թվականներին եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության Հյուսիսային Ամերիկայի դեպարտամենտի փոխտնօրեն։
2003-ից մինչև 2008 թվականը Հյուստոնում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության հյուպատոս։
2008 թվականի մայիսից մինչև 2011 թվականի փետրվարը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության Հյուսիսային Աֆրիկայի դեպարտամենտի տնօրեն։
2011 թվականի փետրվարի 15-ից մինչև 2015 թվականի հունվարի 19-ը Պերուում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2015 թվականից մինչև 2018 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության լատինամերիկյան դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2018 թվականի հունվարի 10-ից Ուրուգվայում զբաղեցնում է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպանի պաշտոնը։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի մեկ որդի և մեկ դուստր։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1996 թվականի դեկտեմբերի 30)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2018 թվականի սեպտեմբերի 3)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
МИД России
Արման Սալակրու

Արման Սալակրու (ֆր.՝ Armand Salacrou, օգոստոսի 9, 1899(1899-08-09)[…], Ռուան - նոյեմբերի 23, 1989(1989-11-23)[…], Հավր), ֆրանսիացի դրամատուրգ։ Գոնկուրների ակադեմիայի անդամ (1949 թվական)։


== Գործունեություն ==
Առաջին պիեսները գրել է սյուրռեալիստական ոգով («Աշխարհի շուրջը», 1925 թվական, «Եվրոպայի կամուրջը», 1927 թվական)։ 1930-ական թվականներից հակվել է դեպի արդիական խնդիրները «Երկիրը կլոր է» (1938 թվական) պատմական պիեսում, որ նվիրված է ֆլորենցիական Վերածննդի մայրամուտին, Սալակրուն հանդես է գալիս մտքի ազատության պաշտպանությամբ։ «Ցասման գիշերներ» (1946 թվական) դրաման Ֆրանսիայում առաջին պիեսն է Դիմադրության շարժման մասին։ «Դյուրան բուլվարը» (1960 թվական) Հավրի նավահանգստային բանվորների գործադուլի ողբերգական ժամանակագրությունն է։
Սալակրուն գրել է նաև սոցիալական կատակերգություններ («Կյանքը վարդագույն լույսի տակ», 1931 թվական, «Պուֆ», 1950 թվական) և պամֆլետ-կատակերգություններ (««Ատլաս» հյուրանոցը», 1931 թվական, «Լենուար կղզեխումբը», 1947 թվական)։
Նրա դրամատուրգիային բնորոշ են թատերայնության սուր զգացողությունը, ինորիգի կառուցման վարպետությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
J. van den Esch. Armand Salacrou, dramaturge de l'angoisse. Paris, 1947
David Looseley. A Search for Commitment: the Theatre of Armand Salacrou. University of Exeter, 1985.
Juris Silenieks. Themes and Dramatic Forms in the Plays of Armand Salacrou. University of Nebraska, Lincoln, 1967.
Fiorenza di Franco. Le théâtre de Salacrou. Gallimard, Paris, 1970.
Annie Ubersfeld. Armand Salacrou. Seghers, Paris, 1970.
Philippe Bébon. Salacrou. Éditions universitaires, Paris, 1971.
Մալովոդյանոե (գյուղ, Դոլինսկայայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄալովոդյանոեՄալովոդյանոե (ուկրաիներեն՝ Маловодяне), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոլինսկայայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալովոդյանոե գյուղում բնակվում էր 1 057 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1197 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 883,04 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կալաջուր

Կալաջուր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Բալուի գավառակում։ Գտնվում էր Բալու քաղաքից 26-27 կմ հյուսիս-արևելք։
Տարածքը անտառապատ էր, բարձրադիր և այգեվետ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մրորս

Մրորս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Գավաշի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոոչակովո

Նովոոչակովո (ուկրաիներեն՝ Новоочаків), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզնեգովատոեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1826 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոոչակովո գյուղում բնակվում էր 496 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1433 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աղամալի և Մարիամի խաչքար (Շողակաթ)

Աղամալի և Մարիամի խաչքար, գտնվում է Հայաստանի Արմավիրի մարզի Վաղարշապատ քաղաքի Նալբանդյան-Սահակ Պարթև փողոցների խաչմերուկ մոտ գտնվող Շողակաթ եկեղեցում, որն ընդգրկված է ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ Հաշվառված է Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում (4.2/18)։


== Տեղադրություն ==
Ագուցված է Շողակաթ եկեղեցու հյուսիսային որմին, արտաքուստ։


== Վիմական արձանագրություն ==
Խաչքարի ստորին հատվածում 3 տող վիմական արձանագրություն.

ՈՒՍՏ[Ա]Յ Հ[ԱՅ]Ր[Ա]Պ[Ե]Տ
Յ[Ի]Շ[Ա]Տ[Ա]Կ Է Խ[Օ]ՃԱ ԱՂԱՄԱԼԻՆ
ԵՒ Կ[Ո]Ղ[Ա]ԿՑՈՆ ԻՐ, ՌՃԽԴ. (1695)Համաձայն արձանագրության՝ խաչքարը կանգնեցվել է ի հիշատակ եկեղեցու մեկենաս Աղամալ Նախիջևանցու և կնոջ՝ Մարիամի։ Խաչքարը կերտվել է 1695 թվականին։ Խաչքարագործ վարպետը Հայրապետն է։


== Այլ տեղեկատվություն ==
Աղամալը եղել է խոջա (խօ ճա), այսինքն` զբաղվել է վաճառականությամբ, մի երևույթ, որը մեծ տարածում է ունեցել 16-18-րդ դարերում։
Խաչքար կերտող վարպետները 15-18-րդ դարերի վիմագրերում կոչվել են նաև «վարպետ», «ուստա» պատվանուններով։
Խաչքարերի քանդակագործական հարդարանքում առկա ընդհանրությունները թույլ են տալիս ենթադրել, որ Շողակաթ եկեղեցու որմերին ագուցված խաչքարերն ուստա Հայրապետի ձեռակերտն են, պարզապես վարպետն իր անունը հիշատակել է միայն մեկ անգամ։ Բացառված չէ, որ Հայրապետ քարգործը նաև եկեղեցու ճարտարապետն է։
Տվյալ ժամանակաշրջանի կոթողներն աչքի են ընկնում հիմնախաչի ետնախորքն անզարդ պահելու սկզբունքով, վարդյակն առանձնանում է խորանից, իսկ արմավազարդն ու խաչը հստակորեն պահպանում են հորինվածքի առանձնահատուկ տեսքը։ 17-18-րդ դարերի եկեղեցական կառույցների որմերին ագուցված խաչքարերն ունեն պարզ, դեկորատիվ հարդարանք, երիզված են հյուսածո զարդանախշերով, հիմնախաչը ևս հյուսածո ոճով է պատկերված, որի ստորին խաչաթևից բարձրանում է նուրբ արմավազարդը, իսկ վարդյակն այսօրինակ խաչքարերի քանդակային հորինվածքում ընդհանրապես բացակայում է։


== Տես նաև ==
Էջմիածնի Մայր Տաճար
Սուրբ Շողակաթ եկեղեցի
Աղամալի խաչքար (Շողակաթ)
Աղամալի, Աղաջանի և Նանագուլի խաչքար (Շողակաթ)
Ալպերտոսի խաչքար (Շողակաթ)
Տեր Հովհաննեսի խաչքար (Շողակաթ)


== Ծանոթագրություններ ==
Լա Լիգա 2013-14

«Լա Լիգա 2013-14», Իսպանիայի ֆուտբոլի առաջնության Լա Լիգայի 83-րդ առաջնությունը։ Մեկնարկել է 2013 թ․ օգոստոսի 23-ին և ավարտվել 2014 թ․ մայիսի 18֊ին։ Առաջնությանը մասնակցել է 20 ֆուտբոլային ակումբ։


== Ակումբների աշխարհագրություն ==


== Անցյալ մրցաշրջանի համեմատ փոփոխությունները ==
Լա Լիգա մուտք գործած ակումբներ

Էլչե
Վիլյառեալ
ԱլմերիաՍեկունդա հեռացած ակումբները

Մալյորկա
Դեպորտիվո Լա Կորունյա
Ռեալ Սարագոսա


== Մրցաշարային աղյուսակ ==


== Առաջնության առաջատարները ==


== Արդյունքներ ==
Աղբյուր: LFP1Տան թիմը ձախ սյունակում է.Գույներ: Կապույտ= տան թիմի հաղթանակ; Դեղին= ոչ-ոքի; Կարմիր= հյուրընկալվող թիմի հաղթանակ.
Պռասսի

Պռասսի (էստ․՝ Prassi), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Էմմաստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 9 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Օբերշվայնբախ

Օբերշվայնբախ (գերմ.՝ Oberschweinbach), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիայում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիայի ղեկավարությանը։ Մտնում է Ֆյուրստենֆելդբրուկ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1624 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 7,23 կմ քառ. տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 79 140:


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ


== Ծանոթագրություններ ==
Կորինթոս

Կորինթոս(հին հունարեն՝ Ϙόρινθος, հուն․՝ Κόρινθος, նաև՝ Կորնթոս), հին հունական պոլիս՝ ներկայումս քաղաք Հունաստանում, Իսթմոսյան միջանցքում, որը միացնում է Միջին Հունաստանը Պելոպոնեսի հետ։ Կորինթոսը գտնվում է մայրաքաղաք Աթենքից 78 կմ հարավ-արևմուտք։ Քաղաք Կորինթիա պրեֆեկտուրայի կենտրոնն է։


== Անվանում ==
Հիմնադրվել է 1818 թվականին հին հունական Կորնթոս քաղաք-պետության ավերակների մոտ և նրա անունով կոչվել Կորնթոս։ Ոմանք գտնում են, որ «Կորնթոս» անվանումն առաջացել է անգլ.՝ κωρωνε - կորոնե ― «պսակ» բառից՝ «լեռան գագաթ» իմաստով։


== Աղբյուրներ ==
Master Blaster (Jammin)

Master Blaster (Jammin), երգ՝ ստեղծված 1980 թվականին ամերիկացի երգիչ-երգահան Սթիվի Ուանդերի կողմից։ Երգը ներառված է «Hotter than July» ալբոմում։


== Պատմությունը ==
Երգը ստեղծվել է ռեգգիի ծանր հնչյուններով՝ ոգեշնչված Բոբ Մառլիի ռեգգի հնչյուններից։ Ուանդերն այն առաջին անգամ կատարել է հենց Բոբ Մառլիի հետ՝ 1980 թվականի աշնանը։ Երգի բառերի մեջ զետեղված են տողեր Ջայի երեխաների, Մերիլին Մոնրոյի կրքոտության, Զիմբաբվեի քաղաքացիական պատերազմի մասին։
Երգը համարվում է «Hotter than July» ալբոմի գլխավոր սինգլը։ Այն դարձավ մեգահիթ՝ գրավելով Billboard R&B singles չարթում 1-ին հորիզոնականը 7 շաբաթ շարունակ, 5-րդ հորիզոնականը՝ 1980 թվականի Billboard's pop singles չարթում և 2-րդ հորիզոնականը՝ UK Singles չարթում։ Երգը ներառում է նաև «Hotter than July» վերնագիրը։


== Անձնակազմ ==
Սթիվի Ուանդեր - վոկալ, բեկ վոկալ՝ Ֆենդեր Ռոդես, Քլավինեթ, Օրջեն
Նաթան Ուաթս - բաս, բեկ վոկալ
Բենջամին Բրիջս -  կիթառ, բեկ վոկալ
Դենիս Դեյվս - հարվածային գործիքներ
Իրլ Դեռուին - հարվածային գործիքներ, բեկ վոկալ
Իսայահ Սանդերս- բեկ վոկալ, պիանետ, երգեհոն
Հենդ Ռեդդ –  սաքսոֆոն
Լարրի Ջիթթենս – շեփոր
Ռիք Զանեջար- կիթառ
բեկ վոկալ- Անգելա Վինբաշ, Ալեքսանդրա Բրոուն Էվանս, Շիրլի Բրեր, Մարվա Հոլքոլմ


== Չարթի պատմություն ==


== DJ Luck & MC Neat տարբերակներ ==
Master Blaster (Jammin') cover տարբերակով ներկայացվել է UK garage-ի կողմից (երգում էր Ջիջին) 1999 թվականին։ Այդ տարբերակը հայտնվել է Top 5 hit-ում՝ UK Singles Chart-ի 5-րդ հորիզոնականում։


=== Այլ տարբերակներ ===
1998 թվականին երգը դարձել է «Ստելլայի հրապուրանքը» ֆիլմի սաունդրեքը, որը կատարել է Ուիքլիֆ Ջինը։ Երգն ունի այլ քավեր տարբերակներ՝ մշակված Ջեյմս Լաստի (1981), Ջերոյի (2006) և Մինի Դրայվերի (2014) կողմից։
2014 թվականի հոկտեմբերի 3-ին «Jools Holland Hootenanny » երաժշտական շոուի ժամանակ երգի քավեր տարբերակ ներկայացրեց նաև Էդ Շիրանը։ Շիրանը երգը ներկայացրեց «Jools' Rhythm and Blue Orchestra»-ի հետ։
«The Stevie Wonder: Songs In the Key of Life – An All-Star Grammy Salute»-ի ժամանակ Բիյոնսեն և Էդ Շիրանը ներկայացրին երգի նոր տարբերակը։ Շոուն հեռարձակվել է 2015 թվականի փետրվարի 15-ին CBS-ով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեքստը MetroLyrics կայքում
Ուվարովո (գյուղ, Կրասնինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւվարովոՈւվարովո (ռուս.՝ Уварово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 54 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հարություն Ֆելեքյան

Հարություն Հայկի Ֆելեքյան (մարտի 13, 1931(1931-03-13), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 7, 2005(2005-12-07), Երևան, Հայաստան), հայ գրականագետ, լրագրող, պատմական գիտությունների դոկտոր (1970), պրոֆեսոր (1971), ՀԽՍՀ վաստակավոր ժուռնալիստ (1981): Հայաստանի գրողների միության անդամ 1963 թվականից։ 


== Կենսագրություն ==
Հարություն Ֆելեքյանը ծնվել է 1931 թվականին Երևանում։ 1948 թվականին ավարտել է Երևանի № 34 միջնակարգ դպրոցը, 1953 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետը ։ 1957 թվականին աշխատել է «Սովետական գրականություն» ամսագրում որպես գրական աշխատող, 1957-1959 թվականներին՝ գրականության և արվեստի բաժնի վարիչ «Սովետական Հայաստան» թերթում, 1959-1961 թվականներին վարել է «Գրական թերթ»-ի քննադատության բաժինը, 1961-1965 թվականներին՝ «Պատմաբանասիրական հանդես»-ում բաժնի վարիչ, 1965-1970 թվականներին՝ ավագ գիտաշխատող ՀԽՍՀ ԳԱ պատմության ինստիտուտի հայ մամուլի պատմության բաժնում։
1967-1970 թվականներին Հարություն Ֆելեքյանը միաժամանակ «Բանբեր Երևանի համալսարանի» հանդեսի պատասխանատու քարտուղարն էր, 1970-1977 թվականներին՝ գլխավոր խմբագրի տեղակալը, 1978-1986 թվականներին՝ գլխավոր խմբագիրը (հասարակական կարգով)։ 1970-1981 թվականներին՝ Երևանի համալսարանի ժուռնալիստիկայի ամբիոնի վարիչ, 1981-1991 թվականներին՝ «Սովետական գրող» հրատարակչության տնօրեն։ Խորհրդային տարիների աշխատությունները հիմնականում նվիրված են հայ սովետական մամուլի և գրականության պատմությանը։ 1991 թվականին Ֆելեքյանը նշանակվել է ՀՀ կառավարությանն առընթեր արխիվային գործի վարչության պետ, որտեղ պաշտոնավարել է մոտ 10 տարի։ 2001 թվականին նշանակվել է Հայաստանի ազգային արխիվի տնօրենի օգնական։
Կազմել, խմբագրել և հրատարակման է ներկայացրել Հովհաննես Շիրազի, Պարույր Սևակի և այլ գրողների ստեղծագործություններ, հայերեն թարգմանել Ա. Ալեքսանդր Գերցենի «Եղելություն և խոհեր» գիրքը։


== Անդամակցություն ==
Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամ (1958)
Հայաստանի գրողների միության անդամ (1963)
Տեղեկատվայնության միջազգային ակադեմիայի անդամ (1997)


== Երկեր ==
«Պրավդա»-ի տրադիցիաներով, Ե., 1963, 157 էջ։
Ալեքսանդր Ծատուրյան, Ե., 1965, 270 էջ։
Հայաստանի պարբերական մամուլը սոցիալիզմի կառուցման պայքարում, Ե., ՀԽՍՀ ԳԱ, 1970, 560 էջ։
Հրապարակախոսություն և գրականություն, Ե., 1975 :


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հայաստանի գրողների միություն, Հայաստանի ազգային արխիվ «Հարություն Ֆելեքյան», պատմաբանասիրական հանդես № 1, 2005 թ., էջ 308-309
Նորկինո (գյուղ, Կալտասինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆորկինոՆորկինո (ռուս.՝ Норкино, բաշկիրերեն՝ Нөркә), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կալտասինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 121 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արտաշես Էմին

Արտաշես Գևորգի Էմին (հունվարի 4, 1961(1961-01-04), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ թարգմանիչ։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (1991)։ ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2015)։


== Կենսագրություն ==
Արտաշես Էմինը ծնվել է 1961 թվականին Երևանում՝ բանաստեղծ Գևորգ Էմինի ընտանիքում։ Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը, այնուհետև` ասպիրանտուրան։ Եղել է Երևանի պետական համալսարանի Վիլյամ Սարոյանի անվան կենտրոնի վարիչ, Զորյան ինստիտուտի բանավոր ժառանգության հավաքի հայաստանյան ծրագրերի համակարգող։
Դասավանդել է ԱՄՆ Միչիգանի և Հարվարդի համալսարաններում։ 1996 թվականից «Բաբելոն» թարգմանչական գործակալության սեփականատերն է։
Արտաշես Էմինի թարգմանությունները տպագրվել են հայկական հանդեսներում և մամուլում` «Գարուն», «Արտասահմանյան գրականություն», «Ուրարտու» և այլն։ Թարգմանել է անգլերենից հայերեն, անգլերենից ռուսերեն, հայերենից անգլերեն։ Արտաշես Էմինի թարգմանությամբ «Ուրարտու» թերթում տպագրվել է ամերիկացի գրող Թրևանյանի «Շիբումի» վեպը։


== Թարգմանություններ ==
Էդգար Պոյի «Պատմվածքներ» (1983)
«20-րդ դարի անգլո-ամերիկյան պատմվածք» (1985)
Վիլյամ Գոլդինգի «Ճանճերի տերը» (1990)
Ջորջ Օրվելի «Անասնաֆերմա» (1991)
Ուիլյամ Սարոյանի «Պատմվածքներ և պիեսներ 4 հատորյակում» (1991-1997)
«20-րդ դարի թատերգություն» (1992)
Նաիրի Զարյանի «Սասունցի Դավիթ» (2004)


== Ծանոթագրություններ ==
Կիբինցի

Կիբինցի (ուկրաիներեն՝ Кибинці), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կիբինցի գյուղում բնակվում էր 1 332 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օսվալդ Ախենբախ

Օսվալդ Ախենբախ, (գերմ.՝ Oswald Achenbach, փետրվարի 2, 1827(1827-02-02)[…], Դյուսելդորֆ, Հռենոսի պրովինցիա, Պրուսիայի թագավորություն - փետրվարի 1, 1905(1905-02-01), Դյուսելդորֆ, Հռենոսի պրովինցիա, Պրուսիայի թագավորություն, Գերմանական կայսրություն), գերմանացի բնանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Դյուսելդորֆի գեղարվեստի ակադեմիայի գեղանկարչության բաժնում, մեծ եղբոր՝ Անդրեաս Ախենբախի մոտ։ 1845 թվականին տեղափոխվել է Բավարիա, հետո Իտալիա։ Իտալիայում նա ստեղծում է իր լավագույն աշխատանքները՝ Հարավային Իտալիայի բնանկարը, երթեր, տոնական երթաշարեր, ազգային կյանքի դրվագներ։ Բնանկարներում մեծ ուշադրություն էր դարձնում ցայտագունանությունը։ 1863-1872 թվականներին դյուսելդորֆյան նկարիչների ակադեմիայում ստանում է լանդշաֆտային գեղանկարչության պրոֆեսորի կոչում։ Մահացել է 1905 թվականին՝ թոքերի բորբոքումից։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 118


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Դամպիեռ (Կալվադոսի գավառ)

Դամպիեռ (ֆր.՝ Dampierre), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 116 մարդ, բնակչության խտությունը` 22.05 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.26 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Սետ Վան, Լա Լանդ սյուր Դրոմ և Սեն Ժան դե Էսարտիեռ համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Վալ դը Դրոմ համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 240 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 40 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 79 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 61-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 18։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,2 %։ 61 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 58 անձ (33 տղամարդ և 25 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (0 տղամարդ և 3 կին)։ 18 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վեր սյուր Մեր

Վեր սյուր Մեր (ֆր.՝ Ver-sur-Mer), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 1589 մարդ, բնակչության խտությունը` 176.36 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.01 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 21 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 945 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 646-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 299։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,4 %։ 646 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 588 անձ (321 տղամարդ և 267 կին)։ Գործազուրկ են եղել 58 անձ (21 տղամարդ և 37 կին)։ 299 անաշխատունակներից 67-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 140-ը` թոշակառուներ, իսկ 92-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Քրեական պատմություններ

Քրեական պատմություններ կամ Քրեական պատմություն (անգլ.՝ Crime Story, 1986—1988), հեռուստասերիալ քրեական դրամայի ժանրում, ստեղծված Չակ Ադամսի և Գուստավ Ռեյնինգերի կողմից։


== Սյուժե ==
1960 - ականների սկզբին Չիկագոյում հայտնվում է նոր հանցախումբ, որը գլխավորում է երիտասարդ ավազակ (գանգստեր) Ռեյ Լուկան։ Ոստիկանության լեյտենանտ Մայք Թորելոն Լուկայի հետ մտնում է դաժան հակամարտության մեջ, որը ձգձգվում է շատ տարիներ։


== Դերերում ==
Դենիս Ֆարինա — լեյտենանտ Մայք Թորելո
Էնտոնի Ջոն Դենիսոն — Ռեյ Լուկա
Ջոն Սանտուչի — Պոլի Տագլիա
Սթիվեն Լենգ — Դեվիդ Աբրանս
Բիլ Սմիտրովիչ — սերժանտ Դենի Կրայչեկ
Բիլ Քլեմպբել — հետախույզ Ջոուի Ինդելի
Պոլ Բատլեր — հետախույզ Վոլեր Կլեմսոն
Սթիվ Ռայան — հետախույզ Նեյթ Գրոսման
Թեդ Լիվայն — Ֆրենկ Հոլման
Էնդրյու Դայս Քլեյ  — Մաքս Գոլդման
Ջոն Պոլիտո — Ֆիլ Բարտոլի
Ժոզեֆ Վայսման — Մենի վեյսբորդ
Դարլեն Ֆլյուդեր — Ջուլի Թորելո
Դրվագային դերերով ֆիլմում հայտնվել են Ջուլիա Ռոբերտս, Քևին Սփեյսի, Քրիստիան Սլեյթեր, Մայքլ Մեդսեն և ուրիշներ։


== Ստեղծում և ցուցադրում ==
«Քրեական պատմություններ» սերիալը մտածված է Գուստավ Ռեյնիգերի և Չակ Ադամսի կողմից, գործադիր պրոդյուսերը դարձել է Մայքլ Մաննը։ Նկարահանող խմբի մի քանի անդամներ առնչություն ունեին խաղաղության հետ, ինչի մասին պատմում է սերիալը։ Այսպես, Չակ Ադամսը և լեյտենանտ Թորելոյի դերը կատարող Դենիս Ֆարինան ծառայել են Չիկագոյի ոստիկանությունում, իսկ Ջոն Սանտուչին, ով կատարել է Պոլի Թագլիայի դերը, եղել է պրոֆեսիոնալ գող։ Շատ դրվագներ հիմնված են եղել Սանտուչիի կատարած իրական հանցագործությունների վրա։ Հատուկ սերիալի անոնսի համար 1960 - ական թվականների հայտնի երգիչ Դել Շենոնը երգեց իր «Runaway» հին հիթը։
Երկու թռիչքային սերիաները, որոնք նկարահանվել են ռեժիսոր Աբել Ֆերարի կողմից, ցուցադրվել են 1986 թվականի սեպտեմբերի 18 - ին NBC ալիքով։ Սերիալի վերջին սերիան ցուցադրվել է 1988 թվականի մայիսի 10 - ին։ Երկու տարվա ընթացքում ցուցադրվել է քառասունչորս սերիա՝ բաժանված երկու եթերաշրջանների։
Սերիալը ցուցադրվել է Ֆրանսիայում (1988), Գերմանիայում և Մեծ Բրիտանիայում (1989), Շվեդիայում (1991), Իտալիայում, Իսպանիայում, Ֆինլանդիայում։ Ռուսաստանում ցուցադրվել է Ռոսիա 1 հեռուստաալիքով 1993 թվականին, ցուցադրման հովանավորը եղել է ամերիկական Brown & Williamson ծխախոտի ընկերությունը։


== Քննադատություն ==
Թռիչքային սերիաների ցուցադրումից հետո «Նյու Յորք Թայմս» ամսագիրը ընդգծեց, որ հավաստիության համար սերիալը նման է Էլնոր Լեոնարդի վեպին։


== Ծանոթագրություններ ==
Հավայան արևադարձային բուսաբանական այգի

Հավայան արևադարձային բուսաբանական այգի, բուսաբանական այգի և բնական արգելոց Պապայկուում, Հավայի կղզում։ Այն գտնվում է Հիլո քաղաքից 25 կիլոմետր հյուսիս։ Միակ օվկիանոսային արևադարձային բուսաբանական այգին է ԱՄՆ-ում։ Այն աշխարհահռչակ բուսաբանական այգիներից մեկն է՝ արևադարձային բույսերի մեծ հավաքածուներով։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է 1977 թվականին, նախկին շաքարեղեգի պլանտացիայի տեղում։ Բուսաբանական այգու տարածքը կազմում է 6,9 հա։


== Նկարագրություն ==
Այգում աճում են ավելի քան 2000 բուսատեսակներ՝ ավելի քան 125 ընտանիքներից և 750 ցեղատեսակից։ Այգում իր յուրահատկությամբ առանձնանում են արմավենու մեծ հավաքածունները՝ գրեթե 200 տեսակ, հելիկոնիայից՝ ավելի քան 80 տեսակ, և բրոմելազգիներից՝ ավելի քան 80 տեսակ։ Մանգոյի և կոկոսի որոշ ծառեր ավելի քան 100 տարեկան են։
Բուսաբանական այգին կղզու զբոսաշրջային վայրերից մեկն է։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնոպոլ (գյուղ, Կորոստենի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասնոպոլԿրասնոպոլ (ուկրաիներեն՝ Краснопіль), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1921 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնոպոլ գյուղում բնակվում էր 137 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,812 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 168,72 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պեդասե

Պեդասե (էստ․՝ Pedase), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Պադիսե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 17 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Քվեմո Ռեխա

Քվեմո Ռեխա (վրաց.՝ ქვემო რეხა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 630 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 4 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 675 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Էվրեսի (կանտոն)

Էվրեսի (ֆր.՝ Évrecy), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Ներքին Նորմանդիա շրջանում։ Կալվադոս դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Կան օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 20661 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1416 է։ Էվրեսի կանտոնում կա 26 կոմունա, որոնցից ամենամեծը Էվրեսի կոմունան է։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
(247) Էվկարտե

(247) Էվկարտե (անգլ.՝ Eukrate), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1885 թվականի մարտի 14-ին Ռոբերտ Լյութերի կողմից Դյուսելդորֆում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,741953 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0757 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4082 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Էվկարտե աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,1597 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1658,4 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,217077 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 24,99° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(247) Էվկարտե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Love Me Again

«Love Me Again», ամերիկյան սոուլ երգիչ և երգահան Ջոն Նյումենի երգը։ Թողարկվել է 2013 թվականի մայիսի 17-ին։ Երգը Նյումենի «Tribute» ալբոմից է։ Երգի հեղինակներն են Ջոն Նյումենը և Սթիվ Բուքերը, պրոդյուսերներն են Բուքերը և Մայք Սթենսերը։
Երգը UK Singles Chart-ում առաջին տեղն է զբաղեցրել։ Անվանակարգվել է, որպես տարվա լավագույն երգ 2014 BRIT Awards-ում։


== Ստեղծագործությունների ցանկը ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Չարթեր ==


=== Շաբաթվա չարթեր ===
|style="width:50%; "|


=== Տարեվերջյան չարթեր ===


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլյենա պալատ

Վիլյենա պալատ (իսպ.՝ Palacio de Villena), պալատ Կադալսո դե լոս Վիդրիոս քաղաքում, Իսպանիա։ Կառուցվել է Ալվարո դե Լունայի՝ Տրուխիլյոյի դուքսի կողմից (1390-1453)։ Կառույցը և այգիներն առանձին են դասվում որպես Իսպանիայի պատմամշակութային հուշարձաններ։ Շենքը համարվում է հուշարձան 1931 թվականի հունիսի 3-ից, իսկ այգիները՝ 1970-ականներից։


== Տես նաև ==
Կադալսո դե լոս Վիդրիոս
Ալվարո դե Լունա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Breve reseña y fotografías del Palacio de Villena en www.artehistoria.jcyl.es Archived 2008-03-09 at the Wayback Machine. (իսպ.)
Ֆորմիչե Ալտո

Ֆորմիչե Ալտո (իսպ.՝ Formiche Alto) բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Տերուել պրովինցիայում (Արագոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Գուդաար Խավալամբրե շրջանում։ Բնակչությունը՝ 190 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Ficha de la población Archived 2011-12-10 at the Wayback Machine.
Foro de Formiche Alto
Կիրստեն Նիլսեն

Կիրստեն Միշել Նիլսեն (անգլ.՝ Kirstjen Michele Nielsen, մայիսի 14, 1972(1972-05-14), Կոլորադո Սպրինգս, Կոլորադո, ԱՄՆ), ամերիկացի կիբեռանվտանգության փորձագետ, ԱՄՆ ներքին անվտանգության նախարար (2017-2019)։


== Կենսագրություն ==
Նա գիտությունների բակալավրի աստիճան ստացել է Ջորջթաուն համալսարանի դիվանագիտության ֆակուլտետից։ 1999 թվականին ավարտել է Վիրջինիայի համալսարանը։ Որպես կիբեռանվտանգության փորձագետ աշխատել է Ջորջ Վաշինգտոնի համալսարանի կիբեռնետիկ ու ներքին անվտանգության կենտրոնում և Համաշխարհային տնտեսական ֆորումի գլոբալ ռիսկերի խորհրդատվական խորհրդում։
Sunesis Consulting ընկերության հիմնադիր և նախկին նախագահն է։ Ստեղծել և ղեկավարել է ԱՄՆ տրանսպորտի անվտանգության կառավարման օրենսդիր քաղաքականության վարչությունը։
Ջորջ Բուշի վարչակազմում ծառայում էր որպես ԱՄՆ Ներքին անվտանգության խորհրդի կանխարգելման, վերապատրաստման և արձագանքման հարցերով նախագահի խորհրդական։


=== Դոնալդ Թրամփի աշխատակազմում ===
2017 թվականի հունվարի 20-ից Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների ներքին անվտանգության նախարար Ջոն Քելիի վարչակարգի ղեկավար։
2017 թվականի սեպտեմբերի 6-ից Սպիտակ տան վարչակարգի ղեկավար Ջոն Քելիի առաջին տեղակալ։
2017 թվականի հոկտեմբերի 11-ին նախագահ Թրամփը առաջարկել է Կիրստեն Նիլսենին նշանակել Ազգային անվտանգության քարտուղար։ Դեկտեմբերի 5-ին Սենատը հաստատել է 62 կողմ, 37 դեմ ձայներով։
2018 թվականի հունիսին դարձել է ներգաղթի քաղաքականության խստացման հետևանքով առաջացած սկանդալի հիմնական դերակատարներից մեկը, երբ ապօրինի ներգաղթյալների ձերբակալությունները հանգեցրել են ընտանիքների տարանջատմանը. ձերբակալված ծնողների երեխաները մնացել էին առանց հարազատների խնամքի։
2019 թվականի ապրիլի 7-ին նախագահ Թրամփը Twitter-ում հայտարարել է Նիլսենի հրաժարականի և ԱՄՆ սահմանապահ և մաքսային հանձնակատար Քևին Մակալինանի նշանակման մասին։


== Արտաքին հղումներ ==
Sabrina Siddiqui (2017-10-12)։ «Trump to nominate Kirstjen Nielsen as homeland security secretary» (անգլերեն)։ The Guardian։ Վերցված է 2017-11-26 


== Ծանոթագրություններ ==
Աբազովկա (գյուղ, Պոլտավայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աբազովկա (այլ կիրառումներ)Աբազովկա (ուկրաիներեն՝ Абазівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Աբազովկա գյուղում բնակվում էր 1 679 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զուգատերև

Զուգատերև (լատ.՝ Zygophyllum), զուգատերևազգիների ընտանիքին պատկանող բազմամյա թփերի, կիսաթփերի, հազվադեպ՝ ծառերի և խոտաբույսերի ցեղ։ Տարածված է Արմավիրի, Արագածոտնի, Գեղարքունիքի մարզ, Սյունիքի մարզերում, Երևանի շրջակայքում։ Աճում է քարքարոտ, ժայռոտ, հաճախ՝ գրեթե անմատչելի վայրերում, աղահողերում և կավահողերում, Աֆրիկայի անապատներում, Պաղեստինում, Արաբիայում, Միջին և Կենտրոնական Ասիայում և Ավստրալիայում։


== Նկարագրություն ==
Ցողունը ճյուղավորվող է, բարձրությունը՝ 40–200 սմ։ Տերևները մսալի են, երկարավուն-ձվաձև, տերևակոթունի վրա զույգերով կամ դեպի հիմքը աստիճանաբար Նեղանալով՝ վերածվում են կոթունի։ Ծաղիկները մեկական են, պսակաթերթիկները՝ սպիտակավուն, հիմքում՝ նարնջագույն, դեղին։ Ծաղկում է մայիս-հուլիսին։ Պտուղը երկարավուն, կլոր, թևավոր կամ անթև տուփիկ է։


== Տարածվածություն ==
Որպես մոլախոտ աճում է ստորին և միջին լեռնային գոտիների աղբավայրերում, հարթավայրերում, աղուտներում, կավային հողերում։ Տարածված է Վայոց ձորի, Գեղարքունիքի մարզ, Սյունիքի մարզ, Կոտայքի, Արմավիրի մարզերում, Երևանում և Արցախում։ Թունավոր բույս է։


== Նշանակություն ==
Սապոնիններ, աղաղանյութեր պարունակող դեղաբույս է։ Տերևների պատրաստուկն օգտագործում են որպես վերքերն ապաքինող, անոթալայնիչ, հակաճիճվային միջոց։ Բուժական նպատակով օգտագործում են արմատները, ցողունները, տերևները, ծաղիկներն ու բողբոջները։


== Տեսակներ ==
Հայտնի է մոտ 250 (այլ տվյալներով՝ 100), Հայաստանում՝ 2 տեսակ՝ զուգատերև սովորական (Z. fabago) և զուգատերև թալատերև (Z. atriplicoides)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Լեո

Սան Լեո (իտալերեն՝ San Leo, էմիլ.-ռոմ.՝ San Lé), Իտալիայի քաղաք, որը ունի 2935 բնակիչ։ Այն գտնվում է Ռեմինիի շրջանում Սան Մարինոյի և Էմիլիա-Ռոմագայի շրջանի Ադրիատիկ ծովի մոտակայքում։ Մարեչիայի գետի վրա տեղակայված են Մոնտեֆոտոնոն, Պիետակուտա և Թորելի քաղաքները։ Քաղաքը կոչվել է եպիսկոպոս Լեոյի անունով, ով Ադրիատիկի ողջ տարածքով շրջել է  և մահացել է 360 թվականին  (իր տոնը նշվում էր օգոստոսի 1-ին). Նա ասում է, որ այստեղ քարոզում է քրիստոնեությունը։ Նրա քարե սարկոֆագի կափարակը այժմ գտնվում է Սան Լեոի տաճարում։


== Պատմություն ==
Արևելյան հռոմեական զորքերի միջև` Բելիսարիուսի և Նարսեսի, 536-553 թվականներին,  Արևելյան հռոմեական զորքերի միջև տարբեր փոփոխությունների արդյունքում Սան Լեոն, 568 թվականից հետո,  լոբբիների իշխանության տակ է եկել և լեռան հին անունը աստիճանաբար դարձել է ամբողջ շրջապատող լանդշաֆտի անունը` Մոնտեվելտելոն։ Առաջին հաստատված եպիսկոպոսը Ագաթն էր , ով  826 թվականին, Հռոմում,  մասնակցել է եպիսկոպոսների հավաքին։ Այսօր Սան Լեոն պատկանում է Ռիմինիի թեմին։ The Lombard Duke Orso- ն այստեղ բնակվեց 885 թվականից և նպաստեց եկեղեցու զարգացանը։  1155 թվականին Մոնտեվելելո I (1135 - 1202 թվականին) Սան Լեոյում կարևոր արիստոկրատական ընտանիքի` Մոնտեֆելթրոյի առաջին անդամն էր։ Սան Լեոն,  նախկինում պատկանել է  Մարչեում գտնվող Պեսարոյի և Ուրբինոյի նահանգին։ Հանրաքվեի որոշմամբ, որը տեղի է ունեցել 2006 թվականի Դեկտեմբերի 17-ին և 18-ին,  Սան Լեոն պատկանում է Ռիմինի նահանգին։ Ի հակադրություն, ապրանքային նշանները բողոք են ներկայացրել Իտալիայի Սահմանադրական դատարանին, որը մերժվել է որպես անհիմն։


== Կառույցներ ==
Ամենակարևոր սրբազան կառույցներն են 9-րդ դարի քրիստոնեական  եկեղեցին «La Pieve», որը նաև հայտնի է որպես բազիլիկա։ Երկու եկեղեցիներին կարելի է հասնել քաղաքի դարպասից և գլխավոր հրապարակում, Պիացա Դանտեից, երեք պալատներով, ներառյալ Palazzo Medici- ն։ Երեք սենյակներում կանգնած է զոհասեղանը իր հովանոցով. Դուք նաև կարող եք տեսնել մի փոքրիկ սրբավայր, որը  նվիրաբերված է Սբ. Լեո։ 1173 թվականից սկսված Բարձր Ռոյալեսկյան տաճարը, որը  պատրաստված է ոսկե ավազաքարից և ունի ոչ միայն 3 աքսեսուար , այլ նաև երեք մասում էլ  հիմնական ճակատ` նեղ կաղնու և կարկասների հետ եռաստիճան։  Զանգի աշտարակը առանձին կանգնած է մի փոքր բլրի վրա։


== Սան Լեոյի բերդ ==
Սան Լեոյի վերևում գտնվող տպավորիչ ամրոցը տեսանելի է 600 մետր բարձրության վրա։ Այն ունի մոտավոր եռանկյան ծրագիր,  երկնաքարի կառուցման համալիր, քաղաքի լեռան ստորին լանջին, որը ժամանակին կոչվել է Մոնս Ֆերեթրիուս `հռոմեական ժամանակներում։ Հակառակ կողմը պաշտպանված է երկու հզոր , վերածննդի շրջանին համապատասխան, աշտարակներով։ 18-րդ դարից ի վեր Սան Լեոյի ամրոցը ծառայում էր Վատիկանի որպես զնդան։ 1791-1795 թվականներին առավել հայտնի բանտարկյալը Ալքիմիկոս, բժիշկ և Մասոն Ջուզեպպե Բալսամոն էր, որը հայտնի էր Count Alessandro Cagliostro անունով, ով ինքը հորինել է, դատապարտվել է չորս տարվա խոշտանգումների, նրա պատիժը Հռոմի Պիոս VI- ից։ (1775-1799 թվականներին) Դատապարտվեց ցմահ բանտարկության և մահացել 1795 թվականի օգոստոսի 26-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Բարսղիշեն

Բարսղիշեն կամ Բարսեղաշեն գյուղը գտնվում է Լև գետի ձախակողմյան մի փոքր վտակի հարավային մասում, ծովի մակերևույթից 1650-1740 բարձրության վրա, իսկ Յանշաղ գյուղից հեռավորությունը 2 կիլոմետր է դեպի հարավ-արևելք։


== Պատմություն ==
Գյուղի մասին միակ արձանագրությունը գտնվել է Դադիվանքի 1763 թվականի կալվածացուցակում։ XIX դարի վերջերին գյուղում բնակություն են հաստատել քոլանեցի քրդերը և փոփոխելով գյուղի անվանումը այն կոչել են Բաղրսաղ։
Գյուղի տարածքում պահպանվել են Թալա և Ղամշլի գյուղատեղիները, առաջին գյուղը 2 կիլոմետր հարավ, իսկ մյուսը` Լև գետի հովտում, աջ ափին։ Ղամշլի գյուղատեղում մի քանի քանդված շենքերի պատերի մեջ գտնվել են շատ խաչքարեր, սրբատաշ քարեր և եկեղեցու բարավորի արձանագիր քարեր։ Հիմնականում այստեղ բնակված խաշնարածները քանդել են հայոց եկեղեցիները և գերեզմանատները և իրենց համար դրանց բեկորներով տներ կառուցել։ Շատ հավանական է, որ այստեղ պահպանված այլ արձանագիր խաչքարեր պատկանել են այստեղի եկեղեցուն։ Ղամշլիից 1,5 կիլոմետր Լև գետի հոսանքն ի վեր կա մի հին կամուրջ` «Շահ» անունով, որը շատ անգամներ նորոգվել է, իսկ գյուղի հարավային ծայրում կար մի ուրիշ կամուրջ, որը մինչև 1980-ական թվականները դեռ գոյություն ուներ բայց քանդվել է գետի վարարումներց մեկի ժամանակ։


== Եկեղեցիներ և խաչքարեր ==
Բարսիղաշեն և Ղամշլի գյուղերի միջև մի գեղատեսիլ բլրի վրա պահպանվել են փոքրիկ եկեղեցու պատերը։ Շենքի ծածկը և պատերի վերնամասերը քանդված են, իսկ մուտքը բացված է արևմտյան կողմից։ Կառուցված է անտաշ քարով և կրաշաղախով։ Եկեղեցու երեսապատի վրա քարերի մեծամասնությունը պատված են փոքրիկ խաչերով։ Այստեղ պահպանվել են երկու համառոտ արձանագրություն` մեկը արևմտյան, մյուսը` հարավային ճակատներին։ Համաձայն արձանագրություններից մեկի` եկեղեցին կառուցել է Արզու Խաթունը։ Եկեղեցին ներսից սվաղված է։ Եկեղեցու խորանը ուղանկյունաձև է, իսկ արտաքին չափերն են` 5,68x4,22 մ։ Եկեղեցու շուրջը կա մի փոքրիկ գերեզմանոց, որտեղ կան մշակված գերեզմանաքարեր։ Այս գերեզմանաքարերը թվագրվում են XIII-XIV դարերով։ Դրանից 1 կիլոմետր հարավ-արևելք պահպանվում է մի այլ փոքրիկ եկեղեցի, որից կանգուն են միայն պատերը։ Այստեղ կան նաև մի քանի գեղեցիկ խաչքարեր։ Եկեղեցու երեսապատի խաչազարդ քարերից մեկը պահպանվում է Ղամշլի գյուղատեղում։


== Ծանոթագրություններ ==
Պիլվա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պիլվա (այլ կիրառումներ)Պիլվա (էստ․՝ Põlva), քաղաք Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Պիլվա շրջանում։
2012 թվականի տվյալներով քաղաքում բնակվում էր 5968 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Աստերոիդների ցանկ (122001-122100)

Աստերոիդների ցանկ (121901-122000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (122101-122200)
 Աստերոիդների ցանկ (121901-122000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (122101-122200)
Համո Սահյանի հուշարձան (Սիսիան)

Համո Սահյանի հուշարձան, գտնվում է Սյունիքի մարզի Սիսիան քաղաքի կենտրոնական հրապարակին հարող փողոց-զբոսայգում։ Հուշարձանը տեղադրվել է 2004 թվականին։ Ընդգրկված է Սիսիանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։


== Հեղինակներ ==
Քանդակագործ՝ Գետիկ Բաղդասարյան
Ճարտարապետ՝ Մ. Համբարձումյան


== Ծանոթագրություններ ==
Սոֆի Մարինովա

Սոֆի Մարինովա (ամբողջական անունը՝ Սոֆյա Մարինովա Կամենովա (բուլղար․՝ София Маринова Каменова, դեկտեմբերի 5, 1975(1975-12-05), Սոֆիա, Բուլղարիա), գնչուական ծագումով բուլղարացի երգչուհի, ով 2012-ին իր Love Unlimited («Անսահման սեր») երգով ներկայացրել է Բուլղարիան Եվրատեսիլ 2012 երգի մրցույթում, մայիսի 24-ին երկրորդ կիսաեզրափակչի ժամանակ 8-րդ համարի ներքո, սակայն եզրափակիչ փուլ չի անցել։


== Սկավառակագրություն ==
Մենակատարային ալբոմներ
Ալբոմներ Super Express երաժշտախմբի հետ
.* — Գնչուերեն երգերի ալբոմներ
Ժողովածուներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սոֆի Մարինովա Ֆեյսբուքում
Տեսանյութը ՅուԹյուբում
Հաղուն

Հաղուն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ուստատավկա

Ուստատավկա (ռուս.՝ Устьатавка, բաշկիրերեն՝ Атаутамах), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Սալավատսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 141 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)