armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վիլյալբա դե լա Լոմա

Վիլյալբա դե լա Լոմա (իսպ.՝ Villalba de la Loma) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում` Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար մարզում)։ Զբաղեցնում է 14,06 կմ² տարածք։ Բնակչությունը` 57 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 84 կմ հեռավորության վրա։
Կարմիր թագուհին (վեպ)

Կարմիր թագուհին (անգլ.՝ The Red Queen), Ֆիլիպպա Գրեգորիի պատմավեպը (2010), նրա «Զարմիկների պատերազմը» վիպաշարի երկրորդ գիրքը։ Իրադարձությունները ընթանում են Սպիտակ և կարմիր վարդերի պատերազմի ժամանակ։ Առաջին հրատարակությունը եղել է 2010 թվականի օգոստոսի 1-ին։
Պատմությունը Մարգարեթ Բեֆորթի մասին է, ով Անգլիայի Հենրի VII-ի մայրն է, և անում է ամեն ինչ, որպեսզի գահ բարձրանա իր որդին։
2013 թվականին BBC One հեռուսաընկերությունը Գրեգորիի «Սպիտակ թագուհին»(2009), «Կարմիր թագուհին» (2010) և «Արքայագործի դուստրը» (2012) վեպերի հիման վրա նկարահանեց Սպիտակ թագուհին 10-մասանոց պատմական հեռուստասերիալը։ Մարգարեթ Բեֆորթի դերը կատարում էր Ամանդա Հեյլը։


== Սյուժե ==
1453 թվական։ Արդեն տարիքն առած Հենրի VI-ը պահում է իր Անգլիայի գահը՝ չնայած Յորքերի՝ արդեն տասնամյակներ ձգվող քաղաքական ու ռազմական մարտահրավերներին։ Անգլիայի և Ֆրանսիայի միջև Հարյուրամյա պատերազմը մոտենում է իր ավարտին, Անգլիան կորցրել է իր ամբողջ տարածքը՝ բացառությամբ Կալեի։ Պարտությունը Հենրի Արքային գցում է ծանր հոգեկան վիճակի մեջ։ Թագուհին՝ Մարգարիտա Անջուացին, չի կարողանում վերահսկել, և նրանց մեծագույն թշնամին՝ Յորքերի դուքս Ռիչարդը դառնում է Թագավորության պաշտպան։ Անգլիան անորոշության մեջ է։ Երկու խոշոր ընտանիքներ պայքարում են թագավորության գահի համար։ Մինչդեռ կա նաև երրորդ կողմը՝ Ռիչմոնդի կոմս Էդմոնդ Թյուդորի և Մարգարեթ Բեֆորթի որդին՝ Հենրի Թյուդորը։


== Ծանոթագրություններ ==
Էսիրիք

Էսիրիք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մեծկերտի գավառակում։


== Բնակչություն ==
1893 թվականին ուներ 10 տուն քուրդ և 4 տուն հայ բնակիչՄեծկերտի գավառակում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բերդի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Տավուշի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Տավուշի մարզի Բերդ քաղաքի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 57 հուշարձան (19 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Աղչայ (Կարմիրի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղչայ (այլ կիրառումներ)Աղչայ, գետ Արաքսի ավազանում, նրա աջակողմյան Կարմիր գետի ձախ վտակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Միկոլաշ Ալեշ

Միկոլաշ Ալեշ (նոյեմբերի 18, 1852(1852-11-18)[…], Միրոտիցե[…] - հուլիսի 10, 1913(1913-07-10)[…] կամ հուլիսի 9, 1913(1913-07-09), Վինոգրադի), չեխ նկարիչ։ Պատմական թեմաներով նկարել է «Հուսյանների բանակատեղին» (1877), «Յիրժի Պոդեբրադցու հանդիպումը Մատիաշ Կորվինի հետ» (1878) թվականին։ Ալեշի հայրենասիրական արվեստը բնորոշող ստեղծագործություններից են Պրահայի թատրոնի ճեմասրահի որմնանկարները (1880–1881)։ Մահացել է հուլիսի 10-ին, Պրահայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Լորիկան

Լորիկան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։ Գտնվում էր Խարբերդ քաղաքից 45 կմ հյուսիս-արմուտք, սարահարթի վրա։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 60 տուն բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Լորիկանից 5 կմ հարավ-արևելք կար եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արմավիր (այլ կիրառումներ)

Արմավիր կարող է վերաբերել․


=== Աշխարհագրություն ===
Արմավիր, քաղաք Հայաստանի Արմավիրի մարզում
Արմավիր (Արմավիրի մարզ), գյուղ Հայաստանի Արմավիրի մարզում
Արմավիր (մայրաքաղաք), պատմական քաղաք
Արմավիրի մարզ Հայաստանում
Արմավիր (Ռուսաստան), քաղաք Ռուսաստանում
Արմավիր - բլուր Մեծ Հայքի Այրարատ աշխարհում, Արարատյան դաշտում, Հայաստանի Արմավիրի մարզում, Արմավիր գյուղի մոտ
Արմավիր - քաղաք, Ք. հ. 9-րդ դարից՝ Մեծ Հայքի Բագրատունիների թագավորության կազմում
(1489) Աթիլա

(1489) Աթիլա (անգլ.՝ Attila), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1939 թվականի ապրիլի 12-ին Գ. Կուլինի կողմից Կոնկոլիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,19472 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7382 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6513 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2085,68 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,172606 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,45° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1489) Աթիլա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (70601-70700)

Աստերոիդների ցանկ (70501-70600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (70701-70800)
 Աստերոիդների ցանկ (70501-70600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (70701-70800)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (70001)-(75000)»։ www.minorplanetcenter.net
Դովութլու

Դովութլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1886 թվականին գյուղն ունեցել է 143, 1907-ին՝207, իսկ 1908-ին՝ 299 ադրբեջանցի բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Երգ (գրականություն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Երգ (այլ կիրառումներ)
Երգ, գրականության մեջ՝ չափածո ստեղծագործություն կամ նրա մասերը մատնանշող հասկացություն, որ գործածվում է տարբեր իմաստներով,

ա. պատմական խոշոր երևույթների մասին կամ հերոսական թեմայով գրված ստեղծագործությունները («Երգ Ռոլանդի մասին», «Երգ իմ Սիդի մասին», Մ Գորկու Մրրկահավի երգը և այլն)։
բ․ Որոշ գեղարվեստական մեծ ստեղծագործությունների գլուխները (մասերը)։ Օրինակ, Հոմերոսի «Իլիական»-ը և «Ոդիսական» բաղկացած են 24 երգից։ Այդպես են և Դանտեի «Աստվածային կատակերգություն», Ալեքսանդր Պուշկինի «Ռուսլան և Լյուդմիլա», Հովհաննես Թումանյանի «Անուշ» պոեմների գլուխները։
գ․ Քնարական փոքրածավալ ստեղծագործություն (Վահան Տերյան «Անջատման երգ», «Աշնան երգ», Մ․ Մեծարենցի «Սիրերգ» և այլն)։
դ․ Այն ստեղծագործությունները, որոնք դարձել են երաժշտական ստեղծագործության տեքստ, հիմք։ Երաժշտության մեջ՝ փոքրածավալ վոկալ ստեղծագործություն, որի մեջ երաժշտությունն արտահայտում է գրական տեքստի ընդհանրացած կերպարային բովանդակությունը։ Երգին բնորոշ են ցայտուն մեղեդայնությունը, արտահայտչամիջոցների պարզությունը, կառուցվածքային հստակությունը (մեծ մասամբ՝ տուն, կրկներգով կամ առանց կրկներգի)։ Երգերը ստորաբաժանվում են ժողովրդականի և պրոֆեսիոնալի (կոմպոզիտորական), որոնք իրենց հերթին տարբերվում են ժանրով, կառուցվածքով, կատարման և այլ հատկանիշներով (հեղափոխական և կենցաղային, քնարական և ձոներ գային, միաձայն և բազմաձայն, միայնակ կամ խմբով կատարվող, նվագակցությամբ և առանց նվագակցության և այլն)։ Մի քանի լեզուներում «երգ» տերմինով (գերմ.՝ Lied , ֆր.՝ chanson , անգլ.՝ song ) նշվում է նաև ռոմանսը։
Թափառող ավտոբուսը

«Թափառող ավտոբուսը» (ռուս.՝ «Бродячий автобус»), խորհրդային լիամետրաժ գունավոր գեղարվեստական ֆիլմ, որը բեմադրվել է «Լենֆիլմ» կինոստուդիայի «Голос» ստեղծագործական միավորումում 1989 թվականին ռեժիսոր Իոսիֆ Խեյֆիցի կողմից։
Ֆիլմի պրեմիերան ԽՍՀՄ-ում տեղի է ունեցել 1990 թվականի օգոստոսին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է մի թատրոնի դերասանների մասին։ Դա մի թափառող թատերախումբ է, որը ճանապարհորդում է իր հին, գրեթե ջարդված ավտոբուսով մի բնակավայրից մյուսը, հանդիսատեսին ցույց տալու իրենց ներկայացումներից մի քանիսը։ Դերասաններից յուրաքանչյուրը յուրովի սիրահարված է թատրոնին, բայց ֆիլմում նաև բարձրացվում են նյութական պլանի խնդիրները, օրինակ՝ ստեղծագործության և ֆինանսական շահի միջև ընտրության խնդիրը։


== Գլխավոր դերերում ==
Լև Բորիսով – Նիկոլայ Տյուլպանով
Միխայիլ Ժիգալով – Վասիլի
Աֆանասի Տրիշկին – Իվան Իվանովիչ Դագանովսկի (հնչյունավորել է Իգոր Դմիտրիևը)
Սերգեյ Պարշին – հարբեցող-կոլտնտեսական
Նադեժդա Երյոմինա – Նատաշա
Լիա Ախեջակովա – Զինա
Ելենա Կոզլիտինա – Օլյա
Օլեգ Վավիլով – Սերգեյ Պավլովիչ


== Դերերում ==
Իրինա Ռակշինա – Լարիսա
Վալենտին Բուկին – Մաքսիմ Մաքսիմովիչ
Գալինա Սաբուրովա – Մարիա Վերյովկինա
Գալինա Չիգինսկայա – Օլգա
Կոնստանտին Միրլին – Կոստյա


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարիստ՝ Լյուդմիլա Ռազումովսկայա (ըստ համանուն լիբրետոյի, հեղինակ՝ Իոսիֆ Խեյֆից)
Բեմադրիչ՝ Իոսիֆ Խեյֆից
Գլխավոր օպերատոր՝ Յուրի Շայգարդանով
Գլխավոր նկարիչ՝ Վլադիմիր Սվետոզարով
Կոմպոզիտոր՝ Անդրեյ Պետրով
Ռոմանսի տեքստը՝ Ֆեոդոր Սոլոգուբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Бродячий автобус // Энциклопедия кино. — 2010.
Դև (բանաստեղծ)

Մարգար Ավետիսի Ղարաբեկյան (գրական կեղծանունը՝ Դև, 1901, Թեհրան, Իրան - 1976, Թեհրան, Իրան), իրանահայ բանաստեղծ, նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Թեհրանում։ Նախնական կրթությունը ստացել է Նոր Ջուղայի և Թեհրանի ազգային դպրոցներում։ Դպրոցական տարիներին կատարել է բանաստեղծական և նկարչական փորձեր, հետագայում զբաղվել է միաժամանակ երկուսով էլ, հասել նկատելի հաջողությունների։ Դևը հաճախել է Թեհրանի այն ժամանակվա միակ նկարչական դպրոցը, ապա հիմնել է իր սեփական աշխատանոցը, ուր գործել ու գեղարվեստական դաստիարակություն են ստացել շատ նկարիչներ։ Վեց տարի նկարչություն է դասավանդել Թեհրանի ազգային դպրոցում։ Դևը երկու անգամ պարգևատրվել է Իրանի կրթության նախարարության շքանշանով։ Այժմ նրա աշխատանքներից ոմանք գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։


== Գեղանկարչական գործունեություն ==
Հիմնականում դիմանկարիչ է, զբաղվել է ծաղրանկարներով։ Նրա գործերից են՝

«Մտածմունք»
«Հայ աղջիկներ»
«Աղքատ ծերունի»
«Տղամարդ»
«Ծերունու դիմանկար»
«Պարսկուհին նվագարանով»
«Մզկիթ»
«Պարսկական հարեմ»


== Գրական-հասարակական գործունեություն ==
Դևը եռանդուն մասնակցել է իրանահայ գրական միությունների աշխատանքներին, երկար տարիներ ղեկավարել է «Միտք» գրական-գեղարվեստական միությունը, նախագահել է «Նոր էջ» գրական խմբակցությանը, եղել է իրանահայ գրողների միության փոխնախագահ, խմբագրել է «Նոր պատգամ» ամսագիրը, «Իրանահայ արդի գրողներ» ժողովածուն, հանդես է եկել զեկուցումներով ու հոդվածներով։


== Դևի բանաստեղծական աշխարհը ==
Բանաստեղծական առաջին փորձերը սկսել է 1917 թվականից, առաջին գործը տպագրվել է 1923 թվականին։ Երկար տարիներ տպագրվել է միայն մամուլում և ճանաչում գտել։ Առանձին ժողովածով («Իմ երգերը») հանդես է եկել միայն 1947 թվականին։ 1963 թվականին Երևանում լույս է տեսել նրա «Այս երկար ճամփան» վերնագրով ժողովածուն։
Դևը իրանահայ ամենաճանաչված բանաստեղծն է, թեև շատ չի գրել։ Նրա ժողովրդականության պատճառներից է այն, որ նրա բանաստեղծություններից շատերը երգեր են դարձել։ Դևի երկու տասնյակից ավելի բանաստեղծությունների համար երաժշտություն է հորինվել (զգալի մասը երգահան Նիկոլ Գալանդերյանի կողմից - «Դու նորից եկել ես»)։
XX դարասկզբի արևելահայ բանաստեղծության աշուղական պոեզիայի ավանդներով սնված, ինչպես նաև Ավետիք Իսահակյան - Վահան Տերյան դպրոցով ձևավորված Դևը հավատարիմ է մնացել իր դավանանքին։ Որքան էլ ազդեցությունը նկատելի է, իր երգերի ամբողջության մեջ Դևի քնարական հերոսը ինքն է և ոչ ուրիշը, Դևի ձայնի երանգը իրեն զգացնել է տալիս։


== Երկեր ==
Իմ երգերը, Թեհրան, 1947, 157 էջ։
Այս երկար ճամբան, Երևան, 1963, 160 էջ։
Հատընտիր, Երևան, 1973, 143 էջ։
Սրտի ձայներ, Թեհրան, 1974, 313 էջ։


== Գրականություն ==
Նկարիչ Մարգար Ղարաբեկյան. «Ամենուն տարեցույց», 1928 թ.
Նկարիչ-բանաստեղծը։ «Սովետական Հայաստան», Երևան, 1965 թ., N 9


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դևի «Որտեղ ես» բանաստեղծությունը
Դրախտ (Սպերի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դրախտ (այլ կիրառումներ)Դրախտ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կրեկիո

Կրեկիո  (իտալերեն՝ Crecchio), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3153 մարդ։ Խտությունը՝ 161 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 19.36 կմ²։ Փոստային ինդեքս 66014։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0871։
Սուրբ Ռոխը համարվում է բնակավայրի հովանավոր սուրբը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Տերրա-Չա

Տերրա-Չա (իսպ.՝ A Terra Chá,  գալ.՝ A Terra Chá), շրջան Իսպանիայում, մտնում է Գալիսիա ինքնավար համայնքի Լուգո գավառի կազմի մեջ։


== Տնտեսության ==
Գալիցիան Իսպանիայի կաթ արտադրող ամենակարևոր տարածաշրջանն է։ Գալիցիայի Տերրա Չա նահանգը Գալիցիայում արտադրում է կաթի ընդհանուր քանակի մոտ 16 տոկոսը։ Ինչը նշանակում է, որ Տերրա-Չան տարածաշրջանի կարևորագույն կաթնամթերքի արտադրամասերից մեկն է։


== Մունիցիպալիտետ ==
Աբադին
Բագոնտե
Կոսպեիտո
Մուրաս
Գիտիրիս
Վիլյալբա


== Ծանոթագրություններ ==
Պիմեն Պանչենկո

Պիմեն Պանչենկո Եմելյանովիչ (բելառուս․՝ Пімен Емяльянавіч Панчанка, օգոստոսի 10 (23), 1917, Տալլին, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 2, 1995(1995-04-02), Մինսկ, Բելառուս) , բելառուս սովետական բանաստեղծ։ ԲԽՍՀ-ի ժողովրդական բանաստեղծ (1973)։ ԽՄԿԿ անդամ 1943 թվականից։ Հայրենական Մեծ պատերազմի (1941-1945) մասնակից։
Պանչենոյի առաջին գրքերը «Վստահություն» (1938) և «Սեպտեմբերյան դրոշներ» (1940) ժողովածուներն են։ Պատերազմի տարիների բանաստեղծությունները ամփոփված են «Պատերազմի ճանապարհ» (1942) և «Հեռավոր կայաններ» (1945) գրքերում։ Սրանց հաջորդել են «Երդում» (1949), «Ընդարձակ աշխարհ» (1955), «Ճանապարհորդությունների ու սիրո գիրք» (1959), «Նյու Յորքյան պատկերներ» (1960), «Հազար երկնակամար» (1962), «Կայծակի լույսի տակ» (1966, ԲԽՍՀ-ի Յա. Կուպալայի անվան պետական մրցանակ, 1967), «Դեկտեմբեր» (1972) գրքերը։ Պանչենկոյի պոեզիային բնորոշ է քնարականության և հրապարակախոսության, պաթոսի և հեգնանքի, հրատապության և բարոյականության խնդիրների միասնությունը։ Թարգմանվել է ԽՍՀՄ և այլ ժողովուրդների լեզուներով։ ԽՍՀՄ ԳԽ վարչության անդամ։ Պարգևատրվել է 4 շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Առագաստ (համաստեղություն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Առագաստ (այլ կիրառումներ)Առագաստ կամ Առագաստներ (լատիներեն՝ Vela), երկնակամարի հարավային կիսագնդի համաստեղություն։ 


== Պատմություն ==
Նախկինում մտնելիս է եղել մի ավելի մեծ համաստեղության՝ Նավի (լատիներեն՝ Argo Navis) մեջ, որը հետագայում բաժանվեց երեք մասերի. մյուս երկուսն են՝ Ողնուցը և Նավախելը։


== Աստղերը ==
Անզեն աչքով տեսանելի 195 աստղերից ամենապայծառը +1.75m պայծառության Առագաստների գամմա բազմակի աստղերի համակարգն է։


== Խոր տիեզերքի օբյեկտները ==
Առագաստներում է գտնվում NGC 3132 պլանետար միգամածությունը։ Ամենամոտ գտնվող պլանետար միգամածություններից է, հեռավորությունը ≈2000 լուսատարի է։ Տրամագիծը մոտավորապես մեկ լուսատարի է։

Առագաստում են գտնվում հետևյալ առարկաները՝


== Աղբյուրներ ==
Իթենայմ

Իթենայմ (ֆր.՝ Ittenheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 2207 մարդ, բնակչության խտությունը` 328.91 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.71 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 12 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1452 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1079-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 373։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,3 %։ 1079 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1012 անձ (517 տղամարդ և 495 կին)։ Գործազուրկ են եղել 67 անձ (33 տղամարդ և 34 կին)։ 373 անաշխատունակներից 138-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 156-ը` թոշակառուներ, իսկ 79-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կաստիյոն ան Կուզրան (այլ կիրառումներ)

Կաստիյոն ան Կուզրան, կարող է վերաբերել՝

Կաստիյոն ան Կուզրան - համայնք Ֆրանսիայում
Կաստիյոն ան Կուզրան - կանտոն Ֆրանսիայում
Սիդորյաչե (գյուղ, Կոտելվայի շրջան)

Սիդորյաչե (ուկրաիներեն՝ Сидоряче), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոտելվայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սիդորյաչե գյուղում բնակվում էր 280 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժիգալովկա (գյուղ, Երշիչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԺիգալովկաԺիգալովկա (ռուս.՝ Жигаловка), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Երշիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լև (գետ)

Լև, գետ Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանում


== Ընդհանուր նկարագիր ==
Լև գետը սկիզբ է առնում Մռավի լեռնաշղթայի արևմյան ծայրին գտնվող Մեծ Հինալ լեռան հարավային փեշերից ծովի մակերևույթից ավելի քան 3000 մ բարձրությունից բխող աղբյուրներից։ Տրտու գետի ջրառատ վտակն է։ Ունի մոտ 33 կմ երկարություն, և հոսելիս նրան միանում են ևս մի քանի վտակներ։ Ընդհանուր առմամբ գետի հունն անցնում է ոչ խորը ձորակով, իսկ որոշ հատվածներում անցնում է լայնահուն հովիտներով։ Միայն հոսանքի ներքևի մասում` Տրտուի հետ միախառնվելու կետից մոտ 1,5 կմ հեռու, գետը 200 մետր հոսում է երկու կողմերից խիստ սեղմված կիրճի միջով։ Լև գետի ամբողջ երկայնքով սփռված են բազմաթիվ պատմական հուշարձաններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռենե Կլերի մրցանակ

Ռենե Կլերի մրցանակ (ֆր.՝ Prix René-Clair), մրցանակ՝ սահմանված 1994 թվականին Ֆրանսիական ակադեմիայի կողմից կինեմատոգրաֆիայի ոլորտում նվաճումների, առաջին հերթին կինոսցենարներ գրելու համար։ Անվանվել է ֆրանսիացի կինոռեժիսոր Ռենե Կլերի պատվին։ Այն փոխարինել է Ժան Լե Դուկի մրցանակին, որը վերջին անգամ շնորհվել է 1993 թվականին։
Ամեն տարի մեկ դափնեկիր է ներկայացվում, սակայն պետք է նշել երկու հատուկ դեպք, երբ 1995 թվականին կարմիր մեդալներ են շնորհվել Պիեռ Բիլլարին և Ժան Միշել Ֆրոդոնին՝ կինոյին նվիրված քննադատական ​​աշխատանքների համար։ 


== Դափնեկիրներ ==

1994. Ալեքսանդր Աստրյուկ
1995.
Ռոբեր Բրեսոն
Պիեռ Բիլլար, մեդալ ֆր.՝ «L'Âge classique du cinéma français. Du cinéma parlant à la Nouvelle vague» աշխատանքի համար
Ժան Միշել Ֆրոդոն, մեդալ ֆր.՝ «L'Âge moderne du cinéma français. De la Nouvelle Vague à nos jours» աշխատանքի համար
1996. Էդուար Մոլինարո
1997. Ժակ Ռոզյե
1998. Կոստա Գավրաս
1999. Ռոման Պոլանսկի
2000. Պատրիս Լեկոնտ
2001. Անյես Ժաուի և Ժան-Պիեռ Բակրի
2002. Անյես Վարդա
2003. Անդրե Տեշինե
2004. Ալեն Կորնո
2005. Կլոդ Շաբրոլ
2006. Ժակ Օդիար
2007. Ալեն Կավալյե
2008. Պասկալ Թոմա
2009. Բերտրան Տավեռնիե
2010. Քսավյե Ջաննոլի
2011. Դանիել Թոմփսոն
2012. Բենուա Ժակո
2013. Ֆիլիպ Լե Գյուե
2014. Ռոբեր Կետիկյան
2015. Ժակ Փերին
2016. Անն Ֆոնտեն
2017. Ստեֆան Բրիզե
2018. Բրյունո Դյումոն
2019. Վալերիա Բրունի-Տեդեսկի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռենե Կլերի մրցանակը Ֆրանսիական ակադեմիայի կայքում
Վիսուստի (գյուղ, Պալամուսե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎիսուստիՎիսուստի (էստ․՝ Visusti), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Պալամուսե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 98 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ժողովածու (1254)

Ժողովածու (1254), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1254 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Ունի 21 x 15,4 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 282 թերթից։ Գրված է երկսյուն, միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։


== Բովանդակություն ==
Ներս․ Շնորհալւոյ Մեկնութիւն Խորանացն Աւետարանի։
Վանականի վրդ-ի Հարցմունք և պատասխանիք։
Գիրք յաղագս խորհրդոց։
Ի Թղթոյն Ներսիսի առ Յակոբ վրդ․ Ասորւոց։
Ներս․ Շնորհալւոյ Մեկնութիւն բանից ի Սահմանաց իմաստասիրութեան Դաւթի։
Գէորգայ Հարցմունք և պատասխանիք։
Ան․ Շիրակացւոյ Յաղագս կշռոյ, կշռոց և կշռորդաց։
Հարցմունք Աթանասի և պատասխանիք Կիւրղի։
Պատմութիւն Մակարայ։
Յովհաննու Վասն ընդունելի և անընդունելի աղօթից։
Գր․ Տաթևացւոյ Լուծմունք Յոբայ։
Մեկնութիւն Մատթէի քարոզք։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեջիքե

Լեջիքե (վրաց.՝ ლეჯიქე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Չխորոծղուի շրջան‎‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 174 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Չխորոծղույից հեռու է 7 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 174 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարմեն Արգենզիանո

Կարմեն Արգենզիանո (հոկտեմբերի 27, 1943(1943-10-27), Sharon, Փենսիլվանիա - փետրվարի 10, 2019(2019-02-10), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա), ամերիկացի դերասան, նկարահանվել է 50 ֆիլմերում և 100 ֆիլմերի էպիզոդներում։


== Կենսագրություն ==
Արգենզիանոն ծնվել է Փենսիլվանիա նահանգի Շարոն քաղաքում։ Ելիզավետ Ստելլայի (Ֆալվո) և ռեստորանատեր Ջոզեֆ գայ Արգենզիանոյի որդին է։ 1960-ականների վերջին հաջողությամբ տեղի ունեցավ դերասանի նորամոտը։ Ավելի հայտնի է «Աստղային դարպասներ։ SG-1» հեռուստասերիալում էպիզոդիկ կերպարների և «Բժիշկ Հաուս» հեռուստասերիալի չորրորդ եթերաշրջանում (էպիզոդ 2-4)  կատարած Հենրի Դոքսոնի դերերով։ Կարմեն Արգենզիանոն նաև հանդիսանում է Կյանքի դերասանական ստուդիայի անդամ և պարգևատրվել է Լոս Անջելես մրցանակով Թոմաս Բեյբի «Աղոթքներ իմ դստեր համար» ֆիլմում Ջեք Դելասանտեի դերը կատարելու համար։
Դերասանը մահացել է Լոս Անջելեսում 2019 թվականի փետրվարի 10-ին՝ 76 տարեկան հասակում։
Արգենզիանոն ուներ երեք երեխա։ Երկու տղա՝ Թոնին և Ջոզեֆը, և մեկ աղջիկ, որը սովորել է Ջուլիարդ դպրոցում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Օլեգ Սաֆրոնով

Օլեգ Ալեքսանդրովիչ Սաֆրոնով (ռուս.՝ Олег Александрович Сафронов, մայիսի 5, 1933(1933-05-05), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 9, 2006(2006-09-09), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային նկարիչ-մուլտիպլիկատոր, որ մասնակցել է շուրջ 100 խորհրդային մուլտֆիլմերի ստեղծմանը։ Եղել է «Կենդանի թվեր» (ռուս.՝ «Живые цифры», 1962) մուլտֆիլմի նկարիչ, «Ասք Եվպատի Կոլովրատի մասին» (ռուս.՝ «Сказ о Евпатии Коловрате», 1985), «Հեղափոխության երաժշտությունը» (ռուս.՝ «Музыка революции», 1987) մուլտֆիլմերի բեմադրող նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Օլեգ Սաֆրոնովը ծնվել է 1933 թվականի մայիսի 5-ին Մոսկվայում։ Սովորել է Մոսկվայի «1905 թվականի հիշատակի» մարզային գեղարվեստական ուսումնարանում (1955-1959)։ 1959-1961 թվականներին սովորել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիային կից նկարիչ-մուլտիպլիկատորների դասընթացներում, 1968 թվականից մինչև 1970 թվականը՝ ԽՄԿԿ Մոսկվայի Կենտկոմին առընթեր Մարքսիզմ-Լենինիզմի համալսարանում։ 1960 թվականից մինչև 1990 թվականն աշխատել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում։ Համագործակցել է 
«Մուլտհեռուստաֆիլմ», «Արգուս», «Кино-Мост» և այլ կինոստուդիաների հետ։ Մասնակցել է հարյուրից ավելի նկարված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի ստեղծման աշխատանքներին։ Աշխատել է ծաղրանկարչության բնագավառում։ Գլխավորել է Մոսկվայի Կինոյի վետերանների տունը։
Օլեգ Սաֆրոնովը մահացել է 2006 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Մոսկվայում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Նկարիչ ===
1962 – «Կենդանի թվեր» (ռուս.՝ «Живые цифры»)


=== Բեմադրող նկարիչ ===
1985 – «Ասք Եվպատի Կոլովրատի մասին» (ռուս.՝ «Сказ о Евпатии Коловрате»)
1987 – «Հեղափոխության երաժշտությունը» (ռուս.՝ «Музыка революции»)
1987 – «Փշերի միջով դեպի աստղերը» (ռուս.՝ «Через тернии к звёздам», «Фитиль» № 295)


=== Նկարիչ-մուլտիպլիկատոր ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Сергей Капков Энциклопедия отечественной мультипликации. — М.: Алгоритм, 2006. — С. 573—574. — 816 с. — 3000 экз. — ISBN 5-9265-0319-4


== Արտաքին հղումներ ==
Российская анимация в буквах и фигурах | Персоналии | Сафронов Олег Александрович
Аниматор.ру | Новости | Скончался аниматор Олег Сафронов.
Դիմչայ

Դիմչայ, գետակ Միջերկրական ծովի ավազանում։ Հոսում է Կիլիկիայի արևմտյան մասով, Աչալայի շրջանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Գեոկոսմոս

«Գեոկոսմոս» ՓԲԸ, Հայաստանի կառավարության որոշման համաձայն պաշտպանության նախարարության կողմից ստղեծվող կազմակերպություն, որն իրականացնելու է տիեզերական հետախուզման գործառույթներ։ Լրատվամիջոցներում առավելապես լուսաբանվում է Տիեզերական հետախուզման ծառայություն անվանման տակ։
Հիմնադրվել է Հայաստանի կառավարության 2017 թվականի նոյեմբերի 16-ի 1478-Ա որոշման համաձայն։ Կառավարության կողմից ծառայության կազմավորման համար հատկացվել է 600 հազար դոլար։
Նախատեսված է, որ ծառայությունը իրականացնելու է Հայաստանի և հարևան պետությունների սահմանամերձ տարածքների օպերատիվ հետախուզման համար (տիեզերալուսանկարների օգտագործմամբ) պայմանների ապահովումը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սենտ Ուան դ’Օնի

Սենտ Ուան դ’Օնի (ֆր.՝ Saint-Ouen-d’Aunis), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Մարան կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լա Ռոշել շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17376։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1201 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Սենտ Ուան դ’Օնիի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
(5961) Վատտ

(5961) Վատտ (անգլ.՝ Watt), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,403332 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0582 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7485 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1360,88 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,264535 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,63° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5961) Վատտ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ռուսլան Սարգսյան

Ռուսլան Միքայելի Սարգսյան (մարտի 26, 1957(1957-03-26), Ստեփանակերտ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ լուսանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1975-1977 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։ 1990 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ժողովրդական արվեստի համալսարանի հեռակա բաժինը։ Արցախյան շարժման առաջին իսկ օրերից մասնակցել է մի շարք մարտերի և լուսանկարել դրվագներ մարտական գործողություններից։ Եղել է «Հայ զինվոր» թերթի արտահաստիքային թղթակիցը Արցախում։ Վիրավորվել է Մարտակերտի շրջանի Կուսապատ գյուղի ինքնապաշտպանության ժամանակ։


== Ցուցահանդեսներ ==
1994 թվականին «Հայ զինվոր» թերթի ցուցասրահում բացվել է նրա «Պատերազմն Արցախում», իսկ Լոս Անջելեսում անցկացված հեռուստամարաթոնի ժամանակ՝ «Արցախը երեկ և այսօր» խորագրերով ցուցահանդեսները։
1998 թվականին մասնակցել է նաև Ազով-Սևծովյան հայ համայնքների միավորմանը կից գործող «Արցախյան հայրենակցական միության» կազմակերպած ցուցահանդեսին (ֆոտոսրահ՝ «Արցախ»)։ Սարգսյանի լուսանկարների մեծ մասը տպագրվել են Արցախի Հանրապետության, Հայաստանի, ՌԴ, ԱՄՆ, Ֆրանսիայի, Լիբանանի պարբերականներում։
«Ռեքվիեմ» եռանկարի և մի շարք լուսանկարների համար արժանացել է «Մարտիկ» թերթի և Պաշտպանության նախարարության մրցանակների։


== Ծանոթագրություններ ==
Շատուրիա

Շատուրիա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Ջուլամերկի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սերմին

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սերմին (այլ կիրառումներ)Սերմին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լիսայա Գորա (գյուղ, Լիսկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լիսայա ԳորաԼիսայա Գորա (ռուս.՝ Лысая Гора), գյուղ Ռուսաստանի, Նիժնի Նովգորոդի մարզի Լիսկովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էդուարդ Կզարթմյանի կիսանդրի (Վանաձոր)

Էդուարդ Կզարթմյանի կիսանդրի, հայ կոմպոզիտոր, խմբավար Էդուարդ Կզարթմյանի կիսանդրին գտնվում է Վանաձորի Էդուարդ Կզարթմյանի անվան երաժշտական դպրոցի դիմաց։ Բրոնզե կիսանդրին տեղադրվել է 2004 թվականին։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ՝ Համլետ Մատինյան


== Ծանոթագրություններ ==
Կրիվա Պալանկա

Կրիվա Պալանկա, քաղաք Հյուսիսային Մակեդոնիայի արևելքում։ Կրիվա Պալանկա համայնքի վարչական կենտրոնը։ Բուլղարական սահմանից ունի 5 կմ հեռավորություն։ 
Քաղաքը գտնվում է հանրապետության հյուսիս-արևելքում՝ Օսոգովո լեռնաշղթայից ոչ հեռու՝ Կրիվա Ռեկա գետի երկու ափերին։ Կումանովոյից ունի 60 կմ, իսկ երկրի մայրաքաղաք Սկոպիեից 100 կմ հեռավորություն։ Գետի երկայնքով քաղաքի անվանումը՝ Օսմանյան կայսրության օրոք թուրքերեն եղել է Էգրի-Դերե (ծուռ գետ), այնուհետև անվանվել է Էգրի-Պալանկա (թուրքերեն՝ Egri Palanka)։


== Պատմություն ==
Կրիվա Պալանկան երկրի «ամենաերիտասարդ» քաղաքներից մեկն է։ Այն հիմնվել է 1633 թվականին թուրքերի կողմից՝ Բայրամ փաշայի ցուցումով։ 20-րդ դարի սկզբին քաղաքն ունեցել է բազմաէթնիկ բնակչություն։ Վասիլ Իվանով Կինչևի 1900 թվականի «Մակեդոնիա. Ազգագրություն և վիճակագրություն» աշխատության մեջ նշվում է, որ քաղաքում բնակվել է 1,5 հազար բուլղար-քրիստոնյա, 2,5 հազար թուրք, 20 վլահ և 320 գնչու։ 1905 թվականին քաղաքի 1364 բնակիչներ Բուլղարիայի Էկզարխիայի եկեղեցու ծխականներն էին։ 1912 թվականի Առաջին Բալկանյան պատերազմի սկզբում քաղաքից 27 հոգի դարձել էին մակեդոնա-օդրինյան աշխարհազորի անդամներ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2002 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Կրիվա Պալանկայի բնակչությունը կազմել է 14 558 մարդ


== Տեսարժան վայրեր ==

Քաղաքի մոտ (կենտրոնից 2 կմ հեռավորության վրա) գտնվում է Օսոգովսկի ուղղափառ վանքը՝ ճարտարապետության և պատմության միջնադարյան հուշարձանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Խաչիկ Թովմասյան

Խաչիկ Թովմասյան (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ), 19-րդ դարի հայ գրական գործիչ, մանկավարժ։
Ապրել է Ինդոնեզիայում, Հնդկաստանում։ Գրել է «Հայք ի Հնդիկս Անգղիացվոց և Հոլանտացվոց» (1880 թվական) աշխատությունը՝ նվիրված Ինդոնեզիայի ու Հնդկաստանի հայ գաղթօջախների առաջացմանն ու պատմությանը։ Հոլանդերենից հայերեն է թարգմանել «Սահմանադրություն և կարգավորություն ժողովրդյան հայոց ի ճավա» (1889 թվական, կանոնագիր տեղի հայերի ինքնավար վարչության համար)։
Վարդի ծառ

Վարդի ծառ, վարդափայտ, բահիա (լատ.՝ Dalbergia decipularis), փայտ է, որը ստանում են Dalbergia decipularis արևադարձային ծառի Դալբերգիա (Dalbergia) տեսակից։ Այն աճում է բացառապես Բրազիլիայում և Գվատեմալայում։ Նախկինում համարվում էր, որ այս փայտը ստանում էին Dalbergia frutescens (հոմանիշ D. variabilis) ծառի տեսակից։ Դալբերգիա ծառերի տեսակները (Dalbergia) նույնպես տալիս են փայտ, որը կոչվում է վարդափայտ կամ պալիսանդր։ Վարդափայտը բնութագրվում է իր փայտի գույնով՝ դեղինից մինչև վարդագույն, կարմիր նախշով և վարդի բույրով։
Ավանդաբար ֆրանսերեն կոչվում է bois de rose։
Սա շատ ամուր և պինդ, կատարյալ փայլեցրածության ենթակա փայտ, որն օգտագործվում է փոքր շքեղ օբյեկտների կահույքի արտադրության համար, ինչպիսիք են հյումիդորներ, ինչպես նաև երաժշտական գործիքների արտադրության մեջ։
Քանի որ այս փայտի համեմատաբար բարձր գինը հազվադեպ է հնարավորություն տալիս մեզ օգտագործել նրան ամբողջովին կահույքի մեջ, սովորաբար օգտագործվում են նրբատախտակներ և ինտարսիաններ։ Կիթառ արտադրելիս վարդափայտից երբեմն պատրաստում են խեմը, թխկու կամ վարդափայտի փոխարեն։ Այս ծառի փայտից հաճախ պատրաստում են բլոկ սրինգներ նաև գեղեցիկ դանակների բռնակներ։


== Հոմանիշներ ==
վարդի ծառ, բուա դե ռոզ (ֆր.՝ bois de rose)
վարդակակաչի ծառ/փայտ (անգլ.՝ Tulipwood)


=== Ավստրալիական ===
Ավստրալիայում կա վարդի ծառի ընդհանուր անունը ՝ Հարպուլիա (Harpullia)։ Հարպուլիայի որոշ սորտերը գնահատվում էին իրենց մութ գունավոր փայտով։ Առավել հայտնի սորտերից էր Հարպուլիա pendula, որը լայնորեն տնկում էին Ավստրալիա արևելյան ափի երկայնքով։


=== Բրազիլական ===
Բրազիլական վարդափայտն ունի մի քանի տեսակներ։ Դասական բարձրորակ փայտ է, հիանակի ֆիգուրայով։ Այն օգտագործվում է կահույքի դրվագազարդության մեջ և մանր ֆրեզման էլեմենտներում։ Հասանելի է միայն փոքր չափսերով, այն հազվադեպ է օգտագործվում ընդհանուր կահույքի մասերի մեջ։ Ինչպես և մյուս փայտերը, որոնք ունեն վառ արտահայտված նկար փայտի վրա, վարդափայտը շատ նորաձև է։ Տասնիններորդ դարում Բրազիլիայի վարդի ծառը համարվում էր Physocalymma scaberrima ցեղից, սակայն քսաներորդ դարում պարզ դարձավ, որ այն Dalbergia տեսակներից է։ Ինչ-որ ժամանակ, այն սխալմամբ համարվում էր Dalbergia frutescens var. tomentosa տեսականի, ինչը կարելի է նկատել հին գրքերում, ուղղված ատաղձագործներին։ Մի քանի տասնամյակ անց, այն արդեն հայտնի էր, որպես Dalbergia decipularis, որը աճում էր միայն Բրազիլիայի տարածքում։


== Աղբյուրներ ==
Վարդափայտ Archived 2017-08-03 at the Wayback Machine. (գերմ.)
Վարդափայտ Archived 2015-11-25 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Դեդանիս

Դեդանիս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Աղբակի գավառում։ Գտնվում էր Ադամակերտ քաղաքից 34 կմ հյուսիս-արևմուտք, Խոշաբ գետի ձախակողմյան վտակներից մեկի ակունքի տարածքում, բարձր լեռնային վայրում։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջին ուներ 20 տուն բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր։ Մասամբ նաև զբաղվում էին երկրագործությամբ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մասդոնկ

Մասդոնկ (հոլ.՝ Maasdonk ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հյուսիսային Բրաբանտ մարզում։ Տարածքը 37,23 կմ² է, բնակչությունը՝ 11.281 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.800 եվրո է։
Արջաթիթեռ Հերա

Արջաթիթեռ հերա (լատ.՝ Callimorpha quadripunctata), արջաթիթեռների ընտանիքի թիթեռ։ Նվազող տեսակ է։


== Տարածվածությունը Հայաստանում ==
Հայաստանում հանդիպում է Երևանի շրջակայքում, Արարատի, Կոտայքի, Սյունիքի և Տավուշի մարզերում։ Բնակվում է դաշտերում, մարգագետիններում, անտառներում։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Աչքի է ընկնում վառ գունավորմամբ. առջևի թևերը սև են՝ մուգ կանաչ մետաղ, փայլով և 3 շեղ դեղնավուն ժապավեններով, հետին թևերը՝ վառ կարմիր՝ 4 սև բծերով։ Տարվա ընթացքում տալիս է 1 սերունդ։ Ձմեռում է թրթուրը։ Բազմավեր է։
Պոչեպի շրջան

Պոչեպի շրջան (ռուս.՝ Почепский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բրյանսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պոչեպ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1887 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 44147 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 23,4 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Սիլլապեե

Սիլլապեե (էստ․՝ Sillapää), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Ռեպինա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 121 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պոդոլե (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոդոլեՊոդոլե (ռուս.՝ Подолье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (86901-87000)

Աստերոիդների ցանկ (86801-86900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (87001-87100)
 Աստերոիդների ցանկ (86801-86900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (87001-87100)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (85001)-(90000)»։ www.minorplanetcenter.net
Կիիգուստե

Կիիգուստե (էստ․՝ Kõiguste), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լաիմյալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սակուլինո (գյուղ, Պալեխսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍակուլինոՍակուլինո (ռուս.՝ Сакулино), գյուղ Ռուսաստանի Իվանովոյի մարզի Պալեխսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կոմպոզիցիա (մաթեմատիկա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոմպոզիցիա (այլ կիրառումներ)Կոմպոզիցիա, մաթեմատիկայում այնպիսի գործողության ընդհանուր անվանումը, որը 
  
    
      
        a
      
    
    {\displaystyle a}
   և 
  
    
      
        b
      
    
    {\displaystyle b}
   տարրերից կազմում է երրորդ տարրը՝ 
  
    
      
        c
        =
        a
        ∗
        b
      
    
    {\displaystyle c=a*b}
  ։ Օրինակ, 
  
    
      
        f
        (
        x
        )
      
    
    {\displaystyle f(x)}
   և 
  
    
      
        g
        (
        x
        )
      
    
    {\displaystyle g(x)}
   ֆունկցիաների կոմպոզիցիա են անվանում 
  
    
      
        h
        (
        x
        )
        =
        f
        [
        g
        (
        x
        )
        ]
      
    
    {\displaystyle h(x)=f[g(x)]}
   ֆունկցիան։ Մաթեմատիկական անալիզում և հավանականությունների տեսության մեջ կոմպոզիցիա են անվանում 
  
    
      
        f
        (
        x
        )
      
    
    {\displaystyle f(x)}
   և 
  
    
      
        g
        (
        x
        )
      
    
    {\displaystyle g(x)}
   ֆունկցիաներից երրորդը կազմելու որոշ այլ եղանակներ, օրինակ, 
  
    
      
        h
        (
        x
        )
        =
        f
        (
        x
        )
        ∗
        g
        (
        x
        )
      
    
    {\displaystyle h(x)=f(x)*g(x)}
  , որտեղ 
  
    
      
        h
        (
        x
        )
        =
        
          ∫
          
            −
            ∞
          
          
            +
            ∞
          
        
        f
        (
        x
        −
        y
        )
        g
        (
        y
        )
        d
        y
        :
      
    
    {\displaystyle h(x)=\int \limits _{-\infty }^{+\infty }f(x-y)g(y)dy:}
Հենրիկ Պողոսյան

Հենրիկ Անդրեյի Պողոսյան (1931, Ստեփանակերտ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 30, 2000(2000-01-30), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային պետական, քաղաքական գործիչ։ Արցախի ազգային-ազատագրական շարժման առաջնորդներից։ Համարվում է ԼՂԻՄ մարզկոմի վերջին առաջին քարտուղարը (փետրվարի 24, 1988 թվական-նոյեմբերի 26, 1991 թվական)։ ԽՍՀՄ ժողովրդական պատգամավոր (1989-1991 թվականներ)։


== Կենսագրություն ==
Հենրիկ Պողոսյանը ծնվել է 1931 թվականին Ստեփանակերտում։ 1955 թվականին ավարտել է Մոսկվայի գյուղատնտեսական մեխանիզացիայի և էլեկտրաֆիկացիայի ինստիտուտը։ 1955-1971 թվականներին ԼՂԻՄ-ում զբաղեցրել է տարբեր պատասխանատու պաշտոններ, 1971-1974 թվականներին եղել է Ստեփանակերտի քաղգործկոմի նախագահի առաջին տեղակալ, միաժամանակ՝ ագրոարդյունաբերության կոմիտեի նախագահ։ 1988 թվականի փետրվարին ընտրվել է կոմկուսի ԼՂԻՄ մարզկոմի առաջին քարտուղար, 1989 թվականից՝ ԼՂ Ազգային խորհրդի անդամ։ ԽՍՀՄ ԳԽ նախագահության ԼՂ-ին նվիրված 1988 թվականի հուլիսի 18-ի նիստում հիմնավորել է Ադրբեջանական ԽՍՀ կազմում ԼՂԻՄ-ի մնալու անհնարինությունը. իր ղեկավարման ընթացքում քայլեր է ձեռնարկել խնդրի խաղաղ կարգավորմանը։


== Պարգևներ ==
ԼՂՀ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ շքանշան


== Գրականություն ==
Арутюнян В. Б., Генрих Погосян лидер Арцаха 1988, Эчмиадзин, 2000.
Malkasian, Mark (1996), Gha-ra-bagh!, Wayne State University Press, ISBN 0-8143-2604-8.
de Waal Thomas. Black Garden: Armenia and Azerbaijan Through Peace and War. — New York: New York University Press, 2003. — ISBN 9780814719459.
Kaufman, Stuart J. (2001), Modern Hatreds: The Symbolic Politics of Ethnic War, Cornell University Press, ISBN 0-8014-8736-6.


== Ծանոթագրություններ ==
Խիդիսթավի (Գորիի շրջան)

Խիդիսթավի (վրաց.՝ ხიდისთავი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 580 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 3 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 3539 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պլեշկի (գյուղ, Ալեքսանդրովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պլեշկի (այլ կիրառումներ)Պլեշկի (ուկրաիներեն՝ Плішки), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պլեշկի գյուղում բնակվում էր 69 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թորոս Ծառուկյան

Թորոս Վարդավառի Ծառուկյան (1870, Կյուրին, Սիվասի մարզ, Թուրքիա - 1893, Անկարա, Անկարայի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն), ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ, ֆիդայի, Հնչակյան կուսակցության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է ծննդավայրի Արամյան, ապա՝ Յոզղատի Վահանյան դպրոցում։ Եղել է «Փոքր Հայքի կազմակերպության» անդամ։ Գործել է Կեսարիայի շրջանում։ Թուրք իշխանություններին թյուրիմացության մեջ դնելու համար Ծառուկյանը և իր խումբը՝ Կ. Բարսեղյան, Մ. Խանապախյան, Փ. Յաղուպյան. Հ. Արզումանյան, հայտնի ավազակախմբի նմանությամբ անվանվել են «Չելլո»։ Ծառուկյանը հայ ժողովրդին կոչ է արել ինքնապաշտպանության, հարուստներից խլել և չքավոր գյուղացիներին բաժանել ունեցվածքը՝ սարսափ տարածելով պաշտոնյաների շրջաններում։ Թուրքական կառավարությանը հաջողվել է սկզբում ձերբակալել Ծառուկյանի ընկերներին, 1893 թվականի փետրվարի 17-ին՝ Ծառուկյանին։ Հուլիսի 18-ին բոլորին կախաղան են բարձրացրել։ Վերջին նամակում հույս հայտնելով, որ մոտենում է հայ ժողովրդի ազատագրության ժամը, Ծառուկյանը գրել է. «Հայու ազատությունը հայը պիտի գործե, մուրալը օգուտ չունի, միշտ պիտի խաբեն մեզի»։ Ծառուկյանի մասին ժողովուրդը շատ զրույցներ, ասքեր ու երգեր է հյուսել։


== Գրականություն ==
Սիրվարդ Ե., Թորոս Ծառուկեան (Մեծ «Չելլո»), Փրովիդենս, 1960։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեդելյին

Մեդելին, (անգլ.՝ Medellin), քաղաք Կոլումբիայում, Անտոկիա դեպարտամենտի վարչական կենտրոնը։ 1200000 բնակարան (1976)։ Գտնվում է Պորսե գետի հովտում (Կենտրոնական Կորդիլիերաներ), 1474 մ բարձրության վրա։ Մշակող (հիմնականում՝ տեքստիլ) արդյունաբերության հնագույն կենտրոն է։ Կա սննդի արդյունաբերության և ցեմենտի արտադրություն։ Մեդելինի մոտ արդյունահանվում է ոսկի և արծաթ։ Ունի համալսարան։ Հիմնադրվել է 1675 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
(2977) Չիվիլիխին

(2977) Չիվիլիխին (անգլ.՝ Chivilikhin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1974 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,786223 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3106 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2619 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1698,72 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,211924 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,58° անկյուն։
Չիվիլիխին աստերոիդը պատկանում է Գեֆյոնի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի 766 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,74 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,82 ա. մ.-ի վրա։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2977) Չիվիլիխին աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իվանկի (այլ կիրառումներ)

Իվանկի, կարող է վերաբերել՝

Իվանկի - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանում
Իվանկի - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պոգրեբիշչեի շրջանում
Լենինսկի շրջան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լենինսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Լենինսկի շրջան (ռուս.՝ Ленинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տուլայի մարզում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Լենինսկիյ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1351,21 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 58971 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 43,64 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Աուսեկլիս

Աուսեկլիս (լատիշ․՝ Auseklis, իսկական անունը՝ Միկելիս Կրոգզեմիս, լատիշ․՝ Miķelis Krogzemis, սեպտեմբերի 18, 1850(1850-09-18), Ալոյան շրջան, Լատվիա - փետրվարի 6, 1879(1879-02-06), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն, լատվիացի բանաստեղծ։
Լատիշական գրականության մեջ ժողովրդական ռոմանտիզմի ակնառու ներկայացուցիչներից մեկը։ Թարգմանել է Հայնրիխ Հայնեի, Յոհան Վոլֆգանգ ֆոն Գյոթեի, Ֆրիդրիխ Շիլլերի, Յոհան Գոթֆրիդ Հերդերի և այլոց ստեղծագործությունները։ Իր բանաստեղծություններում անդրադարձել է պատմական թեմաներին, առասպելական ու լատվիական բանահյուսության թեմատիկաների, իդեալականացրել է հայրենի երկիրը։ Գրել է սատիրական բանաստեղծություններ, եղել է «Դունդուրի» ալմանախների գաղափարական առաջնորդը։ Գերմանական բարոնների ու հոգևորականների մասին գրել է սուր սատիրաներ։ Աուսեկլիսի անվամբ է կոչվում Ռիգայի փողոցներից մեկը։ Ալոյայում Աուսեկլիսի պատվին անվանակոչվել միջնակարգ դպրոց, որի դիմաց տեղադրված է բանաստեղծի հուշարձանը (քանդակագործ՝ Մ. Լանգե)։


== Կենսագրություն ==
Միկելիս Կրոգզեմիսը ծնվել է 1850 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Վալմերի նահանգի Ունգուրպիլս ծխի Սիպոլի դաստակերտում (ներկայում՝ Ալոյայի երկրամասի, Ալոյայի ծուխ)։
Ավարտել է Ցիմզեի ուսուցչական սեմինարիան Վալկայում։ Որպես ուսուցիչ աշխատել է Յաունպիեբալգայում, Ցեսիսում, Լիելվարդեում։ 1872 թվականին տպագրել է իր առաջին բանաստեղծությունը։ 1872 թվականին լույս է տեսել «Բանաստեղծություններ» ժողովածուն։
1874 թվականին Ռիգայում կայացած ուսուցիչների երկրորդ ընդհանուր գիտաժողովում հանդես է եկել ելույթով, որում շարադրել է ժողովրդական դպրոցի մանրամասն ծրագիրը։ 1874 թվականի նոյեմբերին, երբ չի կարողացել աշխատանք գտնել Ռիգայում, որպես ուսուցիչ սկսել է աշխատել Սանկտ Պետերբուրգում։ 1888 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում հրատարակվել են նրա ստեղծագործությունները («Ausekļa raksti»)։
1879 թվականին հիվանդացել է տիֆով ու մահացել նույն թվականի փետրվարի 6-ին։ Թաղված է Ալոյայի քաղաքային գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона, (1890—1907).
Ռիարդո

Ռիարդո  (իտալերեն՝  Riardo), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2510 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 157 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 16 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81053, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Սեմյոնովկա (գյուղ, Մելիտոպոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍեմյոնովկաՍեմյոնովկա (ուկրաիներեն՝ Семенівка), գյուղ Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզի Մելիտոպոլի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սորոկովոե։ Հիմնադրվել է 1813 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սեմյոնովկա գյուղում բնակվում էր 2 869 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,71 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 609,13 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)