Նոճիով ցորենի արտ (նկար)

«Նոճիով ցորենի արտ» (հոլ.՝ Korenveld met cipressen), հոլանդացի նկարիչ, պոստիմպրեսիոնիզմի և Էքսպրեսիոնիզմի կարկառուն ներկայացուցիչ, հռչակավոր գեղանկարիչ, Վինսենթ վան Գոգի նկարը։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1889 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 73 × 93.4 սմ։ Գոգը կտավը վրձնել է Սեն Ռեմի դը Պրովանսի Սեն Պոլ դը Մոզոլ հոգեբուժարանում՝ երեք տարբերակից։
Այսօր «Նոճիով ցորենի արտ» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Մետրոպոլիտեն թանգարանում (Նյու Յորք, ԱՄՆ)։


== Նկարագիր ==
«Նոճիով ցորենի արտ» ստեղծագործությունում Վինսենթ վան Գոգը պատկերել է հասած ցորենի արտ և վեր սլացող պրովանսյան նոճի ու ձիթապտղի ծառեր։ Հորիզոնին երևում են նախալեռներ և ամպի պտույտներ։ Կտավի առաջին տարբերակը (F717) հեղինակը նկարել է 1889 թվականի հուլիսի սկզբին՝ «Աստղալից գիշեր» կտավից հետո, երբ գտնվում էր հոգեկան անկայուն վիճակում։ Ամենայն հավանականությամբ Գոգը այս կտավը նկարել է պլեների ժամանակ, երբ նրան թույլատրում էին լքել հոգեբուժարանի տարածքը։ Հետագայում Վինսենթն այս նկարը համարում էր ամառային լավագույն նկարներից մեկը։ Իր եղբորը՝ Թեոյին ուղարկված նամակում, 1889 թվականի հուլիսի 2-ին Վան Գոգը գրում է. «Ես կտավ ունեմ նոճիով, ցորենի հասկերով և երկնագույն երկնքի տակ գտնվող կակաչներով։ Կտավը նման է շոտլանդական թարթանի. ես այն նկարել եմ թանձր իմպաստոյով, ինչպես Մոնտիչելլին, ցորենի արտը նույնպես թանձր է, որպեսզի ցույց տամ ուժեղ տապը»։


== Պատմություն ==
Վան Գոգը ստիպված ընդմիջում է կատարում և դադարում է նկարելուց՝ հոգեկան խիստ անկայունության պատճառով, որը տեղի ունեցավ հուլիսի վերջից մինչև օգոստոսի սկիզբը։ Սակայն,  մեկ ամիս անց, նա կրկին վերադարձավ իր «Ցորենի արտին»։ Հեղինակը ևս երկու կրկնօրինակ է ստեղծում, որից մեկն այսօր պահպանվում է Ամստերդամում՝ Վան Գոգի թանգարանում։ Դրանցից մեկը (F615) գրեթե նույն չափի է, ինչ բնօրինակը, իսկ մյուսն (F743) ավելի փոքր։ Առաջին տարբերակը, հնարավոր է, արվել է մեկ սեանսով՝ դեղինի և շագանակագույնի երանգների ավելացմամբ։ Վան Գոգն ընդհանուր կոմպոզիցիան նկարել է ածուխով, որից հետո յուղաներկի բարակ շերտով ներկել է նոճին և երկինքը, իսկ հետո հաստ շերտով ցորյանի արտն ու երկինքը՝ իմպաստոյի տեխնոլոգիայով։ Ամպերը նկարելու համար հեղինակն օգտագործել է փայլուն սպիտակ ցինկի օքսիդ՝ կապարային սպիտականերկի փոխարեն, չնայած ցինկի օքսիդի վատ չորացմանը։ Գունապնակի մյուս երանգներից Գոգն օգտագործել է կոբալտի կապույտ (կոբալտի ալյումինատ) երկնքի համար, քրոմ-դեղին ցորենի արտի համար, զմրուխտագույն և երկնագույնաթույր Գինեի կանաչաներկ թփուտների և նոճու համար, կակաչների համար՝ կինովար, ինչպես նաև սինթետիկ ուլտրամարին։
Սեպտեմբեր ամսին հեղինակը «Նոճիով ցորենի արտի» հուլիսյան և սեպտեմբերյան տարբերակներն ուղարկում է Փարիզ, եղբորը։ Երրորդ տարբերակը նվիրում է մորը և քրոջը։ Թեոյի այրին հուլիսյան տարբերակը վաճառում է նկարիչ Էմիլ Շուֆֆենեկերին՝ 1900 թվականին։ Կոլեկցիոներներ Ալեքսանդր Բերտիեի և Պաուլ Կասիրերի ձեռքով անցնելով՝ 1909 թվականի նոյեմբերին կտավը հայտնվում է լուսանկարիչ Էժեն Դրյուեի պատկերասրահում, որտեղ առաջին անգամ ցուցադրության է ներկայացվում։ 1910 թվականին կտավը գնում է բեռլինցի բանկիր Ֆրանց ֆոն Մենդելսոնը, որի ընտանիքում կտավը մնում է մինչև 1952 թվականը, մինչև Ցյուրիխում այն չի գնում զինագործ-արդյունաբերող Էմիլ Բուրլեն։ 1993 թվականին վերջինիս որդին՝ Դիթեր Բուրլեն կտավը վաճառում է Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանին՝ 57 միլիոն դոլարով։

Սեպտեմբերյան տարբերակը գնվել է Կուրտոյի ֆոնդի կողմից 1923 թվականին. այն այսօր պահպանվում է Լոնդոնի ազգային պատկերասրահում։ Փոքր տարբերակը Սոթբիս աճուրդի տանը վաճառվել է 1970 թվականին, իսկ հետո, ԱՄՆ-ում՝ 1987 թվականին. այսօր այն գտնվում է մասնավոր հավաքածուում։ 
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Страница картины на сайте Лондонской национальной галереи
Страница картины на сайте Метрополитен-музея