armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սոմ (գավառ)

Սոմ (ֆրանսերեն՝ Somme), գավառ Ֆրանսիայի հյուսիսում։

Սոմ գավառի կարգային թիվն է՝ 80։


== Պատմական տեղեկություններ ==

Սոմը ֆրանսիական հեղափոխության ժանամակ՝ 1790 թ. մարտի 4-ին, ձևավորված 83 դեպարտամենտներից մեկն է։
Սոմի հյուսիս-կենտրոնական տարածքները եղել են Առաջին համաշխարհային պատերազմի մարտերի դաշտ, մասնավորապես, նշանավոր մարտերից է 1916 թվականի Սոմի ճակատամարտը։ Որպես այս և մի քանի այլ մարտերի հետևանք, դեպարտամենտի տարածքը դարձել է այստեղ թաղված տարբեր երկրների զինվորների մի քանի գերեզմանոցների և նրանց նվիրված հուշահամալիրների գտնվելու վայր։


== Աշխարհագրական տվյալներ և տնտեսություն ==
Սոմ գավառն իր անունն ստացել է Սոմ գետից։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Diamond DA50

Diamond DA50, ավստրիական Diamond Aircraft Industries ընկերության նախագծած մեկշարժիչանի թեթև բազմաֆունկցիոնալ ինքնաթիռ։


== Նկարագրություն ==
Ինքնաթիռը նախագծվել է ավստրիական Diamond Aircraft Industries ընկերության նախագծողների կողմից։ Ինքնաթիռը առաջին թռիչքը կատարել է 2007 թվականի ապրիլի 5-ին։ Սերիական արտադրությունը սկսվել է 2010 թվականին։ Հավաքված է հիմնականում կոմպոզիտային նյութերից, որոնք պատրաստված են պլաստմասայից։
Ինքնաթիռը հաճախ օգտագործվում է օդաչուների սկզբնական պարապմունքների ժամանակ։ Սրահը անհրաժեշտության դեպքում կարող է տեղավորել երկու պատգարակ։
2008 թվականին Diamond Aircraft Industries ընկերությունը ներկայացրել է DA50-ի արդիականացված մոդելը՝ DA50 Magnum-ը։ Այն հագեցած էր Austro Engine AE 300-ի 170 լիտր/վրկ. հզորության դիզելային շարժիչով։


== Թռիչքատեխնիկական բնութագիրը ==
Մոդիֆիկացիա՝ DA-50 Superstar
Թևի բացվածքը՝ 11.68 մ
Ինքնաթիռի երկարությունը՝ 8.81 մ
Ինքնաթիռի բարձրությունը՝ 2.21 մ
Թևի մակերեսը՝ 13.70 մ²
Կշիռը
դատարկ ինքնաթիռի՝ 998 կգ
առավելագույնը՝ 1615 կգ
Շարժիչի տեսակը՝ 1 ПД Teledyne Continental TSIOF-550J կամ Իվչենկո АИ-450 (ուկրաինական արտադրության)
Հզորություն՝ 1 х 350 լիտ./վրկ.
Առավելագույն արագություն՝ 420 կմ/ժ
Կրուիզային արագությունը՝ 370 կմ/ժ
Անձնակազմ՝ 1 մարդ
Օգտակար ծանրաբեռնվածությունը՝ 4 անձ։


== Ինքնաթիռի մոդիֆիկացիաներ ==
DA50 SuperStar
Այս ենթամոդելի վրա տեղադրված է Teledyne Continental TSIOF-550J շարժիչ։ Ինքնաթիռը նախատեսված է ԱՄՆ-ի սերտիֆիկացիայի համար 2012 թվականին
DA50 Magnum
Չգրանցված տարբերակ է։ Ունի Austro Engine AE 300 դիզելային շարժիչ
DA50-JP7
7 տեղանոց տարբերակ է։ Ունի Ivchenko-Progress Motor Sich AI-450S տուրբոէներգետիկ շարժիչ։
DA50-IV
4 տեղանոց ինքնաթիռ է։ Ունի SMA SR305-230 դիզելային շարժիչ
DA50-V
5 տեղանոց ինքնաթիռ է։ Ունի SMA Engines դիզելային շարժիչ։
DA50-VII
7 տեղանոց ինքնաթիռ է։ Ունի  SMA Engines SMA SR460 դիզելային շարժիչ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Diamond Aircraft DA-50 | Уголок неба - Большая авиационная энциклопедия.(ռուս.)
Press release from Diamond on the DA50 Super Star. Archived 2007-06-20 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Photos of the DA50 Super Star.(անգլ.)
DA50 Brochure.(անգլ.)
Diamond Aircraft - corporate web site. Archived 2006-12-19 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Diamond Aircraft - North American web site.(անգլ.)
DA50 Makes American Debut At AirVenture.(անգլ.)
Սթիվ Զան

Սթիվ Ջեյմս Զան (անգլ.՝ Steven James Zahn, նոյեմբերի 13, 1967(1967-11-13), Մարշալ, Մինեսոտա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան։ Հանդիսատեսին հայտնի է «Ազգային անվտանգություն», «Ավազակուհիները», «Սահարա», «Փրկարար լուսաբաց» և «Ուժեղ կինը» ֆիլմերից։


== Վաղ տարիներ ==
Սթիվ Զանը ծնվել է Մարշալում (Մինեսոտա), ԵՄՔԱ-ի աշխատող Զելդե Զանի և պաշտոնաթող լյութերական քահանա Կարլտոնա Զանի ընտանիքում։ Զան Զանի մանկական մի մասը անցել է Մինեսոտայի Մանկատո բնակավայրում, որտեղ սովորել է Քենեդու անվան հիմնական դպրոցում։ Նրա առաջին պրոֆեսիոնալ դերը եղել է Բիլոքսի Բյուզում, բայց նրա առաջին խոշոր դերը կինոյում եղավ 1994 թվականին, երբ նրան նկատեցին և կանչեցին Բեն Սթիլերի «Իրականությունը խայթում է» ֆիլմի համար։ Զանը վաղ շրջանում խաղում էր ֆիլմերում, շրջագայում էր բրոդվեյան երաժշտախմբերի հետ և հանդես էր գալիս հեռուսաշոուներում։ 1992-1993 թվականներինն նա խաղաց Հյուգոյի դերը «Հաջողությու՜ն, հաջողությու՜ն թռչնակ» Բարրի Վեիսլերի մյուզիքլում Թոմի Թյունի, Էնն Ռեյնկինգ և Մարկ Կուդշի մասնակցությամբ։


== Գործունեություն ==
Նա խաղացել է Ֆիբի Բուֆի ամուսինու՝ Դունկանի դերը 1995 թվականին «Ընկերներ» սերիալի մասերից մեկում։ 1990-ականների կեսերին Զանը հանդես է եկել մի շարք ֆիլմերում, ներառյալ «Այն, ինչ անում ես դու» Թոմ Հենքսի հետ։ Այդ ֆիլմերի շնորհիվ հայտնի դարձավ։ Դրան հաջորդեց առաջարկը խաղալու «Երջանկության նահանգ, Տեխաս նահանգ» (1999)։ Ամենահայտնի ֆիլմերը 2000-ականների սկզբին էին։ Դրանց թվում էին՝ «Ազգային անվտանգություն» (2003), «Հերթապահ հայրիկը» (2003), «Սահարա» (2005) և «Ավազակուհիները» (2006)։ Ամենամեծ ճանաչումը նա ստացավ «Ուժեղ կինը» ֆիլմում դերի համար, որտեղ նա խաղում էր թմրամոլ ամուսնու դեր։ Ռոջեր Էբերտը, Ռիչարդ Ռյոպերը և BBC հայտարարեցին, որ այդ դերի համար նա արժանի Օսկարի։ Նա նաև մասնակցել է «Փոքրիկ ճուտիկը» և «Ստյուարտ Լիթլ» մուլտֆիլմերի հնչյունավորմանը։
Զանը խաղացել է «Բանականության խաղեր» սերիալի գլխավոր դերը, որը թողարկվեց ABC-ով 2013-2014 թվականներին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սթիվ Զան (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
BBC film critic BBC review of 'Riding in Cars with Boys', suggests Academy Award nomination for Zahn
Steve Zahn Interview (Rescue Dawn)
Onion A.V. Club Interview
Steve Zahn at FEARnet


== Ծանոթագրություններ ==
Խուան Բաուտիստա Էգուսկիսա

Խուան Բաուտիստա Էգուսկիսա Իսասի (իսպ.՝ Juan Bautista Egusquiza Isasi, օգոստոսի 25, 1845(1845-08-25), Ասունսյոն, Պարագվայ - օգոստոսի 24, 1902(1902-08-24), Ասունսյոն, Պարագվայ), Պարագվայի նախագահ 1894 թվականի նոյեմբերի 20-ից 1898 թվականի նոյեմբերի 25-ը։ Նա ընտրվել է 4 տարի ժամկետով, ինչպես իր ժամանակի նախագահների մեծ մասը։ Խուան Բատիստան Կոլորադո կուսակցության անդամ էր։
Պարֆոնդվալ (Էնայի գավառ)

Պարֆոնդվալ (ֆր.՝ Parfondeval), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վերվեն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02586:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը 155 մարդ էր։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 81 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 62-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 19-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 76,5%, 1999 թվականին եղել է 67,8%)։ 62 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 57-ը (31 տղամարդ և 26 կին), գործազուրկ էին 5 մարդ (3 տղամարդ և 2 կին)։ 19 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը՝ թոշակառուներ, 6-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Պարֆոնդվալ (ֆր.)
Մասակ (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)

Մասակ (ֆր.՝ Massac ), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Մատա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Ժան դ՛Անժելի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17223։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 168 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Մասակ (ֆր.)
1897 թվականը գրականության մեջ


== Գրքեր ==
«Նախկին մարդիկ», «Կոնովալովը», «Մալվա», «Օռլով ամուսինները» - Մաքսիմ Գորկու պատմվածքները
«Դրակուլա» - Բրեմ Սթոքերի վեպը
«Зарницы» - Դմիտրի Մամին Սիբիրյակի ստեղծագործությունը
«Սառցե սֆինքս» - Ժյուլ Վեռնի վեպը
«Մուժիկները», «На подводе», «Պեչենեգ» - Անտոն Չեխովի պատմվածքները
«Բոռ» - Էթել Լիլիան Վոյնիչի վեպը
«Սուրբ Լյուդովիկոսը» - Ռոմեն Ռոլանի պիեսը
«Սիրանո դե Բերժերակ»- Էդմոն Ռոստանի պիեսը
«Սատանայի աշակերտը» - Ջորջ Բեռնարդ Շոուի պիեսը
«Անտեսանելի մարդը» - Հերբերտ Ուելսի վեպը


== Ծնվել են ==
հունվարի 23 - լիտվացի գրող Եվա Սիմոնայտիտեն (մահացել է 1978 թվականին)
հունվարի 16 - ռուս խորհրդային գրող Վալենտին Կատաևը (մահացել է 1986 թվականին)
ապրիլի 17 - ամերիկացի դրամատուրգ, արձակագիր և էսեիստ Թորնթոն Ուայլդերը (մահացել է 1975 թվականին)
օգոստոսի 2 - ռուս գրող Միխայիլ Սլոնիմսկին (մահացել է 1972 թվականին)
օգոստոսի 11 - անգլիացի մանկագիր Էնիդ Մերի Բլայթոնը (մահացել է 1968 թվականին)
օգոստոսի 20 - նորվեգացի պոետ ու վիպագիր Թարյե Վեսոսը (մահացել է 1970 թվականին)
սեպտեմբերի 10 -  ֆրանսիացի փիլիսոփա և գրող Ժորժ Բատայը (մահացել է 1962 թվականին)
սեպտեմբերի 25 - ամերիկացի գրող, Գրականության Նոբելյան մրցանակակիր Ուիլյամ Ֆոլքները (մահացել է 1962 թվականին)


== Մահացել են ==
մարտի 20 — ռուս պոետ Ապոլոն Մայկովը (ծնվել է 1821 թվականին)
օգոստոսի 12 — ռուս բանասեր և արվեստագետ Ֆեոդոր Բուսլաևը (ծնվել է 1818 թվականին)
սեպտեմբերի 17 — ռուս մանկավարժ, բանաստեղծ Ելենա Գորչակովան (ծնվել է 1824 թվականին)
հոկտեմբերի 18 — ռուս լրագրող, հրատարակիչ Եվգենի Կորշը (ծնվել է 1810 թվականին)
դեկտեմբերի 17 — ֆրանսիացի գրող Ալֆոնս Դոդեն (ծնվել է 1840 թվականին)


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբծննդյան պունշ

Սուրբծննդյան պունշ (անգլ.՝ Wassail), Սուրբ ծնունդին պատրաստվող ալկոհոլային ըմպելիք, որն ունի հնդկական ծագում։ Սուրբծննդյան պունշը պատրաստվում է կարմիր գինուց և կիտրոնից։ Այս սուրբծննդյան ըմպելիքը շատ են սիրում հատկապես Անգլիայում։


== Անվան ծագում ==
Պունշ բառը ծագել է հինդի panch՝ հինգ բառից՝ ի նշան ըմպելիքի 5 բաղադրիչների (ալկոհոլային խմիչք, ջուր, կիտրոնի հյութ, շաքարավազ, համեմունքներ)։


== Տես նաև ==
Սուրբ ծնունդ
Կրամբամբուլյա
Գրոգ
Ալկոհոլ


== Գրքագրություն ==
Bladey, Conrad Jay (2002). ''Do the Wassail: A Short Guide to Wassail, Songs, Customs, Recipes and Traditions: How to Have a Fine Geegaw of a Wassail!'', Hutman Productions, ISBN 0-9702386-7-3.
Gayre, Robert (1948). ''Wassail! In Mazers of Mead: an account of mead, metheglin, sack and other ancient liquors, and of the mazer cups out of which they were drunk, with some comment upon the drinking customs of our forebears'', Phillimore & Co. Ltd., London.


== Ծանոթագրություններ ==
Մեծավագ

Մեծավագ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն մեծ և ավագ հոմանիշներից։ Մեկ անգամ հիշատակվել է անթվական մի հիշատակարանում, որը գրվել է 1626 թվականից ուշ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կերչի թերակղզի

Կերչի թերակղզի (ուկրաիներեն՝ Керченський півострів, Ղրիմի թաթարերեն՝ Keriç yarımadası), Ղրիմի թերակղզու արևելյան մասը Սև և Ազովի ծովերի միջև։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածությունը՝ մոտ 3 հզ. կմ²։ Հյուսիս-արևելյան մասը բլրապատ է, հարավարևմտյանը՝ հարթավայրային։ Շատ են ցեխաբուխներն ու լճերը։ Կլիման չափավոր ցամաքային է։
Հունվարի միջին ջերմաստիճանը -1, 5 °C է, հուլիսինը՝ 23, 5 °C, տարեկան տեղումները՝ 500 մմ։ Տարածված են սևահողերը, շագանակագույն և աղուտային հողերը։ Մեծ մասը հերկված է։ Կերչի թերակղզում է գտնվում Կերչի երկաթահանքային ավազանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կերչ թերակղզու նորագույն տեկտոնիկան
(5626) 1991 FE

(5626) 1991 FE, աստերոիդ ամուրի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի մարտի 18-ին Սփեյսուոչ ծրագրի կողմից Կիթ Պիկում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,195066 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,1978 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1923 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,2138 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1187,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,303063 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,85° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5626) 1991 FE աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կոտովկա (այլ կիրառումներ)

Կոտովկա, կարող է վերաբերել՝

Կոտովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Անդրուշևկայի շրջանում
Կոտովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոդոմիշլինսկի շրջանում
Կոտովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բարվենկովոյի շրջանում
Կոտովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում
Կոտովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Գայվորոնի շրջանում
Կոտովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոմիրգորոդի շրջանում
Կոտովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում
Հալգամի

Հալգամի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Բշերիկի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պետր Ժեկով

Պետր Պետրով Ժեկով (բուլղար․՝ Петър Петров Жеков, հոկտեմբերի 10, 1944(1944-10-10), Կնիժովնիկ, Haskovo Municipality, Հասկովոյի մարզ, Բուլղարիա - փետրվարի 18, 2023(2023-02-18), Սոֆիա, Բուլղարիա), բուլղարացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ 1969 թվականին արժանացել է Ոսկե խաղակոշիկի։ 1968 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր։


== Կենսագրություն ==
Պետր Ժեկովը ծնվել է 1944 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Բուլղարիայի Հասկովոյի մարզի Կնիժովնիկ գյուղում։ Ֆուտբոլային կարիերան սկսել է Դիմիտրովգրադ քաղաքի «Խիմիկ» ակումբում։ 1960-1962 թվականներին Պետր Ժեկովը մասնակցել է Բուլղարիայի առաջնության 12 խաղի և խփել 8 գոլ։
1964 թվականին Պետր Ժեկովը տեղափոխվել է Ստարա Զագորա քաղաքի «Բերոե» ակումբ։ Հենց այդ ակումբի կազմում էլ 20-ամյա հարձակվողը ցուցաբերել է իր ողջ տաղանդը. 1963 թվականից մինչև 1968 թվականը Պետր Ժեկովը 135 հանդիպումների ընթացքում խփել է 101 գոլ (չհաստատված տվյալներով՝ 131), իսկ 1967 և 1968 թվականներին դարձել է երկրի առաջնությունում լավագույն ռմբարկու՝ խփելով 21 և 31 գոլ համապատասխանաբար։ 1965 թվականին Պետր Ժեկովին շնորհվել է սպորտի վարպետի կոչում։
1968 թվականին Պետր Ժեկովը տեղափոխվել է Բուլղարիայի գլխավոր ակումբում՝ Սոֆիայի «ԲԿՄԱ»-ում։ Մեկ տարի անց՝ 1969 թվականին, Ժեկովը դարձել է Բուլղարիայի չեմպիոն և երկրի գավաթի առաջնության հաղթող։ Նույն 1969 թվականին Պետր Ժեկովին շնորհվել է Ոսկե խաղակոշիկ. նա ճանաչվել է Եվրոպայի լավագույն հարձակվող, ով այդ մրցաշրջանում խփել էր 36 գոլ։ «ԲԿՄԱ»-ի կազմում Պետր Ժեկովը հինգ անգամ դարձել է Բուլղարիայի չեմպիոն (1969, 1971, 1972, 1973, 1975), չորս անգամ հաղթել է Բուլղարիայի գավաթի առաջնությունում (1969, 1971, 1972, 1974)։ Նա Բուլղարիայի լավագույն հարձակվող է ճանաչվել 1968 (31 գոլ), 1969 (36 գոլ), 1970 (31 գոլ), 1972 (27 գոլ), 1973 (29 գոլ) թվականներին։ 1970 և 1973 թվականներին Պետր Ժեկովն արժանացել է արծաթե և բրոնզե խաղակոշիկների։ Պետր Ժեկովը ռեկորդակիր է ԲԿՄԱ-ի օգտին խփած գնդակների քանակով (ակումբի կազմում խաղալու ընթացքում նա խփել է 144 գոլ) և Բուլղարիայի բացարձակ ռեկորդակիր։
1971 թվականի մայիսի 27-ին Պետր Ժեկովը մասնակցել է Լև Յաշինի հրաժեշտի խաղին։ Այդ հանդիպման ժամանակ Ժեկովը խաղացել է Աստղերի թիմում և հանդիպման 78-րդ րոպեին խփել է իր կարիերայի վերջին գոլը։ Խաղն ավարտվել է 2:2 հաշվով։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


== Ձեռքբերումներ ==
Բուլղարիայի չեմպիոն - 1969, 1971, 1972, 1973, 1975
Բուլղարիայի գավաթակիր - 1969, 1971, 1972, 1974
1968 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պետր Ժեկովը «Footballplayers.ru» կայքում Archived 2016-05-16 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Պետր Ժեկով Archived 2012-10-23 at the Wayback Machine. - օլիմպիական վիճակագրությունը Sports-Reference.com կայքում (անգլ.)
Հովսեփ Սիմոնյան

Հովսեփ Կորյունի Սիմոնյան (ծնվ. 1961 թ. հունվարի 4, գյուղ Լեռնակերտ, Շիրակի մարզ Արթիկի շրջան). հայ պետակա գործիչ, Շիրակի մարզպետ (պաշտոնը ստանձնել է 2016 թվականի մարտի 9-ից), ՀՀ ՔԾ 1-ին դասի խորհրդական։


== Կենսագրություն ==
Հովսեփ Սիմոնյանը ծնվել է 1961 թվականի հունվարի 4-ին Շիրակի մարզի Լեռնակերտ գյուղում։ 1979- 1981 թթ. ծառայել է ԽՍՀՄ զինված ուժերում։  Արցախյան պատերազմի մասնակից է։ Ամուսնացած է (կինը՝ Սիմոնյան Հասմիկ Գուրգենի, ծնվ. 18.07.1962),  ունի մեկ որդի  (Սիմոնյան Կորյուն Հովսեփի, ծնվ.10.12.1984), մեկ դուստր (Սիմոնյան Աննա Հովսեփի, ծնվ.22.08.1988) և երկու թոռնիկ։ Արցախյան պատերազմի մասնակից է։ 2012 թվականին Հովսեփ Սիմոնյանը Գյումրու քաղաքապետի թեկնածու է առաջադրվել։


== Կրթություն ==
1968-1978 թթ.՝ Երևանի պետական համալսարանին կից ֆիզմաթ. դպրոց
1982-1987 թթ.՝ ՌԴ Տյումենի պետական համալսարան - ֆիզիկոս-մանկավարժ
2007 թ.՝ Իմաստասեր Անանիա Շիրակացի համալսարան (ձեռնարկությունների տնտեսագիտություն և կառավարում)  - տնտեսագիտության բակալավր


== Գործունեություն ==
1987-1988 թթ.՝ Մարալիկի Բամբակամանվածքային ֆաբրիկա` ինժեներ
1988-1991 թթ.՝ Լենինականի քաղսովետի գործկոմ` առողջապահության բաժնի տնտեսագետ
2000-2002 թթ.՝ ՀՀ Շիրակի մարզպետարան` արդյունաբերության զարգացման աջակցության վարչության պետ
2002-2009 թթ.՝ ՀՀ Շիրակի մարզպետարանի աշխատակազմ` ֆինանսական և սոցիալ-տնտեսական զարգացման վարչության պետ
2009-2016 թթ.՝ ՀՀ Շիրակի մարզպետարանի աշխատակազմ` ֆինանսական և սոցիալ-տնտեսական զարգացման վարչության պետի տեղակալ
2016 թ. մարտից`  Շիրակի մարզպետ


=== Կուսակցական պատկանելիություն ===
Հայ Յեղափոխական Դաշնակցություն


=== Պարգևներ և շքանշաններ ===
ԼՂՀ նախագահի 2008 թ. թիվ 55 հրամանագրով պարգևատրվել է «Մարտական ծառայություն» մեդալով
ՀՀ պաշտպանության նախարարի հրաման N 567 27.05.2015 թ. պարգևատրվել է «Ծովակալ Հ.Ս.Իսակով» մեդալով


== Արտաքին հղումներ ==
ՀՅԴ-ն առաջադրել է Շիրակի մարզպետի թեկնածու


== Աղբյուրներ ==
Շիրակի մարզպետարանի պաշտոնական կայք
ՀՀ կառավարության պաշտոնական կայք
Միհրան Տարենտելյան

Միհրան Տարենտելյան (Տարանտելյան). (1889, Կոստանդնուպոլիս -1980, Փարիզ), հայ ջութակահար և մանկավարժ։
Երաժշտական կրթությունն ստացել է Կ․ Պոլսում, ջութակի դասեր առել Հարություն Սինանյանից։ 1923 թվականից ապրել է Փարիզում, ուր կատարելագործվել է որպես ջութակահար։ Նվագել է տարբեր նվագախմբերում, զբաղվել մանկավարժությամբ։ Բարձր է գնահատվել նրա մասնակցությունը հատկապես «Schola cantorum» լարային քառյակում և նվագախմբում (1938 թվականից)։ 1950 թվականից նվագել է քաղաքապետարանի արտիստական միության նվագախմբում, զբաղվել մանկավարժությամբ։ Երկարամյա բեղմնավոր կատարողական և մանկավարժ, գործունեության համար 1951 թվականին արժանացել է «Officier d’academie» գեղարվեստական պատվո նշանի։ Տարենտելյանը հայերեն է թարգմանել ու հրատարակել ֆրանսիացի երաժշտագետ Ա․ Լավինյակի «Երաժշտական դաստիարակություն» աշխատությունը (Կոստանդնուպոլիս, 1921)։ Հեղինակել է դաշնամուրի սոնատ, կոնցերտինո ջութակի և դաշնամուրի համար, ֆուգաներ, պիեսներ, երգեր։
Աստերոիդների ցանկ (65001-65100)

Աստերոիդների ցանկ (64901-65000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (65101-65200)
 Աստերոիդների ցանկ (64901-65000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (65101-65200)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (65001)-(70000)»։ www.minorplanetcenter.net
Վեսյոլի (Ակսայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վեսյոլի (այլ կիրառումներ)Վեսյոլի (ռուս.՝ Веселый), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ակսայի շրջանում։ Մտնում է Գրուշևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ակսայ քաղաքից գտնվում է 30 կմ հեռավորության վրա։
Աստերոիդների ցանկ (9901-10000)

Աստերոիդների ցանկ (9801-9900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (10001-10100)
 Աստերոիդների ցանկ (9801-9900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (10001-10100)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (5001)-(10000)»։ www.minorplanetcenter.net
Լեդեսմա (դեպարտամենտ)

Լեդեսմա (դեպարտամենտ), (իսպ.՝ Departamento de Ledesma), դեպարտամենտ Արգենտինայում, Ժուժույ պրովինցիայի կազմում։ Տարածքը՝ 3249 կմ2։ Ըստ վիճակագրության Ազգային ինստիտուտի և Արգենտինայի բնակչության 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ դեպարտամենտի բնակչությունը կազմում է 81790 մարդ՝ 2001 թվականի 75716-ի փոխարեն, որը կազմում է 8,0% աճ։ Բնակչության խտությունը՝ 25,17 մարդ/կմ2։ Վարչական կենտրոնը Լիբերտադոր Խեներալ Սան Մարտինն է։


== Աշխարհագրություն ==
Դեպարտամենտը գտնվում է Ժուժույ պրովինցիայի արևելքում։ Սահմանակից է՝

հյուսիսում՝ Սալտա պրովինցիային և Վոլե Գրանդե դեպարտամենտին,
արևելքում՝ Սանտա Բարբարա դեպարտամենտին,
հարավում՝ Սան Պեդրո դեպարտամենտին,
հարավ-արևմուտքում՝ Դոկտոր Մանուել Բելգրանո դեպարտամենտին,
արևմուտքում՝ Տումբայա դեպարտամենտին,
հյուսիս-արևմուտքում՝ Տիլկարա դեպարտամենտին.


== Խոշորագույն բնակավայրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լիթոլ

Լիթոլ, լիթօլ (lithium եւ oil բառերից) լիթիումից ստացվող ջրակայուն քսայուղ է։
Այն ստանում են լիթիումային օճառով 12-հիդրոքսիստեարինաթթվի խտացմամամբ 
: Լիթոլի տարբեր տեսակների աշխատանքային ջերմաստիճանը -60 - -40 °C-ից հասնում է մինչեւ 130-220 °C: Օգտագործվում է անվավոր եւ թրթուրավոր տրանսպորտի, արդյունաբերական սարքավորումների եւ էլեկտրական գործիքների շփման հանգույցներում։
Լիթիում պարունակող քսայուղերն առաջին անգամ սկսել են կիրառվել Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին։
Լիթոիլի տարբեր տեսակների մեջ կարող են օգտագործվել պոլիքառաֆտորէթիլեն, մոլիբդենի երկսուլֆիդ կամ այլ բաղադրիչներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլլաֆրանկա դի Վերոնա

Վիլլաֆրանկա դի Վերոնա (իտալերեն՝ Villafranca di Verona), կոմունա Իտալիայում՝ Վենետո մարզի Վերոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 28 504 մարդ։ Խտությունը կազմում է 500 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 57,43 կմ² տարածք։ Սահմանակից է Կաստել դ'Ացանո, Մոցեկանե, Պովելիանո Վերոնեզե, Սոմակամպանիա, Վալլեջո սուլ Մինչո, Վերոնա, Վիգազիո համայնքներին։ Փոստային ինդեքս՝ 37069։ Հեռախոսային կոդ՝ 045։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանն է Պետրոս առաքյալը։ Քաղաքի տոնը նշվում է հունիսի 29-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.

Աղբյուրը. 


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Կապիկներն օպերայում

«Կապիկներն օպերայում» (ռուս.՝ «Обезьянки в опере»), «Կապիկները» շարքի վեցերորդ մուլտֆիլմը։
Երգը կատարում է «Մաշինա վրեմենի» համույթը։ Օգտագործվել են հատվածներ Ջուզեպպե Վերդիի «Օթելլո» օպերայից։


== Սյուժե ==
Կենդանաբանական այգի են գալիս նորապսակները։ Փոքրիկ կապիկները չարաճճիություններ են անում՝ հայտնվելով հարսանեկան լուսանկարների կադրում, այդ պատճառով էլ մայր կապիկը նրանց փակում է վանդակի մեջ։
Վագրը մայր կապիկին հրավիրում է օպերա։ Կապիկը համաձայնվում է, և երկուսն էլ գնում են իրենց վանդակները, որպեսզի հագուստները փոխեն։ Այդ ժամանակ փոքրիկ կապիկները դուրս են գալիս իրենց վանդակից ու Վագրին փակում հագուստի պահարանում, իսկ իրենք մտնում են նրա սմոկինգի մեջ, որի վերևում ամրացնում են վագրի արհեստական գլուխ։ Այդպես նրանք պատրաստվում են գնալ օպերա Վագրի փոխարեն։
Ներկայացվում է «Օթելլոն»։ Բայց արդեն ճեմասրահում Կապիկը նկատում է, որ Վագրը «կախված է» կախիչից, իսկ փոքր կապիկները փախչում են բուֆետ։ Այնտեղ վերջիններս հիացմունքով ու ծափահարություններով դիտում են, թե ինչպես է ոմն գեներալ հափշտակությամբ ուտում։ Մայրը նրանց տանում է, և նրանք նստում են դահլիճում։ Լույսերը հանգչում են, և մայր կապիկը փոքր կապիկներին կորցնում է տեսադաշտից, իսկ նրանք արդեն տիրացել էին լուսարձակին, և ամբողջ դահլիճը տեսնում է պատշգամբում համբուրվող այն նույն նորապսակ զույգին։ Այնուհետև փոքրիկները տարեց տիկնոջ հեռադիտակն այնպես են փչացնում են, որ նա ներկայացման փոխարեն տեսնում է Սատուրնի բնակիչներին։ Իսկ բեմում արդեն ներկայացումն է բեմադրվում։
Այդ ընթացքում Վագրն ազատվում է։
Փոքրիկ կապիկներն այժմ էլ անցնում են ռեժիսորի հեռակառավարման վահանակին, և բեմում դեկորացիաներն սկսում են կայծակնային արագությամբ փոփոխվել՝ դաշտ, Մավզոլե, անձրև, ձյուն։ Այնուհետև ռեժիսորն ու փոքրիկները կռվում են զանգի կոճակի համար, ինչի հետևանքով հանդիսատեսները վազում են «բուֆետից» մինչև «պարտեր»։
«Ընդմիջումից» հետո կապիկները մտնում են գրիմի սենյակ, որտեղ տեսնում են, թե ինչպես է գրիմարարը սև ներկով ներկում Օթելլոյի դերակատարին։ Գոհունակ դեմքով հարձակվում են Դեզդեմոնայի դերակատարի վրա և նրան ներկում սև գրիմով, որից հետո նա փախչում է թատրոնից։ Ռեժիսորը շտապ նրան փոխարինող է փնտրում և ընտրում է մայր կապիկին։ Կապիկները հիացած են։
Եվ ահա մավրն սկսում է խեղդել Դեզդեմոնային։ Կապիկները, փրկելով մորը, նետվում են բեմ։ Արդյունքում Օթելլոն պարտվում է, Դեզդեմոնան՝ փրկվում, հանդիսատեսը ծափահարում է, վարագույրը փակվում է։ Կապիկների վրա ծաղիկներ են թափվում, մայր կապիկը խոնարհվում է հանդիսատեսի առաջ, և այդ պահին թատրոն է մտնում կիսամերկ Վագրը. նա նույնպես երջանիկ է։


== Ստեղծողներ ==
Ստեղծողների ցանկը կազմված է ըստ մուլտֆիլմի տիտրերի։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Մուլտֆիլմի սկզբում ներկայացվում է «Ֆիլմի հովանավոր՝ Էսկադո բանկ» գրությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Абрамова Н.Н. Классик по имени Лёля в стране Мультипликации. — М.: Ключ-С, 2010. — 164 с. — ISBN 978-5-93136-132-1 , 978-5-93136-140-6 . Книга о Леониде Шварцмане и о созданных им мультфильмах


== Արտաքին հղումներ ==
«Կապիկներն օպերայում» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
Շիվիլկի

Շիվիլկի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Հալեպի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր
Կաստելմարի

Կաստելմարի (ֆր.՝ Castelmary), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 135 մարդ, բնակչության խտությունը` 11.43 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.81 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 530 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 95 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 33 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 64 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 50-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 14։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,1 %։ 50 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 45 անձ (24 տղամարդ և 21 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 14 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կոբիժչա

Կոբիժչա (ուկրաիներեն՝ Кобижча), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Կոբիժչա գյուղում բնակվում էր 4 498 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 264,59 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(2606) Օդեսա

(2606) Օդեսա (անգլ.՝ Odessa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի ապրիլի 1-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։ Անվանվել է Ուկրաինայի Օդեսա քաղաքի անունով։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,759486 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0324 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4866 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1674,33 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,215012 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,45° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2606) Օդեսա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սիմեոն Կաֆացի

Սիմեոն Կաֆացի,Կաֆայեցի (1620, Թեոդոսիա, Օսմանյան կայսրություն - անհայտ, Թեոդոսիա, Օսմանյան կայսրություն), հայ տաղերգու։ Ծնվել, ապրել է Կաֆա քաղաքում։ Տաղերից երևում է, որ կանոնավոր հոգևոր կրթություն է ստացել, սակայն եղել է աշխարհական (արհեստավոր)։


== Տաղերը ==
«Սիրուն է վարդն ի մէջ ծաղկանց ամենէ» սկսվածքով տաղում ինքն իր մասին ասել է․ «Ձգե կօշիկ կարելն»։ Գրել է Մարիամ Աստվածածնին ձոնված տաղ և կրոն, բնույթի (ապաշխարության) տաղեր։ Մարդկային կյանքի չարյաց պատճառն է համարել մամոնային ծառայելը։ Նրա ստեղծագործության մեջ առավել ուշագրավը «էանց ցուրտ ձմեռն և վիշտն աշխարհի» (գրված 1685 թվականին՝ ոմն վաճառական Հարությունի պատվերով) և «Եկ պիւլպիւլ իմ գարնանային» սկսվածքներով տաղերն են, որոնցում զուգորդվել են սիրո ու բնության մոտիվները։
Ունի խառը տաղ՝ գրված հայերեն ու թուրքերեն։ Սիմեոն Կաֆացու բանաստեղծական արվեստով մի կողմից հարում է միջնադարի հայ տաղերգությանը, մյուս կողմից ժողովրդական-աշուղական երգերին։
Գուսանկուր

Գրուժի (ֆր.՝ Goussancourt ), համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Ֆեր ան Տարդենուա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Շատո Տերրի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02351։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2011 թվականին կազմում էր 110 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2011 թվականի տվյալներով 62 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 53-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 9-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 85,5%, 1999 թվականին եղել է՝ 53,7 %)։ 53 աշխատունակ բնակիչներից 49-ը աշխատում էին (28 տղամարդ և 21 կին), անաշխատանք էին 4-ը (2 տղամարդ և 2 կին)։ 9-ը անգործունակ մարդկանցից 1-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 5-ը թոշակառու, 3-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Գուսանկուրի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
.hm

.hm, Հերդ և Մակդոնալդ կղզիների վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .hm whois տեղեկություն
Բերիկ

Բերիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լոնխա դե լա Սեդա

Լոնխա դե լա Սեդա (իսպ.՝ Lonja de la Seda), համալիր Իսպանիայի Վալենսիա քաղաքում։ Կառուցված է վալենսիական գոթական ոճով։ Քաղաքի հիմնական զբոսաշրջային կենտրոններից է։


== Պատմություն ==
Լոնխան կառուցվել է 1482-1548 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում։ Բաղկացած է երեք մասից։ Հիմնական սրահը՝ Sala de Contratacion հանդիսանում է ընդարձակ տարածք, որը զարդարված է շքեղ ոլորավուն սյուններ։ Սա Լոնխայի ֆինանսական կենտրոնն էր, որտեղ առևտրականները կնքում էին պայմանագրեր։ Կողային կառույցը կոչվում է հյուպատոսության տաղավար, իսկ դա եղել է Տրիբունալ դել Մարի նստավայրը, որը եղել է Իսպանիայում ձևավորված առաջին ծովային  առևտրական տրիբունալը։ Առաջին երկու հարկերը հիմնական ֆունկցիոնալ սենյակներն էին, որոնց առաստաղը հարուստ զարդարված է։ Այս կառույցներում դեռևս պահպանվում է յուրօրինակ կահավորանքը։ Եթե առևտրականները չէին վճարում իրենց պարտքերը, տրիբունալը նրանց ձերբակալում էր կենտրոնական աշտարակում՝ Լոնխայի երրորդ կառույցում։
Ներկայիս շենքի ետևում կար 14-րդ դարի կառույց, որը կոչվում է Llotja de l’Oli։ Այն նախատեսված էր ոչ միայն գյուղատնտեսական յուղերի առևտրի համար, այլև բոլոր տեսակի գործարքների համար։
Վալենսիայի առևտրական բարգավաճումը իր գագաթնակետին հասավ 15-րդ դարում, ինչը հանգեցրեց նոր շենքի կառուցմանը։ Նրա դիզայնը վերցված է Պալմա դե Մալյորկայի նմանօրինակ Լոնխայից, որի ճարտարապետն էր Գուիլեմ Սագրերան։ Վալենսիայի Լոնխայի ճարտարապետը Պերե Կոմպտեն էր, որը կառուցեց շինության հիմնական հատվածը՝ Առևտրի սրահը, որը նաև անվանում են «Սյուների դահլիճ»։
Մյուս շինություններն ավելացվել են մինչև 1548 թվականը։
1996 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն ներառել է Լոնխա դե լա Սեդան Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում, որպես գոթական ճարտարապետության ցայտուն օրինակ, որը խորհրդանշում է միջերկրծովյան առևտրական քաղաքների հզորությունն ու հարստությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Materials from the World Heritage website
Tourist Fact-sheet and photos of La Lonja Archived 2017-07-28 at the Wayback Machine.
Կանո (Տրենտոյի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կանո (այլ կիրառումներ)Կանո  (իտալերեն՝ Cagnò), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 371 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 123 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 3 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0463։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0463 432125
Էլեկտրոնային փոստ՝ c.cagno@comuni.infotn.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Նովի Մանիչ (Սալսկի շրջան)

Նովի Մանիչ (ռուս.՝ Новый Маныч), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սալսկի շրջանում։ Մտնում է Եկատերինովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ջեքսոն շրջան (Միսսուրի)

Ջեքսոն շրջան (անգլ.՝ Jackson County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.567 կմ² է, բնակչությունը՝ 674.158 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Կանզաս Սիթի և Ինդեպենդենս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1826 թ.։
Իմմանուել Վալլերշտայն

Իմմանուել Վալլերշտայնը (սեպտեմբերի 28, 1930(1930-09-28), Նյու Յորք, Նյու Յորք - օգոստոսի 31, 2019(2019-08-31), Բրենֆորդ, Նյու Հեյվեն շրջան, Կոնեկտիկուտ, ԱՄՆ), ամերիկյան սոցիոլոգ է, աշխարհ-համակարգային տեսության հիմնադիրը։ Ծնվել է Նյու Յորքում, Լեհական հրեաների ընտանիքում։
Կրթությունը ստացել է Կոլումբիայի Համալսարանում, մասնավորապես 1951 թվականին ստացել է բակալավրի, 1954 թվականին՝ մագիստրոսի, իսկ 1959 թվականին՝ դոկտորական կոչում։ Մինչ 1971 թվականը դասավանդել է նույն՝ Կոլումբիայի Համալսարանում, իսկ 1971 թվականին դարձել է ՄաքԳիլի Համալսարանի սոցոիլոգիայի պորֆեսոր։ 1976-1999 թվականներին հանդիսացել է Բինգհամթոն Համալսարանի սոցիոլոգիայի պատվավոր պորֆեսոր։ 1990-ականներին Վալլերշտայնը գլխավորել է Սոցիալական Գիտությունների Վերակառուցման Գյուլբենկյան Հանձնաժողովը։ 2000 թվականին միացել է Եյլի համալսարանի սոցիոլոգիայի բաժնին որպես ավագ գիտահետազոտող։
Վալլերշտայնը հատկապես նշանավորվում է իր աշխար-համակարգերի և կենտրոն-ծայրամաս տեսությունով, կապիտալիզմի իր քննադատությամբ։ Նրա աշխատությունները և տեսությունները նշանակալի դեր են ունեցել նորագույն ժամանակների պատմության, մասնավորապես՝ կապիտալիզմի և գաղութարարության (կոլոնիալիզմ) պատմության վերաիմաստավորման համար։
Վալլերշտայնի աշխար-համակարգերը վերաբերվում է գլոբալ և տարածաշրջանային մակարդակներում աշխատանքի միջշրջանային և միջազգային բաժանմանը, ըստ որի աշխարհը բաժանված է այպես կոչված միջուկային երկրների, կիսածայրամասային երկրների և ծայրամասային երկրների։ Միջուկային երկրները, մասնավորապես Արևմուտքի զարգացած երկրները և Ավստրալիան կենտրանացած են կապիտալ-ինտենսիվ արտադրության վրա, իսկ մնացած աշխարհը կենտրոնացած է ցածր որակավորում պահանջող, էքստենսիվ արտադրության ճյուղերի և բնական ռեսուրսների շահագործման վրա։
Վալլերշտայնի ամենակարևոր ներդրումներից մեկը իր վերլուծություններում՝ որպես վերլուծական միավոր ազգային պետությունների փոխարեն համաշխարհային համակարգի շեշտադրումն է, մոտեցում, որը կարևոր ուղեցույց հանդիսացավ մյուսների համար։ Հետևելով Ֆեռնան Բրոդելի գաղափարներին, Վալլերշտայնը համարում էր որ համաշխարհային համակարգում փոխկապակցվածությունների աստիճանական խորացումը համաշխարհային համակարգը վերածել է ավելի լուրջ վերլուծական միավորի քան առանձին հասարակությունները։
Վալլերշտայնի գրչին է պատկանում Աբդուլլահ Օջալանի կողմից հեղինակած «Դեպի Բանակցություններ Ճանապարհային Քարտեզ» գրքի նախաբանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարմարին

Մարմարին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հայրապետի գյուղ

Հայրապետի գյուղ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։ Գտնվում էր Երզնկայից 3 կմ արևմուտք։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Ըստ ավանդության՝ հնում այս գյուղի անունը եղել է Տուրք։ Մի անգամ գեղջավագ Հայրապետը հրաժարվել է իշխանություններին տուրք, հարկ վճարելուց, որի համար շրջակա վայրերում բնակավայրն ստացել է Հայրապետի գյուղ, այսինքն՝ հարկ չվճարողների գյուղ անունը։ Ժամանակի ընթացքում Տուրքը մոռացության է տրվել, և գյուղի անունը մնացել է Հայրապետի։


== Պատմություն ==
Հայ բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծագույն մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։ Փրկվածները բնակություն են հաստատել աշխարհի տարբեր երկրներում։


== Բնակչություն ==
Նախկինում եղել է զուտ հայաբնակ գյուղ և ուներ 70-80 տուն հայ բնակիչ։ 1909 թվականին գյուղն ուներ 20 ընտանիք հայ և 30 ընտանիք թուրք բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Հայրապետի գյուղն ուներ Ս. Գրիգոր Լուսավորիչ անունով եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղն ուներ վարժարան, որտեղ սովորում էին 20 սաներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, 6-րդ հատոր, էջ 205, 1980 թ


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Գյոքթյուրքեր

Գյոքթյուրքեր, Երկնային թյուրքեր կամ Երկնագույն թյուրքեր (հին թյուրք.՝ 𐱅𐰇𐰼𐰰:𐰉𐰆𐰑𐰣‎
, միջին չինարեն՝ 突厥, ռոմանացված՝ Tɦutkyat; սակերեն՝ Ttūrka, Ttrūka;), թյուրք ժողովուրդների քոչվոր համադաշնություն Ներքին Ասիայում։ Գյոքթյուրքերը Բումըն խաքանի և իր որդիների գլխավորությամբ (մահ.՝ 552) հաջորդել են Ժուժանի խաքանությանը որպես տարածաշրջանի հիմնական ուժ և հիմնել Թյուրքական խաքանությունը, որը հետագայում հանդիսացավ մի քանի քոչվոր պետություններից մեկը, որը կանխորոշելու էր թյուրքական ժողովուրդների ապագա տեղորոշումը, մշակույթ և հիմնական հավատալիքները։


== Ծագում ==
Գյոքթյուրքերի ցեղապետերը ծագել են Աշինա ցեղից, որի մասին առաջին վկայությունը կատարվել է 439 թվականին


== Գրականություն ==
Christian, David. A history of Russia, Central Asia and Mongolia, Vol. 1: Inner Eurasia from prehistory to the Mongol Empire. Blackwell, 1998.
Findley Carter Vaughn (2004)։ The Turks in World History։ Oxford University Press։ ISBN 978-0-19-988425-4 
Golden Peter (1992)։ An Introduction to the History of the Turkic Peoples: Ethnogenesis and State-Formation in Medieval and Early Modern Eurasia and the Middle East։ Wiesbaden: Otto Harrassowitz։ ISBN 9783447032742 
Golden Peter Benjamin (2011)։ «Ethnogenesis in the tribal zone: The Shaping of the Turks»։ Studies on the peoples and cultures of the Eurasian steppes։ Bucureşti: Ed. Acad. Române։ ISBN 978-973-1871-96-7 
Great Soviet Encyclopaedia, 3rd ed. Article "Turkic Khaganate" (online Archived 2005-05-16 at the Wayback Machine.).
Grousset, René. The Empire of the Steppes. Rutgers University Press, 1970. 0-8135-1304-9.
Gumilev, Lev (2007) (ru) The Göktürks (Древние тюрки ;Drevnie ti︠u︡rki). Moscow: AST, 2007. 5-17-024793-1.
Skaff Jonathan Karem (2009)։  Nicola Di Cosmo, ed.։ Military Culture in Imperial China։ Harvard University Press։ ISBN 978-0-674-03109-8 
Yu. Zuev (I︠U︡. A. Zuev) (2002) (ru), "Early Türks: Essays on history and ideology" (Rannie ti︠u︡rki: ocherki istorii i ideologii), Almaty, Daik-Press, p. 233, Կաղապար:Listed Invalid ISBN
Wechsler Howard J. (1979)։ «T'ai-Tsung (Reign 626–49): The Consolidator»։  in Denis Twitchett, John Fairbank։ The Cambridge History of China, Volume 3: Sui and T'ang China Part I։ Cambridge University Press։ ISBN 978-0-521-21446-9 
Wink, André. Al-Hind: The Making of the Indo-Islamic World. Brill Academic Publishers, 2002. 0-391-04173-8.
Zhu, Xueyuan (朱学渊) (2004) (zh) The Origins of the Ethnic Groups of Northern China (中国北方诸族的源流). Beijing: Zhonghua Shuju (中华书局) 7-101-03336-9
Xue, Zongzheng (薛宗正) (1992) (zh) A History of the Turks (突厥史). Beijing: Chinese Social Sciences Press (中国社会科学出版社) 7-5004-0432-8
Nechaeva Ekaterina (2011)։ «The "Runaway" Avars and Late Antique Diplomacy»։  in Ralph W. Mathisen, Danuta Shanzer։ Romans, Barbarians, and the Transformation of the Roman World: Cultural Interaction and the Creation of Identity in Late Antiquity։ Ashgate։ էջեր 175–181։ ISBN 9780754668145 
Sinor Denis (1990)։ The Cambridge History of Early Inner Asia։ Cambridge University Press։ ISBN 978-0-521-24304-9 


== Ծանոթագրություններ ==

Կաղապար:Turkic topics
Ջոան Բեննեթ

Ջոան Բեննեթ (անգլ.՝ Joan Bennett փետրվարի 27, 1910(1910-02-27)[…], Palisades Park, Բերգեն շրջան, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ - դեկտեմբերի 7, 1990(1990-12-07)[…], Scarsdale, Վեստչեստեր շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի։
Բարբարա և Կոնստանս Բեննեթների քույրը։
Բացի թատերական բեմերում բազմաթիվ դերերից, նա հաջող կերպով ստեղծել է կինոկարիերա՝ սկսելով Համր կինոյից։ Նրա ամենահայտնի ֆիլմերն են «Կինը լուսամուտում» 1944 և «Մեղքի փողոց» 1945։ 1960-ական թվականներին հեռուստատեսությունում՝ «Մռայլ ստվերներ» սերիալում, Էլիզաբեթ Կոլլինզ Ստոդդարդի դերի կատարմամբ նա հասել է մեծ հաջողության, որի համար պարգևատրվել է «Էմմի» մրցանակով։ Նրա վերջին դերը եղել է 1977 թվականին՝ «Սուսպիրիա» կինոյում, որի համար Ջոանը ստացել է «Սատուրն» մրցանակի անվանակարգ։ Բեննեթն իր ավանդի համար Հոլիվուդյան փառքի ծառուղիում արժանացել է աստղի՝ 6310։


== Ընտրված ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Джоан Беннетт (անգլ.) Internet Broadway Database կայքում
«Джоан Беннетт»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում:
Ուրանի լեռ

Ուրանի լեռ (լատ.՝  և անգլ.՝ Uranius Mons) հանգած հրաբուխ Մարսի վրա՝ Թարսիս նահանգում։ Կենտրոնի կորդինատեներ՝ 26°54′ հս․. լ. 267°51′ ավ. ե.26,90° с. ш. 267,85° в. д.﻿ / 26.90; 267.85։ Առավելագույն լայնությունը հասնում է մինչև՝ 275 կմ, իսկ բարձրությունը հասնում է մինչև՝ 6.5 կմ։ Ուրանի լեռը համարվում է Ուրանային հրաբխային լեռնախմբերի մասնիկ, այն տեղակայված է երկու համեմատաբար փոքր լեռների կողքին՝ Ուրանի գմբեթ և Կերավնսկի Ուրան։
Լեռան գագաթը ձևավորվել է լավայի հոսքից։ Լեռան լանջերի թեքությունը հասնում է մինչև 7°։ Մեծ կալդերա (90×65 կմ) ձգվաում է հյուսիս-արևելքից դեպի հարավ-արևմուտք։


== Անվանում ==
Ուրան լեռան կալդերա՝ լատ.՝ Uranius Patera), անունը ստացել է վաղ ժամանակաշրջանում, այն հաստատվել է 1973 թվականին Միջազգային աստղագիտական միության կողմից։ Լեռը նշանակված է Uranius Mons անվանմամբ միայն 2007 թվականին։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Կիրովո (այլ կիրառումներ)

Կիրովո, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Կիրովո - ավան, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ստարոբեշևսկի շրջանում
Կիրովո - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում
Կիրովո - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլոդարսկիում
Կիրովո - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովի շրջանում
Կիրովո - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանում
Կիրովո - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոլինսկայայի շրջանում
Կիրովո - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նիկոլաևի շրջանում
Կիրովո - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանում
Կիրովո - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում
Կիրովո - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանում
Կիրովո - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Նեմիրովի շրջանում
Կիրովո - քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ձեռժինսկի քաղաքային խորհրդում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Կիրովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Կիրովո - գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ալթայսկի շրջանի կազմում։
Կիրովո - գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Շիրինսկի շրջանի կազմում։
Կիրովո - գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Տաշտիպսկի շրջանի կազմում։
Կիրովո - գյուղ Ռուսաստանի Կուրգանի մարզի Միշկինսկի շրջանի կազմում։
Կիրովո - գյուղ Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Էնգելսկի շրջանի կազմում։
Հովհաննես Հովհաննիսյան (քաղաքական գործիչ)

Հովհաննես Հովհաննիսյան, Երևանի պետական համալսարանի ռեկտոր, աստվածաբան, պատմական գիտությունների դոկտոր, դոցենտ։ 


== Կենսագրություն ==
Հովհաննես Հովհաննիսյանը ծնվել է 1980 թվականի մարտի 5-ին քաղաք Երևանում։Մինչև 1996 թվականը սովորել, ապա ավարտել է Երևանի թիվ 149 օտար լեզուների վարժարանը, իսկ 2000 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի աստվածաբանության ֆակուլտետը։ 2002 թվականին խորացրել է իր գիտելիքները աստվածաբանության մեջ և ավարտել նույն ֆակուլտետի մագիստրատուրան։ Զուգահեռ սովորել է նաև Հայաստանի Հանրապետության պետական կառավարման դպրոցում և ստացել պետական ծառայողի որակավարում։ 2007 թվականին ավարտել է ԵՊՀ կրոնի պատմության և տեսության ամբիոնի ասպիրանտուրան՝ ստանալով պատմական գիտությունների թեկնածուի և դոցենտի որակավարում։
2003 թվականից ԵՊՀ կրոնի պատմության և տեսության ամբիոնի դասախոս։ Դասավանդել է Վ. Բրյուսովի պետական լեզվաբանական և Մ. Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարաններում, իսկ 2006-2008 թվականներին՝ Գավառի պետական համալսարանում, 2014 թվականին` Հայաստանի ամերիկյան համալսարանում։ 2014 թվականին հիմնադրել է Հանրային քաղաքականության ինստիտուտի հետազոտական կենտրոնը։
2018 թվականի մայիսի 21-ից մինչև 2019 թվականի փետրվարի 14-ը աշխատել է որպես Հայաստանի կրթության և գիտության փոխնախարար։
2021 թվականին նշանակվել է ԵՊՀ ռեկտորի ժամանակավոր պաշտոնակատար։ Նույն թվականի դեկտեմբերի 17-ին ընտրվել է ԵՊՀ ռեկտոր։
Անդամակցում է  գիտական մի շարք կազմակերպությունների։


== Քաղաքական գործունեություն ==
2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին «Իմ քայլը» կուսակցությունների դաշինքի համապետական ընտրական ցուցակի կազմում ընտրվել է Հայաստանի Ազգային ժողովի պատգամավոր։


== Գիտական գործունեություն ==
Մեկ մենագրության և միջազգային հեղինակավոր ամսագրերում հրատարակված քառասունից ավելի գիտական հրապարակումների հեղինակ։


== Մասնագիտական վերապատրաստումներ ==
Հունվար - Օգոստոս, 2005 թ․ Կրոնագիտության ամբիոն, Կալիֆորնիայի համալսարան, Սանտա-Բարբարա, Հավաստագիր 2005 թ. Կրոնական բազմախոհությունը ԱՄՆ ինստիտուտի ուսուցման վերաբերյալ
Հունվար - Մայիս, 2008 թ․ Երիտասարդ դասախոսների վերապատրաստման ծրագիր (JFDP), Վանդերբիլթի համալսարան, Նաշվիլ, Թենեսի
Հունվար 2010 թ.- դեկտեմբեր 2011 թ. ՀՀ ԱԳՆ դիվանագիտական ակադեմիա
Հունիս - Հուլիս, 2010 թ. Քեմբրիջի հյուընկալության ծրագիր, հետազոտող, Քեմբրիջի համալսարանի Հիսուսի քոլեջ, Մեծ Բրիտանիա
Նոյեմբեր 2010 թ. - Հունվար 2011 թ. Գերմանական ակադեմիական աջակցության հետդոկտորական ծրագիր, Տյուբինգենի համալսարան, Գերմանիա
Հունվար 2010 թ. - Դեկտեմբեր 2011 թ. ՀՀ արտաքյին գործերի նախարարության դիվանագիտական դպրոց
Հունիս - հուլիս, 2012 թ. ԱՄՆ Յեյլի համալսարանի աստվածաբանության դպրոցի այցելու հետազոտող
Փետրվար - մայիս, 2013 թ. ԱՄՆ Յեյլի համալսարանի աստվածաբանության դպրոցի այցելու հետազոտող
Մայիս - հուլիս, 2014 թ. Կրոնական և էթնիկ բազմազանության ուսումնասիրության Մաքս Պլանկի ինստիտուտ, Գոտինգեն, Գերմանիա


== Ծանոթագրություններ ==
Զայցևո (Կույբիշևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զայցևո (այլ կիրառումներ)Զայցևո (ռուս.՝ Зайцево), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կույբիշևի շրջանում։ Մտնում է Կրինիչնո-Լուգսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Մոնկլասիկո

Մոնկլասիկո (իտալերեն՝ Monclassico), կոմունա Իտալիայի Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 832 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 104 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 8 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 38020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0463։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ +39 0463 974183
Էլեկտրոնային փոստ՝ c.monclassico@comuni.infotn.it
Պաշտոնական կայքը՝ http://www.comunemonclassico.it/ Archived 2012-07-11 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunemonclassico.it/ Archived 2012-07-11 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Porsche Cayenne

Porsche Cayenne (Պորշ Կայենա) մեքենա, հինգ տեղանոց քրոսովեր, որը արտադրում է Porsche֊ը։ Արտադրությունը սկսվել է 2002 թվականից, մեքենան հիմնականում վաճառվում է ամերիկյան շուկայում։ Մոդելային անվանումը Կայեննա քաղաքի անունն է։ Սա միակ մեքենաներից է, որը ունի V8 հզորության շարժիչ։


== Տեխնիկական բնութագիր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ավգուստով

Ավգուստով(լեհերեն՝ Augustów, լիտվերեն՝ Augustavas, ռուսերեն՝ Августов), քաղաք Լեհաստանի Հանրապետության հյուսիսարևելյան մասում։ Նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոնն է Լեհաստանի Պոդլյասկե վոևոդությունում։ 2019 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 30.270, բնակչության խտությունը՝ 386 մարդ յուրաքանչյուր քառակուսի կիլոմետրի վրա։


== Պատմություն ==
Պատմական փաստաթղթերում Ավգուստովն առաջին անգամ հիշատակվել է 1496 թվականին։ Լյուբլինյան ունիային նախորդած ժամանակահատվածում բնակավայրը պատկանել է Լիտվայի մեծ իշխանությանը, այնուհետև մտել է Լեհաստանի թագավորության կազմի մեջ։
1795 թվականին ընկել է Պրուսիայի տիրապետության տակ։
XIX դարի վերջերից գործարկվել է քաղաքի երկաթուղային կայարանը։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ քաղաքի մատույցներում դաժան մարտեր են տեղի ունեցել ռուսական և գերմանական բանակների միջև (1915 թ. Ավգուստովյան ռազմական օպերացիան)։ Ավգուստովը մեծապես վնասվել է նաև Երկրորդ աշխարհամարտի ժամանակ։


== Տեսարժան վայրեր ==
Զբոսաշրջիկներին Ավգուստովում ու նրա շրջակայքում առաջին հերթին գրավում են Մազուրյան լճերի գեղեցկությունը և միջնադարյան եկեղեցին։


== Քույր քաղաքներ ==
Ավգուստովը բարեկամական ու գործընկերային սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.

 Դրուսկենիկայ (Լիտվա)
 Պորտո Չերեզիո (Իտալիա)
 Տուուսուլա (Ֆինլանդիա)
 Սլոնիմ (Բելառուս)
 Գրոդնո (Բելառուս)
 Ռուդկի (Ուկրաինա)
 Շկլարսկա Պորեմբա (Լեհաստան)
 Դեմբիցա (Լեհաստան)
 Սուպրասլ (Լեհաստան)


=== Ժողովրդագրություն ===
Ավգուստովի բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները XVII դարից մինչև մեր ժամանակները.

(*) – մոտավոր տվյալներ
2017 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով Ավգուստովն ուներ 30 270 բնակիչ:


== Գրականություն ==
Augustów //  S. 53—54
Szlaszyński  Jarosław,  Makowski Andrzej - Augustów. Monografia historyczna ,  Urząd Miejski w Augustowie, Augustów , 2007 | isbn = 978-83-925620-09


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
https://sztetl.org.pl/pl/miejscowosci/a/663-augustow
http://www.augustow.pl/pl
http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_I/53
Պաշտոնական կայքէջը
Historia Żydów w Augustowie na portalu Wirtualny Sztetl
pilot.pl Archived 2004-03-30 at the Wayback Machine.