Դիվանագիտական հարաբերություններ

Դիվանագիտական հարաբերություններ, ինքնիշխան պետությունների, ինչպես նաև պետությունների և միջազգային հանրային իրավունքի այլ սուբյեկտների միջև պաշտոնական հարաբերությունների պահպանման հիմնական ձևը՝ միջազգային իրավունքի նորմերին և միջազգային շփման պրակտիկային համապատասխան։
Դիվանագիտական հարաբերությունները կոչված են նպաստելու պետությունների միջև բարեկամական հարաբերությունների զարգացմանը, խաղաղության և անվտանգության պահպանմանը։
Համաձայն 1961 թվականի դիվանագիտական հարաբերությունների մասին Վիեննայի կոնվենցիայի՝ դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատումն իրականացվում է փոխադարձ համաձայնությամբ։
Դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատմանը սովորաբար նախորդում է պետության և նրա կառավարության միջազգային ճանաչումը այլ պետության կողմից, դրանց հաստատման փաստը միշտ խոսում է նման ճանաչման առկայության մասին։
Ընդհանրապես, պետությունների և պետական նման սուբյեկտների միջև դիվանագիտական հարաբերությունները իրենց կառավարությունների միջև ցանկացած բնույթի բարեկամական կապեր են, դրանք կարող են գոյություն ունենալ նույնիսկ դեսպանությունների բացակայության դեպքում։ Այնուամենայնիվ, դիվանագիտական հարաբերությունները լիարժեք բնույթ են ստանում միայն դիվանագիտական առաքելության բացումից հետո։
Դիվանագիտական հարաբերությունների խզումը կամ կասեցումը կարող է տեղի ունենալ այն պատճառով, որ կառավարությունն այլ պետությունում դադարում է համարվել օրինական։ Այդ դեպքում դիվանագիտական հարաբերությունները հետագայում կարող են հաստատվել նույն պետության մեկ այլ (այլընտրանքային) կառավարության հետ, որը իշխանության է եկել հեղափոխության կամ հեղաշրջման արդյունքում։ Մյուս կողմից, այնտեղ տեղի ունեցած հեղափոխությունից կամ հեղաշրջումից հետո որոշակի պետության հետ դիվանագիտական հարաբերությունների շարունակումը (օրինակ՝ մի պետության դիվանագիտական ներկայացուցչության և մյուսի նոր իշխանությունների միջև պաշտոնական դիվանագիտական շփումների շարունակության միջոցով) վկայում է նոր կառավարության դիվանագիտական ճանաչման մասին։
Այլ իրավիճակում դիվանագիտական հարաբերությունների խզումը կամ կասեցումը կարող է պաշտոնապես վկայել այն մասին, որ պետությունների միջև հարաբերություններն այլևս բարեկամական չեն, նման բան կարող է տեղի ունենալ հարաբերություններում շատ լուրջ խնդիրների առկայության դեպքում, օրինակ, պետությունների միջև բռնկված պատերազմի հետևանքով։ Մասնավորապես, պետությունների միջև պատերազմի վիճակն անպայման հանգեցնում է դիվանագիտական հարաբերությունների խզմանը։ Դիվանագիտական հարաբերությունները դադարեցվում են նաև միջազգային իրավունքի տվյալ սուբյեկտի լուծարման հետևանքով, օրինակ՝ պետությունների միավորման կամ նրա իրավասուբյեկտության ճանաչման դադարեցման շնորհիվ։
Դիվանագիտական հարաբերությունների գոյությունը (ինչպես նաև հաստատումը, վերսկսումը) միշտ վկայում է այն մասին, որ կողմերը միմյանց ճանաչում են որպես միջազգային իրավունքի ոչ քաղաքացի, ինչպես նաև այն վկայում է այն իշխանության օրինականության փոխադարձ ճանաչման մասին, որը ղեկավարում է սուբյեկտներից յուրաքանչյուրը և ներկայացնում է այն միջազգային ասպարեզում։ Որոշ դեպքերում, ինչպես, օրինակ, ՉԺՀ-ի և Թայվանի դեպքում, կառավարություններից մեկի հետ դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատումն անհնար է դարձնում դրանց հաստատումը մյուսի հետ, քանի որ երկու ռեժիմներն իրենց միակ օրինական իշխանությունն են համարում միասնական երկրի ամբողջ տարածքում։ Ընդ որում, տվյալ կառավարության իրական վերահսկողության առկայությունն իր պետության տարածքի նկատմամբ Հենց անհրաժեշտ պայման չէ.հայտնի են դեպքեր, երբ դիվանագիտական հարաբերություններ են հաստատվել վտարանդի կառավարությունների հետ։
Դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատումը տեղի է ունենում շահագրգիռ պետությունների ներկայացուցիչների միջև ուղղակիորեն կամ երրորդ պետությունների դիվանագիտական ներկայացուցիչների միջոցով։ Բանակցությունների արդյունքում և ձևակերպվում է պետությունների և կառավարությունների ղեկավարների կամ արտաքին գործերի նախարարների միջև ուղերձների, նամակների, նոտաների փոխանակման ձևով։ Կողմերը պայմանավորվում են դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման փաստի, դիվանագիտական ներկայացուցչությունների մակարդակի (դեսպանատուն կամ առաքելություն), համաձայնագրի ուժի մեջ մտնելու ամսաթվի, դրա հրապարակման ժամկետի և կարգի մասին։


== Տես նաև ==
Դիվանագիտություն
Դեսպան
Միջազգային հարաբերություններ
Հայաստանի դիվանագիտական ​​հարաբերություններ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Dennis George T. (1985)։ Three Byzantine Military Treatises (Volume 9)։ Washington, District of Columbia: Dumbarton Oaks, Research Library and Collection։ ISBN 9780884021407 


== Արտաքին հղումներ ==
Foreign Affairs Manual and associated Handbooks(անգլ.)
Frontline Diplomacy: The Foreign Affairs Oral History Collection Library of Congress(անգլ.)
Pashakhanlou, Arash Heydarian Intelligence and Diplomacy in the Security Dilemma: Gauging Capabilities and Intentions(անգլ.) // International relations : journal. — 2018. — Т. 55. — № 5. — С. 519—536. —