armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հովհաննես Հարությունյան (ըմբիշ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հովհաննես Հարությունյան (այլ կիրառումներ)Հովհաննես Վաղինակի Հարությունյան (հոկտեմբերի 15, 1960(1960-10-15), Թալին, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային հունա-հռոմեական ոճի ըմբիշ, մարզիչ, ԽՍՀՄ կրկնակի չեմպիոն (1984, 1985), Եվրոպայի չեմպիոն (1985), աշխարհի առաջնության մրցանակակիր (1985), ԽՍՀՄ միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (1985)։


== Կենսագրություն ==
Հովհաննես Հարությունյանը ծնվել է 1960 թվականի հոկտեմբերի 15-ին ՀԽՍՀ-ի Թալինի շրջանի Թալին գյուղում։ 1966 թվականին նրա ընտանիքը տեղափոխվում է Լենինական, որտեղ էլ Հարությունյանը 1972 թվականին Յուրի Կարապետյանի ղեկավարությամբ սկսում է զբաղվել հունահռոմեական ոճի ըմբշամարտով։ 1977 թվականին դարձել է ԽՍՀՄ պատանեկան առաջնության չեմպիոն։
1978 թվականին Հովհաննես Հարությունյանն ընդունվում Բելառուսի պետական ֆիզիկական կուլտուրայի ինստիտուտ, տեղափոխվում Մինսկ, որտեղ շարունակում է մարզվել ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ Ալեքսանդր Շելեգի ղեկավարությամբ։ 1984 և 1985 թվականներին հաղթել է ԽՍՀՄ առաջնություններում։ 1985 թվականին ընդգրկվել է ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում, դարձել Եվրոպայի չեմպիոն և աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ 1989 թվականին ավարտել է մարզական կարիերան։
Հետագայում մասնակցել է վետերանների մրցաշարերին, որպես մարզիչ աշխատել Բարձրագույն մարզական վարպետության հանրապետական դպրոցում և օլիմպիական խաղերի նախապատրաստական հանրապետական ուսումնարանում։ 2007 թվականից աշխատում է «Դինամո» ֆուտբոլային ակումբում (Մինսկ)՝ որպես ընդհանուր ֆիզիկական պատրաստվածության մարզիչ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Выходной в кругу семьи
Բելառուսի Հանրապետությունում հունա-հռոմեական ոճի ըմբշամարտի զարգացման պատմությունը — Գրոնդո, 2004.
Արդեկուրտ օ Բուա

Արդեկուրտ օ Բուա (ֆր.՝  Hardecourt-aux-Bois), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 84 մարդ, բնակչության խտությունը` 16.06 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.23 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 39 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 45 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 35-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 10։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,8 %։ 35 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 31 անձ (18 տղամարդ և 13 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 10 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Շոմոն

Շոմոն (ֆր. Chaumont), քաղաք և համայնք Ֆրանսիայի հյուսիս-արևելքում, Շամպայն-Արդենի տարածաշրջանում։ Վերին Մարն դեպարտամենտի վարչական կենտրոնը։
Ըստ 1999 թվականի մարդահամարի տվյալների քաղաքի բնակչությունը կազմում է 25 996 մարդ։ Քաղաքի տարածքը կազմում է 55,26 կմ²։
Քաղաքը գտնվում է Մարնե գետի վրա։ Հյուսիս-արևմուտքից 60 կմ հեռավորության վրա գտնվում է Նևել-լե-Վուազե քաղաքապետարանը, 110 կմ հարավ-արևելք Շալոն ան Շամպայնը, Փարիզից արևելք։ Շոմոնը գտնվում է Փարիզի և Շվեյցարիայի Բազելը միացնող երկաթուղային գծի վրա։ 1856 թվականին, երբ ճանապարհ է կառուցվել, Մարն ամբողջովին կառուցվել է 600 մետր երկարությամբ և մինչև 52 մետր բարձրության վրա։
Պատմականորեն ծառայել է որպես Շամպանի գրաֆների նստավայր։ 1814 թվականին Շոմոնը դարձավ կոալիցիայի մասնակից երկրների և Նապոլեոնի  դեմ ստորագրվող պայմանագրի վայրը։ 1940 և 1944 թվականներին  դաշնակիցների կողմից ենթարկվել է ռմբակոծության։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականին 16 367 աշխատունակ են եղել (15-64 տարեկան), 11.641 մարդ եղել են ակտիվ, 4726-ը ոչ ակտիվ (ակտիվության ինդեքս 71.1%, 1999 թվականին 72.0%):
11641-ից սկսած `10245 մարդ (5,381 մարդ և 4,864 կին) ակտիվ էին, 1396 գործազուրկ (618 տղամարդ և 778 կին)։ 4726-ը՝ անգործ էին, 1835 հոգի եղել են դպրոցականներ կամ ուսանողներ, 1363-ը` կենսաթոշակառուներ, 1528-ը տնտեսապես ակտիվ չէին այլ պատճառներով։
2008 թվականին մունիցիպալիտետը ունեցել է 10999 հարկվող տնային տնտեսություն, որտեղ բնակվում է 22443 մարդ։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկա


== Հայտնի բնիկներ և բնակիչներ ==
Էդմե Բուշարդոն (1698–1762)՝ քանդակագործ
Լյուսի Դեկոսս (ծնված 1981)՝ ձյուդոյի խաղացող
Նիկոլ Ռիե (ծնված 1949)՝ երգիչ
Լյուկ Շատել (ծնված 1964)՝ քաղաքագետ
Դենի Դեկրես (1761–1820)՝ Ֆրանսիական նավատորմի ղեկավար
Ժան Մասսոն (1907–1964)՝ քաղաքագետ
Լուիզ Միշել (1830–1905)՝ գրող
Կրիստիան Պինո (1904–1995)՝ քաղաքագետ
Անդրե Գոդարդ (1881-1965)՝ ճարտարապետ և հնագետ


== Քույր քաղաքներ ==
 Գերմանիա, Բադ Նաուհայմ
 Մալի, Սան
 Բելգիա, Օօստկամպ
 Ֆրանսիա, Բաիլլիֆ
 Անգլիա, Աշտոն ունդեր Լինե
 ԱՄՆ, Օուասսո


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջ (ֆր.)


== Գրականություն ==
«Шомон, город»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Վիդլիցա (գյուղ, Օլոնեցկի շրջան)

Վիդլիցա (ռուս.՝ Видлица, ֆիններեն՝ Vitele), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Օլոնեցկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կատուն, որ զբոսնում էր ինքն իր համար (այլ կիրառումներ)

Կատուն, որ զբոսնում էր ինքն իր համար, կարող է վերաբերել՝

Կատուն, որ զբոսնում էր ինքն իր համար, մուլտֆիլմ՝ նկարահանված 1968 թվականին Ալեքսանդրա Սնեժկո-Բլոցկայայի կողմից,
Կատուն, որ զբոսնում էր ինքն իր համար, մուլտֆիլմ՝ նկարահանված 1988 թվականին Իվան Ուֆիմցևի կողմից։
Երեմ Վարդանյան

Երեմ Սրապիոնի Վարդանյան (փետրվարի 14, 1922(1922-02-14), Երևան, Հայկական ԽՍՀ - օգոստոսի 19, 1985(1985-08-19), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քանդակագործ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1972)։


== Կենսագրություն ==
1938-1941 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանում, 1950 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ինստիտուտը։ 1949-1956 թվականներին դասավանդել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանում, 1961 թվականից՝ Երևանի գեղարվեստի ինստիտուտում։
Ստեղծագործել է հաստոցային և մոնումենտալ քանդակագործության բնագավառներում։ Գործերին բնորոշ են վավերականությունը և կոթողային հնչողությունը։


== Ստեղծագործություններ ==
«Սպասում։ Մայրը» դիմաքանդակը (1967 թվական, գրանիտ, Դոնի Ռոստովի Սուրբ Խաչ եկեղեցու թանգարան)
Ղազարոս Աղայանի կիսանդրին (1955 թվական, բրոնզ, բազալտ, Երևանի համանուն դպրոցի առջև)
Նելսոն Ստեփանյանի կիսանդրին (1960 թվական, բրոնզ, բազալտ, ԼՂՀ Ասկերանի շրջանի Խանաբադ գյուղ)
Մովսես Խորենացու հուշարձանը (1965 թվական, բազալտ, Մատենադարանի առջև)
Գյումրու երկաթուղային կայարանի ճակատի հարթաքանդակները (1978 թվական, տուֆ, Սարգիս Յուխանյանի հետ, ճարտարապետ՝ Ռաֆիկ Եղոյան)
«Ուսանողուհին», 1957 թվական
«Էլեկտրիկ Նավասարդյանի  դիմաքանդակը»
«Կոմիտաս» (գիպս, 1969 թվական)
«Կոմիտաս» (գիպս)
«Երևանի Շինարարները» (բրոնզ)
«Մայրություն» (շամոտ, 1975 թվական)
«Մովսես Խորենացի» (գիպս) , տարբերակներ Մատենադարանի համար)
«Թորոս Ռոսլին» (գիպս) , կոմպոզիցիա ( տարբերակ Մատենադարանի համար )
«Թորոս Ռոսլին» (փայտ , տարբերակ Մատենադարանի համար )
«Գրիգոր Տաթևացի» (փայտ , տարբերակ Մատենադարանի համար )
«Րաֆֆի» (մարմար)՚ 1954
«Հովհաննես Թումանյան» ( մոմ )
«Արամ Խաչատրյան » (գործ ՝ Արմենակ Վարդանյանի ՚ համահեղինակ ՝ Երեմ Վարդանյան )՚ (բրոնզ)։
«Ալեքսանդր Պուշկին» (բրոնզ)
«Ժ. Սրապյան» (բրոնզ, Երևան, 1977 թվական)
ՀՄՊ-ում զոհվածներին նվիրված հուշարձան Հոկտեմբերյանում
«Լուռ վիշտ» (Արա Սարգսյանի ավարտական աշխատանքը (մարմար), որը լուսանկարներից նյութին փոխանցել՝ որպես քանդակագործի մահարձան իրականացրել է Երեմ Վարդանյանը ( գրանիտ)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արմեն Առուստամյան. « Մեծարվեստ, կոթողային, հավերժական» ( 2018 թ., հրապարակվել է քանդակագործի ծննդյան 96-ամյակի առթիվ)։
Արմեն  Առուստամյան . « Հավետ  ապրող  կերպարներ  նրա  վսեմ  արվեստում » ( 2020  թ . հրապարակվել  է  քանդակագործի  ծննդյան  98 - ամյակի  առթիվ ) ։
Կիվիյեռվե

Կիվիյեռվե (էստ․՝ Kivijärve), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Յիգևա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 46 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վիկտոր Իվանով

Վիկտոր Իվանով (ռուս.՝ Иванов, Виктор Иванович, օգոստոսի 2, 1924(1924-08-02), Մոսկվա, ԽՍՀՄ) ռուս և խորհրդային գեղանկարիչ, մանկավարժ։
ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս (1988, թղթակից անդամ` 1978)։ ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1990)։ ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի (1968), ՌԽՍԴՀ Ռեպինի անվան պետական մրցանակի (1989) և Ռուսաստանի Դաշնության պետական մրցանակի դափնեկիր (1996)։ 1951 թվականից` ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1924 թվականի օգոստոսի 2-ին, Մոսկվայում։
Մինչև 1939 թվականը սովորել է կենտրոնական Պիոների տան կերպարվեստի ստուդիայում (Վ. Ա. Վորոնինի և Ա. Մ. Միխայլովի արվեստանոց)։
1939-1944 թվականներին սովորել է Մոսկվայի գեղարվեստի ակադեմիական լիցեյում (պրոֆեսոր Վ. Պոչիտալովի արվեստանոց)։
1945-1950 թվականներին սովորել է Մոսկվայի գեղարվեստական ինստիտուտում (պրոֆեսոր, ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ, ակադեմիկոս Ա. Գրիցայի արվեստանոցը)։
1950 թվականից եղել է Մոսկվայի հանրապետական, համամիութենական ցուցահանդեսների ակտիվ մասնակից։
1950-1952 թվականներին դասավանդել է Մոսկվայի գեղարվեստի միջնակարգ դպրոցում։
1951 թվականից եղել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ։
1957 թվականին սկսել է աշխատել Ռյազանի ժողովրդին նվիրված աշխատանքների վրա։
1957-1967 թվականներին աշխատել է «Ռուս կանայք» մեծ շարքի վրա. «Պատերազմի տարիներին» (1958-1967), «Ռյազանի մարգագետինը» (1962-1971), «Ետաճաշիկ» (1963-1966), «Կարտոֆիլի բերքահավաք» (1967)։
1959-1962 թվականներին ստեղծագործական ուղևորության է մեկնել Եգիպտոս, Սիրիա, Իտալիա, Կուբա, Մեքսիկա։
1968-1981 թվականներին եղել է ՌԽՖՍՌ նկարիչների միության վարչության քարտուղար։
1988 թվականին ընտրվել է ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի իրական անդամ։
2004 թվականին Ռյազանի գեղարվեստի թանգարանին կից բացվել է «Վիկտոր Իվանովը և Ռյազանի հողերը» պատկերասրահը։


== Ստեղծագործություն ==
Նրա աշխատանքները պահվում են Տրետյակովյան պատկերասրահում, Ռուսական պետական թանգարանում, Կիևի ռուսական արվեստի թանգարանում, Ռյազանի մարզի գեղարվեստի թանգարանում, Ռուսաստանի և աշխարհի այլ երկների բազմաթիվ այլ թանգարաններում, իսկ նկարչի դիմանարը 1983 թվականից գտնվում է Ուֆֆիցիի (Ֆլորենցիա) պատկերասրահում։


== Մրցանակներ ==
Պատվո շքանշան` պետությանը մատուցած ծառայությունների, մշակույթի և արվեստի բնագավառում արդյունավետ գործունեության, ժողովրդների միջև բարեկամության և համագործակցության ամրապնդման համար ունեցած մեծ ներդրման համար (2000)
Բարեկամության շքանշան` պետությանը մատուցած ծառայությունների համար (1995)
ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1990)
ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1976)
ՌԽՖՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1968)
ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի ոսկե մեդալ(1985)
ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի արծաթե մեդալ (1963)
Ռյազանի մարզի պատվավոր քաղաքացի (2005)
Այլ մրցանակներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
В. Ива­нов. (Каталог вы­став­ки). М., 1976;
В. Ива­нов. Кар­ти­ны, порт­ре­ты, пей­за­жи, ри­сун­ки. М., 1985.


== Արտաքին հղումներ ==
Виктор Иванов на сайте Российской академии художеств
Информация на сайте правительства Рязанской области
Զավետնոե (այլ կիրառումներ)

Զավետնոե, կարող է վերաբերել՝

Զավետնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում
Զավետնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օլշանսկի շրջանում
Զավետնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բախչիսարայի շրջանում
Զավետնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանում
Զավետնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բերշադի շրջանում
Զավետնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կիվերցիի շրջանում
Խոմայի զարմանալի արկածները

«Խոմայի զարմանալի արկածները»՝ «Քրիստմաս Ֆիլմզ» ստուդիայի մուլտիպլիկացիոն սերիալ։ Նկարահանվում է 2005 թվականին, տվյալ պահին նկարահանվել է 13 սերիա։


== Սյուժե ==
Սերիալը նկարահանվել է Ալբերտ Իվանովի` Խոմայի մասին ստեղծագործությունների հիման վրա։ Ամեն անգամ Խոման և նրա ընկեր Գետնասկյուռը ընկնում են տարբեր արկածների մեջ, որոնցից միշտ կարողանում են ելք գտնել շնորհիվ իրենց ընկերության։


== Կերպարներ ==
Խոմա՝ ալարկոտ համստեր, կհորինի ամեն անհնարին բան, որպեսզի ոչ մի բան չանի։ Սիրում է վիրավորել իր ընկերոջը՝ Գետնասկյուռին։ Հնչյունավորում է Սերգեյ Բելոգոլովցևը։
Գետնասկյուռ՝ միամիտ, աշխատասեր կենդանի։ Հաճախ է հայտնվում խայտառակ վիճակներում Խոմայի պատճառով։ Հնչյունավորում է Պավել Կաբանովը։
Սերիալում հայտնվում են նաև երկրորդական կերպարներ՝ Արջը, Գայլը, Աղվեսը, Սկյուռը և ուրիշներ։


== Սերիաների ցանկ ==
Ինչպես Խոման և Գետնասկյուռը դարձան անբաժան
Ինչպես Խոման գտավ իր փոսը
Ինչպես Խոման փրկեց աստղին
Ինչպես Խոման ձուկ բռնեց
Ինչպես ընկերները բուժեցին Խոմային
Ինչպես Խոման պատմեց վախենալու պատմություններ
Ինչպես Խոման Գետնասկյուռին գնեց
Ինչպես Խոման Նապաստակին վազել սովորեցրեց
Ինչպես Խոման Նոր տարին նշեց
Ինչպես Խոման քոթոթի հետ խաղաց


== Ֆիլմի վրա աշխատել են ==
Սցենարի հեղինակ՝ Ալբերտ Իվանով
Ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Տարասով, Ալեքսեյ Շտիխին, Դիմիտրի Սեմյոնովա, Բորիս Տուզանովիչ
Կոմպոզիտոր՝ Անդրեյ Դերժավին
Պրոդյուսեր՝ Ելիզավետա Բաբախինա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Как друзья Хому лечили. Аниматор.ру
Как Хома Суслика покупал. Аниматор.ру
Միխալինա Վիսլոցկայա

Միխալինա Աննա Վիսլոցկայա (լեհ.՝ Michalina Anna Wisłocka,  օրիորդական ազգանունը՝ Բրաուն (լեհ.՝ Braun), հուլիսի 1, 1921(1921-07-01), Լոձ, Łódź Voivodeship, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն - փետրվարի 5, 2005(2005-02-05), Վարշավա, Լեհաստան), լեհ բժիշկ-գինեկոլոգ, սեքսոլոգ, «Սիրո արվեստը» գրքի հեղինակ, որը սեռական մշակույթի հարցերով առաջին փորձագիտական ձեռնարկն էր կոմունիստական ճամբարի երկրներում։


== Կենսագրություն ==
Միխալինա Բրաունը ծնվել է մտավորականների ընտանիքում։ Նրա հայրը դպրոցական ուսուցիչ էր (հետագայում՝ տնօրեն) Լոձում, մայրը ազնվականական տոհմից էր,  դպրոցում դասավանդում էր լեհերեն։ Մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմն ընտանիքը բնակվել է դպրոցի շենքում, բայց 1939 թվականին ստիպված տեղափոխվել են Կրակով։ Միխալինան ամուսնացել է քիմիկոս Ստանիսլավ Վիսլոցկու հետ, որի հետ ծանոթացել էր դեռևս 12 տարեկան հասակում։ Զույգը մեկնել է Վարշավա, որտեղ երկուսով աշխատել են հոսպիտալում և գտնվել նացիստական դիմադրության շարժման մեջ։ 1952 թվականին  Վիսլոցկայան ավարտել է Վրոցլավի բժշկական համալսարանը։ 1959 թվականին ստացել է մանկաբարձի և գինեկոլոգի մասնագիտացում, իսկ 10 տարի անց՝ բժշկական գիտությունների դոկտորի աստիճան։ 1957 թվականին պրոֆեսոր Բոգդան Բեդնարսկու հետ միասին Միխալինա Վիսլոցկայան դարձել է Գիտակցական մայրության ընկերության համահիմնադիր, որն աջակցում էր երիտասարդության սեռական դաստիարակությանը։
1978 թվականին լույս է տեսել Վիսլոցկայայի «Սիրո արվեստը» ձեռնարկը, որից հետո Լեհաստանում սկսեցին թափ հավաքել մարդու սեռական վարքագծի և սեռական հարցերի բացահայտ քննարկումները։ Գիրքը դարձավ բեսթսելլեր, այն մեծ պահանջարկ էր վայելում և ընդհանուր առմամբ վաճառվեց 7 միլիոն օրինակ։


== Պարգևներ ==
Լեհաստանի նախագահի 1997 թվականի սեպտեմբերի 9-ի որոշմամբ Միխալինա Վիսլոցկայան պարգևատրվել է Լեհաստանի վերածննդի ասպետական խաչ շքանշանով։


== Մահ ==
Միխալինա Վիսլոցկայան մահացել է Վարշավայի հիվանդանոցներից մեկում՝ սրտամկանի ինֆարկտից առաջացած բարդությունների պատճառով։ Թաղված է Վարշավայի լյութերական գերեզմանոցում 2005 թվականի փետրվարի 11-ին։     


== Հիշատակ ==
Միխալինա Վիսլոցկայայի անունով է կոչվում Լյուբնևիցեի Սիրո զբոսայգին, ինչպես նաև Լոձի պուրակներից մեկը։ 2017 թվականին էկրան բարձրացավ ռեժիսոր Մարիա Սադովսկայայի կենսագրական ֆիլմը՝ «Սիրո արվեստը։ Միխալինա Վիսլոցկայայի պատմությունը» հայտնի լեհ գինեկոլոգ սեքսոպաթոլոգի մասին։


== Հրատարակություններ ==
Հղիության կանխարգելման տեխնիկա (լեհ.՝ Technika zapobiegania ciąży) -- 1959
Հղիության կանխարգելման մեթոդներ (լեհ.՝ Metody zapobiegania ciąży) - 1976
Սիրո արվեստ (լեհ.՝ Sztuka kochania) - 1978
Սիրո մշակույթ (լեհ.՝ Kultura miłości) - 1980
Սեքսի կալեյդոսկոպ (լեհ.՝ Kalejdoskop seksu) - 1986
Սիրո արվեստը 20 տարի անց (լեհ.՝ Sztuka kochania: w dwadzieścia lat później) - 1988
Սիրո արվեստ՝ վիտամին „M” (լեհ.՝ Sztuka kochania: witamina „M”) - 1991
Հաջողություն սիրո մեջ (լեհ.՝ Sukces w miłości) - 1993
Մալինկա, Բրատեկ և Յաս (լեհ.՝ Malinka, Bratek i Jaś) - 1998
Սեր կյանքի համար` անհոգ ժամանակների հիշողություններ (լեհ.՝ Miłość na całe życie: wspomnienia z czasów beztroski) - 2002


== Ծանոթագրություններ ==
Պոռնկավարություն

Պոռնկավարություն (նաև՝ Անառակների ժամանակաշրջան, Անբարոյականների կառավարում, Պոռնիկների կառավարում, իտալերեն՝ pornocrazia romana, governo delle prostitute, Սև դար լատ.՝ saeculum obscurum), պապության պատմության մի ժամանակաշրջան (10-րդ դարի առաջին կեսը), որը սկսվել է Սերգիուս III-ի գահակալեցումից 904 թվականին և շարունակվել է 60 տարի՝ մինչև Հովհաննես XII պապի մահը 963 թվականին (այլ տվյալներով շարունակվել է 30 տարի, այսինքն մինչև Հովհաննես XI պապի մահը)։
Այդ ժամանակաշրջանում պապերը գտնվել են Թեոֆիլակտների արիստոկրատական զորեղ ընտանիքի ուժգին ազդեցության ներքո, մասնավորապես՝ հռոմեական կոնսուլ և կոմիտ, կոմս Տուսկուլում Թեոֆիլակտի, նրա կնոջ՝ Թեոդորայի և դստեր՝ Մարոզիայի, այնուհետև՝ վերջինիս որդու՝ Սպոլետոյի դուքս Ալբերիք II-ի։ «...այդ հարուստ, ազդեցիկ ու իշխանատենչ կանայք պապական գահին բազմեցրել են իրենց մտերիմներին, սիրեկաններին, բարեկամներին։ Իրենց դուր չեկած պապերին առանց այլևայլության գահընկեց են արել, հեռացրել ճամփից»։
Մինչև անգամ կաթոլիկ եկեղեցու պաշտոնական պատմագրությունն է ընդունում, որ վերոնշյալ մի քանի տասնամյակի ընթացքում փոփոխվել են բազմաթիվ պապեր, որոնք նշանակվել ու վերահսկվել են Թոեֆիլակտների կողմից և աչքի են ընկել բարքերի անկումով։
«Պոռնոկրատիա» (գերմ.՝ Pornokratie, հուն․՝ πορνοκρατία, «պոռնիկների իշխանություն»), հետերոկրատիա («սիրեկանների իշխանություն») և «պոռնկավարություն» (գերմ.՝ Hurenregiment) եզրույթները հնարել ու գործածության մեջ են դրել գերմանացի բողոքական աստվածաբանները 19-րդ դարում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Harald Zimmermann: Papstabsetzungen des Mittelalters. Böhlau, Graz u. a. 1968.
Hans Kühner: Lexikon der Päpste. Kirchengeschichte – Weltgeschichte – Zeitgeschichte von Petrus bis heute. Wiesbaden 1977.
Georg Denzler: Das Papsttum. Geschichte und Gegenwart (= Beck’sche Reihe 2065 C. H. Beck Wissen). Beck, München 1997, ISBN 3-406-41865-1.
Karlheinz Deschner: Kriminalgeschichte des Christentums. Band 5: 9. und 10. Jahrhundert. Rowohlt, Reinbek 1997, ISBN 978-3498013042.
Peter de Rosa: Gottes erste Diener. Die dunkle Seite des Papsttums. Droemer Knaur,  München 2002, ISBN 3426048078.


== Արտաքին հղումներ ==
Church and Society in a Crisis Age: Tenth and Eleventh Century Europe by Harlie Kay Gallatin Archived 2009-02-01 at the Wayback Machine..
The Catholic Encyclopedia entry on Liutprand of Cremona
Պուերտո Կառենյո

Պուերտո Կառենյո (իսպ. Puerto Carreño), Կոլումբիայի արևելքում գտնվող ինքնավար քաղաք, Վիչադայի վարչական կենտրոնը:


== Պատմություն ==
Ժամանակակից քաղաքավայրում եվրոպացի քրիստոնեական ժողովուրդների առաջին բնակեցումը 1666 թվականին հիմնված էր Հիսուսի միաբանության վանական Ալոնսո դե Նեյրոնի կողմից։ 1991 թվականի հուլիսի 5-ին քաղաքը հռչակվել է որպես Վիչադայի վարչական կենտրոն:


== Աշխարհագրական դիրքը ==
Քաղաքը տեղակայված է դեպարտամենտի հյուսիսարևելյան մասում, Օրինոկո գետի ձախ ափին, Մետա գետի միախառնման մոտ,  Բոգոտա մայրաքաղաքից մոտավորապես 740 կիլոմետր հյուսիս-արևելք հեռավորության վրա: Ծովի մակարդակից բացարձակ բարձրությունը 36 մետր է:
Քաղաքապետարանի հրապարակի մակերեսը կազմում է 12410 կմ²:


== Կլիմա ==


== Ծանոթագրություններ ==
Պարամետր (այլ կիրառումներ)

Պարամետր (հուն․՝ παραμετρών — չափող, համաչափող),

մաթեմատիկայում, մեծություն, որի արժեքները թույլ են տալիս որևէ բազմության տարրերը զանազանել մեկը մյուսից, օրինակ՝ դեկարտյան ուղղանկյուն կոորդինատական համակարգում хОу հարթության միավոր երկարությամբ, շառավղով բոլոր շրջանագծերի բազմությունը տրվում է (x—a)2+(y—b)2=l հավասարումով։ Ընդունելով՝ a=4, b=5, այդ բազմությունից առանձնացնում ենք որոշակի՝ (4,5) կենտրոնով (x—4)2+(y—5)2=1 շրջանագիծը։
Տեխնիկայում, մեծություն, որ բնութագրում է պրոցեսի, երևույթի, համակարգի, տեխնիկական սարքի որևէ հատկությունը․ օրինակ՝ մեխանիկական համակարգերում պարամետրեր են զանգվածր, շփման գործակիցը, իներցիայի մոմենտը և այլն։ Էլեկտրական համակարգերի պարամետրեր են հոսանքի ուժը, լարումը, դիմադրությունը, ունակությունը ևն։
Էրեզինգ

Էրեզինգ  (գերմ.՝ Eresing), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Լեխի Լանդսբերգի վարչական շրջանի ենթակայության տակ։ Մտնում է Կրոնախ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը ՝ 1816 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 14.22 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝  09 1 81 118։
Բաժանված է չորս գյուղական համայնքի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
(5385) Կամենկա

(5385) Կամենկա (անգլ.՝ Kamenka), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1975 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,146961 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4108 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8832 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2039,09 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,17655 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,8° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5385) Կամենկա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Չերտորիյա (գյուղ, Իլինեցկոեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉերտորիյաՉերտորիյա (ուկրաիներեն՝ Чортория), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Իլինեցկոեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1770 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չերտորիյա գյուղում բնակվում էր 596 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,32 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 256,9 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գրադիե

Գրադիե (ուկրաիներեն՝ Граддя), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գրադիե գյուղում բնակվում էր 577 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,33 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 433,83 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Արմեն Բադալյան

Արմեն Բադալյան (1980, Վաղարշապատ, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ օպերային երգիչ (տենոր)։


== Կենսագրություն ==
Արմեն Բադալյանը ծնվել է 1980 թվականին Էջմիածին քաղաքում։ 2000-2005 թվականներին սովորել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում։
2012-2014 թվականներին հանդես է եկել Վոլգոգրադի երաժշտական թատրոնում, որտեղ Վերդիի «Տրավիատա» օպերայում կատարել է Ալֆրեդի դերերգը։
2005 թվականից՝ Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մեներգիչ։


== Դերերգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Զեդա Ալիսուբան

Զեդա Ալիսուբան (վրաց.՝ ზედა ალისუბანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Թերջոլայի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 603 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Քոթամ (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քոթամ (այլ կիրառումներ)Քոթամ, լեռ է Գողթն գավառում, Գանձակ գյուղից 4 կմ հարավ, Քոթամ գյուղից 4 կմ արևելք։ Լեռնոտ լանջերով, սակավ բուսականությամբ և ծովի մակարդակից 2821 մ բարձրությամբ լեռ է։


== Գրականություն ==
Ա. Այվազյան,  Նախիջևան. բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ։
Ալվեոլային պրոտեինոզ

Ալվեոլային պրոտեինոզ (ԱՊ), անհայտ էթիոլոգիայի հիվանդություն, որը բնութագրվում է ալվեոլներում ֆոսֆոլիպիդների և սպիտակուցային նյութի կուտակաման արդյունքում առաջացած հևոցով, որը տալիս է դրական PAS-ռեակցիա։


== Էթիոլոգիա ==
Առանձնացվում է ԱՊ-ի բնածին, ձեռքբերովի և երկրորդային ձևերը։ Առավել հաճախ հանդիպում է ծխողների մոտ(70%) ։ Բնածին ձևը պայմանավորված է սուրֆակտանտի մետաբոլիզմին մասնակցող սպիտակուցի գենի մուտացիայով։ Երկրորդային ԱՊ կարող զարգանալ ուռուցքային հիվանդություներով հիվանդների մոտ՝ պայմանավորվաց իմունոդեպրեսիայով։


== Պաթոգենեզ ==
Հիվանդության պաթոգենեզում կարևոր նշանակություն ունի սուրֆակտանտի նյութափոխանակության խանգարումը։ Սուրֆակտանտը իրենից ներկայացնում է 2-րդ տիպի ալվեոլոցիտների կողմից սինթեզվող սպիտակուցալիպիդային կոմպլեքս, որի 80% կազմում են ֆոսֆոլիպիդները, 10%՝ խոլեստերոլը, 10%` սպիտակուցներ (SP-A, -B, -C, -D): Սուրֆակտանտի կատաբոլիզմն իրականացվում է 2-րդ տիպի ալվեոլոցիտների և ալվեոլյար մակրոֆագերի կողմից։ Վերջին տարիներին առավել շատ է ապացուցվում հիվանդության աուտոիմուն ծագումը։ Հաճախ ախտահարվում են թոքերի ենթապլևրալ հատվածները, դիտվում է 2-րդ տիպի ալվեոլոցիտների հիպերպլազիա։


== Կլինիկա ==
Հիվանդությունը երկար ժամանակ ընթանում է անախտանիշ։ Հաճախ հայտնաբերվում է պրոֆիլակտիկ ֆլուորոգրաֆիայի ժամանակ։ Հիմնական կլինիկական նշաններն են՝ դանդաղ պրոգրեսիվող հևոց, որը կարող է ուղեկցվել չոր հազով կամ դժվար արտազատվող խորխարտադրությամբ, սուբֆեբրիլ ջերմություն, քաշի անկում, արագ զարգացող թուլություն։ Հազվադեպ կարող է դիտվել արյունախխում։ Հիվանդության ընթացքը, որպես կանոն, խրոնիկական է,սակայն նկարագրված են և սուր դեպքեր։ Հիվանդությունը կարող է բարդանալ բակտերիալ կամ սնկային ինֆեկցիայով,թոքային հիպերտենզիայի առաջացումով և թոքային սրտի ձևավորումով։ Հիվանդության պրոգրեսիվումը դրսևորվում է ռեստրիկտիվ սինդրոմի առաջացմամբ և թոքերի դիֆուզիոն ունակության նվազմամբ։


== Ախտորոշում ==
Ռենտգենաբանական հետազոտությամբ հայտնաբերվում են երկկողմանի մանրօջախային մթնեցումներ միաձուլման հակումով՝ հատկապես թոքերի միջին և ստորին հատվածներում։ Համակարգչային շերտագրությունը ճշգրտում է ախտորոշումը։ Կատարվում է նաև թոքային հյուսվածքի հյուսվածաբանական հետազոտություն։


== Բուժում ==
Բուժման մեջ արդյունավետ օգտագործվում է բուժական բրոնխոալվեոլային լավաժը (ԲԱԼ)։ Ենթամաշկային և ինհալյացոին ձևերով գրանուլոցիտար-մակրոֆագալ ստիմուլյատոր գործոնը կիրաովում է որպես բազիսային թերապիա, սակայն նկարագրվում են թերապիայի ընդհատումից հետո ռեցիդիվող դեպքեր։ Բնածին ձևերի դեպքում արդյունավետ է թոքերի փոխպատվաստումը։


== Աղբյուրներ ==
Чучалин А.Г. "Пульмонология: Национальное руководство", 2009


== Ծանոթագրություններ ==
Պիդինգ

Պիդինգ  (գերմ.՝ Piding), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Մտնում է Բերխտեսգադեն շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 5244 մարդ(ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 17,55 կմ։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 72 128։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Կուլյաբի մարզ

Կուլյաբի մարզ (տաջ.՝ вилояти Кӯлоб), խորհրդային շրջանի մարզ Տաջիկստանի կազմում։ Առաջին անգամ կազմվել է 1939 թվականի հոկտեմբերի 27-ին, լուծարքի ենթարկվել 1955 թվականի օգոստոսի 28-ին, նորից կազմվել 1973 թվականի դեկտեմբերի 29-ին։ Գտնվում էր Տաջիկստանի ԽՍՀ-ի հարավում, սահմանակից է Աֆղանստանին։ Տարածությունը 13 հազար կմ2 է, բնակչությունը՝ 490 հազար (1979 թվական)։
Կուլյաբի մարզը բաժանվում էր 8 շրջանի, ունի 2 քաղաք, 6 քտա։ Կենտրոնը՝ Կուլյաբ։ Մարզի հյուսիսում երկրի արևելքում ձգվում են Խազրատիշոխ (4484մ), Վախշի (3141մ) և այլ լեռնաշղթաներ, որոնք իրարից բաժանված են գետահովիտներով և Պետրոս Առաջին ու Դարվազյան (Պամիրա-Դարվազյան լեռնային համակարգ) լեռնաշղթաների ճյուղավորումներն են։
Տարածքի զգալի մասին բնորոշ են բլրաշարաթմբային ռելիեֆի ձևերը։ Համեմատաբար հարթ տարածություններ կան մարզի հարավարևմտյան ցածրադիր մասում։ Օգտակար հանածոներից կան քարաղ, այրվող թերթաքարեր, ասբեստ, բազմամետաղեր, շինանյութեր։ Կլիման ցամաքային Է։ Հարավ-արևմտայան հարթավայրային տարածություններում հունվարի միջին ջերմաստիճանը 0 °C-ից —2 °C Է, հուլիսինը՝ 28—30 °C, նախալեռներում՝ համապատասխանաբար —2 °C-ից —4 °C, 20—24 °C։ Տարեկան տեղումները հարավ-արևմուտքում՝ առավել ցածրադիր մասում 200—400 մմ են, մնացած մասերում՝ 600—800 մմ։
Ռզա Թահմասիբ

Ռզա Աբասկուլի օղլի Թահմասիբ (ադրբ.՝ Rza Abbasqulu oğlu Təhmasib, ապրիլի 8 (20), 1894, Նախիջևան, Երևանի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 14, 1980(1980-02-14), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ազգությամբ ադրբեջանցի խորհրդային դերասան և ռեժիսոր, Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1966), Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր (1946), Ադրբեջանական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1946)։


== Կենսագրություն ==
Ռզա Թահմազիբը ծնվել է 1894 թվականին Նախիջևանում։ 16 տարեկանում աշխատել է Թբիլիսիի «Մուսուլմանական դերասանների միության» թատերախմբում։ Մինչև 1920 թվականը աշխատել է  `Թբիլիսիի, Երևանի և Նախիջևանի թատրոններում որպես դերասան և ռեժիսոր։ 1920 թվականից աշխատել է Ադրբեջանի պետական ակադեմիական դրամատիկական թատրոնում, 1922-1924 թվականներին եղել է այդ թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարը։ Իսկ 1937-1939 և 1953-1959 թվականներին աշխատել է որպես թատրոնի տնօրեն։ 1937 թվականին ավարտել է Կինեմատոգրաֆիայի համամիութենական ինստիտուտի ռեժիսորական ֆակուլտետը։
Որպես ռեժիսոր նրա առաջին անկախ գործը Ջալիլ Մամեդկուլիզադեի «Մեռյալները» էր։ Պատերազմի ժամանակ ՛1941 թվականին Ռզա Թահմասիբը սկսեց նկարահանել ֆիլմ «Սաբուհին»։ Ֆիլմը ավարտվել է 1943 թվականին։ Ռզա Թահմազիբը իր կյանքի վերջին տարիներին զբաղվում էր մանկավարժական գործունեությամբ։ Ռզա Թահմազիբը մահացել է 1980 թվականի փետրվարի 14-ին։


== Կոչումներ ու պարգևներ ==
Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1946)
Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1966)
Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր (1946)


== Տես նաև ==
Ադրբեջանական կինո
Ադիլ Իսգենդերով
Շամսի Բադալբեկլի


== Ծանոթագրություններ ==
Բերեզովսկի (Ինյայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բերեզովսկի (այլ կիրառումներ)Բերեզովսկի (ռուս.՝ Березовский), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում և Նովոսիբիրսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ինյա գետի աջ ափին՝ 263 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինիա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200612115200006124
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200612
Ավազանի կոդը - 13.01.02.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Յուստինաս Միլյաուսկաս

Յուստինաս Միլյաուսկաս (ռուս.՝ Миляускас, Юстинас Юстинович, փետրվարի 2, 1947(1947-02-02)), խորհրդային և լիտվացի ֆուտբոլային մրցավար։                                                                                                                                                     


== Կենսագրություն ==
Կարիերան սկսել է որպես ֆուտբոլիստ, սակայն պրոֆեսիոնալ մակարդակում անց է կացրել միայն մեկ խաղ։ 1971 թվականին վիլնյուսյան «Ժիլգիրիս» ակումբի կազմում Միլյաուսկասը առաջին լիգայում խաղացել է խարկովյան «Մետալիստի» դեմ։ 
1980-ական թվականներին Միլյաուսկասն սկսել է սպասարկել ԽՍՀՄ ցածր լիգայի խաղերը։ 1986 թվականին ստացել է համամիութենական կարգ։ Դրանից մեկ տարի առաջ, 1985 թվականի հուլիսի 13-ին, իր դեբյուդն է նշել բարձրագույն լիգայում` սպասարկելով մոսկովյան «Տորպեդոյի» և խարկովյան «Մետալիստի» հանդիպումը։ Բարձրագույն լիգայի խաղերն սպասարկել է մինչև 1989 թվականի խաղաշրջանի ավարտը, երբ լիտվական ակումբները դուրս են եկել ԽՍՀՄ առաջնությունից` սպասարկելով 48 խաղ։ 1990 թվականին սպասարկել է Մերձբալթիկայի միացյալ առաջնությունը, իսկ այնուհետև ևս մի քանի տարի մրցավարել է արդեն անկախ Լիտվայի առաջնության խաղերում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Սիրահարված ամպը

«Սիրահարված ամպը» (ռուս.՝ Влюблённое облако), խորհրդային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ՝ ստեղծված Ռոման Կաչանովի և Անատոլի Կարանովիչի կողմից, թողարկվել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի կողմից 1959 թվականին։
Ստեղծված լինելով ավանգարդ ոճով՝ մուլտֆիլմն ստացել է լայն ճանաչում ԽՍՀՄ-ում և արտասահմանում։ Արժանացել է մրցանակների արտասահմանյան կինոփառատոններում։ Խորհրդային առաջին մուլտֆիլմն է, որն արժանացել է Կինոմամուլի միջազգային ֆեդերացիայի հեղինակավոր մրցանակին։


== Սյուժե ==
Սցենարը գրել է թուրք լեգենդար կոմունիստ բանաստեղծ Նազըմ Հիքմեթը։ Այդ ժամանակ նա գտնվում եր ԽՍՀՄ-ում տարագրության մեջ։ Մուլտֆիլմի տեսաշարն ուղեկցվում է նրա բանաստեղծություններով։
Սա հեքիաթ է գեղեցիկ Այշեի (օազիսի տիրուհի) և նրան սիրահարված ամպի մասին։ Սայֆին՝ անապատի չար տիրակալը, փորձում է կործանել Այշեին ու նրա օազիսը. խոտերը ծառերի ու ծաղիկների հետ ծածկվում են անապատի ավազով, սակայն ամպն իր կյանքի գնով (նա անձրևի տեսքով թափվում է օազիսի վրա) փրկում է սիրելիին ու նրա այգին։
Ֆիլմի հանգուցալուծումն ու նրա ավարտն ուղեկցվում են Նազըմ Հիքմեթի տողերով. «Այշե, նայիր երկինք։ Այնտեղ ամպն է մեռնում։ Որպեսցի ապրի քո կանաչ այգին։ Որ խշշան խոտերը։ Որ կանաչեն արմատները... Նայի՛ր, կանաչում են ճյուղերը։ Մի՛ լացիր, Այշե։ Նայիր նրանց։ Չի մեռնում նա դարերով, ով մեռնում է հանուն ուրիշների։ Եվ հերոսներին խղճահարություն պետք չէ։ Նրանք ապրում են ամեն ինչում։ Ինչպես այս ամպը մնաց՝ դառնալով արտացոլում ջրում...»


== Ստեղծողներ ==
Ռեժիսորներ՝ Անատոլի Կարանովիչ, Ռոման Կաչանով
Սցենարի հեղինակ՝ Նազըմ Հիքմեթ
Օպերատոր՝ Միխայիլ Կամենեցկի
Բեմադրող նկարիչ՝ Վլադիմիր Սոբոլյով
Կոմպոզիտոր՝ Անդրեյ Բաբաև
Հնչյունային օպերատոր՝ Բորիս Ֆիլչիկով
Նկարիչ՝ Վալենտինա Վասիլենկո
Խմբագիր՝ Վ. Տուլյակովա
Մուլտիպլիկատոր-տիկնիկավարներ՝ Բորիս Մեերովիչ, Վլադիմիր Պուզանով, Վյաչեսլավ Շիլոբրեև
Տիկնիկների հեղինակներ՝ Վ. Կուրանով, Պավել Գուսև, Գենադի Լյուտինսկի, Օլեգ Մասաինով, Վ. Չերնիխովա, Ռոման Գուրովի գլխավորությամբ
Ֆիլմի տնօրեն՝ Նաթան Բիտման


== Մրցանակներ ==
1960 – Մուլտիպլիկացիոն կինոյի III միջազգային կինոփառատոն Անեսիում – Ժյուրիի հատուկ մրցանակ «Արվեստում բանաստեղծականության և ժողովրդականության համար»
1960 – Տիկնիկային և խամաճիկային ֆիլմերի II միջազգային կինոփառատոն Բուխարեստում - Արծաթե մեդալ,
1960 – Կարճամետրաժ ֆիլմերի VII միջազգային կինոփառատոն Օբերհաուզենում - Կինոմամուլի միջազգային ֆեդերացիայի մրցանակ։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ֆիլմն ստեղծվել է մուլտիպլիկացիոն հազվադեպ ոճով։ Նրանում վարպետորեն համադրված են ծավալային «վերադասավորման», պարզ «վերադասավորման», ինչպես նաև տիկնիկային ու նկարված մուլտիպլիկացիայի տեխնիկաները։
Այս կարճ մուլտֆիլմն ստեղծվել է Խրուշչովյան «ձնհալի» ժամանակ։ Մուլտֆիլմի՝ այդ ժամանակի համար ռեֆորմատորական էսթետիկան օտարերկրացի հանդիսատեսի զգալի մասի համար դարձել է ԽՍՀՄ-ում տեղի ունեցող փոփոխությունների մարմնացում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Фильмы-сказки: сценарии рисованных фильмов». Выпуск 6. — М.: Искусство, 1961. — 320 с. — 100 000 экз. Содержание: Назым Хикмет «Влюблённое облако» — стр. 23. Иллюстрации и текст по мультфильмам.


== Արտաքին հղումներ ==
Մուլտֆիլմը Аниматор.ру կայքում
Գլինյանոե (գյուղ, Դոբրովելիչկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳլինյանոեԳլինյանոե (ուկրաիներեն՝ Глиняне), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոբրովելիչկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գլինյանոե գյուղում բնակվում էր 305 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,02 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 150,99 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նվիրյալների արահետ (Երևան)

Նվիրյալների արահետ, Հայաստանի Հանրային հեռուստառադիոընկերության հիմնադիրներ-նվիրյալների անվանական աստղերի արահետ Երևանի կենտրոնում՝ Ալեք Մանուկյան փողոցում։ Ձգվում է Հայաստանի հանրային ռադիոյի շենքի դիմացի մայթով։ Բացվել է 2016 թվականին։


== Պատմություն ==
«Նվիրյալների արահետի» կառուցումը նախաձեռնել է Հեռուստառադիոընկերության խորհուրդը` Հանրային հեռուստատեսության 60 և ռադիոյի 90-ամյակին ընդառաջ, Հայաստանի Հանրային ռադիոյի 90 և Հանրային հեռուստատեսության 60-ամյակներին նվիրված միջոցառումների շրջանակում։ Հանրային ռադիոյի ամբողջ շենքի երկայնքով՝ Սայաթ-Նովայի պողոտայից մինչև Ալեք Մանուկյան 5 հասցե, տեղադրվել է 90 տրավերտինե գեղարվեստական սալաքար-հուշաքար, որոնց վրա ժամանակի ընթացքում դաջվելու են հեռուստատեսությունում և Հանրային ռադիոյում աշխատած և մեծ ավանդ ունեցած մարդկանց անունները։ 
Ճեմուղու բացմանը ելույթ է ունեցել Հայաստանի Հանրային հեռուստառադիոընկերության խորհրդի նախագահ Ռուբեն Ջաղինյանը, ներկա են գտնվել Ռուբեն Մաթևոսյանը, Կլարա Թերզյանը, Արմեն Ամիրյանը։

2019 թվականի հոկտեմբերի 9-ին «Նվիրյալների արահետը» համալրվել է հայկական հեռուստատեսության և ռադիոյի զարգացման գործում նշանակալի ավանդ ունեցող նվիրյալների ևս 2 անվանական պատվո քարերով՝ հեռուստաֆիլմերի ռեժիսոր Վիլեն Զաքարյանի և ռադիոհաղորդավար Քարիմ Չոլոյանի անուններով։


== Նվիրյալների անվանական աստղերի արահետ ==
Արմեն Ամիրյան
Ժիրայր Ավետիսյան
Կիմ Արզումանյան
Հովհաննես Բադալյան
Օհան Դուրյան
Երվանդ Երզնկյան
Վիլեն Զաքարյան
Կլարա Թերզյան
Գրիգորի Խաչատուրով
Ներսես Կագրամանով
Ջոն Կիրակոսյան
Մարատ Հալաջյան
Վերա Հակոբյան
Օֆելյա Համբարձումյան
Արմեն Հովհաննիսյան
Հենրիկ Հովհաննիսյան
Վաչե Հովսեփյան
Ռուբեն Մաթևոսյան
Ռաֆայել Մանգասարյան
Մելիք Մավիսակալյան
Ռոբերտ Մավիսակալյան
Մարատ Մարինոսյան
Ստեփան Մարտիրոսյան
Օլգա Մելիք-Վրթանեսյան
Արամ Մերանգուլյան
Ռաիսա Մկրտչյան
Տիգրան Նաղդալյան
Սարգիս Նաջարյան
Սուսաննա Շահինյան
Նարա Շլեպչյան
Գրիգոր Չալիկյան
Քարիմ Չոլոյան
Լևոն Պարոնյան
Մարկ Պետրոսյան
Մոնիկա Տեր-Պողոսյան
Ստեփան Պողոսյան
Հրաչուհի Ջինանյան
Գեորգի Տիրոսյան
Մարտին Վարդազարյան
Կարլեն Վարժապետյան
Արտաշես Քալանթարյան
Մարատ Օրդյան
Հայրիկ Մուրադյան


== Ծանոթագրություններ ==
Ավթանա

Ավթանա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Այնթապի գավառակում։ Գտնվում էր Արածանիի վերին հոսաքնի տարածքում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կարմիրի լեռնանցք

Կարմիրի լեռնանցք, Կարմիր լեռնանցք, Կրասնոսելսկի լեռնանցք, լեռնանցք Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի Արեգունու լեռնաշղթայի կենտրոնական մասում, ծովի մակարդակից 2176 մ բարձրության վրա։ Կարմիրի լեռնանցքը Սևանի ավազանը կապում է Գետիկի հովտին։ Կարմիրի լեռնանցով անցնում է Շողակաթ–Ճամբարակ (Հ-30) ավտոխճուղին։


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Բազիլե

Սան Բազիլե (իտալերեն՝ San Basile), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1283 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 71 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 18 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 87010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0981։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեյոնա

Սեյոնա (ֆր.՝ Seillonnaz)՝ կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Էն կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը Բելլեն է։
Կոմունայի կոդը INSEE՝ 01400։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 420 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 55 կմ է և 50 կմ արևմուտք Բուրկ ան Բրեսից։
Կոմունայի տարածքում հոսում դեպի հյուսիս հոսում է Բրիվ գետը։


== Կլիմա ==
Կլիման խոնավ է, ձմռանը ցուրտ է և ամռանը տաք է։ Հիմնականում ամռանն անձրևները ոչ հաճախակի են։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 138 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 86 մարդկանցից 70-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 16-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 81.4% է, 1999 թվականին՝ 79.2%)։ 70 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 65-ը (35 տղամարդ, 30 կին), գործազուրկ է եղել 5 մարդ (3 տղամարդ և 2 կին)։ 16 պասիվներից 4 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 7-ը՝ թոշակառու, 5 պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Сен-Дени-ле-Бур» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի վիճակագրության և տնտեսագիտության ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-03-24 
«Сен-Дени-ле-Бур» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2014-03-24
Սոնդուշկա

Սոնդուշկա (ռուս.՝ Сондушка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Շիչենգա գետի ափում։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100112103000005740
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000574
Ավազանի կոդը - 03.02.01.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մանիչ (այլ կիրառումներ)

Մանիչ անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Մանիչ (Օռլովսկի շրջան) - ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Օռլովսկի շրջանում,
Մանիչ (գյուղ, Ամվրոսիևսկի շրջան) - գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանում։
Օպերայի ուրվականը (այլ կիրառումներ)

Օպերայի ուրվականը, կարող է վերաբերել՝

Օպերայի ուրվականը - հեռուստատեսային ֆիլմ, նկարահանված ամերիկացի ռեժիսոր Ռոբերտ Մարկովիցի կողմից 1983 թվականին
Օպերայի ուրվականը - ֆրանսիացի գրող Գաստոն Լեռուի վեպը
Օպերայի ուրվականը - մյուզիքլ, որի երաժշտությունը գրվել է Էնդրյու Լոյդ Վեբերի, բառերը Չարլզ Հարթի իսկ լիբրետոն Ռիչարդ Սթիլգոյի կողմից
Կարոլինա Ջինինգ

Կարոլինա Ջինինգ Նիլսոն (շվեդերեն՝ Carolina Gynning Nilsson, հոկտեմբերի 6, 1978(1978-10-06), Helsingborgs Maria church parish, Helsingborg Municipality, Մալմյոհուս համայնք, Շվեդիա), ազգությամբ շվեդ ֆոտոմոդել, դերասանուհի, երգչուհի, ժուռնալիստուհի, մարզական մեկնաբան, հեռուստահաղորդավարուհի, գրող, նկարչուհի։ Լայն ճանաչման է արժանացել հատկապես American Idol հեռուստաշոուի շվեդական տարբերակին իր մասնակցության շնորհիվ։ Համարվում է ժամանակակից Շվեդիայի ամենահամբավավոր անհատականություններից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Ջինինգը ծնվել է Մալմյոյում, բայց մեծացել, հասակ է առել Ֆալստերբոյում։ Մանուկ հասակում չափազանց ամաչկոտ է եղել, բայց տարիների հետ փոխվել է, դարձել իսկական «վայրի աղջիկ»։ Հաճախել է Spyken դպրոցը, որտեղ խորացված կերպով սովորել է արվեստ և առաջին փորձերն է կատարել որպես ֆոտոմոդել։ Արվեստի նկատմամբ սեր նրան ներարկել է մայրը՝ Ագնետա Ջինինգը, որը նկարչուհի էր։
2005 թվականին Ջինինգը հրատարակել է Ego Girl («Աղջկական Ես-ը») գիրքը, որտեղ նկարագրել է, թե ինչպես է ինքը՝ ընդամենը 17-ամյա մի պարմանուհի, սկսել ֆոտոմոդելի իր կարիերան՝ գլամուրի փայլի ու շքեղության և թմրամիջոցների միջավայրում։ 2008 թվականին ռեպորտաժներից մեկի ժամանակ նա ազդարարել է, որ պատրաստվում է գրել այդ գրքի շարունակությունը՝ Ego Woman («Կանացի Ես-ը») խորագրով։
2007 թվականի հունվարին Ջինինգը հայտարարել է, որ արդեն հոգնել է իր ստինքների իմպլանտներից ու որոշել է առցանց առևտրային eBay համակարգի միջոցով վաճառքի հանել դրանք և ստացած գումարը ծախսել բարեգործական նպատակներով։ Այդ նույն տարվա փետրվարի 16-ին, վերադառնալով Förkväll հեռուստաշոուն վարողի իր աշխատանքին, նա ցուցադրել է ստինքներից հանած իմպլանտները և հայտնել, որ որոշել է դրանց, որպես անցյալի խորհրդանիշերի, խորհրդանշական ձևով «թաղել» պլեքսիգլասից պատրաստված արկղիկում և միայն որոշ ժամանակ անցնելուց հետո հանել աճուրդի։


== Մատենագրություն ==


== Հեռուստաֆիլմեր, հեռուստաշոուներ ==


== Մասնակցություն հեռուստածրագրերին ==


== Սկավառակագրություն ==


=== Կինո ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

http://gynning.net/blogg/
http://blogg.stureplan.se/gynning
Ռեստո

Ռեստո (էստ․՝ Resto), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 5 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ղազանի լիճ

Ղազանի լիճ, Գազանա, լիճ Հայաստանի Սյունիքի մարզում՝ Զանգեզուրի լեռնաշղթայի կատարային մասում՝ Գեղի գետի ակունքում՝ մոտ 3150 մ բարձրության վրա։ Ունի սառցադաշտաարգելափակումային ծագում։ Տարածվում է սառցադաշտային կառային համակարգի առաջին աստիճանի վրա։ Երկարությունը՝ 180 մ է, լայնությունը՝ 84 մ, մակերեսը՝ 0, 018 կմ3, առավելագույն խորությունը՝ 10 մ, ջրհավաք ավազանը՝ 2 կմ2, ջրի ծավալը՝ 47 հզ. մ3։ Սնումը հիմնականում ձնաանձրևային է։ Ամռանը ջրի ջերմաստիճանը 13 °C է։
Ալֆրեդո Կատալանի

Ալֆրեդո Կատալանի (իտալերեն՝ Alfredo Catalani, հունիսի 19, 1854(1854-06-19)[…], Լուկա, Տոսկանա, Իտալիա - օգոստոսի 7, 1893(1893-08-07)[…], Միլան, Իտալիայի թագավորություն), իտալացի երգահան։ Առավելապես հայտնի է որպես «Լորելեա» (Loreley, 1890) և «Վալլի» (La Wally, 1892) օպերաների հեղինակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լա Էստրադա

Լա Էստրադա (իսպ.՝ La Estrada), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Պոնտևեդրա պրովինցիայում (Գալիսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տաբերոս Տեռա դե Մոնտես շրջանում։ Տարածքը կազմում է 281 կմ² Բնակչությունը՝ 21828 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 22 կմ է։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1840 թվականին։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Situación del ayuntamiento de A Estrada en Galicia
Blogoteca  Archived 2008-04-14 at the Wayback Machine.
A Estrada, Turísmo Rías Baixas(չաշխատող հղում)
Turismo Rural
Նորիկ Թադևոսյան

Նորիկ Համբարձումի Թադևոսյան (1924, Քանաքեռ, Երևանի գավառ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 2010), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Նորիկ Թադևոսյանը ծնվել է 1924 թվականին, Քանաքեռում։ Ավարտել է միջնակարգ դպրոցը, և որպես ուսուցիչ աշխատել նույն դպրոցում։ 
1941 թվականին, Գերմանա-խորհրդային պատերազմի առաջին օրերին կամավոր մեկնել է բանակ, ծառայել 25-րդ գվարդիական բրիգադում, մասնակցել ֆաշիստական հորդաների դեմ մղված բազմաթիվ մարտերին։ 1943 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Թադևոսյանը հրաման է ստացել «լեզու» բերել, որի համար ընկերների հետ հրաձգության տակ ընկնելով կատարել են հրամանը, հրաձգության ժամանակ վիրավորել են գերմանացի սպային և գերի վերցրել։ Մարտական խնդիրը կատարելու համար պարգևատրվել է «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով։ 1943 թվականի սեպտեմբերին, մարտերին մասնակցել է Վյազմա-Սմոլենսկ ուղղությամբ։ Մարտերից մեկում Թադևոսյանը ծանր վիրավորվել է։ Երկարատև բուժումից հետո , 1944 թվականին զորացրվել է բանակից, որպես 2-րդ կարգի հաշմանդամ։
Թադևոսյանը պարգևատրվել է «Մարտական ծառայությունների համար», «Գերմանացիների դեմ տարած հաղթանակի համար», «Հաղթանակի 30-ամյակին» մեդալներով։
1954 թվականին ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ Վերջին 30 տարում Թադևոսյանն աշխատել է Ավանի և Սովետական շրջանի № 29 երեկոյան դպրոցներում ուսմասվար և պատմության ուսուցիչ։ Պարգևատրվել է «Աշխատանքի վետերան» մեդալով։
Նորիկ Թադևոսյանը մահացել է 2010 թվականին։


== Պարգևներ ==
«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ
«Գերմանացիների դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ
«Հաղթանակի 30-ամյակին» մեդալ
«Աշխատանքի վետերան» մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==