armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ժապուրա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ժապուրա (այլ կիրառումներ)Ժապուրա (պորտ.՝ Japurá, իսպ.՝ Yapurá), գետ Կոլումբիայում և Բրազիլիայում, Ամազոնի ձախ վտակը։ Ակունքները գտնվում են Կոլումբիայի Կենտրոնական Կորդիլերներում․ հիմնականում հոսում է Ամազոնի դաշտավայրով։ Երկարությունը 1930 կմ է։ Բրազիլիայի սահմաններում նավարկելի է, Կոլումբիայում՝ առանձին հաստվածներում։


== Անվանում ==
Անվանման պորտուգալական գրությունն է Japurá։ Բրազիլիայում գործածական է նաև անվանման Յապուրա (Yapurá) ձևը։ Կոլումբիայում կոչվում է Կաքետա։


== Ծանոթագրություններ ==
Վահան Կաժոյան

Վահան Ավետիքի Կաժոյան (հոկտեմբերի 19, 1921(1921-10-19), Ալեքսանդրապոլ, Հայկական ԽՍՀ - օգոստոսի 9, 2007(2007-08-09), Մոսկվա, Ռուսաստան), հայ նկարիչ, գրաֆիկ, նկարիչ-ձևավորող։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Վահան Կաժոյանը ծնվել է Լենինականում։ 1941 թվականին ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը։ 
Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին՝ մինչև հաղթանակ։ Եղել է մի քանի ռազմաճակատներում (Անդրկովկասյան-1942 թվական, 82-րդ գվարդիական գնդում որպես հրաձիգ, 1-ին Բելոռուսական- 1944 թվականի ապրիլից, 28-րդ բանակի 157-րդ հրետանային գնդում)։ Պարգևատրվել է բազմաթիվ մարտական շքանշաններով ու մեդալներով և միայն 1946 թվականի մայիսին զորացրվել է բանակից։ 
1959 թվականից եղել է Հայաստանի նկարիչների միության, 1985 թվականից՝ Նկարիչների եվրոպական ասոցիացիայի անդամ։ Մասնակցել է հանրապետական, միջազգային մի շարք ցուցահանդեսների, անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Բուդապեշտում, Պրահայում, Բեյրութում, Փարիզում, Զագրեբում, Լոս Անջելեսում և այլուր։


== Անդամակցություն ==
Նկարիչների եվրոպական ասոցիացիայի անդամ
Հայաստանի նկարիչների միության անդամ


== Ստեղծագործություններ ==
«Երիտասարդ լուսանկարիչներ», 1954
«Արարատ լեռ», 1992
«Նատյուրմորտ. Կակաչներ», 1993
«Սևանա լիճ», 1993
«Նատյուրմորտ. Երիցուկներ»


=== Գրքերի նկարազարդումներ ===
Արևիկ այբբենարան, Երևան: 1986։
Արևիկ այբբենարան, Երևան: 1988։
Արևիկ այբբենարան, Երևան: 1989։
Արևիկ այբբենարան, Երևան: 1990։


== Ծանոթագրություններ ==
Դավիթ II Բագրատիոնի

Դավիթ II (Իբերիա), Բագրատունիների հարստության տիտղոսակիր թագավոր Քարթլիում(Իբերիա) 923 թվականից մինչև մահը (937) : Ավագ որդին և հաջորդը Իբերիայի թագավոր Ադարնաս IV-ի։ Նրա տնօրինության տակ էր գտնվում Ջավախքը, իսկ մնացած տարածքները գտնվում էին Աբասյանների տիրապետության տակ։ Դավիթ II-ը չէր սիրում կրել Բյուզանդիայի կողմից ավանդաբար տրվող կյուրոպաղատի տիտղոսը, որը շնորհվել էր նրա կրտսեր եղբորը՝ Աշոտ II-ին.։ Նա ուներ միայն մագիստրոսի կոչում, որը նա կիսեց իրազգական Գուրգեն II-ի՝ Վերին Թաոյի իշխանի հետ։ Երկուսն էլ՝ Գուրգեն Երկրորդը՝ Վերին Թաոյի իշխանը, և Դավիթը կտրականապես դեմ էին քաղաքի՝ Արտանուչի բյուզանդական գրավմանը, Գուրգենի գերիշխանությանը Կլարջետիում։ 
Հակամարտության ընթացքում Դավիթը նույնիսկ ձերբակալեց Բյուզանդիայի լիազոր ներկայացուցիչ Պատրիցիա Կոնստանտին, որը ուղարկվել էր Գուրգենին նշանակեու որպես մագիստրոս և նախապատրաստելու Դավիթի եղբայր Աշոտին որպես կյուրոպաղատի։ Դավիթ II-ը ազդեցիկ էր և հեղինակություն վայելող։ Քանի որ անզավակ էր, մահվանից հետո նրան հաջորդեց եղբայրը՝ Սմբատ I-ը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեա Միթչել

Ռեա Միթչել (անգլ. Rhea Mitchell, դեկտեմբերի 10, 1890(1890-12-10), Պորտլենդ - սեպտեմբերի 16, 1957(1957-09-16), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ),  ամերիկացի դերասանուհի և սցենարիստ։ Կարիերան սկսել է համր կինոյի դարաշրջանում և այդ պահից սկսած, նկարահանվել հարյուր կինոֆիլմերում։ Ստացել է «աղջիկ-կասկադյոր» մականունը, որովհետև միշտ պատրաստ է եղել նկարահանվել ֆիլմերի գրավիչ տեսարաններում։ Միթչելի առաջին դերը On the Night Stage (1915) ֆիլմում էր, որից հետո Լոտտի Փիքֆորդ գլխավոր դերն էր The Diamond from the Sky սերիալում:
Հնչուն կինոյի ի հայտ գալուց հետո Միթչելը շարունակում էր աշխատել կինոարտադրությունում և հայտնվում էր տիտրերում՝ ընդհուպ մինչև 1952 թվականին թոշակի գնալը։ 1957 թվականին Միթչելն սպանվել է վարձակալի կողմից՝ իր սեփական տանը՝ Լոս-Անջելեսում, Կալիֆորնիա նահանգում։ Հուղարկավորված է Hollywood Forever Cemetery գերեզմանոցում։


== Վաղ կյանք ==
Ծնվել է 1890 թ. դեկտեմբերի 10-ին Փորթլենդում, Օրեգոն նահանգ, Լիլի և Վիլս Միթչելների ընտանիքում։ Մեծացել է Փորթլենդում`լինելով ընտանիքի միակ երեխան։ 17 տարեկանում Միթչելն սկսել է մասնակցել թատերական բեմադրությունների։


== Կարիերա ==
1909 թ. Միթչելը միացել է Baker Theater Stock Company-ին իր հարազատ Փորթլենդում։ 1911-1915 թթ. Միթչելը խաղացել է Սպոկանայում, Սիեթլում, Վաշինգտոն նահանգում, նաև Վանքուվերում, Բրիտանական Կոլումբիայում`Կանադայում, հետո բնակություն է հաստատել Սան-Ֆրանցիսկոյում։ Այնտեղ նա խաղացել է այնպիսի բեմահարթակներում, ինչպիսիք են Orpheum Circuit և  Alcazar Theater: 1912 թ. Միթչելն առաջին անգամ նկարահանվել է կինոյում` պայմանագիր կնքելով New York Motion Picture Corporation հետ և նկարահանվել է հարյուր ֆիլմում։ Նկարահանվում էր վեսթեռնների աստղ Վիլյամ Հարթի հետ։ 1916 թ. Ֆորրեթ Վիննաթի և Արթուր Մոդի հետ նկարահանվել է The Brink  կինոնկարում։
1917 թ. հետո նրա դերասանական կարիերան անկում է ապրել։ 1930-ականների կեսին նա նկարահանվել է մի քանի ֆիլմում և խաղացել մի քանի էպիզոդիկ դերերում , որոնց մեծամասնությունում նա նույնիսկ չի նշվել տիտրերում։ 1936 թ. Քլարք Գեյբլի հետ նկարահանվել է  San Francisco  ֆիլմում:  Ռեժիսորը Վ. Վան-Դայքն էր, որն արդեն նկարահանել էր Միթչելին 1916 թ. The Hawk's Trail  ֆիլմում։ Միթչելը նաև սցենարիստ էր։


== Մահ ==
Կինոարդյունաբերությունից հեռանալուց հետո Միթչելը մեծ տուն է ձեռք բերել  Լոս-Անջելեսում։ 1957 թվականին, երբ Միթչելը վարձակալել էր երկրորդ բնակարանը, դժգոհ վարձակալ Սոնի Հարթվոդ- կրտսերը խեղդել է նրան իր երկնագույն խալաթի կապիչով։ Դերասանուհու մահը գրավել է Press-Telegram  թերթի ուշադրությունը։
Հուղարկավորված է Hollywood Forever Cemetery  գերեզմանոցում` Լոս-Անջելեսում։


== Ընտրված ֆիլմադարան ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Յոհանես Դիդերիկ վան դեր Վալս

Յոհանես Դիդերիկ վան դեր Վալս (հոլ.՝ Johannes Diderik van der Waals), (նոյեմբերի 23, 1837(1837-11-23)[…], Լեյդեն, Նիդերլանդներ - մարտի 8, 1923(1923-03-08)[…], Ամստերդամ, Նիդերլանդներ), հոլանդացի ֆիզիկոս։


== Գործունեություն ==
Ինքնուրույն ուսումնասիրել է ֆիզիկա, ապա ավարտել Լեյդենի համալսարանը։ Ամստերդամի համալսարանի պրոֆեսոր (1877-1907 թվականներին)։ Աշխատանքները վերաբերում են մոլեկուլային ֆիզիկային և ցածր ջերմաստիճանային երևույթների ուսումնասիրմանը։ 1873 թվականին արտածել է իրական գազի վիճակի հավասարումը, որը հաշվի է առնում մոլեկուլների ծավալն ու դրանց միջև գործող փոխազդեցության ուժերը։ Առաջինն է դիտարկել միջմոլեկուլային ուժերի (Վան-Դեր-Վալսյան ուժեր) հարցը՝ կապված գազանման և հեղուկ վիճակներում նյութի կառուցվածքի հետ։ Առաջարկել է կրիտիկական երևույթների բնույթը որակապես բացատրող տեսություն, մշակել մազականության թերմոդինամիկական տեսությունը։ Ունի նաև էլեկտրոլիտային դիսոցմանն ու հիդրոստատիկային վերաբերող աշխատանքներ։ Փարիզի ԳԱ պատվավոր անդամ (1910 թվականին)։ Նոբելյան մրցանակ (1910 թվականին)։


== Ծանոթագրություններ ==
Քսամիլի կղզիներ

Քսամիլի կղզիներ (ալբ․՝ Ishuj të Ksamilit or Ishuj të Tetranisit), չորս կղզիներից բաղկացած կղզեխումբ, որը գտնվում է Ալբանիայի հարավային մասում։ Կղզիները գտնվում են ափից մեծ հեռավորության վրա և այնտեղ կարելի է հասնել միայն նավով։ Քսամիլ գյուղը, որի անունով կոչվել է ողջ կղզեխումբը, գտնվում է կղզեխմբի արևելյան հատվածում։ Կղզեխմբի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 7.1 հա։ Բուտրինտ ազգային պարկի մի մասը գտնվում է կղզեխմբի վրա։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Զբոսաշրջությունը Ալբանիայում
Ալբանական ռիվիերա
Ալբանիայի աշխարհագրություն


== Ծանոթագրություններ ==
Զատեր

Զատեր, հայկական արական անուն։ Համարվում է Ծատուր անվան տարբերակներից մեկը, որն էլ Աստվածատուր անվան կրճատ տարբերակն է։


== Գործածություններ ==
Զատեր, հիշատակվել է Հայսմավուրքի հիշատակարանում, որը գրվել է Հալեպում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեյչել Գրիֆիթս

Ռեյչել Գրիֆիթս (անգլ.՝ Rachel Anne Griffiths, դեկտեմբերի 18, 1968(1968-12-18), Մելբուռն, Վիկտորիա, Ավստրալիա), ավստրալիացի դերասանուհի և ռեժիսոր։  Նրան ճանաչում է բերել «Մյուրիելի հարասանիքը» (1994) ֆիլմում խաղացած դերը, ինչի շնորհիվ ստացել է  AACTA մրցանակը՝ երկրորդ պլանի լավագույն կանացի դերի համար։ Գրիֆիթսը լայն ճանաչում է ստացել «Հաճախորդը միշտ մեռած է» (2001-2005) հեռուստասերիալում խաղացած Բրենդի Չենովիտ և «Եղբայրներ և քույրեր» հեռուստասերիալում Սարի Ուոկեր դերերով (2006-2011)։
Կինոյում և հեռուստատեսությունում աշխատելը նրան բերել է բազմաթիվ պարգևներ և անվանակարգեր՝ ներառյալ 1999 թվականի «Օսկար» մրցանակաբաշխության անվանակարգը, 2002 թվականին շահած «Ոսկե գլոբուս» կինոմրցանակը և 2003, 2008, 2009 թվականների անվանակարգերը, նաև «ԱՄՆ-ի կինոդերասանների գիլդիայի» երկու մրցանակ։ 2002, 2003, 2007 և 2008 թվականներին չորս անվանակարգ է շահել նաև «Էմմի» մրցանակաբաշխությունում։ Բացի այդ, 1994, 2006 և 2009 թվականներին շահել է «Ավստրալիայի կինոքննադատներ»-ի երեք մրցանակ։


== Վաղ կյանք ==
Ծնվել է 1968 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Ավստրալիայում՝ արվեստի ուսուցչի և դպրոցական խորհրդատուի ընտանիքում։ 5 տարեկանում մոր և երկու կրտսեր եղբայրների հետ տեղափոխվել է Մելբուրն։ Երբ նա 11 տարեկան էր, հայրը լքել է ընտանիքը 18-ամյա աղջկա համար։


== Կարիերա ==
Գրիֆիթսը և Թոնի Կոլլետը, երբ 1994 թվականի «Մյուրիելի հարսանիքը» ֆիլմում ստացել են գլխավոր դերերը, այնքան էլ հայտնի չէին։ Ֆիլմում Գրիֆիթսի աշխատանքը քննադատների կողմից ստացել է բազմաթիվ դրական արձագանքներ, ինչպես նաև նրան բերել է «Ավստրալիայի կինոքննադատների» մրցանակը։ 1997 թվականին նա նկարահանվել է «Իմ լավագույն ընկերոջ հարսանիքը» ֆիլմում։ Նույն թվականին նա գլխավոր դեր է խաղացել «Իմ որդին ֆանատիկոս է» բրիտանական ֆիլում։
Գրիֆիթսը 1998 թվականին «Օսկար» մրցանակաբաշխությունում արժանացել է անվանակարգի «Հիլարի և Ջեքի» ֆիլմում խաղացած Հիլարի դյու Փրեի դերի համար։ Մյուս խոշոր նախագիծը 2001 թվականին «Կոկաին» ֆիլմն էր, որտեղ խաղացել է Ջոնի Դեփի և Ռեյ Լիոտայի հետ։
2001 թվականին Գրիֆիթսը ստացել է HBO հեռուստաալիքի «Հաճախորդը միշտ մեռած է» սերիալի գլխավոր դերերից մեկը։ Նախագծի շնորհիվ արժանացել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակին, «ԱՄՆ-ի կինոդերասանների գիլդիայի» երկու մրցանակի և երկու անվանակարգի՝ «Էմմի» մրցանակաբաշխությունում։
2006 թվականին ABC հեռուստաալիքի «Եղբայրներ և քույրեր» հեռուստասերիալում ստացել է  Սալլի Ֆիլդի հերոսուհու աղջկա՝ Նոռա Ուոկերի դերը։ Այս դերը մեծ ճանաչում է բերում նրան ԱՄՆ-ում, նաև՝ երկուական անվանակարգ «Էմմի» և «Ոսկե գլոբուս» մրցանակաբաշխություններում։
Բացի դերասանական կարիերայից, Գրիֆիթսն իրեն փորձել է նաև ռեժիսուրայում։ 2000 և 2003 թվականներին իր սցենարով նկարահանել է երկու կարճամետրաժ ֆիլմ։ 2015 թվականին դեբյուտ է ունեցել հեռուստատեսությամբ՝ նկարահանելով «Կորուսյալները» երիտասարդական հեռուստասերիալի երեք էպիզոդ։


== Անձնական կյանք ==
2002 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Գրիֆիթսը ամուսնացել է նկարիչ Էնդրյու Թեյլորի հետ։ Ամուսիններն ունեն երեք երեխա. մեկ որդի՝ Բանջո Պատրիկ (ծնված 2003 թվականին) և երկու աղջիկ՝ Ադելաիդա Ռոուզ (ծնված 2005 թվականին) ու Կլեմենտինա Գրեյս (ծնված 2009 թվականին)։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Վալերիա Կալմիկ

Վալերիա Կալմիկ (ռուս.՝ Вале́рия Никола́евна Калмы́к, հուլիսի 11, 1940(1940-07-11) - 1997), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1991 թվականի մարտի 21)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։
1991 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1991 թվականի մարտի 21-ից մինչև 1996 թվականի հուլիսի 24-ը Կոստա Ռիկայում եղել է Խորհրդային Միության, իսկ 1991 թվականից հետո՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։ Աշխատել է ՌԴ արտաքին գործերի նախարարության մշակութային կապերի վարչության պետ։Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է եղել, ունի մեկ դուստր։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1991 թվականի մարտի 21)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի ռազմաքաղաքական հետազոտությունների կենտրոնի կայքում
Հյուսիսային Ուրալ

Հյուսիսային Ուրալ (ռուս.՝ Се́верный Ура́л) Ուրալյան լեռների հատված է, որը ձգվում է հարավում Կոսվինսկի Կամեն և Կոնժակովսկի Կամեն լեռնազանգվածներից (59° հս.լ.) մինչև Տելպոսիզ լեռնազանգվածի հյուսիսային բարձունքները, իսկ ավելի հստակ՝ մինչև Շչուգեր գետի ափը, որը շրջանցում է նրան հյուսիսից։ 
Ուրալյան լեռնաշղթան այստեղ անցնում է հարավից հյուսիս մի քանի իրար զուգահեռ լեռնաշղթաներով և երկարաբլուրներով 50-60 կմ ընդհանուր մակերեսով։ Ռելիեֆը միջին լեռնային է, հարթ բարձունքներով։
Հյուսիսային Ուրալի հիմնական բարձունքները ամենից հաճախ գտնվում են ջրբաժան լեռնաշղթայից այն կողմ՝ Կոնժակովսկի Կամեն (1569 մ), Դենեժկին Կամեն (1492 մ), Չիստոպ (1292 մ), Օտորտեն (1182, այլ քարտեզներում բարձրությունը նշված է 1234 մ), Կոժիմ-Իզ (1195 մ), Տելպոսիզ (1617 մ)։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում առավել կարծր հանքատեսակների մնացորդները՝ գեղեցիկ ժայռերը և լեռնազանգվածների առանձնացված հատվածները։ Դրանցից ամենահայտնիները հանդիպում են Ման-Պուպու-Նյեր, Տորրե-Պորրե-Իզ, Մունինգ-Տումպ լեռների վրա։
Հյուսիսային Ուրալը համարվում է Ուրալի ամենախուլ և դժվար հասանելի շրջաններից մեկը։ Մեդվեժի Ուգոլ՝ այսպես է կոչվում նրա բարձունքներից մեկը։ Իվդելից, Վիժայից և Ուշմայից հյուսիս բնակավայրեր և համապատասխանաբար ճանապարհներ գրեթե չկան։ Լեռներին արևելքից և արևմուտքից մոտենում են անանցանելի անտառներ և ճահիճներ։ Կլիման այստեղ արդեն բավականին խիստ է։ Լեռներում շատ են ձնե կուտակումներ, որոնք չեն հասցնում հալչել ամառվա ընթացքում։ Այստեղ հանդիպում են նաև հավերժական սառցույթի հետքեր, ընդ որում, մինչև Կոնժակովսկի Կամեն լեռնազանգվածի լայնությունը։ Եվ չնայած նրան, որ այս տարածքում սառցադաշտեր չկան, Տելպոսիզի լեռներում՝ Հյուսիսային Ուրալի ամենաբարձր լեռնազանգվածում, հայտնաբերվել են երկու փոքր սառցադաշտեր։ 
Հյուսիսային Ուրալը հարուստ է օգտակար հանածոներով։ Այստեղ կան բոքսիտների, մանգանի և երկաթի հանքաքարեր, գորշ ածուխ և Սերովսկի խմբի հանքավայրերի տարբեր հանքաքարեր։
Չնայած իր կլիմայի խստությանը, Հյուսիսային Ուրալը շատ սիրված է զբոսաշրջիկների թվում։ Էքստրեմալները ամենագնացներով գետերի հունով հասել են մինչև տխրահռչակ Դյատլովի լեռնանցքը, որտեղ 1959 թվականին անհայտ հանգամանքներում զոհվել է Ուրալի պոլիտեխնիկական համալսարանի 9 զբոսաշրջիկ։ Նրանք հասել են նաև յուրահատուկ Ման-Պուպու-Նյեր ժայռերի մոտ։


== Տեղագրական քարտեզ ==
III-P-40


== Գրականություն ==
Кеммерих А. О. Северный Урал. — М.։ Физкультура и спорт, 1969.


== Ծանոթագրություններ ==
Պոդորա

Պոդորա (ռուս.՝ Подора), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վիչեգդա գետի ձախ ափին՝ 967 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 32 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև ակունք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000013698
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001369
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Բոդրովկա (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բոդրովկա (այլ կիրառումներ)Բոդրովկա (ռուս.՝ Бодровка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 46 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Եվա Սիմոնաիտիտե

Եվա Էդմոնդովնա Սիմոնաիտիտե (լիտ.՝ Ieva Simonaitytė, հունվարի 23, 1897(1897-01-23), Vanagai, Պրուսիա - օգոստոսի 27, 1978(1978-08-27), Վիլնյուս, Լիտվական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լիտվացի բանաստեղծուհի, Լիտվական ԽՍՀի վաստակավոր գրող։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Լիտվայի Արևելյան Պրուսիայի Վանագայ գյուղում։ Մանկուց ապրել է կարիքների ու հիվանդության մեջ, ինչի պատճառով չի կարողացել սովորել դպրոցում և զբաղվել է ինքնակրթությամբ։ 1912-1914 թվականներին բուժվել է Գերմանիայի Աուգենբուրգ առողջարանում։ 1921 թվականից ապրել է Կլայպեդայում։ Հաճախել է մեքենագրության դասընթացների։ Աշխատել է Լիտվայի հյուպատոսությունում, „Rytas“ և Prūsų lietuvių balsas“ խմբագրություններում աշխատել է որպես խմբագիր, ավելի ուշ` խմբագիր ու թարգմանիչ Seimelis-ում։ «Շիմոնիսների ճակատագիրը» վեպի հաջողությունից և 1936 թվականին պետության կողմից իրեն նշանակված թոշակից հետո նվիրվել է գրական աշխատանքին։ 1939 թվականին մեկնել է Կաունաս։ Գերմանական շրջափակման տարիներին ենթարկվել է հետապնդումների։ 1963 թվականից ապրել է Վիլնյուսում։ 1957 թվականին պարգևատրվել է երեք շքանշանով): Արժանացել է Լիտվական ԽՍՀ-ի վաստակավոր գրողի կոչման (1967)։
Թաղված է Վիլնյուսի Անտակալնիսկյան գերեզմանում։ Շիրիմին տեղադրված է քանդակագործ Դանուտե Դանիտե-Վարնաուսյենեի ստեղծած քանդակը։ Պրեկուլե փոքրիկ քաղաքում, որտեղ բանաստեղծուհին 1961-1978 թվականներին անց էր կացնում ամառվա ամիսները, 1984 թվականից գործում է հիշատակի թանգարան։


== Գրական գործունեություն ==

Սկսել է տպագրվել 1914 թվականից։ Մինչև 1935 թվականը նրա անունը որպես բանաստեղծուհի հայտնի չէր։ Նրա պատմվածքների ու վեպերի հիմնական թեման Արևելյան Պրուսիայի և Կլայպեդսկի շրջանի լիտվացիների ամենօրյա կյանքն է։ Այս թեմային է նվիրված «Շիմոնիսների ճակատագիրը» վեպը, որը մեծ ճանաչում է բերել նրան։ «Բուշեն և նրա քույրերը» պատմվածքը բացահայտում է կուլակության էությունը։ «Վիլյուս Կարալյուս» վեպը լայն պատկերացում է տալիս 20-րդ դարի սկզբի լիտվացիների կյանքի մասին և համարվում է լիտվական ռեալիստական վեպի օրինակ։ «Իսկ այդպես է եղել» ինքնակենսագրական եռագրությունը (1960), «Ուրիշի տանը» (1962), «Անավարտ գիրք» (1965) վեպերը ներառում են 20-րդ դարի սկզբից մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմն ընկած ժամանակահատվածը։ 
Եվա Սիմոնաիտիտեի ստեղծագործությունն ընդհանուր առմամբ ավանդական է թեմաներով և գեղարվեստական մեթոդներով։
Ստեղծագործությունները թարգմանված են տարբեր լեզուներով։


== Ժողովածուներ ==
Raštai, t. 1—-6. Vilnius, 1956—1958.
…А было так. В чужом доме. Неоконченная книга. Москва, 1973.


== Գրականություն ==
М. Слуцкис. Тропа, которая вывела на столбовую дорогу // М. Слуцкис. Начало всех начал. Москва, 1975.
R. Dambiauskaite. Ieva Simonaitytė. Vilnius, 1968.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Anthology of the Lithuanian classic literature: Ieva Simonaitytė Archived 2005-08-17 at the Wayback Machine.
Ieva Simonaityte Memorial Museum Archived 2005-09-14 at the Wayback Machine.
Դևագի

Դևագի (լատ.՝ Cistanche), ճմակ, ճրագախոտազգիների ընտանիքի բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է մոտ 18 (այլ տվյալներով՝ 12), ՀՀ-ում՝ 3 տեսակ՝
Դևագի անորոշ (Cistanche ambigua),
Դևագի աղուտային (Cistanche salsa),
Դևագի հատված (Cistanche fissa)։Մակաբույծ բույս է. հազվադեպ հանդիպում է Արարատյան դաշտի աղուտալկալի հողերում աճող աստղածաղկազգիների (օշինդր) և թելուկազգիների (օշան, շոռան, թելուկ) ընտանիքի բույսերի արմատներին։ Ցողունը կանգուն է, հաստ՝ պատված հերթադիր դասավորված թեփուկներով, բարձրությունը՝ 20-40 սմ, ծաղկաբույլը հասկանման է, ծաղիկները՝ մանուշակագույն։ Ծաղկում է ապրիլ-մայիսին։ Պտուղը տուփիկ է։ Պարունակում է ալկալոիդներ և կարմիր գունակ։
Աստերոիդների ցանկ (118901-119000)

Աստերոիդների ցանկ (118801-118900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (119001-119100)
 Աստերոիդների ցանկ (118801-118900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (119001-119100)
Կոացե

Կոացե (իտալերեն՝ Coazze), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 2.884 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 52 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 56 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10050։ Հեռախոսային կոդ՝ 011։
Օգոստոսի 15-ին կոմունայում հատկապես նշվում է Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման տոնը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները. 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Գենտի համալսարանի գրադարան

Գենտի համալսարանի գրադարան (հոլ.՝ Universiteitsbibliotheek Gent), Գենտի համալսարանի գրադարանը, որը գտնվում է Բելգիայի Գենտ քաղաքում։ Համալսարանի գրադարանի ծառայություններից օգտվում են համալսարանականներն ու գիտական հետազոտողները։


== Պատմություն ==
1817 թվականին Գենտի համալսարանի հիմնադրումից հետո Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ առգրավված գրքերը տրվեցին համալսարանին։ 1942 թվականին բացվեց Գիրք-աշտարակը (Boekentoren), որը գտնվում է Գենտի համալսարանի Blandijn համալիրի կողքին։ Այստեղ են գտնվում համալսարանի արվեստի և փիլիսոփայության ֆակուլտետները։ Շենքի ձևավորումն իրականացրել է ճարտարապետ Անրի վան դե Վելդեն։ Շենքն աչքի է ընկնում իր ճարտարապետական գրադարանային առանձնահատկությամբ։ Վերջին տարիներին գրադարանը ծավալել է բուռն գործունեություն՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով գրադարանի ապակենտրոնացումն ու ցանցային գործունեությունը։ Գրքերի որոշ հավաքածուներ կարելի է ձեռք բերել ֆակուլտետների գրադարաններից, սակայն որոշ գրքեր պայմանական հավաքված են համալսարանի գրադարանում։ Մի շարք էլեկտրոնային ռեսուրսներ հասանելի են UGent ցանցում՝ որպես «թվային գրադարանի» մի մաս։
Գրադարանը միացել է Google գրքերի ծրագրին, որը թվայնացնում է գրքեր, հետագայում դրանք համացանցում հասանելի դարձնելու նպատակով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Library (in English)
The European Library
Էդուարդ Խաչատուրով

Էդուարդ Իոսիֆի Խաչատուրով (մարտի 27, 1936, Տաշքենդ, Ուզբեկական ԽՍՀ), խորհրդային, ուզբեկ, հայ ռեժիսոր, սցենարիստ, դերասան։ Ռեժիսոր Ալբերտ Խաչատուրովի կրտսեր եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Էդուարդ Խաչատուրովը ծնվել է 1936 թվականին Տաշքենդում։ 1958-1959 թվականներին աշխատել է Ուզբեկֆիլմում որպես ռեժիսորի օգնական։ 1959-1966 թվականներին սովորել է ՎԳԻԿ-ի ռեժիսուրայի ֆակուլտետում (Սերգեյ Գերասիմովի և Թամարա Մակարովայի արհեստանոցը)։ Դիպլոմային աշխատանքը իր սցենարի հիման վրա Թուքմենֆիլմում նկարահանած «Անապատը» գեղարվեստական ֆիլմն էր։
1965-1966 թվականներին աշխատել է Թուքմենֆիլմում որպես ռեժիսոր։ 1966-1968 թվականներին աշխատել է Տաշքենդի գիտահանրամատչելի և փաստագրական ֆիլմերի ստուդիայում, նկարահանել մոտ 20 կարճամետրաժ ֆիլմեր։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
Ուզբեկստանի Լենինյան կոմերիտմիության մրցանակ «Ռինգ է հրավիրվում» գեղարվեստական ֆիլմի համար (Ա․ Բորոդինի և Ռ․ Ռիսկիևի հետ համատեղ) (1980)


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսոր ===


=== Դերերը կինոյում ===


=== Սցենարիստ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Эдуард Иосифович Хачатуров(չաշխատող հղում) (ռուս.)
Ռեմոժի

Ռեմոժի (ֆր.՝ Remaugies), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 117 մարդ, բնակչության խտությունը` 28.26 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.14 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 90 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 45 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 84 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 66-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 18։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,6 %։ 66 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 60 անձ (37 տղամարդ և 23 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (4 տղամարդ և 2 կին)։ 18 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Տոլպիգի

Տոլպիգի (ռուս.՝ Толпыги), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (297001-297100)

Աստերոիդների ցանկ (296901-297000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (297101-297200)
 Աստերոիդների ցանկ (296901-297000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (297101-297200)
Տրոիցկիի էտյուդ

Տրոիցկիի էտյուդ, ռուս շախմատային կոմպոզիտոր Ալեքսեյ Տրոիցկիի հայտնի էտյուդը, որտեղ վերջնախաղում սպիտակների միայնակ փիղն իր արքայի օգնությամբ մատ է հայտարարում սևերի արքային։ Էտյուդն առաջին անգամ տպագրվել է 1895 թվականին՝ «Նոր ժամանակ» ամսագրում։
Լուծում:1. Փh6+ Աg8 2. g7 Աf7
(2…e6+ 3. Աd6!! Աf7 4. Աe5 Աg8 5. Աf6; 2…e5 3. Աe6)3. g8Թ+!! Ա:g8 4. Աe6 Աh8 5. Աf7 e5 6. Փg7#


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Мат одиноким слоном // «Ладья», № 6 (117) 31 марта 2006.
Нежметдинов Р. Г. Шахматные уроки для начинающих. — Litres. — 2014. — С. 60. — ISBN 9785457489660.
Աքըն Աքընոզյու

Աքըն Աքընոզյու (թուրքերեն՝ Akın Akınözü, սեպտեմբերի 22, 1990(1990-09-22), Անկարա, Թուրքիա), թուրք դերասան։ Առավել հայտնի է «Քամոտ» հեռուստասերիալում Միրանի դերով։


== Կենսագրություն ==
Աքըն Աքընոզյուն ծնվել է 1990 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Անկարայում՝ դերասանուհի Օզլեմ Աքընոզյուի և ռեստորանի սեփականատեր Թամեր Աքընոզյուի ընտանիքում։ Նրա մայրական պապը TRT հեռուստաընկերության առաջին հաղորդավարներից մեկն էր։ 
Աքընոզյուն սովորել է Անկարայի «TED Ankara College» մասնավոր դպրոցի մաթեմատիկայի ֆակուլտետում, այնուհետև մեկնել է ԱՄՆ և ընդունվել Կալիֆոռնիայի համալսարան, որտեղ սովորել է կիրառական մաթեմատիկա։ Դերասան դառնալու որոշում կայացնելուց առաջ նա մոտ 6 տարի ապրել է ԱՄՆ-ում։
2014 թվականին Աքընոզյուն ստացել է իր առաջին դերը։ Նա փոքր դեր է կատարել «Ազրայիլ» ֆիլմում, որը համատեղ նկարահանել են Սլովենիաում և Խորվաթիաում։ 
Թուրքական հեռուստատեսությունում առաջնելույթը տեղի է ունեցել 2015 թվականին՝ «Հոյակապ Դար։ Քյոսեմ սուլթան» հեռուստասերիալի թողարկմամբ, որտեղ Ակինոզյուն կատարել է նորակոչիկ Իվան Ալիի դերը։
Աքընոզյուին լայն ճանաչում է բերել «Քամոտ» դրամատիկ սերիալը, որը 2019 թվականից եթեր է հեռարձակվել ATV-ում։ Այստեղ նա խաղացել է երիտասարդ տղամարդու՝ Միրան Ասլանբեյի դերը, որը ձգտել է վրեժխնդրության իր ծնողների մահվան համար։ Նպատակին հասնելու համար նա գայթակղել է իր թշնամու դստերը՝ Ռեյյան Շադողլուին, սակայն արդյունքում սիրահարվել է աղջկան։ Նախագիծը հաջողություն է ունեցել ինչպես Թուրքիայում, այնպես էլ արտասահմանում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմեր ===


=== Հեռուստասերիալներ ===


== Մրցանակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== ԱրտԱքըն հղումներ ==
Աքըն Աքընոզյուն iMDB-ում
Ծովակ Համբարձումյան

Ծովակ Բագրատի Համբարձումյան (օգոստոսի 17, 1923(1923-08-17), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 21, 2001(2001-05-21), Երևան, Հայաստան), հայ կոմպոզիտոր, ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1983)։


== Կենսագրություն ==

Ծովակ Համբարձումյանը ծնվել է 1923 թվականին, Թբիլիսիում։ 1946 թվականին ավարտել է Երևանի պետական կոնսերվատորիան։ 1972-1988 թվականներին եղել է Ալեքսանդր Սպենդիարյանի տուն-թանգարանի տնօրեն, այնուհետև՝ Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնի խմբագիր։ 1985 թվականին դասավանդել է Երևանի պետական կոնսերվատորիայում։ Եղել է Երևանի պարարվեստի ուսումնարանի կոնցերտմայստերը։
Համբարձումյանի ուսումնասիրությունները նվիրված են հայկական ֆոլկլորային և քաղաքային պարի, հայկական ժողովրդական գործիքների կատարողական արվեստի պատմության հարցերին։


== Մահ ==
Համբարձումյանը մահացել է 2001 թվականի մայիսի 15-ին, Երևանում։ 


== Երկեր ==
Танцы: Репертуар для учащихся ст. кл. муз. школ, студентов консерваторий и пианистов: Для ф.-п., Ереван, Айастан, 1975.
Օրդոյան եղբայրներ։ Համբարձումյան Ծովակ Բագրատի, Ավագյան Խաչատուր Աբգարի, Յարալյան Գեորգի Յակովի, Երևան, ՀԹԸ, 1979։
Դիմանկարներ և հուշեր։ Համբարձումյան Ծովակ Բագրատի, Մարտիրոսյա Դ., Երևան, Մաշտոց, 2004։


== Ծանոթագրություններ ==
Քո ընկերն առնետ է

«Քո ընկերն առնետ է», 2007 թվականի Pixar ընկերության կարճամետրաժ անիմացիոն ֆիլմ, որը թողարկվել է «Ռատատույ» ֆիլմի հետ տնային դիտման համար։ Կարճամետրաժ ֆիլմի հերոսները ընդունում են «Ռատատույ» լիամետրաժ մուլտֆիլմի գլխավոր հերոսներից երկուսի՝ Ռեմի և Էմիլի կերպարները, որոնք վիճում են մարդկանց և առնետների հաշտեցման մասին։ Սա Pixar ընկերության երկրորդ կարճամետրաժ ֆիլմն է ավանդական անիմացիայի համար։ Ներկա պահին մուլտֆիլմը համարվում է Pixar ստուդիայի ամենաերկար կարճամետրաժ ֆիլմը, որի տևողությունը կազմում է տասնմեկ րոպե։ 2D անիմացիայի հետ մեկտեղ, այն իր մեջ է ներառում նաև շարժման կանգնեցման անիմացիան, համակարգչային պատկերները և գործողությունը իրական ժամանակում։
«Ռատատույ» և «Քո ընկերն առնետ է» մուլտֆիլմերը ունեն նույն երաժշտական հաջորդականությունը։ Մուլտֆիլմը արժանացել է լավագույն կարճամետրաժ անիմացիոն ֆիլմ կոչմանը 35-րդ ամենամյա Annie Awards մրցանակաբաշխությունում և 2007 թվականի նոյեմբերի 6-ին թողարկվել է DVD և Blu-ray տարբերակներով «Ռատատույ» մուլտֆիլմի հետ։


== Սյուժե ==
Ռեմին և Էմիլը պատմում են հանդիսատեսին մարդկանց և առնետների փոխհարաբերությունների, առնետների արժանիքների և ունակությունների մասին։ Նրանք կոչ են անում մարդկանց առնետների հետ համերաշխ լինել։ Առնետները իրենց ելույթն ավարտում են «Մենք ձեզ հետ անգամ դեպի Մարս» երգով։


== Արտադրություն ==
Գաղափարը նախաձեռնվել է Ջիմ Կապոբիանկոյի կողմից, երբ Բրեդ Լյուիսը էլեկտրոնային նամակ է ուղարկել նրան՝ խնդրելով լրացուցիչ ծառայություններ տրամադրել DVD-ի համար։ Կապոբիանկոն հավաքելով բոլոր տեղեկությունները, որոնք նրանք ունեին առնետների մասին, զվարճալի ձևով ներկայացրել է դրանք հանդիսատեսին։ Մուլտֆիլմի արտադրությունը սկսվել է «Ռատատույ»-ի ստեղծման վերջին մեկ տարվա ընթացքում և ավարտվել է մեկ տարուց քիչ ժամանակահատվածում։ Արտադրության ժամանակ Ջիմ Կապոբիանկոն գրել է «Քո ընկերն առնետ է. Փոքրիկ ոսկե գիրք» գիրքը, որը ներառում է «Պլան Բ» երգի երաժշտությունն ու տեքստը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
http://www.pixar.com/short_films/Home-Entertainment-Shorts/Your-Friend-the-Rat Քո ընկերն առնետ է. պաշտոնական կայք
«Your Friend The Rat»(անգլ.) Big Cartoon DataBase կայքում
Մեզանից երեքը

Մեզանից երեքը, 1987 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի կողմից նկարահանված հայկական ֆիլմ, ժողովածու` ըստ Աղասի Այվազյանի պատմվածքների։


== Խաբկանք ==


=== Նկարահանող խումբ ===
Սցենարի հեղինակ- Աղասի Այվազյան
բեմադրող ռեժիսոր- Դմիտրի Կեսայանց
բեմադրող օպերատոր- Շ. Վարդանյան
բեմադրող նկարիչ- Լիդիա Գևորգյան
կոմպոզիտոր- Յուրի Հարությունյան
հնչյունային օպերատոր- Ա. Կեսայան
ռեժիսոր- Ն. Պողոսյան
օպերատոր- Ա. Մկրտչյան
զգեստների նկարիչ- Ա. Գոգորյան
նկարիչ դիմահարդար- Պ. Ասչյան
նկարիչ դեկորատոր- Ա. Թադևոսյան
ռեժիսորի ասիստենտ- Ա. Ավետիսյան
օպերատորի ասիստենտներ- Ա. Միրիմանյան, Ռ. Գասպարյան,
մոնտաժ- Ռ. Արուտչյան
խմբագիր- Ս. Սարուխանյան
տնօրեն- Գ. Մարկոսյան
30 րոպե (824 մ)։


=== Գլխավոր  դերում ===
Յուրի Կոստանյան


=== Դերերում ===
Իշխան Ղարիբյան, Արմեն Մարության, Մ. Պետրոսյան, Լ. Գևորգյան, Ա. Ղազարյան, Փ. Քոչարյան, Է. Համբարձումյան, Հ. Կոստանյան


=== Սյուժե ===
Իր հիվանդ երևակայության աշխարհում ապրող մարդու մասին։


== Խոսք ==


=== Նկարահանող խումբ ===
Սցենարի հեղինակ- Աղասի Այվազյան

բեմադրող ռեժիսոր- Գենադի Մելքոնյան
բեմադրող օպերատոր- Լևոն Աթոյանց
բեմադրող նկարիչ- Գ. Բաբայան
կոմպոզիտոր- Յուրի Հարությունյան

հնչյունային օպերատոր- Յուրի Սայադյան
ռեժիսոր- Ֆ. Աբգարյան
օպերատոր- Կ. Այվազյան
զգեստների նարիչ- Գ. Գևորգյան
նկարիչ դիմահարդար- Է. Մովսիսյան
ռեժիսորի ասիստենտ- Գ. Գրիգորյան
օպերատորի ասիստենտ- Ս. Գրիգորյան
մոնտաժ- Կ. Առաքելյան
խմբագիր- Ս. Սարուխանյան
վարչական խումբ- Ա. Ամիրխանյան, Ա. Գրիգորյան
տնօրեն- Գ. Նահապետյան20 րոպե (548 մ)


=== Դերերում ===
Միքայել Պողոսյան, Թամար Հովհաննիսյան, Վերջալույս Միրիջանյան, Ա. Պապյան, Հենրիկ Ալավերդյան, Կարեն Ջանիբեկյան, Ալեքսանդր Խաչատրյան, Արտյուշա Գյոդակյան, Ազատ Գասպարյան, Յուրի Ամիրյան, Վիգեն Ստեփանյան, Տիգրան Ոսկանյան, Կառլոս Մարկոսյան, Լեոնարդ Սարկիսով, Հ. Աբրահամյան, Ն. Դավիդյանց


=== Սյուժե ===
Թռիչքի պատրաստ ինքնաթիռում հնչում է ահավոր մի խոսք, որը վախեցնելով օդաչուներին` նրանց զրկում է օդ բարձրանալու հնարավորությունից։ Եվ միայն ուշացած ուղևորին է հաջողվում առույգ պահվածքով ու բարի խոսքով վանել բոլորի վախը։


== Գործողություն ==


=== Նկարահանող խումբ ===
Սցենարի հեղինակ/բեմադրող ռեժիսոր- Աղասի Այվազյան
բեմադրող օպերատոր- Մ. Վարդանով
բեմադրող նկարիչ- Գ. Թորոսյան
կոմպոզիտոր- Յուրի Հարությունյան
հնչյունային օպերատոր- Յուրի Սայադյան

ռեժիսոր- Ժ. Բարսոյան
օպերատոր- Մ. Խանամիրյան
զգեստների նկարիչ- Գ. Դիլանյան
նկարիչ դեկորատոր- Վ. Փանոսյան
նկարիչ դիմահարդար- Ա. Աղաջանյան
ռեժիսորի ասիստենտներ- Ա. Բախտամյան, Զ. Շամիլովա
օպերատորի ասիստենտ- Ն. Մատինյան
մոնտաժ- Գալինա Միլոսերդովա

խմբագիր- Էվերտ Պայազատյան (Պայազատ), Ա. Սարուխանյան
տնօրեն Վ. Ղազարյան38 րոպե (1064 մ)։


=== Գլխավոր դերերում ===
Գ. Ղարագյոզյան


=== Դերերում ===
Վ. Արծրունյան, Ս. Մկրտչյան, Գևորգ Դոդոզյան, Ս. Գրիգորյան, Վ. Զիմենկովա, Ս. Կիրակոսյան, Է. Գասպարյան, Ի. Բուժիլովա, Գ. Վարդանյան, Լեոնարդ Սարկիսով, Հ. Աբրահամյան, Գ. Հովակիմյան, Վ. Պետրոսյան


=== Սյուժե ===
Տարօրինակ մի գյուղում տարօրինակ դեպքեր են կատարվում. լեռներում թափառող հերոսը տեսնում է այն, ինչ չես նկատի սովորական աչքով։


== Տես նաև ==
Հայկական ֆիլմերի ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Արրաս

Արրաս (ֆր.՝ Arras, [aʁɑːs]) կամ Ատրեխտ (հոլ.՝ Atrecht), քաղաք Ֆրանսիայի Հանրապետության հյուսիսում՝ Բելգիայի հետ միջպետական սահմանի մոտ։
Վարչականորեն մտնում է Նոր Պա դը Կալեի երկրամասի և Պա դը Կալե դեպարտամենտների կազմի մեջ և համարվում Պա դը Կալեի վարչական կենտրոնը։
Ըստ 2011 թվականին Ֆրանսիայում անցկացված մարդահամարի տվյալների Արրաս քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 41 322 մարդ, հիմնականում՝ ֆրանսիացիներ և բելգիացիներ։


== Աշխարհագրություն ==
Արրասը գտնվում է Ֆրանսիայի տեքստիլ արդյունաբերության կենտրոն հանդիսացող Լիլից 45 կմ, իսկ մայրաքաղաք Փարիզից՝ 160 կմ հեռավորության վրա՝ Սկարպ և Շելդա գետերի խառնատեղիում։
Քաղաքից 7 կմ հեռավորության վրա անցնում է А1 «Նոր» և А26 «Անգլիա» ավտոմայրուղիները։ Մայրաքաղաք Փարիզի հետ կապված է ավտոխճուղով։


== Պատմություն ==
Նեմետոցեննան հնագույն ժամանակներում եղել է բելգիական Գալիայի գլխավոր բնակավայրերից մեկը, որը հետագայում կոչվել է Ատրեբատի։ Նեմետոցեննան կարևոր նշանակություն է ունեցել Հուլիոս Կեսարի կառավարման տարիներին, քանի որ այստեղ է տեղակայված եղել Կեսարի ձմեռային զորաբնակատեղը։
451 թվականին քաղաքը ոչնչացվել է հոների առաջնորդ Ատտիլայի կողմից։ 880 թվականին հերթական անգամ քաղաք են ռազմախուժել նորմանները, որի արդյունքում քաղաքը ևս մեկ անգամ կործանվել է։
Դրանից հետո Արրասը անցել է Բուրգունդիայի դքսությանը, որի օրոք այստեղ հաստատվել է փայլուն վարչակազմ։ Կառլոս Խիզախի մահից հետո 1477 թվականին քաղաքը գրավվել է Լյուդովիկոս XI-ի գլխավորած ֆրանսիական զորքերի կողմից և ավերվել է։
1482 թվականին Արրասում Լյուդովիկոս XI-ի և Ավստրիայի էրցհերցոգ Մաքսիմիլիան I-ի միջև կնքվել է հաշտության պայմանագիր։ Ըստ Արրասի պայմանագրի՝ ավարտվել է Բուրգունդիայի ժառանգության պատերազմը և քաղաքը հաստատվել է Ֆրանսիական թագավորության կազմում։
1493 թվականին իտալական առաջին պատերազմի արդյունքում Կառլ VIII-ը քաղաքը և հարակից տարածքները հանձնում է Հաբսբուրգների կառավարությանը։
Քաղաքը մնացել է Հաբսբուրգների կառավարության ենթակայության ներքո մինչև 1640 թվականի Լյուդովիկոս XIII-ի զորքերի սկսած երկարատև պաշարումը։ Ֆրանսիայում Լուի II Բուրբոն Կոնդեի կառավարման տարիներին իսպանացիները քաղաքի գրավման փորձ են կատարում, որը պսակվում է հաջողությամբ։
1659 թվականին Պիրենեյան պաշտության պայմանագրով Արրասը հետ է վերադարձվել Ֆրանսիային։ 1804 թվականին քաղաքը անցել է Նապոլեոն Բոնապարտի ենթակայության տակ։
1914 թվականի հուլիսի 28-ին բռնկված Առաջին համաշխարհային պատերազմում Արրասը վերածվել է արյունալի դիրքային մարտերի և ռազմական գործողությունների առաջնագիծ։ Պատերազմի վճռական մարտերից է 1917 թվականի Արրասի ճակատամարտը, որտեղ Անտանտի համաձայնության երկրները ի դեմս Բրիտանական կայսրության և «Բրիտանական թագի» նրա դաշնակիցներ Ավստրալիայի, Կանադայի և Նոր Զելանդիայի ռազմավարական հաջողությունների հասան Գերմանական կայսրության նկատմամբ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում 1939-1940 թվականներին քաղաք են ռազմախուժել Երրորդ Ռայխի (Նացիստական Գերմանիա) գերմանական համազորայինները։
Ներկայումս Արրասը համարվում է Ֆրանսիայի Հանրապետության Նոր Պա դը Կալեի երկրամասի գլխավոր քաղաքներից մեկը։ Այն նաև Ֆրանսիայի տեքստիլ արդյունաբերության գլխավոր կենտրոնն է։


== Ժողովրդագրություն ==


== Եղբայր քաղաքներ ==
 Իպսուիչ, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիա
 Աուդենարդե, Բելգիա
 Հերտեն, Գերմանիա


== Արտաքին հղումներ ==
Национальный институт статистики


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիչմոնդ (Բրիտանական Կոլումբիա)

Ռիչմոնդ (անգլ. Richmond,  /ˈrɪtʃmənd/), քաղաք Բրիտանական Կոլումբիա նահանգում` Լոուեր-Մեյլենդ շրջանում, Մեծ Վանկուվեր ագլոմերացիայի կազմում։ Համարվում է նահանգի բնակչության թվով չորրորդ քաղաքը։ Ռիչմոնդ քաղաքը հյուսիսից սահմանակից է Վանկուվեր և Բերնաբի, արևելքից Նյու-Ուեսթմինսթեր, հարավից Դելտա քաղաքների հետ։ Ռիչմոնդի արևմտյան սահմանակիցը Ջորջիայի ջրամբարն է։ Ռիչմոնդի հետ է կապված Սի-Այլենդը` վայր, որտեղ տեղակայված է Վանկուվերի միջազգային օդանավակայանը։


== Ժողովրդագրություն ==


== Կառավարություն ==


=== Հանցագործություն ===


==== Երիտասարդական ավազակախմբեր ====
2007 թվականից երիտասարդական խմբերի գործունեությունը կտրուկ աճեց Ռիչմոնդում, ինչպես նաև Վանկուվերի այլ արվարձաններում:Միայն 2009 թվականին, ըստ RCMP-ի տվյալների, այս հիմքով կատարվել է ավելի քան երեսուն սպանություն։ Ավազակախբերը պատերազմ են մղում սինթետիկ թմրանյութերի եկամտաբեր շուկայի համար։


== Կրթություն ==


== Տրանսպորտ ==


== Տնտեսություն ==


== Հանգիստ և ժամանց ==


=== Լենինի գլուխը ===
2009 -ի վերջին Ռիչմոնդում հայտնվեց մի արտասովոր  քանդակ։ Վ.Ի.Լենինի 17 մետրանոց գլուխը պատրաստված է չժանգոտվող պողպատից, որի վերևում տեղադրված է Մաո Ցզե Դունի ծաղրանկարը։ Ըստ մամուլի հրապարակումների՝ ժամանակակից արվեստի այս ստեղծագործությունը կոչվում է «Միսս Մաոն փորձում է հավասարակշռությունը պահել Լենինի գլխի վրա»։ Հեղինակները Չինաստանցի Գաո եղբայրներն են։
Քանդակը քաղաքում կլինի երեք տարի, որից հետո այս օբյեկտը կապամոնտաժվի։


== Միջազգային հարաբերություններ ==


=== Քույր քաղաքներ ===
 Պյերֆոն, Կանադա  (1968)
Վակայամա, Ճապոնիա (1973)


=== Գործընկեր քաղաքներ ===
 Սյամին, Չինաստան (2008)
 Ցինդաո, Չինաստան (2008)


== Ծանոթագրություններ ==
Աֆղանստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքական

Աֆղանստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքական (դարի՝تیم ملی فوتبال افغانستان, փաշթո՝ دافغانستان ملی فوتبال ټیم‎), ներկայացնում է Աֆղանստանը ֆուտբոլի միջազգային մրցաշարերում և առանձին հանդիպումներում։ Կառավարվում է Աֆղանստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կողմից, որը ստեղծվել է 1922 թվականին։ 1948 թվականին միացել է ՖԻՖԱ-ին, իսկ 1954 թվականին՝ ԱՖԿ-ին որպես հիմնադիրներից մեկը։ Նաև ԿԱՖԱ-ի անդամ է։ Տնային խաղերը հիմնականում անցկացնում է Քաբուլում՝ «Գազի»դա մարզաշտում։
ՖԻՖԱ-ի դասակարգման աղյուսակում զբաղեցնում է 158-րդ հորիզոնականը՝ 2017 թվականի հունիսի 1-ի դրությամբ։


== Ելույթները միջազգային մրցաշարերում ==


=== ՖԻՖԱ Աշխարհի առաջնություն ===


=== Ասիայի գավաթ ===


== Նվաճումներ ==
Հարավային Ասիայի ֆուտբոլի առաջնություն
Հաղթող (1). 2013
Երկրորդ տեղ (2). 2011, 2015
Հարավային Ասիական խաղեր
Երկրորդ տեղ (1). 2010


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Աֆղանստանը FIFA.com-ում Archived 2008-07-27 at the Wayback Machine.
Աֆղանստանը soccerway.com կայքում
Գրուզյանկա

Գրուզյանկա (ուկրաիներեն՝ Грузянка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Գոլովանևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գրուզյանկա գյուղում բնակվում էր 87 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,548 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 158,76 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ազարիա Բագրատունի

Ազարիա Բագրատունի (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ, մ.թ.ա. 1-ին դար), իշխան, Ենանոս Բագրատունու որդին, Բագրատունիների նախարարական տոհմից։ Ըստ Մովսես Խորենացու Հայոց թագավոր Արշամ Արշակունին (մ.թ.ա. 30 - 1, ըստ Չամչյանի) զայրացել էր Ենանոսի վրա և ուզում էր նրա աչքի առաջ սպանել երկու որդիներին։ Ենանոսը վախենալով թողնում է իր հրեական կրոնը, որը պահանջում էր Արշամը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Հայոց անձնանունների բառարան», Հրաչյա Աճառյան, 1942 թ. Հատոր 1, Ցուցակ 1, Էջ 55
«Հայոց Պատմություն», Մովսես Խորենացի, 1961, Երևան, Գլուխ Բ. իդ.
«Պատմութիւն Հայոց» Ուխտանես, Ա., լ.
«Պատմութիւն Հայոց։ Ի սկզբանէ աշխարհի մինչև ցամ Տեառն» Միքայել Չամչյան, 1784, հատոր Ա, Վենետիկ, էջ 275
Լիմանի շրջան

Լիմանի շրջան (ռուս.՝ Лиманский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Աստրախանի մարզում։
Ստեղծվել է 1943 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Լիման։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2100 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 33433 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,92 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Պիոս III

Պիոս III (լատ.՝ Pius PP. III),  աշխարհիկ՝ Ֆրանչեսկո Նանի Թոդեսկինի-Պիկոլոմինի (իտալերեն՝ Francesco Nanni-Todeschini-Piccolomini,մայիսի 9, 1439, Սարտեանո, Սիենայի Հանրապետություն - հոկտեմբերի 18, 1503, Հռոմ, Պապական մարզ, Հռոմի Պապ 1503 թվականի սեպտեմբերի 12-ից մինչ հոկտեմբերի 18-ը։ Հռոմի Պապ Պիոս II զարմիկը։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ գործունեություն ===
Ֆրանչեսկոն ծնվել է Սարտեանո քաղաքում, նրա ծնողներն են եղել Նանո Թոդեսկինին և Լաուդոմիա Պիկոլոմինին։
Ֆրանչեսկոյի մանկությունը լի էր զրկանքներով։ Երբ նրա հորեղբայրը՝ Էնեյ- Սիլվի Պիկոլոմինին ընտրվեց Հռոմի պապ Պիոս II անունով, ընդունակ պատանին կարողացավ  ընդունվել Պերուջայի համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետ։ 1460 թվականին նա ստացավ կանոնական իրավունքի դոկտորի աստիճան։ Բացի այդ դարձավ Անկոնայի լեգատ։ 
1471 թվականի օգոստոսի 30-ին Թոդեսկինի Պիկոլոմինին ընտրվեց ավագ սարկավագ։
1484 կամ 1485 թվականին ավագ սարկավագ Ֆրանչեսկո Նանի Թոդեսկին Պիկոլոմինին, հովվերգության գործուղումների ժամանակ, հանդիսավոր կերպով օծեց մի փոքր գոթական եկեղեցի, որը կառուցվել էր սլովենական ազգային հերոս Էրազմ Յամսկու գերեզմանի մոտ։
1492 թվականին ավագ սարկավագ Ֆրանչեսկո Նանի Թոդեսկինի Պիկոլոմինին հայրենի Սիենայում հիմնեց Պիկոլոմինըսկայի գրադարանը։ 1502 թվականին գրադարանի պատերը նկարազարդեց մեծն Պինտուրիկյոն։


=== Պապական իշխանություն ===
1503 թվականին Ալեքսանդր VI մահից հետո Պապի գահի համար հավաքված գաղտնի ժողովում առաջադրվեցին ֆրանսիացի կարդինալ դ’Ամբուազը և նրա ընկեր՝ Ջուլիաննո դելա Ռովերեն, ով վերադարձել էր աքսորից։ Գաղտնի ժողովին մասնակցում էին 39 կարդինալներ (21 իտալացի կարդինալ, 11 իսպանացի և 7 ֆրանսիացի)։ Սկզբում ոչ մի թեկնածու չի ստացել մեծամասնության ձայները։ Մինչդեռ Հռոմի կողմն էին երեք տարբեր թեկնածուներ.

Լյուդովիկոս XII բանակը
Ֆերդինանդ II Արագոնացու բանակը
Չեզրե Բորջիայի զինված ուժերը։Չեզարեն առաջ անցավ և Պապ ընտրվեց 64-ամյա կարդինալ Ֆրանչեսկո Նանի Թոդեսկինի-Պիկոլոմինին, ով այդ ժամանակ տառապում էր հոդատապով։
Թագադրությունը տեղի ունեցավ 1503 թվականի հոկտեմբերի 8-ին։


=== Մահը ===
Պիոս III ղեկավարեց Սուրբ աթոռը շատ կարճ՝ ընդամենը 27 օր, նա եղել է Բորջիա ընտանիքին հավատարիմ։ Օծման և թագադրման երկարատև արարողությունները այնքան հոգնեցրին Պիոսին, որ նա հայտնվեց անկողնում։ Նրա ժամանակակից պատմաբանները պնդում էին, որ Պիոս III թունավորվել էր, սակայն ապացույցներ այդպես էլ չգտան։
Պիոս III թաղվել է Սուրբ Պետրոսի շահասպրամում։ Ավելի ուշ տեղափոխեցին Սանտ Անդրեա դելա Վալե։


== Տես նաև ==
Պիկոլոմինի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Պիոս, Հռոմի պապեր»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Ջումշուդ Աթոյան

Ջումշուդ Կարապետի Աթոյան (1913, Բերդ, Ղազախի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1941, անհայտ), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից, մանկավարժ։
Ծնվել է Շամշադինի շրջանի Բերդ գյուղում (այժմ՝ քաղաք)։ Յոթնամյա կրթությունն ստացել է նույն բնակավայրում, իսկ 1930 թվականին ավարտել է Դիլիջանի մանկավարժական տեխնիկումը։ 1931-1934 թվականներին աշխատել է Շամշադինի շրջանի Չինչին, Վերին Կարմիրաղբյուր և Այգեձոր գյուղերի դպրոցներում որպես ուսուցիչ։ 1935-1939 թվականներին աշխատել է Իջևանի շրջանի Մելիքի (այժմ՝ Ներքին Ծաղկավան), Սարիգյուղի դպրոցներում որպես ուսուցիչ։
1939 թվականին զորակոչվել է բանակ, ծառայել է Գրոդնո քաղաքում։ 1940 թվականին տեղափոխվել է այլ զորամաս, որտեղ սովորել և ավարտել է գնդի կրտսեր հրամանական կազմի դպրոցը. ավագ սերժանտ կոչումով տեղափոխվել է Բալաշսկ, սովորել օդաչուական դպրոցում, դարձել ռադիստ-հրաձիգ։ Նրա վերջին նամակը ստացվելէ Հայրենական մեծ պատերազմի նախօրեին, երբ նրանց զորամասը տեղափոխվում էր Կիևից դեպի սահմանամերձ գոտի։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալթունթաշ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալթունթաշ (այլ կիրառումներ)Ալթունթաշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տրոիցե-Սերգիյան մայրավանք

Տրոիցե-Սերգիյան մայրավանք, ռուսական ամենամեծ մենաստանը, ճարտարապետական համալիր։ Գտնվում է Մոսկվայից 71 կմ հյուսիս, այժմյան Զագորսկում։ XIV դ. կեսին հիմնադրել է Սերգիյ Ռադոնեժսկին։ 1540 - 50-ին կառուցվել են մենաստանի 12 աշտարակներով քարե պարիսպները (ամրացվել են XVII դ. կեսին, բարձրությունը 10 - 14 մետր, լայնությունը՝ 5, 5 - 6 մետր)։
1744-ից մենաստանը անվանվել է մայրավանք։ 1742-ից Տրոիցե-Սերգիյան մայրավանքում գործում է հոգևոր սեմինարիա, 1814-ից՝ նաև հոգևոր ակադեմիա։ XIV - XVII դդ. եղել է մշակութային խոշոր կենտրոն Ռուսիայի ամենամեծ գրադարանով և գրչատնով, այստեղ են ապրել և ստեղծագործել գրողներ Եպիֆանի Պրիմուդրին, Պախոմի Լոգոֆետը, Մաքսիմ Գրեկը, Ավրաամի Պալիցինը, գեղանկարիչներ Անդրեյ Ռուբլյովը, Դանիիլ Չյոռնին, փորագրազարդող Ամվրոսին։
Ժամանակի ընթացքում մենաստանի տարածքում կազմավորվել է գեղատեսիլ ճարտարապետական անսամբլ, որն ընդգրկում է ավելի քան 50 շենք և շինություն, այդ թվում՝ Տրոիցկի (Երրորդության, սպիտակ քարից, 1422 - 23, պատկերակալը՝ Անդրեյ Ռուբլյով և Դանիիլ Չյոռնի) և Ուսպենսկի (Վերափոխման, 1559 - 85, որմնանկարները՝ 1684) տաճարները, Դուխովսկայա (1476, Պսկովի ճարտարապետներ), հնգագմբեթ, վերդարպասյա Հովհաննես Նախակարապետի (1699), Միխեևսկի (1734), Սմոլենսկի (1745 - 48, բարոկկո) և այլ եկեղեցիները, հիվանդասենյակները Զոսիմայի և Սավվատիի եկեղեցիով (1635 - 38), սեղանատունը Սերգիի եկեղեցիով (1686 - 92), վանականների խուցերի մասնաշենքերը (XVII - XIX դդ.), միտրոպոլիտի սենյակները (գլխավոր ճակատը՝ 1778), հնգահարկ զանգակատունը (1740 - 70, ճարտարապետներ՝ Ի. Շումախեր, Ի. Ֆ. Միչուրին, Դ. Վ. Ուխտոմսկի, բարոկկո, բարձրությունը՝ 88 մ)։ 1920-ին Տրոիցե-Սերգիյան մայրավանքում ստեղծվել է պատմագեղարվեստական թանգարան, 1940-ից՝ թանգարան-արգելոց, ընդգրկում է XIV - XVII դդ. հին ռուսական գեղանկարչության և կիրառական արվեստի, XVII դ. - XX դ. սկզբի ժողովրդական արվեստի, ինչպես և սովետական ժամանակաշրջանի դեկորատիվ-կիրառական արվեստի խոշոր հավաքածուներ։
1993 թ. ճարտարապետական համալիրն ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցուցակում։
Զալեսովո (գյուղ, Շոկինսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶալեսովոԶալեսովո (ռուս.՝ Залесово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 43 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հացի

Հացի, գյուղական համայնք Արցախի Մարտունու շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության արևելյան հատվածում։ Մարտունի շրջկենտրոնից գտնվում է 48 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 48 կմ հեռավորության վրա։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը լեռնային է, ունի 878,46 հա տարածք, որից 667,64 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 142,04 հեկտար անտառային հողեր։ Համայնքի տարածքում առկա են թվով 5 աղբյուրներ` «Անահիտի», «Ավեգաց ջուր», «Քռնով», «Տես» և «Չայլաղի»։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին Հացի համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 234 մարդ, կա 63 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Պատմամշակութային հուշարձաններ ==
Կան պատմամշակութային հուշարձաններ՝ վանական համալիր «Բռի եղցի» (7-17-րդ դարեր), որմնափակ խաչքար (13-րդ դար), հաշվառված է 23 հուշարձան։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր  գյուղապետարան, մշակույթի տուն, բուժկետ, հիմնական դպրոց, որտեղ սովորում են 18 աշակերտներ։


== Աղբյուրներ ==
Մակար եպիսկոպոս Բարխուդարյանց, Արցախ. «Ամարաս» տպարան - Երևան 1996, էջ 83-84։
Հակոբ Ղահրամանյան, ՏԵՂԵԿԱՏՈւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի, Երևան, Ճարտարագետ, 2015 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրամ

«Ֆրամ» (նորվ.՝ Fram, բառացի՝ առաջ), նորվեգական բևեռային արշավախմբային նավ։


== Պատմություն ==
Կառուցվել է Ֆրիտյոֆ Նանսենի պատվերով, 1892 թվականին։ Ջրատարողությունը՝ 402 տ։ 1893-1896 թվականներին դրեյֆել է Արկտիկայում՝ Նորսիբիրական կղզիներից դեպի Շպիցբերգենի հյուսիս, սկզբում (մինչև 1895-ը) Նանսենի, այնուհետև Օտտո Սվերդրուպի ղեկավարությամբ։
1898-1902 թվականներին Սվերդրուպը «Ֆրամ»-ով կատարել է նավարկություն Կանադական կղզեխմբի հյուսիսային մասում, 1910-1912 թվականներին Ռուալ Ամունդսենը «Ֆրամ»-ով նավարկել է դեպի Անտարկտիդա։ «Ֆրամը» տեղակայված է Օսլոյի թանգարան-տաղավարում։