Միլլի Վիտալե

Միլլի Վիտալե (Կամիլլա Վիտալե) (հուլիսի 16, 1932(1932-07-16) կամ հուլիսի 16, 1933(1933-07-16), Հռոմ, Իտալիա - նոյեմբերի 2, 2006(2006-11-02), Հռոմ, Իտալիա), իտալացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Դիրիժոր Ռիկարդո Վիտալեի և ռուսական ծագումով խորեոգրաֆ Նատաշա Շիդլովսկու աղջիկն է։ Առաջին անգամ ֆիլմում նկարահանվել է Դոստոևսկու «Կարամազով եղբայրների» իտալական էկրանավորման ժամանակ (1947 թ.)։
Նույն թվականին կատարել է Մարիայի դերը Լուիջե Ձամպիի «Anni difficili» ֆիլմում, այնպիսի դերասանների հետ, ինչպիսիք են Մասիմո Ջիրոտին, Ավե Նինչին և Դելիա Սկալան։ Շնորհիվ Մելվիլա Շավելսոնի «Eravamo sette fratelli» ֆիլմի (1954 թ.), Միլլի Վիտալեն ստացավ որոշակի միջազգային ճանաչում։
1960 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ, որտեղ ամուսնացել է նավթային մագնատ Լի Վինսենտա Նիլյերի հետ,  իրանական Ֆատիմա Պեխլևի արքայադստեր նախկին ամուսնու հետ։ Նրանք ունեին երկու որդի, Էդվարդո Լերոյ (1961 թ) և Վինսենտ Լի (1964 թ)։ Ամուսինները բաժանվել են 1970 թվականին և Վիտալեն վերադարձել է Իտալիա։
40 տարվա կինոյում աշխատելու ընթացքում Միլլի Վիալեն նկարահանվել է 50 ֆիլմերում։
Մահացել է 2006 թվականին Հռոմում։ Թաղված է Կամպո Վերանո գերեզմանատանը։


== Ֆիլմեր ==
Կարմազով եղբայրները, Ջակոմո Ջենտիլոմո (1947 թ.)
Città dolente, Մարիո Բոնար (1948 թ.)
Anni difficili, Լուիջի Ձամպա (1948 թ.)
La sepolta viva, Գվիդո Բրինյոնե (1949 թ.)
La figlia del peccato, Արմանդո Գրոտինի (1949 թ.)
Gli spadaccini della serenissima (Black Magic), o Cagliostro, Գրիգորի Ռատով (1949 թ.)
Il leone di Amalfi, Պյոտրո Ֆրանչիսկի (1950 թ.)
Gli inesorabili, Կամիլլո Մաստրոչինկվե և Ռոբերտո Սևերեզե (1950 թ.)
Cuori sul mare, Ջորջիո Բյանչի (1950 թ.)
La vendetta del corsaro, Պրիմո Ցեգլիո (1951 թ.)
Trieste mia!, Մարիո Կոստա (1951 թ.)
Il caimano del Piave, Ջորջիո Բյանչի (1951 թ.)
Cameriera bella presenza offresi…, Ջարջի Պաստինա (1951 թ.)
Il tenente Giorgio, Ռաֆաելլո Մատարացո (1952 թ.)
Prigionieri delle tenebre, Էնրիկո Բոմբա (1952 թ.)
Il figlio di Lagardère, Ֆերնանդո Կերչիո (1952 թ.)
La prigioniera della torre di fuoco, Ջորջիո Վալտեր Չիլի (1952 թ.)
A fil di spada, Սկարլիո Լոդովիկո Բրագագլիա (1952 թ.)
Nerone e Messalina, Պրիմո Ցեգլիո (1953 թ.)
Se vincessi cento milioni, Կարլո Կապոջալյանի և Կարլո Մասկովինի (1953 թ.)
Per salvarti ho peccato, Մարիո Կոստա (1953 թ.)
La pattuglia dell’Amba Alagi, Ֆլավիո Կալզավարա (1953 թ.)
Noi cannibali, Անտոնիա Լեոնվիոլա (1953 թ.)
Condannatelo!, Լուիջի Կապուանո (1953 թ.)
I perseguitati (The Juggler), Էդվարդ Դմիտրյուկ (1953 թ.)
Ripudiata, Ջորջիո Վալտեր Չիլի (1954 թ.)
Disonorata (senza colpa), Ջորջիո Վալտեր Չիլի (1954 թ.)
Di qua, di là del Piave, Գվիդո Լիոնի (1954 թ.)
L’eterna femmina, Մրակ Ալեգրե (1954 թ.)
Le due orfanelle, Ջակոմո Ջոնտիլոմո Gentilomo (1954 թ.)
L’amante di Paride,Էդգար Յուլմեր (1954 թ.)
Acque amare, Սերժիո Կորբուչի (1954 թ.)
Rasputin (Raspoutine), Ժորժ Կոբրե (1954 թ.)
La figlia di Mata Hari, Ռենցո Մերուսի և Կարմինե Ջալոնե (1954 թ.)
Vendicata!, Ջուզեպե Վարի (1955 թ.)
Torna piccina mia, Կարլո Կամպոջալիանի (1955 թ.)
Cantami: Buongiorno Tristezza!, Ջորջիո Պաստինա (1955 թ.)
Eravamo sette fratelli (The Seven Little Foys), Մոլվիլ Շավելսոն (1955 թ.)
Un giglio infranto, Ջորջիո Վալտեր Չիլի (1955 թ.)
La canzone del cuore, Կարլո Կամպոջալիանի (1955 թ.)
Պատերազմ և Խաղաղություն (War and Peace), Կինգ Վիդոր (1956 թ.)
Porta un bacione a Firenze, Կամիլո Մաստրոչինկվե (1956 թ.)
Gli occhi senza luce, Ֆլավիո Կալզավարա (1956 թ.)
Il diavolo nero, Սերժիո Գրեկո (1957 թ.)
La canzone del destino, Մարինո Ջիրոմալի (1957 թ.)
Le schiave della metropoli (The Flesh Is Weak), Դեն Չեֆլի (1957 թ.)
La battaglia del V1 (The Battle of V-1), Վերնոն Սրել (1958 թ.)
Zoras il ribelle (Diez fusiles esperan), Խոսե Լուիս Սաենս դե Էրեդիա (1959 թ.)
Questione di pelle (Les Tripes au soleil), Կլոդ Բարնար֊Ուբեր (1959 թ.)
Ганнибал, Կարլո Լուդովիկո բրակալիա և Էդգար Յուլմեր (1959 թ.)
Revak, lo schiavo di Cartagine (The Barbarians), Ռուդոլֆ Մատե (1960 թ.)
Olympia (A Breath of Scandal), Մայքլ Կյորտիզ (1960 թ.)
Caterina di Russia, Ումբերտո Լենցի (1963 թ.)
Il medico della mutua, Լուիջի Ձամպա (1968 թ.)
Gangster '70, Մինա Ջուրինի (1968 թ.)
Contestazione generale, Լուիջի Ձամպա (1970 թ.)
La grande avventura di Scaramouche, Պյերո Պյերոտտի (1972 թ.)


== Հնչյունավորում ==
Լիդիա Սիմոնեչի։ La sepolta viva, Il caimano del Piave, Il tenente Giorgio, La battaglia dell’Amba Alagi, Il giglio infranto, Porta un bacione a Firenze, Croci sul mare
Ռոզետա Կալավետա։ La vendetta del corsaro, Noi cannibali, Rasputin, Revak lo schiavo di Cartagine
Ռենառա Մարինի։ Disonorata senza colpa
Ելենա Ցարեչի։ Acque amare
Ֆիորելա Բետի։ Guerra e pace
Մարիա Պիա դե Մեո։ Annibale
Տինա Չենտի։ Disonorata senza colpa (երգեցողություն)


== RAI հեռուստաընկերություն ==
La foresta pietrificata, Ռոբերտա Էմետա Շերվուդա, 1957 թվականի փետրվարի 15
Souper, Վիտո Մոլինարի, 1960 թվականի օգոստոսի 23


== Ծանոթագրություններ ==