armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Արամ Մանուկյանի հուշարձան (Երևան)

Արամ Մանուկյանի հուշարձան, Հայաստանի առաջին հանրապետության պետական, հասարակական գործիչ, հայոց նորագույն պետականության հիմնադիր, ներքին գործերի նախարար, Հայ Յեղափոխական Դաշնակցություն կուսակցության անդամ Արամ Մանուկյանին նվիրված հուշարձան Երևանում։


== Պատմություն ==
Հուշարձանի տեղադրման մասին որոշումը Երևանի քաղաքապետարանը  կայացրել  է 2017 թվականի փետրվարի 13-ին կայացած Երևանի ավագանու 3-րդ նստաշրջանի 1-ին նիստում՝ Հայաստանի առաջին հանրապետության 100-ամյակի կապակցությամբ։ Երևանի քաղաքապետարանը 2017 թվականի հունիսի 19-ին Արամ Մանուկյանի հիշատակը հավերժացնող հուշարձանի նախագծի բաց մրցույթ է  հայտարարել, որի արդյունքում մրցութային հանձնաժողովը 2017 թվականի սեպտեմբերի 25-ին կայացած նիստում հաղթող է ճանաչել ՀՀ վաստակավոր նկարիչ, քանդակագործ Դավիթ Մինասյանի հեղինակած աշխատանքը։
Հուշարձանը տեղադրվել է Հանրապետության հրապարակի մոտ՝ Արամի և Նալբանդյան փողոցների խաչմերուկին հարող տարածքում։ Հուշարձանի հանդիսավոր բացման արարողությունը տեղի է ունեցել 2018 թվականին, որին մասնակցել են ՀՀ նախագահ Արմեն Սարգսյանը, ՀՀ Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը, ՀՀ Ազգային ժողովի նախագահ Արա Բաբլոյանը, Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Գարեգին Բ-ն, Երևանի քաղաքապետի պաշտոնակատար Կամո Արեյանը։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ՝ Դավիթ Մինասյան


== Այլ տվյալներ ==
Քաղաքաշինության կոմիտեն հունիսի 27-ին հայտարարություն էր տարածել, որում ասվում էր, որ կոմիտեն դադարեցնում է Արամ Մանուկյանի արձանի տեղադրման շինարարական աշխատանքները։
Հայաստանի Հանրապետության մշակույթի նախարարությունը համարում է, որ Երևանի մետրոպոլիտենի «Հանրապետության հրապարակ» կայարանը Երևանի կերպարը յուրահատուկ դարձնող ամենասիրված կառույցներից մեկն է և կիսում է հասարակության ու մասնագետների մտահոգությունը՝ կայարանի պատմագեղարվեստական կերպարը փոխելու հարցում։Նախարարությունը գտնում է, որ Երևանի մետրոպոլիտենի «Հանրապետության հրապարակ» կայարանը կարող է հանդիսանալ խորհրդահայ ճարտարապետության 20-րդ դարի մոդեռնիզմի նվաճում հանդի­սացող կառույցներից մեկը, որի համար սկսվել է նորահայտ հուշարձանի կարգավիճակ տալու գործընթաց։Մակետի փուլում ապագա արձանը խիստ քննադատության է արժանացել, արձանի էսքիզի նկարները միանգամից սկսել են հրապարակել Facebook-ում։ Երևանի ավագանու «Ելք» խմբակցության ներկայացուցիչները հայտնել էին, որ արձանը ներկայանալի չէ ու խղճահարություն է առաջացնում։
«Արձանը տեղադրվել է հուշարձանի պահպանական գոտում, և պետք է համաձայնեցվեր մշակույթի նախարարության հետ։ Մենք չենք տվել պաշտոնական համաձայնություն», Արմեն Աբրոյան, Պատմության և մշակույթի հուշարձանների պահպանության գործակալության պետ։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բացվեց Արամ Մանուկյանի արձանը
Ակունք (Արագածոտնի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ակունք (այլ կիրառումներ)Ակունք, գյուղ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում՝ Թալին քաղաքից 7 կմ հեռավորության վրա։ Մարզկենտրոնից հեռավորությունը 53 կմ հյուսիս-արևմուտք 2001 թվականին, գյուղի բնակչությունը 672 էր։ Հիմնականում բնակիչները զբաղվում են անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
1941 թվականին գյուղը Գյոզլուից անվանափոխվել է Ակունքի։ Ընդգրկված էր եղել Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլի գավառի մեջ։


== Պատմություն ==
Գյուղը հիմնվել է 1829 թվականին։ Գյուղին հիմնական բնակությունը հաստատվել են հայեր որոնք գաղթել են Կարսից, Մուշից, Խոյից և Ալաշկերտից։ Նախկինում կոչվել է Գյոզլի, Գյոզլու, Գոզլու և մտել է Երևանի նահանգի նախ Ալեքսանդրապոլի, ապա Էջմիածնի գավառների մեջ։ Վերանվանվել է Ակունք 1941 թ.-ից։ Ըստ ավանդության մի կույր մարդ լվացվում է գյուղի աղբյուրի ջրերով և աչքերը իբրև առողջանում են, այստեղից էլ առաջացել է գյուղի անվանումը։
1972 թ.-ից՝ մտել է Արագածի շրջանի մեջ։ Գյուղից հյուսիս Սուրբ Սարգիս կոչվող ավերակ մատուռն է, որն ուխտատեղի է համարվում, կան նաև կիկլոպյան բերդի ավերակներ և խաչքարեր, ունեցել է նաև Սուրբ Ստեփանոս (789 թ.) անունով եկեղեցի։
1829 -1832 թթ. այստեղ բնակություն են հաստատել Կարսից, Մուշից, Խոյից և Պարսկաստանի Խոյ գավառից գաղթած հայերը։
Գյուղն ունի 238 տնտեսություն։ Ունի դպրոց, կապի հանգույց, բուժկետ։
Առաջին այգին հիմնվել է Սերոբ անունով մեծահարուստի կողմից՝ մոտավորապես 1860-ականներին և ներկա պահին կան պահպանված 4 ընկուզենիներ, որոնք պատկանում են Սերոբ և Քերոբ եղբայրների հետնորդներին։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղն ընկած է Արագածի լեռնազանգվածի հարավարևմտյան լանջին, սահմանափակ տարածքով սարահարթում և շրջափակված է հյուսիսից աղեղնաձև դեպի արևելք և դեպի արևմուտք ձգվող լեռնաբլուրներով։ Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1850 մ բարձրության վրա։ Կլիման բարեխառն լեռնային է։ Ձմեռները տևական են, ցուրտ, հաստատուն ձնածածկույթով։ Ամառները տաք են, համեմատաբար խոնավ։ Հուլիսյան միջին ջերմաստիճանը տատանվում է 18-20-ի սահմաններում, հունվարյանը՝ -6,-8-ի սահմաններում։ Մթնոլորտային տարեկան տեղումների քանակը 450-500 մմ։ Բնական լանդշաֆտները սևահողային տափաստաններ են։
Գյուղի շրջակայքում կան կիկլոպյան բերդի ավերակներ։ Գյուղի կենտրոնում կա ինքնաբուխ սառնորակ աղբյուր։


== Բնակչություն ==
1831 թ.-ին ունեցել է 64, 1873 թ.-ին՝ 526, 1916 թ.-ին՝ 1098, 1959 թ.-ին՝ 789, 1979 թ.-ին՝ 644 բնակիչ։ Համայնքի բնակչությունը կազմում է 653 մարդ, որից 49% տղամարդիկ են, իսկ կանայք՝ 51%։ Մինչաշխատունակ տարիքի բնակչությունը կազմում է 39%, աշխատունակ տարիքի ներկայացուցիչները՝ 51%, հետաշխատունակները՝ 10%։
Ակունքի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տես նաև ==
Ակունքի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոտիբաղա

Ռոտ-ի-Բաղա (Ռոտիբաղա), գավառ Մեծ Հայքի Փայտակարան նահանգի կազմում։


== Տես նաև ==
Մեծ Հայքի վարչական բաժանում
Սեմինարա

Սեմինարա  (իտալերեն՝ Seminara), քաղաք Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3352 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 102 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 33 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89028։ Հեռախոսային կոդը՝ 0966։
Քաղաքի հովանավորն է սուրբ Մերկուրի Կեսարիացին։ Տոնը նշվում է ամեն տարի նոյեմբերի 25-ին։
(2288) Կարոլինում

(2288) Կարոլինում (անգլ.՝ Karolinum), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի հոկտեմբերի 19-ին Լադիսլավ Բրոժեկի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,908422 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4435 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3734 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1811,69 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,198709 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,57° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2288) Կարոլինում աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(4004) Լիստյև

(4004) Լիստյև (անգլ.՝ Listʹev), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1971 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Ղրիմյան աստղաֆիզիկական աստղադիտարանի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,0992 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4671 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7313 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1992,84 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,180647 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,72° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4004) Լիստյև աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Քրիստափոր Ռշտունի

Քրիստափոր եպիսկոպոս Ռշտունի (անհայտ - անհայտ), հայ հոգևորական, Ռշտունյաց եպիսկոպոս։


== Կենսագրություն ==
Քրիստափոր եպիսկոպոսը Ռշտունյաց եպիսկոպոս է ձեռնադրվել 560 թվականին, հաջորդելով՝ Սահակ Ռշտունի եպիսկոպոսին։


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 73


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Զալենինո

Զալենինո (ռուս.՝ Заленино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Buenos Aires (IZ*ONE-ի երգ)

«Buenos Aires», հարավկորեական գըրլ բենդ IZ*ONE-ի երկրորդ ճապոնական սինգլը։ Այն թողարկվել է 2019 թվականի հունիսի 26-ին` EMI Record լեյբլով։


== Թրեք լիստ ==


== Չարթեր ==


== Հավաստագրում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կարա գյավուր

Կարա գյավուր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում։ Գտնվում էր Սպեր քաղաքից արևմուտք, Ճորոխի ձախակողմյան վտակ Կարա գյավուր գետի ափին, նրա միջին հոսանքում։


== Բնակչություն ==
1915 թվականին ուներ հայ և լազ բնակչություն։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մորենի ան Է

Մորենի ան Է' (ֆր.՝ Mauregny-en-Haye), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Գինիկուր կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02472։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 434 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 281 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 214-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 67-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 76,2%, 1999 թվականին եղել է 66,8%)։ 214 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 180-ը (96 տղամարդ և 84 կին), գործազուրկ էին 34 մարդ (21 տղամարդ և 13 կին)։ 67 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 20-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 19-ը՝ թոշակառուներ, 28-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Մորենի ան Է(ֆր.)
Սմիթ շրջան (Կանզաս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սմիթ շրջան (այլ կիրառումներ)Սմիթ շրջան (անգլ.՝ Smith County), ԱՄՆ Կանզաս նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.321 կմ² է, բնակչությունը՝ 4.536 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սմիթ Սենտր բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1867 թ.։
Քրիսթին Լունդե-Բորգերսեն

Քրիսթին Լունդե-Բորգերսեն, (նորվ.՝ Kristine «Kikki» Lunde-Borgersen, մարտի 30, 1980(1980-03-30), Քրիստիանսանդ, Վեստ-Ագդեր, Նորվեգիա), նորվեգացի հանդբոլիստ։ Քաթրին Լունդեի երկվորյակ քույրը (ծնվել է 3 րոպե հետո), նա նույնպես մեծ հանդբոլիստ է։ Չորս անգամ եղել է Եվրոպայի չեմպիոն, աշխարհի չեմպիոն և Օլիմպիական խաղերի կրկնակի չեմպիոն։


== Կենսագրությունը ==


=== Ակումբային կարիերա ===
Եղել դպրոցական «Հոնես» ակումբի սան։ Հանդես է եկել նորվեգական «Քրիստիանսան» և  «Վոգ» ակումբներում, ինչպես նաև դանիկան «Օլբորգ» և «Վիբորգ» ակումբներում։ 2008/2009 և 2009/2010  թվականների Եվրոպայի հանդբոլի ֆեդերացիայի Չեմպյոների Լիգայում «Վիբոր» ակումբի կազմում գտնվելով հաղթել է։ Ցանկացել է իր կարիերան շարունակել ավստրիական «Հիպո Նիդերոստերայխ» ակումբում, սակայն բանակցությունների ձախողումից հետո, վերադարձել է «Վոգ Վայպերս» ակումբ։ Կարիերան ավարտել է  2015 թվականին։ Ներկայումս աշխատում է Քրիստիանսանում։


=== Կարիերան հավաքականում ===
Խաղացել է 181 խաղ և հարվածել 496 գոլ։ Չորս անգամ դարձել է Եվրոպայի  չեմպիոն (2004, 2006, 2008 և 2010 թվականներին), նաև հաղթել է 2011 թվականի աշխարհի առաջնությունում, 2008 և 2012 թվականների Օլիմպիական խաղերում դարձել է հաղթող։ Եվրոպայի 2008 թվականի առաջնությունում ճանաչվել է ամենաարժեքավոր խաղացողներից, և դրա շնորհիվ հայտնվել է հայտնի հավաքականում։ 


=== Ընտանիք ===
2009 թվականի հուլիսի 3-ին ամուսնացել է Օլե Մ․ Բորգերսենի հետ։ Հարսանիքը տեղի է ունեցել Վիբորգի տաճարում։ Ունի երեք երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քրիսթինի էջը «Վիբորգ»-ի կայքում Archived 2009-10-25 at the Wayback Machine.
Տուրովեց (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տուրովեց (այլ կիրառումներ)Տուրովեց (ռուս.՝ Туровец), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նովինսկի Պոլոյ գետի ձախ ափին՝4 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  03020300112103000025476
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002547
Ավազանի կոդը -  03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ժորժ Մարշե

Ժորժ Ռենե Լուի Մարշե (ֆր.՝ Georges René Louis Marchais, հունիսի 7, 1920(1920-06-07)[…], Լա Օգեթ - նոյեմբերի 16, 1997(1997-11-16)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի կոմունիստ քաղաքական գործիչ։
Ծնվել է բանվորի ընտանիքում։ Աշխատել է որպես խառատ։ 1942 թվականին հարկադիր աշխատանքի է եղել ֆաշիստական Գերմանիայում։ Պատերազմից հետո աշխատել է ավիացիոն արդյունաբերության ձեռնարկություններում, եղել է արհմիութենական ակտիվիստ։ 1947 թվականին դարձել է Ֆրանսիայի կոմունիստական կուսակցության (ՖԿԿ) անդամ։ 1954-1961 թվականներին՝ ՖԿԿ Սեն Սյուդի (Սենի դեպարտամենտ, Փարիզի շրջանում) ֆեդերացիայի քարտուղար։ 1956 թվականին ընտրվել է ՖԿԿ ԿԿ անդամության թեկնածու, 1959 թվականին՝ անդամ և ՖԿԿ ԿԿ քաղբյուրոյի անդամության թեկնածու, 1961 թվականից՝ անդամ և ՖԿԿ ԿԿ քարտուղար։ ՖԿԿ XIX համագումարում (1970) ընտրվել է կուսակցության գլխավոր քարտուղարի տեղակալ, 20-րդ համագումարում (1972)՝ գլխավոր քարտուղար։ 1973 թվականին դարձել է Ֆրանսիայի Ազգային ժողովի պատգամավոր։ 
Հեղինակել է «Դեմոկրատական մրցահրավեր» (1973) աշխատությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Արխիտրավ

Արխիտրավ (հունարեն՝ άρχή-ավագ, գլխավոր և լատ.՝ trabs-հեծան), քովթար, անտաբլեմենտի 3 հորիզոնադիր մասերից ներքևինը, որ նստում է սյուների խոյակներին և ունի հիմնական կոնստրուկտիվ տարրի նշանակություն։ դորիական և տոսկանական օրդերներում արխիտրավը լայն, հարթ հեծան է։ հոնիական և կորնթական օրդերներում ունի սանդղաձև դասավորված 3 հորիզոնական փոքր ելուստ՝ ֆասցիաներ։
Սեն Գոբեն (Էնա)

Սեն Գոբեն (ֆր.՝ Saint-Gobain), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Իր անվանումը ստացել է իրշռլանդական սուրբ (Gobain) պատվին, որը զոհվել է VII դարում, հենց այստեղ, լեզվականների ձեռքերով։ 1692 թվականին այստեղ հիմնադրվել է արտադրական գործարան, որի անունը նախկինում եղել է Saint-Gobain: Մտնում է Տերնիե կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լանը։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02680:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 2337 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 1316 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 889-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 427-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 67,6 %, 1999 թվականին եղել է 67,0 %)։ 889 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 806-ը (428 տղամարդ և 378 կին), գործազուրկ էին 83 մարդ (42 տղամարդ և 41 կին)։ 427 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 114-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 175-ը՝ թոշակառուներ, 138-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Սեն Գոբեն (ֆր.)
Կալայդինցևսկի գյուղական խորհուրդ (Լուբենսկի շրջան)

Կալայդինցևսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Калайдинцівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբենսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կալայդինցևսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 2212 մարդ։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ջրմուղ աշտարակ (Սվետլոգորսկ)

Ջրմուղ աշտարակ (ռուս.՝ Водонапорная башня), ճարտարապետության հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Կալինինգրադի մարզի Սվետլոգորսկ քաղաքում։ Քաղաքի խորհրդանիշներից մեկն է։


== Պատմություն ==
Ջրմուղ աշտարակը և նրան հարող ջրացեխաբուժարանի ռոտոնդաձև մասնաշենքը կառուցվել է Սվետլոգորսկում (այն ժամանակ` Ռաուշեն) 1907-1908 թվականներին` ճարտարապետ Օտտո Վալտեր Կուկուկի (գերմ.՝ Otto Walter Kuckuck) նախագծով։ Ճարտարապետական ոճը կարելի է բնութագրել որպես գերմանական ազգային ռոմանտիզմ (յուգենդոճի ձևերը` խառնված տեղական շինարարական ավանդույթների հետ)։ 25-մետրանոց աշտարակը դարձել է քաղաքի վերին` «ավազաբլրային» մասի ճարտարապետական դոմինանտը։ Նրա կողքին առաջացել է հրապարակ, որի շնորհիվ աշտարակը սկսել է կատարել ավանդաբար քաղաքապետարանին կամ տաճարին բնորոշ դեր։
Աշտարակը ծառայել է Ռաուշենը Ալրաղացային լճակի մոտի աղբյուրներից վերցվող ջրով մատակարարելու համար։ Ջրացեխաբուժարանում կարելի էր ընդունել ջերմ ծովային և ածխաթթու վաննաներ, այնտեղ իրականացվում էին ցեխային, էլեկտրական, լուսային բուժում և բուժական մերսում։ Ջրմուղ աշտարակի վերևում, սաղավարտանման տանիքի տակ, դիտահարթակ է, որտեղից բացվում է ծովի համայնապատկերը (այժմ փակ է զբոսաշրջիկների համար)։
1978 թվականին ջրմուղ աշտարակի վրա տեղադրվել է արևային ժամացույց, որը պատրաստվել է ըստ սվետլոգորսկցի նկարիչ և քանդակագործ Նիկոլայ Ֆրոլովի նախագծի։ Ներկայումս աշտարակն ու ցեխաբուժարանը ենթարկվում են Սվետլոգորսկի կենտրոնական զինվորական առողջարանին։ Աշտարակն ունի մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Սեռի

Սեռի (իտալ. Serri), կոմունա Իտալիայում՝ Սարդինիա մարզի Կալիարի գավառում։
Բնակչությունը՝ 760 մարդ (2008 թ.), բնակչության խտությունը՝ 40 մարդ /կմ ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 19կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 8030, հեռախոսային կոդ՝ 0782:
Քաղաքի հովանավոր սուրբն է համարվում Սուրբ Բարսեղ Կեսարացին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկան։


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0782 805009 — 0782 805142 — 0782 805143
Էլեկտրոնային փոստ։ segreteria@comune.serri.nu.it
Պաշտոնական կայքը։ http://www.comune.serri.nu.it/ Archived 2008-07-05 at the Wayback Machine.


== Հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Շարուրի հարթավայր

Շարուրի հարթավայր (Շարուրի դաշտ), Սադարակի հարթավայր, Մերձարաքսյան հարթավայրի հյուսիս-արևմուտքում, Նախիջևանի մասը ԻՀ-ում, Արփա գետը Արաքսին միախառնվելու շրջանում։ Շարուրի հարթավայրը եռանկյունաձև է, որի հիմքը (Արաքս գետով) մոտ 38 կմ է, բարձրությունը (Արփա գետով)՝ 14 կմ։ Հյուսիսից և արևելքից սահմանափակված է Ուրծի և Վայքի լեռնաշղթաներով, արևմուտքից՝ Արաքս գետով։ Հարավ-արևելքում միանում է Նախիջևանի հարթավայրին։
Մակերևույթը հարթ է, մինչև 800 մ միջին բարձրությամբ և դեպի հարավ-արևմուտք՝ թույլ թեքությամբ։ Կլիման կիսաանապատային, չոր տափաստանային է, բնութագրվում է շոգ ու չոր ամառներով և սակավաձյուն ձմեռներով։ Հունվարի միջին ջերմաստիճանը -2 °C-ից մինչև -3 °C է (նվազագույնը՝ -30 °C), հուլիսինը՝ 25-27 °C (առավելագույնը՝ 43 °C), տարեկան տեղումները՝ 200-300 մմ։ Խորշակային օրերը՝ մոտ 70։
Խոշոր գետը Արփան է, որի ջրերը բազմաթիվ ջրանցքներով ամբողջությամբ վերցվում են ոռոգման համար։ Ալյուվիալ և ավազակավային հողերի վրա տարածված են օշինդրա-աղուտային կիսաանապատային բուսատեսակները։ Կենդանական աշխարհում գերակշռող են սողուններն ու միջատները, Արաքսի եղեգնուտներում հանդիպում է վայրի խոզը։ Շարուրի հարթավայրը զարգացած գյուղատնտեսական շրջան է։ Զբաղվում են այգեգործությամբ, պտղաբուծությամբ և ծխախոտի մշակությամբ։ Անասնապահության մեջ գերակշռում է ոչխարաբուծությունը։ Բնակավայրերից նշանավոր է Իլյիչովսկը (Նորաշեն)։
Ստարոբեշևոյի շրջան

Ստարոբեշևոյի շրջան (ուկրաիներեն՝ Старобешівський район), շրջան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ստարոբեշևո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1282 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 50570 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 39,45 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Սամվել Հովհաննիսյան (բժիշկ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սամվել Հովհաննիսյան (այլ կիրառումներ)Սամվել Աշոտի Հովհաննիսյան (մարտի 14, 1952(1952-03-14), Երևան), մաշկավեներաբան։ ՀՀ բանակի բժշկական ծառայության պահեստի ավագ լեյտենանտ (1992 թվական)։


== Կենսագրություն ==
1978 թվականին ավարտել է Երևանի պետական բժշկական համալսարանը։ 1978-1990 թվականներին աշխատել է ՀՀ տարբեր շրջանների և Երևանի հիվանդանոցներում, 1990 թվականից՝ Մաշկաբանության հանրապետական գիտաբժշկական կենտրոնում։
1991 թվականին կամավոր մեկնել է ԼՂՀ Շահումյանի շրջան, բուժկանխարգելիչ օգնություն ցույց տվել ազատամարտիկներին և խաղաղ բնակիչներին, կազմակերպել հիվանդների տարհանման աշխատանքները։
Օգրաժդեն

Օգրաժդեն (մակեդոներեն՝ Огражден), լեռներ Մակեդոնիայի Հանրապետության հարավ-արևելքում և Բուլղարիայի հարավ-արևմուտքում։ Կազմում է Բելասիցա լեռնաշղթայի մի մասը։ Տեղակայված է Բելասիցայից դեպի հյուսիս, Մակեդոնիայի Ստրումիցա քաղաքից դեպի հյուսիս-արևելք ու Բուլղարիայի Պետրիչ քաղաքից դեպի հյուսիս-արևմուտք։
Մակեդոնիայի ամենաբարձր կետը Օրգաժենեցն է, որն ունի 1744 մետր բարձրություն։ Բուլղարիայի ամենաբարձր գագաթը՝ Բիլսկա Չուկան, որն ունի 1644 մ բարձրություն, նույնպես գտնվում է Օրգաժիցայի լեռների շաքրում։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Беласица и Огражден. Туристическа карта М 1։70000, КартГео ООД, 2013.
Енциклопедия Пирински край. Том 2, Благоевград, 1999, стр.75-76.
Мичев, Н и Ц. Михайлов, И. Вапцаров и Св. Кираджиев, Географски речник на България, София 1980 г., стр. 344.
Николов, В., Йорданова, М. Планините в България, София, 1997, стр.130-133.
Օլբորգ

Օլբորգը (դան․՝ Aalborg [ˈʌlb̥ɒːˀ]), քաղաք Դանիայի կենտրոնական մասում՝ Հյուսիսային Յուտլանդիա մարզում։ Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 163 228 մարդ (2005)։ Քաղաքն ունի ավելի քան 1000-ամյա պատմություն։


== Քույր քաղաքները ==
 - Ալմերե, Նիդեռլանդներ
 - Անթիբ, Ֆրանսիա
 - Բյուդելսդորֆ, Գերմանիա
 - Էդինբուրգ, Շոտլանդիա, Մեծ Բրիտանիա
 - Ֆրեդրիկստադ, Նորվեգիա
 - Գոլուէյ, Իռլանդիա
 - Գդինյա, Լեհաստան
 - Հայֆա, Իսրայել
 - Հեյֆեյ, Չինաստան
 - Խուսավիկ, Իսլանդիա
 - Ինսբրուք, Ավստրիա
 - Կարլսկուգա, Շվեդիա
 - Լանքասթեր, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիա
 - Նուուկ, Գրենլանդիա
 - Պուշկին, Ռուսաստան
 - Ռասին, ԱՄՆ
 - Ռապերսվիլ Իոննա, Շվեյցարիա
 - Ռենդսբուրգ, Գերմանիա
 - Ռիգա, Լատվիա
 - Ռիիմխյակի, Ֆինլանդիա
 - Սկորսբիսուն, Գրենլանդիա
 - Տուլչա, Ռումինիա
 - Վառնա, Բուլղարիա
 - Վիլնյուս, Լիտվա
 - Վիսմար, Գերմանիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Google Maps-ի արբանյակային լուսանկարները
Օլբորգի տուրիզմի բյուրո
Օլբորգի համալսարան
Թռչնապատկեր

Թռչնապատկեր, քանդակային և նկարչական կերպավորումով զարդապատկեր։
Տարածված է բոլոր մշակույթներում։ Հայաստանում թռչնապատկերներ հանդիպում են սկսած քարի դարից (ժայռապատկերներ)։ Ունեցել են խորհրդանշական (ծիսական, կնքագիտական, տոհմա-զինանշանային և այլն) և գեղարվեստական նշանակություն։ Լայնորեն կիրառվել են միջնադարյան պատկերազարդ ձեռագրերի խորաններում, անվանաթերթերում ու լուսանցքներում, կրոնական ու աշխարհիկ շենքերի որմերին, կոթողների և խաչքարերի վրա։ Միջնադարի հայ հեղինակները (Ստեփանոս Սյունեցի, Ներսես Շնորհալի և արագիլի պատկերով թաս, ջնարակած կավ (Դվին, XIII դար, Հայաստանի պատմության պետական թանգարան, Երևան) ուրիշներ) խորանների թռչնապատկերները (նաև կենդանիների, բույսերի պատկերները) համարել են Հին և Նոր կտակարանների այլաբանություն։ Ձեռագրերում թռչունները, անկախ խորհրդանշական իմաստից, թռչնապատկեր Թանադն վանքի Սուրբ Ստեփանում եկեղեցու հարավային ճակատին, բարձրաքանդակ (XIII դար) պատկերվել են սխեմատիկ-ոճավորված (Վասպուրականի մանրանկարչության դպրոց), ոճավորված՝ հիմնականում պահպանելով բնական ձևը (մանրանկարչության դպրոցների մեծ մասում) և ընդհուպ մոտենալով բնական պլաստիկ ձևերին (Կիլիկիայի մանրանկարչության դպրոց)։ Մեր ժամանակներում թռչնապատկերներն օգտագործվում են գրքի ձևավորման ասպարեզում։
Աստերոիդների ցանկ (294501-294600)

Աստերոիդների ցանկ (294401-294500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (294601-294700)
 Աստերոիդների ցանկ (294401-294500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (294601-294700)
Սելեկցիոննի (Կրասնոդարի երկրամաս)

Սելեկցիոննի (ռուս.՝ Селекционный), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Բելայա Գլինայի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 428 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գաբրիել Լազյան

Գաբրիել Գուրգենի Լազյան (1893, Երզնկա, Էրզրումի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - 1959, Կահիրե, Եգիպտոս), հասարակական-քաղաքական գործիչ, պատմաբան։ Հայ հեղափոխական դաշնակցություն կուսակցության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Նախնական կրթությունը ստացել է ծննդավայրում, ապա ավարտել Կոստանդնուպոլիսի զինվորական վարժարանը։ 1914-1918 թթ. ծառայել է թուրքական բանակի գերմանական գլխավոր հրամանատարության սպայակույտում։ 1918 թ. Մուդրոսի զինադադարից հետո մեկնել է Հայաստան, 1918-1920 թթ. ծառայել հայկական բանակի գլխավոր սպայակույտում, զգալի դեր խաղացել հայկական բանակի առջև դրված դժվարին խնդիրների լուծման գործում։
Հայաստանում խորհրդային իշխանություն հաստատվելուց հետո, շատ այլ սպաների հետ ձերբակալվել է և աքսորվել։ Հետագայում կարողացել է անցնել արտասահման։
1921-1922-ին իբրև սպա ծառայել է հունական բանակում, մասնակցել հույն-թուրքական պատերազմին։ 1923-ին Աթենքում հրատարակել է «Նոր օր» թերթը, ընտրվել Հունաստանի Ազգային կենտրոնական վարչության անդամ։ Մեծ ներդրում ունի հունահայ գաղութի կյանքի կազմակերպման գործում։
1938-ից աշխատել է Կահիրեում, հիմնադրել «Հուսաբեր» մշակութային ընկերությունը, տպարան, հրատարակչություն, գրատուն։
Լազյանը գրել է բազմաթիվ պատմական ուսումնասիրություններ հայ ազգային-ազատագրական շարժման անվանի դեմքերի և Հայ դատի վերաբերյալ։


== Երկեր ==
Հայաստան եւ հայ դատը ըստ դաշնագրերու, Գահիրէ, 1942, 264 էջ։
Յեղափոխական դէմքեր (մտաւորականներ եւ հայդուկներ), Գահիրէ, 1945, 413 էջ։
Հայաստան եւ հայ դատը (վավերագրեր), Գահիրէ, 1946, 392 էջ։
Դէմքեր հայ ազատագրական շարժումէն, Գահիրէ, 1949, 397 էջ։
Հ. Յ. Դաշնակցութեան ալպոմ, Գահիրէ, 1953:
Հայաստան եւ Հայ դատը հայ եւ ռուս յարաբերութիււններու լոյսին տակ, Գահիրէ, 1957, 442 էջ, 2-րդ հրատ., Թեհրան, 1985, 440 էջ, 3-րդ հրատ., Երևան, 1991, 435 էջ։


== Գրականություն ==
Ամիրյան Գ., Գաբրիել Լազյան, «Հայրենիք», 1960, թիվ 2, էջ 10-19
Պոն դը Վել

Պոն դը Վել (ֆր.՝ Pont-de-Veyle), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Ռոն-Ալպեր երկրամասի Պոն դե Վել կանտոնում։ Կոմունայի օկրուգը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի INSEE կոդը՝ 01306։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 350 կմ հարավ-արևելք, Դեպի հյուսիս՝ Լիոն քաղաք, 60 կմ է և 27 կմ արևմուտք Բուրկ ան Բրեսից։
Կոմունայի տարածքում հոսում է Վել և Պետիտ Վել գետերը։


== Կլիմա ==
Կլիման ցամաքային է, ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 1593 մարդ։


== Քաղաքապետեր ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 1013 մարդկանցից 783-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 230-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 77,3% է, 1999 թվականին՝ 80,7%)։ 783 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 718-ը (400 տղամարդ, 318 կին), գործազուրկ է եղել 65 մարդ(27 տղամարդ և 38 կին)։ 230 պասիվներից 67 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 89-ը՝ թոշակառու, 74 պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Նոտր Դամի եկեղեցի (XVIII դար)։
Պոն Դե Վելի դղյակ (XVIII դար)։
Դագալեի տունը (XVII դար)։


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիմիրովկա (գյուղ, Բելոգորսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎլադիմիրովկաՎլադիմիրովկա (ուկրաիներեն՝ Володимирівка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Köneçi), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բելոգորսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ալեքսեևկա, Կոնեչի։
2001 թվականի տվյալներով Վլադիմիրովկա գյուղում բնակվում էր 168 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օգորոդնի (Ռոստովի մարզ)

Օգորոդնի (ռուս.՝ Огородный), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ակսայի շրջանում։ Մտնում է Շչեպկինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ակսայ քաղաքից գտնվում է 35 կմ հեռավորության վրա։
Կարքյանդ

Կարքյանդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սիդորովսկի (Չերտկովսկի շրջան)

Սիդորովսկի (ռուս.՝ Сидоровский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Չերտկովսկի շրջանում։ Մտնում է Կուտեյնիկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Օպերա (տորթ)

Օպերա (ֆր.՝ gâteau opéra), ֆրանսիական տորթ։ Պատրաստված է նշային բիսկվիթի շերտերից(ֆրանսերենում հայտնի է որպես Joconde)՝ ներծծված սուրճի օշարակով, գանաշի միջուկով և սուրճի (կամ Grand Marnier լիկյորի) կրեմով և ծածակված է շոկոլադե գլազուրով
Ըստ «Larousse gastronomique» գաստրոնոմիական հանրագիտարանի՝ «Opéra gâteau-ն մանրացված նուշ և սուրճ պարունակող բիսկվիթ է՝ շոկոլադե միջուկով և գլազուրով»։


== Ծագում ==
Տորթը մասսայականացվել է ֆրանսիական pâtisserie Դալլոո տան կողմից, բայց նրա հստակ ծագումն անհայտ է։ Դրա ստեղծման հավակնորդներից մեկը Սիրիաք Գավիլլոնն է, ով այն ստեղծել է 1952 թվականին Լա-Մազոնե Դալլոոյում, որտեղ էլ այն անվանվել է «Օպերա» (ֆր.՝ L’ Opera)՝ ի պատիվ Ֆրանսիական ազգային օպերայի։
Ֆրանսիացի խոհարար, հրուշակագործ Գաստոն Լենոտրը (1920 - 2009 թթ.) ևս հայտարարել է, որ ինքն է պատիվ ունեցել 1960 թվականին ստեղծելու այդ աղանդերը, չնայած Լե-Գաուլուայի 1899 թվականի գովազդն առաջարկում է "gâteau opéra":
Իսկ մեկ այլ վարկածի համաձայն՝ տորթն ստեղծվել է ֆրանսիացի հրուշակագործ Լուի Կլիշիի կողմից և ներկայացվել է 1906 թվականին՝ Փարիզի ցուցահանդեսի ժամանակ։ «Օպերա»-ն Կլիշիի հրուշակարանի ֆիրմային աղանդերն էր։


== Տես նաև ==
Տիրամիսու
Տորթ
Հացաբուլկեղեն
Հրուշակեղեն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Օպերա» տորթի բաղադրատոմսը(չաշխատող հղում)
Զարեչնոե (գյուղ, Նովայա Օդեսայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶարեչնոեԶարեչնոե (ուկրաիներեն՝ Зарічне), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովայա Օդեսայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Գրիգորևկա։ Հիմնադրվել է 1796 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զարեչնոե գյուղում բնակվում էր 232 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,39 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ուրնյակ (գյուղ, Բիրսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւրնյակՈւրնյակ (ռուս.՝ Урняк, բաշկիրերեն՝ Үрнәк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 24 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Փերիների երկիրը

«Փերիների երկիրը» (անգլ.՝ The Magical Legend of the Leprechauns)՝ ռեժիսոր Ջոն Հենդերսոնի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Ռենդի Քուեյդը, Վուպի Գոլդբերգը, Ռոջեր Դոլտրին, Կոլմ Մինին, Քիրան Կալկինը, Զոե Ուոնամեյկերը, Դենիել Բեթսը, Օրլա Բրեյդին, Քերոլայն Կարվերը, Ֆրենկ Ֆինլեյը։


== Սյուժե ==
Սեր, կախարդություն և հրաշագործություն կա այս կախարդական հեքիաթային աշխարհում։ Մեծ Բանշիի թագավորությունում անհավանական հրաշքներ են իրականանում։ Գործարար ամերիկացի Ջեքը տեղափոխվում է իռլանդական մի փոքրիկ գյուղ և հայտնվում է հեքիաթային աշխարհում՝ ուր ապրում են ջրահարսները, թզուկներն ու փերիները։ Նրանց կյանքն իդեալական է թվում, բայց այն եռում է կրքով։ Եվ արդյունքում հեքիաթային աշխարհում պատերազմ է սկսվում՝ թզուկների և փերիների միջև։ Թզուկները մի կուժ ոսկու դիմաց Ջեքին խնդրում են դառնալ իրենց հրամանատարը։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Փերիների երկիրը(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Փերիների երկիրը»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
Ալեքսանդր Բոյարսկի

Ալեքսանդր Բոյարսկի (հուլիսի 10, 1938(1938-07-10), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 8, 1980(1980-09-08), Ոսկե Ավազներ, Primorski, Varna Municipality, Վարնայի մարզ, Բուլղարիա), խորհրդային, ռուս և լատվիացի թատրոնի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Բոյարսկին ծնվել է 1938 թվականի հուլիսի 10-ին Լենինգրադում, Սերգեյ և Էլգա Բոյարսկիների դերասանական ընտանիքում։ Ծնողների ամուսնալուծությունից հետո շարունակել է ապրել մոր հետ։ Ռուս դերասան Միխայիլ Բոյարսկու հարազատ ավագ եղբայրն է)։
1947 թվականից մոր հետ միասին ապրել է Լիտվայում։ Ավարտել է Ելգավայի միջնակարգ դպրոցը (1956) և Լենինգրադի Ա. Ն. Օստրովսկու անվան թատերական ինստիտուտը(1961)։
Ինստիտուտն ավարտելուց հետո աշխատել է Իգոր Վլադիմիրովի մոտ՝ Լենսովետի անվան թատրոնում։ Այնուհետև տեղափոխվել է Ալ. Պուշկինի անվան ռուսական պետական ակադեմիական դրամայի թատրոնը (Ալեքսանդրինսկի թատրոն)։
1964 թվականից եղել է Ռիգայի ռուսական դրամատիկական թատրոնի թատերախմբի դերասան։ Նկարահանվել է Ռիգայի կինոստուդիայի, «Լենֆիլմի» և մի քանի այլ ստուդիաների ֆիլմերի փոքր և էպիզոդիկ դերերում։
Զոհվել է 1980 թվականի սեպտեմբերի 8-ին դժբախտ պատահարից, Բուլղարիայի Ոսկե ավազներում, թատերական շրջագայության ժամանակ։ Հուղարկավորված է Ռիգայում Լեսնոյե գերեզմանատանը։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է եղել Ռուսական դրամատիկական թատրոնի դերասանուհի Օլգա Ռազումսկայայի հետ։ Դուստրը Էլգա Բոյարսկայան է (1977)։


== Դերերը թատրոնում ==


=== Ռիգայի ռուսական դրամատիկական թատրոն ===
1964՝ Մաքսիմ Գորկու «Եգոր Բուլիչովը և մյուսները»՝ Յակով Լապտև
1965՝ Արթուր Լորենցի և Լեոնարդ Բերնսթայնի «Վեսթսայդյան պատմություն»՝ Չինո
1967՝ Սերգեյ Անտոնով և Օսկար Ռեմեզ «Պատռված ռուբլի»՝ Պաստուխով
1967՝ Կ. Խոինսկի «Գիշերային պատմություն»՝ Տղա
1968՝ Եժ Յուրանդոտ «Իններորդ բարեպաշտը»՝ Յոաս
1969՝ Դ. Վասսերմանի և Դ. Դերիոնի «Մարդը Լա-Մանչայից»՝ Անսելմո
1970՝ Մաքսիմ Գորկու «Հատակում»՝ Դերասան
1971՝ Կարո Սակոյի «Հեռուստատեսային արգելքներ»՝ Էմբերֆի
1972՝ Անդրեյ Ուպիտի «Ժաննա դ. Արկ»՝ Դոֆին
1973՝ Ս. Մանուի «Ալկորը և Մոնան» ըստ Մ. Սեբաստիանի «Անանուն աստղ» օիեսի՝ Ուսուցիչ
1974՝ Էդվարդ Ռադզինսկու «Զրույցներ Սոկրատի հետ»՝ Մելեթ
1976՝ Էդուարդո դե Ֆիլիպպոյի «Գլան»՝ Անտոնիո
1976՝ Ալեքսանդր Վամպիլովի «Բադի որս»՝ Մատուցող
1977՝ Շեքսպիրի «Լիր արքա»՝ Կորնուելյան հերցոգ
1978՝ Ինգմար Բերգմանի «Մորու բացատը»՝ Էվալդ
1978՝ ըստ Ֆ. Մ. Դոստոևսկու «Ոճիր և պատիժ»-ի «Մարդասպանը»՝ Ռասկոլնիկով
1979՝ Ա. Պ. Չեխովի «Բալենու այգին»՝ Գաև
1979՝ Ըստ Լ. Ն. Տոլստոյի«Խոլստոմեր»-ի «Ձիու պատմություն»՝ Իշխան Սերպուխովսկի
1980՝ Ռուդոլֆ Բլաումանիսի «Դերձակների օրերը Սիլմաչում»՝ Աբրահամ


== Ֆիլմագրություն ==
1967՝ «Տրյասոգուզկի» բանակը նորից կռիվ է գնում՝ Սվիրիդովի ասպիրանտ
1972՝ Վերջին ամրոցը
1972՝ Պետերս՝ Ալեքսանդրովիչ
1973՝ Օլեգ և Այնա՝ Ժարկովսկի
1978՝ Ճշմարտության հատուցում՝ Էմիլ Ռու
1981՝ Դարերի սահմանին՝ Կրաշևսկի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալեքանդր Բոյարսկու մասին հոդվածը «Սմենա» ամսագրում Archived 2020-02-28 at the Wayback Machine.
Ո՞ւր է անհետացել Ֆոմենկոն

«Ո՞ւր է անհետացել Ֆոմենկոն» (ռուս.՝ «Куда исчез Фоменко?»), 1981 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վադիմ Գաուզները։ Պրեմիերան կայացել է 1982 թվականի օգոստոսի 21-ին։


== Սյուժե ==
Ավիավերանորոգման գործարանի օդանավակայանային ծառայության ինժեներ  Դմիտրի Ֆոմենկոն, որը արտադրության մեջ անփոխարինելի  աշխատող է, գերազանց ընտանիքատեր և ձիավարության սիրահար, հանկարծ անհետացել է։ Նա տանը չի գիշերել, իսկ առավոտյան նկատվել է աշխատավայրում (թողել է անցաթուղթը, և նրան տեսել են մի քանի մարդ), բայց նրան չեն կարողանում գտնել։ Դիմելով բոլոր այն վայրեր, որտեղ նա կարող էր լինել, այդ թվում՝ գործարան, նրա կինը՝ Ալինան (Լիա Ախեջակովա) ընկերուհու խորհրդով դիմում է ծանոթ քննիչին (Արմեն Ջիգարխանյան)։ Վերջինս նրան խորհուրդ է տալիս դիմում գրել ամուսնու անհետացման մասին, իսկ ինքը սկսում է հետաքննություն՝ հարցնելով համածառայակիցներին ու կորած քաղաքացու հարազատներին։
Արտադրամասի պետ Մանեչկինի (Ռոլան Բիկով) ցուցումով աշխատավայրում խուզարկում են բոլոր արտադրական կառույցները, որտեղ կարող էր գտնվել Ֆոմենկոն։ Պարզվում է, որ Ֆոմենկոն խիստ ձանձրացել էր ամեն ինչից՝ անտարբեր համածառայակիցներից, փնթփնթացող կնոջից և աղջկանից, որն առանց պատճառի բղավել էր նրա վրա (անցումային տարիք), անտաղանդ ընկերներից։ Հերոսը որոշել է զբաղվել իր սիրած ձիարշավով և, ոչինչ չասելով, գնացել է լեռնային մարզաբազա։ Երբ արտադրությունում և տանը հասկանում են, որ Ֆոմենկոն փախել է կյանքից և ձանձրացնող հանգամանքներից, ընտանիքը և ընկերները, գիտակցելով իրենց թերությունները և համաձայնեցնելով երկու կողմերի գործողությունները, գալիս են միմյանց օգնության։ Ոստիկանությունը փորձում է գտնել նրան լեռներում՝ այդ նպատակով օգտագործելով ուղղաթիռ։


== Նկարահանումներ ==
Ֆիլմը նկարահանվել է Ղրիմում, շատ տեսարաններ նկարահանվել են Սիմֆերոպոլում գտնվող «Մոսկվա» հյուրանոցի տարածքում։ Մի քանի տեսարաններ նկարահանվել են Բախչիսարայի շրջանի լեռներում։


== Արձագանքներ ==
Ռոլան Բիկովն իր օրագրում ֆիլմի նկարահանումների մասին մի շարք հակասական գրառումներ է թողել. կասկած հայտնելով սցենարի ռեժիսորական մեկնաբանության և դերասանների ընտրության ճշտության հարցում՝ նա քննադատաբար է գնահատել նաև իր աշխատանքը: Նաթան Էյդելմանի կարծիքով՝ ֆիլմը սուր է ստացվել, բայց նրան «խանգարում է Ռոլան Բիկովի ֆարսիվությունը»։


== Դերերում ==
Արիստարխ Լիվանով – Ֆոմենկո (լուսագրերում նշված չէ)
Լիա Ախեջակովա – Ալինա, Ֆոմենկոյի կինը
Արմեն Ջիգարխանյան – ավագ քննիչ
Ռոլան Բիկով – արտադրամասի պետ
Վիկտոր Պավլով – խմբի ղեկավար
Եվգենյա Խանաևա – Ֆոմենկոյի մայրը
Սերգեյ Ֆիլիպով – Ալինայի հայրը
Ելենա Սանաևա – Ալինայի ընկերուհին
Նինա Ուսատովա – դերձակ (հնչյունավորող՝ Ն. Ռուսլանովա)
Սերգեյ Յակովլև – Ռուժև, Ֆոմենկոյի համածառայակից
Ալեքսանդր Անիսիմով – Ֆոմենկոյի համածառայակից
Անդրեյ Կրասկո – Ֆոմենկոյի համածառայակից
Լիլիան Մալկինա – Կորոբկինա, Ֆոմենկոյի համածառայակից
Նինա Տեր-Օսիպյան – պառավ Լինա, գուշակ
Ալեքսանդր Բոլոնին – ոստիկանության կապիտան


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Սեմյոն Զլոտնիկով
Ռեժիսոր՝ Վադիմ Գաուզներ
Օպերատոր՝ Հենրիկ Մարանջյան
Նկարիչ՝ Մարքսեն Գաուխման Սվերդլով
Կոմպոզիտոր՝ Վիկտոր Կիսին


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիչոփուռ

Ալիչոփուռ, գյուղակ, Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառում։
1829-1832 թթ.-ին ուներ 28 ադրբեջանցի բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
671

671 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 671 թվականն է, 
VII դարի 71-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Կարինա Գոնդագսազյան

Կարինա Հարությունի Գոնդագսազյան (սեպտեմբերի 8, 1988(1988-09-08), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուսական թատրոնի ու կինոյի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Կարինա Գոնդագսազյանը ծնվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Մոսկվայում։
2011 թվականին ավարտել է Բ․ Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտը՝ Վալերի Մարկինի դասարանը։


== Գործունեություն ==


=== Դերերը թատրոնում ===


=== Ֆիլմագրություն ===


== Ծանոթագրություններ ==
Բեզվոդնյա

Բեզվոդնյա (ուկրաիներեն՝ Безводня), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կիրովոգրադի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բեզվոդնյա գյուղում բնակվում էր 163 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բրաժելոն Բովուար

Բրաժելոն Բովուար (ֆր.՝ Bragelogne-Beauvoir), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 251 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.73 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 23.39 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 110 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 40 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 165 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 139-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 26։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 84,2 %։ 139 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 132 անձ (74 տղամարդ և 58 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (3 տղամարդ և 4 կին)։ 26 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լոու ամրոց

Լոու  ամրոց,  գտնվում է Հյուսիսային Այրշայրում,  Շոտլանդիայում, Ուեսթ Քիլբրայդ գյուղի  եզրին, Լոու բլրի  ստորին լանջերին։ Այն երկաթուղային կայարանից մոտ 200 մետր հեռավորության վրա է (660 մետր)։
Ամրոցը պարզ ուղղանկյուն կառույց է թեք տանիքով ու  մի քանի խոշոր ծխնելույզներով, որոնք բարձրանում են յուրաքանչյուր կողմից։ Կառուցվածքով նման է մոտակայքում գտնվող  մյուս աշտարակավոր  տներին,  ներառյալ Փոքրիկ Քումբրիի ամրոցն ու Սքելմորլայն ամրոցը, և հանդիսանում է առաջին կարգի կառույց։
Այն կառուցվել է թագավոր Ջեյմս III-ի քրոջ՝ արքայադուստր Մերիի համար  որպես հարսանեկան նվեր 1467 թվականին Առանի կոմս Թոմաս Բոյդի հետ նրա ամուսնության առթիվ։  1469 թ.-ին Թոմասը մեկնել է Դանիա, Ջեյմս III-ի հարսնացու Մարգարեթին ուղեկցելու նպատակով, սակայն ստիպված է եղել մնալ արտասահմանում, քանի որ նա և իր հայր լորդ Բոյդը մեղադրվել են  դավաճանության մեջ 1469 թվականին։ Ամուսնությունն ավելի ուշ չեղյալ է հայտարարվել ու Թոմասը մահացել է մի քանի տարի անց, հավանաբար Անտվերպում։
Ուշ 19-րդ դարում ամրոցը գրանցվել է որպես անտանիք, սակայն անվնաս։  1980-ական թվականների  վերջին այն ձեռք է բերել ոմն պրն․ Ֆիլիպս, որն սկսել է վերականգնման աշխատանքներն ամրոցի վրա։ Սակայն վերանորոգումն ավարտելուց առաջ ամրոցը հետ է վերադարձվել 2002 թվականին և «Պատմական Շոտլանդիան» իրավական քայլեր է ձեռնարկել  Ֆիլիպսից  £116,000 հետ գանձելու համար։ Ամրոցը հետագայում գնել է Դեյվիդ Հաթթոնը, որն ավարտել է վերականգնման աշխատանքները 2005 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Law Castle
Թոմի Վերսետտի

Թոմաս «Թոմի» Վերսետտի (անգլ.՝ Thomas "Tommy" Vercetti, մարտի 1, 1952(1952-03-01), Լիբերթի Սիթի, ԱՄՆ), հորինված կերպար «Grand Theft Auto» համակարգչային խաղերի շարքից, «Grand Theft Auto: Vice City» խաղի (2002) պրոտագոնիստ (գլխավոր հերոս)։ Հնչյունավորել է Ռեյ Լիոտան։


== Ստեղծում ==
Կերպարի անիմացիայի համար օգտագործվել է շարժման կորզման (անգլ.՝ motion capture) տեխնոլոգիան, մոդելը դարձել է դերասան Ջոնաթան Սեյլը։
Թոմի Վերսետտիի հնչյունավորման գործում մասնակցություն է ունեցել ամերիկացի դերասան Ռեյ Լիոտան, ով հայտնի է Սկորսեզեի՝ 1990 թվականին նկարահանված «Փառավոր տղաներ» կուլտային գանգստերական դրամայից։ Հնչյունավորման համար նա ստացել է 5 դոլար կանխավարձ։ Հնչյունավորումը Լիոտայի համար հետաքրքիր էր, թեև ոչ հասարակ խնդիր էր։ Ավելի ուշ Լիոտան խոստովանել է, որ երբեք չի խաղացել «GTA: Vice City» խաղը։


== Արձագանքներ, ազդեցություն ==
Թոմի Վերսետտին կինոքննադատների կողմից դրական է գնահատվել, որոնք նրան անվանել են «GTA» խաղաշարի ամենասիրված և հիշվող կերպարներից մեկը։ Առանձին պարբերականներ նրան ներառել են համակարգչային խաղերի լավագույն հակահերոսների վարկանիշում։ Նրան նաև անվանել են «Xbox» և PlayStation հարթակների խաղերի լավագույն կերպարներից մեկը։
«Game Informer» ամսագիրը Թոմիին ընդգրկել է «տասնամյակը որոշած» լավագույն 30 խաղային կերպարների ցանկում, իսկ «Complex» ամսագիրը նրան ներառել է հին տեսախաղերի լավագույն 12 հերոսների ցանկում, որոնք դարձել են «ոճի սրբապատկերներ»։


== Կերպարի կենսագրություն ==
Թոմին Իտալա-ամերիկացի է։ Գործունեությունն սկսել է որպես մանր թմրավաճառ, իսկ հետո Լիբերթի Սիթիում դարձել է գանգստեր։ Դեռևս երիտասարդ ժամանակ հայտնի է դարձել որպես «Հարվուդյան մսագործ» (անգլ.՝ The Harwood Butcher) և 15 տարեկանում բանտարկվել։ Ազատ արձակվելով` Ֆորելլիների ընտանիքի հանձնարարությամբ մեկնել է երկրի հարավում գտնվող Վայս Սիթի քաղաք՝ թմրանյութերի վաճառքի խոշոր գործարք իրականացնելու համար, որը, ի վերջո, խափանվել է։ Հաստատվելով նոր վայրում՝ Թոմի Վերսետտին աստիճանաբար կառուցել է սեփական քրեական կայսրությունը և սկսել հարձակվել իր նախկին ղեկավարության վրա։ Եզրափակչում` Ֆորելիների ընտանիքի անդամների հետ արյունալի վիճաբանությունից հետո, դարձել է Վայս Սիթիի գլխավոր քրեական հեղինակությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը «GiantBomb»-ում(անգլ.)
62-րդ հյուսիսային զուգահեռական

62-րդ հյուսիսային զուգահեռականը Երկրի կենտրոնով և հասարակածի վրայի համապատասխան կետերի հետ 62°-ի անկյուն կազմող կետերից կազմված շրջագիծն է։ 
Անցնում է Հյուսիսային Ամերիկայով, Ատլանտյան օվկիանոսով, Եվրոպայով, և Ասիայով։
Երկրի վրա գտնվող այս լայնության կետերից նայելիս արևը հորիզոնից վերև է գտնվում 19 ժամ 45 րոպե՝ ամառային և 5 ժամ 09 րոպե՝ ձմեռային արևադարձերի ժամանակ։ 
Հեռավորությունը հյուսիսային բևեռից 3125 կմ է։ 
Երկարությունը 18 863 կմ է, որը կազմում է հասարակածի երկարության 47․1%-ը։


== Աշխարհի շուրջ ==
Սկսած ամսաթվի սահմանից դեպի արևելք


== Տե'ս նաև` ==
61-րդ հյուսիսային զուգահեռական
63-րդ հյուսիսային զուգահեռական
62-րդ հարավային զուգահեռական


== Ծանոթագրություններ ==
Իվան Կրուզենշտեռն

Իվան Ֆեոդորովիչ Կրուզենշտեռն (ռուս.՝ Иван Фёдорович Крузенштерн, գերմ.՝ Adam Johann von Krusenstern, նոյեմբերի 8 (19), 1770[…], Hagudi Manor, Wierland County, Էսթլյանդյան նահանգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 12 (24), 1846[…], Կիլտսի դաստակերտ, Väike-Maarja Parish, Ռուսական կայսրություն), ռուս ծովագնաց, ծովակալ (1842 թ.), Պետերբուրգի ԳԱ պատվավոր անդամ (1806 թ.)։
1803-1806 թթ.-ին ղեկավարել է «Նադեժդա» և «Նևա» նավերից կազմված ռուսական առաջին շուրջերկրյա արշավախումբը, կատարել օվկիանոսագրական և օդերևութաբանական մեծ աշխատանքներ, նկարագրել Կուրիլյան կղզիների մի մասը, Սախալինի, Կամչատկայի և ճապոնական մի շարք կղզիների ափերը։ Ուսումնասիրությունների արդյունքներն ամփոփված են «Ճանապարհորդություն աշխարհի շուրջը 1803 թ., 1804 թ., 1805 թ. և 1806 թ. «Նադեժդա» և «Նևա» նավերով» (1809-1812 թթ.) եռահատոր աշխատության մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրևե ին Կիանտի

Գրևե ին Կիանտի (իտալերեն՝ Greve in Chianti), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Ֆլորենցիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 13 954 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 83 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 169 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 50050։ Հեռախոսային կոդ՝ 055։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 055 85451
Էլեկտրոնային փոստ՝ urp@comune.greve-in-chianti.fi.it
Պաշտոնական կայքը՝ http://www.comune.greve-in-chianti.fi.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Իսկուժինո (այլ կիրառումներ)

Իսկուժինո, կարող է վերաբերել՝

Իսկուժինո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի կազմում։
Իսկուժինո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիլաիրսկի շրջանի կազմում։
Դարման (ամսագիր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դարման (այլ կիրառումներ)«Դարման», բժշկա-առողջապահական և գիտական պատկերազարդ ամսագիր։ Լույս է տեսել 1920-1922 թվականներին (1921 թվականին՝ «Դարման-Տայբուժակ»), Կոստանդնուպոլսում։ Խմբագիր՝ Օ․ Փափազյան։ Հրատարակություն Կոստանդնուպոլսի հայ բժշկական միության։ Լայն տեղ է հատկացրել ընտանեկան, դպրոցական, պատանիների և երիտասարդների առողջապահության հարցերին, տպագրել հանրամատչելի նյութեր փոխանցիկ հիվանդությունների, համաճարակների և դրանց կանխարգելիչ միջոցների մասին։ Լուսաբանել է Կարմիր խաչի ընկերության Պոյսի և գավառի մասնաճյուղերի, ինչպես նաև բժիշկների, դեղագործների և ատամնաբույժների միությունների գործունեությունը։ Գրախոսել և ժողովրդականացրել է առողջապահական բնույթի գրքեր։ Զետեղել է համաշխարհային և հայ բժշկագիտության պատմության վերաբերյալ նյութեր։ Ունեցել է ֆրանսիական բաժին։
Ալբին Ամելին

Ալբին Ամելին (շվեդերեն՝ Albin Amelin, հունվարի 25, 1902(1902-01-25), Չիկագո, Իլինոյս, ԱՄՆ - փետրվարի 8, 1975(1975-02-08), Barrevik), շվեդ նկարիչ։ Ծնվել է Չիկագոյում (ԱՄՆ)։ Սովորել է Ստոկհոլմի տեխնիկական դպրոցում։ 1931-1932 թվականներին ապրել է Ֆրանսիայում։ Շվեդիայի անկախ նկարիչների ասոցիացիայի հիմնադիրն է։ Ղեկավարել է «Արվեստը մարդկանց համար» միությունը։


== Աշխատանքներ ==
1938 թվականին կայացել է նրա առաջին անհատական ​​ցուցահանդեսը Արևմտյան նոր արվեստի պետական ​​թանգարանում (ԽՍՀՄ)։ Ամելինը շվեդական էքսպրեսիոնիզմի սոցիալ-դեմոկրատական ​​թևի ներկայացուցիչ է։ Իր ստեղծագործության մեջ նա դիմել է պայքարի և աշխատանքի թեմաներին։ Նա առաջինն էր շվեդական արվեստում, որ անդրադարձել է հակաֆաշիստական ​​պայքարի թեմային։
Էրմիտաժում պահվում է այս նկարչի երկու աշխատանք. «Գեներալ Ֆրանկոյի քաղաքակրթությունը» (1936) և «Երկու կին` պատուհանի մոտ» կտավները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Искусство стран и народов мира: Архитектура. Живопись. Скульптура. Графика. Декоративное искусство. Краткая художественная энциклопедия. Главный редактор Б. В. Иогансон. М.: Советская Энциклопедия. Т.5. 1981. С.431-433.
Государственный Эрмитаж. Западноевропейская живопись. Каталог-2. Второе издание, дополненное и исправленное. Ленинград: Искусство, 1981. С. 279.


== Արտաքին հղումներ ==
Anders Thuresson: Verkstadsklubben som värnar om konsten - Här finns flest Amelin Archived 2020-08-05 at the Wayback Machine. på Zenits webbplats (շվեդ.)
Albin Amelin i Nationalmuseums databas  (շվեդ.)