armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պոդլուժե (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոդլուժեՊոդլուժե (ռուս.՝ Подлужье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քիլիսա-Մորբաշի

Քիլիսա-Մորբաշի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։ Գտնվում էր գավառի արևելյան սահմանի մոտ, Ադամակերտ քաղաքից 70 կմ հարավ-արևելք, աջ կողմից Նազլու գետը թափվող Ավի-էլի վտակի աջ ափին։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Էնդրյու Ֆիլդինգ Հաքսլի

Էնդրյու Ֆիլդինգ Հաքսլի (անգլ.՝ Andrew Fielding Huxley, նոյեմբերի 22, 1917(1917-11-22)[…], Համփսթեդ, Քամդեն, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - մայիսի 30, 2012(2012-05-30)[…], Քեմբրիջ, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի ֆիզիոլոգ, Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ (1955)։


== Կենսագրություն ==
1938 թվականին ավարտել է Քեմբրիջի համալսարանը։ 1941-1960 թվականներին եղել է Քեմբրիջի Թրինիթի քոլեջի դասախոս, 1952-1960 թվականներին՝ դեկան։ 1960 թվականից եղել է Լոնդոնի համալսարանական կոլեջի ֆիզիոլոգիական բաժանմունքի պրոֆեսոր։ Տվել է մկանային կծկման տեսությունը (1957), նկարագրել մկանաթելերի նուրբ կառուցվածքը։ Հայտնաբերել է, որ կծկման ժամանակ տեղի է ունենում մկանաթելերը կազմող ակտինային և միոզինային թելերի սահում և մոտեցում։ Ուսումնասիրել է նյարդաթելերի սինապսները և նյարդային ազդակների հաղորդման ժամանակ տեղի ունեցող ֆիզիկա-քիմիական փոփոխությունները, ինչպես նաև դրդման ու արգելակման իոնային մեխանիզմները նյարդային համակարգում։ Արժանացել է նոբելյան մրցանակի։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայաստանի լեռներ

Հայաստանի տարածքում առկա են բազմաթիվ լեռներ և հանգած հրաբուխներ։ Լեռների և հրաբուխների քանակը հասնում է 309-ի, լեռնաշղթաներինը՝ 42-ի։ Հայաստանի տարածքում ամենաբարձր լեռը Արագածն է, որի բարձրությունը կազմում է 4094 մետր։


== Լեռներ ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Հայաստանի լեռնաշղթաներ
Հայաստանի հրաբուխների ցանկ
Հայաստանի քարանձավներ
Հայաստանի հարթավայրեր
Հայաստանի գետեր
Հայաստանի աշխարհագրություն


== Ծանոթագրություններ ==
Արմեն Ղազարյան (ծանրորդ)

Արմեն Ղազարյան (հայերեն՝ Արմեն Ղազարյան, հունիսի 19, 1982(1982-06-19), Սպիտակ, Հայաստան) Հայաստանի ծանրորդ, ով հետո ներկայացրեց Ռուսաստան։

Արմենը ունեցել է հաջողակ կարիերա։ Նա հաղթել է արծաթե մեդալ 1997 թվականի 16-րդ Ծանրամարտի Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում և հաղթել է ոսկե մեդալ 1998 թվականի 16-րդ Ծանրամարտի Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում Լա Կորունայում, Իսպանիայում, դառնալով Եվրոպայի չեմպիոն։ Ղազարյանը բրոնզե մեդալ նույնպես հաղթել է 1999 թվականի Ծանրամարտի Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում 56 կգ քաշային կարգում և արծաթե մեդալ 2000 թվականի Ծանրամարտի Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում 62 կգ քաշային կարգում։ Վերջապես Ղազարյանը հաղթեց ոսկե մեդալ 2001 թվականի Ծանրամարտի Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում Տեսանոլիկում և դարձավ աշխարհի չեմպիոն։ 2004 թվականի Հունաստանի, Աթենքի ամառային օլիմպիական խաղերում վաստակել է չորրորդ հորիզոնականը տղամարդկանց 62 կգ քաշային կարգում։ Թեև Ղազարյանը բարձրացրեց ընդհանուր առմամբ 295 կգ, նույնը `բրոնզե մեդալակիր, քաշային տարբերության պատճառով չորրորդ տեղը զբաղեցրեց։ Ղազարյանը 2004 թվականին Հայաստանի միակ բրոնզե մեդալակիրն էր։
2006 թ. Եվրոպայի ծանրամարտի առաջնությունում Ղազարյանը նվաճեց բրոնզե մեդալ։ Նա նաև երկրորդ տեղն է զբաղեցրել 2006 թ. Ծանրամարտի աշխարհի առաջնությունում։
2008 թվականի մայիսին նա դարձավ Ռուսաստանի քաղաքացի և սկսեց ներկայացնել Ռուսաստանը:Նա շարունակում է մտերիմ մնալ Հայաստանի ծանրամարտի ազգային հավաքականի կազմի հետ։
Նա հաղթեց արծաթե մեդալ ծանրամարտի աշխարհի 2010 թվականի Առաջնությունում `որպես ռուս ծանրորդ։


== Արտաքին հղումներ ==
Կաղապար:Cite Sports-Reference
Armen Ghazaryan at Lift Up


== Ծանոթագրություններ ==
Հայա Ռաշիդ ալ-Խալիֆա

Հայա Ռաշիդ ալ-Խալիֆա (արաբ․՝ هيا راشد آل خليفة‎‎, հոկտեմբերի 18, 1952(1952-10-18)), Բահրեյնից իրավաբան և դիվանագետ։ 1999-2004 թվականներին լինելով Ֆրանսիայի դեսպան, Բահրեյնում եղել է առաջին կին դեսպանը։ Բահրեյնում նա առաջին կանանցից մեկն էր, ով սովորել է իրավագիտություն, և երրորդ կինը, ով նախագահել է ՄԱԿ-ի Գլխավոր Ասամբլեայում։


== Իրավական կարիերա ==
Հայան 1974 թվականին Քուվեյթի համալսարանում ստացել է իրավագիտության բակալավրի աստիճան։ Ալեքսանդրիայի համալսարանում (Եգիպտոս) 1986 թվականին նա ստացել է Քաղաքացիական իրավունքների դիպլոմ, իսկ Ային Շամսի համալսարանում (1988, Եգիպտոս) ձեռք է բերել համեմատական իրավունքի դիպլոմ։
Լուլվա ալ Ավադհիի հետ նա այն երկու կանանցից մեկն էր, ով Բահրեյնում 1979 թվականին ընդունվելով իրավաբան, զբաղվել է իրավաբանական պրակտիկայով։ Նկարահանել է «Հայա Ռաշիդ ալ-Խալիֆա» իրավագիտական ֆիլմը։ 1997 թվականից 1999 թվականը նա եղել է Միջազգային իրավաբանների ասոցացիայի կին փոխնախագահը։ Նա Բաահրեյնի թագավորական դատարանի իրավական խորհրդատուն է։


== Դիվանագիտական կարիերա ==
Հայան 2006 թվականի սեպտեմբերի 12-ից մինչև 2007 թվականի սեպտեմբերի 17-ը եղել է ՄԱԿ-ի Գլխավոր Ասամբլեայի 61-րդ նստաշրջանի նախագահը։ Նա երրորդ կինն է ով, զբաղեցրել է այս պաշտոնը (Վիջայա Լաքշմի Պանդիտից և Էնջի Ելիզաբեթ Բրուկսից հետո)։ 1969 թվականին դարձել է առաջին կին նախագահը։ Եղել է նաև առաջին մուսուլման նախագահը։
1999 թվականից 2004 թվականը եղել է Ֆրանսիայում Բահրեյնի դեսպան։ 1999 թվականին ընտրվելով Ֆրանսիայի դեսպան,Բահրեյնում դարձել է առաջին կին դեսպանը։ Նա նաև հանդիսանում է Միավորված ազգերի Կրթության, գիտության և մշակույթի կազմակերպության (ՅՈՒՆԵՍԿՕ) մշտական պատվիրակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
"Outgoing General Assembly president urges more dialogue among civilizations," UN News Centre, September 17, 2007.
Election of the President of the United Nations General Assembly Archived 2006-06-24 at the Wayback Machine. United Nations
"Bahraini woman diplomat to become UN General Assembly Prez". Press Trust of India. Hindustan Times. June 8, 2006. Archived September 30, 2007, at the Wayback Machine.
"A date 'to remember with pride'". Habib Toumi. Gulf News. June 8, 2006. Archived January 24, 2013, at Archive.is
"Bahraini woman becomes UN General Assembly president". Zee News. June 8, 2006.
UN General Assembly to be headed by its third-ever woman president, UN.org, June 8, 2006.
Lawyer vows to strengthen UN(չաշխատող հղում), Daily Telegraph (Australia), July 5, 2006
Haya Rashed Al Khalifa Law Firm Archived 2012-02-04 at the Wayback Machine.
ԱՄՆ բաց առաջնության կանանց մենախաղ 2015

ԱՄՆ բաց առաջնության կանանց մենախաղ 2015, թենիսի կանանց մենախաղի մրցաշար, թենիսի հիմնական՝ Մեծ Սաղավարտի, մրցաշրջանի վերջին մրցաշարը։ Անց է կացվել 2015 թվականի օգոստոսի 31-ից մինչև սեպտեմբերի 13-ը, Նյու Յորքի «USTA Billie Jean King National Tennis Center» («USTA Բիլի Ջին Քինգի անվան թենիսի ազգային կենտրոն») ակումբի կորտերում, ԱՄՆ։
Սերենա Ուիլյամսը մրցաշարի եռակի հաղթողն էր և գործող չեմպիոնը, սակայն կիսաեզրափակիչում պարտվել է Ռոբերտա Վինչիին։ Ընդ որում, Ուիլյամսը բաց է թողել հնարավորությունը դառնալու չորրորդ թենիսիստուհին (Մորին Կոնոլիից, Մարգարետ Կուրտից և Շտեֆի Գրաֆից հետո), ով կարող էր մրցաշրջանն ավարտել «Ոսկե Մեծ Սաղավարտ»-ին տիրանալով՝ օրացույցային տարվա ընթացքում հաղթելով Մեծ Սաղավարտի բոլոր մրցաշարերում։ Նա նաև փորձում էր նոր ռեկորդ սահմանել Բաց դարաշրջանում՝ իր յոթերորդ տիտղոսը նվաճելով ԱՄՆ բաց առաջնության մենախաղի մրցաշարում։
Ֆլավիա Պենետան շահել է կարիերայում Մեծ Սաղավարտի իր առաջին տիտղոսը, Ռոբերտա Վինչիին հաղթելով եզրափակիչում՝ 7-6(4), 6-2։ Պենետան դարձել է Մեծ Սաղավարտի հաղթող առաջին կին թենիսիստուհին և ընդհանրապես առաջին կինը, ով երէիցե Մեծ Սաղավարտի իր առաջին տիտղոսը շահել է 30 տարեկանն անց հասակում։ Պենետան մրցակցում էր Մեծ Սաղավարտի հիմնական ցանցի իր 49-րդ մրցաշարում և ռեկորդ է սահմանել Մեծ Սաղավարտի մրցաշարի տիտղոսին տիրելու համար մասնակցած մրցաշարերի քանակով։ Եզրափակիչը առաջինն էր Մեծ սաղավարտի մրցաշարերում, 2010 թվականի Ֆրանսիայի բաց առաջնության կանանց մենախաղի մրցաշարից հետո, երբ մասնակիցները առաջին անգամ էին մասնակցում նման կարգի մրցաշարի եզրափակիչում և առաջինը, երբ եզրպափակիչին մասնակցում էին երկու իտալացի թենիսիստուհիներ։ Դա Մեծ Սաղավարտի վերջին մրցաշարն էր, որին մասնակցել է Ֆլավիա Պենետան, քանի որ մրցախաղից հետո նա հայտարարել է 2015 թվականի մրցաշրջանի վերջում կարիերան ավարտելու մասին։


== Դասակարգում ==


== Հատուկ հրավիրվածներ (WC) ==


== Որակավորման մրցաշարի հաղթողներ ==


== Հիմնական ցանց ==
Հապավումներ
Q - Որակավորված
WC - Wild card, Ջոկեր
LL - Երջանիկ անհաջողակ
PR - Պաշտպանված վարկանիշ


=== Քառորդ եզրափակիչ ===


=== Կիսաեզրափակիչ ===


=== Եզրափակիչ ===


== Մասնակիցներն ըստ ազգությունների ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Պաշտոնական կայք
Կանանց մենախաղի մրցաշարի ցանց
Կանանց մենախաղի մրցաշարի արդյունքներ
ԱՄՆ բաց առաջնության կանանց մենախաղի եզրափակիչի մասնակիցներն ու հաղթողները
Վսևոլոդ Նեստայկո

Վսեվոլոդ Զինովիի Նեստայկո (ուկրաիներեն՝ Всеволод Зіновійович Нестайко հունվարի 30, 1930(1930-01-30), Բերդիչև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 16, 2014(2014-08-16), Կիև, Ուկրաինա), ուկրաինացի մանկագիր է։ «Արտասովոր արկածները անտառային դպրոցում» հեքիաթային վեպի համար 1982 թ. արժանացել է Լեսի Ուկրաինկայի անվան մրցանակի։ Նրա «Տորեադորներ Վասյուկովկայից» տրիլոգիան տեղ է գտել Հ. Ք. Անդերսենի անվան Պատվավոր ցուցակում՝ որպես համաշխարհային մանկական գրականության լավագույն գործերից մեկը։


== Ստեղծագործություններ ==
Тореадори з Васюківки (Տորեադորներ Վասյուկովկայից) (1973)
Необычайные приключения Робинзона Кукурузо (Ռոբինզոն Կուկուռուզոյի արտասովոր արկածները) (1964)
Незнайомець з тринадцятої квартири (Անծանոթը 13-րդ բնակարանից) (1966)
Таємниця трьох невідомих (Երեք անհայտների գաղտնիքը) (1970)
Шурка і Шурко (1956)
Це було в Києві (1957)
В Країні Сонячних Зайчиків (1959)
Одиниця з обманом (1976)
Пригоди Грицька Половинки (1978)
Пригоди журавлика (1979)
Незвичайні пригоди у лісовій школі (1981)
Таємниця старого клоуна (1982)
Чудеса в Гарбузянах (1984)
П’ятірка з хвостиком (1985)
Скринька з секретом (1987)
Незнайомка з Країни Сонячних Зайчиків (1988)
Чарівні окуляри (2006)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վ. Նեստայկոյի ստեղծագործությունները ուկրաիներեն և ռուսերեն լեզուներով Archived 2013-03-01 at the Wayback Machine.
Գրքերը
Մաջիզանո

Մաջիզանո (իտալերեն՝ Magisano), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզի Կատանձարո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1316 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 42 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 31 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 88050 ։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0961 ։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք


== Ծանոթագրություններ ==
Բաջ Մադեն խան Դերվիշլի

Բաջ Մադեն խան Դերվիշլի, կամուրջ Լեռնային Կիլիկիայում, Կորկունի վտակ Յոջեմիշ գետի վրա, Բաջդերբենդ խան և Կայա֊ալթի խան իջևանների միջև ընկած ճանապարհահատվածում։


== Ծանոթագրություններ ==
Զարուդչի

Զարուդչի (ուկրաիներեն՝ Зарудчі), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբեշովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1789 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զարուդչի գյուղում բնակվում էր 1 190 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17,01 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 69,96 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լև Տոլստոյ (ֆիլմ, 1984)

«Լև Տոլստոյ» (ռուս.՝ «Лев Толстой»), խորհրդային-չեխոսլովակյան գեղարվեստական լիամետրաժ գունավոր ֆիլմ, որ նկարահանվել է 1984 թվականին Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայում։ Կազմված է երկու մասից՝ «Անքնություն» (ռուս.՝ «Бессонница») և «Հեռացում» (ռուս.՝ «Уход»)։


== Սյուժե ==
Հանդիսատեսը ռուս մեծ գրողին հանդիպում է իր կյանքի վերջին տարիներին (1908-1910), սակայն Լև Տոլստոյի հիշողությունները վերադարձնում են նաև նրա երիտասարդության տարիներին, ինչպես նաև նրա հայացքներում որոշիչ ու կրքոտ շրջադարձի ժամանակաշրջանին։ Ֆիլմի ավարտին ներկայացվում է ողբերգական հեռացումը Յասնայա Պոլյանայից և նրա մահը, որ դարձել է անմահության սկիզբ։


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ և ռեժիսոր՝ Սերգեյ Գերասիմով
Օպերատոր՝ Սերգեյ Ֆիլիպով
Նկարիչ՝ Ալեքսանդր Պոպով (Մ. Կալինայի հետ համատեղ)
Ֆիլմի տնօրեններ՝ Արկադի Կուշլյանսկի, Վիլիամ Չանկի


== Մրցանակներ ==
1984 – Կարլովիե Վարիի միջազգային փառատոն, «Բյուրեղապակե գլոբուս» գլխավոր մրցանակ լավագույն ֆիլմի համար Սերգեյ Գերասիմովին,
1985 – Համամիութենական կինոփառատոն Մինսկում, գլխավոր հատուկ մրցանակ և դիպլոմ Սերգեյ Գերասիմովին։


== Տես նաև ==
Վերջին կիրակին


== Ծանոթագրություններ ==
Ադուստինա (Բաիա)

Ադուստինա (պորտ.՝ Adustina), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հյուսիսարևելյան մարզում։ Մտնում է Ռիբեյրա դու Պոմբալի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 14 731 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 619,664 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 23,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 47.368.020,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 3.259,12 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,551 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Դել Նորտե շրջան (Կալիֆոռնիա)

Դել Նորտե շրջան (անգլ.՝ Del Norte County), ԱՄՆ Կալիֆոռնիա նահանգի 58 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2611 կմ² է, բնակչությունը՝ 28610 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քրեշենտ Սիթի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1857 թ.։
Կնծու

Կնծու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մոտկանի գավառակում։
1882 թվականին ուներ 25 տուն՝ 173 բնակչով, 1910 թվականին 30 տուն՝ 400 հայ բնակչով։
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործությունն ու անասնապահությունն էր։
Կնծուն թուրքերի կողմից ավերվել է առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Զոմերհաուզեն

Զոմերհաուզեն  (գերմ.՝ Sommerhausen), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։ Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Վյուրցբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1074 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 36,42 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 79 187։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Ժան-Էտիեն Գետար

Ժան-Էտիեն Գետար(ֆր.՝ Jean-Étienne Guettard, սեպտեմբերի 19, 1715(1715-09-19), Étampes - հունվարի 7, 1786(1786-01-07), Փարիզ),  ֆրանսիացի բնագետ և հանքաբան, ծնվել է Փարիզի մերձակայքում գտնվող Էթամպս քաղաքում։


== Կենսագրություն ==
Ժան-Էտիեն Գետարը ծնվել է 1715 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Էտամպ  համայնքում։ Մանկության տարիներին  բույսերի մասին գիտելիքներ  ստացել է պապիկից՝ բուսաբան և դեղագետ Ֆրանսուա Դեկուրենից։ Սովորել է Էտամպում, ապա  ընդունվել է Փարիզի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետ։ Իսկ ավելի ուշ ստացել է  բժշկական գիտությունների դոկտորի աստիճան։ 
Մահացել է Փարիզում՝ 1786 թվականի հունվարի 7-ին։


== Գործունեություն ==
1741 թվականին նա ստացել է գիտությունների թեկնածուի կոչում իր  Frequentior hodie quam olim febris maligna աշխատանքի  համար։ Հետամուտ լինելով բուսաբանության ուսումնասիրությանը Ֆրանսիայի և այլ երկրների տարբեր մասերում՝ նա մեծ ուշադրության է արժանացել։ Նրա ուշադրությունն ուղղված էր հանքանյութերին և ապարներին։ 1746 թվականին նա Փարիզի Գիտությունների ակադեմիային փոխանցել է հուշագրեր օգտակար հանածոների և ապարների բաշխման մասին, և դրանք միաժամանակ ուղեկցվում էին տեղանքի քարտեզով, որի վրա նա արձանագրել էր իր դիտարկումները։ Ուստի, ինչպես նշում է Քոնբիրը, նա այդպիսով «առաջինն է  կատարել իրագործումը Մարտին Լիստերի կողմից տարիներ առաջ առաջարկված երկրաբանական քարտեզների գաղափարը»։ 1747 թվականից Գուեթթարդը աշխատել է Օռլեանի դուքս Լուիի աջակցությամբ՝ որպես անձնական բժիշկ և բուսաբան։ 1752 թվականին նրա մահից հետո  շարունակել  է աշխատել Օռլեանում ՝ նրա որդի՝ Լուի-Ֆիլիպ I-ի աջակցությամբ։
Ճանապարհորդությունների ընթացքում նա հավաքել էր  բրածոների մեծ հավաքածու, բայց  հստակ գաղափարներ չուներ շերտերի հաջորդականության մասին։ Նաև հայտնաբերել էր կաոլինի մի քանի հանքավայրեր Նորմանդիա ուղևորության ընթացքում։ Բացի այդ, Ժան-Էթյեն Գուեթթարդը ուսումնասիրել է բուսաբանությունը
Նա աջակցել է Կառլ Լիննեյի առաջարկած բույսերի դասակարգման համակարգին։ Դրանից հետո Կառլ Լիննեյը Rubiaceae ընտանիքի  բույսերի ցեղն անվանել է Գուեթթարդի անունով։ Բացի այդ, նրա պատվին անվանակոչվել է Dorsum Guettard-ը Լուսնի վրա։  1759 թվականին Գուեթթարդը ընտրվել է Շվեդիայի Գիտությունների թագավորական ակադեմիայի արտասահմանյան անդամ։ Նա դիտարկումներ է անցկացրել նաև անձրևի, գետերի և ծովի կողմից լեռների քայքայման վերաբերյալ։ Նա առաջինն էր, ով պարզել էր նախկին հրաբուխների գոյությունը Օվերնի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Չելիցա (գետ)

Չելիցա (ռուս.՝ Челица), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սպիտակ ծով գետի վրա։ Գետի երկարությունը 20 մ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020001412102000007488
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000748
Ավազանի կոդը - 02.02.00.014
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
298

298 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 298 թվականն է, 
III դարի 98-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Սլենգ

Սլենգ (անգլ.՝ slang), խոսակցական լեզվի արտահայտչական և հուզական երանգավորում ունեցող բառ, որ շեղվում է ընդունված գրական լեզվի նորմերից։ «Սլենգ․» տերմինը ավելի հաճախ օգտագործվում է կապված անգլերենի և Անգլիայում ու ԱՄՆ-ում /Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ/ նրա գործառության հետ։ Տարածված է գլխավորապես դպրոցականների, ուսանողների, զինվորականների, երիտասարդ բանվորների շրջանում։ Գրական լեզվում օգտագործվում է հերոսների և հեղինակային խոսքի լեզվական բնութագրման նպատակով։ «Սլենգ» տերմինը ծածկալեզու և ժարգոն տերմինների մասնակի հոմանիշն է։
Գյուզալար

Գյուզալար, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանում, բարձրադիր վայրում։ Գտնվում էր Գանձակ քաղաքից 23 կմ հարավ֊արևելք։ 1990-ական թվականներ հայ-ադրբեջանական պատերազմից հետո գտնվում է հակառակորդի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
1907 թվականին ուներ 203 ադրբեջանցի բնակիչ։


== Արտաքին հղումներ ==
Հակոբ Ղահրամանյան, ՏԵՂԵԿԱՏՈւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի, Երևան, Ճարտարագետ, 2015 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Սաքոյիվար (լեռնագագաթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սաքոյիվար (այլ կիրառումներ)Սաքոյիվար, լեռնագագաթ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում՝ Վարդենիսի լեռների հյուսիսային լանջերն, Մարտունի և Աստղաձոր գետերի վերնագավառների միջև, Զոլաքար գյուղից 10 կմ հարավ։ Բարձրությունը 3299 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Լը Պերա

Լը Պերա (ֆր.՝ Le Peyrat), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Միրպուա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Ժիրոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09229։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 476 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 290 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 202-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 88-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 69,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,7 %)։ 202 աշխատունակ բնակիչներից 176-ը աշխատում էին (98 տղամարդ և 78 կին), անաշխատանք էին 26-ը (14 տղամարդ և 12 կին)։ 88 անգործունակ մարդկանցից 15-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 41-ը թոշակառու, 32-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Լը Պերա» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-2-2 
«Լը Պերա» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-25
Շեբաբ

Շեբաբ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շեբաբի գավառակում։ Գտնվում էր Ջուլամերկ ավանից 48 կմ հարավ-արևմուտք, Խաբուր գետի ձախ ափին։ Հանդիսանում էր համանուն գավառակի կենտրոն։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլշայա Ֆյոդորովկա (Ռոստովի մարզ)

Բոլշայա Ֆյոդորովկա (ռուս.՝ Большая Фёдоровка), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանում։ Մտնում է Վլադի միրովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Մոդրայի աստղադիտարան

Մոդրայի աստղադիտարան (սլովակ.՝ Astronomické observatórium Modra, աստղադիտարանի կոդը` — «118»), աստղադիտարան Սլովակիայի Մոդրա քաղաքի մոտ։ Հիմնադրվել է 1988 թվականին։ Պատկանում է Բրատիսլավայի Կոմենիուս համալսարանին։ Աստղադիտարանում կատարվող հետազոտությունները կատարվում են համալսարանի Աստղագիտության, Երկրի ֆիզիկայի և օդերևութաբանության բաժնի կողմից։
Աստղադիտարանում հայտնաբերված (11118) Մոդրա աստերոիդը անվանվել է քաղքի պատվին։
Որպես Կոմենիուս համալսարանի մաս, աստղադիտարանը հետազոտության հնարավորություններ է տրամադրում ուսանողներին և աշխատակիցներին։ Հետազոտությունները հիմնականում ուղղված են միջմոլորակային նյութին։ Մինչև 2014 թվականի հունվար ամիսը այստեղ հայտնաբերվել է 175 համարակալված և 34 դեռևս չհամարակալված աստերոիդ, որոնցից են 2005 GB34 և 2008 UW5 Երկրին մոտեցող աստերոիդները։ Դիտարկումները հիմնականում իրենցից ներկայացնում են աստերոիդների և գիսաստղերի լուսանկարումն ու աստղաչափությունը։
Աստղադիտարանը նաև հանդիսանում է Եվրոպական բոլիդների ցանցի անդամ։


== Աստղադիտարանի գործիքներ ==
0.6-մ Ցեյս ռեֆլեկտոր (F=3300մմ)
0.2-մ արևի ռեֆրակտոր Н-ալֆա ֆիլտրով (F=3040 մմ)
0.24-մ Նյուտոնի համակարգի աստղադիտակ
Մագնիսական գմբեթ (Երկրի մագնիսական դաշտի չափումների համար)
Շումանի ռեզոնանսի գրանցող սարքավորում
Օդերևութաբանական և GPS կայաններ


== Հիմնական նվաճումները ==
Հայտնաբերվել են 160 աստերոիդ (այդ թվում 2005 GB34 և 2008 UW5 մերձերկրյա աստերոիդները)
Սլովակիայի տարածքում կատարված էկզոմոլորակի անցման առաջին դիտարկում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մոդրայի աստղադիտարան Archived 2010-04-11 at the Wayback Machine.
Կոմենիուս համալսարանի Աստղագիտության, Երկրի ֆիզիկայի և օդերևութաբանության բաժին Archived 2013-04-01 at the Wayback Machine.Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում աստղադիտարանի կատարած դիտարկումները

Աստերոիդների աստղաչափական դիտարկումները
Աստերոիդների աստղաչափական դիտարկումներըNASA ADS տվյալների բազայում աստղադիտարանի ներդրումը

Որոնում «Modra» բառերով1870 թվականից հետո աստերոիդների և մոլորակների արբանյակների դիտարկումները

Դիտարկումների արխիվ ՓՄԿ-ի կայքում
Էմիլի Լուիզ Օրր Էլիոթ

Էմիլի Լուիզ Օրր Էլիոթ (անգլ.՝ Emily Louise Orr Elliott, հուլիսի 22, 1867(1867-07-22), Մոնրեալ, Քվեբեկ, Կանադա - փետրվարի 27, 1952(1952-02-27)), կանադացի նկարչուհի և նորաոճ պատկերազարդող։
Էմիլի Լուիզ Օրրը ծնվել է Մոնրեալում և սովորել է Տորոնտոյում՝ Օնտարիոյի գեղարվեստի քոլեջում, Նյու Յորքի ուսանող նկարիչների լիգայում և Նյու Յորքի դիզայնի դպրոցում։ Բացի իր յուղաներկով կտավներից, բնապատկերներից և ծաղիկներից, նա նաև էսքիզներ է տրամադրել Իթոնի և Սիմպսոնի կատալոգների համար և նկարազարդել նորաոճ նմուշներ թերթերի և ամսագրերի համար։ Էլիոթը նաև սյունակ է գրել նավերի և նավակների մասին Toronto Star-ի համար, երգեր է հորինել և դասախոսություններ է կարդացել արվեստի մասին։
Նրա աշխատանքները ցուցադրվել են Կանադայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում, Օնտարիոյի նկարիչների միությունում, Կանադայի կանանց արվեստի ասոցիացիայում և Կանադական ազգային ցուցահանդեսում։ Նա Կանադայի ազգային ցուցահանդեսի կանանց կոմիտեի հիմնադիր նախագահն է եղել։ Այժմ նրա աշխատանքները ցուցադրվում են Վիկտորիա քոլեջում, Էմմանուել քոլեջում, Սուրբ Հիլդայի քոլեջում, Էլիզաբեթ թագուհու հիվանդանոցում և Տորոնտոյի կանանց մամուլի ակումբում։
1893 թվականին նա ամուսնացել է Ջոն Էֆրեմ Էլիոթի հետ։ Զույգն ունեցել է մեկ որդի։
Նա մահացել է Տորոնտոյում 84 տարեկան հասակում։
Նրա աշխատանքները պահվում են Տորոնտո քաղաքի շուկայական պատկերասրահի և Տորոնտոյի հանրային գրադարանի հավաքածուներում։
Նրա արվեստի հավաքածուն, որը հրատարակվել է այլ նկարազարդողների կողմից, նվիրաբերվել է Օնտարիոյի գեղարվեստի պատկերասրահին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կամեննայա Բալկա (Չերտկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կամեննայա Բալկա (այլ կիրառումներ)Կամեննայա Բալկա (ռուս.՝ Каменная Балка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Չերտկովսկի շրջանում։ Մտնում է Միխայլովո-Ալեքսանդրովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Օտտո Կուուսինենի հուշարձան (Պետրոզավոդսկ)

Օտտո Կուուսինենի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Отто Куусинену), հուշարձան Ռուսաստանի Կարելիայի Հանրապետության Պետրոզավոդսկ քաղաքում։ Հեղինակն է քանդակագործ Բորիս Դյուժևը։ Արձանը տեղադրվել է 1973 թվականին։


== Պատմություն ==
Կոմունիստական կուսակցության և խորհրդային պետության, միջազգային կոմունիստական և բանվորական շարժման ֆինն և խորհրդային գործիչ, Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս Օտտո Կուուսինենը 1918 թվականի օգոստոսին մասնակցել է Ֆինլանդիայի կոմունիստական ​​կուսակցության ստեղծմանը և դարձել կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի անդամ։ Ֆինլանդիայից ապօրինի դուրս գալուց հետո Կուուսինենը 1921 թվականին տեղափոխվել է Խորհրդային Ռուսաստան։ 1939-1940 թվականների խորհրդա-ֆիննական պատերազմի ժամանակ Օտտո Կուուսինենը ղեկավարել է, այսպես կոչված, «Ֆինլանդիայի ժողովրդական կառավարությունը», որը տեղակայված էր Տերիյոկիում (այժմ՝ Լենինգրադի մարզի Զելենոգորսկ)։
1940 թվականից Օտտո Կուուսինենը Կարելա-Ֆիննական ԽՍՀ գերագույն խորհրդի նախագահության նախագահն էր, իսկ 1957 թվականին հանրապետության՝ Կարելական ինքնավար ԽՍՀ-ի վերափոխվելուց հետո, նա եղել է ԿԻԽՍՀ գերագույն խորհրդի նախագահության նախագահ։ 1957 թվականի հունիսի 28-ին Կուուսինենն ընտրվել է ԽՄԿԿ կենտրոնական կոմիտեի նախագահության անդամ և քարտուղար։


== Հուշարձանի նկարագրություն ==
Օտտո Կուուսինենի հուշարձանը Պետրոզավոդսկի Խորհրդային հրապարակում բացվել է 1973 թվականի հունիսի 22-ին՝ Կարելիայի մայրաքաղաքի 270-ամյակի օրը։ Օտտո Կուուսինենը պատկերված է ազատ կանգնած, նրա գլուխը բաց է։
Հուշարձանի նյութը Շալսկիի մոխրագույն-վարդագույն գրանիտ է։ Քանդակի տարրերի բլոկները մշակվել են Լենինգրադի «Մոնումենտսկուլպտուրա» գործարանում, իսկ պատվանդանի բլոկները՝ Կոնդոպոգայի քարի մշակման գործարանում։ Պատվանդանի վերին մասում փորագրված է «Օտտո Կուուսինեն» մակագրությունը։
Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ, ՌԽՖՍՀ վաստակավոր նկարիչ Բ. Ն. Դյուժևը, ճարտարապետներ Ա. Ա. Զավարզինը և Յ. Լ. Կուլագան (Մոսկվա)։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Տիյտ Կուուզիկ

Տիյտ (Դիտրիխ Յանովիչ) Կուուզիկ (էստ․՝ Tiit Kuusik, օգոստոսի 29 (սեպտեմբերի 11 (24), 1911, Պյառնու, Լիֆլանդիայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 15, 1990(1990-08-15), Տալլին, Էստոնական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), էստոնացի խորհրդային երգիչ (բարիտոն)։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1954)։
1938 թվականին ավարտել է Տալլինի կոնսերվատորիան։ 1940 թվականին և 1944 թվականից՝ Էստոնական օպերայի և բալետի թատրոնի մեներգիչ։ Լավագույն դերերգերից են Օնեգին (Չայկովսկու «Եվգենի Օնեգին», ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1950), Բորիս Գոդունով (Մուսորգսկու «Բորիս Գոդունով»), Ռիգոլետտո (Վերդիի «Ռիգոլետտո»), Ռայա, Ռամբո (Է. Կապպի «Ազատության երգիչը», ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1952, «Վրիժառության կրակներ»)։ 1947 թվականից՝ Տալլինի կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր։ Լենինի շքանշանի դափնեկիր։


== Ծանոթագրություններ ==
Վավիլովիա

Վավիլովիա (լատ.՝ Vavilovia), բակլազգիների (թիթեռնածաղկավորներ) ընտանիքի բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ։
Ունի 1 տեսակ՝ նրբագեղ վավիլովա (Vavilovia formosa)։  


== Տարածում ==
ՀՀ-ում հանդիպում է Գեղամա լեռնաշղթայի (Սև սար) և Կապուտջուղ լեռի վերին ալպյան գոտում (3000-3500 մ բարձունքներում)։ Աճում է խճաքարերի, շարժվող փլվածքների և քարաթափվածքների վրա։


== Կենսաբանական նկարագիր ==
Կոճղարմատները սողացող են։ Ցողունը վեր բարձրացող է կամ լայն տարածվող, բարձր.՝ 10-20 սմ Տերևները զույգերով են, առանց բեղիկների, երկար կոթուններով և տերևակիցներով, ձվառմբաձև, գորշակապտավուն։ Ողկույզները միածաղիկ են, ծաղիկները՝ վառ վարդագույն։ Ծաղկում է օգոստոս-սեպտեմբերին։ Պտուղը երկու կողմից սեղմված, նշտարաձև ունդ է։ Սերմերը հարթ են, կլորավուն կամ ձվաձև, մուգ կանաչ՝ սև կետերով։ Բազմանում է սերմերով կամ վեգետատիվ ճանապարհով։ Ամրացնում է փուխր, շարժվող խճաքարերը, հակաէրոզային է։


== Նշանակություն ==
Արժեքավոր կերաբույս է։ Գեղազարդիչ է։ Գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում։


== Հոմանիշներ ==
Նրբագեղ վավիլովա (ռուսերեն գրականության մեջ հանդիպում է կարմիր սիսեռ, սիսեռ բազմամյա անվանումները) ունի հետևյալ հոմանիշ անվանումները։

Orobus formosus  Steven,
Pisum formosum  (Steven) Alef.,
Vavilovia aucheri  (Jaub. & Spach) Fed.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Janna Akopian, Nune Sarukhanyan, Ivan Gabrielyan, Armen Vanyan, Aleksandar Mikic, Petr Smykal, Gregory Kenicer, Margarita Vishnyakova, Andrey Sinjushin, Natalia Demidenko & Mike Ambrose։ An ecogeographical study and reports on establishing an ex situ site for 'beautiful' vavilovia (Vavilovia formosa) in Armenia, In Genetic Resources and Crop Evolution 57(8), 2010, S. 1127–1134, , (Manuskriptfassung online).(չաշխատող հղում) (PDF; 377 kB)
Aleksandar Mikic, Petr Smýkal, Gregory Kenicer, Nune Sarukhanyan, Janna Akopian, Ivan Gabrielyan, Armen Vanyan, Andrey Sinjushin, Natalia Demidenko, Branko Cupina, Vojislav Mihajlovic, Margarita Vishnyakova & Mike Ambrose։ Achievements in Research on Vavilovia (Vavilovia formosa (Stev.) Fed.), a Legume Crop Wild Relative, In։ Ratarstvo i povrtarstvo / Field and vegetable crops research 47, 2010, S. 387–394։ PDF-Online.(չաշխատող հղում)
Aleksandar Mikic, Petr Smýkal, Janna Akopian, Nune Sarukhanyan, Ivan Gabrielyan, Armen Vanyan, C. Toker, Branko Cupina, Mike Ambrose, Vojislav Mihajlovic & N. Ellis։ A revival of the Research on beautiful Vavilovia Formosa (Vavilovia Formosa syn. Pisum Formosum), In։ Pisum Genetics, Volume 41, 2009, S. 34–39։ Eingescannt Online.(չաշխատող հղում) (PDF; 719 kB)


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Ագրոէկոլոգիական ատլաս
Կրամարշչինա (գյուղ, Գադյաչի շրջան)

Կրամարշչինա (ուկրաիներեն՝ Крамарщина), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1861 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրամարշչինա գյուղում բնակվում էր 25 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,567 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 44,09 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վինիպեգ (այլ կիրառումներ)

Վինիպեգ կարող է վերաբերել՝

Վինիպեգ,  (Winnipeg, հնդկացի կրի ցեղի լեզվով՝ կեղտոտ ջուր), լիճ Կանադայի հարավում։ Ագասիս մերձսառցադաշտային լճի մնացորդ՝ 217 մ բարձրության վրա։
Վինիպեգ, քաղաք Կանադայի հարավում, Մանիտոբա նահանգի վարչական կենտրոնը։
Վինիպեգ, (անգլ.՝ Winnipeg) կամ Վիննի (անգլ.՝ Winnie), ամերիկյան սև արջի էգ), որը 1915 թվականից մինչև իր մահը՝ 1934 թվականը, ապրել է Լոնդոնի կենդանաբանական այգում։ Վինի Թուխ գրական կերպարի նախատիպն է հանդիսացել։
Վինիպեգ Ջեթս (անգլերեն՝ Winnipeg Jets), կանադական պրոֆեսիոնալ հոկեյի ակումբ։ Հանդես է գալիս Հոկեյի ազգային լիգայի (NHL) Արևմտյան կոնֆերենցիայի Կենտրոնական դիվիզիոնում։
Դևոն Բոստիկ

Դևոն Բոստիկ (անգլ.՝ Devon Bostick, նոյեմբերի 13, 1991(1991-11-13), Տորոնտո, Կանադա), կանադացի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Դևոն Բոստիչը ծնվել է Կանադայում, կինոգործիչների ընտանիքում։ Հայրը՝ Ջո Բոստիկը, եղել է դերասան, և մայրը՝ Ստեֆանի Գորինը, քասթինգ-տնօրեն։ Մոր ծնողները եղել են ներգաղթյալներ Անգլիայից, իսկ հայրն ունեցել է նորվեգական արմատներ։
Իր առաջին դերը Դևոն Բոստիկն ստացել է յոթ տարեկանում՝ նկարահանվելով կանադական «Դատաբժշկական փորձաքննության գաղտնիքները» հեռուստասերիալի դրվագներից մեկում։ Այնուհետև նա կատարել է երկրորդական դերեր այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Ուրվականային թիմ», «Ուրիշը», «Մեռյալների երկիրը»։ Դերասանի համար հաջողակ է եղել Բրենթի դերը 2009 թվականին թողարկված «Սղոց 6» ֆիլմում։
2010-2012 թվականներին Դևոն Բոստիկը նկարահանվել է «Թուլամորթի օրագիրը» ֆիլմերի շարքում, որն ստեղծվել է գրող Ջեֆ Կինիի գրքերի հիման վրա։ Բոստիկը մարմնավորել է Ռոդրիկին՝ գլխավոր հերոսի ավագ եղբորը, որը հաճախ ծաղրում է նրան։ Շարքի երկրորդ ֆիլմում՝ «Ռոդրիկի կանոնները», Դևոնի կերպարը դարձել է առանցքային։ Չորրորդ ֆիլմում դերասանական ամբողջ հին կազմը փոխարինվել է նորով, ինչը հրահրել է հանդիսատեսի վրդովմունքը, որին հատկապես նրանց դուր չի եկել Դևոն Բոստիկի փոխարինումը, որը, նրանց կարծիքով, Ռոդրիկի դերի լավագույն կատարողն էր։ Այդ ֆիլմերի համար Բոստիկն ստացել է երկու մրցանակ և երկու անվանակարգ «Young Artist Award» մրցանակաբաշխությունում։
2012 թվականին Դևոն Բոստիկը նկարահանվել է «Ամենասարսափելի ֆիլմը 3D» կատակերգական սարսափ ֆիլմում։ 2014 թվականից մինչև 2017 թվականը նա նկարահանվել է «Հարյուր» հանրաճանաչ հեռուստասերիալի գլխավոր դերերից մեկում։ Սկզբում նա մասնակցել է լսումների Մոնտիի դերի համար, բայց վերջնական արդյունքում ստացել է Ջասպեր Ջորդանի դերը։


== Ընտրյալ ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (Նովոշախտինսկ)

Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (Նիկողայոս Հրաշագործ եկեղեցի, ռուս.՝ Церковь Николая Чудотворца), ուղղափառ տաճար Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նովոշախտինսկ քաղաքում։ Ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Շախտիի և Միլլերովոյի թեմի Նովոշախտինսկի գործակալությանը։
Եկեղեցու հասցեն` 346907, Ռուսաստան, Ռոստովի մարզ, քաղաք Նովոշախտինսկ, Կարլ Մարքսի փողոց, տուն 50։


== Պատմություն ==
Ծուխը կազմավորվել է 2000 թվականին Նովոշախտինսկ քաղաքի բնակիչների նախաձեռնությամբ։ Քաղաքային իշխանությունները ծուխը և եկեղեցին կազմակերպելու համար փոխանցել են Նովոշախտինսկ քաղաքի Զապադնի ավանի ակումբի շենքը։ Այս վայրում էլ կառուցվել է Նիկողայոս Հրաշագործ տաճարը։ Այն կառուցվել է հանուն Սքանչելագործ հայրապետ, եկեղեցու ամենասիրված սրբերից մեկի` Նիկողայոս Զմյուռնացու (Նիկողայոս Հրաշագործ)։
Եկեղեցու կողմնասեղաններից մեկը նվիրված է պետերբուրգցի արդարակյացուհի Քսենյա Պետերբուրգցուն։ Եկեղեցական բակում գտնվում է առանձին կանգնած զանգակատուն-մատուռը։
2008 թվականից Նիկողայոս Հրաշագործ եկեղեցու վանահայրն է երեց Վլադիմիր Իգորևիչ Օսյակը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Новошахтинское благочиние. Все церкви и монастыри.
Многопрестольный храм святителя Николая Чудотворца города Новошахтинска отметил престольный праздник Archived 2017-03-23 at the Wayback Machine.
Վենսան Օրիոլ

Վենսան Օրիոլ (ֆր.՝ Vincent Jules Auriol, օգոստոսի 27, 1884(1884-08-27)[…], Revel - հունվարի 1, 1966(1966-01-01)[…], Փարիզ) Ֆրանսիայի նախագահ (Չորրորդ հանրապետություն 1947-1954) առաջինը՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է մսագործի ընտանիքում։ Ստացել է իրավաբանական կրթություն։ Մինչև պատերազմը եղել է սոցիալիստական պարտիայի ակտիվ գործիչներից, եղել է Թուլուզի քաղաքապետ (ընտրվել է 31 տարեկանում), այնուհետև եղել է Լեոն Բլյումի երկու սոցիալիսական կառավարությունների մինիստր։
1942-1943 թվականներին Օրիոլը մասնակցել է ֆրանսիական ընդիմադիրների գաղտնի գործունեություններին Ֆրանսիայում, այնուհետև գնացել է Լոնդոն և մուտք է գործել գեներալ Շառլ դը Գոլի կառավարությունում։
Ֆրանսիայի անկախացումից հետո եղել է ժամանակավոր պետական կառավարության տնօրեն, 1946 թվականին ներկայացրել է Ֆրանսիան ՄԱԿ-ի Անվտանգության Խորհրդում


== Չորրորդ հանրապետության նախագահ ==
Չորրորդ հանրապետության ստեղծումից ի վեր ՝ 1947 թվականի հունվարից եղել է երկրի նախագահը, ուներ յոթ տարվա պարտականություն։ Օրիոլի կառավարման ժամանակաշրջանը եղել է շատ դժվարին, երկրին սպառնում էին անվերջանալի գործադուլները և մասսայական անկարգությունները, գաղութային աշխատավոր Ֆրանսիական իմպերիան ընկնում էր, մետրոպոլիտը պատերազմի մեջ էր ապստամբների և միևնույն ժամանակ Հնդկաչինի, Մադագասկարի և Հյուսիսային Աֆրիկայի հետ։
Մինչ իր կառավարման ժամանակահատվածի ավարտը Օրիոլը հայտարարեց, որ ոչ մի դեպքում չի պատրաստվում իր թեկնածությունը քվեարկության դնել ասելով՝ «Այս աշխատանքը քիչ էր մնում ինձ գերեզման հասցներ, ինձ արթնացնում էին գիշերվա տարբեր ժամերին, որպեսզի, ես ընդունեի պրեմիեր-մինիստրների պաշտոնաթողությունը՜ » և իրոք յոթ տարվա ընթացքում նրա կառավարումը փոխարինվել է տասնութ «ուրվական կառավարություններով»։


== Նախագահի պաշտոնը թողնելուց հետո ==
Ելիսեյի պալատից հեռանալուց հետո Օրիոլը զբաղվել է քաղաքականական հրապարակախոսությամբ։ 1958 թվականին նա, որպես նախկին նախագահ միացավ Ֆրանսիայի սահմանադրական խորհրդին։ Դա տեղի ունեցավ հինգերորդ հանրապետության սահմանադրության նախաձեռնության ժամանակահատվածում, որին նա կտրականապես դեմ էր, հաշվի առնելով, որ նախագահի դերը պետք է լինի թույլ և ավելի շատ ձևական ինչպես եղել է երրորդ և չորրորդ հանրապետությունների ժամանակ։
1960 թվականին նա հեռացավ խորհրդից, հակառակվելով հեղինակության հավակնող դը Գոլի քաղաքականությանը։ Մահվանից մեկ տարի առաջ Օրիոլը հասցրեց օրհնել սոցիալիստ Ֆրանսուա Միտերանի իր թեկնածությունը քվեարկության դնելուն նախագահի պաշտոնի համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Ճերմակ անուրջներ

Ճերմակ անուրջներ, Համո Բեկնազարյանի անվան «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի կողմից 1984 թվականին նկարահանված ֆիլմ։ Ֆիլմը նկարվել է Վահան Թոթովենցի «Աղավնիներ» ստեղծագործության մոտիվներով։
Շնորհանդեսը տեղի է ունեցել Երևանում 1985 թվականի փետրվարի 24-ին, Մոսկվայում՝ նույն թվականի դեկտեմբերին։


== Ստեղծագործական խումբ ==
Բեմադրող ռեժիսոր - Սերգեյ Իսրայելյան
Սցենարի հեղինակ - Ստեփան Ալաջաջյան, մասնակցությամբ Հենրիկ Մալյանի
Գլխավոր օպերատոր - Գագիկ Ավագյան
Նկարիչ - Լիդիա Գևորգյան
Կոմպոզիտոր - Տիգրան Մանսուրյան
Հնչյունային օպերատոր - Իրեն Օրդուխանյան
Ռեժիսոր - Կ. Բորյան
Մոնտաժ - Ս. Վաթինյան
Օպերատորներ - Կ. Այվազյան, Մ. Խանամիրյան
Խմբագիր- Սուրեն Սարուխանյան
Կինոնկարի տնօրեն - Սուրեն Մելքոնյան


== Դերերում ==
Վարպետ Հակոբ - Սոս Սարգսյան
Թումաս - Հենրիկ Ալավերդյան
Մարիամ - Գալյա Նովենց
Վարդուհի - Ժենյա Ավետիսյան
Լիլո - Նելլի Խերանյան
Արա - Հրաչյա Հարությունյան
Պետրոս - Ռազմիկ Արոյան
Հայր Մարութ - Ազատ Գասպարյան
Ուսուցիչ - Ալեքսանդր Հովհաննիսյան
Փիլիպոս - Արմեն Նազարյան


== Դրվագներում ==
Վ. Ռուշանյան, Աշոտ Ներսիսյան, Հովիկ Վանյան, Մ. Ջանիբեկյան, Ս. Աջաբխանյան, Ա. Հարությունյան, Մ. Բարսեղյան, Հ. Մովսիսյան, Ն. Խոջանյան, Ա. Նաջարյան


== Գրականություն ==
Գինովցած Սոս Սարգսյանի համբույրները։ Աննա Բաբաջանյան, Դա եղել է այսպես…, Ե., Դարակ, 2019, էջ 92-97։


== Ծանոթագրություններ ==
Ախելիա

Ախելիա, (հունարեն՝ Αχέλεια) գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Գյուղը մոտ է գտնվում Պաֆոսի Միջազգային Օդանավակայանին։ Գյուղի բնակխությունը 2001 թվականի տվյալներով կազմում է 113 մարդ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Acheleia Archived 2018-08-09 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Ժասիարա

Ժասիարա (պորտ.՝ Jaciara), համայնք Բրազիլիայի Կենտրոնաարևմտյան տարածաշրջանում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մարանյան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Մեդիու Մեարին գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 27 494 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 658,720 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 16,6 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1958 թվականի դեկտեմբերի 20-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 172.209.154,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)։
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 6.675,29 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)։
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,788 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Զելյոնոե (գյուղ, Ալեքսանդրովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶելյոնոեԶելյոնոե (ուկրաիներեն՝ Зелене), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովիում։
2001 թվականի տվյալներով Զելյոնոե գյուղում բնակվում էր 211 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Անտիկ դարաշրջան

Անտիկ դարաշրջան (նաև դասական ժամանակաշրջան, դասական շրջան կամ դասական դարաշրջան), Միջերկրական ծով մշակութային պատմության երկար ժամանակաշրջան, որը նկարագրում է հին Հունաստանը և հին Հռոմը, որը միասին անվանում են հունահռոմեական աշխարհ։ Սա այն ժամանակաշրջանն է, որբ հունական և հռոմեական հասարակությունը մեծ ազդեցություն ունեցավ Եվրոպայում, Հյուսիսային Աֆրիկայում և Արևմտյան Ասիայում։
Ընդհանուր առմամբ ժամանակաշրջանի սկիզբ է համարվում հույն էպոսագիր Հոմերոսի (մ.թ.ա. 8-րդից 7-րդ դարեր) գործունեության տարիները և շարունակվել է մինչև Քրիստոնեության ծագումը և Արևմտյան Հռոմեական կայսրության անկումը (5-րդ դար)։ Այն ավարտվում է դասական մշակույթի վերացմամբ, երբ ավարտվեց Ուշ անտիկ դարաշրջանը (300–600), և սկսվեց Վաղ միջնադարը (600–1000): Այս դարաշրջանը ընդգրկում է պատմական և տարածքային մեծ շրջաններ, իր ժամանակ գործել են բազմաթիվ մշակույթներ։
Հին հույների մշակույթը հին Մերձավոր Արևելքի որոշ ազդեցության ներքո հիմք հանդիսացավ արվեստի, փիլիսոփայության, հասարակագիտության և ուսուցողական գաղափարների համար մինչև Հռոմեական կայսրության ժամանակաշրջան։ Հռոմեացիները զարգացրեցին ուսմունքները և տարածեցին այն Եվրոպայով մեկ, իսկ հին աշխարհը դարձավ հիմնականում երկլեզու` լատիներեն և հունարեն։
Հունահռոմեական մշակութային հիմքերը իրենց հետքն են թողել ժամանակակից աշխարհի լեզվի, քաղաքականության, իրավունքի, կրթական համակարգի, փիլիսոփայության, գիտության, ռազմարվեստի, բանահյուսության, պատմագրության, էթիկայի, արվեստի և ճարտարապետության վրա։ Անտիկ դարաշրջանից մնացած մշակութային արժեքների հիման վրա 14-րդ դարում տեղի ունեցավ մշակութային վերադարձ, որը Եվրոպայում հետագայում անվանվեց Վերածնունդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարքսի շրջան

Մարքսի շրջան (ռուս.՝ Марксовский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սարատովի մարզում։
Ստեղծվել է 1941 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մարքս։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2900 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 65255 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 22,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Բախտիարներ

Բախտիարներ (պարսկերեն՝ بختیاری), ցեղերի խումբ հարավ–արևմտյան Իրանում։ Համարվում են Իրանի հնագույն բնակիչները։ 
Բնակվում են հիմնականում Լուրիստանում, ընդհանուր թիվը մոտ 1 միլիոն է (2001)։ Լեզուն պատկանում է իրանական լեզուների հյուսիսարևմտյան ճյուղին։ Բախտիարները շիա դավանանքի մահմեդականներ են։ Նրանց մոտ պահպանվել են տոհմատիրական հարաբերությունների մնացորդներ։ Հիմնական զբաղմունքն անասնապահությունն է։


== Գրականություն ==
Трубецкой В․ В․, Бахтиары, М․, 1966․


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրեյկովո (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Անդրեյկովո (ռուս.՝ Андрейково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1589 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ստոիկյան դպրոց

Ստոիկյան դպրոց, հին հունական փիլիսոփայական դպրոց։ Հիմնել է Զենոն Կիտիոնցին։ Հավաքատեղին էր Աթենքի Ագորայի նկարազարդ սյունասրահը՝ Ստոյա պոյկիլե (հուն․՝ στοά ποικίλη, այստեղից էլ անվանումը։
Ընդունված է Ստոիկյան դպրոցի հետնյալ պարբերացումը՝ 

Հին Ստոյա (մ.թ.ա. Ill - II դդ., Զենոն, Կլեանթես, Քրիսիպոս),
Միջին Ստոյա (մ.թ.ա. II - I դդ., Պանետիոս, Պոսիդոնիոս)
Ուշ Ստոյա (կամ հռոմ., Սենեկա, Էպիէկաետոս, Մարկոս Ավրելիոս)։Հին և Միջին շրջանից պահպանվել են միայն ստեղծագործությունների պատառիկներ։
Հացենի ամերիկյան

Հացենի ամերիկյան (լատ.՝ Fraxinus americana), ձիթազգիների ընտանիքի, հացենի ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Խոշոր ծառեր են՝ 20-35 (երբեմն՝ 40) մ բարձրությամբ և մինչև 1 մ-ի հասնող բնի տրամագծով։ Երիտասարդ տարիքում կեղևը մոխրավուն է, հարթ, ավելի ուշ մուգ մոխրավուն է, ճաքճքված։ Սաղարթը լայն-ձվաձև է։ Ընձյուղները կապտամոխրավուն կամ դարչնագույն են, մերկ կամ թեթևակի մազմզուկապատ, սպիտակավուն ոսպնյակներով։ Բողբոջները գորշաշիկավուն են կամ բաց դարչնագույն։ Տերևները ունեն մինչև 30 սմ երկարություն, կազմված 7 (երբեմն՝ 3-9) տերևիկներից, որոնք երկարավուն ձվաձև են կամ երկարավուն էլիպսաձև, գագաթում աստիճանաբար սրված, սեպաձև կամ կլորավուն հիմքով, ամբողջաեզր կամ վերևի մասում ատամնաեզր, վերևի կողմից՝ մուգ կանաչ, երբեմն՝ դեղնականաչ, ներքևի կողմից՝ բաց կանաչավուն կամ կապտականաչավուն, մինչև 15 սմ երկարությամբ և 6 սմ լայնությամբ, բարակ կոթունավոր (0,5-1,5 սմ)։ Ծաղիկները բաժանասեռ են։ Վարսանդային ծաղիկներն ունեն մինչև 10 սմ երկարություն, առէջայինները հավաքված են կարճ փնջերում։ Սևապտուղներն ունեն 2,5-3,5 սմ երկարություն, փոսիկավոր կամ հազվադեպ՝ սուր գագաթով։ Ընկուզիկը գլանաձև է, փքված։ Ցանքից առաջ սերմերը 3-4 ամիս տևողությամբ ստրատիֆիկացիայի են ենթարկում։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Հյուսիսային Ամերիկայում, Նոր Շոտլանդիայից և Նյու-Բրանսուիկայից մինչև Ֆլորիդա, արևմուտքում՝ հյուսիսային Քվեբեկով և Օնտարիոյով մինչև արևելյան Միննեսոտի, Նեբրասկա, Կանզաս, Օկլահոմա, հյուսիսարևմտյան Արկանզաս և Տեխաս։ Արագ է աճում, լուսասեր է, ավելի ցրտադիմացկուն, քան մյուս տեսակները, երաշտադիմացկուն է, հողի նկատմամբ պահանջկոտ չէ։ Առանձնապես մեծ հետաքրքրություն է ներկայացնում ընկուզատերև այլատեսակը, որի տերևները խոշոր են, աշնանը գունավորվում են ծիրանագույն կամ դեղին։ Մեր հանրապետությունում տարածված է ամենուրեք, սակայն աննշան քանակությամբ։
Էկոլոգիական խումբը՝ XII: Մշակության հավանական շրջանները՝ 1-32:


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոգորոդեցկոե (գյուղ, Կորոստիշևի շրջան)

Նովոգորոդեցկոե (ուկրաիներեն՝ Новогородецьке), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստիշևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոգորոդեցկոե գյուղում բնակվում էր 129 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,469 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 275,05 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Անգլո-իսպանական պատերազմ (1625-1630)

Անգլո-իսպանական պատերազմ  (1625-1630), ռազմական գործողություններ մի կողմից Իսպանիայի, մյուս կողմից Անգլիական թագավորության և դաշնակից Միացյալ նահանգների հանրապետության միջև։


== Նախադրյալներ ==
1620-ական թվականների կեսերին Իսպանիայի թագավոր Ֆիլիպ IV-ի և Անգլիայի թագավոր Հակոբ I-ի միջև կային սուր հակսաություններ։ Երեսնամյա պատերազմի բռնկման ժամանակ Ֆլանդրիայի իսպանական բանակը, Գոնսալո Ֆերնանդես դե Կորդոբայի հրամանատարությամբ մտել էր Պֆալց երկրամաս, որի տիրակալը ըմբոստ Ֆրիդիրիխ V-ն էր, որին էլ իր կնոջ Ելիզավետա Ստյուարտի (որը հանդիսանում էր Ջեյմս I դուստրը) հետ միասին զրկեց տիրապետությունից։
Անգլիայի և Իսպանիայի միջև հարաբերությունները կարգավորելու և ամրապնդելու նպատակով, Ջորջ Վիլիերսը Ուելսի արքայազն Չարլզ I-ին առաջարկել է ամուսնանալ Իսպանիայի թագավոր Ֆիլիպ IV-ի  քրոջ՝ Մարիա Աննայի հետ։ Հարսանեկան արարողությունները կազմակերպելու և բանակցելու նպատակով Ջորջ Վիլիերսը թագաժառանգի հետ ուղևորվում է Մադրիդ։ Սակայն բանակցությունները խափանվեցին՝ երիտասարդների ոչ պատշաճ պահվածքի և Չարլզ I-ի կաթոլիկություն ընդունելու պայմանը մերժելու պատճառով, ինչը ամուսնության նախապայմանն էր։ 
Չարլզն ու Բեքինգհեմը թշնամաբար էին տրամադրված Իսպանիայի նկատմամբ։ Վերադառնալով Լոնդոն նրանք թագավորին համոզեցին գումարել նոր խորհրդարան, որը պատերազմ կհայտարարի Իսպանիային և գումար կհատկացնի դրա համար։


== Բրեդայի պաշարում ==
1624 թվականի օգոստոսին Ֆլանդրիայի բանակը Դոն Ամբրոզիո Սպինոլայի հրամանատարությամբ պաշարեց Բրեդա քաղաքը։ Բերդաքաղաքը ուժեղ ամրացված էր և այն պաշտպանում էին 14.000 զինվորներ։ Մորիս Օրանժացին փորձեց կտրել պաշարված քաղաքի մատակարարման ճանապարհները, սակայն հաջողության չհասավ։ 1625 թվականի փետրվարին անգլիական բանակը փորձել է  ճեղքել իսպանական բանակի ամուր պաշտպանությունը, բայց մեծ կորուստներ կրելով նահանջեցին։ Տասնմեկամսյա պաշարումից հետո, 1625 թվականի հունիսի 2-ին իսպանական բանակը գրավեց քաղաքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
European Treaties Bearing on the History of the United ..., Issue 254,Volume 2, Frances Gardiner Davenport
Մալիե Գադոմցի

Մալիե Գադոմցի (ուկրաիներեն՝ Малі Гадомці), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բերդիչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1736 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մալիե Գադոմցի գյուղում բնակվում էր 114 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1123 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 101,51 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)