armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կամիշևախա (ավան, Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿամիշևախաԿամիշևախա (ուկրաիներեն՝ Комишуваха), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կամիշևախա ավանում բնակվում էր 188 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սոոտագուսե (գյուղ, Լաեկվեռե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոոտագուսեՍոոտագուսե (էստ․՝ Sootaguse), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Լաեկվեռե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 1 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Տվարածատափի դաշտ

Տվարածատափի դաշտ (Կարայազի դաշտ), սեղանաձև սարավանդ Հայկական լեռնաշխարհում՝ Արաքսի վերին հոսանքի ավազանում՝ Բյուրակն և Այծպտկունք լեռնազանգվածների միջև։ Երկարությունը 40 կմ է, լայնությունը՝ 15 կմ, բարձրությունը՝ 1400-1600 մ։ Կլիման ցամաքային է, ամառը՝ զով, ձմեռը՝ ցուրտ։ Տարեկան տեղումները՝ 500-600 մմ։ Լանդշաֆտը լեռնատափաստանային է։
Էմմա Ալեքսանդրյան

Էմմա Արտաշեսի Ալեքսանդրյան (օգոստոսի 24, 1927(1927-08-24), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ հոգեբան։ Հոգեբանական գիտությունների դոկտոր (1971), պրոֆեսոր (1972):
Բժիշկ Արտաշես Ալեքսանդրյանի դուստրը։


== Կենսագրություն ==
Էմմա Ալեքսանդրյանը ծնվել է 1927 թվականին Երևանում։ 1951 թվականին ավարտել է Երևանի ռուսաց և օտար լեզուների մանկավարժական ինստիտուտը։ 1956-1993 թվականներին եղել է Հայաստանի պետական մանկավարժական ինստիտուտի նախադպրոցական մանկավարժության ամբիոնի վարիչ։ 1970 թվականին Մոսկվայում պաշտպանել է դոկտորական թեզ՝ դառնալով առաջին կին դոկտորը Հայաստանում։ https://aspu.am/hy/content/kyanqic_heracel_e_hogebanakan_gitutyunneri_doktor_profesor_emma_aleqsandryany/#sthash.Gml5DvVe.dpuf 1988 թվականի երկրաշարժից անմիջապես հետո Էմմա Ալեքսանդրյանի նախաձեռնությամբ հիմնվել է Հայաստանում առաջին մանկական հոգեբանության վերականգնողական կենտրոնը (գործել է մինչև 1993 թվականը)։ 
1994 թվականից հրավիրվել է Չիկագո (ԱՄՆ), եղել Նորդ-Իսթերն համալսարանի վերականգնողական հոգեբանության սեմինարների ղեկավար, 
1995-2000 թվականներին ղեկավարել է Ռավենսվուդ հոսպիտալի ծերերի հոգեբանական վերականգնողական ծրագիրը, 
2000 թվականից` Հեմփթոնպլազա հոսպիտալի «Հոգեբանական խնամք» ծրագրի տնօրեն։
Ներառվել է «20-րդ դարի արհեստավարժ և գործարար կանայք» (2003, Քեմբրիջ) և «20-րդ դարի նշանավոր գիտնականները» տեղեկատուներում։
Մի շարք միջազգային հոգեբանական ընկերակցությունների անդամ է։


== Երկեր ==
Նախադպրոցական մանկավարժություն։ Դասագիրք։ 2003։
Մեր երեխան, նրա զարգացումն ու դաստիարակությունը, Երևան, 1990։
Социально-психическая адаптация личности: Формы, механизмы и стратегия. А. А. Налчаджян; Отв. ред. Э. А. Александрян; АН АрмССР, Ин-т философии и права. Ереван, Изд-во АН АрмССР, 1988.
Նախադպրոցական մանկավարժություն։ (Ուս. ձեռնարկ)։ Հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտ, Երևանի Խ. Աբովյանի անվան, Երևան, Ա. հ., 1984:
Հոգեբանական բառարան։ Երևան, «Լույս», 1984 (համահեղինակ)։
Թեզիսներ մանկան միջազգային տարվան նվիրված հանրապետական գիտական կոնֆերանսի։ 1979 թվականի հոկտեմբեր, ՀԽՍՀ Լուսավորության մինիստրություն, ՀԽՍՀ Առողջապահության մինիստրություն, ՀԽՍՀ բարձրագույն և միջնակարգ մասնագիտական կրթության մինիստրություն, Երևան, Ա. հ, 1979։
Сенсорное развитие на ранних этапах онтогенеза и роль двигательного анализатора в этом процессе, Ереван, 1972:


== Ծանոթագրություններ ==
Վյաչեսլավ Կովալենկո

Վյաչեսլավ Կովալենկո (ռուս.՝ Вячеслав Евгеньевич Коваленко,մարտի 27, 1946(1946-03-27)), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանին կից Արևելյան լեզուների ինստիտուտը (1972), ԽՍՀՄ ԱԳՆ Դիվանագիտական ակադեմիայի ասպիրանտուրա (1999)։ Պատմական գիտությունների թեկնածու է։ Տիրապետում է արաբերեն, ֆրանսերեն և բելառուսերեն լեզուներին։
1972 թվականից դիվանագիտական ծառայության մեջ է։ 

1973— 1978 թվականներ, աշխատել է ԽՍՀՄ դեսպանությունում Լիբանանում։
1983— 1988 թվականներ,  ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից  Թունիսում։ 
1992— 1997 և 1999-2003 թվականներ, աշխատել Բելառուսում՝ Ռուսաստանի դեսպանատանը։
2004—2006 թթ․ Ռուսաստանի արտաքին գործերի ԱՊՀ երկրների  երկրորդ դեպարտամենտի տնօրեն, ով պատասխանատու էր Բելառուսի, Ուկրաինայի և Մոլդովայի հետ հարաբերությունների համար։ 
2006 թվականի հուլիսի 7— 2009 թվականի հուլիսի 8, Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան Վրաստանում։ Հարավային Օսիայի պատերազմի շրջանում Վրաստանում շարունակում է աշխատանքը։ Վրաստանի Ռուսաստանի հետ դիվանագիտական հարաբերությունները խզելու հայտարարություններից հետո   Կովալենկոն  2008 թվականի սեպտեմբերի 30-ին վերադարձավ Մոսկվա։ 
2006 թվականի հուլիսի 7— 2009 թվականի հուլիսի 8, Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան Հայաստանի Հանրապետությունում։


== Մրցանակներ ==
Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար II աստիճանի մեդալի շքանշանակիր (սեպտեմբերի 21-ին 2002թ.)՝ երկարամյա արդյունավետ աշխատանքի և Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական ոլորտում ակտիվ մասնակցություն ունենալու համար։
Պատվո շքանշան ( փետրվարի 2, 2009 թ.), Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական ոլորտում  մեծ ներդրման և երկարամյա անբասիր դիվանագիտական ծառայության համար։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (նոյեմբերի 10, 1995 թ.)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ  (ապրիլի 13, 1999 թ.)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (հոկտեմբերի 25, 2008 թ.)


== Արտաքին հղումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բոբովցի (գյուղ, Ստորոժինեցի շրջան)

Բոբովցի (ուկրաիներեն՝ Бобівці), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Ստորոժինեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բոբովցի գյուղում բնակվում էր 1 852 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դեղձնուտ (ձմեռանոց)

Դեղձնուտ, ձմեռանոց ՀԽՍՀ Իջևանի շրջանում։ 1926 թվականին ուներ 4 մշտական բնակիչ։ Հետագայում լքվել է։ Գտնվում էր Դեղձնուտի վանքի մոտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մանկական մահացություն

Մանկական մահացություն, երեխաների մահացության թիվը կյանքի առաջին տարում։ Բնակչության բնական աճի վիճակագրական ցուցանիշ է. արտահայտվում է մահացած երեխաների թվով (100 կամ 1000 ողջ ծնվածներից)։ Մանկական մահացությունը հիմնականում կախված է սոցիալ-տնտեսական պատճառներից։ Մանկակն մահացությանը նպաստող գործոններն են՝ վաղաժամ ծննդաբերությունը (անհաս երեխաների մահացությունը 15-20 անգամ ավելի է), նորածինների կրած հիվանդությունները, մոր տարիքը, առողջական վիճակը հղիության և ծննդաբերության ժամանակ, կանանց և երեխաներին սպասարկող բժշկական ծառայության ցածր մակարդակը։
(7043) Գոդարտ

(7043) Գոդարտ (անգլ.՝ Godart), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1934 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Էժեն Դելպորտի կողմից Ուքլում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,246034 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8302 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6619 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1229,48 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,292806 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,99° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7043) Գոդարտ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դետրոյթ (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դետրոյթ (այլ կիրառումներ)Դետրոյթ գետ (44 կմ), գտնվում է Մեծ Լճեր համակարգում։ Գետի անունը գալիս է ֆրանսերեն Rivière du Détroit բառից, որը նշանակում է Գետի նեղուց։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դետրոյթ (գետ)
Ճակատ (նախագծման ձևանմուշ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ճակատ (այլ կիրառումներ)Ճակատ (անգլ.՝ Decorator), կառուցվածքային նախագծման ձևանմուշ, որը թույլ է տալիս թաքցնել համակարգի բարդությունը բոլոր հնարավոր կանչերը տեղափոխելով մեկ օբյեկտի վրա, որն իր տակից կանչում է համակարգի համապատասխան օբյեկտին։


== Ընդհանուր հասկացողություններ ==
Client - հայցող
Instance - նմուշ
Implementation - իրականացում
Product - արգասիք


== Կիրառություն ==
Ճակատ նախագծման ձևանմուծն օգտագործվում է, որպես պարզ և հեշտ ինտերֆեյս տրամադրեն հայցողին։ Բացի այդ ադապտերը կարելի է օգտագործել, երբ ծրագիրը պետք է ունենա որոշակի ինտերֆեյս և պետք է ունենա պոլիմորֆիկ վարքագիծ։ Դեկորատորը թույլ է տալիս փոփոխել ինտերֆեյսի վարքը ծրագրի իրականացման ժամանակ։

Ճակատ նախագծման ձևանմուշը որպես կանոն օգտագործում են, երբ

անհրաժեշտ է պարզ ինտերֆեյս բարդ համակարգի հետ աշխատելու համար
ենթահամակարգի աբստրակցիան և իրականացումը սերտորեն կապված են
պետք է մեկ կետ ծրագրի բոլոր մակարդակների համար
համակարգը չափազանց բարդ է հասկանալու համար


== UML դիագրամ ==


== Օրինակներ ==
Բերվածը աբստրակտ օրինակ է, թե ինչպես է հայցողն առնչվում է բարդ համակարգի հետ։


=== C# ===


==== Իրականացում ====


==== Պարզ կոդ ====


=== Java ===


=== Ruby ===


== Ծանոթագրություններ ==
Բուղդալու

Բուղդալու, գետ Ադրբեջանում, Կուրի աջակողմյան վտակ Թովուզի օժանդակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Էստոնիայի ամենաբարձր կառույցների ցանկ

Ցուցակում բերված են Էստոնիայի ամենաբարձր շենքերը և կառույցները (սկեսած 50 մետր բարձրությունից), ինչպես նաև ավելացված է Տոոմպեա ամրոցը։


== Ցանկի մասին ==
Քանդված շինությունները նշված են † նշանով, իսկ կառուցվող շենքերը * նշանով։
Բոլոր շինությունների բարձրությունը նշված է հաշվի առնելով դրանց տանիքները և կայմերը։
Կառուցվող շենքերը ընդգրկվում են ցանկում, եթե դրանց ներկայիս բարձրությունը կազմում է 50 մետր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Самые высокие сооружения Эстонии на SkyscraperPage.com
Маяк Пакри на почтовых марках Эстонии
В ходе реставрации церкви Св. Петра в Тарту найден таинственный медный цилиндр
.tk

.tk Տոկելաու կղզիների վերին մակարդակի ազգային դոմենը։
Դոմենի ստեղծման նպատակն աշխարհում Տոկելաու կղզիների ճանաչելիությունը բարձրացնելն է, ինչպես նաև այնպիսի կազմակերպությունների հետ հարաբերություններ հաստատելը, որոնք կարող են տվյալ տարածաշրջանին ապահովել կապով, կրթությամբ և բժշկական օգնությամբ կամ էլ անմիջականորեն ֆինանսավորել կղզիները։
.tk գոտու դոմենները տրվում են կամ անվճար (այս դեպքում դոմենը կգրանցվի գրանցվող ընկերության անունով) կամ վճարովի (գրանցումը կկատարվի գնորդի անունով, այդուհանդերձ մեծ վտանգ կա, որ դոմենը կվերավաճառվի)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .tk whois տեղեկություն
.tk Գրանցում
Իցխակ Ահարոնովիչ

Իցխակ Ահարոնովիչ (եբրայերեն՝ יצחק אהרונוביץ‎, օգոստոսի 22, 1950(1950-08-22), Երուսաղեմ), հրեա քաղաքական գործիչ, Քնեսեթի 17-րդ, 18-րդ և 19-րդ գումարման պատգամավոր «Իսրայել, մեր տուն» կուսակցությունից։ Նաև զբաղեցրել է Իսրայելի Տուրիզմի նախարարի (2007-2008) և Իսրայելի ներքին անվտանգության նախարարի (2009-2015) պաշտոնները։


== Կենսագրություն ==
Իցխակ Ահարոնովիչը ծնվել է 1950 թվականի օգոստոսի 22-ին Երուսաղեմում, Հերցլ և Հոլդ Ահարոնովիչների ընտանիքում։ Հետագայում ընտանիքը տեղափոխվել է Դիշոն բնակավայր (Գալիլեա), որտեղ նա անցկացրել է իր կյանքի մեծ մասը։ Սովորել է Հայֆայի համալսարանի պատմության ֆակուլտետում, որտեղ ստացել է բակալավրի աստիճան։


=== Կարիերան անվտանգության ոլորտում ===
Իցխակ Ահարոնովիչը ծառայել է Իսրայելի պաշտպանության բանակի օդադեսանտային ուժերում։ Նա ծառայելով հասել է փոխգնդապետի պաշտոնի, այնուհետև մի քանի տարի աշխատել է Իսրայելի ոստիկանությունում։ 1993–1995 թվականներին հրամանատար է եղել սահմանային պահպանության գոտիներում, երկու տարի ներկայացրել է Իսրայելական ոստիկանությունն ԱՄՆ–ում, Հորդանան գետի արևմտյան ափում, այնուհետև` Հարավային շրջանում ծառայել է որպես ոստիկանության հրամանատար։ 2002–2004 թվականներին Ահարոնովիչը եղել է Ոստիկանության գլխավոր տեսուչի տեղակալ։


== Հասարակական գործողություն ==
2002-2004 թվականներին Իցխակ Ահարոնովիչը եղել է «Դան» հասարակական տրանսպորտային կազմակերպության գլխավոր տնօրեն։
2006 թվականին Քնեսեթի 17-րդ գումարման ընտրություններին «Մեր տուն՝ Իսրայել» կուսակցության կողմից առաջադրվել է և ընտրվել է որպես պատգամավոր։


=== Քնեսեթում ===
Քնեսեթ 172006 թվականի ապրիլի 17–ից մինչև 2009 թվականի փետրվարի 24-ը

Քնեսեթ 182009 թվականի փետրվարի 24


=== Քնեսեթի նախագահություն ===
Քնեսեթ 17
Քնեսեթի փոխնախագահ


=== Պաշտոններ հանձնաժողովներում ===
Քնեսեթ 17
Արտաքին գործերի և անվտանգության հանձնաժողովի անդամ
Ներքին գործերի և շրջակա միջավայրի պահպանության հանձնաժողովի անդամ
Թմրանյութերի դեմ պայքարի հանձնաժողովի անդամ
Ֆինանսական հանձնաժողովի անդամ


=== Այլ պաշտոններ ===
Քնեսեթ 17
Հանրային լոբբիի անդամ
Երուսաղեմի լոբբիի անդամ
Դրուզների և չերքեզների լոբբիի անդամ


=== Ֆրակցիա ===
Քնեսեթ 17 «Մեր տուն` Իսրայել»
Քնեսեթ 18 «Մեր տուն` Իսրայել»


=== Գործունեություն կառավարությունում ===
Քնեսեթ 17, 2007 թվականի մարտի 21-ից մինչև 2008 թվականի հունվարի 18
Տուրիզմի նախարար
Քնեսեթ 18, 2009 թվականի փետրվարի 24-ից
Ներքին անվտանգության նախարար


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի չորս երեխա։ Ապրում է Էվեն Իեգուդա քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ицхак Ааронович на сайте кнессета
Ицхак Ааронович на сайте партии «Наш дом — Израиль»
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1966-1967

Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1966-1967, Լյուքսեմբուրգի 53-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «Ժենես Էշը»։ Մրցաշարին մասնակցել է 12 թիմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը RSSSF կայքում
Պըհանս

Պըհանս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Խոշաբի գավառակում։


== Բնակչություն ==
Գյուղում ապրում էին հայեր և քրդեր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կիխտի

Կիխտի (ուկրաիներեն՝ Кихті), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չուդնևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կիխտի գյուղում բնակվում էր 214 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1223 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 174,98 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մթիսպիր

Մթիսպիր (վրաց.՝ მთისპირი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Օզուրգեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 300 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Օզուրգեթից հեռու է 16 կմ։


== Կլիմա ==
Գյուղը գտնվում է Սև ծովյան մերձարևադարձային գոտում, ձմեռները խոնավ են, ջերմ, ամառները՝ շոգ։ Ամառային միջին ջերմաստիճանը տատանվում է 18 ° - 25 °, ձյան շերտը կազմում է 20-40 սմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմել է 238 մարդ։ Գյուղը բնակեցված է վրացիներով։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Օզուրգեթի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Բաթում քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Օբրեզանովկա

Օբրեզանովկա (ուկրաիներեն՝ Обрізанівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիպակ

Վիպակ, գրականության պատմողական ժանրերից մեկը, որը միջին տեղ է գրավում վեպի և պատմվածքի միջև։
Գործող անձանց թվով, կյանքի ընդգրկման ծավալով վիպակն ավելի մեծ է պատմվածքից և նորավեպից, բայց փոքր՝ վեպից։ Վեպի մի շարք գծեր հատուկ են նաև վիպակներին, և առհասարակ՝ վիպակն ու վեպը խստորեն սահմանազատել հնարավոր չէ։ Վիպակի մեջ ևս կարող են լինել սյուժետային մի քանի գծեր, էպիկական շարադրանքը կարող է տոգորվել քնարական կամ դրամատիկ շնչով։
Վիպակի նմուշներ են Ալեքսանդր Պուշկինի «Դուբրովսկին», Նիկոլայ Գոգոլի «Տարաս Բուլբան», Պրոսպեր Մերիմեի «Կարմենը», Մուրացանի «Առաքյալը», Շիրվանզադեի «Նամուսը» և այլն։
Կան վիպակներ էլ, որոնք ծավալի և ժանրային առանձնահատկությունների տեսակետից երբեմն համարվում են նաև պատմվածք (օրինակ՝ Մուրացանի «Նոյի ագռավը», Շիրվանզադեի «Կրակը»)։


== Աղբյուրներ ==
Սկրիգովոե

Սկրիգովոե (ուկրաիներեն՝ Скригове), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1570 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սկրիգովոե գյուղում բնակվում էր 402 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9,02 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 44,57 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մայդան (գյուղ, Մեժգորեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄայդանՄայդան (ուկրաիներեն՝ Майдан), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մեժգորեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մայդան գյուղում բնակվում էր 1 717 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վարագույր

Վարագույր թատերական, բեմի սարքավորման կամ ներկայացման ձևավորման տարր։ Ներկայացման սկզբում և վերջում, առանձին պատկերների միջև, ինչպես և ընդմիջումների ժամանակ բեմը փակող վարագույր կոչվում է ընդմիջումնային, նախաբեմում կատարվող ինտերմեդիաների ժամանակ բեմի մի մասը փակող վարագույր՝ ինտերմեդիական։ Վարագույներըները լինում են բացովի, բարձրացվող-իջեցվող, լուսային (լույսի հարահոսքն ապահովում են լուսավորող սարքերը)։ Հրակայուն, հակահրդեհային վարագույները բեմը հերմետիկորեն մեկուսացնում է հանդիսասրահից։ Վարագույրը կիրառվել է հնուց։ Վերածննդի դարաշրջանում ստեղծվել է բարձրացվող վարագույրներ, որ սովորաբար նկարազարդվել է (երբեմն խոշոր վարպետի կողմից) դիցաբանական կամ այլաբանական սյուժեներով։ Այդօրինակ վարագույրներ կան 19-րդ դարի և 20-րդ դարի կառուցված բազմաթիվ թատրոններում։ 20-րդ դարի թատրոնում վարգույներ հաճախ ներառնվում է ներկայացման ձևավորման մեջ, ստեղծվում որոշակի բեմադրության համար, օրինակ, 1917 թվականին, Ալեքսանդրյան թատրոնում Մ․ Լերմոնտովի «Դիմակահանդես» պիեսի ներկայացման համար նկարիչ Ա․ Գոլովինը նկարել է 10 վարագույր (յուրաքանչյուր պատկերի համար)։ 1923 թվականին սքարտիրոս Սարյանը ստեղծել է Հայաստանի առաջին պետթատրոնի վարագույրը, որը խորհրդանշել է հայ ժողովրդի կենսունակությունը։ Ժամանակակից թատրոնի ներկայացումներում, բեմադրողի մտահղացման համաձայն, երբեմն վարագույր բոլորովին չի կիրառվում։
Գայոլե ին Կիանտի

Գայոլե ին Կիանտի (իտալերեն՝  Gaiole in Chianti), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզում՝ Սիենա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2333 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 18 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 128 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 53013։ Հեռախոսային կոդ՝ 0577։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Սիգիզմունդը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0577 744711
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.gaiole.si.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
ազգային ինստիտուտ (անգլ.)(չաշխատող հղում)
Գվարդիան մահանում է, բայց չի հանձնվում

Գվարդիան մահանում է, բայց չի հանձնվում (ֆր.՝ «La Garde meurt mais ne se rend pas!») ֆրանսիական կայսերական գվարդիայի հետիոտն որսորդների գնդի հրամանատար գնդապետ Պիեր Ժակ Էտյեն Կամբրոնին վերագրվող արտահայտությունն է, որը նա ասել է ի պատասխան անգլիացիների հանձնվելու առաջարկին։ Ասվել է 1815 թվականի հունիսի 18-ին Վաթեռլոոյի ճակատամարտի ժամանակ։ Արտահայտության հեղինակային պատկանելությունը հետագայում քննարկվել է և անգամ դարձել դատական քննության առարկա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Houssaye, H. La garde meurt et ne se rend pas: Histoire d’un mot historique. — Perrin et Cie, 1907. (անգլ.)
Alexander Statiev. “La Garde meurt mais ne se rend pas!” Once Again on the 28 Panfilov Heroes // Kritika: Explorations in Russian and Eurasian History. — Volume 13. — Number 4 (Fall 2012).
Մելնիկի (գյուղ, Ստարովիժևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄելնիկիՄելնիկի (ուկրաիներեն՝ Мельники), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ստարովիժևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1508 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մելնիկի գյուղում բնակվում էր 57 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,763 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 74,71 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գաղատ եպիսկոպոս

Գաղատ եպիսկոպոս (5-րդ դար - 483), հայ հոգևորական, Սյունիքի 5-րդ եպիսկոպոս (466-483)։


== Կենսագրություն ==
Գաղատ եպիսկոպոսը 466 թվականին Սյունիքի եպիսկոպոս է ձեռնադրվել, հաջորդելով՝ Նուն եպիսկոպոսին (458-466)։ Նրան հաջորդել է Մուշե եպիսկոպոսը (483-519)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոլլա Ահմեդ մզկիթ

Մոլլա Ահմեդ մզկիթ (ադրբ.՝ Molla Əhməd məscidi), 14-րդ դարի մզկիթ է, որը գտնվում է Բաքվի Իչարի Շահար տարածքում։ Պատկանում է Իչարի Շահար պետական պատմական արգելավայրին։


== Պատմություն ==

Մզկիթը կառուցվել է 14-րդ դարում Նեսռեդդին Գուշթասը իբն Հեսեն Հաջիբաբայի կողմից։ Մզկիթը գտնվում է Շիրվանշահերի ապարանքների համալիրի մոտ, Իչարի Շահարում։ Մոլլա Ահմեդ մզկիթի ճարտարապետ Մահմուդ իբն Սադը եղել է ։ Մզկիթը կոչվել է կրոնական անձի, Մոլլա Ահմեդի անունով։ Մզկիթը ներառում է եվրոպական, արևելյան և տեղական ճարտարապետության բոլոր հատկանիշները։ 2000 թվականի ապրիլին մզկիթում սկսվեցին վերանորոգման և վերականգնողական աշխատանքները։ Հուշարձանը բաղկացած է փոքր նկուղից և Աղոթքային դահլիճից։


== Տես նաև ==
Իչարի Շահար (Բաքվի թաղամաս)
Ջումա մզկիթ (Բաքու)
Շիրվանշահերի ապարանքներ
Թազափիր մզկիթ
Հեյդար մզկիթ


== Ծանոթագրություններ ==
Օշյա

Օշյա (ռուս.՝ Ошья), գյուղ Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Կուեդինսկի շրջանի կազմում։ Գտնվում է Բույ գետի աջ վտակ Օշյա գետի վրա։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 641 մարդ։


== Պատմություն ==
Առաջին անգամ Օշյայի բնակավայրը հիշատակվել է 1816 թվականին։ 1860 թվականին Միքայել Հրեշտակապետ եկեղեցու կառուցումից հետո ստացել է գյուղի կարգավիճակ։ Մինչև 1923 թվականը Օշյան եղել է Պերմի նահանգի Օսինսկի շրջանի Օշինսկի վոլոստի կենտրոնը, այնուհետև մինչև 2006 թվականի հունվարը եղել է Օշինսկի գյուղական խորհրդի կենտրոնը։ 1930 թվականին Օշյայում ստեղծվել է Ստալինի կոլտնտեսություն, որն ընդլայնվել է 1951 թվականի մարտի 1-ին (Ստալինի, Իլյիչի, Պերվոմայկայի և Ֆրոնտովիկ զինվորի անվան գյուղատնտեսական արտելները միավորվել են), 1961 թվականի փետրվարի 10-ին վերանվանվել է Իլյիչի անվան կոլտնտեսություն։ 1932 թվականի մարտի 28-ից մինչև 1958 թվականը գյուղում է գտնվել Բոլշե-Կուստովսկայա մեքենատրակտորային կայանը (ՄՏՍ)։ 1944-1954 թվականներին գյուղում գործել է մանկատուն, 1950-ական թվականներին գործել է նավթային գործարան (հետագայում՝ Կուեդինսկու նավթային գործարանի մի հատված)։ 


== Ներկա վիճակ ==
Գյուղում գործում է Իլյիչի անվան կոլտնտեսություն։ Կուեդինսկու անտառտնտեսություն, Օշինսկի անտառտնտեսություն, ընդհանուր խանութ, փոստային բաժանմունք, շրջանային հիվանդանոց, դեղատուն։ Կա միջնակարգ դպրոց և մանկապարտեզ, մշակույթի տուն, գրադարան (1909 թվականից), Սուրբ Ալեքսիս եկեղեցին (Միքայել-Արխանգելսկայա, վերակառուցվել է 1893 թվականին)։ Գյուղի մոտ է գտնվում Կուեդինսկի լանդշաֆտային արգելոցը (հիմնադրվել է 1993 թվականի փետրվարի 18-ին), որը ներկայացված է հիմնականում կեչի-կաղամախու տեսակներով՝ լինդենով, չմշակված կնձնի, նորվեգական թխկի և այլ լայնատերև կուլտուրաներով, ինչպես նաև փշատերև սոճու և եղևնու անտառներով։


== Հայտնի մարդիկ ==
Իվան Մատվեևիչ Վախոնին (24.10.1887 - 08.08.1965), ռուս բնանկարիչ։
Անտոն Սերգեևիչ Դևյատով երաժիշտ։


== Բնակչության դինամիկան ==
1834- 246 մարդ։
1869 - 545 մարդ։
1926 - 1206 մարդ։
2002 - 641 մարդ։
2010- 602 մարդ։


== Գրականություն ==
Шумилов Е. Н. Твоя малая родина: Краткий историко-топонимический справочник. 4-е изд., испр. и доп. Пермь, 2005. 111 с.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վահրամ Մկրտչյան

Վահրամ Պատվականի Մկրտչյան (օգոստոսի 7, 1963(1963-08-07)), ՀՀ պետական և քաղաքական գործիչ [1], ՀՀ ԱԺ նախկին պատգամավոր, ՀՀ կրթության և գիտության նախարարի նախկին տեղակալ։


== Կենսագրություն ==
Վահրամ Մկրտչյանը ծնվել է 1963թ. օգոստոսի 7-ին, Ապարանի շրջանի Վարդաբլուր գյուղում։ 
1980թ. ավարտել է Երեւանի պետական համալսարանին կից ֆիզմաթ դպրոցը։
1980-85թթ. սովորել է Երեւանի պետական համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետում։
1988թ-ին ավարտել է ԵՊՀ ասպիրանտուրան։ Ֆիզիկոս։ Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների թեկնածու է 1992թ-ից։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1988-2000թթ. - ԵՊՀ ֆիզիկայի ֆակուլտետի ավագ գիտաշխատող։
2000-2004թթ. -ՀՀ պետական գույքի կառավարման նախարարության անշարժ գույքի կառավարման վարչության պետ։
2004-2006թթ. - ԵՋԿ ՓԲԸ «Մաշտոց» մասնաճյուղի տնօրեն։
2006 թ-ից  ԵՊՀ ֆիզիկայի ֆակուլտետի ավագ գիտաշխատող։ Շուրջ հինգ տասնյակ գիտական աշխատությունների և հոդվածների հեղինակ է։ 
2007 թ-ից առ այսօր «Բարեպաշտ սերունդ» հիմնադրամի տնօրենն է (հասարակական հիմունքներով):[2]
2014-17թթ. - ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր , պետաիրավական հանձնաժողովի անդամ։
2017-18թթ. -  Հայաստանի Հանրապետության կրթության և գիտության նախարարի տեղակալ։
2018 թ․ մայիսին  հրաժարական է ներկայացրել և ազատվել պաշտոնից՝ կապված ՀՀ-ում բռնի իշխանափոխության հետ։


== Քաղաքական գործունեությունը ==
1994 թ֊ից մինչև 2001 թ.֊ը անդամակցել է Ազգային ժողովրդավարական միություն (ԱԺՄ) կուսակցությանը, 1997 թ֊ից եղել է ԱԺՄ վարչության քարտուղար։ 
ՀԺԱՄ կուսակցության հիմնադիր անդամ է (2001 թ.)։ 
2004-2009 թթ. եղել է ՀԺԱՄ կուսակցության նախագահի տեղակալ, 2009-2012 թթ.՝ կուսակցության վարչության նախագահ [3] Archived 2016-03-14 at the Wayback Machine.:


== Ընտանիք ==
Վահրամ Մկրտչյանը ամուսնացած է և ունի երկու որդի և մեկ թողնուհի։


== Ծանոթագրություններ ==
1. Պաշտոնական կենսագրական տվյալները ՀՀ ԱԺ կայքում
2. Բարեպաշտ սերունդ հիմնադրամ
3. ՀԺԱՄ կուսակցություն Archived 2015-08-01 at the Wayback Machine.
Խոտեն Վտորոյ

Խոտեն Վտորոյ (ուկրաիներեն՝ Хотень Другий), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Խոտեն Վտորոյ գյուղում բնակվում էր 102 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,77 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 132,47 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Քրիստոսի մսուր

Քրիստոսի մսուր, մսուր (կերակրաման անասունների համար), որտեղ, ըստ ավետարանական պատմության, որում Աստվածամայրը, ինչպես օրորոցում, դրել է նորածին մանկանը։ Հայտնի է երկու մասունք՝ որպես Քրիստոսի մսուր, որոնցից մեկը Բեթղեհեմում է, մյուսը՝ Հռոմում։


== Ավետարանական պատմություն ==
Իր Ավետարանում մյուսների մասին հիշատակում է առաքյալ Ղուկասը։ Հրեշտակը, ավետելով հովիվներին փրկչի ծննդյան լուրը, ասում է. «Ահա' ձեզ նշան։ Դուք կգտնեք մանկանը` պառկած մսուրում»։ Բացի կանոնական Ավետարանից, որը վկայում է, որ նորածին Հիսուսին դրել են մսուր, հաստատում են նաև Արաբական Ավետարանը Փրկչի մանկության մասին և Մատվեի Ավետարանը։


== Ծնունդ քարայրի մսուրում ==
Բեթղեհեմի բազիլիկում գտնվում է Քրիստոսի ծննդյան քարանձավը։ Քարանձավում դրված է մսուրների սահմանը։ Այդ սահմանից աջ դրված է այն մսուրը, որտեղ դրվել է Քրիստոսը ծննդից հետո։ Մսուրների վրա վառվում են անմար լամպեր, իսկ նրանց հետևում՝ պատերի մոտ, դրված է փոքրիկ պատկեր՝ բեթղեհեմյան հովիվների՝ մանկան առջև խոնարհումը պատկերող։ Հերոնիմ Ստրիդոնսկու վկայությամբ՝ հին ժամանակներում մսուրը պատրաստվել էր կավից, իսկ հետո այն պատրաստել են. ոսկուց և արծաթից։
19-րդ դարում Միխայիլ Սկաբալլանովիչը նկարագրում է Քրիստոսի մսուրը՝ պատրաստված ներքևի մասը՝ սպիտակ մարմարից, իսկ կողային մասերը՝ շագանակագույնից։ Մսուրում դրված է Մոմից պատրաստված մանուկ Քրիստոսը։


== Մսուր Սանտա-Մարիա-Մաջորիում ==
Հռոմեական բազիլիկ Սանտա-Մարիա-Մաջորիում պահպանվում է սալիկներ՝Քրիստոսի մսուրը համարվող։ Նրանց կոչում են Սաքրա կոլա, Քունամբուլում կամ Պրեսեպե։ Նրանք պատրաստված են ձիթենու ծառից և իրենցից ներկայացնում են սալիկներ՝ մետաղական շերտերով։ Նրանց վրա կա հունարեն մակագրություն 
VII-IX դարերի քրիստոնեական սրբերի անուններով։ Սալիկների պատրաստման ժամանակը չի նշված։ Սալիկները՝ որպես թանկագին մասունքներ, տեղադրված են նկուղում` բազիլիկի գլխավոր խորանում։ Խորանի աջ և ձախ սանդուղքները տանում են դեպի նկուղ։ Մասունքների դիմաց դրված է պապի ծնկաչոք արձանը, որը Ջակոմետտիի աշխատանքն է։ Ավանդության համաձայն` ամեն ամսվա 25-ին մսուրի մոտ են թողնում հավատացյալների, որ խոնարհվեն, իսկ Ծննդյան տոնի նախօրեին նրանց հետ կատարում են խաչով երթ բազիլիկի շուրջ։


== Տես նաև ==
Սուրբծննդյան տիկնիկարկղ
Մանուկների կոտորած


== Ծանոթագրություններ ==
Համմաստե

Համմաստե (էստ․՝ Hammaste), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Վիննու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 58 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Աստերոիդների ցանկ (276701-276800)

Աստերոիդների ցանկ (276601-276700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (276801-276900)
 Աստերոիդների ցանկ (276601-276700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (276801-276900)
Էլոկոյաոլ

Էլոկոյաոլ (ռուս.՝ Элокояол), գետ Կամչատկա թերակղզու հյուսիսարևմտյան մասում։ Գետի երկարությունը 68 կմ է։ Հոսում է և Կամչատսկի երկրամասում և Պենժինսկի շրջանում։ Թափվում է Օխոտի ծով։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բառնա

Բառնա (ֆր.՝ Barnas), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 226 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.53 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 26.51 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 135 կմ հարավ-արևմուտք, Պրիվա քաղաքից` 35 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 149 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 96-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 53։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,4 %։ 96 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 86 անձ (45 տղամարդ և 41 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (7 տղամարդ և 3 կին)։ 53 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 22-ը` թոշակառուներ, իսկ 18-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ուկրաինկա (գյուղ, Բելոգորսկի շրջան, Ղրիմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւկրաինկաՈւկրաինկա (ուկրաիներեն՝ Українка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Töben Eli), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բելոգորսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Տուբենկոյ, Ուկրաինսկոե։
2001 թվականի տվյալներով Ուկրաինկա գյուղում բնակվում էր 96 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գոռ Էլյազյան

Գոռ Էլյազյան (հունիսի 1, 1991(1991-06-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ֆուտբոլիստ, «Շիրակ» ֆուտբոլային ակումբի դարպասապահ։


== Ակումբային կարիերա ==
Էլյազյանը սկսել է ֆուտբոլ խաղալ 12-13 տարեկանում Մալաթիայի օլիմպիական ռեզերվների դպրոցում, որտեղ հաճախել է իր եղբոր հետ։ Նա առաջին իսկ մարզման ժամանակ որոշել է, որ խաղալու է բացառապես դարպասապահի դիրքում, որովհետև բակում խաղալիս միշտ կանգնել է դարպասի մոտ։
Մարզումների ժամանակ Էլյազյանին նկատել է մարզիչներից մեկը, որն աշխատում էր և՛ այդ դպրոցում, և՛ «Բանանց» ֆուտբոլային ակումբում։ Նա էլ տղային հրավիրել է  ակումբ։ Կես տարի անց նա պայմանագիր է կնքել ակումբի հետ։ Առաջին մրցաշրջանում նա ակումբի երկրորդ կազմում մասնակցել է Առաջին լիգային։ Սակայն հետագայում «Բանանցում» նրա կարիերան սկսել է անկում ապրել, և նա սկսել է ավելի վատ հանդես գալ։ Այդ ժամանակ հրավեր է ստացել «Իմպուլս» ակումբից և տեղափոխվել այնտեղ։
Առաջին երկու մրցաշրջանն անցկացրել է «Իմպուլսի» երկրորդ կազմում։ 2011 թվականի մրցաշրջանի նա նույնպես սկսել է ակումբի երկրորդ թիմի կազմում, սակայն ակումբի երկու հիմնական դարպասապահների անհաջող խաղը մարզիչներին ստիպել է փոփոխություններ կատարել։ Էլյազյանը տեղափոխվում է հիմնական կազմ, որտեղ իր նորամուտը կատարում է հունիսի 11-ին՝ մասնակցելով «Բանանցի» դեմ արտագնա խաղին։ 2011/12 մրցաշրջանում թիմի հետ հասել է Հայաստանը գավաթի խաղարկության եզրափակիչ, որտեղ (0:1) հաշվով պարտվել է Գյումրիի «Շիրակին»։


== Ձեռքբերումներ ==
 «Իմպուլս»
Հայաստանի գավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից - 2011/12


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը ՀՖՖ պաշնոնական կայքում (ռուս.)
Ֆուտբոլիստի էջը footballdatabase.eu կայքում (անգլ.)
Լուսդիհի

Լուսդիհի, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն լույս բառից, սակայն «դիհի»-ի իմաստն անհայտ է։ Գործածվել է 18-րդ դարում հունգարահայերի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Հրթիռ

Հրթիռ, թռչող սարք է, որը շարժվում է տարածության մեջ հրթիռային մասի սեփական զանգվածի արտանետման ընթացքում ծագող ռեակտիվ քարշուժի շնորհիվ։
Առաջին հրթիռները, որոնք նման էին ժամանակակից հրավառության հրթիռներին, երևան են եկել ավելի քան 1000 տարի առաջ Չինաստանում։ Տիեզերանավերն ու արբանյակներն ուղեծիր դուրս բերող հսկա կրող հրթիռները կառուցված են նույն սկզբունքով, ինչ հրավառության հրթիռները։ Դրանց աշխատանքի սկզբունքը շատ պարզ է. հրթիռները լցվում են վառելանյութով, որի այրումից առաջանում է գազերի հզոր հոսք։ Գազերը բարձր ճնշման տակ արագ դուրս են հորդում ծայրափողակից, և առաջացած ռեակտիվ ուժը հրթիռը հրում է հակառակ ուղղությամբ։


== Տիեզերական հրթիռներ ==
Մեծ հեռավորություններ հաղթահարելու ունակ առաջին հրթիռը՝ V-2, նախագծել է գերմալու համար հրթիռը պետք է զարգացնի վիթխարի՝ մոտ 40 400 կմ/ժ արագություն, որը 20 անգամ գերազանցում է ժամանակակից ավիալայների արագությունը։
Տիեզերական հրթիռակիրները սովորաբար բաղկացած են 2 և ավելի աստիճաններից, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի շարժիչ և վառելանյութի պաշար։ Առաջին աստիճանի շարժիչը հրթիռը մեծ արագությամբ տանում է այնքան ժամանակ, քանի դեռ չի սպառվել այդ աստիճանի համար նախատեսված վառելանյութի պաշարը։ Այնուհետև այն անջատվում և վայր է ընկնում, որից հետո միանում է երկրորդ տանող աստիճանի շարժիչը, և այդպես շարունակ։
Որոշ տիեզերական հրթիռներ աշխատում են պինդ վառելանյութով։ Դրանք հիմնականում բուստերներն են՝ գլխավոր հրթիռի շուրջը տեղադրված հրթիռ-արագացուցիչները։ Սակայն սովորաբար տանող հրթիռներում օգտագործվում է հեղուկ վառելանյութ, որի այրման համար անհրաժեշտ թթվածնի պաշարները պահվում են օքսիդիչի բաքում։ Հրթիռների մեծ մասն օգտագործվում է 1 անգամ, սակայն կան նաև բազմակի օգտագործման հրթիռներ. օրինակ՝ պինդ վառելանյութով աշխատող «Սփեյս Շաթլներն» օգտագործվում են մի քանի անգամ և վայրէջք են կատարում ինքնաթիռի նման։


== Արտաքին հղումներ ==
Հայկական Հանրագիտարան՝ Հրթիռներ
Խոզնգեղ

Խոզնգեղ (թուրքերեն՝ Alanyazı, քրդ.՝ Xoskêx), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մեծկերտի գավառակում։ Գտնվում էր Մեծկերտ գյուղաքաղաքից հարավ-արևելք։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Ըստ ավանդության Տրդատ Գ թագավորը խոզ դառնալուց հետո ապրել է այստեղի Խաչկետիկի քարայրում, որի համար էլ այս վայրը ժողովուրդը կոչել է Խոզնտեղ։


== Պատմություն ==
Հայ բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջին ուներ 50-60 տուն բնակիչ, իսկ XX դարի սկզբին՝ 32 տուն, որից 25 տուն՝ հայ, իսկ 7-ը՝ քուրդ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ Գյուղը նշանավոր էր ծխախոտագործությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Խոզնգեղն ուներ Ս. Հուսիկ անունով եկեղեցի։ Գյուղի մոտ էր գտնվում Ս. Հուսիկ վանքը։ Գյուղի դիմացի Խաչկետիկ բարձունքի վրա կար քարակերտ եկեղեցու փլատակներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(561) Ինգվելդե

(561) Ինգվելդե (անգլ.՝ Ingwelde), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1905 թվականի մարտի 26-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,175938 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8078 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5441 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2067,31 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174139 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,54° անկյուն։
Ինգվելդե աստերոիդը պատկանում է Ֆեմիսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի 535 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 3,08 ա. մ., իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,24 ա. մ. հեռավորության վրա։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(561) Ինգվելդե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
.kg

.kg, Ղրղզստանի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .kg whois տեղեկություն
Մերինջի

Մերինջի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Անի Դավթյան

Անի Համլետի Դավթյան (հունվարի 20, 1967(1967-01-20), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ իրավաբան։ Իրավաբանական գիտությունների դոկտոր (2002), պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Անի Դավթյանը ծնվել է 1967 թվականի հունվարի 20-ին, Երևան քաղաքում։ 1988 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 1991 թվականից դասախոսում է Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։ 1994 թվականին՝ Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում պաշտպանել է իր թեզը՝ «Քաղաքացիական դատավարության փորձաքննություն» թեմայով, իսկ 2000 թվականին նույն համալսարանում դոկտորական ատենախոսություն՝ «Գերմանիայի քաղաքացիական դատավարության մասին օրենքը»։ 2002 թվականից իրավաբանական գիտությունների դոկտոր է։
Աշխատանքները վերաբերում են քաղաքացիական, մասնավորապես համեմատական քաղաքացիական դատավարության հիմնախնդիրներին։


== Երկեր ==
Экспертиза в гражданском процессе, Москва, 1995.
Гражданское процессуальное право Германии, Москва, 1995.
Гражданский процесс в Германии и странах СНГ, Ереван, 2000.
Փաստաբանի մասնակցությունը քաղաքացիական դատավարությանը։ (դասախոսություն), Դավթյան Ա. Հ., ԵՊՀ. Քաղաքացիական իրավունքի ամբիոն,  Երևան, Երևանի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի հրատարակություն, 2000։
Քաղաքացիական դատավարություն։ Ուսումնական ձեռնարկ ԲՈՒՀ-երի համար, Երևան, Տիգրան Մեծ, 2007։
Гражданский кодекс зарубежных стран: Учебное пособие / [С. А. Алехина, А. Г. Давтян, М. Э. Мирзоян, В. Ю. Кулакова], М-во образования и науки Российской Федерации, Московская гос. юридическая акад. им. О. Е. Кутафина ; под ред. А. Г. Давтян, Москва, Проспект, 2011.
Քաղաքացիական դատավարություն։ Ուսումնական ձեռնարկ ԲՈՒՀ-երի համար / Ա. Հ. Դավթյան, 2-րդ լրամշակված հրատարակություն, Երևան, Ոսկան Երևանցի, 2012։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
AUDITORIUM: Ани Давтян
Մինկովկա (գյուղ, Վալկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄինկովկաՄինկովկա (ուկրաիներեն՝ Минківка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1824 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մինկովկա գյուղում բնակվում էր 443 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15,61 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 28,38 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆուրնվիլ

Ֆուրնվիլ (ֆր.՝ Fourneville), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում:
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 485 մարդ, բնակչության խտությունը` 70.70 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.86 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 165 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 50 կմ հյուսիս-արևելք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 329 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 237-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 92: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,0 %: 237 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 233 անձ (126 տղամարդ և 107 կին): Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին): 92 անաշխատունակներից 29-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 31-ը` թոշակառուներ, իսկ 32-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Արխեոպտերիքս

Արխեոպտերիքս (բրածո նախաթռչուն) (հունարեն՝ άρχαίος-հնագույն և 
  
    
      
        π
      
    
    {\displaystyle \pi }
  τέρνξ-թև) (Archaeopteryx lithographiix), բրածո ողնաշարավոր նախաթռչուն։ Մարմնի և կմախքի կառուցվածքն ունի թռչունի և սողունի ընդհանուր շատ գծեր։ Մարմնի տեսքը, գանգի և վերջավորությունների կառուցվածքը, փետուրների առկայությունը հաստատում են նրա պատկանելությունը թռչունների դասին։ Ատամների առկայությունը, երկար՝ 20 ողերից բաղկացած պոչը, ոսկորների մեջ օդատար խոռոչների բացակայությունը և կմախքի կառուցվածքի առանձնահատկությունները արխեոպտերիքսին մոտեցնում են սողուններին։ Արխեոպտերիքսը եղել է ագռավի մեծության։ կմախքն առաջին անգամ հայտնաբերվել է 1860 թվականին, Զոլոնհոֆենի (Գերմանիա) վերին յուրայի վիմագրական թերթաքարերում։ Հայտնաբերվել է ընդամենը երեք կմախք, որոնցից մեկը սխալմամբ նկարագրվել է որպես արխեորնիս (Archaeornissiemerisi)։
Էնդերես (գետ)

Էնդերես, գետ Թուրքիայում։ Պատկանում է Սև ծովի ավազանին։ Հոսում է Սեբաստիայի նահանգով, Ախշար դաշտով, Էնդերես քաղաքի մոտով։


== Ծանոթագրություններ ==
Դերսիմ

Դերսիմ, գյուղաքաղաք (գյուղ) Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Դերսիմի գավառում։ Գտնվում էր Խոզաթ գյուղաքաղաքից 31 կմ արևմուտք, Չմշկածագ քաղաքից 10-11 կմ հարավ-արևելք, փոքրիկ գետակի ձախ ափին։ Հանդիսանում էր գավառի կենտրոն։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Ըստ ավանդության Դերսիմ տեղանունը ծագում է հայ քահանա Տեր Սիմոն անունից, որը թուրքական ներխուժումների շրջանում իբր համոզել է հայ բնակչությանը հավատափոխ լինել՝ ընդունել ալևիություն և դրանով խուսափել կոտորվելուց։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածքը լեռնային էր և անտառապատ։ Ունի ջրառատ տարածություններ։


== Պատմություն ==
Հնում եղել է հայաբնակ մեծ գյուղաքաղաք։ XIX դարի երկրորդ կեսին սովորական գյուղ էր, որն ուներ հայ և քուրդ բնակչություն։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Բնակավայրի տարածքում կան 7 հին եկեղեցիների ավերակներ և ընդարձակ բնակավայրերի մնացորդներ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։ Նախկինում նաև զբաղվել են մետաղագործությամբ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլշոե Զալյուբիշչե

Բոլշոե Զալյուբիշչե (ռուս.՝ Большое Залюбище), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 53 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լիննումյաե

Լիննումյաե (էստ․՝ Linnumäe), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Պյուհալեպա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 29 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մակուպին շրջան (Իլինոյս)

Մակուպին շրջան (անգլ.՝ Macoupin County), ԱՄՆ Իլինոյս նահանգի 102 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.238 կմ² է, բնակչությունը՝ 47.765 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քարլինվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1829 թ.։
Սանտա Անա (Սալվադոր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սանտա Անա (այլ կիրառումներ)Սանտա Անա (իսպ.՝ Santa Ana), քաղաք Սալվադորի արևմտյան հատվածում, համանուն դեպարտամենտի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը՝ 245 421 մարդ (2007 թվականի դրությամբ)։ Մեծությամբ Սալվադորի երկրորդ քաղաքն է։


== Աշխարհագրություն ==
Սանտա Անան գտնվում է Պանամերիկյան մայրուղու վրա, Սանտա Անա հրաբխից 16 կմ հեռավորության վրա, ծովի մակարդակից 665 մ բարձրության վրա։ Սանտա Անայից 64 կմ դեպի արևմուտք գտնվում է Սալվադորի մայրաքաղաք՝ Սան Սալվադոր քաղաքը։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է իսպանացի գաղութարարների կողմից 1569 թվականին։ Քաղաքում մինչ օրս պահպանվել են գաղութային ճարտարապետության նմուշները՝ գոտիկական տաճարը և Էլ Կալվարիո եկեղեցին։ Սանտա Անայից 14 կմ դեպի արևմուտք գտնվում են հնդկական հնադարյան Թասուման քաղաքի ավերակները։


== Տնտեսություն ==
Սանտա Անա քաղաքը համարվում է սուրճի, շաքարի և բամբակի արտադրության և վաճառքի կենտրոն։ Այստեղ են գտնվում բամբակի, կաշվե կոշիկների, ծխախոտի, տեքստիլ, փայտամշակման, սննդի արդյունաբերության ձեռնարկություններ (այդ թվում նաև լուծվող սուրճի խոշոր գործարանը)։
Քաղաքի հարավում, Կոատեպեկե լճի մոտ գտնվում է ամառային բուժավայրը։


== Քույր-քաղաքներ ==
 Լա Սեյբա, Հոնդուրաս
 Սանտա Անա, ԱՄՆ
 Լեոն, Նիկարագուա
 Պիրասիկաբա, Բրազիլիա
 Միրամար, Ֆլորիդա, ԱՄՆ
 Գավլ, Շվեդիա
 Նուևա Տրինիդադ, Սալվադոր
 Նեժապա, Սալվադոր
 Ակաջատլա, Սալվադոր


== Ծանոթագրություններ ==
Չակիր (Յաբագանի վտակ)

Չակիր (Յաբագանի վտակ) (ռուս.՝ Чакыр (приток Ябагана)), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յաբագան ձախ ափով՝ 7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200312115100008863
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100886
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ֆուլդա (շրջան)

Ֆուլդա  (գերմ.՝ Landkreis Fulda), շրջան է Գերմանիայում։ Շրջանի կենտրոնն է Ֆուլդա քաղաքը։ Զբաղեցնում է 1380,39 կմ2։ Բնակչությունը 217 352 մարդ է։ Բնակչության խտությունը 157 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը 06 6 31 է։ Շրջանում 23 համայնք կա։


== Ծանոթագրություններ ==
Լաբաստիդ դը Վիրակ

Լաբաստիդ դը Վիրակ (ֆր.՝ Labastide-de-Virac), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 218 մարդ, բնակչության խտությունը` 9.35 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 23.32 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 530 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 165 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 50 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 159 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 111-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 48։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,8 %։ 111 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 81 անձ (51 տղամարդ և 30 կին)։ Գործազուրկ են եղել 30 անձ (24 տղամարդ և 6 կին)։ 48 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 20-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==