armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
(666) Դեզդեմոնա

(666) Դեզդեմոնա (անգլ.՝ Desdemona), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1908 թվականի հուլիսի 23-ին Աուգուստ Կոպֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,593955 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9801 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2078 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1525,96 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,235918 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,58° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(666) Դեզդեմոնա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Օրան (դեպարտամենտ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օրան (այլ կիրառումներ)Օրան իսպ.՝ Departamento de Oran, դեպարտամենտ Արգենտինայում, Սալտայի պրովինցիայի կազմում։ Տարածքը՝ 11892 կմ2։ Բնակչությունը՝ 124 հազար մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 10.4 մարդ/կմ2։ Վարչական կենտրոնը՝ Սան Ռամոն դե լա Նուէվա Օրանն է։


== Աշխարհագրություն ==
Դեպարտամենտը գտնվում է Սալտա պրովինցիայի հյուսիսում։ Սահմանակից է՝

հյուսիսում՝ Բոլիվիային,
հյուսիս-արևելքում՝ Խեներալ Սան Մարտին դեպարտամենտին,
արևելքում՝ Ռիվադավիա դեպարտամենտին,
հարավում՝ Անտա դեպարտամենտին,
արևմուտքում՝ Խուխույ պրովինցիային,
հյուսիս-արևմուտքում՝ Իրույա և Սանտա Վիկտորիա դեպարտամենտին.


== Խոշորագույն բնակավայրեր ==
Նորայր Ասլանյան (այլ կիրառումներ)

Նորայր Ասլանյան անուն-ազգանունըը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Նորայր Ասլանյան, մանկաբույժ-վիրաբույժ։ Բժշկական ծառայության պահեստի ավագ լեյտենանտ։
Նորայր Ասլանյան, Հայաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստ։
Շնապս

Շնապս (գերմ.՝ Schnaps)` արտադրվում է Գերմանիայում տասնվեցերորդ դարի սկզբից և շատ տարածված է իր հայրենիքում։ Դրա համար այն անվանում են Գերմանիայի ազգային խմիչք։ Տեղեկությունները շնապսի մասին միանշանակ չեն։ Ըստ տարբեր աղբյուրների 38-40, իսկ այլ աղբյուրների` 20-30 աստիճան։ Ուժեղ ալկոհոլային սպիրտը ստանում են տարբեր հումքից։ Շնապսի արտադրության համար օգտագործում են գրեթե բոլոր մրգային և հատապտուղային հումքերը՝ խնձոր, տանձ, սալոր, սերկևիլ, ծիրան, բոստանային և վայրի աճող հատապտուղներ։ Միայն նրա հիմնական տեսակները երեսունն են։ Այդ հումքից մի մասը արտադրողները աճեցնում են իրենց սեփական այգիներում։ Յուրաքանչյուր արտադրող ունի իր հուսալի հատապտուղ հավաքողներին, որոնք գիտեն վայրի աճող հատապտուղների գաղտնի վայրերը։ Մի սեզոնի ընթացքում կարելի է մշակել 2-3 տոննա անտառային մորի։ Դա ամենաթանկ շնապսն է, մեկ լիտրին հասնում է երեսուն կիլոգրամ։ Կան շնապսեր, որոնք ունեն տտիպ կծու համ։ Շվարցֆալդի լեռներում արտադրում են ըմպելիքը անանուխի հումքի հիման վրա։ Կան շնապսեր և գերմանական շնապսեր։ Եթե շնապսը արտադրվում է Գերմանիայում, ապա երաշխավորված է դրա բարձր որակը։ Շնապսը ունի 1500 տարվա վաղեմություն։ Շնապսի տարատեսակներից մեկը բալի շնապսն է, որի պիտակի վրա գրված է գերմ.՝ Kischwasser, բառային «բալի ջուր»։ Այդ շնապսով հայտնի է Շվարցֆալդի հարավ-արևմուտքը, որտեղ բալը տարածված է, բավական է հիշել բալի թխվածքը, որը թրջում են բալի շնապսով։ Խնձորը շնապսի համար կարող է լինել տարբեր տեսակի, իսկ տանձինը միայն մեկ տեսակի, որը լեգենդար Williams-ն է։ Շատերին դուր է գալիս օրիգինալ շնապսի տեսակ, որը կոչվում է Obstler։ Չնայած իր մրգային նշանակության, այն կազմված է միայն խնձորից և տանձից։ Կան նաև վայրի սալորից ստացված շնապս։


== Ծանոթագրություններ ==
Կալաջիկ (Ուրֆայի նահանգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կալաջիկ (այլ կիրառումներ)Կալաջիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օղջօղլի

Օղջօղլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (216601-216700)

Աստերոիդների ցանկ (216501-216600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (216701-216800)
 Աստերոիդների ցանկ (216501-216600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (216701-216800)
Վիկտոր Ֆանարջյան

Վիկտոր Բարդուղիմեոսի Ֆանարջյան (մարտի 30, 1929(1929-03-30), Թիֆլիս, ԽՍՀՄ - մարտի 6, 2003(2003-03-06)), հայ ֆիզիոլոգ, ՀԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1982), ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամ (1984), ՀԽՍՀ ԳԱ փոխնախագահ (1978 թվականից), Վրացական ԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1980), Բարդուղիմեոս Ֆանարջյանի որդին։ Ավելի քան 370 գիտական աշխատությունների և 5 մենագրությունների հեղինակ։


== Գործունեություն ==

Ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը 1951 թվականին։ 1955 թվականից աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ ֆիզիոլոգիայի ինստիտուտում, 1965 թվականից տնօրենի տեղակալ, 1967 թվականից կենտրոնական նյարդային համակարգի լաբորատորիայի վարիչ, ապա տնօրեն (1974-1978 թթ. և 1983 թվականից)։
1978-1990 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ փոխնախագահը, իսկ 1994 թվականից՝ ՀՀ ԳԱԱ նախագահության անդամ։
Գիտական աշխատանքները վերաբերվում են նյարդային գործունեության, մասնավորապես ուղեղիկի և ուղեղաբնի գոյացությունների ինտեգրատիվ մեխանիզմների հետազոտմանը։ Վիկտոր Ֆանարջյանը ժամանակակից մեթոդական մակարդակով էապես լրացրել և վերանայել է մի շարք հիմնարար հարցեր, որոնք վերաբերում են ուղեղիկի կենտրոնաձիգ և կենտրոնախույս համակարգերի կազմակերպմանը, նրա սեփական ինտեգրատիվ գործունեությանը, ուղեղաբնային մի շարք շարժիչ զգացությունների՝ կարմիր կորիզի, անդաստակային կորիզների, դիմային նյարդի կորիզի, տեսաթմբային կորիզների և ենթակեղևային այլ կառուցվածքների սինապտիկ կազմակերպմանը։
Առաջ է քաշել պայմանական կապի ռեցեպտորային տարբերակումը և կենտրոնախույս մասնագիտացումն ապահովող երկու անջատ համակարգերի առկայության վարկածը։ Ցույց է տվել սկզբունքորեն նոր՝ ուղեղիկ-կեղևային ուղու առկայությունը, պայմանավորված տեսաթումբ-կեղևային ոչ առանձնահատուկ պրոյեկցիաների ակտիվացմամբ։ Ուսումնասիրել է ուղեղիկի և ուղեղաբնի մի շարք կառուցվածքների փոխհարաբերությունների բջջային մեխանիզմները։
Վիկտոր Ֆանարջյանը եղել է ուղեղի ուսումնասիրության գծով Միջազգային կազմակերպության Սովետական ազգային կոմիտեի (ԻԲՐՈ) անդամ, «Ինտերմոզգ» պրոբլեմային հանձնաժողովում թեմայի ազգային կուրատորը, Իվան Պավլովի անվան համամիութենական ֆիզիոլոգիական ընկերության կենտրոնական խորհրդի նախագահության, մարդու և կենդանիների ֆիզիոլոգիայի կոմպլեքսային պրոբլեմների վերաբերյալ ԽՍՀՄ ԳԱ գիտական խորհրդի բյուրոյի անդամ, «Ուղեղիկի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ կազմակերպումը» խնդրով պարբերաբար հրավիրվող Համամիութենական սիմպոզիումի կազմակերպիչ ու ղեկավար։


== Աշխատություններ ==
Մարդու ֆիզոլոգիայի հիմունքները, Երևան, 1998 (համահեղինակ)։
Регуляторные механизмы восходящего влияния мозжечка, Е., 1966;
О нейронной организации эфферентных систем мозжечка, Л., 1975;
Интегративные механизмы мозжечка, в кн. Частная физиология нервной системы, Л., 1983;
Das Kleinhim und das unsperifische thalamo-kortikale System., Hett. 3, Lpz., 1966;
Mechanisms Regulating the Activity of, Facial Nucleus Motoneurones - 2.
Synaptic Activation from the Caudal Trigeminal Nucleus, «Neuroscience*, vol. 9, № 4,
Нейронная организация ядра лицевого нерва. Физиологические аспекты (1992)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՀԳԱԱ-ի կայքում
Ակադեմիկոս Վիկտոր Ֆանարջյան(չաշխատող հղում)
Մալպենսա օդանավակայան

Միլան-Մալպենսա օդանավակայան (իտալերեն՝ Aeroporto di Milano-Malpensa, Aeroporto Città di Milano, անգլ.՝ Milano Malpensa Airport, City of Milan Airport) (IATA: MXP, ICAO: LIMC), նախկին անվանումը՝ Բոստո-Արսիցիո օդանավակայան (իտալերեն՝ Aeroporto Città di Busto Arsizio), Հյուսիսային Իտալիայում գտնվող ամենամեծ օդանավակայանը։ Սպասարկում է Լոմբարդիայի, Պիեմոնտի, Լիգուրիայի 15 միլիոն բնակիչներին։ Միլանի կենտրոնից գտնվում է 49 կմ հեռավորության վրա, մոտ է Լոմբարդիան և Պիեմոնտը իրարից բաժանող Տիչինո գետին։ Օդանավակայանն ունի երկու տերմինալ և երկու թռիչքուղի։ "CargoCity" տերմինալում տարեկան կտրվածքով իրականացվում են 435,000 տոննա միջազգային բեռնափոխադրումներ։
Առաջին արդյունաբերական օդանավակայանը Cascina Malpensa-ի հարևանությամբ բացվել է 1909 թվականին Ջովանի Ագուստայի և Ջոնավի Բատիստա Կապրոնիի հին ագարակում՝ փորձարկելու իրենց ինքնաթիռների նախատիպերը։ Այնուհետև, քաղաքացիական շահագործման նպատակով 1948 թվականին բացվել է այս օդանավակայանը պատերազմի վերակառուցման ժամանակահատվածում՝ ծառայելու Միլանի հյուսիսային հատվածին։
2015 թվականին Մալպենսա օդանավակայանը սպասարկել է շուրջ 18,582,043 ուղևորների։ Ուղևորների առումով համարվում է Եվրոպայի 29-րդ ամենածանրաբեռնված օդանավակայանը։ Մինչև 2008 թվականը Մալպենսա օդանավակայանը եղել է Իտալիայի ազգային ավիափոխադրող Alitalia-ի խոշոր հանգույցը։ Մալպենսա օդանավակայանը Հռոմի Fiumicino օդանավակայանի հետ միասին համարվում են միջազգային ուղևորափոխադրումների և բեռների իտալական ամենածանրաբեռնված օդանավակայանները։ 


== Տերմինալներ ==

Մալպենսա օդանավակայանն ունի երկու ուղևորային տերմինալներ, և նրանք կապված են օդանավակայանի մերձքաղաքային ավտոբուսների ցանցին։


=== Տերմինալ1 ===
Տերմինալ 1-ը բացվել է 1998 թվականին։ Այն նոր, մեծ և ավելի աչքի ընկնող տերմինալ է։ Տերմինալը բաժանված է երեք բաժինների և ուղևորներին սպասարկում է ըստ նախատեսված, ինչպես նաև ըստ չարտերային չվերթների.

Տերմինալ 1A՝ սպասարկում է ներքին և միջ-շենգենյան թռիչքները
Տերմինալ 1B՝ սպասարկում է ոչ-շենգենյան և որոշ միջմայրցամաքային թռիչքներ
Տերմինալ 1C՝ բացվել է 2013 թվականի հունվարին, սպասարկում է ոչ-շենգենյան և որոշ միջմայրցամաքային թռիչքներ


=== Տերմինալ 2 ===
Տերմինալ 2-ը ավելի հին տերմինալ է։ Ներկայումս այն օգտագործվում է բացառապես easyJet-ի համար։ Նախկինում այս տերմինալում գործող բոլոր չարթերային ծառայությունները Տերմինալ 1-ի բացվելուց հետո տեղափոխվել են այնտեղ։
Այստեղ գործող միակ հասարակական տրանսպորտներից է ATM (Միլանի տրանսպորտ) տեղական ավտոբուսները կամ մերձքաղաքային ավտոբուսները, որոնք գործարկվում են Terravision, Autostradale և Malpensa Shuttle-ի կողմից։ Մալպենսա օդանավակայանում գործում են անվճար ավտոբուսներ Տերմինալ 2-ը Տերմինալ 1-ին կապելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Milan–Malpensa Airport – Official website
SEA SpA – Official website
Malpensa Airport AOC & USERS Committees MXP Milan Archived 2017-09-13 at the Wayback Machine.
Վիկտոր Վասիլև

Վիկտոր Վասիլև (ռուս.՝ Ви́ктор Льво́вич Васи́льев, փետրվարի 25, 1963(1963-02-25), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը (1989)։ 1989 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1989-1993 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ կենտրոնական ապարատի աշխատակից։
1993-1997 և 2000-2004 թվականներին՝ ՄԱԿ-ում Ռուսաստանի մշտական ներկայացուցչության աշխատակից։
2004-2007 թվականներին՝ ՌԴ ԱԳՆ միջազգային կազմակերպությունների դեպարտամենտի փոխտնօրեն։
2007-2013 թվականներին՝ Ժնևում ՄԱԿ-ի բաժանմունքում և այլ միջազգային կազմակերպություններում Ռուսաստանի մշտական ներկայացուցչի տեղակալ։
2013-2018 թվականներին՝ Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպությանը կից Ռուսաստանի լիազոր ներկայացուցիչ)։
2018 թվականի ապրիլի 24-ից՝ Միավորված ազգերի Պարենի և գյուղատնտեսության կազմակերպությունում  և Հռոմում նմանատիպ գործառույթներով այլ միջազգային կազմակերպություններում Ռուսաստանի Դաշնության մշտական ներկայացուցիչ։2005-2006 թվականներին եղել է կառավարական փորձագետների խմբի կառավարական փորձագետ ստուգման բոլոր ասպեկտների վերաբերյալ։ 2012 թվականից տիեզերական տարածության ռազմականացման հարցով կառավարական փորձագետների խմբի կառավարական փորձագետ է։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2007 թվականի հոկտեմբերի 24)։
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2011 թվականի ապրիլի 12)։
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2019 թվականի հունիսի 11)։


== Ծանոթագրություններ ==
Էլիս Բակայ

Էլիս Բակայ (ալբ․՝ Elis Bakaj, հունիսի 25, 1987(1987-06-25)[…], Տիրանա, Ալբանիա), ալբանացի ֆուտբոլիստ, «Շախտյոր» (Սոլիգորսկ) ակումբի և Ալբանիայի հավաքականի կիսապաշտպան։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Էլիս Բակայն իր ակումբային կարիերան սկսել է «Կրիստալի» ակումբում, ապա խաղացել «Պարտիզանի» (Տիրանա) ակումբի կազմում։ Հանդես է եկել Տիրանայի «Պարտիզանի» և «Դինամո» ակումբներում։ 2011 թվականին տեղափոխվել է Բուխարեստի «Դինամո» ակումբ։ 2012 թվականի փետրվարի 27-ին վարձավճարով տեղափոխվել է Օդեսայի «Չեռնոմորեց»։ 2012 թվականի մայիսի 25-ին եռամյա պայմանագիր է կնքել «Չեռնոմորեցի» հետ։
2014 թվականի մարտի սկզբին Էլիս Բակայը հեռացել է «Չեռնոմորեցից» և պայմանագիր կքնել ալբանական «Կուկեսի» ակումբի հետ։


=== Հավաքականում ===
Էլիս Բակայը եղել է Ալբանիայի երիտասարդական հավաքականի խաղացող, որի կազմում անցկացրել է 9 հանդիպում և խփել երկու գոլ։ Ալբանիայի ազգային հավաքականի կազմում սկսել է հանդես գալ 2008 թվականին։


== Ձեռքբերումներ ==
Ալբանիայի առաջնության հաղթող (1) – 2009/10
Ուկրաինայի գավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից (1) – 2012/13


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը Օդեսայի «Չեռնոմորեց» ակումբի պաշտոնական կայքում
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Վարսիկ Գրիգորյան

Վարսիկ (Վարսենիկ) Գևորգի Գրիգորյան (ապրիլի 17, 1926(1926-04-17), Նորագեղ, Հայաստան - հոկտեմբերի 1, 2019(2019-10-01), Երևան, Հայաստան), հայ թատերագետ։ ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2006):
Դերասան Զարեհ Տեր-Կարապետյանի կինն է, դերասանուհի Հասմիկ Տեր-Կարապետյանի մայրը։


== Կենսագրություն ==
1942 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետ։ 1944-1949 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի թատերագիտական բաժնում։ 1953-1963 թվականներին վարել է ժողովրդական ստեղծագործական տան հանրապետական թատերական բաժինը։ Երկար տարիներ աշխատել է Հեռուստառադիոպետկոմիտեի դրամատիկական հաղորդումների գլխավոր խմբագրությունում։ 1957 թվականից մասնակիցը լինելով թատրոնի աշխատանքներին՝ պեղել, հավաքել է եթեր գնացած ու կորած ներկայացումները, ժամանակագրել և վերականգնել երկացանկը (800-ից ավելի), ստեղծել էկրանի թատրոնի տարեգրությունը, որի հիման վրա՝ «Հեռուստաթատրոնի 40-ամյա ուղին» երկհատոր հիմնարար աշխատությունը (2004, 2007)։ 1965-1981 թվականներին աշխատել է հեռուստաստուդիայում։ Նրա վաստակն ակնառու է նաև փափազյանագիտության և շեքսպիրագիտության մեջ։
Հեղինակ է տեղական և ռուսական մամուլում հրատարակված 1600-ից ավելի հոդվածների, որոնցում արծարծում է հայ բեմարվեստի ու թատերգության պատմության և տեսության հարցերը։


== Պարգևներ ==
«Արտավազդ» մրցանակ, 2005
ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, 2006
ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ
ՀՀ Թատերական գործիչների միության ոսկե մեդալ, 2011


== Աշխատությունները ==
Մարուսյա Թամրազյան, Երևան, 1976։
Թաթուլ Դիլաքյան, Երևան, 1978։
Զավեն Տատինցյան, Երևան, 1981։
Հեռուստատեսային թատրոնի գործիչները, Երևան, 1986։
Առաջին հայ դերասանուհիները, Երևան, 1994։
Ֆարիդը (համահեղինակ՝ Հ. Սրապյան), Երևան, 1997։
Փափազը, մեր Շեքսպիրը, մեր կռիվը, Երևան, 2002։
Մետաքսյա (ալբոմ-ժողովածու), Երևան, 2002։
Հայկական հեռուստատեսային թատրոնի պատմություն (առաջին գիրք), Երևան, 2004։
Հայկական հեռուստատեսային թատրոնի պատմություն (երկրորդ գիրք), Երևան, 2007։
«Մամիկոն Մանուկյան» մենագրություն, Երևան, 2007։
Վիլյամ Սարոյանը հայ թատրոնում (հայերեն, անգլերեն, ռուսերեն), Երևան, 2010։
... Թատրոնի սիրուց ու տագնապներից (հոդվածների և ակնարկների ժողովածու), Գիրք 1, Երևան, 2016, 660 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի հիմնարար գիտական գրադարան, Գրիգորյան Վարսիկ Գևորգի:
Վարսիկ Գրիգորյան, Ամբողջ Փափազյանը:
Վարսիկ Գրիգորյան, 90-ամյա Երվանդ Մանարյանը՝ ութ դրվագով:
Վարսիկ Գրիգորյան. Լորենց Առուշանյան:
Ալիս Հովհաննիսյանի մահախոսականը Վարսիկ Գրիգորյանի մահվան կապակցությամբ:
Հասմիկ Պողոսյան, Թատրոնի սիրով ու տագնապներով ապրած մի ամբողջ կյանք:
Հերման Օստհոֆ

Հերման Օստհոֆ (գերմ.՝ Hermann Osthoff, ապրիլի 18, 1847(1847-04-18), Billmerich, Ուննա, Առնսբերգ, Գերմանիա - մայիսի 7, 1909(1909-05-07), Հայդելբերգ, Բադենի Մեծ Դքսություն, Գերմանական կայսրություն), գերմանացի լեզվաբան, հնդեվրոպաբան, երիտքերականության հիմնադիրներից։
Հրատարակել էր (Կարլ Բրուգմանի հետ) «Ձևաբանական հետազոտություններ հնդեվրոպական լեզուների բնագավառում» (համար 1–6, 1878-1910) լեզվաբանական ժողովածուների շարքը, որի 1-ին հատորի առաջաբանը համարվում էր երիտքերականության մանիֆեստը։ Օստհոֆը առաջինն էր խոսել վանկարար արժեքի մասին։ Առավել կարևոր էր Օստհոֆի «Զուգաբանությունը հնդեվրոպական լեզուներում» (1900) աշխատությունը, որտեղ նա ի մի էր բերել ու համակարգել հնդեվրոպական զուգաբանության դեպքերը խոնարհման, համեմատության աստիճանների կազմման մեջ և այլուր, պարզել դրանց նշանակությունն ու ծագումը։ «Ստուգաբանական այլեարք»-ում (1901) մասնակիորեն, ինչպես նաև «Հայերենի հնչյունաբանության և բառաքննության մասին» (1901) հետազոտության մեջ, Օստհոֆը քննել էր մի խումբ հայերեն բառեր ու մասնիկներ, տվել դրանց ստուգաբանությունը, ճշտել հնչյունական օրենքները։ Օստհոֆը անդրադարձել էր նաև համեմատական դիցաբանությանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Էլ Գրանադո

Էլ Գրանադո (իսպ.՝ El Granado) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ուելվա պրովինցիայի Անդալուզիա ինքնավար համայնքի կազմում։ Տարածքը կազմում է 98 կմ2, բնակչությունը՝ 572 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 60 հեռավորության վրա։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
El Granado Archived 2010-04-27 at the Wayback Machine.
Ճահճախնկենի

Ճահճախնկենի (լատ.՝ Lédum palústre), Հովամրգիների ընտանիքից է։ Մշտադալար թփուտ է, խիստ թմրեցուցիչ հոտով, մեկ մետր բարձրությամբ։ Ծաղկում է մայիս - հուլիս ամիսներին, պտուղները հասունանում են օգոստոսին, հանդիպում է ճահիճներում, անտառներում։ Բժշկության մեջ կիրառվում է բույսի վերգետնյա մասը։ Այն հավաքում են ամռան վերջին և աշնանը։ Ճյուղերը կտրում են դանակով, չորացնում բաց, ստվերոտ տեղում։ Չոր հումքը ունի խեժին բնորոշ հոտ։ Չորացնելու ժամանակ հարկավոր է լինել շատ զգույշ, քանի որ ճահճախնկենին թունավոր է։


== Քիմիական կազմը ==
Պարունակում է եթերայուղ, գլիկոզիդ էրիկոլին, դաբաղող նյութեր, ֆլավոնոիդներ։


== Բուժական ազդեցությունը ==
Խորխաբեր է, ունի հակահազային և մանրէասպան հատկություններ։ Որոշ չափով հայտնի են բույսի հանգստաբեր և քրտնամուղ հատկությունները։ Կիրառվում է սուր և խրոնիկական տրախեիտների, բրոնխիտների, հատկապես բրոնխիալ ասթմայի, կծկումային էնտերոկոլիտների, ռևմատիզմի, հոդատապի, էկզեմաների ժամանակ։


== Կիրառման եղանակները։ Ջրաթուրմ ==
Պատրաստել քսան գրամ հումքը մեկ ու կես բաժակ ջրում թրմելով։ Խմել երկու ժամը մեկ անգամ, մեկ ճաշի գդալ։ Այս ջրաթուրմը կիրառվում է շնչառական օրգանների հիվանդությունների ժամանակ։ Եթե հոդատապի կամ հոդացավի բուժման համար է, ապա ջրաթուրմը պատրաստել հետևյալ կերպ. քսանհինգ գրամ բույսը ութից տասը ժամ թրմել մեկ լիտր եռման ջրում, տաք տեղում։ Խմել 1/2 բաժակ, օրական չորսից հինգ անգամ, ուտելուց հետո։


== Եփուկ ==
Կիրառվում է մաշկային հիվանդությունների ժամանակ, արտաքին օգտագործման նպատակով։ Բույսը եփել համապատասխան եղանակով, կարագի հետ։ Միշտ պետք է հիշել, որ ճահճախնկենին թունավոր է և այս բույսով բուժումը պետք է կատարվի բացառապես բժշկի հսկողությամբ և խորհրդով։


== Աղբյուր ==
Է. Գ. Ղուկասյան - Բուժում դեղաբույսերով։ Երևան։ «Նարեկացի» 1992 թվական էջ 73
Կոռենտինա

Կոռենտինա (պորտ.՝ Correntina), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Սանտա Մարիա դա Վիտորյա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 32 463 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 12 142,427 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 2,7 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 228.514.818,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 7.231,48 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,642 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Ավել

Ավել, ցողունների կամ ճյուղերի մի փունջ, որն օգտագործվում է շինության ներսի տարածքների, երբեմն նաև փողոցային տարածքների մաքրման համար։ Նախկինում օգտագործվել է նաև հագուստի մաքրման համար, լվացքը կամ ծաղիկները ջրով ցողելու համար.
Ավելի արտադրության համար օգտագործվում են ինչպես բնական, այնպես էլ սինթետիկ նյութեր։


== Նկարագրություն ==
Ավելը  թփերի, խոտաբույսերի երկար (սովորաբար 20-50 սմ) ցողունների, փոքր և երկար փայտի շերտերի կամ սինթետիկ կոշտ առաձգական մանրաթելերի փունջ է, որոնք երբեմն ամրացվում են կարճ կոթի վրա։ Նախկինում ավելները պատրաստել են ձեռքով, սակայն ներկայում դրանց արտադրությունը դրվել է արդյունաբերական հիմքի վրա, ստեղծվել է սորգոյի հատուկ տեսակ՝ ավելի սորգո,որից էլ պատրաստվում է զանգվածային արտադրանքը։ Արտադրության տեխնոլոգիան կարգավորվում է ОСТ 56-31-91 ստանդարտով։


== Մշակութային նշանակություն ==
Ռուսների մոտ տարածված է այն միտքը, որ ավելի մեջ կարող է թաքնվել տան ոգին, և այն ցախավելի հետ միասին կապվում էր անմաքուր ուժի հետ։ Միևնույն ժամանակ ավելը հանդես է եկել նաև որպես հմայագիր՝ գուշակությունների առարկա, այն արգելվել է վեր բարձրացնել սեղանի հարթությունից։ Սովորաբար ծիսական տեքստերում հաճախ հիշատակվում է հին ավելը (голик). սովորաբար այն չեն թափել, այլ վառել են Մասլենիցայի օրը։


== Հուշարձան ==
Ուկրաինայի ժողովրդական արհեստագործական կենտրոնում Սավրանի շրջանի 95-ամյակի տոնակատարության (2018 թվական) և Սավրանի հիմնադրման 620-ամյակի շրջանակներում ներկայացվել է աշխարհի ամենամեծ ավելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Беловинский Л. В. Веник // Иллюстрированный энциклопедический историко-бытовой словарь русского народа. XVIII — начало XIX в. / под ред. Н. Ерёминой. — М.: Эксмо, 2007. — С. 81. — 784 с. — 5000 экз. — ISBN 978-5-699-24458-4.
Веник просяной // Товарный словарь / И. А. Пугачёв (главный редактор). — М.: Государственное издательство торговой литературы.
Шангина И. И. Веник // Русский традиционный быт: Энциклопедический словарь. — СПб.: Азбука-Классика, 2003. — С. 371—373. — 688 с. — 5000 экз. — ISBN 5-352-00337-X.
Շոներմարկ

Շոներմարկ  (գերմ.՝ Schönermark (Land Ruppin)), կոմունա Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի հողատարածքում։
Գտնվում է Վերին Հաֆել շրջանի կազմում։ Ենթարկվում է Գրանզե ունդ Գեմայնդենի կառավարությանը։ Բնակչությունը կազմում է 429 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 11,85 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 12 0 65 276։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2007-09-28 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրկովկասյան կոմիսարիատ

Անդրկովկասյան կոմիսարիատ, պետական իշխանության մարմին Անդրկովկասում։ Կազմավորվել Է 1917 թվականի նոյեմբերի 15-ին Անդրկովկասյան հատուկ կոմիտեի (Օզակոմ) փոխարեն, Անդրկովկասի առաջատար դիրք զբաղեցնող ազգային կուսակցությունների՝ վրացի մենշևիկների, մուսավաթականների, դաշնակցականների, նաև էսէռների, սոցիալ-ֆեդերալիստների և նրանց պաշտպանող խորհուրդների ու արհմիությունների ներկայացուցիչների Թիֆլիսում կայացած խորհրդակցությունում։ 
Անդրկովկասյան կոմիսարիատի մեջ մտան վրացի մենշևիկներ Ալեքսեյ Գեգեչկորին (նախագահ), Ակակի Չխենկելին (ներքին գործերի կոմիսար), մուսավաթական Մամեդ Ջաֆարովը (առևտրի և արդյունաբերության կոմիսար), դաշնակցական Խաչատուր Կարճիկյանը (ֆինանսների կոմիսար), Համո Օհանջանյանը (հանրային խնամատարության կոմիսար), էսէռ Բորիս Դոնսկոյը (ռազմական և ռազմածովային կոմիսար) Անատոլի Ներուչևը (հողագործության կոմիսար), հայազգի Տեր-Ղազարյանը և ուրիշներ։ 
Անդրկովկասյան կոմիսարիատում ազդեցիկ էին վրացի մենշևիկները։ ժողովրդին ուղղված իր կոչում Անդրկովկասյան կոմիսարիատը հայտարարել է, որ կոչված է պայքարելու Անդրկովկասում անիշխանության և բոլշևիկյան Ռուսաստանի դեմ։ Անդրկովկասյան կոմիսարիատի մեջ մտնող հիմնական ազգային կուսակցությունների միջև կային լուրջ տարաձայնություններ, ինչպես ներքին, առավել ևս արտաքին քաղաքականության հարցերում։ Վրացի մենշևիկները ձգտում էին ստեղծել անկախ վրացական պետություն և այդ նպատակին հասնելու առաջին քայլը համարում էին խորհրդային Ռուսաստանից Անդրկովկասի անջատումը։ Մուսավաթականները հակված էին դեպի Թուրքիան և պատրաստ էին աջակցելու Անդրկովկասում Թուրքիայի դիրքերի ուժեղացմանը։ Դաշնակցականները ցանկանում էին պատերազմում Անտանտի երկրների հաղթանակը՝ հուսալով, որ այն կնպաստի Արևմտյան Հայաստանը թուրքական լծից ազատագրելուն։ Անդրկովկասյան կոմիսարիատը կապ հաստատեց Հյուսիսային Կովկասի սպիտակգվարդիական ուժերի հետ, մերձեցավ Անտանտին։ Անդրկոմիսարիատի և Թուրքիայի միջև 1917 թվականի դեկտեմբերի 5-ին կնքվեց Երզնկայի զինադադարը։ Ռուսական զորքը սկսեց լքել Կովկասյան ռազմաճակատը և Անդրկովկասյան կոմիսարիատը չխանգարեց դրան։ Կովկասյան ռազմաճակատի մերկացումից, ինչպես նաև Անդրկովկասյան կոմիսարիատի ներսում եղած տարաձայնություններից օգտվելով՝ թուրքական հրամանատարությունը, խախտելով զինադադարը, 1918 թվականի հունվարի 28-ին արշավեց Անդրկովկաս։ Անդրկովկասյան կոմիսարիատը չկազմակերպեց դիմադրությունը և հրաման տվեց թշնամու գերակշիռ ուժերի դիմաց նահանջել։ Թուրքական զորքերը գրավեցին Երզնկան, Կարինը, Սարիղամիշը։ Ռազմաճակատը պահում էին և թուրքական զինվորներին դիմադրում միայն հայկական  17000-անոց զորքերը։ Վրացական զորքերը հեռու էին ծավալվող ռազմական գործողությունների թատերաբեմից։ Այս պայմաններում Անդրկովկասի վիճակը ծանրացավ։ 
1918 թվականի փետրվարի 10-ին Թիֆլիսում ստեղծվեց իշխանության նոր մարմին՝ Անդրկովկասյան սեյմը, որը շուտով վերացրեց Անդրկովկասյան կոմիսարիատը և հռչակեց Անդրկովկասյան Դեմոկրատական Ֆեդերատիվ Հանրապետությունը.


== Գրականություն ==
Борян Б. А., Армения, международная дипломатия и СССР, т. 1, М.-Л., 1928. Կ. Խուդավերդյան
Տանցիո դա Վարալլո

Տանցիո դա Վարալլո, ըստ էությամբ Անտոնիո դ'Էնրիկո (իտալերեն՝ Tanzio da Varallo, Antonio d'Enrico, 1575, Ալանյա Վալսեզիա, Վերչելլի, Պիեմոնտ, Իտալիա - 1633), վաղ մաներիզմի դարաշրջանի իտալիկան նկարիչ վաղ Բարոկկո, հակառեֆորմացիոն գաղափարախոսության խոսնակ։


== Կյանք և արվեստ ==
Տեղի արհեստագործների ընտանիքի (Heinrichs) քանդակագործ Ջովաննի որդի դ’Էնրիչիս։ Ջովաննիի հոր անունից հնարավոր է ծագել է նկարչի կեղծանունը ("d'Anz", այսինքն "Հենսի որդին"): Փորձել է Կառլո Բորոմեոյի հոգևոր ազդեցությունը, պատկերել նրան իր կտավներից մեկի վրա։ Միաժամանակ Պիեռ Ֆրանչեսկո Մազուչելլիի հետ աշխատել է Լոմբարդիայում և Պիեմոնտում։ Նրան պատկանում են մի շարք աշխատանքներ Պեսկոկոստանցոյում, Նովարայում, Ֆարա Սան Մարտինոյում։ Տանցիոյի ստեղծագործություններում իր՝ լույսի և ստվերի կտրուկ հակադրություններով տարբերվում է Կարավաջոյի ազդեցությունը։ 


== Ժառանգություն ==
Տանցիոյի աշխատանքները պահվում են Միլանի թանգարաններում (Բրերա պատկերասրահ), Թուրինում, Վիեննայում, Լոս Անջելեսում և մի քանի ուրիշ ԱՄՆ-ի քաղաքներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Castellotti M.B. Tanzio da Varallo: realismo, fervore e contemplazione in un pittore del Seicento. Milano: F. Motta, 2000 (рец.: [1] (իտալ.))


== Արտաքին հղումներ ==
Работы в музеях мира
Իտապարիկա (Բաիա)

Իտապարիկա (պորտ.՝ Itaparica), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հարավկենտրոնական մաս (մարզ)ում։ Մտնում է Սալվադորի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 19 897 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով, գրավում է 115,922կմ2 տարածք, բնակչության խտությունը՝ 187,9 մարդ/կմ։
Հրաման՝ անցնել սահմանը

«Հրաման՝ անցնել սահմանը» (ռուս.՝ «Приказ: перейти границу»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է Յուրի Իվանչուկը 1982 թվականին։ Երկերգության երկրորդ մասն է, որի առաջին մասն է «Հրաման՝ կրակ չբացել» (ռուս.՝ «Приказ: огонь не открывать»)։


== Սյուժե ==
Գործողության ժամանակը 1945 թվականի օգոստոսն է։ Հայրենական մեծ պատերազմն ավարտվել է։ ԽՍՀՄ-ը պատերազմ է սկսում Ճապոնիայի դեմ։ Մայոր Տիխոնովը պայքարում է դիլոգիայի նախորդ մասի հերոսների դեմ։


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Էդուարդ Շիմ, Գեորգի Մարկով
Ռեժիսոր՝ Յուրի Իվանչուկ
Օպերատոր՝ Վալերի Գինզբուրգ
Բեմադրող նկարիչ՝ Եվգենի Գալեյ
Կոմպոզիտոր՝ Մարկ Մինկով
Հնչյունային օպերատոր՝ Վադիմ Նաբատնիկով
Երկրորդ օպերատոր՝ Սերգեյ Ժուրբիցկի
Կինեմատոգրաֆիայի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբ
Դիրիժոր՝ Սերգեյ Սկրիպկա


== Տեխնիկական տվյալներ ==
ԽՍՀՄ, Մ. Գորկու անվան կինոստուդիա, 1982 թվական, գունավոր, 90 րոպե,
Պրեմիերա՝ 3 մայիսի, 1983 թվական։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Հրաման՝ անցնել սահմանը»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Ցխինվալ (ֆուտբոլային ակումբ)

Ֆուտբոլային ակումբ «Ցխինվալ» (վրաց.՝ ცხინვალი), վրացական ֆուտբոլային ակումբ։ Թիմը հիմնադրվել է Գորի քաղաքում։


== Պատմությունը ==
Ակումբը հիմնադրվել է 1936 թվականին։ 1968-1970 թվականների ընթացքում թիմը երեք մրցաշրջան է անցկացրել ԽՍՀՄ-ի առաջնությունում։
1990 թվականից սկսած թիմն հանդես է գալիս Վրաստանի առաջնության և գավաթի խաղարկությունում։ Թիմն իր պատմության լավագույն արդյունքն գրանցել է 2005/06 մրցաշրջանում։
2006/07 մրցաշրջանից հետո թիմում առաջացել են կառուցվածքային խնդիրներ, որոնց արդյունքում թիմը լուծարվել է։


== Վիճակագրությունը ԽՍՀՄ-ում ==


=== Առաջնություն ===


=== Գավաթ ===


== Անվանումներ ==
1936-1989 - «Սպարտակ»
1990 - «Լիախվի»
1990-2006 - «Ցխինվալ»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը klisf.info կայքում
Էջը weltfussballarchiv.com կայքում Archived 2015-07-11 at the Wayback Machine.
Ջոն Գիլգուդ

Ջոն Գիլգուդ, Ջոն Արթուր Գիլգուդ (անգլ.՝ Arthur John Gielgud, ապրիլի 14, 1904(1904-04-14)[…], Հարավային Կենսինգտոն, Լոնդոնի կոմսություն - մայիսի 21, 2000(2000-05-21)[…], Ուոտտոն Հաուս, Wotton Underwood, Բակինհեմփշիր, կոմսություն, Բաքինհեմշիր, Հարավարևելյան Անգլիա, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի դերասան և ռեժիսոր։ Ստացել է Մեծ Բրիտանիայի Սըր պատվավոր ասպետի կոչում։
Բեմ է բարձրացել 1921 թվականին։ Լոնդոնի «Օլդ Վիկ», «Լիցեյում», «Արքայական», Օքսֆորդի «Փլեյհաուս», Ստրադֆորդի «Շեքսպիրյան Մեմորիալ» և այլ թատրոններում բեմադրել ու խաղացել է հիմնականում Շեքսպիրի ողբերգություններն ու կատակերգությունները, նաև Անտոն Չեխովի դրամաները («Ճայ», «Բալենու այգին»)։ Գիլգուդը Համլետի դերում խաղացել է 1939 թվականին։
Նկարահանվել է 110-ից ավելի ֆիլմերում և սերիալներում, որոնցից առավել նշանավոր են «Փիղ մարդը», «Եղիսաբեթ», «Գանդի», «Փայլ», «Սպանություն «Արևելյան ճեպընթացում» և այլն։
Պատմության միակ տղամարդ դերասանն է, ով արժանացել է 6 ամենահեղինակավոր կինոմրցանակներին՝ Օսկար, Գրեմմի, Էմմի, Թոնի, BAFTA և Ոսկե Գլոբուս։ Ընդհանուր թվով ստացել է 19 կինոմրցանակ, ներկայացված է եղել ևս 23-ի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Гилгуд, Джон. На сцене и за кулисами. Перевод П. Мелковой. — Ленинград։ Искусство, 1969. — 352 с.
Կիմժա (այլ կիրառումներ)

Կիմժա, կարող է վերաբերել՝

Կիմժա - գետ Ռուսաստանում, Մեզենի վտակը
Կիմժա - գետ Ռուսաստանում, Վոտչայի վտակը
Վայենցել

Վայենցել  (գերմ.՝ Weihenzell), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Ասնբախ շրջանում։ Բնակչությունը 2836 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը 45,18 կմ² է։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 71 217։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Լեոնիդ Վավակին

Լեոնիդ Վասիլևիչ Վավակին (ռուս.՝ Леонид Васильевич Вава́кин, ապրիլի 6, 1932(1932-04-06), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 23, 2019(2019-08-23)), խորհրդային և ռուս ճարտարապետ և քաղաքաշինարար, 1977 թվականին և 1987-1996 թվականներին` Մոսկվայի գլխավոր ճարտարապետ, 1977-1981 թվականներին` Մոսկովյան շրջանի գլխավոր ճարտարապետ։ Ռուսաստանի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետությանը վաստակավոր ճարտարապետ (1981 թվական), ՌԴ-ի պատվավոր ճարտարապետ (2001 թվական), Ռուսաստանի ճարտարապետական և շինարարական գիտությունների ակադեմիկոս (1992 թվական, 1996-2003 թվականներին` փոխնախագահ), ՌԴ-ի գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր (1995 թվական)։


== Կյանքը ==
Ծնվել է 1932 թվականի ապրիլի 6-ին Մոսկվայում։ 1956 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ճարտարապետական համալսարանը ճարտարապետի որակավորմամբ։ 1956-1978 թվականներին աշխատել է Ռուսաստանի Խորհրադային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետության Պետական համալսարանում, որտեղ սովորական ճարտարապետից դարձել է համալսարանի գլխավոր ճարտարապետ։ 1977 թվականին նշանակվել է Մոսկվայի Ճարտարապետանախագծային վարչության ղեկավար և Մոսկվայի տարածքի գլխավոր կոմիտեի կառավարիչ (Մոսկվայի շրջանի գլխավոր ճարտարապետ)։ 1981-1987 թվականներին ԽՍՀՄ քաղաքաշինության և ճարտարապետության պետական կոմիտեի փոխնախագահ։ 1987-1996 թվականներին Մոսկվայի Ճարտարապետանախագծային վարչության ղեկավար, Մոսկվայի ճարտարապետության և քաղաքաշինության հանձնաժողովի ղեկավար (Մոսկվա քաղաքի գլխավոր ճարտարապետ)։ 1996-2003 թվականներին Ռուսաստանի ճարտարապետության և շինարարության ակադեմիայի փոխնախագահ։


== Աշխատանք ==
Իրականացրել է մոտ 100 քաղաքաշինարարական նախագծեր` շրջանների նախագծում, հատակագծերի նախագծում, մանրամասն պլանավորման նախագծեր, բնակելի տարածքների կենտրոնների նախագծում, ԽՍՀՄ շինարարական համայնքների կենտրոնների էսքիզներ (Անապա, Արզամասի, Վլադիվոստոկի, Դուբնիի, Կազանի, Կալինինգրադի, Կռասնայա Պոլյանայի, Կստովոյի, Նիժնի Տագիլի, Օմսկի, Սարատովի, Սվերդլովսկի, Սլավուտիչի, Սոչիի, Ստավրոպոլի, Տայշետայի, Թբիլիսիի, Տուապսեի, Տուլայի, Ֆրյազինոյի, Շախտի, Էլիստայի և այլն), ինչպես նաև Մոնղոլիա (Ուլան- Բատորի գլխավոր նախագծերը` Էրդենետա)։ Իրականացրել է Ղազախստանի մայրաքաղաք Աստանայի կենտրոնական մասի նախագծումը։ Վավակինի գլխավորությամբ է մշակվել Մոսկվայի և Մոսկովյան շրջանի նախագծումը։ Մայրաքաղաքի պատմական կենտրոնի վերածննդի նախագիծը, ինչպես նաև` բնության պահպանության և Ռուսաստանում պահուստների ստեղծման նախագիծը։ 


== Պետական պարգևներ ==
ԽՍՀՄ մինիստրների խորհրդի մրցանակի դափնեկիր (1977 թվական)
ՌԴ-ի (1992 թվական) և Ուկրաինայի (1997 թվական) պետական մրցանակներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լեոնիդ Վավակին Վասիլևիչ(չաշխատող հղում)
Իստրանա

Իստրանա  (իտալերեն՝ Istrana), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզի Տրևիզո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 8226 մարդ (2004), բնակչության խտություն՝ 299 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 26 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 31036։ Հեռախոսային կոդ՝ 0422։
Բնակավայրի հովանավորն է Հովհաննես Մկրտիչը։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.istrana.it/ Archived 2006-02-21 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Շեկերինցի

Շեկերինցի (ուկրաիներեն՝ Шекеринці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1729 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Շեկերինցի գյուղում բնակվում էր 694 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2918 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 237,83 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(3870) Մայրի

(3870) Մայրի (անգլ.՝ Mayre), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի փետրվարի 13-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,623423 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1911 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0557 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1552,03 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,231954 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,36° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3870) Մայրի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վեսնա Ռոժիչ

Վեսնա Ռոժիչ (սլովեն.՝ Vesna Rožič, մարտի 23, 1987(1987-03-23), Լյուբլյանա, Սլովենիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ - օգոստոսի 23, 2013(2013-08-23), Բուրգհաուզեն, Ալտյոտինգ, Վերին Բավարիա, Բավարիա, Գերմանիա), սլովենացի շախմատիստ, կանանց միջազգային վարպետ (2006)։


== Կենսագրություն ==
Սլովենիայի կրկնակի չեմպիոն (2007 և 2010 թվականներին, 1-2 տեղերն է կիսել Ինդիրա Բայթի հետ՝ նրանից առաջ անցնելով լրացուցիչ ցուցիչներով)։ 2005 թվականի Սլովենիայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։
Սլովենիայի հավաքականի կազմում մասնակցել է չորս շախմատային օլիմպիադաների (2002, 2008, 2010 և 2012 թվականներին, 2002 թվականին հանդես է եկել 2–րդ հավաքականի կազմում, առաջին տախտակի մոտ), չորս Եվրոպայի թիմային  առաջնությունների (2005, 2007, 2009 և 2011 թվականներին), Միտրոպի գավաթների՝ 2005, 2006, 2007 և 2009 թվականներին (հավաքականը հաղթել է  2005, 2006 և 2009 թվականների մրցախաղերում և դարձել է 2007 թվականի մրցաշարի արծաթե մեդալակիր), չորս Եվրոպայի պատանեկան թիմային առաջնությունների (2001-2004 թվականներին՝ մինչև 18 տարեկան կատեգորիայում), մի շարք միջազգային մրցախաղերի։
Միջերկրածովյան երկրների առաջնության կանանց մրցաշարի հաղթող (Ելենա Տիտովա-Բորիչի դեմ մրցախաղում հաղթել է)։
Եվրոպայի և աշխարհի պատանեկան և երիտասարդական առաջնությունների տարբեր տարիքային կատեգորիաների մասնակից է (լավագույն արդյունք՝ կիսել է 2-4 տեղերը 2005 թվականին Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում՝ մինչև 18 տարեկան կատեգորիայում)։
Մահացել է 26 տարեկանում, քաղցկեղից։


== Հիմնական սպորտային արդյունքներ ==


== Վարկանիշի փոփոխություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Գասպարե Սպոնտինի

Գասպարե Սպոնտինի (ամբողջական անունն իտալերեն՝ Gaspare Luigi Pacifico Spontini; նոյեմբերի 14, 1774(1774-11-14)[…], Մայոլատի Սպոնտինի, Անկոնա - հունվարի 24, 1851(1851-01-24)[…], Անկոնա, Անկոնա, Մարկե, Պապական մարզ և Մայոլատի Սպոնտինի, Անկոնա, Մարկե, Պապական մարզ), իտալացի երգահան, գրել է օպերաներ, հոգևոր երաժշտություն (մեսսաներ, կանտատներ) և գործիքային ստեղծագործություններ։ Զբաղեցրել է Փարիզում իտալական օպերային թատրոնի (1810 - 1812 թթ.) և Բեռլինի օպերային թատրոնի տնօրենի (1820-1841 թթ.) պաշտոնները։ Իր ստեղծագործություններից առավելապես հայտնի է «Վեստալուհի» օպերան (1807 թ., Փարիզ), որը այսօր էլ երբեմն բեմադրվում է օպերային թատրոններում։ Ազդեցություն է ունեցել ֆրանսիական «մեծ» օպերայի ձևավորման վրա։ Նրա երաժշտության ներգործությունը նկատելի է Ջակոմո Մեյերբերի տեղծագործությունների, ինչպես նաև Վագների վաղ շրջանի «Ռիենցի» օպերայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիժնի Կաչմաշ

Նիժնի Կաչմաշ (ռուս.՝ Нижний Качмаш, բաշկիրերեն՝ Түбәнге Ҡасмаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կալտասինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 493 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գմբեթի լեռնաշղթա

Գմբեթի լեռներ, լեռներ Հայկական լեռնաշխարհում, Պոնտական լեռնահամակարգում, Սեբաստիայի նահանգում Կարահիսար քաղաքից մոտ 20 կմ հյուսիս, դեպի Սև ծով տանող ճանապարհների շրջաններում։ Ձգվում են հյուսիս-արևելքից հարավ-արևմուտք ուղղությամբ, շուրջ 16 կմ երկարությամբ։ Ամենաբարձր գագաթը՝ Գմբեթ, ծովի մակերևույթից՝ 2700 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժիրեկեն

Ժիրեկեն (ռուս.՝ Жирекен), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի, Անդրբայկալյան երկրամասի Չեռնիշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4241 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նոյեմբերի 14

Նոյեմբերի 14, տարվա 318-րդ (նահանջ տարիներին՝ 319-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 47 օր։


== Դեպքեր ==
1918 - Չեխոսլովակիան դառնում է հանրապետություն
1922 - Մեծ Բրիտանիայում իր ռադիոհեռարձակումներն է սկսում BBC ընկերությունը
1960 - Չեխոսլովակիայում երկու ուղևորատար գնացքների բախման հետևանքով զոհվում է 110 մարդ
1994 - Լա Մանշի տակով կառուցված թունելով սկսում է գործել Փարիզն ու Լոնդոնն իրար միացնող երկաթուղին


== Ծնունդներ ==
1650 - Վիլհելմ III Օրանացի,
1765 - Ռոբերտ Ֆուլտոն Robert Fulton ամերիկացի գյուտարար (մ. 1815)
1774 - Գասպարե Սպոնտինի Gaspare Spontini իտալացի կոմպոզիտոր (մ. 1851)
1797 - Չարլզ Լայել Charles Lyell բրիտանացի իրավաբան և երկրաբան (մ. 1875)
1805 - Ֆաննի Մենդելսոն Fanny Mendelssohn, գերմանացի դաշնակահարուհի (մ. 1847)
1840 - Կլոդ Մոնե Claude Monet, ֆրանսիացի նկարիչ (մ. 1926)
1882 - Միհրան Խոջամիրյան, բոլշևիկյան կուսակցական գործիչ (մ. 1938)
1889 - Ջավահարլալ Ներու (Նեհրու), Հնդկաստանի առաջին վարչապետը (մ. 1964)
1897 - Լևոն Միրզոյան, խորհրդային պետական և կուսակցական գործիչ (մ. 1939)
1921 - Ռուբեն Մելիք (Մելիք Մինասյանց), սփյուռքահայ ֆրանսագիր բանաստեղծ (մ. 2007)
1922՝
Բուտրոս Բուտրոս-Ղալի (անգլ. Boutros Boutros-Ghali) ղպտի քաղաքական գործիչ
Հրաչյա Ղափլանյան, թատերական ռեժիսոր (մ. 1988)
Էդուարդ Բաղդասարյան, հայ կոմպոզիտոր (մ. 1987)
1924 - Լեոնիդ Կոգան Леонiд Борисович Коган ռուս և ուկրաինացի ջութակահար (մ. 1982)
1926 - Մարկ Արյան, երգիչ, երգահան, բանաստեղծ, գործարար
1933 - Ֆրեդ Հեյս Fred Haise ամերիկացի տիեզերագնաց
1946 - Կավալենկո Շահգալդյան հայաստանյան պետական գործիչ
1948 - Չարլզ, Ուելսի արքայազն
1954՝ * Յաննի (Յանիս Խրիսոմալիս) Γιάννης Χρυσομάλλης հույն դաշնակահար և կոմպոզիտոր
1979՝
Արքմենիկ Նիկողոսյան հայ գրաքննադատ
Արման Քարամյան, հայ ֆուտբոլիստ
Արտավազդ Քարամյան, հայ ֆուտբոլիստ


== Մահեր ==
565 - Հուստինիանոս Ա, բյուզանդացի կայսր
1263 - Ալեքսանդր Նևսկի, ռուս իշխան
1716՝ գերմանացի փիլիսոփա և իրավաբան Գոթֆրիդ Վիլհելմ Լայբնից
1831՝ գերմանացի փիլիսոփա Գեորգ Հեգել
1832՝ դանիացի լեզվաբան Ռասմուս Ռասկ
1932՝ հայ պատմաբան Լեո (Առաքել Բաբախանյան)
1936՝ լեզվաբան և հայագետ Գաբրիել Մենևիշյան
1944՝ ավստրա-գերմանացի ջութակահար Կարլ Ֆլեշ
1958՝ խորհրդային ռազմական պատմաբան Նիկոլայ Կորսուն
1971՝ հայ խորհրդային օպերատոր Սարգիս Գևորգյան
1975՝ հայ ջազային կոմպոզիտոր և ջութակահար Արտեմի Այվազյան
1976 - Գեղամ Սարյան, հայ նշանավոր գրող, բանաստեղծ (ծ. 1902)
1982՝ հայ խորհրդային երկրաբան Հովհաննես Մաղաքյան
2005՝ քաղաքական և պետական գործիչ Յուրի Մկրտումյան


== Տոներ ==
Շաքարախտի դեմ պայքարի համաշխարհային օր
Երեխաների օր (տոնվում է Հնդկաստանում, Ջավահարլալ Ներուի ծննդյան օրը)
Կոլոմբիացի կանանց օր (Կոլումբիա)


== Ծանոթագրություններ ==
Կորոլ Շոր

Կորոլ Շոր (ռուս.՝ Король-Шор), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Սերչեյու գետի աջ ափից 12 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 12 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000073812
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007381
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Հովսեփ Բեյրան

Հովսեփ (Ժոզեֆ) Բեյրան (1825, Ադրիանուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - 1866, Փարիզ), վեներաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1850), պրոֆեսոր (1864):


== Կենսագրություն ==
Հովսեփ (Ժոզեֆ) Բեյրանը ծնվել է 1825 թվականին, Ադրիանուպոլիս քաղաքում։ 1850 թվականին ավարտել է Փարիզի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1850-1854 թվականներին Կ. Պոլսում, այնուհետև Փարիզում զբաղվել է ուրոլոգիայով և վեներաբանությամբ։ 1864 թվականից եղել է Փարիզի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետի պրոֆեսոր։ Հեղինակ է «Վեներական հիվանդությունների մասին» (1851), «Բժշկությունը Թուրքիայում» (1854), «Ընդհանուր ախտաբանություն» (1863) ֆրանսերեն գրքերի։
Բեյրանի պատրաստած «0piat de Веуran» դեղանյութը երկար տարիներ կիրառվել է որպես վեներական հիվանդությունների դեմ պայքարի միջոց։
Հովսեփ (Ժոզեֆ) Բեյրանը մահացել է 1866 թվականին, Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզում։


== Երկեր ==
«Վեներական հիվանդությունների մասին» (1851, ֆրանս.):
«Բժշկությունը Թուրքիայում» (1854, ֆրանս.):
«Ընդհանուր ախտաբանություն» (1863, ֆրանս.):
«Միզուղիների հիվանդությունների մասին դասախոսությունները» (1865, ֆրանս.):


== Գրականություն ==
Հայ բժիշկներն ու դեղագործները Օսմանյան Կայսրությունում  (19-րդ դարի երկրորդ  կես - 20-րդ դարի սկիզբ(չաշխատող հղում)


== Ծանոթագրություններ ==
Կուդաշևո (այլ կիրառումներ)

Կուդաշևո, կարող է վերաբերել՝

Կուդաշևո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուրաևսկի շրջանի կազմում։
Կուդաշևո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուչալինսկի շրջանի կազմում։
Կուդաշևո - գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Բուգուլմինսկի շրջանի կազմում։
Սկուտեղ

Սկուտեղ շրջանաձև, քառանկյունաձև և ձվաձև, երկու բռնակով կամ առանց դրանց արծաթյա, պղնձյա կամ փայտամեծ ափսե։ Հիմնականում օգտագործվում է որպես մատուցարան, հնում ծառայել է նաև որպես սեղան, պաստեղ չորացնելու, ցորեն քամհարելու սկավառակ են։ Սկուտեղները դրվազարդարվում են երկրաչափական և բուսական զարդանախշերով, կենդանիների և թռչունների պատկերներով։ Ունեն նաև դեկորատիվ նշանակություն, այդօրինակ հին հայկական սկուտեղների վրա փորագրվել են տարբեր զարդամոտիվներ, նաև հայ թագավորների դիմանկարներ, «Ոգի Հայաստանի» թեմայով պատկերներ, մակագրություններ (թագավորների անունները, պատրաստման թվականը են)։ 
Սկուտեղները պատրաստող նշանավոր վարպետներ են գործել Ջուղայում, Վանում, Թոքատում, Երզնկայում, Կարինում, Ալեքսանդրապոլում, Երևանում և այլուր։ Մեր օրերում սկուտեղ արտադրվում է նաև գործարանային եղանակով, պլաստմասսայից և այլ նյութերից։
Տարբագատայ (քաղաքատիպ ավան, Պետրովսկ-Զաբայկալսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏարբագատայՏարբագատայ (ռուս.՝ Тарбагатай), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Անդրբայկալյան երկրամասի Պետրովսկ-Զաբայկալսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2380 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աժան դ'Ավերոն

Աժան դ'Ավերոն (ֆր.՝ Agen-d'Aveyron), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 1067 մարդ, բնակչության խտությունը` 47.74 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 22.35 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 500 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 130 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 9 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 705 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 532-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 173։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,5 %։ 532 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 510 անձ (260 տղամարդ և 250 կին)։ Գործազուրկ են եղել 22 անձ (11 տղամարդ և 11 կին)։ 173 անաշխատունակներից 60-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 87-ը` թոշակառուներ, իսկ 26-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լես (Լիեդա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լես (այլ կիրառումներ)Լես (Լիեդա) (իսպ.՝ Les), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Լեյդա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վալ դԱռան շրջանում։ Տարածքը կազմում է 23.45 կմ²։ Բնակչությունը ՝ 968 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Página web del Ayuntamiento
Turismo Les
Información de la Generalidad de Cataluña Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Instituto de Estadística de Cataluña
Թայլեր Բարնհարդտ

Թայլեր Դեյվիս Բարնհարդտ (անգլ.՝ Tyler Davis Barnhardt, հունվարի 16, 1993(1993-01-16), Ռոլի, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան։ Առավել հայտնի է ամերիկյան «Ընդհատակ» պատմական դրամատիկական հեռուստասերիալում Մեթյու Ռոյի և ամերիկյան «13 պատճառ՝ ինչու» պատանեկան դրամատիկական հեռուստասերիալում Չառլի Սբ․ Ջորջի դերերով։


== Վաղ կյանք և կրթություն ==
Բարնհարդտը ծնվել է Հյուսիսային Կարոլինայի Ռոլի քաղաքում և մեծացել Շառլոթ քաղաքին մերձակա գտնվող Մեթյուզ քաղաքում։ 2011 թվականին ավարտել է Դեյվիդ Վ․ Բաթլերի ավագ դպրոցը։ 2015 թվականին Բարնհարդտը ստացել է Հյուսիսային Կարոլինայի համալսարանի Գրինսբորոյի երաժշտական, թատրոնի և պարի դպրոցի արվեստի բակալավրի աստիճան։


== Գործունեություն ==
2016 թվականին Բարնհարդտը հայտնվել է «Պտույտ։ Վաշինգտոնի գործակալներ»-ի դրվագներից մեկում։ 2017 թվականին Բարնհարդտը հանդես է եկել «Ընդհատակ» հեռուստասերիալի երկրորդ եթերաշրջանում՝ խաղալով Մեթյու Ռոյի դերը, այնուհետև ունեցել է փոքրիկ դեր «Կարիճ» շոուում։ 2019 թվականին Չառլի Սբ․ Ջորջի դերով նկարահանվել է «13 պատճառ՝ ինչու» հեռուստասերիալում՝ երրորդ եթերաշրջանում կատարելով իր առաջնելույթը։ Ավելի ուշ՝ 2019 թվականին, «Tales from the Loop» դրամատիկական հեռուստասերիալում խաղացել է գլխավոր դեր։
2019 թվականի նոյեմբերին Բարնհարդտը հայտնվել է «Visual Tales» ամսագրի շապիկին։


== Filmography ==


== Ծանոթագրություններ ==
Վարեդո

Վարեդո  (իտալերեն՝ Varedo), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզում՝ Մոնցա և Բրիանցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 12648 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը կազմում է 3160 մարդ/կմ²։ Տարածքը 4 կմ² է։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 20039։ Հեռախոսային կոդ՝ 0362։
Բնակավայրի հովանավորն է Սան Պիետրոն։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)