armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Զորական

Զորական, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզում։ Նոյեմբերյան քաղաքից հեռու է 6 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Զորական է վերանվանվել 2006 թվականի հուլիսի 4-ին։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Զորականի մշտական բնակչությունը կազմել է 891, առկա բնակչությունը` 772 մարդ։ Մինչև 1989 թ. գյուղում բնակվել են ադրբեջանցիներ, որոնց նախնիները Ադրբեջանի Ղազախի շրջանի Շխլի և այլ գյուղերից են։ 1988-1889 թվականներից գյուղը բնակեցված է Ադրբեջանի Շամքորի շրջանի Խաչիսար (Չարդախլու) գյուղից այստեղ բռնագաղթած հայերով։
Զորականի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, պտղաբուծությամբ, բանջարաբուծությամբ, ծխախոտագործությամբ, հացահատիկի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։ Մրգերից մշակում են դեղձ, թուզ, արքայանարինջ, խաղող, նուռ, հոն, հատիկեղենից՝ ցորեն, գարի, եգիպտացորեն։ Զորականում նաև ընդեղեն են մշակում՝ ընկույզ, նուշ, պնդուկ։ Մթերքներն օրգանիկ են, մշակման ընթացքում տեղացիներն օգտագործում են միայն բնական գոմաղբը։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում է դպրոց։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Զորականից մոտ 5 կմ հյուսիս-արևելքում կան հին ամրության ավերակներ։
Գյուղի տարածքում պահպանվում է ադրբեջանական գերեզման։
Բնությունը չքնաղ է։ Գյուղը սփռվել է անտառածածկ սարերի լանջերին։ Բազմագույն ծաղիկներ են աճում տարածքում։
Գյուղի պարծանքը հազարամյա հսկա չինարին է։


== Տես նաև ==
Խաչիսար
Տավուշի մարզ


== Ծանոթագրություններ ==
Սենտ Էստև Ժանսոն

Սենտ Էստև Ժանսոն (ֆր.՝ Saint-Estève-Janson), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Բուշ դյու Ռոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 339 մարդ, բնակչության խտությունը` 39.19 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.65 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 620 կմ հարավ, Մարսել քաղաքից` 45 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 225 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 175-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 50։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,8 %։ 175 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 162 անձ (84 տղամարդ և 78 կին)։ Գործազուրկ են եղել 13 անձ (5 տղամարդ և 8 կին)։ 50 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 22-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Բուշ դյու Ռոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կորոլևկա (այլ կիրառումներ)

Կորոլևկա, կարող է վերաբերել՝

Կորոլևկա - գետ Ռուսաստանում, Սոտի վտակը
Կորոլևկա - գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանում
Լա Ռիբա դե Էսկալոտե

Լա Ռիբա դե Էսկալոտե (իսպ.՝ La Riba de Escalote), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Սորիա շրջանի մեջ, Կաստիլիա և Լեոն երկրամասի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալմասան համայնքի մեջ։ Զբաղեցնում է 23,44 կմ² տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 19 մարդ։ 


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Պատկերասրահ ==
Մարիան Էմմա Չեյզ

Մարիան Էմմա Չեյզ (ապրիլի 18, 1844(1844-04-18), Քամդեն, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - մարտի 15, 1905(1905-03-15), Brondesbury, Բրենտ, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն), բրիտանացի նկարչուհի, որն աշխատել է ջրաներկով։


== Կենսագրություն ==
Չեյզը ծնվել է 1844 թվականի ապրիլի 18-ին Լոնդոնի Ֆիցրոյի հրապարակում Ջոն Չեյզի և իր երկրորդ կնոջ՝ Ջորջիանա Աննա Չեյզի (ծնյալ՝ Հարիս) ընտանիքում։ Նրա առաջին կինը՝ Մարի Աննա Ռիքսը եղել է ջրաներկով նկարչուհի և մահացել է 1840 թվականին։ Չեյզի հայրը՝ Ջոն Չեյզը, կայացած նկարիչ էր, որը որոշակի պատրաստություն էր անցել Ջոն Կոնստեբլի մոտ։
Նա հաճախել է դպրոց Ռիչմոնդում և նա սովորել է նկարչություն Մարգարեթ Ջիլիսի մոտ։ Չեյզը հիմնականում աշխատել է Անգլիայում և  չնայած նրան նա շատ ցուցահանդեսներ է անցկացրել այլ պատկերասրահներում, ուղարկել է իր ջրաներկով նկարների մեծ մասը  Ջրաներկով աշխատող նկարիչների Թագավորական ինստիտուտ։

Վաղ հասակում նա շատ ժամանակ էր հատկացնում գունազարդությանը, բայց ջրաներկով նկարած ծաղիկներով, մրգերով և նատյուրմորտերով նա դարձավ հայտնի շնորհիվ ճշմարիտ գունազարդման և նրբագեղ վերաբերմունքի։ Նա նկարում էր նույն ինտերիերի ներսում, մի քանի բնատեսարաններ և կյանքի վերջում ուսումնասիրում էր ծաղիկների այգիներ, մարդկանց նկարելու գործում նա պակաս հաջողակ էր։ Նա ժամանակ առ ժամանակ աշխատում էր յուղաներկով։ 1866-1905 թվականների ընթացքում նա ցուցադրել է նկարներ Լոնդոնի Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում, բրիտանացի Նկարիչների թագավորական ընկերությունում, Թագավորական ինստիտուտում, Դադլեյի պատկերասրահում, Գրոսվենոր պատկերասրահում, 1871 թվականի միջազգային ցուցահանեսում, և տարբեր գավառական և արտասահմանյան  ցուցահանդեսներում։ 1875 թվականի մարտի 22-ին նա ընտրվել է Ջրաներկով Նկարիչների ինստիտուտի անդամ (հիմա Թագավորական ինստիտուտ), իսկ 1879 թվականին նա դարձավ լիիրավ անդամ։ 1888 թվականին Թագավորական բուսաբանական ընկերությունը պարգևատրել է նրան արծաթե մեդալով։
Չեյզը մահացել է 1905 թվականին սրտի վիրահատությունից հետո։ Նա թաղված է Սուրբ Պանկրասի գերեզմանատանը։
Նրա աշխատանքները գտնվում են Լեյսեստերի պատկերասրահներում, Աբերդինի արվեստի պատկերասրահում և Վիկտորիայի և Ալբերտի թանգարանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բարմունես

Բարմունես, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տարասովկա (գյուղ, Վոլնովախսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏարասովկաՏարասովկա (ուկրաիներեն՝ Тарасівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլնովախսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տարասովկա գյուղում բնակվում էր 13 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիրջինյա Չերիլ

Վիրջինյա Չերիլ (անգլ.՝ Virginia Cherrill, ապրիլի 12, 1908(1908-04-12), Carthage, Իլինոյս, ԱՄՆ - նոյեմբերի 14, 1996(1996-11-14), Սանտա Բարբարա, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), համր կինոյի ամերիկացի հայտնի դերասանուհի։ Առավել հայտնի է դարձել՝ մարմնավորելով կույր աղջկա դերը Մեծ քաղաքի լույսերը ֆիլմում, որը նկարահանվել է 1931 թվականին։ Սա նրա մեկնարկային ֆիլմն էր։ Կարիերան շարունակել է մինչև 1936 թվականը։ Հոլիվուդյան փառքի ծառուղում ունի իր աստղը։


== Կենսագրություն ==
Վիրջինյան ծնվել է Իլինոյս նահանգի Քարթհեյջ քաղաքի մոտ գտնվող ագարակում՝ ՝ Ջեյմս Է․ Չերչիլի և Բլանշ Ուիլկոկսի ընտանիքում։ Մեծանալով՝ տեղափոխվել է Հոլիվուդ, որտեղ բռնցքամարտի մրցամարտ դիտելիս ծանոթացել է Չարլի Չապլինի հետ (Վիրջինյայի պատմելով՝ նրանց աթոռները միանգամայն պատահականորեն միմյանց մոտ են գտնվել, իսկ Չապլինի պատմելով՝ Վիրջինյան մինչ այդ մոտեցած է եղել իրեն լողափին և խնդրել, որ վերցնի դերափորձարկման)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիանց

Ալիանց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Շատախի գավառակում։
XIX դարի վերջին ուներ 35 տուն հայ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լա Կարտ

Լա Կարտ(կատ.` La Quar, իսպ.` La Quart, բասկ.` La Quar ) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Բարսելոնա գավառում, ինքնավար Կատալոնիա մարզում։ Մունիցիպալիտետի մի մասը գտնվում է Բերգեդա շրջանում։ Տարածքը զբաղեցնում է 37,89 կմ2։ Բնակչությունը` 59 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Página web del Ayuntamiento Archived 2021-02-09 at the Wayback Machine.
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Institut d’Estadística de Catalunya
Կաբատնյա

Կաբատնյա (ուկրաիներեն՝ Кабатня), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Իլինեցկոեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1650 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կաբատնյա գյուղում բնակվում էր 214 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,04 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 205,77 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էրիթրեա

Էրիթրեա, պաշտոնական անվանումը՝ Էրիթրեայի Պետություն (տիգ.՝ ሃገረ ኤርትራ [hagärä ertra], արաբ․՝ دولة إرتريا‎‎ [dawlat iritriyyā]), պետություն Արևելյան Աֆրիկայում, Կարմիր ծովի ափին, Աֆրիկյան եղջյուր թերակղզում։ Խոշորագույն քաղաքը և մայրաքաղաքը Ասմարան է։
Արևմուտքից սահմանակցում է Սուդանին, հարավում՝ Եթովպիային, արևելքում Ջիբութիին։ Զբաղեցնում է 117,600 կմ² տարածք։


== Պատմություն ==
Շուրջ 20 տարի տևած քաղաքական պատերազմից հետո անկախություն է ստացել Եթովպիայից 1993 թվականին։ Երկարատև պատերազմը մեծ վնաս է հասցրել երկրի տնտեսությանը։ Բնակչությունը հիմնականում բնակվում է գյուղերում և զբաղվում է երկրագործությամբ ու կիսաքոչվոր անասնապահությամբ։ Կան տեքստիլ, կաշվի, սննդի արդյունաբերության ձեռնարկություններ, արդյունահանվում է աղ։


== Անվանում ==
Անվանումն առաջացել է հունարեն Էրիթրոս «կարմիր» բառից, այսինքն՝ «Կարմիր ծովի ափին գտնվող երկիր»։


== Ծանոթագրություններ ==
Հեռուստատեսությունը Վենեսուելայում

Վենեսուելայում հեռուստատեսությունը գործարկվել է 1952 թվականին, երբ դիկտատոր Մարկոս Պերես Խիմենեսը մեկնարկել է Televisora Nacional հեռուստաալիքը՝ Վենեսուելան դարձնելով հեռուստացույց ունեցող աշխարհի իններորդ երկիրը։ 1963 թվականին վենեսուելական տնային տնտեսությունների քառորդ մասն արդեն հեռուստացույց ուներ, 1969 թվականին հասնելով 45 % և 1982 թվականին՝ 85 %: Հեռուստանովելները հայտնի են Վենեսուելայում, և որոշ վենեսուելական արտադրանքներ (օրինակ՝ 1992 թվականի Cara Sucia) միջազգային տարածում են գտել։  Թերևս ամենահայտնի հեռուստահաղորդումը նախագահ Ուգո Չավեսի ամենշաբաթյա «Aló Presidente» թոք-շոուն է, որը սկսվել է 1999 թվականին և ավարտվել 2012 թվականին։ Կառավարությունը նաև կանոնավոր կերպով օգտագործում է կադենասերները (պարտադիր ընդհատումներ բոլոր հեռուստաալիքներում պետական հեռուստաալիքների ցուցադրման համար)։


=== Մասնավոր հեռուստատեսություն ===


=== Հանրային հեռուստաընկերություն ===


=== Բաց ազդանշանով այլ ազգային ալիքներ ===


=== TV հեռարձակում ===


== Ծանոթագրություններ ==
Նյավեժիս

Նյավեժիս (նաև Նեվեժիս); լիտ.՝ Nevėžis, ռուս.՝ Невяжа, լեհ.՝ Niewiaża), գետ Լիտվայում, Նեման գետի աջ վտակը։


== Ջրագրություն ==

Երկարությունը` 210 կմ, ջրավազանը` 6140 կմ²։ Հոսում է Կենտրոնալիտվական ցածրավայրում։ Սառցակալում է նոյեմբերից հունվար ընկած ժամանակահատվածում, սառցահոսանքը փետրվարից մինչև ապրիլի առաջին կեսը։ Սնուցումը հիմնականում ձնային է։ Ունի շուրջ 70 վտակ։
Հիմնական վտակներն են՝ Ալանտա, Իուոդ, Ուպիտե, Լինկավա, Օբելիս, Բարուպե, Գինյա (ձախ), Իուոստա, Կիրշինաս, Լիաուդե, Կրուոստաս, Դոտնուվելե, Սմիլգա, Շուշվե, Ալուոնա, Ստրիունա (աջ)։


== Տնտեսական նշանակություն ==
Գետում կարելի է զբաղվել ձկնորսությամբ։ Գետի ափին են տեղակայվաց Կեդայնյայ և Պանևեժիս քաղաքները։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Գետի անունով է կոչվում Կեդայնյայ քաղաքի «Նեվեժիս» բասկետբոլային ակումբը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոնդա Ալթա

Ռոնդա Ալթա (պորտ.՝ Ronda Alta), մունիցիպալիտետ Բրազիլիայում, մտում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մտնում է Սեարա նահանգի հյուսիսարևմտյան մարզի մեջ։ 2006 թվականի տվյալներով՝ բնակչությունը կազմում է 9455 մարդ։ Ընդգրկման տարածքը կազմում է 426.337 կմ²։ Բնակչության խտությունը՝ 22.2 կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1963 թվականի դեկտեմբերի 26-ին։


== Աշխարհագրություն ==
Տեղանքի կլիման բարեխառն մերձարևադարձային է։
Գլխատուն (լեռնագագաթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գլխատուն (այլ կիրառումներ)Գլխատուն, լեռնագագաթ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Զանգեզուրի լեռնահամակարգում, Հենաձոր գետի աջափնյակում, Սալվարդ գյուղից 6 կմ հյուսիս–արևմուտք։ Բարձրությունը 2582 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Տետրահիդրոֆուրան

Տետրահիդրոֆուրան Քառահիդրոֆուրան, ֆարանիդին, քառամեթիլենօքսիդ, օքսոլան, ցիկլային եթեր, յուրահատուկ հոտով, անգույն հեղուկ է, պնդանում է — 108,5 °C-ում, եռում՝ 65,7 °C-ում։ Խտություն՝ը 889,2 կգ/մ³ (20 °C)։ Լուծվում է ջրում և օրգանական լուծիչներում։ Մտանում են ֆուրանի կատալիտիկ հիդրմամբ։ Օգտագործվում է որպես լուծիչ և ուրետանային կաուչուկների ստացման հումք։


== Ծանոթագրություններ ==
Գոմու ջուր (գետակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գոմու ջուր (այլ կիրառումներ)Գոմու ջուր, գետակ Հայկական լեռնաշխարհում, Եփրատի ավազանում, նրա ձախակողմյան վտակը։ Հոսում է Երզնկայի դաշտով և մայր գետին միանում Մեղուցիկ ավանի արևելյան կողմում։


== Ծանոթագրություններ ==
Փոքր Տոմբաշ

Փոքր Տոմբաշ (ռուս.՝ Малая Томбаш), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է գետի ձախ ափին՝ 4 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000024358
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002435
Ավազանի կոդը - 03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կրապիվենկա (գյուղ, Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրապիվենկա (այլ կիրառումներ)Կրապիվենկա (ուկրաիներեն՝ Кропивенка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրապիվենկա գյուղում բնակվում էր 140 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,97 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 28,17 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ջոն Սլոուն

Ջոն Սլոուն, (անգլ.՝ John French Sloan, օգոստոսի 2, 1871(1871-08-02)[…], Լոք Հեյվեն, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ - սեպտեմբերի 7, 1951(1951-09-07)[…], 1951[…] կամ սեպտեմբերի 8, 1951(1951-09-08), Հանովեր, Գրաֆտոն շրջան, Նյու Հեմփշիր, ԱՄՆ), ամերիկացի նկարիչ-իմպրեսիոնիստ։


== Կյանք և ստեղծագործություն ==
Ջոն Սլոունն իր ստեղծագործական գործունեության վաղ շրջանում ներկայացել է որպես գրաֆիկ` աշխատելով որպես պատկերազարդող և ծաղրանկարիչ Փենսիլվանիայի ամսագրերից մեկում։ Զուգահեռաբար երեկոյան ժամերին սովորել է նաև Փենսիլվանիա նահանգի Ֆիլադելֆիայի գեղեցիկ արվեստների դպրոցում։ Իր ուսուցչի` Ռոբերտ Հենրիի ստեղծագործական ազդեցության տակ նկարիչն անցում է կատարել յուղաներկերով գեղանկարչությանը։ Նրա համար օրինակ է դարձել Էդուարդ Մանեի, իսկ հետո նաև` Վան Գոգի, Պաբլո Պիկասոյի և Անրի Մատիսի գեղանկարչությունը։ 1904 թվականին նկարիչը մեկնել է Նյու Յորք, բնակություն հաստատել Մանհեթենում, իսկ մի քանի տարի անց հաստատվել է Գրինվիչ Վիլիջի նկարիչների շրջանակում։ 1906 թվականին նա սկսել է դասավանդել Նյու Յորքի արվեստի դպրոցում։ Նրա աշակերտներից են եղել Ջորջ Վեսլի Բելոուսը, Էդվարդ Հոփերը, Շոլոմ-Ալեյխեմի կրտսեր որդին` նկարիչ Նորման Ռայբենը։
Ջոն Սլոունի  կտավների թեման նվիրված է եղել նյույորքյան մեգապոլիսի առօրյա կյանքին. նրա ստեղծագործության օրինակներից մեկն է «Առավոտյան ժամը երեքը» նկարը։ Ստեղծել է գրեթե բացառապես կերպարային գեղանկարներ։
Ջոն Սլոունի երկրորդ կինը եղել է ամերիկացի մեկենաս, ուսուցիչ և նկարիչ Հելեն Ֆար Սլոունը (անգլ.՝ Helen Farr Sloan):  Նա իր ամուսնու` Ջոն Սլոունի շատ աշխատանքներ հանձնել է Դելավերի գեղարվեստի թանգարանին։


== Գրականություն ==
«Die Welt der Malerei», Gütersloh-Amstelveen, 1997.
Ջոն Սլոուն հոդվածը Սովետական մեծ հանրագիտարանում 


== Ծանոթագրություններ ==
Մեգլենա Կունևա

Մեգլենա Կունևա (բուլղար․՝ Меглена Щилиянова Кунева, հունիսի 22, 1957(1957-06-22), Սոֆիա, Բուլղարիա), բուլղարացի և եվրոպացի քաղաքական գործիչ։ Իրավագիտության դոկտոր։ Բուլղարիայի փոխվարչապետ (2014)։ 2012 թվականին հիմնադրել է «Բուլղարիան հանուն քաղաքացիների» (բուլղար․՝ Движение „България на гражданите“) կուսակցական շարժումը։


== Կենսագրություն ==
Մեգլենա Կունևան ծնվել է Սոֆիայում։ Սերում է Ռակովսկի քաղաքում հաստատված կաթոլիկ ընտանիքից։ 1981 թվականին ավարտել է Սոֆիայի համալսարանը, ստացել է իրավագիտության դոկտորի աստիճան։ Եղել է Բուլղարիայի ազգային ռադիոյի իրավական ծրագրի լրագրող, միաժամանակ՝ Սոֆիայի համալսարանի պրոֆեսորի ասիստենտ, 1990-2001 թվականներին՝ Նախարարների խորհրդի ավագ իրավախորհրդատու։ Միաժամանակ սովորել է Ջորջթաունի և այլ արտասահմանյան համալսարաններում, մասնագիտացել արտաքին հարաբերությունների և շրջակա միջավայրի իրավական պահպանության գծով։
2001 թվականի հունիսին ընտրվել է պատգամավոր (Բուլղարիայի խորհրդարանի անդամ), եղել է լիբերալ Սիմեոն II ազգային շարժում (NDSV, Կայունության և զարգացման ազգային շարժում) կուսակցության հիմնադիր անդամ։ 2001 թվականի օգոստոսին նշանակվել է Բուլղարիայի արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ և Եվրամիության Բուլղարիայի հանրապետության գլխավոր բանակցող։ Եվրոպայի ապագայի կոնվենցիայի ստեղծման ժամանակ եղել է Բուլղարիայի կառավարության ներկայացուցիչ։
2002 թվականի մայիսին նշանակվել է Եվրոպական ինտեգրացման նախարար (առաջին նախարարն է)։ Պաշտոնը շարունակել է զբաղեցնել նույնիսկ 2005 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից հետո, երբ Կայունության և զարգացման ազգային շարժումը դարձավ Բուլղարիայի սոցիալիստական կուսակցության  կրտսեր գործընկերը։
2006 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Կունևան դարձել է Եվրոպական հանձնաժողովի նախագահ առաջին բուլղարացի անդամը։ Եվրոպական հանձնաժողովի նախագահ Ժոզե Մանուել Բարրոզուն Մեգլենա Կունևային նշանակել է Առողջապահության և սննդի անվտանգության եվրոպական հանձնակատարի պաշտոնում։ Եվրոպական խորհրդարանը նրան պաշտոնում հաստատել է 2006 թվականի դեկտեմբերի 12-ին՝ 583 «կողմ», 21 «դեմ» և 28 «ձեռնպահ» ձայներով։ Եվրոպական հանձնակատարի մանդատը ստացել է 2007 թվականի հունվարի 1-ին, երբ Բուլղարիան պաշտոնական միացել է Եվրամիությանը։ 2007 թվականի հունվարի 22-ին Լյուքսեմբուրգի Եվրոպական դատարանում տեղի է ունեցել Մեգլենա Կունևային՝ որպես Եվրամիության հանձնակատար երդման արարողությունը։
Մեգլենա Կունևան ամուսնացած է ֆինանսիստ, Բուլղարիայի կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի քարտուղարի որդի Անդրեյ Պրամովի հետ։ Նրանք ունեն մեկ որդի՝ Ալեքսանդրը։ Բացի բուլղարերենից, ազատ տիրապետում է անգլերենի, ֆրանսերենի, ռուսերենի։ Որպես գրականությանը աջակցող անձ՝ 2008 թվականին ընտրվել է Վիկ հիմնադրամի անդամ՝ ընտրելու տարվա բուլղարական վեպը։ Սիրում է լսել դասական երաժշտություն։


== Գրականություն ==
Lilov, Grigor (2013). Най-богатите българи (1st ed.). Sofia: „Кайлас” ЕООД. ISBN 978-954-92098-9-1.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://ec.europa.eu/commission_barroso/kuneva/index_en.htm Մեգլենա Կունևա. պաշտոնական կայք
Consumer Affairs
Radio Studio 54 Network

Radio Studio 54 Network կամ Studio 54 Network իտալական մասնավոր ռադիոկայան է, հիմնվել է Իտալիայի Կալաբրիա շրջանի Լոկրի քաղաքում։ Ստուդիո 54 ռադիոցանցի հեռարձակումները հասանելի են հարավային Իտալիայի հինգ շրջանների ինը մարզերում. Մեսսինա, Կալաբրիա, Վիբո Վալենտիա, Կատանձարո, Կոսենցա, Կրոտոնե, Լլեչչե, Պոտենցա և Սալերնո։
Հիմնական ծրագրերն են երաժշտական հիթերը և լուրերի տեղեկատվությունը, թարմացնելով օրը 28 անգամ։


== Արտաքին հղումներ ==
Radio Studio 54 Network պաշտոնական կայք
Studio 54 Network ինտերնետային հեռարձակումը
Զեյդերիկ

Զեյդերիկ (հոլ.՝ Zederik ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հարավային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 73,77 կմ² է, բնակչությունը՝ 13.454 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.800 եվրո է։


== Տեղագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Webseite der Gemeinde (teilweise auch in englischer Sprache)
Տարաս Շևչենկոյի հուշարձան (Յալթա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տարաս Շևչենկոյի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Տարաս Շևչենկոյի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Тарасу Шевченко, ուկրաիներեն՝ Пам'ятник Тарасу Шевченку), հուշարձան Ղրիմի Յալթա քաղաքում։ Կանգնեցվել է 2007 թվականին ուկրաինացի բանաստեղծ, գրող և նկարիչ Տարաս Շևչենկոյի պատվին` նրա անվան քաղաքային պուրակում։


== Պատմություն ==
Հուշարձանը պատրաստվել է 2005 թվականին «Տարաս Շևչենկոյի անվան հիմնադրամ» բարեգործական կազմակերպության նախաձեռնությամբ։ Հովանավորն էր դոկտոր Վասիլի Իվանիցկի - Նատալյա Բունձա ամուսնական զույգը Տորոնտոյից (Կանադա)։
Երիտասարդ բանաստեղծի հուշարձանի հեղինակն է Վինիպեգ քաղաքում բնակվող ուկրաինացի հայտնի քանդակագործ Լեո Մոլը, որը Շևչենկոյի հուշարձանների հեղինակն է Վաշինգտոնում, Բուենոս Այրեսում, Սանկտ Պետերբուրգում։
Բրոնզե հուշարձանը պատրաստվել է Արգենտինայում։ Նրա քաշը 2,5 տոննա է, բարձրությունը` 3 մետր։ Արգենտինայից հուշարձանը նավով ուղարկվել է Օդեսա, այնուհետև տեղափոխվել Յալթա, որտեղ մոտ երկու տարի գտնվել է պահեստում, մինչև քաղաքային իշխանությունները տեղադրելու հարմար տեղ էին փնտրում քաղաքի կենտրոնում։ Այդ վայրը դարձավ կրկեսի մոտի պուրակը Մոսկովյան փողոցում, որը ստացավ Շևչենկոյի պուրակ պաշտոնական անվանումը։
Բացման հանդիսավոր արարողության մասնակիցները նշել են «Ուկրաինայով և Ուկրաինայի համար ապրած մարդու նշանակալիությունը։ Ազգի հոգևոր բնույթը, նրա վերածնունդը և ձևավորումը անքակտելիորեն կապված են բազմազգ Ղրիմում մեր հարաբերությունների ներդաշնակության հետ»։ Հնչել են նաև երախտագիտության խոսքեր բոլոր նրանց, ովքեր ակտիվորեն մասնակցել են հուշարձանի ստեղծմանը, և նշվել է հուշարձանը հենց Յալթայում տեղադրելու խորհրդանշական լինելը. Յալթան այն «քաղաքն է, որն ամեն տարի աշխարհի տարբեր երկրներից այցելում են տասնյակ հազարավոր մարդիկ», որոնք հարգում և պատվում են ուկրաինական մշակույթը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հենրի Էլիբեկյան

Հենրի Վաղարշակի Էլիբեկյան (հունվարի 2, 1936(1936-01-02), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 20, 2019(2019-10-20), Մոսկվա, Ռուսաստան), հայ նկարիչ, քանդակագործ, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1990), կոնցեպտուալ արվեստի ներկայացուցիչ։
Վրաստանի մշակույթի վաստակավոր գործիչ Վաղարշակ Էլիբեկյանի որդին է, ՀՀ վաստակավոր նկարիչ Ռոբերտ Էլիբեկյանի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
1967 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1968-1971 թվականին ապրել է Մոսկվայում, 1972 թվականից՝ Երևանում։
Գեղանկարչական գործերից են՝ «Կոմպոզիցիա» (1956), «Մարդը տարածության մեջ» (1996), «Հակոբ Ջարախյանի հիշատակին» (1982)։ 1990 թվականից ստեղծել է վերացական բնույթի, վառ, բազմագույն գամմայով կոմպոզիցիաներ։
Էլիբեկյանի քանդակներին բնորոշ են պլաստիկական ձևերի հակադրությունները («Կնոջ մարմին», փայտ, 1972, «Կնոջ դիմաքանդակ», տուֆ, 1981)։
Կատարել է նաև բեմականացված ակցիաներ. «Գ. Յակուլով» (1985, Երևան), «Գեղանկարչություն և քանդակագործություն ժամանակի և տարածության մեջ» (1986, Յուրմալա), «Հայաստանը երեկ, այսօր, վաղը» (1993), «Սիրեցեք մարդուն» (2001), «Համլետը Համլետ չէ կամ վրեժխնդրություն հոր համար» (2003, երեքն էլ՝ Երևան)։ Ձևավորել է Ֆրիդրիխ Դյուրենմաթի «Խաղում ենք Սթրինդբերգ» (1975), Եղիշե Չարենցի «Երկիր Նաիրի» (1977, երկուսն էլ՝ ԵԴԹ), Գաբրիել Սունդուկյանի «Խաթաբալա» (1978, Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոն) ներկայացումները։
Հենրի Էլիբեկյանի ստեղծագործությունները գտնվում են Մոսկվայի Տրետյակովյան պատկերասրահում, Արևելքի ժողովուրդների պետական թանգարանում, Բախրուշինի անվան պետական կենտրոնական թատերական թանգարանում, Մոսկվայի Ա. Սախարովի անվան «Խաղաղություն, առաջընթաց և մարդու իրավունքներ» թանգարան-հասարակական կենտրոնում, Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Երևանի ժամանակակից արվեստի թանգարանում և այլ քաղաքների թանգարաններում և հավաքածուներում։


== Ցուցահանդեսներ ==
Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Թբիլիսիում (1982), Երևանում (1987), (2010)։


== Պարգևներ ==
Պողոսյան մրցանակ, 2012


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հենրի Էլիբեկյան
Ջեմիտ

Ջեմիտ, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կարաքիլիսայի գավառակում։ Գտնվում էր Արածանիի ձախ ափին, Կարաքիլիսա քաղաիքց 4-5 կմ հարավ-արևելք։
Գյուղում կան ավերակներ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 5 տուն քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մեդիսոն շրջան (Այդահո)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մեդիսոն շրջան (այլ կիրառումներ)Մեդիսոն շրջան (անգլ.՝ Madison County), ԱՄՆ Այդահո նահանգի 44 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.222 կմ² է, բնակչությունը՝ 37 536 մարդ (2008 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ռեքսբերգ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1913 թ.։
Շրջանն անվանակոչվել է ԱՄՆ 4-րդ նախագահ Ջեյմս Մեդիսոնի պատվին։ Առաջին բնակիչները մորմոններ էին, ովքեր այստեղ ոռոգման նոր համակարգ էին ստեղծել։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները..
Պրիբուժանի (գյուղ, Վոզնեսենսկի շրջան)

Պրիբուժանի (ուկրաիներեն՝ Прибужани), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վոզնեսենսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1753 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պրիբուժանի գյուղում բնակվում էր 2 013 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1575 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իվանա Թրամփ

Իվանա Մարի Թրամփ (անգլ.՝ Ivana Marie Trump), աղջկական ազգանունը՝ Զելնիչկովա (չեխ․՝ Zelníčková; փետրվարի 20, 1949(1949-02-20)[…], Զլին, Չեխոսլովակիա - հուլիսի 14, 2022(2022-07-14), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), չեխական ծագմամբ ամերիկացի բիզնեսմեն և նախկին ֆոտոմոդել։ 1977-1991 թվականներին եղել է ԱՄՆ-ի նախկին նախագահ Դոնալդ Թրամփի կինը։


== Վաղ տարիներ ==
Իվանա Զելնիչկովան ծնվել է չեխական Զլին քաղաքում, որը հայտնի էր նաև Գոթվալդով անունով։ Ծնվել է Միլոշ Զելնիչեկի և Մարի Ֆրանկովայի ընտանիքում։ Վաղ տարիքից նրա հայրը խրախուսել է զբաղվել դահուկային սպորտով։ 1970-ական թվականների սկզբին ընդունվել է Պրահայի Կարլովի համալսարան։
Զելնիչկովայի խոսքերով, 1972 թվականի ձմեռային օլիմպիական խաղերի ժամանակ, նա ընտրվել էր որպես փոխարինող՝ սլալոմ սպորտաձևում։ Սակայն 1989 թվականին, Չեխոսլովակիայի օլիմպիական կոմիտեի գլխավոր քարտուղար Պետր Պրոմեզնին ասել է. «Ո՞վ է Իվանան և ինչու են մարդիկ շարունակում հարցնել նրա մասին։ Մենք բազմիցս փնտրել ենք և խորհրդակցել շատեր հետ, բայց մեր գրառումներում այդպիսի անունով աղջիկ չի եղել»։


== Կարիերա ==
Դոնալդ Թրամփի հետ բաժանությունից հետո, Իվանա Թրամփը պայմանագիր է կնքել Ուիլյամ Մորիիսի գործակալության հետ և գովազդել հագուստներ, կոսմետիկա և ոսկերչական զարդեր, որոնք վաճառվել են հեռուստատեսային ալիքներից մեկով։ 1995 թվականի հունիսին Թրամփը սկսել է խորհուրդներ գրել «Globe» ամսագրի «Հարցրու Իվանային» սյունակում։ 1998 թվականին նա գնել է Խորվաթիայի վաճառքով երկրորդ թերթը, որն ունեցել է 100 000 տպաքանակ։ Բացի այդ, Խորվաթիայում կատարած ներդրումների շնորհիվ, նա մասնակցել է Խորվաթիայում կայացած լողափի պոլոյի առաջնությանը։
1999 թվականի փետրվարին Թրամփը հրատարակել է իր սեփական ամսագիրը, որը կոչվում էր «Կյանքը Իվանայի ոճով»։ Իվանա Թրամփը գրել է մի քանի գրքեր, այդ թվում «Սեր սիրո», «Լյուսի Ուիլքինս» և «Ազատ սեր» վեպերը և «Լավագույնը դեռ առջևում է. բաժանման հաղթահարումը և նորից կյանք վայելելը» ինքնակեսնագրությունը։ 2001 թվականին Իվանան իր ներդրումն է ունեցել «Բաժանում» ամսագրի մեջ։ Նա մարմնավորել է իրեն «Առաջին կանանց ակումբ» հոլիվուդյան ֆիլմում, որտեղ բաժանման մասին ասել է. «Տիկնա՛յք, Դուք պետք է ուժեղ լինեք և անկախ։ Եվ հիշե՛ք, եթե չբարկանաք, ապա կստանաք ամեն ինչ»։
2005 թվականին Թրամփը ներգրավվել է համատիրությունների մի քանի ծրագրերի, որոնք, սակայն, անհաջողություն են կրել, այդ թվում նաև չկառուցված «Իվանա Լաս Վեգասը» և Բենթլի Բեյը Ֆլորիդայի Մայամի քաղաքում։ 2006 թվականին նա դարձել է ծանոթությունների «Իվանայի երիտասարդ տղամարդը» շոուի հաղորդավար, որը ցուցադրվել է «Oxygen TV»-ով։ 2010 թվականի հունվարին դադարել է «Globe»-ում իր սյունակագրությունը, որպեսզի զբաղվի գործնական այլ հետաքրքրություններով։ Միևնույն տարում դատի է տվել ֆիննական նորաձևության տանը՝ մեղադրելով նրանց հագուստի վաճառքում իր անունը, առանց թույլատվության, վաճառելու մեջ։ Նույն տարում Իվանա Թրամփը մասնակցել է բրիտանական «Celebrity Big Brother 7» հաղորդաշարին՝ զբաղեցնելով 7-րդ հորիզոնականը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեսակ (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)

Մեսակ (ֆր.՝ Messac ), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Մոնտանդր կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ժոնզակ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17231։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 113 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Մեսակ (ֆր.)
Դոնոր

Դոնոր (լատ․ donor — նվիրում եմ)՝ անձ, որը հիվանդին է տալիս (ռեցիպիենտին) իր արյունը՝ ներարկելու, հյուսվածքները (օրինակ, մաշկը) կամ օրգանը (օրինակ, երիկամը) պատվաստելու ևամար։ Դոնորությունը կամավոր է։ Դոնորներ կարող են դառնալ հատուկ բժշկական քննության ենթարկված առողջ, ֆիզիկապես լիարժեք, 18 տարեկանից ոչ ցածր անձինք։ 
Հայաստանում, որպես արյան դոնոր, տարեկան հանդես է գալիս շուրջ 15 հազար մարդ, բայց դոնորական արյան պահանջն ամբողջությամբ բավարարելու համար անհրաժեշտ է, որպեսզի բնակչության 2%-ը լինի արյան դոնոր։ Կարևոր պայման է հանդիսանում նաև քաշը. տղաները հագուստով պետք է կշռեն առնվազն 65, աղջիկները՝ 55 կիլոգրամ։


== Արյան դոնոր ==
Հունիսի 14-ը Արյան դոնորի համաշխարհային օրն է։ Ողջ աշխարհում արյան դոնորությունը համարվում է բարեգործություն։ Գոյություն ունեն արյան դոնորության մշտական և ժամանակավոր բացառություններ։ Ժամանակավոր բացառված է արյուն վերցնել հղիության, մաշկի և լորձաթաղանթի հետ կատարված միջամտության, ականջի բլթակի ծակելու, ասեղնաբուժության, ջերմության բարձրացման, դեղորայքների ընդունման դեպքերում։ Մշտապես հակացուցվում են սրտանոթային, հոգեկան, ուռուցքային հիվանդությունների, սիֆիլիսի, ՄԻԱՎ-ի և այլ դեպքերում։
Ատիրայի աստերոիդներ

Ատիրայի աստերոիդներ, կամ Ապոհելե աստերոիդներ, կամ Երկրաներքո մարմիններ, Ատենի աստերոիդների ենթադաս է։ Այս աստերոիդների և պերիհելին, և ապոիհելին ընկնում են Երկրի ուղեծրի ներսում, այսինքն նրանց ամբողջ ուղեծիրը գտնվում է Երկրի ուղեծրի ներսում (որի պերիհելին կազմում է 0,983 ա. մ.)։
Առաջին կասկածված Ատիրայի աստերոիդն էր 1998 DK36, սակայն այս խմբի առաջին հաստատված մարմինն է (163693) Ատիրան, որը հայտնաբերվեց 2003 թվականին։ 2010 մարտի դրությամբ կային 10 կասկածված Ատիրայի աստերոիդներ, որոնցից յոթը դիտարկվել էին բազմաթիվ դիրքերում, և նրանցից միայն երկուսի ուղեծրերը հնարավոր է եղել հաշվարկել բավարար ճշտությամբ, որպեսզի շնորհվի հերթական համար (տես ստորև բերված ցանկը); ևս 28 մարմիններ ունեն ավելի փոքր ապոհելի քան Երկրի ապոհելին (1,017 ա.մ.)։
Մեծ մասամբ օգտագործվող աստերոիդների որոնման մեթոդների պատճառով այժմ հայտնի չեն այնպիսի աստերոիդներ, որոնք շարժվում են Վեներաի կամ Մերկուրիի ուղեծրերի ներսում (Վուլկանոիդներ)։
Այս խումբը դեռևս չունի ընդունված անվանում։ Ապոհելե անունը առաջարկվել է 1998 DK36-ի հայտնաբերողների կողմից, որը Հավայիերեն նշանակում է ուղեծիր; այն ընտրվել է ապոհելի (ապոկենտրոն) և հելիոս բառերի հետ նմանության պատճառով։ Այլ հեղինակներ ընդունում են Երկրաներքո մարմիններ եզրութը։ Սակայն մյուսները, հետևելով ընդունված սովորույթին, անվանել նոր աստերոիդների խմբերը այդ խմբի առաջին հաստատված մարմնի անունով, օգտագործում են Ատիրայի աստերոիդներ անվանումը։


== Ցանկ ==
2010 թվականի փետրվարի 12-ի դրությամբ հաստատված և կասկածյալ Ատիրայի աստերոիդների ցանկ։


== Տես նաև ==
Աստերոիդ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հարստությունը սիրո մեջ է

Հարստությունը սիրո մեջ է (պորտ.՝ Ricos de Amor), 2020 թվականի բրազիլական ռոմանտիկ կատակերգություն, որի ռեժիսորներն են Բրունո Գարոտին և Անիտա Բարբոսան։ Սցենարի հեղինակներն են Բրունո Գարոտին և Սիլվիո Գոնսալվեսը։ Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս Դանիլո Մեսկիտան, Ջիովաննա Լանչելոտին և Ֆերնանդա Պայես Լեմեն։ Արտադրվել է Netflix-ի կողմից։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2020 թվականի ապրիլի 30-ին։


== Սցենար ==
Հաջողակ գործարար Թեոդորոյի (Էրնանի Մորայես) որդու՝ Տետոյի (Դանիլո Մեսկիտա) կյանքը կարելի է բնորոշել հետևյալ կերպ. լավ կյանք, փող, ֆերմա և կանայք։ Տետոն պետք է ժառանգի իր հոր պլանտացիաների և ֆաբրիկաների կայսրությունը։ Սակայն նրա կյանքն էականորեն փոխվում է, երբ հանդիպում է Պաուլային (Ջիովաննա Լանչելոտի)՝ անկախ և նպատակասլաց բժիշկ ուսանողի։
Տետոյի ծննդյան տոնի նախօրեին, հայրը հայտնում է, որ ցանկանում է ծննդյան տոնի առթիվ նվեր անել. աշխատանքի տեղավորում իր ընկերությունում։ Ավանդական «Տոմատի փառատոնը», որին մասնակցում է նաև DJ Alok-ը, Տետոյի թերևս վերջին հնարավորությունն է վայելելու իր անհոգ կյանքն իր հարազատ քաղաքում։ Հենց այս փառատոնի ժամանակ էլ հանդիպում են Տետոն և Պաուլան։
Հուսալով նվաճել աղջկա սիրտը և փորձելով արդարացնել հոր սպասումները՝ Տետոն ստում է Պաուլային իր ով լինելը և ձևացնում, թե աղքատ ընտանիքի տղա է։ Սա առաջին ստերից մեկն է, որի պատճառով նա Ռիո դե Ժանեյրոյում խնդիրների մեջ է ընկնում։ Նրա մտերիմ ընկերը՝ Իգորը (Ջաֆար Բամբիրա) գյուղատնտես է։ Բացի այդ, նա Տետոյի օգնականն է՝ վերջինիս սիրային և քաոսային արկածներում։ Իգորն էլ սիրահարվում է Տետոյի հոր ընկերության մարդկային ռեսուրսների կառավարման մասնագետին՝ Ալանային (Ֆերնանդա Պայես Լեմե)։


== Դերասանական կազմ ==
Դանիլո Մեսկիտա - Տետո,
Ջիովաննա Լանչելոտի - Պաուլա,
Ջաֆար Բամբիրա - Իգոր,
Լելե - Մոնիկ
Ֆերնանդա Պայես Լեմե - Ալանա,
Էրնանի Մորայես - Թեոդորո Տրանկոսո,
Բրունա Գրիֆաո - Ռաիսա,
Ջենիֆեր Դիաս - Կատիա,
Ժիլրայ Կոուտինյո - Սելիո,
Կայո Պադուան - Բժիշկ Վիկտոր,
Ալոկ - Ալոկ,
Ռիկարդո Ֆերեյրա - տաքսիստ,
Մարկո Անտոնիո դե Կարվալյո - Բրուտամոնտես,
Օսկար Կալիխտո - Զե


== Ծանոթագրություններ ==
Տավտիշ

Տավտիշ (ռուս.՝ Тавтиш), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վոժբալ գետի ձախ ափում՝ 1 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։ Ակունքը գտնվում է ճահճուտներում 8 կմ դեպի հյուսիս Ցարյովա գյուղի մոտ, Տոտմից 24 կմ հարավ-արևմուտք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000008091
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000809
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Աղթ

Աղթ (Հաղթ), գյուղ Արևմտյան Հայաստանի Վանի Վիլայեթի Մոկսի գավառակում (Մոկք)։
XIX դարի 2-րդ կեսին ուներ 120 հայ բնակիչ, որոնք զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ Աղթում կար եկեղեցի և նախակրթական վարժարան։ Գյուղն ավերվել է առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։
Խոլոպովո (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽոլոպովոԽոլոպովո (ռուս.՝ Холопово), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կայալսկի (Ազովի շրջան)

Կայալսկի (ռուս.՝ Каяльский ), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանում։ Մտնում է Զադոնսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ազով քաղաքից գտնվում է 40 կմ հեռավորության վրա։
Կախականջը և նրա ընկերները

Կախականջը և նրա ընկերները (ռուս.՝ Ушастик и его друзья), խորհրդային տիկնիկային մուլտսերիալ, որը ստեղծվել է 1979-1982 թվականներին, ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր Օլգա Ռոզովսկայայի կողմից։ Մուլտֆիլմը նկարահանվել է մանկագիր Գրիգորի Օստերի հեքիաթի մոտիվներով։


== Սյուժե ==
Մուլտսերիալի շարքը բաղկացած է 5 դրվագներից, որոնցում գլխավոր հերոսը Կախականջ անունով փափկամազ նապաստակն է, որի անունից էլ պատմվում է պատմությունը։ Մուլտֆիլմի մեծ մասը սկսվում է նրա հայտնի արտահայտությամբ. «Սա ես եմ, Կախականջը։ Սա ես եմ, ես դուրս եմ գալիս զբոսնելու»։
«Կախականջ»
Առաջին սերիայում դիտորդը ծանոթանում է գլխավոր հերոսի` Կախականջի հետ, և նրա անտառային ընկերների` Արջուկի, Գայլուկի և Աղվեսիկի հետ։ Սերիան պատմում է այն մասին, թե ինչպես են ընկերները խաղում աչքակապուկ։
«Երբ Արջուկը արթնանում է»
Կախականջը, Աղվեսիկը և Գայլուկը որոշում են Արջուկին արթնացնել ձմեռային քնափությունից հետո։ Բայց դա անելը այդքան հեշտ չէր, քանի որ Արջուկը ուներ խիստ մայրիկ, որը պահանջում էր, որպեսզի նա քնի։
«Կախականջը և նրա ընկերները»
Սերիան ունի երկու պատմություն` մեկը այն մասին, թե ինչպես է Կախականջը ուզում մեծանալ, իսկ մյուսը այն մասին, թե ինչպես է Սագիկը կոտրում ձուն, և ոչ մի կերպ չի կարողանում այն գտնել։ Կախականջը որոշում է այս հարցում նրան օգնել, սակայն Սագիկը նրան այնքան անհասկանալի է բացատրում, որ շուտով Սագիկը ինքն է գտնում իր «տունը»։
«Խորհրդավոր կորուստը»
Այս սերիայում Կախականջը և Սագիկը որոշում են օգնել Ագռավին, որը կորցրել էր իր բույնը։ Որոշ որոնումներից հետո գազանները գտնում են մի բույն, որը բերում են Արջուկի համար։ Պարզվում է, որ նա պատահաբար գցում է այն ծառից ուղիղ գլխին։ Արջուկը ներողություն է խնդրում Ագռավից և ասում է, որ նա այդ հին բույնի փոխարեն պատրաստելու է նոր բույն։
«Թե ինչպես Սագիկը Աղվեսիկին որսաց»
Սերիան պատմում է այն մասին, թե ինչպես է փոքրիկ Սագիկը որոշում որսալ շիկակարմիր աղվեսին։


== Նկարահանող խումբ ==


===== Նկարահանող խումբ =====
Ռեժիսոր` Օլգա Ռոզովսկայա
Սցենարի հեղինակ` Գրիգորի Օստեր
Օպերատորներ` Ալեքսանդր Ժուկովսկի, Լեոնարդ Կոլվինկովսկի
Բեմադրող նկարիչ` Ռոզալիյա Զելմա
Կոմպոզիտորներ` Մոիսեյ Վայնբերգ, Իլյա Կատաև
Տիկնիկներն և դեկորացիան պատրաստել են` Լյուդմիլա Նասոնովա, Գալինա Կրուգլովա, Լյուբով Դորոնինա, Անատոլի Կուզնեցով, Նինա Պանտելեևա, Ա. Կրուտիպորոխ, Գեննադի Բոգաչյով, Վլադիմիր Շաֆրանյուկ, Յուրի Օդինցով
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ` Օլգա Անաշկինա, Կիրիլլ Մալյանտովիչ, Ա. Դեգտյարյով
Խմբագիր` Վ. Մեդվեդովսկայա
Քանդակագործ` Նադեժդա Լյարսկայա
Մոնտաժող` Մ. Մորգունովա
Տնօրեններ` Օլեգ Կուզնեցով, Ե. Բոբրովսկայա, Իգոր Գելաշվիլի


===== Դերասաններ =====
Մարիա Վինոգրադովա` Կախականջ, Արջուկ, Աղվեսիկ, Գայլուկ, Սագիկ և ուրիշ գործող անձիք («Կախականջը», «Կախականջը և նրա ընկերները», «Խորհրդավոր կորուստը», «Թե ինչպես Սագիկը Աղվեսիկին որսաց» սերիաներում)
Կլարա Ռումյանովա` բոլոր գործող անձինք («Երբ արջուկը արթնանում է» սերիայում)
Միխայիլ Կոզակով` Ագռավ («Խորհրդավոր կորուստ» սերիայում)


== Վիդեոթողարկում ==
Մուլտսերիալի շարքի բոլոր դրվագները DVD ձևաչափով թողարկվել են «Մաստեր Տրյապ» ընկերության կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մուլտսերիալ Аниматор.ру կայքում
«ԷԿՐԱՆ» ստեղծագործական միավորում
Ֆիլիպ IV Գեղեցիկ

Ֆիլիպ IV Գեղեցիկ (ֆր.՝ Philippe IV le Bel, հունիս 1268[…], Ֆոնտենբլո - նոյեմբերի 29, 1314, Ֆոնտենբլո), Ֆրանսիայի թագավոր 1285 թվականից, Կապետինգների դինաստիայից։
Ֆիլիպ IV Գեղեցիկը ներքին և արտաքին ասպարեզում վարել է Ֆրանսիայի միավորման ու կենտրոնացման իշխանության ամրապնդման քաղաքականություն։ Ամուսնանալով Նավարայի թագուհու հետ՝ 1284 թվականին դարձել է նաև Նավարայի թագավոր, իր տիրույթներին է միացրել Անգումուան (1308), Լիոնը (1312), Գիենի (Աքվիտանիա) համար փոփոխակի հաջողությամբ պայքարել է Անգլիայի դեմ, 1300 թվականին գրավել է Ֆլանդրիան, սակայն 1302 թ.-ին պարտություն է կրել Կուրտրեի ճակատամարտում։
Կենտրոնացված պետության հզորացումը և հոգևորականների հարկադրումը սուր բախում է առաջացրել Բոնիփակիոս VIII պապի հետ, որից հաղթող է դուրս եկել Ֆիլիպ IV Գեղեցիկը, պապական իշխանությունն ընկել է ֆրանսիական գահի գերիշխանության տակ։ Պապի դեմ մղած պայքարում Ֆիլիպ IV Գեղեցիկը ձգտելով ստանալ ֆեոդալների և քաղաքային վերնախավերի աջակցությունը՝ հրավիրել է (1302) առաջին Գլխավոր շտատները։
Ֆիլիպ IV Գեղեցիկի օրոք Ֆրանսիան վերածվել է ուժեղ ֆեոդալական միապետության։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Dominique Poirel. Philippe le Bel. Perrin, collection։ Passé Simple, Paris, 1991. 461 p. ISBN 978-2-262-00749-2
Sylvie Le Clech. Philippe IV le Bel et les derniers Capétiens. Tallandier, collection։ La France au fil de ses rois, 2002 ISBN 978-2-235-02315-3
Georges Bordonove. Philippe le Bel, roi de fer. Le Grand livre du mois, Paris, 1984 ISBN 978-2-7242-3271-4
Joseph Strayer. The reign of Philip the Fair. 1980.
Favier, Jean. Philippe le Bel
Boutaric. La France sous Philippe le Bel. П. 1861
Jolly. Philippe le Bel. П., 1869
B. Zeller. Philippe le Bel et ses trois fils. Π., 1885
Морис Дрюон. Железный король. Первая книга из серии «Проклятые короли» (Железный король. Узница Шато-Гайара. Пер.с франц. М., 1981)
Գրայվորոնի

Գրայվորոնի (ռուս.՝ Грайвороны), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռոստիչևո

Ռոստիչևո (ուկրաիներեն՝ Розтичеве), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռոստիչևո գյուղում բնակվում էր 39 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,442 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 88,24 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Միլիարդատերերի ցանկ

Միլիարդատեր անվանում են այն մարդկանց, որոնց ֆինանսական կարողությունը գերազանցում է 1 միլիարդը, ամենահաճախը՝ ԱՄՆ դոլար։
Հետևյալ ցուցակները կազմված են ամերիկյան ֆինանսական՝ «Forbes» ամսագրի տվյալներով, որն ամեն տարի հրապարակում է աշխարհի ամենահարուստ մարդկանց, սկսած 1987 թվականից։ Ցուցակում ներառված չեն «կապիտալների» անհայտ ծագումով մարդիկ, ինչպես նաև բռնակալները և իրենց ընտանիքի անդամները։ Forbes և Fortune ամսագրերը համարվում են հեղինակավոր հրապարակումներ՝ անհատ վիճակների հարցերում և պարբերաբար հրապարակում են աշխարհի ամենահարուստ մարդկանց ցուցակները։
2015 թվականին աշխարհում կար 1826 միլիարդատեր, որոնց ընդհանուր ֆինանսական վիճակը կազմում է  7,05 տրիլիոն ԱՄՆ դոլար, որը 600 միլիարդով շատ է, քան նախորդ տարում(Credit Suisse 1722 թ.-ի տվյալներով)։
Wealth-X ընկերության հաշվետվությանը համաձայն՝ 2015 թվականի տվյալներով, համաշխարհային առաջնորդների ընդհանուր կապիտալը կազմում էր 7,683 տրիլիոն ԱՄՆ դոլար։ 50 միլիարդ դոլարից շատ կարողություն ունեցել են միայն 5 հոգի։ 2 միլիարդից ոչ շատ կապիտալ ունեցել են 2473-ից 1288 հոգի։ 2-5 միլիարդ կապիտալ ունեցել են 813 հոգի, 5-10 միլիարդ՝ 224 հոգի, 10-25՝ 110 հոգի։ Միլիարդատերերի մեծամասնությունը տղամարդիկ են (2179 հոգի, որոնք կազմում են 88,1 %, իրենց ընդհանուր կապիտալը կազմում է 88,6 %-ի ընդհանուր կապիտալը)։ Կին-միլիարդատերները հիմնականում 1 տարով ավելի երիտասարդ են, քան տղամարդիկ՝ 62,2 տարի և 63,2 տարի։


=== Աշխարհի երեք ամենահարուստ մարդիկ ===

		
		


== Միլիարդատերերի առաջին տասնյակ ==
Forbes The World’s Billionaires 2023 Հունվար վարկանիշի թոփ էջ                 

Բեռնար Առնո(~179 մլրդ$)՝ Ֆրանսիա
Իլոն Մասկ(~147 մլրդ$)՝ ԱՄՆ
Գաուտամ Ադանի(~128 մլրդ$)՝ Հնդկաստան
Ուորեն Բաֆեթ(~108 մլրդ$)՝ ԱՄՆ
Ջեֆ Բեզոս(~107 մլրդ$)՝ ԱՄՆ
Բիլ Գեյթս(~103 մլրդ$)՝ ԱՄՆ
Լոուրենս Էլիսոն(~102 մլրդ$)՝ ԱՄՆ
Մուկեշ Ամբանի(~90 մլրդ$)՝ Եմեն, Հնդկաստան
Կառլոս Սլիմ(~95 մլրդ$)՝ Մեքսիկա
Սթիվեն Բալմեր(~79 մլրդ$)՝ ԱՄՆ


== Պատմություն ==
Աշխարհում առաջին դոլարային միլիարդատերը դարձել է՝ Ջոն Րոքֆելլերը, որը «Սթանդարտ Օյլ» ընկերության հիմնադիրն էր։ Դա տեղի է ունեցել 1916 թվականի սեպտեմբերի 29-ին։
1996 թ.-ի և 2015 թվականի միջև՝ միլիարդատերերի քանակը 423-ից աճել է 1826։


== Աշխարհագրական բաշխվածություն ==
2005 թվականին Ռուսաստանը միլիարդատերերի քանակով գրավում էր՝ երրորդ տեղը, ԱՄՆ-ից և Գերմանիայից հետո։ 27 ռուսների ֆինանսական իրավիճակը անցնում էր միլիարդ դոլարը։ Ամսագրի գնահատումներով ընդհանուրում ռուս միլիարդատերերի ակտիվները կազմում էին 90,6 միլիարդ դոլար։
Մինչճգնաժամային շրջանում միլիարդատերերի առավելագույն քանակը եղել է ԱՄՆ-ում (459), իսկ երկրորդը՝ Ռուսաստանում (87)։
2010 թվականին միլիարդատերերի առավելագույն քանակը եղել է ԱՄՆ-ում (402), երկրորդը Չինաստանում (69), երրորդը Ռուսաստանում (62)։
2012 թվականին Ռուսաստանը միլիարդատերերի քանակով գրավել է երկրորդ տեղը, որոնք պետության մեջ եղել են՝ 96 հոգի։
Business Insider պորտալի տվյալներով՝ 2013 թվականին, այն քաղաքը, որտեղ ապրում են միլիարդատերերի մեծագույն քանակը, եղել է՝ Նյու Յորքը(70 բնակիչ՝ ավելի քան միլիարդ դոլար իրավիճակով), նրան հետևում է Մոսկվան (64), Լոնդոնը (54), Հոնկոնգը (40) և Պեկինը (29)։


== Ծանոթագրություններ ==
Արձանագրություն (այլ կիրառումներ)

Արձանագրություն, կարող է վերաբերել՝

Միջազգային իրավունքում միջազգային իրավական տարբեր ակտերի անվանում։ Պարունակում է պետությունների փոխհարաբերություններին վերաբերող հարցեր, որոնք առնչվում են նրանց կնքած հիմնական պայմանագրի հետ։
Դիվանագիտական արձանագրությունը կանոնների, ավանդույթների և հանրաճանաչ սովորույթների համակցություն, որը կարգավորում է օտարերկրյա պետության, կառավարության ղեկավարների, պետական այլ գործիչների ու կառավարական պատվիրակությունների ընդունելության կարգը և դիվանագիտական գրագրության ձևը։
Արձանագրություն - պատմական, հին և միջնադարյան ժողովուրդների գրերով ու լեզվով պահպանված փաստագրեր։
«Արձանագրությունը»՝ ֆրանսիացի Նոբելյան մրցանակակիր Ժան-Մարի Գյուստավ Լեկլեզիոյի առաջին վեպը։
Զոհաջուր (գետ)

Զոհաջուր, գետ Հայաստանի Սյունիքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Զանգեզուրի լեռներից և Աշոտավան գյուղի մոտ ձախից միախառնվում Սիսան գետին։ Երկարությունը՝ 14 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Թուրիլ Թորստադ Հաուգեր

Թուրիլ Թորստադ Հաուգեր (նորվ.՝ Torill Thorstad Hauger, նոյեմբերի 22, 1943(1943-11-22), Օսլո, Նորվեգիա - հուլիսի 4, 2014(2014-07-04), Օսլո, Նորվեգիա), նորվեգացի գրող, մանկագիր։


== Կենսագրություն ==
Թուրիլ Թորստադ Հաուգերը ծնվել է 1943 թվականի նոյեմբերի 22-ին Նորվեգիայի մայրաքաղաք Օսլոյում։ Ուսումնասիրել է ազգաբանություն, ֆոլկլոր և սկանդինավյան հնագիտություն Օսլոյի համալսարանում։ 1970 թվականից 1975 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում աշխատել է Օսլոյի պատմության թանգարանի վիկինգների դարաշրջանի բաժնում։
1982 թվականին գրում է «Սիգուրդ. վիշապների կործանիչը» (նորվ.՝ Sigurd Drakedreper), որի սյուժեով 1989 թվականին նկարահանվել է գեղարվեստական-արկածային ֆիլմ՝ «Ամենափոքր վիկինգը»։
Հաուգերն իր մահկանացուն կնքել է 2014 թվականի հուլիսի 4-ին՝ յոթանասուն տարեկան հասակում՝ Օսլոյում։


== Ընտիր ստեղծագործություններ ==
Karl Eugen Olsen fra Vika (1976)
Røvet av vikinger (1978)
Flukten fra vikingene (1979)
Det kom et skip til Bjørgvin i 1349 (1980)
Trekk fra Oslos historie (1981)
Sigurd Drakedreperen (1982)
Krestiane Kristiania (1984)
I Dorotheas hus (1986)
Ravnejenta (1989)
Varulven og Iselin (1992)
Sagaen om Håkon og Kristin (1993)
Tarzan på loftet (1993)
Tord Illugesson (1995)
Den lange reisen.
Amerika, Amerika (1987)
Rødhudenes land (1988)
Lincolns blå soldat (1990)
Oppbrudd (1991)
Den store Chicagoreisen (1999)
Ulvebarna i Vikingdalen (2003)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թուրիլ Թորստադ Հաուգեր Internet Movie Database կայքում
Биография
Խորհրդա-եթովպական հարաբերություններ

Խորհրդա-եթովպական հարաբերություններ, պատմական դիվանագիտական հարաբերությունները Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միության (ԽՍՀՄ) և Եթովպիայի Դաշնային Ժողովրդավարական Հանրապետություն (ԵԴԺՀ) միջև։
Դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1943 թվականին։ Ստորագրվել են համաձայնագրեր առևտրի, տնտեսական և տեխնիկական համագործակցության (1959), Եթովպիայում, որպես նվիրատվություն, տեխնիկական դպրոցի կառուցման  (1960), մշակութային համագործակցության (1968, 1975) վերաբերյալ։ 
1978 թվականին երկու երկրների կառավարությունները կնքեցին բարեկամության և համագործակցության 20-ամյա պայմանագիր, 1979 թվականին՝ մի շարք արձանագրություններ ու համաձայնագրեր, 1981-1982 թվականների գիտատեխնիկական համագործակցության ծրագիր (1980, 1981 թվականներին՝ համաձայնագրեր մի շարք համատեղ նախագծերի իրականացման մասին։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոֆյա Մելիքյան

Սոֆյա Մելիքյան (փետրվարի 11, 1978(1978-02-11), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դաշնակահար։


== Կենսագրություն ==
Սոֆյա Մելիքյանը ծնվել է 1978 թվականին Երևանում։ Սովորել է Երևանի Պյոտր Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցում (Անահիտ Շահբազյանի դասարան)։ 1994 թվականին տեղափոխվել է Իսպանիա, սովորել Մադրիդի թագավորական կոնսերվատորիայում (Խոակին Սորիանոյի դասարան), Փարիզի նորմալ երաժշտական դպրոցում (Ռամզի Յասայի դասարան) և Նյու Յորքի Մանհեթենի երաժշտական դպրոցում (արժանացել է Սոլոմոն Միկովսկու անվան կրթաթոշակի)։ Մասնակցել է Վիտալի Մարգուլիսի, Ջոն Օ’Քոնորի և այլ հանրահայտ երաժիշտների վարպետության դասերին։ Հյուրախաղերով հանդես է եկել Իսպանիայում, Գերմանիայում, Ֆրանսիայում, Ռուսաստանում, Կանադայում, Հայաստանում, Ճապոնիայում, Ավստրալիայում, Իտալիայում, Սերբիայում, ԱՄՆ-ում և այլն։ Ելույթ է ունեցել Հայաստանի ֆիլհարմոնիկ, Իսպանիայի ռադիոյի և հեռուստատեսության, Կորդոբայի, Վալենսիայի սիմֆոնիկ, Նոր Եվրոպայի կամերային, Անդալուչիայի ֆիլհարմոնիկ և այլ նվագախմբերի հետ։ Մելիքյանի ելույթները հեռարձակվել են աշխարհի առաջատար հեռուստաընկերություններով, այդ թվում Իսպանիայի, Հայաստանի հանրային հեռուստատեսությամբ, Կատալոնիայի ազգային ռադիոյով, Չիկագոյի WFMT ռադիոկայանով, Muzzik French հեռուստակայանով, New York WXQR ռադիոկայանով և այլն։ Մելիքյանի թողարկել է ձայնասկավառակներ, որտեղ ներառված են Յոզեֆ Հայդնի, Ռոբերտ Շումանի, Սերգեյ Ռախմանինովի, Իսաակ Ալբենիսի, Արամ Խաչատրյանի ստեղծագործություններից։


== Մրցանակներ ==
Իսպանիայի Իբիցայի դաշնակահարների միջազգային մրցույթում Լինարեսի դաշնակահարների միջազգային մրցույթի առաջին մրցանակ և Բացառիկ երաժշտական տաղանդ մրցանակ
Առաջին մրցանակ երաժշտական կատարման համար, “Amigos del Colegio de España”
15th Jose Iturbi and Maria Canals միջազգային մրցույթների հատուկ մրցանակ
Դաշնակահարների միջազգային մրցույթի 2-րդ մրցանակ


== Ծանոթագրություններ ==
1352

1352 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 1352 թվականն է, 
XIV դարի 52-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==