armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սիմուրգ

Սիմուրգ (պարսկերեն՝ سیمرغ sɪmorγ), պարսկական և իսլամական ավանդույթում գերբնական թռչուն, որը հաճախ համեմատվում է փյունիկի հետ։
Համաձայն պարսկական առասպելների, Սիմուրգը բնակվում է Գիտելիքների ծառի վրա, որի ճյուղերին աճում են աշխարհի բոլոր սերմերը։ Երբ Սիմուրգը թռչում է ծառից, նրա առաջացրած տատանումները ցրում են այդ սերմերն աշխարհով մեկ՝ արժեքավոր բույսեր և բարեկեցություն բերելով մարդկությանը։ Ավելի ուշ Սիմուրգը բուն է դնում պարսկական սուրբ Ալբուրզ լեռան վրա, որն անհասանելի է ցանկացած մագլցողի համար։
Համաձայն լեգենդների, Սիմուրգն այնքան հին էակ է, որ հասցրել է աշխարհի վերջը վերապրել երեք անգամ։ Այդ ժամանակի ընթացքում, Սիմուրգը կարողացել է այնքան բան սովորել, որ տիրապետում է բոլոր տեսակի և բոլոր ժամանակների գիտելիքներին։


== Արտաքին տեսքը ==
Սիմուրգը պատկերվում էր սիրամարգի պոչով, շան գլխով, ու ձկան թեփուկներով պատված թռչնի տեսքով, որոնք խորհրդանշում էին նրա կապը բնության երեք էլեմենտների ՝ ջրի, օդի և հողի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուլիկի (այլ կիրառումներ)

Կուլիկի, կարող է վերաբերել՝

Կուլիկի - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում
Կուլիկի - գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում
Մինսկ (այլ կիրառումներ)

Մինսկ, կարող է վերաբերել՝

Մինսկ - Բելառուսի մայրաքաղաքը
Մինսկ - միջազգային օդանավակայան Մինսկում
Պուշնոե

Պուշնոե (ռուս.՝ Пушное), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Բոգրադսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 652 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օրդոննա (Էն)

Օրդոննա (ֆր.՝ Ordonnaz)՝ կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Լյուի կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Բելլեն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01280։


== Աշխարհագրություն ==

Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 420 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 55 կմ է և 50 կմ հարա Բուրկ ան Բրեսից։


== Կլիմա ==
Կլիման ցամաքային է՝ ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 141 մարդ։


== Քաղաքապետեր ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 84 մարդկանցից 64-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 20-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 76,2% է, 1999 թվականին՝ 81,2%)։ 64 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 52-ը (29 տղամարդ, 23 կին), գործազուրկ է եղել 12 մարդ (6 տղամարդ և 6 կին) ։ 20 պասիվներից 3 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 11-ը՝ թոշակառու, 6 պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Օրդոննա» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի տնտեսական հետազոտությունների և վիճակագրության ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-04-10 
«Օրդոննա» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2014-04-10
Մուրադիմովո (գյուղ, Բիժբուլյակսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄուրադիմովոՄուրադիմովո (ռուս.՝ Мурадымово, բաշկիրերեն՝ Мораҙым), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիժբուլյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 242 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Փոքրիկ ողբերգություններ (ֆիլմ)

«Փոքրիկ ողբերգություններ» (ռուս.՝ «Маленькие трагедии»), 1962 թվականին Լենինգրադի Ա. Պուշկինի անվան դրամայի թատրոնում Լեոնիդ Վիվիենի բեմադրած ներկայացման հեռուստատեսային տարբերակը։


== Ստեղծման պատմություն ==
1962 թվականին Լեոնիդ Վիվիենի բեմադրած պիեսում ներգրավված էին այնպիսի դերասաններ, ինչպիսիք են Նիկոլայ Չերկասովը (Բարոն), Նիկոլայ Սիմոնովը (Սալիերի), Վլադիմիր Չեստնոկովը (Մոցարտ)։ 1966 թվականին ներկայացումը նկարահանվել է որպես սև և սպիտակ հեռուստաֆիլմ։ 1971 թվականին ստեղծվել է պիեսի նոր հեռուստատեսային տարբերակը, բայց արդեն կենդանի չէին ո՛չ Չերկասովը (Բարոնի դերում նրան փոխարինել է Բրունո Ֆրեյնդլիխը), ոչ էլ Չեստնոկովը։ Ռեժիսոր Լեոնիդ Պչյոլկինը պատմել է. «Ներկայացումը երկար ժամանակ էր ընթանում... «Մոցարտ և Սալիերի»-ն եթե արժեր նկարահանել, ապա միայն այն պատճառով, որ Սալիերիին խաղում էր հիանալի դերասան Նիկոլայ Կոնստանտինովիչ Սիմոնովը։ Այդ ժամանակ իմ գլխում ծագեց մի խենթ միտք՝ Մոցարտի դերի համար հրավիրել Ի. Մ. Սմոկտունովսկուն»։ Հեռուստատեսության պրակտիկայում սովորական չէր հեռուստատեսային տարբերակում նկարահանվելու համար հրավիրել թատերական ներկայացմանը չմասնակցած դերասանի, հատկապես այնպիսի դերասանի, որն ընդհանրապես չէր աշխատում այդ թատրոնում։
Ի զարմանս ռեժիսորի՝ Լենինգրադի Ա. Ս. Պուշկինի անվան դրամայի թատրոնի ղեկավարությունը համաձայնվել է, և ներկայացման հեռուստատեսային տարբերակի այդ հատվածում հանդիպել են դերասանական բոլորովին տարբեր դպրոցների ներկայացուցիչներ։ «Կարելի է վիճել,— գրել է Լ. Պչյոլկինը,— թե որքան մոտ էին մեծ Պուշկինի մտահղացմանը Սմոկտունովսկու և Սիմոնովի ստեղծած կերպարները։ Բայց արդյունքում երևում է կյանքի և ստեղծագործության վերաբերյալ տարբեր հայացքներ ունեցող երկու վառ անհատների բախումը»։


== Սյուժե ==
Հեռուստատեսային տարբերակը, ինչպես թատերական ներկայացումը, ներառում է Ա. Պուշկինի երեք «փոքր ողբերգությունները»՝ «Ժլատ ասպետը», «Մոցարտ և Սալիերի» և «Քարե հյուրը»։


== Դերերում ==
Նիկոլայ Սիմոնով – Սալիերի
Ինոկենտի Սմոկտունովսկի – Մոցարտ
Բրունո Ֆրեյնդլիխ – Բարոն
Նիկոլայ Մարտոն – Ալբեր
Յուրի Ռոդիոնով – Դուքս
Յուրի Սվիրին – Սողոմոն
Վասիլի Մինին – Իվան
Ելենա Վանովսկայա – Դոնա Աննա
Սեմյոն Սիտնիկ – Դոն Գուան
Ալեքսանդր Բորիսով – Լապորելո
Լյուդմիլա Վագներ – Լաուրա
Բորիս Տետերին – Դոն Կարլոս
Ալեքսեյ Սելեզնյովը –  վանական


== Նկարահանող խումբ ==
Ներկայացման բեմադրող ռեժիսոր՝ Լեոնիդ Վիվիեն
Հեռուստատեսային տարբերակի ռեժիսորներ՝ Անտոնին Դոուսոն, Լեոնիդ Պչյոլկին
Բեմադրող օպերատոր՝ Յուրի Սխիրթլաձե
Նկարիչ՝ Ի․ Լեմեշև
Ֆիլմում օգտագործվում է երաժշտություն Մոցարտի և Դմիտրի Շոստակովիչի ստեղծագործություններից


== Ծանոթագրություններ ==
Ղադո

Ղադո (նաև՝ Փապար, Ղադոլար), հայաբնակ գյուղ Վրաստանի Ախալքալաքի մունիցիպալիտետում, վարչական կենտրոն  Ախալքալաքից ուղիղ գծով 20 կմ հյուսիս, ծովի մակերևույթից 1780-1830 մ բարձրության վրա, Ախալքալաք-Բակուրիան մայրուղու արևմտյան եզրին։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղից հյուսիս ձգվում են Թրիալեթի լեռները, իսկ հյուսիս-արևելքում գտնվում է Տաբածղուրի լիճը։


== Բնակչություն ==
Հայկական պատմական գյուղ, որը հայաթափ է եղել 17-րդ դարում։ Կրկին բնակեցվել է հայերով 18-րդ դարի երկրորդ կեսին։ Գյուղի ներկայիս բնակիչների նախնիները սերում են Արևմտյան Հայաստանի Կարինի նահանգի համանուն գավառի Օրթիզ և Չրթլու գյուղերից։ 1918 թվականին Ղադոն համալրվել է Բայազետից և Ալաշկերտից գաղթած հայերով (հիմնականում՝ կանայք)։ Օրթիզը (այժմ՝ Uzunyayla) հայաբնակ գյուղ էր` Կարին (Էրզրում) քաղաքից 20 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Ծագումով օրթիզցի են նաև Ղադոյից ոչ հեռու գտնվող Բուռնաշեթ գյուղի բնակիչները։


== Տնտեսություն ==
Գյուղի բնակիչները զբաղվում են հիմնականում անասնապահությամբ և հողագործությամբ (կարտոֆիլ, հացահատիկային և կերային մշակաբույսերի աճեցում)։


== Բնական աղետներ ==


=== Երկրաշարժ ===
Հայտնի է, որ 1899 թվականին դեկտեմբերի 19-ին տեղի ունեցած երկրաշարժից տուժել է նաև Ղադո գյուղը, որի տներից 38 տներից 12-ըքանդվել են, զոհվել 1 բնակիչ։


== Պատմական հուշարձաններ ==
Գյուղի տարածքում գտնվում են մի շարք պատմական հուշարձաններ, այդ թվում՝ Սուրբ Գրիգոր Նարեկացի եկեղեցի  եկեղեցին, հին գերեզմանոց, հին գյուղատեղի և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոյդա (գետ)

Կոյդա  (ռուս.՝ Койда ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սպիտակ ծով գետի ափին՝21,8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 126 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000312103000041159
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004115
Ավազանի կոդը - 03.03.00.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ռաֆիկ Բաբայան

Ռաֆիկ Սարգսի Բաբայան (դեկտեմբերի 14, 1928(1928-12-14), Սարուխան, Նոր Բայազետի գավառ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կենսաբան-ընտրասերումնաբան։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1977)։


== Կենսագրություն ==
Ռաֆիկ Բաբայանը ծնվել է 1928 թվականի դեկտեմբերի 14-ին, Սարուխան (այժմ՝ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում) գյուղում։ 1952 թվականին ավարտել է Երևանի գյուղատնտեսական ինստիտուտը։ 1976-1987 թվականներին եղել է Հայաստանի խորհրդային սոցիալիստական հանրապետության պետագրոարդ գիտաարտադրական միավորման Երկրագործության գիտահետազոտական ինստիտուտի գարու բաժնի, 1987-1995 թվականներին՝ ընտրասերումնաբանության և գենետիկայի լաբորատորիայի վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են բույսերի գենետիկայի, ճառագայթակենսաբանական և ընտրասերման խնդիրներին։ Աշնանացան գարու՝ «Արարատ-7» սորտի հեղինակն է։


== Երկեր ==
Գարի։ Պատմությունը, մշակությունը, նշանակությունը։ Երևան, Հայաստան, 1990 (համահեղինակ)։
Հանրամատչելի զրույցներ գենետիկայի մասին, Երևան, 1983։
Սելեկցիայի մասին բոլորի համար, Երևան, 1988։


== Ծանոթագրություններ ==
Նալբանդյանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արմավիրի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արմավիրի մարզի Նալբանդյան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 1 հուշարձան (1 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Արքայադուստր Ժասմին

Ժասմին արքայադուստր, Դիսնեյ ստուդիայի Ալադդին մուլտֆիլմի հերոսուհին է, մուլտֆիլմը հիմնված է արաբական հեքիաթների վրա։ Ժասմինն արաբական թագավորության արքայադուստրն է և Ալադդինի սիրելին։ Նա երկար հաստ մազեր և խոշոր շականակագույն աչքեր ունի։ Նա հագնում է կապույտ վերնաշապիկ, տաբատ և կոշիկ, իսկ ականջներին մեծ ականջօղեր։ Ժասմինը Դիսնեյի վեցերորդ արքայադուստրն է և հանդիսանում է այս ցուցակի ոչ թե եվրոպական այլ արաբական ծագում ունեցող առաջին և միակ հերոսուհին։


== Կերպարի ստեղծում ==


=== Դիզայն ===
Ժասմինը ստեղծվել է անիմատոր Մարկ Հենի կողմից։ Հենի խոսքերով մի անգամ նա Դիսնեյլենդում հանդիպեց երկար, սահուն սև մազերով այցելուհու, որի արտաքինը հիմք հանդիսացավ Ժասմինի կերպարի համար։ Նաև Հենը պնդում էր, որ հերոսուհու առանձնահատկությունները հիմնված են Բեթի քրոջ լուսանկարների վրա։ Բացի այդ Ժասմինի նախատիպ դերասանուհին Ջենիֆեր Կոննյոլն էր։


=== Ձայնագրություն ===
Լինդա Լարկը ուղեկցում էր ընկերուհուն, ով մասնակցում էր Ջասմինի դերի համար ընթացող լսումներին և որոշում է մասնակցել սցենարը ընթերցելուց հետո մտածեց «Այս ամենը այնքան կախարդական է»։ 9 ամիս անց նա ընտրվեց Ժասմինի դերի համար, և նա ստիպված էր ձայնը հարմարեցնել նրան, ինչ կինոռեժիսորները ցանկանում էին Ժասմինի համար՝ Լարկինի սովորական ձայնը նրանց համար չափազանց բարձր էր։ Ժասմինի ձայնային համարների համար ընտրվել է երգչուհի Լիա Սալղանգը։


== Այլ երևույթներ ==
Ժասմինը փոքր դեր ունի Մկնիկի տան անիմացիոն շարքում։ Նա նաև հայտնվում է «Հերկուլես» անիմացիոն շարքի դրվագներից մեկում։
Արքայադուստրը հայտնվում է համակարգչային խաղերում `«Disney's Aladdin (Capcom)»,«Disney's Aladdin (Virgin Interactive)»,«Disney's Aladdin in Nasira's Revenge»,«Aladdin's Magic Carpet Racing», «Aladdin's Chess Adventures »:
Թագավորության սրտերը
Ժասմինը նույնպես հայտնվում է Թագավորության սրտերը խաղերի շարքում, որպես սրտերի արքայադուստր։ Սերիայի առաջին խաղում նա հայտնվում է որպես սագահար։
Արքայադուստր Ժասմինը հայտնվում է Դիսնեյի զվարճանքների այգում որպես`արվեստագետ։ Ջասմինը Ալլադինի, Ջիննի և Աբուի հետ միասին փոքր դեր ունի Փոքր աշխարհի ներգրավման գործում (Հոնկոնգի Դիսնեյլանդում)։
Ժասմինը հանդիսանում է Դիսնեյի արքայադուստրերի գծի պաշտոնական անդամ։ Ընդգրկվում է մի շարք ապրանքների, ներառյալ ամսագրերի, երաժշտական ​​ալբոմների, խաղալիքներ, համակարգչային խաղերի, հագուստի, գրենական պիտույքների և շատ ավելի ապրանքների վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Խոմինցի (գյուղ, Խմելնիցկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽոմինցիԽոմինցի (ուկրաիներեն՝ Хоминці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Խմելնիցկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Խոմինցի գյուղում բնակվում էր 194 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,5 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 129,33 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Արեգին (Հալեպի նահանգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արեգին (այլ կիրառումներ)Արեգին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Հալեպի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր
Սիփանիկ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սիփան (այլ կիրառումներ)
Սիփանիկ,
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արարատի մարզի Մասիսի տարածաշրջանում, մարզկենտրոնից գտնվում է 23 կմ հեռավորության վրա։


== Պատմություն ==
1992 թվականից Հովտաշատ գյուղի օժանդակ տնտեսությանը կից ավանը վերանվանվել է Սիփանիկ։
Գյուղը տեղադրված է Արարատյան դաշտում, Հրազդան գետի ձախափնյա հովտում։ Ծովի մակարդակից ունի 828 մ բարձրություն։


== Կլիման ==
Կլիման չոր, խիստ ցամաքային է։ Ձմեռները սկսվում են դեկտեմբերի կեսերին, հունվարյան միջին ջերմաստիճանը տատանվում է -3-ից -5 °C։ Ամառը տևական է՝ մայիսից մինչև հոկտեմբեր, օդի միջին ամսական ջերմությունը հասնում է 24-ից 26 °C, իսկ առավելագույնը՝ 42 °C։ Հաճախ լինում են խորշակներ, որոնք զգալի վնաս են հասցնում գյուղատնտեսությանը։ Մթնոլորտային տարեկան տեղումների քանակը 250-300 մմ է։ Բնական լանդշաֆտները կիսաանապատներ են, որոնք ոռոգման ընթացքում վերածվել են կուլտուր-ոռոգելի լանդշաֆտի։ Ագրոկլիմայական տեսակետից համայնքն ընկած է բացարձակ ոռոգման գոտում։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Մխչյանի մշտական բնակչությունը կազմել է 4535, առկա բնակչությունը` 4208 մարդ, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Գյուղն ունի 240 տնտեսություն, դպրոց, գրադարան, մանկապարտեզ, բուժկետ, կապի հանգույց։ Համայնքի տնտեսության մասնագիտացման ճյուղը գյուղատնտեսությունն է, համախառն բերքի մեծ մասը տալիս է բուսաբուծությունը։ Գյուղատնտեսական նշանակության հողերը կազմում են շուրջ 607 հա։ Համայնքի հողերի հիմնական մասն օգտագործվում են որպես վարելահողեր՝ զբաղեցնելով մոտ 200 հա։ Ունի պտղատու և խաղողի այգիներ։ Զբաղվում են այգեգործությամբ, խաղողագործությամբ, դաշտավարությամբ, բանջարաբուծությամբ։ Մշակում են ջերմասեր բանջարաբոստանային, հացահատիկային, կերային կուլտուրաներ։ Կան խոտհարքեր և արոտավայրեր՝ համապատասխանաբար կազմելով 5 հա և 28 հա։ Զբաղվում են կաթնամսատու անասնապահությամբ, թռչնաբուծությամբ։
Արդյունաբերություն չունի։


== Ծանոթագրություններ ==

Սիփանիկ Archived 2014-09-12 at the Wayback Machine.


== Հղումներ ==
Արարատի մարզպետարան Archived 2012-04-13 at the Wayback Machine.
Higashiyama Sky Tower

Higashiyama Sky Tower (ճապ.՝ 東山スカイタワー), աշտարակ, որը տեղակայված է Ճապոնիայի Այթի պրեֆեկտուրայի Հիգասիյամա կենդանաբանական և բուսաբանական այգում։ Պաշտոնական անվանումն է Հիգասիյամա պարկի աստղադիտարանի աշտարակ։
Բարձրությունը 134 մետր է։ Սակայն, քանի որ աշտարակը գտնվում է 80 մետր բարձրության բլրի վրա, նրա ընդհանուր բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 214 մետր։ Աշտարակն ունի 7 հարկ։ Այն ունի մատիտի տեսք։ Աշտարակը կառուցվել է 1989 թվականի հուլիսին Նագոյա քաղաքի 100-ամյակի կապակցությամբ։ Աշտարակը 100 մետր բարձրության վրա ունի դիտահրապարակ և ռեստորան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Higashiyama Sky Tower
AICHI NOW Higashiyama Sky Tower
Հեստիայի ընտանիք

Հեստիայի ընտանիք, ոչ մեծ աստերոիդների ընտանիք, որը տեղաբաշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։ Ընտանիքը անվանվել է այս ընտանիքի առաջին աստերոիդի պատվին՝ (46) Հեստիա։


== Այս ընտանիքի ամենամեծ աստերոիդները ==


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ընտանիքներ
Երկրին մոտեցող աստերոիդներ
Տրոյացի աստերոիդներ
Դամոկլոիդներ
Կենտավրոսներ
Ապոլոնի աստերոիդներ
Ամուրի աստերոիդներ
Ատենի աստերոիդներ
Պերգամոն

Պերգամոն (հին հունարեն՝ Πέργαμον or Πέργαμος), հելլենիստական պետություն Փոքր Ասիայի արևմտյան մասում։ Իր պատմության ընթացքում Պերգամոնը պայքարում էր մյուս հելլենիստական պետությունների, հատկապես Սելևկյանների կայսրության և Պտղոմեոսյան Եգիպտոսի հետ։
Եվմենոս II-ի ժամանակ Պերգամոնը սկսում է դաշնակցել Հռոմի հետ, ընդդեմ Սելևկյան արքա Անտիոքոս III Մեծի։ Վերջիվերջո Հռոմի հետ դաշինքը բերում է նրան, որ Ատտալոս III-ը երկիրը կտակում է Հռոմին։ Մ.թ.ա. 133 թ. Պերգամոնը դառնում է Հռոմեական նահանգ։ Բայց շուտով Պերգամոնում սկսվում է ապստամբություն Արիստոնիկոսի գլխավորությամբ։ Հռոմեացիներին միայն մ.թ.ա. 129 թ. է հաջողվում ճնշել ապստամբությունը և Պերգամոնի թագավորության տարածքի վրա ստեղծել Ասիա պրովինցիան։


= Պերգամոնի մշակույթը =
Պերգամոն մայրաքաղաքում սկսեցին պատրաստել պերգամենտ թուղթը, որի վրա գրվում էին գրքեր։ Դա շատ օգտակար և համեմատաբար էժան նյութ էր։ Դա նպաստեց բազմաթիվ գրքերով լի գրադարանի ստեղծմանը քաղաքում։ Այդտեղ հավաքվում էին գիտնականներ տարբեր երկրներից, քննարկում գիտական տարբեր թեմաներ։ Պերգամոնի գրադարանը լուրջ մրցակից էր Եգիպտոսի Ալեքսանդրիայի հանրահայտ գրադարանին։ Հետագայում Պերգամոնի հրդեհից փրկված գրքերը տեղափոխվեցին Ալեքսանդրիայի գրադարան։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


= Պերգամոնի արքայացանկ =
Լիսիմաքոս մ.թ.ա. 284
Փիլիտերոս մ.թ.ա. 283-263
Եվմենոս I մ.թ.ա. 263-241
Ատտալոս I Սոտեր մ.թ.ա. 241-197
Եվմենես II Սոտեր մ.թ.ա. 197-160
Ատտալոս II մ.թ.ա. 160-139
Ատտալոս III մ.թ.ա. 139-133
Եվմենոս III Արիստոնիկոս մ.թ.ա. 133-129
Կնիք հավատո

«Կնիք հավատո», «Կնիք հաւատոյ», Հայոց եկեղեցու դավանական ժողովածու։ Կազմվել է Հայոց կաթողիկոս Կոմիտաս Ա Աղցեցու օրոք, հույն աստվածաբան Տիմոթեոս Կուզի «Հակաճառություն…» երկի նմանությամբ։ Ենթադրվում է, որ ժողովածուն կազմել և խմբագրել է ժամանակի հայ նշանավոր աստվածաբան Հովհան Մայրավանեցին։ «Կնիք Հավատոն» ունի հակաքաղկեդոնական, հականեստորական բովանդակություն։ Նպատակն էր պաշտպանել Հայ եկեղեցու ուղղափառությունը, դավանական սկզբունքները, հերքել աղանդավորական վարդապետությունները, ամրապնդել Հայ եկեղեցու դիրքերը VI դ. վերջին – VII դ. սկզբին սրված դավանական պայքարում, հատկապես քաղկեդոնականների և նեստորականների ոտնձգություններից։
Խորագիրը պայմանավորված է հերձվածները մերժելու և Հայ եկեղեցու դավանությունը ուղղափառության մեծագույն հեղինակությունների վկայակոչումներով հաստատելու (կնիք) թելադրությամբ։ Նյութերը խմբավորված են 10 գլուխներում, որոնք «Բան» են կոչվում։ Դրանցից յուրաքանչյուրը նվիրված է դավանական մի խնդրի՝ Երրորդությանը, Մարդեղությանը, Փրկագործությանը, անապականությանը ևն։ Ի պաշտպանություն Հայ եկեղեցու դավանանքի՝ «Կնիք Հավատո»-ում որոշակի սկզբունքով վկայություններ են բերված Ընդհանրական եկեղեցու, այդ թվում Հայ եկեղեցու սուրբ հայրերի ու վարդապետների (Գրիգոր Ա Լուսավորիչ, Սահակ Ա Պարթև, Մեսրոպ Մաշտոց, Եզնիկ Կողբացի, Հովհաննես Ա Մանդակունի, Հովհան Մայրավանեցի, Դիոնիսիոս Աթենացի, Իրենիոս Լուգդոնացի, Գրիգոր Սքանչելագործ, Բարսեղ Կեսարացի, Գրիգոր Նազիանզացի, Գրիգոր Նյուսացի, Աթանաս Ալեքսանդրացի, Կյուրեղ Ալեքսանդրացի, Հովհան Ոսկեբերան, Եփրեմ Ասորի և այլք) երկերից։
«Կնիք Հավատոն» կարևոր դեր է խաղացել Հայ եկեղեցու և հայ ժողովրդի ազգային ինքնուրույնության համար մղված պայքարում։ Բացի բուն հավատի խնդրից բացառիկ արժեք ունի նաև հայ թարգմանական մատենագրության պատմության համար։ Բնագիրը գիտությանը հայտնի է XIV–XV դդ. մեկ ընդօրինակմամբ, որը 1911-ին Դարաշամբի Ս. Ստեփանոս Նախավկա վանքում հայտնաբերել և 1914-ին ընդարձակ ներածականով հրատարակել է Կարապետ եպիսկոպոս Տեր-Մկրտչյանը։


== Բնագիրը եւ հրատարակությունները ==
Կոմիտաս կաթողիկոս, Կնիք հաւատոյ,- «Մատենագիրք Հայոց, Դ հատոր, Է դար, Անթիլիաս-Լիբանան, 2005, էջ 49-311։
Catholicos Komitas, Le sceau de la foi, Edition Peeters-Louvailn, 1974.
Կնիք հաւատոյ ընդհանուր սուրբ եկեղեցւոյ յուղղափառ եւ ս. Հոգեկիր հարցն մերոց ժաւանութեանց յաւուրս Կոմիտաս կաթողիկոսի համահաւաքեալ. Հրատարակութիւն Կարապետ եպիսկոպոսի, Ս. Էջմիածին, 1914։ Վերահրատարակություն՝ Անթիլիաս, 1988։


== Գրականություն ==
Վարդան Այգեկցի, Գիրք հաստատութեան եւ արմատ հաւատոյ, Երեւան, 1998։
Գիրք Թղթոց, էջ 400-413։
Կնիք հաւատոյ բնագրին բառացանկ, պատրաստեց Յարութիւն Փալանճեան, Անթիլիաս-Լիբանան, 1999։
Ընտրանի հայ եկեղեցական մատենագրութեան, աշխատասիրութեամբ Պ. Խաչատրեանի եւ Յ. Քէոսէեանի, Ս. Էջմիածին, 2003, էջ 179-187։
J. LEBON, Les Citation Patristiques du "Sceau de Ia Foi", dans Revue d'Histoire Ecclésiastique, tome XXV (1929), pages 5–32։


== Ծանոթագրություններ ==
Բեսորայի ամրոց

Բեսորայի ամրոց (իսպ.՝ Castillo de Besora), ամրոց Վալ դե Լորդում, Իսպանիայի Կատալոնիա համայնքի Լլեյդա քաղաքի Սանտա Մարիա դե Բեսորա մունիցիպալիտետում՝ Նավես և Սեռա դե Բուսա մունիցիպալիտետների միջև։
Ամրոցը կառուցվել է 1092 մետր բարձրությամբ ժայռի վրա, որի մուտքն ապահովել է հյուսիսային կողմից բարձրացող միակ ճանապարհը։ Կառուցված է երեք երկարաձիգ շինություններից, որոնք ներկայումս դարձել են տեղական ոճի գյուղական կացարաններ։


== Պատմություն ==
Պատմական աղբյուրներում ամրոցն առաջին անգամ հիշատակվել է 982 թվականին, որոշ աղբյուրներում՝ 885 թվականին։ 875 թվականին արդեն ամրոցի մասին կա հիշատակում՝ որպես Բարսելոնայի կոմս Վիֆրեդ I-ի դստեր Էմմայի օժիտ, ընծա, երբ նա մուտք է գործել Սան Ժոան դե լես Աբադեսեսի վանական համալիր։
Մուսուլմանական ժամանակաշրջանում ամրոցն օգտագործվել է քրիստոնեական տարածքների սահմանները դիտելու համար։
Իններորդ դարի վերջում Վիֆրեդ I-ը Կարդոնայում, Օսոնայում, Բերգեդայում և Վալ դե Լորդում ստեղծել է ռազմական դիրքեր։ Հնարավոր է, որ այդ ժամանակաշրջանում երկրի սահմանը գտնվել է Սոլսոնա քաղաքի հյուսիսում։
Ամրոցի պատերը պահպանվել են որպես բնակելի տարածք։ Հին ծխական Սանտա Մարիա դե Բեսորայի եկեղեցին կառուցվել է 1759 թվականին։ 15-րդ դարում Լոս Ռեմենսաս ճակատամարտում ամրոցը բազմիցս գրավվել է Ֆրանսեսկ դե Վերնտայի կողմից։
1838 թվականին առաջին կառլիստական պատերազմի ժամանակ ամրոցը զգալի ավերվել է, երբ եղել է ապաստան և կառլիստական ուժերի ճակատամարտի վայր։ Ավելի ուշ միապետության առաջնորդ Բուենավենտուրա Կարբոն, ով հետագայում եղել է Կուբայի գաղութային կառավարիչ, ստիպված է եղել հեռանալ ամրոցից ու եկեղեցուց։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տվյալներ Բեսորայի ծագման մասին
Եկեղեցու օծման փաստաթուղթ, 898 Archived 2007-09-28 at the Wayback Machine.
PDF document of the diary of Avui and Fundació Castells Culturals de Catalunya
Խըրթըբիլ

Խըրթըբիլ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մեզանից հետո թեկուզ ջրհեղեղ

«Մեզանից հետո թեկուզ ջրհեղեղ» (ֆր.՝ Après nous le déluge), այս շատ հայտնի արտահայտությունն առաջին անգամ գործածել է Մարքիզուհի դե Պոմպադուրը, որը պաշտոնապես Ֆրանսիայի թագավոր Լյուդովիկոս XV-ի սիրուհին էր։ Մարքիզուհին դա ասել է 1757 թ.-ին Ռոսբախի ճակատամարտից հետո, որպեսզի մխիթարի թագավորին, որին վշտացրել էր ֆրանսիական զորքերի պարտությունը։ Այն աղետալի էր ֆրանսիացիների համար։ Նրա օրոք վերնախավը (առաջին և երկրորդ դասեր) վարում էին ցոփ ու շվայտ կյանք, չէին վճարում հարկեր, մինչդեռ դատարկվում էր գանձարանը, իսկ տնտեսությունը քայքայվում էր։ Այս ամենինց դժգոհ էին երրորդ խավը՝ ձեռներեցները և բազմամիլոնանոց գյուղացիությունը, արհեստավորները և այլք։
Այս ամենից հետո ժողովուրդը ելնում է ոտքի և սկսվում է Ֆրանսիական ամենամեծ հեղափոխությունը Ֆրանսիայի սոցիալական և քաղաքական կյանքում։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիական հեղափոխություն
Լյուդովիկոս XV


== Ծանոթագրություններ ==
Արմենուհի Հովյան

Արմենուհի Սմբատի Հովյան (նոյեմբերի 7, 1891(1891-11-07) - 1944, Թիֆլիս), հայ խորհրդային հեղափոխական, ԽՄԿԿ անդամ (1911)։
Սովորել է Բաթումի գիմնազիայում, Օդեսայի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետում և Մոսկվայի էներգետիկայի ինստիտուտում։ Հեղափոխական գործունեությունն սկսել է 1905 թվականից՝ մասնակցելով գիմնազիայում ստեղծված սոցիալ-դեմոկրատական կազմակերպության աշխատանքներին։ Օդեսայում ուսանելու շրջանում կապեր է հաստատել տեղի սոցիալ-դեմոկրատական կազմակերպության հետ, մասնակցել դրա աշխատանքներին։ 1910 թվականին դասադուլին մասնակցելու համար ենթարկվել է հետապնդումների և հեռացել Օդեսայից։ 1910-1912 թվականներին Թիֆլիսում Ելենա Ստասովայի և Սուրեն Սպանդարյանի ցուցումներով շարունակել է հեղափոխական գործունեությունը։ 1912 թվականին ձերբակալվել և աքսորվել է Սիբիր (Կանսկի գավառի Ագինսկոյե գյուղ), որտեղ միացել է Սպանդարյանի գլխավորած «Պրավդիստների» խմբակին։ 1916 թվականին, հիվանդության պատճառով, տեղափոխվել է Մինուսինսկ, մասնակցել արհմիությունների և սովետների կազմակերպման աշխատանքներին։ Հոկտեմբերյան պետական հեղաշրջումից հետո Ղրիմում մասնակցել է (1918) սպիտակ-գվարդիականների դեմ մղվող մարտերին։ 1918 թվականի վերջին մեկնել է Մոսկվա, նշանակվել է Ղրիմի հեղկոմի լիազոր ներկայացուցիչ։ 1920-1922 թվականներին եղել է Ղրիմի մարզային կոմիտեի հայկական սեկցիայի քարտուղարը։ 1922-1928 թվականներին կուսակցական-խորհրդային աշխատանք է տարել Մոսկվայի և Ղրիմի մարզային կոմիտեներում։ 1931-1936 թվականներին սովորել է Մոսկվայի էներգետիկայի ինստիտուտում։
Պատկերավոր բանաստեղծություն

Պատկերավոր բանաստեղծություն կամ գրաֆիկական բանաստեղծություն կամ կալիգրամ  բանաստեղծական տպագրության մի տեսակ, բանաստեղծություններ, որոնցում տողերի կամ տառերի ընդգծված հատվածները գրաֆիկական գծապատկեր են ստանում , նմանվում են ինչ որ պատկերի (մոնոգրամ, ռոմբուս և այլն), այլ կերպ ասած ՝ բանաստեղծության բառերը կազմում են գծանկար։  Հայտնի է  մ․թ․ա  III դարից։ Դեռևս հին հունական բանաստեղծ Սիմմի Ռոդոսսկին գրել է բանաստեղծություններ, որոնց կառուցվածքը նման էր ձվի, առանցքների կամ թևերի։ Միջնադարյան վանականները նախընտրում էին խաչ և ութանիստ աստղեր, ինչպես օրինակ Սիմեոն Պալոցկին XVIII -րդ դարում։ XVI -րդ դարում Ռաբլեն գրեց ներբող, ինչը կառուցվածքով նման էր շշի։ Բարոկկո պոեզիայի ներկայացուցիչները սիրում էին նկար-բանաստեղծություններ (Կատարինա Ռեգինա ֆոն Գրեյֆենբերգը հաճախ գրում էր սոնետներ, որոնք նման էին խաչի)։ Ռուսաստանում XVII-րդ դարում այս տիպի բանաստեղծությունները ժամանակակից էին համարվում։ XVIII-XIX-րդ դարերում պատկերավոր բանաստեղծություններ գրում  էին ՝

Գավրիլ Դերժավին
Ալեքսանդր Սումարոկով
Ռժևսկի,
Ապուխտին,
Ռուկավիշնիկով և այլքՀետագայում պատկերավոր բանաստեղծություններ գրեցին սիմվոլիզմի և ավանգարդիզմի ներկայացուցիչները

Վալերի Բրյուսով
Կիրսանով
Անդրեյ Վոզնեսենսկի և այլք


== Ապոլիների կալիգրամները ==

Ֆրանսիացի բանաստեղծ Գիյոմ Ապոլիները 1918 թվականին  լույս ընծայեց գրաֆիկական բանաստեղծությունների հավաքածու, ինչը անվանեց կալիգրամներ։ Հետագայում այս տերմինը մտավ այլ լեզուներ։


== Տես նաև ==
Գիյոմ Ապոլիներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Фигурные стихи // Литературная энциклопедия терминов и понятий / Под ред. А. Н. Николюкина. — Институт научной информации по общественным наукам РАН: Интелвак, 2001. — 1596 с. — ISBN 5-93264-026-Х
Симеон Полоцкий Избранные сочинения. — М.; Л, 1953. — С. Лист между с. 128 и 129.
Лотман Ю. М. Графический образ поэзии.
Лотман Ю. М. Анализ поэтического текста: Структура стиха. — Ленинград: Просвещение, 1972. — 272 с.
Лотман Ю. М. О поэтах и поэзии: Анализ поэтического текста. — СПб: Искусство-СПб, 1996. — С. 77—81. — 846 с.
Фигурные стихотворения: интеллектуальная игра в форме искусства // Анна Благая : веб-сайт.
Павел Сергеев Искусство каллиграммы // Аэрофлот : журнал.


== Հղումներ ==
Գիյոմ Ապոլիների կալիգրամները
Անանուն բանաստեղծություններ
Յոգան Կարստ Ժայռը XVII դար
Ժորժ Վինտեր.  (Rhomboidal Dirge). XVIIդար
Լյուիս Քերոլ  Բանաստեղծություն, որը նման է մկան պոչի («Ալիսան հրաշքների աշխարհում»)
Անդրեյ Սյուզդալով Ապոլիների շարժվող գրաֆիկական բանաստեղծություն «Փոքրիկ մեքենա»
Ի․Ռուկավիշնիկով. Աստղեր
Ա․Վազնեսենսկի Հատվածներ
Սերգելլի Ներքին

Սերգելլի Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ժաբինկա

Ժաբինկա (բելառուս․՝ Жабінка, ռուս.՝ Жабинка; իդիշ՝ זשאבינקע Zhabinke, լեհ.՝ Żabinka), քաղաք և նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոն Բելառուսում՝ Բրեստի մարզում։ Համարվում է Բրեստի արբանյակ քաղաքը։ Ունի երկաթուղային կայարան Վարշավա- Բրեստ-Բառանովիչի-Մոսկվա երկաթգծի վրա, որը կարևորագույն դեր է խաղացել բնակավայրի հիմնադրման ու զարգացման գործում:։ Ընկած է Մուխավեց գետի ափին՝ Ժաբինկա գետի հետ նրա միախառնվելու վայրի մերձակայքում (հենց այդ գետի անունն է տրվել նաև քաղաքին)։ 2021 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 14 108։
Հիմնադրման պաշտոնական տարեթիվը համարվում է 1871 թվականը։ Պատմական փաստաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվել է 1816 թվականին։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
views of the town
Сайт Жабинковского районного исполнительного комитета Archived 2018-04-05 at the Wayback Machine.
Фото достопримечательностей городаArchived 2007-10-17 at the Wayback Machine.
«100 дорог»: C приставкой «агро»Archived 2009-04-28 at the Wayback Machine.
««Моя Жабинка» — городской портал»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-10-24-ին  
"Интернет-издание «Обозреватель», «20 лет назад могла произойти катастрофа пострашнее Чернобыльской»
Կույախտոնար

Կույախտոնար (ռուս.՝ Куяхтонар), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սեմա գետի ձախ ափով՝ 64 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100006916
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100691
Ավազանի կոդը - 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Միկոլայ Ստատկևիչ

Միկոլայ Վիկտորովիչ Ստատկևիչ (բելառուս․՝ Мікалай Вiктаравiч Статкевіч; օգոստոսի 12, 1956(1956-08-12), Lyadna, Q4391300?, Սլուցկի շրջան, Մինսկի մարզ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Բելառուսի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության առաջնորդ։ Կուսակցությունը գրանցված չէ Բելառուսի արդարադատության նախարարության պետական գրանցման ռեգիստրում։ Նախկինում եղել է նախագահի թեկնածու։ Բելառուս զինվորականների միության հիմնադիրներից մեկն է։ Ունի պահեստազորի փոխգնդապետի կոչում։
2015 թվականի օգոստոսի 22-ին՝ նախագահական ընտրություններից 50 օր առաջ ազատ է արձակվել, համաձայն նախագահ Ալեքսանդր Լուկաշենկոյի ստորագրած համաներման։ Նրա հետ միասին ազատ են արձակվել ևս հինգ քաղբանտարկյալներ՝ Նիկոլայ Դեդոկ, Յուրի Ռուբցով, Արտյոմ Պրոկոպենկո, Իգոր Օլինևիչ, Եվգենի Վասկովիչ։ Ընդգծված ռուսաֆոբ է։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1956 թվականի օգոստոսի 12-ին Սլուցկ քաղաքում։ 1973 թվականին ընդունվել է Մինսկի բարձրագույն ինժեներական զենիթահրթիռային ուսումնարան։ 1978 թվականին ավարտել է ուսումնարանը՝ «ռադիոէլեկտրոնիկայի ռազմական ինժեներ» մասնագիտացմամբ։ 4 տարի ժամկետով ծառայության է ուղարկվել Մուրմանսկի մարզ։ 1982 թվականին վերադարձել է Մինսկ։ 1991 թվականին Լիտվայում տեղի ունեցած հունվարյան դեպքերի պատճառով դուրս է եկել ԽՄԿԿ-ից։ 1993 թվականին Ստատկովիչը դեմ է արտահայտվել ՀԱՊԿ ստեղծմանը, որի համաձայն Բելառուսի զինված ուժերը պետք է կռվեին նաև երկրի սահմաններից դուրս։
Անդամակցել է Բելառուսի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությանը՝ դառնալով կուսակցության պարագլուխ։ 2003 թվականին դարձել է «Ազատ Եվրոպա» եվրոպական կոալիցիայի առաջնորդ։ 2011 թվականի մայիսի 26-ին «զանգվածային անկարգությունների հրահրման համար» ձերբակալվել է 6 տարի ազատազրկման։ 2015 թվականի օգոստոսի 22-ին ազատ է արձակվել Լուկաշենկոյի ստորագրած համաներման հիման վրա։ Եղել է 2015 թվականին տեղի ունեցած ցույցերի կազմակերպիչներից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայաստանի Հանրապետության քննչական կոմիտե

Հայաստանի Հանրապետության Քննչական կոմիտե, ՀՀ ՔԿ, Հայաստանի Հանրապետության անկախ պետական մարմին է, որն ստեղծվել է ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից ընդունված օրենքի հիման վրա և լիազորված է իրականացնելու նախաքննություն՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իր իրավասությանը վերապահված ենթադրյալ հանցագործությունների կապակցությամբ։
Քննչական կոմիտեի ինքնուրույնությունը երաշխավորված է «ՀՀ քննչական կոմիտեի մասին» ՀՀ օրենքով, որի համաձայն՝ նրա ծառայողների գործունեությանը միջամտելն անթույլատրելի է։ Քննիչի լիազորություններն ու պարտականությունները սահմանված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով։ Քննիչը պետական պաշտոնատար անձ է, ով իր իրավասության սահմաններում քրեական գործով իրականացնում է նախաքննություն։
Հայաստանի Հանրապետության քննչական կոմիտեի ներկայիս ղեկավարը Արգիշտի Քյարամյանն է։


== Կառուցվածք ==
ՀՀ քննչական կոմիտեի համակարգը ներառում է քննչական կոմիտեի կենտրոնական մարմինը, զինվորական քննչական գլխավոր վարչությունը, Երևան քաղաքի քննչական վարչությունը, մարզային քննչական վարչությունները, ինչպես նաև քննչական կոմիտեի դեպարտամենտը։
Քննչական կոմիտեի կենտրոնական մարմնի ստորաբաժանումներն են՝

կենտրոնական մարմնի գլխավոր վարչությունները, այդ թվում՝ զինվորական քննչական գլխավոր վարչությունը,
վարչությունները
բաժինները։Զինվորական քննչական գլխավոր վարչության ստորաբաժանումներն են՝

գլխավոր վարչության վարչությունները,
բաժինները
կայազորային քննչական բաժինները (բաժանմունքները)։Երևան քաղաքի քննչական վարչության ստորաբաժանումներն են՝ Երևան քաղաքի վարչական շրջանների քննչական բաժինները։ Մարզային քննչական վարչությունների ստորաբաժանումներն են մարզային քննչական վարչությունների տարածքային բաժինները (բաժանմունքները)։ Քննչական կոմիտեի լիազորությունների լիարժեք և արդյունավետ իրականացումը և քաղաքացիական իրավահարաբերություններին նրա մասնակցությունը ապահովում է քննչական կոմիտեի դեպարտամենտը։


== Ղեկավարություն ==
Կոմիտեի նախագահ՝

Արգիշտի ՔյարամյանԿոմիտեի նախագահի տեղակալ, զինվորական քննչական գլխավոր վարչության պետ

Արման ԱսլանյանԿոմիտեի նախագահի տեղակալ, հատկապես կարևոր գործերի քննության գլխավոր վարչության պետ՝

Արթուր ՄելիքյանԿոմիտեի նախագահի տեղակալներ՝

Արսեն Այվազյան
Վիգեն Մեսրոպյան


== Տես նաև ==
Ազգային անվտանգության ծառայություն


== Արտաքին հղումներ ==
Հայաստանի Քննչական կոմիտեի պաշտոնական կայք


== Ծանոթագրություններ ==
Կանելա

Կանելա  (պորտ.՝ Canela)՝ համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Պորտու Ալեգրիի ագլոմերացիա (մեզոշրջան)ը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Գրամադու Կանելայի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 40 147 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 254,579 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 157,7 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 198 923 616,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 5 353,74 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,818։


== Տնտեսություն ==
Կանելան համարվում է զբոսաշրջային կենտրուն։ Կանելայի հոյակապ բնությունը հիանալի հնարավորություն է տալիս զբոսաշրջությունը զարգացնելու համար։ Կանելայի գլխավոր զբոսաշրջային վայրերն են Կարակոլ զբոսայգին և Կարակոլ ջրվեժը։
Բակարի Սանյա

Բակարի Սանյա (ֆր.՝ Bacary Sagna, փետրվարի 14, 1983(1983-02-14), Սանս), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ սենեգալական ծագումով, աջ պաշտպան։ Հանդես է գալիս անգլիական «Մանչեսթեր Սիթի»-ում և Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Օսեր» ===
Բակարի Սանյան ֆրանսիական «Օսեր»-ում հանդես է եկել 87 խաղում։ Օսերի կազմում հանդես է եկել նաև Ֆրանսիայի գավաթի խաղերում և ՈւԵՖԱ Չեմպիոնների լիգայում։


=== «Արսենալ» ===
2007 թվականի հունիսի 12-ին «Օսեր»-ից տեղափոխվել է «Արսենալ»։ «Արսենալ»-ի մարզիչ Արսեն Վենգերը Բակարի Սանյային որակել է որպես Պրեմիեր լիգայի լավագույն աջ պաշտպան։ «Արսենալի»-ի կազմում մասնակցել է 213 խաղի և դարձել 4 գոլի հեղինակ։ 8 տարի «Արսենալ»-ում հանդես գալուց հետո տեղափոխվել է «Մանչեսթեր Սիթի»։


=== «Մանչեսթեր Սիթի» ===
2014 թվականի ի վեր հանդես է գալիս «Մանչեսթեր Սիթի»-ում։ Մասնակցել է 54 խաղի։


== Վիճակագրություն ==
2017 թվականի մարտի 19-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==
Ջիվան Պետրոսյան

Ջիվան Ոսկանի Պետրոսյան (1920, Վարդենիսի շրջան), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Ջիվան Պետրոսյանը ծնվել է 1920 թվականին, Վարդենիսի շրջանում։ Ավարտել է Վարդենիսի շրջկենտրոնի միջնակարգ դպրոցը, 1937 թվականին նշանակվել է տարրական դասարանների ուսուցիչ։ Մեկ տարի է աշխատել դպրոցում։ 
1938 թվականի դեկտեմբերին զորակոչվել է բանակ, ծառայել 113-րդ հրաձգային դիվիզիայի 115-րդ գնդում։ Հայրենական մեծ պատերազմի սկզբում նրանց զորամասը գտնվել է Մերձբալթիկայում։ Պատերազմական գործողություններին մասնակցել է 1941 թվականի հուլիսից։ Պետրոսյանը մարտնչել է Լենինգրադի պաշտպանների շարքերում՝ առաջին օրից մինչև քաղաքի շրջափակման լիակատար վերացումը։ Մարտերից մեկում վիրավորվել է և ապաքինվելուց հետո նորից վերադարձել ռազմաճակատ։ Այնուհետև սովորել է Կիևի ռազմաբժշկական ուսումնարանում, որն ավարտել է լեյտենանտի կոչումով և նշանակվել է գնդի սանբաժնի պետ։ Մասնակցել է Ուկրաինայի, Լեհաստանի ազատագրմանը, հաղթանակի օրը դիմավորել է Պրագայում։
1947 թվականին Պետրոսյանը զորացրվել է բանակից։ Լենինգրադի պաշտպանության մարտերում ցուցաբերած արիության համար պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով։ Արժանացել է «Արիության համար», «Խիզախության համար» մեդալների։ Պարգևատրվել է նաև Լենինգրադի ռազմաճակատի կարմիր ժապավենով, Լենինգրադի ռազմաճակատի վկայականով։
Պատերազմից հետո Պետրոսյանը շարրունակել է զբաղվել մանկավարժությամբ։ 1958 թվականին ավարտել է Երևանի մանկավարժական ինստիտուտի քիմիակենսաբանական ֆակուլտետը։ 1961 թվականից աշխատել է Վարդենիսի № 1 դպրոցի ուսմասվար և կենսաբանության ուսուցիչ։


== Պարգևներ ==
Կարմիր աստղի շքանշան
«Արիության համար» մեդալ
«Խիզախության համար» մեդալ
Լենինգրադի ռազմաճակատի կարմիր ժապավեն
Լենինգրադի ռազմաճակատի վկայական


== Ծանոթագրություններ ==
Սատուրնի արբանյակներ

Սատուրնի արբանյակներ, Սատուրն մոլորակի բնական արբանյակներ։ Այսօրվա դրությամբ հայտնի են Սատուրնի 62 արբանյակ հաստատված ուղեծրերով, որոնցից 53-ը ունեն սեփական անուններ։ Արբանյակների մեծ մասը կազմված է լեռնային ապարներից և սառույցից։ Սատուրնի 23 արբանյակները կանոնավոր են, իսկ 38-ը՝ անկանոն։ Անկանոն արբանյակները բաժանվում են իրենց ուղեծրերի հատկությունների համաձայն՝ ինուիտյան, նորվեգական և գալիական խմբերի։
Ամենամեծ արբանյակը՝ Տիտանը, որի տրամագիծը կազմում է 5 100 կմ, Արեգակնային համակարգի մեծությամբ երկրորդ արբանյակն է Գանիմեդից հետո։ Տիտանը միակ արբանյակն է, որը ունի շատ խիտ մթնոլորտ։


== Արբանյակների որոշ տվյալներ ==


== Տես նաև ==
Սատուրն
Սատուրնի օղակներ
Յուպիտեր
Յուպիտերի օղակներ
Յուպիտերի արբանյակներ


== Հղումներ ==
Սատուրնի հայտնի արբանյակները Archived 2014-04-07 at the Wayback Machine. (անգլերեն)
Սատուրնի արբանյակների մոտ հայտնաբերվել են օղակներ Բի-Բի-Սի, 7 սեպտեմբեր 2008 (ռուս.)
galspace.spb.ru Սատուրնի արբանյակները (ռուս.)
Թրումենի դոկտրին

Թրումենի դոկտրին (անգլ.՝ Truman Doctrine), ԱՄՆ դաշնային կառավարության արտաքին քաղաքական ծրագիր, որը նախագահ Հարի Թրումենը շարադրել էր 1947 թվականի մարտին կոնգրեսին հղած իր ուղերձում` նպատակ ունենալով «Սառը պատերազմի» ժամանակաշրջանում հակազդելու Խորհրդային Միության աշխարհաքաղաքական տարածմանը։ Հետագայում՝ 1947-48 ֆինանսական տարում, «կոմունիստական վտանգի» առաջն առնելու պատրվակով, որպես օգնություն Հունաստանին և Թուրքիային տրամադրել 400 միլիոն ԱՄՆ դոլլար (այդ երկրների հետ համաձայնագրերը կնքվեցին համապատասխանաբար 1947 թվականի հունիսի 20-ին և հուլիսի 12-ին)։


== Տես նաև ==
Մարշալի պլան
Այգելտինգեն

Այգելտինգեն (գերմ.՝ Eigeltingen, ալեմանյան բարբառ՝ Eigeltinge), համայնք Գերմանիայում՝ Բադեն-Վյուրթեմբերգ երկրամասի Կոնստանցի շրջանում։ Ենթակա է Ֆրայբուրգի վարչական շրջանին։ Զբաղեցնում է 59,30 կմ² տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով եղել է 3.572: Պաշտոնական կոդը՝ 08 3 35 021:
Բադեն-Վյուրթեմբերգի երկրամասում 1970-ական թվականներին իրականացված տեղական ինքնակառավարման բարեփոխումների արդյունքում մերձակա 5 գյուղ դրվել է Այգելտինգենի ենթակայության տակ։


== Տեսարժան վայրեր ==
1726 թ. կառուցված համայնքապետարանը՝ կիսափայտաշեն ճակտոնով
Հեգովիա ամրոցը (1543 թ.)
1765 թ. հիմնադրված Lochmühle զբոսայգին


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.

1961: 1105 բնակիչ
1970: 1367 բնակիչ
1987: 2834 բնակիչ
1991: 2991 բնակիչ
1995: 3235 բնակիչ
2005: 3516 բնակիչ
2010: 3572 բնակիչ
2015: 3751 բնակիչ
2020: 3861 բնակիչ


== Անվանի անձինք ==
Զիգֆրիդ Կաուդեր (* 1950), քաղաքական գործիչ (CDU), Անգելա Մերկելի կանցլերության շրջանում վերջինիս «աջ ձեռքը» համարված Ֆոլկեր Կաուդերի եղբայրը
Մայք Գոմմերինգեր (* 1973), Reamonn ռոք երաժշտախմբի անդամ


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Peter Heim – Eigeltingen im 18. Jahrhundert, erschienen im Hegau Jahrbuch 1961


== Արտաքին հղումներ ==
Eigeltingen
Ortsteil Heudorf
Աստերոիդների ցանկ (176701-176800)

Աստերոիդների ցանկ (176601-176700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (176801-176900)
 Աստերոիդների ցանկ (176601-176700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (176801-176900)
Գրիշինո (գյուղ, Կոլոմենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳրիշինոԳրիշինո (ռուս.՝ Гришино), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շոն Քոմս

Շոն Ջոն Քոմս (անգլ.՝ Sean John Combs, նոյեմբերի 4, 1969(1969-11-04), Հառլեմ, Նյու Յորք շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), հայտնի նաև Փաֆ Դեդդի (Puff Daddy), Դիդդի (Diddy), և Փի Դիդդի (P. Diddy) կեղծանուններով, ամերիկացի ռեփեր, երաժշտական պրոդյուսեր, գործարար և կինոդերասան։
Նախնական ճանաչման հասել է 1990-ականներին` Նոտորիուս Բի Այ Ջիի հետ հաջողված դուետ ստեղծելով։ Դեբյուտային «No Way Out» ալբոմը թողարկել է 1999 թվականին։ Ալբոմը 7 անգամ ստացել է պլատինե կարգավիճակ։ Հաջորդ անհատական ալբոմներն են «Forever» (1999), «The Saga Continues...» (2001) և «Press Play» (2006), որոնք բոլորն էլ հաջող վաճառք են ունենում։
2006 թվականին Քոմսը ստեղծում է Diddy – Dirty Money երաժշտական խումբը։ Խմբի՝ 2009 թվականին թողարկած «Last Train to Paris» ալբոմը ունեցել է բավականին մեծ կոմերցիոն հաջողություններ, ինչպես նաև արժանացել է քննադատների դրական գնահատականին։
Երաժշտական կարիերայից դուրս Քոմսը մեծ հաջողության է հասել նաև նորաձևության ասպարեզում՝ ստեղծելով «Sean John» և «Sean by Sean Combs» հագուստի ապրանքանիշները։
Ըստ «Ֆորբս» ամսագրի 2012 թվականի հաշվարկի՝ Քոմսի զուտ կարողությունը գնահատվում է 550 միլիոն ԱՄՆ դոլար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ավանիսի խաչքար (Շողագավանք)

Ավանիսի խաչքար, գտնվում է Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի Ձորագյուղ, գյուղի մեջ գտնվող Շողագավանք վանական համալիրի 2-րդ եկեղեցու արևմտյան պատի մոտ՝ գետնին կանգնեցված։ Հաշվառված է Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում (5.60/22.4.4)։


== Տեղադրություն ==
Խաչքարը գտնվում է Շողագավանք վանական համալիրի 2-րդ եկեղեցու արևմտյան պատի մոտ։


== Վիմական արձանագրություն ==
Խաչքարը քիվին ունի 1 տող վիմական արձանագրություն
ՍԲ ԽԱՉՍ ԲԱՐԷԽԱԻՍ ԱՎԱՆԻՍԻՆ, ՅԻՇԵՑԷՔՀամաձայան արձանագրության՝ խաչքարը նվիրված է Ավանիսին։


== Տես նաև ==
Շողագավանք
Ձորագյուղ
Մասրուց անապատ


== Ծանոթագրություններ ==
Սաթիկ Հախնազարյան

Սաթիկ Ցոլակի Հախնազարյան (հուլիսի 11, 1966(1966-07-11), Նալբանդյան, Հոկտեմբերյանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասանուհի։ Հայաստանի վաստակավոր արտիստ (2016)։
Դերասան Արթուր Կարապետյանի կինը։


== Կենսագրություն ==
Սաթիկ Հախնազարյանը ծնվել է Հոկտեմբերյանի շրջանի Նալբանդյան գյուղում։ Ավարտել է Նոր-Արտագերսի դպրոցը, 1988 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետը։ 1987-1992 թվականներին եղել է «Անիվների վրա» թատրոն-ստուդիայի, 1996-2001 թվականներին՝ Երևանի Պատանի հանդիսատեսի պետական թատրոնի, 1997 թվականից՝ Երևանի Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնի դերասանուհի։


== Ներկայացումներ ==
Տիկին Դիտման, Մայր՝ Պերճ Զեյթունցյանի «Ոտքի, դատարանն է գալիս»
Դոլորես՝ Վիլյամ Սարոյանի «Սովյալները»
Իսմենե՝ Սոֆոկլեսի «Անտիգոնե»
Մարթա Իզաբելա՝ Ա. Կասոնայի «Ծառերը կանգնած են մահանում»
Զառա՝ Գ. Խուգանի «Իմ զոքանչը»
Սիլվիա՝ Մարիվոյի «Խաղ սիրո և պատահականության»
Ֆլորենս՝ Ջ. Պատրիկի «Տարօրինակ միսիս Սևիջը»
Դորիս՝ Բ. Սլեյդի «Ամեն տարի՝ նույն օրը» («Արտավազդ» մրցանակ)
Խեղկատակ՝ Կարինե Խոդիկյանի «Ձոն խեղկատակին»
Գոհար՝ Գ. Սարգսյանի «Վեց սիրահարված խենթ»
Սպիտակ դիմակ՝ Արիստոփանեսի «Լիսիստրատե»
Արուս՝ Ժիրայր Անանյանի «Տեր, մի թող մեզ անտեր»
Լուչիա՝ Է. դե Ֆիլիպպոյի «Ֆիլումենա Մարտուրանո»
Նազանի՝ Ալեքսանդր Շիրվանզադեի «Ազգային գործիչը»
Մագթաղինե՝ «Մորգանի խնամին»
Արփենիկ՝ Աղասի Այվազյանի «Չարենցի ուղղիչ տունը»
Բելոտելովա՝ Ալեքսանդր Օստրովսկու «Հարուստի աղջիկը տգեղ չի լինում»
Լառա՝ Գ. Խանջյանի «Ինձնից պրծում չկա»
Բուժքույր՝ Ժորա Հարությունյանի «Բաբիկը և ուրիշները»
Ժակլին՝ Մ. Կամուլետտիի «Սիրային իրարանցում»
Լենա՝ Ն. Պտուշկինայի «Վեցնոցները»
Մարոտտա՝ Մոլիերի «Ծիծաղելի սեթևեթուհիներ»
Բեատրիչե՝ Ն. Ադալյանի «Լոմբարդ»
Սալոմե՝ Գաբրիել Սունդուկյանի «Ձեր Աստվածը փողն է»
Մելինե՝ Ք. Յալչընի «Հոգիս ձեզմով կխայտա»
Պատգամավոր՝ Ռոդոլֆո Սանտանա «Հարդասենյակ կանանց համար»


== Ֆիլմեր ==
«Ժամկետը յոթ օր», 1991
«Մարիամ», 2005
«Չնչիկը», 2010
«Ծաղիկների պար», 2013
«Թևանիկ», 2014
«Շքամուտք», 2014
«Շրջանակ», 2015
«Որոգայթ», 2015
ԱրմենиЯ, 2018


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
ՀԹԳՄ «Արտավազդ» մրցանակ «Կանացի լավագույն դերակատարման համար», 2007
Հայաստանի վաստակավոր արտիստ, 2016
ՀԹԳՄ «Արտավազդ» մրցանակ «Լավագույն երկրորդ պլանի դերասանուհի», 2019


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սաթիկ Հախնազարյանը երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնում
Արևիկի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Արևիկ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 4 հուշարձան (6 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Արայիկ Հարությունյան (Արցախի նախագահ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արայիկ Հարությունյան (այլ կիրառումներ)Արայիկ Վլադիմիրի Հարությունյան (դեկտեմբերի 14, 1973, Ստեփանակերտ, ԼՂԻՄ, ԱԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ պետական-քաղաքական գործիչ, Արցախի Հանրապետության գործող նախագահ, խոշոր գործարար, Արցախի նախկին պետական նախարար, Ազատ Հայրենիք կուսակցության նախագահ, տեխնիկական գիտությունների թեկնածու։


== Կենսագրություն ==


=== Կրթություն ===
1990 թվականին ավարտել է Ստեփանակերտի ֆիզմաթ դպրոցը և նույն թվականին ընդունվել Երևանի ժողտնտեսության ինստիտուտը։
1994 թվականին տեղափոխվել և 1995 թվականին ավարտել է Արցախի պետական համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետը։ 1996 թվականին ընդունվել և 1998 թվականին ավարտել է ԱրՊՀ ասպիրանտուրան՝ տնտեսագիտություն մասնագիտությամբ։
2013 թվականին պաշտպանել է ատենախոսությունը և դարձել տեխնիկական գիտությունների թեկնածու։


=== Գործունեություն ===
1995-1997 թվականներին աշխատել է ԼՂՀ էկոնոմիկայի և ֆինանսների նախարարությունում՝ որպես նախարարի օգնական։
1997-1999 թվականներին նա աշխատել է Հայագրոբանկի Ասկերանի մասնաճյուղում՝ որպես կառավարիչ։
1999-2004 թվականներին զբաղեցրել է Հայագրոբանկի Ստեփանակերտի մասնաճյուղի կառավարչի պաշտոնը։
2005- թվականին ընտրվել է ԼՂՀ ԱԺ պատգամավոր, մոտ երկու տարի նախագահել խորհրդարանի ֆինանսաբյուջետային և տնտեսական կառավարման հարցերի մշտական հանձնաժողովում, միաժամանակ եղել է Հայրենիք խմբակցության ղեկավարը։
2005- 2007 Ազատ Հայրենիք կուսակցության համանախագահը, ապա և՝ նախագահն էր։
2007- 2009թթ - Պատգամավորական գործունեությունը դադարեցրել և կուսակցապետի պաշտոնը թողել է ԼՂՀ վարչապետ նշանակվելու կապակցությամբ։
Արայիկ Հարությունյանը ԼՂՀ Նախագահի հրամանագրով վարչապետ է նշանակվել 2007 թվականի սեպտեմբերի 14-ին։
Արայիկ Հարությունյանը 2009 թ. հոկտեմբերից վերընտրվել է Ազատ Հայրենիք կուսակցության նախագահ։
Արցախի Հանրապետության նախագահի հրամանագրով 2012 թվականին վերանշանակվել է Արցախի Հանրապետության վարչապետ։
2017 թ-ին որպես վարչապետ և իշխող կուսակցության ղեկավար աջակցել է Արցախում իրականացվող սահմանադրական փոփոխություններին, որի արդյունքում գործող նախագահը շարունակել է պաշտոնավարումը երրորդ ժամկետով առանց ընտրությունների անցկացման։
Նախագահի 2017 թվականի սեպտեմբերի 25-ի հրամանագրով Archived 2017-09-30 at the Wayback Machine. նշանակվել է Արցախի Հանրապետության պետական նախարար։
2018 թվականի հունիսի 6-ին Արայիկ Հարությունյանն ազատվել է Արցախի Հանրապետության պետական նախարարի պաշտոնից՝ իր դիմումի համաձայն, ապա նշանակվել Բակո Սահակյանի հատուկ հանձնարարությունների գծով խորհրդատու։
2020թ-ին կայացած նախագահական ընտրությունների գլխավոր թեկնածու։
Արցախի Հանրապետության գործող նախագահ ։


== Կոչումներ և պարգևներ ==
Արայիկ Հարությունյանը պարգևատրվել է «Մարտական Խաչ» II աստիճանի շքանշանով։ Իսկ Արցախի նախագահի՝ 2016 թվականի օգոստոսի 30-ի հրամանագրով՝ Ա. Հարությունյանը պարգևատրվել է «Գրիգոր Լուսավորիչ» շքանշանով՝ Արցախի Հանրապետությանը մատուցած բացառիկ ծառայությունների համար և ի նշանավորումն Արցախի Հանրապետության հռչակման 25-րդ տարեդարձի։


== Ծանոթագրություններ ==