armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Նաթանիել Բուզոլիչ

Նաթանիել Բուզոլիչ (անգլ.՝ Nathaniel Buzolic, օգոստոսի 4, 1983(1983-08-04), Սիդնեյ, Ավստրալիա), ավստրալիացի դերասան։ Նա եղել է Nine Network հեռուստաալիքի The Mint հեռուստաշոուի հաղորդավարը, նա նաև կատարել է երկրորդական դեր BBC–ի «Կապույտից դուրս» (2008) օճառային օպերայում։ Նա հայտնի է իր Կոլ Մայքլսոն դերով, The CW հեռուստաալիքի «Վամպիրի օրագրերը» և դրա սփին–օֆֆ «Առաջնածինները» հեռուստասերիալներում։


== Կարիերա ==
Բուզոլիչը նկարահանվել է «Բոլորը սրբեր» (2003), «Տուն և հեռու» (2002) հեռուստասերիալներում և կատարել է տիտրերում չնշված դեր «Ջրի առնետներ» (2001) հեռուստասերիալում։
2011 թվականին հայտարարվեց, որ Բուզոլիչը կատարելու է Կոլ Մայքլսոնի դերը The CW հեռուստաալիքի «Վամպիրի օրագրերը» հեռուստասերիալում։ Նա նաև կատարել է իր դերը «Վամպիրի օրագրերի» սփին-օֆֆ «Առաջնածինները» հեռուստասերիալի պիլոտում։ 2014 թվականի մայիսի 30-ին հայտարարվեց, որ Բուզոլիչը կվերադարռնա «Առաջնածինների» երկրորդ եթերաշրջան և նա հայտնվեց 2014 թվականին San Diego Comic Con-ում ցուցադրված առաջին թրայլերում։
2014 թվականի փետրվարի 20-ին հայտարարվեց, որ Բուզոլիչը կատարելու է գլխավոր դեր «Գերբնական»
հեռուստասերիալի սփին-օֆֆ «Գերբնական։ Արյան գծեր» հեռուստասերիալում, որի պիլոտ է հանդիսացել իններորդ եթերաշրջանի 20-րդ սերիան։ 2014 թվականի մարտին Բուզոլիչը նկարահանվել է ABC Family հեռուստաալիքի «Հմայիչ խաբեբաները» հեռուստասերիալի չորրորդ եթերաշրջանի երկու սերիաներում, մարնավորելով Դին Ստավրոսին, ով Սպենսերի (Տրոյան Բելիսարիո) թմրանյութերի չարաշահումից ազատվելու խորհրդականն էր։ Նա կրկին կատարել է իր դերը վեցերորդ եթերաշրջանին հինգերորդ և վեցերորդ սերիաներում։


== Անձնական կյանք ==
Բուզոլիչն առաջին սերնդով ավստրալիացի է, և ունի խորվաթի ծագում։ Բուզոլիչը սովորել է Էշվիլդի De La Salle դպրոցում և հետագայում ընդունվել է Ավստրալիական թատրոն երիտասարդների համար (ATYP) Սիդնեյում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմ ===


=== Հեռուստատեսություն ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նաթանիել Բուզոլիչը Թվիթթերում
Նաթանիել Բուզոլիչը Ֆեյսբուքում
Բարբարա Կվյատկովսկայա-Լաս

Բարբարա Կվյատկովսկայա-Լաս (լեհ.՝ Barbara Kwiatkowska-Lass, Barbara Lass) լեհ պարուհի և կինոդերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Բարբարա Կվյատկովսկայան ծնվել է 1940 թվականի հունիսի 1-ին Պատրովո գյուղում։ Սովորել է Վարշավայի բալետի դպրոցում։ «Սկոլիմուվ» երգի-պարի անսամբլի պարուհի։ Կինոյում իր դեբյուտը կայացել է 1957 թվականին։ 1959 թվականին նա Լեհաստանից տեղափոխվեց Արևմուտք և շուտով նկարահանվեց մի քանի խոշոր ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Միլիոնավոր պատուհաններ» և «Կենդանի կյանքը»։ Նա համագործակցում էր լեհական «Ազատ Եվրոպա» ռադիոկայանի հետ, ինչպես նաև եղել է Յուլիուշ Մերոշևսկու անվան Անկախ քաղաքական մտքի ակումբի ակտիվ անդամ։
Նրա ամուսիններն էին Ռոման Պոլանսկին (1959-1962), Կառլհայնց Բյոմը (1963-1980) և Սաքսոֆոնիստ Լեշեկ Զադլոն (1980-1995)։ Բյոմից ծնված դուստրը՝ Կատարինան, նույնպես դերասանուհի է դարձել։

Բարբարան կորցրել է գիտակցությունը և մահացել կաթվածից 1995 թվականի մարտի 6-ին Ֆատերշտետենում՝ լեգենդահար Ալ Պորչինոյի համերգի ժամանակ։ Բարբարան թաղված է Կրակովի Ռակովիցյան գերեզմանատանը։ Նրա տապանաքարը ստեղծել է Մարյան Կոնեչնին։


== Ֆիլմագրություն ==
1957 -  Եվան ուզում է քնել
1958 - Պան Անատոլը միլիոն է փնտրում
1985 - Մադագասկարի թագուհու զինվորը
1960 - Հազար թալեր
1960 - Խաչակրաց երջանկություն
1961 - Որքան լավ է ապրել
1967 - Յովիտա
1986 - Ռոզա Լյուքսեմբուրգ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դերասանուհին filmpolski.pl կայքէջում(լեհ.)
Լուսանկարներ fototeka.fn.org.pl կայքէջում
Կահույքի արդյունաբերություն

Կահույքի արդյունաբերությունը, արդյունաբերության ճյուղ, բնակելի և հասարակական շենքերի համար արտադրում Է կահույք։
Նախահեղափոխական Ռուսաստանում կահույքի արդյունաբերությունը հիմնականում տնայնագործական և կիսատնայնագործական բնույթ ուներ։ 
Հայաստանում կահույքի արդյունաբերությունը ձևավորվել Է խորհրդային իշխանության տարիներին։ 1929—1930 թթ սկսվեց կահույքի արտադրության տիպի ձեռնարկությունների կազմակերպումը, բնափայտի մեքենայական մշակումը, կահույքի սերիական թողարկումը։ 1934-ին Երևանում շահագործման հանձնվեց փայտամշակման առաշին կոմբինատը, հետագայում՝ Լենինականի, Երևանի, Կամոյի, Ղափանի, Կիրովականի և այլ ֆաբրիկաներ։ Ետպատերազմյան տարիներին ձեռնարկություններում ներդրվեցին նորագույն սարքավորումներ, դետալների սոսնձման և նրբատախտակով երեսպատման ժամանակակից մեթոդներ։ 1971—75-ին կառուցվեցին Հոկտեմբերյանի, Մտեփանավանի ֆաբրիկաները, Մյասնիկյանի անվան արտադրական միավորման գլխամասային ձեռնարկության նոր մասնաշենքերը, վերակառուցվեց Կիրովականի կահույքի ֆաբրիկան։
Միսս Գրանդ Ինտերնացիոնալ

Միսս Գրանդ Ինտերնացիոնալ (անգլ.՝ Miss Grand International), ամենամյա միջազգային գեղեցկության մրցույթ։ Աշխարհի ամենահեղինակավոր գեղեցկության մրցույթներից մեկն է։ «Միսս Աշխարհ», «Միսս Միջազգային», «Միսս Տիեզերք», «Miss Supranational»-ի հետ միասին «Համաշխարհային գեղեցկություն» էջի կողմից ներառվել է «Մեծ սաղավարտի» (ռուս.՝ «Большой шлем») կազմում։
Գլխադասային գրասենյակը գտնվում է Բանգկոկ։ Մրցույթն առաջին անգամ ցուցադրվել է Թաի ազգային հեռուստատեսությամբ 2013 թվականին, որտեղ հաղթող է ճանչվում Ջաննելի Չապարո։ 2014 թվականին ցուցադրության վայրը Բանգկոկյից տեղափոխվել է Նոնտաբուրի։ Մինչև 2015 թվականը մրցույթը տեղի էր ունենում Թաիլանդ-ում, իսկ 2016 թվականից՝ ամեն տարի նոր երկրում։
2019 թվականի հոկտեմբերի 25-ից «Միսս Գրանդ Ինտերնացիոնալ» տիտղոսը կրում է վենեսուելաի ներկայացուցիչ «Վալենտինա Ֆիգուերա Մորալես»։


== Հաղթողներ ==


=== Փառքի սրահ ===

		
		


== Հայաստանի ներկայացուցիչները մրցույթում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մրցույթի պաշտոնական կայք (անգլ.)
Մրցույթի պաշտոնական twitter
Մրցույթի պաշտոնական YouTube
Մրցույթի պաշտոնական Facebook
Մրցույթի պաշտոնական Instagram
Կարինե Լիսիցյան

Կարինե Պավելի Լիսիցյան (ծնվ.` 1938, հոկտեմբերի 28, Երևան, Հայկական ԽՍՀ), հայ, խորհրդային և ռուսական երգչուհի (մեցցո-սոպրանո), երաժշտական մանկավարժ։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի (1987), Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստուհի (1997), պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Դագմարա (մեծանուն երգչուհի Զարուհի Դոլուխանյանի քրոջ) և Պավել Լիսիցյանների ընտանիքում։ Ավարտել է Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիային կից Կենտրոնական երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի բաժինը, այնուհետև Գնեսինների անվան երաժշտական-մանկավարժական ինստիտուտի կամերային երգեցողության դասարանը։
1965 թվականից եղել է հնագույն երաժշտության «Մադրիգալ» համույթի մենակատար, այնուհետև երկար տարիներ քրոջ՝ Ռուզաննա Լիսիցյանի հետ կատարել է կամերային ժանրի ստեղծագործություններ՝ լինելով Մոսկվայի պետական ակադեմիական ֆիլհարմոնիայի մենակատար։ Նրանց վոկալ երկյակը մեծ ճանաչում էր ձեռք բերել Խորհրդային Միությունում, հյուրախաղերով ելույթ է ունեցել աշխարհի շատ երկրներում։ Երկյակը տարբերվում էր երգացանկի մշտական համալրումով. 1990-ական թվականների սկզբում նրանց երգացանկում կար տարբեր դարաշրջանների, ոճերի և ժանրերի ավելի քան 500 ստեղծագործություն, որոնք կատարվում են բնօրինակի լեզվով։
1990 թվականից Կարինե Լիսիցյանը դասավանդում է Ռուսաստանի թատերական արվեստի ակադեմիայում, որտեղ սկզբում վարել է վոկալ համույթի դասարանը, այնուհետև՝ ակադեմիական երգեցողության դասարանը։ Քրոջ՝ Ռուզաննայի և եղբոր՝ Ռուբենի հետ հիմնել է Պավել Լիսիցյանի անվան բարեգործական հիմնադրամ, որը կազմակերպում է բազմաթիվ համերգներ, վարպետության դասեր, ստեղծագործական սեմինարներ։


== Ընտանիք ==
Կարինե Լիսիցյանն ամուսնացած է ռուսաստանցի հայտնի քաղաքական-հասարակական գործիչ Ալեքսանդր Վլադիսլավլևի հետ։


== Աղբյուրներ ==
Վոկալի մանկավարժներ. Կարինե Լիսիցյան Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Կարինե և Ռուզաննա Լիսիցյանները Իրինա Արխիպովայի հիմնադրամի կայքում
Բարիտոնների միջազգային առաջին մրցույթի նախօրեին Archived 2009-05-22 at the Wayback Machine.
Միխալ Սաչեկ

Միխալ Սաչեկ (չեխ․՝ Michal Sáček, սեպտեմբերի 19, 1996 թ., Պրահա, Չեխիա), չեխ ֆուտբոլիստ, Սպարտա ֆուտբոլային ակումբի կիսապաշտպանն է։


== Ակումբային կարիերա ==
Սաչեկը Սպարտա ակումբի սանն է, որտեղ Չեխիայի առաջնությունում իր մեկնարկային հանդիպումն անցկացրել է 2016թ․ մայիսի 14֊ին, երբ թիմը մրցում էր Վիսոչինայի հետ։ Եվրոպայի լիգայում իր մեկնարկային հանդիպումն անցկացրել է սեպտեմբերի 15-ին, երբ թիմը մրցում էր Սաութհեմփթոնի հետ։


== Ազգային հավաքականի կազմում ==
2017թ․ Չեխիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է Լեհաստանում անցկացված Եվրոպայի առաջնությանը։ Ֆուտբոլիստը մասնակցել է Գերմանիայի  և Իտալիայի հետ անցկացված հանդիպումներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Սաչեկը soccerway.com կայքում
Սաչեկը fotbal.cz կայքում
Սաչեկը fortunaliga.cz կայքում
Սաչեկը transfermarkt.com կայքում
Կարելին ու Չի կարելին

«Կարելին ու Չի կարելին» (ռուս.՝ Можно и Нельзя), 1964 թվականի խորհրդային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ այն մասին, թե ինչ կարելի է անել, և ինչ չի կարելի։ Նկարահանվել է Լև Միլչինի կողմից «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում։


== Սյուժե ==
Կոլյան ու իր խոսող շունը՝ Բոբիկը մնացել են մենակ տանը և չգիտեն, թե ինչով զբաղվեն։ Երբ նրանք որոշում են ուտել մորու մուրաբա, փուչիկներով նրանց մոտ են գալիս փոքրիկ մարդուկներ Կարելին ու Չի կարելին։ Նրանք Կոլյային ու Բոբիկին պատմում են, թե ինչ է կարելի, և ինչ չի կարելի։ Հետո նրանք խաղում են, նկարում (Կարելին նկարում է Բոբիկին, Չի կարելին՝ Կարելիին, Բոբիկը՝ Կոլյային, իսկ Կոլյան նկարում է Չի կարելիի ծաղրանկարը), կերակրում են թռչուններին հացի փշրանքներով։
Երբ երեխաները որոշում են գնդակ խաղալ, Չի կարելին ասում է, որ գնդակով խաղում են բակում։ Այդ ժամանակ Բոբիկն ու Կոլյան հանդիմանում են Չի կարելիին  և ծաղրում նրան, ու չնայած մայրիկն արգելել էր զբոսնել բակում նախքան իր գալը, փախչում են։ Չի կարելին ու Կարելին փորձում են հասնել նրանց հետևից, բայց Կոլյան վռնդում է նրանց։ Տխուր մարդուկները հեռանում են և անհետանում բոլոր գրություններից ու պատի թերթերից. այժմ բոլոր արգելքները հանված են, և յուրաքանչյուրը կարող է անել այն, ինչ ուզում է։ Այժմ Կոլյայի ու Բոբիկի վրա ջուր են լցնում, նրանց գրեթե վրաերթի է ենթարկում մայթով անցնող մեքենան, իր տիրուհու թույլտվությամբ հսկա շունը վազում է ուղիղ երեխաների վրա, որոնք բարձրանում են ծառը, ոստիկանը պարան է խաղում, իսկ այդ ժամանակ լուսացույցը բոլոր կողմերից ցույց է տալիս կանաչ ազդանշան, և բոլոր մեքենաները փորձում են անցնել խաչմերուկը, ինչի արդյունքում տեղի է ունենում վթար։ Վերջապես ընկերները ներողություն են խնդրում մարդուկներից։ Կարելին ու Չի կարելին վերադառնում են փողոց, ինչ շնորհիվ վերականգնվում է կարգը։


== Հետաքրքիր փաստ ==
Մուլտֆիլմի հերոսները՝ Կոլյան ու Բոբիկը, որպես հաղորդավարներ հայտնվում են «Լուսատտիկ» մուլտիպլիկացիոն ամսագրի սերիաներից մեկում։ Սակայն ի տարբերություն տվյալ մուլտֆիլմի, Բոբիկին Ելենա Պոնսովայի փոխարեն («Լուսատտիկը» տվյալ թողարկումը պատրաստվել է դերասանուհու մահվանից երկու տարի անց) հնչյունավորել է Մարիա Վինոգրադովան։


== Դերերը հնչյունավորել են ==
Ալեքսանդր Գրավե – Կարելի / Չի կարելի
Կլարա Ռումյանովա – Կոլյա
Ելենա Պոնսովա – Բոբիկ / հսկա շան տիրուհի / դույլով կին


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարիստ – Եվգենի Ագրանովիչ
Ռեժիսոր – Լև Միլչին
Բեմադրող նկարիչ – Գրաժինա Բրաշիշկիտե
Կոմպոզիտոր – Մոիսեյ Վայնբերգ
Օպերատոր – Միխայիլ Դրույան
Հնչյունային օպերատոր – Բորիս Ֆիլչիկով
Մոնտաժող – Լիդիա Կյակշտ
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ – Գալինա Բարինովա, Բորիս Բուտակով, Վիոլետա Կարպ, Մարիա Մոտրուկ, Լեոնիդ Նոսիրև, Անատոլի Պետրով, Տատյանա Պոմերանցևա, Գենադի Սոկոլսկի, Օլգա Ստոլբովա, Կոնստանտին Չիկին, Լիդիա Նիկիտինա, Նիկոլայ Երիկալով, Դմիտրի Անպիլով


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Лев Мильчин — Энциклопедия отечественного кино Archived 2017-08-23 at the Wayback Machine.
Դերո Գոյ

Դերո Գոյ (գերմ.՝ Dero Goi, ծնվել է 1970 ապրիլի 16-ին Գերմանիայի Ներքին Սաքսոնիա նահանգի Վոլֆսբուրգ քաղաքում), հայտնի գերմանացի երաժիշտ է։ Նա հանդիսանում է գերմանական Ումֆ (Oomph!) ռոք-խմբի առաջատարը
, ինչպես նաև ստուդիայի թմբկահարը, կոմպոզիտորը և խոսքերի հեղինակը։


== Կենսագրություն ==
Մանուկ ժամանակ ապագա ռոք-աստղի հայրը ստիպում էր նրան երգել Էլվիս Փրեսլիի երգերը։ Նախքան Oomph! խմբի ստեղծելը Դերոն հոգեբանություն էր սովորում, և երգում էքսպերիմենտալ Phaze խմբում, որտեղ նվագում էր նաև Անդրեաս Քրապը։
Դերոի խոստովանությամբ Ումֆի հետ կապված լավագույն հիշողություններից են այն, որ երգել է Նինա Հագենի հետ, և մասնակցել են է Eurockéenes-2000 համերգին Ալանիս Մորիսեթի, Մյուզ, Նայն Ինչ Նեյլս (Nine Inch Nails), և Յուրիթմիքս (Eurythmics) խմբերի հետ։
Դերոի հավաստմամբ, իր երաժշտական ճաշակի վրա ազդեցություն են թողել Kraftwerk, Բիթլզ, Karl Off, ԱԲԲԱ, Էլվիս Փրեսլի, Դեփեշ Մոդ (Depeche Mode), Extrabreit և ԷյՍի/ԴիՍի (AC/DC) խմբերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Արսիերո

Արսիերո  (իտալերեն՝ Arsiero), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վիչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3392 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 81 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 41 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս 36011։ Հեռախոսային կոդ՝ 00445։
Միքայել հրեշտակապետը համարվում է քաղաքի հովանավոր սուրբը։ Քաղաքի օրը նշվում է ամեն տարի սեպտեմբերի 29-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայքը (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Լև Կասիլ

Լև Աբրամովիչ Կասիլ (հունիսի 27 (հուլիսի 10), 1905, Էնգելս, Նովոուզենսկի շրջան, Սամարայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 21, 1970(1970-06-21), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային գրող։ ԽՍՀՄ մանկավարժական գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ (1965 թ.)։


== Ստեղծագործություններ ==
Հիմնականում գրել է պատանիների համար։ «Կոնդուիտ» (1930 թ., հայերեն հրտ. 1935 թ.) և «Շվամբրանիա» (1933 թ.) վիպակները պատկերում են 1917 թվականի հեղափոխական իրադարձությունները։ «Իմ սիրելի մանչուկներ» (1944 թ., հայերեն հրտ. 1946 թ.) և «Կրտսեր որդու փողոցը» (1949 թ., Ս. Պոլյանովսկու հետ, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1950 թ., հայերեն հրտ. 1953 թ., համանուն կինոնկար, 1962 թ.) գործերում նկարագրում է սովետական երեխաների կյանքը պատերազմի օրերին։ «Մեծ դիմակայություն»-ը (գիրք 1-2, 1941-1947 թթ., գիրք 1, հայերեն հրտ. 1942 թ.) և «Վաղ արշալույս»-ը (1953 թ., հայերեն հրտ. 1957 թ.) նվիրված են արվեստի մարդկանց, «Գլադիատորի թասը» (1961 թ., հայերեն հրտ. 1965 թ.) և «Պատրաստ եղեք, Ձերդ բարձրություն»-ը (1964 թ.)՝ բարոյագիտական խնդիրներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարկոս Կրասսոս

Մարկոս Լիկինիոս Կրասսոս (լատ.՝ Marcus Licinius Crassus; մ. թ. ա. 115, Հին Հռոմ - հունիսի 8, մ. թ. ա. 53 կամ հունիսի 9, մ. թ. ա. 53, Խառան, Պարթևստան), հռոմեացի զորավար և քաղաքական գործիչ, եռապետ, իր ժամանակի ամենահարուստ մարդկանցից մեկը։
Մեծ հարստություն է կուտակել Սուլլայի պրոսկրիպցիաների ժամանակ։ 71 թվականին Գնեոս Պոմպեոսի հետ ճնշել է Սպարտակի ապստամբությունը։ 70 թվականին ընտրվել է կոնսուլ։ 60 թվականին Հուլիոս Կեսարի և Պոմպեոսի հետ ստեղծել է առաջին եռապետությունը։ Մ. թ. ա. 55 թվականին երկրորդ անգամ ընտրվել է կոնսուլ, ստացել Ասորիքի կառավարումը։
Մ. թ. ա. 54 թվականին հարձակվել է Պարթևաստանի վրա, գրավել մի քանի քաղաք, ապա վերադարձել Ասորիք՝ ձմեռելու։ Հայոց արքա Արտավազդ Բ-ն Մեծ Հայքը հռոմեական և պարթևական զորքերի հարձակումներից զերծ պահելու համար այցելել է Կրասսոսին, առաջարկել պարթևների դեմ արշավել Հայաստանի վրայով և ոչ Միջագետքի ամայի տարածություններով, ինչպես որոշել էր Կրասսոսը։ Մերժելով այդ ծրագիրը՝ Կրասսոսը մ. թ. ա. 53 թ. գարնանը իր զորքերով՝ մոտավորապես 52-54 հազար մարտիկ, անցնում է Հռոմի և Պարթևաստանի սահման հանդիսացող Եփրատ գետը՝ նախաձեռնելով Պարթևական արշավանքը։ 53 թ. հունիսի 9-ին Խառանի (ժամանակակից Ուրֆայի հարավում) մոտ տեղի ունեցած ճակատամարտում հռոմեական զորքերը ջախջախվում են։ Ճակատամարտում զոհվում են Կրասսոսը և նրա որդին, սպանվում է 20, 000 և գերի վերցվում մոտավորապես 10, 000 հռոմեական զինվոր։ Հարուստ ավարի հետ միասին պարթևները գրավում են լեգեոնների արծվադրոշները, ինչը մեծագույն անարգանք էր հռոմեական զենքի և Հռոմի փառքի համար։ Պարթևական զորավար Սուրենը Մեծ Հայքում գտնվող պարթևաց արքա Որոդես II-ին է ուղարկել Կրասսոսի գլուխը, որը ցուցադրվել է Արտաշատում՝ Եվրիպիդեսի «Բաքոսուհիներ»-ի ներկայացման ժամանակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Էքսուբունտու

Էքսուբունտու (Xubuntu), Ուբունտուից ածանցված օպերացիոն համակարգ, որն հիմնված է XFCE աշխատանքային միջավայրի վրա։ Էքսուբունտուն ավելի քիչ ռեսուրսներ է օգտագործում և ավելի քիչ ստանդարտ ծրագրեր է պարունակում, քան Ուբունտուն։ Եթե վերջինս, օրինակ, պարունակում է ամբողջական օֆիսային փաթեթ (ԼիբրեՕֆիս), ապա Էքսուբունտուն ունի միայն ԱբիՎորդ տեքստային խմբագրիչը, իսկ այլ օֆիսային ծրագրեր կարող են բեռնվել Ուբունտու ծրագրաշարերի կենտրոնից։ Էքսուբունտուի ստանդարտ աշխատանքայի միջավայրը՝ XFCE-ն համակարգչից ավելի քիչ ռեսուրսներ է պահանջում, քան ԳՆՕՄ-ը, որն Ուբունտուի ստանդարտ աշխատանքային միջավայրն էր մինչև 10.10 տարբերակը, կամ Յունիթին, որը 11.04 տարբերակից Ուբունտուի լռելյայն աշխատանքային միջավայրն է։
Քիչ ռեսուրսների պահանջի շնորհիվ Էքսուբունտուն համարվում է «թեթև-արագաշարժ» օպերացիոն համակարգ։ Այն զգալիորեն ավելի արագ է աշխատում, քան Ուբունտուն։ Հատկապես փոքր աշխատանքային հիշողություն ունեցող կամ հին համակարգիչների համար այն ամենահարմար օպերացիոն համակարգերից է համարվում։


== Պատմական ակնարկ ==
Առաջին պաշտոնական թողարկումը կայացել է 2006 թ․ հունիսի 1-ին՝ որպես Ուբունտու 6.06-ի մաս։ Այս տարբերակն օգտագործում էր Լինուքս կերնել 2.6.15.7-ը և XFCE 4.4 բետա 1-ը։ Մինչև այսօր օպերացիոն համակարգը վերաթողարկվում է տարին երկու անգամ։
Վերջին՝ Էքսուբունտու 12.10 տարբերակը թողարկվել է 2012 թ․ հոկտեմբերի 18-ին։


== Ծրագրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ուբունտու


== Արտաքին հղում ==
Նախագծի կայքը (անգլերեն)
Այնակ

Այնակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքից հյուսիս՝ Արածանիի աջակողմյան վտակներից մեկի ափին։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սողոմոն Թեհլերյանի անվան հրապարակ (Մարսել)

Սողոմոն Թեհլերյանի անվան հրապարակ (ֆր.՝ Place de Soghomon Tehlirian), Ֆրանսիայի Մարսել քաղաքի Վալոն դե Մոնտեբելլո և Կամբոջայի փողոցների խաչմերուկում գտնվող հրապարակն է։  2017 թվականի ապրիլի 21-ին անվանվել է ի պատիվ Սողոմոն Թեհլերյանի անունով։


== Բացում ==
Բացումը տեղի է ունեցել 2017 թվականի ապրիլի 21-ին, տեղի ժամանակով 11:30-ին։ Ներկա են գտնվել Մարսելի քաղաքապետ Ժան Կլոդ Գոդենը, Էքս ան Պրովանս վարչական շրջանի ղեկավար Իվ Մորենը, հասարակական , քաղաքական գործիչներ, հայ համայնքի ներկայացուցիչներ։
Միջոցառումը կազմակերպել են Մարսելի քաղաքապետարանը և Ֆրանսիայում Հայկական կազմակերպությունների համակարգող խորհուրդը (ֆր.՝ CCAF):
Անվանակոչման արարողությանը ներկա են եղել մոտ 500 հոգի։ Գաղափարի հեղինակը հայազգի Օհան Հեքիմյանն է եղել, որն էլ առաջարկել է Մարսելի 6-րդ և 8-դ շրջանների ղեկավար Իվ Մորենին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստամբուլի ֆոնդային բորսա

Ստամբուլի ֆոնդային բորսա (թուրքերեն՝ Borsa İstanbul, BİST), թուրքական ֆոնդային բորսա, որը գտնվում է Ստամբուլում։ Իր աշխատանքը սկսել է 1985 թվականի դեկտեմբերի 26-ից։ Ներկայիս բորսայի մեջ են միավորվել Ստամբուլի ֆոնդային բորսայի վարչական ստորաբաժանումները (ISE) (թուրքերեն՝ İstanbul Menkul Kıymetler Borsası, IMKB), Ստամբուլի ոսկեարժութային բորսան (թուրքերեն՝ İstanbul Altın Borsası, İAB) և Թուրքիայի արտադրաֆինանսական բորսան (թուրքերեն՝ Vadeli İşlem Opsiyon Borsası, VOB): Բորսան պատկանում է Թուրքիային և համարվում է երկրի միակ ֆինանսական բորսան։ Բորսայում կիրառվում է էլեկտրոնային առևտրի համակարգը, որտեղ բոլոր գործարքները կատարվում են շարունակական աճուրդների միջոցով։ Բաժնետոմսերի և պարտատոմսերի ու մուրհակի շուկաները իրենցից ներկայացնում են բորսայի երկու հիմնական սեգմենտները։ Բորսան հիմնադրման պահին ունեցել է մոտ  423,234,000 (մոտ 240 մլն ԱՄՆ դոլլար)։
Թուրքական ֆոնդային շուկայում չկան սահմանափակումներ արտասահմանյան պորտֆելային ներդրումների համար։ Արտասահմանյան ընկերությունների արժեթղթերը կարող են ստանալ լիսթինգ՝ ISE ֆոնդային շուկայի միջազգային հատվածոմ։ Բորսայի կանոնները համապատասխանում են ԵՄ կողմից սահմանված ստանդարտներին և չափանիշներին։ Քլիարինգը, ծախսերը և սպասարկումը, որոնք համապատասխանում են միջազգային չափանիշներին, իրականացվում է բորսայի հաշվարկիչ վարչության կողմից։


== Արտաքին հղումներ ==
Բորսայի պաշտոնական կայք էջը
Եվդոկիա Էֆրոս

Եվդոկիա Իսաակովնա Կոնովիցեր (Էֆրոս) (ռուս.՝ Коновицер (Эфрос) Евдокия Исааковна, 1861 - 1943, Տրեբլինկա, Kosów Lacki, Gmina Kosów Lacki, Powiat sokołowski, Մազովեցի վոյեվոդություն, Լեհաստան), ռուս գրող Անտոն Չեխովի հարսնացուն։ Սովորել է գրողի քրոջ՝ Մարիա Պավլովնա Չեխովայի հետ Գերյեի մանկավարժական կուրսերում։ Ենթադրաբար հանդիսանում է «Թինա» պատմվածքում Սուսաննա Մոիսևնայի նախատիպը։ «Այստեղ լիներ Էֆրոսը։ Ես կզայրացնեի նրան, կասեի, որ հրեական երիտասարդությունը գրոշ չարժե, կնեղանար ու կգնար»,-գրել է Չեխովը իր ընկերուհի Մ. Կիսելևային «Նոր ժամանակներ» թերթում «Թինա» պատմվածքի թողարկման օրը։
Լինելով նյութապես ապահովված հրեաների ընտանիքից՝ հրաժարվել է ընդունել ուղղափառություն, ինչի հետևանքով Չեխովի հետ ամուսնությունը դարձել է անհնար։ Ավելի ուշ ամուսնացել է Չեխովի մտերիմներից մեկի՝ փաստաբան և հրատարակիչ Կոնովիցերի հետ։ Հեղափոխությունից հետո ամուսնու հետ արտագաղթել է Ֆրանսիա։ Հանվել է ծերանոցից և մահացել 1943 թվականին Տրեբլինկայի համակենտրոնացման ճամբարում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրանսիայի ամենագեղեցիկ գյուղերը

«Ֆրանսիայի ամենագեղեցիկ գյուղերը» (ֆր.՝ Les plus beaux villages de France), 1982 թվականին ստեղծված ֆրանսիական միավորում, որի նպատակը հարուստ մշակութային ժառանգություն ունեցող ֆրանսիական փոքրիկ և գեղատեսիլ գյուղերում տուրիզմի խթանումն է։ 2015 թվականի մարտի 1-ի դրությամբ «Ֆրանսիայի ամենագեղեցիկ գյուղերը» ցանկում ներառված է 156 ֆրանսիական գյուղ։
Միությանը միանալու համար կան որոշակի չափանիշներ՝ գյուղի բնակչության թվաքանակը չպետք է գերազանցի 2000-ը, գյուղը պետք է ունենա առնվազն երկու պահպանվող տարածք կամ օբյեկտ (գեղատեսիլ կամ լեգենդար վայրեր կամ գիտական տարածքներ, որոնք ունեն գեղարվեստական կամ պատմական հետաքրքրություն), և ընդունման հայտը պետք է հաստատվի համայնքային խորհրդի կողմից։
Ինչպես նաև հաշվի է առնվում լանդշաֆտի պահպանման քաղաքակությունը, հողօգտագործման հաստատված առանձնահատկությունները, շենքերի սահմանափակ կառուցում և գյուղի գեղագիտական տեսքի պահպանումը։ Այս քաղաքականությունը կարող է պահել տնտեսական զարգացումը, սակայն երաշխավորում է զբոսաշրջիկների կարևոր և շարունակական հոսք։
Նմանատիպ միավորումներ ստեղծվել են Վալոնիայում, Քվեբեկում, Իտալիայում և Իսպանիայում։


== Ցանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մզրե (այլ կիրառումներ)

Մզրե, կարող է վերաբերել՝

Մզրե - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում
Մզրե - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում, Դատվանի գյուղախմբում
Մզրե - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում
Մզրե - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խիզանի գավառակում
Մզրե - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Խոշաբի գավառում
Մզրե - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Շիրվանի գավառակում
Մզրե - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Սևերեկի գավառակում
Վազգեն Բաբայան

Վազգեն Սևոյի Բաբայան (հունվարի 25, 1931(1931-01-25), Նուկզար, Շամխորի շրջան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 4, 2016(2016-12-04)), հայ մեքենագետ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1981), պրոֆեսոր (1988): ՀԳԳԱ թղթակից անդամ (1999):


== Կենսագրություն ==
Վազգեն Բաբայանը ծնվել է 1931 թվականի հունվարի 25-ին, Նյուզգեր (այժմ՝ Նուկզար, Ադրբեջանի Շամխորի շրջան) գյուղում։ 1954 թվականին ավարտել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտը։ 1957-1960 թվականներին աշխատել է Շամխորի ոռոգման մեքենայացման կայանի փորձարար-մեխանիկական լաբորատորիայի վարիչ, 1960-2003 թվականներին՝ Հայկական գյուղատնտեսության մեքենայացման և էլեկտրիֆիկացման գիտահետազոտական ինստիտուտում, 1972-2003 թվականներին՝ լեռնային երկրագործության քարքարոտ և աղուտ հողերի մեքենայացման բաժնի վարիչ, 1981-1993 թվականներին, միաժամանակ՝ «Հայգյուղմեքենայացում» գիտաարտադրական միավորման գլխավոր տնօրենի տեղակալ։
Աշխատանքները վերաբերում են քարքարոտ և աղուտ հողերի յուրացման մեքենաների համալիրի մշակման, լեռնային երկրագործության մեքենայացման խնդիրներին։ Ստեղծված մեքենաները (քարհավաք ԿՈւՄ-1, 2, ՍԿՆ-3, 2, քարհավաք և քարջարդ ԿԴԿ-50 և այլ) ներդրվել են արտադրության մեջ (խՍՀՄ-ում և Կուբայում)։


== Պարգևներ ==
ԽՍՀՄ ԺՏՆՑ արծաթե (1983) և բրոնզե (1977) մեդալներ։


== Երկեր ==
Машины для освоения каменистых земель, М.,1979 (համահեղինակ)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Саркисян С. Т. Энциклопедия Арцах-Карабаха. Спб., 2005. - 312 с.: ил. ISBN 5-9676-0034-5
Մամշիտ

Մամշիտ (եբրայերեն՝ ממשית‎), նաբաթեական հին քաղաք Դիմոնայի մերձակայքում գտնվող Նեգև անապատում։ Քաղաքը Խնկի ճանապարհին ամենակարևորներից մեկն էր. վերջինս քարավանային ուղի էր Հարավային Արաբիայից դեպի Միջերկրական ծովի երկրներ, որով առաքվում էին ոչ միայն խունկ, մրտի և անուշահոտություններ, այլ նաև` ապրանքներ Հնդկաստանից տարանցիկ ճանապարհով այն ժամանակահատվածում, երբ հյուսիսային ճանապարհն արգելափակված էր ռազմական բախումների պատճառով։
Մամշիտը հիմնադրվել է մ.թ.ա. 1-ին դարում և բացի տարանցիկ կետից, ոռոգման համակարգի զարգացման շնորհիվ եղել է Նաբաթյան թագավորության գյուղատնտեսական կենտրոնը։
Քաղաքն արագորեն զարգացել է մինչև մ.թ.ա. 3-րդ դարի վերջերը, երբ Հնդկաստանի և Հռոմի միջև առևտուրը դադարել է այնքան բուռն լինել, ինչպես նախորդ դարերում։ Մամշիտի խնդիրներին ավելացել են նաև մի շարք խոշոր երկրաշարժեր։ Այն, ինչ մնացել էր ծաղկուն Մամշիտից, 634 թվականին նվաճել են արաբները, և քաղաքն ամայացել է։
2005 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի որոշմամբ Մամշիտը, ինչպես և Իսրայելում Խնկի ճանապարհի ամբողջ հատվածը ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Mamshit National Park - official site
Incense Route - Desert Cities in the Negev, UNESCO
Pictures of Mamshit archeological findings
Mamshit Detailed track and hiking info from Tourism, trip and travel to Israel
Սան Քրիստոֆորո (այլ կիրառումներ)

Սան Քրիստոֆորո, կարող է վերաբերել՝

Սան Քրիստոֆորո - լեռ Սան Մարինոյում
Սան Քրիստոֆորո - կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում
Բրայտենգյուսբախ

Բրայտենգյուսբախ (գերմ.՝ Breitengüßbach), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Բամբերգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 4672 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 16,86 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 71 119։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ստոլբովայա (գետ, թափվում է Օզյորնայա ծոց)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ստոլբովայա (այլ կիրառումներ)Ստորոժ (ռուս.՝ Сторож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարագինսկի շրջանում, Կամչատկայի երկրամասում։ Գետի երկարությունը 93 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիրո-Կոլիմսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  19060000312120000012301
Ավազանի կոդը - 19.07.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 20
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վերին Գարոն

Վերին Գարոն (ֆրանսերեն՝ Haute-Garonne), դեպարտամենտ Ֆրանսիայի հարավ-արևմուտքում։ 

Վերին Գարոն դեպարտամենտի կարգային թիվն է՝ 31։


== Պատմություն ==
Վերին Գարոնը Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ 1790 թվականի մարտի 4-ին ստեղծված առաջին դեպարտամենտներից մեկն է և ձևավորվել է նախկին Լանգեդոկ գավառի տարածքում։
Սկզբում եղել է ավելի մեծ։ Տարածքի փոքրացումը հետևանք է 1808 թվականի նոյեմբերի 21-ի կայսերական դեկրետի, որով հյուսիսային մասում ստեղծվեց Թարն և Գարոն դեպարտամենտը։


== Աշխարհագրական տվյալներ ==

Գտնվում է Պիրենեյան լեռների արևելքում։ Երք կողմերից շրջապատված է Վերին Պիրենեյներ, Ժեր, Թարն և Գարոն, Թարն, Օդ և Արյեժ դեպարտամենտներով, հարավ-արևմուտքում սահմանակից է Իսպանիայի Լյեյդա և Ուեսկա գավառներին։
Տարածքը 6 309 կմ2 է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության հիմնական մասը կենտրոնացած է Թուլուզ քաղաքի շուրջը։ Հարավային մասի բնակչությունը շատ նոսր է։ 1999 թ. տվյալներով բնակչությունը կազմել է մեկ միլիոնից ավելի։ Մինչև 40 տարեկանները կազմում են բնակչության 55%-ը, 20-ից 29 տարեկանները՝ 16%-ը։ Դա բացատրվում է նրանով, որ Թուլուզը համալսարանային քաղաք է։


== Քաղաքականություն ==
Նախկին վարչապետ Լիոնել Ժոսպինն այս դեպարտամենտն էր ներկայացնում։
Գերագույն խորհրդի նախագահն է Պիեռ Իզարդը, ով ներկայացնում է Ֆրանսիայի սոցիալիստական կուսակցությունը։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Դիսպերսիա (այլ կիրառումներ)

Դիսպերսիա, կարող է վերաբերել՝

Ալիքների դիսպերսիա-որը իր մեջ կարող է ներառել
Լույսի դիսպերսիա
Ձայնի դիսպերսիա
Դիսպերսիայի օրենք — Օրենք ֆիզիկայում։
Դիսպերսիա (վիճակագրություն) — Հավանականությունների տեսություն։
Դիսպերսիա (քիմիա)
Դիսպերսիա (կենսաբանություն)
Անասնաբուծության և անասնաբուժության գիտական կենտրոն

Անասնաբուծության և անասնաբուժության գիտական կենտրոն, կազմավորվել է 1998 թվականին՝ Հայկական անասնաբուժության ԳՀԻ (1992, կազմավորվել է Դաբաղի ՀամԳՀԻ անդրկովկասյան մասնաճյուղի (1972) և Անասնաբուժության ԳՀԻ (1980) միավորմամբ) և Անասնաբուծության տոհմային գործի ԳԱՄ-ի (1987, կազմավորվել է Հայկական անասնաբուծության և կերարտադրության ԳՀԻ հիման վրա) միավորմամբ։


== Խնդիրներ ==
Հիմնական խնդիրներն են գյուղատնտեսական կենդանիների և թռչունների բուծման և կերակրման արդյունավետ տեխնոլոգիաների մշակումը, բարձր մսատու, կաթնատու և հիվանդությունների նկատմամբ դիմացկուն ցեղերի ստեղծումը, դրանց օրգանիզմի կառուցվածքի, նրանում ընթացող բնականոն և ախտաբանական շարժընթացների ուսումնասիրումը, վարակիչ, մակաբուծական և ոչ վարակիչ հիվանդությունների կանխարգելումը և բուժումը, ինչպես նաև կենդանիների հատուկ վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների հարուցիչների ՀՀ ներթափանցումը կանխող միջոցառումների մշակումը։


== Բաժիններ ==
Ունի տավարաբուծության, ոչխարաբուծության, խոզերի, թռչունների, վերարտադրության, վիրուսաբանության, մակաբուծաբանության, կենսապատրաստուկների վերահսկման, կենդանիների և թռչունների վարակիչ հիվանդությունների ուսումնասիրման, հատուկ վտանգավոր հիվանդությունների ուսումնասիրման և բջջային կուլտուրաների բաժիններ։ Ստեղծվել են կովկասյան գորշ տավարի, հայկական մառդեր ճագարի, երևանյան հավերի, հայկական կիսակոպտաբուրդ ոչխարի ցեղերը, արագածյան ոչխարների ցեղախումբը և բազմաթիվ ներցեղային տիպեր։ Մշակվել են գյուղատնտեսական կենդանիների և թռչունների վարակիչ հիվանդությունների ախտորոշման, կանխարգելման և բուժման արդյունավետ եղանակներ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ուիլյամ Ամհերսթ

Բարոն, այնուհետև վիկոնտ և կոմս Ուիլյամ Փիթ Ամհերսթ (William Amherst, 1st Earl Amherst,հունվարի 14, 1773(1773-01-14)[…], Բաթ, Սոմերսեթ, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի թագավորություն - մարտի 13, 1857(1857-03-13)[…], Knole House, Sevenoaks, Քենթ, Քենթ, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն), բրիտանացի արիստոկրատ, ով 1823-1828 թվականներին զբաղեցրել է Բենգալիայի գեներալ-նահանգապետի պաշտոնը։


== Կարիերա ==
Բարոնի տիտղոսը 1797 թվականին ժառանգել է իր հորեղբայր Ջեֆրի Ամհերսթից՝ Յոթնամյա պատերազմի ժամանակ բրիտանական զորքի գլխավոր հրամանատարից։ 1809-1811 թվականներին նեապոլիտենական արքունիքում նա ներկայացրել է բրիտանական թագի շահերը։ 1816 թվականին Հոնկոնգի հողատարածքների վարձակալության վերաբերյալ բանակցությունները վարելու նպատակով նրան ուղարկել են Պեկին, սակայն բոգդիխանի (կոուտոու) առաջ խնդրագրից հրաժարվելու պատճառով նրան արտաքսել են Չինաստան։ Եվրոպա վերադառնալիս նավը, որով գալիս էր, խորտակվել է։
Հնդկաստանում Ամհերսթի նահանգապետությունը նշանավորվել է Բաջիդո կառավարչի՝ Բենգալիայի արևելյան մասը իր իշխանության տակ թողնելու պահանջով։ Տարաձայնությունները ծագել են Առաջին անգլո-բիրմանական պատերազմի ժամանակ, որը, մեծ դժվարությամբ, հաղթել է Ամհերսթը։ Ըստ Յանդաբինսկի պայմանագրի՝ անգլիացիներն ստացան Արաքանի և Թենասերիմի ափամերձ տարածքները, ինչպես նաև՝ Ասսամը։ Այս ծառայությունների համար 1826 թվականին նա ստացել է կոմսի տիտղոս։ Կյանքի վերջին 30 տարիներն անց է կացրել մենության մեջ։


== Անձնական կյանք ==
Ուիլյամ Ամհերսթի կինը՝ Սառան (անգլ.՝ Sarah Amherst, 1762-1838 թվականներ), եղել է բուսաբան, Հիմալայների, Հնդկաստանի, Մյանմայի բուսական աշխարհների հետազոտող։ Նրա պատվին Մյանմայի ծառերի մի ընտանիք, որը խոլորձի նման խոշոր և գեղեցիկ ծաղիկներ ունի, Ամհերսթիա (անգլ.՝ Amherstia) է անվանվել։
Կոմս Ամհերսթը մի անգամ ասել է․ «Կա սնանկանալու երեք տարբերակ․ ամենաարագը՝ ձիարշավ, ամենահաճելին՝ կանայք, իսկ ամենահուսալին՝ գյուղատնտեսություն»։


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Амгерст Джеффри»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Список ссылок на архивные материалы, относящиеся к Уильяму Амхерсту(անգլ.)
Մսմնա

Մսմնա, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Մարտունու շրջանի շրջանում, շրջկենտրոնից՝ 30 կմ, մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 33 կմ հեռավորության վրա։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը լեռնային է, ունի 736 հա տարածք, որից 368 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 342 հա՝ անտառային հողեր։ Մսմնա համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Վարանդա գետի վտակը։ Համայնքի տարածքում առկա են թվով 7 աղբյուրներ` «Շենին», «Սպիտակը», «Գյավալեն», «Տնջրեն տակ», «Կուճուր», «Մեծ» և «Կենուն»։
Առկա են բազալտի հանքային պաշարներ։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին բնակչությունը կազմում է 100 մարդ, կա 23 տնտեսություն։


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տեսարժան վայրեր ==
Մսմնայի տարածքում կան պատմամշակութային հուշարձաններ՝ Շոշկավանք (XVII դ.), Սբ. Աստվածածին եկեղեցի (XIX դ.)։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, մշակույթի տուն, բուժկետ, Կոլխոզաշենի հիմնական դպրոցի Մսմնայի մասնաճյուղը, որտեղ սովորում են 14 աշակերտ։


== Արտաքին հղում ==
Հակոբ Ղահրամանյան, ՏԵՂԵԿԱՏՈւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի, Երևան, Ճարտարագետ, 2015 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Յոթ առաքինություններ

Յոթ առաքինություններ, արևմտյան քրիստոնեության մեջ մարդկային բնավորության հիմնական դրական հատկությունների ընդհանրություն։ Առաքինությունները լինում են հիմնական (կարդինալ) և աստվածաբանական, որոնք ավանդաբար հակադրվում են յոթ մահացու մեղքերին։
Չորս հիմնական առաքինությունները (քաջություն, չափավորություն, արդարություն, ողջախոհություն) հնագույն էթիկայի հիմնական առաքինություններն են, որոնք առաջին անգամ առանձնացվել են Էսքիլեսի կողմից (մ.թ.ա. 6-5-րդ դարեր), իսկ ավելի ուշ՝ ներառվել հնագույն ավանդույթների մեջ Պլատոնի (մ.թ.ա. 5-4-րդ դարեր), Արիստոտելի (մ.թ.ա. 4-րդ դար) և ստոիկների կողմից։
Օգոստինոս Երանելին (4-5-րդ դարեր) դրանց ավելացրել է ևս երեք աստվածաբանական առաքինություն՝ հույս, հավատ, սեր, որոնց մասին տեսությունները մշակվել են արևելյան քրիստոնյաների կողմից։


== Ցանկ ==
Ողջախոհություն (լատ.՝ Prudentia)
Քաջություն (լատ.՝ Fortitudo)
Արդարություն (լատ.՝ Justitia)
Չափավորություն (լատ.՝ Temperantia)
Հավատ (լատ.՝ Fides)
Հույս (լատ.՝ Spes)
Սեր (լատ.՝ Caritas)Ավելի ուշ հայտնվեց առաքինությունների մեկ այլ ցուցակ՝ կազմված յոթ հիմնական մեղքերի հակապատկերներից.

Կուսություն (լատ.՝ Castitas)
Չափավորություն (լատ.՝ Temperantia)
Սեր (լատ.՝ Caritas)
Ջանք (լատ.՝ Industria)
Համբերություն (լատ.՝ Patientia)
Բարություն (լատ.՝ Humanitas)
Հնազանդություն (լատ.՝ Humilitas)


== Սյուժետային թեման արվեստում ==


=== Գրականություն ===

Մարդկային հոգում առաքինությունների և մեղքերի պայքարը գեղարվեստորեն նկարագրել է Պրուդենտիոսը «Հոգեբուժություն» աշխատությունում։
15-րդ դարի իտալացի բանաստեղծ Անտոնիո Ֆրեգոսոն «Սպիտակ եղնիկ» (իտալերեն՝ «Cerva bianca») պոեմում գրված 7 երգերում պատմում է, թե ինչպես է ինքը, հետևելով սպիտակ էգ եղնիկին, գնացել Ամորեի թագավորություն՝ այն տաճար, որտեղ թևածում է իրական, հոգևոր սերը, և զոհասեղանին զոհաբերությունը կատարվում էր յոթ առաքինություններով։


=== Նկարչություն ===
Կերպարվեստում յոթ առաքինություններին են նվիրված․

Սկրովենի մատուռում Ջոտտո դի Բոնդոնեի որմնանկարները (Իտալիա, Պադույա),
Պիտեր Բրեյգելի փորագրությունների շարքը։


== Տես նաև ==
Քրիստոնյա առաքինություններ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քլայվ Սթեյփլս Լյուիս. Պարզապես քրիստոնեություն
Քեռի Վանյա (ֆիլմ, 1957)

Քեռի Վանյա (անգլ.՝ Uncle Vanya), ռուս գրող Անտոն Չեխովի «Քեռի Վանյա» պիեսի ամերիկյան էկրանավորումը։ Ֆիլմը նկարահանվել է 1957 թվականին։ Ռեժիսորներն են՝ Ֆրանշո Թոուն, Ջոն Գյոտց։ Պրոդյուսերներ՝ Ֆրանշո Թոուն, Մարիոն Փարսոնե։


== Ստեղծման պատմություն ==
Ֆրանշո Թոունը ֆիլմի ռեժիսուրային մասնակցել է՝ միաժամանակ մասնակցելով նաև Off-Broadway  թատրոնում նույն պիեսի բեմադրությանը։ Բացի դրանից, ռեժիսորը հանդես է եկել նաև որպես դերասան՝ խաղալով բժիշկ Աստրովի դերը։ Գրեթե բոլոր դերասանները, որոնք խաղացել են Նյու Յորքում բեմադրված պիեսին, մասնակցել են ֆիլմի նկարահանումներին և խաղացել են հենց նույն դերը, բացառությամբ Թոունի կնոջ՝ Դոլորես Դորն-Հեֆթի, որը խաղացել է ֆիլմում Ելենա Անդրեևնայի դերը։ Նա խաղացել է Սիգնե Հասսոյի փոխարեն. վերջինս չխաղաց ֆիլմում։
Ֆիլմում գլխավոր դերը կատարում է Ջորջ Վոսկովեցը։
Ֆիլմի տևողությունը 98 րոպե է։
2010 թվականի հունիսին ֆիլմը պաշտոնապես թողարվել է DVD տարբերակով։
Ֆրանշո Թոունը «Քեռի Վանյա» պիեսը Off-Broadway  թատրոնում բեմադրել է 1956 թվականին։ Հենց այդ ժամանակ էլ նրա մոտ միտք է հղացել՝ նկարահանել համանուն ֆիլմը, որտեղ կարող էր կիրառել ավելի շատ դեկորացիաներ։
Ֆիլմի նկարահանումները տևել են 24 օր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Uncle Vanya(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Appreciation of film at Blog Critics
Review of film at New York Times
Մայքլ Հոլ

Մայքլ Հոլ (անգլ.՝ Michael Carlyle Hall, փետրվարի 1, 1971(1971-02-01), Ռոլի, Հյուսիսային Կարոլինա), ամերիկացի դերասան և պրոդյուսեր։ «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիր և «Էմմի» յոթակիր մրցանակիր։ Առավել հայտնի է «Դեքստեր» (2006-2013) հեռուստասերիալում Դեքստեր Մորգանի և «Հաճախորդը միշտ մահացած է» հեռուստասեիալում Դևիդ Ֆիշերի դերով (2001-2005)։


== Վաղ տարիներ ==
Հոլը ծնվել է Հյուսիսային Կարոլինա նահանգի Ռոլի քաղաքում։ Նրա մայրը՝ Ջենիս Հոլը (ի ծնե՝ Սթայոնս), Լիս Մաքրեյ քոլեջի հոգեկան առողջության հարցերով խորհրդականն է, իսկ հայրը՝ Ուիլյամ Հոլը, աշխատել է «IBM» ընկերությունում։ Հոլը ընտանիքի միակ զավակն է եղել; նրա քույրը մահացել է մանուկ հասակում իր ծնվելուց առաջ։ Նրա հայրը մահացել է շագանակագեղձի քաղցկեղից 1982 թվականին, երբ Հոլը 11 տարեկան էր։
Հոլը ավարտել է Ռեյվենսկրոֆտ դպրոցը 1989 թվականին, ինչպես նաև 1993 թվականին՝ Էրլեմ քոլեջը, որտեղ նա ստացել է բակալավրի աստիճան։ 1996 թվականին ավարտել է Նյու Յորքի համալսարանի Տիշ արվեստի դպրոցը, որտեղից ստացել է արվեստի մագիստրոսի աստիճան։


== Կարիերա ==
Հոլի դերասանական կարիերան սկսվել է 1999 թվականին, երբ Սեմ Մենդեսը նրան հրավիրեց «Կաբարե» մյուզիքլում խաղալու համար։ Այնուհետև Հոլը Դեվիդ Ֆիշերի հետ խաղաց «Հաճախորդը միշտ մեռած է» հեռուստասերիալում։ Հեռուստաերիալի առաջին եթերաշրջանի վրա աշխատելու համար նա առաջադրվեց «Էմմի» մրցանակի։
2003 թվականին նա նկարահանվել է «Հատուցման ժամ» ֆիլմում։
2009 թվականի սեպտեմբերին թողարկվեց նրա մասնակցությամբ «Գեյմեր» ֆիլմը։ Ֆիլմը նկարահանված է մոտ ապագայի մասին, որտեղ մարդկությունը խրված է առցանց խաղերի մեջ։
2010 թվականին «Դեքստեր» սերիալում կատարած աշխատանքի համար Մայքլ Հոլը ստանում է «Ոսկե գլոբուս», իսկ 2008 թվականից առաջադրվել է «Ոսկե գլոբուս» և «Էմմի» մրցանակների։ Նա նաև դարձել է սերիալի վերջին եթերաշրջանների պրոդյուսեր։


== Անձնական կյանք ==
2002 թվականին Հոլն ամուսնացել է դերասանուհի Էմի Սպանգերի հետ։ Նրանք բաժանվել են 2006 թվականին։
2007 թվականին Հոլը սկսեց հանդիպել դերասանուհի Ջենիֆեր Կարպենտերի հետ, ով «Դեքստեր» սերիալի խաղակիցն էր։ Նրանք ամուսնացել են 2008 թվականի դեկտեմբերին։ 2010 թվականի դեկտեմբերին Հոլն ու Կարպենտերը հայտարարեցին բաժանման մասին։ Ամուսնալուծության գործընթացն ավարտվել է 2011 թվականի դեկտեմբերին։
2012 թվականին Հոլը սկսեց հանդիպել գրող և գրական քննադատ Մորգան Մաքգրեգորի հետ։ Նրանք ամուսնացան 2016 թվականի փետրվարի 29-ին Նյու Յորքում։


=== Առողջական խնդիրներ ===
2010 թվականի հունվարին Հոլի ներկայացուցիչը հաստատեց այն տեղեկությունը, որ նա բուժման կուրս է անցնում Հոջկինի լիմֆոմա հիվանդության համար։ Նույն տարվա ապրիլին Կարպենտերը հայտարարեց, որ Հոլը բուժվել է։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուանդական գրականություն

Պատմականորեն ստեղծվել է Ռուանդայի բանավոր պոեզիայի երեք հիմնական տեսակ՝ դինաստիական, ռազմական, և հովվերգական, որոնք ունեն պրոֆեսիոնալ հեղինակներ ու կատարողներ։ Ռուանդայի բանավոր ստեղծագործության տեղացի հետազոտող պատմաբան, լեզվաբան, ազգագրագետ քահանա Ա․ Կագամեն (ծնվել է 1912 թվականին) Ռուանդայի գրականության հիմնադիրն է։ Նա գրել է մի քանի պոեմ (կինյառուանդա լեզվով)։ Արձակագիր Ս․ Նայգիզիկին (ծնվել է 1915 թվականին) Ռուանդայի՝ ֆրանսերենով գրող առաջին հեղինակն է։ 1970 թվականին Ռուանդայում կայացած գրական մրցույթում առաջին անգամ հանդես են եկել
բանաստեղծ Բրյունո Նիկիյլիյինգոնան (կինյառուանդա լեզվով), արձակագիրներ Վիկտորիա Կանտենգվան և Ագնես Նիյոնկինդան (ֆրանսերենով)։ Անկախ Ռուանդայում գրողների գործունեությունը գլխավորապես կապված է դրամատուրգիայի հետ։ Պիեսները չեն հրատարակվում, բեմադրում էին սիրողական թատերախմբերը։
Համլետ Հարությունյան (քաղաքական գործիչ)

Համլետ Միքայելի Հարությունյան (հոկտեմբերի 5, 1947(1947-10-05), Մարտունի, ԼՂԻՄ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), քաղաքական գործիչ, Հայաստանի Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր,


== Կենսագրություն ==
Համլետ Հարությունյանը ծնվել է 1947 թվականի հոկտեմբերի 5-ին ԼՂԻՄ Մարտունու շրջանի Ճարտար գյուղում։ 1970 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ Ստացել է պատմաբանի որակավորումը։ Եղել է պատմական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ։ 1970-1996 թվականներին աշխատել է Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի ԽՍՀՄ պատմության, հետագայում՝ Ռուսաստանի պատմության ամբիոնում լաբորանտ, ստաժոր, դասախոս։ 1990-1998 թվականներին եղել է «Արցախ» հայրենակցական միության վարչության անդամ, նախագահի տեղակալ։ 1997-1999 թվականներին եղել է ՀՀ կրթության և գիտության նախարարի խորհրդական։ 2000 թվականին եղել է «Արցախ» հայրենակցական միության նախագահ։ 
1999-2003 թվականներին եղել է Ազգային ժողովի պատգամավոր (համամասնական ընտրակարգ, «Իրավունք և միաբանություն» դաշինք)։ Եղել է Ազգային ժողովի գիտության, կրթության, մշակույթի և երիտասարդության հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ, «Իրավունք եւ միաբանություն» խմբակցության անդամ։ 2003-2007 թվականներին եղել է Ազգային ժողովի պատգամավոր (համամասնական ընտրակարգ, ՀՀԿ)։ Եղել է Ազգային ժողովի արտաքին հարաբերությունների մշտական հանձնաժողովի անդամ, ՀՀԿ խմբակցության անդամ։ 2007-2012 թվականներին եղել է Ազգային ժողովի պատգամավոր (համամասնական ընտրակարգ, ՀՀԿ)։ 2007-2009 թվականներին եղել է Ազգային ժողովի գիտության, կրթության, մշակույթի, երիտասարդության և սպորտի հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ, իսկ 2009-2012 թվականներին` Ազգային ժողովի արտաքին հարաբերությունների մշտական հանձնաժողովի անդամ։ 2012 թվականի մայիսի 6-ին ընտրվել է Ազգային ժողովի պատգամավոր համամասնական ընտրակարգով Հայաստանի Հանրապետական կուսակցությունից։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հերսոնք

Հերսոնք (քրդ.՝ Êrsonk), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խլաթի գավառակում։ Գտնվում էր Խլաթ քաղաքից 5 կմ հյուսիս՝ բլրապատ վայրում։


== Բնակչություն ==
Հերսոնքը եղել է զուտ հայաբնակ գյուղ։ 1882 թվականին ուներ 19 տուն՝ 205 հայ բնակչով, իսկ 1909 թվականին 28 տուն՝ 262 հայ բնակչով։
1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ Հերսոնքը ավերվել է թուրքերի կողմից։ Բնակչության մի մասը զոհվել է, իսկ մյուսները բռնությամբ տեղահանվել են։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու գյուղատնտեսությունն էր։


== Պատմամշակույթային կառույցներ ==
Հերսոնքում կար Ս. Թորոս անունով հայկական եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրեն Երզնկյան

Սուրեն Երզնկյան (Սուրեն Երզնկյան Լորելլի (շվեդերեն՝ Sourène Erzinkian-Lorelli), կեղծանուններ՝ Իմամ Ռագուզա, Հ․ Լորելլի, Արսեն կամ Արսեն Ազատիանի, 1881, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - 1963, Շվեդիա), հայ, խորհրդային դիվանագետ, որը 1920-1930-ական թվականներին խորհրդային առևտրական կոմիսար է եղել Ֆինլանդիայում։ Երզնկյանին հովանավորել է Անաստաս Միկոյանը։ Սուրեն Երզնկյանի և Ֆինլանդիայում 1929-1932 թվականների խորհրդային դեսպան Իվան Մայսկիի միջև տարաձայնությունների ու պայքարի արդյունքում, Երզնկյանը 1930 թվականին Ֆինլանդիայից քաղաքական ապաստան է խնդրել։ 1944 թվականին Ֆինլանդիայից տեղափոխվել է Շվեդիա։
Սուրեն Երզնկյանը 1938 թվականին՝ Իմամ Ռագուզա կեղծանունով, Ստալինի մասին գիրք է գրել, որը հրատարակվել է Ֆինլանդիայում 1941 թվականին «Մոսկվայի սարսափը» վերնագրով (ֆիններեն՝ Moskovan hirmuvaltias)։ Ստեղծագործությունը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Ֆինլանդիայում արգելված գրքերի շարքում էր։ Երզնկյանը շարունակել է գրել նաև Շվեդիա տեղափոխվելուց հետո։ Նրա կինը՝ Գետա Երզնկյանը (շվեդերեն՝ Göta Erzinkianista), ում հետ նա ծանոթացել է Հելսինկիում, 1997 թվականին նկարահանվել է Սուրեն Երզնկյանի մասին պատնող «Նրա հայ արքայազնը» վավերագրական կինոնկարում։


== Ստեղծագործություններ ==
Իմամ Ռագուզա կեղծանունով՝

La vie de Staline, Paris : Fayard, 1938.; engl. The Life of Stalin; suomeksi Moskovan hirmuvaltias, WSOY, 1941
Iivana mushikka ja kunnon neuvostolehmä, Omakustanne 1941
Sovetismin luhistuminen Suur-Saksan iskuista, Omakustanne 1941
Kaukasien min fosterjord, Dagens böcker, Malmö, tryckt i Lovisa 1944
Kaukasiska folksagor, Helsingfors Söderström 1945 ja Stockholm : Koop. förb., 1945Այլ կեղծանուններով՝

Lorelli, H.: Kamo – tsaarivallan vihollinen. Gummerus 1934
Lorelli, Kamó tsarismens bekämpare, Lenins vän och lärjunge, Stalins kamrat och landsman. – Helsingfors, 1934.
Azatiani, Arsene, Stalin och Sovjetunionen. Uppsala : Nyblom & Hårshagen,1945.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Kimmo Rentola: Neuvostodiplomaatin loikkaus Helsingissä 1930. Supo, 2007. (Ei myynnissä, saatavana Suposta)
Քոթոն Բոուլ մարզադաշտ

Քոթոն Բոուլ մարզադաշտ (անգլ.՝ Cotton Bowl), մարզադաշտ, որ գտնվում է ԱՄՆ-ի Տեխաս նահանգի Դալաս քաղաքում։ Մարզադաշտը նախատեսված է ֆուտբոլային (սոքերի) և ամերիկյան ֆուտբոլի հանդիպումների անցկացման համար։ Տեղավորում է շուրջ 92 հազար հանդիսականի։


== Պատմություն ==

Մարզադաշտը կառուցվել է Դալասի Ֆեյր Պարկ համալիրի տարածքում և սկզբնապես կրում էր Ֆեյր Պարկ Ստեդիում անվանումը։ Այնուհետև մարզադաշտում սկսեցին անցկացվել ամերիկյան ֆուտբոլի «Քոթոն Բոուլ» կոչվող քոլեջային թիմերի մրցաշարը, և այն վերանվանվեց պարզապես Քոթոն Բոուլ։ Մարզադաշտը համանուն մրցաշարը ընդունում էր մինչև 2010 թ., իսկ 2010 թ.-ից սկսած մրցաշարը սկսեց ընդունել Առլինգտոնի Կովբոյզ մարզադաշտը։ Մարզադաշտում անց են կացվում ամերիկյան և դասական ֆուտբոլի հանդիպումներ, ինչպես նաև բեյսբոլային հանդիպումներ, բազմաթիվ համերգներ և մարզամշակութային այլ միջոցառումներ։


=== ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթ ===
Ռոուզ Բոուլը ընդունել է 1993 թ. ոսկե գավաթի 7 հանդիպումներ։


=== Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն ===
1994 թ. աշխարհի առաջնություն շրջանակներում Քոթոն Բոուլում տեղի են ունեցել 6 հանդիպումներ։


== Արտաքին հղումներ ==
Քոթոն Բոուլի պաշտոնական կայք; cottonbowlstadium.com (անգլ.)
Տեղեկություններ Քոթոն Բոուլի մասին; cottonbowlstadium.com, fairpark.org, ticketcity.com (անգլ.)
Դարյան Մատիչ

Դարյան Մատիչ (սլովեն.՝ Darijan Matič, մայիսի 28, 1983(1983-05-28), Լյուբլյանա, Սլովենիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), սլովենացի ֆուտբոլիստ, Լյուբլյանայի «Օլիմպիա» ակումբի կիսապաշտպան։


== Կենսագրություն ==


=== Ակումբային կարիերա ===
Դարյան Մատիչը խաղացել է «Սլովան» (Լյուբլյանա) և «Եժիցա» ֆուտբոլային ակումբների երիտասարդական կազմերում։ 2001 թվականին սկսել է հանդես գալ «Տրիգլավ» ակումբում։ 2002/03 մրցաշրջանում նա մի կարճ ժամանակ խաղացել է «Լյուբլյանա» ակումբում, ապա վերադարձել «Տրիգլավ», որի կազմում խաղացել է մինչև 2004 թվականը։ «Կոպեր» ակումբի կազմում 12 խաղ անցկացնելուց հետո Դարյան Մատիչը տեղափոխվել է Լյուբլյանայի «Օլիմպիա»։
2005 թվականի հունվարին Դարյան Մատիչը տեղափոխվել է «Դոմժալե», որի կազմում անցկացրել է մեկուկես մրցաշրջան՝ 45 հանդիպումներում խփելով 7 գոլ։ 2006 թվականի հուլիսին սկսել է հանդես գալ Յարոսլավլի «Շիննիկ» ակումբում, որի կազմում իր դեբյուտը կատարել է հուլիսի 12-ին կայացած Մոսկվայի «Սպարտակի» դեմ խաղում։ 2006 թվականի մրցաշրջանում Յարոսլավլի ակումբը դուրս է մնացել Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգայից, և Դարյան Մատիչը վարձավճարով տեղափոխվել է Նալչիկի «Սպարտակ»։ Նոր ակումբի կազմում սլովենացին իր նորամուտը նշել է 2007 թվականի ապրիլի 1-ին՝ մասնակցելով Սամարայի «Կռիլյա Սովետով» ակումբի դեմ խաղին։ 2008 թվականի հունվարին Դարյան Մատիչը վերադարձել է հայրենիք և սկսել խաղալ «Ինտերբլոկ» ակումբում, որի կազմում երկու անգամ դարձել է Սլովենիայի գավաթակիր (2007/08 և 2008/09 մրցաշրջաններ) և մեկ անգամ հաղթել Սլովենիայի սուպերգավաթի խաղարկությունում (2008 թվական)։
2009 թվականի հուլիսին Դարյան ՄԱտիչը տեղափոխվել է Բուխարեստի «Ռապիդ» ակումբ, որի կազմում հանդես է եկել մինչև հաջորդ տարվա հուլիս, երբ ավարտվել է պայմանագրի ժամկետը։ 2010 թվականի ամռանը նա պայմանագիր է կնքել իսրայելական «Բնեյ Սախնին» ակումբի հետ, իսկ 2011 թվականի ձմռանը տեղափոխվել է ուկրաինական «Կրիվբաս»։


=== Կարիերան հավաքականում ===
Սլովենիայի հավաքականի կազմում Դարյան Մատիչն առաջին անգամ խաղադաշտ է դուրս եկել 2006 թվականի հունիսի 4-ին՝ մասնակցելով Կոտ դ՛Իվուարի հավաքականի դեմ ընկերական խաղին։ Սլովենիայի հավաքականի կազմում Դարյան Մատիչն անցկացրել է ընդհանուր առմամբ 7 հանդիպում։

Ընդհանուր՝ 7 խաղ / 0 գոլ, 3 հաղթանակ, 1 ոչ-ոքի, 3 պարտություն

2008 թվականի հոկտեմբերի 11-ի դրությամբ


== Ձեռքբերումներ ==
«Ինտերբլոկ»Սլովենիայի գավաթակիր (2) - 2007/08, 2008/09
Սլովենիայի սուպերգավաթակիր (1) - 2008


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրութունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
(4949) Ակասոֆու

(4949) Ակասոֆու (անգլ.՝ Akasofu), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի նոյեմբերի 29-ին Տակուո Կոջիմայի կողմից Չիյոդայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,272338 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8889 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6557 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1251,15 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,287736 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,81° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4949) Ակասոֆու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)