armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ապահովագրական գործակալ (ֆիլմ)

Ապահովագրական գործակալը (իսպ.՝ Autómata), իսպանա-բուլղարական ֆանտաստիկ ժանրի ֆիլմ` նկարահանված 2014 թվականին, գլխավոր դերում է Անտոնիո Բանդերասը։ Համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 20-ին, Սան-Սեբաստիանի կինոփառատոնի ժամանակ։ Ֆիլմը ԱՄՆ-ում վարձույթի է ներկայացվել հոկտեմբերի 10-ին։ Ֆիլմի կարգախոսն է. «Ձեր ժամանակն ավարտվել է։ Մերը հենց նոր է սկսվում»։


== Սյուժե ==
2044 թվական։ Բնական աղետից հետո Երկիր մոլորակի բնակչության թիվը նվազել է մինչև 21 միլիոն մարդ։ Այժմ ցամաքի մեծ մասը զբաղեցնում է ռադիոակտիվ անապատը, իսկ մարդկանց ողջ մնացած մասը թաքնվում է բարձր պատերի և արհեստական ամպերի հետևում գտնվող քաղաքներում, որոնք ստեղծվել են ռոբոտների օգնությամբ։ ROC կազմակերպությունը պատրաստում է ռոբոտներ, որոնք օգնում են պահպանված քաղաքների գոյությանը։ Ռոբոտների ստեղծումը սահմանափակված է երկու պրոտոկոլներով, որոնք արգելում են վնաս հասցնել մարդուն, ինչպես նաև` մոտիֆիկացնել իրենց կամ այլ ռոբոտների։ Մի անգամ ալկոհոլի և թմրանյութի ազդեցության տակ գտնվող ոստիկանը ոչնչացնում է ռոբոտի այն պատճառով, որ նրան թվացել է, թե մեխանիզմն ինքն իրեն վերանորոգում է։ Գործը հանձնվում է ռոբոտներ արտադրող կազմակերպության ապահովագրական բաժնին։ Ապահովագրական գործակալ Ժակ Վոկան պարզում է, որ ոստիկանի կողմից ոչնչացված ռոբոտը, ինչպես նաև` մի շարք այլ ռոբոտներ որևէ մեկի կողմից արհեստականորեն մոտիֆիկացված են։ Նա սկսում է փնտրել այդ մարդուն, ում անվանում էր Ժամապահ։ Բայց նա աստիճանաբար համոզվում է, որ Ժամապահի կողմից մոտիֆիկացված ռոբոտները չեն սահմանափակվում երկրորդ պրոտոկոլով, իսկ հենց ինքը` Ժամապահը, մարդ չէ։ Ռադիոակտիվ անապատի խորքերում, որտեղ նրան տարել էին փնտրտուքները, Վոկանը հանդիպում է մարդկությունը կորցրած մարդկանց և ռոբոտների հետ, որոնք ձեռք էին բերել ոչ միայն ինքնագիտակցություն, այլ նաև` իրական հումանիզմ։


== Դերերում ==
Անտոնիո Բանդերաս-Ժակ Վոկան
Դիլան Մակդերմոտտ-Ուոլլես
Բիրգիտտա Յորտ Սյորենսեն-Ռեյչել Վոկան
Ռոբերտ Ֆորստեր-Ռոբերտ Բոլդ
Մելանի Գրիֆֆիտ-Դոկտոր Դյուպրե
Թիմ Մակիններնի-Վերոն Կոնուեյ
Էնդրյու Նայման-Էլլիս
Դեյվիդ Ռայալլ-Դոմինիկ
Էնդրյու Տիննան-մենեջեր
Ֆիլլիպ Ռոշ-հաճախորդ
Ջերալդին Սոմերվիլ-Սամանտա


=== Ռոբոտներ (հնչյունավորում) ===
Մելանի Գրիֆիտ-Կլեո
Խավիեր Բարդեմ-Կապույտ ռոբոտ


== Արձագանքներ ==
Ֆիլմը հիմնականում ստացել է վատ արձագանքներ։ Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմի ռեյտինգը 35% է` հիմնված 26 գրախոսությունների վրա, 10-ից միջինը 5.2 միավորով.


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==
2015 թվականին ֆիլմն առաջադրվել է «Գոյա» մրցանակի` միանգամից չորս անվանակարգերում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կախակնի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Գեղարքունիքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Գեղարքունիքի մարզի Կախակն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 4 հուշարձան (2 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Լիպովկա (Շիժմայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լիպովկա (այլ կիրառումներ)Լիպովկա  (ռուս.՝ Липовка ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վերխոշիժմենսկի և Սովետսկի շրջաններում, Կիրովի մարզում։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Վյատկա գետն է, գետի ենթաավազանը Վյատկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը Կամա գետն է:.
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300412111100036306
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103630
Ավազանի կոդը - 10.01.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Իդա Մատտոն

Իդա Էլիզաբեթ Մատտոն (անգլ.՝ Ida Elisabeth Matton, փետրվարի 24, 1863(1863-02-24)[…], Gävle Parish, Շվեդիա[…] - հուլիսի 7, 1940(1940-07-07), Gävle Parish, Եվլե մունիցիպալիտետ, Gävleborg County, Շվեդիա), շվեդ քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
Մատտոնը ծնվել է 1863 թվականի փետրվարի 24-ին, Եվլեում։ Սովորել է Ստոկհոլմի Թագավորական տեխնոլոգիական ինստիտուտում։ Հաճախել է Կոլարոսի և Ժյուլիանի ակադեմիաներ։
1888 թվականին ցուցադրվել է Փարիզյան սալոնում։ Նա շարունակել է ցուցադրել իր աշխատանքները Եվրոպայում, 1896 թվականին՝ Փարիզում Ֆրանսիացի նկարիչների միությունում, 1987 թվականին` Ստոկհոլմում Ընդհանուր արվեստի և արդյունաբերական ցուցադրությունում, 1900 թվականին` Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսում, 1901 թվականին` Գեֆլեի արվեստի ցուցահանդեսում։
1893 թվականի համաշխարհային ցուցահանդեսի ժամանակ ցուցադրվել է Չիկագոյի Գիտության և արդյունաբերության թանգարան։
1914 թվականին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմը սկսվելուն պես, վերադարձել է Շվեդիա։ Պատերազմից հետո վերադարձել է Փարիզ, իսկ 1932 թվականին վերադարձել է տուն՝ Եվլե։
Մահացել է 1948 թվականի հուլիսի 7-ին Եվլեում։ Մատտոնի Կնոջ դիմաքանդակը գտնվում է Շվեդիայի ազգային թանգարանի հավաքածուում։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսեևկա (գյուղ, Կամեն-Կաշիրսկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսեևկա (այլ կիրառումներ)Ալեքսեևկա (ուկրաիներեն՝ Олексіївка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կամեն-Կաշիրսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսեևկա գյուղում բնակվում էր 562 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1283 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 438,04 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աննա Մարիա Կորացա Բիլդտ

Աննա Մարիա Կորացա Բիլդտ (շվեդերեն՝ Anna Maria Corazza Bildt, մարտի 10, 1963(1963-03-10), Հռոմ, Իտալիա), իտալական ծագումով շվեդ քաղաքական գործիչ, Եվրոպական խորհրդարանի պատգամավոր 2009 թվականից։ 2003 թվականից մտնում է Չափավոր կոալիցիոն կուսակցության կազմի մեջ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է հռոմեական լա Սապիենցա համալսարանի քաղաքական գիտություններ բաժնում։ Նա նաև ուսումնասիրել է Սան Դիեգոյի համալսարանի ճգնաժամային կառավարումը և Կոլումբիայի համալսարանում ռազմավարական պլանավորումը։
Պրակտիկան անցել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ում, ավելի ուշ աշխատել է Իտալիայի արտաքին գործերի նախարարությունում, եղել է նաև ՏՀԶԿ-ի ներկայացուցիչը Փարիզում։ 1991 թվականից աշխատել է Ժնևի Միավորված ազգերի կազմակերպությունում։ Մինչև 2001 թվականը գործունեություն է ծավալել նախկին Հարավսլավիայում։ Այնտեղ նա ծանոթացել է Շվեդիայի նախկին վարչապետի և նրա ապագա ամուսնու՝ Կարլ Բիլդտի հետ, որը զբաղեցնում էր Բոսնիայի և Հերցեգովինայի գերագույն ներկայացուցչի պաշտոնը։
ՄԱԿ-ում աշխատելուց հետո՝ նա Շվեդիայի Կարմիր Խաչի խորհրդի անդամ էր (2003-2008 թվականներ)։ Սկսել է իր սեփական բիզնեսը Շվեդիայում, այդ թվում՝ իր ընկերության շրջանակներում, նա իտալական սնունդ է վաճառում համացանցում։ Շվեդիայում կառավարել է Իտալական առևտրի պալատը։
Շվեդիայում 2009 թվականի եվրոպական ընտրությունների արդյունքներով՝ Աննա Մարիա Կորացա Բիլդտն ընտրվել է Եվրոպական խորհրդարան։


== Հայացքներ ==
Եվրախորհրդարանում Աննա Մարիա Կորացա Բիլդտը ակտիվ պրոուկրաինական դիրքորոշում է զբաղեցնում և հանդես է գալիս հակառուսական պատժամիջոցների օգտին։ Նշվում է, որ ցուցակում ընդգրկված են Եվրամիության 89 ներկայացուցիչներ, որոնց մուտքը Ռուսաստան արգելվել է 2015 թվականի մայիսին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Եվրախորհրդարանի կայքում
Պետերբուրգցի լուսանկարչի արձան (Սանկտ Պետերբուրգ)

Պետերբուրգցի լուսանկարչի արձան (ռուս.՝ Памятник петербургскому фотографу), բրոնզե արձան Սանկտ Պետերբուրգի կենտրոնում` Մալայա Սադովայա փողոցում։ Տեղադրվել է 2001 թվականի հունվարի 25-ին (ճարտարապետ՝ Լ. Վ. Դոմրաչևա, քանդակագործ՝ Բ. Ա. Պետրով)։ Արձանն ունի 2,5 մետր բարձրություն և ներկայացնում է նկարելու պատրաստվող լուսանկարչի։ Լուսանկարիչը բռնել է բացված հովանոց։
Արձանի տեղադրման վայրը պատահական չի ընտրված. 20-րդ դարի սկզբից մինչ 1930-ական թվականները Մալայա Սադովայա փողոցի № 3 տանն է գտնվել լուսանկարիչների հայտնի տոհմի՝ Բուլլաների լուսանկարչատունը։ Վերջիններս լուսանկարել են քաղաքական հայտնի գործիչների, գիտնականների ու նկարիչների, ինչպես նաև Ռուսաստանի պատմության կարևոր իրադարձություններ, Սանկտ Պետերբուրգի ճարտարապետական հուշարձաններ (որոնցից շատերն ավերվել են, և դրանց մասին պատկերացում կարելի է կազմել միայն այդ լուսանկարների շնորհիվ)։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Լենինգրադի բլոկադայի տարիներին Մալայա Սադովայա փողոցում տեղադրվել են լուսանկարների ցուցափեղկեր, որտեղ ամեն շաբաթ ներկայացվել է նոր ֆոտոխրոնիկա։
Ավանդույթի համաձայն՝ լուսանկարվում են արձանի աջ ձեռքը բռնած։ Ֆինանսական բարօրության համար բռնում են լուսանկարչի ճկույթը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Пирютко Ю. М. По Малой Садовой: Путь через три столетия. СПб., 2003. С. 207
Беленкова Э. Заяц «зарабатывает» не меньше Чижика-Пыжика // Санкт-Петербургские ведомости. 2003. 6 июня
Домрачева Л. В. Новый язык современного ландшафтного дизайна // Зодчий. 21 век. 2002. № 2 (6). Май — июнь. С. 38 — 45
Андреева И. Комплексный подход к формированию ландшафтного дизайна города // Дизайн и строительство (СанктПетербург). 2005. № 1 (25). Весна. С. 30 — 31.


== Արտաքին հղումներ ==
Александр Аб (01.10.19)։ «Где стоят памятники фотографу?»։ журнал «ШколаЖизни.ру»։ Վերցված է 23.05.2020 
Катерина Правдина (30.01.17)։ «В Петербурге решают судьбу памятника фотографу с Малой Садовой.»։ Телекомпания НТВ։ Վերցված է 23.05.2020 
Анастасия Смирнова (07.04.2020)։ «Памятник петербургскому фотографу защитили от COVID-19, надев на него маску.»։ Moika78.ru։ Վերցված է 23.05.2020
Տրուվիլ սյուր Մեր

Տրուվիլ սյուր Մեր (ֆր.՝ Trouville-sur-Mer), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 4864 մարդ, բնակչության խտությունը` 716.35 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.79 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 39 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 2807 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 2016-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 791։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,8 %։ 2016 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1749 անձ (881 տղամարդ և 868 կին)։ Գործազուրկ են եղել 267 անձ (128 տղամարդ և 139 կին)։ 791 անաշխատունակներից 183-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 347-ը` թոշակառուներ, իսկ 261-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սոֆիյանովկա

Սոֆիյանովկա (ուկրաիներեն՝ Софіянівка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոֆիյանովկա գյուղում բնակվում էր 72 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,37 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 194,59 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ավազ (հովիտ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ավազ (այլ կիրառումներ)Ավազ, հովիտ, դաշտ Թուրքիայում, Ակնի շրջանի, Շրչու գյուղի մոտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սերգեևկա (Միլլերովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սերգեևկա (այլ կիրառումներ)Սերգեևկա (ռուս.՝ Сергеевка), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում։ Մտնում է Պերվոմայսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ժիբուռն

Ժիբուռն (ֆր.՝ Gibourne), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտ գավառում։ Մտնում է Մատա համայնքի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն-Ժան դ'Անժելիի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17176։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 472 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Ժիբուռն (ֆր.)
Մյուզլե

Մյուզլե (ֆր.՝ Muselet, museler-ից` «դնչկալ հագնել»), մետաղալարե սանձիկ, որը պահում է փրփրուն և թշշան գինիների խցանը։
Որպեսզի շամպայնի շիշը փակող խցանը դիմանա գազի ճնշմանը և խցանը ինքնաբերաբար դուրս չթռչի, վերևից խցանին ագուցվում է մյուզլե` մետաղալարե հատուկ սանձիկ, որը խցանը ֆիքսում է շշի բերանին։ Մյուզլեն պատրաստվում է 0,7-1,0 մմ հաստությամբ ցածրածխածնային պողպատե ցինկապատ կամ արծնապատ մետաղալարից։ Մյուզլեն ագուցում են խցանին և ամրացնում շշերի բերանի եզրապսակի տակ կիսամեխանիկական մեքենաներով, կիսաավտոմատներով կամ ավտոմատներով։ Երբեմն ավելի լավ ամրացնելու համար մյուզլեն ագուցելուց առաջ խցանի վրա դնում են լրացուցիչ մետաղաթիթեղ։


== Պատմություն ==
Կա ավանդություն, համաձայն որի` առաջին անգամ մյուզլե պատրաստվել է այն մետաղալարից, որը իր հին իրանակալից քաշել-պոկել է տիկին Կլիկոն` շամպայնի իր տեսակի` «Այրի Կլիկոյի» խցանը ամրացնելու համար։ Ամենայն հավանականությամբ, սա առասպել է, քանի որ ի սկզբանե մյուզլեները պատրաստվել են պարանից։ Մետաղալարից մյուզլեի գյուտի արտոնագիրը 1844 թվականին ստացել է Ադոլֆ Ժաքսոնը։


== Մյուզլեն այսօր ==
Ներկայում մետաղալարի երկարությունը կարող է տատանվել 50-ից 60 սմ-ի սահմաններում` կախված պատրաստման տեխնոլոգիայից։ Ընդ որում, առանձին դեպքերում կարող է օգտագործվել տարբեր երկարության երկու մետաղալար (մեկը մոտ 40 սմ երկարությամբ` խցանը պարուրող «թագանման» մասի համար, մյուսը` մոտ 20 սմ երկարությամբ, շշի բերանը պարուրող ոլորված հատվածի համար)։ Մյուզլեն հանելու համար բավական է մետաղալարի վեց կիսապտույտ։
Ժամանակակից մյուզլեները պատրաստվում են մեխանիկական եղանակով։ Մյուզլեները դարձել են ավելի անձնավորված. մետաղաթիթեղների վրա նշվում են արտադրողի ապրանքանշանը և անվանումը։ Կախված արտադրողից` դրանք կարող են տարբերվել գույնով և չափով, ինչը դարձել է հավաքորդների կողմից հետաքրքրության պատճառ։ Թողարկում են հատուկ կատալոգներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆազանո

Ֆազանո  (իտալերեն՝ Fasano), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Բրինդիզի գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 38 371 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 300 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 128 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 72015, հեռախոսային կոդ՝ (+39) 080։
Կոմունայի հովանավորներն են Սուրբ Կույս Մարիամը և Հովհաննես Մկրտիչը։ Տոնը նշվում է հունիսի երրորդ կիրակի օրը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ։


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս։ 800 274850
Էլեկտրոնային փոստ։ urp@comune.fasano.br.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.fasano.br.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Լաս Վենտաս դե Սան Խուլիան

Լաս Վենտաս դե Սան Խուլիան(իսպ.՝ Las Ventas de San Julián) , քաղաք և համայնք Իսպանիայում, գտնվում է Տոլեդո նահանգում, Կաստիլյա-Լա-Մանչա ինքնավար մարզի կազմում։ համայնքնը գտնվում է Լա Կամպանա դե Օլոպեսա շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 6 կմ²։ Բնակչությունը 233 մարդ (ըստ 2010 թվականի )։ Պրովիցիայի վարչական կենտրոնից հեռու է 121 կմ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ(չաշխատող հղում)
Վոլվարիելա մետաքսանման

Վոլվարիելա մետաքսանման (լատ.՝ Volvariella bombycina), Pluteaceae ընտանիքին պատկանող սունկ, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Դեկորատիվ քսիլոտրոֆ սունկ է։ Պտղամարմիններն ուտելի են։ 7-25 սմ տրամագծով գլխարկը սպիտակ է, դեղնավուն, դեղնակաթնագույն, բաց դեղնակիտրոնագույն, սկզբում գնդաձև է, հետո՝ զանգակաձև կամ կիսափռված, թմբիկով, մետաքսանման, չոր և թույլ թեփուկավոր, իսկ կենտրոնում՝ հարթ։ Սնկի հաճելի համով պտղամիսը սպիտակ է։ Թիթեղները սպիտակ են, հետո՝ վարդագույն, խիտ դասավորված և բարակ, իսկ մեջտեղում՝ հաստացած։ Կենտրոնական, երբեմն ծռված և հարթ, սպիտակ ոտիկը 8-25 x 1,5-2,5 սմ է, հիմքային մասում՝ ուռուցիկ, լայն ընդհանուր ծածկոցի մնացորդներով կամ պատյանով (վոլվա)։ Մինչև 5 սմ բարձրությամբ բլթակաձև եզրերով վոլվան սպիտակավուն է, արտաքինից գորշավուն, լայն և ազատ։ Սպորափոշին վարդագույն է։ Բաց վարդագույն սպորները 7–10 x 5–6 մկմ են, էլիպսաձև, ձվաձև և հարթ։


== Տարածվածություն ==
Ընդհանուր արեալը ընդգրկում է Եվրոպան, Ասիան, Հյուսիսային Աֆրիկան, Հյուսիսային Ամերիկան, Հարավային Կովկասը (Ադրբեջան, Վրաստան, Հայաստան)։ Հայաստանում տարածվում է Իջևանի («Դիլիջան» ազգային պարկ) և Երևանի (բուսաբանական այգու տարածք) ֆլորիստիկական շրջաններում։


== Էկոլոգիա ==
Հայաստանում հանդիպում է հազվադեպ, հունիս–սեպտեմբեր ամիսներին, խմբերով, կենդանի և մահացած լայնատերև ծառատեսակների (հիմնականում բարդիների, ուռենիների և հաճարենիների) բների, փչակների վրա, լայնատերև անտառներում, 1100-1450 մ բարձրությունների վրա։


== Պահպանություն ==
Վտանգված տեսակ է։ Հայաստանում պահպանվում է «Դիլիջան» ազգային պարկի համապատասխան էկոհամակարգերի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==
Յուժայի շրջան (Իվանովոյի մարզ)

Յուժայի շրջան (ռուս.՝ Южский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Իվանովոյի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Յուժա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1341 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 25728 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 19,19 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Դեղին թփի գաղտնիքը

«Դեղին թփի գաղտնիքը» (ռուս.՝ «Тайна жёлтого куста»), խորհրդային կարճամետրաժ մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ՝ ստեղծված 1982 թվականին «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմն ուղղված է երեխաների ծխելու դեմ։ Այն պատմում է ուրախ կենդանիների՝ անտառային դպրոցի աշակերտների մասին։ Իսկ այնտեղ, ինչպես ցանկացած դպրոցում, կան և՛ գերազանցիկներ, և՛ ծույլեր։ Գերազանցիկ աղվեսն ընկնում է վատ շրջապատ՝ մտերմանալով խուլիգաններ գայլի ու գորշուկի հետ, ինչից հետո սկսում է անբավարար գնահատականներ ստանալ։ Հայր աղվեսը չի հասկանում, թե ինչ է պատահել իր որդու հետ, որը նախկինում առանց հուշելու անգիր էր ասում բոլոր հեքիաթները, իսկ այժմ դասերը սովորելիս չի կարողանում հիշել նույնիսկ երկու տող։ Եվ սպորտի բնագավառում էլ նրա ցուցանիշները վատ են։ Այդ ցավալի փոփոխությունների պատճառը, ինչպես պարզվում է, թաքնված է դեղին թփի տերևների մեջ, որտեղ աղվեսը ծխում էր իր նորաթուխ ընկերների հետ։


== Ստեղծողներ ==


== Վերաթողարկում տեսաերիզով ==
1980-ական թվականներին ԽՍՀՄ-ում մուլտֆիլմը տարածվել է մուլտֆիլմերի հավաքածուներում VHS տեսաերիզներով SECAM համակարգով, 1990-ական թվականներին՝ PAL։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Тайна жёлтого куста»
Պոլյակովկա (այլ կիրառումներ)

Պոլյակովկա, կարող է վերաբերել՝

Պոլյակովկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Պոլյակովկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուչալինսկի շրջանի կազմում։
Պոլյակովկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ֆեոդորովսկի շրջանի կազմում։
Պոլյակովկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Երշիչսկի շրջանի կազմում։
Անտոնովկա (գյուղ, Սերգիևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱնտոնովկաԱնտոնովկա (ռուս.՝ Антоновка), գյուղ Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Սերգիևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1982 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 740 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Թաիլանդի ֆուտբոլի ազգային հավաքական

Թաիլանդի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը ներկայացնում է Թաիլանդը ֆուտբոլի միջազգային մրցաշարերում և առանձին հանդիպումներում։ Կառավարվում է Թաիլանդի ֆուտբոլի ասոցիացիայի կողմից։
Թաիլանդի հավաքականը Հարավարևելյան Ասիայի ամենահաջողակ թիմն է։ Նրանք 5 անգամ հաղթել են Հարավարևելյան Ասիայի ֆուտբոլի առաջնությունը, 4 անգամ Հարարևելյան Ասիայի խաղերը։ 1972 թվականի Ասիայի գավաթում զբաղեցրել են 3-րդ տեղը։ 2 անգամ մասնակցել են Օլիմպիական խաղերին և գրավել են 4-րդ տեղ 1990 և 1998 թվականների Ասիական խաղերում։
ՖԻՖԱ-ի դասակարգման աղյուսակում զբաղեցնում է 127-րդ հորիզոնականը՝ 2017 թվականի հունիսի 1-ի դրությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թաիլանդի ֆուտբոլի ասոցիացիայի պաշտոնական կայքը
Թաիլանդի հավաքականը FIFA.com-ում Archived 2013-06-20 at the Wayback Machine.
Թաիլանդի հավաքականը soccerway.com կայքում
Վտորայա Տոպոլովայա

Վտորայա Տոպոլովայա (ռուս.՝ Вторая Тополовая), գետ Կամչատկա թերակղզի՝ Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։ Թափվում է Տոպոլովայա գետի աջ ափին՝ 17 կմ հեռավորության վրա։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -19070000112120000015127


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Արցախի Հանրապետության սպորտ

Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության սպորտ, Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունում (ԼՂՀ) սպորտի զարգացումն սկսվել է 1994 թվականի զինադադարից հետո։ 1999 թվականին ստեղծվել է Կառավարությանն առընթեր սպորտի պետական կոմիտեն և նրան կից՝ «Արցախ» կամավոր, ֆիզկուլտուրային մարզ, ընկերությունը։
2011 թվականին հանրապետությունում գործել են շախմատի և շաշկու հանրապետական, Ստեփանակերտի, Ասկերանի, Հադրութի, Մարտակերտի, Մարտունիի, Շահումյանի («Խաչեն»), Շուշիի մանակապատանեկան մարզադպրոցները, 216 մարզակառույց, 20 մարզ, ֆեդերացիաներ, մարզադպրոցներում՝ 20 մարզաձև՝ 245 մարզախմբով։ Ուսումնամարզական պարապմունքներում ընդգրկված է 3216 մարզիկ (Ստեփանակերտում՝ 1662, շրջաններում՝ 1540)։ Պարապմունքներն անցկացրել են Ստեփանակերտում՝ 80, շրջաններում՝ 97 մարզիչ-մանկավարժևեր։
2010-11 թվականներին ԼՂՀ մարզիկները (1297 մարզիկ) մասնակցել են Հայաստանի Հանրապետության 115 թիմային և 38 (248 մարզիկ) անհատական՝ միջազգային մրցաշաշարերի, 16 (42 մարզիկ)՝ Եվրոպայի, 8 (16 մարզիկ) աշխարհի առաջնությունների, նվաճել 60 առաջին, 33 երկրորդ և 36 երրորդ մրցանակային տեղեր։ Միջազգային կարգի սպորտի վարպետ, սամբիստ Աշոտ Դանիելյանը 74 կգ քաշային կարգում 2010 թվականին դարձել է Եվրոպայի և աշխարհի չեմպիոն (2010 թվականին ճանաչվել է Հայաստանի լավագույն սամբիստ), իսկ ուշուիստ Դավիթ Գրիգորյանն Անկարայում՝ աշխարհի երկրորդ մրցանակակիր, թեթև աթլետ Աշոտ Հայրապետյանը Ռեյկյավիկի առաջնությունում 3000 մ վազքատարածությունում գրավել է երրորդ տեղը, Վառնայում (Բուլղարիա) Արթուր Առուշանյանը դարձել է կիոկուշին-կան կարատե-դո մարզարվեստի Եվրոպայի պատանիների չեմպիոն։
Արցախի մարզիկները մասնակցել են նաև Համահայկական բոլոր խաղերին (1999-2011 թվականնորին)։
ԼՂՀ-ում սպորտը կարևորվում է նաև որպես քարոզչության միջոց՝ դեռևս միջազգայնորեն չճանաչված ԼՂՀ-ն համաշրհային հանրությանը ներկայացնելու հնարավորություն։ Այդ նպատակով Ստեփանակերտում կազմակերպվում են նաև միջազգային միջոցառումներ՝ 2008 թվականին սեղանի թենիսի գավաթի (մասնակցել են Հայաստանի Հանրապետության, Վրաստանի և ԼՂՀ մարզիկները), 2010 թվականին՝ արևելյան մարտարվեստիի (Հայաստանի Հանրապետություն, Ռուսաստանի Դաշնություն Ֆրանսիա, ԼՂՀ) մրցումներ, իսկ ԼՂՀ մարզիկները միջազգային միջոցառումներին մասնակցում են Հայաստանի Հանրապետության թիմերի կազմում։
ԼՂՀ-ում ավանդույթ է դարձել զոհված ազատամարտիկների հիշատակիննվիրված մրցաշարերի անցկացումը (2008 թվականին՝ Ստեփանակերտում՝ թեթև աթլետիկայի գծով, Երևանում՝ սամբոյի միջազգային մրցաշար՝ նվիրված սամբոյի՝ ղարաբաղցի առաջին չեմպիոն Գառնիկ Ավանեսյանի հիշատակին)։ Բերդաշենում 2008 թվականին կազմակերպվել է վաղամեռիկ շախմատիստ Կարեն Ասրյանի անվան հուշամրցաշար։
2004 թվականից ԼՂՀ-ում անցկացվում է նաև ԼՂՀ ֆուտբոլի հանրապետական առաջնություն, որին մասնակցում է 7 շրջանային՝ «Ավո» (Մարտունի), «Բերդ» (Ասկերան), «Ղիզակ» (Հադրութ), «Ջրաբերդ» (Մարտակերտ), «Գանձասար» (Վանք, 2009 թվականից), «Քիրս» (Շուշի), «Բերձոր» (Քաշա-թաղ), և Ստեփանակերտի «Լեռնային Արցախ» (Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզի «Ղարաբաղ» թիմի ժառանգորդն է) թիմերը։ Առանձին տարիների առաջնություններին մասնակցում են նաև Սյունիքի թիմերը։ 2004 թվականին և 2009 թվականին ֆուտբոլի հանրապետության չեմպիոն է եղել «Լեռնային Արցախը», 2010 թվականին՝ «Ջրաբերդը»։
Ռազմիկ Հովասափյան
Ճահիճ (ֆիլմ, 1977)

«Ճահիճ» (ռուս.՝ «Трясина»), գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Գրիգորի Չուխրայը 1977 թվականին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին։ Գեղջկուհի Մատրյոնա Բիստրովայի ամուսինը սպանվել է ռազմաճակատում, իսկ ավագ որդին անհետ կորել է։ Մատրյոնան որոշում է ամեն գնով պահել կրտսեր որդուն և նրան թաքցնում է տան ձեղնահարկում, որպեսզի բանակ չզորակոչվի։ Դասալիքից և նրա մորից բոլորը երես են թեքում։


== Ստեղծման պատմություն ==
Խորհրդային իշխանությունների կարծիքով՝ ֆիլմն անդրադարձել է Հայրենական մեծ պատերազմի պատմության համար ոչ բնորոշ խնդիրներին (ֆիլմի աշխատանքային անվանումը՝ «Ոչ տիպային պատմություն» (ռուս.՝ «Нетипичная история»)։ Խորհրդային բանակի գլխավոր քաղաքական վարչության պետ, բանակի գեներալ Ա. Ա. Եպիշևը դրանում տեսել է պատերազմի զոհերի հիշատակի վարկաբեկում։ Ֆիլմը վերամենտաժվել է, դրանից հանվել են գրաքննիչներին հավանությանը չարժանացած տեսարաններ, սակայն արդյունքում ֆիլմն այդպես էլ թույլ չի տրվել ցուցադրության և մինչև 1978 թվականի վերջն էկրան չի բարձրացել։ Օպերատոր Յուրի Սոկոլը չի դիմացել հետապնդումներին և արտագաղթել է Ավստրալիա։
«Ճահիճ» ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1978 թվականի հոկտեմբերի 29-ին։ Կինոնկարը վարձույթի է հանվել 1978 թվականի նոյեմբերի 21-ին։


== Դերերում ==
Նոննա Մորդյուկովա – Մատրյոնա Բիստրովա 
Վադիմ Սպիրիդոնով – Ստեպան, Մատրյոնայի ավագ որդին 
Անդրեյ Նիկոլաև – Դմիտրի, Մատրյոնայի կրտսեր որդին 
Վալենտինա Տելիչկինա – Նինա, Ստեպանի հարսնացուն
Վալերի Նոսիկ – Գրիշա, փոստարար 
Վլադիմիր Գուսև – Միշա 
Գալինա Միկելաձե – Կատյա
Արկադի Սմիրնով – Կոռնակով
Վերա Կուզնեցովա – Կոռնակովա 
Նիկոլայ Դուպակ – Իլյա Զախարովիչ, կոլխոզի նախագահ 
Իվան Ռիժով – քահանա
Վալենտինա Ուշակովա – Մարիա 
Իրինա Կորաբլյովա – Տանյա
Նինա Ագապովա – Ֆաինա, վաճառողուհի
Վլադիմիր Բասով – Պետյա Կոռնակով 
Վերա Բուռլակովա – գյուղի բնակիչ 
Մարիա Վինոգրադովա – պառավ քահանայի տանը 
Լիդիա Դրանովսկայա – գյուղի բնակիչ 
Ստանիսլավ Կորենև – քարտուղար քաղաքից 
Վլադիմիր Զամանսկի – զինկոմ 
Լարիսա Կրոնբերգ – գյուղի բնակչուհի
Սվետլանա Ժգուն – գյուղի բնակիչ 
Անտոնինա Մաքսիմովա – գյուղի բնակիչ 
Վլադիմիր Պիցեկ – Բիչկով, բեռնատարի վարորդ 
Սերգեյ Պոդգոռնի – Սերյոժկա Սեմյոնով   
Թամարա Յարենկո – Վերկա, գյուղի բնակիչ 
Տատյանա Տաշկովա – Լիդա, Ստեպանի կինը 
Պյոտր Տոդորովսկի – էպիզոդԼուսագրերում նշված չենՏատյանա Իգնատովա – գյուղի բնակիչ 
Դանիել Նետրեբին – Դանիել Մատվեևիչ, տեղամասային տեսուչ 
Յուրի Սուչկով – լուսանկարիչ 
Վերա Բլագովիդովա – պառավ հացի հերթում
Թամարա Լոգինովա – Ստեպանի ուղեկիցը 
Տատյանա Կուզնեցովա – Տանյայի հարսանիքի հյուր


== Տես նաև ==
Ապրիր և հիշիր (ֆիլմ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ճահիճ» ֆիլմը kinoteatr.ru կայքում
Գրյազնովկա (Օսկոլի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գրյազնովկա (այլ կիրառումներ)Գրյազնովկա (ռուս.՝ Грязновка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բելորեցկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Օսկոլ գետի ձախ ափին 332 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010400312107000011912
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107001191
Ավազանի կոդը - 05.01.04.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Չերեպախա (Ուսերդեցի վտակ)

Չերեպախա (ռուս.՝ Черепаха ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բելորեցկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուսերդցա գետի ձախ ափին 12 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 23 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010100712107000003585
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107000358
Ավազանի կոդը - 05.01.01.007
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 01


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Թուքուշ

Թուքուշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գոլկոնդա (կտավ, Մագրիտ)

«Գոլկոնդա» (ֆր.՝ Golconde), բելգիացի նշանավոր սյուրռեալիստ նկարիչ Ռենե Մագրիտի նկարներից։ Կտավը հեղինակը վրձնել է 1953 թվականին։


== Նկարագիր ==
Նկարում պատկերված են անձրևող տղամարդիկ։ Նրանք գրեթե միանման են, բոլորը սև վերարկու են հագել և կատելոկ կոշտ գլխարկներ դրել։ Թվում է, թե նրանք անձրևի կաթիլների նման թափվում են երկինքից, կամ հելիումով լի փուչիկների նման բարձրանում վեր, կամ էլ ուղղակի երկնքում անշարժ կանգնած են։ Հետևում երևում են կարմիր կտուրներով շինություններ և հիմնականում անամպ երկինք, ինչն էլ ապացուցում է այն փաստը, որ տղամարդիկ անձրևի նման չեն թափվում։
Մագրիտը հենց այսպիսի արվարձանային միջավայրում էր ապրում և նույն ոճով էր հագնվում։ Կատելոկ գլխարկը նրա նկարների մեծ մասին բնորոշ առարկաներից է։ Այն պատկերված է շատ նկարներում, ինչպես օրինակ`«Մարդու զավակում»։


== Մեկնաբանություն ==
Նկարը կարելի է մի քանի կերպ մեկնաբանել։ Հնարավոր է, որ Մագրիտը ցանկացել է ցույց տալ անհատին ամբոխից բաժանող սահմանը։ Չնայած որ այս մարդիկ նույն կերպ են հագնված և այն տպավորությունն է, թե նույն մարդն է պատկերված, ավելի մանրամասն ուսումնասիրելիս հնարավոր է տարբերակիչ հատկանիշներ գտնել։
Գոլկոնդան Հնդկաստանի Տելիգանա նահանգի ավերված մայրաքաղաքն է։ Այն 14-րդ դարի կեսերից մինչև 17-րդ դարի վերջերը հայտնի էր որպես ադամանդի արդյունաբերության կարևորագույն կենտրոն։ Օքսֆորդի անգլերեն բառարանում «գոլկոնդա» բառը հարստության հանքավայր բացատրությունն ունի։
Կա վարկած, որ նկարի աջ մասում գտնվող ծխնելույզի մոտ պատկերված տղամարդը Մագրիտի սիրելի ընկեր բանաստեղծ Լուի Սկուտեներն է։ Հենց նա էլ առաջարկել է նկարի այդպիսի անվանումը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Interview with Charly Herscovici Archived 2000-08-16 at the Wayback Machine.(անգլ.)
In Rushdie's new book, Two Years Eight Months and Twenty-Eight Nights: "In the Menil Collection gallery in Houston, Texas, a shrewd curator named Christof Pantikrator suddenly understood for the first time the prophetic nature of Rene Magritte's masterwork, Golconda, ... ." Page 161-162.(անգլ.)
Հասվիկ

Հասվիկ (նորվ.՝ Hasvik), կոմունա (համայնք) Նորվեգիայի Ֆինմարք ֆյուլքեյում (մարզում)։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Բրեյվիկբոտն քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուն համարվում է  Բուկմոլը։ Զբաղեցնում է 556.18 կմ² տարածք։


== Հասվիկի զինանշանը ==
Հասվիկ կոմունայի զինանշանը իրենից ներկայացնում է կապույտ գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա՝ կենտրոնական մասում պատկերված է սպիտակ գույնի սագ թռչելիս։


== Բնակչություն ==
Համաձայն 2016 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Հասվիկ կոմունայում բնակվում է 998 մարդ։ Վերջին 60 տարում բնակչության թվաքանակի նվազում է գրանցվել։


== Տնտեսություն ==
Հասվիկ կոմունայի տնտեսության հիմնական ճյուղերն են նավագնացությունն ու ձկնարդյունաբերությունը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: Archived 2011-05-13 at the Wayback Machine. (նորվեգերեն)
Տրդատ Բ

Տրդատ Բ (1-ին դար - 252), Մեծ Հայքի արքա (217-252) Արշակունիների արքայատոհմից, Խոսրով Ա-ի որդին։


== Գործունեությունը ==
216 թվականի մայիսին Հռոմեական կայսր Կարակալլան իր մոտ  կանչեց Հայոց Խոսրով Ա թագավորին և նրա կնոջը ու բանտարկեց։ Կարակալայի այդ տմարդի արարքը հանգեցրեց Հայաստանում Հռոմի դեմ ապստամբության։ Հռոմի կայսրը ապստամբ հայերի դեմ է ուղարկում  իր զորավարներից  Թեոկրիտոսին, որ սակայն պարտություն է կրում և հեռանում Հայաստանից։ Հայոց գահ է բարձրանում Տրդատ Բ-ն։ 217 թվականի ապրիլի 8-ին Կարակալլան սպանվում է իր զինվորներից մեկի ձեռքով, իսկ նրան հաջորդած Մակրինոսը նույն տարվա հունիսի 8-ին Մծբինի մոտ պարտություն է կրում պարթևահայկական միացյալ զորքից և ստիպված է լինում բանտից ազատել դեռևս Կարակալլա կայսեր կողմից բանտարկված հայոց թագուհուն, ինչպես նաև Մեծ Հայքի թագավորությանն է վերադարձնում Փոքր Հայքն ու Գիմաթենե գավառը։ Տրդատին են վերադարձվում նաև Կապադովկիայի նրանց տոհմական կալվածքները։ 224 թվականի ապրիլի 28-ին Արտաշիր Սասանյանը Որմզդականի ճակատամարտում պարտության է մատնում Տրդատ Բ-ի դաշնակից Պարթևաստանի արքա Արտավան Ե Արշակունուն, խորտակում պարթևական պետությունը և հռչակվում Սասանյան Պարսկաստանի առաջին թագավոր։ Պարթևստանի վերջին թագավոր Արտավան Ե-ը զոհվում է մարտի դաշտում։ Տրդատ Բ-ն առնելով Սասանյանների իշխանության գալու լուրը անմիջապես ձեռնարկում է արշավանք դեպի Պարսկաստան։ Նա հասնում է մինչև Տիզբոն, և ինչպես Խորենացին է վկայում, նա մեծ ավարով, խնդությամբ և ուրախությամբ Վաղարշապատ է վերադառնում։ Դրանից հետո պարսից Շապուհ Ա-ն բազմիցս արշավում է Հայաստան, սակայն այն լիովին նվաճել նրան չի հաջողվում։ Ի վերջո 252 թվականին Շապուհ I-ին հաջողվեց պարտության մատնել Տրդատին։ Հայոց արքան, որդու հետ միասին ստիպված հեռացավ Հռոմեական կայսրությանը պատկանող Չրմես (Ծումինա) ավան, որտեղ էլ մահացավ։ Տրդատ Բ-ի մահից հետո Սասանյանների դեմ պայքարը շարունակեց է նրա որդի Խոսրով Բ-ն։


== Ծանոթագրություններ ==
Մուգուր-Ակսի

Մուգուր-Ակսի (ռուս.՝ Мугур-Аксы), սումոն Ռուսաստանի Տիվա հանրապետության Մոնգուն-Տայգինսկի կոժունի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4046 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Պետական վիճակագրական ֆեդերալ ծառայության պաշտոնական կայք Archived 2010-12-03 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Ռուսաստանի ժամային գոտիները Archived 2013-09-06 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Սանտա Թաթիկ 2։ Սանտա շնիկները։

Սանտա Թաթիկ 2։ Սանտա շնիկները, Դիսնեյ կինոստուդիայում ստեղծված ընտանեկան ֆիլմ, ղեկավար՝ Ռոբերտ Վինս, պրոդյուսեր ` Աննա ՄաքՌոբերտս։ Սա սանտա շնիկների որոնման պատմության շարունակությունն է։ Շնիկները պահպանում են Ծննդյան տոները ամբողջ աշխարհում։ Ֆիլմը թողարկվել է Դիսնեյ կինոստուդիայի կողմից 2012 թվականի նոյեմբերի 20-ին։


== Պատմություն ==
Միստր Քլաուսը ճանապարհորդում է դեպի Պինեվիլ։ Նրա հետ էր նաև Սանտա շնիկը, որը կորցնում է Քլաուսին։ Նա զբոսնում է մենակ և տեսնում չար մարդկանց, որոնք ուզում են ոչնչացնել Ծննդյան տոների ոգուն։ Սանտա շնիկը ուզում է վերացնել չարիքները ամբողջ աշխարհում։ Շնիկները Պինեվիլի տղաներին ու աղջիկներին շնորհում են բարի ցանկություններ, բայց չար երիտասարդը` Քարտեր անունով, ցանկանում է հեռացնել, անհետացնել Ծննդյան տոների ոգուն։ Դա ազդում է քաղաքի բնակիչների վրա։ Միստր Քլաուսը, Քարտերը, Սարան, շնիկները և երեք քույրերը՝ Ագնես, Դորոթի, Կապույտ անուններով(որոնց հանդիպեց Միստր Քլաուսը), ջանում են ընդմիշտ ետ բերել Ծննդյան տոների ոգուն։ Նրանք ամենուրեք ուզում են հաստատել սեր, համակրանք, տոների խորհուրդը հասանելի դարձնել բոլորին։


== Կարծիքներ ֆիլմի մասին ==
Ֆիլմը ստացել է չափազանց բացասական գնահատականներ։ Նրա քննադատներից մեկը՝ Թոմաս Ռիչարդսը, նշում է դերակատարման ցածր մակարդակի մասին։ Քննադատվում են Սանտայի դերակատարը, ընտրված դերասանները, նաև Քեյթլին Մահերը։ Քննադատ Ֆրենք Սմիթը նկատում է, որ շները ձանձրացնում են, և հումորը ֆիլմում հարկադրական է և անբնական։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Հորդանանի ազգայնականություն

Հորդանանյան ազգայնականությունը ազգայնական գաղափարախոսություն է, որը հորդանանցի ժողովրդին դիտարկում է որպես արաբ ազգի ավելի զգալի մաս։ Առաջին անգամ այն ի հայտ է եկել 1920 թվականին, երբ մահմեդական, քրիստոնեական և չերքեզական ցեղերը աջակցեցին Էմիր Աբդալլահ I-ին Տրանսիորդանիայի էմիրության ստեղծման գործում, իսկ հետո աջակցեցին 1946 թվականին նրա անկախությանը Բրիտանական վարչակազմից։.


== Հղումներ ==
Աստերոիդների ցանկ (102201-102300)

Աստերոիդների ցանկ (102101-102200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (102301-102400)
 Աստերոիդների ցանկ (102101-102200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (102301-102400)
Սկիրոս

Սկիրոս (հուն․՝ Σκύρος), Հունաստանին պատկանող կղզի Էգեյան ծովում՝ Հյուսիսային Սպորադներ կղզեխմբի (արշիպելագի) ծայր հարավային մասում։ Այդ կղզեխմբի ամենամեծ կղզին է. զբաղեցնում է 208,594 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Առողջավայր է, զբոսաշրջային կենտրոն, ունի մանրավազ լողափեր։ Վարչականորեն մտնում է Կենտրոնական Հունաստան պերիֆերիայի Էվբեա միավորի Սկիրոս համայնքի կազմի մեջ (համայնքի կազմում ընդգրկված են 15 բնակավայր ու ևս 4 կղզի` 223,1 քառակուսի կիլոմետր ընդհանուր մակերեսով.)։ 2011 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 2.994։ Վարչական կենտրոնը Սկիրոս քաղաքն է, որտեղ գործող հնագիտական թանգարանում պահվում են մինոսյան դարաշրջանի արտեֆակտներ։
Հաշվի առնելով կղզու ռազմավարական կարևոր դիրքը Էգեյան ծովի կենտրոնում՝ հելլենական օդուժն այստեղ հիմնել է ռազմա-օդային խոշոր բազա, որի օդանավակայանն սպասարկում է նաև զբոսաշրջիկների ու քաղաքացիական այլ անձանց։ Կղզու արևմտյան ափին գործում է Լինարիա նավահանգիստը, որտեղ ուղևորների ու բեռների լաստանավային փոխադրումներ է իրականացնում «Սկիրոս» ընկերությունը։ Լաստանավը կրում է "Achilleas SKYROS SHIPPING CO." (Greek։ Αχιλλέας ΣΚΥΡΟΣ ΝΑΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ) անվանումը։


== Պատմություն ==
Սկիրոսը բնակեցված է եղել դեռևս քարեդարյան ժամանակներում, ինչի մասին վկայում են Կաստրո սարի շրջանում հայտնաբերված հնագիտական գտածոները։ Հին հունական քաղաքակրթության ծաղկման ժամանակաշրջանում կղզին համբավվել է մարմարի, մուգ օքրայի, ոսկու հանքավայրերով։
Ըստ հունական դիցաբանության՝ Թեսևսը Աթենքից վտարվելուց հետո եկել է Սկիրոս, որտեղ էլ սպանվել է Լիկոմեդոս արքայի կողմից։
Հին հունական հերոսներից Աքիլլեսը նույնպես ապրել է Սկիրոսում. Տրոյական պատերազմին մասնացելուց խուսափելու նպատակով նա կնոջ տարազով թաքնվել է այստեղ, բեղմնավորել է Լիկոմեդոսի դստերը՝ Դեյդամիային։ Սկիրոսում է ծնվել Աքիլլեսի Նեոպտղոմեոս որդին։ «Աքիլլեսը Սկիրոսում» թեման արտացոլվել է երեք տասնյակից ավելի կոմպոզիտորների, այդ թվում՝ Հենդելի, Սկառլատիի, Մետաստազիոյի, Կավալլիի, Կալդարայի, Պաիզիելլոյի օպերաներում։


== Բնակչություն ==


== Կլիմա ==
Սկիրոսին բնորոշ է միջերկրածովյան կլիման՝ մեղմ ձմեռներով ուհաճելի ամառներով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Hart Peter -  Gallipoli։ editorial=Profile Books, Londres, 2013, isbn 978-1-84668-161-5


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.skyros.gr. համայնքի պաշտոնական կայքէջը
«Регионы Греции: остров Скирос»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2007-05-27-ին
Լալե (Սոմի գավառ)

Լալե (ֆր.՝  Laleu), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 91 մարդ, բնակչության խտությունը` 58.33 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1.56 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 27 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 65 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 49-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 16։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,4 %։ 49 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 44 անձ (29 տղամարդ և 15 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (3 տղամարդ և 2 կին)։ 16 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ժուկով (գյուղ, Սլավուտայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ժուկով (այլ կիրառումներ)Ժուկով (ուկրաիներեն՝ Жуків), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ժուկով գյուղում բնակվում էր 661 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,12 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 160,44 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պերոզ (այլ կիրառումներ)

Պերոզ, կարող է վերաբերել՝

Պերոզ - պարսից արքա 459-ից։ Սասանյանների դինաստիայից
Պերոզ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բարվարի գավառակում
Քենեդիների ընտանիք

Քենեդիների ընտանիք, իռլանդա-ամերիկյան հայտնի դինաստիա, որի ներկայացուցիչներից շատերը հայտնի քաղաքական գործիչներ էին և բարձր պաշտոններ էին զբաղեցնում ԱՄՆ-ում։ Քենեդիները Մասսաչուսեթսից են, կաթոլիկներ են, անդամակցում են ԱՄՆ դեմոկրատական կուսակցությանը։ Տոհմի հիմնադիրը հանդիսանում է Պատրիկ Քենեդին, ամենահայտնի ներկայացուցիչները նրա թոռներն են՝ ԱՄՆ 35-րդ նախագահ Ջոն Քենեդին, ԱՄՆ-ի 64-րդ գլխավոր դատախազ Ռոբերտ Քենեդին և սենատոր Էդվարդ Քենեդին։
Մի քանի սերունդներ շարունակ Քենեդիների ընտանիքի հետ տեղի են ունեցել ողբերգական իրադարձություններ, այդ թվում` Ջոն և Ռոբերտ Քենեդիների սպանությունները, ինչպես նաև ավիավթարներ։ Լրագրողներն այս միջադեպերի շղթան անվանեցին «Քենեդիների անեծք»։ Ընտանիքի մյուս անդամները երկարակյաց էին (միջին տարիքը 90 տարեկան)։


== Ընտանեկան տոհմածառ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Семейное древо Кеннеди на сайте New York Times
(8244) Միկոլայչուկ

(8244) Միկոլայչուկ (անգլ.՝ Mikolaichuk), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1975 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,343614 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8545 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8327 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1310,47 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,27471 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,24° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8244) Միկոլայչուկ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(7742) Ալտամիրա

(7742) Ալտամիրա (անգլ.՝ Altamira), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,720334 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4987 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,942 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1638,82 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,21967 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,14° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7742) Ալտամիրա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մարագոս

Մարագոս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի  Մարաշի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆլյուկիեռ

Ֆլյուկիեռ (ֆր.՝ Fluquières ), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Սեն Կանտեն 1 կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սեն Կանտեն:
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02317


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 213 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 133 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 94-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 39-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 70,7%, 1999 թվականին եղել է 75,9%)։ 94 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին  83-ը (46 տղամարդ և 37 կին), գործազուրկ էին 11 մարդ (4 տղամարդ և 7 կին)։ 39 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը՝ թոշակառուներ, 12-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով:


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Ֆլյուկիեռ (ֆր.)
Պոգրեկա (Գակուգսայի վտակ)

Պոգրեկա (ռուս.՝ Погрека), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Պուդոժսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Գակուգսա գետի աջ ափին՝ 13 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 7 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Օնեժի լիճ, գետի ենթաավազանը՝ Սվիր (այդ թվում գետի ավազանում Օնեժի լիճ)։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01040100612102000017161
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001716
Ավազանի կոդը - 01.04.01.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Չելթեք (Ամասիայի գավառ, այլ գյուղ)

Չելթեք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նվիկ բծավոր

Նվիկ բծավոր (լատ.՝ Arum maculatum), նվիկազգիների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։


== Նկարագրություն ==
Հաստ պալարանման կոճղարմատով և խոշոր նիզակաձև երկարակոթ տերևներով, միատուն բազմամայա խոտաբույս է, որի բարձրությունը 15-25 սմ է։ Տերևաթիթեղի վրա երևում են գորշակարմրավուն բծեր կամ ելունդներ։ Ծաղկասլաքը կարճ է տերևների կոթուններից։ Երկար գլանաձև կողուները կազմված են  միասեռ, ծաղկապատից զուրկ դեղնականաչավուն աննշմար, բազմաթիվ մանր, խիտ դասավորված ծաղիկներից։ Վարսանդավոր ծաղիկները գտնվում են կողրի ստորին մասում՝ հաստ առանցքի վրա, իսկ առէջավորները՝ վերին մասում։ Կողրը շրջապատված է բաց կանաչավուն սրածայր ծածկոցով։ Պտղաբույլը կազմված է սեղմ, իրար հպված կարմիր հատապտուղներից։


== Տարածվածություն ==
Աճում է միջին լեռնային գոտու ստվերաշատ անտառներում, թփուտներում։ Հանդիպում է Տավուշի մարզում։ Թունավոր բույս է։


== Նշանակություն ==
Բուժական նպատակներով օգտագործում են թարմ, 70 % օսլա, խեժ, սապոնինային գլիկոզիդ, արոնին պարունակող պալարավոր կոճղարմատները։ ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Լորենցո ին Կամպո

Սան Լորենցո ին Կամպո (իտալերեն՝ San Lorenzo in Campo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Պեզարո է Ուրբինո պրովինցիայում։ Բնակչությունը կազմում է 3548մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 124 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 29 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 61047։ Հեռախոսային կոդ՝ 0721։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Լավրենտին։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 10-ին։


== Ժողովրդագրություն ==


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։0721 774211
Էլ-փոստ։ comune.san-lorenzo@provincia.ps.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.sanlorenzoincampo.pu.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт населённого пункта (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ուիա (գյուղ, Կիպու շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուիա (այլ կիրառումներ)Ուիա (էստ․՝ Uia), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Կիպու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 44 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գագիկ Անդրեասյան

Գագիկ Բարմենի Անդրեասյան (4 հունվարի, 1975, Առաջաձոր, Մարտակերտի շրջան - 4 հունվարի, 1994, Հակոբ Կամարի), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Գագիկ Անդրեասյանը ծնվել է 1975 թ. հունվարի 4-ին Մարտակերտի շրջանի Առաջաձոր գյուղում։ Սովորել է հայրենի գյուղի միջնակարգ դպրոցում։ 1993 թ. դեկտեմբերի 19-ից ծառայել է Խաչենի գումարտակում մասնակցել է մարտական գործողություններին։ Զոհվել է 1994 թ. հունվարի 6-ին Հակոբ Կամարի գյուղի մերձակայքում։ Դիակը հայտնաբերվել է ավելի ուշ։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Առաջաձորի գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալմալի (Քղիի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալմալի (այլ կիրառումներ)Ալմալի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Քղիի գավառակում։ Գտնվում էր Քղիից 32,5 կմ հյուսիս-արևելք՝ Արևելյան Եփրատի հովտում։
Գյուղը շրջափակված էր անտառներով։


== Բնակչություն ==
1880 թ.-ին ուներ 56 տուն, իսկ XX դարի սկզբին ուներ 32 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==