armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հայաստանի ավտոապահովագրողների բյուրո

Հայաստանի Ավտոապահովագրողների Բյուրո, ապահովագրական ոլորտում գործող հասարակական կազմակերպության կազմակերպական-իրավական ձև ունեցող, շահույթ ստանալու նպատակ չհետապնդող, ինքնակարգավորվող կազմակերպություն է, որին անդամակցում են ԱՊՊԱ իրականացնելու իրավունք ունեցող ապահովագրական ընկերությունները, ինչպես նաև ՀՀ կենտրոնական բանկը։
Բյուրոն հիմնադրվել է Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի կողմից 2010 թվականի հունիսի 28-ին «Ավտոտրանսպորտային միջոցների օգտագործումից բխող պատասխանատվության պարտադիր ապահովագրության մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքի հիման վրա։
Բյուրոյի գործունեության նպատակը ավտոտրանսպորտային միջոցների օգտագործումից տուժած անձանց շահերի պաշտպանությունն է և ԱՊՊԱ համակարգի կայունության և զարգացման ապահովումը։
Բյուրոյի կառավարման մարմիններն են անդամների ընդհանուր ժողովը, խորհուրդը և գործադիր տնօրենը։ Բյուրոյի խորհրդի կազմում ընդգրկված են ապահովագրական ընկերությունների 3 ներկայացուցիչներ, մեկ ներկայացուցիչ Կենտրոնական բանկից, մեկ ներկայացուցիչ Ճանապարհային ոստիկանությունից և մեկական ներկայացուցիչներ սպառողների իրավունքների պաշտպանությամբ զբաղվող կազմակերպություններից և վարորդների իրավունքների պաշտպանությամբ զբաղվող կազմակերպություններից։
Իր գործունեության ընթացքում Բյուրոն ունեցել է չորս գործադիր տնօրեն՝ Վահան Ավետիսյանը (2010-2012 թթ, 2015-2020 թթ), Աննա Վարդիկյանը (2012-2013 թթ), Միսակ Բաբաջանյանը (2013-2015 թթ) և Վաղինակ Եղիազարյանը (2020թ.-ից մինչև այսօր)։
Բյուրոյի կազմում գործում է նաև Երաշխավորման ֆոնդ և Տեղեկատվական համակարգ։ Երաշխավորման ֆոնդը ձևավորվում է ԱՊՊԱ իրականացնող ապահովագրական ընկերությունների վճարների հաշվին և ստեղծվել է, որպեսզի դրա հաշվին հատուցվեն տուժողներին պատճառված վնասները այն դեպքերում, երբ վնաս պատճառած ավտոտրանսպորտային միջոցը կամ դրա վերաբերյալ ԱՊՊԱ պայմանագիր կնքելու պարտականություն ունեցող անձն անհայտ է (այս դեպքում հատուցվում են միայն տուժած անձանց պատճառված անձնական վնասները), կամ վնասը պատճառվել է ԱՊՊԱ պայմանագիր չունեցող ավտոտրանսպորտային միջոցով, կամ վնասը պատճառվել է հափշտակված կամ առանց հափշտակության նպատակի ապօրինաբար տիրացած ավտոտրանսպորտային միջոցով. կամ վնաս պատճառած ավտոտրանսպորտային միջոցի վերաբերյալ ԱՊՊԱ պայմանագիր կնքած ապահովագրական ընկերությունը ճանաչվել է անվճարունակ (սնանկ)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հայաստանի ավտոապահովագրողների բյուրոյի կայք
Վերա-Էլեն

Վերա-Էլեն  (անգլ.՝ Vera-Ellen, փետրվարի 16, 1921(1921-02-16), Norwood, Համիլթոն, Օհայո, ԱՄՆ - օգոստոսի 30, 1981(1981-08-30), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի և պարուհի, որը Ֆրեդ Ասթերի, Ջին Քելլիի և Դոնալդ Օ’Քոննորի հետ նկարահանվել է երաժշտական ֆիլմերում։


== Կենսագրություն ==
Վերա-Էլեն՝ Վեսթմայեր Ռոե (անգլ.՝ Vera Ellen Vestmayer Rohe), ծնվել է 1921 թվականին Ցինցինատի արվաձանում՝ գերմանական արմատներ ունեցող Մարտինա Ռոե և Ալմի Քեթրին Վեստմայերի ընտանիքում։ Ինը տարեկանից սկսել է զբաղվել պարով և կարճ ժամանակում հասել է մեծ հաջողությունների։ 1939 թվականին 18 տարեկան հասակում Վերա-Էլենը Ջերոմ Քերնի և Օսկար II Համերսթայնի հետ առաջնաելույթ է ունեցել Բրոդվեյի «Մայիսին շատ տաք է» մյուզիքլում։ Հետագայում հաջորդել են այնպիսի դերեր և հաջողակ բրոդվեյական երաժշտական ներկայացումներ, ինչպիսիք են «Պաթամա Հեթի», «Երդվում եմ Յուպիտերով» և «Յանկին Կոնեկտիկուտից», որտեղ նրան նկատել է նշանավոր պրոդյուսեր Սեմյուել Գոլդվինը և հրավիրել է իր «Հրաշք-մարդ» մյուզիքլ։
1945 թվականին Վերա-Էլենն առաջնաելույթ ունեցել կինոյում՝ նկարահանվելով 14 կինոպատկերներում։ Նա Ջին Քելլիի հետ պարել է «Երաժշտությունը սրտում» (1948), «Հեռացում քաղաքից » (1949) ֆիլմերում և հենց այդ տարի էլ հայտնվել է Մարքս եղբայրների վերջին՝ «Երաժշտությունը սրտում» (1948), ֆիլմում։ Նա հիացական արձագանքներ է ստացել հանրության կողմից «Երեք կարճ բառ» և «Նյու Յորքի գեղեցկուհին» ֆիլմերի համար, որոնցում նա հայտնվել է 1952 թվականին Ֆրեդ Ասթերի հետ։ Դրանից հետո նա նկարահանվել է այնպիսի հիթերում, ինչպիսիք են «Ինձ մադամ անվանեք»՝ (1953) Դոնալդ Օ’Քոննորի հետ և «Լուսավոր Սուրբ ծնունդ»՝ Բրինգ Քրոսբիի հետ։ 1950-ական թվականներին դերասանուհուն համարել են Հոլլիվուդում ամենաբարակ իրան ունեցողը, ինչը շատերի կարծիքով անորեքսիայի հետևանք է։
1957 թվականին Վերա-Էլենը վերջին անգամ հայտնվել է մեծ էկրանին, դրանից հետո նա մի քանի անգամ որպես հյուր հայտնվել է հեռուստատեսությունում, Դինա Շորի և Փերրի Կոմոյի շոուում։ Դերասանուհին երկու անգամ ամուսնացել է, երկրորդ ամուսնուց՝ միլիոնատեր Վիկտոր Ռոթշալդից ունենալով դուստր՝ Վիկտորիան, որը 1963 թվականին մանուկ հասակում մահացել է։ Երեխայի մահից հետո դերասանուհին փակվել է իր մեջ և դադարել հայտնվել հանրության առաջ։ Վերա-Էլենը մահացել է 1981 թվականի օգոստոսին 60 տարեկան հասակում քաղցկեղից։ Նրա ներդրումը կինոմատոգրաֆիայում  Հոլիվուդյան փառքի ծառուղիում նշվել է աստղով։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լեռնագործարանային տեխնիկայի պատմության գործարան-թանգարան

Լեռնագործարանային տեխնիկայի պատմության գործարան-թանգարան (ռուս.՝ Завод-музей истории горнозаводской техники),  լեռնագործարանային տեխնիկայի պատմությանը նվիրված բացօթյա թանգարան Նիժնի Տագիլի Լենինսկի շրջանի Լենինի պողոտայում։  Ռուսաստանում հանքարդյունաբերության անցյալին նվիրված առաջին գործարան-հուշարձանն է։


== Պատմություն ==
Նիժնի Տագիլում գործարանը ստեղծվել է 1725 թվականին Դեմիդովների դինաստիայի կողմից։ Այս գործարանը ներառում էր մետաղական հալվածքի ամբողջական տեխնոլոգիական ցիկլը` երկաթի հանքաքարի, փայտածուխի, երկաթի, երկաթի և պղնձի պատրաստումը։ Այստեղ են աշխատել և գործել գործարանը սպասարկող ծառայությունները։ Գործարանը Եվրոպայում եղել է ամենախոշորներից մեկը և աշխատել է մինչև 1987 թվականի հոկտեմբեր, երբ այն հանդիսավոր կերպով դադարել է աշխատել։ Հին գործարանի սիմվոլիկ բանալիները հանձնվել են Մերձավոր Ուրալի հանքարդյունաբերական գործի Նիժնետագիլյան թանգարան-արգելոցին։
Փակված գործարանի հենքի վրա թանգարանը բացվել է 1989 թվականի հունվարին։ 1992 թվականին թանգարանը ստացել է գործարանի տարածքի մի մասը՝ ներառյալ ենթակառուցվածքները և շրջակա պատմական գոտին, այսպիսով ձևավորվել է 30 հեկտար ընդհանուր տարածքով թանգարանային համալիրը։
Գործարան-թանգարանը կազմված է մի շարք ցուցադրություններից, որոնք ներկայացնում են մետալուրգիական արտադրանքի հիմնական փուլերը՝ հրահալոցային արտադրամաս, վարձակալված արտադրություն, մարտենյան արտադրամաս, էներգետիկ տնտեսություն, մետաղի և ձուլման գործընթացի մեխանիկական մշակման սարքավորումներ։ Ցուցադրվում են նաև XIX-XX դարերի գործարանային սարքավորումները և շարժակազմի նմուշները։ Թանգարանը մասամբ պահպանել է XVIII-XX դդ. տեսքը, այդ թվում` հրահալոցային և մարտենյան հնոցներ, ջրային տուրբին և 1892 թ. կամրջակերպ ամբարձիչներ, XIX դարի հրահալոցային կորպուս։ Գործարան սարքավորումներ ցուցահանդեսը ներկայացնում է 1920-1930 թթ. սարքավորումների նմուշներ։
Թանգարանի կազմում ներառված են՝

XVIII-XX դդ. հրահալոցային արտադրամաս
Էներգետիկ արտադրամաս 1913 թ.
Վարձակալված արտադրամաս 1902 թ.
Մետաղակոնստրուկցիաների արտադրամաս 1929 թ.
Листобойный цех 1927 թ.
Վերանորոգման արտադրամասի գրասենյակ 1930 թ.
Դարբնոց XIX դար
Մարտենյան արտադրամաս 1892 թ.
Գործարանի գրասենյակ 1840 թ.
Մեխանիկական ֆաբրիկա 1840 թ.
Ախոռային բակ 1828 թ.
Լցաբաշխ մեքենա 1930 թ.
Ձիասպորտային հրապարակԳործարան-թանգարանը համարվում է դաշնային նշանակության Ռուսաստանի արդյունաբերական ժառանգության հուշարձան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
НИЖНЕТАГИЛЬСКИЙ МУЗЕЙ-ЗАПОВЕДНИК "ГОРНОЗАВОДСКОЙ УРАЛ"
Завод-музей под открытым небом в Нижнем Тагиле
Завод-музей. История Нижнего Тагила от основания до наших дней
Ասկրո

Ասկրո (ֆր.՝ Ascros), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ շրջանի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցա շրջանի Վանս կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Պյուժե Տենիե լուծարված կանտոնի կազմում (Նիցցա շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 17.74 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 153 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 169 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 9.52 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 168 մարդ, 2012 թվականին՝ 169 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 81 բնակիչներից 51-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 30-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 63.0 %, 1999 թվականին եղել է 55.3 %: Աշխատունակ տարիքի 51 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 44-ը (28 տղամարդ և 16 կին), 7 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (1 տղամարդ և 6 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 30 ոչ ակտիվ բնակիչներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 20-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 72 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 141.0 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 15413 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ասկրո կոմունայի քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք (ֆր.)
Ջոնի Ակոստա

Ջոնի Ակոստա Զամորա (իսպ.՝ Johnny Acosta Zamora, հուլիսի 21, 1983(1983-07-21)[…], Կեսադա, Ալախուելա, Կոստա Ռիկա), կոստառիկացի ֆուտբոլիստ, «Էրեդիանո» ակումբի և Կոստա Ռիկայի ազգային հավաքականի պաշտպան։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Մեծահասակների մակարդակում իր դեբյուտը կատարել է 2006 թվականին՝ հանդես գալով «Սանտոս դե Գուապիլես» ակումբի կազմում, որտեղ անցկացրել է չորս մրցաշրջան՝ մասնակցելով առաջնության 53 խաղերի։
Այս թիմի կազմում հանդես գալով լավ ելույթներով՝ իր խաղով գրավել է «Ալախուելենսե» ակումբի մարզչական կազմի ներկայացուցիչների ուշադրությունը․ 2010 թվականի ամռանը նա միացել է այդ ակումբին։
2013 թվականի մրցաշրջանի մի մասը նա վարձավճարով հանդես է եկել «Դորադոս դե Սինոլա» ակումբում, ապա վերադարձել «Ալախուելենսե»։
2016 թվականի օգոստոսի վերջին խաղացողի և ակումբի միջև կնքված պայմանագիրը խզվել է․ ըստ «Ալախուելենսե» ակումբի ներկայացուցիչների՝ դա տեղի է ունեցել կողմերի փոխադարձ համաձայնությամբ։ Սակայն Ակոստան հայտնել է, թե դա տեղի է ունեցել միակողմանիորեն։
Մի քանի օր անց Ակոստան պայմանագիր է կնքել «Էրեդիանո» ակումբի հետ։


=== Ելույթները հավաքականում ===
2011 թվականին նա պաշտոնական ելույթներով հանդես է եկել Կոստա Ռիկայի ազգային հավաքականի կազմում։ Երկրի հիմնական հավաքականի կազմում նա անցկացրել է 26 խաղ և խփել 1 գոլ։
Հավաքականի կազմում նա մասնակցել է 2011 թվականին կայացած Ամերիկայի գավաթի խաղարկությանը Արգենտինայում և ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի խաղարկությանը ԱՄՆ-ում։
2014 թվականի մայիսի 31-ին ընդգրկվել է ազգային հավաքականի հայտացուցակում՝ մասնակցելու Բրազիլիայում կայանալիք Աշխարհի գավաթի խաղարկությանը։
2016 թվականի Ամերիկայի գավաթի խաղարկությունում նա առանց փոխարինվելու մասնակցել է խմբային փուլի բոլոր երեք հանդիպումներին։
Գոլերը հավաքականի կազմում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրութունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Ժուրավլիխա (Չարիշի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ժուրավլիխա (այլ կիրառումներ)Ժուրավլիխա, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում։ Գետաբերանը գտնվում է Չարիշ գետի ձախ ափից 69 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կիլոմետր է։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցման պետական տվյալների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, Օբ գետի ջրօգտագործման մասն է՝ Բիա և Կատուն գետերի միախառնմամբ, մինչև Բարնաուլ քաղաքը՝ առանց Ալեյ գետի, Վերին Օբի գետային ենթաավազանն է մինչև Տոմի թափվելը։ Վերին Օբի գետային ավազանն է մինչև Իրտիշ թափվելը։
Աշխարհատեղեկատվական համակարգի ՌԴ տարածքի ջրատնտեսական շրջանացման տվյալներով՝

Ջրային գրանցման տվյալների կոդ՝ 13010200312115100010255
Հիդրոլոգիական ստուգման կոդ՝ 115101025
Ավազանի կոդ՝ 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության ծավալի համար՝ 15
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության թողարկում՝ 1։


== Ծանոթագրություններ ==
Տուգուպս

Տուգուպս (ռուս.՝ Тугупс), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կրասնոդարի երկրամասում և Ապշերոնսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պշեխա գետի ձախ ափին։ Գետի երկարությունը 10 կմ է, ավազանի տարածքը 30,4 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կուբանի ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բելայա, ենթաավազանը՝ բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը՝ Կուբան։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 06020001112108100004786
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 108100478
Ավազանի կոդը - 06.02.00.011
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 08
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բերեզովսկի (խուտոր, Մելեուզովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բերեզովսկի (այլ կիրառումներ)Բերեզովսկի (ռուս.՝ Березовский, բաշկիրերեն՝ Берёзовка), խուտոր Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տաբոր (այլ կիրառումներ)

Տաբոր, կարող է վերաբերել՝

Տաբոր - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Տաբոր - քաղաք Չեխիայի հարավում, Հարավչեխական երկրամասի Տաբորի շրջանում, Լուժնիցա գետի աջ ափին։
Նշան Աճեմյան

Նշան Ֆիքրի Աճեմյան (1867-?, Կոստանդնուպոլիս, Թուրքիա - ապրիլի 30, 1930/1944), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Նշան Աճեմյանը ծնվել է մոտ 1867 թվականին, Կոստանդնուպոլսի Խասգյուղ (Խասքեոյ) թաղամասում (որոշ աղբյուրներով՝ Սեբաստիայի նահանգի Եվդոկիայի գավառի կենտրոն Եվդոկիա (Թոքաթ) քաղաքում)։ 1894 թվականին ավարտել է Կոստանդնուպոլսի Օսմանյան կայսերական բժշկական վարժարանը։ 1894 թվականից ներքին հիվանդությունների բժիշկ է աշխատել Եվդոկիայում։ 1914-1918 թվականներին Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ զորակոչվել է օսմանյան բանակ և հազարապետի աստիճանով ծառայել Տրապիզոնի նահանգի Սամսոն (Սամսուն) նավահանգստի զինվորական հիվանդանոցի բժշկապետ։ Պատերազմի ավարտից հետո երկար տարիներ շարունակել է քաղաքային հիվանդանոցի բժիշկ և ազատ բժիշկ աշխատել Սամսոնում։ Որոշ ժամանակ քաղաքային հիվանդանոցի բժիշկ է աշխատել Սեբաստիայի նահանգի Ամասիայի գավառի կենտրոն Ամասիա քաղաքում։ Հետագայում հաստատվել է Կոստանդնուպոլսում և բժիշկ աշխատել։ Հասուն տարիքում հիվանդացել է և անդամալույծ դարձել։
Մահացել է 1930 թվականի կամ 1944 թվականի ապրիլի 30-ին, Կոստանդնուպոլսի Կում կափու թաղամասում։ Այլ (նվազ հավանական) տվյալներով՝ 1915 թվականի ապրիլին ձերբակալվել է Իթթիհադի ղեկավարներից դոկտոր Բեհաէդդին Շաքիրի կազմած 58 ականավոր հայ բժիշկների ցուցակով և սպանվել 1915 թվականին, Երզնկայում` մոտ 48 տարեկանում։


== Գրականություն ==
Հայ բժշկութեան տուած զոհերը, ցուցակագրուած վաւերական փաստերով, Կ. Պոլիս, 1919
Ալպօյաճեան Ա. «Պատմութիւն Եւդոկիոյ հայոց», Գահիրէ, 1952
Գերսամ Ահարոնեան «Յուշամատեան Մեծ Եղեռնի (1915-1965)», Պէյրութ, 1965
Շիկահեր Վարդ «Կիսադարեան պատմութիւն թրքահայ բժշկութեան, 1923-1975», Իսթանպուլ, 1975
Թէոդիկ «Յուշարձան նահատակ մտաւորականութեան», Բ տպագրութիւն, Երեւան, ապրիլ 24, 1985
Հայրապետյան Վանիկ «Էջեր Հայաստանի դեղագործության պատմությունից», Երևան, 1990
Յարման Արսեն «Հայերը օսմանյան առողջապահության ծառայության մեջ և պատմություն սուրբ Փրկիչ հայոց հիվանդանոցի (թուրքերեն), Ստամբուլ, 2001


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Խանյան

Խանյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Գալուստ Խանյան (1910-1998), բանաստեղծ։
Սոկրատ Աղալարի Խանյան (1930), բանաստեղծ, թարգմանիչ, գրականագետ, հրապարակախոս։


== Գրական հերոսներ ==
Խանյան, Վարդգես Պետրոսյանի «Հայկական էսքիզներ» վիպակի հերոսներից։


== Ծանոթագրություններ ==
Թիմոթի Գրինի արտասովոր կյանքը

«Թիմոթի Գրինի արտասովոր կյանքը» (անգլ.՝ The Odd Life of Timothy Green), Ուոլթ Դիսնեյ Փիքչրսի արտադրության ֆիլմ։ Էկրան է բարձրացել 2012 թվականին։ Ռեժիսորը Փիտեր Հաջեսն է։
Ֆիլմը արտասովոր տղայի մասին է, ով խորը ազդեցություն է թողել իր քաղաքի մարդկանց կյանքի վրա։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է Սինդի և Ջիմ Գրիններ ընտանեկան զույգի մասին, ում՝ երեխա ունենալու երկարաժամկետ ջանքերը, չնայած որ օգտագործել են գոյություն ունեցող բոլոր մեթոդները, այդպես էլ հաջողության չեն հասնում։
Մի օր երեկոյան նրանք որոշում են պատկերացնել, թե ինչպիսին կցանկանային տեսնել իրենց երեխային։ Նրանք իրենց մտքերը գրում են փոքր թղթերի վրա, որոնք այնուհետև դնում են տուփի մեջ և թաղում իրենց բակում։ Այդ երեկո, հզոր փոթորկից հետո, իրենց տանը հայտնաբերում են 10-ամյա Թիմոթիին, ով Սինդիին և Ջիմին ծնողներ է անվանում։ Եվ երբ զույգը տեսնում է նրա ոտքերի տերևները, գիտակցում է, որ երեխան ավելի արտասովոր է, քան նրանք կարծում էին․․․


== Դերերում ==


== Արձագանք ==


=== Քննադատություն ===
Ֆիլմը քննադատների կողմից ստացել է ոչ այնքան բարձր գնահատականներ։ Ըստ Rotten Tomatoes կայքի ամփոփ տեղեկատվության՝ 123 քննադատների 33%-ը ֆիլմին տվել են դրական գնահատական (5.2 միջին բալ)։ Metacritic կայքը՝ 29 արձագանքի հիմքով ֆիլմին 100-ից տվել է 48 «մետաբալ»։ Վարկանիշը IMDb-ում կազմել է 6.4 բալ։


=== Վարձույթ ===
Առաջին շաբաթվա ընթացքում՝ ԱՄՆ-ի 2598 կինոթատրոններում ցուցադրման արդյունքում, ֆիլմը հավաքել է $10,822,903։ ԱՄՆ-ում 23 շաբաթվա ընթացքում հավաքել է $51,854,875։ Ֆիլմի բյուջեն կազմում էր 40 միլիոն դոլլար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Աստերոիդների ցանկ (209201-209300)

Աստերոիդների ցանկ (209101-209200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (209301-209400)
 Աստերոիդների ցանկ (209101-209200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (209301-209400)
Մեժգորիե (գյուղ, Լոկաչինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄեժգորիեՄեժգորիե (ուկրաիներեն՝ Міжгіря), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լոկաչինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1964 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մեժգորիե գյուղում բնակվում էր 91 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 58,4 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,56 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Երաշտահավ (մուլտֆիլմ)

Երաշտահավ (ռուս.՝ Синица), մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ։
Իվան Կռիլովի համանուն առակի էկրանավորումն է։ Առակը ծաղրում էր Նապոլեոնին, որը պատրաստվում էր պատերազմել Ռուսաստանի դեմ, որն, ըստ առակասացի պատկերավոր արտահայտության` պատրաստվում էր «Այրել ծովը»։
Ֆիլմի վրա աշխատանքը սկսվել է տարհանման ժամանակ, Սամարղանդում, իսկ ավարտվել է արդեն Մոսկվա վերադառնալուց հետո։


== Հեղինակներ ==
Ռեժիսորներ՝ Մստիսլավ Պաշչենկո,Ալեքսանդր Իվանով
Սցենարի հեղինակ՝ Զինովի Կալիկ
Բեմադրող նկարիչներ՝ Գենադի Ֆիլիպով, Բորիս Դյոժկին
Նկարիչ-պլանավորողներ՝ Ֆ. Գոլդշտեյն, Ք. Լյուբարսկայա
Օպերատոր՝ Ե. Գիմպելսոն, Ն. Սոկոլով
Կոմպոզիտոր՝ Նիկիտա Բոգասլովսկի
Հնչյունային օպերատոր՝ Նիկոլայ Պրիլուցկի


== Սյուժե ==
Ճնճղուկի հետ հանդիպման ժամանակ երաշտահավը գլուխ է գովացել, թե նա կարող է հրկիզել ծովը։ Շուտով այս լուրը տարածվել է անտառի բոլոր բնակիչների շրջանում։ Շատ կենդանիներ հավաքվել էին տեսնելու, թե ինչպես է Երաշտահավը այրում ծովը։ Չկարողանալով դա անել` խայտառակված երաշտահավը հետ է վերադառնում տուն։


== Կարծիքներ ==
Հայտնի ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր Ի․ Իվանով-Վանոն ֆիլմը «հաջողակ աշխատանք» է անվանել։ Նրա կարծիքով՝ «ֆիլմը հայրենասիրական էր, լավ է ընդունվել հանդիսատեսի կողմից և թերևս այն ժամանակվա երգիծական ժանրի լավագույն աշխատանքներից մեկն էր»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Иванов-Вано И.П. Кадр за кадром. — М.: Искусство, 1980. — С. 125. — 240 с.* {{книга |автор=Иванов-Вано И.П. |часть= |ссылка часть= |заглавие=Кадр за кадром |оригинал= |ссылка= |викитека= |ответственный= |издание= |место=М. |издательство=Искусство |год=1980 |том= |страницы=125 |столбцы= |страниц=240 |серия
Սիրվարդ Փոլադյան

Սիրվարդ Փոլադյան (1908, Մարաշ - 1970, դեկտեմբերի 26, ԱՄՆ), հայ երաժշտագետ։
1935 թվականին Բերկլիում ավարտել է Կալիֆոռնիայի համալսարանի արվեստագիտության ճյուղը։ Կատարելագործելով երաժշտագիտական կրթությունը՝ ավարտել է Կոլումբիայի (1942 թ.) և Կոռնելի (1943 թ.) համալսարանները։ 1944 թվականից՝ ԱՄՆ-ի կանանց ազգային ասոցիացիայի անդամ։ Զբաղվել է մանկավարժական գործունեությամբ, սկզբում՝ երաժշտական դպրոցներում, ապա՝ Ֆլորիդայի (1946-1948 թթ.) և Նյու Յորքի (1953-1968 թթ.) համալսարաններում։ Ուսումնասիրել է Բրազիլիայի, Պերուի, Չիլիի, Բոլիվիայի, Էկվադորի ժողովրդական երաժշտությունը։ Ուշագրավ են «Հայկական ժողովրդական երգեր» (անգլերեն, 1942), «Կոմիտաս վարդապետը և նրա ներդրումը երաժշտական ազգագրության մեջ» (անգլերեն, 1972) աշխատությունները։
Կուտ (գյուղ, Գլիբոկայայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուտԿուտ (ուկրաիներեն՝ Кут), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Գլիբոկայայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կուտ գյուղում բնակվում էր 439 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գևորգ Հարությունյան (երգիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գևորգ Հարությունյան (այլ կիրառումներ)Գևորգ Գագիկի Հարությունյան (1990, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), երգիչ-երգահան, ներկայացրել է Հայաստանը «Նոր ալիք-2018» միջազգային երաժշտական ամենամյա մրցույթում։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1990 թվականի նոյեմբերի 8-ին, Երևանում։ Ապրել և մեծացել է Կապան քաղաքում։  Ավարտել է Կապանի Արամ Խաչատրյանի անվան թիվ 1 երաժշտական դպրոցը։ Ջիվանու անվան աշուղական դպրոցում աշխատել է  Արամայիս Մարտիրոսյանի մոտ։ Մոտ երկու տարի պարել է «Վալենս» պարային անսամբլում։ 2013 թվականին մասնակցել է  «X Factor» նախագծին և հասել մինչև եզրափակիչ։ 2014 թվականին մասնակցել է «Պարահանդես 4» նախագծին  և Շուշաննա Դաբաղյանի հետ զբաղեցրել առաջին հորիզոնականը։
2017 և 2018 թվականներին մասնակցել է Դեպի Եվրատեսիլ մրցույթին։
2018 թվականի սեպտեմբերին Ռուսաստանի Սոչի քաղաքում տեղի ունեցած «Նոր ալիք-2018» միջազգային երաժշտական ամենամյա մրցույթում ներկայացրել է Հայաստանը և զբաղեցրել 2-րդ տեղը։
2018 թվականին նշանակվել է Կապանի մշակութային կենտրոնի տնօրենի պաշտոնում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ԳԵՎՈՐԳ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ
Աստերոիդների ցանկ (38301-38400)

Աստերոիդների ցանկ (38201-38300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (38401-38500)
 Աստերոիդների ցանկ (38201-38300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (38401-38500)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (35001)-(40000)»։ www.minorplanetcenter.net
Մաուրո Ֆիորե

Մաուրո Ֆիորե (իտալերեն՝ Mauro Fiore, նոյեմբերի 15, 1964(1964-11-15), Մարցի, Կոզենցա, Կալաբրիա, Իտալիա), իտալական ծագմամբ ամերիկացի կինոօպերատոր, ով Ջեյմս Քեմերոնի «Ավատար» ֆիլմում կատարած աշխատանքի համար արժանացել է «Օսկար» մրցանակի։ Նա դարձել է 3D ձևաչափով ֆիլմի համար «Օսկար»-ի արժանացած առաջին կինոօպերատորը։


== Կենսագրություն ==
Մաուրո Ֆիորեն ծնվել է 1964 թվականի նոյեմբերի 15-ին Իտալիայի Կալաբրիա մարզի Մարցի համայնքում։ 1971 թվականին նրա ընտանիքը տեղափոխվել է ԱՄՆ։
1987 թվականին Չիկագոյում ավարտել է Կոլումբիայի քոլեջը։ Դրանից հետո մի շարք ուղևորություններ է կատարել դեպի Եվրոպա։ Նրա ընկեր և համակուրսեցի Յանուշ Քամինսիի նախաձեռնությամբ մեկնել են Հոլիվուդ։ Համատեղ ստեղծել են մի շարք ֆիլմեր։ 1990-ականների երկրորդ կեսին Մաուրոն համագործակցել է ռեժիսորներ Ռենի Հարլինի, Մայքլ Բեյի և Անտուան Ֆուկուայի հետ։
Առավել բարդ օպերատորական աշխատանք է տարվել Ջեյմս Քեմերոնի «Ավատար» ֆիլմի վրա։ Նկարահանումներն անցկացվել են 2007 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2008 թվականի փետրվարը Նոր Զելանդիայում՝ Վելինգտոնի ստուդիայում։ Դիմախաղի ֆիքսման անալիզի վրա հիմնված նոր համակարգի հետ կապված եղել են հատուկ տեխնիկական խնդիրներ։ Դրա համար դերասանի գլխին ամրացվել է փոքրիկ տեսախցիկով հատուկ սաղավարտ։ Այն նկարահանել է դեմքի արտահայտությունը, մկանների և նույնիսկ աչքերի շարժումը արտակարգ ճշտությամբ։ Բացի դրանից առաջին անգամ օգտագործվել է վիրտուալ տեսախցիկ, որը թույլ է տալիս  տեսնել իրական դերասանների համակարգչային կերպարները նկարահանման ընթացքում։ 3D-ի և օպերատորական աշխատանքի այլ ձեռքբերումների զուգորդման համար Մաուրո Ֆիորեն Կինոարվեստի և գիտության ակադեմիայի կողմից ճանաչվել է 2009 թվականի լավագույն օպերատոր։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
В Интернет-энциклопедии кинооператоров(անգլ.)
Ալչիկ

Ալչիկ (ռուս.՝ Альчик), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 16 կմ։ Թափվում է Իչա գետի ձախ ափին՝ 31 կմ հեռավորության վրա։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -19080000212120000030423


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
1988-89 NBA մրցաշրջան

1988-89 NBA մրցաշրջան, դարձել է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի 43-րդ մրցաշրջանը։ Մրցաշրջանի չեմպիոնը դարձել է «Դետրոյթ Փիստոնս» ակումբը։ Եզրափակչում՝ չորս խաղերի ընթացքում, «Փիստոնս»-ը հաղթել են «Լոս Անջելես Լեյքերս»-ին և գրավել են Լարի Օ Բրայենի գավաթը։


== Պարբերական առաջնություն ==
Հ = Հաղթանակներ, Պ = Պարտություններ, Տ% = Հաղթած խաղերի տոկոս


== Փլեյ Օֆ ==


== Աղբյուրներ ==
1988-89 NBA Season Summary Archived 2012-10-04 at the Wayback Machine.
Կարաայրի

Կույգուկ (ռուս.՝ Караайры) գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի հանրապետությունում։ Գետի գետաբերանը սկսվում է 21 կմ երկայնքով ձախ ափին՝ Մուլտա գետի։ Երկայնությունը կազմում է 10 կմ։


== Տվյալներ նստվածքային ռեեստրի ==
Ըստ տվյալների պետական նիստի նստվածքային Ռուսաստանին պատկանում է վերին Օբի ավազանի, ջրի կառավարման գետի բաժինը՝ Կատուն։ Ենթաօրենսդրական ավազան գետերի - Բիա և Կատուն։ Գետավազանային - (վերին) Օբ հարթության Իրտիշը։
Ըստ տվյալների աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի, ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության կողմից պատրաստված դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսները։

Կոդ ջրի մարմնի պետական ​​ջրային ռեգիստրի - 13010100312115100004080
Կոդ հիդրոլոգիական ուսուցման - 115100408
Ավազանի կոդ - 13.01.01.003
Ծավալի համարը (ГИ) - 15
(ГИ) - ի թողարկումը - 1


== Նշումներ ==
«Պետական ջրային Գրանցում Ռուսաստանի Դաշնությանը։ Կարաայրի»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-07-20-ին։ Վերցված է 2015-01-08 ։
Ելենա Գոդինա

Ելենա Գոդինա (սեպտեմբերի 17, 1977(1977-09-17), Եկատերինբուրգ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուսական վոլեյբոլիստ, արժանացել է սպորտի վարպետ տիտղոսին, 2006 թվականի չեմպիոն։


== Արտաքին հղումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Իվաշկովցի (գյուղ, Խմելնիցկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվաշկովցիԻվաշկովցի (ուկրաիներեն՝ Івашківці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Խմելնիցկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իվաշկովցի գյուղում բնակվում էր 159 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,548 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 290,15 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
ՖԻՖԱ Աշխարհի առաջնություն 2018 որակավորման փուլ - ՈւԵՖԱ Խումբ E

2018 թվականի ֆուտբոլի Աշխարհի առաջնության որակավորման փուլի ՈւԵՖԱ-ի E խումբը 2018 թ. Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության ՈւԵՖԱ-ի որակավորման խումբ է։
Խմբի հաղթողն ուղղակիորեն կորակավորվի Աշխարհի առաջնությանը, իսկ երկրորդ տեղ զբաղեցրած ինը թիմերից ութը փլեյ-օֆֆ փուլում կորոշեն առաջնության չորս մասնակիցներին։


== Աղյուսակ ==


== Խաղացանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Կանտեն դը Ռանսան

Սեն Կանտեն դը Ռանսան (ֆր.՝ Saint-Quantin-de-Rançanne), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Ժեմոզակ կանտոնի Սենտ շրջանի կազմի մեջ։  
Համայնքի INSEE կոդը՝ 17388։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 280 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Սեն Կանտեն դը Ռանսան (ֆր.)
Գոտտոլենգո

Գոտտոլենգո (իտալերեն՝ Gottolengo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչության թիվը կազմում է 5090 մարդ, խտությունը՝ 164 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 29 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսը՝ 25023։ Հեռախոսային կոդը՝ 030։
Կոմունայի հովանավոր սրբերն են Պետրոս և Պողոս առաքյալները։ Տոնը նշվում է հունիսի 29-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Յարոսլավա Բլաժկովա

Յարոսլավա Բլաժկովա (սլովակ.՝ Jaroslava Blažková, նոյեմբերի 15, 1933(1933-11-15), Վելկե-Մեզիրժիչկի - փետրվարի 20, 2017(2017-02-20), Գուելֆ, Օնտարիո, Կանադա), սլովակ բանաստեղծուհի, հրապարակախոս և լրագրող։ Հիմնական ստեղծագործությունները գրված են երեխաների և պատանիների համար։


== Կենսագրություն և կարիերա ==
Յարոսլավա Բլաժկովան ծնվել է 1933 թվականի նոյեմբերի 15-ին չեխական Վելկե-Մեզիրժիչկի քաղաքում։ Մանկությունն անցկացրել և՛ Չեխիայում, և՛ Սլովակիայում։ 1948 թվականից ապրել է Բրատիսլավայում։ Նախնական կրթությունը ստացել է Բրատիսլավայի գիմնազիայում։ Այնուհետև Բլաժկովան Կոմենսկու անվան համալսարանում սովորել է փիլիսոփայության ֆակուլտետում։ Ուսումը կիսատ թողնելով՝ 1954 թվականին հեռանում է համալսարանից։ Դեռև գիմնազիայում սովորելու տարիներին Յարոսլավան սկսել է աշխատել Չեխոսլովակիայի ռադիոյում։ Ավելի ուշ աշխատանքի է անցել թերթի խմբագրությունում։ Այստեղից 1956 թվականին նրան վտարել են՝ քաղաքական հայացքների պատճառով։ Յարոսլավա Բլաժկովան զբաղվել է այգեգործությամբ։ Սկսած 1959 թվականից, նա գործունեություն է ծավալում գրականության ասպարեզում։ 1968 թվականից 2010 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում ապրել և ստեղծագործել է Կանադայում, որտեղ արտագաղթել էր ընտանիքի հետ միասին։ 2010 թվականին վերադառնում է Սլովակիա և ապրում Վալասկա-Բելա ավանում։
Երեխաների համար գրված ստեղծագործությունների համար Միավորված ազգերի Կրթության, գիտության և մշակույթի կազմակերպության կողմից պարգևատրվել է Հանս Քրիստիան Անդերսենի անվան մրցանակով։
Յարոսլավա Բլաժկովան իր մահկանացուն կնքել է 2017 թվականի փետրվարի 20-ին Գուելֆում (Օնտարիո, Կանադա)։


== Ստեղծագործական կյանք ==
Ամենաշատ թվով ստեղծագործություններ Յարոսլավա Բլաժկովան գրել է Չեխոսլովակիայում ապրելու տարիներին։ 1989 թվականից հետո լույս են տեսել միայն ստեղծագործությունների վերահրատարակությունները։ Բանաստեղծուհու ստեղծագործություններն աչքի են ընկնում յուրահատուկ հումորով, սենտիմենտալությամբ։ Հիմնականում Յարոսլավա Բլաժկովան իր գրվածքներում վեր է հանել դեռահասների խնդիրները։


=== Գրականություն մեծերի համար ===
1961 - Նեյլոնե լուսին
1964 - Գառնուկն ու գրանդին
1968 - Իմ հիանալի եղբայրը, վեպ
1997 - ...ինչպես շնորհավորական բացիկից (ընտիր արձակ)
2001 - Հարսանիք Գալիլիայի Կանայում, պատմվածքների ժողովածու
2005 - Հեփիենդ
2013 - Այս երեխան խելագար է


=== Գրականություն երեխաների և պատանիների համար ===
Տոնոն, ես ու մրջյունները
Գաշաշար կապիտանի կղզին
Հրավառություն պապիկի համար
Ինչպես կատուներն իրենց համար հեռուստացույց գնեցին
Հեքիաթներ կարմիր գուլպայից
Մինկան և պիժաման
Երեք քաջարիներն ու Միգելի ոգին
Կատուները պարկի մեջ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Jaroslava Blažková – Literárne informačné centrum
Jaroslava Blažková: Emigrácia je pre spisovateľa hádam to najstrašnejšie – rozhovor v denníku SME (2005)
Jaroslava Blažková: V Kanade som žila náhradný život – rozhovor v denníku SME (2014)
Ալեքսանդրիայի պատրիարքներ Աֆանասիի և Կիրիլի տաճար

Ալեքսանդրիայի պատրիարքներ Աֆանասիի և Կիրիլի տաճար (ռուս.՝ Собор Афанасия и Кирилла, патриархов Александрийских), ուղղափառ եկեղեցու տաճար, որ գոյություն է ունեցել Ռուսաստանի Տուլայի մարզի Բելյով քաղաքում։


== Նկարագրություն ==
Գրավոր աղբյուրներում եկեղեցին հիշատակվում է 1620 թվականին «Բելյովի արվարձանային սև բնակելի բակերի ու քաղաքի բակային դատարկ վայրերի դետքային գիրք, վոեվոդ Վասիլյա Աֆանասևիչ Կիրիկրեյսկու նամակները և հսկողական շրջագայությունները» (ռուս.՝ «Белёвской дозорной книге церквей, посадских черных жилых дворов и дворовых пустых мест города, письма и дозора воеводы Василья Афанасьевича Кирикрейского») աշխատանքում, որտեղ ասվում է. «Բելյով քաղաքի ներսում Ալեքսանդրիայի սքանչելագործներ Աֆանասի Մեծի և Կիրիլի եկեղեցին է, փայտե։ Իսկ դրանում՝ մեսնայ Աֆանասի Մեծի և Կիրիլի պատկերը... իսկ զանգակատան վրա՝ զանգեր»։  1621 թվականի Բելյովի հարկագրի գրքում հիշատակվում են նաև եկեղեցին և Աֆանասի-Կիրիլովյան ծուխը։
1757 թվականին փայտե եկեղեցին այրվել է։ Նոր քարե եկեղեցին կառուցել է 1757-1761 թվականներին ծխականների միջոցներով, որոնց դասային կազմը բազմազան էր՝ վաճառականներ, քաղքենիներ, պաշտոնյաներ, զինվորականներ, գյուղացիներ։ Սակայն վերջնականապես տաճարը կառուցել են միայն 1788 թվականին։ Պատարագների համար սեղանատան աջ մասում կառուցվել է կողմնասեղան նահատակ Սուրգ Գեորգիի անունով, այդ պատճառով էլ տաճարը կոչվում է նաև Գեորգիևսկի։ 1790 թվականին սեղանատան ձախ կողմում կառուցվել է կողմնասեղան Վլադիմիրյան Աստվածամոր սրբապատկերի անունով։ Հետագայում տաճարը բազմիցս նորոգվել և վերանորոգվել է ինչպես դրսից, այնպես էլ ներսից։ 1864 թվականին Բոլյովի վաճառական եղբայրներ Սուբբոտինների և Կուրաբցևի միջոցներով փոխարինվել է սեղանատան հին իկոնոստասը։ 1880 թվականին եկեղեցին ստացել է տաճարի կարգավիճակ՝ դառնալով քաղաքի գլխավոր տաճարը մինչ այդ գոյություն ունեցող Սպասկի-Պեոբրաժենսկի վանքի փոխարեն։ Տաճարում եղել են Սուրբ Աֆանասիի և Կիրիլ Ալեքսանդրիացիների և մեծ նահատակ Գեորգիի հին սրբապատկերներ, որոնք եղել են դեռևս հին փայտե տաճարում։ Բացի այդ, եղել են երկու իրեր կայսրուհի Ելիզավետա Ալեքսեևնայից, որ մահացել է Բելյովում։ Դրանք եղել են ամպհովանին, որը կախված է եղել նրա դագաղի վրա այդ եկեղեցում և խաչվառը, որը 1827 թվականին ուղարկվել է կայսերական արքունիքից։


== Ծանոթագրություններ ==
(9759) 1991 NE7

(9759) 1991 NE7, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հուլիսի 12-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,158427 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8723 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4446 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2050,24 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175589 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,19° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9759) 1991 NE7 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բեռնաբի

Բեռնաբի (անգլ.՝ Burnaby), քաղաք Կանադայի Բրիտանական Կոլումբիա նահանգում։ Բնակչության թվով նահանգի երրորդ քաղաքն է։ Վանկուվերի արևելյան արվարձանն է։ Հիմնադրվել է 1892 թվականին, հիմնադրումից 100 տարի անց ստացել է քաղաքի կարգավիճակ։  


== Պատմություն ==
Բեռնաբիի առաջացման առաջին 30-40 տարիների ընթացքում նրա աճը պայմանավորված էր այնպիսի բուռն զարգացող և տնտեսապես կարևոր քաղաքների միջև հարմարավետ տեղադրությամբ, ինչպիսիք են Վանկուվերը և Նյու Վեսթմինսթըրը։ Սկզբում քաղաքը գյուղատնտեսական շրջան էր, որը արտադրանք էր մատակարարում տեղական շուկաներին։ Հետագայում Բեռնաբին դարձավ, և մինչ օրս մնում է կարևոր տրանսպորտային միջանցք՝ Վանկուվերի, Ֆրեյզեր գետի հովտի և նահանգի ներքին շրջանների միջև։ 
Քաղաքի ձևավորման ժամանակ բնակիչները միաձայն որոշել են այն կոչել ի պատիվ օրենսդիր, մասոնի և Կանադայի հետազոտող Ռոբերտ Բեռնաբիի, որը գնդապետ Ռիչարդ Մուդիի անձնական քարտուղարն էր, 19-րդ դարի կեսերին Բրիտանական Կոլումբիայի առաջին լեյտենանտ նահանգապետը։


== Աշխարհագրություն ==
Զբաղեցնում է 98,6 կմ² տարածք։ Տեղակայված է Մեծ Վանկուվերի ագլոմերացիայի աշխարհագրական կենտրոնում՝ Վանկուվերի և Պորտ-Մուդի արևմուտքում, Կոկուիթլամի և Նյու Վեսթմեսթըրի արևելքում։ Բարձր կետը Բեռնաբի լեռն է՝ ծովի մակարդակից 370 մ բարձր։


== Կլիմա ==


== հասարակություն ==
Քաղաքը զբաղեցնում է Վանկուվերի քաղաքային ագլոմերացիայի տարածքի մոտավորապես 4%-ը։ Համարվում է Բրիտանական Կոլումբիայի երրորդ խոշոր քաղաքը։ Բեռնաբին միշտ աչքի է ընկել ներգաղթացների մեծ թվով։ Հյուսիսիային Բեռնաբիում գտնվող Հեյսթինգս փողոցը համարվում է իտալացիների բնակավայր, այնտեղ շատ են իտալական ռեստորանները։ Քաղաքի հարավային մասում շատ են Չինաստանից, Հարավային Կորեայից, նախկին Հարավսլավիայից եկածները։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի՝ բնակչության 54%-ի համար անգլերենը և ֆրանսերենը չի համարվում մայրենի լեզու։


== Բնակչության կրոնական պատկանելիություն ==
35,3% — չեն նշել կրոնը կամ աթեիստ են,21,3%-ը՝ կաթոլիկ, 19,9 %՝ բողոքական, 6,1%՝ քրիստոնյա, 4,9%՝ բուդդիստ; 4,8%՝  իսլամ; 7,7%՝ այլ։


== Կրթություն ==
Սայմոն Ֆրեյզերի համալսարան
Բրիտանական Կոլումբիայի տեխնոլոգիական համալսարան


== Քույր քաղաքներ ==
 Կանադա Գատինո
 Ճապոնիա Կուշիրո
 ԱՄՆ Մեսա


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(անգլ.)
Տուրիզմ(անգլ.)
Քաղաքային գրադարան(անգլ.)
Ճանապարհորդություն վանկուվերում(անգլ.)
Թայլոր շրջան (Տեխաս)

Թայլոր շրջան (անգլ.՝ Tyler County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.391 կմ² է, բնակչությունը՝ 20.871 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Վուդվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1846 թ.։
Բուրանչինո (գյուղ, Մեչետլինսկի շրջան)

Բուրանչինո (ռուս.՝ Буранчино, բաշկիրերեն՝ Бурансы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մեչետլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 191 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սերեբրյանայա (Վերին Տերսի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սերեբրյանայա (այլ կիրառումներ)Սերեբրյանայա (ռուս.՝ Серебряная), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վերին Տերս գետի ձախ ափին՝ 82 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Գարուշ Հովսեփյան

Գարուշ Վահանի Հովսեփյան (օգոստոսի 23, 1932(1932-08-23), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 2015), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1953 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը, 1959 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1975-1980 թվականներին դասավանդել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանում։ 1970 թվականին Մինաս Ավետիսյանի հետ Գյումրիում և Երևանում ստեղծել է որմնանկարներ։ Ստեղծագործությունները պահվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Վանաձորի, Իջևանի, Չարենցավանի պատկերասրահ-թանգարաններում։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Ստեղծել է կոմպոզիցիոն-թեմատիկ գեղանկարներ՝

«Գետափին» (1957)։
«Լոռի» (1969։
«Բարեկամության կամուրջ», 1978 թվական, Հայ և ռուս ժողովուրդների բարեկամության թանգարան։
«Գյումրի» (1979)։
«Ջերմ հանդիպում», 1980 թվական, ՀԱՊ։
«Հուշեր Հայրենական մեծ պատերազմից», 1985 թվական, Մարդու իրավունքների պաշտպանությանը նվիրված մրցույթի մրցանակ, 1998։
«Մրգեր» (2001)։
«Հարազատ օջախ» (2002)։
«Սարեր»
«Գարուն»


== Ծանոթագրություններ ==
Բարոն (պատմվածք)

«Բարոն» (ռուս.՝ Барон),  Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը՝ գրված 1882 թվականին։ Առաջին անգամ հրատարակվել է «Միրսկոյ տոլկ» (ռուս.՝ «Мирской толк») ամսագրում, դեկտեմբերի 20, №  47, Ա. Չեխոնտե ստորագրությամբ։


== Հրապարակումներ ==
Անտոն Չեխովի «Բարոն» պատմվածքը գրվել է 1882 թվականին, առաջին անգամ տպագրվել է «Միրսկոյ տոլկ» ամսագրի դեկտեմբերի 20-ի համարում, թիվ 47, Ա. Չեխոնտե ստորագրությամբ, 1884 թվականին ընդգրկվել է «Մելպոմենի հեքիաթները» ժողովածուում։ Հավաքածուի համար պատմվածքը վերանայվել է, բարոն բառն օգտագործվել է ոչ թե որպես տիտղոս, այլ որպես մականուն՝ սաստկացնելով բարոնի սերը թատրոնի հանդեպ։


== Սյուժե ==
Պատմությունը նկարագրում է Բարոն մականունով թատրոնի հուշարարին։ Այս մականունը նա կրում է արդեն քսան տարի։ Բարոնը կարճահասակ, նիհար ծերուկ է, մոտ վաթսուն տարեկան։ Գրողը մանրամասն նկարագրում է հուշարարի արտաքին տեսքը. «Նրա պարանոցը ողնաշարի հետ ստեղծում է բութանկյուն, որը շուտով կդառնա ուղիղ անկյուն։ Նա ունի մեծ անկյունաձև գլուխ, խոժոռ աչքեր, լայն քիթ և մանուշակագույն կզակ։ Նրա ամբողջ դեմքի վրա տարածված է թույլ կապտախտ, հավանաբար այն պատճառով, որ այդ սպիրտը գտնվում է այն պահարնում, որը հազվադեպ է կողպվում։ Այնուամենայնիվ, բացի ալկոհոլից, բարոնը երբեմն օգտագործում է շամպայն, որը շատ հաճախ կարելի է գտնել դերասանների հագնվելու սենյակում՝ շշերի և բաժակների հատակին։ Այտերն ու աչքերի տակ գտնվող պարկերը դողում են ինչպես չորացած կախոցների վրա կախված լաթերը։


== Գրականություն ==
Чехов А. П. Барон// Чехов А. П. Полное собрание сочинений и писем: В 30 т. Сочинения: В 18 т. / АН СССР. Ин-т мировой лит. им. А. М. Горького. — М.: Наука, 1974—1982.
Dictionnaire Tchekhov, page 31, Françoise Darnal-Lesné, Édition L’Harmattan, 2010, ISBN 978 2 296 11343 5.
Le Baron, traduit par Madeleine Durand avec la collaboration d’E.Lotar, Vladimir Pozner et André Radiguet, éditions 10/18, Domaine étranger dirigé par Jean-Claude Zylberstein, 2004. ISBN 2-264-03973-6.


== Արտաքին հղումներ ==
Чехов А. П. Барон Archived 2017-05-05 at the Wayback Machine.. Оригинальный русский текст
Հերեֆորդյան տավար

Հերեֆորդյան տավար, մսատու ցեղ։ Բուծվել է 18-րդ դարում, Անգլիայի Հերեֆորդշիր (Հերեֆորդ) կոմսությունում, տեղական տավարի ընտրության և զույգ ընտրության միջոցով։ Իրանը տակառաձև է, լայն ու խոր։ Գույնը մուգ կարմիր է, գլուխը, մնդավը, ենթակուրծքը, որովայնը, վերջավորությունների ստորին մասը և պոչի մազափունջը՝ սպիտակ։ Կովերի միջին չափսերն են. մնդավի բարձրությունը՝ 125 սանտիմետր, կրծքի խորությունը՝ 72 սանտիմետր, կրծքի փաթը՝ 197 սանտիմետր, իրանի թեք երկարությունը՝ 153 սանտիմետր, նախադաստակի փաթը՝ 20 սանտիմետր։ Ցուլերի կենդանի զանգվածը՝ 850-1000, կովերինը՝ 550-650 կիլոգրամ։ Հերեֆորդյան տավարը դիմացկուն է, հարմարված տարբեր կլիմայական պայմաններին։ Տարածված է Անգլիայում, ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Ավստրալիայում, Նոր Զելանդիայում և այլ երկրներում։ 
Օգտագործվում է կաթնատու և կաթնամսատու ցեղերի արդյունաբերական տրամախաչման համար։ Հերեֆորդյան, ղազախական և կալմիկական տավարների տրամախաչումից ստացվել է ղազախական սպիտակագլուխ տավարի ցեղը։ Հերեֆորդյան տավարը տարածված է Օրենբուրգի, Ռոստովի, Չելյաբինսկի, Մարատովի մարզերում, Ալթայի և Կրասնոյարսկի երկրամասերում, Ղազախստանում և այլ շրջաններում։
Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակով

Նիկոլայ Անդրեևիչ Ռիմսկի–Կորսակով, (ռուս.՝ Николай Андреевич Римский-Корсаков, մարտի 6 (18), 1844, Տիխվին, Նովգորոդի նահանգ, Ռուսական կայսրություն[…] - հունիսի 21, 1908(1908-06-21), Լյուբենսկ, Luzhsky Uyezd, Սանկտ Պետերբուրգի նահանգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս հռչակավոր երգահան, մանկավարժ, դիրիժոր, հասարակական գործիչ և երաժշտական քննադատ, «Հզոր խմբակ» երաժշտական խմբակի անդամ։ Իր ստեղծագործությունների ցանկում կա 15 օպերա, 3 սիմֆոնիա, սիմֆոնիկ ստեղծագործությունների, գործիքային համերգներ, կանտատներ, հոգևոր և վոկալ երաժշտություն։
Հեղինակն է նշանավոր «Ձյունանուշիկը», «Սադկո», «Մոցարտ և Սալյերի», «Ցարի հարսնացուն», «Ասք անտեսանելի Կիտեժ քաղաքի և կույս Ֆևրոնիայի մասին», «Ոսկի աքլորիկը» օպերաների։


== Ծանոթագրություններ ==
Կալասին (նահանգ)

Կալասին գտնվում է Թաիլանդի հյուսիսարևելյան մասում, գտնվում է Բանգկոկից 520 կմ հեռավորության վրա։ Բնակչությունը՝ 981.655 մարդ (2011 թվականի տվյալներով)։ Վարչական կենտրոնն է քաղաք Կալասինը։
Զինանշանը պատկերում է բնական լանդշաֆտ, որը բաղկացած է լճերից և լեռներից։ Լճերի գույնը ունի խավարի գույնի, քանի որ տարածաշրջանի անունը թարգմանվում է որպես «սև ջուր»։ Այս զինանշանը խորհրդանշում հողի բերրիությունը։


== Վարչական բաժանում ==

Ընդհանուր հողային տարածքը կազմում է՝ 6 946,7 կմ², և բաժանված է 18 վարչական շրջանների։
Շասմի

Շասմի (ֆր.՝ Chassemy), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Ֆեր ան Տարդենուա կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սուասոն։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02167:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 803 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 506 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 370-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 136ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 73,1%, 1999 թվականին եղել է 65,0%)։ 370 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 327-ը (188 տղամարդ և 135 կին), գործազուրկ էին 43 մարդ (20 տղամարդ և 23 կին)։ 136 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 41-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 43-ը՝ թոշակառուներ, 53-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Շասմին (ֆր.)
Սոնա Ասատրյան

Սոնա Ասատրյան (ապրիլի 26, 1999(1999-04-26)), հայ շախմատիստուհի, կանանց միջազգային վարպետ (2017)։


== Կենսագրություն ==
Սոնա Ասատրյանը եղել է  Հայաստանի Շախմատի Ակադեմիայի սան։ 2013 թվականին Հայաստանի պատանիների առաջնության մինչև 14 տարեկան աղջիկների տարիքային խմբում դարձել է մեդալակիր։ 2017 թվականին դարձել է Հայաստանի շախմատի կանանց առաջնության 1-ին խմբի մրցաշարի հաղթող։
2017 թվականին Ռումինիայի Մամայա քաղաքում տեղի ունեցած Շախմատի Եվրոպայի աղջիկների առաջնության մինչև 18 տարեկանների ենթախմբում 9 հնարավորից վաստակել է 7 միավոր և դարձել մրցաշարի հաղթող։
Նույն թվականին ՖԻԴԵ-ն Սոնա Ասատրյանին շնորհել է կանանց միջազգային վարպետի կոչում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Sona Asatryan Սոնա Ասատրյանի քարտը chesstempo կայքում
Նովոմայորսկոե

Նովոմայորսկոե (ուկրաիներեն՝ Новомайорське), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոմայորսկոե գյուղում բնակվում էր 551 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիլնյով (այլ կիրառումներ)

Վիլնյով, կարող է վերաբերել՝

Վիլնյով - համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում
Վիլնյով - կոմունա Ֆրանսիայում՝ Ռոն Ալպեր մարզում՝ Էն գավառում
Վիլնյով -  կոմունա Իտալիայի՝ Վալե դ'Աոստա մարզում
Աղդաշ (սահմանաքար)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղդաշ (այլ կիրառումներ)Աղդաշ, սահմանաքար Ախալքալաքից Արդահան տանող ճանապարհի մոտ։ Մինչև 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմը սահմանաքար էր Ռուսական կայսրության և Օսմանյան կայսրության միջև։ Գտնվում է Ախալքալաքի շրջանի Կարծախ գյուղի մոտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գելփոշ Դերեսի

Գելփոշ Դերեսի, ձորակ Լեռնային Կիլիկիայում։ Գտնվում է Սարոս գետի միջին հոսանքի շրջակայքում։ 19-րդ դարում այստեղ հայտաբերվել է մետաղահանք։


== Ծանոթագրություններ ==
(580) Սելենե

(580) Սելենե (անգլ.՝ Selene), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1905 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,232418 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,964 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5008 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2122,71 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,169595 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,66° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(580) Սելենե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բորովի շրջան (Խարկովի մարզ)

Բորովի շրջան (ուկրաիներեն՝ Борівський район), շրջան Ուկրաինայի Խարկովի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բորովայա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 875,3 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 17409 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 19,89 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)