Ալեն Կոլա

Ալեն Կոլա (ֆր.՝ Alain Colas, սեպտեմբերի 16, 1943(1943-09-16), Կլամսի - նոյեմբերի 16, 1978(1978-11-16), Ատլանտյան օվկիանոս, Բաց ծով), ֆրանսիացի առագաստանավորդ, գրող։ Լայնորեն ճանաչվել ու համբավի է արժանացել հատկապես «Անգլիական Տրանսսատ»-ի 1972 թվականի մրցումներում հաղթանակ տանելով և 1973 թվականին առագաստանավով աշխարհի շուրջը ռեկորդային կարճ ժամանակում միայնակ նավարկելով։


== Կենսագրություն ==
Ալեն Կոլան ծնվել է 1943 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Կլամսի քաղաքում։ Օսերում ավարտել է միջնակարգ դպրոցն ու Պոլ Բերտի անվան լիցեյը, ստացել փիլիսոփայության բակալավրի աստիճան։ Ուսումը շարունակել է Դիժոնի համալսարանի արվեստի ֆակուլտետում, այնուհետև՝ Փարիզի Սորբոնի համալսարանում, որտեղ խորացել է անգլիական բանասիրության ուսումնասիրության մեջ։ 1963 թվականին կանոեներով ու բայդարկաներով թիավարողների ակումբ է հիմնել հայրենի Կլամսիում։
1966 թվականի հունվարին մեկնել է Ավստրալիա, Սիդնեյի Սուրբ Հովհաննեսի անվան քոլեջում ֆրանսսիական գրականություն դասավանդել։ Միաժամանակ զբաղվել է առագաստանավային սպորտով, 1967 թվականի դեկտեմբերին դարձել նորզելանդական առագաստանավի անձնակազմի անդամ և մասնակցել Սիդնեյ-Հոբարթ նավարշավին։
Հոբարթում ծանոթացել ու մտերմացել է ճանաչված առագաստանավորդ Էրիկ Տաբառլիի հետ, միասին մասնակցել են առագաստանավային մի շարք մրցումների։ 1972 թվականին Ալեն Կոլան «Մանուրևու» տրիմարանով հաղթանակ է տարել English Transsat-ի մրցումներում, մարզական այդ նվաճման համար պարգևատրվել Պատվո լեգեոնի շքանշանով։ Միաժամանակ շարունակել է գրական գործունեությունը, պատմվածքներ հրատարակել տարբեր պարբերականներում։
«Մանուրևու» տրիմարանի կառուցվածքում որոշ բարեփոխումներ կատարելով՝ նա  1973 թ. սեպտեմբերի 8-ից մինչև 1974 թ. մարտի 28-ը,  Whitbread Single Voyager Race-ի առաջին մրցարշավին զուգահեռ, շուրջերկրյա նավարկություն է կատարել, ընդ որում՝ այն ավարտել է 169 օրում՝ սըր Ֆրենսիս Չիչեստերի ռեկորդը գերազանցելով 32 օրով։
1975 թվականին Միշել Բիգուանի, Կլոդ Կոլարի և Ժիլբեր Տրիգանոյի ընկերակցությամբ նախագծել ու կառուցել է 72 մետր երկրարությամբ, քառակայմ մի առագաստանավ՝ «Club Méditerranée»-ն։ Այդ նույն տարում «Մանուրևու»-ով վթարի է ենթարկվել, կոտրվածքներ ստացել, 22 վիրահատություն տարել, տևական ժամանակ ծախսել ունակություններն ու ուժերը վերականգնելու համար։ 1976 թվականին Club Méditerranée առագաստանավով մասնակցել է English Transsat-ի մրցարշավին, եզրագիծը հատել երկրորդը։
Նորոգված «Մանուրևու»-ով 1978 թվականի նյեմբերի 5-ից մասնակցելով «Հռոմի ուղին» («Route du Rhum») մրցարշավին՝ դուրս է եկել Սեն Մալոյի նավահանգստից, 11 օրում հասել Ազորյան կղզիներ, որոնց մերձակայքում փոթորկի մեջ է ընկել և անհայտացել, թեև այդտեղից ուղարկած իր վերջին ռադիոհաղորդագրության մեջ հայտնել էր, որ ամեն ինչ կարգին է, ամեն բան լավ է ընթանում։ Որոնումներն այդպես էլ արդյունք չեն տվել. ոչ Ալեն Կոլայի մարմինը և ոչ էլ նրա առագաստանավը չեն հայտնաբերվել։


== Պարգևներ ==
Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ (1972)
Սպորտի ակադեմիայի կողմից՝ Մարի-Քրիստին Յուբլադ-Բոկեի անվան մրցանակ (1972)
Ֆրանսիական ակադեմիայի կողմից՝ Ժան-Վալտերի անվան մրցանա (1974)
Ֆրանսիական ակադեմիայի կողմից՝ Լուի-Կաստեի անվան մրցանակ՝ Cap Horn pour un homme seul գրքի համար (1977)
Սպորտի ակադեմիայի կողմից՝ Prix André-de-Saint-Sauveur մրցանակ (1975)


== Հիշատակ ==
Ալեն Կոլայի կերպարը ոգեշնչել է երաժիշտ Սերժ Գենսբուրին, և նա գրել է  «Մանուրևա» երգը, որի կատարմամբ հանդես է եկել երգիչ Ալեն Շամֆորը։
2006 թվականին Կլամսի քաղաքում բացվել է Ալեն Կոլայի հուշարձանը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ֆիլմագրություն ==


==== Վավերագրական կինոնկարներ Ալեն Կոլայի մասին ====
Alain Colas, Rêves d’Océan։ ռեժիսոր՝ Էրիկ լը Սենեյ, 2013 թ., տևողությունը՝ 52 րոպե։ Արժանացել է Դիժոնի արկածային ֆիլմերի միջազգային կինոփառատոնի ժյուրիի մրցանակին ·։Alain Colas, le marin magicien։ ռեժիսոր՝ Ֆիլիպ Աբալան, 2004 թ.։ Արժանացել է Ժակ-Անրի Բեի անվան մրցանակի։Alain Colas (ռեպորտաժ «Տալասա» ամենամսյա հեռուստաշոուի համար)։ ռեժիսոր՝ Բեռնար Դյուսոլ, 1988 թ., ցուցադրվել է հեռուստատեսությամբUn navigateur exceptionnel։ Alain Colas, 1979 թ., TF1 հեռուստաալիքի ռեպորտաժըTabarly Colas, vents contraires։ պրոդյուսեր՝ La Générale de Production/INA, ռեժիսոր՝ Գրեգորի Մանիե, 2013 թ., տևողությունը՝ 52 րոպե


== Ալեն Կոլայի երկերը ==
Alain Colas, Un tour du monde pour une victoire, Arthaud, 1972, 312 p.
Alain Colas, Cap Horn pour un homme seul, Flammarion, 1977, 269 p.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն Ալեն Կոլայի մասին ==
Jean-Paul Aymon, Patrick Chapuis, Gilles Pernet, Colas Terlain Vidal Tiercé de la mer, Paris, Solar, 1972, 254 p.
Jean-Paul Aymon, Alain Colas la mer est son défi, Fernand Nathan, 1977, 96 p.
Alain Colas Manureva ne répond plus..., Paris, Sipe, 1978, 96 p.


== Արտաքին հղումներ ==
L'Ouest en mémoire (Ina) - Préparatif de la course transatlantique 1972
L'Ouest en mémoire (Ina) - Alain Colas 1972
http://www.alain-colas.com/Alain-Colas/Bienvenue.html Ալեն Կոլա. պաշտոնական կայք  на Ален Кола
Ален Кола (անգլ.) Internet Movie Database կայքում


== Աղբյուրներ ==
(անգլերեն) Մատենագրություն  „Goodreads“-ում
(Ֆրանսերեն) Կենսագրությունը „Clamecy“-ում Archived 2022-05-18 at the Wayback Machine.
(Ֆրանսերեն) Տեղեկատվություն „Bateaux“-ում