Կոկա Անտոնովա

Կոկա Ալեքսանդրովնա Անտոնովա (ռուս.՝ Ко́ка Алекса́ндровна Анто́нова, մարտի 10 (23), 1910, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - 2007, Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային և ռուս պատմաբան-հնդկաբան, պատմական գիտությունների դոկտոր։ Հիմնական գործերը նվիրված են Հնդկաստանի միջնադարյան և նոր ժամանակների պատմությանը։


== Կենսագրություն ==
Կոկա Անտոնովան ծնվել է Սանկտ Պետերբուրգում` պրոֆեսիոնալ հեղափոխականների ընտանիքում։ 1931 թվականին ավարտել է Մոսկվայի համալսարանը և աշխատել Համաշխարհային տնտեսության և համաշխարհային քաղաքականության ինստիտուտում, ուսումնասիրել բրիտանական քաղաքականությունը Իռլանդիայում, Կանադայում, Ավստրալիայում։ 1936 թվականից եղել է Մոսկվայի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի ասպիրանտուրայում, արևելագետ Իգոր Ռեյսների ղեկավարությամբ ուսումնասիրել է Հնդկաստանի պատմություն։ 1937 թվականին, մոր ձերբակալությունից հետո, որպես հայրենիքի դավաճանի ընտանիքի անդամ, Անտոնովան աքսորվում է  Սիբիր։ 1939 թվականին Մոսկվա վերադառնալու թույլտվություն է ստացել` շարունակելով զբաղվել գիտությամբ։ 1940 թվականին պաշտպանել է «Հնդկաստանը գլխավոր նահանգապետ Վ. Հաստինգսի ժամանակ» թեզը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին տարհանվել է Տաշքենդ, ընդունվել ԽՍՀՄ ԳԱ արևելագիտության ինստիտուտի դոկտորանտուրա և սկսել պարսկերեն սովորել։ Մոսկվա վերադառնալուց հետո Կոկա Ալեքսանդրովնան աշխատել է Հասարակական գիտությունների հանրային գրադարանում։ 1948 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն «Աքբարի կրոնական քաղաքականությունը (Հինդ-մուսուլման տարաձայնությունների պատմության մասին)» թեմայով։ 1950 թվականից մինչև կյանքի վերջը եղել է Մոսկվայի Գիտությունների ակադեմիայի արևելագիտության ինստիտուտի աշխատակից։
Ամուսնացած է եղել թուրք պատմաբան Վլադիմիր Միխայլովիչ Պոպովի հետ։
Կոկա Անտոնովան մահացել է 2007 թվականին, Մոսկվայում։


== Հիշատակ ==
Կոկա Անտոնովայի հիշատակին նվիրված հրատարակվել է «Ռուսաստանում անհրաժեշտ  է երկար ապրել ...» գիրքը։


== Մատենագիտություն ==
Суюргал в акбаровской Индии: (К вопросу о формах землевладения в средневек. Индии) // УЗ Тихоокеанского института. 1949. Т.2. С.149-176.
Очерки общественных отношений и политического строя Могольской Индии времен Акбара (1556–1605 гг.). М., 1952.
К вопросу о введении системы райятвари в Индии: (Классовая сущность мирасдаров) // КСИВ. 1953. Вып.10. С.81-94.
Английское завоевание Иидии в XVIII в. М., 1958.
The social background of Akbar’s religious reform // Труды 25-го Международного Конгресса востоковедов. Москва, 9-16 авг. 1960. М., 1963. Т.4. С.9-15.
История Индии в средние века. М., 1968. С.375-431, 492—557.
Индия с XVI до середины XVIII века // История стран зарубежной Азии в средние века. М., 1970. С.511-518.
Из истории англо-французской борьбы в Индии в XVIII в.: (По неопубл. рукописи 1775 г.) // НАА. 1972. № 1. С.130-134.
История Индии: Кр. очерк. М., 1973 (совм. с Г. М. Бонгард-Левиным и Г. Г. Котовским; 2-е изд.: 1979).
Один из первых советских индологов Н. М. Гольдберг (1891—1961) // Слово об учителях. С.167-177.
Александр Михайлович Осипов (1897—1969): Мы его звали Дедом // Там же. С.200-217 (совм. с Л. Б. Алаевым).
Мы, востоковеды // Восток. 1991. № 1. С.140-154; № 3. С.105-115; 1992. № 2. С.140-152; № 4. С.124-136; № 5. С.131-147; 2000. № 4. С.116-131.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Алаев Л. Б., Загородникова Т. Н. Кока Александровна Антонова (1910—2007) // Восток (Oriens). 2007. № 4. С. 216—220.
«В России надо жить долго…»: памяти К. А. Антоновой (1910—2007) / Сост. и отв. ред. Л. Б. Алаев, Т. Н. Загородникова. М.: Восточная литература, 2010. 470 с., ил.


== Արտաքին հղումներ ==
АНТОНОВА Кока Александровна
Репрессированные востоковеды