armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Էդնա Սենտ-Վինսենթ Միլլեյ

Էդնա Սենտ-Վինսենթ Միլլեյ (անգլ.՝ Edna St. Vincent Millay, փետրվարի 22, 1892(1892-02-22)[…], Rockland, Մեն, ԱՄՆ - հոկտեմբերի 19, 1950(1950-10-19)[…], Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի բանաստեղծ և դրամատուրգ, երրորդ կինը, որ արժանացել է Պուլիցերյան մրցանակի պոեզիայի բնագավառում, 20-րդ դարի ԱՄՆ-ի ամենահայտնի բանաստեղծներից մեկն է։


== Կենսագրություն ==
Էդնա Սենտ-Վինսենթ Միլլեյը ծնվել է բուժքրոջ և ուսուցիչի ընտանիքում, մեծացել է առանց հոր, մայրը շատ է ճանապարհորդել դուստրերի հետ քաղաքից քաղաք` աշխատանք փնտրելու նպատակով, նրանց սովորեցրել է լինել անկախ և գրականության հանդեպ սեր տածել։ Էդնայի գրական տաղանդները (կամ, ինչպես նա նախընտրում էր իրեն մանկության մեջ անվանել «Վինսենթ»), բացահայտվել են Մեն նահանգի Քեմդեն քաղաքի քոլեջում։ Աշխատանքները հրապարակվել են, երբ նա 15 տարեկան էր։ 1912 թվականին Միլլեյի «Renascence» բանաստեղծությունը գրավել է չորրորդ հորիզոնականը «ԱՄՆ-ի տարվա բանաստեղծություն» մրցույթում, որը սկանդալ է առաջացրել, քանի որ բոլորը կարծում էին, որ առաջին հորիզոնական պետք է գրավի Էդնան. հաղթողը խոստովանել է, որ ինքը դժկամորեն է ստանում մրցանակը, իսկ երկրորդ տեղի մրցանակակիրը իր մրցանակը հանձնել է Էդնային։ Այս պատմությունից հետո Միլլեյն ավելի հայտնի է դարձել, և մեծահարուստ Քերոլայն Դոուն Վասարի քոլեջում վճարել է բանաստեղծուհու կրթության համար։ 1917 թվականին քոլեջն ավարտելուց հետո Էդնան տեղափոխվել է Նյու Յորք։
Նյու Յորքում Միլլեյն ապրել է Գրինվիչ վիլիջում և վարել ազատ բոհեմական կյանք և մեծ համբավ է ձեռք բերել։ 1923 թվականին նրա «Harp-Weaver and other poems» ժողովածուն ստացել է Պուլիտցերյան մրցանակ. առաջին անգամ այդ մրցանակը հանձնվել է կնոջ։ Նրա հեղինակության վրա բացասաբար են անդրադարձել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին գրված հայրենասիրական բանաստեղծությունները. «Լոս Անջելես Թայմս»-ի քննադատ Մերլ Ռուբինը նշել է, որ «թվում էր, թե նա դեմոկրատներին աջակցող իր բանաստեղծություններով ավելի շատ արժանացել է ամերիկյան քննադատների հարձակումներին, քան Էզրա Փաունդը ֆաշիզմի պաշտպանող իր բանաստեղծություններով»։ Այնուամենայնիվ, 1943 թվականին` պատերազմի ժամանակ, Միլլեյը պոեզիայի մեջ ունեցած ավանդի համար ստացել է Ռոբերտ Ֆրոստի մեդալ։
Միլլեյը, որը չի թաքցրել իր բիսեքսուալությունը և «ազատ սիրուն» նվիրվածությունը (հայտնի են նրա սոնետի վերջին տողերը. «Ես այս խելագարությունը բավարար պատճառ չեմ համարում // Որ խոսեմ քեզ հետ, երբ մենք նորից տեսնվենք»), մի շարք սիրավեպեր է ունեցել, որոնք մեծ ազդեցություն են ունեցել նրա վրա. նա հարաբերություններ է ունեցել քննադատ Էդմունդ Ուիլսոնի և բանաստեղծ Ջորջ Դիլոնի հետ, որի հետ միասին նա թարգմանել է Բոդլերի «Չարի ծաղիկները»։ 1923 թվականին նա ամուսնացել է հոլանդացի Էյգեն Բոյսևեյնի հետ, որը նրան զգալի աջակցություն է ցուցաբերել։ Էդնան մահացել է ամուսնուց մեկ տարի անց. նրան մահացած են գտել սեփական տանը։ Բանաստեղծուհին սրտի կաթված է ստացել, որի պատճառով ընկել է աստիճաններից։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիյլուդ

Կիյլուդ (ռուս.՝ Кыйлуд), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 820 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աբխազիայի դոլմեն

Աբխազիայի դոլմեն (վրաց.՝ აფხაზეთის დოლმენები, աբխ.՝ Аҧснытәи адамрақәа), հնագույն դամբարանային շինությունների համալիր, որը գտնվում է Աբխազիայում։
Համարվում է ոչ միայն Աբխազիայի երկրամասի, այլև ամբողջ Վրաստանի լավագույնս ուսումնասիրված հնավայրերից մեկը։ Նմանատիպ սալերով, հավաքական, տաշտաձև և մոնոլիտ դոլմեններ հայտնաբերվել են նաև Հյուսիսային Կովկասում և Հայաստանի Հանրապետությունում։


== Նկարագրություն ==
Աբխազիայի դոլմենները Վրաստանի ամենալավ ուսումնասիրված հնավայրերից են։ Ամենայն հավանականությամբ այն կառուցվել է շուրջ երեք միլիոն տարի առաջ։
Համարվում է ամենալավ պահպանված վաղբրոնզեդարյա շինություններից մեկը ոչ միայն Վրաստանում, այլև ամբողջ տարածաշրջանում։ Աբխազիայի դոլմենները ծածկված են սալաքարերով։ Ժամանակին Աբխազիայի դոլմեններում թաղվել է մեկ ամբողջական ընտանիքի աճյուն՝ քարե կամ բրոնզի զենքերի հետ միասին։


== Ներկայիս կարգավիճակ ==
Ռուսական բանակի կողմից 2008 թվականին Աբխազիայի բռնազավթումից հետո պատմական այս շինությունը ստացել է անհայտ կարգավիճակ։
Դե յուրե այն գրանցված է Աբխազիայի Ինքնավար Հանրապետության մշուկութային ժառանգություն հանդիսացող օբյեկտների շարքում, որպես ոչնչացման սպառնալիքի տակ գտնվող հնավայր։ Աբխազական դոլմենները ցուցադրվել են Թբիլիսիում գտնվող Վրաստանի ազգային թանգարանում, ինչպես նաև Սուխումի պետական թանգարանում։


== Տես նաև ==
Նախնադարյան Վրաստան


== Ծանոթագրություններ ==
Մատյաշովկա (գյուղ, Լուբնիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄատյաշովկաՄատյաշովկա (ուկրաիներեն՝ Матяшівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մատյաշովկա գյուղում բնակվում էր 173 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էսեքս շրջան (Նյու Յորք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էսեքս շրջան (այլ կիրառումներ)Էսեքս շրջան (անգլ.՝ Essex County), ԱՄՆ Նյու Յորք նահանգի 62 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 4.962 կմ² է, բնակչությունը՝ 39.370 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Էլիզաբեթթաուն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1799 թ.։
Աստերոիդների ցանկ (8001-8100)

Աստերոիդների ցանկ (7901-8000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (8101-8200)
 Աստերոիդների ցանկ (7901-8000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (8101-8200)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (5001)-(10000)»։ www.minorplanetcenter.net
(2457) Ռուբիլով

(2457) Ռուբիլով (անգլ.՝ Rublyov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1975 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,640231 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,465 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8155 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1566,97 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,229742 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,27° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2457) Ռուբիլով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
1419

1419 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 1419 թվականն է, 
XV դարի 19-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Յունաս Բերգրեն

Յունաս Բերգրեն (լրիվ անվանումը՝ Յունաս Փեթեր Բերգրեն, շվեդերեն՝ Jonas Petter Berggren, ծնվել է 1967 թվականի մարտի 21-ին Գյոթեբորգ, Շվեդիա), շվեդ երաժիշտ ու Ուլֆ Էկբերգի, Լին Բերգրենի և Ջենի Բերգրենի հետ շվեդական Ace of Base փոփ խմբի հիմնադիր։


== Ace of Base խմբում նրա ներդրումը ==


=== Վոկալ ===
Նրա ձայնը կարելի է լսել հետևյալ երգերում․

«Beautiful Life»
«Happy Nation»
«Waiting for Magic»
«Fashion Party»
«You and I»
«Da Capo»


=== Հեղինակ և պրոդյուսեր ===
Նա գրել և որպես պրոդյուսեր է եղել խմբի գրեթե բոլոր երգերում, բացի հետևյալներից․

«Cruel Summer» ( Bananarama խմբի երգի քավըրը)
«Don’t Turn Around» (Aswad խմբի երգի քավըր)
«Everytime It Rains» (հեղինակներ- Ռիկ Նոուելս, Բիլի Ստայնբերգ, Մարիա Վիդալ)
«Don’t Go Away» (հեղինակներ - Ուլֆ էկբերգ և Ջոն Բալարդ)
«Experience Pearls» (հեղինակ - Յեննի Բերգրեն)
«He Decides» (հեղինակ - Յեննի Բերգրեն)
«I Pray» (հեղինակներ - Ուլֆ Էկբերգ և Ջոն Բալարդ)
«Just 'N' Image» (հեղինակ - Լին Բերգրեն)
«Strange Ways» (հեղինակ - Լին Բերգեր)
«Perfect World» (հեղինակ - Ուլֆ Էկբերգ)
«Ravine» (հեղինակ Յեննի Բերգրեն)
«Que Sera» (հեղինակներ - Ուլֆ Էկբերգ, Ջոն Բալարդ, Stonestream)
«Wave Wet Sand» (հեղինակ - Յեննի Բերգրեն)
«Whispers In Blindness» (հեղինակ - Լին Բերգրեն)
«Wonderful Life» ( Black խմբի երգի քավըր)


== Աշխատանք այլ խմբերի հետ ==
Ստեղծագործական կարիերայի ընթացքում Յունասը համագործակցել է նաև DJ Bobo-ի, Army of Lovers-ի, E-Type-ի և Мее-ի հետ։
Յունասը նաև եղել է շվեդական Yaki-Da փոփ խմբի «Pride» ալբոմի կոմպոզիտորն ու պրոդյուսերը։


== Աղբյուրներ ==
Ace of Base խմբի պաշտոնական կայքը


== Ծանոթագրություններ ==
Կարլ Կաննաբիխ

Կարլ Օգոստոս Կոնրադ Կաննաբիխ (գերմ.՝ Carl August Konrad Cannabich, հոկտեմբերի 11, 1771(1771-10-11), Մանհայմ, Margraviate of Baden, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն - մայիսի 1, 1806(1806-05-01), Մյունխեն, Բավարիայի թագավորություն), գերմանացի երաժիշտ, ջութակահար, դիրիժոր ու կոմպոզիտոր։


== Կենսագրություն ==
Նրա հայրը հայտնի երաժիշտ, կոմպոզիտոր, դիրիժոր, Մանհայմյան երաժշտական դպրոցի ներկայացուցիչ՝ Քրիստիան Կաննաբիխն էր։ 1778 թվականին ծնողների հետ միասին տեղափոխվել է Մյունխեն։ 1796 թվականից աշխատել է որպես թատերական դիրիժոր Ֆրանկֆուրտում։ 1798 թվականին նշանակվել է Մյունխենի թագավորական թատրոնի գլխավոր կոնցերտմեյստեր։ Օպերա սերիայի, ջութակի կոնցերտների, սիմֆոնիաների և այլ ստեղծագործությունների հեղինակ է։
1801 թվականին Անտոնիո Սալիերիի ելույթի համար գրել է «Axur, re d’Ormus» տրագիկոմեդիկ օպերայի երաժշտությունը։


== Հիմնական ստեղծագործություններ ==
Symphony in C major, Op.8
6 Deutsche Lieder am Clavier
Violin Concerto in F major, Op.9
6 Canzonette, Op.5
6 Canzonette, Op.10


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Կարլ Կաննաբիխ
Cannabich, Karl
Ռիչարդ Բերնշտեյն

Ռիչարդ Ֆրեդերիկ Բերնշտեյն (անգլ.՝ Richard Frederick Bernstein, հոկտեմբերի 31, 1939(1939-10-31), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - հոկտեմբերի 18, 2002(2002-10-18), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի նկարիչ, դիզայներ, լուսանկարիչ, ձևավորող, որն աշխատում է փոփ արտ ոճում։ 


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1939 թվականին Նյու Յորքում։ Ավարտել է Պրատտի ինստիտուտը, ավելի ուշ սովորել է Կոլումբիայի համալսարանում, որտեղ ստացել է գեղարվեստի մագիստրոսի աստիճան։
Բերնշտեյնի առաջին ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել Փարիզի «Iris Clert» պատկերասրահում։ Նրա աշխատանքները նաև ներկայացվել են Լոնդոնի «Axiom» պատկերասրահում, Վենետիկի «Barozzi» պատկերասրահում, Ամստերդամի պատկերասրահում և Նյու Յորքի «Nancy Hoffman» պատկերասրահում։ Ներկայումս նրա աշխատանքները գտնվում են մի քանի թանգարանային հավաքածուներում, այդ թվում՝ Վաշինգտոնի Կորկորան արվեստի պատկերասրահում, Ամստերդամի Սթեյդլիկ թանգարանում, Մետրոպոլիտեն թանգարանում և Ժամանակակից արվեստի թանգարանում։
Երկար ժամանակ եղել է Էնդի Ուորհոլի Interview ամսագրի շապիկի դիզայները։ Ուորհոլը հիանում էր Բերնշտեյնի աշխատանքներով, նաև եղել է նրա լավ ընկերը։ 
Բերնշտեյնը աշխատում էր նաև որպես ալբոմների շապիկների ձևավորող։ Նրա ամենահայտնի աշխատանքը Գրեյս Ջոնսի ձայնասկավառակի շապիկը։
Ավելի քան քառասուն տարի ապրել է «Չելսի» հյուրանոցում։ Մահացել է 2002 թվականին Նյու Յորքում ՄԻԱՎ-ից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ричард Бернштейн, Андре Леон Телли Megastar. — Нью-Йорк: Indigo Books, 1984. — P. 95. — ISBN 9780394623054
Վոսկրեսենսկոե (գյուղ, Մելեուզովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոսկրեսենսկոեՎոսկրեսենսկոե (ռուս.՝ Воскресенское, բաշկիրերեն՝ Воскресенск), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1860 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պոստիլիոնե

Պոստիլիոնե (իտալերեն՝ Postiglione), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալերի կազմում է 2330 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 50 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 47 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84026, հեռախոսային կոդ՝ 0828։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեր (ֆիլմ, 1991)

«Սեր» (ռուս.՝ «Любовь»), ռուսական խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ՝ նկարահանված Վալերի Տոդորովսկու կողմից 1991 թվականին։


== Սյուժե ==
Վադիմն ու Սաշան ընկերներ են, սովորում են բուհում և փորձում են գտնել իրենց սերը։ Վադիմը՝ հանդուգն կնամոլ է, իսկ Սաշան՝ պարզամիտ ու անփորձ։ Երեկույթներից մեկի ժամանակ նրանք երկուսն էլ ծանոթանում են աղջիկների հետ։ Մարինան, որ գեներալի թոռնուհի է, տատի հետ միասին ապրում է Մոսկվայի կենտրոնում՝ մեծ բնակարանում, որտեղ էլ տեղի են ունենում նրա հանդիպումները Վադիմի հետ։ Իսկ Սաշան սիրահարվում է Մաշային, ով հրեա է։ Եթե արդյունքում Վադիմն ամուսնանում է Մարինայի հետ, ապա Սաշան բաժանվում է իր սիրելիից. Մաշան որոշում է ծնողների ու տատի հետ մեկնել Իսրայել։


== Դերերում ==
Եվգենի Միրոնով – Սաշա
Նատալյա Պետրովա – Մաշա
Դմիտրի Մարյանով – Վադիմ
Տատյանա Սկորոխոդովա – Մարինա
Նատալյա Վիլկինա – Իրինա Եվգենևնա, Մաշայի մայրը
Վիա Արտմանե – Մարինայի տատը
Իննա Սլոբոդսկայա – Ռևեկա Սամոյլովնա, Մաշայի տատը
Լև Դուրով – Սաշայի հայրը
Անատոլի Պոպոլզուխին – Միխայիլ Միխայլովիչ, Մաշայի հայրը
Ռաիսա Ռյազանովա – Սաշայի մայրը
Վերա Վորոնկովա – էպիզոդ


== Մրցանակներ ==
1991 թվական – Կինոմամուլի մրցանակ տարվա կինոոճը որոշող ֆիլմի համար (Վալերի Տոդորովսկի)
1992 թվական – «Կինոտավր» փառատոնի «Կինո բոլորի համար» մրցույթի մրցանակ տղամարդու լավագույն դերակատարման համար (Եվգենի Միրոնով)
1992 թվական – «Созвездие» կինոփառատոնի մրցանակ տղամարդու գլխավոր դերի լավագույն կատարման համար (Եվգենի Միրոնով)
1992 թվական – «Созвездие» կինոփառատոնի մրցանակ դերասանների հետ ռեժիսորի լավագույն աշխատանքի համար (Վալերի Տոդորովսկի)
1992 թվական – Ժնևի «Վաղվա օրվա աստղը» միջազգային կինոփառատոնի գրան պրի (Եվգենի Միրոնով)
1992 թվական – Մոնպելեի միջազգային կինոփառատոնի մրցանակ կնոջ լավագույն դերակատարման համար (Նատալյա Պետրովա)
1992 թվական – Գետցի մրցանակ Չիկագոյի միջազգային կինոփառատոնում (Վալերի Տոդորովսկի)
1992 թվական – Կինոմամուլի մրցանակ տարվա լավագույն դերասանին (Եվգենի Միրոնով)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Եվգենի Միրոնովի պաշտոնական կայք
Կինոսցենարի ամբողջական տեքստը Archived 2017-10-19 at the Wayback Machine. («Киносценарий» ամսագրից, № 2/1992 թվական)
The Internet Movie Database
Օտրևիլ (Էնայի գավառ)

Օտրևիլ (ֆր.՝ Autreville), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Շոնի կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան:
Համայնքի INSEE՝ կոդը 02041:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով համայնքի բնակչությունը կազմում է 822 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 531 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 373-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 158-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 70,2 %, 1999 թվականին եղել է 62,5%: 373 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 321-ը (176 տղամարդ և 145 կին), գործազուրկ էին 52 մարդ (26 տղամարդ և 26 կին)։ 158 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 33-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 73-ը՝ թոշակառուներ, 52-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով:


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Օտրևիլ  (ֆր.)
Ռաֆայել Ֆրանկո

Ռաֆայել դե լա Կրուս Ֆրանկո Օխեդա (իսպ.՝ Rafael de la Cruz Franco Ojeda), (հոկտեմբերի 22, 1896, Ասունսյոն - սեպտեմբերի 16, 1973, Իբիդեմ), պարագվայական ռազմական և քաղաքական գործիչ, գնդապետ։ Ռազմական հեղաշրջման միջոցով երկրի ժամանակավոր նախագահն է դարձել (փետրվարի 17, 1936 - օգոստոսի 13, 1937)։ Հեռացվել է իշխանությունից մեկ այլ հեղաշրջման պատճառով։
Զմբըղ Ներքին

Զմբըղ Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խոզաթի գավառակում։ Գտնվում էր Մեծկերտ գյուղաքաղաքից արևմուտք, Խոզաթ գետի ձախ կողմում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 15 տուն հայ և 4 տուն քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օլմեդա դե լաս Ֆուենտես

Օլմեդա դե լաս Ֆուենտես (իսպ․՝ Olmeda de las Fuentes) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Մադրիդ պրովինցիայի Մադերիդ ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվոսւմ է Կուենկա դել Էնառես շրջանի կազմում։ Մակերեսը զբաղեցնում է 16,73 կմ²։ Բնակչությունը 380 մարդ (2010 տարի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Կոնկրետ տեղեկություններ
Անովկա (այլ կիրառումներ)

Անովկա, կարող է վերաբերել՝

Անովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոբրոպոլսկի շրջանում
Անովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մարյինի շրջանում
Անովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում
Անովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նարոդիչի շրջանում
Անովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովի շրջանում
Անովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կոլոմակի շրջանում
Անովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պեչենեժսկի շրջանում
Անովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանում
Անովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոլինսկայայի շրջանում
Անովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոմիրգորոդի շրջանում
Անովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում
Անովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Պետրովսկի շրջանում
Անովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Սվետլովոդսկի շրջանում
Անովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բելոգորսկի շրջանում
Անովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանում
Անովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բրատսկոեի շրջանում
Անովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովի Բուգի շրջանում
Անովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանում
Անովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինայի շրջանում
Անովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում
Անովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանում
Անովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Օրատովկայի շրջանում
Իրեն Վարշանյի

Իրեն Վարշանյի (օգոստոսի 11, 1877(1877-08-11), Դյոր, Հունգարիա - հոկտեմբերի 17, 1932(1932-10-17), Բուդապեշտ, Հունգարիայի Թագավորություն), հունգար դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
1894-1896 թվականներին սովորել է Բուդապեշտի Թատերարվեստի ակադեմիայում։ 1896-1930 թվականներին աշխատել է «Վիգսինհազ» (Բուդապեշտ) թատրոնում։ Հունգար գրող Բրոդիի պիեսներում Վարշանյիի դերակատարումները (Էրժեբեթ, «Ստնտուն», Ֆլորա, «Ուսուցչուհին») երևույթ են եղել ազգային թատրոնի պատմության մեջ։ Վարշանյիի ռեալիստական արվեստին բնորոշ էր հոգեբանական և սոցիալական նկարագրերի խորությունը, վերամարմնավորման վարպետությունը։ Դերերից են նաև Աննա (Հաուպտմանի «Ջուլհակներ»), Էլիզա (Շոուի «Պիգմալիոն»), Միսիս Ջոնս (Գոլսուորդիի «Արծաթյա տոուփը»)։ Վարշանյին հունգարական թատրոնում Չեխովի կերպարների առաջին մարմնավորողն էր։


== Ծանոթագրություններ ==
Արագոնի թագավորություն

Արագոնի թագավորություն (արագոներեն՝ Reino d'Aragón, կատ.՝ Regne d'Aragó, լատ.՝ Regnum Aragonum, իսպ.՝ Reino de Aragón) միջնադարյան և վաղ ժամանակակից թագավորություն Պիրենեյան թերակղզում, տարածքներով մոտավոր է համընկնում է ներկայիս Իսպանիայի կազմի մեջ մտնող Արագոնի ինքնավար համայնքի հետ։ Այն տարբերվում է Արագոնի թագից, որը նաև ներառում էր այլ տարածներ այդ թվում` Կատալոնիայի պրինցիպատը (որը ներառում էր Բարսելոնայի կոմսությունը և այլ կատալոնական կոմսություններ), Վալենսիայի թագավորությունը, Մալյորկայի թագավորությունը և այլ տարածներ, որոնք ներկայիս Ֆրանսիայի, Իտալիայի և Հունաստանի մաս են կազմում։ Այսպիսով Արագոնի թագավորը միշտ չէ որ նշանակում է Արագոնի թագավորության թագավոր։


== Պատմություն ==


=== Անկախ թագավորություն ===
Արագոնը սկզբնական շրջանում եղել է Կառոլինյան կայսրության ֆեոդալական կոմսություն Ժակա քաղաքի շրջակայքում, որը 9-րդ դարի առաջին կեսին դարձավ Պամպլոնիա թագավորության (ավելի ուշ Նավառեի) կախյալ թագավորություն, իր սեփական տոհմով, որը ավարտվեց առանց արական սեռի ժառանգորդի 922 թվականին։ Արագոն անվանումը գալիս է Արագոն գետից, որը հոսում է Ժակա քաղաքով։
Նավառեի արքա Սանչո III-ի մահից հետո Նավառայի թագավորությունը բաժանվեց երեք մասի` (1) Պամպլոնա և այն գտնվում է Բասկերի երկրի արևմտյան և ափամերձ հատվածում, (2) Կաստիլիա և (3) Սոբրարբե, Ռիբագորսա և Արագոն։ Սանչոյի որդուն` Գոնսալոյին անցան Սոբրարբեն և Ռիբարգորսան, իսկ նրա ոչ օրինական որդուն` Ռամիրոյին անցավ Արագոնը, սակայն Գոնսալոն սպանվեց շուտով և նրա տարածները անցան Ռամիրոյին և այդպիսով Ռամիրոն դե ֆակտո դարձավ Արագոնի թագավոր, չնայած պաշտոնապես այս տիտղոսը չստացավ։
Հաղթելով իր եղբորը ` Գարսիա Սանչես III-ին` Ռամիրոն անկախացրեց Արագոնը։ Նրա որդին` Սանչո Ռամիրեսը հայտարարեց իրեն Արագոնի թագավոր։ Հարավում տարածներ նվաճելով Ալ Անդալուսից` մայրաքաղաքը տեղափոխվեց Հուեսկա (1096), ավելի ուշ Սարագոսա (1118)։ 1135 թվականին անզավակ մահացավ Արագոնի թագավոր Ալֆոնսո ճակատամարտողտ և Նավառայի և Արագոնի թագավորությունների թագավոր դարձավ միևնույն անձը։ 1285 թվականին ավարտվեց Արագոնի ազատագրումը մուսուլմաններից։


== Ծանոթագրություններ ==
1636

1636 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1636 թվականն է, 
XVII դարի 36-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Պարսկաստանի Շահ-Սեֆին գրավում է Երևանը։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Վիտավա (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վիտավա (այլ կիրառումներ)Վիտավա (ռուս.՝ Витава), գետ Ռուսաստանում, հոսում Բրյանսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Իպուտ գետի ափինա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կարոտի կանչ

Կարոտի կանչ, բարեգործական հասարակական կազմակերպություն։ Կազմակերպել է զոհված ազատամարտիկ Ս․ Խ․ Հանեյանի (1972-1992) մայրը՝ Անահիտ Սարգսյանը 2000 թ. Երևանում։
Նպատակն է զոհված ազատամարտիկների ընտանիքների և հաշմանդամների սոցիալ-տնտեսական, բարոյահոգեբանական, կրթական, առողջապահական խնդիրների լուծումը։ Հանդիպումներ է կազմակերպում զորամասերում, սահմանամերձ գյուղերում և Արցախի Հանրապետությունում։
Արմավիրի մարզի լքված գյուղերի ցանկ

Ստորև ներկայացվում է Արմավիրի մարզի լքված գյուղերի ցանկը


== Տես նաև ==
ՀՀ վանական համալիրների ցանկ
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ
ՀՀ քաղաքատեղիների ցանկ
ՀՀ քարավանատների ցանկ
ՀՀ տաճարների ու եկեղեցական համալիրների ցանկ
Արցախի վանական համալիրների ցանկ
ՀՀ ձիթհանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բուն շրջան (Նեբրասկա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բուն շրջան (այլ կիրառումներ)Բուն շրջան (անգլ.՝ Boone County), ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի 93 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.779 կմ² է, բնակչությունը՝ 6.259 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ալբիոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1871 թ.։
Գազ կանաչ

Գազ կանաչ (լատ.՝ Astragalus viridis Bunge), բակլազգիների ընտանիքի, գազ ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Թուփ է` 30-50 սմ բարձրությամբ։ Բնի կեղևը դարչնագույն է։ Տերևները կազմված են 5-8 զույգ նշտարաձև կամ գնդաձև 1-1,5 սմ երկարությամբ և 0,2-0,4 սմ լայնությամբ տերևիկներից։ Ծաղկաբույլերը օվալաձև են։ Ծաղկակիրները 2-3 անգամ երկար են տերևներից։ Պսակը բաց կապտակարմիր է։ Ունդերը թեթևակի աղեղնաձև ծռված են։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Կովկասում, Իրանում, Հայկական բարձրավանդակում։ Հայաստան տարածքում հանդիպում է Սևանի ավազանում, Արարատյան դաշտում, Վայքում, միջին և վերին լեռնային գոտիներում, չոր, քարքարոտ թեքությունների վրա։ Էկոլոգիական խումբը՝ XI:


== Ծանոթագրություններ ==
Նասեբար

Նասեբար կամ Նասսեբար (բուլղար․՝ Несебър), հայտնի է նաև, որպես Նեսեբուր և Մեսեմբրիա (հուն․՝ Μεσημβρία), հին քաղաք Բուլղարիայի արևմուտքում՝ Բուլղարիայի սևծովյան ափին։
Համարվում է Սևծովյան Բուլղարիայի գլխավոր հանգստավայրերից մեկը։ Համարվում է Բուրգասի մարզի համանուն շրջանի վարչական կենտրոնն ու խոշորագույն քաղաքը։ Նասեբարն անվանում են Սև ծովի մարգարիտ։ Նասաբարը բավականին հարուստ քաղաք է և կոչվում է քաղաք-թանգարան։ Նասեբարը համարվում է Սև ծովի ափին գտնվող գլխավոր զբոսաշրջային ուղղություններից ու նավահանգիստներից մեկը։ Աշխարհի ամենաարևոտ ծովափներից մի քանիսն գտնվում են հենց այս քաղաքում։
Քաղաքն ունի բավականին հարուստ պատմություն։ Զարգացել է տարբեր քաղաքակրթությունների ազդեցությամբ։ 1983 թվականից Նասաբարը գրանցված է Բուլղարիայում ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։
2009 թվականի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 11,626 մարդ։ Ամառային ամիսներին այս թիվը կրկնապատկվում և եռապատկվում է։


== Աշխարհագրություն ==
Նասբարը գտնվում է Բուլղարիայի Բուրգասի մարզի հյուսիսային հատվածում՝ Սև ծովի ափին։ Համարվում է երկրի սևծովյան տարածաշրջանի կարևորագույն քաղաքներից մեկը։
Զբաղեցնում է 420,4 կմ² տարածք։ Բացի Նասեբար քաղաքից շրջանի մեջ են ներառված նաև ևս 14 գյուղական բնակավայրեր։ Գյուղերի մեծ մասը առողջարաններ են, որոնք ունեն զբոսաշրջային նշանակություն։ Դրանք հայտնի են իրենց արևոտ լողափերով։
Հիմնական տարածքն անտառապատ է։ Բնորոշ է տարեկան բարձր ջերմաստիճանը։ Հենց այս գործոնով էլ պայմանավորված է այն հանգամանքը, որ Նասեբարում զարգացած է զբոսաշրջությունը և ամառային սպորտը։


== Քույր քաղաքներ ==
 Սոչի, Ռուսաստան
 Նորիլսկ, Ռուսաստան
 Օխրիդ, Մակեդոնիա
 Բուդապեշտ, Հունգարիա
 Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան
 Գիմարայնշ, Պորտուգալիա
 Հռոդոս, Հունաստան
 Դուբրովնիկ, Խորվաթիա
 Սան Մարինո
 Սաֆրանբոլու, Թուրքիա
 Բիրկիրկարա, Մալթա


== Տե՛ս նաև ==
Բուլղարիայի քաղաքների ցանկ
Բուլղարիայի սևծովյան ափ


== Ծանոթագրություններ ==
Վոտլանի (գյուղ, Ալիկովսկի շրջան)

Վոտլանի (ռուս.՝ Вотланы, չուվաշերեն՝ Вутлан), գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր  մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դուռը թակում են

«Դուռը թակում են», 2014 թվականին «Անտարես» հրատարակչության «XXI.» մատենաշարով հրատարակած Դիանա Համբարձումյանի վեպը։ Խմբագիրներ՝ Արքմենիկ Նիկողոսյան, Անի Փաշայան։
Գրքի շնորհանդեսը տեղի է ունեցել 2014 թվականի հունիսի 24-ին։


== Գրքի հանձնարարականը ==
Այս վեպը մարդու մասին է, որն ապրում է իր երկրում, հեռանում է իր երկրից ու վերադառնում է իր երկիր։ Սա մարդուց մինչև երկիր ձգվող ճանապարհի պատմությունն է, ուր Ձիավոր-երկրի հազարամյա դեգերումները հասնում են ներկա որոնումների ճամփաբաժան, որտեղ լքելով իրար՝ իրար են սպասում հեռացող Եկվորն ու վերադարձող Կինը։ Դռան թակոցն առկայծող հույսի վկայումն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դուռը թակում են
Դիանա Համբարձումյանի «Դուռը թակում են» նոր վեպն արտագաղթի մասին է
«Դուռը թակում են» (տեսանյութ)
Յան Սիբելիուսի անվան ջութակահարների միջազգային մրցույթ

Յան Սիբելիուսի անվան ջութակահարների միջազգային մրցույթ (անգլ.՝ International Jean Sibelius Violin Competition), ֆինն կոմպոզիտոր Յան Սիբելիուսի անունը կրող մինչև 30 տարեկան ջութակահարների համար անցկացվող մրցույթ, որն անցկացվում է հինգ տարին մեկ՝ Հելսինկիում։


== Պատմություն ==
Առաջին մրցույթը տեղի է ունեցել 1965 թվականին, կոմպոզիտորի մահից 8 տարի անց, նրա ծննդյան 100-ամյակի կապակցությամբ։ Մրցույթը կազմակերպվում է Ֆինլանդիայի Սիբելիուս հասարակության և Սիբելիուս ակադեմիայի կողմից։
Մրցույթին մասնակցել ու հաղթել են այնպիսի կատարողներ, ինչպիսիք են Օլեգ Կագան, Վիկտորիա Մուլովան, Լեոնիդաս Կավակոսը։
Մրցույթը բաղկացած է երեք փուլերից՝ առաջին, երկրորդ և եզրափակիչ։ Յուրաքանչյուր փուլից հետո ընտրվում են որոշակի քանակի մասնակիցներ հաջորդ փուլը շարունակելու համար, եզրափակիչ փուլից հետո հայտարարվում են հաղթողները։
Մրցույթին մասնակցելու համար մասնակիցը նախնական ընտրության համար պետք է մրցութային հանձնաժողովին ուղարկի իր կատարումներից։
Առաջին փուլի ծրագիրը բաղկացած է Յոհան Սեբաստիան Բախի ստեղծագործություններից, Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտի սոնատաներից և Նիկոլո Պագանինիի կապրիչչոյից։ Բախի ստեղծագործությամբ որոշվում է պատրաստվածությունը, Մոցարտի ստեղծագործությամբ՝ ոճի ըմբռնումը, Պագանինիի ստեղծագործությամբ՝ տեխնիկական ունակությունը։
Երկրորդ փուլը կոչվում է նաև կիսաեզրափակիչ փուլ, բաղկացած է ջութակի և դաշնամուրի համար սոնատայից, Սեբիլյուսի մի քանի ստեղծագործություններից՝ ժամանակակից ֆիննական գործ և վիրտուոզ ստեղծագործություն։ Եզրափակիչ փուլ անցած մասնակիցները կատարում են կոնցերտ սիմֆոնիկ նվագախմբի ուղեկցությամբ։ Կոնցերտներից մեկը Սիբիլիուսի Ջութակի Կոնցերտ Դ մինորն է։
2005 թվականին ստացվել է 175 հայտ, 58 մրցակիցներից 50 -ը մասնակցել են մրցույթին, որոնցից 20-ը անցել են 2-րդ փուլ, 8 մասնակից անցել է եզրափակիչ փուլ։


== Մրցանակակիրներ ==
1965

Օլեգ Կագան, ԽՍՀՄ
Ջոշուա Էպստին, Իսրայել
Վալերի Գրադով, ԽՍՀՄ1970

(ex aequo) Լիանա Իսակաձե, ԽՍՀՄ և Պավել Կոգան ԽՍՀՄ
-
Օտտո Արմին, Կանադա1975

Յուվալ Յարոն[, Իսրայել
Իլյա Գրուբերտ, ԽՍՀՄ
Յուգեն Սարբու, Ռումինիա1980

Վիկտորիա Մուլովա, ԽՍՀՄ
Սերգեյ Ստադլեր, ԽՍՀՄ
Անդրես Կարդենես, ԱՄՆ1985

(ex aequo) Իլյա Կալեր, ԽՍՀՄ և Լեոնիդաս Կավակոս, Հունաստան
-
Վիլմոս Ժաբադի, Հունգարիա1990

-
Քրիստինա Անղելեսկու, Ռումինիա
(ex aequo) Սիգրուն Էդվալդսդգտիր, Իռլանդիա և Ակիկո Տանակա, Ճապոնիա1995

Պեկա Կուսիստո, Ֆինլանդիա
Լիզա Բաթիաշվիլի, Վրաստան
(ex aequo) Մադոկա Սատո, Ճապոնիա և Նիկոլայ Ժնեյդեր, Դանիա2000

Սերգեյ Խաչատրյան, Հայաստան
Նացումի Տամաի, Ճապոնիա
(ex aequo) Ժի-Ջիոնգ Վանգ, Չինաստան և Սայակո Կուսակա, Ճապոնիա2005

Ալինա Պողոսկինա, Գերմանիա
Ջիաֆենգ Չեն, Չինաստան
(ex aequo) Հյուսն-Սու Շին, Հարավային Կորեա և Վեի Վեն, Չինաստան2010

Նիկիտա Բորիսոգլեբսկի, Ռուսաստան
Պետերի Լիվոնեն, Ֆինլանդիա
Էսթեր Յո, ԱՄՆ2015

Քրիստել Լի, ԱՄՆ
Էմանուել Ճգնավորյան, Ավստրիա
Ֆրեդերիկ Սթարկլոֆ, Գերմանիա


== Տես նաև ==
Սիբելիուս ակադեմիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://sibeliuscompetition.fi/ Յան Սիբելիուսի անվան ջութակահարների միջազգային մրցույթ. պաշտոնական կայք
The competition pages Archived 2010-11-28 at the Wayback Machine. of Finnish Broadcasting Company
The Sibelius Society of Finland Archived 2015-11-24 at the Wayback Machine.
Բեթիս հոուփ

Բեթիս հոուփ (անգլ.՝ Betty's Hope, բառացի՝ Բեթիի հույս),  Անտիգուայում շաքարեղեգի նախկին պլանտացիա, այժմ՝ բացօթյա թանգարան։ Այն հիմնադրվել է 1650 թվականին, կղզին անգլիական գաղութ դառնալուց անմիջապես հետո, և դարերի ընթացքում ծաղկել է որպես հաջող գյուղատնտեսական, արդյունաբերական ձեռնարկություն։ Դա Անտիգուայում գործարկված առաջին խոշորածավալ շաքարեղեգի տնկարկն էր և  1674 թվականից մինչև 1944 թվականը պատկանում էր Քոդրինգթոնների ընտանիքին։ Քրիստոֆեր Քոդրինգթոնը, հետագայում՝ Բրիտանական Հողմակողմ կղզիների գեներալ կապիտան, ունեցվածքը ձեռք է բերել 1674 թվականին և անվանել Բեթիս հոուփ՝ իր դստեր անունով։
Բեթիս հոուփը այլևս չի գործում որպես պլանտացիա։ Այնուամենայնիվ, 1990 թվականինին Անտիգուա և Բարբուդայի Կառավարությունը OEC/ESDU Էկոտուրիզմի բարելավման ծրագրի շրջանակներում նախաձեռնել է վերականգնման աշխատանքներ։ Վերականգնվել են երկվորյակ հողմաղացները, ջրի ցիստեռները, Մեծ տանը ավերակները (Buff կամ Estate House), արտադրամասը, որտեղ՝ շաքար ստանալու համար շաքարեղեգի հյութ են եփել և օղեգործարանը, որտեղ ռոմի արտադրության համար սպիրտ են թորել։ 1995 թվականից ի վեր շինությունները ներկայացվում են որպես բացօթյա թանգարան։ Կա այցելուների կենտրոն։ Թանգարանը կառավարվում է Անտիգուայի և Բարբուդայի թանգարանի կողմից։


== Աշխարհագրություն ==
Բեթիս հոփ կալվածքը գտնվում է գյուղական վայրում, որտեղ բլրոտ տարածքի երկրագիտական գոյացությունը հիմնականում կրաքար է։ Աշխարհագրական կոորդինատներ են՝  17 ° 4′51.5 ″ N 61 ° 44′44.26 ″։  Գտնվում է Պարես քաղաքից հարավ։


== Գրականություն ==
Scott, C. R. (ed.) (2005) Insight guide: Caribbean (5th edition). London: Apa Publications.


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆերիտ

Ֆերիտ կամ ֆեռիտ (լատ.՝ ferrum - երկաթ), անցումային մետաղների կոմպլեքս օքսիդները երկաթի (Fe2O3) և այլ օքսիդների հետ։


== Նկարագրություն ==
Ոչ մետաղական պինդ, մագնիսական նյութեր են։ Երբեմն ֆերիտ տերմինն օգտագործում են որպես ֆեռիմագնիսների ընդհանուր անվանում (տես՝ Ֆեռիմագնիսականություն)։ Լայն կիրառություն ունեն շպինելի և նռնաքարի կառուցվածքով ֆերիտները։ Կիրառվում են նաև խառը ֆերիտներ և տարբեր ֆերիտների պինդ լուծույթները։ Ֆերիտից շինվածքները հիմնականում պատրաստում են եռակցումով։ Մագնիսական հատկություններով ֆերիտները նման են ֆեռիմագնիսներին, սակայն ֆերիտում ավելի փոքր են մրրկային հոսանքների կորուստները։


== Օգտագործում ==
Ֆերիտներ լայնորեն կիրառվում են ռադիոտեխնիկայում, էլեկտրոնիկայում, հաշվողական տեխնիկայում, գերբարձր հաճախային տեխնիկայում։ Որոշ ֆերիտներ կարող են օգտագործվել որպես շատ մեծ ունակության հիշողության սարքեր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Бочвар А. А., Металловедение, 5 изд., М., 1956.
Бунин К. П., Баранов А. А. Металлография. — М.։ Металлурия, 1970.
Smith, William F.; Hashemi, Javad (2006), Foundations of Materials Science and Engineering (4th ed.), McGraw-Hill, ISBN 0-07-295358-6.
Բիլլ Կոխ

Ուիլյամ Բիլլ Կոխ (մայիսի 3, 1940(1940-05-03), Ուիչիտո, Կանզաս, ԱՄՆ) ամերիկացի միլիարդատեր, բիզնեսմեն, նավասպորտի վարպետ և կոլեկցիոներ։ Նրա նավը զբաղեցրել է առաջին հորիզոնական 1992 թվականի ամերիկայի գավաթում։ Ֆորբս ամսագիրը 2019 թվականին նրա կարողությունը մաքուր արժեքը գնահատել է 1,8 միլիարդ ԱՄՆ դոլար։  


== Սկզնական տարիներ ==
Բիլլը հանդիսանում է Մերի Կլեմենտինի և Koch Industries-ի հիմնադիրն է Ֆրեդ Կոխի որդին։ Սովորել է Ինդիանա նահանգի Կալվերի զինվորական ակադեմիայում։ Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում ստացել է բակալավրի, մագիստրոսի և քիմիական մեքենաշինության դոկտորի աստիճան։ Դեյվիդ Կոխը (1940-2019) նրա երկվորյակ եղբայրն էր։ Նրա մյուս երկու եղբայրներն են Ֆրեդերիկ Կոխը (1933-2020) և Չարլզ Կոխը (ծնվել է 1935 թվականին)։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
Սկզբում Բիլլ Կոխը աշխատում էր իր ընտանիքիան պատկանող ընկերությունում, որտեղ նա պատասխանատու էր «Koch Industries»-ի քիմիկատների առևտրի շուկա մուտք գործելու համար։ Նա և իր ավագ եղբայր Ֆրեդերիկը ժառանգել են «Koch Industries»-ի ակցիաներից։ 1983 թվականին նրանք իրենց մասնաբաժինը վաճառել են իրենց եղբայրներ Չարլզին և Դևիդին 800 միլիոն ԱՄՆ դոլարով։ «Koch Industries»-ից հեռանալուց հետո Բիլլը դարձավ Oxbow Group-ի հիմնադիրը և նախագահը։ Ընկերությունը զբաղվում էր էներգետիկայի զարգացմամբ, որը տեղակայված էր Ֆլորիդա նահանգի Ուեսթ Պալմ Բիչ քաղաքում։


== Ամերիկայի Գավաթ ==
1992 թվականին Բիլլ Կոխը հաղթել է Ամերիկայի գավաթում «America 3» նավով, հաղթելով «Il Moro Challenge» իտալական թիմին։ Կոխը ինչպես հաղորդվում է ծախսել է ավելի քան 65 միլիոն դոլլար մրցավազքին մասնակցելու համար, և չնայած որ նա համարվում է սիրողական մարզիկ, անձամբ ներգրավվել էր «America 3» թիմի կազմում, որը ղեկավարում էր փորձառու նավապետ Բադդի Մալդժեսը։
1993 թվականին Բիլլ Կոխի անունը ավելացվել է Ամերիկայի գավաթի փառքի սրահում, իսկ 2018 թվականի առագաստային սպորտի ազգային փառքի սրահ։


== Կոլեկցիոներ ==
Կոխը հանդիսանում է արվեստի և գինու կոլեկցիոներ։ Նա հայտնի է նրանով, որ մի քանի դատական հայց է տվել գինու վաճառքով զբաղվողներ դեմ կեղծ և ոչ լիցենզավորված գինի վաճառելու համար, առաջին հերթին այդ հայցերը Հարդի Ռոդենստոկի դեմ էր, ով վաճառում էր Թոմաս Ջեֆերսոնին պատկանող գինիները։
2011 թվականին աճուրդում ձեռք է բերել հայտնի հանցագործ Բիլլի Քիդի նկարը 2․3 միլիոն ԱՄՆ դոլարով։


== Անձնական կյանք ==
1994 թվականին Կոխը ամուսնացել է Ջոան Գրանլուդի հետ։ Նրանք ունեցել են տղա՝ Վյատ։ Ամուսնությունը ավարտվել է ամուսնալուծությամբ։ 
2005 թվականին Կոխը ամուսնացել է Բրիդջիտ Ռունի (ծնված 1962 թվականին) հետ։ Զույգ ունեցել է աղջիկ Քեյթլին անունով։ Կոխի ընտանիքը բնակվում է Պալմա Բիչում՝ Ֆլորիդա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Кристофер Леонард Koch Industries: «Капитализм для своих» или Как строилась власть корпораций в Америке = Cristopher Leonard. Kochland The Secret History of Koch Industries and Corporate Power in America / пер. с англ. Анна Балакина, Григорий Красовский. — М.: Интеллектуальная Литература, 2021. — 655 с. — ISBN 978-5-907274-61-7
Աջայ Բհաթ

Աջայ Վ. Բհաթ (սեպտեմբերի 6, 1957(1957-09-06), Վադոդարա, Բոմբեյ, Հնդկաստան), հնդկական ծագմամբ ամերիկացի համակարգչային ճարտարապետ, ով սահմանեց և զարգացրեց լայնորեն օգտագործվող մի քանի տեխնոլոգիաներ, ներառյալ USB (Universal Serial Bus), AGP (Accelerated Graphics Port), PCI Express, Պլատֆորմային Էներգիայի Կառավարման ճարտարապետություն և չիպսետի տարբեր բարելավումներ։


== Կենսագրություն ==
Հնդկաստանի Բարոդա քաղաքի Մահարաջա Սայաջիրաո համալսարանն ավարտելուց հետո Բհաթը մագիստրոսի կոչում է ստացել ԱՄՆ-ի Նյու Յորքի Քաղաքային համալսարանում։ 1990-ին Բհաթը միացավ Intel-ին` որպես Folsom չիպսետների ճարտարապետության անձնակազմի ավագ ճարտարապետ։ Նա ունի հարյուր երեսուն երկու ԱՄՆ և միջազգային արտոնագրեր, և մի քանի այլ փաստաթղթեր, որոնք ներկայացնում են տարբեր փուլեր։ 1998, 2003 և 2004 թվականներին Բհաթին առաջարկվեց մասնակցելու Միացյալ Նահանգների և Ասիայի առաջատար համալսարաններում անցկացվող «Տարբերակված դասախոսությունների շարքին»։ Նա 2002 թվականին PCI Express-ի ճշգրտումների մշակման գործում ներդրած ավանդի համար արժանացել է «Գերազանցության մրցանակ» պարգևին։
Intel-ի I / O գլխավոր ճարտարապետը, որը պատասխանատու է հարթակի և I / O- ի համար, փոխկապակցում է ուղղությունները, Բհաթը նաև առաջնորդում է հաջորդ սերնդի հաճախորդների համար նախատեսված Պլատֆորմի Ճարտարապետության սահմանումն ու զարգացումը։
Intel-ի անդամներն ընտրվում են իրենց տեխնիկական ղեկավարության, ընկերության և արդյունաբերության մեջ մեծ ներդրման համար։
2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Քոնան Օ'Բրայենի մասնակցությամբ The Tonight Show-ն կատարեց կատակերգական մի համար, որում նկարահանվեց Բհաթի Intel կազմակերպությունը և որտեղ կրկնօրինակվեցին Intel-ի «Rockstar» գովազդները։ Աջայ Բհաթը ներկայացվեց GQ India-ի 2010 թ. հուլիսի համարում` որպես «50 համընդհանուր ամենաազդեցիկ հնդիկներից» մեկը։
2013 թվականի ապրիլին Լոնդոնի Ասիական մրցանակաբաշխության ժամանակ արժանացավ  մրցանակի՝  Գիտության և Տեխնոլոգիայի բնագավառում իր ակնառու նվաճումների համար։


== Ճանաչում ==
2013 թվականին ոչ եվրոպական երկրներ անվանակարգում Եվրոպական գյուտարար մրցանակ։
Բհաթը համաշխարհային ճանաչում ձեռք բերեց որպես USB-ի համահեղինակ` Intel 2009 հեռուստատեսային գովազդի միջոցով, որտեղ նրան պատկերեց դերասան Սունիլ Նարկարը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հետագա ընթերցում ==
Ajay Bhatt(չաշխատող հղում) at EETIMES: The Great Minds, Great Ideas Project
USB inventor is tech's unlikely 'rock star', By John D. Sutter, February 4, 2010 – Ajay Bhatt on CNN.COM
How humble USB turned engineer into tech 'rock star' By Nick Glass and Matthew Knight, CNN


== Արտաքին հղումներ ==
Intel commercial – Ajay Bhatt ՅուԹյուբում
Ajay Bhatt Interview with Conan O'Brien
Photo at Flickr
Ajay V.Bhatt winner of the European Inventor Award
Sunil Narkar Internet Movie Database կայքում
Բակայ (այլ կիրառումներ)

Բակայ, կարող է վերաբերել՝

Բակայ - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վոզնեսենսկի շրջանում
Բակայ - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Ռեշետիլովկայի շրջանում
Բակայ - գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Չերտկովսկի շրջանում
Մեսրոպյան ծխական երկդասյան դպրոց

Բաքվի հայկական Մեսրոպյան ծխական երկդասյան դպրոց, հիմնվել է 1869 թվականին՝ տեղի հայ բնակչության և Շամախու թեմի հոգևոր տեսուչ Անդրեաս եպիսկոպոսի ջանքերով։ Դպրոցի հոգաբարձության անդամ Ջ. Մելիքյանը հինգսենյականոց իր սեփական տունը երկու տարով անվճար տրամադրել է դպրոցին։
Դպրոցում դասավանդվել են կրոնագիտություն, հայոց և ռուսաց լեզուներ, ազգային պատմություն, թվաբանություն, հայոց և ռուսաց լեզուների վայելչագրություն։
1873 թվականին ունեցել է 4 ուսուցիչ, 89 աշակերտ, 1884-1885 ուստարում՝ 170 աշակերտ։ 1885 թվականի մարտի 5-ին փակվել է։ Վերաբացվել է 1886 թվականի սեպտեմբերին։ 1888-1889 ուստարում դպրոցը եղել է երկդասյան՝ ունենալով 138 աշակերտ և 7 ուսուցիչ։ 1896 թվականին դարձյալ փակվել է։ Վերաբացվել է 1906 թվականին։ 1911-1912 թվականներին եղել է արական 6-ամյա դպրոց։
1914 թվականին ունեցել է 8 ուսուցիչ և 237 աշակերտ։ 1916-1917 թվականներին դեռևս գործել է։


== Գրականություն ==
«Արարատ», 1869, Բ, էջ 43։
«Արարատ», 1876, Ա, էջ 34։
«Արարատ», 1878, ԺԲ, էջ 455։
«Մեղու Հայաստանի», 1885, թիվ 20։


== Աղբյուրներ ==
Գորբունի (գյուղ, Վյազգինսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳորբունիԳորբունի (ռուս.՝ Горбуны), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 43 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Չերտորիյա (գյուղ, Կիցմանի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉերտորիյաՉերտորիյա (ուկրաիներեն՝ Чортория), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Կիցմանի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերտորիյա գյուղում բնակվում էր 685 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յուլիա Բերետտա

Յուլիա Բերետտա (փետրվարի 19, 1979(1979-02-19), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս երգչուհի և դերասանուհի, երգերի հեղինակ, «Ստրելկի» խմբի նախկին մասնակից (1997—2002)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1979 թվականի փետրվարի 19–ին Մոսկվայում, նրա ծնողները ամուսնալուծվել են, երբ նա եղել է երկու տարեկան Հետո նրա մայրը նորից ամուսնացել է։
Ավարտել է երաժշտական դաշնամուրի բաժինը։
Ավարտել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտը, Յուրի Բորիսովիչ Նիֆոտովայի դերասանական ֆակուլտետը։
1997թ․-ին «Ստրելկի» խմբում տեղի է ունեցել ընտրական մրցույթ, որտեղ նա դարձել է «Ստրելկի» խմբի առաջատար մենակատարներից մեկը։ Յուլիան հանդես է եկել Յու-Յու կեղծանվամբ։
2002 թվականի սեպտեմբերին լքում է «Ստրելկի» խումբը և զբաղվում Յուլիա Բերետտա կեղծանունով սոլո կարիերայով, նույն տարվանից նա սկսում է իր կարիերան կինոյում։
2005 թվականին համագործակցել է Անդրեյ Գուբինի հետ որպես երաժշտական պրոդյուսեր և նոր ալբոմի համար երգերի հեղինակ։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսին— Վլադիմիր Գլեբով — գործարար
Որդի — Վլադիմիր Գլեբով (ծնվ․ 2015թ․ նոյեմբերի 2)


== Ֆիլմագրություն ==
2002 – Գող 2. Վարձույթով երջանկություն — Նաստյա
2003 – Անհաջողակի խորթ մայրը — Լենա
2004 – Երազանքների գործարան — Սկսնակ երգչուհի Վարյան
2004 – Հրաշք արահետը — Մալիկա
2006 – Անիծված դրախտ — Մարինա
2008 – Ամենալավ ֆիլմը — Փողոցային № 4
2008 – Հակադիպուկահար (Ուկրանիա) — Եվա
2008 – Մասնավոր
2008 – Արուի ուղին — Քրիստինա
2009 – Գնդակի փողը 3 — Լորա
2009 – Քայլ առ քայլ — Ժենյա Ռուդակովա
2012 – Մի լացիր իմ վրա Արգենտինա — Ժաննա Արտեմեվա, Պրոդյուսեր
2013 – Կրկնորինակող — Վիկտորիա
2013 – Փնտրեք մայրիկին — Դինա
2013 – Կեսար — Սվետլանա Զագումենովա
2013 – Հաջողակ — Լենա Խլեբնիկայա
2013 – Գյուղական բժիկ. Վերադարձ — Դինա
2013 – Վարձույթով հայրիկը – Օլգա


== Սկավառակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մոսկալևշչինա

Մոսկալևշչինա (ուկրաիներեն՝ Москалівщина), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մոսկալևշչինա գյուղում բնակվում էր 55 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մագնիսական դաշտի լարվածություն

Մագնիսական դաշտի լարվածություն, վեկտորական ֆիզիկական մեծություն, միջավայրում մագնիսական դաշտի քանակական բնութագրերից։ Նշանակումը՝ 
  
    
      
        
          
            
              H
              →
            
          
        
      
    
    {\displaystyle {\vec {H}}}
  ։


== Հատկություններ ==
Ընդհանուր դեպքում մագնիսական դաշտի լարվածությունը կախված է ժամանակից և տարածական կոորդինատներից։ Բավարարում է Մաքսվելի հավասարումներին։
Միավորների ՍԳՎ համակարգում 
  
    
      
        
          
            
              H
              →
            
          
        
      
    
    {\displaystyle {\vec {H}}}
  -ը մագնիսական դաշտի մյուս ավելի հիմնական բնութագրի՝ մագնիսական ինդուկցիայի 
  
    
      
        
          
            
              B
              →
            
          
        
      
    
    {\displaystyle {\vec {B}}}
   վեկտորի հետ կապված է

  
    
      
        
          
            
              B
              →
            
          
        
        =
        
          
            
              H
              →
            
          
        
        +
        4
        π
        M
      
    
    {\displaystyle {\vec {B}}={\vec {H}}+4\pi M}
  առնչությամբ, որտեղ M-ը մագնիսացման վեկտորն է, այսինքն՝ միջավայրի միավոր ծավալի մագնիսական մոմենտը։
Իզոտրոպ միջավայրի դեպքում 
  
    
      
        
          
            
              H
              →
            
          
        
      
    
    {\displaystyle {\vec {H}}}
   և 
  
    
      
        
          
            
              B
              →
            
          
        
      
    
    {\displaystyle {\vec {B}}}
   վեկտորները կապված են պարզ գծային առնչությամբ՝

  
    
      
        
          
            
              H
              →
            
          
        
        =
        
          
            
              
                B
                →
              
            
            μ
          
        
      
    
    {\displaystyle {\vec {H}}={\frac {\vec {B}}{\mu }}}
  (ՍԳՎ համակարգում), որտեղ 
  
    
      
        μ
      
    
    {\displaystyle \mu }
  -ն միջավայրի մագնիսական թափանցելիությունն է։ Վակուումում 
  
    
      
        μ
        =
        1
      
    
    {\displaystyle \mu =1}
   և մագնիսական դաշտի լարվածությունը համընկնում է մագնիսական դաշտի ինդուկցիային։


== Չափման միավորներ ==
ՍԳՎ համակարգում մագնիսական դաշտի լարվածության չափման միավորը էրստեդն է, իսկ Միավորների միջազգային համակարգում՝ ա/մ-ը (1 է= 79.6 ամպեր/մ)։
Չկալովո (գյուղ, Կրասնոկուտսկի շրջան)

Չկալովո (ռուս.՝ Чкалово), գյուղ Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Կրասնոկուտսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 970 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մ.թ.ա. 369


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Սոտնիկով (Նեկլինովսկի շրջան)

Սոտնիկով (ռուս.՝ Сотников ), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում։ Մտնում է Ֆեդերովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Վիկտորիայի գավառ

Վիկտորիայի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Vitória), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սեարա նահանգի մեջ։ Մտնում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի հարավային մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1 538 424 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 1447,038  կմ²։ Բնակչության խտությունը 1.063,2  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 18 080 229 060,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2004 թվականին կազմում է 12 450,85 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,792։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Կարիասիկա
Սերա
Պոնտ Կանավեզե

Պոնտ Կանավեզե (իտալերեն՝ Pont-Canavese), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 3.822 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 199 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 19 կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10085։ Հեռախոսային կոդը՝ 0124։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբն է հանդիսանում San Costanzo di Niardo-ն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0124 862511
Էլեկտրոնային հասցեն՝ pont.canavese@cert.ruparpiemonte.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.pontcanavese.to.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Պեյիրյակ Միներվուա (կանտոն)

Պեյիրյակ Միներվուա (ֆր.՝ Peyriac-Minervois), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Լանգըդոկ-Ռուսիլյոն շրջանում։ Օդ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Կարկասոն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 1999 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 12140 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1125 է։ Կանտոնում կա 16 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Միկոլա Բաժան

Միկոլա Պլատոնովիչ Բաժան (ուկրաիներեն՝ Микола Платонович Бажан) (սեպտեմբերի 26 (հոկտեմբերի 9), 1904, Կամենեց-Պոդոլսկի, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 23, 1983(1983-11-23), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի խորհրդային բանաստեղծ, թարգմանիչ, հասարակական գործիչ։ Ուկրաինական ԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1951), Ուկրաինական խորհրդային հանրագիտարանի գլխավոր խմբագիր։ Սոցալիստական աշխատանքի հերոս (1974)։ 
Սովորել է Ումանի գիմնազիայում, 1921 թվականից՝ Կիևի արտաքին կապերի ինստիտուտում, ապա՝ Արտաքին հարաբերությունների ինստիտուտում։ Տպագրվել է 1923 թվականից. առաջին բանաստեղծությունները տպագրվել են Կիևի «Բոլշևիկ» թերթում։ Բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն՝ «Տասնյոթերորդ պարեկը» (1926), արտացոլում է քաղաքացիական կռիվները։ Բաժանի ստեղծագործությունների մեջ հատուկ տեղ է գրավում Սերգեյ Կիրովին նվիրված «Անմահություն» (1937) պոեմ–եռերգությունը։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին խմբագրել է «Զա Ռադյանսկու Ուկրաինու» («Հանուն Սովետական Ուկրաինայի») թերթը՝ օկուպացված շրջանների բնակչության համար։ Այդ տարիների նրա «Երդում» (1941) ժողովածուն, «Դանիիլ Հալիցկի» պոեմը (1942) և «Ստալինգրադյան տետրակ» գիրքը (1943) արժանացել են ԽՍՀՄ պետական մրցանակի (1946)։
1943-1948 թվականներին եղել է Ուկրաինական ԽՍՀ Նախարարների խորհրդի նախագահի տեղակալ։ Բազմիցս ընտրվել է ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի և ՈՒԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։
1953-1959 թվականներին եղել է Ուկրաինայի գրողների միության նախագահ։
Ուկրաիներեն է թարգմանել Շոթա Ռուսթավելու «Ընձենավորը», Դ. Գուրամաշվիլու, Ա. Նավոիի, Ալեքսանդր Պուշկինի, Ռ. Թագորի, Ռայներ Մարիա Ռիլկեի և շատ այլ բանաստեղծների ստեղծագործություններ։
Պարգևատրվել է Լենինի չորս շքանշանով, ԽՍՀՄ պետական մրցանակի կրկնակի, Տարաս Շևչենկոյի և Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական մրցանակների դափնեկիր է։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոտուշի (գյուղ, Յարկովսկի շրջան)

Մոտուշի (ռուս.՝ Мотуши), գյուղ Ռուսաստանի Տյումենի մարզի Յարկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 450 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)