Ռեգինա Էզերա

Ռեգինա Էզերա (լատիշ․՝ Regīna Ezera,դեկտեմբերի 20, 1930(1930-12-20), Ռիգա, Լատվիա - հունիսի 11, 2002(2002-06-11), Կեգումս, Լատվիա), լատվիացի գրող, Լատվիայի ԽՍՀ-ի մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1974), Լատվիայի ԽՍՀ-ի ազգային գրող (1981):


== Կենսագրություն ==
Ռեգինա Էզերան ծնվել է 1930 թվականի դեկտեմբերի 20-ին, Ռիգայում, հյուսն Ռոբերտի և բուժքույր Լուցի Շամրետոյի ընտանիքում։ 1944 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել էր Գրեմանիա աշխատելու։ 1945 թվականին, երբ ամերիկացիները «տեղահանված անձանց» տեղափոխում էին Արևմուտք, նա ծնողների հետ փախել է էշելոնից, և մնացել են խորհրդային օպուկացիոն գոտում։ 1945 թվականի աշնանը նրանք վերադարձել են Ռիգա։
1955 թվականին Ռեգինան ավարտել է Լատվիայի պետական համալսարանի պատմա-փիլիսոփայական ֆակուլտետի լրագրության բաժինը։ Աշխատել է «Рionieris» (1954—1957) թերթում։ 1955 Էզերա կեղծանվամբ հրապարակել է «Pat īkšķis nelīdzēja» պատմվածքը, «Bērnība» («Մանկություն») մանկական ամսագրում։ 1961 թվականին հրատարակել է առաջին գիրքը` «Un ceļš vēl kūp» պատմվածքների ժողովածուն։ Առաջին վեպը` «Գարնանային երկնքի տակ», լույս է տեսել 1961 թվականին։ 1961 թվականից Լիտվայի գրողների միության անդամ է։
1963 թվականին հրապարակվել է գրողի երկրորդ վեպը` «Նրանք երեքն էին»։
1976 թվականին «Ջրհոր» վեպի հիման վրա Ռիգայի կինոստուդիայում ռեժիսոր Գունար Ցիլինսկու կողմից նկարահանվել է «Սոնատ լճի վրա» գեղարվեստական ֆիլմը։ 1996 թվականին Լատվիական հեռուստատեսությամբ ռեժիսոր Թալիվալդիս Մարգևիչի կողմից էկրանարկվել է «Դինոզավրի ձու» գիրքը, հերոսներից մեկին մարմնավորել է Ռեգինա Էզերան։
Ընտանիք
Առաջին ամուսին  - նախկին զինվորական Էկաբ Լասենբերգ
երկրորդ ամուսին - թարգմանիչ և լրագրող Չեսլավ Կինձուլիս (Česlavs Kindzulis)
Երեք դուստրեր` Ինեսե, Իլզե և Այյա։
1978 թվականից ապրել է իր գյոուղական տանը՝ Ռիգայից ոչ հեռու։
Մահացել է 2002 թվականի հունիսի 11-ին։ Թաղվել է Թոմեսկի գերեզմանոցում, Կեգումի շրջակայքում։
2003 թվականին գրողի տանը բացվել է նրա հիշատակի թանգարանը։


== Ճանաչում և պարգևներ ==
Է. Վեյդենբաումի անվան գրական մրցանակ (1968)
Լատվիայի ԽՍՀ-ի պետական մրցանակ գրականության բնագավառում (1972)
Լատվիայի ԽՍՀ-ի մշակույթի վաստակավոր արտիստ (1974)
Լատվիայի ԽՍՀ-ի ազգային գրող (1981)
4-րդ աստիճանի Երեք Աստղ շքանշանի ասպետ (1995)
Ընդգրկվել է Լիտվիայի մշակութային կանոնի մեջ


== Մատենագիտություն ==


===== Պատմվածքներ =====
«Zilonis»
«Un ceļš vēl kūp» (1961)
«Daugavas stāsti» (1965)
«Aiztek Gaujas ūdeņi, aiztek» (1968)
«Saules atspulgs» (1969)
«Grieze — trakais putns» (1970)
«Nakts bez mēnesnīcas» (1971)
«Pavasara pērkons» (1973)
«Vasara bija tikai vienu dienu» (1974)
«Cilvēkam vajag suni» (1975)
«Baraviku laika dullums» (1978)
«Slazds» (1979)
«Princeses fenomens» (1985)
«Pie klusiem ūdeņiem» (1987)


===== Վեպեր =====
«Zem pavasara debesīm» ("Под весенним небом") (1961)
«Viņas bija trīs» (1963)
«Dzilnas sila balāde» (1968)
«Aka» (1972)
«Zemdegas» (1977)
«Mežābele» (1966)
«Izlase» (1979)
«Nostalģija» (1979)
«Saulespuķes no pērnās vasaras» (1980)
«Varmācība» (1982)
«Nodevība» (1984)
«Dzīvot uz savas zemes» (1984)
«Virtuvē bez pavārgrāmatas» (1989)
«Stāsti un noveles» (1990)
«Visticamāk, ka ne…» (1993)
«Zvaigžņu lietus» (1994)
«Pūķa ola» (1995)
«Visticamāk, ka jā…» (1996)
«Mazliet patiesības. Nedaudz melu…» (1997)


== Գրականություն ==
Tabūns B. Regīna Ezera. — R., 1980


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Регина Эзера в обзоре новейшей латышской прозы Риманда Цеплиса
Г. Берелис Биография на сайте Латвийского культурного канона Archived 2016-11-23 at the Wayback Machine.