armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Արամ Տեր-Ավետիքյան

Արամ Նազարի Տեր-Ավետիքյան (նաև՝ Արամ Տեր-Ավետիսով, ), հայ բժիշկ, կոլեգիական խորհրդատու, քաղաքային խորհրդի պատգամավոր և հասարակական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Արամ Տեր-Ավետիքյանը և Տեր-Ավետիքյանների ամբողջ գերդաստանը հին Երևանում հայտնի անձնավորություններ են եղել։ Բժշկի հայրը` Նազար Տեր-Ավետիքյանը, ռուս-պարսկական պատերազմում ռուսական զորքերին օգնություն ցուցաբերելու համար ցարական հրամանագրով, որպես պարգևատրում, ստացել էր ազնվականի տիտղոս, որը ժառանգաբար անցել էր նրա տղաներին։
Ավարտել է Խարկովի բժշկական համալսարանը։ Ունեցել է իր սեփական հիվանդանոցը Երևանում։ Բացի սեփական հիվանդանոցից, նա որպես բժիշկ է աշխատել նաև Երևանի Պուշկինյան ուսումնարանում և Արական գիմնազիայում։ Այդ ժամանակ գիմնազիայի դիմացի նոր շենքը դեռ չեր կառուցվել, և ուսումնական հաստատությունը գտնվում էր Նազարովսկայա` ներկայիս Ամիրյան 2/8 հասցեում)։


== Տեր-Ավետիքյանի եկամտաբեր տունը ==
Բացի հիվանդանոցից, եղել է նաև եկամտաբեր տուն, որը գտնվում էր Երևանի արական դասական գիմնազիայի համալիրի դիմաց։
Բժիշկի եկամտաբեր տունը բաղկացած է եղել բնակարաններից և խանութներից։ Երեք հարմարավետ բնակարաններ, ընդհանուր հաշվով տասներկու սենյակ, չհաշված օժանդակ տարածքները (նախասենյակ, խոհանոց), գտնվում էին գլխավոր առանձնաշենքում, իսկ երկու յոթ սենյականոց փոքր բնակարանները` թևաշենքերում։ Գլխավոր առանձնաշենքի առաջին հարկում տեղակայված են եղել խանութները, որոնք հանձնվում էին վարձակալությամբ։ Դրանց թիվը համապատասխանում էր փողոց դուրս եկող ցուցափեղկերի լայն խորշերի քանակին, որոնք տարակենտրոնացված էին կենտրոնական գլխավոր մուտքի երկու կողմում։ 1906-1911 թվականներին բնօրինակից հանված Երևանի հատակագծի վրա արձանագրված է եղել Տեր-Ավետիսովի բուժարանը։
Ներկայումս այդ շենքում գտնվում են առևտրային հաստատություններ և բանկ։ Շենքը գտնվում է Հանրապետության հրապարակի մոտակայքում Աբովյան փողոցի վրա։ Ներկայիս հասցեն է՝ Աբովյան փողոց 1/1, Արամի (նախկին Ցարական) և Փավստոս Բուզանդի (նախկին Բեհբութովի) փողոցների միջև ընկած հատվածում։


== Տեր-Ավետիքյանի հիվանդանոցը ==
Արամ Տեր-Ավետիքյանի հիվանդանոցը զբաղեցնում էր եկամտաբեր տան հյուսիս-արևելյան թևը։ Աստաֆյան փողոցի երկհարկանի սեփական տան շինարարությունն ավարտվել է 1914 թվականին։ Շինարարության կապալառուն, և ենթադրաբար, նախագծի հեղինակը եղել է բժիշկի եղբայրը` ինժեներ և Տեր-Ավետիքյան եղբայրների մեխանիկական, չուգունի ձուլման գործարանի համասեփականատեր, Երվանդը։ Բայց հիվանդանոցն ավելի վաղ էր սկսել գործել։ 1911 թվականի թերթում արդեն հայտարարություն կար մշտական մահճակալներով հիվանդանոցի մասին։
Բացի Արամ Տեր-Ավետիքյանից (ներքին և նյարդային էլեկտրոթերապիա), այստեղ աշխատում են նաև՝ Խ. Ավետիսյանը (մանկական հիվանդություններ, քիթ, կոկորդ, ականջ), Ա. Տեր-Գրիգորյանցը (կանացի խնդիրներ, մանկաբարձություն և խորհուրդներ երեխաների կերակրման հարցերով), Կ. Տեր-Մարուքյանը (մանկական և ներքին հիվանդություններ), Ա. Մելիքյանը (վեներական և միզասեռական հիվանդություններ), Ի. Տեր-Միքաելյանցը (վիրաբուժության գծով), Ա. Զարեմբան (ակնաբուժական հարցերով), Մ. Մարգարյանը (ատամների և բերանի խոռոչի հիվանդություններ)։ Քաղաքային մասնավոր բժշկական հաստատություններից Արամ Տեր-Ավետիքյանի հիվանդանոցն ամենահայտնիներից էր։
Երևանի նահանգի հուշագրքում տպագրված գովազդի վրա ներկայացնված է եղել հիվանդանոցի գործառնական մասնագիտացման մանրամասն նկարագրությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կողբ (այլ կիրառումներ)

Կողբ տեղանունը կարող է վերաբերել հետևյալ բնակավայրերին.

Կողբ (Թուրքիա) - քաղաք Թուրքիայի Իգդիրի մարզում։
Կողբ (Հայաստան) - գյուղ Հայաստանի Տավուշի մարզում։
Կողբ (Կուրի վտակ) - գետ Հայաստանում և Ադրբեջանում։
Կողբ - գետ Հայկական լեռնաշխարհում, Արաքսի աջ վտակը։
Լը Մայե դ’Էկոլ

Լը Մայե դ’Էկոլ (ֆր.՝ Le Mayet-d'École), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Գաննա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վիշի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03164։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 271 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 165 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 113-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 52-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,3 %)։ 113 աշխատունակ բնակիչներից 100-ը աշխատում էին (62 տղամարդ և 38 կին), անաշխատանք էին 13-ը (7 տղամարդ և 6 կին)։ 52 անգործունակ մարդկանցից 12-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 14-ը թոշակառու, 26-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Լը Մայե դ’Էկոլ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-23-ին։ Վերցված է 2012-6-1 
«Լը Մայե դ’Էկոլ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-29
Քլեյնմոնդ

Քլեյնմոնդ (աֆրիկաանս՝  և անգլ.՝ Kleinmond), փոքր քաղաք Հարավաֆրիկյան Հանրապետության հարավ-արևմուտքում՝ Արևմտյան Կապ նահանգի տարածքում։ Ընդգրկված է Օֆերբրեխ շրջանի և Օֆերստրանդ մունիցիպալիտետի կազմում։


== Պատմություն ==
Բնակավայրը, որն ավելի ուշ վերածվել է քաղաքի, թաունշիփի կարգավիճակ է ստացել 1929 թվականին։ 1959 թվականին Քլեյնմոնդը ստացել է մունիցիպալիտետի կարգավիճակ։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը գտնվում է նահանգի հարավային մասում՝ Ատլանտյան օվկիանոսի Սանդաուն ծովածոցի ափին, նահանգի վարչական կենտրոն Քեյփթաունից մոտ 40 կիլոմետր (ուղիղ գծով) հարավ-արևելք։ Ծովի մակարդակից բացարձակ բարձրությունը  0 մետր է։


== Կլիմա ==
Քաղաքի կլիման մերձարևադարձային-միջերկրածովյան է։ Միջին տարեկան տեղումների քանակը կամզում է 747 մմ: Ամենաշատ տեղումներ լինում են  ապրիլից հոկտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում: Օդի միջին առավելագույն ջերմաստիճանը տատանվում է 15,8 °C-ից (հուլիսին) մինչև 25,5 °C (փետրվարին): Տարվա ամենացուրտ ամիսը հուլիսն է: Միջին նվազագույն գիշերային ջերմաստիճանը այդ ամսում լինում է 7 °C։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով՝ Քլեյնմոնդի բնակչությունը կազմել է 6634 մարդ, որոնցից տղամարդիկ կազմել են 50,06 տոկոս, կանայք՝ համապատասխանաբար 49,94 տոկոս: Ռասայական առումով սպիտակամորթները կազմում էին քաղաքի բնակչության 36,34 %-ը, նեգրոիդները՝ 34,79 %-ը, գունամորթները՝ 27,63 %-ը, ասիացիները (այդ թվում՝ հնդիկները)՝ 0,33 %-ը, այլ ցեղերի ներկայացուցիչները՝ 0,9%-ը: Քաղաքացիների շրջանում առավել տարածված լեզուներն էին աֆրիկաանսը (60,13 %), կոսան (25,53 %), անգլերենը (7,56 %) և սեսոտոն (3,23 %)։


== Տրանսպորտ ==
Քաղաքով անցնում է R44 տարածաշրջանային խճուղին։ Մոտակա օդանավակայանը տեղակայված է Հերմանուս քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Չելյուսկին (շոգենավ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չելյուսկին (այլ կիրառումներ)

«Չելյուսկին» (ռուս.՝ Челю́скин), խորհրդային շրջանի շոգենավ։ Կառուցվել է Դանիայում, 1933 թվականին։ 1933 թվականի հունիսի 19-ին անվանափոխվել է ի պատիվ Սեմյոն Չելյուսկինի (մինչ այդ կոչվել է «Լենա»)։
1933 թվականին փորձ կատարվեց «Չելյուսկին»-ով մեկ նավագնացության շրջանում անցնել Հյուսիսային ծովային ուղին՝ Մուրմանսկից Վլադիվոստոկ (արշավախմբի ղեկավար՝ Օ․ Շմիդտ, կապիտան՝ Վ․ Վորոնին)։ Այնուամենայնիվ, 1934 թվականի փետրվարի 13-ին Չուկոտի ծովում «Չելյուսկին»-ը ճզմվեց սառույցներով և ընկղմվեց։ Արշավախմբի մասնակիցներին՝ «չելյուսկինցիներին», սառույցի վրայից ցամաք փոխադրեցին սովետական օդաչուները, որոնք առաջինը ԽՍՀՄ-ում ստացան Սովետական Միության հերոսի կոչում։
Ալեքսեյ Սիսակյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Սիսակյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Ալեքսեյ Նորայրի Սիսակյան  (ռուս.՝ Алексей Норайрович Сисакян, հոկտեմբերի 14, 1944(1944-10-14), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - մայիսի 1, 2010(2010-05-01), Լարնակա, Կիպրոս), հայ ֆիզիկոս-տեսաբան։ Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1980), պրոֆեսոր` (1986): ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան (2005), ՌԳԱ թղթակից (2006) անդամ։
Կենսաֆիզիկոս, տիեզերական կենսաբանության հիմնադիրներից մեկի` Նորայր Սիսակյանի որդին է, ֆիզիկական գիտությունների դոկտոր Իոսիֆ Սիսակյանի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
1968 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանը։ 1968 թվականից աշխատել է միջուկային հետազոտությունների միացյալ ինստիտուտի (Դուբնա) տեսական ֆիզիկայի լաբորատորիայում՝ Ն․ Ն․ Բոգո Աուբովի ղեկավարությամբ։ 1979-1989 թթ. այդ ինստիտուտի գլխավոր գիտնական քարտուղար, 1989-2005 թթ.` փոխտնօրեն, 2006-2010 թթ.` տնօրեն։ 1985 թվականից, միաժամանակ՝ տեսական ֆիզիկայի լաբորատորիայի տնօրեն, 1982 թվականից Մոսկվայի ֆիզտեխնիկական ինստիտուտի տարրական մասնիկների ֆիզիկայի ամբիոնի գիտական ղեկավար։

Ալեքսեյ Սիսակյանը եղել է Ռուսաստանի ճարտարագիտական (1992), ՌԴ բնական (1994), Եվրոպական (Բրյուսել, 2003) Գիտությունների ակադեմիաների անդամ, Միջուկային Հետազոտությունների Միավորված Ինստիտուտի (ՄՀՄԻ) գիտական խորհրդի մասնիկների և դաշտերի հանձնաժողովի, Ապագա արագացուցիչների եվրոպական կոմիտեի անդամ, ՄՀՄԻ ուսումնագիտական կենտրոնի նախագահ, Բնության, հասարակության և մարդու «Դուբնա» միջազգային համալսարանի փոխնախագահ և տեսական ֆիզիկայի ամբիոնի վարիչ, «Տարրական մասնիկների և ատոմային միջուկների ֆիզիկա» հանդեսի գլխավոր խմբագրի տեղակալ։ Տվերի պետական համալսարանի, ԵՊՀ (2005) պատվավոր դոկտոր, Աշտարակ քաղաքի պատվավոր քաղաքացի (2005)։


== Գործունեություն ==
Աշխատանքները վերաբերում են բարձր էներգիայի միջուկային ֆիզիկայի տեսական խնդիրներին, տարրական մասնիկների ֆիզիկային, դաշտի քվանտային տեսության մոտավոր մեթոդներին ու հավասարումներին, ոչ տրիվիալ երկրաչափությամբ, համաչափությամբ և տոպոլոգիայով քվանտային համակարգերի հիմնախնդիրներին։ Ուսումնասիրել և զարգացրել է դաշտի քվանտային տեսության մոտավոր մեթոդները, հետազոտել տարրական մասնիկների բազմակի ծնման մեխանիզմները և հադրոնների փոխազդեցության մոդելները բարձր էներգիաների դեպքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Օստրովերխովկա (այլ կիրառումներ)

Օստրովերխովկա, կարող է վերաբերել՝

Օստրովերխովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զմիյովի շրջանում
Օստրովերխովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում
Պեսկիերա դել Գարդա

Պեսկիերա դել Գարդա (իտալերեն՝ Peschiera del Garda), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վերոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 8479 մարդ։ Խտությունը կազմում է 499 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 17,63 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 37019։ Հեռախոսային կոդ՝ 045։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Քլարկ շրջան (Միսսուրի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քլարկ շրջան (այլ կիրառումներ)Քլարկ շրջան (անգլ.՝ Clark County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.313 կմ² է, բնակչությունը՝ 7.139 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Կահոկա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1836 թ.։
Իվան Վազովի անվան ազգային թատրոն

Իվան Վազովի անվան ազգային թատրոն (բուլղար․՝ Народен театър „Иван Вазов“), ազգային դրամատիկ թատրոն Բուլղարիայի մայրաքաղաք Սոֆիայում։ Անվանվել է ի պատիվ բուլղարացի դրամատուրգ Իվան Վազովի։ Համարվում է Բուլղարիայի գլխավոր թատերական կենտրոնը։


== Պատմություն ==
Բուլղարիայի ազատագրումից հետո Ազգային թատրոնը համարվել է ամենահին և ազդեցիկ թատրոնը, որն ստեղծվել է 1904 թվականին «Արցունք և ծիծաղ» (բուլղարերեն՝ Сълза и смях) թատերական խմբի հիման վրա որպես Բուլղարիայի ազգային թատրոն, 1906-1952 թվականներին՝ Ազգային թատրոն, 1952-1962 թվականներին՝ Քրիստյո Պետրով Սարաֆովի անվան ազգային թատրոն, 1962-1977 թվականներին և 1982 թվականից մշտապես անվանվել է Իվան Վազովի անվան ազգային թատրոն։

Թատրոնը տեղակայված է թատրոնի համար կառուցված Իգնատյա Դյակոնա 5 հասցեում գտնվող շքեղ շենքում։ Շենքը կառուցվել է 1906 թվականին «Ֆելների և Գելմերի» ճարտարապետական բյուրոյի նախագծով։ Շենքի հանդիսավոր բացումը եղել է 1907 թվականի հունվարի 3-ին։ Շենքը մի քանի անգամ հրդեհվել է, սակայն վերականգնվել է։ Շենքն զգալիորեն վնասվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ (1943-1944)։ Վերանորոգվել է 1945 թվականին։ 1971-1975 թվականների վերափոխումների ժամանակ կառուցվել է կամերային դահլիճը։
Թատրոնն ապահովված է ժամանակակից սարքավորումներով, 750 հանդիսատեսի համար նախատեսված դահլիճ, 120 հանդիսատեսի համար նախատեսված կամերային դահլիճ, բեմ 4-րդ հարկում՝ 70 հանդիսականների համար։
Թատրոնի կազմավորումից հետո գլխավոր ռեժիսոր է դարձել Յոզեֆ Շմախան։ 1925 թվականին՝ թատերական ուսումնարանի բացումով ավելացել է դերասանների թիվը։ 1920-1930-ական թվականներին թատրոնը շուրջ 2 տասնամյակ ղեկավարել է Վլադիմիր Վասիլևը։
1990-ական թվականների սկզբում թատրոնը ղեկավարել է պրոֆեսոր Վասիլի Ստրեֆանովը։
Թատրոնի ներկայացումների ցանկը ներառում է ինչպես հայտնի եվրոպական և համաշխարհային հեղինակների, այնպես էլ բուլղարական գրականության անվանի ներկայացուցիչների ստեղծագործություններից։
Թատրոնի ճակատային հատվածը պատկերված է 1999 և 2006 թվականներին թողարկված 50 բուլղարական լևի հակառակ կողմում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Official website
Historical photographs of the Ivan Vazov National Theater
Official Facebook Page
3D Laser scanning of the interior
Ահնիձոր (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ահնիձոր (այլ կիրառումներ)Ահնիձոր, գետ Հայաստանի Լոռու մարզում։ Սկիզբ է առնում Գուգարաց և Բովաքար լեռների հանգուցակետից և Ահնիձոր գյուղից ներքև ձախից միախառնվում Մարց գետին։ Երկարությունը 14 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Գիտության և տեխնոլոգիաների ազգային թանգարան

Գիտության և տեխնոլոգիաների ազգային թանգարան (բենգալերեն՝ জাতীয় বিজ্ঞান ও প্রযুক্তি জাদুঘর), թանգարան Դաքքայում, Բանգլադեշում, որը հիմնադրվել է 1965 թվականի ապրիլի 26-ին, Բանգլադեշի անկախության պատերազմից հետո, Պակիստանի կառավարության կողմից և դարձել է Բանգլադեշի գիտության և տեխնոլոգիաների նախարարության մաս։ Նախ այն գտնվել է Դաքքայի հանրային գրադարանում և շատ անգամներ տեղափոխվել է, մինչև որ դրա մշտական շենքը պատրաստ է եղել 1981 թվականին։ Գիտության և տեխնոլոգիաների ազգային թանգարանը ծառայում է որպես Բանգլադեշի միակ գիտության թանգարանը և կազմակերպում է գիտակրթական միջոցառումներ ազգային մակարդակով։   


== Ցուցադրություններ ==

Թանգարանն ունի մի քանի պատկերասրահներ, որոնցից են ֆիզիկական գիտության պատկերասրահը, զվարճալի գիտության պատկերասրահը, կենսաբանական գիտության պատկերասրահը, տեխնոլոգիական պատկերասրահը, IT պատկերասրահը, տիեզերագիտության պատկերասրահը, երիտասարդ գիտնականների պատկերասրահը, գիտության գրադարանը, աստղադիտարանն և գիտության այգին։ Բացի իր մշտական ցուցադրությունները, թանգարանը նաև կազմակերպում է գիտահանրամատչելի դասախոսություններ, գիտական ֆիլմերի ցուցադրություններ և մանկական գիտական փառատոն։


== Գիտության և տեխնոլոգիաների ազգային շաբաթ ==
Գիտության և տեխնոլոգիաների ազգային թանգարանը կազմակերպում է ազգային գիտության և տեխնոլոգիաների շաբաթ ամեն տարի և՛ մարզային և՛ ազգային մակարդակներով։ Յուրաքանչյուր շրջանից միայն երկու մասնակից կարող են մասնակցել ազգային մակարդակի մրցույթին։ Ուսանողները, որոնց ծրագրերը գիտության յուրաքանչյուր շաբաթվանից հետո ընտրվում են որպես աշխատող, խրախուսվում են հետագայում զարգացնել իրենց նախագծերը։   


== Երիտասարդ գիտնականների ծրագրեր ==
Գիտության և տեխնոլոգիաների ազգային թանգարանն օգնում է ուսանողների գիտական ծրագրերին և՛ ֆինանսապես և տեխնոլոգիապես։ Յուրաքանչյուր տարի Գիտության և տեխնոլոգիաների ազգային թանգարանը ընտրում է պոտենցիալ նախագծեր, ըստ ազգային հետաքրքրության և սոցիալ-տնտեսական շահի, և այս նախագծերը իրականացվում են երեք տարի։ Յուրաքանչյուր ուսանողին տրվում է մեկ ամսվա մուտքի թույլտվություն և նշանակվում է մենթոր, որը տվյալ ոլորտի փորձագետ է։ Բացի այդ, տրամադրվում է հատուկ աշխատարան և անհրաժեշտ բոլոր հում նյութերը։


== պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Հրապարակումներ ==
Երիտասարդ գիտնական (բենգալերեն՝ Nabin Biggani), տարին չորս անգամ հրապարակվող գիտական ամսագիր
Նորարարություն (բենգալերեն՝ Udbhaban), տարեկան զեկույց երիտասարդ գիտնականների մասին
Տարեկան զեկույց ազգային մակարդակով գիտության և տեխնոլոգիայի շաբաթվա մասին
Թանգարանի կողմից անցակցվող հանրամատչելի գիտության վերաբերյալ տարեկան միջոցառումներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official website
Video about museum
Կորտելասոր

Կորտելասոր (իսպ.՝ Cortelazor), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ուելվա պրովինցիայի Անդալուզիա ինքնավար համայնքի կազմում։ Տարածքը կազմում է 40 կմ2, բնակչությունը՝ 300 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 120 հեռավորության վրա։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Cortelazor Archived 2006-05-14 at the Wayback Machine.
Կրկժանի ռազմական հենակետերի վնասազերծում

Կրկժանի ռազմական հենակետերի վնասազերծում։ Տեղի է ունեցել 1991 թվականի դեկտեմբերի 26-27-ին վերսկսվել և ավարտվել է 1992 թվականի հունվարի 19-20-ին։ Սկսած 1990 թվականից՝ Կրկժանը (Ստեփանակերտի արվարձան) վերածվել է ռազմական հենակետի և այնտեղից պարբերաբար հրթիռահրետակոծվել է Ստեփանակերտը։ 1991 թվականի գարնանը Կրկժանում կազմավորվել է ընդհատակյա ինքնապաշտպանական ջոկատ (հրամանատար՝ Բ. Սարգսյան), իսկ արվարձանի հայկական թաղամասում և շրջակայքում տեղակայվել են «Արամ», «Արսեն», «Վարդան», «Սարո», «Լյովա», «Անդրանիկ», «Կարո», «Գենա», «Բենո», «Գագո», «Սլավիկ» և այլ կամավորական ջոկատներ՝ ընդամենը՝ 260 ազատամարտիկ։ Ռազմական գործողությունը ղեկավարել է Ա. Տեր-Թադևոսյանը։ 1988 թվականի նոյեմբերին ԼՂ-ից դուրս են բերվել ԽՍՀՄ ՆԳՆ զորքերը և ԶՈՒ ստորբաժանումները։ ԼՂ ԻՊՈՒ-ի համար ստեղծված նոր նպաստավոր դրության հնարավոր հետևանքները կանխազգալով՝ հակառակորդը ուղղաթիռներով նոր ջոկատներ, զենք, զինամթերք, սննդամթերք է առաքել Կրկժան և շրջակա ադրբեջանաբնակ գյուղեր, այնտեղից տարհանել կանանց ու երեխաներին, շրջափակել Կրկժան-Ստեփանակերտ ճանապարհահատվածը և քաղաքը հաճախակի հրետակոծել խոշոր տրամաչափի գնդացիրներով, զրահամեքենաների հրանոթներով, «Ալազան» և ծանր զենքի այլ տեսակներով։ Դիրքային մարտավարությունից հետո, 1991 թվականի դեկտեմբերի 26-ի լույս 27-ի գիշերը, հայկական ուժերը գրոհել են հակառակորդի դիրքերի վրա՝ հայկական թաղամասի, Մելիք-Փաշաև փողոցի վերնամասի «Կոբրա» դիրքի ուղղություններով։ Չորս զոհ տալուց հետո հայկական ուժերը նահանջել են և կարճ դադարից հետո վերսկսել մարտական գործողությունները։ Վնասազերծել են հակառակորդի՝ մի քանի տներում և դպրոցում տեղակայված կրակակետերը, գերել 8 զինյալ։ Հունվարի սկզբին կամավորական ջոկատները վերահսկողության տակ են առել Կրկժանը հարող բարձունքները, Կրկժան-Ղայբալի, Կրկժան-Քյոսալար ճանապարհահատվածները։ Հունվարի 19-ի լույս 20-ի զիշերը հայկական ուժերը վերսկսել են հարձակումները գնդակոծելով կրակակետերը՝ վաղ առավոտյան չորս կողմից գահով մտել են արվարձան և վնասազերծել բոլոր կրակակետերը։ Հակառակորդն առանց լուրջ ղիմադրության նահանջել է Ղայբալի։ Կրկժանի կրակակետերի վնասազերծումով կասեցվել են այնտեղից Ստեփանակերտի գնդակոծությունները և հարձակումները։
Հորիզոն (ֆիլմ, 1932)

«Հորիզոն» (ռուս.՝ «Горизонт»), 1932 թվականի խորհրդային սև-սպիտակ դրամա, որը նկարահանել է  ռեժիսոր Լև Կուլեշովը։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1933 թվականի հունվարի 30-ին։


== Սյուժե ==
Հրեա տղա Լյովա Հորիզոնն արտագաղթում է Ամերիկա։ Որպես ԱՄՆ բանակի զինվոր՝ նա 1919 թվականին հայտնվում է Ռուսաստանում և անցնում Կարմիր բանակի կողմը։


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Լև Կուլեշով
Սցենարի հեղինակներ՝ Լև Կուլեշով, Գեորգի Մունբլիտ, Վիկտոր Շկլովսկի
Բեմադրող օպերատոր՝ Կոնստանտին Կուզնեցով
Կոմպոզիտոր՝ Դավիթ Բլոկ
Նկարիչներ՝ Սերգեյ Կոզլովսկի, Դ. Չերեկս, Պ. Պորտոնե
Մոնտաժողներ՝ Քսենյա Բլինովա, Կ. Սկոմորվսկայա
Հնչյունային ռեժիսոր՝ Լեոնիդ Օբոլենսկի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Հորիզոն» ֆիլմը «Энциклопедия отечественного кино» կայքում
Ազունի (Սարդինիա)

Ազունի  (իտալերեն՝ Asuni), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիա մարզում՝ Օրիստանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 401 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 401 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 21 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 9080 Հեռախոսային կոդը՝ 0783։
Կոմունայի հովանավորն է Հովհաննես Մկրտիչը։ Տոնը նշվում է հունիսի 24-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0783 960134


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրություն ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Վիլարդեբել

Վիլարդեբել (ֆր.՝ Villardebelle), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 70 մարդ, բնակչության խտությունը` 5.33 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.14 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 650 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 140 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 22 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 41 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 26-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 15։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 63,4 %։ 26 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 21 անձ (12 տղամարդ և 9 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 15 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սալ սյուր Մեր

Սալ սյուր Մեր (ֆր.՝ Salles-sur-Mer), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Լա Ժարրի կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լա Ռոշել շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17420։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 2029 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Սալ սյուր Մերի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Սալևեռե (այլ կիրառումներ)

Սալևեռե անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Սալևեռե - գյուղ Էստոնիայի Հանիլա շրջանի կազմում։
Սալևեռե - գյուղ Էստոնիայի Կոոնգա շրջանի կազմում։
Սարտեն (շրջան)

Սարտեն  (ֆր.՝ Sartène), շրջան (ֆր.՝ Arrondissement) Ֆրանսիայում, գտնվում է Կորսիկա երկրամասում։ Շրջանի դեպարտամենտ՝ Հարավային Կորսիկա։ Սուպերֆեկտուրա՝ Սարտեն։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 34 721։ Բնակչության խտությունը կազմում է 19 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 1819 կմ²։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Սարտեն շրջան (ֆր.)


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնտեդորո

Մոնտեդորո  (իտալերեն՝ Montedoro), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սիցիլիա մարզում՝ Կալտանիսետա գավառում։
Բնակչությունը 1781 մարդ, բնակչության խտությունը 127 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 14 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 93010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0934։
Գալինա Անդրեևա

Գալինա Միխայլովնա Անդրեևա, (ռուս.՝ Галина Михайловна Андреева, հունիսի 13, 1924(1924-06-13), Կազան, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 31, 2014(2014-05-31), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային և ռուս սոցիալական հոգեբան և սոցիոլոգ։ 
Ծնվել է 1924 թվականին, Կազանում։ Հայրը եղել է պրոֆեսոր, հոգեբուժության բաժնի ղեկավար։ Մայրն աշխատել է քաղաքային հիվանդանոցում որպես նյարդաբան։ Դպրոցը գերազանց ավարտելով 1941 թ. անմիջապես ընդունվել է Սանկտ-Պետերբուրգի պետական համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների բռնկվելուն պես 17 տարեկանում կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ՝ անմիջապես աշխատանքի անցնելով որպես ռադիոօպերատոր։
Ստացել է զինվորական մրցանակներ Կարմիր աստղ մեդալներ «հերոսական ծառայության համար», « [[Մեդալ «Գերմանիայի Մեծ Հայրենական պատերազմում 1941-1945 թթ.»|Հանուն հաղթանակի Գերմանիայում Մեծ Հայրենական պատերազմում 1941—1945 թթ. : 
Զորացրվելուց հետո ընդունվել է Մոսկվայի պետական ​​համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետ։ Ավարտել է 1950 թ.։ 1965 թ-ին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն «Մեթոդական խնդիրները էմպիրիկ սոցիալական հետազոտությունների» 1989 թ-ին արդեն պրոֆեսոր էր ռազմական Մրցանակներ կարգի։ 
Կարդացել է դասախոսություններ Մոսկվայի պետական համալսարանի Սոցիալական հոգեբանության ամբիոնում «սոցիալ հոգեբանության հոդվածներ», «մեթոդաբանական խնդիրներ», «20-րդ դարի միջազգային հասարակական հոգեբանություն» թեմաներով.։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստարոկոնստանտինովի շրջան

Ստարոկոնստանտինովի շրջան (ուկրաիներեն՝ Старокостянтинівський район), շրջան Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ստարոկոնստանտինով։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1210 կմ²։


== Բնակչություն ==
2006 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 37459 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 30,96 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Ռեպյախովկա (Եգորլիկսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռեպյախովկա (այլ կիրառումներ)Ռեպյախովկա (ռուս.՝ Репяховка), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Եգորլիկսկի շրջանում։ Մտնում է Եգորլիկսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Միխայիլ Պետրաշևսկի

Պետրաշևսկի (Բուտաշևիչ-Պևորաշևսկի) Միխայիլ Վասիլևիչ (ռուս.՝ Михаи́л Васи́льевич Петраше́вский, նոյեմբերի 1 (13), 1821, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 7 (19), 1866, Minusinsk, Q4295273?, Ենիսեյսկի նահանգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս հեղափոխական, ուտոպիստ-սոցիալիստ։ Ազնվական։
Ավարտել է Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը (1841 թվականին)։ Գրել է (մասնակցել են նաև Վ․ Ն․ Մայկովը, Ռ․ Ռ․ Շտրանդմանը և ուրիշներ) և խմբագրել «Կարմաննի սլովար ինոստրաննիխ սլով» (ռուս.՝ «Карманный словарь иностранных слов») օտար բառերի առձեռն բառարանը (երկրորդ հրտատարակչություն, 1846 թվական), որտեղ արծարծվել են դեմոկրատ, և մատերիալիստ, գաղափարներ, ուտոպիական սոցիալիզմի սկզբունքներ։ 1844 թվականից Պետրաշևսկի բնակարանը եղել է առաջադեմ մտավորականների հավաքատեղի, (1845 թվականից ամեն ուրբաթ օր՝ ռուս.՝ пятница»)։ «Պյատնիցաների» մասնակիցները (տես Պետրաշևականներ) օգտնվում էին Պետրաշևսկու գրադարանում պահվող արգելված գրականությունից ուտոպիական սոցիալիզմի, հեղափոխական շարժումների պատմության են վերաբերյալ)։ Պետրաշևսկին ֆրանսացի ուտոպիստ-սոցիալիստ Շ․ Ֆուրիեի հետևորդն էր, հանդես է եկել Ռուսաստանի քաղաքական կարգի դեմոկրատացման և գյուղացիներին հողով ազատագրելու պահանջով։ 1849 թվականին ձերբակալվել է, դատապարտվել գնդակահարության, որը փոխարինվել է ցմահ աքսորով (Արևելյան Սիբիր)։ 1856 թվականից ազատ աքսորաբնակ էր, ապրել է Իրկուտսկում, հրատարակել է «Ամուր» թերթը (1860 թվական)։ Տեղական իշխանությունների կամայականությունների դեմ ելույթի համար 1860 թվականին աքսորվել է Մինուսինսկի գավառ, որտեղ և մահացել է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (867)

Ժողովածու (867), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 867 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1329 թվականին` Թորոս քահանա և Մեսրոպ գրիչների կողմից, Կրակայում։ Ստացողը եղել է Թորոս քահանան (ոչ գրիչը)։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 18x12.2 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 242 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 145բ, 184ա, 185բ։


== Բովանդակություն ==
Ճառք, Քարոզք, Խրատք, Նախերգանք քարոզից։
Գր. Սկևռացւոյ Ի խորհուրդ մեծի աւուրն ուրբաթուն ի խնդրոյ Կոստանդնի Լամբրոնացւոյ։
Մանունք։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջևդեթ Սունայ

Ջևդեթ Սունայ (թուրքերեն՝ Cevdet Sunay, փետրվարի 10, 1899(1899-02-10), Տրապիզոն, Օսմանյան կայսրություն - մայիսի 22, 1982(1982-05-22), Ստամբուլ, Թուրքիա), թուրք ռազմական և պետական գործիչ։ Սունայը Թուրքիայի 5-րդ նախագահն է, ով կառավարել է 1966- 1973 թվականներին։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Ստամբուլի Կուլելի զինվորական ակադեմիան։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին կռվել է որպես զինվոր Պաղեստինի ռազմաճակատում (1917), իսկ 1918 թվականին Եգիպտոսում գերի է ընկել բրիտանական զորքերին։ Ազատ արձակումից հետո մասնակցել է Թուրքիայի անկախության պատերազմին` սկզբում հարավային, այնուհետև` արևմտյան ռազմաճակատներում։
1929 թվականին ամուսնացել է Աթըֆեթի հետ։ Նրանք ունեցել են երեք երեխա։
1930 թվականին ավարտել է սպայական կազմի համար նախատեսված բարձրագույն զինվորական ակադեմիան։ 1933 թվականին նշանակվել է Գլխավոր շտաբի օպերատիվ կառավարման վարչությունում։ Զբաղեցնելով ղեկավար պաշտոններ` 1949 թվականին նա դարձել է բրիգադի գեներալ, իսկ 1959 թվականին բանակի գեներալի կոչում։ 
1960—1966 թվականներին Ջևդեթ Սունեյը եղել է Թուրքիայի ԶՈՒ-ի գլխավոր շտաբի պետ։ 1966- 1973 թվականներին եղել է Թուրքիայի նախագահ, որից հետո ստացել է ցմահ սենատորի պաշտոն, մինչ այդ պաշտոնը չվերացվեց 1980 թվականին տեղի ունեցած պետական հեղաշրջումից հետո։
Ստացել է բազմաթիվ գերատեսչական մեդալներ և կոչումներ, այդ թվում նաև «Պարսկական կայսրության ստեղծման 2500 ամյակին նվիրված հուշամեդալ» (Իրան)։
Ջեվդեթ Սունայը մահացել է 1982 թվականի մայիսի 22-ին Ստամբուլում։ Նրա աճյունը տեղափոխվեց այն ժամանակ նորակառույց Թուրքական պետական գերեզմանատուն, որը գտնվում է Անկարայում։


== Աղբյուրներ ==
http://www.munzinger.de/search/go/document.jsp?id=00000011297


== Արտաքին հղումներ ==
Ministry of Foreign Affairs, Turkey
Presidency of Turkey Archived 2015-04-05 at the Wayback Machine.
Ազարիա Մանուչարյան

Ազարիա Թադևոսի Մանուչարյան (1913, Բերդ, Ղազախի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն), հայ մանկավարժ, անասնաբույծ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։
Ծնվել է Բերդ գյուղում (այժմ՝ քաղաք)։ 1936 թվականին, ավարտելով Բերդի միջնակարգ դպրոցը, մանկավարժական աշխատանքի է անցել շրջանի դպրոցներում. Այգեձորում՝ ուսուցիչ, Չորաթանում՝ դպրոցի տնօրեն, Ներքին Կարմիրաղբյուրում՝ ուսմասվար։ 1941 թվականի մայիսին մասնակցել է վերապատրաստման դասընթացների, որը չավարտած՝ սկսում է Հայրենական մեծ պատերազմը։ Ժամանակից շուտ նրան տրվում է կրտսեր լեյտենանտի կոչում, ուղարկվում գործող բանակ։
Պատերազմին մասնակցել է 1941 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1942 թվականի հունվարը՝ 509-րդ հրաձգային գնդում որպես հակատանկային հրանոթի դասակի հրամանատար։ 1942 թվականի հունվարին Թեոդոսիայի տակ վիրավորվում է, ապաքինվելուց հետո զինվորական ծառայությունը շարունակում թիկունքային զորամասերում։ Բանակից զորացրվել է 1946 թվականին։ Նույն տարում էլ անցնում է ուսուցչական աշխատանքի Չորաթանի միջնակարգ դպրոցում։
1949 թվականին ընտրվել է Բերդի կոլտնտեսության նախագահ։ Աշխատանքին զուգահեռ հեռակա կարգով սովորում և ավարտում է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտը։
1966-1978 թվականներին աշխատել է որպես անասունների արհեստական սերմնավորման պետկայանի տնօրենը։
Պարգևատրվել է մի շարք մեդալներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Լասլո Բիրո

Լասլո Բիրո (հունգ.՝ Bíró László, սեպտեմբերի 29, 1899(1899-09-29), Բուդապեշտ, Ավստրո-Հունգարիա - հոկտեմբերի 24, 1985(1985-10-24), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), հունգարացի լրագրող, գնդիկավոր գրիչի գյուտարարը։


== Կենսագրություն և փաստեր ==
Լասլո Բիրոն ծնվել է Բուդապեշտում հրեայի ընտանիքում։ 1938 թ. տեղափոխվում է Ֆրանսիա՝ բնակվելով Փարիզում, իսկ 1943 թ. մեկնում է Արգենտինա և հաստատվում այնտեղ։
Բիրոն մասնագիտությամբ լրագրող էր, նաև զբաղվում էր նկարչությամբ։ Բիրոն եղբոր՝ մասնագիտությամբ քիմիկոս Գեորգիի հետ ստեղծում է գրիչի նոր տեսակ, որի շարժման ժամանակ ծայրը գլորվում էր և հավասարաչափ թանաքը բաշխում թղթի վրա։ 1943 թ. հունիսի 10-ին նա իր գյուտի համար ստանում է արտոնագիր։
Կարծիք կա, որ Լասլո Բիրոն գրիչը ստեղծել է Բրիտանական ռազմաօդային ուժերի պատվերով։ Զինվորականները ցանկանում էին ունենալ նոր գրիչ, որը կգրի ցանկացած բարձրության վրա՝ անկախ մթնոլորտի ճնշումից։ Բիրոյի ծննդյան օրը Արգենտինայում նշվում է որպես գյուտարարի օր։ Գնդիկավոր գրիչները այդ երկրում Բիրոյի պատվին կոչվում են «բիրոմե»։


== Ծանոթագրություններ ==
Կաստելսիլանո

Կաստելսիլանո (իտալերեն՝ Castelsilano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կալաբրիա մարզի Կրոտոնե գավառում։
Բնակչությունը 1273 մարդ, բնակչության խտությունը 33 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 39 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 88834։ Հեռախոսային կոդ՝ 0984։
Կոմունայի հովանավորն է համարվում Լեոնարդ Նոբլակցի սուրբը։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Գավրիշովկա (գյուղ, Բառի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳավրիշովկաԳավրիշովկա (ուկրաիներեն՝ Гавришівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գավրիշովկա գյուղում բնակվում էր 431 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6,8 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 63,38 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պոդլյակինո

Պոդլյակինո (ռուս.՝ Подля́кино), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վլադիկ Աբրահամյան

Վլադիկ Ռաֆայելի Աբրահամյան (մայիսի 1, 1944(1944-05-01), Տեղ, Գորիսի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ազատամարտիկ, դեղաբուսաբան, սորտափորձարկող, գյուղատնտեսական գիտությունների թեկնածու (1987)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1944 թվականի մայիսի 1-ին, Գորիսի շրջանի Տեղ գյուղում։ Նախնական կրթությունը ստացել է գյուղի միջնակարգ դպրոցում, ապա սովորել՝ Գորիսի գյուղատնտեսական տեխնիկումում։ 1969 թվականին սովորել և ավարտել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտը, 1973 թվականին՝ Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտը, իսկ 1976 թվականին՝ ՀՍՍՀ հողագիտության և ագրոքիմիայի ԳՀԻ ասպիրանտուրան։ 1963-1964 թվականներին աշխատել է Տաթևի ՀԷԿ-ում, 1964 թվականին Գորիսի «Ավանգարդ» սովխոզում՝ անասնաբույժ։ 1965 թվականից աշխատել է Գորիսի «Գյուղտեխնիկա»-ի բաժնի վարիչ։ 1989-1991 թվականներին բուսաբուժ է աշխատել Երևանի թիվ 19 պոլիկլինիկայում։ 1990-1995 թվականներին եղել է Երևանի Շահումյանի շրջանի շրջխորհրդի պատգամավոր, 1996 թվականից՝ Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի ավագանի։ Հեղինակել է մոտ 100 գիտական հոդված։


== Պարգևներ ==
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» մեդալ - պարգևատրվել է 2014 թվականի հունվարի 21-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Օտրոշան

Օտրոշան, լեռ Ախալքալաքի բարձրավանդակում, Ախալքալաք քաղաքիից 25 կմ հյուսիս-արևմուտք, Ասպինձա քաղաքից 6 կմ հյուսիս-արևելք, Կուր գետի աջ կողմում։ Բարձրություն 2086 մ։ Նշանակված է Կովկասի 5– և 10-վերստանոց քարտեգներում։


== Ծանոթագրություններ ==
(3101) Գոլդբերգ

(3101) Գոլդբերգ (անգլ.՝ Goldberger), աստերոիդ աստերոիդների գոտի ներքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի ապրիլի 11-ին Էլեանորա Հելինի, Գավրիլ Գրուֆի և Ջասպեր Վոլլի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,978756 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8873 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,0702 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1016,69 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,354092 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 28,55° անկյուն։
Գոլդբերգ աստերոիդը պատկանում է Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 1,78 - 2,00 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 16-34° ուղեծրի թեքում և ոչ ավելին քան 0,18 էքսցենտրիսիտետ։ Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքը ունի միանգամից երկու մոլորակների հետ ուղեծրային ռեզոնանս՝ Մարսի հետ 3:2 և Յուպիտերի հետ 9:2։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3101) Գոլդբերգ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պոդոլեխ

Պոդոլեխ (ուկրաիներեն՝ Подольох), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1647 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոդոլեխ ավանում բնակվում էր 281 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,55 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 510,91 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Հովհաննես Իզմիրյան

Հովհաննես Իզմիրյան (ց) (ծննդ անհայտ, Տփղիս - մահվ. անհայտ, Թիֆլիս), հայազգի պետական գործիչ, Թիֆլիսի քաղաքագլուխ։
Հովհաննես Իզմիրյանի կենսագրական քիչ տվյալներ են հայտնի։ Նա սերում է Տփղիսի հայկական բնիկ տոհմից, որն ուներ առաջին կարգի քաղաքացիության տիտղոս։ Հ. Իզմիրյանն առաջինն էր, որ ընտրվեց քաղաքագլուխ 1840 թվականին Թիֆլիսի կառավարման հասարակական կանոնադրության հաստատումից հետո։ Քաղաքագլխի պաշտոնը ստանձնել է 1840 թվականից 1843 թվականներին։
Հ.Իզմիրյանի վարչական գործունեությունից հայտնի է, որ նա մեկն էր իր ժամանակի այն մտավորականներից, ով, ելնելով հասարակական շահերից, ձգտել էր օրենքի ուժով սահմանափակել համքարների միահեծան ինչ-ինչ իրավունքները, որ հենված էին սովորույթի ուժի վրա։ Այդ կապակցությամբ նա մի նախագիծ էր հեղինակել և որպես առաջարկ՝ այն ուղարկել Կովկասի փոխարքա Վորոնցովին։
Ամենայն հավանականությամբ Հ. Իզմիրյանը թաղված է եղել Թբիլիսիի հայկական Խոջիվանքի գերեզմանատանը։ Հայտնի է, որ նրա գերեզմանը ոչնչացվել է։


== Ծանոթագրություններ ==
Կամիլ Տոլոն

Կամիլ Տոլոն (1912 - 1978), թուրք գործարար և արդյունաբերող է։
Երբ նա 1935-ին ավարտեց համալսարանը, նշանակվեց PTT- ի դիտորդ։ Դրանից հետո, Fahri Batıca- ի հետ, նրանք բացեցին խանութ։ Այս խանութում նրանք արտադրեցին առաջին լվացքի մեքենան Թուրքիայում։  Դրանից հետո նրա դասընկեր Ադնան Մենդերեսը առաջարկեց Կամիլ Տոլոնին էլեկտրական շարժիչ արտադրել։ Ավելի ուշ նա կառուցեց առաջին էլեկտրական շարժիչը Թուրքիայում։


== Ծանցանկ ==
Երկնագույն կարբունկուլը (պատմվածք)

Երկնագույն նռնաքարը (անգլ.՝ The Adventure of the Blue Carbuncle), պատմվածք Արթուր Կոնան Դոյլի «Շերլոկ Հոլմսի արկածները» սերիայից։ Առաջին անգամ հրատարակվել է «Strand Magazine» ամսագրի կողմից 1892 թվականի հունվար ամսին։ Էկրանավորվել է մի քանի անգամ՝ 1923, 1968, 1979 և 1984 թվականներին։


== Սյուժե ==
Դեկտեմբերի 27-ի վաղ առավոտյան Վաթսոնը այցելում է Հոլմսին, որպեսզի շնորհավորի նրա Սուրբ Ծնունդը։ Հոլմսը պատմում է նրան մի պատմություն, թե ինչպես է նրա մոտ հայտնվել հին գլխարկը և սուրբծննդյան սագը՝ միևնույն ժամանակ դրսևորելով իր դեդուկտիվ մեթոդը։ Թվում է, թե պարզ, նույնիսկ զավեշտալի գործ է, բայց, ինչպես պարզվեց հետո, հանցագործություն է կատարվել, «Կոսմոպոլիտեն» հյուրանոցից գողացել են գրաֆինիի զարդատուփից թանկարժեք երկնագույն կարբունկուլը։ Եվ ամենահետաքրքիրն այն է, որ հանցագործն այդ քարը թաքցրել է սագերից մեկի ներսում, որոնց պահում էր նրա քույրը՝ թույլ տալով կուլ տալ քարը։ Բայց հետո, վերցնելով սագը իրեն, պարզապես շփոթեց երկու նույնական թռչուններին։ Սագը վաճառվել էր քաղաքում՝ մինչև Սուրբ Ծնունդ, և հիմա հանցագործը փնտրում է նրան, թե ում է բաժին հասել այդ սագը։ Պատահական նա դուրս է գալիս Հոլմսի դիմաց, որը Վաթսոնի հետ պարզել էր, որ սագը նախ եղել է Բրիտանական թանգարանի մոտ գտնվող տրակտիրում, իսկ հետո Կովենթ-Գարդենի շուկայում՝ գողության մեջ մեղադրվող Հորների մեղավորությունը ստուգելու նպատակով։ Հոլմսի մոտ կար և սագ (պատահականորեն առաքված, ինչպես և գլխարկը), և դրանից հանված կարբունկուլը։ Արդյունքում Հոլմսը տեղեկացել է այդ գործի մասին և բացահայտել իրական հանցագործին։ Սակայն վստահ է, որ նա այլևս չի մեղադրի անմեղ Հորներին, նա հանցագործին բաց է թողնում՝ ընդամենը ամոթանք տալով նրան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երկնագույն նռնաքարը
Սերոն

Սերոն (իսպ.` Serón), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում`Ալմերիա պրովինցիայում (Վալե դել Ալմանսորա ինքնավար մարզում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Անդալուսիա շրջանում։ Զբաղեցնում է 167 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը` 2385 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 127 կմ հեռավորության վրա։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Serón
Serón Archived 2006-06-29 at the Wayback Machine.
www.seron.tv
Դոբրյանսկոե (գյուղ, Տյաչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴոբրյանսկոեԴոբրյանսկոե (ուկրաիներեն՝ Добрянське), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Տյաչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոբրյանսկոե գյուղում բնակվում էր 2 714 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,081 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3350617 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարիտե Կոնտրիմայտե

Մարիտե Կոնտրիմայտե (լիտ.՝ Marytė Kontrimaitė, փետրվարի 9, 1947(1947-02-09) - ապրիլի 16, 2016(2016-04-16), Լիտվա), լիտվացի գրող, բանաստեղծուհի, թարգմանիչ, հրապարակախոս և հասարակական գործիչ, լեզվաբան, հայագետ։ Լիտվերենից թարգմանել է հայերեն, հայերենից՝ լիտվերեն։ Գիտությունների դոկտոր է։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1947 թվականին Վիլկայչայում ուսուցչուհու և արհեստավորի ընտանիքում։ 1949 թվականին Մարիտեի ծնողները ձերբակալվել են և աքսորվել Սիբիր։ Տարագրավայրում ապրել են Բոդայբո գյուղում։ 1956 թվականին վերադարձել են Լիտվա։ 1970 թվականին ավարտել է Վիլնյուսի համալսարանը, որտեղ սովորել է լիտվական լեզու և գրականություն։ Ուսումն ավարտելուց հետո մեկնել է աշխատելու Երևան։ Ավելի ուշ վերադարձել է աշխատելու Լիտվայում։ 1987 թվականին սկսել է աշխատել «Գրականություն և արվեստ» ամենշաբաթյա թերթի խմբագրությունում։ 1988 թվականից եղել է «Սայուդիս»-ի անդամ։ 1992 թվականին նախաձեռնել է «Լիտվա-Հայաստան» ընկերությունը։ 1993 թվականին հրատարակել է «Արմենո» անկախ թերթը։ Աշխատել է Քրիստոնյա-դեմոկրատական կուսակցության ղեկավար մարմնում։ 1998-2002 թվականները եղել է Սեյմի (Լիտվայի օրենսդիր մարմին) Մշակույթի, գիտության և լուսավորության կոմիտեի խորհրդական։ Ակտիվորեն զբաղվել է Լիտվայում հայոց եղեռնի ճանաչման հարցերով։
2015 թվականին ՀՀ Մշակույթի նախարար Հասմիկ Պողոսյանը պարգևատրել է Մարիտե Կոնտրիմայտեին «Սբ. Գրիգոր Նարեկացի» հուշամեդալով և ՀՀ Մշակույթի նախարարության պատվոգրով՝ արտասահմանում և լիտվացի ընթերցողների շրջանում իր թարգմանություններով հայկական գրականության տարածման, ինչպես նաև հայերեն-լիտվերեն թարգմանական գործում նշանակալի ներդրումների համար։ Գյումրու քաղաքապետարանը Մարիտե Կոնտրիմայտեին 2015 թվականին շնորհել են «Գյումրու պատվավոր քաղաքացի» կոչում և «Գյումրու երախտավոր» տիտղոսը՝ 1988 թվականի երկրաշարժից հետո Գյումրի քաղաքի և նրա բնակիչների հանդեպ դրսևորած սրտացավ վերաբերմունքի, ցուցաբերած բարոյական և նյութական մեծ օգնության ու աջակցության համար։


== Գրականություն ==
Kristalų atskalos, Վիլնյուս, 1971.
Dienų veidai, Վիլնյուս, 1982.
Palei pat gyvenimą, Վիլնյուս, 2003.


== Թարգմանություններ ==


=== Հայերենից ===
G. Eminas. Septynios giesmės apie Armėnija: essays. – Vilnius: Vaga, 1984.
Armėnų apysakos (together with Z. Sakalauskienė). – Vilnius: Vaga, 1985.
H. Tumanianas. Gikoras: short story. – Vilnius: Vyturys, 1986.
K. Simonianas. Iki pasimatymo, Natanaeli!: novella. – Vilnius: Vyturys, 1987.
V. Pohosianas. Baltų ėriukų vasara: novella. – Vilnius: Vyturys, 1990.


=== Իսպաներենից ===
G. Mistral. Poezijos ciklas “Mirties sonetai” ir kt. eilėraščiai. – Vertimų almanachas “Atodangos 88”, Periodika, 1988.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Я благодарна Богу за возможность быть полезной» — рассказывает Марите КОНТРИМАЙТЕ Анив, № 4 (43), 05.02.2013
Kontrimaitė Marytė Archived 2017-02-13 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Մարիտե Կոնտրիմայտե՝ լիտվացի հայասերը. հարցազրույց «Շողակաթ» հեռուստաընկերությամբ
Թամմին Պամելա Սուրսոկ

Թամմին Պամելա Սուրսոկ (անգլ.՝ Tammin Pamela Sursok, օգոստոսի 19, 1983(1983-08-19), Յոհաննեսբուրգ, Տրանսվաալ, ՀԱՀ), հարավաֆրիկացի և ավտրալացի դերասանուհի և երգչուհի։


== Կենսագրություն ==
Թամմին Պամելա Սուրսոկը ծնվել է 1983 թվականի օգոստոսի 19-ին Յոհաննեսբուրգում։ Փոքր տարիքում ընտանիքով տեղափոխվել է Ավստրալիա։ Վեց տարեկանում սկսել է զբաղվել պարով։ Ավարտել է «Trinity Speech and Drama college»-ն Անգլիայում, ինչպես նաև` Սիդնեյի երիտասարդական երաժշտական թատրոնը։ Ֆիլմի նկարահանումների ընթացքում  առաջ է տանում նաև փոփ-երգչուհու գործունեությունը։
2000 թվականին Թամմինն առաջնախաղ է ունեցել հեռուստատեսությունում` խաղալով «Տանը և ճանապարհին» սերիալում, որտեղ նկարահանվել է մինչև 2004 թվականը.


== Անձնական կյանք ==
2011 թվականի օգոստոսի 24-ից Թամմինն ամուսնացած է դերասան, ռեժիսոր և պրոդյուսեր Շոն ՄակԷվենի հետ։ Ամուսիններն ունեն աղջիկ` Ֆինիքս Էմմանուել ՄակԷվեն (ծնվ.08.10.2013):
2009 թվականից նա ապրում է Ավստրալիայի Հարավային Ուելսի Սուրբ Այվս քաղաքում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Սկավառակներ ==
«Whatever Will Be» (2005, Sony BMG) 
EP «Love Struck» (2011, Reprise)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին աղբյուրներ ==
Թամմին Սուրսոկը  Internet Movie Database կայքում
Թամմին Սուրսոկը Թվիթերում
Թամմին Սուրսոկն Ինսթագրամում
Թամմին Սուրսոկին նվիրված կայք(չաշխատող հղում)
Եվրո 2016 Խումբ A

Եվրո 2016 Խումբ A-ն ներառում է Ֆրանսիան, Ռումինիան, նորեկ Ալբանիան և Շվեյցարիան։ Ֆրանսիան միակն է խմբում, որը նախկինում դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն (1984-ին և 2000-ին)։ Խաղերը կկայանան 2016 թվականի հունիսի 10-ից 19-ը։


== Հավաքականներ ==


=== Ֆրանսիա ===
Ֆրանսիան երկու անգամ եղել է Եվրոպայի չեմպիոն 1984-ին և 2000-ին։
Ֆրանսիան չի մասնակցել որակավորման փուլին, քանի որ ընդունող երկիրն է։


=== Ռումինիա ===
Եվրոպայի առաջնություններում Ռումինիայի լավագույն արդյունքը եղել է Եվրո 2000-ի քառորդ եզրափակիչը։
Ռումինիայի հավաքականը դուրս է եկել եզրափակիչ փուլ որակավորման F խմբում զբաղեցնելով 2-րդ տեղը՝ հավաքելով 20 միավոր 10 խաղում (մեկ միավոր ետ է մնացել խմբի հաղթող Հյուսիսային Իռլանդիայից)։


=== Ալբանիա ===
Ալբանիան առաջին անգամ է մասնակցում Եվրոպայի առաջնությանը։
Ռումինիայի հավաքականը դուրս է եկել եզրափակիչ փուլ որակավորման I խմբում զբաղեցնելով 2-րդ տեղը՝ հավաքելով 14 միավոր 8 խաղում (յոթ միավոր ետ է մնացել խմբի հաղթող Պորտուգալիայից)։


=== Շվեյցարիա ===
Շվեյցարիան նախկիոնւմ երեք անգամ մասնակցել է Եվրոպայի առաջնություններին (1996, 2004 և 2008 թվականներին)։
Ռումինիայի հավաքականը դուրս է եկել եզրափակիչ փուլ որակավորման E խմբում զբաղեցնելով 2-րդ տեղը՝ հավաքելով 21 միավոր 10 խաղում, (ինը միավոր ետ է մնացել խմբի հաղթող Անգլիայից)։


== Աղյուսակ ==


== Խաղեր ==


=== Ֆրանսիա - Ռումինիա ===
Մանուելա Վելասկո

Մանուելա Վելասկո Դիես (իսպ.՝ Manuela Velasco Díezհոկտեմբերի 23, 1975(1975-10-23), Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի դերասանուհի, հեռուստահաղորդավարուհի և մոդել։
Դերասանուհի և հաղորդավարուհի Կոնչիտա Վելասկոյի զարմուհին։


== Կենսագրություն ==
Մանուկ հասակում դեբյուտ է ունեցել ռեժիսոր Պեդրո Ալմոդովարի «Ցանկության օրենքը» ֆիլմում։
Նրա հեռուստահաղորդավարուհու կարիերան կապված է «Grupo PRISA» մեդիա կոնգլոմերատի հետ։ 2000-2005 թվականներին ներկայացրել է Իսպանիայի Los 40 Principales ռադիոալիքը` մասնագիտացված երաժշտության ոլորտում, ինչպես նաև վարել է «Del 40 al 1» հաղորդման հեռուստատեսային տարբերակը «Canal+ 1» հեռուստաալիքով՝ միաժամանակ աշխատելով «Իսպանիայի վաճառականներ» ծրագրում։ 1999-2000 թվականներին աշխատել է «Localia TV» հեռուստաալիքում։
2005 թվականին շաբաթ-կիրակի օրերին վարել է Cuatro հեռուստաալիքի «Cuatrosfera» հաղորդումը։
Որպես դերասանուհի նկարահանվել է բազմաթիվ հեռուստասերիալներում՝ «Ընտանեկան բժիշկ», «Կենտրոնական հիվանդանոց», «Կոմիսար», «Երկվորյակներ (սեր և վրեժ)», «Ուլիսեսի սինդրոմ», «Բժիշկ Մաթեո»։
2007 թվականին արժանացել է «Գոյա» ազգային կինոմրցանակի «կնոջ լավագույն դերասանական դեբյուտ» անվանակարգում «Ռեպորտաժ» սարսափ ֆիլմում խաղացած դերի համար։
2008 թվականի ավարտին մասնակցել է «Երեկվա աղջիկը»՝ «Կյանք Մարսում» սերիալի իսպանական տարբերակի նկարահանումներին։ Սերիալը չի արդարացրել սպասումները և փակվել է 8 էպիզոդի եթեր հանվելուց հետո՝ հաշվի առնելով 2009 թվականի ապրիլին դիտումների ցածր ռեյտինգը։
Մանուելան կրկին էկրաններին է հայտնվել 2009 թվականի սեպտեմբերի վերջին՝ նկարահանվելով «Ռեպորտաժ 2» սարսափ ֆիլմում, որը ֆիլմի 2007 թվականի շարունակությունն է։ Միևնույն թվականին նրա մասնակցությամբ վաճառքի է հանվել «Բորենիներ» ֆիլմը։
2010-2011 թվականներին դեբյուտ է ունեցել թատրոնում՝ Արթուր Միլլերի «Իմ բոլոր որդիները» դրամայում` խաղալով Էննի Դիվերի դերը։ Ներկայացումն ունեցել է դրամարկղային մեծ հաջողություն և արժանացել քննադատների դրական արձագանքին։
2011 թվականին հայտնվել է «Հրեշտակ կամ դև» սերիալում։


== Դերեր կինոյում, թատրոնում և հեռուստատեսությունում ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մանուելա Վելասկո (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Լևինո (այլ կիրառումներ)

Լևինո, կարող է վերաբերել՝

Լևինո - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Նավաշինսկի շրջանի կազմում։
Լևինո - գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Մելենկովսկի շրջանի կազմում։
Կամենսկի շրջան (Պենզայի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կամենսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Կամենսկի շրջան (ռուս.՝ Каменский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պենզայի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կամենկա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2185,7 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 62327 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 28,52 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ռոբերտ Կարախանյան

Ռոբերտ Կարապետի Կարախանյան (սեպտեմբերի 25, 1945(1945-09-25), Ախալքալաք, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ֆիզիկոս։ Ֆիզիկա-մաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1994), պրոֆեսոր (2001):


== Կենսագրություն ==
Ռոբերտ Կարախանյանը ծնվել է 1945 թվականի սեպտեմբերի 25-ին, Ախալքալաքում։ 1967 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1968 թվականից աշխատում է Երևանի պետական համալսարանի պինդ մարմնի ֆիզիկայի ամբիոնում։
Աշխատանքները վերաբերում են էլեկտրոնային դիֆրակցիայի միջոցով նյութի բյուրեղային կառուցվածքի, բյուրեղներում էլեկտրոնների դինամիկական ցրման երևույթների, նանոչափական նյութերի էլեկտրոնամանրադիտակային ուսումնասիրմանը։ Կարախանյանը հայտնաբերել է էլեկտրոնների կրկնակի դիֆրակցիայի երևույթը կատարյալ միաբյուրեղներում, ստացել է գերցանցեր կազմող նանոմասնիկների կրկնակի գծային շղթաներ։ Հեղինակ է բյուրեղագիտության, համահեղինակ՝ ֆիզիկայի ուսումնական ձեռնարկների։


== Անդամակցություն ==
Բյուրեղագետների միջազգային ընկերության անդամ (1994)։
Էլեկտրոնային միկրոսկոպիայի հայկական ընկերության անդամ (1992)։
Եվրոպական ընկերության անդամ (2003)։


== Երկեր ==
Караханян, Роберт Карапетович (1994) Электронографическое исследование структуры кристаллов и динамического рассеяния электронов. Doctor of Sciences thesis, Институт прикладных проблем физики НАН РА.
Ատոմային ֆիզիկա։ (Լաբորատոր աշխատանքներ), Երևանի պետական համալսարանԱտոմային ֆիզիկայի ամբիոն, Երևան, Երևանի համալսարանի հրատարակություն, 2004 (համահեղինակ)։
Բյուրեղաֆիզիկա։ (Գործնական աշխատանքներ), Կարախանյան Ռոբերտ Կարապետի, Երևան, Երևանի համալսարանի հրատարակություն, 2008։
Բյուրեղագիտություն։ Դասախոսություններ, Երևանի պետական համալսարան, Երևան, Ֆենոմեն, 2013 (համահեղինակ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (60001-60100)

Աստերոիդների ցանկ (59901-60000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (60101-60200)
 Աստերոիդների ցանկ (59901-60000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (60101-60200)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (60001)-(65000)»։ www.minorplanetcenter.net