armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Աբլյաիսովա

Աբլյաիսովա (ռուս.՝ Абляисова), գետ Ռուսաստանում, հոսում Բաշկորտոստան հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բուժան գետի ձախ ափին՝4 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  12010000512112200005676
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 112200567
Ավազանի կոդը - 12.01.00.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
(21718) Չեոնգհապարկ

(21718) Չեոնգհապարկ, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1999 թվականի սեպտեմբերի 9-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(21718) Չեոնգհապարկ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Էթան

Էթան (լատ.՝ Ethanum), (
  
    
      
        
          C
          
            2
          
        
        
          H
          
            6
          
        
      
    
    {\displaystyle C_{2}H_{6}}
  ), օրգանական միացություն, ալկանների հոմոլոգիական շարքի երկրորդ անդամը։ Բնության մեջ հանդիպում է բնական գազի, նավթի և այլ նյութեր բաղադրության մեջ։ Մեթանի և պրոպանի համեմատ ավելի հրդեհավտանգ և պայթյունավտանգ է։ Ունի թմրացնող ազդեցություն, որը թուլացնում է արյան և ջրի լուծելիությունը։


== Հատկություններ ==


=== Ֆիզիկական հատկությունները ===
Էթանը ստանդարտ պայմաններում անգույն, անհոտ, անհամ գազ է։ Մոլային զանգվածը՝ 30 գ/մոլ է։ Հեղուկանում է -182,81 °C-ում և անցնում է գազային վիճակի՝ -88,63 °C-ում։


=== Քիմիական հատկությունները ===
Մոլեկուլային ֆորմուլն է 
  
    
      
        
          C
          
            2
          
        
        
          H
          
            6
          
        
      
    
    {\displaystyle C_{2}H_{6}}
   (տարածականը՝ 
  
    
      
        C
        
          H
          
            3
          
        
        −
        C
        
          H
          
            3
          
        
      
    
    {\displaystyle CH_{3}-CH_{3}}
  )։ Բնորոշ հատկությունն է հալոգենների հետ ընթացող ռեակցիան, որն ընթանում է ջրածնի տեղակալմամբ ազատ շղթայական ռադիկալային մեխանիզմով։ 
Էթանի ջերմային դեհիդրումից 550-650 °C ընկած հատվածում առաջանում է էթիլեն, իսկ 800 °C և ավելիի դեպքում՝ ացետիլեն (ստացվում է նաև բենզոլ )։ Անմիջական քլորացումից 300-450 °C ջերմաստիճաններում առաջանում է էթիլքլորիդ, նիտրացման ժամանակ՝ նիտրոէթան։


=== Ֆիզիոլոգիական ազդեցությունը ===
Հանդիսանում է թույլ նարկոտիկ հատկություններով օժտված նյութ։


== Ստացումը ==


=== Արդյունաբերական ստացման եղանակներ ===
Արդյունաբերությունում ստանում են նավթից և բնական գազից, որում ըստ ծավալի այն կազմում է 10%։


=== Լաբորատոր ստացման եղանակներ ===
Լաբորատորիայում ստանում են մեթիլհալոգենիդներից Վյուրցի եղանակով, նատրիումի ացետատի էլեկտրոլիզից Կոլբեի ռեակցիայի միջոցով, էթիլբրոմիդից Գրինյարի ռեակցիայի միջոցով, էթիլենի հիդրումից(պալադիում կատալիզատորի միջոցով) կամ ացետիլենի հիդրումից(նիկել կատալիզատորի միջոցով)։


== Կիրառումը ==
Էթանը հիմնականում օգտագործում են էթիլենի ստացման համար։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ենթադրվում է, որ Սատուրնի արբանյակ Տիտանի մակերեսային շերտերում ցածր ջերմաստիճանի պատճառով(-180°C) գոյություն ունեն հեղուկ մեթան-էթանային խառնուրդի ամբողջ գետեր և լճեր։


== Աղբյուրներ ==
Тутурин Н. Н., Этан // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона։ В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.


== Ծանոթագրություններ ==
(3150) Տոսա

(3150) Տոսա (անգլ.՝ Tosa), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի փետրվարի 11-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,201251 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8219 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5806 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2092,08 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,172078 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 22,07° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3150) Տոսա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վիկտոր Աբալակին

Վիկտոր Աբալակին (ռուս.՝ Ви́ктор Кузьми́ч Абала́кин, օգոստոսի 27, 1930(1930-08-27), Օդեսա, ԽՍՀՄ - ապրիլի 23, 2018(2018-04-23), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ռուս աստղագետ։ ՌԴ ԳԱ թղթակից-անդամ (1991, ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից-անդամ՝ 1987 թվականից)։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակ (1982)։
1953 թվականին ավարտել է Օդեսայի պետական համալսարանը։ 1955-1957 թվականներին Լենինգրադի տեսական աստղագիտության ինստիտուտում եղել է բաժնի վարիչ, 1983-2000 թվականներին՝ Պուլկովոյի աստղադիտարանի տնօրեն։
Աշխատությունները վերաբերում են աստղային դինամիկային, օրաղյուսակային (էֆրիմերդային) աստղագիտությանը, երկնային մեխանիկային։
Միջազգային աստղագիտական միության N 4 «Էֆեմերիդներ» հանձնաժողովի նախագահ (1976-1979)։1999 թվականից Ինտերնետ-մշակույթ հիմնադրամի խորհրդի նախագահն է։
Վիկտոր Աբալականի անունով է կոչվել (2722) Աբալակին աստերոիդը (Հայտնաբերվել է 1976 թվականի ապրիլի 1-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում)։ Նրա անունով է կոչվել նաև Արեգակնային համակարգի №7785 փոքրիկ մոլորակը։
Աշխատանքներ ունի հրապարակած «Земля и Вселенная» ամսագրումԱմուսնացած է, ունի երկու երեխա։


== Գրականություն ==
Колчинский И.Г., Корсунь А.А., Родригес М.Г., Астрономы։ Биографический справочник. — 2-е изд., перераб. и доп.. — Киев։ Наукова думка, 1986. — 512 с.


== Ծանոթագրություններ ==
Կուլտուբանի

Կուլտուբանի  կամ Ասաբուլեյ (աբխ.՝ Асабулей, վրաց.՝ კულტუბანი) գյուղ Աբխազիայի Գագրայի շրջանում, Գագրայից 23 կմ հյուսիս, Փսոու գետի ափին։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 100 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
1959 թվականի տվյալներով, գյուղում ապրում էր 420 մարդ` հիմնականում հայեր և ռուսներ։ 1989 թվականին գյուղն ուներ 866 բնակիչ` կրկին հայեր և ռուսներ։
Բնակչությունն զբաղվում է ծխախոտի և եգիպտացորենի մշակությամբ, այգեգործությամբ, բանջարաբուծությամբ, անասնապահությամբ և շերամապահությամբ։ Գյուղն ունի հայկական ութամյա դպրոց։
Հայերը եկել են Սամսունի շրջակայքի գյուղերից` 1898 թվականին։


== Անվանումը ==
20-րդ դարի սկզբին գյուղն անվանվել է Կուլտուրնիե Ուչաստկի (Культурные Участки), իսկ հետո` Զարյա Վոստոկա (ზარია ვოსტოკა): 1956 թվականից` Կուլտուբանի։ 1992 թվականին, Աբխազիայի կառավարության որոշմամբ, գյուղը վերանվանվել է Ասաբուլեյ։


== Ծանոթագրություններ ==
(1056) Ազալեա

(1056) Ազալեա (անգլ.՝ Azalea), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1924 թվականի հունվարի 31-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,230344 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8353 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6254 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1216,62 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,295901 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,42° անկյուն։
Ազալեա աստերոիդը դասվում է Ֆլորայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 7438 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,17 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,33։ Այս ընտանիքի աստերոիդների էքսցենտրիսիտետները ընկնում են 0,109-0,168 միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը՝ 2,4°-6,9°։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1056) Ազալեա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վլադիմիր Մարտինով

Վլադիմիր Իվանովիչ Մարտինով (ռուս.՝ Влад́имир Ив́анович Марты́нов, փետրվարի 20, 1946(1946-02-20), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս կոմպոզիտոր, դիրիժոր, մանկավարժ, երաժշտական տեսաբան և պատմաբան, փիլիսոփա։ Հեղինակ է բազմաթիվ ստեղծագործությունների, այդ թվում՝ Յուրի Լյուբիմովի բեմադրությունների համար։
Կրթություն է ստացել Մոսկվայի կոնսերվատորիայում (1970)։ Մարտինովը առավել քան 50 ֆիլմերի երաժշտության հեղինակ է, այդ թվում՝ «Միխայլո Լոմոնոսով», «53-ի ցուրտ ամառը», «Կղզի»։ Հեղինակ է նաև հոգևոր երաժշտության։ 2002 թ. պարգևատրվել է ՌԴ պետական մրցանակով։


== Հիմնական ստեղծագործությունները ==
Opus Posthumum (1993)
Regio Opus posth դաշնամուրի համար (2005)
58-րդ գիրք՝ դաշնամուրի և հարվածայինների համար (2005)


== Ծանոթագրություններ ==


=== Վլադիմիր Մարտինովի մասին ===
Катунян М. Параллельное время Владимира Мартынова // Музыка из бывшего СССР. Вып. 2. - М.։ Композитор, 1996. - С. 41-74.


== Արտաքին հղումներ ==
Մարտինովի կայքը
Վասիլի Պանին

Վասիլի Ստեպանովիչ Պանին (ռուս.՝ Василий Степанович Панин, հոկտեմբերի 19, 1935(1935-10-19), Khokholsky (urban locality), Վորոնեժի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 2, 2019(2019-07-02), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային և ռուս կինոռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր, դերասան։ Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ (1993 թվականից), Ռուսաստանի Դաշնության արվեստի վաստակավոր գործիչ (1995 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
Վասիլի Պանինը ծնվել է 1935 թվականի հոկտեմբերի 19-ին Վորոնեժի մարզի Խոխոլ գյուղում (ներկայում՝ Խոխոլսկի գյուղ)։
1953-1954 թվականներին եղելլ է Վորոնեժի Ա․ Կոլցովի անվան պետական ակադեմիական դրամատիկական թատրոնի դերասան։
1960 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Մ․ Շչեպկինի անվան թատերական ուսումնարանի դերասանական ֆակուլտետը, 1964 թվականին՝ Մոսկվայի Ա․ Լունաչարսկու անվան թատերական արվեստի պետական ինստիտուտի (ԳԻՏԻՍ) դերասանական ֆակուլտետը։
1966 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ Պետկինոյի սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացները։ 1966 թվականին սկսել է աշխատել «Մոսֆիլմ» ստուդիայում որպես ռեժիսոր։
Բեմադրել է ավելի քան 25 գեղարվեստական, վավերագրական և հեռուստատեսային ֆիլմեր։
Եղել է «Ռուսաստանի ժողովրդական կինոփառատոնի» գեղարվեստական ղեկավար (Վորոնեժ, 2000-2003), «Դոնֆիլմ» կինոստուդիայի հիմնադիր և գեղարվեստական ղեկավար (2000 թվականից)։
Մահացել է 2019 թվականի հուլիսի 2-ին Մոսկվայում։ Թաղվել է Խոխոլսկի գյուղի գերեզմանատանը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ճանաչում և պարգևներ ==
1993 թվականից – Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ
27 նոյեմբերի 1995 թվական – Ռուսաստանի Դաշնության արվեստի վաստակավոր գործիչ – արվեստի բնագավառում ունեցած ավանդի համար
9 դեկտեմբերի 2006 թվական – Պատվո շքանշան – մշակույթի և արվեստի բնագավառում ունեցած վաստակի, երկարամյա բեղմնավոր աշխատանքի համար.
Համառուսաստանյան և միջազգային կինոփառատոնների մրցանակակիր, այդ թվում՝ «Կինոտավր» (Սոչի, 2000), «Виват—кино России» (Սանկտ Պետերբուրգ, 2004)
Վորոնեժի մարզի Խոխոլսկի գյուղի պատվավոր քաղաքացի
Ռուսաստանի պետական սոցիալական համալսարանի պատվավոր դոկտոր (2003)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Панин В. С. Дорога в кино. — Воронеж: Коммуна, 2001. — 220 с. — ISBN 5-86742-006-X
Панин В. С. Мой путь в кинематограф. — М.: Граница, 2012. — 230 с. — ISBN 978-5-94691-463-5
Панин В. С. Киноискусству — моя жизнь. — М.: Граница, 2015. — 158 с. — ISBN 978-5-94691-791-9
Михаил Федоров. Василий Панин. – Воронеж: ОАО «Воронежская областная типография – Издательство им. Е.А.Болховитинова». – 2015. – 772 с. ISBN 078-5-4420-0392-5
Василий Панин. Том 2. – Воронеж : Воронежская областная типография – Издательство им. Е.А. Болховитинова, 2021. – 800 с. – (Замечательные люди Воронежского края). ISBN 978-5-4420-0889-0


== Արտաքին հղումներ ==
Краткая биография на сайте «Литературная карта Воронежской области»Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Пресс-портрет на Яндексе
Ուխտանգա (այլ կիրառումներ)

Ուխտանգա, կարող է վերաբերել՝

Ուխտանգա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում
Ուխտանգա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում
Ուիմբլդոնի մրցաշարի կանանց զուգախաղ 2016

Ուիմբլդոնի մրցաշարի կանանց զուգախաղ 2016, թենիսի կանանց զուգախաղի մրցաշար, թենիսի հիմնական՝ Մեծ Սաղավարտի, մրցաշարերից մեկը։ Անց է կացվել 2016 թվականի հունիսի 27-ից մինչև հուլիսի 10-ը, Լոնդոնի All England Lawn Tennis and Croquet Club («Համանգլիական լաուն-թենիսի և կրոկետի ակումբ») ակումբի կորտերում, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիա։


== Դասակարգում ==


== Հիմնական ցանց ==
Հապավումներ
Q - Որակավորված
WC - Wild card, Ջոկեր
LL - Երջանիկ անհաջողակ
PR - Պաշտպանված վարկանիշ


=== Քառորդ եզրափակիչ ===


=== Կիսաեզրափակիչ ===


=== Եզրափակիչ ===


== Աղբյուրներ ==
Ուիմբլդոնի մրցաշարի պաշտոնական կայքը
Ուիմբլդոնի եզրափակիչի մասնակիցներն ու հաղթողները
Ուիմբլդոնի կանանց զուգախաղի մրցաշարի ցանց
Բիլյագի Կոմ

Բիլյագի Կոմ (ռուս.՝ Биляги-Ком), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կաբարդինո-Բալկարիայի հանրապետությունում և Հյուսիսային Օսիայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուրուխ գետի ձախ ափին 74 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է, ավազանի տարածքը 65,8 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տերեկ գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կասպից ծովից մինչև Տերեկա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 07020000412108200003860
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 108200386
Ավազանի կոդը - 07.02.00.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 08
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Գեորգի Ֆարմանյանց

Գեորգի Կարապետի Ֆարմանյանց (նոյեմբերի 4, 1921(1921-11-04), Բեժեցկ, Տվերի նահանգ, Խորհրդային Ռուսաստան - հուլիսի 11, 1995(1995-07-11), Մոսկվա, Ռուսաստան), հայ բալետի արտիստ, բալետմայստեր։ ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1951)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Մոսկվայի պարարվեստի ուսումնարանը (1962 թվականից՝ դասատու)։ 1940-1962 թվականներին՝ Մոսկվայի Մեծ թատրոնի մենապարող,1962-1984 թվականներին՝ ԽՍՀՄ բանակի Ա. Վ. Ալեքսանդրովի անվան, 1984-1995 թվականներին՝ Մոսկովյան ռազմական օկրուգի երգի և պարի անսամբլների բալետմայստեր։
Դերապարերից են՝ Մարդուկ-Ջարդուկը, Ծաղրածու (Չայկովսկու «Մարդուկ-Ջարդուկը», «Կարապի լիճը»), Բազիլ (Մինկուսի «Դոն Կիխոտ»), Ֆիլիպ (Ասաֆևի «Փարիզի հուրը»), Օդապարիկներ վաճառող (Օրանսկու «Երեք հաստլիկներ») ևն։ Ֆարմանյանցի պարն աչքի է ընկել հստակությամբ, սլացիկությամբ, թռիչքի անսովոր բարձրությամբ։ Նկարահանվել է «Մեծ համերգ» (1951) կինոնկարում։


== Գրականություն ==
Г Фарманянц, M.. 1953 (Буклет).


== Ծանոթագրություններ ==
Բրայտինգեն

Բրայտինգեն  (գերմ.՝ Breitingen), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Ալբ Դունայ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 262 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 2,89 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 25 024։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ուիլյամ Լևի

Ուիլյամ Լևի (անգլ.՝ Williams Levy, օգոստոսի 29, 1980(1980-08-29), Կոխիմար, Habana del Este), կուբական ծագմամբ իսպանալեզու ամերիկացի և մեքսիկացի դերասան, հեռուստատեսային կերպար և մոդել։


== Կենսագրություն ==
Ուիլյամ Լևին ծնվել է 1980 թվականի օգոստոսի 29-ին Հավանայի մոտ գտնվող Կոջիմար ձկնորսական գյուղակում, երեք երեխաներից ամենամեծն էր, որոնց մեծացրել է միայնակ մայրը։ Նրա ընտանիքը մորական պապիկի կողմից ունի եվրոպական արմատներ։ 14 տարեկանում արտագաղթել է Ֆլորիդա նահանգի Մայամի քաղաք։ Դերասանությամբ լրջորեն սկսել է զբաղվել Լոս Անջելեսում, իսկ հետո՝ Մայամիում ու Մեխիկոյում։
Նրա առաջին աշխատանքը հեռուստատեսությունում եղել է մասնակցությունը ամերիկյան իսպանալեզու Telemundo: Isla de la Tentación և Protagonistas de Novela 2 հեռուստաալիքի երկու ռեալիթի շոուներին։ Իր առաջին դերը որպես դերասան խաղացել է 2005 թվականին Պուերտո Ռիկոյում բեմադրված La Nena Tiene Tumbao ներկայացման մեջ։ Առաջին դերը կինոյում խաղացել է 2008 թվականին «Կյանքի բեկորներ» ֆիլմում։ Հետագայում ամերիկյան իսպանալեզու հեռուստասերիալներում և մեքսիկական հեռուստանովելներում խաղացել է մի շարք դերեր, 2007 թվականին ժամանակավորապես մեկնել է Մեքսիկա և խաղացել 2008 թվականի «Զգուշացեք հրեշտակներից» հեռուստասերիալի գլխավոր դերը, իսկ 2011 թվականին խաղացել է «Սիրո հաղթանակը» հեռուստասերիալում, եղել է «Պարեր աստղերի հետ» շոուի մասնակիցը, որոշ ժամանակ մոդելային գործակալության հետ կնքել է պայմանագիր։
2009 թվականի հուլիսի 11-ին ընդունել է կաթոլիկություն։ 2011 թվականին հայնվել է իսպանալեզու People en Español ամսագրի շապիկին և ստացել է «աշխարհի ամենագրավիչ տղամարդ» կոչումը։ Ամուսնացած է դերասան Էլիզաբեթ Գուտիերեսի հետ և ունի երկու երեխա։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուիլյամ Լևի (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Բանգլադեշի ազգային թանգարան

Բանգլադեշի ազգային թանգարան (բենգալերեն՝ বাংলাদেশ জাতীয় যাদুঘর), ի սկզբանե հիմնադրվել է 1913 թվականի մարտի 20-ին՝ հանդես գալով այլ անվան ներքո (Դաքքայի թանգարան), պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 1913 թվականի օգոստոսի 7-ին։ Բանգլադեշի ազգային թանգարանի կարգավիճակ ստացել է 1983 թվականի նոյեմբերի 17-ից։ Թանգարանը գտնվում է Դաքքայի Շահբագ շրջանում։ Թանգարանի գործունեությունը լավ է կազմակերպված, ցուցադրությունները ներկայացված են ժամանակագրական տեսքով ազգագրության, դեկորատիվ արվեստի, պատմության, դասական արվեստի, բնական պատմության, ժամանակակից և համաշխարհային քաղաքակրթությունների բաժիններում։ Թանգարանն ունի նաև կոնսերվացման հարուստ լաբորատորիա։


== Ցոկոլային հարկ ==

Ցոկոլային հարկի մուտքի մոտ տեղադրված են մի քանի հին զենքեր, ինչպես նաև այստեղ է գտնվում սրահը, որտեղից այցելուները տոմսեր են ձեռք բերում և հավաքվում են լսելու թանգարանի պատմությունը։ Սրահն առաջնորդում է դեպի մեծ սանդուղք։ Բացի սրահը, այս հարկում կա մի փոքր սենյակ, որը նույնպես օգտագործվում է որպես դահլիճ (էքսկուրսավարներն այստեղ այցելուներին են պատմում թանգարանի պատմությունը)։


== 1-ին հարկ ==
Առաջին հարկը բաժանված է 22 սենյակների։


=== 1-ին սենյակ ===
Առաջին սենյակի մեծ քարտեզի վրա ցուցադրված է Բանգլադեշն իր 64 շրջաններով։


=== 2-րդ սենյակ ===
2-րդ սենյակում Բենգալյան վագրի մեծ արձանն է։


=== 3-10-րդ սենյակներ ===
Այս սենյակներում ցուցադրվում են Բանգլադեշից գտնված բնական նմուշներ։ Սենյակներից մեկում ներկայացված է կետի լեզու։


=== 10-22-րդ սենյակներ ===
Այս հարկերում կան մինչև 1900 թվականների պատմական Բենգալյան մասունքներ։ Սենյակում ցուցադրված են տարբեր նավակներ, որոնք օգտագործել է գյուղական բնակչությունը։


== 2-րդ հարկ ==
2-րդ հարկում ցուցադրվում են հայտնի մարդկանց լուսանկարներ, կան ցուցափեղկեր՝ նվիրված Բանգլադեշի ազատագրական պատերազմին և 1952 թվականի Լեզվական շարժմանը (Բենգալյան լեզվի համար մղվող պայքար)։ Կան պոստերներ, որոնք օգտագործվել են պատերազմի ժամանակ, խոշտանգումների մեքենա և այլն։ Կա նաև երկու գրադարան։


== 3-րդ հարկ ==
3-րդ հարկում ցուցադրվում են միջազգային քաղաքական գործիչների, դերասանների, գիտնականների նկարներ, ինչպես նաև այստեղ կա 4 միջազգային պատկերասրահ՝ չինական, կորեական, հնդկական, շվեյցարական։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.bangladeshmuseum.gov.bd/ Բանգլադեշի ազգային թանգարան. պաշտոնական կայք
Banglapedia article
Bangladesh Heritage Museum Archived 2017-05-12 at the Wayback Machine.
Ալ-Դարբասիա

Ալ-Դարբասիա կամ Դիրբեսիե (արաբ․՝ الدرباسية‎‎), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետության տարածքում՝ սիրիա-թուրքական սահմանի վրա։ Վարչականորեան գտնվում է Ալ-Հասաքայի գավառում։ Ըստ 2004 թվականի մարդահամարի Ալ-Դարբասիա քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 8 551 մարդ։ Բնակավայրի գերակշիռ մասը սուննի ուղղության մուսուլմաններ են։ 2012 թվականից քաղաքն անցել է քրդերի վերահսկողության տակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
քրդական Սիրիան և ռազմական հեղափոխությունը
Ուրագիլ

Ուրագիլ, գյուղ պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։ Գտնվում էր Սեբաստիա քաղաքից 40 կմ հյուսիս-արևելք, ճանապարհի վրա։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հովհաննես Նալբանդյան

Հովհաննես Առաքելի Նալբանդյան  (Իոհաննես Ռոմանովիչ, սեպտեմբերի 15, 1871(1871-09-15), Սիմֆերոպոլ, Ռուսական կայսրություն - 1942, Տաշքենդ, Ուզբեկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային ջութակահար, մանկավարժ։ ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1926), ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1937)։ ՌՍՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1937)։


== Կենսագրություն ==
1894 թվականին ավարտել է Պետերբուրգի կոնսերվատորիան (Լ․ Ս․ Աուերի դասարան), 1895 թվականին կատարելագործվել Բեռլինի Բարձրագույն երաժշտական դպրոցում (Յո․ Յոախիմի ղեկավարությամբ)։ 1895-1942 թվականներին դասավանդել է Պետերբուրգի (Լենինգրադի) կոնսերվատորիայում, սկզբում՝ որպես Լ․ Աուերի ընթերակա (Նալբանդյանի մոտ նախապատրաստական դասընթացներ են անցել Յաշա Հայֆեցը, Ե․ Ցիմբալիստը, Մ․ Պիաստրոն, Մ․ Էլմանը), 1903 թվականից՝ ինքնուրույն դասատու (աշակերտներից են Ի․ Լուկաշեսկին, Սրապյան եղբայրները և ուրիշներ), ղեկավարելով նաև կվարտետի դասարանը (1908 թվականից՝ պրոֆեսոր)։ Մանկավարժությանը զուգընթաց զբաղվել է համերգային գործունեությամբ։ Հանդես է եկել Պետերբուրգում, Մոսկվայում, Կիևում, Օդեսայում, Խարկովում, Ռիգայում, Թիֆլիսում, Բաքվում, 1911 թվականին և 1914 թվականին՝ Գերմանիայում, 1923 թվականին՝ Երևանում, Ալեքսանդրապոլում։
Նվագացանկն ընդգրկել է Յոհան Սեբաստյան Բախի, Լուդվիգ վան Բեթհովենի, Մոցարտի, Մենդելսոնի, Պագանինիի, Չայկովսկու, Գլազունովի, Ա․ Վլոտանի, Յու․ Կոնյուսի, Ալեքսանդր Սպենդիարյանի և սեփական («Արևելյան կապրիս», էտյուդ, քայլերգ և այլն) ստեղծագործությունները։
Նալբանդյանին են նվիրված Ս․ Լյապունովի ջութակի կոնցերտը, Յա․ Վիտոլի «Լատիշական ֆանտազիա»ն, Ալեքսանդր Սպենդիարյանի ջութակի և դաշնամուրի ռոմանսը, «Կանցոնետ»-ը։ Նալբանդյանի նվագը բնորոշվել է վառ հուզականությամբ, հախուռն էքսպրեսիայով։ Համերգներ է տվել նաև հայ ուսանողների, գաղթականների, երկրաշարժից տուժածների օգտին։ Իր կատարողական և մանկավարժական գործունեությամբ Նալբանդյանը շարունակել է աուերյան դպրոցի լավագույն ավանդույթները, կապող օղակ հանդիսացել ռուս և խորհրդային ջութակի դպրոցների միջև։ 1932, 1935, 1937 թվականներին եղել է Համամիութենական երաժշտական մրցույթների ժյուրիի անդամ։


== Գրականություն ==
Գևորգյան Գ., «Հովհաննես Նալբանդյան», Երևան, 1962։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հովհաննես Նալբանդյան
Կարագան-Սայադնի Երկրորդ

Կարագան-Սայադնի Երկրորդ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Արեշի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 196 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Բոլիզ

Սեն Բոլիզ (ֆր.՝ Saint-Beaulize), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 98 մարդ, բնակչության խտությունը` 4.91 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.97 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 560 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 140 կմ արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 70 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 54 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 40-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 14։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,1 %։ 40 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 38 անձ (19 տղամարդ և 19 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (1 տղամարդ և 1 կին)։ 14 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ախքցորոր

Ախքցորոր, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում։


== Բնակչություն ==
1872-1873 թվականներին ուներ 8 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը հողագործությունն ու արհեստներն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Յանոշ Ֆադրուս

Յանոշ Ֆադրուս (հունգ.՝ Fadrusz János, սեպտեմբերի 2, 1858(1858-09-02)[…], Բրատիսլավա, Ավստրիական կայսրություն - հոկտեմբերի 26, 1903(1903-10-26)[…] կամ հոկտեմբերի 25, 1903(1903-10-25), Բուդապեշտ, Ավստրո-Հունգարիա), հունգարացի քանդակագործ։ Հունգարական արվեստում նեոկլասիցիզմի ներկայացուցիչ է։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1858 թվականին Պոժոնում (ներկայումս՝ Բրատիսլավա), չքավոր գյուղացու ընանիքում։ Տարրական կրթության մի քանի դասարան ավարտելուց հետո սովորել է հյուսնի մասնագիտություն, ազատ ժամանակ շատ է նկարել։ Այնուհետև Ուգրովցի քաղաքային իշխանությունների աջակցությամբ դպրոցում փայտագործություն է սովորել։ Ընդունակություններով օժտված երիտասարդին սատարել են, որ ընդունվի Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիա։
1879-1883 թվականներին Պրահայում ռազմական ծառայության ժամանակ ծանոթացել է չեխ նշանավոր քանդակագործ Յոսեֆ Վացլավ Միսլբեկին, որի արվեստը մեծ ազդեցություն է թողել Յանոշ Ֆադրուսի վրա։ Իր տաղանդը նա ուղղել է քանդակների ու հախճապակու վրա գեղանկարների ստեղծմանը։ Նրա աշխատանքները գովեստով են ընդունվել, ու նա հովանավորների պակաս չի ունեցել։
1885 թվականին Յանոշ Ֆադրուսը կրթությունը շարունակելու համար թոշակ է շահել։ 1886 թվականից աշխատել է Վիեննայի ակադեմիայի դասախոս Վիկտոր Տիլգների ղեկավարությամբ, այնուհետև դարձել է նույն ակադեմիայի դասախոս Էդմունդ Հելմերի աշակերտը։
1880-ական թվականների երկրորդ կեսին Յանոշ Ֆադրուսը ստեղծել է քանդակային դիմանկարների հաջող շարքեր։
1892 թվականին «Խաչելություն» քանդակը նրան ճանաչում է բերել ողջ Հունգարիայում։
1892 թվականի վերջերին նրան հանձնարարվել է քանդակել կայսրուհի Մարիա Թերեզայի՝ ձիու վրա նստած արձանը, որի վրա քանդակագործն աշխատել է 1892-1896 թվականներին։ 1893 թվականին Բուդապեշտում բացել է քանդակագործական արվեստանոց և զբաղվել դիմաքանդակներով ու մոնումենտալ քանդակագործությամբ։
1894 թվականին Յանոշ Ֆադրուսը Մատյաշ Հունյադիի (բացվել է Կլուժ-Նապոկայում) արձանի համար արժանացել է առաջին մրցանակի։ 1893 թվականին քանդակագործն ավարտել է այլաբանական քանդակները Հունգարիայի արդարադատության պալատի համար։
Մահվանից առաջ ստեղծված հիմնական աշխատանքներից են Բելա Վինկհայմի (Կիշբեր, 1901), Միկլոշ Վեշելենյիի (Զալեու, 1901), Հունգարների մուտքը Դանուբ (Զալեու, 1902, ավերվել է Ռումինիայի կոմունիստական իշխանությունների կողմից) և Լայոշ Տիսայի (Սեգեդ, 1903) քանդակները։


== Պարգևներ ==
Ֆրանց Յոզեֆի կայսերական ավստրիական օրդենի ասպետի շքանշան
Երկաթե թագի 3-րդ կարգի շքանշան
Կլուժ Նապոկի համալսարանի պատվավոր դոկտոր


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն(հունգարերեն)
Յանոշ Ֆադրուս(հունգարերեն)
Յանոշ Ֆադրուս
Ժողովածու (2229)

Ժողովածու (2229), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2229 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1689 թվականին Մինաս Էտրենեցի գրիչի կողմից։ Ծաղկողը եղել է հենց ինքը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21,3×15,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 356 թերթից։ Գրված է երկսյուն, միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 4 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ բոլորագիծ երկաթագիրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ, աստառը՝ սրճագույն կաշի։ Հիշատակարաններ՝ 178ա, 247ա, ստացողի՝ 343բ։


== Բովանդակություն ==
Քարոզք (Առ. Սիւեցի, Տիրատուր վրդ., Յովհաննէս վրդ., Մատթէոս)։
Մատթ. Ջուղայեցւոյ պատասխանիք հարցմանց Աբիսողոմայ, մեկնութիւն Վեցօրէից։
Վարդ. Արևելցւոյ սահմանք մասանց պէս-պէս շարժմանց և կրից (ի Ժղլանաց)։
Սիմէոնի վրդ-ի նախերգանք (1456 թ․)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մազնիկի

Մազնիկի (ուկրաիներեն՝ Мазники), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դերաժնյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մազնիկի գյուղում բնակվում էր 714 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3462 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 206,24 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռաստլա

Ռաստլա (էստ․՝ Rastla), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վեյկե-Մաառյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 29 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կալավան

Կալավան (նախկին անվանումը` Ամրխեր), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության  Գեղարքունիքի մարզի Ճամբարակի տարածաշրջանում։ Բարեպատ գյուղի հետ կազմում է Կալավան համայնքը։


== Պատմություն ==
Կալավան բնակավայրը հիմնադրվել է 1800-ական թվականներին։ Մինչև Հայաստանի անկախությունը այն կոչվել է Ամրխեր, իսկ 1991 թվականից՝ Կալավան։


=== Պատմական հուշարձաններ ===
Բնակավայրի տարածքում պահպանվել են պատմական մի շարք հուշարձաններ, այդ թվում՝ դամբարանադաշտեր (Կալավան–1, Կալավան-2), XIV-XVII դարերով թվագրվող գերեզմանոց, բազմաթիվ խաչքարեր, քարե դարի բնակավայր։
Կալավան-1 և Կալավան-2 հնագիտական հուշարձանները վերաբերում են քարե դարին։ Կալավան-1 հուշարձանը թվագրվում է 14-րդ հազարամյակով, իսկ Կալավան-2-ը՝ 34 200 տարեկան է։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղը տեղակայված է Բարեբեր գետի ափին՝ մարզկենտրոն Գավառից 107 կմ հեռավորության վրա, ծովի մակերևույթից 1600 մ բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Մինչև 1988-1989 թթ. Կալավանը բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով։ Ներկայիս բնակիչները հայեր են, որոնք գաղթել են նույն տարիներին Խորհրդային Ադրբեջանի Շամքորի շրջանի բնակավայրերից, ինչպես նաև Սումգայիթ քաղաքից։ Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Կալավանի մշտական բնակչությունը կազմել է 117, առկա բնակչությունը` 108 մարդ։ Կալավանի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, կերային, բանջարաբոստանային կուլտուրաների մշակությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գեղարքունիքի մարզպետարան Archived 2011-12-29 at the Wayback Machine.
Լոնդոնյան քար

Լոնդոնյան քար (անգլ.՝ London Stone), համարվում է Լոնդոնի տեսարժան վայրերից մեկը։
Քարն իրենից ներկայացնում է կրաքարի մի կտոր, պահվում է մետաղյա ճաղերի հետևում Քենոն-սթրիտում գտնվող 111 տանը։ Կա մի լեգենդ, ըստ, որի քարը Դիանա աստվածուհու զոհասեղանի մի կտորն է, որը պատրաստել է Բրուտուս Տրոնյանսկին, և եթե քարը ոչնչացվի, ապա Լոնդոնը կանցնի ջրի տակ։
Իրականում քարը,  հռոմեական ժամանակներում ծառայել է որպես  տեղորոշման միջոց,  ցույց տալով  Լոնդոնի կենտրոնը։  Քարի մասին առաջին  գրավոր հիշատակումները եղել են  Էթելսթանի ժամանակներում,  իսկ  քարտեզի վրա  առաջին  անգամ  նշվել է 1198  թվականին։  Միջնադարում նրա  հրապարակումները  կարդացել   և  երդում  է  տվել Ջեք Քեդը,  1450   թվականին  գրավելով   Լոնդոնը իր  սրով (կամ գավազանով) հարվածել է քարին,  այդպես ընդգծելով  իր  իշխանությունը քաղաքի  վրա։

18-րդ դարում քարը երկու անգամ տեղափոխվեց (1742 և 1798 թվականներին)։ Տեղադրվել է Սուրբ Սվիտի  եկեղեցում,  սակայն 1940   թվականին  գերմանական ռմբակոծիչների կողմից ոչնչացվեց (բայց քարը հաջողվել է պահպանել)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մանրամասն  նկարագրությունը
S. Coughlan. London's heart of stone // BBC
Իբ (քաղաք)

Իբ (արաբ․՝ إب‎‎), քաղաք Եմենում, Իբ շրջանի կենտրոնը։


== Պատմություն ==
Ամենայն հավանականությամբ քաղաքը հիմնադրվել է Հիմյարի թագավորության արքաների կողմից, որպես առևտրական կենտրոն և դիրք՝ Արաբական ծովի ծովափից Սանաա տանող քարավանային ուղու վրա։  Քաղաքի մասին առաջին գրավոր հիշատակությունը եղել է X դարում։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքը գտնվում է երկրի հարավարևմտյան հատվածում՝ Մոհա քաղաքից 117 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Այն համանուն մուհաֆազայի վարչական կենտրոնն է։
Իբ քաղաքը կառուցվել է Ջաբալ Բադան լեռներում։ Քաղաքից բացվում է հրաշալի տեսարան դեպի կանաչ գյուղական տեղանքը։ Քաղաքը շրջապատված է լեռներով։


== Բնակչություն ==
2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով քաղաքում բնակվում էր 208․844 մարդ։ 2012 թվականի մարդահամարի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 331․146 մարդ։
2013 թվականի մարդահամարի տվյալներով քաղաքում բնակվում էր 350․864 մարդ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Густерин П. В. Йеменская Республика и её города. М.: Международные отношения, 2006.
Густерин П. В. Города Арабского Востока. — М.: Восток—Запад, 2007. — 352 с. — (Энциклопедический справочник). — 2000 экз. — ISBN 978-5-478-00729-4
1191

1191 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1191 թվականն է, 
XII դարի 91-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Աքքայի նվաճումից հետո Ֆիլիպ II-ը վերադարձավ Ֆրանսիա։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Կախարդ (ծառ)

Կախարդ (լեհ.՝ Wiedźmin), հարթ թեղի, որ աճում է Լեհաստանի Կոմորով գյուղում (Լյուբուշի վոյեվոդություն)։ Համարվում  է Եվրոպայի ամենամեծ թեղին, պաշտոնապես փաստաթղթավորված է։
Ծառի անվանումը տրվել է Անջեյ Սապկովսկու «Կախարդը» սագայի պատվին. անունը տրվել է համաժողովրդական քվեարկության արդյունքում։ Ծառի երկրորդ անվանումը՝ Միեշկո, տրվել է լեհ իշխան Միեշկո I-ի պատվին և կիրառվում է տեղի անտառաբնակների կողմից։


== Չափեր ==
Թեղին կարճ հասակ ունի, սակայն հաստաբուն է. ծառաբնի բարձրությունը հասնում է 5 մ-ի։ Բնի շրջագծի երկարությունը 1.3 մ բարձրության վրա հասնում է 930 սմ-ի (2011 թվականի տվյալներ)։ Ծառի բարձրությունը 19 մ է, չնայած նախկինում նրա բարձրությունը եղել է 35.5 մ։ Այդպիսի տարբերության պատճառը 2004 թվականի ամպրոպն է եղել, որի ժամանակ կայծակը հարվածել է ծառին ու ոչնչացրել պսակի կեսը։ Ծառի տարիքը 2016 թվականին դենդրոմասնագետների կողմից գնահատվել է 463 տարեկան։
Ծառը հիշատակվում է Լեհաստանի ամենահին ծառերի ցանկում (1992), որը կազմել է Կեսար Պացինյակը։ 1984 թվականի տվյալներով ծառի բարձրությունը հասել է 35 մ-ի, ծառաբնի տրամագծի երկարությունը՝ 887 սմ-ի, իսկ տարիքը գնահատվել է 431 տարեկան։


== Կարգավիճակ ==
Կախարդը բնության հուշարձան է 1971 թվականից։ Այն գտնվում է Կոմորուվ բնակավայրում՝ Վյազովայա Թեղուտ փողոցում (մինչև 2017 թվականը փողոցը կրել է պետական, ռազմական գործիչ Կարոլ Սվերչևսկու անունը)։ Ծառի մոտ տեղադրված է մետաղական ցանց այն վանդալներից պաշտպանելու համար։ Ծառի մոտով է անցնում «Ապաշխարանքի խաչերի արահետը Օդերի երկու ափերով»։


== Տես նաև ==
Բարտեկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Paweł Zarzyński, Robert Tomusiak, Krzysztof Borkowski Drzewa Polski. — Warsz.: PWN, 2016. — ISBN 978-83-01-18438-4
Krzysztof Borkowski Polskie drzewa. — Poznań: DALPO, 2014. — ISBN 978-83-61766-08-7
Paweł Zarzyński, Robert Tomusiak 90 drzew - Okazy niezwykłe. — Warsz.: Centrum Informacyjne Lasów Państwowych, 2014. — ISBN 978-83-63895-16-7
Կեյմադաս (այլ կիրառումներ)

Կեյմադաս, կարող է վերաբերել՝

Կեյմադաս - համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Բաիա նահանգի մեջ
Կեյմադաս - համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (Մոլիթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Բորժոմի շրջանում, Բորժոմի քաղաքից 64 կմ հարավ, Թրիալեթի լեռնաշղթայի հարավային լանջի, Մոլիթն հայաբնակ գյուղում, կառուցվել է 19-րդ դարում։
Ըստ Վրաստանի Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու և Իմերեթի թեմի կոնսիստորիայի ֆոնդի արխիվներում պահպանված տեղեկությունների, Մոլիթի Սուրբ Գևորգ եկեղեցին հիմնադրվել է 19-րդ դարի 60-ականներին։ Եկեղեցին իսկզբանե եղել է քարաշեն կառույց։
Եկեղեցին բավականին տուժել է 1899 թվականի դեկտեմբերի 19-ի երկրաշարժի ժամանակ։
Սուրբ Գևորգ եկեղեցին եղել է միանավ բազիլիկ կառույց, կառուցված է սրպատաշ տուֆից։ Եկեղեցու արտաքին չափերն էն (14.2 x 9.38) մետր, ունի մեկ մուտք արևմտյան կողմից, իսկ հյուսիսաին և հարավային պատերին ունի երկու կիսաշրջաձև պատուհաններ։
Եկեղեցին ունեցել է 368 ծխական։ Եկեղեցին այժմ  կանգուն վիճակում է։
19-րդ դարի 60-70-ական թվականները եկեղեցու հոգևոր կազմը եղել է, քահանաներ՝ Ալեքսանդր քհն. Սիմոնյանցը և ալուստ քհն. Տեր-Գալուստյանցը։
Բացի Սուրբ Գևորգ եկեղեցուց, գյուղն ունեցել է նաև մեկ այլ եկեղեցի և միջնադարյան մատուռ։ Մատուռը գտնվել է գյուղի հյուսիսային կողմում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուբերլանդիայի գավառ

Ուբերլանդիայի  (պորտ.՝ Microrregião de Uberlândia), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Մինաս Ժերայս նահանգի մեջ։ Մտնում է Ագլոմերացիա նահանգի Բելու Օրիզոնտի մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 818 954 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 18 789,594  կմ²։ Բնակչության խտությունը 42,8  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 9 814 048 753,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 12 992,38 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,821


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Արագուարի
Պրատա
Սենտրալինա
Վաալու

Վաալու (էստ․՝ Vaalu), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Սանգաստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 36 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սանլուկար դե Բառամեդա

Սանլուկար դե Բառամեդա (իսպ.՝ Sanlúcar de Barrameda), մունիցիպալիտետ և քաղաք Իսպանիայում։ Մտնում է Անդալուսիայի մաս հանդիսացող Կադիս պրոնվիցիայի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կոստա Նորոեստե դե Կադիս շրջանում։ Զբաղեցնում է 174 կմ² տարածք, բնակչությա թիվնը 2010 թվականի տվյալներով եղել է 66 541 մարդ։ Մարզի վարչական կենտրոնից գտնվում է 44 կմ հեռավորության վրա։


== Պատմություն ==
XIII դարից սկսած քաղաքը պատկանել է Մեդինա Սիդոնիա ազնվական ընտանիքի ներկայացուցիչներին։ XVI դարում Սանլուկարից են բաց ծով  դուրս եկել Ֆեռնան Մագելանի և Պանֆիլո դե Նարվաեսի ծովային արշավախմբերը։ Այստեղից է Քրիստափոր Կոլումբոսն սկսել իր երրորդ նավարկությունը դեպի Ամերիկա։

17-րդ դարի կեսերից քաղաքն ու նավահանգիստն անկում են ապրել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ayuntamiento de Sanlúcar
Información de Sanlúcar en internet Archived 2014-12-17 at the Wayback Machine.


== Պատկերասրահ ==
1736

1736 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 1736 թվականն է, 
XVIII դարի 36-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Հունիսի 14 - Շառլ Օգյուստեն Կուլոն, ֆրանսիացի ֆիզիկոս


== Մահեր ==
Մարտի 16, Ջովաննի Բատիստա Պերգոլեզի, ականավոր իտալացի կոմպոզիտոր (մահ․ 1710)։
Հունիսի 1 - Ահմեդ III, Օսմանյան կայսրության սուլթան 1703 - 1730 թթ.
1063

1063 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1063 թվականն է, 
XI դարի 63-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Անտոն Գավուքճյան

Անտոն Գավուքճյան, հայ օպերային երգիչ։
Ծնվել է Կ. Պոլսում 1880-ականների սկզբներին։ Ստացել է ֆրանսիական կրթություն։ 1900 թվականին միացել է Արևելքում շրջագայող ֆրանսիական օպերային մի խմբի և երգել է տարբեր օպերետներում և օպերաներում։ Երգել է նաև իտալերեն։ 1922 թվականին մեկնել է Ֆրանսիա, երգել Մարսելի օպերայում։


== Աղբյուրներ ==
Սուրբ Խաչ (այլ կիրառումներ)

Սուրբ Խաչ, կարող է վերաբերել՝

Սուրբ Խաչ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խիզանի գավառակում` Մամռտանքի գյուղախմբում
Սուրբ Խաչ - ՌՍՖՍՀ Ստավրոպոլի մարզի Բուդյոնովսկ (1920—1935 թվականներին և 1957— 1973 թվականներին՝ Պրիկումսկ) քաղաքի նախկին (1799—1920) անվանումը
(7000) Կուրիե

(7000) Կուրիե (անգլ.՝ Curie), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1939 թվականի նոյեմբերի 6-ին Ֆերնանդ Ռիգոյի կողմից Ուքլում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,464593 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8197 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1095 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1413,24 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,254734 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,88° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7000) Կուրիե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հունան (Մշո գավառ)

Հունան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառի Մերքեզի գյուղախմբում։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքից 8-9 կմ արևելք՝ Մեղրագետի աջ ափին։


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ, իսկ բնակիչները լքել են գյուղը։


== Բնակչություն ==
Եղել է հայաբնակ մեծ գյուղ։ 1880 թվականին ուներ 150 տուն՝ 1200 բնակչով, 1909 թվականին՝ 83 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, երկրագործություն և արհեստներն էին։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Հունանն ուներ Սուրբ Ղազար անունով եկեղեցի։ Եկեղեցուն կից գործում էր վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բանյոբարես

Բանյոբարես (իսպ.՝ Bañobárez), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքի կազմում գտնվող Սալամանկա նահանգի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վիտիգուդինո շրջանի (կոմարկի) կազմում։ Զբաղեցնում է 51,17 կմ² մակերես։ Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ բնակչությունը 362 մարդ է։ Հեռավորությունը նահանգի վարչական կենտրոնից 92 կմ է։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Diputación de Salamanca: Índice de municipios Archived 2009-04-23 at the Wayback Machine.
Web patrocinada por el Ayuntamiento Archived 2008-03-10 at the Wayback Machine.
Página con información del municipio, cultura, mapa de la zona y galería de fotos. Archived 2008-02-11 at the Wayback Machine.
Grupo de MSN que ofrece información sobre el municipio Archived 2007-07-02 at the Wayback Machine.
Otra Web con más informacion Archived 2008-02-19 at the Wayback Machine.
Կարել Էյտինգ

Կարել Էյտինգ (հոլ.՝ Carel Eiting, փետրվարի 11, 1998(1998-02-11), Ամստերդամ, Նիդերլանդներ), հոլանդացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Այաքսի կազմում։ Խաղում է հենակետային կիսապաշտպանի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Այաքս ===
Էյտինգն Այաքսի ակադեմիայի սան է։ Իր առաջին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը կնքեց 2015 թվականի ապրիլի 30-ին։ Յոնգ Այաքսի կազմում իր դեբյուտը նշել է 2016 թվականի օգոստոսի 12-ին՝ Ալմերե Սիթիի դեմ խաղում։ Այաքսի առաջին թիմի կազմում իր դեբյուտը նշեց 2016 թվականի հոկտեմբերի 26-ին՝ Նիդերլանդների գավաթի Կոզակեն Բոյզի դեմ խաղում։ Էրեդիվիզիում իր դեբյուտը նշեց 2017 թվականի դեկտեմբերի 14-ին՝ Էքսելսիորի դեմ խաղում։


== Միջազգային կարիերա ==
Նիդերլանդների մինչև 19 տարեկանների հավաքականի կազմում Էյտինգը մասնակցել է 2016 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը՝ անցկացնելով 3 հանդիպման։ 2018 թվականի մարտին Էյտինգն առաջին անգամ հրավիրվեց Նիդերլանդների մինչև 21 տարեկանների հավաքական՝ Բելգիայի և Անդորրայի դեմ խաղերի համար։ Իր դեբյուտը նշեց մարտի 22-ին՝ Բելգիայի դեմ խաղում։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2018 թվականի մարտի 31-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էյտինգը transfermarkt-ում
Էյտինգը WhoScored.com կայքում
Էյտինգը Այաքսի պաշտոնական կայքում Archived 2019-04-27 at the Wayback Machine.
Էյտինգը ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Մոսկվայի պետական համալսարանի գիտնականների ծառուղի

Գիտնականների ծառուղի (ռուս.՝ Аллея учёных), հուշակոթողային-պուրակային համակառույց, որը գտնվում է Մոսկվայի պետական համալսարանի (ՄՊՀ) գլխավոր շենքի մուտքի դիմաց` Վորոբյովի գորիի կողմից։ Բաղկացած է գիտության և մշակույթի ռուսաստանցի գործիչների տասներկու հուշարձան-կիսանդրիներից, որոնք տեղադրված են շատրվաններով ավազանի երկայնքով։ Քանդակները տեղադրված են համաչափ ավազանի կողեզրերի երկայնքով` վեցական յուրաքանչյուր կողմում։ Կոթողները ստեղծվել են 1949 թվականից մինչև 1953 թվականը։


== Պատմություն ==
Հուշարձանները տեղադրվել են 1953 թվականին։ Գեղարվեստական ցուցահանդեսների և համայնապատկերների տնօրենությունը ՄՊՀ-ի գլխավոր շենքի ճարտարապետների հետ համատեղ որոշել են բոլոր արձանների միասնական պարամետրերը. բարձրությունը` 104 սմ, քանդակների գլուխների բարձրությունը` 47 սմ, յուրաքանչյուր պատվանդանի չափսերը` 202,5×202,5 սանտիմետր։
Բոլոր կոթողները  «Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի շենքերի համալիր» համակառույցի մի մասն են։ 1987 թվականին այն վերցվել է կառավարության պաշտպանության ներքո, և նրան շնորհվել է մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։
2017 թվականին ծառուղին վերականգնվել է։ Մոսկվայի մշակութային ժառանգության դեպարտամենտի ղեկավար Ալեքսեյ Եմելյանովն այսպես էր նկարագրել համալիրի վիճակը մինչև վերանորոգումը.

Աշխատանքների ընթացքում մասնագետները կիսանդրիները մաքրել են աղտոտվածությունից, կարերն ու ճաքերը լցրել են հատուկ հանքային և պալիմերային նյութերով, վերականգնել են կորուստները, քսել շրջակա միջավայրի բացասական ազդեցությունից պաշտպանող և հետագա քայքայումը կանխարգելող նյութ։ Հուշակոթողների հիմքերը, մրջնանոցների առաջացման վայրերում, մշակվել են հատուկ պաշտպանիչ միջոցներով։


== Հուշարձանների ցանկ ==


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Вострышев М. И. Москва: все улицы, площади, бульвары, переулки. — М.: Алгоритм, Эксмо, 2010. — 688 с. — ISBN 978-5-699-33874-0
Двинский Э. Я. Москва: спутник туриста. — М.: Московский рабочий, 1964. — 654 с.
Туризм и рекреация / Зорин И. В., Кружалин В. И., Некипелов А. Д., Шпилько С. П. — М.: РИБ "Туризм", 2006. — 400 с. — ISBN 5980250093, 9785980250096
Кожевников Р. Памятники и монументы Москвы. — М.: Московский рабочий, 1976. — 167 с.
Молокова Т. А., Фролов В. П. История Москвы в памятниках культуры к 850-летию столицы. — М.: Московский лицей, 1997. — 360 с.
Պոդլուժե (գյուղ, Կոլոմենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոդլուժեՊոդլուժե (ռուս.՝ Подлужье), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 119 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արիստամբուլոս I

Արիստամբուլոս 1-ին (եբրայերեն՝ יהודה‎ , հուն․՝ Ἀριστόβουλος)՝ իշխել է Հուդայի թագավորությունում մ.թ.ա. 104-103 թթ.: Իր հոր՝ Ջոն Հիրկանոսի մահից հետո Արիստամբուլոս 1-ինը դարձավ նրա գահի և քահանայապետության հետևորդը։ Արիստամբուլոս 1-ինը դարձավ հրեական առաջին թագավորը բաբելոնյան աքսորից հետո, ստացել է թագավորական տիտղոս և իշխել որպես թագավոր և քահանայապետ։ Այդ իսկ պատճառով նա բանտարկեց իր մորը, քանի որ վերջինս խանգարում էր նրան իշխանության գալ։ Նա նաև բանտարկեց իր երեք կրտսեր եղբայրներին։ Նրանցից հայտնի է միայն Ալեքսանդր Յաննայը, ով կառավարել է մ.թ.ա. 103 թ., իսկ մինչ այդ սպանեց եղբայրներից մեկին, իսկ մյուսը հեռացավ աշխարհիկ կյանքից։ Չորրորդ եղբայրը՝ Անտիգոնը, մտերիմ է եղել Արիստամբուլոսի հետ։ Արիստամբուլոսի հիվանդության ժամանակ, Անտիգոնուսը փոխարինել է նրան թե կռիվների ժամանակ, թե որպես քահանա և դրանով իսկ ձեռք է բերել նշանակալի հաջողության։ Այդ հաջողությունը ճակատագրական է դարձել Անտիգոնուսի համար։ Արիստամբուլոսը հրամայել է սպանել նրան, ինչի համար հետո շատ է զղջացել։ Սակայն որոշ ժամանակ անց, ինչպես գրում է Հովսեփոս Փլավիոսը, նա նույնպես մահացավ՝ եղբոր կարոտից։

Արիստաբուլոսի քաղաքականության մասին նույնպես տեղեկացնում է Հովսեփոս Փլավիոսը. թագավորական գահը ստանալուց բացի, նա նաև ստացել է Philhellen՝ հույների բարեկամ տիտղոսը։ Նա շարունակեց իր հոր քաղաքականությունը՝ Գալիլեայի գրաված հողերում հուդայականություն տարածելով, ինչպես դա իրականացնում էր Ջոն Հիրկանոսը գրավված Հուդայի թագավորությունում։


== Գրականություն ==
«Аристобул I»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հրեական հանրագիտարան: In 86 Volumes (82 Volumes and 4 Additional Volumes)։ St. Petersburg։ 1890–1907
Սառնի (Ուկրաինա)

Սառնի (ուկրաիներեն՝ Сарни), քաղաք Ուկրաինայի Ռովնոյի մարզի Սարնիի շրջանում, շրջկենտրոն։ Հիմնադրվել է 1885 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Սարնի քաղաքում բնակվում էր 28 600 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 43,15 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 654,82 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2012-10-09 at the Wayback Machine. (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)