armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Տասսիլին Աջջեր

Տասսիլին Աջջեր (արաբ․՝ طاسيلي ناجر‎‎), ավազաքարային բարձրավանդակ Սահարայի անապատում, որը գտնվում է Ալժիրի հարավ արևելյան, արևմտյան Լիբիայի և Նիգերի հյուսիսային հատվածում։ Այն ընդգրկում է 300-ից ավելի քարե կամարներ, ավազաքարային սյուներ, ժայռեր և ձորեր, որտեղ մշտապես ջուր կա։ Տասսիլին Աջջերը զբաղեցնում է ավելի քան 72,000 կմ² տարածք։


== Նախապատմական արվեստ ==
Տարածքը հնագիտական վայր է, որը նշանավորվում է նախապատմական բազմաթիվ ժայռապատկերներով, որոնցից առաջինը լուսաբանվել է 1910 թվականին, և այն թվագրվում է վաղ նեոլիթյան դարաշրջանի վերջին սառցադաշտային շրջանին, որի ընթացքում Սահարան եղել է բնակելի սավաննա, այլ ոչ թե ներկայիս անապատը։ Չնայած աղբյուրները զգալիորեն տարբեր են, ենթադրվում է, որ արվեստի ամենահին նմուշները 12000 տարեկան են։ 15000 փորագրությունների շարքում պատկերված են մեծ վայրի կենդանիներ, այդ թվում` եղնիկներ և կոկորդիլոսներ, անասունների հոտեր և մարդիկ, որոնք պատկերված են որս անելիս և պարելիս։ Ըստ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի՝ «Նկարների և ժայռապատկերների բացառիկ խտությունը ․․․ Տասսիլինին համաշխարհային ճանաչում է բերել»։


== Աշխարհագրություն ==
Տասսիլին Աջջերի ամենաբարձր կետը Ադրա Աֆաոնն է, որի բարձրությունը կազմում է 2158 մետր։ Մոտակա քաղաքը Դանիտն է, որը գտնվում է 10 կմ հեռավորության վրա, Տասսիլին Աջջերի հարավ-արևմուտքում։ Հնագիտական վայրը դարձել է ազգային պարկ, կենսոլորտային արգելոց և ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում, որպես Տասսիլին Աջջեր ազգային պարկ։
Բարձրավանդակը նաև մեծ երկրաբանական և գեղագիտական հետաքրքրություն է ներկայացնում, քանի որ վերոհիշյալ ավազաքարերի երկրաբանական կազմավորումները նման են տարօրինակ լուսնային լանդշաֆտի։


== Էկոլոգիա ==
Ավազաքարերի բարձրության և ջրային հոսքի պատճառով այստեղ բուսականությունը ավելի հարուստ է, քան շրջակա անապատում։ Այն ընդգրկում է վտանգված էնդեմիկ տեսակների՝ Սահարայի նոճու և մրտենիի անտառավայրը, որը գտնվում են տարածքի արևելյան մասում։
Տասսիլին Աջջեր բառացի նշանակում է՝ «գետերի լեռնաշղթա», որը վերաբերում է այն ժամանակին, երբ կլիման մի քանի անգամ ավելի խոնավ էր, քան այսօր։
Տարբեր կենդանատեսակներ են բնակվում բարձրավանդակում, ինչպիսիք են մուֆլոնները։ Դրանք կաթնասունների միակ մեծ տեսակն են, որ պատկերված են տեղի ժայռապատկերներում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Video
The natural arches of the Tassili n'Ajjer
Աստերոիդների ցանկ (36301-36400)

Աստերոիդների ցանկ (36201-36300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (36401-36500)
 Աստերոիդների ցանկ (36201-36300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (36401-36500)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (35001)-(40000)»։ www.minorplanetcenter.net
Գալատեա

Գալատեա (հին հունարեն՝ Γαλάτεια), ներեուհի հունական դիցաբանության մեջ (Ներևսի և Դորիսի դուստրը)։
Նրան սիրահարվել էր սարսափելի սիցիլիական կիկլոպ Պոլիփեմոսը, իսկ նա մերժել էր Պոլիփեմոսին և սիրահարվել Ակիսին։ Պոլիփեմոսը դարանակալում և, բռնելով Ակիդին՝ փշրում է նրան ժայռով։ Գալատեան իր դժբախտ սիրեցյալին վերածում է մի գեղեցիկ, պարզ գետակի։
Նրա պատմությունը շարադրում է բանաստեղծ Փիլոկսենոսը իր «Կիկլոպ» ներբողում, որը գրվել է Սիրակուզայի մոտ գտնվող քարհանքերում։ Վերգիլիոսի մոտ նույն անունն ունի նաև սիրահարված Տիտիրան, ով նույնացվել է ներեուհու հետ։
Անիբալե Կարաչին սքանչելի Գալատեայի առասպելի թեմայով երեք նկար է նկարել, որոնք այժմ գտնվում են Վիլլա Ֆարնեզեյում։
Գալատեայի պատվին է անվանվել 1862 թ. հայտնաբերված աստերոիդ (74) Գալատեան, ինչպես նաև Նեպտունի արբանյակ Գալատեան՝ հայտնաբերված 1989 թ.։
Հենց Գալատեայի գահի համար է Համունկուլուսը կոտրում իր ապակե կոլբը Գյոթեի «Ֆաուստ»-ի մեջ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ռունդինգ

Ռունդինգ (գերմ.՝ Runding), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Կամ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 2300 մարդ, տարածքը՝ 20,95 կմ² (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 3 72 155։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
VooDoo

VooDoo Armenian Rock Band, հայկական ռոք խումբ է, որը հիմնվել է գլխավոր կիթառիստ Գևորգ Բադալյանի կողմից, 2011 թվականի փետրվարի 1-ին։ Խմբի ներկայիս անդամներն են Արտաշես Մովսիսյանը, Գևորգ Բադալյանը, Քրիստինա Սարգսյանը, Անի Գևորգյանը և Կարեն Աստաբատյանը։


== Պատմություն ==
Սկզբում կար մի քանի տարբերակ խմբի անվանման համար, դրանք են՝ «AltTown», «Renaissance» և այլն։ Բայց Գևորգ Բադալյանի առաջարկով որոշվեց խումբը անվանվել «VooDoo»: Խումբը հանդես է գալիս պրոգրեսիվ, նու ու հևի մետալ և ալտերնատիվ ռոք ժանրերում։ Խմբի ստեղծման պահից կազմը բազմիցս փոփոխվել է։ 
Առաջին երգը թողարկվել է «Desire for...» անունով։ Խմբի ստուդիական երգերն են «And I Loved»-ը, «Deja Vu»-ն, «Against the System»-ը, «Canceled Exorcism»-ը և «I Am the God»-ը։ Ստուդիական ալբոմը կոչվում է «Deja Vu», որը ներառում է 8 երգ։


=== Մրցանակներ ===
GBOB Festival - երկրորդ տեղ
Van Music Awards 2015 - հաղթող
Plus One Fest 2014 - կիսաեզրափակչի հաղթող


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Youtube ալիք
VooDoo խմբի էջը Ֆեյսբուքում
SoundCloud
Անտիոքոս Ա Կոմմագենեցի

Անտիոքոս Ա Կոմմագենեցի (մ. թ. ա. 86 - մ. թ. ա. 38), Կոմմագենեի (Կամախ) թագավոր մ.թ.ա. 70-ից, հայոց Երվանդունիների արքայատոհմից։ Հաջորդել է հորը՝ Միհրդատ Ա Կալլինիկոսին (Հաղթանակող) (մ.թ.ա. 120 – մ.թ.ա. 63), որը Կոմմագենեի թագավոր էր մ.թ.ա. 96-մ.թ.ա. 70։ Մայրը եղել է Լաոդիկեն (սելևկյան արքայադուստր)։ Եղել է Կոմմագենեի հզորագույն արքան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Campbell-Scott, Roger. «Nimrud Dagh — A Sacred Mountain in Anatolia», in Vanished Civilizations: The Hidden Secrets of Lost Cities and Forgotten Peoples, pp. 194–197, Hong Kong, 1988. ISBN 0-276-42658-4
Լյուլյայլյակոյի երեխաներ

Լյուլյայլյակոյի երեխաներ, մումիաներ, որոնց 1999 թվականի մարտի 16-ին հայտնաբերել է Ջոհան Ռեյնհարդը և իր հնագիտական թիմը Լյուլյայլյակո լեռան գագաթին, որը գտնվում է Չիլիի և Արգենտինայի սահմանին։ Մումիաները թաղվել են 500 տարի առաջ։ Ըստ որոշ հնագետների՝ նրանք համարվում են երբևէ ամենալավ պահպանված ինկ մումիաներից։


== Հայտնաբերում ==
Ռեյնհարդի թիմը, երեք օր ինկերի զոհաբերության վայրեր փնտրելով, հայտնաբերեց գերեզմանոց, որտեղ 2 աղջիկ և մեկ տղա էր թաղված։ Մի քանի ոսկե, արժաթե և խեցուց պատրաստված արձան, գործվածքներ և կավե ամանեղեն ևս պեղվեց։ Կրտսեր աղջկա մարմինը՝ հատկապես դեմքն ու ուսերը, մահվանից հետո վնասվել էր կայծակից․ այրվածքների հետքեր կային։ Մյուս երկու մումիաները չեն կայծակնահարվել։ Թանկարժեք մետաղներից պատրաստված արձանները և գործվածքները գերեզմանում գտնված գտածոների մեջ էին։


== Հետազոտություն ==

Ամենամեծ մումիային՝ մոտ 15-ամյա աղջկան, անվանեցին «La Doncella», որը թարգմանաբար նշանակում է «Կույսը»։ Հետազոտության արդյունքում նրա թոքերում բակտերիայի վարակ հայտնաբերվեց։ Նրա հագին զգեստ կար, մազերը հյուսած էր, գլխին գլխազարդ կար։ ԴՆԹ հետազոտությունը ցույց տվեց, որ երկու աղջիկները խորթ քույրեր էին, իսկ տղան նրանց հետ որևէ բարեկամական կապ չուներ։ «Կույսը» թմրեցվել էր կոկայի տերևներով և եգիպտացորենի գարեջրով, որը հայտնի է չիչա անվամբ։ Մահացել է քնած վիճակում ինչպես իր մյուս բախտակիցները։
Կա վարկած, որ «Կույսը» ակլա էր կամ Արևի կույս, այսինքն՝ նրան ընտրել և օրհնել էին, որպեսզի ապրի մյուս աղջիկների և կանանց հետ, որոնք պետք է թագավորի կանայք կամ քրմուհիներ դառնային կամ զոհ մատուցվեին։ Ինկերի շրջանում ծիսակարգային զոհաբերությունը խորհրդանշում էր առողջություն, հարուստ բերք և նախընտրելի եղանակ։
«La niña del rayo»-ն կամ «Կայծակնահար աղջնակը» մոտավորապես 6 տարեկան էր և զոհաբերված։ Նրա դեմքը և ուսի մի մասը մահվանից հետո վնասվել էր կայծակից։
Տղայի մարմինն այնքան ամուր էին փաթաթել, որ կողոսկրերից մի քանիսը կոտրվել էին, իսկ կոնքը՝ հոդախախտվել։ Տղայի զգեստի վրա կղանքի հետքեր և փսխանք է հայտնաբերվել, որը վկայում է բռնության առկայության մասին։ Փսխանքը կարմիր գունավորում ուներ՝ պայմանավորված ախիոտե պատրանքածին նյութով, որի հետքերը գտնվել են նաև տղայի ստամոքսում և կղանքում։ Ամենայն հավանականությամբ տղայի մահը վրա է հասել շնչահեղձությունից։
Մումիաները ցուցադրվում են Արգենտինայի Բարձրադիր վայրերի հնագիտության թանգարանում (Museo Arqueológico de Alta Montaña)։


== Տես նաև ==
Էցի


== Ծանոթագրություններ ==
Լիդա Բերբերյան

Լիդա Արմենակի Բերբերյան (հունիսի 20, 1938, Երևան, Հայաստան), երաժշտագետ, արվեստաբան։


== Կենսագրություն ==
Լիդան ծնվել է 1938 թվականին Երևանում։ 1938 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Թավրիզ։ Սովորել է տեղի Թամարյան, Թեհրանի Մուշեղ Դավթյան և Մարիամյան (միջնակարգ) դպրոցներում։
1965-1970 թվականներին հաճախել է Թեհրանի ազատ կոնսերվատորիան՝ ուսանելով Տ. Խառատյանի և Փարի Բարքեշլիի դասարաններում։ Սովորել է Թեհրանի համալսարանի գեղարվեստի ֆակուլտետի դաշնամուրի և արվեստաբանության բաժիններում։
1967 թվականից վերլուծող, քննադատող հոդվածներով հանդես է եկել հայկական և պարսկական մամուլում, հայ արվեստին վերաբերող զեկույցներով՝ Իրանագետների միջազգային III (1972, Թեհրան) և IV (1973, Շիրազ) համագումարներում, Էքս ան Պրովանսի (Ֆրանսիա), նաև Թեհրանի Իսլամական ազատ համալսարաններում (2000) և հայկական միություններում։
1986 թվականին Հայաստանում դասախոսություններ է կարդացել Գիտությունների ազգային ակադեմիայի արվեստի ինստիտուտում, Մատենադարանում, Սբ Էջմիածնի Վեհարանում, Իրանահայերի միությունում։ 1982 թվականից դասավանդում է Թեհրանի հայոց թեմի հայրենագիտական երեկոյան դասընթացներում («Հայ երաժշտության պատմական զարգացումը» առարկան և դաշնամուր)։
Կազմակերպել է բազմաթիվ համերգներ՝ «Կրոնական երաժշտական երեկո», «Շարականներ և տաղեր։ Ե–Ժ տաղեր», 1984, «Ս. Ներսես Շնորհալի», «Շարականների երեկո», 1986, «Կարոս խաչ», «Առավոտ լուսո», 1986։
Մասնակցել է հայկական ներկայացումների,կինոնկարների երաժշտական ձևավորման աշխատանքներին։
Հեղինակել է «Էմանուել Մելիք-Ասլանյան. դաշնակահար-կոմպոզիտոր» (2007) գիրքը։


== Գրականություն ==
Բախտիար Հովակիմյան, Հայոց ծածկանունների բառարան, Ե., ԵՊՀ հրատ.,2005, էջ 576։


== Արտաքին հղումներ ==
Pictorial Modernity and the Armenian Women of Iran
Վլադիմիր Բաշև

Վլադիմիր Բաշև (բուլղար․՝ Владимир Башев, հուլիսի 28, 1935(1935-07-28), Սոֆիա, Բուլղարիայի թագավորություն - նոյեմբերի 19, 1967(1967-11-19), Սոֆիա, Բուլղարիա), բուլղարացի բանաստեղծ, թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==
1958 թվականին ավարտել է Սոֆիայի համալսարանի բուլղարական բանասիրության ֆակուլտետը։ Առաջին անգամ տպագրվել է 1950 թվականին։ Առաջին բանաստեղծական ժողովածուն՝ «Անհանգստության ալեհավաքներ», տպագրվել է 1957 թվականաին։ Աշխատել է մի շարք պարբերականների խմբագրությունում։
Կատարել է նաև թարգմանություններ Եվգենի Եվտուշենկոյից, Անդրեյ Վոզնեսենսկուց և մի շարք հույն բանաստեղծներից։
Մահացել է ավտովթարից։


== Վլադիմիր Բաշևը հայերեն ==
«Որքան ո՜ւշ եք ինձ համբուրում...» (բանաստեղծություն)։ «Գարուն», 1967, № 3, էջ 53։ Թարգմ.՝ Վահագն Կարենց։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրետա Վարդանյան

Գրետա Վարդանյան (փետրվարի 20, 1986(1986-02-20)), հայ ծանրամարտիկ, բազկամարտիկ և լեռնադահուկորդ։ Նա չորս անգամ Հայաստանը ներկայացրել է պարաօլիմպիկ խաղերում, մեկ անգամ ձմեռային և երեք անգամ՝ ամառային։ Վարդանյանը ամառային բոլոր խաղերի բացմանը եղել է Հայաստանի պատվիրակության դրոշակակիրը։


== Վաղ կյանք ==
Գրետա Վարդանյանը ծնվել է 1986 թվականի փետրվարի 20-ին։ Երկու տարեկան հասակում, 1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժի ժամանակ, կորցրել է ծնողներին և եղբայրներին, իսկ ինքը դարձել է հաշմանդամ։ Մի շարք վիրահատությունների արդյունքում անդամահատվել են նրա երկու ոտքերը։


== Սպորտային կարիերա ==


=== Լեռնադահուկային սպորտ ===
Վարդանյանը սպորտով է զբաղվել 1993 թվականից, սկզբնական շրջանում՝ լեռնային դահուկավազքով։ 2002 - 2005 թվականներին նա մրցումների է մասնակցել ԱՄՆ-ում։ 2006 թվականի Թուրինի ձմեռային պարաօլիմպիկ խաղերում նա Հայաստանը ներկայացնող երկու մարզիկներից մեկն էր։ Վարդանյանը մասնակցել է լեռնադահուկային սպորտի կանանց մեծ մրցավազքին՝ ավարտելով 11-րդ հորիզոնականում ընդհանուր 3:43.29 ժամանակում։


=== Ծանրամարտ ===
Նա ծանրամարտում պրոֆեսիոնալ կերպով սկսել է մրցել 2005 թվականին, իսկ երկու տարի անց մասնակցեց իր առաջին միջազգային մրցմանը, երբ Հունաստանում կայացած Եվրոպայի բաց առաջնությունում նա իր քաշային կարգում զբաղեցրեց երկրորդ տեղը և նվաճեց արծաթե մեդալ։ Նրա առաջին ամառային պարաօլիմպիկ խաղերը տեղի ունեցան 2008 թվականին, Չինաստանի մայրաքաղաք Պեկինում։ Միջոցառման բացման ժամանակ նա Հայաստանի պատվիրակության դրոշակակիրն էր։ Վարդանյանը 3 փորձից 80 կգ-ը չբարձրացրեց և տեղ չզբաղեցրեց 48 կգ քաշայինների կարգում։
2012 թվականին նա լողորդ Մագա Հովակիմյանի հետ միասին Լոնդոնի ամառային պարալիմպիկ խաղերին ներկայացնում էր Հայաստանի կանանց թիմը։ Երկրորդ անգամ բացման արարողության ժամանակ ազգերի շքերթում նա ընտրվեց որպես Հայաստանի դրոշակակիր։ Վարդանյանը մրցելույթն ավարտեց մրցանակային տեղերից դուրս՝ 48 կգ քաշայինների պայքարում բարձրացնելով 82 կգ։
Վարդանյանը Հայաստանը ներկայացրեց նաև 2016 թվականի Ռիո դե Ժանեյրոյի ամառային պարալիմպիկ խաղերում։ Այս անգամ էլ էր նա Հայաստանի դրոշակակիրը։ Իր քաշային կարգում նա մրցելույթն ավարտեց հինգերորդ հորիզոնականում՝ երեք փորձից բարձրացնելով առավելագույնը 96 կգ։
Վարդանյանը 2017 թվականին Հունգարիայի Էգեր քաղաքում կայացած պարա փաուերլիֆթինգի աշխարհի առաջնությունում զբաղեցրեց երկրորդ հորիզոնականը։ 55 կգ քաշայինների կարգում նա բարձրացրեց 85 կգ՝ զիջելով միայն չիլիացի Կամիլա Կամպոսին (92 կգ)։
Գրետա Վարդանյանը 2022 թվականի դեկտեմբերին Դուբայում անցկացվող պարածանրամարտի (պարափաուերլիֆթինգ) աշխարհի գավաթի առաջնությունում 55 կգ քաշային կարգում հաջողությամբ ավարտել է բոլոր երեք փորձերը՝ բարձրացնելով 85, 90 և 93 կգ քաշային ծանրաձողերը և նվաճել չեմպիոնի կոչումը։ Նա ոսկե մեդալ է նվաճել նաև բարձրացրած քաշերի գումարային հաշվարկում։


== Անձնական կյանք ==
Վարդանյանն ամուսնացած է, ունի մեկ դուստր։ Նա ընտանիքի հետ ապրում է Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքում։ Նա մասնագիտությամբ նաև հոգեբան է, սովորել է Հայաստանի պետական մանկավարժական համալսարանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Խնդիր (այլ կիրառումներ)

Խնդիր, կարող է վերաբերել՝

Խնդիր - լուծում պահանջող տեսական կամ գործնական հարց, գիտության մեջ՝ հետազոտական խնդիր, որը ձևակերպված է գիտության տվյալ բնագավառի տերմիններով
Խնդիր - հայկական արական անուն
4 ամերիկացի կոմպոզիտոր

4 ամերիկացի կոմպոզիտոր (անգլ.՝ 4 American Composers), Փիթեր Գրենուեյի նկարահանած 4 մասանոց փաստագրական ֆիլմը կոմպոզիտորներ Ֆիլիպ Գլասի, Ջոն Քեյջի, Մերեդիթ Մոնքի և Ռոբերտ Էշլիի մասին։ Պարունակում է համերգների դրվագներ, հարցազրույցներ երաժիշտների հետ, հազվադեպ կինոնյութեր։


== Ջոն Քեյջ ==
Պարունակում է դրվագներ «Living Room Music» (1940), «Music for Marcel Duchamp» (1947), «Speech» (1955), «Aria for solo voice» (1958), «Roaratorio» (1979) և այլ ստեղծագործություններից։


== Մերեդիթ Մոնք ==
Պարունակում է դրվագներ «16mm Earrings», «Quarry», «Ellis Island» ֆիլմերից։


== Ֆիլիպ Գլաս ==
Սերիան պարունակում է դրվագներ Ֆիլիպպ Գլասսի «Music in Similar Motion», «Facades», «Floe», «Einstein on the Beach» համերգային կատարումներից։


== Ռոբերտ Էշլի ==
Պատմություն «Perfect Lives» օպերայի մասին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
(անգլ.) նայել առցանց ubu.com կայքում
«4_ամերիկացի_կոմպոզիտոր»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Վորոսնա

Վորոսնա (ռուս.՝ Воросна), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աուքսոմետր

Աուքսոմետրը աստղագիտական գործիք է , որն օգտագործվում է աստղադիտակների մեծացումը որոշելու համար։ Այն հորինել է անգլիացի օպտիզատոր Ադամսը 1783 թվականին Լոնդոնում ։
Նկարում ցույց տրված օքսմետրը բաղկացած է երեք պղնձե խողովակից, որոնք իրար են մղվում, 3,5 սանտիմետր երկարությամբ և 2,4 սանտիմետր տրամագծով։
Abcd-ի առաջին խողովակը ազատորեն սահում է հաջորդում և ունի հոնքերի մի քանի հեռավորության վրա բիկոնվեքսային ոսպ։ Երկրորդ՝ fghi խողովակը, իր հերթին սահեցնելով երրորդը, ծայրամասում ապահովված է թափանցիկ եղջյուրավոր ափսեով, որի վրա բաժանմունքները կիրառվում են միմյանցից հեռավորության վրա 1/30 մմ։ Վերջապես, երրորդ ծայրը, որը բացվում է երկու ծայրերում՝ klmn, աշխատում է այնպես անել, որ եղջյուրի ափսեն կարողանա տեղադրվել այնպես, որ դիտարկված մարմնի պատկերը հստակ ընկալվի աստղագիտական խողովակի ոսպնյակի հետևում։ Օգտագործելիս A-a-ն, փորձարկման խողովակը ուղղորդում է ցանկացած օբյեկտի, որն ակնհայտորեն երևում է դրա միջով. ապա abcd խողովակն առաջ է քաշվում, որպեսզի ափսեի gh–ի բաժանումները հստակ տեսանելի լինեն ոսպնյակի միջոցով։ Աուքսոմետրը խողովակի վրա դնելուց հետո, klmn խողովակը աստիճանաբար երկարացվում է այնպես, որ օբյեկտի պատկերը  մակագրվում է ափսեի վրա` դիտելով այն ոսպնյակի միջոցով, е Նկարի տրամագծով ծածկված բաժինների քանակը հաշվարկվում է ափսեի վրա. օգտագործելով զույգ կողմնացույց կամ միկոմետր, չափեք ոսպնյակի բացվածքի տրամագիծը հարյուրավոր դյույմով և վերջինիս բաժանեք ափսեի վրա ծածկված հարյուրերորդների թիվը ըստ տրամագծի ոսպնյակների պատկերի։ Արդյունքում ստացված քանորդը ցույց է տալիս այս խողովակի աճի չափը։ Երկու կիզակետային երկարության հարաբերակցությունը համաչափ է ոսպնյակի բացվածքի տրամագծի հարաբերությանը, ոսպնյակների բացվածքից օպտիկական պատվածքում ընկալվող պատկերների տրամագծի հարաբերակցությունը, որն ուղղակիորեն կցված է աուքսոմետրին։
Բացի Ադամս գործիքից, նույն նպատակին է ծառայում նաև լոնդոնյան մեխանիկական Ռամսդենի կողմից հորինված մեկ այլ գործիք։ XIX դարի վերջին XX դարի սկզբին Ռամսդեն գործիքը աստղագիտական չափիչ ճշգրիտ գործիքներից մեկն էր, և չնայած Ադամսի օժանդակ չափիչի հետ սկզբունքի միասնությանը, վերջինս շուտով փոխարինվեց օպտիկական պրակտիկայով։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնտրաֆագոտ

Կոնտրաֆագոտ (իսպ.՝ contrafagotto), փողային երաժշտական գործիք։ Ֆագոտի տարատեսակը, ավելի ցածր հնչեղությամբ։ XVII դ. սկզբին ստեղծել է գերմանացի վարպետ Գ. Շրայբերը, 20-րդ դարասկզբին կատարելագործել՝ գերմանացի կոնստրուկտոր Վիլհելմ Հեկելը։ Փողի երկարությունը՝ մոտ 5 մ, ձայնածավալը՝ C1—f։ Օգտագործվում է սիմֆոնիկ և փողային նվագախմբերում։


== Արտաքին հղումներ ==
Ինտերնետ Կոնտրաֆագոտ ռեսուրսների
Իփիկրատես

Իփիկրատես (լատ.՝ Icpixpatis) (մ. թ. ա. V դ.վերջ —IV դ, 1-ին կես), աթենական զորավար։ Բազմիցս ընտրվել է ստրատեգոս։ Վերակառուցել է աթենական թեթևազեն հետևակը և մի շարք հաղթանակներ տարել սպարտացիների նկատմամբ Կորնթոսյան պատերազմի ժամանակ (մ. թ. ա. 395-387 թթ.)։ Մ. թ. ա. 374-373 թ.-ին մասնակցել է պարսիկների՝ Եգիպտոս կատարած արշավանքին։ Դաշնակցային պատերազմի ժամանակ (մ. թ. ա. 357-355 թթ.) մեղադրվել է դավաճանության մեջ, սակայն արդարացվել է։
Արևուտ

Արևուտ (նախկինում՝ Բարոժ, Բառոժ), գյուղ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում, Արտենի լեռան հվ. լանջին։ Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 57 կմ հս-արմ., բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1475 մ։ Եզդիաբնակ (քրդաբնակ) գյուղ է։
Նախկինում կոչվել է Դուզքենդ։ 1935 թվականին վերանվանվել է Բարոժ։ 2006 թվականի ապրիլի 7-ին Բարոժ անվանումից վերանվանվել է Արևուտ անունով։


== Բնակչություն ==
Արևուտի ազգաբնակչության փոփոխությունը
Բնակիչների նախնիները գաղթել են Կարսից։


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ և դաշտավարությամբ։


== Տես նաև ==
Բարոժի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Բերյոզկա (Պոդիկսայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բերյոզկա (այլ կիրառումներ)Բերյոզկա (ռուս.՝ Берёзка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պոդիկսա գետի ձախ ափում՝ 14 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ներլ գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010300812110000032616
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110003261
Ավազանի կոդը - 09.01.03.008
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Պուերտո լա Կրուս

Պուերտո լա Կրուս (իսպ.՝ Puerto la Cruz, պաշտոնական անվանումը՝ Puerto de la Santa Cruz, իսպաներենից բառացի թարգմանած՝ նշանակում է «Սուրբ խաչի նավահանգիստ»), նավահանգստային քաղաք Վենեսուելայի Անսոատեգի նահանգում, Կարիբյան ծովի ափին։  Առավել կարևոր և մեծ բնակավայրերից մեկն է այդ երկրի արևելքում։ Խուան Անտոնիո Սոտիլիո (Juan Antonio Sotillo) համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Այնտեղ է գտնվում Վենեսուելայի նավթավերամշակման խոշորագույն ձեռնարկություններից մեկը։ Զարգացած են նաև սննդի և տեքստիլ արդյունաբերությունը։ Պուերտո լա Կրուսը միաժամանակ զբոսաշրջային գրավիչ կենտրոն է, ունի հյուրանոցային զարգացած ցանց, հարմարավետ լողափեր։ Քաղաքի մերձակայքում է սկսվում Մոչիմա ազգային պարկը։
Բնակավայրն զբաղեցնում է մոտավորապես 244 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2011 թվականի տվյալներով եղել է 243 572, 2017 թվականի տվյալներով՝ 300.231: 


== Պատմություն ==
Քաղաքի ներկայիս տարածքում 1780 թվականին հիմնվել է Պոսուելոս (Pozuelos) քրիստոնեական միսիան։ 1862 թվականի ապրիլի 9-ին Մարգարիտա կղզուց այստեղ է տեղափոխվել 26 ընտանիք, հիմնել բնակավայր և անվանել Պուերտո դե լա Սանտա Կրուս։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Գործընկեր քաղաքներ ==
 Վենեսուելա, Բարսելոնա
 Վենեսուելա, Լեչերիա
 ԱՄՆ, Սանտա Կրուս


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Զբոսաշրջային տեղեկատվություն Պուերտո լա Կրուսի մասին
Անկրոնությունը Հայաստանում

Անկրոնությունը Հայաստանում, կրոնական համոզմունքների բացակայություն, անտարբերություն կրոնի նկատմամբ, կրոնի ժխտում կամ թշնամական վերաբերմունք ունեցող մարդկանց և շարժումների ամբողջությունը Հայաստանում։ Անկրոնությունը կարող է իր մեջ ընդգրկել ապաթեիզմը, դեիզմը, թաքնված աթեիզմը, հոգևոր, բայ անկրոն, ագնոստիցիզմը, պանդեիզմը, իգնոստիցիզմը, նոնթեիզմը, համաստվածությունը, պանեթեիզմը, կրոնական թերահավատությունը և ազատախոհությունը։
Համաձայն հասարակակն կարծիքի ուսումնասիրման ամերիկյան Գելափի ինստիտուտի, Հայաստանի բնակչության 18%-ը իրեն անկրոն է համարում։ Համաձայն 2011 թվականի Հայաստանի Հանրապետության մարդահամարի տվյալների, 34 373 ՀՀ քաղաքացիներ իրենց անվանել են «անկրոն», ինչը կազմում է բնակչության շուրջ 1,1%-ը։
Անկրոնությունը, այդ թվում նաև աթեիզմը, ժամանակակից Հայաստանում չունի ձևավորված ինստիտուցիոնալ որևէ միավորում, սակայն առկա է աթեիստների հասարական շարժում։ Հայաստանում անկրոնության հարթակներ են հանդիսանում բժիշկ Արթուր Մինասյանի կողմից հիմնադրած համացանցում գործող «Աթեիստ Հայաստան» աթեիստական կայքը և Էդգար Առաքելյանի, Արսեն Թորոսյանի և Հրանտ Առաքելյանի Ֆեյսբուքում գործող «Հայաստանեայց աթեիստների միություն» աթեիստական խումբը, որոնց շուրջ հավաքված են բազմաթիվ աթեիստներ։
Համաձայն Pew Research Center-ի 2015 թվականին Հայաստանում անցկացված հարցմանը, Հայաստանում հարցվածների 5%-ը չի հավատում աստծուն, 95%-ը՝ հավատում է, իսկ Հայաստանի բնակչության 85%-ը իրեն քրիստոնյա է համարում։


== Տես նաև ==
Աթեիզմը Հայաստանում


== Արտաքին հղումներ ==
Հանրակրթությունը և կրոնը Հայաստանում. խորհրդային աթեիստական կրթությունից մինչև «Հայոց եկեղեցու պատմություն» առարկան(չաշխատող հղում)
«Աթեիստ եմ» աթեիստական խումբը Ֆեյսբուքում
Էդգար Հարությունյան // Մարտնչող անաստվածների միության գործունեությունը Խորհրդային Հայաստանում 1920-1930-ական թթ. Archived 2019-10-24 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==


=== Հայերեն ===
Արծրունի Գ. Հ.,  Մասսայական աթեիզմի զարգացումը Հայաստանում (1920-1930 թթ.) (ԵՊՀ հրատարակչություն), Երևան, 1982 — 46 էջ։
Թ.Ս. Իսայան, Մ.Կ. Մալաքյանի աթեիզմը, Երևան, 1976 — 30 էջ։
Թ.Ս. Իսայան, Գալուստ Կոստանդյան (խմբ. խմբ.՝ Մ.Ա. Մելիքյան), Երևան, 1965 — 23 էջ։


=== Ռուսերեն ===
Исаян, Торгом Саркисович. Свободомыслие и атеизм в Армении во второй половине XIX века [Текст] : Автореферат дис. на соискание ученой степени доктора философских наук. (625) / Моск. гос. ун-т им. М. В. Ломоносова. Философ. фак. Москва : [б. и.], 1969 - 44 с.
Саркисян, Малхаз Константинович. Свободомыслие в средневековой Армении IX-XIV веков : диссертация ... кандидата философских наук : 09.00.06 Ленинград, 1987 - 193 с. - Библиогр.: с. 166-193.
Саакян, Размик Аракелович. Свободомыслие и антиклерикализм Степаноса Назарянца : диссертация ... кандидата философских наук : 09.00.06 Ереван, 1981 - 157 с. - Библиогр.: с. 143-157.
Կամարվան

Կամարվան, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վարդենոցաց վանք

Վարդենոցաց վանք, վանք Մեծ Հայքի Բարձր Հայք նահանգի Դարանաղի գավառում։ Եկեղեցին կոչվում էր սուրբ Ստեփանոս Նախավկայի անունով։ 1476 թվականին Հովսեփ եպիսկոպոսը այստեղ ընդօրինակել է Սաղմոսարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Օնե (Օբի գավառ)

Օնե (ֆր.՝ Aulnay), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 126 մարդ, բնակչության խտությունը` 12.07 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.44 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 55 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 32 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 74 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 59-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 15։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,7 %։ 59 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 52 անձ (26 տղամարդ և 26 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (2 տղամարդ և 5 կին)։ 15 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Անդին. հայոց ճանապարհորդության տարեգրություն

Անդին. հայոց ճանապարհորդության տարեգրություն (անգլ.՝  Andin. Armenian Journey Chronicles), կինոռեժիսոր Ռուբեն Գինեյի կողմից նկարահանված էպիկ վավերագրական ֆիլմ հայ-չինական և հայ-ասիական պատմական կապերի մասին։ Ֆիլմը 2014 թվականի դրությամբ արժանացել է մի շարք մրցանակների։


== Բովանդակությունը ==
Մի քանի գլուխներից բաղկացած ֆիլմը պատմում է Եվրոպական ու Ասիական երկրների միջև վաղ շրջանից մինչև այսօր գոյություն ունեցած մշակութային, ռազմական և կրոնական կապերի մասին։ Առաջնահերթ դեր է խաղում Հայաստանի մասնակցությունը այդ կապերի հաստատման և զարգացման հարցում։ Ֆիլմի որոշ մասը տրամադրված է Մետաքսի ճանապարհին և Համեմունքի ուղուն՝ կարևորագույն պատմական տարրերին։


== Ստեղծումը ==
Սկզբնական շրջանում չինական հեռուստաալիքներից մեկի պատվերով նախատեսված էր կարճամետրաժ ֆիլմ պատրաստել, սակայն հետագայում պրոյեկտը մեծ ծավալ ստացավ հիմնվելով հայկական բազմաթիվ հետքերի վրա Միջին Ասիայում, Հնդկաստանում և Չինաստանում։ Նկարահանման խումբը երեք տարվա ընթացքում անցավ 80.000 կմ տարածություն՝ այցելելով 11 երկիր և 72 քաղաք աշխարհով մեկ։
Ինչպես ասում է ֆիլմի ռեժիսոր՝ Ռուբեն Գինեյը.


== Պատմական հայտնագործությունները ==
2013 թվականի փետրվար ամսին նկարահանման խմբին հաջողվեց գտնել Պանտուսովի կայրակը, որը 1894 թվականից կորցված էր համարվում։
Առաջին անգամ մեծ էկրանի վրա և հանրային հեռուստատեսությունով ցուցադրվեցին ստորջրյա նկարահանումները Կարիբյան Ծովում, որտեղ 2007 թվականին գտնվել է հանրահայտ ծովահեն Վիլյամ Քիդդի կողմից զավթած հայկական նավը։
Նկարահանվել է Հեթում պատմիչի լատիներեն ձեռագիրը, որտեղ նշված է հայոց թագավոր Հեթում Ա-ի ճանապարհորդությունը Չինաստանի սահմանի մոտ 1254 թվականին։ Հետաքրքին այն է, որ Մակրո Պոլոն այդ ժամանակ ընդամենը մեկ տարեկան է եղել։
2012 թվականին Սերամպոր քաղաքում, որը գտնվում է Բենգալյաում, մի քանի տասնյակ կիլոմետր Կոլկաթայից հարավ հայտնաբերվել է առաջին Աստվածաշունչը չինարեն լեզվով, որի հեղինաքն է հայ երիտասարդ Ջոաննես Լասսարը (Ղազարյանը)։ Ֆիլմում ցուցադրվում է նրա իսկ կողմից կատարված աշխատանքը։ Այդ հրատարակչությունը լույս է տեսել առաջին անգամ 1813 թվականին։
2012 թվականին Ռուբեն Գինեյը արշավախումբ հավաքեց Իսիկ-Կուլ լճի հատակը որոնելու նպատակով։ Ըստ միջնադարյան քարտեզին՝ Կատալոնյան Ատլասին, Իսիկ-Կուլի շրջակայքում է գտնվում հայկական առասպելական վանքը։
Մեքսիկայի ազգային արխիվում հայտնաբերվել է մի հետաքրքիր փաստաթուղթ, որը ցույց է տալիս հայերի առկայությունը Ամերիկյան մայրցամաքում դեռ վաղ շրջանին։ Առաջին հայերը ճանապարհ էին բռնում դեպի Ակապուլկո չինական քաղաք Կանտոնից։
Ստեղծվել է Դվին քաղաքի 3D մոդելը։


== Մրցանակներ ==
2014 - Հայաստանի Կինեմատոգրաֆիստների միության "Նվարդ" մրցանակ (ՈՍԿԵ ԾԻՐԱՆ Երևանի միջազգային կինոփառատոն)
2014 - Ժյուրիի հատուկ մրցանակ և հանդիսատեսի ընտրության մրցանակ (ՆՈՒՌ կինոփառատոն, Տորոնտո)
2015 - Հայաստանի նախագահի մրցանակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Andin. Armenian Journey Chronicles»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Հայ-չինական կապերի տարեգրությունը
Aravot Shantum. 09.09.2014
Shanghai Daily Report
Հայկական մանրադրամները Չինաստանում(չաշխատող հղում)
Սամիտ շրջան (Յուտա)

Սամիտ շրջան (անգլ.՝ Summit County), ԱՄՆ Յուտա նահանգի 29 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 4.846 կմ² է. բնակչությունը՝ 36.324 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քոլվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1854 թ.։
Գելա Ձագնիձե

Գելա Բադրեևիչ Ձագնիձե (մայիսի 19, 1975(1975-05-19), Քութայիս, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 24, 2015(2015-10-24), Բրյանսկ, Ռուսաստան), վրացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Վրաստանի գավաթի ֆինալիստ 1998/99:


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Բադրա և Թամարա Ձագնիձեների ընտանիքում։ Սովորել է Քութայիսի համար 31 դպրոցում։ 1997 թվականին ավարտել է Քութայիսի մանկավարժական համալսարանը։
Քութայիսի ֆուտբոլի սան։ Կարիերան սկսել է Թուրքիայում, Տրապիզոնի «Սյուրմենեսպոր» թիմում։ 1992/1993 մրցաշրջանի ընթացքում վերադարձավ Վրաստան և շարունակեց հանդես գալ Քութայիսի «Տորպեդոյում», որտեղ խաղաց երկու տարի։ Հետո տեղափոխվեց «Ռցմենա» (Քութայիս)։ 1996 թվականի ամռանը տեղափոխվեց «Սամգուրալի», որտեղ հաղթեց առաջին լիգայի առաջնությունը 1995/1996,  պատրաստվում է բարձրագույն խմբում իր առաջին մրցաշրջանին։ «Սամգուրալիի» հիմնական կազմում անեց է կացնում չորս մրացաշրջան Վրաստանի հզոր դիվիզիոնում 82 խաղում խփելով 7 գոլ։ 1999/2000 մրցաշրջանում իր թիմին օգնել է հասնել Վրաստանի գավաթի առաջնության եզրափակիչ և եզրափակչում Քութայիսի «Տորպեդոյի» հետ խաղում նա դաշտ դուրս չեկավ։
2001 թվականին տեղափոխվեց Ռուսաստանի երկրորդ լիգայի «Դինամո» (Բրյանսկ)։ 2003 թվականին «Դինամոն» մինչև վերջին տուրը գլխավորում էր երկրորդ լիգայի մրցաշարային աղյուսակը, բայց վերջին տուրում «Ելեցի» դեմ խաղում կորցնելով միավոր (1:1) թիմը չկարողացավ մնալ առաջինը և «Օրյոլի» հետ հավաքեց հավասար 83 միավոր, ըստ կանոնադրության նշանակվեց «ոսկե գնդակ», առաջին լիգա դուրս գալու համար։ «Դինամոն» պարտվեց (1:2), բայց չնայած դրան վաստակեց իրավունք մասնակցել առաջին լիգային, Պետերբուրգյան «Դինամո»։ Ձագնիձեն առաջին լիգայում խաղաց ընդամենը երեք խաղ  և 2004 թվականի կեսին տեղափոխվեց երկրորդ լիգայում հանդես եկող «Լոկոմոտիվ» (Կալուգա), որի կազմում հանդես եկավ ամբողջ մրցաշրջանի ընթացքում։
Հետագայում խաղաց Բրյանսկի «Բեժիցայում» և «Արսենալում», բայց արդեն սիրողական մակարդակում։ Բրյանսկի «Պարտիզանում» աշխատել է երեխաների մարզիչ։
Մահացել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 24-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Наши легионеры. Ближнее зарубежье. Часть 2»։ Рассуждения о брянском футболе։ Sports.ru։ 29 октября 2015։ Վերցված է 2016-10-25
Գիբալովկա

Գիբալովկա (ուկրաիներեն՝ Гибалівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Շառգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գիբալովկա գյուղում բնակվում էր 2 123 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4447 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տիցիանի նկարների ցանկ

Ստորև ներկայացված է Տիցիանի ստեղծագործությունների ցանկը, որը պարունակում է դիմանկարներ, դիցաբանական և կրոնական աշխատանքներ, ընդգրկում է հեղինակի ստեղծագործական 70-ամյա բեղմնավոր ընթացքը։ Նկարների անվանումները և ստեղծման ժամանակաշրջաններն ունեն տարբեր աղբյուրներ։ Որոշ նկարներ «Գտնվելու վայրը» սյունակում պարունակում են արտաքին հղումներ դեպի թանգարանների վեբ կայքերը, որտեղ պահվում և ցուցադրվում են այդ նկարները։


== Ծանոթագրություններ ==
Օրա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օրա (այլ կիրառումներ)Օրա (հուն․՝ Ορά), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Լառնակայի շրջանի հյուսիս-արևմուտքում։ Գյուղը շրջակա փոքր բնակավայրերի հետ կազմում է համայնք։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների քաղաքի բնակչությունը կազմել է 206 մարդ, մեծամասնությունը հույն կիպրացիներ են։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մելնիչնոե (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄելնիչնոեՄելնիչնոե (ուկրաիներեն՝ Мельничне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Kütüke), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Պերվոմայսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կուտյուկե Նեմեցկոե։
2001 թվականի տվյալներով Մելնիչնոե գյուղում բնակվում էր 391 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Rai Italia

Rai Italia կամ Rai Internazionale, Իտալիայի ազգային RAI պետական մեդիակորպորացիայի միջազգային հեռուստաալիք։ Ներկայացնում է հիմնականում Rai 1, Rai 2 և Rai 3 հեռուստաալիքների լավագույն հեռուստաարտադրանքը։ Հեռուստաալիքը հեռարձակվում է չորս տարբերակով՝ ըստ մայրցամաքների։

Rai Italia 1 - Ամերիկա
Rai Italia 2 - Ասիա, Ավստրալիա, Օվկիանիա
Rai Italia 3 - Աֆրիկա
Rai Italia 4 - Եվրոպա


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Լա Սուտերեն (կանտոն)

Լա Սուտերեն (ֆր.՝ La Souterraine), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Լիմուզան շրջանում։ Կրյոզ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Գերե օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 10713 մարդ էր։Կանտոնի համարը 2325 է։ Լա Սուտերեն կանտոնում կա 10 կոմունա, որոնցից ամենամեծը Լա Սուտերեն կոմունան է։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Մագնետո

Մագնետո (անգլ.՝ magneto), փոփոխական հոսանքի մագնիսաէլեկտրական գեներատոր (սովորաբար ինդուկցիոն կոճի հետ համակցված), որը նախատեսված է բռնկիչ մոմի էլեկտրոդների միջև էլեկտրական պարպումներ առաջացնելու համար։ Այդ պարպումները բոցավառում են ներքին այրման շարժիչի գլանների բանող խառնուրդը։ Մագնետո տեղադրվում էր ավիացիոն, տրակտորային, ավտոմոբիլային, մոտոցիկլային շարժիչների բռնկիչ համակարգերում։ XX դարի 60-ական թթ-ից չի կիրառվում։
Գարնովկա

Գարնովկա (ռուս.՝ Гарновка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տալովկա գետի աջ ափով՝ 14 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 40 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200212115200000638
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  115200063
Ավազանի կոդը -  13.01.02.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Իսմաիլ Սամանիի դամբարան

Իսմաիլ Սամանիի դամբարան, Սամանյանների դինաստիայի դամբարանը Բուխարայում (Ուզբեկստան), Միջին Ասիայի ճարտարապետական լավագույն հուշարձաններից (9—10-րդ դարերի)։ Ուշագրավ է ճարտարապետական ձևերի և աղյուսի հյուսազարդ շարվածքի համադրությամբ։ Շենքի բաց դեղնավուն, թրծած աղյուսից շարված խորանարդաձև ծավալն ավարտվում է անկյուններում փոքր գմբեթներով կամարային սրահով՝ պսակված մեծ գմբեթով, որը ներսից հենվում է ութնիստ թմբուկի վրա։ ճակատներից յուրաքանչյուրն ունի սլաքաձև որմնախորշ՝ մուտքի բացվածքով։ Իսմաիլ Սամանիի դամբարանի հորինվածքի տիպը հետագա դարերում բազմիցս ընդօրինակվել է Միջին Ասիայի ճարտարապետության մեջ։
Դամբարանում պահպանվել էին երեք անձնավորության աճյուններ, որոնցից մեկը, ենթադրաբար, Իսմաիլ Սամանիի որդունն էր՝ Ահմադ իբն Իսմաիլինը:Իսկ հենց իր՝ Իսմաիլի՝ Սամանյան արքայատոհմի հինադիրի աճյունը, հավանաբար, ամփոփված չէ այս դամբարանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Դավիթ Էդուարդի Ահարոնյան

Դավիթ Էդուարդի Ահարոնյան (հունիսի 10, 1972, Հադրութ - հոկտեմբերի 23, 1993, Մահմուդլու, Ֆիզուլիի շրջան), հայ ազատամարտիկ, տանկիստ։
1990-1992 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։ 1992 թվականից Պաշտպանության բանակի № զորամասի կազմում մասնակցել է Ֆիզուլիի, Կուբաթլուի, Զանգելանի շրջանների ազատագրական մարտերին։
Հետմահու պարգևատրվել է Արցախի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ Թաղված է Հադրութում։


== Ծանոթագրություններ ==
Յուլյա Սոլդատովա

Սոլդատովա Յուլյա Նիկոլաևնա (ռուս.՝ Юлия Николаевна Солдатова, մայիսի 17, 1981(1981-05-17), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), Ռուսաստանի և Բելառուսի գեղասահորդուհի, ով հանդես է եկել որպես գեղասահորդ-մենապարուհի։ 1999 թվականի աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր, 1999 թվականի աշխարհի չեմպիոնատի արծաթե մեդալակիր, Ռուսաստանի չեմպիոնատների բազմակի մրցանակակիր (1998, 1999, 2000 թթ.), Բելառուսի կրկնակի չեմպիոնուհի (2001, 2002 թվականներ), 1998 թվականին պատանիների միջև աշխարհի չեմպիոնուհի, 1997-1998 թվականներին պատանիների մեջ գեղասահքի գրան-պրի եզրափակչում հաղթող։


== Կարիերա ==
Յուլյան սկսեց հանդես գալ Բելառուսի ազգային հավաքականի կողմից՝ դժգոհություններ ունենալով ազգային ֆեդերացիայի գործողություններից, որը հրաժարվել էր նրան հայտագրել 2000 թվականի Աշխարհի գավաթի առաջնության համար։ Ավելի ուշ պնդում էր, որ փոխել է իր սպորտային քաղաքացիությունը այն ժամանակվա մարզիչ Ելենա Չայկովսկայայի ճնշման ներքո։ Սակայն հաջողության հասնել հնարավոր չեղավ. 2002 թվականին Սոլթ Լեյք Սիթիում կայացած օլիմպիական խաղերում նա զբաղեցրեց ընդամենը 18-րդ տեղը։
2002 թվականի օգոստոսին Յուլյա Սոլդատովան վերչադարձավ Մարինա և Վիկտոր Կուդրյավցովների մոտ։ Ռուսաստանի «դրոշի տակ » վերադառնալուց հետո չմշկասահորդների միջազգային խորհրդի կանոնների համաձայն նա չէր կարող մրցումներում ներկայացնել երկիրը, չնայած որ 2004 թվականին Ռուսաստանի առաջնությունում դարձավ բրոնզե մեդալակիր։ Արգելքը հանվեց 2004-2005 թվականներին, սակայն վնասվածքները թույլ չտվեցին նրան շարունակել մարզվել։ Այժմ աշխատում է որպես գեղասահքի մարզիչ։


== Սպորտային ձեռքբերումներ ==
Ռուսաստանի կողմից

Բելառուսի կողմից


== Ծանոթագրություններ ==
Տրանսցենդենտ ֆունկցիաներ

Տրանսցենդենտ ֆունկցիաներ, անալիտիկ ֆունկցիաներ, որոնք հանրահաշվական չեն։


== Օրինակներ ==
Տրանսցենդենտ ֆունկցիաների պարզագույն օրինակներ են ցուցչային ֆունկցիան, եռանկյունաչափական ֆունկցիան, Լոգարիթմական ֆունկցիան։
Եթե տրանսցենդենտ ֆունկցիաներ դիտարկենք որպես կոմպլեքս փոփոխականի ֆունկցիաներ, ապա նրանք անպայման կունենան բևեռներից և վերջավոր կարգի ճյուղավորման կետերից տարբեր եզակիություն։


=== Օրինակ ===
ez և sinz ֆունկցիաներն ունեն էապես եզակի կետ (z=∞), իսկ lnz ֆունկցիան՝ անվերջ կարգի ճյուղավորման կետեր (z=0, z=∞)։


== Տեսության հիմնավորում ==
Տրանսցենդենտ ֆունկցիաների տեսության հիմնավորումը տրվում է անալիտիկ ֆունկցիաների տեսությունում։ 
Հատուկ տրանսցենդենտ ֆունկցիաներ ուսումնասիրվում են համապատասխան բնագավառներում (հիպերերկրաչափական, էլիպսական, բեսելյան ֆունկցիաների տեսություն և այլն)։
Օտար արյուն (պատմվածք)

«Օտար արյուն» (ռուս.՝ «Чужая кровь»), խորհրդային ռուս գրող Միխայիլ Շոլոխովի պատմվածքը՝ գրված 1926 թվականին։


== Հրատարակումներ ==
Առաջին անգամ «Օտար արյուն» պատմվածքը հրատարակվել է «Լազուրե տափաստան» ժողովածուում, «Նոր Մոսկվա» հրատարակչություն, 1926 թվական։ Ներառվել է «Կոլչակի, եղինջի և այլնի մասին» (1927) և «Լազուրե տափաստան։ Դոնի պատմվածքներ» (1926) հեղինակային ժողովածուների մեջ։ 1928 թվականին պատմվածքը հրատարակվել է «Խորհուրդների արշալույսին» ժողովածուի կազմում։ Մ. Շոլոխովի 1927 թվականի հոկտեմբերի 24-ի նամակը.

Միխայիլ Շոլոխովն իր «Օտար արյուն» պատմվածքը համարել է «ամենաուժեղներից» և այն նվիրել Ա. Ս. Սերաֆիմովիչին։


== Դիպաշար ==
Ստեղծագործության սյուժեի հիմքում ընկած է Դոնի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակների պատմությունը։ Պատմվածքի գլխավոր հերոս Գավրիլա պապի միակ որդուն՝ Պետրոյին սպանել էին։ Պատահականության բերումով Գավրիլա պապը կնոջ հետ մահից փրկում են ջոկատի մարտիկ Նիկոլայ Կոսիխին, նրա համար հոգ տանում որպես հարազատի, կապվում են հետը և նրան սկսում կոչել Պետրո՝ զոհված որդու անունով։ Կազդուրումից հետո Նիկոլայը որոշ ժամանակ ապրում է ծերունիների հետ, բայց հետո վերադառնում է իր հայրենիք՝ Ուրալ՝ թողնելով ծերունիներին արցունքով չամոքված «չի վերադառնա» բառերով։


== Կերպարներ ==
Պատմվածքի գլխավոր հերոսը և կերպարը Գավրիլա պապն է (Գավրիլա Վասիլևիչ), պառավը՝ Գավրիլա պապի կինը։ Նիկոլայ Կոսիխը ծնվել էր Ուրալում, աշխատել չուգունաձուլական արտադրամասում, ջոկատի անդամ էր, որին Գավրիլա պապը փրկում է մահից և ընդունում որպես իր որդի։ Պատմվածքում կան նաև անանուն կերպարներ՝ կարմիրբանակային գնդի հրամանատարը, որը Գավրիլա պապին խնդրում է հոգ տանել վիրավոր Նիկոլայ Կոսիխի համար, ավազակներ, որոնք ջոկատայիններ են սպանում Գավրիլա պապի բակում, մեծ ավանի խորհրդի նախագահ, ինչպես նաև անանուն կերպար, որն ուղեկցում է ջոկատայիններին, հաց է հավաքում ստանիցայի բնակիչներից, մեռնում է ավազակների ձեռքով, հարևան երիտասարդ, որը Գավրիլա պապին հաղորդում է որդու հետ ծառայակից Պրոխոր Լիխովիդովի՝ ստանիցա վերադառնալու մասին։ Պրոխոր Իգնատիչ Լիխովիդովը ծառայել էր Պետրոյի հետ, նա է հաղորդում Գավրիլա պապին որդու մահվան մասին։


== Քննադատություն ==
Գրականագետ և քննադատ Վ. Ց. Գոֆենշեֆերը գրել է.

Գերման Սերգեևիչ Երմոլաևը ամենահեղինակավոր օտարերկրյա շոլոխովագետներից մեկն է և կարծում էր, որ «Օտար արյուն» պատմվածքի մեջ Միխայիլ Շոլոխովը ցույց է տվել իր լիրիկական ներուժը՝ «ուժեղ և հուզիչ պատկերելով հայրական սիրո զգացումը, որն առաջացել է հին կազակի սրտում իր քաղաքական թշնամու հանդեպ»։


== Էկրանավորում ==
1964 թվականին «Օտար արյուն» պատմվածքի հիման վրա «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանվել է հեռուստատեսային գեղարվեստական «Ինքնաբուխ սեր» ֆիլմը, բեմադրող ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Մոնախով, սցենարի հեղինակ՝ Առնոլդ Վիտոլ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Шолоховская энциклопедия/ Колл. авторов; глав. ред. Ю. А. Дворяшин; вступ. ст. М. М. Шолохов. — М.: Издательский дом «СИНЕРГИЯ», 2013. — 1216 с.: ил. ISBN 978-5-94238-022-9


== Արտաքին հղումներ ==
Михаил Шолохов. Чужая кровь (ռուս.)
Ֆրիզերեն

Ֆրիզերեն, ֆրիզների լեզուն։ Պատկանում է հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի գերմանական լեզուների արևմտյան խմբին։ Խոսվում է Նիդերլանդների Ֆրիսլանդիա նահանգում, Տերհելլինգ, Մխիրմոն-Նիկոգ կղզիներում (մոտ 350 հազար մարդ), ինչպես նաև Գերմանիայի որոշ տարածքներում (մոտ 19 հազար մարդ)։
Աստվածատուր Ներսեսովիչ

Աստվածատուր Ներսեսովիչ (Դեոդատ Ներսեսովիչ, Աստվածատուր Ներսիսյան, Աստվածատուր Լեհացի, 1647, Յազլովեց - 1709, Լվով, Լվովյան հող, Ruthenian Voivodeship, Մալոպոլյան պրովինցիա, Լեհական թագավորության թագ, Ռեչ Պոսպոլիտա), լեհահայ մանկավարժ, բառարանագիր, աստվածաբան։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Յազլովիցում։ Հմուտ էր հայերենին, լատիներենին, լեհերենին, իտալերենին։ Գրել է հայերեն և լեհերեն։ Ուսանել է Լվովի հայոց պապական դպրանոցում (1665-1668)։ Ծննդավայրում ուսումնարան բացելով՝ զբաղվել է մանկավարժական գործունեությամբ։ Եղել է Տրայանուպոլսի եպիսկոպոս։ Լեհահայոց առաջնորդ Նիկոլ Թորոսովիչի մահից հետո, մինչև նրա հաջորդի՝ Վարդան Հունանյանի նշանակումը, վարել է թեմի առաջնորդական տեղապահի պաշտոնը (1681-1686), իսկ Հունանյանի հրաժարումից հետո դարձել թեմի առաջնորդ (1698-1709)։ Գիտական լուրջ գործ է Աստվածատուր Ներսեսովիչի «Բառգիրք լատինացւոց և հայոց ի վերայ Աստուածաշունչ և ժամակարգութեան գրոց հայոց եկեղեցւոյն» (1695) մեծածավալ բառարանը։ 1684 թվականին լեհերեն հրատարակել է մի ներբողական ճառ՝ նվիրված այն հաղթանակին, որ լեհերը տարան թուրքերի դեմ և ազատագրեցին Վիեննան 1683 թվականին։ Ալոյիսիոս Պիդուի «Սրբուհի Պուլքերիա» լատիներեն ողբերգության համար 1668 թվականին, նույնպես լեհերեն, գրել է միջախաղեր՝ նախերգանքով ու վերջաբանով։ Աստվածատուր Ներսեսովիչի հայերեն անտիպ երկերն են՝ «Վիճաբանութիւնք աստուածաբանութեան», «Ծանօթութիւնք բարոյականից աստուածաբանութեանց» և «Արդարացութիւն եկեղեցւոյն հայոց»։ Ունի նաև թարգմանական գործեր։ Վերանայել ու լրացրել է լատինական Ծիսարանի հայերեն թարգմանությունը, լատիներենից լեհերեն է թարգմանել Լ. Սկուպոլիի «Հոգևորական պատերազմ» աշխատությունը։ Մահացել է Լվովում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վալտու դաստակերտ

Վալտու դաստակերտ (էստ․՝ Valtu mõis, գերմ.՝ Waldau) — նախկին դաստակերտ Էստոնիայի Հարյու (ներկայում՝ Հարյումաա) շրջանում։ Առաջին անգամ հիշատակվում է 1412 թ.։ 1588—1828 թ. դաստակերտը պատկանում էր Տիզենհաուզեններին, ավելի ուշ՝ Շտակելբերգներին, Մայդելներին։ Դաստակերտը ժամանակին հայտնի էր որպես էստոնական կլասիցիզմի լավագույն նմուշ։
Դաստակերտի հիմնական շինությունը կառուցվել է 1905 թ.։ Նրա ավերաները ու կից շինությունը պահպանվել են, իսկ տնտեսական որոշ շինություններ վերակառուցվել են։ 1815 թ. դաստակերտին կից կառուցվել է հոլանդական ալրաղաց։ Դաստակերտն ու հողմաղացը համարվում են Էստոնիայի մշակութային ժառանգության մաս։


== Ծանոթագրություններ ==
Լավակրես

Լավակրես (ֆր.՝ Lavaqueresse), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Գիզ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Վերվենն է։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02414:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 212 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 105 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչների 70-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 35-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 66,9 %, 1999 թվականին եղել է 59,0 %)։ 91 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 76-ը (46 տղամարդ և 30 կին), գործազուրկ էին 15 մարդ (9 տղամարդ և 6 կին)։ 45 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը՝ թոշակառուներ, 21-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Լավակրես (ֆր.)
Գրիգորևկա (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳրիգորևկաԳրիգորևկա (ռուս.՝ Григорьевка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մարիանա Մանտովանա

Մարիանա Մանտովանա (իտալերեն՝ Mariana Mantovana), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Մանտուա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 594 մարդ։ Խտությունը կազմում է 74 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 8 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 46010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0376։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Տվյալներ ==
Հեռախոսահամար - 0376 735005
Էլեկտրոնային փոստ - comunedimariana@tin.it
Պաշտոնական կայք - http://www.comune.mariana.mn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրություն ազգային ինստիտուտի (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Լեյա Ալբորն

Լեյա Ֆրիդերիկա Ալբորն (շվեդերեն՝ Lea Fredrika Ahlborn, փետրվարի 18, 1826(1826-02-18)[…], Ստոկհոլմ - նոյեմբերի 13, 1897(1897-11-13), Կունգսհոլմ, Շվեդիա), շվեդացի մեդալագործ մետաղադրամներ փորագրող։ 
Մեդալագործ Լյուդվիգ Պերսոն Լունդգրենի դուստրն ու աշակերտուհին։ Համարվել է Շվեդիայի մեդալագործներից մեկը մեկը։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի կից դպրոցում, որն ավարտելուց հետո՝ 1851 թվականին շարունակել է ուսումը Փարիզում։
1853 թվականին հոր մահից հետո ստանձնել է իր պաշտոնը  Ստոկհոլմի դրամահատարանում, իսկ պաշտոնապես իր պաշտոնում հաստատվել է 1855 թվականին։ 
Ստեղծել է դրոշմակնիք շվեդական, նորվեգական և ֆիննական մետաղադրամների համար։
Իր կողմից ստեղծված ամենահայտնի մեդալներից են են՝ Շվեդիայի թագավորների Կառլ XIV Յուհանի, Կարլ XV ի և Օսկար II-ի, շվեդիայի թագուհիներ Ժոզեֆինա Լեյխտենբերգցու և Լուիզա Նիդեռլանդցու, շվեդացի պատմաբան Հանս Յերտայի, Ուփսալայի համալսարանի 400-ամյակի,   ԱՄՆ անկախության հռչակագիրի 100-ամյակին, Կոլոմբոսի կողմից Ամերիկայի հայտնագործման 400 ամյակին նվիրված մեդալները։ 1881 թվականին նա մեդալների վրա դիմանկարներ է դիմանկարներ է պատրաստել ապագա թագավոր Գուստավ V-ի և Վիկտորիա թագուհու հարսանիքի պատվին.
Վերջին աշխատանքը (ինքնադիմանկար մեդալ) հետագայում փորագրվել է նրա աշակերտ Ի.-Ա. Լինդբերգի կողմից և հատվել է 1901 թվականին Շվեդիայի դրամագիտական ընկերության պատվերով։
Իր աշխատանքների վրա փորագրել է  «L.A.» կամ «LEA AHLBORN»։
Պարգևատրվել է Իլլիս Քվորում (1883) ոսկե մեդալով՝  շվեդական մշակույթում առանձնակի կատարած աշխատանքների համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Фенглер Х., Гироу Г., Унгер В. Словарь нумизмата / пер. с нем. В.Г. Арсельевой / отв. ред. В.М. Потин. — 2-е, перераб. и доп.. — М.: Радио и связь, 1993. — 408 с. — ISBN 5-256-00317-8
Brita Olsén Lea Ahlborn. En svensk medaljkonstnär under 1800-talet. — Stockholm: Svenska Bokförlaget, 1962.


== Արտաքին հղումներ ==
Lea Ahlborn, сайт Royal Museums Greenwich
Վալե դի Կազիես

Վալե դի Կազիես (իտալերեն՝ Valle di Casies), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում՝ Բոլցանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2101 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը կազմում է 19 մարդ/կմ²։ Տարածքը 108 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 39035։ Հեռախոսային կոդ՝ 0474։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության ավելի քան 98 %-ը բնակվում է Իտալիայի գերմանախոս քաղաքներում։
Բնակչության աճը.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0474 978232
Էլեկտրոնային հասցե՝ info@comune.valledicasies.bz.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.valledicasies.bz.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք(իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.