Գրիգորի Բոբրովսկի

Գրիգորի Բոբրովսկի (ռուս.՝ Григо́рий Миха́йлович Бобро́вский, նոյեմբերի 17 (29), 1873, Վիտեբսկ, Ռուսական կայսրություն - 1942[…], Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս և խորհրդային գեղանկարիչ և մանկավարժ, Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։  


== Կենսագրություն ==
Գրիգորի Բոբրովսկին ծնվել է 1873 թվականի նոյեմբերի 17-ին, Վիտեբսկ քաղաքում։ 1887-1893 թվականներին եղել է Վիտեբսկի հոգևոր սեմինարիայի սեմինարիստ։ 1893 թվականին մեկնել է Պետերբուրգ և ընդունվել Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիային կից Բարձրագույն գեղարվեստական ուսումնարան, որտեղ եղել է Իլյա Ռեպինի աշակերտը։ 1900 թվականին ավարտել է Բարձրագույն գեղարվեստական ուսումնարանը որակավորված գեղանկարչի կոչումով` «Երեկոն»» նկարի համար։ 1902-1904 թվականներին դասավանդել է Խարկովի գեղանկարչության և նկարչության դպրոցում։   
Վերադարձից հետո 1904 թվականին դասավանդել է Պետերբուրգի Գեղարվեստների խրախուսման միության նկարչական դպրոցում։ 1899 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։ 1901 թվականին եղել է «Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների արտելները» նկարի հիմնադիր-անդամներից մեկը։ Նա նաև եղել է Մոսկվայի նկարիչների ընկերության (1901-1903 թվական), «Նկարիչների նոր համայնքի» (1909 թվական), «Արվեստի աշխարհի» (1910-1911 թվական), «Ռուս նկարիչների միության» (1912-1917 թվական), «Տասնվեց» խմբի ցուցորդը։ Նա ռուսական արվեստի ցուցահանդեսների է մասնակցել Մյունխենում և Նյու Յորքում (1924 թվական), որտեղ պարգևատրվել է Փոքր և Մեծ մեդալներով (1911 թվական, 1913 թվական)։ 1916 թվականին Բոբրովսկուն շնորհվել է ակադեմիկոսի կոչում։  
Առաջին հետհեղափոխական տարիներին Բոբրովսկին մասնակցել է Պետրոգրադի տոնական ձևավորմանը, ընտրվել է Պետրոգրադի (Արվեստի աշխատակիցների միություն) առաջին պրոֆմիության նախագահ։ 1923 թվականին Հեղափոխական Ռուսաստանի նկարիչների ասոցիացիային է միացել, 1923 թվականին, 1926 թվականին, 1928 թվականին ցուցահանդեսների է մասնակցել։ 1921-1929 թվականներին դասավանդել է Վխուտեմասում։ 1932 թվականին դարձել է նույն տարում ստեղծված Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։ 1930-ական թվականներին լենինգրադյան և համամիութենական խոշոր ցուցահանդեսներին է մասնակցել։ «Ա. Պրոխորովի դիմանկարը» (1911 թվական), «Սամոյլովայի դիմանկարը» (1912 թվական), «Նեապոլիտանական նավահանգիստը» (1915 թվական), «Անբնակ ափը. Ղրիմ», «Ֆեոդոր Շալյապինի դիմանկարը» (երկուսն էլ` 1916 թվական), «Ճանապարհը» (1927 թվական), «Կառուցումը» (1932 թվական), «Ձմեռը. Վոդոպոյը» (1933 թվական), «Սերգեյ Կիրովը Լենինգրադի մշակույթի և հանգստի կենտրոնական այգու շինարարությանը», «Ակադեմիկոս Աբրամ Իոֆեն իր լաբորատորիաններում» (երկուսն էլ` 1936 թվական) նկարների հեղինակն է։ Պատերազմից հետո, 1947 թվականին, Լենինգրադի նկարիչների միության դահլիճներում կայացել է Գրիգորի Բոբրովսկու ստեղծագործությունների անհատական ցուցահանդեսը։   
Հայրենական մեծ պատերազմի սկսվելուց հետո Գրիգորի Բոբրովսկին մնացել է Լենինգրադում։ Մահացել է 1942 թվականի հունվար-փետրվարին իր արվեստանոցում` տարաճումից։ Նրա ստեղծագործությունները պահվում են Ռուսական պետական թանգարանում, Վոլոգդայի և Նովոսիբիրսկի մարզային ազգային պատկերասրահում, Աստրախանի ազգային պատկերասրահում, Կարելիայի Հանրապետության կերպարվեստի թանգարանում, Ռուսաստանի և այլ երկրների մասնավոր հավաքածուներում։ 


== Տես նաև ==
Լենինգրադի նկարիչների միություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Художественная выставка «15 лет РККА». Ленинград, 1933. С. 26.
Выставка «Художники РСФСР за 15 лет». Живопись. Скульптура. Москва, 1933. С. 4.
1-я выставка ленинградский художников. Ленинград, 1935. С. 4.
Выставка картин ленинградских художников в Москве. Москва, 1935. С. 5.
Всесоюзная художественная выставка «Индустрия социализма». Москва, 1939. С. 70, 72, 127.
Художники народов СССР. Биобиблиографический словарь. Т. 1. Москва, 1970. С. 416.
Иванов С. Неизвестный соцреализм. Ленинградская школа. СПб., НП-Принт, 2007. С. 379, 380, 383. ISBN 5-901724-21-6, ISBN 978-5-901724-21-7.
Страницы памяти. Справочно-мемориальный сборник. Художники Ленинградского Союза советских художников, погибшие в годы Великой Отечественной войны и в блокаду Ленинграда. СПб, 2010. С. 35—36.