armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Արևելք

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արևելք (այլ կիրառումներ)
Արևելք, կողմնացույցի չորս հիմնական ուղղություններից մեկը։ Հորիզոնի այն կողմը, որի ուղղությամբ պտտվում է Երկիրը, որտեղից ծագում է Արևը։ Այն գտնվում է արևմուտքի հակադիր ուղղությամբ։ Գիշերահավասարի օրերին Արևը ծագում է ուղիղ արևելքից։


== Ստուգաբանություն ==
Արևելքը կազմությամբ բարդ բառ է, բաղկացած «արև» ու «ել»՝ ելնելը, ծագում արմատներից և «ք» ածանցից։
East բառը եկել է միջին անգլերենի est, հին անգլերենի ēast բառից, որն էլ ծագում է նախագերմաներենի *aus-to- կամ *austra- «արևելք, արևածագի ուղղությունը» բառերից, սա էլ իր հերթին հնդեվրոպական նախալեզվի *aus- արմատից՝ «շողալ» կամ «արշալույս»։ Սա նման է հին բարձր գերմաներենի *ōstar «դեպի արևելք», լատիներեն aurora «արևագալ», և հունարեն ēōs կամ heōs արմատներին։ Ēostre արշալույսի գերմանական աստվածուհին էր, հավանաբար անձնավորում էր և՛ արևածագը, և՛ հիմնական կողմերը։
Արևելքի միջազգային նշանակումն է E (east բառից), հայերեն համառոտագրությունն է՝ արլ.։


== Տեղակայում ==
Ժամանակակից քարտեզներում արևելքը որպես կանոն գտնվում է աջ կողմում։ Այս սովորույթը հանդես է գալիս կողմնացույցների օգտագործումից, որտեղ հյուսիսը տեղակայված է ամենավերևում։ Արևելքի ուղղությունը ուղղահայաց է հյուսիսին և հարավին, այսինքն՝ Երկրի աշխարհագրական բևեռներին, և հակադիր է գտնվում արևմուտքին։ Արևելքի ուղղությունը համապատասխանում է ազիմուտի +90°-ին և −90°՝ աստղագիտորեն։


== Մշակութային ==
Արևելքն այն ուղղությունն է, որով Երկիրը պտտվում է առանցքի շուրջը և հետևաբար ընդհանուր ուղղությունը, որով հայտնվում է Արևը։ Արևելքի ուղղությամբ աղոթելու սովորույթը ավելի հին է, քան քրիստոնեությունը, բայց ընդունվել է այդ կրոնում, քանի որ Արևելքը համարվում էր մարդկության նախնական օջախը։ Հետևաբար, որոշ քրիստոնեական եկեղեցիներ ավանդաբար ուղղված են դեպի արևելք։


== Տես նաև ==
Արևելք (տարածաշրջան)Արևելքը դեպի վեր (East is Up) 
"Twenty One Pilots" - խմբի, Nico And The Niners երգի իմաստուն մասնիկներից է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
(926) Իմհիլդե

(926) Իմհիլդե (անգլ.՝ Imhilde), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1920 թվականի փետրվարի 15-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,981971 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4436 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5204 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1880,85 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,191403 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 16,33° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(926) Իմհիլդե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լոնդա

Լոնդա (իտալերեն՝ Londa), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Ֆլորենցիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1840 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝31 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 59կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 50060։ Հեռախոսային կոդ՝ 055։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 055 8351518
Էլեկտրոնային փոստ՝ indisponibile
Պաշտոնական կայքը՝ http://www.comune.londa.fi.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Օպորնի (Ազովի շրջան)

Օպորնի (ռուս.՝ Опорный ), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանում։ Մտնում է Սամարսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Նաժուան Դարվիշ

Նաժուան Դարվիշ (դեկտեմբերի 8, 1978(1978-12-08), Երուսաղեմ, Իսրայել), «Ալ- Արաբի Ալ- Ջադիդ» շաբաթաթերթի մշակութային բաժնի գլխավոր խմբագիրն է, զուգահեռաբար Պաղեստինի գրական փառատոնի խորհրդատուն։ Նաժուան Դարվիշն իր սերնդի արաբալեզու ամենահայտնի բանաստեղծներից մեկն է։ «Hay Festival Beirut 39» -ը նրա անունը ներառել է մինչև քառասուն տարեկան ստեղծագործող 30 լավագույն բանաստեղծների շարքում։ Նաժուան Դարվիշի բանաստեղծություններն թարգմանվել են ավելի քան քսան լեզուներով։ 2012 թվականին նրա «Մի օր արթնացրի ինձց բանաստեղծությունների ժողովածուն թարգմանվեց և լույս ընծայվեց Փարիզում, իսկ մեկ տարի անց վերահրատարակվեց; Անգլերեն թարգմանությամբ «Կորցնելու այլևս ոչինչ» ժողովածուն լույս ընծայվեց Նյու Յորքում 2014 թվականին։ Նաժուան Դարվիշի պոեզիան առերեսվում է գրողի ժամանակների հետ, խաչվում քաղաքական ու սոցիալական ամենատեսակ վայրիվերումներին, պատկերային և զգայական հզոր պոետական տեսլականով արձագանքում Պաղեստինի և համայն վշտատես ժողովուրդների բռնաճնշումներին։ Նաժուան Դարվիշն իր պոեզիայում սեփական ժողովրդի ցավն ու կսկիծը վերածում է համամարդկային տառապանքի, ուրիշի ցավն էլ՝ սեփականացնում, և աշխարհի բոլոր անկյուններում լսելի է դառնում սպանվողի ճիչը։
Մեր ժամանակների արաբալեզու բանաստեղծը սկսում է ստեղծագործել այն դիպվածից հետո, երբ երազ է տեսնում իր համար դեռևս անհայտ Ցեղասպանության մասին՝ կարծես վերապրելով դրվագներ, որոնց մասին մինչ այդ պատկերացում անգամ չի ունեցել։ Նաժուան Դարվիշն խոստովանել է, որ իր կարծիքով նախորդ կյանքում ինքը հայ է եղել և սպանվել է Հայոց Ցեղասպանության ժամանակ (երազներից մեկում իրենց ամբողջ ընտանիքն այրվում է զմռսված շինության ներսում)։


== Ստեղծագործություններ ==
Երուսաղեմ(I)
Երուսաղեմ (II)
Նույնիսկ պատերազմում
Քնել Գազայում
Կորցնելուց այլևս ոչինչ
Աշխարհը բարի է լինելու
«Ով է այսօր հիշում հայերին»1939 թվականի օգոստոսի 22-ին Օբերզալցբուրգում գերմանական զինվորական հրամանատարության հետ հանդիպման ժամանակ Ա. Հիտլերի կողմից ասված խոսքը, որը միտված էր ապացուցելու լեհ ազգի համդեպ կատարվելիք ջարդերի անպատժելիությունը։

Այս ծառերի նման
Երբ վարագույրը բացես
Դրախտում(I)
Դրախտում(II)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Արտասահմանյան գրականություն N1 2016 թ
Մոնշամ (Կալվադոսի գավառ)

Մոնշամ (ֆր.՝ Montchamp), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 545 մարդ, բնակչության խտությունը` 33.64 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.20 կմ² տարածք։
2016 թվականի հունվարից Վասի, Բերնիեռ լը Պատրի, Բյուրսի, Շենդոլե, Լը Դեզեր, Էստրի, Պիեռ, Պրել, Լա Ռոք, Ռյուլի, Սեն Շառլ դը Պերսի, Լը Թեյ Բոկաժ և Վիեսուա համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Վալդալիեռ համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 45 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 344 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 249-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 95։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,4 %։ 249 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 231 անձ (129 տղամարդ և 102 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (6 տղամարդ և 12 կին)։ 95 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 43-ը` թոշակառուներ, իսկ 36-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(596) Շեյլա

(596) Շեյլա (անգլ.՝ Scheila), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1906 թվականի փետրվարի 21-ին Աուգուստ Կոպֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,927784 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4448 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4108 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Շեյլա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,4327 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1829,81 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,196741 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,66° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է P դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(596) Շեյլա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(2721) Վսեխսվյատսկիյ

(2721) Վսեխսվյատսկի (անգլ.՝ Vsekhsvyatskij), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,236511 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6689 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8041 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2126,74 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,169273 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,23° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2721) Վսեխսվյատսկի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Չիխարեշի

Չիխարեշի (վրաց.՝ ჩიხარეში), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Լենտեխի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1200 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Լենտեխիից հեռու է 34 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 158 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավստրալիական որոր

Ավստրալիական որոր (լատ.՝ Chroicocephalus novaehollandiae) որորների ընտանիքի (Laridae) միջին մեծության թռչուն։


== Բնութագիր ==
Ավստրալիական որորի երկարությունը հասնում է 36-44 սմ։ Թևերի երկարությունը 26,8-31,9 սմ է։ Թևերի բացվածքը 91-95 սմ է։ Այս թռչունի քաշը 265-315 գրամ է։ Արու թռչունները մի փոքր ավելի մեծ են և ծանր, քան էգերը։
Մեծահասակ թռչունների գլուխը, պոչը և մարմնի ստորին մասը սպիտակ են։ Մեջքը և պոչի շուրջը գունատ մոխրագույն են։ Թևերը սև են, մեծ սպիտակ բծերով։ Կտուցը և ոտքերը վառ կարմիր են։ Աչքերը դեղնասպիտակավուն են մուգ կարմիր շրջանակով։
Երիտասարդ թռչունների թևերը թեփուկավոր են, շագանակագույն։ Նրանք շատ նման են սեռապես հասուն թռչուններին։ Կտուց և աչքերը սովորաբար սևից մուգ շագանակագույն գույնի են, իսկ ոտքերը դեռ դեղնաշականակագույն են։


== Տարածվածություն ==
Ավստրալիական որորը տարածված է Ավստրալիայի, Թասմանիայի և Նոր Կալեդոնիայի ծովափներում, կղզիներում և մեծ լճերում։ Այս թռչունները գաղթում են կարճ տարածություններ։
Այս թռչունների տեսակը՝ պոպուլյացիան գնալով աճում է։ 1990-ական թվականների սկզբին Ավստրալիայում բնադրած 200 գաղութներում տեղավորվել էր 500 000 զույգ թռչուն։


== Սնունդ ==
Ավստրալիական որորը սնվում է  ճիճուներով, ձկներով, միջատներով և խեցգետնանմաններով։


== Բազմացում ==
Ավստրալիական որորը բնադրում է գաղութով, միայն երբեմն զույգերը բնադրում են առանձին։ Հաճախ թռչունները հանդիպում են նախորդ տարվա զույգի հետ և օգտագործում են նույն բույնը, որը մեկ տարի առաջ էին օգտագործում։ Բույները սովորաբար կառուցվում են գետնին, բայց կարելի է գտնել նաև թփերի մեջ, գետնից մինչև 2,5 մ բարձրության վրա։ Տեսակը ունակ է բազմանալ ամեն տարի։ Սովորաբար արևմտյան Ավստրալիայում այս թռչունների բազմացման ժամանակը համընկնում է մարտից նոյեմբեր ամիսներին։
Բնում դնում է մեկից հինգ ձու։ Թուխս նստելու շրջանը տևում է 21-27 օր։ Երիտասարդ թռչունները 4 շաբաթ մնում են բնադրված գաղութում։ Այնուհետև ևս երկու շաբաթ ծնող թռչունները նրանց կերակրում են արդեն բնադրած գաղութից դուրս։ 3-ից 4 տարեկան հասակում թռչունները դառնում են սեռականորեն հասուն։


== Դասակարգում ==
2018 թվականի փետրվարի դրությամբ առանձնացվում է 3 ենթատեսակ.

Chroicocephalus novaehollandiae forsteri (Mathews, 1912)
Chroicocephalus novaehollandiae novaehollandiae (Stephens, 1826)
Chroicocephalus novaehollandiae scopulinus (J. R. Forster, 1844)Ավելի մեծ ենթատեսակը C. n. fosteri гբնադրում է Ավստրալիայի հյուսիսում, Նոր Կալեդոնիայում և Լուայետում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Հետագա ընթերցանություն ==
Harrison, Peter (1988): Seabirds (2nd ed.). Christopher Helm, London. 0-7470-1410-8
Pons J.M., Hassanin, A., and Crochet P.A.(2005). Phylogenetic relationships within the Laridae (Charadriiformes: Aves) inferred from mitochondrial markers. Molecular Phylogenetics and Evolution 37(3):686-699


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Shirihai H. A Complete Guide to Antarctic Wildlife - The Birds and Marine Mammals of the Antarctic Continent and Southern Ocean. — Degerby: Alula Press, 2002.
Էլիկա

Էլիկա (հուն․՝ Ἑλίκη), հնագույն քաղաք Ախեյայում, Պելոպոնեսի հյուսիսում, Սելինուս գետի ափին։ Հիմնադրվել է Բրոնզի դարում, մոտավորապես մ․ թ․ ա․ 27-24 դարերում։


== Պատմություն ==
Ըստ հին հույն աշխարհագիր Պավսանիասի Հաբեթի որդին՝ Հավանը, որոշում է գրավել Էգիալը, իսկ վերջիններիս արքա Սելինուսը նրան առաջարկում է կնության տալ իր միակ դստերը՝ Էլիկային, ինչպես նաև՝ իշխանությունը ժառանգելու իրավունքը։ Հավանն ընդունում է առաջարկը և Սելինուսի մահից հետո կառուցում է Էլիկա քաղաքը։

Նա ղեկավարել է առաջին ախեյական միությունը, որը ստեղծվել է մ․ թ․ ա․ 5-րդ դարում և կազմված էր 12 պոլիսից։ Էլիկայից գաղթածները հիմնադրել են Սիբարիս քաղաքը Իտալիայում։ Հոմերոսը հիշատակել է Էլիկան իր «Նավերի տեղեկագրքի» աշխատության մեջ։ Քաղաքում էր գտնվում Պոսեյդոնի տաճարը։ Էլիկան եղել է համահունական կրոնական կենտրոն։ Ավերվել է Բուրա քաղաքի հետ միասին՝ հզոր երկրաշարժի և ջրհեղեղի պատճառով մ. թ. ա. 373 թվականին։
Պավսանիասը գրում է, որ ախեացիները բորբոքել են Պոսեյդոնի զայրույթը, սպանելով հավանյաններին, ովքեր աղոթում էին Պոսեյդոնի տաճարում պաշտպանության համար:Ստրաբոնը գրում է, որ ախեյացիները զայրացրել են Պոսեյդոնին նրանով, որ հրաժարվել են հավայաններին տալ Պոսեյդոնի արձանը կամ էլ տաճարի մոդելը ։
Դիոդորոս Սիցիլիացին իր «Պատմական գրադարան» աշխատության մեջ ևս նշում է Էլիկայի մասին։ Ստրաբոնն իր «Աշխարհագրության» մեջ գրում է, որ Էրատոսթենես Կիրենացին այցելել է աղետի վայր 150 տարի անց, և փոխադրիչները նրան պատմել են, որ նեղուցում կանգուն է Պոսեյդոնի արձանը՝ ձեռքին՝ հիպոկամպուսը։ 174 թվականին Պավսանիասը այցելել է աղետի վայր և ջրում տեսել հին քաղաքի պատերը ։
Ռիզոմիլոսին կից վայրը, որը ենթադրվում է որպես Էլիկայի տեղանք, հայտնաբերվել է 2001 թվականին, և այստեղ ընթանում են պեղումներ։
Գիտնականները համարում են, որ Էլիկայի կործանումը աղբյուր է հանդիսացել Պլատոնի Ատլանտիդայի պատմության և «Թիմեուս» տրակտատի համար (մ․թ․ա․ 360 թվական)։ Առաջին անգամ սա առաջարկել են Ալֆրեդ Էդվարդ Թեյլորն ու Պ. Ֆրյուտիժեն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official Website of Helike Project
The bronze coin of Helike at the Münzkabinett of the Staatliche Museen zu Berlin
Կիկի Վանդևեգե

Էռնեստ Մորիս «Կիկի» Վանդևեգե III (անգլ.՝ Ernest Maurice "Kiki" Vandeweghe III, օգոստոսի 1, 1958(1958-08-01), Վիսբադեն, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), գերմանացի և ամերիկացի նախկին բասկետբոլիստ, բասկետբոլային մարզիչ։ Խաղացել է թեթև հարձակվողի դիրքում։ Մարզական կարիերայում անցկացրել է 969 հանդիպում։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը Basketball-Reference.com կայքում(անգլ.)
Լուգանսկ

Լուգանսկ կամ Լուհանսկ (ուկրաիներեն՝ Луга́нськ, պատմական անվանում՝ Луга́нське), քաղաք Ուկրաինայի արևելքում, Լուգանսկի մարզի վարչական կենտրոնն է։ Արևելյան Ուկրաինայի ամենամեծ քաղաքն է։ Գտնվում է Կիևից 811 կմ հեռավորության վրա։
Գտնվում է Դոնբասում, Լուգան և Օլխովայա գետերի (Սևերսկի Դոնեցի ավազան) խառնատեղում։ Երկաթուղային և ավտոմոբիլային ճանապարհների հանգույց է։ Քաղաքն ունի օդակայան։ Ունի 485 հազար բնակիչ (1983)։ Քաղաքի առաջացումը կապված է 1795 թվականին Լուգան գետի ափին Ռուսաստանի հարավում չուգունաձուլական առաջին գործարանի հիմնադրման հետ։
Քաղաքը Ուկրաինայի և ծանր արդյունաբերության խոշոր կենտրոններից է։ Առաջատար ճյուղը մեքենաշինությունն է։ Զարգացած է նաև սննդի, թեթև, կահույքի արդյունաբերությունը։ Ունի մեքենաշինական, գյուղատնտեսական, բժշկական, մանկավարժական, ինստիտուտներ, 8 տեխնիկում, երաժշտական, գեղարվեստական, կուլտուր-լուսավորական ուսումնարաններ, 2 թատրոն, ֆիլհարմոնիա, 2 թանգարան։


== Քաղաքի տեսարաններ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Քույր քաղաքներ ==
 Լյուբլին
 Պերնիկ
 Սենտ-Էտիեն
 Սևկեշֆեխերվար
 Դացին


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լուգանսկ քաղաքի պաշտոնական կայք Archived 2009-04-20 at the Wayback Machine.
Վեբ-տեսախցիկ էատրոնի հրապարակում Archived 2007-12-11 at the Wayback Machine.
Լուհանսկի տրամվայ
Ֆոտո-էքսկուրսիաա Լուգանսկում
Մատո Լովրակ

Մատո Լովրակ (խորվ.՝ Mato Lovrak, մարտի 8, 1899(1899-03-08), Veliki Grđevac, Bjelovar-Bilogora County, Խորվաթիա - մարտի 14, 1974(1974-03-14) կամ մարտի 13, 1974(1974-03-13), Զագրեբ, Խորվաթիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), խորվաթ և հարավսլավացի մանկագիր, մանկավարժ։ Երեխաների համար գրքերի հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Մատո Լովրակը ծնվել է 1899 թվականի մարտի 8-ին Վելիկի Դրջևացում (Խորվաթիա)։ Ավարտել է Զագրեբի մանկավարժական ինստիտուտը։ Մոտ 35 տարի դասավանդել է Խորվաթիայի հյուսիսարևմտյան գյուղերում և քաղաքներում։ Զարմանալի չէ, որ Լովրակի գրքերի գլխավոր հերոսները երեխաներն ու երիտասարդությունն է։
Խորվաթ գրողը ռեալիստական պատմությունների, երիտասարդության և երեխաների համար վեպերի և պատմվածքների հեղինակ է։ Նրա առավել հայտնի ստեղծագործություններն են «Գնացքը ձյան մեջ» և «Ջոկատը գետնի և ամպերի տակ»։ Գրողի գրքերը լի են երեխաների նկտամամբ սիրով։
Մատո Լովրակը մահացել է 1974 թվականի մարտի 14-ին Զագրեբում։


== Ստեղծագործություն ==
Լովրակի ստեղծագործությունը մեծ ազդեցություն է գործել խորվաթական մանկական գրականության զարգացմանը։
Հեղինակի գրքերը թարգմանվել են ռուսերենով, գերմաներենով, հունգարերենով, լեհերենով, էսպերանտոով, չեխերենով և սլովակերենով։


== Ընտրյալ երկեր ==
Strašan san (1924)
Iz škole ljepšega: crtice iz škole: namijenjeno učiteljima, učiteljskim pripravnicima i ljubiteljima djece (1924)
Slatki potok i druge priče za djecu (1930)
''Vlak u snijegu (1930)
Družba Pere Kvržice (1933)
Divlji dječak (1934)
Neprijatelj broj 1 (1938)
Njegova malenkost Francek drugi, hrabri (1938)
Doka Bedaković ili sto tisuća na cesti (1938)
Micek, Mucek i Dedek (1939)
Anka Brazilijanka (1939)
Sretna zemlja (1940)
Prijatelji (1941)
O uvježbavanju dječjih priredaba (1950)
Dijamant u trbuhu (1951)
Naši dječaci i druge priče (1954)
Dječak Konzul (1954)
Prozor do vrta (1955)
Tri dana života (1957)
Devetorica Hrabrih (1958)
Drveni zid (1958)
Snađi se djede (1958)
Iskrica (1959)
Dobra oluja i druge priče (1959)
Zeleni otok (1961)
Putovanje od 35 koraka (1963)
Slamnati krovovi (1963) 
Katićev dom (1964)
U mraku (1964)
Andrija Jug i svijet danas (1967)
Gimnazijalac (1969)
Preparandist (1972)
Uzvišeno zvanje (2011) 


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Brala Mudrovčić Jasminka, Pavličić Nikolina (մարտի 30, 2015)։ «Romani Mate Lovraka u lektiri za razrednu nastavu» [Mato Lovrak's novels as required reading in schools]։ Magistra Iadertina (խորվաթերեն) (University of Zadar) 9 (1): 163–178։ ISSN 1846-3606։ Վերցված է հուլիսի 24, 2018 


== Արտաքին հղումներ ==
Գրողի կենսագրություն Archived 2014-09-19 at the Wayback Machine.(խորվ.)
Kulturni centar Mato Lovrak
Mato Lovrak, Četiri članka Mate Lovraka, Libri & Liberi 01/2012., Hrčak
Mato Lovrak, Družba Pere Kvržice
Բոր-Էյնշտեյն բանավեճեր

Բոր-Էյնշտեյն բանավեճերը Նիլս Բորի և Ալբերտ Էյնշտեյնի մեջ կայացած քվանտային ֆիզիկայի մասին հանրային բանավեճեր են։ Այս բանավեճերը գիտական փիլիսոփայության կարևոր էջերից են։ Բորն այս բանավեճերի մասին գրել է իր"Discussions with Einstein
on Epistemological Problems in Atomic Physics" հոդվածում։ Չնայած Քվանտային ֆիզիկայի հարցում իրենց ունեցած տարաձայնությունների, Բորը և Էյնշտեյնը ունեցել են բարեկամական հարաբերություններ։
Այս բանավեճերը վերաբերել են քվանտային անորոշության սկզբունքին, որը հերքելու փորձեր է արել Էյնշտեյնը, սակայն այս սկզբունքին կողմ է արտահայտվել Նիլս Բորը։


== Արտաքին հղումներ ==
Նովի Յիչին

Նովի Յիչին (չեխ․՝ Nový Jičin [ˈnoviː ˈjɪtʃiːn], գերմ.՝ Neutitschein), քաղաք Չեխիայում՝ Մորավա-Սիլեզյան երկրամասի նույնանուն շրջանում, որի վարչական կենտրոնն է։ Ընկած է Յիչինեկ գետի ափին, մերձակա ամենախոշոր բնակավայրից՝ Օստրավա քաղաքից, որը նաև երկրամասի վարչական կենտրոնն է, 34 կիլոմետր դեպի հարավ-արևմուտք։ Զբաղեցնում է 36,521371 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2022 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով եղել է շուրջ 23 հազար։
Քաղաքի պատմական կենտրոնը լավ պահպանված է, գտնվում է պետության պահպանության ներքո՝ որպես քաղաքային ճարտարապետության պատմա-մշակութային հուշարձան-արգելոց։ Հին քաղաքամասում առանձնահատուկ ուշադրության են արժանանում ճշգրիտ քառակուսու ձև ունեցող հրապարակը՝ կամարաշարով և Վերածննդի դարաշրջանի կառույց համարվող հին փոստատնով։ Հիշարժան պատմական հուշարձաններից են նաև գոթիկա ճարտարապետական  ոճի կառույց համարվող Ժերոտինսկի ամրոցը (1538—1541), նրա տարածքում գործող Ազգային պատմության թանգարանը։ 2001 թվականին Նովի Յիչինը հռչակվել է «Տարվա պատմական քաղաք», իսկ 2015 թվականին Մասարիկի հրապարակը արժանացել է «Չեխիայի ամենագեղեցիկ հրապարակ» կոչման։ Այդ նույն տարում քաղաքի երկաթուղային կայարանը ճանաչվել է «Չեխիայի ամենագեղեցիկ կայարան»։
Նովի Յիչինը համբավվել է գլխարկների արտադրությամբ և ստացել է «Գլխարկների քաղաք» մականունը։ Գլխարկներ թողարկող «Տոնակ» գործարանը, որ հիմնադրվել է 1799 թվականին, գործում է նաև մեր օրերում։ Կան նաև մեքենաշինական, բրդյա գործվածքների, կարի ձեռնարկություններ։


== Պատմություն ==
Պատմական փաստաթղթերում քաղաքն առաջին անգամ հիշատակվել է 1313 թվականին։ Նրա տարեգրությունը չեխ և գերմանացի ժողովուրդների պատմության միահյուսման նմուշօրինակ է։


== Քույր քաղաքներ ==
Նովի Յիչինը բարեկամական սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ (այդ բարեկամությունն արտահայտվում է տոնավաճառներին, փառատոներին, մշակութային, մարզական և այլ միջոցառումներին փոխադարձաբար մասնակցելով).


== Ժողովրդագրություն ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Նովի Յիչինի շրջան


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
BECK, Josef, Geschichte der Stadt Neutitschein (Nowý Jičín) und deren Umgebung, Nový Jičín 1854
JUROK, Jiří a kol., Nový Jičín. Nakladatelství Lidové noviny, Praha 2011, 978-80-7422-078-4
Nový Jičín. Městský úrad Nový Jičín, vydavatelství Repronis 1996, 80-902142-1-5
Nový Jičín a jeho výtvarní umělci, kolektiv autorů, vydalo nakladatelství Everwin v roce 2006, 80-239-7644-3
OTTO, Karel (red.), Čtení o Novém Jičíně, květen 1963, provozovna 25 v Opavě
SAMEK, Bohumil, Umělecké památky Moravy a Slezska 2. Praha։ Academia 1999.
Severa Václav -  Vlastivěda moravská. II. Místopis. Okres novojičínský.  Musejní spolek v Brně, Brno, 1933
ZIEGLER, Paul, Wirtschaftsgeschichte der Stadt Neutitschein, I.–III., Vídeň 1981, 1983, 1989


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի կայքէջը (cs)
http://muzeum.novy-jicin.cz/ Muzeum Novojičínska
http://www.mksnj.cz/ Městské kulturní středisko
http://divadlo.novy-jicin.cz/ Archived 2007-01-03 at the Wayback Machine. Beskydské divadlo
http://knihovna.novy-jicin.cz/ Archived 2021-09-21 at the Wayback Machine. Městská knihovna
http://mhd.tsnj.cz/ Městská doprava
https://www.navylet.cz/atrakce/novy-jicin Turistické atrakce ve městě a okolí
Մերի Ջեյ Բլայջ

Մերի Ջեյ Բլայջ (լրիվ անունը՝ Մերի Ջեյն Բլայջ, անգլ.՝ Mary Jane Blige, հունվարի 11, 1971(1971-01-11) կամ 1971, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի երգչուհի, երգահան, երաժշտական պրոդյուսեր և դերասանուհի, ով ստեղծագործում և կատարում է R&B, սոուլ, հիփ հոփ ժանրերում։ Նրա ալբոմների ամբողջական վաճառքը միասին կազմում է 50 միլիոն պատճեն։ Ավելի հայտնի է իր բոցավառող ելույթներով, նա 2015 թվականին 27 անգամ անվանակարգվել է Գրեմմի մրցանակաբաշխության ժամանակ։


== Կենսագրություն ==
Բլայջը սկսել է հիթ շքերթներում հայտնվել 1991-1992 թվականներից հիփ հոփ, սոուլ ժանրում, նրա պրոդյուսերն է եղել Պաֆ Դեդին։ Վերջերս սկսել է ստեղծագործել սոուլ ժանրում։ Մեծ հաջողության է հասել 1990-ական թվականներին իր համար գրված «Not Gon' Cry» երգով, որը դարձել է «Ելքին սպասելով» ֆիլմի սաունդթրեքը, որի գլխավոր դերում խաղացել է Ուիթնի Հյուսթոնը։ 1999 թվականին երգչուհին դուետ է կատարել Ջորջ Մայքլի հետ «As» երգը։ Այս սինգլը թողարկվել է Ջորջ Մայքլի «Ladies and Gentlemen» հավաքածուում։
2001 թվականին Մերի Ջեյը առաջին անգամ իր կարիերայի ընթացքում առաջին հորիզոնականն է զբաղեցրել Billboard Hot 100-ում «Family Affair» երգով, որի պրոդյուսերն է Dr. Dre.-ն։

		
		
2005 թվականին U2-ը հրավիրել է Մերի Ջեյին իր համերգին Նյու Յորքում, որտեղ նա հանդես է եկել խմբի հետ «One» երգով։ Ավելի ուշ ձայնագրվել է այդ երգը, Մերին կատարել է գլխավոր վոկալային հատվածը։ Ձայնագրությունը The Breakthrough ալբոմում է հրապարակվել, որն էլ թողարկվել է 2005 թվականին և դարձել է մուլտիպլատինե։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===
1992: What’s the 411?
1994: My Life
1997: Share My World
1999: Mary
2001: No More Drama
2003: Love & Life
2005: The Breakthrough
2006: Reflections - A Retrospective
2007: Growing Pains
2009: Stronger with Each Tear
2011: My Life II... The Journey Continues (Act 1)
2011: The London Sessions


== Մրցանակներ ==


=== Գերմմի ===
2009 - Լավագույն ալբոմ R&B ժանրում - Growing Pains
2008 - Լավագույն R&B կատարում, դուետ կամ խումբ - «Disrespectful»
2008 - Լավագույն կատարում գոսպել ժանրում - Never Gonna Break My Faith»
2007 - Լավագույն կանացի կատարում R&B ժանրում - «Be Without You»
2007 - Լավագույն երգ R&B ժանրում - «Be Without You»
2007 - Լավագույն ալբոմ R&B ժանրում - «The Breakthrough»
2004 - Լավագույն փոփ համագործակցություն վոկալով - «Whenever I Say Your Name» (Սթինգի հետ)
2003 - Լավագույն կանացի կատարում R&B ժանրում - «He Think I Don't Know»
1996: Լավագույն ռեփ կատարում դուետով «I'll Be There for You/You're All I Need to Get By» Method Man-ի հետ


=== American Music Awards ===
Հաղթողներ

2006: Լավագույն սոուլ/R&B կատարող
2006: Լավագույն սոուլ/R&B ալբոմ - The Breakthrough
2003: Լավագույն հիփ հոփ/R&B կատարող
1998: Լավագույն սոուլ/R&B ալբոմ - Share My World


=== Billboard Music Awards ===
Հաղթողներ։

2006:
R&B / տարվա հիփ հոփ արտիստ
R&B / տարվա հիփ հոփ արտոիստ
R&B / տարվա հիփ հոփ ալբոմ - The Breakthrough
Տարվա երգ - Be Without You
Տարվա արտիստ R&B ժանրում / Хип-хоп песни
R&B / տարվա հիփ հոփ երգ - Be Without You
R&B /տարվա հիփ հոփ երգ - Be Without You
Տարվա տեսահոլովակ - Be Without You
1995:
Տարվա R&B ալբոմ - My Life


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլ.)
Մերի Ջեյ Բլայջ Թվիթթերում
Մի մինոր

Մի մինոր, լադի 24 տոնայնություններից մեկն է։ Այն սոլ մաժորի զուգահեռ մինոր տոնայնությունն է։ Բանալում ունի մեկ նշան՝ ֆա դիեզ։ Տոնայնության գերմաներեն անվանումն է e moll, ֆրանսերենը՝ mi mineur, իսկ անգլերենը՝ e minor ։ Մի մինորի համանունը մի մաժորն է, որը ունի 4 դիեզ՝ ֆա դիեզ, դո դիեզ, սոլ դիեզ և ռե դիեզ։ Սուբդոմինանտան լյան է, իսկ դոմինանտան՝ ռեն։ Ինչպես բոլոր մինոր տոնայնությունները, մի մինորը ունի երեք տեսակի գամմա՝ բնական՝ մի-ֆա դիեզ-սոլ-լյա-սի-դո-ռե-մի-ռե-դո-սի-լյա-սոլ-ֆա դիեզ-մի, հարմոնիկ՝ մի-ֆա դիեզ-սոլ-լյա-սի-դո-ռե դիեզ-մի-ռե բեկար-դո-սի-լյա-սոլ-ֆա դիեզ-մի և մելոդիկ՝ մի-ֆա դիեզ-սոլ-լյա-սի-դո դիեզ-ռե դիեզ-մի-ռե բեկար-դո բեկար-սի-լյա-սոլ-ֆա դիեզ-մի։
Մի մինորի մինոր եռահնչյունն է մի-սոլ-սի, սուբդոմինանտայինը՝ լյա-դո-մի և դոմինանտայինը՝ սի-ռե դիեզ-ֆա դիեզ։ Դոմինանտային սեպտակորդն է սի-ռե դիեզ-ֆա դիեզ-լյա։ 
Մի մինորում գրված հայտնի ստեղծագործություններից են Ֆելիքս Մենդելսոնի ջութակի կոնցերտը, Յոհաննես Բրամսի 3-րդ սիմֆոնիան, Պյոտր Իլյիչ Չաիկովսկու 5-րդ սիմֆոնիան, Անտոնին Դվորժակի 9-րդ սիմֆոնիան, Դմիտրի Շոստակովիչի 10-րդ սիմֆոնիան և այլ ստեղծագործություններ։
Սուլտանբեկովո (այլ կիրառումներ)

Սուլտանբեկովո, կարող է վերաբերել՝

Սուլտանբեկովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ասկինսկի շրջանի կազմում։
Սուլտանբեկովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի կազմում։
Ալագյոզ Վերին

Ալագյոզ Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սոկոլնիկի (գյուղ, Կարդիմովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սոկոլնիկի (այլ կիրառումներ)Սոկոլնիկի (ռուս.՝ Сокольники), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիքիցեղեր

Վիքիցեղեր – վիքի սկզբունքով գործող Վիքիմեդիա Հիմնադրամի նախագիծ է, որի նպատակն է ստեղծել ամբողջական և ազատ ցեղատեսակների կատալոգ։ Այն ավելի շատ նախատեսված է գիտնականների համար, քան լայն լսարանի։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Վիքիցեղերի համայնքի պորտալ
Վիքիցեղերի կանոնադրություն, գրված Վեյլսի կողմից
Արքա Լիր

Լիր արքա (Արքա Լիր անգլ.՝ King Lear), Ուիլյամ Շեքսպիրի ողբերգություն հինգ գործողությամբ։ Առաջնախաղը կայացել է 1605 թ.։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 1608 թ.։ 1623 թ. Շեքսպիրի ֆոլիոյում հրատարակված տարբերակը զգալիորեն տարբերվում է նախորդ հրատարակությունից։ Ողբերգության ստեղծման համար Շեքսպիրն օգտագործել է բազմաթիվ աղբյուրներ, այդ թվում Հոլինշեդի «Տարեգրություններ»ը և Սիդնիի «Արկադիա» վեպը։
Համարվում է անգլիացի գրողի լավագույն ստեղծագործություններից մեկը։
Ողբերգությունը հայերեն է թարգմանվել Ստեփան Մալխասյանի, Հովհաննես Մասեհյանի, Խաչիկ Դաշտենցի և Արամ Թոփչյանի կողմից։


== Հայերեն հրատարակություններ ==
Արքա Լիր։ Ողբերգություն հինգ արարուածով /Վ. Շեքսպիր; Թարգմ.՝ Յ. Մասէհեան, Երևան։ Պետհրատ, 1938.
Լիր արքա։ Ողբերգություն հինգ արարվածով /Վ. Շեքսպիր; Թարգմ.՝ Խ. Դաշտենց; Խմբ.՝ Գ. Քեշիշյան, Երևան։ Հայպետհրատ, 1961.
Լիր Արքա։ Ողբերգութիւն հինգ արարուածով /Վ. Շեքսպիր; Անգլ. թարգմ.՝ Խ. Դաշտենց; Խմբ.՝ Վ. Հ. Բաբայան; Նկ.՝ Ալ. Գրիգորյան, Երևան։ Հայաստան, 1970.
Արքա Լիր /Շեքսպիր; Թարգմ.՝ Հ. Խան-Մասեհյան; Ստեղծագործ. խմբ.՝ Ե. Չարենցի; Առաջաբ.՝ Հ. Բախչինյան; Ե. Չարենցի անվ. գրականութ. և արվեստի թանգ.; ՀՀ ԳԱԱ Արվեստի ին-տ., Երևան։ ՀԳՄ հրատ., 2007.
Լիր արքա/ Վ. Շեքսպիր; Թարգմանությունը, առաջաբանը և ծանոթագրությունները՝ Արամ Թոփչյանի, Երևան, Զանգակ, 2015.


== Արտաքին հղումներ ==

«Արքա Լիր» ողբերգությունը հայերեն
Լիր արքա, «Զանգակ» հրատարակչություն
Այդլինգեն

Այդլինգեն (գերմ.՝ Aidlingen), կոմունա Գերմանիայում, Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Գտնվում է Շտուտգարտի վարչական շրջանի ենթակայության տակ։ Մտնում է Բյոբլինգեն շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 9033 է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 26,56 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 08 1 15 001։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 4 գյուղական համայնքների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջը
Եսայի Եսայան

Եսայի Եսայան, հայ դերասան։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կոստանդնուպոլիսում։ Կրթությունն ստացել է Վենետիկի Մուրադ-Ռաֆայելյան վարժարանում, որտեղ սովորել է 1850-1857 թթ.։ Բեմական ասպարեզ է մտել 1861 թվականից, հայ առաջին պրոֆեսիոնալ թատերախմբում՝ «Արևելյան թատրոնում» կատարել է առաջին սիրահարի դերը, խաղընկեր ունենալով Արուսյակ Փափազյանին։ «Ֆրանչեսկո դա Ռիմինի» ողբերգության մեջ կատարել է Պաոլո դա Ռիմինիի դժվարին դերը։ Հետագայում կատարել է բազմաթիվ այլ դերեր արևմտաեվրոպական մելոդրամատիկ խաղացանկում։


== Աղբյուրներ ==
Բարսեղ Աղբակեցի

Բարսեղ Աղբակեցի, Բաղիշեցի, Գավառեցի (անհայտ, Աղբակի գավառակ - հունվարի 17, 1615(1615-01-17)), հայ փիլիսոփա, մանկավարժ, եկեղեցական գործիչ։ Բաղեշի Ամրդոլու վանքի առաջնորդը։


== Կենսագրություն ==
Բարսեղ Աղբակեցու ծննդյան տարեթիվն անհայտ է։ Ծնվել է Վասպուրականի նահանգի Աղբակ գավառակում, Ներսեսի և նրա կնոջ՝ Մհերշահի ընտանիքում։ Ունեցել է չորս եղբայր՝ Հայրապետ, Սրապիոն, Մուրատ, Մովսես և մեկ քույր՝ Ալամ։ Վաղ տարիքից լքել է հայրենիքը իր կամքով, մուսուլմանական իշխանավորներից վախենալու պատճառով։ Կրթություն ստացել է վարդապետ Հովհաննես Բրգուտենցի մոտ Վարդ Պատրիկ վանքում։ Ուսումնառությունից հետո տեղափոխվել է Բիթլիս (հայերեն՝ Բաղեշ) Ամիրդոլու վանք։ Վերականգնել է վանքը, հարստացրել մատենադարանը, բարեփոխել վանքի դպրոցի ուսումնական ծրագիրը։
Ընդօրինակել է Դավիթ Անհաղթի, Պորփյուրի, Վահրամ Րաբունու, Անանուն Մեկնիչի երկերը, մեծ դեր է կատարել հայ փիլիսոփայական մտքի ընդհատված ավանդույթների վերականգնման, փիլիսոփայական գիտելիքների տարածման գործում։
Ընդօրինակությունների հիշատակարաններում տեղեկություն է հաղորդել ժամանակի պատմական անցուդարձի մասին։
1599 թվականին եղել է Սիսում, Կիլիկիայի կաթողիկոս Ազարիի մոտ, 1602 թվականին եղել է Ջուլֆայում, որտեղ հանդիպել է Գրիգոր Դարանաղցուն։ 1608 թվականին մեկնել է Երուսաղեմ, մեկ տարի հետո վերադարձել Ամիրդոլ վանք։


== Մահ ==
Բարսեղ Աղբակեցին մահացել է 1615 թվականի հունվարի 17-ին։ Թաղվել է Բաղեշի Ամիրդոլ վանքի բակում, որտեղ նրա հիշատակը հավերժացնող խաչքար է կանգնեցվել։


== Գրականություն ==
Անասյան Հ. Ս., Հայկական մատենագիտություն, հ. 2, Երևան, 1976, էջ 1336-1338։
Միրզոյան Հ. Ղ., XVIII դարի հայ փիլիսոփայական մտքի քննական վերլուծություն, Երևան, 1983, էջ 127-130։
Н. Акинян. Школа Багеша / Բաղէշի դպրոցը. - Вена: изд-во Мхитаристов, 1952, С. 70-92.


== Ծանոթագրություններ ==
Գնացքը գնում է դեպի արևելք

«Գնացքը գնում է դեպի արևելք» (ռուս.՝ «Поезд идёт на восток»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, ռոմանտիկ կատակերգություն խորհրդային երիտասարդության մասին, որը բեմադրել է ռեժիսոր Յուլի Ռայզմանը 1947 թվականին։


== Սյուժե ==
1945 թվականի մայիսի 9-ի երեկոյան, երբ Մոսկվայի հրապարակներում ու փողոցներում հազարավոր մարդիկ նշում էին Հաղթանակի տոնը, Հյուսիսային կայարանից գնացքը շարժվում է դեպի Վլադիվոստոկ։ Գնացքի կուպեում հանդիպում են երիտասարդ այգեպան աղջիկ Զինա Սոկոլովան, որը վերջերս ավարտել էր Տիմիրյազևյան գյուղակադեմիան և Լենինգրադից նավաստի սպա Լավրենտևը։ Նրանք ծանոթացել էին մի փոքր ավելի վաղ՝ երկաթուղային կայարանի հեռագրային պատուհանի մոտ։ Զինան իր կենդանի, անմիջական բնավորության պատճառով նավաստուն թվում է անլուրջ, թեթևամիտ։ Միմյանց ավելի լավ ճանաչել ճանապարհորդներին օգնում է պատահականությունը. կայարաններից մեկում նրանք հետ են մնում գնացքից և հետագա ուղին շարունակում են արդեն երկուսով՝ ճանապարհին ծանոթանալով մարդկանց հետ և Խորհրդային Միության կյանքին։ Սոկոլովան և Լավրենտևը ընկնում են տայգայում կառուցված հսկայական գործարան։ Գործարանի ինքնաթիռով նրանք թռչում են դեպի արևելք, հարկադիր վայրէջք կատարում, երկար ժամանակ անցնում են տայգայով, գիշերում կոլտնտեսային ՄՏՍ-ում և վերջապես կրկին հասնում են երկաթուղի։ Շուտով նրանք հասնում են Վլադիվոստոկ։ Համատեղ ճանապարհորդության ընթացքում երիտասարդները հասցնում են սիրահարվել միմյանց։ Վճռական բացատրությունը տեղի է ունենում Վլադիվոստոկի մոտ։ Կայարանում բաժանվելով միմյանցից՝ Զինան և Լավրենտևը գիտեն, որ իրենց բաժանումը երկար չի տևի։


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարիստ՝ Լեոնիդ Մալյուգին
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Յուլի Ռայզման
Բեմադրող նկարիչ՝ Աբրամ Ֆրեյդին
Օպերատորներ՝ Իգոր Գելեյն, Արկադի Կոլցատի
Կոմպոզիտոր՝ Տիխոն Խրեննիկով


== Ծանոթագրություններ ==
Հարսնաքար (Շիրակի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հարսնաքար (այլ կիրառումներ)Հարսնաքար, հարսնասար, լեռնագագաթ Հայաստանի Շիրակի մարզում, Փամբակի լեռնաշղթայի արևմտյան մասում, Ջրառատ գյուղից 3,5 կմ հյուսիս–արևելք։ Բարձրությունը 2483 մ է։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Վառնայի բժշկական համալսարան

Վառնայի բժշկական համալսարան «Պարասկև Ստոյանով» (բուլղար․՝ Медицински университет "Проф. д-р Параскев Стоянов"), պետական բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Բուլղարիայի Վառնա քաղաքում։


== Պատմություն ==

Ուսումնական հաստատության ստեղծման մասին որոշումը ընդունվել է 1960 թվականի նոյեմբերի 12-ին Բուլղարիայի Ազգային Հանրապետության ազգային ժողովի կողմից, իսկ 1961 թվականին Վառենի բժշկական ինստիտուտը սկսել է աշխատանքը։
1962 թվականից ինստիտուտը սկսել է «Scripta Scientifica Medica» գիտական ամսագրի հրատարակումը։
1995 թվականին բժշկական ինստիտուտը ստացել է համալսարանի կարգավիճակ։
1997 թվականին համալսարանի կազմում է ընդգրկվել Վառնայում գտնվող բժշկական ուսումնարանը (հիմնադրված 1942 թվականին որպես գթության քույրերի դպրոց)։
2002 թվականին համալսարանին շնորհվել է բժիշկ և հասարակական գործիչ պրոֆեսոր Պարասկև Ստոյանովի անունն, որի առաջկցությամբ Վառնայում բացել է ոսկորների տուբերկուլոզի բուժման Բուլղարիայի առաջին մանկական առողջատունը։
2004 թվականին համալսարանը ընդունվել է Եվրոպայի համալսարանների ասոցիացիայի կազմի մեջ։


== Ժամանակակից վիճակ ==
Համալսարանն ունի չորս ֆակուլտետ, բժշկական քոլեջ, գրադարան, թանգարան, ինչպես նաև մասնաճյուղեր Վելիկո Տիռնովո, Սլիվեն և Շումեն քաղաքներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official Website of the Medical University of Varna
Virtual Walk through the University
Admission in the Medical University of Varna
Medical Academic Repository
Varna University Press - News and Catalogue
Scientific Periodicals of the Medical University of Varna
Online Bookstore of the Publishing Department
University TV Mu-Vi.Tv
UMHAT “St. Marina” - Varna
Մինդորո (կղզի)

Մինդորո (Mindoro), Ֆիլիպիններին պատկանող Ֆիլիպինյան կղզեխմբի յոթերորդ ամենամեծ կղզին է։


== Աշխարհագրություն ==
Կղզու մակերեսը կազմում է 10571,8 քառակուսի կիլոմետր։ Գտնվում է Լուսոն կղզուց հարավ։ Բաժանվում է Վերդեի նեղուցով։ Պատկանում է Լուսոնի կղզեխմբին։ Մինդորոյի ծայրահեղ արևմտյան կետը Միս Կալավիտեն է։ Հարևան կղզիներից՝արևելքից Tablas կղզուց, իսկ արևմուտքից Calamian-Hirsch կղզուց առանձնացված գտնվում է Մինդորոյի նեղուցը։
Ռելիեֆը հիմնականում լեռնային է։ Բաժանվում է երկու լեռնային զանգվածի։ Առաջինը գտնվում է հյուսիս-արևմուտքում, ամենաբարձր կետը Ալկոնի լեռն է, որն ունի 2585 մետր բարձրություն, երկրորդ կենտրոնի ամենաբարձր կետը Բակոյի լեռն է 2488 մետր բարձրությամբ։ Լեռները կազմված են գրանիտներից, դիորիտամներից, թերթաքարերից և նստվածքային ծագում ունեցող ժայռերից։ Կղզու ափին բլրոտ տեղամասեր են։ Հյուսիս-արևելյան մասում ամենամեծ լիճը Նաուհանն է։ Բոլոր գետերը փոքր են։ 
Կղզում իշխում են հասարակածային մուսոնները։ Ամբողջ տարվա ընթացքում արևելյան տարածաշրջանում տեղում են անձրևներ։ Արևմուտքում դիտվում է երկու եղանակ։ Ամռանը և աշնանը եղանակը խոնավ է, ձմռանն ու գարնանը՝ չորային։ Լանջերին աճում է խոնավ արեւադարձային մուսոնային անտառ, իսկ ափին երկայնքով գտնվում է Մանգլենի անտառը։


== Վարչատարածքային բաժանում ==
Կղզին բաժանվում է երկու մարզի՝ Արևմտյան Մինդորոն(452,971 մարդ) և արևելյան Մինդորոն(785,602 մարդ)։ Վարչական կենտրոնները՝ համապատասղանաբար Մամբուրաոն և Կալապանը։ Բացի դրանցից կղզու վրա կան նաև մի շարք քաղաքներ՝ փոքր բնակչությամբ։ Կղզու բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարով կազմում է 1 238 573 մարդ։


== Էկոնոմիկա ==
Ափամերձ տափաստանները մշակել են մարդիկ։ Հիմնական մշակաբույսերն են բրինձը, շաքարեղեգը և կոկոսը։ Նպաստավոր պայմաններ են ստեղծվել ոսկու արդյունահանման և ափամերձ ջրերի ձկնորսության համար։
Ափամերձ տարածքներում՝ հատկապես Պուերտո-Գալերայում զարգացել է զբոսաշրջությունը։ Մինդորոյի շրջակա ջրերում կան շատ չքնաղ վայրեր դրեյվինգի համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդրովսկի պասաժ (Կազան)

Ալեքսանդրովսկի պասաժ  (թաթ.՝ Александров пассажы), խոշորագույն պատմական շենք Կազանում, քաղաքի տեսարժան վայրերից։ Ռուսաստանի մի քանի պասաժներից մեկն է։ Կառուցվել է 1880-1883 թվականներին։


== Նկարագրություն ==
Վլադիմիր Սուսլովի և Նիկոլայ Պոզդեևի նախագծի համաձայն շենքը կառուցվել է սանկտպետերբուրգցի ճարտարապետ Հենրիխ Բերնարդովիչի Ռուշը վաճառական Ալեքսանդրովի պատվերով։ Սեփականատերն այն վաճառել է իր քրոջը՝ Օ. Ս. Ալեքսանդրովա-Գեյնսին։ Վերջինս շենքը նվիրել է քաղաքին՝ այնտեղ թանգարան բացելու համար։ Սակայն շենքը հարմար չէր քաղաքային թանգարանի համար և այստեղ տեղավորեցին կահավորված սենյակներ և խանութներ։ Խորհրդային ժամանակաշրջանի վերջում շենքը գտնվում էր վթարային վիճակում։ Թուլացած հողերի պատճառով նրա հյուսիսային անկյունը իջվածք տվեց։ ԽՍՀՄ փլուզումից առաջ և հետո ելնելով վերականգնման տեխնիկական բարդություններից ու ծանր տնտեսական պայմաններից ամրացվեց միայն շենքի հիմքը, իսկ վերականգնումը ձգձգվեց։
Հիմնական մուտքը (Կրեմլյովկայա փողոցում) աչքի է ընկնում 2 հարկերի սյունասրահով և երկու արձանասյուներով։ Ճակատները զարդարված են էկլեկտիկ ճարտարապետական ​​դեկորով`բարոկկո-վերածննդի տարրերի գերակշռությամբ։ Ֆասադայի գլխավոր գմբեթը զարդարված է ժամացույցով։ Շենքի ինտերիերը զարդարված է մարդկանց ֆիգորներով, պատկերված են դիմակներ, սվաղե զարդանախշեր։ Կենտրոնական մասնաշենքի մեջտեղում կանթեղ է՝ կնոջ բրոնզե արձան, որը բռնել է մանկան ձեռքը։ Շենքի գունագեղությունն ունեցել է վարդագույն տոն, այժմ՝ ընդհանուր թեթև գորշագույն է։
Պասաժը սկզբում զբաղեցնում էր մի ամբողջ թաղամաս՝ ձգվելով Վոսկրեսենկա, Պետրոպավլովսկայա, Փոչտամտսկայա և Չեռնոոզերակայա փողոցներով (այժմ՝ Կրեմլյովկայա, Մուսա Ջալիլի, Լոբաչևւսկու և Ձերժինսկու)։ Սակայն հետագայում առևտրային թաղամասի մի մասը, որը նայում էր Վոսկրեսենսկայա և Փոչտամտսկայա փողոցների անկյունին, վերացավ։ Այստեղ կառուցվեց Չեռնոյարովսկի պասաժը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
«Казань в памятниках истории и культуры». Казань: Тат. кн. изд-во, 1977.


== Արտաքին հղումներ ==
Александровский пассаж в путеводителе по Казани (много фото)
Александровский пассаж в розовых тонах
Չեխիայի բնակչություն

Սա հոդված է Չեխիայի Հանրապետության բնակչության ազգային կազմի, կրոնադավանության, կրթվածության, ուրբանիզացման և այլ փաստերի մասին։


== Բնակչություն ==

Ըստ 2014 թվականի տվյալների՝ Չեխիայի բնակչությունը կազմում է 10,512,419 մարդ։ Չեխիայի բնակչության բնական աճի ցուցանիշը աճելի է միայն վերջին տարիներին։ Մինչ այդ, Չեխիայի բնակչությունը նկարագրվում էր ցածր ծնելիությունների աստիճանով և բարձր մահացություններով։ Բացի այդ երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ զոհվեց մոտ 350.000 չեխ։ Դրան հաջորդում էին Ադոլֆ Հիտլերի աքսորները։ 1994 թվականից սկսած բարձրացավ Չեխիայի բնական աճի ցուցանիշը։ 1994-2003 թվականի տվյալներով բնակչության աճի ցուցանիշը կազմում էր բացասական (-0,15%), իսկ բնակչությունը նվազել էր մոտ 10.2 մլն.-ով։ Բնակչությունը թիվը բարձրացել է վերջին տարիների ներգաթերից հետո։


== Մարդահամար ==


== Վիճակագրություն ==


== Էթնիկ խմբեր ==
Երկրի բնակչության ճնշող մեծամասնությունը՝ 10,5 միլիոնը չեխերն են, որոնք կազմում են երկրի բնակչության 95%-ը։ Բացի չեխերից այստեղ կան նաև մեծ թվով գերմանացիներ, լեհեր, ռումիններ և հունգարացիներ։ Էթնիկական փոքրամասնություններն են հույները, թուրքերը, իտալացիները և նախկին հարավսլավացիները։ Երկրի բնակչության 3%-ը Չեխիոսլովակիայիանկումից հետո Չեխիայում հաստատված սլովակներն են։


== Լեզուներ ==

Չեխերենը Չեխիայի Հանրապետության պաշտոնական լեզուն է։ Նա նաև պաշտոնական լեզու է համարվում Մորավիայում և Բոհեմիայում։ Բացի չեխերենից, երկրում տարածված են նաև չեխական բարբառները, որոնք ունեն գերմանական շեշտադրություն։ Երկրում խոսում են նաև գերմաներեն, անգլերեն, ռուսերեն և սլովակերեն։


== Կրոն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Գոհարմելեք

Գոհարմելեք, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն գոհար և արաբերեն melek բառերից։ Գործածվել է 14-15-րդ դարերում։ Հաճախ գրվել է Գոհարմելիք։


== Գործածություններ ==
Գոհարմելիք, կին Սարգիս քահանայի և մայր Երևանցի Տերտեր քահանայի, ով 1341 թվականին Ազախ քաղաքում գրել տվեց մի Ճառընտիր։
Գոհարմելիք, կին պարոն Մարգարի և մայր Թուրվանդայի, ով ստացավ մի Ավետարան և 1406 թվականին նվիրեց Անդրեաս քահանային։
Գոհարմելիք, մերձավոր էր տանուտեր բրուտ Ստեփաննոսի, ով 1435 թվականին Վանում ստացավ մի Ավետարան։
Գուհար մելիք, կին Հովհաննեսի, մայր Ստեփաննոսի, ով 1437 թվականին Տրապիզոնում Հակոբ կրոնավորին գրել տվեց մի Հայսմավուրք։
Գոհարմելիք, կին Ծերունի և մայր Սուլթանմելեքի, ով 1452 թվականին Ոստանում գրել տվեց մի Ավետարան։
Գոհարմելեք, մորաքույր մահտեսի Ստեփաննոսի, ով 1457 թվականին ստացավ Հայսմավուրքը։
Գավհարմելեք, զոքանչ Հովհաննեսի՝ եղբոր Թումայի, ով 1460 թվականին Աղթամարում գրել տվեց մի Ավետարան։
Գուհարմելիք, մայր Գուլիզարի՝ կնոջ խոջա Հովսեփի (Տարոնի իշխան), ով 1479 թվականին Մուշում գրել տվեց մի Ավետարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Իրինա Էմբրիխ

Իրինա Էմբրիխ (էստ․՝ Irina Embrich, հուլիսի 12, 1980(1980-07-12), Տալլին, Էստոնական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), էստոնացի սուսերամարտիկ (թրասուսեր), օլիմպիական չեմպիոն, աշխարհի և Եվրոպայի չեմպիոն, աշխարհի ու Եվրոպայի առաջնությունների և Եվրոպական խաղերի բազմակի մրցանակակիր։


== Սպորտային նվաճումներ ==
2013 թվականին դարձել է Եվրոպայի սուսերամարտի առաջնության չեմպիոն թիմի կազմում։ Իր կարիերայի ընթացքում Էմբրիխը բազմիցս դարձել է աշխարհի և Եվրոպայի առաջնությունների մեդալակիր։
2007 թվականին ճանաչվել է Էստոնիայի լավագույն մարզուհի։ 2015 թվականին Շվեյցարիայի Մոնտրյո քաղաքում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում Էստոնիայի հավաքականի կազմում արժանացել է արծաթե մեդալի, այնուհետև Եվրոպական խաղերի թիմային մրցաշարում դարձել է արծաթե մեդալակիր։ 2016 թվականին չորրորդ անգամ հաղթել է Էստոնիայի սուսերամարտի առաջնությունում (թրասուսեր).
2016 թվականի հունիսին լեհական Թորուն քաղաքում կայացած Եվրոպայի առաջնության թիմային մրցաշարում արժանացել է ոսկե մեդալի։
Տոկիո-2020 Ամառային օլիմպիական խաղերում ոսկե մեդալ է նվաճել թիմային մրցաշարում.


=== Պետական մրցանակներ ===
2019 թվականին դարձել է Սպիտակ աստղի 3-րդ դասի շքանշանի ասպետ (Էստոնիա)


== Ծանոթագրություններ ==
Լեոնիդ Գրիգորյան

Լեոնիդ Գրիգորի Գրիգորյան (ռուս.՝ Леони́д Григо́рьевич Григорья́н, դեկտեմբերի 27, 1929(1929-12-27), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 30, 2010(2010-08-30), Դոնի Ռոստով, Ռուսաստան), հայազգի խորհրդային և ռուսաստանցի բանաստեղծ, ժամանակակից ֆրանսիական արձակի և հայկական պոեզիայի թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==
Լեոնիդ Գրիգորյանը ծնվել է Դոնի Ռոստովում 1929 թվականի դեկտեմբերի 27-ին։ Հայրը՝ Գրիգոր Իլյայի Գրիգորյանը, տնտեսագետ էր։ Բռնադատվել է 1937 թվականին։ Մայրն աշխատել է գրադարանավարուհի։ Մանկության տարիներին նա Ռոստովում վերապրել է գերմանական օկուպացիայի երկու ժամանակաշրջանը։
1948-1953 թվականներին սովորել է Ռոստովի պետական համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետի ռոմանոգերմանական բաժնում։ Լատիներեն է դասավանդել Ռոստովի բժշկական ինստիտուտում։
Բանաստեղծությունների առաջին ընտրանին տպագրվել է, երբ հեղինակը 37 տարեկան էր։
Գրողների միությանը միանալու հանձնարարականները Լեոնիդ Գրիգորյանին տրվել են Ֆազիլ Իսկանդերը, Դավիդ Սամոյլովը, Արսենի Տարկովսկին։
Գրիգորյանը մահացել է 2010 թվականի օգոստոսի 30-ին։
Դոնի Ռոստովի Գորկու փողոց, 147բ հասցեի շենքի պատին, որտեղ 1934-ից մինչև 2010 թվականը ապրել է Լեոնիդ Գրիգորյանը, փակցված է հուշատախտակ։


== «Օրագիր» բանաստեղծական ժողովածուի պատմություն ==


== Գրքեր ==
Перо. — Ростов-на-Дону: Ростиздтат, 1968. — 80 с.
Друг. — М.: Молодая гвардия, 1973.
Дневник. — Ростов-на-Дону: Ростиздтат, 1975. — 72 с. — тираж уничтожен решением Правления РО Союза Писателей.
Пенаты. — Ростов-на-Дону: Ростиздтат, 1978.
Вечернее чудо. — Ереван: Советакан грох, 1988.
Затерянная тетрадь. — Ростов-на-Дону: Ростовское книжное издательство, 1991.
Мчатся тучи. — Ростов-на-Дону: Издательство «Личный интерес», 1993.
Светает. — Ростов-на-Дону: Гефест, 1994.
Терпкое благо. — Ростов-на-Дону: Гефест, 1995.
Постскриптум. — Ростов-на-Дону: Гефест, 1997.
Вниз по реке. — М.: Нейроком-Электортранс, 1998. — 257 с.
Участь. — Омск: Библиотека журнала «Южная звезда», 1999.
Последняя сверка. — Ростов-на-Дону: МП «Книга», 2000.
Внесистемная единица: стихи последних лет. — Таганрог: Издательство Ю. Д. Кучма, 2003. — 36 с. — ISBN 5-87450-087-1.
На посошок: стихи разных лет. — Таганрог: Издательство Ю. Д. Кучма, 2005. — 44 с. — ISBN 5-87450-087-1.
Одиннадцатая заповедь. — Таганрог: Центр развития личности, 2008. — 40 с.
Лягу в два, а встану в три… — Ростов-на-Дону: Старые русские, 2009. — 240 с. — ISBN 978-5-901377-46-8.
Перевоплощения. Избранные переводы с французского. — Ростов-на-Дону: Старые русские, 2010. — 352 с. — ISBN 978-5-901377-48-2.
Весёлый шарик на печальном шаре. — Ростов-на-Дону: Старые русские, 2012. — 448 с. — ISBN 978-5-901377-61-1.


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Биография на сайте Энциклопедии фонда "Хайазг"
Леонид Григорьян на сайте Общественного архива «Ростов неофициальный»
Леонид Григорьян. «Протри стихи, как стёкла на окне!»
Стихи Л. Григорьяна в альманахе «45-я параллель»
Некролог Правления Ростовского отделения Союза российских писателей Archived 2016-03-09 at the Wayback Machine.
Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight)

«Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight)» (սկզբնական անվանումը՝ «Been and Gone and Done It»), շվեդական ABBA խմբի ամենանշանակալի դիսկո-հիթերից մեկը։ Երգը ձայնագրվել է 1979 թվականի օգոստոսի 30-ին և թողարկվել է 1979 թվականի հոկտեմբերին որպես սինգլ «The King Has Lost His Crown»-ի հետ միասին՝ որպես երկրորդ կողմ։ Այն առկա է նրանց Greatest Hits Vol. 2 ալբոմում, ինչպես նաև ABBA Gold-ում։


=== Պատմություն ===
«Gimme! Gimme! Gimme! (A Man after Midnight)» երգը գրվել գրել են Բենի Անդերսոնը և Բյորն Ուլվեուսը, հիմնական վոկալը կատարել է Ագնետա Ֆելթսքոգը։ Երգը ձայնագրվել է Polar Music Studios-ում Ստոկհոլմում 1979 թվականի օգոստոսին, և հոկտեմբերին արդեն թողարկվել է։
Սկզբնապես ABBA-ն ձայնագրել է մեկ այլ երգ՝ «Rubber Ball Man», սակայն, նրանց թվացել է, որ «Gimme! Gimme! Gimme!» երգը՝ ր դիսկո ռիթմերով ավելի լավ ընտրություն կլինի, և այդ իսկ պատճառով «Rubber Ball Man»-ը մնացել է որպես դեմոտարբերակ։
Աշխարհի երկրների մեծ մասում սինգլն ունեցել է 4:46 տևողություն՝ բացի ԱՄՆ-ից և Կանադայից, որտեղ երգի տևողությունը կազմել է 3 րոպե 36 վայրկյան։
Երգի իսպաներեն տարբերակը կրում է «¡Dame! ¡Dame! ¡Dame!» անվանումը։ Այն թողարկվել է որպես պրոմոսինգլ Gracias Por La Música ձայնասկավառակի համար Լատինական Ամերիկայում և այլ իսպանալեզու երկրներում։


=== Դիրքերը չարթերում ===
«Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight)» երգը № 1-ն է դարձել այնպիսի երկրներում, ինչպիսիք են Բելգիան, Շվեյցարիան, Ֆինլանդիան, Ֆրանսիան և Իռլանդիան։ Երգը հասել է թոփ-3-ի Ավստրիայում, Նորվեգիայում, Նիդերլանդներում, Մեծ Բրիտանիայում և Գերմանիայում, ինչպես նաև հաջողություններ է ունեցել Ճապոնիայում՝ հասնելով 17-րդ հորիզոնականի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեսահոլովակը (ABBA խմբի պաշտոնական կայք) Archived 2010-05-28 at the Wayback Machine.