Ֆերնանդա Պիվանո

Ֆերնանդա Պիվանո (իտալերեն՝ Fernanda Pivano, հուլիսի 18, 1917(1917-07-18)[…], Ջենովա, Իտալիա - օգոստոսի 18, 2009(2009-08-18)[…], Միլան, Իտալիա), իտալացի գրող, լրագրող, թարգմանիչ և քննադատ։


== Վաղ կյանք ==
Ծնվել է Ջենովայում, 1917 թվականին։ Պատանեկության տարիներին տեղափոխվել է Թուրին, որտեղ հաճախել է Մասսիմո Դ'Աձելիո լիցեյը։ 1941 թվականին նա գիտությունների  դոկտորի կոչում  է ստացել` թեզ գրելով Հերման Մելվիլի Մոբի Դիք կամ ճերմակ կետաձուկը ստեղծագործության վերաբերյալ, ինչը նրան Հռոմում Ամերիկյան ուսումնասիրությունների կենտրոնի մրցանակի է արժանացրել։ 1943 թվականին նրա թարգմանությունների առաջին ժողովածուն՝ Էդգար Լի Մասաթերսի ,,Սփուն գետի անթոլոգիան,,  հրատարակվել է Ջուլիո Էինաուդի հրատարակչության կողմից։ Նույն տարում նա  ստացել է փիլիսոփայության ֆակուլտետի շրջանավարտի դիպլոմ։


== Կարիերա ==
1948 թվականին Պիվանոն հանդիպել  է Էռնեստ Հեմինգուեյին, նրանց միջև սկիզբ է առել  մասնագիտական համագործակցություն և ընկերություն։ Հաջորդ տարի Առնոլդո Մոնդադորի հրատարակչատունը հրատարակել է Հրաժեշտ զենքին գրքի նրա թարգմանությունը։
Առաջին անգամ ԱՄՆ մեկնել է  1956 թվականին։ Իր մասնագիտական գործունեության ընթացքում նա Իտալիայում ներկայացրել ու տարածել է ամերիկացի այնպիսի հանրաճանաչ գրողների գործեր, ինչպիսիք են Ֆրենսիս Սքոթ Ֆիցջերալդը, Դորոթի Փարքերը և Վիլյամ Ֆոլքները ։
Պիվանոն  հետաքրքրված էր նաև աֆրո-ամերիկյան մշակույթով.  հրատարակել է Ռիչարդ Ռայթի գրքերի իտալերեն մի շարք տարբերակներ։
1980 և 1984 թվականներին Պիվանոն հարցազրույց է վերցրել Չարլզ Բուկովսկուց վերջինիս տանը՝ Սան Պեդրոյում, Կալիֆորնիայում։ Այս հարցազրույցները հիմք են դարձել նրա «Չարլզ Բուկովսկի, աստվածների հետ ծիծաղողը» գրքի համար, որն առաջին անգամ հրատարակվել է 2000 թվականին, ԱՄՆ-ում։
2001 թվականի ամռանը նա ճամփորդել է Միացյալ Նահանգներ` նկարահանելու A Farewell to Beat ֆիլմը` ըստ Անդրեա Բեմփենսանթի սցենարի։
Պիվանոն գրել է նաև փոփ երաժշտության մասին և եղել է Ֆաբրիցիո դե Անդրեի և Բոբ Դիլանի երկրպագուն։


== Մահ ==
Ֆերնանդա Պիվանոն մահացել է 92 տարեկանում, 2009 թվականի օգոստոսի 18-ին։
Թաղումը տեղի է ունեցել օգոստոսի 21-ին, Ջենովայում։ Դիակիզումից հետո նա թաղվել է Ջենովայի Ստագլիենո գերեզմանատանը։


== Ժառանգություն ==
2010 թվականին Բոմպիանին տպագրել է Օրագիր/2 աշխատությունը, որը պատմում է Պիվանոյի կյանքի երկրորդ փուլի մասին (1974-2009)։


== Մատենագրություն ==
1947-La balena bianca e altri miti, Mondadori
1964-America rossa e nera, Vallecchi
1972-Beat Hippie Yippie, Arcana
1976-Mostri degli Anni Venti, Formichieri
1976-C'era una volta un Beat, Arcana 1976
1971-L'altra America negli Anni Sessanta, Officine Formichieri
1982-Intervista a Bukowski, Sugar
1985-Biografia di Hemingway, Rusconi
1986-Cos'è più la virtù, Rusconi
1988-La mia kasbah, Rusconi
1955-La balena bianca e altri miti, Il Saggiatore
1996-Altri amici, Mondadori
1996-Amici scrittori, Mondadori
2001-Hemingway, Rusconi
1997-Dov'è più la virtù, Marsilio
1997-Viaggio americano, Bompiani
1997-Album americano. Dalla generazione perduta agli scrittori della realtà virtuale, Frassinelli
2000-I miei quadrifogli, Frassinelli
2000-Dopo Hemingway. Libri, arte ed emozioni d’America, Pironti
2001-Una favola, Pagine d'arte
2002-Un po' di emozioni, Fandango
2002-Mostri degli anni Venti, La Tartaruga
2002-De André il corsaro, with C. G. Romana e M. Serra, Interlinea
2004-The beat goes on, Mondadori
2006-Spoon River, ciao, Dreams Creek
2006-Ho fatto una pace separata, Dreams Creek
2007-Lo scrittore americano e la ragazza perbene, Tullio Pironti Editore
2008-Complice la musica, BUR
2008-Diari (1917–1973), a cura di Enrico Rotelli con Mariarosa Bricchi, Bompiani
2010-Diari/2 (1974–2009), a cura di Enrico Rotelli con Mariarosa Bricchi, Bompiani
2010-Libero chi legge, Mondadori
2011-Leggende americane, Bompiani


== Մրցանակներ ==
Սուրբ Վինսենթ մրցանակ լրագրության համար (1964)
Մոնսելիս մրցանակ թարգմանության համար (1975)
Սան Ջելրոլամո մրցանակ (1983)
Ջովանի Կոմիսո մրցանակ գրականությունից (1985)
Էսթենս մրցանակ (1998)
Արվեստի, գիտության և խաղաղության մրցանակ (2002)
Վիտարիո դե Սիսա մրցանակ գրականությունից (2006)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Fernanda Pivano
William Willinghton
Fabrizio De André