armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լենինի հուշարձան (Մոսկվա, Տվերսկայա հրապարակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լենինի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Լենինի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Ленину), հուշարձան Մոսկվայի Տվերսկայա հրապարակում, Ռուսաստանի սոցիալական-քաղաքական պատմության պետական արխիվի շենքի մոտի պուրակում։ Նվիրված է Վլադիմիր Լենինին, տեղադրվել է 1940 թվականին։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Սերգեյ Մերկուրովը և ճարտարապետ Իսիդոր Ֆրանցուզը։ Հուշարձանն ունի մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։


== Նկարագրություն ==
Վ. Ի. Լենինի քանդակը պատրաստված է կարմիր գրանիտից։ Այն տեղադրվել է մուգ մոխրագույն գրանիտի բլոկներից պատրաստված պատվանդանի վրա։ Լենինը պատկերված է նստած և առաջ թեքված։ Տպավորություն է ստեղծվում, որ նա ուշադիր լսում է իր զրուցակցին։ Ձախ ձեռքով, որով նոթատետր է բռնում, Լենինը հենվել է ծնկին։ Մատիտով աջ ձեռքը բազկաթոռի թիկնակի հետևում է։ Արվեստագետ Դ. Սոբոլևսկու պնդմամբ՝ «քանդակային կերպարի պլաստիկ արտահայտությունը շատ լավ ներդաշնակում է Իլյիչի հոգեբանորեն կենդանի և վառ նկարագրի հետ»։
Հուշարձանի տեղադրման վայրն ընտրվել է ոչ պատահականորեն։ Լենինը բազմիցս ելույթ է ունեցել Տվերսկայա (այն ժամանակ՝ Խորհրդային) հրապարակում Մոսխորհրդի (այժմ՝ Մոսկվայի քաղաքապետարան) շենքի պատշգամբից, ինչի մասին հիշեցնում է հուշատախտակը։ Հուշարձանը տեղադրվել է ՀամԿԿ(Բ) կենտկոմին կից Վ. Ի. Լենինի ինստիտուտի (այժմ՝ Ռուսաստանի սոցիալական-քաղաքական պատմության պետական արխիվ) շենքի դիմաց։
Նախքան հուշարձանի տեղադրումը, Վ. Ի. Լենինի քանդակը ցուցադրվել է 1939 թվականի Համաշխարհային ցուցահանդեսում Նյու Յորքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիբորգի գլխավոր փոստատան շենք

Վիբորգի գլխավոր փոստատան շենք, ճարտարապետական հուշարձան Վիբորգի Կրեպոստնայա փողոցի 30 շենքում։ Շենքը կառուցվել է 1912-1914 թվականներին` ճարտարապետ Յակոբ Արենբերգի (1847-1914) նախագծով։


== Նկարագիր ==
Վիբորգի փոստատան շենքը ճարտարապետ Յոհան Յակոբ Արենբերգի վերջին նախագիծն էր և ոճական առումով որոշ չափով տարբերվում էր հարևան, ավելի վաղ կառուցված շենքերից, որոնք կողմնորոշված էին 16-րդ դարի իտալացի ճարտարապետների աշխատանքների ոճի վրա։ Համարվում է, որ որպես նմուշօրինակ ծառայել է Դրոտտնիգհոլմյան պալատը, որը գտնվում էր Ստոկհոլմի արվարձանում։
Հետազոտողները գտնում են, որ առկա են նեոկլասիցիզմի նշաններ, որոնք արտահայտվում են ներքին բակերի ինտերիերի և ճակատների ձևավորման եռահարկ համակարգով։ Երկաստիճան գործառնական դահլիճը զարդարված է փայլեցված գրանիտե սյուներով։
Վիբորգի փոստատան ճակատային մասում տեղադրված է ցուցանակ երկու լեզուներով՝ «Փոստ» և «Poste», որը պահպանվել է մինչ օրս։ Ռացիոնալ նախագծման շնորհիվ շենքը նպատակահարմար է ժամանակակից օգտագործման համար։


== Պատմություն ==
18-րդ դարի կեսերից Վիբորգի փոստատունը տեղակայված էր Կրեպոսնայա (այն ժամանակ Եկատերինինյան) փողոցի թիվ 3 շենքում։ 19-րդ դարի վերջին՝ Եղջյուրաձև ամրոցի ապամոնտաժելուց հետո, սկսվեց նոր քաղաքային կենտրոնի ստեղծումը՝ նահանգապետի նստավայրի, Լութերական եկեղեցու, ուսումնական և այլ հաստատությունների շենքերի կառուցմամբ։ Շենքերի զգալի մասի նախագծումը իրականացվել է նահանգային  ճարտարապետ Յակոբ Արենբերգի կողմից, ով նախընտրում էր նեոռենեսանս ոճը։ Շինարարության ծախսերը կազմել էին մոտ 550,000 ֆինլանդական մարկ, որը այդ ժամանակաշրջանի համար բացառիկ մեծ գումար էր կազմում։
1890 թվականից ի վեր Ֆինլանդիայի մեծ դքսության փոստային ծառայությունը ընդգրկված էր Ռուսական կայսրության ներքին գործերի նախարարության համակարգում։   Ֆինլանդիայում Քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում Վիբորգում տեղի ունեցան զանգվածային գնդակահարություններ, 1918 թվականի ապրիլի 29-ին գեներալ Մաներհայմի զորքերի կողմից քաղաքը գրավելուց հետո փոստատան բակում գնդակահարվեցին վեց փոստային ծառայողներ, որոնք ֆիննական կարմիր գվարդիականների կողմնակիցներ էին, դրանց  թվում էր ֆինն գրող Կյոսսի Ահմալան, որը, Վլադիմիր Լենինի քաղաքում ընհատակյա գտնվելու ընթացքում նրան Պետրոգրադից ուղարկված նամակներ էր բերել։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Гусаров А. Ю. Выборг. Прошлое и настоящее средневекового города. Путеводитель. — СПб.: Паритет, 2017. — 320 с. — ISBN 978-5-93437-434-2.
Кепп Е. Е. Выборг. Художественные достопримечательности / Ред. О. В. Казаков. — Выборг: Фантакт, 1992. — 200 с.
Неувонен П., Пёюхья Т., Мустонен Т. Выборг. Архитектурный путеводитель / Пер. Л. Кудрявцевой. — 2-е изд. — Выборг: СН, 2008. — 160 с. — ISBN 5-900096-06-8
Կալովո

Կալովո (բուլղար․՝ Калово), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Մալկո Տիրնովոյի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Մալկո Տիրնովո քաղաքից գտնվում է 17 կմ դեպի հյուսիս։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 33 մարդ, բնակչությունում գերակշռողը բուլղարներն են։


== Բնակչություն ==


== Տես նաև ==
Բուլղարիայի համայնքներ
Մալկո Տիրնովոյի համայնք


== Ծանոթագրություններ ==
(2131) Մեյոլ

(2131) Մեյոլ (անգլ.՝ Mayall), աստերոիդ աստերոիդների գոտի ներքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1975 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Առնոլդ Կլեմոլայի կողմից Մաունթ Համիլտոնում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,887185 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,6775 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,0968 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 946,94 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,380174 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 33,99° անկյուն։
Մեյոլ աստերոիդը պատկանում է Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 1,78 - 2,00 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 16-34° ուղեծրի թեքում և ոչ ավելին քան 0,18 էքսցենտրիսիտետ։ Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքը ունի միանգամից երկու մոլորակների հետ ուղեծրային ռեզոնանս՝ Մարսի հետ 3:2 և Յուպիտերի հետ 9:2։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2131) Մեյոլ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դևոնպորտ (Թասմանիա)

Դևոնպորտ (անգլ.՝ Devonport), քաղաք Թասմանիայի հյուսիսում (Ավստրալիա)։ Դևոնպորտը Բերնի քաղաքի հետ միասին համարվում են Թասմանիայի հյուսիսարևմտյան մասի հիմնական շրջանային կենտրոնները։


== Աշխարհագրություն ==
Դևոնպորտը գտնվում է Թասմանիայի հյուսիսային կողմում՝ Բասսի նեղուցի ափին, որը բաժանում է Թասմանիան մայրցամաքային Ավստրալիայից։ Դևոնպորտը գտնվում է Բասի նեղուցը թափվող Մերսի գետի գետաբերանում։ Դևոնպորտի արևմտյան ծայրում գտնվում է Դոն գետի գետաբերանը։


== Պատմություն ==

Մերսի գետի գետաբերանի առաջին ուսումնասիրությունն իրականացվել է Van Diemen's Land Company-ի  կողմից 1826 թվականին։ Տարածքում առաջին վերաբնակիչները սկսել են բնակություն հաստատել 1851 թվականին. նրանց թիվը սկսել է աճել ածխի հանքավայրերի հայտնաբերմամբ, և գետաբերանն սկսել է օգտագործվել որպես նավահանգիստ։ 1850-ականների կեսերին Մերսի գետի տարբեր ափերին առաջացել են երկու բնակավայր՝ Ֆորմբին (Formby) և Տորքուեյը  (Torquay)։
1870-ական թվականներին իրականացվել է Մերսի գետի գետաբերանի խորացում, ինչը նպաստել է նավագնացության զարգացմանը. շոգենավերը կարողացել են նավարկել Դևոնպորտի և Մելբուռնի միջև։ 1889 թվականին ավարտվել է Մերսի Բլաֆ (անգլ.՝ Mersey Bluff կամ ուղղակի Bluff) փարոսի կառուցումն համանուն հրվանդանի ափին՝ Մերսի գետի՝ Բասի նեղուց թափվելու վայրից մի փոքր արևմուտք։
1890 թվականին Տորքուեյի և Ֆորմբիի բնակիչները քվեարկել են բնակավայրերը մեկ քաղաքի կազմում միավորելու օգտին, որը կոչվել է Դևոնպորտ։ 1901 թվականին բացվել է կամուրջ (Victoria Bridge), որը միացնում էր քաղաքի երկու հատվածները։ Այս կամուրջն օգտագործվել է մինչև 1973 թվականը, երբ բացվել է նոր, բետոնե կամուրջը Մերսի գետի վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2016 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Դևոնպորտի բնակչությունը կազմում էր 23 046 մարդ (տղամարդիկ՝ 47,0 %, կանայք՝ 53,0 %)։
Դևոնպորտի բնակիչների միջին տարիքը 43 էր։


== Տրանսպորտ ==
Դևոնպորտում գտնվում է Spirit of Tasmania լաստանավային տերմինալը․ Spirit of Tasmania I և Spirit of Tasmania II երկու լաստանավերն ամեն օր անցնում են Դևոնպորտի և Մելբուռնի միջև գտնվող Բասսի նեղուցը՝ Թասմանիան միացնելով մայրցամաքին։ Միակողմանի ճանապարհորդությունը տևում է մոտ 11 ժամ։
Դևոնպորտի օդանավակայանը (Devonport Airport)  գտնվում է քաղաքի կենտրոնից մոտ 8 կմ դեպի արևելք։  QantasLink ավիաընկերությունը՝ Qantas ընկերության տարածաշրջանային ստորաբաժանումը, թռիչքներ է իրականացնում Դևոնպորտից Մելբուռն (2011 թվականի ժամանակացույցի համաձայն՝ օրական 4 թռիչք), իսկ Tasair տարածաշրջանային ընկերությունը՝ դեպի Հոբարթ և Քինգ կղզի։
Դևոնպորտով անցնում է  Բասս-Հայվեյ (Bass Highway) մայրուղին՝ կապելով այն Թասմանիայի հյուսիսային ափի այլ քաղաքների՝ Բերնիի (48 կմ) և Լոնսեստոնի (99 կմ) հետ։
Դևոնպորտն սպասարկում են մի քանի ավտոբուսային ընկերություններ, ներառյալ Link-ը, Redline-ը և Phoenix-ը։


== Կլիմա ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Դևոնպորտի քարտեզը»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-04-06-ին  , www.devonport.tas.gov.au
Դևոնպորտի քարտեզը զբոսաշրջիկների համար, www.tasmap.tas.gov.au
Հոմեյնիշահր

Հոմեյնիշահր (պարսկերեն՝ خمینی‌شهر), քաղաք Կենտրոնական Իրանում, Սպահանի նահանգում։ Հոմեյնիշահր շահրեսթանի վարչական կենտրոն։ Բնակչության թվաքանակով երրորդ քաղաքն է նահանգում։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքը գտնվում է Սպահանի նահանգի հարավում, լեռնային տեղանքում՝ ծովի մակարդակից 1591 մ բարձրության վրա։
Հոմեյնիշահր քաղաքը տեղակայված է Սպահանից՝ նահանգի վարչական կենտրոնից մի քանի կիլոմետր արևմուտք և մայրաքաղաք Թեհրանից 323 կմ հարավ։  Մոտակա օդանավակայանը տեղակայված է Սպահան քաղաքում։


== Պատմություն ==
Մինչև 1930 թվականը քաղաքը  կոչվել է Սեդեհ։ Իրանում շահ Մոհամմադ Ռեզա  Փահլավիի կառավարման ժամանակ քաղաքը վերանվանվել է Հոմայունշահր և անվանակոչվել է այդպես մինչև 1979 թվականը, երբ նորից վերանվանվել է ի պատիվ Իսլամական հեղափոխության առաջնորդ Ռուհոլլահ Խոմեյնիի։


== Բնակչություն ==
2006 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 218 737 մարդ, ազգային կազմում գերակշռում են պարսիկները, կրոնական կազմում՝ մուսուլման շիաները։


== Ծանոթագրություններ ==
Լոուրենս Մաքսվել Կրաուս

Լոուրենս Մաքսվել Կրաուս (անգլ.՝ Lawrence Maxwell Krauss, մայիսի 27, 1954(1954-05-27), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի տեսական ֆիզիկոս և տիեզերաբան։ Նա Արիզոնայի պետական համալսարանի, երկրի և տիեզերական հետազոտությունների դպրոցի հիմնադրամի պրոֆեսորն է, և Origins Project-ի տնօրենը։
Նա հայտնի է որպես, գիտության հանրային ըմբռնման կողմնակից, հրապարակային քաղաքականության հիման վրա, որը հիմնված է էմպիրիկ տվյալների, գիտական սկեպտիցիզմի և գիտական կրթության վրա։ Նա նաև աշխատում է նվազեցնել կրոնական դոգմայի ազդեցությունը մշակույթի վրա։
Կրաուսը մի շարք բեսթսելլերների հեղինակ է. «Սթար տրեկի ֆիզիկան» (1995), «Տիեզերքը ոչնչից» (2012): Նա ղեկավարում է «Ատոմային գիտնականների տեղեկագիր»-ի հովանավորների խորհուրդը։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիները և ուսումը ===
Կրաուսը ծնվել է Նյու Յորքում, բայց մանկությունը անց է կացրել Կանադայի Օնտարիո նահանգի Տորոնտո քաղաքում։ Նա մեծացել է հրեական ընտանիքում։ 1977 թվականին, Կարլետոնի համալսարանում Կրաուսը գերազանց առաջադիմությամբ ստացել է բակալավրիատի աստիճան մաթեմատիկայի և ֆիզիկայի ասպարեզում։ 1982 թվականին, Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի ֆիզիկայի ֆակուլտետում, պարգևատրվել է Ph.D. դոկտորական աստիճանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարդաղի

Մարդաղի, գավառ Մեծ Հայքի Տուրուբերան նահանգի կազմում, Երասխ գետի ակունքների շրջանում։


== Աշխարհագրություն ==
Արևմուտքից Մեղեդուխի լեռնաշղթայով բաժանվում էր Բարձր Հայք նահանգի Կարին գավառից, արևելքից սահմանակցում էր Տուրուբերանի Դասնավորք, Տվարածատափ և Դալառ գավառներին, հարավից ձգվում մինչև Սերմանց լեռները։


== Պատմություն ==
Միջին դարերում Մարդաղը իր կենտրոնական բերդի անունով կոչվել է նաև Սևուկ բերդակ։ Տարածքով մոտավորապես համապատասխանում է հետագայի Էրզրումի վիլաեթի Թեքմանի շրջանին։ Լեռնային է, կլիման՝ ցուրտ, տարեկան տեղումների քանակը 800-900 մմ։ Հայտնի է սառնորակ աղբյուրներով, փարթամ արոտավայրերով ու խոտհարքներով։
Մարդաղիի մասին պատմական տեղեկությունները սակավ են։ Ենթադրվում է, որ գավառանունն առաջացել է «մարդ» (ցեղանուն) և «աղխ» (տոհմ) բառերից։ Հայկական առաջին Աշխարհացույցում Մարդաղին հիշատակվում է որպես սալակ և ձիղկ հանքանյութերով, ինչպես նաև սև և սպիտակ նավթով հարուստ գավառ։ Մարդաղին եղել է առաջին եպիսկոպոսական թեմ։


== Տես նաև ==
Տուրուբերան
Մեծ Հայքի վարչական բաժանում


== Գրականություն ==
Թ.Խ. Հակոբյան (1981). Հայաստանի պատմական աշխարհագրություն. Երևան։ «Միտք»։


== Արտաքին հղումներ ==
Մեծ Հայքի վարչական բաժանումը


== Ծանոթագրություններ ==
Կարաթաշ (Երզնկայի գավառ)

Կարաթաշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։ Գտնվում էր Եփրատի ձախ վտակներից մեկի հովտում, Մերջան լեռան հյուսիսային կողմում, Երզնկա քաղաքից հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 72  տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օրհան Գենջեբայ

Օրհան Գենջեբայ (թուրքերեն՝ Orhan Gencebay, օգոստոսի 4, 1944(1944-08-04), Սամսուն, Թուրքիա), թուրք նշանավոր երգիչ և դերասան։


== Ալբոմներ ==
Batsın Bu Dünya (1975)
Hatasız Kul Olmaz (1976)
Sarhoşun Biri (1976)
Benim Dertlerim (1977)
Ben Topraktan Bir Canım (1980)
Kördüğüm (1978–1982)
Leyla ile Mecnun (1983)
Dil Yarası (1984)
Beni Biraz Anlasaydın (1985)
Cennet Gözlüm (1986)
Akma Gözlerimden (1987)
Emrin Olur (1988)
Ya Evde Yoksan / Seni Arıyorum (1989)
Utan / Dokunma (1990)
Hasret Rüzgarı (1991)
Sen de Haklısın (1992)
Hayat Devam Ediyor (1993)
Yalnız Değilsin (1994)
Gönül Dostu (1995)
Kiralık Dünya (1996)
Klasikler Sizin Seçtikleriniz 1 (1998)
Cevap Ver (1999)
Klasikler Sizin Seçtikleriniz 2 (2001)
Yürekten Olsun (2004)
Yargısız İnfaz (2006)
Berhudar Ol (2010)
Bedensiz Aşk (2013)ԺողովածուներYarabbim (1976-1978)
Aşkı Ben Yaratmadım (1978-1980)
Bir Damla Mutluluk (1976–1982)
İdeal Aşk / Batsın Bu Dünya (1975-2002)
Orhan Gencebay Film Müzikleri (2007)
Orhan Gencebay ile Bir Ömür (2012)


== Ծանոթագրություններ ==
Արկև

Արկև (ֆր.՝  Arquèves), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 151 մարդ, բնակչության խտությունը` 19.76: Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.64 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 23 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին կար 93 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 59-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 34։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 63,4%։ 59 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 51 անձ (28 տղամարդ և 23 կին)։ Գործազուրկ է եղել 8 անձ (7 տղամարդ և 1 կին)։ 34 անաշխատունակներից 9 եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չի աշխատել այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Զահարիրա Հարիֆայ

Զահարիրա Հարիֆայ (եբրայերեն՝ זהרירה חריפאי‎, դեկտեմբերի 12, 1929(1929-12-12), Թել Ավիվ, Իսրայել - հունվարի 2, 2013(2013-01-02), Պետահ Տիկվա, Կենտրոնական մարզ, Իսրայել), կինոյի և թատրոնի իսրայելցի դերասանուհի։ 2003 թվականին արժանացել է Իսրայելի թատերական մրցանակին։ The Jerusalem Post-ը նրան անվանել է «Իսրայելի ամենահայտնի դերասանուհիներից մեկը»։


== Կենսագրություն ==
Զահարիրա Հարիֆայը ծնվել և մեծացել է Յաֆֆայում։ Հայրը` Հաիմ Լեյբ Հարիֆայը, 1924 թվականին ներգաղթել է Ռուսաստանից։ Եղել է լրագրող, սակայն մահացել է, երբ Հարիֆայը չորս տարեկան էր։ 1946 թվականին Հարիֆայն ավարտել է Միկվե Իսրայել գյուղատնտեսական դպրոցը և դարձել Պալմախի առաջին գումարտակի անդամ։ Թատերական խաղ և դերասանություն սովորել է Կամերի թատրոնի «Հադրամատի» դրամատիկ դպրոցում։ 1968 թվականին միացել է Կամերի թատրոնի համույթին և մնացել թատրոնում մինչև մահը՝ 2013 թվականը։


== Մրցանակներ ==
2003 թվականին Հարիֆայն արժանացել է Իսրայելի թատերական մրցանակին։ 2011 թվականին Անատ Գովի «Լավ ավարտ» պիեսում մարմնավորած դերի համար արժանացել է թատերական «Լավագույն դերասանուհի» մրցանակին։


== Մահ ==
Զահարիրա Հարիֆայը մահացել է Թել Ավիվում 83 տարեկան հասակում։ Թաղված է Գիվատ հա Շլոշա կիբուցի գերեզմանատանը։ Ամուսնացած է եղել գրող Շլոմո Շվայի հետ։ Դուստրը՝ Այա Շվան, ռեժիսոր և դերասանուհի է։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Մամլում

Մամլում, ճնշման միջոցով նյութերի մշակման պրոցես, որի հետևանքով տեղի է ունենում նյութի խտացում, ձևի փոփոխություն, հեղուկ և պինդ ֆազերի անջատում, մեխանիկական և այլ հատկությունների փոփոխություն։ Սովորաբար կատարվում է մամլիչներով։ Մամլումով ստանում են նախապատրաստուկներ և շինվածքներ մետաղներից, պոլիմերային նյութերից, փայտանյութից և այլն։ Մամլում կիրառում են նաև ծավալային փխրուն նյութերի (բամբակ, մանվածք, խոտ) փաթեթավորման և երկրորդային հումքի (տաշեղ, աղբ, մնացուկներ) վերամշակման համար։ «Մամլում» տերմինը չի վերաբերում մամլիչների վրա կատարվող կռման և դրոշմման պրոցեսներին։ Մետաղների Մամլման հետևանքով ստացվում են կիսաֆաբրիկատներ և շինվածքներ՝ ձողերի, խողով սկների, բարակապատ բաժակների և կափույրների տեսքով։ Պրոցեսի ընթացքում փակ խոռոչում գտնվող նյութը արտասեղմվում է մամլամայրի անցքի միջով։ Ձողիկների և խողովակների Մամլումը հիմնականում կատարվում է հորիզոնական մամլիչներով, իսկ ձևավոր շինվածքներինը՝ ուղղաձիգ շուռտվիկային մամլիչներով։ Պոլիմերային նյութերի Մամլում իրականացվում է մամլիչների վրա տեղադրված մամլակաղապարներում։ Ըստ Մամլման պրոցեսի ջերմաստիճանի տարբերում են տաք և սառը Մամլում։ Խոտի Մամլման հետևանքով ցրուն խոտից մեխանիկական խտացման եղանակով ստացվում են տարբեր չափսերի և խտության կապոցներ։ Մամլված խոտի ծավալը 5-8 անգամ փոքր է ցրուն խոտի ծավալից։ Կապոցներում ավելի լավ են պահպանվում բույսի հեշտ փշրվող և առավել նուրբ ու արժեքավոր մասերը։
Նաստենկովկա

Նաստենկովկա (ուկրաիներեն՝ Настеньківка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոկուտի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1912 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նաստենկովկա գյուղում բնակվում էր 7 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,154 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 45,45 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դուրացանո

Դուրացանո (իտալերեն՝ Durazzano), քաղաք Իտալիայի Կամպանիա մարզի Բենևենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2070 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 159մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 13 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 82015, հեռախոսային կոդ՝ 00823։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Լիմա

Լիմա (իսպ.՝ Lima), Պերուի մայրաքաղաքը և խոշորագույն քաղաքը, ինչպես նաև Լիմա դեպարտամենտի կենտրոնը։ Լիմա քաղաքը Պերուի տնտեսական, քաղաքական և մշակութային կենտրոնն է։ Քաղաքի տարածքը՝ 804 կմ², իսկ արվարձաններով՝ 4310 կմ²։


== Անվանում ==
Հիմնադրել է իսպանացի կոնքիստադոր Ֆրանսիսկո Պիսառոն 1535 թվականին և անվանել Cuidad de los Reyes «Արքաների քաղաք» (հիմնադրումը տեղի է ունեցել «երեք արքաների» կաթոլիկական տոնի օրը)։
Այժմյան Լիմա անվանումը Ռիմակ գետի անվան աղավաղված ձևն է։ Կեչուա լեզվով ռիմակ նշանակել է «խոսող», «նա, ով խոսում է»՝ ի հիշատակ այն ժամանակների, երբ այս վայրերում եղել է պատգամախոսարան։


== Պատմություն ==
1536 թվականին Մանկո 2-րդի գլխավորությամբ Ինկայի ապստամբական ստորաբաժանումները պաշարեցին քաղաքը, բայց իսպանացիները կարողացան պաշտպանվել։
1543 թվականին Լիման դարձավ իսպանական տիրապետության կենտրոնը Հարավային Ամերիկայում։ Ըստ 1614 թվականի մարդահամարի Լիմայում բնակվում է 25154 մարդ․ իսպանացիներ և կրեոլներ՝ 5257, իսպանացի կանայք՝ 4359, սևամորթ տղամարդիկ՝ 4529, սևամորթ կանայք՝ 5857, մուլաթաները՝ 744, հնդկացիներ՝ 1116, հնդկուհիներ՝ 867, մեստիզոսը և մետրիսները՝ 192, վանականները, միանձնուհիները և նրանց ծառաները՝ 2227։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Պրոֆեսոր Ժամիլ

Պրոֆեսոր Ժամիլ (պորտ.՝ Professor Jamil), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Մեյա Պոնտի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3830 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 347,464 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 11,0 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է նոյեմբերի 14-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 18.268.703,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 5.027,16 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,736 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)
Էրիկ (այլ կիրառումներ)

Էրիկ, կարող է վերաբերել՝

Էրիկ - գետակ Կիլիկիայում, Կալիկադնոս գետի աջ վտակը
Էրիկ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում
Ուեր շրջան (Ջորջիա)

Ուեր շրջան (անգլ.՝ Ware County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.339 կմ² է, բնակչությունը՝ 35.483 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ուեյքրոս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1824 թ.։
Աստերոիդների ցանկ (256201-256300)

Աստերոիդների ցանկ (256101-256200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (256301-256400)
 Աստերոիդների ցանկ (256101-256200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (256301-256400)
(4186) Տամաշիմա

(4186) Տամաշիմա (անգլ.՝ Tamashima), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի փետրվարի 18-ին Հիրոկի Կոսայի և Կիիտիրո Ֆուրուկավայի կողմից Կիսոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,107553 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9109 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3042 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2000,9 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179919 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 24,09° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4186) Տամաշիմա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
ՖԻՖԱ Աշխարհի առաջնություն 2014 (Ընտրական փուլ, ՈՒԵՖԱ) E խումբ

Այս էջը ցույց է տալիս 2014 թ. Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն ընտրական փուլի աղյուսակներն ու արդյունքները E խմբի։


== Աղյուսակ ==
Հալբերգմոս

Հալբերգմոս (գերմ.՝ Hallbergmoos), համայնք Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության հարավ-արևելքում՝ Բավարիայի երկրամասի (Վերին Բավարիա) Ֆրայզինգի շրջանում։ Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների, համայնքի բնակչությունը կազմում է 9266 մարդ։
Համայնքը զբաղեցնում է 35,06 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսը՝ 85396։ Համայնքի բնակչության լեզուն համարվում է գերմաներենը։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Սենտենարիո (Նեուկեն)

Սենտենարիո (իսպ.՝ Centenario), քաղաք Նեուկենի Կոնֆուլենսիյա դեպարտամենտում։ Արգենտինայի հարավ-արևմուտքում։


== Աշխարահագրություն ==
Սենտենարիո գտնվում է լեռնային գոտում։ Այս քաղաքը գտնվում է պրովինցիայի քաղաքին մոտիկ։


== Արտաքին հղումներ ==
Sitio web oficial
Sitio web del Concejo Deliberante de Centenario Archived 2014-05-16 at the Wayback Machine.
Coordenadas geográficas
Աստրի Տոբ

Աստրի Տոբ (Տաուբե, շվեդերեն՝ Astri Taube, ծննդյան անունը՝ Բերգման (շվեդերեն՝ Bergman), դեկտեմբերի 9, 1898(1898-12-09), Կունգսհոլմ, Շվեդիա - դեկտեմբերի 23, 1980(1980-12-23), Մարիա Մագդալենա ծխական համայնք, Ստոկհոլմ, Ստոկհոլմի լեն, Շվեդիա), շվեդ քանդակագործ, նկարիչ։ Նրա ստեղծած երեխաների դիմաքանդակները գտնվում են հասարակական տարբեր վայրերում։


== Կենսագրություն ==
Աստրի Տոբը ծնվել է 1898 թվականին Ստոկհոլմում՝ Պեր Հերման Բերգմանի և Մելեն Տոլֆի ընտանիքում։ Քանդակագործություն սովորել է հորից և շվեդ հայտնի քանդակագործ Կարլ Միլլեսից։
1925 թվականին ամուսնացել է Էվերտ Տոբի հետ, որին առաջին անգամ հանդիպել էր 9 տարեկանում։ Զույգն ունեցել է չորս երեխա՝ Պեր Էվերտ Արվիդ Յոակիմ Տոբ (1926–2009), Ռոզ Մարի Աստրիդ Էլիզաբեթ Տոբ (1928–1928), Էլինոր Գանել Աստրի Էլիզաբեթ Տոբ (1930–1998) և Սվեն-Բերտիլ Տաուբե (1934)։


== Ստեղծագործություններ ==

Տոբը ստեղծել է դիմաքանդակներ և հայտնի է եղել իր «վիրտուոզ վարպետությամբ», քանդակել է երեխաների, ծաղրածուների, ամուսնուն։ Տոբի ստեղծած Էվերտի արձաններից մեկը գտնվում է Ռիդարհոլմեն կղզում։ Տոբը ստեղծել է նաև անագե մոմակալներ, կնիքներ, սիգարետի տուփեր, թանաքամաններ։ Բացի քանդակներից, Տոբը նկարել և ստեղծել է գունավոր լիտոգրաֆներ։ Ամուսնության ընթացքում Տոբը ամուսնու օգնականն ու մուսան էր և կենտրոնացած էր նրան աջակցելու գործում, ինչը վնաս էր իր գեղարվեստական կարիերային։ 78 տարեկանից մինչև մահ նա իրեն ամբողջովին նվիրել է ստեղծագործելուն։


=== Քանդակներ ===
Flicka Med Fisk (բրոնզ)
Էլսա Բորգ (բրոնզ, 1972) Södermalm, Vitabergsparken, Ստոկհոլմ
Քանդակ և ցայտաղբյուր Ուփսալայի Ուրերոկե հիվանդանոցի բակում (1946)


=== Լիտոգրաֆներ ===
Sjösalamotiv (5)
Sjung Eko!


== Մրցանակներ ==
1978 թվականին ստեղծած ծափահարող ձեռքեր քանդակի համար արժանացել է Լիսերբերգ զվարճանքի զբոսայգու Lisebergsapplåden ամենամյա մրցանակին։


== Ցուցահանդեսներ ==
2006 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Շվեդիայի Գյոթեբորգ քաղաքի Դիզայնի թանգարանում Շվեդիայի թագուհի Սիլվիայի կողմից բացվել է Տոբի աշխատանքների ցուցահանդեսը։ Ցուցահանդեսի նպատակն էր հանրության ուշադրությունը սևեռել Տոբի աշխատանքներին։ Նախագիծը ձեռնարկել էին Բրիտմո Բերնհարդսոնը (Գյոթեբորգի նահանգապետի կինը) և Տոբի որդին՝ Սվեն-Բերտիլը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Schmidt de Graaf Pia, Berg Håkan (2008)։ Astri Bergman Taube: ett konstnärsliv (Swedish)։ Gothenburg: Warne։ ISBN 978-91-85597-06-2։ OCLC 213960878 


== Արտաքին հղումներ ==
FindArtInfo.com: art auction results for Astri Bergman Taube
Զալուժանի (օդանավակայան)

Զալուժանի (սերբ.՝ Zalužani / Залужани), ամբողջական անվանումը՝ Բանյա Լուկայի Զալուժանի օդանավակայան (սերբ.՝ Aerodrom Banja Luka-Zalužani / Аеродром Бања Лука - Залужани), բոսնիական հանգստյան օդանավակայան, որը գտնվում է Բանյա Լուկա քաղաքի (Սերբական Հանրապետության մայրաքաղաք) հյուսիսային արվարձանում, Զալուժանի տեղանքում։ Կանոնավոր չվերթեր չի ընդունում։


== Պատահարներ ==
2012 թվականի մայիսի 20-ին կործանվել է Cessna 182 ինքնաթիռը, որը պատկանում էր Բանյա Լուկայի «Свети Илия» պարաշյուտային ակումբին։ Ինքնաթիռում եղած բոլոր հինգ անձինք՝ օդաչուն, թռիչքների հրահանգիչը և երեք կամավոր, զոհվել են։ Սերբիայի Հանրապետության կառավարությունը 2012 թվականի մայիսի 25-ը հայտարարել է սգո օր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը KLS2 կայքում (անգլ.)
Մեծ Ելմա

Մեծ Ելմա (ռուս.՝ Большая Ельма), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուբենի լիճ գետի աջ ափում՝ 24 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 60 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100112103000005054
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000505
Ավազանի կոդը - 03.02.01.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հնդկաստանի անկախության օր

Հնդկաստանի անկախության օր (հինդի՝ स्वतंत्रता दिवस), Հնդկաստանի պետական տոն, որը նվիրված է 1947 թվականին Միացյալ թագավորությունից երկրի անկախության ձեռքբերմանը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 15-ին։


== Պատմություն ==
1947 թվականի փետրվարի 20-ին Միացյալ Թագավորության վարչապետ Կլեմենտ Էտլին հայտարարել է, որ բրիտանական կառավարությունը բրիտանական Հնդկաստանին անկախություն կշնորհի ամենաուշը 1948 թվականի հունիսին։ Բոլոր շահագրգիռ կողմերի հետ քննարկումից հետո Հնդկաստանի գեներալ նահանգապետ Լուիս Մաունդբետենը 1947 թվականի հունիսի 3-ին ներկայացրել է Բրիտանական Հնդկաստանի` երկու անկախ պետությունների բաժանման ծրագիրը։ Այս պլանի հիման վրա Բրիտանիայի խորհրդարանը մշակել և ընդունել է Հնդկաստանի անկախության մասին հռչակագիրը, որն արքայական հավանություն է ստացել 1947 թվականի հուլիսի 18-ին։ 1947 թվականի օգոստոսի 14-ի լույս 15-ի գիշերը Հնդկաստանը դարձել է անկախ պետություն։


== Տոնակատարություն ==
Օգոստոսի 15-ը Հնդկաստանի պետական տոնն է։ Հիմնական ծիսակատարությունները տեղի են ունենում Նյու Դելիում, որտեղ Հնդկաստանի վարչապետը կարմիր ֆորտի վրա բարձրացնում է ազգային դրոշը և դրա պատերից արտասանում է ամբողջ երկրով հեռարձակվող խոսքը, որում պատմում է վերջին տարիներին կառավարության ունեցած ձեռքբերումների մասին, կարևոր հարցեր է բարձրացնում և խոսում հետագա զարգացման ուղղությունների մասին։ Հնդկաստանի անկախության օրվա տոնակատարության կարևոր մաս է կազմում գունագեղ երթը, որը ցույց է տալիս Հնդկաստանի մշակութային բազմազանությունը, երկրի ձեռքբերումները գիտության և տեխնիկայի ոլորտում, նրա ռազմական հնարավորությունները։


== Ծանոթագրություններ ==
Վալերի Ալեքսեև

Վալերի Իվանովիչ Ալեքսեև (ապրիլի 7, 1948(1948-04-07), Usolye-Sibirskoye, ԽՍՀՄ), խորհրդային թատրոնի դերասան և ռեժիսոր, մանկավարժ, Օմսկի դրամային թատրոնի արտիստ Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ։


== Կենսագրություն ==
1967 թվականին ավարտել է Իրկուտսկի թատերական ուսումնարանի դերասանական բաժինը, աշխատել է Իրկուտսկի դրամայի թատրոնում։
1973 թվականից եղել է Օմսկի դրամատիկական թատրոնի արտիստ։
Նրա դերերի թվում են Լոտը («Երկնային արքայություն»), Կոնյաևը («Արևելյան տրիբունա»), Իլյան («Մոսկովյան խոհանոցներ»), Սպիրիդը («Պանոչկա»), Կորտեսը («Արևածագի արարողություններ»), Գնդապետը («Գնդապետին ոչ ոք չի գրում»), Բասովը («Ամառանոցավոր»)։
1970-1980-ական թվականներին եղել է Օմսկի երկաթուղային տրանսպորտի ինժեներների ինստիտուտի մանրապատումների էստրադա-սատիրական թատրոնի ռեժիսոր, իսկ 1990-ականներին աշխատել է Լիցեյական թատրոնում։ Օմսկի Ֆեոդոր Դոստոևսկու անվան պետական համալսարանի ռեժիսուրայի ամբիոնի պրոֆեսոր է։
2012 թվականին ընդգրկվել է Օմսկ քաղաքի մշակույթի գործիչների Պատվո գրքում։


== Ֆիլմագրություն ==
1986 - Բալլադ հին զենքերի մասին


== Մրցանակներ ==
1997 - Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ
2001 - «Երկրորդ պլանի տղամարդու լավագույն դերակատարում» մրցանակ «Ստեպանչիկովո գյուղն ու նրա բնակիչները» ներկայացման մեջ Եժևիկինի դերը կատարելու համար։Բազմիցս պարգևատրվել է «Տղամարդու լավագույն դերակատարման համար» մրցանակով։


== Ընտանիք ==
Նրա կինը՝ Յուլյան, Օմսկի Գուրովի անվան № 3 մանկական նկարչական դպրոցի ուսուցչուհի է։ Դուստրը աշխատում է Իրկուտսկի համալսարանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Валерий Иванович Алексеев // Омский академический от истоков / сост. С. В. Яневская. — Омск, 2004. — С. 296: портр.;
Алексеев Валерий Иванович // Актёры России. Омск: энциклопедия. — М.; СПб., 1999. — С. 20: портр.;
Яневская С. В. Валерий Алексеев / С. Яневская. — Омск: ЛЕО, 2001. — 199 с.: ил.


== Արտաքին հղումներ ==
Валерий Алексеев на сайте Омского академического театра
Եվգենի Բարեև

Եվգենի Իլգիզի Բարեև (ծնված՝ 1966, նոյեմբերի 21, Եմանժելինսկ, Չելյաբինսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս շախմատիստ, գրոսմայստեր (1989 թվականից), Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ, Մոսկվայի չեմպիոն (1989 թվական)։ Ռուսաստանի հավաքականի կազմում՝ Աշխարհի թիմային առաջնությունների կրկնակի հաղթող (1997, 2005 թվականներ), Եվրոպայի թիմային առաջնությունների հաղթող (2003, 2007 թվականներ)։ Համաշխարհային օլիմպիադաների քառակի հաղթող. մեկ անգամ ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում (1990 թվական), երեք անգամ՝ Ռուսաստանի (1994, 1996, 1998 թվականներ)։


== Կենսագրություն ==
1982 թ. երիտասարդական աշխարհի չեմպիոն։ 1986 թ. երիտասարդական աշխարհի առաջնությունում գրավում է 3-5 տեղերը։ 1985 թ. Խարկովում դառնում է ԽՍՀՄ 1-ին լիգայի առաջնության հաղթող։ 1986 թ. ԽՍՀՄ առաջնության եզրափակչում գրավում է 2-7 տեղերը։ 1986 թ. Իրկուտսկում 1-ին լիգայի առաջնությունում գրավում է 3-6-րդ տեղերը։ Լավագույն արդյունքներով է հանդես գալիս 1987 թ.` Վռնյաչկա Բանյաում 1-2 տեղեր, 1987 թ. Վորոնեժում 3-րդ տեղ, 1987 թ. Սոչիում 4-7-րդ տեղեր, 1987-1988 թթ. Ստոկհոլմում 3-4 տեղեր։


== Մարզական արդյունքներ ==


== Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր ==


== Գրքեր ==
«Մարտավկայի նոթեր», հեղինակներ՝ Եվգենի Բարեև, Իլյա Լևիտով։ Ուլյանովսկի հրատարակչություն, 317 էջ։


== Լրացումներ ==
http://ria.ru/other_sport/20110802/410734282.html . ria.ru (2011 թվականի օգոստոսի 2)։ Ստացված է 2013 թվականի նոյեմբերի 11-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Շախմատ. հանրագիտարանային բառարան / https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%9A%D0%B0%D1%80%D0%BF%D0%BE%D0%B2,_%D0%90%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D0%B8%D0%B9_%D0%95%D0%B2%D0%B3%D0%B5%D0%BD%D1%8C%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87


== Հղումներ ==
Եվգենի Բարեևի անհատական քարտը http://ratings.fide.com/card.phtml?event=4100140 ՖԻԴԵ-ի կայքում
Եվգենի Բարեևի պարտիաները http://www.chessgames.com/perl/chessplayer?pid=16299 Chessgames-ի բազայում
http://www.e3e5.com/article.php?id=182 Archived 2015-04-21 at the Wayback Machine.
Էռնստ Բենդա

Էռնստ Բենդա (հունվարի 15, 1925(1925-01-15)[…], Բեռլին, Վայմարյան Հանրապետություն - մարտի 2, 2009(2009-03-02)[…], Կարլսրուե, Բադեն-Վյուրթեմբերգ, Գերմանիա), գերմանացի քաղաքական գործիչ, ԳՖՀ-ի ներքին գործերի նախարար (1968-1969), Սահմանադրական դատարանի նախագահ (1971—1983)։


== Կենսագրություն ==
1943-1945 թվականներին ծառայել է նացիստական Գերմանիայի Wehrmacht զինված ուժերում։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո նա ընդունվել է Բեռլինի Հումբոլդտի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, սակայն 1948 թվականին հեռացվել է։ Նա ուսումը շարունակել է Վիսկոնսին-Միսիսոն (ԱՄՆ) և Բեռլինի Ազատ համալսարանում։ 1946 թվականին ընդունվել է Գերմանիայի քրիստոնեադեմոկրատական միություն։ 1951 թվականին դարձել է քրիստոնեադեմոկրատական ուսանողների միության հիմնադիր, որը գլխավորել է մինչև 1952 թվականը։
1951-1954 թվականներին եղել է Արևմտյան Բեռլինի Սպանդաու տարածաշրջանի քաղաքային խորհրդի անդամ, 1954-1957 թվականներին՝ Արևմտյան Բեռլինի պատգամավորների պալատի անդամ։
1957-1971 թվականներին բունդեսթագի անդամ էր, 1965-1967 և 1969-1971 թվականներին՝ Գերմանիայի քրիստոնեադեմոկրատական միության ընդհանուր և իրավական հարցերի աշխատանքային խմբի նախագահ։
1967-1968 թվականներին աշխատում էր որպես ներքին գործերի նախարարության պետական քարտուղար, 1968-1969 թվականներին արդեն Գերմանիայի ներքին գործերի նախարար էր։
Եղել է գերմանաիսրայելական հասարակության նախագահ, իսկ մինչև 2008 թվականի նոյեմբերը Բեռլին-Բանդենբուրգի ԶԼՄ-ների խորհրդի նախագահ։ 1993-1995 թվականներին Գերմանիայի ավետարանական եկեղեցու համագումարի նախագահն էր։


=== Ընտանիք ===
Էռնստ Բենդան ամուսնացած է եղել, ունեցել է երկու երեխա։


== Ընտրված հրատարակումներ ==
Benda E. Recht und Globalisierung. — 2003, նոյեմբերի 10.


== Պարգևներ ==
1974 թ. Իտալիայի Հանրապետության պատվո շքանշան
1975 թ. Մեծ Բրիտանիայի 1-ին աստիճանի խաչ «Ավստրիայի Հանրապետության համար ծառայությունների համար»


=== Ճանաչում ===
1974 թվական, Վյուրցբուրգի համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետի պատվավոր դոկտոր
1978 թվական, Տրիրի համալսարանի իրավունքի պրոֆեսոր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
80. Geburtstag von Präsident a.D. Benda(գերմ.) // Pressemitteilung / Bundesverfassungsgericht. — 2005, 14. Jan. — № 5.
Heinen G. «Das geht so alles nicht» : Der Verfassungsrechtler Ernst Benda über die Vertrauensfrage, die Freiheit des Bundespräsidenten und Widersprüche in Gerhard Schröders Argumentation(գերմ.) // Die Welt. — 2005, 22 Juni.
Կաշի (Սոմի գավառ)

Կաշի (ֆր.՝  Cachy), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 251 մարդ, բնակչության խտությունը` 41.08 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.11 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 115 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 14 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 170 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 124-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 46։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,9 %։ 124 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 117 անձ (57 տղամարդ և 60 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (5 տղամարդ և 2 կին)։ 46 անաշխատունակներից 20-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 18-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բացված գիրք (հուշարձան)

«Բացված գիրք» հուշարձան (ռուս.՝ Памятник «Раскрытая книга»), հուշանշան Ռուսաստանի Դաշնության Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքի Համալսարանի առափնյա փողոցում, Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շենքի դիմաց։ Հուշարձանի մյուս անվանումն է «Ուղերձ դարերի միջով» (ռուս.՝ «Послание через века»)։ Հուշարձանի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 2002 թվականի հոկտեմբերի 25-ին, քաղաքի 300-ամյա հոբելյանի և Վասիլիի կղզու շրջանի 265-ամյակի տոնակատարությունների նախօրեին։


== Հեղինակներ ==
Հուշարձանի նախագծի հեղինակներն են Ռուսաստանի նկարիչների միության վարչության անդամ Էվելինա Սոլովյովան, ճարտարապետ Օլեգ Ռոմանովը, արվեստաբան Աբրամ Ռասկինը և «Վերածնունդ» արտադրական միավորումը։


== Արտաքին տեսք ==
Հուշարձանը պատրաստված է գորշ գրանիտից 365х240х90 սմ չափերի բացված գրքի տեսքով, որի էջերին փորագրված է հատված Ալեքսանդր Պուշկինի «Պղնձե հեծյալ» պոեմից։ Մեջբերման վերջում բանաստեղծի ստորագրությունն է։ Քաղաքում շատ բաներ են կապված Պուշկինի հետ։ Գիրքը պատահականորեն չէ բացված. այն նման է երկխոսության հրավերի։
Գիրքն առանց պատվանդանի է, ինչը հուշարձանը դարձնում է մոտ և մատչելի։ Հուշարձանը պատրաստված է գրանիտից, որը շատ ամուր նյութ է։ Քարի ընտրությունը պատահական չէ. Սանկտ Պետերբուրգի եղանակային պայմանները յուրահատուկ են, իսկ գրանիտի հատկություններն այնքան բացառիկ են, որ հուշարձանը կգոյատևի առնվազն 500 տարի։
Գաղափարի հեղինակ արվեստաբան Ա. Գ. Ռասկինը կարծում է, որ այս հուշարձանը Նևայի ափերին կանգնած քաղաքին շատ համապատասխան է։ Գիրքը խորհրդանշում է բարձր մշակույթը, գիտելիքները և իմաստությունը։ Այս բոլոր հատկությունները բնորոշ են Ռուսաստանի մշակութային մայրաքաղաք Սանկտ Պետերբուրգին։ Հենց այդ պատճառով հուշարձանն ընտրվել է որպես նվեր քաղաքի 300-ամյակին։


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուդվիգ Միքայելյան

Լյուդվիգ Արսենի Միքայելյան (սեպտեմբերի 17, 1905, Բայրախտար - 1987), հայ դրամատուրգ, արձակագիր, Հայաստանի գրողների միության անդամ 1937 թ.-ից։


== Կենսագրություն ==
Լյուդվիգ Միքայելյանը ծնվել է Կարսի մարզի Բայրախտար գյուղում։ 1918 թ.-ին թուրքերը սպանել են նրա մորը, որից հետո մեծացել է մանկատներում։ 1929 թ.-ին ավարտել է Լենինականի մանկավարժական ուսումնարարանը, 1933 թ.-ին՝ Երևանի մանկավարժական ինստիտուտի լեզվագրական ֆակուլտետը։ Աշխատել է տարբեր դպրոցներում որպես ուսուցիչ։


== Ստեղծագործական կյանք ==
Բեմադրվել են նրա «Օսաննա» (1924, Ստեփանավան), «Գոշ» (1936, Լենինական), «Արտավազդ Երկրորդ» (1965, Լենինական), «Վարազդատ» (1941, Լենինական) դրամաները։


== Երկեր ==
Պիեսների ժողովածու (գիրք չորրորդ), 1955
Զարինե (վեպ), 1958
Պատմական ողբերգություններ, 1963
Սիրո ճանապարհ (վիպակ, պատմվածքներ), 1968
Վարդենիկ (վեպ), 1974
Պատմական ողբերգություններ, 1981


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Հայկ Խաչատրյան «Գրական տեղեկատու», 1986, էջ 386
Վլադիմիրովկա (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎլադիմիրովկաՎլադիմիրովկա (ռուս.՝ Владимировка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 169 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մառախուղ

Մառախուղ, օդի երկրամերձ շերտում ջրի մանր կաթիլների կամ սառույցի բյուրեղների կուտակում, որը նվազեցնում է հորիզոնական տեսանելիությունը մինչև մեկ կիլոմետր։ Հակառակ դեպքում օդի այս կարգի պղտորությունը կոչվում է մշուշ կամ միգաշղարշ։ Ավելի լայն իմաստով մառախուղը կաթիլահեղուկային դիսպերս ֆազով աերոզոլ Է, որն առաջանում է գերհագեցած գոլորշիների կոնդենսացումից։ Տարբերում են մառախուղի 3 հիմնական տեսակ՝ սառեցման, գոլորշիացման և խառը։ Սառեցման մառախուղը առաջանում է, երբ օդի ջերմաստիճանը նվազելով (ադվեկտիվ կամ ռադիացիոն) իջնում է ցողի կետից, դիտվում է մեծ մասամբ գիշերները կամ վաղ առավոտյան։ Գոլորշիացման մառախուղը երկրի տաք մակերևույթից դեպի ցուրտ օդը տեղի ունեցող գոլորշիացման արդյունք է, դիտվում է տարվա ցուրտ եղանակներին ջրային մակերևույթների և գետերի վրա։ Իսկ սառը մառախուղ առաջանում է տարբեր ջերմաստիճանի և խոնավության օդային զանգվածների խառնվելու հետևանքով։ Տարբերում են նաև ներզանգվածային և ճակատային (առաջանում է մթնոլորտային ճակատի շրջակայքում) մառախուղներ։ Հաճախ դիտվում են ներզանգվածային և սառեցման մառախուղներ։
Ագարակ (այլ կիրառումներ)

Ագարակ կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները.


== Հայաստանի Հանրապետության բնակավայրեր ==
Ագարակ (քաղաք), քաղաք Հայաստանի Սյունիքի մարզում
Ագարակ (Աշտարակի գյուղ), գյուղ Հայաստանի Արագածոտնի մարզի Աշտարակ տարածաշրջանի Ագարակ համայնքում
Ագարակ, համայնք Հայաստանի Արագածոտնի մարզի Աշտարակ տարածաշրջանում, որն ընդգրկում է Ագարակ գյուղը
Ագարակ (Թալինի գյուղ), գյուղ Հայաստանի Արագածոտնի մարզի Թալին տարածաշրջանի Ագարակ համայնքում
Ագարակ, համայնք Հայաստանի Արագածոտնի մարզի Թալին տարածաշրջանում, որն ընդգրկում է Ագարակ գյուղը
Ագարակ (գյուղ, Սյունիքի մարզ), գյուղ Սյունիքի մարզում։
Ագարակ (Լոռու մարզ), գյուղ Լոռու մարզում։
Ագարակ (Վնսար), գյուղ Սյունիքի մարզում։


== Աբխազիա ==
Ագարակ, հայաբնակ գյուղ Աբխազիայի Գուդաութայի շրջանում։


== Ադրբեջանական Հանրապետություն ==
Ագարակ, գյուղ Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետությունում։


== Արևմտյան Հայաստան ==
Ագարակ (Դերջանի գավառ), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառում։
Ագարակ (Խլաթի գավառ), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խլաթի գավառակում
Ագարակ (Խոզաթի գավառակ), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խոզաթի գավառում
Ագարակ (Քըղիի գավառ), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի նահանգի Քըղիի գավառում
Ագարակ (Չմշկածագի գավառ), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չմշկածագի գավառում
Ագարակ (Շապին Գարահիսարի գավառ), գյուղ պատմական Փոքր Հայքում, Շապին-Գարահիսար գավառում
Ագարակ (Խութի գավառ), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խութ-Բռնաշենի գավառակում
Ագարակ (Խարբերդի գավառ), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում
Ագարակ (Թորթումի գավառ), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Թորթումի գավառակում
Ագարակ (Էրզրումի գավառ), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում
Ագարակ (Երզնկայի գավառ), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում
Ագարակ (Բայազետի գավառ), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում
Ագարակ (Ակնի գավառ), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Ակնի գավառակում


== Արևելյան Հայաստան ==
Ագարակ (Կարսի գավառ), գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում
Ագարակ (Սուրմալուի գավառ), գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում
Ագարակ (Նոր Բայազետի գավառ), գյուղ, Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառում
Ագարակ (Նախիջևանի գավառ), գյուղ, Երևանի նահանգի Նախիջևանի գավառում
Ագարակ (Երևանի գավառ), գյուղ, Երևանի նահանգի Երևանի գավառում


== Այլ ==
Ագարակ (հողակտոր), որը հատկացված է հողագործության և կենդանաբուծության համար։
Ագարակ (մենաստան), մենաստան ու սրբատեղի Լոռու մարզում։
Ագարակ (Շահբուզի շրջան), գյուղատեղի (նախկինում խոշոր գյուղ) Մեծ Հայքի Սյունիք նահանգի Ճահուկ գավառում, ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շահբուզի շրջանում
Կիլիկյան Հայաստանի երաժշտություն

Երաժշտարվեստը։ Կիլիկիայում երաժշտական մշակույթն սկզբնավորվել է 10-11-րդ դարերում՝ բուն Հայաստանից փոխանցված երաժշտական բանավոր և գրավոր ավանդույթների հիման վրա։ ժողովրդական երգ-երաժշտությունը ծաղկել է հատկապես 11-12-րդ դարերում, նկատելիորեն ազդել հոգևոր երգարվեստի վրա, նպաստել հայ տաղերգության ծագմանն ու զարգացմանը և այլն։ Գուսան, արվեստում համալրվել ու կատարելագործվել է ժողովրդական և մասնագիտացված նվագարանների միակցությունը, զարգացել են հայրենները և քնար, ու վիպարգական բանահյուսությունը։ Ժողովրդական և գուսանական երգերից սակավաթիվ նմուշներ են պահպանվել, մեզ հասած նյութերը հիմնականում վերաբերում են հոգևոր երաժշտությանը։ Անիի անկումից անմիջապես հետո ազգային հոգևոր երգարվեստը ծաղկել է նաև Կիլիկիայում։ Քիչ ավելի ուշ գրեթե լիակատար իրագործվել են հայ հոգևոր մասնագիտացված երաժշտության՝ որպես միաձայնային արվեստի, պատմական բազմադարյան զարգացման գլխավոր միտումները։ Ամբողջապես ազգայնացվել են պաշտամունքն ու պաշտոներգությունը՝ քրիստոնեական երաժշտաբանաստեղծական կենցաղավարող ժանրերի վերջնական հայացմամբ։ Մեղեդային, վիպաքնարականության տարրերի շնորհիվ հայ հոգևոր երաժշտությունը դարձել է քրիստոնեական արվեստի ազգային շքեղ հատվածներից։ Շարականերգությունը հարստացվել է դարձվածք, զարտուղի, ծանր ու ստեղի տիպի եղանակներով։ 13-րդ դարի 1-ին տասնամյակներում Սսում ստեղծվել է խազավոր Շարակնոցի առավել ամբողջ, խմբագրությունը («հյըլկցի»՝ Գրիգոր Խուլի անունով), որը դարձել է Գևորգ Սկևռացու 13-րդ դարի վերջին խմբագրության հիմքը։ Ջարգացել են նաև «մանրուսման եղանակները», որոնք հանդիպում են 13-րդ դարից՝ մի շարք ուրույն խմբագրություններում՝ ժամանակի հեղինակավոր երաժշտապետների անուններով («Կոստանդի», «Առաքելցի», «Ասեցի» և այլն)։ 13-րդ դարի կեսերին Սսում ստեղծվել է զարդոլորուն երգեցողությունների մեկ այլ մատյան՝ Գանձարանը։ Ավարտուն տեսք են ստացել թվերգի նշաններով Ավետարանը, Խազավոր Շարակնոցը, Ճաշոցը, Մաշտոցը, Ճառընտիրը և այլն։ Վանական համալիրներում, դրանց կից բարձրագույն տիպի դպրոցներում և արվեստանոցներում են դաստիարակվել ժամանակի նշանավոր երաժիշտ բանաստեղծներ Գրիգոր Գ Պահլավունին, Ներսես Լամբրոնացին, Գրիգոր Սկևռացին, Գրիգոր Անավարզեցին և ուրիշներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունը մեծ ու նշանակալի երևույթ է համահայկական, նաև համաքրիստոնեական (մանավանդ՝ արլ. քրիստ.) չափանիշներով։ Կիլիկիայի՝ հայկական երաժշտամշակութային զարգացման մայրուղուց դուրս գալուց հետո էլ երկար ժամանակ շարունակվել է նրա ավանդույթների ազդեցությունը հայ իրականության վրա։ Առհասարակ ուշ միջնադարում (ընդհուպ մինչև 19-րդ դար) հայ գրիչները, երգիչներն ու խազագետներն օգտվել են կիլիկյան ծիսակատարկան մատյաններից և աշխատել միաձուլել Կիլիկյան ու բուն Հայաստանի երաժշտական լավագույն ավանդույթները։
Բերդիբյակի

Բերդիբյակի (ռուս.՝ Бердибяки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 16 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վերիեռ (Օբի գավառ)

Վերիեռ (ֆր.՝ Verrières), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1685 մարդ, բնակչության խտությունը` 166.50 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.12 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 85 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 10 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1224 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 857-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 367։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,0 %։ 857 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 807 անձ (435 տղամարդ և 372 կին)։ Գործազուրկ են եղել 50 անձ (21 տղամարդ և 29 կին)։ 367 անաշխատունակներից 103-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 183-ը` թոշակառուներ, իսկ 81-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Պեչենեժսկի շրջան

Պեչենեժսկի շրջան (ուկրաիներեն՝ Печенізький район), շրջան Ուկրաինայի Խարկովի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պեչենեգի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 468 կմ²։


== Բնակչություն ==
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 11300 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 24,15 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)