armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Բերդակուր

Բերդակուր, Բերդակ, Բերդաքար, ավան Արցախ նահանգի Մեծ Առանք գավառում։ 
Տեղադրվում է Խաչենի Վարնկաթաղ (այժմ՝ Լեռնային Ղարաբաղի ԻՄ Մարտակերտի շրջանի Լյուլասազ) գյուղի մոտ՝ Թարթառ գետի աջ ափին։ Բերդկուրը եղել է Աղվանից կաթողիկոսների ամառանոցը։ Հովհաննես Բ կաթողիկոսը (799–824) Աղվանից կաթողիկոսության գահանիստը Պարտավից փոխադրել է Բերդկուր, որտեղ այն մնացել է մինչև XI դ․ վերջը։
Բերդկուրը այժմ ավերակ է։


== Գրականություն ==
Կիրակոս Գանձակեցի, Պատմություն Հայոց, Ե․, 1961։
Մովսես Կաղանկատվացի, Պատմություն Աղվանից աշխարհի, Ե․, 1969։
Բարխուդարյան Մ․, Արցախ, Բաքու, 1895։
(5400) 1989 CM

(5400) 1989 CM, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի փետրվարի 4-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,092162 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6377 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5466 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1986,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,181264 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,57° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5400) 1989 CM աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աֆրիկյան ջրահերձ

Աֆրիկյան ջրահերձ (լատ.՝ Rynchops flavirostris), ջրահերձերի ընտանիքին պատկանող երեք թռչուններից մեկը։


== Արեալ ==
Տարածված են Աֆրիկայում, Սենեգալում, Նեղոսի ստորին հոսանքում, Կոնգոյում և Զամբեզի ավազանում, Անգոլայում, Քենիայում և Տանզանիայում։ Դեպի հարավ ՝ աֆրիկյան ջրահերձերը ապրում են Կվազուլու-Նատալում։ Թռչունները ապրում են քաղցրահամ ջրամբարների մոտակայքում, բայց դրանք ապրում են նաև ծովի ափին։


== Բնութագիր ==
Աֆրիկյան ջրահերձը ունի 35-40 սմ մարմնի երկարություն, սովորական որորից մի փոքր ավելի մեծ և երկար թևերով։ Փետուրները հիմնականում սև-դարչնագույն են, մարմնի ներքևի մասը և ճակատը `սպիտակ։ Կտուցը նարնջագույն կամ դեղին է։
Աֆրիկական ջրահերձերը որս են կատարում ամեն օր, բայց հատկապես՝ գիշերը։ Նրանք որս են անում ջրից, վեր թռչելով ՝ դրան բռնելով։
Բուծումը միասեռ է։ Զուգավորվում է մեկ զույգով կամ գաղութներով, մինչև 25 բուծման զույգ։ Այնուամենայնիվ, դրանք հաճախ զուգավորվում են այլ տեսակների հետ։ Բույնը խոնավ գետնի խորքային փոս է, որը փորում են երկու ծնողները։ Սովորաբար մի քանի փոսեր են փորում, ապա դրանցից մեկը ընտրվում է։ Բույնը տեղակայված է գետի ափին՝ ջրին մոտ։ Բուծումը տեղի է ունենում օգոստոսից հոկտեմբեր ամիսներին։ 2-4 սպիտակավուն կամ դեղնավուն ձվերը տեղադրում են բնում։ Երկու ծնող թռչունները մասնակցում են թուխս նստելուն, որը տևում է 20-22 օր։ Ձագերը թողնում են բույնը ծնվելուց 1-2 օր անց։ Ձվից դուրս գալը տևում է 5-6 շաբաթ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
African skimmer - Species text in The Atlas of Southern African Birds.
Աշխարհագրական լայնություն

Աշխարհագրական լայնություն, աշխարհագրական կոորդինատներից մեկը, որը ցույց է տալիս կետի դիրքը Երկրի մակերևույթի և այլ երկնային մարմինների վրա, ինչպես նաև երկնոլորտում։
Լայնությունն ընդունված է հաշվարկել հասարակածից դեպի հյուսիս։ Այդպիսով, կետերի լայնությունը, որոնք տեղակայված են հյուսիսային կիսագնդում, դրական է, իսկ հարավայինում՝ բացասական։ Հասարակածի ցանկացած կետի լայնությունը հավասար է 0°-ի, հյուսիսային բևեռինը՝ +90 °C-ի, հարավային բևեռինը՝ -90 °C-ի։ Միևնույն զուգահեռականի բոլոր կետերի լայնությունը միևնույնն է։ Այն լայնությունները, որոնք մոտ են հասարակածին, անվանում են «ցածր», իսկ բևեռներին մոտ գտնվողները՝ «բարձր»։
Լայնությունն Երկրի մակերևույթի վրա կարելի է որոշել տարբեր եղանակներով մի փոքր տարբեր արդյունքներով։

Աստղագիտական լայնություն 
  
    
      
        ϕ
      
    
    {\displaystyle \phi }
  ՝ անկյունն ուղղահայաց գծի (գեոիդին ուղղահայաց) և Երկրի հասարակածի հարթության միջև։ Հավասար է երկրի բևեռի անկյունային բարձրությանը։ Որոշվում է աստղագիտական դիտարկումների օգնությամբ։
Գեոդեզիական լայնություն 
  
    
      
        
          ϕ
          
            s
          
        
      
    
    {\displaystyle \phi _{s}}
  ՝ ուղղահայաց գծի անկյունն էլիպսոիդի միջև։ Հաշվարկվում է երկրի մակերևույթին արված չափանիշներին համաձայն։
Գեոցենտրիկ լայնություն 
  
    
      
        
          ϕ
          
            g
          
        
      
    
    {\displaystyle \phi _{g}}
  ՝ երկրի էլիպսոիդի կենտրոնից անցնող անկյունը շառավղի և նրա հասարակածի հարթության միջև։ Գեոդեզիական լայնությունից տարբերվում է երկրի էլիպսոիդի գնդոլորտից տարբերվելու պատճառով։Այդ մեծությունների տարբերությունը մեծ չէ։ Գեոդեզիական և գեոցենտրիկ լայնությունների տարբերությունը 
  
    
      
        
          ϕ
          
            s
          
        
        −
        
          ϕ
          
            g
          
        
      
    
    {\displaystyle \phi _{s}-\phi _{g}}
   հասնում է առավելագույնի (մոտ 12') 
  
    
      
        
          ϕ
          
            g
          
        
        =
        
          45
          
            ∘
          
        
      
    
    {\displaystyle \phi _{g}=45^{\circ }}
   պայմաններում։ Հասարակածում և բևեռներում այն հավասար է զրոյի։
Տեղանքի լայնությունը կարելի է որոշել այնպիսի աստղագիտական սարքերի օգնությամբ, ինչպիսիք են սեքստանտը և գնոմոնը, ինչպես նաև կարելի է օգտագործել GPS կամ ԳԼՈՆԱՍ համակարգերը։ Լայնությունից, ինչպես և տարվա եղանակից, կախված է օրվա տևողությունը։


== Տես նաև ==
Աշխարհագրական կոորդինատներ
Աշխարհագրական երկայնություն


== Ծանոթագրություններ ==
Մյոլդռե (այլ կիրառումներ)

Մյոլդռե անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Մյոլդռե - գյուղ Էստոնիայի Հելմե շրջանի կազմում։
Մյոլդռե - գյուղ Էստոնիայի Միսսո շրջանի կազմում։
Նեկրասովկա (գյուղ, Բախչիսարայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆեկրասովկաՆեկրասովկա (ուկրաիներեն՝ Некрасовка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Gölümbey), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բախչիսարայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Գյոլյումբեյ։
2001 թվականի տվյալներով Նեկրասովկա գյուղում բնակվում էր 347 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էրոս և Պսիքե (նկար, Վան Դեյք)

«Էրոս և Պսիքե» (անգլ.՝ Cupid and Psyche), բարոկկո ոճում ստեղծագործող հոլանդացի գեղանկարիչ Անտոնիս վան Դեյքի նկարներից։ Ստեղծագործությունը կտավին է հանձնվել 1638 թվականին։ Նկարի համար որպես սյուժե ծառայել է Հին Հունաստանի դիցաբանության սիրո պատմություն, որը ծավալվել է Էրոսի և Պսիքեի միջև։ Այսօր «Էրոս և Պսիքե» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Քենսինգթոնյան պալատի թագավորական հավաքածուում՝ Միացյալ Թագավորությունում։


== Ստեղծման պատմություն ==
«Էրոս և Պսիքե» կտավը ստեղծվել է այն ժամանակ, երբ Անտոնիս վան Դեյքն ապրում էր Լոնդոնում, ուր տեղափոխվել էր դեռևս 1632 թվականին։ Այս ստեղծագործությունը նկարիչը վրձնել է 1638 թվականին և համարվում է նրա մահվանից առաջ կատարված վերջին աշխատանքներից մեկը։ Նկարի սյուժեի համար հեղինակն օգտագործել է Հունական դիցաբանության այն պատումը, որը նվիրված է Ամուրի և Պսիքեի սիրո պատմությանը։ «Էրոս և Պսիքե» կտավում նկարիչը պատկերել է այն ժամանակաշրջանը, երբ երկար բաժանումից հետո Էրոսը գտնում է Պսիքեին, ով արդեն մտել էր հավերժական քուն։ Ենթադրվում է, որ Անտոնիս վան Դեյքին այս աշխատանքը պատվիրել են Քվինս հաուսի համար, որը գտնվում է Գրինվիչում։ Սըր Պիտեր Լելին՝ հոլանդացի նկարիչ և կոլեկցիոներ, համարվում էր Անտոնիս վան Դեյքի արվեստի երկրպագու և ամեն ինչով ցանկանում էր նրան ընդօրինակել։ Անտոնիս վան Դեյքի մահվանից հետո, 1660 թվականին Լելին ձեռք բերեց հեղինակի նկարների շարքը, որոնց թվում էր նաև «Էրոս և Պսիքե» ստեղծագործությունը։


== Նկարի սյուժե ==
Նկարի համար որպես սյուժե է ծառայել Ապուլեոսի «Մետամորֆոզներ կամ Ոսկե ավանակը» վեպի պատմվածքներից մեկը։ Պսիքեն մահկանացու ընտանիքի երրորդ դուստրն էր։ Էրոսը սիրահարվում է վերջինիս և ցանկանում է նրան կնության վերցնել։ Այս որոշմանը դեմ էր Էրոսի մայրը՝ Վեներան։  Էրոսը Պսիքեի հետ ուղևորվում է դղյակ, որտեղ Պսիքեին ներկայանում էր միայն գիշերները և չէր թույլատրում, որպեսզի լուսավորության ներքո Պսիքեն նայի իրեն։ Պսիքեի քույրերը համոզեցին աղջկան, որպեսզի թաքուն կերպով նայի Էրոսին։ Նա էլ, անսալով քույրերի համառելուն, մոմի լույսով լուսավորում է Էրոսի դեմքը։ Այդ մոմից թափվող տաք կաթիլներից Էրոսն հանկարծ արթնանում է ու բարկացած լքում  դղյակը՝ մենակ թողնելով Պսիքեին։ Վերջինս երկար փնտրտուքներից հաջողություններ չունենալով, որոշում է դիմել Վեներային։ Էրոսի մայրը աղջկան որոշում է զանազան բարդագույն հանձնարարություններ տալ, որպեսզի ի վերջո, ազատվի նրանից։ Դրանցից մեկն այն էր, որ Պսիքեն պիտի անդրշիրիմյան թագավորությունից ապակե զարդատուփը բերեր։ Պրոզերպինան՝ բերրիության և ստորգետնյա աշխարհի աստվածուհին, տեսնելով Պսիքեին, խղճահարությամբ է լցվում նրա հանդեպ։ Տալիս է նրան ապակե զարդատուփը և խստորեն զգուշացնում, որ հանկարծ չբացի այդ արկղիկը։ Հետդարձի ճանապարհին, չդիմանալով հետաքրքրասիրությունից, Պսիքեն բացում է արկղիկը և վայրկենական համակվում հավերժական քնով։ Էրոսը, որն արդեն ապաքինվել էր մոմի այրվածքներից, սկսում է Պսիքեին փնտրել։ Երկար փնտրտուքների արդյունքում Էրոսը գտնում է աղջկան անգիտակից վիճակում։ Նա համբուրում է Պսիքեին, որի արդյունքում վերջինս արթնանում է հավերժական քնից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль картины на сайте Королевской коллекции в Кенсингтонгском дворце
Right Here in My Arms

Right Here in My Arms, ֆիննական ռոք խումբ «HIM»-ի երգերից մեկը։ Առաջին սինգլը թողարկվել է «Razorblade Romance» ալբոմի մեջ։ Երաժշտությունը ալբոմում չորրորդ համարն է։
Երգի ներքո նկարահանվել է տեսահոլովակ որը վստահված է եղել ռեժիսոր Պասի Պաունիին։ Տեսահոլովակում խումբը հայտնվել է կալանավոր ապակյա սենյակում, որը հանդիսանում է պատնեշ հանդիսատեսի և երաժիշտների փոխհարաբերությունների համար։


== Երգերի ցուցակ ==


=== Գերմաներեն հրատարակություն ===


=== Ֆիններեն հրատարակություն ===


=== Մաքսի սինգլներ ===


== Դիագրամներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կինեմատոգրաֆիստների միություն (ԽՍՀՄ)

ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միություն (ռուս.՝ Союз кинематографистов СССР), կինոարվեստի գործիչներին (ռեժիսորներ, կինոդրամատուրգներ, դերասաններ, օպերատորներ, նկարիչներ, կոմպոզիտորներ, հնչյունային օպերատորներ, քննադատներ, ֆիլմերի և սցենարների խմբագիրներ, հեռուստատեսության ռեժիսորներ, օպերատորներ, դրամատուրգներ, նկարիչ-բեմադրողներ և խմբագիրներ, գիտական և ինժեներա-տեխնիկական աշխատողներ) միավորող հասարակական ստեղծագործական կազմակերպություն։ 
1957 թվականին ստեղծվել է ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության կազմկոմիտեն՝ Իվան Պիրևի գլխավորությամբ, որի հիմնադիր համագումարում 1965 թվականի նոյեմբերին ընդունվել է կանոնադրություն և ընտրվել միության վարչություն։ Բարձրագույն ղեկավար օրգան էր հանդիսանում Համամիութենական համագումարը, որը գումարվում էր չորս տարին մեկ (տեղի են ունեցել 1969, 1973, 1976 թվականներին), գործադիրը՝ վարչությունը, որ ղեկավարում էր միության գործունեությունը համագումարների միջև ընկած ժամանակահատվածում։ 
Ցուրաքանչյուր միութենական հանրապետությունն ունեցել է Կինեմատոգրաֆիստների միություն, ինքնավար հանրապետություններում և այն քաղաքներում, ուր հաշվվում էր 30-ից ոչ պակաս անդամ։ 1976 թվականի դրությամբ ունեցել է 5199 անդամ։ 
Միության տպագիր օրգաններն են եղել «Իսկուսստվո կինո»-ն և «Սովետսկի էկրան»֊ը։ 1991 թվականին վերակազմավորվել է Կինեմատոգրաֆիստների միությունների կոնֆեդերացիայի ներքո։
Խորհրդային Հայաստանում 1958 թվականին ստեղծվեց կինեմատոգրաֆիայի աշխատողների միության կազմբյուրոն՝ կինոռեժիսոր Ստեփան Կևորկովի նախագահությամբ։ Առաջին համագումարը տեղի ունեցավ 1962, երկրորդը՝ 1971, երրորդը՝ 1976 թվականին։ 1965 թվականին հիմնադրվեց Կինեմատոգրաֆիստների միությունը, ընդունվեց դրա կանոնադրությունը և ծրագիրը։ Վարչության առաջին քարտուղարներ են եղել Ֆրունզե Դովլաթյանը, Լաերտ Վաղարշյանը, Կարեն Քալանթարը։ Հայաստանի Կինեմատոգրաֆիստների միության տպագիր օրգաններն են եղել «էկրան»-ը և «ֆիլմը»-ը։ Համամիութենական XI կինոփառատոնը անցկացվել է Երևանում (1978)։
Տիգրան Մովսիսյան

Տիգրան Բեգլարի Մովսիսյան (փետրվարի 8, 1902(1902-02-08), Անգեղակոթ, Հայաստան - 1986), հայ սովետական անասնաբույժ։ Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1958 թ.), պրոֆեսոր (1961 թ.)։
Ավարտել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտը (1935 թ.)։ 1936 թվականից աշխատում է նույն ինստիտուտում, 1947-1976 թվականներին՝ ախտաբանական անատոմիայի ամբիոնի վարիչ։ Աշխատանքները վերաբերում են կենդանիների վարակիչ և ոչ վարակիչ հիվանդությունների ժամանակ կենտրոնական նյարդային համակարգի ախտաբանական մորֆոլոգիայի ուսումնասիրման հարցերին։


== Ծանոթագրություններ ==
Դոլինկա (գյուղ, Լոխովիցայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴոլինկաԴոլինկա (ուկրաիներեն՝ Долинка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1675 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դոլինկա գյուղում բնակվում էր 212 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 152 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1390 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալիբեկ (ձորահովիտ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալիբեկ (այլ կիրառումներ)Ալիբեկ ձորահովիտ, ձորահովիտ Հաճնի շրջանում։ Ունի արգավանդ հողատարածություններ, փարթամ այգիներ ու գեղեցիկ պարտեզներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուս-բոտսվանայական հարաբերություններ

Ռուս-բոտսվանայական հարաբերություններ (ռուս.՝ Российско-ботсванские отношения), դիվանագիտական հարաբերությունները Ռուսաստանի Դաշնության և Բոտսվանայի Հանրապետության միջև։
Ներկայումս երկու երկրների հարաբերությունները կրում են բարեկամական բնույթ։ Բոտսվանայի համոզմամբ Ռուսաստանը առաջին երկրներից է, որը ամբողջական դիվանագիտական կապեր է հաստատել Բոտսվանայի հետ։


== Պատմություն ==


=== Խորհրդա-բոտսվանայական հարաբերություններ ===
Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միությունը 1966 թվականին Բոտսվանան ճանաչել է, որպես Մեծ Բրիտանիայից անկախ և ինքնիշխան պետություն։
Երկու պետությունների միջև դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1970 թվականի մարտի 6-ին, երբ ԽՍՀՄ-ն հավատարմագրել է իր դեսպանին Բոտսվանայում (Նստավայրը՝ Լուսակա, Զամբիա): Չնայած իր արևմտամետ կողմնորոշման՝ Բոտսվանան մասնակցել է 1980 թվականին ԽՍՀՄ մայրաքաղաք Մոսկվայում տեղի ունեցող ամառային օլիմպիական խաղերին և դարձել չեմպիոն։ 1997 թվականի հունվարի 14-ին Բոտսվանայում տեղի են ունեցել ահաբեկչական հարձակումներ և ԽՍՀՄ-ն միանալով ՄԱԿ-ի Անվտանգության Խորհրդի թիվ 403 բանաձևին նշել է, որ դատապարտում է տեղի ունեցածը։


=== Երկկողմ հարաբերություններ ===
Բոտսվանան ճանաչել է Ռուսաստանի Դաշնությունը, որպես ԽՍՀՄ-ի գլխավոր իրավահաջորդ։ Երկու երկրների միջև առևտրատնտեսական համագործակցությունը սահմանված է 1987 թվականին ստորագրված տնտեսական և 1988 թվականին՝ տեխնոլոգիական համաձայնագրերով։ Ռուսաստանի և Բոտսվանայի կառավարությունները ստորագրել են նաև համագործակցությունների ծրագրեր մշակութային, գիտական, առողջապահական և կրթական ոլորտում։
1999 թվականին տեղի է ունեցել ռուս-բոտսվանայական բեղուն համագործակցություն մարդկային ռեսուրսների զարգացման ոլորտում։ Ռուսաստանի կառավարությունը Բոտսվանային նույնիսկ առաջարկել է գումարային օգնություն՝ առանցքային ոլորտներում աշխատուժի կրիտիկական պակասի ցուցանիշը նվազեցնելու համար։ Բոտսվանան այն եզակի պետություններից է, որ Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացիների համար վիզային արտոնագիր չի պահանջում։
Ներկայումս Ռուսաստանն ունի իր դեսպանությունը Գաբորոնեում, իսկ Բոտսվանան Ռուսաստանի հետ իր կապն ապահովում է Շվեդիայի մայրաքաղաք Ստոկհոլմում գտնվող բոտսվանայական դեսպանատան միջոցով։ Մոսկվայում գործում է Բոտսվանայի Հանրապետության պատվո հյուպատոսություն։


== Տես նաև ==
Ռուս-բենինական հարաբերություններ


== Ծանոթագրություններ ==
Ծաղկահովիտ (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ծաղկահովիտ (այլ կիրառումներ)Ծաղկահովիտ, գետ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում Դաշտակի ջուր գետի ձախ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Արագած լեռան հյուսիսային լանջերից և Վարդաբլուր գյուղի հարավարևմտյան մասում միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը՝ 20 կմ։ Ծաղկահովիտ գյուղը տեղադրված է Արագած լեռնազանգվածի հյուսիսային ստորոտին` Ծաղկահովիտ գետի կանաչապատ հովտում, գյուղի еնամերձ հողերի և հասարակական օգտագործման կանաչապատ տարածքների ոռոգումը ներկա դրությամբ կատարվում է Ծաղկահովիտի գետի ջրերով


== Ծանոթագրություններ ==
Զատոն (այլ կիրառումներ)

Զատոն, կարող է վերաբերել՝

Զատոն - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Կրասնոբակովսկի շրջանի կազմում
Զատոն - գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանում
Նովոյանբաևո

Նովոյանբաևո (ռուս.՝ Новоянбаево, բաշկիրերեն՝ Яңы Янбай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աավիկու (գյուղ, Լաիմյալա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱավիկուԱավիկու (էստ․՝ Aaviku), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լաիմյալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 32 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ոսկե գեղմ գործողություն

Ոսկե գեղմ գործողություն (հունարեն՝ Επιχείρηση Χρυσόμαλλο Δέρας), վրաց-աբխազական պատերազմի ընթացքում՝ 1991 թվականի օգոստոսին Հունաստանի ռազմածովային ուժերի կողմից իրականացրած ոչ կոմբատանտների տարհանման գործողություն, որի արդյունքում Աբխազիայից (Վրաստանից) Հունաստան է տարհաննվել ավելի քան 1,000 տեղանցի էթնիկ հույն։


== Հույները Աբխազիայում ==
Վրաց-աբխազական պատերազմի (1992-1993) ժամանակ և դրանից հետո հույների մեծամասնությունը արտագաղթել է Աբխազիայից դեպի Հունաստան կամ Ռուսաստան, որի արդունքում տեղի հունական համայնքի թիվը 14 664 հոգուց (1989 թվական) զգալիորեն իջել է՝ 1 486 մարդ (2003 թվական)։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո՝ 1949-1950 թվականներին Աբխազական ԻԽՍՀ հույները Իոսիֆ Ստալինի հրամանով արտաքսվել են։ Նրանց թույլատրվել է վերադառնալ միայն 1950-ականներին վերջում, սակայն հույները թվաքանակը արդեն չեր գերազանցում արտաքսման նախօրյակի թվաքանակը։


== Տես նաև ==
Հունական սփյուռք
Մովսես գործողություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Caucasus, 15 years since Operation Golden Fleece(el)
Abkhazia's archive: fire of war, ashes of history
Abkhazia: Cultural Tragedy Revisited
Ակրոբատը և երիտասարդ Արլեքինը

«Ակրոբատը և երիտասարդ Արլեքինը» (ֆր.՝ Acrobate et jeune Arlequin), իսպանացի և ֆրանսիացի նկարիչ Պաբլո Պիկասոյի աշխատանքը, որը նկարվել է կտավի վրա 1905 թվականին՝ Վարդագույն շրջանում։ Չափը՝ 191,1 × 108,6 սմ։


== Պատմություն և նկարագրություն ==

1904 թվականից Պիկասոն Ֆեռնանդա Օլիվիեի հետ ապրում էր Մոնմարտրի փարիզյան հանրակացարանում ՝ Բատո Լավուարում։ Նրանք հանդիպել էին այստեղ՝ Ռավինյան փողոցի թիվ 13 տանը, ուր Ֆեռնանդան գալիս էր որպես մոդել նկարիչների համար։ Նրանք երջանիկ էին մի քանի տարի, և սա էր հնարավոր պատճառներից մեկը, որ Պիկասոն հրաժարվեց Կապույտ շրջանի մռայլ ոճից և սկսեց ավելի վառ աշխույժ տեսարաններ նկարել օխրա-վարդագույնով։ Նա հաճախ էր այցելում մոտակայքում գտնվող Մեդրանոյի կրկեսը՝ գալիս էր կուլիսներ և նկարում դերասաններին։ Նրանց ներքին ազատությունն ու մարգինալությունը գրավում էին նկարչին։ Կրկեսի ակրոբատները, մարզիկները և ծաղրածուները նրա համար ոգեշնչման նոր աղբյուր դարձան։
Ակրոբատը և երիտասարդ Արլեքինը ցուցադրված են քաղաքի ֆոնին մինչ փողոցային ներկայացման մեկնարկը։ Բարձրահասակ ու մի փոքր ծռված ակրոբատը կարմիր տաբատով է։ Աջ ձեռքում նա թուր է պահում, իսկ ձախը դրել է երիտասարդ Արլեքինի ուսին։ Նրա տխուր աչքերը անթարթ հայացքով նայում են հեռու։ Իսկ Արլեքինը, ընդհակառակը, կարծես թե հանգիստ ու ինքնավստահ է։ Կտավը, որը բավականին պայմանական է ոճով, արտացոլում է հասարակության մեջ նկարիչների դիրքի թեման, որտեղ նրանց ծաղրում են և համարում սոցիալական վտարանդիներ։
1920 թվականի մարտին «Արվեստ և փիլիսոփայություն» գրախոսության մեջ տպագրվեց Պիկասոյի «Ակրոբատը և երիտասարդ Արլեքինը» աշխատանքը։ Ներկայումս այն Բարնսի հիմնադրամի մշտական ​​հավաքածուի մի մասն է (Փենսիլվանիա, ԱՄՆ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Քարերի այգի

Քարերի այգի,  (ճապ.՝ 枯山水, քարեսանսույ, բառացի «չոր սարեր և ջրեր»), նաև  (ճապ.՝ 石庭,  «սեքիտեյ», , բառացի «քարե այգի»), մշակութա-գեղագիտական ​​շինություն Ճապոնիայում, ճապոնական այգու տարատեսակ, առաջացել է Մուրոմատի շրջանում (1336-1573)։


== Նկարագրություն և հիմնական տարրեր ==
Հիմնականում քարերի այգին հարթ տարածք է, որի մեծ մասը ծածկված է ավազով կամ գետաքարով, բայց այգու հիմանական տարրերը, առարին հայացքից ցաքուցրիվ, բայց իրականում հատուկ դասավորված քարերն են։ Քարերը ունեն հատուկ դասավորվածություն ձեն-բուդդիզմի աշխարահայցքին կապված։ Քարերը դասավորվում են երեքական, ըստ բուդդիզմի երորդության սկզբունքի։ Ավազի մակերեսը փոցխերով ակոսավորում են՝ այգու երկայնքով և օղակաձև՝ քարերի շուրջը։
Ավանդաբար համարվում է, որ այգու մակերեսը օվկիանոսի խորհրդանիշն է, իսկ քարերը կղզիներն են, բայց այգու այցելողը կարող է պատկերացնել ինչ-որ այլ բան։ Այգին հիմնականում կրկնում է տան ճարտարապետությունը և կախված է նրա ներքին ձևավորումից։ Քարերի այգին նախատեսված է առօրյա հոգսերից առանձնանալու և միայնության մեջ մեդիտացիայով զբաղվելու համար։ Այգու ձևավորումը հետևում է ձեն-Բուդդիզմի կանոններին, ընդգծում է ճապոնացիների ձգտումը բնությանը, խորհելուն և միայնությանը։
Այգու առանձնահատկություններից մեկն էլ այն է, որ ցանկացած կետում կանգնելով միշտ տեսնում ես հավասար թվով քարեր։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Աղբյուրներ ==
Քարերի այգի (ռուս.)
ճապոնական այգու տեսակները (ռուս.)
Քարեսանսույ՝ Ճապոնական քարերի այգի կամ ձեն-այգի (ռուս.)
Ճապոնական քարերի այգու երկրաչափական սկզբունքները (ռուս.)
Եկատերինա Վառնավա

Եկատերինա Վառնավա (դեկտեմբերի 9, 1984(1984-12-09), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս հաղորդավարուհի, դերասանուհի, «Comedy Woman» շոուի մասնակից, պարուսույց։ Ավելի վաղ ՈՒՀԱ-ի  «Փոքր ազգերի հավաքական»-ի անդամ էր։ 2012 թվականի օգոստոսի 27-ից սեպտեմբերի 1-ը «ՆՏՎ-ն առավոտյան» հաղորդման հաղորդավարուհին էր ՆՏՎ հեռուստաընկերությունում։ Ինչպես նաև «Երգչախմբերի պայքար» հաղորդման հաղորդավարներից մեկն էր «Ռոսիա 1» ալիքում։ 2014-2017-ական թվականներին՝ «Кто сверху?» հաղորդման հաղորդավարներից՝ ուկրաինական  «Նոր ալիքում»։ 2015 թվականից՝ «Պարիր!» հաղորդման վարողը՝ «Առաջին ալիքում»։


== Կենսագրություն ==
Եկատերինա Վլադիմիրովնա Վառնավան ծնվել է 1984 թվականի դեկտեմբերի 9-ին, Մոսկվայում։ Հայրը՝ Վլադիմիր Պետրովիչ Վորնավան զինվորական է։ Մայրը՝ Գալինա Ստեփանովնա Վորնավան բժիշկ թերապևտ է։ Եկատերինան ունի 2 ավագ եղբայրներ՝ Իգոր Վորնավան և Ալեքսեյ Վառնավան։
Եկատերիանայի ծնվելուց հետո ընտանիքը հոր հետ տեղափոխվել են ծառայության նոր վայր՝ Գերմանիայում խորհրդային զորքերի խմբի տեղակայման վայրը։ Այնտեղ, Վյունսդորֆ քաղաքում Եկատերինան ապրել է մինչև 7 տարեկանը։
Ավարտել է Ազգային հետազոտական տեխնոլոգիական համալսարանի հումանիտար ֆակուլտետը իրավաբանի մասնագիտությամբ։
2013 թվականի գարնանից հանդիպում է Կոնստանտին Մյանկինկովի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Екатерина Варнава на сайте Instagram
e-varnava.ru Archived 2017-12-24 at the Wayback Machine. — официальный сайт Екатерины Варнавы
Екатерина Варнава на сайте Comedy Woman
Ծոնիարիսի

Ծոնիարիսի (վրաց.՝ წონიარისი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քեդայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 275 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քեդայից 8 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 499 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սորբիտ (այլ կիրառումներ)

Սորբիտ, կարող է վերաբերել՝

Սորբիտ - պողպատի կառուցվածքային բաղադրիչ, ֆերիտի և ցեմենտի խառնուրդ, որն առաջանում է աուստենիտից՝ հովացման ժամանակ դիֆուզիոն փոխակերպման հետևանքով
Սորբիտ - օրգանական միացություն, ալիֆատիկ շարքի վեցատոմանի սպիրտ
Ալեքսանդրու Ռոբոտ

Ալեքսանդրու Ռոբոտ (ռումիներեն՝ Alexandru Robot, ծնյալ՝ Ալտեր Ռոտման, հունվարի 15, 1916(1916-01-15) կամ նոյեմբերի 15, 1916(1916-11-15), Բուխարեստ, Ռումինիա - 1941, Օդեսա, ԽՍՀՄ), ռումինացի և մոլդովացի գրող, ավանգարդիստ, բանաստեղծ, լրագրող, գրաքննադատ։


== Կենսագրություն և գործունեություն ==
Ալտեր Ռոտմանը ծնվել է Բուխարեստում՝ աշխատավորի ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Կարոլ Ռոտմանը հրեական գերեզմանոցում պահակ էր, իսկ մայրը՝ Տոնի Իսրայելը՝ տնային տնտեսուհի։ Չավարտելով միջնակարգ դպրոցը՝ Ալտերը դառնում է «Rampa» ամսագրի լրագրող։ Իր ստեղծագործությունները նա սկսել է հրապարակել  «Universul» (Դրախտ), «Cuvântul Liber» (Ազատ խոսք) և «Viaţa Literară» (Գրական կյանք) ամսագրերում։ Քնարական բանաստեղծությունների անդրանիկ ժողովածուն լույս է տեսնում 1932 թվականին․ այն կոչվում է  «Apocalips terestru» (Ձմեռային ապոկալիսպսի)։
1935 թվականին Ալեքսանդր Ռոբոտը հիմնավորվում է Քիշնևում, որտեղ միանում է «Viaţa Basarabiei» (Բեսարաբական կյանք) ամսագրի աշխատակիցներին։ Աշխատել է նաև «Gazeta Basarabiei» թերթում որպես խմբագիր։ Բանաստեղծությունների երկրորդ ժողովածուն՝ «Somnul singurătăţii» (Մենության երազ) հրապարակվել է 1936 թվականին։ Բեսարաբիայի՝ ԽՍՀՄ-ին միանալուց հետո աշխատել է «Молдова сочиалистэ» (Սոցիալիստական Մոդովա) թերթում։
1941 թվականի օգոստոսին անհետ կորել է Օդեսայում։


== Գրքեր ==
Apocalips terestru. Бухарест: Editura Cronicarul, 1932.
Somnul singurãtãþii. Кишинёв, 1936.
Скриерь алесе. Кишинёв, 1968.
Scrieri. Бухарест: Editura Minerva, 1985.
Îmblânzitorul de cuvinte. Versuri și prozã. Бухарест—Кишинёв: Litera Internațional, 2003.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
George Călinescu, Istoria literaturii române de la origini pînă în prezent, Editura Minerva, București, 1986
Iurie Colesnic, „Alexandru Robot – poetul enigmelor (90 de ani de la naștere)”, în revista Magazin Bibliologic a Bibliotecii Naționale a Republicii Moldova, nr. 1/2006, pp. 72–73.
Սուդուեստի դի Գոյասի գավառ

Սուդուեստի դի Գոյասի գավառ (պորտ.՝ Microrregião do Sudoeste de Goiás), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Գոյաս նահանգի մեջ։ Մտնում է Գոյաս նահանգի հարավային մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 386 668 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 56 111,526 կմ²։ Բնակչության խտությունը 6,89 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 4 683 988 812,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 12 806,17 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,783


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Ապարեսիդա դու Ռիու Դոսի
Ապորե
Կայապոնիա
Կաստելանիա
Շապադան դու Սեու
Դովերլանդիա
Ժատայի
Մաուրիլանդիա
Մինեյրուս
Մոնտիվիդիու
Ամորինոպոլիս
Պալեստինա դի Գոյաս
Պերոլանդիա
Պորտելանդիա
Ռիու Վերդի
Սանտա Էլենա դի Գոյաս
Սանտա Ռիտա դու Արագուայա
Սանտու Անտոնիու դա Բարրա
Սերրանոպոլիս
Աշակերտական խորհուրդ

Աշակերտական խորհուրդ, դպրոցական կամ արտադպրոցական գործունեություն է աշակերտների համար ամբողջ աշխարհում։ Այն կազմվում է մի խումբ աշակերտներից, որոնց գլխավորում է Աշակերտական խորհրդի նախագահը։ Խորհուրդը հիմնականում առաջնորդվում է կանոնադրությամբ։


== Աշակերտական խորհրդի դերը ==
Աշակերտական խորհուրդն օգնում է աշակերտներին կիսվել իրենց կարծիքով, հետաքրքրություններով ու մտքերով ուսուցիչների կամ տնօրենի հետ։ Աշակերտական խորհուրդն օգնում է նաև կազմակերպել համադպրոցական միջոցառումներ և կատարել դպրոցական բարեփոխումներ։


== Աշակերտական խորհուրդները տարբեր երկրներում ==


=== Հայաստան ===
Հայաստանում աշկերտական խորհուրդները յուրաքանչյուր դպրոցում ընտրվում են ամեն տարի, դրանց ընտրում են աշակերտները, թեկնածուները նույնպես առաջադրվում են աշակերտների միջից։


=== Մեծ Բրիտանիա ===
Մեծ Բրիտանիայում Աշակերտական խորհրդի անդամներին հիմնականում ընտրում են ուսուցիչները։ Գոյություն ունի կապ մարզերի դպրոցների միջև։


=== Ինդոնեզիա ===
Աշակերտական խորհուրդներն Ինդոնեզիայում պաշտոնապես ստեղծում է կառավարությունը և կոչվում է OSIS։ Ամեն տարի ամեն դպրոցից ընտրվում է 36 աշակերտ, ովքեր մասնակցում են OSIS-ի որակավորման։ Նախագահը ընտրվում է քվեարկության միջոցով։


=== Ֆիլիպիններ ===
Աշակերտական խորհուրդների մասնակիցները Ֆիլիպիններում ընտրվում են աշակերտների կողմից քվեարկության միջոցով։ Ֆիլիպիններում աշակերտներին հարկադրում են քվեարկել ժողովրդավարական եղանակով։


=== Իսրայել ===
Իսրայելում աշակերտական խորհուրդները գործում են 1993 թվականից սկսած։ Մասնակիցներն ընտրվում են քվեարկության միջոցով։ Նրանք մասնակցում են խորհրդարանի զանազան հանդիպումներին, որոնք կապ ունեն երիտասարդության հետ։ Օրինակ՝ երեխաների իրավունքների, բռնության և այլ վտանգների մասին։ 2012 թվականին Իսրայելի Ազգային Աշակերտական խորհուրդը անցկացրեց Միջազգային Երիտասարդական Առաջնորդության Համաժողով «Առաջնորդությունը վերցրեք» կարգախոսով։
Բոյալի (Երզնկայի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բոյալի (այլ կիրառումներ)Բոյալի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։ Գտնվում էր Երզնկա քաղաքից հարավ-արևմուտք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աքթերյան

Աքթերյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Արշավիր Աքթերյան (1907-?), գրող, հրապարակագիր։
Հայկ Արամի Աքթերյան (1904-1943), բեմադրիչ, թատերագետ, թարգմանիչ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հերերոներ

Հերերոներ կամ մբանդուներ, հիմնականում Նամիբիայում, ինչպես նաև Բոտսվանայում և Անգոլայում բնակվող ժողովուրդ։ Խոսում են բանտու խմբին պատկանող հերերո լեզվով։
Հերերոների մի մասը բողոքականներ են, իսկ մի մասը դեռևս պահպանում են ավանդական հավատալիքները։ Հիմնականում զբաղվում են անասնապահությամբ, իսկ քաղաքներում՝ առևտրով ու արհեստներով։ Նամիբիայում հերերոները բնակվում են Կմախքների ափին հարակից Կաոկոլենդ չորային մարզում, որտեղ բնակվում են նաև հիմբաները։
1904-1907 թվականներին գերմանական գաղութարարների դեմ հերերոների և հոտենտոտների ապստամբությունը դաժանորեն ճնշվել է, որի ընթացքում կոտորվել է հերերոների ցեղի 80%-ը։


== Ծանոթագրություններ ==
Իգոր Նեուչև

Իգոր Նիկոլաևիչ Նեուչև (հոկտեմբերի 27, 1974(1974-10-27), Տամբով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։


== Կարիերա ==
Տամբովի ֆուտբոլիս սան։ Իր կարիերան սկսել է տեղի «Սպարտակ» ֆուտբոլային ակումբում։ Ապա տեղափոխվել է «Սպարտակ» ակումբ, որը հետակայում վերամվանվել է «Գեկրիս»։ 1996 թվականից մինչև 1999 թվականը Նեուչևը խաղացել է Որոնեժի։ 1997 թվականին նրա կազմում մասնակել է բարձրագույն լիգայի 25 խաղի կազմում ևխփել է մեկ գոլ։
Հինգ տարի Իգոր Նեուչև հանդես է եկել սոդովիկ ֆուտբոլային ակումբում,  որտեղ նա 2005 թվականին հանդես է եկել Առաջին դիվիզիոն.
2011 թվականին Իգոր Նեչուև նշանակվել է թիմի խաղացող մարզիչ Ակադեմիան Տամբով, որը հանդես է եկել Ռուսաստանի Առաջնություն շրջանում սիրողական ֆուտբոլային ակումբու Սպարտակի Տամբով դարձավ մարզիչ։


== Ձեռքբերումեր ==
 Առաջին դիվիզյոնի բռոնզե մեդալակիր(1)։ 1996
 Երկրորդ դիվիզյոնի «Ուրալ-Պովոշե» տարածաշրջանի հաղթող (1)։ 2005


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտքքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Unilever

Unilever, բրիտանահոլանդական հասարակական ընկերություն։ Հիմնադրվել է 1930 թվականին։ Գլխամասերը գտնվում են Լոնդոնում և Ռոտերդամում։ Ըստ 2015 թվականի տվյալների ընկերույթունը ունի 172000 աշխատակից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Մանուկ օրից սար ու ձորին ես մնացի մոտ ընկեր

«Մանուկ օրից սար ու ձորին ես մնացի մոտ ընկեր», Հովհաննես Թումանյանի քառյակներից, հավանաբար գրվել է 1919 թվականին։


== Պատմություն ==
Թումանյանի ընտանիքի արխիվի № 57 ֆոնդում պահվում է Աշխեն Թումանյանի ձեռքով արտագրված մի օրինակ։ Ստեղծագործությունը առաջին անգամ տպագրվել է Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի 1-ին հատորի 545-րդ էջում։
Քառյակը տպագրվում է Աշխենի արտագրած օրինակից։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայրեն

Հայրեն, հայկական միջնադարյան ժողովրդական տաղաչափության տեսակներից մեկը։ Բաղկացած է չորս 15 վանկանի տողից, նույնահանգ է։ Երբեմն տողերը երկատվում են (7-8 վանկ), գրվում ութ տողով։ Հայրենների սովորական թեմաներն են սերը, բերկրանքը, պանդխտությունը, խաղաղությունը և այլն։ Հայրենները մեծ հետք են թողել հայ բանաստեղծական արվեստի վրա։ Դրանց նմանությամբ և անվանումով գրել են հայ միջնադարյան բանաստեղծներ, որոնցից ամենանշանավորը Նահապետ Քուչակն է։ Բայց 15-17-րդ դարերի որոշ ձեռագրերում պանդխտության և խոհա-խրատական հայրենների մեծ մասի հեղինակ է նշվում Հովհաննես Երզնկացին։ Իսկ սիրային հայրենները հանդիպում են առանց հեղինակային անվան, սակայն 1882 թ-ին որոշ հեղինակներ և գրականագետներ հայրենների հեղինակ են ճանաչում Նահապետ Քուչակին։ Հայրենները Քուչակի երգերը չեն, դրանք գուսանաժողովրդական երգեր են։ Հայրենները գեղարվեստական բարձր հատկություններով օժտված արժեքներ են, «Հայ քնարերգության ամենասքանչելի գանձերը», ասել է Վալերի Բրյուսովը


== Արտաքին հղումներ ==
Էրոտիկ հայրեններ
(434) Հունգարիա

(434) Հունգարիա (անգլ.՝ Hungaria), աստերոիդ աստերոիդների գոտի ներքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1898 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,944247 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8014 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,0871 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Հունգարիա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,8347 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 990,21 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,363561 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 22,51° անկյուն։
Հունգարիա աստերոիդը գլխավորում է Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքը։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 1,78 - 2,00 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 16-34° ուղեծրի թեքում և ոչ ավելին քան 0,18 էքսցենտրիսիտետ։ Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքը ունի միանգամից երկու մոլորակների հետ ուղեծրային ռեզոնանս՝ Մարսի հետ 3:2 և Յուպիտերի հետ 9:2։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է E դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(434) Հունգարիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ձկնորսի ընտանիքը (նկար)

«Ձկնորսի ընտանիքը», բելգիացի նկարիչ Լուի Գալլեի նկարներից՝ Պետական Էրմիտաժի հավաքածուից։
1848 թվականին Լուի Գալեն գտնվում էր Օստենտեի մոտակայքում գտնվող Բլանկենբերգեի ծովափնյա հանգստավայրում և հետևում էր բելգիացի ձկնորսների առօրյային։ Նկարում պատկերված են ծովափին հանգստացող ձկնորսն իր կնոջ և փոքր երեխայի հետ։ Գալեի՝ գունավոր մատիտներով նկարված «Ձկնորսն ու երեխան» նկարը Էրմիտաժի գեղանկարչության հիմնական նախատիպն է։
1848 թվականին նկարը ցուցադրվել է Բրյուսելի սրահում, որտեղ նկարների առևտրական Արթուր Սթիվենսի (նկարիչ Ալֆրեդ Սթիվենսի եղբայրը) միջոցով, 1848 թվականի հոկտեմբերին, Ալեքսանդր Գորչակովը գնել է այն 4000 ֆրանկով։ Վերջինս այդ ժամանակ դեսպան էր Վյուտեմբերգում։ Հետագայում այդ նկարը ժառանգել է իշխան Կոնստանտին Գորչակովը։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո այն պետականացվել է և 1923 թվականին հանձնվել Էրմիտաժ։ 2014 թվականից ի վեր այն ցուցադրվում է Գլխավոր շտաբի շենքի 342-րդ դահլիճում։
1855 թվականին Գալեն նմանատիպ սյուժեով նկար է ստեղծում՝ «Ձկնորսի ընտանիքը (Սպասում)» վերնագրով, որտեղ պատկերում է կնոջն ու երկու երեխաներին՝ ծովի ափին։ Այս նկարը նույնպես Էրմիտաժում է։


== Ծանոթագրություներ ==
Զաղարան

Զաղարան, գետակ Արաքսի ավազանում, նրա աջակողմյան Թազաքչի վտակի ստորին հոսանքը։ Հոսում է Սուրմալուի արևմտյան սահմանային շրջանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Մանիլի (գյուղ, Վալկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մանիլի (այլ կիրառումներ)Մանիլի (ուկրաիներեն՝ Манили), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1821 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մանիլի գյուղում բնակվում էր 21 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,79 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5540 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ուայլդեր Գրեյվս Փենֆիլդ

Ուայլդեր Գրեյվս Փենֆիլդ  (անգլ.՝ Wilder Graves Penfield, հունվարի 26, 1891(1891-01-26), Սպոքան, Վաշինգտոն, ԱՄՆ - ապրիլի 5, 1976(1976-04-05)[…], Մոնրեալ Նորդ, Մոնրեալ, Քվեբեկ, Կանադա), կանադացի նյարդաբան, նյարդավիրաբույժ։ 
Ավարտել է ԱՄՆ-ի Պրինսթոնի համալսարանը (1913), 1918 թվականից՝ բժշկության դոկտոր, 1921 թվականից՝ Կոլումբիայի համալսարանի պրոֆեսոր։ 1928 - 1960 թվականներին Մոնրեալում եղել է նյարդաբանության և նյարդավիրաբուժության պրոֆեսոր, ապա Մոնրեալի նյարդաբանության ինստիտուտի տնօրեն։ Աշխատանքները հիմնականում վերաբերում են ֆունկցիաների տեղակայման, էպիլեպսիայի, գլխուղեղի ուռուցքների ախտորոշման և բուժման հարցերին։ Պենֆիլդի ընտանիքի ինստիտուտի պրեզիդենտն էր (1965 - 1968), Ամերիկյան արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի, Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ։ Պարգևատրվել է Պատվո լեգեոնի շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Քվեդա Ճալովան

Քվեդա Ճալովան (վրաց.՝ ქვედა ჭალოვანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Ճիաթուրայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 840 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ճիաթուրայից հեռու է 13 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 546 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Քյամիլ Ռուստամբեկով

Քյամիլ Ասլան օղլի Ռուստամբեկով (ադրբ.՝ Kamil Aslan oğlu Rüstəmbəyov, 1924, Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 1991, Բաքու), ադրբեջանցի կինոռեժիսոր, սցենարիստ;


== Կենսագրություն ==
Քյամիլ Ռուստամբեկովը ծնվել է 1924 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Բաքվում։ 1953 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի պետական թատերական ինստիտուտը (ներկա Ադրբեջանի մշակույթի և արվեստի պետական համալսարան)։ Երբ Բաքվի հեռուստատեսությունը սկսեց գործել 1956 թվականին, Քյամիլ Ռուստամբեկովը խմբագիր է եղել։ Նա եղել է Ադրբեջանում ազգային հեռուստատեսության առաջին հիմնադիրներից մեկը։ Ավելի ուշ նա աշխատել է որպես մեծ ռեժիսոր, գլխավոր ռեժիսոր և պատրաստել է որոշ հետաքրքիր հեռուստատեսային ծրագրեր։ 1960 թվականին, Ադրբեջանում ազգային հեռուստատեսության պատմության մեջ առաջին անգամ, նա կատարել է լիամերտրաժ գեղարվեստական ֆիլմ («Այգուն» ֆիլմը, որը նկարահանվեց Սամեդ Վուրղունի «Այգուն» պոեմի հիման վրա:)։ 1966 թվականին Քյամիլ Ռուստամբեկովը հրավիրվել է Ջաֆար Ջաբարլիի անվան «Ադրբեջանֆիլմ» ստուդիային։ Այստեղ ստեղծած լավագույն ֆիլմերից են՝ «Ճակատամարտը լեռներում» (1967), «Վերջին լեռնանցք» (1971), «Դերվիշը Փարիզն է պայթում» (1976), «Սպասիր ինձ» (1980) և այլն։
Քյամիլ Ռուստամբեկովը մահացավ 1991 թվականին։


== Տես նաև ==
Ադրբեջանական կինո
Վերջին լեռնանցք


== Աղբյուրներ ==
Xamis Muradov. Kinofabrikdən başlanan yol. Azərbaycan Respublikası Mədəniyyət Nazirliyi. C.Cabbarlı adına "Azərbaycanfilm" kinostudiyası. Aydın Kazımzadə. Bizim "Azərbaycanfilm". 1923-2003-cü illər. Bakı: Mütərcim, 2004.- səh. 5.
Azərbaycan Milli Ensiklopediyası: Azərbaycan. Ramiz Məmmədov. Kino. Azərbaycan Milli Ensiklopediyası Elmi Mərkəzi, 2007.- səh. 816.


== Ծանոթագրություններ ==
Յուրի Գոտիե

Գոտիե Յուրի Վլադիմիրի (հունիսի 18 (30), 1873, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 17, 1943(1943-12-17), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային պատմաբան, հնագետ։
1895 թվականին ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի պատմափիլիսոփայական ֆակուլտետը, 1903-1915 թվականներին եղել է նույն համալսարանի պրիվատ-դոցենտ, այնուհետև՝ պրոֆեսոր։ 1922 թվականից եղել է ԽՍՀՄ Գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ, 1939 թվականից՝ ակադեմիկոս։ 1900 թվականին պեղումներ է կատարել Ռուսաստանի միջին և հարավային քաղաքներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Пичета В․ И․* Академик Ю․В․Готье, «Исторические записки», 1945, в․ 15
Բերեգովայա փողոց (Դոնի Ռոստով)

Բերեգովայա փողոց (ռուս.՝ Береговая улица), փողոց Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքի կենտրոնական և Նախիջևանի հատվածներում։ Ժամանակակից տեսանկյունից փողոցը բաժանում է Դոնի աջ առափն ու քաղաքի զանգվածային կառուցապատման առաջին գիծը, իսկ սկզբնապես այն և առափը միասնական միավորն էին և ունեին նույն անունը։ Փողոցը սկսվում է Սիվերսի պողոտայից և անցնում Դոնի երկայնքով մինչև Կիզետերինովսկայա ձորակ` ընդհատվելով միայն Բոգատյանովսկի զառիվայրից մինչև Դերժավինի նրբանցք ընկած հատվածում։


== Պատմություն ==
Բերեգովայա (Առափնյա) փողոցը նավագնացության ժամանակաշրջանում միշտ եղել է Դոնի Ռոստովի ամենաբանուկ փողոցներից մեկը, կառցապատված է եղել պահեստներով և մառաններով, Հարավարևելյան երկաթուղու առևտրային ճյուղի կառուցումից հետո նրա ակտիվությունն ավելի է մեծացել։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից առաջ ավարտվում էր առափի բարեկարգումը հարակից տարածքների` Տեմեռնիկի գետաբերանից մինչև Բոգատյանովսկի զառիվայր սալապատումով, որը սկսվել էր 1897 թվականին։ Փողոցի բարեկարգումը կատարվել է արդեն խորհրդային տարիներին։ 1949 թվականին բարեկարգվել է առաջին հատվածը` Տեմեռնիկի գետաբերանից մինչև Սոկոլովի պողոտայի առանցքը, քառորդ դար անց` մինչև «Կարմիր Դոն» գործարանն ընկած հատվածը։


== Արդի վիճակ ==

Բերեգովայան Սիվերսի պողոտայից մինչև Բոգատյանովսկի զառիվայրն ընկած հատվածում Դոնի Ռոստով քաղաքի ամենագեղեցիկ փողոցներից է, քաղաքի դեմքը Դոնի կողմից։ Նրա երկայնքով տեղակայված են մի քանի հուշարձաններ, գեղեցիկ շենքեր, բարեկարգ առափ և Պարամոնովի պահեստները, որոնք պատմության և մշակույթի դաշնային նշանակության հուշարձաններ են։ 2011 թվականին առափի` Սիվերսի պողոտայից մինչև Բոգատյանովսկի զառիվայրն ընկած հատվածը, որը նախկինում փողոցի մի մասն էր, ստացավ պուրակային գոտու իրավաբանական կարգավիճակ։ Դերժավինի նրբանցքից մինչև Կիզետիրինովսկայա ձորակն ընկած հատվածում փողոցը ներկայում գործնական հետաքրքրություն չի ներկայացնում։ Սակայն հայտարարվել է փողոցի Բոգատյանովսկի զառիվայրից արևելյան ուղղությամբ մինչև 13-րդ գիծ շարունակության նախագծման մրցույթ. նախատեսվում է կառուցել երթևեկության 4 գոտի, 20-40-մետրանոց հենասյուներով 310-մետրանոց էստակադ, ինչպես նաև շրջանաձև տրանսպորտային հանգույց։ Բերեգովայա փողոցի և Դոնի հարակից առափի ընդլայնումը սերտորեն կապված է Թատերական զառիվայրի ապագա պլանավորման և դեպի Կանաչ կղզի անցման հետ, որի ուղղությամբ նախատեսվում է ապագայում կառուցել կամուրջ։ Փողոցի նշված միացնող հատվածի տարածքը, որտեղ այժմ գտնվում է գետային նավահանգիստը, նախատեսվում է զարգացնել որպես հանրային-գործարար գոտի` հյուրանոցների, հանգստի գոտիների և գրասենյակային շենքերի կառուցումով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Դաշնամուր (այլ կիրառումներ)

Դաշնամուր, կարող է վերաբերել՝

Դաշնամուր - երաժշտական գործիք, համարվում է աշխարհում ամենատարածված գործիքներից մեկը
Դաշնամուր - դրամատիկ ֆիլմ, նկարահանել է ռեժիսոր և Սցենարիստ Ջեյն Քեմփիոնը 1993 թվականին
Կիզիլտաշ (գյուղ, Կուգարչինսկի շրջան)

Կիզիլտաշ (ռուս.՝ Кызылташ, բաշկիրերեն՝ Ҡыҙылташ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բերեզան (քաղաք, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲերեզանԲերեզան (ուկրաիներեն՝ Березань), քաղաք Ուկրաինայի Կիևի մարզի Բերեզանի քաղաքային խորհուրդում, մարզային նշանակության քաղաք։
2010 թվականի տվյալներով Բերեզան քաղաքում բնակվում էր 16 761 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 32,92 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2013-08-07 at the Wayback Machine. (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սեդելիանո

Սեդելիանո (իտալերեն՝ Sedegliano), կոմունա Իտալիայի Հանրապետությունում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3843 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 77 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 50 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33039։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0432։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0432 915522
Էլեկտրոնային փոստ՝ segreteria@com-sedegliano.regione.fvg.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.sedegliano.ud.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Շտոկերաու

Շտոկերաու (գերմ.՝ Stockerau), քաղաք Ավստրիայի Կոռնոյբուրգ շրջանում (Ստորին Ավստրիա երկրամաս)։ Ընկած է երկրի մայրաքաղաք Վիեննայից մոտավորապես 25 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևմուտք, Դանուբ գետից ընդամենը մի քանի կիլոմետր հեռավորության վրա։ Զբաղեցնում է 37,41 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2018 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով եղել է  16 916 (այդ ցուցանիշով առաջին տեղն է զբաղեցնում Վայնֆիրտել ենթաշրջանում)։ Պաշտոնական կոդը՝  3 12 30: Շտոկերաուն անվանում են նաև Լենաուշտադ (գերմաներեն՝ Lenaustadt, այսինքն՝ Լենաուի քաղաք), քանզի ավստրիացի մեծ բանաստեղծ Նիկոլաուս Լենաուն հաճախ է այցելել ու տևական ժամանակ անցկացրել այստեղ՝ հյուրընկալվելով շտոկերաուցի պապին ու տատին։


== Ժողովրդագրություն ==


== Քույր քաղաքներ ==
 Անդերլեխտ, Բելգիա
 Բարանովիչի, Բելառուս
 Մոշոնմադյարովար, Հունգարիա


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Jean-Paul Lehners, 1973: Die Pfarre Stockerau im 17. und 18. Jahrhundert – Erste Resultate einer demographischen Studie; in: H. Helczmanovski (Hg.): Beiträge zur Bevölkerungs- und Sozialgeschichte Österreichs; München & Wien, Ss. 373–401.
Jean-Paul Lehners, 1974: Haus und Familie im Markt Stockerau am Ende des 17. Jahrhunderts; in: Unsere Heimat – Zeitschrift des Vereins für Landeskunde von Niederösterreich und Wien, 45, Ss. 222–235.
Friedrich Buschmann - Dein Stockerau, die Chronik der Stadt


== Արտաքին հղումներ ==

Webpräsenz der Stadtgemeinde Stockerau
Statistiken zu Stockerau Archived 2007-09-30 at the Wayback Machine.
Официальная страница (գերմ.)
Ալդինո

Ալդինո (իտալերեն՝ Aldino), կոմունա Իտալիայում՝ Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում՝ Բոլցանո գավառում։ Սահմանակից է Բրոնցոլո, Կարանո, Դայանո, Մոնտանիա, Նովա Պոնենտե, Օրա, Տրոդենա, Վարենա համայնքներին։ Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 1.681, բնակչության խտությունը կազմում է 26 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 63 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 39040, հեռախոսային կոդ՝ 00471։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
(Գերմաներեն) Համայնքի կայքէջը
Սյուրժեր (կանտոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սյուրժեր (այլ կիրառումներ)Սյուրժեր (ֆր.՝ Surgères), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Պուատու Շարանտա շրջանում։ Ծովափնյա Շարանտ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Ռոշֆոր օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 14277 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1737 է։ Կանտոնում կա 12 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկայա)

Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (Նիկողայոս Հրաշագործ եկեղեցի, ռուս.՝ Церковь Николая Чудотворца), ուղղափառ տաճար Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկայա սլոբոդայում։ Ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Շախտիի և Միլլերովոյի թեմի Նովոշախտինսկի գործակալությանը։
Հասցեն՝ 34658, Ռոստովի մարզ, Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջան, Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկայա սլոբոդա, Մոսկովյան փողոց, 52գ։


== Պատմություն ==
Ռոդիոնով ավանի բնակիչները ցանկանում էին ունենալ սեփական եկեղեցի, քանի որ մոտակա ծխական եկեղեցին գտնվում էր 25 վերստ հեռավորության վրա՝ Նեսվետայսկի խուտորում։ 1877 թվականին նրանք ստացան սեփական եկեղեցի կառուցելու թույլտվություն, և հենց նույն թվականին այն կառուցվեց ու նոյեմբերի 8-ին օծվեց ավագ երեց Իոան Կիտայսկու կողմից։
Տաճարը փայտե էր, նույնպիսի զանգակատնով, որն ուներ չորս զանգ։ Ներսից եկեղեցու պատերը սվաղված էին և սպիտակեցված, դրսից ներկված էին սպիտակ ներկով։ Երկաթյա տանիքը ներկված էր կանաչ ներկով, խաչերը ոսկեզօծ էին։ Աղոթասրահի կենտրոնում կախված էր ջահ, գավիթն ու խորանը փայտե էին։ Եկեղեցուն կից կային քարե պահակատուն և փայտե սեղանատուն։ Ավելի ուշ տաճարի շուրջ կառուցվեց քարե ցանկապատ։ 1894 թվականին հիմնադրվել է եկեղեցական-ծխական դպրոց։ 1897 թվականի մայիսին գյուղական ժողովում ընտրվել է նրա շինարարության տեղը։
1920-ական թվականներին եկեղեցին փակվել է և հիմնովին քանդվել։ Նրա շինարարական նյութերից կողքին կառուցվել է միջնակարգ դպրոց, իսկ փլատակների տեղում կազմակերպել է մարզահրապարակ։
ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո՝ 1998 թվականին, ոչնչացված տաճարի տեղում տեղադրվել է շինարարական վագոն, որտեղ սկսել են անցկացվել ժամերգություններ։ 1999 թվականին իրականացվել է նոր տաճարի հիմնարկեքը։ 2003 թվականի ապրիլի 7-ին նոր քարե տաճարում կատարվել է Պատարագ, և այդ պահից սկսած բոլոր ժամերգություններն անցկացվում են այս տաճարում։ Եկեղեցին վերստեղծվել է տեղի բնակիչների նվիրատվություններով։
Տաճարին կից աշխատում է եկեղեցական կրպակ։ Եկեղեցու վանահայրն է ավագ երեց Կոնստանտին Կրախմալյովը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տաճարի կայքը
Храм святителя Николая Чудотворца слободы Родионово-Несветайская
Родионово-Несветайское благочиние. Все церкви и монастыри.
Родионово-Несветайское благочиние Archived 2017-03-24 at the Wayback Machine.