armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մակրակոմի

Մակրակոմի (հուն․՝ Μακρακώμη), փոքր քաղաք Հունաստանում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 150 մետր բարձրության վրա, Սպերխիոս գետի ձախ (հյուսիսային) ափին, Սպերխիսից 4 կիլոմոտր դեպի հյուսիս, Լամիայից 28 կիլոմետր հյուսիս-արևմուտք և Աթենքից դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Մտնում է համանուն համայնքի Կենտորնական Հունաստան պերիֆերիայի Ֆտիոտիդա ծայրամասային միավորման կազմի մեջ։ Բնակչությունը 2245 բնակիչ է՝ ըստ 2011 թվականի հաշվառման։ Տարածքը 12,579 քառակուսի կիլոմետր է։
Քաղաքով անցնում է 38 ազգային ճանապարհը։ Լամիա-Կարպենիսիոն ճանապարհը եվրոպական E952 երթուղու մաս է։
Մինչ 1916 թվականից քաղաքը կոչվում էր Վարիբոպի (Βαρυμπόπη)։ Մակրա Կոման (Μακρά Κώμη, «մեծ գյուղ»)՝ հին գյուղ Լոկրիդում, Թեսալիայի սահմանին մոտ։ Մակրակոմի համայնքը ստեղծվել է 1835 թվականին։ 1912 թվականին ստեղծվել է Վարիբոպիի միությունը։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի եզրափակիչ 2015

ՈՒԵՖԱ Չեմպիոներ Լիգայ 2015 եզրափակիչ, ՈՒԵՖԱ Չեմպիոների Լիգա 2014-2015 մրցաշրջանի եզրափակիչ խաղը։ Այն ՈՒԵՖԱ-ի հովանու ներքո անցկացվող ամենահեղինակավոր առաջնության 60-րդ եզրափակիչն էր և 20-րդը Եվրոպայի չեմպիոնների գավաթի՝ Չեմպիոների Լիգա վերանվանվելուց հետո։
Խաղը տեղի է ունեցել 2015 թվականի հունիսի 6-ին Բեռլինի Օլիմպիական մարզադաշտում իտալական Յուվենտուս և իսպանական Բարսելոնա ակումբների միջև։ «Բարսելոնան» հաղթել է 3:1 հաշվով՝ 5-րդ անգամ նվաճելով Չեմպիոների Լիգայի հաղթող տիտղոսը։


== Ճանապարհ դեպի եզրափակիչ ==


== Մարզադաշտ ==

Բեռլինի Օլիմպիական մարզադաշտը կառուցվե է 1936 թվականի Օլիմպիական խաղերի անցկացման համար։ 1974 և 2006 թվականներին այնտեղ անցկացվել են աշխարհի առաջնությունների մի քանի խաղեր, այդ թվում նաև 2006 թվականի աշխարհի առաջնության եզրափակիչը Իտլաիայի և Ֆրանսիայի հավաքականների միջև (1:1, 5:3 11 մ.):


== Խաղ ==


=== Վիճակագրություն ===


== Ծանոթագրություններ ==
Աղփունարի լեռնաշղթա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղփունար (այլ կիրառումներ)Աղփունղար, լեռնաշղթա Թուրքիայի արևելքում, Հայկական լեռնաշխարհում, Մեծրաց լեռներում։ Օլթի և Կարս գետերի միջև։ Կազմված է լիպարիտներից, վանակատից, և անդեզիտներից։


== Ծանոթագրություններ ==
Զորոյի լեգենդը

«Զորոյի լեգենդը» (անգլ.՝ The Legend of Zorro), ռեժիսոր Մարտին Քեմփբելի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Անտոնիո Բանդերասը, Քեթրին Զետա-Ջոնսը, Ադրիան Ալոնսոն, Ռուֆուս Սյուելը, Նիկ Չինլանդը, Խուլիո Օսկար Մեչոսոն, Մայքլ Էմերսոնը, Շուլեր Հենսլին, Լեո Բյորմեսթերը, Թոնի Ամենդոլան։


== Սյուժե ==
Տասը տարի անց Ալեհանդրոն Ելենային և իր որդուն՝ Հոակինին, խոստանում է հրաժարվել դիմակից և հավերժ արկածներից, բայց դա իրականություն դարձնել նրան չի հաջողվում, քանի որ նոր դավադրություն է կազմակերպվում, իսկ դրան կարող է դիմակայել միայն Զորոն։


== Դերերում ==


== Երաժշտություն ==


=== Track listing ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Զորոյի լեգենդը(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Զորոյի լեգենդը»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
Էիգռումեե

Էիգռումեե (էստ․՝ Äigrumäe), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Վիիմսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 168 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սերկիզով

Սերկիզով (ուկրաիներեն՝ Серкізів), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1570 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սերկիզով գյուղում բնակվում էր 44 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,551 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 79,85 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժանետ Կագամե

Ժանետ Նյիրամոնգի Կագամե (Ժանետ Նյիրամոնգի, Jeannette Nyiramongi, օգոստոսի 10, 1962(1962-08-10), Kingdom of Burundi), Ռուանդայի նախագահ Փոլ Կագամեի կինը։ Ռուանդայի Առաջին տիկին է դարձել, երբ 2000 թվականին ամուսինը ստանձնել է երկրի նախագահի պաշտոնը։ Զույգն ունի չորս երեխա` Իվան, Անգե, Յան և Բրայան։ Կագամեն Imbuto հիմնադրամի հիմնադիր-նախագահն է, հասարակական կազմակերպություն, որի առաքելությունն է աջակցել առողջ, կրթված և բարեկեցիկ հասարակության զարգացմանը։


== Կենսագրություն ==
Ջանեթը ծնվել է 1962 թվականին Բուրունդիում, տուտսի ծնողների ընտանիքում։ Ունեցել է 7 քույր-եղբայր։ Հայրը Բուժումբուրայի միջազգային օդանավակայանում ռեստորան է ունեցել։ 1983 թվականին Ժանետը մեկնել է Նայրոբի (Քենիա) սովորելու, նախքան ֆրանսիական Spie Batignolles շինարարական ընկերությունում աշխատելը։ 1988 թվականին հանդիպել է Փոլ Կագամեին, ով Ուգանդայում զինվորական հետախուզության ղեկավարն էր։ Հաջորդ տարի զույգն ամուսնացել է։ 1990 թվականին Ռուանդայի հայրենասիրական միությունը հարձակման է ենթարկել Ռուանդայի նախագահ Ժուվենալ Հաբիարիմանայի ռեժիմին։ Ժանետն այդ ժամանակ գտնվում էր Բելգիայում։


== Ակտիվիզմ ==
1994 թվականին Ռուանդայի ցեղասպանությունից հետո Ժանետը վերադառնում է իր հայրենի Ռուանդա և իրեն նվիրում Ռուանդայի խոցելի բնակչության, հատկապես այրիների, որբերի և աղքատ ընտանիքների ապրելակերպի բարելավմանը։ 2001 թվականի մայիսին Կիգալիում կազմակերպում է Աֆրիկյան մայրցամաքի առաջին տիկնանց գագաթնաժողովը` նվիրված երեխաների և ՄԻԱՎ / ՁԻԱՀ-ի կանխարգելմանը։ Գագաթնաժողովի արդյունքում ստեղծվում է PACFA-ն (Ընտանիքի պաշտպանություն և խնամք ՄԻԱՎ / ՁԻԱՀ-ից)։ Այդ նախաձեռնությունը հիմնականում կենտրոնացած է ՄԻԱՎ-ի կանխարգելման և ողջ ընտանիքի հոգատար վերաբերմունքի մոտեցման վրա։ 2002 թվականին Կագամեն հիմնադրում է ՄԻԱՎ / ՁԻԱՀ-ի դեմ պայքարի Աֆրիկայի առաջին տիկնանց կազմակերպությունը (OAFLA) և 2004-2006 թթ. նախագահել է այն։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայկականություն-Արիականություն

«Հայկականություն-Արիականություն» (գերմ.՝ «Armeniertum-Ariertum»), 1934 գերմանական Պոտսդամ քաղաքում լույս տեսած գիրք։ Գիրքը ներառում է Եվրոպայի մի շարք գիտնականների և հասարակական գործիչների ուսումնասիրություններն ու հոդվածները նվիրված հայ ժողովրդի պատմությանն ու մշակույթին։
Գրքի մեջ հետազոտողները հայ ժողովուրդը, հայ պատմություն, հայ մշակույթը և հայ արվեստը դիտարկում են գիտական ամենաբարձր չափանիշով, համաշխարհային մշակույթի և հնագույն քաղաքակրթությունների համապատկերի մեջ։ Գիրք կատարեց իր մեծ դերը և Եվրոպայում բնակվող հայությունը զերծ է մնում հրեաներին և այլ մի շարք այլ ժողովուրդներին Նացիստական Գերմանիայի կողմից պատրաստված ահռելի ճակատագրից։


== Հայերեն թարգմանություն ==
Գիրքը թարգմանվել է հայերեն, իտալերեն, ռուսերեն։ Առաջին անգամ գերմաներենից հայերեն է թարգմանել Երևանի պետական համալսարանի գերմաներենի ամբիոնի վարիչ Ալինա Տոնոյանը և Յուրի Խաչատրյանի ու Արա Գուրզադյանի խմբագրությամբ այն տպագրվել է «Գրական թերթ»-ում (1998, համարներ 2-12)։ Առանձին գիրքով այս թարգմանությունը լույս է տեսել 2001 թվականին։


== Գրականություն ==
Dr. von Leer. Dr. Abeghian. Dr. Roth, Dr. Stier. Armeniertum Ariertum. Potsdam. 1934


== Ծանոթագրություններ ==
Սերգեյ Թումասյան

Սերգեյ Ալեքսանդրի Թումասյան (հունվարի 31, 1990(1990-01-31), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայկական ծագմամբ ռուսաստանցի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։


== Կենսագրություն ==
Սերգեյ Թումասյանը Վ․ Պոնեդելնիկի անվան ՕՌՄՊՄԴ-8-ի սան է։ 2008-2009 թվականներին խաղացել է ֆիննական ստորին լիգաների «Ռակուունատ» և «ԿոոՏեեՊեե» ակումբներում։ 2009 թվականի սեպտեմբերին վերադարձել է Ռոստով և ութ հանդիպում անցկացրել երկրորդ դիվիզիոնի ԲՄԱ ակումբում՝ բոլոր խաղերում փոխարինման դուրս գալով հանդիպման վերջում։ 2010 թվականին տեղափոխվել է «Ռոստով» ակումբում՝ երկրորդ կազմում անցկացնելով 27 հանդիպում և խփելով երեք գոլ։ Հիմնական թիմի կազմում իր նորամուտը կատարել է Ռուսաստանի գավաթի խաղարկության 2010/11 մրցաշրջանի 1/16 եզրափակչի՝ հուլիսի 13-ին Բելգորոդի «Սալյուտ» ակումբի դեմ անցկացված արտագնա խաղում՝ փոխարինման դուրս գալով հանդիպման 85-րդ րոպեին։ Պրեմիեր լիգայում իր նորամուտը նշել է օգոստոսի 14-ին՝ փոխարինման դուրս գալով 18-րդ տուրի՝ Ռամենսկոեի «Սատուրնի» դեմ արտագնա խաղի երկրորդ խաղակեսի ավելացված երկրորդ րոպեին։ 2011 թվականին նորից հանդես է եկել Ֆինլանդիայում․ ըստ որոշ տվյալների՝ խաղացել է «Յակոբստադ» ակումբում, ըստ այլ տվյալների՝ «Յարոյում»։
2012-2013 թվականներին Սերգեյ Թումասյանը խաղացել է ռուսական սիրողական «Ժեմչուժինա ՌՈՒԴՆ» (Սոչի) և «Դոնէներգո» (Ակսայ) ակումբներում։ 2013 թվականի սեպտեմբերի ն դիտումների է մասնակցել բելառուսական «Նեմանում»։ 2013/14 մրցաշրջանի երկրորդ կեսին ՍԿՎՕ ակումբի կազմում անցկացրել է 9 խաղ և խփել մեկ գոլ ՊՖԼ-ում։ 2014 թվականի հուվարին դիտումների է մասնակցել Կալինինգրադի «Բալթիկայում»։ 2014 թվականի հուլիսի վերջին պայմանագիր է կնքել հայկական «Գանձասար» ակումբի հետ, որի կազմում անցկացրել է երեք խաղ, սակայն մեկ ամիս անց պայմանագիրը խզվել է։ 2014/15 մրցաշրջանում մասնակցել է 23 հանդիպման և խփել հինգ գոլ «Սոչիում»։ Ակումբից հեռանալուց հետո իր խաղային պահերի տեսագրություններն ուղարկել է եվրոպական ակումբներ և 2015 թվականի հուլիսին պայմանագիր  կնքել Տալլինի «Ինֆոնետ» ակումբի հետ։ 2016 թվականին խաչաձև ջղի ու մենիքսի վնասվածքի պատճառով մինչև սեպտեմբեր խաղադաշտ դուրս չի եկել։ Թիմի կազմում դարձել է Էստոնիայի չեմպիոն և երկարաձգել պայմանագրի ժամկետը երկու տարով։ 2017 թվականի մրցաշրջանում նվաճել է Էստոնիայի գավաթն ու Սուպերգավաթը։
2018 թվականի հունվարի 31-ին Սերգեյ Թումասյանը պայմանագիր է կնքել Տալլինի մեկ այլ ակումբի՝ «Նիմմե Կալյուի» հետ երկու տարով։


== Ընտանիք ==
Հայրը՝ Ալեքսանդր Թումասյանը, եղել է մարզիչ, եղբայրները՝ Դենիս և Ալեքսանդր Թումասյանները, ֆուտբոլիստներ են։ Ունի կրտսեր եղբայր (ծնվել է 2008/2009 թվականին)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սերգեյ Թումասյան
Օկղուրեշի

Օկղուրեշի (վրաց.՝ ოყურეში), գյուղ Վրաստանում: Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Ցագերի շրջանում:


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 500 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ցագերից հեռու է 18 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 387 մարդ:


== Ծանոթագրություններ ==
Եգինկա

Եգինկա (ռուս.՝ Егринка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ներքին Տոմա գետի աջ ափով՝ 45 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 8 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300112103000027449
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002744
Ավազանի կոդը -  03.02.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Տիմոֆեյ Դեդեօղլու

Տիմոֆեյ Վլադիմիրի Դեդեօղլու (ռուս.՝ Тимофей Владимирович Дедеоглу, մարտի 4, 1898(1898-03-04), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - 1989, Օդեսա, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային զինվորական, գվարդիայի գեներալ-մայոր (1942 թվական), ԽՄԿԿ անդամ (1921)։


== Կենսագրություն ==
1922 թվականին ավարտել է Կարմիր հրամանատարների դպրոցը (Խարկով), 1940 թվականին՝ Նովոչերկասկի բարձրագույն հեծելազորային, 1942 թվականին՝ Կ․ Վորոշիլովի անվան բարձրագույն ռազմական ակադեմիայի (Ուֆա) դասընթացները։ 1918-1920 թվականների քաղաքացիական պատերազմի տարիներին կռվել է Դենիկինի, Վրանգելի, սպիտակ լեհերի դեմ։ Ծառայել է Ի․ Ցակիրի 45-րդ դիվիզիայում, ապա՝ Գ․ Կոտովսկու բրիգադում։ 1939 թվականին մասնակցել է Արևմտյան Ուկրաինայի և Բելառուսիայի, 1940 թվականին՝ Բեսարաբիայի վերագրմանը։ Խորհրդա-գերմանական ռազմաճակատի գործողությունների ժամանակ մարտնչել է Հարավ-Արևմտյան, Կենտրոնական, Հարավային և Առաջին բելառուսական ռազմաճակատներում։ Եղել է հեծյալ դիվիզիայի հրամանատար, հեծյալ կորպուսի հրամանատարի տեղակալ։ Ետպատերազմյան տարիներին ծառայել է Օդեսայի ռազմական օկրուգում։ Պարգևատրվել է Լենինի, Կարմիր դրոշի 5-րդ, Սուվորովի 2-րդ, «Հայրենական պատերազմի» 1-ին աստիճանի, Աշխատանքային կարմիր դրոշի, Կարմիր աստղի շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Money on My Mind

«Money on My Mind» (անգլ. թարգմանաբար՝ «Մտածում եմ փողի մասին»), բրիտանացի երգիչ Սեմ Սմիթի երգը, որը թողարկվել է որպես նրա դեբյուտային «In the Lonely Hour» ալբոմի երկրորդ սինգլ` 2014 թվականի փետրվարի 16-ին Մեծ Բրիտանիայում։
«Money on My Mind» երգը հասել է բրիտանական հիթ-շքերթի առաջին հորիզոնականին և ընդգրկվել  Իռլանդիայի, Ավստրիայի, Բելգիայի և այլ երկրների հիթ-շքեթներում։


== Երգի մասին ==
Երգի հեղինակներն են Սեմ Սմիթն և Բեն Էշը։ «Money on My Mind» տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է Ջեմի Թրեյվզը, թողարկվել է YouTube-ում՝ 2014 թվականի հունվարի 12-ին։ Տեսահոլովակը նկարահանվել է Լաս Վեգասի խաղատներից մեկում։
Digital Spy-ի գրախոսությունում երգին տրվել է չեզոք գնահատական, այն նկարագրվել է որպես «հուքերի ծույլ որոնում»։


== Երգացանկ ==


== Հիթ-շքերթներ և հավաստագրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Պոկրովկա (գյուղ, Տույմազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոկրովկաՊոկրովկա (ռուս.՝ Покровка, բաշկիրերեն՝ Покровка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 111 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հայոց ցեղասպանության հուշաքար (այլ կիրառումներ)

Հայոց ցեղասպանության հուշաքար, կարող է վերաբերել՝

Հայոց ցեղասպանության հուշաքար - հուշարձան Բուլղարիայի Բուրգաս քաղաքի Սուրբ Խաչ հայկական եկեղեցու բակում
Հայոց ցեղասպանության հուշաքար - հուշաքար Բուլղարիայի Վառնա քաղաքի Սուրբ Սարգիս հայկական եկեղեցու տարածքում
Հայոց ցեղասպանության հուշաքար - հուշաքար ԱՄՆ Միչիգան նահանգի Տրոյ քաղաքի Ռիվերֆրոնտ զբոսայգում՝ Վիետնամի պատերազմի զոհերի հուշակոթողի հարևանությամբ
Յուրի (այլ կիրառումներ)

Յուրի, կարող է վերաբերել՝

Յուրի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում
Յուրի - հունական ծագումով անվան ռուսական տարբերակներից
Գյոտեբորգի համալսարան

Գյոտեբորգի համալսարան (շվեդերեն՝ Göteborgs universitet, լատ.՝ Universitas Gothoburgensis), համալսարան Գյոտեբորգում (Շվեդիա)։ Գյոտեբորգի համալսարանը, որտեղ սովորում է շուրջ 37000 ուսանող, Շվեդիայի ամենամեծ համալսարանն է։
Համալսարանը Շվեդիայի համալսարանների շարքում հնությամբ 3-րդն է իր 37,000 ուսանողներով և 6000 ուսուցչական անձնակազմով։ Հյուսիսային Եվրոպայի երկրներում ամենամեծերից է։


== Պատմություն ==

Համալսարանը հիմնադրվել է 1891 թվականին որպես Göteborgs högskola (Գյոտեբորգի բարձրագույն դպրոց) և ժամանակի ընթացքում միավորել է քաղաքի բոլոր բարձրագույն ուսումնական հաստատությունները։ Լիարժեք համալսարան դարձել է 1954 թվականին՝ Գյոտեբորգի բժշկական դպրոցի հետ միավորումից հետո (շվեդերեն՝ Medicinhögskolan i Göteborg)։ Հիմնական շենքը և ֆակուլտետների մեծ մասը գտնվում են Գյոտեբորգի կենտրոնական մասում։


== Ֆակուլտետներ ==
Բժշկության ակադեմիա Sahlgrenska
Արվեստի ֆակուլտետ
Կերպարվեստի դպրոց Valand
Հասարակական գիտությունների ֆակուլտետ
Բիզնեսի, տնտեսագիտության և իրավունքի դպրոց
Մանկավարժական ֆակուլտետ
Գիտական ֆակուլտետ
Գյոտեբորգի IT համալսարան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (շվեդ.)
Պաշտոնական կայք (անգլերեն)
Պոգրանկոնդուշի

Պոգրանկոնդուշի (ռուս.՝ Погранкондуши), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պիտկյարանտսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իլիջա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իլիջա (այլ կիրառումներ)Իլիջա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 10-12 կմ հյուսիս-արևմուտք, Եփրատ գետի ձախակողմյան սարահարթում, Իլիջա վտակի ափին։


== Անվանումներ ==
Գյուղն ունեցել է հետևյալ անվանումները. Գլիջա, Ելիջա, Ըլըճա, Ըլըջա, Ըլճան, Ըլտճա, Իլըջա, Իլըջան, Իլիճա, Իլինան, Իլիճե, Իլիչա, Իլիջան, Իլիջե, Իսչու, Կլիճա, Կլիջա, Ջերմուկ, Սոուկ Չերմիկ, Սոուկ Ջերմուկ, Սոուղ Ջերմուկ, Սոուղ սու, Սոուք, Սոուք Ջերմուկ։


== Պատմություն ==
114 թվականին Իլիջայի մետ հանդիպել են հռոմեկան կայսր Տրայանոսն (98-117 թթ.) ու հայոց թագավոր Պարթամասիրը։ Գյուղի մասին նաև հիշատակել են թուրք պատմիչներ Նայիման ու Քյաթիբ Չելեբին։
Ըստ Հ. Մանանդյանի, Գրիգոր Խալաթյանցի և Ֆ. Յուստիի Իլիջան հանդիսանում է հին ժամանակներում հիշատակվող Էլեգիա բնակավայրը։
1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ տեղի հայերը գազանաբար ոչնչացվել են Կամախի կիրճում։ Մազապուրծ եղածները գաղթել ու բնակություն են հաստատել Ախալցխայի շրջանի Ծուղրութ գյուղում։


== Բնակչություն ==
1872-1873 թվականներին ուներ 33 տուն՝ 300 հայ բնակչով և 15 տուն քուրդ բնակիչ, 1909 թվականին՝ 220 տուն, որից 80-ից ավելին հայկական։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, պտղաբուծություն, առևտուրն ու արհեստներն էր։ Արհետներից հատկապես աչքի էր ընկնում դերձակությունը։
Գյուղը գտնվում էր ծանր պայմաններում, որի պատճառով հայերի մի մասը պանդխտում էր։
Իլիջան գտնվում էր Տրապիզոն-Էրզրում-Պարսկաստան առևտրային բանուկ ճանապարհի վրա։ Գյուղն ուներ իջևանատուն, սրճարաններ, խանութներ, արհեստանոցներ և առևտրական կրպակներ։


== Օգտակար հանածոներ ==
Գյուղում էին գտնվում Հայկական լեռնաշխարհի հայտնի ջերմուկները, որոնց բուժիչ հատկություններից օգտվել են դեռ վաղ ժամանակներից։ Ըստ ավանդության այդ ջերմուկները եղել են բյուզանդական զորավար Անատոլիսի տաք բաղնիքները։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Իլիջան ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր հայկական վարժարան, որն ուներ 15 աշակերտ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սեփական ստվերից ավելի արագ

«Սեփական ստվերից ավելի արագ» (ռուս.՝ «Быстрее собственной тени»), 1980 թվականի խորհրդային կինոդրամա։


== Սյուժե ==
Վազորդ Պյոտր Կորոլյովը համառորեն ձգտում է հասնել նրան, որ իրեն ուղարկեն միջազգային մրցումների՝ մարզումների ժամանակ ցույց տալով ռեկորդային արդյունքներ։ Նա հասնում է դրան, սակայն վճռական մրցավազքի ժամանակ, երբ ոչ ոք արդեն չի կարող հասնել նրան, նա հանկարծ կանգ է առնում՝ օգնելով բարձրանալ ընկած  հակառակորդին։ Բայց արդյունքի համար պատասխանատու են շատերը։ Կարո՞ղ են նրանք հետագայում վստահել մեծահոգի, բայց ոչ հաղթող մարզիկին` պաշտպանելու երկրի պատիվը։ Դա ցույց կտան Մոսկվայի Օլիմպիական խաղերը։


== Դերերում ==
Անատոլի Մատեշկո – Պյոտր Կորոլյով
Ալեքսանդր Ֆատյուշին – Ֆեոդոսի Նիկիտիչ, Կորոլյովի մարզիչը
Բորիս Մորոզով – Օլեգ Իվանովիչ
Սերգեյ Ռուբեկո – Միլնիկով
Ալեքսեյ Վանին – Ռոլֆ Շմիդտ, մարզիկ
Ելենա Ցիպլակովա – Ելենա, հեռուստահաղորդավար
Վիտալի Մաքսիմով – Իգոր, հեռուստամեկնաբան 
Յուրի Դումչև – դիսկոբոլ
Մարիա Սկվորցովա – Մարիա Վասիլևնա
Յան Յանակիև – ուսուցիչ


== Նկարնահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Դալ Օռլով
Ռեժիսոր՝ Պավել Լյուբիմով
Օպերատոր՝ Վլադիմիր Լիպովոյ
Նկարիչ՝ Սեմյոն Վելեդնիցկի
Կոմպոզիտոր՝ Ալեքսանդր Ժուրբին


== Ծանոթագրություններ ==
Թեզխարաբ (Երևանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թեզխարաբ (այլ կիրառումներ)Թեզխարաբ, գյուղ, Երևանի նահանգի Երևանի գավառի Երևանի գավառակում, իսկ այնուհետև ՀՍՍՀ Աբովյանի շրջանում։ Գտնվում էր Գողթ գյուղի մոտ։


== Պատմություն ==
Ըստ Ղևոնդ Ալիշանի Թեզխարաբն հանդիսանում է հնում հիշատակվող Մեծ Հայքի Այրարատ աշխարհի Կոտայքի գավառի Վաղավեր գյուղը։
Գյուղը լքվել է 1920-1930-ական թվականներին։ Բնակիչները տեղափոխվել են մոտակա բնակավայրեր։


== Բնակչություն ==
1897 թվականին ուներ 38, 1916 թվականին` 36, իսկ 1922 թվականին 53 բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Թեզխարաբն ուներ հայկական եկեղեցի։


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տուրկայի շրջան (Լվովի մարզ)

Տուրկայի շրջան (ուկրաիներեն՝ Турківський район), շրջան Ուկրաինայի Լվովի մարզում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տուրկա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1193 կմ²։


== Բնակչություն ==
2001 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 54906 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 46,02 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Դանուտա Բարտոշ

Դանուտա Բարտոշ (լեհ.՝ Danuta Bartosz, հունվարի 15, 1932(1932-01-15), Piotrków Trybunalski, Լոձի վոյեվոդություն, Լեհաստան), լեհ բանաստեղծ, արձակագիր, էսսեիստ, ֆելիետոնիստ, լրագրող։ Լեհաստանի գրողների միության անդամ։
Սովորել է Պոզնանի Ադամ Միցկևիչ անվան համալսարանում։ Մոտ երկու տասնյակ գրքի հեղինակ է, որոնցից են՝ «Նրա հետքերի որոնումներում», «Հավատի ափով», «Քարերի արցունքները», «Լուսաբացի տագնապներ», «Միայնյ վիշտն է ճիշտ»։ Մասնակցել է Մակեդոնիայի Ստրուգա քաղաքի բանաստեղծական երեկոների 51-րդ հանդիպմանը։
Տպագրվել է մի շարք ալմանախներում ու անթոլոգիաներում, այդ թվում՝ Ստրուգայի փառատոնի ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի հովանու ներքո տպագրված «Ով ով է» ալմանախում։


== Դանուտա Բարտոշը հայերեն ==
Արտիստի մուսան։ Որպես ձեռքսեղմում (լեհական պոեզիայի անթոլոգիա), Ե., «Արմավ», 2016, էջ 15։ Թարգմ.՝ Գագիկ Դավթյան։


== Ծանոթագրություններ ==
Զինկով

Զինկով (ուկրաիներեն՝ Зіньків), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վինկովեցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զինկով գյուղում բնակվում էր 1 822 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6867 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 245,52 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սիլավենգո

Սիլավենգո  (իտալ․՝Sillavengo) կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 567 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 63 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 9 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 28060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0321։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Գերմանո դ’Աուխերեն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0321 825117
Էլեկտրոնային հասցե։ municipio@comune.sillavengo.no.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.sillavengo.no.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Զախարկինո (գյուղ, Կոլոմենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶախարկինոԶախարկինո (ռուս.՝ Захаркино), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օսկար Ավիլես

Օսկար Ավիլես  (իսպ.՝ Óscar Guillermo Avilés,մարտի 24, 1924(1924-03-24), Կալյաո, Պերու - ապրիլի 5, 2014(2014-04-05), Լիմա, Պերու), պերուացի երգիչ, երաժիշտ, կիթառիստ, վերադաշնակող և կոմպոզիտոր։ Պերուի՝ Música criolla երաժշտական խմբի սիրված և ճանաչված երաժիշտներից է։
Հայտնի է «La Primera Guitarra del Perú» պատվավոր տիտղոսով։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է պերուացի հայտնի նկարչի ընտանիքում։ Մանկուց սիրել է կրեոլական երաժշտություն։ Կիթառ նվագել սովորել է իր տատից։ Ապա, 1936–1938 թվականներին, ուսումը շարունակել է Ազգային կոնսերվատորիայում։
Երաժշտական կարիերան սկսել է 1939 թվականին՝ 15 տարեկանում՝ La Limeñita y Ascoy դուետով։ 1942 թվականին նա հանդես է եկել Núñez, Arteaga & Avilés խմբում, որի հետ հաղթել է «La Noche» թերթի կողմից կազմակերպված ռադիոկոնկուրսը, որի արդյունքում նրան սկսել են անվանել La Primera Guitarra del Perú, որը նա պահպանել է ողջ երաժշտական կյանքի ընթացքում։ Հետագայում հանդես է եկել բազմաթիվ հայտնի համույթների և երաժշտական խմբերի հետ, նվագակցել Պերուի նշանավոր երգիչներին և երգչուհիներին։ Կալյաո քաղաքի իշխանությունները 1995 թվականին որոշել են Օսկար Ավիլեսի անունը շնորհել այն փողոցում, որտեղ նա ծնվել է, և  հուշատախտակ են տեղադրել նրա հարազատ տան ճակատին։
Մի քանի մրցանակների (այդ թվում ՝ Սան Մարկոսի համալսարանի Պատվավոր դոկտորի կոչում) և բազմաթիվ ոսկյա թիթեղների դափնեկիր է։


== Սկավառակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Óscar Avilés: Falleció la primera guitarra del Perú Archived 2020-11-09 at the Wayback Machine.(իսպ.)
Óscar Avilés(իսպ.)
Պոկրովսկու տուն (Տագանրոգ)

Ֆ. Պ. Պոկրովսկու տուն (ռուս.՝ Дом Ф. П. Покровского), XIX դարի երկրորդ կեսի առանձնատուն ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի կենտրոնում։ Գտնվում է Կոմսոմոլսկի նրբանցք, 43 հասցեում։ Շրջգործկոմի 1976 թվականի փետրվարի 4-ի որոշմամբ Պոկրովսկու տունն ընդգրկվել է մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտների ցանկում։


== Պատմություն ==

1865 թվականին Կիևից Տագանրոգ է տեղափոխվում հոգևոր ակադեմիայի ուսուցիչ Ֆ. Պ. Պոկրովսկին։ Ժամանելուն պես նա նշանակվում է կրոնագիտության ուսուցիչ արական վարժարանում, ինչպես նաև դառնում է Վերափոխման տաճարի ավագ երեց։ Շուտով Պոկրովսկին ձեռք է բերում մեծ ժողովրդականություն քաղաքում, հատկապես աշակերտների և նրանց ծնողների շրջանում։ Պոկրովսկին բաժանորդագրվում էր ձախ ուղղվածության ամսագրեր ու գրքեր։ Տանը, որտեղ նա բնակություն էր հաստատել 1870-ական թվականներին, ապաստան էին գտնում հեղափոխական շարժմանը մասնակցած աշակերտները։ Պոկրովսկու որդին հարում էր 1880-ական թվականների հեղափոխական խմբակներին։
Այն վարժարանում, որտեղ դասավանդում էր Ֆ. Պ. Պոկրովսկին, սովորել է Անտոն Չեխովը։ Սկսած միջին դասարաններից, կրոնագիտության դասերը Պոկրովսկին առավելապես նվիրում էր գրականության, ռուսական պատմության և ժամանակակից իրադարձությունների մասին աշակերտների հետ ընդհանուր զրույցներին։ Ստեղծագործական հայտնի Անտոշա Չեխոնտե կեղծանունը դպրոցում որպես զվարճալի մականուն Չեխովին տվել է հենց Պոկրովսկին։
Անտոն Չեխովը վայելում էր Պոկրովսկու մեծ համակրանքը, որը հաճախ նրան հրավիրում էր իր մոտ և տրամադրում գրականություն, որն այն ժամանակ համարվում էր վնասակար պատանիների համար։ Պոկրովսկին հաճախ էր հյուրընկալվում Չեխովի հորը` Պավել Եգորովիչին, թեև չէր սիրում նրան կրոնական մոլեռանդության համար։ Դառնալով հայտնի գրող` Չեխովը չի ընդհատել Պոկրովսկու հետ մտերմությունը, նամակագրություն է վարել նրա հետ, նրան է ուղարկել իր ստեղծագործությունները և Տագանրոգում եղած ժամանակ հյուրընկալվել է նրան։


== Նկարագրություն ==
Ֆ. Պ. Պոկրովսկու մեկհարկանի աղյուսե սվաղած տունը իր նկարագրի մեջ կրում է հին ռուսական ճարտարապետության պատմականության հատկանիշներ։ Ձախ կողմում գտնվող գլխավոր մուտքը զարդարված է զանգվածեղ տակառաձև սյուներով առմուտքով, ինչը բնորոշ է տաճարների և հինավուրց վերնատների կերպարներին։ Հին ռուսական ճարտարապետության ոգին զգացվում է և սոխաձև ատտիկոսում։ Պատուհանները վերևից զարդարում են երկրաչափական նախշերով խորշերը։ Պատուհանների տակ գտնվում են հարթ ուղղանկյունաձև խորշեր։ Երեսկալների փոխարեն պատուհանի բացվածքները լրացված են սյունակներով։ Ցոկոլում կան կողպեքաքարերով խորշեր։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Մալայա Անովկա (գյուղ, Նովի Բուգի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մալայա ԱնովկաՄալայա Անովկա (ուկրաիներեն՝ Мала Ганнівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովի Բուգի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալայա Անովկա գյուղում բնակվում էր 129 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,29 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աերոլոգիա

Աերոլոգիա (օդաբանություն) (աերո... + ...լոգիա), օդերևութաբանության բաժին։ Ուսումնասիրում է մթնոլորտի կառուցվածքը, նրա բաղադրությունը, հատկությունները, ֆիզիկական պրոցեսներն ու երևույթները բարձր շերտերում, մշակում է այդ շերտերում օդերևութաբանական տարրերի (օդի ջերմաստիճանի, ճնշման, խոնավության, շարժման և այլն) դիտումների մեթոդները։
Մանագազովո

Մանագազովո (ռուս.՝ Манагазово, բաշկիրերեն՝ Мәнәгәҙ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 92 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իեն Գլեն

Իեն Գլեն (անգլ.՝ Ian Alan Sutherland Glen, ծնվել է 1961 թվականի հունիսի 24-ին), թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության շոտլանդացի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Գլենը ծնվել է Էդինբուրգում։ Սովորել է Դրամատիկական արվեստների թագավորական ակադեմիայում, որտեղ արժանացել է Բենմրոֆտի ոսկե մեդալի (Bancroft Gold Medal)։
1993-2004 թվականներին ամուսնացած էր Սյուզան Հարկերի հետ։ Այս ամուսնության ժամանակ նա ունեցավ մի որդի, որի անունը Ֆինլի էր(Finlay)։ Այժմ ամուսնացած է Շարլոտտ Էմերսոնի հետ, ունեն մեկ աղջիկ, որի անունը Մարի է։


== Դերը թատրոնում ==
Գլենը խաղացել է այնպիսի ներկայացումներում, ինչպիսիք են «Մակբեթ», «Հենրի V», «Հեդդա Գաբլեր»։ 2011 թվականին դարձավ «Տեսլիքներ» ներկայացման բեմադրող ռեժիսորը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սմոլիգով

Սմոլիգով (ուկրաիներեն՝ Смолигів), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լուցկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1570 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սմոլիգով գյուղում բնակվում էր 496 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1418 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 349,79 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մեզ չեք բաժանի

Մեզ չեք բաժանի (հինդի՝ हम साथ साथ हैं, Hum Saath-Saath Hain), Բոլիվուդում նկարահանված մելոդրամա, որը տրվել է վարձույթով 1999 թվականի նոյեմբերի 5-ին։ 1999 թվականի հիթերի ցուցակում զբաղեցրել է առաջին տեղը։


== Սյուժե ==
Ռամ Քիշենը (Ալոկ Նաթխ) և նրա կինը՝ Մամտան (Ռիմա Լագու) ունեն երեք չափահաս չամուսնացած որդի։ Ավագը՝ Վիվեկը, խնդիրներ ունի ձեռքի հետ (Մոխնիշ Բեխլ) ինչի պատճառով կասկածում է, որ երբևէ իրեն կին կգտնի։ Բայց հանկարծ նա ծանոթանում է Սադխանայի (Տաբու) հետ և ամուսնանում նրա հետ։ Միջնեկ որդին՝ Պրեմը (Սալման Խան), երկար տարիներ ապրել է Ամերիկայում և Հնդկաստան գալով նա նշանադրվում է Պրիտիի (Սոնալի Բենդրե) հետ։ Կրտսեր որդին՝ Վինոդը (Սաիֆ Ալի Խան), սիրահարված է իր ընկերուհուն՝ Սապնոիին (Կարիսմա Կապուր) և նույնպես պատրաստվում է նշանադրվել։
Նրանց քույրը՝ Սանգիտան (Նիլամ), ամուսնացած է և ընտանիքի հետ ապրում է ամուսնու տանը։ Հանկարծ նրանց ընտանիքում խնդիրներ են ծագում, և Սանգիտայի ամուսնու եղբայրը նրանց տանից դուրս է անում։ Մամտան ընկերուհիների ազդեցությամբ փորձում է համոզել Ռամին, որ նրանց որդիներն էլ չեն կարող ապրել մի հարկի տակ։ Նա նաև չի բացառում, որ Վիվեկը, որը Մամտայի հարազատ որդին չէ, երբևէ կարող է տանիցդուրս անել Պրեմին և Վինոդին։ Մամտան որոշում է բաժանել եղբայրներին և Վիվեկն ու Սադխանան  ուղևորվում են Ռամպուր նրա ֆաբրիկայում աշխատելու։ Նույն ժամանակ Սանգիտայի ամուսնու եղբայրը գիտակցում է իր սխալը և համոզում է եղբորը տուն վերադառնալ։ Դրանից հետո Մամտան սկսում է կասկածել իր որոշման արդարացիության վրա և փորձում է վերադարձնել Վիվեկին։


== Մրցանակներ ==


== Այլ ==
Ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ Սալման Խանը, Սաիֆ Ալի Խանը, Նիլամը, Տաբուն և Սոնալի Բենդրեն ձերբակալվել են արգելոցում որսագողության համար։ Այս գործով դատավարությունը ձգձգվել է 14 տարի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Нас не разлучить»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Aseem Chhabra. Hum Saath Saath Hain Gets 60-Screen Welcome. Rediff.com, November 2, 1999.
Վայի սյուր Էն (կանտոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վայի սյուր Էն (այլ կիրառումներ)Վայի սյուր Էն (ֆր.՝ Vailly-sur-Aisne), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Պիկարդիա շրջանում։ Էնա դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Սուասոն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 10006 մարդ էր։Կանտոնի համարը 232 է։ Վայի սյուր Էն կանտոնում կա 26 կոմունա, որոնցից ամենամեծը Վայի սյուր Էն կոմունան է։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Ստրեմիգորոդ

Ստրեմիգորոդ (ուկրաիներեն՝ Стремигород), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1591 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստրեմիգորոդ գյուղում բնակվում էր 532 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2587 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 205,64 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիկոնտ

Վիկոնտ (անգլ.՝ viscount; ֆր.՝ vicomte, vicecomes լատիներեն բառից, բառացի՝ կոմսի տեղակալ։ Եվրոպական ազնվական տիտղոս, բարոնից բարձր, բայց կոմսից ցածր։
Վիկոնտ է համարվում կոմսի որդին, հոր կենդանության օրոք։


== Թագը ==

		
		
		


== Հավասարազոր տիտղոսներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Burke’s Peerage & Baronetage, 1956, introduction, pp cxx-cxxviii.
Անդլաու

Անդլաու (ֆր.՝ Andlau), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 1753 մարդ, բնակչության խտությունը` 74.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 23.69 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 33 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1135 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 889-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 246։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,3 %։ 889 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 826 անձ (446 տղամարդ և 380 կին)։ Գործազուրկ են եղել 63 անձ (34 տղամարդ և 29 կին)։ 246 անաշխատունակներից 61-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 116-ը` թոշակառուներ, իսկ 69-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Էդրեդ

Էդրեդ (անգլ.՝ Edred, Eadred, 923, Ուեսեքս, Անգլիա - նոյեմբերի 23, 955(0955-11-23), Ֆրում, Մենդիպ, Սոմերսեթ, Սոմերսեթ, Անգլիա), Անգլիայի արքա 946-955 թվականներին։ Սերել է Ուեսեքսի հարստությունից։ Նրան նախորդել է Էդմունդ I-ը, իսկ հաջորդել է Էդվիգը։


== Կենսագրություն ==
Էդրեդը Էդուարդ Ավագ արքայի և նրա երրորդ կնոջ՝ Էդգիֆայի որդին էր։
946 թվականի մայիսի 26-ին ավագ եղբոր՝ Էդմունդ I-ի սպանությունից հետո Էդրեդն արքայի կտակում նշվում էր որպես գահաժառանգ, քանի որ մնացած որդիները փոքր էին։ Իր կառավարման գրեթե ողջ ընթացքում տառապելով ծանր հիվանդությունից՝ Էդրեդը կառավարման ողջ հոգսը վստահեց մորը՝ Էդգիֆային և իր մոտ խորհրդականին՝ աբբա Դունստանին, ով նաև տնօրինում էր ֆինանսները։
Նրա կառավարման առաջին տարիներին Նորվեգիայի նախկին արքա Արյունալի Էյրիկը ներխուժեց Նորթումբրիա։ Էդրեդին հաջողվեց դուրս նետել զավթիչներին միայն 954 թվականին։ Մեկ տարի անց՝ 955 թվականի նոյեմբերի 23-ին, չթողնելով ժառանգորդ, մահացավ Ֆրում (Սոմերսեթ) բնակավայրում։ Թաղվեց Վինչեսթերի եկեղեցիներից մեկում։ Էդրեդին փոխարինեց նրա զարմիկ Էդվիգը՝ Էդմունդ I-ի որդին։
Դասվել է սրբերի շարքին։ Հիշատակի օրն է նոյեմբերի 23-ը։


== Գրականություն ==
Առաջնային աղբյուրներChronicle of Æthelweard, ed. and tr. Alistair Campbell, The Chronicle of Æthelweard. London, 1961.
Vita S. Dunstani ('Life of St. Dunstan'), ed. W. Stubbs, Memorials of St Dunstan, Archbishop of Canterbury. Rolls Series. London, 1874. 3-52. Available as PDF from Google Books (or from the Internet Archive այստեղ or այստեղ) and from Gallica.
Vita S. Æthelwoldi ('Life of St. Æthelwold'), ed. and tr. Michael Lapidge and Michael Winterbottom, Wulfstan of Winchester. The Life of St Æthelwold. OMT. Oxford, 1991.Երկրորդային աղբյուրներGough, Harold. "Eadred's Charter of AD 949 and the Extent of the Monastic Estate of Reculver, Kent." St Dunstan: His Life, Times and Cult, ed. Nigel Ramsay and Margaret Sparks. Woodbridge and Rochester, NY: Boydell, 1992. 89-10.
Keynes Simon (1994)։ «The 'Dunstan B' Charters»։ Anglo-Saxon England 23: 165–93։ doi:10.1017/s026367510000452x 
Sawyer, P. "The last Scandinavian rulers of York." Northern History 31 (1995)։ 39-44.
Stafford Pauline (1989)։ Unification and Conquest. A Political and Social History of England in the Tenth and Eleventh Centuries։ London 
Stenton, Frank Merry. Anglo-Saxon England. 3d ed. Oxford, 1971. 360-3.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Coins issued by King Eadred at Early Medieval Corpus of Coin Finds Archived 2008-10-04 at the Wayback Machine.
Англо-саксонская хроника 920—1014 гг.
Տամիստե (այլ կիրառումներ)

Տամիստե անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Տամիստե - գյուղ Էստոնիայի Սաուգա շրջանի կազմում։
Տամիստե - գյուղ Էստոնիայի Ռինգու շրջանի կազմում։
Վիգո

Վիգո (իսպ.՝ Vigo [ˈbiɣo], գալ.՝ Vigo), քաղաք և նավահանգիստ Իսպանիայի հյուսիս-արևմուտքում։ Գտնվում է Գալիսիայի ինքնավար համայնքում։ Բնակչությունը 299 հազ. մարդ, տարածքը 109,06կմ²։ Գալիսիայի ամենամեծ քաղաքն է։ Համարվում է համալսարանական քաղաք։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնել են հին հռոմեացիները, սակայն նրանց կառուցած շինություններից գրեթե ոչ մեկը չի պահպանվել։ 1529 թվականին Հռոմեական սրբազան կայսրության միապետ [[Կառլոս V-ը քաղաքին թույլատրել է առևտրով զբաղվել Ամերիկայի հետ։
Իսպանական ժառանգության համար մղված պատերազմի ընթացքում՝ 1702 թվականին Վիգոյի ծովածոցում անգլո-հոլանդական նավատորմն ու զորքը ջախջախել են Ամերիկայից ոսկի ու արծաթ բերող ֆրանս-իսպանական տորմիղը և հարուստ ավար զավթել։ Ի դեպ, ֆրանսիացի անվանի ֆանտաստ գրող Ժյուլ Վեռնի «Քսան հազար լյո ծովի տակ» վեպում, որի որոշ գործողություններ ծավալվում են Վիգոյի ծովածոցում, գլխավոր հերոսը՝ նավապետ Նեմոն, իր «Նաուտիլուս» սուզանավի կառուցման համար անհրաժեշտ գումարը ձեռք է բերում 1702 թվականին տեղի ունեցած ծովամարտի ժամանակ անգլիացիների խորտակած նավերի գանձերը սուզվելու միջոցով հանելով։


== Սպորտ ==
Վիգոյում է գտնվում «Սելտա» ֆուտբոլային ակումբի մարզաբազան։


== Անվանի վիգոցիներ ==
Շոան Մանուել Պինտոս (1811—1876) — գալիսիացի բանաստեղծ, ում համարում են գալիսիական վերածննդի՝ 19-րդ դարի երկրորդ կեսին գալիսիական լեզվի ու գրականության վերածնության նախակարապետ.
Շոսե Մարիա Պոսադա (1812—1878) — գալիսիացի բանաստեղծ, ով հող է նախապատրաստել անվանի բանաստեղծուհի Ռոսալիա դե Կաստրոյի պոեզիայի համար.
Սերաֆին Ավենդանյո (1838—1916) — իսպանացի նկարիչ
Լաուրա Պոնտե (ծնվ.1973) — իսպանացի դերասանուհի և ֆոտոմոդել


== Քույր քաղաքներ ==
 Պորտու, Պորտուգալիա
 Բուենոս Այրես, Արգենտինա
 Կարակաս, Վենեսուելա
 Լաս Պալմաս, Իսպանիա
 Նարսաք, Գրենլանդիա


== Բնակչություն ==


== Գրականություն ==
Calero R. C. Historia da literatura galega contemporánea: 1808-1936 : [галис.] / Ricardo Carballo Calero. — 3.ª edición. — Vigo : Editorial Galaxia, 1981. — 894 p. — ISBN 8471543915.


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Արտաքին հղումներ ==

«Vigo»։ Encyclopædia Britannica 28 (11th ed.)։ 1911։ էջ 62 
Պաշտոնական կայքէջ
Info about Vigo at Spanish Tourism Board Official Website Archived 2018-03-11 at the Wayback Machine.
hoxe.vigo.org Виго. պաշտոնական կայք (իսպ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (167701-167800)

Աստերոիդների ցանկ (167601-167700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (167801-167900)
 Աստերոիդների ցանկ (167601-167700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (167801-167900)
Պավլովսկի երկրորդ գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Պավլովսկի երկրորդ գյուղական խորհուրդ (ուկրաիներեն՝ Павлівська Друга сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պավլովսկի երկրորդ գյուղական խորհրդում բնակվում էր 500 մարդ։ Տարածքը՝ 38.22 կմ²։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 13.08 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։
Հիմնվել է 1918 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի պետական ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
Վոլոսնիցա (Պեչորայի վտակ)

Վոլոսնիցա  (ռուս.՝ Волосница), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պեչորա գետի ձախ ափին՝ 1557 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 64 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկ Պեչորայի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100112103000058044
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103005804
Ավազանի կոդը — 03.05.01.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Սյուլինյա

Սյուլինյա (ֆր.՝ Sulignat), կոմունա Ֆրանսիայում, Ռոն Ալպեր մարզի Էն գավառում։ Մտնում է Շատիոն սիուր Շալարոն կանտոնի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Բուրկ ան Բրես։
Կոմունայի INSEE կոդը՝ 01412։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 360 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից 50 կմ դեպի հյուսիս, 21 կմ հյուսիսԲուրկ ան Բրեսից։


== Կլիմա ==
Կլիման կիսացամաքային է, ձմռանը ցուրտ է, իսկ ամռանը՝ տաք։ Կոմունայում անձրևներ հաճախ են լինում, հիմնականում՝ ամռան ամիսներին։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 569 մարդ։


== Ադմինիստրացիա ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիք (15-64 տարեկան) ունեցող 363 մարդկանցից 299-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 34-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 82,4 % է, 1999 թվականին՝ 76,0 %)։ 299 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 273-ը (144 տղամարդ, 129 կին), գործազուրկ է եղել 26 մարդ (10 տղամարդ և 16 կին)։ 64 պասիվներից 27 մարդ եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 23-ը՝ թոշակառու, 14-ը պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Լոնժի պալատ


== Նկարներ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրանսիայի տնտեսական հետազոտությունների և վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
cassini.ehess.fr. Проверено 23 июня 2014. Archived 2008-06-21 at the Wayback Machine.
Գուջարաթական գրականություն

Հուջարաթական գրականություն, հուջարաթցիների՝ Հնդկաստանի Հուջարաթ նահանգում և Բոմբեյում ապրող ժողովրդի գրականությունը։
Վաղ շրջանին (12-14 դդ.) բնորոշ են ժողովրդական տոնակատարությունների հետ կապված գեղարվեստակաև ձևերը, ինչպես նաև ջայնական քարոզիչների կրոնախրատական պոեմները (ռասո)։ 14-16 դդ. Հուջարաթական գրականություն ներթափանցված էր դեմոկրատական կրոնա-բարենորոգչական բհաքթի («Սեր առ աստված») շարժման գաղափարներով։ Նարսինհ Մեհթայի (1414-80), Միրա Բաիի (1499-1547), Բհալանի (14341514) պոեզիան ուղղված էր բարձր դասերի և ուղղափառ հինդուիզմի դեմ։ Լայնորեն օգտագործվում էին հին հնդկական «Մահաբհարաթա» և «Ռամայանա» էպոսի դասական սյուժեները։ Պադմանաբհի «Ասք Կանհադադի մասին» (1456) պոեմը նվիրված է 13-14 դդ. մուսուլման զավթիչների դեմ հուջարաթցիների պայքարին։ 17-18 դդ. ուժեղանում են կրոն, թեմաներից հեռանալու միտումները։ Աքոն (1591-1656), Պրեմանանդը (1636-1734) և Շամալը (1684-1769) խարազանում են կրոն, խավարամոլությունը, դասային բացառիկությունը, բողոքում կնոջ իրավազուրկ վիճակի դեմ։ Հուջարաթական գրականության միջնադարյան շրջանն ավարտվում է Դայարամի (1777-1852) ստեղծագործությամբ։ 19-րդ դ. հուջարաթական գրականությունը հագեցած էր հումանիստական գաղափարներով։ Նոր գրականության հիմնադիրներ Դալպատրամը (1820-98) և Նարմադշանկարը (1833֊ 1886) հանդես եկան հնդկա-մուսուլմանական երկպառակության, դասային անհավասարության, կնոջ ծանր վիճակի դեմ։ Դովանդհանրամ Տրիպատհի (1855-1907) «Սարասվատիչանդրա» վեպը հնդկական լուսավորական գրականության խոշորագույն ստեղծագործություններից է։ Այդ շրջանում հաստատվել են նոր ժանրեր՝ վեպ, պատմվածք, սոնետ, էլեգիա։ Հուջարաթերեն են թարգմանվել եվրոպական գրականության շատ գործեր։ 20-րդ դարին ուժեղացան ռեալիստական միտումները [Ռամանլալ Դեսաի, 1892-1954, Կանյալալ Մունշի (ծն, 1887), Զավերչանդ Մեգհանի, 1897-1947 և այլն], զարգացավ քննադատական ռեալիզմը։
Էնվեր Ախմեդովիչ Մակաև

Էնվեր Ախմեդովիչ Մակաև (ռուս.՝ Энвер Ахмедович Макаев, մայիսի 28, 1916(1916-05-28) կամ 1916, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - մարտի 30, 2004(2004-03-30) կամ 2004, Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային և ռուս լեզվաբան, բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1964), պրոֆեսոր (1971)։ Աշխատությունները վերաբերում են գերմանական, հնդարիական և այլ հնդեվրոպական լեզուներին, հնդեվրոպագիտության ընդհանուր խնդիրներին, լեզվի ընդհանուր տեսությանը, մանկավարժական ակտիվ գործունեությանը։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Մոսկվայի օտար լեզուների պետական մանկավարժական ինստիտուտի գերմանական բաժինը (1937) և ասպիրանտուրան, դասավանդել է այդ ինստիտուտում (1938-1960)։ Թեկնածուական դիսերտացիայի թեման եղել է «Գոթական լեզուների հոլովների իմաստաբանությունը» (1940), դոկտորական դիսերտացիայինը՝ «Գերմանական լեզուների ձևաբանության պատմահամեմատական հարցեր» (որպես ամբողջական աշխատանք՝ 1964)։ 1954-1976 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ Գիտությունների ակադեմիայի լեզվաբանության ինստիտուտի գերմանական լեզուների բաժնում։


== Հիմնական հրատարակություններ ==
Краткий курс истории языкознания. М., 1951.
Проблемы индоевропейской ареальной лингвистики. М.-Л., 1964.
Язык древнейших рунических надписей: Лингвистический и историко-филологический анализ. М., 1965. Archived 2007-09-26 at the Wayback Machine.
Անգլերեն թարգմանություն. Stockholm, 1996.
Система и уровни языка. М., 1969.
О статусе морфонологии и единицах её описания // Единицы разных уровней грамматического строя языка и их взаимодействие. М., 1969, 87-119 (соавтор: Е. С. Кубрякова).
Структура слова в индоевропейских и германских языках. М., 1970.
Общая теория сравнительного языкознания. М., 1977. Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Բելիվցի (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲելիվցիԲելիվցի (ռուս.՝ Беливцы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նիկոլսկոե (գյուղ, Զավյալովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլսկոեՆիկոլսկոե (ռուս.՝ Никольское), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (96601-96700)

Աստերոիդների ցանկ (96501-96600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (96701-96800)
 Աստերոիդների ցանկ (96501-96600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (96701-96800)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (95001)-(100000)»։ www.minorplanetcenter.net
Հրեական թանգարան (Մյունխեն)

Մյունխենի հրեական թանգարան (եբրայերեն՝ המוזיאון היהודי במינכן‎), թանգարան Գերմանիայում, որը ֆինանսավորվում է Մյունխենի մշակույթի բաժնի կողմից։ Այն համարվում է հրեական կենտրոնի մի մասը և գտնվում է Սուրբ Հակոբի հրապարակում։ Բացվել է 2007 թվականի մարտի 22-ին։ Մյունխենի հրեական թանգարանը երեք շենքից բաղկացած համալիրի մաս է կազմում, որի ճարտարապետները Ռենա Ուանդեր-Հյոֆերը և Վոլֆգանգ Լորխն են, ովքեր 2001 թվականի հուլիսի 6-ին մրցույթ հաղթելուց հետո պարգևատրվել են շենքի ճարտարապետը հանդիսանալու պայմանագրով։


== Պատմություն ==
Առաջին մտորումները թանգարանի հիմնադրման մասին եղել են դեռևս 1928 թվականից։ Եվ միայն Հոլոքոստից հետո հրեական համայնքի երկարամյա նախագահ Հանս Լամմը, աջակցել է թանգարանի հիմքի կառուցմանը, սակայն չի կարող իրականացնել ամբողջովին կառուցումը։
1980-ական թվականներին պատկերասրահագետ Ռիչարդ Գրիմը Մաքսիմիլիանշթրասե փողոցում 28 կմ² տարածքում բացել է մասնավոր հրեական թանգարան։
10 տարի անց հրեական համայքնը ժողով գումարեց և տրամադրեց ցուցահանդեսային սրահ համայնքի կենտրոնի տնօրինության ներքո։ Այդ «փոխանցիկ թանգարան»-ը մինչև 2001 թվականը ղեկավարել է Ռիչարդ Գրիմը, հետո դրանով զբաղվել է քաղաքային կազմակերպությունը, Մյունխենյան քաղաքային թանգարանի և քաղաքային արխիվի հետ։
Ըստ հրեական համայնքի պլանների, հիմնական ժողովարանի և Սուրբ Հակոբի հրապարակում համայնքային կենտրոնի, կառուցումը նախատեսվել էր Մյունխեն քաղաքի դաշնային հրեական թանգարանում։ Այն ֆինանսավորվում է Մյունխեն քաղաքի կողմից 13,5 միլիոն եվրոյով։


== Ցուցադրություն ==
Ցուցահադեսյին սրահը ձգվում է 900 կմ² տարածով և տեղակայված է երեք հարկերով։ Կիսանկուղային հարկում գտնվում է «ձայներ-վայրեր-ժամանակներ» մշտական ցուցահանդեսը հրեաների պատմության և ժամանակակից Մյունխենի վերաբերյալ։ Երկրորդ և երրորդ հարկերում իրար են փոխարինում տարբեր թեմաներով ցուցահանդեսներ։ Առաջին հարկում գտնվում է գրքերի հրեական խանութ և սրճարան։
Մյունխենյան քաղաքային խորհրդում որպես տնօրեն հրավիրվել է մշակութային աշխատող Բերնհարդ Պուրինը, որը նախկինում ղեկավարել է Ֆրանկոնիայի հրեական թանգարանը Ֆյուրտում և Շնայթահում։ Հիմնադրման առաջին տարում Մյունխենում Հրեական թանգարանը ընդունել է 100.000 այցելու։
Հրեական թանգարանի միջնորդության ծրագիրը անց է կացվում է կոոպերացիայում Մյունխենի ազգային համալսարանի հետ։ Ցուցահանդեսի սրահների մի մասը հանձնվել է աշխատավոր խմբերին ևˊ միջնորդայի աշխատանքի համար, ևˊ դասարարնների համար, ևˊ երիտասարդ խմբերի համար։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հրեական թանգարանի պաշտոնական կայքը
Թանգարանը www.muenchenarchitektur.com կայքում
81 (թիվ)

81 (ութսունմեկ), բնական թիվ է


== Գիտության մեջ ==
81-ը թալիումի ատոմային թիվն է
81 կարգային թիվն է կրում Թերփսիքորե աստերոիդը


== Այլ ոլորտներում ==
81-ը՝
Ֆրանսիայի Թարն դեպարտամենտի կարգային թիվն է
Ռուսաստանի Դաշնության սուբյեկտներից Պերմի երկրամասի կոդն է


== Տե'ս նաև` ==
81-րդ հյուսիսային զուգահեռական
81 թ.
Մ. թ. ա. 81 թ.
1981 թ.