armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կոսյոլ (գետ)

Կոսյոլ (ռուս.՝ Косъёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պիյու գետի աջ ափին՝ 8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000112103000043711
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004371
Ավազանի կոդը - 03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Տատյանա Զախարյան

Տատյանա Զախարյան (հունիսի 26, 1965(1965-06-26), Օդեսա, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինական կինոյի ու թատրոնի դերասանուհի, հեռուստահաղորդավար։


== Կենսագրություն ==
Տատյանա Զախարյանը ծնվել է 1965 թվականի հունիսի 26-ին Օդեսայում։ Ավարտել է Դնեպրոպետրովսկի թատերական ուսումնարանը։ 10 տարի եղել է Օդեսայի Վ․ Վասիլկոյի անվան ուկրաինական երաժշտադրամատիկական ակադեմիական թատրոնի դերասանուհի։
Ներկայումս՝ «РИАК» հեռուստաալիքի հաղորդավար։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սի Լո Գրին

Թոմաս Դեկառլո Քելուեյ (անգլ.` Thomas DeCarlo Callaway, մայիսի 30, 1975(1975-05-30), Ատլանտա), ամերիկացի երգիչ-երգահան, ռեփեր և երաժշտական պրոդյուսեր, ով իր գործունեությունը ծավալում է Սի Լո Գրին (անգլ.՝ Cee Lo Green) բեմական կեղծանվամբ։ Հանդես է եկել 2011 թվականի Գրեմմի մրցանակաբաշխության ժամանակ։ Այժմ Գրինը ներակայանում է որպես մեներգիչ, սակայն նախկինում եղել է Gnarls Barkley և Goodie Mob խմբերի անդամ։


== Սկավառակագրություն ==
Cee-Lo Green and His Perfect Imperfections (2002)
Cee-Lo Green... Is the Soul Machine (2004)
The Lady Killer (2010)
Cee Lo's Magic Moment (2012)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Էյլեր Յուզբաշյան

Էյլեր Սերգեյի Յուզբաշյան (փետրվարի 22, 1942(1942-02-22), ԼՂԻՄ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ, Մարտակերտ, Մարտակերտի շրջան, ԼՂԻՄ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ և Չլդրան, Քելբաջարի շրջան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 1, 2020(2020-11-01)), հայ ֆիզիկոս, վաստակաշատ ուսուցիչ, ֆիզմաթ գիտությունների թեկնածու։


== Կենսագրություն ==
Էյլեր Յուզբաշյանը ծնվել է 1942 թվականի փետրվարի 22-ին, Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզի Մարտակերտի շրջանի Չլդրան գյուղում։ Ոսկե մեդալով ավարտել է դպրոցն ու  ընդունվել Երևանի Պետական համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետն ու 1964 թվականին գերազանց գնահատականներով ավարտել այն։ Հետագայում ուսումը շարունակել է Մոսկվայի Ստեկլովի անվան գիտահետազոտական ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։ Որպես դոցենտ 1972 թվականին աշխատանքի է անցել Երևանի Պետական համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետում։ 1989 թվականին պաշտպանել է ֆիզմաթ գիտությունների թեկնածուական թեզ և ստացել ֆիզմաթ գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ Եղել է դասախոս Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում։ 1991 թվականից աշխատել է  Արտաշես Շահինյանի անվան ֆիզիկամաթեմատիկական հատուկ դպրոցում։
Էյլեր Յուզբաշյանի նախաձեռնությամբ Արտաշես Շահինյանի անվան ֆիզիկամաթեմատիկական հատուկ դպրոցում 1993-ից մինչև 2017 թվականը գործել է ֆիզիկայի ուսուցիչների գիտաժողով։
Պարգևատրվել է ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության ոսկե մեդալով։


== Աշխատություններ ==
Էյլեր Յուզբաշյանը մոտ 100 գիտական, գիտամեթոդական հոդվածների, ֆիզիկայի խնդրագրքերի և ուսումնական ձեռնարկների հեղինակ է,  խմբագրել է մի քանի տասնյակ գրքեր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ֆիզիկայի խնդիրներ ։ Ուսումնական ձեռնարկ / Ի.Ի Վորոբյով; Խմբ.՝ Օ. Յա. Սավչենկո; Թարգմ.՝ Գ. Գրիգորյան, Է. Յուզբաշյան.(չաշխատող հղում)
ֆիզիկայի խնդիրներ ։ Ուսումնական ձեռնարկ / Ի.Ի Վորոբյով; Խմբ.՝ Օ. Յա. Սավչենկո; Թարգմ.՝ Գ. Գրիգորյան, Է. Յուզբաշյան.(չաշխատող հղում)
Էինբի

Էինբի (էստ․՝ Einbi), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Նոառոոցի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 19 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ֆուշի

Ֆուշի (ֆր.՝ Fouchy), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում:
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 608 մարդ, բնակչության խտությունը` 77.26 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.87 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 50 կմ հարավ-արևմուտք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 418 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 327-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 91: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,2 %: 327 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 298 անձ (170 տղամարդ և 128 կին): Գործազուրկ են եղել 29 անձ (14 տղամարդ և 15 կին): 91 անաշխատունակներից 31-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 31-ը` թոշակառուներ, իսկ 29-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սեմյոնովկա (գյուղ, Ելանեցի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍեմյոնովկաՍեմյոնովկա (ուկրաիներեն՝ Семенівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Ելանեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1798 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սեմյոնովկա գյուղում բնակվում էր 151 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,567 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շեյխ Սանան (օպերա)

Շեյխ Սանան (ադրբ.՝ Şeyx Sənan), հինգ գործողությունից բաղկացած ադրբեջանական օպերա; Օպերայի հեղինակը Ուզեիր Հաջիբեկովն է, ով գրեց լիբրետտոն ՝ժողովրդական հեքիաթների հիման վրա։
Հաջիբեկովը «Լեյլի և Մեջնուն» օպերայով սկզբնավորվել է մուղամային օպերայի ժանրը։ Գրել է ևս 5 մուղամային օպերա՝ «Շեյխ Սանան» (1909), «Ոուստամ և Զոհրաբ» (1910), «Շահ Աբբաս և Գուրշիդ բանու» (1912), «Ասլի և Քյարամ» (1912), «Գարուն և Լեյլա» (1915)։ «Շեյխ Սենանը» Հաջիբեյովի երկրորդ օպերան է։ Օպերան Շեյխ Սանանի և վրացուհի Խումարի ողբերգական սիրո մասին է։


== Ներկայացման պատմություն ==
Օպերան գրվել է 1909 թվականին։ Առաջին անգամ ներկայացվել է 1909 թվականի նոյեմբերի 30-ին «Նիկիտին եղբայրներ» կրկեսում Բաքվում։ Օպերայի առաջին ներկայացումը ղեկավարել է Հ. Շերիֆով։ Դիրիժորը Ուզեյիր բեկ Հաջիբեյովն էր։ Հիմնական դերերը խաղացել են Հուսեյն Արաբլինսկին (Շեյխ Սանան), Լեյլա խանում (Խումար),   Հ. Թերեկուլովը (Խումարի հայր) և այլ դերեսանները։ Բայց օպերայի բեմական ճակատագիրը ձախողվեց և այն երբեք չի խաղացել։


== Տես նաև ==
Ասլի և Քյարամ (օպերա)
Ուզեիր Հաջիբեկով
Լեյլի և Մեջնուն (օպերա)


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
А. Г. Сарабский. / Возникновение и развитие азербайджанского музыкального театра (до 1917 г.). — Баку: Издательство АН Азербайджанской ССР, 1968. — Т. 2. — С. 77. — 273 с.


== Արտաքին հղումներ ==
Շեյխ Սանան
Ադրբեջանի օպերան
Շեյխ Սենանի թեման գրականության մեջ
Դափնի (այլ կիրառումներ)

Դափնի, կարող է վերաբերել՝

Դափնի - դափնազգիների ընտանիքի մշտադալար ծառերի կամ թփերի ցեղ
Դափնի - կիսամսյա, ապա ամսօրյա կրոնական հանդես
Սակր

Սակր, սակուր, հնագույն զենք և գործիք, կացնի տարատեսակ։ Ունեցել է ուղղանկյունաձև կոթառ և կիսաշրջանաձև շեղբ։ Միջագետքում հայտնի է եղել դեռևս մեր թվարկությունից առաջ III հազարամյակում։ Հայաստանի տարածքում վերջնականապես ձևավորված սիմետրիկ, բրոնզե սակրերն՝ իրենց տարատեսակներով, վերաբերում են մ․ թ․ ա․ XIV—XIII դարերին․։ Գոյություն են ունեցել տարբեր չափերի կրկնասակրեր (երկկողմանի շեղբերով), կոթառի վրա երկրաչափական զարդերով ու սեպիկներով սակրեր։ Միջնադարյան Հայաստանում սակրերը պատրաստվել են հիմնականում երկաթից։ Տարածված են եղել հատկապես կտցավոր սակրերը (շեղբի հակառակ կողմում՝ սուր կտուց)։ Սակրը գործածվել է հին և միջնադարյան մի շարք բանակների սպառազինության մեջ։ Սակրով զինված զորատեսակը կոչվել է սակրավոր։ Սակրը եղել է նաև պաշտամունքի առարկա և իշխանության խորհրդանիշ։ Սակրից է առաջացել այժմյան սակրավորներ զորատեսակի անվանումը։
(9447) Ժուլբորդետ

(9447) Ժուլբորդետ (անգլ.՝ Julesbordet), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1997 թվականի մայիսի 3-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,753795 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3564 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1512 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1669,15 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,215678 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,88° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9447) Ժուլբորդետ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
El Sueño de Morfeo

Էլ Սուենիո դե Մորֆեո (իսպ.՝ El Sueño de Morfeo, իսպաներենից բառացի թարգմանած՝ նշանակում է «Մորփեոսի քուն»), իսպանական երաժշտախումբ, որի անդամներն են՝ Ռաքել դել Ռոսարիոն, Դևիդ Ֆեյտոն և Խուան Լուիս Սուարեսը։ Իդեպ՝ խմբի վոկալիստուհի Ռաքել դել Ռոսարիոն 2006 թվականին ամուսնացել է «Ֆորմուլա-1»-ի անվանի ավտոմրցարշավորդ Ֆեռնանդո Ալոնսոյի հետ, սակայն հինգ տարի անց զույգն ամուսնալուծվել է։
2013 թվականին խումբը ներկայացրել է Իսպանիան Եվրատեսիլ 2013 երգի մրցույթում՝ կատարելով «Contigo hasta el final» երգը և զբաղեցրել է նախավերջին՝ 25-րդ հորիզոնականը։
El Sueño de Morfeo-ն թողարկել է լավ վաճառք ապահոված մի շարք ալբոմներ, այդ թվում՝ պլատինե։


== Սկավառակագրություն ==


==== Ստուդիական ալբոմներ ====


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջը Archived 2020-01-23 at the Wayback Machine.
Сайт на вокалистката на групата Archived 2021-02-23 at the Wayback Machine.
Բթաթեփուկ անքիստ

Բթաթեփուկ անքիստ (լատ.՝ Amblyopyrum muticum), հացազգիների ընտանքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
90 սմ բարձրությամբ, միամյա ուղիղ կանգնած խոտաբույս է։ Մերկ ցողունները հարթ են, իսկ տերևապատյանները՝ համարյա մինչև հիմքը ճեղքված։ Ընդհանուր ծաղկաբույլը կազմված է 20-30 սմ երկարությամբ, 3-4 մմ լայնությամբ նեղ-գծային հասկերից, որոնք իրենց հերթին բաղկացած են 10-20 հասկիկներից։ Հասկիկի առանցքը չի բաժանվում առանձին մասերի։ 8-15 մմ երկարությամբ հասկիկներն ունեն 5-9 ծաղիկ։ Հասկիկային և ծաղկային թեփերը անքիստ են։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է միայն Երևանի (վայրի ցորենների աճելավայրեր Ողջաբերդ գյուղի շրջակայքում) ֆլորիստիկական շրջանում։ Աճում է նաև Անատոլիայում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է միջին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 1300-1400 մ բարձրությունների վրա, չոր քարքարոտ և կավային լանջերին, տափաստանային բուսականության մեջ։ Ծաղկում է հունիսին, պտղակալում՝ հունիս-հուլիսին։


== Պահպանություն ==
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է, որի տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես ոչնչացման անմիջական սպառնալիքի ենթակա տեսակ։ Ընդգրկված չէ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում
Պոպուլյացիան պահպանվում է «Էրեբունի» պետական արգելոցում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստարի Կույուկ

Ստարի Կույուկ (ռուս.՝ Старый Куюк, բաշկիրերեն՝ Иҫке Көйөк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 284 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մադարասուն

Մադարասուն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(4670) Յոշինոգավա

(4670) Յոշինոգավա (անգլ.՝ Yoshinogawa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,241034 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0346 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4474 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1225,38 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,293786 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,02° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4670) Յոշինոգավա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Օլգա Ռուբցովա

Օլգա Նիկոլաևնա Ռուբցովա (օգոստոսի 20, 1909(1909-08-20), Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 13, 1994(1994-12-13), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային շախմատիստուհի, աշխարհի 4-րդ չեմպիոնուհին (1956-1958 թթ.), միջազգային գրոսմայստեր (1976 թ.), նամակագրությամբ շախմատի տղամարդկանց (1973 թ.) և կանանց (1975 թ.) միջազգային վարպետ, միջազգային մրցավար (1964 թ.), ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1952 թ.), ինժեներ-ձուլորդ։ Համաշխարհային առաջին օլիմպիադայի հաղթող ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում (1957 թ.), ԽՍՀՄ քառակի չեմպիոնուհի։ Մոսկվայի եռակի չեմպիոնուհի։


== Կենսագրություն ==
Շախմատ խաղալ սովորել է հորից՝ մոսկվացի հայտնի շախմատիստ Նիկոլայ Ռուբցովից, որը մրցաշարերում հաճախ է հանդիպել Ա. Ալյոխինի հետ։ 17 տարեկանում հաղթանակի է հասել «Կոմսոմոլսկայա պրավդա» օրաթերթի կազմակերպած աղջիկների պատանեկան մրցաշարում (1926 թ.)։ 1927 թվականին հաղթել է ԽՍՀՄ կանանց 1-ին առաջնությունում։
40 տարվա ընթացքում (1927-1967 թթ.) մասնակցել է ԽՍՀՄ 20 առաջնության. 1931, 1937 և 1949 թթ. 1-ին տեղեր, 1936, 1948, 1952 և 1954 թթ. 3-րդ տեղեր, 1945 թ.-ին՝ 3-4-րդ տեղ։ Բացի դրանից, 1935 թվականին երկրի չեմպիոնուհու կոչման համար մրցախաղում 7:2 (+6, -1, =2) հաշվով հաղթել է Օլգա Սեմյոնովա-Տյան-Շանսկայային։ 1965 թվականի ԽՍՀՄ առաջնությունում հանդես է եկել դստեր՝ Ելենա Ռուբցովայի (Ֆաթալիբոկովայի) հետ։ Մոսկվայի եռակի չեմպիոնուհի է (1947, 1950, 1953/54 թթ.-ին՝ 1-2-րդ տեղեր Ն. Վոյցիկի հետ)։
Մասնակցելով աշխարհի 1949/1950 թվականների առաջնությանը՝ զբաղեցրել է 2-րդ տեղը։ Երեք անգամ խաղացել է հավակնորդուհիների մրցաշարերին (1952, 1955 և 1959 թվականներին. լավագույն արդյունքը՝ 1-ին տեղ, ցուցադրել է Մոսկվայում, 1955 թվականին)։
1956 թվականին մրցախաղ-մրցաշարում առաջ է անցնում Ելիզավետա Բիկովայից և Լյուդմիլա Ռուդենկոյից և նվաճում է աշխարհի չեմպիոնուհու կոչումը։
1957 թվականին Ռուբցովան գլխավորեց ԽՍՀՄ հավաքականը համաշխարհային առաջին օլիմպիադայում և 1-ին խաղատախտակի վրա 14 հնարավորից վաստակեց 9,5 միավոր։
1958 թվականին ռևանշ-մրցախաղում աշխարհի չեմպիոնուհու տիտղոսը զիջում է Ելիզավետա Բիկովային:
1960-ական թվականների վերջից Ռուբցովան հաջողությամբ հանդես էր գալիս նամակագրությամբ մրցաշարերում։ 1968-1972 թվականներին նա դարձավ աշխարհի առաջին չեպիոնուհին (միակ շախմատիստուհին է, որ ունեցել է չեմպիոնական տիտղոսներ նամակագրությամբ և սովորական շախմատում)։ 2-րդ առաջնությունում (1972-1977 թթ.) Լ. Յակովլևվայի հետ բաժանել է 1-2-րդ տեղերը՝ չեպիոնուհու կոչումը զիջելով ավելի վատ գործակցի պատճառով։ ԽՍՀՄ թիմի կազմում հաղթել է նամակագրությամբ շախմատի կանանց աշխարհի առաջնությունում (1969-1979 թթ.)։
Շախմատի բնագավառում նվաճումների համար պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով (1957 թ.)։


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուբցովայի պարտիաները Chessgames բազայում
Ռուբցովայի պարտիաները 365chess.com կայքում
Աստերոիդների ցանկ (22301-22400)

Աստերոիդների ցանկ (22201-22300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (22401-22500)
 Աստերոիդների ցանկ (22201-22300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (22401-22500)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (20001)-(25000)»։ www.minorplanetcenter.net
Լորա Բուշ

Լորա Լեյն Ուելչ Բուշ (անգլ.՝ Laura Lane Welch Bush, նոյեմբերի 4, 1946(1946-11-04)[…], Միդլենդ, Տեխաս, ԱՄՆ), ԱՄՆ 43-րդ նախագահ Ջորջ Ու. Բուշի կինը։


== Կենսագրություն ==
Ստացել է մանկավարժական կրթություն Դալասի Հարավային մեթոդական համալսարանում։ Այնուհետ ընդունվել է Օսթինի Տեխասի համալսարան, որտեղ սովորել է գրադարանային գործ մասնագիտությամբ։ 1977 թվականի նոյեմբերի 7-ին ամուսնացել է Ջորջ Ու. Բուշի հետ։ Նախկին նախագահը հարցազրույցներից մեկում նշել է, որ ի շնորհիվ կնոջ, դադարել է ալկոհոլ օգտագործել։ Նրանք ունեն դուստր երկվորյակներ՝ Բարբարան և Ջենան։
Լորա Բուշը ակտիվորեն զբաղվել է հասարակական գործունեությամբ և բարեգործությամբ։ 1990-ական թվականներին, երբ Ջորջ Բուշը Տեխասի նահանգապետն էր, Լորայի նախաձեռնությամբ կազմակերպվել է Տեխասի գրական փառատոնը, ինչպես նաև «Պատրաստ եմ կարդալ, պատրաստ եմ սովորել» ծրագիրը, որը օգնում էր ծնողներին՝ նախապատրաստելու իրենց երեխաներին դպրոցական կյանքին։ Դրանից հետո Լորա Բուշը հիմնել է հրատարակիչների օգնության ֆոնդ, ովքեր տպագրում են գրքեր՝ նախատեսված ընտանեկան ընթերցանության համար։ Դառնալով ԱՄՆ առաջին տիկին, նա շարունակել է օժանդակել այս ծրագրերին։ Տեխասի գրական փառատոնի օրինակով՝ Լորա Բուշը ստեղծել է ազգային գրական փառատոնը։ Սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչական հարձակումներից հետո, Լորա Բուշը ղեկավարում է կամավորների ջոկատներից մեկը, ովքեր պայքար են ծավալում՝ կանխելու ահաբեկչական տրամադրությունները հասարակության շրջանում։
Քերթիս Սիթթենֆիլդի բեսթսելլեր «American Wife»-ը հիմնված է Լորա Բուշի կենսագրության վրա։


== Վնասակար հատկանիշներ ==
Քիթի Քելին իր «Ընտանիք. Բուշերի դինաստիայի կեղծ պատմությունը» աշխատության մեջ վկայում է, որ Լորան թմրանյութ է օգտագործել երիտասարդ տարիքում։ Միևնույն ժամանակ, անդադար ծխախոտ է ծխել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
laurawbush.com Լորա Բուշի. պաշտոնական կայք
Լորա Բուշի կենսագրությունը Սպիտակ տան կայք էջում Archived 2009-01-22 at the Wayback Machine.
Չինտո Կաոմաջորե

Չինտո Կաոմաջորե (իտալերեն՝ Cinto Caomaggiore), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վենետիկ գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3168 մարդ։ Խտությունը կազմում է 151 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 21 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 30020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0421։
Սանտա Մարիա Սիշե

Սանտա Մարիա Սիշե (ֆր.՝ Santa-Maria-Siché), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Տարավո Օրնանո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A312։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 396 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 224 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 163-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 61-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 72,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 62,3 %)։ 163 աշխատունակ բնակիչներից 142-ը աշխատում էին (84 տղամարդ և 58 կին), անաշխատանք էին 21-ը (10 տղամարդ և 11 կին)։ 61 անգործունակ մարդկանցից 14-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 22-ը թոշակառու, 25-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։
2008 թվականին կոմունայում հաշվվել են 170 հարկատու տնտեսություններ, որտեղ ապրել է 365 մարդ։ Միջին եկամուտը մեկ մարդու հաշվով կազմել է 16 327 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Սանտա Մարիա Սիշե» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-16-ին։ Վերցված է 2011-09-13 
«Սանտա Մարիա Սիշե» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-12-ին։ Վերցված է 2013-02-10
Լեո Էսակի

Լեո (Ռեոնա) Էսակի (ճապ.՝ 江崎 玲於奈, մարտի 12, 1925(1925-03-12)[…], Takaida, Nakakawachi district, Հիգասիոսակա, Օսակայի պրեֆեկտուրա), ճապոնացի ֆիզիկոս։ 1973 թվականին Լեո Էսակին և Այվար Ջայեվերը արժանացել են Նոբելյան մրցանակի՝ թունելային երևույթի վերաբերյալ էքսպերիմենտալ բացահայտումներ անելու համար` կիսահաղորդիչներում և գերհաղորդիչներում համապատասխանաբար։ Նրանք Նոբելյան մրցանակը կիսել են Բրայան Ջոզեֆսոնի հետ, ով մրցանակին արժանացել է թունելային արգելքի միջով անցնող գերհաղորդիչ հոսանքների հատկությունների տեսական կանխատեսումների համար` հատկապես այն ֆենոմեններում, որոնք հայտնի են Ջոզեֆսոնի երևույթ անվամբ։ Էսակին հայտնագործել է թունելային դիոդը։
Ծնվել է ճապոնական Օսակա քաղաքում 1925 թվականին։ Սովորել է Տոկիոյի համալսարանում, որտեղ և ստացել է՝ գիտության բակալավրի և փիլիսոփայության դոկտորի գիտական աստիճաններ համապատասխանաբար 1947 և 1959 թվականներին։


== Տես նաև ==
(6920) Էսակի


== Ծանոթագրություններ ==
Օպպիանոս

Օպպիանոս (2-րդ դար, Կոռիկոս, Մերսինի մարզ, Թուրքիա և Անարզաբա - անհայտ), հույն բանաստեղծ, ապրել և ստեղծագործել է հռոմեական կայսր Մարկոս Ավրելիոսի ժամանակ։
Ծնվել է Կիլիկիայի Կորիկոս քաղաքում։ Կենսագրական տեղեկություններ չկան նրա մասին. հայտնի է միայն այն, որ թողել է մի պոեմ, բաղկացած հինգ գրքից։ Պոեմը կրում է «Ձկնորսության մասին» վերնագիրը, որը պահպանվել է ամբողջությամբ։ Նրան է վերագրվում նաև «Որսի մասին» պոեմը։ Այս պոեմները դիդակտիկ բնույթի են և հիշեցնում են Հեսիոդոսի «Աշխատանք և օրեր» պոեմը։


== Աղբյուրներ ==
Լուկաս Պիշչեկ

Լուկաշ Պիշչեկ (լեհ.՝ Łukasz Piszczek, հունիսի 3, 1985(1985-06-03), Czechowice-Dziedzice, Gmina Czechowice-Dziedzice, Bielsko County, Սիլեզիայի վոյեվոդություն), լեհ պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ է (աջ պաշտպան,աջ կիսապաշտպան), ով ներկայումս խաղում է գերմանական Բորուսիա Դորտմունդ ակումբում, Լեհաստանի հավաքականի անդամ է։ 2014 թ. հուլիսի 10-ի դրությամբ 12,500,000€ է։


=== Ակումբային կարիերա ===
2001 թ.-ին միացել է «Գվորեկ Զաբժեին», որի հետ 2003 թ.-ին նվաճել է Լեհաստանի պատանեկան գավաթը։2004է.-ին նա պայմանագիր է կնքել «Հերտայի» հետ և միանգամից վարձակալությամբ տրվել «Զագլեմբեին»։ «Զագլեմբեի» հետ նա նվաճել է 2006-07 թթ. Լեհաստաի առաջնության մրցանակը։ 2007 թ.-ին «Հերտան» հետ է վերադարձնում ֆուտբոլիստին։ 2008 թ.-ի ապրիլի 26-ին Բունդեսլիգայում ակումբի կազմում իր առաջին գոլն է գրանցել («Հաննովերի» դեմ խաղում)։


=== Կարիերան հավաքականում ===
2007 թ.- փետրվարի 3-ին, Էստոնիայի դեմ խաղում առաջին անգամ հավաքականի հետ դուրս է եկել խաղադաշտ։ Յակուբ Բլաշիկովսկու վնասվածքից հետո մի հանդիպում է անցկացրել Գերմանիայի հավաքականի դեմ և շուտով մարզման ժամանակ վնասվածք է ստացել։ Վնասվածքի պատճառով չի մասնակցել Եվրո 2008-ին։


== Ձեռքբերումներ ==
Գերմանիայի չեմպիոն (2)։ Բունդեսլիգա 2010/2011,Բունդեսլիգա 2011/2012
Գերմանիայի գավաթի մրցանակակիր։ 2012
Գերմանիայի սուպերգավաթի մրցանակակիր


=== Անձնական կյանքը ===
Լուկասը ծնվել է Չեխովիցե-Դզեդզնիցեում։ Նրա հայրը տեղական ֆուտբոլային ակումբի մարզիչն էր։ Նրա եղբայրը՝ Թոմասը, նույնպես ֆուտբոլ է խաղում։


== Արտաքին հղումներ ==
Լուկաշ Պիշչեկ (լեհ.)
Լուկաշ Պիշչեկ (անգլ.)
Կարգավիճակը Բունդեսլիգայում(չաշխատող հղում) (անգլ.)
Պրոֆիլը football-lineups.com կայքում(չաշխատող հղում) (անգլ.)
Պրոֆիլը Հերտայի պաշտոնական կայքում (գերմ.)
Պրոֆիլը pzpn.pl կայքում(չաշխատող հղում) (Լեհերեն)
Պրոֆիլը totalfootball.ru կայքում(չաշխատող հղում)
Ձելկովա բոխիատերև

Ձելկովա բոխիատերև (լատ.՝ Zelkova carpinifolia), թեղազգիներ ընտանիքի ձելկովա ցեղի բույս։ 


== Նկարագրություն ==
Հզոր, ճյուղատարած ծառ է՝ 25—30 մ բարձրությամբ և մինչև 2,0 մ բնի տրամագծով։ Խիտ տնկարկներում բունը ուղիղ է, սլացիկ, ճյուղերից ազատ։ Ազատության մեջ առաջացնում է ուժեղ ճյուղավորված հզոր, լայն գլանաձև սաղարթ, կլորավուն գագաթով։ Բնի և բազմամյա ճյուղերի կեղևը մոխրագորշավուն է։ Ընձյուղները կարմրագորշավուն են, մազմզուկապատ։ Բողբոջները երկարավուն-կոնաձև են, 2֊3 մմ երկարությամբ, կարմրագորշավուն կամ դարչնագույն։ Տերևները էլիպսաձև են կամ երկարավուն-էլիպսաձև, սրածայր, 4—8 սմ երկարությամբ և 2—4 սմ լայնությամբ, սղոցաեզր, վերևի կողմից փայլուն, մուգ կանաչ, ներքևից ավելի բաց գույնի։ Աշնանը սովորաբար գորշ կամ դեղնավուն գույն են ստանում։ Ծաղկում է ապրիլին, տերևները բացվելու հետ միաժամանակ։ Տերևաթափը դիտվում է նոյեմբերին։ Պտուղները մանր են, 
կանաչավուն, անկյունավոր, հասունանում են օգոստոս-սեպտեմբերին։ Ապրում է մինչև 300 տարի։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Կովկասում, Իրանում, Թուրքիայում։ Հայաստանում հանդիպում է միայն Զանգեզուրում, աննշան քանակությամբ, բոխակարնային անտառներում, ծովի մակերևույթից 900 մ բարձրության վրա։ Պահանջկոտ բույս է։ Գերադասում է խոր, սննդանյութերով հարուստ, չափավոր խոնավ անտառային սևահողերը։ Ստվերատար է. խիստ զգայուն է ուշ գարնանային և վաղ աշնանային ցրտահարությունների նկատմամբ։ Պահանջկոտ է ոչ միայն հողի, այլ նաև օդի խոնավության նկատմամբ։ Բազմանում է սերմերով, կտրոնավորմամբ և պատվաստի միջոցով։


== Կիրառություն ==
Պիտանի է ծառուղիների, խմբերի, մասսիվների համար, և որպես սոլիտեր։ Քանի որ առատ արմատային մացառներ է տալիս, հաջողությամբ կարելի է օգտագործել հակաէրոզիոն հողապաշտպան տնկարկներում։ Չափազանց արժեքավոր ծառատեսակ է, որը գրանցված է Հայաստանի «Կարմիր գրքում» և ենթակա է պահպանության։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (283301-283400)

Աստերոիդների ցանկ (283201-283300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (283401-283500)
 Աստերոիդների ցանկ (283201-283300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (283401-283500)
Սերգեյ Կազբինցև

Սերգեյ Բոգդանի Կազբինցև (մարտի 24, 1903(1903-03-24), Բաքու, Ռուսական կայսրություն - 1971), ազգությամբ հայ գեներալ-մայոր (1942)։ Եղել է ԽՄԿԿ անդամ 1925 թվականից։ Ավարտել է Հյուսիսային Կովկասի ռազմական շրջանի ռազմաքաղաքական դպրոցը (1926), Մ. Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիային կից բարձրագույն քաղաքական կազմի վերապատրաստման դասընթացը (1941)։
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ եղել է Արևմտյան ռազմաճակատի 19-րդ բանակի շտաբի զինվորական կոմիսար, 1941 թվականի օգոստոսից՝ Արևմտյան ռազմաճակատի զինվորական կոմիսար, ապա՝ շտաբի պետի տեղակալ։ 1944 թվականին նշանակվել է 3-րդ Բելառուսական ռազմաճակատի քաղվարչության պետի տեղակալ, ապա՝ քաղվարչության պետ։ Մասնակցել է Բելառուսիայի, Մերձբալթիկայի ազատագրմանը, Արևելապրուսական գործողությանը։
Ետպատերազմյան տարիներին վարել է պատասխանատու պաշտոններ, եղել է ԽՍՀՄ զինված ուժերի գլխավոր շտաբի քաղբաժնի պետ, Գլխավոր շտաբի ռազմագիտական վարչության պետի քաղաքական գծով տեղակալ։ Պարգևատրվել է Լենինի, Կարմիր դրոշի 2 և այլ շքանշաններով։
Դոբոյ-Իստոկ (համայնք)

Դոբոյ-Իստոկ համայնք (բոս․՝  և խորվ.՝ Doboj Istok, սերբ.՝ Добој Исток), համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայում։ Վարչականորեն գտնվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնությունում։ Համայնքի վարչական կենտրոնն է Կլոկոտնիցա քաղաքը։


== Բնակչություն ==
2009 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ համայնքում բնակվում է 10221 մարդ։


== Տես նաև ==
Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնության համայնքներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Савезни завод за статистику и евиденцију ФНРЈ и СФРЈ, попис становништва 1948, 1953, 1961, 1971, 1981. и 1991. године.


== Արտաքին հղումներ ==
Saopćenje Federalnog saveza za statistiku 9.septembar 2009. godine
Դոբոյ-Իստոկ համայնքի պաշտոնական կայքէջ (բոսն.)
Link text, additional text
Կոզնիցա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոզնիցա (այլ կիրառումներ)Կոզնիցա (սերբ.՝ Козница), գյուղ Սերբիայի Հանրապետության կենտրոնական հատվածում՝ Շումադիայի մարզի Ալեքսանդրովացի շրջանում։
Ըստ 2002 թվականին Սերբիայում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 148 մարդ։ Գյուղի ժամային գոտին՝ UTC+1, իսկ ամառը՝ UTC+2:


== Ծանոթագրություններ ==
Խառնուրդ (Հայոց ձորի գավառ)

Խառնուրդ (նաև՝ Խառնորտկներ, թուրքերեն՝ Değirmendüzü՝ Դեղիրմենդյուզյու), նախկին հայկական գյուղ Վանի նահանգի Հայոց ձորի գավառում, ներկայիս Թուրքիայի Հանրապետության Գյուրփընար քաղաքի թաղամաս։ Տեղակայված է ծովի մակերևույթից 1775 մետր միջին բարձրության վրա։


== Անվանում ==
Խառնուրդ բնակավայրի անվանումը կապված է այն հանգամանքով, որ այստեղ հատվում են Անգղ գետն ու Մենուայի ջրանցքը։ Հնում կոչվել է նաև Խառնորտկներ։


== Պատմություն ==
Խառնուրդ բնակավայրն ունի ավելի քան 3000-ամյա պատմություն, ինչի մասին փաստում են գյուղի հարևանությամբ անցնող Մենուայի ջրանցքը, այն կառուցելու մասին պատմող սեպագիր արձանագրությունը և Անգղ գետի վրա կառուցված հնագույն ջրանցույցը։


=== Պատմական հուշարձաններ ===


==== Ջրանցք ====
Խառնուրդի մոտով է անցնում Վանի թագավորության արքա Մենուայի կառուցած համանուն ջրանցքը, որի կառուցման մասին պատմող սեպագիր արձանագրությունը գրեթե ոչնչացված պահպանվել է գյուղի հյուսիսային եզրին գտնվող ժայռի վրա։ Այն բաղկացած է 14 տողից։ Ընդունված է համարել, որ սեպագիր արձանագրությունն առաջին անգամ հայտնաբերվել է 1891 թվականին գերմանացի հնագետ Վալդեմար Բելքը։


==== Ջրանցույց ====
Բնակավայրի տարածքում պահպանվել է հնագույն ջրանցույց, որը Մենուայի ջրանցքի ժամանակակիցն է։ Գտնվում է Խառնուրդից հյուսիս՝ Անգղ գետի և Մենուայի ջրանցքի հատմն վայրում։ Ջրանցույցի ջրերը կհոսեն արևելքից դեպի արևմուտք՝ լցվելով Վանա լիճ։


==== Եկեղեցի ====
Խառնուրդ գյուղում հին ժամանակներից մինչև 19-րդ դար պահպանված է եղել առաքելական եկեղեցի, որը 1860-ական թվականներից բնակավայրում հաստատված քրդերի կողմից վերափոխվել է մզկիթի։ Եկեղեցին կառուցված է եղել սրբատաշ քարերից և կոչվել է Սուրբ Գևորգ։


==== Ջրաղացներ ====
Ժամանակին հայաբնակ գյուղում գործել են 40 ջրաղացներ, որոնք աղացել են հիմնականում ցորեն։ Ըստ հուշարձանագետ Սամվել Կարապետյանի՝ 2000-ական թվականներին դեռևս կանգուն էին բոլոր 40 ջրաղացների շինությունները, որոնցից 15-ը մինչև 2010 թվականը գործում էր որպես ջրաղաց։ Այնուհետև տեղի բնակիչների կողմից մի մասը վերածվել են բնակելի տների, իսկ մյուս մասը՝ կանգնած են փլուզման շեմին։


== Բնակչություն ==
Բնակավայրը անհիշելի ժամանակներից եղել է հայաբնակ, և միայն 19-րդ դարի ընթացքում է այնտեղ սկսվել քրդական բնակչության ներթափանցումը։ 1894-1896 թվականներին իրականացված Համիդյան ջարդերի հետևանքով գյուղն ամբողջովին հայաթափվել է։ Ներկայում բնակավայրն ունի քրդական բնակչություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Նապանուռգա

Նապանուռգա (էստ․՝ Napanurga), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 7 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Արմինու

Արմինու (հուն․՝ Αρμίνου), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների՝ բնակչությունը կազմում է 29 մարդ։ Տեղակայված է Սալամիու գյուղից 5 կմ դեպի հյուսիս։ Գյուղը գտնվում է Դիարիզոս գետի վրա։ Կա գյուղի Արմինու անվանման երկու բացատրություն։ Առաջին պատմության համաձայն գյուղն Արմինու է կոչվել ի պատիվ իր առաջին բնակչի, որի անունը Արմինոս էր։ Երկրորդ պատմության համաձայն՝ գյուղը անվանակոչվել է Արմինու ի պատիվ հայերի, որոնք Բյուզանդիական տարիներին բնակեցրել են գյուղը։ Գյուղի գլխավոր եկեղեցին նվիրված է եղել Այիա Մարինային, սակայն 18-րդ դարում Տիմիոս Ստավրոսը ավերել է այն։ Այժմ գյուղում կա ընդամենը մեկ փոքր եկեղեցի։ Արմինուն ունի փոքրիկ չօգտագործվող պղնձի հանքավայր։ Կիպրոսի Հանրապետության Գերագույն դատարանի նախկին նախագահ Ստիլիանիդեսը ծնվել է Արմինուում 1927 թվականին։


== Բնակչություն ==
Արմինուի բնակչությունը վերջին 70 տարիներին նվազել է.


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Argaka, Paphos (անգլ.)
Արևմտահայերի համագումար (այլ կիրառումներ)

Արևմտահայերի համագումար, կարող է վերաբերել՝

Արևմտահայերի համագումար - տեղի է ունեցել 1917-ի մայիսի 2-11-ին, Երևանում
Արևմտահայերի համագումար - տեղի է ունեցել 1919-ի փետրվարի 6-13 (փետրվարի 19-26)-ին
Լակմուս

Լակմուս ( հոլ.՝ lakmoes), ներկանյութ, առավել հայտնի քիմիական ինդիկատորներից մեկը։ Ստացվում է քարաքոսի որոշ տեսակներից (օրինակ, Roccella tinctoria)։ Լակմուսի կառուցվածքն ու բաղադրությունը բարդ է և վերջնականորեն հաստատված չէ։ Լակմուսի ներկող բաղադրիչը թույլ թթու ազոլիտմինն է, որի աղերը ունեն կապույտ գույն։ Կիրառվում է որպես ինդիկատոր. թթվային միջավայրում ներկվում է կարմիր, հիմնային միջավայրում՝ կապույտ։ Գործնականում օգտագործում են լակմուսով ներծծված թղթեր։
Յան Հայր-Բաբամյան

Յան Ալեքսեյի Հայր-Բաբայան (մարտի 10 (23), 1907, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - 1997), խորհրդային ճարտարապետ, ՌՍՖՍՀ վաստակավոր շինարար (1967 թվականին)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտի քաղաքների հատակագծման ֆակուլտետը (1935 թվական)։ Աշխատել է Մոսկվայում որպես նախագծող ճարտարապետ, եղել է ԽՍՀՄ ճարտարապետների ակադեմիայի փոխպրեզիդենտ (1950-1951 թվականներ), Քաղաքների հատակագծման պետական ինստիտուտի տնօրեն (1954-1960 թվականներ), գլխավոր ճարտարապետ (1960-1974 թվականներ ), 1974 թվականից՝ գլխավոր մասնագետ։ Հեղինակ է Շուշենսկոյե գյուղի, Գուբախի քաղաքի, Ղրիմի հարավային ափի կառուցապատման գլխավոր հատակագծերի։ Նրա նախագծերով կառուցվել են Տաշքենդի կենտրոնում բնակելի թաղամաս, Մոսկվայում՝ բնակելի տներ, Եվպատորիայում՝ երկաթուղային կայարան և այլն։ ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհրդի մրցանակի դափնեկիր է (1971 թվական)։ ԽՄԿԿ անդամ 1931 թվականից։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է 2 շքանշանով։ ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհրդի մրցանակի դափնեկիր է (1971 թվական)։


== Ծանոթագրություններ ==
Եղիա Մնջոյան

Եղիա Լևոնի Մնջոյան (հոկտեմբերի 9, 1917(1917-10-09) կամ հոկտեմբերի 7, 1917(1917-10-07), Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 23, 1997(1997-01-23)), հայ սովետական քիմիկոս-կենսաբան։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1973)։ ԽՄԿԿ անդամ 1945 թվականից։ Արմենակ Մնջոյանի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի համալսարանի քիմիական ֆակուլտետը (1945)։ 1945 - 1966 թվականներին աշխատել է խաղողագործության, գինեգործության և պտղաբուծության ԳՀԻ-ում, 1970 թվականից ՀԽՍՀ Մինիստրների խորհրդի գիտության և բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների բաժնի վարիչն է, 1984-1993 թվականներին՝ Երևանի կոնյակի գործարանի հիմնախնդրային լաբորատորիայի վարիչ։
Մնջոյանի գիտական աշխատանքները հիմնականում վերաբերում են գինու և կոնյակի քիմիայի ու տեխնոլոգիայի հարցերին։ Մշակել է կոնյակի սպիրտի թորման գիտական հիմունքները և կաղնու փայտի օգտագործման նոր տեխնոլոգիական եղանակներ։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեծ Չելաս

Մեծ Չելաս  (ռուս.՝ Большой Челас), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Եժուգա գետի աջ ափին՝ 51 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000112103000048624
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004862
Ավազանի կոդը -   03.02.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Պրահայի ապստամբություն (1848)

Պրահայի ապստամբություն((չեխ․՝ Pražské červnové povstání)), տեղի է ունեցել 1848 թվականի հունիսի 12-17-ին, դարձել է 1848-1849 թվականների հեղափոխության ժամանակ Չեխիայի հողերում ծավալված հեղափոխական-դեմոկրատական շարժման բարձրակետը։ Ուղղված էր Հաբսբուրգների տիրապետության դեմ։
Պրահայի ապստամբներին փորձեցին օգնել մյուս քաղաքների ազգային գվարդիան և գյուղական բնակչությունը։ Այնուամենայնիվ, ավստրիական զորքերով շրջապատված, Պրահա կարողացան մտնել լոկ ազգային գվարդիայի մի քանի ջոկատներ։
Ապստամբությունն ինքնաբուխ էր և անպատրաստ և իվերջո ճնշվեց բանակի կողմից։ Զոհվեց մոտ 43 մարդ։
Բուֆոնադ

Բուֆոնադ (իտալերեն՝ buffonata - «կատակ, խեղկատակություն»), դերասանական խաղի չափազանցված զավեշտային ձև։
Բուֆոնադը երգիծական ներկայացումներում հանդիպող դերասանական այն խաղն է, որը դրսևորվում է չափազանցված և խեղկատակության հասնող շարժումներով, դիմախաղով, ձայնի հնչերանգով։ Հիմնվում է կտրուկ չափազանցության (գրոտեսկ), ծաղրանմանային գործողությունների, երևույթների, հերոսի բնավորության գծերի վրա, որոնց շնորհիվ ստեղծվում է սատիրիկ էֆեկտ։ Եզրույթը նաև ունի «կատակերգական ներկայացում, բեմադրություն, փողոցային թատրոն» նշանակությունները։
Բուֆոնադի օրինակի հանդիպում ենք Ե. Չարենցի «Կապկազ-թամաշա» պիեսի մի շարք տեսարաններում։


== Ծանոթագրություններ ==
Միչայու (Չիսվայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միչայու (այլ կիրառումներ)Միչայու (ռուս.՝ Мичаю), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չիսվա գետի աջ ափին՝ 27 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 26 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000021272
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002127'
Ավազանի կոդը -  03.02.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ամառվա վերջին

«Ամառվա վերջին» (ռուս.՝ «На исходе лета»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ռուբեն Մուրադյանը։


== Սյուժե ==
Գրականության նախկին ուսուցիչ Անդրեյ Աֆանասևիչ Վեդենեևն արդեն 80 տարեկան է։ Նա հնագույն ժամացույցների մեծ գիտակ է և նրա հավաքածուում, որը նա հավաքել է իր ողջ կյանքի ընթացքում, կա ամեն ինչ՝ ձեռքի և գրպանի ժամացույցներից մինչև պատի և հատակին դրվող ժամացույցներ։ Որդին ծերունուն և նրա հավաքածուն տեղափոխում է մի փոքր գավառական քաղաք։ Բայց այստեղ Անդրեյ Աֆանասևչը ոչ ոքի պետք չէ, և որդին սկսում է մտածել հորը ծերանոց հանձնելու և նրա հավաքածուն վաճառելու մասին։ Սակայն պարզվում է, որ պապի ճակատագրի նկատմամբ անտարբեր չեն երկու մարդ՝ նրա թոռը և երիտասարդ բուժքույրը՝ նրա ընկերուհին։


== Դերերում ==
Լեոնիդ Օբոլենսկի – Անդրեյ Աֆանասևիչ Վեդենեև
Վլադիմիր Բորիսով – Յուրա, նրա թոռը
Մարինա Դյուժևա – Վերա, բուժքույր
Իգոր Դմիտրիև – Անտոն Անդրեևիչ, Անդրեյ Աֆանասևիչի որդին
Նինա Վեսելովսկայա – Օլգա, Անտոն Անդրեևիչի կինը
Վյաչեսլավ Շալևիչ – Եվգենի Իվանովիչ, գործարար 
Անտանաս Գաբրենաս – Արթուր Յանովիչ
Ալեքսեյ Բազլո – Սազոնով


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Սեմյոն Լասկին, Հենրիխ Ռյաբկին
Ռեժիսոր՝ Ռուբեն Մուրադյան
Օպերատորներ՝ Նիկոլայ Գայլ, Եվգենի Բերկուտ
Կոմպոզիտոր՝ Էդուարդ_Խաղագորտյան


== Տեխնիկական տվյալներ ==
Գունավոր, հնչուն


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
Լեոնիդ Օբոլենսկին ստացել է «Մոնտե Կառլոյի ոսկե պսակ» մրցանակը տղամարդու լավագույն դերակատարման համար։


== Լրացուցիչ տեղեկություններ ==
Ֆիլմում հնչում են Ֆ․ Տյուտչևի, Ա. Ֆետի, Ե․ Բարատինսկու բանաստեղծությունները


== Ծանոթագրություններ ==
27-րդ հյուսիսային զուգահեռական

27-րդ հյուսիսային զուգահեռականը այն կետերից կազմված շրջանագիծն է, որոնք որպես գագաթ հանդիսացող Երկրի կենտրոնով և հասարակածի վրայի համապատասխան կետերի հետ կազմում են 27°-ի անկյուն։ 
Անցնում է Աֆրիկայով, Ասիայով, Խաղաղ օվկիանոսով, Հյուսիսային Ամերիկայով և Ատլանտյան օվկիանոսով։

Այս զուգահեռականի բոլոր կետերն ունեն հյուսիսային լայնության 27° (հս.լ. 27°) կոորդինատը։
Այս զուգահեռականի ընդհանուր երկարությունը կազմում է 35 732 կմ


=== Ցերեկվա տևողությունը ===
Երկրի վրա գտնվող այս լայնության կետերից նայելիս արևը հորիզոնից վերև է գտնվում՝

ամառվա արևադարձի ժամանակ՝ 13 ժամ 51 րոպե
ձմեռվա արևադարձի ժամանակ՝ 10 ժամ 26 րոպե


== Տես նաև ==
28-րդ հյուսիսային զուգահեռական
26-րդ հյուսիսային զուգահեռական


== Ծանոթագրություններ ==
226

226 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 226 թվականն է, 
III դարի 26-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Սասանյան դինաստիայի հաստատումը։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
(2755) Ավիսցենա

(2755) Ավիսցենա (անգլ.՝ Avicenna), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,848024 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1105 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5856 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1755,55 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,205064 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,57° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2755) Ավիսցենա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նշանակետ գին

Նշանակետ գին (անգլ.՝ target price), որոշակի ապրանքների այն գինը, որին շուկայի կառավարիչները նպատակ ունեն հասնելու։
Կապված է միջամտության գնի հետ։
Սահմանվում է ըստ գյուղատնտեսական հաշվարկման հաստատագրված միավորների, որոնք վերածվում են տարբեր երկրների արժույթների` կիրառելով փոխանակման ճշգրտվող դրույքներ, որոնք հայտնի են որպես «ճշգրտվող դրույքներ»։ Երբ նշանակետ գները սահմանվում են համաշխարհային գների ընդհանուր մակարդակից բարձր, կիրառվում է Եվրամիության անդամ չհանդիսացող երկրների գյուղատնտեսական ապրանքների հարկման համակարգ։ Եվրամությունը սահմանել է գների սատարման համակարգ՝ հիմնված միջամտության մի շարք գների վրա, որոնք մի փոքր ցածր են նշանակետ գներից։ Եթե առաջարկն ավելի մեծ է, քան պահանջվում է նշանակետ գնով շուկայում վաճառելու համար, ապա Եվրամիությունը հավելյալ առաջարկը գնում է միջամտության գնով՝ կանխելով գերարտադրության պատճառով գների ընդհանուր մակարդակի անկումը, որը բնականոն ձևով տեղի կունենար ազատ շուկայում։


== Գրականություն ==
Փիթեր Քոլին,  Դրամագործության և դրամամիջոցների բառարան (Dictionary of Banking and Finance), Երևան, «Գիտանք հրատարակչություն», 2001 — 288 էջ։


== Արտաքին հղումներ ==
«Ֆոկուս» ամսագիր (անգլ.)
Նշանակետ գների կիրառումը (անգլ.)
Գուրգեն Օգանեզով

Գուրգեն Գաբրիելի Օգանեզով (մարտի 26, 1886(1886-03-26), Բաքու, Ռուսական կայսրություն - մարտի 25, 1983(1983-03-25), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային ինժեներ։ Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1937), պրոֆեսոր (1938), ՀԽՍՀ գիտության և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչ (1940)։ ՀԽՍՀ աշխատանքի հերոս (1926)։


== Կենսագրություն ==
1921 թվականին ավարտել է Պետրոգրադի հաղորդակցության ճանապարհների ճարտարագետների ինստիտուտը։ 1936-1968 թվականներին եղել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի շինարարական մեխանիկայի ամբիոնի վարիչ (1968 թվականից՝ պրոֆեսոր)։ Օգանեզովի գիտական աշխատանքները վերաբերում են Արարատյան գոգահովտի առաջացման, երկրի տեկտոնիկայի ու երկրակեղևի տեղական ձևափոխությունների, մագմատիկ ապարների հասակի որոշման, հրաբխային դեպրեսիայի, Այղր լճի և Սևջուր գետի ռեժիմների ուսումնասիրման հարցերին։ Օգանեզովը զբաղվել է նաև ոռոգման համակարգի շինարարության, ճահիճների չորացման, Սևան-Հրազդան համակարգի հիդրոտեխնիկական կառույցների աշխատանքի ռեժիմի և այլ հարցերով։ 1929-1931 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ Կենտգործկոմի անդամության թեկնածու, 1931-1935 թվականներին՝ ՀԽՍՀ Կենտգործկոմի անդամ։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Լենինի և «Պատվո նշան» (2) շքանշաններով։


== Գրականություն ==
Гурген Гаврилович Оганезов. Биобиблиография, Е., 1982.
(2914) Գլարնիշ

(2914) Գլարնիշ (անգլ.՝ Glarnisch), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1965 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Պաուլ Վիլդի կողմից Ցիմերվալդում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,261647 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9697 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5536 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1242,33 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,289779 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,96° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2914) Գլարնիշ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Յուլիանա Մարիա Բրաունշվեյգ-Վոլֆենբյուտելցի

Յուլիանա Մարիա Բրաունշվեյգ-Վոլֆենբյուտելցի (դան․՝ Juliane Marie af Braunschweig-Wolfenbüttel) ( սեպտեմբերի 4, 1729(1729-09-04), Wolfenbüttel, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն - հոկտեմբերի 10, 1796(1796-10-10), Fredensborg Palace, Fredensborg Municipality, Մայրաքաղաքային տարածաշրջան, Դանիա), դուքս  Ֆերդինանդ Ալբրեխտ II-րդ Բրաունշվեյգ-Վոլֆենբյուտելցու և նրա կնոջ Անտուանետա Ամալիա Բրաունշվեյգ-Վոլֆենբյուտելցու դուստրն է, Դանիայի թագուհին 1752 թվականից (1766 թվականից այրի), իսկ 1772-1784 թվականներին Դանիայի փաստացի ռեգենտն էր։


== Կենսագրություն ==

Յուլիանա Մարիա Բրաունշվեյգ-Վոլֆենբյուտելցին ռուսական զորքերի գեներալսիմուսի, կայսր Իվան VI-ի հոր Անտոն Ուլրիխ Բրաունշվեյգեցու և Պրուսիայի թագավոր Ֆրիդրիխ II-ի կնոջ Ելիզավետա Քրիստինայի հարազատ քույրն է։ Երբ Յուլիանան արդեն թագուհի էր և ռեգենտ, 1780 թվականին նրա միջնորդությամբ Դանիայի Հորսենս քաղաք տեղափոխվեցին նրա մահացած եղբոր Անտոն Ուլրիխի և նրա կնոջ Աննա Լեոպոլդովնայի երեխաները։
Ստացել է պարզ, բայց բավական խիստ դաստիարակություն, ինչպես գերմանակ այլ իշխանություններում։
1752 թվականին ամուսնացավ սգի մեջ գտնվող Դանիայի թագավոր  Ֆրեդերիկ V-ի հետ։ Օգտվելով ամուսնու թուլությունից, Յուլիանա Մարիան փորձում էր նվաստացնել իր խորթ տղային Քրիստիանին, որը հանդիսանում էր գահաժառանգը և առաջ քաշել իր որդու Ֆրեդերիկի թեկնածությունը, որպես ապագա թագավոր։ Երբ 1766 թվականին մահացավ Ֆրեդերիկ V -ը, Քրիստիան VII -ը բազմեց գահին և ամուսնացավ Քարոլինա Մաթիլդայի հետ, որը անգլիական թագավոր Գևորգ III-ի քույրն էր։ Յուլիանան այս քայլից բավական դժգոհ էր, հատկապես, երբ Քարոլինա Մաթիլդան լույս աշխարհ բերեց որդուն՝ Ֆրեդերիկ VI-ին, նա սկսեց մտածել բռնի հեղափոխություն կազմակերպելու մասին։
1772 թվականի հունվարի 17-ին նա արքունիքի որոշ ազնվականների հետ միություն կազմելով, ստիպեց հոգեպես հիվանդ Քրիստիան VII-ին պաշտոնաթող անել և բանտարկել վարչապետ  Յոհանն Ֆրիդրիխ Ստրուեզենին։ Վերջինս շուտով գլխատվեց, իսկ թագուհին Քարոլինա Մաթիլդան ստիպված եղավ խոստովանել, որ նրա հետ հարաբերությունների մեջ է գտնվել, որով հեշտացրեց ամուսնալուծությունը։ Պետական գործերի նախարար Ուվե Խյոխ-Գուլդենբերգի գլխավորությամբ, Յուլիանան չեղյալ հայտարարեց նոր կարգերը, որոնք հաստատվել էին Ստրուեզենի օրոք և ինքը սկսեց ղեկավարել հիվանդ որդու փոխարեն։ Դա շարունակվեց մինչև Քրիստիան  VII-ի որդու չափահասությունը, և երբ Ֆրեդերիկ VI-ը դարձավ թագավոր, նա վերջ դրեց Յուլիանա Մարիայի իշխանությանը։ Յուլիանա Մարիան մահացավ 1796 թվականին։


== Տոհմածառ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Юлиана-Мария»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Իվ Արդեն

Իվ Արդեն (անգլ.՝ Eve Arden ապրիլի 30, 1908(1908-04-30)[…], Mill Valley, Կալիֆոռնիա - նոյեմբերի 12, 1990(1990-11-12)[…], Լոս Անջելես, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի, «Էմմիի» մրցանակակիր, ինչպես նաև 1946 թվականին առաջադրվել է «Օսկարի» ։


== Կենսագրություն ==


=== Կարիերա ===
Յունիս Կենդենսը, որն առավել հայտնի է որպես Իվ Արդեն, ծնվել է 1908 թվականի ապրիլի 30-ին Կալիֆոռնիա նահանգի, փոքրիկ քաղաք՝ Միլլ Վալլիում, Լյուսիլ և Չարլզ Փիթեր Կենդենսի ընտանիքում, ովքեր բաժանվել են, երբ Յունիսը դեռ երեխա էր։ 16 տարեկան հասակում թողել է դպրոցը և ընդունվել թատերական խմբակ։ 1929 թվականին առաջին անգամ նկարահանվել է «Սիրո երգը» ֆիլմում, որը «Columbia» ընկերության հաջողված աշխատանքներից է դառնում։ Նրա դեբյուտը Բրոդվեյում կայացել է 1934 թվականին՝ «Զիգֆելդի հիմարությունները» բեմադրությունում։
Կենդեսը դերասանական կարիերան սկսել է 1937 թվականին, «Դուռ դեպի բեմ» ֆիլմի Իվ Արդենի դերը ստանալուց հետո։ Այդ դերը հաջողությամբ խաղալուց հետո, նրան սկսեցին նոր դերեր առաջարկել։ Հաջորդ տարիներին նա սկսեց նկարահանվել հայտնի ֆիլմերում՝՝ «Զիգֆելդի աղջիկները» (1941) և «Շապիկի աղջիկը» (1941) , Ռիտա Հեյուորթ հետ, գլխավոր դերում։ 1945 թվականին Յունիսը խաղացել է իր ամենահայտնի դերերից՝ Իդ Կորվինի դերը «Միլդրեդ Փիլս» ֆիլմում, ինչի համար նա արժանացել է «Օսկարի», որպես Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի։
Դերասանուհին ուներ նաև հաջող կարիերա ռադիոյում, որտեղ նա խաղում էր դպրոցական ուսուցչուհու Քոննի Բրուկսի դերը՝ «Մեր տիկին Բրուկս» ռադիոբեմադրությունում՝ 1948 թվականից մինչև 1957 թվականը։ Այնուհետև, 1952 թվականից մինչև 1956 թվականը, նա կատարում էր նույն դերը հեռուստասերիալում, որի համար նա արժանացել է «Էմմիի» մրցանակին։ Այդ կերպարն այնքան հայտնի էր, որ 1952 թվականին Յունիսը դարձավ Ամերիկյան միության կազմի պաշտոնական անդամը։
Յունիսը նկարահանվել է նաև հեռուստատեսությունում։ Նա խաղացել էր «Կախարդ», «Փառահեղ ներկայացումներ», «Էլիս», «Սիրո նավակ» հեռուստասերալներում։ Նա շարունակում էր նաև խաղալ թատերական սցենարներում, կատարելով գլխավոր դերերը՝ «Հելլո, Դոլլի» և «Տիկին Մամե» բեմադրություններում, իսկ 1967 թվականին արժանացել է Դարա Սիդդոնսի մրցանակին Չիկագոյի թատրոններում աշխատելու համար։
1985 թվականին դերասանուհին հրապարակեց ինքնակենսագրությունը՝ «Իվի երեք փուլերը»։ Նրա ներդրումը կինոյում նշվել է աստղով՝ Հոլլիվուդյան փառքի ծառուղում, իսկ ռադիոյի ներդրումը նշվել է Ռադիոյի փառքի սրահում։


=== Անձնական կյանք ===
1939 թվականին մինչև 1947 թվականը Յունիսն ամուսնած էր Նեդ Բերգենի հետ։ 1952 թվականին ամուսնացել է Բրուքս Ուետի հետ, ով մահացել է 1984 թվականին։ Դերասանուհին Բրուքսից ունեցել է չորս երեխա։
Իվը մահացել է քաղցկեղից 1990 թվականի նոյեմբերի 12-ին՝ Լոս Անջելեսում, իր տանը և թաղված է Վեսթվուդի գերեզմանոցում։


== Ընտրված ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ ==
1953 «Էմմի» - «Լավագույն դերասան կատակերգրական սերիալում» («Մեր տիկին Բրուկս»)


== Ծանոթագրություններ ==