Իգնասիո Պինասո

Իգնասիո Պինասո (Իգնասիո Պինասո Կամարլենչ, իսպ.՝ Ignacio Pinazo Camarlench, հունվարի 11, 1849(1849-01-11), ուրբաթ - հոկտեմբերի 18, 1916(1916-10-18), Գոդելյա, Horta Nord, Վալենսիա, Վալենսիա, Իսպանիա), իսպանացի նկարիչ։ Նկարել է իմպրեսիոնիստական ոճով։ Նկարիչ Խոսե Պինասո Մարտինեսի և քանդակագործ Իգնասիո Պինասո Մարտինեսի հայրը։


== Կենսագրություն ==
Իգնասիո Պինասոն ծնվել է աղքատ ընտանիքում։ Վաղ տարիքից ընտանիքին օգնելու համար ստիպված էր զբաղվել տարբեր արհեստներով։ Սովորել է մինչև ութերորդ դասարան, որից հետո մայրը մահացել է խոլերայից, և երիտասարդ Իգնասիոն աշխատել է որպես արծաթագործ, սալիկների նկարիչ, հովհարներ պատկերազարդող։ Հոր մահից հետո ապրել է  տատիկի և պապիկի մոտ։ 1864 թվականին ընդունվել է Վալենսիայի Սան Կառլոս գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա, ապրուստը վաստակել է աշխատելով որպես գլխարկագործ։ Նրա գեղարվեստական կարիերան սկսել է, երբ նա 21 տարեկան էր։ Երեք տարի անց հաջողության է հասել Բարսելոնում։ 1871 թվականին Իգնասիոյի աշխատանքն առաջին անգամ ցուցադրվել է Գեղարվեստի ազգային ցուցահանդեսում։ Երկու անգամ այցելել է Հռոմ (առաջին անգամ 1873 թվականին նկար վաճառելու շնորհիվ)։ 1876-1881 թվականներին դրամաշնորհով ապրել է Հռոմում։ 1874 թվականին հայրենի քաղաք վերադառնալով՝  նա թողնում է ավանդական պատմական թեմաներ նկարելը և սկսում նկարել ընտանեկան թեմաներ, մերկ կերպարներ, առօրյա կյանքի տեսարաններ։ 1884 թվականին Վալենսիայում խոլերայի համաճարակի պատճառով Իգնասիոն ժամանակավոր տեղափոխվում է Բետերա, որտեղ բնակվում է բանկիր Խոսե Յաումանդրեուի «Մարիա» վիլայում։ 1884-1886 թվականներին Իգանսիոն դասավանդել է Վալենսիայի դպրոցում։ Վալենսիայի արիստոկրատների համար կատարել է տարբեր կոմերցիոն աշխատանքներ։


== Պարգևներ ==
1881 և 1885 թվականների ցուցահանդեսների ժամանակ արժանացել է արծաթե, 1887 և 1899 թվականների ցուցահանդեսների ժամանակ՝ ոսկե մեդալների։ 1912 թվականին արժանացել է թագավորական մեդալի։


== Հիշատակ ==
Իգնասիո Պինասոյի անունով փողոց կա Վալենսիայում։


== Ընտանիք ==
Իգնասիոն ամուսնացել է Տերեսա Մարտինես Մոնտֆորտտի հետ։ Ունեցել է երկու որդի՝ Իգնասիոն և Խոսեն, ովքեր նույնպես նկարիչներ են դարձել։


== Ստեղծագործություններ ==
Իգնասիո Պինասոն աշխատել է մուգ գույներով, սև, շագանակագույն երանգներով, ինչպես նաև իմպրեսիոնիզմին բնորոշ ներկապնակով։ Նրա աշխատանքներում հաճախ ակնհայտ են վրձնի արագ հարվածներ։
Իգնասիո Պինասոյի կտավներից են՝

Las hijas del Cid (Էլ Սիդի դուստրերը, 1879)
Los últimos momentos del rey Don Jaime el Conquistador en el acto de entregar su espada a su hijo Don Pedro
El guardavía (Դրոշակակիրը, 1877)
Barca en la playa (Նավակը լողափին, 1890)Պինասոյի աշխատանքների մի մասը կարելի է տեսնել Սիեսա քաղաքի «Basilica de la Asuncion»-ում, Վալենսիայի «San Pio V» կերպարվեստի թանգարանում, Պրադո թանգարանում։ Նկարչի աշխատանքների ամենամեծ հավաքածուն կարելի է տեսնել Վալենսիայի Ժամանակակից արվեստի  ինստիտուտում, որտեղ ներկայացված են նրա ավելի քան հարյուր նկարներ և վեց հարյուր գծանկարներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Pérez Rojas, Javier; Alcaide Delgado, José Luis., Ignacio Pinazo en la colección del IVAM Valencia 2001 ISBN 84-8003-272-3
Gracia Beneyto, C., La imatge del pensament : el paisatge en Ignacio Pinazo Valencia 2001 ISBN 84-89413-94-0
Martín de Argila, M., Ignacio Pinazo : los inicios de la pintura moderna Madrid 2005 ISBN 84-89455-88-0
Pérez Rojas, F. J., Ignacio Pinazo Camarlench : historia, estudios e impresiones Valencia 2006 ISBN 84-7579-140-9


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Artehistoria: Ignacio Pinazo Camarlench
PINAZO. De la gran tradición al modernismo