armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ուռենի Վիլհելմսի

Ուռենի Վիլհելմսի (լատ.՝ Salicales wilhelmsiana), ուռազգիների ընտանիքի, ուռենի ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Տերևաթափ խոշոր թուփ կամ փոքր ծառ է՝ 6-7 մ բարձրությամբ, նուրբ, ճիպոտանման, խիտ տերևակալած, գորշ շագանակագույն ճյուղերով, որոնք երիտասարդ տարիքում մոխրագույն են, մետաքսանման։ Բողբոջները ձվաձև են, գագաթում աղվամազապատ։ Տերևակիցներ չունի։ Տերևները նստադիր են, համարյա գծանման, հիմքում և գագաթում սեղմված, ամբողջաեզր և գեղձիկապատ ատամնաեզր, 2-6 սմ երկարությամբ և 0,4-0,6 սմ լայնությամբ, թեթևակի ոլորված եզրերով, ներքևից դուրս ցցված ջղով, երկու կողմից էլ ծածկված մետաքսանման աղվամազով, երբեմն հետագայում մերկ։ Կատվիկները բացվում են տերևների հետ միասին կամ մի փոքր ավելի ուշ, համարյա նստադիր են, ուղղահայաց դիրքով, 2-3 սմ երկարությամբ, խտածաղիկ։ Ծաղկակից թեփուկները ձվաձև են, սրավուն, բաց դեղնավուն։ Առէջները երկուսն են, դեղին փոշանոթներով։ Սերմնարանը նստադիր է, ձվաձև-կոնաձև, աղվամազածածկ։


== Տարածվածություն ==
Բնական պայմաններում տարածված է Կովկասում, Միջին Ասիայում, Իրանում, Հնդկաստանում, Տիբեթում, Աֆղանստանում։ Հայաստանի պայմաններում հանդիպում է Շիրակում, հյուսիսային և կենտրոնական շրջաններում, Վայքում, ստորին և միջին լեռնային գոտիներում, ծովի մակերևույթից մինչև 1500 մ բարձրությունների վրա։


== Կիրառություն ==
Ընձյուղներն օգտագործում են շքեղ զամբյուղներ գործելու համար։ Մշակության հավանական շրջանները 3, 7-10, 12-14, 17-21։


== Ծանոթագրություններ ==
(5459) Սարաբուրգեր

(5459) Սարաբուրգեր (անգլ.՝ Saraburger), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի օգոստոսի 26-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,883033 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7401 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0259 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1788,02 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,20134 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,14° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5459) Սարաբուրգեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ագրակ (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ագրակ (այլ կիրառումներ)Ագրակ, լեռնագագաթ Թուրքիայի արևելքում, Մեծրաց լեռներում, Էրզրումի մարզում, Բասեն քաղաքի շրջանում, ներքին Բասենի հյուսիսային կողմում։


== Ծանոթագրություններ ==
Համստերներ

Համստերներ (լատ.՝ Cricetinae), համստերանմանների ընտանիքի կրծողների ենթաընտանիք։ ՀՀ-ում հանդիպում է 2 տեսակ. մոխրագույն համստերիկի (Cricetulus migratorius) մարմինը մոխրագույն է, երկարությունը 12,5 սմ։ Տարածված է բոլոր գոտիներում։ Հանդիպում է բնակավայրերում և բնության մեջ։ Ունի հետայտային պարկեր, որոնց միջոցով հատիկային կերերը տեղափոխում և կուտակում է բներում։ Վարում է միայնակ կյանք։ Ակտիվ է գիշերը։ Մեծ վնաս է հասցնում գյուղատնտեսությանը։ Տարածում է ժանտախտի, տուլարեմիայի հարուցիչներ։ Փոքրասիական համստերի (Mesocricetus brandti) մարմնի երկարությունը մինչև 15 սմ է։ Աչքերը փոքր են, ականջները՝ երկար։ Տարածված է ՀՀ Շիրակի, Լոռու, Կոտայքի, Գեղարքունիքի և այլ մարզերի մարգագետիններում, ցանքատարածություններում։ Ակտիվ է առավոտյան և մթնշաղին։ Սնվում է խոտաբույսերով, սերմերով, վնասում է ցանքսերը։
Սևերոս Անտիոքացի

Սևերոս Անտիոքացի (հուն․՝ Σεβῆρος Ἀντιοχείας, ասոր՝ ܣܘܪܘܣ ܕܐܢܛܝܘܟܝܐ‎, 456 կամ մոտ 465, Պիսիդիա, Թուրքիա - 538[…], Եգիպտոս) — 538 թ., Քսոիս, Եգիպտոս), հույն աստվածաբան, Անտիոքի պատրիարք (512— 518 թթ.)։ Իր գրվածքներում հարել է Կյուրեղ Ալեքսանդրացու քրիստոսաբանությանը՝ պաշտպանելով Քրիստոսի մեջ մեկ միացյալ բնության գաղափարը։ Պայքարել է քաղկեդոնականության դեմ, ինչի համար հալածվել է բյուզանդական կայսր Հուստինոս I կողմից, որը նրան զրկել է Անտիոքի պատրիարքական աթոռից և ուղարկել աքսոր։ Հայտնի է Սևերոս Անտիոքացու վեճը մեկ այլ հալածյալ աստվածաբան Հուլիանոս Հալիկառնասցու հետ՝ Հիսուս Քրիստոսի մարմնի անապականության հարցի շուրջ։
Սևերոսի գրվածքները մեծ ազդեցություն են թողել արևելյան ուղղափառ ղպտի և հակոբիկ եկեղեցիների դավանաբանության ձևավորման վրա, ինչի պատճառով նշյալ եկեղեցիների կողմից նա դասվել է սրբերի շարքը։ Հայոց եկեղեցին VI դարում մերժել է Սևերոսի հայացքները Քրիստոսի մարմնի «ապականացու» լինելու վերաբերյալ՝ հարելով Հուլիանոս Հալիկառնասցու ուսմունքին, սակայն հետագայում՝ VIII դարի առաջին կեսին, ձևավորել է իր ուրույն վարդապետությունը՝ բանադրելով ինչպես Սևերոսին, այնպես էլ Հուլիանոսին։


== Տես նաև ==
Խոսրովիկ Թարգմանիչ


== Ծանոթագրություններ ==
Սանին Պրչիչ

Սանին Պրչիչ (բոս․՝ Sanjin Prcić, նոյեմբերի 20, 1993(1993-11-20), Բելֆոր), բոսնիացի ֆուտբոլիստ։ «Ռեն» ակումբի կիսապաշտպան և Բոսնիա և Հերցեգովինայի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==

Սանին Պրչիչը ծնվել է Ֆրանսիայում և ֆուտբոլ խաղալ սկսել է «Սոշո» ակումբի ակադեմիայում։  2013 թվականի օգոստոսի 31-ին «Այաչո» ակումբի  հետ հանդիպման ժամանակ նա կատարել է իր նորամուտը Լիգա 1-ում։ Հոկտեմբերի 30-ին Ֆրանսիական լիգայի գավաթի խաղարկության՝ «Մոնպելիե» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ Սանին Պրչիչը խփել է իր առաջին գոլը հօգուտ «Սոշո» ակումբի։ Նորամուտային մրցաշրջանի ավարտից հետո Պրչիչը տեղափոխվել է «Ռեն» ակումբ։ Տրանսֆերի արժեքը կազմել է 1 մլն եվրո։  Օգոստոսի 16-ին կայացած «Էվինան» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտն ակումբի կազմում։ 2015 թվականի ապրիլի 25-ին «Նիցցա» ակումբի հետ հանդիպման ժամանակ խփել է իր առաջին գոլը «Ռեն» ակումբի կազմում։
2015 թվականի ամռանը Սանին Պրչիչը խաղային պրակտիկա ձեռք բերելու նպատակով վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է իտալական «Տորինո» ակումբի կազմ։  Հոկտեմբերի 25-ին «Լացիո» ակումբի դեմ խաղում նա իր դեբյուտն է կատարել իտալական Սերիա Ա-ում։ 2016 թվականի սկզբին Սանին վարձավճարով տեղափոխվել է «Պերուջա»։ Փետրվարի 6-ին «Սպեցին» ակումբի հետ խաղում նա իր դեբյուտն է կատարել իտալական Սերիա Բ-ում։ Մարտի 5-ին «Տրանանա» ակումբի դեմ խաղում խփել է իր առաջին գոլը «Պերուջա» ակումբի կազմում։ Վարձակալության ժամկետի ավարտից հետո նա վերադարձել է «Ռենի» կազմ։


== Միջազգային կարիերա ==
2014 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Լիխտենշտայնի ազգային հավաքականի հետ ընկերական հանդիպման ժամանակ Սանին Պրչիչը կատարել է իր նորամուտը Բոսնիա և Հերցեգովինայի ազգային հավաքականի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը soccerway կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը sports.ru կայքում
Sanjin Prcić at National-football-teams.com
Կողքիս

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոլխիդա (այլ կիրառումներ)
Կողքիս կամ Կոլխիդա (վրաց.՝  և լազ.՝ კოლხეთი, կոլխեթի, հին հունարեն՝ Κολχίς, Colchís), հին վրացական պետություն, թագավորություն և տարածաշրջան արևմտյան Վրաստանում։ Կոլխիդան վրաց ազգի կայացման և կազմավորման մեջ մեծ դեր է խաղացել և եղել է վաղ վրացական (քարթվելական) պետություն, որը նաև մեծ դեր է ունեցել արևելավրացական Իբերիա պետության հետ միավորումից հետո վրացական ֆեոդալական պետության կազմավորման մեջ։


== Անվանում ==
«Կոլխի» տերմինը օգտագործվում է Սև ծովի արևելյան ափին բնակվող բոլոր վրացական ցեղերի նշման համար։


== Պատմություն ==

Մ.թ.ա. VI դարում Արևմտյան Վրաստանի տարածքում ձևավորվեց Կոլխիդայի թագավորությունը, որը հայոց Երվանդունիների թագավորության քաղաքական ազդեցության ոլորտում էր։ Հետագայում ձևավորվում է Իբերիայի թագավորությունը։ Հետաքրքիր է, Իբերիայի առաջին մայրաքաղաքը Արմազն էր։
Ենթադրվում է, որ Կոլխիդայի թագավորությունը վաղ ստրկատիրական պետություն էր։ Նրա տնտեսության առաջատար ճյուղը եղել է երկրագործությունը։ Գոյություն ունեին քաղաքատիպ առևտրա-արհեստավորական կենտրոններ՝ Փասիս (Ռիոն) գետի հովտում, և քաղաքներ՝ Սև ծովի ափին։ Զարգացած էր երկաթի մշակությունը, ոսկերչությունը, բրուտագործությունը, կտավագործությունը, փայտամշակությունը։ Շրջանառության մեջ էին արծաթե դրամներ, որոնք թողարկվում էին Սև ծովի արևելյան ափի հունական գաղութներում (Դիոսկուրիա, Գիենոս, Փասիս)։ Կոլխական ցեղային միությունը՝ «թագավորությունը», մ.թ.ա. 6-րդ դարի վերջին և 5-րդ դարի 1-ին կեսին գտնվում էր Աքեմենյան Իրանի, այնուհետև հունա-մակեդոնյան ազդեցության ոլորտում, մ.թ.ա. 2-րդ դարի վերջին՝ Պոնտական թագավորության կազմում, իսկ մ.թ.ա. 65 թվականին՝ Հռոմի տիրապետության տակ։ Կոլխիդայի թագավորության տարածքում մ.թ. 1-2-րդ դարերի սահմանագծում առաջացան մանր իշխանություններ։


== Տես նաև ==
Վրաստանի պատմություն
Կովկասի սևծովյան ափ


== Ծանոթագրություններ ==
Լեհմյա

Լեհմյա (էստ․՝ Lehmja), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Ռաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 50 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կրասնի Կլյուչ (այլ կիրառումներ)

Կրասնի Կլյուչ, կարող է վերաբերել՝

Կրասնի Կլյուչ - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Կրասնի Կլյուչ - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի կազմում։
Կրասնի Կլյուչ - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Նուրիմանովսկի շրջանի կազմում։
Կրասնի Կլյուչ - գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Նիժնեկամսկի շրջանի կազմում։
Կրասնի Կլյուչ - գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Բեյսկի շրջանի կազմում։
Լեա Նիկել

Լեա Նիկել (եբրայերեն՝ לאה ניקל‎, Լեա Նիկելսբերգ, դեկտեմբերի 6, 1918(1918-12-06), Ժիտոմիր, Ուկրաինայի Ժողովրդական Հանրապետություն - սեպտեմբերի 10, 2005(2005-09-10), Իսրայել), իսրայելցի աբստրակտ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Լեա Նիկելսբերգը ծնվել է 1918 թվականի Ուկրաինայի Ժիտոմիր քաղաքում։ Նրա ընտանիքը 1920 թվականին ներգաղթել է Բրիտանական ենթակայության տակ գտնվող Պաղեստինին։ Նրա քույրը՝ Սառան (Բոք), ծնվել է 1926 թվականին։ 1935 թվականին Լեան նկարչություն է սովորել Խաիմ Գլիկսբերգի մոտ Թել Ավիվում, հետագայում՝ Եզեկել Սթրեյխմանի և Ավիգդոր Ստեմացկու հետ։ 1961-1977 թվականներին Նիկելն ապրել է Գրինվիչ գյուղում (մեկ տարի), Հռոմում (երեք տարի) և Նյու Յորքում (չորս տարի), նախքան 1977 թվականին Իսրայել վերադառնալը։ Ամուսնացել է Սեմ Լեյմենի հետ և ունեցել են մեկ դուստր` Զիվա Հանանը։ Բնակվել է Կիդրոն մոշավում։


== Գեղարվեստական գործունեություն ==
Նիկելի առաջին անհատական ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել Թել Ավիվի Չեմերիսկի պատկերասրահում և առաջին սոլո ցուցադրությունը՝ 1957 թվականին Փարիզի Galerie Colette Allendy-ում։ Մասնակցել է բազմաթիվ միջազգային ցուցահանդեսների, այդ թվում Վենետիկի 1964 թվականի բիենալեին։ 2005 թվականին Թել Ավիվի գեղարվեստի թանգարանը կազմակերպել է Նիկելի աշխատանքների հետահայաց ցուցադրությունը։  Մահանալուց ընդամենը մի քանի օր առաջ Նիկելը շարունակել է նկարել։


== Գեղարվեստական ոճ ==
Նիկելի ոճը էքսպրեսիոնիզմ-աբսրակցիայի ձև է, որը երբեմն անվանում են լիրիկական աբստրակցիա։ Նկարել է բիրտ, թանձր ստվերագծերով՝ օգտագործելով պայծառ երանգներ։ Հայտնի է հագեցած գույներով կոմպոզիցիաներով, որոնք առաջացնում են երևակայական հուզմունք և զգայունություն։


== Մրցանակներ ==
Սանդբերգ մրցանակ Իսրայելի թանգարանից, 1972 թվական
Դիզենգոֆի մրցանակ, 1982 թվական
Նիսում փորձագիտական գործունեությանը նվիրված սեմինարի համար ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի մրցանակ, 1985 թվական
Գամզո մրցանակ, 1987 թվական
Իսրայելի մրցանակ, 1995 թվական
Ֆրանսիայի մշակույթի նախարարի կողմից արվեստի և գրականության ասպետի կոչում, 1997 թվական


== Տես նաև ==
Իսրայելի պետական մրցանակի դափնեկիրների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Lea Nikel»։ Engel Gallery։ Արխիվացված է օրիգինալից 2022-03-31-ին։ Վերցված է 2018-12-12
Օբերստդորֆ

Օբերստդորֆ (գերմ.՝ Oberstdorf), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Վերին Ալգոյ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 9889 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 229,74 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 80 133։
Օբերստդորֆ հայտնի է ձմեռային սպորտաձևերի առաջնություներով։ Այստեղ 3 անգամ անցկացվել է Սկանդինավյան դահուկավազքի աշխարհի առաջնությունը (1931, 1987, 2005)։


== Տեսարժան վայրեր ==
Օբերստդորֆ հարևանությամբ է գտնվում հայտնի Բրաիտախալամա կիրճը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Բավարիայի բնակավայրերի ցանկ
Գերմանիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օբերստդորֆի պաշտոնական կայք
Օբերստդորֆի զինանշանի պատմություն(չաշխատող հղում)
Օբերստդորֆի վիճակագրական տվյալներ
Օբերստդորֆ Վիքիպահեստում
Կոդավարդիսուբանի

Կոդավարդիսուբանի (վրաց.՝ კოდავარდისუბანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 760 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 21 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 150 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Իսորտոք

Իսորտոք (դան․՝ Isortoq)՝ գյուղ Դանիայի Թագավորության մաս Գրենլանդիայի Սերմերսոոք կոմունայի կենտրոնական մասի հարավային մասում։ 


== Բնակչություն ==
1991 թվականին գյուղի բնակչությունը առավելագույն էր, այն կազմել է 171, սակայն դանդաղ տեմպերով նվազել է և 2002 թվականին հասել է 116-ի։ Շարունակելով կրճատվել՝ բնակչությունը 2008 թվականին հասել է 97-ի և կրկին նվազում է։ Արդեն 2010 թվականի տվյալների բնակչությունը կազմում է 93 մարդ։


== Աղբյուրներ ==
Isortoq (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Գուստավ Էռնեսաքս

Գուստավ Գուստավի Էռնեսաքս (էստ․՝ Gustav Ernesaks, դեկտեմբերի 12, 1908(1908-12-12), Պեռիլա, Էստոնիա - հունվարի 24, 1993(1993-01-24), Տալլին, Էստոնիա), էստոնացի կոմպոզիտոր, երգչախմբի խմբավար, մանկավարժ, Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1974), ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1956), Լենինյան (1970) և Ստալինյան երկու մրցանակների (1947, 1951) դափնեկիր։ Էստոնիայի ԽՍՀ-ի հիմնի հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Գուստավ Էռնեսաքսը ծնվել է Պերիլա գյուղում։ Ուսանել է Տալլինի կոնսերվատորիայում։ Նրա դասախոսներից են եղել Յուհան Աավիկն ու Արթուր Կապպը։ 1937 թվականին սկսել է դասավանդել նույն կոնսերվատորիայում։ 1945 թվականից Տալլինի կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր է։ 1944 թվականին հիմնել է Էստոնիայի պետական ակադեմիական արական երգչախումբը և մինչև 1975 թվականը գլխավորել է այն։ Այդ ժամանակաշրջանում երգչախումբը մեծ ճանաչում է ձեռք բերել ԽՍՀՄ-ում։
Կոմպոզիտորական ու դիրիժորական գործունեությանը զուգահեռ Էռնեսաքսը նաև եղել է Տալլինում հինգ տարին մեկ անցկացվող Երգի փառատոնի կազմակերպիչներից։
Էռնեսաքսի ստեղծագործություններից առավել հայտնի են նրա երգերը, այդ թվում՝ «Իմ հայրենիք, իմ սեր» (Mu isamaa on minu arm) երգը։ Էռնեսաքսը մի շարք օպերաների («Կախարդված լիճը», «Փոթորիկների ափը» և այլն), դրամատիկական ներկայացումների ու ֆիլմերի երաժշտությունների հեղինակ է։ Իր ստեղծագործություններում նա հաճախ է օգտագործել ժողովրդական մեղեդիներ։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
Էստոնիայի Կարմիր խաչի շքանշան 5-րդ կարգի (1938)
Էստոնական ԽՍՀ-ի մշակույթի վաստակավոր արտիստ (1942)
Էստոնական ԽՍՀ-ի ժողովրդական արտիստ (1947)
ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1956)
Էստոնական ԽՍՀ պետական մրցանակ (1947, 1948, 1949, 1950, 1959, 1965)
Ստալինյան երկրորդ կարգի մրցանակ (1947)
Ստալինյան երրորդ կարգի մրցանակ (1951) — շնորհվել է «Փոթորիկների ափ» օպերայի համար (1949)
Լենինյան մրցանակ (1970)
Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1974)
Լենինի երեք շքանշաններ (1951, 1967, 1974)
Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան (1978)
Մեդալներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
V. Viires։ Gustav Ernesaks, Tallinn, 1983
Էստոնական կենսագրական բառառան, Տալլին, 2002.


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը КИНО-ТЕАТР կայքում
Էստոնական նամականիշ՝ նվիրված Գուստավ Էռնեսաքսի ծննդյան 100-ամյակին
Դժար տարի

«Դժար տարի», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանի այս բանաստեղծության գրման ստույգ տարեթիվը հայտնի չէ։
Ինքնագիրը չի պահպանվել։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի Ֆոնդում № 1402-ում պահվում է մանկական «Հասկեր» ամսագրի՝ հեղինակի սեփական օրինակը, որտեղ Թումանյանը ջնջել է «Ժողվրդականից» ենթավերնագիրը։
Առաջին անգամ լույս է տեսել 1908 թվականին տպագրված «Հասկեր» ամսագրի № 7-ում (էջ 246), այնուհետև՝ 1922 թվականին Կոստանդնուպոլիսում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների գրքում (էջ 131), «Ժողովրդական երգեր» բաժնում, ապա՝ Երևանում՝ 1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության I հատորում (էջ 155)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորում արտատպվել է 1922 Կոստանդնուպոլիսում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների գրքից։


== Ծանոթագրություններ ==
(21407) Ջեսիկաբեկեր

(21407) Ջեսիկաբեկեր, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1998 թվականի մարտի 20-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
Ջեսիկաբեկեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մերաբ Կվիրիկաշվիլի

Մերաբ "Մեկո" Կվիրիկաշվիլին (վրաց.՝ მერაბ კვირიკაშვილი, դեկտեմբերի 27, 1983(1983-12-27), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի ռեգբի խաղացող։ Նա իր կարիերան սկսել է որպես scrum half , բայց այժմ խաղում է որպես fly half և երբեմն էլ full back ու հանդիսանում է Վրաստանի ռեգբի ազգային երիտասարդական հավաքականի բոլոր ժամանակների լավագույն ռմբարկու։ Նա ներկայացրել է Վրաստանի ռեգբիի լիգայի թիմը և Վրաստանի ազգային ռեգբի սեվենս թիմը։


== Տնային կարիերան ==
Կվիրիկաշվիլին ծնվել է 1983 թվականի դեկտեմբերի 27-ին, Թբիլիսիում, Վրացական ԽՍՀ-ում ։ Նա մեկնել է Վրաստանից 2006 թվականին Պրո Դ2-ի Պո թիմում խաղալու և այդ ժամանակվանից խաղացել է Ֆեդերալ 1- ի երեք ֆրանսիական այլ ակումբներում` Մասսի, Ֆիջեկ և վերջապես Սեն-Ժունիեն, որին նա միացել է 2011 թվականի աշխարհի Գավաթի առաջնությունից հետո ու մինչև այժմ էլ խաղում է։


== Միջազգային կարիերա ==
Կվիրիկաշվիլին կատարել է իր դեբյուտը 2003 թ.-ին Պորտուգալիայի դեմ խաղում, երբ դեռահաս էր, և ընդգրկվել է Վրաստանի պատմության մեջ առաջին հավաքականում, որը մասնակցել է աշխարհի առաջնությանը, սակայն նա  բոլոր չորս խաղերին եղել է պահեստային։
Նրան չի հաջողվել հաստատվել վրացական հավաքականի կազմում առաջիկա մի քանի տարիներին, սակայն 2007 թվականին նա տեղափոխվել է scrum half դիրք և դարձել հավաքականի անդամ ու  մնում է հավաքականի մշտական անդամ մինչ օրս։
Նա կարևոր խաղացող էր Վրաստանի հավաքականի համար 2007 թ.-ի Ռեգբիի աշխարհի գավաթի խաղարկությունում, որտեղ նա մասնակցել է բոլոր չորս խաղերին և լավ տպավորություն է թողել Իռլանդիայի դեմ խաղում, որտեղ Վրաստանը պարտվել է 14–10 հաշվով և դարձել է աշխարհի գավաթի` Վրաստանի պատմության մեջ առաջին հաղթական հանդիպման լավագույն խաղացող Նամիբիայի դեմ խաղում։
2011 թվականի աշխարհի առաջնությունում նա չի կարողացել վերականգնել իր 2007 թվականի աշխարհի առաջնության մարզավիճակը։ Հատկապես Անգլիայի դեմ խաղում Վրաստանը լավ էր խաղում, բայց Կվիրիկաշվիլին ձախողել է հինգ տուգանային հարված, որ Վրաստանին կարող էին բավականին մեծ խաղային առավելություն տալ այս խաղում։ Նա լավ է հանդես եկել հաջորդ` Ռումինիայի դեմ խաղում` վաստակելով 17 միավոր, բայց դուրս է մնացել հիմնական կազմից վերջին` Արգենտինայի դեմ խաղում։
Կվիրիկաշվիլին վերադարձել է մեկնարկային կազմ 2012 թվականին և մասնակցել է Վրաստանի մեկնարկային կազմում այդ տարվա բոլոր խաղերին ու շատ ավելի լավ հանդես գալով, նա դարձել է ռեկորդակիր` Վրաստանի ամենաշատ միավորներ վաստակած մարզիկը մեկ մրցաշրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Եղջերատերև

Եղջերատերև (լատ.՝ Ceratophyllum), եղջերատերևազգիների ընտանիքի բազմամյա ջրային խոտաբույսերի ցեղ։


== Տեսակներ ==
Հայտնի է մոտ 10, Հայաստանում՝ 2 տեսակ՝ 

Եղջերատերև ջրասույզ (լատ.՝ Ceratophyllum demersum)
Եղջերատերև կիսաջրասույզ (լատ.՝ Ceratophyllum submersum)։


== Տարածում ==
Տարածված է Հայաստանի բոլոր ցածրադիր և միջին լեռնային գոտիների լճերում ու լճակներում (Արփի, Սևան, Պարզ, ժանգոտ, Տզրուկի, Մեծամոր և այլն), նաև դանդաղահոս գետերում (Մեծամոր, Արգիճի, Հրազդան և այլն)։


== Կենսաբանական նկարագիր ==
Արմատներ չունի, ցողունը հանգուցավոր է, երկարությունը՝ մինչև 1 մ։ Տերևները եղանաձև կտրտված են փնջերով և օղակաձև դասավորված ցողունների միջհանգույցներում։ Ծաղիկները մեկական են, մանր, տերևանութային, միատուն։ Արական (կանաչավուն) և իգական (սպիտակավուն) ծաղիկները տեղադրվում են բույսի տարբեր հանգույցներում։ Ծաղկում է հունիսին (փոշոտումը կատարվում է ջրի տակ)։ Պտուղը 3 փշիկներով (1-ը՝ պտղի գագաթին, 2-ը՝ հիմքում և դեպի ցած ծալված) ընկուզիկ է։


== Բազմացում ==
Բազմանում է սերմերով և վեգետատիվ ճանապարհով (ծայրային ընձյուղներով՝ տուրիոններով)։ Եղջերատերևը կեր է ջրլող թռչունների և ջրային կենդանիների համար, նպաստում է ջրամբարների կենսաբանական մաքրմանը և տիղմի առաջացմանը։ Ակվարիումային բույս է։


== Տեսակները ==
Ceratophyllum cristatum Ceratophyllum muricatum
Ceratophyllum demersum L. — Եղջերատերև погружённый, կամ Եղջերատերև մուգ կանաչ , կամ Եղջերատերև ստորջրյա:Աելի շատ տարածված տեսակները, հանդիպում են բոլո աշխարհամասերում, բացի Անտարկտիկայից։ 

Ceratophyllum komarovii Kuzen. = Ceratophyllum platyacanthum Cham.
Ceratophyllum llerenae Fassett = Ceratophyllum muricatum subsp. australe (Griseb.) Les
Ceratophyllum muricatum Cham.Հոմանիշներ.
Ceratophyllum submersumCeratophyllum muricatumՀոմանիշներ.
Ceratophyllum llerenaeCeratophyllum muricatum
Ceratophyllum muricatum ,Հոմանիշներ.
Ceratophyllum cristatumCeratophyllum pentacanthum = Ceratophyllum platyacanthum Cham.
Ceratophyllum platyacanthum Cham.:Հոմանիշներ
Ceratophyllum komarovii
Ceratophyllum pentacanthumCeratophyllum submersum L. — Եղջերատերև բաց կանաչ:
Ceratophyllum submersum subsp. muricatum Ceratophyllum muricatum
Ceratophyllum tanaiticum Sajeg.


== Գրականություն ==
Жизнь растений. В 6-ти т. Т. 5. Ч. 1. Цветковые растения / Под ред. А. Л. Тахтаджяна. - М.։ Просвещение, 1980. - С. 188-190.
Ботаника. Энциклопедия «Все растения мира»։ Пер. с англ. (ред. Григорьев Д. и др.) - Könemann, 2006 (русское издание). - С. 210. - ISBN 3-8331-1621-8.
Иллюстрированный определитель растений Ленинградской области / Под ред. А. Л. Буданцева и Г. П. Яковлева. - М.։ Товарищество научных изданий КМК, 2006. - С. 34, 84-85. - ISBN 5-87317-260-9.


== Արտաքին հղումներ ==
Ceratophyllaceae of Mongolia in FloraGREIF
Կիվոր Վոժ

Կիվոր Վոժ (ռուս.՝ Кывор-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մադմաս գետի ձախ ափին՝ 10 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000112103000044138
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004413
Ավազանի կոդը - 03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Պիֆոս

Պիֆոս (հին հունարեն՝ πίθος) Հին Հունաստանում, մեծ կերամիկական անոթ (կարող է լինել մարդու հասակին կամ ավելի մեծ) մթերք՝ ցորեն, գինի, ձեյթունի յուղ, աղած ձուկ, պահելու համար։ Տարածում է գտել Միջերկրական ծովի ողջ տարածքում, հատկապես Եգեյան ծովի մշակութային շրջանում և Կիպրոսում։ Պիֆոսների արտադրությունը բրուտից պահանջում էր հատուկ հմտություններ։

Պիֆոսը գնդաձև կամ ձվաձև խոշոր կերամիկական անոթ էր (սուր վերջը դեպի ներքև), որը հիշեցնում էր ամֆորա։ Սակայն պիֆոսի մոտ հաճախ հանդիպում է ոչ սուր, այլ հարթ հատակը, որը թույլ է տալիս նրան կանգնել և հաճախ վերին մասում կան տեղափոխման հարմարանքներ, որոնց միջոցով անոթը տեղաշարժելու համար անցկացվում են պարաններ։ Պիֆոսը կարող է ունենալ 4-6 բռնակ։ Նրա մակերևույթը հարթ է կամ զարդարված ժապավենաձև նախշերով։ Հանդիպում են բեժ, ավազագույն, շագանակագույն և կարմիր նրբերանգներով պիֆոսներ։ Մինոյան քաղաքակրթության ժամանակաշրջանում Կամերասի ոճով արված պիֆոսների վրա պատկերվում էին ձկներ։
Պիֆոսները գործածվում էին նաև հուղարկավորության ծիսակատարություններում, սակայն առաջին հերթին՝ զեյթունի յուղ, մեղր, աղ, ցորեն պահելու համար։
47 գինու պիֆոս հայտնաբերվել է Ցիխագորի նկուղում։ Դրանց վրա դրվում էր դրոշմ։ Հին հռոմեացիների մոտ նմանատիպ անոթը կոչվում էր դոլիեմ (լատ.՝ dolium)։ Պիֆոս էր չարագուշակ Պանդորայի արկղը։ Լեգենդի համաձայն՝ հենց պիֆոսում է ապրել Դիոգենեսը։ Պիֆոսները օգտագործվել են նաև հուղարկավորության ժամանակ։


== Ծագում ==
Միկենյան հունարենում տվյալ անվանումը նշված է qe-to իդեոգրամայի տեսքով։ Հստակ ծագուբնաբանություն չունի, սակայն ենթադրվում է, որ փոխառնվել է ինչ-որ ենթաշերտ լեզվից։


== Ծանոթագրություններ ==
Օսնիկի (գյուղ, Չեռնյախովսկի շրջան)

Օսնիկի (ուկրաիներեն՝ Осники), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռնյախովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1616 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օսնիկի գյուղում բնակվում էր 516 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,218 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2366,97 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տրուա 5 (կանտոն)

Տրուա 5 (ֆր.՝ Troyes-5), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Շամպան-Արդեն շրջանում։ Օբ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Տրուա օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 10772 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1030 է։ Կանտոնում կա 1 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Too Much Love Will Kill You

«Too Much Love Will Kill You», երգ՝ գրված Queen խմբի կիթառահար Բրայան Մեյի, Ֆրանկ Մուշկերի և Էլիզաբեթ Լամերսի կողմից։
Երգը կատարվել է Բրայան Մեյի և Սփայք Էդնիի կողմից Ֆրեդի Մերկուրիի հիշատակին նվիրված համերգին։ Նա նաև ձայնագրել է երգը իր առանձին ձայնասկավառակի՝ Back to the Light-ի համար և թողարկել երգը՝ որպես սինգլ։ Երգը Անգլիայի չարթերում հասել է մինչև հինգերորդ հորիզոնական, իսկ Նիդեռլանդներում՝ առաջին։ 1995 թվականին Too Much Love Will Kill You երգը մտել է Made in Heaven ձայնասկավառակի կազմի մեջ, սակայն արդեն հանգուցյալ Ֆրեդի Մերկուրիի կատարմամբ։ Երգը թողարկվել է նաև որպես սինգլ, սակայն մեծ հաջողություն չի գրանցել։ 1997 թվականին Բրայան Մեյը երգի համար ստացել է Ivor Novello մրցանակը (լավագույն տեքստի և լավագույն երաժշտության համար)։ 2003 թվականին «Պավարոտի և ընկերներ» համերգի ժամանակ զուգերգով հանդես եկան Բրայան Մեյը և Լուչիանո Պավարոտին՝ կատարելով այս երգը։ Մեծն տենորն ինքն էր Բրայանին խնդրել երգել հենց այդ երգը նրա հետ, իսկ երգի իտալերեն թարգմանությունը գրել էր Zucchero-ն։


== Տեսահոլովակ ==
Այս երգի համար նկարահանվել է երոկւ տեսահոլովակ։
Բրայան Մեյի տեսահոլովակ. այդ հոլովակը պաշտոնապես երբեք չի թողարկվել։
Queen-ի տեսահոլովակ. 1995 թվականի պրոմո հոլովակ Queen Made in Heaven նախագծի շրջանակներում (առաջին անգամ թողարկվել է 1999 թվականին)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Queen-ի տարբերակի Յութուբի պաշտոնական էջի տեսահոլովակները. music video based on short film "Heart-Ache", at Freddy Mercury Tribute Concert
Բառերը Queen խմբի պաշտոնական կայքում
Ժողովածու (1289)

Ժողովածու (1289), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1289 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում՝ Հովհաննես Մոկացի գրիչի կողմից, ենթադրաբար Երուսաղեմում։ Ստացողը եղել է Տեր Սամուելը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,2x14,3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 372 թերթից։ Գրված է երկսյուն, միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի մագաղաթ 4 էջ, գրված է՝ ուղղագիծ, երկաթագիր, Կիւրզի Կոչումն ընծայութեան։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 370բ, կնիք՝ 370բ (1703 թվական, Խաչատուր վարդապետ)։


== Բովանդակություն ==
Գր․ Տաթևացւոյ Մեկնութիւն Մատթէի, Լուծմունք Յոբայ։
Մատթ․ Ջուղայեցւոյ Մեկնութիւոն Յովհաննու։


== Ծանոթագրություններ ==
Լացերգեր

Լացերգեր, լալիք, գեղջկական երգի տեսակ, առաջացել է ողբերի և կոծերի հիման վրա։ Եթե սգո երգերը (ողբերգեր) կատարվում են հանգուցյալին հրաժեշտ տալու պահին և դիտարկվում թաղման ծեսի շրջանակում, ապա լացերգերը առնչվում են հարս տանելու, զինվոր գնալու, դժբախտ սիրո, պատմական իրադարձությունների, նաև կենցաղային խնդիրներ շոշափող թեմաների հետ։
Ունեն ազատ կառուցվածք (իմպրովիզացիա)։ Ի տարբերություն սգո երգերի՝ համեմատաբար փոքրածավալ հնչյունաշարի լացերգերն առավել երգային են, ունեն մեղեդու զարգացման հանդարտ ընթացք, հիմնականում ծավալվում են կվինտային հիմքով էոլական մինորում։
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1954-1955

Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1954-1955, Լյուքսեմբուրգի 41-րդ ֆուտբոլային առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «Ստադ Դյուդելաժը»։ Մրցաշարին մասնակցել է 12 թիմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը RSSSF կայքում
Կայաբեգ

Կայաբեգ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում։ Գտնվում էր Արածանիի ավազանի գետակներից մեկի հովտում, արգավանդ հարթավայրում։


== Պատմություն ==
Քրդերը գյուղացիներին կոչում էին գորոներ` գայլեր։ Ըստ ավանդության տեղի բնակչությունը սերում էր Գայլ Վահանից։
Կայաբեգում պահվում էր ձեռագիր պատկերազարդ ավետարան։
1915 թվականի Մեծ եղեռնից փրկված կայաբեգցիները գաղթել են Արևելյան Հայաստան։


== Բնակչություն ==
Եղել է հայաբնակ գյուղ։ XX դարի սկզբին ուներ 30 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Ուներ բերրի հողեր։ Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։
Գյուղն ուներ մի քանի ջրաղաց և ձիթհանք։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Կայաբեգն ուներ Ս. Աստվածածին անունով անշուք, խարխուլ մի եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Չեռնոգրադ

Չեռնոգրադ (բուլղար․՝ Черноград), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Այտոսի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Այտոս քաղաքից գտնվում է 12 կմ դեպի արևմուտք։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 540 մարդ։


== Բնակչություն ==


== Տես նաև ==
Բուլղարիայի համայնքներ
Այտոսի համայնք


== Ծանոթագրություններ ==
Վանքուկ

Վանքուկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բալմորալ ամրոց

Բալմորալ (անգլ.՝ Balmoral Castle), Աբերդինշիր տեղայնքում գտնվող ամրոց է, որը հանդիսանում է անգլիական թագավորների ամառանոցային նստելավայր Շոտլանդիայում։
Տեղակայված է Դի գետի վրա։ Վիկտորիա թագուհու ամառանոցն էր, որտեղ նա իր ընտանիքի հետ անցկացնում էր ամառվա վերջին ամիսը։ Կառուցվել է 1852 թվականին ճարտարապետ Ուիլյամ Սմիթի կողմից, հին շոտլանդական գոթական ոճով՝ գրանիտից, Ալբերտ արքայազնի հանձնարարությամբ, որը գնել էր այս կալվածքը։
Այցելուների համար բաց է ապրիլից մինչև հուլիսի վերջ։
Բալմորալ ամրոցի տարածքում գտնվող աղբյուրի ջուրը պարունակում է պաշտպանիչ հակաօքսիդիչ տարրեր։ Ըստ գիտնականների ՝ դրանք ազդում են ծերացման գործընթացի վրա ՝ դանդաղեցնելով այն։ «Այս ջուրը կարելի է օգտագործել օրգանիզմը երիտասարդացնելու համար», ասում է լրագրողներին պրոֆեսոր Հյու Մատեսոն, ով ուսումնասիրության ղեկավարներից մեկն է։


== Պատմություն ==
Վիկտորիա թագուհին և արքայազն Ալբերտը առաջին անգամ այցելեցին Շոտլանդիա 1842 թ. ՝ նրա թագադրությունից հինգ տարի անց և նրանց ամուսնությունից երկու տարի անց։ Նրանք վերադարձան 1844 թվականին Բլերի ամրոց և այցելեցին այն 1847 թվականին, երբ վարձեցին Արդվերիկիեն հանգստավայրը Լոք Լագգան լճի մոտակայքում։
 Վերջին ուղևորության ժամանակ անընդհատ հորդառատ անձրևներ էին տեղում, ինչը ստիպեց Ջեյմս Քլարքին՝ թագուհու բժիշկին, այդ հանգստավայրի փոխարեն խորհուրդ տալ ավելի առողջ կլիմայով մի տեղ։ Սըր Ռոբերտ Գորդոնը՝ Բալմորալ ամրոցի տերը, մահացավ 1847 թվականին, և նրա Բալմորալի վարձակալության պայմանագիրը վերադարձավ լորդ Աբերդինին։ 1848 փետրվարին պայմանավորվածություն ձեռք բերվեց, որ արքայազն Ալբերտը ձեռք կբերի Բալմորալի վարձակալության մնացած մասը, իր կահույքի և անձնակազմի հետ միասին ՝ նախքան այն տեսնելը։

Թագավորական զույգն առաջին այցի եկավ Բալմորալ 1848 սեպտեմբերի 8-ին։  Վիկտորիան տունը գտավ «փոքր, բայց գեղեցիկ»
 
և իր օրագրում գրեց, որ. «ամեն ինչ, կարծես, շնչում է ազատությամբ և խաղաղությամբ և ստիպում է քեզ մոռանալ աշխարհն ու նրա տխուր խառնաշփոթությունները»։
  Շրջապատող լեռնոտ լանդշաֆտը հիշեցնում էր նրանց Թյուրինգիա ՝ Ալբերտի հայրենիքը Գերմանիայում։


== Արտաքին հղումներ ==
բրիտանական միապետության պաշտոնական կայք


== Ծանոթագրություններ ==
Ասիեր Ռիեսգո

Ասիեր Ռիեսգո Ունամունո (իսպ.՝ Asier Riesgo Unamuno, ), բասկական ծագմամբ իսպանացի ֆուտբոլիստ, «Ժիրոնա» ակումբի դարպասապահ։


== Կենսագրություն ==


=== Ակումբային կարիերա ===
Ասիեր Ռիեսգոն «Ռեալ Սոսիեդադ» ակումբի սան է։ Պրոֆեսիոնալ մակարդակով նորամուտը նշել է 2002 թվականին՝ վարձավճարով մեկնելով «Էյբար»։ 2004 թվականին Ասիերը վարձակալությունից հետ էր կանչվել «սպիտակ-կապույտների» հիմնական դարպասապահ Սանդեր Վեստերֆելդի վնասվածքի պատճառով։ 2004 թվականի մայիսի 19-ին իսպանական էլիտար դիվիզոնում նորամուտ է նշել «Դեպորտիվո Ալավես»-ի դեմ խաղում։
Վոստերֆելդի` թիմից հեռանալուց հետո Ռիեսգոն դարձել է «Ռեալ Սոսիեդադ»-ի դարպասապահ։ Սակայն 2006 թվականին ակումբը գնել է չիլիացի դարպասապահ Կլաուդիո Բրավոյին, որը դուրս է մղել Ռիեսգոյին կազմից և դարձել է հիմնական դարպասապահ։
2007/2008 մրցաշրջանում, որը «Ռեալ Սոսիեդադ»-ը անցկացրել է երկրորդ դիվիզոնում, Ասիերը եղել է հիմնական դարպասապահ և մրցաշրջանում խաղացել է 42 խաղ։ Սակայն«սպիտակ-կապույտներին» իսպանական ֆուտբոլի էլիտա վերադառնալ չի հաջողվել։ 2008 թվականի օգոստոսին Ռիեսգոն վարձակալության է տրվել «Ռեկրեատիվո» ակումբ, որը հանդես է եկել Պրիմերայում։ Նոր ակումբում Ռիեսգոն 2009 թվականին հունվարի 4-ին «Նումանսիա ՖԱ»-ի դեմ խաղում դարձել է հիմնական խաղացող։ Ռիեսգոն հետ մղելով երկու տասնմեկ մետրանոց հարված՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3:1 հաշվով։ Ապիլի 11-ին խաղացել է «Բարսելոնա»-ի դեմ խաղում (0:2)․ Ասիերն առաջինն էր, ով կարողացել է հետ մղել Լիոնել Մեսիի 11 մետրանոցը։ Այդ մրցաշրջանում Ռիեսգոն մասնակցել է բոլոր 38 հանդիպումներին, սակայն դա չի օգնել «Ռեկրեատիվո»-ին խուսափել երկրորդ դիվիզիոն տեղափոխվելուց։
2009 թվականի դեկտեմբերին Ռիեսգոյին հետաքրքրում էր անգլիական «Տոտենհեմ»-ը, որը փոխարինող էր փնտրում վնասվածք ստացած Կարլո Կուդիչինիին։ Վերադառնալով «Ռեալ Սոսիեդադ»՝ Ռիեսգոն 7 հանդիպում է անցկացրել 2009/2010 մրցաշրջանում՝ Բրավոյի վնասվածքից և երկրորդ դարպասապահ Էնյաուտ Զուբիկարայի որակազրկումից հետո։ Մրցաշրջանի արդյունքներով «սպիտակ-կապույտները» կարողացել են մտնել Պրիմերա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль Асьера Риесго на официальном сайте «Осасуны»(իսպ.)
Асьер Риесго на Futbolme(իսպ.)
Արջաձոր (գյուղ, Արցախ)

Արջաձոր, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։
1998 թվականի հունիսի 26-ին Աղջայազին վերանվանվել է Արջաձոր։


== Պատմություն ==
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով բնակավայրը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Արտաքին հղումներ ==
Հակոբ Ղահրամանյան, ՏԵՂԵԿԱՏՈւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի, Երևան, Ճարտարագետ, 2015 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
(10797) Գվատեմալա

(10797) Գվատեմալա, իսպ.՝ Guatemala-աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս երկնաքարը հայտնաբերվել է 1992 թվականի ապրիլի 4-ին, բելգիացի աստղագետ Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայի աստղադիտարանում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(10797) Գվատեմալա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պանինսկի շրջան (Վորոնեժի մարզ)

Պանինսկի շրջան (ռուս.՝ Панинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վորոնեժի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պանինո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1398 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 27841 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 19,91 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
(6715) Շելդոնմարկս

(6715) Շելդոնմարկս (անգլ.՝ Sheldonmarks), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի օգոստոսի 22-ին Հենրի Հոլտի և Դևիդ Լևիի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,669366 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6542 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6845 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1592,98 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,225991 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,45° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6715) Շելդոնմարկս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Սանիորե)

Սանիորե գյուղի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի հայկական եկեղեցի, որը գտնվում է Վրաստանի Կախեթի մարզի Սանիորե գյուղում։


== Պատմություն ==
1808 թվականի վավերագրերից մեկում գյուղի եկեղեցին հիշվում է Սուրբ Աստվածածին անվամբ։ Հավանաբար այն կառուցված է եղել ավելի վաղ ժամանակներում։  1853 թվականի մի վավերագրում նշված է, որ եկեղեցին քայքայված է և 100 ռուբլու նորոգման անհրաժեշտություն կարիք ունի։ Գյուղի հայերը խոստացել էին այդ աշխատանքները կատարել սեփական միջոցներով։ Եկեղեցին 1854 թվականից հիշվում է որպես փայտաշեն եկեղեցի, իսկ 1857 թվականին և դրանից հետո մինչև 1910-ական թվականների վավերագրերում եկեղեցին հիշատակվում է որպես քարաշեն կառույց։ 1854-1857 թվականների ընթացքում քայքայված փայտաշեն եկեղեցու փոխարեն կառուցվել է քարաշեն նոր եկեղեցի։ Մինչև 1871 թվականը եկեղեցին հիշվում է Սբ. Աստվածածին անվամբ ,  իսկ 1875 և հետագա տարիներին՝ Սբ. Հակոբ անվամբ։ Հավանաբար 1871-1875 թվականների ընթացքում եկեղեցին դարձյալ վերակառուցվել կամ նորոգվել է և նորից օծվել։
Եկեղեցին փակվել է 1923 թվականին։ 
1970-ական թվականներին եկեղեցին օգտագործվել է որպես բաղնիք։ Կատարվել են որոշ ձևափոխություններ։ 1988 թվականից եկեղեցին որևէ նպատակի չէր ծառայում։ Անխնամ ու լքված շենքի բակում, պարսպի տակ ընկած էր եկեղեցու մկրտարանի ավազանի միակտոր քարը, որի հարավահայաց երեսին վրացերեն արձանագրված է՝ 


== Ճարտարապետություն ==
Եկեղեցին թաղածածկ շենք է, ունի մեկ մուտք (հարավից), արևելքում կա  2 ավանդատուն ու խորանով։ Կառուցված է անմշակ քարերով, սվաղված է։ Եկեղեցու արտաքին չափերն են՝ 11,40 x 7,98 մ։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կարապետյան, Սամվել Գևորգի; Զաքարյան, Անուշավան Հազարապետի ; Հասրաթյան, Մուրադ Մարգարի ; Չոբանյան, Պավել Աշոտի; Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող կազմակերպության (RAA) գիտական խորհուրդ.Էջ 96-97 Archived 2021-06-13 at the Wayback Machine.
Վերման (կանտոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վերման (այլ կիրառումներ)Վերման (ֆր.՝ Vermand), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Պիկարդիա շրջանում։ Էնա դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Սեն Կանտեն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 9334 մարդ էր։Կանտոնի համարը 233 է։ Վերման կանտոնում կա 24 կոմունա, որոնցից ամենամեծը Վերման (Ֆրանսիա)|Վերման կոմունան է։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Թագավորական բանակի և ռազմական պատմության բելգիական թանգարան

Թագավորական բանակի և ռազմական պատմության բելգիական թանգարան (ֆր.՝ Musée Royal de l'Armée, հոլ.՝ Koninklijk Legermuseum), ռազմա-պատմական թանգարան Բրյուսել քաղաքում։
Մեծ ռազմական թանգարանը տեղակայված է Բրյուսելի կենտրոնից որոշակի հեռավորության վրա՝ «Հիսունամյակի պուրակ» համալիրում։ Թանգարան մուտքը վճարովի է, արժեքը՝ 10€:
Աշխատում է առավոտյան ժամը 9-ից։


== Պատմություն ==
1910 թվականի ցուցահանդեսի ժամանակ պատրաստվել էր Բելգիայի ռազմական պատմությանը նվիրված տաղավար, որը մեծ հետաքրքրություն առաջացրեց հանրության մոտ։ Այդ իսկ պատճառով մշտապես գործող թանգարան ունենալու միտք առաջացավ։ Սկզբում թանգարանը նախատեսվոմ էր կառուցել Կամբրե (l'Abbaye de la Cambre) վանքի տարածքում։ 1923 թվականին թանգարանը բացվեց Բրյուսելի «Հիսունամյակի պուրակ» համալիրում։


== Հավաքածու ==
Թանգարանում ներկայացված է զինտեխնիկայի մեծ հավաքածու, սառը և հրաձգային զենքեր, հրետանի, տանկեր, ռազմական մեքենաներ, ինքնաթիռներ (ներառյալ՝ Junkers Ju 52-ը), զինվորական համազգեստներ, հանդերձանքներ, ռազմական կենցաղավարության առարկաներ, ինչպես նաև միջնադարյան և ժամանակակից զենքների տարբեր տեսակներ։
Թանգարանի հավաքածուն աշխարհի ռազմա-պատմական հավաքածուների մեջ ամենախոշորներից մեկն է։ Թանգարանը 100 մետր երկարությամբ առանձին տաղավար ունի, որտեղ ներկայացված են ռազմական ինքնաթիռներ՝ աերոպլանների ամենաառաջին մոդելներից մինչև ժամանակակից ռեակտիվ ինքնաթիռներ, ինչպես նաև առկա է հատուկ տանկային բակ։
Բազմաթիվ ցուցադրանմուշներ նվիրված են գաղութային նվաճումների ժամանակաշրջանին. առաջին և երկրորդ համաշխարհային պատերազմներին։


== Ռուսական հավաքածու ==

Թանգարանում է գտնվում Ռուսական կայսրության զինված ուժերի բացառիկ հավաքածուն՝ համազգեստները, խորհրդանշանները, զենքերը, շքանշանները և մեդալները։ Թանգարանի ռուսական բաժանմունքը հիմնել է բելգիական բանակի մայոր, թանգարանի տնօրեն Լ. Լեկոնտը։ Թանգարանում ներկայացված են հավաքածուներ՝ նվիրված կազակական գնդի Լեյբ-գվարդիային։ Մեծ հավաքածում նվիրված է Առաջին համաշխարհային պատերազմին և նրանքւմ՝ Ռուսաստանի մասնակցությանը։ Ցուցադրանմուշների մեծ մասը թանգարանի հավաքածուի մեջ ներառվել է հեղափոխությունից հետո՝ բերվելով սպիտակգվարդիականներ էմիգրանտների կողմից։ Այդ կերպ են թանգարանին հանձնվել Սանկտ Պետերբուրգից արտահանված ռուս կայսրեր Նիկոլայ I-ի, Ալեքսանդր II-ի և Ալեքսանդր III-ի համազագեստները


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թանգարանի պաշտոնական կայքը
«Бельгийский музей армии, русская секция, 1973 | "ПАРИЖ и РУССКАЯ ФРАНЦИЯ" Franco-Russe гид-путеводитель: история, музеи, экскурсии»։ www.paris1814.com։ Վերցված է 2016-04-24
Տերիչոլա

Տերիչոլա (իտալերեն՝ Terricciola), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզում՝ Պիզա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4442 մարդ (ըստ 2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 103 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 43 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 56030։ Հեռախոսային կոդը՝ 5087։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության գրաֆիկը․


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0587 656511
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.terricciola.pi.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Իշտիբաևո

Իշտիբաևո (ռուս.՝ Иштыбаево, բաշկիրերեն՝ Иштебай), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 327 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լե Բրունել

Լե Բրունել (ֆր.՝ Les Brunels), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 220 մարդ, բնակչության խտությունը` 18.38 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.97 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 610 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 150 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 33 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 143 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 92-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 51։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,3 %։ 92 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 79 անձ (39 տղամարդ և 40 կին)։ Գործազուրկ են եղել 13 անձ (7 տղամարդ և 6 կին)։ 51 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 26-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կուռևեռե (գյուղ, Վիգալա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուռևեռեԿուռևեռե (էստ․՝ Kurevere), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Վիգալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 38 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գորիի շրջան

Գորիի շրջան (վրաց.՝ გორის მუნიციპალიტეტი) 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Շիդա Քարթլի երկրամասի (մխարեի) կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Գորի քաղաքն է։
Գորիի շրջանի տարածքի մեծամասնությունը գտնվում է Հարավային Օսիայի Հանրապետության հսկողության տակ և համապատասխանում է նրա Ցխինվալի շրջանին։


== Տես նաև ==
 Ցխինվալի շրջան
Վոդլա (գետ, թափվում է Կուբենի լիճ)

Վոդլա (ռուս.՝ Водла), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուբենի լիճ գետի ափում։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100112103000005047
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000504
Ավազանի կոդը - 03.02.01.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Պետպլանի արքայազնը

«Պետպլանի արքայազնը» (ռուս.՝ «Принц Госплана»), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի այլաբանական վիպակը, որը գրվել է 1991 թվականին։ 


== Բովանդակություն ==
Ալեքսանդր Լապինը ուշ խորհրդային դարաշրջանի պետական հաստատություններից մեկի ծրագրավորող է, որը տարված է «Prince of Persia» համակարգչային խաղով և իրեն նույնացնում է նրա անանուն կերպարի հետ։ Խաղի աշխարհը նրա համար դառնում է վտանգներով և թշնամիներով լի երկրորդ իրականություն, որի նպատակն է հասնել գեղեցիկ և խորհրդավոր արքայադստերը։ Միևնույն ժամանակ, նրա իրականությունը գոյակցում է ուրիշների հետ. գործընկերները ևս խաղում են համակարգչային խաղեր։ Միաժամանակ գտնվելով իրական աշխարհում՝ նա շփման մեջ է մտնում «F-16 Combat Pilot»-ի, «M1 Tank Platoon»-ի, «Starglider»-ի աշխարհների հետ։ Գլխավոր հերոսին տանջում է այն հարցը, թե որն է իր կյանքի նպատակը, այն իրակա՞ն է, թե՞ այն ամենը, ինչ նա տեսնում է, երևում է մոնիտորի էկրանի միջով։


== Խաղեր ==
Վիպակում հիշատակվում են այն խաղերը, որոնք գրելու ժամանակ ժողովրդականություն էին վայելում IBM համակարգչի ռուսաստանցի օգտագործողների շրջանում.

Arkanoid
Budokan: The Martial Spirit
Crazy Bird
F-15 Strike Eagle
F-16 Combat Pilot
F-19 Stealth Fighter
Abrams Battle Tank/M1 Tank Platoon
LHX Attack Chopper
Pipes
Populous
Prince of Persia
Starglider
Targhan
Tower Toppler


== Մրցանակներ ==
1991 թվականին Պելևինը շահել է «Մեծ օղակ» մրցանակը։
1993 թվականին նա դարձել է «Ինտերպրեսկոն» մրցանակի դափնեկիր՝ «Փոքր տարատեսակ» անվանակարգում։


== Գրականություն ==
Е. Пронина Фрактальная логика Виктора Пелевина // Вопросы литературы. — 2003. — № 4.
L. Olteanu РОЛЬ АНГЛИЦИЗМОВ В ТВОРЧЕСТВЕ ВИКТОРА ПЕЛЕВИНА Творчество В. Пелевина в контексте языковых процессов постмодернизма // ROMANOSLAVICA. — 2004. — Т. 39. — С. 153—171.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիպակի տեքստը Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործությունների կայքում
Առանց

Առանց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Մոկսի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==