armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Անկախ ֆիլմերի համահայկական փառատոն

Անկախ ֆիլմերի համահայկական փառատոն անկախ կինոյի ամենամյա միջազգային փառատոն, որն անցկացվում է Երևանում CANC-ի հովանու ներքո՝ Հայաստանի Հանրապետության մշակույթի և Սփյուռքի նախարարությունների աջակցությամբ։


== Պատմություն ==
2010 թվականի սեպտեմբերին Շվեյցարիայում Այնզիդելն քաղաքում Հայաստանը պաշտոնապես դարձավ ոչ առևտրային կինոյի համաշխարհային միության (UNICA) անդամ։ Հայաստանը UNICA-ում ներկայացնում է ոչ առևտրային կինոյի հայկական կենտրոնը (CANC), որի նախագահն ու հիմնադիրը Արտաշես Հովհաննիսյանն է, ում 1988 թվականին «Դիրիժորներ» ֆիլմի համար UNICA-ն միակ ոսկե մեդալը շնորհեց այս փառատոնին ԽՍՀՄ մասնակցության ողջ ընթացքում։ Դրանից հետո CANC-ն Հանրապետության մշակույթի և Սփյուռքի նախարարությունների աջակցությամբ որոշում է կայացրել անկախ կինոյի համահայկական ամենամյա միջազգային փառատոնի կազմակերպման մասին։ Նշելով նոր փառատոնի նպատակները՝ Արտաշես Հովհաննիսյանը հայտարարել է․

Ըստ փառատոնի ծրագրի՝ ֆիլմերը գնահատվում են մի քանի կատեգորիաներում՝ հիմնական, որտեղ կներառվեն ոչ ավելի, քան 10 րոպե տևողությամբ (Լավագույն ֆիլմ և Լավագույն երիտասարդական ֆիլմ), մեկ րոպե տևողությամբ ֆիլմերի կատեգորիա (Լավագույն մեկ րոպեանոց ֆիլմ) և ուսանողական կինոարտադրանք (Լավագույն ուսանողական ֆիլմ) Ֆիլմերը։ Փառատոնի ժյուրիի կազմում նախատեսվում է ընդգրկել տարբեր ժանրերում աշխատող հայտնի կինոռեժիսորներին, օպերատորներին, դրամատուրգներին։
Առաջին փառատոնը նվիրված էր Հայաստանի կինոսիրողների ակումբի առաջին նախագահ Ռուբեն Գևորգյանցի հիշատակին և տեղի է ունեցել Երևանում 2011 թվականի մայիսի 28-30-ին։ Մրցութային ծրագրում ներկայացվել է հայ երիտասարդ ռեժիսորների 23 կարճամետրաժ ֆիլմեր Հայաստանից, Վրաստանից, ԱՄՆ-ից և Ռուսաստանից։ Փառատոնի լավագույն 5 ֆիլմերը ներկայացվել են UNICA-ի հովանու ներքո անցկացվող ոչ առևտրային կինոյի համաշխարհային կինոփառատոն մրցութային ծրագրում։


== Անվանակարգեր ==
«Լավագույն ֆիլմ»
«Լավագույն ուսանողական ֆիլմ»
«Լավագույն երիտասարդական ֆիլմ»
«Լավագույն մեկ րոպեանոց ֆիլմ»


== Ծանոթագրություններ ==
Զանովո (գյուղ, Չապլիգինսկի շրջան)

Զանովո (ռուս.՝ Заново), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Չապլիգինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բաղանիս Այրում

Բաղանիս Այրում (ադրբ.՝ Bağanis Ayrım), կոչվէլ է նաև Սեյիդ Այրում (ադրբ.՝ Seyid Ayrım), նախկին բնակավայր հայ-ադրբեջանական շփման գծի հարևանությամբ։


== Աշխարհագրություն ==
Նախկին բնակավայր Բաղանիս Այրումի տարածքը արևմուտքում անմիջականորեն սահմանակից է Հայաստանի Հանրապետության Իջևան քաղաքը Նոյեմբերյան քաղաքին և հարակից գյուղերին կապող Մ 16 ավտոմոբիլային ճանապարհի, հյուսիս-արևմուտքում՝ Բաղանիս, հյուսիսում՝ Ոսկեվան, հարավում՝ Ոսկեպար գյուղերին, իսկ արևմուտքում՝ հայ-ադրբեջանական շփման գծին և Ադրբեջանի Հանրապետության Ղուշչու Այրում գյուղին։ Ծովի մակարդակից բարձր է 760-820 մ։


== Պատմություն ==
Թրքաբնակ գյուղը ձևավորվել է 19-րդ դարի վերջին։ 
ԽՍՀՄ տարիներին այդ տարածքը ներառվել է Խորհրդային Ադրբեջանի կազմում։ 
Արցախյան ազատամարտի ընթացքում բնակավայրի տարածքը անցել է Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժերի վերահսկողությանը։ Սակայն ըստ Ադրբեջանի վարչատարածքային բաժանման այն ներառված է Ադրբեջանական Հանրապետության Ղազախի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Իմյանլիկուլևո

Իմյանլիկուլևո (ռուս.՝ Имянликулево, բաշկիրերեն՝ Имәнлеҡул), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Չեկմագուշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 877 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լոխ (գյուղ, Նովոբուրասկի շրջան)

Լոխ (ռուս.՝ Лох), գյուղ Ռուսաստանի, Սարատովի մարզի Նովոբուրասկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին հայտնի գրանցված տվյալներով կազմում էր 780 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կալալար

Կալալար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կաստել Մելլա

Կաստել Մելլա (իտալերեն՝ Castel Mella), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 8147 մարդ, խտությունը՝ 1164 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 7 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25030։ Հեռախոսային կոդ՝ 030։
Քաղաքի հովանավորն է հանդիսանում Սան Սիրո է Սանտա Լուկան։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunedidello.it/ Archived 2009-10-14 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Վալերի Չիթչյան

Վալերի Իսահակի Չիթչյան  (փետրվարի 14, 1956(1956-02-14), Գետաշեն, Գոյգյոլի շրջան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 14, 1995(1995-11-14), Սևան, Հայաստան), հայ զինվորական գործիչ, Խորհրդային բանակի մայոր, Հայաստանի զինված ուժերի զինվորական, փոխգնդապետ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Վալերի Չիթչյանը ծնվել է 1956 թվականի փետրվարի 14-ին Գետաշենում։ Հայրը եղել է Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, արժանացել է երկու Կարմիր աստղ շքանշանի։ 
Դպրոցն ավարտելուց հետո Վալերին ընդունվել է Բաքվի ռազմական հրամանատարական ուսումնարանը, որն էլ ավարտել է  1978 թվականին։ Նույն թվականին ծառայության է անցել ԽՍՀՄ Զինված ուժերի Հեռավոր արևելյան ռազմական օկրուգում։
Արցախյան շարժումը սկսվելուց հետո վերադարձել է Արցախ, նշանակվել 366-րդ մոտոհրաձգային գնդի հրամանատար։ 1992 թվականին սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին եղել է Պաշտպանության բանակի շտաբի պետի տեղակալ։ 1992-1993 թվականներին եղել Հայաստանի զինված ուժերի արևելյան խմբավորման, իսկ  1993-1994 թվականներին՝ առանձին բրիգադի շտաբի պետ։  1994 թվականին նշանակվել է N զորամասի մոտոհրաձգային գնդի հրամանատար։ 1992-1994 թվականներին մասնակցել է Հայաստանի հարավարևելյան սահմանների ինքնապաշտպանական ռազմական գործողություններին։  
Շուշիի ազատագրման  ժամանակ Վալերի Չիթչյանը ղեկավարել է հարվածի գլխավոր՝ Ստեփանակերտ-Շուշի հյուսիսային ուղղության մարտական գործողությունները։
Զոհվել է ավտովթարից, 1995 թվականի  նոյեմբերի 14-ին՝ Սևանի մայրուղու վրա։
Հետմահու շնորհվել է  ՀՀ և ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշաններով և «Շուշիի ազատագրման համար» մեդալով։
Թաղված Է Եռաբլուր պանթեոնում։
2012 թվականին լույս է տեսել Սեդա Հարությունյանի «Վալերի Չիթչյան։ Հաղթական հրամանատարը։ Հուշեր և խոհեր» գիրքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նվիրյալները - Վալերի Չիթչյան
(1677) Տիխո Բրահե

(1677) Տիխո Բրահե (անգլ.՝ Tycho Brahe), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1940 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Իրյո Վյայսյալյայի կողմից Տուրկուում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,531698 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2586 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8048 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1471,35 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,244673 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,84° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1677) Տիխո Բրահե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իսլանդիայի դրոշ

Իսլանդիայի դրոշ (իսլ.՝ Íslenski fáninn), իրենից ներկայացնում է կապույտ գույնի ուղղանկյուն պաստառ կարմիր հորիզոնական խաչով երիզված սպիտակ գույնով, լայնքի և երկայնքի 18։25 հարաբերակցությամբ։ Պաշտոնապես հաստատվել է 1944 թվականի հունիսի 17-ի № 34 «Իսլանդացիների ազգային դրոշի և պետական զինանշանի օրենք»-ով, այն օրը, երբ Իսլանդիան դարձավ անկախ հանրապետություն։ Օրենքը դրոշը այսպես է նկարագրում․


== Ծանոթագրություններ ==
Քվաթախևի

Քվաթախևին (վրացերեն՝ ქვათახევი) միջնադարյան վրացական ուղղափառական վանք է Վրաստանի Շիդա Քարթլի երկրամասում, 55 կմ դեպի արևմուտք Թբիլիսիից։ Շատ է նման կառուցվածքով Վրացական Բեթանիա վանքին։
Սալորօղի (կտավ)

Սալորօղի (ֆր.՝ La Prune), ֆրանսիացի գեղանկարիչ Էդուարդ Մանեի կտավը։ Ստեղծման ճշգրիտ թվականը հայտնի չէ, ենթադրվում է, որ այն ստեղծվել է 1877 թվականին։


== Նկարագրություն ==
Կտավը միայնության էտյուդ է։ Այն պատկերում է խաղաղ, գրեթե մելանխոլիկ տեսարան՝ սրճարանում նստած երիտասարդ կին։ Նկարին նայողը կնոջը տեսնում է մոտիկից, ավելի շուտ մեկի աչքերով։ Կինը կարող է լինել թեթևաբարո, որ սպասում է հերթական այցելուին, կամ հասարակ վաճառողուհի, որ պարզապես զրուցակցի է փնտրում։ Սեղանին դրված է սալորով բաժակ, որի մեջ լցված է օղի՝ փարիզյան սրճարաններին բնորոշ խմիչք (նկարի սկզբնական տարբերակում եղել է գարեջրով գավաթ)։ Հենց սալորով օղուց էլ առաջացել է կտավի անունը։ Սալորը կարող է խորհրդանշել կնոջ սեքսուալությունը. որպես այդպիսի խորհրդանշան այն պատկերվել է մի շարք այլ ստեղծագործություններում, օրինակ՝ Ջեյմս Ջոյսի նշանավոր «Ուլիսում»։ Կինը առաջ է թեքված՝ գլուխը հենելով սեղանին կռթնած աջ ձեռքին։ Նա հոգնած է և մի տեսակ անիմաստ հայացքով նայում է շուրջը։ Ծխախոտի չվառած գլանակով ձախ ձեռքը անփույթ դրված է սեղանին։ Կինը հագել է վարդագույն զգեստ՝ թևքի նեղացող եզրերով, սպիտակ վերնաշապիկ և դրել է սև գլխարկ՝ մետաքսե ժանյակներով։ Կնոջ գլխի հետևում՝ բոսորագույն բազմոցից վերև, դեկորատիվ ցանց է։


== Պատմություն ==
Մոտ 1881 թվականին Մանեն վաճառել է կտավը հավաքորդ Շառլ Դյոդոնին։ Վերջինիս մահից հետո՝ 1914 թվականին, կտավը ժառանգում է նրա կինը, իսկ մինչ 1919 թվականը վաճառվում է նշանավոր նեոիմպրեսիոնիստ Արթուր Սաչսին։ Հետագայում այն անցել է Պոլ Մելոնին, իսկ հետո նվիրվել է Վաշինգտոնի Արվեստի ազգային պատկերասրահին։


== Ծագում ==
Մանեն նկարը նկարել է՝ հիմնվելով իր սեփական դիտարկումներին, որ արել է Փարիզի Պիգալ հրապարակի «Նոր Աթենք» սրճարանում։ Ամեն դեպքում «Սալորօղի» կտավի հետին ֆոնը չի հիշեցնում նշանավոր սրճարանը. այն հավանաբար նկարվել է նկարչի արվեստանոցում։ Մանեն նկարում օգտագործել է պարզ տեխնիկա։ Այսպես՝ գավաթի սալորը և կնոջ ձախ ձեռքի մատները նկարված են մի քանի փափուկ վրձնահարվածներով։


== Բնորդ և նման այլ կտավներ ==

Մելանխոլիկ կնոջ բնորդը Էլեն Անդրեն է, որ բնորդ է հանդիսացել նաև Էդգար Դեգայի «Աբսենթ» կտավի համար (1876)։ Երկու իմպրեսիոնիստների աշխատանքների նմանությունը կարող է հիմք հանդիսանալ այն բանի, որ Մանեի «Սալորօղին» Դեգայի կտավի պատասխանն էր։ Սակայն եթե Դեգայի աշխատանքը ներկայացնում է հարբեցողի հուսահատ պատկեր, ապա Մանեի կտավը ներկայացնում է ավելի հուսադրող իրավիճակ. հնարավոր է, որ ինչ-չր մեկը կարող է խախտել կնոջ մենությունը։ Նույն դերասանուհին՝ Էլեն Անդրեն, պատկերված է նաև Ռենուարի «Թիավարների նախաճաշը» կտավում, որտեղ նույնպես ներկայացված է հարբեցող և միայնակ կնոջ կերպարով։


== Ծանոթագրություններ ==
Տապերոա (Բաիա)

Տապերոա (պորտ.՝ Taperoá), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա մարզում։ Մտնում է Կրուզեյրու դու Ժերեմոաբու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 15 121 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 408,576 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 37,0 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1569 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 30.563.210,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.972,58 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,606 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Յանիբաևո (այլ կիրառումներ)

Յանիբաևո, կարող է վերաբերել՝

Յանիբաևո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելոկատայսկի շրջանի կազմում։
Յանիբաևո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիանչուրինսկի շրջանի կազմում։
Էկտոր Տիմերման

Էկտոր Տիմերման Էկտոր Մարկոս Թիմերման (իսպ. Héctor Marcos Timerman, դեկտեմբերի 16, 1953(1953-12-16), Բուենոս Այրես, Արգենտինա - դեկտեմբերի 30, 2018(2018-12-30), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի պետական գործիչ, դիվանագետ, իրավապաշտպան, լրագրող, խմբագիր, արտաքին գործերի նախարար։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Բուենոս Այրեսում, հրեական ընտանիքում։ Հայրը Արգենտինայի իրավապաշտպան և լրագրող Հակոբ Թիմերմանն էր, ով արմատներով Ուկրաինայից էր։ Լրագրողը, աշխատել է Լա Տարդե (Արգենտինա), Նյու Յորք Թայմս, Լոս Անջելես Թայմս (Los Angeles Times), Նյուսվիկ (Newsweek) և Նեյշն (The Nation) հրատարակություններում։
1977 թվականին նրա հորը՝ հայտնի լրագրողին, առևանգել են «Կեղտոտ պատերազմ»-ի ընթացքում։ 1978 թվականին արտագաղթել է Միացյալ Նահանգներ։ 1981 թվականին Միջազգային հարաբերությունների փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր էր։ 1989 թվականից՝ Արգենտինայում հրապարակիչների հիմնադիր և հեռուստահաղորդավար էր։ 
2004 թվականից Նյու Յորքում Արգենտինայի գլխավոր հյուպատոսն էր։ 2007 թվականից Արգենտինայի դեսպան ԱՄՆ-ում։ 2010 թվականի հունիսի 18-ից 2015 թվականի դեկտեմբերի 10-ը՝ Արգենտինայի արտաքին գործերի նախարար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արգենտինայի ԱԳ նախարարն այցելեց Ծիծեռնակաբերդ
Կուզիո

Կուզիո (իտալերեն՝ Cusio), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 278 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 30 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 9 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 24010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0345։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Կույս Մարգարիտան։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հուլիսի 20-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0345 88021
Էլեկտրոնային հասցեն՝ segreteria@cusio.info
Պաշտոնական կայք՝ http://www.cusio.info


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի եզրափակիչ 1988

Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի եզրափակիչ 1988, Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի 28-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Լյուտոն Թաուն» ֆուտբոլային ակումբը 3-2 հաշվով «Արսենալ»-ին։ Խաղը կայացավ Լոնդոնի Ուեմբլի մարզադաշտում։
Ավագ Երեքշաբթի

Ավագ Երեքշաբթին (Աւագ Գշ., հունարեն՝ Μεγάλη Τρίτη) Ավագ Շաբաթվա երեքշաբթին է։


== Հայաստանեայց Առաքելական Եկեղեցի ==
Ավագ երեքշաբթի Հայ Առաքելական Եկեղեցին հիշատակում է տասը կույսերի առակը (Մատթ. 25։1-13) և Վերջին Դատաստանի բացատրությունը, ինչպես նաև Ջրհեղեղը և մարդկության կրկին սկզբնավորումը։ Ավագ երեքշաբթին նաև հրեաների հարցումներին Քրիստոսի բացատրության ու փարիսեցիների հանդիմանության օրն է։ Նույն օրը Երուսաղեմի տաճարում լսվել է երկնային ձայնը, Տաճարի կործանման կանխատեսումը, Տաճարից Քրիստոսի վերջնականապես հեռանալը։


=== Երեկոյան ժամերգություն ===
Ավագ երեքշաբթի, երեկոյան ժամերգության ընթացքում եկեղեցու ատյան են դուրս գալիս տասը մանուկներ։ Նրանցից հինգը ձեռքներին պահած ունենալով վառվող մոմեր, խորհրդանշում են իմաստուն կույսերին, իսկ մյուսը հինգը՝ հանգած մոմերով խորհրդանշում են հիմար կույսերին։ Օրվա ավետարանական պատգամն է. ՙԱրթուն կացեք, որովհետև չգիտեք Տիրոջ գալստյան և ձեր բարի կամ չար գործերի քննության ոչ օրը և ոչ էլ ժամը՚։
Ավագ երեքշաբթի ընթերցվում է Ավետարան ըստ Մարկոսի 12։13-44, Ծնունդների գիրք 6։9- 9.17, Առակների գիրք 9.1-10.6, Եսայի մարգարե 40.9-17, Ավետարան ըստ Մատթեոսի 24.1-26.2։


== Այլ եկեղեցիներ ==
Արևելյան ուղղափառ, ինչպես նաև արևելյան կաթոլիկ եկեղեցին, ավագ երեքշաբթի հիշատակում է տասը կույսերի առակը։ Կաթոլիկ և բողոքական եկեղեցիներում ընթերցվում են հատվածներ Սաղմոսների գրքից (71։1-6,15,17), Եսայու գրքից (49։1-6), Հովհաննու ավետարանից(13։21-33,36-38), և Կորնթացիների Ա թղթից (1։18-31)։ Անգղիկան եկեղեցում կատարվում է մյուռոնօրհնեք։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոկա դու Ակրի

Բոկա դու Ակրի (պորտ.՝ Boca do Acre), համայնք Բրազիլիայում՝ Ամազոնաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հարավային նահանգի Ամազոնաս մարզում։ Մտնում է Բոկա դու Ակրի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 28 480 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 21 936 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 1,29 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման հասարակածային է։
Ժյուվինի (Էնայի գավառ)

Ժյուվինի  (ֆր.՝ Juvigny), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Սուասոն-1 կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սուասոն շրջանի կոմունա։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02398։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 280 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով աշխատունակ տարիքի 175 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 134-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 41-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 76,6 %, 1999 թվականին եղել է 71,0 %)։ 134 աշխատունակ բնակիչներից 118-ը աշխատում էին (72 տղամարդ և 46 կին), անաշխատանք էին 16-ը (8 տղամարդ և 8 կին)։ 41 անգործունակ մարդկանցից 13-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 10-ը՝ թոշակառու, 18-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ – Ժյուվինի (ֆր.)
Մսմնայի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Մարտունու շրջան)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արցախի Հանրապետության Մարտունու շրջանի Մսմնա գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 2 հուշարձան։

 


== Տես նաև ==
Արցախի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Մարյանովկա (գյուղ, Գրեբյոնկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄարյանովկաՄարյանովկա (ուկրաիներեն՝ Марянівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ուբեժիշչե, Գրեբինչին Յար, Գլուբոկի Յար։
2001 թվականի տվյալներով Մարյանովկա գյուղում բնակվում էր 540 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3182 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 169,7 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կուտիշչե (գյուղ, Լյուբարսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուտիշչեԿուտիշչե (ուկրաիներեն՝ Кутище), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լյուբարսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1496 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կուտիշչե գյուղում բնակվում էր 290 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9328 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 31,09 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լանշինո

Լանշինո (ռուս.՝ Ланьшино), գյուղ Ռուսաստանի, Մոսկվայի մարզի Սերպուխովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հեղեղուտի լեռնանցք

Հեղեղուտի լեռնանցք, լեռնանցք Հայաստանի Լոռու մարզում՝ 2623 մ բարձրության վրա, Գոգարանց լեռներում, Խորգետակի հովտում, Գոգարան գյուղից 9 կմ հյուսիս–արևմուտք։


== Ծանոթագրություններ ==
Վանական դպրոցներ

Վանական դպրոցներ, միջնադարյան կրոնական դպրոցի տիպ։ Ստեղծվել են Հնդկաստանի բուդդայական տաճարներում, քրիստոնեության մուտք գործելուց հետո՝ տարածում ստացել Բյուզանդիայում և Արևմտյան Եվրոպայի երկրներում (վանքերին կից)։ Գոյություն է ունեցել վանական դպրոցների 3 տեսակ․ քահանայական-վանական (պատրաստել են հոգևորականներ եկեղեցական-ծխական ծառայության համար), վանքերին կից դպրոց հանրակացարաններ (տղաներին պատրաստել են վանական ծառայության), տղաներին գրագիտություն և եկեղեցական գրագրություն սովորեցնող (նախատեսված չէին եկեղեցիներում ու վանքերում ծառայողներ պատրաստելու համար)։ Վանական դպրոցներում ուսուցումն ունեցել է աստվածաբանական բնույթ՝ աշխարհիկ որոշ տարրերով։ Բալկաններում, Օսմանյան կայսրության տիրապետության շրջանում 15-16-րդ դարերում, դրանք կարևոր դեր են կատարել հարավսլավոնական ժողովուրդների և հույների մշակույթի պահպանման գործում։ Վանական դպրոցներում են գործել նաև հին Ռուսիայի վանքերին կից։ Բացվել են նաև կույսերի դպրոցներ, որոնք տարածում չեն ստացել։ 18-րդ դարում վանական դպրոցի հիման վրա բացվել են հոգևոր սեմինարիաներ և ուսումնարաններ։ Այժմ էլ որոշ բուդդայական տաճարներին և կաթոլիկական ժամանակակից վանքերին կից գործում են վանական դպրոցներին։ Վանական դպրոցներում են գործել նաև Հայաստանում, որոնք որոշակի դեր են խաղացել հայ ժողովրդի քաղաքականության, կրոնական և հոգևոր կյանքում։ Վանական դպրոցը 1869 թվականին կանոնադրության համաձայն աշակերտներ են պատրաստել Էջմիածնի դպրոցի համար։ Հայ իրականության մեջ Վանական դպրոցի տարատեսակ էր ժառանգավորացը։ Երևելի վանականներին կցում էին 3—4 աշակերտ, պարապմունքներն անց էին կացվում խցում։ Աշակերտը դառնում էր ուսուցչի փոքրավորը (մոնթը), ծառայում նրան և միաժամանակ սովորում նրանից։ Վանական դպրոցի տիպը Հայաստանում զարգացում չի ունեցել։
Առնակ սյուր Դուրդու

Առնակ սյուր Դուրդու (ֆր.՝ Arnac-sur-Dourdou), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2009 թվականի դրությամբ կազմում է 23 մարդ, բնակչության խտությունը` 1.39 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.57 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 580 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 125 կմ արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 75 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 13 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 6-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 7։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 46,2 %։ 6 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 6 անձ (2 տղամարդ և 4 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 7 անաշխատունակներից 0-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 1-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE
(4763) Ռայդ

(4763) Ռայդ (անգլ.՝ Ride), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի հունվարի 22-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,660075 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3935 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9267 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1584,67 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,227176 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,4° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4763) Ռայդ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Փիթեր Թրևերս

Փիթեր Թրևերս (անգլ.՝ Peter Travers, 20-րդ դար, ԱՄՆ), ամերիկացի կինոքննադատ, լրագրող և հեռուստահաղորդավար, ով կինոնկարների մասին գրախոսություններ է պատրաստում «People»-ի և «Rolling Stone»-ի համար։ Թրևերսը նաև եղել է «Փոփքորն` Փիթեր Թրևերսի հետ» հաղորդաշարի հյուրընկալող-հարցազրույցավարը «ABC News» հեռուստաընկերությունում։


== Վաղ կյանք ==
Թրևերսը Նյու Յորքի համալսարանից անգլերենի մագիստրոսի կոչում ունի։


== Կարիերա ==
Թրևերսը 1989 թվականին միացել Ռոլինգ Սթոնին՝ «People»-ի հետ չորս տարի անցկացնելուց հետո։ Ինչպես հայտնում է «eFilmCritic.com»-ը, Թրեվերսը ազգի ամենաքաղցր կինոքննադատն է։ Ժամանակակից ռեժիսորները, որոնց նա վարկանիշային աղյուսակի հիման վրա ընդունում է ամենաշատը և որոնք տեղ են զբաղեցնում առաջին տասնյակում, են Մարտին Սկորսեզեն, Դեյվիդ Լինչը, Պաուլ Թոմաս Անդերսոնը, Քլինթ Իսթվուդը, Քրիստոֆեր Նոլանը, Ջոել և Էթան Քոենը և Անգ Լին են։ Թրեվերսը մեծ արհամարհանք է ցուցաբերել որոշ ռեժիսորների հանդեպ, մասնավորապես՝ Մայքլ Բեյի և նրա ֆիլմերի։ Թրեվերսը նաև հյուրընկալել է «Նյու Յորքի կինոքննադատների շարքը» ընկերությանը, որն ուղիղ եթերով անցկացրեց իրադարձություններ և քննարկումներ։ Նա նաև հյուրընկալում է «ABC News Show»-ի «Պոպկորն` Փիթեր Թրեվերսի հետ» հաղորդմանը` հարցազրույց տալով դերասանների և ռեժիսորների վերջին նախագծերի և կյանքի մասին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Peter Travers Archived 2018-06-27 at the Wayback Machine. at Rolling StoneԿատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Տիգրան Արծրունի

Տիգրան Արծրունի (մ.թ.ա. 6-րդ դար, Մեծ Հայք - մ.թ.ա. 5-րդ դար), հայ նախարար Մեծ Հայքում, Վասպուրական աշխարհի Մեծ Աղբակ գավառի տանուտերը։
Արշեզ Արծրունու որդին, Ադրամելեք Արծրունու հայրը, Արծրունիների նախարարական տոհմից։


== Կենսագրություն ==
Տիգրան Արծրունին Աքեմենյան տերության Դարեհ Ա թագավորի (մ.թ.ա. 522-485) ժամանակակիցն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Բանդամուրադ Ներքին

Բանդամուրադ Ներքին, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Ժերմեն դե Ֆոսե

Սեն Ժերմեն դե Ֆոսե (ֆր.՝ Saint-Germain-des-Fossés), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Վարեն սյուր Ալյե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վիշի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03236։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 3667 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 2271 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 1531-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 740-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 67,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,7 %)։ 1531 աշխատունակ բնակիչներից 1359-ը աշխատում էին (712 տղամարդ և 647 կին), անաշխատանք էին 172-ը (87 տղամարդ և 85 կին)։ 740 անգործունակ մարդկանցից 181-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 257-ը թոշակառու, 302-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Սեն Ժերմեն դե Ֆոսե» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-23-ին։ Վերցված է 2012-5-31 
«Սեն Ժերմեն դե Ֆոսե» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-29
Արմեն Պետրոսյան

Արմեն Ալբերտի Պետրոսյան (մարտի 8, 1963(1963-03-08) - սեպտեմբերի 21, 1999(1999-09-21) կամ սեպտեմբերի 2, 1999(1999-09-02), Մոսկվա, Ռուսաստան), հայ դերասան, ռեժիսոր, սցենարիստ, նկարիչ-բեմադրիչ։


== Կենսագրություն ==
Արմեն Պետրոսյանը ծնվել է 1963 թվականի մարտի 8-ին։ Ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը, 1988 թվականին՝ Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացները (Ֆեոդոր Խիտրուկի արվեստանոց)։
Երևանի ռուսական դրամատիկական թատրոնում աշխատել է որպես բուտաֆորիա պատրաստող, իսկ 1983-1989 թվականներին՝ Երևանի կինոստուդիայում՝ որպես նկարիչ-անիմատոր։ Առաջին անիմացիոն ֆիլմը նկարահանել է «Հայֆիլմ» ստուդիայում, այնուհետև 1990 թվականին տեղափոխվել է Մոսկվա, աշխատել հեռուստատեսությունում։
Խաղացել է «Լավ տականք, վատ տականք» ֆիլմի գլխավոր դերում (1998), նույն ֆիլմի սցենարի հեղինակն է։
Հայտնի տեսահոլովակների՝ Վալերիայի «Ինքնաթիռ» և «Գիշերը քնքուշ է», Լինդայի «Ագռավ», Քրիստինա Օրբակայտեի «Տանգո երեքով», Նիկոլայ Նոսկովի «Ես սիրում եմ քեզ» և այլն ռեժիսորն է։ Նրա աշխատանքները բազմիցս արժանացել են տեսահոլովակների «Պոկոլենիե» փառատոնի մրցանակներին։
Մահացել է 1999 թվականի սեպտեմբերի 21-ին ավտովթարից Մոսկվայում։ Թաղված է Մոսկվայի Տրոեկուրովսկի գերեզմանոցում (հողակտոր № 10)։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերերը կինոյում ===


=== Ռեժիսոր ===


=== Սցենարիստ ===


=== Նկարիչ-բեմադրիչ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Մալայա Կլետինկա

Մալայա Կլետինկա (ուկրաիներեն՝ Мала Клітинка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կազատինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1670 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մալայա Կլետինկա գյուղում բնակվում էր 115 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,897 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 128,21 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի (Լառնակա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի, հայ առաքելական եկեղեցի Լառնակայում։


== Պատմություն ==
1909 թվականին Լառնակայում փոքր մատուռ է կառուցվում ի հիշատակ Ադանայի կոտորածի զոհերի։ Մատուռը կրում է Ադանայի հովանավոր սուրբ Ստեփանոսի անունը։ Շինարարության համար 1912-1913 թթ. հանգանակություն է կատարվել և Եգիպտոսի, Մանչեսթերի ու Վոթերթաունի հայկական համայնքների աջակցությամբ 1913 թվականին մատուռը վերածվել է ընդարձակ վանքի։ Պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 1914 թվականին։ Սուրբ Ստեփանոսի հանդիսավոր օծումը կատարվել է 1918 թվականին արքեպիսկոպոս Դանիել Հակոբյանի կողմից։ Եկեղեցու խորանը փայտից է՝ կառուցված 1909 թվականին։ Հոգևոր հովիվն է Տեր Մաշտոց Աշկարյանը։
Եկեղեցու մուտքին մակագրված է.

Սուրբ Ստեփանոսի տաճարի հարևանությամբ է գտնվում «Նարեկ» հայկական դպրոցը։


== Տես նաև ==
Նարեկ հայկական վարժարան (Լառնակա)
Նարեկ հայկական վարժարան


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցու կայքը Archived 2013-09-25 at the Wayback Machine.
The Armenians of Cyprus (booklet)
The Armenians of Cyprus
Խլոպուզ Գրոյտերի

Խլոպուզ Գրոյտերի (լատ.՝ Merendera greuteri), շնդեղեգազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
3-6 սմ բարձրությամբ, պալարասոխուկավոր, անցողուն բազմամյա խոտաբույս է։ Պալարասոխուկը ծածկված է մուգ-դարչնագույն կաշվենման թեփուկներով, երկարությունը հասնում է 1-1,5 սմ-ի, իսկ լայնությունը` 0,5-1,0 սմ-ի։ Տերևները միշտ երեքն են և լինում են նեղ-նշտարաձև ու սրացած։ Ծաղիկը մեկն է, բաժականման, սպիտակ, իսկ երբեմն` վարդագույն։ Համարյա ամբողջությամբ ստորգետնյա տուփիկը երկարավուն-ձվաձև է։ Սերմերը օվալ-գնդաձև են, դժգույն-դարչնագույն և ունեն 2-3 մմ տրամագիծ։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է միայն Շիրակի ֆլորիստիկական շրջանում (լեռնագագաթ Արտենի, Թալինի և Կաթնաղբյուրի միջև, Իրինդ գյուղի շրջակայք)։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է միջին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 1500-1900 մ բարձրությունների վրա, քարքարոտ լանջերին, տրագականտային համակեցություններում, լեռնային տափաստանում։ Ծաղկում է մարտ-մայիս ամիսներին, պտղաբերում՝ մայիս-հունիսին։


== Պահպանություն ==
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է։ Հայաստանի էնդեմիկ է։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է։ Տեսակին աճելավայրերի վրա շարունակվող մարդածին գործոնների հետևանքով սպառնում է բնակության շրջանի կրճատում։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պահպանություն չի իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բուքսնես

Բուքսնես (նորվ.՝ Buksnes), նախկին կոմունա Նորվեգիայի Նուրլան ֆյուլքեում։ Գտնվում է ներկայիս Վեստոգոյա մունիցիպալիտետի տարածքում։ Ի սկզբանե եղել է Վեստոգոյա կղզու արևմտյան մասում։ Գրավդալ գյուղում գտնվող Բուքսնեսի եկեղեցին մունիցիպալիտետի գլխավոր եկեղեցին է։


== Պատմություն ==
Բուքսնես մունիցիպալիտետը հիմնադրվել է 1838 թվականի հունվարի 1-ին (տես՝ formannskapsdistrikt): 1919 թվականի հուլիսի 1-ին Բուքսնեսի հարավային շրջանը (բնակչությունը՝ 2,272) առանձնացել է, որպեսզի ձևավորվի նոր Հոլ մունիցիպալիտետը։ Տարանջատումից հետո Բուքսնեսի բնակչությունը կազմել է 3,188 մարդ։ 1963 թվականի հունվարի 1-ին Բուքսնեսը միավորվել է հարևան Բորգ, Հոլ, Վալբերգ մունիցիպալիտետների հետ՝ ձևավորելու նոր Վեստոգոյա մունիցիպալիտետը։ Նախքան միավորումը Բուքսնեսի բնակչությունը կազմել է 4,416 մարդ։


== Հայտնի բնակիչներ ==
Լեոնհարդ Քրիստիան Բորչգրևինք Հոլմբո (1802-1887), Լյութերական հոգևորականներ, Բուքսնեսի փոխանորդ
Առնոլդ Կառլ Յոհանսեն (1898-1957), Նորվեգիայի պառլամենտի անդամ Նորդլենդից
Գերհարդ Շյոնինգ (1722-1780), պատմաբան
Հարալդ Սվերդրուպ (1923-1992), գրող, մանկագիր


== Ծանոթագրություններ ==
(5430) Լուու

(5430) Լուու (անգլ.՝ Luu), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի մայիսի 12-ին Կարոլին Շումեյկերի և Յուջին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,364315 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8364 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8922 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1327,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,27111 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 23,9° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5430) Լուու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վելգի

Վելգի (էստ․՝ Välgi), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Վառա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 41 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պոն դը Սալար

Պոն դը Սալար (ֆր.՝ Pont-de-Salars), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1577 մարդ, բնակչության խտությունը` 35.12 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 44.9 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 130 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 15 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 975 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 747-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 228։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,6 %։ 747 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 710 անձ (378 տղամարդ և 332 կին)։ Գործազուրկ են եղել 37 անձ (18 տղամարդ և 19 կին)։ 228 անաշխատունակներից 70-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 83-ը` թոշակառուներ, իսկ 75-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Միրզահասանլի

Միրզահասանլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Պատմություն ==
Հետագայում գյուղն ընդգրկվել է Ադրբեջանական ՍՍՀ-ի Զանգելանի շրջանում։ Արցախյան առաջին պատերազմի ժամանակ տարածքն անցել է Արցախի Քաշաթաղի շրջան։ 2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի արդյունքում տարածքը Քաշաթաղի ողջ շրջանի հետ անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 134 թուրք, իսկ 1908-ին՝ 134 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կարակլի

Կարակլի (ռուս.՝ Караклы), գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Կանաշսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օտար կրքեր

«Օտար կրքեր» (լատիշ․՝ Svešās kaislības), 1983 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Յանիս Սթրեյչը լիտվացի գրող Միկոլաս Սլուցկիսի համանուն վիպակի հիման վրա Ռիգայի կինոստուդիայում։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում 1945 թվականին Լատվիայի «Վալդամանի» խուտորում։ Իր հեռավոր բարեկամի մոտ ապաստան գտած որբ Մարիտեն դառնում է տեղի ունեցած դրամատիկ իրադարձությունների ակամա վկան։ Խուտորի հին տերը, որը խելագարվել է, չի կարողանում տնտեսությամբ զբաղվել։ Նրա կինը աչք ունի իր նախկին բատրակ Անտանասի վրա, որը ոչ այնքան վաղուց էր վերադարձել ռազմաճակատից։ Նա ցանկանում է նրան տեսնել իր սիրեկանի դերում և ոչ առանց հիմնավորման հույս ունի, որ իրեն կհովանավորեն Անտանասի ընկերները, որոնք նույնպես նոր են վերադարձել ռազմաճակատից և միանգամից վոլոստի պետեր են դարձել։ Անտանասը առավելագույնս օգտագործում է ստեղծված իրավիճակը և իրեն տեսնում է խուտորի նոր սեփականատեր։ Բայց հաջողությունը երես է թեքում նրանից։ Սկզբում բոլոր կուտակած գումարները նրանից խլում են մի գիշեր խուտոր եկած «անտառային եղբայրները», հետո գալիս է մոր մահացու հիվանդության լուրը և բոլոր դժբախտություններին ավելանում է ևս մեկը․ տանտիրուհու դուստրը, որը հղի է նրանից, աբորտ է անում։ Վշտից հարբած Անտանասը քնում է գոմում, որտեղ քնած ժամանակ նրան սպանում է խելահեղ Վալդմանիսը։


== Դերերում ==
Վիյա Արտմանե – Աննա
Ալգիրդաս Պաուլավիչյուս – Անտանաս
Զանե Յանչևսկա – Մարիտե
Վիզմա Օզոլինա – Աուսմա
Լեոնիդ Օբոլենսկի – Վալդմանիս
Յանիս Պաուկշտելո – Էզերինշ
Բոլեսլավ Ռուժ – գնչու
Էուգենիա Շուլգայտե – Անտանասի մայրը
Անդրիս Մորկանս – Իմանտս
Պաուլ Բուտկևիչ – «Որմզդեղն»


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ և բեմադրող ռեժիսոր՝ Յանիս Ստրեյչ
Բեմադրող օպերատոր՝ Հարի Կուկելս
Կոմպոզիտոր՝ Ուլդիս Ստաբուլնիեկս
Բեմադրող նկարիչ՝ Գունարս Բալոդիս
Հնչյունային ռեժիսոր՝ Գլեբ Կորոտեև


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմի մասին Кино-Театр. Ру կայքում
Գրտնակով աղվեսիկը

Գրտնակով աղվեսիկը (ռուս.՝ Лисичка со скалочкой), 1977 թվականին նկարված խորհրդային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ։ Ռեժիսրը Բորիս Խրանևիչն է, նկարահանվել է ըստ ուկրաինական ժողովրդական հեքիաթների մոտիվների։


== Սյուժե ==
Կար-չկար մի աղվեսիկ կար։ Նա շատ խորամանկ էր։ Նա ամեն կերպ կարողանում էր խաբել մարդկանց և իր համար օգուտ էր գտնում։ Բայց մի անգամ նա գնում է ծերունիների մոտ, թակում է դուռն ու խնդրում է, որ իրեն թույլ տան գիշերել։ Տարեց մարդիկ, իհարկե բարի են լինում և չեն մերժում չարաճճիի խնդրանքը։ Նա երկար քնած էր, և առավոտյան անսպասելիորեն ինչ-որ բանի պատճառով հանկարծ մեծ աղմուկ է բարձրացնում։ Ծերունիները վախենում են։ Աղվեսիկը բողոքում էր, որ գրտնակը, որ նա բերել էր իր պայուսակով և գցել էր վառարանի մեջ, ծերունիները գողացել էին։ Պապիկն առանց երկար մտածելու նրան գրտնակի փոխարեն հավիկ է տալիս։ Խորամանկ աղվեսը դնում է հավիկին իր պարկի մեջ և գնում է շարունակելու իր բախտը փնտրել այլ վայրերում։ Բայց վերջացնում է այդ ամենը նրանով, որ մի պապիկ իմաստուն է լինում և գառնուկի փոխարեն տալիս է նրան մի շուն, որը լավ դաս է տալիս շիկակարմիր չարագործին։


== Ֆիլմի վրա աշխատել են ==
Սցենարի հեղինակ` Ն. Լեն
Ռեժիսոր` Բորիս Խրանևիչ
Բեմադրող նկարիչ` Նիկոլայ Չուրիլով
Կոմպոզիտոր` Եվգենի Ստանկովիչ
Օպերատորներ` Անատոլի Գավրիլով, Ալեքսանդր Մուխին
Հնչյունային օպերատոր` Իրինա Չեֆրանովա
Տեքստը կարդում է` Վ. Յարեմենկո
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ` Ի. Բորոդավկո, Միխայիլ Տիտով, Կոնստանտին Չիկին, Է. Պերետյատկո, Նինա Չուրիլովա, Ալեքսանդր Վիկեն, Վ. Վրուբլևսկի
Օգնականներ` Ե. Դեմկինա, Մ. Չերկասսկայա, Օ. Դերյաժնայա, Ս. Լեշչենկո, Ե. Բարինովա
Խմբագիր` Վլադիմիր Գայդայ
Տնօրեն` Իվան Մազեպա


== Թողարկում ==
Մուլտֆիլմը թողարկվել է մուլտֆիլմերի «Հաստ թշիկներով խատուտիկը» DVD հավաքածուում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Сергей Капков Энциклопедия отечественной мультипликации. — М.: Алгоритм, 2006. — С. 693. — 816 с. — 3000 экз. — ISBN 5-9265-0319-4


== Արտաքին հղումներ ==
Աղվեսիկ-քույրիկը` Ուկրաինական ժողովրդական հեքիաթ
Is This the World We Created...?

«Is This the World We Created…?», բրիտանական Քուին ռոք խմբի երգը, որը սկզբնապես թողարկվել է «The Works» ալբոմում 1984 թվականին։
Համերգների ժամանակ կատարվում էր 1984-1986 թվականներին։ Ընդգրկված է Live Aid համերգի եզրափակիչ հատվածում։ Ալբոմի ամենակարճատև երգն է։


== Պատմություն ==
«Is This the World We Created…?» երգը ստեղծվել է Մյունխենում դրանից հետո, երբ Ֆրեդի Մերկուրին և Բրայան Մեյը լսել են Աֆրիկայում աղքատության մասին։ Մերկուրին գրել է հիմնական տեքստը, Մեյը այն լրացրել և դարձել է երաժշտության հեղինակը։
Երգը ձայնագրվել է Ovation կիթառի վրա, սակայն կենդանի կատարումների ժամանակ Մեյը օգտագործել է թմբկահար Ռոջեր Թեյլորի գործիքը՝ Gibson Chet Atkins CE, որի առանձնահատկությունը նեյլոն լարերն են։ Դաշնամուրի հատվածը օգտագործվել է ձայնագրման ժամանակ, սակայն վերջնական տարբերակի մեջ չի մտել։
«The Works» ալբոմը ավարտվում է «Is This the World We Created…?» երգով, սակայն սկզբում ենթադրվում էր, որ ալբոմի վերջին երգը կդառնա «There Must Be More to Life Than This» երգը (ընդգրկված է Մերկուրիի դեբյուտային «Mr. Bad Guy» ալբոմում)։
Երգը կատարվել է 1986 թվականին Ուեմբլի մարզադաշտում դեղի ունեցած հայտնի Live Aid համերգի ժամանակ՝ Մեյի և Մերկուրիի կողմից։


== Քավերներ ==
Երգը ընդգրկված է Էլեն Փեյջի «The Queen Album» տրիբյուտ ալբոմում, որը նվիրված է Քուին խմբին և թողարկվել է 1988 թվականին։ Անդրեա Կոռը, ով The Corrs կելտական ֆոլկ ռոք և փոփ ռոք խմբի վոկալիստն է, Մեյի նվագակցմամբ կատարել է երգը Նելսոն Մանդելայի 90-ամյակի առիթով։


== Ծանոթագրություններ ==
Տորսի ան Վալուա

Տորսի ան Վալուա (ֆր.՝ Torcy-en-Valois), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիլեր Կոտրե կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Շատո Տերրի։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 0244:


== Բնակչություն2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 83 մարդ։ ==


== Տնտեսություն2010 թվականին համայնքի 56 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 43-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 13-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 76,8%, 1999 թվականին եղել է 72,9%)։ 43 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 34-ը (19 տղամարդ և 15 կին), գործազուրկ էին 9 մարդ (4 տղամարդ և 5 կին)։ 13 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 0-ն եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը՝ թոշակառուներ, 9-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։ ==


== Տես նաևՖրանսիայի շրջանների ցանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներՎիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Տորսի ան Վալուա ==
Թայրիկ Էվանս

Թայրիկ Ջամիր Էվանս (անգլ.՝ Tyreke Jamir Evans, սեպտեմբերի 19, 1989(1989-09-19), Չեստեր, Դելավեր շրջան, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ։ 
Համալսարանային կարիերան Էվանսն անցկացրել է Մեմֆիսի համալսարանում, որից հետո ընտրվում է NBA-ի 2009 թվականի դրաֆթում` «Սակրամենտո Քինգսի» կողմից՝ առաջին ռաունդի 4-րդ ընտրությամբ։
Խաղում է խաղարկողի և հարձակվող պաշտպանի դիրքերում։ 2009-10 մրցաշրջանում ճանաչվել է տարվա նորեկ։
2019 թվականի մայիսին որակազրկվել և հեռացվել է NBA-ից, լիգայի հակաթմրամիջոցային ծրագրի դրույթները խախտելու պատճառով։


== Կենսագրությունը և կարիերան ==
Ծնվել է Փենսիլվանիա նահանգի Չեստեր քաղաքում։ Էվանսի խնամակալությամբ զբաղվել են նրա երեք ավագ եղբայրները, որոնք էլ հենց կարևոր դեր են ունենում նրա՝ բասկետբոլ սպորտաձևով զբաղվելու մեջ։
Ավագ դպրոցի կարիերան Էվանսն անցկացրել է Աստոն քաղաքի Ամերիկյան քրիստոնեական ակադեմիայում՝ մեկ խաղում միջինը բերելով 32 միավոր։ 3 անգամ ճանաչվել է նահանգի լավագույն բասկետբոլիստ։
Սովորելով ավարտական դասարանում՝ Էվանսը բազմաթիվ համալսարաններից ստանում է կրթաթշակային ծրագրի առաջարկներ, և որոշում ընդունել Մեմֆիսի համալսարանի առաջրկը՝ որտեղ անցկացնում է մեկ տարի։.
2009 թվականի մարտի 31-ին՝ Էվանսն հայտարարում է, որ ցանկանում է դնել թեկնածությունը մոտակա դրաֆթում։ 2009 թվականի NBA դրաֆթում «Սակրամենտո Քինգսը» որոշում է ընտրել Էվանսին։ Իր մեկնարկային մրցաշրջանում Էվանսը դառնում է «Քինգսի» առաջատարը՝ ընդհանուր առմամբ անցկացնելով 72 հանդիպում՝ միջինը մերելով 20, 1 միավոր, 5, 3 անդրադարձ և 5, 8 արդյունավետ փոխանցում։ Այդ ցուցանիշների շնորհիվ Էվանսին շնորհվում է «NBA-ի տարվա նորեկ» մրցանակը։.
2010 թվականի ամռանը Էվանսը երթևեկության կանոնները խախտելու համար ձերբակալվում է և դատապարտվում 80-ժամյա հասարակական աշխատանքի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
NBA.com էջը
Basketball-Reference.com էջը
Թայրիկ Էվանս. նորություններ
Վչերայշե

Վչերայշե (ուկրաիներեն՝ Вчорайше), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռուժինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1605 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վչերայշե գյուղում բնակվում էր 1 308 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4122 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 317,32 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(3016) Մյոս

(3016) Մյոս (անգլ.՝ Meuse), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 1-ին Անրի Դեբեոնի և Ջովաննի Դե Սանկտիսի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,832947 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,707 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9589 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1741,63 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,206703 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,89° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3016) Մյոս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կոսմաչ (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)

Կոսմաչ (ռուս.՝ Космач), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ապարան (այլ կիրառումներ)

Ապարան անունը կարող է վերաբերել՝

Ապարան՝ քաղաք Հայաստանի Հանրապետության Արագածոտնի մարզում,
Ապարան՝ գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում,
Ապարան՝ համայնք Հայաստանի Հանրապետության Արագածոտնի մարզում։
Վիշերա (Փոքր Վոլխովեցի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վիշերա (այլ կիրառումներ)Վիշերա (ռուս.՝ Вишера), գետ Ռուսաստանում (Նովգորոդի մարզ)։


== Աշխարհագրություն ==
Վիշերա գետը սկիզբ է առնում Փոքր Վիշերկայի և Մեծ Վիշերկայի միախառնման վայրից և թափվում է Փոքր Վոլխովեց ( Վոլխով գետ)։ Գետը պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանին։ Ակունքը ծովի մակարդակից գտնվում է 33 մ բարձրության վրա։ Գետի ափին են գտնվում Ռադոչա, Պոսադ, Միտնո, Ռուշինովո, Մարկովո, Լախնովո, Չուբուկովիցի, Վոլին, Վոլինկա, Գուբարյովո, Սավինո, Ռադիվանովո, Սպերանսկայա Միզա գյուղերը։


== Հիդրոգրաֆիա ==
Վիշերա գետի երկարությունը կազմում է 64 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 1100 կմ2 է։


== Վտակներ ==
Վիշերա գետի վտակներն են աջից՝ Տյուլկով առու, Սոսնիցա, ձախից՝ Գրեմաչ, Լոպատինսկի, Զապոլսկի առուներ գետերը։


== Տես նաև ==
Գետ
Ակունք և Գետաբերան
Նևենա Գեորգիևա

Նևենա Նիկոլովա «Դունյա» Գեորգիևա (մակեդոներեն՝ Невена Николова Георгиева-Дуња, օգոստոսի 25, 1925(1925-08-25), Սկոպիե, Հարավսլավիայի Թագավորություն - դեկտեմբերի 16, 1942(1942-12-16), Nezhilovo, Čaška Municipality, Հյուսիսային Մակեդոնիա), հարավսլավացի-մակեդոնացի հեղափոխական, երիտասարդական, արհմիութենական և բանվորական շարժման գործիչ Հյուսիսային Մակեդոնիայում։ Հարավսլավիայի Ժողովրդական ազատագրական պատերազմի տարիներին եղել է Առաջին Սկոպիական պարտիզանական ջոկատի պարտիզանուհի (ջոկատ է ընդունվել 16 տարեկան հասակում) և առաջին կինը մակեդոնական պարտիզանական շարժման մեջ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1925 թվականի հուլիսի 25-ին Սկոպիեում։ Հարավսլավական հակաֆաշիստական պարտիզանական շարժման մեջ է եղել 1941 թվականի օգոստոսի 22-ից, երբ ընդգրկվեց Սկոպիեի պարտիզանական ջոկատի կազմում։ 1941 թվականի նոյեմբերին ջոկատի լուծարումից հետո տեղափոխվեց Վելես, այնտեղից էլ՝ Ստրումիցա։ 1942 թվականի ամռանը նա օգնեց Ստրումիցայի պարտիզանական ջոկատի կազմավորման գործում։ 1942 թվականի մայիսին հեռակա կարգով օկուպացիոն իշխանությունների կողմից հակապետական գործունեության համար դատապարտվեց 7 տարվա ազատազրկման։ 1942 թվականի սեպտեմբերին դարձավ Վելեսի Դիմիտրի Վլախովի անվան պարտիզանական ջոկատի անդամ։
1942 թվականի դեկտեմբերի 16-ին բուլղարական ոստիկանությունը և բուլղարական հակաչետնիցկյան ջոկատները Նեժիլովո բնակավայրում բռնեցին մարտում ծանր վիրավորված Նևենա Գեորգիևային և գլխատեցին։ Կտրված գլուխը տեղադրեցին ցցի վրա և շրջեցին գյուղերով՝ ժողովրդի մեջ ահ ու սարսափ տարածելու նպատակով, իսկ ավելի մեծ ազդեցություն գործելու համար այն տեղադրեցին Վելեսի կենտրոնում գտնվող շենքերից մեկի վրա։


== Հիշատակ ==
Նևենա Գեորգիևնան դարձավ մի շարք երգերի հերոսուհի, այդ թվում՝ «По поле одат аргати» և «Пуста останала таја контра чета»:
Նևենա Գեորգիևնայի անունով են կոչվում Կիսելա-Վոդա և Նեժիլովո բնակավայրերի տարրական դպրոցները, ինչպես նաև Սկոպիեի հանրակացարանը։
Կանանց պուրակում տեղադրված է հուշատախտակ։
Նևենա Գեորգիևնայի կիսանդրին 1969 թվականին տեղադրվեց Կիսելա-Վոդայի դպրոցի բակում և 1978 թվականին Սկոպիեի հանրակացարանի մոտ։ 2014 թվականին անհայտ անձանց կողմից ջարդվեց  Նևենայի հանրակացարանի մոտ գտնվող հուշարձանը, իսկ  2016 թվականին գողացան Կիսելա-Վոդայի ուսումնարանի բակում գտնվող հուշարձանը։
2013 թվականին  Նեժիլովոյում բացվեց հուշատախտակ։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Стоилко Иваноски-Планински, „Невена Георгиева Дуња“, Скопје, 1998.
Տրյոխոստրովսկայա

Տրյոխոստրովսկայա (ռուս.՝ Трёхостровская), ստանիցա Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Իլովլինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)