armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լուսիա Պուենսո

Լուսիա Պուենսո (անգլ.՝ Lucía Puenzo, նոյեմբերի 28, 1973(1973-11-28) կամ նոյեմբերի 28, 1976(1976-11-28), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի կինոռեժիսոր, գրող, սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
Լուսիան կինոռեժիսոր և սցենարիստ Լուիս Պուենսոյի դուստրն է։ Գրականագետի որակավորում է ստացել Բուենոս Այրեսի համալսարանում, ապա սովորել է Արգենտինայի Ազգային կինեմատոգրաֆիական ինստիտուտում։ Նա բազմաթիվ կինոնկարների սցենարներ է գրել, այդ թվում` վավերագրական ֆիլմերի և մինի սերիալների։ Նրա «Իքս, իքս, իգրեկ» ֆիլմը (2007) ստացել է ազգային ու միջազգային ավելի քան 20 մրցանակ, այդ թվում` Կաննի կինոփառատոնում քննադատության միջազգային շաբաթվա գրան պրի և երեք այլ մրցանակ։ Նրա երկրորդ` «Ձկան զավակը» ֆիլմով բացվել է 2009 թվականի Բեռլինի կինոփառատոնի Տեսապատկեր բաժինը։ 2010 թվականին Լուսիա Պուենսոն անգլիական հեղինակավոր Granta ամսագրի կողմից հռչակվել է իսպանալեզու լավագույն երիտասարդ հեղինակ։ «Ձկան զավակը» վեպի արձագանքները խիստ դրական էին. այսպես, Լը Մոնդ օրաթերթն այն համարել է «անհավանական քաղցր և անսահման դաժան», La Nacion թերթը նշել է, որ այն «կատաղության, կրքի ու զգայականության տարօրինակ խառնուրդ է», իսկ Շպիգել (գերմ.՝ Der Spiegel) շաբաթաթերթը այն համարել է «անհավանական գրգռիչ»։


== Ֆիլմագրություն ==
Los invisibles (2005), կարճամետրաժ ֆիլմ
XXY (2007), Արգենտինայի կինոքննադատների միավորման կողմից ստացել է Արծաթե անգղ մրցանակ լավագույն սցենարի համար, Գոյա կինոմրցանակ իսպաներենով լավագույն արտասահմանյան ֆիլմի համար, Կաննի կինոփառատոնում քննադատության միջազգային շաբաթվա մրցանակ, մրցանակներ Աթենքի, Բանգկոկի, Նոր Կարթագենի, Էդինբուրգի, Մալագայի, Մոնրեալի կինոփառատոներում։
Ձկան զավակը (El niño pez) (2009), արժանացել է մրցանակի Արգենտինյան կինոակադեմիայի երեք անվանակարգերում, ինչպես նաև Մալագայում կայացած Իսպանական կինոյի փառատոնում ժյուրիի հատուկ մրցանակի։
Վակոլդա (2013), առաջադրվել է Գոյա կինոմրցանակի և Սուրի փառատոնի 10 անվանակարգերում, ներկայացվել է Օսկարի Լավագույն արտասահմանյան ֆիլմ անվանակարգում։


== Արձակ ==
Ձկան զավակը (El niño pez) (2004, վեպ)
Ինը րոպե (Nueve minutos) (2005, վեպ)
Խասինտա Պիչիմաուիդայի անեծքը (La maldición de Jacinta Pichimahuida) (2007, վեպ)
Լանգուստի զայրույթը (La furia de la langosta) (2009, վեպ)
Վասկոլդա (2011, վեպ Ժոզեֆ Մենգելեի մասին)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լուսիա Պուենսո
Լուսիա Պուենսոն Արգենտինական կինո կայքում
Լուսիա Պուենսոյի վեպերի մասին Archived 2018-01-08 at the Wayback Machine.
Բերքաբեր

Բերքաբեր (նախկին անվանումը` Ջողազ),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզի Իջևանի տարածաշրջանում, մարզկենտրոն Իջևանից 17 կմ հյուսիս, Աղստև գետի ձախակողմյան վտակ Ոսկեպար (Ջողազ) գետի հովտում` Բերքաբերի ջրամբարի հարավային ափին։ Բարձրությունը ծովի մակերևույթից կազմում է 700 մ։ Գյուղը գտնվում է հայ-ադրբեջանական շփման գծի անմիջական հարևանությամբ։


=== Անվանում ===
Գյուղի նախկին անվանումներից է՝ Պիպիս, Պապիս, Ջողազ։ Բերքաբեր է կոչվում 1978 թվականի հունվարի 25-ից։
Հին հայաբնակ գյուղ է, հիշատակվել է նաև որպես ավան։


== Կլիմա ==
Բերքաբերը ունի բարեխառն կլիմա։ Ամռանը միջին ջերմաստիճանը +30C է, ձմռանը՝ -2 C։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Բերքաբերի մշտական բնակչությունը կազմել է 465, առկա բնակչությունը` 392 մարդ։ Հին հայաբնակ գյուղ է, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, դաշտավարությամբ, այգեգործությամբ, բանջարաբուծությամբ և ծխախոտագործությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Բերքաբեր գյուղն ունի ազգագրական թանգարան։ Գյուղի և ջրամբարի միջև կա մ.թ.ա. 3-րդ հազարամյակի դամբարանադաշտ։
Գյուղում է գտնվում 19-րդ դարի Սուրբ Գրիգոր եկեղեցին։ Գործում է միջնակարգ դպրոց։


== Տես նաև ==
Բերքաբերի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Տավուշի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոժե Անեն

Ռոժե Անեն (ֆր.՝ Roger Hanin, իրական ազգանունը՝ Լևի (ֆր.՝ Lévy), հոկտեմբերի 20, 1925(1925-10-20)[…], Ալժիր, Ֆրանսիա - փետրվարի 11, 2015(2015-02-11)[…], Փարիզի 15-րդ շրջան, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի դերասան և ռեժիսոր։ Հայտնություն է ձեռք բերել «Կոմիսար Նավարո» հեռուստաֆիլմի գլխավոր դերի շնորհիվ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ալժիրում, որը նախկինում մտնում էր ֆրանսայի կալենայում, նրա պապը եղել է ռամիկ, իսկ հայրը կոմունիստ։ Հայրիկի անունը Ժոզեֆ Լեվի էր մայրիկի անունը վիկտորինա Բեն Խանին։ Քանի որ հրեական ծագումով խնդիրներ է ունեցել կրթության համար Վիշի քաղաքում։ Գնաց կամավոր ավիացիայի 1944 թվականին։ Երբեք չի թաքցրել իր Հրեական ծագումը և ձախ հայացքը։ Նա եղել է սոցիալիստական կուսակցության Ֆրանսիայի կազմում (մահից հետո Ֆրանսուա Միտերանի միացել է կոմունիստական կուսակցությունը Ֆրանսիային)։ Առավել հայտնի դերը Ռուսաստանի հանձնակատար Նավառոն էր, ըստ էության, ստեղծվել է հատկապես նրա համար։2008 թվականին նա ավարտել է կինեմատոգրաֆական և քաղաքական գործունեությունը։


== Սեփական կյանք ==
Ռոժե Անեն ազգականն է Ֆրանսիայի նախկին նախագահ Ֆրանսուա Միտերանի հետո և կնոջ Դանիելի։ Քրիստինե Գոսե երիկամային (կինը Ռոջեր Անենա) քույրը Դանիելը Միտերանը։


== Ռեժիսորական աշխատանք ==
1973 - / Le Protecteur
1975 - / Le Faux-cul
1984 - / Train d’enfer
1986 - / La Rumba
1997 - Солнце / Soleil


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Полная фильмография
(7159) Բօբջոզեֆ

(7159) Բօբջոզեֆ (անգլ.՝ Bobjoseph), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 1-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,293337 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8969 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6898 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1268,53 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,283793 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,58° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7159) Բօբջոզեֆ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վյո (Էն)

Վյո (ֆր.՝ Vieu) կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Շամպան ան Վալերոմե կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Բելլեն է։
Կոմունայի INSEE կոդը՝ 01442։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 420 կմ հարավ-արևելք, Դեպի հյուսիս՝ Լիոն քաղաք, 70 կմ է և 50 կմ հարավ-արևելք Բուրկ ան Բրեսից։
Կոմունայի տարածքում հոսում է Սերանև Գրուեն գետերը (ֆր.՝ Groin)։


== Կլիմա ==
Կլիման Ցամաքային է ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 380 մարդ։


== Քաղաքապետեր ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 215 մարդկանցից 163-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 5-ը `պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 75.8% է, 1999 թվականին՝ 73,0 %)։ 163 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 152-ը (75 տղամարդ, 77 կին), գործազուրկ եղել են 11-ը (8 տղամարդ, 3 կին)։ 52 պասիվներից 13 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 25-ը՝ թոշակառու, 14 պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Մաշյուրայի դղյակ (XIX դար)։
Ռիմյան Ակվեդուկ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Вьё» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի վիճակագրության և տնտեսագիտության ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-06-08 
«Вьё» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2014-06-08
Անապատային արևայրուկ

Անապատային արևայրուկ, պաշտպանական կեղև, ապարների մուգ դարչնագույն կամ սև, բարակ (0,5-5 մմ) թաղանթ։
Առաջանում է արևի երկարատև ազդեցությամբ, մազանոթներով ապարից մակերևույթ դուրս եկած մանգանի և երկաթի օքսիդային միացությունների կուտակումից։
Տարածված է անապատային շրջաններում և բարձր լեռներում (Հայաստանում՝ Արագածի լեռնազանգվածում, Վարդենիսի, Գեղամա լեռնաշղթաներում և այլն)։
Պրաքսիտելես

Պրաքսիտելես (մոտ 390, Աթենք - մ․թ․ա մոտ 330), հույն քանդակագործ, դասական արվեստի ուշ շրջանի ներկայացուցիչ։ Քանդակագործ Կեփիսոդոտոսի որդին և աշակերտը։


== Ստեղծագործություններ ==
Ստեղծագործել է մեծ մասամբ Աթենքում։ Քանդակները (հիմնականում մարմարից) հայտնի են Հռոմում կրկնօրինակներից և անտիկ հեղինակների նկարագրություններից։ Պահպանվել է միայն Օլիմպիայում գտնված «Հերմեսը և մանուկ Դիոնիսոսը» (մ․թ․ա մոտ 340 թվական, Օլիմպիայի թանգարան, որոշ գիտնականներ այն համարում են ավելի ուշ շրջանի կրկնօրինակ)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Виппер Б. Р. Искусство Древней Греции. М., «Наука», 1972. — С. 247 — 254.


== Արտաքին հղումներ ==
Соколов Г. Искусство Древней Эллады. ПОЗДНЯЯ КЛАССИКА (IV в. до н. э.)
Ю. Колпинский. Искусство поздней классики (От конца Пелопоннесских войн до возникновения Македонской империи)
Fragment from: EROS FROM THE PALATINE // Masterpieces of Greek Sculpture: A Series of Essays on the History of Art By Adolf Furtwängler, Eugenie Strong. — Cambridge University Press, Aug 26, 2010 — Art — 552 pages. — ISBN 978-1-108-01712-1
Mantineia Relief Archived 2013-04-03 at the Wayback Machine.
(6741) Լիյուան

(6741) Լիյուան (անգլ.՝ Liyuan), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի մարտի 31-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,301654 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8544 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7489 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1275,44 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,282257 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,7° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6741) Լիյուան աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Անատոլի Ֆիլիպչենկո

Անատոլի Վասիլի Ֆիլիպչենկո (ռուս.՝ Анато́лий Васи́льевич Фили́пченко, ուկրաիներեն՝ Анатолій Васильович Філіпченко, փետրվարի 26, 1928(1928-02-26), Davydovka, Ostrogozhsky Uyezd, Վորոնեժի նահանգ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 7, 2022(2022-08-07), Աստղավան, Մոսկվայի մարզ, Ռուսաստան և Մոսկվայի մարզ, Ռուսաստան), ուկրաինացի խորհրդային տիեզերագնաց-օդաչու, ավիացիայի գեներալ-մայոր, Խորհրդային Միության կրկնակի հերոս (1969, 1974)։
Ավարտել է ռազմաօդային ուժերի Վորոնեժի հատուկ դպրոցը (1947), Չուգուևի ռազմաավիացիոն ուսումնարանը (1950), ռազմաօդային (այժմ՝ Գագարինի անվան) ակադեմիան (1961)։ Տիեզերագնացների ջոկատում է եղել 1963 թվականից մինչև 1979 թվականը։ 1969 թվականի հոկտեմբերի 12—17-ին, որպես հրամանատար, Վլադիսլավ Վոլկովի և Վիկտոր Գորբատկոյի հետ, թռիչք է կատարել «Սոյուզ-7» տիեզերանավով, մասնակցելով «Սոյուզ-6» և «Սոյուզ-8» տիեզերանավերի խմբային թռիչքին։ 1
1974 թվականի դեկտեմբերի․ 2—8-ին, որպես հրամանատար, Նիկոլայ Ռուկավիշնիկովի հետ, երկրորդ տիեզերական թռիչքն է կատարել «Սոյուզ-16» տիեզերանավով։ Երկու թռիչքների ընթացքում Ֆիլիպչենկոն տիեզերքում եղել է 260 ժ 44 ր։


== Ծանոթագրություններ ==
Կումբիշ

Կումբիշ (ռուս.՝ Кумбыш), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կումբիշ գետից՝ 32 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը- '
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004593
Ավազանի կոդը - 03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ռենատա Վիգանո

Ռենատա Վիգանո (իտալերեն՝ Renata Viganò, հունիսի 17, 1900(1900-06-17), Բոլոնիա, Իտալիա - ապրիլի 23, 1976(1976-04-23), Բոլոնիա, Իտալիա), իտալացի գրող, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին դիմադրության շարժման մասնակից, պարտիզան։ Իտալիայի կոմունիստական կուսակցության անդամ, Վիարեջոյի մրցանակի դափնեկիր (1949)։


== Կենսագրություն ==
Վաղ տարիքից երազել է բժիշկ դառնալ, սակայն ընտանիքի ֆինանսական դժվարությունները նրան ստիպել են թողնել միջնակարգ դպրոցն ու աշխատել ապրուստի համար։ Բոլոնյայի հիվանդանոցում աշխատել է որպես հիվանդապահ, ապա բուժքույր։ Ֆաշիստների իշխանության գալուց և ծնողների մահից հետո Ռենատան դժվարությամբ է տարել քաղաքական նոր իրավիճակը, մինչև որ հանդիպել է ընկերոջը՝ Մուսոլինիի վարչակարգի հակառակորդ,  լրագրող և կոմունիստ Անտոնիո Մելուշիին, որի հետ ամուսնացել է։ Նրա  ներգործությամբ միացել է Իտալիայի կոմունիստական կուսակցությանը։
Բանաստեղծություններ գրել և հրատարակել սկսել է 12 տարեկանից։ Համագործակցել է տարբեր թերթերի ու ամսագրերի հետ, որտեղ տպագրել են նրա բանաստեղծություններն ու պատմվածքները։ 1943 թվականի սեպտեմբերին ամուսնու և 7-ամյա որդու հետ միացել է պարտիզաններին. Գարիբալդիի անվան բրիգադում եղել է կապավոր, բուժքույր։ Տպագրվել է անլեգալ մամուլում։
Ռենատո Վիգանոն մահվանից երկու ամիս առաջ պարգևատրվել է Բոլոնյայի լրագրողական մրցանակով։
Ռ. Վիգանոյի առավել հայտնի ստեղծագործություններից է «L’Agnese va a morire» («Անիեզեն մահվան է գնում») վեպը, որը գրել է Իտալիայում մղված պարտիզանական մարտերի ազդեցությամբ։ Վեպի համար բանաստեղծուհին և արձակագրուհին պարգևատրվել է Վիարեջոյի մրցանակով (1949), որն Իտալիայի ամենահին և ամենահեղինակավոր գրական մրցանակներից մեկն է։


== Հիշատակ ==
Բոլոնյայում կա զբոսապուրակ Ռ. Վիգանոյի փոքր արձանով։
Իտալիայի մի քանի քաղաքներում նրա անունն են կրում փողոցներ և դպրոցներ։


== Ընտրյալ ստեղծագործություններ ==
L’Agnese va a morire (1949)
Mondine (1952)
Arriva la cicogna (1954)
Donne della Resistenza (1955)
Ho conosciuto Ciro (1959)
Una storia di ragazze (1962)
Matrimonio in brigata (1976)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Литературный энциклопедический словарь. — М.: Советская энциклопедия. Под редакцией В. М. Кожевникова, П. А. Николаева. 1987.


== Արտաքին հղումներ ==
Scrittrici partigiane: Renata Viganò Archived 2013-03-14 at the Wayback Machine.(իտալ.)
TripAdvisor

TripAdvisor, ճանապարհորդության ամերիկյան կայք, որը իր ծառայություններից օգտվողներին թույլ է տալիս պլանավորել իրենց ճանապարհորդությունը աշխարհի ցանկացած երկրում։ Կայքի ծառայությունները օգտագործողների համար անվճար են, կայքը գործում է գովազդների հաշվին։


== Գործունեություն ==
TripAdvisor-ը աշխատում է աշխարհի 45 երկրներում 25 լեզուներով, մեկ ամսում սպասարկում է 315 միլիոն այցելու, ունի ավելի քան 70 միլիոն գրանցված օգտատեր, որոնք թողել են ավելի քան 200 միլիոն ակնարկներ, ինչը կայքին թույլ է տալիս հավակնել ճամփորդությունների խոշորագույն կայքերի շարքը։


== Նկարագրություն ==

TripAdvisor-ի գլխադասային գրասենյակ գտնվում է ԱՄՆ-ի Մասսաչուսեթս նահանգի Նիդեմ քաղաքում։
TripAdvisor Media Group խումբը աշխատում 25 զբոսաշրջային բրենդների հետ, այդ թվում նաև TripAdvisor, Airfarewatchdog, BookingBuddy, Cruise Critic, Family Vacation Critic, FlipKey, GateGuru, Holiday Lettings, Holiday Watchdog, Independent Traveler, Jetsetter, lafourchette, Niumba, OneTime, SeatGuru, SmarterTravel, Tingo, Travel Library, TravelPod, Viator, և VirtualTourist-ի հետ։


== Պատմություն ==
2000 թվականին կայքը հիմնվել է։ 2004 թվականին ձեռք է բերել IAC/InterActiveCorp։ 2014 թվականի դրությամբ TripAdvisor ճանաչվել է որպես ամենաճանաչված ճանապարհորդական կայք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը Archived 2022-07-21 at the Wayback Machine.
Մադոյան փողոց (Դոնի Ռոստով)

Մադոյան փողոց (ռուս.՝ Улица Мадояна), փողոց Ռուսաստանի Դաշնության Դոնի Ռոստով քաղաքի Ժելեզնոդորոժնի և Խորհրդային շրջաններում։ Անվանվել է Խորհրդային Միության հերոս, փոխգնդապետ Ղուկաս Կարապետի Մադոյանի (1906-1975) պատվին։ Սկիզբ է առնում Ռաբոչայա հրապարակից և ավարտվում Պոլիգոննայա փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 4400 մետր է։ Մինչև 1968 թվականը կոչվել է Սլեսարնայա փողոց։


== Նկարագրություն ==
Դոնի Ռոստով քաղաքի Մադոյան փողոցը սկսվում է Ռաբոչայա հրապարակից, հատում 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ Կոլցևայա փողոցները, Վիբորգսկայա, Ռազինի, Մալախովի, Պրոֆսոյուզնայա, Կրայնյայա փողոցները, Կիսլորոդնի, Վագայսկի նրբանցքները, Բլագոդատնայա, Լեսոպարկովայա, Լանդիշևայա փողոցները, Սորտովոյ նրբանցքը, Մակարովի, Լիստվեննայա փողոցները, Տանկովի, Ուրուպսկի նրբանցքները, Սմորոդինովայա փողոցը, Ուրյուպինսկի, Արարատյան, Պետրոպավլովսկի, Վիշնյովի նրբանցքները, Երյոմենկոյի, Միչուրինի, Կալինինգրադսկայա, Դովատորի, Տումաննայա, Դոլգոժդաննայա, Դարվինի և Լեսնայա փողոցները և ավարտվում Պոլիգոննայա փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 4,4 կիլոմետր է։ Փողոցում կա համարակալված 360 շինություն։
Մադոյան փողոցի փոստային դասիչներն են՝ 344004, 344041։
Փողոցն անվանվել է Խորհրդային Միության հերոս, փոխգնդապետ Ղուկաս Կարապետի Մադոյանի (1906-1975) պատվին։ Հայրենական մեծ պատերազմին մասնակցել է 1941 թվականի հունիսի 22-ից։ 1942 թվականից եղել է 3-րդ հրաձգային գումարտակի հրամանատար։ 1943 թվականի հունվարից մասնակցել է Կոտելնիկովո, Սոմսկ, Զերնոգրադ, Բատայսկ քաղաքների ազատագրմանը։ 1943 թվականի փետրվարի 8-ի գիշերը Մադոյանի հրաձգային գումարտակը գրավել է Դոնի Ռոստովի կայարանի մասը կազմող երկաթուղային հանգույցը, իսկ առավոտյան գլխավորել է հրաձգային բրիգադի ընտրյալ ջոկատը, որի հետ 1943 թվականի փետրվարի 8-14-ին պաշտպանել է Դոնի Ռոստովի կայարանը։ Հերոսական պաշտպանության 6 օրվա ընթացքում Մադոյանի ջոկատը հետ է մղել հակառակորդի 43 հակագրոհ՝ պահելով կայարանը մինչև համալրման գալը, ոչնչացրել է 300 զինվոր, 35 ավտոմեքենա, 10 մոտոցիկլ, տանկ, 3 կրակակետ։ Մարտական առաջադրանքն օրինակելի կատարելու, Դոնի Ռոստովի պաշտպանական մարտերում ցուցաբերած արիության և հերոսության համար ավագ լեյտենանտ Ղուկաս Մադոյանին շնորհվել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչում։ Հետպատերազմյա շրջանում բնակվել է Երևանում, զբաղեցրել կառավարական բարձր պաշտոններ։ 1968 թվականին արժանացել է Դոնի Ռոստովի պատվավոր քաղաքացու կոչման, իսկ Սլեսարնայա փողոցն անվանակոչվել է նրա անունով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Мадояна в Ростове-на-Дону
Подробная карта Улица Мадояна, город Ростов-на-Дону со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Արտաքին հղումներ ==
Почтовый индекс Улица Мадояна, г. Ростов-на-Дону
Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողով (Հայաստան)

Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովն անկախ պետական մարմին է, որը կազմակերպում է Ազգային ժողովի և տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրությունները, հանրաքվեները, ինչպես նաև վերահսկողություն է իրականացնում դրանց օրինականության նկատմամբ։
Մինչ Հայաստանի Հանրապետության անկախությունը կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի գործունեությունը կարգավորվում էր «ՀԽՍՀ ժողովրդական դեպուտատների ընտրությունների մասին» ՀԽՍՀ օրենքով։ 1990 թվականից սկսած ՀՀ Գերագույն խորհուրդն ընդունեց նաև ընտրություններին վերաբերող մի շարք նոր օրենքներ, կատարեց փոփոխություններ և լրացումներ գործող օրենքներում։


== Հղումներ ==
ԿԸՀ-ի պաշտոնական կայք
ՀՀ պետական մարմինների կայքերի հղումներ
Milim

«Milim» (եբրայերեն՝ מילים‎; «Բառեր»), երգ, որով երգիչ Հարել Սկաթը ներկայացրել է Իսրայելը Եվրատեսիլ 2010 երգի մրցույթում։ Երգը զբաղեցրել է 14-րդ հորիզոնականը Եվրատեսիլ 2010-ի եղրափակչում։ Երգի հեղինակներն են Թոմեր Ադադին և Նոամ Խորեվը։


== Ծանոթագրություններ ==
Թումանյան

Թումանյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Ալլա Միքայելի Թումանյան (ծնվ. 1950), թատրոնի և կինոյի հայ դերասանուհի։
Անդրանիկ Խաչատուրի Թումանյան (1909-1983), մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։
Անուշ Հովհաննեսի Թումանյան (1898-1927), բանաստեղծուհի և գրող։
Անուշավան Գևորգի Թումանյան (1882-1963), Անդրկովկասի հեղափոխական շարժումների մասնակից։
Աշխեն Հովհաննեսի Թումանյան (1891-1968), հասարակական գործիչ, թարգմանչուհի, գրադարանավարուհի։
Աշոտ Հովհաննեսի Թումանյան (1881-1951), հեղափոխական գործիչ, մանկավարժ։
Արեգ Հովհաննեսի Թումանյան (1900-1939), հասարակական, պետական և կուսակցական գործիչ, պատմաբան, դասախոս։
Արսեն Ռաֆայելի Թումանյան (1945), հայ ճարտարագետ-ֆիզիկոս։
Արտաշես Սամվելի Թումանյան (ծնվ. 1949), ՀՀ պետական գործիչ, դիվանագետ։
Արտավազդ Հովհաննեսի Թումանյան (1894-1918), արվեստագետ, նկարիչ, դերասան, գրող։
Արփենիկ Հովհաննեսի Թումանյան (1899-1981), հասարակական գործիչ, գրադարանավարուհի։
Բարսեղ Ռոբերտի Թումանյան (ծնվ. 1958), oպերային երգիչ։
Բենիկ Եսայու Թումանյան (1917), աստղագետ։
Գարեգին Ալեքսանդրի Թումանյան (1899-1967), ինժեներ-հիդրոտեխնիկ, շինարար։
Էթերի Գրիգորի Թումանյան (ծնվ. 1923), լեզվաբան։
Թամար Հովհաննեսի Թումանյան (1907-1989), ճարտարապետ։
Իննա Սուրենի Թումանյան (1929-2005), ռեժիսոր, սցենարիստ, ՌԴ արվեստի վաստակավոր գործիչ։
Լևոն Թումանյան (1869-1942), ցարական Ռուսաստանի Առաջին Պետական Դումայի պատգամավոր։
Հակոբ Խաչատուրի Թումանյան (1918-1941), մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։
Համլիկ Հովհաննեսի Թումանյան (1896-1938), հասարակական, պետական և կուսակցական գործիչ, փիլիսոփա, թարգմանիչ։
Հայկ Ղազարի Թումանյան (1901-1971), սովետական բանակի քաղաշխատող, գեներալ-լեյտենանտ
Հարություն Թումանյան (1869-1943), հայ գրող։
Հենրիկ Թումանյան (1914-1982), բանաստեղծ, թարգմանիչ։
Հովհաննես Թումանյան
Հովհաննես Երանոսի Թումանյան (1904-1968), տնտեսագետ։
Հովհաննես Թադևոսի Թումանյան (1869- 1923), հայ բանաստեղծ, արձակագիր, գրական, ազգային, հասարակական գործիչ։
Մարիամ Մարկոսի Թումանյան (1870-1947), մշակույթի գործիչ։
Մարո Ավետիսի Թումանյան (1880), հեղափոխական, կուսակցական աշխատող։
Միքայել Գալուստի Թումանյան (1886-1950), բուսաբույծ։
Մկրտիչ Թումանյան (ծնվ. 1943) մաթեմատիկոս։
Մուշեղ Հովհաննեսի Թումանյան (1889-1938), բնագետ, ուսուցիչ, Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակից
Նվարդ Հովհաննեսի Թումանյան (1892-1957), գրականագետ։
Նունե Իգորի Թումանյան (ծնվ. 1963), քանդակագործ։
Պետրոս Պետրոսի Թումանյան (1913-1989), ճարտարապետ։
Ջումշուդ Գրիգորի Թումանյան (1915-1942), մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։
Սարգիս Հմայակի Թումանյան (ծնվ. 1919), խորհրդային ինժեներ-հիդրոշինարար։
Սեդա Հովհաննեսի Թումանյան (1905-1988), գյուղատնտես և թարգմանչուհի։
Սերգեյ Ռուբենի Թումանյան (ծնվ. 1938), քանդակագործ։
Ստեփան Լևոնի Թումանյան (1921-1984), խորհրդային կուսակցական և պետական աշխատող։
Վարդան Սամսոնի Թումանյան (1924), փիլիսոփա։


== Ծանոթագրություններ ==
Սնաֆ (վեպ)

«Սնաֆ» (անգլ.՝ Snuff), Չակ Պալանիկի վեպը, որը լույս է տեսել 2008 թվականի մայիսի 20-ին։


== Սյուժե ==
Լեգենդար պոռնոաստղ Քասի Ռայթն ավարտում է իր կարիերան։ Այնուամենայնիվ, նա մտադիր է հեռանալ այնպիսի շուքով ու շքեղությամբ, ինչպիսին մեծահասակների համար նախատեսված կինոյի աշխարհը դեռ չգիտեր իր երկար ու դժվարին պատմության ընթացքում։ Նա պատրաստվում է տեսախցիկների առաջ սեռական հարաբերություն ունենալ ոչ ավելի, ոչ պակաս, քան վե՜ց տղամարդու հետ։ Հատուկ ամսագրերը մոլեգնում են։ Գիշերային կաբելային հեռուստատեսության ծրագրերը գրազ են գալիս՝ կստացվի, թե ոչ։ Մասնակցելու հրավիրված սիրահարներն անհամբերությամբ սպասում են իրենց հերթին, բախվում են խիտ նախասրահում և ինտրիգներ սարքում, որպեսզի առաջ շարժվեն։ Ամենից փորձառու պոռնոաստղերը լարում են իրենց ուշադրությունը։ Հետհաշվարկը գնա՜ց։


== Գրքի մասին ==
2011 թվականին Թուրքիայի դատարանը մեղադրել է հրատարակչությանը, որը «Մահացու պոռնո» վերնագրով թուրքերեն վեպը հրապարակել էր այն նյութի հրատարակման մեջ, որի բովանդակությունը հակասել է թուրքական հասարակության բարոյական արժեքներին, ինչպես նաև տարիքային սահմանափակումների բացակայությանը, ինչի հետևանքով գիրքը կարող էր ձեռք բերվել անչափահաս քաղաքացիների կողմից։ Հրատարակիչ Հասան Բասրի Չըփլաքը չի համաձայնել ներկայացված մեղադրանքների հետ՝ հայտնելով, որ միայն թուրք հասարակությանը ծանոթացնում է միջազգայնորեն ճանաչված հեղինակի ստեղծագործության հետ։


=== Կարծիքներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Ագռավավանք (այլ կիրառումներ)

Ագռավավանք կարող է նշանակել.

Ագռավավանք, 7-րդ դարի վանական համալիր Հայաստանի Կոտայքի մարզի Եղվարդ քաղաքի մոտակայքում։
Մակարավանք (Ագռավավանք), 13-րդ դարի վանական համալիր Հայաստանի Տավուշի մարզի Աչաջուր գյուղի մոտակայքում։
Շոշիկ

Շոշիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կարաքիլիսայի գավառակում։ Մտնում էր Խամուրի գյուղախմբի մեջ։ Գտնվում էր Ծաղկանց լեռների շրջանում, Շողկա ջուր գետակի աջ կողմում, Խամուր գյուղաքաղաքից 18 կմ հարավ-արևելք, Շոշիկ բերդի դիմաց։
Ըստ ենթադրությունների գյուղը նույն Այրարատ աշխարհի Ծաղկոտն գավառի Շահապիվան ավանն է։


== Բնակչություն ==
Հնում եղել է հայաբնակ մեծ գյուղ։ 1878 թվականին ուներ 8 տուն, իսկ XX դարի սկզբին` 20 տուն քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օսմուսաար

Օսմուսաար, Օսմուսսար կամ Օդենսհոլմ (էստ․՝ Osmussaar, շվեդերեն՝ Odensholm), կղզի Բալթիկ ծովում։ Կղզին պատկանում է Էստոնիային։ Շվեդական տարբերակ Օդենսհոլմը անվանվել է ի պատիվ սկանդինավյան աստված Օդինի անունից, որի մարմինը ըստ լեգենդի թաղված է հենց այս կղզում։ Տարածքը 4,69 կմ2, իսկ բնակչությունը՝ 2000 մարդ (2009 թ. տվյալներով)։ Վարչականորեն պատկանում է Էստոնիայի Նոառոցի շրջանին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Valla koduleht
Ռիգայի կինոթանգարան

Ռիգայի կինոթանգարան (լատիշ․՝ Rīgas Kino muzejs), երկրի միակ թանգարանը, որը նվիրված է կինոարվեստին։ Պետական հիմնարկություն, որը ֆինանսավորվում է Լատվիայի Մշակույթի նախարարության կողմից։
Բացվել է 1988 թվականին, այժմ տեղակայված է միջնադարյան պատմական նշանակության ամբարում, պատմական Հին քաղաքի շրջանում։


== Պատմություն ==
Ռիգայում կինոյի թանգարան ստեղծելու գաղափարը առաջացել է 1986 թվականին «Կինոյի օր» ավանդական  կինոֆոռումի անցկացման ժամանակ, արվեստագետների շրջանում։ Փաստաթղթերի համակարգման և հաստատման ջանքերը ստանձնել են Աուգուստս Սուկուտսը, Ինգա Պերեկոնե Ռեդովիչը և Յուրի Ցիվյանը։ Նրանց հաջողվեց բավականին անբարենպաստ պայմաններում հասնել թանգարանի ստեղծմանը, ԽՍՀՄ-ի կինոմատոգրոֆիստների միության հովանու ներքո։
Լատվիայի անկախության հռչակումից հետո, թանգարանը մի քանի անգամ փոխել է իր իրավաբանական կարգավիճակը։ Որոշ ժամանակ Լատվիայի ազգային կինոկենտրոնի կառուցվածքային մասն էր, 2010 թվականին Լատվիայի մշակույթի ակադեմիայի ենթաբաժիններից էր։
Զբաղեցնելով ոչ մեծ տարածք, չունենալով մշտական էքսպոզիցիա, թանգարանը այցելուներին ներկայացնում է թեմատիկ ցուցահանդեսներ։ Սկսած 1994 թվականից դրանք դառնում են հաճախակի։ Իր ոչ երկար պատմության ընթացքում, թանգարանը փոխել է տեղակայման մի քանի վայրեր։


== Թանգարանային ցուցահանդեսներ ==
Յանիչ Ստրեյչի միստերիան
Արգելքի ժամանակ Ռոլանդ Կալնինըշ
Շարժման ֆենոմեն
Սերգեյ Էյզենշտեյն Ռիգացի տղան


== Թանգարանի տնօրինություն ==
Թանգարանի տնօրեն՝ Զանե ԲալչուսԳլխավոր պահապան՝ Լայմա Մինցենոֆա


== Հասցե ==
Ռիգա, Պեյտավասի փողոց, 10/12 (Rīga, Peitavas 10/12, LV-1050).


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թանգարանի պաշտոնական կայքէջ Archived 2014-08-29 at the Wayback Machine.(անգլ.)(լատիշերեն)
Վերխնեուտյաշևո

Վերխնեուտյաշևո (ռուս.՝ Верхнеутяшево, բաշկիրերեն՝ Үрге Үтәш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելոկատայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 256 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ծաղկաշղթա

Ծաղկաշղթա կամ դրասանգ, դեկորատիվ զարդարանք, իրար միացված առարկաների (ծաղիկներ, ճյուղեր, լույսեր, լապտերիկներ) շղթա, որ կիրառվում է ինտերիերի զարդարման համար։ Լանդշաֆտային դիզայնում օգտագործվում է բնական ծաղիկներից ծաղկաշղթա, որոնք տարածվում են մայթերի եզրերով։


== Ճարտարապետության մեջ ==
Ճարտարապետության մեջ ծաղկաշղթան իրար միահյուսված տերևների, ծաղիկների, ճյուղերի, պտուղների շղթա է, որ երբեմն կապված է լինում ժապավենով։ Այն հանդիպում է դեռևս անտիկ շրջանից շենքերի ձևավորման ոլորտում։ Լայնորեն կիրառվել են բարոկկոյի և կլասիցիզմի ոճով ձևավորված ինտերիերում։


== Էլեկտրական ծաղկաշղթա ==

Էլեկտրական ծաղկաշղթան բաղկացած է էլեկտրական լարերից, որոնց վրա ամրացված են փոքրիկ շիկացման լամպեր կամ լուսադիոդներ։ Այն հիմնականում օգտագործում են Ծննդյան տոներին ու Ամանորին։
1895 թվականին ԱՄՆ-ում պատրաստվել է ամանորյա էլեկտրական առաջին ծաղկաշղթան, որով զարդարվել է Սպիտակ տան տոնածառը։ Այդ ժամանակներից էլեկտրական լույսերը դարձել են տոնածառի անբաժան մասը։
ԽՍՀՄ-ում առաջին լույսերն սկսել են արտադրել 1938 թվականից։ Սկզբնական արտադրանքը կրել է ЁГ-1 անվանումը` իրենից ներկայացնելով երկու զուգահեռ էլեկտրական լարեր` գույնզգույն կոնաձև լույսերով։ ЁГ-1-ի հետ տրվում էր լրացուցիչ 3 լամպ և վառված լամպերը գտնելու և դրանք փոխելու ցուցումներ։ Լույսերը նախատեսված էին 127 վոլտ լարման հոսանքի համար։

ԽՍՀՄ-ում արտադրված լուսային ծաղկաշղթաներն ունեին տարբեր տեսակի պլասմտասե լույսեր։ Ռումինիայում արտադրվում էին կժերի տեսք ունեցող լույսերով շղթաներ։
Ներկայումս էլեկտրական ծաղկաշղթաները սովորաբար ամբողջական տեսք ունեն, չեն մասնատվում։ Դրանք լուսային տարբեր էֆեկտներ ունեն, որոնցից ամենատարածվածը վազող լույսերն են։ Կան հատուկ վաճառակետերը ձևավորելու համար նախատեսված ծաղկաշղթաներ, որոնք ունեն երաժշտական սինթեզատոր. դրանց միջոցով վերարտադրվում է մեկ կամ մի քանի մեղեդի։ Նման շղթաներ հիմնականում արտադրվում են Չինաստանում։
Ներկայումս առավել մեծ կիրառում ունեն լուսադիոդային լույսերը։


== Հիշատակի արարողություններում ==
2006 թվականին ոսկե թելերով փաթաթված ծաղկաշղթաներ են հայտնաբերվել եգիպտական Արքաների հովտի KV63 դամբարանում` սարկոֆագի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սկանդիչի

Սկանդիչի  (իտալերեն՝ Scandicci), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Ֆլորենցիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 49562 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 832 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 60 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 50037։ Հեռախոսային կոդ՝ 055։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 055 75911
Էլեկտրոնային փոստ՝ urp@comune.scandicci.fi.it
Պաշտոնական կայքը՝ http://www.comune.scandicci.fi.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Հարսանիք օժիտով

«Հարսանիք օժիտով» (ռուս.՝ «Свадьба с приданым»), խորհրդային գեղարվեստական գունավոր երաժշտական կատակերգական ֆիլմ-ներկայացում, որը նկարահանել է ռեժիսոր Բորիս Ռավենսկիխը 1953 թվականին «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում։
Ֆիլմը բեմադրվել է Նիկոլայ Դյակոնովի պիեսի հիման վրա։ Կոմիի լեզվից թարգմանությունը կատարվել է գրող և դրամատուրգ Անատոլի Գլեբովի կողմից։ Կատակերգությունը էկրանավորվել է Մոսկվայի երգիծական թատրոնի (ներկայում՝ Մոսկվայի սատիրայի ակադեմիական թատրոն) բեմադրության համանուն ներկայացման ցնցող հաջողությունից հետո։ «Հարսանիք օժիտով» ներկայացման պրեմիերան տեղի է ունեցել 1949 թվականի մարտի 12-ին Սատիրայի թատրոնում։ Բեմադրությունը ցուցադրվել է 152 անգամ և միշտ եղել է անշլագով։ Ներկայացման մեջ և ֆիլմում հնչում են բանաստեղծ Ալեքսեյ Ֆատյանովի բանաստեղծությունների հիման վրա գրված երեք երգեր՝ «Зацветает степь лесами», «На крылечке твоём» և «Хвастать, милая, не стану»։ Երգերի երաժշտությունը գրել է Բորիս Մոկրոուսովը.
Պիեսի հեղինակը և գլխավոր դերակատարներն են Վերա Վասիլևան և Վիտալի Դորոնինը, որոնք նկարահանվել են նաև ֆիլմ-ներկայացման մեջ, արժանացել են Ստալինյան մրցանակով։


== Սյուժե ==
Երկու մրցող կոլտնտեսությունների լավագույն բրիգադիրները՝ Օլգա Ստեպանովան և Մաքսիմ Օռլովը, վաղուց սիրահարված են միմյանց։ Բայց Օլգան հարվածային է, իսկ ինքնասիրահարված Մաքսիմը ոչ մի կերպ չի կարողանում ցուցանիշներով առաջ անցնել նրանից։ Մաքսիմը խնամախոսներ է ուղարկում Օլգայի մոտ, բայց անմիջապես հարսի եւ փեսայի միջև տեղի է ունենում վեճ արդյունաբերական հողի վրա։ Օլգայի հետ պատրաստ է ամուսնանալ «գյուղի առաջին տղան»՝ Նիկոլայ Կուրոչկինը։ Բայց աշխատանքն ինչպես գժտեցնում, այնպես էլ հաշտեցնում է սիրահարներին։


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարը՝ Տատյանա Լուկաշևիչ (լուսագրերում նշված չէ)
Բեմադրությունը՝ Տատյանա Լուկաշևիչ, Բորիս Ռավենսկիխ
Օպերատորներ՝ Նիկոլայ Վլասով, Սեմյոն Շեյնին
Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Ալեքսեյ Ֆատյանով
Կոմպոզիտորներ՝ Նիկոլայ Բուդաշկին, Բորիս Մոկրոուսով
Հնչյունային օպերատոր՝ Լև Տրախտենբերգ
Նկարիչ՝ Ալեքսանդր Ժարենով
Մոնտաժող՝ Կ. Սլավատինսկայա
Ֆիլմի տնօրեն՝ Մ. Լևին
Կինեմատոգրաֆիայի գլխավոր վարչության նվագախումբ, դիրիժոր՝ Յ. ՉեռնյավսկիՖիլմը վերականգնվել է «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում 1972 թվականին։

Վերականգնման ռեժիսոր՝ Դ. Վասիլև
Հնչյունային օպերատոր՝ Ի. Լյուբչենկո
Օպերատոր՝ Սեմյոն Շեյնին


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Свадьба с приданым»(ռուս.) Онлайн энциклопедия Кирилла и Мефодия
«Свадьба с приданым»(չաշխատող հղում)(ռուս.) Портал «Кино России»
«Свадьба с приданым»(չաշխատող հղում)(ռուս.) Телеканал «Россия» Archived 2010-02-06 at the Wayback Machine.
Фильм «Свадьба с приданым» на сайте Kinolimon.ru
Ջեյն Ադամս (դերասան)

Ջեյն Ադամս (անգլ.՝ Jane Adams, ապրիլի 1, 1965(1965-04-01), Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ), թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության ամերիկացի դերասանուհի, «Թոնի», «Դրամա Դեսկ» մրցանակների դափնեկիր և «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի թեկնածու։


== Վաղ կյանք ==
Ջեյն Ադամսը ծնվել է Վաշինգտոնում, որտեղ ավարտել է Վաշինգտոնի համալսարանը գեղարվեստի բակալավրի աստիճանով 1989 թվականին։


== Կարիերա ==
Ադամսը հայտնի է դարձել Նյու Յորքի թատերական բեմերում բազմաթիվ դերերի շնորհիվ, իսկ 1994 թվականին արժանացել է «Թոնի» և «Դրամա Դեսկ» մրցանակների An Inspector Calls պիեսում ելույթի համար։ Սա հանգեցրեց նրան ֆիլմի երկրորդ պլանի դերերին այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Հարսնացուի հայրը», «Զգայուն երազը», «Ես սիրում եմ հոգսերը», «Տիկին Պարկերը և արատավոր շրջանակը», «Հարսնացուի հայրը 2», «Դուք նամակ ունեք», «Հրաշամանուկները», «Հրաշագործների երկիրը», «Տարեդարձը», «Մաքուր բանականության հավերժ փայլատակում», «Լեմոնի Սնիկետ. 33 դժբախտություններ», «Վերջին արձակուրդը», «Ինչպես փոքր երեխաները», «Խիզախը», «Խելացնորություն» և «Մի հանձնվիր»։ Նա նաև գլխավոր դեր է խաղացել 1998 թվականի «Երջանկություն» ֆիլմում, որի համար արժանացել է «Սանդենս» կինոփառատոնի մրցանակին։
Հեռուստատեսությունում Ադամսը հայտնի է «Ֆրեյզեր» (1999-2000) և «Քուռակ» (2009-2011) հեռուստասերիալներում ունեցած դերերով։ Վերջինիս դերի համար նա ստացել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի անվանակարգը 2010 թվականին հեռուստատեսության երկրորդ պլանի լավագույն կին դերի համար։ Նա նաև հայտնվել է «Օրենք և կարգուկանոն. Հանցագործ մտադրություն» և «Հաուս» սերիալներում, իսկ ավելի վաղ նկարահանվել է Relativity (1996) և The American Revolution (1997) սերիալներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոդլեսնոե (գյուղ, Մարքսովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոդլեսնոեՊոդլեսնոե (ռուս.՝ Подлесное), գյուղ Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Մարքսովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կրամարովկա (գյուղ, Կոլոմակի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրամարովկաԿրամարովկա (ուկրաիներեն՝ Крамарівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կոլոմակի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1775 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրամարովկա գյուղում բնակվում էր 53 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,33 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 160,61 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լյումանդա (այլ կիրառումներ)

Լյումանդա, կարող է վերաբերել՝

Լյումանդա - գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լյումանդա շրջանում
Լյումանդա - շրջան Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգում
Իլյա Գալպերինի եկամտաբեր տուն

Իլյա Գալպերինի եկամտաբեր տուն (ռուս.՝ Доходный дом Ильи Гальперина), շենք-տեսարժանություն Մոսկվայում (Ռուսաստան)։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Իլյա Գալպերինի եկամտաբեր տունը գտնվում է հետևյալ հասցեով՝ Կենտրոնական վարչական շրջան, Պյատնիցկայա փողոց, տուն 13, շինություն 1։


== Պատմություն ==
1908 թվականին մորթեգործ-միլիոնատեր Իլյա Մարկովիչ Գալպերինի պատվերով սկսվել է տան շինարարությունը։ 1909 թվականին այն ավարտվել է ճարտարապետ Ֆեոդոր Շեխտելի նախագծով։ Խարսխահարկում գտնվել է մորթեղենի սրահը։ Շենքում գործում էր նաև Նիկոլայ Ալեքսեևիչ Կրեստովնիկովի արդուզարդերի խանութը։ Կրեստովնիկովը եղել է Մոսկվայի քաղաքային դումայի անդամ և Մոսկվայի վաճառականների դասի պատվիրակ։ Խորհրդային Միության տարիներին այստեղ վաճառվում էր մորթեղեն։
XXI դարում նախկին եկամտաբեր տունը վերանորոգվել է։ Այստեղ է գործում է ռեստորան։


== Ճարտարապետություն ==
Ճարտարապետն է Ֆեոդոր Շեխտելը։ Եկամտաբեր տունը կառուցված է մոդեռն ոճով և ունի գոթիկայի տարրեր։ Գլխավոր մուտքի մոտ կախված են երկու մեծ պատուհան-ցուցափեղկեր։ Ճակատի պատերը երեսպատված են մուգ կանաչ գույնի ջնարակված կերամիկական սալիկներով։ Երեսպատման նման տեսակը կոչվում է վարազիկ, այն հաճախ օգտագործվում է մոդեռն ոճի շենքերում։ Տան արտաքին տեսքն ուղղահայաց է և հակադիր է երեք գոտիներին, որոնք տեղադրված են հորիզոնական։ Վերջին հարկում գտնվում էր ատտիկոս։
Վերանորոգումից հետո ատտիկոսը քանդվել է և նրա վրա կառուցվել են ձեղնահարկեր։


== Կարծիքներ ==
Սալիկների պատճառով Իլյա Գալպերինի եկամտաբեր տունը երբեմն անվանում են «Շեխտելի զմրուխտ»։


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիմիր Վասիլենկո

Վլադիմիր Խարիտոնովիչ Վասիլենկո (ռուս.՝ Владимир Харитонович Василенко, ուկրաիներեն՝ Володимир Харитонович Василенко, մայիսի 25 (հունիսի 6), 1897, Կիև, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 19, 1987(1987-12-19), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային թերապևտ, ԽՍՀՄ ԲԳԱ ակադեմիկոս 1957, ԽՍՀՄ ԲԳԱ նախագահության անդամ 1957-1960, ԽՍՀՄ ԲԳԱ կլինիկական բժշկագիտության բաժանմունքի ակադեմիկոս-քարտուղար 1960-1966։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս 1967։


== Կենսագրություն ==
1922 թվականին ավարտել է Կիևի բժշկական ինստիտուտը, աշխատել Ն․ Ստրաժեսկոյի ղեկավարությամբ։ 1935 թվականից եղել է Կիևի բժիշկների կատարելագործման ինստիտուտի թերապիայի ամբիոնի վարիչ։
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Հյուսիսկովկասյան, ապա 1-ին Ուկրաինական ռազմաճակատների գլխավոր թերապևտն էր, 1948 թվականից՝ Մոսկվայի Ի․ Սեչենովի անվան 1-ին բժշկական ինստիտուտի ներքին հիվանդությունների պրոպեդևտիկայի ամբիոնի վարիչ։
1967-1974 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ առողջապահության նախարարության ստամոքսաաղիքաբանության ԳՀԻ-ի տնօրեն։


== Աշխատություններ ==
Գիտական աշխատանքները հիմնականում վերաբերում են արյան շրջանառության քրոնիկական անբավարարության ժամանակ նյութափոխանակության խանգարմանը, երիկամների, շնչառական համակարգի, մարսողության ախտաբանությանը են։ Ն․ Մտրաժեսկոյի հետ առաջարկել է սիրտ-անոթային համակարգի անբավարարության նոր դասակարգում։
Վասիլենկոն Մոսկվայի թերապևտների ընկերության և ստամոքսաաղիքաբանության համամիութենական ընկերության նախագահն էր, շվեդական և բուլղարական թերապևտների գիտական ընկերության անդամ, «Կլինիչեսկայա մեդիցինա» («Клиническая медицина») ամսագրի խմբագիրը, բժշկական մեծ հանրագիտարանի 2-րդ և 3-րդ հրատարակությունների խմբագրական կոլեգիայի անդամ։


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
ԽՍՀՄ պետական մրցանակ 1979։ Պարգևատրվել է Լենինի 3, Հոկտեմբերյան հեղափոխության, Կարմիր դրոշի, Աշխատանքային կարմիր դրոշի, Հայրենական պատերազմի 1-ին և 2-րդ աստիճանի շքանշաններով։
Ակվապենդենտե

Ակվապենդենտե (իտալերեն՝ Acquapendente), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո մարզի Վիտերբո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5 771 մարդ (ըստ դեկտեմբերի 31,2004 թվականի), բնակչության խտությունը կազմում է 48,12 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 120,28 կմ²։ Փոստայի ինդեքս՝ 1021 ։ Հեռախոսային կոդ՝ 00763.։
Քաղաքի հովանավոր սուրբը Սուրբ Էրմոնտեն է, որի տոնը նշվում է ամեն տարի օգոստոսի 28-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Դոն Ժուան, կամ Քարե հյուրը

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դոն Ժուան (այլ կիրառումներ)Դոն Ժուան կամ Քարե Հյուրը, ֆրանսիացի նշանավոր դրամատուրգ Ժան Բատիստ Մոլիերի ստեղծագործությունը։ Այն առաջին անգամ ներկայացվել է 1665 թվականի փետրվարի 15-ին Փարիզում` Պալե Ռուալայի բեմում։ Սգանարելի դերում հանդես է եկել ինքը՝ Մոլիերը։ Հեղինակի կենդանության օրոք կատակերգությունը չի հրատարակվել։ Առաջին անգամ լույս է տեսել 1682 թվականին։ Մինչև 1840 թվականը հրատարակվել է կատակերգության չափածո տարբերակը, որ ստեղծել է Պիեռ Կոռնեյլի եղբայր Թոմ Կոռնեյլը։
Կատակերգությունը բազմիցս ներկայացվել է հայ բեմի վրա։ Նշանակալից էր 1880 թվականին Թիֆլիսում Գ. Չմշկյանի բեմադրությունը, որին մասնակցում էին Ա. Սուքիասյանը` որպես Դոն Ժուան, Սիրանույշը` որպես Շարլոտ, Գ. Տեր-Դավթյանը` որպես Դիմանշ, Աստղիկը՝ որպես Էլվիրա, Վարդուհին՝ որպես Մաթյուրին և Ս. Մանդինյանը՝ որպես Պիեռո։ 1881 թվականի Թիֆլիսի մշտական դերասանախումբը Պալմի ամառանոցային թատրոնում կրկին ներկայացրել է «Դոն Ժուան»-ը՝ Մ. Մնակյանի բեմադրությամբ և մասնակցությամբ որպես Դոն Ժուան։ Ա. Մանդինյանի թարգմանությունը ներկայացվել է նաև 1886 թվականին Թֆլիսի դրամատիկական ակումբի խմբի ուժերով (ռեժիսոր և գլխավոր դերակատար Օ. Կյուրեղյան)։ Այս բեմադրության մեջ երկու դերակատարմամբ (Դոն Ալոնսո, Կոմանդորի արձան) հանդես է եկել Հովհաննես Աբելյանը։ Դոն Ժուանի կերպարը 1890 թվականին մարմնավորել է նաև Գ. Չմշկյանը։ Այդ դերի լավագույն կատարողը հայ բեմում եղավ Վահրամ Փափազյանը, որի բեմադրությամբ կատակերգությունը ներկայացվել է 1922 թվականի դեկտեմբերի 19-ին (թարգմանությունը Ա. Սեր-Հովհանյան)։


== Գործող անձինք ==
Դոն Ժուան - Դոն Լուիսի որդին
Դոն Լուիս
Սգանարել - Դոն Ժուանի սպասյակը
Էլվիրա - Դոն Ժուանի կինը
Գուսման - Էլվիրայի ախոռապանը
Դոն Կարլոս, Դոն Ալոնսո - Էլվիրայի եղբայրները
Մուրացկան
Շարլոտ, Մաթյուրին - գեղջկուհիներ
Պիեռո - գեղջուկ
Կոմանդորի Արձանը
Պարոն Դիմանշ - առևտրական
Լա Ռամե - վարձու մարդասպան
Ռագոտեն, Լա Վիոլետ - Դոն Ժուանի սպասավորները
Դոն Ժուանի շքախումբը
Դոն Կարլոսի և նրա եղբայր Դոն Ալոնսոյի շքախմբերը
Ուրվական
Սուպերֆինիշ

Սուպերֆինիշ (սուպեր և անգլ.՝ finish — այստեղ՝ վերջնամշակում), սուպերֆինիշացում, մետաղական նախապատրաստուկի մակերեույթի նուրբ վերջնամշակում՝ միկրոփոշային հղկանյութերից պատրաստված տատանվող չորսվակով։ Սուպերֆինիշի են ենթարկում նախապես ճշգրիտ մշակված նախապատրաստուկները։ Այս եղանակը հնարավորություն է տալիս ստանալ քիչ խորդուբորդ (13—14 կարգի մաքրության) մակերևույթ։
Կոմարովկա (գյուղ, Ուլյանովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոմարովկաԿոմարովկա (ռուս.՝ Комаровка), գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Ուլյանովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Թիբա (պրեֆեկտուրա)

Թիբա (ճապ.՝ 千葉県), պրեֆեկտուրա Ճապոնիայում, որը գտնվում է Կանտո տարածաշրջանում Հոնսյու կղզու վրա։ Վարչական կենտրոնը Թիբա քաղաքն է։ Տարածքը կազմում է  5 156,61 կմ², բնակչությունը՝ 6 196 701 մարդ, և բնակչության խտությունը՝  1201,70 մարդ/կմ²։
Հիմնվել է 1837 թվականի հունիսի 15-ին Կիսարաձու և Իմբա պրեֆեկտուրաների միավորման արդյունքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրեֆեկտուրայի պաշտոնական կայք (ճապոներեն) (անգլ.)
Թղթե լապտերներ (նկար, Կորովին)

«Թղթե լապտերներ» (ռուս.՝ Бумажные фонари), ռուս գեղանկարիչ, թատերական նկարիչ, մանկավարժ և գրող Կոնստանտին Կորովինի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1896 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 79,5 × 33,2 սմ։
Այսօր «Թղթե լապտերներ» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում (Մոսկվա, Ռուսաստան)։


== Նկարագիր ==
«Թղթե լապտերներ» ստեղծագործությունում պատկերված է երիտասարդ կին։ Նրա հագին սև շրջազգեստ է և վառ կարմիր կոֆտա։ Կինը վառում է բազմագույն թղթե լապտերները։ Համարվում է, որ նկարիչը պատկերել է իր ապագա կնոջը՝ Աննա Յակովլևնա Ֆիդլերին։
Վառ ներկված լապտերները, կնոջ վառ կոֆտան, ֆոնի մուգ կանաչը ստեղծում են երանգների գունագեղ համադրություն։


== Պատմություն ==
Մինչև 1917 թվականի Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը այս կտավը գտնվել է Վլադիմիր Գիրշմանի հավաքածուում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Թղթե լապտերներ» նկարը
(5574) Սիգրեյվ

(5574) Սիգրեյվ (անգլ.՝ Seagrave), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի մարտի 20-ին Զդենկա Վավրովայի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,642229 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3453 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9392 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1568,75 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,229482 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,98° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5574) Սիգրեյվ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կարեն Խաչատրյան (կոմպոզիտոր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարեն Խաչատրյան (այլ կիրառումներ)
Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Խաչատրյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Կարեն Սուրենի Խաչատրյան (սեպտեմբերի 19, 1920(1920-09-19), Մոսկվա, Խորհրդային Ռուսաստան - հուլիսի 19, 2011(2011-07-19) կամ հունիսի 19, 2011(2011-06-19), Մոսկվա, Ռուսաստան), հայազգի կոմպոզիտոր, թատերական գործիչ, ռեժիսոր, Մոսկվայում հայկական դրամատիկական ստուդիայի հիմնադիր Սուրեն Խաչատրյանի և Սառա Դունաևա-Խաչատրյանի ընտանիքում։


== Կենսագրություն ==
Կարեն Խաչատրյանը ծնվել է 1920 թ-ին։ Արամ Խաչատրյանի եղբորորդին է։ 1950 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի ստեղծագործական բաժինը, 1952 թվականին՝ ասպիրանտուրան։


== Ստեղծագործություններ ==
Հիմնական ստեղծագործություններն են ջութակի և դաշնամուրի համար, թավջութակի և դաշնամուրի համար սոնատները, երեք գործողությունով Չիպոլինո բալետը (1974)։ Գրել է բալետ («Չիպոլինո», 1972 թ., ՍՍՀՄ պետական մրցանակ, 1976), օպերետ («Պարզ աղջիկը», բեմադրվել է 1959 թ.), օրատորիա («Պատմության մի ակնթարթ», 1971 թ.) և այլն։ Կարեն Խաչատրյանի գրչին են պատկանում նաև երկու աֆրիկյան պետությունների՝ Զանզիբարի (1964 թ-ից Տանզանիայի կազմում կիսանկախ հանրապետություն) և Սոմալիի հիմները։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
1976 թ-ին «Չիպոլինո» բալետի բեմադրման համար արժանացել է ԽՍՀՄ պետական պարգևի,
1981 թ-ին արժանացել է ՌՍՖՍՀ-ի ժողովրդական արտիստ կոչմանը,
1995 թ-ին պարգևատրվել է Ռուսաստանի դաշնության Բարեկամության շքանշանով,
1999 թ-ին արժանացել է Մոսկվայի քաղաքապետի մրցանակին,
2000 թ-ին պարգևատրվել է Ռուսաստանի դաշնության Պատվո շքանշանով,
2007 թ-ին պարգևատրվել է Ռուսաստանի դաշնության Հայրենիքի համար մատուցած ծառայության IV աստիճանի շքանշանով,
2011 թ-ի մարտի 6-ին ստացել է Ռուսաստանի դաշնության նախագահի պատվոգիր։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբերտ Հայրապետյան

Ալբերտ Ալեքսանդրի Հայրապետյան (դեկտեմբերի 25, 1926(1926-12-25), Թավրիզ, Իրան - փետրվարի 7, 1998(1998-02-07), Երևան, Հայաստան), հայ նյարդաֆիզիոլոգ։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1983)։


== Կենսագրություն ==
Ալբերտ Հայրապետյանը ծնվել է 1926 թվականին Թավրիզում։ 1951 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1958-1998 թվականներին աշխատել է ՀՀ ԳԱԱ Լևոն Օրբելու անվան ֆիզիոլոգիայի ինստիտուտում, 1961-1964 թվականներին՝ գիտական քարտուղար, 1973-1998 թվականներին՝ գլխուղեղի ենթակեղևային կառուցվածքների էվոլյուցիայի լաբորատորիայի վարիչ։ Աշխատանքները վերաբերում են շարժողական վերլուծիչի, ներքին արգելակման նուրբ տեղակայման ֆիզիոլոգիայի հարցերին, ինչպես նաև տեսողական բուրգի առբերիչ ու արտատար գործունեության նեյրոնային մեխանիզմներին։ 1992 թվականից նշված լաբորատորիայում զբաղվում են մարդկանց միա- և երկլեզվային խոսքային գրգռիչների պայմաններում սովորեցման և հիշողության հոգեֆիզիոլոգիական հետազոտություններով։ Ուղեղի ուսումնասիրության միջազգային կազմակերպության անդամ (1981)։
Աստերոիդների ցանկ (315601-315700)

Աստերոիդների ցանկ (315501-315600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (315701-315800)
 Աստերոիդների ցանկ (315501-315600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (315701-315800)
Հարություն Կարապետյան (գրականագետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հարություն Կարապետյան (այլ կիրառումներ)Հարություն Ալեքսանդրի Կարապետյան (ապրիլի 7, 1950(1950-04-07), Ախալցխա, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - 2003), հայ գրականագետ, մանկավարժ, պետական և քաղաքական գործիչ։ Հայաստանի գրողների միության անդամ 1980 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Հարություն Կարապետյանը ծնվել է 1950 թվականի ապրիլի 7-ին, Վրացական ԽՍՀ Ախալցխա քաղաքում։ 1972 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ռուսական բաժինը։ 1972-1975 թվականներին աշխատել է որպես ուսուցիչ, դպրոցի տնօրեն, կոմերիտմիության շրջկոմի հրահանգիչ։ 1975 թվականից աշխատել է Հայաստանի գրողների միությունում որպես գրական խորհրդական։ 1987 թվականին աշխատել է ՀԿԿ կենտկոմում, եղել ՀԿԿ կենտրոնական կոմիտեի մամուլի կենտրոնի ղեկավար, Կոմկուսի կենտրոնական կոմիտեի գաղափարախոսության բաժնի պետ, մամուլի կենտրոնի ղեկավար։ 1991-1995 թվականներին եղել է Հայկական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր, ՀՀ ԳԽ լրատվության հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ 1992 թվականից «Ռամկավար ազատական կուսակցության» անդամ։ 1996-1999 թվականներին եղել է Հայաստանի Ռամկավար ազատական կուսակցության Հանրապետական վարչության նախագահ, 1995 թվականից՝ «Պայքար» սոցիալական և քաղաքական ամսագրի գլխավոր խմբագիր։
1995-1999 թվականներին եղել է ՀՀ կառավարությանն առընթեր տեղեկատվության և մամուլի բաժնի պետ, ՀՀ նախագահի խորհրդական։ Կյանքի վերջին տարիներին  աշխատել է ՀՀ Սահմանադրական դատարանում։ ԽՄԿԿ անդամ 1979 թվականից


== Ստեղծագործական ուղի ==
Կազմել է «Խոսք Դերենիկ Դեմիրճյանի մասին» հոդվածների ժողովածուն (Երևան, 1977), «Բազմաձայնություն» անթոլոգիան (Երևան, 1978), Գևորգ Էմինին նվիրված հոդվածների ժողովածուն (Երևան, 1980), «Հայկական պատմվածքներ» և «Ժամանակակից հայկական վիպակներ» ժողովածուները։


== Պարգևներ ==
1979 թվականին արժանացել է ՀԼԿԵՄ Կենտկոմի «Տարվա լավագույն ստեղծագործության համար» ամենամյա մրցանակին։


== Ընտանիք ==
Ունի երկու որդի։


== Ծանոթագրություններ ==
10nen Zakura

10nen Zakura (ճապ.՝ 10年桜 Ձյունեն Ձակուրա), ճապոնական AKB48 իդոլ խմբի 11-րդ սինգլը։ Թողարկվել է Ճապոնիայում 2009 թվականի մարտի 4-ին։


== Կոմերցիոն հաջողություն ==
Սինգլը զբաղեցրել է 3-րդ հորիզոնականը Oricon-ի վարկանշային սանդղակում։


== Երգերի ցանկ ==
Սինգլը հրապարակվել է 2 տարբերակով՝ սովորական հրատարակմամբ (ճապ.՝ 通常盤) (CD+DVD) և թատերական հրատարակմամբ (ճապ.՝ 劇場盤) (CD)։


=== Սովորական հրատարակում ===
CD
DVD


=== Թատերական հրատարակում ===
CDՏես. սովորական հրատարակում

ԲոնուսՄասնակիցների նկարներ (մեկը Team A-ից, Team K-ից, Team B-ից, SKE48)


== Վարկանշային սանդղակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==