armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ռամլայի ճակատամարտ (1102)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռամլայի ճակատամարտ (այլ կիրառումներ)Ռամլայի ճակատամարտ, ռազմական ընդհարում Երուսաղեմի թագավորության խաչակիրների և Եգիպտոսում իշխող ֆաթիմյան դինաստիայի միջև 1102 թվականի մայիս 17-ին։ Ռամլա քաղաքը գտնվում է Երուսաղեմից Ասկալոն տանող ճանապարհին։ Ասկալոնը հետագայում դարձավ Պաղեստինում ամենամեծ Ֆաթիմյան ամրոցներից մեկը։ 1099-1107 թվականներին ֆաթիմյան վեզիր հայազգի ալ-Աֆդալն Ասկալոնից էր իրականացնում իր հարձակումները նորաստեղծ խաչակրաց թագավորության վրա։ Երկու զորքերը Ռամլայում հանդիպում են երեք անգամ՝ 1101, 1102 և 1105 թվականներին։ Այս հանդիպումներից վերջինը համարվում է ամենաարյունարբու հանդիպումը։
Սխալ հետախուզության հետևանքով, խաչակիրների հրամանատար Բալդուին I-ը թերագնահատեց եգիպտական զորքը, որի թիվը հասնում էր մինչև 10000։ Մինչդեռ նա 500 հեծյալով նրանց դեմ դուրս եկավ մարտի դաշտ։ Արդեն ուշ էր զգալու իր սխալը և փախուստի դիմելու։ Զինվորների մեծ մասը կոտորվեցին, իսկ Բալդուինը մի քանի փրկվածների հետ շրջափակվեց Ռամլայի աշտարակում, բայց և նա կարողացավ փախուստի դիմել և դուրս գալ աշտարակից։ Նա արագորեն կազմեց ութ հազարանոց մի զորք՝ Ֆրանսիայից և Գերմանիայից ժամանած խաչակիրներից։ Նոր զորքով հասնելով Յաֆֆա, նա կարողացավ ճեղքել եգիպտական ճակատը և ստիպել վերջիններիս փախչել դեպի Ասկալոն։


== Գրականություն ==
Dupuy, R. E. and T. N. Dupuy, eds. The Encyclopedia of Military History. New York: Harper & Row, 1977. ISBN 0-06-011139-9
Smail, R. C. Crusading Warfare, 1097–1193. New York: Barnes & Noble Books, 1995 [1956]. ISBN 1-56619-769-4
Կյուլանձոր

Կյուլանձոր, նշանավոր կիրճ Մեծ Հայքի Տայք նահանգում, Պարխար լեռան հյուսիսարևմտյան կողմում։ Հնում այս կիրճով է անցել Հայաստանից Սև ծով տանող առևտրական բանուկ ուղիներից մեկը։ Կյուլանձորը եղել է Մեծ Հայքի ծայրագույն կետը հյուսիսային կողմում։ Ավանդությունն ասում է, որ հեռավոր անցյալում այս ձորի տեղը եղել է ժայռակուտակ մի վիթխարի լեռ։ Մարդիկ համոզված էին, որ եթե այդ լեռը չխանգարեր, իրենք Հայաստանից կտեսնեին Սև ծովի կապուտակ ջրերը։ Իմանալով այդ մասին՝ Տորք Անգեղ հայ դյուցազնը իր եղունգներով կտրտեց ժայռերը և բացեց Կյուլանձորի կիրճը։ Սակայն, դեռ գործը չվերջացրած, Տորք Անգեղը ստիպված էր շտապել հարավ՝ ավազուտների կողմից հայտնված թշնամու դեմ կռվելու համար։ «Եթե մի պտղունց էլ փորեր՝ ծովը կերևար», —ասացին մարդիկ հետագայում։
Հեգնանքի ձևականության տեսություն

Հեգնանքի ձևականության տեսությունը առաջարկվել է Սթենֆորդի համալսարանի գիտնականներ Հերբերտ Քլարկի և Ռիչարդ Գերրիգի կոմից 1984 թվականին Journal of Experimental Psychology գիտական ժողովածուի On the Pretense Theory of Irony հոդվածում։ Ըստ այս տեսության` հեգնելիս խոսողը մտադրություն ունի ձևանալ անխոհեմ անտեղյակ լսարանի դիմաց և ցանկանում է, որ հեգնանքի հասցեատերը բացահայտի ձևականությունը և, այդպիսով, տեսնի նրա վերաբերմունքը խոսողի, լսարանի կամ արտաբերված խոսքի նկատմամբ։ Այս տեսությունը հակադրվում է գիտնականներ Սփերբերի և Ուիլսոնի կողմից առաջարկված հեգնանքի ակնարկի տեսությանը։ 
Հեգնանքի ձևականության տեսությունը տրամադրում է թափանցիկ բացատրություններ հեգնանքի մի շարք կարևոր հատկությունների վերաբերյալ.

Ազդեցության անհամաչափություն: Հեգնողը ավելի հավանական է, որ վատ գաղափարի մասին խոսելիս ասի,- «Ինչպիսի՜ խելացի գաղափար», քան լավ գաղափարի մասին ասի,- «Ինչպիսի՜ հիմար գաղափար»։ Ինչու՞: Ինչպես նշում է Յորգենսենը` մարդիկ մտադիր են տեսնել աշխարհը ըստ հաջողության և գերազանցության չափանիշների, ինչպես Պոլիաննաները, ովքեր աշխարհին նայում են վարդագույն ակնոցներով։ Հատկապես անիրազեկ մարդիկ պետք է ամուր կառչեն այս չափանիշներից։ Ձևականության տեսությունում հեգնողը հենց այսպիսի անձ է ձևանում։ Այսպիսով` նա ավելի հավանական է, որ կատարի դրական ձևականություններ,- «Ինչպիսի՜ խելացի գաղափար», քան բացասական ձևականություններ,- «Ինչպիսի՜ հիմար գաղափար»։
Հեգնանքի զոհեր: Հեգնանքը գլխավորապես ունի զոհեր։ Ըստ ձևականության տեսության` նրանք կարող են լինել երկու տեսակի։ Առաջինը խոսողն է` անխոհեմ անձը, որ հեգնողը ձևանում է լինել։ Երկրորդը հասցեատերն է` ոչ ներքին շրջանակի անտեղյակ լսարանը։ Որոշ հեգնանքներ զոհ են դարձնում խոսողին` իր սխալ դատողությունների համար։ Որոշ դեպքերում հասցեատերն է զոհը` խոսողի հետ անքննադատորեն համաձայնելու համար։ Ակնարկի տեսությունը չի տարբերակում այս երկու տեսակի զոհերին։
Ձայնի հեգնական երանգ: Ձևացնելիս մարդիկ հիմնականում իրենց սեփական ձայնը փոփոխում են։ Օթելլո խաղացող դերասանը ընդունում է Օթելլոյին համապատասխան ձայն։ Խոսողը հեգնելիս ընդունում է հեգնողին համապատասխան ձայն։ Իր վերաբերմունքը փոխանցելու համար, այնուամենայնիվ, հեգնողը հիմնականում չափազանցնում կամ ծաղրում է, ինչպես երբ նա ընդունում է ծանր դավադրական ձայնի երանգ ինչ-որ հայտնի բանբասանքի մասին խոսելիս։ Ինչպես ասում է Գրայսը, - «Եթե հեգնական խոսելը պետք է լինի, կամ առնվազն թվում է, որոշակի զգացմունքի կամ վերբերմունքի արտահայտում, ապա այդպիսի զգացմունքին կամ վերաբերմունքին համապատասխան ձայնի երանգը պարտադիր է թվում ցանկացած պարագայում»։ Ձևականությունը ունի ձայնի բնական հեգնական երանգ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բատրակ (թերթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բատրակ (այլ կիրառումներ)Բատրակ, երկշաբաթաթերթ, ապա՝ շաբաթաթերթ, օրգան Հայաստանի Գյուղանտառ միության կենտրոնական վարչության։ 
Լույս է տեսել 1928-31-ին Երևանում։ Մինչև N: 7-ը հրատարակվել է իբրև «Մաճկալ» թերթի հավելված, 1930 թվականի հոկտեմբերից վերանվանվել է «Գյուղատնտեսական բանվոր», որը լույս է տեսել մինչև 1931 թվականի մարտը։ Խմբագիր՝ Ա․ Պետրոսյան։ 
Արծարծել է կոլտնտեսային շինարարության հարցերը, արտացոլել գյուղի չքավորության և բատրակների առօրյան՝ նպաստելով նրանց լուսավորությանն ու քաղաքական դաստիարակությանը։ Լուսաբանել է նորաստեղծ սովետական տնտեսությունների աշխատանքը, նյութեր տպագրել վարձատրության, բնակարանային շինարարության, բանվորական սննդի մատակարարման, կուլտուր–կենցաղային սպասարկման հարցերի մասին։
Ժուսարի

Ժուսարի (պորտ.՝ Jussari), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հարավային մարզում։ Մտնում է Իլեուս Իտաբունա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 13 785 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 4 672,321 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 3,0 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1985 թվականի մայիսի 8-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 49 27.738.678,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 3.854,74 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,647 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Շուշանեթի

Շուշանեթի (վրաց.՝ შუშანეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խելվաչաուրի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 146 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գերեն (Էն)

Գերեն (ֆր.՝ Illiat), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Տուասսե կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի INSEE կոդը՝ 01183։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 360 կմ հարավ-արևելք, Դեպի հյուսիս՝ Լիոն քաղաք, 39 կմ է և 37 կմ արևմուտք Բուրկ ան Բրեսից։
Կոմունայի արևմտյան մասում հոսում է Սոնա գետը։


== Կլիմա ==
Կլիման ցամաքային է՝ ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 1308 մարդ։


== Քաղաքապետեր ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 838 մարդկանցից 665-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 173-ը `պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 79,4% է, 1999 թվականին՝ 73,0 %)։ 665 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 618-ը (337 տղամարդ, 281 կին), գործազուրկ եղել են 47-ը (22 տղամարդ, 25 կին)։ 173 պասիվներից 59 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 74-ը՝ թոշակառու, 40 պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Նախկին փոստային գրասենյակ (XVII век)։


== Եղբայրական քաղաքներ ==
Բոտտան ( Շվեյցարիա) 1991 թվականից


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Герен» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի վիճակագրության և տնտեսագիտության ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-06-05 
«Герен» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված է օրիգինալից 2008-06-21-ին։ Վերցված է 2014-06-05
Մասատոշի Կոշիբա

Մասատոշի Կոշիբա (ճապ.՝ 小柴 昌俊, սեպտեմբերի 19, 1926(1926-09-19), Տոյոհասի, Այչի, Ճապոնիա - նոյեմբերի 12, 2020(2020-11-12), Տոկիո, Ճապոնիա), ճապոնացի ֆիզիկոս, աշխատել է Համբուրգի համալսարանում։ 2002 թվականի Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր, մրցանակը ստացել է համատեղ Ռայմոնդ Դեյվիսի հետ, «նեյտրինոային աստղագիտության ստեղծման համար»։ Մրցանակի մյուս կեսը ստացել է Ռիկարդո Ջակոնին։


== Կենսագրություն ==
Կոշիբան ավարտել է Տոկիոյի համալսարանը 1951 թվականին, որից հետո 1953 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ, որտեղ ընդունվել է Ռոչեստերի համալսարանի ասպիրանտուրան։ 1955 թվականին պաշտպանել է դոկտորական դիսերտացիան տիեզերական ճառագայթներում գերբարձր էներգետիկ երևույթների թեմայով, և ստացել գիտությունների դոկտորի աստիճան։
1970 թվականի մարտին Կոշիբան դարձել է Տոկիոյի համալսարանի պրոֆեսոր։


== Նվաճումներ ==
1950-ական և 1960-ական թվականներին Կոշիբան զբաղվել է գերբարձր էներգետիկ տիեզերական ճառագայթներով և դրա հետ կապված մթնոլորտի վերին շերտում տեղի ունեցող երևույթներով։ Այս հետազոտությունների արդյունքում 1970-ականներին նա սկսեց զբաղվել մյուոնների և նեյտրինոների ֆիզիկայով, ինչպես նաև տարրական մասնիկների ֆիզիկայով։ Համատեղ ճապոնա-գերմանական արագացուցիչի նախագծում (JADE) մասնակցությունից հետո, Կոշիբան նախագծեց Kamiokande սարքը, որը պետք է գրանցեր տրոհման տեսության արդյունքում առաջացած պրոտոնը։ Քանի որ պրոտոնի գրանցումը չհաջողվեց, նա վերակառուցեց սարքը, որպեսզի կարողանա գրանցել նեյտրինոներ, և արդյունքում կարողացավ գրանցել տիեզերական նեյտրինոներ, որոնք առաջացել էին գերնոր 1987A աստղի պայթյունի արդյունքում։ Նրան հաջողվեց գրանցել 12 նեյտրինո, որոնցից 9 առաջին 2 վայրկյանի ընթացքում։ Սա առաջին փորձնական ապացույցն էր, աստղերի կոլապսի ընթացքում տեղի ունեցող գործընթացների տեսության համար, հատկապես նեյտրինային սառեցման տեսության համար։


== Մրցանակներ ==
Նիսինայի հիշատակի մրցանակ, 1987
Ասախիի մրցանակ (1987)
Մշակույթի շքանշան Ճապոնիայի կառավարության կողմից, 1988
Ճապոնական գիտությունների ակադեմիայի մրցանակ, 1989
Բրունո Ռոսիի մրցանակ, Ամերիկյան ֆիզիկական միություն, 1989
Եվրոպական ֆիզիկական միության հատուկ մրցանակ, 1996
Գումբոլդտի մրցանակ , 1997
Ֆուձիվարայի մրցանակ, 1997
Մշակույթի շքանշան Ճապոնիայի կայեր կողմից, 1997
Համբուրգի համալսարանի պատվավոր դոկտոր, 1999
Ռոչեստերի համալսարանի կողմից վաստակավոր գիտնականի մրցանակ, 2000
Վոլֆի մրցանակ ֆիզիկայի բնագավառում, 2000
Պանովսկու մրցանակ, Ամերիկյան ֆիզիկական միություն, 2002
Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ, 2002
Ճապոնական գիտությունների ակադեմիայի անդամ, 2002
Բենջամին Ֆրանկլինի մեդալ, 2003
Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամ, 2003
ԱՄՆ գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամ, 2005


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Նոբելյան կոմիտեի կայքում (անգլ.)
Մ. Կոշիբա։ «Նեյտինոային աստղագիտության ծնունդը»։ Նոբելյան դասախոսություն // «Ֆիզիկական գիտությունների հաջողություններ», հատոր 174, թողարկում 4, ապրիլ 2004
Կարտիլիանո

Կարտիլիանո (իտալերեն՝ Cartigliano), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վիչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3537 մարդ, բնակչության խտություն՝ 505 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 7 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 36050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0424։


== Ծանոթագրություններ ==
Սև փղոսկրի սուրճ

Սև փղոսկրի սուրճ (անգլ.՝ Black Ivory coffee), սրճի տեսակ է, որ ստացվում է հյուսիսային Թաիլանդում։ Այս որակի սուրճը ստացվում է, Արաբիկա տեսակի սրճի հատիկները փղի ուտելուց և արտաթորելուց հետո։ Սրճի ստեղծողը Բլեյք Դինկինն է։
Սև փղոսկրի սրճի համի վրա ազդում է փղի ստամոքսահյութը, որը քայքայում է սրճի սպիտակուցները։ 15-30 ժամ գտնվելով փղի ստամոքսում, սրճի հատիկները ձեռք են բերում յուրահատուկ համ ու բույր, միաժամանակ կորցնելով սովորական սրճի դառնությունը։


== Գինը ==
Սև փղոսկրի սուրճ վաճառվում է Հյուսիսային Թաիլանդի, Մալդիվների և Աբու Դաբիի մի քանի լյուքս դասի հյուրանոցներում։ Մեկ բաժակի արժեքը 50 դոլար է, կիլոգրամինը 1100 դոլար։ 2012 թվականի դրությամբ Սև փղոսկրի սուրճը աշխարհի ամենաթանկ սուրճն է։


== Բարեգործություն ==
Golden Triangle Asian Elephant Foundation հիմնադրամը վաճառքից ստացած շահույթի 8%–ը տրամադրում է բարեգործական նպատակներին։ Փղերի համար դեղորայք են գնում և կազմակերպում են անասնաբուժական օգնություն, օգնում են փողոցային փղերին և փիղ վարժեցնողներին։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Էրիկ Դուրմ

Էրիկ Դուրմ (մայիսի 12, 1992(1992-05-12), Pirmasens, Ռայնլանդ Պֆալց, Գերմանիա), գերմանացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ է, ով ներկայումս խաղում է գերմանական Բորուսիա Դորտմունդ ակումբում, Գերմանիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի անդամ է։ Խաղում է պաշտպանի դիրքում։ 2014 թ. հուլիսի 10-ի դրությամբ տրանսֆերային արժեքը 6,000,000€ է։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Կարիերայի սկիզբը ===
Էրիկ Դուրմը ֆուտբոլով սկսել է զբաղվել 1998 թ.-ին, «Էշվայլեր» ֆուտբոլային ակադեմիայում։ 2008 թ.-ին գնաց «Սարբրյուկեն» թիմի պատանեկան հավաքական, որտեղ և դարձավ պատանեկան լիգայի լավագույն ռմբարկուն՝ իր հաշվին գրանցելով 13 գոլ։ 2010 թ.-ի հունիսին Դուրմը շարունակեց իր պատանեկան կարիերան «Մայնց 05-ի» պատանեկան կազմում։ Այստեղ նա դարձավ 2010/11 մրցաշրջանի պատանեկան Գերմանիայի Գավաթի մրցանակակիր։ Թիմի հետ Էրիկը մասնակցեց միայն «Էլվեսբերգի» դեմ խաղին Ռեգիոնալլիգայում։
2011/12 մրցաշրջանում պաշտպանին հաջողվեց հիմնական կազմում տեղ գրավել։ Մրցաշրջանի առաջին կեսում նա իր հաշվին գրանցեց 9 գոլ, և ուզում էր ևս 4 գոլ խփել, երբ ստացավ պաշտոնական առաջարկ 2 ակումբներից։ Դրանցից մեկը Յուրգեն Կլոպի առաջին գլխավորած թիմն էր՝ «Մայնցը», իսկ մյուսը Յուրգեն Կլոպր ներկայիս գլխավորած թիմը՝ Դորտմունդի Բորուսիան։ Էրիկ Դուրմը մեկնեց Դորտմունդ։


=== «Բորուսիա Դորտմունդ» ===
2012/13 մրցաշրջանում նա պայմանագիր կնքեց Դորտմունդի Բորուսիայի հետ, մինչև 2014 թ.։ 2012 թ.-ի հունիսի 21-ին նա առաջին անգամ «Դորտմունդի Բորուսիայի» մարզաշապիկով դուրս եկավ «Օսնաբրյուկի» դեմ խաղին։
2013/14 մրցաշրջանում նա հայտավորված էր «Դորտմունդի Բորուսիայի» առաջին կազմում։ 2013/14 մրցաշրջանում Դուրմը հայտավորված էր «Դորտմունդի Բորուսիայի» առաջին կազմում։ 2013 թ.-ի օգոստոսի 10-ին պաշտպանը 87-րդ րոպեին փոխարինման դուրս եկավ Ռոբերտ Լևանդովսկու փոխարեն։ Նրա նորամուտը ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների լիգայում «Օլիմպիկի» դեմ խաղում եղավ։


== Կարիերան հավաքականում ==
2011 թ.-ի մայիսին Դուրմը իր նորամուտը նշեց Գերմանիայի Մ19 հավաքականում։ Այդ օրը նրանք խաղում էին Հունգարիայի դեմ։ 2013 թ.-ի օգոստոսի 13-ին Գերմանիայի Մ21 հավաքականի հետ մասնակցեց առաջին խաղին՝ ֆրանսիայի պատանեկան հավաքականի դեմ։ Հանդիպումը ավարտվեց ոչ-ոքի՝ 0։0։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Միջազգային ===
«Գերմանիայի հավաքական»
Աշխարհի չեմպիոն։ 2014
«Բորուսիա Դորտմունդ»
Գերմանիայի սուպերգավաթի մրցանակակիր։ 2014


== Արտաքին հղումներ ==
էջը  Բորուսիա Դորտմունդի պաշտոնական կայքում


== Ծանոթագրություններ ==
Տուլուբաևո (գյուղ, Բիժբուլյակսկի շրջան)

Տուլուբաևո (ռուս.՝ Тулубаево, բաշկիրերեն՝ Тулыбай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիժբուլյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 339 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
LastPass

LastPass, անվճար ծրագրային ապահովում, որը նախատեսված է գաղտնաբառերի պահպանման համար, մշակված է LastPass ընկերության կողմից։ Այն հասանելի է որպես հավելված  Internet Explorer, Google Chrome, Mozilla Firefox, Opera, Maxthon, Apple Safari, և Microsoft Edge բրաուզերների համար։ Ինչպես նաև այն հասանելի է այլ բրաուզերների համար։ LastPass-ը գաղտնաբառերը կոդավորում է AES-256 ալգորիթմով, պահպանվում է օնլայն պահոցում և ունի հնարվորություն համաժամանման տարբեր սարքերի միջև։  LastPass կարող է ինքնավար կերպով լրացնել ֆորմաներ գաղտնաբառերի և մուտքանունների համար։ Հավելվածը ունակ է գեներացնել գաղտնաբառեր, կոդավորել տվյալները և մատյանագրել կայքերի մուտքը։
2015 թվականի հոկտեմբերի 9-ին ծրագրի վրա աշխատող թիմը հաստատեց, որ միանում է LogMeIn։


== Հնարավորություններ ==
Մեկ գլխավոր գաղտնաբառ։
Բրաուզերի միջով համաժամեցում։
Գաղտնաբառերի գեներացիա։
Գաղտնաբառերի կոդավորում։
Ֆորմաների լրացում։
Գաղտնաբառերի ներմուծում և արտածում։
Երկաստիճանային վավերացում։
Google Authenticator։
Տեղափոխում։
Բջջային հասանելիություն դիտարկչի կողմից։


== Նվաճումներ ==
PC Magaznie-ի կողմից ընտրվել է որպես լավագույն մատյան գաղտնաբառերի պահպանման համար։


== Քննադատություններ ==
Գաղտնաբառերի պահպանումը առցանց պահողցում կարող է իրենից ներկայացնել որոշոկի վտանգ։ Քանի-որ առցանց ավելի հեշտ է հաշվը բացել քան ստանալ հասանելիություն լոկալ ծրագրերին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղղումներ ==
LastPass
LastPass Ֆորում
LastPass տեսանյութ
Firefox LastPass հավելված
Առցանց խանութ Chrome — LastPass
Նիդերբրոն լե Բեն

Նիդերբրոն լե Բեն (ֆր.՝ Niederbronn-les-Bains), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 4484 մարդ, բնակչության խտությունը` 142.80 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 31.4 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 45 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 2702 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1979-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 723։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,2 %։ 1979 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1753 անձ (956 տղամարդ և 797 կին)։ Գործազուրկ են եղել 226 անձ (101 տղամարդ և 125 կին)։ 723 անաշխատունակներից 160-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 313-ը` թոշակառուներ, իսկ 250-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Դիբրի

Դիբրի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պլատոնովո (գյուղ, Կրասնինսկի շրջան)

Պլատոնովո (ռուս.՝ Платоново), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 16 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աբդուլլահ բեն Համադ բեն Խալիֆա ալ-Սանի

Աբդուլլահ բեն Համադ բեն Խալիֆա ալ-Սանի (արաբ․՝ عبد الله بن حمد آل ثاني‎‎, փետրվարի 9, 1988(1988-02-09), Դոհա, Կատար), Կատարի Էմիրի տեղեկալը։ Նա Կատարի հաջորդ Էմիրն է։ Ծնվել է՝ 1988 թվականի փետրվարի 9-ին՝ Կատարի մայրաքաղաք Դոհայում։ 2014 թվականի նոյեմբեր-ից զբաղեցնում է Կատարի Էմիրի տեղակալի պաշտոնը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Աբդուլլահ բեն Համադ բեն Խալիֆա ալ-Սանի Archived 2019-02-03 at the Wayback Machine.
Ծաղիկներով լանդշաֆտ (Նիրվանա)

«Ծաղիկներով լանդշաֆտ (Նիրվանա)» (սլովակ.՝ Krajina s kvetmi), սլովակ նկարիչ Զոլտան Պալուջիի (1898–1935) 1930 թվականին ստեղծած կտավը, որը գտնվում է Սլովակիայի ազգային պատկերասրահում։ Կտավն ունի 80 սմ բարձրություն, 100 սմ լայնություն, նյութը՝ կտավ յուղաներկ։


== Նկարագրություն ==
Այս լանդշաֆտային աշխատանքը համարվում է նկարչի առավել ուշագրավ գործերից։ Բուդապեշտում, Կրակովում, Մյունխենում և Փարիզում անցկացրած տարիներին նկարիչը ծանոթացել է ժամանակակից արվեստի և ժամանակակից համաշխարհային գործընթացներին և ստեղծել Սլովակիայի արվեստի բալլադային պատկերը, որն իր վրա է կրում Էդվարդ Մունկի հոգեբանությունը և Պոլ Գոգենի սիմվոլիզմը, որը արտահայտվում է լանդշաֆտում։
«Ծաղիկներով լանդշաֆտը» 1930-ական թվականներին դարձել է մի շարք նկարների խորհրդանշական նախատիպ, և ստեղծվել է նկարչի ամենաարդյունավետ ժամանակաշրջանում։ Ձևի ու գույնի միախառնումը ընդգծում են նկարի խորհրդանշական ուղերձը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սարի-Չումիշ (գետ)

Սարի-Չումիշ, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմեռովսկի մարզում և Ալթայական երկրամասում։
Ձախ կողմի վտակը Չումիշան է։ Գետաբերանի մոտ գտնվում է գյուղ, որը համանուն է գետին, Սարի-Չումիշ։
Գետի երկարությունը 98 կմ է։ Ամենամեծ վտակը՝ Բենժեռեպն է, գտնվում է գետաբերանից 2 կմ դեպի աջ։


== Արտաքին հղումներ ==
Սարի-Չումիշը քարտեզի վրա
ՋԳՏ
Կրալենդիյկ

Կրալենդիյկ (հոլ.՝ Kralendijk), Նիդերլանդների թագավորության Նիդերլանդական Անտիլների կազմի մեջ մտնող Կարիբյան կղզի Բոնեյրեի մայրաքաղաք և ամենամեծ քաղաք-նավահանգիստ։ Քաղաքում խոսում են հիմնականում Պապիամենտու լեզվով, սակայն հոլանդերենը և անգլերենը նույնպես օգտագործվում են։ Բնակչությունն անցնում է 3000-ից։


== Պատմություն ==
Ֆորտ Օրանժը կառուցվել է 1639 թ. Բոնեյրեի գլխավոր նավահանգիստը պաշտպանելու համար։ Ֆորտը լայնորեն փոփոխվել է տասնյոթերորդ դարի վերջում։ 1810 թ. Ամրոցին հարող տարածքում ստեղծվել է «Փլայա» անգլիական բնակավայրը։ 1840 թ. Քաղաքը վերանվանվեց « Կրալենդիյկ » հոլանդական գաղութային ղեկավարների կողմից։ 1940 թ. Մայիսի 10-ին 461 հոլանդացի եւ գերմանացի քաղաքացիներ տեղափոխվեցին Բոնեյրե եւ տեղավորվեցին  բերդի հենց հարավում գտնվող ճամբարում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո այս ճամբարը դարձավ հյուրանոց, որը այժմ Divi Bonaire անուն է կրում ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Ռեստորանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Արծվաբերդ կամավորական ջոկատ

Արծվաբերդ կամավորական ջոկատ, կազմավորվել է 1988 թվականին, Շամշադինի շրջանի Արծվաբերդ գյուղում (այժմ՝ ՀՀ Տավուշի մարզում)։ Ունեցել է շտաբ։ 1988-1994 թվականներին ջոկատը կամ նրա առանձին խմբեր մասնակցել են Տավուշի (Արծվաբերդ, Չինարի, Չորաթան, «Քոլագիր» հանդամաս) և Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Մարտական տարբեր գործողությունների ժամանակ հրամանատարներ են եղել Ա․ Բաբայանը (ընդհանուր հրամանատար), Յու․ Ծատուրյանը, Պ․ Աղաբաբյանը, Վ․ Ոսկանյանը, Վ․ Ալիխանյանը, Ա․ Մխիթարյանը, Ս․ Ճաղարյանը, Ս․ Գրիգորյանը, շտաբի պետ՝ Ս․ Աղաբաբյանը։ Զոհվել է 3 ազատամարտիկ։
(5877) Տոշիմաիհարա

(5877) Տոշիմաիհարա (անգլ.՝ Toshimaihara), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի մարտի 23-ին Էլեանորա Հելինի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,555761 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2437 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8678 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1492,38 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,241226 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 16,31° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5877) Տոշիմաիհարա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կիսլովիչի

Կիսլովիչի (ռուս.՝ Кисловичи), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 23 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արոսենի

Արոսենի (լատ.՝ Sorbus), սնձնի, սրահացի, սին, վարդազգիների (վարդածաղիկներ) ընտանիքի տերևաթափ ծառերի կամ թփերի ցեղ։ Հայտնի է 50 (այլ տվյալներով՝ 100), ՀՀ-ում՝ 10 տեսակ՝ արոսենի ծտիխնձոր (S. aucuparia), արոսենի Թախտաջյանի (S. takhtadzianii), արոսենի հունական (S. graeca) կամ արոսենի ասպաբ, արոսենի երկակի (S. dualis), արոսենի Կուզնեցովի (S. kuznetzowii), արոսենի Թամամշյանի (S. tamamschianae), արոսենի հայկական (S. armeniaca), արոսենի մշակովի (S. domestica) և այլն։


== Ձևաբանություն ==
Ծառերի բարձրությունը մինչև 15 մ է։ Տերևները հերթադիր են, կենտփետրաձևից մինչև բլթակավոր և ամբողջական, ատամնա- կամ սղոցաեզր։ Ծաղկաբույլը վահանիկանման է, ծաղիկները՝ երկսեռ, սպիտակ։ Ծաղկում է մայիսին։ Պտուղները հատապտղանման խնձորիկներ են՝ կլոր, օվալ, հազվադեպ՝ տանձաձև, կարմիր, դեղին, նարնջագույն, դարչնագույն, թավոտ կամ մերկ, թթու-դառնավուն կամ քաղցր։ Սերմերը հաճախ եռակող են, երկարավուն, օվալաձև կամ հակադիր ձվաձև։


== Կիրառական նշանակություն ==
Պարունակում են շաքարներ, վիտամին C, կարոտին (A-նախավիտամին), օրգանական թթուներ, եթերայուղեր, աղաղանյութեր, միկրոտարրեր և այլն։ Պտուղներն օգտագործում են սննդի (թարմ և վերամշակված՝ թուրմ, մուրաբա, օղի, լիկյոր և այլն) և բժշկության մեջ։ Դրանցով սնվում են թռչունները, մի շարք անտառային կենդանիներ։ Սերմերը պարունակում են ճարպեր։ Փայտանյութն օգտագործվում է կահույք և երաժշտական գործիքներ պատրաստելու համար։


== Տարածվածություն Հայաստանում ==
Տարածված է Արագածոտնի, Շիրակի, Լոռու, Տավուշի, Գեղարքունիքի, Սյունիքի և այլ մարզերի վերին անտառային և ենթալպյան գոտիներում։ Աճում է ժայռոտ, քարքարոտ վայրերում, կիրճերում, թփուտներում, կաղնու նոսրանտառներում (1000 - 2500 մ բարձրություններում)։
Արոսենի Հայաստանին (լատ.՝ Sorbus hajastana) շատ հազվադեպ էնդեմիկ է, հանդիպում է միայն Սևանի ավազանում և Արայի լեռան վրա։ Աճում է ժայռերի զառիկող լանջերին, մնացորդային անտառներում, անտառների վերին սահմանի և ենթալպյան գոտու բարձրախոտերում (1600 - 2400 մ բարձրություններում)։ Արոսենի լուրիստանյանը (S. luristanica) հանդիպում է Սևանի հարավարևելյան ափին, Արագածոտնի, Վայոց ձորի, Սյունիքի մարզերում։ Աճում է կաղնու անտառներում, ժայռոտ լանջերին, անտառեզրերին և բացատներում (1600 - 2400 մ բարձրություններում)։
Նշված տեսակները գրանցված են ՀՀ Կարմիր գրքում։
Վոհիլենդ

Վոհիլենդ, էստոնական փոքր կղզի Բալթիկ ծովում։ Զբաղեցնում է 416 հա տարածք, որի ամենաբարձր գագաթը 5 մ է բարձր ծովի մակարդակից։ 
Վոհիլենդը Հիյումաա կղզուց 300 մ հեռավորության վրա է գտնվում։ Այդ տարածությունը հաճախ կարելի է անցնել ոտքով, քանի որ ջրի խորությունը ընդամենը 40 սմ է, իսկ երբեմն էլ ամբողջությամբ է ցամաքում։
Կղզու մասին առաջին հիշատակությունները թվագրվում են 1586 թ.-ին։ Այն բնակեցված է եղել մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը։ Կղզում պահպանվել են շինությունների ավերակներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Իվան Գոնչար

Իվան Գոնչար (ուկրաիներեն՝ Іва́н Мака́рович Гонча́р, հունվարի 14 (27), 1911, Լիպյանկա, Chyhyryn Uyezd, Կիևի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 18, 1993(1993-06-18), Կիև, Ուկրաինա), խորհրդային ուկրաինացի քանդակագործ, նկարիչ։ Ուկրաինական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1991)։ Տան հավաքածուում ներառել է 3000 նմուշներ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Իվան Գոնչարը ծնվել է 1911 թվականին Լիպյանկա գյուղում գյուղացու ընտանիքում։ 1930 թվականին ավարտել է Կիևի գեղարվեստա-արդյունաբերական դպրոցը (ուսուցիչ՝ Վ. ԿԼիմով), 1936 թվականին՝ Կիևի ագրոքիմիայի և հողագիտության ինստիտուտը։ Մասնակցել է Գերմանա-խորհրդային պատերազմին։ 
1988 թվականի փետրվարի 4-ին Ուկրաինայի նկարիչների ազգային միությունում կայացել է Գոնչարի առաջին անհատական ցուցահանդեսը։
Իվան Գոնչարը պաշտոնապես ամուսնացած չի եղել, երեխաների չի ունեցել։ Որդեգրել է իր զարմիկ Պետերին, ով դարձել է նկարիչ և հետագայում եղել է Կիևի Իվան Գոնչարի անվան թանգարանի տնօրենը։
Գոնչարը մահացել է Կիևում։ Թաղված է Բայկովո գերեզմանատանը։


== Ցուցահանդեսներ ==
Իվան Գոնչարը մասնակցել է համամիութենական, հանրապետական ցուցահանդեսների, այդ թվում ունեցել է անհատական ցուցահանդեսներ։

«Իվան Գոնչարի քանդակագործություն, գեղանկար, գծանկար» (Ուկրաինայի նկարիչների միություն, Կիև, 1987)
«Գոնչարի ստեղծած ուկրաինական ճարտարապետական կոթողների նկարներ» (Հուշարձանների պահպանության ընկերություն, 1992)
«Պատերազմի այրած գեղեցկությունը» (Հայրենական մեծ պատերազմի թանգարան, 1992-1994 թթ.)


== Պարգևներ ==
Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան
«Արիության», «Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի» մեդալներ
Ուկրաինական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1991)
Տարաս Շևչենկոյի անվան ազգային մրցանակ (1989)


== Ֆիլմեր ==
Իվան Գոնչարի մասին նկարվել է «Սոնատ նկարչի մասին» ֆիլմը (1966, Ուկրաինական կինոխրոնիկա, ռեժիսոր՝ Վ. Շկուրին)։


== Հիշատակ ==

Իվան Գոնչարի անվան թանգարան


== Գրականություն ==
Шевченківські лауреати. 1962-2001: Енциклопедичний довідник / Автор-упор. М. Г. Лабінський. - К.: Криниця, 2001. - С. 101-103.
Універсальна енциклопедія «Черкащина». Упорядник Віктор Жадько. - Київ, 2010. - С. 212-213.
Митці України: Енциклопедичний довідник / Упорядники: М. Г. Лабінський, В. С. Мурза. За редакцією А. В. Кудрицького. - К.: «Українська енциклопедія»
Гончар Іван. Альбом. Авт. вступ. статті та упорядник Богданович Г. - К., 1971.
Гончар Іван. Каталог виставки творів. Авт. вступ. статті та упорядник Іванченко Ю. - К., 1987.
Поклад Н. Іван Гончар: «Я ніколи не думав про славу…» // Київ. - 1988. - № 5.
Качкан В. Ключі до скарбів // Жовтень. - 1989. - № 1; Українські народні типажі в малюнках Івана Гончара. Листівки. Автор і упорядник Підгора В. - Вип. І, ІІ. - К., 1990.
Коцюк В. Дорога пам’яті. - К., 2000.
Онищенко В. Україна пам’ятає свого сина // Образотворче мистецтво. - 2003. - № 3.
Бенфугаль Т., Дубиківська Л. Мужній лицар України (до 90-річчя від дня народження І.М.Гончара) // Мистецькі обрії 2001-2002. Альманах. Науково-теоретичні праці та публіцистика. - К., 2003.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Іван Макарович ГОНЧАР (27.01.1911 — 18.06.1993) — громадський та культурний діяч, скульптор, живописець, графік, народознавець, колекціонер.
Ստրասբուրգ

Ստրասբուրգ (գերմ.՝ Straßburg), Էլզասի՝ նահանգ Ֆրանսիայի արևելքում, մայրաքաղաք և գլխավոր քաղաք, ինչպես նաև Եվրոպառլամենտի պաշտոնական նստավայր։ Տեղակայված լինելով Գերմանիայի սահմանին՝ այն նաև Ստորին-Ռեյն դեպարտամենտի մայրաքաղաքն է։ Էլզասի բնակչությունը պատմականորեն գերմանախոս է, որով և բացատրվում է քաղաքի գերմանական անվանում ունենալը։
2008 թվականի տվյալներով՝ Ստրասբուրգի բնակչությունը՝ արվարձանները ներառյալ, կազմում է 884,988 մարդ։
Ստրասբուրգը մի շարք Եվրոպական կառույցների, ինչպիսիք են Եվրոպայի Խորհուրդը (կից Մարդու իրավունքների Եվրոպական դատարանը, Դեղերի որակի Եվրոպական վարչությունը, Եվրոպական աուդիովիզուալ դիտարանը) և Եվրոկորպուսը, ինչպես նաև Եվրոպառլամենտը և Եվրամիության Մարդու իրավունքների Եվրոպական պաշտպանը։ Ստրասբուրգում են գտնվում նաև Ռեյնի վրայով նավարկության կենտրոնական հանձնաժողովը և Մարդու իրավունքների միջազգային ինստիտուտը։
Ստրասբուրգի պատմական կենտրոնը 1988 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կողմից դասակարգվել է որպես Համաշխարհային Ժառանգություն, առաջին անգամ այդպիսի պատվի է արժանացել քաղաքի կենտրոնը ամբողջությամբ։
Ստրասբուրգը ներծծված է Ֆրանկո-Գերմանական մշակույթով և չնայած պատմության ընթացքում թեժ վիճարկմանը, այն դարեր շարունակ Ֆրանս-Գերմանական միասնության կամուրջ է հանդիսացել։ Հատկապես Ստրասբուրգի համալսարանը՝ ներկայումս երկրորդ խոշորագույնը Ֆրանսիայում, որը Կաթոլիկ և Բողոքական մշակույթների համակեցության վառ օրինակ է։
Իսլամի պաշտամունքի համար նախատեսված ամենամեծ վայրը՝ Ստրասբուրգի մզկիթը, 2012 թվականի սեպտեմբերի 27-ին պաշտոնապես բացել է Ֆրանսիայի ներքին գործերի նախարար Մանուել Վալսը։
Տնտեսապես Ստրասբուրգը արդյունաբերության և մեքենաշինության կարևոր կենտրոն է, ինչպես նաև ճանապարհային, երկաթուղային և գետերի հանգույց։ Ստրասբուրգի նավահանգիստը, Ռեյն գետի վրա գտնվող երկրորդ մեծ նավահանգիստն է՝ Գերմանիայի Դիսբուրգ նավահանգստից հետո։ Ստրասբուրգը նորարարության մակարդակով Ֆրանսիայում երրորդն է, իսկ աշխարհում 18-րդը։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոկրովկա (գյուղ, Ամվրոսիևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոկրովկաՊոկրովկա (ուկրաիներեն՝ Покровка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոկրովկա գյուղում բնակվում էր 472 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ջոկյակարտա սուլթանատ

Ջոկյակարտա սուլթանատ (ինդոն.՝ Kesultanan Yogyakarta, ճավ. Kasultanan Nagari Ngayogyakerto Hadiningrat, ճավայերեն արտասանվում է [[|joɡjaˈkartɔ]]), 1755 թվականից ներկայիս Ինդոնեզիայի Ճավա կղզու կենտրոնական մասում գոյություն ունեցած պետություն։ Լինելով ձևականորեն ինքնիշխան՝ գտնվել է սկզբնապես փաստացի, իսկ հետագայում՝ իրավականորեն ձևավորված  կախվածության մեջ Հոլանդական Օստ Ինդիա գաղութային վարչությունից։
Սուլթանատը դարձավ պատերազմական գործողությունների թատերաբեմ 1825-1830 թվականների Ճավայական պատերազմի ժամանակաշրջանի ընթացքում, որի արդյունքում դրա տարածքի նշանակալի մասը անեքսիայի ենթարկվեց հոլանդացիների կողմից, իսկ ինքնավարության մակարդակը էականորեն կրճատվեց։ 1946-1948 թվականներին, Ինդոնեզիայի անկախության համար պատերազմի ընթացքում, սուլթանատի տարածք՝ Ջոկյակարտա քաղաք տեղափոխվեց պետության մայրաքաղաքը։
1950 թվականին Ջոկյակարտան մտավ Ինդոնեզիայի կազմի մեջ՝ հատուկ շրջանի իրավունքներով, որը կարգավիճակով հավասարեցված էր գավառի կարգավիճակին։ Ընդ որում, դրա ղեկավարներին էր օրենսդրորեն ամրագրված ժառանգական սուլթանական տիտղոսը և մի քանի ծիսակարգային արտոնություններ։
Սոդերմանլանդ

Սոդերմանլանդ կամ Սուդերմաննիա (շվեդերեն՝ Södermanland), ոչ մի վարչական գործառություն չունեցող, պատմական և մշակութային նշանակություն ունեցող նահանգ Շվեդիայի հարավարևելյան ծովափին։ Սահմանակից է 4 պատմական նահանգների՝ Օստերյոտլանդ, Ներքե, Վեստմանլանդ և Ուփլանդ։ Կարճ ձևով շվեդները նահանգին կոչում են նաև Սորմլանդ։ Գտնվում է Սվեալանդ նահանգում։ Բնակչությունը 2009 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 1,193,583 մարդ։


== Աշխարհագրություն ==
Սոդերմանլանդը իրենից ներկայացնում է բլրային ցածրադիր վայր, բաժանումը բաշխված է մի քանի մեծ, անհավասար մասերի։ Նահանգին բնորոշ է՝ ճեղքավոր տեղանք, ոչ շատ բարձր բլուրներ,նեղ հովիտներ և փոքրաթիվ լճեր (այդ թվում նշանավոր Մելարեն և Ելմարեն լճերը)։ Ափում կան մեծ թվով ծովացոցեր, թերակզիներ, շխերներ և կղզիներ։


== Պատմություն ==
Սոդերմանլանդում հայտնաբերվել են քարի դարի որսորդական մշակույթի մնացորդներ։ Ամենահին բնակավայրը թվագրվում է մոտավորապես մ.թ.ա. VIII-VII հազար դարերին։ Նահանգում բրոնզի դարից մնացել են մեծ թվով քարե արձանագրություններ, իսկ երկաթի դարից օղակավոր ամրացումներ (fornborg)։
Ժամանակակից Սոդերմանլանդի սահմանները մի փոքր տարբերվում են միջնադարում գծված սահմաններից։ Էկերեն կղզին, որը գտնվում է Մելարեն լճում Գուստավ I-ի ժամանակաշրջանում հանձնվել է Ուփլանդ նահանգինին նաև Ստոկհոլմը իր սկզբնական սահմաններով ամենայն հավանականությամբ անցել է Օրստավիկեն նահանգին։
Սոդերմանլանդում քրիստոնեությունը ընդունվել է 1100-ական թվականներին, իսկ XII դարում Ստրենգնես դարձավ տեղի եպիսկոպոսի նստավայրը։ Պատմական աղբյուրներում նահանգը նկարագրվում է որպես միասնական դատական շրջան սկսված XIII դարի կեսից։ Բայց վարչական Սոդերմանլանդը երբեք հանդես չի եկել որակական ամբողջականությամբ։ Միջանդարյան ժամանակաշրջանում նահանգում գոյություն ունեին մեծաթիվ ազնվականներ։
1569-1622 թվականներին Սոդերմանլանդի զգալի մասը Ներքեի, Վերմլանդի և Վեստերգյոտլանդի հյուսիսային շրջանի հետ միասին մտել է դքսության կազմի մեջ, պատկանելով դուքս Կառլին, իսկ հետո նրա փոքր որդի Կառլ Ֆիլիպին։


== Ծանոթագրություններ ==
Մալայա Մարտինկա

Մալայա Մարտինկա (ուկրաիներեն՝ Мала Мартинка), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Սվալյավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալայա Մարտինկա գյուղում բնակվում էր 897 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,966 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 928,57 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դանուբի Դիլինգեն (շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դանուբի Դիլինգեն (այլ կիրառումներ)Դիլինգեն Դանուբի վրա  (գերմ.՝ Landkreis Dillingen an der Donau), շրջան Գերմանիայում։ Շրջանի կենտրոնն է Դանուբի Դիլինգեն քաղաքը։ Զբաղեցնում է 792,3 կմ2։ Բնակչությունը 95 596 մարդ է։ Բնակչության խտությունը 121 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը 09 7 73 է։ Շրջանում 27 համայնք կա։


== Ծանոթագրություններ ==
Տելեցկոյե լիճ

Տելեցկոյե, Ալթինկոլ, Ոսկե լիճ, լիճ Ալթայի հյուսիս-արևելքում, ՌԽՖՍՀ Ալթայի երկրամասում։ Գտնվում է Ալթինտու և Կորբու լեռնաշղթաների միջև, տեկտոնական իջվածքում, 435 մ բարձրության վրա։ Մակերեսը 223 կմ² է, երկարությունը՝ 77,7 կմ, լայնությունը՝ մինչև 5,2 կմ, միջին խորությունը՝ 174 մ (առավելագույնը՝ 325 մ)։ Հատակը ծածկված է գորշ տիղմով, ափերը զառիվեր են, ժայռոտ։ Լիճ է թափվում մոտ 70 գետ, արտահոսում՝ Բիա գետը։ Գետի սնումը խառն է։ Սառցակալում է նոյեմբերից մայիս։ Ջրերը քաղցրահամ են, հարուստ թթվածնով։ Թափանցիկությունը 6—14 մ է։ Հաճախակի են քամիները, ալիքի բարձրությունը՝ մինչև 2 մ։ Լճի մոտ է Ալթայի արգելանոցը։ Լճում զարգացած է սպորտային ձկնորսությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հանգած հրաբուխ

Հանգած հրաբուխ, իր տեսքը պահպանած, բայց պատմական ժամանակաշրջանում ակտիվության ոչ մի հատկանիշ չցուցաբերած հրաբուխ։ Դրանց թվին են պատկանում՝ Արարատը, Աժդահակը, Արմաղանը, Արագածը և այլն։ Որոշ հանգած հրաբուխներ երբեմն կրկին սկսել են ժայթքել, օրինակ Բեզիմյաննի հրաբուխը Կամչատկայում(1955 թ)։


== Ծանոթություններ ==
(6484) Բարտհիբս

(6484) Բարտհիբս (անգլ.՝ Barthibbs), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի մարտի 23-ին Էլեանորա Հելինի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,575828 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0857 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,066 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1509,99 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,238412 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,62° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6484) Բարտհիբս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
The Time of Our Lives

«The Time of Our Lives» (հայերեն՝ Մեր կյանքի ժամանակը), ամերիկացի փոփ երգչուհի Մայլի Սայրուսի մինի ալբոմը, որը է 2009 թվականի օգոստոսի 28-ին ԱՄՆ-ի Hollywood Records լեյբլում։


== Երգացանկ ==
Kicking And Screaming՝ 2:58
Party in the U.S.A.՝ 3:22
When I Look at You՝ 4:09
The Time Of Our Lives՝ 3:32
Talk is Cheap՝ 3:40
Obsessed՝ 4:04
Before The Storm՝ duet with Jonas Brothers (Live)՝ 4:35
The Climb՝ 3:54


== Սինգլներ ==
Մինի ալբոմի առաջին սինգլը դարձել է «The Climb» երգը, որը նաև «Հաննա Մոնտանա։ Ֆիլմ» ֆիլմի սաունդթրեքներից մեկն է։ Երգը թողարկվել է 2008 թվականին, տեսահոլովակը՝ 2009 թվականի փետրվարի 14-ին։ Մինչև 2015 թվականը Սայրուսն ուներ տվյալ երգի բոլոր իրավունքները, սակայն ավելի ուշ դատարանի միջոցով դրանք վերադարձվել են Disney Channel ընկերությանը։
Երկրորդ սինգլը «Party in the U.S.A»-ն է։ Այն գրվել է Ջեսսի Ջեյի կողմից և դարձել Սայրուսի կարիերայում ամենաճանաչվածներց մեկը։ 2013 թվականին երգին շնորհվել է «ԱՄՆ-ի երկրորդ ոչ պաշտոնական օրհներգի» կարգավիճակ և առ այդ դիմում է ներկայացվել, սակայն Սպիտակ տունը մերժել է այն։
Երրորդ սինգլը դարձել է «When I Look At You» երգը։ Այն նաև «Վերջին երգը» մելոդրամայի, որի գլխավոր հերոսը Սայրուսն է, սաունդթրեքն է։ Տեսահոլովակը թողարկվել է 2010 թվականի մարտին։


== Լրացուցիչ տեղեկություններ ==
2009 թվականին համացանցում հայտնվեց տեղեկատվություն, որ մինի ալբոմը կունենա նաև երրորդ սինգլ։ Երգը, որը ձայնագրվել է Նիք Ջոնասի («Before The Storm» հետ, ի սկզբանե պետք է դառնար սինգլ։ Ինչպես ավելի ուշ Նիք Ջոնասը հայտարարել է իր հարցազրույցում, որ նա և Մայլին չափազանց խիտ գրաֆիկներ ունեն, հետևաբար, երաժշտական տեսահոլովակ չի թողարկվի։
«The Time Of Our Lives» երգի հեղինակն է ամերիկացի երգչուհի Կեշան։ Իր հարցազրույցում նա ասել է, որ շատ հետաքրքիր էր աշխատել Մայլիի հետ և, որ սիրում է նրա արվեստը։
«When I Look At You» երգը ունի երկու վարկած՝ ստուդիական և դեմո։ Ստուդիական տարբերակում օգտագործվել է օրիգինալ գործիքավորում, իսկ դեմոյում մի փոքր փոփոխված, ավելացել է տեմպը, և կոմպոզիցիան ավելի կարճ է։


== Հավաստագրում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Մայլի Սայրուսի պաշտոնական էջ(անգլ.)
Դերասանուհի Անտոնիա Սարատեի դիմանկարը (Գոյա, Էրմիտաժ)

«Դերասանուհի Անտոնիա Սարատեի դիմանկարը» (իսպ.՝ Retrato de la actriz Antonia Zárate), իսպանացի նկարիչ Ֆրանցիսկո Գոյայի նկարը Պետական Էրմիտաժի հավաքածուից, Գոյայի միակ նկարը թանգարանային հավաքածուում։
Կտավը իսպանացի սիրված դերասանուհի Անտոնիա Սարատեի դիմանկարն է։ Անտոնիա Սարատեն հանդես է եկել Մադրիդի մի քանի թատրոններում։ Նա պատկերված է սև ֆոնի վրա՝ բեմական հագուստով։ Թե ինչ դերի համար է նախատեսված այս հագուստը է հաստատված չէ։
Հայտնի է, որ Գոյան նկարել է Սարատեի երկու դիմանկար։ Նրա աշխատանքների հետմահու գույքագրման մեջ նշված է. «Գոյան երկու անգամ գրել է դոնա Անտոնիա Սարատեին (կոմիքս դերասան Գիլի կինը)՝ մեկ անգամ 1810 թվականին, երկրորդ անգամ 1811 թվականին։ Երկու նկարներն էլ պատկանում են նրա որդուն՝ մեր դարաշրջանի ականավոր գրող դոն Անտոնիո Գիլ-ի-Սարատեին։ Հիասքանչ դիմանկար է»։ Ցավոք, չի հստակեցված, թե որ դիմանկարը երբ է ստեղծվել։ Երկրորդ դիմանկարում դերասանուհին պատկերված է սև զգեստով, թիկնոցով,  դեղին պաստառապատմամբ բազմոցի վրա նստած։ Այս դիմանկարը Դուբլինում գտնվող Իռլանդիայի ազգային պատկերասրահում է։ Լ.Լ.Կագանեն ենթադրել  է, որ քանի որ Դուբլինի դիմանկարը ավելի պաշտոնական է, այն ստեղծվել է ավելի վաղ, այսինքն՝ 1810 թվականին, համապատասխանաբար՝ Էրմիտաժի դիմանկարը ստեղծվել է 1811-ի սկզբին (Սարատեն կյանքից հեռացավ նույն տարվա մարտի 4-ին)։
Անտոնիո Գիլ-ի-Սարատեի մահից հետո նկարը Իսպանիայում փոխել է մի քանի տերերի։ 1907 թվականից ի վեր, ըստ Կագանեի և Կոստենևիչի, ամերիկացի արդյունաբերող Հենրի Օսբորն Հեվեմեյերի հավաքածուի մեջ էր (Հեվեմեյերի կինը՝ Լուիզինան նշում է, որ 1901 թվականին Սարատեի երկու դիմանկարները նրա ժառանգորդուհի Ադելաիդա Գիլ-ի-Սարատեից ձեռք բերելու փորձը անհաջող էր): Կտավը մնաց նրա հավաքածուի այդ հատվածում, որը, ըստ կտակի, Մետրոպոլիտեն-թանգարան չի տեղափոխվել, այլ հայտնվել է հանրային աճուրդում։ Մի քանի տերերին կրկին փոխելուց հետո նկարը հայտնվեց Արմանդ Համմերի հավաքածույում (ըստ New York Times- ի հոդվածի, Համմերին պատկանող պատկերասրահը ձեռք է բերել նկարը Չիկագոյի Մարշալ Ֆիլդի հանրախանութների ցանցի ժառանգից), ով 1972 թվականին այն նվիրեց Էրմիտաժին։ Ցուցադրված է Նոր Էրմիտաժի շենքի 239 սենյակում (իսպանական լուսամուտ)։ Խորհրդային ժողովրդի անունից ԽՍՀՄ մշակույթի նախարար Եկատերինա Ֆուրցևայի տրված փոխադարձ նվերը Համմերին` Կազիմիր Մալևիչի    «Դինամիկ գերակշռություն թիվ 38» նկարն էր, որը վերցված էր Տրետյակովյան պատկերասրահի պահեստներից։
Պետական ​​Էրմիտաժում իսպանական նկարչության պահապան L. L. Կագանեն,  վերլուծելով նկարը, նշել է.

:
Իտալացի հայտնի արվեստաբան Լիոնելլո Վենտուրին գրել է.

:
1985 թվականին ԽՍՀՄ կապի նախարարությունը թողարկեց փոստային նամականիշի բլոկ` երկու նամականիշով, այս պատկերի վերարտադրմամբ և կտրոնով, բլոկի անվանական արժեքը  50 + 50 կոպեկ (թիվ 5602 ըստ CFA կատալոգի)։


== Պատկերասրահ ==

		
Մամուլը տեսություններ է առաջ քաշում որոշ «ԿԳԲ-ի փորձագետների» մասին, որոնք իբր գտել են, որ նկարը կեղծ է, բայց գիտական ​​արվեստի հասարակությունում այդպիսի «լրագրողական հետաքննությունները» անտեսվում են։ Գեղարվեստական ​​գրականության մեջ տարածվում է նույն տեսությունը,
Նույն տեսությունը տարածվում է գեղարվեստական ​​գրականության մեջ, օրինակ՝ «Ճանապարհորդության անհնարինությունը» պատմվածքում Դմիտրի Բավիլսկին գրում է, որ «պարզվել է, որ Գոյայի վրձնի կանացի դիմանկարը կեղծ է»։


== Ծանոթագրություններ ==
Քարուտ (այլ կիրառումներ)

Քարուտ, կարող է վերաբերել՝

Քարուտ՝ գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում,
Քարուտ՝ գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզում,
Քարուտ՝ գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջան։
Կոմարգորոդ

Կոմարգորոդ (ուկրաիներեն՝ Комаргород), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տոմաշպոլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1459 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոմարգորոդ գյուղում բնակվում էր 2 469 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7185 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 343,63 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
1-ին Յանաուլ

1-ին Յանաուլ (ռուս.՝ 1-й Янаул, բաշկիրերեն՝ 1-се Яңауыл), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տատիշլինսկի շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 98 մարդ (2010)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դենիել Մենդելսոն

Դենիել Մենդելսոն (անգլ.՝ Daniel Mendelsohn, ապրիլի 16, 1960(1960-04-16), Լոնգ Այլենդ, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի գրող, գրաքննադատ, էսսեիստ և թարգմանիչ։ Բարդ քոլեջի պրոֆեսոր, Ամերիկյան փիլիսոփայական հասարակության (2006), Ամերիկյան մշակույթի և գիտության ակադեմիայի անդամ (2012)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Վիրջինիայի համալսարանը (դասականների բակալավր summa cum laude): Փրինսթոնի համալսարանում ստացել է մագիստրոսի և դասական փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան, եղել է Մելլոնյան Ֆելոն։ Առաջին անգամ մամուլում հանդես է եկել 1991 թվականին։ 1994 թվականին՝ դոկտորական աստիճան ստանալուց հետո, տեղափոխվել է Նյու Յորք, որտեղ սկսել է լրագրողական կարիերան, տպագրվել է մասնավորապես New Yorker, New York Times, New York, New York Review of Books, Nation, Esquire, Paris Review պարբերականներում։ 2000-2002 թվականներին համագործակցել է New York Magazine- ի հետ՝ որպես շաբաթաթերթի գրաքննադատ։ 2000 թվականից պարբերաբար տպագրվում է New York Review of Books-ի էջերում։ Նա նաև ճանապարհորդության մասին է գրում Travel + Leisure-ի համար, որտեղ նաև խմբագիր է։ Դասավանդում է գրականություն Բարդ քոլեջում, որտեղ նա կոչումով պրոֆեսոր է (Charles Ranlett Flint Professor of Humanities): Բնակվում է Հուդզոնի հովտում (Նյու Յորք)։


== Մրցանակներ և տարբերակումներ ==
NBCC Nona Balakian Citation for Excellence in Reviewing[en] (2000)
George Jean Nathan Award for Dramatic Criticism (2002)
Guggenheim կրթաթոշակ (2005)
Գրաքննադատների ազգային շրջանակի մրցանակ՝ Memoir/Autobiography կատեգորիայում (2006)
Գրաքննադատների ազգային շրջանակի մրցանակի հաղթող՝ Criticism կատեգորիայում (2012)
Ամերիկյան ակադեմիայի արվեստի և գիտությունների Harold D. Vursell Memorial մրցանակ (2014)
Ջեյմս Մեդիսոն Փրինսթոնի շքանշան (2018)
Prix Méditerranée (2018)
PEN Harry Vursell Prize for Prose Style
Barnes and Noble Discover Prize


== Գրքեր ==
The Elusive Embrace (1999) — «Տարվա լավագույն գիրք»՝ ըստ Los Angeles Times-ի և New York Times Notable Book-ի
Gender and the City in Euripides’ Political Plays (2002) — ստացել է գրաքննադատների ազգային շրջանակի մրցանակ՝ Memoir/Autobiography, National Jewish Book Award, ֆրանսիական [Medici մրցանակ]] (2007) և այլն։
How Beautiful It Is and How Easily It Can Be Broken (2008) — Publishers Weekly Best Book of the Year — ընդգրկվել է Baillie Gifford Prize կարճ ցուցակում, «Տարվա լավագույն գիրք»՝ ըստ NPR-ի, Newsday-ի, Library Journal-ի, The Christian Science Monitor-ի, Kirkus-ի։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
www.danielmendelsohn.com/ Դենիել Մենդելսոնի. պաշտոնական կայք
Бард-колледж
Interview with Daniel Mendelsohn website (англ.)
Օրնյակ լ'Ավան

Օրնյակ լ'Ավան (ֆր.՝ Orgnac-l'Aven), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում:
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 537 մարդ, բնակչության խտությունը` 24.59 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 21.84 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 530 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 165 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 50 կմ հարավ:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 330 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 250-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 80: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,8 %: 250 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 217 անձ (114 տղամարդ և 103 կին): Գործազուրկ են եղել 33 անձ (15 տղամարդ և 18 կին): 80 անաշխատունակներից 21-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 39-ը` թոշակառուներ, իսկ 20-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիմս շրջան (Տեխաս)

Գրիմս շրջան (անգլ.՝ Grimes County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ 2000 թվականին բնակչության թիվը կազմում էր 25 895 մարդ։ ԱՄՆ-ի վիճակագրության բյուրոյի համաձայն 2010 թվականին բնակչությունը կազմում էր 26 604 մարդ։ Շրջկենտրոնն է Անդերսոն (անգլ.՝ Anderson) բնակավայրը։ 


== Պատմություն ==
Գրիմս շրջանը կազմավորվել է 1846 թվականին Մոնտգոմերի շրջանի որոշ հատվածից։ Իր անվանումը ստացել է Տեխասի անկախության հռչակագրի կատարող և վերաբնակիչներից մեկի՝ Ջիս Գրիմսի պատվին։


== Աշխարհագրություն ==
ԱՄՆ վիճակագրության բյուրոյի տվյալներով Գրիմս շրջանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 2080 կմ², որից 2040 կմ²-ն զբաղեցնում է ցամաքը, իսկ 36 կմ²-ն կամ 1,8 %-ը՝ ջրային տարածքները։


=== Հարևան շրջաններ ===
Մադիսոն շրջան (հյուսիս)
Ուոկեր շրջան (հյուսիս-արևելք)
Մոնտգոմերի շրջան (հարավ-արևելք)
Ուոլեր շրջան (հարավ)
Վաշինգտոն շրջան (հարավ-արևմուտք)
Բրազոս շրջան (արևմուտք)


== Բնակչություն ==
2010 թվականի դրությամբ բնակչության թիվը կազմում էր 26 604 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 13 մարդ/կմ²։
Բնակչության թիվը 2000 թվականի դրությամբ կազմում էր 23 552 մարդ։ Առկա էր 7753 տնային տնտեսություն և 5628 ընտանիք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11 մարդ/կմ²։ Հաշվվում էր 9490 բնակելի շինություն՝ 5 շինություն/կմ² խտությամբ։ Ռասայական կազմը հետևյալն էր՝ սպիտակամորթներ - 71,79 %, սևամորթներ կամ աֆրոամերիկացիներ – 19,96 %, բնիկ ամերիկացիներ (հնդկացիներ) – 0,32 %, ասիացիներ – 0,30 %, խաղաղօվկիանոսյան կղզիների բնակիչներ - 0,05 %, այլ ռասաների ներկայացուցիչներ – 5,93 %, երկու կամ ավելի ռասաների ներկայացուցիչներ – 1,65 %: Իսպանախոսները կամ լատինոամերիկացիները կազմում են բնակչության 16,08 %-ը (անկախ ռասայից)։
Բնակչության տարիքային կազմը հետևյալն էր՝ 24,80 % - մինչև 18 տարեկան, 7,70 % - 18-24 տարեկան, 29,80 % - 25-44 տարեկան, 24,00 % - 45-64 տարեկան և 13,70 % - 65 և ավելի բարձր։ Շրջանի բնակչի միջին տարիքը 38 տարեկան է։ Յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 117,50 տղամարդ։ 18 տարեկանից բարձր յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 124,00 տղամարդ։
Բնակչության աճի դինամիկան ըստ տարեթվերի․


== Ծանոթագրություններ ==