armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ասորիներ

Ասորիներ (արամեերեն՝ ܐܬܘܪ̈ܝܐ ատուրայի, սուրայ), Էթնիկ խումբ Միջին Արևելքում։ Մայրենի լեզուն համարվում է ասորերենը։ Նրանց թիվը հասնում է հինգ միլիոնի։ Ասորիները դավանում են միայն Քրիստոնեություն։ Հնում բնակվում էին Հյուսիսային Իրաքում, Սիրիայում, հյուսիսարևմտյան Իրանում։ Այժմ բնակվում են հիմնականում Իրաքում, Սիրիայում, Իրանում և ԱՄՆ-ում։ Նախկին ԽՍՀՄ-ում ապրել են 24.000 ասորիներ, այդ թվում Խորհրդային Հայաստանում՝ 5544 (1970)։ 2011 թվականի հաշվարկներով ապրում են 2,769 մարդ։ Խոսում են սեմական լեզվախմբի նոր ասորերեն լեզվով։ Իրենց ասորի համարողների մեծ մասը քրիստոնյաներ են (հիմնականում՝ նեստորականներ)։ 1830-ական թթ. 100 տուն Ասորիները Ուրմիա լճի արևմտյան ափից տեղափոխվեցին Արևելյան Հայաստան։ Նրանք բնակություն հաստատեցին Ներքին Կույլասար գյուղում (Հայաստանի Արարատի մարզ)։ Հետագայում Կույլասարի Ասորիների մի մասը վերաբնակվեց Դվին-Ասորի և Արզնի գյուղերում։ Ասորիներ ապրում են նաև Արմավիրի մարզի  Մեծ Շահրիար գյուղում։ Ասորիների վերջին արտագաղթը տեղի ունեցավ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ Նրանք հաստատվեցին Թիֆլիսում, Մոսկվայում, Պետրոգրադում և այլ քաղաքներում։ Երևանում և Թբիլիսիում կան ասորի մտավորականներ՝ գիտնականներ, ինժեներներ, բժիշկներ, ուսուցիչներ և այլն։ Ասորիներ են խորհրդային գեներալներ Ա. Ն. Թամրազովը, Գ. Ի. Սարկիսովը, Սովետական Սիության հերոսներ Ս. Ա. Սարխոշևը, Լ. Շ. Դավիդովը։


== Ասորիներ ու ասորեստանցիներ ==
Ժամանակակից ասորիներն արամեացիների անմիջական սերունդներն են։ 19-րդ դարի վերջից ասորիների մի հատվածի մոտ, հիմնականում՝ Արևելքի եկեղեցու հետևորդների («նեստորականներ») արտասահմանյան միսիոներների անուղղակի ազդեցությամբ ծնունդ առավ և արմատավորվեց հին ասորեստանցիների շառավիղներ լինելու գաղափարը։ Ասորական մյուս հարանվանությունները, մասնավորապես՝ Ասորի ուղղափառ եկեղեցին («հակոբիկներ») չի ընդունում «ասորեստանյան գաղափարը» և պաշտպանում է արամեական ծագումը։ Նույն դիրքորոշումն ունի սեմագետների մեծ մասը։


== Կրոն ==
Ասորիները ներկայացնում են չորս եկեղեցիներ՝ նեստորականներ, հակոբիկներ, սրյանիներ ու քլդյանիներ։
Սիրիայում «սրյանի» են կոչում Ասորի ուղղափառ և Ասորի կաթոլիկ եկեղեցիների հետևորդ ասորիներին։ Քլդյանիները (քրդյանիներ՝ սխալ, կապ չունեն քրդերի հետ) քաղդեականների մասին է։ Սրանք Քաղդեական կաթոլիկ եկեղեցուն պատկանող ասորիներն են, ովքեր նախկինում պատկանել են Արևելքի եկեղեցուն։ Քաղդեական կամ խալդեական ասորական եկեղեցին որևէ կապ չունի ուրարտացիների Խալդի աստծո հետ։ Շփոթմունք կարող է առաջացնել նաև խալդայներ (Խաղտիք գավառի բնակիչներ) ազգության հետ։ Իրականում բառի հիմքում աքքադական «քալդու» բառն է, այդպես էին ասորեստանցիներն անվանում Հարավային Միջագետքում հաստատված արամեացիներին։ Իսկ եկեղեցու համար «Քաղդեական» անվանումը Վատիկանն ընտրել է կամայականերեն, առաջնորդին էլ տվել «Բաբելոնի պատրիարք» տիտղոսը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կղինչաուրի

Կղինչաուրի (վրաց.՝ ყინჩაური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խուլոյի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 800 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 281 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբերտ Արշակյան

Ալբերտ Հայկի Արշակյան (հուլիսի 12, 1945(1945-07-12), Լեռնանիստ, Ախտայի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ տնտեսագետ։ Տնտեսագիտության դոկտոր (1992), պրոֆեսոր (1993):


== Կենսագրություն ==
Ալբերտ Արշակյանը ծնվել է 1945 թվականի հուլիսի 12-ին, Վերին Ախտա գյուղում (այժմ՝ գյուղ Լեռնանիստ՝ Հայաստանի Կոտայքի մարզում)։ 1970 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1987 թվականից եղել է Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտի միկրոէկոնոմիկայի և ձեռնարկատիրական գործունեության կազմակերպման ամբիոնի վարիչ։ Հեղինակ է «Միկրոէկոնոմիկա» (2003) ուսումնական ձեռնարկի։
Աշխատանքները վերաբերում են միկրոէկոնամիկայի կարգավորման, շուկայական տնտեսության կառավարման հարցերին։


== Երկեր ==
Արդյունաբերական արտադրանքի ինքնարժեքը և նրա պլանավորումը։ Ուս. ձեռնարկ, Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտ, Արդյունաբերական արտադրության կազմակերպման և պլանավորման ամբիոն, Երևան, Երևանի համալսարանի հրատարակություն, 1985 (համահեղինակ)։
Экономические проблемы оптимальной организации типовых производственных процессов / А. Г. Аршакян, С. М. Кантарджян, Ереван: Изд-во Ереван, ун-та, 1985.
Экономические проблемы оптимальной организации типовых производственных процессов / А. Г. Аршакян, Ред. С. М. Кантарджян, ЕИНХ. Ереванский институт народного хозяйства. Ереван: Изд-во Ерев. ун-та, 1986.
Экономические проблемы оптимальной организации типовых производственных процессов: Научно-исследовательский институт экономических проблем Министерство экономики республики Армения. Ереван, 1992.
Արտադրության գործոնների օգտագործման կազմակերպումը և պլանավորումը շուկայական էկոնոմիկայում։ Երևան, Տնտեսագետ, 1996, 219 էջ։
Տնտեսական աջակցության համակարգը շուկայական էկոնոմիկայում։ (Դասախոսություն), Երևան, Տնտեսագետ, 1997։
Ձեռնարկատիրություն և ներդրումներ։ Երևան, Լույս, 1998, 339 էջ ։
Ձեռնարկատիրություն և ներդրումներ։ Արդի հիմնախնդիրները ՀՀ, Երևան, Լույս, 1998։
Պահանջարկը և առաջարկը շուկայական հարաբերությունների համակարգում։ Երևան, Զանգակ-97, 2000, 422 էջ։
Արդյունաբերական քաղաքականություն։ Երևան, Տնտեսագետ, 2003, 271 էջ ։
Արդյունաբերական քաղաքականություն։ (Կայացումը և զարգացման հիմնախնդիրները ՀՀ-ում), Երևանի պետական տնտեսագիտական ինստիտուտ, Երևան, Տնտեսագետ, 2003 (համահեղինակ)։
Արդյունաբերական քաղաքականություն։ (Կայացումը և զարգացման հիմնախնդիրները ՀՀ-ում), Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարան, Երևան, Տնտեսագետ, 2004 (համահեղինակ)։
ՀՀ պետական բյուջեի կատարման վերլուծությունը և դրա կատարելագործումը։ Երևան, Էդիթ Պրինտ, 2004 (համահեղինակ)։
ՀՀ արտաքին պետական պարտքի կառավարման հիմնախնդիրները։ Երևան, Էդիթ Պրինտ, 2004 (համահեղինակ)։
Միկրոէկոնոմիկա։ Երևան, Տնտեսագետ, 2006, 519 էջ։
ՀՀ տնտեսության ինստիտուցիոնալ համակարգի զարգացման միտումները։ Հանրապետական գիտաժողովի նյութեր, Կրթության և գիտության նախարարություն, Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարան, Գյումրու մասնաճյուղ, Երևան, Նահապետ, 2008։
Ներդրումները և ներդրումային ռիսկը, դրանց գնահատման և կանխատեսման հիմնահարցերը։ Մենագրություն, Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարան, Երևան, Զանգակ-97, 2009 (համահեղինակ)։
Միկրոէկոնոմիկա։ (Ուսումնական ձեռնարկ), Երևան, Ա. հ., 2009 (համահեղինակ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (222901-223000)

Աստերոիդների ցանկ (222801-222900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (223001-223100)
 Աստերոիդների ցանկ (222801-222900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (223001-223100)
Յանտաշ

Յանտաշ (ռուս.՝ Янташ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բաշկորտոստանի շրջանով։ Գետաբերանը գտնվում է Ինյակ գետի ձախ ափից 19 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 10 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Մեծ Իկ ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամաս չունի, գետը ենթաավազան չունի, գետի գետային ավազանը
Ուրալ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 12010000612112200005996
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 112200599
Ավազանի կոդը — 12.01.00.006
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 12
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 2


== Ծանոթագրություններ ==
Սկաուտիզմ

Սկաուտիզմ (անգլ.՝ scout - հետախույզ, խուզարկու), միջազգային պատանեկան շարժում, որը զբաղվում է երիտասարդ մարդկանց ֆիզիկական, հոգևոր և մտավոր զարգացմամբ, որպեսզի երիտասարդությունը կարողանա իր տեղը գտնել հասարակությունում։
Սկաուտիզմի գաղափարական հիմքերը մշակել է անգլիացի գնդապետ Բադեն Պոուելը՝ 20-րդ դարի սկզբին։


== Սկաուտիզմ Մեծ Բրիտանիայում ==
1907 թվականին Մեծ Բրիտանիայում հիմնվել են տղաների (անգլ.՝ boyscouts, բոյսկաուտներ), 1909-1910 թվականներինին՝ աղջիկների (անգլ.՝ girlscouts, գրլսկաուտներ) առաջին կազմակերպությունները։ 1921 թվականին սկաուտական կազմակերպություններ արդեն ստեղծվել էին 63 երկրում (Գերմանիա, ԱՄՆ, Իտալիա, Ֆրանսիա, Շվեդիա, Հնդկաստան)։


== Սկաուտիզմ Ռուսաստանում ==
Ռուսաստանում առաջին ջոկատներն ստեղծվել են 1909 թվականին, Ցարսկոյե սելոում (այժմ՝ քաղաք Պավլովսկ)։ 1914 թվականին Նիկոլայ II-ի հրահանգով հիմնադրվել է «Ռուսական սկաուտ» ընկերությունը։ 1917 թվականին Ռուսաստանում եղել է շուրջ 50 հազար սկաուտ։ Քաղաքացիական կռիվների տարիներին (1918-1920) սկաուտական ջոկատների ղեկավարների մեծ մասը և շատ սկաուտներ սպիտակ գվարդիականների և ինտերվենտների շարքերում պայքարում էին խորհրդային իշխանության դեմ։ Ն. Կրուպսկայան հիմնովին մերժելով սկաուտական դաստիարակության համակարգը՝ խորհուրդ էր տալիս նրանից վերցնել որոշ ընդունելի ձևեր (խաղեր, սպորտ, տուրիզմ, նորությունների ուսուցում ...)։ Լենինի անվան համամիութենական պիոներական կազմակերպության ստեղծումով մշակվեցին երեխաների կոմունիստական դաստիարակության նոր ձևեր ու մեթոդներ, ԽՍՀՄ–ում Սկաուտական կազմակերպությունները վերացվեցին։

Բոյսկաուտական (տղաների) կազմակերպություններ կան 106 երկրներում, միավորում են շուրջ 13 միլիոն պատանի (8-18 տարեկան)։ Նրանց գործունեությունը ղեկավարում են՝ միջազգային կոմիտեն (ազգային միությունների 12 ներկայացուցիչ) և նրա գործադիր օրգանը՝ Բոյսկաուտների միջազգային բյուրոն (շտաբ բնակարանը՝ Ժնևում)։
Գրլսկաուտական կազմակերպություններ կան 91 երկրներում (6,5 մլիոն 8-18 տարեկան աղջիկներ), ղեկավարման շտաբ բնակարանը գտնվում է Լոնդոնում։ Հրատարակվում է «Համաշխարհային սկաուտիզմ» ամսագիրը (անգլերեն, ֆրանսերեն)։


== Սկաուտիզմ Հայաստանում ==

Հայաստանում Սկաուտիզմը տարածել են Ամերկոմի (Մերձավոր Արևելքում ամերիկյան օգնության կոմիտե) և Անգլկոմի ներկայացուցիչները։ 1918-1920 թվականին որբանոցներում ստեղծվել էր սկաուտական ջոկատների լայն ցանց։ Հրատարակվում էին թերթեր։


== Արտաքին հղումներ ==

Սկաուտական խումբ
Յուրի Դավթյան

Յուրի Հայկի Դավթյան (հունիսի 10, 1929(1929-06-10), Ղարաքիլիսա, ԽՍՀՄ - փետրվարի 20, 2020(2020-02-20), Երևան, Հայաստան), դիրիժոր։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1984)։


== Կենսագրություն ==
1938 թվականին ընդունվել է Պյոտր Չայկովսկու անվան երաժշտական ​​դպրոցի ջութակի դասարան։ ​​1947-1952 թվականներին սովորել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի նվագախմբային դիրիժորության և թեորիայի բաժիններում՝ պրոֆեսորներ Սարաջևի և Տիգրանովի դասարաններում։ 1962-1963 թվականներին մաստեր-կլաս է անցել պրոֆեսոր Մարկևիչի մոտ։ Ուսումն ավարտելուց հետո աշխատել է ԽՍՀՄ պետական նվագախմբում՝ որպես ստաժոր։ 1953-1963 թվականներին եղել է Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնի դիրիժոր։ 1966-1974 թվականներին և 1976 թվականին՝ Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնի դիրիժոր։ 1973-1974 թվականներին՝ Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնի գլխավոր դիրիժոր, 1964-1966 թվականներին՝ Սարատովի օպերային թատրոնի գլխավոր դիրիժոր, 1966-1968 և 1992-1994 թվականներին՝ ՀՀ հեռուստառադիոպետկոմի սիմֆոնիկ նվագախմբի գլխավոր դիրիժոր։ 1969 թվականից դասավանդել է Երևանի կոնսերվատորիայում, 1979 թվականից՝ պրոֆեսոր։ 1980-2000 թվականներին՝ Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնի գլխավոր դիրիժոր։
Ղեկավարել է ԽՍՀՄ երկրների մի շարք նվագախմբեր՝ ԽՍՀՄ Պետական, Մոսկվայի Մեծ, Մարիինյան թատրոնների և այլ նվագախմբեր։
Երևանի Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնի գլխավոր դիրիժորն է։ Թողարկել է մի շարք ձայնասկավառակներ։ Համերգներով հանդես է եկել Ռումինիայում, Հունգարիայում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում, Իսպանիայում։


== Բեմադրություններ ==
Գևորգ Եղիազարյանի «Սևան», բալետ, 1956
Անդրեյ Բաբաևի «Արծվաբերդ», օպերա, 1957
Ս. Բալասանյանի «Լեյլի և Մեջնուն», բալետ, 1973
Արմեն Տիգրանյանի «Դավիթ Բեկ», օպերա, 1981
Ալեքսանդր Սպենդիարյանի «Ալմաստ», օպերա, 1983.
Տիգրան Չուխաճյանի «Արշակ Բ», օպերա, 1992
Վերդիի «Տրավիատա», օպերա, 2000


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, 1972,
ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ, 1984,
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալ, 2019,
ՀՀ սփյուռքի նախարարության  հուշամեդալ,
Երաժշտական ընկերության «Կոմիտաս» հուշամեդալ,
ՀՀ վարչապետի հուշամեդալ,
Երևանի քաղաքապետարանի մեդալ,
ՀԹԳՄ ոսկե մեդալ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Յուրի Դավթյան
Յուրի Դավթյան, Պարգևատրում
Սերժ Սարգսյանը շնորհավորական ուղերձ է հղել դիրիժոր Յուրի Դավթյանին
Սերժ Սարգսյանը շնորհավորել է դիրիժոր Յուրի Դավթյանին՝ ծննդյան 85-ամյակի առթիվ
Սուրբ նահատակ Վարվառա եկեղեցի (Գրուշևսկայա)

Սուրբ նահատակ Վարվառա եկեղեցի (ռուս.՝ Церковь Святой Великомученицы Варвары), ուղղափառ տաճար Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ակսայի շրջանի Գրուշևսկայա գյուղում։ Ենթարկվում է Ռոստովի և Նովոչերկասկի թեմին։ Կառուցվել է 1884 թվականին։


== Պատմություն ==
Առաջին անգամ Գրուշևսկայա գյուղում հանուն Սուրբ Վարվառայի եկեղեցի կառուցվել է դեռևս 1781 թվականին։ Այդ եկեղեցին եղել է փայտե, հենց նրա շենքին կից եղել է զանգակատունը։ 1830 թվականին այն թարմացվել է և փոխադրվել քարե հիմքի վրա։ Երկրորդ խոշոր նորոգումն անցկացվել է դրանից գրեթե 30 տարի անց՝ 1859 թվականին։ Այնուամենայնիվ, 1876 թվականի օգոստոսի 1-ին  նորացված եկեղեցին չպարզված հանգամանքներում այրվել է։
Հաջորդ՝ 1877 թվականին, այրված եկեղեցու տեղում տեղացիները կառուցել են աղոթքի տուն, ինչպես նաև դիմել են Դոնի մետրոպոլիտին՝ խնդրելով թույլ տալ քարե տաճարի շինարարությունը։
Թե երբ է սկսվել քարե եկեղեցու շինարարությունը, հայտնի չէ։ Ենթադրվում է, որ շինարարական աշխատանքները տևել են 5-6 տարի և ավարտվել 1884 թվականին. հոկտեմբերի 21-ին տաճարն օծել է գործակալ Անտոնի Մանոխինը։
Խորհրդային իշխանության հաստատման առաջին տարիներին գյուղացիները փորձել են պաշտպանել եկեղեցին, և այնտեղ շարունակվել են ծիսակատարությունները։ 1930-ական թվականներին իշխանություններին, այնուամենայնիվ, հաջողվել է փակել տաճարը, բայց ոչ երկար ժամանակով. արդեն 1943 թվականին, գերմանական օկուպացիայի ժամանակ, այն կրկին բացվել է։ Այդ նույն ժամանակ տաճարի խորանային մասը վնասվել է ավիառումբի բեկորներից։  1975 թվականին գյուղացիներին հաջողվել է եկեղեցու կերպարին հաղորդել սկզբնական տեսքը։
1960-ական թվականներին եկվորները պոկել են գմբեթի խաչը, սակայն տեղի բնակիչները վռնդել են չարագործներին։
1980-ական թվականներին եկեղեցին վերանորոգվել է։
Ներկա պահին ծխում գործում է կիրակնօրյա դպրոց, աշխատում է եկեղեցական գրադարան։ Կարգավորվել է համագործակցությունը կրթական հաստատությունների հետ, Գրուշևսկայայի գյուղական բնակավայրի վարչակազմի հետ։


== Արտաքին և ներքին տեսք ==
Տաճարի շենքը խաչաձև է, ունի երկու կողմնասեղան՝ հանուն Սուրբ նահատակ Վարվառայի և հանուն Սուրբ Գևորգի։ Ճակատի պարագծով պատերը զարդարված են դեկորատիվ քիվերով։ Կենտրոնական գմբեթը քառանիստ է, շեղ կողերով և յուրաքանչյուր կողմում ունի չորս լուսամուտ։ Զանգակատունը քառակուսի է, պսակված է թմբուկով  և սոխուկով։
Ներսում առկա են բազմաթիվ սրբապատկերներ, նկարված ինչպես վերջերս, այնպես էլ վերականգնված։


== Սպասավորներ ==
1884-՞ - ավագ երեց Մեֆոդի Պոպով
1943-1968 - Բորիս ՞
1968-1978 - քահանա Կոնստանտին Սասովսկի
1978-1981 - ավագ երեց Միտրոֆանի
1982-1983 - քահանա Վալերի Տուրիշչև
1983-1985 - ավագ երեց Վալենտին Երմիլով
1986-1989 - քահանա Նիկոլայ Նետրեբսկի
1989-1998 - ավագ երեց Սերգի Երմիլով
1998-2001 - քահանա Անդրեյ Նեմիկին
2001-2004 - քահանա Դմիտրի Սոբոլևսկի
2004-2015, մայիսի 12 - ավագ երեց Պավել Սվյատենյուկ
2015 թվականի մայիսի 12-ից - քահանա Վլադիմիր Չեչանովսկի


== Ծանոթագրություններ ==
Ճակտոնազարդ

Ճակտոնազարդ, ակրոտեր (հուն.` ἀκρωτήριον` գագաթ), քանդակային հարդարանք (արձան, արմավիկ) ճարտարապետական դասական օրդերով կառուցված շենքի ճակտոնի անկյուններում, տանիքի վրա։
Մերիկուր լ'Աբբե

Մերիկուր լ'Աբբե (ֆր.՝  Méricourt-l'Abbé), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 559 մարդ, բնակչության խտությունը` 80.43 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.95 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 20 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 381 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 279-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 102։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,2 %։ 279 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 259 անձ (141 տղամարդ և 118 կին)։ Գործազուրկ են եղել 20 անձ (9 տղամարդ և 11 կին)։ 102 անաշխատունակներից 26-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 38-ը` թոշակառուներ, իսկ 38-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրե Անտուան

Անդրե Անտուան (ֆր.՝ André Antoine, հունվարի 31, 1858(1858-01-31)[…], Լիմոժ - հոկտեմբերի 19, 1943(1943-10-19), Լե Պուլիգեն), ֆրանսիացի ռեժիսոր, դերասան, թատրոնի տեսաբան, «թատերական նատուրալիզմի» խոշորագույն ներկայացուցիչ, բազմաթիվ տաղանդավոր դերասանների դաստիարակ։ Ծնվել է հունվարի 31-ին, Լիմոժում։ 1887 թվականին կազմակերպել է «Ազատ թատրոնը», 1897 թվականին՝ «Անտուանի թատրոնը»։ 1906–14-ին եղել Է «Օդեոն» թատրոնի տնօրենը։ Այնուհետև աշխատել է կինոյում, զբաղվել գրական–քննադատական ստեղծագործությամբ։ Անտուանը դերասանական և ռեժիսորական արվեստում եղել է ռեֆորմատոր։ Նա առաջինն է ժամանակակից բովանդակություն հաղորդել ռեժիսորի մասնագիտությանը։ Հանդես է եկել մելոդրամայի, քաղքենիական թատերագրության դեմ։ Առաջին անգամ Ֆրանսիայում նա է բեմադրել Լ. Տոլստոյի «Խավարի իշխանությունը» (1888), Իբսենի «Ուրվականները» (1890), Հաուպտմանի «Ջուլհակները» (1893), Բ. Բյոռնսոնի «Սնանկացումը» (1893) ևն։ «Ազատ թատրոն»–ի օրինակով թատրոններ են ստեղծվել Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Անգլիայում, Բելգիսւյում։ Մահացել է հոկտ. 9-ին, Պուլիգենում։։ «Ազատ թատրոն»–ի օրինակով թատրոններ են ստեղծվել Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Անգլիայում, Բելգիայում։ Մահացել է հոկտ. 9-ին, Պուլիգենում։


== Ծանոթագրություններ ==
Գառնիկ Սարգսյան (երգիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գառնիկ Սարգսյան (այլ կիրառումներ)Գառնիկ Սարգսյան (արմտ. հայ.՝ Գառնիկ Սարգիսեան, անգլ.՝ Karnig Sarkissian, 1953, Հալեպ), ամերիկահայ երգիչ, Հայկական սփյուռքում առաջին հերթին հայտնի է իր հայկական հայրենասիրական երգերով, ՀՅԴ անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Հալեպում, Սիրիա։ Տեղափոխվել է ԱՄՆ։
1982 թվականին դատապարտված է եղել Ֆիլադելֆիայի թուրքական հյուպատոսության պայթման դավադրության մեջ մասնակցության համար։ Ըստ դատական որոշման, երբ Գառնիկ Սարգսյանը բնակվում էր Կալիֆորնիա նահանգի Անահեյմ քաղաքում նրա գործակիցներն էին Վիգեն Վազգենի Յաղուբյանը (Գլենդեյլ), Վիգեն Արշավիրի Սարգսյանը (Սանտա Մոնիկա), Տիգրան Սարգսի Բերբերյանը (Գլենդեյլ) և Սթիվեն Ջոնի Դադայանը (Քենոգա Պարկ, Կալիֆորնիա)։ Նրանց մեղադրում էին ՀՑԱՄ-ի անդամ լինելու համար։
Սարգսյանի ազատազրկումը տևեց շատ կարճ։ Բանտից ազատվելուց հետո Գառնիկ Սարգսյանը վերսկսեց իր երաժշտական գործունեությունը և դարձավ հայտնի երգիչ հայկական սփյուռքում։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===
Մայրիկիս (1977)
Հ․Յ․Դ․ (1977)
Հայոց մարտիկներ (1985)
Lisbon Five (1989)
Գաղափարի ընկածներին (1993)
Մեղավոր Դաշնակցություն (1995)
Զգույց գործիր Հայաստանում (1996)
Վեր կաց ժողովուրդ (1997)
Հեղափոխական (1999)
Ապրիլ 24 (1999)
Զինեալ Պայքար (1999)
Հուշեր (2009)
Յեղափոխաշունչ Երգարուեստի Ճանապարհս (2014)


=== Տեսաերիզներ և Համերգային ալբոմներ ===
Live In Los Angeles (1988)
Live In Concert (1995)


=== Սինգլներ ===
Բարծրածիր բարծրածուր (1995)
Բանտարկյալի երգը (2008)
Կարօ Կապլանյան (2008)
Հայրիկ (2008)
Խաչիկ Արաբյան (2008)
Սերժ Թովմասյան (2008)
Հաղթերք մարդաշունչ (2008)
Ջեշմարդություն (2008)
Նաթալին Սարկիսյան (2010)
Պայքարը Հայոց (Կարօ Կապուտիկյանի հետ) (2011)
Հոմենթմեն (2012)
Եռաբլուր (2013)
Բարույր Դուդակլյան (2013)
Նեմեսիս (2013)
50 տարիս (2013)
Սիրիահայ Քաչեր (2013)
Հայ տիկնոց համար (2014)
Հին Հույս թալար (2014)
Վանեցի կտրիչ (2014)
Հոգեհանգիստ (2015)
Արջանի (Սևակ Ամրոյանի հետ) (2016)
Արագածի կայկերք (2018)
100 ամյագ կայլերք (2018)
Դեպի Սասուն (Հարութ Փամբուկչյանի հետ) (2018)
Վերադարձ (Ժոզեֆ Գրիգորյանի հետ) (2018)
Կանչէ հողին (Դրո Գրիգորյանի հետ) (2018)


== Տես նաև ==
Հայ Հեղափոխական Դաշնակցություն
Հարութ Փամբուկչյան


== Արտաքին հղումներ ==
Գառնիկ Սարգսյան MySpace site
Գառնիկ Սարգսյան ֆեյսբուք


== Ծանոթագրություններ ==
Սպորտ (այլ կիրառումներ)

Սպորտ, կարող է վերաբերել՝

Սպորտ - մարդկանց կողմից համակարգված և որոշակիացված ֆիզիկական գործունեություն, որն ներառում է նաև մրցակցության որոշակի աստիճան
Սպորտ - ռուսական պետական հեռուստաալիք՝ սպորտային ուղղվածությամբ
Օրեխովկա (գյուղ, Ստարոկոնստանտինովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕրեխովկաՕրեխովկա (ուկրաիներեն՝ Оріхівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օրեխովկա գյուղում բնակվում էր 252 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,87 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 289,66 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էգեձոր

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էգեձոր (այլ կիրառումներ)Էգեձոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում։


== Պատմություն ==
Բնակչությունը կոտորվել կամ բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1872-1873 թվականներին ուներ 38 տուն, իսկ 1909 թվականին՝ 15 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործությունն ու արհեստներն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Էգեձորն ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սենտ Ֆելիսիեն (Արդեշի գավառ)

Սենտ Ֆելիսիեն (ֆր.՝ Saint-Félicien), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1212 մարդ, բնակչության խտությունը` 56.53 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 21.44 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 460 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 80 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 40 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 627 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 448-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 179։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,5 %։ 448 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 411 անձ (221 տղամարդ և 190 կին)։ Գործազուրկ են եղել 37 անձ (19 տղամարդ և 18 կին)։ 179 անաշխատունակներից 39-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 84-ը` թոշակառուներ, իսկ 56-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ինստագրամի ամենաշատ հավանում ստացած լուսանկարների ցանկ

Այս ցանկն ընդգրկում է Ինստագրամի  թոփ 20 նկարներն ու տեսանյութերը, որոնք ամենաշատ դիտումն ու հավանումն են հավաքել սոցիալական հարթակում։ Ինստագրամում ամենաշատ հավանում հավաքած նկարը ձվի նկար է, որը արժանացել է 54,6 միլիոն հավանման։ Ձուն բոլոր ժամանակների ամենաշատ հավանում ստացած համացանցային լուսանկարն է տարբեր կայքերում։


== Ընթացիկ գրառումներ ==
2019 թվականի հունվարի 4-ին @wold_record_egg ինստագրամյան հաշիվը հրապարակեց ձվի լուսանկարը, որի նպատակն էր գերազանցել Ինստագրամի ամենաշատ հավանում ստացած լուսանկարը (Քայլի Ջենների դստեր լուսանկարը), որը արժանացել էր 18,5 միլիոն հավանման։  Լուսանկարը 2015 թվականի հունիսի 23-ին հրատարակեց Սերգեյ Պլատանովը «Ձվերը մեկուսացված են սպիտակ ֆոնի վրա» վերնագրով։ 2019 թվականի հունվարի 14-ին ձվի գրառումը դարձավ ամենաշատ հավանում ստացած լուսանկարը ինստագրամում, որի համար ձվի հաշվի սեփականատերը գրում է․ «Սա խելագարություն է։ Որքան ժամանակ է կենդանի մնալու»։ Պատասխանը գերազանցեց իր սահմանած ռեկորդին։


== Թոփ գրառումներ ==
Կրիշտիանու Ռոնալդուն ամենաշատն է հայտնվել այս ցուցակում՝ 8 անգամ։ Նրան հաջորդում է Քայլի Ջենները, ով 6 անգամ է հայտնվել ցուցակում։ Մնացածն այս ցուցակում հայտնվել են ընդամենը 1 անգամ։


== Պատմական ամենաշատ հավանում հավաքած լուսանկարները ==


== Ծանոթագրություններ ==
Պավել Պետրով

Պավել Պետրով (ռուս.՝ Павел Иванович Петров, փետրվարի 18, 1937(1937-02-18) - օգոստոսի 27, 2012(2012-08-27), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային մուլտիպլիկատոր։ Մասնակցել է մոտ 160 մուլտֆիլմերի ստեղծմանը, այդ թվում` «Կոկորդիլոս Գենա», «Շապոկլյակ», «Ովքե՞ր են թռչունները»։


== Կենսագրություն ==
Պավել Պետրովը ծնվել է 1937 թվականի փետրվարի 18-ին։ Ավարտել է գեղարվեստական միջնակարգ դպրոցը։
1956-1958 թվականներին սովորել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիային կից նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ դասընթացներում։ Ավարտելուց հետո մնացել է աշխատելու տիկնիկային կինոյի նկարիչ-մուլտիպլիկատորների ստուդիայում։
1972 թվականին տեղափոխվել է «Էկրան» ստեղծագործական միության «Մուլտհեռուստաֆիլմ» ստուդիա, որտեղ աշխատել է 23 տարի։
Զբաղվել է գրական ստեղծագործությամբ։ Նրա ստեղծագործությունները տպագրվել են «Հայելիներ» (ռուս.՝ «Зеркала») ալմանախում, «Աններդաշնակ ձայներ» (ռուս.՝ «Нестройные голоса») ժողովածուում և «Մեր փողոցը» (ռուս.՝ «Наша улица») ամսագրում։ Պատկերազարդել է մանկական հանրագիտարաններ։
Մահացել է 2012 թվականի օգոստոսի 27-ին։ Թաղված է Մոսկվայի Վագանկովյան գերեզմանատանը։


== Ֆիլմագրություն ==
Բեմադրող նկարիչ

1979 թվական` Քեռի Աուն քաղաքում (ռուս.՝ «Дядюшка Ау в городе»)Նկարիչ-մուլտիպլիկատոր


== Մրցանակներ ==
Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի նախարարության երախտագիտությունը՝ ռուսական անիմացիայում մեծ ներրդրում ունենալու, բազմամյա արդյունավետ աշխատանքի համար և մուլտիպլիկացիոն կինոյի 100-ամյակի առթիվ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Сергей Капков Энциклопедия отечественной мультипликации. — М.: Алгоритм, 2006. — С. 510-511. — 816 с. — 3000 экз. — ISBN 5-9265-0319-4


== Արտաքին հղումներ ==
Պավել Պետրովը Аниматор.ру կայքում
Պավել Պետրով (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Дневник детской памяти. Это и моя война май 2014
Պիներովկա

Պիներովկա (ռուս.՝ Пинеровка), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Բալաշովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3530 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցի (Մեծ Թաղեր)

Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցի (Մեծ Թաղեր), Հայ առաքելական եկեղեցի, որը կառուցվել է 19-րդ դարում։ Գտնվում է Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջանի Մեծ Թաղեր գյուղում։ 2020 թվականի պատերազմի հետևանքով Մեծ Թաղեր գյուղը, ինչպես և ամբողջ Հադրութի շրջանը օկուպացված են Ադրբեջանի կողմից։
Մեծ Թաղերի Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցին կառուցվել է 1846 թվականին։ Միանավ բազիլիկ տիպի կառույց է, որը կառուցված է կոպտատաշ և սրբատաշ քարերից։ Եկեղեցին ունի մեկ մուտք, որը գտնվում է հյուսիսային կողմում, իսկ մուտքի բարավորին կա շինարարական արձանագրություն։ Եկեղեցին ունի նաև մկրտության ավազան։ Եկեղեցու պատերի մեջ կան ագուցված խաչքարեր և այլ քանդակազարդեր, այդ հանգամանքը հիմք է տալիս ենթադրել, որ եկեղեցու կառուցման համար օգտագործվել են նաև մեկ այլ հին շինության մնացորդներ։ 2021 թվականին ադրբեջանական օկուպացիայից հետո եկեղեցու արևելյան հատվածը ոչնչացվել է, նաև հողին են հավասարեցվել Մեծ Թաղեր գյուղի 19-րդ դարի գերեզմանատունը։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Տրիգուբի (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Տրիգուբի (ուկրաիներեն՝ Тригуби), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տրիգուբի գյուղում բնակվում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Խաչիկ Շիրակյան

Խաչիկ (Խաչատուր) Միհրանի Շիրակյան (հունվարի 28, 1931(1931-01-28), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 9, 2001(2001-02-09), Երևան, Հայաստան), հայ քամանչահար։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1982)։


== Կենսագրություն ==
Խաչատուր Շիրակյանը ծնվել է 1931 թվականի հունվարի 28-ին Երևանում։ 1957 թվականին ավարտել է Երևանի Ռ. Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանի ժողովրդական գործիքների բաժինը։ 1947-1995 թվականներին եղել է Հայաստանի ռադիոյի ժողովրդական գործիքների անսամբլի, իսկ 1995–2001 թվականին՝ «Վերածնունդ» անսամբլի քամանչահար։
Երկացանկում ընդգրկված են եղել Է. Միրզոյանի «Ֆանտազիա», Ա. Հարությունյանի «Պիես», նաև Դ. Ղազարյանի, Սայաթ-Նովայի երգերից։ Եղել է Ա. Մերանգուլյանի ստեղծագործությունների առաջին կատարողը։ 
Համերգներով շրջագայել է շուրջ 30 երկրում։
1982 թվականին արժանացել է Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստի կոչման։
Խաչատուր Շիրակյանը մահացել է 2001 թվականի փետրվարի 9-ին։


== Մրցանակներ ==
Համամիութենական և հանրապետական փառատոների դափնեկիր։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեղրիի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 97 հուշարձան (5 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ալագյազ (լեռնագագաթ, Արսիան-Սողանլուխ լեռնահամակարգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալագյազ (այլ կիրառումներ)Ալագյազ լեռնագագաթ Արսիան-Սողանլուխ լեռնահամակարգում, Արգահան քաղաքից մոտ 10 կմ հարավ-արևմուտք, բարձրությունը մոտ 2470 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեհմեթ Էկիջի

Մեհմեթ Էկիջի (թուրք. և գերմ.՝ Mehmet Ekici, մարտի 25, 1990(1990-03-25), Մյունխեն, Գերմանիա), թուրք և գերմանացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ «Ֆեներբահչե» ակումբի  և Թուրքիայի հավաքական-ի խաղացող։


== Ակումբային կարիերա ==
Էկիջին Բավարիա-ում նորամուտը նշեց Գերմանիայի 2008 թվականի ոչ պաշտոնական սուպերգավաթում։ Էկիջին հայտավորվել է 2008-2009 և 2009-2010 թվականների չեմպիոնների լիգա-ում մյունխենացիների համար։
2010 թվականի հուլիսին Էկիջիին վարձակալությամբ էր հանձնվել «Нюрнбергу»-ը, որտեղ նա նորամուտը նշեց  Бундеслиге-ում։
2011 թվականի մայիսի 18-ին Էկիջին 5 մլն եվրոյով տեղափոխվեց Բրեմեն-ի «Вердер» ակումբը։
2017 թվականի հուլիսի 28-ին «Фенербахче»-ի հետ կնքում է 3 տարվա պայմանագիր։


== Կարիերան հավաքականում ==
Էկիջին ծնվել է Մյունխեն-ում և խաղացել Գերմանիայի տարբեր պատանեկական և երիտասարդական հավաքականներում, բայց որոշում է կայացրել խաղալ Թուրքիայի հավաքական-ում։
Առաջին անգամ նա Գուս Հիդինկ-ի կողմից հրավիրվում է հոլանդիայի հավաքական-ի դեմ խաղի։ 2011 թվականի մարտի 29-ին Էկիջին ազգային հավաքականում նշել է նորամուտը Ավստրիա-ի դեմ պաշտոնական խաղում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Профиль на Fussballdaten.de
Профиль на Weltfussball.de
Профиль на сайте «Нюрнберга»
Профиль на сайте «Вердера»(չաշխատող հղում)
Վարդիթեր Ֆելեկյան

Վարդիթեր Ֆելեկյան (1869, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - 1952, Ստամբուլ, Թուրքիա), հայ դերասանուհի, Սիմոն Ֆելեկյանի դուստրը, Մարի-Հրանույշ Ֆելեկյանի քույրը։
Ֆելեկյան քույրերը բեմական գործունեությունն սկսել են 1880-ական թթ. կեսին՝ Թիֆլիսում։ Խաղացել են նաև Բաքվի հայկակական թատրոնում, հյուրախաղերով և առանձին խմբերով հանդես եկել Շուշիում, Երևանում, Ալեքսանդրապոլում, Թավրիզում, Թեհրանում։ 1904 թվականին, Եգիպտոսում կազմակերպել են թատերախումբ, 1908 թվականին ներկայացումներ տվել ԱՄՆ-ում։ Սկսած 1910 թվականից մասնակցել են պոլսահայ թատերական կյանքին, 1919 թվականին, Կ. Պոլսում կազմակերպել «Ֆելեկյան թատերախումբ» (գոյատևել է մինչև 1922 թվական)։
Վարդիթեր Ֆելեկյանն օժտված է եղել դրամատիկ դերասանուհու հարուստ տվյալներով, դերերից են՝ Կրուչինինա (Ա. Օստրովսկու «Անմեղ մեղավորներ»), Մեդեա (Սուվորինի և Բուրենինի «Մեդեա»), Մարգարիտ Գոթիե (Դյումա-որդու «Կամելիազարդ տիկինը») և այլն, որոնք երբեմն համեմատել են Սիրանույշի դերակատարումների հետ։ Օվի Սևումյանի հրավերով խաղացել է Կոստանդնուպոլսի Հայ դրամատիկ թատրոնի հետ։ 1922 թվականին Վահրամ Փափազյանի և Գրիգոր Ավետյանի հետ նկարահանվել է «Վոսփորի գեղուհին կամ ոճրագործ սերը» ֆիլմում։


== Ծանոթագրություններ ==
Դերեի Կուզին

Դերեի Կուզին, գետակ Արաքսի ավազանում, Կոտուրի համակարգում։ Սկիզբ է առնում Կոտուրի լեռների կենտրոնական հատվածի արևելյան լանջից և Կոտուրի մի վտակին է միանում 12֊13 կմ դեպի արևելք հոսելուց հետո։


== Ծանոթագրություններ ==
Դրանի (գյուղ, Զենկովի շրջան)

Դրանի (ուկրաիներեն՝ Драни), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դրանի գյուղում բնակվում էր 16 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,324 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 49,38 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(8787) Իգնատենկո

(8787) Իգնատենկո (անգլ.՝ Ignatenko), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Տամարա Սմիռնովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,152697 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6351 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6703 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2044,66 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,176068 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,58° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8787) Իգնատենկո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Փարդիֆ

Փարդիֆ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սատանա բնական քանդակ

Սատանա բնական քանդակ, երկրաբանական բնության հուշարձան Հայաստանում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Սյունիքի մարզի Գորիս քաղաքից մոտ 1,0 կմ հյուսիս-արևելք, Գորիս-Ստեփանակերտ խճուղու ձախ կողմում։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» Հայաստանի Կառավարության որոշման համաձայն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Բնության պետական հուշարձաններից ցանկը Վիքին սիրում է Երկիրը հուշարձանների ցանկում
Մազիեռ

Մազիեռ (ֆր.՝ Mazières), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 101 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.21 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.87 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 85 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 39 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 58 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 42-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 16։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,4 %։ 42 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 39 անձ (18 տղամարդ և 21 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 16 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գերմանական լեզուներ

Գերմանական լեզուները հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի ճյուղ է, որի լեզուները տարածված են Եվրոպայի որոշ երկրներում (Մեծ Բրիտանիա, Գերմանիա, Ավստրիա, Նիդեռլանդներ, Բելգիա, Շվեյցարիա, Լյուքսեմբուրգ, Շվեդիա, Դանիա, Նորվեգիա, Իսլանդիա), Հյուսիսային Ամերիկայում (ԱՄՆ, Կանադա), Աֆրիկայի հարավում (ՀԱՀ, Նամիբիա), Ասիայում (Հնդկաստան), Ավստրալիայում և Նոր Զելանդիայում։ Կրողների ընդհանուր թիվը հասնում է 500 միլիոն մարդի։
Գերմանական լեզուները բաժանված են 3 խմբերի `հյուսիսային, արևմտյան և արևելյան։
(2961) Կացուրահամա

(2961) Կացուրահամա (անգլ.՝ Katsurahama), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,268057 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9564 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5797 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1247,61 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,288551 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,55° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2961) Կացուրահամա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բուդա-Մոնաստիրսկայա

Բուդա-Մոնաստիրսկայա (ռուս.՝ Буда-Монастырская), գյուղ Ռուսաստանի Կալուգայի մարզի Դումինիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նիկոլսկ (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլսկՆիկոլսկ (ռուս.՝ Никольск), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ստարի Բոր (գյուղ, Զավյալովսկի շրջան)

Ստարի Բոր (ռուս.՝ Старый Бор), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 69 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շին Կյունգ-սուկ

Շին Կյունգ-սուկ (կորեերեն՝ 신경숙հունվարի 12, 1963(1963-01-12), Jeongeup, Հյուսիսային Ջոլա, Հարավային Կորեա) հարավկորեացի գրող։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է գյուղում՝ գյուղացու ընտանիքում։ Նա տան ավագ դուստրն էր և վեց երեխաներից չորրորդը։ Տասնվեց տարեկանում ժամանել է Սեուլ՝ ավագ եղբոր մոտ, որտեղ աշխատել և սովորել է գիշերային դպրոցում։ 1985 թվականին ավարտել է Սեուլի գեղարվեստի ինստիտուտը, և նույն թվականին էլ կայացել է նրա դեբյուտը՝ «Ձմեռային հեքիաթ» վեպով, որը ստացել է «Չունանի» մրցանակը լավագույն դեբյուտի համար։


== Ստեղծագործական  գործունեություն ==
Հեղինակ է վեպերի և նովելների, որոնք թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով Եվրոպայում և Ասիայում։ Նրան համաշխարհային լայն ճանաչում է բերել «Խնդրում եմ, հոգ տար մայրիկի մասին» վեպը (2009), որը թարգմանվել է բազմաթիվ լեզուներով՝ բերելով նրան  «Մեն» բրիտանական հրատարակչական խմբի մրցանակը (Man Asian Literary Prize), որն առաջին անգամ շնորհվեց կնոջ։


== Ընտրանի ==


=== Պատմվածքներ և վիպակներ ===
Ձմեռային հեքիաթ (1985)
Կարտոֆիլ ուտողները (1997)
Ելակի մարգագետին (2000)
Զանգի ղողանջ(2003)


=== Վեպեր ===
Ջախջախում(1994)
Մենավոր սենյակ (1995, Manhae Prize; фр. пер. 2009, Prix de l’Inaperçu)
Գնացքը մեկնում է յոթին (1999)
Յի Չժին (2007)
Խնդրում եմ, հոգ տար մայրիկի մասին (2009)
Ինչ-որ տեղից հեռվից բոլորն ինձ զանգում ու զանգում (2010)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Video Interview of Shin
Review of "I'll Be Right There" at KTLIT
Персональная страница(անգլ.)
Շնդեղ Նինայի

Շնդեղ Նինայի (լատ.՝ Colchicum ninae), շնդեղազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Բազմամյա, անցողուն, պալարասոխուկավոր բույս է։ Տերևները 3-4 հատ են, պտղի ժամանակ շատ մեծացող, գոտիանման, հիմքում նեղացող, թխակապույտ։ Ծաղիկները 2-7 հատ են, վարդագույն։ Տուփիկը գտնվում է ոտիկի վրա և ունի ձվաձև կողեր, 3-4 մմ երկարության կտուց։


== Տարածում ==
Հանդիպում է Դարեղեգիսի (Ջերմուկ, Գուշչի, Բարձրունի, Գնիշիկ) և Մեղրու (Վերին Վարդանաձոր) ֆլորիստիկական շրջաններում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է վերին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 2000-2100 մ բարձրությունների վրա, գերխոնավացած և ճահճային տեղերում։ Ծաղկում է ապրիլ-մայիս ամիսներին, պտղաբերում՝ մայիս-հունիսին։


== Պահպանություն ==
Վտանգված տեսակ է։ Հայաստանի էնդեմիկ է։ Արեալը մասնատված է։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ CITES–ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պոպուլյացիայի մի մասը պահպանվում է «Արևիկ» ազգային պարկի սահմաններում։


== Ծանոթագրություններ ==
Գայսարյան

Գայսարյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Սուրեն Զուրաբի Գայսարյան (1907-՞), գրականագետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տրուբադուր

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տրուբադուր (այլ կիրառումներ)Տրուբադուր, 11-13-րդ դարերում Ֆրանսիայի հարավում՝ Պրովանսում հանդես եկած բանաստեղծ-երգիչներ, որոնք տվյալ ժամանակի եվրոպական քաղաքակրթության առաջատարերից էին։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
11-13-րդ դարերում Ֆրանսիայում ժողովրդական պոեզիայի և եկեղեցական գրականության կողքին և դրանց ազդեցությամբ առաջ եկավ նաև գրական երրորդ հոսանքը՝ ասպետական բանաստեղծությունը։ Ծնունդ առավ անհատական քնարերգությունը, որն իր ամենավառ արտահայտությունը գտավ տրուբադուրների երգերում։ Տրուբադուրները հանդես եկան Պրովանսում։ Առաջին գրական լեզուն նորագույն ազգերի մեջ մշակվեց Պրովանսում, որը մատուցեց ինքնատիպ ու անկրկնելի քնարերգություն։
Պահպանվել են 2500-ից ավելի երգեր, որոնք վերագրվում են շուրջ 500 տրուբադուրների, որոնցից 30-ը կանայք են։ Առավել նշանավոր տրուբադուրների թիվը հասնում է չորս տասնյակի։ Այդ պոետների մեջ եղել են 4-5 արքաներ, մի քանի տասնյակ խոշոր ավատատերեր, ինչպես և ցածր խավի մարդիկ։ Սակայն տրուբադուրական պոեզիայի հիմնական օջախը ասպետական միջավայրն է։ Տրուբադուրների պոեզիայի վրա նկատելի է թե' պրվանսալական ժողովրդական բանարվեստի և թե' Արևելքի, հատկապես արաբաանդալուզյան պոեզիայի ազդեցությունը։ Այնուամենայնիվ տրուբադուրների պոեզիան խիստ ինքնատիպ է ու անհատական։
Նրանց սիրերգության մեջ արտահայտվել է սիրո կուրտուազական (պալատական, նրբակիրթ) ընկալումը։ Նրանք աստվածացնում էին սիրած կնոջը՝ Դոննային, որը, որպես օրենք, ամուսնացած կին էր։
Տրուբադուրները մեր հին գուսանների նման հորինում էին թե' երգերի տեքստերը և թե' մեղեդիները և իրենք էլ կատարում էին երաժշտական գործիքների նվագակցությամբ։ Նրանք ելնում էին մրցավեճերի, հրապարակային ելույթների։
Մեր օրեր հասած տեքստերում կան 900-ի հասնող տաղաչափական ձևեր։ Նախասիրած տաղաչափական ժանրերն էին կանցոնը (երգ), ողբը, ալբան (ցայգերգ), պաստորելը (հովվերգ), տենցոնը (վիճերգ), բալլադը (պարերգ)։
Տրուբադուրական քնարերգության անկումն սկսեց 13-րդ դարի սկզբներին, հատկապես ալբիգոյան կոչված պատերազմների ժամանակ (1209 - 1229), երբ Պրովանսը նվաճեց հյուսիսֆրանսիական ավատատերերի կողից։


== Տես նաև՝ ==
Տրուվեր


== Աղբյուրներ ==
Աթաբեկ (այլ կիրառումներ)

Աթաբեկ, կարող է վերաբերել՝

Աթաբեկ - ժառանգական տիտղոս սելջուկների մոտ
Աթաբեկ - ավերակ գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում
Հայելային մատ

Հայելային մատ, շախմատային խաղում և խնդիրներում մատային դիրքի տարատեսակ, որում գրոհված արքայի շուրջը բոլոր դաշտերը ազատ են կողմերի խաղաքարերից և զինվորներից։ Մատի այդ տեսակն առավել տպավորիչ է, երբ գրոհվող արքան չի գտնվում խաղատախտակի եզրին կամ անկյունում։ Որպես կանոն, միաժամանակ հանդիսանում է նաև ճիշտ մատ։
Նույն սկզբունքով հայելային պատի դեպքում արքայի շուրջը բոլոր դաշտերը ևս ազատ են կողմերի խաղաքարերից և զինվորներից։


== Տես նաև ==
Մատ
Պատ
Ճիշտ մատ


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Շախմատային հոդված, «Наука и жизнь», № 12, 1999
Դաչնայա-1

Դաչնայա-1 (ռուս.՝ Дачная-1), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 188 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալիծ

Ալիծ, եվրոպական ծագումով հայկական իգական անձնանուն։ Կիլիկիայի պատմության շրջանում մուտք գործելով հայերի մեջ՝ գործածական է եղել 12-րդ դարից մինչև 14-րդ դար։


== Հայտնի անվանակիրներ ==
Ալիծ Անտիոքացի (Alice of Antioch, 1110 - 1136), Երուսաղեմի երկրորդ թագավոր Բալդուին II-ի և Մորֆիա Մալաթիացու դուստրը, Անտիոքի դուքս Բոհեմունդ II-ի կինը.
Ալիծ Շամպայնացի (Alix de Champagne, Alice, 1140 - 4 հունիսի 1206), Ֆրանսիայի թագուհի, Լուի VII Երիտասարդ թագավորի կինը.
Ալիծ Ռուբինյան (1182 - 1234), Թորոնի իշխանուհի (1229), Լևոն Բ թագավորի եղբոր՝ Ռուբեն Գ-ի և Իզաբել Թորոնցու դուստրը, Հեթում Սասնեցու (1188-11924), Ռեմոնդի (Raimond III, 1194-1196) և Վահրամ մարաջախտի կինը, Ռուբեն-Ռայմոնդի մայրը.
Ալիծ տիկին, Օշին Լամբրոնացու դուստրը, Ներսես Լամբրոնացու և Հեթումի քույրը, իշխանաց իշխան Ջոֆրիի կինը, Կոստանդինի, Սմբատի և Օշինի մայրը (հիշված իբրև հանգուցյալ 1259).
Ալիծ Լամբրոնացի (Վիծ, Տամա Վիծի), իշխանուհի, Ներսես Լամբրոնացու եղբոր՝ Հեթումի դուստրը, Կոստանդին Լամբրոնացու քույրը, Կոստանդին պայլի կինը, Կիլիկիայի արքա Հեթում Ա-ի և Սմբատ Գունդստաբլի մայրը.
Ալիծ (1312 - ?), Բալդուին Հեթումյանի դուստրը, Կիլիկիայի արքա Կոստանդին Դ-ի քույրը.
Ալիծ (? - 1316), տապանաքարը գտնվում է Տարսոնի Սբ. Պողոս եկեղեցում.
Ալիծ, Հեթում Լամբրոնացու դուստրը, Լևոն Գ-ի կնոջ՝ Կեռան թագուհու քույրը, Կիպրոսի թագավորության սենեսկալ Ֆիլլիպ Իբլինյանի կինը.
Ալիծ, կույս Տարսոնում, գեղագիր, Լևոն Գ-ին (1236-1289) ժամանակակից.
Ալիծ, Թանգեր տիկնոջ հարսը, նրա մահվան հիշատակին գրել է տվել մի Ավետարան (1327).
Ալիծ Կոռիկոսցի (? - 1329), Օշին պայլի դուստրը, Կիլիկիայի արքա Լևոն Ե-ի կինը, գլխատվել է ամուսնու կողմից՝ հոր հետ միասին.
Ալիծ, Վասիլ թղթագրի հոր՝ Ստեփանոսի երկրորդ կինը (1337).
Ալիծ Հեսսեացի (գերմ.՝ Alix Viktoria Helena Luise Beatrice, հունիսի 6, 1872 - հուլիսի 17, 1918), հետագայում՝ ռուս կայսուհի Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնա (ռուս.՝ Императрица Александра Фёдоровна), Ռուսական կայսրության վերջին կայսր Նիկոլայ II-ի կինը, Անգլիայի թագուհի Վիկտորիայի թոռը, սպանվել է բոլշևիկների կողմից իր ընտանիքի հետ միասին՝ 1918 թվականի հուլիսի 17-ին.


== Տես նաև ==
Ալիս


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Հայոց անձնանունների բառարան», Հրաչյա Աճառյան, Երևան, 1944, Հատոր 1, Ցուցակ 1, Էջ 80
«Սիսուան», Ղևոնդ Ալիշան, Վենետիկ, 1885, էջ 272, 48ա.
«Թորոս աղբար», Գարեգին Սրվանձտյան, 1884, Կոստանդնուպոլիս, Հատոր Բ, էջ 437
1941

1941 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1941 թվականն է, 
XX դարի 41-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Հունվարի 1 - Ջուլիետ Մատինյան,  հայ դերասանուհի, ռեժիսոր և արձակագիր
Հունվարի 21՝ Պլասիդո Դոմինգո, իսպանացի տենոր;
Փետրվարի 12 - Վիլեն Գալստյան, բալետի հայ արտիստ, պարուսույց, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ
Փետրվարի 16 - Կիմ Ջոնգ Իլ, Հյուսիսային Կորեայի նախկին դե ֆակտո առաջնորդ
Մարտի 4 - Բաբկեն Հարությունյան, Հայ պատմաբան, պատմաաշխարհագրագետ, պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ՀՀ ԳԱԱ թղթակից-անդամ, ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչ
Մարտի 8 - Անդրեյ Միրոնով, ռուս հայտնի դերասան (վ. 1987)։
Մարտի 8 - Նեուզա Բորժես, դերասանուհի
Մարտի 26 - Ռիչարդ Դոկինզ, անգլիացի էվոլյուցիոն կենսաբան, գիտնական։
Ապրիլի 15 - Ռոման Բալայան, ռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր
Ապրիլի 21 - Ռոբերտ Էլիբեկյան, գեղանկարիչ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1977), ՀՀ ժողովրդական նկարիչ (2008)։
Մայիսի 5 - Արմեն Հախնազարյան, Ճարտարապետ
Մայիսի 24 - Բոբ Դիլան, ամերիկացի երգիչ, երգահան, բանաստեղծ, կինոդերասան և նկարիչ։
Հունիսի 25 - Նաիրուհի Ալավերդյան, հայ երգչուհի, պարուհի
Օգոստոսի 31 - Բոյիկ Ասկյարե, հայաստանցի քուրդ բանաստեղծ, տնտեսագետ։
Սեպտեմբերի 15 - Ֆլորիան Ալբերտ, հունգարացի ֆուտբոլիստ
Հոկտեմբերի 21 - Վազգեն Առաքելյան, հայ բանաստեղծ։
Հոկտեմբերի 21 - Յոռամ Գլոբուս, հրեա պրոդյուսեր և ռեժիսոր
Նոյեմբերի 25 - Վլադիմիր Աբրահամյան, հայ նկարիչ, ՀՀ վաստակավոր նկարիչ
Դեկտեմբերի 8 - Վազգեն Ամարյան, հայ թարգմանիչ։


== Մահեր ==
Մարտի 8 - Շերվուդ Անդերսոն, ամերիկացի արձակագիր, նովելիստ
Ապրիլի 8 - Մարսել Պրևո, ֆրանսիացի արձակագիր, դրամատուրգ (ծ. 1862):
Ապրիլի 16 - Էմիլ Բեռնար, նկարիչ
Ապրիլի 30 - Փանոս Թերլեմեզյան, նկարիչ (ծ.1865):
Հունիսի 2 - Վազգեն Շուշանյան, ֆրանսահայ գրող, բանաստեղծ, հասարակական գործիչ (ծ.1902)
Օգոստոսի 7 - Ռաբինդրանաթ Թագոր, հնդիկ բանաստեղծ, արձակագիր, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (ծ. 1861)։
Օգոստոսի 31 - Մարինա Ցվետաևա, ռուս բանաստեղծուհի (ինքնասպանություն) (ծ. 1892)
Մարգար Մարգարյան, հայ հայտնի դուդուկահար
Սերգեյ Մաշուրյան, հայ խորհրդային մաթեմատիկոս
Հայերեն այբուբենի ռոմանականացում

Հայերեն այբուբենի ռոմանականացում, հայկական գրի ռոմանականացման համակարգ։


== Արտաքին հղումներ ==
Armenian Transliteration Converter Supports both Eastern and Western pronunciations of Armenian, includes a spell checker.
Transliteration of Armenian by Thomas T. Pedersen, in KNAB (Kohanimeandmebaas, Place Names Database) of Eesti Keele Instituut (Institute of the Estonian Language).broken link