armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վարսենիկ Ավանյան

Վարսենիկ Ավանյան (2020, Երևան, Հայաստան), հայ օպերային երգչուհի (մեցցո-սոպրանո)։


== Կենսագրություն ==
Վարսենիկ Ավանյանը ծնվել է Երևանում։ 2002 թվականին ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիան, իսկ 2005 թվականին՝  Մոսկվայի Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիան։ 2007 թվականից՝ Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մեներգչուհի։
2010 թվականին ելույթ է ունեցել «Ոսկե ծիրան» փառատոնի ժամանակ։ Նույն թվականից՝ «Ակուստիկ գույներ» ջազ քառյակի անդամ։
Համերգներով շրջագայել է Կոլումբիայում (2009), Կիպրոսում (2010), Գերմանիայում (2013)։


== Դերերգեր ==


== Փառատոններ ==
Մոսկվայի «Ֆեստոս» երիտասարդական փառատոն (2003)
«Մոսկովյան աշուն» փառատոն (2005)
Երևանի «Մեկ ազգ, մեկ արվեստ» փառատոն (2006)


== Ծանոթագրություններ ==
Մագազա (այլ կիրառումներ)

Մագազա անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Մագազա - կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզում, մտնում է Բրեշիա գավառի ենթակայության տակ,
Մագազա (Կաբրիզայի վտակ) - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։
Ալբերտ Մայրապետյան

Ալբերտ Խաչատուրի Մայրապետյան (դեկտեմբերի 24, 1931(1931-12-24), Նոր Բայազետ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 2015, Երևան, Հայաստան), հայ համաճարակաբան, հիգիենիստ, առողջապահության կազմակերպիչ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1999), պրոֆեսոր։ ՀՀ ԲԳԱ ակադեմիկոս (2003):
Կենսաբան Ստեփան Մայրապետյանի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Ալբերտ Մայրապետյանը ծնվել է 1931 թվականին Նոր Բայազետում (այժմ՝ Գավառ)։ 1954 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1954-1964 թվականներին եղել է Կամոյի շրջանի շրջանային համաճարակագետ և շրջանային հիվանդանոցի ինֆեկցիոն բաժանմունքի վարիչ, 1964-1969 թվականներին՝ Մարտունու շրջանի շրջանային բուժմիավորման գլխավոր բժիշկ։ 1969-1989 թվականներին նշանակվել է ՀԽՍՀ առողջապահության նախարարության սանիտարահամաճարակային վարչության պետ, 1989-1991 թվականներին՝ առողջապահության փոխնախարար և ՀՀ գլխավոր պետական սանիտարական բժիշկ, 1991 թվականից՝ Շրջակա միջավայրի հիգիենայի և կանխարգելիչ թունաբանության ԳՀԻ տնօրեն։
1983 թվականին նախաձեռնել է ճառագայթաակտիվ մնացորդների Երևանի գերեզմանատան վերաթաղումը Հոկտեմբերյանի շրջանում (այժմ՝ Արմավիրի մարզ)։ Սպիտակի երկրաշարժից (1988) հետո իրականացրել է հակահամաճարակային միջոցառումներ, որոնց շնորհիվ խոշոր աղետների պատմության մեջ Հայաստանի Հանրապետությունն առաջինն է, որտեղ չեն գրանցվել համաճարակային բարդություններ։
Աշխատանքները վերաբերում են ՀՀ ազգաբնակչության շրջանում առողջ կենցաղի արմատավորման, վարակիչ հիվանդությունների դեմ պայքարի ու կանխարգելման, շրջակա միջավայրի առողջացման հարցերին։
Երևանի պետական բժշկական համալսարանում սահմանված է Ալբերտ Մայրապետյանի անվան կրթաթոշակ։


== Անդամակցություն ==
ԽՍՀՄ առողջապահության նախարարության «Առողջապահության գերազանցիկ», 1962 (Կամոյի շրջանում դիֆթերիայի վերացումն ապահովելու համար)
ՀՀ հիգիենիստների և սանիտարական բժիշկների գիտական ընկերությունների վարչության անդամ, 1972։
Համաճարակաբանների և մանրէաբանների գիտական ընկերությունների վարչության անդամ, 1971:
ՌԴ պետական քիմիացման կոմիտեի նախագահության անդամ, 1992 :
Էկոլոգիական գիտությունների ակադեմիայի անդամ
Կենսագործունեության անվտանգության միջազգային ակադեմիայի անդամ, 2001:


== Պարգևներ ==
Պատվո նշան շքանշան
ԽՍՀՄ ԺՏՆՑ ոսկե մեդալ, (1966)
Ն. Ֆ. Գամալեայի մեդալ, (1966)
Լ. Պաստյորի մեդալ, (1967)
Մ. Վ. Լոմոնոսովի ոսկե մեդալ,


== Երկեր ==
Организация и тактика гигиенических и противоэпидемических мероприятий в условиях стихийных бедствий и массовых катастроф, Е. 2000 (համահեղինակ).


== Ծանոթագրություններ ==
Ազդուաբանություն

Ազդուաբանություն (հին հունարեն՝ ἔμφασις, «արտահայտչականություն»), առօրյա, բեմական, հռետորական, բանաստեղծական խոսքի հուզաարտահայտչական ուրույն կառուցում՝ առոգանության, ինտոնացիայի փոփոխությամբ լեզվական այլ միջոցներով և հռետորական տարբեր ձևերով։ Գրականության լեզվում հատկանշական է առանձնապես քնարական ստեղծագործություններին։
Ազդուաբանությունը կարող է իրականացվել հետևյալ կերպ․

Շեշտա-առոգանական մեթոդ․ ձայնը բարձրացնելով կամ իջացնելով, բառերի վրա շեշտի փոփոխությամբ, ընդգծվող բառի երկար արտասանությամբ
Հռետորական ձևերի կիրառություն․ տարբեր կրկնություններ, բառերի անսովոր դասավորություն
Դիմում
Ձայնարկություններ
Գրավոր ձևով կարող է օգտագործվել նաև տեքստի ֆորմատի փոփոխությունը, օրինակ՝ շեղատառ գիրը, մեծատառ տառերով բառերի օգտագործումը և այլն


== Ծանոթագրություններ ==
Թավաքյալի

Թավաքյալի, բլուր Ադրբեջանի Օրդուբադի շրջանում, Ողոհի գյուղի մոտ, Գիլանչայ գետի վերին հոսանքում, Նորակերտ գյուղից հյուսիս-արևելք։


== Ծանոթագրություններ ==
Թիթեռնիկը

Թիթեռնիկը (դան․՝ Hyldemoer), դանիացի հեքիաթագիր Հանս Քրիստիան Անդերսենի հեքիաթը։ Գրվել է 1844 թվականին։


== Սյուժե ==
Հեքիաթը պատմում է մի թիթեռնիկի մասին, որը ցանկանում էր ամուսնանալ ամենալավ ծաղկի հետ։ Սակայն նա չէր կարողանում կողմնորոշվել, այդ իսկ պատճառով գնում է և հարցնում դաշտային երիցուկին, որը գուշակություններ էր անում։ Բայց պատասխան չստանալով` հեռանում է նրանից։
Թիթեռնիկն ամեն ծաղկի մեջ մի թերություն տեսնում էր, վախենում էր, որ նրանք շատ շուտ կթոշնեն։ 
Արդեն աշուն էր, և թիթեռնիկը որոշում է ամուսնանալ անանուխի հետ, սակայն նրանից մերժում է ստանում։
Շուտով եղանակները վատանում են և հենց այդ օրերին էլ նա ընկնում է մի տաք սենյակ։ Այնտեղ նրան տեսնում են և գնդասեղը մարմինը խրելով` ամրացնում մի արկղի մեջ ուրիշ հազվագյուտ թիթեռների շարքում։ Նա իրեն մխիթարում էր` ասելով, որ հիմա նա ծաղկի նման է, և որ սա էլ ամուսնության նման է։ Սակայն սենյակի ծաղիկները ասում էին, թե դա վատ մխիթարություն է։ Իսկ թիթեռնիկը չէր ցանկանում նրանց հավատալ։


== Կերպարներ ==
Թիթեռնիկ
Դաշտային երիցուկ
Անանուխ
Սիսեռ
Սենյակի ծաղիկներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հանս Քրիստիան Անդերսեն. «Թիթեռնիկը», ձայնային տարբերակ
Նիկիտովկա (գյուղ, Տրոստյանեցի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկիտովկաՆիկիտովկա (ուկրաիներեն՝ Микитівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Տրոստյանեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նիկիտովկա գյուղում բնակվում էր 313 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կլեմյատինո (այլ կիրառումներ)

Կլեմյատինո, կարող է վերաբերել՝

Կլեմյատինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի կազմում։
Կլեմյատինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Կլեմյատինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
Կլեմյատինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Կլեմյատինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Կլեմյատինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Կլեմյատինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Յոզեֆ Ֆրանկ

Յոզեֆ Ֆրանկ, (գերմ.՝ Joseph Frank, հուլիսի 15, 1885(1885-07-15)[…], Բադեն, Ստորին Ավստրիա, Ավստրո-Հունգարիա - հունվարի 8, 1967(1967-01-08)[…], Օսկար, Շվեդիա և Ստոկհոլմ), ավստրիացի և շվեդ ճարտարապետ՝ հրեական ծագումով։ Աշխատել է Օսկար Շտրանդի հետ և կապված է եղել Վենսկիի հետ։ 1933 թվականին նա տեղափոխվել է Շվեդիա, որտեղ աշխատել է «Svenskt Tenn» դիզայներական ընկերությունում և ստեղծել է բազմաթիվ դիզայներական աշխատանքներ մինչև իր կյանքի վերջը։ 1965 թվականին Ֆրանկին շնորհվել է Ավստրիայի մրցանակ ճարտարապետության ոլորտում։


== Կենսագրություն ==
Յոզեֆ Ֆրանկը ունի հրեական ծագում։ Նրա ծնողները՝ առևտրական Իգնազ (Իսահակ) Ֆրանկը (1851 թվականի հոկտեմբերի 17-1921 թվականի հունվարի 27, Վիեննա) և Վիեննայում ծնված Ջեննին (1861 թվականի սեպտեմբերի 3- 1941 թվականի փետրվարի 10), արմատներով Հունգարիայի Հևես քաղաքից էին։ Յոզեֆը նախագծել է իր ծնողների գերեզմանները, ովքեր թաղվել են Վիեննայի կենտրոնական գերեզմանոցում (19-րդ խումբ, 58-րդ շարք, 52 գերեզման)։ Նա ճարտարապետություն է սովորել Վիեննայի տեխնոլոգիայի համալսարանում։ Այնուհետև նա դասավանդել է Վիեննայի արվեստի դպրոցներից մեկում 1919-1925 թվականներին։ Նա Վիեննայի Վերկբունդի հիմնադիրներից է։ 1933 թվականին նա գաղթել է Շվեդիա` չնայած նրան Վիեննա վերադարձնելու փորձերին։ «Վիեննական խմբակ» մանիֆեստը նրա հրապարակումներից երեքն ընդգրկել է կանոնակարգի ցուցակի մեջ։ Նա նաև ֆիզիկոս, մաթեմատիկոս և փիլիսոփա Ֆիլիպ Ֆրանկի եղբայրն է։


== Գրականություն ==
Johannes gap:Josef Frank 1885—1967. Furniture and equipment and theories, 1981
John Hermann gap and CzechTourism:Joseph Frank 1885—1967, 1981
Nina Stritzl-Levine:Josef Frank, architect and designer, 1996
Mikael Bergquist and Olof Michelsen:Josef Frank — Architecture, 1996
Maria Welzig:Josef Frank 1885—1967. The architectural work, 1998
Christopher Long:Josef Frank. Life and Work, 2002
Guide Austrian authors of Jewish origin 1 p. 348.
Biographical Handbook of German emigration to 1933 Volume 2 / 1 p. 317.
S. Taylor:Who’s Who in Central-and East-Europe 1933/34 p. 279.
Iris Meder (ed.), Josef Frank 1885—1967 — A Modern of disorder, May 2008


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրանկի աշխատանքները bonluxat.com կայքում (անգլ.)
Մակար Չուդրա

Մակար Չուդրա (ռուս.՝ Макар Чудра), Մաքսիմ Գորկու առաջին տպագրական ստեղծագործությունը։ Հրատարակվել է 1892 թվականին «Կավկազ» թերթում։ Պատմվածքը առաջին անգամ ստորագրվել է Մ. Գորկի կեղծանունով։ Էկրանավորվել է ռեժիսոր Էդուարդ Լոտյանույի կողմից 1976 թվականին։


== Սյուժե ==

Ստեղծագործության գլխավոր հերոսը մի ծեր գնչու Մակար Չուդրան է։ Նա մի լեգենդ է պատմում երկու երիտասարդ գնչուների՝ Լոյկո Զոբարայի և Ռադիի ողբերգական հանդիպման մասին, ովքեր սիրում են միմյանց, բայց այդ զգացմունքը համարում են մի շղթա, որը զրկել է իրենց անկախությունից։ Արդյունքում Լոյկոն սպանում Ռադույին և բոլոր մոտ կանգնում է նրա առաջ, արդեն մահացած, ծնկի գալով, այսպիսով կատարելով աղջկա կողմից ավելի վաղ դրված իրենց հարսանիքի պայմանը։ Ռադիի հայրը, ով տեսավ դստեր մահը, Լոյկոյին սպանում է դանակով։


== Ստեղծման պատմություն ==
1892 թվականի ամռանը գտնվելով Թիֆլիսում, Ալեքսեյ Պեշկովը հանդիպեց հեղափոխական շարժման մասնակից Ալեքսանդր Կալյուժնիին։ Լսելով պատանու պատմություններ ճամփորդության մասին, Կալյուժնին անգամ առաջարկում էր նրան գրի առնել այդ պատմությունները։ Երբ «Մակար Չուդրա» պատմվածքի  ձեռագիրը պատրաստ էր, Կալյուժնին ծանոթ լրագրողի՝ Ցվետնիցկովի օգնությամբ կարողացավ  «Կավկազ» թերթում տպագրել պատմվածքը։
1925 թվականին Կալյուժինին ուղղված նամակում Գորկին հիշեցրել է իր գրական դեբյուտի մասին, նշելով՝ «Ձեր հարվածին ես պարտական եմ նրանով, որ արդեն երեսուն տարի է ծառայում եմ ռուս արվեստին»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Павел Басинский // Горький. — М.: Молодая гвардия, 2005. — 451 [13] с. — (ЖЗЛ). — 5000 экз. — ISBN 5-235-02850-3
Դուբինա (գյուղ, Ստարոկոնստանտինովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴուբինաԴուբինա (ուկրաիներեն՝ Дубина), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դուբինա գյուղում բնակվում էր 63 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,281 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 224,2 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կառլո Կալաձե

Կառլո Կալաձե (վրաց.՝ კარლო კალაძე, 1907, մարտի 16 - 1988, դեկտեմբերի 10, Թբիլիսի), վրացի գրող, դրամատուրգ։ Վրաստանի գրողների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Կառլո Կալաձեն սովորել է Քութայիսի ռեալական դպրոցում, ապա Թիֆլիսի մանկավարժական ինստիտուտի գրական ֆակուլտետում։ Առաջին բանաստեղծությունները տպագրվել են 1920 թվականին մամուլում, առաջին գիրքը՝ 1926 թվականին։ 1927-1930 թվականներին եղել է Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական ակադեմիական թատրոնի տնօրենը։
Մի շարք ժողովածուներ թարգմանվել են ռուսերեն, ուկրաիներեն և այլ լեզուներով։ Զբաղվել է թատերգությամբ։ Գործերից բեմադրվել են Թբիլիսիի և այլ թատրոններում։


== Մրցանակներ ==
Թբիլիսիի պատվավոր քաղաքացի, 1982 թ.
Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան
Վրաստանի արվեստի վաստակավոր գործիչ


== Մատենագիտություն ==
მხოლოდ ახალი, მხოლოდ რჩეული ։ ლექსები (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 1987. - 253გვ.
ნათარგმნი ლექსები და პოემები (მთარგმნელი). - თბილისი, საბჭ. მწერალი, 1961. - 191გვ.
რჩეული ლექსები (ავტორი). - თბილისი, საბლიტგამი, 1939. - 80გვ.
როგორ ։ დრამა ოთხ ნაწილად (ავტორი). - ტფილისი, პ/სკ. სტ., 1933. - 94გვ.
ხატიჯე ։ დრამა ოთხ მოქმედებათ (ავტორი). - ტფილისი, პ/სკ. სტ., 1933. - 80გვ.
ტრაღედია ოხ! მეამბოხე (ავტორი) // ალმანახი დარიალი. - ტფილისი, ს.მ.უ.ს. პოლიგრაფ. განყოფილ. მე-3 სტ., 1926. - 79გვ.


== Ծանոթագրություններ ==
Ալացկիվի (դղյակ)

Ալացկիվի (դղյակ) (էստ․՝ Alatskivi loss, գերմ.՝ Schloss Allatzkiwwi),   դղյակ էստոնիայում՝  կառուցված Տարտումաա նահանգի Ալացկիվի շրջանում՝  ամրոցը վերակառուցվել է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին նեոգոթիկ ոճով։


== Նկարագրություն ==
Դղյակը կառուցվել է համանուն լճի ափին։ Այն անհամաչափ հատակագծով կառույց է, որի մի թևը մեծ է մյուսից, մեկը միահարկ է, մյուսը՝ երկհարկանի։  Դղյակի շուրջը տեղակայված են 41 փոքր օժանդակ կառույցներ (նախկինում՝ 57՝ լվացքատուն, խոհանոց, ախոռներ, հողմաղաց, եկեղեցի, գերեզմանատուն և այլն)։ Դղյակը շրջապատված է 130 հեկտար տարածքով զբոսայգով, որն ամենամեծն է Տարտումաայում։ Զբոսայգու հիմնական ծառատեսակներն են կաղնին, հացենին, թխկին, լաստենին։ Կից ճանապարհի եզրերին տնկված են լորենիներ։ Լճակից բացի զբոսայգում կա երկու փոքր ջրավազան։ Այստեղ կարելի է տեսնել դյուցազուն Կալևիպոեգի քանդակը։  Նախկինում այնտեղ էր գտնվում նաև  Ապոլլոնի արձանը, որն այսօր Տալլինի Կադրիորգի զբոսայգում է։


== Պատմություն ==
Դղյակը կառուցվել է 16-րդ դարի վերջին։ Նրա մասին առաջին անգամ հիշատակվել է 1601 թվականին։ 1628 թվականին Շվեդիայի արքա Գուստավ II Ադուլֆը նվիրել է այն իր քարտուղար Յուհան Ադլեր Սալվիուսին։ 1642 թվականին դղյակն անցել է կալվածատեր Յոահիմ Կրոնմանին, 1753 թվականին՝ Շտակելբերգ ընտանիքին, իսկ 1870 թվականին՝ Նոլքեն ընտանիքին։ 1876 - 1885 թվականներին բարոն Արվեդ Գեորգ ֆոն Նոլքենը վերակառուցեց դղյակը շոտլանդական բարոնական ոճով՝ Շոտլանդիայում արքայական նստավայր Բալմորալ ամրոցի օրինակով։
1919 թվականին Անկախության պատերազմի ընթացքում դղյակն ազգայնացվեց և փոխանցվեց գյուղատնտեսության նախարարության տնօրինությանը։ Այն ծառայել է որպես դպրոց, սահմանապահների զորանոց, կոլտնտեսության վարչական շենք, կինոթատրոն և գրադարան։
2005—2011 թվականներին իրականացված մեծածավալ վերականգման արդյունքում դղյակը վերստացավ իր սկզբնական տեսքը։ Առաջին հարկի հինգ սենյակները տրամադրված են դիրիժոր և կոմպոզիտոր Էդուարդ Տուբինի թանգարանին։ Դղյակում անց են կացվում տարբեր հանդիպումներ, գիտաժողովներ, սեմինարներ, որոնց համար կահավորված են 60-120 տեղ ունեցող երեք դահլիճներ։ Կա ռեստորան և 8 անձի համար նախատեսված հյուրանոցային լյուքս-համարներ։ Նկուղային հարկում գտնվում է այստեղ երբևէ ապրած մարդկանց մոմե արձանների թանգարանը։
1997 թվականին դղյակն ընդգրկվել է Էստոնիայի մշակութային հուշարձանների պետական ցուցակում, 13.05.2019-ի տեսչական ստուգման ժամանակ վիճակը գնահատվել է գոհացուցիչ։ 


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տե՛ս նաև ==
Էստոնիայի ամրոցների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт замка Алатскиви (էստոներեն) (անգլ.) (ռուս.)
История замка на его официальном сайте(էստոներեն)(անգլ.)(ռուս.)
Замок Алатскиви (ռուս.) на сайте own-way.me, 16 июля 2014
Замок Алатскиви (անգլ.) (էստոներեն) (գերմ.) (իսպ.) (ֆր.) (իտալ.) (շվեդ.) (ռուս.) (ֆին.) (լեհ.) (չին.) (ճապոներեն) (լատիշերեն)
California Fried Chicken

California Fried Chicken (CFC), ինդոնեզական հասարակական սննդի ռեստորանների ցանց, մասնագիտացված հավից պատրաստված ուտեստների վրա։ 2011 թվականի հուլիսի դրությամբ ողջ Ինդոնեզիայում աշխատում է 215 ռեստորան։


== Հիմնադրում ==
Ցանցը հիմնվել է 1983 թվականին Ջակարտայում, որպես ամերիկյան Pioneer Take Out ընկերության ինդոնեզական տարբերակ։ Նա ունի ամերիկյան անվանում և հիմա դարձել է ամբողջապես Ինդոնեզիային պատկանող անկախ ցանց։ Այս պահին ընկերությունում աշխատում է 1400 մարդ։
Ջակարտայում իրականացվող հետազոտությունները ցույց են տվել, որ սա Ինդոնեզիայի արագ սննդի կետերից հայտնությամբ հինգերորդն է՝ Restoran Saderhana-ից, KFC-ից, ՄաքԴոնալդս-ից և Pizza Hut-ից հետո։ Հիմա CFC ռեստորանները հաճախ կարելի է տեսնել առևտրի կենտրոններում կամ սուպերմարկետների մոտ։ CFC-ն 1990-ականերին ուներ ռեստորանների շարք Չինաստանում, սակայն այդ ռեստորանները հիմա չեն գործում։
CFC-ի պատկերանշանը և մարքետինգը շատ նման է KFC-ին։ CFC-ն իր պատկերանշանի համար օգտագործում է կարմիր և սպիտակ տառեր։ Ընկերության գովազդային կարգախոսը`«Bukan Cuma Ayam» («Ոչ միայն հավ»)։


=== Քննադատություն ===
Չնայած այս ցանցը դարձավ շատ հաջողված, սակայն այն գնահատվել է քնադատների կողմից որպես ամերիկյան մշակույթի համաշխարհային գլոբալիզացիա։ Ինչպես նաև քննադատները այս ցանցը ծաղրական անվանել են «KFC-ի նմանակ (կլոն)»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
www.cfcindonesia.com  California Fried Chicken. պաշտոնական կայք
Մամլակ

Մամլակ, փականագործի կամ ատաղձագործի գործիք, որը օգտագործվում է մանրամասը սեղմելու և պահելու նպատակով, և վերջինիս վրա աշխատանք կատարելու համար՝ սղոցելու, շաղափելու, ռանդելու, շուշաթղթելու, ծռելու և այլն։
Մամլակը բաղկացած է երկու զուգահեռ շուրթերից, որոնցից մեկը սովորաբար անշարժ է (իրան), իսկ մյուսը  շարժական։ Սրանց միջև սեղմվում է մանրամասը։ Մամլակի շուրթերի իրար մոտեցումն ու սեղմումը կատարվում է պտուտակի միջոցով կամ արտակենտրոնակի բռնակը ձեռքով, սեղմված օդով (պնևմատիկ) կամ հեղուկով (հիդրավլիկական) պտտելով։ Մամլակը կարող է եռակցված լինել սեղանին, հեղույսներով ձգված լինի կամ կրելի տարբերակի դեպքում պտուտակով սեղմվի սեղանին։
Մամլակները արտադրվում են տարբեր նյութերից։ Փականագործինը սովորաբար մետաղից, ատաղձագործինը՝ փայտից։
Սանդրինգհեմ (Նորֆոլք)

Սանդրինգհեմ, գյուղ և եկեղեցական ծուխ Անգլիայի Նորֆոլք կոմսությունում։
Գյուղը գտնվում է Դերսինգհեմից 2 կմ դեպի հարավ, Կինգս Լիննից 12 կմ դեպի հյուսիս և Նորվիչից 60 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Եկեղեցական ծուխը ձգվում է Սանդրինգհեմ գյուղից դեպի արևմուտք մոտավորապես 6 կմ մինչև Վոշի ափերը ընդգրկելով Վեստ Նյուտոն և Վոլֆերտոն գյուղերը։ Այն ունի 41.91 կմ² տարածություն և 2001 թ. ուներ 176 տուն 402 բնակչությամբ։ Ըստ 2011 թ. մարդահամարի գյուղի բնակչությունը աճել է հասնելով 437-ի։ Տեղական կառավարության որոշմամբ ծուխը տեղակայված է Քինգս Լիննի և Վեստ Նորֆոլկի շրջանում։ Սանդգրիգհեմը քաջ հայտնի է այնտեղ գտնվող Սանդրիգհեմ Հաուզով և իր կալվածքով, որը Թագուհի Եղիսաբեթ II—ի և նրա մի քանի նախորդների սիրված ամառանոցն էր։ Սանդրիգհեմ Հաուզի մոտ է գտնվում Թագավորական Ախոռը, որտեղ գտնվում են թագավորական ձիերը։ Գյուղը Դիանա արքայադուստր Ուելսի ծննդավայրն է։


== Արտաքին հղումներ ==
Information from Genuki Norfolk on Sandringham.
Chisholm Hugh, ed. (1911)։ «Sandringham»։ Encyclopædia Britannica 24 (11th ed.)։ Cambridge University Press։ էջ 141
Բելտերտույուկ

Բելտերտույուկ (ռուս.՝ Бельтертуюк), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կատուն գետի աջ ափով՝ 264 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100006619
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100661
Ավազանի կոդը - 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Դարկո Մալետիչ

Դարկո Մալետիչ (բոս․՝ Darco Maletić, հոկտեմբերի 20, 1980(1980-10-20), Բանյա Լուկա, Բոսնիայի և Հերցեգովինայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), սերբ ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Խաղացել է Բոսնիա և Հերցեգովինայի ազգային հավաքականում։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Դարկո Մալետիչն իր ծննդավայր Բանյա Լուկայի «Բորաց» ակումբի սան է, մեծահասակների թիմում իր կարիերան սկսել է նույն ակումբում։ «Բորացի» մեծահասակների թիմում անցկացնելով մեկ մրցաշրջան՝ Դարկոն մեկնել է խաղալու արտերկրում։ 2001 թվականին նա խաղացել է Վիեննայի «Ռապիդում», ապա շուրջ երկու տարի անցկացրել է սլովենական «Պուբլիկում» ակումբում։ 
2004 թվականին Մալետիչը խաղացել է Սանկտ Պետերբուրգի «Զենիթում», առաջնությունում 2 խաղ է անցկացրել հիմնական թիմի կազմում և 14 խաղ՝ փոխարինողների կազմում։ 2005 թվականին վարձավճարով տրվել է Յարոսլավլի «Շիննիկում», որտեղ նույնպես չի կարողացել ամրապնդվել առաջին թիմում (8 խաղ հիմնական կազմում, 11՝ փոխարինողների)։ Դրանից հետո նա կարճ ժամանակ խաղացել է Ռումինիայում՝ «Վասլույ» թիմի կազմում։ 
2006-2009 թվականներին Դարկոն խաղացել է Բելգրադի «Պարտիզանում», որում պարբերաբար դուրս է եկել խաղադաշտ և որոշակի հաջողությունների հասնել (44 խաղ, 2 գոլ, 2007 թվականին՝ Սերբիայի չեմպիոն և գավաթակիր)։ 2009-2010 թվականներին 10 խաղ է անցկացրել գերմանական «Կոբլենց» ակումբում՝ դառնալով մեկ գոլի հեղինակ։ Կարճ ժամանակով վերադարձել է «Բորաց», որտեղ անցկացրել է 21 խաղ և դարձել 6 գոլի հեղինակ։ 2011 թվականի հուլիսին նա միացել է ղազախական «Ակտոբեին»։ 2012 թվականի ամռանը Դարկոն դարձել է Պավլոդարի «Իրտիշի» խաղացող։ Իսկ ձմռանը նա վերադարձել է հարազատ «Բորաց» ակումբ։
2013 թվականի օգոստոսին ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվել է բոսնիական «Վելեժ» ակումբ, որտեղ անցկացրել է երկու մրցաշրջան։ 2016 թվականին կրկին վերադարձել է «Բորաց», որտեղ էլ 2017 հունվարի 1-ին ավարտել է ֆուտբոկիստի կարիերան։


=== Ազգային հավաքականում ===
2007-2012 թվականներին Մալետիչը խաղացել է Բոսնիա և Հերցեգովինայի ազգային հավաքականում՝ անցկացնելով 18 խաղ և դառնալով 1 գոլի հեղինակ։


== Նվաճումներ ==
Բոսնիա և Հերցեգովինայի չեմպիոն (1)՝ 2010/11
Սերբիայի չեմպիոն (1)՝ 2007/08
Սերբիայի գավաթակիր (1)՝ 2007/08
Ղազախստանի գավաթի եզրափակչի մասնակից (1)՝ 2012


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը footballdatabase.eu-ում(անգլ.)
Պրոֆիլը weltfussball.de-ում(գերմ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրությունը UEFA.com կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Դոբրյանսկի շրջան

Դոբրյանսկի շրջան (ռուս.՝ Добрянский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պերմի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Դոբրյանկա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 5192 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 56856 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 10,95 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Սորել (Սոմի գավառ)

Սորել (ֆր.՝ Sorel), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 165 մարդ, բնակչության խտությունը` 20.78 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.94 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 60 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 110 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 76-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 34։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,1 %։ 76 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 58 անձ (39 տղամարդ և 19 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (11 տղամարդ և 7 կին)։ 34 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կուզմինկա (Նեկլինովսկի շրջան)

Կուզմինկա (ռուս.՝ Кузьминка ), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում։ Մտնում է Սովետինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Դինամի

Դինամի  (իտալերեն՝ Dinami) կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Վիբո Վալենտիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3542 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 81 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 44 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89833։ Հեռախոսային կոդը՝ 0966։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք Archived 2007-08-19 at the Wayback Machine.
Կոմունիզմի դրոշով

«Կոմունիզմի դրոշով», խորհրդային շրջանի հայկական երկօրյա թերթ, Նախկին ՀԿԿ (Հայաստանի Կոմունիստական կուսակցություն) Թալինի շրջկոմի և ժողովրդական պատգամավորների շրջանային խորհրդի օրգան։ Լույս էր տեսնում 1953-1962 թվականներին, իսկ 1965 թվականից՝ Թալինում։
Լուսաբանել է շրջանի կուսակցական, արհմիութենական և կոմերիտական կազմակերպությունների աշխատանքները, կոլեկտիվ և խորհրդային տնտեսությունների առօրյան, նյութեր տպագրել գյուղատնտեսության և արդյունաբերության ենթադրյալ զարգացման ուղիների վերաբերյալ, անդրադարձել անասնապահության խնդիրներին, շրջանի աշխատավորությանը մոբիլիզացնել ԽՄԿԿ և ՀԿԿ համագումարների որոշումների իրագործման համար։
Լայն տեղ էր հատկացրել սոցմրցությանը, քարոզել առաջավոր համարվող տնտեսությունների փորձը, անդրադարձել երիտասարդության ագիտացիոն դաստիարակությանը, գիտության և արտադրության հարցերին։ Տպագրել է մշակութային ու մարզական կյանքը պատկերող հաղորդումներ ու լուրեր, գրական ստեղծագործություններ, բժշկական, իրավաբանական խորհրդատվություններ։ 
Հաջորդել է «Բոլշևիկյան դրոշով» (1932-1953 թվականներ) թերթին։
Ժամխաթուն

Ժամխաթուն, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն ժամ՝ «եկեղեցի» և խաթուն բառերից։ Նշանակում է «եկեղեցասեր կին»։ Հիշատակված է 17-րդ դարում։


== Գործածություններ ==
Ժամխաթուն, կին մահտեսի Սարգսի, ով 1621 թվականին վերջին ստացող էր մի Ավետարանի։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Նափառեուլ)

Նափառեուլ գյուղի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի  հայկական եկեղեցի, որը գտնվում է Վրաստանի Կախեթի մարզի Նափառեուլ գյուղում։


== Պատմություն ==
1818 թվականին գյուղում եղել է մեկ եկեղեցի՝ «Աստ գոյ ժողովրդականաց մի տախտակաշէն [եկեղեցի], արդեամբ քվաթախէվէցի Պապայի»։  1841 թվականի և հետագա տարիների վավերագրերում հիշատակվում են քարաշեն Սբ. Աստվածածին եկեղեցին և գյուղից դուրս գտնվող գերեզմանատան մատուռըՀ։ Եկեղեցին ունեցել է հետևյալ անունները՝ Նոր Կիրակի, Սբ. Աստվածածին, Սբ. Թովմա։ Հավանաբար այդ անունները եկեղեցին ստացել է վերանորոգումներից հետո օծման արարողության արդյունքում։
Նափարեուլի հայերը քահանա չեն ունեցել։ Նույնիսկ ամենահայաշատ տարիներին գյուղը հիշատակված է Կախեթի հայ բնակչություն ունեցող, բայց անքահանա բնակավայրերի ցուցակներում։
1908-1910 թվականներին գյուղին հովվել է Սանիորի քահանան՝ Մարտիրոս Հարությունյանցը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կարապետյան, Սամվել Գևորգի; Զաքարյան, Անուշավան Հազարապետի ; Հասրաթյան, Մուրադ Մարգարի ; Չոբանյան, Պավել Աշոտի; Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող կազմակերպության (RAA) գիտական խորհուրդ.Էջ 90-91 Archived 2021-06-13 at the Wayback Machine.
Գերմանական ռազմական պոռնկանոցներ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին

Գերմանական ռազմական պոռնկանոցներ, Երրորդ Ռայխի կողմից հիմնված հասարակաց տներ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Եվրոպայի օկուպացված հատվածում՝ վերմախտի և ՍՍ զինվորների համար Այս հասարակաց տները հիմնականում նոր էին ստեղծվում, բայց արևմուտքում հաճախ հիմնվում էին գոյություն ունեցող հասարակաց տների և այլ կառույցների տեղում։ Մինչև 1942 թվականը գերմանացիների կողմից օկուպացված Եվրոպայում կար մոտավորապես 500 այսպիսի ռազմական պոռնկանոց։ Հաճախ գործելով առգրավված հյուրանոցներում և հսկվելով վերմախտի զինվորների կողմից՝ այս հաստատությունները ծառայում էին ճանապարհորդող և ճակատից հետ քաշված զինվորներին։ Ըստ արձանագրությունների՝ այս հասարակաց տներում նվազագույնը 34,140 եվրոպացի կին բռնի աշխատել է որպես մարմնավաճառ։ Արևմտյան Եվրոպայում շատ դեպքերում այս կանայք գրավված քաղաքների փողոցներից առևանգվում էին Գերմանիայի զինվորական կամ ոստիկանական շուրջկալի ժամանակ (կոչվում էր łapanka կամ rafle)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
(գերմ.) Franz W. Seidler, "Prostitution, Homosexualität, Selbstverstümmelung - Probleme der deutschen Sanitätsführung 1939-1945
(գերմ.) Max Plassmann "Wehrmachtbordelle", in: Militärgeschichtlichen Zeitschrift Heft 1/2003, hrsg. vom MGFA
Դևետակ (լեռ)

Դևետակ (սերբ.՝ Деветак, բոս․՝ Devetak), լեռնային համակարգ Բալկանյան թերակղզում։ Տեղակայված է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչատարածքային կազմավորումում։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 1424 մետր։ Դևետակը մտնում է Դինարյան բարձրավանդակի կազմում։


== Տես նաև ==
Սերբական Հանրապետության լեռների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Мала енциклопедија Просвета, I—III, Просвета, Београд, 1986.
Марковић Јован Ђ. (1990)։ Енциклопедијски географски лексикон Југославије։ Сарајево: Свјетлост։ ISBN 978-86-01-02651-3 
Атлас свијета, ЈЛЗ Мирослав Крлежа, Загреб, 1988.
Վանավեսկի

Վանավեսկի (էստ․՝ Vanaveski), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Կիպու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Քվեբեկ (այլ կիրառումներ)

Քվեբեկ, կարող է վերաբերել՝

Քվեբեկ - Կանադայի 10 նահանգներից մեկը
Քվեբեկ - կանադական Քվեբեկ ֆրանսախոս նահանգի մայրաքաղաքը
Հունաստանի ազգային կոնսերվատորիա

Հունաստանի ազգային կոնսերվատորիա (հուն․՝ Εθνικό Ωδείο), երաժշտական բարձրագույն ուսումնական հաստատություն, որը գտնվում է Հունաստանի մայրաքաղաք Աթենքում։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է 1926 թվականին՝ հույն կոմպոզիտոր և հունական ժամանակակից երաժշտական դպրոցի հիմնադիր Մանոլիս Կալոմիրիսի, ինչպես նաև նշանավոր մի շարք նկարիչների՝ Հերակլ Կալոմիրի, Մարիկա Կոտոպուլիի, Դիոնիսոս Լավրանգասի և Սոֆիա Սպանդիի կողմից։
Տարիներ շարունակ Հունաստանի ազգային կոնսերվատորիան եղել է միակ կրթական և մշակութային հաստատությունը Հունաստանում, որը ունեցել է տարբեր մասնաճյուղեր հունաշատ այլ երկրներում։ Հունաստանի ազգային կոնսերվատորիայի մասնաճյուղեր կան նաև Եգիպտոսում և Կիպրոսում։
Մի շարք հայտնի նկարիչներ համագործակցել են կոնսերվատորիայի հետ։ Նրանցից նշանավորներն են Մարիա Կալլասին, Գաբրիել Պիերնեն, Դիմիտրիս Միտրոպուլոսը և Աբրահամ Թեոդորոպուլոսը։ Կոնսերվատորիայի նշանավոր շրջանավարտներից են Մարիա Կալասին, Լեոնիդաս Կավակոսը, Ագնես Բալցան և այլք։


== Ծանոթագրություններ ==
Վոդոպադնի (Ակսայի շրջան)

Վոդոպադնի (ռուս.՝ Водопадный), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ակսայի շրջանում։ Մտնում է Բոլշելոգսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ակսայ քաղաքից գտնվում է 5 կմ հեռավորության վրա։
Մարջ Սիմփսոն

Մարջերի Սիմփսոն (անգլերեն`Marjorie Simpson, մարտի 19, 1956(1956-03-19), Capital City, Springfield's state, ԱՄՆ), « Սիմփսոններ» բազմասերիալ մուլտֆիլմի գլխավոր կերպարներից մեկը, Սիմփսոնների ընտանիքի մայրն է։ Նրա ամուսինն է Հոմեր Սիմփսոնը, իսկ զավակներն են Բարտը, Լիզան և Մեգին։ Հոմերի հայրն է Կլենսի Բուվյեն, իսկ մայրը` Ժակլին Բուվյեն։ Մարջ Սիմպսոնի կերպարի ձայնը մարմնավորում է Ջուլիա Քավները։


== Ծանոթագրություններ ==
Պրուշինկա

Պրուշինկա (ուկրաիներեն՝ Прушинка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կազատինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1760 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պրուշինկա գյուղում բնակվում էր 260 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1399 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 185,85 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գեորգի Ծերեթելի (գրող)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գեորգի ԾերեթելիԳեորգի Եֆիմի Ծերեթելի (վրաց.՝ გიორგი ექვთიმეს ძე წერეთელი, մայիսի 14 (26), 1842, Գորիսա, Վրացա-Իմերեթական նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 12 (24), 1900, Թիֆլիս, Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն), վրացի գրող, հրապարակախոս, հասարակական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
1873 թվականից ապրել է Ցյուրիխում, Ժնևում, Մյունխենում, ուսումնասիրել պատմություն և հնագիտություն։ 1877 թվականին վերադարձել է հայրենիք։ Որպես զինվորական թղթակից մասնակցել է ռուս-թուրքական պատերազմին։ 1893-1897 թվականներին խմբագրել է վրացական մարքսիստների Կվալի (Ակոս) շաբաթաթերթը։ 1868 թվականին լույս է տեսել հինգ գլուխ նրա Գուլկան վեպից (ամբողջական հրատարակություն՝ 1929 թ)։ Ամենամեծ ստեղծագործությունը Առաջին քայլ (մաս 1-2, 1890-1891) վեպն է։ Ասմաթ հորաքույրը (1888) վիպակը և Գորշ գայլ (1892) պատմվածքը համակված են աշխատավոր գյուղացու նկատմամբ համակրանքով։


== Ծանոթագրություններ ==
Եղևին բալասանային

Եղևին բալասանային (լատ.՝ Abies balsamea), սոճազգիների ընտանիքի, եղևին ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Ծառ է, որը ունի 15-20 մ, իսկ երբեմն 27 մ բարձրություն։ Բնի տրամագիծը հասնում է 30-70 սմ-ի։ Ունի բրգաձև գեղեցիկ սաղարթ, համարյա գետնի մակերեսից խիտ ճյուղավորված է։ Երիտասարդ ծառերի կեղևը գորշամոխրավուն է և հարթ։ Մոտավորապես հարյուրամյա հասակում դառնում է մոխրաշագանակագույն, իսկ հետո կարմրաշագանակագույն և ծածկվում է մանր ճաքերով։ Ընձյուղները սկզբում լինում են կանաչ, իսկ հետո դառնում են մերկ, կարմրաշագանակագույն։ Բողբոջները գնդաձև են և ունեն բաց մանուշակագույն երանգ։ Փշատերևներն ունեն 1,5-2,5 սմ երկարություն և 1,5 մմ լայնություն։ Ծառը պտղաբերում է 20-30 տարեկան հասակում, մայիս-հունիս ամիսներին։ Կոները ձևաձև-գլանաձև են, ունեն 5-10 սմ երկարություն և 2-2,5 սմ հաստություն։ Երիտասարդ կոները մուգ մանուշակագույն են, հասունները՝ մոխրագորշավուն։ Սերմերը ունեն 5-6, երբեմն նաև 8 մմ երկարություն։


== Էկոլոգիա ==
Ապրում է 150-200 տարի։ Ցածրավայրերում՝ 50-60, իսկ լեռներում՝ 70-80 տարեկան հասակում սովորաբար բունը սկսում է փտել։ Բարեխառն ցուրտ շրջաններում հիմնականում լավ է աճում։ Դիմանում է ձմեռային ուժեղ սառնամանիքներին։ Բալասանային եղևնին ունի մի շարք պարտիզային ձևեր, որոնք աչքի են ընկնում սաղարթի ձևով։


== Տարածվածություն ==
Բնական պայմաններում հանդիպում է Հյուսիսային Ամերիկայում, փշատերև անտառների գոտում։ Արևելքում հասնում է համարյա մինչև տունդրա։ Լեռներում բարձրանում է մինչև անտառի վերին սահմանը (1500—2500 մ)։ Հյուսիսային Ամերիկայում ամենատարածված եղևինն է։ Հաճախ հանդիպում է ցածրադիր վայրերում, սև եղևինների, ամերիկյան խեժափիճու, արևմտյան թույայի, դեղին կեչու, սև հացենու, կարմիր թխկու և այլ ծառատեսակների հետ միասին։ Բարձրադիր վայրերում բալասանյան եղևնու ուղեկիցներն են կանադական թսուգան, խոշորատերև հաճարենին, շաքարային թխկին եւ այլ տեսակներ։ Մաքուր տնկարկներ է առաջացնում ճահճոտ 
վայրերում եւ բարձրլեռնային շրջաններում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սերյոժա Հակոբյան

Սերյոժա Հարությունի Հակոբյան (1918, Առաջաձոր, Հայաստան - անհայտ), հայ մանկավարժ։ ԽՄԿԿ անդամ (1943): Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Սերյոժա Հակոբյանը ծնվել է 1918 թվականին, Ղափանի շրջանի Առաջաձոր գյուղում։ 1936 թվականին ավարտել է Ղափանի № 1 միջնակարգ դպրոցը, ապա՝ երկամսյա մանկավարժական դասընթացները և նշանակվել Դավիթբեկ գյուղի յոթնամյա դպրոցի աշխարհագրության ուսուցիչ, աշխատել է նաև Առաջաձորի դպրոցում։ 1938 թվականին Հակոբյանը զորակոչվել է պարտադիր զինվորական ծառայության։
1941 թվականին մասնակցել է Մոսկվայի պաշտպանության մարտերին, 475-րդ, 1075-րդ հրաձգային գնդերում որպես գնդացրային դասակի հրամանատար, լեյտենանտի կոչումով։ 2-րդ բելոռուսական ռազմաճակատի 50-րդ բանակի 369-րդ հրաձգային դիվիզիայի 1223-րդ հրաձգային գնդում եղել է վաշտի, գումարտակի հրամանատար, կռվել է Կուրսկի աղեղում, մասնակցել Բելոռուսիայի, Լեհաստանի ազատագրման մարտերին, հասել Գերմանիա, խաղաղության մակագրություն թողել Ռայխստագի պատին։ Ռազմաճակատում ցուցաբերած խիզախության համար պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի, Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի և Կարմիր աստղի շքանշաններով ու մի շարք մեդալներով։ 1943 թվականին ռազմաճակատում Հակոբյանը ընդունվել է կուսակցության շարքերը։
Բանակից զորացրվելուց հետո շարունակել է մանկավարժական աշխատանքը հայրենի Առաջաձոր գյուղում։ 1954 թվականին ավարտել է Երևանի ռուսական մանկավարժական ինստիտուտը և նշանակվել հայրենի գյուղի դպրոցի ուսմասվար և երեկոյան դպրոցի տնօրեն։ Մի քանի անգամ ընտրվել է պատգամավոր, եղել է կուսակցական կազմակերպության քարտուղար։


== Պարգևներ ==
Կարմիր դրոշի շքանշան
Կարմիր աստղի շքանշան
Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Կատանսկոե (գյուղ, Վելիկա-Պիսարևկայի շրջան)

Կատանսկոե (ուկրաիներեն՝ Катанське), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Վելիկա-Պիսարևկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Վիլի։ Հիմնադրվել է 1699 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կատանսկոե գյուղում բնակվում էր 504 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հայոց փոքր թվական

Հայոց փոքր թվական, Սարկավագադիր թվական, Հայոց մեծ թվականի սկըզբից առաջին 532-ամյա պարբերաշրջանն անցնելուց հետո (1084) սկսվող թվական։ Հեղինակն է Հովհաննես Սարկավագը։ Նրա կազմած երկրորդ՝ 532-ամյա պարբերաշրջանի աղյուսակում (մինչև 1616) առաջին տարվա Սուրբ Ծնունդն ու Զատիկը համապատասխանաբար ընկել են 1085-ի հունվարի 6-ին և ապրիլի 20-ին։ Հովհաննես Սարկավագը կազմել է Հայոց անշարժ տոմարական տարին միշտ սկսվել է օգոստոսի 11-ից և հաշվվել 365,25 օր, այսինքն՝ 4 տարին մեկ ունեցել է 366 օր։ Հայոց Մեծ թվականի հաշիվներում կուտակված 1 տարվա շեղումը նա առաջարկել է հանել 532-ամյա պարբերաշրջանի հետ, այսինքն՝ 532-ի փոխարեն հանել 533։ Հայոց փոքր թվականը սահմանափակ գործածություն է ունեցել, հիմնականում օգտագործվել է Հայոց Մեծ թվականին զուգահեռ։ Եվ քանի որ Սարկավագադիր տոմարը անշարժ էր, ապա Հայոց փոքր թվականի և Հայոց մեծ թվականի զուգակցությունը՝ մեկից մյուսին անցնելը, պարզ տեսք է ստացել։ Օգոստոսի 11-ից դեկտեմբերի 31-ի միջև ընկած օրերի համար այն 1083 է, մնացած դեպքերում՝ 1084։ Հայոց փոքր թվականը եկեղեցական որևէ ժողով պաշտոնապես չի հաստատել։


== Աղբյուր ==
Ջուլիետա Էյնաթյանի հոդվածը «Քրիստոնյա Հայաստան» հանրագիտարանում
Դարիո Շիմիչ

Դարիո Շիմիչ (նոյեմբերի 12, 1975(1975-11-12), Զագրեբ, Խորվաթիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), խորվաթական ֆուտբոլիստ։


== Կարիերան ակումբում ==
Շիմիչը իր կարիերան սկսել է 1992 թվականի զագրեբական «Դինամո» ֆուտբոլային ակումբում։ Հայրենի ակումբում նա խաղացել է յոթ մրցաշրջան, այդ ժամանակ նվաճելով հինգ չեմպիոնական տիտղոս։ Մինչև 1998 թվականի աշխարհի առաջնության  1998 թվականի Աշխարհի գավաթից հետո, որը հաջող էր Խորվաթիայի համար, Դարիոն միացավ «Միլանի» միջազգային հավաքականին, որի կազմում հանդես էր գալիս մինչև 2002 թվականը։ 2002-ին նա Միլանում փոխանակվեց թուրք Յումիտ Դովալայի հետ։ 2003 թվականին Միլանի հետ նվաճեց Չեմպիոնների լիգան։ 2006 թվականին պայմանագիր է կնքել «Միլան» ֆուտբոլային ակումբի հետ մինչև 2008/09 մրցաշրջանի ավարտը։ 2008 թվականի ամռանը տեղափոխվել է «Մոնակո» ֆուտբոլային ակումբ։


== Կարիերան հավաքականում ==
Շիմիչը իր նորամուտը կատարել է 1996 թվականի մարտի 13-ին Խորվաթիայի հավաքականի կազմում Հյուսիսային Կորեայի դեմ խաղում, խաղն անցկացվեց Զագրեբում և ավարտվեց տանտերերի համար 3։ 0 հաշվով տարած հաղթանակով։ Խաղացել է 1996 թվականի Եվրոպայի առաջնության հավաքականում, 1998, 2002 և 2006 աշխարհի առաջնության։ 1998 թվականին դարձել է աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ Վերջին հանդիպումը Դարիոն անցկացրեց 2008-ի օգոստոսի 20-ին Սլովենիայի հավաքականի դեմ խաղում։


== Ձեռքբերումներ ==
Դինամո Զագրեբ

Խորվաթիայի չեմպիոն - 1992/93, 1995/96, 1996/97, 1997/98
Խորվաթիայի Գավաթի դափնեկիր - 1993/94, 1995/96, 1996/97մ, 1997/98Միլան

Իտալիայի չեմպիոն - 2003/04
Իտալիայի Գավաթի դափնեկիր - 2002/03
Իտալիայի Սուպերգավաթի դափնեկիր - 2004
Լիգայի չեմպիոնների հաղթող - 200/03, 2006/07
Եվրոպայի Սուպերգավաթի դափնեկիր -2003, 2007
Աշխարհի ակումբների ֆուտբոլի առաջնություն - 2007Խորվաթիայի հավաքական

Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր - 1998


== Վիճակագրություն ==
Վիճակագրությունը 2008 թվականի ապրիլի 12-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Կաղապար:HNS
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Սեթից սար

Սեթից սար, լեռ է Ագուլիս քաղաքի հարավային մասում։ Ոչ մեծ բարձրությամբ լեռ է։ Ագուլիսի շրջակա լեռներից այս լեռը միակն էր, որի լանջերից ագուլիսցիները գարնանը հավաքում էին ծնթարյա կոչվող ուտելու բույսը։ Այս բույսի չորացած մասից ագուլիսցիները ստանում էին նաև հաճելի ու բուրումնավետ օղի։


== Ծանոթագրություններ ==
(9547) 1985 AE

(9547) 1985 AE, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի հունվարի 15-ին Կենձո Սուզուկիի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Տոյոտայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,372777 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1787 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5668 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1335,01 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,269661 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,79° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9547) 1985 AE աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(454) Մաթեզիս

(454) Մաթեզիս (անգլ.՝ Mathesis), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1900 թվականի մարտի 28-ին Առնոլդ Շվասմանի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,62664 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3342 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,919 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Մաթեզիս աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,3307 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1554,89 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,231528 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,3° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(454) Մաթեզիս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ագապե

Ագապե (հին հունարեն՝ ἀγάπη, սեր, ի տարբերություն իմաստով ոչ այնքան համարժեք հին հունարեն՝ Ἔρως բառի, որը գերազանցապես ակնարկում է զգայական սերը), սուրբ Հաղորդությունից սերված արարողություն։


== Պատմություն ==
Ագապեի նախատիպեր եղել են ինչպես հրեաների, այնպես էլ հույների և հռոմեացիների մոտ։ Նախնական շրջանում ագապեն աղքատներին տրվող սիրո ճաշ էր, վաղ եկեղեցում ս. Հաղորդության հետ կապված պաշտոնական ճաշ, որի ժամանակ համայնքի բոլոր անդամներն օգտվել են միևնույն սեղանից։ Մատուցվել է ի հիշատակ Քրիստոսի Վերջին ընթրիքի (Ա Կորնթ. 11.23)։ Սակայն ժամանակի ընթացքում ագապեի այդ իմաստը խեղաթյուրվել է։
Գանգրայի ժողովը (380) փորձել է վերականգնել ագապեի նախկին բովանդակությունը, սակայն՝ ապարդյուն։
7-րդ դարի վերջին Արևմուտքում ագապեն մեկընդմիշտ վերացավ, սակայն արևելյան որոշ եկեղեցիներում (ղպտիների որոշ հատվածի և հայերի մոտ) մնաց իբրև ս. Պատարագին հաջորդող սիրո ճաշ։
Սահակ Ա Պարթև կաթողիկոսի կանոնների մեջ հրահանգվում է քահանաներին ագապեի պաշտոնն ու Պատարագը չմատուցել առանց Ավետարան կարդալու։ Ագապեի հրավիրված աշխարհականները Պատարագից առաջ հաց չպետք է ուտեն։ Ժողովուրդը պետք է սիրով մատուցի նախնյաց՝ ագապեի համար սահմանված ընծաները։ Ներսես Բ Բագրևանդցի կաթողիկոսի օրոք գումարված Դվինի ժողովի ԱԳԱՊԵ 14 (554) 22-րդ կանոնն ամբողջովին նվիրված է Ագապեի կանոնադրությանը։
Ագապեներ մատուցվել են նաև ննջեցյալների հոգու հանգստության համար (Պարտավի եկեղեցական ժողովի ԺԸ կանոն)։ Ագապե են կոչվել նաև մատաղի համար ընծայաբերված կենդանիները։ Հետագայում դրանց վերապրուկներն արտահայտվել են ս. Զատկին մատաղ անելու սովորության մեջ։


== Գրականություն ==
Հովսեփյան Գ․, Ագապի հաստատութիւնը Հայոց եկեղեցւո մեջ, «Արարատ», 1912, էջ 997-1001։
Марр Н., След ἀγάπη у армян, "Христианский Восток", т. 1, 1913, с. 145-147.
Չափագիտության համաշխարհային օր

Չափագիտության համաշխարհային օր, միջազգային մասնագիտական տոն։ Նշվում է մայիսի 20-ին։ Սահմանվել է Կշիռների և չափումների միջազգային կոմիտեի կողմից 1999 թվականի հոկտեմբերին՝ կոմիտեի 88-րդ նիստում։


== Պատմություն ==

1875 թվականի մայիսի 20-ին Փարիզում կայացած դիվանագիտական-չափագիտական կոնֆերանսում 17 երկրի ներկայացուցիչների կողմից ստորագրվեց հայտնի մետրային հռչակագիրը՝ առաջին միջկառավարական համաձայնագիրը գիտատեխնիկական համագործակցության մասին, որը հիմք դրեց միակ միջազգային չափագիտական տարածության ստեղծմանը։ Պայմանագրի բազմակողմանի ստորագրումը մեծ մասամբ հնարավոր է դարձել ռուս գիտնականների, մասնավորապես` Դմիտրի Մենդելեևի և ակադեմիկոսներ Օ.Վ. Ստրուվեի, Գ.Ի. Վիլադայի և Բ.Յակոբիի ջանքերի շնորհիվ։
Չափագիտության համաշխարհային օրվա նախաշեմին մամուլում հրապարակվում է չափ ու կշռի միջազգային բյուրոյի տնօրենի ուղերձը (2013 թվականից այդ պաշտոնը զբաղեցնում Է Մարտին Միլթոնը) չափագիտական հանրությանը։


== Տոնի կարգախոսներ ==
2005՝ «Համաշխարհային վստահությունը հետազոտության միջոցով Միավորների միջազգային համակարգի շրջանակներում»
2006՝ «Չափագիտությունը՝ ի նպաստ ամբողջ աշխարհի»
2007՝  «Չափումներ մեր միջավայրում»
2008՝ «Օլիմպիական խաղերն անհնար են առանց չափումների»
2009՝ «Չափումներ առևտրի մեջ»
2010՝ «Չափումներ գիտության և տեխնիկայի մեջ։ Կամուրջ դեպի նորարարություն»
2011՝ «Չափումներ քիմիայի մեջ։ Քիմիական չափումներ մեր կյանքի, մեր ապագայի համար»
2012՝ «Չափագիտություն անվտանգության համար»
2013՝ «Չափումներ առօրյա կյանքում»
2014՝ «Չափումները և էներգետիկ գլոբալ խնդիրը»
2015՝ «Չափումներ և լույս»
2016՝ «Չափումներ դինամիկ աշխարհում»
2017՝ «Չափումներ փոխադրամիջոցների համար»
2018՝ «Մշտական զարգացման մեջ՝ Միավորների միջազգային համակարգ»
2019՝ «Չափման միավորների միջազգային համակարգը սկզբունքորեն ավելի լավ է» (անգլ.՝ The International System of Units — Fundamentally better»)
2020՝  «Չափումներ համաշխարհային առևտրի համար» (անգլ.՝ Measurements for global trade)
2021՝ «Չափումներ առողջության համար»


== 2015 ==
2015 թվականին չափագիտության համաշխարհային օրն անցկացվել է «Չափումներ և լույս» կարգախոսի ներքո, քանի որ 2015 թվականը ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի կողմից հռչակվել է լույսի միջազգային տարի։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Кравченко Ю. В. 20 мая — профессиональный праздник метрологов // Мир измерений. — 2004. — № 8. — С. 104—105.
Крутиков В. Н. Навстречу всемирному дню метрологии // Главный метролог. — 2006. — № 2. — С. 2.


== Արտաքին հղումներ ==
World Metrology Day Պաշտոնական էջ
Մարուսինո (այլ կիրառումներ)

Մարուսինո, կարող է վերաբերել՝

Մարուսինո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի կազմում
Մարուսինո - գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տուլչինի շրջանում
(1671) Չայկա

(1671) Չայկա (անգլ.՝ Chaika), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1934 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Գրիգորի Նեույմինի կողմից Սիմեիզում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,588252 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9242 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2523 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1520,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,236698 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,96° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1671) Չայկա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Չերվոնոոզերսկի գյուղական խորհուրդ (Պուտիլվսկի շրջան)

Չերվոնոոզերսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Червоноозерська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվլսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնոոզերսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 525 մարդ։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Նյու Քասլ շրջան (Դելավեր)

Նյու Քասլ շրջան (անգլ.՝ New Castle County), ԱՄՆ Դելավեր նահանգի 3 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.279 կմ² է, բնակչությունը՝ 538.479 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ուիլմինգտոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1664 թ.։