Դիանա Միթֆորդ

Դիանա Ֆրիմեն Միթֆորդ, լեդի Մոսլի (անգլ.՝ Diana Freeman-Mitford, Lady Mosley, հունիսի 17, 1910(1910-06-17)[…], Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - օգոստոսի 11, 2003(2003-08-11)[…], Փարիզի 7-րդ շրջան, Ֆրանսիա), բրիտանացի արիստոկրատ և գրաքննադատ։ 
Հայտնի Միթֆորդ քույրերից մեկը։ 1929-1932 թվականներին եղել է Մոյնի 2-րդ բարոն Բրայան Գինեսի կինը, 1936-1980 թվականներին՝ սըր Օսվալդ Մոսլիի, որը հիմնադրել էր Ֆաշիստների բրիտանական միությունը։ Երեք ինքնակենսագրական աշխատությունների հեղինակ է, որոնցից առաջինը՝ «Հակադրություններով լի կյանքը» (անգլ.՝ A Life of Contrasts), դարձել է բեսթսելեր։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիներ ===
Դիանա Միթֆորդը ծնվել է 1910 թվականի հունիսի 17-ին Բելգրավիայում (Վեստմինստեր, Լոնդոն)։ Եղել է Ռեդսդեյլի 2-րդ բարոն Դեյվիդ Բերտրամ Օգիլվի Ֆրիմեն-Միթֆորդի և նրա կնոջ Սիդնի Միթֆորդի չորրորդ երեխան։ Դիանան ունեցել է հինգ քույրեր՝ Նենսին (1904-1973), Պամելան (1907-1994), Յունիթին (1914-1948), Ջեսիկան (1917-1996) և Դեբորան (1920-2014), ինչպես նաև եղբայրը՝ Թոմասը (1909-1945)։ Նրանք բոլորը ստացել են տնային կրթություն։
18 տարեկանում Միթֆորդը սկսել է հանդիպել Բրայան Գինեսի հետ, որը իռլանդացի արիստոկրատ էր և պետք է դառնար Մոյնի բարոն։ Չնայած Սիդնի Միթֆորդի սկզբնական դիմադրությանը՝ 1929 թվականի հունվարի 30-ին Գինեսը և Դիանան ամուսնացել են։ Հարսանիքից հետո նրանք  ապրել են Լոնդոնում և Դուբլինում։ Զույգը տարեկան ունեցել է 20 000 ֆունտ եկամուտ, ինչպես նաև ունեցվածք Հեմփշիրում։ 1930 թվականին նրանք ունեցել են որդի՝ Ջոնաթան Գինեսին, որը հետագայում ժառանգել է Մոյնի բարոնի տիտղոսը։ 1931 թվականին ծնվել է նրանց երկրորդ որդին՝ Դեսմոնդ Գինեսը։
1932 թվականի փետրվարին Միթֆորդը հանդիպել է Ֆաշիստների բրիտանական միության հիմնադիր Օսվալդ Մոսլիին և դարձել նրա սիրուհին։ Մոսլին այդ ժամանակ ամուսնացած էր Սինտիա Մոսլիի հետ, որը լորդ Ջորջ Քյորզոնի դուստրն էր։ Քյորզոնի մահից հետո՝ 1933 թվականին, Միթֆորդը բաժանվել է Գինեսից՝ չնայած այն հանգամանքին, որ Մոսլին, սգալով կնոջ մահը, երեք տարի հրաժարվում էր օրինականացնել հարաբերությունները Դիանայի հետ։


=== Երրորդ Ռայխ ===
1934 թվականին իր քրոջ Յունիթիի հետ միասին տեղափոխվել է Գերմանիա, քանի որ քույրերը նացիոնալ-սոցիալիզմի գաղափարախոսության հետևորդներ էին։ Յունիթին նաև սիրահարված էր Ադոլֆ Հիտլերին։ 1935 թվականին Յունիթին Դիանային ներկայացրել է Ադոլֆ Հիտլերին։ Բացի այդ, Դիանան սկսել է ընկերություն անել Զիգրիդ Վագների կնոջ Վինիֆրեդի և Մագդա Գեբելսի հետ։ 1936 թվականի հոկտեմբերի 6-ին նա և Մոսլին գաղտնի ամուսնացել են Յոզեֆ Գեբելսի հյուրասենյակում։ Մոսլիի հարսանիքին ներկա է եղել Հիտլերը, որը նորապսակներին նվիրել է իր նկարը՝ արծաթե շրջանակի մեջ։ Ամուսնության արդյունքում ծնվել են երկու որդիներ՝ Ալեքսանդրը (ծնված 1938 թվականին) և Մաքսը (ծնված 1940 թվականին)։ Մինչ Ալեքսանդրի ծնունդը, հարսանիքի փաստը գաղտնի է պահվել։
1940 թվականի մայիսին Մեծ Բրիտանիայում Ուինսթոն Չերչիլ իշխանության գալուց հետո՝ բրիտանական կառավարությունը որոշել է վերջ դնել Ֆաշիստների բրիտանական միության գործունեությանը։ 1940 թվականի հունիսի 29-ին, Մաքսի ծնունդից 11 շաբաթ անց, լեդի Մոսլին ձերբակալվել և տեղափոխվել է Հոլլոուեյ բանտ։ Բանտարկության ժամանակ ամուսնու հետ պահվել է միևնույն բանտախցում՝ բանտի փոստային բաժանմունքի ծանրոցների համար նախատեսված սենյակում։ Ընդորում, նրանց տրամադրության տակ եղել են երկու ծառաներ։ 1943 թվականի նոյեմբերի 6-ին Մոսլին և նրա ամուսինը ազատ են արձակվել՝ Օսվալդի թույլ առողջության պատճառով, որը հանրային մեծ բողոքների պատճառ հանդիսացավ։


=== Հետագա ճակատագիր ===

Պատերազմի ավարտից հետո Մոսլի ընտանիքը բնակարաններ է ձեռք բերել Իռլանդիայում և Ֆրանսիայում։ Օսվալդ Մոսլին մահացել է 1980 թվականի դեկտեմբերի 3-ին։ 1958 թվականին Միթֆորդը տեղափոխվել է Փարիզ և աշխատանքի անցել «The European» ամսագրի աշխատակազմում։ 1977 թվականին հրապարակել է «Հակադրություններով լի կյանքը» աշխատությունը։ Եվս երկու ինքնակենսագրականներ հրատարակվել են 1980-ական թվականներին։ 1990-ական թվականներին էլ աշխատել է «Books & Bookmen» և «Evening Standard» ամսագրերում՝ որպես գրաքննադատ։ 1989 թվականին Միթֆորդը հրավիրվել է BBC Radio 4-ի «Desert Island Discs» հաղորդաշարին։ Նրա ելույթը խիստ քննադատության է արժանացել, քանի որ նա Հիտլերին անվանել է «գրավիչ», իսկ այն հարցին, թե «Ի՞նչ եք կարծում այն մասին, թե պատերազմի տարիների սպանվելեն ավելի քան 6 միլիոն հրեաներ», պատասխանել է․ «Օ ոչ, ես չեմ կարծում, որ սպանվածների թիվն այդքան շատ է»։
Պատերազմից հետո նրա մոտ կրկնվել են միգրենի պարբերական նոպաներ։ 1981 թվականին տարած գլխուղեղի վիրահատությունից հետո, նա խլացել է։ 1990-ական թվականների վերջին նրա մոտ զարգացել է մաշկի քաղցկեղ, որի հետագայում ամբողջությամբ բուժվել է։ Մահացել է 2003 թվականի օգոստոսի 11-ին Փարիզում՝ ինսուլտից։ Թաղված է Օքսֆորդշիրի գերեզմանատներից մեկում՝ քույրերի՝ Յունիթիի և Նենսիի կողքը։


== Աշխատությունների ցանկ ==


=== Ինքնակենսագրականներ ===
Հակադրություններով լի կյանք (ISBN 978-1903933206)
Վինձորի դքսուհին  (ISBN 028398628X)
Սիրելիներս (ISBN 0283991550)


=== Համահեղինակությամբ ===
Միթֆորդները․ Նամակներ վեց քույրերի միջև (ISBN 0061373648)
Ծիծաղի հետապնդում (ISBN 1906142106)


== Զանգվածային մշակույթում ==
Մոսլի հեռուստասերիալում Դիանա Միթֆորդի դերը մարմնավորել է դերասանուհի Էմմա Դեյվիսը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Courcy A. Diana Mosley: Mitford Beauty, British Fascist, Hitler’s Angel. — William Morrow, 2003. — 384 p. — ISBN 0060565322
Dalley J. Diana Mosley: A Life. — Faber and Faber, 1999. — 512 p. — ISBN 0571144489
Guinness J. The House of Mitford. — Hutchinson, 1984. — 604 p. — ISBN 0091555604
Mosley D. Life of Contrasts. — Gibson Square, 2003. — 280 p. — ISBN 978-1903933206
Mosley C. Mitfords. — Harpercollins, 2007. — 624 p. — ISBN 1841157902