armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սամոյլովիչի թանգարան

Սամոյլովիչի թանգարան (ռուս.՝ Музей Самойловича), խորհրդային բևեռային հետախույզ, պրոֆեսոր (1928), աշխարհագրական գիտությունների դոկտոր (1934) Ռուդոլֆ Լազարևիչ Սամոյլովիչի հուշահամալիրը ՌԴ Ռոստովի մարզի Ազով քաղաքում։ Բացվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 11-12-ին։ Ներկայումս Ռուսաստանում միակ թանգարանն է, որը նվիրված է Արկտիկայի և Անտարկտիկայի հետազոտողին։
Թանգարանի հասցեն` ՌԴ, Ռոստովի մարզ, ք. Ազով, Լենինգրադյան փող., 46։


== Պատմություն ==
Խորհրդային բևեռախույզ, պրոֆեսոր (1928), աշխարհագրական գիտությունների դոկտոր (1934) Ռուդոլֆ Լազարևիչ Սամոյլովիչի թանգարանը բացվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 11-12-ին։ Երկրում միակ թանգարանն է, որը նվիրված է Արկտիկայի և Անտարկտիկայի հետազոտողին։
Գիտնականի 130-ամյակի առթիվ թանգարանում բացվել է մուլտիմեդիա ցուցադրություն։
Սամոյլովիչի անունը նույն շարքում է այնպիսի բևեռախույզների հետ, ինչպիսիք են Ռուալ Ամունդսենը, Ռոբերտ Սքոթը, Ֆրիտյոֆ Նանսենը, Վլադիմիր Ռուսանովը և այլք։ Գիտնականը մեծ ավանդ ունի Արկտիկայի ուսումնասիրության գործում։ 1938 թվականին Սամոյլովիչը բռնադատվել է, 1939 թվականի մարտի 4-ին` գնդակահարվել։
Աշխարհագրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Լենինի և Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանակիր, ԽՍՀՄ աշխարհագրական ընկերության ղեկավար, «Աերո-Արկտիկա» միջազգային ընկերության նախագահ, ԱՄՆ-ի, Շվեդիայի, Ավստրիայի աշխարհագրական ընկերությունների պատվավոր անդամ Ռ. Լ. Սամոյլովիչը ծնվել և մեծացել է Ազով քաղաքում։ Գիտնականը կազմակերպել է դեպի Արկտիկա մոտ 20 գիտահետազոտական արշավներ։
Ներկայումս թանգարանը զբաղեցնում է գիտականի հորը պատկանած մեկհարկանի աղյուսե տան մի մասը։ Այդ տանն ապրել է նրա ընտանիքը։ Այստեղ երիտասարդ Ռուդոլֆ Լազարևիչն ավարտել է քառամյա արական պրոգիմնազիան, ավելի ուշ սովորել է Մարիուպոլի Ալեքսանդրյան վարժարանում, որն ավարտելուց հետո սովորել է Գերմանիայի Ֆրայբուրգ քաղաքի լեռնային ակադեմիայում։
Թանգարանում ցուցադրվում է պրոգիմնազիայի աշակերտի սենյակը։ Այնտեղ վերստեղծվել է XIX դարի վերջի - XX դարի սկզբի մթնոլորտ։ Պատերին կախված են իրական լուսանկարներ, շարված են գիտնականի անձնական իրերը։ Իրական են նաև գրասեղանն ու աթոռը, գրելու պարագաները, գիմնազիայում սովորած տարիների ժամանակի գրքերը։ Գիտնականի աշխատանքի արդյունքներն արտացոլված են գեղարվեստական կոմպոզիցիաներում, գրքերում, լուսանկարներում։ Թանգարանի դահլիճում տեղադրված է Սամոյլովիչի կիսանդրին, որի հեղինակն է քանդակագործ Ի. Շիցբուրգը։
Լուսանկարների թվում են. վեցամյա Սամոյլովիչը, Ազովի ծովափը, արական պրոգիմնազիան, Մարիուպոլի փողոցները, Մարիուպոլի վարժարանը, որտեղ սովորել է Ռուդոլֆը, «Ռուդոլֆ Լազարևիչ Սամոյլովիչ» գիտահետազոտական նավը։


== Գրականություն ==
Каневский З. М. Рудольф Самойлович: превратности судьбы // Наука в СССР. — 1990. — № 2 (март-апрель).
Самойлович Р. Л. Путь к полюсу. — Л.: Изд-во Всесоюзного Арктического института, 1933.


== Հղումներ ==
Мемориальный комплекс Р. Л. Самойловича
Боранова Г. Н. Мемориальный музей Р. Л. Самойловича.


== Ծանոթագրություններ ==
Գևորգ Ասատուր

Գևորգ Ասատուր (Գևորգ Կոստանդինի Աստվածատրյան, հունիսի 6 (18), 1868, Թիֆլիս, Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 7, 1937(1937-10-07), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանասեր, մանկավարժ, թարգմանիչ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Թիֆլիսում։ Ավարտել է Ներսիսյան դպրոցը, ապա Պետերբուրգի հնագիտական ինստիտուտը և արևելյան լեզուների դասընթացները։ Դասավանդել է Թբիլիսիի, Լենինականի և Երևանի դպրոցներում։ 1921 թվականից դասավանդել է Երևանի պետական համալսարանում։ Նրա առաջին բանաստեղծությունը լույս է տեսել «Աղբյուր» ամսագրում, 1887 թվականին։ Եղել է Սայաթ-Նովայի լավագույն գիտակներից։ Ուսումնասիրություններ է գրել Շոթա Ռուսթավելու, Սայաթ-Նովայի և Շամչի Մելքոյի մասին։ Կազմել է Գաբրիել Սունդուկյանի լեզվի բառարանը (2500 բառ, դարձվածք ու ասույթ)։ Մահացել է Թիֆլիսում։


== Երկեր ==
Սիրո երգիչ Նահապետ Քուչակի երգերը։ Մշակեց Գևորգ Ասատուրը, Թիֆլիս, 1905։
Հայավանդ (լեգենդներ), պրակ Ա, Երևան, 1927, 57 էջ։
Մերձարևելքի գրականության պատմություն, Երևան, 1931, 164 էջ։


== Թարգմանություններ (ռուսերենից, պարսկերենից և վրացերենից) ==
Ալեքսանդր Պուշկին, Չափածո գրվածքների ժողովածու, Թիֆլիս, 1899, 31 էջ։
Ֆիրդուսի, Ռուստամ և Սոհրաբ («Շահ-նամե»-ից), Երևան, 1934, 114 էջ։
Ֆիրդուսի, Ռոստոմ և Սոհրաբ («Շահ-նամե»-ից), Երևան, 1935, 132 էջ։
Շոթա Ռուսթավելի, Վագրենավորը, Երևան, 1937, 260 էջ։
Վաժա Փշավելա, Եղնիկի ձագուկի պատմությունը, Երևան, Պետհրատ, 1937, 18 էջ։
Ալեքսանդր Պուշկին, Ընտիր երկեր, 2 հատորով, հատոր 1, Բանաստեղծություններ, պոեմներ, դրամաներ (գրքի մեջ մտնող «Հավերժահարսը» գործը թարգմանել է Գ. Ասատուրը), Երևան, Պետհրատ, 1940, 361 էջ։
Ալեքսանդր Պուշկին, Երկեր 5 հատորով, հատոր 3, Եվգենի Օնեգին։ Դրամատիկական երկեր (գրքի մեջ մտնող «Հավերժահարսը» գործը թարգմանել է Գ. Ասատուրը), Երևան, Հայպետհրատ, 1956, 444 էջ։
Վրաց գրականության ընտիր էջեր (գրքի մեջ մտնող գործերի մի մասը թարգմանել է Գ. Ասատուրը), Երևան, Հայպետհրատ, 1961, 648 էջ։
Շոթա Ռուսթավելի, Ընձենավոր (պոեմ), Երևան, ՀՍՍՀ ԳԱ, 1966, 319 էջ։
Իլյա Ճավճավաձե, Բանաստեղծություններ (գրքի մեջ մտնող գործերի մի մասը թարգմանել է Գ. Ասատուրը), Երևան, «Սովետական գրող», 1978, 95 էջ։
Վրացական պոեզիա (ժողովածուի մեջ մտնող գործերի մի մասը թարգմանել է Գ. Ասատուրը), Երևան, Երևանի համալսարանի հրատարակչություն, 1983, 440 էջ։
«Թարգմանչաց արվեստ» շտեմարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիննակա

Լիննակա (էստ․՝ Linnaka), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լեիսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 18 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Լուծանցում

Լուծանցում (անգլ.՝ Dissolve), ֆիլմի հետարտադրության գործընթացում՝ կինո և վիդեո խմբագրման մեթոդներից մեկն է։ Լուծանցման արդյունքում մի պատկերը սահուն փոխվում է մի այլ պատկերով։ Պատկերը սահուն մարում է, անցնում է մի պատկերից դեպի այլ, կամ դատարկ պատկեր և հակառակը։ Սրանով տարբերվում է արտամղումից, որտեղ այսպիսի անցում չկա։
,
Վալդիվիա (նահանգ)

Վալդիվիա (իսպ.՝ Provincia de Valdivia), նահանգ Չիլիի Լոս Ռիոս տարածաշրջանում։ Վարչական կենտրոնն է Վալդիվիա քաղաքը։ Նահանգը ղեկավարում է նախագահի կողմից նշանակված նահանգապետը։ Որպես նահանգ Վալդիվիան հանդիսանում է Չիլիի երկրորդ մակարդակի վարչական միավոր, որը իր հերթին բաժանվում է համայնքների (comunas)։ Ներառում է 8 համայնք.


== Աշխարհագրությունը և բնակչություն ==
Չիլիի Ազգային վիճակագրական ծառայության 2002 թվականին կատարված մարդահամարի տվյալներով նահանգում բնակվում է 259 243 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 25,42 մարդ/կմ²։
Վալդիվիա նահանգի տարածքի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 10 197,2 կմ²։


== Տես նաև ==
Չիլիի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վալդիվիա նահանգի պաշտոնական կայքը (իսպ.)
Տյունգուր (Կատունի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տյունգուր (այլ կիրառումներ) Տյունգուր (ռուս.՝ Тюнгур), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կատուն գետի ձախ ափով՝ 428 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100004097
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100409
Ավազանի կոդը -  13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Դեմկոսնի

Դեմկոսնի (նաև՝ Դեմգոսնի), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պոդսելիցա

Պոդսելիցա (ռուս.՝ Подселица), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լիգեյա

«Լիգեյա» (անգլ.՝  Ligeia), ամերիկացի գրող Էդգար Ալան Պոյի պատմվածքն է՝ գրված և հրատարակված 1838 թվականին։ Այն համարվում է Էդգար Պոյի լավագույն ստեղծագործություններից։


== Սյուժե ==
Հեղինակը պատմվածքը սկսում է նրանով, որ ոչ մի կերպ չի կարողանում հիշել, թե երբ ու որտեղ է ծանոթացել Լիգեյայի հետ։ Նրանք ծանոթացել և որոշ ժամանակ անց ամուսնացել են։ Պատմողը նկարագրում է Լիգեյայի ամբողջ գեղեցկությունը։ Նրա բառերով՝ ոչ մի մուսա չի կարող համեմատվել Լիգեյայի գեղեցկության հետ։ Նա աննկարագրելիորեն գեղեցիկ էր, կարող էր ցանկացած պահի սկսել խոսակցություն ցանկացած թեմայով։ Հեղինակը նկարագրում է նրա աստվածային դեմքը, և, իր բառերով, Լիգեյայի աչքերն ամենաառեղծվածայինն էին։ Այդ աչքերին էր նայում նա գիշերները՝ փորձելով հասկանալ դրանց առեղծվածը։
Սակայն երջանիկ կյանքը երկար չշարունակվեց։ Շուտով Լիգեյան հիվանդանում է ծանր հիվանդությամբ և մահանում։ Իր կյանքի վերջին օրը նա ամուսնուն խնդրում է կարդալ իր գրած բանաստեղծությունը։ Եվ հենց դրանից հետո էլ նրա կյանքն ավարտվում է։ Կնոջ մահվանից մեկ ամիս անց հեղինակը հանդիպում է Ռովենա Թրեվինիոն անունով մի կնոջ։ Նրանք հեռանում են և գնում ապրելու մի վայրում, որի անունը հեղինակը չի նշում։ Նա նկարագրում է սենյակը, որտեղ քնում էին իրենք։ Այսպես որոշ ժամանակ է անցնում։ Շուտով Ռովենան հիվանդանում է։ Հեղինակը հիշում է Լիգեյային։ Հիվանդությունից նրան տեսիլքներ էին երևում։ Նրա բառերով՝ ինքը ձայներ էր լսում, տարբեր պատկերներ տեսնում, բայց հեղինակը դրան չի հավատում այնքան ժամանակ, քանի դեռ ինքն անձամբ չի տեսնում դրանք։ Ապա նա տեսնում է գրեթե անտեսանելի կաթիլներ, որոնք լցվում են Ռովենայի բերանը։ Մի քանի օր անց նա մահանում է։ Որոշ ժամանակ նրա մարմինը մնում է սենյակում։ Հեղինակը չի կարողանում քնել լացի, շնչառության անհասկանալի ձայների պատճառով։ Երբ գնում է Ռովենայի մարմնի մոտ, նրա շուրթերը շարժվում են։ Հեղինակը վստահ է, որ նա ողջ է, սակայն ոչինչ չի կարողանում անել։ Ռովենան ավելի ու ավելի է շարժվում։ Շուտով նա ոտքի է կանգնում և ընկնում հերոսի ոտքերի մոտ։ Սակայն նրա դեմքը փոխվել էր․ դա Լիգեյայի դեմքն էր։


== Հրատարակման պատմությունը ==
«Լիգեյան» առաջին անգամ հրատարակվել է 1838 թվականի սեպտեմբերի 18-ին American Museum-ում՝ մի թերթում, որ տպագրում էին Պոյի երկու ընկերները՝ Նաթան Բրուքսը և Ջոզեֆ Սնոդգրասսը։ Թերթը Պոյին ստեղծագործության համար 10 դոլար վճարեց։
Պատմությունը հրատարակման ընթացքում բավականին փոփոխությունների է ենթարկվել։ Այն վերատպվեց Tales of the Grotesque and Arabesque-ում 1840 թվականին, 1842 -ին՝ Phantasy Pieces-ում, 1845-ին՝ Tales by Edgar Allan Poe-ում, փետրվարի 15-ին՝ New York World-ում, սեպտեմբերի 27-ին՝ Broadway Journal-ում։ «Նվաճող տաքությունը» բանաստեղծությունը՝ որպես Լիգեյայի գրած բանաստեղծություն առաջին անգամ տեքստին միացվեց New York World-ում։


== Ծանոթագրություններ ==
Դոբիրո

Դոբիրո (վրաց.՝ დობირო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Սամտրեդիայի շրջան‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 200 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սամտրեդիայից հեռու է 16 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 137 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրյուկովո (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրյուկովոԿրյուկովո (ռուս.՝ Крюково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 24 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
200 (թիվ)

200 (երկու հարյուր), բնական թիվ, որը գտնվում է 199-ի և 201-ի միջև։


== Մաթեմատիկայում ==
200-ի թվանշանների գումարը հավասար է 2-ի
200-ի թվանշանների արտադրյալը հավասար է 0-ի
200-ը զույգ եռանիշ թիվ է
200-ի քառակուսին հավասար է 40 000-ի
200-ը հարշադի թիվ է


== Այլ ոլորտներում ==
200 թ., Մ.թ.ա. 200 թ.
Տարվա 200-րդ օրը հուլիսի 19-ն է (նահանջ տարիներին՝ հուլիսի 18-ը)
Յունիկոդում 00C816-ը «È» նշանի կոդն է (Latin Capital Letter E With Grave)
«Բեռ-200»  - խորհրդային զինծառայողների դիակների պայմանական անվանումը, որոնք ծառայել էին Աֆղանստանում 1979—1989 թթ պատերազմի ժամանակ։
200 թիվը Leet լեզվում կարդացվում է որպես «roo» («ռու»)
Կոդ 200 նշանակում է հաջող պատասխան HTTP/SIP սերվերից


== 200-ից 299 թվերը ==
Միխայիլ Բելի

Միխայիլ Բելիյ (ռուս.՝ Михаи́л Миха́йлович Бе́лый, հոկտեմբերի 20, 1945(1945-10-20), Մարսյատի, Սերովսկի շրջան, Սվերդլովսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուսական դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1969 թվականին ավարտել է Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։
Դիվանագիտական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1970 թվականից։

1970-1974 թվականներին՝ Սինգապուրում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
1974-1977 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ կենտրոնական ապարատի աշխատակից։
1977-1982 թվականներին՝ Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետությունում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
1982-1985 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ կենտրոնական ապարատում պատասխանատու աշխատակից։
1985-1990 թվականներին՝ Նյու Յորքում (ԱՄՆ) ՄԱԿ-ին առընթեր ԽՍՀՄ մշտական ներկայացուցչության խորհրդական։
1990-1994 թվականներին՝ ՌԴ ԱԳՆ Ասիայի 2-րդ դեպարտամենտի տնօրեն։
1994 թվականի հոկտեմբերի 5-ից-1999 թվականի հունիսի 4-ը՝ Սինգապուրում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2004 թվականի հոկտեմբերի 6-ից-2007 թվականի հունվարի 19-ը՝ Ինդոնեզիայում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2004 թվականի հոկտեմբերի 6-ից-2017 թվականի հունվարի 19-ը՝ Կիրիբատիում, Արևելյան Թիմորում և Պապուա Նոր Գվինեայում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան՝ համատեղության կարգով։
2006 թվականի դեկտեմբերի 28-ից-2012 թվականի փետրվարի 20-ը՝ Ճապոնիայում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
ՌԴ ԱԳՆ պատվոգիր (2002)
Բարեկամության շքանշան (2011)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Միխայիլ Բելիյ Archived 2013-09-27 at the Wayback Machine.
Մակերա

Մակերա (ռուս.՝ Макера), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարաչայ-Չերքեզիայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Լաբա գետի ձախ ափին։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։ Ավազանի տարածքը 75,1 կմ2։ Թափվում է Մեծ Լաբա 97 կմ հեռավորության վրա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Յաբառա

Յաբառա (էստ․՝ Jabara), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Լյուգանուսե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 29 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ուստյուգովսկի

Ուստյուգովսկի (ռուս.՝ Устюговский, բաշկիրերեն՝ Устюговск), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կամո Արզումանյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Արզումանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Կամո Արզումանյան (մայիսի 14, 1956(1956-05-14), Եղվարդ, Ղափանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 13, 2019(2019-04-13), Կապան, Սյունիքի մարզ, Հայաստան), հայ դերասան։ ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2003)։


== Կենսագրություն ==
Կամո Արզումանյանը ծնվել է 1956 թվականին, ՀԽՍՀ Կապանի շրջանի Եղվարդ գյուղում (այժմ՝ ՀՀ Սյունիքի մարզ)։ Ավարտել է Եղվարդի միջնակարգ դպրոցը, ծառայել խորհրդային բանակում, արժանացել բանակի գերազանցիկ մեդալի, ընտրվել Բեռլինի համաբանակային կոնֆերանսի պատվիրակ։ 1978 թվականին որպես դերասան հանդես է եկել Կապանի Ալեքսանդր Շիրվանզադեի անվան պետական դրամատիկական թատրոնում, միաժամանակ, 1979-1984 թվականներին՝ սովորել Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանում։ 1991 թվականից Կապանի պետական թատրոնի տնօրենն է։
Մասնակցել է Արցախյան ազատամարտին։ 2006 թվականին լույս է տեսել արձակագիր Էդուարդ Զոհրաբյանի «Ինչպես մի լեռ Խուստուփ...» գիրքը Կամո Արզումանյանի մասին։
Մահացել է 2019 թվականի ապրիլի 13-ին Սյունիքի մարզի Կապան քաղաքում։


== Ներկայացումներ ==
Եղիշե Չարենցի «Կապկազ թամաշա» ներկայացումով հանդես է եկել Մոսկվայի Մայակովսկու անվան թատրոնում և արժանանացել ՀԼԿԵՄ մրցանակի։


== Ֆիլմեր ==


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
ՀՀ վաստակավոր արտիստ, 2003
Մովսես Խորենացու մեդալ, 2006
Ակսել Բակունց մեդալ, 2011
Վազգեն Սարգսյան մեդալ, 2012
Մայրական երախտագիտություն մեդալ
Լորիս Մելիքով մեդալ
Գարեգին Նժդեհ մեդալ, 2014
ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ, 2015
ԵԿՄ 20-ամյակի մեդալ, 2015


== Ծանոթագրություններ ==
Հայդարլի (Սեբաստիայի գավառ, այլ գյուղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայդարլի (այլ կիրառումներ)Հայդարլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հալֆինգ

Հալֆինգ (գերմ.՝ Halfing), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիայի վարչական կենտրոնին։ Մտնում է Ռոզենհայմ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2700 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական)։ Զբաղեցնում է 22.81 կմ² մակերես տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 87 139։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ռոբերտ Պրոսինեչկի

Ռոբերտ Պրոսինեչկի (խորվ.՝ Robert Prosinečki, հունվարի 12, 1969(1969-01-12)[…], Ֆիլինգեն-Շվենինգեն), հարավսլավացի և խորվաթ ֆուտբոլիստ, մարզիչ։ Հանդես է եկել Խորվաթիայի և Հարավսլավիայի հավաքականների կազմերում։ Բոսնիա և Հերցեգովինայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչ։


== Ակումբային կարիերա ==
Ռոբերտը ծնվել է 1969 թվականի հունվարի 12-ին Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետությունում՝ Հարավսլավիայից արտագաղթածների ընտանիքում։ Մանկության տարիներին տեղափոխվել է պատմական հայրենիք։ Գործունեությունն սկսել է զագրեբյան «Դինամո» ակումբում, որից հետո տեղափոխվել է բելգրադյան «Ցրվենա Զվեզդա»։ Այդ ակումբի կազմում 1991 թվականին նվաճել է Չեմպիոնների գավաթը։ Հարավսլավիայի չեմպիոն է դարձել 1988, 1990, 1991 թվականներին։ 1990 թվականին նվաճել է Հարավսլավիայի գավաթը։
Նաև հանդես է եկել մադրիդյան «Ռեալ», «Օվյեդո», «Բարսելոնա», «Սևիլյա», «Խրվատսկի Դրագովոլյաց», «Ստանդարտ», «Պորտսմուտ», «Օլիմպիա» և «Զագրեբ» ակումբների կազմերում։
Խաղացողի գործունեությունն ավարտել է 2004 թվականին։


== Մարզչի կարիերա ==
2006-ից 2010 թվականներին աշխատել է Խորվաթիայի հավաքականի մարզչական շտաբում։ 2010 թվականի դեկտեմբերի 9-ին դարձել է «Ցրվենա Զվեզդա» ակումբի գլխավոր մարզիչը, որտեղ աշխատել է 2 տարի։
2014 թվականին գլխավորել է Ադրբեջանի հավաքականը, բայց չի կարողացել հավաքականին օգնել դուրս գալ Եվրո 2016 կամ 2018 թվականի աշխարհի առաջնություն։ Լքել է հավաքականը 2017 թվականին։
2018 թվականի հունվարի 4-ից Բոսնիա և Հերցեգովինայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչն է։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Ակումբային ===
Ցրվենա Զվեզդա

Հարավսլավիայի չեմպիոն՝ 1987-88, 1989/90, 1990/91
Հարավսլավիայի գավաթակիր՝ 1989/90
Եվրոպեական չեմպիոնների գավաթակիր՝ 1990/91Ռեալ Մադրիդ

Իսպանիայի գավաթակիր՝ 1992/93
Իսպանիայի սուպերգավաթակիր՝ 1993Կրոացիա

Խորվաթիայի չեմպիոն՝ 1997/98, 1998/99, 1999/00
Խորվաթիայի սուպերգավաթակիր՝ 1998
Խորվաթիայի գավաթակիր՝ 1997/98Օլիմպիա

Սլովենիայի գավաթակիր՝ 2001/02Հարավսլավիայի հավաքական

Աշխարհի չեմպիոն՝ 1987
Երիտասարդական ակումբների միջև Եվրոպայի առաջնության արծաթե մրցանակակիր՝ 1990


=== Անձնական ===
Երիտասարդական աշխարհի առաջնության լավագույն ֆուտբոլիստ՝ 1987
Աշխարհի առաջնության լավագույն երիտասարդ խաղացող՝ 1990
Հարավսլավիայի տարվա ֆուտբոլիստ՝ 1990
Բրավոյի տիտղոսակիր՝ 1991
Խորվաթիայի տարվա ֆուտբոլիստ՝ 1990, 1997


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խաղացողի էջը «Աշխարհի ֆուտբոլիստներ» կայքում Archived 2018-08-30 at the Wayback Machine.
Հավաքականի կազմում ելույթների վիճակագրություն
Պրոսինեչկի՝ հավերժ դավաճան, հավերժ հերոս
Նովա (գյուղ)

Նովա, գյուղ Հունգարիայում՝ Զալայի գավառում։ Ըստ 2004 թվականի մարդահամարի, գյուղի բնակչությունը 875 մարդ է, իսկ բնակչության միջին խտությունը 22.22 մարդ/կմ2։


== Արտաքին հղումներ ==
Գյուղի փողոցների ցանկ (հունգարերեն)
Ակդենիզ

Ակդենիզ, Ագտենիզ, լիճ Կիլիկիայում, Անտիոքի դաշտում։ Ակդենիզ թուրքերեն նշանակում է «սպիտակ ծով»։ Ակդենիզի մեջ են թափվում Աֆրին և Կարասու գետերը։ Ակդենիզից ոչ հեռու գտնվում է Բաղրաս բերդը։ Այստեղ կան զանազան հնություններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուրջաան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գուրջաան (այլ կիրառումներ)Գուրջաան (վրաց.՝ გურჯაანი), քաղաք Վրաստանի Կախեթի մարզում։ Բնակչությունը՝ ▼7387 մարդ (2022)։


== Ծանոթագրություններ ==
Հիքմաթ Աբու Զեյդ

Հիքմաթ Աբու Զեյդ (անգլ.՝ Hikmat Abu Zayd 1922 կամ 1923, Ասյութ, Եգիպտոս - հուլիսի 30, 2011(2011-07-30), Կահիրե, Եգիպտոս), եգիպտացի քաղաքական գործիչ, առաջին կինը Եգիպտոսում, որը ստանձնել է նախարարի պաշտոնը (1962)։ Հիքմաթ Աբու Զեյդը գլխավորել է նախարարների կաբինետի սոցիալական բլոկը, որը նախադեպ է եղել, հետո այդ պաշտոնը հաճախ զբաղեցնում էին այլ կին քաղաքական գործիչներ։ Աբու Զեյդը զգալի ազդեցություն է ունեցել Եգիպտոսի օրենսդրության և սոցիալական ապահովության քաղաքականության վրա։


== Կենսագրություն ==
Աբու Զեյդը ծնվել է եգիպտական Էլ Կուսիա քաղաքի մոտ գտնվող Շեյխ Դաուդ գյուղում։ 1950 թվականին Հիքմաթ Աբու Զեյդը ստացել է արվեստի մագիստրոսի կոչում Շոտլանդիայի Սենտ-Էնդրյուս համալսարանում, իսկ 1957 թվականին Լոնդոնի համալսարանում ստացել է կրթության հոգեբանության դոկտորի կոչում։ 1955-1964 թվականներին դասավանդել է Այն Շամսի համալսարանում, իսկ 1965 թվականից Կահիրեի համալսարանի պրոֆեսոր էր։
1962 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Աբու Զեյդը նախագահ Գամալ Նասերի հրամանագրով նշանակվել է Եգիպտոսի կաբինետում սոցիալական բլոկի նախարար։ Նա պաշտոնը պահպանել է 1964 թվականից մինչև 1965 թվականը։ Աբու Զեյդի նշանակումը պայմանավորված էր նոր նախագահական ծրագրի ընդունմամբ, որն ընդգծում էր կրթության հասանելիության ընդլայնումը բոլոր քաղաքացիների համար՝ անկախ սեռից և սոցիալական խավից։ 
Աբու Զեյդի նշանակումը պետական պաշտոնում ճանաչվել է որպես սոցիալական նշանակալի քայլ։ Աբու Զեյդի սոցիալական հարցերի նախարարությունը հիմնականում կենտրոնացել է կանանց իրավունքների վրա։
1970 թվականի դեկտեմբերին Աբու Զեյդը ստացել է միջազգային Լենինյան մրցանակ «Ժողովուրդների միջև խաղաղության ամրապնդման համար»։ Անվար Սադաթի իշխանության գալուց հետո Աբու Զեյդը և նրա ամուսինը, որպես ակտիվ նասերիականներ, ստիպված են եղել լքել երկիրը և 1974-1992 թվականներին ապրել Լիբիայում, որտեղից էլ քննադատել են Եգիպտոսի իշխանություններին։ Հիքմաթը մտել է Եգիպտոսի ազգային ճակատ, որը ստեղծվել էր 1980 թվականին Դամասկոսում Սաադ ալ-Շազլիի կողմից։ Հայրենիքում նրան մեղադրել են դավաճանության, ահաբեկչության և լրտեսության մեջ՝ զրկելով քաղաքացիությունից։ 1991 թվականին դատարանը հանել է մեղադրանքը և ամուսիններին վերադարձրել եգիպտական անձնագրերը։
Հիքմաթ Աբու Զեյդը մահացել է  2011 թվականի հուլիսի 30-ին Կահիրեում։


== Ծանոթագրություններ ==
Էսպես (ֆիլմ)

«Էսպես», 13 րոպե տևողությամբ Paco Poch Cinema կինոարտադրության վավերագրական ֆիլմ։ Ցուցադրվել է 2015 թվականի Ոսկե ծիրանի վավերագրական ֆիլմերի մրցույթ ծրագրում։


== Սյուժե ==
Վավերագրական ֆիլմ արագոնյան Պիրենեյներում գտնվող փոքրիկ լեռնային գյուղի՝ Էսպեսի մասին, որը Իսպանիայի այլ փոքրիկ բնակավայրերի նման անհետացման եզրին է, քանի որ ունի ընդամենը չորս բնակիչ, որոնց ձայները վերջին մնացած հետքերն են, որ ապացուցում են նրանց գոյությունը, և նրանք առաջ են քաշում ճակատագրական հարցեր, որոնք մինչ այժմ անխուսափելի են։


== Մրցանակներ ==
Լավագույն վավերագրական ֆիլմի հատուկ հիշատակում, Կարճամետրաժ ֆիլմերի Roll Madrid փառատոն, Իսպանիա, 2014 թվական։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Espés
Ֆիլմի մասին imdb.com կայքում
Պրոկրուստյան մահիճ

«Պրոկրուստյան մահիճ», փաստերն արհեստական չափանիշի հարմարեցնելու իմաստով գործածվող այլաբանական արտահայտություն։ Առաջացել է առասպելական Դամաստես ավազակի Պրոկրուստես (բառացի՝ ձգող-երկարացնող) մականունից։ Ըստ հին հունական դիցաբանության, Ելևսիս քաղաքի մոտակայքում հաստատված Դամաստես Պրոկրուստեսը, բռնելով ուղևորներին, պառկեցրել է հատուկ մահճի վրա և խոշտանգել նրանց․ եթե զոհը երկար է եղել մահճից, կտրել է նրա ոտքերը, եթե կարճ՝ մարմինը ձգելով հասցրել է մահճի երկարությանը։ Ավազակին նրա իսկ ձևով սպանել է Թեսևսը։
Զինաիդա Սիմոնյան

Զինաիդա Ստեփանի Սիմոնյան (օրիորդական ազգանունը՝ Զոլոտնիկովա, մայիսի 20, 1950(1950-05-20), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 24, 2012(2012-03-24), Երևան, Հայաստան), Հայաստանը ներկայացրած ռուս անվանի հրաձգուհի, աշխարհի քառակի չեմպիոն, Եվրոպայի 15-ակի չեմպիոն, 1974 թ. աշխարհի չեմպիոն, ԽՍՀՄ բազմակի չեմպիոն, 60-ից ավելի ռեկորդների հեղինակ։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1975)։ 2003 թվականից եղել է Հայաստանի Օլիմպիական կոմիտեի գործադիր կոմիտեի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Զինաիդա Սիմոնյանը ծնվել է 1950 թվականի մայիսի 20-ին Երևանում՝ Անաստասիա Չերկաշինայի և Ստեփան Զոլոտնիկովի ընտանիքում, որոնք 1948 թվականին Ռուսաստանից ժամանել էին Հայաստան՝ մարմարի գործարանում աշխատելու նպատակով։ Հրաձգությամբ սկսել է զբաղվել 1965 թվականից՝ Նիկոլայ Ղազարովի ղեկավարությամբ։ 1969 թվականից սկսել է մարզվել Յուրի Սիմոնյանի մոտ, որի հետ հետագայում (1972 թվականին) ամուսնացել է և վերցրել նրա ազգանունը։
Մասնագիտացել էր 10 մետրից օդամուղ ատրճանակից և 25 մետրից փոքր տրամաչափի ատրճանակից հրաձգությունում։ Իր լավագույն արդյունքները ցույց է տվել առաջին վարժությունում։ ԽՍՀՄ հավաքականում առաջին ելույթն ունեցել է 1973 թվականին Լինցում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում, որտեղ 10 մետր հրաձգությունում դարձավ չեմպիոն ինչպես անհատական, այնպես էլ թիմային հաշվարկով։ Ընդ որում, անհատական մրցումներում նա կարողացավ համաշխարհային ռեկորդը գերազանցել ամբողջ 7 միավորով։
Զինաիդա Սիմոնյանի մարզական ամենամեծ նվաճումը եղել է 1974 թվականին Թունում կայացած աշխարհի առաջնությունը։ Անհատական մրցումներում նա արժանացավ ոսկե մեդալի 10 մետր և բրոնզե մեդալի՝ 25 մետր հրաձգությունում, իսկ թիմայինում չեմպիոն դարձավ երկու ձևերում էլ։ Հետագայում ութ տարիների ընթացքում Սիմոնյանը հրաձգության ԽՍՀՄ հավաքականի առաջատարներից էր, բազմիցս նվաճել է ԽՍՀՄ և Եվրոպայի չեմպիոնուհու կոչումը։ Սանտո Դոմինգոյում կայացած աշխարհի 1981 թվականի առաջնությունում նա հաղթող դարձավ 10 մետր հրաձգության աշխարհի չեմպիոն թիմային հաշվարկում։ Զինաիդա Սիմոնյանին այդպես էլ բախտ չվիճակվեց մասնակցել Օլիմպիական խաղերին, քանի որ կանանց հրաձգությունն օլիմպիական ծրագրում հայտնվեց միայն 1984 թվականի Ամառային Օլիմպիական խաղեր 1984, որոնք ԽՍՀՄ քաղաքական ղեկավարության որոշմամբ բոյկոտվեցին, և խորհրդային ոչ մի մարզիկ չմասնակցեց այդ խաղերին։
1985 թվականին Զինաիդա Սիմոնյանն ավարտեց իր մարզական կարիերան։ 1986 - 1989 թվականներին նա աշխատել է ՀԽՍՀ ԴՕՍԱԱՖ-ում որպես ավագ մարզիչ։ 1996 - 2008 թվականներին եղել է Հայաստանի կրթության և գիտության նախարարության հրաձգության մանկապատանեկան մարզադպրոցի ուսումնական մասի վարիչը, իսկ 2008 թվականից՝ նրա տնօրենը։ 2003 թվականից եղել է Հայաստանի Օլիմպիական կոմիտեի գործադիր կոմիտեի անդամ։
Մահացել է 2012 թվականի մարտի 24-ին Երևանում։


== Ընտանիք ==
Յուրի Սամսոնի Սիմոնյան (1943 - 2001 թթ.) - ամուսինը, հրաձգության մարզիչ, ԽՍՀՄ (1976 - 1991 թթ.) և միացյալ թիմի (1992 թ.) ատրճանակի խմբի կանանց հավաքականի գլխավոր մարզիչ։


== Ծանոթագրություններ ==
Իվան Աբրամովի կիսանդրի (Սեմիկարակորսկ)

Իվան Աբրամովի կիսանդրի (ռուս.՝ Бюст Абрамова), ձկնաբուծական տնտեսության ղեկավար Իվան Վասիլևիչ Աբրամովի կիսանդրին Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Սեմիկարակորսկ քաղաքում։ 


== Պատմություն ==
Սեմիկարակորսկ քաղաքում տեղադրված է քաղաքի և շրջանի անվանի մարդկանց մի քանի կիսանդրի՝ գրող Վ. Ա. Զակրուտկինի, գրող Բ. Ն. Կուլիկովի, շինարար Ա. Ա. Արականցևի, ձկնաբուծական տնտեսության ղեկավար Ի. Վ. Աբրամովի։ Այդ կիսանդրիների հեղինակը սեմիկարակորսկցի քանդակագործ, նկարիչ Իվան Իվանովիչ Մասլիչենկոն է։
Քաղաքի Աբրամովի նրբանցքի և Ատամանսկի պողոտաների խաչմերուկում տեղադրված է Իվան Աբրամովի կիսանդրին։
Իվան Վասիլևիչ Աբրամովը ծնվել է 1922 թվականին Սեմիկարակորսկի շրջանի Մոստովսկոյ խուտորում։
Կռվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ Պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի շքանշանով, Հայրենական պատերազմի երկու շքանշանով, մեդալներով։ Պատերազմից հետո, 1961 թվականից, աշխատել է «Զավետի Իլյիչա» ձկնաբուծական կոլեկտիվ տնտեսության նախագահ։ Կոլտնտեսությունը լճերում աճեցրել է ծածան, սպիտակ ամուր, պնդաճակատ և այլն ձկնատեսակներ։ Նրա նախաձեռնությամբ կոլտնտեսությունում ստեղծվել է ինկուբացիոն արտադրամաս` տարեկան 50 միլիոն ձկան արտադրողականությամբ։
Կոլտնտեսությունն իր աշխատողների համար կառուցել է մշակույթի 400-տեղանոց պալատ գրադարանով, մարզադահլիճով, «Ոսկե ձկնիկ» մանկապարտեզով։
Աբրամովի աշխատանքային վաստակը գնահատվել է Հոկտեմբերյան հեղափոխության, Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշաններով։ Նրան շնորհվել է «ՌԽՖՍՀ վաստակավոր ձկնաբույծ» պատվավոր կոչումը։
Իվան Աբրամովը մահացել է 1985 թվականի հոկտեմբերի 9-ին։ Նրա անունով Սեմիկարակորսկում կոչվել են նրբանցք և ձկնաբուծական կոլեկտիվ տնտեսությունը։


== Նկարագրություն ==
Կիսանդրին տեղադրված է ոչ բարձր կլոր պատվանդանին։ Հուշարձանի երկու կողմերից ծաղկանոցներ են։
Հուշարձանի տարածքը բարեկարգված է։


== Հղումներ ==
Семикаракорск. Бюсты известных земляков
Семикаракорск. Известные люди. Archived 2018-03-26 at the Wayback Machine.
Известные земляки
Выставка художника И.И. Масличенко Archived 2017-03-28 at the Wayback Machine.
Бюст Абрамова Archived 2017-07-01 at the Wayback Machine.
Տերնան

Տերնան (ֆր.՝ Ternant ), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Ժեվրե Շամբերտեն կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Ջիժոն։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 21625։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 105 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ աշխատունակ տարիքի 68 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 54-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 14-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 79,4 %, 1999 թվականին եղել է 83,3 %)։ 54 աշխատունակ բնակիչներից 53-ը աշխատում էին (30 տղամարդ և 23 կին), անաշխատանք էր 1-ը։ 14 անգործունակ մարդկանցից 4-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 7-ը թոշակառու, 3-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ – Տերնան (ֆր.)
Գուսան (անձնանուն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գուսան (այլ կիրառումներ)Գուսան, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն գուսան՝ երգիչ բառից, որ իրանական ծագում ունի։


== Գործածություններ ==
Գուսան, հայ, ով գրավեց Կարինն արաբներից, որ նվաճել էին Մուավիե (661-680) ամիրապետի ժամանակ (750 թ)։
Անդրեևո-Զորինո

Անդրեևո-Զորինո (ուկրաիներեն՝ Андрієво-Зорине), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Անդրեևո-Զորինո գյուղում բնակվում էր 404 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1126 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հեյդար Ալիևի պողոտա (Նախիջևան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հեյդար Ալիևի պողոտա (այլ կիրառումներ)Հեյդար Ալիևի պողոտա (ադրբ.՝ Heydər Əliyev prospekti), Նախիջևան քաղաքի գլխավոր և կենտրոնական փողոցը։ Նախկինում կոչվել է Ազատության պողոտա (Azadlıq prospekti) :
Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Նախարարների կաբինետի առ 2004 թվականի մայիսի 18-ի թիվ 49 հրամանագրի համաձայն պողոտան վերանվանվել է Հեյդար Ալիևի պողոտայի։
Պողոտան ձգվում է Հեյդար Ալիևի պալատից մինչև Դյորդոլը (Dördyol):


== Ծանոթագրություններ ==
Բաոբաբների պողոտա

Բաոբաբների պողոտա, կամ Բաոբաբների ծառուղի, Grandidier բաոբաբների հայտնի խումբ է  (Adansonia grandidieri) ՝ ձգված արևմտյան Մադագասկարի Մենաբե տարածքի Մորոնդավայի և  Բելոնի Ցիրիբիհինայի միջև փոշոտ ճանապարհի երկայնքով։ Նրա շլացուցիչ լանդշաֆտը հրապուրում է զբոսաշրջիկներին ամբողջ աշխարհից՝ դարձնելով այն ամենաայցելվող վայրերից մեկը տարածաշրջանում։ Այն դարձավ տեղային պահպանման նախաձեռնության կենտրոն,  և 2007 թվականի հուլիսին Շրջակա միջավայրի, Ջրի և Անտառների Նախարարությունը  շնորհեց նրան ժամանակավոր պաշտպանված կարգավիճակ։ Դա մի քայլ առաջ էր այն Մադագասկարի առաջին բնության հուշարձանը դարձնելու համար:


=== Նկարագրություն ===
Ճանապարհի 250 մ (850 ոտն.) երկարությամբ այս հատվածը  20-25 Adansonia grandidieri  բաոբաբների պուրակ է։ Այս տեսակի ծառերի մոտավորապես  լրացուցիչ 25-ը հայտնաբերված են բրնձի դաշտերի և մարգագետինների մոտ 9,9 ակր (4 հա) հողի սահմաններում։ Ծառերը , որոնք էնդեմիկ են Մադագասկարի համար, ունեն մոտ 30 մ (98 ոտն.) բարձրություն։
Բաոբաբի ծառերը՝ տեղում հայտնի որպես renala  (Malagasy նշանակում է ՞անտառի մայր՞), ավելի քան 2,800 տարեկան են։ Նրանք Մադագասկարում մի ժամանակ աճած խիտ արևադարձային անտառների ժառանգությունն են։ Ծառերը ի սկզբանե չեն բարձրացել մեկուսացման մեջ մացառի չոր լանդշաֆտն ի վեր, այլ կանգնած են եղել խիտ անտառում։ Տարիների ընթացքում, քանի որ աճում էր եչկրի բնակչությունը, անտառնեռը հատվում էին գյուղատնտեսության համար։ Թողնում էին միայն բաոբաբի ծառերը, որոնք տեղացիները պահպանեցին որքան իրենց համար, այնքան էլ նրանց արժեքի համար որպես սննդի աղբյուր և շինանյութ։


=== Amoureux Բաոբաբը ===
Մոտ 7 կմ (4.3 մղ) դեպի հյուսիս-արևմուտք գտնվում է Բաոբաբ Amoureux-ը, որը երկու նշանավոր Adansonia za  ծառերն են՝ նույնպես էնդեմիկ բաոբաբի տեսակներ։
Նրանք աճել են մեկը մյուսին փաթաթված։ Ըստ լեգենդի՝ այս երկու բաոբաբները ծագեցին և աճեցին միասին դարեր շարունակ։ Բաոբաբները հայտնվեցին մոտակա գյուղի մի երիտասարդ տղամարու և մի երիտասարդ կնոջ միջև անհնարին սիրուց հետո։ Երկու երիտասարդներն արդեն  ունեին նշանակված ընտրյալներ և պետք է առանձին ամուսնանային իրենց համապատասխան գյուղերում։ Այնուամենայնիվ, անհնարին զույգը երազում էր միասին կյանքի և երեխայի մասին և խնդրեց իրենց իրենց աստցու օգնությունը։ Երկու բաոբաբներն էլ ծնվեցին և ապրում են հիմա այնտեղ հավերժության համար ՝ ինչպես որ զույգը միշտ ցանկացել է։


==== Պահպանման կարգավիճակը ====
Տարածքը պահպանման ենթակա բնության հուշարձան է սկսած  2015 թվականի հուլիսից։ Սակայն ծառերը դեռևս սպառնացած են հետագա անտառահատումից, ներխուժող բրնձի դաշտերի արտահոսքերից, թփերի և անտառների հրդեհներից։ Չնայած իր հանրաճանաչ լինելուն իբրև տուրիստական վայր, տարածքը չունի այցելուների կենտրոն կամ մուտքի վճարներ, և տեղացիները  տուրիզմից ստանում են փոքր եկամուտ։  2014 թվականի սկսած Ֆանամբին՝ Մալագասյան ոչ պետական կազմակերպությունը, մեկնարկել է էկոտուրիզմի ծրագիր՝ նպատակաուղղված տարածաշրջանի պահպանությանն ու տեղական համայնքի բարելավմանը։ Կազմակերպությունը բացել է ենթակառուցվածքներ՝ օգնելու խթանել տարածաշրջանը  2018 թվականի։


===== Պատկերասրահ =====

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Avenue of the Baobabs – All you need to know Archived 2019-07-13 at the Wayback Machine. on World Guide
Alley of Baobabs, Madagascar - Conservation International ՅուԹյուբում
(9645) Գրյունեվալդ

(9645) Գրյունեվալդ (անգլ.՝ Grunewald), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի հունվարի 5-ին Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից Տաուտենբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,757497 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4744 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0406 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1672,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,215244 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,34° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9645) Գրյունեվալդ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ռիժանի (գյուղ, Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջան)

Ռիժանի (ուկրաիներեն՝ Рижани), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1501 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Ռիժանի գյուղում բնակվում էր 1 019 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2458 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 475,2 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էբերֆինգ

Էբերֆինգ , (գերմ.՝ Eberfing), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա շրջանին։ Գտնվում է Վայլհայմ Շոնգաու շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1333 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 25,93 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 90 120։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Արավետ (գետ)

Արավետ, գետ Ճորոխի ավազանում, նրա աջակողմյան վտակ Արտանուջի ձախ օժանդակը։ Սրա շուրջը, անտառապատ հոսանքն ի վար, կան տասից ավելի հին ամրոցների ու բնակավայրերի ավերակներ, որոնք ունեն իրենց անունները։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոտի (այլ կիրառումներ)

Կոտի, կարող է վերաբերել՝

Կոտի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Կոտի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Ռոսսի սագ

Ռոսսի սագ (լատ.՝ Anser rossii) բադերի ընտանիքին պատկանող թռչուն (Anatidae): Հյուսիսային Ամերիկայում այս տեսակը էնդեմիկ է։


== Բնութագիրը ==
Մարմնի երկարությունը հասնում է 53-ից 66 սմ, քաշը `1,2-ից 1,6 կգ։ Էգերը մի փոքր թեթև են, քան տղամարդիկ։ Շատ նման են սպիտակ սագերին, բայց շատ ավելի փոքր (տնային բադից մի փոքր ավելի մեծ), կտուցը փոքր-ինչ կարճ է և կողմերը առանց մուգ կետերի։ Երիտասարդ թռչունները ավելի թեթև են, քան երիտասարդ սպիտակ սագերը։


== Տարածվածությունը ==
Չվող թռչուններ են։ Բնադրում են Ալյասկայում և հյուսիս-արևմտյան Կանադայում։ Ժամանակ առ ժամանակ չվում են Ուրանգել կղզի ՝ սպիտակ սագերի խմբերի մեջ։


== Վարքը ==
Թռչունները սնվում են բուսական սնունդով՝ արկտիկական խոտաբույսերի արմատներով, բողբոջներով և սերմերով, ինչպես նաև ջրային բույսերի կանաչ մասերով, ինչպիսիք են ջրիմուռները (Carex).
Ամենաբարձր աստիճանում այսպիսի թռչունները սովորաբար ապրում են մեծ խմբերով և ակտիվ են հիմնականում ցերեկային ժամերին։ Նրանց թշնամիները, մասնավորապես, մեծ թռչուններ են ու արկտիկական աղվեսները։


== Բուծումը ==
Բուծման սեզոնը սկսվում է մայիսի վերջից մինչև հունիսի սկիզբը։ Ձյունը հալվելուց անմիջապես հետո էգը սկսում է բույն կառուցել։ Արուները բնի կառուցման մեջ ներգրավված չեն։ Զուգավորում տեղի է ունենում հաճախ թռիչքի ընթացքում կամ բուծման վայրերում։ Գետնին մի փոսում, որը քամուց պաշտպանված է քարերով և թփերով, էգը այդտեղ թուխս է նստում և պաշտպանվում ճյուղերով, խոտերով, մամուռներով և փետուրներով։ Նրանց գաղութներում առանձին բներ հաճախ գտնվում են միմյանց մոտ:Կախված բնակլիմայական պայմաններից, էգը մեկ օրվա ընդմիջումներով պառկում է երկուսից յոթ անգամ, սովորաբար չորսից հինգ վարդագույն կամ սերուցքի գույն ունեցող ձու է լինում բնի մեջ։ Միայն էգն է նստում չվերի վրա, արուն պաշտպանում է էգին և իր բույնը։ Երեք շաբաթ անց բոլոր ճուտերը միանգամից թռչում են։ Երեք շաբաթ անց նրանք մեծահասակ թռչունների հետ մեկտեղ թողնում են իրենց բնակավայրերը և թռչում ջրերի մոտակայքում գտնվող արոտավայրեր։ Այնտեղ փոքր թռչուները սկսում են աճել, որը տևում է մոտ մեկ ամիս։ Հասունությունը տեղի է ունենում երկու, երբեմն երեք տարեկան հասակում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Позвоночные животные России: Гусь Росса(չաշխատող հղում)
Արագածոտն (գյուղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արագածոտն (այլ կիրառումներ){{Բնակավայր

|կարգավիճակ = Գյուղ
| երկրամասի տեսակ = Հայաստանի վարչական բաժանում|Մարզ
| երկրամաս = Արագածոտնի մարզ
| երկրամասը աղյուսակում = Արագածոտնի մարզ

|փոստային ինդեքս 0209
|այլ անվանումներ = Թիվ 5 սովխոզ
|ազգային կազմ = Հայեր

Արագածոտնը գյուղ է Հայաստանի Արագածոտնի մարզի Աշտարակ տարածաշրջանի Արագածոտն համայնքում։
Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 17 կմ հարավ-արևմուտք, բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1060 մ։
Նախկին սովխոզը հիմնվել է 1971 թվականին։


== Բնակչություն ==
1981 թվականին ուներ 613 բնակիչ։
Ըստ Հայաստանի Հանրապետության 2001 թվականի մարդահամարի, Արագածոտնի մշտական բնակչությունը 804, իսկ առկա բնակչությունը 705 հոգի է։
Արագածոտնի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տես նաև ==
Արագածոտնի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (34201-34300)

Աստերոիդների ցանկ (34101-34200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (34301-34400)
 Աստերոիդների ցանկ (34101-34200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (34301-34400)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (30001)-(35000)»։ www.minorplanetcenter.net
Զբիգնև Զապասևիչ

Զբիգնև Յան Զապասևիչ (լեհ.՝ Zbigniew Jan Zapasiewicz, սեպտեմբերի 13, 1934(1934-09-13)[…], Վարշավա, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն - հուլիսի 14, 2009(2009-07-14)[…], Վարշավա, Լեհաստան), լեհ դերասան, ռեժիսոր, մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Զբիգնև Զապասևիչը ծնվել է 1934 թվականին Վարշավայում։ 1951-1952 թվականներին սովորել է Վարշավայի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում, 1956 թվականին ավարտել է Վարշավայի թատերական ակադեմիան (լեհ.՝ PWST): 1969 թվականից դասավանդել է նույն ակադեմիայում (1987 թվականից՝ պրոֆեսոր)։
Առաջին անգամ հանդես է եկել «Երիտասարդ Վարշավա» թատրոնում՝ «Երեկ երեկոյան» ներկայացման մեջ խաղալով Էվարիստ Գալուի դերը (1956 թ.): Ֆիլմերում սկսել է նկարահանվել 1963 թվականից։ Խաղացել է Վալերիյան Բորովչիկի, Անջեյ Վայդայի, Քշիշտոֆ Զանուսիի, Քշիշտոֆ Կիշլովսկու ֆիլմերում։ Մահացել է 2009 թվականի հուլիսի 14-ին Վարշավայում։ Թաղված է Պովոնզկի ռազմական գերեզմանատանը։
Դերասանուհի Օլգա Սավիցկայի ամուսինն է։


== Ֆիլմագրություն ==


== Պարգևներ ==
Լեհաստանի վերականգնան շքանշանի ասպետ
Մշակույթում վաստակի համար մեդալ
«Ժողովրդական Լեհաստանի 30-ամյակ» մեդալ
«Երկրի պաշտպանական ծառայությունների համար» ոսկե մեդալ
Լեհաստանի մշակույթի վաստակավոր գործիչ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Актёр на сайте filmpolski.pl (լեհ.)
Фотографии на сайте fototeka.fn.org.pl
Չերեմուշկա (գյուղ, Բոգրադսկի շրջան)

Չերեմուշկա (ռուս.՝ Черемушка), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Բոգրադսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 102 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նովոսելկա (գյուղ, Ֆյոդորովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոսելկաՆովոսելկա (ռուս.՝ Новоселка, բաշկիրերեն՝ Новоселка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ֆեոդորովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 625 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Good Life (երգ, OneRepublic)

«Good Life», ամերիկյան փոփ ռոք OneRepublic խմբի երկրորդ ստուդիական ալբոմի՝ «Waking Up»-ի (2009 թ.) սինգլ։ Սինգլը գրվել է խմբի անդամների կողմից. Ռայան Թեդեր, Բրենթ Կացլ և Էդի Ֆիշեր։ Պրոդյուսերն է Թեդերը։
Սինգլը թողարկվել է 2010 թվականի նոյեմբերի 19-ին ԱՄՆ-ում։ Սա ալբոմի երրորդ սինգլն է, իսկ ընդհանուր՝ 4-րդը։ Սինգլը հայտնի դարձավ ֆիլմերից և հեռուստատեսության սերիալներից։ Սինգլը US Billboard Hot 100-ում զբաղեցրել է 8-րդ հորիզոնականը և ստացել է multi-platinum հավաստագիրը, զբաղեցրել է երկրորդ հորիզոնականը Եվրոպայի, Ավստրալիայի և Նոր Զելանդիայի չարթերում։ Սինգլից 2014 թվականի հունվարին ԱՄՆ-ում վաճառվել է երեք միլիոն օրինակ։
Քննադատների կողմից խոսքերը բավական դրական էին։ 


== Սինգլի տեսահոլովակ ==
Սինգլի տեսահոլովակը թողարկվել է 2011 թվականի փետրվարի 14-ին։ Տեսահոլովակի ընթացքում խմբի անդամների փորձն է դաշտում, որը ցուցադրվում է հին ֆիլմի տեսքով։ 


== Երգացանկ ==


=== CD single ===
"Good Life" (new mix version) - 4:05
"Good Life" (Demolition Crew remix) - 4:12


=== Digital download — remix ===
"Good Life" (featuring B.o.B) – 3:50


== Վարկանշային աղյուսակ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Հայաստանի Ազգային Սկաուտական Շարժում

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հասկ (այլ կիրառումներ)Հայաստանի Ազգային Սկաուտական Շարժում (ՀՄԸՄ-ՀԱՍԿ), Հայաստանի սկաուտական շարժում, որը 1997 թ. անդամակցել է Սկաուտական Շարժման Միջազգային Կազմակերպությանը։


== Սկաուտների երդումը ==
Պատվովս երդվում եմ՝

Լինել հավատարիմ Աստծուս և ծառայել հայրենիքիս և ազգիս։
Միշտ օգնել ուրիշին և գործել իբրև պարտականության գիտակից, արի և վեհանձն մարդ։
Հնազանդվել հայ սկաուտի դավանանքին։


== Արտաքին հղումներ ==
Հայաստանի Ազգային Սկաուտական Շարժման պաշտոնական կայքը։ Archived 2013-11-13 at the Wayback Machine.
Գյորգի Կյուրթի

Գյորգի Կյուրթի (փետրվարի 24, 1882(1882-02-24), Բուդապեշտ, Ավստրո-Հունգարիա - դեկտեմբերի 27, 1972(1972-12-27) կամ դեկտեմբերի 20, 1972(1972-12-20), Բուդապեշտ, Հունգարական Ժողովրդական Հանրապետություն), հունգարացի դերասան, բեմանկարիչ, գրող և թատրոնի ռեժիսոր։ 


== Կենսագրություն ==
Նա մեծացել է Բուդապեշտում, այնուհետև տեղափոխվել է Մյունխեն, որտեղ նա սովորել է ճարտարապետություն։ Նրա առաջին թատերական ներկայացումը եղել է 1905 թվականին Թալիա թատրոնում։ 1906-1935 թվականներին նա եղել է Ազգային թատրոնի անդամ։ Նա 1908-1909 թվականներին աշխատել է որպես գլխավոր ռեժիսոր Կոլոզսվարի թատրոնում (այժմ` Կլուժ-Նապոկա, Ռումինիա)։ 1916-1923 թվականներին ուսուցանել է Բուդապեշտի դրամայի և ֆիլմի ակադեմիայում։ Հաջորդ տարվա ընթացքում նա խաղացել է Պեչի ազգային թատրոնում։ Այնուհետև նա վերադարձել է ետ մայրաքաղաք և 1927-1930 թվականներից Հունգարիայի Արվեստի և դիզայնի  համալսարանում աշխատել է որպես դասախոս։ Հաջորդ տարի նա եղել է Սեգեդի ազգային թատրոնի ռեժիսոր։ Նա 1953 թվականին վերադարձել է թատրոն, երկու տարի խաղացել է Պեչի ազգային թատրոնում և մեկ տարի՝ Աթիլա Յոժեֆի թատրոնում։         
1932 թվականի ամառային օլիպիական խաղերում նրա աշխատանքը ներկայացված է եղել արվեստի մրցույթին։


== Ընտանիք ==
Նա լրագրող Էմիլ Կյուրթիի (1848-1920) որդին է, դերասանուհի Մարիսկա Վիզվարի (1877-1954) երկրորդ ամուսինն է և դերասան Փիթեր (1926-) Կյուրթիի հայրն է։ Նա մահացել է Բուդապեշտում։ 


== Ընտրված ֆիլմագրություն ==
Սպիտակ գիշերներ (1916 թվական)
Գրամեքենայի հեքիաթները (1916 թվական)
Կատարյալ տղամարդը (1939 թվական)
Նախարարի ընկերը (1939 թվական)
Գյուլ Բաբա (1940 թվական)
Մի գիշեր Տրանսիլվանիայում (1941 թվական)
Լեռների մարդիկ (1942 թվական)
Բժիշկ Իշտվան Կովաչ (1942 թվական)
Ես մեղավոր եմ (1942 թվական)
Բաջտարսակ (1942 թվական)
Մաջալիս (1943 թվական)


== Մատենագրություն ==
Kulik, Karol. Alexander Korda: The Man Who Could Work Miracles. Virgin Books, 1990.


== Ծանոթագրություններ ==
Հոսբի (գյուղ, Նոառոոցի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՀոսբիՀոսբի (էստ․՝ Hosby), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Նոառոոցի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 15 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Փյունիկ (գեղանկար)

Փյունիկ, հայ ճանաչված նկարիչ Հակոբ Կոջոյանի գործերից։ Ստեղծվել է 1945 թ.: Պահվում է Արա Սարգսյանի և Հակոբ Կոջոյանի տուն-թանգարանում։


== Պատմություն ==
Լևոն Կոջոյանը հիշում է, որ առաջին անգամ ծանոթացել է իր հորեղբոր՝ Հակոբ Կոջոյանի «Փյունիկ» ստեղծագործությանը Կիսլովոդսկում հոր՝ վարպետ Հարությունի միջոցով։
Նկարում Կոջոյանը ստվարաթղթի վրա պատկերել է մոխիրից հառնող առասպերական թռչունին՝ փյունիկին, կապույտ, ոսկեզօծ փետուրներով, կանացի գլխով և լուսավոր դեմքով։
Փյունիկը Կոջոյանի ամենասիրելի կերպարներից մեկն էր և բնորոշվում է նրա ստեղծագործություններում որպես կյանքի վերածննդի, գեղեցկության և անմահության խորհրդանիշ։


== Տես նաև ==
Սասունցի Դավիթ (կտավ)


== Ծանոթագրություններ ==
Պեզուխա

Պեզուխա (ռուս.՝ Пезуха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սունժա գետի ձախ ափին՝ 27 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է, ավազանի տարածքը 97 կմ2։ Ակունքը գտնվում է Վիչուգա գետի հարավային ծայրում, հոսում է հյուսիսում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010300412110000013483
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110001348
Ավազանի կոդը - 08.01.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կորոբովո (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿորոբովոԿորոբովո (ռուս.՝ Коробово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 20 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)