armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Օձապոչեր

Օձապոչեր (անգլ.՝ Ophiuroidea), փշամորթների տիպի ծովային հատակամերձ կենդանիների դաս։


== Արտաքին տեսք ==
Մարմինը բաղկացած է սովորաբար մինչև 2 սմ (երբեմն մինչև 10 սմ) տրամագծով սկավառակից և նրանից դուրս եկող 5, հազվադեպ՝ 10 ճառագայթներից։ Վերջինների երկարությունը մի քանի (երբեմն մինչև 20–30) անգամ գերազանցում է մարմնի երկարությանը։
Սկավառակը և ճառագայթները ծածկված են բարակ կրային թիթեղիկներով։


== Բազմացում ==
Մեծ մասամբ բաժանասեռ են։ Զարգանում են սովորաբար կերպարանափոխությամբ։ Կան կենդանածին և կիսմամբ բազմացող տեսակներ։ Սողում են ճառագայթների օգնությամբ կամ խրվում տիղմի մեջ։ Սնվում են մանր կենդանիներով կամ դետրիտով։ ճառագայթները վերականգնման հատկություն ունեն։


== Տարածում ==
Օձապոչերը լայնորեն տարածված են ծովերում և օվկիանոսներում (մինչև 8 կմ խորություններում)։ Կեր են ծառայում ձկների համար։ Որոշ տեսակներ ապրում են ջրիմուռների, սպունգների, կորալների, ծովային ոզնիների վրա։ Հայտնի է օձապոչերի մոտ 2 հազար (ԽՍՀՄ–ում՝ 120) տեսակ։ Բրածո տեսակները հայտնի են օրդովիկից։


== Արտաքին հղումներ ==
Palaeos: Ophiuroidea Archived 2007-10-28 at the Wayback Machine.
Brittlestars
Ալեքսանդր Թարխանյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թարխանյան (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդր Նիկողայոսի Թարխանյան (1863, Ղզլար, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 29 (օգոստոսի 11), 1903, Բաթում Ռուսական կայսրություն), հայ թարգմանիչ, թատերական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1863 թվականին դաղստանյան Ղզլար քաղաքում։ Սովորել է Վլադիկավկազի ռեալական դպրոցում, հետագայում զբաղվել է ուսուցչությամբ։ 1891-1892 թթ. եղել է Թիֆլիսի Հայոց դրամատիկական ակումբի խաղացանկային հանձնաժողովի անդամ, 1893-1903 թթ.` «Թատրոն» հանդեսի խմբագիր-հրատարակիչ։
Թարգմանել է Հենրիկ Իբսենի «Ուրվականներ», Սարդուի և Մորոյի «Մադամ Ման Ժեն», Սարդուի «Տոսկա», Հերման Զուդերմանի «Պատիվ» և այլ պիեսներ, որոնք բեմադրվել են թատրոնում։
Մահացել է 1903 թվականին, Բաթումում։


== Գրականություն ==
"Ով ով է. Հայեր", կենս. հանրագիտ., հատոր Ա., Երևան, 2005
Պառավաձոր ջրվեժ

Պառավաձոր ջրվեժ, երկրաբանական բնության հուշարձան Հայաստանում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Սյունիքի մարզում, Բերդաքար գետի ձախակողմյան վտակի վրա, Վարդանիձոր գյուղից 3 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Այն գրանցված է Հայաստանի Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» Հայաստանի կառավարության որոշման համաձայն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Բնության պետական հուշարձաններից ցանկը Վիքին սիրում է Երկիրը հուշարձանների ցանկում
Այուաբա

Այուաբա (պորտ.՝ Aiuaba), համայնք Բրազիլիայում՝ Սեարա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Սերտոինս Սեարենսիս նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Սերտան դի Ինյամունս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 15 363 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 434,414 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 6,3 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1956 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 23.287.256,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 1.558,20 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,566 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման տարածքում կիսաանապատային է։
Բրեստ ՖԱ

Ստադ Բրեստ (ֆր.՝ Stade Brestois 29), ֆրանսիական ֆուտբոլային ակումբ Բրեստից։ Ակումբը հիմնադրվել է 1950 թվականին և ներկայումս հանդես է գալիս Լիգա 2-ում՝ Ֆրանսիայի երկրորդ դիվիզիոնում։ Տնային հանիդպումներն անցկացնում է Ստադ Ֆրանսիս Լե Բլե մարզադաշտում, որն ունի շուրջ 15 հազար տեղ։


== Նվաճումներ ==
Լիգա 2
Հաղթող (1). 1980–81
Ֆրանսիայի գավաթ
Քառորդ եզրափակիչ (2)․ 1982–83, 2014–15
Գամբարդելայի գավաթ
Հաղթող (1). 1990
Բրետանի առաջնություն
Հաղթող (4). 1966, 1972, 1977, 2005
Բրետանի գավաթ
Հաղթող (1). 1969


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բրեստի պաշտոնական կայքը
Բրեստի պաշտոնական Ֆեյսբուքի էջը
Բրեստի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Բրեստի պաշտոնական Տվիտերի էջը
Բրեստը transfermarkt-ում
Բրեստը futbol24.com-ում
Բրեստը soccerway.com կայքում
Բրեստը Լիգա 1-ի պաշտոնական կայքում
(7968) Էլստ-Պիսառո

(7968) Էլստ-Պիսառո (անգլ.՝ Elst-Pizarro), աստերոիդ և գիսաստղ (133P/Էլստ-Պիսառո) աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի հուլիսի 14-ին Էրիկ Էլստի և Գուիդո Պիսառոյի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,160948 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6499 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,672 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Էլստ-Պիսառո աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,6344 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2052,69 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175379 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,39° անկյուն։
Էլստ-Պիսառո աստերոիդը պատկանում է Ֆեմիսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի 535 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 3,08 ա. մ., իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,24 ա. մ. հեռավորության վրա։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։
Արեգակնային համակարգում մինչ այժմ հայտնի հինգ մարմիններից մեկն է, որոնք նշվում են և որպես գիսաստղ, և որպես աստերոիդ։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7968) Էլստ-Պիսառո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մելիքաշեն (Քաշաթաղի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մելիքաշեն (այլ կիրառումներ)
Մելիքաշեն, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Մտնում է Ծիծեռնավանք համայնքի մեջ։
Մալիբեկլու անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Պատմություն ==
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի արդյունքում գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին Մելիքաշեն համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում էր 51 մարդ, կար 14 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Համայնքի հուշարձաններն են. Մելիք Հայկազի ապարանքը (XV-րդ դ. վերջ), 2 խոյատապարաններ (XVII-XVIII դդ.), խաչքար (XVII դ.)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մինամիտորի

Մինամիտորի (ճապ.՝ 南鳥島), մեկուսացված կղզի Խաղաղ օվկիանոսի հյուսիսարևմտյան մասում։ Մակերեսը կազմում է  1,2 կմ²։ Ավելի վաղ մտել է Անսոն կղզեխմբի կազմի մեջ։


== Աշխարհագրություն ==
Մինամիտորին Ճապոնիայի արևելքում գտնվող կղզիներից է։ Գտնվում է Տոկիոյից 1848 կմ հարավ-արևելք։ Այն համարվում է Տոկիոյի ամենաարևելյան տարածքը, Օհասավարա գյուղի վարչական մասը։ Մոտակա ցամաքը Մարիանսկ կղզեխմբի Ֆարալոն դե Պախարոզ կղզին է։ Չնայած նրա փոքր չափերի, կղզին ունի խիստ ռազմավարական նշանակություն։


== Աշխարհագրություն ==

Կղզին առաջին անգամ հիշատակվել է 1694 թվականին։ Մինչև 10-րդ դարի կեսերը կղզու վայրը դեռ անհայտ էր։ Ճապոնական կայսրությունը պաշտոնապես կղզին գրավել է 1898 թվականի հուլիսի 24-ին։ Կղզու գտնվելու վայրը արձանագրվել է ամերիկյան հետազոտական նավի կողմից 1874 թվականին, իսկ 5 տարի անց այստեղ կանգ են առել ճապոնացիները։ 1935 թվականին Ճապոնական Կայսերական նավատորմը այստեղ տեղադրել է օդերևութաբանական կայան և կառուցել թռիչքավայրէջքային գոտի։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ մոտ 4000 ճապոնացի զինվորներ պաշտպանել են կղզի։
Պատերազմի արդյունքներով մնացած Բունիական կղզիները անցան Ամերիկայի հսկողության տակ։ 1964 թվականին ԱՄՆ-ի առափնյա հսկիչները կղզում տեղադրել են LORAN նավիգացիոն համակարգը։
Կղզին Ճապոնիայի իրավասության ներքո վերադարձվել է 1968 թվականին։


== Տնտեսություն ==
2012 թվականին մի խումբ ճապոնացի գիտնականներ որոշել են ուսումնասիրել կղզու տարածքը, որպեսզի հայտնաբերեն հազվագյուտ հանդիպող մետաղներ։ Ըստ ռեսուրսների նախնական գնահատմամբ, իտրիումի քանակը կազմել է 6,8 տոննա։ Այդ թիվը բավարար է առաջիկա 200 տարիների ընթացքում Ճապոնիայի բնակչության կարիքները բավարարելու համար.:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Minami Torishima info and pictures
Marcus Island Archived 2007-09-28 at the Wayback Machine. sunrise, sunset, tides
Map and aerial photo of Minami Torishima Archived 2006-04-11 at the Wayback Machine., from the Geographical Survey Institute of Japan website
The island during the Pacific War (USS Shubrick DD 639)
Սուրբ Պետրոսի և Պողոսի եկեղեցի

Սուրբ Պետրոսի և Պողոսի եկեղեցի, լյութերական եկեղեցին և պատմական տեսարժան վայր կենտրոնական Լեհաստանում՝ Պաբյանիցե քաղաքում։ Կառուցվել է 19-րդ դարի սկզբում զարգացող արդյունաբերական քաղաքի աճող բողոքական բնակչության հոգևոր կարիքների համար։ Ներկայում եկեղեցին ծառայում է լյութերական ոչ մեծ համայնքին։ 2010 թվականից եկեղեցին Վարշավայի լյութերական թեմի եպիսկոպոսի նստավայրն է։


== Պատմություն ==
Լյութերական ծուխը Պաբյանիցեում հիմնադրվել է 1818 թվականին, սակայն կրոնական արարողությունները քաղաքում 1803 թվականից անցկացվել են 16-րդ դարի ամրացված կալվածքի մատուռում։ 1820-ական թվականներին բողոքական վերաբնակների աճող թիվը համայնքի համար նոր եկեղեցի կառուցելու անհրաժեշտություն է ստեղծել։ Լեհական թագավորության կառավարությունը նախագիծը հավանության է արժանացրել 1821 թվականին, և չնայած նախնական աշխատանքներն ավարտվել են 1827 թվականին, ճահճային տեղանքում կառուցված հիմքերի հետ կապված խնդիրները պահանջել են հետագա աշխատանքներ, նախքան եկեղեցին կարող էր օծվել 1832 թվականին։ Վերջնական գծագրերը եղել են ճարտարապետ Ֆրանտիշեկ Ռեյնշտեյնի գծագրերը, որոնք ուղղվել էին Յան Զիլեի կողմից։ Այնուհետև եկեղեցին վերանորոգվել է 1875 և 1876 թվականների միջև. դրա հիմնական շարժառիթներից մեկը եղել է նրա ընդլայնումը։ Այդ ժամանակ շենքը կարող էր տեղավորել 1000 մարդ, սակայն 1904 թվականին ծխի բնակչությունը հասել է տասներկու հազարի (մեծությամբ չորրորդը ռուսական Լեհաստանում), ինչն անհրաժեշտություն է ստեղծել անցկացնել ինչպես առավոտյան, այնպես էլ երեկոյան ժամերգություններ։ 1945 թվականին եկեղեցին թալանվել է և մնացել Լեհաստանի Հանրապետության սեփականություն մինչև 1948 թվականը, երբ վերադարձվել է տեղացի լյութերականներին։
1948 թվականին Սուրբ Պետրոսի ու Պողոսի եկեղեցին ներառվել է շենքերի ցուցակում և հաշվառված է որպես անշարժ գույքի հուշարձան Լեհաստանի ժառանգության հուշարձանների ռեեստրում (№ 64-IV-12 1948 թվականի մարտի 23-ի և A/45 օգոստոսի 29-ի, 1967 թվական)։


== Ճարտարապետություն ==
Շենքն ունի կլոր ձև՝ հարակից աշտարակով, որը դուրս է գալիս փողոց։ Եկեղեցին կառուցվել է նեոկլասիկ ոճով, չնայած ձեռք է բերել նեոռենեսանսի ոճին հատուկ ճարտարապետության որոշ տարրեր 1870-ական թվականների վերակառուցումից հետո։ Նույն թվականին շենքն ստացել է իր ժամանակակից տեսքը՝ աշտարակի վրա Պետրոս ևՊողոս առաքյալների արձաններով և կենտրոնական ռոտոնդայի տանիքի վեցանիստ սայրով։
Ինտերիերի ուշագրավ տարրերից են 1864 թվականի մկրտության մարմարյա ավազանը և Քրիստոսին պատկերող նկարը, որ պատկանում է 19-րդ դարի լեհ նկարիչ Վոյցեխ Գերսոնի վրձնին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Klimek Anna (2012)։ «Aktywność społeczna oraz relikty dziedzictwa materialnego ewangelików augsburskich w Pabianicach»։ Studia z Geografii Politycznej i Historycznej (լեհերեն) (1): 193–206։ Վերցված է 17 января 2018 
Kruś Anna (2016)։ «Społeczno-religijna rola luteranów w dziejach Pabianic i Zgierza oraz relikty ich dziedzictwa materialnego»։ Acta Universitatis Lodziensis: Studia Geographica Socio-Oeconomica (Polish) 25։ doi:10.18778/1508-1117.25.08։ Վերցված է 17 января 2018 
Kazimierz Brzeziński, Andrzej Gramsz, Ulica Zamkowa w Pabianicach 1824—2004, Łódź 2004
Կուսարմատ սովորական

Կուսարմատ սովորական (լատ.՝ Dioscorea communis), դիոսկորեազգիների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։


== Նարագրություն ==
Երկար ու բարակ փաթաթվող ցողունով մինչև 20 սմ երկարությամբ հաստ պալարավոր արմատով բազմամյա երկտուն խոտաբույս է։ Խոշոր հերթադիր տերևները սրտաձև և երկար կոթուններով են։ Անութային ողկույզներում հավաքված են միասեռ դեղնականաչավուն ծաղիկները։ Պտուղները մի քանի գնդաձև սերմերով կարմիր մսալի գնդաձև հատապտուղներ են։


== Տարածվածություն ==
Աճում է թփուտներում, նախալեռնային, ստորին և միջին լեռնային գոտիներում և անտառներում։ Հանդիպում է Սյունիքի, Տավուշի մարզերում։ Գեղազարդային թունավոր բույս է։ Աճում է նաև Հարավային և Հյուսիսային Եվրոպայում, Հյուսիսային Աֆրիկայում, Հարավարևմտյան Ասիայում, Ռուսաստանում, Ղրիմի և Կովկասի լեռների ստորին անտառային գոտիներում։


== Նշանակություն ==
Բուժական նպատակներով հաճախ օգտագործվում են սապոնիններ, գլիկոզիդներ (բրիոնին), դաբաղանյութեր, պեկտիններ, ճարպային յուղ, օրգանական թթուներ (մրջնաթթու, թրթնջուկաթթու), լորձանյութեր, կարոտինոիդներ կուտակող կոճղարմատները։ Արմատների եփուկն օգնում է հազի դեպքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Հաց

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հաց (այլ կիրառումներ)Հաց, առաջին անհրաժեշտության սննդամթերք, որը պատրաստվում է հացահատիկների ալյուրից ստացված խմորից և երբեմն նաև այլ հավելյալ բաղադրիչներից։ Խմորը պատրաստում են ալյուրով, ջրով ու աղով, երբեմն ավելացնելով շաքար,  յուղ,  կաթ և այլ մթերքներ։ Հիմնականում օգտագործվում է ցորենի և աշորայի, սակավ՝ եգիպտացորենի և գարու ալյուրը։ Հաց ստանալու համար պատրաստի խմորը թխում են, սակայն կան հացի տարբեր տեսակներ, որոնք պատրաստման այլ տեխնոլոգիա ունեն. օրինակ պուրիների խմորը տապակում են, մանթուների խմորը՝ շոգեխաշում, տորտիլաներինը՝ անձեթ թավայի վրա օդ թռցնելով տապակում և այլն։
Մարդիկ սկսել են հաց պատրաստել դեռևս 30 000 տարի առաջ։
Հայաստանում տարածված հացատեսակներից են Կրկենին, լոշը, լիպոշը, բոքոնը, մատնաքաշը,  բաղարջը  ,լավաշը, խորիս հացը։


== Պատմություն ==
Հացը հնագույն պատրաստված սննդամթերքներից է, որը հայտնվել է նեոլիթական դարաշրջանում։ Առաջին հացը մի տեսակ տապակած խառնուրդ էր, պատրաստված հացահատիկներից և ջրից, եւ կարող էր հանգեցնել նաև պատահական ճաշ պատրաստելու կամ ջրի և ալյուրի հետ փորձարկված փորձերի։ Նման վաղ հացերի ժառանգները ներկայումս արտադրվում են աշխարհի տարբեր հացահատիկներից, օրինակ, մեքսիկական տորլիլա, հնդկական սալաթ, չինական բաբաբեն, շոտլանդական վարսակային թխվածքաբլիթներ, հյուսիսամերիկյան եգիպտացորենի տորթեր և եթովպիական ինգեր։ Նման հաց տորթի ձևով դարձավ բազմաթիվ հնագույն քաղաքակրթությունների սննդի հիմքը. Շումերացիները գարու հաց էին ուտում, մ.թ.ա. XII դարունվող վրաններում։ Թոխարների հուղարկավորության մեջ (մ.թ.ա 1800 թ. Լուանդի գեղեցկուհին) հայտնաբերվել է հացահատիկիվ տոպրակ և մաղ, ինչը, անշուշտ, ցույց է տալիս հացի օգտագործման փաստը։
Ենթադրվում է, որ Եգիպտոսում հայտնաբերված խմորիչ խմորից ցորենի հացի  աճը տեղական բարենպաստ պայմանների շնորհիվ էր, և այդպիսի հաց պատրաստելու համար անհրաժեշտ էր ցորեն երկու նոր հատկություններով։ Եգիպտոսի վաղ դինաստիկ ժամանակաշրջանում կատարված առաջին բարելավումը այն էր, որ հայտնաբերվել է ցորենը, որը կարող էր կալսել առանց նախնական չորացման։ Գլութեն (սպիտակուց) շատ պարունակող ցորենի հայտնագործությունը երկրորդ էր, դա օգնեց հացի խմորիչի առաջացմանը։


== Հացի քիմիական կազմը և յուրացվելիությունը ==
Հացը հիմնականում ածխաջրային սնունդ է, որտեղ ածխաջրերի և սպիտակուցների հարաբերակցությունը 6։1, օպտիմալ հարաբերակցությունը՝ 4։1։ Հացի քիմիական կազմը կախված է հիմնականում ալյուրի տեսակից և բաղադրիչներից։ Հացի սննդարար նյութերը յուրացվում են ոչ ամբողջությամբ։ Յուրացվելիությունը կախված է արտադրանքի արտաքին տեսքի գրավչությունից, համից, բուրմունքից, ծակոտենությունից և ալյուրի տեսակից։ Որքան բարձր է ալյուր տեսակը, այնքան լավ են յուրացվում սննդարար նյութերը, մանավանդ սպիտակուցները։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հացը երեխայի սննդակարգում Archived 2013-08-19 at the Wayback Machine.
Այա (Կատունի վտակ)

Այա (Կատունիի վտակ), վտակ Ռուսաստանի Ալթայի երկրամասում և Ալթայի Ինքնավար Հանրապետությունում։ Գետաբերանը գտնվում է Կատունի ձախ ափից 113 կմ հեռավորության վրա։ Վտակի երկարությունը 26 կիլոմետր։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ըստ Ռուսաստանի պետական ջրային գրանցամատյանի տվյալների՝ այն պատկանում է Վերին Օբի ավազանի շրջանին, գետի ջրատնտեսության հատվածը՝ Կատուն գետն է, գետի գետային ենթաավազանը՝ Բիա ու Կատուն գետերը, Գետի ավազանը Օբն է մինչև Իրտիշ գետ թափվելը։
Ջրային ռեսուրսների դաշնային գործակալության կողմից պատրաստած Ռուսաստանի Դաշնության տարածքի ջրատնտեսական տարածաբաժանման երկրաբանական համակարգի տվյալներով՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ - 13010100312115100007135
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) - 115100713
Ավազանի կոդը - 13.01.01.003
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի - 15
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի - 1


== Ծանոթագրություններ ==
Էրիկ Մելրոզ Բրաուն

Էրիկ Մելրոզ (Ուինքլ) Բրաուն,ՊԲՍ (անգլ.՝ Eric Melrose "Winkle" Brown, հունվարի 21, 1919(1919-01-21), Լիթ - փետրվարի 21, 2016(2016-02-21), Ռեդհիլ, Ռեյգեյթ և Բանստեդ, Սյուրեյ, Հարավարևելյան Անգլիա, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանական նավատորմի սպա, փորձարկող օդաչու, որը գրանցված է Գինեսի գրքում, որպես ռեկորդային թվով ինքնաթիռների տեսակներ փորձարկած օդաչու։ Բրիտանական ռազմածովային օդաչուների շրջանում ամենաշատ մրցանակներն ունի։
Բրաունին է պատկանում նաև տախտակամածից թռիչքների և վայրէջքների համաշխարհային ռեկորդը, համապատասխանաբար՝ 2,401 և 2,271։  Հայտնի է նաև բոլոր տեսակի թռչող ապարատներ վարելու համար ՝ սավառնակ, կործանիչ, ռմբակոծիչ, թռչող նավ և ուղղաթիռ։ Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին նա փորձարկում էր նաև գերմանական ինքնաթիռներ, այդ թվում ռեակտիվ։ Հետպատերազմյան շրջանում նա առաջինն էր, ով փորձարկում էր ռեակտիվ տեխնիկա։


== Արտաքին հղումներ ==
Էրիկ Բրաուն, հարցազրույց է ունեցել BBC Radio 4-ի iPM ծրագրի հետ
BBC- ի նախկին տիեզերական թղթակից Ռեջ Շիրիլը հարցազրույց է տվել Էրիկ Բրաունի հետ 2008 թ
Բրաունի «Թևերի տարօրինակ և հիասքանչ» գրքի վաճառքի նկարագրությունը (պարագրաֆ 63/65)
Էրիկ Բրաունի հոդվածների և հրապարակումների ցանկ ՝ https://web.archive.org/web/20110110021804/http://www.theaviationindex.com/
The Sea Vampire LZ551The Sea Vampire LZ551 / G Fleet Air Arm թանգարանում ՝ Եովիլթոն/G at the Fleet Air Arm Museum, Yeovilton
Video of test pilot Eric "Winkle" Brown landing a Sea Vampire on the experimental rubber deck fitted to HMS Warrior.
Captain Eric Brown: Wedded to German Aviation for Better or Worse
Captain Eric Brown discusses (episode 40 on Astrotalkuk.org) his private meeting with Yuri Gagarin in London on 13 July 1961.
"Deck-landing the Sea Vampire" a 1945 Flight article on Brown's deck-landing trials of the Sea Vampire
Interview with Eric Brown, on 19 September 2012, to BAE Systems Warton ՅուԹյուբում
Կայսերական ռազմական թանգարանի հարցազրույցը 1991 թվականին
Կայսերական պատերազմի թանգարանի հարցազրույցը 1992 թվականից
Մաունտբետտենի դասախոսությունն ուղիղ հեռարձակվում է


== Ծանոթագրություններ ==
Ժելեզնովոդսկի քաղաքային օկրուգ

Քաղաք-բուժավայր Ժելեզնովոդսկ (ռուս.՝ Муниципальное образование город-курорт Железноводск) կամ պարզապես Ժելեզնովոդսկի քաղաքային օկրուգ (ռուս.՝ Городской округ Железноводск), մունիցիպալ կազմավորում Ռուսաստանի Դաշնության Ստավրոպոլի երկրամասում։ Վարչական կենտրոնը Ժելեզնովոդսկ քաղաքն է, սակայն Ինոզեմցևո բուժավայրային ավանը հանդիսանում է ավելի մեծ բնակավայր։
Քաղաքային օկրուգի կարգավիճակ է ստացել Ստավրոպոլի երկրամասի՝ 2004 թվականի հոկտեմբերի 4-ին ընդունված համապատասխան օրենքի համաձայն։


== Բնակավայրեր ==
Քաղաքայի օկրուգի կազմում ընդգրկված է 2 բնակավայր․

վարչական կենտրոն — քաղաք Ժելեզնովոդսկ — 25 126 բնակիչ,
բուժավայրային ավան Ինոզեմցևո — 27 663 բնակիչ։


== Բնակչություն ==
2016 թվականի տվյալներով օկրուգում բնակվում է 52 789 մարդ։

Ազգային կազմը2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով քաղաքային օկրուգում 52 831 բնակվողներից 51 409-ը նշել են իրենց ազգությունը․


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2011-05-01 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ասանովո (գյուղ, Ուֆիմսկի շրջան)

Ասանովո (ռուս.՝ Асаново, բաշկիրերեն՝ Әсән), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուֆիմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 406 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պարամոնով (այլ կիրառումներ)

Պարամոնով, կարող է վերաբերել՝

Պարամոնով - գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մորոզովսկի շրջանում
Պարամոնով - գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սովետսկի շրջանում
Պարամոնով - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վոլգոդոնսկի շրջանում
(8097) Յամանիշի

(8097) Յամանիշի (անգլ.՝ Yamanishi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,433159 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0264 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8399 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1386,29 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,259686 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,73° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8097) Յամանիշի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(7663) 1994 RX1

(7663) 1994 RX1, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Էլեանորա Հելինի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,374087 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8351 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9131 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1336,11 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,269438 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 22,24° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7663) 1994 RX1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Էմիլ Կիրակոսյան

Էմիլ Գարիկի Կիրակոսյան (նոյեմբերի 10, 1999(1999-11-10), Երևան, Հայաստան), հայ դերասան։


== Կյանք և գործունեություն ==
Էմիլ Կիրակոսյանը ծնվել է 1999 թվականի նոյեմբերի 10-ին Երևանում։ Սովորել է Ա. Ս. Պուշկինի անվան թիվ 8 դպրոցում։ Ավարտել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտը։
2019 թվականին սովորել և ավարտել է Ռուսաստանի թատերական գործիչների միության միջազգային ամառային թատերական դպրոցը (МЛТШ 13), գեղարվեստական ղեկավար՝ Ալեքսանդր Կալյագին։ 2019 թվականին սովորել և ավարտել է Ժամանակակից արվեստի «Տերիտորիա» դպրոցը, գեղարվեստական ղեկավար՝ Եվգենի Միրոնով։
2011 թվականից մինչ 2021 խաղացել է Երևանի պատանի հանդիսատեսի թատրոնում (ՊՀԹ)։ 2018 թվականին խաղացել է Կոնստանտին Ստանիսլավսկու անվան ռուսական դրամատիկական թատրոնում։ 2019-2021 թ-ին խաղացել է Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնում։ Նկարահանվում է մի շարք սերիալներում և գեղարվեստական ֆիլմերում։


== Ներկայացումներ ==


== Հեռուստանախագծեր ==


== Ֆիլմեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էմիլ Կիրակոսյանի էջն Ինստագրամում
Էմիլ Կիրակոսյանի էջը ՅուԹյուբում
Խոշավա

Խոշավա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Սիլվանի գավառակում։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջին ուներ 5 տուն հայ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆելտրե

Ֆելտրե  (իտալերեն՝ Feltre), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Բելունո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 20 053 մարդ (2004), բնակչության խտություն՝ 191 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 100 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 32032։ Հեռախոսային կոդ՝ 0439։
Սուրբ նահատակներ Վիկտոր Դամասկին և Կորոնան հարգվում են որպես համայնքի հովանավորներ։ Տոնը նշվում է ամեն տարի մայիսի 14-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Տռիիգի (այլ կիրառումներ)

Տռիիգի անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Տռիիգի - գյուղ Էստոնիայի Վեյկե-Մաառյա շրջանի կազմում։
Տռիիգի - գյուղ Էստոնիայի Կիուե շրջանի կազմում։
Տռիիգի - գյուղ Էստոնիայի Լեիսի շրջանի կազմում։
Ժուկուրուսու (Բաիա)

Ժուկուրուսու  (պորտ.՝ Jucuruçu), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ագլոմերացիա Սոլվադոր մարզում։ Մտնում է Սանտու Անտոնիու դի Ժեզուցի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 9726 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 9726 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 6,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 52.562.730,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 4.802,88 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,583 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Վելիլյա դե Սան Անտոնիո

Վելիլյա դե Սան Անտոնիո (իսպ.՝ Velilla de San Antonio), քաղաք Իսպանիայում, մտնում է Մադրիդի վարչական շրջանի կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը մտնում է Կուենկա-դել-Էնարես շրջանի կազմի մեջ։
Զբաղեցնում է 14,3 քկմ տարածք։ Բնակչությունը - 11 668 մարդ 2010 թվականին։ Հեռավորությունը մինչև շրջանի կենտրոն հավասար է - 32 կմ։
Քաղաքի հովանավոր սուրբն է Քրիստո դե լա Պասիենսիան։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Ayuntamiento de Velilla de San Antonio
"Las Verdades de Velilla" Foro donde los vecinos de Velilla de San Antonio cuentan lo que el Ayuntamiento pretende esconder(չաշխատող հղում)
Página dedicada a Velilla de San Antonio
Web de información comercial y cultural de Velilla de San Antonio Archived 2017-09-27 at the Wayback Machine.
Especulación Urbanística en Velilla de San Antonio Archived 2012-06-26 at the Wayback Machine.
Breve descripción de Velilla de San Antonio (1998)
Աքերմանի դաշտերում (Թումանյանի թարգմանություն)

«Աքերմանի դաշտերում»  լեհ բանաստեղծ, ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ Ադամ Միցկևիչի  «Аккерманские степи» սոնետի կրճատ թարգմանությունն է՝ Հովհաննես Թումանյանի կողմից։


== Պատմություն ==
Ադամ Միցկևիչի «Սոնետներ» գիրքը լեհերեն առաջին անգամ տպագրվել է  1826 թվականին, Մոսկվայում։ Սոնետը հետագայում լույս է տեսել ռուսերեն թարգմանությամբ։ Գրքում ամփոփված են հեղինակի «Любовные сонеты» և «Крымские сонеты» շարքերը։ Վերջինիս մեջ է մտնում «Аккерманские степи»-ն։
Թարգմանության թվականը ստույգ հայտնի չէ։ Թումանյանը թարգմանության ընթացքում 6 տող բաց է թողել։
Ինքնագիրը չի պահպանվել։ Թարգմանությունն առաջին անգամ «Միցկևիչից» ենթավերնագրով տպագրվել է Թիֆլիսում լույս տեսնող «Տարազ» շաբաթաթերթի 1899 թվականի դեկտեմբերի 31, №50, 1140-րդ էջում։
Արտատպվում է «Տարազ» շաբաթաթերթից


== Ծանոթագրություններ ==
Պոպպի Դելևին

Պոպպի Անջելա Դելևին (անգլ.՝ Poppy Angela Delevingne, մայիսի 3, 1986(1986-05-03), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի ֆոտոմոդել և դերասանուհի։


== Վաղ տարիներ ==
Հայրը՝ Չառլզը, բնակարանների նախագծող է, իսկ մայրը՝ Պանդորան, Selfridges խանութների բրիտանական ցանցի նախկին անհատական գնորդ։ Մորական պապը «Անգլիական ժառանգություն» պետական հանձնախմբի նախկին ղեկավար սըր Ջոսլին Սթիվենսն է։ Ավագ քույրը Քլոյան է, կրտսերը՝ մոդել և դերասանուհի Կարա Դելևինը։ Աղջիկներին շատ մտերմացրել է մանուկ հասակում վերապրածը, երբ նրանց մայրը հերոինի հանդեպ հակում է ունեցել (Պոպպին այդ ժամանակ 12 տարեկան էր)։


== Անձնական կյանք ==
2012 թվականի հոկտեմբերին Դելևինը նշանվել է գործարար և նախկին մոդել Ջեյմս Կուկի հետ։ Նրանք ամուսնացել են 2014 թվականի մայիսին։
Դելևինը դիզայներ Մեթյու Ուիլյամսոնի մուսան և մտերիմ ընկերուհին է։ Նյու Յորքում նա որոշ ժամանակ բնակարանը կիսել է Սիեննա Միլլերի հետ։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պոպպի Դելևին(անգլ.) Fashion Model Directory կայքում
Պոպպի Դելևին(անգլ.) Models.com կայքում
Ժողովածու (39)

Ժողովածու (39), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 39 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 16-17-րդ դարերում Ուստիանե սարկավագ գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 13,2X10 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 314 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 51ա, 89ա, 129բ, 282ա, կնիք՝ 110բ, (ԺԸ դ., Բարաղամ վարդապետ)։


== Բովանդակություն ==
Ի Հարանց վարուց։
Աղոթք Անաստասայ քահանայի։
Վարդ. Այգեկցւոյ Խոստովանութիւն մեղաց։
Յովհ. Գառնեցւոյ Աղոթք։
ՅԱգամդրոց Առ. Սիւնեցրոյ։
Տեսիլք Մարիամու, Գր. Լուսաւորչի ժամագիրք։
Եփրեմի Աղոթք (Ա-ՃԼԷ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Յոդային թիվ

Յոդային թիվ, 100 գրամ օրգանական նյութին միացող յոդի զանգվածը՝ արտահայտած գրամներով։ Յոդային թիվը օրգանական չհագեցած միացություններում բնորոշում է կրկնակի կապերի պարունակությունը։ Հիմնականում օգտագործվում է ճարպերի և ճարպաթթուների անալիզի, ինչպես նաև արոմատիկ ածխաջրածիններում պարունակվող և յոդի հետ միացող խառնուրդների ու պոլիմերների չհագեցածության որոշման համար։ Երբեմն յոդի փոխարեն օգտագործվում է բրոմ, ապա հաշվում ծախսված բրոմին համարժեք յոդի զանգվածը։
Կոմիզո

Կոմիզո (իտալ՝. Comiso), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սիցիլիա մարզի Ռագուզա գավառում։
Բնակչության թիվը կազմում է 29402 մարդ (2004 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 444 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 64,93 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 97013։ Հեռախոսային կոդ՝ 0932։
Քաղաքի հովանավոր համարվում Սուրբ Բարսեղը։


== Հայտնի մարդիկ ==
Քրիստինա Սկուչիա (Քույր Սկուչիա)


== Հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայքը (իտալ.)
Գլորիա (Բաիա)

Գլորիա  (պորտ.՝ Glória), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Վլի Սան Ֆրանսիսկանում դա Բաիա մարզում։ Մտնում է Պաուլու Աֆոնսու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 15831 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 402,488 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 11,3 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 284.831.398,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.681,14 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,641 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման կիսաանապատային է։
Կոկիյուռի

Կոկիյուռի (էստ․՝ Kokõjüri), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Ռիուգե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 7 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ջորջ Բլագդեն

Ջորջ Փոլ Բլագդեն (անգլ.՝ George Paul Blagden, դեկտեմբերի 28, 1989(1989-12-28), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի դերասան։ Քիչ թե շատ հայտնի է անգլո-սաքսոնական կուսակրոն Էտելստանի դերում` «Վիկինգներ» պատմական հեռուստասերիալում և Գրանտերի` «Թշվառները» ֆիլմում։


== Վաղ կյանք և առաջընթաց ==
Բլագդենը սկսել է երգել 13 տարեկան հասակից` հաճախել է տարբեր երգչախմբեր, ունեցել է սեփական ռոք խումբ։ Նա սովորել է Աունդուլի դպրոցում ու կրթաթոշակ է ստացել` դերասանի վարպետությունից և դպրոցի թատրոնում խաղացել է այնպիսի դերեր, ինչպիսիք են Պեկարը` «Անտառի մեջ» մյուզիքլում (անգլ.՝ Into the Woods) ու Մարկը` «Արվեստ»-ում (անգլ.՝ 'Art')։ Ինչպես նաև նա Աունդուլում եղել է ազգային երիտասարդական թատրոնի անդամ (անգլ.՝  National Youth Theatre) և ընդգրկվել է այն չորս ուսանողների մեջ, որոնց պետք է մասնակցեին Յան Մաքկելենի վարպետության դասերին։ Դպրոցը ավարտելուց հետո նա դերասանական վարպետության մեջ հմտանում է Գիդհոլլի երգի ու թատրոնի պետական դպրոցում (անգլ.՝ Guildhall School of Music and Drama), որը ավարտում է 2011 թվականին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Джордж Благден Internet Movie Database կայքում
Օդնորոբովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Օդնորոբովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Одноробівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օդնորոբովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1896 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 51.09 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 37.11 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 11 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Վասիլև Վրագ

Վասիլև Վրագ (ռուս.՝ Васильев Враг), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Արզամասկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դիմանալ Սուրբ Ծննդին

«Դիմանալ Սուրբ Ծննդին» (անգլ.՝ Surviving Christmas), ռեժիսոր Մայք Միտչելի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Բեն Աֆլեքը, Ջեյմս Գանդոլֆինին, Քրիստինա Էփլգեյթը, Քեթրին Օ’Հարան, Ջոշ Ցուքերմանը, Բիլ Մեյսին, Ջենիֆեր Մորիսոնը, Ուդո Կիրը, Դևիդ Սելբին, Ստեֆանի Ֆերասին։


== Սյուժե ==
Առօրյա կյանքից հոգնելով՝ հարուստ Դրյու Լեթեմը որոշում է դիմել հոգեբանի խորհրդին, որպեսզի իր կյանքը մի փոքր իմաստալից ու հետաքրքիրր դարձնի։ Իսկ հոգեբանը նրան պատգամում է գնալ իր մանկության տուն և նրա դիմաց այրել մի ցուցակ, որտեղ գրված էր, թե ինչից է նա նեղացել իր կյանքում։ Իսկ Դրյուն այդտեղ գալով որոշում է ժամանակավոր ապրել այդ տանը և դառնալ ներկայիս ապրողների հարազատը։ Նրա առաջարկած գումարը գլխապտույտ է առաջացնում Վալկոների համար, և նրանք համաձայնվում են Դրյուին ընդունել որպես իրենց որդի։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դիմանալ Սուրբ Ծննդին(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Դիմանալ Սուրբ Ծննդին»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
Անատոլի Շիյան

Անատոլի Շիյան (ուկրաիներեն՝ Шиян Анатолій Іванович, մարտի 23 (ապրիլի 5), 1906, Բորիսովկա, Grayvoronsky Uyezd, Կուրսկի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1989, Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի գրող, դրամատուրգ, հրատարակիչ։


== Կենսագրություն ==
Անատոլի Շիյանը ծնվել է 1906 թվականին Բելգորոդշչինայի մարզի Բորիսովկա գյուղում, գյուղացու ընտանիքում։ 1924 թվականից աշխատել է որպես սանիտար, ապա Բորիսովկայի հիվանդանոցում եղել է դեղավաճառ։ 1925-1929 թվականներին սովորել է Կիևի անտառատեխնիկական ինստիտուտում։ 1928 թվականին տպագրվել է «Մոլոդնյակ» ամսագրում։ Եղել է Ուկրաինայի գրողների կոմերիտմիության «Մոլոդնյակ» գրական կազմակերպության անդամ։ Հայրենական պատերազմի տարիներին եղել է զինվորական թղթակից։ 1943 թվականից եղել է Խորհրդային Միության հերոս Ալեքսանդր Սաբուրովի պարտիզանական միավորման կազմում։ Կիևում բնակվել է գրողների համար նախատեսված «Ролит» տանը։


== Մահը ==
Մահացել է 1989 թվականին։ Թաղված է Կիևի Բայկովե գերեզմանատանը։


== Ստեղծագործություններ ==
«Չեմ հանձնվում», 1942
«Իսկական երջանկություն», 1948
«Կազաչոկը», 1949
«Հաղթողները», 1950
«Մարիանա»
«Մայիսյան գիշերներ», 1953
«Արագիլներ», 1957
«Մագիստրալ», 1934
«Ամպրոպ», 1936


=== Կինոսցենարներ ===
«Ամպրոպ» վեպի և «Կոտիգորոշեկ» հեքիաթի սյուժեներով Ալեքսանդր Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայում նկարահանվել են գեղարվեստական ֆիլմեր։


== Պարգևներ ==
Անդրեյ Գոլովկոյի անվան գրական մրցանակ, 1980
Հայրենական պատերազմի շքանշան
Կարմիր աստղի շքանշան
Չեխոսլովակիայի «Մարտական խաչ» մեդալ


== Հիշատակ ==
Կիևում գործում է գրողի տուն-թանգարանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անատոլի Շիյան
Անատոլի Իվանովիչ Շիյան Archived 2016-06-03 at the Wayback Machine.
Պոլվորոն

Պոլվորոն (իսպ.՝ polvorón, արաբ․՝ ghurayba‎‎), Անդալուսական շաքարային թխվածքաբլիթ՝ ծագումով Լեվանտից, հայտնի Իսպանիայում և Լատինական Ամերիկայում, ինչպես նաև իսպանական գաղութներում (օրինակ. Ֆիլիպիններում՝ Սուրբ Ծննդին)։ Պատրաստում են ալյուրից, շաքարավազից, կաթից և ընկույզից։ Հնում պոլվորոններ սովորաբար թխում էին սեպտեմբեր-հունվար ամիսներին, բայց հիմա, թխվածքաբլիթները կարելի է գնել ցանկացած ժամանակ։ Անդալուսիայում պոլվորոնների մանտեկադոյի պատրաստման համար կան շուրջ 70 ձեռնարկություններ, որոնք համարվում են սինդիկատի մաս։


== Տեղական տարատեսակություններ ==


===== Մեքսիկա =====
Մեքսիկայում պոլվորոններն սովորաբար մատուցվում են հարսանիքներին և ուրիշ տոներին։ Թխվածքաբլիթները պատրաստվում են փոքր գնդերի ձևով՝ պեկան-ընկույզով։ ԱՄՆ-ում դրանք հայտնի են որպես մեքսիկական հարսանյաց թխվածքաբլիթներ։


===== Ֆիլիպիններ =====
Ֆիլիպիններում գոյություն ունեն պոլվորոնի ազգային բաղադրատոմսի մի քանի տեղական տարատեսակություններ։ Օրինակ. հնդկական ընկույզով պոլվորոն, պոլվորոն pinipig-ով (կանաչ փաթիլներ՝ ճզմված, չհասած բրնձից), ելակի պոլվորոն և պաղպաղակի համով պոլվորոն՝ «cookies-and-cream»։


===== Իսպանիա =====
Մանտեկադո (Mantecado), իսպանական շաքարային թխվածքաբլիթ՝ շատ նման պոլվորոնին։ Մանտեկադոյի անվանումը եկել է դրա բաղադրության մեջ մտնող manteca de cerdo iberico-ից (իբերական խոզի ճարպ)։ Հիմա կան տարատեսակություններ, որոնց բաղադրության մեջ ճարպի փոխարեն օգտագործվում է օրինակ՝ ձիթապտղի կարագը։


===== ԱՄՆ =====
Հարավային Տեխասում պոլվորոնները (երբեմն «Pan de Polvo» անվանմամբ) պատրաստվում են՝ ավելացնելով անիսոն։


== Ծանոթագրություններ ==
Տապակած կաթ

Տապակած կաթ (իսպ.՝ leche frita, лече фрита), իսպանական աղանդեր՝ կաթից, լցոնված ալյուրով, ապա տապակված։ Մատուցելուց առաջ նրան պատում են շաքարաշերտով և դարչին են ցանում։


== Պատմություն ==
Ուտեստի ծագման վայրը իսկապես հայտնի չէ։ Ուտեստի ծագմանը հավակնում են մի քանի Իսպանիայի շրջաններ, բայց ընդհանուր առմամբ համարում են, որ այն առաջացել է Տոլեդոյում, որտեղից տարածվեց ամբողջ աշխարհում։


== Պատրաստում ==
Քանի որ աղանդերը պատրաստվում է տան պայմաններում, գոյություն ունի պատրաստման շատ բաղադրատոմսեր։ Ամբողջը նրանում է, որ կաթը մարմանդաեռ են տալիս շաքարավազով և համեմունքով, դարչինի ձողիկով և երբեմն ցիտրուսակեղևով։ Հետո այդ կաթը խառնվում է ալյուրով, շաքարավազով և ձվի դեղնուցներով։ Խառնուրդը եփվում է միջին տաքության վրա մինչև թանձրանալը։ Ստացված խմորը բաժանում են փոքրիկ կտորների՝ կլոր, ուղղանկյան կամ շեղանկյան ձևով։ Կտորները թաթախում են ձվի մեջ, պատում ալյուրով և տապակում։ Մատուցելուց առաջ նրան պատում են շաքարաշերտով և դարչին են ցանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Lotte World Tower

Lotte World Tower, 123 հարկանի երկնաքեր, որը ներկայումս գտնվում է Հարավային Կորեայի մայրաքաղաք Սեուլի Lotte World ժամանցային համալիրում։ Հիմնաքարի տեղադրության արարողությունը տեղի է ունեցել 2005 թվականին, սակայն շինարարությունը կանգնեցվել է բարձրության սահմանափակման պատճառով, դա պայմանավորված է եղել  մոտակայքում գտնվող օդանավակայանի պատճառով։ Սահմանափակումը հանվել է 2009 թվականին և 2010 թվականի փետրվարից շինարարությունը վերսկսել են։ Նախագծի համաձայն շենքի բարձրությունը կազմում է 555 մետր, որը նրան դարձնում է աշխարհի ամենաբարձր շինություններից մեկը։ Կառույցի շինարարության սեփականատեր և գլխավոր կապալառու համարվում է Lotte  խումբը։

Շենքը իրենից ներկայացնում է ուղիղ կոն, որը միջին մասերից դուրս է ցցված։ Արտաքին հարդարումը- լուսավոր ապակիներ, որոնք հիշեցնում են Կորեայի ավանդական կերամիկան։ Շենքը տեղակայված է Հանգան գետի ափին, առաջինից վեցերորդ հարկերը զբաղեցնում են խանութները, յոթերորդից մինչև վաթսուներորդը-գրասենյակներ, վաթսունմեկից մինչև ութսունհինգը-բնակարաններ, ութսունվեցից մինչև հարյուր տասնինը-հյուրանոցներ։ 120-ից մինչև 123 հարկերը ազատ կլինեն, այնտեղ է գտնվում աշխարհի ամենաբարձր դիտման վայրերից մեկը։
Շենքի ճարտարապետության նախագիծը կատարվել է  Kohn Pedersen Fox  ընկերության կողմից Ջեյմս ֆոն Կլեմպերի գլխավորությամբ։ Նախագիծը համաձայնվել և հաստատվել է 2009 թվականի մարտին, յոթ ամիս անց սկսել են գրունտային աշխատանքները։ Սակայն նախագծի սկզբնական փուլում  ենթադրվում էր, որ շենքը կառուցվում է  ամերիկյան Skidmore, Owings and Merrill ընկերության համար։
2016 թվականի մարտի 27-ին տեղի է ունեցել առաջին դեպքը՝ թալանը։ Երբ աշտարակը դեռ կառուցվում էր երկու ռուս լուսանկարիչներ բարձրացել էին կռունկի վերին մասը և վիդեոն նկարահանել։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Busan Lotte World Tower
100 և ավելի հարկեր ունեցող շենքերի ցանկ 
Աշխարհի ամենաբարձր շենքերի ցանկ
Ասիայի ամենաբարձր շենքերի ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Lotte World Tower Official Website
Իրվինգ Թալբերգի անվան մրցանակ

Իրվինգ Թալբերգի անվան մրցանակ (անգլ.՝ Irving G. Thalberg Memorial Award), ամերիկյան կինոակադեմիայի մրցանակ, որը շնորհվում է կինոարտադրության զարգացման մեջ պրոդյուսերական նշանակալի ներդրման համար։ Մրցանակը անվանակոչվել է ի պատիվ Իրվինգ Թալբերգի՝ լեգենդար Metro-Goldwyn-Mayer ընկերության արտադրական բաժնի ղեկավարի։ Մրցանակը «Օսկարի» սովորական արձանիկը չէ, այլ Իրվինգ Թալբերգի ոչ մեծ բրոնզե գլուխը՝ կանգնեցված սև մարմարից պատրաստված արձանիկի վրա։ Հանձնվել է ամերիկյան կինոակադեմիայի կողմից 1937 թվականին (Իրվինգ Թալբերգի մահից մեկ տարի անց)։
Մրցանակը շատ հազվագյուտ է համարվում, քանի որ հանձնվում է ոչ ամեն տարի։ 1938 թվականից մինչև 2011–ը ընկած ժամանակահատվածում հանձնվել է ընդամենը 39 մրցանակ։


== Մրցանակակիրներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.oscars.org/awards/academyawards/about/awards/thalberg.html
Օմո ազգային պարկ

Օմո ազգային պարկ, ազգային պարկ Եթովպիայում։ Տեղակայված է Հարավային Եթովպիայի ժողովուրդների տարածաշրջանում Օմոլոն գետի արևմտյան ափին։ Պարկն ընդգրկում է մոտ 4068 քառ. կմ տարածք։ Գտնվում է մայրաքաղաք Ադիս Աբեբայից 870 կիլոմետր հարավ-արևմուտք։ Չնայած վերջերս պարկի մոտ կառուցվել է օդանավակայան, սակայն այն այնքան էլ հասանելի չէ։ «Lonely Planet guide Ethiopia and Eritrea» ուղեցույցում Օմո ազգային պարկը նկարագրվում է որպես «Եթովպիայի ամենահեռավոր պարկ»։
1980 թվականին Օմո գետի ստորին հատվածները ճանաչվել են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության վայր, այն բանից հետո, երբ այստեղ հայտնաբերվել են գտածոներ, որոնք մոտավորապես 195000 տարեկան են։
Պարկը գրեթե ոչ մի զբոսաշրջային ենթակառուցվածք չունի և ճանապարհորդներին քիչ է աջակցություն տրվում։ Հաղորդվում է, որ 1999 թվականին Եթովպիայում ոչ մի զբոսաշրջային գործակալություն շրջագայություններ չեն իրականացրել պարկում։ Վալթա տեղեկատվական կենտրոնը 2006 թվականի հոկտեմբերի 3-ին հայտարարել է, որ 1 մլն ԱՄՆ դոլար տրամադրվել է ճանապարհների ու ռեկրեացիոն կենտրոնների, ինչպես նաև տարբեր հաղորդակցական հարմարությունների կառուցման նպատակով՝ ավելի շատ այցելու ներգրավելու համար։


== Տեղաբնիկներ և Օմո պարկ ==
Մուրսիներ, սուրմաներ և նյանգատոմ, դիզի ու մեյն էթնիկ խմբերը տեղահանման վտանգի տակ են, ինչպես նաև ունեն գյուղատնտեսական հողերի կրճատման խնդիր։ Այս ամենին հետևել է պարկի սահմանագծումը 2005 թվականին, և այն անցել է Աֆրիկայի ազգային պարկերի պահպանման ենթակայության տակ։ Այս գործընթացը սպառնում է Օմո ժողովրդին՝ դառնալ «ապօրինի զավթիչներ» իրենց իսկ սեփական հողում։
Զեկույցներ կան, որ այս ցեղային ժողովուրդները հարկադրված ստորագրել են պարկի պաշտոնյաների կողմից տրամադրված փաստաթղթեր, որոնք իրենց համար ընթեռնելի չեն եղել։
2008 թվականի հոկտեմբերին Աֆրիկյան պարկերի ցանցը հայտարարել է, որ ցանկանում է հրաժարվել Օմո ազգային պարկի կառավարումից։ Կազմակերպությունը անհանգստանում է տեղաբնիկների ավանդական կենսակերպի համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Վասկո Պրատոլինի

Վասկո Պրատոլինի (հոկտեմբերի 19, 1913(1913-10-19)[…], Ֆլորենցիա - հունվարի 12, 1991(1991-01-12)[…], Հռոմ, Իտալիա), իտալացի գրող։ Հակաֆաշիստական Դիմադրության մասնակից, հետպատերազմյան Իտալիայի գրականության մեջ նեոռեալիզմի աչքի ընկնող ներկայացուցիչներից։
Վաղ շրջանի հայտնի գործերից են «Վիա դե Մագաձինի» (1941), «Թաղամաս» (1945), «Ընտանեկան ժամանակագրություն» (1947)։ Լավագույն գործը «Վիպակ խեղճ սիրահարների մասին» (1947) երկն է, որտեղ Պրատոլինին ստեղծել է ժողովրդի բազմակողմանի կերպարը, ֆաշիզմի դեմ պայքարող կոմունիստների հերոսական բնավորություններ։ «Մետելլո» (1955) պատմավեպում ցույց է տվել իտալական բանվոր դասակարգի գիտակցության ձևավորումն ու զարգացումը։ Պրատոլինին իր հետագա ստեղծագործություններում՝ «Շռայլություն» (1960), «Այլաբանություն և ծաղր» (1966), հեռացել է նեոռեալիզմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Տպագրված Վիքիպեդիա

Տպագրված Վիքիպեդիա (անգլ.՝ Print Wikipedia), Անգլերեն Վիքիպեդիայի թղթե տպագրությունը։ Մայքլ Մանդիբերգի արթ-նախագիծն է, որը ներկայացվել է Նյու Յորքի Դեննի պատկերասրահում 2015 թվականի ամռանը։
2015 թվականի ապրիլի 7-ին Մանդիբերգը էջատեց Վիքիպեդիայի 7473 էլեկտրոնային հատոր, որոնցից յուրաքանչյուրը 700 էջ է պարունակում։ Նույն թվականի հուլիսի 12-ին նախագիծն ավարտին հասցվեց․ Վիքիպեդիայի 7600 հատոր վերբեռնվեց Lulu.com կայք, որտեղից դրանք կարող են ազատ տպվել համացանցի ցանկացած օգտատիրոջ կողմից։
Նախագծի գաղափարը ծագել էր Մանդիբերգի մոտ դեռևս 2009 թվականին, սակայն նա տեխնիկական խնդիրների առջև կանգնեց։ Այնուհետև նա աշխատանքի վերցրեց Ջոնաթան Քիրիթարանին որպես իրեն օգնական։ Տվյալ նախագիծն իրագործելու համար նրանցից 3 տարի պահանջվեց․ տպագրված տարբերակի վերբեռնման գործընթացը Lulu.com տևեց 24 օր 3 ժամ և 18 րոպե։ Ըստ Մայքլի՝ տպագրված Անգլերեն Վիքիպեդիան կարելի է վաճառել 500000 ԱՄՆ դոլարով։
Մայքլի դրդապատճառը «Որքա՞ն մեծ է սա» հարցին պատասխանելն էր։ Առցանց տվյալների շտեմարանների դեպքում, ինչպիսիք են Ֆեյսբուքը կամ ՆԱՍԱ-ն, շտեմարանի մեծությունը հնարավոր չէ ընկալել՝ ի տարբերություն տպագրված հատորների դեպքում։ Վիքիմեդիա Հիմնադրամի ներկայիս (2016) գործադիր տնօրեն Քեթրին Մայերն այն անվանել է «գիտելիքի ժեստ»։ Վիքիմեդիա Հիմնադրամն աջակցել է նախագծին, իսկ Lulu.com-ն օգնել է ֆինանսավորման հարցում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
PrintWikipedia.com (անգլ.)
Printwikipedia on Lulu.com (անգլ.)
You can buy a printed version of Wikipedia soon for $500,000 (անգլ.)
Ֆերզիկովսկի շրջան

Ֆերզիկովսկի շրջան (ռուս.՝ Ферзиковский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կալուգայի մարզում։
Ստեղծվել է 1950 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ֆերզիկովո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1249,9 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16583 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 13,27 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Բարձր լեռնանցք

«Բարձր լեռնանցք» (ռուս.՝ «Высокий перевал»), լայնաֆորմատ գեղվարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վլադիմիր Դենիսենկոն սեփական սցենարով՝ մասամբ հիմնված իրական իրադարձությունների վրա։ Ֆիլմը նկարահանվել է Ա․ Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայում։


== Սյուժետ ==
Ֆիլմի հիմքում ընկած է  Պետրիկ ընտանիքի ողբերգական պատմությունը։ Մայրը՝ Յարոսլավան (Նատալիա Նաում), կոմունիստ է, իսկ ամուսինը, որդին և դուստրը հանդես են գալիս Ուկրաինայի ապստամբների բանակի կողմից։ Բայց Յարոսլավան հաղթահարում է՝ ատելությունն ու թշնամանքը իր հարազատ որդու՝ Յուրկի (Տարաս Դենիսենկո) և ռուս որդեգիր տղայի՝ Ալյոշայի միջև՝ հաղթահարելով նրանց հաշտեցումն իր ողջ կյանքի ընթացքում։


== Դերերում ==
Նատալիա Նաում – Յարոսլավա Պետրին
Կոնստանտին Ստեպանկով – Իլկո
Լյուբով Բոգդան – Միրոսյա
Տարաս Դենիսենկո – Յուրկո
Ալեքսանդր Դենիսենկո – Գարվասի Դոցիո
Անատոլի Բարչուկ – Կալաշնիկ
Վիկտոր Միրոշնիչենկո – Չալի
Պյոտր Շիդիվար – գնդապետ Գրոզա
Վասիլի Ֆուշիչ – Ավգուստ
Լեոնիդ Յանովսկի
Միխայիլ Գոլուբովիչ  – անտառապահ Սիգիդին
Ռիմա Կաբդալիևա
Ալեքսանդր Մովչան – քսյոնձ
Նիկոլայ Սլյոզկա
Նատալյա Գեբդովսկայա – էպիզոդ


== Մրցանակներ ==
Տալլինի համամիութենական կինոփառատոնի մրցանակ և դիպլոմ  Ա. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիային ֆիլմում բուրժուական նացիոնալիզմի դեմ ուկրաինական ժողովրդի պայքարը ցուցադրելու համար (1982 թվական),
Կիևի «Молодость» կինոփառատոնի դիպլոմ տղամարդու լավագույն դերի համար (Ալեքսանդր Դենիսենկո, 1982 թվական)։


== Լրացուցիչ փաստեր ==

— Աեքսանդր Դենիսենկո
Ֆիլմի երաժշտությունը գրել է ուկրաինացի հայտնի կոմպոզիտոր Միրոսլավ Սկորիկը։ Իսկ «Լյա-մինոր մեղեդին», որն առաջին անգամ հնչել է կինոնկարում, մեծ ժողովրդականություն է վայելում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բարձր լեռնանցք(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Ալանդդարա

Ալանդդարա, գետ Թուրքիայի Կարսի մարզում, Արաքսի աջակողմյան վտակ Կարս գետի ավազանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովայա Սլոբոդա (գյուղ, Շչոլկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նովայա ՍլոբոդաՆովայա Սլոբոդա (ռուս.՝ Новая Слобода), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Շչոլկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 91 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աղկիջուր

Աղկիջուր, գետակ Հայկական լեռնաշխարհում, Սև ծովի ավազանի Գայլ գետի վտակը։ Սկիզբ է առնում Երզնկա քաղաքից 15-20 կմ հյուսիս։


== Ծանոթագրություններ ==