armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վիլյամանրիկե դե լա Կոնդեսա

Վիլյամանրիկե դե լա Կոնդեսա (իսպ.՝ Villamanrique de la Condes), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Սևիլյա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Էլ Ալիխարաֆե շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 57,44 կմ2։ Բնակչությունը՝ 4162 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 37 կմ։


== Արտաքին հղումներ ==
[1]
Խուլանդոյ

Խուլանդոյ (ռուս.՝ Хуландой, չեչեներեն՝ Ху́ланда), գյուղ Ռուսաստանի, Չեչենական հանրապետության Շարոյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 57 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ստանիսլավա Վիսոցկա

Ստանիսլավա Վիսոցկա (լեհ.՝ Stanisława Wysocka, մայիսի 7, 1877(1877-05-07), Վարշավա, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 17, 1941(1941-01-17) կամ 1941, Վարշավա, Գեներալ-նահանգապետություն, Նացիստական Գերմանիա), լեհ դերասանուհի, ռեժիսոր, թատերական գործիչ և մանկավարժ։
Բեմական գործունեությունն սկսել է 1895 թվականին Պետերբուրգում, ապա խաղացել Լյուբլինում, Վարշավայում, Պոզնանում, Կրակովում։ 1911-1920 թվականներին ապրել է Կիևում, ուր 1916 թվականին հիմնել է «Ստուդիա» փորձարարական թատրոնը՝ Կոնստանտին Ստանիսլավսկու համակարգի սկզբունքներով։ 1920 թվականինին, վերադառնալով Վարշավա, բացել է ստուդիա, 1921 թվականից ղեկավարել Վարշավայի կոնսերվատորիայի դրամատիկական բաժինը։ Լավագույն դերերից են՝ Լուկրեցիա Չինչի, Բալլադինա (Սլովացկու «Բեատրիչե Չենչի», «Բալլադինա»), Մուսա, Մայր (Վիսպյանսկու «Ազատագրում», «Նզովք»), ինչպես և Կլիտեմնեստրա (էսքիլեսի «Օրեստեա»), Ֆեդրա (Եվրիպիդեսի «Հիպպոլիտոս»)։


== Ծանոթագրություններ ==
Կամ (այլ կիրառումներ)

Կամ, կարող է վերաբերել՝

Կամ - կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում
Կամ - հացահատիկ (գարի, ցորեն) կալսելու (ծղոտը հատիկից զատելու և հարդի վերածելու) երկրագործական գործիք
Կամ - շրջան Գերմանիայում
Զոլտան Նուրիջանի

Զոլտան Նուրիջանի (հունգ.՝ Nuridsány Zoltán, օգոստոսի 22, 1925(1925-08-22), Տըրգու Մուրեշ, Մուրեշ, Ռումինիա - մայիսի 22, 1974(1974-05-22), Դեբրեցեն, Հունգարիա), հունգարահայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Նուրիջանին ծնվել է 1925 թվականին անեցի հայ հորից (ինչպես Տրանսիլվանիայի հայ համայնքի մեծ մասը) և հունգարուհի մորից։ Նրա հորեղբայր Յոզեֆ Նուրիջանին հայտնի քիմիկոս և պրոֆեսոր էր։ Միջնակարգ դպրոցի տարիներին նա դարձել է Բուդապեշտի Նանդոր Նաձի ղեկավարած կերպարվեստի խմբակի սյունը։ Զոլտանի կողմնակիցները նրան համարում էին եվրոպական դպրոցի նոր սերնդի անդամ և խոստումնալից տաղանդ։ 1948 թվականին ստացել է Հռոմում Հունգարիայի ակադեմիայի դրամաշնորհը։ Նրա օգտագործած գույներն ու ձևերը գրավեցին մի շարք իտալական ամսագրերի և թերթերի ուշադրությունը։
Հունգարիայում նա սկսել է զբաղվել որմնանկարչության տեսությամբ և պրակտիկայով։ 1949 թվականին նրա մոնումենտալ խճանկարը ցուցադրվել է MEFESZ (Համալսարանների և քոլեջների ուսանողների հունգարական ասոցիացիա) ցուցահանդեսում։ Նրա տաղանդը ճանաչել են Մարիուշ Ռաբինովսկին և Լայոշ Ֆյուլեպը։ 1949-1950 թվականներին «Կվադրիգա» ցուցահանդեսը հիմնել են Ֆերենց Յանոշին, Զոլտան Նուրիջանին, Գելերտ Օրոշը և Դյուլա Շուգարը։
Նրա հայտնի մոնումենտալ աշխատանքն է «Ինժեները» խճանկարը Սեկեշֆեհերվարի ճարտարագիտական դպրոցի արտաքին պատին (1955)։ Նրա դիզայնն արժանացել է 2 մրցանակի՝ մահից ոչ շատ առաջ։ 1962 թվականին Ֆենյեշ Ադոլֆի պատկերասրահում տեղի է ունեցել անհատական ցուցահանդես։
1962 թվականին կնոջ աշխատանքի բերումով Նուրիջանին այցելել է Վիետնամ, որտեղ անցկացրել է վեց ամիս։ Նոյեմբերին «Հանոյ-Հայֆոն-Բուդապեշտ» խորագրով ցուցադրել է իր փորագրանկարներն ու ջրանկարները, որոնք հիմնականում ստեղծվել էին Վիետնամում, որը մեծ հաջողություն է ունեցել։ Վերադարձի ճանապարհին նրանք մեկուկես ամիս անցկացրել են Չինաստանում, մեկ ամիս՝ Խորհրդային Միությունում՝ այցելելով խոշոր քաղաքներ և պատմական վայրեր։
1966 թվականին նրա աշխատանքները ցուցադրվել են Սեգեդում՝ Էրիկ Շոլցի և Դյուլա Շուգարի աշխատանքների հետ մեկտեղ։
1968 թվականին ցուցադրվել է «Վիետնամը նկարներում» գծանկարների հավաքածուն։
Նուրիջանին հայ բանաստեղծ Սարմենի և նրա ընտանիքի ընկերն էր։ Սարմենի հրավերով 1972 թվականին այցելել է Խորհրդային Հայաստան։ Նրա բնակարանը Բուդապեշտում միշտ եղել է հայկական մշակույթի կենտրոն։
2000 թվականին Նուրիջանիի ցուցահանդեսը բացվել է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։
1974 թվականի մայիսի 22-ին կյանքի 49-րդ տարում հանկարծամահ է եղել Դեբրեցենում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Զոլտան Նուրիջանի
Եվրոպական դպրոցի երիտասարդներից մեկը՝ Զոլտան Նուրիջանի (1925-1974)
Ալեքսանդր Բելով (1876-1940)

Ալեքսանդր Բելով (ռուս.՝ Александр Иванович Белов, փետրվարի 23 (մարտի 6), 1876, Աթբասար, Atbasarsky Uyezd, Aqmola Oblast - նոյեմբերի 26, 1940(1940-11-26), Հարբին, Pingkiang Province, Մանջոու-Գո), ռուս զորահրամանատար, գեներալ-մայոր (13.07.1919), Ռուս-ճապոնական, Առաջին համաշխարհային և Քաղաքացիական պատերազմների և Սիբիրում Սպիտակ շարժման մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Բելովը ծնվել է 1876 թվականի փետրվարի 23-ին։ Սերվել է Աթբասարսկի գավառի սիբիրյան կազակներից (այժմ` Ղազախստանի Աքմոլայի մարզ)։ Սիբիրյան կադետական կորպուսի (1893) և Նիկոլաևսկի հեծելազորային ուսումնարանի (1895) շրջանավարտ է։ Ծառայել է լեյբ-գվարդիայի Համա-կազակական գնդում։


== Մասնակցություն Ռուս-ճապոնական պատերազմին ==
Մասնակցել է Լյոյանի և Մուկդենի տակ մղվող մարտերին։ Եղել է Սիբիրյան կազակական գնդի ենթաեսաուլ, Մուկդենի ճակատամարտում հրետանին փրկելու համար ստացել է եսաուլի կոչում։


== Մասնակցություն Առաջին համաշխարհային պատերազմին ==
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ արդեն գնդապետ էր, Սիբիրյան կազակական դիվիզիայի 1-ին բրիգադի և Սիբիրյան կազակական գնդի հրամանատարն էր։ Պարգևատրվել է Գեորգիևյան զենքով։
.


== Մասնակցություն Քաղացիական պատերազմին ==
Ադմիրալ Կոլչակի ռուսական բանակում 1919 թվականին եղել է Սիբիրյան կազակական առանձնակի բրիգադի, հետագայում 3-րդ Սիբիրյան կազակական դիվիզիայի հրամանատար։ Այնուհետև եղել է 1-ին Օրենբուրգյան կազակական դիվիզիայի հրամանատար։ Պարգևատրվել է Սուրբ Գեորգիի IV աստիճանի շքանշանով։
1920 թվականին ծառայել է Հեռավորարևելյան բանակում, մինչև 1920 թվականի մայիսի 7-ը եղել է բանակային սանիտարա-էվակուացիոն հանձնաժողովի ներկայացուցիչ։ Եղել է գեներալ, Հեռավորարևելյան բանակի հրամանատարի հանձնակատար։


== Էմիգրացիայում ==
Հարբինում միավորել է գվարդիայի սպաներին, 1921—1923 թվականներին եղել Արևելյան կազակական միության վարչության անդամ։ Մահացել է 1940 թվականի նոյեմբերի 26-ին Հարբինում։


== Գրականություն ==
Волков Е. В., Егоров Н. Д., Купцов И. В. Белые генералы Восточного фронта Гражданской войны: Биографический справочник. — М.: Русский путь, 2003. — 240 с. ISBN 5-85887-169-0.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
БЕЛОВ АЛЕКСАНДР ИВАНОВИЧ
Բալբալա

Բալբալա, գյուղ Կիլիկիայում, Կարամանի նահանգում, նրա հյուսիսարևելյան կողմում։


== Ծանոթագրություններ ==
Պերամոլա

Պերամոլա (իսպ.՝ Peramola), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում՝ Լեյդա շրջանում՝ Կատալոնիա ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալտ-Ուրժել մարզում։ Տարածքը կազմում է 56.2 կմ2։ Բնակչությունը 2010 թվականի տվյալներով կազմել էր 387 մարդ։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Datos generales
Datos estadísticos
Աստերոիդների ցանկ (57401-57500)

Աստերոիդների ցանկ (57301-57400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (57501-57600)
 Աստերոիդների ցանկ (57301-57400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (57501-57600)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (55001)-(60000)»։ www.minorplanetcenter.net
Բարեմ

Բարեմ (ֆր.՝ Barrême), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Բարեմ կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Դին լե Բեն։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04022։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 481 մարդ։


== Տնտեսություն ==

2007 թվականի տվյալներով 298 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 216-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 82-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 72,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 68,8 %)։ 216 աշխատունակ բնակիչներից 185-ը աշխատում էին (103 տղամարդ և 82 կին), անաշխատանք էին 31-ը (11 տղամարդ և 20 կին)։ 82 անգործ մարդկանցից 16-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 34-ը թոշակառու, 32-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Բարեմ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-01-ին։ Վերցված է 2012-8-9 
«Բարեմ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-13-ին։ Վերցված է 2013-01-10
Հաս

Հաս, հարկ հին և միջնադարյան Հայաստանում։ Սկզբնապես հաս կոչվել են դրամական և բնամթերային ուղղակի հարկերը։ Սկզբնաղբյուրներում հիշվում է իբրև միանվագ անձնական դրամական տուրք, հողային եկամտահարկ կամ տուրք պատերազմական ավարից։ Եկեղեցական հարկային համակարգում հասը հոգևորականությանը տրվող տուրք էր, տասանորդ։ Ըստ ուսումնասիրողների՝ հասը Արշակունիների ժամանակ գլխահարկ (ծխահարկ) էր, իսկ արաբական տիրապետության, Բագրատունիների թագավորության և հետագա ժամանակաշրջանում՝ հողահարկ (Հակոբ Մանանդյան), վաղ միջնադարում հաստ հողահարկ էր (Նիկողայոս Ադոնց, Թ. Ավդալբեգյան), որը կազմել է բերքի 1/3, 1/4, 1/5 կամ 1/6 մասը։
«Ավատար. Աանգի լեգենդները» մուլտսերիալի սերիաների ցանկ

Հետևյալ հոդվածը իր մեջ պարունակում է «Ավատար. Լեգենդ Աանգի մասին» անիմացիոն մուլտսերիալի սերիաների ցանկը։ Մուլտսերիալը կազմված է երեք եթերաշրջաններից, որոնք անվանում են գրքեր և որոնք գլուխներից են կազմված։ Առաջին և երկրորդ գրքերը կազմված են 20 գլուխներից, իսկ երրորդ գիրքը 21 գլուխներից։


== Առաջին եթերաշրջան ==
Գիրք 1-ին։ Ջուր (անգլ.՝ Book One: Water)


=== Սյուժե ===
Կատարան և նրա եղբայրը` Սոկկան գտնում են Աանգին Ապպայի հետ միասին և ազատում են նրանց այսբերգից։ Աանգը խոստովանում է նրանց, որ ինքը Ավատարն է, սակայն դեռ տիրապետում է հայրենի տարերքին` օդին։ Նա պետք է սովորի մյուս երեք տարերքները ճիշտ հերթականությամբ` ջոր, հող և կրակ։ Երեքով նրանք որոշում են գնալ Ջրի հյուսիսային ցեղը, որտեղ Անգը կկարողանար իր համար ուսուցիչ գտնել ջրի տարերքը սովորելու համար։ Ճանապարհին նրանք մտնում են Օդի հարավային տաճարը, որտեղ Աանգը իմանում է, որ իր ցեղը մահացել է և այնտեղ գտնում է վերջին լեմուրին` Մոմոին, ում իր հետ է վերցնում։ Ամբողջ ճանապարհորդության ընթացքում Աանգին և իր ընկերներին հետևում է արքայազն Զուկկոն, կրակի թագավորի` Օզայաի հեռացված որդին, ով անկանում է բռնել Ավատարին և դրանով իրեն պատիվ և հարգանք ձեռք բերել։ Զուկոն ճանապարհորդում է իր հորեղբոր` Այրոի հետ, ով կրակի թագավորության ադմիրալ է եղել, ինչպես նաև Օզայաի ավագ եղբայրը։
Եթերաշրջանի վերջում կրակի թագավորության ադմիրալ Ջաոն հարձակվում է Ջրի հյուսիսային ցեղի վրա, փորձելով սպանել լուսնի հոգուն, ցանկանալով իրենց թշնամիներին` ջրի մոգերին, զրկի կախարդանքից։ Այդ ժամանակ կրակի արքան իր որդուն և եղբորը թշնամիներ է հայտարարում և իր աղջկան` Ազուլային, ուղարկում է նրանց բռնելու։


== Ծանոթագրություններ ==
Իուսսու Ն’Դուր

Իուսսու Ն’Դուր (ֆր.՝ Youssou N'Dour, հոկտեմբերի 1, 1959(1959-10-01), Դակար, Սենեգալ), սենեգալցի երգիչ և թմբկահար։


== Կենսագրություն ==
Իուսսու Ն’Դուրը ծնվել է 1959 թվականի հոկտեմբերի 1-ին, Սենեգալի Դակար քաղաքում։
Աֆրիկայի ամենահայտնի երգիչներից մեկը։ Իուսսու Ն’Դուրիին համաշխարհային հայտնություն է բերել իր «7 Seconds» երգը, որը կայացրել է 1994 թվականին շվեդ երգչուհի Նենե Չերիի հետ դուետի արդյունքում։
2012 թվականին նա ասել է, որ մտադիր է իր թեկնածությունը առաջադրի Սենեգալի նախագահի թեկնածություններում։ Այդ ժամանակնա Սենեգալի նախագահ դառնալու համար մրցակցություն է սկսում Աբդուլայ Վադի հետ։ Միայն թե Գերագույն դատարանը արգելել է նրան անել դա։
Ըստ հաստատության, 2020 թվականի հոկտեմբերին Յուսու Ն'Դուրը միացավ հեղինակավոր Շվեդական թագավորական ակադեմիային։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ժողովածուներ ===
The Best of Youssou N’Dour (1995)
"Euleek Sibir with Omar (You et Pene) (1996)
Immigrés/Bitim Rew (1997)
Best of the 80’s (1998)
Hey You: The Essential Collection 1988-1990 (1998)
Birth of a Star (2001)
Rough Guide to Youssou N’Dour & Etoile de Dakar (2002)
7 Seconds: The Best of Youssou N’Dour (Remastered) (2004)
Instant Karma: The Amnesty International Campaign to Save Darfur - John Lennon’s «Jealous Guy» (2007)


== Սինգլներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Jololi - Լեյբլի կայք
«Senegal Superstar Wins Grammy for 'Egypt', » World Beat Planet, 16 Feb. 2005
"Youssou N’Dour, " African Music Encyclopedia, 1998 Archived 2005-03-07 at the Wayback Machine.
"Youssou N’Dour, " BBC
«Youssou N’Dour: I bring what I love» at IMDb
Սավելևկա (գյուղ, Կույուրգազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍավելևկաՍավելևկա (ռուս.՝ Савельевка, բաշկիրերեն՝ Савельевка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 43 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Չուբինիանթկարի

Չուբինիանթկարի (վրաց.՝ ჩუბინიანთკარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 900 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 8 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 156 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆոչա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ֆոչա (այլ կիրառումներ)Ֆոչա (բոս․՝ Foča, սերբ.՝ Фоча / Foča, խորվ.՝ Foča), քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայի արևելքում, Դրինա գետի ափին: 1994-2004 թվականներին քաղաքը կոչվել է Սրբինյե (Srbinje/Србиње): Ֆոչայի շրջանի վարչական կենտրոնն է:


== Աշխարհագրություն ==

Ֆոչան գտնվում է Չեռնոգորիայի և Սերբիայի սահմանին` ժայռոտ Հերցեգովինայի և անտառապատ Բոսնիայի սահմանագծին` Դրինա գետի ակունքի մոտ: Ֆոչայի հարևանությամբ են գտնվում Բոսնիա և Հերցեգովինայի ամենաբարձր կետը` Մագլիչ լեռը (2386 մ), Բոսնիա և Հերցեգովինայի միակ և Եվրոպայում խոշորագույն կուսական անտառը` Պերուչիցան: Այն մտնում է Սուտեսկա ազգային պարկի տարածքի մեջ: Այստեղ են գտնվում նաև երկրի ամենագեղեցիկ ջրվեժը և Տարա գետի կիրճը, որ խորությամբ ամենամեծն է Եվրոպայում և երկրորդը աշխարհում ԱՄՆ-ի նշանավոր Մեծ կիրճից հետո:


== Անվանում և քաղաքականություն ==
Միջնադարում քաղաքը հիշատակվել է հետևյալ անուններով Choçe, Coçça, Choza, Coçe, Chozza, Coza, Chotza, Hoča, Hotča: Այսպես, 1444 թվականի հուլիսին այն հիշատակվում է Խոտչե, իսկ 1467 թվականի օգոստոսին` Խոտչա անունով: Ենթադրում են, որ այս անունները առաջացել են Խոտկո անունից, որ ծագում է հին սլավոներեն hotjeti բառից: 1992 թվականի ապրիլին, երբ քաղաքը գրավեցին բոսնիական սերբերը, սկսվեցին էթնիկ զտումներ, որոնք ավարտվեցին 1994 թվականի հունվարին քաղաքի անվանափոխությամբ. քաղաքը ստացավ Սրբինյե անունը: Սակայն Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սահմանադրական դատարանը այդ որոշումը համարեց ոչ օրինական, և 2004 թվականի փետրվարին քաղաքը վերստացավ հին անվանումը:


== Բնակչություն ==
1971 թվական

Բոսնիացիներ - 4.309 (46.54 %)
Սերբեր - 4.148 (44.80 %)
Խորվաթներ - 152 (1.64 %)
Հարավսլովեններ - (0.54 %)
Այլ - 598 (6.45 %)
Ընդամենը - 9.257 (100 %)1971 թվական

Բոսնիացիներ - 5.526 (38.54 %)
Սերբեր - 7.901 (55.11 %)
Խորվաթներ - 74 (0.51 %)
Հարավսլովեններ - 312 (2.17 %)
Այլ - 522 (3.64 %)
Ընդամենը - 14.335 (100 %)2013 թվական

Քաղաքի բնակչությունը 2013 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 12.334 մարդ, Ֆոչա համայնքինը` 19.811 մարդ:


== Կրթություն ==
Քաղաքում գործում է Արևելյան Սարաևոյի համալսարանի բժշկության ֆակուլտետը:


== Ծանոթագրություններ ==
Պանտիանի (Թեթրի Ծղարոյի շրջան)

Պանտիանի (վրաց.՝ პანტიანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1230 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թեթրի Ծղարոյից հեռու է 36 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 36 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սվիստունովկա (այլ կիրառումներ)

Սվիստունովկա, կարող է վերաբերել՝

Սվիստունովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանում
Սվիստունովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Մաշևկայի շրջանում
Մատենագրութիւնք (4136, Ներսես Լամբրոնացի)

Ներսէս Լամբրոնացի, Մատենագրութւինք (4136), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4136 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1639 թվականին Պողոս երեց գրիչի կողմից Նորաշինք գավառում։ Ստացողը եղել է Արիստակես վարդապետը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 25X19 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 460 թերթից։ Գրված է երկսյուն բոլորգիրով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ զարդահյուս մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ 66ա, 93ա, 458բ։


== Բովանդակություն ==
Ատենաբանութիւն, Դաւանութիւն հաւավոյ, Քննութիւն կարդաց եկեղեցւոյ․ Խորհրդածութիւնք, Մեկնութիւն պատարագի։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեղք (կրոնական)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մեղք (այլ կիրառումներ)
Մեղք, կրոնական պատվիրանների (Աստծո (Աստվածների) պատվիրաններ, կարգադրություններ, ավանդույթներ) ուղղակի կամ ոչ ուղղակի խախտումն է, դրանցից հեռանալը կամ դրանց կատարումից հրաժարվելն է։ Մեղքը անհատի կամքի գործողության հետևանք է, որը հանցանք է պարունակում և հատուցման է տանում։
Քրիստոնեական անթրոպոլոգիան և կոսմոլոգիան պնդում են, որ գոյության և անհատականության զարգացման բարոյական օրենքների խախտումը դրանց համար օնթոլոգիկ հետևանքներ է ունենում ՝ վնասի տեսքով, որոնք կարելի է համեմատել ֆիզիկական օրենքների խախտման հետևանքների հետ։ Մեղք հասկացությունը զղջման հետ միասին քրիստոնեական ավանդույթներում առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում։ Մեղքը քրիստոնյաների համար ոչ միայն մեղսավորություն ու հանցանք է, այլև պատվիրաններով շարժվելուց հրաժարվելն է, ինչպես նաև բնությանը հակասող ինչ-որ երևույթ (քանզի մարդը ստեղծված է Աստծո պատկերով), մարդկային էության հանցավորությունը նրա անկյալ բնության դրսևորումն է։
Քրիստոնեության մեջ տարբերակում են երեք տեսակ մեղքեր։
Անձնական մեղք – խղճի և Աստծո պատվիրանների դեմ կատարված արարք 
Առաջնային մեղք – մարդկային բնույթի անկատարությունը, որը առաջացել էր նախահայրերի մեղքից
Ցեղային մեղք – իր տիպի մեջ հատուկ/ ցեղի, ազգի և այլն/ ժառանգական ենթարկվածություն որևիցե կրքի, պայմանավորված սեփական նախնիի, որևէ հանցանքով։ Այս հասկացությունը առավել նոր է և ոչ այդքան ընդունված։
Մեղսավոր կարող են լինել գործը ու անգործությունը, խոսքը, միտքը, ցանկությունը և զգացմունքը։
Քրիստոնեության մեջ որպես մահացու մեղք է բնորոշվում այն գիտակցված և չապաշխարհված մեղքերը, որոնք մահվան են տանում մարդկային հոգին։ Ի հեճուկս լայն տարածված պատրանքի «Յոթ մահացու մեղքերը» հանդես չեն գալիս քրիստոնեության դոգմատիկ հավատի ուսուցման մասը / օրինակ ուղղափառ եկեղեցում դրանք բացակայում են, փոխարենը նրան հատուկ է «ութ կրքերի» կոնցեպցիան, որը տանում է մեղքին/, այն հանդիսանում է կաթոլիկ եկեղեցու մարդու մեղքերը դասակարգելու փորձ։ Նոր Կտակարանում միայն մեկ մեղք կա, որը չի ներվում, դա Աստծո բարեգթության և Սուրբ Հոգու գոյության բացահայտ մերժումն է։
Խնկոյանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Լոռու մարզի Խնկոյան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 5 հուշարձան (3 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Սիփան (այլ կիրառումներ)

Սիփան եզրը կարող է վերաբերել՝

Սիփան, հանգած հրաբուխ Հայկական լեռնաշխարհում՝ Վանա լճի մոտակայքում։
Սիփան Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արծկե-Ալջավազի գավառում։
Սիփան Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արծկե-Ալջավազի գավառում։
Սիփան (գյուղ), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արագածոտնի մարզում։
Սիփանիկ, գյուղ ՀՀ Արարատի մարզում։
Սիփաններ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Ալջավազ գավառում։
Սիփան երգչախումբ (ԱՄՆ), երգչախումբ, հիմնվել է 1978-ին, Լոս Անջելեսում։
Մեծ Օշլա

Մեծ Օշլա (ռուս.՝ Большая Ошла), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կիրովի մարզում Յարանսկի և Պիժանսկի շրջաներում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուստե գետի աջ ափին՝ 107 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 73 կմ է։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010400712112100001166
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 112100116
Ավազանի կոդը - 08.01.04.007
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 12
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1
Սանաձարո դե Բուրգոնդի

Սանաձարո դե Բուրգոնդի (իտալերեն՝ Sannazzaro de' Burgondi), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5964 մարդ։ Խտությունը կազմում է 259 մարդ/կմ²։ Տարածքը 23 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 27039։ Հեռախոսային կոդ՝ 0382։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0382 995611
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.sannazzarodeburgondi.pv.it
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.sannazzarodeburgondi.pv.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Acropyga bakwele

Acropyga bakwele, Կենդանիների թագավորության հոդվածոտանիների տիպի միջատների դասի մրջյունների ընտանիքի միջատ։ Պատկանում է Formicinae ենթաընտանիքի Acropyga տեսակին։


== Ծանոթագրություններ ==
Էդվարդ Դանիելյան

Էդվարդ Գալուստի Դանիելյան (ապրիլի 1, 1952(1952-04-01), Եղվարդ, Հայաստան - հուլիսի 15, 2016(2016-07-15)), հայ պատմաբան, պատմական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1952 թ. ապրիլի 1-ին ՀԽՍՀ Նաիրիի շրջանի Եղվարդ քաղաքում։ 1969 թվականին ավարտել է Երևանի Պեյո Յավորովի անվան թիվ 131 միջնակարգ դպրոցը։ 1972-1977 թվականներին ուսանել է Երևանի պետական համալսարանի Պատմության ֆակուլտետում։ Այնուհետև աշխատել է ԵՊՀ ՈՒԳՀԱ-ի խորհրդում որպես ավագ տեսուչ, ապա ԵՊՀ Պատմության ֆակուլտետի Հայոց պատմության ամբիոնի ավագ լաբորանտ։ 1981 թվականից դասավանդել է ԵՊՀ տարբեր ֆակուլտետներում։ 1984-1988 թվականներին ուսանել է Երևանի պետական համալսարանի Պատմության ֆակուլտետի ասպիրանտուրայում Հայոց պատմություն մասնագիտությամբ։ 1988 թվականից գործուն մասնակցություն է ունեցել Արցախյան շարժմանը, եղել գաղտնի կոմիտեի անդամ։ 1996 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն «Անդրկովկասում ապաստանած արևմտահայ գաղթականությունը 1914-1922 թվականներին» թեմայով։ Ստացել է դոցենտի գիտական կոչում։ 1981-2016 թվականներին դասավանդել է ԵՊՀ Պատմության ֆակուլտետի Հայոց պատմության ամբիոնում։ Էդվարդ Դանիելյանը երկարատև ծանր հիվանդությունից հետո մահացել է 2016 թ. հուլիսի 15-ին։


== Երկեր ==
The Armenian genocide 1894-1922, Yerevan, 2005.


== Գրականություն ==
Երևանի պետական համալսարանի 90-ամյա պատմության ֆակուլտետը, խմբ. Էդիկ Մինասյան, Երևան, ԵՊՀ, 2009, էջ 204։


== Ծանոթագրություններ ==
Պրուդիշե (գետ)

Պրուդիշե  (ռուս.՝ Малый Պրուդիշե ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Ռիժմա գետի ձախ ափից 3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 15 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 10010300312111100034938
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 111103493
Ավազանի կոդը — 10.01.03.003
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 11
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 1


== Ծանոթագրություններ ==
Բեծենծուրեբի

Բեծենծուրեբի (վրաց.՝ ბეწენწურები), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Թիանեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1060 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թիանեթից հեռու է 34 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մալայա Վիշնյովայա

Մալայա Վիշնյովայա (ուկրաիներեն՝ Мала Вишнева), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանում։
1977 թվականի տվյալներով Մալայա Վիշնյովայա գյուղում բնակվում էր 15 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Արտակունիներ

Արտակունիներ, հայկական նախարարական տոհմ Մարզպանական Հայաստանում։ Սերվել են Հայկազունիներից։ Արտակունիների նախարարական տոհմը չի հիշատակվում Մեծ Հայքի Գահնամակում և Զորանամակում, սակայն հիշատակվում է Մարզպանական Հայաստանում։ Վահանանց պատերազմում (481-484)` Ներսեհապատի ճակատամարտին (482) մասնակցել է Բաբոց Արտակունու որդի ոստանիկ Պապը, ով նաև Վահան Մամիկոնյանի կուսակիցն էր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Գահնամակ
Զորանամակ
Վահանանց պատերազմ
Խիմասորա

Խիմասորա (ռուս.՝ Химасора), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մյագդոմա գետի աջ ափին՝ 61 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  03020300412103000033720
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103003372
Ավազանի կոդը - 03.02.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հաաբսաառե

Հաաբսաառե (էստ․՝ Haabsaare), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Անցլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 19 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Զոլտան Ամբրուշ

Զոլտան Ամբրուշ  (հունգ.՝ Ambrus Zoltán, փետրվարի 22, 1861(1861-02-22), Դեբրեցեն, Հունգարիա - փետրվարի 28, 1932(1932-02-28), Բուդապեշտ, Հունգարիայի Թագավորություն), հունգարացի արձակագիր, դրամատուրգ, գրականագետ, քննադատ, թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==
Զոլտան Ամբրուշը ծնվել Դեբրեցենում երկաթուղային ծառայողի ընտանիքում։ Բուդապեշտի համալսարանում ուսումնասիրել է իրավաբանություն։ Ավելի ուշ, արդեն որպես սկսնակ գրականագետ, մեկնել է Փարիզ, որտեղ անցնում է ֆրանսիական գրականության լայն դասընթաց Կոլեժ դե Ֆրանսում և Սորբոնի համալսարանում։ Այնուհետև վերադառնալով հայրենիք՝ Ամբրուշն ամբողջովին նվիրվել է գրական գործունեությանը։


== Ստեղծագործությունը ==
Ամբրուշի գրչին են պատկանում «Միդաս թագավորը», «Կասկած», «Ժիրոֆլեն և Ժիրոֆլյան», «Սեպտեմբեր» և այլ վեպեր։ Հայտնի է նաև որպես դրամատուրգ, գրականագետ, քննադատ, թարգմանիչ, որը հունգար ընթերցողին ծանոթացրել է Գյուստավ Ֆլոբերի, Օնորե դը Բալզակի, Գի դը Մոպասանի, Անատոլ Ֆրանսի երկերին։ Սակայն Ամբրուշի ստեղծագործության մեջ նշանակալից տեղ է գրավում նովելը։ Հենց այս ժանրում ավելի հստակորեն դրսևորվեց Ամբրուշ արձակագրի բոլոր արժանիքները՝ պատմելու կուռ կառուցվածք, մտքի աֆորիստիկ պարզություն, հոգեբանական ստուգություն։
Զոլտան Ամբրուշի նովելները լույս են տեսել գրողի կենդանության օրոք բազմաթիվ ժողովածուներով։


== Զոլտան Ամբրուշը հայերեն ==
Պատահար Տենբրինկի հետ։ Հունգարական նովելներ, Ե., «Սովետական գրող», 1978, էջ 50-61։ Ռուսերենից թարգմանեց Արմեն Մկրտչյանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Եմելյան Յարոսլավսկի

Յարոսլավսկի Եմելյան Միխայլովիչ (իսկական ազգանունը և անունը՝ Գուբելման Մինեյ Իզրաիլևիչ, փետրվարի 19 (մարտի 3), 1878, Չիտա, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 4, 1943(1943-12-04), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), կոմունիստական կուսակցության գործիչ, պատմաբան, հրապարակախոս։ ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1939)։ Կոմունիստական կուսակցության անդամ 1898 թվականից։ 


== Գործունեություն ==
Հեղափոխական գործունեությունը սկսել է Չիտայի ս-դ․ խմբակներում։ 1898 թվականին ստեղծել է բանվորների առաջին ս-դ․ խմբակը Անդրբայկալյան երկաթուղում։ 1901 թվականին եղել է արտասահմանում, թղթակցել «Իսկրա»-ին։ 1902 թվականին՝ ՌՍԴԲԿ Չիտայի կոմիտեի անդամ։ Մասնակցել է 1905-1907 թվականների հեղափոխությանը։ ՌՍԴԲԿ Տամերֆորսի I կոնֆերանսի պատվիրակ։ ՌՍԴԲԿ Մոսկվայի կոմիտեի և բոլշևիկների զինվորական կազմակերպության անդամ։ Կուսակցության IV-V համագումարների, ՌՍԴԲԿ զինվորական և մարտական կազմակերպությունների I կոնֆերանսի պատվիրակ։ 1907 թվականին ձերբակալվել և դատապարտվել է տաժանակրության։ Փետրվարյան հեղափոխությունից(1917) հետո՝ Յակուտսկի սովետի նախագահ, հուլիսից աշխատել է ՌՍԴԲ(բ) կ Մոսկվայի կոմիտեին կից զինվորական կազմակերպությունում։ Եղել է ՌՍԴԲ(բ) կ VI համագումարի պատվիրակ։ 1917 թվականի հոկտեմբերյան օրերին՝ Մոսկվայի ասպստամբությունը ղեկավարող կուսակցական կենտրոնի, ՌՀԿ անդամ, ապա՝ Կրեմլի կոմիսար։ Մոսկովյան «Սոցիալ-դեմոկրատ» («Социал-демократ»), «Դերևենսկայա պրավդա» («Деревенская правда») թերթերի խմբագիրներից էր։ 1918 թվականին Բրեստի հաշտության հարցի կապակցությամբ հարել է «Ձախ կոմունիսաներին»։ 1919–1922 թվականներին՝ Պերմի նահանգկոմի նախագահ, ՌԿ(բ) կ ԿԿ Սիբիրյան մարզային բյուրոյի անդամ, 1921 թվականին՝ կուսակցության ԿԿ քարտուղար։ 1931 թվականից բոլշևիկ վետերանների համամիութենական ընկերության նախագահ։ «Պրավդա» թերթի, «Բոլշևիկ» («Большевик») և այլ ամսագրերի խմբկոլների անդամ, խմբագրել է «Իստորիչեսկի ժուռնալ» («Исторический
журнал») ամսագիրը։ Ղեկավարել է ՀամԿ(բ) կ ԿԿ-ին կից բարձրագույն կուսակցական դպրոցի ՀամԿ(բ) կ պատմության ամբիոնը և ԿԿ դասախոսական խումբը։ Կուսակցության VIII-֊XVIII համագումարների պատգամավոր։ Ընտրվել է կուսակցության ԿԿ անդամության թեկնածու՝ VIII-IX, անդամ՝ X-XI, XVIII համագումարներում։ ՍՍՀՄ ԿԳԿ անդամ, ՍԱՀՄ I գումարման Գերագույն սովետի դեպուտատ։ Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։ ՍՍՀՄ պետ․ մրցանակ (1943)։


== Ծանոթագրություններ ==
Դիսպոզիցիա (իրավունք)

Դիսպոզիցիա (լատ.՝ dispositio «տեղագրություն»), իրավական նորմի կենտրոնական մասն է, որտեղ սահմանված է բուն վարքագծի կանոնը։ Տերմինն առաջին անգամ սկսվել է օգտագործվել միջնադարում։


== Տես նաև ==
Հիպոթեզ
Սանկցիա


== Գրականություն ==
Schissel von Fleschenberg O., Novellenkomposition in Hoffmann’s «Elixir des Teufels», Halle, 1910
Օրա (այլ կիրառումներ)

Օրա, կարող է վերաբերել՝

Օրա - գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Լառնակայի շրջանի հյուսիս-արևմուտքում
Օրա - քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիդջե մարզում՝ Բոլցանո գավառում
Կլաուդիա Մորի

Կլաուդիա Մորի (իսկական անուն ազգանունը Կլաուդիա Մորինի, իտալերեն՝ Claudia Moroni), փետրվարի 12, 1944(1944-02-12), Հռոմ, Իտալիա), իտալացի դերասանուհի և երգչուհի։
Ադրիանո Չելենտանոյի կինը։
Մորին և Չելենտանոն ծանոթացել են 1964 թվականին «Ինչ-որ տարօրինակ կերպար» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ, և ամուսնացել են նույն թվականի հուլիսի 14-ին։ Նրանք ունեն երեք երեխա, երկու աղջիկ՝ Ռոզիտա (Rosita) և Ռոզալինդա (Rosalinda), և մեկ տղա՝ Ջակոմո (Giacomo)։
Նկարահանվել է ընդհանուր թվով 20-ից ավելի ֆիլմերում։ 1970 թվականին «Chi non lavora non fa l’amore» երգով հաղթել է Սան Ռեմոյի փառատոնում։


== Ծանոթագրություններ ==
Տրինդադի (Գոյաս)

Տրինդադի (պորտ.՝ Trindade), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ, Գոյաս նահանգի կենտրոնական մասում։ Մտնում է Գոյանիյա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 105 599 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 713,280 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 143,6 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է օգոստոսի 31-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1940 թվականի հունիսի 16-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է 389.794.514,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է 4.060,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,759 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Տեղանքի կլիման արևադարձային է։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Տրինդադիի (Գոյաս)  մասին
(9615) Հիմերիյքս

(9615) Հիմերիյքս (անգլ.՝ Hemerijckx), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի հունվարի 23-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,237196 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9129 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5615 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1222,23 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,294543 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,8° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9615) Հիմերիյքս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կուանյե

Կուանյե (ֆր.՝  Coigneux), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 50 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.36 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.88 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 145 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 32 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 25 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 19-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 6։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,0 %։ 19 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 19 անձ (10 տղամարդ և 9 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 6 անաշխատունակներից 0-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 1-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Պողպատե կոնստրուկցիաներ

Պողպատե կոնստրուկցիաներ, շենքերի և կառույցների, կոնստրուկցիաներ, որոնց տարրերը պատրաստված են պողպատից և միացված են եռակցումով, գամերով կամ հեղույսներով։ Պողպատի բարձր ամրության շնորհիվ այս կոնստրուկցիաները, այլ նյութերից պատրաստված կոնստրուկցիաների համեմատությամբ, հուսալի են շահագործելիս և ունեն փոքր զանգված և ոչ մեծ չափսեր։ Պողպատե կոնստրուկցիաները աչքի են ընկնում կոնստրուկտիվ ձևերի բազմազանությամբ և ճարտարապետական արտահայտչականությամբ։ Դրանք պատրաստվում և մոնտաժվում են արդյունաբերական մեթոդներով։ Պողպատե կոնստրուկցիաների հիմնական թերությունը կոռոզիայի ենթարկվելն է, որը կանխարգելելու համար անհրաժեշտ է պարբերաբար անցկացնել այդ կոնստրուկցիաների շահագործման ծախսերը մեծացնող պաշտպանական միջոցառումներ (հատուկ ծածկույթների կիրառում և ներկում)։
Մարկուս Ռեց

Մարկուս Ռեց (Markus Raetz, հունիսի 6, 1941(1941-06-06)[…], Բեռն, Շվեյցարիա - ապրիլի 14, 2020(2020-04-14), Բեռն, Շվեյցարիա), շվեյցարացի քանդակագործ և կոնցեպտուալ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Մարկուս Ռեցը ծնվել է 1941 թվականին Շվեյցարիայի Բեռնին կից Բյուրենե փոքր քաղաքում։ Մեծացել է այնտեղ, ամառային արձակուրդների ժամանակ օգնել է տեղական նկարչին, սովորել է Բեռնում։ Քսանից քսաներկու տարեկան հասակում ուսուցիչ է աշխատել։ Գեղարվեստական կրթություն չի ստացել, բացառությամբ Ամստերդամի Reitveld Academy-ում խածագծման կես տարի ուսումնասիրման։
1966 թվականից սկսել է ցուցադրվել։ Ունեցել է բազմաթիվ ցուցադրություններ թանգարաններում և պատկերասրահներում, այդ թվում նաև Շվեյցարիայի խոշոր թանգարաններում, Ամստերդամի Stedelijk թանգարանում, Գերմանիայի Kolnischer Kunstverein-ում, Լոնդոնի Serpentine Gallery-ում և Նյու Յորքի Նոր թանգարանում։ Ունի ավելի քան 30000 գծանկարՆա 1977 թվականի Սան Պաուլուի բիենալեում ներկայացրել է Շվեյցարիան։ Ոչ մեկ անգամ մասնակցել է Վենետիկի բիենալեին։ 2009 թվականին մասնակցել է Մոսկվայի բիենալեին։


== Ստեղծագործություններ ==
Մարկուս Ռեցի արվեստը իրականության և պատրանքի հետ է կապված։ Օրինակ նա քանդակ է արել, որը պատկերում է Ռենե Մագրիտի նկարած 1929 թվականին նկարած ծխամորճը, որը կոչվում էր «Սա իմ ծխամորճն է» (ֆր.՝ Ceci n’ est pas une pipe)։ Մարկուսը իր ստեղծագործությունը անվանել է «Ոչ ծխամորճ» (ֆր.՝ Nichtpfeife)։ Քանդակի շուրջը պտտվելով կարելի է համոզվել, որ դա թուջի ոլորված կտոր է, որը ծխամորճ չէ, բացառությամբ մի կետի, որտեղից նա ծխամորճի տեսք ունի։
Այլ գործերում տարբեր դիտակետերից նայելուց «Այո»-ն (SI) վերածվում է «Ոչ»-ի (NO),   «Ամեն ինչ»-ը (TODO)  «Ոչինչ»-ի (NADA)։ Լարերից սարքված ճագարը հայելու մեջ լայնեզր գլխարկով տղամարդ է։
Մարկուս Ռեցը տեսողական բառախաղեր է սիրում, նրա քանդակներն ու նկարները մեկ կերպար են, որոնք փոխվում են մեկ այլի կամ աբստրակտը վերածվում է ճանաչելի կերպարի։ Ռեցը իր աշխատանքը համեմատում է  հռոմեացի բանաստեղծ  Օվիդիուսի «Կերպարանափոխություններ»-ի (Metamorphoses)  հետ, որտեղ կինը վերափոխվում է դափնու ծառի և այստեղ երկու կերպար չէ՝ կին և ծառ, և վերափոխման պահն է ամենահետաքրքիրը։ Շարժումը կա Ռիցի համարյա բոլոր քանդակներում կամ նրանք են շարժվում կամ էլ ստիպում են դիտողին շարժվել իրենց շուրջ։


== Աշխատություններ ==
Raetz Markus; Anita Haldemann, Kunstmuseum. (2012)։ Markus Raetz: Ausstellung im Kunstmuseum Basel, 20.10.2012 - 17.2.2013.։ Ostfildern: Hatje Cantz Verlag։ ISBN 9783775733847  


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Philadelphia Museum of Art
Галерея Тейт
Brooke Alexander Gallery, Нью-Йорк
ArtNet
Կամպելյես

Կամպելյես  (իսպ.՝ Campellas), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնցում է Ժիրոնա պրովինցիայում, Կատալոնիա ինքնավար համայքնի կազմում։ Տարածքը կազմում է 18,6 կմ²։ Բնակչությունը՝ 127 մարդ։


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքապետարանի կայքը
Կատալոնիայի կառավարություն Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Informació de l'Institut d'Estadística de Catalunya
Ցզյանսու

Ցզյանսու (չինարեն՝ 江苏省), նահանգ Արևելյան Չինաստանում, Յանցզի գետի ստորին հոսանքի շրջանում, ողողվում է Արևելա–Չինական և Դեղին ծովերի ջրերով։ Տարածությունը 100 հազար կմ2 է, բնակչությունը կազմում է 79,2 մլն (2012)։ Երկրի ամենախիտ բնակեցված նահանգն է։ Վարչական կենտրոնը՝ Նանկին։ Գտնվում է Չինական մեծ հարթավայրի հարավ–արևելյան մասում։ Կլիման մերձարևադարձային է, մուսսոնային։ Տարեկան տեղումները հյուսիսում 600-900 մմ են, հարավում՝ մինչև 1200 մմ։ Ցզյանսու ՉԺՀ ինդուստրիալ–ագրարային զարգացած տնտեսական շրջաններից է, տալիս է երկրի արդյունաբերական համախառն արտադրանքի 6%–ը։ Արդյունահանվում է ածուխ, երկաթի հանքանյութ, ապատիտ, կաոլին, աղ։ Զարգացած է տնայնագործությունը և գեղարվեստական արհեստագործությունը (ճենապակե և հնդկեղեգե իրեր)։ Մշակվում է տարածքի մոտ 60%–ը։ Գետերի ռեժիմը կարգավորելու և ոռոգման նպատակով ստեղծված է հիդրոտեխնիկական համալիր, այդ թվում՝ ոռոգիչ համակարգ։ Մշակում են բրինձ, ընդավորներ, ցորեն, գարի, եգիպտացորեն, բանջարաբոստանային կուլտուրաներ։ Երկրի բամբակագործական և շերամապահական գլխավոր շրջաններից է։


== Ծանոթագրություններ ==
Հալերտաուի Աու

Հալերտաուի Աու, (գերմ.՝ Au in der Hallertau) համայնք Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության հարավ-արևելքում՝ Բավարիայի երկրամասի (Վերին Բավարիա) Ֆրայզինգի շրջանում։ Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների, համայնքի բնակչությունը կազմում է 5615 մարդ։
Համայնքը զբաղեցնում է 54,99 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսը՝ 84072։ Համայնքի բնակչության լեզուն համարվում է գերմաներենը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Johann Schmid und Joseph Weiss։ Au in der Hallertau – Chronik eines Marktes.
Johann B. Prechtl։ Geschichte der vier Märkte Au, Wolnzach, Mainburg und Nandlstadt; Wölflesche Buchhandlung Freising, Datterer 1864.


== Արտաքին հղումներ ==
Հալերտաուի Աուի պաշտոնական կայքը
Ռուդոման

Ռուդոման (ուկրաիներեն՝ Рудоман), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռուդոման գյուղում բնակվում էր 21 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նորինսկայա

Նորինսկայա (ռուս.՝ Норинская), գյուղ Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Կոնոշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կլարա Իմմերվար

Կլարա Իմմերվար (գերմ.՝ Clara Immerwahr, հունիսի 21, 1870(1870-06-21), Wojczyce, Gmina Środa Śląska, Środa Śląska County, Ներքինսիլեզյան վոյեվոդություն, Լեհաստան - մայիսի 2, 1915(1915-05-02), Դալեմ, Շտեգլից Ցելենդորֆ, Բեռլին, Գերմանական կայսրություն), գերմանացի քիմիկոս, կանանց իրավունքների պաշտպանության պայքարում ակտիվիստ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Բրեսլաուին մոտ գտնվող մի ֆերմայում՝ հրեական ընտանիքում։ 1890 թվականին Կլարայի մայրը մահացել է քաղցկեղից։ Դրանից հետո Կլարան և նրա հայրը տեղափոխվել են Բրեսլաու։ Այնտեղ ավարտել է Վրոցլավի համալսարանը։
1900 թվականին Կլարա Իմմերվարը Ռիխարդ Աբեգի ղեկավարությամբ ստացել է դոկտորի աստիճան քիմիայի բնագավառում։
1901 թվականին ամուսնացել է քիմիկոս Ֆրից Հաբերի հետ։ Քանի որ այդ ժամանակ տարածված գենդերային նախապաշարմունքների պատճառով Կլարան չէր կարող ինքնուրույն զբաղվել գիտությամբ, օգնել է ամուսնուն՝ նրա գործերը թարգմանելով անգլերեն։ 1902 թվականի հունիսի 1-ին Կլարան ունեցել է որդի՝ Հերման Գաբերին (1902-1946)։ Թոռը`ամերիկացի պատմաբան Ֆրից Շտերն է։
Առաջին աշխարհամարտի բռնկումից հետո Ֆրից Հաբերը մասնակցել է գերմանական բանակի համար քիմիական զենքի մշակմանը։ Նրա շնորհիվ, գերմանական բանակը կարողացել է օգտագործել իպրիտ՝ Եփրեսի ճակատամարտի ժամանակ, Հաբերը անձամբ ներկա է եղել նոր զենքի առաջին մարտական օգտագործման ժամանակ։


=== Մահ ===

Հաբերի Բելգիայից վերադառնալուց անմիջապես հետո, Կլարան ինքնասպանություն է գործել՝ կրակելով կրծքավանդակին։ Մահացել է 1915 թվականի մայիսի 2-ին։ Նրա մահվան լուրը գրեթե չի տարածվել թերթերում։ Միակ հաղորդագրությունը հրապարակվել է նրա մահվանից վեց օր անց Grunewald-Zeitung գավառական թերթում, որտեղ ասվում է. «Դոկտոր Գ.-ի կինը Դալեմից, որը ներկայումս գտնվում է ռազմաճակատում, ինքնասպանություն է գործել ինքն իրեն կրակելով։ Դժբախտ կնոջ այս արարքի պատճառներն անհայտ են»։
Քանի որ նրա ինքնասպանության հանգամանքները հստակ հայտնի չեն եղել, իսկ դիահերձում չի իրականացվել, հետագայում նրա ինքնասպանության հանգամանքների և դրդապատճառների մասին լուրեր են շրջանառվել։ Հավանաբար, որպես պացիֆիստ, չէր կարողացել կրել իր ամուսնու ներգրավվածությունը, ինչպես նաև իր ոչ անմիջական ներգրավածությունը, զանգվածային զենքի ոչնչացման գործում։ Մահից հետո հաջորդ առավոտ ամուսինը կազմակերպել էր գազի առաջին հարձակումը Արևելյան ճակատում։
Թաղվել է ամուսնու հետ Բազելում։
1991 թվականից ի վեր Միջուկային պատերազմի կանխարգելման համար աշխարհի բժիշկները միջազգային կազմակերպությունը ամեն տարի ներկայացնում է հեղինակավոր Կլարա Իմմերվար մրցանակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Գիտական ​​տեղեկատվության ինստիտուտ

Գիտական ​​տեղեկատվության ինստիտուտ (անգլ.՝ Institute for Scientific Information, ISI), նախկին առևտրային կազմակերպություն, որը զբաղվում է գիտական ​​հրապարակումների մատենագիտական տվյալների բազաներ կազմելով, դրանք ինդեքսավորում է և որոշում մեջբերումների ինդեքսը, ազդեցության գործակիցը և գիտական ​​աշխատանքների այլ վիճակագրական ցուցանիշները։ Ինստիտուտն ստեղծել է Յուջին Գարֆիլդը նախկին  1960 թվականին նախկինում իր ստեղծած Eugene Garfield Associates Inc ընկերության հիմքի վրա։ 1992 թվականին կազմակերպությունը գնել է Thomson Scientific & Healthcare ընկերությունը և ստեղծվել է Thomson ISI միավորված ընկերությունը (2006 թվականից՝ Thomson Reuters). Ներկայումս գործում է որպես «Thomson Reuters»-ի «Առողջապահության և գիտության բիզնես» բաժին (անգլ.՝ Healthcare & Science business ):
1961 թվականից ընկերության հիմնական արտադրանքը մեջբերումների ինդեքս որոշելն է (անգլ.՝ Science Citation Index (SCI)), որն ի սկզբանե ընդգրկում էր մոտ 600 ամսագրերի տվյալներ և այդ թիվը 2010թվականին հասցրել է 16521-ի։ Բացի այդ, ընկերությունը ամեն տարի հրապարակում է «Journal Scitation Report» զեկույցը, որը թվարկում է ինստիտուտի կողմից ինդեքսավորված բոլոր ամսագրերի ազդեցության գործոնները։ Նաև ամեն տարի հրապարակվում է ամենաշատ մեջբերում ունեցող գիտնականների ցանկը, այժմ այն կոչվում է Highly Cited Researchers|​​Highly Cited Researchers, որի հիման վրա, մասնավորապես, կազմվում է Աշխարհի համալսարանների ակադեմիական վարկանիշը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Thomson Reuters ընկորության պաշտոնական կայքArchived 2011-02-24 at the Wayback Machine.
Սոտչեմյոլ

Սոտչեմյոլ (ռուս.՝ Сотчемъёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Մեծ Պատոկ գետի ձախ ափին՝ 18 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000062811
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006281
Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնվերսանո

Կոնվերսանո (Conversano), հինավուրց քաղաք և կոմունա հարավային Իտալիայի Ապուլիա մարզի Բարի գավառում։ Գտնվում է 30 կմ Բարի քաղաքից հարավ-արևելք և Ադրիատիկ ծովից 7 կմ հեռավորության վրա։ Ծովի մակարդակից քաղաքը գտնվում է 219 մ բարձրության վրա։ 2015 թվականի տվյալներով Կոնվերսանոյում բնակվում են 26 078 մարդ։
Քաղաքի պահապան հրեշտակը համարվում է Սբ. Ֆլավիանը։
Կոնվերսանոյի քաղաքապետն է Ջուզեպե Լովասջիոն։ Քաղաքի օրը նշվում է նոյեմբերի 24-ին։


== Պատմություն ==
Կոնվերսանոյի տեղում հին ժամանակներում կանգնած էր Նորբա քաղաքը, որտեղ ապրում էին յապիգները (լատ.՝ Iapyges, Iapygii, հուն․՝ Ιάπυγες). հնդեվրոպական ծագում ունեցող ժողովուրդ, որ ապրում էր ժամանակակից Ապուլա մարզի տարածքում և հետագայում ասիմիլացման ենթարկվեց հին հռոմեացիների կողմից։ Նորբա քաղաքը Հռոմը զավթել է մ.թ.ա. 268 թվականին։ Արևմտյան գոթերի հարձակումից հետո տեղայնքը որոշ ժամանակ մնաց ամայի, սակայն շուտով այն վերածնվեց Casale Cupersanem նոր անվան տակ։
Ռոբերտ Վիսկարի զարմիկը 1054 թվականին ընդունեց Կոնվերսանոյի կոմս տիտղոսը։ Նրա կալվածքների թվի մեջ մտնում էին նաև Լեչե և Նարդո տեղայնքները։ Բասունվիլլո ընտանիքից հետո Կոնվերսանո կոմսությունը բազմիցս ձեռքից ձեռք է անցել։ Տարբեր ժամանակներում Կոնվերսանոյի տիրակալներն են եղել Բրիենները, Լուքսեմբուրգները, Սանսևերինոները, Բարբիանոները և Օրսինիները։ 15-ից մինչև 19-րդ դարերը Կոնվերսանոյի կոմսի տիտղոսը կրում էին Ակվավիվա գերդաստանի ներկայացուցիչները։ 1690 թվականին քաղաքն ամայացավ ավերիչ ժանտախտի համաճարակի պատճառով։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Տեսարժան վայրեր ==
Կոնվերսանոյի տեսարժան վայրերից է Կոնվերսանո ամրոցը, որն իրենից ներկայացնում է միջնադարյան կոմսական ժառանգաբար փոխանցվող ամրոց։ Այն գտնվում է բլրի վրա, որ նայում է քաղաքին, և, հավանաբար, սկիզբ է առնում 6-րդ դարի գոթական պատերազմների ժամանակներից։ Հետագայում ամրոցը վերանորոգվել է 11-րդ դարում։ Ամրոցն ունի մի կլոր աշտարակ, որն 14-րդ դարում ավելացրել էր կոմս Ջուլիո Անտոնիո Ակվավիվան։ 

Հռոմեական ժամանակաշրջանի տաճարը կառուցվել է 11-րդ դարում, այնուհետև հիմնովին վերակառուցվել է 14-րդ դարում, իսկ 17-րդ դարում այն վերանորոգվել է բարոկկո ոճով։
Կոնվերսանոյում նաև կարելի է այցելել բենեդիկտացիների մենաստանը, որը համարվում է Ապուլիայում հնագույնը և որի զանգագատունը ավելի բարձր է խոյանում, քան Հռոմեական տաճարի զանգակատունը, խորհրդանշելով մենաստանում ապրող միանձնուհիների ավելի բարձր կարգավիճակը, քան տեղական եպիսկոպոսի։ 13-րդ դարի ֆրանցիսկանական եկեղեցին և Մարկիոնե ամրոցը նույնպես արժանի են զբոսաշրջիկների ուշադրությանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Դարյունից Ջերմուկ

Դարյունից Ջերմուկ, հանքային ջրեր Մեծ Հայքի Այրարատ աշխարհի Բասեն գավառում, Դարոյնք գավառի մոտակայքում, Ծիրանաց լեռների ստորոտին։ Ս․ Ափրիկյանը Դարյունից Ջերմուկը նույնացնում է Բասեն գավառում գտնվող Կարմիր վանքի մերձակայքի հանքային աղբյուրների հետ։


== Ծանոթագրություններ ==