armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պրոխորովսկի շրջան

Պրոխորովսկի շրջան (ռուս.՝ Прохоровский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բելգորոդի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պրոխորովկա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1378,7 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 30100 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 21,83 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Հանս Հոթեր

Հանս Հոթեր (գերմ.՝ Hans Hotter, հունվարի 19, 1909(1909-01-19)[…], Օֆենբախ ամ Մայն, Դարմշտադտի վարչական շրջան, Հեսսեն, Գերմանիա - դեկտեմբերի 6, 2003(2003-12-06)[…], Մյունխեն, Գերմանիա), գերմանացի օպերային երգիչ, բաս-բարիտոն։ Առաջին հերթին հայտնի է որպես գերմանացի կոմպոզիտոր Ռիխարդ Վագների օպերաների համապատասխան դերեգերի կատարող (Վոտան, «Նիբելունգի մատանին»)։


== Կենսագրություն ==
Մյունխենում ուսումնասիրել է փիլիսոփայություն և եկեղեցական երաժշտություն, հայտնի տենոր Մատիաս Ռյոմերի մոտ սովորել է երգեցողություն։ Առաջին անգամ ելույթ է ունեցել Մյունխենում 1929 թվականին։ 1930 թվականին կայացել է երգչի օպերային առաջնաելույթը Տրոպաուում (Օպավա) (Մոցարտի «Կախարդական սրինգ» օպերայում կատարել է հռետորի դերերգը)։ 1932-1934 թվականներին հանդես է եկել Պրահայում, 1934-1938 թվականներին՝ Համբուրգի օպերայում (այստեղ մասնակցել է Վինֆրիդ Ցիլլիգի «Զոհը» օպերայի պրեմիերային), 1939 թվականից՝ Վիեննայի օպերայում։
1937 թվականից ընդգրկվել է Մյունխենի օպերայի թատերախմբում։ Մասնակցել է Ռիխարդ Շտրաուսի «Խաղաղության օրը» (հուլիսի 24, 1938 թ․, պարեկի դերերգ) և «Կապրիչիո» (հոկտեմբերի 28, 1942 թ․, Օլիվիեի դերերգ) օպերաների պրեմիերաներին։ Ակնկալվում էր նաև նրա մասնակցությունը «Դանայիի սերը» օպերայի պրեմիերային, սակայն պատերազմի պատճառով պրեմիերան հետաձգվեց և արդյունքում բեմադրվեց այլ կազմով։ 1941 թվականին առաջին անգամ հանդես է եկել որպես երգացանկի կատարող՝ կատարելով Շուբերտի «Ձմեռային ճանապարհ» ցիկլը։
1939 թվականից հյուրախաղերով հանդես է եկել Փարիզում, 1940 թվականից՝ Միլանում, 1947 թվականից պարբերաբար ելույթ է ունեցել Լոնդոնում, 1949 թվականից՝ Բուենոս Այրեսում, 1950-1954 թվականներին՝ Նյու Յորքում։ Մասնակցել է Զալցբուրգի և Էդինբուրգի փառատոններում։ Երգչի կարիերայի գագաթնակետը պարբերապար ելույթներն էր Բայրեյթի փառատոնին (1952-1966)։
1971 թվականին մասնակցել է Գոթֆրիդ ֆոն Էյնեմի «Ծեր կնոջ այցը» օպերայի պրեմիերային Վիեննայի պետական օպերայում։
1972 թվականին պաշտոնապես ավարտել է օպերային կարիերան, սակայն դեռ երկար հանդես է եկել ոչ մեծ դերերով և շարունակում էր կատարել երգեր։ Լոնդոնում, Վիեննայում, Մյունխենում, Ցյուրիխում և Համբուրգում աշխատել է որպես օպերային ռեժիսոր։ 1977 թվականից Վիեննայի երաժշտական ակադեմիայի պրոֆեսոր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Hotter, H. Hans Hotter: Memoirs (Edited and translated by Donald Arthur, with forewords by Dietrich Fischer-Dieskau and Zubin Mehta), UPNE, 2006. ISBN 1-55553-661-1.
The Times, "Obituary: Hans Hotter", 13 December 2003
Turing, Penelope, "Hans Hotter: Great German bass baritone famed for his Wagnerian roles", The Guardian, 13 December 2003.


== Արտաքին հղումներ ==
Հանս Հոթերի կենսագրությունը Archived 2006-12-06 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Հանս Հոթերի սկավառակագրությունը Archived 2006-12-07 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Հանս Հոթերի լուսանկարները (անգլ.)
Ուլշի լե Շատո (կանտոն)

Ուլշի լե Շատո (ֆր.՝ Oulchy-le-Château), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Պիկարդիա շրջանում։ Էնա դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Սուասոն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 5654 մարդ էր։Կանտոնի համարը 224 է։ Ուլշի լե Շատո կանտոնում կա 26 կոմունա, որոնցից ամենամեծը Ուլշի լե Շատո կոմունան է։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Արջավան

Արջավան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վերին Փոնա

Վերին Փոնա (վրաց.՝ ზემო ფონა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Լագոդեխի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 92 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
(2166) Հենդահլ

(2166) Հենդահլ (անգլ.՝ Handahl), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1936 թվականի օգոստոսի 13-ին Գրիգորի Նեույմինի կողմից Սիմեիզում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,347939 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8401 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8558 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1314,1 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,273952 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,13° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2166) Հենդահլ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ուհտնա

Ուհտնա (էստ․՝ Uhtna), գյուղական ավան Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Սիմեռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 360 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Նագո Տորբոլե

Նագո Տորբոլե (իտալերեն՝ Nago-Torbole), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2283 մարդ։ Խտությունը կազմում է 82 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 28 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 38060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0464։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ առաքյալ Անդրեսաը։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.gardatrentino.com/ Archived 2018-10-05 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Արղանամադենի գավառակ

Արղանամադեն, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթում` Արղանամադենի գավառում։ Վարչական կենտրոնը Արղանա-Մադեն քաղաքն է։
Գավառակը կոչվում էր նաև Արզնի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կազինկա (գյուղ, Ռժակսինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿազինկաԿազինկա (ռուս.՝ Казинка), գյուղ Ռուսաստանի, Տամբովի մարզի Ռժակսինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին հայտնի գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դու Ֆու

Դու Ֆու (712-770 թվականներ), չին բանաստեղծ։ Համարվում է Չինաստանի մեծագույն բանաստեղծներից մեկը և Տան դինաստիայի ականավոր դասական լուսատուն։ Երկրորդ անունը Ցզիմեյ է։ Դու Ֆուն թողել է հսկայական բանաստեղծական ժառանգություն՝ շուրջ 1400 բանաստեղծություն՝ քառյակներից մինչև բանաստեղծություններ, բազմազան ոճով և բովանդակությամբ։ 
Դու Ֆուի անունով է կոչվել Մերկուրիի խառնարանը (լատ. Du Fu), որի անվանումը հաստատվել է Միջազգային աստղագիտական ​​միության կողմից 2015 թվականի սեպտեմբերի 25-ին։
«Ինչ կար իմ հոգում, երբ ես մայրաքաղաքից գնացի Ֆինսյան» (755 թվական) պոեմում արտահայտել է մարդկանց հավասարության մասին իր երազանքը։ Հայտնի է նրա մերկացնող բանաստեղծությունների գիրքը՝ «Երեք տիրակալ», «Երեք հրաժեշտ»։ Դու Ֆուն բնանկարային քնարերգության վարպետ է, երգել է մարդու և բնության միասնության հավերժությունը («Գարնանային ջրեր», «Վաղ եմ արթնանում» և այլն)։
Մեծ ազդեցություն է թողել ամբողջ Հեռավոր Արևելքի բանաստեղծական արվեստի զարգացման վրա։


== Կենսագրություն ==
Պատանեկության տարիներին նա շատ ճանապարհորդել է Չինաստանի տարբեր վայրերով։ Հասնելով մայրաքաղաք՝ նա աննշան պաշտոն է ստանում պալատում։ Ան Լուշանի ապստամբության ժամանակ նա կայսեր հետ միասին փախավ մայրաքաղաքից, բայց նրա ընտանիքը մնաց Չանյան քաղաքում, և երկար ժամանակ նա նրանցից ոչ մի նորություն չուներ։ Խռովությունները ճնշելուց հետո Դու Ֆուն այնքան մտերիմ էր կայսրին, որ 757 թվականին նա դարձավ երիտասարդ կայսր Սուցզունի խորհրդական և նրան նույնիսկ արտոնություն տրվեց քննադատել կայսրին,սակայն, հենց որ նա օգտվեց դրանից, նրան ուղարկեցին բանտ։ Այս գործը քննող հանձնաժողովը նրան անմեղ ճանաչեց, և կայսրը նույնիսկ ներեց նրա հանդգնությունը և նրան պահեց նույն պաշտոնում։ Սակայն, 759 թվականին նա թողել է ծառայությունը և չորս տարի մենակ ապրել Չենդու քաղաքի ծայրամասում գտնվող եղեգնյա խրճիթում։ 765 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվոել է հարավային շրջաններ, Յանցզի գետի ստորին հատվածը։ Նա մահացել է իր ծղոտե նավակի մեջ՝ Յանցզիի հերթական նավարկության ժամանակ։
Չինաստանի մեծագույն բանաստեղծներից մեկն է, ով հատկապես գնահատվեց այն բանաստեղծությունների համար, որոնցում նա իր դառը ճակատագիրը նույնացնում է ամբողջ Չինաստանի ժողովրդի տառապանքի հետ։ 
Նա երկար և ջերմ բարեկամություն է ունեցել Լի Բոյի հետ։ Նրանք հաճախ կողք կողքի կոչվում են որպես երկու ամենամեծ հանճարներ ամբողջ չինական պոեզիայում։ Հայրենակիցները Դու Ֆուին անվանել են «շի շեն» (չինարեն՝ 詩聖, հիերոգլիֆների պարզեցմամբ՝  诗圣, Փինյին՝ shī shèng), որը թարգմանվում է որպես «կատարյալ իմաստուն պոեզիայում»։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Бежин Л. Е. Ду Фу. — М.: Молодая гвардия, 1987. — 271 с. — (Жизнь замечательных людей. Сер. биогр. Вып. 5(674)). — 150 000 экз.
Скребков Афанасий Ду Фу. — М.: ОГИ, 2012. — 296 с. — ISBN 978-5-94282-658-1


== Հղումներ ==
Ду Фу, очерк. Н. И. Конрад
Поэзия Ду Фу в переводах А. И. Гитовича
Стихотворение Ду Фу в переводе К. Д. Бальмонта
Դարու

Դարու կամ Լացնանիստ, լեռ է Ադրբեջանի Ջուղայի շրջան գավառում, Երնջակ և Գիրան գետերի ջրբաժան մասում՝ Ջուղայից արևելք։ Վարդագույն երանգներով, զառիթափ լանջերով և սակավ բուսականությամբ լեռ է։ Ծովի մակարդակից ունի 1923 մ բարձրություն։ Ստ. Օրբելյանի վկայությամբ I–IV դդ. եղել է կրոնասերների ճգնարան լեռ։
Այս լեռան լանջերի վարդագույն և դեղներանգ շերտերից ջուղայեցիները կտրում էին Ջուղայի հռչակավոր գերեզմանատան խաչքարերի քարերը։ Այս պատճառով էլ այն կոչվել է նաև Ջուղայի ջրաղացքարի սար։


== Ծանոթագրություններ ==
Ապրեմոն (Էն)

Ապրեմոն (ֆր.՝ Apremont ), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Ռոն Ալպեր մարզում՝ Էն գավառում։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Ապրեմոն ծովի մակարդակից բարձր է 900 մ, գտնվում է 6 կմ հարավ Օյոնո քաղաքից, որը Յուրա լեռան մոտ է։ Կոմունայի հյուսիսային մասում հոսում է Անժ գետը։


== Պատմություն ==
Ապրեմոն պատմական փաստաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվել է 1227 թվականին։ 1402 թվականից կոմունան պատկանում է Սավայսկիմներին, 1601 թվականին Ֆինլանդիան հրաժարվեց կոմունայից այն տալով Ֆրանսիային։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով քաղաքում ապրում է 363 մարդ։


== Տեսարժան վայրեր ==
Ապրեմոնի եկեղեցին և միջնադարյան մի եկեղեցու ավերակներ


== Տնտեսություն և արդյունաբերություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ. հիմնականում անասունի բուծումով և կաթի արտադրությամբ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Չյոբինկա

Չյոբինկա (ռուս.՝ Чёбинка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Կոնդոպոժսկի շրջանում։ Անցնում է Կոլա մայրուղով։ Գետաբերանը տեղակայված է Ունիցա գետի ձախ ափին՝ 26 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է, ավազանի տարածքը 141 կմ2։
Աջ վտակ՝ Տոգորուչեյ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Օնեժի լիճ, գետի ենթաավազանը՝ Սվիր։ Գետի գետային ավազանը՝ Նևա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01040100612102000015518
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001551
Ավազանի կոդը - 01.04.01.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Պաղաղբյուր

Պաղաղբյուր (նախկին անվանումը` Սովուղբուլաղ),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Տաշիրի տարածաշրջանում, Տաշիր քաղաքից մոտ 14 կմ հյուսիս-արևմուտք, Վրաստանի հետ սահմանից 1 կմ հարավ։ Բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1750 մ, հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 57 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Պաղաղբյուր է վերանվանվել 1991 թ.-ի ապրիլի 3-ին։ Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, երկրագործությամբ և պտղաբուծությամբ։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Պաղաղբյուրի մշտական բնակչությունը կազմել է 113, առկա բնակչությունը` 98 մարդ։ Մինչև 1989 թ. եղել է ադրբեջանաբնակ գյուղ։
Պաղաղբյուրի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տես նաև ==
Պաղաղբյուրի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)
Պոն լ'Էվեք (Կալվադոսի գավառ)

Պոն լ'Էվեք (ֆր.՝ Pont-l'Évêque), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 4202 մարդ, բնակչության խտությունը` 520.69 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.07 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 165 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 45 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 2546 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 2015-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 531։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,1 %։ 2015 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1757 անձ (871 տղամարդ և 886 կին)։ Գործազուրկ են եղել 258 անձ (126 տղամարդ և 132 կին)։ 531 անաշխատունակներից 163-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 222-ը` թոշակառուներ, իսկ 146-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մալոբուբնովսկի գյուղական խորհուրդ (Ռոմենսկի շրջան)

Մալոբուբնովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Малобубнівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմենսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալոբուբնովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1014 մարդ։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Պապուա Նոր Գվինեա

Պապուա Նոր Գվինեա, պետություն Օվկիանիայում։ Գտնվում է Խաղաղ օվկիանոսի հարավարևմտյան հատվածում և զբաղեցնում է Նոր Գվինեա կղզու արևելյան հատվածը, Բիսմարկի կղզիները, Սողոմոնյան կղզիների հյուսիսային հատվածը և այլ կղզային տարածքներ։ Մակերեսը կազմում է 462 840 կմ², իսկ բնակչությանը թիվը 2009 թվականին՝ 6 մլն։ Մայրաքաղաքաը Պորտ Մորսբին է։ Զբաղեցնում է Նոր Գվինեա կղզու արևելյան մասը, Բիսմարկի, Լուիզիադա կղզեխմբերը, Սողոմոնի կղզիների հյուսիսային մասը, Տրոբրին, Դ’Անտրկաստո, Մուրուա կղզիները և մոտ 200 մեծ ու փոքր այլ կղզիներ։ Երկրի կենտրոնում, արևմուտքից արևելք, ձգվում են 3000-4000 մ բարձրության (առավելագույնը՝ 4 506 մ, Վիլհելմ լեռ) լեռնաշղթաները։ Կան բազմաթիվ գործող և հանգած հրաբուխներ։ Հաճախակի են երկրաշարժերը։ Ընդերքում կան նավթի ու գազի, պղնձի, ոսկու, երկաթի, նիկելի, կապարի, մանգանի, պլատինի հանքավայրեր։ Կլիման հասարակածային և մերձհասարակածային է։ Գետերը ջրառատ են, հարուստ՝ ջրաէներգետիկ պաշարներով։ Կենդանական և բուսական աշխարհները բազմազան են։ Աճում է ավելի քան 20 հազար բուսատեսակ, որոնց մեծ մասը բնաշխարհիկ է։ Տարածված են մշտադալար անտառները, լեռներում խիստ արտահայտված է վերընթաց գոտիականութունը։ Կենդանիներից կան գորշուկ, ծառի ագեվազ և կուսկուս պարկավորներ, օձեր, մողեսներ, ջրերում՝ կոկորդիլոս, կրիա։ Բազմաթիվ ու բազմատեսակ են թռչունները (կազուարներ, դրախտահավեր և այլն)։
Նոր Գվինեա կղզու հարավարևելյան մասը՝ Պապուան, եղել է Մեծ Բրիտանիայի գաղութը, իսկ հյուսիսարևելյան մասը զավթել է Գերմանիան։ 20-րդ դարի սկզբից Նոր Գվինեան պատկանել է Ավստրալիային։ 1949 թվականին Պապուան և Նոր Գվինեան վարչականորեն միավորվել են։ Երկիրն անկախ է հռչակվել 1975 թվականի սեպտեմբերի 16-ին։ Երկրի հիմնական բնակիչները պապուասներն ու մելանեզացիներն են, որոնք խոսում են ավելի քան 7
0 լեզվով ու բարբառով։ Խոշոր քաղաքներն են՝ Պորտ Մորսբին, Լաեն, Մադանգը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆևրալսկ

Ֆևրալսկ (ռուս.՝ Февральск), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Ամուրի մարզի Սելեմջինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4844 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սառգյոլ

Սառգյոլ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 72 կմ հարավ-արևելք, Կարայազի դաշտի արևելյան մասում, գետակի ափին, ճանապարհի վրա։
Գյուղից 8 կմ հարավ գտնվում է Սարգոլգյադուկ լեռնանցքը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Յոզեֆ Պրիբիլինեց

Յոզեֆ Պրիբիլինեց (սլովակերեն՝ ˈjɔzɛf ˈprɪbɪlɪɲɛts) հուլիսի 6, 1960(1960-07-06), Kopernica, Žiar nad Hronom District, Բանսկա Բիստրիցկա շրջան, Սլովակիա), սլովակ թեթևաթլետ, հիմնականում մասնակցել է մարզական քայլքի մրցումների։


== Կենսագրություն ==
Յոզեֆ Պրիբիլինեցը ծնվել է սլովակյան Կրեմնիցա քաղաքում։ Տաղանդավոր մարզիկի ունակությունները դրսևորել է դեռ պատանի տարիքից. 1979 թվականին մասնակցելով Եվրոպայի թեթև աթլետիկայի պատանեկան առաջնությանը՝ գրավել է առաջին տեղը և արժանացել իր առաջին ոսկե մեդալին։  Մարզական կարիերայի ընթացքում գերազանցապես ներկայացրել է նախկին Չեխոսլովակիան։ Այդ երկրի հավաքական թիմի կազմում նա մասնակցել է Հարավային Կորեայի մայրաքաղաք Սեուլում 1988 թվականին անցկացված ամառային օլիմպիական խաղերին և տղամարդկանց 20 կիլոմետր մարզական քայլքի մրցումներում նվաճել է ոսկե մեդալ։
Օլիմպիական ոսկուն հետագայում ավելացրել է 1983 և 1987 թվականներին անցկացված աշխարհի առաջնություններում նվաճած երկու արծաթե և Եվրոպայի առաջնությունների մեկական ոսկե ու արծաթե մեդալները։ Բացի այդ, մասնակցելով ծածկի տակ՝ մարզադահլիճներում անցկացված թեթևաթլետիկական մրցումների՝ Եվրոպայի չեմպիոն է հռչակվել 1987 թվականի առաջնությունում՝ 3000 մետր վազքատարածությունում, իսկ հաջորդ տարի՝ 5000 մետր վազքատարածությունում։ Չորս անգամ մասնակցել է մարզական քայլքի աշխարհի գավաթի խաղարկությանը /IAAF World Race Walking Cup/ և այդ ասպարեզում լավագույն արդյունքի հասել 1983 թվականին՝ հաղթող ճանաչվելով 20 կիլոմետր տարածությունում ծավալված թեժ մրցապայքարում և հայրենի երկրի համար նվաճելով առաջին ոսկե մեդալը այդ մրցումներում։
20 կիլոմետր մարզական քայլքի մրցումներում Յոզեֆ Պրիբիլինեցի ցույց տված լավագույն արդյունքը 1983 թվականի սեպտեմբերի 24-ին արձանագրված 1:19:30 ժամանակն է, որը երկար տարիներ պահպանվել է որպես համաշխարհային ռեկորդ։ Պրիբիլինեցն այդպիսով հիմք է դրել այդ մրցատարածությունում չեխոսլովակ թեթևաթլետների՝ Վացլավ Բալշանի և Յոզեֆ Դոլեժալի հետագա ռեկորդային մրցելույթներին։
Մարզական կարիերան ավարտելուց առաջ՝ 1993 թվականին Յոզեֆ Պրիբիլինեցը արդեն անկախություն ստացած հայրենի Սլովակիան ներկայացրել է աշխարհի թեթև աթլետիկայի առաջնությունում և 20 կիլոմետր մարզական քայլքի մրցումներում զբաղեցրել 17-րդ տեղը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Йозеф Прибилинец – օլիմպիական վիճակագրությունը Sports-Reference.com կայքում (անգլ.)
Իշխան (Սեբաստիայի գավառ)

Իշխան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։ Գտնվում էր Սեբաստիա քաղաքից 10-12 կմ հարավ։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղի մոտակայքում կան աղի լճակներ։ Գյուղի մոտ՝ լեռան վրա կար «Իշխան թագավոր» անունով մի նվիրական աղբյուր, որտեղ ամեն տարի մայիսի 7-ին ուխտի էին գալիս շրջակա բնակիչները։


== Պատմություն ==
Բնակիչները կոտորվել կամ բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 700 հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը հողագործությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Իշխանն ուներ 2 հայկական եկեղեցի, որոնցից մեկը կոչվում էր Ս. Նիկողոս։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր Բագրատունյան ուսումնարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պիրոգովկա (գյուղ, Վինկովեցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊիրոգովկաՊիրոգովկա (ուկրաիներեն՝ Пирогівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վինկովեցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պիրոգովկա գյուղում բնակվում էր 706 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2238 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 315,46 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լագարտերա (քաղաք)

Լագարտերա (իսպ.՝ Lagartera), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Տոլեդո նահանգի, ինչպես նաև Կաստիլա Լա Մանչա ինքնավար մարզերի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա Կամպանա դե Օլոպեսա շրջանում։ Տարածքը՝ 81 կմ²։ Բնակչությունը՝ 1595 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Քաղաքը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 110 կմ հեռավորության վրա։


== Ժողովրդագրություն ==


== Հռչակավոր մարդիկ ==
Ֆրայ Խուան դե Լոս Անջելես (1548 - 1609). գրող
Մարսիալ Մորենո Պասկուալ (սեպտեմբեր 28, 1911 - դեկտեմբեր 17, 1983) նկարիչ
Ջուլիան Գարսիա Սանչեզ (փետրվարի 17, 1919 - մարտի 19, 1998) պատմագետ


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Diputación de Toledo
Մարո Երզնկյան

Մարո Սուրենի Երզնկյան (Սարոյան) (հունվարի 4, 1920(1920-01-04) - մարտի 29, 1990(1990-03-29), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայ, խորհրդային սցենարիստ։ ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Մարո Երզնկյանը ծնվել է 1920 թվականի հունվարի 4-ին Հայաստանում, բոլշևիկ գործիչ Սուրեն Երզնկյանի ընտանիքում։ Մի քանի տարեկան հասակում ընտանիքով տեղափոխվել են Մոսկվա։ 1943 թվականին ընդունվել է Կինեմատոգրաֆիայի համամիութենական պետական ինստիտուտ, որն ավարտել է 1947 թվականին։ Կինոյում աշխատել է 1942 թվականից։ Մի շարք ֆիլմերի համար սցենարներ է գրել, որոնցից 14-ը էկրանավորվել են։
Մահացել է 1990 թվականի մարտի 29-ին Մոսկվայում։


== Անձնական կյանք ==
Մարո Երզնկյանը երեք անգամ ամուսնացած է եղել։

Առաջին անգամ ամուսնացել է ոմն Սարոյանի հետ։ Դա Երզնկյանի միակ պաշտոնական ամուսնությունն է եղել, մյուս ամուսնությունները քաղաքացիական են եղել։
Երկրորդ ամուսինը գրականագետ Պլատոն Նաբոկովն է եղել։
Երրորդ ամուսինը նկարիչ Անատոլի Մորոզովն էր։


== Սցենարներ ==
1943 - Գվարդիականի կինը (Жена гвардейца)
1949 - Կախարդական զանգակ (Чудесный колокольчик)
1954 - Լեռնային լճի գաղտնիքը (Тайна горного озера)
1955 - Հասցեատիրոջ որոնումները (В поисках адресата)
1956 - Սիրտն է երգում (Сердце поёт)
1958 - Կյանքն իզուր անցավ (Жизнь прошла мимо)
1961 -
Երգն է կանչում (Песня зовёт)
Ձուլվածք (Сплав)
1965 -
Իմ երազանքը (Мечта моя)
Ծառայողական վերելակ (Служебный лифт)
1966 - Սևուկը (Чернушка)
1968 - Օրենքի անունից (Именем закона)
1972 - Վերադարձ կյանքին (Возвращение к жизни)
1974 - Չերվադարների հետքերով (По следам Чарвадаров)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մանրամասն կենսագրություն.
Մարո Երզնկյանի մասին animator.ru կայքում
Զորան Պլանինիչ

Զորան Պլանինիչ (խորվ.` Zoran Planinić, սեպտեմբերի 12, 1982(1982-09-12), Մոստար, Հերցեգովինա-Ներետվա կանտոն), խորվաթ նախկին բասկետբոլիստ։ Խաղացել է հարձակվող պաշտպանի, թեթև հարձակվողի և խաղարկողի դիրքերում։ 
Կարիերայի ընթացքում 3 մրցաշրջան հանդես է եկել Բասկետբոլի ազգային ասոցացիայի (NBA)` «Նյու Ջերսի Նեթս» (այժմ՝ «Բրուքլին Նեթս») ակումբի կազմում։
Հանդես է եկել նաև Խորվաթիայի բասկետբոլի ազգային հավաքականում։


== Արտաքին հղումներ ==
NBA.com պրոֆիլ
Euroleague.net պրոֆիլ
Basketball-reference.com Archived 2017-06-17 at the Wayback Machine.
Basketpedya.com պրոֆիլ(չաշխատող հղում)
Նովոեգորովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Նովոեգորովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Новоєгорівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչանսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոեգորովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1752 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 115.55 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15.16 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 7 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Մամադ

Մամադ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Աքչեաբադի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Իհամառու

Իհամառու (էստ․՝ Ihamaru), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Կիլլեստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 135 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Արտաշատի ջրանցք

Արտաշատի ջրանցք, ջրանցք Հայաստանի Արարատի մարզում, Արարատյան դաշտում։ Սկիզբ է առնում Հրազդանի ձախ ափից (Երևանի ջրէկի մոտից), հոսում Հրազդանի կիրճով, ապա մարզի կենտրոնական մասով և թափվում Վեդի գետը։ Ջրանցքի մի մասը կառուցվել է 1932 թվականին, ավարտվել 1940 թվականին։ Երկարությունը 61 կմ է (Երևանի տարածքում՝ 4 կմ), ջրի ծախսը սկզբնամասում՝ 16մ³/վ։ Մինչև 1968 թվականը ջրանցքը սնվում էր Հրազդան, Ազատ, Վեդի գետերի ջրերից։ Մխչյանի ջրհան կայանի կառուցումից հետո լրացուցիչ սնվում է Մեծամոր գետի և Արարատյան դաշտի ստորերկրյա ջրերից։ Ոռոգում է Երևանի մերձքաղաքային, Արարատի մարզի հողատարածքները։


== Ծանոթագրություններ ==
Անատոլի Տիշչենկո

Անատոլի Տիշչենկո (ռուս.՝ Анато́лий Федосе́евич Ти́щенко, ապրիլի 7, 1935(1935-04-07), Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։ 1961 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1961-1965 թվականներ՝ ավագ ռեֆերենտ, ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բաժանմունքի կցորդ։
1965-1971 թվականներին Դանիայում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանության կցորդ, երրորդ և երկրորդ քարտուղար։
1971-1974 թվականներին զբաղեցրել է  ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բաժանմունքի երկրորդ և առաջին քարտուղարի պաշտոնները։
1974 թվականից մինչև 1977 թվականը Նորվեգիայում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանության առաջին քարտուղար։
1977-ից մինչև 1980 թվականը Դանիայում զբաղեցրել է ԽՍՀՄ դեսպանության խորհրդականի պաշտոնը։
1980 թվականից մինչև 1983 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բաժանմունքի վարիչի տեղակալ։
1983-1988 թվականներին Ֆինլանդիայում զբաղեցրել է ԽՍՀՄ դեսպանության խորհրդական-դեսպանորդի պաշտոնը։
1988-ից մինչև 1990 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կրթական հաստատությունների և գլխավոր կադրերի բաժնի պետի տեղակալ, տեղակալի օգնական։
1990 թվականի սեպտեմբերի 13-ից մինչև 1995 թվականի հունվարի 4-ը եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան, իսկ հետո Նորվեգիայում Ռուսաստանի Դաշնության դեսպան։
1995 թվականից մինչև 2000 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության կադրերի դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2000 թվականից Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության իրավաբանական ակադեմիայի պրոռեկտոր։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография на сайте Центра военно-политических исследований МГИМО
Ռոդկովկա (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌոդկովկաՌոդկովկա (ռուս.՝ Родьковка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կանդա (Սումիդայի վտակ)

Կանդա (ճապ.՝ 神田川|Կանդագավա), գետ Ճապոնիայում, որը հոսում է Տոկիոյի տարածքով։ Պաշտոնապես դասակարգվում է ինչպես I դասի գետ։ Գետը Սումիդաի առաջին վտակն է։ Գետի երկարությունը 24,6 կմ է, իսկ ջրաժողով ավազանի մակերեսը՝ 105 կմ²։


== Պատմություն ==
Սկզբում Կանդա գետը Նիգոմբասի գետի գետաբազուկի շրջակայքից հոսում էր դեպի հարավ` Հիբիա ծովածոց թափվելով, որը ողողում է ներկայիս Մարունոուտի և Հիբիա թաղամասերը։ Այդ ժամանակ Հիրակովան համարվում էր բնական սահման Տոյոսիմայի և Էբարի միջև։ 
Տոկուգովա Իէյասուն, որը հիմնավորվել էր Էդոյում 1590 թվականին, ամրացրեց Հիրակովայի ափերը, որպեսզի ապահովի քաղաքը խմելու ջրով, քանի որ մերձափնյա ջրհորը չէր կարողանում ապահովել մաքուր ջրով։ Դրա համար ստեղծվեց Կանդա-ձյուսույի ջրամատակարարման համակարգը, որի ակունքները դարձել են Ինոկասիրա, Ձէմպուկուձի և Մյոսյոձի արհեստական վտակները։ Հիրակովայի ափերի ամրանալու շնորհիվ Ձէմպուկուձի և Մյոսյոձի գետերը խառնվեցին և վերին հոսանքների մասը ձեռք բերեց ժամանակակից տեսք։ Կանդա-ձյոսույ գետի գլխավոր հոսումը առաջացրեց Մեձիրո վտակը և ջրով ապահովեց Կոիսիկովա և Հոնգո թաղամասերը։


== Գետի վտակներր ==
Ձեմպուկուձի (善福寺川)
Մոմոձոնո (善福寺川)
Մյոսյոձի (妙正寺川)
Տոկիոյի Կայսերական պալատի խրամը նույնպես հանդիսանում է Կանդա գետի վտակը
Նիհոմբասի գետ (日本橋川)՝ Կանդայի դելտայի գետաբազուկը


== Ստորերկրյա ջրանցք ==
Ուժեղ թայֆուններից և անձրևներից հետո ջրի ավելցուկների պահպանման համար ստորերկրյա ջրանցքի շինարարությունը սկսվել է 80-ականներին։ Առաջին մասը 2 կմ երկարությամբ ավաևտվեց 1997 թվականին։ Այն նախատեսված է 240,000 մ³ ջրի համար։ Ջրանցքը իրենից ներկայացնում է մեծ թունել, որը կառուցված է գլխավոր ճանապարհների տակ, 4,5 կմ երկարությամբ և 40 մ խորությամբ։


== Կանդա գետի հայտնի կամուրջներ ==

Մանսեյբասի կամուրջ (万世橋)
Հիձիրիբասի (聖橋)


== Մշակույթ ==
«Կագույահիմե» ժողովրդական խումբը թողարկեց «Կանդավագա» երգը։
Կեյկո Սեկենեն (Տակահասի) և Մասաո Կուսակարին խաղացին ֆիլմում գլխավոր դեր, որը հիմնված է «Կանդավագա» երգի հիման վրա։
Ճապոնական դաշնակահար Նոբույուկի Ձուձիին հնարեց երաժշտական «Գետի շշուկ» (川のささやき) ստեղծագործություն ներկայացնելու համար իր սերը հոր հանդեպ Կանդա գետի մոտ կատարած զբոսանքից հետո։


== Արտաքին հղումներ ==
«Կանդագավա» երգը 


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Օհան եկեղեցի (Ագարակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Օհան եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Օհան եկեղեցի, եկեղեցի Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզի Ագարակ գյուղում։


== Պատմություն ==
Կառուցվել է 19-րդ դարում։


== Ծանոթագրություններ ==
Իմաստու

Իմաստու (էստ․՝ Imastu), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Տապա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 188 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
(8969) Ալեքսանդրինոս

(8969) Ալեքսանդրինոս (անգլ.՝ Alexandrinus), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,406861 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2189 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5948 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1363,88 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,263954 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,96° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8969) Ալեքսանդրինոս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
1058

1058 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 1058 թվականն է, 
XI դարի 58-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Գառնիկ Իսահակյան

Գառնիկ Դրաստամատի Իսահակյան (1908, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - 1983), հայ մանկավարժ, լրագրող, տնտեսագետ։ Փոխգնդապետ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Գառնիկ Իսահակյանը ծնվել է 1908 թվականին Թբիլիսի քաղաքում։ Ավարտել է տեղի 76-րդ հայկական դպրոցը, 1926 թվականին ուսումը շարունակել է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետում, որն ավարտելուց հետո ընդունվել է Թբիլիսիի Անդրկովկասի պետպլանին կից ասպիրանտուրան, երեք տարի անց՝ 1933 թվականին անցել է կուսակցական աշխատանքի ՀԿԿ Կենտկոմում, միևնույն ժամանակ դասախոսել է Երևանի պետական համալսարանում։ 1939-1941 թվականներին եղել է պետպլանի բաժնի վարիչ։
Պատերազմի առաջին օրվանից կամավոր մեկնել է ճակատ, ծառայել 409-րդ հայկական հրաձգային դիվիզիայի 675-րդ գնդում, որպես կուսկազմակերպության քարտուղար, մարտնչել է թշնամու դեմ Հյուսիսային Կովկասի քաղաքների և գյուղերի ազատագրման համար։ 1943 թվականի մարտին Իսահակյանը նշանակվել է 409-րդ դիվիզիայի հայերեն նոր լույս տեսնող «Խորհրդային ռազմիկ» թերթի խմբագիր, որը եղել է Հարավ-արևմտյան, ապա 2-րդ ուկրաինական ռազմաճակատի օրգանը։ 1944 թվականին Թամանում և Ղրիմում Սևծովյան բանակի մարտերում ցուցաբերած խիզախության համար պարգևատրվել է մի շարք շքանշաններով, մարտական մեդալներով և գլխավոր հրամանատարության շնորհակալագրերով։ 
Պատերազմի ավարտից հետո փոխգնդապետ Իսահակյանը դասավանդել է ռազմագիտություն։ Աշխատանքին զուգահեռ 1952 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն։ 
1955 թվականին Իսահակյանը զորացրվել է բանակից և նշանակվել «Հայաստանի ժողովրդական տնտեսություն» ամսագրի գլխավոր խմբագիր։ 1955-1960 թվականներին աշխատել է Հայկական ԽՍՀ ԳԱ տնտեսագիտության ինստիտուտում, իսկ մահից առաջ դասախոսել է Երևանի պետական համալսարանում։ 
Գառնիկ Իսահակյանը մահացել է 1983 թվականին։


== Պարգևներ ==
Կարմիր աստղի շքանշան
Կարմիր դրոշի շքանշան


== Երկեր ==
Սովետական Հայաստանը հետպատերազմյան հնգամյակում։ Դասախոսական սղագրություն։ Քաղաքական և գիտական գիտելիքների ընկերություն Հայկական ԽՍՀ, Երևան, ՀԽՍՀ ԳԱ հրատարակություն, 1950։
Սովետական Հայաստան։ Համառոտ պատմա-տնտեսական ակնարկ։ Երևան, Հայպետհրատ, 1958 (համահեղինակ)։
Արդյունաբերության հիմնական ֆոնդերը և նրանց օգտագործման բարելավումը։ Երևան, Հայաստան, 1966։
Աշխատանքի արտադրողականությունը և նրա բարձրացման ուղիները։ Երևան, Հայաստան, 1967 (համահեղինակ)։
Խիզախ բազեն։ Երևան, Հայաստան, 1989 (համահեղինակ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոֆիաթ

Սոֆիաթ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դմիտրի Բոգաև

Դմիտրի Ալեքսանդրովիչ Բոգաև (ռուս.՝ Дмитрий Александрович Богаев, հունվարի 24, 1994(1994-01-24), Akhtubinsk, Աստրախանի մարզ, Ռուսաստան), ռուս ֆուտբոլիստ, Սանկտ Պետերբուրգի «Զենիթ» ակումբի պաշտպան։


== Կարիերա ==
Ֆուտբոլով զբաղվել սկսել է 10 տարեկանում։ Առաջին մարզիչը եղել է Վալերի Գենադևիչ Զայնուլինը։ Նկատվել է Սանկտ Պետերբուրգի «Զենիթ» ակումբի սելեկցիոներների կողմից և 2011 թվականից սովորել ակումբի ակադեմիայում, 2 անգամ դարձել է Ռուսաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր, քաղաքի չեմպիոն և գավաթակիր։ Մարզվել է Անվեր Կոնեևի և Դմիտրի Դավիդովի մոտ։ Սկզբում խաղացել է հարձակվողի, 2014 թվականից՝ աջ  պաշտպանի դիրքում։
Երիտասարդական առաջնությունում Բոգաևն իր նորամուտը կատարել է 2012 թվականին՝ 3-րդ տուրի՝ «ԲԿՄԱ» ակումբի դեմ խաղում փոխարինելով Ալեքսեյ Պանֆիլովին։ 2013 թվականի օգոստոսից եղել է «Զենիթ-2» ակումբի խաղացող, որը հանդես էր գալիս 2-րդ դիվիզիոնում։ 2005 թվականին Անդրե Վիլլաշ-Բոաշը Բոգաևին վերցրել է հիմնական թիմ, և սեպտեմբերի 23-ին նա կատարել է իր նորամուտը մեկնարկային կազմում Ռուսաստանի գավաթի խաղարկությունում՝ Տվերի «Վոլգա» ակումբի դեմ խաղի 78-րդ րոպեին փոխարինելով Ալեքսանդր Ռյազանցևին։ Դեկտեմբերի 9-ին Չենպիոնների լիգայի խմբային փուլի վեցերորդ՝ «Գենտի» դեմ խաղի 82-րդ րոպեին փոխարինել է Ալեքսանդր Անյուկովին։ Հուլիսի 5-ին հեռացել է ակումբից պայմանագրի ժամկետի ավարտվելու պատճառով։
2016 թվականի օգոստոսի 24-ին մինչև մրցաշրջանի ավարտը Լիտվայի երկրորդ դիվիզիոնի «Պալանգա» ակումբից վարձավճարով տեղափոխվել է ռուսական «Տոսնո», որտեղ հանդես է եկել կիսապաշտպանի դիրքում։ Նույն օրը նա կատարել է իր նորամուտը Ռուսաստանի գավաթի խաղարկության 1/32 եզրափակչի՝ «Դոլգոպրուդնի» ակումբի դեմ արտագնա խաղում (1:0)։
Հունիսի 15-ին վերադարձել է «Զենիթ»՝ ակումբի հետ կքնելով եռամյա պայմանագիր։


== Ձեռքբերումներ ==
«Զենիթ-2»ՊՖԼ առաջնությն արծաթե մեդալակիր – 2015 (Արևմուտք տարածաշրջան)«Զենիթ»Ռուսաստանի գավաթի դափնեկիր – 2016
Ռուսաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր – 2016«Տոսնո»ՖԱԼ առաջնության արծաթե մեդալակիր – 2016/17


== Վիճակագրություն ==
2017 թվականի մայիսի 20-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Կաստանո Պրիմո

Կաստանո Պրիմո (իտալերեն՝  Castano Primo), քաղաք Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում։
Բնակչությունը 10 359 մարդ է։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 528 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 19 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20022։ Հեռախոսային կոդը՝ 0331։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար։ 0331 88801
Էլեկտրոնային հասցե։ segreteria@comunecastanoprimo.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.castanoprimo.mi.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք(իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Արմենիո-Արգենտինա վարժարան

Արմենիո-Արգենտինա վարժարան, ամենօրյա վարժարան, հիմնվել է 1968 թվականին, Բուենոս Այրեսում՝ ազգային բարերար Պողոս Արզումանյանի նվիրատվությամբ՝ իբրև երախտագիտության տուրք Արգենտինա հյուրընկալ պետությանը։ Պատկանում է Բուենոս Այրեսի քաղաքապետարանին։ Ունի նախակրթարան (մինչև 12 տարեկան),գործում է պետական ծրագրով։ Տրվում են գիտելիքներ Հայաստանի մասին, ուսուցանվում երգեր ու պարեր։ 1995 թվականին ուներ 500 աշակերտ, բոլորն էլ՝ արգենտինացիներ։ Դպրոցում պարբերաբար անցկացվում են միջոցառումներ՝ նվիրված Հայաստանին ու հայությանը։ Դպրոցի հովանավորն է «Պողոս Արզումանյան» հիմնարկությունը։
Բերյոզկա (այլ կիրառումներ)

Բերյոզկա, կարող է վերաբերել՝

Բերյոզկա - գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Ստարոռուսկի շրջանի կազմում։
Բերյոզկա - գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բերյոզկա - գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Բերյոզկա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում
Բերյոզկա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում
Հեղինե Մանասյան

Հեղինե Գրիգորի Մանասյան (հունվարի 20, 1950(1950-01-20), Արզական, Ախտայի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), մանկավարժ։ Տնտեսագիտության դոկտոր (1996)։


== Կենսագրություն ==
1970 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1999 թվականին սովորել Կենտրոնական Եվրոպայի (Բուդապեշտ), 2000 թվականին՝ Կոլումբիայի (Նյու-Յորք) համալսարաններում։ 1980-1991 թվականներին և 1996-1997 թվականներին դասախոսել է ԵԺՏԻ-ում, 1998-2000 թվականներին՝ ԵՊՀ-ում։ 2002 թվականից՝ Եվրասիա հիմնադրամի հետազոտական պաշարների «Կովկասյան կենտրոններ» ծրագրի հայկական մասնաճյուղի (ՀՌԿԿ-Հայաստան) տնօրենն է։
Աշխատանքները վերաբերում են տնտեսության աճի ու զարգացման, անցումային տնտեսության աշխատաշուկայի, աղքատության և կրթության, կորպորատիվ կառավարման ստվերային տնտեսության հարցերին։


== Երկեր ==
Միավորումները և արտադրության արդյունավետության բարձրացման ուղիները, Ե., 1983 (համահեղինակ)։
ՀՀ տնտեսական քաղաքականությունը և Էկոնոմիկայի վրա դրա ազդեցության վերլուծությունը, Ե., 1994։
Экономическая политика переходного периода։ методология и анализ, М., 1995 (համահեղինակ).5


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիգոր Անիսոնյան

Գրիգորի Յուրիի Անիսոնյան  (սեպտեմբերի 13, 1951(1951-09-13), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լրագրող, խմբագիր։
«Նոյան տապան» տեղեկատվական-վերլուծական թերթի գլխավոր խմբագիր և հիմնադիր, Ռուսաստանի ժուռնալիստների միության անդամ, ինչպես նաև Համաշխարհային հայկական կոնգրեսի խորհրդի և Ռուսաստանի հայերի միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
1968 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի թիվ 20 միջնակարգ դպրոցը և ուսումը շարունակել Երևանի պետական համալսարանի Ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետում (1973)։ Աշխատել է Երևանի մի շարք հրատարակչություններում, 1984 թվականից՝ Հայաստանի գրողների միությունում, ապա թղթակցել է «Արմենպրես» և «Նոյան տապան» լրատվական գործակալություներին։ Ավելի ուշ անցել է աշխատանքի մասնավորապես՝ Երքաղխորհրդի համակարգում և ԽՍՀՄ էլեկտրոնային արդյունաբերության նախարարությունում։ 
1997 թվականին Քիշնևում հիմնադրել է «Նոյան Տապան» տեղեկատվավերլուծական թերթը և «Նոյան Տապան մեդիա» ՍՊԸ ընկերությունը։ 1999 թվականից իր գործունեությունը շարունակել է Մոսկվայում։ Եղել է ՌԺՄ (1998 թվականից) և ՌՀՄ (2000 թվականից) անդամ։


== Մրցանակներ ==
Հանդիսանում է Ռուսաստանի ժուռնալիստների միության մրցանակի դափնեկիր, ստացել է Մոսկվայի Մ. Լոմոնոսովի անվան շքանշան, «Սուտակե Խաչ» և ՌՀՄ «Ոսկե Խաչ» շքանշանները, մեդալ՝ ԱՊՀ երկրների միջխորհրդարանական վեհաժողովի «Մամուլի և տեղեկատվության զարգացման գործում ունեցած վաստակի համար», «Մովսես Խորենացու» մեդալ, ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ, Ռուսաստանի ժուռնալիստների միության կողմից ստացել է «Ֆրիտյոֆ Նանսեն» մեդալ։
։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[youtube.com կայքում https://www.youtube.com/watch?v=Kexnu17XiPs Գ․ Անիսոնյանի հարցազրույցը «Նոյան տապան» թերթի մասին](հայ.)
Ահարոն Ասատուր

Ահարոն Ասատուր (ռուս.՝ Агаро́н Никола́евич Асату́р, փետրվարի 27, 1944(1944-02-27), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուսական դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Մոսկվայի Մ․ Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի Արևելյան լեզուների ինստիտուտը։ Տիրապետում է ինդոնեզերեն, հայերեն, անգլերեն և ֆրանսերեն լեզուներին։ Դիվանագիտական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1968 թվականից։

1994 թվականի սեպտեմբերի 13-ից-1999 թվականի մայիսի 5-ը՝ Մավրիկիոսայում Ռուսաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1999-2000 թվականներին՝ ԱՊՀ հարցերով Ռուսաստանի նախարարության դեպարտամենտի տնօրեն։
2000-2002 թվականներին՝ ՌԴ Դաշնության սուբյեկտների, խորհրդարանի և հասարակական-քաղաքական կազմակերպությունների հետ կապերի դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2002 թվականի փետրվարի 7-ից-2006 թվականի հունիսի 8-ը՝ Մակեդոնիայում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։ Հավատարմագրերն հանձնվել է 2002 թվականի մարտի 14-ին։Ամուսնացած է։ Ունի երկու երեխա։


== Պարգևներ ==
Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության պատվավոր աշխատակից։


== Դասային աստիճան ==
3-րդ դասի Ռուսաստանի Դաշնության իսկական պետական խորհրդական (2000 թվականի հունվարի 14)։


== Դիվանագաիտականա աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1993 թվականի ապրիլի 24)։
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1999 թվականի օգոստոսի 6)։
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2004 թվականի հուլիսի 8)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Մակեդոնիայում Ռուսաստանի դեսպանատան կայքում
Ալեքսանդր Քալվերթ

Ալեքսանդր Քալվերթ (անգլ.՝ AlexanderCalvert, հուլիսի 15, 1990(1990-07-15), Կանադա), կանադացի դերասան, որն առավել հայտնի է CW հեռուստաալիքով հեռարձակվող «Գերբնական» հեռուստասերիալում կատարած Ջեք Քլայնի դերով։


== Վաղ կյանք ==
Ծնվել է Վանկուվերում, մինչև 15 տարեկանը սովորել է երաժշտական թատրոնում և հիփ հոփ պարեր, հետո արդեն հետաքրքրվել է դերասանական արվեստով։


== Կարիերա ==
Հայտնվել է մի շարք ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում՝ ներառյալ Nickelodeon-ի Հրեշների որսորդներ, Իմ նման գեր և Մեռյալ գոտի հեռուստասերիալները, նաև կատարել է երիտասարդ Ջասթինի դերը Պարիր մինչև ընկնելը ֆիլմում։ 2015 թվականի հուլիսի 17-ին հայտարարվել է, որ կատարելու է Լոնի Մեշինի դերը The CW հեռուստաալիքի «Նետ» հեռուստասերիալի 4-րդ եթերաշրջանում։
2017 թվականին կատարել է Լյուցիֆերի որդի Ջեքի դերը «Գերբնական» հեռուստասերիալում։ Առաջնաելույթը կատարել է 12-րդ եթերաշրջանի ավարտական սերիայում և դրանից հետո կատարել է պարբերաբար հայտնվող դերակատարում 13, 14 և 15 եթերաշրջաններում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմ ===


=== Հեռուստատեսություն ===


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիսի մասին Լուիս Քերոլի հեքիաթների նկարազարդումներ

Ալիսի մասին Լուիս Քերոլի հեքիաթների գրքային նկարազարդումները բազմիցս դարձել են գիտական հոդվածների և լայն լսարանի համար հետաքրքիր լուսաբանումների թեմա։ Ալիսի մասին Լուիս Քերոլի հեքիաթների տեքստերը նկարիչների համար հարուստ նյութ են՝ ստեղծելու երևակայական կերպարներ։ «Ալիսի» բազմաթիվ նկարազարդողներ իրենց առաջ խնդիր են դրել՝ հասնելու տեքստի և պատկերի էսթետիկ միավորման, ինչպես նաև տեսողական կերպարների միջոցով գրական տեքստի թարգմանության։
Գոյության ունեն աղջկա արկածների մասին անգլիացի գրողի ստեղծած բոլոր չորս հեքիաթների նկարազարդումներ՝ «Ալիսի արկածներն ստորգետնյա աշխարհում» նախնական տարբերակը (անգլ.՝ Alice's Adventures Under Ground, գիրքն ավարտել է 1863 թվականի փետրվարին), երկու առավել հայտնի հեքիաթները՝ «Ալիսը Հրաշքների աշխարհում» (անգլ.՝ Alice’s Adventures in Wonderland, բնօրինակ տարբերակում՝ «Ալիսի արկածները Հրաշքների աշխարհում», 1865), «Ալիսը Հայելու աշխարհում» (անգլ.՝ Through the Looking-Glass, and What Alice Found There, բնօրինակ տարբերակում՝ «Հայելու միջով, և ինչ այնտեղ գտավ Ալիսը», 1871), ինչպես նաև ավելի փոքր տարիքի երեխաների համար հարմարեցված տարբերակը, որն արել է հենց հեղինակը՝ «Ալիսը երեխաների համար» (անգլ.՝ The Nursery “Alice”)։
Բազմաթիվ մեծ նկարիչներ նկարազարդել են Ալիսի մասին Քերոլի գրքերը, նրանցից ոմանք մասնագիտացել են հենց մանկական գրքերի գծագրման մեջ, մյուսները հազվադեպ են անդրադարձել մանկական գրքերի պատկերազարդմանը։ Մի շարք նկարիչներ այս նկարազարդումների համար ստացել են ազգային և միջազգային մրցանակներ։ Ցուցադրություններ են անցկացվել, որտեղ ներկայացվել են անգլիացի գրողի սյուժեներով ոգեշնչված ստեղծագործություններ։ Նման ցուցադրություններից առավել լայն լուսաբանման արժանացել են հենց գրքային նկարազարդումները։ Կան հավաքորդներ, որոնք իրենց առջև նպատակ են դրել Ալիսի մասին Լուիս Քերոլի հեքիաթների նկարազարդված հազվագյուտ հրատարակությունները հավաքելը։


== Տես նաև ==
Լուիս Քերոլն ու լուսանկարչական արվեստը


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկիտովկա (գյուղ, Յամպոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկիտովկաՆիկիտովկա (ուկրաիներեն՝ Микитівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Յամպոլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 18-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Նիկիտովկա գյուղում բնակվում էր 357 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ամուկ

Ամուկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Փոքր Օսիպովա

Փոքր Օսիպովա (ռուս.՝ Малая Осипова), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Օսիպովա գետի ձախ ափին՝ 1 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմ գետ, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
(7412) Լինաեուս

(7412) Լինաեուս (անգլ.՝ Linnaeus), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,173037 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,667 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6791 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2064,48 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174378 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,58° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7412) Լինաեուս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)