armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կապիտուլյացիա

Կապիտուլյացիա (լատ.՝ capitulum), միջազգային իրավունքում՝ հաղթող կողմի պայմաններով կամ հրամանատարների համաձայնությամբ ցամաքային, օդային և ռազմածովային ուժերի կամ դրանց զորամասերի դիմադրության դադարեցումը ռազմական գործողությունների թատերաբեմում և ռազմական շրջաններում և պատերազմող պետության զինված ուժերի հանձնումը հաղթող կողմին։ Որպես կանոն՝ կապիտուլյացիայի ժամանակ պարտավորություններ են դրվում (քաղաքական, տնտեսական, ռազմական, և այլն) պարտված կողմի վրա։ Այն պայմանավորում է ողջ սպառազինության, ռազմական, նավերի ու ինքնաթիռների, ամրոցների, ամրացված ռազմակետերի և ռազմական գույքի հանձնումը հակառակորդին, իսկ անձնակազմը հաղթողին է հանձնվում որպես գերի։
Անվերապահ կապիտուլյացիան սովորաբար կնքվում է հակառակորդի ռազմական ուժերի լրիվ ջախջախման ժամանակ, երբ պարտված պետությունը ճանաչում է այդպիսի ջախջախումը և հանձնում ամբողջ զինված ուժերը։ Հաղթող կողմը կարող է պարտված պետության գերագույն իշխանությունը ժամանակավորապես վերցնել իր ձեռքն ու հաստատել օկուպացիոն ռեժիմ։ Անվերապահ կապիտուլյացիայի օրինակ է Հիտլերյան Գերմանիայի ու Ճապոնիայի կապիտուլյացիան ՝ երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջում։
Ֆաուստո Վերա

Ֆաուստո Մարիանո Վերա (իսպ.՝ Fausto Mariano Vera, մարտի 26, 2000(2000-03-26), Hurlingham, Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, «Արգենտինիոս Խունիորս» ակումբի կիսապաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Վերան «Արգենտինիոս Խունիորս» ակումբի սան է։ Առաջին խաղը ցուցադրել է 2018 թվականի նոյեմբերի 12-ին «Տիգրեի» դեմ Արգենտինայի ֆուտբոլի առաջնության ժամանակ։


== Միջազգային կարիերա ==
2017 թվականին Վերան Չիլիում մասնակցել է Հարավային Ամերիկայի երիտասարդական առաջնությանը։ Մրցության ժամանակ նա խաղացել է Վենեսուելայի, Պերուի և Բրազիլիայի ֆուտբոլային թիմերի դեմ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Профиль на sports.ru
Աղքիլիսաչայ

Աղքիլիսաչայ, գետ Ադրբեջանում, Կուրի ավազանում, հոսում է Գանձակի շրջանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Թումանյանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Լոռու մարզի Թումանյան (քաղաք) քաղաքի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 11 հուշարձան (9 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Դասի

Դասի, ավանդական ճապոնական մսի արգանակ, շատ ճապոնական ուտեստների, ապուրների և սոուսների հիմք։ Կան դասիի տարբեր տեսակներ, առավել հայտնի են․ «կացիու դասի» (鰹だし), «նիբոսի դասի» (煮干だし), «կոմբու դասի» (昆布だし, «խոսի-ստիկանե դասի» (干椎茸だし)։ Վերջին երկուսը բուսակերների համար են։ Կացիու դասին պատրաստվում է չորացրած թունեց ձկան թեփուկներից, նիբոսի դասին՝ սարդին ձկան չորացրած մանր թեփուկներից, կոմբու դասին՝ չորացրած կոմբի ջրիմուռներից, խոսի-ստիկանե դասին՝ չորացրած շիիտակ սնկից։ Ներկայումս, նույնիսկ Ճապոնիայում, բնական դասին հազվադեպ է հանդիպում։ Ավելի հաճախ օգտագործվում է դասիի խտանյութ, փոշու կամ հեղուկի ձևով։


== Արտաքին հղումներ ==
«japanesefood» (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-04-06-ին։ Վերցված է 2009-08-29 


== Ծանոթագրություններ ==
Տիեզերագնացների ծով

Տիեզերագնացների ծով, Անտարկտիդայի ափերին մոտ Հարավային օվկիանոսի հնդկական մասում գտնվող ծայրամասային ծով։ Գտնվում է Էնդերբիի երկրի և Ռիսեր-Լարենսի ծովի միջև, որից առանձնացված է ստորջրյա Գուններուսի առանցքով, գտնվում է Հնդկական օվկիանոսում։ Էնդերբիի երկրի արևելյան ափերը սահման են հանդիսանում Տիեզերագնացների և Համագործակցության ծովերի միջև։ Մակերեսը կազմում է 698,6 հազար կմ²։ Խորությունը հասնում է մինչև 4798 մետր։ Մշտապես ծածկված է սառույցով. շատ են այսբերգները։
Անվանվել է ի պատիվ առաջին սովետական տիեզերագնացների։
Ցամաքային ծանծաղուտի նեղ գոտին ձգվում է դեպի հյուսիս և հասնում է մինչև 4798 մետր խորության։ Տիեզերագնացների ծովի պայմանական սահմանը կարելի է համարել Աֆրիկա-անտարիկտիկական գոգահովիտը։ Ռիսեր-Լարենսի թերակղզուց և ծովից արևելք ձգվում են այնպիսի ծովափնյա տարածքներ, ինչպիսիք են Արքայազն Ուլաֆի ափը, Արքայազն Հերալդի ափը, Էնդերբիի երկիրը, Միձուխո տարածքը։ Սառույցների և այսբերգների մեջ առանձնանում է Լյուտց-Հոլմբուգտա նեղուցը, որտեղ տարվա ամենատաք եղանակին Մոդ թագուհու երկրից հոսում է սառույցով ջուր` ինքնատիպ արկտիկական գետ։
Անտարկտիդայի ափը Տիեզերագնացների ծովի շրջանում առատ է սառույցներով, այսբերգներով, իսկ ձմռանը ծովի  մակերևույթը սառչում է։ Այս ծովով, ինչպես այլ արկտիկական ծովերով,  նավարկելը ծայրահեղ դժվար է և շատ վտանգավոր։ Օդի ջերմաստիճանը հազվադեպ է բարձր լինում զրոյից։
Տիեզերագնացների ծովի ջուրը  հարուստ է միկրոօրգանիզմներով, որը հրապուրում է ձկների վտառներին, չվող թռչուններին, պինգվիններին։ Այստեղ կան նաև փոկեր, ծովառյուծներ, կետեր։
Ծովն իր անվանումը ստացել է Սովետական անտակտիկական էքսպեդիցիայի կողմից 1962 թվականին` ի պատիվ տիեզերագնացների։ Այդ նույն թվականին բացվել է նաև «Երիտասարդական» գիտական կայանը, որն այժմ է գործում է որպես սեզոնային բազա։ Սակայն Տիեզերագնացների ծովի ափերին առաջինը եղել են ճապոնացիները։ Նրանց օդերևութաբանական կայանը կառուցվել է 1957 թվականին։ Այն միայն 1966 թվականից է աշխատում շուրջօրյա։ 2008 թվականին «Երիտասարդականից» ոչ հեռու բացվել է բելառուսական կայան, որը սերտ համագործակցում է ռուսական կայանի հետ։ Բելառուսները հետազոտում են կլիման և զբաղվում են տարածաշրջանում հանքանյութերի որոնումներով։
Ափին աշխատում են հետևյալ գիտական կայանները.

«Երիտասարդական» ռուսական կայանը,
«Սյովա» ճապոնական կայանը,
Բելառուսական անտարկտիկական կայանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Карта Антарктиды с прилегающими морями
Էլեկտրոնային բառարան

Էլեկտրոնային բառարան, բառարան համակարգչում կամ այլ էլեկտրոնային սարքավորումներում։
Հնարավորություն է տալիս արագ գտնել պահանջվող բառը՝ հաշվի առնելով դրա ձևաբանությունը, կիրառման օրինակները, ինչպես նաև թույլ է տալիս կատարել թարգմանություններ և փոխել թարգմանության ուղղությունը (օրինակ, հայ-ռուսերեն կամ ռուս-հայերեն)։
Կառուցված է որպես բառային տվյալների բազա։ Էլեկտրոնային բառարանները չպետք է շփոթել համակարգչային բառարանների հետ, որոնք նախատեսված չեն օգտագործողների համար, այլ նախատեսված են համակարգչային ծրագրերի համար։
Գոյություն ունեն էլեկտրոնային բառարանների հետևյալ ձևերը.

առցանց անգլ.՝ online
որպես սմարթֆոնների և պլանշետների ծրագրային ապահովման ֆունկցիա
խտասկավառակների (CD-ROMs և DVD-ROMs) վրա, որոնք տեղադրվում են օգտագործողի սեփական համակարգչում


== Արտաքին հղումներ ==
Առցանց բառարան
Խուան Մանուել Ռոսաս

Խուան Մանուել Ռոսաս (իսպ.՝ Juan Manuel de Rosas, մարտի 30, 1793(1793-03-30)[…], Բուենոս Այրես, Ռիո դե լա Պլատա, Իսպանական կայսրություն - մարտի 14, 1877(1877-03-14), Սաութհեմփթոն, Հեմփշիր, Միացյալ Թագավորություն), Արգենտինայի պետական գործիչ, գեներալ (1828 թվականից)։ 1829—1832 թթ. Բուենոս Այրես նահանգի նահանգապետ, 1835 թվականից՝ երկրի փաստական դիկտատոր։ Հաստատել է տեռորիստական վարչակարգ, վերականգնել գաղութային ժամանակաշրջանի շատ հաստատություններ կաթոլիկ եկեղեցու արտոնությունները, օժանդակել օտարերկրյա կապիտալի (հիմնականում 4 անգլիացի) ներթափանցմանը։ Ձգտելով իրեն ենթարկել Ուրուգվայը՝ կազմակերպել է Մոնտեվիդեոյի շրջափակումը (1843—1851)։ Երկրում աճող հակասությունների հետևանքով Ռուսասի վարչակարգը թուլացել է, իսկ 1852 թ. փետրվարին՝ տապալվել։ Ռուսասը վտարանդվել է Մեծ Բրիտանիա։


== Ծանոթագրություններ ==
Քյութահյայի մարզ

Քյութահյայի մարզ (թուրքերեն՝ Kütahya ili, վարչական միավոր Թուրքիայի արևմուտքում՝ Եգեյան տարածաշրջանում։


== Աշխարհագրություն ==
Քյութահյայի մարզը գտնվում է Փոքր Ասիայի արևմուտքում, սահմանակցում է հետևյալ մարզերով. Բուրսա (հյուսիս-արևմուտք), Բիլեջիք (հյուսիս-արևելք), Էսքիշեհիր (արևելք), Աֆյոնքարահիսար (հարավ-արևելք), Ուշաք (հարավ), Մանիսա (հարավ-արևմուտք) և Բալըքեսիր (արևմուտք)։
Մարզի տարածքը հիմնականում հարթավայրային է։ Ավելի քան երեք քառորդը զբաղեցնում են սևահողով հարուստ սարավանդները՝ 1000-1500 մ բարձրության վրա։ Շուրջբոլորը լեռներ են, ինչի պատճառով տարածքը երբեմն անվանում են «Քութահյա լեռնաշխարհ»։


== Պատմություն ==
Քյութահյայի մարզի տարածքը բնակեցված է եղել հնագույն ժամանակներից։ Այստեղ առաջին բնակավայրերը կառուցվել են մ.թ.ա. 2-րդ հազարամյակի ընթացքում՝ խեթերի, ապա նրանց իրավահաջորդ լիդիացիների և փռյուգիացիների կողմից։ Մարզկենտրոն Քյութահյան հիմնադրվել է ավելի քան 3 հազար տարի առաջ։ Մ.թ.ա. 1-ին հազարամյակում այստեղ իրենց գերիշխանությունն են հաստատել մարերը, ապա և պարսիկները։ Ալեքսանդր Մակեդոնացու արշավանքներից հետո այստեղ սկսել է հունականության, ապա բյուզանդական դարաշրջանը, որը տևել է մոտ 1.5 հազարամյակ (մ.թ.ա. 4-րդ դար - մ.թ. 11-րդ դար)։ Հելլենիստական շրջանում Քյութահյան հայտնի էր որպես «Կուտինա»։ Եղել է կրոնական հայտնի կենտրոն։ Հայտնի քաղաքներից էր նաև Այզանոյը, որի ավերակները պահպանվել են մինչ այժմ։
11-րդ դար վերջից մարզի և ամբողջ Փոքր Ասիայի տարածքը նվաճվել էր թյուրքալեզու առաջնորդների կողմից։ Տեղի հույն կամ հելլենացած բնակչությունն աստիճանաբար կորցնում է իր ինքնությունը, հայտնվում են բազմաթիվ թյուրքալեզու ցեղեր։ Իկոնիայի սուլթանության թուլացումից հետո մարզի տարածքը հայտնվում է Գերմիյանների (1300-1429) իշխանության տակ։ Օսմանյան պետության գերիշխանությունն այստեղ հաստատվել է 14-րդ դարի վերջից։ Տարածքը մտել է Անատոլիայի կուսակալության (1393-1864) մեջ։ 19-րդ դարի թանզիմաթի դարաշրջանում մտնում է Քյութահյայի սանջաք-գավառի մեջ՝ Հյուդավենդիգյարի վիլայեթի կազմում։
Դարեր շարունակ մարզը ղեկավարվել է թուրքերի կողմից։ Բացառություն է կազմել հույն-թուրքական պատերազմում (1919-1922) մարզի նվաճումը, որը կարճ ժամանակ է տևել։ Թուրքիայի անկախության պատերազմում քեմալական զորքերն իրենց իշխանությունը հաստատել են ինչպես Քյութահյաում, այնպես էլ ամբողջ Փոքր Ասիայում։ 1920-ական թվականներին ձևավորվել են ժամանակակից մարզերը, այդ թվում՝ Քյութահյան։


== Վարչական բաժանում ==

Մարզի տարածքը 11,875 կմ² է, բաժանվում է 13 շրջանների։ Դրանք են՝

Բնակչությունը հասել է 577,941 մարդու (2018 թվականի տվյալներով)։ Կենտրոնը Քյութահյա քաղաքն է։ Այստեղ գործում են մարզի երկու Դումլուփընար (թուրքերեն՝ Dumlupınar (1992) և նորաբաց առողջապահական գիտությունների (2018) համալսարանները։


== Տնտեսություն ==
Մարզի եկամտի հիմնական աղբյուրներն են գյուղատնտեսությունը ու հանքարդյունաբերությունը։ Հիմնական օդային դարպասը Քյութահյայի միջազգային Զաֆեր օդանավակայանն է։ Դա Եգեյան տարածաշրջանի ամենափոքր միջազգային օդանավակայանն է՝ Իզմիրից, Մուղլայից և Դենիզլիից հետո։ Երկաթուղով կապված է շրջակա մարզկենտրոնների հետ։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Kütahya governor's official website
Kütahya municipality's official website
Kütahya weather forecast information Archived 2010-03-13 at the Wayback Machine.
Գրոսհայրաթ

Գրոսհայրաթ (գերմ.՝ Großheirath)՝ կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա քաղաքում։ Մտնում է Կոբուրգ (շրջան) կազմի մեջ՝ Վերին Ֆրանկոնիայում։ Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է 2569 մարդ։ Զբաղեցնում է 22,27 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 96482։ Հեռախոսային կոդը +49 9565։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 6 գյուղական շրջանների։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (գերմ.)
Պրիմալունա

Պրիմալունա(իտալերեն՝ Primaluna), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1916 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Խտությունը կազմում է 87 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 22 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22040, հեռախոսային կոդ՝ 0341։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք 


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Մացեգորա

Ալեքսանդր Մացեգորա (ռուս.՝ Александр Иванович Мацегора,նոյեմբերի 21, 1955(1955-11-21), Օդեսա, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուսական դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը՝ միջազգային տնտեսական հարաբերությունների ֆակուլտետը (1978)։ Տիրապետում է կորեերեն և անգլերեն լեզուներին։ Դիվանագիտական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1999 թվականից։

2005 — 2006 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Ասիայի առաջին դեպարտամենտի բաժնի պետ։
2006 — 2011 թվականներին՝ ԿԺԴՀ-ում Ռուսաստանի դեսպանատան դեսպանորդ խորհրդական։
2011 — 2014 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Ասիայի առաջին դեպարտամենտի փոխտնօրեն։
2014 թվականի դեկտեմբերի 26-ից՝ Կորեայի Ժողովրդադեմոկրատական Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։ Հավատարմագրերն հանձնվե են 2015 թվականի մարտի 9-ին։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2011 թվականի ապրիլի 28)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2016 թվականի հուլիսի 8)


== Պարգևներ ==
Բարեկամության շքանշան (2018 թվականի սեպտեմբերի 10)՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի իրականացման գործում ունեցած մեծ ավանդի և երկարամյա անբասիր պետական ծառայության համար
Բարեկամության I աստիճանի շքանշան (Հյուսիսային Կորեա, 2015)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Ռուսաստանի ԱԳՆ կայքում
Վենեսուելայի դրոշ

Վենեսուելայի դրոշը, Վենեսուելայի խորհրդանիշերից է։ Այն ընդունվել է 2006 թ. մարտի 12-ին։ Լայնքի և երկայնքի հարաբերակցությունը 2։3 է։
Մուշեղ Մկրտչյան (ազատամարտիկ)

Մուշեղ Յուրիկի Մկրտչյան (1970, սեպտեմբերի 17, գ. Քարահունջ (այժմ՝ Սյունիքի մարզում)  - 1992 մարտ 16, Լալազարի կամրջի մոտ (այժմ՝ Սյունիքի մարզում), արցախյան պատերազմին մասնակցած ազատամարտիկ։


== Կենսագրական տվյալներ ==
Մուշեղ Մկրտչյանը ծնվել է 1970 թվականի սեպտեմբերի 17-ին ՀԽՍՀ Գորիսի շրջանի  Քարահունջ գյուղում։  1977-1985 թվականներին սովորել է Քարահունջի՝  նախկինում  հեղափոխական Եգոր Սևյանի անվան միջնակարգ դպրոցում։  1985-1987 թվականներին սովորել է Գորիսի պրոֆտեխուսումնարանում։  1988 թվականին դեկտեմբերին զորակոչվել է Խորհրդային բանակ և ծառայել Դուշանբեում՝ որպես կալանավորների հսկիչ։ 1990 թվականին զորացրվել է և վերադարձել հայրենի գյուղ՝ Քարահունջ։  1991 թվականին կամավորագրվել է հայ ազգային ազատագրական շարժմանը։ 1992 թվականի մարտի 16-ին, Կուբաթլուի շրջանի սահմանին՝ Լալազարի  կամրջի մոտ, մարտական առաջադրանք կատարելու ժամանակ, մարտական իր ընկերների՝  Կարեն Բաղդասարյան,  Արայիկ Մկրտչյան,   Կարեն Մինասյան, որոնք բոլորն էլ զոհվում են, Մուշեղը,  արդեն ոտքից վիրավոր, որպեսզի  գերի չընկնի ազերիներին, քաշում է նռնակի օղակը և նետվում ազերիների վրա։ Միայն ութ օր հետո ազերիները համաձայնվում են տալ տղաների դիերը։ 1992 թվականի մարտի 25-ին հայրենի  Քարահունջ գյուղում Մուշեղին հողին են հանձնում։ Հետմահու պարգևատրվել է «Արիության» շքանշանով։


== Հիշատակի հավերժացում ==
2014 թվականի դեկտեմբերին  մոսկվայաբնակ  մորաքրոջ որդին՝ Գևորգ Արզումանյանը, ի  պատիվ Մուշեղի ու նրա  ընկերների,  սպիտակ Խաչարձան է կանգնեցում  Լալազարի կամուրջ կոչվող այդ նույն տարածքում։


== Աղբյուրներ ==
«Գորիսի հանրագիտարան» Էդիկ Զոհրաբյան, Համլետ Միրզոյան։2008։
Նիժնի Նովգորոդի էկզոտարիում

Նիժնի Նովգորոդի էկզոտարիում (ռուս.՝ Нижегоро́дский экзота́риум), էկզոտարիում Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդ քաղաքում։ Բացվել է 1996 թվականի մայիսի 19-ին։ Համարվում է քաղաքի տեսարժանություններից մեկը։
Նիժնի Նովգորոդի էկզոտարիումն ամենամեծն է Պովոլժիե շրջանում և հայտնի է իր սահմաններից դուրս։ Ցուցադրությունը տեսնելու է գալիս տարեկան 50000 մարդ։ Կազմակերպությունը նաև զբաղվում է էկզոտիկ կենդանիների բուծմամբ և ծառայում է որպես տերրարիումիստների հավաքատեղի։


== Հավաքածու ==
Ըստ էկզոտարիի պաշտոնական տեղեկությունների` հավաքածուն ներառում է՝

Կաթնասուններ՝ 6 տեսակ, 24 օրինակ
Թռչուններ՝ 7 տեսակ, 14 օրինակ
Սողուններ՝ 45 տեսակ, 100 օրինակ
Երկկենցաղներ՝ 8 տեսակ, 12 օրինակ
Ձկներ՝ 3 տեսակ, 4 օրինակ
Անողնաշարավորներ՝ 25 տեսակ, ավելի քան 500 օրինակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Официальный сайт экзотариума» (ռուսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-04-20-ին։ Վերցված է 2010-04-22 
РЕДКИЕ ЖИВОТНЫЕ, Нижегородский ЭКЗОТАРИУМ
Կրասնոգորովկա (այլ կիրառումներ)

Կրասնոգորովկա, կարող է վերաբերել՝

Կրասնոգորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Յասինովատսկի շրջանում
Կրասնոգորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանում
Կրասնոգորովկա - քաղաք, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մարյինի շրջանում
ASAP Mob

ASAP Mob (ոճավորված A$AP Mob), ամերիկյան հիփ հոփ խումբ Նյու Յորքից։ Այն հիմնադրվել է 2007 թվականին խմբի անդամներ՝ ASAP Yams-ի, ASAP Bari-ի և ASAP Illz-ի կողմից։ Խումբը կազմված է տարբեր ռեփերներից, երաժշտական պրոդյուսերներից, տեսահոլովակների ռեժիսորներից և նորաձևության դիզայներներից, ովքեր կիսում են նույն հետաքրքրությունները երաժշտության, նորաձևության, ոճի և մշակույթի բնագավառում։ Խմբի բոլոր անդամների բեմական կեղծանունները սկսվում է «A$AP»-ով, որը «Միշտ ձգտիր և բարգավաճիր» (Always Strive And Prosper) նախադասության հապավումն է։
Խմբի ամենահայտնի անդամներն են ASAP Rocky-ն և ASAP Ferg-ը, ովքեր իրենց անհատական կարիերայի ընթացքում ունեցել են բազմաթիվ հաջողություններ։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===


=== Միքսթեյպներ ===


=== Սինգլներ ===


=== Տես նաև ===
ASAP Rocky-ի անհատական սկավառակագրություն


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Սարո (այլ կիրառումներ)

Սարո, կարող է վերաբերել՝

Սարո - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում
Սարո - քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում
Սարո -
Աստերոիդների ցանկ (240701-240800)

Աստերոիդների ցանկ (240601-240700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (240801-240900)
 Աստերոիդների ցանկ (240601-240700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (240801-240900)
Կամպանյա Լուպիա

Կամպանյա Լուպիա (իտալերեն՝ Campagna Lupia), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վենետիկ գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6288 մարդ։ Խտությունը կազմում է 72 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 87 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 30010։ Հեռախոսային կոդ՝ 041։
Կոմունայի հովանավորներն են սրբեր Պետրոս և Պողոս առաքյալները։ Տոնը նշվում է հունիսի 29-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայքը (իտալ.)
Միխելսոնովսկի

Միխելսոնովսկի (ռուս.՝ Михельсоновский, ադըղե.՝ Михельсоновск), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետության Գիագինսկայայի շրջանի կազմում։


== Բնակչություն ==
Միխելսոնովսկի խուտորը 2019 թվականի դրությամբ ունի 23 բնակիչ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռակիտնյա-1

Ռակիտնյա-1 (ռուս.՝ Ракитня-1), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 31 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Թաբուլե

Թաբուլե (արաբերեն՝ تبولة‎‎, եբրայերեն՝ טאבולה‎, հայերեն՝ Թապուլէ, Թաբուլե) արևելյան աղցան, նախուտեստ։ Հիմնական բաղադրամասերն են բուլղուրն ու մանր կտրտած մաղադանոսը։ Ուրիշ կարող են լինել թարխունը, լոլիկը, կանաչ սոխը և ուրիշ կանաչիներ ու համեմունքներ։ Թաբուլեն համեմում են նաև կիտրոնի հյութով ու ձիթապտղի յուղով։ Այս կերակրատեսակի հայրենիք են հանդիսանում այնպիսի երկրներ, ինչպիսիք են Լիբանանը ու Սիրիան, այնտեղ թաբուլեն մատուցվում է աղցանի տերևների վրա։ Բուլղուրի փոխարեն օգտագործվում է ավելի փոքր հատիկներով ձավարեղեն՝ կուս-կուս։


== Պատրաստումը ==

Նախապես բուլղուրի վրա (կամ կուս-կուսի) գոլ ջուր են լցնում, և թողնում են որոշ ժամանակ։ Մաղադանոսի տերևները ցողուններից առանձնացնում են և մանր կտրտում։ Մնացած բանջարեղենները (լոլիկ, կանաչ սոխ) ևս մանր կտրտվում են։ Բուլղուրը համեմում են կիտրոնի հյութով ու ձիթապտղի յուղով, աղով, պղպեղով և այլ համեմունքներով, և նրան ավելացնում են մաղադանոսն ու բանջարեղենները։


== Այլ տեղեկություններ ==
Ամենամեծ թաբուլեն պատրաստել են 2006 թվականի հունիսի 9-ին Ռամալլա քաղաքում և կշռում էր 1.5 տ-ից ավել։ Այդ ռեկորդը գրանցվել է «Գինեսսի ռեկորդների գրքում»։


== Աղբյուրներ ==
gomideast — Tabouli article & recipe(անգլ.), рецепт и статья о табуле на сайте gomideast.com
Табуле - вегетарианский, веганский рецепт
Չելսիի գլխավոր մարզիչների ցանկ

Ստորև բերված է Չելսիի գլխավոր մարզիչների ցանկը։ Ողջ պատմության ընթացքում ակումբը ունեցել է 24 գլխավոր մարզիչ, չհաշված ժամանակավոր մարզիչները։
Ակումբի պատմության մեջ առավել հաջող է եղել Ժոզե Մոուրինյոն։


== Մարզիչների ցուցակ ==
     նշանակում է, որ մարզիչը միաժամանակ եղել է նաև ակումբի խաղացող
     Նշանակում է, որ մարզիչը ժամանակավոր պաշտոնակատար է


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Главные тренеры клуба (անգլ.)
Главные тренеры клуба (անգլ.)
Գասերիկ (գետակ)

Գասերիկ, գետակ Ճորոխի ավազանում։ Ոռոգելով համանուն գյուղի հանդամասերը՝ աջից միանում է Թորթում գետին։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայաստան (օրաթերթ) (այլ կիրառումներ)

Այս անունով կան հետևյալ օրաթերթերը.

Հայաստան (օրաթերթ, Երևան)
Հայաստան (օրաթերթ, Թիֆլիս)
Օֆտերշվանգ

Օֆտերշվանգ (գերմ.՝ Ofterschwang,), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Վերին Ալգոյ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 2078 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) Տարածքը կազմում է 19,54 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 80 134։
Օֆտերշվանգում հաճախ տեղի է ունենում դահուկավազքի Ալպիական աշխարհի առաջնությունը։


== Ժողվրդավարություն ==


== Շրջաներ ==


== Համայնապատկեր ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Բավարիայի բնակավայրերի ցանկ
Գերմանիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օֆտերշվանգի պաշտոնական կայք
Օֆտերշվանգի զինանշանի պատմություն(չաշխատող հղում)
Օֆտերշվանգի վիճակագրական տվյալներ
Օֆտերշվանգի զբոսաշրջության պաշտոնական կայք
ՕֆտերշվանգՎիքիպահեստում
Երեք ալարկոտ

«Երեք ալարկոտ» (գերմ.՝ Die drei Faulen), Գրիմ եղբայրների հեքիաթը։ Այն կարճ ֆարս է թագավորի մասին, որն իր համար ժառանգորդ է ընտրում ամենաալարկոտ որդուն։ Հեքիաթների սյուժեների Աարնե-Թոմփսոնի դասակարգման համակարգում ներկայացված է 1950 համարի ներքո։
Գրիմ եղբայրների հեքիաթների ժողովածուում գտնվում է 151 (KHM 151) համարի ներքո։ Այդ համարն ունի նաև «Տասներկու ալարկոտ ծառաներ» պատմությունը։


== Սյուժե ==
Մահացող թագավորը ցանկանում է, որ իրեն հաջորդի իր երեք որդիներից ամենաալարկոտը։ Առաջինն ասում է, որ քնելիս ալարում է աչքերը փակել, նույնիսկ եթե աչքերի մեջ ջուր կաթի։ Երկրորդը պնդում է, որ ոտքերը խարույկից չի հեռացնում, եթե նույնիսկ դրանք այրվում են։ Երրորդ որդին էլ ասում է, որ եթե իրեն կախելու լինեն, և ինչ-որ մեկն էլ սուր դանակ տա պարանը կտրելու համար, ապա ալարկոտությունից պարանը չի կտրի։ Լսելով այդ՝ հայրն ասում է. «Ամենաալարկոտը, երևում է, դու ես, ուրեմն դու էլ կդառնաս թագավոր»։


== Սյուժեի ծագում և տարբերակներ ==
Հեքիաթն սկիզբ է առնում Յոհաննես Պաուլիի (1455-1530) «Շիմպֆ և Էռնստ» (1522) պատմվածքից և գերմանական գրականության մեջ տարածված է եղել 15-16-րդ դարերում։


== Տես նաև ==
Գրիմ եղբայրների հեքիաթներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Grimm, Brüder. Kinder- und Hausmärchen. Vollständige Ausgabe. Mit 184 Illustrationen zeitgenössischer Künstler und einem Nachwort von Heinz Rölleke. S. 661. Düsseldorf und Zürich, 19. Auflage 1999. (Artemis & Winkler Verlag; Patmos Verlag; ISBN 3-538-06943-3)
Rölleke, Heinz (Hrsg.): Grimms Märchen und ihre Quellen. Die literarischen Vorlagen der Grimmschen Märchen synoptisch vorgestellt und kommentiert. 2., verb. Auflage, Trier 2004. S. 230—233, 565—566. (Wissenschaftlicher Verlag Trier; Schriftenreihe Literaturwissenschaft Bd. 35; ISBN 3-88476-717-8)
Վասցե-Կուուստե (Էստոնիայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վասցե-Կուուստե (այլ կիրառումներ)Վասցե-Կուուստե շրջան (էստ․՝ Vastse-Kuuste vald), շրջան Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Վասցե-Կուուստե գյուղական ավանը։


== Բնակչություն ==
2006 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 1264 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 10,28 մարդ/կմ²։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի վարչության պաշտոնական վեբ կայքը (էստոներեն)
Ակդավլետովո

Ակդավլետովո (ռուս.՝ Акдавлетово, բաշկիրերեն՝ Аҡдәүләт), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիանչուրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 100 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վելիսցիխե (Գուրջաանի շրջան)

Վելիսցիխե (վրաց.՝ ველისციხე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Գուրջաանի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 380 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գուրջաանից հեռու է 11 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 4508 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավագ Սիմոնյան

Ավագ Սլավիկի Սիմոնյան (հոկտեմբերի 26, 1991(1991-10-26), Եղվարդ, Հայաստան), հասարակական գործիչ, «Ռենեսանս» մշակութային և ինտելեկտուալ հիմնադրամի փոխտնօրեն, «Ստարտափ Արմենիա» հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ, «Միասին երիտասարդական շարժում» ՀԿ-ի համահիմնադիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1991 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Կոտայքի մարզի Եղվարդ քաղաքում։ 1998 թվականից 2008 թվականը սովորել է Եղվարդի համար 5 միջնակարգ դպրոցում։ 2008 թվականին ընդունվել է Ճարտարապետության և շինարարության Հայաստանի ազգային համալսարանի ճարտարապետաշինարարական ֆակուլտետի արդյունաբերական և քաղաքացիական շենքերի ճարտարապետության ամբիոն, որը ավարտել է 2012 թվականին՝ ցուցաբերելով գերազանց առաջադիմություն։ 2012 թվականին ընդունվել է մագիստրատուրա՝ նույն մասնագիտությամբ։

2014 թվականին համահիմնադրել է «Միասին երիտասարդական շարժում» ՀԿ։
2014 թվականին նշանակվել է «Ռենեսանս» Մշակութային և Ինտելեկտուալ հիմնադրամի փոխտնօրեն։
2016 թվականից ղեկավարում է «Սարոյան Հաուս» նախագիծը
2016 թվականից «Ստարտափ Արմենիա» հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ է


== Ռենեսանս մշակութային և ինտելեկտուալ հիմնադրամ ==
«Ռենեսանս» մշակութային և ինտելեկտուալ հիմնադրամը գործում է 2013 թվականից։ Հիմնադրամի նպատակն է պահպանել և աշխարհով մեկ տարածել հայկական մշակութային և ինտելեկտուալ ժառանգությունը։


=== Սարոյան Հաուս նախագիծ ===
2016 թվականին «Ռենեսանս» մշակութային և ինտելեկտուալ հիմնադրամը ձեռք է բերել հայտնի ամերիկահայ գրող Վիլյամ Սարոյանի տունը Ֆրեզնոյում, որը հանվել էր աճուրդի։ Հիմնադրամի շրջանակներում ձևավորվել է «Սարոյան Հաուս» նախագիծը, որի գործունեությունը միտված է գրողի տունը տուն-թանգարան դարձնելուն։ Հիմնադրամը նպատակ ունի վերականգնել գրողի տան միջավայրը, որպեսզի յուրաքանչյուր այցելու կարողանա ծանոթանալ Սարոյանի կյանքի ու գործունեության հետ։ Տուն-թանգարանի բացումը նախատեսվում է իրականացնել 2018 թվականի օգոստոսի 31-ին՝ գրողի 110-ամյակին։


== «Ստարտափ Արմենիա» հիմնադրամ ==
«Ստարտափ Արմենիա» հիմնադրամը գործում է 2016 թվականի մարտ ամսից : Ունենալով Հայաստանում ստարտափ էկոհամակարգի զարգացման տեսլականը՝ հիմնադրամն իր առջև սահմանել է հետևյալ նպատակները՝ աջակցել սկսնակ և արդեն իսկ գործունեության որոշակի ճանապարհ անցած ստարտափներին, օգնել նրանց ոտքի կանգնել, դնել զարգացման ճիշտ ընթացքի վրա, պարբերաբար կազմակերպել միջոցառումներ, որոնց ժամանակ ստարտափերները հնարավորություն կունենան ներկայացնելու իրենց նախագծերը և աջակցություն ստանալ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստարի Ռժավեց

Ստարի Ռժավեց (ռուս.՝ Старый Ржавец), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նիկոլաոս Գիզիս

Նիկոլաոս Գիզիս (հուն․՝ Νικόλαος Γύζης, 1 մարտի, 1842, Սկլավոխորիո, Թինոս կղզի - 4 հունվարի, 1901, Մյունխեն), 19-րդ դարի հույն ամենահայտնի նկարիչներից ու գծանկարիչներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Նիկոլաոս Գիզիսը ծնվել է 1842 թվականի մարտի 1-ին Թինոս կղզում, ատաղձագործի ընտանիքում։ 1850 թվականին նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Աթենք, և նա սկսել է սովորել Աթենքի գեղեցիկ արվեստների դպրոցում (առաջին չորս տարին ոչ պաշտոնապես փոքր լինելու պատճառով, 1854 թվականից՝ պաշտոնապես)։ 1865 թվականին Նիկոլաոս Գիզիսը ստացել է կրթաթոշակ և մեկնել Մյունխեն՝ նպատակ ունենալով շարունակել կրթությունը տեղի Գեղարվեստի ակադեմիայում, որը 19-րդ դարի երկրորդ կեսին համարվում էր լավագույններից մեկը Եվրոպայում։ 1869 թվականին Մյունխենում անցկացվող միջազգային ցուցահանդեսին մասնակցելու նպատակով այնտեղ է գալիս Գյուստավ Կուրբեն, և Նիկոլաոս Գիզիսը ծանոթանում է իր ժամանակի ֆրանսիական գեղանկարչության նշանավոր ներկայացուցչի հետ։
1872 թվականին Նիկոլաոս Գիզիսը վերադարձել է Հունաստան, ապրել է Աթենքում, որտեղ ունեցել է ճանաչված վարպետի համբավ։ 1873 թվականին նա ընկերոջ հետ ճանապարհորդել է Փոքր Ասիայում, ինչից հետո կրկին մեկնել է Մյունխեն։ Այնտեղ Նիկոլաոս Գիզիսը 1882 թվականից մինչև իր մահը աշխատել է Գեղարվեստի ակադեմիայում։ Գիզիսը ևս երկու անգամ այցելել է հայրենիք, սակայն նրա հիմնական բնակության վայրը եղել է Մյունխենը։ 1878 թվականին Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսում նա արժանացել է երրորդ աստիճանի մեդալի «Երեխաների նշանադրություն Հունաստանում» կտավի համար։ 1888 թվականին Նիկոլաոս Գիզիսին շնորհվել է Գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսորի կոչում։ Նրա աշակերտներից են եղել հույն հայտնի նկարիչներ Նիկոլաոս Վոկոսը և Տալիա Ֆլորա-Կարավիան, ինչպես նաև Աննա Մեյ-Ռիխտերը։
Նիկոլաոս Գիզիսը ստեղծել է բնանկարներ, նատյուրմորտներ, դիմանկարներ, պատի թերթեր, ծաղրանկարներ, նկարազարդել է գրքեր, նկարել է դիցաբանական, պատմական, կրոնական ու ալեգորիկ թեմատիկաներով։ Դեռ իր կենդանության օրոք հայտնի է եղել որպես հունական գեղանկարչության մյունխենյան դպրոցի կենցաղանկարչության վարպետ։ Նրա աշխատանքները մեծ պահանջարկ են ունեցել ոչ միայն Գերմանիայում, այլև ԱՄՆ-ում, Անգլիայում ու Հունաստանում։
Նիկոլաոս Գիզիսը մահացել է 1901 թվականի հունվարի 4-ին Մյունխենում։
Նիկոլաոս Գիզիսի «Գաղտնի դպրոց» նկարը պատկերված է 1996-2001 թվականներին թողարկված հունական 200 դրախմա անվանական արժեքով թղթադրամի վրա։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Տոսյա Ալտման

Տոյբա (Տոսյա) Ալտման (լեհ.՝ Tosia Altman, օգոստոսի 24, 1918(1918-08-24), Վլոցլավեկ, Վլոցլավսկյան նեղուց, Վարշավայի նահանգ, Warsaw general-governorate, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 26, 1943(1943-05-26), Վարշավայի գետտո, Վարշավա, Գեներալ-նահանգապետություն, Նացիստական Գերմանիա), Վարշավյան գետտոյի ապստամբության մասնակից, Մոդեխայ Անելևիչի զինակցուհին, Հրեական մարտական կազմակերպության մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Տոյբա (Տոսյա) Ալտմանը ծնվել է 1919 թվականի օգոստոսի 24-ին Լիպնոյում։ Նրա ծնողները եղել են Գուտկինդի (Գուստավ) և Մանի Ալտմանը։ Հայրը ժամագործ է եղել և իր փոքրիկ խանութն է ունեցել Վլոցլավեկում։ 11 տարեկան հասկանում Տոյբան դարձել է «Հա շոմեր հա ցաիր» երիտասարդկան սոցիալիստական սիոնիստական կազմակերպության անդամ։
Հրեական ստորգետնյա կազմակերպությունում նա աշխատել է որպես սուրհանդակ, Վարշավայի գետտոյի սահմաններում կապեր է հաստատել հրեական դիմադրողական խմբերի հետ, տարածել է արգելված տեղեկատվական և քարոզչական նյութեր։ Այնուհետև գետտոյի տարածքում մասնակցել է զենքի մաքսանենգությանը։
1943 թվականի հունվարի 18-ին, երբ իր զինակիցների խումբը բացահայտվել է նացիստների կողմից, նրան հաջողվել է փրկվել։ Տոյբան տեղափոխվել է Միլոյ 18 փողոցում գտնվող բունկեր։ Նա եղել է մայիսի 8-ի ճակատամարտում սակավաթիվ փրկվածներից մեկը։ Հենց այդ ժամանակ էլ սպանվել է Մորդեխայ Անելևիչը։ Տոյբայը ստացել է գլխի և ոտքի վնասվածքներ և գազի թունավորում։ Մայիսի 10-ին նա 70 հոգուց բաղկացած խմբով լքել է գետտոն՝ կոյուղու միջով։ Մայիսի 24-ին հրդեհ է բռնկվել այն ցելյուլոիդի գործարանում, որտեղ թաքնվել է Տոյբան։ Նա ստացել է ծանր այրվածքներ և ստիպված բացել է դուռը։ Դրանից հետո Լեհաստանի ոստիկանությունը բռնել է նրան և տեղափոխել գեստապո։ Անհրաժեշտ բժշկական օգնություն չստանալուց հետո, 2 օր անց նա մահացել է այրվածքների պատճառով։
2001 թվականի «Ապսատմբություն» հեռուստատեսային կինոնկարում նրա դերը խաղացել է Լիլի Սոբոսկին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ziva Shalev, Tosia Altman, Jewish Women Encyclopedia
Աճարիսաղմարթի

Աճարիսաղմարթի (վրաց.՝ აჭარისაღმართი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խելվաչաուրի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 300 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 404 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Զաստավա Մ48

Զաստավա Մ48, հարավսլավական հրացան, հարավսլավական ազգային բանակի զենք։ Այն թողարկվել է սերբիական «Զաստավա» գործարանի կողմից։ Բելգիական Mauser M1924–ի և գերմանական Mauser 98k–ի ընդլայնված տարբերակն է։


== Պատմություն ==
Գերմանացի զավթիչներից Հարավսլավիայի ազատագրումից հետո հարավսլավացիների մոտ  հայտնվել են բազմաթիվ Mauser 98k գերմանական ռազմատիեզերական հրացաններ։ Ունենալով փորձ հրացանային զենքի արտադրության մեջ՝ (Հարավսլավիայում պատերազմից առաջ արտադրվում էին բելգիական արտադրության Mauser M1924 հրացաններ) և այդ գերմանական հրացանը, հարավսլավացի զինագործները «Զաստավա» ընկերության կողմից ստեղծում են սեփական հրացան, որն իր մեջ համատեղում է նախորդ երկու հրացանների առավելությունները։
Ըստ իր ձևի Զատավա Մ48–ը հիշեցնում է Mauser 98k–ին, սակայն մի քիչ կարճ։ Ի տարբերություն Mauser M1924–ի, որի փակաղակը ուղիղ է, Մ48–ինը կոր է։
Հրացանների մեծ մասը արտադրությունից անմիջապես հետո հանձնվում է պահեստ։ Սահմանափակ խմբաքանակը՝ 4000 միավոր, բաց է թողնվել դիպուկահարների համար։ M48BO հրացանի մոդիֆիկացիան տեղի է ունեցել Սիրիայի զինանոցում։


== Մոդիֆիկացիա ==
Մ48 (1948—1952) — զենքի սկզբնական տարբերակը։
Այլ մոդիֆիկացիաներ․

Մ48Ա (1952—1956) — զենքի հետագա կատարելագործումը հնարավորություն էր տալիս ավելացնել արագությունը  արտադրության մեջ և միաժամանակ նվազեցնել ծախսերը։
Մ48Բ (1956—1965) — զենքի վերջնական տարբերակը։ 1956 թվականից Մ48 հրացանը ստեղծվում է միայն արտահանման համար։
Մ48ԲՕ (1956—1965) — նույնատիպ М48B հրացան։ Տարբերությունը այն էր, որ այս հրացանները արտադրվում էին առանց պիտակի և նշումի։
Մ48/63 —  Մ48 հրացանի սպորտային տարբերակը կարճ փողով։ Փողը պատրաստված է քրոմապատ պողպատից։ Փայտե մասերը պատրաստված է հաճարենուց։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Руководство по эксплуатации винтовки М48 Archived 2011-07-26 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Չերպանովսկի շրջան

Չերպանովսկի շրջան (ռուս.՝ Черепановский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նովոսիբիրսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չերեպանովո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2908 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 50512 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,37 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ալ-Շեյխ Բադրի գավառ

Ալ-Շեյխ Բադրի գավառ (արաբ․՝ منطقة الشيخ بدر‎‎), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության գավառի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Տարտուսի մարզի 5 գավառներից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Ալ-Շեյխ Բադր քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով գավառը ունի 247 171 բնակչություն։
Ալ-Շեյխ Բադրի գավառը բաղկացած է 3 շրջաններից՝

Ալ-Շեյխ Բադրի (արաբ․՝ ناحيةالشيخ بدر‎‎), կենտրոն՝ քաղաք Ալ-Շեյխ Բադր, բնակչություն՝ 25,324
Բրումմանաթ ալ-Մաշայիխի շրջան (ناحية برمانة المشايخ), կենտրոն՝ քաղաք Բրումմանաթ ալ-Մաշայիխ, բնակչություն 13,562
ալ-Կիմսինիայի շրջան (ناحية القمصية), կենտրոն՝ քաղաք ալ-Կիմսինիա, բնակչություն 14,095


== Ծանոթագրություններ ==
(450) Բրիգիտա

(450) Բրիգիտա (անգլ.՝ Brigitta), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1899 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Մաքս Վոլֆի և Առնոլդ Շվասմանի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,017379 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7173 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3174 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1914,45 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188044 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,15° անկյուն։
Բրիգիտա աստերոիդը պատկանում է Էոսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 4400 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,99 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, որը համապատասխանում է Յուպիտերի հետ 7:3 ուղեծրային ռեզոնանսին, իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,03, որը համապատասխանում է 9:4 ռեզոնանսին։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(450) Բրիգիտա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սայրուս Հեմլին

Սայրուս Հեմլին (անգլ.՝ Cyrus Hamlin, հունվարի 5, 1811(1811-01-05), Waterford, Օքսֆորդ շրջան, Մեն, ԱՄՆ - օգոստոսի 8, 1900(1900-08-08), Պորտլենդ, Մեն, ԱՄՆ), ամերիկացի միսիոներ։


== Գործունեություն ==
1837-59 թվականներին միսիոների առաքելությամբ եղել է Թուրքիայում, հիմնադրել, իսկ 1860-1876 թվականներին տնօրինել (ռեկտոր) Կոստանդնուպոլսի Ռոբերտ քոլեջը։ 1877 թվականին, վերադառնալով ԱՄՆ, մեծ եռանդով պաշտպանել է հայ ժողովրդի իրավունքները, կոչ արել ամերիկյան կառավարությանը վճռաբար ներազդել սուլթանական կառավարության վրա՝ վերջ տալու հայկական հալածանքներին ու կոտորածներին։
Կազմակերպել է բազմաթիվ հանրահավաքներ՝ Բարձր դռան հակահայկական քաղաքականությունը դատապարտելու համար։ Հեմլինի առաջարկությամբ 1895 թվականին Բոստոնում (Մասաչուսեթս նահանգ) տեղի ունեցած հանրահավաքում ընդունվում է բանաձև, որով ամերիկյան հասարակայնությունը ԱՄՆ-ի կառավարությունից պահանջում է նյութական օժանդակություն ցույց տալ 1894-1896 թվականների կոտորածներից տուժած հայերին։
«Հայկական ջարդեր» (1895), «Հայաստանի նահատակությունը» (1896), «Հայ հպատակների ջարդերի թուրքական քաղաքականության ծագումն ու զարգացումը» (1899) աշխատություններում Հեմլինը գրել է, որ ԱՄՆ-ի կառավարությունն ու ժողովուրդը չպետք է «ընդօրինակեն Եվրոպայի մեծ տերությունների սառը հակամարդասիրական քաղաքականությունը», պահանջել «վանել մարդասպանին զոհից» և «ազատություն ու բարգավաճում ընձեռել այն հողին, որն այնքան տևականորեն հոշոտել է սուլթանը»։


== Երկեր ==
The Armenian Massacres, "The Outlook", 1895, v. 52, December 7;
The Martyrdom of Armenia, "The Missionary Review of the World", 1896, v. 9։
The Genesis and Evolution of the Turkish Massacre of Armenian Subjects, "American Antiguarian Society Proceedings", 1899, v. 12.
Սոկոլովկա (գյուղ, Բրատսկոեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոկոլովկաՍոկոլովկա (ուկրաիներեն՝ Соколівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բրատսկոեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1927 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սոկոլովկա գյուղում բնակվում էր 311 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1011 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իգորևկա (գյուղ, Բուրինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻգորևկաԻգորևկա (ուկրաիներեն՝ Ігорівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իգորևկա գյուղում բնակվում էր 172 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Արկոլա

Արկոլա (իտալերեն՝ Arcola) քաղաք Իտալիայի Լիգուրիա մարզի Սպեցիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 10 192 մարդ (2005)։ Բնակչության խտությունը՝ 637 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 16 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 19021։ Հեռախոսային կոդ՝ 00187։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Լե Ֆեր

Լե Ֆեր (ֆր.՝ Les Ferres), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում, Պրովանս շրջանում, Ալպեր, Լազուրի ափ, Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտ, Գրաս շրջան, Վանս շրջան։ Մինչև 2015 թվականի մարտը համայնքը վարչականորեն մտնում էր Կուրսեգուլ համայնքի կազմի մեջ։
Համայնքի մակերեսը 13,7 կմ² է, բնակչությունը՝ 89 մարդ (2006) հակված աճի, 96 մարդ (2012), բնակչության խտությունը՝ 7,0 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
2011 թվականին համայնքի բնակչությունը կազմել է 100 մարդ, իսկ 2012 թվականին՝ 96 մարդ։
Բնակչության թիվը ըստ տարիների

Բնակչության թվի դինամիկա


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի 56 մարդուց (15-64 տարեկան) 43-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 13-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը 76,8 %, 1999 թվականին՝69,2 %): 43 ակտիվ աշխատունակ մարդկանցից աշխատել են 39 մարդ (23 տղամարս, և 16 կին), 4-ը՝ գործազուրկ էին (2 տղամարդ, 2 կին)։ 13 աշխատունակ պասիվ քաղաքացիներից 3-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 7-ը՝ թոշակառուներ, իսկ ևս 3-ը՝ պասիվ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Բայդարկա

Բայդարկա, մակույկ ջրային սպորտի և տուրիզմի համար։ Թեթև է, նեղ, առանց թիակալների, կառավարումը՝ ոտքերի միջոցով պտտվող ղեկով։ Բայդարկաի հիմնակմախքը պատրաստում են փայտից, մետաղից կամ պլաստմասսայից և երեսպատում ջուր չթափանցող կտորով։ Տուրիստական բայդարկան ունի 27–50 կգ քաշ, 180–350 կգ բեռնատարողություն։ Սպորտային բայդարկան հանդարտ ջրերում կատարվող մրցարշավների, ինչպես նաև ջրային սլալոմի (լեռնային արագահոս գետերում բնական և արհեստական խոչընդոտների հաղթահարում) համար է։ Լինում է մեկտեղանոց, երկտեղանոց և չորստեղանոց։ Բայդարկային սպորտաձևը 1970-ական թվականներ տարածվել է նաև Հայաստանում։


== Գրականություն ==
Байдарка // Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов. — М. : Большая российская энциклопедия, 2004—2017.
Байдарка // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.
Байдарка // Военная энциклопедия : [в 18 т.] / под ред. В. Ф. Новицкого [и др.]. — СПб. ; [М.] : Тип. т-ва И. Д. Сытина, 1911—1915.
Վարդաշեն

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վարդաշեն (այլ կիրառումներ)Վարդաշենը (տվյալ պահին կոչվում է ադրբ.՝ Oğuz - Օղուզ) քաղաք է ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության հյուսիսային մասում, Օղուզի շրջանի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը՝ ▲7400 մարդ (2019)։


== Պատմամշակութային ժառանգություն ==
Վարդաշենում գտնվում են բազմաթիվ պատմամշակութային հուշարձաններ, որոնցից է Սուրբ Եղիշե առաքյալ եկեղեցին։


== Հայտնի մարդիկ ==
Մովսես Սիլիկյան


== Ծանոթագրություններ ==
Ջրաբեր

Ջրաբեր, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Կոտայքի մարզում։


== Անուն ==
Բնակավայրը Ջրաբերդ է վերանվանվել 1948 թվականին։ Մինչ այդ Ցարական Ռուսաստանի ժամանակաշրջանից անվանել են Ալափարս Փոքր, Նոր Նիկոլաևկա, Նիկոլաևկա Ներքին անուններով։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղը գտնվում է Գութանասար լեռան արևմտյան ստորոտին։ Մարզկենտրոն Հրազդան քաղաքից հեռու է 18 կմ հյուսիս-արևմուտք, Աբովյան քաղաքից 6 կմ հյուսիս-արևելք։ 


== Պատմություն ==
Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանում գյուղն եղել է Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառում։ Հայաստանի Հանրապետության անկախությունից հետո այն ընդգրկվել է Կոտայքի մարզում։


=== Պատմամշակութային հուշարձաններ ===

Գյուղից հյուսիս հայտնաբերվել են ստորին քարե դարի արեւելյան շրջանին բնորոշ քարե գործիքներ։


== Բնակչություն ==
Ըստ մարզպետարանի տվյալների, այսօր ունի շուրջ 400 բնակիչ՝ հայեր, եզդիներ և քրդեր։
Բնակչության նախնիների մի մասը 1915 թ.-ին գաղթել են Արեւմտյան Հայաստանի Ալաշկերտ գավառակի գյուղերից, մի մասն էլ Խորհրդային Հայաստանի Հրազդան քաղաքից ու Այլաբերք գյուղից։
Ջրաբերի ազգաբնակչության փոփոխությունը.

Ջրաբերի բնակչությունը (աղբյուրը՝ Զավեն Կորկոտյան, “Խորհրդային Հայաստանի բնակչությունը վերջին հարյուրամյակում (1831-1931)”, ըստ տարիների, եղել է հետևյալը.
1831 թվական – տվյալներ չկան
1873 թվական – 172 հոգի, բոլորը՝ այլ [Կորկոտյանը երեք խումբ է առանձնացրել՝ հայեր, թաթարներ և այլ- ԱՆԻ]
1886 թվական – 156 հոգի, որից 96-ը՝ հայ, 60-ը՝ այլ
1897 թվական – 167 հոգի (համառուսական՝ ցարական մարդահամար), որից 121-ը՝ հայ, 46-ը՝ այլ
1904 թվական – 215 հոգի
1914 թվական – 315 հոգի, ըստ Կովկասյան օրացույցի
1914 թվական – 236 հոգի, ըստ արխիվային տվյալների
1916 թվական – 201 հոգի
1919 թվական – 20 հոգի
1922 թվական – 16 հոգի, բոլորը՝ հայ
1926 թվական – 96 հոգի (ԽՍՀՄ առաջին մարդահամար), որից 95-ը՝ հայ, 1-ը՝ թուրք
1931 թվական – 169 հոգի, բոլորը՝ հայ


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունը, դաշտավարությունն ու այգեգործությունն է։
Վերջին շրջանում զարկ է տրվել խնձորենու այգիների՝ գերժամանակակից տեխնոլոգիաներով մշակմանը (հակակարկտային ցանցեր, նորագույն սորտեր)։
Համայնքի տարածքում են գտնվում լիտոիդային ավազի ու օբսիդիանի մեծածավալ հանքերը՝ ժողովրդի կողմից հայտնի "Ջրաբերի հանքեր" անվանմամբ։ Հենց "Ջրաբերի ավազի ու խճաքարի" կիրառությամբ են իրականացվում երկրի հիմնական շինարարական աշխատանքները։


== Տես նաև ==
Երեւան-Սեւան ավտոճանապարհի՝ Ջրաբերի տարածքին կից հատվածում պատկերված է ՀՀ ազգային հերոս Մոնթե Մելքոնյանի հայտնի որմնանկարը։
Երեւան-Սեւան ավտոճանապարհի՝ Ջրաբերի տարածքին կից հատվածում մշտապես կարելի է հանդիպել կանգնած Ջրաբերցի ծաղկավաճառների, որոնք առաջարկում են տեղի դաշտային ծաղիկներով ծաղկեփնջեր։ Ծաղկավաճառներն արդեն հանրաճանաչություն են վայելում եւ որպես սիմվոլ՝ տեղ են գտել նաեւ ժամանակակից կինոֆիլմերում։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (162701-162800)

Աստերոիդների ցանկ (162601-162700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (162801-162900)
 Աստերոիդների ցանկ (162601-162700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (162801-162900)
Աստերոիդների ցանկ (109801-109900)

Աստերոիդների ցանկ (109701-109800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (109901-110000)
 Աստերոիդների ցանկ (109701-109800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (109901-110000)
Քեմալ Բուտկա

Քեմալ Բուտկա (ալբ․՝ Qemal Butka, 1907, Butkë, Kolonjë District, Կորչայի գավառ, Ալբանիա - նոյեմբերի 28, 1997(1997-11-28), Տիրանա, Ալբանիա), ալբանացի ճարտարապետ, քաղաքական գործիչ, նկարիչ, փորագրող, փոստային նամականիշերի դիզայներ։ 1935-1936 թվականներին եղել է Տիրանայի քաղաքապետ, սակայն 1939 թվականին հեռացել է Ալբանիայից, բնակվել Թուրքիայում և ԱՄՆ-ում։ Ալբանիայում հայտնի է որպես բազմաթիվ հուշարձանների և հասարակական շինությունների նախագծերի հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Քեմալ Բուտկան ծնվել է 1907 թվականին Օսմանյան կայսրության Բուտկա գյուղում (այժմ՝ Կոլյոնյա օկրուգ, Ալբանիայի հարավ արևելքում)։ Նրա հայրը սպանվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին, և նա դաստիարակվել է հորեղբոր՝ ալբանացի ազգային բանաստեղծ և 19-րդ դարի քաղաքական գործիչ Սալի Բուտկայի (1852-1938) ընտանիքում։  Քեմալը կրթություն է ստացել Ավստրիայում՝ սկսելով Լինցի բարձրագույն դպրոցից։ Ուսումնառությունն ավարտել է Վիեննայի տեխնիկական համալսարանում՝ ստանալով ինժեներ-ճարտարապետի մասնագիտություն։ 1931 թվականին՝ համալսարանն ավարտելուց հետո, Բուտկան վերադարձել է Ալբանիա և հիմնականում աշխատել ճարտարապետական նախագծերի վրա։ Ալբանիայում Քեմալի հայտնի աշխատանքներից են` Ազգային գրադարանի շենքը, Ժողովրդական ազատության հուշարձանը, Կորչայի քաղաքապետարանի շենքը, Ալբանիայի անկախության հռչակագրի 25-ամյակին նվիրված հուշատախտակը։ Քեմալ Բուտկան առանձնանում է Տիրանայում, Դուրրեսում և ալբանական այլ քաղաքներում շքեղ ամառանոցների շինարարության մեջ։ Բուտկան հայտնի է նաև նամականիշերի շարքի նախագծման աշխատանքներով  (օրինակ՝ Ալբանիայի անկախության 25-րդ տարեդարձին նվիրված շարքը)[1](ալբ.):
Քեմալ Բուտկան նշանակվել է Տիրանայի քաղաքապետ Մեհտի Բեյ Ֆրաշերի վարչապետության ժամանակ (1935 թվականի հոկտեմբերի 22-ից մինչև 1936 թվականի նոյեմբերի 9-ը)։ 1939 թվականին ֆաշիստական Իտալիայի Ալբանիա ներխուժումից հետո Բուտկան, գրող Բրանկո Մերկժանիի հետ միասին, Հունաստանով արտագաղթեց Թուրքիա։ Նա մնաց Թուրքիայում  1940 թվականից մինչև 1958 թվականը, բացառությամբ 1943-1945 թվականների, երբ աշխատում էր Կահիրեում։ Թուրքիայում նա ծանոթացավ և ամուսնացավ Թուրքիայի ազգային առաջնորդ Քեմալ Աթաթուրքի անձնական բժշկի՝ Մեհմեդ Բերկ Կամիլի դստեր՝ Ջելիլի հետ (Xhelile, մասնագիտությամբ ճարտարապետ, ավարտել է Բոստոնի  Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտը)։ 1958 թվականին Բուտկան կնոջ՝ Ջելիլի հետ արտագաղթել է ԱՄՆ, որտեղ բնակվել են մինչև 1990-ական թվականները։ ԱՄՆ-ում Բուտկան աշխատել է հեղինակավոր արվեստանոցներում՝ որպես ճարտարապետ (մասնակցել է Նյու Յորքի One Astor Plaza  երկնաքերի նախագծի կազմմանը), իսկ կինը՝ Ջելիլը, մասնակցել է Նյու Յորքի երկվորյակ երկնաքերերի շինարարության նախագծմանը։ Քեմալ Բուտկան մի քանի անգամ փորձել է այցելել Ալբանիա՝ որպես ԱՄՆ-ի բնակիչ, սակայն կոմունիստական իշխանությունները մուտքի թույլտվություն չեն տվել։ Նա հայրենիք կարողացել է մեկնել միայն 1987 թվականին՝ Ալբանիայի դիկտատոր Էնվեր Խոջայի մահից հետո։ 1990 թվականից հետո նա վերադարձել է Ալբանիա, որտեղ էլ մահացել է 1997 թվականի նոյեմբերի 28-ին։


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Riza, Emin. Arkitekt Qemal Butka. — Akademia e shkencave, 2010. — 152 p. — ISBN 9789995683276(ալբ.)
Մարշալ շրջան (Այովա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարշալ շրջան (այլ կիրառումներ)Մարշալ շրջան (անգլ.՝ Marshall County), ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.481 կմ² է, բնակչությունը՝ 40.648 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մարշալթաուն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1846 թ.։
Օրժիցկի գյուղական խորհուրդ (Օրժիցկի շրջան)

Օրժիցկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Оржицька селищна рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Օրժիցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օրժիցկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 4341 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 49,09 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 88,43 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սլատինա

Սլատինա, գյուղ Սերբիայի Յագոդինա երկրամասում։ Ըստ 2002 թվականի մարդահամարի տվյալների բնակչությունը կազմում է 228 մարդ։


== Ծանոթագրություներ ==