armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պարժենիցա

Պարժենիցա (լեհ.՝ Parzenica), ասեղնագործ սրտաձև զարդապատկեր, որը բնորոշ է լեռնաբնակների դեկորատիվ կիրառական արվեստին։ Զարդանախշը հաճախ լինում է գուրալյան ավանդական տարազի տղամարդկանց տաբատների վրա։


== Նկարագրություն ==
Սկզբում պարժենիցան իրենից ներկայացնում էր պարզ օղակակար, որն արվում էր տաբատի կտրած մասերի միացման տեղերը մաշվելուց պաշտպանելու համար։ Ժամանակակից դերձակները պարժենիցայում սկսեցին կիրառել կարմիր կամ մուգ կապույտ օղակակարեր, միաժամանակ խտացնելով օղակների թիվը։ Հետագայում կարը փոխարինվեց ասեղնագործ ապլիկացիաներով։ Պարժենիցայի համար բրդյա թելերի կիրառումը հնարավորություն տվեց նախշերն ավելի վառ դարձնել։ Եվ ժամանակի ընթացքում այն դարձավ հագուստը զարդարելու միջոց։


== Պատմություն ==
Պարժենիցայով դեկորատիվ ձևավորումը, հավանաբար, Հունգարիայում է առաջացել։ Եվ XX դարի սկզբում Պոդհալե մարզին առավել բնորոշ զարդանախշն էր։
Տերմինի ծագումն անհայտ է։ Ամենայն հավանականությամբ անվանումը կապված է հին լեհերեն parznąć և parznić բայերի հետ, որը նշանակում է «ինչ-որ բան կեղտոտել»։ Ի սկզբանե բառը կիրառվել է նաև գուրալեների կենցաղային այլ առարկաներին, այդ թվում պանրի արտադրության համար նախատեսված փայտե կաղապարների համար և սրտանման պատկերներին փայտագրության մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նեյի լը Ռեալ (կանտոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նեյի լը Ռեալ (այլ կիրառումներ)Նեյի լը Ռեալ (ֆր.՝ Neuilly-le-Réal), կանտոն Ֆրանսիայում։ Գտնվում է Օվերն մարզի Ալյե դեպարտամենտում։ Մտնում է Մուլեն շրջանի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 0325։
Նեյի լը Ռեալ կանտոնի մեջ հաշվվում է 9 կոմունա, որից գլխավորն է Նեյի լը Ռեալը։


== Կանտոնի կոմունաներ ==


== Բնակչություն ==
Կանտոնի բնակչությունը 2006 թվականին կազմում էր 5 023 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Ալյե դեպարտամենտի կոմունաների բնակչությունը INSEE կայքում
Նեյի լը Ռեալ կանտոնի տեղադիրքը Ֆրանսիայի քարտեզի վրա(չաշխատող հղում)
Վիիռացի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վիիռացի (այլ կիրառումներ)Վիիռացի (էստ․՝ Viiratsi), գյուղական ավան Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Վիիռացի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 1332 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սերիյի (կանտոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սերիյի (այլ կիրառումներ)Սերիյի (ֆր.՝ Cérilly), կանտոն Ֆրանսիայում։ Գտնվում է Օվերն մարզի Ալյե դեպարտամենտում։ Մտնում է Մոնլյուսոն շրջանի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 0302։
Սերիյի կանտոնի մեջ հաշվվում է 12 կոմունա, որից գլխավորն է Սերիյին։


== Կանտոնի կոմունաներ ==


== Բնակչություն ==
Կանտոնի բնակչությունը 2007 թվականին կազմում էր 6 199 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Ալյե դեպարտամենտի կոմունաների բնակչությունը INSEE կայքում
Սերիյի կանտոնի տեղադիրքը Ֆրանսիայի քարտեզի վրա(չաշխատող հղում)
Ռուս-նիդերլանդական հարաբերություններ

Ռուս-նիդերլանդական հարաբերություններ (ռուս.՝ Российско-нидерландские отношения, հոլ.՝ Russisch-Nederlandse betrekkingen), դիվանագիտական հարաբերությունները Ռուսաստանի Դաշնության և Նիդերլանդների Թագավորության միջև։ 


== Պատմություն ==

Դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են Խորհրդային Միության ժամանակաշրջանում՝ 1942 թվականին (ընդհատվել են 1961-1963 թվականներին)։
Ստորագրվել են ապրանքափոխանակության և վճարային (1948), օդային հաղորդակցության (1958), առևտրական նավագնացության (1969), գյուղատնտեսության մեջ գիտահետազոտական աշխատանքների ասպարեզում համագործակցության (1970), առևտրի և վճարումների, միշազգային ավտոմոբիլային հաղորդակցության (1971), տնտեսական, արդյունաբերական և տեխնիկական համագործակցության (1972) համաձայնագրեր, 1979-1980 թվականների և 1981-1982 թվականների մշակութային և գիտական համագործակցության (1972) համաձայնագրեր, 1979-1980 թվականներին և 1981-1982 թվականների մշակութային և գիտական համագործակցության ծրագրեր (1978 և 1981)։
Մի՛ գնիր ռուսականը

«Մի գնիր ռուսականը» կամ «բոյկոտիր ռուսականը» (ուկրաիներեն՝ «Не купу́й росі́йське!» або «Бойкоту́й росі́йське!»), հասարակական շարժում Ուկրաինայում, ուղղված ռուսական ապրանքների բոյկոտմանը, ի պատասխան Ռուսաստանի կողմից Ուկրաինայի հանդեպ իրականացվող քաղաքականությանը։ Շարժումը ի սկզբանե ձևավորվել է սոցցանցերում «Вiдсiч» հասարակական կազմակերպության կողմից՝ 2013 թվականի ամռան վերջին, հետագայում նոր թափ է առել 2014 թվականի գարնանը։
novunu.uz.ua կայքի տեղեկատվության համաձայն 2014 թվականի առաջին եռամսյակում ակտիվիստների կողմից ստեղծվել էր հատուկ ուղեցույց, որում նշված են այն ապրանքների մեծ մասը, որոնք ներմուծվում էին Ուկրաինա՝ Ռուսաստանից, և առաջարկվում էր բոյկոտել ցանկում գտնվող բոլոր ապրանքները, այսինքն 4  6  շտրիխ կոդով սկսվող ապրանքները։


== Պատկերներ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Бойкот российских товаров: успехи экономического патриотизма
Дамо відсіч зазіханням Росії на Україну. Official page of campaign on Facebook.
Дамо відсіч зазіханням Росії на Україну!. Official page of campaign on vk.com.
Arrows A23

Բոլիդ Arrows A23 (անգլ.՝ Arrows A23), մրցարշավային ավտոմեքենա է։ Ստեղծված է Ֆորմուլա 1 դասի աշխարհի չեմպիոնատների մրցավազքերին մասնակցելու համար։ Նախագծվել և ստեղծվել է 2002 թվականի մրցարշավին մասնակցելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալթենբուխ

Ալթենբուխ (գերմ.՝ Altenbuch), կոմունա Գերմանիայում։ Գտնվում է Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ներքին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Միլտենբերգի շրջանի մեջ։ Բնակչությունը 1279 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ին)։ Զբաղեցնում է 37,79 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 76 111։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (գերմ.)
Աստերոիդների ցանկ (225801-225900)

Աստերոիդների ցանկ (225701-225800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (225901-226000)
 Աստերոիդների ցանկ (225701-225800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (225901-226000)
Ժուլյեն (Շարանտի գավառ)

Ժուլյեն (ֆր.՝ Julienne), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 437 մարդ, բնակչության խտությունը` 69.37 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.30 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 110 կմ հարավ-արևմուտք, Անգուլեմ քաղաքից` 31 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 289 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 230-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 59։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,6 %։ 230 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 211 անձ (113 տղամարդ և 98 կին)։ Գործազուրկ են եղել 19 անձ (9 տղամարդ և 10 կին)։ 59 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 21-ը` թոշակառուներ, իսկ 23-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ծումբի ճակատամարտ

Ծումբի ճակատամարտ, հայ-վրացական միացյալ բանակի և Ատրպատականի Մամլան ամիրայի զորքերի միջև տեղի ունեցած ճակատամարտ։ Տեղի է ունեցել 998 թվականին, Այրարատ աշխարհի Ապահունիք գավառի Ծումբ գյուղի մոտակայքում։


== Ընթացքը ==
996 թվականին Տայքի Դավիթ Կյուրոպաղատը Բյուզանդիայի թույլտվությամբ կայսիկների ամիրայությունից գրավում է Մանազկերտը, որը լարված դրություն է ստեղծում Հայաստանի և Ատրպատականի Ռավվադյան ամիրաների միջև։ 998 թվականին Ատրպատականի Մամլան ամիրան պատճառ բռնելով Դավիթ Կյուրոպաղատի կողմից Մանազկերտի գրավումը, մեծ զորքով հարձակվում է Հայաստանի վրա և հասնում Ապահունիք գավառ, որտեղ նրան դիմավորում են Գագիկ Ա-ի, Կարսի Աբաս թագավորի և հայկական այլ բանակներ՝ Հայոց սպարապետ Վահրամ Պահլավունու, Վահրամի որդի Սմբատ մագիստրոսի և Աշոտ մարզպանի գլխավորությամբ։ Հայկական բանակին իրենց զորքերն են նաև ուղարկում Տայքի Դավիթ Կյուրապաղատը՝ զորքի հրամանատար Գաբրիելի հրամանատարությամբ և Վրաց Գուրգեն իշխանը՝ վրաց օժանդակ գնդերի հրամանատար Փերս իշխանաց իշխանի հրմանատարությամբ։ Ճակատամարտը տեղի է ունենում Ապահունիք գավառի Ծումբ (Ծմբո) գյուղի մոտակայքում, որտեղ հայ-վրացական միացյալ բանակը ջախջախում է Մամլանի զորքերին և դուրս քշում երկրի սահմաններից։ Հաղթանակի շնորհիվ Գագիկ Ա-ին հաջողվում է ամրապնդել Հայոց թագավորության դիրքերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Հայ ժողովրդի պատմություն», Հ. Ժամկոչյան, Ա. Աբրահամյան, Ս. Մելիք-Բախշյան, Ս. Պողոսյան, Երևան, 1975, 453.
Վլադիմիր Պլոտնիկով

Վլադիմիր Պլոտնիկով (ռուս.՝ Влади́мир Ю́рьевич Пло́тников, հուլիսի 5, 1943(1943-07-05), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուսական դիվանագետ, Ինդոնեզիայում և մի շարք սահմանակից պետություններում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան (2000-2004) և Լաոսի Ժողովրդական Դեմոկրատական Հանրապետությունում (2007-2010)։ Դիվանագիտական գործունեությամբ զբաղվել է 1967 թվականից 2010 թվականը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1943 թվականի հուլիսի 5-ին Մոսկվայում։ 1967 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետը, 1982 թվականին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ դիվանագիտական ակադեմիան։ Տիրապետում է ինդոնեզերեն, անգլերեն և ֆրանսերեն լեզուներին։
ԽՍՀՄ արտաքին գործերի ննախարարությունում աշխատանքի է ընդունվել 1967 թվականին։ Տարբեր պաշտոններ է զբաղեցրել նախարարության կենտրոնական ապարատում և արտերկրում։

1967-1971 թվականներին՝ Սուրաբայաում ԽՍՀՄ գլխավոր հյուպատոս։
1971-1973 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ երկրորդ Հեռավորարևելյան բաժնի կցորդ։
1973-1979 թվականներին՝ Ինդոնեզիայի Հանրապետությունում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
1979-1980 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ երկրորդ Հեռավորարևելյան բաժնի երկրորդ քարտուղար։
1980-1982 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ Դիվանագիտական ակադեմիայի ունկնդիր։
1982-1983 թվականներին՝ Ինդոնեզիայի Հանրապետությունում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
1983-1984 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ Հեռավորարևելյան երկրորդ բաժնի խորհրդական։
1984-1989 թվականներին՝ Բանգլադեշի Ժողովրդական Հանրապետությունում ԽՍՀՄ դեսպանության խորհրդական։
1989-1993 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ Ասիա-խաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջանի ընդհանուր խնդիրների վարչության, ապա Ռուսաստանի Դաշնության ԱԳՆ բաժնի պետ։
1993-1997 թվականներին՝ Ինդոնեզիայի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանության դեսպանորդ-խորհրդական։
1997-1999 թվականներին՝ Ասիայի երկրորդ վարչության տնօրենի տեղակալ։
1999-2004 թվականներին՝ Ինդոնեզիայի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։ Որպես դեսպան հավատարմագրվել է Ինդոնեզիայի հետ սահմանակից մի շարք պետություններում՝ Կիրիբատի Հանրապետությունում, Պապուա Նոր Գվինեայի անկախ պետությունում, Արևելյան Թիմոր Դեմոկրատական Հանրապետությունում։
2004-2006 թվականներին՝ ԱՍԵԱՆ երկրների դեպարտամենտի և համասիական խնդիրների գլխավոր խորհրդական։
2007-2010 թվականներին՝ Լաոսում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։2010 թվականից անցել է թոշակի։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է Կունտիշ Լյուդմիլա Միխայլովնայի հետ, ով 2013 թվականի մայիսից զբաղեցնում է Լաոսում ներկայացուցչի պաշտոնը։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1993 թվականի հունիսի 2)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2001 թվականի հունվարի 15)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2004 թվականի հուլիսի 8)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«ДИПЛОМАТИЧЕСКИЙ ВЕСТНИК» октябрь 1999 год, новые назначения Archived 2019-06-20 at the Wayback Machine.
«ДИПЛОМАТИЧЕСКИЙ ВЕСТНИК» март 2000 год, новые назначения Archived 2019-06-20 at the Wayback Machine.
«ДИПЛОМАТИЧЕСКИЙ ВЕСТНИК» июнь 2003 год, новые назначения Archived 2019-06-20 at the Wayback Machine.
Կարեն Շահգալդյան

Կարեն Շահգալդյան (դեկտեմբերի 22, 1976(1976-12-22), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայ ջութակահար։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1976 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Մոսկվայում՝ երաժիշտների ընտանիքում։ 5 տարեկանից զբաղվել է երաժշտությամբ և հանդես եկել տարբեր բեմերում։
Ավարտել է Մոսկվայի Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիան։ 1997 թվականին դարձել է «Դավիդ Օյստրախ», «Յուրի Յանկելևիչ», «Մստիսլավ Ռոստրոպովիչ» հիմնադրամների կրթաթոշակառու։ 1999 թվականին դարձել է Խաչատրյանի անվան եռյակի հիմնադիր-անդամ։ 2003 թվականին ավարտել է կոնսերվատորիայի ջութակի բաժնի ասպիրանտուրան։ Մասնակցել է Եհուդի Մենուհինի, Վլադիմիր Սպիվակովի, Ժիսլինի վարպետության դասերին։
1998-2002 թվականներին հանդես է եկել Սպիվակովի ղեկավարած «Մոսկվայի վիրտուոզներ» նվագախմբում։ 2003-2005 թվականներին ելույթներ է ունեցել տարբեր նվագախմբերի հետ Ստրադիվարիուսի ջութակով, որը նրան տրամադրել էր Ռուսաստանի մշակույթի նախարարությունը։ Համերգներով շրջագայել է ավելի քան 200 երկրում՝ ԱՄՆ-ում, Շվեդիայում, Հարավային Կորեայում, Հայաստանում, Ռուսաստանում և այլն։


== Մրցանակներ ==
1999 թվականին Իսպանիայում դարձել է Պաբլո Սարասատեի անվան միջազգային մրցույթի դափնեկիր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կարեն Շահգալդյան և Մադաթ Ավանեսով
Ֆեյսբուքյան հասցե
Մերոնք․ Կարեն Շահգալդյան
Գեորգի Գեորգիև

Գեորգի Գեորգիև (բուլղար․՝ Георги Георгиев, հունվարի 10, 1963(1963-01-10) կամ հոկտեմբերի 10, 1963(1963-10-10), Պլովդիվ, Բուլղարիա), բուլղարացի ֆուտբոլիստ, որը կիսապաշտպանի դիրքում խաղացել է Բուլղարիայի ազգային հավաքականի կազմում։


== Ակումբային կարիերա ==
Գեորգի Գեորգիևը ծնվել է Պլովդիվում։ Կարիերան սկսել է տեղի «Մարիցա» թիմում։ 
1984-1988 թվականներին նա խաղացել է Պլովդիվի մեկ այլ՝ «Բոտև» ակումբում, որը 1985-1987 թվականներին կոչվել է «Տրակիա»։ 
1988 թվականին Գեորգիևը տեղափոխվել է Սոֆիայի ԲԿՄԱ, որի հետ երկու անգամ դարձել է Բուլղարիայի չեմպիոն, մեկ անգամ էլ` երկրի գավաթակիր։
1991 թվականին Գեորգի Գեորգիևը դարձել է ֆրանսիական «Մյուլուզ» ակումբի ֆուտբոլիստ, որի կազմում անցկացրել է չորս մրցաշրջան Ֆրանսիայի 2-րդ դիվիզիոնում։ 
1996 թվականին նա վերադարձել է ԲԿՄԱ (Սոֆիա), ապա նաև՝ «Մարիցա», որտեղ էլ շուտով ավարտել է խաղացողի կարիերան։


== Կարիերա ազգային հավաքականում ==
1989 թվականի օգոստոսի 23-ին Գեորգի Գեորգիևը Բուլղարիայի ազգային հավաքականում իր նորամուտն է նշել Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետության հավաքականի դեմ արտագնա ընկերական խաղում` ընդմիջումից հետո դուրս գալով փոխարինման։
Կիսապաշտպանը 19 համարի մարզաշապիկով ընդգրկվել է ԱՄՆ-ում կայացած ՖԻՖԱ-ի աշխարհի 1994 թվականի առաջնության Բուլղարիայի հավաքականի հայտացուցակում, բայց մրցաշարի ընթացքում խաղադաշտ երբեք դուրս չի եկել։


== Նվաճումներ ==


=== Ակումբային ===
ԲԿՄԱ (Սոֆիա)

Բուլղարիայի չեմպիոն (2)՝ 1988/89, 1989/90
Բուլղարիայի գավաթակիր (1)՝ 1988/89


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը worldfootball.net կայքում(անգլ.)
Սուրկամ

Սուրկամ (ֆր.՝ Surcamps), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 69 մարդ, բնակչության խտությունը` 23.23 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.97 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 25 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 44 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 33-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 11։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,0 %։ 33 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 32 անձ (19 տղամարդ և 13 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (1 տղամարդ և 0 կին)։ 11 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վերին Տայժասու

Վերին Տայժասու  (ռուս.՝ Верхний Тайжасу), գետ Ռուսաստանում, Կամչատկայի հյուսիս-արևմուտքում։ Հոսում է Կարագինսկի շրջանում, Կամչատկայի երկրամասում։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիրո-Կոլիմսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սամվել Բալաղյան

Սամվել Աղայի Բալաղյան (հունվարի 29, 1865(1865-01-29), Գանձակ, Թիֆլիսի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 30, 1950(1950-10-30), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կենսաբան–դարվինիստ։ 
1889 թվականին ավարտել է Օդեսայի համալսարանի բնագիտական ֆակուլտետը։ Աշակերտել է Իլյա Մեչնիկովին, Ալեքսանդր և Վ․ Կովալևսկիներին, Զելինսկուն, Տիմիրյազևին։ 1889 թվականից Թիֆլիսում եղել է բնագիտության ուսուցիչ, իսկ 1896 թվականից՝ միաժամանակ Ներսիսյան դպրոցի տեսուչ։ Բալաղյանը Թիֆլիսում հայ հրատարակչական ընկերության հիմնադիրներից է և զարկ է տվել կենսաբանական հանրամատչելի գրականության հայերեն հրատարակությանը։ Առանձին գրքերով լույս են տեսել նրա «Միկրոբները» (1891), «Զրույցներ հողի մասին» (1893), «Դարվինիզմ» (1894) և այլ աշխատությունները։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուբիչ

Սուբիչ (ուկրաիներեն՝ Субіч), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սուբիչ գյուղում բնակվում էր 291 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,778 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 374,04 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարի-Հրանույշ Ֆելեկյան

Մարի-Հրանույշ Ֆելեկյան (1875, Թեհրան, Իրան - նոյեմբերի 24, 1936(1936-11-24)), հայ դերասանուհի։
Սիմոն Ֆելեկյանի դուստրը, Վարդիթեր Ֆելեկյանի քույրը։
Ֆելեկյան քույրերը բեմական գործունեությունն սկսել են 1880-ական թթ. կեսին՝ Թիֆլիսում։ Խաղացել են նաև Բաքվի հայկակական թատրոնում, հյուրախաղերով և առանձին խմբերով հանդես եկել Շուշիում, Երևանում, Ալեքսանդրապոլում, Թավրիզում, Թեհրանում։ 1904 թվականին, Եգիպտոսում կազմակերպել են թատերախումբ, 1908 թվականին ներկայացումներ տվել ԱՄՆ-ում։ Սկսած 1910 թվականից մասնակցել են պոլսահայ թատերական կյանքին, 1919 թվականին, Կ. Պոլսում կազմակերպել «Ֆելեկյան թատերախումբ» (գոյատևել է մինչև 1922 թվական)։
Մարի-Հրանույշ Ֆելեկյանն առավելապես աչքի է ընկել կատակերգական դերերում՝ Մադամ Սան-ժեն (Սարդուի և Մորոյի «Մադամ Ման-ժեն»), Ֆրու ֆրու (Մեյլակի և Հալևիի «Ֆրու ֆրու»)։ Հանդես է եկել նաև տղամարդկանց դերերով։ Օ. Սևումյանի հրավերով Ֆելեկյան քույրերը խաղացել են Կ. Պոլսի Հայ դրամատիկի հետ։ 1922 թվականին Վարդիթեր Ֆելեկյանը նկարահանվել է Մ. Էրթուղրուլի «Վոսփորի գեղուհին կամ Ոճրագործ սերը» ֆիլմում՝ Վահրամ Փափազյանի և Գրիգոր Ավետյանի հետ։
Սուրբ Հակոբեանց տպարան

Սուրբ Հակոբեանց տպարանը հիմնադրվել է 1833 թվականին Երուսաղեմում, Գաբրիել Նիկոմիդացիի պատրիարքության օրոք։


== Պատմություն ==
Զաքարիա պատրիարք Տեր-Պետրոսյանը դեռ իր վարդապետության տարիներից մտադրվել է Երուսաղեմում ստեղծել դպրոց ու տպարան։ Եգիպտոսում նա հայթայթել է տպարանին անհրաժեշտ նյութեր և մի քանի տառերի մայրեր։ Նրա խնդրանքով Պետրոս աղա Հուսուֆյանը գնել էր մի փայտյա մամուլ, կապարե տառեր և նախապես հայթաթված մայրերի ու նյութերի հետ ուղարկել Երուսաղեմ։ 1832 թվականին Զաքարիան Եգիպտոսում ակնցի մահտեսի Ալիքսան Եղիազարյանի օգնությամբ գնել է մի վիմագրական մամուլ և դրանով առաջին անգամ Եգիպտոսում հրատարակել վիմատիպ մի հայտարարարություն։ Այս նախնական պատրաստություններից հետո 1833 թվականին Երուսաղեմի Սուրբ Աթոռի տպարանը լույս է ընծայել 16 էջից բաղկացած առաջին գրքույկը` «Տետրակ աղոթամատոյց», որով սկիզբ է դրվել Երուսաղեմի հայկական տպագրական գործունեությանը։ Սակայն նյութական միջոցների, կարևոր պիտույքների բացակայության պատճառով տպարանի զարգացումը դանդաղ է ընթացել։ Զարգացման ու դրան զուգահեռ վանական վարժարան հիմնելու համար Զաքարիան 1835 թվականին Ադրիանուպոլսեցի Պողոս պատրիարքի նախագահությամբ խորհրդաժողով է գումարել, որտեղ որոշվել է դրամագլուխ հատկացնել նպատակի իրականացման համար (նվիրատվություններ անել)։


== Գործունեություն ==
Զաքարիայի մահից հետո 1847 թվականին, նրան հաջորդել է Կիրակոս Երուսաղեմացին, ով շարունակել է գործը։ Նա Զմյուռնայից Երուսաղեմ է հրավիրել Տիգրան Հ. Թ. Սավալանյանին` իբրև ուսուցիչ, տպարանի վերակացու և սրբագրիչ։ Նա իր հետ տպարանի կապարե տառերի փոխարեն նորաձույլ ու վայելչատիպ տառեր է բերել Պոլսից։ Նպատակ է ունեցել վերակառուցել տպարանի ու վարժարանի շենքերը։ Սակայն 1850 թվականին Պատրիարքի անակնկալ մահը կիսատ է թողել նրա ազգօգուտ ծրագրերը։ 1871 թվականից սկսած ընդլայնվել է տպարանի գործունեությունը, կառուցվել է ձուլարան, որը գործել է մինչև 1908 թվականը։ Տպագրվել են մի շարք գրքեր հատկապես Եսայի պատրիարքի պաշտոնավարման առաջին տասը տարիներին (1865-1875)։ Տպագրական գրքերի շարքում է նաև «Սիոն» ամսագրի հավաքածուն` 12 հատորով։
Պատերազմի տարիներին Օրմանյան սրբազանի օրոք տպարանը անգործության է մատնվել։ Միայն տասը տարի անց՝ 1925 թվականին, հնարավոր է եղել վերաբացել տպարանը և լույս ընծայել Տ. Եղիշե Դուրյան սրբազանի «Դրվագներ Մանուկ Յիսուսի Կեանքեն» պատկերազարդ հատորը։ 1933 թվականին տպարանն իր հարյուրամյակի շեմին ունեցել է ութսուն տառասեսակ՝ մեծ մասը հայերեն, եղել են նաև արաբական, հունական և եբրայական տառատեսակներ։
«Սուրբ Հակոբեանց» տպարանը միշտ ունեցել է իր մեկենասները, ովքեր իրենց նվերներով, կտակով կամ գրքերի տպագրության ծախսերը հոգալով՝ սատարել են տպարանի գործունեությանը։


== Գրական աշխատություններ ==
«Մաշտոց կանոնեալ Մկրտութեան» (1843)
«Պատմություն Յովհաննու Կաթողիկոսին» Ա., (1843)
Ներսես Լամբրոնացիի «Խորհրդածություն Սուրբ Պատարագին» (1842) և այլն։


== Աղբյուրներ ==
http://greenstone.flib.sci.am/gsdl/collect/publishe/index/assoc/HASH57e4.dir/S._HAKOBYANC.pdf


== Ծանոթագրություններ ==
Ժաշկովի շրջան

Ժաշկովի շրջան (ուկրաիներեն՝ Жашківський район), շրջան Ուկրաինայի Չերկասիի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ժաշկով։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 964 կմ²։


== Բնակչություն ==
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 45000 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 46,68 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Նովոտրոիցկոե (գյուղ, Բլիզնյուկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոտրոիցկոեՆովոտրոիցկոե (ուկրաիներեն՝ Новотроїцьке), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1795 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոտրոիցկոե գյուղում բնակվում էր 78 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,36 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 216,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լյուսիեն Առնո

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Առնո (այլ կիրառումներ)Էմիլ Լյուսիեն Առնո (ֆր.՝ Lucien Émile Arnault, հոկտեմբերի 1, 1787(1787-10-01), Վերսալ - ապրիլի 24, 1863(1863-04-24), Փարիզի 9-րդ շրջան, Փարիզ), ֆրանսիացի դրամատուրգ և թատերական ռեժիսոր։
Ծնվել է դրամատուրգ Անտուան Առնոյի ընտանիքում, կրթությունը ստացել է Սենթ Բարբի քոլեջում, հետո` Սեն Սիրի Ազգային ռազմական ուսումնարանում։ Այնուհետև ստացել է իրավաբանական կրթություն և սկսել է աշխատել վարչական պաշտոններում։ Եղել է պետական խորհրդի աուդիտոր, 1808 թվականին նշանակվել է Իստրիայի, Տրիեստի և Ֆրանսիական կայսրության Իլիրիայի գավառների ինտենդանտ, 1810 թվականին վերադարձել է Ֆրանսիա, 1813 թվականին նշանակվել է Շատորուի սու-պրեֆեկտ։ Այդ պաշտոնը նա զբաղեցրել է մինչև Բուրբոնների առաջին վերականգնումը, նապոլեոնյան Հարյուր օրերի ընթացքում եղել է Արդեշի պերֆեկտը։
1815 թվականին` Բուրբոնների երկրորդ վերականգնման ժամանակ, հեռացվել է և հոր հետ աքսորվել։ Ֆրանսիա է վերադարձել 1818 թվականին և բնակություն հաստատելով Օվերնում` իրեն նվիրել է գրականությանն ու սկսել համագործակցել «Կոմեդի Ֆրանսեզ» թատրոնի հետ, որի համար գրել է մի քանի ողբերգություններ, որոնք մեծ հաջողություն ունեին և քաղաքական ենթատեքստ էին պարունակում։ Դրանցից առավել հայտնի են դարձել «Pertinax»-ը (հռոմեական կայսր Պերտինաքսի մասին) և «Régulus»-ը (զորավար Մարկ Աթիլիա Ռեգուլեի մասին. բեմադրվել է Փարիզում 1822 թվականին)։ Հուլիսյան հեղափոխությունից հետո վերադարձել է հանրային ծառայություն, հետևողականորեն եղել է Սոն է Լուար դեպարտամենտի պրեֆեկտը 1830 թվականի օգոստոսից մինչև 1831 թվականի հունվարը, ինչպես նաև Մյորտի դեպարտամենտի պրեֆեկտը 1831 թվականի փետրվարի 1-ից մինչև 1848 թվականի հեղափոխությունը։ Ֆրանսիական երկրորդ հանրապետության ռեժիմի հաստատումից հետո ամբողջովին թողել է հասարակական կյանքը։
Լյուսիեն Առնոյի անձնական կյանքից քիչ բան է հայտնի, միայն այն, որ ամուսնացած էր Մարի Ադելի` Ժոզեֆ Կորնյուդե դե Շոմետի դստեր հետ։ Նրանք ունեցել են մեկ դուստր։
Նրա հեղինակած հայտնի ողբերգություններն են «Pierre de Portugal» (1823), «Le dernier jour de Tibère» (1828): Նրա գրչին են պատկանում նաև այնպիսի պատմական դրամաներ, ինչպիսիք են «Catherine de Médicis aux Etats de Blois» (1829), «Gustave Adolphe» (1830):


== Գրականություն ==
Gustave Vaperau: Dictionnaire universel des contemporains, Paris: Hachette Livre, 1858, S. 63, Digitalisat
Octave Lacroix: L'Europe: Lettres d'un Spectateur (XVII), Ausgabe vom 10. Mai 1863, S. 2f., Digitalisat


== Աղբյուրներ ==
«Անտուան Վենսան Առնո»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Статья в La Grande Encyclopédie (ֆր.)
Սամոխվալովո (գյուղ, Բախչիսարայի շրջան)

Սամոխվալովո (ուկրաիներեն՝ Самохвалове, Ղրիմի թաթարերեն՝ Şaqul), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բախչիսարայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Շայնո։
Չճշտված տվյալներով Սամոխվալովո գյուղում բնակվում էր 558 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հերր Մաննելիգ

«Հերր Մաննելիգ» (շվեդ. Herr Mannelig)՝ միջնադարյան սկանդինավյան ազգային բալլադ, In taberna-ի հետ միաժամանակ միջնադարի ազգային երաժշտության ամենահայտնի ստեղծագործություններից է։ Բնօրինակ տեքստը գրված է եղել հին նորվեգերենով, սակայն հաշվի առնելով այն, որ այդ լեզուն տարածված է եղել ամբողջ Սկանդինավյան թերակզով մեկ  ( միայն հետագայում այն մասնատվել է նորվեգերենի և շվեդերենի), բալլադի կոնկրետ ազգային պատկանելությունը հաստատելը դժվար է։
Բալլադը պատմում է կին-տրոլի մասին, ով սիրահարված էր Մաննելիգ ասպետին և ցանկանում էր դառնալ մարդ։ Ըստ Սկանդինավիայում տարածված լեգենդի, տրոլը կարող էր մարդ դառնալ, եթե գտնվեր մի մարդ, ով կսիրեր նրան։ Սակակն, չնայած տրոլուհու առաջարկած կախարդական ընծաներին, հերր Մաննելիգը մերժում է նրա սերը՝ հատկապես ընդգծելով այն, որ տրոլուհին քրիստոնյա չէ։
Յուրահատուկ կատակերգական երանգը բալլադի նրանում է, որ բնօրինակ տեքստում «խաբեբա» տրոլուհին խոսում  է բացառապես պոետիկ և պատկերավոր կերպով, բարձր և մաքուր ոճով, իսկ «ճշտախոս» ասպետը պատասխանում է նրան ընդգծված ցածր, կոպիտ և նույնիսկ վիրավորական ձևով։ Ցավոք, թարգմանության մեջ այս ամենը չի երևում։
Բալլադը ունի մի շարք երաժշտությամբ միմյանցից տարբերվող տարբերակներ։ Այն թարգմանված է մի քանի լեզուներով, այդ թվում անգլերեն, գերմաներեն, իտալերեն, ռուսերեն, բելառուսերեն և այլն։


== Երգի տեքստ ==


== Կատարողներ ==
Բալլադը տարբեր ժամանակներում  կատարել և ձևափոխել են հետևյալ կատարողներըPerKelt

In Extremo
Garmarna
Finium
Psalteria
Satarial
Wolfenmond
Galtagaldr
Cromdale
Dunkelschön
Lapis Serpentis
MystTerra
Irdorath
Spiritual Seasons
Annwn
Gilead
Heimataerde  (գերմ.)
Haggard  (իտալ.)
Thanatogenesis
Чур  (ռուս.)
Тол Мириам  (ռուս.)
Райдо  (ռուս.)
Litvintroll  (բոլառուս.)
Tamer Isli  (իտալ.)
Taranus
Адарвірог  (բելառուս.)
Стары Ольса  (բելառուս.)
Амарок  (ռուս.)
Pawa  (բելառուս.)
Плетень  (ռուս.)
Ladies of Westeros  (ռուս.)
Green Crow  (ռուս.)ինչպես նաև մի շարք այլ կատարողներ։
Բալլադը նաև հնչում է Gothic համակարգչային խաղում (In Extremo խմբի տարբերակով)։


== Հղումներ ==
Herr Mannelig ռուսերեն — Herr Mannelig-ի ռուսերեն թարգմանությունների հավաքածուն է։
Herr Mannelig-ը In Extremo-ի տարբերակով
Herr Mannelig-ը երգող տարբեր խմբերի ցուցակը
Հնչակ

Հնչակ, հասարակական-քաղաքական ամսաթերթ, կիսամսյա, տասնօրյա թերթ, սոցիալ-դեմոկրատական հնչակյան կուսակցության կենտրոնական օրգան։ Լույս է տեսել Ժնևում (1887-92), Աթենքում (1892-94), Լոնդոնում (1894-1904), Փարիզում (1904-15), Փրովիդենսում (ԱՄՆ, 1935-40)։ Խմբագիրներ՝ Ավետիս Նազարբեկյան (Նազարբեկ), Ռուբեն Խանազատ, Գաբրիել Կաֆյան, Ս. Հովյան, Ստեփանոս Սապահ-Գյուլյան և ուրիշներ։ Ի սկզբանե պարբերականի անվանումն առաջարկվում էր «Զանգ» կամ «Ահազանգ», բայց ի վերջո ընտրվեց «Հնչակը»։


== Քաղաքական գաղափարներ ==
Թերթի հիմնադրման նպատակն էր հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրման պայքարի, հնչակյան կուսակցության գաղափարների տարածումը։ Ծավալուն տեղ է հատկացրել արևմտահայության տնտեսական և քաղաքական կացության լուսաբանմանը, անդրադարձել Օսմանյան կայսրության հայաջինջ քաղաքականությանը։ Հավասար կարևորություն է տրվել ոչ միայն օսմանահպատակ Արևմտյան Հայաստանի, այլև ռուսահպատակ Արևելյան Հայաստանի ու Ղաջարական Իրանի կազմում մնացած Պարսկահայքի ազատագրությանը։
«Հնչակի» շնորհիվ միջազգային հասարակայնությունը տեղեկացել է Կարինի ու Կոստանդնուպոլիսի հակակառավարական ցույցերի (Գում Գափու, 1890), Սասունի (1894), Զեյթունի (1895) ու Վանի (1896) ինքնապաշտպանության և, ընդհանրապես, հայդուկային շարժման մասին։
Գործունեության երկրորդ շրջանում (1935-40) թերթի հիմնական հարցը կրկին եղել է հայ ժողովրդի ազգային ազատագրական շարժումը, միաժամանակ քարոզել է բոլոր հայերին համախմբվել Հայաստանի շուրջ։


== Տես նաև ==
Արմենիա
Դրոշակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ԵՊՀ իջևանի մասնաճյուղ, Թվայնացված հայկական պարբերականները համացանցում
Իբաերնանդո

Իբաերնանդո (իսպ.՝ Ibahernando), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Կասեռես պրովինցիայի Էստռեմադուռա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տռուխիլո շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 77 կմ²։ Բնակչությունը՝ 472 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը ադմինիստրատական կենտրոնից՝ 63 կմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Կոնվենցիոնալիզմ

Կոնվենցիոնալիզմ (լատ.՝ conventio - համաձայնություն), իմացաբանական ուղղություն, որը հատկապես դրսևորվել է գիտության փիլիսոփայության մեջ։

Ըստ կոնվենցիոնալիզմի, որի հիմնադիրը Ա. Պուանկարեն է, մաթեմատիկայի և բնագիտության հիմնադրույթները և կառուցվածքները համաձայնություններ են (պայմանականություններ, սահմանումներ, գիտնականների պայմանավորվածություններ), որոնց ընտրությունը կատարվում է նպատակահարմարության, պարզության, մտքի տնտեսման և այլ չափանիշներով։ Դրանք պարզապես ձևական միջոցներ են՝ բնագիտական բովանդակային տեսություններ կառուցելու համար։ Կոնվենցիոնալիզմը հատկապես արտահայտվել է Ռ. Կառնապի և Կ. Այդուկևիչի վաղ աշխատություններում։ Կոնվենցիոնալիզմի տարրեր ունեն նեոպոզիտիվիզմը, պրագմատիզմը և օպերացիոնալիզմը։ Դիալեկտիկական մատերիալիզմը մերժում է կոնվենցիոնալիզմը, քանի որ այն բացառում է գիտության մեջ իսկապես գոյություն ունեցող օժանդակ մտածական կառուցվածքների օբյեկտիվ հիմքերը։
Քանի որ սուբյեկտիվ իդեալիզմը ժխտում է սուբյեկտի գիտելիքների մեջ օբյեկտիվ բովանդակությունը, այս տեսակետը տիպական է նրա համար։ Կոնվեցիոնալիզմի տեսական սկզբունքները մշակել է Պուանկարեն։ Այս տեսակետը հերքվում է ճանաչողության պրոցեսի պատմական վերլուծությամբ։ Հասկացություններն ու տեսությունները արտահայտում են աշխարհի որոշակի կողմերը` ձևավորվելով մարդու պրակտիկ գործունեության ընթացքում։ Տեսությունները ձևակերպվելուց հետո կարող են աբստրահվել իրենց ռեալ հողից և դառնալ գործիք միանգամայն տարաբնույթ երևույթների նկարագրության համար։ Այսպես երկրաչափական պատկերացումները կարող են կիրառվել տեխնիկական խնդիրների լուծման գրաֆիկների կազմման և այլ նպատակների համար։ Սակայն այդպիսի կիրառման «արհեստական բնույթը», որը հիմնված է ոչ նույնական օբյեկտների համանմանության վրա, ամենևին էլ չի ապացուցում բուն տեսական կառուցումների կամայական բնույթը։


== Ծանոթագրություններ ==
Գյոլփունար

Գյոլփունար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (11501-11600)

Աստերոիդների ցանկ (11401-11500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (11601-11700)
 Աստերոիդների ցանկ (11401-11500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (11601-11700)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (10001)-(15000)»։ www.minorplanetcenter.net
Լա Լիգա 1929

1929 թվականի Պրիմերա Դիվիզիոնի մրցաշրջանը, որը առաջինն էր, սկսվել է 1929 թվականի փետրվարի 10-ին և վերջացել է նույն թվականի հունիսի 23-ը։ Մրցաշրջանին մասնակցել է 10 ակումբ։


== Ակումբների մասին տեղեկություն ==


== Դիրք ==


== Արդյունքների աղյուսակ ==


=== Փլեյ-օֆֆ ===
Վերջին 10-րդ տեղ գրաված ակումբը` «Ռասինգը», հանդիպեց երկրորդ դիվիզիոնի առաջատարի` «Սևիլյայի» հետ երկու խաղով։ Ռասինգը հաղթեց 3-2 հաշվով և մնաց Պրիմերա դիվիզիոնում։


=== Վիճակագրություն ===
Ընդամենը գոլեր 383 գոլ 90 խաղում (4.26 մեկ խաղում)
Մեկ խաղում ամենաշատ գոլեր 9
Ատլետիկ Բիլբաո 9:0 Էսպանյոլ (2-րդ տուր)
Ռեալ Յունիոն 6:3 Ատլետիկ Բիլբաո (6-րդ տուր)
Ռեալ Սոսեյդադ 8:1 Ռասինգ (7-րդ տուր)
Ռեալ Մադրիդ 5:4 Ռեալ Սոսեյդադ (12-րդ տուր)
Ատլետիկո Մադրիդ 5:4 Էսպորտիո Եվրոպա Ակումբ (16-րդ տուր)
Ռեալ Սոսեյդադ 5:4 Էսպորտիո Եվրոպա Ակումբ (18-րդ տուր)
Ամենաշատ տանը խփած գոլեր 9
Ատլետիկ Բիլբաո 9:0 Էսպանյոլ (2-րդ տուր)
Ամենաշատ դրսում խփած գոլեր. 4
Ռասինգ 0:4 Ատլետիկ Բիլբաո (3-րդ տուր)
Լավագույն դարպասապահի արդյունք 24 բաց թողած գնդակ 15 խաղում (1,60 մեկ խաղում)
Ռիկարդո Սամորա (Էսպանյոլ)


== Արտաքին հղումներ ==
Լա Լիգայի կայքէջ
Ռեալ Մադրիդ ընդ Բարսելոնա
Կատրինա Բոուդեն

Կատրինա Բոուդեն (անգլ.՝ Katrina Bowden, սեպտեմբերի 19, 1988(1988-09-19), Ուայքոֆ, Բերգեն շրջան, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Կատրինան ծնվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 19-ին ԱՄՆ-ի Նյու Ջերսի նահանգի Ուայկոֆ քաղաքում։ Հաճախել է Միդլենդ Պարկի Սբ․ Թոմաս Մորայի դպրոցը, իսկ հետո ավարտել է Նյու Ջերսիի Անարատ սիրտ կաթոլիկ ակադեմիան։ 14 տարեկանում դարձել է ֆոտոմոդել։ 2005 թվականին առաջին անգամ հայտնվել է էկրանին՝ Fall Out Boy խմբի «Dance Dance» տեսահոլովակում և մի քանի գովազդային հոլովակներում։ Կատրինան կինոյում սկսել է նկարահանվել 2006 թվականից։
2008 թվականին նկարահանվել է We Are Scientists խմբի «After Hours» տեսահոլովակում։
2009 թվականին «Ստուդիա 30» սերիալի համար ստացել է «ԱՄՆ-ի կինոդերասանների գիլդիայի մրցանակ»՝ որպես կատակերգական սերիալի լավագույն դերասանական կազմի մասնակից։ 2008, 2010, 2011, 2012 և 2014 թվականներին ևս առաջադրվել է այս կատեգորիայում, սակայն մրցանակ չի ստացել։
Ըստ Esquire ամսագրի՝ Կատրինա Բոուդենը 2011 թվականի ապրիլին ճանաչվել է ամենասեքսուալ կինը։ 2012 թվականին զբաղեցրել է 18-րդ տեղը Maxim ամսագրի Hot 100 ցանկում, իսկ 2012 թվականին՝ 25-րդ տեղը։
2013 թվականին նկարահանվել է Panic! at the Disco խմբի «Miss Jackson» տեսահոլովակում։


== Անձնական կյանք ==
2013 թվականի մայիսի 19-ին ամուսնացել է երաժիշտի հետ, որի հետ հանդիպել է իրենց հարսանիքից 3 տարի առաջ։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Էթնիկական հոգեբանություն

Էթնիկական հոգեբանություն, Ժողովուրդների հոգեբանություն, հոգեբանության ճյուղ, որն ուսումնասիրում է տարբեր ժողովուրդների, ցեղերի, ցեղախմբերի հոգեկան կերտվածքի առանձնահատկությունները, նրանց մտածողության, լեզվի, բնավորության, խառնվածքի, ընդունակությունների, հույզերի, զգացմունքների, սովորությունների և նախապաշարումների բնորոշ գծերը, աշխատանքային գործունեությունը։ 
Էթնիկական հոգեբանությունը սերտորեն առնչվում է մարդագիտությանը, ազգագրությանը և սոցիալական հոգեբանությանը։ «Էթնիկական հոգեբանություն» տերմինն առաջինը օգտագործել են XIX դ. 2-րդ կեսի գերմանացի փիլիսոփա և լեզվաբան Դ. Շտեյնտալը և Մ. Լացարուսը։
Ռադգոսպնոե (գյուղ, Բաբայովսկի գյուղական խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌադգոսպնոեՌադգոսպնոե (ուկրաիներեն՝ Радгоспне), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1964 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռադգոսպնոե ավանում բնակվում էր 107 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,57 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 187,72 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Նիժնյայա Մատրյոնկա (գյուղ, Դոբրինսկի շրջան)

Նիժնյայա Մատրյոնկա (ռուս.՝ Нижняя Матрёнка), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աշուրկովո (ավան, Կրամատորսկի քաղաքային խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աշուրկովո (այլ կիրառումներ)Աշուրկովո (ուկրաիներեն՝ Ашуркове), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրամատորսկի քաղաքային խորհուրդում։
2001 թվականի տվյալներով Աշուրկովո ավանում բնակվում էր 19 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,03 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Գուդոկ (օրաթերթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գուդոկ (այլ կիրառումներ)«Գուդոկ» (ռուս.՝ Гудок), Ռուսաստանի դաշնային օրաթերթ։ Հրատարակվում է 1917 թ.-ից, Մոսկվայում, «Գուդոկ» հրատարակչության կողմից, որի բաժնեմասերը պատկանում են «Ռուսական երկաթուղիներ» ԲԲԸ-ին։
Խորհրդային շրջանում հանդիսացել է ԽՍՀՄ հաղորդակցության ճանապարհների մինիստրության և երկաթուղային տրանսպորտի աշխատողների արհմիության կոմունիստական կուսակցության օրգանը։
Վաչե Եփրեմյան

Վաչե Պապիկի Եփրեմյան (հունիսի 11, 1960(1960-06-11), Կապան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 29, 2013(2013-01-29), Կապան, Սյունիքի մարզ, Հայաստան), հայ գրող, գրականագետ, փիլիսոփա, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, Հայաստանի գրողների միության անդամ։
Բանաստեղծ Ավագ Եփրեմյանի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Վաչե Եփրեմյանը ծնվել է 1960 թվականին։ 1982 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետը, 1987 թվականին՝ նույն համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ասպիրանտուրան, որից հետո՝ 1988 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի Մանուկ Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում ու ստացել գիտության թեկնածուի գիտական աստիճան։ 2008 թվականին ստացել է բանասիրական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան։
1987-1995 թվականներին եղել է Կապանի պետական թատրոնի գրական բաժնի վարիչը։
1994 թվականին հիմնադրել է «Կապան» (հետագայում՝ «Կապանցիներ») շաբաթաթերթը, որի գլխավոր խմբագիրն էր մինչև 2001 թվականը։
1999 թվականից աշխատանքի է անցել ՀՊՃՀ (Պոլիտեխնիկ) Կապանի մասնաճյուղում` որպես սոցիալ-քաղաքական առարկաների և լեզուների ամբիոնի վարիչ, 2004 թվականից` ընդհանուր պատրաստականության դեպարտամենտի վարիչ, 2009 թվականից՝ ընդհանուր ճարտարագիտական կրթության ֆակուլտետի դեկան` համատեղությամբ մնալով ամբիոնի վարիչ։
Վաչե Եփրեմյանը 3 մենագրության հեղինակ է՝ 2 գիտական՝ «Չգրված գրքի ծանոթագրություններ»(2008), «20-րդ դարի հայ գրականություն, մշակութաբանական ենթատեքստեր» (2007), 1 գեղարվեստական՝ «Հավելված» (2012) բանաստեղծական ժողովածուի, նաև՝ 2 գիտական թարգմանության ու ավելի քան 50 գիտական հոդվածի և ուսումնասիրության։
2012 թվականին «Անտարես» հրատարակչության կողմից հայտարարված մրցույթում նրա հեղինակած «Կոկտեյլ դեկտեմբերի 21-ով կամ տարօրինակ տարեգրություն» պատմվածքը ճանաչվել է «Տարվա լավագույն պատմվածք»։
2013 թվականին «Անտարես» հրատարակչությունը հետմահու լույս է ընծայել Վաչե Եփրեմյանի «Բնագիր և մեկնություն» մենագրությունը։
Հետմահու արժանացել է «Կապան» ոսկե մեդալի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՎԱՉԵ ԵՓՐԵՄՅԱՆ. «Ստրուկ ունենալ, նշանակում է ինքնակամ հրաժարվել ազատությունից, կախված լինել ստրուկի` հնարավոր ապստամբության տագնապից» Archived 2019-05-18 at the Wayback Machine.
Լվովի հայկական վանք

Հայկական վանք, մշակութային և պատմական կոթող է, որը գտնվում է Լվովում (Ուկրաինա), Հայկական փողոցի 7-13 հասցեում։


== Պատմություն ==
Տաճարի շինարարությունը սկսվել է 1363 թվականին։ Այս տաճարը Լվովի ամենահին հուշարձաններից է, որը կառուցվել է հայ վաճառականներ՝ Կաֆա (Թեոդոսիա) քաղաքից Հակոբի և Գայցարացա քաղաքից Փանոսի միջոցներով՝ ճարտարապետ Դորինգոյի (Դորե, Դորկո) կողմից։ Շատ հետազոտողներ կարծում են, որ շինարարությանը մասնակցել են նաև հայ վարպետներ, քանի որ տաճարը ունի նմանություններ Անիի տաճարի հետ։
1630 թվականին հայ եպիսկոպոս Նիկոլայ Թորոսին Հռոմի հետ միության մեջ է մտնում։ 1690 թվականին հիմնվում է հայկական կուսանոց սուրբ Բենեդիկտի սկզբունքներով։ 1901 թվականին արքեպիսկոպոս Իսահակ Իսահակի մահից հետո նրան հաջորդում է Յուզեֆ Թեոդիլ Թեոդորին։ Նա որոշում է վերանորոգել տաճարը։ Խորհրդային ժամանակաշրջանում Լվովի Հայկական եկեղեցին չի գործել Լվովի հայկական կաթոլիկ արքեպիսկոպոսության լիկվիդացիայի պատճառով։ 1945 թվականի նոյեմբերի 26–ին ձերբակալվեցին տաճարի հայ հոգևորականները։ Հայերը ստիպված էին տեղափոխվել Լեհաստան։ Սկզբում տաճարն օգտագործվում էր որպես Լվովի պատկերասրահի պահոց, ապա 1953 թվականին որպես Լվովի Լենինի անվան թանգարանի պահոց։ 2000 թվականին տաճարը տրվեց հայ հավատացյալներին, բայց ոչ թե կաթոլիկ, այլ Հայ Առաքելական եկեղեցու հետևորդներին, քանզի Լվովում չէին մնացել կաթոլիկ հայեր։ 2001 թվականի հունվարի 6–ին երկարատև ընդմիջումից հետո հայկական տաճարում մատուցվեց պատարագ։


== Տաճարի հուշահամալիրը ==
Հայկական եկեղեցու հուշահամալիրը գտնվում է պատմական Լվովի այն տարածքում, որը բնակեցված էր հայերով։ Տաճարը գտնվում է համալիրի ճարտարապետական կենտրոնում, որի շուրջը տեղակայված են մյուս շինությունները՝ ստեղծելով երեք փակ բակեր՝

Աշտարակ զանգակատուն, որը կառուցել է Պյոտր Կրասովսկին 1571 թվականին, այն վերադարձվել է հայկական համայնքին Լվովի քաղաքային խորհրդի 2007 թվականի դեկտեմբերի որոշմամբ
Սուրբ Քրիստափորի տեսքով սյունաշարք (1726 թվական), որը կանգնեցված է բակում
Հին հայկական դրամատուն (XVII դար)
Հայ արքեպիսկոպոսների ամրոց (XVII–XVIII դար, ներկայումս պատկանում է հայ համայնքին)
Կուսանոցի շենքը (XVII դար)


== Ձևավորում ==
Տաճարի միջին ազատ մասը վերանորոգումից հետո ենթարկվել է մի շարք փոփոխությունների։ Նոր փայտյա առաստաղի նկարազարդումների մեջ ճարտարապետ Մաչվինսկին օգտագործել է հայ մոդեռնիստական մոտիվներ, իսկ ճարտարապետ Յան Հենրիխ Ռոզենը գնաց արևմտաեվրոպական տենդեցների և հայկական արվեստի սինթեզի ուղով։ Ժամանակակիցները նշում են, որ հատկապես լավ են ստացվել «Տերունական ընթրիք», «Խաչելություն» նկարները։


== Տաճարի օծումը ==
2003 թվականի մայիսի 18–ին տաճարը օծել է Ամենայն հայոց կաթողիկոս Գարեգին Բ–ն։ Տաճարի վերաբացմանը մասնակցում էին ԱԺ նախագահ Արմեն Խաչատրյանը, Ուկրաինայի Հայերի Միության նախագահ Նվեր Մխիթարյանը, ֆրանսահայ երգիչ Շառլ Ազնավուրը որդու հետ, ռուս դերասան Արմեն Ջիգարխանյանը և այլ պաշտոնյաներ


== Հետաքրքիր փաստեր ==
1978 թվականի ամռանը տաճարի տարածքում անցկացվել են «Երեք հրացանակիրներ» ֆիլմի նկարահանումներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Вуйцик В. С., Липка Р. М. Зустріч зі Львовом. Львів։ Каменяр, 1987.
Памятники градостроительства и архитектуры Украинской ССР. Киев։ Будивельник, 1983—1986. Том 3.
Трегубова Т. О., Мих Р. М. Львів։ Архітектурно-історичний нарис. Київ։ Будівельник.
Չաչինագի

Չաչինագի (վրաց.՝ ჩაჩინაგი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1020 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 14 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիպալտա Արպինա

Ռիպալտա Արպինա (իտալերեն՝ Ripalta Arpina), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 1026 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը 171 մարդ/կմ² է։ Զբաղեցնում է 6 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 26010, հեռախոսային կոդ՝ 0373։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանը համարվում է Սանտա Մարիա Ասունտան (Santa Maria Assunta)։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 15-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0373 242544
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.ripaltaarpina.cr.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Օլենինո (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕլենինոՕլենինո (ռուս.՝ Оленино), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սերբերեն

Սերբերենը (սերբ.՝ српски՝ սըրբսկի) պատկանում է հնդեվրոպական լեզուների ընտանիքի սլավոնական ենթախմբի սերբո-խորվաթական խմբին։ Սերբերեն խոսում են աշխարհում 12 միլիոն մարդ։ Սերբերենը պետական լեզու է Սերբիայում (ներառյալ Կոսովո), Մոնտենեգրոյում և Բոսնիա և Հերցեգովինայում։ Ըստ աշխարհի լեզուների դասակարգման սերբերենը 75-րդն է։


== Արտաքին հղումներ ==
GeoNames
Ethnologue


== Տես նաև ==
Պաշտոնական լեզուների ցանկ
Լեզվաընտանիքների ցանկ
Լեզուների ցանկեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բզակտուց

Բզակտուց (լատ.՝ Recurvirostra avosetta), բզակտուցավորների ընտանիքին պատկանող թռչուն։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի երկարությունը 42-45 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 77-80 սմ։ Հասուն բզակտուցը վերևից հիմնականում սպիտակ է՝ մուգ սև նախշերով, ներքևից՝ սպիտակ։ Գլխի վերին մասը, վիզը և թևերի ծայրերը սև են։ Երիտասարդ բզակտուցինը՝ սևի փոխարեն մուգ դարչնագույն են, ուսափետուրները՝ խայտավոր։ Կտուցը երկար է՝ վերև կեռված, ոտքերը՝ կապույտ։
Քայլելու ընթացքում կերը հավաքում է կտուցով, հաճախ լողում է՝ գլուխը կիսասուզելով ջրի մեջ։ Բնակվում է գետերի, լճերի ափերին, ծանծաղուտներում։ Նստակյաց է, քիչ տարածված։


== Սննդառություն ==
Սնվում է անողնաշարավորներով։
Բնադրում է փոքր գաղութներով և զույգերով, որոնք ձևավորվում են ապրիլին։ Բույնը փոսիկ է՝ չոր խոտաբույսերի ցողուններից՝ գետնին։ Մայիս-հունիս ամիսներին դնում է 50 մմ տրամագծով, կանաչամոխրագույն, մուգ կարմրադարչնագույն և մոխրամանուշակագույն պտերով 3-4 ձու։ Երիտասարդ, թռչելու ունակ ձագերը հայտնվում են հուլիս-օգոստոսին։ Բնադրման շրջանում չափազանց զգույշ է։ Վերջին տարիներին թվաքանակը խիստ նվազել Է։ Համարվում Է հազվագյուտ տեսակ։


== Տարածվածություն ==
Ժամանակ առ ժամանակ հանդիպում է ամբողջ Եվրասիայում։ Հայաստանում հանդիպում է Արաքս գետի հովտում և Սևանա լճի ավազանում։


== Պահպանություն ==
Հայաստանում խիստ հազվագյուտ, սակավաթիվ տեսակ է, որը քիչ մտահոգող կարգավիճակով ընդգրկված է ԲՊՄՄ Կարմիր ցուցակում և գնահատվում է որպես խոցելի տեսակ։
Հատուկ միջոցառումներ չեն կիրառվում։
Պահպանվում է «Սևան» ազգային պարկում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալսմեյր

Ալսմեյր (հոլ.՝ Aalsmeer ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հյուսիսային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 20,58 կմ² է, բնակչությունը՝ 30.199 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 14.700 եվրո է։
Դոդեկ (լաոսյան տառ)

Դոդեկ («երեխա»), լաոսերեն այբուբենի 9-րդ տառը։ Նման է թաիլանդերեն այբուբենի հենց «դոդեկ» տառին։ Լաոսերեն այբուբենում համարվում է աքսոնկան տառ, այսինքն՝ միջին կարգի։ Արտասանվում է ձայնավոր։ Բառավերջում արտասանվում է նաև որպես «մեկոտ»։ Նաև օգտագրոծվում է որպես «ինցիալ»։


== Արտաքին հղումներ ==
Լաոսերեն այբուբեն
Nokia N72

Nokia N72, Nokia ընկերության եռադիապազոնային սմարթֆոն, որը աշխատում է S60 (Series 60) 2nd Edition, Feature Pack 3 պլատֆորմայի հիման վրա՝ 8.1a տարբերակի Symbian OS օպերացիոն համակարգի կառավարման տակ։ Այն թողարկվել է 2006 թվականի հունիսին։


== Տեխնիկական տվյալներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Խոշմաթ

Խոշմաթ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Բալուի գավառակում, համանուն քաղաքից 7 կմ հյուսիս-արևմուտք, Արածանիի աջ կողմի Սակրատսու վտակի ձախ ափին` լեռնալանջի վրա։ Գյուղը մտնում էր Մազրվաթ գյուղախմբի կազմի մեջ։
Գյուղի դիրքը լեռնային է, առջևը տարածվում են ընդարձակ բերրի արտեր, մշտահոս առվակներ և մարգագետիններ։


== Պատմություն ==
Եղել է հայաբնակ մեծ ու շեն գյուղ։ 1895 թվականի ջարդերի ժամանակ գյուղը կողոպտվել և ավերվել է թուրքերի և քրդերի կողմից։ Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է բռնագաղթի ճանապարհին։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 120 տուն, իսկ 1915 թվականին ուներ 840 (105 տուն) հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ, մասամբ՝ արհեստներով։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Խոշմաթն ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։ Գյուղի մոտակայքում կային 2 ավերակ եկեղեցիներ։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր դպրոց։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Ծանոթագրություններ ==
(795) Ֆինի

(795) Ֆինի (անգլ.՝ Fini), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1914 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Յոհան Պալիսայի կողմից Վիեննայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,748471 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4691 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0278 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Ֆինի աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,4695 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1664,31 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,216305 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 19,06° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(795) Ֆինի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)