armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գերոնտակրատիա

Գերոնտակրատիա (հուն.` geron-ծեր և kratos-իշխանություն), ավագների իշխանությունը հասարակության զարգացման վաղ շրջանում։ Ներկայումս պահպանվել է աշխարհի մի շարք տարածաշրջաններում. մասնավորապես լատինաամերիկյան, իսլամադավան երկրներում։ «Գերոնտակրատիա» հասկացությանը սկսել է օգտագործվել 20-րդ դարի սկզբին մինչպետական իշխանական կառուցվածքները ուսումնասիրելիս։ Ներկայումս քաղաքագիտական գրականությունում, որպես կանոն, օգտագործվում է բացասական երանգներով, իբրև պահպանողականության, հետամնացության հոմանիշ։


== Աղբյուրներ ==
Է․ Աղայան «Արդի հայերենի բացատրական բառարան», հատոր 1-2, 1976 թ, Երևան
А․ Б. Барихин "Большой юридический словарь", 2002 թ, Москва


== Արտաքին հղումներ ==
Գերոնտակրատիա Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Կաստիյոն ան Օժ

Կաստիյոն ան Օժ (ֆր.՝ Castillon-en-Auge), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 170 մարդ, բնակչության խտությունը` 23.51 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.23 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 170 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 38 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 105 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 75-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 30։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,4 %։ 75 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 67 անձ (41 տղամարդ և 26 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (5 տղամարդ և 3 կին)։ 30 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Տրիվիե սյուր Մուանյան (կանտոն)

Սեն Տրիվիե սյուր Մուանյան (ֆր.՝ Saint-Trivier-sur-Moignans), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Ռոն-Ալպ շրջանում։ Էն դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Բուրկ ան Բրես օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 13760 մարդ էր։Կանտոնի համարը 130 է։ Կանտոնում կա 13 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Ավետարան ըստ Մարկոսի

Ավետարան ըստ Մարկոսի (հուն․՝ Κατά Μαρκον), Նոր Կտակարանի կանոնի երկրորդ գիրքը։ Չորս Ավետարաններից ամենակարճն է և գրվել է մյուսներից առաջ։ Հեղինակը, ըստ առաջին եկեղեցու վկայության, Հովհաննես Մարկոսն է, որի մասին ծանոթություններ ունենք «Առաքյալների գործերը» գրքից և առաքելական նամակներից (Կղ 4.10, Փլմ 24, Բ Տմ 4.11, Ա Պտ 5.13)։ Դեպի Երուսաղեմ, Կիպրոս և Պամփիլիա կատարած ճանապարհորդության ընթացքում Մարկոսն ուղեկցել է Պողոսին և Բառնաբասին։ Որոշ ժամանակ նա աշակերտել է նաև Պետրոս առաքյալին։
Մարկոսի Ավետարանն սկսվում է այն հաստատումով, որ Հիսուս Քրիստոսը Աստծու Որդին է։ Այս Ավետարանը Հիսուսին ներկայացնում է որպես մեծ հեղինակության տեր մի անձի, որի իշխանությունը երևում է նրա ուսուցումներից, չար ոգիների վրա ունեցած ազդեցությունից և մարդկանց մեղքերը ներելուց։ Աստիճանաբար Հիսուսն ինքն իրեն հայտնի է դարձնում իր աշակերտներին, և որքան հայտնի է դարձնում իր Մեսիա լինելը, այնքան ավելի է խոսում իր չարչարանքների, մահվան և հարության մասին, որոնք պիտի տեղի ունենային Երուսաղեմում։ Հիսուսն ինքն իրեն կոչում է Մարդու Որդի, որն աշխարհ է եկել իր կյանքը տալու՝ մարդկությունը մեղքի կապանքներից ազատագրելու համար։
Մարկոսն իր Ավետարանում Հիսուսի պատմությունը մեզ ներկայացնում է առավելապես նրա կատարած գործերով, քան նրա խոսքերով և ուսուցումներով։ Հովհաննես Մկրտչի մասին կարճ ներածականից և Հիսուսի մկրտության և փորձության դրվագի համառոտ նկարագրությունից հետո Մարկոսն անմիջապես անցնում է Հիսուսի առաքելությանն ու նրա կատարած բժշկումներին։ Ժամանակի ընթացքում Հիսուսի հետևորդները հետզհետե ավելի լավ են հասկանում նրան, մինչդեռ, մյուս կողմից, նրա հակառակորդներն ավելի թշնամակամ դիրք են բռնում նրա հանդեպ։ Վերջին գլուխներում նկարագրված են Հիսուսի վերջին շաբաթը, հատկապես նրա խաչելությունը և հարությունը։
Մարկոսի Ավետարանը գործնական, պարզ ու արագ ոճով, բայց տպավորիչ կերպով է ներկայացնում Հիսուսին, այնպես որ յուրաքանչյուր ընթերցող, հռոմեացի հարյուրապետի նման, կարողանա գոչել. «Իսկապես որ այս մարդն Աստծու Որդին էր» (15.39)։


== Մարկոսի ավետարանի բովանդակություն ==
Ավետարանի սկիզբը (1.1-13)
Հիսուսի առաքելությունը Գալիլեայում (1.14-9.50)։
Հիսուսի երթը Գալիլեայից Երուսաղեմ (10.1-52)։
Վերջին շաբաթը Երուսաղեմում և նրա շրջակայքում (11.1-15.47)։
Հիսուսի հարությունը (16.1-8)։
Հարությունից հետո Հիսուսի երևալը երեք անգամ և համբարձումը (16.9-20)։


== Արտաքին Հղումներ ==
Ավետարան ըստ Մարկոսի
Deja Vu (երգ)

«Deja Vu» (փոքրատառերով), ամերիկացի երգչուհի Օլիվիա Ռոդրիգոյի երգը։ Այն թողարկվել է Geffen Records և Interscope Records լեյբլների միջոցով՝ 2021 թվականի ապրիլի 1-ին որպես Ռոդրիգոյի դեբյուտային` «Sour» ստուդիական ալբոմի երկրորդ սինգլ։ Երգի մասին հայտարարվել է երգչուհու պաշտոնական կայքում՝ 2021 թվականի մարտի 29-ի։ Այն հանդիսանում է նրա շահույթապես հաջող «Drivers License» դեբյուտային սինգլի շարունակությունը։


== Նախապատմություն և առաջխաղացում ==
Օլիվիա Ռոդրիգոն պայմանագիր է կնքել Interscope Records լեյբլի դուստր՝ Geffen Records լեյբլի հետ, նախատեսելով թողարկել իր դեբյուտային մինի ալբոմը 2021 թվականին։ Նա գրել է «Drivers License» երգը վերջինիս պրոդյուսեր Դանիել Նիգրոյի հետ համատեղ և թողարկել է որպես դեբյուտային սինգլ 2021 թվականին, որը շահույթային հաջողության է հասել։ Billboard ամսագիրն այն անվանել է Hot 100-ի պատմության առաջատար երգերից մեկը ։
2021 թվականի մարտի վերջին Ռոդրիգոն իր ինստագրամյան էջի հրապարակումները ջնջեց և սկսեց իր սոցիալական ցանցերում երգի թիզերներ հրապարակել։ Մարտի 29-ին նա հաստատեց երգի անվանումը՝ «Deja Vu» և որ այն թողարկվելու է երեք օր անց, ինչպես նաև երկրպագուներին հավաստիացրեց, որ այս հայտարարությունը կապված չէ Ծիծաղի օրվա հետ։ Նույն հրապարակման մեջ նա նաև ներկայացրեց երգի շապիկը։ Երգի մասին հայտարարելուց առաջ Ռոդրիգոն երեք հանելուկային թիզերներ հրապարակեց, որոնցում պատկերված են հալվող պաղպաղակ, ամպեր և օվկիանոսի երկայնքով վարող մեքենա։


== Ձայնագրման մասնակիցներ ==
Տվյալները «Tidal»-ից
Օլիվիա Ռոդրիգո՝ վոկալ, հեղինակ
Դան Նիգրո՝ հեղինակ, արտադրություն, ձայնագրություն
Ռենդի Մերիլ՝ մասթերինգ
Միթչ ՄաքՔարթի՝ միքսինգ


== Կոմպոզիցիա ==
«Deja Vu» երգում Ռոդրիգոն դիմում է նախկին ընկերոջը, որն այժմ այլ հարաբերություններ ունի, և հիշում է, թե ինչպես էին իրենք շրջում Կալիֆոռնիայի ափերով, ուտում ելակի պաղպաղակ, դիտում Glee շոուի կրկնությունները և լսում Բիլլի Ջոելի «Uptown Girl» երգը։


== Արձագանքներ ==
Երգը դրական արձագանքներ է ստացել երաժշտական մեկնաբաններից և ունեցել է կոմերցիոն հաջողություն։


== Երաժշտական տեսահոլովակ ==
«Deja Vu»-ի թողարկումից առաջ Ռոդրիգոն հայտնել Է YouTube-ում և MTV ալիքով իր նոր սինգլի պրեմիերայի աիթով ասել է, որ տեսահոլովակը նկարահանել են Մալիբուում։ Տեսահոլովակի ռեժիսորն է դարձել Էլլի Էվիտալը (Alia Vital Tsypin, Գեորգի Ցիպինի դուստր, Սոչիի Օլիմպիական խաղեր-2014-ի սցենարիստ), որն աշխատել է Քեշայի և Ռեյչլ Պլատենի հետ։ Տեսահոլովակում նկարահանվել է 18-ամյա ամերիկացի դերասանուհի Թալիա Ռայդերը (Talia Ryder)։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրեր ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 «Deja Vu»
Ника Самарина (2 апреля 2021)։ «Оливия Родриго о новой песне «Deja Vu»» (ռուսերեն)։ ellegirl.ru։ Վերցված է 2021-04-06 
Владислав Шеин (1 апреля 2021)։ «Премьера видео: Оливия Родриго — «deja vu»» (ռուսերեն)։ TNTmusic.ru։ Վերցված է 2021-04-06 
«Olivia Rodrigo — deja vu, новый клип» (ռուսերեն)։ radiopotok.ru։ 5 апреля 2021։ Արխիվացված է օրիգինալից 2021-04-21-ին։ Վերցված է 2021-04-06 
«Вышел клип Оливии Родриго «Deja Vu», скоро релиз дебютного альбома «*O*R»» (ռուսերեն)։ soyuz.ru։ 2 апреля 2021։ Վերցված է 2021-04-06
Էդմոնդ Բյորկ

Էդմոնդ Բյորկ (հունվարի 12, 1729(1729-01-12)[…], Դուբլին, Իռլանդիայի թագավորություն - հուլիսի 9, 1797(1797-07-09)[…], Բիկոնսֆիլդ, Մեծ Բրիտանիայի թագավորություն), անգլիացի քաղաքական գործիչ, փիլիսոփա և հրապարակախոս։ Համարվում է դասական պահպանողականության «հայրը»։ Բյորկն առաջադրում է հետևյալ սկզբունքները,
ա) «այն, ինչ կարելի է չփոխել, պետք չէ, փոխել»,
բ) հափսա «հնության իրավուն­քի» և ժողովրդի ավանդույթների նկատմամբ,
գ) դասակարգերի և սոցիալական խավերի միջև սահմանագաաման անհրաժեշտությունը սոցիալական կայունուրյան հասաատման համար,
դ) ազատությունր անհնար է առանց մասնավոր սեփականության գոյության, իսկ հասարակությունը դատապարտված է կործանման,
ե) մարդը որպես անկատար և անբան էակ ենթակա է մեղսավոր վարքի և այլն։
Որպես եվրոպական Լուսավորականության և ֆրանսիական հեղափոխության հակառակորդ Բյորկն ապացուցում է, որ հասարակական կյանքը հիմնված է ավանդույթների, սովորույթների, բարոյական ու նյութական արժեքների վրա՝ ժառանգված նախորդ սերունդներից և փոխկապակցված միմյանց հետ։ Կայունությունը, հավասարակշռությունը, աստիճանական նորացումը այն սկզբունքներն են, որոնց պետք է հետևի հասարակությունը։ Միայն այս դեպքում է ապահովվում նրա ապագան։ Բյորկը հայ ազատագրական պայքարի գաղափարախոս և գործիչ Հովսեփ Էմինի ընկերներից ու հովանավորներից էր։


== Արտաքին հղումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, հատոր 1-12, 1974-1986 թթ, Երևան
Է․ Աղայան «Արդի հայերենի բացատրական բառարան», հատոր 1-2, 1976 թ, Երևան
А․ Б. Барихин "Большой юридический словарь", 2002 թ, Москва
Մամուկա Կոբախիձե

Մամուկա Կոբախիձե (վրաց.՝ მამუკა კობახიძე, օգոստոսի 23, 1992(1992-08-23), Թբիլիսի, Վրաստան), վրացի ֆուտբոլիստ։ Հանդես է գալիս «Նեֆտեհիմիկ» ակումբում որպես պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Մամուկան վրացական «Զեստափոնի» ակումբի սան է։ Ակումբի երիտասարդական հավաքականում անցկացրել է 70 խաղ, մասնակցել Չեմպիոնների լիգային։ Կարողացել է դառնալ Վրաստանի կրկնակի և սուպերգավաթի չեմպիոն։ 2013 թվականի ձմռանը համալրել է ռուսական «Ալանիա» ֆուտբոլային ակումբի շարքերը։


== Կարիերան ազգային հավաքականում ==
Պատանի տարիքում հանդես է եկել Վրաստանի պատանեկան հավաքականում։ Հետագայում սկսել է խաղալ երիտասարդական հավաքականում, որի կազմում անցկացրել է 16 խաղ։


== Ձեռքբերումներ ==
2010/11 և 2011/12 թվականի Վրաստանի չեմպիոն։
2010/11 թվականի Վրաստանի սուպերգավաթի հաղթող։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը ՈՒԵՖԱ-ի կայքում (անգլ.)
Ջեյմս Ֆրեյ

Ջեյմս Ֆրեյ (անգլ.՝ James Frey, սեպտեմբերի 12, 1969(1969-09-12), Քլիվլենդ, Օհայո, ԱՄՆ), ամերիկացի վիպագիր, հեղինակել է A Million Little Pieces (2003), My Friend Leonard (2005), Bright Shiny Morning (2008) վեպերը և «Լորիենյան զրուցավեպ» շարքը, ինչպես նաև Full Fathom Five-ի հիմնադիրն ու գործադիր տնօրենն է։


== Կարիերա ==
Ֆրեյը «Kissing a Fool» և Sugar: The Fall of West ֆիլմերի սցենարիստն է։ 2003 թվականին նա հրապարակեց «Միլիոնավոր փոքրիկ կտորներ» վեպը, որը Amazon.com-ը ընտրեց որպես տարվա լավագույն գիրք։
2004 թվականին Ջեյմս Ֆրեյը գրեց «Իմ ընկեր Լեոնարդին», որը դարձավ «Միլիոնավոր փոքրիկ կտորներ» վեպի շարունակությունը, որի սյուժեն ուղղված էր հայր և որդի փոխհարաբերություններին։ «Իմ ընկեր Լեոնարդին» գիրքը լույս տեսավ 2005 թվականի հունիսին և դարձավ լավագույն վաճառվող գիրքը։ Այսօրվա դրությամբ նրա վերջին վեպը «Արևային պայծառ առավոտ»-ն է (Bright Shiny Morning), որը թողարկվեց HarperCollins-ում։ Ֆրեյի գրքերը թարգմանվել են երեսունմեկ լեզուներով։
«Արևային պայծառ առավոտ»-ը (Bright Shiny Morning, 2008 թ.), ըստ New York Times-ի (Նյու Յորք Թայմս), մտել է լավագույն վաճառվողների ցուցակը, բայց ստացել է խառը ակնարկներ։ Նյու Յորք Թայմսը գրքին տվեց հիացական ակնարկներ։
The New Yorker վեպը բնութագրել է որպես «անհամություն»։
2018 թվականի վերջին Ջեյմս Ֆրեյը դարձավ Bad Sex in Fiction հակամրցանակի դափնեկիր, ստեղծվել է The Literary Review ամսագրի կողմից՝ ստանալով մրցանակ ամենավատ էրոտիկ սցենարի համար։ Այսպիսով, ժյուրին նշեց իր «Կատերինա» վեպը՝ եզրակացնելով, որ հերոսների սեռական տեսարանի նկարագրության մեջ կան չափազանց երկար կասկածելի էրոտիկ հատվածներ։


=== Full Fathom Five ===
2009 թվականին Ֆրեյը հիմնադրեց Full Fathom Five-ը՝ դեռահասների լսարանի վրա հիմնված գրքերի նոր հրատարակչություն, որի նպատակն էր ստեղծել վեպերի մթնաշաղային (Twilight (novel series)) ոճի գրքերի առևտրային շարքեր։ 2010 թվականի նոյեմբերին սկանդալ բռնկվեց, որը բացահայտում էր «Լորիենյան զրուցավեպ»-ի համահեղինակ Ֆրեյ Ջոբի Հյուզայի հեռացնելու մանրամասները։ «Նյու Յորք» ամսագրի «James Frey’s Fiction Factory» գեղարվեստականհոդվածը որոշ մանրամասներ է բացահայտել Ֆրեյի ընկերության մասին։ Հոդվածը Ֆրեյին մեղադրում է դեռահասների համար զանգվածային արտադրության գրքեր չարաշահելու և օգտագործելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
James Frey’s Website and Blog
James Frey Internet Movie Database կայքում
Theodora & Callum Interview
Transcript of January 11, 2006 interview with Larry King regarding the controversy over A Million Little Pieces
Full transcript of Oprah/Frey interview held after controversy became public. Retrieved on 16-12-2009.
A Million Little Fibers South Park
Հերման Կոլբե

Ադոլֆ Վիլհելմ Հերման Կոլբե (գերմ.՝ Adolph Wilhelm Hermann Kolbe, սեպտեմբերի 27, 1818(1818-09-27)[…], Էլիեհաուզեն, Գյոթինգեն, Հաննովերի թագավորություն, Գերմանական միություն - նոյեմբերի 25, 1884(1884-11-25), Լայպցիգ, Սաքսոնիայի թագավորություն, Գերմանական ռայխ), գերմանացի քիմիկոս։ Մարբուրգի (1851) և Լայպցիգի (1865) համալսարանների պրոֆեսոր։ Սինթեզել է քացախաթթու (1845), սալիցիլաթթու (1860) և մրջնաթթու (1861)։ Հայտնաբերել է հագեցած ածխաջրածինների ստացման եղանակ (1849)՝ միահիմն հագեցած ճարպաթթուների ալկալիական աղերի ջրային լուծույթները էլեկտրոլիզելով (Կոլբեի ռեակցիա)։ 1857 թ. (Ա. Կեկուլեի հետ միաժամանակ) միտք է արծարծել ածխածնի քառարժեքության մասին։


== Ծանոթագրություններ ==
Դարիա Կամսարական

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կամսարական (այլ կիրառումներ)Կամսարական Դարիա (Դարուհի) Գրիգորի (ապրիլի 24, 1902(1902-04-24), Ալեքսանդրիա, Եգիպտոս - մարտի 1, 1986(1986-03-01), Փարիզի 14-րդ շրջան, Փարիզ), հայ, ֆրանսագիր վիպասանուհի, քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Եգիպտոսի Ալեքսանդրիա քաղաքում։ Տիգրան Կամսարականի եղբոր աղջիկն է։
Կրթությունն ստացել է ֆրանսիական դպրոցում։ Հայերեն սովորել է հայտնի մանկավարժ Էլպիս Կեսարացյանից։ Երիտասարդ հասակից հետևել է գրականության։ Ականատես լինելով Մուսա լեռան խիզախ մարտիկների կյանքին Պորտ Սաիդում, գրել է «Արյան ճակատագրականությանը» ֆրանսերեն վիպակը, որը լույս է տեսել նաև հայերեն, Կահիրեի «Արև» օրաթերթում, Միքայել Կյուրճյանի թարգմանությամբ։
1920-ական թվականների կեսերին մեկնել է Փարիզ, սովորել Փարիզի Գրան Շոմիեր ակադեմիայում, աշակերտելով Անտուան Բուրդելին։ 1935 թվականին Փարիզում կազմակերպվել է նրա անհատական առաջին ցուցահանդեսը, որն իր վրա է հրավիրել ֆրանսիական մամուլի ուշադրությունը։ Հետագայում ցուցահանդեսներ է կազմակերպել տարբեր պատկերասրահներում։ Նրա քանդակներից մի քանիսը արժանի տեղ են գրավում Փարիզի արդիական արվեստի թանգարանում, ինչպես և Եգիպտոսի թանգարաններում։ Մեծ հետաքրքրություն են առաջացրել մասնավորապես նրա 1952 և 1958 թվականների ցուցահանդեսները։
Աչքի ընկնող քանդակներից են Սաշա Պիտոևի, Շառլ Էթիենի, Ռոժե Վայանի, Ժան Ֆոլզենի և այլոց կիսանդրիները, «Ողջույն խախաղության» քանդակը և այլն։ Հեղինակ է «Ճամփորդություն արվեստի հետ» (1957, ֆրանսերեն) վեպի։ 1965 թվականին Փարիզում լույս է տեսել նրա «Հրեղեն օղակ» ֆրանսերեն վեպը։ Գրական անունն է «Անն Սարակ»։ Դարիա Կամսարականը Ֆրանսիայի Դիմադրության շարժման մասնակից է։
Եղել է նաև Հայաստանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Խերխաթուն

Խերխաթուն, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է ժողովրդական խեր՝ «հայր» և խաթուն բառերից։ Նշանակում է «հոր տիկինը, որ լինում է զավակի մայրը»։ Գործածվել է 14-16-րդ դարերում։


== Գործածություններ ==
Խերխաթուն, կին Մանվելի, 1311 թվական։
Խերխաթուն, դուստր Հազարշահի Շիկբակեցւոյ, 1313 թվական։
Խերխաթուն, կին Ապրէլուսի, ով ստացավ մի Ավետարան 1347 թվականին։
Խերխաթուն, կին ոսկերիչ Հակոբի և կնքամայր գրիչ Հակոբ սարկավագի, ով ընդօրինակեց Կիւրղի Կոչումն ընծայութեան գիրքը՝ 1358 թվականին։
Խերխաթուն, դուստր Մկրտիչ քահանայի և հանգուցյալ քույր Զաքարիա գրչի, ով ընդօրինակեց Ավետարանը Աղթամարում 1393 թվականին և մի ուրիշ Ավետարան էլ 1399 թվականին։
Խերխաթուն, կին Խաչերեսի և խորթ մայր Էվաչայի, ով 1425 թվականին Տրապիզոնում գնեց մի հին Ավետարան։
Հերխաթուն, կին Կարապետի և մայր Ատոմ քահանայի, ով 1418 թվականին Վանում ստացավ Խաչատուրից մի Ավետարան, ապա կորցնելով՝ նորից փրկեց 1431 թվականին։
Հերխաթուն, կին աղքատ Հովսեփի, որ Վանում 1475 թվականին Կարապետ երեցին գրել տվեց մի Ավետարան։
Խերխաթուն, կին Թումայի և մայր տանուտեր Պետրոսի, որ Վանում 1475 թվականին Ազարիա քահանային գրել տվեց մի Ավետարան և մի Ավետարան էլ Զաքարիա գրչին 1495 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալամբարի

Ալամբարի (վրաց.՝ ალამბარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քոբուլեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 60 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1837 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օչակա

Օչակա (ռուս.՝ Очакка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Թափվում է Շոմբոզերո լիճ։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կեմ գետի ակունքն է մինչև Կիրվոպորոժսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020001012102000004610
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000461
Ավազանի կոդը - 02.02.00.010
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ժողովածու (3476)

Ժողովածու (3476), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3476 թվի տակ։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15X10 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 139 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշի։ Հիշատակարան գրչի՝ 139 բ։


== Բովանդակություն ==
Օրհնութիւնք (նաև՝ Հայատառ Թուրքերեն)։
Ողբ աւագ ուրբաթի (Յակ․ Նալեան, Սիմ․ Երևանցի, անանունք)։
Ոսկեբերանի Յաղագդ չոգալոյ զվախճանեալս։
Վարդ․ Այգեկցւոյ Պատմութիւն տնքուն որդանց։
Տաղք (Յակ․ Նալեան, Գր․ Օշականցի, անանուն)։
Երգ և մաղթանք տերունական տօնից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռամզաու (բնակավայր)

Ռամզաու  (գերմ.՝ Ramsau bei Berchtesgaden), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Մտնում է Բերխտեսգադեն շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1800 մարդ(ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 129,18 կմ։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 72 129։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Վարազ (հանդես)

«Վարազ», պատմական, ազգագրական, գրական կիսամսյա տեղեկատու հանդես։ Լույս է տեսնում 1953-ից, Բոստոնում, ապա՝ Ֆրեզնոյում, 1980-ից՝ Գլենդելում՝ հայերեն, անգլերեն։ Հանդիսացել է Համավասպուրական հայրենակցական միության հրատարակություն։ Խմբագիրներ՝ Գ. Ֆրոյան, Ա. Թերլեմեգյան, Վ. Փափագյան, Խ. Թյություն ճյան, Վ. Ավետիսյան, Գ. Գրիգորյան, Շնորհունի, Հ. Մարգարյան (հայերեն բաժին), Լիլի Չոդջյան (անգլերեն բաժին)։ 
Հետագայում խմբագրական կազմում են ընդգրկվել Հերոս Գաբրիելյանը, Վարդան Թովմասյանր, Մկրտիչ Սոսիկյանը։ Լուսաբանել է հայրենակցական միության և նրա մասնաճյուղերի գործունեությունը, անդրադարձել սփյուռքի վասպուրականցիներին հուզող խնդիրներին։ 
Տպագրել է Վասպուրականի, Մոկքի, Տարոնի տեղագրության, ազգագրության, բանահյուսության վերաբերյալ հոդվածներ։ Ունեցել է նաև գրական-բանասիրական բաժին։
Շինուհայր ջրվեժ

Շինուհայր ջրվեժ , ջրագրական բնության հուշարձան Հայաստանի Հանրապետությունում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Սյունիքի մարզի Որոտանգետի ձախ կողմում՝ Հին Շինուհայրից 0.5 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Բնության պետական հուշարձաններից ցանկը Վիքին սիրում է Երկիրը հուշարձանների ցանկում
Պաքսիմադիա

Պաքսիմադիա (հուն․՝ Παξιμάδια), Լիբիական ծովում՝ Մեսարա ծովածոցում, Կրետե կղզու հարավային ափին բավականին մոտ գտնվող երկու անմարդաբնակ ոչ մեծ կղզի, որոնք միմյանց չափազանց մոտ գտնվելու պատճառով դիտվում են որպես մեկը և ունեն մի ընդհանուր անվանում։ Մտնում են Ռետիմնի նոմի (գավառի) կազմի մեջ, ընկած են Այա Գալինիից 12 կիլոմետր դեպի հարավ։


== Անվանումը ==
Տեղացիները  այս կղզիները երբեմն անվանում են Elephantaki՝ նկատի ունենալով, որ արտաքին գծապատկերով ինչ-որ չափով դրանք ջրի մեջ պառկած փղիկ են հիշեցնում։ Շատերն էլ գտնում են, որ կղզիները ձևով նման են տեղական արտադրության գարե պաքսիմատաշերտերի (այստեղից էլ՝ դրանց Paximadi անվանումը)։
Պաքսիմադիան հնում անվանված է եղել Dionysioi՝ Դիոնիսոս աստծու, կամ՝ Letoai՝ Լետո աստվածուհու պատվին (ի դեպ, վերջինիս պաշտամունքը տարածված է եղել մերձակայքում գտնվող Ֆեստում)։ Համաձայն կրետեական առասպելաբանության՝ Լետոն ո՛չ թե Դելոսում, այլ հենց Պաքսիմադիայում է ծննդաբերել երկվորյակներ Ապոլլոնին ու Արտեմիսին։
Ըստ մեկ այլ ավանդազրույցի՝ այս կղզիներն է աքսորված եղել Իկարոսի հայրը՝ Դեդալոսը։


== Առանձնահատկություններ ==
Արևմտյան կղզին ունի 1,1 քառակուսի կիլոմետր մակերես, ամենաբարձր կետը՝ 252 մետր բարձրություն, արևելյանը՝ համապատասխանաբար՝ 0,6 քառակուսի կիլոմետր մակերես և 166 մետր բարձրություն։


== Գրականության մեջ ==
Պաքսիմադիա կղզիները կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում և կարևոր դեր են խաղում ժամանակակից գերմանացի գրող Կլաուս Մոդիկի (գերմ՝. Klaus Modick)՝ 2003 թվականին հրատարակած «Կրետեացի հյուրը» (գերմ՝. Der kretische Gast) վեպում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սառա Նազարբաևա

Սառա Ալպիսովնա Նազարբաևա (ղազ.՝ Сара Алпысқызы Назарбаева, ծնվ․ փետրվարի 12, 1941, գ․ Կիզիլժար, Կարագանդայի մարզ, Ղազախական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ղազախստանի առաջին նախագահ Նուրսուլթան Նազարբաևի կինը։


== Կենսագրություն ==
Սառա Նազարբաևը ծնվել է 1941 թվականի փետրվարի 12-ին Կարագանդայի մարզի Կիզիլժար գյուղում։
1962 թվականին ամուսնացել է Նուրսուլթան Նազարբաևի հետ։ Ունեն 3 դուստր (Դարիգա, ծնվ․ 1963, Դինարա, ծնվ․ 1967, Ալիյա, ծնվ․ 1980), 3 թոռ (Նուրալի, ծնվ․ 1985, Ալթայ, ծնվ․ 1990, Այսուլթան, ծնվ․ 1990), 3 թոռնուհի (Վեներա, ծնվ․ 2000, Դենիզա, ծնվ․ 2004․, Թիարա, ծնվ․ 2007) և 1 ծոռնուհի (Ալան, ծնվ․ 2005)։
1992 թվականի փետրվարից եղել է «Բոբեկ» մանկական հանրապետական բարեգործական հիմնադրամի հիմնադիրն ու նախագահը։
1994 թվականի հուլիսից եղել է «Ղազախստանի SOS մանկական գյուղեր» (Ավստրիական «Քինդերդորֆ Ինթերնեյշնլ» հիմնադրամի մասնաճյուղ) հիմնադրամի նախագահը։
1999 թվականի մարտից դարձել է «Դեմոգրաֆիա» բարեգործական հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի նախագահ։
Հեղինակ է բարոյա-հոգևոր արժեքների վերականգնմանն ուղղված կրթական ծրագրի, որը կոչվում է «Ինքնաճանաչում»։ Նրա գլխավոր նպատակն է վերականգնել համամարդկային արժեքները, երեխաներին սովորեցնել ապրել ներդաշնակ ինքն իր և շրջապատող միջավայրի հետ։


== Գրքեր ==
Սառա Նազարբաևան առողջ ապրելակերպին նվիրված մի շարք գրքերի հեղինակ է․

Սովորողների առողջության ամրապնդման և զարգացման մանկավարժական խնդիրները, նրանց բարոյական դաստիարակությունը Պորֆիրի Իվանովի «Մանկիկ» համակարգի կիրառմաբ (1999)
Մարդու առողջությունը և Պ․ Կ․ Իվանովի «Մանկիկ» համակարգը (1999, համահեղինակությամբ)
Ճանապարհ դեպի քեզ։ Պորֆիրի Իվանովի տեսությունը որպես առողջ անձնավորություն դաստիարակելու մեթոդ (1999)
Կյանքի էթիկա (2001)
Սիրով (2001)
«Ինքնաճանաչում» (2009)։ Դասագիրք Ղազախստանում նույնանուն ուսումնական նոր առարկայի համար։


== Պարգևներ ==
Բարեկամության առաջին աստիճանի շքանշան (Ղազախստան) (դեկտեմբեր, 2001),
Չինգիզ Այթմատովի անվան ոսկե մեդալ (նոյեմբեր, 2003) - ինքնաճանաչման փիլիսոփայության և կարդալու մշակույթի բնագավառում ունեցած ներդրման համար,
ՅՈՒՆԻՍԵՖ մանկական ֆոնդի հուշամեդալ - (դեկտեմբեր, 2007),
Իհսան Դոգրամաչիի անվան առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության միջազգային մրցանակ,
«SOS-Քինդերֆորդ» միջազգային հիմնադրամի ոսկե մեդալ (1999) - որբ երեխաների խնդիրների լուծման գործում ունեցած ակնառու ձեռքբերումների համար,
«Unity» միջազգային մրցանակ,
«Կուրմանջան Դատկա» մրցանակ - առողջապահության ոլորտում ունեցած բեղմնավոր գործունեության համար,
Ղազախստանի Հանրապետության կրթության պատվավոր գործիչ,
«Փոխադարձ բարեկամության աստղեր» միջպետական մրցանակի դափնեկիր,
Փառքի և պատվի շքանշան (Ռուսական ուղղափառ եկեղեցի, 2011),
Սուրբ իշխանուհի Օլգայի անվան 1-ին աստիճանի շքանշան (Ռուս ուղղափառ եկեղեցի, 2016)։


== Փաստեր ==
Ընդգրկվել է 16 կանանց ցուցակում - աշխարհի ամենաբռնակալ լիդերների կանայք ըստ ամերիկական Business Insider լրատվական պորտալի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ով ով է Ղազախստանում, 2007-2008 (Դանիյար Աշիմբաև) Archived 2015-07-01 at the Wayback Machine.
«Համագործակցության աստղեր» մրցանակի 2010 թվականի դափնեկիրների մասին ինֆորմացիա МФГС կայքում Archived 2016-03-08 at the Wayback Machine.
Խոսք Ծերենցի մասին

«Խոսք Ծերենցի մասին», հայ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1913 թվականին։
Մեծարման սույն խոսքը Թումանյանն արտասանել է 1913 թվականի մայիսի 26-ին Թիֆլիսի Խոջիվանքի գերեզմանատանը, Ծերենցի մահվան 25-րդ տարելիցի առթիվ, գրողի գերեզմանի մոտ հայ գրողների կովկասյան ընկերության նախաձեռնությամբ տեղի ունեցավ հոգեհանգստից հետո, մեծ բազմության ներկայությամբ։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1913 թվականին Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթի (№ 115) մայիսի 28-ի համարում՝  հոգեհանգստին նվիրված հաղորդման մեջ, խմբագրության հետևյալ ծանոթությամբ․ «Որպես բնորոշում Ծերենցի անձնավորության և նրա գրական նշանակության, առաջ ենք բերում Հովհաննես Թումանյանի ճառն ամբողջովին»։
Այնուհետև տպագրվել է Երևանում՝ 1969 թվականին «Ուսումնասիրություններ և հրապարակումներ» գրքում (էջ 352-353), և 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության չորրորդ հատորում (էջ 450-451)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 7-րդ հատորում արտատպվել է Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթից։


== Ծանոթագրություններ ==
1851

1851 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1851 թվականն է, 
XIX դարի 51-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Հունվար - Կ. Պոլսում Հովհաննես Հիսարյանի խմբագրությամբ արևմտահայերեն սկսում է հրատարակվել «Բանասէր» ազգային բանասիրական և քաղաքական ամսագիրը։ Տպագրվել է մինչև 1851 թվականի վերջը։
Հունվար - Կ. Պոլսում Սուրբ Սահակյան վարժարանի աշակերտների ջանքերով արևմտահայերեն սկսում է հրատարակվել «Բուրաստան Սուրբ Սահակեան» ամսագիրը։ Տպագրվել է մինչև 1852 թվականի հուլիսը։
Փետրվարի 19 - Թավրիզում հիմնվում է Արամյան դպրոցը։
Մարտի 29 - Ստեղծվում է «Կովկասյան գրաքննական կոմիտեն»։


== Ծնունդներ ==
Հունվար 6 - Պետրոս Դուրյան, արևմտահայ բանաստեղծ (վ. 1872)։
Հունվարի 14 - Լյուդվիգ Կլայզեն, գերմանացի քիմիկոս-օրգանիկ
Հունվարի 19 - Դեվիդ Սթար Ջորդան, առաջատար ձկնաբան, մանկավարժ, եվգենիստ, խաղաղության ակտիվիստ։
Մարտի 15 - Ուիլյամ Միտչել Ռամզի, շոտլանդացի հնագետ, պատմաբան, հայագետ (վ. 1939)։
Ապրիլի 6 - Գիյոմ Բիգուրդան, , ֆրանսիացի աստղագետ, գիտության պատմաբան և օդերևութաբան
Մայիս 8 - Եղիա Տեմիրճիպաշյան, արևմտահայ գրող, փիլիսոփա (վ. 1908)։
Դեկտեմբեր 21 - Արփիար Արփիարյան, գրող (վ. 1908)։
1851 - Միհրան Գալփակճյան, հայ դերասան (1851-1906)։


== Մահեր ==
Հունվարի 24 - Գասպարե Սպոնտինի, իտալացի կոմպոզիտոր։Գասպարե Սպոնտինի, իտալացի կոմպոզիտոր։
Սեպտեմբերի 14 - Ֆենիմոր Կուպեր, ամերիկացի վիպասան, արկածային գրականության դասական գրող
Զախարի Ստոյանով, բուլղար գրող, հասարակական գործիչ
Արճեշի գրչության կենտրոն

Արճեշի գրչության կենտրոն, գործել է 13–17-րդ դարերում, Մեծ Հայքի Արճեշ քաղաքում։ Հիշատակվող առաջին գրիչը Ստեփանոսն է։ Սակայն գրչության ծաղկումը կապվում է Սիմեոն Արճիշեցու անվան հետ, որը խոր հետք է թողել ոչ միայն Արճեշի, այլև ողջ Վասպուրականի գրչության՝ հատկապես մանրանկարչության արվեստում։ Նրանից պահպանվել է 5 ձեռագիր, 4-ը՝ Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվ․ Մատենադարանում, մեկը՝ ԱՄՆ-ում (Քյուրդյանի հավաքածու)։ Հիշվում է Գրիգոր Տաուշեցի գրիչը (1287)։ 13-րդ դարի վերջերին և 14-րդ դարի սկզբներին Արճեշում ընդօրինակություններ են կատարել, կազմարարությամբ և մանրանկարչությամբ զբաղվել Աբրահամ, Խաչատուր, Ստեփանոս և Հակոբ գրիչները։ Նրանց գործը շարունակել են աշակերտները։ Հայտնի են Սիմեոնի որդի Դեոսկուրոսը և նրա ընկեր Հովհաննեսը, որոնցից մեզ են հասել երկու մեծ ճաշոց։ Արճեշում գրչությունը առավել զարգացման է հասել 15-րդ դարի․ առաջին կեսին, երբ Մեծոփավանքում սկսել է գործել Գրիգոր Տաթևացու հիմնադրած և Թովմա Մեծոփեցու գըլխավորած բարձր տիպի գրչության դպրոցը։ Արճիշեցի Կարապետ գրիչը հետագայում դարձավ Մեծոփավանքի դպրոցի ուսուցիչ։ Նրան աշակերտել են իր որդիներ Ստեփանոսը, Ազարիան, Մանկասարի որդի Հովհաննեսը, որոնք դպրոցն ավարտելուց հետո վերադարձել են Արճեշ։ Այստեղ էին նաև նույն դպրոցի սաներ Մինասը, կազմարար Հերպերը, Խալիֆան և ուրիշներ, որոնց ջանքերով 15-րդ դարում Արճեշը հռչակվեց որպես հայ գրչության արգասավոր կենտրոն։ Հովհաննես Մանկասարենց գրիչը ընդօրինակել է 132 ձեռագիր, որի մեծ մասը՝ Արճեշում։ Մանկասարենցի դպրոցից հայտնի է 10 աշակերտ, որոնց մի մասը Արճեշում շարունակեց իրենց ուսուցչի գործը։ Արճեշի գրչության կենտրոնից մեզ հասած ձեռագրերից մոտ 40-ը պահվում են Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում։ Մի քանիսի միայն հիշատակություններն են պահպանվել։
Kristall

Kristall (իսկական անուն-ազգանունը՝ հայերեն Քրիստինա Կոչեգարովա, ուկրաիներեն Крiстiна Кочегарова , ռուսերեն Кристина Кочегарова, ապրիլի 19, 2000(2000-04-19), Կիև, Ուկրաինա), ուկրաինացի երգչուհի և հեռուստահաղորդավարուհի։ 2011 թվականին Kristall-ը «World's Beauty Star» խորագիրը կրող երգի համաշխարհային մրցույթում գրան-պրի մրցանակ է նվաճել, նկարահանել է իր առաջին տեսահոկովակը, արժանացել «Ազգի հպարտություն» բարձր պարգևի, հաղթանակ տարել Մանկական Եվրատեսիլ երգի մրցույթի ազգային ընտրական փուլում և իրավունք նվաճել իր երկիրը ներկայացնելու այդ մրցույթի եզրափակիչում։ Նա ներկայացրել է Ուկրաինան "Եվրոպա" (Європа) երգով Մանկական Եվրատեսիլ 2011 երգի մրցույթում, որը տեղի ունեցավ 2011 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Կարեն Դեմիրճյանի անվան Մարզահամերգային Համալիրում (Հայաստան, Երևան) և 42 միավորով գրավել է 11-րդ տեղը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կրիստինա Կոչեգարովայի պաշտոնական կայք Archived 2018-09-28 at the Wayback Machine.
Մանկական Եվրատեսիլի պաշտոնական կայք
Մանկական Եվրատեսիլը ESCKaz կայքում
Մանհեթենյան գիշեր

Մանհեթենյան գիշեր ( անգլ.՝ Manhattan Night), ամերիկյան կրիմինալ դետեկտիվ ֆիլմ։ Նկարահանվել է 2016 թվականին, ռեժիսոր և սցենարի հեղինակն է Բրայան դե Կուբելիսը։ Ֆիլմի սյուժեն հիմնված է Քոլին Հարիսոնի 1996 թվականին գրված «Մանհեթենյան նոկտյուրն» ստեղծագործության վրա։ Ֆիլմի գլխավոր դերակատարներն են Էդրիեն Բրոուդին, Իվոն Ստրահովսկին, Քեմփբել Սքոթը, Լինդա Լեյվինը և Սթիվեն Բերքոֆը։ Ֆիլմը թողարկվել է 2016 թվականի մայիսի 20-ին Լայոնսգեյթ Պրեմիեր կինոստուդիայի կողմից։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները ծավալվում են նյույորքյան օրաթերթերից մեկում աշխատող Փորթեր Ռեն անունով մի սյունակագրի շուրջ։ Փորթերը հանրահայտ լրագրող է, որի նյութերը գրավում են ընթերցողների լայն շրջանակի։ Նա ընդունակ է լսել մարդկանց, իսկ մարդիկ հաճախ կարիք են ունենում զրուցելու հենց իր հետ։ Հայտնի լրագրողի կյանքում տեղի է ունենում լուրջ շրջադարձ, երբ նա մի երեկո աշխատանքից հետո այցելում է հրատարակության ոլորտի խոշոր մագնատ Հոբսի կողմից կազմակերպված մի երեկույթի, որտեղ էլ հանդիպում է վերջերս այրիացած Քերոլայն Քրոուլիին։
Քերոլայնի ամուսինը՝ Սայմոնը, սպանվել էր խորհրդավոր պայմաններում։ Նա հայտնի կինոռեժիսոր էր, որը տեսանկարահումներ կատարելու նպատակով հաճախ էր գիշերներն անհետանում։ Սայմոնի մարմինը հայտնաբերում են ցանկապատված և մեկուսացված մի շենքում, որը մոտ ժամանակներս պետք է քանդեին։ Ոչ ոք չէր հասկանում՝ ինչպես կարող էր նրա դին հայտնվել այնտեղ։
Քերոլայնը Փորթերին հրավիրում է իր տուն՝ ցույց տալու համար իր ամուսնու սպանության հետ կապված ոստիկանության գաղտնի նյութեր։ Նա սպանության հետաքննությունը վստահում է Փորթերին, որը չնայած ամուսնացած էր և ուներ երեխաներ, տրվում է Քերոլայնի գայթակղությանը, և նրանց համագործակցությունը վերաճում է սիրավեպի։
Սայմոնի պահոցում գտնվում են բազմաթիվ տեսագրություններ, սակայն Փորթերի ուշադրությունը գրավում է դրանցից հատկապես մեկը, որը նրա համոզմամբ չաափազանց կարևոր պետք է լիներ պրն․ Հոբսի համար։ Նա տեսանյութը ցույց է մեդիամագնատին, որը բոլորովին վերջերս էր գնել Փորթերի լրատվամիջոցը։
Փորթերի մտադրությունները պարզելով՝ Հոբսը սկսում է սպառնալ նրա ընտանիքին։ Նա ամեն կերպ համոզում է լրագրողին գտնել համապատասխան հիշողության քարտը, քանի որ համոզված է, որ տիկին Քրոուլին այն օգտագործում է իրեն շանտաժի ենթարկելու համար։
Ֆիլմն ուղեկցվում է սեքսի, սպանությունների և շանտաժի տեսարաններով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Manhattan Night, 2016
Թալահասի

Թալահասի (անգլ.՝ Tallahassee), քաղաք ԱՄՆ-ում, Ֆլորիդա նահանգի մայրաքաղաքը և ամենախոշոր բնակավայրը։
Բնակչությունը 2010 թվականի տվյալներով կազմում է 181.377 մարդ։


== Արվեստ և մշակույթ ==


=== Թանգարաններ ===
Թալահասին հայտնի է իր թանգարաններով։ Դրանք են Ֆլորիդայի պետական համալսարանի կերպարվեստի թանգարանը, Թալահասիի թանգարանը, Գուդվորդ թանգարանը, Ֆլորիդայի պատմության թանգարանը, Թալահասիի ավտոմոբիլային թանգարանը։


=== Փառատոններ ===
Դաունթաուն գեթդաուն
Առաջին ուրբաթի փառատոններ Ռեյլռոդ հերապարակում
Հռոմեական ուտելիքի փառատոն
Սպրինգթայմ Թալահասի
Թալահասիի գինու և ուտելիքի փառատոն
Ձմռան փառատոն


== Քույր քաղաքներ ==
 Կրասնոդար (ռուս.՝ Краснодар), Ռուսաստան
 Կոնոնգո (անգլ.՝ Կոնոնգո), Գանա
 Ռամատ ՀաՇառոն (եբրայերեն՝ רָמַת הַשָּׁרוֹן‎), Իսրայել
 Սլայգո (անգլ.՝ Sligo), Իռլանդիա


== Ծանոթագրություններ ==
Համալսարանի առափնյա փողոց (Սանկտ Պետերբուրգ)

Համալսարանի առափնյա փողոց (ռուս.՝ Университетская набережная), Մեծ Նևայի առափնյա փողոցը, որը Բորսայի հրապարակից հասնում է Տրեզինի հրապարակ։


== Պատմություն ==
Սկզբնական շրջանում կոչվում էր Նալիչնայա լինիա (1741-1756). անվանումը բնորոշ էր առաջնային փողոցներին։ 18-րդ դարի կեսերին կոչվել է նաև Նաբերեժնայա լինիա, ինչպես և մյուս գետերի և ջրանցքների առափնյա փողոցները։ Արդյունքում անվանվեց Մեծ առափնյա (ռուս.՝ Большая набережная), Նաբերեժնայա պերսպեկտիվա, Կադետսկայա առափնյա փողոց, Կադետսկայա նաբերեժնայա լինիա։ Այնուհետև երկար ժամանակ փողոցն անվանում չուներ։
Փողոցը ներկայիս անվանումն ստացել է 1887 թվականի ապրիլի 16-ին՝ փողոցի վրա Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի գտնվելու պատճառով։


== Քաղաքային միջավայրի օբյեկտներ ==


== Գրականություն ==
Горбачевич К. С., Хабло Е. П.։ Почему так названы?, 1985, стр․ 389
Городские имена сегодня и вчера, 1997
Горбачевич К. С., Хабло Е. П.։ Почему так названы?, 2002, стр. 32
Исаченко В. Г.։ Зодчие Санкт Петербурга, XIX
Никитенко Г.Ю., Соболь В.Д.։ Василеостровский район, 2002


== Ծանոթագրություններ ==
Անրի Ֆոսիյոն

Անրի Ֆոսիյոն (ֆր.՝ Henri Focillon, սեպտեմբերի 7, 1881(1881-09-07)[…], Դիժոն, Կոտ դ’Օր, Ֆրանսիա - մարտի 3, 1943(1943-03-03)[…], Նյու Հեյվեն, Կոնեկտիկուտ, ԱՄՆ), ֆրանսիացի արվեստաբան։
Ծնվել է Դիժոն քաղաքում փորագրիչ Լուի Վիկտոր Ֆոսիյոնի ընտանիքում։ Ֆոսիյոնը բանասիրություն է ուսանում Փարիզի Էկոլ Նորմալ Սյուպերիոր հաստատությունում, այնուհետև Բուրժ և Շարտր քաղաքներում, իսկ 1913 թ.-ից, շուրջ տասը տարի, աշխատում է որպես Լիոնի պատկերասրահի տնօրեն և միաժամանակ դասավանդում է արվեստի պատմություն։
Նրա առաջին ուսումնասիրությունները նվիրված են դասական արվեստին, մասնավորապես արձանագրություններին («Աֆրիկայի լատիներեն արձանագրությունները», 1904 թ.)։ Նա աշխատություններ է գրել Բենվենուտո Չելլինիի, Պիեռո դելլա Ֆրանչեսկայի, Կալլոյի, Ալբրեխտ Դյուրերի, Ռեմբրանդտի, Տիեպոլոյի մասին։ Հետագայում Ֆոսիյոնը իր ուշադրությունը բևեռում է Արևելքի արվեստին («Հոկուսայ», 1914 թ., «Բուդդհայական արվեստ», 1921 թ.)։ Նրան հատկապես հետաքրքրում են արևելյան և արևմտյան արվեստների կապերը։ Այս բոլոր աշխատությունները, որոնց կոնցեպտուալ հիմնավորումը պետք է դառնար «Ձևերի կյանքը», կազմում են միաձույլ և ամբողջական տեսություն։
1918 թ.-ին Ֆոսիյոնը Փարիզի համալսարանում պաշտպանում է իր դոկտորական թեզը Պիրանզիի մասին, որը տպագրվել է նույն թվականին, 1930 թ.-ին՝ «Էստամպի վերպետները» աշխատությունները։ 1924 թ.-ին ստանում է պրոֆեսորի կոչում և դասավանդում Սորբոնի համալսարանում միջնադարյան հնագիտություն՝ ստանձնելով նախկինում Էմիլ Մալի ղեկավարած այդ հռչակավոր ամբիոնը։ 1925 թ.-ին դառնում է նույն համալսարանի նորաստեղծ Միջին դարերի արվեստի պատմության ինստիտուտի պրոֆեսոր, որտեղ կրթում է ֆրանսիացի գիտնականների մի ամբողջ սերունդ։
1931 թ.-ին Ֆոսիյոնը Պոլ Վալերիի հետ ներկայացնում է Ֆրանսիան Ազգերի Լիգայի գրականության և արվեստի մշտական կոմիտեում։ 1938 թ.-ին նա որպես արվեստի պատմության պրոֆեսոր դասավանդում է նաև Կոլլեժ դը Ֆրանսում։ Լույս է տեսնում Ֆոսիյոնի թերևս ամենահայտնի գիրքը՝ «Արևմուտքի արվեստը» (1937 թ.), որում հեղինակը հետազոտում է ռոմանական և գոթական ոճերի զարգացման պատմությունը։ Այս ծավալուն աշխատությունների հետ մեկտեղ Ֆոսիյոնը գրում է նաև բազմաթիվ հոդվածներ, գրախոսականներ, քննադատություններ արվեստի և գրականության ամենատարբեր հարցերի շուրջ։ 1938 թ.-ի հոկտեմբերին նա տեղափոխվում է Յեյլի համալսարան (Նյու Հեյվեն)։ 1940 թ.-ին դառնում է Վաշինգտոնի Դումբարտոն Օուքս հետազոտական կենտրոնի առաջին թղթակից անդամ գիտնականը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը խոչընդոտում է Ֆրանսիա վերադառնալուն, և նա մնում է ԱՄՆ-ում, որը դառնում է Ֆոսիյոնի երկրորդ հայրենիքը։ Այստեղ էլ կնքում է մահկանացուն։


== Աղբյուրներ ==
Տուրունովոժ

Տուրունովոժ (ռուս.՝ Туруновож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լոիմ գետի աջ ափին՝ 10 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 18 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000076486
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007648
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Պիրազա-Կարաօղլան

Պիրազա-Կարաօղլան, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Արեշի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 395 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պայու դեժ

Պայու դեժ (ռուս.՝ Паю-деж), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Թափվում է Վերին Օնիգմա-Օնիգմա լիճ֊։ Գետի երկարությունը 18 կմ է, ավազանի տարածքը 99,9 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ստորին Վիգ գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020001312102000006444
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000644
Ավազանի կոդը - 02.02.00.013
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Արամ Ամիրբեկյան

Գրիգոր Ամիրբեկյան (ավելի հայտնի ինչպես Արամ Ամիրբեկյան, հունվարի 12, 1891(1891-01-12), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 27, 1971(1971-01-27), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կինոդերասան։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1964)։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում, 1912-1915 թվականներին՝ Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայում, 1921-1922 թվականներին՝ Մոսկվայի հայկական դրամատիկական ստուդիայում։ Աշխատել է Կիրովականի, Լենինականի, Թբիլիսիի թատրոններում։ Դորի Ամիրբեկյանի եղբայրը։


== Խաղացած դերերը կինոյում ==
1926 - Զարե - գրագիր
1926 - Շոր և Շորշոր - Շորշոր
1927 - Ղուլը - Սարգիս
1929 - Կոլխոզային գարուն - ագիտատոր
1929 - Գողը (Գյուտ հափշտակողը) - տնօրեն
1930 - Կիմը հերթապահ - դռնապան
1930 - Սև թևի տակ - հոգևորական
1931 - Մեքսիկական դիպլոմատներ - Արամ
1932 - Անբանը - բանվոր
1932 - Քրդեր-եզդիներ - ռեժիսորի օգնական
1934 - Գիքոր - Բագո
1940 - Քաջ Նազար - Ոսկան
1941 - Արյան դեմ արյուն - տնօրեն
1941 - Հրդեհն անտառում - տնօրեն
1943 - Գվարդիականի կինը - կառապան
1947 - Անահիտ - զինվոր
1949 - Արարատյան հովիտի աղջիկը - Մինաս
1959 - 01-99 - գնորդ


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Արամ Ամիրբեկյանը «Հայկական կինո» կայքում
Հանս Ռայխենբախ

Հանս Ռայխենբախ (սեպտեմբերի 26, 1891(1891-09-26)[…], Համբուրգ, Գերմանական կայսրություն - ապրիլի 9, 1953(1953-04-09)[…], Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), գերմանացի փիլիսոփա և տրամաբան։ 1926-1933 թվականներին՝ Բեռլինի համալսարանի պրոֆեսոր, 1933 թվականին, ֆաշիզմի իշխանության գլուխ անցնելուց հետո, վտարանդվել է, 1933-1938 թվականներին՝ Ստամբուլի, 1938-1953 թվականներին՝ Կալիֆոռնիայի համալսարանների պրոֆեսոր։ 20-ական թվականներին Հանս Ռայխենբախ մասնակցել է նեոպոզիաիվիզմի օջախներից մեկի՝ Բեռլինի գիտական փիլիսոփայության ընկերության հիմնադրմանը, նրա «Erkenntniss» պարբերական հանդեսի ստեղծմանը։ Լինելով ֆիզիկայի փիլ. հարցերի գիտակ՝ Հանս Ռայխենբախ ներկայացնում էր նեոպոզիտիվիզմի ֆիզիկալիստական թևը, որը «դիտարկվող ֆիզիկական օբյեկտների լեզուն» համարում էր առավել հարմարված գիտական օբյեկտիվ նկարագրության համար։ Հանս Ռայխենբախ քննադատել է ռացիոնալիզմը, նկատի ունենալով այն ուսմունքները, որոնք հավատում են օբյեկտիվ խստիվ պատճառականությանը և, համապատասխանաբար, ճշմարտության հասնելու բանականության կարողությանը։ Մինչդեռ, ըստ Հանս Ռայխենբախի, բնության օրինաչափությանը և ճանաչողությանն առավել համապատասխանում է հավանականային տրամաբանությունը, որը նա մշակել է որպես մաթեմատիկական հավանականությունների տեսության ձևական աքսիոմատիկայի տրամաբանական մեկնաբանություն։ Նույն հիմքով Հանս Ռայխենբախ մշակել է բազմարժեք տրամաբանության համակարգ՝ հարմարեցված քվանտային մեխանիկայի տեսության շարադրման կարիքներին։ Հանս Ռայխենբախ զբաղվել է նաև գիտության օրենքների (նոմոլոգիական ասույթների) տրամաբանական վերլուծությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Չնվաճվածները (ֆիլմ)

«Չնվաճվածները» (ռուս.՝ «Непокорённые»), գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է  Մարկ Դոնսկոյը Կիևի կինոստուդիայում 1945 թվականին։
Ֆիլմը նկարահանվել է Բորիս Գորբատովի համանուն վիպակի հիման վրա, իսկ Գորբատովը եղել է սցենարի համահեղինակը։
Ֆիլմը քննադատների մրցանակ է ստացել Վենետիկի միջազգային կինոփառատոնում 1946 թվականին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում Դոնբասում Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին։
Տարաս Յացենկոն (Ամվրոսի Բուչմա) ծեր բանվոր է։ Նա չի կարող տարհանվել փոքրիկ թոռնուհու հիվանդության պատճառով։ Նրա ընտանիքը մասնակցում է ընդհատակյա պայքարին։ Գերմանացիները Տարասին ստիպում են վերականգնել գործարանը, բայց նա սաբոտաժ է անում։
Երբ գերմանացիները որոշում են ոչնչացնել քաղաքի հրեաներին, բժիշկը (Վենիամին Զուսկին) թաքցնում է իր թոռնուհուն Տարասի մոտ։ Ստուգման ժամանակ նրան գտնում են, բայց Տարասի մոտից հեռանալուց հետո պոլիցայ Վասիլյոկն սպանում է էսէսականներին և նրան նորից թաքցնում ընդհատակայինների մոտ (ինչի մասին Տարասը չգիտի)։
Ընդհատակայինները շարունակում են պայքարը, բայց վերջին օրերին նահանջից առաջ գերմանացիներին հաջողվում է բռնել Նաստյային։


== Դերերում ==
Ամվրոսի Բուչմա – Տարաս Յացենկո
Վենիամին Զուսկին – Արոն Դավիդովիչ, ծեր բժիշկ
Լիդիա Կարտաշովա – Եֆրոսինյա
Դանիիլ Սագալ – Ստեպան Յացենկո
Եվգենի Պոնոմարենկո – Անդրեյ Պրոկենկո
Վերա Սլավինա – Նաստյա
Մ. Սամոսվատ – Անտոնինա
Նիկոլայ Զիմովեց – Վասիլյոկ
Միխայիլ Տրոյանովսկի – Նազար Իվանովիչ Օմելչենկո
Իվան Կոնոնենկո-Կոզելսկի – Մաքսիմ
Եկատերինա Օսմյալովսկայա – Վալյա
Ալեքսեյ Վատուլյա – Իգնատ Նեսոգլասնի 
Անտոն Դունայսկի – Պանաս
Գրիգորի Դոլգով – Պետուշկին
Սամուիլ Ստոլերման – Արտիստ
Միխայիլ Վիսոցկի – գերմանացի ինժեներ
Վիկտոր Խալատով  – գերմանական պարետ
Հանս Կլերինգ – գերմանացի լեյտենանտ
Դմիտրի Կապկա – Զուբատով, դարբին
Յունոնա Յակովչենկո – Մարիյկա
Վադիմ Զակուրենկո – Լյոնկա
Լյուդա Լիզենգևիչ – Արոնի թոռնուհին
Սերգեյ Տրոիցկի – ավագ ոստիկան
Ալեքսանդրա Դենիսովա – կոլտնտեսուհի


== Նկարահանող  խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Մարկ Դոնսկոյ, Բորիս Գորբատով
Ռեժիսոր՝ Մարկ Դոնսկոյ
Կոմպոզիտոր՝ Լև Շվարց


== Ծանոթագրություններ ==
Դոլգինիչի

Դոլգինիչի (ուկրաիներեն՝ Довгиничі), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոլգինիչի գյուղում բնակվում էր 81 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,334 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 242,51 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լուսինա Հագման

Լուսինա Հագման (Lucina Hagman, հունիսի 5, 1853(1853-06-05), Kälviä, Կենտրոնական Օստրոբոտնիա, Western and Central Finland Regional State Administrative Agency, Ֆինլանդիա - սեպտեմբերի 6, 1946(1946-09-06), Հելսինկի, Ֆինլանդիա), վաղ ֆինն ֆեմինիստ, և առաջին կին պատգամավորը աշխարհում՝ շնորհիվ 1907 թվականի Ֆինլանդիայի խորհրդարանական ընտրությունների։


== Կյանք և կարիերա ==
Հագմանը ոստիկանապետ Նիլս Յոհան Էրիկ Հագմանի և Մարգարեթա Սոֆյա Նորդմանի դուստրն էր։ Նա դաստիարակ Սոֆյա Հագմանի և գրող Տայչո Հագմանի քույրն էր։ Ուսուցիչ է եղել, և Յան Սիբելիուսը հայտնի անձանցից էր, ով սովորել է նրա դպրոցում։ Ակտիվ է եղել կանանց հետ կապված հարցերում՝ աշխատելով խորհրդարանում 1907–1917 թվականներին։ 1907 թվականին ընտրված 200 պատգամավորներից ընդամենը 19-ն էին կին։ Հաջողակ կանանց թվում էին Հագմանը, Միինա Սիլանպին, Աննի Հուոտարին, Հիլյա Պարսսինենը, Հեեդվիգ Գեբհարդը, Իդա Ալլեն, Միմմի Կաներվոն, Էվելինա Ալա–Կուլջուն, Հիլդա Կիկիկոսին, Լիսի Կիվիոժան, Սանդրա Լեհտինեն, Դագմար Նեովիուսը, Մարիա Ռաունիոն, Ալեքսանդրա Գրիպենբերգ, Լիդա Վեմելպուն, Մարիա Լեյնը, Ջենի Նուտիոն և Հիլմա Ռոզենենը։ 
Հիմնդարել է նաև «Մարթա կազմակերպությունը», աշխատել է որպես առաջին նախագահ Ֆինն ֆեմինիստների լիգայում և ակտիվորեն մասնակցում էր խաղաղության կողմնակիցների շարժմանը։ Նաև գրել է Ֆրեդրիկա Բրեմերի կենսագրությունը ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեր հայրերի հողը

Մեր հայրերի հողը (վրաց.՝ მშობლიურო ჩემო მიწავ), 1979 թվականին «Վրացֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներն են։ Ծեր Բետկիլը, որ լեռնային Սվանեթի գյուղերից մեկի բնակիչ է, որդուն ռազմաճակատ ուղարկելուց հետո գնում է սարերը, որ հասցնի հեռու տանել կոլխոզի նախիրը, մինչ կգան գերմանացիները։ Լեռներում նա հանդիպում է Լաշային՝ սովետական համազգեստով գերմանական լրտեսին։ Վերջինս վրացերեն սովորել է իր հորից, ով Գերմանիա էր մեկնել գաղթականների առաջին խմբերի հետ։ Երկար զրույցի ընթացքում Լաշան համակրանքով է լցվում դեպի ծեր Բետկիլը, և երբ անսպասելիորեն հարձակվում են գերմանացիները, երիտասարդը կանգնում է Բետկիլի կողքին՝ նրա հետ միասին պաշտպանելու վրացական հողը։


== Դերերում ==
Գիուլի Ճոխոնելիձե
Զուրաբ Ղիփշիձե
Լիա Կապանիձե
Կոտե Դաուշվիլի
Գեորգի Մաչաիձե
Մզիա Արաբուլի
Քեթևան Կիկնաձե
Թամարա Սխիրտլաձե
Մ. Միկաշաիձե
Մ. Գորդելաձե


== Նկարահանող անձնակազմ ==
Ռեժիսորներ՝ Գիգա Լորթքիփանիձե, Գիուլի Ճոխոնելիձե
Սցենարի հեղինակներ՝ Ինգա Գարուչավա, Պյոտր Խոտյանովսկի
Կոմպոզիտոր՝ Գիա Կանչելի
Օպերատոր՝ Աբեսալոմ Մայսուրաձե
Նկարիչ՝ Շոթա Գոգոլաձե


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Մեր հայրերի հողը» ֆիլմը kino-teatr.ru կայքում
http://mediateka.km.ru/cinema_2001/Encyclop.asp?Topic=topic_segida_f2654(չաշխատող հղում)
Առնջիկ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Առնջիկ (այլ կիրառումներ)Առնջիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սպարկերտի գավառակում։
1909 թվականին ուներ 20 տուն հայ բնակիչ։
Ըստ Աղթամարի Խաչատուր կաթողիկոսի Առնջիկը թուրքերի կողմից հարձակման, կողոպուտի և ավերվածության է ենթարկվել 1895 թվականին։ Թուրքերի բարբարոսության պատճառով զոհվել է 12 մարդ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տուրբասլի

Տուրբասլի (ռուս.՝ Турбаслы, բաշկիրերեն՝ Турбаҫлы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 399 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կնյագինովկա

Կնյագինովկա (ռուս.՝ Княгиновка), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Դալնեկոնստանտինովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բուսարինա

Բուսարինա (ռուս.՝ Бусарина), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պուկշենգա գետի աջ ափին՝ 115 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  03020300412103000034352
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  103003435
Ավազանի կոդը -  03.02.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Գոբդի

Գոբդի , Գոբդե, Գոբդիե, ճանապարհային կայան Մեծ Հայքում։ Նշանավորված է Պևտինգերյան քարտեզում՝ Արտաշատ-Պարեսակա ուղեգծի վրա։ Եվրոպական ուսումնասիրողներից ոմանք նույնացնում են Պարսկահայքի Խոյ քաղաքի հետ։ Քարտեզի Անանուն Ռավեննացու օրինակում՝ Գոբդիե։ Կոնրադ Միլլերի կարծիքով անվան ուղիղ ընթերցումը կարող է եղած լինել Գոբաի շ, իսկ Մարկվարտի կարծիքով՝ Գոբդե։


== Ծանոթագրություններ ==