Հրանտ Հակոբյան (փիլիսոփա)

Հրանտ Խաչատուրի Հակոբյան (դեկտեմբերի 17, 1927(1927-12-17), Սարուխան, Նոր Բայազետի գավառ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 23, 2011(2011-11-23), Երևան, Հայաստան), հայ փիլիսոփա։ Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր (1989), պրոֆեսոր (1989)։ ՀՀ վաստակավոր մանկավարժ (2010)։ Քեմբրիջի միջազգային կենսագրությունների կենտրոնի կողմից ճանաչվել է «21-րդ դարի նշանավոր մտավորականներից» մեկը։ Գավառի պետական համալսարանի հիմնադիր-ռեկտոր։ Գավառի պատվավոր քաղաքացի։


== Կենսագրություն ==
Հրանտ Հակոբյանը ծնվել է 1927 թվականի դեկտեմբերի 17-ին, Սարուխան գյուղում։ 1946-1948 թվականներին սովորել և ավարտել է Կամոյի մանկավարժական տեխնիկումը։ 1950 թվականին ավարտել է Հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետի հեռակա բաժինը, 1955 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետի հեռակա բաժինը (էքստեռն)։ 1950-1954 թվականներին որպես ուսուցիչ աշխատել է Բասարգեչարի շրջանի (այժմ` Վարդենիսի), ապա Կամոյի շրջանի Կարմիր գյուղի, Բատիկյանի (այժմ` Գանձակ գյուղի) դպրոցներում, այնուհետև նշանակվել Գեղարքունիք գյուղի դպրոցի ուսմասվար։ 1944-1946 թվականներին աշխատել է գյուղի կոլտնտեսությունում։ 1956 թվականին եղել է Սարուխանի միջնակարգ դպրոցի տնօրեն, 1962 թվականին՝ Կամոյի կուսշրջկոմի ագիտացիայի ու պրոպագանդայի բաժնի վարիչ։ 1964-1985 թվականներին եղել է  Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի դասախոս, 1985-2003 թվականներին՝ ԵՊՀ ամբիոնի վարիչ, 1993 թվականից՝ Գավառի պետական համալսարանի հիմնադիր-ռեկտոր։ 2006 թվականից՝ ԳՊՀ խորհրդի նախագահ։
Աշխատությունները վերաբերում են Րաֆֆու փիլիսոփայական հայացքների վերլուծությանը։ Նրա նախաձեռնությամբ և ակտիվ մասնակցությամբ ԵՊՀ գիտական խորհուրդը վերանայել է ուսումնական պլանները և ԵՊՀ-ում սկսումել են դասավանդել ոչ թե աթեիզմի տեսություն, այլ «Կրոնների պատմություն և տեսություն» առարկան։ Հրանտ Հակոբյանը գործուն մասնակցություն է ունեցել ԵՊՀ աստվածաբանության ֆակուլտետի բացմանը և ֆակուլտետում շուրջ մեկ տասնամյակ ղեկավարել է Կրոնագիտության ամբիոնը։ Հեղինակ է մեկ տասնյակ մենագրությունների ու գրքերի, ավելի քան 100 գիտական ու հրապարակախոսական հոդվածների։
Հրանտ Հակոբյանն առաջնորցվել է «Գործն է անմահ» կարգախոսով։


== Մահ ==
Հրանտ Հակոբյանը մահացել է 2011 թվականի նոյեմբերի 23-ին, Երևանում։ Թաղված է Գեղարքունիքի մարզի Սարուխան գյուղում։


== Հիշատակ ==
2018 թվականին Երևանի պետական համալսարանի Աստվածաբանության ֆակուլտետում տեղադրվել է  Հրանտ Հակոբյանի կիսանդրին և նրա անունով լսարան է անվանակոչվել։


== Պարգևներ ==
«ԽՍՀՄ աշխատանքի վետերան» մեդալ (1987)։
ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության ոսկե մեդալ։
Երևանի պետական համալսարանի ոսկե մեդալ։
Մեծ մարդասեր Ֆրիտյոֆ Նանսենի անվան ոսկե մեդալ։
Քեմբրիջի միջազգային կենսագրությունների կենտրոնի հուշամեդալ ( 2008)։
ՀՀ Նախագահի հրամանագրով ստացել է Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր մանկավարժի կոչում (2010)։
Քեմբրիջի միջազգային կենսագրությունների կենտրոնի կողմից ճանաչվել է «21-րդ դարի նշանավոր մտավորականներից» մեկը։
Գավառի պատվավոր քաղաքացի։


== Երկեր ==
Րաֆֆու պայքարը ֆեոդալիզմի հոգևոր ճնշման դեմ, Երևան, 1967։
Актуальные задачи атеистического воспитания молодежи в свете решений XXVII сьезда КПСС и январьского (1987 г.) пленума ЦК КПСС, Закавказская научно-практическая конференция, т. л. (Под общ. ред. Г. Х. Акопяна).
Հայ աթեիստական մտքի պատմությունից (Րաֆֆի), 1983, տիտղթ. (Հ. Հակոբյան)։
Հասարակական հոգեբանության փոփոխությունների արտացոլումը ժամանականկից հայ արձակում։ Երևան։ Գիտելիք, 1984։
Աթեիստական դաստիարակության մի քանի հարցեր։ Երևան։ Հայաստան, 1988։
Հայ հեղափոխական դեմոկրատների փիլիսոփայական հայացքները, Երևան, 1989։
Եղեռնի դատապարտումը Րաֆֆու երկերում, Երևան, 1999։
Էջեր Գավառի պետական համալսարանի հիմնադրման պատմությունից, 2003, տիտղթ. (Հակոբյան Հրանտ)։
Քրիստոնեական բարոյականության առանձնահատկություններ, 2004, տիտղթ. (խմբ.՝ Հ. Խ. Հակոբյան)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հրանտ Հակոբյանը՝ հավերժի ճամփորդ