Բոլոր դռների բանալին (ֆիլմ)

«Բոլոր դռների բանալին» (անգլ.՝ The Skeleton Key), բրիտանացի ռեժիսոր Իեն Սոֆթլիի ամերիկյան միստիկ թրիլլերը։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2005 թվականի հուլիսի 29-ին։


== Սյուժե ==
20-ամյա Քերոլայնն աշխատանքի է ընդունվում որպես բուժքույր, որպեսզի հոգ տանի կաթվածահար և համր ծեր Բենին։ Վերջինս ինսուլտ է ստացել, և մեկ ամսից քիչ ժամանակ է մնացել ապրելու։ Նրա կինը՝ Վայոլեթը, Քերոլայնին է հանձնում երեսուն սենյակ ունեցող տան բոլոր դռները բացող բանալին։ Շուտով Քերոլայնը հայտնաբերում է, որ ձեղնահարկի սենյակներից մեկն այդ բանալիով չի բացվում։
Վայոլեթը պատմում է այդ տան պատմությունը․ իննսուն տարի առաջ այն պատկանում էր բանկիրին։ Սենյակում ապրել է սևամորթ ծառաների ամուսնական զույգը՝ Հայր Ջասթիֆայը և Մայր Սեսիլը, որոնք զբաղվել են հուդուով։ Մի օր բանկիրը խնջույք է կազմակերպում բանկի հոբելյանի առթիվ, և հանդիսության ժամանակ հյուրերը ձեղնահարկում հայտնաբերում են բանկիրի և Հայր Ջասթիֆայի ու Մայր Սեսիլի երեխաներին՝ որոշակի ծիսակատարություն անցկացնելիս։ Վրդովված հյուրերը անհրաժեշտ են համարում նրանց Լինչի դատաստանի ենթարկել։ Այս դեպքերից հետո բանկիրն ու նրա կինը մահանում են խորհրդավոր պայմաններում (ինչը մեկնաբանվել է որպես կախարդի մահացող անեծք)։ Բանկիրի երեխաները՝ քույր և եղբայր, մնում և ապրում են այդ տանը՝ 1960-ական թվականներին վաճառելով այն Բենին ու Վայոլեթին։
Ավելի ուշ Քերոլայնն իմանում է, որ մահից առաջ Հայր Ջասթիֆայնն աշխատել է այն կախարդանքի վրա, որը երկարացնում է մի մարդու կյանքը՝ կրճատելով մյուսինը։ Նա սկսում է հավատալ կախարդական հուդուի գործողությանը, որի առանձնահատկությունն այն է, որ նա, ով չի հավատում կախարդությանը, անխոցելի է նրա համար։
Քերոլայնը նկատում է, որ կաթվածահար Բենը ձգտում է ամբողջ ուժով դուրս գալ տնից` ճանկռոտում է սավանը՝ օգնություն խնդրելով, փորձում սողալ (ինչը, ի դեպ, կասեցվում է նրա կնոջ կողմից)։ Քերոլայնը եզրակացնում է, որ Վայոլեթն օգտագործել է Բենի դեմ կախարդանքը, որպեսզի իր կյանքը երկարացնի՝ նրա կյանքի հաշվին։ Քերոլայնն աջակցություն է փնտրում երիտասարդ իրավաբան Լյուքի մոտ, որը զբաղվում է տարեց զույգի կտակով։
Իրադարձությունների շղթան հանգեցնում է նրան, որ Քերոլայնը, փախչելով ծիսական սենյակում գտնվող ձեղնահարկից, Վայոլեթից և Լյուքից (որոնք դառնում են նրա հանցակիցը), ուրվագծում է իր շուրջը պաշտպանական կախարդական շրջան։ Բայց Վայոլեթը հայտնում է, որ նրանք սպասում էին, թե երբ Քերոլայնն ինքը պետք է հավատա հուդուին, որպեսզի կախարդությունը սկսի գործել։ Բացի այդ, ըստ Վայոլեթի՝ այդ շրջանն ամենևին էլ պաշտպանական չէ, այլ ծիսակատարության անհրաժեշտ մասն է։ Դրանից հետո Վայոլեթն անցնում է ծիսակատարությանը՝ կարդալով կախարդանքը, նա հրում է Քերոլային դեպի հայելին, որում արտացոլվում է Մայր Սեսիլի պատկերը։ Երբ ծիսակատարության մասնակիցները ուշքի են գալիս, բացահայտվում է դրա իրական էությունը, այն է՝ մարմինների փոխանակումը։
Պարզվում է՝ այս ամբողջ ընթացքում Վայոլեթի մարմնի մեջ ապրել է Մայր Սեսիլի հոգին, իսկ Լյուքի մարմնում՝ Ջասթիֆայի հոգին։ Անդամալույծ ու համր Վայոլեթը (որում այժմ ապրում է Քերոլայնի հոգին) և Բենան (որում ֆիլմի ընթացքում տանջվում էր իսկական Լյուքի հոգին) մահանում են հիվանդանոցում։ Ըստ «իրենց» կտակի՝ տունն անցնում է Քերոլայնին (որտեղ այժմ ապրում է Մայր Սեսիլի հոգին)։
Վերջում պարզ է դառնում, որ Հայր Ջասթիֆային հաջողվել է գործնականում կիրառել իր կախարդանքը, և այդ ողբերգական օրը նա ու Մայր Սեսիլը փոխել են իրենց մարմինները բանկիրի երեխաների մարմինների հետ։ Իրականում բանկիրն ինքնադատաստանի է ենթարկել իր սեփական երեխաներին։ Այնուհետև 1960-ական թվականներին, երբ ծերանում են, կախարդանքը տեղափոխվում է երիտասարդ Բենի և Վայոլեթի մարմիններ, իսկ այժմ Քերոլայնի և Լյուքի մարմիններում են։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմի պաշտոնական կայք Archived 2015-02-13 at the Wayback Machine. (անգլ.)