Հրանտ Ալեքսանյան

Հրանտ Ալեքսանյան (ծնվ. 1961, հուլիսի 5, գ. Սոս, Մարտունու շրջան, ԼՂՀ), հայ բանաստեղծ, դրամատուրգ, թարգմանիչ, խմբագիր, բանասիրական գիտությունների թեկնածու, «Ոգի-Նաիրի» գեղարվեստի կենտրոնի հիմնադիր-տնօրեն (1998-ից), «Գեղarm» հանդեսի հիմնադիր-խմբագիր (2002-ից)։


== Կենսագրություն ==
1978 թվականին ոսկե մեդալով ավարտել է Սոս գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ Ապա  Երեւանում ստացել է բարձրագույն տեխնիկական կրթություն։
1983 թվից զբաղվում է գերազանցապես գրական-լրագրողական եւ հրատարակչական գործունեությամբ։
1984-1996թթ.՝ ավագ խմբագիր ԼՂՀ հեռուստառադիոընկերությունում։
1994 թվականի հունվարից ծառայել է ԼՂՀ ՊԲ ուսումնական գնդում՝ որպես սպա։
1996-1998թթ.՝ ԼՂՀ ՊԲ «Մարտիկ» պաշտոնաթերթի գլխավոր խմբագիր։
1998-2000թթ.՝ ԼՂՀ ՊԲ «Արցախի արիներ» կազմակերպության պետի տեղակալ։
2000-2005թթ.՝ «Ազատություն» միջազգային ռադիոկայանի թղթակից Արցախում։
2006-2007թթ.՝ «Ակունք» թերթի գլխավոր խմբագիր։
2007-2014թթ.՝ ԼՂՀ կառավարության տեղեկատվության եւ հասարակայնության հետ կապերի վարչության պետ։
2014-2017թթ.՝ ԼՂՀ վարչապետի խորհրդական։
Հիմնադրել եւ ղեկավարում է «Ոգի-Նաիրի» գեղարվեստի կենտրոնը 1998-ից /Ստեփանակերտ/ եւ Գրքի ու թարգմանության ինստիտուտը /Երեւան, 2017/:
«Գեղarm» գրական-թարգմանական հանդեսի հիմնադիր-խմբագիրն է։
Բանաստեղծական 16 եւ լրագրագիտական 1 գրքի հեղինակ է։
Տասնյակ թատերախաղերի, էսսեների եւ հրապարակախոսական բազմաթիվ հոդվածների հեղինակ է։
Հ.Ալեքսանյանի ստեղծագործությունները թարգմանաբար լույս են տեսել ռուսերեն, անգլերեն, պարսկերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, սերբերեն, չինարեն, ուկրաիներեն, բուլղարերեն, իսպաներեն, ռումիներեն եւ լեհերեն։
Ծավալուն թարգմանություններ է կատարել համաշխարհային պոեզիայից։
Հեղինակել է պոեզիայի դեկորային-թատերական ցուցահանդեսներ։
Հայաստանի գրողների միության` Դ. Վարուժանի անվան մրցանակի դափնեկիր/1996/: Արժանացել է նաեւ տեղական ու միջազգային գրական այլ մրցանակների։
Մասնակցել է Ստրուգայի/Մակեդոնիա/, Պոզնանի եւ Վարշավայի/Լեհաստան/, Երեւանի/Հայաստան/, Ստեփանակերտի/Արցախ/, Ցինհայի եւ Չենդուի/Չինաստան/, Մեդելինի/Կոլումբիա/ պոեզիայի միջազգային փառատոներին եւ թարգմանչական հեղինակավոր մի շարք համաժողովների Մոսկվայում եւ Պեկինում։
Իրագործում է հրատարակչական նախագծեր։
Բանասիրական գիտությունների թեկնածու Է։
Ապրում է Ստեփանակերտում եւ Երեւանում։


== Մատենագիտություն ==


=== Գրքեր ===
ՀԵՂԻՆԱԿԱՅԻՆ
«Կենսադաշտ» - 1989, Երեւան
«Ամառն Ամարասում» - մանկական, 1990, Երեւան
«Խրախճանք» - 1991, Ստեփանակերտ
«Վարդի խռովություն» - 1994, Ստեփանակերտ
«Անկման սիմետրիան» - 1996, Երեւան
«Խորանարդներ նորին գերազանցությանը» - 1997, Ստեփանակերտ
«Եզրային ասացումներ» - 1998, Թեհրան
«Լիալուսնի սարկոֆագ» -  2000, Բեյրութ
«Պայմանաասքեր haM  ինտերգրքից» - 2003, Ստեփանակերտ
«Բանի բարիտոնը։ Երկրի բարիտոնը» - 2007, Ստեփանակերտ
«Որպես մի դարձող Բանազավր» - 2011, Ստեփանակերտ
«Չճանաչված երկրի լրատվությունը» /գիտական մենագրություն/ - 2011, Ստեփանակերտ
«…Շառաչը Մայրաշխարհի» - 2012, Ստեփանակերտ
«Չի տեղավորվում թախիծս ոչ մի երկնքում» - /հայերեն-անգլերեն երկլեզվյա ժողովածու/ - 2012, Ստեփանակերտ
«Երկինք Նաիրի» - 2013, Ստեփանակերտ
«Ոգու մատրիցա. շաղկապներ ասացման հուներից» - 2014, Ստեփանակերտ
«Ոսկրե երկնքի տակ» - 2017, Ստեփանակերտ
«Страна словозавра» - 2019, Москва,
«Армэнски элегии» - 2020, Сараево,
ԹԱՐԳՄԱՆԱԿԱՆ ԳՐՔԵՐ
Իոսիֆ ԲՐՈԴՍԿԻ. «Տեղատարափի շաչյունը» /Ն.Աթաբեկյանի, Ա.Եփրեմյանի, Շ.Մկրտչյանի հետ համահեղինակությամբ/ - 2011, Ստեփանակերտ
«Սիրիուսի սրնգահարները»/Ն. Գումիլյով, Վ. Խլեբնիկով, Վ. Խոդասեւիչ/ - 2012, Ստեփանակերտ
Հենրիխ ՍԱՊԳԻՐ. «Զուգահեռ մարդը» - 2014, Ստեփանակերտ
Ռուս կոնցեպտուալ պոեզիա /Դ.Պրիգով, Վ.Նեկրասով, Լ.Ռուբինշտեյն/- 2014, Ստեփանակերտ
Կամուրջների խռովությունը. Մետամետաֆորիստներ /Կ.Կեդրով, Ե.Կացյուբա, Ա.Պարշչիկով, Ա.Երյոմենկո, Ի.Ժդանով/- 2015, Ստեփանակերտ
Արդի ռուսական վերլիբռ /անթոլոգիա, 22 հեղինակ/ - 2015, Ստեփանակերտ
Ռուս մինիմալիստներ /անթոլոգիա, 21 հեղինակ/ - 2016, Ստեփանակերտ
Չժու Ցզի-յան. «Երազ ծովի մասին» - 2016, Ստեփանակերտ


== Պարգևներ ==
ՀԳՄ Դ. Վարուժանի անվան մրցանակ։


== Ծանոթագրություններ ==