armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ուգլիչ

Ուգլիչ (ռուս.՝ У́глич), քաղաք Ռուսաստանի եվրոպական մասի կենտրոնական հատվածում՝ Յարոսլավլի մարզում, որի կազմի մեջ մտնող նույնանուն շրջանի և նույնանուն համայնքի վարչական կենտրոնն է։ XIII—XVI դարերում եղել է Ուգլիչյան իշխանության կենտրոնը։ Ներկայումս ունի մարզային նշանակության քաղաքի կարգավիճակ։ Ուգլիչի մունիցիպալ շրջանի կազմում ձևավորում է քաղաքային բնակավայրի կարգավիճակով օժտված, Ուգլիչ անվանումը կրող մունիցպալ կազմավորումը։  
Ընկած է Վոլգա գետի, Ուգլիչյան ջրամբարի ափերին, Մոսկվայից մոտավորապես 200 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևելք և Յարոսլավլից 97 կիլոմետր դեպի արևմուտք։ Ռուսաստանյան հանրահայտ «Ոսկե օղակ»-ի («Золотое кольцо России») զբոսաշրջային կենտրոններից մեկն է։ Զբաղեցնում է 26,6 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2018 թվականի տվյալներով եղել է 32․057։
Քաղաքում պարբերաբար կազմակերպվում են զանազան փառատոներ, որոնցից հիշատակության են արժանի հատկապես  «Зимние забавы в Угличе» ամենամյա մարզական փառատոնը, լուսանկարչության միջազգային փառատոնը «ФОТОПАРАД в Угличе» (2007—2011 թթ․ անց է կացվել «Углич — лицо русской провинции» խորագրով), համառուսական «Угличская верста» հեծանվափառատոնը։


== Ժողովրդագրություն ==


== Տնտեսություն ==
Ուգլիչի կարևոր ձեռնարկություններից են՝

ճշգրիտ մեխանիկայի «Տեխնոսիլա» գործարանը
«Техкомплект» գործարանը
ժամացույցի գործարանը
ճշգրիտ մեքենաշինության գործարանը
«Станкотех» գործարանը
ООО «КварцМет» 
պանրագործարանների սարքավորումներ թողարկող փորձարարական-մեխանիկական գործարանը
շինարարական սարքավորումների գործարանը
կահույքի «ПолиАрт» ֆաբրիկան
պանրագործարանը
հանքային ջրերի գործարանը
թռչնաֆաբրիկան
էլեկտրական կաբելներ և հաղորդալարեր թողարկող «Нексанс Рус» գործարանը, որի սեփականատերը ֆրանսիական Nexas ընկերությանը (բացվել է 2008 թվականի նոյեմբերին)։ 2016 թվականի դեկտեմբերին գործարանը վերակազմավորվել է, անցել ռուսական ընկերության ենթակայության տակ, վերանվանվել ООО «Угличкабель»
կենսաբանական մաքրման կայաններ արտադրող «ВолгаЭкоПласт» գործարանը
գետային նավահանգիստը
պոլիմերների գործարանը (TUBOFLEX)
Քաղաքի սահմաններում են գտնվում Ուգլիչյան ջրէկը, կարագի և պանրի արտադրության կատարելագործման համառուսական գիտահետազոտական ինստիտուտը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Энциклопедия Угличского края / Гл. ред. Ю. Ю. Иерусалимский. 2013. −374 с. — ISBN 978-5-902022-61-9
Энциклопедия Ярославского края с древнейших времён до 1917 г. Антология / Гл. ред. Ю. Ю. Иерусалимский. Ярославль, Ярославский государственный универс․ имени П. Г. Демидова. 2009. −239 с.
Кириков Б. М.  Углич. — Л.. — 208 с. — (Памятники городов России). — 50 000 экз.
Киссель Ф. Х.  История города Углича. — Ярославль: Губ. типография, 1844. — 426 с.
Ковалёв И. А., Пуришев И. Б.  Углич: Путеводитель по городу и окрестностям. 2-е изд. — Ярославль, 1971. (1-е издание — 1965)
Ковалёв И. А., Пуришев И. Б.  Углич: Путеводитель по городу и окрестностям. 3-е изд / Художник Г. Никитин; Фото В. Колыхалова, А. Кувыркина, Н. Морозникова, И. Пуришева. — Ярославль: Верхне-Волжское книжное издательство, 1978. — 128 с.


== Արտաքին հղումներ ==
Ուգլիչ հոդվածը Curlie-ում (ըստ DMOZ-ի)
Сайт администрации г. Углич
Официальный сайт о туризме в Угличе
Nokia Lumia 720

Nokia Lumia 720, սմարթֆոն, որը արտադրել է Nokia ընկերությունը, այն աշխատում է Windows Phone 8 օպերացիոն համակարգով։ Սարքը ներկայացվել է 2013 թվականի փետրվարի 25-ին Բարսելոնայում Mobile World Congress-ի ժամանակ։


== Հնարավորություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==
ԱՄՆ նախագահական ընտրություններ 1924

ԱՄՆ նախագահական ընտրություններ 1924, ԱՄՆ 35-րդ նախագահական ընտրություններն են, որում մրցեցին ԱՄՆ հանրապետական կուսակցության թեկնածու, գործող նախագահ Քելվին Քուլիջը և ԱՄՆ դեմոկրատական կուսակցության թեկնածու, նախկին կոնգրեսմեն Ջոն Դեյվիսը։


== Լրացուցիչ տեղեկություններ ==
Hicks John Donald (1955)։ Republican Ascendancy 1921-1933։ New York: Harper and Row։ ISBN 0-06-011885-7 
MacKay K. C. (1947)։ The Progressive Movement of 1924։ New York: Octagon Books։ ISBN 0-374-95244-2 
McCoy Donald R. (1967)։ Calvin Coolidge: The Quiet President։ New York: Macmillan։ ISBN 0-7006-0350-6 
Murray Robert K. (1976)։ The 103rd Ballot: Democrats and Disaster in Madison Square Garden։ New York: Harper and Row։ ISBN 0-06-013124-1 
Ranson, Edward. The Role of Radio in the American Presidential Election of 1924: How a New Communications Technology Shapes the Political Process (Edwin Mellen Press; 2010) 165 pages. Looks at Coolidge as a radio personality, and how radio figured in the campaign, the national conventions, and the election result.
Unger Nancy C. (2000)։ Fighting Bob La Follette: The Righteous Reformer։ Chapel Hill: University of North Carolina Press։ ISBN 0-8078-2545-X
Անհատական (ընտանեկան) ձեռնարկություն

Անհատական(ընտանեկան) ձեռնարկություն, իրավաբանական անձի կարգավիճակ չունեցող այն ձեռնարկությունն է, որը պատկանում է մեկ ֆիզիկական անձի` անձնական սեփականության իրավունքով։ Անհատական ձեռնարկությունը գործում է սեփականատիրոջ անձնական աշխատանքի հիման վրա։ Անհատը, հարկերը լրիվ վճարելուց հետո, միանձնյա տնօրինում է ստացված ամբողջ եկամուտը։ Ընտանեկան է կոչվում իրավաբանական անձի կարգավիճակ չունեցող այն ձեռնարկությունը, որը պատկանում է ընտանիքի անդամներին` համատեղ սեփականության իրավունքով։ Ընտանեկան ձեռնարկությունը, որպես կանոն, գործում է ընտանիքի անդամների աշխատանքի հիման վրա։ Այն կարող է գործել նաև՝ վարձու աշխատողներ ընդգրկելով։ Անհատական (ընտանեկան) ձեռնարկության սեփականատերը լիակատար գույքային պատասխանատվություն է կրում ձեռնարկության ստանձնած պարտավորությունների համար, ընդ որում՝ այդ պատասխանատվությունը ոչնչով սահմանափակված չէ։


== Աղբյուրներ ==
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգիրք։ ՀՀ պաշտոնական տեղեկագիր, 17, Երևան
Յու. Սուվարյան «Մենեջմենթ», Ք․ Երևան, 2003 թ
Տիգրան Էվինյան, Ձեռնարկության Էկոնոմիկա, 2007 թ
Մոնտե Իզոլա (կոմունա)

Մոնտե Իզոլա (կոմունա)  (իտալերեն՝ Monte Isola), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1768 մարդ, խտությունը՝ 138,13 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 12.8 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25050։ Հեռախոսային կոդ՝ 030։
Սուրբ նահատակներ Ֆաուստինն ու Ջովիտան հարգվում են որպես կոմունայի հովանավորներ։ Տոնակատարությունը փետրվարի 15-ին է։


== Ծանոթագրություններ ==
Իրոն

Իրոն (ֆր.՝ Iron), համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Գին կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վերվենի շրջան։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02386։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 222 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 142 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 97 -ը տնտեսապես ակտիվ էին, 45-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը - 68,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 76,3 %)։ 97 աշխատունակ բնակիչներից 85 -ը աշխատում էին (51 տղամարդ և 34 կին), անաշխատանք էին 12 -ը (6 տղամարդ և 6 կին)։ 45 անգործունակ մարդկանցից 4 -ը աշակերտ կամ ուսանող էր, 17 -ն թոշակառու, 24 -ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իրոնի ազգային համալսարանի վիճակագրությունը (ֆր.)
Անարատ հղության հայ քույրերի միաբանություն

Անարատ հղության հայ քույրերի միաբանություն (ԱՀՀՔՄ), կաթոլիկական ուսումնակրթական հաստատություն։ Հիմնադրվել է 1843 թվականին, Կ.Պոլսում՝ Սրբուհի Հաջի-Անտոնյանի առաջնորդությամբ։ Պաշտոնապես վավերացվել է 1847 թվականին՝ Հայ կաթողիկե եկեղեցու կաթողիկոս-պատրիարք Անտոն Պետրոս Թ-ի (Անտոն արք. Հասունյան) կոնդակով։ Ստեղծման օրից իր հիմնական նպատակն է հռչակել հայուհիների կրթությունն ու դաստիարակությունը քրիստ. և ազգ. արժեքներով։ Մինչև 1914-ը միաբանությունը Թուրքիայի հայաբնակ վայրերում հիմնել է 30-ից ավելի օրիորդաց դպրոցներ, որբանոցներ, արհեստանոցներ, որոնք փակվել են Մեծ եղեռնի օրերին։
﻿Հայ քույրերից շատերը զոհվել են Դեյր էզ Զորի ճանապարհին։ Ողջ մնացածները շարունակել են իրենց առաքելությունը՝ պատսպարելով և խնամելով հարյուրավոր հայ որբերի՝ Կոստանդնուպոլսում, Հալեպում, Բեյրութում, Հռոմում բացված որբանոցներում։ Անարատ հղության հայ քույրերի միաբանության Մայրավանքն ու Ընծայարանը 1922-ից փոխադրվել են Հռոմ։ Միաբանությունը, իր շուրջ հարյուր միանձնուհիներով, գործում է սփյուռքի բոլոր մեծ համայնքներում, ունի դպրոցներ, մանկամսուրներ, վարժարաններ, երկսեռ որբանոցներ։ 1965-ից գործում է ԱՄՆ-ում, 1992-ից՝ Հայաստանի և Վրաստանի հայ կաթոլիկներով բնակեցված շրջաններում։ ՀՀ-ում գործում է Անարատ հղության հայ քույրերի միաբանության մասնաճյուղը՝ Տիրամայր Հայաստանի Կուսաստան անունով։ Պատասխանատուն է մեծավորուհի քույր Արուսյակ Սաճոնյանը։ 1998-ի սեպտեմբերին բացվել է Կուսաստանին կից Գյումրու Տիրամայր Հայաստանի Պողոսյան կրթական համալիրը, որտեղ ներկայումս (2000) ուսանում են 52 ծնողազուրկ և կարիքավոր երեխաներ, սովորում արհեստներ, պարապում անգլ-ի, համակարգչային և երգի խմբերում։ Շիրակի մարզի Արևիկ, Փանիկ, Լանջիկ գյուղերում, Տաշիրի (Լոռու մարզում) մի քանի դպրոցներում մայրապետները դասավանդում են կրոնի պատմություն, աշակերտուհիներին սովորեցնում կարուձև և ժանյակագործություն։ Շուրջ 800 ծնողազուրկ և կարիքավոր երեխաների համար ամեն տարի Ծաղկաձորում կազմակերպվում է ամառային ճամբար։
Կուսաստանը, նյութական աջակցություն ստանալով Պողոսյան եղբայրներից (Շվեյցարիա, Բելգիա), Ջինիշյան Հիշատակի հիմնադրամից, տեր և տիկին Բաղչյաններից (Ֆրանսիա), ԱՄՆ-ի CNEWP կազմակերպությունից, ինչպես նաև այլ անհատ բարերարներից ու հաստատություններից, բազմաթիվ բարեգործ. և կրթական ծրագրեր է իրագործում Հայաստանի և Վրաստանի հայ կաթոլիկներով բնակեցված գյուղերում։


== Գրականություն ==
, Քրիստոնյա Հայաստան հանրագիտարան, Երևան, «Հայկական Հանրագիտարան հրատարակչություն ՊՈԱԿ», 2002, էջ 52-53 — 1076 էջ։
Annuario Pontificio, Libreria Editrice Vaticana, Città del Vaticano, 2003, էջ 1463, ISBN 88-209-7422-3


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջ
Ջորջո Արմանի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջորջո Արմանի (այլ կիրառումներ)Ջորջո Արմանի (իտալերեն՝ Giorgio Armani, հուլիսի 11, 1934(1934-07-11)[…], Պյաչենցա, Էմիլիա Ռոմանիա, Իտալիայի թագավորություն), հայկական արմատներով աշխարհահռչակ իտալացի նորաձևության դիզայներ և ձեռնարկատեր, «Giorgio Armani» ընկերության հիմնադիր, Իտալիայի ամենահարուստ մարդկանցից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1934 թվականի հուլիսի 11-ին Իտալիայի հյուսիսում գտնվող Պյաչենցա քաղաքում, որտեղ դաստիարակություն է ստացել մեծ եղբոր՝ Սերժոյի և փոքր քրոջ՝ Ռոզաննայի հետ։ Նրա մայրն էր՝ Մարիա Ռայմոնդին, հայրը՝ Ուգո Արմանին (հայ-իտալական արմատներով)։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվում է Միլանի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետ, սակայն երեք տարի ուսանելուց հետո թողնում է ուսումը։ 1957 թվականին անցնում է ծառայության Իտալիայի զինված ուժերում։ Վերադառնալով ծառայությունից` Ջորջոն սկսում է աշխատել սկզբում որպես լուսանկարչի օգնական, այնուհետև հագուստի խանութում՝ որպես ցուցափեղկերի ձևավորող։


== Գործունեություն ==
1961 թվականին աշխատանքի է ընդունվում իտալացի հանրահայտ դիզայներ Նինո Չերուտիի մոտ՝ որպես օգնական։ Չերուտիի մոտ աշխատում է 6 տարի ՝ օգնելով նրան ստեղծել հագուստ տղամարդկանց համար։
1974 թվականին` 40 տարեկան հասակում, վաճառելով ավտոմեքենան և ընկերներից գումար պարտք վերցնելով, Արմանիին հաջողվում է ներկայացնել իր ստեղծած հագուստը։
1975 թվականին գրանցում է Giorgio Armani ապրանքանիշը։
1981 թվականին Ջորջո Արմանին ստեղծում է նոր, երիտասարդական և փոքր-ինչ մատչելի հագուստի գիծ, որը կոչում է Emporio Armani։
1989 թվականին լույս է տեսնում Emporio Armani Magazine ամսագիրը։ Նույն թվականին Լոնդոնում բացվում է Արմանիի առաջին ռեստորանը՝ Emporio Armani Express-ը։
1997 թվականին Emporio Armani-ն սկսկում է ժամացույցներ և դեկորատիվ կոսմետիկա արտադրել՝ Emporio Armani Beauty Components ապրանքանիշի ներքո։
2002 թվականին Emporio Armani Gioielli ապրանքանիշի ներքո Արմանին սկսում է զարդեր արտադրել։ Նույն թվականին նշանակվում է ՄԱԿ-ի բարի կամքի դեսպան փախստականների հարցերով։
2005 թվականին ստեղծվում է Emporio Armani Red-ը։ Այս մակնշմամբ ապրանքի վաճառքից ստացված ողջ հասույթն ուղղվում է ՁԻԱՀ-ով հիվանդ աֆրիկացի կանանց և երեխաներին։


== Մրցանակներ ==
Պատվո լեգեոնի շքանշան ( 2008, Ֆրանսիա)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք. Archived 2014-02-07 at the Wayback Machine.
Biography.com
Vogue Archived 2012-04-22 at the Wayback Machine.
GiorgioArmani.com
Ռազդորսկի (Օռլովսկի շրջան)

Ռազդորսկի (ռուս.՝ Раздорский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օռլովսկի շրջանում։ Մտնում է Կրասնոարմեյսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կարապետ Սուքիասյան

Կարապետ Սուքիասյան (մարտի 15, 1936(1936-03-15), Իրան), հայ բանասեր, պատմաբան։ 1987 թվականից ապրում է ԱՄՆ-ում։
1946 թվականին հայրենադարձվել է Խորհրդային Հայաստան։ Ավարտել է Էջմիածնի հոգևոր ճեմարանը (1961 թվական) և Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը (1966 թվական)։ Աշխատել է «Էջմիածին» թերթի խմբագրությունում, ավելի ուշ՝ ՀԽՍՀ Հայաստանի ազգային արխիվում։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1972 թվական)։ 1967-1987 թվականներին եղել է Մատենադարանի հին ձեռագրերի՝ Երևանի Գիտահետազոտական ինստիտուտի գիտաշխատող։
Գիտական հոդվածների և գրքերի հեղինակ, մասնավորապես՝ «Արմեններ և Արարատ» (Լոս-Անջելես, 1996) ուսումնասիրությունը, որը նվիրված է Արմեն-Հայ-Արարատ  անունների ստուգաբանությանը և Հայկական լեռնաշխարհում հայերի տեղական ծագմանը։


== Տես նաև ==
Ուրարտացիների հայկական պատկանելության հայեցակարգերը


== Ծանոթագրություններ ==
Բադրուպանյան

Բադրուպանյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Ղուկաս Գրիգորի Բադրուպանյան (1861-1926), բանասեր։


== Տես նաև ==
Բահադուրյան


== Ծանոթագրություններ ==
Գրեմիո

Գրեմիո (պորտ.՝ Grêmio), բրազիլական ֆուտբոլային ակումբ Պորտու Ալեգրիից։ Ակումբը հիմնադրվել է 1903 թվականին և ներկայումս հանդես է գալիս Սերիա A-ում՝ Բրազիլիայի բարձրագույն դիվիզիոնում և Լիգա Գաուշուում՝ Ռիու Գրանդի դու Սուլի տեղական առաջնությունում։
Գրեմիոն 36 անգամ հաղթել է Լիգա Գաուշուն, 2 անգամ՝ Սերիա A-ն և 1 անգամ՝ Սերիա B-ն։ Ակումբը ռեկորդային 5 անգամ հաղթել է Բրազիլիայի գավաթը և 1 անգամ՝ Բրազիլիայի սուպերգավաթը։ Բացի այդ, Գրեմիոն 1 անգամ հաղթել է Միջմայրցամաքային գավաթը, 3 անգամ՝ Լիբերտադորեսի գավաթը և 2 անգամ՝ Ռեկոպա Սուդամերիկանան։
Գրեմիոն մրցակցություն ունի «Ինտերնասիոնալի» հետ։ Նրանց հակամարտությունը համարվում է ամենալարվածը Բրազիլիայում և ամենալարվածներից մեկն աշխարհում։


== Նվաճումներ ==


=== Ազգային ===
Սերիա A
Հաղթող (2). 1981, 1996
Սերիա B
Հաղթող (1). 2005
Բրազիլիայի գավաթ
Հաղթող (5). 1989, 1994, 1997, 2001, 2016
Բրազիլիայի սուպերգավաթ
Հաղթող (1). 1990


=== Միջազգային ===
Միջմայրցամաքային գավաթ
Հաղթող (1). 1983
Լիբերտադորեսի գավաթ
Հաղթող (3). 1983, 1995, 2017
Ռեկոպա Սուդամերիկանա
Հաղթող (2). 1996, 2018
Սանվա բանկի գավաթ
Հաղթող (1). 1995


=== Տեղական ===
Սուլ Մինասի գավաթ
Հաղթող (1). 1999
Սուլ Բրազիլերոյի առաջնություն
Հաղթող (1). 1962
Լիգա Գաուշու
Հաղթող (36). 1921, 1922, 1926, 1931, 1932, 1946, 1949, 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1968, 1977, 1979, 1980, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1993, 1995, 1996, 1999, 2001, 2006, 2007, 2010
ՖԳՖ գավաթ
Հաղթող (1). 2006
Պորտու Ալեգրիի առաջնություն
Հաղթող (28). 1911,1913,1912, 1914, 1915, 1919, 1920, 1921, 1922, 1923, 1925, 1926, 1930, 1931, 1932, 1933, 1935, 1937, 1938, 1939, 1946, 1949, 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1964, 1965


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գրեմիոյի պաշտոնական կայքը
Գրեմիոյի պաշտոնական Ֆեյսբուքի էջը
Գրեմիոյի պաշտոնական Տվիտերի էջը
Գրեմիոյի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Գրեմիոյի պաշտոնական ՅուԹյուբի էջը
Գրեմիոն transfermarkt-ում
Գրեմիոն futbol24.com-ում
Գրեմիոն soccerway.com կայքում
Սալաթ (այլ կիրառումներ)

Սալաթ եզրույթը կարող է վերաբերել՝

Սալաթ - մշակաբույս
Սալաթ - աղոթք իսլամում, նամազ
Սալաթ - աղցան բառի խոսակցական տարբերակ
Վիրսբերգ

Վիրսբերգ (գերմ.՝ Wirsberg), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Վերին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Կուլմբախ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1944 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 17.21 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 4 77 163։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 10 գյուղական շրջանների։


== Վարչական բաժանում ==
Ներկայումս համայնքը ստորաբաժանված է 10 գյուղական շրջանների։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք


== Ծանոթագրություններ ==
Տոլֆա

Տոլֆա (իտալերեն՝ Tolfa), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լացիո մարզի Հռոմ գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5061 մարդ (2004 թվական), խտությունը կազմում է 29 մարդ/քառ. կմ։ Զբաղեցնում է 167 քառ. կմ տարածք։ Փոստային ինդեքս - 059, հեռախոսային կոդ — 0766։
Նշված բնակավայրի հովանավոր է համարվում սուրբ Էգիդիյը։ Քաղաքի տոնը նշվում է սեպտեմբեր 1-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ լեռ (Հռոմ)

Սուրբ լեռ կամ Մոնտե Սակրո (լատ.՝ Mons Sacer, իտալերեն՝ Monte Sacro), բլուր Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմում։ Տեղակայված է Անյենե գետի ափին, Կապիտոլիում բլրի հյուսիս-արևելքյան կողմում։ Լեռն իր անվանումը ստացել է ավգուրների և հարուսպիկների հեթանոսական գուշակությունների հետևանքով։ Լեռը նույնանում է նաև մ. թ. ա.  494 և 449 թվականներին պլեբեյների ապստամբության հետ։


== Դիրք ==
Սուրբ լեռան դիրքը հանդիպում է հռոմեական դարաշրջանի Ասկոնիոսի, Կիկերոնի Տիտոս Լիվիոսի և Վալերիո Մասսիմոյի փաստարկներում։  Ըստ այս աղբյուրների համարվում է, որ լեռը գտնվում էր քաղաքից 3 մղոն հեռու, Անյենեի գետափի և Վիա Նոմենտանա հին ճանապարհի միջև։


== Պատմություն ==
Ըստ լեգենդի լեռան վրա ապրել են ավգուրները՝ քրմեր, որոնք կանխագուշակում էին ապագան հավքերի թռիչքից։ Եվ այդ պատճառով էլ լեռը ստացել է իր անվանումը։ Ըստ մեկ այլ լեգենդի հարուսպիկների գուշակությունների ժամանակ, երբ քամին ուժգնանում էր, տանում էր նրանց գլխարկները, ինչից նրանք ենթադրում էին, որ աստված բարկանում է, և քրմերի հրաշագործ աղոթքը պաշտպանում է իրենց։
Հին Հռոմում Մոնտե Սակրո լեռը քաղաքային պարիսպներից դուրս էր և գտնվում էր հին Նոմենտանա ճանապարհի վրա։ Վերջինիս որոշ հատվածներ առ այսօր պահպանված են։ Այստեղ կան մի քանի դամբարաններ, որոնցից երկուսը տեսանելի են լեռան մոտակայքում։
Բացի կրոնական արարողություններից լեռը նաև եղել է գյուղատնտեսական նշանակության վայր։ Ժամանակի ընթացքում այն նաև դարձել է բնակավայր։ Այստեղ էր գտնվում Ֆաոնտե վիլլան, որը կառուցված էր երբեմնի Վիա Սալարիա փողոցի վրա։
Հետագայում լեռն ունեցավ ռազմական նշանակություն, և ապաբնակեցվեց։ Հռոմի ընդլայնվեց ուրիշ ուղղությամբ։ Այս վայրում միակ տեղը, որ հաճախակի էին այցելում Նոմենտանո կամուրջն էր, որը ժամանակի ընթացքում դարձավ անցակետ։


== Պլեբեյների ապստամբություն ==

Մ. թ. ա. 494 թվականին պլեբեյներն ապստամբելով հեռանում են Հռոմից դեպի Ավենտին բլուր և Սուրբ լեռ, որոնք այդ ժամանակ գտնվում էին քաղաքի սահմաններից դուրս։ Դրանով նրանք ուզում էին հատատել իրենց քաղաքական և սոցիալական իրավունքերը։ Դա արդյունավետ պայքար էր, քանի որ նրանց մասսայական տեխափոխման պատճառով, Հռոմի տնտեսական վիճակը վատթարացավ։ Դա պլեբեյների առաջին սեցեսիան (հեռացում) էր, որի հետևանքով հռոմեական համայնքի պատրիկյան մասը ստիպված համաձայնվեց քաղաքական ինստիտուտների ստեղծմանը։ Դրանք պետք է ապահովեին պլեբեյների իրավունքների պաշտպանությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Священная гора в Риме // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Սայրանովո (գյուղ, Չիշմինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍայրանովոՍայրանովո (ռուս.՝ Сайраново, բաշկիրերեն՝ Сайран), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 313 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սոֆյա Սամվելյան

Սոֆյա Վարդանի Սամվելյան (հունիսի 1, 1927(1927-06-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 20, 1982(1982-06-20), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կոմպոզիտոր, դաշնակահարուհի, մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Սոֆյա Սամվելյանը ծնվել է 1927 թվականի հունիսի 1-ին Երևանում։ Սովորել է Երևանի Ա. Սպենդիարյանի անվան երաժշտական դպրոցում, ապա դաշնամուրի և կոմպոզիցիայի դասերի է հաճախել Երևանի պետական կոնսերվատորիային կից շնորհալի երեխաների հատուկ խմբակում։ 1951 թվականին ավարտել է Երևանի պետական կոնսերվատորիան (Է. Միրզոյանի դասարան)։
1949-1959 թվականներին Սոֆյա Սամվելյանը դասավանդել է Երևանի պարարվեստի ուսումնարանում, 1951-1966 թվականներին զուգահեռաար նաև Ա. Սպենդիարյանի անվան երաժշտական դպրոցում, 1963 թվականից՝ Սայաթ-Նովայի անվան երաժշտական դպրոցում։
Գրել է նվագախմբային («Անտառային հեքիաթ», 1949 և այլն), գործիքային («Վարիացիա», 1948, «Պիես», 1949, «Մանկական պիես», 1954, «Վեց էտյուդներ», 1960, «Երկու պիես», 1963) երկեր, երգեր, ռոմանսներ (Աշոտ Գրաշու, Ա. Իսահակյանի, Սարմենի և ուրիշների խոսքերով), մշակել գուսանական և ժողովրդական երգեր։
«Սոլֆեջիո» ժողովածուի (1977) համահեղինակ է։
Սոֆյա Սամվելյանը մահացել է 1982 թվականի հունիսի 20-ին Երևանում։ Թաղվել է Թոխմախի գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Շիրոկով (Միլյուտինսկի շրջան)

Շիրոկով (ռուս.՝ Широков), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլյուտինսկի շրջանում։ Մտնում է Սելիվանովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
2011 թ. տվյալներով Բնակչությունը կազմում է 22 մարդ։
Հովակիմ Բեդելյան

Հովակիմ Ղազարի Բեդելյան (օգոստոսի 12, 1874(1874-08-12), Կրասնոդար, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 14, 1940(1940-07-14), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային կենսաբան։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Հովակիմ Ղազարի Բեդելյանը միջնակարգ կրթությունն ստացել է Դոնի Ռոստովի հայկական հոգևոր սեմինարիայում, բարձրագույնը՝ Մոսկվայի Տիմիրյազևի անվան գյուղատնտեսական ակադեմիայում։ Աշխատել է Պետերբուրգում, Մյունխենում, Փարիզում, Բեռլինում, Կոպենհագենում։
1904 թվականին Փարիզում պաշտպանել է դոկտորական դիսերտացիա և վերադարձել Ռուսաստան։ Աշխատել է Յալթայի բուսաբանական այգում, ապա՝ հրավիրվել Թիֆլիսի պոլիտեխնիկական ինստիտուտ՝ որպես բուսաբանության պրոֆեսոր։ 1923 թվականին տեղափոխվել է Երևան և աշխատանքի անցել պետական համալսարանում, որտեղ մինչև կյանքի վերջը ղեկավարել է բույսերի անատոմիայի և ֆիզիոլոգիայի ամբիոնը։


== Աշխատություններ ==
Հովակիմ Բեդելյանի աշխատանքները հիմնականում նվիրված են կակտուսների հերձանցքների անատոմիական կազմության, սուկուլենտ բույսերի գոլորշիացման, չորադիմացկունության հարցերին։ Գրել է «Բույսերի անատոմիա» (1935), «Բույսերի ֆիզիոլոգիա» (1940) դասագրքերը, կատարել թարգմանություններ։


== Երկեր ==
Բույսերի ֆիզիոլոգիա։ Երևան, ԵՊՀ հրատ., 1940, 560 էջ։
Բույսերի սիստեմատիկա։ Երևան, ԵՊՀ հրատ., 1938, 450 էջ։
Բույսերի անատոմիա։ Երևան, Պետհրատ, 1935, 230 էջ։
Բույսերի ակկլիմատիզացիա։ Երևան, Հայպետհրատ, 1931, 170 էջ։
Փորձնական հետազոտություններ բույսերի չորության դեմ մաքառելու վերաբերմամբ։ (Արտատիպ գիտության և արվեստի ինստիտուտի տեղեկագրի №3-ից)։ Երևան, Հայպոլիգրաֆի երկրորդ տպ., 1928։


== Ծանոթագրություններ ==
Լոս Մոլինոս (Մադրիդ)

Լոս Մոլինոս (իսլ.՝  Perales del Puerto) քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մադրիդ պրովինցիայի Էստրեմադուրա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կուենկա-դել-Գվադառամա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 19,56 կմ2, բնակչությունը՝ 4565 մարդ (2010 թվականի տվյալներով։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Los Molinos: Historia, cultura, naturaleza en Sierra Guadarrama-Alto Manzanares Archived 2008-03-14 at the Wayback Machine.
Ayuntamiento
Primero Los Molinos Archived 2015-06-28 at the Wayback Machine.
Դիզա (Որդուարի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դիզա (այլ կիրառումներ)Դիզա (ադրբ.՝ Dizə), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Օրդուբադի շրջանում։ Տեղակայված է Որդուարի շրջկենտրոնից մոտ 9 կմ արևմուտք։


== Պատմություն ==
Գյուղն ունեցել է միջին մեծություն։ Հայաթափ է եղել 1910-1920-ական թվականներին։


== Հուշարձաններ ==
Գյուղի եկեղեցին կանգուն է եղել մինչև 19-րդ դարի վերջերը։ Եկեղեցուն կից 1860-ական թվականներին գործել է նաև դպրոց։


== Ծանոթագրություններ ==
Չերնիժ

Չերնիժ (ուկրաիներեն՝ Чорниж), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1583 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չերնիժ գյուղում բնակվում էր 1 630 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2586 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 630,32 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հոդվածոտանիներ

Հոդվածոտանիներ (լատ.՝ Arthropoda), կենդանական աշխարհի ամենաբազմազան տիպն է, հայտնի է ավելի քան 1,5 միլիոն տեսակ։ Ապրում են ցամաքում, օդում և ջրում։ Մարմինը երկկողմ համաչափ է, հատվածավորված՝ կազմված է գլխակրծքից և փորից կամ գլխից, կրծքից և փորից։ Ունեն հատվածավորված, շարժուն հոդերով միացած վերջավորություններ, որտեղից և ստացել են իրենց անունը։
Կրծքի հատվածների և ոտքերի թիվը տարբեր է. գետի խեցգետինն ունի 5 զույգ քայլող ոտքեր, խաչասարդերը՝ 4, մայիսյան բզեզը՝ 3 զույգ։ Հոդվածոտանիներից միջատների մեծ մասի մեջքի կողմում՝ կրծքի վրա, տեղավորված են թևերը։ Մարմինը ծածկված է խիտինային ծածկույթով, որը ծառայում է որպես արտաքին կմախք, պաշտպանում է մեխանիկական և քիմիական ազդեցություններից, իսկ ցամաքային ձևերին՝ ջրի ավելորդ կորստից։ Խիտինային ծածկույթն առաձգական չէ,կեդանու հետ միասին չի աճում և մարմնի աճը սահմանափակելու համար պարբերաբար տեղի է ունենում մաշկափոխություն։ Աճի շրջանում հին խիտինային ծածկույթի տակ զարգանում է նոր՝ նուրբ խիտինային ծածկույթը, իսկ հինն ընկնում է։ Խիտինային ծածկույթին ներսից ամրանում են մկանները։ Հոդվածոտանիներն ունեն միջաձիգ զոլավոր մկաններ՝ առաձիգ խրձերի ձևով, որոնք, ի տարբերություն հարթ մկանների, անհամեմատ արագ են կծկվում, որով և պայմանավորված են նրանց ակտիվ շարժումները։
Հոդվածոտանիների արյունատար համակարգը բաց է, շնչառության օրգանները ջրային կենսակերպ վարողների մոտ խռիկներն են, իսկ ցամաքայիններինը՝ թոքերը կամ տրախեաները։ Նյարդային համակարգը կազմված է վերկլանային և ենթակլանային հանգույցներից և նյարդային շղթայից։ Ունեն լավ զարգացած տեսողության, հոտառության և շոշափելիքի օրգաններ։ Գետի խեցգետինն ունի բարդ, մեղուն՝ բարդ և պարզ, իսկ խաչասարդը՝ պարզ աչքեր։ Կան նաև աչք չունեցողներ։Արտաթորությունը կատարվում է մալպիգյան խողովակների միջոցով։Դրանք գտնվում են մարմնի խոռոչում և մյուս ծայրով բացվում է միջնաղու և հետնաղու սահմանում,իսկ խեցգետնակերպերի արտաթորության օրգանները երկու կանաչ գեղձերն են։
Հոդվածոտանիները բաժանասեռ կենդանիներ են։ Զարգացումը կատարվում է լրիվ և ոչ լրիվ կերպարանափոխությամբ։
Տիպի հիմնական դասերն են՝ խեցգետնակերպերը, սարդակերպերը և միջատները։
Էսթեր Ասեբո

Էսթեր Ասեբո (իսպ.՝ Esther Acebo, հունվարի 19, 1983(1983-01-19), Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի դերասանուհի, լրագրող։ Որպես դերասանուհի՝ 2016 թվականին հայտնվել է Los encantados ֆիլմում, իսկ համաշխարհային ճանաչում է ստացել 2017 թվականից «Թղթե տունը» hեռուստասերիալում նկարահանվելու շնորհիվ։


== Կենսագրություն ==
Էսթերը 2001-2005 թվականներին սովորել է Ֆիզիկական ակտիվություն և սպորտ՝ Կաստիլիա-Լա Մանչա համալսարանում (իսպ.՝ Universidad de Castilla-La Mancha)։ Ուսումը համատեղել է դերասանության դասերի հետ։ Նրա առաջին հնարավորությունը Kosmi Club մանկական ծրագիրը վարելն էր։ Դրանից հետո նա դարձել է Movistar+ հեռուստաալիքի Non Stop People ծրագրի հաղորդավարը։
Նա շարունակում է աշխատել որպես դերասան, իր առաջնելույթը կատարել է Telecinco հեռուստաալիքի «Հրեշտակ կամ դև» հեռուստասերիալում։ Նրա մասնակցությամբ Ռիկարդո Դավիլայի Los Encantados (Հմայվածները) ֆիլմը հայտնվում է կինոթատրոններում, հրապարակվում է ինտերնետում։
2017 թվականի մայիսի 2-ին տեղի է ունեցել «Թղթե տունը» հեռուստասերիալի պրեմիերան, որտեղ Էսթերը կատարում է Մոնիկա Գաստամբիդեի (Ստոկհոլմ) դերը, որը գլխավոր հերոսներից մեկն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Արսեն Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)

Արսեն Գրիգորյան անուն ազգանունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Արսեն Գրիգորյան (երգիչ, 1982), հայ երգիչ, դերասան և հաղորդավար։
Արսեն Գրիգորյան (Ասո), հայ ժողովրդական երգիչ։
Արսեն Գրիգորյան (Մրո), հայ ժողովրդական երգիչ։
Արսեն Գրիգորյան (երգիչ, 1978), հայ էստրադային երգիչ։
Արսեն Գրիգորյան (դուդուկահար), հայ երաժիշտ, դուդուկահար։
Արսեն Գրիգորյան (ռազմական գործիչ), Ռուսաստանյան Դաշնության հայազգի ռազմական գործիչ, ներքին ծառայության գեներալ-մայոր՝ 2011 թվականից։
Արսեն Գրիգորյան (ազատամարտիկ), Արցախյան ազատամարտի մասնակից, «Անի ԳԱՄ» պրոֆկոմի (արհմիության) նախագահ՝ 1989-ից 1994։
Արսեն Գրիգորյան (պետական գործիչ), Հայաստանի Հանրապետության պետական գործիչ, Գեղարքունիքի մարզպետ՝ 2006-ից 2007։
Արսեն Վիտալի Գրիգորյան, հայ դերասան։
Ուտյագանովո (այլ կիրառումներ)

Ուտյագանովո, կարող է վերաբերել՝

Ուտյագանովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի կազմում։
Ուտյագանովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուրաևսկի շրջանի կազմում։
Ուտյագանովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Մամլուք (ֆիլմ)

Մամլուք (վրաց.՝ მამლუქი), 1958 թվականին Վրացֆիլմ կինոստուդիայում նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ։ Այն պատմական դրամա է՝ նկարահանված Ուիարագոյի (Կոնդրատե Թաթարիշվիլու) «Մամլուք» վիպակի հիման վրա։


== Սյուժե ==
«Մամլուք» բառն արաբերենից թարգմանաբար նշանակում է սպիտակ ստրուկ, գերի։ Եգիպտոսում մամլուք էին կոչում գերված ռազմիկներին, որոնց բերում էին թուրքական տիրապետության տակ գտնվող տարածքներից, Վրաստանից ու կովկասյան այլ երկրներից։
Ֆիլմի գործողություններն սկսում են Վրաստանում XVIII դարի վերջում։ Օտարականները առևանգում են երեխաների, որպեսզի նրանց դարձնեն հավատարիմ ու անգութ ռազմիկներ։ Երկու ընկերների առևանգում են և վաճառում ստրկության։ Նրանցից մեկն ընկնում է Եգիպտոս, մյուսը՝ Վենետիկ։ Խվիչան դառնում է եգիպտական մամլուք Մահմուդ անունով։ Տարիներ անց նրանք հանդիպում են անապատում, որտեղ տեղի է ունենում ճակատամարտ Նապոլեոնի ու Ալի բեյի՝ Եգիպտոսի կառավարչի զորքերի միջև։ Մամլուքը մենամարտում է ֆրանսիական զորքի սպայի հետ ու վիրավորում նրան։ Սպան, ձիուց ընկնելով ավազների վրա, վրացերեն գոռում է՝ «Վայ, նանա» («Օյ, մայրիկ»)։ Եվ այդ պահին Մահմուդը ճանաչում է իր ընկերոջը։


== Դերերում ==
Դաթո Դանելիա - Խվիչա
Օթար Կոբերիձե - Մահմուդ, Խվիչիան հասուն տարիքում
Վ. Ջոջուա - Գոչա
Մ. Լոնդարիձե
Ակակի Խորավա
Լիա Էլիավա
Գեորգի Շավգուլիձե
Դուդուխանա Ցերոձե
Միխայիլ Վաշաձե
Էդիշեր Մաղալաշվիլի
Բուխուտի Զաքարիաձե
Վերիկո Անջափարիձե
Գուրամ Սաղարաձե - Իբրահիմ
Կախի Կավսաձե


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Մամլուք» ֆիլմը kino-teatr.ru կայքում
«Մամլուք» ֆիլմը ՅուԹյուբ կայքում
«Մամլուք» ֆիլմը kinopoisk.ru կայքում
«Մամլուք» ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Սենսիտոմետրիա

Սենսիտոմետրիա, լուսանկարչական տեսություն՝ լուսանկարչական նյութերի հատկությունների չափումների մասին, չափագիտության բաժիններից։
Ներառում է ինտեգրալային (լուսանկարչական նյութերի հատկությունների չափում՝ դրանց վրա սպիտակ լույսով ազդելիս), սպեկտրային (լուսանկարչական նյութերի հատկությունների չափում՝ դրանց վրա մեներանգ ճառագայթումներով ազդելիս) սենսիտոմետրիան և կառուցվածքաչափությունը (պատկերի փոքր տարրերի նկատմամբ լուսանկարչական, նյութերի ունակության գնահատում)։ Սենսիտոմետրիայի մեթոդներով որոշում են լուսանկարչական նյութերի լուսազգայունությունը, կոնտրաստությունը և այլ հատկություններ, իրականացնում այդ նյութերի արտադրության և մշակման պրոցեսի վերահսկումը։
Լանո շրջան (Տեխաս)

Լանո շրջան (անգլ.՝ Llano County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.422 կմ² է, բնակչությունը՝ 17.044 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Լանո բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1856 թ.։
Յուրյայի շրջան

Յուրյայի շրջան (ռուս.՝ Юрьянский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կիրովի մարզում։
Ստեղծվել է 1965 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Յուրյա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3031 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20318 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6,7 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Կաուգու

Կաուգու (էստ․՝ Kaugu), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Ռիուգե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 16 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ռաֆ սուրճ

Ռաֆ սուրճ (հպվ.՝ «Ռաֆ»), Ռուսաստանում և նախկին ԽՍՀՄ-ի այլ պետություններում տարածված սրճային ըմպելիք՝ ի հայտ եկած 2000-ական թվականների վերջում։ Պատրաստվում է մեկ բաժին էսպրեսոյին ոչ մեծ քանակությամբ փրփուր (0,5 սմ) պարունակող, գոլորշու վրա տաքացրած սերուցք ավելացնելու միջոցով։ Լատտեից ունեցած հիմնական տարբերությունը կաթի փոխարեն սերուցք կիրառելն է և վանիլային շաքարավազի օգտագործումը։ Հազվադեպ մատուցվում է օշարակով։


== Պատրաստում ==
Պատրաստման եղանակը հետևյալն է. ափսեի մեջ նախ լցվում է սուրճի համար նախատեսված տարատեսակ օշարակ, այնուհետև 35 մլ էսպրեսո։ Այնուհետև ավելացվում է 15 %-ից ոչ ավելի յուղայնությամբ տաքացրած սերուցքը՝ ավելացնելով վանիլային շաքարավազ, բոլոր բաղադրիչները կաթնամանի մեջ տաքացվում են մինչև 65°: Երբեմն պատրաստի ռաֆի վրա ցանում են աղացած դարչին։ Գոյություն ունեն ըմպելիքի պատրաստման տարատեսակ եղանակներ՝ տարատեսակ բաղադրիչների՝ ալկոհոլի, մեղրի փոխարեն շաքարավազի, լավանդայի և այլ բաղադրիչների ավելացմամբ։


== Պատմություն ==
Լեգենդի համաձայն՝ ռաֆ սուրճն առաջացել է 1996-1997 թվականներին
 մոսկովյան սրճարաններից մեկում արված փորձարկումների արդյունքում։ Սրճարանի՝ Ռաֆայել անվամբ հաճախորդը հրաժարվեց սովորական սրճային ըմպելիքներից, և բարմենի փորձարկման արդյունքում հայտնվեց ավելի փափուկ և քաղցր համով ըմպելիք, քան սովորական սրճային ըմպելիքներն էին՝ կաթով պատրաստված։ Ավելի ուշ այն հաճախորդները, ովքեր հավանեցին նոր ըմպելիքը, սկսեցին բարմենից խնդրել իրենց մատուցել «սուրճ ինչպես Ռաֆին», և աստիճանաբար անվանումը կրճատվեց մինչև «Ռաֆ սուրճ» կամ ուղղակի «Ռաֆ»։ Աստիճանաբար, բարմենների՝ այլ սրճարաններ տեղափոխվելով՝ այս ըմպելիքն սկսեց մատուցվել նաև այնտեղ՝ մեծ տարածում գտնելով Ռուսաստանի բոլոր սրճարաններում։ Խիստ տարածված սրճային ըմպելիք է համարվում Մոսկվայում և Ռուսաստանում։ 2018 թվականին ռաֆ սուրճը տարածվում է նաև Ռուսաստանի սահմաններից դուրս. սրճարաններն այն պատրաստում են Ուկրաինայում և Ղազախստանում, Բելառուսում։ ԱՊՀ սահմաններից դուրս ռաֆ սուրճը գործնականում հայտնի չէ (քանի որ rough coffee [rʌf ˈkɔːfi] արտասահմանյան սրճարաններում անվանում են կոշտ աղացած սովորական սուրճ, որը որոշ սրճարանների կողմից գնահատվում է իր յուրահատուկ դառը համի համար), չնայած ըստ որոշ տվյալների՝ այս խմիչքը պատրաստում են որոշ չեխական սրճարաններում և նույնիսկ Ինդոնեզիայում։
Ռուսական որոշ սրճարանների փորձագետներ ռաֆ սուրճը քննադատում են այն  պատճառով, որ սերուցքի և վանիլային շաքարավազի համն իր մեջ խեղդում է էսպրեսոյի անուշահոտությունը, սակայն նաև խոստովանում են, որ այս սրճային ըմպելիքը հանդիսանում է սրճարանային նորարարություններից մեկը, որը ծագումով Ռուսաստանից է։ Բացի այդ, բավականին քաղցր ըմպելիքի հայտնի լինելու փաստը մատնանշվում է նրանց կողմից որպես ռուսաստանյան սրճարանային մշակույթի բնորոշիչ գիծ։


== Տես նաև ==
Սուրճ
Էսպրեսո


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Кофе: рецепты, коктейли, советы, мастер-классы / Сост. Денисов Д. И., Цыро С. В.. — М.: Ресторанные ведомости, 2014. — С. 98. — 176 с.
Кофе. 100 правил, историй, рецептов / Сост. Юрышева Я... — М.: Эксмо, 2018. — С. 113—114. — 128 с.


== Արտաքին հղումներ ==
Ռաֆ սուրճ. ի՞նչ է դա
Ո՞վ է հորինել ռաֆ սուրճը(չաշխատող հղում)
Դասական ռաֆ սուրճ
Արտանուջ

Արտանուջ (թուրքերեն՝ Ardanuç), քաղաք և շրջան Թուրքիայի Հանրապետության Արդվինի մարզի կազմում։


== Անվանում ==
Արտանուջը հիշատակվում է իր անվան մի քանի տարբերակներով՝ Արտանույշ, Արտանուչ, Արտանուշ, ինչպես նաև թուրքական Էրդենուջ աղավաղված ձևով։ Թուրքերը պաշտոնապես այն այժմ կոչում են Արդանուչ։ Ըստ ավանդության, այստեղ է թաղված ինչ-որ թագավորի դուստր Արտանուշը կամ Վարդանուշը, որի անունով էլ իբր կոչվել է քաղաքը։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Ճորոխ գետի աջակողմյան վտակ Արտանուշ գետի ձախ եզրին, Արդվին քաղաքից 21—22 կմ հարավ-արևելք, լեռան զառիվայրում։ Բնականից ունի ամուր դիրք՝ պատած է ժայռերով, որն ավելի անմատչելի է դարձվել պաշտպանական ամրակուռ պարիսպներով։ Ջրառատ, մեղմ կլիմայով ու առողջարար օդով քաղաք է։


== Պատմություն ==
Հնում Արտանուջը մտնում էր Մեծ Հայքի Գուգարք նահանգի Կաղարջք գավառի մեջ և համարվում էր վերջինիս կենտրոնը։ Թուրքական վարչական բաժանմամբ նախկինում Չըլդըրի կամ Ախալցխայի փաշայության Արտանուջի գավառակի կենտրոնն էր։
Ըստ Սեն Մարտենի, Արտանուջը այն նույնացնում է Ղազար Փարպեցռւ հիշատակած Ողջնհազ գյուղին, որտեղ V դարում, Վարդանանց պատերազմի ժամանակ, զոհվել ու թաղվել է Վարդանի եղբայրը՝ Հմայակ Մամիկոնյանը։ Պատկանում էր Բագրատունիներին։ VII դարում նվաճել ու ավերել է արաբական ոստիկան (էմիր) Մրվանը, բայց շատ չանցած Աշոտ Կյուրոպաղատը այն նորից հետ է վերցրել։ IX—XI դարերում այն առևտրական ճանապարհներով կապված էր Վրաստանի, Աբխազիայի, Տրապիզոնի, Բյուզանդիայի և Անի-Շիրակի թագավորության կենտրոնների հետ։ XI դարում Արտանուջը Բագրատունիների այն ճյուղի բնակատեղին էր, որը հետո հաստատվեց Վրաց գահի վրա։ Այդ ժամանակներում Արտանուջը սովորական բերդ էր, որի մասին հիշատակություն ունի Կոստանդին Ծիրանածինը (905—958 թթ.)։ Նրա բերդ լինելու վերաբերյալ տեղեկություններ է հաղորդում նաև թուրք պատմագիր Քյաթիբ Չելեբին, բայց ավանդությամբ և զրույցներով զուգորդված, որ դրանք դարձնում են քիչ արժանահավատ։ Հետագայռւմ Արտանուջը մտնում էր վրաց Բագրատունիների թագավորության, իսկ XVI դարից՝ Օսմանյան պետության կազմի մեջ։
1878 — 1921 թթ., Ռուսական կայսրության տիրապետության ժամանակ, մտնում էր Բաթումի մարզի Արդվինի օկրուգի մեջ։ Արտանուջը նաև Հայ Առաքելական եկեղեցու հոգևոր թեմի կենտրոն էր։


== Բնակչություն ==
Արտանուջը սակավամարդ քաղաք էր։ XIX դարի վերջերին ուներ 1000 բնակիչ, որից 960—ը հայեր, իսկ մնացածը՝ թուրքեր, 1907 թ.՝ 1214 բնակիչ, մեծագույն մասը՝ դարձյալ հայեր։
Բնակչությունը զբաղվում էր արվեստներով, առևտով և նաև գյուղատնտեսությամբ։ Կարևոր դեր էր խաղում հատկապես խաղողագործությունը։ Արտանուջը արտահանում էր ընտիր գինի, որը մեծ համբավ ուներ զանազան շուկաներում։ Արհեստներից տարածված էին դերձակությունը, ներկարարությունը, կոշկակարությունը, դարբնությունը, ասեղնագործությունը, կերպասագործությունը, մետաքսագործությունը։ Բավական աշխույժ բնույթ ուներ նրա ներքին ու արտաքին առևտուրը։ Գինուց բացի, արտահանում էր մորթիներ, բուրդ և այլ ապրանքներ։ Մեծ Եղեռնի ժամանակ տեղի հայ բնակչության 1276 մարդ սպանվել է, մնացածից հաջողվել է փախչել, գաղթելով այլ երկրներ։
Ներկայում քաղաքում բնակվում է 6,332 մարդ (2012), քրդեր և թուրքեր։


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք Archived 2014-08-13 at the Wayback Machine.(թուրքերեն)
Շրջանի պաշտոնական կայք Archived 2004-08-31 at the Wayback Machine.(թուրքերեն)


== Ծանոթագրություններ ==
(4864) Նիմոյ

(4864) Նիմոյ (անգլ.՝ Nimoy), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,470392 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0341 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9066 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1418,23 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,253837 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,62° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4864) Նիմոյ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տաշտիմերովո

Տաշտիմերովո (ռուս.՝ Таштимерово, բաշկիրերեն՝ Таштимер), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 390 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էմպֆինգեն

Էմպֆինգեն (գերմ.՝ Empfingen), կոմունա Գերմանիայում, Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Գտնվում է Կառլսռուե վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Ֆրոյդենշտադ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 4137 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 18,29 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 08 2 37 024։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Տեոտոնիու Վիլելա (Ալագոաս)

Տեոտոնիու Վիլելա (պորտ.՝ Teotônio Vilela), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Սան Միգել դուս Կամպուսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 41 498 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Բնակչության խտությունը՝ 299,1 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման՝ չափավոր։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեռե դե Կապրիոլի

Ջեռե դե Կապրիոլի (իտալերեն՝ Gerre de' Caprioli), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 1252 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը 112 մարդ/կմ² է։ Զբաղեցնում է 8 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 26040, հեռախոսային կոդ՝ 0372:


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0372 452322
Էլեկտրոնային փոստ info@comune.gerredecaprioli.cr.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Պարիս (Էրունի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պարիս (այլ կիրառումներ)Պարիս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Էրունի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պիտալ

Պիտալ (ռուս.՝ Пыталь), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Օկա գետի ձախ ափին 1050,6 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Օկա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010100812110000021777
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110002177
Ավազանի կոդը - 09.01.01.008
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կոպտևո (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոպտևոԿոպտևո (ռուս.՝ Коптево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեր նախորդ շրջանի բանաստեղծները

«Մեր նախորդ շրջանի բանաստեղծները», Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից մեկը, որն առաջին անգամ տպագրման է հանձնվել 1899 թվականին, սակայն գրաքննությունն արգելել է տպագրությունը։


== Պատմություն ==
«Մեր նախորդ շրջանի բանաստեղծները» հոդվածն անավարտ է, տպագրության է հանձնվել «Տարազ» շաբաթաթերթին, շարվել է, սակայն գրաքննությունն արգելել է տպագրությունը։ Առաջին անգամ Վրացական ԽՍՀ Պետական կենտրոնական արխիվում պահվող «Տարազ» շաբաթաթերթի առանձնատիպից տպագրվել է Հովհաննես Թումանյանի «Երկերի ժողովածու վեց հատորով» (1940-1959 թվականներ) շարքի 4-րդ հատորի 61-63-րդ էջերում։
Թումանյանի «Երկերի ժողովածու»-ի 6-րդ հատորում արտատպվել է «Երկերի ժողովածու վեց հատորով» (1940-1959 թվականներ) շարքի 4-րդ հատորից։
Թումանյանը հոդվածն սկսել է Խաչատուր Աբովյանի «Վերք Հայաստանի» վեպից հատվածով։ Հիշատակվում են նաև Սմբատ Շահազիզը, Մկրտիչ Պեշիկթաշլյանը, Միքայել Նալբանդյանը, Ռափայել Պատկանյանը, Մեսրոպ Թաղիադյանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդրովկա (գյուղ, Կազանկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդրովկա (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդրովկա (ուկրաիներեն՝ Олександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1800 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսանդրովկա գյուղում բնակվում էր 403 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,53 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աստերոիդների ցանկ (273701-273800)

Աստերոիդների ցանկ (273601-273700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (273801-273900)
 Աստերոիդների ցանկ (273601-273700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (273801-273900)
Հայկազ Հակոբջանյան

Հայկազ Արտավազդի Հակոբջանյան (հուլիսի 24, 1948(1948-07-24), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գրականագետ, արձակագիր։


= = Կենսագրություն =
Հայկազ Հակոբջանյանը ծնվել է Լենինականում (Գյումրի)։ 1970 թվականին ավարտել է տեղի մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը, հայոց լեզու և գրականություն դասավանդել դպրոցներում։ 1983 թվականին ՀՀ ԳԱԱ Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում պաշտպանել է «Օննիկ Չիֆթե-Սարաֆի կյանքն ու գործը» թեմայով ատենախոսություն և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ 1985-1990 թվականներին Գյումրու թիվ 11 դպրոցի, իսկ 1990-2000 թվականներին թիվ 40 դպրոցի տնօրենն է։ 1998 թվականին ՀՀ ԳԱԱ Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում պաշտպանել է «Արևմտահայ գավառագիր արձակը (պատմություն և տեսություն 1850-1915 թվականներ)» թեմայով ատենախոսություն և ստացել բանասիրական գիտությունների դոկտորի աստիճան։ 2000-2006 թվականներին եղել է Գյումրու Մ. Նալբանդյանի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի պրոֆեսոր, գրականության ամբիոնի վարիչ։ 1998 թվականին գրողների միության անդամ է։


== Երկերի մատենագրություն ==
Գրական դեմքեր, Երևան, ԳԱ հրատ., 1988։
Ամանոսի լեռների առասպելը, Երևան, «Հայաստան» հրատ., 1990։
Պադվալի Վաղոն, վեպ, Բեյրութ, 1996։
Սպիտակ Էդելվեյսներ, վեպ (Ռուբեն Սևակ), Երևան, «Նաիրի» հրատ., 1997։
Խանասոր, վեպ, Երևան, «Զանգակ-97» հրատ., 1998։
Արևմտայահ գավառագիր արձակը (պատմություն և տեսություն 1850-1915 թվականներ), Երևան, «Զանգակ-97» հրատ., 1998։
Երուխան (կյանքը և գործը) Գյումրի, «Դպիր» հրատ., 2003։
Առկայծ ճրագ (Դանիել Վարուժան), Գյումրի, «Դպիր» հրատ., 2004։
Ով մարդկային արդարություն (Սիամանթո. կենսագրական վեպ), ՀԳՄ հրատ., 2005։
Կյանքս այնպես դժվարին էր (Վահան Տերյան. կենսապատում), Երևան, «Գրանսպրիտ» հրատ., 2011։


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հակոբջանյան, Հայկազ (1993) Բանահյուսական ժանրերի մշակումները արևմտահայ գավառական գրականության մեջ։ Archived 2017-05-21 at the Wayback Machine.
Հակոբջանյան Հայկազ, Պանդխտության թեման արևմտահայ արձակում։
Բուկովո (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲուկովոԲուկովո (ռուս.՝ Буково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սյույ Բեյ Խուն

Սյույ Բեյ Խուն (չինարեն՝ 徐悲鸿, հուլիսի 19, 1895(1895-07-19)[…], Իսին, Չանչժոու, Ցզյանսու, Ցին կայսրություն - սեպտեմբերի 26, 1953(1953-09-26)[…], Պեկին, Չինաստան), հայնտի նաև Ժյու Պեոն անվամբ, չին նկարիչ։
Սովորել է Շանհայում, հոր՝ Սյույ Դա Չժանի մոտ և Փարիզում (1919 թ.) 1949- 1953 թվականներին եղել է Պեկինի կենտրոնական Գեղարվեստի ակադեմիայի և Գրականության ու արվեստի գործիչների համաչինական ասոցիացիայի նախագահը։ Ստեղծել է «ծաղիկներ-թռչուններ», «մարդիկ» ժանրերի աշխատանքներ (թուղթ, տուշ, ջրաներկ)։ Չինաստանում առաջիններից է, որ նկարել է յուղաներկով։
Սյույ Բեն Խունը ազգային գեղարվեստական ավանդույթները միահյուսելով եվրոպական ռեալիստական արվեստի նվաճումների հետ, դարձել է 20-րդ դարի չինական արվեստի նոր ուղղության ստեղծողներից։ Նրա գործերին հատուկ է մեղմ ձևերի և հստակ, ուժեղ գծերի զուգորդումը։ Եթե բնությանը նվիրված նկարչի աշխատանքները («Հանգստացող ձին», 1930 թ., թուղթ, տուշ) տոգորված են ջինջ բանաստեղծական ոգով, ապա ժանրային և պատմական կոմպոզիցիաները («Խոհ ռազմի դաշտի մասին», 1935 թ., երկուսն էլ՝ Արևելքի ժողովուրդների արվեստի թանգարան, Մոսկվա) ոչ սակավ հագեցված են հերոսական պաթոսով։ Նկարչի դիմանկարներին հատուկ են հոգեբանական և սոցիալական սուր բնութագրումները (Ազգային-ազատագրական բանակի հերոսների և աշխատանքի գերազանցիկների դիմանկարների շարք, 1950 թ., թուղթ, տուշ)։


== Ծանոթագրություններ ==