armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Չեխիայի նախագահ

Չեխիայի նախագահ (չեխ․՝ Prezident České republiky), Չեխիայի Հանրապետության բարձրագույն պետական պաշտոնը։ Գործում է 1993 թվականից սկսած։ Ներկայացնում է Չեխիան միջազգային ատյաններում, հանդիսանում է Չեխիայի զինված ուժերի գերագույն գլխավոր հրամանատարը։
Մինչև 2013 թվականը ընտրվել է Չեխիայի երկու ազգային ժողովների կողմից, 2013 թվականին հունվար ամսին անցկացվել է արդեն նախագահական ուղիղ ընտրություն։


== Նախագահների ցանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Չեխիայի Նախագահի պաշտոնական կայքը
Ֆուձիմի (ավան)

Ֆուձիմի (ճապ.՝  富士見町   'Ֆուձիմի-մատի'), ավան Ճապոնիայում։ Գտնվում է Նագանոյի պրեֆեկտուրայում։ Ավանի ամբողջ մակերեսը կազմում է 144,66 կմ², բնակչությունը՝ 14 914 մարդ, իսկ խտությունը 103,10 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Ավանը գտնվում է Հոնսյու կղզում, Նագանոյի պրեֆեկտուրայում Տյուբու տարածաշրջանում։ Այն սահմանակից է Տինո, Ինա, Հոկուտո քաղաքների, Մինովա ավանի և Հարա գյուղի հետ։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը կազմում է 14 914 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), խտությունը՝ 103,10 մարդ/կմ²։


== Սիմվոլիզմ ==
Ավանի ծառը համարվում է Bétula platyphýlla-ն, ծաղիկը՝ հովտաշուշանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2005-04-04 at the Wayback Machine.(ճապոներեն)
Խրորտենց

Խրորտենց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Կառկառի գավառում։
1909 թվականին ուներ 45 տուն հայ բնակիչ։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ Բնակիչները տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Կոչևալա

Կոչևալա (ռուս.՝ Кочевала), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սուխոնա գետի աջ ափում՝ 180 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 8 կմ է։ Ակունքը գտնվում է անտառում, 15 կմ հարավ-արևմուտք Նյուկսենիցա գյուղի մոտ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000008985
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000898
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սեդրակ Սարգսյան

Սեդրակ Աղաջանի Սարգսյան (1896, գ․ Գյուլաթաղ (այժմ՝ Վարդաձոր, Արցախի Մարտակերտի շրջան - 1930, Թիֆլիս), Անդրկովկասում խորհրդային ռեժիմի հաստատման աջակից, փոխգնդապետ, ԽՄԿԿ անդամ (1904)։ 
1918—1920 թվականներին դաշնակցական իշխանության և թուրքական օկուպացիայի պայմաններում ընդհատակյա աշխատանք է տարել Ալեքսանդրապոլում, մասնակցել է Մայիսյան ապստամբությանը։ 1921 թվականին ընդունվել է կուսակցության Ալեքսանդրապոլի քաղաքացիական կոմիտե Գանձակում (Կիրովաբադ) աշխատել է՝ որպես գավառային կոմիտեի ագիտպրոպագանդայի բաժնի վարիչ, ավելի ուշ՝ այդ կոմիտեի քարտուղար։ 1923 թվականին տեղափոխվել է Հայաստան և տնտեսական ղեկավար աշխատանքներ տարել Էջմիածնի ու Բայազետի գավգործկոմներում։ 1926 թվականից եղել է Հայգյուղկոոպի վարչության նախագահ, իսկ 1927 թվականից՝ Երևանի քաղաքացիական կոմիտեի քարտուղար։ ՀԿ(բ) կ VI համագումարում (1929) Սարգսյանը ընտրվել է կենտրոնական վերստուգիչ հանձնաժողովի նախագահ, իսկ կարճ ժամանակ հետո՝ Հայաստանի ժողկոմխորհի նախագահի տեղակալ և բանգյուղտեսչության ժողկոմ։ Եղել է ՀԿ(բ) կ Կենտրոնական կոմիտեի, Անդրֆեդերացիայի և Հայաստանի ԿԳԿ-ների, ՀամԿ(բ) կ Անդրկովկասյան երկրային վերստուգիչ հանձնաժողովի նախագահության անդամ։
Խորեն Գալֆայան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Գալֆայան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Խորեն Գալֆայան (Նար Պեյ Լուսինյան) հոկտեմբերի 1, 1831(1831-10-01), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - նոյեմբերի 4, 1892(1892-11-04)), հայ բանաստեղծ, թատերագիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Փոքր հասակից իր եղբոր՝ Ամբրոսիոս Գալֆայանի հետ ուղարկվել է Վենետիկ, Մխիթարյան միաբանության Սուրբ Ղազար վանքը, որտեղ ստացել է կրթությունը։
Պաշտոնավարել է Մխիթարյանների Փարիզի Մուրադյան վարժարանում։ Փարիզում, Գաբրիել Այվազովսկու հետ 1855-1858 թվականներին խմբագրել է «Մասյաց աղավնի» ամսագիրը։ 1856 թվականին հրաժարվել է կաթոլիկական դավանանքից ու Մխիթարյան միաբանությունից, դարձել Փարիզի Հայկազյան վարժարանի տնօրեն։
Այդ պաշտոնը նա վարել է 1857-1859 թվականներին։ Փարիզում անձամբ ծանոթացել է ու մտերմացել է Ալֆոնս դը Լամարթինի հետ, ձեռնարկել նրա բանաստեղծությունների թարգմանությունը, որը հրատարակել է 1859 թվականաին «Դաշնակք Լամարթինեայ» խորագրով, ամենախրթին գրաբարով։
Հայկազյան վարժարանի փակումից հետո վերադարձել է Պոլիս, ապա մեկնել է Թեոդոսիա, որպես ուսուցիչ պաշտոնավարել Խալիբյան դպրոցում, միաժամանակ մասնակցել Փարիզից այնտեղ տեղափոխած «Մասյաց աղավնի» հանդեսի խմբագրման աշխատանքներին։ Թեոդոսիայում տպագրել է իր մի շարք երկերը, ինչպես՝ «Արշակ Բ» ողբերգությունը (1861), «Ալաֆրանկա» կատակերգությունը (1862), «Վարդենիք» բանաստեղծությունների ժողովածուն (1863), որը սուր քննադատության է ենթարկել Միքայել Նալբանդյանը իր «Աղցմիք» պարոդիայում։
1864 թ. մեկնել է Պոլիս, զբաղվել քարոզչությամբ, միաժամանակ ունեցել քաղաքական գործունեություն, Մկրտիչ Խրիմյանի հետ մեկնել է Բեռլին, հայկական հարցի հրահրման առիթով։


== Թարգմանություններ ==
Այս շրջանում ֆրանսերենից թարգմանել է Հովհաննես Դարդելի «Տարեգրությունը», Հոմերոսի «Իլիականից» որոշ հատվածներ։ Հրատարակել է «Ստվերք հայկական» խորագրով մի ժողովածու, որը պարունակում է պատմական անցյալի դրվագները ներկայացնող պոեմներ։ Առանձին գրքերով հրատարակած մյուս երկերն են «Քնար պանդխտին» (բանաստեղծությունների ժողովածու, 1868), «Հանգարան» և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Խորեն Գալֆայանի բանաստեղծությունները անգլերեն
(8926) Աբեմասանաո

(8926) Աբեմասանաո (անգլ.՝ Abemasanao), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,251032 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8512 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6509 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2141,07 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,16814 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,48° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8926) Աբեմասանաո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սառնակունք (գետ, Սյունիքի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սառնակունք (այլ կիրառումներ)Սառնակունք, Սայբալու, գետ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, սկիզբ է առնում Սյունիքի բարձրավանդակից, և համանուն գյուղից 2 կմ արևմուտք ձախից միախառնվում Որոտանին։ Երկարությունը 14 կմ է։ Գետի վրա կարուցվել է փոքր ՀԷԿ


== Ծանոթագրություններ ==
Աֆրիկա-Մալգաշական և Մավրիտանական ընդհանուր կազմակերպություն

Աֆրիկա-Մալգաշական և Մավրիտանական ընդհանուր կազմակերպություն (Organisation Commune Africaine Malgache et Mauricienne, ՕՔԱՄՄ), Աֆրիկայի 15 պետությունների տնտեսա-քաղաքական միություն։ Հիմնականում կազմված է ֆրանսիական նախկին գաղութներից (Փղոսկրի Ափ, Վերին վոլտա, Գաբոն, Դահոմեա, Զաիր, Կամերուն, Մավրիտանիա, Մալգաշական Հանրապետություն, Նիգեր, Կոնգոյի ժողովրդական Հանրապետություն, Ռուանդա, Սենեգալ, Տոգո, Կենտրոնական Աֆրիկական Հանրապետություն, Չադ)։


== Ընդհանուր նկարագրություն ==
Ստեղծվել է Աֆրիկա-մալգաշական միության (1965 թվականից՝ Աֆրիկա–մալգաշական ընդհանուր կազմակերպություն) հիման վրա, որի մասնակիցները ընկերակցում են «Ընդհանուր շուկա»-ին։ Կազմակերպչորեն ձևավորվել է 1966 թվականին։ Գլխավոր մարմիններն են՝ Պետությունների և կառավարությունների ղեկավարների կոնֆերանսը, Սինիստրների խորհուրդը և Վարչական գլխավոր քարտուղարությունը։ Կազմակերպության նպատակն է՝ աջակցել անդամ-երկրների տնտեսական, սոցիալական, տեխնիկական և մշակութային զարգացմանը, ինչպես նաե արտաքին քաղաքական հարցերի շուրջ կոնսուլտացիաների անցկացմանը։ 1970 թվականի հունվարին կայացավ կազմակերպության պետությունների և կառավարությունների ղեկավարների կոնֆերանս, որն ամփոփեց ՕՔԱՄՄ–ի 10 տարվա գործունեությունը և նախանշեց նրա զարգացման հեռանկարները։ Այն քննարկեց անդամ–երկրների հարաբերությունը «Ընդհանուր շուկա»-ի հետ, կազմակերպության ներսում տնտեսական, առևտրական և մշակութային համագործակցության ամրապնդման հարցերը։


== Անդամ երկրներ ==


===== Հիմնադիր երկրներ =====
 Չադ
 Կամերուն
 Կոնգոյի Հանրապետություն
Դահոմեա
 Գաբոն
Վերին Վոլտա
 Մավրիտանիա
 Նիգեր
Մալգաշական հանրապետություն
 Կենտրոնաաֆրիկյան Հանրապետություն
 Սենեգալ
 Կոտ դ'Իվուար


===== 1965 թվականին անդամագրված =====
 Տոգո
 Զաիր
 Ռուանդա


===== 1970 թվականին անդամագրված =====
 Մավրիկիոս
Ջրային կրիաներ

Ջրային կրիաներ (լատ.՝ Emydidae), էմիդիդներ, կրիաների կարգի ընտանիք։ Հայտնի է կիսաջրային կենսակերպ վարող 11 ցեղի շուրջ 41 տեսակ։ ՀՀ-ում հայտնի է 1 տեսակ՝ ճահճային կրիան։ Ընտանիքն ընդգրկում է բուսակեր և լեշակեր ու գիշատիչ, ջրային ու ջրամերձ միջավայրում բնակվող տեսակներ։
Ատյաշևո (գյուղ, Ֆյոդորովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱտյաշևոԱտյաշևո (ռուս.՝ Атяшево, բաշկիրերեն՝ Әтәс), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ֆեոդորովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 317 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պաուլ Կլեեի կենտրոն

Պաուլ Կլեեի կենտրոն (գերմ.՝ Zentrum Paul Klee), թանգարան և ցուցահանդեսային կենտրոն, որի հիմնական ցուցադրությունը կազմում են Պաուլ Կլեեի ստեղծագործությունները։ Թանգարանը գտնվում է Բեռնում, Կլեեի թաղման տեղից ոչ հեռու։


== Պատմություն ==
Ի սկզբանե թանգարան ստեղծելու գաղափարը պատկանել է նկարչի թոռանը՝ Ալեքսանդր Կլեեին։ 1997 թվականին Պաուլ Կլեեի հարսը՝ Լիվիա Կլեե-Մայերը Բեռն քաղաքին է նվիրել նկարչի մոտ 700 աշխատանքներ։ Ծրագիրը հնարավոր է դարձել Մորիս Էդմոն Մյուլերի և նրա կնոջ՝ Մարթա Մյուլերի նվիրատվությունների շնորհիվ։
Կենտրոնի արտասովոր շենքը նախագծել է իտալացի ճարտարապետ Ռենցո Պիանոն։ Նրա մտահղացմամբ շենքը իրենից ներկայացնում է «լանդշաֆտային քանդակ»․ նրա հարթ գծերը կրկնում են անտառապատ բլուրների ուրվագծերը հետին ֆոնին և ներդաշնակորեն միախառնվում շրջակա բնապատկերին։ Քանի, որ Կլեեի նկարները զգայուն են լույսի նկատմամբ, համալիրի հիմնական մասը գտնվում է գետնի տակ։ Շենքի կառուցման ընթացքում տեղանքից հանվել է 180000 խմ հող և բերվել մոտ երկու հազար պողպատե կոնստրուկցիաներ և 10000 խմ բետոն։
Կենտրոնի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 2005 թվականի հունիսի 20-ին։ Կենտրոնում ցուցադրվում են Պաուլ Կլեեի մոտ 4000 կտավներ, ջրաներկ և գծանկարային աշխատանքներ։ Դրանցից մի քանիսը նախկինում ցուցադրվել են Բեռնի պատկերասրահում, սակայն Կենտրոնի բացումից հետո հնարավոր է դարձել այցելուներին ներկայացնել անհամեմատ մեծ թվով աշխատանքներ։ Այնուամենայնիվ, Կենտրոնի ցուցահանդեսային տարածքը թույլ չի տալիս միաժամանակ ցուցադրել ամբողջ հավաքածուն, ուստի ցուցահանդեսը մշտապես թարմացվում է թեմատիկ ցուցահանդեսների շրջանակներում։
Պաուլ Կլեեի կենտրոնը այցելուներին առաջարկում է լայնածավալ մշակութային ծրագիր։ Բացի թանգարանում կազմակերպվող ընդհանրացնող և թեմատիկ էքսկուրսիաներից, դրանք ներառում են նաև գրական և երաժշտական տարբեր միջոցառումներ։ Կենտրոնի ստեղծողները հաշվի են առել Կլեեի ստեղծագործության երկու կարևոր ասպեկտները՝ նրա կապը մանկական արվեստի և երաժշտության հետ և արտացոլել այդ ասպեկտները Կենտրոնի հայեցակարգում։ Այսպես՝ կենտրոնին կից ստեղծվել է Creaviva մանկական թանգարանը, որը կազմակերպում է տարբեր միջոցառումներ երիտասարդ այցելուների համար։ Բացի այդ, թանգարանն ունի իր երաժշտական խումբը՝ «Կլեեի անսամբլ»։


== Գրականություն ==
Renzo Piano. Zentrum Paul Klee, Bern: the architecture. — Hatje Cantz Publishers, 2006. — 159 p.
Петрикова С. Центр Пауля Клее в Берне. — Третьяковская галерея : журнал. — 2007. — № 1 (14).


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաուլ Կլեեի կենտրոնի կայքը(գերմ.),(անգլ.),(ֆր.)
Picture Database of the artist Paul Klee
Zentrum Paul Klee Virtual Tour
Панорама Центра на сайте города Берн
Софья Петрикова. Центр Пауля Клее в Берне. Журнал «Третьяковская галерея». Специальный выпуск «Швейцария — Россия: на перекрестках культур».
Հոնիարա

Հոնիարա, անվանումն առաջացել է (nagho ni ara) արևելյան քամու վայր արտահայտությունից։
Հոնիարան Սողոմոնյան Կղզիների մայրաքաղաքն է, ամենամեծ քաղաքը, գլխավոր նավահանգիստը և առևտրական կենտրոնը։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Գուադալկանալ կղզու հյուսիսարևմտյան մասում, նեղ մերձափնյա հարթավայրում, Մատանիկաու գետի վրա, Սողոմոնի ծովի Այրոնբոթոմ Սաունդ ծոցի ափին։


== Պատմություն ==
Տարածքը բնակեցված է եղել մ. թ. ա. 4-րդ հազարամյակում։ Եվրոպացիներից առաջինը, ով 1569 թվականին հայտնաբերել է այս վայրերը, եղել է իսպանացի ծովագնաց Ալվարո դե Մենդանյա դե Նեյրան։ Հետագա դարերում իսպանացիներին չհաջողվեց գաղութացնել տարածքը և միայն 1885 թվականին գերմանացիներն այն գրավեցին։ 1893 թվականին տարածքն անցավ բրիտանացիների հսկողության տակ։ Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ 1942 թվականին այն գրավվեց ճապոնական զորքերի կողմից և ազատագրվեց 1943 թվականի փետրվարին։ Պատերազմից հետո ամերիկացիները կառուցեցին այստեղ ռազմական բազա, որի տեղում 1952 թվականին բրիտանացիները հիմնեցին այժմյան բնակավայրը և հռչակեցին բրիտանական Սողոմոնի Կղզիների պրոտեկտորատի վարչական կենտրոն։ 1978 թվականի հուլիսի 7-ից անկախ Սողոմոնյան կղզիների մայրաքաղաքն է։


== Տնտեսություն ==
Զարգացած են առևտուրը, գյուղատնտեսությունը, ձկնորոսությունը, ֆինանսական և սպասարկման ոլորտը, զբոսաշրջությունը։


== Քույր քաղաքներ ==
 – Լուգանվիլ, Վանուատու.


== Ծանոթագրություններ ==
Իվատա

Իվատա (ճապ.՝ 磐田市 Իվատա-սի), քաղաք Ճապոնիայի Սիձուոկա պրեֆեկտուրայի հարավարևելյան մասում։ Ընկած է Հոնսյու կղզու Թյուբու տարածաշրջանում։ Սահմանակից է Համամացու, Ֆուկուրոի քաղաքներին և Մորի ավանին։ Արևմուտքում որպես սահմանագիծ ծառայում է Թենրյու գետը, հարավում՝ Խաղաղ օվկիանոսի ափի մի փոքր հատվածը։ Զբաղեցնում է 163,45 քառակուսի կիլոմետր տարածք։


== Ժողովրդագրություն ==
Ճապոնիայում անցկացված մարդահամարների տվյալների համաձայն՝ Իվատայի բնակչությունը վերջին 60 տարիներին շարունակաբար աճել է։ 2019 թվականի մայիսի 1-ի տվյալներով քաղաքի բնակչության թվաքանակը եղել է 169.897, տնային տնտեսությունների թիվը՝ 68.215։


== Պատմություն ==
Իվատան Ճապոնիայի հին բնակավայրերից է։ Քաղաքի ներկայիս տարածքում ու նրա շրջակայքում մարդիկ բնակություն են հաստատել հինքարեդարյան ժամանակներից, ինչի վկայությունն են հնագիտական պեղումների արդյունքում այստեղ հայտնաբերված քարե (օբսիդիանե) գործիքները, խեցիները։


== Տնտեսություն ==
Քաղաքի տնտեսության գլխավոր ճյուղերն են ձկնարդյունաբերությունը, այգեգործությունը, ցիտրուսային կուլտուրաների, թեյի մշակությունը, սննդի արտադրությունը, տեքստիլ արդյունաբերությունը, ավտոմեքենաշինությունը։ Իվատայում են գտնվում հանրահայտ Yamaha Motor Corporation ընկերության գլխավոր գրասենյակն ու գլխադասային ձեռնարկությունը։


== Խորհրդանիշեր ==
Քաղաքի խորհրդանշական ծառը համարվում է կամֆորայի ծառը, ծաղիկը՝ ռոդոդենդրոնը։


== Կլիմա ==
Իվատայի կլիման բնորոշվում է շոգ ու խոնավ ամառներով և համեմատաբար մեղմ ձմեռներով (Köppen climate classification-ի դասակարգմամբ՝ Cfa)։ Տարեկան միջին ջերմաստիճանը՝ 16.3 C։ Տեղումերի տարեկան միջին քանակը՝ 1748.0 մմ (ընդ որում՝ ամենախոնավ ամիսը հուլիսն է)։ Ամենաշոգ ամիսը օգոստոսն է, որի միջին ջերմաստիճանը կազմում է  26.8 C, ամենացուրտը՝ հունվարը - 6.2 C։


== Քույր քաղաքներ ==
 Ֆիլիպիններ, Դագուպան (1975)
 ԱՄՆ, Մաունթին Վյու, Կալիֆոռնիա (1976)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջըArchived 1998-12-05 at the Wayback Machine.(ճապոներեն)
Տերանովա դեյ Պասերինի

Տերանովա դեյ Պասերինի (իտալերեն՝ Terranova dei Passerini), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լոդի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 714 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), խտությունը՝ 65 մարդ/կմ², տարածքը՝ 11 կմ², էլեկտրոնային փոստ` 26827, հեռախոսային կոդ` 0377։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար. 0377 833587
Էլեկտրոնային հասցե. comterpa@pmp.it
Գլխավոր կայք. http://www.comune.terranovadeipasserini.lo.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Ժամանակակից արվեստի թանգարան (Գենտ)

Ժամանակակից արվեստի քաղաքային թանգարան Գենտում (հոլ.՝ Stedelijk Museum voor Actuele Kunst, S.M.A.K., ֆր.՝ Musée municipal d'art actuel, Gand), գեղարվեստի թանգարան Բելգիայի Գենտ քաղաքում։ Հիմնադրվել է 1957 թվականին՝ որպես «Ժամանակակից արվեստի թանգարանի ասոցիացիա» (հոլ.՝ Vereniging voor het Museum van Hedendaagse Kunst) գեղարվեստական ընկերություն և բացվել 1975 թվականին՝ որպես Գենտի՝ ժամանակակից արվեստի թանգարան (հոլ.՝ Museums voor Hedendaagse Kunst Gent): Մշտական ցուցադրությունում ներկայացված են փոփ արտի, մինիմալիզմի և  կոնցեպտուալիզմի ոճի ստեղծագործություններ։ Կազմակերպվում են նաև ժամանակակից արվեստի գործերի ժամանակվոր ցուցահանդեսներ՝ ինչպես նշանավոր, այնպես էլ սկսնակ հեղինակների։


== Պատմություն և նկարագրություն ==
1957 թվականին Գենտում ստեղծվում է «Vereniging voor het Museum van Hedendaagse Kunst» գեղարվեստական ընկերությունը, որի հիմնադիրն է համարվում Կարել Գեյրլանդտը։ Ընկերության նպատակն էր օժանդակել տեղի «Museum voor Schone Kunsten» գեղարվեստի թանգարանին՝ կազմակերպել ցուցահանդեսներ, համալրել թանգարանային հավաքածուն։ Ժամանակակից արվեստի հավաքածուի մեծացման արդյունքում՝ 1975 թվականին ստեղծվում է առանձին թանգարան՝ «Museum voor Hedendaagse Kunst Gent», որը չուներ սեփական ցուցասրահները և ժամանակավոր ցուցահանդեսներ էր կազմակերպում «Schone Kunsten» թանգարանում։ «Hedendaagse Kunst»-ի տնօրենը Յան Հուտն էր, ով հետագայում դառնում է «S.M.A.K.»-ի հիմնադի-տնօրենը։
Ժամանակակից արվեստի քաղաքային թանգարանն իր սեփական շենքը ստանում է 1999 թվականին Գենտում՝ Ցիտադել զբոսայգում, «Museum voor Schone Kunsten» թանգարանի դիմաց։ Հուտը ղեկավարում է թանգարանը մինչև 2003 թվականը։ Այսօր թանգարանի գեղարվեստական ղեկավարն է Ֆիլիպ վան Կաուտերենը։ Թանգարանի հավաքածուն հիմնականում կազմված է 1945 թվականից հետո ստեղծված ստեղծագործություններից։ Ներկայացված նկարիչներից են Յոզեֆ Բոյսը, Դևիդ Համմոնսը, CoBrA շարժման անդամները։ 2018 թվականի մարտ - հունիս ամիսներին թանգարանում տեղի ունեցավ «From the Collection/Against the Wall» ցուցահանդեսը՝ կազմված  թանգարանային մշտական ֆոնդի ստեղծագործություններից։ Ներկայացված էին 24 նկարիչների և քանդակագործների աշխատանքներ՝ ներառյալ Կարլ Անդրեի, Ռիչարդ Արտշվագերի, Մարիո Գարսիա Տորեսի, Նաիրի Բաղրամյանի ստեղծագործությունները։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Jan Hoet Gelijk het leven is : Belgische kunst uit de collectie van het Stedelijk Museum voor Actuele Kunst, Gent, 28.06-14.09.2003 / Red.: Frank Maes; Stedelijk Museum voor Actuele Kunst, Ghent. — Gent: Stedelijk Museum voor Actuele Kunst Gent, 2003. — 176 p. — ISBN 9789075679083


== Արտաքին հղումներ ==
«Stedelijk Museum voor Actuele Kunst (S.M.A.K.): Public Institution»։ artfacts.net (անգլերեն)։ Berlin: ArtFacts.Net GmbH։ Վերցված է 2019-08-13 
«S.M.A.K.: contemporary art in Ghent. Idiosyncratic and contemporary art museum»։ visit.gent.be (անգլերեն)։ City of Ghent։ Վերցված է 2019-08-13
Փաշաքյոյ

Փաշաքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գլեբիչևո

Գլեբիչևո (ռուս.՝ Глебычево), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3435 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տարոն Ոսկանյան

Տարոն Հենրիկի Ոսկանյան (փետրվարի 22, 1993(1993-02-22), Երևան, Հայաստան), հայ ֆուտբոլիստ, Երևանի «Փյունիկ» ֆուտբոլային ակումբի պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Փյունիկ ===
Տարոն Ոսկանյանը Փյունիկի ֆուտբոլային ակադեմիայի սան է։ Նա օր օրի ավելի լավ էր խաղում՝ ցուցադրելով իր տաղանդը։ 2010 թվականի մրցաշրջանում նա մասնակցեց ութ խաղի Հայաստանի առաջնությունում Փյունիկ 2-ի կազմում։
Բարելավելով իր որակները՝ նա կանչվեց թիմ Փյունիկի կողմից։ 2011 թվականի ապրիլի 2-ին նա իր առաջին խաղն անցկացրեց Ուլիսի դեմ։ Ոսկանյանը խաղաց 90 րոպե, իսկ Փյունիկը պարտվեց 1-0 հաշվով։ Ոսկանյանը Փյունիկի հետ հաղթեց 2011 թվականի Հայաստանի սուպերգավաթը։


== Հայաստանի հավաքական ==
Հավաքականում Ոսկանյանը իր ելույթները սկսել է մինչև 19 տարեկանների հավաքականից։
Ոսկանյանը ազգային հավաքական հրավիրվեց 2012 թվականին Իտալիայի դեմ խաղում, սակայն չմասնակցեց խաղին։ 2012 թվականի նոյեմբերին իր առաջին խաղն անցկացրեց Լիտվայի հավաքականի դեմ՝ փոխարինելով Ռոբերտ Արզումանյանին։ Խաղում հաղթեց Հայաստանի հավաքականը՝ 4-2 հաշվով։


== Տիտղոսներ ==
 Փյունիկ

Հայաստանի առաջնություն 2011
Հայաստանի գավաթ 2013
Հայաստանի սուպերգավաթ 2011


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը FFA.am կայքում
footballdatabase.eu


== Ծանոթագրություններ ==
Օրանժ (Ֆրանսիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օրանժ (այլ կիրառումներ)
Օրանժը (ֆր.՝  Orange) քաղաք է Ֆրանսիայի հարավում՝ Վոքլյուզ դեպարտամենտում։ Այն ընկած է Եյգյուզ գետի ափին, որը, մի քանի կիլոմետր հոսելով, թափվում է Ռոն գետի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 28.948 (2012-ի հունվարի 1-ի դրությամբ)։


== Անվանում ==
Քաղաքի պատմական անունն է Արոզիո։,, Օրանժը,,՝ որպես գույնի և մրգի հետ ասոցացում, ավելի ուշ է առաջացել՝ զարգացող հոմոֆոնիայի հիման վրա։


== Ժողովրդագրություն ==
Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի արդյունքների բնակչությունը կազմում է 29 135 մարդ:


== Տեսարժան վայրեր ==
Քաղաքը հայտնի է մի շարք հռոմեական կառույցներով, հատկապես տպավորիչ ամֆիթատրոնով և քաղաքի հիմնադրման կամարով, որոնց կառուցումն սկսվել է Օգոստոս կայսրի տիրապետությունից առաջ կամ այդ ընթացքում։ 1981 այս կառույցները մտան ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Աշխարհի մշակութային ժառանգությունների ցուցակ։


== Քաղաքի հիմնադրման կամար ==
Լիոն տանող փողոցի մոտ վեր է հառնում հռոմեական երեք կամարանոց մի հուշարձան-դարպաս։ Իր 19 մետր երկարությամբ, 18 մետր բարձրությամբ և ութ մետր լայնությամբ այն իր ժամանակների ամենամեծ և ամենալավ պահպանվածներից մեկն է։ Կառուցվել է հավանաբար հռոմեացիների մի հաղթանակից հետո՝ կամ մ.թ.ա. 49 թ. Մասիլիայի մոտ տեղի ունեցած Կեսարի հաղթանակից, կամ մ.թ.ա. 31 թ. Աքթյումի ճակատամարտից հետո։


== Հռոմեական ամֆիթատրոնը ==

Քաղաքի ներսում է գտնվում մ.թ.ա. առաջին դարից եկած Հռոմեական ամֆիթատրոնը, որը համարվում է աշխարհի ամենալավ պահպանվածներից մեկը։ Հռոմեական կայսրության անկումից հետո այս կառույցն արժանացավ մյուս շատ անտիկ 
կառույցների ճակատագրին և համարվում էր քարհանք։ Ֆրանսիական հեղափոխության ընթացքում թատրոնի բաժինները ծառայում էին որպես բանտ, որտեղ բանտարկվում էին Հեղափոխության թշնամիները՝ ոչ արժանավայել պայմաններով։ 1869-ից ի վեր այստեղ նորից տեղի են ունենում ներկայացումներ և համերգներ։ Թատրոնն առաջարկում է գրեթե 7000 նստատեղ, հռոմեական ժամանակներում այն հասնում էր 10.000-ի։


== Այլ տեսարժան վայրեր ==
Այլ տեսարժան վայրերից են Նոտրե Դամի տաճարը, Արվեստի և Պատմության թանգարանը (Musée d’Art et d’Histoir)։


== Գրականություն ==
« Nom des habitants des communes françaises, Orange » [archive]


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք
Սուրբ Կատարինե եկեղեցի (Զագրեբ)

Սուրբ Կատարինե եկեղեցի Զագրեբում (անգլ.՝ Crkva sv. Katarine u Zagrebu), կաթոլիկ եկեղեցի, Զագրեբի արքեպիսկոպոսության եկեղեցի Խորվաթիայի մայրաքաղաք Զագրեբում։ Բարոկկոյի դարաշրջանի ճարտարպետական հուշարձան է, Զագրեբի ամենագեղեցիկ եկեղեցիներից մեկը։ Եկեղիցին օծվել է ի պատիվ սուրբ Կատերինայի։
Եկեղեցին գտնվում է քաղաքի կենտրոնում՝ Վերին քաղաքում՝ Սուրբ Կատարինեի հրապարակում (Katarinin trg):


== Պատմություն և նկարագրություն ==
Ներկայիս եկեղեցու տեղում դեռևս 15-րդ դարից սկզբում եղել է դոմինիկյան եկեղեցի, որը հետագայում թուրքական նվաճումներից հետո կիրառվել է որպես զինապահեստ։
Ճիզվիտների՝ Զագրեբում հայտնվելու հետ (17-րդ դարի առաջին կես) եկեղեցին տրվել է նրանց կառավարմանը։ Քանի որ հին եկեղեցին չափերով փոքր էր և խիստ վնասված, ճիզվիտները 1620-1632 թվականներին իրականացրել են նոր եկեղեցու շինարարություն։ Եկեղեցու հարևանությամբ կառուցվել է նաև մենաստան (ներկայումս՝ Կլովիչևի պատկերասրահ)։ Սուրբ Կատարինեի եկեղեցին երկու անգամ հրդեհվել է՝ 1645 և 1674 թվականներին։ Վերջին հրդեհից ամբողջովին վերածվել է մոխրի։ Եկեղեցու վերականգնմանն օգնել են խորվաթ վելմոժները, որոնք իրենց հերթին, ըստ ընդունված ավանդույթի, իրավունք են ստացել եկեղեցու պատերում տեղադրելու տոհմական զինանշաններ և հետագայում թաղվելու եկեղեցու տարածքում։
Ճիզվիտների գործունեության արգելքից հետո (1733) Զագրեբի Սուրբ Կատարինեի եկեղեցին 1783 թվականին հանձնվել է սուրբ Մարկոսի միաբանությանը, իսկ 1874 թվականից դարձել է տաճարային եկեղեցի։
19-20-րդ դարերում եկեղեցին բազմիցս վերանորոգվել ու վերափոխվել է։
Սուրբ Կատերինայի եկեղեցին համարվում է Զագրեբի ամենագեղեցիկ եկեղեցիներից մեկը։ Այն միանավ պաշտամունքային կառույց է՝ կողմնային վեց մատուռներով ու աբսիդով։ Կապելլաներում տեղակայված են փայտե հինգ խորաններ՝ բարոկկո ոճով (17-րդ դար) և մեկ մարմարե խորան, որը թվագրվում է 1729 թվականին։
Տաճարի ինտերիերը բարոկկոյի դարաշրջանի արվեստի կարևոր մի շարք գծերով է ներկայանում։ Դրանցից են Բերնարդո Բոբիչի խորանային նկարները, Անտոնիո Կվադրիոյի (Antonio Quadrio) ստեղծագործությունները, որոնք թվագրվում են 1720 թվականին։ Նավի կամարները պատկերում են սուրբ Կատարինեի կյանքի դրվագներ, որոնց հեղինակը Ջուլիո Կվալյան (Giulio Quaglia) է։ Աչքի է ընկնում եկեղեցու՝ սուրբ Իգնատիոսի խորանը, որի հեղինակը Ֆրանչեսկո Ռոբան է (Francesco Robba): Գլխավոր խորանի հետնամասում ֆրեսկո է, որը ստեղծվել է 1762 թվականին և կոչվում է «Սուրբ Կատարինեն ալեքսանդրացի փիլիսոփաների ու գրողների հետ»։ Ֆրեսկոյի հեղինակը Քրիստոֆ Անդրեյ Ելովշեկն է (Kristof Andrej Jelovšek):


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Զագրեբի Սուրբ Կատարինե եկեղեցի  www.zagreb-touristinfo.hr
Զագրեբի Սուրբ Կատարինե եկեղեցի www.planetware.com(անգլ.)


== Գրականություն ==
TOURIST GUIDE, Zagreb and its surroundings, Zagreb, 1970 (автор текста Ivan Raos)(անգլ.)
Lelja Dobronić, Crkva Sv. Katarine u Zagrebu i hrvatsko plemstvo. Vodič po starinama. Rasprava. Str. 389—424.(խորվ.)
Սուրբ Կարապետ եկեղեցի (Ալմաթի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Կարապետ եկեղեցի (այլ կրրառումներ)Սուրբ Կարապետ եկեղեցի, հայկական եկեղեցի Ալմա Աթայում։ Այն Հայ առաքելական եկեղեցու առաջին ծուխն է Ղազախստանում։ Ալմա Աթայի համայնքում գործում է կիրակնօրյա դպրոց, ավանդույթների ուսումնասիրման խմբակներ, վոկալի ու պարի ստուդիաներ։


== Պատմություն ==
Ալմա Աթայի Սուրբ Կարապետ եկեղեցին բացվել է 2006 թվականի հոկտեմբերի 7-ին։ Այն կառուցվել է Ղազախստանի Հանրապետության հայակական մշակութային կենտրոնների «Նաիրի» միության (նախագահ՝ Արտուշ Կարապետյան)։ Եկեղեցին օծել են Նոր Նախիջևանի թեմի առաջնորդը և Հայ առաքելական եկեղեցու Ռուսաստանի թեմի եպիսկոպոս Եզրաս Ներսիսյանը։ Հայաստանից այնտեղ է տեղափոխվել և օծվել խաչքար։


== Հայկական համայնք ==

Ղազախստանի հայկական սփյուռքը գոյություն ունի 1937 թվականից։ Ներկայում նրա թվաքանակը չի գերազանցում 25 հազարը (ըստ 2009 թվականին Ղազախստանում անցկացված մարդահամարի տվյալների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Первый армянский православный приход открылся в Казахстане
Ղազախստանի Հանրապետության հայակական մշակութային կենտրոնների «Նաիրի» միություն Archived 2009-09-26 at the Wayback Machine.
Аппарат Акима Турксибского района
Պտուղ (այլ կիրառումներ)

Պտուղ կարող է վերաբերել՝

Պտուղ (լատ.՝ fetus) - կաթնասուն կենդանին կամ մարդը սաղմնային զարգացման շըրջանում։
Պտուղ (լատ.՝ fructus) - ծածկասերմ բույսերի օրգան, առաջանում է ծաղկից և ծառայում է որպես սերմերի ձևավորման տեղ և պաշտպանման ու տարածման միջոց։
35

35 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 35 թվականն է, 
I դարի 35-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Աբեղոյ

Աբեղոյ, անհայտ ծագումով հայկական արական անձնանուն։ Ըստ Հրաչյա Աճառյանի, Մովսես Խորենացու կողմից հնարված անուններից է, որը հորինվել է Աբեղյան նախարարական տոհմի անվան հիման վրա։


== Հայտնի անվանակիրներ ==
Աբեղոյ Աբեղյան (մ.թ.ա. 2-րդ դար), Աբեղյանքի իշխան, Արքունիքի սպասարարման և գահավորման նախարար, Աբեղյանների նախարարական տոհմի նահապետ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Հայոց անձնանունների բառարան», Հրաչյա Աճառյան, Երևան, 1944, Հատոր 1, Ցուցակ 1, Էջ 16
«Հայոց Պատմություն», Մովսես Խորենացի, 1961, Երևան, Գլուխ Բ. կ, էջ 217
«Պատմութիւն Հայոց։ Ի սկզբանէ աշխարհի մինչև ցամ Տեառն» Միքայել Չամչյան, 1784, հատոր Ա, Վենետիկ, էջ 350
Էլյին (քաղաք)

Էլյին (իսպ.՝ Hellín), Իսպանիայում գտնվող մունիցիպալիտետ, որը մտնում է Ալբասետե նահանգի և Կաստիլիա-Լա Մանչա ինքնավար մարզի կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետի տարածքը կազմում է 778,73 կմ²։ Բնակչության թիվը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 31 109 մարդ։ Նահանգի վարչական կենտրոնից գտնվում է 60 կմ հեռավորության վրա։


== Սպորտ ==
Քաղաքում գործում է «Բակու Էլյին Դեպորտիվո» ֆուտբոլային ակումբը։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Աղբյուրներ ==
Ayuntamiento de Hellín
Estado del Embalse de Camarillas
Portal Joven de la Ciudad de Hellin Archived 2011-02-03 at the Wayback Machine.
Foros para Albacete y Provincia
Ciudadhellin.com
Escuela Oficial de Idiomas Conde de Floridablanca Archived 2008-03-23 at the Wayback Machine.
Սարս (քաղաքատիպ ավան, Օկտյաբրսկի շրջան)

Սարս (ռուս.՝ Сарс), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Օկտյաբրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5659 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Թախթմացրա (գետ)

Թախթմացրա, գետ Ճորոխի ավազանում։ Սկիզբ է առնում Էշեքսրթի լեռներից։ Հոսում է Սպերի գավառի տարածքով և աջից միանում է Ճորոխին։ Սրա հովտում էր գտնվում Թաղթմացրա գյուղը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավի էլի

Ավի էլի, գետակ Հայկական լեռնաշխարհում, Ուրմիա լճի ավազանում, վերջինիս մեջ արևմտյան թափվող Նազլու գետի վտակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուռի (Արծկե-Ալջավազի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուռի (այլ կիրառումներ)Ուռի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արծկեի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հուլիոս-Կլավդիոսներ

Հուլիոս-Կլավդիոսներ (լատ.՝ Julii-Claudii), Հին Հռոմի կայսերական առաջին դինաստիան 14-68 թվականներին (Օգոսաոսի սերունդները՝ արյունակցական կապով կամ որդեգրմամբ)։
Ծագում էին Հուլիոսների և Կլավդիոսների հայտնի տոհմերից։ Ներկայացուցիչներն էին Տիբերիոսը (14-37), Կալիգուլան (37-41), Կլավդիոսը (41- 54), Ներոնը (54-68)։ Հուլիոս-Կլավդիոսը ձգտել են ամրապնդել պրինցիպատի համակարգը։ Նրանց սոցիալական հենարանը հիմնականում բանակն էր, բյուրոկրատական ապարատը և պրովինցիաների արիստոկրատիան։ Արտաքին քաղաքականությունն ուղղված էր կայսրության սահմանների ընդլայնմանը։ Նրանց օրոք հռոմեական պրովինցիա են դարձել Վերին և Ստորին Գերմանիան (16), Կապադովկիան (17), Մավրիտանիան (40-45), Բրիտանիան, Լիկիան և Պամփիլիան (43), Թրակիան (46), կախման մեջ են ընկել Օլվիան, Ւերսոնեսը, Բոսպորի թագավորությունը։ Հուլիոս-Կլավդիոսի կառավարման վերջին շրջանում կայսրությունն ապրում էր սոցիալ-տնտեսական, քաղաքական ճգնաժամ։ Արևելքում անհաջող պատերազմ մղվեց Հայաստանի և Պարթևաստանի դեմ (54-63, Հայաստանում վերականգնվեց պետականությունը), ապստամբություններ բռնկեցին Բրիտանիայում (61), Հուդայում (66-73), Գալիայում (68), որոնց հետևանքով և կործանվեց Հուլիոս-Կլավդիոսի դինաստիան։
Սարգիս Գրիգորյան

Սարգիս Աբրահամի Գրիգորյան (ապրիլի 16, 1954(1954-04-16), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 3, 2018(2018-07-03), Երևան, Հայաստան), հայ տնտեսագետ, ՀՀ պետական և քաղաքական գործիչ, Հայաստանի Հանրապետության վարչապետի վերահսկողական ծառայության պետ (2004-)։


== Կրթություն ==
1970-1974 թթ. սովորել և ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետը՝ տնտեսագետի որակավորմամբ։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1974-1985 թթ. - ՀԽՍՀ գյուղատնտեսության մինիստրության վերահսկողության-վերստուգման վարչության առաջատար մասնագետ։
1986-1990 թթ. - ՀԽՍՀ պետական ագրոարդյունաբերական կոմիտեի վերահսկողության-վերստուգման վարչության առաջատար մասնագետ։
1991 թ. - աշխատել է «Հայագրոսպասարկում» գիտաարտադրական միավորումում որպես տնտեսագիտական վարչության պետ։
1992 թ. - ՀՀ նյութական ռեսուրսների նախարարության տնտեսագիտական գլխավոր վարչության պետ։
1993-1995 թթ.- ՀՀ Հարկային պետական տեսչության Արաբկիրի հարկային տեսչության պետ, Երևանի թիվ 1 ռեգիոնալ տեսչության պետ, ապա տեսչության կազմակերպական-վերահսկողական վարչության պետ։
1996 թ. - Երևանի Արաբկիր համայնքի ֆինանսական ծառայության պետ։
1997-1998 թթ. - ՀՀ մաքսային պետական կոմիտեի մաքսային վերահսկողության ծառայության պետ, ապա Շիրակի տարածաշրջանային մաքսատան պետ։
1999 թ. - աշխատել է ՀՀ Երկաթուղու դեպարտամենտում որպես ֆինանսատնտեսագիտական վարչության պետ։
1999-2000 թթ. - ՀՀ պետական եկամուտների նախարարության մաքսային վարչության պետի տեղակալ։
2001 թ. - ՀՀ տրանսպորտի և կապի նախարարի տեղակալ։
2001-2002 թթ. – ՀՀ պետական եկամուտների նախարարի տեղակալ-օպերատիվ հետախուզության վարչության պետ։
2002-2003 թթ. – ՀՀ կառավարությանն առընթեր հարկային պետական ծառայության պետի տեղակալ։
2003-2004 թթ. - ՀՀ վարչապետի վերահսկողական ծառայության պետ՝ քաղաքացիական ծառայողի կարգավիճակով։
2004 թ. ապրիլի 14-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է ՀՀ վարչապետի վերահսկողական ծառայության պետ։
Եղել է Հայաստանի հանդբոլի ֆեդերացիայի նախագահը։


== Քաղաքական գործունեություն ==
ՀՀԿ անդամ։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Հարկային ծառայության 1-ին դասի պետական խորհրդական։
Մաքսային ծառայության գնդապետ։Ամուսնացած է ունի երկու երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեդիսոն Սթրիթ (Մանհեթեն)

Մեդիսոն Սթրիթ , երկկողմանի խճուղի  Նյու Յորքի Մանհեթեն շրջանի ներքին Իստ Սայդում։ Սկսվում է Բրուքլինի կամրջի մուտքի արգելապատնեշի  տակից և վերջանում Գրանդ Սթրիթով։ Այն մոտավորապես տասնվեց խոշոր քաղաքային թաղամասերի երկարություն ունի։ 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչական հարձակուներից հետո իրականացված անվտանգության միջոցառումների պատճառով հանրության մուտքը դեպի սուրբ Ջեյմս պալատ տանող հատվածը արգելված է։ Մեդիսոն Սթրիթի բնույթը թաղամասից թաղամաս փոխվում է։ Փայք Սթրիթի արևելքիում կան բնակարանային նախագծեր։ Փայք Սթրիթի և Քեթրին Սթրիթի մեջտեղում գտնվող փողոցը բնակելի է գերակշռված հիմնականում շենքերով։ Փողոցը համարվում է Չայնաթաունի հարավային սահմաններից մեկը։
50 Մեդիսոն Սթրիթում գտնվող Համիլտոն-մեդիսոն հաուսը երեխայի խնամքի հիմնական մատակարարն է Չայնաթաունի, Թու Բրիջիսի և ներքին Իստ Սայդի թաղամասի համար։ Մեդիսոն Սթրիթը  շրջապատված է բնակարանային նախագծերով,շենքերով և դպրոցներով։ PS 1, PS 2 և Քորլեարս համալիրային դպրոցները բոլորը ունեն փողոցին նայող բակեր։ 227 Մեդիսոն Սթրիթում  կան նաև բժշկական հաստատություններ կլինիկաներով և դեղատներ (Գուվեղնող Առողջապահական Ծառայություններ), դա նախկինում եղել է գլխավոր հիվանդանոցը շտապ օգնության հարմարություններով։


== Տրանսպորտ ==
F գնացքը կանգ է առնում Իստ Բրոդվեյ կայարանում, որտեղից կա ելք դեպի Մեդիսոն Սթրիթ։ Արևելքից M22 ավտոբուսը Գրանդ Ստրիտից Մեդիսոն փողոցով գնում է դեպի սուրբ Ջեյմս Փլեյս, իսկ արևմուտքից Գրանտ Ստրիտից դեպի Փայք Ստրիտ։ M15 ավտրբուսը գնում է Փայք Սթրիթից Մադիսոն Սթրիթով դեպի սուրբ Ջեյմս պալատ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Madison St storefronts  Pictures of storefronts along Madison Street
Սոլոտվին (գյուղ, Կովելի շրջան)

Սոլոտվին (ուկրաիներեն՝ Солотвин), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1613 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սոլոտվին գյուղում բնակվում էր 194 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,01 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 19,4 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պիաստներ

Պիաստներ (լեհ.՝ Piastowie), լեհական առաջին իշխանական տունը և արքայատոհմը։ Արքայատոհմի առասպելական հիմնադիրն է համարվում գյուղացի-անվագործ Պիաստը։
Պիաստների դինաստիայի առաջին վավերական իշխանը Միեշկո I-ն է (մոտ 960-992)։


== Ծանոթագրություններ ==
Տերնովոյ (Պեսչանոկոպսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տերնովոյ (այլ կիրառումներ)Տերնովոյ (ռուս.՝ Терновой), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Պեսչանոկոպսկի շրջանում։ Մտնում է Պեսչանոկոպսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ռոժիշչեի շրջան

Ռոժիշչեի շրջան (ուկրաիներեն՝ Рожищенський район), շրջան Ուկրաինայի Վոլինի մարզում։
Ստեղծվել է 1940 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ռոժիշչե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 928 կմ²։


== Բնակչություն ==
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 43000 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 46,34 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Ժերար Շալյան

Ժերար Շալյան (փետրվարի 15, 1934(1934-02-15), Էտերբեկ, Բրյուսել, Բելգիա), հրապարակախոս (Ֆրանսիա)։ Գրել է (Իվ Տերոնի հետ) «Հայերի ցեղասպանությունը» (1980, ֆրանս.) գիրքը։ Հրատարակության է պատրաստել (Կլեր Մուրադյանի և Ալիս Ասլանյան-Սամուելյանի աշխատակցությամբ) ժողովուրդների մշտական ատյանի 1984 թ. ապրիլի 13-16-ին Փարիզում անցկացրած հայերի ցեղասպանությանը նվիրված հատուկ նստաշրջանի նյութերը, որոնք հրատարակվել են նույն տարում «Լռության հանցագործությունը։ Հայերի ցեղասպանությունը» վերտառությամբ։ Գրքում, որի նախաբանը գրել է պրոֆեսոր Պիեո Վիդալ-Նակեն, վերջաբանը Շալյանը, զետեղված են Ֆրանսիայի, ԱՄՆ-ի, Մեծ Բրիտանիայի, Բելգիայի, Գերմանիայի մասնագետ-պատմաբանների ելույթները նստաշրջանում, ինչպես նաև զանգվածային կոտորածների ականատեսների վկայությունները։ Ներկայացված բոլոր նյութերի ուսումնասիրման հիման վրա մշտական ատյանը որոշել է, որ «հայ բնակչության ոչնչացումը տեղահանության և կոտորածների միջոցով հանդիսանում է ցեղասպանության անվիճելի հանցագործություն 1948 թ. դեկտեմբերի 9-ի Կոնվենցիայի իմաստով», և որ «երիտթուրքերի կառավարությունը հանցավոր է այդ ցեղասպանության մեջ»։


== Երկեր ==
Le genocide des Armeniens, Вrix., 1980 (հեղինակակից՝ Իվ Տերնոն).


== Ծանոթագրություններ ==
Հարավսլավիայի Սոցիալիստական Ֆեդերատիվ Հանրապետություն

Հարավսլավիայի Սոցիալիստական Ֆեդերատիվ Հանրապետություն, ՀՍՖՀ (սերբախորվաթերեն՝ Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija, սլովեներեն՝ Socialistična federativna republika Jugoslavija, մակեդոներեն՝ Социјалистичка Федеративна Република Југославија)՝ նախկին պետություն Բալկանյան թերակղզու հյուսիսարևմտյան մասում։ Գոյատևել է 1946 թվականից մինչև 1992-ը (1946-1963 թթ. կոչվել է Հարավսլավիայի Ֆեդերատիվ Ժողովրդական Հանրապետություն)։
Կազմված էր 6 սոցիալիստական հանրապետություններից (Սերբիայի կազմի մեջ էին մտնում նաև 2 սոցիալիստական ինքնավար երկրամաս)։ Լուծարքի ենթարկվելուց հետո Հարավսլավիայի տարածքում ստեղծվեցին հետևյալ անկախ պետությունները՝ Բոսնիա, Խորվաթիա, Մակեդոնիա, Չեռնոգորիա, Սերբիա և Սլովենիա։


== Նախկին ՀՍՖՀ վարչական կազմը ==
Բոսնիա և Հերցեգովինա (հանրապետություն, վարչական կենտրոնը՝ Սարաևո)
Խորվաթիա (հանրապետություն, վարչական կենտրոնը՝ Զագրեբ)
Մակեդոնիա (հանրապետություն, վարչական կենտրոնը՝ Սկոպյե)
Չեռնոգորիա (հանրապետություն, վարչական կենտրոնը՝ Տիտոգրադ)
Սերբիա (հանրապետություն, վարչական կենտրոնը՝ Բելգրադ)
Կոսովո (երկրամաս, վարչական կենտրոնը՝ Պրիշտինա)
Վոյեվոդինա (երկրամաս, վարչական կենտրոնը՝ Նովի Սադ)
Սլովենիա (հանրապետություն, վարչական կենտրոնը՝ Լյուբլյանա)
Խնձորենի արևելյան

Խնձորենի արևելյան (լատ.՝ Տorbus torminalis), վարդազգիների ընտանիքին պատկանող, խնձորենի ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Մինչև 25 մ բարձրությամբ գեղազարդային, մեղրատու բույս է։ Ընձյուղները, տերևները և բողբոջները մերկ են։ Տերևները կլորաձվաձև են կամ լայն օվալաձև, սրածայր փոքր բլթակներով։ Ծաղկաբույլերը բազմածաղիկ են, սպիտակ պսակաթերթիկներով։ 1,2 մմ երկարությամբ շագանակագույն, ձվաձև կամ տանձաձև պտուղները երբեմն գնդաձև են։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Կովկասում, Ուկրաինայում, Ղրիմում, Արևմտյան Եվրոպայում, Փոքր Ասիայում։ Մեր հանրապետության սահմաններում հանդիպում է Շամշադինի և Իջևանի շրջաններում, Զանգեզուրում, Մեղրիում, որտեղ տարածված է միջին լեռնային գոտում, ծովի մակարդակից մինչև 1800 մ բարձրությունների վրա, կաղնեբոխային անտառներում։
Հանդիպում է Հայաստանի բոլոր մարզերում։ Աճում է ստորին և միջին, երբեմն նաև վերին լեռնային գոտիների հովտային անտառներում, այգիներում և պուրակներում։


== Նշանակություն ==
Բուժական նպատակներով օգտագործում են պտուղներն ու տերևները։ Բնի և ճյուղերի կեղևից ստանում են դեղին, կանաչ, շագանակագույն և սև ներկանյութեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բուռնազ (գետակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բուռնազ (այլ կիրառումներ)Բուռնազ, գետակ Կիլիկիայում, նրա արևելյան կողմում։ Պատկանում է Միջերկրական ծովի ավազանին, ծովն է թափվում Հայոց ծոցի հյուսիսային անկյան մոտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Միսս Իտալիա

Միսս Իտալիա (իտալերեն՝ Miss Italia), գեղեցկության ամենամյա մրցույթ, որն անցկացվում է 1939 թվականից, որտեղ ընտրվում է Իտալիայի ամենագեղեցիկ կինը։


== Պատմություն ==
Միսս Իտալիա մրցույթի նախորդը Miss Sorriso-ն էր (Miss Smile), որն անցկացվել է 1939 թվականից մինչև 1941 թվականը Դինո Վիլանիի կողմից՝ ատամի մածուկի բրենդերից մեկի աջակցությամբ։ Մրցույթի մասնակիցները գնահատվում էին ըստ իրենց լուսանկարների։

		
		
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի պատճառով ընդհատումից հետո մրցույթը վերսկսվել է 1946 թվականին Ստրեզայում և սկսել է կոչվել «Միսս Իտալիա»։ 1950 թվականին այն առաջին անգամ հեռարձակվել է ռադիոյով։ 1987 թվականից սկսել է ուղիղ եթերով հեռարձակվել հեռուստատեսությամբ։ 1990 թվականից դադարել են դատել մասնակիցներին կրծքի, գոտկատեղի և ազդրի պարամետրերով, իսկ 1994 թվականին մրցույթը բաց է եղել ամուսնացած կանանց և մայրերի համար (1987 թվականի հաղթողը որակազրկվել է, երբ ավելի ուշ պարզվել է, որ նա ամուսնացած է եղել)։ 1996 թվականին Դենի Մենդեսը դարձավ առաջին սևամորթ միսս Իտալիան։
Մասնակիցների թվում, որոնք հետագայում հաջողության են հասել կինոյի և ժամանցի արդյունաբերության մեջ (թեև նրանցից շատերը իրականում չեն հաղթել Միսս Իտալիա մրցույթում), այնպիսի աստղեր են, ինչպիսիք են Սիլվանա Պամպանինին, Սոֆի Լորենը, Մարչելա Մարիանին, Լյուչիա Բոզեն, Ստեֆանիա Սանդրելին, Միրկա Վիոլան, Սիմոնա Վենտուրան, Պատրիցիա Դեյտոսը, Աննա Ֆալչկին և Մարտինա Կոլոմբարին։
Բացի «Միսս Իտալիա» տիտղոսից, մրցույթի ժամանակ հանձնվում են նաև այլ սփոփիչ մրցանակներ, այդ թվում ՝ «Միսս էլեգանտություն» և «Միսս կինո»։ 1991 թվականին ստեղծվել է առանձին մրցույթ, որը կոչվում է «Miss Italia nel Mondo», և նախատեսված է արտասահմանում բնակվող իտալացի կանանց համար։


== Ռեգիոնների վարկանիշ ==


== Մրցույթի հաղթողները ==


== Վարողներ ==
Corrado Mantoni: 1946–56
Nunzio Filogamo: 1952
Enzo Mirigliani: 1959, 1961–78
Renato Tagliani: 1960
Mike Bongiorno: 1970, 1975, 2007
Daniele Piombi: 1974
Gabriella Farinon: 1974
Pippo Baudo: 1976
Alberto Lupo: 1977
Vanna Brosio: 1979
Andrea Giordana: 1980–1981, 1984, 1987
Memo Remigi: 1982
Ettore Andenna: 1983
Michele Gammino: 1983
Milly Carlucci: 1983, 2009, 2010
Marco Columbro: 1986
Fabrizio Frizzi: 1988–2002, 2011, 2012
Carlo Conti: 2003–06, 2008
Loretta Goggi: 2007
Emanuele Filiberto of Savoy, Prince of Venice: 2010
Massimo Ghini: 2013
Cesare Bocci: 2013
Francesca Chillemi: 2013
Simona Ventura: 2014, 2015
Francesco Facchinetti: 2016–18
Diletta Leotta: 2018
Alessandro Greco: 2019


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Միսս Իտալիա մրցույթի պաշտոնական կայք
Offizielle Webseite Miss Italia nel Mondo Archived 2007-12-04 at the Wayback Machine.
Gewinnerinnen Miss Italia nel Mondo Archived 2008-05-02 at the Wayback Machine.
Miss Universo Italia(չաշխատող հղում)
Offizielle Webseite Miss Mondo Italia
Der Spiegel Juli 2013: Debatte über Schönheitswettbewerb: RAI verbannt Miss Italia aus Programm (RAI = Radiotelevisione Italiana)
Դելավեր շրջան (Նյու Յորք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դելավեր շրջան (այլ կիրառումներ)Դելավեր շրջան (անգլ.՝ Delaware County), ԱՄՆ Նյու Յորք նահանգի 62 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 3.802 կմ² է, բնակչությունը՝ 47.980 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Դելի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1797 թ.։
Պոկրով (գյուղ, Նավաշինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոկրովՊոկրով (ռուս.՝ Покров), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Նավաշինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
ԱՄՆ նախագահական ընտրություններ 1928

ԱՄՆ նախագահական ընտրություններ 1928, ԱՄՆ 36-րդ նախագահական ընտրություններն են որում մրցեցին ԱՄՆ հանրապետական կուսակցության թեկնածու, ԱՄՆ առևտրի նախարար Հերբերտ Հուվերը և ԱՄՆ դեմոկրատական կուսակցության թեկնածու, Նյու Յորքի նահանգապետ Ալֆրեդ Սմիթը։


== Արդյունքներ ==
Վալենցանո

Վալենցանո (իտալերեն՝ Valenzano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Ապուլիա մարզի Բարի գավառում։
Բնակչությունը 18458 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 1144 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 15 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 70010։ Հեռախոսային կոդ՝ 080։
Բնակչության հովանավոր սուրբերն են համարվում Ռոկոն և Անտոնիուս Պատավինուսը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 080 4607111
Էլեկտրոնային փոստ՝ affarigenerali@comune.valenzano.ba.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.valenzanoinforma.it/ Archived 2008-05-03 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.valenzanoinforma.it/ Archived 2008-05-03 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբերտո Ֆեռնանդես (հրաձիգ)

Ալբերտո Ֆեռնանդես (իսպ.՝ Alberto Fernández Muñoz, հունիսի 16, 1983(1983-06-16), Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի հրաձիգ, 2020 թվականի օլիմպիական չեմպիոնը (խառը թիմեր), աշխարհի եռակի չեմպիոն (2010, 2013, 2018) ու Եվրոպայի չեմպիոն, Պեկինի, Լոնդոնի և Ռիո դե Ժանեյրոյի Օլիպիական խաղերի մասնակից։


== Կարիերա ==
Ալբերտո Ֆեռնանդեսը մարզական կարիերան սկսել է 1998 թվականին։ Երկար ժամանակ մեծ հաջողություններ չի ունեցել միջազգային ասպարեզում, մինչև 2006 թվականին դարձել է ստենդային հրաձգության Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։
2007 թվականին Կորեայում անցկացված աշխարհի գավաթի էտապում դարձել է երկրորդը՝ նվաճելով իր կարիերայում առաջին գավաթային տիտղոսը։ Մեկ տարի անց ելույթ է ունեցել Պեկինի Օլիմպիական խաղերում։ Այնտեղ իսպանացին անհաջող է հանդես եկել. որակավորման փուլում նա խփել է 125 թիրախներից միայն 106-ը և վերջին տեղը կիսել Բոլիվիայի և Ֆիլիպինների մարզիկների հետ։
2010 թվականին Ֆեռնանդեսը դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն, իսկ ավելի ուշ հաղթել է նաև աշխարհի առաջնությունում՝ գերազանցելով փորձառու ռուս հրաձիգ Ալեքսեյ Ալիպովին։ 2011 թվականին Սիդնեյում առաջին գավաթային հաղթանակն է տարել իր կարիերայում։
Իր երկրորդ Օլիմպիական խաղերում Ֆեռնանդեսը դարձյալ անհաջող է հանդես եկել։ Որակավորման փուլում նա թույլ է տվել 9 վրիպում և գրավել 25-րդ հորիզոնականը։
Լիմայում և Լոնատոյում կայացած աշխարհի առաջնություններում իսպանացին զբաղեցրել է չորրորդ տեղը։ 2016 թվականի սկզբին մի քանի անընդմեջ հաղթանակներ է տարել, այդ թվում՝ Ռիո դե Ժանեյրոյի նախաօլիմպիական փուլում, որը կայացել է խաղերի մեկնարկից չորս ամիս առաջ։
2020 թվականի Օլիմպիական խաղերում նվաճել է ոսկե մեդալ (խառի թիմեր)։


== Ծանոթագրություններ ==