armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ալբինա Ղազարյան

Ալբինա Ղազարյան (օգոստոսի 3, 1989(1989-08-03), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բալետի հայ արտիստ։


== Կենսագրություն ==
Ալբինա Ղազարյանը ծնվել է 1989 թվականի օգոստոսի 3-ին, Երևանում։ 1997-2007 թվականներին սովորել է Երևանի պարարվեստի պետական ուսումնարանի բալետի բաժնում՝ Ա. Մարիկյանի դասարանում։ 2007-2011 թվականներին որպես բալետի արտիստ աշխատել է Երևանի Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում։ 2011- 2013 թվականներին հրավերով Իսրայելի պետական բալետում եղել է առաջատար մենապարող, 2013-2015 թվականներին՝ Կարելիայի Երաժշտական թատրոնի առաջատար մենապարող։ 2015 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ և «Նյու Ջերսի» բալետային խմբում հանդես է գալիս որպես առաջատար մենապարող։ 2015 թվականից որպես հրավիրված ուսուցիչ-փորձավար դասավանդում է ամերիկյան դպրոցներում։ 2017 թվականին Վերոնայի բալետի դասական դպրոցում Ալիսա Կոսովի բեմադրությամբ ներկայացվել է Պյոտր Չայկովսկու «Մարդուկ-Ջարդուկը» բալետը, որտեղ հանդես են եկել Ալբինա Ղազարյանը, Նարեկ Մարտիրոսյանը, Վիտալի Վերտերիչը և բալետի դպրոցի 4-ից 18 տարեկան աշակերտները։


== Բալետային ներկայացումներ ==


== Մրցանակներ ==
Յուրի Գրիգորովիչի «Աշխարհի երիտասարդ բալետ» մրցույթի դափնեկիր, 2010 թ.


== Ընտանիք ==
Բալետի արտիստ Նարեկ Մարտիրոսյանի կինն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Դուդկինո (այլ կիրառումներ)

Դուդկինո, կարող է վերաբերել՝

Դուդկինո - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի Նովոմոսկովսկի վարչական օկրուգի կազմում։
Դուդկինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Դուդկինո - գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանում։
Սիկհեր

Սիկհեր (եզակի՝ սիկհ, սան.՝ शिष्य - աշակերտ), Հնդկաստանում ապրող ժողովուրդ, սիկհիզմի հետևորդները։ Փունջաբցիներից հետո թվաքանակով երկրորդն են։ Սիկհեր նաև ապրում են հարավարևելյան Ասիայում, Աֆրիկայում, Ֆիջի կղզում, Մեծ Բրիտանիայում։ Խոսում են Հնդեվրոպական լեզվաընտանիքին պատկանող Փունջաբի լեզվով։ Սիկհերի կրոնը սիկհիզմն է, որը ծագել է հինդուիզմի և իսլամի միջավայրում։
17-18-րդ դարերում սիկհերը երկարատև պայքար են մղել Մեծ Մողոլների դինաստիայի դեմ և Փունջաբում կարողացել են ստեղծել իրենց պետությունը (1765-1849 թվականներ)։ Հենց այնտեղ էլ առաջացել է սիկհիզմը՝ որպես բողոք հինդուիզմի կաստայական համակարգի և Մեծ Մողոլների մուսուլմանական դինաստիայի քաղաքական գերիշխանության դեմ։ Սիկհիզմի հիմնադիրը համարվում է Գուրու Նանակը։ Սիկհիզմի ուսմունքը փոխանցվել է 10 գուրուներից (հոգևոր ուսուցիչներ)։ Գուրուն սիկհիզմի կրոնական համայնքի հոգևոր առաջնորդի տիտղոսն է։ Սիկհերի սրբազան քաղաքը Ամրիթսարն է, որը վերածվել է նրանց հոգևոր կենտրոնի։
1849 թվականին անգլիացիների դեմ կռվում, սիկհերը պարտվեցին, որից հետո Փունջաբը միացվեց Բրիտանական Հնդկաստանին։ 1947 թվականին Բրիտանական Հնդկաստանը բաժանվեց Պակիստանի և Հնդկաստանի միջև։ Մուսուլմանների և սիկհերի միջև առաջացած արյունահեղ կոնֆլիկտների պատճառով բոլոր սիկհերը բնակություն հաստատեցին Հնդկաստանում։ 1966 թվականին Փունջաբ նահանգի տարածքը կրճատվեց ի հաշիվ նորաստեղծ Հարյանա նահանգի։ 1970-ական թվականներին սիկհերի և հինդուսների միջև առաջացան հակասություններ։ Սիկհերը ցանկանում էին ստեղծել Խալիստան պետությունը։ 1980-ական թվականներին Ամրիթսարում գտնվող Ոսկե տաճարը սիկհերի կողմից վերածվեց ամրոցի։ 1984 թվականի հունիսին հնդկական բանակը գրոհով վերցրեց տաճարը, որի արդյունքում զոհվեցին հարյուրավոր սիկհեր։ Նույն թվականի հոկտեմբերին, սիկհերից կազմված իր թիկնապահների կողմից սպանվեց Հնդկաստանի վարչապետ Ինդիրա Գանդին։ Դրա հետևանքը եղավ սիկհերի կոտորածը, որը խլեց հազարավոր մարդկանց կյանք։
Սիկհերի մեծամասնությունը մտնում են ջաթերի կաստայի մեջ, որը Փունջաբի խոշորագույն գյուղական կաստան է։ Շատ սիկհեր զբաղվում են գյուղատնտեսությամբ և բավականին հաջողակ ֆերմերներ են։


== Ծանոթագրություններ ==
Պրեմիեր Լիգա (Ռուսաստան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պրեմիեր Լիգա (այլ կիրառումներ)Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգան (ռուս.՝ Российская футбольная Премьер-Лига) պրոֆեսիոնալ ամենաբարձր Ֆուտբոլային խումբն է ռուսական ֆուտբոլային համակարգում։ Այս խմբում 16 ակումբներ են մասնակցում ամեն տարի։ Յուրաքանչյուր ակումբ անցկացնում է 30 խաղ։ Առաջին Ռուսաստանի առաջնությունը տեղի ունեցավ 1992 թվականին, մինչև 1997 թ. մրցաշարը կոչվում էր Բարձրագույն Լիգա, 1998 թ. վերանվանվեց Բարձրագույն Դիվիզիոն։ Սկսած 2001 թ., առաջնությունն վերանվանվեց Պրեմիեր Լիգա։


== Ակումբների նվաճումներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջ
Նիու-Լեկերլանդ

Նիու-Լեկերլանդ (հոլ.՝ Nieuw-Lekkerland ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հարավային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 29,81 կմ² է, բնակչությունը՝ 26.887 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 14.100 եվրո է։
Վանեսա Էսլեր

Վանեսա Էսլեր (իտալերեն՝ Vanessa Hessler, հունվարի 21, 1988(1988-01-21), Հռոմ, Իտալիա), իտալացի դերասանուհի և ֆոտոմոդել։
Նկարահանվել է հանրահայտ «Աստերիքսն Օլիմպիական խաղերին» ֆիլմում՝ որպես Իրինա արքայադստեր դերակատար։


== Կենսագրություն ==
Վանեսա Էսլերը ծնվել է 1988 թվականի հունվարի 21-ին Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմում։ Նրա մայրը եղել է իտալուհի, իսկ հայրը՝ ամերիկացի։
Հռոմում նա ապրել է 8 տարի, այնուհետև հոր հետ տեղափոխվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ՝ Վաշինգտոն։ 2002 թվականին Վանեսան վերադարձել է Իտալիա՝ ֆոտոմոդելի կարիերան սկսելու նպատակով։
Վանեսան հանդիսանում է եվրոպական «Alice DSL» ապրանքանիշի գլխավոր դեմքը։ 2008 թվականին նկարահանվել է «Աստերիքսն Օլիմպիական խաղերին» ֆիլմում։
2007 թվականին 19 տարեկան հասակում նա սկսել է հանդիպել Լիբիայի առաջնորդ Մուամմար ալ-Կադդաֆիի որդու՝ Մութազիմ Բիլլա ալ-Կադդաֆիի հետ։
Նրանց հարաբերությունները տևել են 4 տարի. մինչ Լիբիայում քաղաքացիական պատերազմի բռնկումը։


== Մրցանակներ ==
2006 թվականին «AskMen.com’s» կայքի «Top 99 Most Desirable Women of 2006» հրապարակման մեջ Վանեսա Էսլերը գրավել է 92-րդ տեղը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մատթէոս Ծարեցի տպարան

«Մատթէոս Ծարեցի» տպարան, հիմնադրվել է 1660 թվականին Ամստերդամում` Մատթէոս Ծարեցու կողմից։ Կաթողիկոս Հակոբ Ջուղայեցի հանձնարարությամբ, Մատթէոս Ծարեցին 1656 թվականին Էջմիածնից ուղևորվում է Արևմտյան Եվրոպա` գաղութահայության նյութական օժանդակությամբ այնտեղ հայկական տպարան հիմնելու` հայերեն «Աստվածաշունչը» և այլ գրքեր տպելու մտադրությամբ։


== Պատմություն ==
Մատթէոս Ծարեցու պատվերով տպարանի տառերը պատրաստել է ամբողջ Եվրոպայում իրենց տպագրություններով հռչակ հանած տպագրիչ-հրատարակիչ Էլզեվիր եղբայրների փորագրիչը` Խրիստոֆել վան Դեյկը։ Սակայն Ծարեցուն վիճակված չէր տեսնելու դժվարությամբ ստեղծած իր տպարանի պտուղները։ 1661 թվականին նա վախճանվում է և նրա սկսած գործը շարունակում են ուրիշները։ Այս տպարանում աշխատել ու գործել է որպես կենտրոնական դեմք Ոսկան Երևանցին։


== Տպագրված աշխատություններ ==
Տպարանում տպագրված «Աստվածաշնչի» բարձրորակ տպագրությունը արժանացել է ֆրանսիական Լյուդովիկոս XIV թագավորի հատուկ ուշադրությանն ու հավանությանը (1666)։
Այստեղ է տպագրվել՝

Մովսես Խորենացու «Հայոց պատմության» առաջին հրատարակությունը (1695),
Առաքել Դավրիժեցու «Պատմություն»ը (1669),
Ղուկաս Վանանդեցու «Համատարած աշխարհացոյց» քարտեզը (1695),
Եվրոպացի առաջին հայագետ Սկրոդերի «Գանձ Արամեան լեզուի» ուսումնասիրությունը (1711) և մի շարք այլ ստեղծագործություններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տորչանե

Տորչանե (ռուս.՝ Торчане), գյուղ Ռուսաստանի Պսկովի մարզի Օստրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2000 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 74 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դոբրովոլնի (գյուղ, Չապլիգինսկի շրջան)

Դոբրովոլնի (ռուս.՝ Добровольный), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Չապլիգինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սյուզեն Քեր

Սյուզեն Քեր (անգլ.՝ Susan Kare, փետրվարի 5, 1954(1954-02-05), Իթակա, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի և գրաֆիկական դիզայներ, որը 1980-ական թվականներին ստեղծել է Էփլ Մակինտոշի, Windows-ի, IBM OS/2-ի արտաքին տեսքի տարրերից շատերը։ NeXT Computer-ի համահիմնադիր և Սթիվ Ջոբսի ստեղծած ընկերության ստեղծագործական տնօրեն 1985 թվականից՝ նրա՝ Apple Computer-ից հեռանալուց հետո։


== Կենսագրություն ==
Քերը ծնվել է 1954 թվականին Իթակայում՝ Նյու Յորքում, ֆիզիկոս Ջորդինա Քերի քույրն էր։ Արվեստի բակալավրի աստիճան և summa cum laude (լատինական մրցանակ) է ստացել Mount Holyoke College-ում 1975 թվականին և փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան՝ Նյու Յորքի համալսարանում 1978 թվականին, ինչից հետո տեղափոխվել է Սան Ֆրանցիսկո, որտեղ աշխատել է արվեստի թանգարանում։


== Apple Computer Inc ==
 
Քերին Apple է հրավիրել նրա դպրոցական ընկեր Էնդի Հերցֆելդը 1982 թվականին։ 1983 թվականի հունվարին միացել է մշակողների խմբին և այստեղ աշխատել գրեթե չորս տարի։ Apple-ի համար այդ տարիներին նրա արած նշանակալից աշխատանքներից էին  Chicago, Geneva, Clarus the Dogcow, Happy Mac տառատեսակները և Apple-ի ստեղնաշարերի վրա Command ստեղնի համար նկարը։


== Apple-ից հետո ==
Լքելով Apple-ը՝ Քերը աշխատանքի է տեղավորվել NeXT-ում։ Ավելի ուշ դարձել է հաջողակ անկախ գրաֆիկական դիզայներ և աշախատել այնպիսի հաճախորդների հետ, ինչպիսիք են Microsoft-ը և IBM-ը։ Նրա՝ Microsoft-ի համար նախագծերի թվում էին «Կոսինկա» թղթախաղերի կապուկը և Windows 3.0-ի դիզայնի շատ տարրեր։ IBM համար նա պատրաստել է OS/2 Warp-ի նշանները և տարրերի դիզայնը, Eazel  համար՝ Nautilus ֆայլային մենեջերի նշանները։


== Ծանոթագրություններ ==
Պիշոտա

Պիշոտա (իտալերեն՝ Pisciotta), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալերի կազմում է 3031 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 101 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 30 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84066, հեռախոսային կոդ՝ 0974։


== Ծանոթագրություններ ==
Լևոն Թորոսյան (այլ կիրառումներ)

Լևոն Թորոսյան կարող է վերաբերել՝

Լևոն Թորոսյան (բանաստեղծ) - 1934-ին ծնված հայ բանաստեղծ։
Անրի Թրուայա / (Լևոն Թորոսյան) - Ֆրանսագիր հայ գրող Անրի Թրուայի հայկական անուն-ազգանունը։
Ձկնուտ (գետ)

Ձկնուտ, գետակ Հայաստանի Շիրակի մարզում։ Սկիզբ է առնում Եզնասար լեռան հարավային լանջից և Զորակերտ գյուղից 0,5 կմ արևմուտք թափվում Արփի լճի ջրամբար։ Երկարությունը՝ 9 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պսակ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պսակ (այլ կիրառումներ)Պսակ, Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու յոթ խորհուրդներից մեկը։
Պսակը Հայ Եկեղեցու այն սուրբ խորհուրդն է, որով երկու հեռավոր անձնավորություններ՝ այր ու կին, ստանում են աստվածային օրհնություն, խորհրդավորապես միանում են իրար հետ, մի մարմին են դառնում և, մշտական կենակցության ուխտի մեջ մտնելով՝ նվիրվում են միասին Աստուծո արքայության հառաջադիմության համար աշխատելուն և նրա բաղկացուցիչ ընտանիքը կազմելուն։


== Աղբյուրներ ==
(737) Արեքիպա

(737) Արեքիպա (անգլ.՝ Arequipa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1912 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Ջոել Մետկալֆի կողմից Վինչեստերում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,592688 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9654 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,22 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Արեքիպա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,9751 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1524,84 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,236091 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,35° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(737) Արեքիպա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տարակեմա

Տարակեմա, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 520 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Էվա Ժոլի

Էվա Ժոլի (ֆր.՝ Eva Joly, ի ծնե Գրու Եվա ֆարսեթ ֆր.՝ Gro Eva Farseth, դեկտեմբերի 5, 1943(1943-12-05), Grünerløkka, Օսլո, Նորվեգիա), ֆրանկո-նորվեգական ծագմամբ ֆրանսիացի պետական և քաղաքական գործիչ։
2009 թվականին Եվրոպա էկոլոգիա կուսակցության ընտրական կոալիցիայից դարձել է Եվրոպական խորհրդարանի պատգամավոր։ 2011 թվականի հուլիսի 12-ին Ժոլին դարձել է Ֆրանսիայի նախագահի թեկնածու՝ «Եվրոպա էկոլոգիա կանաչներ» կուսակցությունից։


== Կենսագրություն ==
Գրու Էվա Ֆարսեթը ծնվել է 1943 թվականին աղքատ ընտանիքում, որը բնակվում էր Օսլոյի բանվորական թաղամասերից մեկում։ «Միսս Նորվեգիա» գեղեցկության մրցույթի ժամանակ զբաղեցնելով երրորդ հորիզոնականը՝ 18-ամյա Եվան լքել է հայրենի երկիրը և ընդունվել Փարիզի համալսարաններից մեկի իրավագիտության ֆակուլտետ։ Ուսմանը զուգընթա՝ աշխատանքի է ընդունվել Ժոլի ազգանունով մի ընտանիքի մոտ՝ որպես սպասուհի։ Հենց այս աշխատանքի ժամանակ է նա ծանոթացել Պասկալ Ժոլիի հետ։ Վերջինս ընտանիքի ավագ զավակն էր և սովորում էր բժշկական ֆակուլտետում։ Պասկալը ու Էվան ամուսնացել են 1967 թվականին։ Զույգը ունեցել է դուստր, ով հետագայում դարձել է իրավաբան և որդի, ով հետագայում դարձել է ճարտարագետ։


=== Կարիերա ===
Ավարտելով համալսարանը՝ Ժոլին հոգեվերլուծական կլինիկայում աշխատել է որպես իրավաբան-խորհրդատու։ Սակայն 38 տարեկանում Ժոլին որոշում է դադարեցնել գործունեությունը՝ ընդունվելով Փարիզի Դատավորների դպրոց։ Օռլեանի դատավորի օգնականից Ժոլին հասել է Փարիզի արդարադատության պալատի ֆինանսական բաժնի ղեկավար։
Ավելի ուշ, Ժոլին դարձել է տնտեսական հարցերով զբաղվող (արբիտրաժային) բավականին հայտնի դատավոր։ Առավել հայտնի է դարձել, ի շնորհիվ, սկանդալային «Էլֆի գործի» (ֆր.՝ Affaire Elf), որի համաձայն, 1996 թվականին Elf Aquitaine նավթային ընկերության ղեկավարությունը և որոշ քաղաքական գործիչներ մեղադրվեցին կաշառք վերցնելու մեջ։ Կաշառքի չափը կազմել է մի քանի միլիոն եվրո։ Ընդ որում, պայմանագրերը կնքվել են Աֆրիկայի մի քանի երկրներում, իսկ պետական գործիչները մեղադրվում էին պետական միջոցները մսխելու մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ծաթ (Ակնի գավառ)

Ծաթ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Ակնի գավառակում։ Գտնվում էր Արածանիի ստորին հոսանքի աջ կողմում, Խարբերդից հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 28 տուն քուրդ բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Ծաթն ուներ հայկական եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (Դիսար)

Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, հայկական ավերված եկեղեցի, որը գտնվում էր Ադրբեջանի կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության (Օրդուբադի շրջանի) Դիսար գյուղի կենտրոնում։


== Պատմություն ==
Որմնանկարը թույլ է տալիս ենթադրել, որ այն կառուցվել է 17-րդ դարում, հնարավոր է՝ ավելի վաղ կառույցի տեղում։ Եկեղեցին առաջին անգամ հիշատակվում է 1820-ական թվականներին, իսկ բեմի քարի վրա գրված հայերեն գրությունը վկայում է 1900 թվականին վերակառուցվելու մասին։


== Ճարտարապետական բնութագրեր ==
Սուրբ Գևորգ եկեղեցին միանավ էր՝ սրահով, աբսիդով, ավանդատներով և արևմտյան ճակատի մուտքով։ Հայերեն գրություններ առկա էին ինտերիերում և արևելյան ճակատին։


== Ոչնչացում ==
Եկեղեցին դեռ կանգուն էր 1980-ականներին։ Այն հիմնահատակ ավերվել է մինչև 2000 թվականի փետրվարի 3-ը, ինչպես փաստագրված է Caucasus Heritage Watch-ի հետաքննությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուլրիփշ

Գուլրիփշ (աբխազ.` Гәылрыҧшь, վրաց.՝ გულრიფში), քաղաքատիպ ավան Աբխազիայի Գուլրիփշի շրջանում։ Հանդիսանում է նշված շրջանի վարչական կենտրոնը։ Հեռավորությունը Սուխումից` 12 կմ դեպի հարավ-արևելք։ Գտնվում է Սև ծովի Սուխումի ծովախորշի ափին, ծովի մակարդակից 20 մ բարձրության վրա։


== Ընդհանուր տեղեկություն ==
Մինչև 1975 թվականը կոչվել է Ներքին Գուլրիփշ և նույն թվականին ստացել է քաղաքատիպ ավանի կարգավիճակ։ Այն վարչական, կրթական, մշակութային և առողջապահական (առողջարաններ, հանգստյան տներ) կարևորագույն կենտրոն է։ Զարգացած է զբոսաշրջությունը։


== Կլիման ==
Գուլրիփշն ունի խոնավ մերձարևադարձային կլիմա, ձմռանը տաք է, ամռանը` շոգ։ Տարեկան միջին ջերմաստիճանը` 14,5 °C, հունվարին միջին ջերմաստիճանը` 6,2 °C, հուլիսին` 22,9°C: Առավելագույն ցածր ջերմաստիճանը` –12 °C, առավելագույն բարձրը` 41 °C: Տարեկան տեղումների քանակը` 1410 մմ, օդի հարաբերական խոնավությունը` 72%։ Տարեկան արևային օրերի տևողությունը` 2100 ժամ։ Կլիման ունի բուժիչ նշանակություն` հատկապես թոքերի տուբերկուլոզի դեպքում։


== Բնակչությունը ==
1989 թվականի տվյալներով, Գուլրիփշում բնակվում էր 10697 մարդ, որից 38,4% վրացիներ, 36,4% ռուսներ, 9,6% հայեր, 4,1% աբխազներ։ 1990-ական թվականների ռազմական գործողություններից հետո, բնակչությունը խիստ կրճատվել է։ Ըստ 2011 թվականի հաշվառումների, Գուլրիփշի բնակչության թիվը կազմել է 3910 մարդ, որոնցից 1735 (44,4%) - աբխազներ, 1058 (27,1%) - ռուսներ, 638 (16,3%) - հայեր, 202 (5,2%) - վրացիներ, 96 (2,5%) - ուկրաինացիներ, 36 (0,9%) - հույներ և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
Էլիզաբեթ Ռադո

Էլիզաբեթ Ռադո (գերմ.՝ Elisabeth Radó, հոկտեմբերի 28, 1899(1899-10-28), Մոստար, Հերցեգովինա-Ներետվա կանտոն - ապրիլի 3, 1986(1986-04-03), Վիեննա, Ավստրիա), ավստրիացի օպերային երգչուհի և վոկալի ուսուցչուհի։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ավստրո-Հունգարիայի (այժմ Բոսնիա և Հերցեգովինա) տարածքում գտնվող Մոստար քաղաքում։ Երգեցողության առաջին դասերը վերցրել է իր խորթ մոր՝ Մարիա Ռադոյից։ 1920-ական թվականներին տեղափոխվել է Վիեննա, որտեղ հանդես է եկել համերգներով և երգել օպերայում։ 1930-ական թվականների սկզբին սկսել է զբաղվել երգեցողության և վոկալի դասավանդմամբ՝ դառնալով Ավստրիայի ամենահարգված և ճանաչված դասախոսներից մեկը, ինչպես նաև բազմաթիվ հայտնի երգիչների դաստիարակ։ Երբեմն ելույթ է ունեցել համերգներում, բայց ժամանակի ընթացքում ավարտել եմ երգչուհու կարիերան՝ անդրադառնալով վոկալ մանկավարժությանը։
1950 թվականից մինչև 1966 թվականը Ռադոն դասավանդել է Վիեննայի երաժշտության և կատարողական արվեստի համալսարանում՝ ստանալով վոկալի լեգենդար մանկավարժի կարգավիճակ։ Նրա դասախոսական տաղանդն ու գործի նկատմամբ լուրջ վերաբերմունքը նշում էր Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտի ստեղծագործության մասնագետ բժիշկ Էռնստ Ռայխերտը։ Մի պահ Rադոն ուներ միանգամից 83 աշակերտ, որոնք երգում էին Գերմանիայի, Ավստրիայի և Շվեյցարիայի օպերաներում։  Հայտնի աշակերտների թվում առանձնանում են բարիտոն Էբերհարդ Վեխտերը, տենորներ Ֆրից Ուլը, Վալդեմար Քմենթը, Վերներ Կրենը, մեցցո սոպրանո Գերտրուդե Յանը, բաս-բարիտոն Հայնց Խոլեցեկը, սոպրանո Դորիտ Հանակը, Հերբերտ Պրիկոպը, Լիլիան Բենիգսենը, ինչպես նաև ամերիկացիներ՝ Կիտ Էնջենը, Ջորջ Ֆուրինը, Էմիլ Բելկուրը, Ֆրեդերիկ Գաթրինը, Ջոզեֆ Մայերսը (հետպատերազմյան տարիներին նրանք ժամանել են Վիեննա՝ սովորելու օպերային երգեցողությունը կրթության գերազանց որակով և ավելի էժան գներով) և շատերը։ Ռադոյի աշակերտ դերասանների շարքում առանձնանում է Միխայել Հելթաուն։  Բոլոր աշակերտները նշում էին Էլիզաբեթ Ռադոյի բարձր վարպետությունը։
Էլիզաբեթ Ռադոն բնակվում էր 4-րդ թաղամասում՝ Վիդենում, իր աշակերտ Վալդեմար Քմենթի հետ նույն շենքում, որը հայտնի է ավստրիական օպերային տենորով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Alexander Rausch: Radó, Elisabeth. In: Oesterreichisches Musiklexikon. Online-Ausgabe, Wien 2002 ff., ISBN 3-7001-3077-5; Druckausgabe: Band 4, Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Wien 2005, ISBN 3-7001-3046-5.
Լաոսի դրոշ

Լաոսի ազգային դրոշը, Լաոսի պաշտոնական պետական խորհրդանիշերից մեկն։ Ընդունվել է 1975 թվականի դեկտեմբերի 2-ին։


== Նմանատիպ դրոշներ ==
Ալեքսանդր Լեմբերգ

Ալեկսանդր Յանովիչ Լեմբերգ (Ալեկսանդրս Լեմբերգս, լատիշ․՝ Aleksandrs Lembergs , մարտի 25, 1921(1921-03-25), Ռիգա, Լատվիա - նոյեմբերի 25, 1985(1985-11-25), Ռիգա, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային լատվիացի բալետի արտիստ, բալետմեյստեր, խորեոգրաֆ, դերասան, ուսուցիչ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1982)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1921 թվականի մարտի 25֊ին (այլ աղբյուրներով մարտի 23) Ռիգայում, Լատվիա։
1932-1938 թվականներին սովորել է Լատվիական ժողովրդական օպերայի բալետի ստուդիայում (1948 թվականից` Ռիգայի պարարվեստի դպրոց) և Ա.Ա. Ֆյոդորովի բալետի ստուդիայում (Ռիգա)։ Ապա կատարելագործվել է Փարիզում Լ․ Ն․ Եգորովի մոտ, պարել է «Պատանիների բալետ» թատերախմբում («Բալլե դե լա ժյոնեսս») (1938-1939)։
1939 թվականից Լատվիական ժողովրդական օպերայի մենակատար (1940 թվականից՝ Ռիգայի օպերայի և բալետի թատրոն, 1944 թվականից՝ Լատվիական ԽՍՀՄ օպերայի և բալետի թատրոն)։
1961 թվականին հանդես է գալիս որպես բալետմեյստեր, բեմադրում է պարեր օպերայում և օպերետտայում։ 1968 թվականին՝ թատրոնի գլխավոր բալետմեյստեր ։
Մասնակցել է արտասահմանյան հյուրախաղերին. Մեքսիկա, Եգիպտոս, Մալազիա, Սինգապուր, Թայլանդ, Շվեյցարիա, Իտալիա, Ֆրանսիա։
1957–1972 թվականներին եղել է Ռիգայի պարարվեստի դպրոցի ուսուցիչ (1964-1968 թվականներին՝ տնօրեն) Մահացել է 1985 թվականի նոյեմբերի 25-ին։ Թաղված է Մատիսի գերեզմանատանը ։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Լատվիական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1955)
Լատվիական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1971)
ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1982)


== Բալետներ ==
«Ռոմեո և Ջուլիետտա» Ս. Պրոկոֆեվա - Ռոմեո, Տիբալդ
«Ժիզել» Ա. Ադանա - Ալբերտ
«Կարապի լիճ» Պ. Չայկովսկի - Զիգֆրիդ
«Լաուրենսիա (բալե)» Ա. Կրեյնա - Ֆրոնդոսո
«Դոն Կիխոտ» Լ. Մինկուսա - Բազիլ
«Ռայմոնդա» Ա. Գլազունովա - Ժան դե Բրիեն
«Լայմա» Ա. Լեպինա - Աուստրիս
«Ստաբուրագս» Ա. Կալնինշա - Քրիստիան, Լայմոնիս
«Շուրալե» Ֆ. Յարուլինա - Բատիր
«Ռիգոնդա» Ռ. Գրինբլատա - ԱԿՕ
«Մոխրոտիկ» Ս. Պրոկոֆեվա - Արքայազն
«Էսմերալդա» Ց․ Պունիի երգով, Ռ, Դրիգո - Պատանի
«Կապույտ Դունայի մոտ» Ի․ Շտրաուսայի երգով - Ֆրանց
«Ազատության սակտա» Ա. Սկուլտե - Տոտ
«Ծովի ափին» Յու. Յուզելյուանսա - Իոնիս
«Բոլերո» երգերով Մ. Ռավելյա - Մենակատար
«Սիմֆոնիայի պարեր» Ս. Ռախմանովայի երգով - Նկարիչ
«Շակուննտալա» Ս. Բալասանյանա - Դուրվաս


== Բալետների բեմադրություն ==
1963 - «Պանը և Սիրինգան» Օ․Վ. Բարսկովա
1966 - «Պեր Գյունտ» Է. Գրիգի երգով (1973 - Օստովայի թատրոնում, ՉՍՍՌ)
1968 - «Սպրիտիդիս» Ա.Ժիլինսկո
1969 - «Ինկերի ոսկիները» Օ.Վ. Բարսկով (Տ. Վիտինի հետ միասին)
1970 - «Փարիզի Աստվածամոր տաճար» Ց․ Պունիի, Ռ. Դրիգոյի, Ռ. Գլազուպայի երգով
1971 - «Սկարամուշ» Յա. Սիբելիուսա
1971 - «Իմ քաղաքը» Վ. Կամինսկիսա
1971 - «Կարմեն-սյուիտա» Ժ. Բիզեի երգով
1972 - «Անտոնին և Կլեոպատրան» Է. Լազարեվա (1976 - Օստրավայի թատրոնում, ՉՍՍՌ)
1976 - «Ստաբուրագ» Ա. Կալնինշա.
1979 - «Լոլիտայի հրաշալի թռչունը» Ա. Ժիլինսկո


== Ֆիլմագրություն ==
1965 - «Տոբագո» փոխում է ուղղությունը - Լանամանիս
1966 - Նոկտյուրն
1967 - Վախճան - բարոն Ունգերն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://dic.academic.ru/dic.nsf/es/30969/%D0%9B%D0%B5%D0%BC%D0%B1%D0%B5%D1%80%D0%B3%D1%81
http://www.gumer.info/bibliotek_Buks/Culture/Teatr/_150.php
Սերգեյ Բաբկով

Սերգեյ Անատոլևիչ Բաբկով (ռուս.՝ Сергей Анатольевич Бабков, հունիսի 5, 1967), խորհրդային ռուս բասկետբոլիստ, հարձակվող պաշտպան, Ռուսաստանի Դաշնության սպորտի վարպետ։


== Կենսագրություն ==
6 տարեկանից սկսել է զբաղվել բասկետբոլով, այդ ժամանակ նրա մարզիչը Լև Պանաևան էր։ Կարիերան ավարտել է Լոկոմոտիվում (2000-2001)։ Արդեն հաջորդ մրցաշրջանին հանդես էր գալիս որպես մարզիչ։ 2002-2003 մրցաշրջաններին նրա թիմը հաղթեց «Բ» ենթախումբը և տեղափոխվեց «Ա» ենթախումբ։ 2006 թվականին գլխավորել է «Սպարտակա Պրիմորյա»-ն։


== Արտաքին հղումներ ==
Грядет ли в сборной революция?(ռուս.)
Սերգեյ Բաբկով Archived 2011-07-19 at the Wayback Machine.(ռուս.)
Посвящение Сергею Бабкову и новосибирским спортсменам - песня Владимира Черныша(ռուս.)


== Գրականություն ==
100 лет российского баскетбола: история, события, люди: справочник / Автор-составитель В. Б. Квасков. — М.: Советский спорт. — 274 с.: илл. ISBN 5-9718-0175-9
Պանամա (այլ կիրառումներ)

Պանամա, կարող է վերաբերել՝

Պանամա - պետություն Կենտրոնական Ամերիկայում, Կարիբյան ծովի և Խաղաղ օվկիանոսի միջև
Պանամա - համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում
Պանամա - տերմին, որ դարձել է հասարակ անուն, նշանակելով խոշոր քաղաք և ֆինանս, խարդախություն, խոշոր պաշտոնյաների կաշառում
Պանամա - Պանամա պետության մայրաքաղաքը
Գևորգ Ալթունյան (այլ կիրառումներ)

Գևորգ Ալթունյանը կարող է վերաբերել՝

Գևորգ Ալթունյան, հայ գրականագետ, թարգմանիչ, դրամատուրգ։
Գևորգ Ալթունյան, հայ հեռուստահաղորդավար և մեկնաբան։
Կուվագդաչ

Կուվագդաչ (ռուս.՝ Кувагдач ), գետ Կամչատկա թերակղզու հյուսիսարևելյան մասում։ Սնվում է անձրևաջրերով։ Թափվում է Կոլիչևա գետ, գետաբերանից ձախ՝ 4 կմ հեռավորության վար։ Գետի երկարությունը 30 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 19070000112120000013031


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վիսոցկի թեյ

Վիսոցկի թեյ (ռուս.՝ В. Высоцкий и К°), թեյի ընկերություն, որը հիմնադրվել է Ռուսական կայսրությունում 1849 թվականին, սակայն այժմ գործում է Իսրայելում։ Կազմակերպությունը գրասենյակներ ունի Անգլիայում և ԱՄՆ-ում։ Իսրայելում թեյի առաջատար մատակարար։


== Պատմություն ==
Վիսոցկի թեյն աշխարհում ամենահին թեյ արտադրող ընկերություններից մեկն է։ Հիմնադրվել է 1849 թվականին Մոսկվայում Կալոնիմուս Վիսոցկու կողմից, որը ծնվել է Ռուսական կայսրության Ժագարե քաղաքում (ներկայումս՝ Լիտվա) ոչ հարուստ առևտրականի ընտանիքում։ Լավ կազմակերպելով բիզնեսը՝ Վիսոցկին մշտական գնորդներ ձեռք բերեց ամբողջ Ռուսական կայսրությունով, և 1904 թվականին ընկերությունն ընդլայնեց իր գործունեությունը նաև արտասահմանում՝ Գերմանիայում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում և Կանադայում։ 1907 թվականին Վիսոցկին ստեղծեց անգլոասիական ընկերություն, որի գլխամասը գտնվում էր Լոնդոնում։ Ընկերության ղեկավարը հրեա հայտնի գրող և փիլիսոփա Ահադ հա Ամոմն էր։ Ընկերությունը թեյի պլանտացիաներ ձեռք բերեց Հնդկաստանում և Ցեյլոնում (այժմ՝ Շրի Լանկա)։
1900-ական թվականների սկզբներին Վիսոցկու թեյի ընկերությունն աշխարհում ամենախոշորներից մեկն էր։ 1917 թվականի Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո ընկերությունը ազգայնացվեց, սակայն 2 ևս տարի անցավ մինչև այն հայտնվեց նոր ձեռքերում։
Խորհրդային Ռուսաստանում Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո հակահրեական ասացվածք էր տարածվել․ «Վիսոցկու թեյ, Բրոդսկու շաքար, իսկ Ռուսաստանը՝ Տրոցկու»։
Երբ ընկերությունը դադարեցրեց իր գործունեությունը Ռուսաստանում, Վիսոցկին ընտանիքի հետ արտագաղթեց․ ապրում էր Եվրոպայում և ԱՄՆ-ում, նոր մասնաճյուղեր բացեց եվրոպական երկրներում։ Դանցիգի մասնաճյուղը (Լեհաստան) ղեկավարում էին Ալեքսանդր Չմերլինգը և թեյի մասնագետ, Վիսոցկի ընտանիքի շառավիղ Սողոմոն Զայդլերը։ 1936 թվականին Սիմոն Զայդլերը՝ Սողոմոնի որդին, զգալով մոտալուտ պատերազմի վտանգը, մեկնեց Լեհաստանից Պաղեստին։ Հետագա տարիներին Վիսոցկի ընտանիքի անդամներից շատերը զոհվեցին Հոլոքոստի ժամանակ, և ընկերությունը կորցրեց իր ակտիվները Եվրոպայում։ 1945 թվականին ընտանիքի շառավիղներին էր պատկանում ընկերության անգլոասիական մասնաճյուղը, որը դադարեցրեց իր գործունեությունն ընտանիքի անդամներից մեկի՝ Բորիս Լուրիեի մահից հետո, որը մահացավ 1950 թվականին ավտովթարից։
Ներկայումս (2016) երբեմնի հսկա ընկերությունից մնացել է միայն Իսրայելի ընտանեկան ընկերությունը, որը ղեկավարում է Շալոմ Զայդլերը (ծնվ․ 1946)՝ Սիմոնի շառավիղը։ Ընկերության գլխամասը գտնվում է Թել Ավիվում, արտադրանքն իրականացվում է Գալիլեայում՝ ժամանակակից գործարանում, որտեղ աշխատում է մոտ 400 մարդ։ Ընկերությունը զբաղեցնում է տեղի թեյի շուկայի 76%-ը և արտահանում է իր արտադրանքն ամբողջ աշխարհ՝ Կանադա, Մեծ Բրիտանիա, Ավստրալիա, Ճապոնիա, Հարավային Կորեա, Հունգարիա, Ռուսաստան, Ուկրաինա և ԱՄՆ։ Դիվերսիֆիկացնելով իր բիզնեսը՝ ընկերությունը զբաղվում է նաև ձեթի արտադրությամբ և ստեղծել է Վիսոցկի Գրուպ ընկերությունը՝ նրբախորտիկների սիրահարների և համադամասերների համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Wissotzky Official Website (եբրայերեն)
Wissotzky Tea International Website (անգլ.)
Чаеразвесочная фабрика Высоцких
Дом чаеторговцев Высоцких в Огородной слободе
Արա Սարաֆյան

Արա Սարաֆյան (անգլ.՝ Ara Sarafian, 1961, Կիպրոս), հայկական ծագմամբ բրիտանացի պատմաբան։ Նա Լոնդոնում Կոմիտաս ինստիտուտի հիմնադիր տնօրենն է, որը հովանավորում և իրականացնում է ժամանակակից հայերենի ու հարակից գիտակարգերի ուսումնասիրություններ, հրատարակում գրքեր։


== Վաղ տարիներ ==
Սարաֆյանը ծնվել է 1961 թվականի հուլիսին Կիպրոսում։ 1974 թվականին, մինչ նա և ծնողները արձակուրդի էին Լոնդոնում, թուրքական զորքերը ներխուժել են Հյուսիսային Կիպրոս։ Սարաֆյանի ընտանիքը դարձել է վտարանդի։ Նա որոշել է սովորել թուրքերեն, քանի որ այդպես նա կարող էր մարտահրավեր նետել թուրքական պետության կողմից Հայոց ցեղասպանության ժխտմանը և դիմել է Անկարայում լեզուն ուսումնասիրելու համար։ Երբ Թուրքիայի կրթության նախարարությունը մերժել է ուսանելու դիմումը, նա այնուամենայնիվ գնացել է՝ ուսման վարձը վճարելով անգլերեն սովորեցնելով։ Ըստ «New Yorker»-ի էջի՝ «Թուրքիա գալը նրան անսպասելի ձևով փոխակերպեց։ Թուրքիայի քաղաքացիներին ծանոթանալու, բարձրագույն կրթության, չափահասության և թուրքական քաղաքականության փոփոխության համատեղ ազդեցությունը վերացրեց պատանու ատելությունը, մինչև նա սկսեց հաշտեցման հնարավորություններ որոնել»։ Սարաֆյանը հաճախել է ԱՄՆ-ի Էնն Արբորի Միչիգանի համալսարան և պատմության մագիստրոսի աստիճան ստացել է Ռոնալդ Գրիգոր Սյունու հովանավորությամբ։


== Կոմիտաս ինստիտուտ ==
Սարաֆյանը եղել է Միչիգանի համալսարանում Կոմիտաս ինստիտուտի համահիմնադիրը 1992 թվականին և դրա տնօրենն է մինչ օրս։ Ինստիտուտն այժմ տեղակայված է Լոնդոնում։ Գրքերի հրապարակումների շարքում են Հայոց ցեղասպանությանը վերաբերող հայերեն տեքստերի անգլերեն թարգմանություններ։ Այն նաև հրատարակում է «Armenian Forum» հանդեսը։ Բացի այդ, Կոմիտաս ինստիտուտը հրապարակել է Թալեաթ Մեհմեդի զեկույցը Հայոց ցեղասպանության վերաբերյալ և «1915-1916 թվականներին Օսմանյան կայսրությունում հայերի վերաբերմունք»-ի քննադատական հրատարակությունը, որը սովորաբար հայտնի է որպես «Կապույտ գիրք» (սկզբնապես հրատարակել են 1916 թվականին բրիտանացի պատմաբաններ Ջեյմս Բրայսը և Առնոլդ Թոյնբը), ինչպես նաև գրքի թուրքերեն հրատարակությունը։ Կոմիտաս ինստիտուտը հրատարակել է նաև Հայաստանում ԱՄՆ նախկին դեսպան Ջոն Էվանսի հուշերը, այն եղել է Հրանտ Դինք հիմնադրամի հետ համագործակցություն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արա Սարաֆյան. «Հայերը և թուրքերը պետք է աշխատեն հանուն խաղաղության»
Արա Սարաֆյան. Հայ պատմաբանը մարտահրավեր է նետում թուրք արխիվագետին
Անդիկ (Լումպունի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անդիկ (այլ կիրառումներ)Անդիկ (ռուս.՝ Андык), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ունինսկի շրջանում Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լումպուն գետի աջ ափին՝ 104 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է, ջրահավաք ավազանը՝ 55,9 կմ²։
Գետի ակունքը գտնվում է Կազանցի ուղում հարավ-արևելք Պորեզ գյուղում, Ունի գյուղից 23 կմ հարավ-արևմուտք։ Գետը հոսում է հյուսիս-արևելք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կամա, գետի ենթաավազանը՝ Կամից մինչև Սպիտակ գետի վտակները։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ - 10010300512111100038996
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) - 111103899
Ավազանի կոդը - 10.01.03.005
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի - 11
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Գառնիկ Սարգսյան (այլ կիրառումներ)

Գառնիկ Սարգսյան կարող է վերաբերել.

Գառնիկ Սարգսյան, հայ երգիչ
Գառնիկ Սարգսյան, Շիրակ ՖԱ-ի պաշտպան
Գառնիկ Սարգսյան, հայ քաղաքական գործիչ, Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետության վտարանդի կառավարության վարչապետ։
Կելերմեսկայա

Կելերմեսկայա (ռուս.՝ Келермесская, ադըղե.՝ Къэлэрмэз), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետության Գիագինսկայայի շրջանի կազմում։


== Բնակրություն ==
2019 թվականի տվյալներով ստանիցան ունի 2856 բնակիչ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բեսսե

Բեսսե (ֆր.՝ Bessé), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 149 մարդ, բնակչության խտությունը` 19.43 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.67 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 75 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 35 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 82 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 56-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 26։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,3 %։ 56 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 50 անձ (29 տղամարդ և 21 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (4 տղամարդ և 2 կին)։ 26 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ինքնօժանդակում

Ինքնօժանդակումը, կամ ինքնքկատարելագործում, ինքնուղղորդված կատարելագործում՝ տնտեսապես, մտավոր, կամ հոգեբանական՝ հաճախ էական հոգեբանական հիմքով։
Գոյություն ունեն ինքնօժանդակման բազմաթիվ ուղղություններ, որոնցից յուրաքանչյուրն իր հիմնակետը, մեթոդներն, դրանց հետ կապված կողմնակիցներն և որոշ դեպքերում նաև առաջնորդներն ունի։
Ինքնօժանդակման մշակույթը, մասնավորապես Տասներկու-քայլ ծրագիրը օգնում է կայուն վերականգնում ձեռք բերել անհաջող ընտանիքներին և ազատվել կախվածությունից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ղազախական ԽՍՀ գիտությունների ակադեմիայի աստղաֆիզիկական ֆակուլտետ

Ղազախական ԽՍՀ գիտությունների ակադեմիայի աստղաֆիզիկական ֆակուլտետ, գիտահետազոտական հիմնարկ Ալմա-Աթայում։ 


== Հիմնադրում ==
Հիմնադրվել է 1942 թվականին։ Ինստիտուտի լեռնային աստղադիտարանում (ծովի մակարդակից 1500 մ բարձր) տեղակայված են Մակսուտովի աստղադիտակը (50 սմ տրամագծով), ռեֆլեկտոր (70 սմ տրամագծով) և այլ գործիքներ։ Ինստիտուտի բարձրլեռնային բազայում (ծովի մակարդակից ավելի քան 3000 մ բարձր) գտնվում է արևապսակային կայանը։ Ինստիտուտում աշխատանքներ են տարվում 

մթնոլորտային օպտիկայի
Արեգակնային համակարգի անդամների ֆիզիկայի
աստղերի ու միջաստղային միջավայրի փոխադարձ կապի
աստղային համակարգերի դինամիկայի
կոսմոգոնիայի և կոսմոլոգիայի ուղղությամբ։
Պեեդո

Պեեդո (էստ․՝ Peedo), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 2 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Դեզեն

Դեզեն (ֆր.՝ Désaignes), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1173 մարդ, բնակչության խտությունը` 23.13 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 50.72 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 460 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 90 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 30 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 721 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 496-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 225։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,8 %։ 496 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 439 անձ (245 տղամարդ և 194 կին)։ Գործազուրկ են եղել 57 անձ (25 տղամարդ և 32 կին)։ 225 անաշխատունակներից 55-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 82-ը` թոշակառուներ, իսկ 88-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Խոսե Մարիա Բառեդա

Խոսե Մարիա Բառեդա Ֆոնտես (իսպ.՝ José María Barreda Fontes, փետրվարի 4, 1953(1953-02-04), Սյուդադ Ռեալ, Կաստիլիա-Լա Մանչա, Իսպանիա), իսպանացի քաղաքական գործիչ և պատմաբան։ Իսպանական Սոցիալիստական աշխատավորական կուսակցության (PSOE) անդամ, աշխատել է որպես Կաստիլյա-Լա Մանչա համայնքի խունտայի նախագահ 2004 թվականից մինչ 2011 թվականը։ 2019 թվականից աշխատում է որպես ժամանակակից պատմության ավագ դասախոս Կաստիլիա – Լա Մանչայի համալսարանում։ 


== Կենսագրություն ==
Բարեդան, որը ծնվել է Սյուդադ Ռեալում, իսպանական ազնվական ընտանիքի հետնորդ է և ունի պատմության և աշխարհագրության դոկտորի կոչում, ինչպես նաև Մադրիդի Կոմպլուտենսեի համալսարանից փիլիսոփայության և գրականության բակալավրի աստիճան։ Ստացել է կրթաթոշակ Իսպանիայի ազգային հետազոտական խորհրդի կողմից՝ իր հետդոկտորական հետազոտությունները ֆինանսավորելու համար, և ներկայումս հանդիսանում է Կաստիլիա-Լա Մանչայի համալսարանի ժամանակակից պատմության տաղանդավոր պրոֆեսոր։ 
Բարեդան ծանոթացել է իր կնոջ՝ Կլեմենտինա Դիես Դե Բալդեոնի հետ դեռևս համալսարանում, ամուսինները ունեն երկու երեխա։


== Քաղաքական կարիերա ==
Բարեդայի առաջին ընտրված պաշտոնը եղել է Սյուդադ-Ռեալի համայնքային խորհուրդում։ Այդ ընթացքում  եղել է Կրթության եւ մշակույթի նախարար Խոսե Բոնոյի առաջին տարածաշրջանային կառավարությունում. Որպես նախարար՝ վերահսկել է Կաստիլիա-Լա Մանչայի համալսարանի ստեղծումը, գործարկել գրադարանների, մշակութային կենտրոնների, թատրոնների և լսարանների տարածաշրջանային ցանցը և կազմակերպել գրադարանի վերափոխումը Տոլեդոյի Ալկասարում։
Բարեդան տարածաշրջանային ինստիտուցիոնալ հարաբերությունների նախարար Է դարձել 1988 թվականի հունվարին, սակայն նա այդ պաշտոնը զբաղեցրել է ընդամենը չորս ամիս, քանի որ նույն տարվա մայիսին դարձել է տարածաշրջանի փոխնախագահը։ Փոխնախագահի պաշտոնը զբաղեցրել է մինչև 1989 թվականի նոյեմբերը, երբ Կորտես Կաստիլիա Լա Մանչան՝ տարածաշրջանային խորհրդարանը, նրան նշանակել է Իսպանիայի Սենատում տարածաշրջանի երկու ներկայացուցիչներից մեկը։ 1991 թվականի հունիսին վերադարձել է Կաստիլիա Լա Մանչու և դարձել տարածաշրջանային կորտեսների նախագահ։ Բարեդան այդ պաշտոնում մնացել է մինչև 1997 թվականի հուլիսը, երբ ստիպված է եղել պաշտոնաթող լինել Իսպանիայի սոցիալիստական աշխատավորական կուսակցության տարածաշրջանային գլխավոր քարտուղարի պաշտոնում նշանակվելուց հետո։


== Ծանոթագրություններ ==
Հյուսիսային երկրամաս: Սիբիրյան գետ

«Հյուսիսային երկրամաս։ Սիբիրյան գետ» (ռուս.՝ Северный край. Сибирская река), ռուս նկարիչ, պատմական գեղանկարչության վարպետ, արվեստագետ Ապոլինարի Վասնեցովի նկարներից։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1899 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝  179 х 250 սմ։
Այսօր «Հյուսիսային երկրամաս։ Սիբիրյան գետ» ստեղծագործությունը ցուցադրվում է Ռուսական պետական ​​թանգարանում (Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան)։


== Պատմություն ==
«Հյուսիսային երկրամաս։ Սիբիրյան գետ» ստեղծագործությունը Ապոլինարի Վասնեցովը վրձնել է 1899 թվականին Ուրալում։ Այն համարվում է Ուրալի և Սիբիրի թեմաներով նկարչի մոնումենտալ-էպիկական շարքի վերջին կտավը։


== Նկարագիր ==
Կտավում հեղինակը պատկերել է սիբիրական բնապատկեր, որի կենտրոնով հոսում է ջրառատ գետն ու անհետանում հորիզոնում։ Գետի խաղաղ ջրերում արտացոլվում են բաց կապույտ երկինքն ու բոսորագույն-վարդագույն մայրամուտի ամպերը։ Անծայրածիր անտառային բնատեսարանը ներկայացված է հանելուկային ու խորհրդավոր։ Նկարիչը օգտագործել է լարված գուներանգ, որով հաղորդել է այն պահը, երբ բնությունը պատրաստվում է գիշերին։ Մուգ կանաչ, մոխրագույն, կապույտ և վառ վարդագույն երանգները ներդաշնակություն են ստեղծում։ «Հյուսիսային երկրամաս։ Սիբիրյան գետ» ստեղծագործությունում Վասնեցովը հանդես է գալիս որպես հասուն նկարիչ և աչքի է ընկնում նկարչի՝ իր յուրահատկությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Живопись А. М. Васнецова


== Արտաքին հղումներ ==
«Северный край» на портале «Виртуальный Русский музей»
Интерактивный вид зала с картиной «Северный край» в «Виртуальном туре по Русскому музею»
(4886) Կոջիմա

(4886) Կոջիմա (անգլ.՝ Kojima), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 1-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,922737 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3248 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5207 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1825,08 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,197251 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,83° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4886) Կոջիմա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մատեան ողբերգութեան (5199, Գրիգոր Նարեկացի)

Գրիգոր Նարեկացի, Մատեան Ողբերգութեան (5199), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5199 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 15-րդ դարում (1442-ից առաջ)։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 18x13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 267 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, թավշյա կրկնակազմով, արծաթյա 2 խաչով, 4 անկյունազարդերով և 1778 թ․ մակագրությամբ աստառը՝ շերտազարդ կապույտ կտավ։ Հիշատակարան հետագայի՝ 265ա (1442, 1508 թթ․), 265բ (16-րդ դար), 267ա (1797 թ․), 265բ (1822 թ․), 266ա (1914 թ․):


== Ծանոթագրություններ ==
Սամվել Մուրադյան (գրականագետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սամվել Մուրադյան (այլ կիրառումներ)Սամվել Պարգևի Մուրադյան (հունվարի 20, 1945(1945-01-20), Աղձք, Աշտարակի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գրականագետ։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1995), պրոֆեսոր (2003), Հայաստանի Հանրապետության գիտության վաստակավոր գործիչ (2014)։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (2001)։


== Կենսագրություն ==
1969 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1969-1972 թվականներին եղել է ԵՊՀ հայագիտության կենտրոնի գիտաշխատող, 1972-1984 թվականներին՝ «Բանբեր Երևանի համալսարանի» հանդեսի պատասխանատու քարտուղար, 1985 թվականից՝ ԵՊՀ դասախոս, 1992-1994 թվականներին միաժամանակ դասավանդել է Երուսաղեմի ժառանգավորաց վարժարանում և ընծայարանում, 2001 թվականից՝ ԵՊՀ հայ գրականության ամբիոնի վարիչ։
Լույս են տեսել Մուրադյանի «Հարություն Սուրխաթյան» (1988), «Երվանդ Օտյան։ Կյանքը և գործը» (1996),  «Գրական հանգրվաններ» (3 գիրք, 2004 թ., 2007 թ., 2010 թ.), «Հայոց լեզվի հարցաշարերի շտեմարան դպրոցի ավարտական և պետական բուհերի ընդունելության քննությունների համար» (3-րդ բարեփոխված և լրացված հրատարակություն, 2001-2003 թվականներ, 2005 թվական), «Մայրենի - ուղեցույց Իրանի Իսլամական Հանրապետության հայկական դպրոցի 7-րդ դասարանի համար» (2007) աշխատությունները։


== Երկեր ==
Հարություն Սուրխաթյան, Ե., 1988, 232 էջ։
Երվանդ Օտյան, կյանքը և գործը, Ե., 1996, 280 էջ։
Գրական հանգրվաններ, գիրք Ա, Ե., 2003, 488 էջ։
Գրական հանգրվաններ, գիրք Բ, Ե., 2007, 336 էջ։
Գրական Հանգրվաններ, գիրք Գ, Ե., 2010, 390 էջ։
Երվանդ Օտյան, կյանքը և գործը, լրամշակված, 2012, Ե., 452 էջ։
Հովհաննես Շիրազ. բանաստեղծը, մարդը, գիրք Ա, Ե., 2012, 576 էջ
Հովհաննես Շիրազ, բանաստեղծը , մարդը, գիրք Բ., Ե, 2015, 408 էջ։Գիտական մամուլում հրատարակել է ավելի քան 120 հոդված և ուսումնասիրություն։
Իր առաջաբաններով, ծանոթագրություններով ու խմբագրությամբ հրատարակել է՝

Հովհ. Շիրազ, Երկեր, Ե., 2000:
Հովհ. Շիրազ, Անի, Ե. 2011:
Հովհ. Շիրազ, Հատընտիր, Ե., 2012:
Հովհ Շիրազ, Թոնդրակեցիները, 2014։
Հովհ. Շիրազ, Հուշարձան հայրիկիս, 2017։
Հովհ. Շիրազ, Անտիպ էջեր, գիրք Ա, Ե., 2018:
Հովհ. Շիրազ, Անտիպ էջեր գիրք Բ, Ե., 2019:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«ՍԱՄՎԵԼ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ. ԳՐԱԿԱՆԱԳԻՏՈՒԹՅԱՆ ՈՒ ՇԻՐԱԶԻ «ԶԻՆՎՈՐԸ»»։ ysu.am։ Վերցված է 2018-02-11 
Սամվել Պարգևի Մուրա­դյան
Ֆեյա Բալաբինայի տուն (Դոնի Ռոստով)

Ֆեյա Բալաբինայի տուն (ռուս.՝ Дом Феи Балабиной), շենք Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքում։ Հասցեն՝ Շահումյան փողոց, 58։ Տունը մշակութային ժառանգության բացահայտված օբյեկտ է (գրանցման համար` 6130402000, հրաման` № 191, 2004 թվականի դեկտեմբերի 29)։


== Պատմություն և նկարագրություն ==
Շահումյան փողոցի թիվ 58 տանը ծնվել և մինչև 1924 թվականն ապրել է ռուսական բալետի նշանավոր պարուհի Ֆեյա (Ֆեոնա) Իվանովնա Բալաբինան։ Էկլեկտիզմի ոճով տունը կառուցվել է XIX դարի վերջին։
1890-ական թվականների կեսերին այն ժամանակ Դմիտրիևսկայա փողոց, 68-70 հասցեի տնատիրությունը ձեռք է բերել Կոպել Աբելևիչ (Նիկոլայ Իվանովիչ) Վոլովը։ Նա Դոնի Ռոստով էր տեղափոխվել 1882 թվականին և զբաղվում էր հյուրանոցային բիզնեսով։ 1897 թվականին նա եռահարկ տուն կառուցելու թույլտվություն է ստանում, որի շինարարության ավարտից հետո այնտեղ սկսում է գործել հյուրանոց։ Ըստ աղբյուրների` XX դարի սկզբին այն կոչվել է «Մարսել»։ Այդ ժամանակ տնատիրությունը պատկանել է Սառա և Ելենա Վոլովներին։ Սառան Կոպել Վոլովի կինն էր, իսկ Ելենան, հավանաբար, հարսը։
1910 թվականից տան տեր է դարձել Դարիուշ Անտոնովիչ Յուզեֆովիչը։ Նոր տերը շենքում չի ապրել, սակայն հյուրանոցը վերանվանել է «Բրիստոլ»։ Նույն թվականին տեղի է ունեցել նշանավոր իրադարձություն` այս տանը ծնվել է հետագայում անվանի պարուհի Ֆեոնա Իվանովնա Բալաբինան։ 15 տարեկանում նա վերցրել է հնչեղ «Ֆեյա» («Փերի») կեղծանունը և տեղափոխվել Լենինգրադ։
1920 թվականից հետո տունը ստացել է համայնքային բնակատեղի կարգավիճակ, վերապրել է երկու պատերազմ։
Այն տանը, որտեղ ծնվել և մինչև Լենինգրադ մեկնելն ապրել է Ֆեյա Բալաբինան, փակցված է եղել հուշատախտակ.

Տունն այժմ գտնվում է գրեթե կիսաքանդ վիճակում, և նրա հետագա ճակատագիրն անորոշ է։ Հուշատախտակը պատից հանված է և նրա գտնվելու վայրն անհայտ է։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Вера Волошинова. Ростов-на-Дону: дом, где родилась Фея Балабина//газета «Молот». — 21.10.2011. №№ 153-154 — с. 6.


== Արտաքին հղումներ ==
(չաշխատող հղում) РОСТОВСКУЮ ПЛИСЕЦКУЮ ЗВАЛИ ФЕЕЙ
Фея Ивановна Балабина
Чьи имена появятся на ростовском "Проспекте звезд"?
Донские краеведы предлагают пересмотреть отношение к мемориальным доскам
Ռոջկաո

Ռոջկաո (ռուս.՝ Рожкао), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարաչայ-Չերքեզիայի Հանրապետությունում և Ուրուպսկի շրջանում։Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Լաբա գետի ձախ ափին՝ 66 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։ Ավազանի տարածքը 55,3 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կուբանի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Լաբա գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կուբան։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 06020000712108100003472
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 108100347
Ավազանի կոդը - 06.02.00.007
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 08
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Յոշիդա Կենկո

Յոշիդա Կենկո (ճապ.՝ 吉田 兼好, իսկական անունը՝ Ուրաբե Կանեյոշի, ճապ.՝ 卜部 兼好, 1283, Կիոտո, Ճապոնիա - 1350, Ճապոնիա), ճապոնացի գրող, բանաստեղծ, բուդդայական վանական։


== Կենսագրություն ==


== Ստեղծագործություններ ==


== Գրականություն ==
Wolfram Naumann: Yoshida Kenko (= Kindlers Neues Literatur Lexikon (KNLL), Band 17). Carl Hanser Verlag, München 1992. S.949-950.
Linda H. Chance: Formless in Form: Kenko, Tsurezuregusa, and the Rhetoric of Japanese Fragmentary Prose. Stanford : Stanford University Press 1997.
Donald Keene: Essays in Idleness: The Tsurezuregusa of Kenko. Columbia University Press 1998, ISBN 0-231-11255-6
Kiyoshi Inoue, Manfred Hubricht (Übersetzer): Geschichte Japans. Campus Verlag, Frankfurt/New York 2002 (3. Neuauflage), ISBN 3880599947.
Renato de Guzman-Rosales: World Literature. Goodwill Trading Co., Manila 2010, ISBN 978-971-574-160-6. S.110–117.


== Ծանոթագրություններ ==
(4951) Իվամոտո

(4951) Իվամոտո (անգլ.՝ Iwamoto), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հունվարի 21-ին Յոշիկանե Միզունոյի և Թոշիմասա Ֆուրութայի կողմից Կանիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,256461 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8809 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,632 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1238,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,290779 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,53° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4951) Իվամոտո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լաուգնա

Լաուգնա  (գերմ.՝ Laugna), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Դանուբի Դիլինգենի շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1543 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 27.60 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 73 143։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==