armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Անն Իդալգո

Անն Իդալգո (ֆր.՝ Anne Hidalgo, հունիսի 19, 1959(1959-06-19), Սան Ֆեռնանդո), իսպանական ծագմամբ ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ։ Փարիզի քաղաքապետ (2014 թվականից)։ Առաջին կինն է, ով զբաղեցնում է այդ պաշտոնը։
1994 թվականից անդամակցում է Ֆրանսիայի Սոցիալիստական կուսակցությանը, զբաղեցրել է Մշակույթի և լրատվական միջոցների ազգային քարտուղարի պաշտոնը։ Բերտրան Դելանոեի (մարտ, 2001-մարտ, 2014) ղեկավարման օրոք եղել է Փարիզի առաջին փոխքաղաքապետ։ 2001 թվականին ընտրվել է Փարիզի 15-րդ շրջանի խորհրդի անդամ։


== Կենսագրություն ==

Անն Իդալգոն ծնվել է Իսպանիայի Անդալուզիա համայնքի Կադիս քաղաքի Սան Ֆերնանդո մունիցիպալիտետում։ Նրա հայրական պապը իսպանացի սոցիալիստ էր, ով Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմից հետո կնոջ և չորս երեխաների հետ դարձել էր փախստական, սակայն որոշ ժամանակ անց վերադարձել էին Իսպանիա։ Տատը մահացել է վերադարձի ճանապարհին, պապը դատապարտվել է մահապատժի, ապա՝ ցմահ ազատազրկման։
Իդալգոյի հայրը մեծացել է մոր ծնողների մոտ։ Եղել է էլեկտրիկ։ 1950-ական թվականների վերջում ամուսնացել է դերձակուհու հետ, ունեցել են երկու դուստր՝ Աննը և Մարիան։ Պայմանավորված Իսպանիայի տնտեսական դժվարություններով՝ Իդալգոյի ծնողները գաղթել են Ֆրանսիա, 1961 թվականին հաստատվել Լիոնում։
Անն Իդալգոն մեծացել է Լիոնի 9-րդ շրջանում՝ Վեզում, ծնողների հետ խոսել է իսպաներեն, քրոջ հետ՝ ֆրանսերեն։ Ծնողները վերադարձել են Իսպանիա, քույրը՝ Մարին, Լոս Անջելեսում ընկերության տնօրեն է։
14 տարեկան հասակում Իդալգոն դարձել է Ֆրանսիայի քաղաքացի, միաժամանակ Իսպանիայի քաղաքացի է։
Իդալգոն մասնագիտացել է սոցիալական աշխատողի և իրավագիտության բնագավառում։ Երեք երեխաների մայր էր, երբ ամուսնալուծվել և կրկին ամուսնացել է։ 1982 թվականին Աշխատանքի գործակալության ազգային մրցույթում զբաղեցրել է 5-րդ տեղը։ 1984 թվականին պաշտոն է զբաղեցրել Փարիզի 15-րդ շրջանը ներկայացնող Աշխատանքի գործակալությունում։ Քաղաքացիական ծառայության պաշտոնից թոշակի է անցել 2011 թվականի հուլիսին՝ 52 տարեկան հասակում։


=== Մասնագիտական կարիերա ===
1984-1993 Աշխատանքի գործակալություն, Ֆրանսիա
1993-1995 Մասնագիտական վերապատրաստման պատվիրակություն, Աշխատանքի վարչություն, Ֆրանսիա
1995-1996 Առաքելություն միջազգային աշխատանքային գրասենյակ, Ժնև
1996-1997 Անձնակազմի կառավարման գրասենյակի պաշտոնյա, Compagnie Générale des Eaux (այն ժամանակ՝ Վիվենդի և Վիվենդի Ունիվերսալ)


== Անձնական կյանք ==
Փարիզի 15-րդ թաղամասում բնակվում է Խորհրդարանի սոցիալիստ անդամ Ժան Մարկ Ժերմանի և իրենց որդու հետ։ Չնայած ստացել է կաթոլիկ դաստիարակություն՝ Իդալգոն աթեիստ է։


== Պարգևներ ==

 Կաթոլիկ Իզաբելայի շքանշան (2010)
 Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ (2012)
 Բևեռային աստղի շքանշան (2014)
 Քաղաքացիական ծառայության շքանշան (2015)
«Երևանի քաղաքապետի ոսկե մեդալ», 2016
ՀՀ ԱԳՆ պատվո մեդալ


== Գրականություն ==
Une femme dans l'arène, published in June 2006, Le Rocher editions, co-written with Jean-Bernard Senon, preface by Bertrand Delanoë ISBN 2268059618
Travail au bord de la crise de nerfs, published in October, 2010, co-written with Jean-Bernard Senon ISBN 2081245221


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Հարրի Ադասկին

Հարրի Ադասկին (լատիշ․՝ Harijs Adaskins, անգլ.՝ Harry Adaskin, հոկտեմբերի 6, 1901(1901-10-06), Ռիգա, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 7, 1994(1994-04-07), Վանկուվեր, Մետրո Վանկուվեր, Բրիտանական Կոլումբիա, Կանադա), կանադացի ջութակահար։ Ջութակահար, կոմպոզիտոր, դիրիժոր Մյուրեյ և երաժշտական պրոդյուսեր Ջոն Ադասկիների եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Հարրի Ադասկինը ծնվել է 1901 թվականին Ռիգայում, Լիֆլանդական գուբերնիա, Ռուսական Կայսրություն (այժմ՝ Լատվիա)՝ հրեաների ընտանիքում։ Մանուկ հասակում ընտանիքի հետ արտագաղթել է Տորոնտո։  Տասներկու տարեկանում հաճախել է Տորոնտոյի թագավորական երաժշտական ակադեմիա, տասնվեց տարեկանում դարձել Ֆրանկ Ուեսլմանի ղեկավարած Տորոնտոյի սիմֆոնիկ նվագախմբի անդամ։ Հետագայում սովորել է Համբուրգի կոնսերվատորիայում։ 1923 թվականին կազմավորել է  Hart House լարային քառյակը և եղել դրա երկրորդ ջութակահարը։
CBC Radio-ով վարել է բազմաթիվ ռադիոհաղորդումներ, այդ թվում՝ Musically Speaking և Tuesday Night:
1946-1958 թվականներին եղել է Բրիտանական Կոլումբիայի համալսարանի նորաբաց երաժշտական բաժնի ղեկավարը և դասավանդել է այնտեղ մինչև 1973 թվականին թոշակի անցնելը։ 1977 թվականին գրել է իր ինքնակենսագրականի առաջին մասը՝ A Fiddler's World – Memoirs to 1938  և 1982 թվականներին՝ երկրորդ մասը՝ A Fiddler's Choice - Memoirs from 1938 Til 1980:
1926 թվականին ամուսնացել է կանադացի դաշնակահարուհի Ֆրենսես Մարր Ադասկինի հետ։
Ադասկինը մահացել է 1994 թվականի ապրիլի 7-ին Վանկուվերում։


== Պարգևներ ==
1974 թվականի դեկտեմբերի 18-ին հայտարարվել է, որ արժանացել է Կանադայի շքանշանի, 1975 թվականի ապրիլի 16-ին լիազորվել է որպես Կանադայի շքանշանի ասպետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Harry Adaskin(չաշխատող հղում) at The Canadian Encyclopedia
Աղվանլու

Աղվանլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 69 քուրդ բնակիչ։


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լիանկուր

Լիանկուր կղզեխումբ (հանգըլ՝ 독도 - Դոկտո, ճապ.՝ 竹島 - Թեքսիմա), փոքր կղզեխումբ Ճապոնական ծովի արևմտյան մասում։ Տեղակայված է հյուսիսային լայնության 37°14'30" և արևելյան երկայնության 131°52′ աստիճանում։
Վիճելի տարածք է համարվում Հարավային Կորեայի և Ճապոնիայի միջև։ Սառը պատերազմից հետո կղզիները վերահսկվում են Հարավային Կորեայի կողմից։


== Անվանում ==
Կորեայում կղզիներն կոչվում են Դոկտո (հանգըլ՝ 독도/獨島, կորեերենից բառացիորեն թարգմանած՝ միայնակ կղզիներ), իսկ Ճապոնիայում Թեքսիմա (竹島, ճապոներենից բառացիորեն թարգմանած՝ Բամբուկե կղզիներ)։
Կղզիներն անգլերենով կոչվում են Լինկուրի ժայռեր (անգլ.՝ Liancourt Rocks)։ Այս անվանումը ծագել է «Le Liancourt» ֆրանսիական կետորսական նավի անունից, որի անձնակազմի անդամները այն առաջին եվրոպացիներն էին, ովքեր հայտնաբերել էին կղզին և 1849 թվականին քարտեզում պատկերել։
Ռուսաստանում դրանք կոչվել են «Մենելայի» և «Օլիվուցի» ժայռեր (ռուս.՝ Скалы «Менелай» и «Оливуца»)՝ ի պատիվ 19-րդ դարի ռուսական Մենելայ կորվետի։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուքի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կուքի (այլ կիրառումներ) Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոնք (այլ կիրառումներ)Կուքի կամ Կոնք (այժմ կոչվում է՝ Կուքու ադրբ.՝ Kükü), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շահբուզի շրջանում։
Պատմական աղբյուրներում հիշատակվում է XIII դարից։ Եղել է Շահապունիքի հոգևոր և մշակութային նշանավոր կենտրոնը (այստեղ գրված բազմաթիվ ձեռագրերից մի քանիսը Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվ. Մատենադարանում են)։ Կուքիում եղել են Ս. Նշան վանքը (XIII դ.), Ս. Հազարաղբյուրաց, Կաթողիկե, Ս. Գրիգոր, Ս. Ստեփանոս, Ս. Աստվածածին և Ս. Վարդան եկեղեցիները։ Պահպանվել են միայն Ս. Նշան վանքի ավերակները, որի եկեղեցին արտաքուստ ուղղանկյուն, ներքուստ խաչաձև, եռաբսիդ, չորս անկյուններում ուղղանկյուն ավանդատներով, գմբեթավոր փոքր կառույց է։ Միակ մուտքը արևմուտքից է և բացվում է դեպի կից, երկու զույգ որմնամույթերով, թաղածածկ գավիթը (XIV դ.)։ Արևմտյան ավանդատների մուտքը գավթից է։ Եկեղեցուց հս–արմ. կա մի թաղածածկ շինություն (XIII դ.), որը հավանաբար եղել է վանքի գրատունը։


== Տես նաև ==
Շահբուզի շրջան
Հազարաբյուրաց վանք
Սուրբ Վարդան եկեղեցի (Կուքի)
Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի (Կուքի)
Սուրբ Գրիգոր եկեղեցի (Կուքի)


== Գրականություն ==
Արգամ Այվազյան,  Նախիջևան։ Բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ։, Երևան, ««Հուշարձան» և ՀՀ ԳԱԱ «գիտություն»», 1995 — 367, էջեր 367 — 367 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ունդվա

Ունդվա (էստ․՝ Undva), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կիհելկոննա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 7 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Լոբեզ

Լոբեզ (լեհ.՝ Łobez, գերմ.՝ Labes), քաղաք Լեհաստանում։ Ունի քաղաքային-գյուղական համայնքի կարգավիճակ։ Տարածքը կազմում է 12,8 կմ²։ Բնակչությունը՝ 10 066 մարդ (2019 թվականի տվյալներով)։ Լոբեզ քաղաքը գտնվում է Ռեգա գետի ափին։


== Պատմություն ==
Լոբեզը տեղակայված է տասներորդ դարում հիմնադրված հին սլավոնական գյուղի տեղում։ Քաղաքը հիմնադրվել է 13-րդ դարում ֆոն Բորկ ասպետի կողմից։ Քաղաքը ստացել է Լոբեզ անվանումը, մոտավորապես 1275 թվականին։ 14-րդ դարում քաղաքը ուներ իր քաղաքապետն ու քաղաքային խորհուրդը, ապա քաղաքի շուրջ կառուցվել է պատ, որը ավերվել Է 18-րդ դարում։ 1460 թվականին քաղաքն ունեցել է իր սեփական դատարանը։ 17-րդ դարում քաղաքը գտնվում էր Բրանդենբուրգի ենթակայության տակ, ապա՝ Պրուսիայի, 1871 թվականից՝ Գերմանական կայսրության, 1933 թվականից՝ Նացիստական Գերմանիայի։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Լոբեզում ռազմագերիների երկու ճամբարներ էին տեղակայված, որոնցում գտնվում էին լեհերը, ռուսներն ու ֆրանսիացիները, որոնք աշխատում էին քաղաքում ու շրջակա գյուղերում։ 1945 թվականի մարտի 3-ի գիշերը Լոբեզն ազատագրվեց Կարմիր բանակի և Լեհաստանի զորքերի կողմից՝ տեղի Հիտլերյուգենդ ստորաբաժանման՝ «Jagdkommandos»-ի հետ ծանր մարտերից հետո։
Լոբեզի համար մարտերին մասնակցել են․

Առաջին Բելառուսական ճակատի 1-ին տանկային բանակի 44-րդ գվարդիական տանկային բրիգադը, Խորհրդային Միության կրկնակի հերոս գնդապետ Իոսիֆ Գուսակովսկու հրամանատարությամբ։
Պարտիզանական ջոկատը, որի կազմում ընդգրկված էին լեհերն ու այլ ազգի մարտիկները (ռուսներ, ֆրանսիացիներ և սերբեր), որոնք փախել էին մոտակա համակենտրոնացման ճամբարներից։
Լեհաստանի 43-րդ հրետանային գունդը մայոր Իլյա Սադովսկու հրամանատարությամբ։


=== Քաղաքի անվանման պատմություն ===
Առաջին աղբյուրները պնդում են, որ քաղաքի անունը եղել է՝ Lobis (1271), Lobese (1280), Lobse (1285): Լեհ պատմաբանները կարծում են, որ քաղաքը ստացել է իր անունը հին սլավոնական շամբիի կամ գետի անունից, որի վրա գտնվում է քաղաքը (laba, lobose, łabuź): Գերմանացի պատմաբանները կարծում են, որ քաղաքի անունը գալիս է կարապ բառից (հին սլավոներեն՝ labez, labendz): Łobez քաղաքի ներկայիս անվանումը պաշտոնապես հաստատվել է 1946 թվականի մայիսի 19-ին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Քույր քաղաքներ ==
Լոբեզը հանդիսանում է հետևյալ քաղաքների քույր քաղաքը․

 Գերմանիա Աֆֆինգ (1997)
 Լիտվա Կեդայնյայ (2002)
 Էստոնիա Պաիկուսե (2003)
 Շվեդիա Սվալյով (2000)
 Գերմանիա Վիկ (2008)
 Սերբիա Գուչա (2010)
 Ռուսաստան Ինստրա (2011)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Zbigniew Harbuz: Kalendarium ziemi i powiatu łobeskiego, «Łabuź», Łobez 2007, ISSN 1509-6378.
Z dziejów ziemi łobeskiej — praca zbiorowa pod redakcją Tadeusza Białeckiego, Instytut Zachodniopomorski, Szczecin 1971.


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական էջը
Լոբեզ - YouTube
Տուրիստական ինֆորմացի
(352) Ժիզելա

(352) Ժիզելա (անգլ.՝ Gisela), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1893 թվականի հունվարի 12-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,194382 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8659 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5229 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1187,32 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,303205 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,38° անկյուն։
Ժիզելա աստերոիդը դասվում է Ֆլորայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 7438 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,17 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,33։ Այս ընտանիքի աստերոիդների էքսցենտրիսիտետները ընկնում են 0,109-0,168 միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը՝ 2,4°-6,9°։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(352) Ժիզելա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ցրտահարություն (այլ կիրառումներ)

Ցրտահարություն, կարող է վերաբերել՝

Ցրտահարություն - բույսերի վեգետացիայի շրջանում ցերեկային դրական ջերմաստիճաններից հետո երեկոյան և գիշերային ժամերին օդի ջերմաստիճանի նվազում 0 °C-ից ցածր
Ցրտահարություն - օրգանիզմի, հյուսվածքների վնասումը ցրտի ազդեցության հետևանքով
Մոսիր

Մոսիր (ուկրաիներեն՝ Мо́сир), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբոմլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1488 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մոսիր գյուղում բնակվում էր 365 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,98 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 184,34 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նոյնկիրխեն (Ներքին Ֆրանկոնիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նոյնկիրխեն (այլ կիրառումներ) Նոյնկիրխեն  (գերմ.՝ Neunkirchen), կոմունա Գերմանիայում։ Գտնվում է Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվոըն է Ստորին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Միլտենբերգի շրջանի մեջ։ Բնակչությունը 1499 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ին)։ Զբաղեցնում է 16,65 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 76 143։
Կոմունան ունի 3 գյուղական համայնք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ժողովածու (718)

Ժողովածու 718, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 718 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 13-րդ, 16-րդ, 17-րդ դարերում։ Գրված է թերթի վրա։ Ձեռագիրը կազմված է 217 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգիր, նոտրգիրով։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ բոլորագիծ երկաթագիր, Ավետարանի վրա։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։


== Բովանդակություն ==
Աղօտք (Մեսրոպ վրդ․, Յոհվ․ Գառնեցի, Յոհվ․ ՄԱնդակունի, Յոհվաննէս վրդ․, Մեղրիկ վրդ․, Գր․ Նարեկացի, Վարդան վրդ․, Եփրեմ)։
Մասունք Աստուծաշնչի։
Հանգիստ Յոհվաննու։
Յառաջաբան Եւթանեցունց թղթոց կաթուղիկէից։
Պորփիւրի Ներածութևան Ստորոգութևանցն Արիստոտէլի։
Տաղ։
Քառեակ (հայատառ թուրքերեն)։


== Ծանոթագրություններ ==
Փախստականների համաշխարհային օր

Փախստականների համաշխարհային օր (ՄԱԿ-ի պաշտոնական լեզուներով՝ անգլ.՝ World Refugee Day, չինարեն՝ 世界难民日, իսպ.՝ Día Mundial de los Refugiados, ֆր.՝ Journée mondiale des réfugiés), ՄԱԿ-ի Գլխավոր Ասամբլեան 2000 թվականի դեկտեմբերի 4-ին  ընդունել է որոշում (թիվ 55/76) հունիսի 20-ը Փախստականների համաշխարհային օր ճանաչելու մասին՝ աշխարհում փախստականների մասին իրազեկվածության բարձրացման նպատակով։


== Պատմություն ==
2000 թվականի դեկտեմբերի 4-ին ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեան 55/76 բանաձևով որոշել է, որ 2001 թվականից հունիսի 20-ը նշվում է որպես Փախստականների համաշխարհային օր։ Այս որոշման մեջ Գլխավոր ասամբլեան նշել է, որ 2001 թվականին նշվել է Փախստականների կարգավիճակի մասին 1951 թվականի Կոնվենցիայի 50-ամյակը։
Աֆրիկյան փախստականների օրը մինչև 2000 թվականը նշվել է մի քանի երկրներում։ ՄԱԿ-ը նշել է, որ Աֆրիկյան միաբանության կազմակերպությունը (ԱՄԿ) համաձայնել է, որ փախստականների միջազգային օրը համընկնի Աֆրիկայի փախստականների օրվա հետ՝ հունիսի 20-ին։
Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցում Միգրանտների և փախստականների համաշխարհային օրը նշվում է յուրաքանչյուր տարվա հունվարին, որը հիմնադրվել է 1914 թվականին Հռոմի Պապ Պիուս X-ի կողմից։


== Միջոցառումներ ==
Ամեն տարի հունիսի 20-ին ՄԱԿ-ը, ՄԱԿ-ի Փախստականների հարցերով գերագույն հանձնակատարի գրասենյակը (ՄԱՓԳՀ) և աշխարհի անթիվ քաղաքացիական խմբավորումներ իրականացնում են Փախստականների համաշխարհային օրվա միջոցառումներ, որպեսզի հանրության ուշադրությունը հրավիրեն միլիոնավոր փախստականների և ամբողջ աշխարհում տեղահանված անձանց հիմնախնդիրներին, որոնք ստիպված են եղել պատերազմի, հակամարտության և հալածանքի պատճառով փախչել իրենց տներից։
Ամենամյա հիշատակի միջոցառումը նշվում է ավելի քան 100 երկրներում. այն նշում են պետական պաշտոնյաները, մարդասիրական օգնության աշխատողները, հայտնի մարդիկ, քաղաքացիական անձինք և բռնի տեղահանվածները։


== Փախստականների համաշխարհային օրվա թեմաներ ==
2004 - «Վայր, որը կարելի է տուն կոչել»
2005 - «Արիություն»
2006 - «Աջակցելով հույսի շողին»
2007 - «Նոր տուն, նոր կյանք»
2008 - «Յուրաքանչյուր ոք իրավունք ունի հետապնդումից ապաստան հայցելու այլ երկրներում և վայելել այդ ապաստանը»
2009 - «Իրական մարդիկ- իրական կարիքներ»
2010 - «Տուն»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
World Refugee Day
Photographs from World Refugee Day 2012
Իլյինսկոե (Ալնաշսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻլյինսկոեԻլյինսկոե (ռուս.՝ Ильинское), գյուղ Ռուսաստանի, Ուդմուրթական հանրապետության Ալնաշսկի շրջանի կազմում։ Գտնվում է Ալնաշսկի գյուղից 14 կմ արևմուտք, Իժևսկ քաղաքից՝ 96 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 12 մարդ։


== Պատմություն ==
1916 թվականին  Վյատկա նահանգի Ելաբուգա շրջանի Իլյինսկի գյուղի բնակիչները գրանցվել են որպես Բիլյար գյուղի Հարություն եկեղեցու ծխականներ։ 1921 թվականին, Վոցկայա Ինքնավար Մարզի կազմավորման հետ կապված, գյուղը տեղափոխվել է Մոժգինսկի շրջան։ 1924 թվականին, երբ ընդլայնվել են գյուղական խորհուրդները, այն դարձել է Ալնաշսկի վոլոստի Վոցկո-Գոնդիրևսկի գյուղական խորհրդի անդամ։ 1929 թվականին վերացվել է ույեզդ–վոլոստ վարչական բաժանման կազմում և գյուղն ավելացվել է Ալնաշ թաղամասին։ 1930-ական թվականներին գյուղում ստեղծվել է Դուբրովոյի կոլտնտեսությունը։

1950 թվականին միաձուլվել են հարևան մի քանի գյուղերի կոլտնտեսությունները, ձևավորվել է «Ժդանովի անունով» խոշորացված կոլտնտեսությունը, Իլյինսկ գյուղը դարձել է միացյալ կոլտնտեսության կենտրոնական կալվածքը։ 1958 թվականին գյուղը ներառվել է Ստարոուչանսկի գյուղական խորհրդի կազմում։ 2004 թվականի նոյեմբերի 16-ին Ստարոուչանսկի գյուղական խորհուրդը վերափոխվել է Ստարոուչանսկոեի մունիցիպալիտետի և ստացել գյուղական բնակավայրի կարգավիճակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Չաթաղ (այլ կիրառումներ)

Չաթաղ, կարող է վերաբերել՝

Չաթաղ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում
Չաթաղ - գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Չարշամբայի գավառում
Չաթաղ - գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում
Կալինինո (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿալինինոԿալինինո (ռուս.՝ Калинино), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վադիմ Կոժևնիկով

Վադիմ Միխայլովիչ Կոժևնիկով (ապրիլի 9 (22), 1909, Տոգուր, Կոլպաշևսկի շրջան, Տոմսկի օկրուգ, Սիբիրի երկրամաս, ՌԽՖՍՀ - հոկտեմբերի 20, 1984(1984-10-20), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային գրող։ ԽՄԿԿ անդամ 1943 թվականից։ 1939 թվականին լույս է տեսել պատմվածքների առաջին ժողովածուն («Գիշերային խոսակցություն»), այնուհետև՝ «Մեծ կոչ» (1940), «Ահեղ զենք» (1941) վիպակները։ 1941-1945 թվականների Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին եղել է «Պրավդա»-ի զինվորական թղթակից։ Հրատարակել է «Պատմվածքներ պատերազմի մասին» (1942), «Մարտ-ապրիլ» (1942), «Սիրելի ընկերներ» (1943), «Պատերազմի ճամփաներով» (1955) ժողովածուները, «Տափաստանային արշավ» (1936—1937), «Ծանոթացեք, Բալուև» (1960, համանուն ֆիլմ, 1963), «Թռչող օր» (1962) վիպակները, «Սուր և վահան» (1965, համանուն ֆիլմ, 1968, Վ. Բասովի հետ), «Կեսօրին արևոտ կողմում» (1973) վեպերը.՝ «Հատուկ ստորաբաժանում» և «Պյոտր Ռյաբինկին» վիպակների համար 1971 թվականին արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի։ 1949 թվականից ԽՍՀՄ ԳՄ վարչության քարտուղար և «Զնամյա» ամսագրի գլխավոր խմբագիր։


== Ծանոթագրություններ ==
Կապելե սուլ Տավո

Կապելե սուլ Տավո (իտալերեն՝ Cappelle sul Tavo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Պեսկարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3691 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 738 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 5 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 65010, հեռախոսային կոդ՝ 085: Կոմունայի տոնը նշվում է ամեն տարվա մայիսի 17-ին։
Դաշթե Քևիր

Դաշթե Քևիր,  (պարսկերեն՝ دشت كوير‎, բառացի՝ ցածրավայր «դաշթ»՝ դաշտ, հովիտ, «քևիր»՝ ցածր) կամ Քևիրե Նամաք (պարսկերեն՝ کویر نمک‎, բառացի՝ աղի իջվածք), լայնարձակ անապատ Իրանական բարձրավանդակի կենտրոնական մասում։ Երկարությունը հասնում է մինչև 800 կմ, իսկ լայնությունը՝ 320 մետրի։ Տարածքը 77,600 կմ2 է. այդ ցուցանիշով այն 26-րդն է աշխարհում։ Անապատը հյուսիս-արևմուտքում հասնում է Էլբրուսի լեռնաշղթային, հարավ-արևելքում՝ Դաշթե Լութ անապատին։ Տարածքային առումով գտնվում է հինգ նահանգների սահմաններում՝ Հարավային Խորասան, Սեմնան, Թեհրան, Սպահան և Յազդ։
Անապատը կազմված է անհոսք իջվածքներից (բարձրությունը 600—800 մ)՝ մասնատված ոչ բարձր լեռնաթմբերով։ Իջվածքների հատակը ծածկված է աղուտներով, չորացող աղային ճահիճներով։ Հազվադեպ անձրևների ժամանակ հարթավայրը վերածվում է ցեխալճերի։ Բուսական աշխարհից զուրկ է։ Դաշթե Քևիրի եզրամասերում կան մի քանի օազիսներ՝ «կանաչ կղզյակներ»։


== Առանձնաhատկություններ ==
Անապատի կենտրոնում գտնվում է «Քևիր Բոզորգը» (պարսկերեն՝ كوير بزرگ‎` Մեծ Քևիր), որն ունի մոտ 320 կմ երկարություն և 160 կմ լայնություն։ Արևմտյան մասում գտնվում է «Դարյաչե Նամաքը» (պարսկերեն՝ دریاچه نمک‎՝ աղի լիճ, 1800 կմ2, որը պարունակում է խոշոր աղի թիթեղներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Իսլամ Աբդուլլաև

Իսլամ Աբդյուլ օղլի Աբդուլլաև (ադրբ.՝ İslam Əbdül oğlu Abdullayev, դեկտեմբեր 1876, Շուշի, Ելիզավետպոլի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 22, 1964(1964-09-22), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանի խանենդե, Ղարաբաղյան մուղամի դպրոցի ներկայացուցիչներից մեկը, Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1949):


== Կենսագրություն ==
Իսլամ Աբդուլլաևը ծնվել է 1876 թվականի դեկտեմբերին։ Առաջին կրթությունը ստացել է քաղաքային դպրոցում։ Ադրբեջանի երաժշտության պատմության մեջ Իսլամ Աբդուլլաևը հայտնի է որպես «Սեգահ» մուղամի կատարող։
1883 թվականին «Խանենդեների միություն»ը ստեղծած երաժշտագետ Միր Մոհսուն Նավվաբը Ի.Աբդուլլաևին հրավիրելէ մասնակցելու այս միությունին։ Նա երաժշտության դասերն է վերցրել Նավաբից։ Նա հաճախ ելույթ է ունեցել թառահար Սադիղջանի հետ միասին։
1901 - 1905 թվականների ընթացքում նա ելույթ է ունեցել թառահար Ղուրբան Փիրիմովի հետ միասին Ղարաբաղում և Գանձակում տեղի ունեցող երաժշտական մեջլիսներում։ Նա կատարել է «Սեգախ» մուղամը և դրա բոլոր տարբերակները`« Զաբուլ-Սեգախ»,« Միրզա Հուսեյն»,« Միջին Սեգախ»,« Արտասահմանյան Սեգախ»։
Իսլամ Աբդուլլաևը նաև մանկավարժ էր։ Խան Շուշինսկին եղել է նրա ուսանող։ Նա կազմակերպել է Գանձակում ժողովրդական գործիքների նվագախումբ։
Նա կյանքի վերջում տեղափոխվել է Աղդամ։ Ի.Աբդուլլաևը մահացել է 1964 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Բաքվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Թոմաս Հեյնես

Թոմաս Հեյնես (անգլ.՝ Thomas Hayes, մարտի 7, 1997(1997-03-07), Նորվեգիա և Ասքեր, Ակերսհուս, Նորվեգիա), նորվեգացի դերասան և դիջեյ, առավել հայտնի է նորվեգական «Skam» հեռուստասերիալում խաղացած Ուիլյամ Մագնուսոնի դերով (1-ին, 2-րդ և 4-րդ եթերաշրջաններ)։


== Կենսագրություն և գործունեություն ==
Թոմասը ծնվել է 1997 թվականի մարտի 7-ին Նորվեգիայում։ Ներկայումս բնակվում է Օսլոյում։
2015 թվականին նկարահանվում է «Ամոթ» հեռուստասերիալում, որտեղ խաղում է Ուիլյամ Մագնուսոնի դերը։ 2016 թվականին ընտրվել է նորվեգական «Elven» հեռուստասերիալում խաղալու համար, որը TV3 հեռուստաընկերության էկրան է բարձրացել 2017 թվականի մարտին։
2017 թվականին նկարահանվել է «Fuck fossils» կարճրամետրաժ ֆիլմում, որտ պատմում է 2050 թվականին կլիմայական ճգնաժամի ժամանակ նորվեգական ընտանիքի խնդիրների մասին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թոմաս Հեյնեսը (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Դենիել Գիլբերտ

Դենիել Գիլբերտ (անգլ.՝ Daniel Gilbert, նոյեմբերի 5, 1957(1957-11-05), ԱՄՆ ), Հարվարդի համալսարանի պրոֆեսոր։ Աշխատում է սոցիալական հոգեբանության ոլորտում։ Ճանաչում է ձեռք բերել որպես Թիմոտի Վիլսոնի (անգլ.՝ Timothy Wilson) հետ համատեղ Վիրջինիայի համալսարանում իրականացված արդյունավետ կանխատեսման ուսումնասիրության հեղինակ։ Գիլբերտը միջազգային «Stumbling on Happiness» բեսթսելլերի հեղինակն է, որը թարգմանվել է 25 լեզուներով և 2007 թվականին Բրիտանիայի գիտությունների ակադեմիայի Թագավորական ընկերության կողմից ճանաչվել է տարվա լավագույն գիրք։


== Կենսագրություն ==
19 տարեկանում Դենիել Գիլբերտը լքել է դպրոցը և ֆանտաստ գրող դառնալու համար փորձել է ընդունվել տեղի քոլեջի գրողական վարպետության դասընթացներին, սակայն դասընթացը արդեն համալրված էր և Գիլբերտը գրանցվել է այդ պահին միակ հասանելի դասընթացի՝ «հոգեբանության ներածության» համար։ Դենիել Գիլբերտը հոգեբանության բնագավառում արվեստի բակալարվի աստիճան ստացել է 1981 թվականին Դենվերի Կոլորադոյի համալսարանում, իսկ սոցիալական հոգեբանության դոկտորի աստիճան՝ 1985 թվականին Փրինսթոնի համալսարանում։

1985-1990՝ Տեխասի համալսարանի պրոֆեսորի ընթերակա, Օսթին
1990-1995՝ Տեխասի համալսարանի դոցենտ, Օսթին
1995-1996՝ Տեխասի համալսարանի պրոֆեսոր, Օսթին
1996-2005՝ Հարվարդի համալսարանի պրոֆեսոր
2005-2010՝ Հարվարդի քոլեջի պրոֆեսոր, Հարվարդի համալսարան2013  թվականից մինչ օրս՝ Հարվարդի համալսարանի հոգեբանության պրոֆեսոր։ 2008 թվականին Գիլբերտը ընտրվել է Ամերիկայի գիտության և արվեստի ակադեմիայի անդամ։
Դևիդ Գիլբերտը «This Emotional Life» վեցժամյա հեռուստասերիալի համահեղինակն է և վարողը, որը ցուցադրվել է 2010 թվականին PBS ալիքով և ստացել է մի քանի մրցանակ։


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
Դենիել Գիլբերտը արժանացել է Ֆի Բետա Կապի ակադեմիական համայնքի դասախոսական մրցանակի, Գուգենհայմի կրթաթոշակի և Ամերիկյան հոգեբանական ասոցիացիայի գիտության մեջ ներդրման համար հատուկ մրցանակի։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Դենիել Գիլբերտը հայտնի է նաև որպես ֆանտաստիկ պատմությունների հեղինակ, իսկ իր ամենանշանակալի նվաճումը համարում է իր տեղը «Ամենահայտնի մարդկանց ցուցակում, որոնք ժամանակին դուրս են եկել միջնակարգ դպրոցից»․ նրա անունը Դիզի Գիլեսփիի անունից առաջ է։


== Անձնական կյանք ==
Դենիել Գիլբերտը կնոջ՝ Մերլին Օլիֆանտի հետ ապրում է Քեմբրիջում՝ Մասաչուսեթսում։


== TED (համաժողով) ==
Դենիել Գիլբերտը ելույթ է ունեցել TED կոնֆերանսներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Daniel Gilbert’s Lab at Harvard Официальный сайт
www.stumblingonhappiness.com сайт книги «Спотыкаясь о счастье»
TED Talks: Dan Gilbert asks, Why are we happy? выступление на TED-конференции в 2004 году
TED Talks: Dan Gilbert on our mistaken expectations выступление на TED-конференции в 2005 году
Չիվա (այլ կիրառումներ)

Չիվա, կարող է վերաբերել՝

Չիվա - գյուղ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում
Չիվա - բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում
Ապամեայի պայմանագիր

Ապամեայի պայմանգիր, մ․թ․ա․ 188 թվականին Հռոմեական հանրապետության և Անտիոքոս III-ի՝ Սելևկյան տերության տիրակալի միջև կնքված հաշտության պայմանագիր։ Այն կնքվել է Թերմոպիլեի (մ․թ․ա․ 191 թվական), Մագնեսիայի (մ․թ․ա․ 190 թվական) ճակատամարտերում տարած հաղթանակներից հետո, ինչպես նաև այն ժամանակ, երբ հռոմեական ու հռոդոսյան նավատորմը հաղթանակի է հասել սելևկյան նավատորմի նկատմամբ։
Ըստ Ապպիանոսի՝ պայմանագիրը Անտիոքոս III-ին պարտավորեցրել է հրաժարվել եվրոպական տիրույթներից, ինչպես նաև Տավորսի լեռներից արևմուտք ընկած տարածքներից։ Նա նաև պետք է հանձներ իր ունեցած բոլոր մարտական փղերը, ունենար սահմանափակ թվով՝ ընդամենը 12 ռազմանավ, որպեսզի իր հպատակներին պահեր հսկողության տակ, սակայն նրան թույլատրված էր ավելի շատ ռազմանավեր կառուցել, եթե հարձակում իրականացվեր։ Անտիոքոսին արգելվել է նաև հռոմեական տիրապետության տակ գտնվող տարածքներից վարձկաններ հավաքագրել։ Անտիոքոսը պարտավոր էր տալ 20 գերիներ, որոնց պետք է ընտրեին հռոմեական կոնսուլները։ Այդ գերիները պետք է փոփոխվեին յուրաքանչյուր 3 տարին մեկ, բացի Անտիոքոսի որդին։ Ապագայում նա չպետք է ունենար փղեր և պատերազմի համար պետք է վճարեր ռազմատուգանք՝ 500 էվբեական տաղանդ, իսկ երբ հռոմեական սենատը վավերացներ պայմանագիրը, ևս 2500 տաղանդ։ Բացի այդ՝ 12 տարիների ընթացքում Սելևկյան տերույթունը պետք է վճարեր ևս 12 հազար տաղանդ․ յուրաքանչյուր տարեկան վճարը պետք է առաքվեր Հռոմ։ Նա ստիպված էր հանձնել նաև իր թշնամիներից խլված գերիներին և թշնամու դասալիքներին, ինչպես նաև Եվմենոս II-ին՝ Պերգամոնի արքային, պետք է վերադարձվեր այն ամենը, ինչ մնացել է այն ունեցվածքից, որը Անտիոքոսը ձեռք էր բերել Ատտալոս I-ի՝ Եվմենոս II-ի հոր, հետ համաձայնությունից։
Հռոմեացիները Փոքր Ասիայի մեծ մասի վերահսկողությունը հանձնում է Եվմենոս II-ին։ Անտիոքոսը պահպանել է Կիլիկիան, իսկ Լիկիայի ու Կարիայի մեծ մասը դարձել է Հռոդոսի իշխանության տիրույթներ։ Հելլենական արքաները հիմնականում իրենց կյանքի ընթացքում պահպանում էին իրենց ընդունած պայմանագրերի կետերը, քանի որ դա պատվի խնդիր էր։ Այնուամենայնիվ, նրանց ժառանգները իրենց պարտավորված չէին զգում պահպանել իրենց նախնիների ընդունած պայմանագրերի պայմանները։ Այս պայմանագրի ռազմածովային ուժերի մասին կետը չի պահպանվել, սակայն մնացած կետերը պահպանվել են։
Պայմանագիրը կնքվել է Ապամեայում (Փռյուգիա)։ Այն թույլ է տվել հռոմեացիներին ընդարձակել իրենց քաղաքական ազդեցության հեգեմոնիան դեպի Միջերկրական ծովի արևելյան ավազան։ 


== Աղբյուրներ ==
Polybius of Megalopolis, World History, 21.42: text of the treaty
Appian of Alexandria, Syriaca Archived 2015-11-19 at the Wayback Machine., 39 Archived 2015-10-20 at the Wayback Machine.: text of the treaty
Titus Livy,  Ab Urbe Condita, 38:
Էջմիածնի կամավորական ջոկատ

Էջմիածնի կամավորական ջոկատ, կամավորական զորամիավորում։ Կազմավորվել է 1990 թվականին Էջմիածին քաղաքում՝ Էջմիածնում և շրջանի գյուղերում 1988 թվականին ստեղծված ջոկատների միավորումով։ 1992 թվականին ջոկատի հիմքի վրա ստեղծվել է Էջմիածնի 5-րդ կամավորական գումարտակը։ 1993 թվականին գումարտակն ընդգրկվել է ՀՀ բանակի 5-րդ բրիգադի կազմում։ 1990 թվականի նոյեմբերին ջոկատի 13 մարտիկներ հրամանատար Մ. Գրիգորյանի հետ ձերբակալվել են խորհրդային բանակի կողմից, բայց որոշ ժամանակ անց գերությունից ազատվել։
1989-1994 թվականներին ջոկատները մասնակցել են Արցախի Հանրապետության Հադրութի (Մելիքաշեն, Հախլլու, Խրմնջուղ, Դուդուկչի, Էդիլլու, Աղբուլաղ, Տող, Հողեր), Մարտակերտի (Հաթերք), Ասկերանի (Խոջալու), Շուշիի (Քարինտակ, Շուշի), Քարվաճառի, Ֆիզուլիի շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Մարտական տարբեր գործողությունների ժամանակ հրամանատարներ են եղել Մ. Գրիգորյանը (ընդհանուր հրամանատար), Հ. Նավասարդյանը, Ա. Հարությունյանը։ Շրջանի կամավորական ջոկատների կազմավորման գործում նշանակալից դեր է ունեցել ՀՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր Համլետ Նահատակյանը։ Ջոկատից Հայաստանի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով պարգևատրվել է 21, «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով՝ 24, «Արիության» մեդալով՝ 57 ազատամարտիկ։ Ջոկատի չորս անդամ (Մ. Գրիգորյան, Գ. Մելքոնյան, Ս. Սարոյան, Լ. Երանոսյան) ստացել են ՀՀ բանակի գեներալի կոչում։ Մ. Գրիգորյանին շնորհվել է «Արցախի հերոս» Արցախի Հանրապետության բարձրագույն կոչումը։ Ջոկատից զոհվել է 93 ազատամարտիկ։
Իլովայսկի (Զիմովնիկի շրջան)

Իլովայսկի (ռուս.՝ Иловайский), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զիմովնիկի շրջանում։ Մտնում է Կուտեյնիկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Օհայոյի համալսարան

Օհայոյի համալսարան (անգլ.՝ Ohio University), ամերիկյան պետական հետազոտական համալսարան, գտնվում է Օհայո նահանգի Աթենս քաղաքում՝ 7,5 քառ. կմ կամպուսում։ Օհայոյի համալսարանը Ամերիկայի առաջին բուհն է, որը կազմավորվել է ԱՄՆ Կոնգրեսի ակտով, ինչպես նաև նախկին Հյուսիս-արևմտյան տարածքի առաջին համալսարանն է։ Այն նաև Միացյալ Նահանգների իններորդ ամենահին պետական համալսարանն է։ 


== Պատմություն ==
Օհայոյի համալսարանը պաշտոնապես ստեղծվել է 1804 թվականի փետրվարի 18-ին, երբ նրա կանոնադրությունը վավերացվել է նոր նահանգի գլխավոր ասամբլեայի կողմից։ Նրա հավաստիացումն իրականացել է Օհայոյի՝ ԱՄՆ-ում ընդգրկվելուց 11 ամիս անց։ Առաջին երեք ուսանողները համալսարան են ընդունվել 1809 թվականին։ Համալսարանն ավարտել է նրանցից երկուսը՝ ստանալով բակալավրի աստիճան 1815 թվականին։


== Նկարագրություն ==
Գլխավոր կամպուսում, որը գտնվում է Աթենսում, սովորում է ավելի քան 26 000 ուսանող, որոնք գալիս են գրեթե յուրաքանչյուր նահանգից և մոտ 100 երկրից։
Օհայոյի համալսարանն առաջարկում է բակալավրի ավելի քան 250 ուղղություն։ Մագիստրատուրայի մակարդակով համալսարանը տրամադրում է մագիստրոսի աստիճան իր հիմնական ակադեմիական ուղղությունների մեծ մասով։ Օհայոյի համալսարանը ամբողջովին հավատարմագրված է Քոլեջների ու դպրոցների հյուսիսային կենտրոնական ասոցիացիայի կողմից։ Ուսուցման բարելավման Կարնեգի հիմնադրամը Օհայոյի համալսարանը դասակարգում է որպես հետազոտական համալասարան (բարձր գիտահետազոտական մակարդակ) հիմնական դասակարգման կատեգորիայում։
Ֆուլբրայթի ծրագրի հաղթողների ընդհանուր թվաքանակով համալսարանը դասվում է այնպիսի համալսարանների շարքում, ինչպիսիք են Բոստոնի քոլեջը, Փրինսթոնի համալսարանը և Լոս Անջելեսի կալիֆոռնյան համալսարանը։ 
2014-2015 թվականներին Օհայոյի համալսարանը Կրթության և մշակույթի գործերի բյուրոյի կողմից ճանաչվել է խոշորագույնը այն ուսանողների թվով, որոնք ամերիկացի ուսանողների շրջանում Ֆուլբրայթի ծրագիր են ստացել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
en:s:Collier's New Encyclopedia (1921)/Ohio, University of
Օկեմ

Օկեմ (անգլ.՝ Oakham), Անգլիայի Ռաթլանդ կոմսության գլխավոր քաղաքը: Բնակչությունը կազմում է 9 975 մարդ։


== Աշխարհագրություն ==
Օկեմից արևելք գտնվում է Մեծ Բրիտանիայի ամենամեծ ջրամբարներից մեկը՝ Ռաթլենդ Ուոթերը։


== Տնտեսություն ==
Օկեմ երկաթուղային կայարանը գտնվում է «Birmingham to Peterborough Line» և «Oakham to Kettering Line» երկաթգծերի խաչմերուկում։ Այստեղ իրականացվում են «CrossCountry» и «East Midlands Trains» ընկերությունների երթուղիները։

«CrossCountry»: Նյու Սթրիթ Բիրմինգհեմ — Լեսթեր — Մելթոն Մոուբրի — Օկեմ — Ստրամֆորդ — Պիտերբորո — Լոնդոն-Ստանսեդ։
«East Midlands Trains»: Մելթոն Մոուբրի — Օկեմ — Կորբի — Սենտ-Պանկրաս, Լոնդոն։«A6003» ավտոճանապարհը (Օկեմ - Ափինգեմ - Կորբի - Կետերինգ) ուղղվում է քաղաքից դեպի հարավ: «A606» ճանապարհը (Նոթինգհեմ - Մելթոն Մոուբրի - Օկեմ - Ստամֆորդ) հատում է քաղաքը հյուսիս-արևմուտքից դեպի արևելք:
Օկեմի ջրանցքը կառուցվել է 1802 թվականին և մինչև 1847 թվականը հասանելի էր դարձնում Սոր գետը Մելթոն Մոուբրի ջրանցքի համակարգի միջոցով։
Քաղաքը պատկանում է Լեսթերի փոստային շրջանին, որը համապատասխանում է «LE» ծածկագրին:


== Քաղաքականություն և իշխանություն ==
Ռաթլենդի կոմսության խորհուրդը գտնվում է Օկեմ քաղաքում: Այն կատարում է և՛ շրջանի ավագանու, և՛ շրջխորհրդի գործառույթներն ու լիազորությունները: Խորհուրդը բաղկաղած է քսանվեց պատգամավորներից, որոնք ընտրվել են տասնվեց ընտրատարածքներից: Օկեմը խորհուրդ է ներկայացնում է ութ պատգամավոր, որոնք ընտրված են չորս շրջաններց՝ Հյուսիսարևմտյան Օկեմ, Հյուսիսարևելյան Օկեմ, Հարավարևելյան Օկեմ և Հարավարարևմուտյան Օկեմ, յուրաքանչյուրից՝ երկու պատգամավոր։
Քաղաքում գործող հրշեջ-փրկարարական կայանը պատկանում է Լեստերշիրի հրշեջ-փրկարարական ծառայությանը։
Օկեմն ընկերական հարաբերություններ ունի ԱՄՆ-ի Վիսկոնսին նահանգի Դոդջիլ քաղաքի հետ։


== Մշակույթ ==
Օկեմի ամրոցը կառուցվել է 12-րդ դարի վերջին՝ նորմանական ոճով, որպես նորմանդացի բարոն Վոլչելին դե Ֆերերսի առանձնատուն: Գոյություն ունի ավանդույթ, ըստ որի՝ արիստոկրատիայի բարձրագույն ներկայացուցիչները, առաջին անգամ այցելելով քաղաք, ամրոցի սեփականատիրոջը պայտ են նվիրել: Վերջինս պատկերված է դե Ֆերերսի տոհմի զինանշանի վրա, Ռաթլենդ կոմսության զինանշանի և դրոշի վրա։
Բոլոր Սրբերի եկեղեցինը կառուցվել է 14-րդ դարում: Վերականգնվել է 1857-1858 թվականներին ճարտարապետ Ջորջեմ Գիլբերտ Սքոթի կողմից:
Buttercross առևտրի կենտրոնները պահպանվել են դեռևս միջնադարից։
Ռաթլենդի կոմսության թանգարանը բացվել է 1969 թվականին: Թանգարանի ցուցանմուշներն ու ցուցահանդեսները նկարագրում են շրջանի պատմությունը, հնագիտությունն ու կոմսության կենցաղը։
Քոթեսմոր գյուղից 5 կմ դեպի հյուսիս-արևելք գտնվում է Ռաթլենդի երկաթուղային թանգարանը։


== Կրթություն ==
Տասից-տասնութ տարեկան աշակերտների համար նախատեսված Օկեմ համատեղ դպրոցը հիմնադրվել է 1584 թվականին Ափինգհեմի դպրոցի հետ միասին: Ուսման տարեկան վարձավճարը կազմում է 5-28000 ֆունտ։ 11-16 տարեկանների համար նախատեսված Օկեմի Քեթմոուզ քոլեջը բացվել է 1920 թվականին։ Ռաթլենդի Քաունթի քոլեջում կրթություն են ստանում 16 տարեկանից բարձր ուսանողները։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքային խորհրդի պաշտոնական կայք
(6914) Բեքուրիել

(6914) Բեքուրիել (անգլ.՝ Becquerel), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի ապրիլի 3-ին Կարոլին Շումեյկերի, Դևիդ Լևիի և Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,57552 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9501 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,201 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1509,72 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,238455 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,22° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6914) Բեքուրիել աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Քարնեգի գրադարաններ

Քարնեգի գրադարաններ (անգլ.՝ Carnegie library), շոտլանդական ծագումով ամերիկացի գործարար և բարերար  Էնդրյու Քարնեգիի (1835—1919) նվիրատվությամբ կառուցված գրադարաններ։
1883-ից մինչև 1929 թվականն ընկած ժամանակահատվածում կառուցվել է 2509 Քարնեգի գրադարան, այդ թվում՝ 1689 գրադարան ԱՄՆ-ում, 660-ը՝ Բրիտանիայում և Իռլանդիայում, 125-ը՝ Կանադայում, մնացած 35-ը՝ Ավստրալիայում, Նոր Զելանդիայում, Սերբիայում, Կարիբյան կղզիներում, Մավրիկիայում և Ֆիջիում։
1919 թվականին՝ գրադարանի կառուցման համար վերջին դրամաշնորհի տրամադրման պահին ԱՄՆ-ում կային 3500 գրադարաններ, որոնցից գրեթե կեսը կառուցվել են Քարնեգիի դրամաշնորհներով հատկացված միջոցներով։
1992 թվականին Նյու Յորք Թայմս թերթը հաղորդել Է, որ ԱՄՆ-ում Քարնեգի գրադարանների 1689 կառուցված շենքերից դեռ կան 1554-ը և դրանցից 911-ը օգտագործվում են որպես գրադարաններ։
Նրանցից 276-ը մնացել է անփոփոխ, 286-ը ընդլայնվել է, 175-ը վերափոխվել է։ Օրինակ, Քարնեգի գրադարանների 39 շենքերից, որոնք մտնում են  Նյու Յորքի հանրային գրադարանի համակարգի մեջ, 31 շենքը դեռևս գործում է։
Քարնեգի գրադարանների շատ շենքեր ընդգրկված են ԱՄՆ պատմական վայրերի ազգային փաստաթղթերի գրանցամատյանում։ ԱՄՆ-ում կառուցված Քարնեգիի գրադարաններից առաջինը՝ Բրեդդոկ քաղաքի գրադարանը, 2012 թվականին ճանաչվել Է որպես ԱՄՆ-ի ազգային պատմական հուշարձան։


== Պատմություն ==

Քարնեգիի առաջին գրադարանը աշխարհում կառուցվել է 1883 թվականին իր հարազատ քաղաք Դանֆերմլինում (Շոտլանդիա)։ Քարնեգիի առաջին գրադարանը ԱՄՆ-ում կառուցվել է 1889 թվականին Փենսիլվանիա նահանգի Բրեդդոկ քաղաքում, որտեղ տեղակայված էր Էնդրյու Քարնեգիի հանքերից մեկի ընկերությունը։ Ի սկզբանե Քարնեգին ցանկացել է սահմանափակվել իր ընտրած մի քանի քաղաքներում գրադարանների կառուցմամբ, սակայն 1890 թվականից գրադարանների թիվը սկսել է աճել, ինչը կապում են քաղաքացիական պատերազմից հետո ի հայտ եկած կանանց ակումբների ակտիվության աճի հետ։
Այս ակումբները կազմակերպել են աջակցություն գրադարանների ստեղծման հարցում, ներառյալ նվիրատվությունները և լոբբինգը՝ գրադարանների գործունեությունում աջակցելու տեղական բնակչությանը։ Կանանց ակումբների գործունեության շնորհիվ ամբողջ երկրում ստեղծվել է գրադարանների շուրջ 85%-ը։
ԱՄՆ-ում ռասայական սեգրեգացիայի քաղաքականությանը համապատասխան՝ սևամորթներին արգելվում էր մուտք գործել հանրային գրադարաններ, հատկապես հարավային նահանգներում։
Գրադարանների համատեղ օգտագործման հասանելիության փոխարեն, Քարնեգին աֆրոամերիկացիների համար հիմնել է առանձին գրադարաններ։ Օրինակ, Տեխաս նահանգի Հյուսթոն քաղաքում կառուցվել է Քարնեգիի Գունավոր Գրադարանը (Colored Carnegie Library):


== Ծանոթագրություն ==
Բարտոլոմեո դելլա Գատտա

Բարտոմեո դելլա Գատտա (իտալերեն՝ Bartolomeo della Gatta), իրական անուն Պյոտր դ’Անտոնիո Դեի (իտալերեն՝ Pietro di Antonio Dei, 1448[…], Ֆլորենցիա - 1502[…], Արեցո, Տոսկանա, Իտալիա, ), իտալացի նկարիչ և ճարտարապետ։


== Կենսագրություն ==
1468 թվականին Բարտոմեո դելլա Գատտան իր եղբոր` Նիկոլոյի հետ արժանացել է Կամալդուլովի շքանշանի` իր անունը փոխարինելով Բարտոլոմեոյի անունով։ Մոտավորապես 1481 թվականին հրավիրվել է մասնակցելու Սիքստինյան կապելլայի որմնանկարների ստեղծմանը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Martini, Alberto, The Early Work of Bartolomeo della Gatta, The Art Bulletin, Vol. 42, No. 2 (Jun., 1960), 133-141.
Vasari, Giorgio, Le Vite delle più eccellenti pittori, scultori, ed architettori, many editions and translations.
Grazia Vailati Schoenburg Waldenburg, Dei, Pietro, detto Bartolomeo della Gatta, in Dizionario biografico degli italiani, XXXVI, Roma, Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 1988Nicoletta Baldini, “La bottega aretina di Bartolomeo della Gatta. Domenico Pecori e l’arte in terra d’Arezzo fra il XV e il XVI secolo”, Firenze, Leo S. Olschki 2004Cecilia Martelli, Bartolomeo della Gatta. Pittore e miniatore tra Arezzo, Roma e Urbino, Firenze 2013. ISBN 978-88-7038-528-1


=== Մանրանկարչություն ===
Rerum vulgarium fragmenta և Trionfi
Alexandre le Grand
Ab Urbe condita
Cathédrale d'Urbino


== Ծանոթագրություններ ==
Կարապետ Բուրչաքլյան

Կարապետ Բուրչաքլյան (1890, Ալեքսանդրապոլ - 1914, մարտի 12, Ալեքսանդրապոլ), հայ արձակագիր, գրաշար։
Օգտագործել է Բուրչաք, Բուրչաքլի, Կար-Բուր ծածկանունները։


== Մատենագիտություն ==
Բարեգութը (Պատկեր իրական կեանքից), Ալեքսանդրապօլ, տպ. Շիրակ, 1911, 32 էջ։


=== Մամուլ ===
Ախուրյան (Ալեքսանդրապոլ), 1908։
Խաթաբալա (Թիֆլիս), 1909, № 4:
Ընկեր (Թիֆլիս), 1911, № 3:
Ժայռ (Ալեքսնդրապոլ), 1910-ական թթ.:
Երիտասարդ (Ալեքսանդրապոլ), 1912, № 1:


== Գրականություն ==
Պատանի (Թիֆլիս), 1914, № 2:


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրեաս Շլյուտեր

Անդրեաս Շլյուտեր (գերմ.՝ Andreas Schlüter, մայիս 1660, Գդանսկ, Pomeranian Voivodeship, Մեծլեհական պրովինցիա, Լեհական թագավորության թագ, Ռեչ Պոսպոլիտա և Սանկտ Պետերբուրգ - 1714[…], Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական թագավորություն[…]), գերմանացի քանդակագործ և ճարտարապետ։ Բարոկկոյի խոշորագույն ներկայացուցիչ Գերմանիայում։


== Կենսագրություն ==
1689-1693 թվականներին աշխատել է Վարշավայում, 1694 թվականից՝ Բեռլինում (1702-1704 թվականներին Գեղարվեստի ակադեմիայի տնօրեն)։ 1696 թվականին Զինանոցի բակի կողմի ճակատի փականային քարերի վրա քանդակել է մեռնող զինվորների գլուխներ։ Կոմպոզիցիայի դինամիկայով ու մոնումենտալությամբ, դիմանկարային բնութագրի սրությամբ աչքի է ընկնում հեծյալ Ֆրիդրիխ Վիլհելմի հուշարձանը (բրոնզ, 1696-1703 թթ., այժմ՝ Շարլոտտենբուրգ պալատի բակում)։ 1698-1706 թվականներին վերակառուցել է Բեռլինի Քաղաքային պալատը, բարոկկո ոճով ստեղծել ներքին բակը և ինտերիերները։ Նրա քանդակներից է լանդգրաֆ Ֆրիդրիխ II Հեսեն Հոմբուրգցու կիսանդրին (բրոնզ, մոտ 1704 թ., դղյակի բակ, Տամբուրգ)։ 1713 թվականին Պետրոս I-ը Շլյուտերին հրավիրել է Պետերբուրգ, ուր նա կատարել է Ամառային պալատի հարդարումը 1713-1714 թթ., Մոնպլեզիր պալատի և Պետերգոֆի անձավների նախագծերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեսրոպ Վարդանյան (այլ կիրառումներ)

Մեսրոպ Վարդանյան անուն-ազգանունով հայտնի են հետևյալ անձինք.

Մեսրոպ Վարդանյան (1890 - 1919), հայ բժիշկ։ Սպանվել է Պարսկաստանի Համադան քաղաքի մերձակայքում։
Մեսրոպ Սարգսի Վարդանյան (1888 - 1915), հայ բժիշկ։ Սպանվել է ծառայության ընթացքում։
Մեսրոպ Վարդանյան (մանկավարժ) (1911, Վարդաբլուր, Հայաստան - անհայտ), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ «Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ»։
(3059) Պրիոր

(3059) Պրիոր (անգլ.՝ Pryor), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 3-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,268646 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9763 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,561 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1248,1 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,288439 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,36° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3059) Պրիոր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Խոմուտովո (գյուղ, Իրկուտսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խոմուտովո (այլ կիրառումներ)Խոմուտովո (ռուս.՝ Хомутово), գյուղ Ռուսաստանի, Իրկուտսկի մարզի Իրկուտսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռաաս (կատու)

Ռաաս, կատվի տեսակ, որը ի հայտ է եկել Ինդոնեզիայի Ռաաս կղզում, որտեղիկց էլ ծագել է իր անունը։ Նրան նաև անվանում են Մադուրա կամ Բուսոկ։
Ռաասը արտաքինից հովազի նման է։ Մարմնի չափերով սովորական կատվից մեծ է։ Ունի միջին, երկար պոչ, որի ծայրը ծռված է դեպի վեր։ Ռաասը ունի մուգ կանաչ, օվալաձև և ոչ լայն աչքեր։ Իսկ դեմքը այդքան էլ կլոր չէ, այլ քառակուսանման։
Ռեյ Ռիարդոն

Ռեյ Ռիարդոն (անգլ.՝ Ray Reardon, հոկտեմբերի 8, 1932(1932-10-08), Տրեդեգար, Blaenau Gwent County Borough, Ուելս, Միացյալ Թագավորություն), ուելսցի նախկին պրոֆեսիոնալ սնուկերիստ։ Աշխարհի առաջնությունների և այլ մրցաշարերի վեցակի հաղթող, մինչ այժմ համարվում է ուելսցի ամենալավ սնուկերիստը։ 2011 թվականից Սնուկերի փառքի սրահի անդամ է։


== Կենսագրություն ==
Ռեյը ծնվել է 1932 թվականին Տրեդեգար փոքր հանքագործական քաղաքում ։ Երբ լրացավ նրա 14-ամյակը, Ռիարդոնը հետևեց ընտանեկան ավանդույթին և դարձավ հանքագործ։ Այդ ժամանակ էլ նա սկսեց լրջորեն հետաքրքրվել սնուկերով և նա նույնիսկ ձեռնոցներ էր կրում աշխատանքի ժամանակ, որպեսզի չվնասի ձեռքերը և ի վիճակի լինի խաղալ։ Սակայն այն բանից հետո, երբ հանքում փլուզում տեղի ունեցավ և Ռեյը մի քանի ժամ անցկացրեց փլատակների տակ, նա որոշեց թողնել այդ աշխատանքը և շուտով աշխատանքի անցավ Սթոք-օն-Տրենտ քաղաքում որպես ոստիկան։


== Ձեռքբերումներ ==
Ռիարդոնին շատ էին սիրում նրա համար, որ խաղի մեջ զվարճություն և հումոր է ավելացնում։ Իր երկար հարվածներով հայտնի՝ նա 17 անպարտելի խաղ է ունեցել աշխարհի առաջնությունների ժամանակ և հաղթել այդ նույն մրցաշարը 4 անգամ իրար հետևից։ Ռեյն արժանացել է «Դրակուլա» մականունին իր սանրվածքի համար։ Նրա արտաքին տեսքն օգտագործվել է անգամ Billy the Kid and the Green Baize Vampire մյուզիքլում։ Ռիարդոնը դարձել է նաև անգլիական Lawnmower Deth խմբի «Spook Perv Happenings in the Snooker Hall» երգի հերոսը։
Ռեյ Ռիարդոնը պրոֆեսիոնալ խաղացող է դարձել 1967 թվականին և խաղացել մինչև 1992 թվականը։ Նա 1970-ական թվականներին սնուկերի ոլորտում առաջնորդ է եղել՝ խաղալով աշխարհի առաջնությունների 7 եզրափակիչներում և դրանցից հաղթելով 6-ում։ Երկու անգամ՝ 1979 և 1980 թվականներին Ռիարդոնը Ուելսի հավաքականի կազմում է հաղթանակի հասել Աշխարհի գավաթին։ 1985 թվականին Մեծ Բրիտանիայի համար կատարած աշխատանքի համար նրան տրվել է MBE կոչումը՝ Բրիտանական Կայսրության շքանշանը։ Նույնիսկ հիմա, երբ սնուկերը շատ ավելի զարգացած է, շատերը Ռիարդոնին համարում են Ուելսի լավագույն սնուկերիստ և աշխարհի լավագույն սնուկերիստներից մեկը։


== Դիրքը միջազգային վարկանշային աղյուսակում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլյասեկո դել Պան

Վիլյասեկո դել Պան (իսպ.՝ Villaseco del Pan), մունիցիպալիտետ և քաղաք Իսպանիայում։ Մտնում է Սալամանկա պրովինցիայի մեջ՝ Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տիերա դել Պան շրջանում։ Նրա տարածքը գրավում է 35 կմ², իսկ բնակչությունը կազմում է 254 մարդ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 22 կմ հեռավորության վրա։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանը համարվում է Սուրբ Էուֆեմիյան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2017-07-11 at the Wayback Machine.
Web Oficial de Villaseco del Pan Archived 2017-07-11 at the Wayback Machine.
Noticias y foros acerca de Villaseco del Pan Archived 2017-07-11 at the Wayback Machine.
Շելուդկովկա

Շելուդկովկա (ուկրաիներեն՝ Шелудьківка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զմիյովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1685 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շելուդկովկա գյուղում բնակվում էր 2 746 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4364 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 629,24 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հանքային գազ

Հանքային գազ, այրվող գազ . անջատվում է ածխահանքահորերում, սակավ՝ աղի, մետաղների և ծծմբի հանքարաններում։ Հանքային գազ անգույն է, օդից թեթև, հիմնականում կազմված է մեթանից։ Պարունակում է նաև ազոտ, նեոն, արգոն, ջրածին, ածխաթթու գազ և այլն։ Առաջանում է օգտակար հանածոների հանքավայրերում միկրոօրգանիզմների, ջերմության, ճնշման, երբեմն ռադիոակտիվ ճառագայթման ազդեցությամբ օրգանական նյութերի քայքայման հետևանքով։ Օդում հանքային գազի 5-16% (ըստ մեթանի) պարունակության դեպքում ստեղծվում է պայթուցիկ խառնուրդ, որը կարող է առաջացնել պայթյուններ ու հրդեհներ հանքարաններում և հանքահորերում (Հանքային գազի թույլատրելի կոնցենտրացիան՝ 0, 5%-2%)։ Հանքային գազի քանակության նվազեցումը կատարվում է հանքարանային օդափոխության միջոցով։ Հանքային գազը իջեցնում է թթվածնի կոնցենտրացիան հանքարանային մթնոլորտում, որը կարող է դառնալ շնչահեղձության պատճառ։
Թավջութակի կոնցերտ № 1 (Մանսուրյան)

Կոնցերտ թավջութակի համար № 1, հայ կոմպոզիտոր Տիգրան Մանսուրյանի կոնցերտը թավջութակի համար, որը գրել է 1976 թվականին։ Կոնցերտը նվիրված է ռուս կոմպոզիտոր Դմիտրի Շոստակովիչի հիշատակին։


== Կառուցվածք ==
Թիվ մեկ կոնցերտն իրենից ներկայացնում է միջանցիկ զարգացմամբ մեկ մասանի ստեղծագործություն։ Կոնցերտն օժտված է քնարական-հայեցողական և, միևնույն ժամանակ, հոգեբանական բովանդակությամբ ու խորը դրամատիզմով, որտեղ Մանսուրյանը հրաժարվել է կանոնակարգված կոմպոզիցիոն ձևերից։ Կոմպոզիտորը միաձուլելով հնագույն կոնցերտի և դասական սոնատային allegro-ի ձևերը՝ ստեղծել է  անհատականացված կոմպոզիցիոն ձև, որը պայմանավորված է ստեղծագործության զարգացման առանձնահատկություններով և թեմատիկայով։ Կոնցերտի բաժինների սահմանները նկատվում են թեմայի ի հայտ գալով։
Կոնցերտն օժտված է հնագույն կոնցերտի ժանրին բնորոշ գծերով։ Ստեղծագործությունը լսելիս տպավորություն է ստեղծվում, որ այն մոտ հնագույն կոնցերտի, մասնավորապես Յոհան Սեբաստիան Բախի կոնցերտների ձևին։


== Նվագախումբ ==
Կոնցերտում նվագախումբը ներկայացված է լարային գործիքներով, հարվածայինների խմբով, փողային եռակի կազմով, ինչպես նաև զանգակներով, մարիմբաֆոնով, վիբրաֆոնով, դաշնամուրով և տավիղով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Tigran Mansurian, Concerto No. 1 for Violoncello and Orchestra (1976)