armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ռաս-Էլ-Այն (Հազրոյի գավառ)

Ռաս-Էլ-այն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Հազրոյի գավառակում։ Գտնվում էր Հազրո գյուղաքաղաքից 15 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջին ուներ 12 տուն հայ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեպկի (գյուղ, Իզյասլավի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌեպկիՌեպկի (ուկրաիներեն՝ Ріпки), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռեպկի գյուղում բնակվում էր 775 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 22715 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 34,12 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յաշկինսկի շրջան

Յաշկինսկի շրջան (ռուս.՝ Яшкинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կեմերովոյի մարզում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Յաշկինո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3480 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 31668 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9,1 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Յան Վիլդենս

Յան Վիլդենս, (1586[…], Անտվերպեն, Բրաբանտ, Հաբսբուրգյան Նիդերլանդներ - հոկտեմբերի 16, 1653(1653-10-16)[…], Անտվերպեն, Բրաբանտ, Հաբսբուրգյան Նիդերլանդներ), ֆլամանդացի բնանկարիչ, գրաֆիկական նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Յան Վիլդենսը ծնվել է 1585 թվականին (հնարավոր է 1586 թվականին) Անտվերպենում։ Նա Հենրի Վիլդենսի և Մագդալենա Վոսբերգենի որդին է։ Նրա հայրը վաղ է մահացել, իսկ մայրը ամուսնացել է Կորնելիս Կոկաի հետ։ Մագդալենայի և Կորնելիսի դուստր Սյուզանը Կոկը 1617 թվականին ամուսնացել է Կորնելիս դե Վոսի հետ։ Կորնելիս դե Վոսը Պաուլ դե Վոսի եղբայրն էր, իսկ Կորնելիսի և Պաուլի քույրը ամուսնացած էր Ֆրանս Սենայդերսի հետ, այնպես որ Յանը մանկությունից շրջապատված էր արվեստագետներով։
Տասը տարեկան հասակում Յանին կրթության են ուղարկում Պիտեր Վերխյուլստի մոտ որպես աշակերտ-ենթավարպետ (այս վարպետի նկարները շատ քիչ են հայտնի, հնարավոր է չեն պահպանվել)։ 1604 թվականին Յանը դարձավ Սուրբ Ղուկասի Գիլդիայի նկարիչների վարպետ։ 1613 թվականին Յան Վիլդենսը գնաց Իտալիա, իսկ հետո, 1614 թվականին հրատարակեց տասներկու ամիսներին նվիրված գեղանկարներ։ Անտվերպեն վերադառնալուց հետո հաճախ է համագործակցել Ռուբենսի արհեստանոցի հետ։ Վիլդենսը հայտնի է դարձել «Ռուբենսի վրձինները» դիմանկարով, որ հավանաբար նկարել է Ռուբենսի արհեստանոցում 1616 կամ 1617 թվականներին։ Վիլդենսը պատասխանատու էր գոբելենների հետին պլանի դեկորացիաների, Դեթզիու Մուսու և Ռուբենսի պատմական նկարների համար, այդ թվում «Լեվկիպպի դստեր բռամնաբարութունը», «Սամսոնը և առյուծը», «Սիմոն և Իֆիգենիյան» և «Դիանան և նրա նիմֆերները գնում են որսի»։ 1619 թվականին Յան Վիլդենսն ամուսնացել է Մարիա Ստեփպերտի հետ, նրանց ամուսնության վկան եղել է Ռուբենսը։ Հետագայում Ռուբենսն ամուսնացել է Մարիայի քրոջ դստեր Ելենա Ֆուրմանի հետ։ Մարիա Ստեփպտերը և Յան Վիլդենսը ունեցել են երկու որդի։ Յան Բատիստա (1620-1637) և Երեմիան (1621-1653)։ Նրանք երկուսն էլ նկարիչ են դարձել։ Մարիան մահացել է 1624 թվականին։ 1620 թվականից Յանը դադարել է համագործակցել Ռուբենսի արհեստանոցի հետ և սկսել է զբաղվել բնապատկերներ նկարելով։ Այդ ընթացքում շատ պարզ երևում է Ռուբենսի ոճը Վիլդենսի վրա՝ նա ստեղծագործության վրա ցույց է տալիս ընդհանուր դեկորատիվ մոտեցում։
Յան Վիլդենս և Ռուբենսը մինչև Ռուբենսի մահը մնացին ընկերներ (1640)։ Յանը եղել է Ռուբենսի ամենահոգեհարազատ մարդը։


== Աշխատանքը այլ նկարիչների հետ ==
Բացի Ռուբենսից Վիլդենսն աշխատել է հետևյալ նկարիչների հետ .

Յակոբ Յորդանս
Ֆրանս Սնայդերս
Պաուլ դը Վոս
Յան Բոկխորստ
Կորնելիս Սխյուտ
Թեոդոր Ռոմբոուստ
Յոոս դե Մոմպեր
Յան Բրեյգել Ավագ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ղամշա

Ղամշա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պերովո (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պերովո (այլ կիրառումներ)Պերովո (ռուս.՝ Перово), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1940 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մարի Դորո

Մարի Դորո (անգլ.՝ Marie Doro, ի ծնե Մարի Կատերին Ստյուարտ (անգլ.՝ Marie Katherine Steward),  մայիսի 25, 1882(1882-05-25), Duncannon, Փերի շրջան, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ - հոկտեմբերի 9, 1956(1956-10-09), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), համր կինոյի ամերիկյան դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Մարի Դորոն ծնվել է Փենսիլվանիայի Դանկանոն քաղաքում՝ Ռիչարդ Հենրի Ստյուարտի և Վիրջինիա Ուիվերի ընտանիքում։ Ամերիկյան պետական գործիչ Պատրիկ Հենրիի անմիջական հետնորդն է։ Երիտասարդ տարիքում Դորան երգում էր տարբեր երաժշտական երգչախմբերի բեմադրություններում։ Դերասանական կարիերան սկսել է 1903 թվականին Սան Ֆրանցիսկոյի թատերական բեմում, իսկ Նյու Յորք տեղափոխվելուց հետո հայտնվել է հայտնի թատերական պրոդյուսեր Չարլզ Ֆրոմանի հովանու ներքո։ Նրա օգնությամբ հաջող կարիերա է սկսել Բրոդվեյում ՝ միաժամանակ ելույթ ունենալով նաև Լոնդոնում։
Դորոյի թատերական կարիերան ավարտվել է 1915 թվականին, որից հետո տեղափոխվել է կինոէկրաններ՝ հաջորդ ութ տարվա ընթացքում հայտնվելով տասնհինգ ֆիլմում։ Նրա մասնակցությամբ ֆիլմերից են «Դրիադա» (1916), «Նորա Ֆլինի սերը» (1916), «Օլիվեր Թվիստ» (1916) և «Բեատրիս» (1921) ֆիլմերը։ Հոլիվուդում իր կարիերայի ընթացքում Դորան ամուսնացել է դերասան Էլիոթ Դեքստերի հետ, որից բաժանվել է 1922 թվականին։

1920-ականների սկզբին Դորոն հիասթափվում է Հոլիվուդից և վերադառնում  Բրոդվեյ։ Այնտեղ նա ներկայանում է ընդամենը մեկ բեմադրության մեջ, և 1924-ին լքում է ԱՄՆ-ն՝ հաստատվելով Եվրոպայում։ Այնտեղ դերասանուհին մասնակցում է Իտալիայում և Մեծ Բրիտանիայում մի քանի ֆիլմերի նկարահանումներին։
ԱՄՆ վերադառնալուց հետո Մարի Դորոն վարում է պալատական ապրելակերպ, խուսափում է նույնիսկ ընկերների և ծանոթների հետ շփումներից։ Նրա օտարումը հասնում էր այն աստիճանի, որ նա իր բնակության հյուրանոցները փոխում էր շաբաթական չորս անգամ։

Մարի Դորոն մահացել է 1956 թվականին՝ Նյու Յորքում 74 տարեկանում և թաղվել Փենսիլվանիայի Դանկանոն քաղաքում։ Նա  90.000$ է հատկացրել ԱՄՆ դերասանների հիմնադրամին։
1960 թվականին կինոարտադրության մեջ ունեցած ներդրումների համար Հոլիվուդյան փառքի ծառուղում արժանացել է աստղի։ Ներկայումս նրա մասնակցությամբ 15 կինոնկարներից պահպանվել են միայն չորսը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դորո Մարի (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Մարգարիտա Մոնե

Մարգարիտա Մոնե (անգլ.՝ Margarita Monet, իսկական անունը՝ Մարգարիտա Մարտիրոսյան, փետրվարի 15, 1990(1990-02-15), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ամերիկահայ երգչուհի, դաշնակահարուհի, կոմպոզիտոր և դերասանուհի։ Նա Edge Of Paradise հարդ ռոք/սիմֆոնիկ մետալ խմբի հիմնադիրը և գլխավոր վոկալիստն է։ Հայտնի է իր հզոր ձայնով և անհավանական դիապազոնով։ Մարգարիտան իր Edge Of Paradise խմբի հետ թողարկել է երեք տևանվագ ալբոմ և մեկ EP՝ IMMORTAL WALTZ 2015, ALIVE 2017, UNIVERSE 2019 և THE UNKNOWN։


== Վաղ կյանք և կարիերա ==
Մարգարիտան ծնվել է Երևանում, փոքր հասակից տեղափոխվել է Մոսկվա (Ռուսաստան)։ Երաժշտությամբ սկսել է զբաղվել չորս տարեկանում և արագ դարձել է մրցունակ և ելույթներին պատրաստ դաշնակահարուհի։ Մասնակցել է դաշնամուրային բազմաթիվ մրցույթների՝ արժանանալով մրցանակների։
11 տարեկանում Մարգարիտայի ամբողջ ընտանիքը տեղափոխվել է Հյուսթոն (ԱՄՆ), որտեղ նա հաճախել է Կատարողական և վիզուալ արվեստների բարձրագույն դպրոց (անգլ.՝ High School For The Performing and Visual Arts): Այն բանից հետո, երբ նա տեղափոխվել է Նյու Յորք, ընդունվել է Նյու Յորքի համալսարանի Tisch School Of The Arts արվեստների դպրոցը։ Նյու Յորքի համալսարանում նա վերապատրաստվել է Մայսների ստուդիայի թատրոնում և մասնագիտացել է երաժշտության մեջ։
2010 թվականին Մարգարիտան տեղափոխվել է Լոս Անջելես, որտեղ տեղական պրոդյուսերի հետ նախագծի վրա աշխատելիս հանդիպել է Դեյվ Բեյթսին։ Դեյվը փնտրում էր երգչի, որը կարող էր փոխարինել Ռոբին Մաքոլիին։ Շուտով նրանց երաժշտական համագործակցությունը հսկայական արդյունքներ է տվել և ամրացրել է խումբը, որը վերանվավել է Edge Of Paradise։


== Ծանոթագրություններ ==
Արըխ

Արըխ, դաշտ Կիլիկիայում, Մսիս քաղաքից ոչ հեռու, Ջիբել֊էն֊նուր լեռնաշղթայի ճյուղավորությունների միջև։


== Ծանոթագրություններ ==
Հիդրօքսիդներ

Հիդրօքսիդներ, անօրգանական նյութեր, օքսիդների քիմիական միացությունները ջրի հետ։
Շատ մետաղների հիդրօքսիդներիհիմքեր են (NaOH, Fe(OH)2), ոչ մետաղներինը՝ թթուներ (H2S04 և այլն), որոշ տարրերինը՝ ամֆոտեր։
Հիդրօքսիդների բնույթը կախված է պարբերական համակարգում տարրի տեղից և տվյալ նրա օքսիդացման աստիճանից։ Հիդրօքսիդները թթվային կամ հիմնային հատկությունը պայմանավորված է մոլեկուլում թթվածին-ջրածին և տարր-թթվածին կապերի համեմատական իոնականության աստիճանով և, հետևաբար, ջրային լուծույթներում H+ կամ OH−իոններ առաջացնելու ունակությամբ։


== Տես նաև ==
Հիմքեր


== Ծանոթագրություններ ==
Խվոշչյովո (գյուղ, Դիվեևսկի շրջան)

Խվոշչյովո (ռուս.՝ Хвощёво), գյուղ Ռուսաստանի, Նիժնի Նովգորոդի մարզի Դիվեևսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արևմտյան Հերցեգովինա կանտոն

Արևմտյան Հերցեգովինա կանտոն (բոս․՝ Zapadnohercegovački kanton, խորվ.՝ Zapadnohercegovačka županija, սերբ.՝ Западнохерцеговачки кантон), Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնության 10 կանտոններից մեկը, որը մտնում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի կազմում։ Կանտոնի վարչկենտրոնն է Շիրոկի Բրիեգ քաղաքը։


== Աշխարհագրություն ==
Կանտոնը տեղակայված է երկրի հարավարևմտյան հատվածում։ Իր մեջ ներառում է չորս համայնք՝ Գրուդե, Շիրոկի Բրիեգ, Լյուբուշկի և Պոսուշյե։


== Բնակչություն ==


=== 2013 ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Կանտոնի տուրիստական էջ Archived 2008-02-25 at the Wayback Machine.
Քարե խաչ (ֆիլմ)

«Քարե խաչ» (ռուս.՝ «Каменный крест»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Լեոնիդ Օսիկան Վասիլի Ստեֆանիկի «Դատ» և «Քարե խաչ» նովելների հիման վրա։


== Սյուժե ==
Գիշերը գյուղացու խրճիթ է մտնում գող, և տանտերը նրան բռնում է։ Գյուղացիական համայնքի օրենքներով՝ գողին պետք է դատել մարդկանց առաջ, իսկ թալանված տերը պետք է սպանի նրան։
Գիշերը սկսվում է գողի հետ զրույցը, թե ինչպես պետք է սպանել նրան։ Ինչպես ընդհանրապես պետք է ճիշտ սպանել տարբեր մարդկանց՝ կախված ազգությունից և նրանց զբաղմունքից։ Զրույցի մասնակիցները խմում են, խմեցնում գողին։ Առավոտյան Իվան Դիդուխը, որըհավերժական գյուղական աշխատանքից հոգնած ծերունի է, չի հասկանում, թե ինչու ինքը պետք է սպանի իր նման աղքատի։ Գողին կսպանեն համագյուղացիները, և Դիդուխը կդադարի նրանցից մեկը լինելուց։
Ֆիլմի երկրորդ կեսին Դիդուխը հրաժեշտ է տալիս հողին, գյուղին, հայրենակիցներին, տանը։ Նա մեկնում է Կանադա՝ ավելի լավ բախտ գտնելու։Ոչ միայն նրա, այլև մնացած բնակիչների համար այս մեկնումը մահվան պես է, իսկ ճանապարհելը` հողարկավորության։ Նա նույնիսկ կնոջն է հրաժեշտ տալիս, չնայած նա գնում է իր հետ։ Նրա վարած հողն ասես գերեզման է դառնում Իվանի համար։ Վերջինս բարձրանում է նրա ամենաբարձր կետը, ինչպես Քրիստոսը Գողգոթայի վրա, և տեղադրում է վաղուց պատրաստած քարե խաչը։
Ամբողջ գյուղով նրանց ուղեկցում են մինչև ցանկապարիսպի, իսկ հետո եկեղեցում կատարում են հուղարկավորության ծես ինչպես իսկական հանգուցյալների համար։


== Դերերում ==
Դանիիլ Իլչենկո - Իվան Դիդուխ
Բորիսլավ Բրոնդուկով - գող
Իվան Միկոլայչուկ - Միկոլա
Անտոնինա Լաֆտիյ
Կոնստանտին Ստեպանկով - Միխայլո
Վասիլի Սիմչիչ - Գեորգի


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Իվան Դրաչ
Ռեժիսոր` Լեոնիդ Օսիկ
Օպերատոր` Վալերի Կվաս
Նկարիչ` Նիկոլայ Ռեզնիկ
Կոմպոզիտոր` Վ. Գուբա


== Մրցանակներ ==
1968 – Համամիութենական կինոփառատոնի մրցանակ ֆիլմի օպերատորին (Վ. Կվաս)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Каменный крест» «Энциклопедия отечественного кино» կայքում
Քուփերս Քրիկ

Քուփերս Քրիկ (անգլ.՝ Cooper Creek) ցամաքող գետ, մինչև Թոմսոն գետի միախառնվելը՝ Բարկու, գետ Ավստրալիայի կենտրոնական մասում, հոսում է Քվինսլենդ և Հարավային Ավստրալիա նահանգներով, մշտական հոսք ունի միայն վերին հոսանքում։ Երկարությունը մոտ 1420 կմ է, ավազանը՝ մոտ 297 547,29 կմ²։ Ջրի միջին ծախսը 70 մ³/վրկ է։ Պատկանում է Էյր լճի ջրհավաք ավազանին։


== Աշխարհագրություն ==
Քուփերս Քրիկի ակունքը (կոչվում է Բարկու) գտնվում է Մեծ Ջրբաժան լեռնաշղթայի համակարգի Ուորեգո լեռնաճյուղի արևելյան լանջին, Քվինսլենդ նահանգում։ Այնուհետև գետը հոսում է հյուսիս- արևմտյան ուղղությամբ՝ Բլեքոլ քաղաքի միջով։ Ալիս գետի հետ միախառնման տեղից Քուփերս Քրիկը (Բարկու անվամբ) ուղղվում է դեպի հարավ-արևմուտք՝ հոսելով Այսիսֆորդ բնակավայրով։ Միավորվելով իր գլխավոր վտակին՝ Թոմսոն գետին, արդեն Քուփերս Քրիկ անվամբ, գետը շարունակում է հոսել հարավ-արևմտյան ուղղությամբ։ Քվինսլենդ նահանգի սահմանը հատելուց հետո գետը հոսում է Հարավային Ավստրալիա նահանգով, որտեղ  թափվում է Էյր լիճ (միայն անձրևների սեզոնի ժամանակ)։
Տարածքի կլիման, որտեղով հոսում է գետը, տաք և չորային է։ Տեղումները չափազանց անկայուն են բուսաբուծությամբ զբաղվելու համար, չնայած հողերը (վերտիսոլ, անգլ.՝ Vertisols) բավական բերրի են։ Քուփերս Քրիկի ավազանի մեծ մասն օգտագործվում է որպես արոտավայր ոչխարներ և խոշոր եղջերավոր անասուններ արածեցնելու համար։ 


== Պատմություն ==
Ավստրալիայի տեղաբնիկների՝ ավստրալիական աբորիգենների համար գետն ունեցել է կարևոր նշանակություն, այն օգտագործել են տրանսպորտային նպատականերով, որպես քաղցրահամ ջրի աղբյուր, ձկնորսության համար։ Գետն առաջին անգամ ուսումնասիրվել է 1845-1846 թվականներին՝ ճանապարհորդներ Չարլզ Ստյորտի և Թոմաս Լիվինգսթոն Միտչելի կողմից։ Ստյորտը գետն անվանել է ի պատիվ իր ընկերոջ՝ Հարավային Ավստրալիայի առաջին գլխավոր դատավորի՝ Չարլզ Քուփերի։ Բացի այդ, գետը հայտնի է նրանով, որ Քուփեր Քրիկի շրջանում հայտնաբերվել են 1860-1861 թվականներին մայրցամաքը հարավից-հյուսիս առաջինը հատած էքսպեդիցիայի անդամների մարմինները։ Նրանք Ավստրալիայի հայտնի հետազոտողներն էին՝ Ռոբերտ Բյորքը և Ուիլյամ Ջոն Ուիլսը։ Տեղի աբորիգենների շնորհիվ միակ փրկված տասներկուամյա Ջոն Քինգը հասել է Կարպենտարիայի ծոց, հետագայում վերադարձել է Քուփերս Քրիկի շրջան և երկար ժամանակ ապրել աբորիգենների հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մալի Վիստորոպ (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Մալի Վիստորոպ (ուկրաիներեն՝ Малий Вистороп), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալի Վիստորոպ գյուղում բնակվում էր 1 443 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Համբույրների կրպակ 3

«Համբույրների կրպակ 3» (անգլ.՝ The Kissing Booth 3), ռեժիսոր Վինս Մարքելոյի ամերիկյան դեռահասական ռոմանտիկ կատակերգություն, որը թողարկվելու է 2021 թվականին Նեթֆլիքսում։ Սցենարի հեղինակներն են Մարքելոն և Ջեյ Առնոլդը։ Այն համարվում է «Համբույրների կրպակը» և «Համբույրների կրպակը 2» ֆիլմերի սիքվելը։ Գլխավոր դերերում են Ջոյ Լին Քինգը, Ջոել Քորթնին, Ջեյքոբ Էլորդին, Մեյսի Ռիչարդսոն-Սելերսը, Մոլի Ռինգուոլդը և Թեյլոր Զաքար Փերեցը։ 


== Դերերում ==
Ջոյ Լին Քինգ՝ Ռոչել «Էլ» Էվանս
Ջոել Քորթնի՝ Լի Ֆլին
ջեյքոբ Էլորդի՝ Նոա Ֆլին
Մեյսի Ռիչարդսոն-Սելերս՝ Քլոե Վինթրոփ
Թեյլոր Զաքար Փերեց՝ Մարկո
Մոլի Ռինգուոլդ՝ տիկին Ֆլին
Մեգան Յանգ՝ Ռեյչել


== Արտադրություն ==
2020 թվականի հուլիսին հայտարարվել է, որ երրորդ ֆիլմը գաղտնի նկարահանվել է 2019 թվականի երկրորդ ֆիլմի հետ միասին, որում Քինգը, Քորթնին, Էլորդին, Ռիչարդսոն-Սելլերսը, Պերեսը, Ռինգուոլդը և Յանգը կրկնում են իրենց դերերը։ Մարքելոն կրկին ղեկավարում է այն սցենարը, որը նա գրել Է Ջեյ Առնոլդի հետ։


== Թողարկում ==
Ֆիլմը թողարկվելու է 2021 թվականին Նեթֆլիքսում։


== Ծանոթագրություններ ==
(9522) Շլիխտինգ

(9522) Շլիխտինգ (անգլ.՝ Schlichting), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի փետրվարի 28-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,577619 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,3495 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8058 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2471,66 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,145651 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,88° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9522) Շլիխտինգ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, Հայ առաքելական եկեղեցի Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի Գավառ քաղաքում։
Գավառի երկրագիտական թանգարանում պահպանված փաստաթղթերի համաձայն՝ եկեղեցու կառուցումը սկսվել է 1902 թվականին հոգեւորական նշանավոր գործիչ Խորեն Մուրադբեկյանի նախաձեռնությամբ և ճարտարապետ Վասիլի Միրզոյանի նախագծով։ Այն կառուցվել է Գավառի մեծահարուստների միջոցներով, որոնց մեջ հատկապես մեծ է եղել Հայրապետ աղայի դերը։ Սուրբ Աստվածածինը, որ Գեղարքունիքի մարզի մայր եկեղեցին և առաջնորդարանն է, օծվել է 1905 թվականին։ Առաջին պատարագը մատուցել է Խրիմյան Հայրիկը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սերեբրյանկա (Վեդուգայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սերեբրյանկա (այլ կիրառումներ)Սերեբրյանկա (ռուս.՝ Серебрянка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վեդուգա գետի ձախ ափին՝ 52 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է,ավազանի տարածքը 147 կմ2 է։ Սերեբրյանկաի ակունքը գտնվում է Գոլովիշի գյուղի մոտ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010100812107000002273
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107000227
Ավազանի կոդը - 05.01.01.008
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վեզեն դը Լևեզու

Վեզեն դը Լևեզու (ֆր.՝ Vézins-de-Lévézou), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 645 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.17 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 78.96 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 520 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 145 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 32 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 383 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 297-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 86։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,5 %։ 297 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 290 անձ (175 տղամարդ և 115 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (1 տղամարդ և 6 կին)։ 86 անաշխատունակներից 23-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 33-ը` թոշակառուներ, իսկ 30-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Պավել Շիշկո

Պավել Շիշկո (հուլիսի 16, 1881(1881-07-16) - մայիսի 3, 1967(1967-05-03), Groton, Նյու Լոնդոն շրջան, Կոնեկտիկուտ, ԱՄՆ), առաջին կարգի կապիտան (1917)։ «Սպիտակ գործ»-ի հրամանատար։


== Կենսագրություն ==
1901 թվականին ավարտել է Ծովային կորպուսը։ 1911 թվականին՝ Արթիլերյան ղեկավարական ուսումնարանը։ 1903 թվականի ապրիլի 29-ին ստացել է վարորդ-մեխանիկի կոչում։ Ռուս-ճապոնական պատերազմի ժամանակ գլխավորել է ռուսական զորքերը։ 2 անգամ փորձել է զորքը անցկացնել սահմանից այն կողմ, բայց չի կարողացել։


== Արտաքին հղումներ ==
Պավել Շիշկոն «navy» կայքում
Կենսագրությունը Archived 2009-11-14 at the Wayback Machine.
Ծիծառնիկ

Ծիծառնիկ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն ծիծառն բառից։


== Գործածություններ ==
Ծիծառնիկ Տարոնեցի, ով Տարոնում կառուցել է Ծիծառն ավանը, ապա Գլակա վանքից Խաչի մասունքը գողանալով՝ տանում է Շատախ, ուր 659 թվականին հիմնում է Ծիծառնավանքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հաֆթվան

Հաֆթվան (Haftvān, պարս.` هفتوان), հայաբնակ գյուղ Իրանում, Ատրպատական նահանգի  Սալմաստ գավառում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 1392 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
1828 թվականին Հաֆթվանի հայերի մեծ մասը գաղթել և բնակություն է հաստատել Արևելյան Հայաստանում։ 1914 թվականի նախօրեին գյուղն ուներ 400 տուն հայ բնակիչ, ովքեր զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ և արհեստներով։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին և նրանից հետո գյուղի բնակչության մեծ մասն արտագաղթել և բնակություն է հաստատել Իրանի քաղաքներում կամ այլ երկրներում։
Համաձայն 2006 թվականի տվյալների, գյուղն ուներ 6313 բնակիչ (1216 ընտանիք)։


== Եկեղեցիները ==
Գյուղի Սուրբ Գևորգ հայկական եկեղեցին (13-րդ դար), վերանորոգվել է 1652 թվականին և 1930 թվականին` երկրաշարժից հետո։ Եկեղեցուն կից գտնվում է 20-րդ դարի սկզբին կառուցված, կիսավեր հանդիսասրահը։
Բացի այդ, գյուղում առկա էին նաև հայկական «Սուրբ Աստվածածին» (18-րդ դար), «Սուրբ Թադեոս» (13-րդ դար) և «Սուրբ Պողոս-Պետրոս» եկեղեցիները։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջենովա (ֆիլմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջենովա (այլ կիրառումներ)Ջենովա (անգլ.՝ Genova), անգլիական դրամա։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է մի ընտանիքի մասին, որը բնակություն էր հաստատել Ջենովայում և սկսել նոր կյանք մի ավտովթարից հետո, որը խլել էր 11 տարեկան Մարիի և 16 տարեկան Կելլի կյանքերը։


== Դերեր ==
Կոլին Ֆյորտ - Ջոե
Կետրին Կիներ - Բարբարա
Ուիլլա Հոլանդ - Կելլի
Խոուպ Դեյվիս - Մարիաննա


== Ծանոթագրություններ ==
Սմերիլո

Սմերիլո  (իտալերեն՝ Smerillo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկ շրջանում՝ Ֆերմո պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 394 մարդ (ըստ 2008 թվականի), բնակչության խտությունը կազմում է 36 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 11 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 63020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0734։
Քաղաքի հովանավորներն են սրբեր Պողոս և Պետրոս առաքյալները։ Տոնը նշվում է հունիսի 29-ին։ 


== Ժողովրդագրություն ==


== Հղումներ ==
http://www.provincia.ap.it/Smerillo Archived 2010-05-08 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
ազգային ինստիտուտ (անգլ.)(չաշխատող հղում)
Սեմ Ադեկուգբե

Սամուել Ադեկուգբե (անգլ.՝ Samuel A. "Sam" Adekugbe, հունվարի 16, 1995(1995-01-16), Լոնդոն, Մեծ Լոնդոն), նիգերիական ծագմամբ կանադացի ֆուտբոլիստ, «Գյոտեբորգ» ակումբի և Կանադայի հավաքականի պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Ադեկուգբեի ծնողները նիգերիական ծագմամբ անգլիացիներն են։ Սամուելը ծնվել է Լոնդոնում, սակայն 10 տարեկանում ծնողների հետ Անգլիայից տեղափոխվել է Կանադա։ 2011 թվականին Ադեկուգբեն ընդունվել է «Վանկուվեր Ուայթքեփս» ակադեմիա։ 2013 թվականի հոկտեմբերի 28-ին «Կոլորադո Ռեփիդզի» դեմ խաղում նշել է նորամուտը MLS-ում։ 2015 թվականին Սամուելը դարձել է Կանադայի առաջնության հաղթող։ 2016 թվականի ամռանը խաղային պրակտիկա ստանալու համար Ադեկուգբեն վարձավճարով տեղափոխվել է անգլիական «Բրայթոն ընդ Հոուվ Ալբիոն»։ Օգոստոսի 9-ին «Կոլչեստեր Յունայթեդի» դեմ Անգլիական լիգայի գավաթի խաղում նշել է նորամուտը նոր ակումբում։ Օգոստոսի 23-ին «Օքսֆորդ Յունայթեդի» դեմ Լիգայի գավաթի խաղում Սամուելն իր առաջին գոլն է խփել «Բրայթոնի» կազմում։ Հունվարի 14-ին «Պրեստոն Նորթ Էնդ» ակումբի դեմ խաղում նշել է նորամուտը Չեմպիոնշիպում։
2017 թվականի ամռանը Սեմը վարձավճարով տեղափոխվել է շվեդական «Գյոտեբորգ»։


== Միջազգային կարիերա ==
2015 թվականին Ադեկուգբեն ընդգրկվել է Կանադայի երիտասարդական հավաքականի հայտացուցակում՝ Ճամայկայում կայանալիք ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի երիտասարդական գավաթին մասնակցելու համար։ Մրցաշարում նա խաղացել է Կուբայի, Մեքսիկայի, Հոնդուրասի և Հայիթիի երիտասարդական թիմերի դեմ խաղերում։
2015 թվականի սեպտեմբերի 9-ին աշխարհի առաջնության ընտրական փուլի՝ Բելիզի դեմ խաղում Ադեկուգբեն նշել է նորամուտը Կանադայի հավաքականում։
2017 թվականին Ադեկուգբեն ընդգրկվել է ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի Ոսկե գավաթին մասնակցելու հայտացուցակում։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Կոստա Ռիկայի և Հոնդուրասի թիմերի դեմ հանդիպումներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Статистика на soccerway
MLS player profile
Whitecaps FC bio
Սեմ Ադեկուգբե Թվիթթերում
Փողկապավոր քարադր

Փողկապավոր քարադր (լատ.՝ Charadrius hiaticula), Charadriidae ընտանիք ներկայացուցիչ։ Տարածված է Գրենլանդիայից մինչև Նովոսիբիրյան կղզիները, Չուկոտիայում, Իտալիայում, Մակեդոնիայում և Կովկասում։ Մարմնի վերին մասը գորշամոխրագույն է, կուրծքը և որովայնը սպիտակ են, ճակատը սպիտակ է այտեչը սև են, կուցի հիմքը և ոտքերը նարնջադեղնագույն է։ Քաշը 44-63։ Բնադրվում է հունիս ամսին, առանձին զույգերով լճափերի ավազուտներում։ Բույնը իրենից ներկայացնում է ավազի մեջ փորված փոքրիկ փոսիկ, դնում է 3-4 դեղնավուն ոչ խիտ, մուգ պտիկներով ձվեր։ Բավական նկատելի թռչուն է, հատկապես բնին վտանգ սպառնալու պահի։ Սնվում է տարբեր միջատներով։


== Գրականություն ==
Մ. Ս. Ադամյան «Հայաստանի թռչուններ», Սովետական գրող հրատարակչություն, 1985 232 էջ
Վերամշակող արդյունաբերություն

Վերամշակող արդյունաբերություն, արտադրության ճյուղ, որն զբաղվում է արդյունաբերական և գյուղատնտեսական հումքի մշակմամբ կամ վերամշակմամբ։ Ի տարբերություն հայթայթող արդյունաբերության որն իր աշխատանքի առարկաները ստանում է բնությունից, վերամշակող արդյունաբերությունը գործ է ունենում աշխատանքի այնպիսի առարկաների հետ, որոնք արդեն աշխատանքի արդյունք են։ Վերամշակող արդյունաբերությունը ընդգրկում է սև և գունավոր մետաղներ, քիմիական և նավթաքիմիական մթերքներ, մեքենաներ և սարքավորումներ, փայտամշակման ու թաղանթանյութի՝ թղթի արդյունաբերության իրեր, ցեմենտ ու շինարարական այլ նյութեր, թեթև ու սննդի արդյունաբերության արտադրանք թողարկող, արդյունաբերական իրեր նորոգող և այլ ձեռնարկություններ։ Վերամշակող արդյունաբերությունն ընդլայնված վերարտադրության և հասարակական աշխատանքի արտադրողականության բարձրացման հիմքն է։ Արդյունաբերական ամբողջ արտադրանքի մեջ Վերամշակող արդյունաբերության բաժինն արտացոլում է երկրի ինդուստրիալ զարգացման աստիճանն ու նրա արդյունաբերության ճյուղային կառուցվածքի առաջադիմությունը։ Կապիտալիստական երկրներից այն առավել զարգացած է ԱՄՆ-ում, Ճապոնիայում, Գերմանիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Ֆրանսիայում, Իտալիայում և Կանադայում։
ՀՀ ռազմաօդային ուժեր

Հայաստանի ռազմաօդային ուժեր, կազմում են Հայաստանի զինված ուժերի բաղկացուցիչ մասը։


== Պատմություն ==
Չնայած Հայաստանը անկախ Հայկական ռազմական ուժեր հիմնելու աշխատանքները սկսել էր դեռևս վաղ 1989 թվականին, սակայն ռեսուրսների, համապատասխան վերապատրաստված անձնակազմի և օգտակար ենթակառուցվածքի բացակայության պատճառով ռազմաօդային ուժերի ստեղծումը կառավարություն հետաձգեց մինչ 1992 թվականի օգոստոսը և գործողությունները սկսեց հոկտեմբերին։
Համաձայն Եվրոպայում սովորական զինվորական ուժերի մասին պայմանագրի, 1992 թվականի դեկտեմբերի դեկլարացիայի Հայաստանը նախկին ԽՍՀ-ից ժառանգել է միայն երեք գործող ռազմական ինքնաթիռներ և 13 ռազմական ուղղաթիռներ Հակաօդային պաշտպանություն զորատեսակի մասնաբաժնից։

		
		


== Բազավորման կետեր ==
Ըստ արտասահմանյան մամուլում առկա տեղեկությունների՝ Հայաստանն ունի ռազմաօդային ուժերի երկու հատուկ մասնագիտացված բազա՝ Գյումրիում և Երևանում։


== Տեխնիկա և սպառազինություն ==
Ըստ Լոնդոնի «Ռազմավարական հետազոտությունների միջազգային հաստատության» (IISS The Military Balance - International Institute for Strategic Studies) ամենամյա տեղեկագրքի տվյալների՝ 2020 թվականի դրությամբ Հայաստանի Ռազմաօդային ուժերը իրենց տրամադրության ներքո ունեցել են հետևյալ սպառազինությունն ու տեխնիկան.

ՀՕՊ-ի մնացած սպառազինությունը Հայաստանի ցամաքային զորքերի կազմում է։


== Միջադեպեր և կորուստներ ==


=== Մի-24 ուղղաթիռի խոցում (2014) ===

2014 թվականի նոյեմբերի 12-ին հայկական և ադրբեջանական զինված ուժերի շփման գծում ադրբեջանական բանակը չեզոք գոտում խոցում է ուսումնավարժական թռիչք իրականացնող Հայաստանի ռազմաօդային ուժերի Մի-24 ուղղաթիռ, որի անձնակազմի անդամները զոհվում են, իսկ ինքնաթիռը ոչնչացվում։


=== ՍՈՒ-25 ինքնաթիռի կործանում (2018) ===

2018 թվականի դեկտեմբերի 4-ին, ժամը 10.20-ի սահմաններում Հայաստանի Շիրակի մարզի Մարալիկի տարածաշրջանի Քարաբերդ բնակավայրի հարևանությամբ կործանվել է ուսումնամարզական թռիչք իրականացնող Հայաստանի զինված ուժերի ՍՈՒ-25 մարտական ինքնաթիռը։ Ավիապատահարի հետևանքով զոհվել են 1-ին կարգի օդաչու, փոխգնդապետ Արմեն Սլավիկի Բաբայանը և 3-րդ կարգի օդաչու, մայոր Մովսես Գևորգի Մանուկյանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Լաս-Վենտասի մրցասպարեզ

Լաս-Վենտաս, ցլամարտի մրցասպարեզ Մադրիդում։ Այն կառուցվել է 1929 թվականին նեոմուդեխար ոճով և փոխարինել է հին մրցասպարեզին, որը գտնվում էր քաղաքի կենտրոնում՝  Ալկալկա դարպասների կողքին։ Ներսի պատկերասրահների կամարները ունեն շրջանաձև ձիու տեսք, իսկ քարերի ձևով զարդարանքները Լաս-Վենտասը դարձնում են ցլամարտի լավագույն վայրերից մեկը։ Մարտերը անցկացվում են մայիսից հոկտեմբեր ամիսներին։ Մրցասպարեզում երկու ցլամարտիկների՝  Անտոնիո Բենվենիդայի և Խոսե Կուբերոյի արձաններն են։ 


== Պատմություն ==

1913-1920 թվականներին իսպանացիների հետաքրքրությունը ցլամարտի նկատմամբ այնքան էր մեծացել, որ Մադրիդի հին մրցասպարեզը, որը գտնվում էր ներկայից Կալլե-դե-Ալկալա փողոցում, չէր կարող տեղավորել բոլոր ցանկացողներին։ Հռչակավոր ցլամարտիկ Խեսելիտոն այն ժամանակ հայտարարել էր, որ Մադրիդում պետք է կառուցվի «մոնումենտալ»  մրցասպարեզ, որը ամբողջ Մադրիդի առաջ կբացի Իսպանիայի և նրա մշակույթի այս հատվածը։ Նրա ընկերը՝ ճարտարապետ Խոսե Էսպելիուսը, սկսեց աշխատել այս նախագծի վրա։ 1922 թվականի մարտի 19-ին դրվեց մրցասպարեզի քարը։ Շինարարությունը արժեցավ 22 միլիոն պեսետ, որը գերազանցեց նախնական 4,5 միլիոն բյուջեն։ 1929 թվականին մրցասպարեզը հիմնադրվեց և երկու տարի անց՝ 1931 թվականի հունիսի 17-ին լեփ-լեցուն տրիբունաներով տեղի ունեցավ առաջին բարեգործական պայքարը։ Մարտերի անցկացումը դադարեցվել է Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ և վերսկսվել 1939 թվականի մայիսին։

1951 թվականին բացվեց Ցլամարտի թանգարանը։ Նրա հավաքածուի մեջ մտնում են հայտնի ցլամարտիկների դիմանկարներ և քանդակագործական պատկերներ, սպանված ցլերի գլուխներ, ցլամարտիկների կոստյումներ և հանդերձանքներ։ Ցուցահանդեսում առանցքային է համարվում արյունով թաթախված տոնական կոստյումը, որը հագել էր Մանոլետեն 1947 թվականին Լինստեսի ցլամարտի ժամանակ։ Այնտեղ պահվում է նաև կին ցլամարտիկ Խուսանիտա Կրուսի կոստյումը, որը Իսպանիան լքել էր 1930-ական թվականներին։ Սեպտեմբերին և հոկտեմբերին այստեղ տեղի են ունենում զանգվածային համերգներ։ 

Մրցասպարեզի պուրակի առաջ գտնվում է քանդակագործական կոմպոզիցիա, որը պատկերում էր Մադրիդի դպրոցի միակ շրջանավարտի՝ Խոսե Կուբերոյի մահը, ով մահացել էր 1985 թվականին այստեղ։ Գոյություն ունի կոմպոզիտոր Մանուել Լիլիոյի պասադոբլը՝ Plaza de las Ventas, նվիրված Մադրիդի մրցասպարեզին։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք 
Las Ventas Bullring — Տեղեկություններ և նկարներ
Davis Cup semifinal: Spain vs USA
Սան Դոմինգուս դու Մարանյան

Սան Դոմինգուս դու Մարանիան (պորտ.՝ São Domingos do Maranhão), համայնք Բրազիլիայի Հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մարանյան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Մեդիու Մեարին գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 37 028 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 303,155 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 28,4 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է սեպտեմբերի 24-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 51.578.434,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 1.465,17 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,595 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Գոհար Օգանեզովա

Գոհար Հրանտի Օգանեզովա (դեկտեմբերի 13, 1949(1949-12-13), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բուսաբան-կարգաբան։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1989), պրոֆեսոր (2001)։


== Կենսագրություն ==
Գոհար Օգանեզովան ծնվել է 1949 թվականին Թբիլիսիում, խորհրդային բանակի սպա Հրանտ Վաղարշակի Օգանեզովի և ծառայող Իրինա Գուրգենի Մկրտչյանի ընտանիքում։ 1966 թվականին ավարտել է դպրոցը, և ընտանիքը տեղափոխվել է Երևան։ 1971 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի կենսաբանության ֆակուլտետը։ 1970-1971 թվականներին, միաժամանակ ստաժավորում է անցել Լենինգրադի պետական համալսարանի կենսաբանական ֆակուլտետում, որտեղ 1975 թվականի հունիսի 12-ին պաշտպանել է թեկնածուական դիսերտացիա։ 1977 թվականից աշխատանքի է անցել ՀԽՍՀ Գիտությունների ակադեմիայի Բուսաբանության ինստիտուտում, եղել բույսերի կարգաբանության և աշխարհագրության բաժնի առաջատար գիտաշխատող։ 1999 թվականից դասավանդում է Ռուս-հայկական համալսարանում։
Աշխատանքները վերաբերում են բույսերի, մասնավորապես միաշաքիլավորների էվոլյուցիայի, կարգաբանության և անատոմիայի հարցերին։


== Անդամակցություն ==
Երևանի հանրային էկոլոգիական խորհրդի անդամ
Կայուն զարգացման հանրային խորհրդի անդամ
Հայաստանի և Ռուսաստանի բուսաբանական ընկերությունների անդամ


== Գրականություն ==
Элбакян, А. А. (2009) Гоар Грантовна Оганезова. Флора, растительность и растительные ресурсы Армении, № 17. p. 8. ISSN 0234-5773


== Ծանոթագրություններ ==
Խնձորով կարկանդակ (մուլտֆիլմ)

«Խնձորով կարկանդակ» (ռուս.՝ «Яблочный пирог»), 1991 թվականի նկարված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Ջոան Էյքենի «Մի կտոր երկինք կարկանդակում» (անգլ.՝ «There’s Some Sky In The Pie») հեքիաթի էկրանավորումն է։
Սյուժեն ծավալվում է խնձորի կարկանդակի վրա  մի ճամփորդության շուրջ, որի մեջ տանտիրուհին պատահաբար թխել է մի կտոր երկինք։ Թռչող կարկանդակի հյուրընկալ տերերը հավաքում են բազմազան ընկերախումբ, որը մարմնավորում է բարյացակամությունն ու փոխըմբռնումը, մինչդեռ նրանց հետևում է նրանց հետաքրքրասեր կատուն։


== Ստեղծողներ ==


== Երաժշտություն ==
Ֆիլմում օգտագործվել են հատվածներ «ТРИ"О» համույթի, «Ջունգլի» խմբի և Սերգեյ Կուրյոխինի երաժշտական ստեղծագործություններից։


== Թողարկում DVD-ով ==
Մուլտֆիլմը թողարկվել է DVD-ով․

«Փոքրիկ կախարդը» (մուլտֆիլմերի հավաքածու, «Սոյուզմուլտֆիլմ», 2009)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Айкен Джоан Делано Кусочек неба в пироге. — М.: Детская литература, 1986. — 32 с.


== Արտաքին հղումներ ==
«Խնձորով կարկանդակ» մուլտֆիլմը youtube կայքում
Սերգեյ Գալստյան (այլ կիրառումներ)

Սերգեյ Գալստյան, կարող է վերաբերել հետևյալ հայերին.

Սերգեյ Սարգսի Գալստյան, հայ կինոգետ, լրագրող։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, հայ լեզվաբան, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ՀՀ վաստակավոր մանկավարժ։
Սերգեյ Արտյոմի Գալստյան, հայ օպերային երգիչ։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1967)։
Բարբարա Պոմպիլի

Բարբարա Պոմպիլի (ֆր.՝ Barbara Pompili, հունիսի 13, 1975(1975-06-13), Bois-Bernard), ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ, Ֆրանսիայի Ազգային ժողովի պատգամավոր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1975 թվականի հունիսի 13-ին Բուա Բերնար ավանում (Պա դը Կալեի վարչություն)։ Ավարտել է Լիլի համալսարանը «քաղաքական գիտություններ» մասնագիտությամբ։ Քաղաքական գործունեությունը սկսել է 2000 թվականին` անդամակցելով Կանաչների կուսակցությանը։ 2002 թվականին Ֆրանսիայում կայացած նախագահական ընտրությունների ժամանակ եղել է կանաչների թեկնածու Նոել Մամերի մամուլի քարտուղարը։ Հաջորդ հինգ տարիների ընթացքում աշխատել է որպես պատգամավոր Իվ Կոշեի օգնական։ 2007-2012 թվականներին եղել է Ֆրանսիայի Ազգային ժողովում ձախ դեմոկրատների և հանրապետականների խմբակցության աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալ։
2012 թվականի Ազգային ժողովի ընտրություններում Բարբարա Պոմպիլին Սոմ դեպարտամենտի 2-րդ ընտրատարածքում դարձավ կանաչների և սոցիալիստների դաշինքի թեկնածու և հաղթանակ տարավ` ստանալով ձայների 50,83%-ը։ 2012 թվականի հունիսի 20-ից եղել է Ազգային ժողովում կանաչների խմբի փոխնախագահ։
2016 թվականի փետրվարի 11-ին նշանակվել է Մանուել Վալսի երկրորդ կառավարության կենսաբազմազանության հարցերով պետական քարտուղար։
2016 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Կազնևի կառավարությունը ձևավորելիս ստացել է կենսաբազմազանության հարցերով պետքարտուղարի պաշտոնը։ 2017 թվականի մայիսի 10-ին կառավարությունը դադարեցրեց գոյություն ունենալ Ֆիլիպի առաջին կառավարության ստեղծման կապակցությամբ։
2017 թվականին միացավ նախագահ Էմանուել Մակրոնի «Առաջ, Հանրապետություն» կուսակցությանը։
2017 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում Բարբարա Պոմպիլին դարձավ «Առաջ, հանրապետություն» կուսակցության թեկնածու Սոմ դեպարտամենտի 2-րդ ընտրատարածքում և պահպանեց պատգամավորի պաշտոնը՝ 2-րդ փուլում ստանալով ձայների 61,89%-ը։ Ազգային ժողովում նա գլխավորեց կայուն զարգացման և տարածքային զարգացման հանձնաժողովը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Персональная страница на сайте Национального собрания Франции
Բեատրիչեի ողջույնը (1880)

«Բեատրիչեի ողջույնը», անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտի նկարը՝ ստեղծված 1880-1882 թվականներին․ 1859 և 1869 թվականներին Ռոսսետտին ստեղծել է համանուն աշխատանքներ՝ այլ կոմպոզիցաներով և կերպարներով։ Ներկայումս նկարը գտնվում է Տոլիդոյի արվեստի թանգարանում։
Բեատրիչեի կերպարի համար բնորդ է դարձել Ջեյն Մորիսը։ Իր կնոջ՝ Էլիզաբեթ Սիդալի մահից հետո, որը ևս Ռոսսետտիի կողմից պատկերերվում է Բեատրիչեի կերպարով, նկարիչը ասոցացրել է իր զգացմունքները Ջեյն Մորիսի նկատմամբ, որը ամուսնացած էր, Դանթեի և Բեատրիչեի պատմության հետ՝ տալով սյուժեի սեփական ընկալումը իր վերջին լայնածավալ նկարում։ Նկարի սյուժեն վերցված է Դանթե Ալիգիերիի «Նոր կյանք» բանաստեղծությունից, որտեղ Դանթեն առաջին անգամ հանդիպում է Բեատրիչեին։ Բանաստեղծության տողերը՝ բնօրինակը և Ռոսսետտիի հեղինակային թարգմանությունը, փորագրված են նկարի շրջանակին։ Ի տարբերություն 1859 թվականի համանուն նկարի՝ Ռոսսետտին հեռանում է այս սյուժեի կանոնական մեկնաբանությունից։ Ավելի վաղ Բեատրիչեն Դանթեի հետ այս հանդիպման ժամանակ ուղեկցում էր երկու կանանց, որոնք 1880 թվականի նկարում չկան, Դանթեն և սիրո անձնավորված կերպարը պատկերված են հետին պլանում, մանր կերպարանքների տեսքով․ այսպիսով՝ դիտորդի ողջ ուշադրությունը կենտրոնացած է Բեատրիչեի վրա։ Նկարի ֆոնին պատկերված են սիենական և ֆլորենցիական ճարտարապետական շինություններ, որոնք Ռոսսետտիին վերցրել էր ընկերոջ՝ Չարլզ Ֆեյրֆաքս Մյուրեյի՝ իրեն ուղարկած լուսանկարից։
Նկարը դարձել է Ռոսսետտիի վերջին աշխատանքներից մեկը, այն հայտնաբերել են նրա արվեստանոցում արդեն նրա մահից հետո։ Նկարը մոլբերտի վրա է եղել, բայց շրջանակով, այնուամենայնիվ, երբեմն գրականության մեջ ասվում է, որ այն ավարտված չի եղել։ Հենրի Մարիլերը նշում է, որ նկարի վրա նկատելի են «նրա [Ռոսսետտիի] ուշ ոճի թերությունները, որոնք դրսևորվել են հիվանդության, թույլ տեսողության և ուժերի մարման պատճառով», և որ ֆոնի վրա աշխատել է մեկ այլ մարդ։
1883 թվականին նկարը գնել է բարերար և Ռոսսետտիի հովանավոր Ֆրեդերիկ Լեյլանդը, նա նաև եղել է նույն տարիներին ստեղծված «Բեատրիչեի ողջույնի» փոքրացված կրկնօրինակի սեփականատերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Քողավոր կենվորը

«Քողավոր կենվորը» (անգլ. The Adventure of the Veiled Lodger), հայտնի խուզարկու Շերլոկ Հոլմսի մասին պատմող անգլիացի գրող Արթուր Կոնան Դոյլի պատմվածքներից մեկը։ Հրատարակվել է 1927 թվականին և ընդգրկված է «Շերլոկ Հոլմսի արխիվը» ժողովածուում։ Ըստ բրիտանացի քննադատ  Օ․ Դ․ Էդվարդսի, այս «Շերլոկ Հոլմսի մասին պատմող պատմվածքներից վերջինը» իրենից ներկայացնում է «ինքնասպանությունների դեմ հուզումնալից ելույթ, նույնիսկ եթե ոչ մի հույս այլևս չկա»։


== Ստեղծման պատմություն ==
Պատմվածքը դարձել է գրողի Շերլոկ Հոլմսի կերպարի վերջին գործածումը։ Ըստ Կոնան Դոյլի, այս վերջին պատմվածքները «շատ հեշտ» էին նրա համար, և հատկապես, այն նույն օրը, երբ նա աշխատում էր «Քողավոր կենվորը» պատմվածքի վրա, նա նաև գոլֆի երկու պարտիա խաղալու ժամանակ է գտել։
Պատմվածքը առաջին անգամ հրատարակվել է 1927 թվականի հունվարի 22-ին «Liberty» ամսագրում։


== Սյուժե ==
1896 թվականի վերջին Հոլմսը Վաթսոնին շտապ գրությամբ կանչում է։ Ժամանելով Բեյքեր սթրիթ, Վաթսոնը իր ընկերոջ մոտ տեսնում է ոմն տիկին Մերիլոուին, ով մեծն խուզարկուի օգնությանն է դիմում։ Ավելի ստույգ, օգնության կարիք ունի ոչ թե նա, այլ իր կենվոր տիկին Ռոնդերը, ով ցանկանում է Հոլմսին ինչ-որ գաղտնիք հայտնել։ Հոլմսը անմիջապես հիշում է, որ իր ժամանակներում նա անհաջող կերպով օգնել է ոստիկանությանը հետաքննել թափառաշրջիկ կրկեսի ողբերգությունը, որի մասնակիցները եղել են տիկին Ռոնդերը և նրա ամուսինը, ով կրկեսի սեփականատերն էր։ Կերակրելու ընթացքում, վարժեցրած առյուծը իբրև դուրս է եկել վանդակից և թաթի մեկ հարվածով սպանել է պարոն Ռոնդերին, իսկ նրա գեղեցկուհի կնոջը փորձել է ատամներով խեղդել՝ աղավաղելով նրա դեմքը։ Հոլմսը և Վաթսոնը իսկույն գնում են տիկին Ռոնդերի հետ հանդիպման, և նա ներկայացնում է նրանց այդ դեպքի գաղտնիքը։
Պարզվում է, որ տիկին Ռոնդերը, ով անգթորեն տանջվում էր կոպիտ ամուսնու կողմից, որոշում է իր սիրեկանի՝ Լեոնադրոյի օգնությամբ, ով կրկեսի արտիստ էր, ազատվել իր ամուսնուց։ Լեոնարդոն մեխերով մահակ է պատրաստում, որը նման է առյուծի թաթի և որի միջոցով նախատեսում էր սպանել իր գործատուին՝ կեղծելով առյուծի հարձակումը։ Սպանությունը տեղի է ունեցել առյուծի վանդակից բավականին հեռու, սակայն կենդանին արյան հոտն առնելով, հանկարծ կատաղեց և հարձակվեց տիկին Ռոնդերի վրա, ով այդ պահին բացում էր վանդակի դուռը։ Չնայած օգնության աղաղակներին, Լեոնարդոն վախկոտորեն փախչեց և միայն հրաշքը փրկեց տիկին Ռոնդերին մահից։ Նախկին սիրեկանները չեն տեսնվել և չեն շփվել։ Վերջերս Լեոնարդոն խեղդվել է գետում և այդ պատճառով տիկին Ռոնդերը որոշեց ամեն ինչ պատմել Հոլմսին։
Հոլմսը կոչ է անում տիկին Ռոնդերին ինքնասպանություն չգործել։ Եվ որոշ ժամանակ անց Բեյքեր սթրիթ փաթեթ է գալիս։ Ապակե շշով թույն՝ ցիանական թթու, որը տիկին Ռոնդերը, հետևելով Հոլմսի խորհրդին, այդպես էլ չի օգտագործել։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Այս պատմվածքում Հոլմսը և Վաթսոնը ոչ մի հետաքննություն չեն իրականացնում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
"The Adventure of the Veiled Lodger, " Pictures by Frederic Dorr Steele. Liberty, 3, No. 38 (January 22, 1927), 7-10.
"The Adventure of the Veiled Lodger, " Los Angeles Times Sunday Magazine (May 15, 1927), 16-17. illus.
"The Adventure of the Veiled Lodger, " Illustrated by Frank Wiles. The Strand Magazine, 73, No. 434 (February 1927), 108—116.
"The Adventure of the Veiled Lodger, " Sunday Chronicle [Manchester] (April 6, 1930), 6. illus.
Լուգովկա (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լուգովկա (այլ կիրառումներ)Լուգովկա (ռուս.՝ Луговка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Յարոսլավլի մարզով։ Գետաբերանը գտնվում է Վելիկայա գետի ձախ ափին։ Գետի երկարությունը կազմում է 16 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վելիկայա, գետը ենթաավազան չունի, գետի գետային ավազանը Նարվա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 01030000112102000028014
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 102002801
Ավազանի կոդը — 01.03.00.003
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 2
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (4286)

Ժողովածու (4286), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4286 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1747 թվականին Յովհաննես Կ․ Պօյսեցի գրիչի կողմից [ենթադրաբար] Կ․ Պոլսում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15x11 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 126 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիրով։ Հիշատակարաններ՝ 5ա, 113բ, 124բ։


== Բովանդակություն ==
Յավհ․ Պապբիստայի բնազննութիւն, Ամիրդովլաթի Ամասիացույ Յառաջադիտութեան հիւնդին։
Դեղագիրք։


== Ծանոթագրություններ ==
Գանձակ (Արծկեի գավառ)

Գանձակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արծկեի գավառակում։ Գտնվում էր Արճեշ և Արծկե քաղաքների միջև, Վանա լճի հյուսիսային ափի մոտ։


== Բնակչություն ==
1850-ական թվականներին ուներ 18 տուն՝ 154 հայ բնակչով, իսկ 1915 թվականի նախօրեին՝ 70 տուն։


== Տնտեսություն ==
Գյուղն հայտնի էր իր ցորենի դաշտերով, որոնց բերքի զգալի մասը վաճավում էր շուկաներում։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գանձակն ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։ Գյուղի հյուսիսային մասում գտնվում էր Կենափորի կամ Գինաբերո վանքը, որին Աբրահամ եպիսկոպոսն ու նրա եղբայր Ամիրխանը 1631 թվականին նվիրել են մի Ավետարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիմիր Ամմոն

Վլադիմիր Ֆեոդորովիչ Ամմոն (ռուս.՝ Владимир Фёдорович Аммон (Аммо́нт), գերմ.՝ Ammon, դեկտեմբերի 28 1826 (հունվարի 9 1827), Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 11 (23), 1879 կամ օգոստոսի 11, 1879(1879-08-11), Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն), ռուս գեղանկարիչ, Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի բնանկարչության ակադեմիկոս, Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամ։


== Կենսագրություն ==

Վլադիմիր Ամմոնը ծնվել է 1826 թվականի դեկտեմբերի 28-ին (նոր տոմարով՝ 1827 թվականի հունվարի 9-ին) Մոսկվայում՝ գերմանացի գործարար Ֆերդինանդ (Ֆեոդոր) Գոտլիբ Ամմոնի (գերմ.՝ Ferdinand Gottlieb Ammon, 1785-1842) ընտանիքում, ով սերում էր ֆրանսիացի հուգենոտների ընտանիքից։ Վլադիմիր Ամմոնի ավագ եղբայրը՝ Գերման Ֆեոդորովիչ Ամմոնը (1822-1874), եղել է պատմաբան, հնէաբան, թարգմանիչ։
Վլադիմիր Ամմոնը սովորել է Մոսկվայի տեխնիկական նկարչության ստրոգանովյան ուսումնարանում և Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանում։ «Գիտությունների ակադեմիան ու պալատին հարակից գետափը Պետերբուրգում» (ռուս.՝ «Вид академии наук и дворцовой набережной в Петербурге») ծրագրի համար 1850 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի կողմից ստացել է նկարչի կոչում։
1859 թվականի ապրիլի 16-ին «Տեսարան Մոսկվայի ծայրամասում» (ռուս.՝ «Вид в окрестностях Москвы») նկարի համար Վլադիմիր Ամմոնն ստացել է ակադեմիկոսի կոչում։ Կյանքի վերջին տարիներին (1871—1875) մասնակցել է Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության կազմակերպած ցուցահանդեսներին նախ որպես ցուցորդ, ապա որպես ընկերության անդամ։
Ամմոնի «Տղան տաշեղը նետում է ջրի մեջ» (ռուս.՝ «Мальчик кидает щепку в воду», 1854) ջրանկարը գնել է Մեծ իշխանուհի Մարիա Նիկոլաևնան, իսկ «Ծառուղի» (1871) նկարը՝ Կոզմա Սոլդատյոնկովը։
Վլադիմիր Ամմոնը մահացել է 1879 թվականի ապրիլի 11-ին (ապրիլի 23) Մոսկվայում։ Թաղված է Մոսկվայի Վվեդենյան գերեզմանատանը։ Ամմոնների ընտանեկան դամբարանը հայտարարվել է Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտ։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Վլադիմիր Ամմոնի «Նևայի ափը Գիտությունների ակադեմիայի մոտ» (1850) նկարը Ստոկհոլմի աճուրդի տանը վաճառվել է նախապես հայտարարված գնից տասն անգամ ավելի թանկ՝ 316000 դոլարով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Մատենագրություն ==
Горелов М. И. В. Ф. Аммон // Русское искусство. Очерки о жизни и творчестве художников второй половины XIX века / под редакцией А. И. Леонова. — М.: «Искусство», 1962. — Т. 1. — С. 569-584. — 692 с. — 20 000 экз.


== Արտաքին հղումներ ==
«Аммон Владимир Фёдорович в энциклопедии «Русская живопись»» (ռուսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-16-ին։ Վերցված է 2011-09-08 
«Аммон Владимир Фёдорович в Галерее издательства «Белый Город»» (ռուսերեն)։ Издательство «Белый город»։ Վերցված է 2011-09-08 (չաշխատող հղում)
«Аммон Владимир Фёдорович в Энциклопедии живописи и графики Art-каталог» (ռուսերեն)։ Վերցված է 2011-09-08
Մադաթյան

Մադաթյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Աշոտ Մադաթյան, հայ դերասան, ռեժիսոր, թարգմանիչ (1884-1965)։
Եղիշե Մադաթյան, հայ գրականագետ, թարգմանիչ (1865-1918)։
Էդուարդ Մադաթյան, հայ տնտեսագետ, պետական գործիչ։ ՀՀ տրանսպորտի և կապի նախարար (2000-2001)։
Միհրդատ Մադաթյան, հայ հոգեբան։
Վասակ Մադաթյան, հայ դրամատուրգ (1845-1914)։


== Ծանոթագրություններ ==
(6490) 1991 NR2

(6490) 1991 NR2, աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հուլիսի 12-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,657232 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,5705 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7439 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1582,13 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,227541 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 17,3° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6490) 1991 NR2 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ստեպնոյ (Ակսայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ստեպնոյ (այլ կիրառումներ)Ստեպնոյ (ռուս.՝ Степной), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ակսայի շրջանում։ Մտնում է Ռասվետովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ակսայ քաղաքից գտնվում է 10 կմ հեռավորության վրա։
Վելիկոմիխայլովկա (գյուղ, Նովոօսկոլսկի շրջան)

Վելիկոմիխայլովկա (ռուս.՝ Великомихайловка), գյուղ Ռուսաստանի Բելգորոդի մարզի Նովոօսկոլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3070 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
1465

1465 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 1465 թվականն է, 
XV դարի 65-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Սմբատ Արծրունին Աղթամարի Սբ Խաչ եկեղեցում օծվեց հայոց թագավոր։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==