Էդիտ Գոնսալես

Էդիտ Գոնսալես Ֆուենտես  (իսպ.՝ Edith González Fuentes, դեկտեմբերի 10, 1964(1964-12-10), Մեխիկո, Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ - հունիսի 13, 2019(2019-06-13), Հուիքսկուիլուկան, Մեխիկո, Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ), մեքսիկացի դերասան, պարուհի և մոդել։


== Կենսագրություն ==
Էդիտ Գոնսալեսը ծնվել է 1964 թվականի դեկտեմբերի 10-ին, Մոնտերեյում՝ ուրախ, համերաշխ, հյուրասեր և ամուր ընտանիքում, ունեցել է տատիկ՝ Էսպերանսա, նաև հարազատ եղբայր։ Նա համընդհանուր սեր է վայելել ընտանիքում։ Երբ տանը հյուրեր էին լինում, նրանց համար երգում էր և բանաստեղծություններ արտասանում։ Ծնողներն իրենց սիրելի դստեր համար  կազմակերպում էին հանպատրաստից համերգներ և ներկայացումներ։ Եվ քանի որ դրանք հաջող էին ստացվում, նրանք փորձել են զարգացնել դստեր դրամատիկ տաղանդները։
Էդիտ Գոնսալեսի ավագ եղբայրը՝ Վիկտոր Մանուելը, որը տասներկու տարով մեծ էր քրոջից, մասնակցում էր գործադուլների և ցույցերի։ Նա հնգամյա Էդիտին էլ էր իր հետ տանում։ Այդպես էլ, մի անգամ եղբայրն իր ընկերների և Էդիտի հետ մասնակցել են Ռաուլ Վելասկոյի «Միշտ կիրակիի մեջ» հեռուստահաղորդման նկարահանմանը։ Այդ պատահականության արդյունքում հնգամյա Էդիտին նկատել են հաղորդման պրոդյուսերները և նրան հրավիրել են կինոյում նկարահանվելու։ 1969 թվականին կայացել է նրա դեբյուտը, որը մեքսիկական ֆիլմ էր։ Դրան հաջորդել են մի շարք էպիզոդիկ դերեր ինչպես թատրոնում, այնպես էլ ներկայացումներում։
1979 թվականին թողարկված «Հարուստները նույնպես լալիս են» հեռուստասերիալում նկարահանվելուց հետո նա ճանաչվել է ամբողջ աշխարհում, իսկ դպրոցում նրան ընտրել են դասարանի ավագ և «դասարանի առաջին աղջիկ»։
Խորհրդային միության երկրներում նա հայտնի է դարձել ինչպես «Հարուստները նույնպես լալիս են» (1979 թվական),այնպես էլ «Վայրի Ռոզա»(1987 թվական), «Ոսկե վանդակ» (1997 թվական) և «Սալոմե» (2001-2002 թվականներ) հանրահայտ սերիալներով։


=== Նկարահանումներից դուրս ===
Չնայած դերասանական ծանրաբեռնված գործունեությանը, նա սիրել և գնահատել է ընտանեկան ջերմությունն ու հարմարավետությունը։ Նա հաջողություններ է ունեցել ոչ միայն կինոյում, այլ  նաև թատրոնում, որտեղ կատարել է գլխավոր դերեր։ 1990 թվականին իր մասնակցությամբ «Արկածախնդիր աղջիկը» (Aventurera) հայտնի ներկայացումը տարիներ շարունակ եղել է խաղացանկում։ Նա՝ որպես պարկեշտ կին, խուսափել է դիսկոտեկներից և աղմկոտ երեկույթներից, բայց նախքան իմանալը, որ անբուժելի հիվանդ է, սիրել է աշխարհով մեկ ճամփորդել։
Ապրել և աշխատել է Մեխիկոյի հրաշալի առանձնատանը, որը գտնվում էր քաղաքի կենտրոնում և կառուցվել է դեռևս 1700-ական թվականներին։ Նա ամեն տարի թարմացրել է իր առանձնատունը՝  ընտրել է դեկորներ, կահույք, նկարներ և անտիկվար իրեր։ Նա ճանապարհորդել է շատ քաղաքներով և սիրել է գնել հուշանվերներ ( Իտալիայից բյուրեղապակյա դեկորատիվ ծաղկաման, Թուրքիայից՝ էներգախնայող լամպեր, որոնք նոր էին վաճառքի դուրս եկել)։ Նա ոչ միայն դերասանուհի էր, ճանապարհորդ, նաև լավ խոհարարուհի էր, որը սիրում էր համեղ ուտեստներ պատրաստել․ նրա սիրելի ուտեստներից մեկը եղել է մեքսիկական ավանդական խոհանոցի էնչիլադա կծու ուտեստը։


== Հիվանդություն և մահ ==
2016 թվականին ախտորոշվել է IV աստիճանի ձվարանի քաղցկեղ։ Էդիտ Գոնսալեսին վիրահատել են՝ հեռացնելով ձվարանները, արգանդը և ավշային հանգույցները։ 2017 թվականին հիվանդությունը ժամանակվոր նահանջել է, բայց 2019 թվականին հիվանդությունը կրկին գլուխ է բարձրացրել։ Երեք տարի հիվանդության դեմ  պայքարից հետո, Էդիտ Գոնսալեսը մահացել է 2019 թվականի հունիսի 13-ին, Մեքսիկայում։ Հուղարկավորվել է Մեխիկոյի Ֆրանսես Պանթեոնում։ Նրա մահը լուսաբանել են բազմաթիվ օտարերկրյա լրատվամիջոցներ։
Մահից առաջ Գոնսալեսը North Point en Español  խմբի հետ ձայնագրել է իսպաներեն «Իմ ապաստարանը» (Mi Refugio) երգը, որը թողարկվել է նույն թվականի դեկտեմբերին։ Մահվան մահճում նա իր դստեր՝ 15-ամյա Կոնստանսայի խնամակալությունը հանձնել է իր հորեղբորը՝ Վիկտոր Մանուել Գոնսալեսին։


== Անձնական կյանք ==
2004 թվականի օգոստոսի 17-ին Էդիտ Գոնսալեսը քաղաքական գործիչ Կրիլ Սատնիագոյից ունեցել է դուստր՝ Կոնստանսային։ Սկզբում Գոնսալեսը ցանկանում հայտնել աղջկա հոր անունը, սակայն 2008 թվականին Կիրիլ Սատնիագոն ճանաչել է հայրությունը։ 2010 թվականի սեպտեմբերի 24-ին ամուսնացել է Լորենցո Լազո Մարգեյնի հետ։


== Սերիալներ և դերեր ==
«Գորիլաների արքան» (1977 թվական) - Բետտի
«Ցիկլոն» (1978 թվական)
«Հարուստները նույնպես լալիս են» (1979 թվական) — Մարիսաբել Սալվատերրա
«Սոլեդադ» (1981 թվական) — Լուիզա Սանչես Ֆուենտես
«Բյանկա Վիդալ» (1985 թվական) — Բյանկա Վիդալ
«Իրական տանջանք» (1986 թվական) — Անա Ռոսա
«Վայրի Ռոզա» (1987 թվական) — Լիոնելլի Վիլյառեալի դերում առաջինը (երկուսից)
«Վայրի սիրտ» (1993 թվական) — Մոնիկա
«Ուրիշի ստվեր» (1996 թվական) — Լոռնա Մադրիգալ
«Ոսկյա վանդակ» (1997 թվական ) — Արիանա Վալտիերա / Կարոլինա
«Ես քեզ երբեք չեմ մոռանա» (1999 թվական) — Էսպերանսա
«Սալոմե» (2001 թվական) - Ֆերնանդա Լավալի (Սալոմե)
«Անզգա» (2004 թվական) — Մարիսա Սանտիբանեզ
«Դաժան աշխարհ» (2006 թվական) — Խոսելին դե Սերվանտես-Բրավո
«Դոնյա Բարբարա» (2008—2009 թվականներ) — Բարբարա
Քամալեոնես (2009—2010 թվականներ) — Ֆրանսիսկա Կամպոս
Cielo Rojo (2011 թվական) — Ալմա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Edith González Internet Movie Database կայքում
Biografía de Edith González (at esmas.com)
Edith González at Telenovelas Database
El Último Mensaje De Edith González Que Estremeció Al Mundo Էդիտ Գոնսալեսի վերջին հաղորդագրությունը, որը ցնցել է աշխարհը, տեսանյութ (իսպ.)