Հայկական բժշկական ինստիտուտ

Հայկական բժշկական ինստիտուտ, ՀԲԻ, բժշկական բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Երևանում։ Հիմնադրվել է 1990 թվականին՝ դառնալով առաջին ոչ պետական բժշկական բուհը ԱՊՀ տարածքում։ Բուհն ունի 2 ֆակուլտետ, ուսուցումը տարվում է հայերեն։ Ինստիտուտն զբաղեցնում է 32-րդ հորիզոնականը ազգային և 12271-րդ հորզոնականը՝ բուհերի համաշխարհային վարկանշային աղյուսակում։ Տեղակայված է Երևանի Էրեբունի թաղամասում։


== Պատմություն ==
Հայկական բժշկական ինստիտուտը հիմնադրվել է 1990 թվականին երետասարդ բժիշկների կողմից։ Ուսումնական հաստատության հիմնադրման ժամանակ նրանք հանդիպել են բազմաթիվ խոչընդոտների՝ մասնագիտական սարքավորումների անբավարարության, լաբորատորիաների կահավորման թանկարժեքության և այլն։ Դրանից բացի գաղափարը միանշանակ չի ընդունվել հանրության կողմից։ Խիստ բացասական է եղել Հայաստանի առողջպահության նախարարության դիրքորոշումը, որը գլխավորում էր նորանշանակ նախարար Միհրան Նազարեթյանը։ Վերջինս հայտարարել է, որ ոչնչով չի օգնի և բժշկական հաստատություններին հրահանգել է շենք չտրամադրել ինստիտուտին։ Երևանի պետական բժշկական համալսարանը նույնպես չի ողջունել նոր ինստիտուտի հիմնադրման գաղափարը։ Դրա հետ մեկտեղ բազմաթիվ բժիշկներ ակնկալել են, որ նախարարությունն ու բժշկական միությունը պետք է համագործակցեն և նպաստեն երկրորդ բժշկական համալսարանի ստեղծմանը, ինչի շնորհիվ կվերանա մոնոպոլիան և դրա հետևանք հանդիսացող բացասական միտումները, ինչը կհանգեցնի բժշկական կրթության ընդհանուր որակի բարելավմանը։
Այդ ժամանակ Երևանում գործում էր Միութենական վերաբուժության մասնաճյուղը, որը գտնվում էր ԽՍՀՄ առողջապահության նախարարության ենթակայության ներքո և չէր ենթարկվում Հայաստանի առողջապահության նախարարությանը, այն ղեկավարում էր ակադեմիկոս Ալեքսանդր Միքայելյանը։ Լարիսա Ժուռուլիի համագործակցությամբ պրոֆեսոր Միքայելյանը համաձայնել է վարձով շենք տրամադրել ՀԲԻ-ին։ Որպես հիմք ծառայել է Սրտաբանության ինստիտուտը, որի պրոֆեսորներն էլ դարձել են ՀԲԻ-ի առաջին դասախոսները։
1991 թվականին ՀԲԻ-ն տեղափոխվել է Էրեբունի բժշկական կենտրոն, որտեղ էլ գտնվում է մինչ օրս։ Չնայած նախարարի արգելքին՝ Երևանի առողջապահության վարչության պետ Արմեն Սարգսյանը ապահովել է տեղափոխությունը և նշանակել այդ հիվանդանոցի նոր գլխավոր բժշկին։ Հիվանդանոցի շնորհիվ հաջողվել է կարգավորել գործնական դասավանդումը։
1996 թվականին ավարտվել է ՀԲԻ-ի առաջին ուսանողների ուսումը, սակայն պարզվել է, որ Հայաստանի առողջապահության նախարարությունը չի ճանաչում այդ բուհի դիպլոմները։ Սկսվել է դատական պարզաբանումների գործընթաց, և 2001 թվականին բուհն ստացել է պետական արտոնագիր 0008 համարով, ինչը թույլ է տվել շրջանավարտներին տալ պետական նմուշի դիպլոմ։


== Ֆակուլտետներ ==
Հայկական բժշկական ինստիտուտն ունի 2 ֆակուլտետ՝

Բուժական ֆակուլտետ, որտեղ ուսուցումը տևում է 6 տարի, շրջանավարտներն ստանում են բժշկի դիպլոմ՝ «բուժական գործ» մասնագիտությամբ (091201.00.7),
Ատամնաբուժական ֆակուլտետ, որտեղ ուսուցումը տևում է հինգ տարի, շրջանավարտներն ստանում են բժշկի դիպլոմ՝ «բժիշկ-ատամնաբույժի» մասնագիտությամբ (091101.00.7):


== Ուսանողական խորհուրդ ==
Ինստիտուտում գործում է ուսանողական խորհուրդ, որի խնդիրն է պաշտպանել ուսանողների շահերը, ինչպես նաև կազմակերպել մարզական և այլ միջոցառումներ։ Ուսխորհուրդը համագործակցում է Հայաստանի երիտասարդական հիմնադրամի, «Ոչ պետական բուհերի ուսանողական կենտրոն» հասարակական կազմակերպության, IFMSA-ի (Բժշկականի ուսանողների ասոցացիաների միջազգային ֆեդերացիայի) և IADS-ի (Ուսանող-ատամնաբույժների միջազգային ասոցացիայի) հետ։


== Հայտնի դասախոսներ և գիտաաշխատողներ ==
Լարիսա Ժուռուլի՝ ինստիտուտի հիմնադիր,
Կոստանտին Կարագյոզյան՝ 580 գիտական աշխատանքների հեղինակ, ԳԱԱ ակադեմիկոս,
Ռաֆայել Մամիկոնյան,
Ալեքսանդր Ալավերդյան,
Սահակ Խաչատրյան՝ «Տարվա մարդ» կոչման ասպետ (1997 թվական, ԱՄՆ), ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչ,
Վահրամ Մուսայելյան,
Ազատ Նորավյան՝ ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ,
Ելենա Ստամբոլցյան՝ 108 գիտական աշխատանքների հեղինակ, տուբերկուլյոզի ուսումնասիրող,
Մեդեա Վարդանյան,
Յուրի Ախնազարով,
Վալենտինա Ներսիսյան՝ ավելի քան 200 գիտական հոդվածների և երկու մենագրությունների հեղինակ,
Նուբար Ասլանյան՝ ավելի քան 500 գիտական աշխատանքների հեղինակ։


== Ծանոթագրություններ ==