armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Տիգրան Հարությունյան (շախմատիստ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տիգրան Հարությունյան (այլ կիրառումներ)Տիգրան Կարենի Հարությունյան (հունվարի 15, 1997(1997-01-15), Երևան, Հայաստան), հայ շախմատիստ, գրոսմայստեր (2019)։ 


== Կենսագրություն ==
Տիգրան Հարությունյանը ծնվել է 1997 թվականի հունվարի 15-ին։
Մինչև 14 տարեկանների Հայաստանի կրկնակի չեմպիոն է (2010, 2011)։ Ընդհանուր առմամբ Տիգրանն ութ անգամ դարձել է Հայաստանի տարբեր տարիքային խմբերի չեմպիոն (2006, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2015)։
2011 թվականին Հայաստանի պատանեկան հավաքականի կազմում դարձել է մինչև 16 տարեկանների համաշխարհային օլիմպիադայի փոխչեմպիոն։ Նույն թվականին հավաքականի կազմում նա հաղթել է Դվորկովիչի գավաթի խաղարկությունում։ Այստեղ երրորդ տախտակի վրա Տիգրանը նվաճել է 3-րդ մրցանակը։
2012 թվականին Տիգրան Հարությունյանը դարձել է աշխարհի ու Եվրոպայի մինչև 16 տարեկանների առաջնության 4-րդ մրցանակակիր։ Հաջորդ տարի նույն տարիքային խմբի Եվրոպայի առաջնությունում զբաղեցրել է 5-րդ հորիզոնականը։
Մինչև 18 տարեկանների 2014 թվականի Եվրոպայի պատանիների առաջնությունում Տիգրանը զբաղեցրել է 5-րդ, իսկ աշխարհի առաջնությունում՝ 6-րդ հորիզոնականները։ Նույն թվականին նա դարձել է Կարեն Ասրյանի միջազգային հուշամրցաշարի երրորդ մրցանակակիր և «Աշխարհի պատանի աստղեր» միջազգային մրցաշարի հաղթող։
2015 և 2019 թվականների Նոնա Գափրինդաշվիլու գավաթի (Վրաստան) հաղթողն է։
2019 թվականի Եվրոպայի համալսարանների թիմային առաջնությունում, Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի թիմի կազմում, դարձել է արծաթե մեդալակիր, իսկ անհատական պայքարում նվաճել է ոսկե մեդալը։
2020 թվականին Տիգրան Հարությունյանը դարձել է «Աերոֆլոտ օփեն» միջազգային մրցաշարի (Մոսկվա) Բ խմբի պայքարի հաղթող։
2021 թվականին Տիգրանը դարձել է Կիրիշիում անցկացված «Աշխարհի պատանի աստղեր» մրցաշարի հաղթող։


== Միջազգային կոչումներ ==
2012 թվականին դարձել է ՖԻԴԵ-ի վարպետ, 2014-ին՝ միջազգային վարպետ, իսկ 2019 թվականի մարտի 4-6-ին Աստանայում կայացած ՖԻԴԵ-ի կոնգրեսում նրան շնորհվել է գրոսմայստերի կոչում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տիգրան Հարությունյանի անձնական քարտը ՖԻԴԵ-ի կայքում
Սամվել Ալիխանյան

Սամվել Տիգրանի Ալիխանյան (1911, Դիլիջան, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1985), հայ պատմաբան։ Պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։ ԽՄԿԿ անդամ (1932 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
Սամվել Ալիխանյանը ծնվել է Դիլիջանում։ Մանկությունն անցկացրել է որբանոցում։ Ավարտել է Իջևանի գյուղտեխնիկումը։ Ծառայել է կարմիր բանակում և ստացել կրտսեր լեյտենանտի կոչում։ 1940 թվականին ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ Նույն թվականի հունվարից եղել է Մարտունու շրջանի Ներքին Գյոզալդարայի (այժմ Վարդենիկ) միջնակարգ դպրոցի տնօրեն, այնուհետև նշանակվել Դիլիջանի շրջժողկրթբաժնի վարիչ։
1941 թվականի հուլիսին մեկնել է բանակ, նշանակվել Ջուլֆայի երկաթուղային շրջանի զինվորական պարետության դիսպետչեր։ Եղել է Կավկազսկայա երկաթուղային շրջանի զինվորական պարետի օգնական, պարետության կուսակցական կազմակերպության քարտուղար։ Սամվել Ալիխանյանը մասնակցել է ֆաշիստական զավթիչների դեմ մղված մարտերին Ստալինգրադի մոտ, Կոտելնիկովում, Դոնի Ռոստովում, Կրասնոդարում։ Պատերազմի տարիներին ստացել է բազմաթիվ գովասանագրեր և մարտական մեդալներ։ 
1948 թվականին ընտրվել է Քանաքեռի ալյումինի գործարանի կուսակցական կոմիտեի ազատված քարտուղար։ 1946 թվականին եղել է ՀԿԿ Երևանի քաղաքային կոմիտեի կադրերի բաժնի վարիչ, 1947-1949 թվականներին աշխատել է որպես ՀԿԿ Արտաշատի շրջկոմի առաջին քարտուղար, 1952 թվականին՝ ՀԽՍՀ արդարադատության նախարարի տեղակալ։ 1961-1965 թվականներին Ալիխանյանը եղել է պետական հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի ռեկտոր։ Դասավանդել է նաև Երևանի Կարլ Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտում։ Ալիխանյանը բազմաթիվ աշխատությունների հեղինակ է։
Սամվել Ալիխանյանը մահացել է 1985 թվականին։


== Երկեր ==
Վ. Ի. Լենինը սովետական պետական ապարատի աշխատանքի մասին։ Երևան, Հայպետհրատ, 1956։
Վահան Տերյանի պետական գործունեությունը։ [Քաղաքագիտական վերլուծություն]։ Երևան, Հայպետհրատ, 1956։
Հայկական գործերի կոմիսարիատի գործունեությունը (1917-1921)։ Երևան, Հայպետհրատ, 1958։
Ваан Терян: Общественно-политическая и государственная деятельность: [Перевод с армянского]. Ереван: Айпетрат, 1960.
Հայ և վրաց աշխատավորության ռևոլյուցիոն համագործակցության վառ օրինակը։ Երևան, Հայպետհրատ, 1961։
Սովետական Ռուսաստանի դերը հայ ժողովրդի ազատագրման գործում (1917-1921 թթ.): Երևան, Հայպետհրատ, 1964։
Սովետական Ռուսաստանի դերը հայ ժողովրդի ազատագրման գործում (1917-1921 թթ.): Երևան, Հայաստան, 1966։
Իլյիչի ստորագրությամբ։ Հայկական ՍՍՀ «Գիտելիք» ընկերություն | ՀԿԿ կենտկոմի և երկքաղկոմի Ստ. Շահումյանի անվ. հանրապետ. քաղլուստուն, Երևան, Ա. հ., 1969:
Վառլամ Ավանեսով։ [Կյանքն ու գործունեությունը]։ Երևան, Հայաստան, 1970։
Գ. Կ. Օրջոնիկիձեն և սովետական իշխանության հաստատումը Հայաստանում։ Երևան, Հայաստան, 1974։
Ժողովրդի միահամուռ կամքով։ Երևան, Ա. հ., 1974:
Հայկական գործերի կոմիսարիատը Հոկտեմբերյան հեղափոխության պրոպագանդիստ։ Երևան, Գիտելիք, 1977։
Պետական կառավարման լենինյան սկզբունքները։ Երևան , Հայաստան, 1978։
Լենինյան փաստաթղթեր Հայաստանի մասին։ Երևան, Հայաստան, 1980։


== Ծանոթագրություններ ==
Հինգ հարսնացու (ֆիլմ, 1930)

«Հինգ հարսնացու» (ուկրաիներեն՝ П’ять наречених), խորհրդային համր սև-սպիտակ ֆիլմ, որը նկարահանվել է Համաուկրաինական ֆոտոկինովարչության Օդեսայի կինոֆաբրիկայի կողմից 1930 թվականին։


== Սյուժե ==
1919 թվականին Պետլյուրովյան ջոկատը մոտենում է հրեական բնակավայրին։ Հարուստներից վախեցած աղքատները լուռ սպասում են հերթական ջարդին։ Եվ միայն երիտասարդների մի փոքր մասն է գնում կարմիր պարտիզանների մոտ։ Պետլյուրովցիները հեշտությամբ գրավում են գյուղը և պահանջում հինգ հարճ աղջիկ։ Ռաբբիները հրեական ընտանիքներին համոզում են իրենց դուստրերին տալ հանուն ցեղի փրկության։ Աղջիկներին հագցնում են պսակի զգեստներ և տանում  սպաների մոտ։ Ֆիլմն ավարտվում է պետլյուրովցիների ջախջախմամբ կարմիր պարտիզանների կողմից։
Ֆիլմում ռեժիսորի կողմից ցուցադրվում է Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Պետլյուրայի բանակի քարոզչական կերպարը։


== Դերերում ==
Ամվրոսի Բուչմա – Յոսելե / Լեյզերե
Թամարա Ադելգեյմ – Միրրա (առաջին հարսնացու)
Մատվեյ Լյարով – գյուղացի հարուստ
Ստեպան Շագայդա – պետլյուրովցիների պետը
Ռ. Ռամի-Շոր – երկրորդ հարսնացու
Յու. Կոշևսկայա – երրորդ հարսնացու
Տատյանա Տոկարսկայա – չորրորդ հարսնացու
Զ. Ցիսս – հինգերորդ հարսնացու
Բ. Շելեստով-Զաուզե – պետլյուրովական սպա
Վ. Կրիցկի – պետլյուրովական սպա
Ի. Մալիկով-Էլվորտի – պետլյուրովական սպա
Ա. Խարիտոնով – պետլյուրովսկի սպա
Իոսիֆ Մինդլին – հրեա
Աննա Մեշչերսկայա – ծեր կին, հրեայի մայրը
Ա. Իստոմին – պետլյուրովական հարյուրապետ
Դ. Տյուրչին – Իսահակ (երիտասարդ կոմերիտական)


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Սոլովյով
Սցենարի հեղինակ՝ Դավիթ Մարյան
Բեմադրող նկարիչ՝ Իոսիֆ Շպինել
Օպերատոր՝ Ալբերտ Կյուն


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Морозов Ю. З., Деревянко Т. Т. Еврейские кинематографисты в Украине: 1910—1945 гг.. — К.: Дух и литера, 2004. — С. 172—175, 271—277. — 328 с. — ISBN 966-7888-70-3


== Արտաքին հղումներ ==
«Հինգ հարսնացու» ֆիլմը Evrofilm կայքում (հրեական մեդիա պորտալ)
(1511) Դալերա

(1511) Դալերա (անգլ.՝ Dalera), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1939 թվականի մարտի 22-ին Լուի Բոյերի կողմից Ալժիրում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,357538 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1007 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6144 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1322,17 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,27228 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,07° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1511) Դալերա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վալանսե (կանտոն)

Վալանսե (ֆր.՝ Valençay), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Կենտրոն շրջանում։ Էնդր դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Շատորու օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 8442 մարդ էր։Կանտոնի համարը 3622 է։ Կանտոնում կա 10 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Մայակ (ավան, Դոբրոպոլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄայակՄայակ (ուկրաիներեն՝ Маяк), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոբրոպոլսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մայակ ավանում բնակվում էր 274 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Նիկոնցի (այլ կիրառումներ)

Նիկոնցի, կարող է վերաբերել՝

Նիկոնցի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում
Նիկոնցի - գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում
Ժողովածու (3967)

Ժողովածու (3967), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3967 թվի տակ։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21,5X16 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 13 թերթից։ Գրված է Միասյուն, նոտրգիր։ Կազմը՝ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ՝ 10ա, Հետագայի 11բ (1006 թ)։


== Բովանդակություն ==
Արիստակեսի գրչի վերլուծութիւն պացերեապես բայից և բառից
Գեորգյա Սկեռացւոյ խրատք յաղադս գրչության արուեստի


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Երրորդության եկեղեցի (Տարասկովո)

Սուրբ Երրորդության Համացարիցինյան վանք (ռուս.՝ Свято-Троицкий монастырь), Ռուս ուղղափառ եկեղեցու Նիժնի Տագիլի թեմի եկեղեցի, որը գտնվում է Սվերդլովսկի մարզի Տարասկովո գյուղում։


== Պատմություն ==
Քարե միաբեմ եկեղեցի Տարասկովո գյուղում, կառուցվել և օծվել է 1906 թվականին։ Նախկինում նրա տեղում եղել է Սուրբ Հոգու փայտե եկեղեցին։ Նորակառույց աղյուսե եկեղեցին օծվել է Սուրբ Երրորդության անվամբ։ 1934 թվականին եկեղեցին փակեցին, 1989 թվականին այն վերադարձվեց Ռուս ուղղափառ եկեղեցուն։ 2002 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Սուրբ Երրորդության եկեղեցուն կից ստեղծվում է միանձնուհիների համայնք, իսկ  2003 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Սուրբ Սինոդի օրհնությամբ Տարասկովո գյուղում բացվում է արական վանական միաբանություն։
2003 թվականի նոյեմբերին  Սուրբ Երրորդության եկեղեցին օծվեց արքեպիսկոպոս Վիկենտիի կողմից։


== Սրբություններ ==
2000 թվականից Սուրբ Երրորդության եկեղեցում է գտնվում Աստվածամոր սրբապատկերը, որի հրաշագործության և գրավչության շնորհիվ ապահովվում է ուխտավորների մեծ հոսք Տարասկովո գյուղ։
Հավատացյալների շրջանում հայտնի են և մեծ հարգանք են վայելում Տարասկովո գյուղի բուժիչ աղբյուրները, որոնցից հատկանշական է ջրհորը, «Վսեցարիցա» սրբապատկերի  պատվին, որը գտնվում է մենաստանի ցանկապատի տարածքում։ Այս աղբյուրի վրա 2004 թվականին արքեպիսկոպոս Վիկենտիի օրհնությամբ կառուցվեց փոքրիկ փայտե եկեղեցի նվիրված «Վսեցարիցա» սրբապատկերի պատվին։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
(ВИДЕО) СВЯТО-ТРОИЦКИЙ мужской монастырь село ТАРАСКОВО
постановление синода РПЦ
Բաղլու (Գենջի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բաղլու (այլ կիրառումներ)Բաղլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում։ Գտնվում էր Գենջ գյուղից 52 կմ հյուսիս՝ բարձրադիր և անտառապատ վայրում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արցախի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարություն

Արցախի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարություն, Արցախի Հանրապետության գործադիր իշխանության մարմին, որը իրականացնում է օտար երկրների և միջազգային կազմակերպությունների հետ հարաբերությունների պետական կառավարումը։


== Պատմություն ==
Արցախի Հանրապետությունը անկախության առաջին իսկ օրերից պատրաստակամություն է հայտնել զարգացնելու երկկողմ և բազմակողմ հարաբերություններ աշխարհի տարբեր երկրների հետ՝ միջազգային իրավունքի նորմերին և սկզբունքներին համահունչ։ 1988 թվականին սկսված Ղարաբաղյան շարժմանը ադրբեջանական կողմը պատասխանեց ռազմական գործողություններ սկսելով Ղարաբաղի խաղաղ բնակչության դեմ, որը տևեց մինչև 1994 թ։ Արցախի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարությունը ձևավորվել է պատերազմական ծանր պայմաններում երկրի արտաքին քաղաքական գործունեությունը համակարգելու, ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի միջնորդությամբ ընթացող բանակցություններին Արցախի Հանրապետության ներկայացվածությունն ապահովելու, ինչպես նաև օտարերկրյա պետությունների ու միջազգային կառույցների հետ հարաբերություններ հաստատելու և զարգացնելու անհրաժեշտությամբ։ 1993 թվականի հուլիսի 23-ին Արցախի Հանրապետության Պաշտպանության պետական կոմիտեի նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի հրամանով սկիզբ դրվեց Արցախի Հանրապետության արտաքին քաղաքական գերատեսչության գործունեությանը։ Արցախի Հանրապետության պետական պահպանության կոմիտեի նախագահի քաղաքական հարցերով խորհրդական Արկադի Ղուկասյանը ստանձնեց արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնը։ Հետագայում արտգործնախարարի պաշտոնը զբաղեցրել են Նաիրա Մելքումյանը 1997-2002 թթ., Աշոտ Ղուլյանը 2002-2004 թթ., Արման Մելիքյանը, Գեորգի Պետրոսյանը, Վասիլի Աթաջանյանը։ 2012 թվականի սեպտեմբերից Արցախի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարն է Կարեն Համբարձումի Միրզոյանը։


== Նախկին նախարարներ ==
Արկադի Ղուկասյան 1993-1997 թթ.
Նաիրա Մելքումյան 1997-2002 թթ.
Աշոտ Ղուլյան 2002-2004 թթ.
Արման Մելիքյան 2004-2005 թթ.
Գեորգի Պետրոսյան 2005-2011 թթ.
Վասիլի Աթաջանյան 2011-2012 թթ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Բիշկուրաևո (գյուղ, Իլիշևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲիշկուրաևոԲիշկուրաևո (ռուս.՝ Бишкураево, բաշկիրերեն՝ Бишҡурай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 444 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դյուլա Կալլայի

Դյուլա Կալլայի (հունգ.՝ Kállai Gyula, հունիսի 1, 1910(1910-06-01), Berettyóújfalu, Bihar County, Հունգարիայի թագավորություն, Ավստրո-Հունգարիա - մարտի 12, 1996(1996-03-12), Բուդապեշտ, Հունգարիա), հունգարացի կոմունիստ քաղաքական գործիչ։
Ծնվել է 1910 թվականի հունիսի 1-ին։ 1931 թվականից Հունգարիայի կոմկուսի (ՀԿԿ) անդամ։ 1965-1967 թվականներին՝ ՀԺՀ Մինիստրների խորհրդի նախագահ, 1967-1971 թվականներին՝ ՀԺՀ Պետական ժողովի նախագահ։ 1971 թվականից Հայրենական ժողովրդական ճակատի համահունգարական խորհրդի նախագահն էր։
Մահացել է 1996 թվականի մարտի 12-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Օրթոգոնալ ֆունկցիաներ

Օրթոգոնալ ֆունկցիաներ, ֆունկցիաներ, որոնք կազմում են օրթոգոնալ համակարգ։ 
  
    
      
        
          L
          
            2
          
        
        (
        x
        ,
        S
        ,
        μ
        )
      
    
    {\displaystyle L_{2}(x,S,\mu )}
   տարածությանը պատկանող 
  
    
      
        
          
            φ
            
              i
            
          
          (
          x
          )
        
      
    
    {\displaystyle {\varphi _{i}(x)}}
   ֆունկցիաների հաշվելի կամ վերջավոր համակարգը կոչվում է օրթոգոնալ, եթե

  
    
      
        
          ∫
          
            x
          
        
        
        
          φ
          
            1
          
        
        (
        x
        )
        
          
            
              φ
              ¯
            
          
          
            j
          
        
        (
        x
        )
        
        d
        μ
        =
        
          
            {
            
              
                
                  0
                  ,
                  i
                  ≠
                  j
                
              
              
                
                  
                    λ
                    
                      i
                    
                  
                  >
                  0
                  ,
                  i
                  =
                  j
                
              
            
            
          
        
      
    
    {\displaystyle \int \limits _{x}\!\varphi _{1}(x){\overline {\varphi }}_{j}(x)\,d\mu ={\begin{cases}0,i\neq j\\\lambda _{i}>0,i=j\end{cases}}}
  Եթե 
  
    
      
        
          λ
          
            i
          
        
        =
        1
        ,
        i
        ≥
        1
      
    
    {\displaystyle \lambda _{i}=1,i\geq 1}
  , ապա 
  
    
      
        
          
            φ
            
              i
            
          
          (
          x
          )
        
      
    
    {\displaystyle {\varphi _{i}(x)}}
   համակարգը կոչվում է օրթոնորմավորված համակարգ (ենթադրվում է, որ x տարածության ենթաբազմություններից կազմված S-հանրահաշվի վրա տրված 
  
    
      
        μ
      
    
    {\displaystyle \mu }
  -չափը լրիվ է և օժտված հաշվելի բազայով)։ Օրթոգոնալ համակարգերի այս ընդհանուր սահմանումը ընդունված է հավանակսնությունների տեսության մեջ և ընդգրկվում է արդի մաթեմատիկայում դիտարկվող բոլոր օրթոգոնալ համակարգերը։ Վերջիններս ստացվում են 
  
    
      
        (
        x
        ,
        S
        ,
        μ
        )
      
    
    {\displaystyle (x,S,\mu )}
   չափով օժտված տարածության տարբեր կոնկրետ ընտրությունների միջոցով։
Քարահանուց (գետ)

Քարահանուց, Սվարանց, Սվարտնցի գետ, գետ Հայաստանի Սյունիքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Արամազդ լեռան հյուսիսարևելյան լանջերից և Տանձատափ գյուղում ձախից միախառնվում Աղանձուգետին։ Երկարությունը՝ 10 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Չարշակ

Չարշակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Մարաշի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կուրտուտել

Կուրտուտել (ռուս.՝ Куртутель, բաշկիրերեն՝ Ҡыртүтәл), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի կազմում։ Մտնում է Զիրիկլինսկի գյուղական խորհրդի կազմում։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 215 մարդ, 2010 թվականին՝ 176 մարդ։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Հեռավորությունը մինչև՝

Շրջկենտրոն (Շարան)՝ 28 կմ,
Գյուղական ավագանու կենտրոն (Զիրիկլի)՝ 3 կմ,
Մոտակա երկաթուղային կայարան (Տույմազի)՝ 35 կմ։


== Ազգային կազմ ==
Ըստ 2002 թվականի մարդահամարի՝ գերակշռող ազգություններն են մարիները (93%)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Songs from the Last Century

Songs from the Last Century (հայ․՝ Երգեր նախորդ դարից), բրիտանացի փոփ երգիչ Ջորջ Մայքլի չորրորդ ստուդիական ալբոմը․ որը թողարկվել է 1999 թվականի դեկտեմբերի 13-ին՝ Aegean և Virgin լեյբլներում։ Songs from the Last Century-ը առաջին ալբոմն է Ladies & Gentlemen: The Best of George Michael-ից հետո, որ թողարկվել է 1998 թվականին։


== Պատմություն ==
Songs from the Last Century ալբոմի պրոդյուսերներն են ամերիկացի պրոդյուսեր Ֆիլ Ռամոնն ու Ջորջ Մայքլը։ Դա եղել է քավեր տարբերակների նրա առաջին ալբոմը։ Այն ներառում է հիմնականում հին ջազային ստանդարտներ, ինչպես նաև ավելի ժամանակակից ժողովրդականություն վայելող երգերի ինտերպրետացիաներ, ինչպիսիք են The Police խմբի «Roxanne» և U2 խմբի ու Լուչանո Պավարոտտիի «Miss Sarajevo» երգերը։
Songs from the Last Century ալբոմը միակն է երգչի սոլո կատալոգում, որը չի հասել բրիտանական UK Albums Chart հիթ-շքերթի առաջին հորիզոնականին. նրա զբաղեցրած ամենաբարձր հորիզոնականը եղել է երկրորդը։ Առաջին տեղն այդ ժամանակ զբաղեցրել է կանադացի քանթրի երգչուհի Շանայա Տվեյնն իր Come On Over ալբոմով, որը բազմիցս արժանացել է պլատինե հավաստագրի։
Ամբողջ աշխարհում ալբոմի տպաքանակը գերազանցել է 3,6 մլն օրինակը։


== Երգացանկ ==
«Brother, Can You Spare a Dime?» — 4:22
«Roxanne» — 4:11
«You've Changed» — 4:25
«My Baby Just Cares for Me» — 1:45
«The First Time Ever I Saw Your Face» — 5:19
«Miss Sarajevo» — 5:11
«I Remember You» — 4:12
«Secret Love» — 2:39
«Wild Is the Wind» — 4:02
«Where or When» / «It's All Right with Me» (գործիքային թաքցված երգ) — 7:00


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալբոմի էջը Ջորջ Մայքլի պաշտոնական կայքում
Ակադեմիայի պատկերասրահ (Վենետիկ)

Վենետիկի ակադեմիայի պատկերասրահ (իտալերեն՝ Gallerie dell'Accademia), գեղարվեստի պատկերասրահ, որտեղ ներկայացված է 16-18-րդ դարերի վենետիկյան գեղարվեստի ամենամեծ հավաքածուն։ Տեղակայված է Scuola della Carità շենքում, Մեծ ջրանցքի հարավային ափին։ Ի սկզբանե եղել է Վենետիկի գեղարվեստի ակադեմիայի պատկերասրահ։ Ակադեմիայից առանձնացել է 1879 թվականին։ Ակադեմիայի պատկերասրահի անունով է կոչվում Մեծ ջրանցքի կամուրջներից մեկը։ Երկու կառույցներն էլ տեղակայված են եղել նույն շենքում մինչև 2004 թվականը, երբ գեղարվեստի դպրոցը տեղափոխվել է Ospedale degli Incurabili շենք։


== Պատմություն ==

Վենետիկի գեղարվեստի ակադեմիան հիմնադրվել է 1750 թվականի սեպտեմբերի 24-ին, ակադեմիայի կարգավիճակ ստացել է 1756 թվականին։ Ակադեմիայի առաջին տնօրենն է եղել Ջովաննի Բատիստա Պյացետտան, իսկ Վյուրցբուրգից վերադառնալուց հետո ակադեմիայի առաջին նախագահ է դարձել Ջովաննի Բատիստա Տիեպոլոն։
Ակադեմիան առաջին հաստատություններից մեկն էր, որտեղ 1777 թվականից Պիետրո Էդվարդսը դասավանդում էր ռեստավրացիա, իսկ 1819 թվականից ձևակերպվել է որպես դասընթաց։
1807 թվականին Նապոլեոնի հրամանագրով ակադեմիան վերահիմնադրվել է։ Ակադեմիայի անունը փոխվել է՝ Veneta Academia di Pittura, Scultura e Architettura-ից (Վենետիկի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ակադեմիա) դառնալով Accademia Reale di Belle Arti (Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա) և տեղափոխվել է պալադիան ճարտարապետական համալիր հանդիսացող Վենետիկի ակադեմիայի պատկերասրահի շենք, որտեղ էլ ներկայումս տեղակայված է պատկերասրահը։ Ակադեմիայի հավաքածուն հանրության համար հասանելի է եղել 1817 թվականի օգոստոսի 10-ից։
Ակադեմիայի պատկերասրահը Վենետիկի գեղարվեստի ակադեմիայից անկախացել է 1879 թվականին։ Այն գտնվում է Իտալիայի մշակույթի նախարարության ենթակայության ներքո։


== Շենք ==
Նապոլեոնյան ղեկավարությունը Վենետիկում լուծարել է բազմաթիվ հաստատություններ, այդ թվում որոշ եկեղեցիներ, վանքեր ու դպրոցներ։ Ակադեմիան հանգրվանել է Scuola della Carità, Convento dei Canonici Lateranensi և Santa Maria della Carità շենքում։ Scuola della Carità Scuole Grandi-ի վեց կառույցներից ամենահինն էր, թվագրվում է 1343 թվական, թեև դպրոցը (Scuole Grandi of Venice) կազմավորվել է 1260 թվականին։ Convento dei Canonici Lateranensi կառույցը նախագծել է Անդրեա Պալլադիոն 1561 թվականին, թեև ավարտին չի հասցրել։ 1441 թվականին Santa Maria della Carità-ի ճակատային հատվածն ավարտել է Բարտոլոմեո Բոն։


== Հավաքածու ==
Ակադեմիայի պատկերասրահն ունի Վենետիկի գեղանկարչության մինչև 18-րդ դարի գլուխգործոցներ, որոնք ներկայացված են ժամանակագրական և թեմատիկ դրսևորումներով։
Ներկայացված արվեստագետներից են՝


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Մհեր Արշակյան

Մհեր Արշակյան (օգոստոսի 30, 1972, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ հրապարակախոս, բանաստեղծ, արձակագիր։
Մանկության և պատանեկության տարիներն անցկացրել է Գավառում և Մեղրիում։ Ավարտել է ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետը (1995): 1997 թվականին հրատարակել է առաջին գիրքը՝ «Սիրող մարդը» վերնագրով։ Հետագա տարիներին տպագրել է բանաստեղծությունների և պատմվածքների «ինքնահրատ» մի քանի բրոշյուր։ 2002 և 2007 թվականներին հրատարակել է «Օրագրերը»։
Աշխատել է հայաստանյան մի շարք լրատվամիջոցներում։ 1995-1998 թվականներին եղել է ՀՀՇ-ի տեղեկատվական կենտրոնի թղթակից։ 1998-1999 թվականներին Հայոց համազգային շարժման (ՀՀՇ) տպագիր օրգանի՝ «Հայք» թերթի թղթակից, 1999-2005 թվականներին՝ «Ա1+» հեռուստաընկերության «Այբ-Ֆե» լրատվական գործակալության թղթակից, 2002-2005 թվականներին՝ «Այբ-Ֆե» թերթի թղթակից, 2006 թվականից` Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերության «Հայլուր» լրատվական ծրագրի թղթակից։


== Մատենագիտություն ==
Սիրող մարդը (վիպակ), Ե., Ապոլոն, 1997, 63 էջ։
Անճառ (բանաստեղծություններ), Ե., Լուսակն, 2007, 60 էջ։
Պատմվածքներ, Ե., ՀԳՄ հրատ., 2008, 100 էջ։
Յանուսի օրագրերը (մտորումներ), Ե., Անտարես, 2015, 200 էջ։


== Մրցանակներ ==
2003-«Ռուսկայա գազետայի» հատուկ մրցանակ (Ռուսաստան)


== Ծանոթագրություններ ==
Կարս (Կանադա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարս (այլ կիրառումներ)Կարս (անգլ.՝ Kars), գյուղ Ռիդո գետի վրա, Կանադայի Օնտարիո նահանգի Օտտավա քաղաքի գյուղական հատվածում։ Մինչև 2000 թվականին քաղաքին միանալը, ընդգրկված է եղել Ռիդո ավանի (թաուշիփ) կազմում։


== Պատմություն ==
Ի սկզբանե Կարսն անվանվել է Վելիգտոն գյուղ։ 1857 թվականին այն Էդուարդ արքայազնի համայնքի մեկ այլ Վելինգտոն համայնքից տարբերակելու համար, քանի որ մի բնակավայրի համար նախատեսված փոստը գնում էր մյուսին, գյուղը վերանվանվել է Կարս` ի հիշատակ Կանադայում ծնված գեներալ Ուիլյամ Ֆենվիք Ուիլյամսի հիշատակին, որը հանձն էր առել Կարս քաղաքի պաշարումը Ղրիմի պատերազմի ժամանակ։
1866 թվականին Կարսը Հյուսիսային Գոուեր ավանի փոստային բնակավայր էր, որն ուներ 200 բնակիչ և գտնվում էր Օտտավայից և Պրեսկոտ երկաթուղու գծից մեկ մղոն հեռավորության վրա։ Գյուղն ուներ չորս հանրախանութ, մեկ շոգեմեքենայի գործարան, որը 1852 թվականին հիմնադրվել է Ա. Ջ. Էսթմենի կողմից և տարեկան ստանում էր 3 միլիոն ֆուտ աղացած փայտանյութ, գարեջրատուն, որի սեփականատերն էր Ա. Ջ. Էսթմենի ընկերությունը. այն շաբաթական արտադրում էր քառասուն բարել գարեջուր, ուներ նաև դաբաղանոց, երկու վագոն-խանութ, տակառագործարան, դպրոց, հյուրանոց, երկու եկեղեցի՝ Անգլիայի եկեղեցի, որը կառուցվել էր Ջոն Էսթմանի կողմից և ներկայացվել եկեղեցական հասարակությանը և Վեսլեյան մեթոդիստական եկեղեցի։
Ռիդո գետը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկի մաս կազմող Ռիդո ջրանցքի մաս է կազմում։ Կարսը գտնվում է գետի երկայնքի ամենաերկար անխափան հատվածում։ Որպես փոքր համայնք՝ բնակիչների մեծամասնությունն աշխատում է Օտտավայում, սակայն գյուղում կա ավտոմոբիլային ավտոտնակ և հանրախանութ/փոստ։
Մինչև 2011 թվականը գյուղն ունեցել է երկու դպրոց։ Սակայն այդ նույն տարում որոշում է կայացվել քանդել Կարսի հանրային դպրոցը և ընդլայնել, օգտվելով Ռիդո հովտի միջնակարգ դպրոցից։ Ընդլայնված դպրոցը վերանվանվել է Ռիդո Կարսի հանրային դպրոց և գտնվում է մոտ 12 հեկտար հողատարածքի վրա և նրա մոտակայքում գտնվող ֆուտբոլի դաշտերը համարվում են Օտտավայի ամենալավ պահպանվող դաշտերը։
Կարսում այլևս չեն կազմակերպվում ամառային տոնավաճառներ, սակայն շների շոուն շարունակում է գործել նախկին ցուցահանդեսների տեղում։
Կարս/Ռիդո հովտի օդանավակայանը գտնվում է գյուղի հարավային մասում և համարվում է Ռիդո հովտի օդային դպրոցի գործողությունների հենքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Google Earth view of Kars, Ontario
Kars Community Recreation Association
Շտուտգարտի ֆոնդային բորսա

Շտուտգարտի ֆոնդային բորսա (գերմ.՝ Börse Stuttgart), Գերմանիայի՝ չափերով երկրորդ ֆոնդային բորսան՝ Ֆրանկֆուրտի ֆոնդային բորսայից հետո։ Տեղակայված է Շտուտգարտում։


== Պատմություն ==
Շտուտգարտի ֆոնդային բորսային պատմությունը սկիզբ է առել 1860 թ. փետրվարի 4-ին «Մասնաճյուղային առևտրային միության» ձևավորումի հետո, որը միավորեց տեքստիլի վաճառքով զբաղվող մարդկանց գործնական հետաքրքրությունները։ 1861 թ. փետրվարի 11-ին ստեղծվեց Շտուտգարտի առևտրային միությունը», որը դարձավ արժեթղթերի առևտրով զբաղվող ֆոնդային բորսայի նախորդը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հիպերկոմպլեքս թվեր

Հիպերկոմպլեքս թվեր, կոմպլեքս թվերի ընդհանրացում։ Իմաստն այն է, որ հիպերկոմպլեքս թվերի նկատմամբ սովորական թվաբանական գործողությունները միաժամանակ արտահայտեն նաև որոշ երկրաչափական ձևափոխություններ բազմաչափ տարածությունում (ինչպես կոմպլեքս թվերը հարթության մեջ) կամ քանակապես նկարագրեն ինչ-որ ֆիզիկական օրենքներ։ Հիպերկոմպլեքս թվեր կառուցելու փորձերից պարզվեց, որ հնարավոր չէ երեք և ավելի չափանի տարածությունում կառուցել թվերի այնպիսի համակարգ, որտեղ հանրահաշվական գործողությունները պահպանեն իրական կամ կոմպլեքս թվերի գումարման և բազմապատկման բոլոր հատկությունները։ 19-րդ դարի վերջին հիպերկոմպլեքս թվերի տեսությունը կրկին ընդհանրացվեց՝ անվանվելով կամայական դաշտի վրա վերջավոր չափանի հանրահաշիվների տեսություն։ Հիպերկոմպլեքս թվերի տեսության արդի ընդհանրացումներից կարելի է առանձնացնել արթինյան, նյոթերյան տեսությունները։ Կամայական բազմության տարրը կոչվում է հիպերկոմպլեքս թիվ միմիայն այն դեպքում, եթե այդ տարրը իրական գործակիցներով բազմանդամի արմատ է։ Սահմանմանը բավարարող տարրերը կարեփ է ներկայացնել վերջավոր չափանի քառակուսի մատրիցներով, (
  
    
      
        α
        +
        β
        i
      
    
    {\displaystyle \alpha +\beta i}
  ) կոմպլեքս թիվը ներկայացվում (
  
    
      
        −
        β
        α
      
    
    {\displaystyle -\beta \alpha }
  ) մատրիցով, իսկ վերջավոր չափանի կամայական մատրից իր նվազագույն բազմանդամի արմատն է և բավարարում է սահմանմանը։ Այսպիսով, բոլոր հիպերկոմպլեքս թվերի բազմությունն ունի կոնտինուում հզորություն և համընկնում է իրական թվերի դաշտի վրա բոլոր վերջավոր չափանի քառակուսի մատրիցների բազմության հետ։ Հիպերկոմպլեքս թվերի կարևոր համակարգ են կազմում քվատերնիոնները։
Խմելևոե (այլ կիրառումներ)

Խմելևոե, կարող է վերաբերել՝

Խմելևոե - ավան, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բերդիչևի շրջանում
Խմելևոե - ավան, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Իլինեցկոեի շրջանում
Խմելևոե - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Մալովիսկայի շրջանում
(9566) Ռիխլովա

(9566) Ռիխլովա (անգլ.՝ Rykhlova), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,360667 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7741 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9473 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1324,8 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,271739 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,54° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9566) Ռիխլովա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ախալուբանի (Մծխեթի շրջան)

Ախալուբանի (վրաց.՝ ახალუბანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Մցխեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 560 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մցխեթից հեռու է 11 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 435 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուտա (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳուտաԳուտա (ռուս.՝ Гута), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սեն Ռեմի (Կալվադոսի գավառ)

Սեն Ռեմի (ֆր.՝ Saint-Rémy), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1087 մարդ, բնակչության խտությունը` 144.55 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.52 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 29 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 673 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 500-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 173։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,3 %։ 500 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 423 անձ (234 տղամարդ և 189 կին)։ Գործազուրկ են եղել 77 անձ (30 տղամարդ և 47 կին)։ 173 անաշխատունակներից 44-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 81-ը` թոշակառուներ, իսկ 48-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Հյուսիսային Մակեդոնիայի Սահմանադրություն

Հյուսիսային Մակեդոնիայի Սահմանադրություն (մակեդոներեն՝ Устав на Република Македонија), Մակեդոնիայի Հանրապետության մայր օրենքների ժողովածուն, որը հանդիսանում է պետության իրավական համակարգի հիմքը։ Սահմանադրությունը Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության հիմնական և գլխավոր օրենքն է, որին պետք է համապատասխանեն մյուս բոլոր իրավական ակտերը։ Այն նաև արժեքաբանական-գաղափարական փաստաթուղթ է, որը սահմանում է հասարակության կազմակերպման հիմնարար սկզբունքները, որոնց գործնական կիրառմանը և ամրապնդմանը պետք է ձգտի պետությունը։
Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության Սահմանադրությունն ընդունվել է երկրի խորհրդարանի կողմից՝ 1991 թվականի նոյեմբերի 17-ին։ 2001 թվականին կատարվել են կարևորագույն սահմանադրական փոփոխություններ, որոնք ընդլայնել են ալբանացիների իրավունքները Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության տարածքում։


== Քաղաքական տարրեր ==
Սահմանադրությունը Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության բարձրագույն օրենսդրական հիմքն է։ Որպես իրավական ակտ, այն կարգավորում է պետություն-քաղաքացի փոխհարաբերությունները՝ կարևորելով բոլոր քաղաքացիների իրավունքների հավասարությունը։ Սահմանադրության 1-ին հոդվածը մատնանշում է Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության տիպաբանական առանձնահատկությունները․

Այլ հոդվածներն օրինակ սահմանում են, որ Սկոպյեն երկրի մայրաքաղաքն է, իսկ կյուրեղյան այբուբենը՝ սլավոնական մակեդոներեն լեզվի պաշտոնական գիրը (հոդված 7)։ Սահմանադրության մյուս գլուխները վերաբերվում են քաղաքացիների ազատություններին և իրավունքներին, իշխանությանը և դատական համակարգի առանձնահատկություններին։
Ընդհանուր առմամբ՝ Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության սահմանադրությունը կազմված է 135 հոդվածներից։ Փոփոխության է ենթարկվել 32 անգամ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մակեդոնիայի Հանրապետության սահմանադրություն
Վիլկլա

Վիլկլա (էստ․՝ Vilkla), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Ռիդալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 73 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Աբդարասի

Աբդարասի, գյուղ Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում, Հագար գետի միջին հոսանքի աջ ափին։
Գտնվում է լեռնային, անտառապատ վայրում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լոմենկա (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)

Լոմենկա (ռուս.՝ Ломенка), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արցախաշեն

Արցախաշեն (նախկինում՝ Դաշբուլաղ), գյուղ Արցախի Ասկերանի շրջանում։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Գյուղը գտնվում է Ասկերանից 12 կմ, իսկ Ստեփանակերտից` 20 կմ հեռավորության վրա։ Գյուղի դիրքը նախալեռնային է, բարձրությունը ծովի մակերևույթից 800 մ է, կլիմայական պայմանները նպաստավոր են։


== Պատմական տեղեկություններ ==
Մինչև թուրք սելջուկների հարձակումները գյուղը կոչվել է Քարաղբյուր։ Հետագայում կոչվել է Դաշբուլաղ, իսկ 1988 թվականից կոչվում է Արցախաշեն։ Այս պատմական գյուղում եղել է Խրիմյան Հայրիկը (1898 թվականի օգոստոսի 25-26-ին)։
Գյուղի պատմական կառույցներից նշանավոր են 368-371 թվականներին կառուցված եկեղեցին և Ֆրանգյուլի վանքը։ Վերջինս կառուցվել է Մելիք Ֆրանգյուլի` այս գյուղ այցելելու պատվին։
1920 թվականին գյուղում կար 450 տուն, 1600 բնակիչ, 1987 թվականին` 208 տուն, 703 բնակիչ։ Գյուղը միշտ հայկական է եղել։ Էլեկտրաֆիկացվել է 1961 թ.։


== Մասնակցություն Հայրենական մեծ պատերազմին ==
Հայրենական մեծ պատերազմին մասնակցել է 400 մարդ, զոհվել է 126-ը, որոնց հիշատակին կառուցված է հուշարձան։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնի Վոստոկ (գյուղ, Աուրգազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրասնի ՎոստոկԿրասնի Վոստոկ (ռուս.՝ Красный Восток, բաշկիրերեն՝ Красный Восток), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 38 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հովհաննես Ուստա

Հովհաննես Ուստա, (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ են), XVII դարի հայ ճարտարապետ։ 1644-1666 թթ-ին ճարտարապետ Դավիթ Ուստայի հետ հիմնովին վերանորոգել է Սյունիքի Երնջակ գավառի Ապրակունիս գյուղի մոտ գտնվող Երնջակի Սուրբ Կարապետ վանքի եկեղեցին, գավիթն ու սրահը։ Եկեղեցին շինված է քառամույթ գմբեթավոր բազիլիկի հորինվածքով, սրբատաշ քարից (գմբեթը՝ աղյուսից)։ Այն ուշ միջնադարի հայ ճարտարապետության լավագույն հուշարձաններից է։
Կակաչների դաշտ (նկար, Մոնե)

«Կակաչների դաշտ» (ֆր.՝ Champ de coquelicots), ֆրանսիացի գեղանկարիչ, ֆրանսիական իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրներից և ամենակարկառուն ներկայացուցիչներից Կլոդ Մոնեի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1890 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 60,5 × 92 սմ։  
Այսօր «Կակաչների դաշտ» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Էրմիտաժում (Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստանի Դաշնություն)։


== Պատմություն ==
«Կակաչների դաշտ» ստեղծագործությունը հեղինակը նկարել է Ժիվերնիում՝ մոտավորապես 1890 թվականին. Մոնեն այդտեղ էր ապրում սկսած 1883 թվականից։ 
Նկարը սկզբից գտնվել է Տրետյակովյան պատկերասրահում, որից հետո՝ 1925 թվականին փոխանցվել է Մոսկվայի Նոր Արևմտյան արվեստի թանգարանին, իսկ 1948 թվականից ցայսօր ցուցադրվում է Էրմիտաժում։ 


== Նկարագիր ==
Կտավում պատկերված է կակաչի դաշտ, որը գտնվում է Ժիվերնիում. Հեղինակը դաշտը պատկերել է քամու ժամանակ։ Կտավում Մոնեն ուշադրություն չի դարձրել դետալիզացիային։ Հորիզոնին երևում են ծառեր։ Կտավի ներքևի աջ անկյունում հեղինակի ստորագրությունն է։


== Տես նաև ==
Կակաչներ (նկար)
Ժիվերնիի մարգագետինները


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նկարը թանգարանի պաշտոնական կայքէջում
Ալիմ Ղասիմով

Ալիմ Ղասիմով, ամբողջական անուն՝  Ալիմ Համզա օղլի Ղասիմով (ադրբ.՝ Alim Həmzə oğlu Qasımov, (օգոստոսի 14, 1957(1957-08-14), Նաբուր, Gobustan District, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստ (1991):


== Կենսագրություն ==
Ալիմ Ղասիմովը ծնվել է 1957 թվականի օգոստոսի 14-ին Շամախու շրջանում ։  Կրթություն է ստացել Ասեֆ Զեյնալլու անվան երաժշտական դպրոցում 1978-1982 թվականներին։ Իսկ հետո 1983-1989 թվականներին Ադրբեջանի Պետական Մշակույթի և Արվեստի ինստիտուտում սովորել է մուղամ։


== Ստեղծագործություն ==
Երգչի առաջին կատարումը տեղի ունեցավ 1979 թվականին ադրբեջանական հեռուստատեսությամբ։
1980 թվականին նա Մոսկվայում անցկացված XXII ամառային օլիմպիական խաղերի մասնակից էր։
1982 թվականին Առաջին հանրապետական մուղամ մրցույթի հաղթող էր։
Նա միացել է Երաժշտության միջազգային սիմպոզիումին, որը տեղի է ունեցել Սամարղանդում 1983 թվականին։
1989 թվականին Ալիմ Կասըմովը ճամփորդել է համերգներով ու հյուրախաղերով՝ Մոսկվա, Փարիզ, Քյոլն, Ստրասբուրգ, Բեռլին, Ժնև, Ամստերդամ և մասնակցել է փառատոներին։
2009 թվականին Ալիմ Գասիմովը ԱՄՆ-ի Ջորջթաուն կողմից անցկացված մրցույթում 4 ադրբեջանցիներից մեկն էր միջև աշխարհի 500 ամենաազդեցիկ մուսուլմանների։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
1988 -  Միջազգային երաժշտական փառատոնը- 1-ին մրցանակ, Սամարղանդ
1988 -  Ադրբեջանական ԽՍՀ-ի վաստակավոր արտիստ
1989 -  Երաժշտական մեդալ, Բոն
1991 -  Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստ
1993 -  Երաժշտական մեդալ, Փարիզ
1994 -  Երաժշտական մեդալ, Հյուստոն
1997 -  «Հումայ» միցանակը
1999 -  ՅՈՒՆԵՍԿՕ Միջազգային երաժշտական մրցանակը
1999 -  Երաժշտական մեդալ
2000 -  «Ֆոնոկրաֆական քննադատների դիպլոմը»
2001 -  «Արևելյան երաժշտություն» Միջազգային Երաժշտական Փառատոն, Սամարղանդ
2008 -  Օրդեն «Փառք»
2014 -  «Ոսկյա Չինարը» Միջազգային մրցանակ
2017 -  Պատվի օրդեն


== Ծանոթագրություններ ==
Ակ Օրդա

Ակ Օրդա (ղազ.՝ Ақорда), Ղազախստանի Հանրապետության Նախագահի նստավայր։ Գտնվում է Ղազախստանի մայրաքաղաք Աստանայում, Իշիմ գետի ձախ ափին, Բայթերեք հուշարձանից երեք հարյուր մետր հեռավորության վրա։ Շինության ընդհանուր մակերեսը կազմում է 36 720 մ2։ Նախագահական նստավայրի պաշտոնական ներկայացումը տեղի է ունեցել 2004 թվականի դեկտեմբերի 24-ին։ Նստավայրի մոտ են գտնվում երկրի խորհրդարանը, կառավարություն, գերագույն դատարանը, նախարարությունների տունը։ Ակ Օրդա նստավայրը պատկերված է 10 000 տենգեանոց թղթադրամի վրա։
Ղազախստանի նախագահի նստավայրի կառուցումը Աստանայի նոր վարչական կենտրոնի տարածքում սկսվել է 2001 թվականի սեպտեմբերին։ Շենքը կառուցված է միաքար բետոնից։ Կառույցի բարձրությունը սրաձողով կազմում է 80 մ։ Ճակատի երեսպատվածքը կատարված է 20-40 սմ հաստուտթյամբ իտալական մարմարից։ Շենքը կազմված է հինգ վերերկրյա հարկերից (առաջին հարկի բարձրություն կազմում է 10 մ, մյուսների՝ 5 մ) և երկու ստորերկրյա։
Ստորերկրյա հարկերում են գտնվում տեխնիկական ծառայությունները, խոհանոցը և ճաշարանը և գարաժը։


== Արտաքին հղումներ ==
«Նախագահի նստավայրը»։ ՂՀ Նախագահի պաշտոնական կայք։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-01-08-ին։ Վերցված է 2014-12-18 
«Տեսաշրջագայություն Ակ Օրդայով» (ռուսերեն)։ ՂՀ Նախագահի պաշտոնական կայք։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-11-20-ին։ Վերցված է 2014-12-18
Շևչենկո (գյուղ, Բրատսկոեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇևչենկոՇևչենկո (ուկրաիներեն՝ Шевченко), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բրատսկոեի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բոժեդարովկա։
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկո գյուղում բնակվում էր 402 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,633 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լանովցի

Լանովցի (ուկրաիներեն՝ Ланівці), քաղաք Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզի Լանովցիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1444 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լանովցի քաղաքում բնակվում էր 8 547 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14,74 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 579,85 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ակրիաս (գետակ)

Ակրիաս, գետակ Ճորոխի ավազանում, նրա ստորին հոսանքի շրջանում, Թուրքիայի և Աջարիայի սահմանային տարածքում, գետակի հարավ ափին է գտնվում համանուն գյուղը։


== Ծանոթագրություններ ==
Աջերոմ

Աջերոմ (ռուս.՝ Аджером, կոմի՝ Адзорöм), գյուղ Ռուսաստանի Կոմիի հանրապետության Կորտկերոսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2000 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1005 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ջոն Բոն Ջովի

Ջոն Ֆրենսիս Բոնջովի-կրտսեր (անգլ.՝  John Francis Bongiovi, Jr.), ավելի շատ հայտնի ինչպես Ջոն Բոն Ջովի (անգլ.՝  Jon Bon Jovi, մարտի 2, 1962(1962-03-02), Perth Amboy, Միդլսեքս շրջան, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ),  ամերիկացի երաժիշտ, պոետ - երգիչ և դերասան, ամենաշատը հայտնի ինչպես վոկալիստ և ամերիկական հայտնի ռոք-խմբի՝ Bon Jovi-ի հիմնադիր։


== Կենսագրություն ==
Ջոն Ֆրենսիս Բոնջովի-կրտսերը ծնվել է 1962 թվականի մարտի 2-ին ԱՄՆ-ի Նյու Ջերսի քաղաքում։ Նա վարսահարդար Ջոն Ֆրենսիս Բոնջովի-ավագի և դիզայներ Քերոլ Բոնջովիի տղան է։ Հայրը ունի սիցիլիական և սլովական արմատներ, իսկ մայրը՝ գերմանական և ռուսական արմատներ։ Բոնջովին ունի երկու կրտսեր եղբայր՝ Էնտոնին և Մետյուն։


=== Երիտասարդություն ===
Դեռ վաղ տարիներից զբաղվել է երաժշտությամբ․ նվագել է կիթառ, ներկայացել է որպես տեղական երաժշտական խմբերի անդամ, երգեր է գրել 13 տարեկանից։ 1983 թվականին նա ստեղծեց մի խումբ, որի կազմ մտան իր ընկեր Դևիդ Ռաշբաումը, կիթառիստ Դեյվ Սաբոն, բասիստ Ալեք Ջո Սաչը և հարվածային գործիքների վարպետ Տիկո Տոռեսը։ Խմբի անվանումը եղավ  Bon Jovi:
1984 թվականին Bon Jovi-ն թողարկեց իր առաջին ալբոմը, իսկ «Runaway» երգը հայտնվեց Թոփ 40-րդ հորիզոնականում։ Հենց հաջորդ տարի ձայնագրվեց «7800° Fahrenheit» ալբոմը։ Խմբի նոր հաջողությունը դարձավ «Slippery When Wet» ալբոմը՝ թողակված 1986 թվականին, որը վաճառվեց ամբողջ աշխարհում մոտ 28 միլիոն օրինակով՝ աստղային բարձրության հասցնելով Ջոն Բոն Ջովիին։ Նրա երկու «You Give Love A Bad Name» և «Livin' On A Prayer» երգերը զբաղեցնում էին հիթ շքերթների առաջին հորիզոնականները, իսկ «Wanted Dead or Alive» երգը հայտնվեց թոփ տասնյակում։ 1988 թվականին թողարկվեց նրանց հերթական ալբոմը, որը հաջողություն բերեց խմբին, որի շնորհիվ նրանք հանդես եկան հյուրախաղերով։


== Սկավառակագրություն ==
1990: Blaze Of Glory / Young Guns II
1997: Destination Anywhere
2001: The Power Station Years: The Unreleased Recordings (1997) / More Power Station Years (1998)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջոն Բոն Ջովիի Soul Foundation-ի պաշտոնական կայքը (անգլ.)
Ջոն Բոն Ջովի Ֆեյսբուքում
Ջոն Բոն Ջովի Թվիթթերում
Կուվանա

Կուվանա (ճապ.՝ 桑名市 Կուվանա-սի), Ճապոնիայի Միե պրեֆեկտուրայում գտնվող քաղաք։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 136,61 կմ², բնակչությունը՝ 140 793 մարդ (2014 թվականի հունիսի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 1030,62 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Միե պրեֆեկտուրայում։ Այս քաղաքի հետ սահմանակցում են Յոկաիտի, Ինաբե, Այսայ, Յատոմի, Կայձու քաղաքները և Կիսոսակի, Տոին, Ասահի, Տագա, Կավագոե ավանները։


== Բնակչություն ==
Կուվանա քաղաքի բնակչությունը կազմում է 140 793 մարդ (2014 թվականի հունիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 1030,62 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.


== Տնտեսություն ==
Քաղաքում տեղակայված են Fujitsu-ի մի շարք գործարաններ, Hitachi Metals-ի արդյունաբերական սարքավորումների և գիտահետզոտական կենտրոնը, HME-ի էլեկտրատեխնիկական գործարանը, ձկնորսության կենտրոնը, Nagashima Spa Land զվարճանքի և առևտրի կենտրոնը, AEON Kuwana և APiTA առևտրի կենտրոնները, Mitsui Fudosan ընկերության Jazz Dream Nagashima կենտրոնը, Kuwana Shinkin Bank ընկերության շտաբ-բնակարանը։ Կուվանան հանդիսանում է Նագոյա և Յոկաիտի քաղաքների արվարձանը։ Օյամադա բավականին մեծ բնակելի շրջանը տեղակայված է Կուվանայի կենտրոնից դեպի արևմուտք։

		
		
		


== Սիմվոլիկա ==
Կուվանա քաղաքը խորհրդանշող ծառ է համարվում Benthamidia florida-ն, ծաղիկ՝ Iris ensata-ն։


== Մշակույթ ==
Կուվանայում տեղի է ունենում ամենամյա «Լույսի ձմեռային փառատոն» միջոցառումը, որին ներկա գտնվելու համար աշխարհի տարբեր ծայրերից ժամանում են հազարավոր զբոսաշրջիկներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ճապոնական Կուվանա քաղաքի պաշտոնական վեբկայք(ճապոներեն)
Դիտավանի ջուր (գետ)

Դիտավանի ջուր, գետ Հայաստանի Տավուշի մարզում։ Սկիզբ է առնում Վարագի լեռների արևմտյան լանջերից և Դիտավան գյուղից 1 կմ հյուսիս-արևմուտք աջից միախառնվում Աղստև գետին։ Երկարությունը՝ 10 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պավանա (Գաբրիել Ֆորե)

Փավանա ֆա-դիեզ մինորի մեջ, ֆրանսիացի կոմպոզիտոր Գաբրիել Ֆորեի ստեղծագործությունն է՝ գրված 1887 թվականին։ Բնօրինակը դաշնամուրային պիես էր, սակայն առավել հայտնի է Ֆորեի տարբերակը՝ նվագախմբի և երգչախմբի համար։ Ռիթմը դանդաղ է, ինչպես իսպանական արքունիքի համանուն պարերը, որոնց երաժշտությունը հորդում է հարմոնիկ ու մելոդիկ բարձրակետերից։ Պիեսը նախատեսված է փոքր նվագախմբի համար՝ բաղկացած լարային նվագարաններից և երկուական ֆլեյտայից, հոբոյից, կլարնետից, ֆագոտից և գալարափողից։


== Ստեղծման պատմություն ==
Փավանի բնօրինակը գրվել է 1880-ականների վերջին՝ դաշնամուրի և երգչախմբի համար։ Կոմպոզիտորն այն նկարագրել է հետևյալ կերպ. «նրբագեղ, բայց ոչ նշանակալից»։ Ֆորեն նախատեսում էր, որ այն կհնչի ավելի վաղ, քան պատրաստ կլիներ նվագախմբային կատարման համար։ Դիրիժոր Ադրիան Բուլտը, լսելով, թե ինչպես է Ֆորեն կատարում դաշնամուրային տարբերակը, նշել է, որ նա նվագում էր ոչ ավելի դանդաղ, քան մեկ րոպեում 100 նոտա։ Փավանի դանդաղ տեմպը և թախծոտ մեղեդին ընդգծում էր այն փաստը, որ սա գերմանական ռոմանտիզմի ստեղծագործություն չէ, իսկ ավելի ուշ ավելացված խոսքերը կարծես լինեին հստակորեն առկայծող լույսի շողեր՝ պարողների միջև։
1887 թվականին Ֆորեն գրեց ստեղծագործության նվագախմբային տարբերակը։ Կոմպոզիտորը նախատեսում էր, որ այն պետք է լիներ ստեղծագործություն ոչ մեծ նվագախմբի համար՝ կատարվելու համար ամառային գիշերներն անցկացվող համերգաշարի ընթացքում։ Ավելի ուշ Ֆորեն որոշեց ստեղծագործությունը նվիրել իր հովանավորին՝ կոմսուհի Էլիզաբեթ Գրեֆյուլին, ում առաջարկով գրեց հատված երգչախմբի համար, որ պետք է նրբորեն ձայնակցեր նվագախմբին։ Փավանի նվագախմբային տարբերակն առաջին անգամ հնչել է 1888 թվականի նոյեմբերի 25-ին Փարիզի Լամուրյո նվագախմբի կատարմամբ՝ Շարլ Լամուրյոյի ղեկավարմամբ։ Երեք օր անց հանդիսատեսին ներկայացվեց նաև ստեղծագործության երգչախմբային տարբերակը։ 1891 թվականին կոմսուհին վերջապես աջակցեց Ֆորեին՝ նրան հնարավորություն տալով Բուլոնյան անտառում անցկացվող ընկերական հավաքույթի ժամանակ ներկայացնել Փավանը՝ պարողների ու երգչախմբի մասնակցությամբ։
Հենց սկզբից Փավանը վայելեց մեծ ժողովրդականություն, անկախ նրանից՝ կատարվում էր երգչախմբի հետ, թե առանց նրա։


== Աղբյուրներ ==
Howat, Roy (2009). The Art of French Piano Music. New Haven and London: Yale University Press. ISBN 0-300-14547-0.
Nectoux, Jean-Michel (1991). Gabriel Fauré – A Musical Life. Roger Nichols (trans.). Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-23524-3.
Norton, Leslie (2004). Léonide Massine and the 20th Century Ballet. Jefferson NC.: McFarland & Company. ISBN 0-7864-1752-8.


== Ծանոթագրություններ ==
Պրիուրալովկա

Պրիուրալովկա (ռուս.՝ Приураловка, բաշկիրերեն՝ Приураловка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Արխանգելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 94 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)