armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ելենա Բեչկե

Ելենա Բեչկե (ռուս.՝ Бечке Елена Юрьевна, հունվարի 7, 1966(1966-01-07), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս գեղասահորդուհի, ով զուգասահքում հանդես է եկել Դենիս Պետրովի հետ և 1992 թվականին Ալբերվիլում կայացած օլիմպիադայում դարձել է արծաթե մրցանակակիր (Համատեղ թիմի դրոշի ներքո)։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1992):
1984 թվականից 1987 թվականներին Բեչկեն հանդես է եկել Վալերիյ Կորնիենկոյի հետ։ Նրանց ամենաբարձր ձեռքբերումը 1986 թվականի Եվրոպայի առաջնությունն էր, որտեղ նրանք զբաղեցրին երրորդ հորիզոնականը։
1987 թվականին Ելենա Բեչկեի պարազույգն է դառնում Դենիս Պետրովը, և նրանք սկսում են մարզվել լեգենդար Թամարա Մոսկվինայի ղեկավարությամբ։ Նրանց առաջին մեծ հաջողությունը դարձավ ոսկին՝ «Trophée Lalique» մրցաշարում։ Այնուհետև նրանք 1989 թվականի Աշխարհի առաջնությանը դառնում են բրոնզե մրցանակակիրներ, 1991 և 1992 թվականների Եվրոպայի առաջնություններին՝ արծաթե մրցանակակիրներ և 1992 թվականի օլիմպիադային՝ կրկին արծաթե մրցանակակիրներ։
Օլիմպիական խաղերից հետո նրանք հեռացան սիրողական սպորտից և անցան պրոֆեսիոնալի։ Զույգը պրոֆեսիոնալների միջև Աշխարհի առաջնությանը չորս անգամ զբաղեցրել է երկրորդ հորիզոնականը և վերջապես 1996 թվականին հաղթել է։ Բացի այդ Բեչկեն և Պետրովը շատ են շրջագայել ԱՄՆ-ում՝ «Stars on Ice» մրցաշրջան (1994 թվականից 2000 թվականներ)։
Բեչկեն և Պետրովը ամուսնացած էին 1990 թվականից մինչև 1995 թվականը։ Ամուսնալուծությունից հետո նրանք շարունակում էին հանդես գալ որպես պարազույգ, ինչպես նաև միասին շարունակում էին գեղասահորդներ մարզել Վիրջինիայում։
1999-2000 թթ. մրցաշրջանի ավարտից հետո Ելենան վերջնականապես դուրս եկավ սպորտից, երկրորդ անգամ ամուսնացավ։ 2002 թվականին որդի է ունեցել։ 2005 թվականի դրությամբ աշխատում էր որպես մարզիչ Հյուսիսային Կարոլինայում։


=== Սպորտային ձեռքբերումներ ===
Դ. Պետրովի հետՎ. Կորնիենկոյի հետ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль пары Бечке/Петров на ресурсе pairsonice.net (անգլ.)
Профиль пары Бечке/Корниенко на ресурсе pairsonice.net (անգլ.)
Կիտա (հատուկ քաղաք)

Կոտո (江東区), Տոկիոյի հատուկ շրջաններից մեկը։ Գտնվում է Տոկիոյի արևելքում։ Զբաղեցնում է 39,48 կմ² մակերես տարածք։ 2008 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 442 27 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 11 070 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==
Ագրյան

Ագրյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կոստա Մազնագա

Կոստա Մազնագա(իտալերեն՝ Costa Masnaga), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4385 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Խտությունը կազմում է 877 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 5 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 23845, հեռախոսային կոդ՝ 031։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք 


== Ծանոթագրություններ ==
Թոթիաուրնի

Թոթիաուրնի (վրաց.՝ თოთიაურნი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 940 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 61 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 16 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիկո Էկուենսե

Վիկո Էկուենսե (իտալերեն՝ Vico Equense), քաղաք Իտալիայի Կամպանիա մարզի Նեապոլ գավառում։ Սահմանակից է Կաստելլամարե դի Ստաբիա, Մետա, Պիանո դի Սոռենտո, Պիմոնտե, Պոզիտանո համայնքներին։
Բնակչության թվաքանակը 2004 թվականի տվյալներով եղել է 20 048, 2014 թվականի տվյալներով՝ 21.019։ Բնակչության խտությունը կազմում է 691 մարդ/կմ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 29 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 80069, հեռախոսային կոդ՝ 081։
Բնակավայրի սուրբ հովանավորներն են Կիր և Հովհան Ալեքսանդրիացիները։ Քաղաքի տոնը նշվում է հունվարի 31-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Համայնքապետարանի պաշտոնական կայքէջը Archived 2018-08-14 at the Wayback Machine. (իտալերեն)
Չերնոբաևկա (գյուղ, Իզյումի շրջան)

Չերնոբաևկա (ուկրաիներեն՝ Чорнобаївка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերնոբաևկա գյուղում բնակվում էր 61 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,554 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 110,11 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շատվան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շատվան (այլ կիրառումներ)Շատվան (նախկին անվանումները` Նարիմանլու, Հուսեյնղուլի Աղալու),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Վարդենիսի տարածաշրջանում, Վարդենիս քաղաքից մոտ 4 կմ արևելք, Վարդենիս-Սոթք ճանապարհի աջ կողմում։ Գտնվում է ծովի մակերևույթից 2004 մ բարձրության վրա։
Նախկինում Հուսեյնղուլի Աղալու անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառում։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Նոր Բայազետի գավառի, 1930 թվականից` Վարդենիսի շրջանի։ Վերանվանվել է Շատվան 1991 թ. ապրիլի 3-ին։ 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի մեջ։ 


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Շատվանի մշտական բնակչությունը կազմել է 612, առկա բնակչությունը` 562 մարդ։ Մինչև 1989 թ. գյուղը հիմնականում բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով։
Շատվանի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շատվան բնակավայրը «GEOnet Names Server» կայքում։
Brady Kiesling, Rediscovering Armenia, p. 48, available online at the website of the Internet Archive:
Ֆորխհայմ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ֆորխհայմ (այլ կիրառումներ)Ֆորխհայմ (գերմ.՝ Forchheim), քաղաք Գերմանիայում, շրջանային կենտրոն, որը գտնվում է Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Մտնում է Ֆորխհայմ շրջանի տարածի մեջ։
Բնակչությունը 30396 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ)։ Տարածքը 44,46 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 74 126։


== Պատմություն ==

Մերովինգովների և Կարոլինգովների ժամանակաշրջանում այստեղ եղել է թագավորական պալատ։
Քաղաքի մասին առաջին հիշատակումները վերաբերում են 805 թվականին, երբ այն հիշատակվել է որպես կարևոր առևտրական կենտրոն՝ առևտրական ուղու վրա։ Այստեղ 856, 858, 872 և 874 թվականներին ապրել է Լյուդովիկ 2-րդ Գերմանացին, իսկ 878 և 880 թվերին՝ Լյուդովիկ III Կրտսերը։
887 թվականին այստեղ արքա է ընտրվել Առնուլֆ Կարինտացին, որն իր նստավայր է այցելել 889, 892 և 896 թվերին։ Այստեղ արքա է ընտրվել նաև Լյուդովիկ IV Մանուկը, որը եղել է այստեղ 900, 903, 904, 907, 908 և 910 թվականներին։

911 թվին Ֆորխհայմում ընտրվել է առաջին գերմանացի արքան՝ Կոնրադ I-ը, որն ապրել է հենց այստեղ 914 և 918 թվերին։
Օտտոն Մեծը այցելել է քաղաք 961 թվին, իսկ 976-ին՝ Օտտոն III-ը։
Հենրիխ II Սուրբ արքան միակն է, որը ընտրվել է որպես սուրբ և հենց նա էլ քաղաքը նվիրել է Բամբերգի եպիսկոպոսությանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղում ==
Պաշտոնական կայքը
Ստարոե Սինյավինո

Ստարոե Սինյավինո (ռուս.՝ Старое Синявино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 16 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(9542) Էրիան

(9542) Էրիան (անգլ.՝ Eryan), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,39925 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1218 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6767 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1357,41 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,265211 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,3° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9542) Էրիան աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(8392) 1993 OP

(8392) 1993 OP, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի հուլիսի 18-ին Էլեանորա Հելինի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,286979 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8329 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,741 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1263,26 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,284978 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 23,92° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8392) 1993 OP աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մ.թ.ա. 470


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ուսլիբաշ

Ուսլիբաշ (ռուս.՝ Услыбаш, բաշկիրերեն՝ Уҫылыбаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 413 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժիլինցի (գյուղ, Շեպետովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԺիլինցիԺիլինցի (ուկրաիներեն՝ Жилинці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Շեպետովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ժիլինցի գյուղում բնակվում էր 490 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 125 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3920 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կիևսկոե (այլ կիրառումներ)

Կիևսկոե, կարող է վերաբերել՝

Կիևսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանում
Կիևսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովայա Օդեսայի շրջանում
Կիևսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում
Շուափխո

Շուափխո (վրաց.՝ შუაფხო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթի մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1320 մետր բարձրության վրա՝ Արագվի գետի աջ ափին։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 63 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 35 մարդ, մեծամասնությունը՝ փշավներ (վրացական էթնիկ խումբ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Վայլհայմ-Շոնգաու (շրջան)

Վայլհայմ- Շոնգաու  (գերմ.՝ Landkreis Weilheim-Schongau), շրջան Գերմանիայում։ Շրջկենտրոնն է Վայլհայմ քաղաքը։ Զբաղեցնում է 966,41 կմ2։ Բնակչությունը՝ 131 034 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 136 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը՝ 09 1 90 է։ Շրջանում 34 համայնք կա։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեփան

Ստեփան, հին հունական ծագումով հայկական տարածված անուն է։ Ծագում է հունարեն "στέφανος" բառից և նշանակում է՝ պսակ կամ գլխազարդ։ Փաղաքշական ձևերն են՝ Ստյոպա, Ստյոպիկ, դիմելիս՝ Ստյոպ։


== Անունը կրողներ ==

Եկեղեցականների մոտ տարածված է Ստեփանոս ձևը։ Այդ նույն ձևը տարածված է եղել մինչև 20-րդ դարի սկիզբը։


=== Ամենայն Հայոց կաթողիկոսներ ===
Ստեփանոս Ա
Ստեփանոս Բ
Ստեփանոս Գ
Ստեփանոս Դ
Ստեփանոս Ե


== Տեղանուններ ==
Ստեփանակերտ` քաղաք Արցախում։
Ստեփանավան` քաղաք Տավուշի մարզում։Այս երկու քաղաքներն իրենց անուններն ստացել են Ստեփան Շահումյանի պատվին։


== Ծանոթագրություններ ==
Վան (Ջուղայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վան (այլ կիրառումներ)Վան (աժմ կոչվում է՝ ադրբ.՝ Milax - Միլախ), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Ջուղայի շրջանում։


== Պատմություն ==
Վան գյուղը գտնվում էր պատմական Մեծ Հայքի Սյունիք նահանգի Երնջակ գավառում՝ Արավսեակ գյուղից 4 կմ հարավ-արևմուտք։
19-րդ դարում լքված գյուղի մի մասի վրա հմնվել է ներկայիս Միլախ գյուղը։
Ստեփանոս Օրբելյանի հարկացուցակի համաձայն Վան գյուղը Տաթևի վանքին վճարել էր 12 միավոր հարկ։


== Հուշարձաններ ==
Գյուղn ուներ եկեղեցի, որի հետքերը 20-րդ դարի վերջերին դեռևս երևում էին։ Գյուղի հարավ-արևելյան կողմում գտնվող լեռան գագաթին ժամանակին եղել է բերդ, որից այժմ որևէ հատված չի պահպանվել։


== Ծանոթագրություններ ==
Չիրկա (Չիրկո Կեմի վտակ)

Չիրկա (ռուս.՝ Чирка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չիրկո Կեմ գետի աջ ափին՝ 220 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կեմ գետի ակունքն է սկսած Յուշկոզերսկի հիդրոհանգույցից մինչև Կիրվոպորոժսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020000912102000003655
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000365
Ավազանի կոդը - 02.02.00.009
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կարլես Պերես

Կարլես Պերես (իսպ.՝ Carles Pérez Sayol, փետրվարի 16, 1998(1998-02-16), Գրանոլյերս, Վալլես Օրիենտալ), Իսպանացի ֆուտբոլիստ, «Բարսելոնա» ակումբի հարձակվող։


== Ակումբային կարիերա ==
Պերես, «Էսպանյոլ» և «Բարսելոնա» ակումբների սան։ Խաղային պրակտիկա ստանալու համար Կարլեսը հանդես է եկել 2-րդ կազմում։ 2017 թվականի օգոստոսին «Վալյադոլիդի» դեմ խաղում Պերեսը նշել է իր նորամուտը Սեգունդայում։ 2019 թվականի մայիսի 19-ին «Էյբարի» դեմ խաղում նշել է նորամուտը Լա Լիգայում, երկրորդ խաղակեսում փոխարինելով Մալկոմին։ Իր առաջին մրցաշրջանում Պերեսը դարձել է Իսպանիայի Չեմպիոն։ 2019 թվականի օգոստոսի 25-ին «Բետիսի» դեմ խաղում Պերեսը խփել է իր առաջին գնդակը «Բարսելոնայի» կազմում։


== Միջազգային Կարիերա ==
2015 թվականին Պերեսը հրավեր ստացավ Իսպանիայի Մ15 հավաքականից, Եվրոպայի երիտասարդական մրցաշարին մասնակցելու համար։ Մրցաշարի ընթացքում նա մասնակցել է Ավստրիայի, Բուլղարիայի, Խորվաթիայի, Գերմանիայի և Անգլիայի դեմ խաղերում։


== Նվաճումներ ==
Թիմային
«Բարսելոնա»

Իսպանիայի Չեմպիոն 2019


== Ծանոթագրություններ ==
(4623) Օբրազցովա

(4623) Օբրազցովա (անգլ.՝ Obraztsova), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։ Անվանումը տրվել է ռուս հանրահռչակ օպերային երգչուհի Ելենա Օբրազցովայի պատվին։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,847085 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6196 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0746 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1754,68 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,205165 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,74° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4623) Օբրազցովա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մանրատամնավոր բալենի

Մանրատամնավոր բալենի, կամ մանրատամնավոր թխենի  (լատ.՝ Prunus serrulata), վարդազգիների (վարդածաղիկներ) ընտանիքի  ծառ,  պատկանում է սալորենիների (Spiraeoídeae) ենթաընտանիքին։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Ճապոնիայում, Կորեական թերակղզում և Չինաստանի մեծ մասում։
Հիմնականում աճում է խառը տիպի անտառներում, լեռների լանջերին։


== Տեսք ==
f. perpendens — երկար լացող ճյուղերով։
f. albo-plena — սպիտակ բազմապսակաթերթ ծաղիկներով։
f. roseo-plena — վարդագույն բազմապսակաթերթ ծաղիկներով։
f. lannesiana (Cerasus lannesiana) — բուրավետ սպիտակ և վարդագույն բազմապսակաթերթ ծաղիկներով։


== Բուսաբանական նկարագրություն ==
Ծառը մինչև 25 մետր բարձրություն ունի։ Սաղարթամասը ձվաձև է։ Կեղևը հարթ, գորշ դարչնավուն կամ շագանակավուն-մոխրագույն է։ Ընձյուղները դեղնավուն-մոխրագույն և  մերկ են ։
Տերևները էլիփսաձև, ձվաձև են, նրանք կարող են լինել  մինչև 13 սմ երկարությամբ և  մինչև 5 սմ լայնությամբ դեպի գագաթ ձգվածությամբ։
Ծաղիկները ցողունի վրա կարող են լինել 2-4 հատ։ Նրանք ունեն մինչև 5 սմ երկարություն։ Ծաղկապսակը սպիտակ կամ վարդագույն է՝ 2,5-3 սմ տրամաչափով։
Պտուղ — կորիզապտուղը կլոր-էլիպսաձև է, մոտ 8 մմ երկարությամբ, 5-7 մմ լայնությամբ։ Սկզբում ծիրանեգույն-սևավուն է, հետո միայն սև։ Պտուղները նախատեսված չեն ուտելու համար։ Կորիզը ձվաձև 6×4 մմ։
Ծաղկում է ապրիլ- մայիս ամիսներին։


== Մշակույթ ==

Մշակույթի մեջ է մտցվել վաղուց, որպես դեկորատիվ-ծաղկող տեսակ։ Ճապոնիայում համարվում է սակուրայի տեսակ՝ սակոտձակուրա  (ճապ. 里桜 — «գյուղական բալենի»)։ Նախկին ԽՍՀՄ-ի տարածքում աճեցվում էր Սանկտ Պետերբուրգում, Լատվիայում, Լիտվիայում և Էստոնիայում։ Կիևում, Երևանում, Լվովում, Սև ծովի  ափամերձ շրջանում լավ է ձմեռում։ Նիկիտյան բուսաբանական այգում զգայուն է երաշտի հանդեպ, պաշտպանված վայրերում առատ է ծաղկում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոմերսետ շրջան (այլ կիրառումներ)

Սոմերսետ շրջան, կարող է վերաբերել՝

Սոմերսետ շրջան - ԱՄՆ Մեն նահանգի 16 վարչական միավորներից մեկը
Սոմերսետ շրջան - ԱՄՆ Մերիլենդ նահանգի 24 վարչական միավորներից մեկը
Սոմերսետ շրջան - ԱՄՆ Նյու Ջերսի նահանգի 21 վարչական միավորներից մեկը
Սոմերսետ շրջան - ԱՄՆ Փենսիլվանիա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը
Թագուհի (անձնանուն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թագուհի (այլ կիրառումներ)Թագուհի, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն թագուհի բառից։ Այս անվանը համապատասխանում են լատիներեն Regina, հունարեն Վասիլիկ, արաբերեն Մլքե, Սուլթան, հայերեն Դշխո անձնանունները։ Սկսել է գործածվել 1-ին դարից, գործածական է նաև այժմ (2015)։ Փաղաքշական ձևերն են՝ Թագուկ, Թագուշ, Թագու, Թագուն։ Կոստանդնուպոլսում գործածական է եղել նաև Թագուհիցա ձևը։


== Գործածություններ ==
Թագուհի, քույր հայոց Սանատրուկ թագավորի, ով քրիստոնյա դարձավ Բարդուղիմեոս առաքյալի քարոզությամբ և նահատակվեց եղբոր ձեռքով։
Թագուհի, ազնվական կին Ուտի գավառի Բագնաց գյուղից, ով 465 թվականին նահատակվեց Հոնաց զորավարի ձեռքով Աստեղաբլուրում։
Թագուհի, կին Բակուրան սևաստոսի, ով նվեր ստացավ մի Ավետարան, որ գրել էր իր եղբայրը 1194 թվականին։
Թագուհի ոմն, հիշատակված է Խարբերդում 1205 թվականին։
Թագուհի, կին Շարափշահի Պահլավունու՝ Ապիրատի որդու։ Նվերներ է արել Բագնայրին 1234 թվականին։
Թագուհի, առաջին կին Ումեկ իշխանի, ով կառուցել է Տփղիսի Սուրբ Գևորգ եկեղեցին 1251 թվականին։
Թագուհի, մերձավոր Շնորհավոր Տփիփսեցու, ով 1253 թվականին Հաղպատի վանքին 100 դահեկան է նվիրել ժամատան շինության համար։
Թագուհի, կին Սարգսի և մայր Վարդան գրչի, ով ընդօրինակել է 2 ձեռագիր՝ Վախտանկ իշխանի համար 1279-1280 թվականներին։
Թագուհի, դուստր Սահակ երեցի, մի տուն և մի այգի է նվիրել Աշտարակի ս․ Մարիանե մատուռին 1281 թվականին։
Թագուհի, կին Ումիկի և մայր Ճար Մանազկերտցու, ով նվիրատվություններ է արել Գոշավանքին 1283 թվականին։
Թագուհի, կին Երեմիաս քահանայի, ով Կարնոյ Կան գյուղում 1283 թվականին գրել տվեց Ավետարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Կաղնի վրացական

Կաղնի վրացական, Ճյուղատարած, հզոր ծառ է՝ մինչև 20-40 մ բարձրությամբ և 1-1,5 բնի տրամագծով։ Սաղարթը վրանաձև է։ Ընձյուղները կարմրադարչնագույն է։ Տերևները կաշվեկերպ են, 7-14 (երբեմն 20) սմ երկարությամբ և 3-8 սմ լայնությամբ, վերևի կողմից փայլուն կանաչ, ներքևի կողմից ավելի բաց գույնի, բութ բլթակներով։ Կաղինը ունի 3,5-4,5 սմ երկարություն և 1,5 սմ տրամագիծ։
Տարածված է Կովկասում, հյուսիսային Անտոլիայում, հյուսիսային Իրանում։ Հայկական ՍՍՀ-ի սահմաններում հանդիպում է հյուսիսարևելյան շրջաններում, Զանգեզուրում ու Մեղրիում։
Վրացական կաղնին մեր անտառների նահապետն է։ Այստեղ հանդիպում են հզոր, 500-1000 տարեկան հսկա ծառ է։


== Նկարագիր ==
Աճման պայմանների նկատմամբ պահանջկոտ բույս է։ Լուսասեր է, բավականին ջերմասեր, խոնավասեր, գերադասում է հզոր, փուխր, սննդանյութերով հարուստ սևահողեր։ Վաղուց ի վեր այս ծառատեսակը օգտագործվում է կանաչապատման և անտառաբուծության պրակտիկայում։ Բնափայտը ամուր է և չափազանց արժեքավոր։ Ըստ ավանդույթի մի այսպիսի ծառ տնկել է հայ հռչակավոր զորավար Վարդան Մամիկոնյանը, որը տապալվել է 1500 տարեկան հասակում, Իջևանի շրջանի Ակնաղբյուր գյուղի մոտ։


=== Տարածվածություն ===
Անտառ կազմող հիմնական ծառատեսակ է, որը հանդիպում է ամենուրեք, հյուսիսային Հայաստանում՝ ծովի մակերևույթից մինչև 1100-1200 մ, իսկ Զանգեզուրում և Մեղրիում՝ մինչև 1100-1400 մ բարձրությունների վրա։


== Աղբյուրներ ==
Լ. Վ. Հարությունյան - Քո շրջապատի ծառերը, էջ 130-131
Ֆուբինե

Ֆուբինե (իսլ.՝ Fubine), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1681 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 66 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 26 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15043։ Հեռախոսային կոդ՝ 0131։
Կոմունայի հովանավորն է համարվում Սան Քրիստաֆորոն։ Տոնը նշվում է հուլիսի 24-ին։


== Ժողովրդագրություն ==


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս. 0131 778121
Էլեկտրոնային հասցե. comune.fubine@tin.it
Պաշտոնական կայք. http://www.comunedifubine.it/index.php


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայքը (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Շողագավանքի վիմական արձանագրություններ

Ստորև ներկայացված է Հայաստանի Մարտունու շրջանում՝ Ձորագյուղի արևմտյան կողմում գտնվող Շողագավանքի վիմական արձանագրությունները՝


== Արձանագրություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Պրիլիպսկի գյուղական խորհուրդ (Կոզելշչինսկի շրջան)

Պրիլիպսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Приліпська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պրիլիպսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 499 մարդ։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Նադիր շահի կովկասյան արշավանքներ

Նադիր շահի կովկասյան արշավանքներ 1734—1735 թվականներին՝ Թուրք-պարսկական պատերազմի վերջին խոշոր արշավանքը, որը վերջացել է պարսիկների հաղթանակով և նրանց կողմից գրեթե ողջ Կովկասի գրավմամբ։


== Ռազմավարական ենթատեքստ ==

Կովկասը օսմանյան տիրապետության տակ է անցել 1722 թվականին, որը պայմանավորված էր Սեֆյանների պետության կործանման հետ։ Նադիր շահի առաջին հաջողությունը եղել է 1734 թվականի օգոստոսին Շիրվանի վերադարձը Շամախի մայրաքաղաքով, որից հետո պարսկական զորքերը շարժվեցին դեպի արևմուտք և պաշարեցին Գանձակը։ Գանձակի տասնչորսհազարանոց կայազորը ապահովեց քաղաքի պաշտպանությունը։ Այն բանից հետո երբ Թահմասփ-խան Ջալայերը ցրեց օսմանյան զորքերը դեպի հարավ-արևելք Նադիրը շարժվեց դեպի արևմուտք և ևս մեկ խորտակիչ հարված հացրեց օսմանյան բանակին։
Ավարստանի հյուսիսային լեռներում ձմեռելը սարսափելի կլիներ այդ պատճառով Նադիրը որոշեց թեքվել դեպի արևմուտք և պաշարել Գանձակը, որտեղ նա կենտրոնացրել էր ուժերը և ցանկանում էր անսպասելի կերպով գրավել այն։ Պարսկական հրետանին անհամեմատ թույլ էր, այն հիմնականում կազմված էր դաշտային մարտկոցներից, որոնք չնայած արֆյունավետ էին դաշտային մարտերում, սակայն գրեթե անզոր էին քաղաքային պարիսպների դեմ։
Այդ պատճառով Նադիրը ցանկացավ սակրավորների միջոցով պարիսպների տակ փորելով հասնել միջնաբերդ, սակայն թուքերը ժամանակին հետախուզական տվյալներ ստացան պարսիկների մտադրությունների մասին։ Թուրքերը սկսեցին հանդիպակաց թունել փորել և ստորգետնյա տարածքում ձեռնամարտ եղավ։ Պարսիկները կարողացան պայթեցնել վեց լիցք, սպանեցին 700 օսման զինվոր տալով 30-ից 40 զոհ, սակայն չկարողացան հասնել միջնաբերդի պարսպին, որտեղ էլ ապաստանեցին թուրքերը։
Նադիրը նաև պաշարեց Երևանը և Թբիլիսին ստիպելով Ստամբուլին կիրառել համարժեք քայլեր` Քյոպրյուլյու փաշայի գլխավորությամբ Կովկաս ուղարկվեց 50000 հեծյալ, 30000 ենիչեր և 40 թնդանոթ։


== Մարտեր Եղվարդում ==

Նադիրը պաշարելով շրջանի մի շարք կարևոր քաղաքներ և ամրոցներ սպասում էր Քյոփրյուլյու փաշայի բանակին։ Տեղեկանալով նրա գալու մասին Նադիրը 15 000 զինվորներով շարժվեց արևմտյան ուղղությամբ, որպեսզի թուրքերին հանկարծակիի բերի։ Մինչև պարսկական հիմնական 40 000-անոց բանակը կժամաներ Նադիրը չնայած թվային մեծ անհավասարությանը (4-5 անգամ) ջախջախեց թուրքերին և վերջապես ստիպեց Ստամբուլին ճանաչելով Կովկասի և հարակից շրջանների վրա պարսկական գերակայությունը խաղաղություն կնքել։
Եղվարդի մոտ թուքերի ջախջախումը նաև թույլ չտվեց ղրիմի թաթարների 50 000-անոց բանակին միավորվել օսմանյան ուժերի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Michael Axworthy, The Sword of Persia: Nader Shah, from Tribal Warrior to Conquering Tyrant Hardcover 348 pages (26 July 2006) Publisher: I.B. Tauris Language: English ISBN 1-85043-706-8
Moghtader, Gholam-Hussein(2008). The Great Batlles of Nader Shah, Donyaye Ketab
Ghafouri, Ali(2008). History of Iran’s wars: from the Medes to now, Etela’at Publishing
Դոլգոե (գյուղ, Ակատովսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴոլգոեԴոլգոե (ռուս.՝ Долгое), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուտկա (գետ, թափվում է Օխոտի ծով)

Ուտկա (ռուս.՝ Утка), գետ Կամչատկայի թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը մոտ 96 կմ է։ Ավազանի տարածքը 788 կմ2։ Հոսում է Ուստ-Բոլշերեցկի շրջանում և Կամչատկայի երկրամասում։ Թափվում է Օխոտի ծով։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 19080000212120000027072


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Բաննայա
Մուխինա


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Դավերիո

Դավերիո  (իտալերեն՝ Daverio), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզում՝ Վարեզե գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 2634 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 659 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 4 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 21020։ Հեռախոսային կոդը՝ 0331։


== Ծանոթագրություններ ==
Մանաիրա

Մանաիրա (պորտ.՝ Manaíra), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Պարաիբա նահանգի Սերտանի մարզում։ Մտնում է Սեռա դու Տեյշեյրա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 9 806 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 352,566 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 27,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 21.492.578,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.125,45 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,549 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Սան Քրիստոֆորո

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սան Քրիստոֆորո (այլ կիրառումներ)Սան Քրիստոֆորո, լեռ Սան Մարինոյում։ Գտնվում է Ֆյորենտինոյի և Մոնթեջարդինոյի միջև։
Լեռան վրա էր գտնվում Տորրիչելլա ամրոցը, որը կառուցվել էր 1140 և ավերվել 1465 թվականներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Վրաստանի նկարիչների միություն

Վրաստանի նկարիչների միություն, Վրաստանի արվեստագետներին միավորող մշակութային կազմակերպություն։


== Պատմություն ==
Միությունը հիմնադրվել է 1933 թվականին նկարիչ Դիմիտրի Շևարնաձեի նախաձեռնությամբ։ Այդուհանդերձ միություններ են ստեղծվել նաև Վրաստանի այլ շրջաններում, այդ թվում Աբխազիայում և Աջարիայում։ Տարբեր ժամանակահատվածներում միությունը ղեկավարել են վրացական արվեստի հայտնի ներկայացուցիչներ։ Միությունն ունի 1700 նկարիչ և արվեստի քննադատ անդամներ։
2013 թվականին Վրաստանի մշակույթի նախարարության և Հուշարձանների պահպանության միության հետ համատեղ Թբիլիսիի քաղաքապետարանում տեղի է ունեցել Վրաստանի նկարիչների միության 80-ամյա հոբելյանին նվիրված ցուցահանդես։


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Օգուստին շրջան (Տեխաս)

Սան Օգուստին շրջան (անգլ.՝ San Augustine County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.368 կմ² է, բնակչությունը՝ 8.946 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սան Օգուստին բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1836 թ.։
Բաու

Բաու (չին. 巴烏), փողային երաժշտական գործիք` մետաղե ազատ լեզվակով։ Հնչողությամբ բաուն հիշեցնում է հայկական դուդուկը։ Ունի մաքուր տեմբր` նման ֆլեյտայի տեմբրին։
Չնայած գործիքը ստեղծվել է Չինաստանի հարավարևմտյան մասում գտնվող Յունյան նահանգում, այն ճանաչված էր ողջ Չինաստանում և մինչև օրս օգտագործվում է չինական երաժշտության մեջ։ Օգտագործվում է որպես մենակատար գործիք, այն կարելի է հանդիպել ֆիլմերում ուղեկցվող երաժշտություններում և բավականին հայտնի կոմպոզիցիաներում։
Չնայած բաուն ավելի հայտնի է Չինաստանում, վերջերս ընդունվել է նաև Եվրոպայի բազմաթիվ կոմպոզիտորների և կատարողների կողմից։
Գործիքին հեշտությամբ կարելի է տիրապետել։


== Տես նաև ==
Շեն (երաժշտական գործիք)
Չինական երաժշտական գործիքներ


== Արտաքին հղումներ ==
Бау на asza.com Archived 2005-11-20 at the Wayback Machine.
Бау


=== Վիդեո ===
Видео Бау
Խուան Բերտոլի Կալդերոնի

Խուան Բերտոլի Կալդերոնի (իսպ.՝ Juan Bertoli Calderoni, 1820, Բաստիա - հունիսի 12, 1885(1885-06-12), Պոնսե, Պուերտո Ռիկո, ԱՄՆ), 19-րդ դարի ֆրանսիացի ճարտարապետ Բաստիայից , ով երկար ժամանակ բնակվել է Պուերտո Ռիկոյի Պոնսե քաղաքում, որտեղ նախագծել է բազում  կառույցներ, այդ թվում՝ Լա Պերլա թատրոնը, Պուերտոռիկյան երաժշտության թանգարանը, Պոնսեի մշակույթի կենտրոնի ներկայիս շենքը (Քրիստինա փողոց № 70):


== Գործունեություն ==

Խուան Բերտոլի Կալդերոնին Պուերտո Ռիկո է եկել 1845 թվականին Կորսիկա կղզու Բաստիա համայնքից՝ Սան Խուանում աշխատելու La Fortaleza-ում և իսպանական այլ ռազմակայաններում։ Հմտությունները կատարելագործելու համար նա տեղափոխվել է Պոնսե, որտեղ նախագծել է Լա Պերլա թատրոնը և ղեկավարել է թատրոնի կառուցման աշխատանքները։ Շենքը եղել է Պոնսեի առաջին նեոդասական ճարտարապետություն ունեցող կառույցը։
Բերտոլիի հայտնի գործերից է Լա Պերլա թատրոնը (1860-ական թվականներ)։ Քրիստինա փողոց № 70 հասցեում նա նախագծել է Էրմելինդո Սալասարի Պոնսեի նստավայրը, որտեղ տեղակայվել է Պոնսեի արվեստի թանգարանը, այժմ՝ Պոնսեի մշակույթի կենտրոնը։ Նախագծել է նաև Ասիենդա Բուենա Վիստայի սեփականատիրոջ Վիվեսի տունը։


== Հիշատակ ==
Բերտոլին հիշատակված է Պոնսեի Տրիսենտենիալ զբոսայգու «Հռչակավոր պոնսեցիներ հարթակում»։ Պոնսեի Սեգունդո շրջանում Բերտոլիի անունով է կոչվում փողոց, որը տանում է դեպի Սեռալես ամրոց։


== Ծանոթագրություններ ==
Հարին

Հարին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օզերո (գյուղ, Պիժանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕզերոՕզերո (ռուս.՝ Озеро), գյուղ Ռուսաստանի Կիրովի մարզի Պիժանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուժեղ փոխազդող ծանր մասնիկներ

Ուժեղ փոխազդող ծանր մասնիկներ (անգլ.՝ Strongly interacting massive particles), հիպոթետիկ տարրական մասնիկներ, որոնք սովորական նյութի հետ ուժեղ փոխազդեցության մեջ են, բայց չնայած դրան, կարող են մութ նյութ ձևավորել։
Ուժեղ փոխազդող ծանր մասնիկներն առաջարկվել են որպես գերբարձր էներգիաների տիեզերական ճառագայթների խնդրի և սառեցնող հոսքերի բացակայության լուծում։ 1990 թվականից մինչև հիմա տարբեր փորձեր և դիտումներ են արվել, որոնք սահմանափակումներ են դնում ուժեղ փոխազդող ծանր մասնիկների վրա։
Ուժեղ փոխազդող ծանր մասնիկները կարող են էական ջերմություն արտադրել։ DAMA փորձը սահմաններ է որոշել NaITl բյուրեղներով։
Ուրանի ջերմության չափումները բացառում են 150 Մէվ֊ից 104 ԳէՎ ուժեղ փոխազդող ծանր մասնիկների գոյությունը։ Երկրի ջերմության հոսքը էապես սահմանափակում է լայնական հատույթի կտրվածքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Bertone Gianfranco (2010)։ Particle Dark Matter: Observations, Models and Searches։ Cambridge University Press։ էջ 762։ ISBN 978-0-521-76368-4
Գրեմմի լավագույն ռեփ ալբոմի համար

«Գրեմմի» մրցանակ լավագույն ռեփ ալբոմի համար (անգլ.՝ Grammy Award for Best Rap Album), «Գրեմմի» երաժշտական մրցանակաբաշխության մրցանակներից մեկը, որը տրվում է ռեփ ժանրում լավագույն երաժշտական ալբոմի համար։ Մրցանակաբաշխությունը հաստատվել է 1958 թվականին և սկզբնապես անվանվել է «Գրամոֆոն»։ Մրցանակը շնորհվում է ամեն տարի 1996 թվականից Ձայնագրման ակադեմիայի կողմից «գեղարվեստական նվաճումների, տեխնիկական վարպետության և ձայնագրման ոլորտում նշանակալից ներդրման համար՝ բացառությամբ վաճառքները և չարթերում դիրքերը»"
1995 թվականին Ակադեմիան հայտարարեց «Լավագույն ռեփ ալբոմ» անվանակարգի ավելացման մասին։ Այս անվանակարգի առաջին մրցանակը հանձնվել է Naughty by Nature խմբին «Poverty's Paradise» ալբոմի համար։ Գրեմմիի 52-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ ղեկավարները հաղորդել են, որ մրցանակը տրվում է այն արտիստներին, «որոնց ալբոմները պարունակում են վերջերս ձայնագրված ռեփ երգերի առնվազն 51%-ը»։ Բացի ձայնագրող արտիստից, մրցանակը հաճախ տրվում է պրոդյուսերներին, ինժեներներին և/կամ միքսերներին, որոնք կապված են առաջադրված աշխատանքի հետ։
Ըստ 2020 թվականի տվյալների, Էմինեմը համարվում է ռեկորդակիր այս անվանակարգում հաղթած մրցանակների քանակով (6 հաղթանակ)։ Լորին Հիլլը համարվում է առաջին կին արտիստը, ով հաղթել է այս անվանակարգում 1997 թվականին Fugees-ի հետ միասին։ Քարդի Բին առաջին կին սոլո արտիստն է, ով հաղթել է այս անվանակարգում «Invasion of Privacy» ալբոմով։ Քանյե Ուեսթը այս մրցանակը ստացել է չորս անգամ, իսկ Outkast դուետը երկու անգամ։ Ջեյ Զին այս անվանակարգում ամենաշատ առաջադրված արտիստն է (11 առաջադրում)։ Դրեյքը այս անվանակարգում հաղթած առաջին ոչ ամերիկացի արտիստն է։ The Roots խումբը համարվում է այս անվանակարգում ամենաշատ առաջադրված, սակայն չհաղթած արտիստը (5 առաջադրում)։ Էմինեմը և Ուեսթը միակ արտիստներն են, որոնց հաջողվել է հաղթել այս անվանակարգում մի քանի տարի շարունակ, ընդ որում Էմինեմը երկակի անգամ է նման հաջողության հասել։ 2016 թվականին Դրեյքի «If You're Reading This It's Too Late»-ը դարձավ առաջին միքսթեյփը, որը առաջադրվել է այս անվանակարգում։ 2017 թվականին Chance the Rapper-ի «Coloring Book»-ը դարձել է այս անվանակարգում հաղթած առաջին միքսթեյփը։


== Դափնեկիրներ ==


== Ամենաշատ հաղթած արտիստներ ==


== Ամենաշատ առաջադրված արտիստներ ==


== Տես նաև ==
Գրեմմի տարվա ալբոմի համար
Գրեմմի լավագույն ռոք ալբոմի համար
Գրեմմի լավագույն փոփ վոկալային ալբոմի համար
Հիփ հոփ


== Ծանոթագրություններ ==
Գյոզեր

Գյոզեր (հոլ.՝ Geuzen, ֆր.՝ Les Gueux), Նիդերլանդներում հակաիսպանական հեղափոխության մասնակիցներ, որոնք 1566 թվականից պայքարում էին Նիդերլանդներում իսպանական իշխանության դեմ։ Նրանց մեծ մասը կռվում էին ծովում և կոչվում էին «ծովային գյոզեր» (հոլ.՝ watergeuzen, ֆր.՝ Gueux de mer)։ 1572 թվականին գրավելով Բրիլը նրանք հենարան ստացան ցամաք դուրս գալու համար և գրավեցին հյուսիսային 17 նահանգներն ու ստեղծեցին Հյուսիսային Նահանգների Հանրապետությունը։


== Անվան ծագում ==
Մի խումբ ազնվական առաջնորդներ, ստորագրել էին այսպես կոչված Ազնվականների փոխզիջումը՝ որով իրենց պարտավորեցնում էին պաշտպանել Նիդերլանդների արտոնությունները իսպանական արքա Ֆիլիպ II-ի քաղաքացիական և կրոնական ոտնձգություններից։ 1566 թվականի ապրիլի 5-ին նրանք հնարավորություն ստացան Պարմի հերցոգուհի խնամակալ Մարգարետին հայց ներկայացնել։ Մոտ 250 ազնվականներ ներկայացան պալատ։ Հերցոգուհին այդքան շատ մարդ տեսնելով անհանգստացավ։ Այդ տեսնելով խորհրդի անդամներից Բերլեյմոնտը ասաց, «Տիրուհի, իսկապե՞ս Ձերդ մեծությունը վախենում է այս աղքատներից (ces gueux)։» Անունը չմոռացվեց և երեք օր անց Culemburg հյուրանոցում 300 հոգանոց ճաշկերույթի ժամանակ հայտարարեցին, որ անհրաժեշտության դեպքում նրանք բոլորը պատրաստ են աղքատանալ հանուն հայրենիքի։ Այսուհետ հեղափոխության մասնակիցները սկսեցին իրենց գյոզեր անվանել։


== Ծանոթագրություններ ==
Շույա (Մեծ Կակշայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շույա (այլ կիրառումներ)Շույա (ռուս.՝ Шуя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Շաբալինսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Կակշա գետի ձախ ափին՝ 80 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 36 կմ է, ավազանի տարածքը 247 կմ2։
Գետի ակունքը գտնվում է հարավ-արևմուտք Մալինովկա գյուղում սահմանի մոտակայքում Նիժնի Նովգորոդի մարզում, Լենինսկոե գյուղից 27 կմ հարավ-արևմուտք։ Գետը հոսում է արևմուտք, անմարդաբնակ անտառային վայրում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վետլուգա, գետի ենթաավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։ Գետի ավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010400112110000042230
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110004223
Ավազանի կոդը - 08.01.04.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


=== Վտակներ (կմ ակունքից) ===
9,7 կմ՝ գետ Բիստրայանա (ձախ)
22 կմ՝ գետ Փոքր Շույա (աջ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Զեարեթ

Զեարեթ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պլանոլես

Պլանոլես (կատ.՝ Planoles), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Ժիրոնա պրովինցիայի մեջ՝ Կատալոնիա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ռիպոլես շրջանում։ Զբաղեցնում է 18,7 կմ² տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 288 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Веб мэрии Планолесa Archived 2020-10-24 at the Wayback Machine.
Տեղեկություն Կատալոնիայի մասին Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Informació de l'Institut d'Estadística de Catalunya
Ջովաննի Բոնելլո

Ջովաննի Բոնելլո (հունիսի 11, 1936(1936-06-11), Մալթա, Մեծ Բրիտանիայի թագավորություն), Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատավոր 1998 թվականի նոյեմբերի 1-ից մինչև 2004 թվականի հոկտեմբերի 31։ Քանի որ Եվրախորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովը մերժեց Մալթայի կառավարության առաջարկած անունները, Բոնելլոյի պաշտոնավարման ժամկետը երկարաձգվեց Մարդու իրավունքների Եվրոպական կոնվենցիայի 23-րդ հոդվածի 1 3 CON կետի պայմաններով մինչև 2010 թվականի սեպտեմբերի 19-ը։ 1990 թվականին նա առաջադրվեց Գլխավոր դատախազ և Սահմանադրական դատարանի նախագահ, սակայն մերժեց նշանակումը։
Բոնելլոն համարվել է «լիբերալ» դատավոր։ Նա եղել է առաջին դատավորը, որի անջատողական կարծիքները հրապարակվել են նրա պաշտոնավարման ընթացքում, ավելի ուշ նաև Պորտուգալիայի դատավոր Պաուլո Պինտո դե Ալբուկերկեի անջատողական դիրքորոշումները հրատարակվել են Իտալիայում։ Դատավոր (հետագայում դատարանի նախագահ) Նիկոլա Բրատցան և Մարդու իրավունքների մասին օրենսդրության առաջատար հեղինակություն Մայքլ Օ'Բոյլը դրանք հրապարակեց Նիդեռլանդների Wolf Legal Publishers -ի հետ։ Նրա առանձին կարծիքները հավաքվել են նաև «Երբ դատավորները դժգոհ են» գրքից, որը լույս է տեսել 2008 թվականին։
Բոնելլոն հրատարակել է պատմական տարբեր գրքեր։
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանից նրա պաշտոնաթողությունից հետո դատարանի նախագահ Ժան-Պոլ Կոստան ասաց, որ «Վաննին» բերել է «ոգու ամուր անկախություն և հարատև նվիրվածություն մարդու իրավունքների պաշտպանության գործում»։ Այդպիսի հատկություններ նա կրկին ու կրկին ցուցադրեց իր բազմաթիվ առանձին դիրքորոշումներում՝ տրված եզակի և հիշարժան ոճով, որոնք «էլեգանտ էին, քանի որ համոզիչ էին», օգտագործելով «նույնքան հարուստ, որքան և հազվադեպ բառապաշարը»։ Իրականում, ինչպես ինքն է ասել, նրա դիրքորոշումները տարան դատավոր Բոնելլոյին «գրեթե լեգենդար» կարգավիճակ ձեռք բերելուն բոլոր նրանց միջից, ովքեր հետևում էին Ստրասբուրգի նախադեպային օրենսդրությանը։ Նախագահ Կոստան ասել է, որ դատավոր Բոնելլոն իսկական ջենտլմեն էր, ով ձեռք է բերել իր հետ աշխատած բոլոր մարդկանց հարգանքն ու ջերմությունը, անկախ այն բանից՝ նրանք համաձայն են եղել իր հետ, թե ոչ։ Նա հիանալի դեսպան էր իր մասնագիտության և իր երկրի համար։ «Մասնագիտական նվաճումներին զուգահեռ՝ Վաննին լայն և խորը մշակույթի մարդ է, մեծ արվեստի գիտակ և վաստակաշատ պատմաբան։ Այժմ, երբ նա կարող է վերջապես թողնել դատարանը, նա կարող է և ավելի լիարժեքորեն նվիրվել այդ մտավոր և գեղագիտական նպատակներին»։ Նախագահը պատմեց անեկդոտ այն տղամարդու մասին, որի հետ ընկերացել են Դատարանի երկար ժամանակահատվածում։ Նա ասաց, որ փորձել է համեստ անձնական ներդրում ունենալ Նապոլեոնյան դարաշրջանում Մալթայի ֆրանսիական օկուպացիայի մասին դատավոր Բոնելլոյի պատմական ուսումնասիրություններին, այնուամենայնիվ, նա շուտով գիտակցեց, որ իր օգնությունը համարյա անօգուտ է, քանի որ դատավոր Բոնելլոն գիտեր իրականում այն ամենը, ինչ պետք է իմանար այդ թեմայի վերաբերյալ։


== Պարգևներ ==
Այլ պարգևների թվում.

2003. Մալթայի արվեստի, արդյունաբերության և առևտրի միության ոսկե մեդալ
Արժանիքների համար ազգային շքանշանի ասպետ
Իտալիայի Հանրապետության ասպետ
Մալթայի Գերագույն ռազմական շքանշանի ասպետ
Հատուկ նվաճումների համար Ռուսաստանի Դաշնության կողմից վաստակի շքանշան
Նշանավոր ոսկե մեդալ Մոլդովայի Հանրապետության դատական համակարգի կողմից


== Ծանոթագրություններ ==
Գազ նապաստակապոչ

Գազ նապաստակապոչ (լատ.՝ Astragalus lagurus), բակլազգիների ընտանիքի, գազ ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Թուփ է, 30-40 սմ բարձրությամբ։ Ծաղկակիցները ամբողջ երկարությամբ, կամ միայն մինչև միջին մասը մետաքսանման մազմզուկապատ են։ Բաժակի ատամիկները մախաթանման են, գրեթե խողովակին հավասար։ Պսակը համարյա հավասար է բաժակին։ Դրոշակաթիթեղը երկարավուն, բամբիռանման է, գրեթե հավասար թևիկներին։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Կովկասում, Փոքր Ասիայում, հյուսիսային Իրանում։ Հայաստանում տարածված է վերին Ախուրյանում, Շիրակում, Լոռիում, Ապարանում, Սևանի ավազանում, Գեղարդում, Վայքում, Զանգեզուրում, միջին և վերին լեռնային գոտիներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոտինուկա

Կոտինուկա (էստ․՝ Kotinuka), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Յիհվի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 40 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կելտեր

Կելտեր (լատ.՝ Celtae, բրետոներեն՝ Kelted, վալլիերեն՝ y Celtiaid, իռլանդերեն՝ na Ceiltigh, գաել.՝ Ceilteach, մեն.՝ ny Celtiee, կորն.՝ Kelt), լեզվով և նյութական մշակույթով իրար մոտ, հնդեվրոպական ծագում ունեցող ցեղեր, որոնք հնում զբաղեցնում էին Արևմտյան և Կենտրոնական Եվրոպայի տարածքները։


== Անվան ծագումը ==
Որպես էթնիկ խմբի տրված անվանում՝ Κελτοί (կելտեր) տարբերակի առաջին գրավոր արձանագրությունը հանդիպում է մ.թ.ա. 517 թ. հույն աշխարհագրագետ Հեկատեոս Միլեթացու մոտ՝ Մասսիլիայի (ժամանակակից Մարսել) մոտակայքում բնակվող մարդկանց մասին հիշատակություններում։ Մ.թ.ա. 5-րդ դարում Հերոդոտոսը նույն անվանանումն է տալիս Դանուբ գետի ակունքի և Եվրոպայի հեռավոր արևմտյան շրջաններում բնակվող ցեղերին։ Անվանման ծագումնաբանությունը պարզ չէ։ Որոշ հեղինակների կարծիքով այն կելտական ծագում ունի, մինչդեռ մյուսները համարում են, որ այն ստեղծվել է հույների կողմից։
Մ.թ.ա. առաջին դարում Հուլիոս Կեսարը հիշատակում է, որ հռոմեացիներին որպես գալլեր հայտնի ցեղերն իրենց անվանում են կելտեր, ինչից կարելի է ենթադրել, որ եթե նույնիսկ «կելտեր» անվանումը տրվել է հույների կողմից, այն որպես հավաքական անվանում որոշ չափով ընդունվել է Գալիայի ցեղերի կողմից։ Աշխարհագրագետ Ստրաբոնը մ.թ.ա. 1-ին դարի վերջին Գալիայի մասին գրելիս «գալլ» և «կելտ» անվանումները գործածում է հոմանշաբար։ 
«Կելտ» եզրույթն անգլերենում առաջին անգամ վկայվում է 1707 թ. ուելսացի լեզվաբան Էդվարդ Լլույդի աշխատություններում, ով ուշադրություն դարձրեց այն նմանություններին, որոնք բնորոշ էին Շոտլանդիայում, Իռլանդիայում, Ուելսում, Կոռնուոլում և Բրետանում խոսվող լեզուներին։ Նա կոչեց այդ լեզուները «կելտական», և անվանումն ընդունվեց հասարակության կողմից։ «Կելտական» բառը նաև օգտագործվում է պարուրաձև նախշերով զարդեղենը բնութագրելու համար. վերջինս լայն տարածում է գտել Իռլանդիայի շուկաներում։ Սակայն ոչ մի ապացույց չկա, որ այդ զարդանախշերը ստեղծվել են մեկ էթնիկ խմբի կողմից։


== Պատմություն ==
Միջցեղային պատերազմները թուլացնում էին կելտերին և նպաստավոր պայմաններ ստեղծում արևելքից գերմանացիների և արևմուտքից հռոմեացիների հարձակման համար։ Գերմանացիները մ.թ.ա. 1 դարում ստիպեցին կելտերին հեռանալ Հռենոսի ափերից։ Հուլիոս Կեսարն իր հերթին մ.թ.ա. 58-51 թթ. գրավեց ամբողջ Գալլիան։ Օկտավիանոս Օգոստոսի օրոք գրավվեցին Դանուբի վերին հոսանքում ընկած շրջանները, հյուսիսային Իսպանիան, Գալաթիան, իսկ Կլավդիոսի օրոք՝ մ.թ. 1 դարի սկզբին, Բրիտանիայի զգալի մասը։ Այն կելտերը, որոնք ցանկացան մնալ Հռոմեական կայսրության սահմաններում, ենթարկվեցին խիստ հռոմեացման։


== Կելտերի հավատալիքները ==
Հույն պատմիչ Դիոդորոս Սիկիլիացին գրում էր, որ կելտերն իրենց սպանած թշնամիների գլուխներն անջատում էին մարմիններից և կախում իրենց ձիերի պարանոցներից։ Տուն վերադառնալուց անմիջապես հետո արյունաքամ եղած գլուխը մեխում էին դռանը։ Բացի այդ, կելտերը պարտված թշնամիների գլուխները պահում էին մայրու ձեթի մեջ։ Այսպիսի գործողությունները բացատրվում էին կելտերի այն համոզմունքով, որ գլուխը հոգու տունն է հանդիսանում։ Տանելով իրենց հետ թշնամու գլուխը՝ նրանք համոզված էին, որ թշնամին այլևս չի կենդանանա։ Հավանաբար, մարմնից անջատված գլուխները ոչ միայն հաղթողի ամենանշանակալի ռազմավարն էին, այլև պաշտամունքի մաս էին հանդիսանում։


== Տես նաև ==
Կելտական ցեղերի ցանկ
Արևմտյան Եվրոպայի մինչկելտական բնակչություն
Կելտական հեթանոսություն
Կելտական տարածաշրջաններ
Գալլեր
Ալեսանդրո Աբատե

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Աբատե ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Ալեսանդրո Աբատե (իտալերեն՝ Alessandro Abate, նոյեմբերի 25, 1867(1867-11-25), Կատանիա, Սիցիլիա, Իտալիա - մարտի 29, 1953(1953-03-29), Կատանիա, Սիցիլիա, Իտալիա), իտալացի նկարիչ, որը ստեղծում էր մոդեռն ոճի նկարներ, Իտալիայի տաճարներում հեղինակել է բազմաթիվ ֆրեսկոներ։


== Կենսագրություն ==
Ալեսանդրո Աբատեն ծնվել է 1867 թ. նոյեմբերի 25-ին Կատանիա քաղաքում։ Սկզբնական նկարչական կրթություն ստացել է Սիցիլիայում գեղանկարիչ Անտոնիո Գանդոլֆոյի մոտ։
1893 թ. իր ուսուցիչ Ֆրանչեսկո դի Բարտոլոյի ցուցաբերած ֆինանսական օգնության շնորհիվ շարունակեց իր ուսումը Նեապոլում նկարիչ Վինչենցո Մարինելիի մոտ։ Կրթությունն ավարտել է Հռոմ քաղաքում։
Աբատեն հրաշալի կարողանում էր աշխատել ջրաներկերով, կարողանում էր ստեղծել նաև գեղանկարներ և դիմանկարներ։ Հեղինակը նվաճեց տիտղոս, որպես առաջատար սիցիլիական գեղանկարիչ մոդեռն ոճում։


== Աղբյուրներ ==
«Alessandro Abate, pittore dovizioso»։ Galleria Roma։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-08-11-ին։ Վերցված է 2015-06-23  (իտալ.)
Թունելային վառարան

Թունելային վառարան, տարբեր նյութերի ու դետալների տաքացման արդյունաբերական վառարան, ունի ուղղագիծ, օղակաձև կամ Ո–ձև թունելատիպ աշխատանքային տարածություն։ Տաքացվող շինվածքները էլեկտրական կամ պնևմատիկ հաղորդակների օգնությամբ անընդհատ կամ պարբերաբար տեղաշարժվում են թունելի շարժական հատակի կամ վագոնիկների վրա բարձված, փոխադրիչներով կամ զամբյուղների մեջ։ Թունելային վառարանները տաքացվում են հեղուկ կամ գազային վառելիքով, երբեմն՝ էլեկտրականությամբ։ Օգտագործվում է մետաղե շինվածքների ջերմամշակման համար, աղյուսի ու խեցեղենի արտադրության մեջ, փայտանյութի չորացման, նրանից փայտածխի ստացման և այլ նպատակներով։ Թունելի երկարությունը՝ կախված վառարանի նշանակումից 30–120 մ է, իսկ ջերմաստիճանը՝ 80– 100°C:ից մինչև 1400–1450°C:
Քվացիխե

Քվացիխե (վրաց.՝ ქვაციხე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Ճիաթուրայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 560 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ճիաթուրայից հեռու է 18 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 451 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրանսիայի բաց առաջնության կանանց զուգախաղ 2016

Ֆրանսիայի բաց առաջնության կանանց զուգախաղ 2016, թենիսի կանանց զուգախաղի մրցաշար, թենիսի հիմնական՝ Մեծ Սաղավարտի, մրցաշարերից մեկը։ Անց է կացվել 2016 թվականի մայիսի 22-ից մինչև հունիսի 5-ը, Փարիզի  Stade Roland Garros-ի («Ռոլան Գարոս մազադաշտ») կորտում, Ֆրանսիա։
Բեթանի Մատեկ Սանդսը և Լյուսիա Շաֆարժովան հանդիսանում էին նախորդ մրցաշարի հաղթողները, սակայն առաջին շրջանում պարտություն են կրել Կիկի Բերթենսից և Յոհաննա Լարսոնից։
Մարտինա Հինգիսը և Սանիա Միրզան հնարավորություն ունեին շահելու Մեծ Սաղավարտի բոլոր մրցաշարերի տիտղոսները, սակայն երրորդ շրջանում պարտվել են Բարբորա Կրեյչիկովային և Կատերինա Սինիակովային։ Դա կլիներ Հինգիսի զուգախաղի կարիերայի երկրորդ օրացույցային Մեծ Սաղավարտը, 1998-1999 թվականների մրցաշրջանների ընթացքում շահած առաջին մրցանակից հետո։
Կարոլին Գարսիան և Կրիստինա Մլադենովիչը շահել են մրցաշարի հաղթողի տիտղոսը՝ եզրափակիչում 6-3, 2-6, 6-4 հաշվով հաղթանակ տանելով Եկատերինա Մակարովայի և Ելենա Վեսնինայի նկատմամբ։ Գարսիան և Մլադենովիչը դարձել են ֆրանսիացի զուգախաղի առաջին կին թենիսիստուհիները, ովքեր հաղթանակ են տարել տնային Մեծ Սաղավարտի մրցաշարում՝ 1971 թվականին Գեյլ Շանֆրիո Շերիֆից և Ֆրանսուազա Դյուրից հետո։


== Դասակարգում ==


== Հիմնական ցանց ==
Հապավումներ
Q - Որակավորված
WC - Wild card, Ջոկեր
LL - Երջանիկ անհաջողակ
PR - Պաշտպանված վարկանիշ


=== Քառորդ եզրափակիչ ===


=== Կիսաեզրափակիչ ===


=== Եզրափակիչ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Պաշտոնական կայք
Լուսանկարներ Ռոլան Գարոսից
Ֆրանսիայի բաց առաջնության կանանց զուգախաղի հիմնական ցանց
Կանանց զուգախաղի արդյունքներ