armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մարո Դոուկա

Մարո Դոուկա (հուն․՝ Μάρω Δούκα; հունվար 1947, Խանյա, Կրետեի շրջան, Հունաստան), հույն վիպասան։ Ապրում է Աթենքում 1966 թվականից, սովորել է պատմություն և հնագիտություն Աթենքի համալսարանում։
Նա պատկանում է այսպես կոչված Genia tou 70 խմբին, գրական տերմին, որ վերաբերվում է 1970-ականներին իրենց գրական գործունեությունն սկսած հույն հեղինակներին։ Նրա առաջին աշխատանքը, Η Πηγάδα, հիմնված է 1967 թվականին Սև գեներալների կողմից իր բանտարկության վրա և տպագրվել է 1974 թվականին, Մետապոլիտեֆսիից մի քանի ամիս անց։
Դոուկան պարգևատրվել է Նիկոս Կազանտզակիս մրցանակով Հերակլիոնի քաղաքապետարանի կողմից, Η αρχαία σκουριά ստեղծագործության համար, ինչպես նաև` Հունաստանի պետական գրական մրցանակով` Η πλωτή πόλη ստեղծագործության համար։ Αθώοι και φταίχτες աշխատանքը պարգևատրվել է Բալկանյան գրական մրցանակով։ Գրողը պարգևատրվել է նաև Աթենքի ակադեմիայի Կոստաս և Էլենի Ուրանիս և Կոնստանտին Կավաֆի մրցանակներով She has also been awarded the N. Themelis prize for her last novel Έλα να πούμε ψέματα.:
Հայտնի է որպես Հելլենիստական հեղինակների համայնքի հիմնադիր անդամ։ 2014 թվականի Հունաստանի տեղական ինքնակառավարման ընտրությունների ժամանակ ընտրվել է որպես Աթենքի Քաղաքային խորհրդի անդամ։


== Աշխատանքներ ==


=== Վեպեր ===
Η αρχαία σκουριά (Հիմարի ոսկին), 1979 (թարգմանված է անգլերեն, ֆրանսերեն, իտալերեն, սերբերեն և ալբաներեն)։
Η πλωτή πόλη (Լողացող քաղաքը), 1983 (թարգմանված է գերմաներեն)
Οι λεύκες ασάλευτες (Անշարժ կաղամախիներ), 1987
Εις τον πάτο της εικόνας (Պատկերի ներքևում), 1990 (թարգմանված է ֆրանսերեն)
Ένας σκούφος από πορφύρα (Չորրորդը եղի՛ր, արքա՛), 1995 (թարգմանված է անգլերեն և իտալերեն)
Ουράνια μηχανική (Երկնային  մեխանիկա), 1999 (թարգմանված է իտալերեն)
Αθώοι και φταίχτες (Անմեղն ու մեղավորը), 2004 (թարգմանված է սերբերեն և թուրքերեն)
Το δίκιο είναι ζόρικο πολύ (Արդարությունը բարդ բան է), 2010
Έλα να πούμε ψέματα (Թույլ տվեք մեզ ստել), 2014


=== Կարճ պատմվածքներ ===
Η Πηγάδα (Կաթսան), 1974
Πού ’ναι τα φτερά; (Ո՞ւր են թևերը), 1975
Καρέ φιξ (Carré Fixe), 1976
Γιατί εμένα η ψυχή μου (Քանի որ իմ հոգին), 2012


=== Թատրոն ===
Σας αρέσει ο Μπραμς; (Դու սի՞րում ես Բրամս), 2001


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Her entry for the 2001 Frankfurt Book Fair (Greek)
A page of her books at Patakis Publishers
Her page at Ithaca Online
Her page at the website of the Hellenic Authors' Society (Greek)
Նոքս շրջան (այլ կիրառումներ)

Նոքս շրջան, կարող է վերաբերել՝

Նոքս շրջան - ԱՄՆ Թենեսի նահանգի 95 վարչական միավորներից մեկը
Նոքս շրջան - ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը
Նոքս շրջան - ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը
Նոքս շրջան - ԱՄՆ Մեն նահանգի 16 վարչական միավորներից մեկը
Նոքս շրջան - ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը
Նոքս շրջան - ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի 93 վարչական միավորներից մեկը
Գայլերի արդարադատությունը

«Գայլերի արդարադատությունը» (ռուս.՝ «Правосудие волков»), 2009 թվականի գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վլադիմիր Ֆատյանովը Վլադիմիր Կունինի «Միկա և Ալֆրեդ» վեպի հիման վրա։
Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2009 թվականի փետրվարի 6-ին Բեռլինում, Ռուսաստանում՝ 2010 թվականի հոկտեմբերի 21-ին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում նախապատերազմյան Լենինգրադում, Ալմա Աթայում, Մոսկվայում և Նյու Յորքում։ Միկա Պոլյակովն ապրում է կինոռեժիսոր հոր մեծ բնակարանում։ Ուղեղի ուժեղ ցնցումը ստանալուց հետո նա իր մոտ հայտնաբերում է թաքնված իրեր գտնելու և միայն հայացքով սպանելու ունակություն։


== Դերերում ==
Մայքլ Յորք – Միխայիլ Սերգեևիչ Պոլյակով, Միկա (հնչյունավորել է Բորիս Պլոտնիկովը)
Դանիիլ Ստրախով – Միկան երիտասարդության տարիներին / Ալֆրեդ
Ստեպան Շեբունյա – Միկա դեռահասության տարիներին
Կոնստանտին Ձյամկո – Միկա դպրոցական տարիներին
Յուրի Բելյաև – Սերգեյ Արկադևիչ, Միկայի հայրը
Մարիա Շուկշինա – Իրինա, Միկայի մայրը
Բոգուսլավ Լինդա – Պյոտր Ալեքսեևիչ, քրեական հետախուզության ղեկավար (հնչյունավորել է Վլադիմիր Անտոնիկը)
Անտոն Մակարսկի – Լավրիկ
Նատալյա Արինբասարովա – մորաքույր Կուլպան
Սերգեյ Ստեպանչենկո – Օլշևսկի, սցենարիստ
Իգոր Լիֆանով – քրեական հետախուզության քննիչ
Եկատերինա Ռեդնիկովա – Լիդա, երգչուհի
Սենտա Աուտ – Հայդի
Մարկ Ռուդինշտեյն – բժիշկ Էրիսմանի հիվանդանոցում
Վլադիմիր Դոլինսկի – Լևա Տաուբ
Պոլինա Դոլինսկայա – Սվետա
Անժելինա Կարելինա – Լիլկա
Աննա Սնատկինա – Ալֆրեդի ընկերուհին
Նատալյա Լատիշևա – Միլա, տնային տնտեսուհի
Անդրեյ Օստրովսկի – Յուրա Կոպտև
Անատոլի Օտրադնով
Նիկոլայ Կոզակ – գնացքի ավագ սերժանտ
Վլադիմիր Տոլոկոննիկով – Նիկոլայ Տրոֆիմովիչ, հաշմանդամ
Ալեքսանդր Աբդուլով – գրող Վոլոդյա
Մենտայ Ուտեպբերգանով – Ժանտուրին (լուսագրերում նշված չէ)


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Ֆատյանով
Սցենարի հեղինակ՝ Վլադիմիր Ֆատյանով
Օպերատոր՝ Մարիա Սոլովյովա
Կոմպոզիտոր՝ Իգոր Կոռնելյուկ
Նկարիչներ՝ Յուրի Օսիպենկո, Օլեգ Սմարովսկի, Եկատերինա Զալետաևա
Պրոդյուսերներ՝ Ալեքսանդր Գունյաև, Սերգեյ Պիլինսկի, Մարեկ Շպենդովսկի


== Փաստեր ==
Այս ֆիլմի համար բանաստեղծ-երգահան Ռեգինա Լիսիցը գրել է երկու երգեր («Держите вора» և «Мне бы рюмочку…»), որոնք նախատեսված էին Անտոն Մակարսկու հերոս Լավրիկի համար, բայց չեն ներառվել ֆիլմի վերջնական տարբերակում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Գայլերի արդարադատությունը»
Ապահ Հայկազունի

Ապահ Հայկազունի (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ), Հայկ նահապետի որդին, Ապահունիների նախարարական տան հիմնադիրը։


== Անվան ստուգաբանությունը ==
Ըստ Հրաչյա Աճառյանի Ապահը կեղծ արական անուն է։ Ապահ անունը կազմել է Արսեն Բագրատունին իր «Հայկ դիւցազն» պոեմում, Ապահունյաց գավառի անունից, ենթադրելով թե Հայկ նահապետը ունեցել է այս անունով մի որդի։
Մովսես Խորենացին գրում է՝.

«Այլ և զնախարարութիւնս Ապահունեաց և զՄանավազեան և զԲզնունեանն՝ ի նոյն զաւակացն Հայկայ»։
Քանի որ Մանավազյան և Բզնունի ազգանունները ծագում են Հայկ նահապետի Մանավազ և Բազ որդիների անուններից, ուստի՝ ըստ Արսեն Բագրատունու, Ապահունին էլ ենթադրում է Ապահ անունով մի որդի։
Ըստ Ղևոնդ Ալիշանը գրում է, որ Ապահունյաց գավառի անվան ծագումը հայտնի և ստույգ չէ։ Նա գրում է՝.

Հին բառակարգ աշխարհագիրն Հուն կամ Հոն կոչէ զշինողն Ապահունեաց, որ գուցէ Մանաւազայ որդի ըլլայ եթե ստոյգ է շինողը. վասն զի գաւառին անունն կարծել տայ թէ շինողն Ապահ պիտի կոչէր.


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Հայոց անձնանունների բառարան», Հրաչեայ Աճառեան, Երեւան, 1942, Հատոր 1, Ցուցակ 1, Էջ 192-193
«Հայկ դիւցազն», Արսեն Բագրատունի, 1940, էջ 610
«Հայոց Պատմություն», Մովսես Խորենացի, 1961, Երևան, Գլուխ Բ. ը
«Հայաստան յառաջ քան զլինելն Հայաստան», Ղևոնդ Ալիշան, Վենետիկ, 1904, էջ 159
Ֆլուարակ (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)

Ֆլուարակ (ֆր.՝ Floirac), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Կոզ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սենտ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17160։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 322 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆլուարակի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
(4565) Գրոսման

(4565) Գրոսման (անգլ.՝ Grossman), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 2-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,571 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2441 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8979 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1505,75 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,239084 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,73° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4565) Գրոսման աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մայքլ Դամմիթ

Սըր Մայքլ Անթոնի Ըրդլի Դամմիթ (հունիսի 27, 1925(1925-06-27)[…], Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն - դեկտեմբերի 27, 2011(2011-12-27)[…], Օքսֆորդ, Հարավարևելյան Անգլիա, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն)՝ անգլիացի փիլիսոփա, ով բնութագրվել է, որպես «վերջին դարի անգլիացի ամենակարևոր փիլիսոփաներից և ռասսայական հանդուրժողականության և հավասարության առաջատար քարոզիչ»: Մինչև 1992 թվականը նա աշխատել է Օքսֆորդի համալսարանում, որպես տրամաբանության պրոֆեսոր։ Կատարել է իր սեփական  ներդրումները մաթեմատիկայի փիլիսոփայության, տրամաբանության, լեզվի և մետաֆիզիկայի ոլորտներում։


== Կրթություն և ծառայություն ==
Մայքլ Դամմիթը վաճառական ընտանիքի զավակ է։ Սովորել է Սանդրոյդի դպրոցում, հետագայում դժվարությամբ ձեռք բերելով կրթաթոշակ կրթությունը շարունակել է Քրայսթ Չերչ քոլեջում։ 1943 թվականին նա մեկնում է ծառայության Արքայական հրետանային զորամասում։ Նա նաև պարգևատրվում է կրթաթոշակով, որպեսզի գիտական աշխատանքներով զբաղվի Բոլոր հոգիների քոլեջում (Օքսֆորդ) :
Դամմիթը նաև Վինչեսթերի համալսարանի առաջին գիտնականներից էր։


== Ակադեմիական կարիերա ==
1979 թվականին Դամմիթը դառնում է տրամաբանության պրոֆեսոր Օքսֆորդի համալսարանում։ Իր` Օքսֆորդում անցկացրած աշխատանքային տարիների ընթացքում, նա նաև դասեր է անցկացնում Բիրմինգհեմի համալսարանում, Կալիֆոռնիայի համալսարանում (Բերկլի), Սթենֆորդի համալսարանում, Փրինսթոնի համալսարանում և Հարվարդի համալսարանում։ 1995 թվականին Մայքլ Դամմիթը ստանում է Ռալֆ Շոկի մրցանակ, իսկ 1999 թվականին` Ասպետի կոչում։ 2010 թվականին նրան շնորհվում է Լոներ մրցանակ` վերլուծական փիլիսոփայության մեջ իր ունեցած կարևորագույն ստեղծագործության համար։
Օքսֆորդում նա ղեկավարել է շատ փիլիսոփաների գիտական աշխատանքներ, որոնց թվում են Փիթեր Քարթերսը, Ադրիան Մորը, Իվան Ռամֆիթը և Քրիսփին Ռայթը։


== Փիլիսոփայական աշխատություններ ==
Նրա աշխատանքը գերմանացի փիլիսոփա Ֆրեգեի գործերի մասին դրական արձագանք ստացավ։ 1973 թվականին գրված նրա առաջին գիրքը` «Ֆրեգե. Լեզվի փիլիսոփայություն», որը Դամմիթը գրել է երկար տարիների ընթացքում. հիմա համարվում է դասական գործ։ Գիրքը մեծ ազդեցություն է ունեցել մի շարք բրիտանացի փիլիսոփաների վրա։
Նա իր 1963 թվականին գրված գիտական հոդվածում Դամմիթը հանրայնացնում է պատմական փիլիսոփայական այն վեճը, որը տեղի էր ունեցել ռեալիստական և ոչ-ռեալիստական այնպիսի դպրոցների միջև, ինչպիսին էին` իդեալիզմը, նոմինալիզմը, իռեալիզմը և այլն։ Նա բնութագրել է այս բոլոր վերջին դիրքորոշումները, որպես հակառեալիստական և վիճարկել է, որ ռեալիզմի և հակառեալիզմի միջև հիմնական անհամաձայնությունը ճշմարտության բնույթի շուրջ էր։ Դամիթը ռեալիզմը լավագույնս հասկանում էր իմաստաբանական տեսանկյունից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուլյա (Իսպանիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուլյա (այլ կիրառումներ)Ուլյա (իսպ.՝ Ullà), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Ժիրոն պրովինցիայի մեջ, որը հանդիսանում է Կատալոնիա ինքնավար մարզի մի մաս։ Բնակչությունը կազմում է 1019 մարդ (2010), խտությունը կազմում է 129,95 մարդ/քառ. կմ։ Զբաղեցնում է 7,28 քառ. կմ տարածք։ Փոստային ինդեքս - 17140։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք Archived 2008-03-15 at the Wayback Machine.
Ֆեդյաևո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՖեդյաևոՖեդյաևո (ռուս.՝ Федяево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժուրավկա (գյուղ, Վարվայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԺուրավկաԺուրավկա (ուկրաիներեն՝ Журавка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Վարվայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Ժուրավկա գյուղում բնակվում էր 3 033 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 422,48 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իշեմգուլ

Իշեմգուլ (ռուս.՝ Ишемгул, բաշկիրերեն՝ Ишемғол), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Զիանչուրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 791 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զամիսկոե

Զամիսկոե (ուկրաիներեն՝ Заміське), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1700 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զամիսկոե գյուղում բնակվում էր 583 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15,63 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 37,3 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պեշերիխա

Պեշերիխա (ռուս.՝ Пещериха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տալովկա գետի ձախ ափով՝ 28 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Ալեյ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության․

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200212115200000614
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200061
Ավազանի կոդը -  13.01.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կունգակ

Կունգակ (ռուս.՝ Кунгак, բաշկիրերեն՝ Көнгәк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ասկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 680 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Եզակի թիվ

Եզակի թիվ, գոյականի թիվն է, որը ցույց է տալիս մեկ առարկա, օրինակ՝ ծով, աստղ, երազ։


== Գոյականի թիվ ==
Գոյականի թիվը ցույց է տալիս առարկաների քանակ։
Գոյականներն ունեն երկու թիվ՝ եզակի և հոգնակի։ 
Եզակին ցույց է տալիս մեկ առարկա, օրինակ՝ գիրք, աթոռ, գրիչ, գետ։


=== Անեզական գոյականներ ===
Կան գոյականներ, որոնք չունեն եզակի թիվ․ դրանք միշտ հանդես են գալիս հոգնակի թվով։ Օրինակ՝ Ալպեր, Հիմալայներ, Ֆիլիպիններ, Վարդանանք։
Անեզական են նաև բույսերի, կենդանիների, քիմիական նյութերի դասերն ու կարգերը ցույց տվող գոյականները։ Օրինակ՝ կակտուսազգիներ, սագազգիներ, հոդվածոտանիներ։


=== Անհոգնական գոյականներ ===
Կան գոյականներ, որոնք չունեն հոգնակի թիվ և հանդես են գալիս եզակի թվով։ Օրինակ՝ գինի, սեր, քամի, ուսանողություն, ոսկեղեն։
Անհոգնական հասարակ գոյականները կարող են գործածվել հոգնակի թվով, եթե՝ 

նշանակում են նյութի տարբեր տեսակներ, ինչպես՝ Ջերմուկի հանքային ջրերը հայտնի են ողջ տարածաշրջանում։
երևույթը տևական է, կրկնվում է, կամ բառը նշում է մեծ քանակ, ինչպես՝ Անձրևների պատճառով գետերը վարարել են։Ամսանունները ևս անհոգնական գոյականներ են։


== Տես նաև ==
Հոգնակի թիվ
Անհոգնական գոյականներ
Թվի քերականական կարգ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գոյականի թիվը
Գոյականի թիվ - ներածություն, «Քան» ակադեմիա
Դատական իշխանություն (հանդես)

Դատական իշխանություն, գիտամեթոդական ամսագիր։


== Աղբյուր ==
Գիտական տեղեկատվական վերլուծության և մոնիթորինգի կենտրոն, Հայաստանում հրատարակվող գիտական պարբերականների ցանկ Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Օվրագի (գյուղ, Պրիոզյորսկի շրջան)

Օվրագի (ռուս.՝ Овраги), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Պրիոզյորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կղեսուրք

Կղեսուրք (Կլեյսուրի), լեռնանցք Հայկական լեռնաշխարհում, Հայկական Տավրոս լեռնաշղթայի կենտրոնական մասում, 1360 մ բարձրության վրա։ Տիգրիս գետի ավազանը կապում է Արածանիի հովտի հետ։ Կղեսուրքով է անցնում Դիարբեքիր-Ռեշ-Դարխին-Դիադին-Գենչ ճանապարհը, որն ունի տեղական նշանակություն։ Կղեսուրքի հյուսիսային մասում է Ոլոր բերդը։
Ռոոկսե

Ռոոկսե (էստ․՝ Rookse), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Վիննու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 57 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բոբ շինարար

«Բոբ շինարար» (անգլ.՝ «Bob the Builder»), բրիտանական մուլտսերիալ։ 


== Պատմություն ==
1999 թվականի ապրիլին «BBC» հեռուստաընկերությունը թողարկեց «Բոբ շինարար» անվանումով մանկական տիկնիկային սերիալը։ Հաճելի և բարի հերոսներով հեռուստատեսային գունեղ շոուն այնքան դուր եկավ երեխաներին և նրանց ծնողներին, որ սերիալը ցուցադրվեց ավելի քան հարյուր երկրում, իսկ նախադպրոցական ծրագրերի վարկանիշային գնահատման տեսանկյունից ռեկորդներ սահմանեց ոչ միայն հայրենի Մեծ Բրիտանիայում, այլև Գերմանիայում, Ավստրալիայում, Ճապոնիայում։
2001 թվականին թողարկվեց ամբողջական լիամետրաժ մուլտֆիլմը, որտեղ դերերից մեկը հնչյունավորել է Էլթոն Ջոնը։ 1999 թվականից սկսած՝ վաճառվել է մուլտֆիլմի ավելի քան երկու միլիոն ձայներիզ և շուրջ հինգ միլիոն գիրք, ինչպես նաև բազմաթիվ խաղալիքներ, կրծքանշաններ և նմանատիպ իրեր։


== Բոբ շինարար (2015) ==
2012 թվականին՝ սերիալի պաշտոնական ավարտից հետո, «Mattel» ընկերությունը գնեց «Բոբ շինարար» մուլտֆիլմը վերափոխելու իրավունքը, որի պրեմիերան կայացավ 2015 թվականի սեպտեմբերի 1-ին «Channel 5» հեռուստաալիքով։ Փոփոխություններ էին կրել ինչպես կերպարները, այնպես էլ գործողությունների իրականացման վայրերը. Բոբն ու իր թիմը տեղափոխվել էին աղմկոտ մեգապոլիս՝ Spring City։ CGI անիմացիան պահպանվել էր, իսկ շինարարական օբյեկտներն ու շենքերը դարձել էին ավելի մեծ ու բարդ։ Պարոն Բենթլին այժմ ուղեկցում է նոր կերպարին՝ Մեդիսոնի քաղաքապետին, իսկ նոր շինարար Լեոն միացել է Բոբի թիմին։ Հայտնվել է նաև մի քանի շինարարական նոր մեքենա, այդ թվում՝ ծանր բեռնատար։


== Քննադատություն ==
Փոփոխությունները արժանացան բնօրինակ սերիալի երկրպագուների բացասական արձագանքին։ Նրանցից մեկը նկարագրել է նոր Բոբ շինարարին՝ իբրև «հարբեցող Քարլինգ, ով քվեարկում է Անկախության կուսակցության օգտին»։ Քննադատվել է նաև հերոսների նոր տեսքը, ովքեր այնքան իրական են, որ նմանվել են իրական մարդկանց։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բոբ շինարար մուլտֆիլմը «Первый канал. Зарубежное и тематическое вещание» կայքում (ռուս.)
Բուսականությամբ ծածկված լճակը (նկար)

«Բուսականությամբ ծածկված լճակը» (ռուս.՝ Заросший пруд), ռուս նկարիչ, Պետերբուրգի Գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ, ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ Վասիլի Պոլենովի նկարը։ Կտավը հեղինակը վրձնել է 1879 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 80 × 124,7 սմ կամ, այլ աղբյուրների համաձայն՝ 77 × 121,8: «Բուսականությամբ ծածկված լճակը» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում (Մոսկվա, Ռուսաստանի Դաշնություն)։


== Պատմություն ==
«Բուսականությամբ ծածկված լճակը» ստեղծագործությունն առաջին անգամ հանրության համար ցուցադրության է ներկայացվել 1879 թվականին Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության 7-րդ ցուցահանդեսին։ Այս կտավի հետ ցուցադրվել է նաև «Տատիկի այգի ստեղծագործությունըն»։
Նկարում պատկերված տեսարանը վրձնելու համար հեղինակը հիմնվել է մի շարք էտյուդների վրա, որոնք նկարել է 1877 թվականին, երբ ամառն անցկացնում էր Կիևից ոչ հեռու գտնվող Պետրուշկի գյուղում։


== Նկարագիր ==
Վասիլի Պոլենովը իր այս կտավում նկարել է փոքրիկ կամրջակ և լճակի մի հատված։ Դիմացի պլանում հեղինակը վրձնել է լճակի ափը՝ կանաչ խոտերով ու երիցուկներով պատված։ Հետին պլանում գտնվում է մութ անտառը։ Ամենամութ վայրում, անտառի մեջ, ստվերում դրված է մի նստարան։ Նստարանին մի կին է նստած։ Նկարի մեծ մասը, այդ թվում և լճակի մակերևույթը պատված է բուսականությամբ։ Հիմնականում կանաչի տարբեր գուներանգներով է աշխատել Վասիլի Պոլենովը։  «Բուսականությամբ ծածկված լճակը» նկարի վերին ձախ անկյունում երևում է եկնագույն երիկինքը՝ ամպերով ծածկված։


== Մեկնաբանություններ ==
Պոլենովի արվեստի հետազոտող Թամարա Յուրովան նկարի մասին արտահայտվել է հետևյալ կերպ.


== Ծանոթագրություններ ==
Նովե Ժիտտյա (գյուղ, Մալինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նովե ԺիտտյաՆովե Ժիտտյա (ուկրաիներեն՝ Нове Життя), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1917 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովե Ժիտտյա գյուղում բնակվում էր 30 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,392 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 76,53 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մհեր Բեյլերյան

Մհեր Հրաչյայի Բեյլերյան (ապրիլի 3, 1977(1977-04-03), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ արձակագիր, Հայաստանի գրողների միության անդամ (2002)։
Բանաստեղծ, թարգմանիչ Հրաչյա Բեյլերյանի որդին է։


== Կենսագրություն ==
Մհեր Բեյլերյանը ծնվել է 1977 թվականի ապրիլի 3-ին, Երևանում։ Սովորել է Երևանի «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրում և Երևանի Ազատ հումանիտար համալսարանում։ Ավարտել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի գեղարվեստական ֆիլմերի ռեժիսուրայի բաժինը։ Աշխատել է «Ար» հեռուստաընկերությունում, ՀՀ մշակույթի, սպորտի և երիտասարդության հարցերի նախարարությունում, «Հայ զինվոր», «Հայաստանի Հանրապետություն» թերթերում, «Նարցիս» գրական հանդեսում։ Բեյլերյանի ստեղծագործությունները տպագրվում են հանրապետական գրական մամուլում։ Աշխատում է «Նովոստի Արմենիա» տեղեկատվական կայքում։


== Երկեր ==
Մեղքի հարյուր տարին, Երևան, 2014։
Ընկնող աստղերի անձրևի վկան, Երևան, 2014։
Սկյութների ստվերները, Երևան, 2008։
Վերջին ժամը, Երևան, 2002։


== Պարգևներ ==
«Սկյութների ստվերները» գրքի համար արժանացել է ՀԳՄ Դերենիկ Դեմիրճյանի անվան մրցանակ, 2014


== Տես նաև ==
Հայաստանի գրողների միություն


== Ծանոթագրություններ ==
Կաստելինո Տանարո

Կաստելինո Տանարո (իտալ․՝Castellino Tanaro), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 340 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 31 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 11 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0174։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Բոգորոդիցան։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0174 785213
Էլեկտրոնային հասցե։ castellinotanaro@interfree.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ճաշոց (4885)

Ճաշոց (4885), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4885 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 15-րդ դարում Հովհաննես գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Ստեփաննոս միայնակեացն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 32X21 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 508 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ վանդակազարդ կտավ։ Հիշատակարան գրչի՝ 162բ, 291բ, 344ա, 388բ և այլուր, հետագայի՝ 201ա, 281բ, 506բ (16-րդ դար)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեդար շրջան (այլ կիրառումներ)

Սեդար շրջան, կարող է վերաբերել՝

Սեդար շրջան - ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը
Սեդար շրջան - ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը
Սեդար շրջան - ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի 93 վարչական միավորներից մեկը
Բեթղար

Բեթղար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Թորթումի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Եբեգեն

Եբեգեն, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի երկրամասում։ Գետաբերանը գտնվում է Կան գետի ձախ ափից 15 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կիլոմետր է։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցման պետական տվյալների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, Օբ գետի ջրօգտագործման մասն է, Բիա և Կատուն գետերի գետային ենթաավազանն է մինչև Բարնաուլ քաղաքը, առանց Ալեյ գետի։ Վերին Օբի գետային ավազանն է մինչև Իրտիշ թափվելը։
Աշխարհատեղեկատվական համակարգի ՌԴ տարածքի ջրատնտեսական շրջանացման տվյալներով՝

Ջրային գրանցման տվյալների կոդ՝ 13010200312115100008917
Հիդրոլոգիական ստուգման կոդ՝ 115100891
Ավազանի կոդ՝ 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության ծավալի համար՝ 15
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության թողարկում՝ 1։


== Ծանոթագրություններ ==
Օրոպեսա (Տոլեդո)

Օրոպեսա (Տոլեդո)  (իսպ.՝ Oropesa)՝ մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Տոլեդո պրովինցիայի Կաստիլիա լա Մանչա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է թվականի Լա-Կամպանա-դե-Օլոպեսա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 28 կմ2, բնակչությունը՝ 337մարդ (2010 տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 110 կմ հեռավորության վրա։


== Հայտնի բնակիչներ ==
Ֆռանցիսկո դե Տոլեդո Պերուի փոխարքան XVI դարի «Մեծ բարեփոխիչ» է եղել Ինքա կայսրությանում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2016-10-18 at the Wayback Machine.
Diputación de Toledo
Oropesa
Ayto. de Oropesa Archived 2013-05-25 at the Wayback Machine.
Զաստոլբե

Զաստոլբե (ռուս.՝ Застолбье), գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Ռամեշկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 358 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լոտ

Լոտ (գերմանարեն՝ Lot կամ հոլանդերեն՝ lood), նավից ծովի խորությունը չափելու սարք։ Լոտը լինում է ձեռքի, մեխանիկական և հիդոակուստիկ (Էխուոա)։ Ձեռքի լոտը չափանմուշներով թոկ է՝ ծայրին բեռ։ Մեխանիկական և հիդրոակուստիկ լոտերով խորությունը չափում են, համապատասխանաբար, ծովի հատակի մոտ հիդրոստատիկ ճնշումը և հատակից ձայնի անդրադառնալու տևողությունը որոշելու միջոցով։
Լեքո (գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լեքո (այլ կիրառումներ)Լեքո, (իտալերեն՝ Provincia di Lecco) գավառ Իտալիայի Լոմբարդիա մարզում։ Վարչական կենտրոնը Լեքոն է։ Գավառը զբաղեցնում է 805,61 կմ2 տարածք, բնակչությունը կազմում է 337,211 մարդ (2017 թ.)։ Գավառն ունի 85 կոմունա ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրինի

Կրինի (հուն․՝ Κρηνί,, թուրքերեն՝ Pınarbaşı), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Կիրենիայի շրջանում։ Գյուղը դե ֆակտո գտնվում է Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետություն կոչվող պետության կազմում։ 1974 թվականից սկսած գյուղը բնակեցված է թուրքերով։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Արդվինի գավառ

Արդվինի գավառ, վարչաքաղաքական միավոր Ռուսական կայսրության կազմում։ 1878-1918 թվականներին եղել է Բաթումի մարզի, ապա՝ Քութայիսի նահանգի կազմում։ Գավառի կենտրոնը Արդվին քաղաքն էր։
Արդվինի գավառը հյուսիսից սահմանակցում էր Բաթումի գավառին, արևելքում Կարսի մարզն էր, իսկ հարավում-արևմուտքում Օսմանյան կայսրության սահմանն էր։
Ներառում է հիմնականում ժամանակակից Թուրքիայի Արդվինի մարզի մեծ մասը։


== Պատմություն ==
Գավառն կազմվել է 1878 թվականին՝ ռուս-թուրքական պատերազմի (1877-1878) արդյունքում՝ ընդգրկելով Բաթումի մարզի հարավային՝ Ճորոխ գետի հովտի հատվածը։ 1883 թվականին Բաթումի մարզը վերացել է, Բաթումի և Արդվինի գավառներն անցել են Քութայիսի նահանգի կազմ։ Արդվինի գավառը համապատասխանել է պատմական Տայք աշխարհի Ճակք գավառին։ Դեռ միջնադարում տեղի հայ բնակչության մեծ մասը ձուլվել է ուղղափառ հույներին և վրացիներին, արտագաղթել։ Այստեղ բնակվելու են եկել մեծաքանակ այլազգիներ, որոնք օսմանյան տիրապետության շրջանում կրոնափոխ են եղել և կորցրել սեփական լեզուն։ Արդվինի հայերի մի մասն էլ տեղափոխվել է Բաթում քաղաք։
Ամբողջ գավառում առաքելական հայերի թիվը չէր անցնում 8 հազարից՝ գրեթե նույնքան, որքան վրացիները։ Հայերի մեծ մասը բնակվում էր Արդվին բերդաքաղաքում (4646 մարդ) և Արտանուջ ավանում (960 մարդ), խոսում հիմնականում արևմտահայերեն։ Արդվինում 20-րդ դարի սկզբներին կար 5 եկեղեցի՝ սուրբ Աստվածածին, Պողոս-Պետրոս, Գրիգոր Լուսավորիչ, սուրբ Խաչ և առաքելական սուրբ Աստվածածին։ Յուրաքանչյուր եկեղեցուն կից 19-րդ դարի վերջերին և 20-րդ դարի սկզբներին կար դպրոց։
1918-1920 թվականներին գավառն ամբողջությամբ մտել է Վրաստանի դեմոկրատական հանրապետության կազմ։ Հայերի մեծ մասը լքում է Արդվինը՝ տեղափոխվում Աբխազիա, Վրաստան, Ռուսաստանի սևծովյան շրջաններ, Խորհրդային Հայաստան։ 1921 թվականի Կարսի պայմանագրից հետո՝ անցել է Թուրքիային, որում որպես վարչատարածքային միավոր մտել է Արդվինի մարզ։ Վերջինիս կազմ է մտել նաև պատմական Համամշեն գավառը, որը կիսվել է Ռիզե և Արդվին մարզերի միջև։ Համամշենի միացումով նոր վարչական միավորում են հայտնվել հազարավոր համշենահայեր։


== Բնակչություն ==
1897 թվականի մարդահամարի տվյալներով գավառի բնակչությունը 56,140 մարդ էր, որի ճնշող մեծամասնությունը թուրքեր էին (41468), 13.9 %-ը՝ հայեր (7819), 9.8%-ը՝ վրացիներ (5506) և այլ ազգեր։ Արդվին քաղաքի բնակչությունը հաշվվում էր 7091 մարդ, այդ թվում՝ 4646 հայեր և 1491 ռուսներ։


== Վարչական բաժանում ==
1913 թվականին գավառը բաժանված էր 29 գյուղական համայնքի՝


== Տես նաև ==
Արդվինի մարզ
Արևելյան Հայաստանը Ռուսական կայսրության կազմում


== Ծանոթագրություններ ==
Երևանցոց թաղամաս (Գանձակ)

Երևանցոց, հայկական նախկին թաղամաս Գանձակ քաղաքում՝ Գանձակ գետի ձախ ափին։
Նորաշեն հայաբնակ թաղամասի հետ հանդիսանում էր հիմնականում թուրքաբնակ թաղերով շրջապատված Գանձակի 2 թաղամասերից մեկը։ Երևանցոց թաղամասում է գտնվել Սուրբ Գևորգ եկեղեցին, քաղաքային ժողովարանը, բարձրակարգ հյուրանոցները, ամենալավ խանութները և այլն։  Այստեղ են գտնվել քաղաքի ընդարձակ, բարձկարգ և մաքուր փողոցները ի տարբերություն թուրքական թաղամասերի, որի փողոցները անշուք և անբարեկարգ էին։


== Հայ-թուրքական ընդհարումներ (1905-1906) ==
1905-1906 թվականների Գանձակում ևս տեղի են ունեցել հայ-թուրքական ընդհարումները, որի հետևանքով Երևանցոց թաղամասն ամբողջությամբ ավերվել է։


== Արցախյան պատերազմ ==
Արցախյան պատերազմով պայմանավորված՝ 1989 թվականից ինչպես Ադրբեջանական ԽՍՀ-ի այլ բնակավայրերի, այնպես էլ Գանձակի հայազգի բնակչությունը բռնագաղթել է Հայկական ԽՍՀ և ԽՍՀՄ այլ երկրներ։ Ներկայում հայկական թաղամասում բնակվում են թուրքերԵրևանցոց թաղամասում են կազմակերպվել 1988 թվականի նոյեմբերի 21-ից դեկտեմբերի 10-ը տեղի ունեցած Գանձակի հայ բնակչության ինքնապաշտպանական զինված գործողություններն ընդդեմ ադրբեջանական միլիցիայի, հասարակական ջարդարարական խմբերի, հանցավոր տարրերի դեմ, որոնք ցանկացել են սպանեն, բռնաբարեն, ավերեն ու թալանեն հայերին ու հայկական թաղամասերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլայ Ռուկավիշնիկով

Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Ռուկավիշնիկով  (ռուս.՝ Николай Николаевич Рукавишников, սեպտեմբերի 18, 1932(1932-09-18), Տոմսկ, West Siberian Krai, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 19, 2002(2002-10-19), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային տիեզերագնաց-օդաչու, Խորհրդային Միության կրկնակի հերոս (1971 և 1974), Բուլղարիայի ժողովրդավարական հանրապետության հերոս (1979)։ 
Ավարտել է Մոսկվայի ինժեներաֆիզիկական ինստիտուտը (1957)։ Տիեզերտգնացների ջոկատում է ընդգրկվել է 1967 թվականին։ 1971 թվականի ապրիլի 23—25-ը, Վլադիմիր Շատալովի և Ալեքսեյ Ելիսեևի հետ, որպես հետազոտող ինժեներ, թռիչք է կատարել «Սոյուզ-10» տիեզերանավով։ Ապրիլի 24-ին տիեզերանավը կցվել է տիեզերքում գտնվող «Սալյուտ» գիտակայանին, և համատեղ թռիչքը տևել է 5 ժ 30 ր։ 1974 թվականի դեկտեմբերի 2—8-ը Անատոլի Ֆիլիպչենկոյի հետ, որպես բորտինժեներ, թռիչք է կատարել «Սոյուզ-16» տիեզերանավով։ 1979 թվականի ապրիլի 10—12-ը, բուլղարացի տիեզերագնաց-օդաչու Գեորգի Իվանովի հետ, որպես հրամանատար, Ռուկավիշնիկովը երրորդ թռիչքն է կատարել «Սոյուզ-33» տիեզերանավով։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Դերբի (պանիր)

Դերբի (անգլ.՝  Derby), կիսակարծր պանիր, որը պատրաստվում է կովի պաստերացված կաթից Մեծ Բրիտանիայում։ Նրան բնորոշ է սերուցքային համւ։


== Պատմություն ==
Դերբի պանրի մասին առաջին հիշատակումները վերաբերում են 18-րդ դարին։ Պանրի այս տեսակի անվանումը կապված է նրա արտադրման տեղանքի հետ. պանիրը պատրաստում են Դերբիշիր կոմսությունում։


== Նկարագրություն ==
Պանրի համն ու բուրմունք ուղղակիորեն կախված են նրա հասունացման ժամանակից` որքան այն ավելի երկար է, այնքան դրանք ավելի հագեցած են: Պանիրն ունի միատարր կառուցվածք, նրա կազմությունը հիշեցնում է չեդեր պանիրը, սակայն պատրաստման գործընթացը տարբերվում է։


== Պատրաստում ==
Դերբի պանրի պատրաստման տեխնոլոգիաները կարող են փոքր-ինչ տարբերվել։ Կա սեյջ դերբի պանիր (Sage Derby, անգլ.՝  sage` եղեսպակ) եղեսպակի ավելացումով, կա նաև դերբի պորտվեյնով (Port Wine Derby): Սեյջ դերբին ունի համ, որն ինչ-որ բանով հիշեցնում է անանուխը, իսկ պորտվեյնով դերբիի մոտ գերակշռում է կրեմային համը։
Սեյջ դերբի պանիրը պատրաստում են պանրային զանգվածի մեջ աղացած եղեսպակի ավելացումով։ Դա հաղորդում է պանրին յուրահատուկ բուրմունք։  Պատրաստման ընթացքում եղեսպակի հոտը մեղմացնելու համար ավելացնում են կտրատված սպանախ։ Դա նպաստում է պանրի մեջ բնորոշ բծերի հայտնվելուն։ Այդ բծերը իրենց գույնով մոտ են կանաչավուն մարմարին։ Սպանախի և եղեսպակի համաչափությունները կարող են փոփոխվել` դա ազդելու է պանրի համին և բուրմունքին։ 21-րդ դարում կաթնաշոռացված զանգվածին սկսել են ավելացնել երիցուկ, վաղենակ և մաղադանոսի հյութ։ Պանիրը հասունանում է արագ` 1-3 ամիսների ընթացքում։ Հասունացման գործընթացում պանրի փափուկ կազմությունը դառնում է ավելի խիտ, ուժեղանում է նրա խոտավետ և դառնավուն համը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուբեժենսկի (Վերխնեդոնսկի շրջան)

Ռուբեժենսկի (ռուս.՝ Рубеженский), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վերխնեդոնսկի շրջանում։ Մտնում է Կազանսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ալեքսան Հարությունյան

Ալեքսան Մաքսիմի Հարությունյան (հուլիսի 10, 1965, Գիշի, Մարտունու շրջան, ԼՂԻՄ, ԱԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ պետական գործիչ, դիվանագետ, ՀՀ վարչապետ Սերժ Սարգսյանի գլխավոր խորհրդական։ Արգենտինայի Հանրապետությունում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան (2014-2016)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1965 թ. հուլիսի 10-ին ԼՂՀ Մարտունու շրջանի Գիշի գյուղում։

1989 թ. - ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը,
1989-92 թթ. - սովորել է Երևանի պետական համալսարանի ասպիրանտուրայում։


=== Աշխատանքային գործունեություն ===
1989 թ. - աշխատել է Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանում՝ որպես գիտաշխատող։
1991 թ. - Հեռուստատեսության և ռադիոյի պետական կոմիտեի «Հանրապետություն» միավորման ստեղծագործական խմբի ղեկավար։
1991-1992 թթ. - Հեռուստատեսության և ռադիոյի պետական կոմիտեի «Հայլուր» ստեղծագործական խմբի ղեկավար,
1992 թ. - «Արցախ» ստուդիայի ղեկավար։
1992 թ. հոկտեմբերից մինչև 1993 թ. մայիս - ՀՀ նախագահի աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալ։
1993 թ. մայիս-հունիս ամիսներին - ՀՀ Արտաքին գործերի նախարարության Եվրոպական երկրների վարչության երկրորդ քարտուղար։
1993-1995 թթ. - Ֆրանսիայում Հայաստանի դեսպանության երկրորդ քարտուղարը, հետագայում՝ առաջին քարտուղարը։
1995-1997 թթ. - Հայաստանում ԼՂՀ մշտական ներկայացուցիչ։
1997-1998 թթ. - ՀՀ վարչապետի աշխատակազմի ղեկավար։
1998-1999 թթ. - ՀՀ Նախագահի աշխատակազմի ղեկավար։
1998-1999 թթ. - ՀՀ Ազգային անվտանգության խորհրդի քարտուղար։
1999-2003 թթ. - ՀՀ Նախագահի խորհրդական։
2003-2013 թթ. - Հայաստանի հանրային հեռուստառադիոընկերության խորհրդի նախագահ։
2014 թ. - ՀՀ Արտաքին գործերի նախարարի խորհրդական։
2014 թ. դեկտեմբերի 30-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է Արգենտինայի Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը՝ Բուենոս Այրես)։
2015 թ. ապրիլի 21-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով համատեղության կարգով նշանակվել է Ուրուգվայի Արևելյան Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը՝ Բուենոս Այրես)։
2015 թ. դեկտեմբերի 9-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով համատեղության կարգով նշանակվել է Պերուի Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը՝ Բուենոս Այրես)։
2016 թ. հունվարի 12-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով համատեղության կարգով նշանակվել է Չիլիի Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը՝ Բուենոս Այրես)։
2016 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ՀՀ նախագահի հրամանագրով ազատվել է Արգենտինայի Հանրապետությունում, Ուրուգվայի Արևելյան Հանրապետությունում, Պերուի Հանրապետությունում և Չիլիի Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպանի պաշտոնից։
2016 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ՀՀ նախագահի հրամանագրով նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի աշխատակազմի ղեկավարի առաջին տեղակալ։
2018 թվականի ապրիլի 18-ին ազատվել է ՀՀ նախագահի աշխատակազմի ղեկավարի առաջին տեղակալի պաշտոնից։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (17601-17700)

Աստերոիդների ցանկ (17501-17600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (17701-17800)
 Աստերոիդների ցանկ (17501-17600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (17701-17800)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (15001)-(20000)»։ www.minorplanetcenter.net
Visa

Visa Inc. ([ˈviːzə] կամ [ˈviːsə]), ամերիկական անդրազգային ընկերություն, որը ծառայություններ է մատուցում վճարային գործարքների իրականացման համար։ Դա նույն ասոցիացիայի համախմբման հիմքն է։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 20-ից ի վեր իր բաժնետոմսերը ներգրավված են Դոու Ջոնս ինդեքսի հաշվարկի մեջ։
VISA International Service Association (ռեկուրսիվ հապավում), միջազգային վճարային համակարգ։ Ներկայումս ասոցիացիան ներառում է երկու ընկերություն (նախկինում չորսը)։ Visa Inc. (ԱՄՆ, Ֆոսթեր Սիթի), որը պատկանում է ապրանքային նշանի և տեխնոլոգիաների օգտագործման բոլոր իրավունքներին և Visa Europe Services Inc.-ին։ (Մեծ Բրիտանիա, Լոնդոն), որը ղեկավարվում է եվրոպական բանկերով և գործում է Visa Inc.-ի լիցենզիաների օգտագործմամբ։
Visa քարտերի տարեկան առևտրային շրջանառությունը կազմում է 4,8 տրիլիոն ԱՄՆ դոլար։ Visa քարտերը ընդունվում են աշխարհի 200-ից ավելի երկրների առևտրային կետերում։ Կազմակերպությունը կենտրոնական դեր է խաղում նորարարական վճարման արտադրանքների և տեխնոլոգիաների մշակման գործում, որոնք կիրառվում են 21,000 ֆինանսական հաստատությունների կողմից` վճարային համակարգի անդամների և քարտերի սեփականատերերի կողմից։ Երրորդ հազարամյակի սկզբում VISA միջազգային վճարային քարտերի մոտ 57%-ը բաժին է ընկնում աշխարհում MasterCard-ի հիմնական մրցակցին, մոտ 26%-ը, երրորդ American Express համակարգը` 13%։ 2010 թվականին իրավիճակը կտրուկ փոխվել է՝ շրջանառության մեջ գտնվող 8 մլրդ քարտերից 29,2% -ը China UnionPay-ին է՝ Visa-ի 28,6%-ի դիմաց, չնայած Visa-ն դեռ առաջատար է վճարումների ծավալով։ Մինչ այժմ աշխարհը ունի 2.011 միլիարդ Visa քարտեր՝ 02.05.2012 թվականի դրությամբ։ Որոնք ընդունվում են մոտ 20 միլիոն տարբեր հաստատություններում։
MasterCard-ից VISA-ն տարբերվում է հիմնականում դոլարի գործառնությունների կողմնորոշմամբ, իսկ MasterCard-ից դոլարով և եվրոյով՝ գործառնությունների համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
www.visa.com Visa. պաշտոնական կայք
Official Visa corporate profile Archived 2009-09-30 at the Wayback Machine.
Visa Europe
Լորենս շրջան (այլ կիրառումներ)

Լորենս շրջան, կարող է վերաբերել՝

Լորենս շրջան - ԱՄՆ Հարավային Կարոլինա նահանգի 46 վարչական միավորներից մեկը
Լորենս շրջան - ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը
Նաշթքոլի

Նաշթքոլի (վրաց.՝ ნაშთქოლი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 19 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջոշ Ռեդնոր

Ջոշուա Թոմաս Ռեդնոր (անգլ.՝ Joshua Thomas Radnor, հուլիսի 29, 1974(1974-07-29), Կոլումբուս, Օհայո), թատրոնի, հեռուստատեսության և կինոյի ամերիկացի դերասան, սցենարիստ և կինոռեժիսոր։ Հանդիսատեսին առավել հայտնի է «Ինչպես հանդիպեցի ձեր մայրիկին» հեռուստասիթքոմում գլխավոր հերոսի՝ Թեդ Մոզբիի կերպարը կերտելու համար։
Առաջին սցենարիստական և ռեժիսորական աշխատանքը կատարել է 2010 թվականին՝ «Երջանիկշնորհակալությունավելինխնդրումեմ» (Happythankyoumoreplease) ֆիլմում, ինչի համար «Սանդենս» կինոփառատոնում ստացել է հանդիսատեսի համակրանք մրցանակը, ինչպես նաև առաջադրվել բարձրագույն ժյուրիի մրցանակի։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմեր ===


=== Հեռուստատեսություն ===


=== Թատրոն ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջոշ Ռեդնոր - Էջը IMDb կայքում
Կենսագրությունը CBS-ի «Ինչպես ծանոթացա մորդ հետ» սերիալի կայքում Archived 2008-04-03 at the Wayback Machine.
Ես (Շարանտի գավառ)

Ես (ֆր.՝ Hiesse), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 251 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.14 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 24.75 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 340 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 65 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 60 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 152 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 92-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 60։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 60,5 %։ 92 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 84 անձ (52 տղամարդ և 32 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (4 տղամարդ և 4 կին)։ 60 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 33-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Ռոգասիեն

Սեն Ռոգասիեն (ֆր.՝ Saint-Rogatien), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Լա Ժարրի կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լա Ռոշել շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17391։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1920 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Սեն Ռոգասիենի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Մյուուսլեռի

Մյուուսլեռի (էստ․՝ Müüsleri), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Կառեդա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 83 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պունտա դելլա Դոգանա

Պունտա դելլա Դոգանա (իտալերեն՝ Punta della Dogana), արվեստի թանգարան Վենետիկի անցակետի հին շենքերից մեկում (Դոգանա դա Մար)։ Այն նաև կոչվում է Վենետիկի եռանկյուն տարածաշրջան, որտեղ Մեծ ջրանցքը հանդիպում է Ջուդեկա ջրանցքի հետ, և որտեղ գտնվում են Սանտա Մարիա դելլա Սալյուտե եկեղեցին, Վենետիկի հայրապետական ճեմարանը և եռանկյան ծայրում Դոգանա դա Մարը։


== Աշխարհագրություն և պատմություն ==

Պունտա Դելլա Դոգանան գտնվում է Դորսոդուրոյի շրջանում կղզու վերջնակետի վրա գտնվող Մեծ ջրանցքի և Ջուդեկա ջրանցքի միջև։ Կողք կողքի գտնվում են Դոգանա դա Մարը, Վենետիկի հայրապետական ճեմարանը և Սանտա Մարիա դելլա Սալյուտե եկեղեցին։ Պունտա դելլա Դոգանայի անկյունագծով ընկած է Սուրբ Մարկոսի հրապարակը։
Այդ տարածքում դեռևս 15-րդ դարի սկզբին գտնվել են եղել նավահանգիստներ և մաքսակետեր։ Ժամանակավոր շինություններ, որոնք կառուցվել են ապրանքների պահպանման համար, և մաքսակետերը փոխարինվել են Պունտա դելլա Դոգանայով, որի շինարարությունը սկսվել է 1677 թվականին։


== Դոգանա դա Մար ==

Արվեստի թանգարանը գտնվում է Դոգանա դա Մար շենքում և դրանից դուրս։ Այն կառուցվել է 1678 և 1682 թվականների միջև՝ որպես մաքսատուն։ Նրա արկադների ոճերը արտացոլում են տարբեր դարաշրջաններ, երբ դրանք կառուցվել են։ Շենքի գագաթին գտնվում են Ատլասի արձանները, որոնք խորհրդանշում են Վենետիկի հանրապետության գերազանցությունը։ Երկու ստրուկները պահում են Ոսկե գնդակը, որի վրա կանգնած է ճարտարապետ Ջուզեպպե Բենոնիի աշխատանքի Բախտը։ 17-րդ դարի այս արձանը պտտվում է քամու օգնությամբ։ Շենքի վերջին վերանորոգումը կատարվել է 1838 թվականին Ալվիզե Պիգացիի կողմից։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Jodidio, Philip Tadao Ando Venice: The Pinault Collection at the Palazzo Grassi and the Punta Della Dogana. — Rizzoli Libri, 2010.
Romanelli, Giandomenico; Hocquet, Jean Claude; Rossi, Paola Dogana da Mar. — Arnoldo Mondadori Editore, 2010.
Jodidio Philip (սեպտեմբերի 28, 2010)։ Tadao Ando Venice: The Pinault Collection at the Palazzo Grassi and the Punta Della Dogana։ Skira Rizzoli 
Romanelli Giandomenico, Hocquet Jean Claude, Rossi Paola (դեկտեմբերի 16, 2010)։ Dogana da Mar։ Mondadori Electa 


== Արտաքին հղումներ ==
Tonchi Stefano (2009-05-18)։ «The Other Biennale | Punta della Dogana»։ T Magazine։ Վերցված է 2019-01-04
Օսկար լավագույն ադապտացված սցենարի համար

Օսկար լավագույն ադապտացված սցենարի համար (անգլ.՝ Best Adapted Screenplay), Օսկար մրցանակաբաշխության մրցանակներից, որը տրվում է 1929 թվականից մինչ այժմ։


== Մրցանակակիրներ և առաջադրվածներ ==
Բոլշոե Մոկրոե

Բոլշոե Մոկրոե (ռուս.՝ Большое Мокрое), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Կստովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սյուզան Խարդալյան

Սյուզաննա Խարդալյան (այլ տարբերակներ՝ Խարտալյան և Կարտալյան շվեդերեն՝ Suzanne Khardalian) (փետրվարի 5, 1956(1956-02-05), Բեյրութ, Լիբանան), շվեդահայ լրագրող, հրապարակախոս և փաստավավերագրական ֆիլմերի ռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Սյուզան Խարդալյանը ծնվել է 1956 թվականի փետրվարի 5-ին Լիբանանի մայրաքաղաք Բեյ­րութում։ Նրա ընտանիքը ցեղասպանությունից փրկվելու նպատակով հաստատվել էր Լիբանանում։ Սովորելով Բեյրութում և Փարիզում՝ ստացել է լրագրողի որակավորում։ Եղել է Փարիզում հրատարակվող հայկական «Կամք» թերթի խմբագիր։ 1987 թվականից բնակվում է Ստոկհոլմում։ Թաֆթսի համալսարանի Ֆլետչերի դիվանագիտության և միջազգային դպրոցի մագիստրոսի կոչում։ Շվեդիայում ավարտել է Փաստագրական ֆիլմերի ստոկհոլմյան դպրոցը։
1988 թվականին նկարահանել է «Վերադարձ դեպի Արարատ» փաստավավերագրական ֆիլմը, որը նվիրված էր Հայոց ցեղասպանությանը։ Մեկ տարի անց՝ 1989 թվականին, Շվեդական ազգային կինոակադեմիայի «Ոսկե բզեզ» մրցանակաբաշխության ժամանակ ստացել է «լավագույն ֆիլմ» մրցանակը։ Նկարահանումների մի մասը տեղի են ունեցել Թուրքիայում, ռեժիսորական խումբը աշխատել է գաղտնի տեսախցիկներով, սակայն նրանց նկատել և ձերբակալել ե։ Խարդալյանը իր խմբի հետ միասին մեղադրել են ի օգուտ Շվեդիայի լրտեսության մեջ։ Խարդալյանը իր գործերում բազմիցս անդրադարձել է հայկական թեմատիկային։ Նրա խոսքերով «Ցեղասպանության թեման իմ բոլոր ֆիլմերի կարմիր թելն է»։ 2011 թվականին նա ավարտել է «Տատիկիս դաջվածքները» ֆիլմի նկարահանումները, որը պատմում էր Խարդալյանի տատի պատմությունը, ով վերապրել էր հայոց ցեղասպանությաունը և ենթարկվել սեռական ստրկության։ Հաջորդ տարի նրա փաստագրական-ինքնակենսագրական ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան 2012» կինոփառատոնի ժամանակ, որտեղ արժանացել է Հայաստանի ազգային կինոակադեմիայի հատուկ մրցանակին։
2012 թվականի օգոստոսին ռեժիսորը իր ֆեյսբուքյան էջում հայտնել է, որ ամուսնացել է օպերատոր և ռեժիսոր Պեր Հոլմքվիստի հետ։ Սակայն պարզվել է, որ նրանք արդեն 22 տարի ամուսնացած են, սակայն մինչ այդ օրը չէին օրինականացրել իրենց ամուսնությունը։


== Ֆիլմագրություն ==
2011 — Տատիկիս դաջվածքները
2008 — Երիտասարդ Ֆրեյդը Գազայում
2005 — Հիմարություն
2005 — Ես ատում են շներին
2002 — Ո՞ւր է իմ հաղթանակը
2001 — Բառեր և քար — 2000 տարեկան Գազան
2000 — Օփիումից քրիզանթեմներ
1997 — Նրա հայ արքայազնը
1996 — Առյուծը Գազայից
1991 — Թաքցնել Անժելայից
1988 — Խորհրդային Միության գաղտնի պատերազմը
1988 — Վերադարձ դեպի Արարատ


== Ծանոթագրություններ ==
Կոմիտասի կիսանդրի (Փարիզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոմիտասի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Կոմիտասի կիսանդրի, կիսանդրի Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզում՝ Վիլ-Ժուիֆ հոգեբուժարանի բակում։


== Պատմություն ==
Հայ մեծանուն երգահան, երգիչ, երաժշտական էթնոլոգ, երաժշտագետ, վարդապետ և դասատու Կոմիտասի կիսանդրու բացումը տեղի է ունեցել 1995 թվականի հոկտեմբերի 21-ին, Փարիզի Պոլ Գիրո հիվանդանոցի Վիլ-Ժուիֆ հոգեբուժարանի բակում։ Հենց այդ հոգեբուժարանում է մահացել Կոմիտասը։
Քանդակի հեղինակն է ծագումով հայաստանցի, այժմ Շավիլում ապրող և ստեղծագործող Արշավիր Եղիազարյանը։ Բացման արարողությանը ներկա են եղել մի շարք քաղաքական գործիչներ, ինչպես նաև մոտ 500 այլ հյուրեր։


== Տվյալներ ==
Կիսանդրին պատրաստված է բրոնզից, պատվանդանը՝ գրանիտից։


== Պատվանդան ==
Պատվանդանին ֆրանսերեն փորագրված է. 

Սկզբում ֆրանսիական իշխանությունները դեմ են եղել տեքստի նման տարբերակին, սակայն հետագայում քաղաքական հեղինակությունները համարձակվել են ընդունելու ցեղասպանության հղմամբ այս տեքստը։


== Տես նաև ==
Կոմիտասի մահարձան
Կոմիտասի հուշարձան (Երևան)
Կոմիտասի հուշարձան (Փարիզ)
Կոմիտասի հուշարձան (Դեթրոյթ)
Կոմիտասի հուշարձան (Վաղարշապատ)
Կոմիտասի հուշարձան (Սանկտ Պետերբուրգ)
Կոմիտասի կիսանդրի (Քվեբեկ)


== Ծանոթագրություններ ==
Օրիյակ (շրջան)

Օրիյակ (ֆր.՝ Aurillac), շրջան (ֆր.՝ Arrondissement) Ֆրանսիայում, գտնվում է Օվերն երկրամասում։ Շրջանի դեպարտամենտ՝ Կանտալ (դեպարտամենտ)։ Սուպերֆեկտուրա՝ Օրիյակ։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 83 076 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 43 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 1937 կմ²։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ Օրիյակ շրջան (ֆր.)


== Ծանոթագրություններ ==
Չուլիմ (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չուլիմ (այլ կիրառումներ)Չուլիմ (ռուս.՝ Чулым), գետ Ռուսաստանում (Նովոսիբիրսկի մարզ)։


== Աշխարհագրություն ==
Չուլիմ գետը սկիզբ է առնում Վասյուգանյան ճահճուտներից և թափվում է Փոքր Չանի լիճ։ Գետը պատկանում է Չանի լիճի ավազանին։ Ակունքը ծովի մակարդակից գտնվում է 154 մ բարձրության վրա։ Գետի ափին են գտնվում Չուլիմ քաղաքը և Ստարոգորնոստալևո գյուղը։


== Հիդրոգրաֆիա ==
Չուլիմ գետի երկարությունը կազմում է 392 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 17900 կմ2 է։


== Վտակներ ==
Չուլիմ գետի վտակներն են Կարգատ գետերը։


== Տես նաև ==
Գետ
Ակունք և Գետաբերան