armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լիերգանես

Լիերգանես (իսպ.՝ Liérganes), մունիցիպալիտետ Իսպանիայի Կանտաբրիա ինքնավար համայնքի համանուն նահանգի Տրասմերա շրջանում։ Զբաղեցնում է 36,73 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 2457 մարդ (2011 թվական)։ Հյուսիսից սահմանակից է Մեդիո Կուդեո, արևելքից՝ Ռիոուտերտո, հարավից՝ Միերա, արևմուտքից՝ Պենագոս մունիցիպալիտետներով։ Մունիցիպալիտետի տարածքով հոսում է Ռիո Միեռա գետը։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 2457 մարդ (INE 2011 Archived 2015-12-07 at the Wayback Machine.)

Աղբյուր։ INE


== Խոշոր բնակավայրեր ==
Մունիցիպալիտետի բոլոր բնակավայրերը ներառված են 2 խոշոր բնակավայրերում՝ 

Լիերգանես - վարչական կենտրոն։ 2008 թվականին բնակչությունը կազմել է 1698 մարդ։ Ծովի մակարդակից գտնվում է 110 մ բարձրության վրա։ Գտնվում է Սանտանդերայից 27,5 կմ հեռավորության վրա։
Պամանես


== Վարչակազմ ==
Մոինիցիպալիտետի ղեկավար ընտրում են փակ քվեարկությամբ, որին մասնակցում են ընտրելու իրավունք ունեցող քաղաքացիները։ Գլխավոր վարչակազմը Մունիցիպալիտետի խորհուրդն է։


== Տրանսպորտ ==
Տարածաշրջանային ճանապարհներ - CA-160, CA-162 և CA-260
FEVE ճանապարհ, Սանտանդերի հետ կապող ուղի՞


== Մշակութային ժառանգություն ==

Էլսեդո պալատ
Կուեստա Մերկադիլյո պալատ
Ռուբալկաբիի խաչ
Սուրբ Պետրոս եկեղեցի
Լիերգանեսի պատմական կենտրոն


== Տնտեսություն ==
Մունիցիպալիտետի բնակչության 17,5 %-ն աշխատում է տնտեսության առաջնային ոլորտում, 15,4 %-ը՝ շինարարության ոլորտում, 17,1 %-ը՝ արդյունաբերության, իսկ 49,9 %-ը՝ տնտեսությն երրորդական ոլորտներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոտորած Տհոթյու կղզում

Կոտորած Տհոթյու կղզում, 1975 թվականի մայիսի 10-ին Վիետնամական Տհոթյու կղզին գրաված «կարմիր կհմերների» ջոկատների կողմից իրականացված զանգվածային սպանությունը։ Գրոհայինների հարձակման հետևանքով 515 խաղաղ բնակիչ առևանգվել և արտաքսվել է Կամբոջա, որից հետո նրանք բոլորը սպանվել են։ 1975 թվականի մայիսի 24-ից 27-ը Վիետնամական զորքերը մարտեր էին մղում զավթիչների դեմ և հետագայում այն հետ էին մղում «կարմիր կհմերներից»։ 1977 թվականին «կարմիր կհմերները» կրկին արշավանք են կազմակերպել դեպի Տհոթյու կղզի, սակայն այս անգամ նրանց ջոկատները ջախջախվել են։


== Նախապատմություն ==
1975 թվականին Կամբոջայի քաղաքացիական պատերազմում «կարմիր կհմերների» հաղթանակից և Կամբոջիա-Վիետնամական սահմանին կոմունիստական ռեժիմի հաստատումից հետո բախումներ են սկսվել։


== Պատմություն ==
1975 թվականի մայիսի 10-ին, այսպես կոչված, «Կամպուչիայի հեղափոխական բանակի» զորքերը հարձակվել են Տհոթյու կղզու վրա և գրավել այն։ Արդյունքում բնակավայրը ոչնչացվել է, բազմաթիվ բնակիչներ սպանվել են, ևս 515 մարդ առևանգվել է։ Կղզու բնակիչներին բռնի արտաքսել են Կամբոջա, որտեղ նրանք բոլորն էլ հետագայում սպանվել են։
1975 թվականի մայիսի 24-27-ը Վիետնամական զորքերը մարտեր էին մղում կղզին գրաված «կարմիր կհմերների» դեմ։ Արդյունքում նրանց հաջողվել է հետ մղել կղզին։ 1977 թվականին «կարմիր կհմերները» կղզին գրավելու նոր փորձ են ձեռնարկել, սակայն այն հաջողությամբ չի պսակվել. գրոհայինների ջոկատները պարտություն են կրել։


== Ծանոթագրություններ ==
Դուբովոե (գյուղ, Դոբրինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴուբովոեԴուբովոե (ռուս.՝ Дубовое), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալատիրի շրջան

Ալատիրի շրջան (ռուս.՝ Алатырский район, չուվաշերեն՝ Улатăр районĕ), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Չուվաշիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ալատիր։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1940 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 18270 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9,42 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Նովոգրիգորովկա (գյուղ, Բերեզնեգովատոեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոգրիգորովկաՆովոգրիգորովկա (ուկրաիներեն՝ Новогригорівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզնեգովատոեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1924 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոգրիգորովկա գյուղում բնակվում էր 109 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,496 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մելվին Շվարց

Մելվին Շվարց (անգլ.՝ Melvin Schwartz, նոյեմբերի 2, 1932(1932-11-02)[…], Նյու Յորք, Նյու Յորք - օգոստոսի 28, 2006(2006-08-28)[…], Թուին Ֆոլս, Այդահո, ԱՄՆ), ամերիկացի ֆիզիկոս, ԱՄՆ ԳԱ անդամ 1975-ից, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (1988)։


== Կենսագրություն ==
Մելվին Շվարցը ծնվել է Նյու Յորքում, սովորել Bronx High գիտական դպրոցում, որը տվել է ֆիզիկայի բնագավառի բազմաթիվ Նոբելյան մրցանակակիրներ։ Ֆիզիկայով սկսել է զբաղվել 12 տարեկանից։ 1953 թվականին ավարտել է Կոլումբիայի համալսարանը։ 1956-1958 թթ. աշխատել է Բրուքհեյվենյան ազգային լաբորատորիայում, 1958-1966 թթ.՝ Կոլումբիայի համալսարանում, պրոֆեսոր` 1963 թվականից, 1966 թվականից՝ Ստենֆորդի համալսարանի պրոֆեսոր։ 1970 թ. Շվարցը Կալիֆոռնիայում հիմնադրում է Digital Pathways, Inc. համակարգչային անվտանգության ընկերությունը։ Ավելի ուշ Բրուքհեյվենյան լաբորատորիայի տնօրեն Նիկոլաս Սեմիոսը նրան հորդորել է վերադառնալ ֆիզիկա։ 1991 թվականին Շվարցը Բրուքհեյվենյան լաբորատորիայի Բարձր էներգիայի և Միջուկային ֆիզիկայի տնօրենն էր։ 
1988 թ. Լեոն Լեդերմանի և Ջեք Շտեյնբերգերի հետ արժանացել է Նոբելյան մրցանակի ֆիզիկայի գծով` տիեզերքում գոյություն ունեցող ամենախորհրդավոր տարրական մասնիկների՝ երկու տիպերի հայտնագործության և ուսումնասիրման համար։


== Գործունեություն ==
Շվարցի հետազոտությունները նվիրված են բարձր էներգիաների և տարրական մասնիկների ֆիզիկային։ 1957 թվականին աշխատակիցների հետ հայտնագործել է սիգմա-հիպերոն մասնիկը։ 1959 թվականին ֆիզիկոս Բրունո Պոնտեկորվոյի հետ ցույց է տվել ցանկացած էներգիայով նեյտրինոյի ստացման համար արագացուցիչների օգտագործման հնարավորությունը։
Այլ գիտնականների հետ նեյտրոնային գիտափորձում ապացուցել է 2 տիպի նոյտրինոների էլեկտրոնային և մյունային գոյությունը։ 1957 թվականին ապացուցել է հիպեչոնների տրոհման մեջ զույգության չպահպանման իրողությունը, 1958 թվականին որոշել է լյամբդա և սիգմա-հիպերոն մասնիկների սպինը։ 1976 թվականին հայտնագործել է պիոնիումը, որը պիոնի և մյուոնի էկզոտիկ կապված վիճակն է։


== Պարգևներ ==
Նոբելյան մրցանակ, 1988


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Melvin Schwartz and the Discovery of the Muon Neutrino
Զոհված օդաչուների հիշատակին նվիրված հուշարձան (Չարենցավան)

Զոհված օդաչուների հիշատակին նվիրված հուշարձան, 1990 թվականից մինչև 2016 թվականը զոհված 33 օդաչուների հիշատակին նվիրված հուշարձան։


== Պատմություն ==
Հուշարձանը կառուցվել է Կոտայքի մարզի Չարենցավան քաղաքում` 2014 թվականի նոյեմբերի 12-ին ադրբեջանական զինուժի կողմից խոցված Մի-24 ռազմական ուղղաթիռի անձնակազմի զոհված անդամներից ամենակրտսերի` Ազատ Արթուրի Սահակյանի ծննդավայրում։
Հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել 2016 թվականի նոյեմբերի 14-ին Մի-24-ի անձնակազմի զոհված հրամանատար, մայոր Սերգեյ Սահակյանի զույգ որդիների` Արթուրի և Ալեքսանդրի, և Արցախյան ազատամարտում զոհված ռազմական օդաչու Իոսիֆ Միքայելյանի որդու` Մամիկոնի կողմից։
Բացման արարողության ժամանակ Չարենցավանի քաղաքապետ Հակոբ Շահգալդյանը մեջբերեց հետևյալ խոսքերը. 

2019 թվականի հունիսի 29-ին հուշակոթողի տարածքում բացվեց հուշաղբյուր՝ ի հիշատակ 2018 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Մարալիկից Բարձրաշեն լեռնային հատվածում կործանված ՀՀ ԶՈւ ՍՈւ-25 մարտական օդանավի օդաչուներ փոխգնդապետ Արմեն Բաբայանի և մայոր Մովսես Մանուկյանի։


== Նկարագրություն ==
Հուշարձանի վրա գրված են զոհված 33 օդաչուների անուններն ու «Սխրանքդ անմահ, հայ օդաչու» տողերը։


== Հեղինակ ==
Հուշարձանի հեղինակը ՀՀ զինված ուժերի զինծառայող, կրտսեր սերժանտ Սամվել Սարգսյանն է։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հուշարձանի բացման արարողությունը
Հայլուր լրատվականի անդրադարձը հուշարձանի բացմանը
yerkir.am լրատվականի անդրադարձը հուշարձանի բացման արարողությանը(չաշխատող հղում)
Ռոշինո

Ռոշինո (իտալերեն՝ Roscigno), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 993 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 71 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 14 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84020, հեռախոսային կոդ՝ 0828։


== Բնակչություն ==


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0828 963043
Էլեկտրոնային փոստ՝ comune.roscigno@tiscali.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.roscigno.sa.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Արևելյան մարգարիտ

Հեռուստաաշտարակ «Արևելյան մարգարիտ», բարձրությամբ Ասիայում երրորդը (468 մետր), աշխարհում բարձրությամբ հինգերորդը, Շանհայի Պուդուն շրջանի տեսարժան վայրերից մեկը։
Աշտարակում իրականացվում է՝

պտտվող ռեստորան, որը գտնվում է 267 մ բարձրության վրա
պարի հրապարակ, բար և 20 սենյականոց կարաոկե՝ 271 մետր բարձրության վրա
մեծ տարածքով բնակելի տարածք, կոնֆերանս դահլիճ և սուրճի խանութ՝ 350 մետր բարձրության վրաԱշտարակի շինարարությունը ներառում է 11 ոլորտային տարրեր։ Երկու ոչ մեծ ոլորտներ ունեն 50 մ տրամագիծ (ստորին, «Տիեզերական քաղաք») և 45 մետր (վերին, «Տիեզերական մոդուլ»)։ Այս ոլորտները իրար միացած են երեք գլանաձև սյուներով յուրաքանչյուրը 9 մ տրամագծով՝ սյուների ներսում կա հինգ փոքր տարածք, որոնց մեջ տեղավորված են «Տիեզերական հյուրանոց»ի  համարները (Space Hotel)։ Հարևանությամբ գտնվում է 88 հարկանի երկնաքեր «Ցզին Մաո», Ասիայում ամենաբարձրերից մեկը։ Գիշերը հեռուստաաշտարակը ուսավորվում է։ Հատուկ նրա համար մշակվել է եռաստիճան լուսավորում, նրան տալով ֆանտաստիկ տեսք։


== Հասարակական մշակույթում ==


=== Կինոյում ===
«Տրանսֆորմերներ։ Ընկածների վրեժը»՝ ֆիլմի սկզբում ավտոբոտներից մեկը (Օպտիմուս Պրայմ) ինքնաթիռից թռչելուց հետո, որպեսզի բռներ դեսեպտիկոնին, իջել է Շանհայում Արևելյան Մարգարիտի ֆոնի վրա։
«Ֆանտաստիկ քառյակը։ Արծաթե ալեսահորդի ներխուժումը»՝ Շանհայում, որտեղ տեղի է ունենում վերջին մարտը դոկտոր Դումի հետ, Մարդ-Ջահը իր մեջ կլանելով խմբի մասնակիցների բոլոր ուժերը, չարագործի հետ կռվում է Արևելյան Մարգարիտ հեռուստաաշտարակի ֆոնի վրա։
«Կյանքը մարդկանցից հետո»՝ ցույց է տալիս, թե ինչ կպատահի աշտարակի հետ 70 տարի անց, ծայրաձողը կթեքվի մի կողմի վրա, իսկ ամրակները մյուս (Խուանպու գետի ջրհեղեղի պատճառով)։ Արդյունքում աշտարակը կկոտրվի և կփլվի։
«Գոդզիլլա։ Ավարտական պատերազմներ»՝ ֆիլմում այլմոլորակայինները Շանհայ են ուղարկում Անգիրուսին՝ ահռելի գիշատիչ անկիլոզավրին, ռադիացիայի արդյունքում մուտացիայի ենթարկված։ Անգիրուսը վերածվելով գնդակի, թռչում է հսկայական օդային Կարյու սուզանավի վրա և ոչնչացնում է նրան։ Կարյուն բախվում է հեռուստաաշտարակին փայթում է և աչնչացնում այն։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Աշխարհի ամենաբարձր հեռուստատեսային աշտարակների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Восточная жемчужина на skyscraperpage.com
Shanghai Travel Guide(անգլ.)
Հազկերտ Բ

Հազկերտ Բ (ծ. թ. անհայտ մոտ 407-457), Պարսից արքա 439-ից։ Սասանյանների արքայատոհմից։ Քրիստոնեությունը դիտելով Մեծ Հայքի ու Բյուզանդիայի մերձեցման պատճառ և ձգտելով վերջ տալ հայերի ներքին անկախությանը՝ վարել է Մեծ Հայքի տնտեսական կեղեքման, նախարարների ուժերը ջլատելու և բռնի կրոնափոխության քաղաքականություն, որն առիթ է դարձել հայերի 450-451-ի ապստամբության (Վարդանանց պատերազմ)։


== Աղբյուրներ ==
Արշակ Խաչիև

Արշակ Միքայելի Խաչիև (Խաչիկյան)  (նոյեմբերի 7, 1874, Բաքու - մարտի 13, 1935, Թբիլիսի), հայ բոլշևիկ հեղափոխական («պրոֆեսիոնալ հեղափոխական»), կուսակցական և խորհրդային աշխատող։ 
Հեղափոխական գործունեությունն սկսել է 1895 թվականից՝ Բաքվի տպարաններում։ Առաջին անգամ բանտարկվել է 1895 թվականին, հեղափոխական ագիտացիոն թռուցիկներ և մարքսիստական գրականություն տարածելու համար։ Հետագայում տարբեր քաղաքներում հեղափոխական ակտիվ գործունեություն ծավալելու համար բազմիցս (1903, 1904, 1906, 1910, 1913, 1915) բանտարկվել է։ 1918 թվականին Բաքվի կոմունայում գլխավորել է պոլիգրաֆարդյունաբերությունը։ 1921 թվականին գործուղվել է Հայաստան և նշանակվել աշխատանքի ու սոցապահովության ժողկոմ՝ միաժամանակ գլխավորելով Հայաստանի արհմիությունների խորհուրդը։ Անդրֆեդերացիայի կազմավորումից հետո Խաչիևը տեղափոխվել է Թբիլիսի և նշանակվել ԽՍՀՄ հաղորդակցության ճանապարհների ժողկոմատի Անդրկովկասյան երկաթուղու լիազորի տեղակալ, որտեղ և աշխատել է մինչև իր կյանքի վերջը։
Նաումովկա (գյուղ, Ստերլիտամակսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆաումովկաՆաումովկա (ռուս.՝ Наумовка, բաշկիրերեն՝ Наумовка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3238 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հնազանդ էյրենիս

Հնազանդ էյրենիս (լատ.՝ Eirenis modestus), օձերի տեսակ էյրենիսների ցեղից լորտուների ընտանիքից։


== Արտաքին տեսքը ==
Հասուն էյրենիսների երկարությունը հասնում է 60 սմ, դրա հետ մեկտեղ պոչը 3-4 անգամ կարճ է իրանից։ Դունչը բութ է, բիբը կլորավուն։ Մարմնի վերին հատվածը դարչնագույն, մոխրագույն կամ շագանակագույն։ Պոչը մի փոքր ավելի բաց է, քան իրանը։ Երիտասարդ առանձնյակների գլուխը մուգ է, աչքերի ետևի մասում կա «M» տառի նման բաց գույնի բիծ։ Տարիքի հետ այդ պատկերը մգանում է, և գլուխը ստանում է մարմնին մոտ գունավորում։


== Տարածվածություն և արեալները ==
Հնազանդ էյերիսը բնակվում է Էգեյան և Միջերկրկական ծովերի կղզիներում, Արևելյան Թուրքիայում, Սիրիայում, Իրաքում և Իրանում։ Հանդիպում է նաև Վրաստանում, Հայաստանում և Ադրբեջանում։
Հնազանդ էյրենիսը բնակվում է բաց տափաստանային տարածքներում և քարքարքարոտ և նոսր բուսածածկով լանջերին։


== Կենսակերպը և սննդառությունը ==
Ցերեկը թաքնվում են քարերի տակ կամ փշոտ բույսերի մացառուտներում, և ակտիվանում են միայն երեկոյան։ Հարավային Կովկասում ձմեռում է նոյեմբերից մինչև ապրիլ։
Սնվում է հոդվածոտանիներով, նախընտրում է միջատներին։ Նաև սնվում է հազարոտնուկներով և կարիճներով։


== Բազմացումը ==
Բազմացումը քիչ է ուսումնասիրված։ Հավանաբար ձվադրում է հունիսի սկզբում, իսկ մատղաշը ձվից դուրս է գալիս ամսվա վերջում։ Ենթադրվում է, որ դնում է երեք ձվից ոչ ավել։ Ձվերը ձգված են, 5x16,5 մմ չափով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Ռուսաստանի ողնաշարավորներւ։ Հնազանդ էյրենիս Archived 2015-09-24 at the Wayback Machine.
Հայկական ռադիո

«Հայկական ռադիոյի» կամ «Երևանի ռադիոյի» անեկդոտները շատ սիրված էին Խորհրդային Միությունում և նախկին Վարշավայի պայմանագրի կազմակերպություն մյուս երկրներում (մասնավորապես՝ Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետությունում) և Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետությունում  , նույնիսկ հետխորհրդային տարիերին , սկսած 20-րդ դարի երկրորդ կեսից։
Որոշ անեկդոտներ, հիմնականում նվիրված կնոջ և տղամարդու հարաբերություններին տպագրվում էր մամուլում կամ ժողովածուներում, սակայն զգալի մասը, որոնք քննադատում էր խորհրդային իրականության թերությունները հրապարակվում էր միայն արևմուտքում և փոխանցվում էր բանավոր։
Այս անեկդոտները հարց և պատասխան տիպի են, ենթադրաբար Հայկական ռադիոյի հարց և պատասխան շարքից։
Անեկդոտի ձևաչափը հետևյալն է՝
Հայկական ռադիոյին հարցնում են. «<...>»
Հայկական ռադիոն պատասխանում է. «<...>»
հաճախ նաև
Հայկական ռադիոն պատասխանում է. «Ընդհանրապես այո/ոչ, բայց <...>»


== Հայկական ռադիոյի անեկդոտներ ==
Հայկական ռադիոյին հարցնում են.«Ինչո՞ւ են կանայք այդքան աշխատում իրենց արտաքինի, այլ ոչ ինտելեկտի վրա»։
Հայկական ռադիոն պատասխանում է.
-Որովհետև կույր տղամարդիկ անհամեմատ ավելի քիչ են, քան հիմարները։

Հայկական ռադիոյին հարցնում են.Տեղի կունենա՞ նոր համաշխարհային պատերազմ։
Հայկական ռադիոն պատասխանում է.
Ոչ, սակայն խաղաղության համար պայքարը այնքան թեժ կլինի, որ քարը քարի վրա չի մնա։

Հայկական ռադիոյին հարցնում են.Ինչպե՞ս պատրաստել թուրքական սուրճ։
Հայկական ռադիոն պատասխանում է.
Սպանել հայկական սուրճի հատիկների խուրձ, այնուհետ հարյուր տարի ստել դրա վերաբերյալ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Գրիգոր եկեղեցի (Գաղ)

Սուրբ Գրիգոր եկեղեցի, հայկական ավերված եկեղեցի, որը գտնվում էր Ադրբեջանի կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Գաղ (Ջուղայի շրջան) գյուղի կենտրոնում։


== Պատմություն ==
Եկեղեցու հիմնադրման ստույգ տարեթիվը հայտնի չէ։ Հավանաբար հիմնադրվել է 12-13-րդ դարերում։ Այն վերակառուցվել է 1658–1659 թվականներին։


== Ճարտարապետություն ==
Սուրբ Գրիգոր եկեղեցին խորինվածքով խաչաձև տանիքով բազիլիկ էր և բաղկացած էր նավից և երկու սրահներից, յոթանիստ աբսիդից՝ երկու կողմերում երկհարկանի ավանդատներով և գավիթից՝ արևմուտքում։ Տանիքն ու գմբեթը պահում էին չորս սյուներ։ Արևմտյան ճակատին կային հայերեն արձանագրություն։


== Ոչնչացում ==
Եկեղեցին դեռևս լավ պահպանված հուշարձան էր ուշ խորհրդային ժամանակաշրջանում (1980-ականներ), սակայն այն ավերվել է 1997 թվականի մինչև 2001 թվականի հոկտեմբերի 7-ն ընկած ժամանակահատվածում, ինչպես փաստագրված է Caucasus Heritage Watch-ի հետաքննությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նոզդրիշչե

Նոզդրիշչե (ուկրաիներեն՝ Ноздрище), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նարոդիչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նոզդրիշչե գյուղում բնակվում էր 5 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,97 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,15 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նեյթան Բեյքեր

Նեյթան Բեյքեր (անգլ.՝ Nathan Baker, ապրիլի 23, 1991(1991-04-23), Վուսթեր, Worcester, Վուստերշիր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի ֆուտբոլիստ, «Բրիստոլ Սիթի» ակումբի պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Աստոն Վիլա» ===
Բիրմինգհեմի «Աստոն Վիլլա» ակումբի սան է։
2009 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2010 թվականի հունիս վարձավճարով հանդես է եկել «Լինքոլն Սիթիում»։ Անցկացրել է 18 խաղ երկրորդ լիգայում (Անգլիայի ֆուտբոլային լիգայի համակարգի 4-րդ մակարդակ)։
«Վիլլայի» մեծահասակների թիմում նորամուտը կատարել է 2011 թվականի հունվարի 25-ին ԱՊԼ-ի (անգլիական ֆուտբոլի բարձրագույն դիվիզիոն) 18-րդ տուրի՝ «Ուիգանի» դեմ խաղում (2:1)։ Ընդհանուր առմամբ առաջնության 2010/11 մրցաշրջանում անցկացրել է 4 խաղ։
2011 թվականի նոյեմբերից մինչև 2012 թվականի հունվար վարձավճարով խաղացել է «Միլլուոլ» ակումբում։ Անցկացրել է 6 խաղ Չեմպիոնշիփում (Անգլիայի ֆուտբոլային լիգայի 2-րդ մակարդակ)։ «Վիլլայի» կազմում ԱՊԼ-ի մրցաշրջանի ընթացքում անցկացրել է 9 խաղ։
2012/13 մրցաշրջանում անցկացրել է 26 խաղ առաջնությունում։ Չեմպիոնշիպի 2013/14 մրցաշրջանում անցկացրել է 30 խաղ։ Չեմպիոնշիպի 2014/15 մրցաշրջանում անցկացրել է 11 խաղ։
2015/16 մրցաշրջանում վարձավճարով խաղացել է «Բիստոլ Սիթիում»։ Չեմպիոնշիպում անցկացրել է 36 խաղ և խփել է 1 գոլ։ Այդ ժամանակ, «Աստոն Վիլլան» զբաղեցրել է Պրեմիեր լիգայի 20-րդ տեղը և դուրս է մնացել Չեմպիոնշիպից։
2016/17 մրցաշրջանում Բիրմինգհեմի կազմում անցկացրել է 32 խաղ և Չեմպիոնշիպում խփել է 1 գոլ։


=== «Բրիստոլ Սիթի» ===
2017 թվականի ամռանը տեղափոխվել է «Բրիստոլ Սիթի»։


== Կարիերան հավաքականում ==
Անգլիայի մինչև 19 տարեկանների հավաքականի կազմում մասնակցել է 2010 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը՝ մասնակցելով 3 խաղի։
Անգլիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է 2011 թվականի աշխարհի առաջնությանը, որտեղ անցկացրել է 4 խաղ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը «Բրիստոլ Սիթիի» պաշտոնական կայքում(անգլ.)
Խաղացողի վիճակագրությունը(ռուս.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ցուցանիշները soccerbase.com կայքում (անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը ՖԱ-ի կայքում Archived 2014-01-04 at the Wayback Machine.(անգլ.)
(1853) ՄակԷլրոյ

(1853) ՄակԷլրոյ (անգլ.՝ McElroy), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1957 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Ինդիանայի համալսարանի կողմից Բրուկլինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,063097 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9068 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2194 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1958,12 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18385 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,76° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1853) ՄակԷլրոյ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նիկոլաևկա (գյուղ, Կազանկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլաևկաՆիկոլաևկա (ուկրաիներեն՝ Миколаївка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1840 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նիկոլաևկա գյուղում բնակվում էր 1 264 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4793 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գետսամանի

Գետսամանի, վայր (ձոր) Պատմական Հայաստանում։ Հիշատակված է «Ցուցակ գըրաց»ում, առանց տեղն ու բնույթը ճշգրտելիս։


== Ծանոթագրություններ ==
Շոլոխովի փողոց (Նովոչերկասկ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շոլոխովի փողոց (այլ կիրառումներ)Շոլոխովի փողոց (ռուս.՝ Улица Шолохова), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքի Դոնսկոյ ավանում։ Անվանվել է ռուս խորհրդային արձակագիր, հրապարակախոս, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի (1905-1984) պատվին։ Սկիզբ է առնում Նովոչերկասկայա փողոցից և ավարտվում Շինարարների փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 530 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Նովոչերկասկ քաղաքի Շոլոխովի փողոցը գտնվում է Դոնսկոյ ավանում։ Փողոցը գտնվում է իրեն զուգահեռ Նովոչերկասկայա և Կրեստյանսկայա փողոցների միջև։ Այն սկսվում է Նովոչերկասկայա փողոցից, հատում Դոնսկայա փողոցը և ավարտվում Շինարարների փողոցի հետ հատումով։ Կարճ փողոց է. երկարությունը 530 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 23 շինություն. ձախ կողմում (կենտ համարներ)՝ 10, աջ կողմում (զույգ համարներ)՝ 13 շենք։
Շոլոխովի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346448։
Փողոցն անվանվել է ռուս խորհրդային արձակագիր, հրապարակախոս, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի (1905-1984) պատվին։ «Խաղաղ Դոն» վեպի համար նա նախ ստացել է Ստալինյան մրցանակ։ «Խաղաղ Դոնը» դարձել է ամենաշատ ընթերցվող խորհրդային գիրքը և սկիզբ է դրել սոցիալիստական ռեալիզմին։ Այս գրքի համար Շոլոխովը 1965 թվականին ստացել է Նոբելյան մրցանակ գրականության բնագավառում։ Գրքում նկարագրվում է Առաջին համաշխարհային և Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմների ընթացքում կազակների կյանքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Шолохова в Новочеркасске


== Արտաքին հղումներ ==
г. Новочеркасск, улица Шолохова Archived 2019-09-20 at the Wayback Machine.
Պերվոմայսկոե (գյուղ, Նովոազովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊերվոմայսկոեՊերվոմայսկոե (ուկրաիներեն՝ Первомайське), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Նովոազովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պերվոմայսկոե գյուղում բնակվում էր 177 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
1270

1270 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1270 թվականն է, 
XIII դարի 70-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Հոկտեմբերի 28 - Հեթում Ա, Հայոց Կիլիկիայի թագավոր
Մ.թ.ա. 479


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Լևաշովների տուն (Մոսկվա, Պոկրովկա)

Լևաշովների տուն (ռուս.՝ Дом Левашовых), պատմական շենք Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում (Պոկրովկա փողոց, տուն 1/13/6, շինություն 2)։ Կառուցվել է 18-րդ դարի ապարանքի հիման վրա։ Լևաշովների տունն ունի մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ  (գրանցման համար՝ 7736666000)։


== Պատմություն ==
1740-ական թվականներին իշխանուհի Մ. Ս. Գոլիցինան Պոկրովկայում կառուցում է տուն։ Այդ տունը 1798 թվականին գնում են ռուս ազնվական և կոմսական Լևաշովներ ցեղի ներկայացուցիչները։ 1839 թվականից սկսած տան սեփականատերերն են եղել վաճառական Կարզինկինները, որոնք այնտեղ տեղակայել են պատկերասրահ։ 1914 թվականին կալվածաքը գնում է հարստացած գյուղացի Ի. Ն. Շինկովը։ Լևաշովների տան տեղում նա ցանկանում էր կառուցել եկամտաբեր տուն, սակայն այդ ծրագրին խանգարում են Առաջին համաշխարհային պատերազմն ու Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը։
1913 թվականին Պոկրովկայի կարմիր գծով Լևաշովների տան դիմացի այգու տեղում կառուցվել է մեկհարկանի թեյի խանութ, որը ծածկել է դեպի փողոցն ուղղված գլխավոր ճակատը։
Լևաշովների տանը որոշ ժամանակ ապրել է Ալեքսանդր Իվանովիչ Գերցենը։


== Ճարտարապետություն ==
Կիսավերնահարկով երկհարկանի քարե առանձնատունը կառուցվել է կլասիցիզմի ոճով։ Պոկրովկային նայող նրա գլխավոր ճակատը զարդարված է կամար-որմնախորշերով, որոնցում տեղադրված են առաջին հարկի պատուհանները։ Առաջին հարկի  կենտրոնական ելունը զարդարված է դորիական օրդերի չորս որմնասյունով։  Էկլեկտիզմի դարաշրջանում դասական համեստ դեկորը փոքր-ինչ վերափոխվել է։ Մասամբ պահպանվել է տան նախասրահի և երկրորդ հարկի կլոր դահլիճի դրվագումը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հունվարի 26

Հունվարի 26, տարվա 26-րդ օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 339 (նահանջ տարիներին՝ 340) օր։


== Դեպքեր ==
1837 - Միչիգանը դարձավ ԱՄՆ-ի 26-րդ նահանգը
1922 - Երևանում բացվեց առաջին պետական դրամատիկ թատրոնը
1950 - Հնդկաստանը դառնում է անկախ պետություն
1965 - Հինդին դառնում է Հնդկաստանի պետական լեզու
1980 - Իսրայելն ու Եգիպտոսը հաստատում են դիվանագիտական կապեր
1992 - Տեղի է ունեցել Քարինտակի ինքնապաշտպանության  որոշիչ մարտը։


== Ծնունդներ ==
1880 - Դուգլաս Մակարթուր, ամերիկացի ռազմական գործիչ
1909 - Մհեր Աբեղյան, հայ նկարիչ
1911 - Պոլիկարպ Կաշ, ամերիկացի ֆիզիկոս (մ. 1993 թ.)
1918 - Նիկոլաե Չաուշեսկու, ռումինացի քաղաքական գործիչ (մ. 1989)
1924 - Ռաֆայել Ղազարյան, ռադիոֆիզիկոս, ակադեմիկոս, քաղաքական գործիչ (մ. 2007)
1925 - Փոլ Նյուման, ամերիկացի դերասան, ռեժիսոր (մ. 2008 թ.)
1963 - Ժոզե Մոուրինյո, պորտուգալացի ֆուտբոլային մարզիչ, նախկին ֆուտբոլիստ
1987 - Սեբաստիան Ջովինկո, իտալացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան
1991 - Նիկո Միրալեգրո, բրիտանացի դերասան


== Մահեր ==
1943 - Նիկոլայ Վավիլով, խորհրդային գենետիկ, բուսաբան, աշխարհագրագետ (ծ. 1887)
1944 - Սմարանդա Գեորգիու, ռումին գրող, հասարակական գործիչ, հայասեր (ծ. 1857)
1957 - Զաբել Բոյաջյան, անգլիահայ գրող, թարգմանիչ (ծ. 1873)
1983 - Դորի Ամիրբեկյան, դերասան (ծ. 1905)


== Տոներ ==


== Պետական տոներ ==
Ավստրալիա - Ավստրալիայի օր
Դոմինիկյան Հանրապետություն՝ Դուարթեի օր
Ուգանդա՝ Ազատության օր
Հնդկաստան՝ Հանրապետության օր
Զինվորական գերեզմանատուն № 107 (Բեչ)

Զինվորական գերեզմանատուն № 107 (Բեչ) (լեհ.՝ Cmentarz wojenny nr 107 - Biecz), զինվորական գերեզմանատուն, գտնվում է Փոքրլեհական վոևոդության Գորլիցյան շրջանի Բեչ քաղաքում։ Գերեզմանատունը մտնում է Առաջին աշխարհամարտի տարիների Արևմտագալիցյան զինվորական դամբարանների խմբի մեջ։ Գերեզմանատանը թաղված են Ավստրիական բանակի զինծառայողներ, ովքեր զոհվել են Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ 1915 թվականի մայիսին։


== Պատմություն ==
Գերեզմանատունը կառուցվել է 1915 թվականին Կրակովի զինվորական դամբարանների և ռազմական պարետատան դեպարտամենտի կողմից ավստրիացի ճարտարապետ Հանս Մայրի նախագծով։ Գերեզմանատանը գտնվում են 3 եղբայրական և 3 անհատական գերեզմաններ, որոնցում թաղված են հրեական ծագման ավստրիական զինծառայողներ։


== Նկարագրություն ==
Մինչ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկիզբը գերեզմանատունը իրենից հրեական գերեզմանատան մի թաղամաս էր ներկայացնում, որը գերմանական զինուժի կողմից ոչնչացվել է Բեչի օկուպացիայի ժամանակ։ Ներկայումս հայտնի են այս գերեզմանատանը թաղված ավստրիացի երեք զինվորների անուններ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո գերեզմանատանը տեղադրվել է սպանված հրեաների հիշատակը հավերժացնող հուշարձանը։


== Աղբյուրներ ==
Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5.
Roman Frodyma Galicyjskie Cmentarze wojenne t. I Beskid Niski i Pogórze (Okręgi I-IV), Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 1998.


== Արտաքին հղումներ ==
Метрика кладбища (լեհ.)
Գրեոլիեր

Գրեոլիեր (ֆր.՝ Gréolières), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Վալբոն կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Կուրսեգուլ լուծարված կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 52.67 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 574 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 589 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 11.2 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը  2001 թվականին կազմել է 574 մարդ, 2012 թվականին՝ 589 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին 362 աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 265 բնակիչներից 97-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 97-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 73.2 %, 1999 թվականին եղել է 71.5 %: Աշխատունակ տարիքի 265 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 240-ը (138 տղամարդ և 132 կին), 25 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (11 տղամարդ և 14 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 97 ոչ ակտիվ բնակիչներից 28-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 32-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 37-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 286 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 592.5 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 16761 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գրեոլեր կոմունայի քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք (ֆր.)
Գերմար

Գերմար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մուշի գավառակում։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքից 10 կմ հարավ-արևելք՝ Սևասարի հարավային լանջերին։


== Պատմություն ==
Բնակչության մեծ մասը զոհվեց 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1909 թ.-ին ուներ 395 հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Մոբի Դիք

Մոբի Դիք կամ Ճերմակ կետաձուկը (անգլ.՝ Moby-Dick; or, The Whale), ամերիկացի հայտնի վիպասան Հերման Մելվիլի վեպ։ Լույս է տեսել 1851 թվականին, համարվում է ամերիկյան վերածննդի ու ռոմանտիկ գրականության կենտրոնական գործերից մեկը։ Տպագրվելուց հետո վեպը վաճառվել է միայն 3,200 օրինակով և հեղինակին բերել է 1,200 դոլարի շահույթ, սակայն հեղինակի վերջին տարիներին արդեն այն մոռացված էր և դուրս էր եկել տպագրությունից։ 20-րդ դարում, համենայն դեպս, վեպը սկսեց համարվել ամերիկյան գրականության լավագույն նմուշներից մեկը։ Ուիլյամ Ֆոլքները խոստովանել է, որ ինքը կցանակար լինել վեպի հեղինակը։ Դեյվիդ Հերբերթ Լոուրենսը ասել է, որ վեպը համարում է «երբևէ գրված ամենատարօրինակ և հրաշալի գրքերից մեկը», իսկ մեկ այլ անգամ Լոուրենսը նշել է, որ այն «ծովի մասին գրված լավագույն գիրքն է»։ «Անվանեք ինձ Իսմայել»-ը գրականության մեջ ամենահայտնի տողերից մեկն է, որով էլ հենց սկսվում է վեպը։
Մելվիլը իր վեպով ցանկանում էր արտահայտել չարի և բարու, աստծո գոյության, հասարակության տարբեր շերտերի և խառնվածքների տեր մարդկանց մասին իր մտքերը, սակայն վեպը մինչև քսաներորդ դարը համարվել է պարզապես արկածային գիրք։ Նվիրված լինելով Նաթանիել Հոթոռնին՝ «ի նշան իմ հիացմունքի նրա հանճարի հանդեպ», վեպը առաջին անգամ լույս է տեսել «Կետաձուկը» անվան ներքո 1851 թվականի հոկտեմբերին Լոնդոնում և կազմել է 927 էջ, և նույն թվականի նոյեմբերին` արդեն «Մոբի Դիք» անունով Նյու Յորքում` ունենալով միայն 635 էջ։ Երկու հրատարակությունների մեջ եղել են հարյուրավոր տարբերություններ, և Մելվիլը ստիպված է եղել շատ տեսարաններ այլ կերպ շարադրել։
Գիրքը ահռելի ազդեցություն է թողել քսաներորդ դարի մշակույթի վրա, վեպի հիման վրա նկարահանվել են մի քանի ֆիլմեր. առաջինը եղել է «Ծովահրեշը» համր ֆիլմը 1926 թվականին։


== Հայերեն հրատարակություններ ==
Վեպն առաջին անգամ հայերեն թարգմանվել և լույս է տեսել 1979 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մոբի Դիքը bookmark.am֊ում
Մոբի Դիկ կամ Ճերմակ Կետաձուկը(չաշխատող հղում)
Մոբի Դիքը գուտենբերգի նախագծում
The Clash

The Clash ([ðə klæʃ]), բրիտանական երաժշտական խումբ, որ ձևավորվել է 1976 թվականին Լոնդոնում։ Խումբը ոգեշնչվել և ազդվել է Sex Pistols փանկ ռոք խմբի երաժշտությունից և ոճից։ The Clash-ը հանդիսանում է փանկ ռոք ժանրում կատարող ամենահայտնի առաջին խմբերից մեկը։ Չնայած մեծ հայտնիությանը, որը խումբը ձեռք է բերել փանկ ժանրում կատարելով` խումբը փորձեր է կատարել նաև տարատեսակ այլ երաժշտական ոճերում՝ ռեգգիից մինչև հիփ-հոփ։ Երաժշտական դիապազոնի այդպիսի լայնությունը, քաղաքական անհամերաշխությունը, յուրահատուկ էներգիան The Clash-ին փանկերին ոչ բնորոշ մեծ հաջողություն բերեցին իրենց հայրենիքում և արտասահմանում։
Սկսելով կարիերան լոնդոնյան անդերգրաունդ ակումբներում` խումբը մեծ հաջողության է հասել համաշխարհային ռոք-բեմերում` իր համերգներին հանդիսատեսների մեծ բանակ հավաքելով և մասնակցելով աշխարհի ամենամեծ երաժշտական փառատոններին։ Չնայած նման հաջողությանը` The Clash-ը մինչև լուծարումը հավատարիմ է մնացել փանկ-ավանդույթներին. երաժիշտները խմբի գովազդով զբաղվողներից պահանջում էին համերգի տոմսերի համար քիչ գումար սահմանել երկրպագուների համար, շփվում էին նրանց հետ համերգներից հետո և վաճառում 2 կամ 3 ալբոմներ մեկի գնով` փոխհատուցելով լեյբլի կորուստը իրենց հաշվին։
2003 թվականին The Clash-ը ներառվել է ամերիկյան ռոքնռոլի փառքի սրահի մեջ։


== Կենսագրություն ==


=== Խմբի կազմավորում և առաջին ելույթներ ===
The Clash-ը ձևավորվել է 1976 թվականի հունիսի սկզբին Լոնդոնում երկու խմբերի` The 101ers-ի և London SS-ի միավորման արդյունքում. առաջինից եկել է վոկալիստ և կիթառահար Ջո Սթրամերը, երկրորդից` հարվածային գործիքներ նվագող Քեյթ Լեվենը, բաս կիթառահար Փոլ Սիմոնոնը և կիթառահար Միկ Ջոնսը։
Ջո Սթրամերը այն ժամանակ արդեն երկու տարի The 101’ers փաբ-ռոք խմբի վոկալիստն էր, ով 1950-ականների պարզ ռոքնռոլ երգեր էր նվագում և ում մոտ արդեն ձայնագրված էր և թողարկման էր պատրաստվում դեբյուտային սինգլը։ Սակայն Սթրամմերը The 101’ers-ի կազմում կարիերայի շարունակության նպատակահարմարությունը կասկածի տակ դրեց Sex Pistols-ի համերգներից ստացած ցնցումից հետո։ 1976 թվականի ապրիլի 3-ին The 101’ers-ը նվագում էր «Nashville Rooms» լոնդոնյան փաբում, որտեղ Սթրամմերը առաջին անգամ տեսել էր Sex Pistols-ին, որի մասին նա հենց դրանից առաջ էր լսել։ Ջո Սթրամմերը նշել է, որ իր տեսած համերգից հետո նա իր խմբին անվանել է «երեկվա օրաթերթ»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Խմբի նոր պաշտոնական վեբկայքը» (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-05-15-ին։ Վերցված է 2012-04-07 
«Խմբի հին պաշտոնական վեբկայքը» (անգլերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-15-ին։ Վերցված է 2012-04-07 
Լուսանկարների հավաքածու
Տեղեկատվություն համերգների և ստուդիական սեսիաների մասին(չաշխատող հղում)
The Clash Ֆեյսբուքում
Հովհաննես Գալստյան

Հովհաննես Գալստյան (դեկտեմբերի 12, 1969(1969-12-12), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կինոռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր։
Ռեժիսոր, սցենարիստ Մարինե Զաքարյանի ամուսինն է։


== Կենսագրություն ==
1995 թվականին ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի կուլտուրայի ֆակուլտետի կինոռեժիսուրայի բաժինը։ 1993 թվականին նկարահանել է առաջին՝ «Ես համարձակվում եմ մտաբերել» ուսանողական ֆիլմը։ 2005 թվականին հիմնադրել է «Պարալլելս ֆիլմ» կինոընկերությունը՝ իր առաջին խաղարկային «Խճճված զուգահեռներ» ֆիլմի արտադրության համար։
Որպես սցենարիստ հանդես է եկել նաև «Դուշկո» (1999), «Սապատ և թևեր» (1988) նախագծերում։ «Սապատ և թևեր» նախագիծն արժանացել է ՀՀ մշակույթի նախարարության մրցանակին։ 2001 թվականին նկարահանել է «Մեր փոքրիկը մեծանում է» ֆիլմը։


== Ֆիլմեր ==
«Փասիանի որսորդը» (պրոդյուսեր, 2013 թվական)
«Կիսալուսնի ծովածոցը» (պրոդյուսեր)
«Խճճված զուգահեռներ» (2009)
«Կորած թռչուններ» (համապրոդյուսեր)
«Լուսավոր շրջան» (պրոդյուսեր և ռեժիսոր)
«Ես համարձակվում եմ մտաբերել» (ռեժիսոր)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Hovhannes Galstyan (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
UniFrance Profile
Հովհաննես Գալստյան. Մեր կինեմատոգրաֆի լեզուն անհասկանալի է Archived 2016-03-10 at the Wayback Machine.
Բեկան (գյուղ, Արդոնսկի շրջան)

Բեկան (ռուս.՝ Бекан), գյուղ Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա հանրապետության Արդոնսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Չորս սյուներ

Չորս սյուներ (կատ.՝ Les Quatre Columnes), Իսպանիայի Բարսելոնա քաղաքում տեղակայված չորս սյուներ` ստեղծված Ժոզեպ Պուչ ի Կադաֆալկի կողմից։ Կառուցվել են 1919 թվականին այն վայրում, որտեղ այժմ կանգնած է Մոնժուիկի մոգական շատրվանը։
Նրանք խորհրդանշում են կատալոնական դրոշի չորս շերտերը և հավակնում են դառնալ կատալոնիզմի հիմնական պատկերներից մեկը։ Այդ իսկ պատճառով նրանք քանդվել են 1928 թվականի Պրիմո դե Ռիվերայի բռնապետության ժամանակ, երբ բոլոր հանրային խորհրդանիշերը պարբերաբար հեռացվում էին, որպեսզի խուսափեն դրանց ցուցադրությունից 1929 թվականի Համաշխարհային ցուցահանդեսի ժամանակ, որը տեղի էր ունենում հենց Մոնժուիկում։
Բացի այդ, նույն այս քաղաքական դրդապատճառներով Իսպանական գյուղ անվանեցին այն բացօթյա թանգարանը, որը նախկինում կոչվում էր Իբերոնա Կատալոնիայի առաջին բնակիչների՝ իբերիացիների պատվին։
1999 թվականին Բարսելոնայի Ինքնավար համալսարանը հանձնարարել է վալենսիացի ճանաչված քանդակագործ Անդրեու Ալֆարոյին ստեղծԵԼ նմանատիպ չորս սյուներ իր Բելատեռա Կամպուսի համար։ Ի տարբերություն օրիգինալ սյուների, որոնք ունեին 20 մետր բարձրություն, սրանք պարույրաձև խոյանում էին վեր և ունեին 25֊40 մետր բարձրություն և պատրաստված էին կարմիր գրանիտից։


== Վերակառուցում ==
Կատալոնական քաղաքացիական մարմինների և «Կատալոնիայի հանրապետական ձախեր» կուսակցության կողմից ութ տարի տևած արշավից հետո՝ 2010 թվականին, սյուները վերակառուցվեցին բնօրինակին և Ժոզեպ Պուչ ի Կադաֆալկի նախագծին շատ նման։
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արշավ Չորս սյուները վերականգնելու համար
Էդիթ Դարեմ

Էդիթ Դարեմ (անգլ.՝ Edith Durham, դեկտեմբերի 8, 1863(1863-12-08), ՀԱՀ և Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - նոյեմբերի 15, 1944(1944-11-15), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի ճանապարհորդ, հետազոտող, գրող և նկարիչ, հայտնի է 20-րդ դարի սկզբին Ալբանիայի կյանքի մասին իր մարդաբանական աշխատանքներով։


== Կենսագրություն ==
Էդիթը 9 երեխաներից ավագն էր։ Նա հաճախել է Բեդֆորդի քոլեջ, որը կանանց համար առաջին բարձրագույն կրթական հաստատությունն էր Մեծ Բրիտանիայում, դրանից հետո 1882 թվականին ընդունվել է նկարչական թագավորական ակադեմիան՝ փորձելով որպես նկարիչ։ Հետագայում ամֆիբիաների և սողունների նրա նկարները 1899 թվականին հրատարակվել են Cambridge Natural History գրքում։
Հոր մահից հետո Էդիթը հոգ էր տարել հիվանդ մոր համար, որի հիվանդությունը մի քանի տարի է տևել։ 37 տարեկանում Էդիթը այնքան հոգնած էր, որ բժիշկը խորհուրդ է տվել նրան արձակուրդ գնալ արտերկիր՝ ուժերը վերականգնելու համար։ Այնուհետև նա որոշել է ծովով գնալ դեպի Դալմաթիա, հետո Տրիեստից մինչև Կոտոր, ապա ցամաքով հասել Չեռնոգորիայի մայրաքաղաք։ Այս ուղևորությունը անմոռանալի տպավորություն է թողել Էդիթի վրա։ Հաջորդ տասներկու տարիների ընթացքում նա շրջել է Բալկաններում, հիմնականում գերադասելով Ալբանիան, որն այդ ժամանակ Եվրոպայի ամենամեկուսացված և թերզարգացած տարածքն էր։ Նա աշխատել է տարբեր բարեգործական կազմակերպություններում, նկարել և գրել մարդկանց կյանքի մասին, հավաքել ժողովրդական բանահյուսություն և ազգային արվեստի տարրեր (ներառյալ ավանդական հանդերձանքներ և զարդեր)։ Նրա աշխատանքը մեծ մարդաբանական նշանակություն է ունեցել, հաճախ հոդվածներ է գրել «Մարդ» ամսագրի համար և դարձել է Թագավորական մարդաբանական ինստիտուտի անդամ։ Այնուամենայնիվ, նրան նկարներից և հավաքածուներից առավել մեծ համբավ են բերել գրքերը։ Նա գրել է մի քանի գրքեր, որոնցից ամենահայտնին High Albania է, որը մինչև օրս էլ մեծ ճանաչում ունի։
Չնայած այն հանգամանքին, որ Էդիթը միայնակ կին-ճանապարհորդ էր, նրան լավ են ընդունել Ալբանիայում, և ավելի ուշ նույնիսկ տվել են Mbretëresha e Malësoreve (Լեռների թագուհի) անվանումը։ Նրա մահից հետո նրա աշխատանքներից և հավաքածուներից շատերը հանձնվել են տարբեր թանգարանների և համալսարանների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Through the Lands of the Serb (1904)
The burden of the Balkans (1905)
High Albania (1909)
The struggle for Scutari (1914)
Twenty Years of Balkan Tangle (1920)
The Sarajevo Crime (1925)
Some Tribal Origins, Laws and Customs of the Balkans (1928)
Albania and the Albanians: selected articles and letters, 1903-1944,
The Blaze in the Balkans; selected writings, 1903-1941


== Արտաքին հղումներ ==
Works by Edith Durham
Works by or about Edith Durham
Works by Edith Durham
Work containing scientific illustrations by Edith Durham
Works by Edith Durham
Սառույց II

Սառույց II, խիստ կանոնավոր կառուցվածքով ջրային սառույցի տրիգոնալ (զուգահեռանիստ,որի բոլոր նիստերը շեղանկյուններ են) բյուրեղային տարատեսակ։ Ստանում են սառույց Ih-ը  −83 °C- ից մինչև 63 °C (190–210 Կ)  ջերմաստիճաններում  300 ՄՊա ճնշման տակ սեղմելով, կամ՝ սառույցը V- ը −35 °C (238 Կ) ջերմաստիճանում սեղմելով։ Տաքացնելիս սառույց II-ը վերածվում է սառույց III-ի։
Սառույց II-ը կարող է գոյություն ունենալ մետաստաբիլ վիճակում`−173 °C-ից  (100 K) ցածր ջերմաստիճանում և մթնոլորտայինից մինչև 5 ԳՊա ճնշման սահմաններում։ Մթնոլորտային ճնշման և −113 °C- ից (160 K) բարձր ջերմաստիճաններում այն ​​անշրջելիորեն վերածվում է սառույց Ih-ի:
300 ՄՊա ճնշման դեպքում  սառույց II-ի խտությունը 1.16 գ / սմ3 է։ Դիէլեկտրական թափանցելիությունը (ստատիկ) հավասար է 3,66։
Սառույց II-ն ունի եռակի կետեր սառույց Ih-ի և սառույց III-ի հետ (−34.7 °C, 212.9 MPa), սառույց III-ի և սառույց V-ի հետ (−24.3 °C, 344.3 MPa), ինչպես նաև սառույց V-ի և սառույց VI-ի հետ (−55 °C, 620 ՄՊա)։
Սովորական ջրային սառույցը, ըստ Բրիջմանի անվանացանկի, պատկանում է  սառույց Ih-ին: Լաբորատոր պայմաններում (տարբեր ջերմաստիճաններում և ճնշումներում) ստեղծվել են սառույցի տարբեր փոփոխություններ՝սառույց  II-ից մինչև սառույց XV- ը։
Ենթադրվում է, որ «սառցե» արբանյակները, օրինակ՝ Գանիմեդը, հիմնականում կարող են բաղկացած լինել սառույց II-ից։


== Հղումներ ==
Chaplin, Martin. (2008-06-23)։ «Ice-two (Ice II)»։ Water Structure and Science։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-03-27-ին։ Վերցված է 2009-02-27
Սանտա Տերեզինիա (այլ կիրառումներ)

Սանտա Տերեզինիա, կարող է վերաբերել՝

Սանտա Տերեզինիա - համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում
Սանտա Տերեզինիա - համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում
(1751) Հերգետ

(1751) Հերգետ (անգլ.՝ Herget), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1955 թվականի հուլիսի 27-ին Ինդիանայի համալսարանի կողմից Բրուկլինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,79023 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3012 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2793 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1702,39 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,211468 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,13° անկյուն։
Հերգետ աստերոիդը պատկանում է Գեֆյոնի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի 766 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,74 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,82 ա. մ.-ի վրա։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1751) Հերգետ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վաժիցա (գետ)

Վաժիցա  (ռուս.՝ Важица), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տոպսա գետի աջ ափին՝ 37 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  03020300112103000026176
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002617
Ավազանի կոդը -  03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ջոզեֆ Մուսկատ

Ջոզեֆ Մուսկատ (մալթ.՝ Joseph Muscat, հունվարի 22, 1974(1974-01-22), Pietà, Central Region, Մալթա), մալթացի պետական և քաղաքական գործիչ։ Մալթայի վարչապետը 2013 թվականի մարտի 11-ից մինչև 2020 թվականի հունվարի 13-ը։


== Կենսագրություն ==
Ջոզեֆ Մուսկատը ծնվել է Մալթայի մայրաքաղաք Վալետայի արվարձանում 1974 թվականի հունվարի 22-ին։ 1996 թվականին ավարտել է Մալթայի համալսարանի Քաղաքագիտություն ֆակուլտետը։ Մասնագիտական կառավարում է սովորել Բրիստոլի համալսարանում։
Մուսկատը լրագրող է աշխատել Լեյբորիստական կուսակցության ռադիոկայանում։ 20-րդ դարի վերջին Ջոզեֆ Մուսկատը գլխավորել է Լեյբորիստական կուսակցության երիտասարդական կազմակերպությունը։ 2008 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում լեյբորիստների պարտությունից հետո կուսակցության առաջնորդ Ալֆրեդ Սանտը հրաժարական է տվել։ Մուսկատը գլխավորել Է Լեյբորիստական կուսակցությունը՝ հաղթելով Ջորջ Աբելային, որն այդ ժամանակ Մալթայի նախագահն էր։ Նա նաև 2008 թվականից դարձել է ընդդիմության առաջնորդը երկրի խորհրդարանում։
Լորենս Գոնզիի կառավարությունը պարտություն է կրել 2013 թվականի բյուջեի քվեարկության ժամանակ, ինչը նման է կառավարությանը անվստահության քվե հայտնելուն։ Գոնզին հայտարարել Է հունվարի 7-ին խորհրդարանի Ներկայացուցիչների պալատը ցրելու և մարտի 9-ին ընտրություններ նշանակելու մասին։ Այս ընտրություններում հաղթանակ է տարել Մալթայի Լեյբորիստական կուսակցությունը՝ հավաքելով ընտրողների ձայների մոտ 55 %-ը։
Դրանից հետո 2013 թվականի մարտի 11-ին Ջոզեֆ Մուսկատը նշանակվել է երկրի վարչապետ։ 15 տարի անց լեյբորիստները վերադարձել են իշխանության խորհրդարան։


== Հրաժարական ==
Մուսկատի զանգվածային բողոքների արդյունքում 2017 թվականին լրագրող Դաֆնե Կարուանա Գալիցիայի սպանության հետաքննության կապակցությամբ 2019 թվականի դեկտեմբերի 1-ին հայտարարել է 2020 թվականի հունվարի կեսերից պաշտոնաթողության մասին։


== Ընտանիք ==
Ջոզեֆ Մուսկատը ամուսնացած է և ունի երկու երկվորյակ դուստր։


== Փաստեր ==
Ջոզեֆ Մուսկատը առաջին երկու ամիսների ընթացքում աշխարհի ամենաերիտասարդ վարչապետն էր։
Ջոզեֆ Մուսկատը դարձել է Մալթայի ամենաերիտասարդ վարչապետը անկախության ողջ ընթացքում։


== Պարգևներ ==
Մալթայի պարգևներ
Վեռնյոյ սյուր Սեռ

Վեռնյոյ սյուր Սեռ (ֆր.՝ Verneuil-sur-Serre), Կոմունա Ֆրանսիայում։ Մտնում է Պիկարդիա մարզի կազմի մեջ։ Գավառը՝ Էնա։ Մտնում է Սեն Կանտեն շրջանի կազմի մեջ։
Կոմունայի INSEE կոդ՝ 02787։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 199 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիք (15-64 տարեկան) ունեցող 171 մարդկանցից 132-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 39-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 77,2% է, 1999 թվականին՝ 72,4%)։ 132 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 119-ը (63 տղամարդ, 56 կին), գործազուրկ է եղել 13 մարդ (4 տղամարդ և 9 կին)։ 39 պասիվներից 15 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 16-ը՝ թոշակառու, 8 պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ.Վեռնյոյ սյուր Սեռ (ֆր.)
Քլաուդ շրջան (Կանզաս)

Քլաուդ շրջան (անգլ.՝ Cloud County), ԱՄՆ Կանզաս նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.854 կմ² է, բնակչությունը՝ 10.268 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քոնկորդիա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1866 թ.։
Խուան Կառլոս Ֆեռերո

Խուան Կառլոս Ֆեռերո (իսպ.՝ Juan Carlos Ferrero Donat), (փետրվարի 12, 1980(1980-02-12), Ontinyent, Իսպանիա), իսպանացի պրոֆեսիոնալ թենիսիստ, աշխարհի նախկին առաջին ռակետ։
Սպորտային մականունն է Մոծակ (իսպ.՝ Mosquito):


== Ձեռքբերումներ ==
Պրոֆեսիոնալ սպորտում է 1998 թվականից։ Հաղթել է Պրոֆեսիոնալ թենիսիստների ասոցիացիաի 16 մրցաշարերում, այդ թվում մեկ մեծ սաղավարտի առաջնությունում և չորս մաստերս մրցաշարերում։ Գրանցել է Մեծ սաղավարտի առաջնության լավագույն արդյունքները։

Ֆրանսիայի բաց առաջնության հաղթող (2003 թվական) ։
ԱՄՆ բաց առաջնության ֆինալիստ (2003 թվական)
Ավստրալիայի բաց առաջնության տղամարդկանց  մենախաղում անցել է կիսաեզրափակիչ փուլ (2004 թվական)
Մաստերս գավաթի ֆինալիստ (2002 թվական )
Երեք անգամ հաղթող է ճանաչվել Դևիսի գավաթի (2000, 2004, 2009 թվականներին)Իսպանիայի ազգային հավաքականում
Աշխարհի առաջին ռակետ 2003 թվականի սեպտեմբերի 8-ից, պահպանել է տիտղոսը 8 շաբաթ։


== Առաջնություններում մասնակցությունը ==


=== Մենախաղերում մասնակցությունը ===


==== Մեծ սաղավարտի առաջնության ֆինալիստ տղամարդկանց մենախաղում  (3) ====


===== Հաղթանակ (1) =====


==== եզրափակչի պարտությունները (2) ====


== Մասնակցությունը թիմային մրցաշարերին ==


=== Թիմային մրցաշարերի եզրարակիչները (5) ===


==== Հաղթանակներ (3) ====


== Աղբյուրներ ==
Mejor Deportista Promesa ("Premio Antonio Cutillas") de 1994 en los Premios Deportivos Provinciales de la Diputación de Alicante


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2020-10-31 at the Wayback Machine. (իսպ.)
Official microblog
Fanclub microblog


== Ծանոթագրություններ ==
Մթացյալ

Մթացյալը Հայկական տոմարի համաձայն, գիշերվա 12 ժամերից երրորդի անունն է։
Սա գիշերվա այն պահն է, երբ մութն ամբողջովին իջնում է երկրի վրա։


== Աղբյուր ==
Մեցտե

Մեցտե (էստ․՝ Metste), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Պիլվա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 76 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)