armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վիոլա (քաղաք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վիոլա (այլ կիրառումներ)Վիոլա (իտալերեն՝ Viola), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 438 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 21 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 21 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12070։ Հեռախոսային կոդ՝ 0174։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում՝ սուրբ Սան Ջիորջիոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս. 0174 73121
Էլեկտրոնային փոստ. viola@reteunitaria.piemonte.it
Պաշտոնական կայք. http://www.comune.viola.cn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Վիննիցի

Վիննիցի (ռուս.՝ Винницы, ֆիններեն՝ Vingl), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Պոդորոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2272 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իզլեգոշչե

Իզլեգոշչե (ռուս.՝ Излегоще), գյուղ Ռուսաստանի, Լիպեցկի մարզի Ուսմանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին հայտնի գրանցված տվյալներով կազմում էր 514 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռոզովկա (գյուղ, Շախտյորսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌոզովկաՌոզովկա (ուկրաիներեն՝ Розівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Շախտյորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռոզովկա գյուղում բնակվում էր 1 485 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(4934) Ռոնռենջեր

(4934) Ռոնռենջեր (անգլ.՝ Rhoneranger), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի մայիսի 15-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,00088 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6787 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,323 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1898,77 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,189597 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,93° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4934) Ռոնռենջեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գինտամա

Գին Տամա (ճապ. 銀魂 գին-տա-մա՝ Արծաթե Հոգի), կամ ուղղակի Գինտամա, ճապոնական մանգա, ստեղծված և նկարազարդված Հիդեակի Սորաչիի կողմից, որը թողարկվում է 2003 թվականի Դեկտեմբերի 8-ից Շոնեն Ջամփ Շաբաթագրում։ Սյուժեն պտտվում է սամուրայ Գինտոկի Սակատայի շուրջ, ով ապրում է Էդո ժամանակաշրջանում, որը գրավվել է այլմոլորակայինների կողմից, իսկ սամուրայական սրեր կրելն արգելվում է։ Սակայն Գինտոկին շարունակում է կրել թուր և իր ընկերներ Շիմուրա Շինպաչիի և Կագուրայի հետ աշխատում է որպես անկախ մասնագետ, որպեսզի կարողանա վճարի տան վարձը։
Մանգան ստացել է իր ՕՎԱ (Օրիգինալ վիդեո ադապտացիա) տարբերակը Sunrise ընկերության կողմից, որն էլ ներկայացրել է այն Jump Fiesta 2003 թվականի ընթացքում։ Հաջորդիվ թողարկվել է Անիմե ադապտացիայի ցուցադրումը, որը սկսվել է 2006 թվականի ապրիլի 4-ին TV TOKYO-ի եթերում և ավարտվել է 2010 թվականի մարտի 25-ին։ Հաջորդ սեզոնը առաջինը լույս է տեսել 2012 թվականի ապրիլի 4-ին և ավարտվել է 2012 թվականի մարտի 26-ին։ Անիմեյի երրորդ սեզոնի ցուցադրությունը սկսվել է 2012 թվականի հոկտեմբերի 4-ին և ավարտվել 2013 թվականի մարտի 28-ին։ Վերջերս՝ ապրիլի 8-ին Ճապոնիայում երկար դադարից հետո սկսվեց ցուցադրվել 4-րդ եթերաշրջանը։ Թողարկվել են նաև բազմաթիվ վիդեո-խաղեր Գինտամայի շրջանակներում։
Ճապոնիայում Գինտաման բավականին հանրաճանաչ է։ Վաճառվել է ավելի քան 44 միլիոն օրինակ, իսկ տարբեր ժամանակահատվածներում անիմեն և դրա DVD տարբերակը զբաղեցրել են լավագույն 10-ը, հաճախ անցնելով նաև ամենահայտնի անիմեներին, ինչպիսիք են Նարուտոն։ Գինտաման շատ հաճախ ստանում էր դրական արձագանքներ կոնկրետ սյուժեի, կերպարների և բացասական արձագանքներ՝ հիմնականում նկարազարդման համար։


== Սյուժե ==
Պատմությունը սկսվում է Էդոյի ժամանակաշրջանում։ Այստեղ երկրի վրա են եկել այլմոլորակայինները, որոնց մանգայում անվանում են ամանտո (天人, Երկնքից մարդիկ)։ Սամուրայները չցանկանալով հանձնել երկիրը դուրս եկան մենամարտի, պարտվեցին, սակայն ունենալով զարգացվածության ցածր մակարդակ։ Այսպիսով երկիրը սկսեցին կառավարել այլմոլորակայինները, որոնք էլ արգելեցին սամուրայներին կրել թրեր և սամուրայական հագուստ։
Գլխավոր հերոսը՝ Գինտոկի Սակատան, մասնակցել է այլմոլորակայինների դեմ պատերազմին և մինչև հիմա էլ չի ցանկանում ենթարկվել նոր օրենքներին և կրում է փայտե սամուրայական կատանա։ Նա իր ընկերների՝ Շիմուրա Շինպաչիի և Կագուրայի հետ աշխատում է որպես ամեն ինչի մասնագետ, Յորուձույա(Մենք անում ենք ամեն ինչ, կամ բառացի Ամեն ինչի խանութ)։ Գինտոկիի և մյուսների գլխավոր նպատակն է՝ գումար աշխատել տան վարձը տալու համար։ Սակայն նրանք հանդիպում են շատ խնդիրների, ինչպիսիք են՝ Շինսենգումին, որը տեղի ոստիկանությունն է և բաղկացած է երկրաբնակ մարդկանցից, որոնցից շատերը եղել են սամուրայներ և կռվել են Գինտոկիի հետ։
Հրեաների հալածանքներ

Հրեաների հալածանքները տեղի են ունեցել բազմաթիվ անգամ աշխարհի մի շարք երկրներում։ Լինելով հրեաների պատմության հիմնական բաղադրիչը, հալածանքները մեծ նշանակություն են ունեցել և ազդել են տվյալ երկրի պատմությանը և հասարակական շարժմանը։ Հրեաները եղել են պատմության մեջ ամենահալածվող ազգերից մեկը։


== Տես նաև ==
Կրոնական հալածանքներ
Յուլտիմիրովկա

Յուլտիմիրովկա (ռուս.՝ Юльтимировка, բաշկիրերեն՝ Юлтимер), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 294 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կույտե դի Մամանգուապի

Կույտե դի Մամանգուապի (պորտ.՝ Cuité de Mamanguape), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Զոնա դա Մատա Պարաիբանուի մարզում։ Մտնում է Լիտորալ Նորտիի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6388 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 109,806 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 58,2 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 14.355.463,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.290,64 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,544 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Կույտե դի Մամանգուապիի մասին
Ֆեյդի Օգունրո

Ֆեյդի Օգունրո (անգլ.՝ Fade Ogunro, ), նիգերիացի ռադիո և հեռուստատեսային հաղորդավարուհի, կինոպրոդյուսեր, նորաձևության դիզայներ։ Առցանց ծառայություններ մատուցող Bookings Africa ընկերության գործադիր տնօրենն է։ Ազատ հաղորդակցվում է անգլերեն, ֆրանսերեն, իսպաներեն 
:


== Կենսագրություն ==
Յոթ տարեկան է եղել, երբ ընտանիքով տեղափոխվել են Միացյալ Թագավորություն, որտեղ հետագայում ժուռնալիստական գործ և ստեղծագործական շարադրանք է սովորել Ռոեմփտոն համալսարանում։ Բարձրագույն կրթություն ստանալով՝ աշխատանքի է անցել Գուգլի բրիտանական մասնաճյուղում։ 2010 թվականին վերադարձել է Նիգերիա, հաջորդաբար աշխատել Radio Continental-ում, PM News-ում, Guardian թերթի խմբագրությունում, 234 Next և Beat 99.9 FM ռադիոխմբագրություններում, Glam Report խորագիրը կրող շոուներ և այլ հաղորդումներ է վարել հեռուստատեսությունում
She resigned from Beat 99.9 FM radio in 2016.:
2019 թվականի ապրիլին հիմնել է Bookings Africa առցանց գործող ընկերությունը, որը հնարավորություն է ընձեռում որոնել ու հայտնաբերել տաղանդներ և նպաստել նրանց գործունեության ծավալմանը։ Գործակալությունն ունի շուրջ մեկուկես տասնյակ ձիրքային անվանակարգեր և հասանելի է Նիգերիայում, Քենիայում, Հարավային Աֆրիկայում:
Ֆեյդի Օգունրոն նաև վարում է նորաձևության իր սեփական շոուն, որը կոչվում է «Նորաձևության ուրբաթ Ֆեյդիի հետ» (Fashion Friday with Fade):


== Անձնական կյանք ==
Ֆեյդին տեսաֆիլմերի ռեժիսոր Սեզան Օգունրոյի քույրն է։ Նրանք միասին վարում են ֆիլմարտադրության Film Factory ընկերությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուրազովա

File:Relief Map of Belgorod Oblast.png
Ուրազովա  (ռուս.՝ Уразова), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բելգոռոդսկո մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Օսկոլ գետի ձախ ափին 192 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 45 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010400312107000012094
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107001209
Ավազանի կոդը - 05.01.04.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մանասյան (այլ կիրառումներ)

Մանասյան, կարող է վերաբերել

Ալեքսանդր Հովհաննեսի Մանասյան, (նոյեմբերի 20, 1910, Երևան, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 28, 1995, Իպատովոյի շրջան, Ստավրոպոլի երկրամաս, Ռուսաստան), հայ խորհրդային անասնաբույժ։
Ալեքսանդր Սարգսի Մանասյան, (սեպտեմբերի 7, 1940, Բաքու, ԱԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ փիլիսոփա։ Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր (1985), պրոֆեսոր (1989)։ ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ (2006)։
Իսահակ Մանասյան, Խորհրդային Միության հերոս (1917)։
Սամվել Մանասյան, հայ քանդակագործ, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1907-1979)։
Էնտիսար Էլսաիդ

Էնտիսար Էլսաիդ (Entessar El-Saeed, Intisar al-Saeed), կանանց իրավունքների պաշտպանության եգիպտացի ակտիվիստուհի, Կահիրեի զարգացման և իրավունքի հիմնադրամի հիմնադիր տնօրեն։ Նրա հիմնադրամի հիմնական նպատակը կանանց թլպատումների դեմ պայքարն է, ընտանեկան բռնության զոհերին օգնություն տրամադրելը և սեռական դաստիարակության զարգացումը։


== Գործունեություն ==


=== COVID-19 համաճարակ ===
COVID-19 համաճարակի ժամանակ Եգիպտոսում ընտանեկան բռնության դեպքերն աճել էին, ուստի Էլսաիդի հիմնադրամն իր աշխատանքը կենտրոնացրեց այդ ուղղությամբ։ Կանխատեսումների համաձայն` երկրում ներդրված կարանտինային միջոցառումների պատճառով տղամարդիկ սկսեցին ավելի շատ ժամանակ անցկացնել տանը, ինչը անխուսափելիորեն  հանգեցրեց ընտանեկան բռնությունների աճի։ Բացի այդ, համաճարակի ընթացքում չեղյալ հայտարարվեցին սեռական դաստիարակության գործողությունները՝ անհնարին դարձնելով անվտանգ սեռական տեղեկատվության հասանելիությունը։ Վերջապես նշվեց, որ ընտանիքի անդամների անվտանգության և սոցիալական հեռավորության ապահովման պատասխանատվությունն առավել հաճախ ընկնում է մոր վրա։ Այդ փոփոխությունների հետ կապված՝ Էլսաիդի հիմնադրամը մեծացրեց ուսումնական նյութերի թողարկումն այդ հարցերի վերաբերյալ, ինչը նրանց թույլ տվեց շարունակել աշխատել ձևավորված միջավայրում՝ պահպանելով COVID-19 համաճարակի դեմ պայքարի անվտանգության միջոցառումները։


=== Կանանց սեռական թլպատում ===
Էլսաիդը դեմ է Եգիպտոսում կանանց սեռական թլպատմանը, որտեղ մյուս երկրների համեմատ ավելի շատ կանայք են տուժում այս պրոցեդուրայից։ Նա ոգևորությամբ ընդունեց Եգիպտոսի կառավարության որոշումը` այս ընթացակարգի խախտումների համար դատապարտվածներին ավելի խիստ պատիժներ սահմանելու վերաբերյալ։ Այնուամենայնիվ, նա կոչ էր անում հասարակության մեջ արմատախիլ անել այս ընթացակարգը։ Էլսաիդը մտահոգություն հայտնեց, որ որոշունը չի կատարվի, և դատավճիռները շատ հազվադեպ կլինեն։


=== Խոսքի ազատություն ===
Էլսաիդը սատարել է «սեռական սանձարձակության դրդման համար» բանտարկված կանանց, ովքեր տեսանյութեր են տեղադրել Tik Tok-ում։
Նա մասնավորապես, ասել է.


== Ծանոթագրություններ ==
Վսևոլոդ Պուդովկին

Պուդովկին Վսեվոլոդ Իլարիոնովիչ (փետրվարի 16 (28), 1893 կամ փետրվարի 16, 1893(1893-02-16), Պենզա, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 30, 1953(1953-06-30)[…], Մոսկվա, ԽՍՀՄ և Յուրմալա, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային կինոռեժիսոր, կինոդերասան, կինոյի տեսաբան։


== Կենսագրություն ==
ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1948)։ ԽՄԿԿ անդամ 1939 թվականից։ 1920 թվականին ընդունվել է 1-ին Պետկինոդպրոցը (այժմ՝ Կինեմատոգրաֆիայի համամիութենական պետական ինստիտուտում)։
1922 թվականին աշակերտել է Լ․ Կուլեշովին՝ որպես սցենարիստ, նկարիչ և դերասան մասնակցելով նրա մի շարք ֆիլմերի ստեղծմանը։ Առաջին ինքնուրույն աշխատանքը կինոյում «Շախմատային տենդ» (1925, Ն․ Շպիկովսկու հետ) կատակերգությունն էր։


== Ֆիլմեր ==
1926 թվականին նկարահանել է «Մայրը» (ըստ Գորկու) ֆիլմը, որով նշանավորվել է ռեալիստական դրամայի նոր ուղղությունը կինոարվեստում՝ սոցիալական կոնֆլիկտները բացահայտելով անհատ հերոսների ճակատագրերի միջոցով։ Ս․ Էյզենշտեյնի «Պոտյոմկին» զրահանավը» կինոէպոպեայի հետ, Պուդովկինի «Մայրը» ֆիլմը կինոյում հաստատել է սոցիալիստական ռեալիզմի մեթոդը, իրավամբ դասվել խորհրդային և համաշխարհային կինոյի գլուխգործոցների շարքը։ Այդ ֆիլմի գաղափարագեղարվեստական սկզբունքները Պուդովկինը զարգացրել է «Սանկտ Պետերբուրգի վախճանը» (1927) և«Չինգիզ խանի ժառանգը» (1929) կինոնկարներում, որոնց գործողության կենտրոնում նույն հոգեկան նկարագրով հերոսներն են՝ հեղափոխության շնորհիվ իրենց դասակարգային-պատմական կոչումը գիտակցող ու պայքարի ելնող աշխատավոր մարդիկ։
Հաջորդ մի շարք ֆիլմերում («Հասարակ դեպք», 1932, «Դասալիք», 1933), փորձարկելով և յուրացնելով զարգացող կինոտեխնիկայի ընձեռած մի շարք նոր արտահայտչամիջոցներ, Պուդովկինը ստեղծել է երեք ֆիլմ, «Մինինը և Պոժարսկին» (1939, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1941), «Սուվորով» (1941, երկուսն էլ Մ․ Դոլլերի հետ), «ԾովակալՆախիմով» (1947, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1947), որոնք հատկապես ադրդիաշունչ ու հրատապ էին այդ տարիներին։ 1950 թվականին ավարտելով իր չորրորդ պատմակենսագրական «ժուկովսկի» (Դ․ Ի․ Վասիլևի հետ, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1951) ֆիլմը՝ Պուդովկին անդրադարձել է արդիական թեմատիկային, ըստ Դ․ Նիկոլաևայի «Հունձը» վեպի, նկարահանել է «Վասիլի Րորտնիկովի վերադարձը» (1953) կինոնկարը, որը նրա վերջին գործն էր։


== Կինոդերասանական մարմնավորումներ ==
Պուդովկինի կինոդերասանական մարմնավորումներից հոգեբանական խորությամբ ու արտաքին սուր կերպարագծմամբ աչքի են ընկել՝ Պրոտասովը («Կենդանի դիակ», 1929), գերմանացի գեներալը («Հանուն Հայրենիքի», 1943), ճգնավորը («Իվան Ահեղ», 1945)։ Պուդովկին խոշոր ներդրում ունի կինոյի տեսության մեջ։ Նրա աշխատությունները, հոդվածները՝ նվիրված էկրանային արվեստի առանձնահատկություններին, թարգմանվել են աշխարհի շատ լեզուներով։ Պուդովկինի տեսական ժառանգությունը նրա նորարարական ֆիլմերի հետ մեծ ազդեցություն է գործել խորհրդային և համաշխարհային կինոյի զարգացման վրա։
Հեղինակ է «Կինոռեժիսոր և կինոնյութ» (1926), «Կինոսցենար։ Սցենարի տեսություն» (1926), «Դերասանը ֆիլմում» (1934) գրքերի։ Եղել է խաղաղության պաշտպանության խորհրդային կոմիտեի անդամ։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Լենինի 2 և այլ շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիզիլ Յուլդուզ (գյուղ, Իլիշևսկի շրջան)

Կիզիլ Յուլդուզ (ռուս.՝ Кызыл Юлдуз, բաշկիրերեն՝ Ҡыҙыл Йондоҙ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 87 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պիշնոե (գյուղ, Լուբնիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊիշնոեՊիշնոե (ուկրաիներեն՝ Пишне), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պիշնոե գյուղում բնակվում էր 138 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բետերյա

Բետերյա (ռուս.՝ Бетеря, բաշկիրերեն՝ Бетерә), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 337 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գինիանս

Գինիանս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։ Գտնվում էր Զարավչայի հովտում, գետի և վերջինիս ձախ վտակի խառնարանի մոտ, Սղերդ քաղաքից 16 կմ հարավ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռումինիայի գյուղացիական արվեստի թանգարան

Ռումինիայի գյուղացիական արվեստի թանգարան (ռումիներեն՝ Muzeul Național al Ţăranului Român), թանգարան Ռումինիայի մայրաքաղաք Բուխարեստում։ Թանգարանի հավաքածուում ներկայացված են տեքստիլային գործվածքներ (մասնավորապես տարազներ), սրբապատկերներ, խեցեղեն և ռումինական գյուղացիական կյանքի այլ առարկաներ։ Լինելով Եվրոպայի կենցաղային արվեստի և ավանդույթների առաջատար թանգարաններից մեկը՝ 1996 թվականին թանգարանը դարձել է «Տարվա եվրոպական թանգարան» ։ Թանգարանը տեղակայված է Բուխարեստի Հաղթանակի հրապարակին մոտ, գործում է Ռումինիայի մշակույթի նախարարության հովանու ներքո։ Հավաքածուն կազմում է մոտ 100000 նմուշ։


== Պատմություն ==
Թանգարանը հիմնադրվել է 1906 թվականին։ Առաջին տնօրենն է եղել Ալեքսանդրու Ցիգարա-Սամուրկաշը, ով թանգարանը ղեկավարել է շուրջ 40 տարի։ Թանգարանը վերաբացվել է 1990 թվականի փետրվարի 5-ին՝ Նիկոլաե Չաուշեսկուի անկումից և գնդակահարումից ընդամենը վեց շաբաթ անց։ Կոմունիստական կուսակցության իշխանության տարիներին շենքում տեղավորված թանգարանը ներկայացրել է երկրի կոմունիստական կուսակցությանը. թանգարանի նկուղում դեռևս կա մեկ սենյակ հեգնական ցուցանմուշներով նվիրված այդ ավելի վաղ գործած թանգարանին։ Թանգարանի շենքն ի սկզբանե նախագծվել է Նիկոլաե Գիկա-Բուտեշտի կողմից որպես ռումինական արվեստի թանգարան, կառուցվել է 1912-1941 թվականներին։ Թանգարանի շենքը Ռումինիայի մշակույթի և կրոնական հարցերի նախարարության կողմից ճանաչվել է որպես պատմական հուշարձան։ 1990 թվականին Միներիադի ժամանակ թանգարանն ավերել են՝ շփոթելով Ազգային գյուղացիական կուսակցության շտաբի հետ։
Թանգարանի ամենահայտնի ցուցանմուշներից է Ցիգարա Սամուրկաշի «տուն տան մեջ» աշխատանքը։ Տունն ի սկզբնե պատկանել է Գորժ շրջանի գյուղացի Անտոնի Մոգոսին։ Սկզբում տունը ցուցադրվել է ոչ-նատուրալիստական ձևով, տան ներսում գտնվող առարկաները ցուցադրվել են դրսում։  Կոմունիստական ռեժիմի օրոք տունը ցուցադրվել է պայմանականորեն, գյուղական թանգարանից դուրս, 2002 թվականին վերադարձել է գյուղացիական արվեստի թանգարան։ Թանգարանի ներկայիս ցուցադրությունը վերակենդանացնում է բնօրինակ ոչ նատուրալիստական մոտեցումը։
2002 թվականին թանգարանի ցուցահանդեսային տարածքն ընդլայնվել է որպես թանգարանային խանութ և գրասենյակները տեղափոխվեցին հին շենքի հետևում գտնվող նորակառույց շենք՝ զգալի տարածություն թողնելով թանգարանին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Տռոմսի

Տռոմսի (էստ․՝ Tromsi), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Պիլվա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 49 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Հենրի III (Ֆրանսիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հենրի III (այլ կիրառումներ)Հենրի III Վալուա (ֆր.՝ Henri III de Valois, լեհ.՝ Henryk Walezy, սեպտեմբերի 19, 1551, Ֆոնթեբլո, Ֆոնտենբլո - օգոստոսի 2, 1589(1589-08-02)[…], Սեն Կլու և Սենթ Քլաուդ (Մինեսոտա)), Ֆրանսիայի թագավոր։ Վալուաների վերջին ներկայացուցիչը։ 1573 թվականին ընտրվել է Լեհաստանի թագավոր, սակայն իմանալով եղբոր՝ Ֆրանսիայի թագավոր Կառլոս IX-ի մահվան մասին, գաղտնի փախել է Լեհաստանից՝ տիրանալու ֆրանսիական գահին։ Հենրի III-ը պայքարել է ինչպես հուգենոտների, այնպես և Կաթոլիկական լիգայի առաջնորդների դեմ։
1588 թվականի մայիսին իր դեմ ծագած ապստամբության ժամանակ Փարիզից փախել է Շարտր։ Նույն թվականին գահընկեց է արվել, սակայն համաձայնության գալով հուգենոտների առաջնորդ Հենրի Նավարրացու հետ, միասնաբար պաշարել են Փարիզը, ուր և սպանվել է դավադրաբար։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեսպարու

Լեսպարու (ֆր.՝ Lesparrou), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Լավլանե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09165։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 243 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 157 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 102-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 55-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 65,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 66,3 %)։ 102 աշխատունակ բնակիչներից 92-ը աշխատում էին (45 տղամարդ և 47 կին), անաշխատանք էին 10-ը (6 տղամարդ և 4 կին)։ 55 անգործունակ մարդկանցից 11-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 27-ը թոշակառու, 17-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Լեսպարու» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-1-17 
«Լեսպարու» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-24
Օկտյաբր (գյուղ, Կիգինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕկտյաբրՕկտյաբր (ռուս.՝ Октябрь, բաշկիրերեն՝ Октябрь), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կիգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 42 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Եվբուլյակ

Եվբուլյակ (ռուս.՝ Евбуляк, բաշկիրերեն՝ Яубүләк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ասկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 116 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (329601-329700)

Աստերոիդների ցանկ (329501-329600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (329701-329800)
 Աստերոիդների ցանկ (329501-329600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (329701-329800)
Ռոժեկուր

Ռոժեկուր (ֆր.՝ Rogécourt), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Տերնիե կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Լան։
INSEE կոդը՝ 02651:


== Բնակչություն ==
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 86 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 57 աշխատունակ բնակիչներից 39-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 18-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 68,4 %, 1999 թվականին 72,9 % էր)։ 39 ակտիվ բնակիչներից 36-ը (19 տղամարդ և 17 կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 3-ը (2 տղամարդ և 1 կին)։ 18 պասիվներից 3-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 12-ը՝ թոշակառուներ, 3-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Ռոժեկուր (ֆր.)
Պերչունովո

Պերչունովո (ուկրաիներեն՝ Перчунове), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոբրովելիչկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պերչունովո գյուղում բնակվում էր 747 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,08 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 359,13 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆունտովկա (Կասմալայի վտակ)

Ֆունտովկա (ռուս.՝ Фунтовка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կասմալա գետի աջ ափով՝ 32 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության․

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200512115200001649
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200164
Ավազանի կոդը - 13.01.02.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Տրայանոսի սյուն

Տրայանոսի սյուն (իտալերեն՝ Colonna Traiana, լատ.՝ COLVMNA·TRAIANI), պատմական սյուն Հռոմում։ Կառուցվել է Ք․ հ․ 113 թվականին ճարտարապետ Ապոլլոդորոս Դամասկոսցու նախագծով՝ ի նշանավորումն դակերի նկատմամբ Տրայանոսի տարած հաղթանակի։


== Կառուցվածք ==
Կառուցված է Կարարայի մարմարից։ Ունի 38 մ բարձրություն, 3,6 մ տրամագիծ ներքևի հատվածում։ Սյան ներսում կա պարույրաձև սանդուղք՝ 185 աստիճաններով, որոնք տանում են խոյակի հրապարակ։ Սյունը բաղկացած է մարմարե 20 հսկա թմբուկներից, որոնցից յուրաքանչյուրը մոտ 32 տ է կշռում։ Սյան առանցքի շուրջ 23 անգամ պտտվում է 190 մ երկարությամբ ժապավենաձև մասը, որի վրա պատկերված են հռոմեացիների և դակերի կռվի տեսարաններ։ Հին մետաղադրամներից ենթադրվել է, որ սկզբում սյան գլխին եղել է արծվի, ապա Տրայանոսի քանդակը։ 1588 թվականին Հռոմի Սիքստ V պապը քանդակը փոխարինել է տվել Պետրոս առաքյալի քանդակով (քանդակագործներ՝ Լեոնարդո Սորմանի և Տոմազո Պորտա), որը մինչ օրս գտնվում է սյան վրա։
Սյան հիմքի մոտ կա դուռ, որը տանում է սրահ, ուր ոսկե սափորների մեջ պահվել են Տրայանոսի և իր կնոջ աճյունների մոխիրը։
1162 թվականին օրենք է հռչակվել, համաձայն որի՝ ցանկացած մարդ, ով կվնասի Տրայանոսի սյունը, կարժանանա մահապատժի։


== Պատկերներ ==
Սյունը հիշատակումն է դակերի դեմ մղված երկու պատերազմների (101—102 թթ․ և 105—106 թթ․)։ Պատերազմներին նվիրված հատվածները բաժանված են վահանի վրա գրող Նիկեի թևավոր պատկերով՝ շրջապատված հաղթողի գավաթներով ու խորհրդանիշերով։ Պատկերված են հիմնականում հռոմեական զորքի գործողությունները՝ առաջխաղացումը, ամրությունների կառուցումը, անցումները գետով, ճակատամարտերը։ Սյան վրա ընդհանուր առմամբ մարդկային 2500 կերպարանք կա։ Տրայանոսը ներկայացված է 59 անգամ։ Բացի հաղթանակի պատկերից՝ սյան վրա առկա են այլաբանական այլ պատկերներ ևս․ Դանուբը պատկերված է ազդեցիկ ծերունու, իսկ գիշերը՝ քողազարդ կնոջ տեսքով։
Առանձին կերպարներ շատ բնական են պատկերված։ Սյան պատկերները պատմական անփոխարինելի արժեք են ներկայացնում ժամանակի զենքերը, սովորույթները, հագուստը ուսումնասիրելու տեսանկյունից։ Առջևի և հետին պլաններում պատկերված մարդկային կերպարանքները չեն տարբերվում հստակությամբ և չափերով։

		
		
		


== Պատվանդանի տեքստ ==
Հռոմեական գիր հասկացությունը սերտորեն առնչվում է Տրայանոսի սյան պատվանդանին փորագրված տեքստին․
"senatvs popvlvsqve romanvs imp. caesari divi nervae f. nervae traiano avg. germ. dacico pontif. maximo trib. pot. XVII imp. VI cos VI p.p. ad declarandvm qvantae altivdinis mons et locvs tant ibvs sit egestvs" (հռոմեական գրի վաղ շրջանում «J и U» տառերը փոխարինվել են «I и V» գրերով)։
«Սենատը և Հռոմի ժողովուրդը [կանգնեցրել են այս սյունը] աստվածային կայսր Տրայանոսի պատվին, որպեսզի պարզ լինի, թե ինչ բարձրության բլուր է հիմնահատակ արվել, որ տեղ ազատվի կարևոր նշանակության այս կառույցի խոյացման համար»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սյանը նվիրված կայքէջ
Տրայանոսի սյան հանելուկը Archived 2011-09-10 at the Wayback Machine.
Տրայանոսի սյան նկարագրությունը
Գանժի (գյուղ, Նովի Սանժարիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳանժիԳանժի (ուկրաիներեն՝ Ганжі), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գանժի գյուղում բնակվում էր 42 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1735 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 24,21 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մատթեոս Ա Կոստանդնուպոլսեցի

Մատթևոս Ա Կոստանդնուպոլսեցի (Չուհաճյան) (1802, Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - օգոստոսի 22, 1865(1865-08-22), Վաղարշապատ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն), ամենայն հայոց կաթողիկոս 1858-1865 թթ.։ Հաջորդել է Ներսես Ե Աշտարակեցուն։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1802 թվականին Կոստանդնուպոլսում։ 1826 թվականին օծվել է վարդապետ, ապա Կոստանդնուպոլսի Ստեփանոս Աղավնի պատրիարքի հրամանով աշխատակցել Գրիգոր Փեշտիմալճյանի կողմից իրականացվող «Հայսմավուրքի» տպագրությանը։ 1838 թվականին օծվել է եպիսկոպոս։ 1844 թվականին ընտրվել է Կոստանդնուպոլսի Հայոց պատրիարք։ 1845 թվականին վերաբացել է դեռևս 1841 թվականից փակված Սկյուտարի Հայոց ճեմարանը, հիմնադրել նոր դպրոցներ։ 1855 թվականին ընտրվել է Հոգևոր ժողովի ատենապետ։
Մահացել է 1865 թվականի օգոստոսի 22-ին Վաղարշապատում և ամփոփվել է Սուրբ Գայանե վանքի գավթում։


== Պատմություն ==
Ներսես Աշտարակեցու մահից հետո Էջմիածնում հրավիրված ազգային եկեղեցական ժողովը Կոստանդնուպոլսի պատրիարքության հետ կապերն ավելի ամրապնդելու նպատակով որոշում է կաթողիկոս ընտրել արեւմտահայ եպիսկոպոսներից որևէ մեկին։ Մատթեոս արքեպիսկոպոսը Ամենայն Հայոց կաթողիկոս է ընտրվել 1858 թվականի մայիսի 17-ին, օծվել 1859 թվականի օգոստոսի 15-ին։
Մատթեոս Ա կաթողիկոսն իր գործունեությունը սկսում է բավական մեծ ոգևորությամբ և զգալիորեն աշխուժացնում ազգային–եկեղեցական կյանքը։ կաթողիկոսը փորձում է բարեկարգել Մայր Աթոռը, կարգավորել վանական ներքին կյանքն ու կենցաղը։ Նա մեծ կարևորություն է տալիս դպրոցական գործին, 1845 թվականին վերաբացում է Կոստանդնուպոլսի Սկյուտորի հայոց ճեմարանը, հիմնադրում նոր դպրոցներ։
1861 թվականին հաստատում է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցի կանոնադրությունը, սահմանում ծխական ու թեմական դպրոցների ծրագրերն ու կանոնագրերը։ Մատթեոս Ա–ն փորձում է ընդլայնել Հայոց կաթողիկոսի իրավասությունները։ Այդ նպատակով նա կազմում է Հայոց եկեղեցու նոր կանոնադրություն և ուղարկում կառավարության հաստատմանը։ Սակայն կանոնադրության հաստատման պատասխանը այդպես էլ չի ստանում։
Մատթեոս Ա Կոստանդնուպոլսեցի կաթողիկոսն իր ժամանակի նշանավոր աստվածաբաններից էր, ուներ բեղմնավոր գրիչ, բազմաթիվ գրքերի հեղինակ է։ Առավել հայտնի է «Բարի մարդ և բարի քրիստոնյա» գրքով, որտեղ քննադատում է բողոքականներին և կաթոլիկներին։
Կաթողիկոսական գահին Մատթևոս Ա Կոնստանդնուպոլսեցուն հաջորդել է Գևորգ Դ Կոստանդնուպոլսեցի Քերեստեճյանը։
Ապինյանո

Ապինյանո (իտալերեն՝ Appignano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Մաչերատա պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 3906 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 178 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 22 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 62010։ Հեռախոսային կոդ՝ 00733։
Քաղաքի տոնը նշվում է՝ հունիսի 29-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт города (իտալ.)
Ստրենյա

Ստրենյա (իտալերեն՝ Stregna), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 430 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 23 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0432։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0432 724094
Էլեկտրոնային փոստ։ segretario@com-stregna.regione.fvg.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.stregna.ud.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
34-րդ հարավային զուգահեռական

34-րդ հարավային զուգահեռականը հասարակածից 34° դեպի հարավ գտնվող լայնությունների շրջանագիծն է։
Անցնում է Աֆրիկայով, Հնդկական օվկիանոսով, Խաղաղ օվկիանոսով, Հարավային Ամերիկայով, Ավստրալիայով և Ատլանտյան օվկիանոսով։ 

Լայնության մեկ աստիճանին համապատասխանում է 92 385 մ երկարություն։
Հեռավորությունը՝
հասարակածից` 3764 կմ
հարավային բևեռից` 6238 կմ
Զուգահեռականի երկարության 88%-ն անցնում է ջրային տարածքներով։


== Քաղաքներ ==
Սիդնեյ (Ավստրալիա)


== Զուգահեռականով հատվող տարածքները ==


== Տես նաև` ==
35-րդ հարավային զուգահեռական
33-րդ հարավային զուգահեռական
34-րդ հյուսիսային զուգահեռական


== Ծանոթագրություններ ==
Սումատրայի խոնավ արևադարձային անտառներ

Սումատրայի խոնավ արևադարձային անտառները  ազգային պարկ է Ինդոնեզիայում, Սումատրա կղզում։ Զբաղեցնում է 2.5 միլիոն հեկտար տարածք։ 2004 թվականին Համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովը Սումատրայի խոնավ արևադարձային անտառներն ընդգրկել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբեկտների ցանկում, իրենց կենսաբազմազանության համար։ Ոռոգման, անօրինական ծառահատումների, գյուղատնտեսության նպատակով,  ճանապարհաշինության պլանների ռիսկի առկայության պատճառով 2011 թվականից անտառները ներառվել են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության վտանգված օբյեկտների ցանկում։ Որոշումը կայացվել է Համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի 35-րդ նստաշրջանում։ Տարածքը բաղկացած է Ինդոնեզիայի երեք ազգային պարկերից՝ Բուկիտ-Բարիսան-Սելատան, Կերինսի-Սեբլատ և Գունուգ-Լյոսեր։
Նախկինում խոնավ անտառները գերակշռում էին և կղզու ափամերձ շերտերում, սակայն ծառերի ինտենսիվ կտրվածքի և գյուղատնտեսական նպատակով աճող տարածքների պատճառով նրանք լեռնային գոտի էին տեղափոխվել ծովի մակարդակից 1500 մետր բարձրության վրա։ Այստեղ կարելի է գտնել մոտ 10 հազար բույսերի տեսակներ, այդ թվում մեծ թվով լիանաների, էպիֆիտների և այլ արևադարձային բույսեր։ Արևադարձային անտառներում արձանագրվել են ավելի քան 200 տեսակ կաթնասուններ և գրեթե 600 տեսակ թռչուններ։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Tropical Rainforest Heritage of Sumatra»։ UNESCO World Heritage Centre։ UNESCO։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-08-09-ին։ Վերցված է 2008-12-28
Մուստայիե

Մուստայիե (էստ․՝ Mustajõe), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Լահեդա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 49 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
(2915) Մոսկվինա

(2915) Մոսկվինա (անգլ.՝ Moskvina), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի օգոստոսի 22-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,562219 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0852 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0392 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1498,04 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,240314 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,22° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2915) Մոսկվինա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բաբինինո (գյուղ, Բաբինինսկի շրջան)

Բաբինինո (ռուս.՝ Бабынино), գյուղ Ռուսաստանի Կալուգայի մարզի Բաբինինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(8181) Ռոսինի

(8181) Ռոսինի (անգլ.՝ Rossini), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,746053 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4605 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0316 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1662,12 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,216591 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,11° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8181) Ռոսինի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Այաչչո

Այաչչո (ֆր.՝ Ajaccio [aʒaksjo] Աժաքսյո; ֆրանսերեն:  ( ),  կորսիկերեն՝ Aiacciu , իտալերեն՝ Aiaccio կամ Ajaccio [aˈjattʃo], լատ.՝ Adiacium), քաղաք Կորսիկա կղզու արևմտյան ափին, Հարավային Կորսիկա դեպարտամենտի (Ֆրանսիա) վարչական կենտրոնը։ Կղզու խոշորագույն բնակավայրն է. 2019 թվականի հունվարի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 71.361)։ Նավահանգիստ է և և երկաթուղային կայարան։ Զարգացած են ձկնորսությունը, նավաշինությունը, մարջանի հանույթը։ Քաղաքամերձ շրջանում զբաղվում են ցիտրուսային կուլտուրաների և ձիթենու մշակությամբ։ Հայտնի առողջարան է և զբոսաշրջության կենտրոն։
Համայնքի բնակիչները հայտնի են Ajacciens կամ Ajacciennes  մականունով։ Նրանցից ամենահռչակվածը Նապոլեոն Բոնապարտն է, ով ծնվել է այս քաղաքում 1769 թվականին, և ում հայրական տունը՝ Maison Bonaparte-ը, ներկայումս թանգարան է։ Նրա անունն է կրում Այաչչոյի միջազգային օդանավակայանը (Ajaccio Napoleon Bonaparte Airport): 
Համբավավոր Բոնապարտներից բացի, Այաչչոյում են ծնվել 20-րդ դարի նշանավոր պարֆյումերներից մեկը՝ Ֆրանսուա Կոտին (1874—1934), 20-րդ դարի ֆրանսիացի անվանի դերասանուհի և գեղեցկության առաջին մրցույթներից մեկի հաղթող Պոլին Պոն (1904—1979), կարդինալ Ժոզեֆ Ֆեշը (1763—1839), երգչուհի Ալիզեն (ծնվ. 1984), դերասան և երգիչ Տինո Ռոսսին (1907—1983), որի՝ 1946 թվականին ձայնագրած Petit Papa Noël երգը շարունակում է մնալ ամենաշատ վաճառված ձայնագրությունը Ֆրանսիայի երաժշտության պատմության մեջ (վաճառվել է ավելի քան 30 միլիոն օրինակ)։


== Ժողովրդագրություն ==


== Տեսարժան վայրեր ==
Ջենովայի Հանրապետության տիրապետության ժամանակներում կառուցված միջնաբերդն ու աշտարակները
Բոնապարտների տուն-թանգարանը, որտեղ ծնվել և իր կյանքի առաջին ինը տարիներն անց է կացրել Նապոլեոն Բոնապարտը
Աստվածամոր վերափոխման տաճարը (1577—93)
Կարդինալ Ժոզեֆ Ֆեշի պալատը՝ նրա հիմնադրած թանգարանով ու գրադարանով


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Կլիմա ==


== Քույր քաղաքներ ==
Այաչչոն 1991 թվականից բարեկամական սերտ կապեր է հաստատել իտալական Լա Մադդալենա քաղաքի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայքէջը (Ֆրանսերեն)
The Communauté d'Agglomération du Pays Ajaccien (CAPA) website (Ֆրանսերեն)
Այաչչոյի զբոսաշրջության գրասենյակի կայքէջը (Ֆրանսերեն)
Ակներ (Լոռու մարզ)

Ակներ (նախկին անվանումը՝ Որնակ),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Թումանյանի տարածաշրջանում, Ալավերդի քաղաքի Սանահին թաղամասից 1-2 կմ արևելք։ Գյուղը գտնվում է Դեբեդ գետի բարձրադիր աջ ափին՝ ծովի մակարդակից 1050 մ բարձրության վրա։ Ակներ է վերանվանվել 1935 թ. հունվարի 3-ին։
Գյուղն ունի քարաշեն փոքրիկ եկեղեցի (1863 թ.)։ 1871 թ.-ին Ա. Երիցյանը գյուղում հայտնաբերել է մ. թ. ա. 1-ին հազարամյակին պատկանող մի քանի դամբարան։ Գյուղի հյուսիսային կողմում են գտնվում միջնադարյան Կայան բերդը և Դսևանք եկեղեցին։


== Ավանդություն ==
Դսևանքի ջուրը մատակարարվել է Որնակա աղբյուրից՝ գետնի տակով անցկացված ջրուղով։ Դարեր առաջ Կայան բերդը պաշարվում է կովկասյան ցեղերի, մասնավորապես՝ լեզգիների կողմից։ Բերդում պաշարված հայերը դիմադրություն են ցույց տվել՝ հնարավորություն չտալով թշնամուն գրավել այն։ Այդ ժամանակ հակառակորդն ամրոցի մոտակա գյուղի մի ծեր կնոջից իմանում է, թե որ աղբյուրից է ջուր հասնում ամրոց։ Այստեղից էլ գյուղի անունը մնում է Որնակ (Ո՞ր ակն է)։ Լեզգիները ջրի աղբյուրը փակում են, և մի քանի օր հետո բերդում պատսպարված ժողովուրդը անձնատուր է լինում։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Ակների մշտական բնակչությունը կազմել է 512, առկա բնակչությունը` 497 մարդ, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունն զբաղվում է հողագործությամբ, մասամբ էլ անասնաբուծությամբ։


== Տես նաև ==
Ակների պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոբերտ Բալանթայն

Ռոբերտ Բալանթայն  (անգլ.՝ R. M. Ballantyne, ապրիլի 24, 1825(1825-04-24)[…], Էդինբուրգ, Շոտլանդիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - փետրվարի 8, 1894(1894-02-08)[…], Հռոմ, Իտալիա), Վիկտորյական դարաշրջանի շոտլանդացի գրող, պատանիների համար արկածային գրքերի հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Էդինբուրգում, թերթի խմբագրի ընտանիքում։ 1835-1837 թվականներին սովորել է Էդինբուրգի ակադեմիայում։ Սակայն անհաջող ֆինանսական ներդրումների պատճառով ընտանիքը սնանկացել է, և Բալանթայնը ստիպված է եղել սկսել ինքնուրույն վաստակել։ 16 տարեկան հասակում նա մեկնել է Կանադա, որտեղ աշխատել է Հուդզոնի ծոցի ընկերությունում մինչ 22 տարեկան հասակը, առևտուր է արել տեղի հնդկացիների ու թրափփերների հետ։ Կարոտելով հայրենիքը` Բալանթայնն սկսել է նամակներ գրել մորը, և դա եղել է նրա առաջին գրական փորձը։
1847 թվականին նա վերադարձել է Շոտլանդիա և որպես ծառայող երկու տարի աշխատել է Հյուսիսային Բրիտանական երկաթուղային ընկերությունում։ 1848 թվականին լույս է տեսել Բալանթայնի առաջին գիրքը` «Կյանքը Հյուսիսային Ամերիկայի անտառներում»։ Սա ինքնակենսագրական աշխատանք է, որում հեղինակը նկարագրում է իր արկածները Կանադայում։ 
1856 թվականից ի վեր Բալանթայն իր կյանքն ամբողջությամբ նվիրվել է գրական և դասախոսական աշխատանքներին։ Նրան ճանաչում է բերել 1857 թվականին լույս տեսած «Մարջանյան կղզին» վեպը։ Հետո նա շարունակել է գրելր արկածային ստեղծագործություններ, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում ոչ միայն Կանադայում, այլ նաև Անգլիայում, Աֆրիկայում և այլ երկրներում։ 
1883 թվականին հետո նա ապրում էր Լոնդոնի մերձակայքում գտնվող Հարրոու շրջանում։ 1866 թվականին ամուսնացել է Ջեյն Դիքսոն Գրանտի հետ։ Նրանք ունեցել են չորս որդի և երկու դուստր։
Մահացել է 1894 թվականի փետրվարի 8-ին, Հռոմում, թաղված է Հռոմի ոչ կաթոլիկ գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեսար Այրա

Սեսար Այրա (իսպ.՝ César Aira, փետրվարի 23, 1949(1949-02-23), Քորոնել Պրինգլես, Բուենոս Այրես, Արգենտինա, Արգենտինա), արգենտինացի գրող, թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==


== Մատենագիտություն ==


== Գրականություն ==
Carlos Alfieri: Conversaciones. Entrevistas con César Aira, Guillermo Cabrera Infante, Roger Chartier, Antonio Muñoz Molina, Ricardo Piglia y Fernando Savater. Katz, Madrid 2008, ISBN 978-84-96859-42-5.
Sandra Contreras: Las vueltas de César Aira. Beatriz Viterbo Editora, Rosario 2002, ISBN 950-845-115-7 (zugl. Dissertation, Universität Buenos Aires).
Leopold Federmair: Clowns. In: Ders: Buenos Aires, Wort und Fleisch. Zwölf Essays. Klever-Verlag 2010. ISBN 978-3-902665-22-5. S. 103–126. <über César Aira>
Nancy Fernández: Narraciones viajeras. César Aira y Juan José Saer. Editorial Biblos, Buenos Aires 2000, ISBN 950-786-253-6.
Michel Lafon (Hrsg.): César Aira. Une révolution. Grenoble 2005, ISBN 2-84310-075-5.
Guillermo Saavedra: La curiosidad impertinente. Entrevistas con narradores argentinos: Adolfo Bioy Casares, Tununa Mercado, Juan Martini, Carlos Feiling, Andrés Rivera, Héctor Libertellaya, Elvio Gandolfo, Marcelo Cohen, Nicolás Peyceré, Ricardo Piglia, Luis Chitarroni, Alberto Laiseca, Luis Gusmán, César Aira, Sergio Chejfec, Ana Basualdo, Héctor Tizón, Juan José Saer. Editorial Viterbo, Rosario 1993, ISBN 950-845-010-X.


== Ծանոթագրություններ ==
Բագան (այլ կիրառումներ)

Բագան, կարող է վերաբերել՝

Բագան - գավառ Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգում, Արաքս գետից հարավ
Բագան - գյուղ Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Բագանսկի շրջանի կազմում
Ֆրենկի Բաումհոլց

Ֆրենկ Կոնրադ «Ֆրենկի» Բաումհոլց (անգլ.՝ Frank Conrad "Frankie" Baumholtz, հոկտեմբերի 7, 1918(1918-10-07), Միդուեյլ, Տասկարովաս, Օհայո, ԱՄՆ - դեկտեմբերի 14, 1997(1997-12-14), Ուինթեր Սփրինգս, Սեմինոլ շրջան, Ֆլորիդա, ԱՄՆ), ամերիկացի բասկետբոլիստ (հարձակվող պաշտպան) և բեյսբոլիստ (աութֆիլդեր)։ Առաջին մարզիկներից է եղել, որ փոփոխակի հանդես է եկել ԱՄՆ-ում գլխավոր համարվող բասկետբոլի և բեյսբոլի բարձրագույն լիգաներում։ 
1941 թվականին ավարտել է Օհայոյի համալսարանը, երեք տարեշրջան խաղացել այդ համալսարանի բասկետբոլի «Օհայո բոբքեթս» թիմում։ Թեև թիմը այդ ընթացքում ոչ մի տիտղոս չի նվաճել, բայց Ֆրենկի Բաումհոլցն աչքի է ընկել արդյունավետ խաղով, իր անցկացրած երրորդ տարեշրջանի արդյունքներով ճանաչվել է լավագույն նշանառու-գոլահար, ընդգրկվել համաամերիկյան 2-րդ հավաքականի կազմում։ Որպես բասկետբոլիստ անցկացրել է 45 հանդիպում։ Բեյսբոլային կարիերան անցկացրել է Բեյսբոլի բարձրագույն լիգայի (MLB) «Ցինցինատի Ռեդս» (1947–49), «Չիկագո Քաբզ» (1949, 1951–55) և «Ֆիլադելֆիա Ֆիլիս» (1956–57) ակումբներում։ Այս վերջին ակումբում էլ 1955 թվականին ավարտել է իր մարզական կարիերան։ Մահացել է 80 տարեկան հասակում, Ուինթեր Սփրինգս քաղաքում (Ֆլորիդա նահանգ)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը Basketball-Reference.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրությունը Justsportsstats.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրությունը Baseball-Reference.com կայքում(անգլ.)
Լադա Վեստա

Լադա Վեստա (ռուս.՝ Лада Веста), ռուսական կոմպակտ մեքենա, որը արտադրվում է ԱվտոՎԱԶ ընկերության կողմից՝ սկսած 2015 թվականի սեպտեմբերի 25-ից։ Այն հաջորդեց Lada Priora ընտանիքը IzhAuto մոդելային շարքում։ Vesta-ն իր վաճառքը սկսել է նոյեմբերի 25-ից։


== Փոփոխություններ ==


=== Vesta ===
Ուղևորների համար 5 նստատեղ պարունակող սեդան


=== Vesta SW ===
Ուղևորների համար 5 նստատեղ պարունակող ունիվերսալ


=== Vesta SW Cross ===
Ուղևորների համար 5 նստատեղ պարունակող մեքենա


=== Vesta CNG ===
Փոփոխված մեքենա, որը թույլ է տալիս օգտագործել վառելիքի երկու տեսակ՝ բնական գազ և բենզին։


== Ծրագրի զարգացում ==
Ավտոմեքենայի զարգացման ծախսերը կազմում են մոտ 6,5 միլիարդ ռուբլի։ Lada Vesta-ի վերաբերյալ առաջին նկարահանումները կայացել են Իժևսկ քաղաքում։ Մոդելի սերիական արտադրության հանդիսավոր բացումը տեղի ունեցավ 2015 թվականի սեպտեմբերի 25-ին։
Ենթադրվում էր, որ սեդանի առաջին վաճառքը պետք է կատարվեր 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ին։ 2017 թվականից սկսվեց բազմակողմանի տրանսպորտային միջոցի և դրա համատարած տարբերակի զանգվածային արտադրություն։
Ռուսական գնորդներին Vesta սեդանն առաջարկվում է երեք հիմնական երեսապատման մակարդակներով։ Սկզբում նախատեսվում էր, որ մեքենան կարժենա մոտ 400 հազար ռուբլի, սակայն AvtoVAZ ընկերության նախագահ Անդերսոնը որոշեց բարձրացնել և դարձնել 500-550 հազար ռուբլի։ 2015 թվականի նոյեմբերի 24-ին հայտարարվեց, որ նրա նվազագույն գինը կլինի 514 հազար ռուբլի։ 2016 թվականի դեկտեմբերի դրությամբ մեքենայի գինը սկսվում է 529 հազար ռուբլուց։ 2017 թվականի նոյեմբերի վերջում գինը սկսվեց տատանվել 554 900 ռուբլու սահմաններում։
2016 թվականի օգոստոսի 29-ին AvtoVAZ-ի ղեկավար Նիկոլայա Մորը հայտարարել է, որ ընկերությունը հրաժարվել է հեչբեկ արտադրել XRAY մոդելի հետ մրցակցության պատճառով։
2017 թվականի սեպտեմբերի 19-ին AvtoVAZ-ը սկսեց ընդունել Universal Vesta SW-ի և Vesta SW Cross-ի պատվերները։


== Տեխնիկական բնութագիր ==
Ավտոմեքենայի երկարությունը 4,41 մետր է և գերազանցում է Priora-ին (սեդան և ունիվերսալ)։

Ավտոմեքենան ստեղծվել է Lada B պլատֆորմի վրա, Lada C (2006 թվական) չիրականացված նախագծի հետագա մշակման ընթացքում։ Ավտոմեքենայի դիզայնը հիմնված է Lada XRAY կոնցեպտի մեքենաների վրա։ Ղեկը հարմար է թեքվում և դուրս է գալիս տարբեր իրավիճակներից։ Որոշ բաղադրիչներ, ինչպիսիք են արգելակները և հովացուցիչը, վերցված են Renault-Nissan-ից։
Ավտոմեքենան համալրվել է 1,6 և 1,8 լ ծավալով VAZ-21129 (122 ձիաուժ VAZ-21179): Մեքենայի համար առաջարկվում է փոխանցման տուփի երկու տարբերակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կայք Archived 2018-02-05 at the Wayback Machine.
Եֆիմ Լոնդոն

Եֆիմ Լոնդոն (ռուս.՝ Ефим Семёнович Лондон, դեկտեմբերի 28, 1868, (հունվարի 9, 1868, Կալվարիա (նախկինում՝ Լիտվական ԽՍՀ Կապսուկացի շրջանում) - մարտի 21, 1939 (71 տարեկան), Սանկտ Պետերբուրգ, Խորհրդային ախտաբան-ֆիզիոլոգ, կենսաքիմիկոս և ռադիոկենսաբան, ՌՍՖՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կալվարիա քաղաքում (Լատվիա)։ 1894 թ. ավարտել է Վարշավայի պետական համալսարանը։ 1895 թ. և մինչև կյանքի վերջ աշխատել է Բժշկական հետազոտությունների համալսարանում։ 1924 թվականից Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի պրոֆեսոր, 1926 թ. Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանում վերապատրաստման բժիշկ։
Մահացել է 1939 թ., Վոլկովի գերեզմանոցում։


== Աշխատություններ ==
Աշխատությունները նվիրված են օրգանիզմի վրա ռենտգենյան և ռադիումի ճառագայթների ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտել է նաև արյան, հեմոլիզինների, ցիտոլիզինների, սպերմոլիզինների բակտերիասպան հատկությունները, կենդանիների մարսողության, նյութափոխանակության պրոցեսների ֆիզիոլոգիան և կենսաքիմիան։
Եղել է Հալլեի «Լեոպոլդինա» ակադեմիայի (1925 թ.), ԱՄՆ-ի Հարվեյան ընկերության (1928 թ.), Նյու Յորքի գիտության և արվեստի ակադեմիայի պատվավոր անդամ։


== Հիմնական գիտական աշխատություններ ==
Կենսաբանության ընդհանուր կուրսը (1920)
Ռենտգենյան և ռադիումի ճառագայթների ազդեցություն (1923)
Նյութափոխանակության պրոցեսների ֆիզիոլոգիան


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Прохорова М. И., Дубинский, А. М. Ефим Семенович Лондон. — Л.: Изд-во ЛГУ, 1969. — 61 с.
Кудряшов Ю.Б. Радиобиология: вчера, сегодня, завтра // Чернобыль. Долг и мужество: науч.-публицист. моногр. к 15-летию катастрофы (в 2-х томах) / [Е. О. Адамов и др.]; под ред. А. А. Дьяченко; Ин-т стратег. стабильности, Минатом России. — М.: 4-й фил. Воениздата, 2001. — Т. 2. — 320 с.