armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մի կարմիր ամրակ

Մի կարմիր ամրակ (անգլ.՝ One red paperclip), իրական պատմությունը կանադացի բլոգեր Կայլ Մաքդոնալդի, ում հաջողվել է փոխարինել սովորական գրասենյակային ամրակը երկհարկանի տան հետ։ Այս պատմության մասին համանուն կայքում գրել է ինքը Կայլը։


== Պատմություն ==
Ամեն ինչ սկսվել է 2005 թվականին։ Այդ ժամանակ Կայլ Մաքդոնալդը ապրում էր վարձով բնակարանում և երազում էր իր սեփական տունն ունենալու մասին։ Նա գումար չուներ, այդ պատճառով էլ որոշեց խաղալ «Bigger, Better» («Ինչքան մեծ, այդքան լավ») մանկական խաղը։ Դրա իմաստը իրերը մեկ այլ իրերի հետ փոխարինելն է, ընդ որում, խաղացողը պետք է փորձի ամեն անգամ ավելի թանկ և մեծ իր ձեռք բերել։
2005 թվականի հուլիսին Քրեյգսլիստ կայքում Կայլը տեղադրում է կարմիր ամրակի լուսանկար և հայտարարություն, ըստ որի նա պատրաստ է փոխարինել այն ցանկացած այլ իրի հետ այնքան ժամանակ, մինչև տուն չստանա։ Հենց նույն օրը նրան հաջողվում է փոխարինել այն գնդիկավոր գրիչի հետ։ Մեկ տարի և 14 փոխարինումներից հետո նա տեղափոխվեց իր սեփական բնակարան։
Այս պատմությունը հայտնիություն է ձեռք բերել ամբողջ աշխարհում։ 2007 թվականի ամռանը լույս է տեսել Մաքդոնալդի գիրքը, որում պատմվում է նրա փորձի մասին։ Այն թարգմանվել է մի քանի լեզուներով։


== Փոխարինման գործողությունների ցանկ ==

2005 թվականի հուլիսի 1-ին Կայլը գնաց Վանկուվեր, որտեղ նա փոխարինել է ամրակը ձկան տեսքով գրիչի հետ։
Նույն օրը նա փոխել է գրիչը դռան ինքնաշեն բռնակի հետ։
2005 թվականի հուլիսի 25-ին նա գնաց Մասաչուսետս, որ փոխարինի դռան բռնակը գազօջախի հետ։
2005 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Սան Կլեմենտում Կայլին հաջողվել է համոզել մի տանտիրոջ փոխել գազօջախը Honda էլեկտրագեներատորի հետ։
2005 թվականի նոյեմբերի 16-ին Քուինսում նա գեներատորը փոխարինել է գարեջուր և ալկոհոլային այլ ըմպելիքներ տեղափոխելու համար նախատեսված սառնարանի հետ։
2005 թվականի դեկտեմբերի 8-ին նա իր ունեցածը փոխարինել է Ski-doo ձյունագնացի հետ։
Մեկ շաբաթվա ընթացքում նրան հաջողվել է փոխարինել ձյունագնացը դեպի Ժայռոտ լեռներ երկու ուղետոմսով։
2006 թվականի հունվարի 7-ին Կայլը փոխարինել է տոմսերը բեռնատար ավտոմեքենայի հետ։
2006 թվականի փետրվարի 22-ին ավտոմեքենան փոխարինել է ձայնագրման ստուդիայի հետ պայմանագրով։
2006 թվականի ապրիլի 11-ին պայմանագիրը փոխանցել է երգչուհի Ջոջի Գնանտին։ Փոխարենը երգչուհուց վերցրել է Արիզոնայի տանը 1 տարով բնակվելու հավաստագիր։
2006 թվականի ապրիլի 26-ին նա փոխարինել է հավաստագիրը ռոք երաժիշտ Էլիս Քուփերի ընկերությանը մեկ գիշեր անցկացնելու թույլտվությամբ։
2006 թվականի մայիսի 26-ին նա Կուպերի հետ գիշերը փոխարինել է KISS մակագրությամբ հուշանվերի հետ։
2006 թվականի հունիսի 2-ին Կայլը փոխարինել է հուշանվերը հոլիվուդյան ռեժիսոր Կորբին Բերսենի ֆիլմում դերի հետ։
Ի վերջո, 2006 թվականի հուլիսի 5-ին նա փոխարինել է դերը կանադական Կիպլինգ քաղաքում երկհարկանի տան հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Кайл Макдональд Махнёмся не глядя. Одна красная скрепка, которая потрясла мир = One Red Paperclip: How a Small Piece of Stationery Turned into a Great Big Adventure. — Минск: Попурри, 2009. — 304 с. — ISBN 978-985-15-0610-7


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2022-03-29 at the Wayback Machine.
Կայլ Մաքդոնալդի բլոգը
Տ-90

Տ-90 «Վլադիմիր» (ռուս.՝ Т-90 «Владимир»), ռուսական արտադրության հիմնական մարտական տանկ։


== Արտադրություն ==
Տ-90 տանկը համարվում է Տ-72Բ տանկի մոդեռնիզացիան, որը ստեղծվել է Ներքին Տագիլի «Ուրալի տրանսպորտային մեքենաշինության կոնստրուկտորական բյուրո»-յում 1989 թվականին գլխավոր ինժեներ Վլադիմիր Պոտկինի ղեկավարությամբ, որպես «Կատարելագործված Տ-72Բ» (գործարանային անվանումը «Օբյեկտ 188»)։ 1989 թվականին տանկն ուղարկվել է պետական համատեղ փորձարկումների, որոնք հաջողությամբ են անցել։ Տանկի սերիական արտադարությունը սկսվել է 1992 թվականին։ 1992-1998 թվականները արտադրվել է մոտ 120 Տ-90 Ռուսաստանի Զինված ուժերի համար։ Զինված ուժերի ֆինանսավորման թուլացման հետ կապված տանկերի արտադրությունը դադարեցվել է և վերականգնվել է միայն 2001 թվականին` Հնդկաստանի հետ 2001 թվականի փետրվարի 18-ից արտահանման պայմանագիր ստորագրելուց հետո։ 2001 թվականին Հնդկաստան մատակարարվել են առաջին 40 Տ-90C և 84 Տ-90C 2002 թվականին, ինչը գնորդին թույլ տվեց ձևավորել չորս տանկային գումարտակ։


== Կառուցվածք ==
Տ-90 տանկն ունի դասական կառուցվածք՝ ճակատային մասում տեղակայված է ղեկավարման հանգույցը, կենտրոնական մասում մարտականը՝ և Հետին մասում շարժիչա-տրանսմիսիոնը։ Տ-90 տանկը ղեկավարվում է անձնակազմի երեք՝ այդ թվում՝ մեխանիկ-վարորդի, նշանառույի և հրամանատարի կողմից։


== Մարտավարատեխնիկական տվյալներ ==
Տ-90 տանկի երկարությունը կազմում է 6.86 մ (թնդանոթով 9.53 մ), լայնությունը՝ 3.46 մ, իսկ բարձրությունը՝ 2.23 մ։ Այս տանկը բավականին ծանր է. նրա քաշը կազմում է ավելի քան 46.5 տ։ Տանկն ունի 125 մմ-անոց թնդանոթ։ Տանկի ամենավերին հատվածում տեղադրված է 7.62 և 12.7 մմ-անոց գնդացիրներ։ Տ-90 տանկը սնուցվում է 840 ձիաուժ հզորությամբ V-84MS դիզելային շարժիչով՝ զարգացնելով 60 կմ/ժ արագություն։ Տանկի վառելիքի պաշարը կազմում է 550 կմ։ Տ-90 տանկը պողպատե զրահապատված է։ Այն պաշտպանում է փոքր զենքերից և հրետանային արկերից։ Տ-90 տանկը կարող է կրակել որոշակի անկյան տակ։ Այն արձակում է ցանկացած ստանդարտ 125 մմ-անոց արկեր։ Տ-90 տանկը մեկ րոպեում արձակում է մի քանի արկեր։ Կրակի առավելագույն հեռավորությունը կազմում է շուրջ 5 կմ։ Տ-90 տանկը խոցում է նաև շարժվող տրանսպորտային միջոցներ։


== Համեմատություն Տ-55, Տ-62, Տ-64, Տ-72 և Տ-80 տանկերի հետ ==


== Սպառազինություն ==

 Ադրբեջան 100 հատ
 Ալժիր 300 հատ
 Թուրքմենստան 30 հատ
 Հայաստան 1 հատ
 Հնդկաստան 1250 հատ
 Սիրիա որոշակի քանակություն
 Ռուսաստան 550 հատ
 Ուգանդա 44 հատ


== Տես նաև ==
Տ-55
Տ-62
Տ-64
Տ-72
Տ-80
Աբրամս Մ1
Մերկավա


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
T-90 Main battle tank(անգլ.)
Новая модификация — Т-90МС Archived 2012-09-04 at the Wayback Machine.(ռուս.)
Т-90 против Абрамса — Популярная механика Archived 2011-06-24 at the Wayback Machine.(ռուս.)
Танк Т-90МС «ТАГИЛ»: cистема управления огнем(ռուս.)


== Ծանոթագրություններ ==
(4687) Բրանսանրեյ

(4687) Բրանսանրեյ (անգլ.՝ Brunsandrej), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,107824 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6385 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5772 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2001,17 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179895 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,89° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4687) Բրանսանրեյ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գիլանչայ (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գիլանչայ (այլ կիրառումներ)Գիլանչայ (Ազագիրան, Ազատ Գիրան, Բելև, Բելեչայ, Բիլեչայ, Բլավ, Բստաձոր, Բստաչայ, Բստի ձոր, Գելան, Գիլան, Գիլյան, Գիրան, Էազատ Ջիրան, Էզատ Ջիրան, Կիլան, Կիլյան, Կիլյանչայ, Փառակայի գետ), գետ և ձորահովիտ Հայկական լեռնաշխարհում, Արաքսի ավազանում, նրա ձախակողմյան վտակը։ Ղևոնդ Ալիշանը կոչում Բիստ գյուղի մոտակայքի հատվածը Բուստ։ Սկզբնավորվում է Զանգեզուրի լեռնաշղթայի ձորակներից, որոնք ունեն ծովի մակարդակից 2700 մ բարձրություն։ Արաքս գետի ձախափնյա այս գետը սնում են Մեսրոպավան, Փառակա, Շրջու և այլ վտակներ։ Ունի 53 կմ երկարություն։ Այն հոսելով Գիրան կամ Բստաձորով, Ներքին Ազա գյուղի մոտ թափվում է Արաքս գետը։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոտոկի (գյուղ, Ժմերինկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոտոկիՊոտոկի (ուկրաիներեն՝ Потоки), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Ժմերինկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոտոկի գյուղում բնակվում էր 707 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,56 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 276,17 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պարանաիբա

Պարանաիբա (պորտ.՝ Paranaíba), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Պարանաիբա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 38 692 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 5 402,778 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 7,16 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է հուլիսի 4-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1838 թվականի ապրիլի 19-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 332.839.000,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 8.443,00 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,772 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Բնակավայրի կլիման արևադարձային է։


== Ծանոթագրություններ ==
Քելաուեյ շրջան (Միսսուրի)

Քելաուեյ շրջան (անգլ.՝ Callaway County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.173 կմ² է, բնակչությունը՝ 44.332 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ֆուլտոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1821 թ.։
Աստերոիդների ցանկ (298101-298200)

Աստերոիդների ցանկ (298001-298100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (298201-298300)
 Աստերոիդների ցանկ (298001-298100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (298201-298300)
Նոր կյանք (հանդես)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նոր կյանք (այլ կիրառումներ)«Նոր կյանք», քաղաքական-գրական հանդես։ Հրատարակվել է 1898-1902 թթ․-ին, Լոնդոնում։
Խմբագիրներ Աբգար Արփիարյան, Լևոն Բաշալյան։
Վերակազմյալ Կնչակյան կուսակցության հրատարակություն։ Իր նպատակն է համարել հայ ժողովրդի քաղաքական դաստիարակությունը եվրոպական առաջավոր գաղափարներով։ Հանգամանորեն արտացոլել է Արևմտյան Հայաստանի կյանքը 19-րդ դարի վերջին։ Հրատարակել է նյութեր 1894-1896 թթ․-ի հայկական կոտորածների, հայ քաղաքական կուսակցությունների, մասնավորապես՝ հնչակյանների մասին։
Հայկական հարցի լուծումը կապել է մեծ տերությունների աջակցության հետ։ Եվրոպական մամուլից արտատպել է հայանպաստ նյութեր, մեկնաբանել եվրոպական երկրների քաղաքականությունը Թուրքիայում։ «Նոր կյանքը» առաջ է քաշել Օսմանյան կայսրությունում ազգերի ինքնորոշման խնդիրը։
Աբգար Արփիարյանը և նրա համախոհները ձգտել են հայերին նախապատրաստել դիմագրավելու այն արհավիրքներին, որոնք անխուսափելի են Օսմանյան կայսրության փլուզման ժամանակ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձրել Օսմանյան կայսրության ոչ մուսուլման ժողովուրդների ձուլումն ու ոչնչացումը նախապատրաստող պանիսլամիզմի և պանօսմանիզմի գաղափարախոսության մերկացմանը։ Քննադատել է ցարական Ռուսաստանի արևելյան քաղաքականությունը, մասնավորապես՝ նրա անհանդուրժող վերաբերմունքը հայ ազգային շարժմանը։ «Նոր կյանք»-ը լուսաբանել է նաև Լոնդոնի հայ համայնքի կյանքը։
Վարդան Օսկանյան

Վարդան Մինասի Օսկանյան (փետրվարի 7, 1955(1955-02-07), Հալեպ), հայ պետական, քաղաքական գործիչ, Հայաստանի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարար (1998-ի ապրիլից մինչև 2008 թ. ապրիլի 15)։


== Կենսագրություն ==
Հայրը՝ Մինաս Օսկանյանը ծնվել էր Մարաշի շրջանում, ամուսնացել էր Սրբուհի Արքայնի հետ, որի հայրը դաշնակցական էր, իսկ մայրը՝ Վարդանուշ Մեծատուրյանը՝ Միսաք Մեծարենցի հարազատ հորեղբոր աղջիկը։
Ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը (1979) և Բոստոնի (ԱՄՆ) Թաֆթս համալսարանը (1983), Հարվարդի համալսարանի կառավարման դպրոցը (1986 թվականին) և Ֆլետչերի համալսարանի իրավունքի և դիվանագիտության դպրոցը (1992)։ 1990-1992 թվականներին՝ իր հիմնած «Հայկական միջազգային ամսագիր» (անգլերեն) պարբերականի խմբագիր։ 1992-1993 թվականներին՝ ՀՀ արտաքին գործերի նախարարության Մերձավոր Արևելքի վարչության պետի տեղակալ, 1993-1994 թվականներին՝ ԱՄՆ-ի և Կանադայի վարչության պետ։ 1994 թվականի նոյեմբերից 1997 թվականի հունվարը՝ ՀՀ ԱԳ նախարարի տեղակալ, ապա՝ առաջին տեղակալ։ 1994 թվականից 2008 թվականի ապրիլը, միաժամանակ՝ գլխավորում է ՀՀ պատվիրակությունը՝ Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության կարգավորման ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի բանակցություններում։
2008-2012 թթ.՝ «Սիվիլիթաս» հիմնադրամի նախագահ (հիմնադիր)։
2012 թ. մայիսի 6-ին ԱԺ պատգամավոր է ընտրվել «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության համամասնական ընտրացուցակով։
2012 թ. հոկտեմբերին ՀՀ Ազգային ժողովի համաձայնությամբ ներգրավվել էր որպես մեղադրյալ «Փողերի լվացման» գործով։
2015 թ. մարտի 5-ին դադարեցրել է իր անդամակցությունը «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությանը։
Ամուսնացած է, ունի 2 զավակ։


== Աղբյուրներ ==
Վանո Սիրադեղյանից մինչև Մանվել Գրիգորյան. որ պատգամավորներն են զրկվել անձեռնմխելիությունից


== Ծանոթագրություններ ==
Վանդիկա Ավետիսյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Ավետիսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Վանդիկա Երվանդի Ավետիսյան (հոկտեմբերի 5, 1928(1928-10-05), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), բուսաբան-սնկաբան։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1991)։


== Կենսագրություն ==
1952 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ Ասպիրանտուրան ավարտել է Արմեն Թութունջյանի ղեկավարությամբ։ 1955-1973 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ բուսաբանության ինստիտուտում։ 1973-1989 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ Բարձրակարգ բույսերի կարգաբանության և աշխարհագրության բաժնի վարիչը։
1957 թվականից եղել է Խորհրդային Հայաստանի բուսաբանական ընկերության անդամ, 1964 թվականից՝ Խորհրդային Միության բուսաբանական ընկերության անդամ, 1975 թվականից՝ Միջերկրածովային ավազանի բուսատեսագոյացման ուսումնասիրության կազմակերպության անդամ։


== Պարգևներ ==
Միջազգային բուսաբանական XII կոնգրեսի բրոնզե մեդալ


== Երկեր ==
Флора Армении, т. 4-10. Ереван, 2002г.
Аветисян В.Е., Жизнь растений, т. 5, Москва, 1981г.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Avetisyan, Vandika Ervandovna (1928-)
Կուրշումլի խան

Կուրշումլի խան (մակեդոներեն՝ Куршумли ан) կամ Куршунлу́-хан, թուրքերեն՝ Kurşunlu han), օսմանյան քարվանսարա Սկոպիեի Հին քաղաքում (Հյուսիսային Մակեդոնիա)։ Կառուցվել է 16-րդ դարում։ Գտնվում է Վարդար գետի ձախափին՝ Մակեդոնիայի թանգարանի բակում։ Կառույցը ծառայել է որպես իջևանատուն և բանտ։ Կուրշումլի խանը միջնադարյան այն քիչ կառույցներից է, որ պահպանվել են Սկոպիեի տարածքում։


== Պատմություն ==

Կուրշումլի խանը կառուցվել է 16-րդ դարում, սակայն ճշգրիտ թվականը հայտնի չէ։ Որոշ տեղեկություններով կառույցը մոտ 1550 թվականին կառուցել է Մուսլիհուդին Աբդուլ Հանին, որը հայտնի է նաև Մուեձին Հոձալ Մադինի անունով։
Ենթադրաբար այն կառուցվել է ավելի հին կառույցի տեղում։ Կուրշումլի խանը ծառայել է որպես իջևանատուն․ այստեղ եղել է 100 ձիու համար նախատեսված ձիանոց։ 1787 թվականին շենքը վերածվել է բանտի։ Այստեղ են բանտարկվել բուլղար և մակեդոնացի հեղափոխականները։ 1904-1914 թվականներին շինությունը դարձյալ սկսել են կիրառել որպես հյուրատուն։ Կուրշումլի խանը խիստ վնասվել է 1963 թվականի երկրաշարժի ժամանակ, սակայն հետո վերականգնվել է։ Ներկայումս այն թանգարանի մի մաս է կազմում, որտեղ ցուցադրվում են փորագիր քարեր։


== Ճարտարապետություն ==

Իր ճարտարապետությամբ Կուրշումլի խանը նման է այդ ժամանակաշրջանի օսմանյան այլ քաղաքային քարվանսարաների։ Պատերը կազմում են քառակուսի, իսկ տանիքը բաղկացած է բրգանման գմբեթներից։ Կուրշումլի նշանակում է անագ, ինչը վկայում է այն մասին, որ այս մետաղը սկզբնական շրջանում կիրառվել է տանիքների ծածկերի համար (մեկ այլ տարբերակով տանիքները ծածկվել են արճիճով)։ Կուրշումլի խանի կենտրոնական հատվածում ներքին բակն է շարտրվանով, որը շրջապատված է երկհարկ ծածկած սյունաշարերով։ Այս սյունաշարերի հատված են դուրս եկել համարների դռները, որոնցից յուրաքանչյուրում եղել է բուխարի։ Առաջին հարկի շինությունները կիրառվել են որպես պահեստներ, իսկ վերին հարկերը՝ ննջասենյակներ։ Հիմնական բակը կամարով միանում է մեկ այլ բակի, որի շուրջ տեղավորվել են մսուրներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Եվրատեսիլ 1985 երգի մրցույթ

«Եվրատեսիլ 1985 երգի մրցույթը» դարձել է Եվրատեսիլի 30-րդ մրցույթը և տեղի է ունեցել 1985 թվականի մայիսի 4-ին Շվեդիայի քաղաք Գյոթեբորգի Scandinavium-ում։ Մրցույթի ազգային հեռարձակող կազմակերպությունը եղել է Sveriges Television (SVT)։


== Հղումներ ==
Եվրատեսիլի պաշտոնական կայք
Ալկալա դե լոս Գասուլեսի ամրոց

Ալկալա դե լոս Գասուլեսի ամրոց (իսպ.՝ Castillo de Alcalá de los Gazules), ամրոց՝ կառուցված բլրի գագաթին, Ալկալա դե լոս Գասուլես քաղաքում, Կադիսի շրջանում, Իսպանիա։
1984 թվականին ամրոցը գրանցվել է Իսպանիայի Մշակութային Ժառանգության հուշարձանների ցանկում։


== Պատմություն ==
Չնայած բնակավայրն ունի հռոմեական ծագում, ամրոցը կառուցվել է մուսուլմանների կողմից 12-ից 13-րդ դարերում։ Ամրոցը կանգուն է եղել մինչև 1811 թվականը՝ Իսպանիայի անկախության պատերազմը, երբ այն գտնվում էր ֆրանսիացիների ձեռքում։
Ամրոցը կառուցումից հետո կոչվել է «Կալատ ատ Յազուլա», այնուհետև՝ Ալկալա դե լոս Գասուլես։
1264 թվականին ամրոցը գրավվել է քրիստոնեական զորքերի կողմից՝Ալֆոնսո 10-րդ Կաստիլի գլխավորությամբ, ով իր «Խրոնիկայում» առաջին անգամ ամրոցին տվեց «Ալկալա դե լոս Գասուլես» անունը։


== Արտաքին հղումներ ==
Junta de Andalucía, base de datos de Inmuebles de Patrimonio, Castillo de Alcalá de los Gazules.
Castillos.net Castillo de Alcalá de los Gazules.
Ley 2/1989, de 18 de julio, por la que se aprueba el Inventario de Espacios Naturales Protegidos de Andalucía en relación con la situac
El castillo de Alcalá de los Gazules(չաշխատող հղում) REVISTA ATLÁNTICA-MEDITERRÁNEA DE PREHISTORIA Y ARQUEOLOGÍA SOCIAL (11389435)- 2003, v. 6 (Novedades)- p. 433-437ión del transformador eléctrico y su cercanía al astillo.


== Ծանոթագրություններ ==

Ministerio de Cultura, Patrimonio Histórico
Cádiz-interior.com ALCALÁ DE LOS GAZULES, acceso 25 de noviembre de 2007.
Viajes A, La ciudad de Alcalá de los Gazules, información de interés., acceso 25 de noviembre de 2007.
Guía de Cádiz.com, CASTILLO DE ALCALÁ DE LOS GAZULES, acceso 3 de diciembre de 2007.
El Barón de Cobos de Belchite, Los Ximénez-Alfaro, Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine. acceso 3 de diciembre de 2007
Parques naturales.org ALCALA DE LOS GAZULES, Archived 2013-12-18 at the Wayback Machine. acceso 25 de noviembre de 2007.


== Գրականություն ==
Varios autores, Castillos de España Volumen I, p. 127 Editorial Everest S.A. León, 1997.
Գոդոսա

Գոդոսա, ճանապարհային կայան և քաղաք Փոքր Հայքում, Մելիտնե-Սեբաստիա ուղեգծի վրա։ Հիշատակում է Պտղոմեոսը։ Ադոնցը նույնացնում է ուշ ժամանակների Գունդուզ գյուղի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սարգիս Բաղդասարյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սարգիս Բաղդասարյան (այլ կիրառումներ)Սարգիս Իվանի Բաղդասարյան (սեպտեմբերի 5, 1923(1923-09-05), Բանաձոր, Մարտունու շրջան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 19, 2001(2001-06-19), Երևան, Հայաստան), հայ քանդակագործ, ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1978)։ ՀԽՍՀ պետական մրցանակ, Հայրենական մեծ պատերազմի, մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Սարգիս Բաղդասարյանը ծնվել է 1923 թվականի սեպտեմբերի 5-ին, Հադրութի շրջանի Բանազուր գյուղում։ Նրանց ընտանիքը տեղափոխվել է Երևան, ուր և պատանին սովորել է Պուշկինի անվան դպրոցում և Ղուկաս Ղուկասյանի անվան պիոներ- դպրոցակականների պալատի քանդակագործական խմբակում, մասնակցել «Մեր պատանի ստեղծագործողները» հանրապետական ցուցահանդեսին, շահել առաջնությունը։
Երևանի գեղարվեստի ուսումնարան մեկնելու փոխարեն 1942 թվականին սովորել է Բաքվի № 1 հրետանային ուսումնարանում, որն ավարտել է լեյտենանտի կոչումով և ուղարկվել Հյուսիս-կովկասյան ռազմաճակատ։ Մարտերից մեկում վիրավորվել է, բուժվելուց հետո մեկնել է 4-րդ Ուկրաինական ռազմաճակատ, որտեղ վիրավորվել է երկրորդ անգամ, ստացել՝ կոնտուզիա։ Բուժվելուց հետո անդամագրվել է հայ թամանցիներին և որպես հրետանային մարտկոցի հրամանատար քաջաբար է դրսևորել իրեն Լեհաստանի, Չեխոսլովակիայի, Հունգարիայի համար ծավալված թեժ մարտերին։ Բաղդասարյանը պարգևատրվել է «Հայրենական պատերազմի» առաջին աստիճանի և Պատվո նշան շքանշաններով, ինչպես նաև՝ բազմաթիվ մարտական մեդալներով և Գերագույն գլխավոր հրամանատարության շնորհակալագրերով։ 
1946 թվականին Բաղդասարյանը զորացրվել է և նույն տարում էլ ընդունվել և  1952 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ինստիտուտը։ 1962 թվականից դասավանդել է նույն ինստիտուտում, 1980 թվականից՝ պրոֆեսոր։ 1985 թվականին պարգևատրվել է ՀԽՍՀ Պետական մրցանակով։ Ստեղծել է հերոսական, ռոմանտիկ, պաթոսով աչքի ընկնող դիմաքանդակներ, կոմպոզիցիաներ, հուշարձաններ, դեկորատիվ քանդակներ։


== Ստեղծագործություններ ==
«Հունան Ավետիսյան» (1959, բրոնզ, Կապան)
Շուշանիկ  Կուրղինյանի մահարձանը (1952, բրոնզ, Կոմիտասի անվան պանթեոն-զբոսայգի, Երևան)
«էլմիրա Բաղդասարյան» (1959, շամոտ)
«Ավետիք Իսահակյան» (1965, բրոնզ, Երևան)
«Հակոբ Պարոնյան» (1965, գրանիտ, Երևան)
«Մեղեդի» (1965, ալյումին, գրանիտ, Երևան)
«Մենք ենք, մեր սարերը» («Ղարաբաղցիներ», 1967, տուֆ, Ստեփանակերտ, պատկերը դրոշմված է ԼՂՀ զինանշանի վրա)
«Դավիթ Բեկ» հուշարձան (1978, կոփածո պղինձ, Կապան)
«Մտածողը» քանդակ (1966, շամոտ, Կարրարա, Իտալիա)
Ժողովուրդների բարեկամությանը նվիրված հուշարձանը (1977, ավազաքար, Շոպրոն, Հունգարիա)
«Սերո Խանզադյան» (1984, բրոնզ)Գործերից պահվում են Տրետյակովյան պատկերասրահում, Արևելքի ժողովուրդների արվեստի (Մոսկվա), Լիտվայի, Տաջիկստանի թանգարաններում, Հայաստանի Ազգային Պատկերասրահում։


== Պարգևներ ==
ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ, 1978
ՀԽՍՀ պետական մրցանակ, 1985
Հայրենական պատերազմի առաջին աստիճանի շքանշան
Պատվո նշան շքանշան


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Սարգիս Բաղդասարյան, Ալբոմ, Երևան, 1974։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Վարդան եկեղեցի (Կիսլովոդսկ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Վարդան եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Վարդան եկեղեցի, Հայ Առաքելական եկեղեցու տաճար Ռուսաստանի Ստավրոպոլի երկրամասի Կիսլովոդսկ քաղաքում։ Տաճարի հոգևոր հայրն է տեր Սարգիս քահանա Պողոսյանը։ Տաճարը գտնվում է Կիսլովոդսկի ամենաբարձր բլուրներից մեկի վրա։ Տաճարից արևելք Ջինալյան լեռնաշղթայի լեռներն են՝ նրա Կաբան-գորա և Փոքր Սեդլո գագաթներով։
Սուրբ Վարդան եկեղեցու շինարարությունը սկսվել է 1992 թվականին։ 1997 թվականին այն օծվել է Գարեգին Ա կաթողիկոսի կողմից՝ ի պատիվ սուրբ Վարդան Մամիկոնյանի, որն Ավարայրի ճակատամարտում պաշտպանում էր քրիստոնեական հավատքը։ Տաճարը կառուցվել է հայկական հնագույն տաճարային ճարտարապետության ոճով։
Հասցեն՝ Ստավրոպոլի երկրամաս, ք. Կիսլովոդսկ, Կուտուզովի փողոց, 107բ։


== Պատմություն ==
1992 թվականին Կիսլովոդսկի հայերի նախաձեռնությամբ և Հյուսիսային Կովկասի փոխանորդ վարդապետ Եզնիկ Պետրոսյանի օրհնությամբ հնարավոր դարձավ տաճարի շինարարությունը։ 1992 թվականի մարտի 5-ին տեղի ունեցավ եկեղեցու կառուցման համար հատկացված հողատարածքի օծման հանդիսավոր արարողությունը, և որոշվեց նրան տալ սուրբ Վարդան Մամիկոնյանի անունը։ Ապագա հոգևոր-մշակութային կենտրոնի տեղում տեղադրվեց հուշաքար, ինչպես նաև կառուցվեց փոքր մատուռ և սկսվեց տաճարի կառուցումը։ 1994 թվականի գարնանը, Զատկի օրը, օծվեց և տեղադրվեց գմբեթի խաչը։
1997 թվականի օգոստոսի 31-ին Ամենայն հայոց կաթողիկոս Գարեգին Ա-ի մասնակցությամբ և օրհնությամբ տեղի ունեցան Սուրբ Վարդան եկեղեցու հանդիսավոր օծումը և բացումը։ Եկեղեցու օծման օրը Հայ Առաքելական եկեղեցին նշում էր Սուրբ Աստվածածնի վերափոխման տոնը։
Տաճարի շինարարությունն իրականացվել է եկեղեցու ծխականների ակտիվ մասնակցությամբ և տեղի «Կռունկ» հայ համայնքի աջակցությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեռա դաս Կոնֆուսիոնս ազգային պարկ

Սեռա դաս Կոնֆուսիոնս ազգային պարկ (պորտ.՝ Parque Nacional da Serra das Confusões) , ազգային պարկ Պիաուի նահանգում, Բրազիլիա։


== Տեղագրություն ==
Սեռա դաս Կոնֆուսիոնս ազգային պարկը գտնվում է Ալվորադա դու Գուրգեյա, Բրեժու դու Պիաուի, Բոմ Ժեզուս, Կանտու դու Բուրիտի, Կարակոլ, Կրիստինու Կաստրու, Գուարիբաս, Ժուրեմա, Սանտա Լուզ և Տամբորիլ դու Պիաուի մունիցիպալիտետներում՝ Պիաուի նահանգում։ Ընդգրկում է 823843 հա տարածք։ Տեղանքը համեմատաբար հարթ է, որը ներառում է ավազաքարային սարահարթեր ու հարակից ցածրավայրեր, ինչպիսին է՝ Պարնաիբայի ցածրավայրը։ Պարկը գտնվում է ծովի մակարդակից 350-660 մետր բարձրության վրա։ Ստորին հատվածներն ավելի խորդուբորդ են՝ քարքարոտ փոքր քարանձավներով և ջրային աղբյուրներով։ Պարկի միջով հոսում է Իտաուեյրա գետը։


== Վարչական պատմություն ==
Սեռա դաս Կոնֆուսիոնս ազգային պարկը ստեղծվել է 1998 թվականի հոկտեմբերի 2-ին դաշնային հրամանագրով և կառավարվում է Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի կողմից։ Պարկը դասվում է Բնության պահպանության միջազգային միության II կատեգորիային (ազգային պարկ)։ Նպատակն է՝ պահպանել բնական էկոհամակարգերը և նպաստել գիտական հետազոտությունների զարգացմանը, բնապահպանական կրթությանը, ինչպես նաև ապահովել բացօթյա հանգիստ ու էկոտուրիզմ։ Կապիվարա Կոնֆուսիոնս էկոլոգիական միջանցքը, որը ստեղծվել է 2006 թվականին, հարում է Սեռա դա Կապիվարա ազգային պարկին։


== Շրջակա միջավայր ==
Տարեկան տեղումների միջին քանակը 650 մմ է։ Ջերմաստիճանը տատանվում է 12-ից մինչև 40 °C, իսկ միջինը՝ 28 °C է։ Պարկը գտնվում է Կաատինգա բիոմում։ Ավելի ցածր հատվածներում կան խոնավ անտառային ծառեր, որոնց բարձրությունը հասնում է 20 մետրի։ Խոնավ հովիտներում կան բրոմելներ և ձարխոտեր, հազվադեպ են հանդիպում հսկա ծառեր։
Կաատինգայում կենդանական աշխարհի 18 տեսակներից 13-ը ճանաչվել են էնդեմիկ։ Ուսումնասիրությունների արդյունքում գտնվել են 3 նոր տեսակի մողեսներ և 1-ական նոր տեսակի երկկենցաղ և կրիա։ Պարկում պահպանվող տեսակներից են յագուարը (Panthera onca), պուման (Puma concolor), մեծ զրահակիրը (Priodontes maximus) և այլն։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
 (portuguese) Parna da Serra das Confusões, Chico Mendes Institute for Biodiversity Conservation, արխիվացված  օրիգինալից 2016-08-19-ին, https://web.archive.org/web/20160819110550/http://www.icmbio.gov.br/portal/unidadesdeconservacao/biomas-brasileiros/caatinga/unidades-de-conservacao-caatinga/2131, վերցված է 2016-06-09 
 (portuguese) Unidade de Conservação: Parque Nacional Serra das Confusões, MMA: Ministério do Meio Ambiente, http://sistemas.mma.gov.br/cnuc/index.php?ido=relatorioparametrizado.exibeRelatorio&relatorioPadrao=true&idUc=146, վերցված է 2016-06-09
Վերին Դվոյնիկ

Վերին Դվոյնիկ (ռուս.՝ Верхний Двойник), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պեչորա գետի աջ ափին՝ 564 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 30 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը ստորին Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000074796
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007479
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Զատոյան Չալիգլար

Զատոյան Չալիգլար, ձմեռանոց Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի նահանգի Բայազետ գավառի Բայազետ գավառակում։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Սալսոմաջորե Տերմե

Սալսոմաջորե Տերմե (իտալերեն՝ Salsomaggiore Terme), կոմունա Իտալիայում, Գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պարմա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 17 875 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 221 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 81 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 43039։ Հեռախոսային կոդը՝ 0524։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Մոյոլա

Մոյոլա  (իտալ․՝ Moiola) կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 283 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 20 մարդ/կմ2։ Տարածքը՝ 14 կմ2։ Փոստային ինդեքս՝ 12010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0171։
Կոմունայի հովանավորն է համարվում Սուրբ Մեմբոտը։


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0171 717012
Էլեկտրոնային փոստ։ moiola@vallestura.cn.it
Պաշտոնական կայք։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Գրուն Մարգիթ Անդրեասսեն

Գրուն Մարգիթ Անդրեասսեն (նորվ.՝ Gunn Margit Andreassen, հուլիսի 23, 1973(1973-07-23), Քրիստիանսանդ, Վեստ-Ագդեր, Նորվեգիա), նորվեգացի բիաթլոնիստուհի, 1998 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղերի մեդալակիր է և 2002 թվականի, բիաթլոնի աշխարհի առաջնության եռակի չեմպիոնն է։ Մասնակցել է նաև դահուկավազքի աշխարհի գավաթի մի քանի փուլերին։


== Կենսագրություն ==
Գրուն Մարգիթ Անդրեասսեն 13 տարեկանում սկսեց զբաղվել բիաթլոնով։ Առաջին խոշոր մրցաշարը որում նա մասնակցեց՝ Աշխարհի պատանիների առաջնությունն էր 1992 թվականին, որտեղ Գրուն Մարգիթը նվաճեց ոսկե մեդալ թիմային մրցավազքում։ Մեկ տարի անց Անդրեասսեն կրկնեց իր հաջողությունը, ինչը հնարավորություն տվեց նրան ընդգրկվել Նորվեգիայի բիաթլոնի ազգային հավաքականի հիմնական կազմ։ Իր առաջին մրցավազքային փուլում՝ Աշխարհի գավաթում նա զբաղեցրեց երրորդ հորիզոնականը։ 1995 թվականին նա դարձավ աշխարհի չեմպիոն։ 1998 թվականի Նագանոյի Ձմեռային օլիմպիական խաղերում նա չգրանցեց սպասված ցուցանիշները և նվաճում է միայն բրոնզե մեդալ էստաֆետում։ Նա լավ հրաձգության ցուցանիշներ գրանցեց, բայց արագությունը միջին էր, և այդ պատճառով, նա գնահատվում էր որպես թիմի կայուն մարտիկ։ Եվ նրա ընդգրկումը 2002 թվականի Սոլթ Լեյք Սիթի Ձմեռային օլիմպիական խաղերին հիմնովին արդարացված էր։ Այս օլիմպիադայում նա նվաճում է արծաթե մեդալ։ 2004 թվականին նորվեգացի բիաթլոնիստ Ֆրուդե Անդերսենից որդի լույս աշխարհ բերելու կապակցությամբ Անդրեասսենը ժամանակավորապես լքում է բիաթլոնը։ Այնուհանդերձ Գրուն Մարգիթ Անդրեասսենը վերադարձավ բիաթլոն և պարբերաբար մասնակցում է Բիաթլոնի աշխարհի գավաթի մրցաշարերին։
Ամուսնու հետ միասին ունեն երեք երեխա՝ Դեվիդին, Էլիասին ու Նիկոլային։ Սակայն 2018 թվականի հունվարի 1-ին ողբերգություն տեղի ունեցավ, մահացավ ավագ որդին Դեվիդը, Նոր Տարին տոնելուց հետո առավոտյան մահացավ իր անկողնում։


== Աշխարհի գավաթ ==
1997—1998 — 32-րդ հորիզոնական (74 միավոր)
1998—1999 — 25-րդ հորիզոնական (122 միավոր)
1999—2000 — 16-րդ հորիզոնական (198 միավոր)
2000—2001 — 23-րդ հորիզոնական (269 միավոր)
2001—2002 — 10-րդ հորիզոնական (419 միավոր)
2002—2003 — 14-րդ հորիզոնական (391 միավոր)
2003—2004 — 13-րդ հորիզոնական (455 միավոր)
2005—2006 — 49-րդ հորիզոնական (50 միավոր)
2006—2007 — 50-րդ հորիզոնական (58 միավոր)
2007—2008 — 55-րդ հորիզոնական (21 միավոր)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Статья на сайте Союза биатлонистов России Archived 2008-12-16 at the Wayback Machine.
Профиль IBU Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Профиль FIS(չաշխատող հղում)(անգլ.)
Սավլուկի

Սավլուկի (ուկրաիներեն՝ Савлуки), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սավլուկի գյուղում բնակվում էր 177 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,48 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 119,59 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իվան Կոզլովսկի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոզլովսկի (այլ կիրառումներ)Իվան Սեմյոնովիչ Կոզլովսկի (ռուս.՝ Иван Семёнович Козловский, մարտի 11 (24), 1900, Մարյանովկա, Vasilkovskiy Uyezd, Կիևի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 21, 1993(1993-12-21), Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս խորհրդային երգիչ (քնարական տենոր)։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1940)։ 
Սովորել է Կիևի երաժշտադրամատիկական ինստիտուտում։ Եղել է Խարկովի և Սվերդլովսկի օպերային թատրոնների, 1926-1954-ին՝ Մեծ թատրոնի մեներգիչ; Լավագույն դերերգերից են՝ Յուրոդիվի (Մուսորգսկու «Բորիս Գոդունով», ՍՍՀՄ պետ. մրցանակ, 1949), Լենսկի (Չայկովսկու «Եվգենի Օնեգին»), Լոենգրին (Վագների «Լոենգրին»), Ալֆրեդ (Վերդիի «Տրավիատա»)։ Բեմադրել է մի շարք օպերաներ, հանդես եկել գլխավոր դերերում (Մասնեի «Վերթեր», Լեոնկավալլոյի «Պայացներ»)։ Արժանացել է ՍՍՀՄ պետական մրցանակի (1941)։


== Ծանոթագրություններ ==
Տեսել

Տեսել (ֆր.՝ Tessel), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 230 մարդ, բնակչության խտությունը` 41.52 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.54 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 16 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 147 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 106-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 41։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,1 %։ 106 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 99 անձ (49 տղամարդ և 50 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (4 տղամարդ և 3 կին)։ 41 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գլուխովո (այլ կիրառումներ)

Գլուխովո, կարող է վերաբերել՝

Գլուխովո - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Դիվեևսկի շրջանի կազմում։
Գլուխովո - գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Գլուխովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Գլուխովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Գլուխովո - գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում։
Լ'Օսպիտալե դյու Լարզակ

Լ'Օսպիտալե դյու Լարզակ (ֆր.՝ L'Hospitalet-du-Larzac), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 331 մարդ, բնակչության խտությունը` 26.69 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.4 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 550 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 150 կմ արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 65 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 185 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 129-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 56։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,7 %։ 129 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 102 անձ (53 տղամարդ և 49 կին)։ Գործազուրկ են եղել 27 անձ (14 տղամարդ և 13 կին)։ 56 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 22-ը` թոշակառուներ, իսկ 19-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Քեսունի բերդ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քեսուն (այլ կիրառումներ)Քեսունի բերդ, գտնվում է Գաքիրհույուք գյուղի մոտ, կոչվում է Քեսուն անունով (թուրքերեն՝ Keysun Kalesi՝ Քեսուն քալեսի)։ Գտնվում է հարավարևելյան Թուրքիայում՝ Ադըյամանի մարզում։


== Պատմություն ==
11-րդ դարում՝ Անիի Բագրատունյաց թագավորության անկումից հետո, հայ իշխանների մի հատված տեղափոխվում է դեպի Բյուզանդական կայսրություն։ Եփրատ գետի՝ Կիլիկիային հարող տարածքում ստեղծվում է Փիլարտոս Վարաժնունու պետությունը։ Նրան ենթակա իշխանություններից մեկը տարածվում էր Քեսունի բերդի շուրջը և հայտնի էր որպես «Քեսունի իշխանություն» կամ Եփրատես։ Գոյատևել է 1086-1117 թվականներին։
Փիլարտոս Վարաժնունու մահից հետո Կամսարականներից սերող հայտարարել հայազգի զորավար Գող Վասիլը, ստեղծել է իր անկախ իշխանությունը։ Նա դաշնակցել է Եդեսիայի խաչակիրների հետ։ Քեսունում հայտնի էր Կարմիր վանքը, որը Գող Վասիլի պետության հոգևոր կենտրոնն էր, իսկ 1105-1116 թվականներին եղել է կաթողիկոսանիստ։
Գող Վասիլի որդու՝ Վասիլ Տղայի օրոք (1112-1117 թթ.), հայերի և խաչակիրների հարաբերությունները վատթարանում են։ 1117 թվականին Բալդուին կոմսի հրամանով Վասիլ Տղային գերի են վերցնում և նվաճում իշխանության տարածքը։
Քեսունի բերդը Եդեսիայի կոմսության խաչակիրների ամրոց է եղել։ 1131 թվականին Դանեշմանդի սելջուկ ամիրա Ղազի Գյումուշթիգին (1104-1134 թթ.) պաշարում է այն։ Եդեսիայի կոմս Ժոսլեն I-ը (1118-1131 թթ.), շտապում է օգնելու պաշտպաններին և մահանում այնտեղ։ Նոր կոմսը՝ Ժոսլեն II-ը, այլևս չի կարողանում ազատել ամրոցը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կեռինե

Կեռինե (էստ․՝ Kärinä), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Միսսո շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 25 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պլանտի (Օբի գավառ)

Պլանտի (ֆր.՝ Planty), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 189 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.47 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.82 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 95 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 32 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 120 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 88-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 32։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,3 %։ 88 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 79 անձ (46 տղամարդ և 33 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (6 տղամարդ և 3 կին)։ 32 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ջամեկ

Ջամեկ (մալայերեն՝ Masjid Jamek), Մալայզիայի մայրաքաղաք՝ Կուալա Լումպուրի ամենահին մզկիթը։ Տեղակայված է Քլանգ և Գոմբակ գետերի գետախառնուրդում։ Մզկիթը նախագծվել է բրիտանացի ճարտարապետ Արթուր Հաբեքի կողմից և կառուցվել է 1909 թվականին։ «Ջամեկ» անվանումն ունի արաբական ծագում և նշանակում է վայր, որտեղ մարդիկ հավաքվում են պաշտամունք անելու համար։ Այն տեղացիների կողմից անվանվում է նաև «Ուրբաթօրյա մզկիթ»։


== Պատմություն ==

Մզկիթը կառուցվել է մալայական հին գերեզմանատան վայրում՝ Քլանգ և Գոմբակ գետերի գետախառնուրդի մոտ։ Նախկինում Ջավա և Մալայ փողոցներում կային մալայական հասարակության կողմից սպասարկվող մի քանի մզկիթներ, սակայն Ջամեկ խոշորագույն մզկիթը կառուցվել է Կուալա Լումպուրում։ Մզկիթի հիմնաքարը դրվել է Սելանգորի սուլթան Ալաուդին Սուլեյման Շահ իբն Ալ-Մահրում Ռաջա Մուսայի կողմից 1908 թվականի մարտի 23-ին։ Սուլթանը մզկիթը պաշտոնապես բացել է 1909 թվականի դեկտեմբերի 23-ին։ Մզկիթի կառուցումը արժեցել է 32,625 դոլար, որը մասամբ ֆինանսավորել է մալայական հասարակությունը բրիտանական գաղութային կառավարության հետ միասին։ Մինչև 1965 թվականը՝ Նեգարա ազգային մզկիթի կառուցումը, Ջամեկը համարվում էր Կուալա Լումպուրի գլխավոր մզկիթը։ Ճարտարապետ Արթուր Հաբեք նախագծով մզկիթը կառուցվել է հնդկական մուսուլմանական Մուղալ ճարտարապետական ոճով։ Դրանից հետո մզկիթի տարածքը մեծացվել է և սկզբնական բացօթյա տարածքը տանիքապատվել է:1993 թվականին մզկիթի գմբեթներից մեկը հորդառատ անձրևների պատճառով փլուզվել էր, սակայն հետագայում վերանորոգվել է։


== Առանձնահատկություններ ==
Մզկիթի կառուցվածքը նկարագրվում էր որպես մավրիտանական, հնդկա-սարակինոսյան կամ Մուղալ ճարտարապետություն։ Արթուր Հաբեքը նաև նախագծել է նման ոճի մի շարք այլ շենքեր, ինչպիսիք են Կուալա Լումպուրի երկաթուղու կայարանը և Ուբուդիա մզկիթը Կուալա Կանգսարում։ Մզկիթն ունի երկու հիմնական մինարեթներ ի թիվս այլ ավելի փոքր մինարեթների։


== Տպավորություններ ==
Մզկիթը ուժեղ տպավորություն է թողել ռուս բանաստեղծ Ելենա Տանևայի վրա, ով 2002 թվականին այցելել էր Կուալա Լումպուր Պոեզիայի միջազգային փառատոնին մասկացնելու համար


== Իմամներ և Մուադիմներ ==
Իմամներ.
Ուստազ Հջ։ Աբդուլ Հալիմ բիմ Յատիմ (1990-ականներից - ցայսօր)
Ուստազ Մոհդ Զամրի բին Սհաֆի (2004-2013)
Ուստազ Մոհդ Ֆաիսալ բին Տան Մուտալիբ (Ջամեկ մզկիթի գլխավոր իմամը 2010-ից մինչև հիմա)
Ուստազ Մոհդ Սեիֆուլ Ազար (Ջամեկ մզկիթի գլխավոր իմամը ? մինչև 2010 թվականը)
Ուստազ Մոհդ Հիսիամ (2012)
Ուստազ Մոհդ Սյուկրի (2012 – ներկա)
Ուստազ Ահմադ Ֆիրդուս (2013 - 2014)
Ուստազ Աբդուլ ռազակ (2015, փետրվար)
Մուադիմ։
Ուստազ Մոհդ ալ-Շահքաֆի (2011-2012)
Ուստազ Մոհդ Սյուկրի (2011, դեկտեմբեր - 2012, հուլիս)
Ուստազ Նոր Ազարուդին բին Ահմադ
Ուստազ Մոհդ Իզվան բին Շարիֆ (մինչև 2014 թվականի նոյեմբերը)
Ուստազ Մոհդ Հաֆիզ (մինչև 2012 թվականի հուլիսը)
Ուստազ Մոհդ Ֆարհամ (մինչև 2013 թվականի հունիսը)
Ուստազ Ահմադ Սայուտի (մինչև 2015 թվականի փետրվարը)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ստրամբինելո

Ստրամբինելո  (իտալերեն՝ Strambinello) կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Թուրինի գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների՝ 258 մարդ։ Զբաղեցնում է 2 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը 129 մարդ/կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10010։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0125։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության շարժը.


== Տվյալներ ==
Հեռախոսային կոդ - 0125 76691
էլեկտրոնային փոստ - strambinello@reteunitaria.piemonte.it
Պաշտոնական կայք - http://www.comune.strambinello.to.it/


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուբեն Գաբրիելյան (բնագետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռուբեն Գաբրիելյան (այլ կիրառումներ)
Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Գաբրիելյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Ռուբեն Բալասիի Գաբրիելյան (1888, Բաքու, Ռուսական կայսրություն - 1968, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բնագետ, մանկավարժ։
Արտաշես Կարինյանի (Գաբրիելյան) եղբայրն է։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Բաքվում։ Երկար տարիներ կենսաբանություն է դասավանդել ԵՊՀ-ում և այլ բուհերում։
Հրատարակել է բնագիտական հանրամատչելի զրույցներ։ «Վենետիկի Մխիթարյանները և դարվինիզմը» (1948) հոդվածում արժեքավորել է Մխիթարյան միաբանների բնագիտական աշխատությունները, «Մ. Նալբանդյանը և բնագիտությունը» (1966) գրքում առաջինն է մեկնաբանել Միքայել Նալբանդյանի՝ կենսաբանությանը, քիմիայի, աշխարհագրությանը և բժշկությանը վերաբերող հոդվածները։


== Երկեր ==
Ակնարկներ դարվինիզմի և բիոլոգիական մտքի պատմության հայ իրականության մեջ, XIX-XX դդ., Երևան, 1963։


== Ծանոթագրություններ ==
Գորոժենո

Գորոժենո (ուկրաիներեն՝ Горожене), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1900 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գորոժենո գյուղում բնակվում էր 27 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,17 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Frictional Games

Frictional Games, անկախ ընկերություն, որը զբաղվում է համակարգչային խաղերի մշակմամբ, տեղակայված շեդակական Հելսինգբորգ քաղաքում։ Frictional Games-ի բոլոր խաղերը օգտագործում են ներքին խաղային շարժիչ՝ HPL Engine։


== Պատմություն ==
Ստուդիայի առաջին խաղը դարձավ Penumbra։ Overture, survival horror ժանրի խաղ, որը թողարկվեց 2007 թվականին, որը ունեցավ երկրորդ մաս՝  Penumbra։ Black Plague, որը թողարկվեց արդեն 2008 թվականին, և վերջին, ընդլայնված տարբերակը՝ Penumbra։ Requiem-ը 2008 թվականին վերջին։
Penumbra առաջին տարբերակը, առաջին անգամ թողարկվեց 2006 թվականին, այն իրենից ներկայացնում էր տեխնիկական դեմո։
2010 թվականի մայիսի 4-ին Penumbra։ Overture խաղը ընդգրվեց ինդի-խաղերի հավաքածուի մեջ ցածր գնով, որը տարածվում էր թվային եղանակով։ Հաջողություն գրանցելուց հետո, մշակողները ամբողջությամբ բացեցին խաղերի ներքին կոդը։
2010 թվականի սեպտեմբերի 8-ին ընկերությունը ավարտեց աշխատանքները Amnesia։ The Dark Descent-ի վրա, որի հետ միասին թողարկվեց HPL խաղային շարժիչի երկրորդ տարբերակը։
2011 թվականի ապրիլի 12-ին ընկերութունը թողարկեց Amnesia։ The Dark Descent խաղի երկրորդ տարբերակը՝ Amnesia։ Justine, որում դեպքերը խաչվում էին խաղի առաջին մասի դեպքերի հետ։
2013 թվականին ընկերությունը հրապարակեց Amnesia։ A Machine for Pigs խաղը։
2015 թվականի սեպտեմբերի 22-ին ընկերությունը ցուցադրեց SOMA խաղը, որի հետ մեկ տեղ թողարկվեց HPL շարժիչի երրորդ մասը։
2016 թվականի նոյեմբերի 22-ին ընկերությունը հրապարակեց PlayStation 4-ի համար նախատեսված խաղերի հավաքածուը, որն իր մեջ պարունակում էր Amnesia։ Amnesia։ The Dark Descent խաղի բոլոր մասերը և  Amnesia։ A Machine for Pigs խաղը։  Հավաքածուն հասանելի էր PlayStation Network թվային ծառայությունում։
2020 թվականի մարտին ստուդիան հրապարակեց Amnesia։ Rebirth խաղը, որի հետ մեկ տեղ թողարկվեց HPL խաղային շարժիչի 3․5 տարբերակը։


== Խաղերի ցանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ստարչենկովո (գյուղ, Վոլոդարսկի շրջան)

Ստարչենկովո (ուկրաիներեն՝ Старченкове), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլոդարսկիում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Տեմրյուկ։
2001 թվականի տվյալներով Ստարչենկովո գյուղում բնակվում էր 2 016 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կիսելևո (գյուղ, Դորոգոբուժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿիսելևոԿիսելևո (ռուս.՝ Киселево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նովոբախմուտովկա (գյուղ, Սոլովյովի գյուղական խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոբախմուտովկաՆովոբախմուտովկա (ուկրաիներեն՝ Новобахмутівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Յասինովատսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոբախմուտովկա գյուղում բնակվում էր 191 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռուդոլֆ Մովսեսյան

Ռուդոլֆ Արծրունի Մովսեսյան (հունվարի 2, 1936(1936-01-02), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ վիրաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1990), պրոֆեսոր (1994): ՌԴ վաստակավոր բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Ռուդոլֆ Մովսեսյանը ծնվել է 1936 թվականի հունվարի 2-ին, Երևան քաղաքում։ 1960 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1966 թվականից աշխատում է ՌԴ Բժշկական գիտությունների ակադեմիայի սիրտանոթային վիրաբուժության գիտական կենտրոնում (Մոսկվա)։ 1996 թվականից՝ ՌԴ Բժշկական գիտությունների ակադեմիայի սիրտանոթային վիրաբուժության գիտական կենտրոնի Պսակային անոթների վիրաբուժության ինստիտուտի փոխտնօրեն, միաժամանակ՝ Ի. Մ. Սեչենովի անվան բժշկական ակադեմիայի սիրտանոթային վիրաբուժության ամբիոնի պրոֆեսոր։
Աշխատանքները վերաբերում են սրտի փականների պրոթեզավորմանը, սրտի արհեստական փականների վրա թրոմբի առաջացման բացահայտմանն ու համապատասխան հակամակարդիչներով բուժմանը, ինչպես նաև աորտայի անոթալայնանքի (անևրիզմ) վիրաբուժությանը։


== Անդամակցություն ==
Սիրտանոթային վիրաբույժների ռուսաստանյան ընկերության անդամ
Կրծքային վիրաբույժների ամերիկյան ընկերության անդամ
Կրծքային և սրտային վիրաբույժների եվրոպական ընկերության անդամ
Նյու Յորքի գիտությունների ակադեմիայի անդամ


== Պարգևներ ==
ՌԴ վաստակավոր բժիշկ
Նիկոլայ Պիրոգովի շքանշան (Ռուսաստանի բնական գիտությունների ակադեմիա)
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» II աստիճանի շքանշան (2006)


== Երկեր ==
Хирургия аневризм восходящей аорты: автореферат дис. ... доктора медицинских наук : 14.00.44. - Москва, 1991. - 30 c. : ил.


== Ծանոթագրություններ ==
Տուրժևիլ

Տուրժևիլ (ֆր.՝ Tourgéville), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 916 մարդ, բնակչության խտությունը` 76.27 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.01 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 36 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 492 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 331-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 161։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,3 %։ 331 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 289 անձ (138 տղամարդ և 151 կին)։ Գործազուրկ են եղել 42 անձ (17 տղամարդ և 25 կին)։ 161 անաշխատունակներից 55-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 78-ը` թոշակառուներ, իսկ 28-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կիևո-Ալեկսանդրովսկոե

Կիևո-Ալեկսանդրովսկոե (ուկրաիներեն՝ Києво-Олександрівське), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կիևո-Ալեկսանդրովսկոե գյուղում բնակվում էր 107 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,33 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)