armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Միխայիլ Վելիչկով

Միխայիլ Ալեքսանդրով Վելիչկով (բուլղար․՝ Михаил Александров Величков, նոյեմբերի 13, 1917(1917-11-13), Սոֆիա, Բուլղարիայի թագավորություն - օգոստոսի 29, 1993(1993-08-29), Սոֆիա, Բուլղարիա), բուլղար գրող, դրամատուրգ, խմբագիր։


== Կենսագրություն ==
Միխայիլ Վելիչկովը ծնվել է 1917 թվականի նոյեմբերի 13-ին Սոֆիայում։ Գրական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել դեռ Սոֆիայի Առաջին դասական գիմնազիայում սովորելուց։ Եղել է «Ученически подем» հասարակության անդամ։
1941 թվականին ավարտել է Սոֆիայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 1942-1943 թվականներին Վիեննայում և Բեռլինում թատերական արվեստի կուրս է սովորել։
Բուլղարիայի կոմունիստական կուսակցության անդամ։ Կոմունիստների իշխանություն գալուց հետո 1944 թվականին աշխատել է «Народна младеж» հրատարակչությունում և «Профиздат»-ի գլխավոր խմբագիր։
Միխայիլ Վելիչկովը ավելի քան 40 պիեսի հեղինակ է, որոնցից մի քանիսը թարգմանվել են եվրոպական 13 լեզուներ։
Մի քանի միջազգային մրցանակների դափնեկիր։
Միխայիլ Վելիչկովը մահացել է 1993 թվականի օգոստոսի 29-ին Սոֆիայում՝ 75 տարեկան հասակում։


== Ընտրյալ երկեր ==
Четирима герои в една трагедия (ողբերգություն, 1945)
Няколко думи за естрадните представления (պիես, 1946)
Митинг в 6 часа (ֆարս, 1946)
Дълъг зъб (1962)
В края на нощта (դրամա, 1966)
По време на една забава (պիես, 1968)
Дългото мълчание (դրամա, 1975)
Едно момиче ходи по вълните (պիես, 1977)
Спирката (պիես, 1977)
Понякога големите сини крила (պիես, 1984)
Може би утре, може би вчера (պիես, 1984)
Нощ и нежен блус (պիես, 1984)
Театър Избрани пиеси (պիես)
Длинный клык (երգիծական վեպ)


== Աղբյուրներ ==
Միխայիլ Վելիչկով
Սերգիևսկոե (Ադըղեա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍերգիևսկոեՍերգիևսկոե (ռուս.՝ Сергиевское, ադըղե.՝ Сергиевскэр), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետության Գիագինսկայայի շրջանի կազմում։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը 2019 թվականի տվյալներով կազմում է 1360 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պիկիրյոլ

Պիկիրյոլ (ռուս.՝ Пикиръёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ելվա գետի ձախ ափին՝ 185 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000021609
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002160
Ավազանի կոդը -  03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Արվեստի ազգային կենտրոն (այլ կիրառումներ)

Արվեստի ազգային կենտրոն անվանումը կարող է վերաբերել`

Արվեստի ազգային կենտրոն (Օտտավա), կատարողական արվեստի կենտրոն Օտտավայում։
Արվեստի ազգային կենտրոն (Տոկիո), թանգարան Տոկիոյում։
Արվեստի ազգային կենտրոն (Լոս Բանյոս), համալիր Ֆիլիպինների Լագունա նահանգի Լոս Բանյոս մունիցիպալիտետում։
Ջեմիլյա Բենաբիբ

Ջեմիլյա Բենաբիբ (ֆր.՝ Djemila Benhabib, 1972, Խարկով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ֆրանս-կանադացի քաղաքական և գրական գործիչ, մուսուլմանական ֆունդամենտալիզմի հակառակորդ։ Լինելով Քվեբեկյան կուսակցության ակտիվ անդամ` Ջեմիլյա Բենաբիբը պաշտպանում է Քվեբեկի անկախությունը Կանադայից։ Քվենեկի նահանգում անցկացվող խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ 2012 թվականին նա եղել է Պոլին Մարուայի գլխավոր կողմնակիցներից մեկը։ Ապրում է Քվենեկ նահանգի Գատինո քաղաքում։ 2019 թվականի հունիսի 16-ին, այն օրը, երբ Քվեբեկում ընդունվել է կրոնական խորհրդանիշների արգելքի մասին օրենքը, Բենաբիբը հայտարարել է իր` Բելգիա մեկնելու մասին, որպեսզի միանա աշխարհականացման գործողությունների կենտրոնին, որտեղ նա պետք է աշխատեր Եվրոպայի և ամբողջ երկրների աշխարհիկ մուսուլմանների միավորմամբ։       


== Կենսագրություն ==
Ջեմիլյան ծնվել է 1972 թվականին, Ուկրաինայի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության տարածքում։ Նրա հայրը ալժիրցի էր, մայրը` հույն և կիպրոսցուհի։


== Գրական գործունեություն ==
2009 թվականին Ջեմիլյան դառնում է Կանադայի գեներալ-նահանգապետի գրական մրցանակի հաղթող` իր «Իմ կյանքք Ղուրանի դեմ. կնոջ խոստովանանք իսլամի մասին» (Ma vie à contre-Coran: une femme témoigne sur les islamistes) գրքի համար։ Ավելի ուշ հրատարակվել է նրա երկրորդ` «Ալլահի զինվորները գրոհում են Արևմուտքը» (Les soldats d’Allah à l’assaut de l’Occident) գիրքը։ Գրողի երրորդ և չորրորդ` Des femmes au printemps (2012 թվական) և L'automne des femmes arabes (2013 թվական) գրքերը կնոջ հայացքից պատմում են Թունիսում և Եգիպտոսում արաբական հեղափոխության մասին։ Բենաբիբի հինգերորդ` Après Charlie, Laïques de tous les pays, mobilisez-vous! գիրքը հրատարակվել է 2016 թվականին։      


== 2012 թվականի ընտրություններ ==
Քվեբեկում 2012 թվականի խորհրդարանական ընտրության ժամանակ Ջեմիլյան որպես Քվեբեկի կուսակցության թեկնածու առաջադրվում է Տրու-Ռիվեր շրջանում անց կացվող ընտրություններին, բայց նա չի կարողանում գրավել տեղի Լիբերալ կազմակերպության անդամ Դանիել Սեն-Ամանի տեղը, չնայած նա ընդհուպ մոտեցել էր նրա ցուցաբերած արդյունքին։ Այնուամենայնիվ, Քվեբեկում մեծամասնությամբ հաղթում է Քվեբեկյան կուսակցությունը։     


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անձնական էջ
Նիցա Մոնֆերատո

Նիցա Մոնֆերատո (իտալերեն՝ Nizza Monferrato), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 10189 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 335 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 30 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14049։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։ Բնակչության հովանավորն է Սուրբ Կառլո Բորոմենոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0141 720511
Էլեկտրոնային փոստ։ info@comune.nizza.at.it
Պաշտոնական էջ։ http://www.comune.nizza.asti.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինսիտոտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Բանտոիդ լեզվախումբ

Բանտոիդ լեզվախումբ, տարածված է Նիգերիայում, Կամերունում, Արևմտյան Սուդանի, Վերին Վոլտայի ներքին շրջաններում, Աֆրիկայի արմ․ ծայրամասի որոշ երկրներում։ Խոսողների թիվը՝ շուրջ 30 մլն։ Բաժանվում է 3 ենթախմբի՝ արլ․ (տիվ, նսո–կոմ, կատաբ, վիդեկում, բամիլեկե, բալի, էֆիկ ևն), կենտրոնական (սենուֆո, կուլանգո, մոսի, գրուսի, գուրմա ևն), արմ․ կամ ատլանտյան (գոլա, վոլոֆ, տենդա, ֆոմի ևն)։
(7446) Հադրիանուս

(7446) Հադրիանուս (անգլ.՝ Hadrianus), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,119539 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8639 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3752 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2012,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178883 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,77° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7446) Հադրիանուս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պոլիգրաֆիա

Պոլիգրաֆիա (պոլի... գրաֆիա... բառացի բագմագրություն), տեխնիկայի բնագավառ, տեքստային նյութերի և գրաֆիկական պատկերների բազմաքանակ վերարտադրման տեխնիկաների միջոցների ամբողջություն։ Ի տարբերություն բազմաքանակ վերարտադրման մյուս եղանակների (օրինակ, լուսապատճենահանման), պոլիգրաֆիական եղանակնրի դեպքում ներկաշերտը որևէ ռեզերվուարից փոխադրվում է ընդունող մակերևույթի (առավել հաճախ թղթի) վրա, ըստ որում շերտի ձևավորումը կատարվում է նախապես տրված, վերարտադրման ենթակա բնագրին համապատասխան։ «Պոլիգրաֆիա» տերմինի տակ հասկանում են նաև արդյունաբերության բնագավառ՝ տպագրական արտադրանք (գրքեր, թերթեր, ամսագրեր, աշխարհագրական քարտեզներ և այլն) պատրաստող արդյունաբերական ձեռնարկությունները միավորող պոլիգրաֆիական արդյունաբերությունը։ Պոլիգրաֆիաի հիմնական արտադրական պրոցեսներն են․ տպաձևերի պատրաստում, տպագրություն, տպագրված արտադրանքի վերջնամշակում։ Տպաձևերի պատրաստումն ընդգրկում է շարվածքի (տեքստի տպաձևերի) և պատկերազարդման տպաձևերի պատրաստման պրոցեսները։ Տեքստի տպաձևը կարող է ստացվել տպագրական շրիֆտից՝ ձեռքի շարվածքով կամ էլ շարող մեքենայի օգնությամբ։ Լայն տարածում են ստացել ավտոմատ շարվածքի տարբեր մեթոդներ։ Պատկերազարդումների տպաձևերը պատրաստում են լուսամեխանիկական մեթոդներով (ավտոտիպիա, լուսացինկագրություն, լուսավիմագրություն, լուսատպագրություն և այլն), ինչպես նաև էլեկտրոնային փորագրող մեքենաներով։ Տպաքանակը մի քանի մեքենաներով միաժամանակ տպելիս բնագիր տպաձևը պատճենահանում են, ստանում, այսպես կոչված, երկրորդային տպաձև։ Բարձր տպագրության երկրորդային տպաձևերի ստացման համար լայնորեն կիրառվում են ստերեոտիպիան, ինչպես նաև էյեկտրոլիտիկ մեթոդները (տես Գալվանաստերեուոիպիա)։ Տարբերում են տպագրական պրոցեսների 3 տեսակ, ներկող ռեզերվուարում (հեկտոգրաֆիա, տուրկինոտիպիա), միջանկյալ մակերևույթի՝ տպաձևի վրա (այսպես կոչված, տպագրության դասական եղանակներ), ընկալող մակերևույթի վրա (ներկաշերտի էլեկտրաստատիկ և էլեկտրամագնիսական փոխադրմամբ եղա¬ նակներ) պատկերների ձևավորումներով տպագրում։ Տպագրության դասական եղանակները տարբերվում են ըստ տպագրող և բացատային տարրերի բաժանումների մեթոդի։ Ներկաշերտի ձևավորումը կարող է իրականացվել ինչպես տպաձևի միջով ներկի փոխադրման պրոցեսում (տրաֆարետային տպագրություն, միմեոգրաֆիա, ռոտատոր), այնպես էլ ներկը տպաձևի մակերևույթին քսելով։ Վերջին դեպքում կիրառվում է տպագրող կամ բացատային տարրերի տարածական (բարձր տպագրություն և խոր տպագրություն) կամ ֆիզիկաքիմիական (հարթ տպագրություն) բաժանում։ ժամանակակից Պոլիգրաֆիաում կիրառվող տպագրական պրոցեսներում ներկապատկերը տպաձևից ընդունող մակերևույթ են փոխադրում անմիջականորեն կամ էլ մեկ (օֆսեթ տպագրություն) կամ երկու (օրլովյան տպագրություն) միջանկյալ մակերևույթների օգնությամբ։ Տպագրումն իրականացվում է տպագրող մեքենաներով։ Վերջնամշակման պրոցեսների բնույթը կախված է տպագրական արտադրանքի տեսակից։ Առավել բարդ են գրքերի և ամսագրերի պատրաստման ժամանակ կիրառվող բրոշյուրավորման-կազմարարական պրոցեսները (տես նաև Տպագրություն)։
Սուբաս (Յորտոմի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուբաս (այլ կիրառումներ)Սուբաս (ռուս.՝ Субась), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Յորտոմ գետի ձախ ափին՝ 42 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 32 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մեզեն, գետի ենթաավազանը՝ բացակայում է, գետի գետային ավազանը՝ Մեզեն։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03030000112103000047054
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103004705
Ավազանի կոդը — 03.03.00.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիմիր Յակովլև (գրող)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վլադիմիր Յակովլև (այլ կիրառումներ)Վլադիմիր Յակովլև (ռուս.՝ Яковлев, Владимир Дмитриевич, 1817 - նոյեմբերի 3 (15), 1884, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս գրող և բանաստեղծ։


== Կենսագրություն ==
Նախ նա կարճ ժամանակով սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայում, իսկ հետո` Գլխավոր մանկավարժական ինստիտուտում։ Ինստիտուտն ավարտելուց հետո նա նշանակվել է ուսուցիչ Նովգորոդ նահանգի կոմսության Կրեստեցկիի դպրոցում, բայց շատ շուտով տեղափոխվել է Սանկտ Պետերբուրգ, որտեղ նշանակվել է Վասիլիևսկի կղզու Անդրեևսկի ծխական դպրոցի ուսուցիչ, որտեղից շուտով տեղափոխվել է Սուրբ ծննդյան ծխական դպրոց, բայց նա նույնպես այստեղ երկար չի մնացել։ 1840-ական թվականների կեսերին նա վերջնականապես թողել է մանկավարժական գործունեությունը։
1840-ականների վերջին նա ուղևորվել է Իտալիա և նկարագրել իր տպավորությունները Հայրենական գրառումներ, «Ընթերցանության գրադարանում», «Սովրեմեննիկ», իսկ ավելի ուշ` «Ռուսերեն Բառ», «Սվետոչ», «Հայրենիքի որդին» և այլ ամսագրերում, դրանց մի մասը դարձել են նաև նրա գրքի մի մասը։ «Իտալիա։ Նամակներ է ստացել Վենետիկից, Հռոմից և Նեապոլից» (Սանկտ Պետերբուրգ, 1855 թվական)։
1860-ականների սկզբին Յակովլևը կուրացել է։ Նա այլևս չէր կարող ինքնուրույն գրել իր վերջին գործերը և թելադրել իր կնոջը։ Մահացել է Սանկտ Պետերբուրգում, 1884 թվականի նոյեմբերի 3-ին։


== Մատենագրություն ==
Նկարիչների կյանքից նրա պատմություններն ու էսսեները, բնօրինակ և թարգմանված բանաստեղծությունները, քննադատական ​​գրառումները և կյանքի հուշերը տեղ են գտել տարբեր հրապարակումներում։ Նրա շատ հոդվածներ ընդգրկված էին Ա. Ստարչևսկու «Տեղեկատու հանրագիտարանային բառարանում»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
П. Быков (1890–1907)։ «Яковлев, Владимир Дмитриевич»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ 
Крейцер А. В. Забытый литератор // Нева. — 1995. — № 12.
Զարեչնի (գյուղ, Օլյոկմինսկի ուլուս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶարեչնիԶարեչնի (ռուս.՝ Заречный), գյուղ Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Օլյոկմինսկի ուլուսի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 660 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (277101-277200)

Աստերոիդների ցանկ (277001-277100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (277201-277300)
 Աստերոիդների ցանկ (277001-277100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (277201-277300)
Մայա Քելյան

Մայա Պետրոսի Քելյան (բուլղար․՝ Мая Бедрос Келиян, մայիսի 18, 1957(1957-05-18), Պլովդիվ, Բուլղարիա), ծագումով հայ բուլղարացի սոցիոլոգ։ Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի պրոֆեսոր։ Philosophical Alternatives ամսագրի խմբագրական խորհրդի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Մայա Քելյանը ծնվել է 1957 թվականի մայիսի 18-ին, Պլովդիվում։ 1979 թվականին ավարտել է Սոֆիայի համալսարանի սոցիոլոգիայի և փիլիսոփայության ֆակուլտետները։ 1993 թվականին մասնագիտական որակավորման դասընթաց է անցնել Էսսեքսի համալսարանում (Մեծ Բրիտանիա), 1994-1995, 2004-2005, 2012-2013 թվականներին՝ Կիոտոյի համալսարանում, 1997-1998 թվականներին՝ Տեխնոլոգիական համալսարանում, 2015-2016 թվականներին՝ Կիոտոյի ճապոնական հետազոտությունների միջազգային կենտրոնում, Ճապոնիա, 2006 թվականին՝ Հոնկոնգի համալսարանում, 2014 թվականին՝ Չժենչոյի ազգային համալսարանում, Թայբեյ։ 1990 թվականին դարձել է գիտությունների թեկնածու, 1991 թվականից` գիտաշխատող, 2000 թվականից՝ II աստիճանի ավագ գիտաշխատող, 2009 թվականից` գիտությունների դոկտոր, 2011 թվականից` Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի սոցիոլոգիայի ինստիտուտի պրոֆեսոր։ 2008 թվականին ղեկավարել է ինստիտուտի «Համայնքների և սոցիալական շերտավորման» բաժինը։ Աշխատում է սոցիալական շերտավորման, տեղական համայնքների, սպառման, կենսակերպի և սոցիալական կառույցների հեռանկարների վրա Բուլղարիայում, Ճապոնիայում, Չինաստանում և Թայվանում։ Դասավանդել է Նեոֆիտ Ռիլսկու անվան հարավարևմտյան համալսարանում, Բլագոևգրադ (1998-2001), Սոֆիայի համալսարանում (2001-2002, 2006) և Բուրգասի ազատ համալսարանում (2002-2003)։


== Անդամակցություն ==
Սոցիոլոգիական միջազգային ասոցիացիայի (RC 28 Social Stratification in ISA, 1991-) սոցիալական հետազոտությունների հանձնաժողովների անդամ
«Ազատ ժամանակի սոցիոլոգիա» միջազգային սոցիոլոգիական ասոցիացիայի անդամ (RC 13 Sociology of Leisure at ISA) (2007-)
Գյուղական սոցիոլոգիայի եվրոպական ընկերակցություն (European Association of Rural Sociology, 1991-)
Ճապոնական հետազոտությունների եվրոպական ընկերակցություն (European Association for Japanese Studies (EAJS) (1995-)


== Ծանոթագրություններ ==
Արես

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արես (այլ կիրառումներ)Արես (հին հունարեն՝ Ἄρης), հին հունական դիցարաբանության ռազմի աստված, Զևսի և Հերայի որդին։ Արեսը համարվում էր Աֆրոդիտեյի սիրեկանը կամ ամուսինը։ Նա դասվում է օլիմպիական 20 աստվածների շարքում։ Ի տարբերություն Աթենաս Պալասի՝ ռազմի արդար և ազնիվ աստվածուհու, Արեսը աչքի էր ընկնում ուխտադրժությամբ և խորամանկությամբ։ Կատաղի, մոլեգին և ուժեղ է Արեսը, բայց հաղթանակը միշտ չէ, որ ուղղեկցում է նրան։ Նրա դեմ հաճախ դուրս է գալիս Զևսի ռազմատենչ դուստր Աթենաս-Պալլասը։ Արեսը Հռոմում նույնացվում էր Մարս աստծո հետ։


== Ծագումը ==
Նախապես կարծում էին, որ Հերան ծնել է Արեսին կախարդական ծաղիկի հետ հպումից։ Առավել ուշ առասպելներում Արեսը հանդես էր գալիս որպես Զևսի որդի, որը նրան անվանել է աստվածներից ամենա ատելի և պնդում, որ եթե Արեսն իր որդին չլիներ վաղուց արդեն գցել էր Տարտարոս։ Մոլեգին Արեսի սրտին հրճվանք էին բերում միայն դաժան մարտերը։
Կան վկայություններ նրա ոչ հունական, այլ թրակիական ծագման մասին։ Սոֆոկլեսը նրան անվանում է ծնված Թրակիայում։ Արեսը հիշատակվում է միքենյան շրջանից․ այդ ժամանակաշրջանում հայտնի ռազմի աստված Էնիլիայի անունը հետագայում դարձել է Արեսի անվան մակդիր։


== Բնութագիրը ==

Անտիկ գրականության մեջ կարելի է հանդիպել հիշատակություններ, որ Արեսը ամուսնացել է ամենագեղեցիկ դիցուհիներից Աֆրոդիտայի հետ, երբեմն նաև հիշատակվում են երեխաների անուններ (Էրոս, Անտերոս(ատելություն), Հարմոնիա, Ֆոբոս (ահ), Դեյմոս (սարսափ)), որոնք ծնվել են այդ ամուսնությունից։ Նրանց սիրո և Աֆրոդիտայի դավաճանության մասին շատ հաճախ հիշատակվում է հունական դիցաբանությունում։
Արեսի օգնականներն ու ուղեկիցներն էին Դեյմոս  և Ֆոբոս զավակները, Էրիս (գժտություն) դիցուհին, կործանումի, արյունահեղության դևերը,շներն ու անգղները։ Հին Հունաստանում Արեսի պաշտամունքը քիչ էր տարածված։ Հոմերոսյան էպոսում պատմվում է տրոյացիների կողմում Արեսի մասնակցության մասին։ Ըստ ավանդության, Պոսեյդոնի որդին առևանգեց Արեսի դստերը, որի համար Արեսը սպանեց նրան։ Պոսեյդոնը աստվածների բարձրագույն դատարանից պահանջեց Արեսին պատժել։ Ատյանը գումարվեց Աթենքի Ակրոպոլսից ոչ հեռու բլրի վրա, գիշերը (որպեսզի դատավորները չազդվեն ամբաստանյալի կամ ամբաստանողի արտաքինից)։ Դատարանը ազատ ու անպարտ ճանաչեց Արեսին։ Այնուհետև այդ բլուրը Արեսի անունով կոչվեց Արեոպագոս (Արեսի բլուր), իսկ դատավորները՝ Արեոպագոսյանք։ Զինվորական մարզահրապարակները կոչվել են «Արեսյան դաշտեր»։
Արեսին զոհաբերում էին ավանակ։ Երբ փախել է Եգիպտոս վերածվել է ձկան։ Նրան պաշտել են Եգիպտոսում և ասոցացրել Գոռի հետ։
Իր բացասական որակների «շնորհիվ» Արեսը մեծ դժվարությամբ է ամրապնդվել օլիմպոսի մյուս աստվածների շարքում, այդ իսկ պատճառով նրա կերպարում ակնհայտորեն  երևում է տարբեր ժամանակաշրջանների շերտավորումներ։


== Արեսի կողմից սպանվածներ ==
Ադոնիս
Հալիրիոտուս
Միմանտ (հսկա)
Պելոր (հսկա)


== Արեսի մակդիրները ==
Հերմես․ Միքենյան դարաշրջանում Արեսի մակդիր e-ma-a2 a-re-ja (Հերմես Արես)։
Կանդաոն։ Նույնպես Արեսի անվանում։
Մեմերտ։ Նույնականացվում է Արեսի հետ։
Էնիալի (Արես Էնիալի)։


== Գրականության մեջ ==
Նրան է նվիրված Հոմերոսի VIII հիմնը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ծանրամարտի միջազգային ֆեդերացիա

Ծանրամարտի միջազգային ֆեդերացիա (անգլ.՝ International Weightlifting Federation (IWF)), միջազգային կազմակերպություն, որը զբաղվում է ծանրամարտի մրցումների անցկացմամբ։
Կազմակերպության անդամ են 187 երկրի ծանրամարտի ազգային ֆեդերացիաներ։ ԾՄՖ-ի և նրա եվրոպական մասնաճյուղի կենտրոնական գրասենյակը գտնվում է Բուդապեշտում։ Կազմակերպության պաշտոնական լեզուներն են անգլերենը, ֆրանսերենը, իսպաներենը և ռուսերենը, բայց քանի որ ԾՄՖ-ի կանոնադրությունը գրված է անգլերեն, բոլոր վիճելի հարցերը քննարկվում են միայն այս լեզվով։
Կազմակերպության ներկայիս ղեկավարությունն իրականացնում է կազմակերպության բյուրոն, բյուրոն կազմված է նախագահից, 6 փոխնախագահներից, գլխավոր քարտուղար-գանձապահից և կազմակերպության ևս 8 անդամներից։ Ամենակարևոր որոշումները կայացնում է Գերագույն մարմինը` տարեկան ամենամյա կոնգրեսում։


== Պատմություն ==
Միջազգային կազմակերպություն ստեղծելու առաջին փորձը, որի հովանու ներքո անցկացվելու էին ծանրամարտի աշխարհի և մայրցամաքային աշխարհի բոլոր առաջնությունները, կատարվել է 1905 թվականին, սակայն այն չի պսակվել հաջողությամբ։ 1912 թվականին տեղի է ունեցել ծանրամարտի միջազգային առաջին կոնգրեսը, որի ժամանակ որոշվել է ստեղծել ծանրամարտի համաշխարհային միություն։ Այս կազմակերպության ստեղծման գործընթացը ձգձգվել և ընդհատվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի պատճառով։
1920 թվականին ստեղծվել է ծանրամարտի միջազգային ֆեդերացիան (ֆր.՝ Federation International Halterophile- FIH): 1949 թվականից մինչև 1968 թվականը այն կոչվել է ծանրամարտի և բոդիբիլդինգի միջազգային ֆեդերացիա (FIHK): Հետագայում, կազմել է անկախ մարմնամարզության միջազգային ֆեդերացիան (IFBB) (անգլ.՝ International Federation of Body-Builders (IFBB) և կազմակերպությանը վերադարձվել է FIH անվանումը, իսկ 1972 թվականին ստացել է Ծանրամարտի միջազգային ֆեդերացիա անվանումը։


== ԾՄՖ-ի նախագահներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մարկոլսայմ

Մարկոլսայմ (ֆր.՝ Marckolsheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 4186 մարդ, բնակչության խտությունը` 125.48 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 33.36 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 50 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 2761 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 2012-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 749։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,9 %։ 2012 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1705 անձ (951 տղամարդ և 754 կին)։ Գործազուրկ են եղել 307 անձ (126 տղամարդ և 181 կին)։ 749 անաշխատունակներից 203-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 266-ը` թոշակառուներ, իսկ 280-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Անանիա Շիրակացու հուշարձան (Երևան, ԵՊՀ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անանիա Շիրակացու հուշարձան (այլ կիրառումներ)Անանիա Շիրակացու հուշարձան, գտնվում է Երևանում՝ Երևանի պետական համալսարանի մոտ, տեղադրվել է 1999-ին։


== Հեղինակներ ==
Քանդակագործ՝ Արամ Ղարիբյան


== Տվյալներ ==
Հուշարձանը կառուցված է բազալտից, բարձրությունը 4 մետր է։


== Պատմություն ==
Հայ փիլիսոփա, աստղագետ, մաթեմատիկոս Անանիա Շիրակացու հուշարձանը տեղադրվել է 1999 թվականին ԵՊՀ-ի կենտրոնական մասնաշենքի մոտ։
Սա Անանիա Շիրակացու երկրորդ արձանն է Երևանում։ Առաջինը 1963 թվականին տեղադրվել է Մատենադարանի մոտ։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Հուշարձանի մոտ տեղադրված QR-կոդով տախտակ
Ժորժ Բեռնանոս

Ժորժ Բեռնանոս (ֆր.՝ Georges Bernanos, փետրվարի 20, 1888(1888-02-20)[…], Փարիզի 9-րդ շրջան, Փարիզ - հուլիսի 5, 1948(1948-07-05)[…], Նյոյի սյուր Սեն, Սենա, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի գրող։


== Կենսագրություն ==


== Մատենագիտություն ==


=== Վեպեր ===
1926 - «Սատանայի արևի ներքո» (Sous le Soleil de Satan)
1927 - «Խաբեություն» (L’Imposture)
1929 - «Ընկերները» (La Joie)
1935 - «Հանցագործություն» (Un crime)
1935 - «Գյուղական քահանայի օրագիրը» (Journal d’un curé de campagne)
1937 - «Մուշետտայի նոր պատմությունը» (Nouvelle Histoire de Mouchette)
1943 - «Պարոն Ուին» (Monsieur Ouine)
1949 - «Կարմելիտուհիների երկխոսությունը» (Dialogues des Carmélites)
1950 - «Վատ երազ» (Un mauvais rêve)


=== Էսսեներ և ելույթներ ===
1931 - La Grande Peur des bien-pensants
1938 - Les Grands Cimetières sous la lune
1939 - Scandale de la vérité
1944 - La France contre les robots
1943 - 1945 - Le Chemin de la Croix-des-Âmes
1949 - Les Enfants humiliés
1971 - 1995 - Essais et écrits de combat, tome I-II


=== Նամակագրություն ===
1971 - 1983 - Le combat pour la liberté. Correspondance inédite, tome I-III


== Էկրանավորում ==
1950 - «Գյուղական քահանայի օրագիրը» (Journal d’un curé de campagne), ռեժիսոր՝ Ռոբեր Բրեսսոն։
1960 - «Կարմելիտուհիների երկխոսությունը» (Le dialogue des Carmélites), ռեժիսորներ՝ Ռայմոնդ Լեոպոլդ Բրուքբերգեր, Ֆիլիպպ Ագոստինի։
1967 - «Մուշետտ» (Mouchette), ռեժիսոր՝ Ռոբեր Բրեսսոն։
1987 - «Սատանայի արևի ներքո» (Sous le soleil de Satan), ռեժիսոր՝ Մորիս Պիալա։


== Գրականություն ==
Hans Urs von Balthasar: Gelebte Kirche - Bernanos (1. Aufl. Köln-Olten 1954, u.ö.)
Albert Béguin: Georges Bernanos in Selbstzeugnissen und Bilddokumenten, übers. von Guido G. Meister, Reinbek b. Hamburg 1958.
Joseph Jurt: Essai de bibliographie des études ... consacrées à Georges Bernanos (3 Bde., Paris 1972–1975)
M. Gosselin: L’écriture du surnaturel dans l’œuvre romanesque de Georges Bernanos (Paris 1979)
A. R. Clark: La France dans l’histoire selon Bernanos (Paris 1983)
P. Gille: Bernanos et l’angoisse. Étude de l’œuvre romanesque (Nancy 1984)
J.-L. Bernanos: Georges Bernanos à la merci des passants, (Paris 1986)
M. Kohlhauer: Bernanos und die Utopie (1992)
Veit Neumann: Die Theologie des Renouveau catholique. Glaubensreflexion französischer Schriftsteller in der Moderne am Beispiel von Georges Bernanos und François Mauriac (Frankfurt a. M. 2007)


== Ծանոթագրություններ ==
Դմիտրի Սուսլով

Դմիտրի Սուսլով (ռուս.՝ Дми́трий Ю́рьевич Су́слов, դեկտեմբերի 23, 1955(1955-12-23)), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1981 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։ 1979 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։ Տիրապետում է ամհարերեն և անգլերեն լեզուներին։

1979-1980, 1981-1985 և 1987-1992 թվականներին Եթովպիայում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանության աշխատակից։
1994 թվականից 1998 թվականներին Զիմբաբվեում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանության աշխատակից։
2002 թվականից մինչև 2007 թվականը եղել է Զիմբաբվեում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանության խորհրդական-դեսպանորդ։
2007 թվականից մինչև 2009 թվականը զբաղեցրել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության Աֆրիկայի դեպարտամենտի բաժանմունքի պետի պաշտոնը։
2013 թվականի մայիսից մինչև 2014 թվականի մայիսին եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության Աֆրիկայի դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2014 թվականի մայիսի 30-ից Գանայում և Լիբերիայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2007 թվականի փետրվարի 7)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2017 թվականի փետրվարի 10)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Страница посла на сайте Посольства России в Гане
Биография на сайте МИД России
Կորնարդյան անտառ

«Կորնարդյան անտառ», անգլիացի նկարիչ Թոմաս Գեյնսբորոյի՝ 1748 թվականին հեղինակած նկար։ Հանրության շրջանում այն հայտնի է նաև «Գեյնսբորոյի անտառ», «Կորնար անտառ» անվանումներով։


== Ստեղծման պատմություն ==
Թոմասը «Կորնարդյան անտառ» կտավը նկարել է իր հայրենի Սադբերի քաղաքում, որտեղ նա վերադարձել էր 1748 թվականին հոր հուղարկավորությանը մասնակցելու նպատակով։ Կա ենթադրություն, որ Թոմասը նկարի աշխատանքները դեռ դպրոցական տարիներից է սկսել։ Այդ իսկ պատճառով մասնագետները չեն կարողանում հստակ ասել արդյո՞ք Թոմասը «Կորնարդյան անտառ»-ը 1748 թվականին է նկարել, թե շարունակել է նախկինում սկսած, սակայն անավարտ մնացած աշխատանքը։


== Նկարագիր ==
Կտավում պատկերված չէ Սադբերի համայնապատկեր։ Նկարիչը իր ստեղծագործությունները պատկերում էր բացառապես արվեստանոցում, որտեղ կար անհրաժեշտ գրեթե ամեն ինչ, այդ թվում՝ ծաղիկներ, ծառեր և նույնիսկ կենդանիներ։ «Կորնարդյան անտառ» կտավը նույնպես ստեղծվել է նկարչի՝ Սադբերում գտնվող արվեստանոցում։
Նկարի աջ կողմում պատկերված գետակի մակարդակը ավելի բարձր է, քան ձախ կողմում պատկերված ճանապարհը, սակայն ջուրը չի ողողում այն։ Թոմասին ամենից քիչն էր հետաքրքրում իրականությունն ու աշխարհագրական հաշվարկները։ Նա այդ տեսարանը հենց այդպիսին էր տեսնում և ոչ այլ կերպ։
Նկարը պատկերված է գեղանկարչության հոլանդական դպրոցի դասական նատուրալիստական ոճով։ Այս ուղղության էտալոնն են համարվում հոլանդացի նկարիչ Անտոնիս վան Դեյքը, ում ստեղծագործությունները ներշնչման աղբյուր են հանդիսացել Գեյնսբորոյի վաղ ստեղծագործական տարիներին։
Նկարում ամեն ինչ շարժման մեջ է գտնվում. արևը լուսավորում է դաշտերը և թվում է, թե հեռվում երևացող գյուղական տների տանիքները կհասնեն ճանապարհին։ Դեպի կտավը դիտողին է շարժվում հոգնած ճանապարհորդը, ով ուսին կրում է ծանր պարկ։ Ձանձրույթը զսպել չկարողացող շունը հետևում է  տիրոջը քայլ առ քայլ։ Ձախ կողմում պատկերված է երիտասարդ, ով բահով փոս է փորում է։ Սակայն ակնհայտ է, որ նրա ուշադրությունը ուղղված է իրեն այցելության եկած նրբագեղ աղջնակը։ Նկարի ստորին հատվածում փայտահատն է, ով ջանասիրաբար կապում է ծառի կտրված ճյուղերը։ Ակներև է, որ նա այդ աշխատանքը վաղուց է սկսել, որովհետև նրա շունը հասցրել է ձանձրանալ ու քնել։ Ճանապարհի աջ կողմում՝ բլրի վրա երկու ավանակ են կանգնած։ Նրանցից մեկը, ականջները ցցած, նայում է ուղիղ նկարը դիտողի աչքերին։
Որքան էլ նկարը խորհրդավորության քողով է ծածկված, այնուամենայնիվ, այն աչքի է ընկնում իր պարզությամբ, ինչին նպաստում են նաև կանաչա-շագանակագույն երանգները։


== Գրականություն ==
Леонард Д. Н. "Мир Гейнсборо. 1727—1788.",  М.:Терра, 1998.
Кроль А. Е. "Английская живопись XVI—XVIII веков в Эрмитаже", Л., 1981.


== Ծանոթագրություններ ==
Լուսինե Զաքարյանի տուն-թանգարան

Լուսինե Զաքարյանի տուն-թանգարան, հայ երգչուհի, Կոմիտասի, հայ հոգևոր երգերի ու տաղերի կատարող Լուսինե Զաքարյանին նվիրված թանգարան Երևանում։ Բացվել է 2019 թվականի հունիսի 1-ին՝ երգչուհու ծննդյան 82-րդ տարելիցի օրը։ Թանգարանը բացվել է Կողբացի փողոցի 42/3 հասցեում գտնվող այն բնակարանում, որտեղ ապրել է երգչուհին։ Բնակարանը կահավորվել է այնպես, ինչպես այն ժամանակ, երբ Լուսինե Զաքարյանն ամուսնու` Խորեն Պալյանի հետ բնակվել է այդ բնակարանում։


== Պատմություն ==
Լուսինե Զաքարյանի և Խորեն Պալյանի տուն-թանգարանի ստեղծման աշխատանքները սկսվել են 2016 թվականին Պալյան ընտանիքի նախաձեռնությամբ։ Բնակարանը, որտեղ արվեստագետներն ապրել են 1968-2007 թվականներին տուն-թանգարանի վերածելու Խորեն Պալյանի ցանկությունն իրագործել է նրա եղբորորդին՝ բժիշկ Րաֆֆի Պալյանը, որի ֆինանսավորմամբ 2018 թվականին իրականացվել են վերանորոգման աշխատանքները։ 2019 թվականին Վեհափառ Հայրապետ Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ կաթողիկոսի ֆինանսական աջակցությամբ սկսվել են տուն-թանգարանի ցուցադրական աշխատանքները։
Ցուցադրության համակարգման և ձևավորման աշխատանքները իրականացվել են «Քվադրում» ճարտարապետական արվեստանոցի աջակցությամբ։ Հյուրասենյակը վերստեղծվել է այնպես, ինչպես եղել է Լուսինե Զաքարյանի և Խորեն Պալյանի կենդանության օրոք։ Թանգարանի հավաքածուի համալրման, հաշվառման, վերականգնման, թվայնացման և այլ աշխատանքներում աջակցել են Կոմիտասի թանգարան-ինստիտուտը, Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի, Հայաստանի պատմության թանգարանները, Հայաստանի ազգային արխիվը, Հայաստանի հանրային հեռուստատեսությունը և Ճարտարապետության և շինարարարության Հայաստանի ազգային համալսարանը։


== Ցուցադրություն ==
Թանգարանում ներկայացված են Լուսինե Զաքարյանի և նրա ամուսնու` բանասեր, շարականագետ, մանկավարժ, ծիսագետ և երգիչ Խորեն Պալյանի անձնական իրերը, փաստաթղթերն ու նոտաները, նամակներ, գրադարանը և այլ ցուցանմուշներ՝ ամուսնական համատեղ կյանքի ընթացքում նրանց գործածած իրեր, հագուստ, անձնական պարագաներ, ափսեներ, բաժակներ, բազկաթոռներ։ Հուշային սրահից բացի, թանգարանում կա կամերային համերգներ, հանդիպումներ կազմակերպելու սենյակ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երևանում բացվել է Լուսինե Զաքարյանի տուն-թանգարանը
1134

1134 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1134 թվականն է, 
XII դարի 34-րդ տարին։
Կուչերովո (գյուղ, Պրիոզյորսկի շրջան)

Կուչերովո (ռուս.՝ Кучерово), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Պրիոզյորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կոլոմիցևկա (գյուղ, Գլոբինոյի շրջան)

Կոլոմիցևկա (ուկրաիներեն՝ Коломицівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոլոմիցևկա գյուղում բնակվում էր 116 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,586 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 197,95 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ամմանի հռոմեական թատրոն

Ամմանի հռոմեական թատրոն (արաբ․՝ المدرج الروماني‎‎), 2-րդ դարի հռոմեական թատրոն, որը տեղավորել է շուրջ 6000 հանդիսականի։
Ներկայումս հանդիսանում է Հորդանանի մայրաքաղաք Ամմանի գլխավոր ճարտարապետական հուշարձաններից մեկը, որը կառուցվել է դեռևս այն ժամանակ, երբ քաղաքը հայտնի էր Ֆիլադելֆիա անվանումով։


== Պատմություն ==
Ամմանի հռոմեական թատրոնը կառուցվել է 2-րդ դարում՝ Հռոմի կայսր Անտոնինոս Պիոսի կառավարման տարիներին (138-161 թվականներ)։ Այդ ժամանակի համար խոշոր հանդիսացող այս թատրոնը կարող էր տեղավորել մոտ 6000 մարդ։
Թատրոնը բաժանված է երեք հորիզոնական հատվածների։ Կողմնային մուտքերը համեմատաբար ավելի բարձրադիր են, քան ետին մուտքերը։ Այս մուտքերի ետևում ներկայումս գործում է Հորդանանի ավանդույթների թանգարանը, իսկ մյուս կողմում՝ Հորդանանի ժողովրդական թանգարանը։
Թատրոնի ամենաբարձր հատվածը հայտնի է «աստվածների կամար» անվանումով։ Ներկայումս թատրոնն օգտագործվում է, որպես մշակութային միջոցառումների անցկացման վայր։ Այստեղ են հյուրընկալվել Ամմանի գրքի միջազգային մարաթոնը, Ամմանի մարաթոնի մրցանակաբաշխության արարողությունը, ինչպես նաև մի շարք երաժշտական միջոցառումներ։


== Տես նաև ==
Ամֆիթատրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Էշկակոն

Էշկակոն (ռուս.՝ Эшкакон), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարաչայ-Չերքեզիայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պոդկումոկ գետի աջ ափին՝ 123 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 44 կմ է, ավազանի տարածքը 292 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետային ավազանը Պոդկումոկ, գետի ենթաավազանը բացակայում է, գետի գետային ավազանը Բեսստորնիե շրջանից մինչև Տելեկա, Դոնա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 07010000412108200001777
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 108200177
Ավազանի կոդը - 07.01.00.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 08
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (154001-154100)

Աստերոիդների ցանկ (153901-154000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (154101-154200)
 Աստերոիդների ցանկ (153901-154000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (154101-154200)
Պալեոցեն

Պալեոցեն, պալեոցենյան բաժին, պալեոգենի ստորին մասը։ Բաժանվում է ստորին և վերին ենթաբաժինների։ Արևմտյան Եվրոպայում պալեոցենում առանձնացվում են մոնսի և տանետի հարկերը։ Պալեոցեն անունը առաջարկել է գերմանացի հնէաբուսաբան Անդրեաս Շիմպերը, 1874 թվականին։ 
Հայաստանի տարածքում պալեոցենը մեծ մասամբ հանդիպում է դանիական հարկի հետ և կոչվում է դատ-պալեոցեն, որը ֆլիշային նստվածքների ձևով զարգացած է Մմերձերևանյան շրջանում (Գառնի), Վեդի գետի ավազանում (Կոտուց), Վայոց ձորում, Շիրակում, Զանգեզուրում, ինչպես նաև որոշ հորատանցքերում (Դվին, Վեդի և այլն)։
Հայ-գաբոնական հարաբերություններ

Հայաստանի և Գաբոնի միջև դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1994 թ. մարտի 9-ին։ Այժմ Գաբոնի հավատարմագրված դեսպանի նստավայրը գտնվում է Հայաստանից դուրս։
2005 թվականի ապրիլի 25-26-ին ՀՀ ԱԳ նախարար Վարդան Օսկանյանը ընդունել է համատեղության կարգով Հայաստանում հավատարմագրված Գաբոնի դեսպան Բենժամեն Լենյոգո Նդումբային  (Benjamin Legnongo-Ndumba), ինչպես նաև մի շարք այլ երկրների դեսպանների։ Նդումբան և այլ դեսպանները Հայաստան էին ժամանել Հայոց ցեղասպանության 90-ամյակին նվիրված միջոցառումներին մասնակցելու նպատակով։


== Առևտրատնտեսական հարաբերություններ ==

Հայաստանի և Սոմալիի միջև ապրանքաշրջանառության ծավալները (հազար ԱՄՆ դոլար).


== Արտաքին հղումներ ==
ՀՀ ԱԳՆ. Հայ-գաբոնական երկկողմ հարաբերություններ Archived 2012-05-09 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սենտ Կլեր շրջան (Միսսուրի)

Սենտ Կլեր շրջան (անգլ.՝ St. Clair County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.753 կմ² է, բնակչությունը՝ 9.805 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Օսեոլա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1841 թ.։
(9421) Վիոլիլա

(9421) Վիոլիլա (անգլ.՝ Violilla), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Սթիվեն Լորիի կողմից Չըրչ Ստրետոնում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,37897 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0705 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6875 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1340,24 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,268609 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,09° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9421) Վիոլիլա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վանդրե

Վանդրե (ֆր.՝ Vandré), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառ Ռոշֆոր շրջանում։ Մտնում է Սյուրժեր կանտոնի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17457։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 773 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ․ Վանդրե (ֆր.)
System Explorer

System Explorer, փակ ներքին կոդով, անվճար ծրագիր, որը աշխատում է Windows օպերացիոն համակարգի վրա, և համարվում է ստանդարտ աշխատանքների մենեջերի ալտերնատիվ տարբերակ ընդլայնված ֆունկցիաներով։ Ծրագիրը նախատեսված է պրոցեսսների ղեկավարման և մոտիթորինգի համար։


== Բնութագիր ==
System Explorer-ը ապահովում է մանրամասն մոնիթորինգ բոլոր գործող պրոցեսսների համար, ցուցադրում է հիշողության բեռնման աստիճանը, պրոցեսսորի աշխատանքը և այլն։
Ծրագրում ներառված է տվյալների բազա, որը նախատեված է ֆայլերում վնասակար կոդի հայտնաբերման համար, որը թույլ է տալիս սերվերին ուղարկել զեկույց։ System Explorer-ը օգտատիրոջը թույլ է տալիս փակել յուրաքանչուր պրոցեսս, ինչպես նաև այն պրոցեսսների հաջորդական խումբը, որի պատճառով դժվարացել է ծրագրի կամ համակարգի աշխատանքը, թույլ է տալիս դիտել գործողությունների պատմություն և այլն։
Ծրագրի ողջ պատուհանը բաժանված է ենթաբաժանինների, որոնք ունեն կոնկրետ նշանակություն։ System Explorer-ը կարող է ղեկավարել ինքնաբեռնվող պրոցեսսները, տեսնել և ապատեղադրել ծրագրեր, ղեկավարել Windows-ի ծառայությունները, կարող է ցուցադրել համակարգչի աշխատունակությունը, ինչպես նաև հաշվել թե որքան հիշողություն է զբաղեցնում այս կամ այն ֆայլը և ունի շատ այլ հնարավորություններ։


== Արտաքին հղղումներ ==
System Explorer-ի պաշտոնական կայք
Ալեքսանդր Յեվդոմկիմով (2012-08-06)։ «System Explorer 3.8.9.4866»։ Hard'n'Soft։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-11-25-ին։ Վերցված է 2020-05-06 
«System Explorer 1.5»։ Домашний ПК։ 2008-09-19։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-05-12-ին
Վոլոդյա Մնացականյան

Վոլոդյա Մնացականյան (1958, հոկտեմբեր 26 - 2015 մարտի 16), ազատամարտիկ։


== Կենսագրություն ==
Վոլոդյա Սերյոժայի Մնացականյանը ծնվել է 1958 թվականին Երևանում։ 1989 թվականից անդամագրվել է «Մեծ Հայք» ջոկատին և մասնակցել Վարդենիսի, Գորիսի, Նոյեմբերյանի շրջանների սահմանների պաշտպանական գործողություններին։ 1991 թվականին մասնակցել է Նոյեմբերյանի շրջանի Կոթ գյուղի, Իջևանի` Աչաջուր, Վարդենիսի` Զոդ, Արարատի, Երասխավանի պաշտպանական մարտերին։ 1992 թվականին ընդգրկվել է «Արծիվ մահապարտներ» հատուկ գումարտակի առաջին դասակի կազմում, որպես ականանետորդ։ Մասնակցել է ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանի Վանք, Վաղուհաս, Հարությունագոմեր գյուղերի համար մղվող մարտերին։ Սեպտեմբերի 2-ին Հարությունագոմերի մոտ ծանր վիրավորվում է։ 1994 թվականի մարտի 4-ին ընդգրկվում է Էջմիածնի պայմանագրային զորամասի օպերատիվ խմբի կազմի մեջ, մեկնում Աղդամ` Փափրավանդ գյուղ, մասնակցում Մարտակերտի շրջանի Հակոբ Կամարի, Մաղավուզ, Տոնաշեն, Մատաղիս և Թալիշ գյուղերի ազատագրման մարտերին։ Մայիսի 6-ից, զինադադարից հետո մնացել է դիրքերում մինչև օգոստոսի 4-ը, այնուհետև զորացրվել։ Մահացել է 2015 թվականին, Երևանում։ Թաղված է Եռաբլուր պանթեոն։


== Պարգևներ ==
«Արիության համար» մեդալ
«Մայրական երախտագիտության» մեդալ
«Երկրապահ» հուշամեդալ
«Արծիվ մահապարտներ» հուշամեդալ
«Վազգեն Սարգսյան» պատվոգիր, ԵԿՄ-ի կողմից


== Ծանոթագրություններ ==

«Արծիվ մահապարտների միություն»,«Մարտական ուղի»,2008 թ, նոյեմբեր 7։
Երկպատկեր (այլ կիրառումներ)

Երկպատկեր, դիպտիխ (հունարեն δίπινχος - կրկնակի, երկծալ)՝

Հին Հունաստանում ն Հռոմում գրառումների համար օգտագործվող, կողերով միմյանց  կցված մոմածածկ, երկու փոքրաչափ տախտակ
Երկփեղկ գեղանկար կամ ռելիեֆ ծալովի սրբապատկեր
Ընդհանուր գաղափարով կապված արվեստի ստեղծագործություն՝ բաղկացած երկու պատկերից
Աղոթող ձեռքեր (կտավ)

Աղոթող ձեռքեր (գերմ.՝ Betende Hände), գերմանացի գեղանկարիչ Ալբրեխտ Դյուրերի նկարը։ Ներկայումս գտնվում է Վիեննայի Ալբերտինա պատկերասրահում։


== Նկարագրություն ==

Կտավը, որում պատկերված են աղոթող երկու ձեռքեր, նկարված է կապույտ ֆոնով թղթին մոխրագույն երանգով և սպիտականերկով։ Այն նախատեսված է եղել «Գելերի խորանի» կենտրոնական մասի համար։ Դյուրերը նկարել է սեփական ձեռքերը` աջ ձեռքի պատկերման համար օգտագործելով ձախ ձեռքի արտացոլանքը հայելում։ Ի սկզբանե թղթի այս հատվածում եղել է առաքյալի գլխի էսքիզը։ Նկարները առանձնացվել են հետագայում։
Ֆրանկֆուրտյան առևտրական Յակոբ Գելերը Դյուրերին նկար է պատվիրում խորանի համար, որը հետագայում կոչվում է իր իսկ անունով։ Աղոթող առաքյալը պատկերվել է խորանի կենտրոնական մասի աջ եզրում։ 1614 թվականին հերցոգ Մաքսիմիլիան Բավարացին արվեստի գործերի իր հավաքածուի համար ձեռք է բերում խորանի կենտրոնական մասը։ 1617 թվականից ոչ ուշ նյուրնբերգցի նկարիչ Յոբստ Հարիխը Դյուրերի` Ֆրանկֆուրտում մնացած խորանի կրկնօրինակն է անում։ Դրա շնորհիվ` ներկայումս կարելի է պատկերացում կազմել, թե ինչ տեսք է ունեցել Դյուրերի բնօրինակը, որը վառվել էր 1729 թվականի մյունխենյան պալատի հրդեհից։
«Աղոթող ձեռքերը», լինելով «Գելերի խորանի» մի մասը, հետագայում ավելի հայտնի է դարձել նրանից։

«Աղոթող ձեռքերը» Դյուրերի ամենից վերարտադրվող գործն է։ Նրա կրկնօրինակները նաև քանդակների տեսքով վաճառվում են եկեղեցական այլ խորհրդանիշերի հետ։ Նկարը տրվել է կոնֆիրմացիայի, նրանով նկարազարդվել են Աստվածաշնչի հրատարակությունները, վերատպվել է ցավակցական բացիկներին։ Եվրոպայում լայն տարածում ունեն «Աղոթող ձեռքերի» վերատպությունները, ԱՄՆ-ում` քանդակային տարբերակները։
Թղթերից մեկում աղոթող ձեռքերի հետ գտնվել է առաքյալի գլխի ուրվագիծը։ Ավելի ուշ, երբ թուղթը մասնատվել է, աղոթող ձեռքերի խորհրդանշանը նոր նշանակություն է ձեռք բերել` դառնալով կրոնական խորհրդանշան։

Նկարի տարածուն վերատպությունները երբեմն նաև բողոքի ալիք են բարձրացրել։ Այսպես` 1970 թվականին գծանկարիչ Վերներ Յունգլինգը ստեղծել է «Կոնֆիրմացիային» շարքը` ներկայացնելով «Աղոթող ձեռքերը» գամասեղներով ու մանեկներով իրար միացված։


== Աղոթող ձեռքերի դրսևորումներ Դյուրերի ստեղծագործություններում ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Bauer H. Dürers „Betende Hände“ // Das Münster. — 1972. — № 25.
Eberlein J. K. Albrecht Dürer. — Reinbek: Rowohlt Taschenbuch Verlag, 2003. — ISBN 3-499-50598-3
Grebe A. Albrecht Dürer:Künstler, Werk und Zeit. — WBG, Wissenschaftliche Buchgesellschaft, 2006. — S. 191.
Բաշ Կոլ

Բաշ Կոլ (ռուս.՝ Баш-Кол), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կաբարդինո-Բալկարիայի հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տիզիլ գետի աջ ափին 35 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 5,9 կմ է, ավազանի տարածքը 10,2 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բակսան գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կասպից ծովից մինչև Տերեկա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 07020000712108200004666
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 108200466
Ավազանի կոդը - 07.02.00.007
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 08
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Դանիել Բյորնեմ

Դանիել Հադսոն Բյորնեմ (Դանիել Բերնեմ; անգլ.՝ Daniel Burnham, սեպտեմբերի 4, 1846(1846-09-04)[…], Henderson, Ջեֆերսոն շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ - հունիսի 1, 1912(1912-06-01)[…], Հայդելբերգ, Բադենի Մեծ Դքսություն, Գերմանական կայսրություն), ամերիկացի ճարտարապետ և քաղաքաշինարար։ Բերնեմը Չիկագոյում 1893 թվականի համաշխարհային ցուցահանդեսի ստեղծման աշխատանքների տնօրենն էր։  Նա առաջատար դեր է խաղացել մի շարք քաղաքների, այդ թվում՝ Չիկագոյի և Վաշինգտոն քաղաքի կենտրոնի զարգացման գլխավոր պլանների մշակման գործում, ինչպես նաև մշակել է մի քանի հայտնի շենքերի նախագծեր, այդ թվում՝ Նյու Յորքի «Ֆլեթայրոն Բիլդինգ» երկնաքերը և Վաշինգտոնի Յունիոն սթեյշեն կայարանը։

Բյորնեմին է պատկանում հետևյալ արտահայտությունը.Մի մտածեք փոքր ծրագրերի մասին։ Դրանց մեջ չկա արյունը բորբոքելու համար բավարար կախարդանք, ուստի դրանք, ամենայն հավանականությամբ, չեն իրականանա։
Բյորնեմի այս արտահայտությունը մեջ է բերում Լուիս Սալիվանը, որը նույնպես ճարտարապետ էր և քաղաքաշինության հարցերով Բյորնեմի մրցակիցը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Daniel Burnham հոդվածը Curlie-ում (ըստ DMOZ-ի)
«Daniel Hudson Burnham»։ Chicago Stories։ Արխիվացված է օրիգինալից 2004-08-21-ին։ Վերցված է 2004-09-24 
«Daniel Burnham»։ Chicago Landmarks։ Արխիվացված է օրիգինալից 2004-10-10-ին։ Վերցված է 2004-09-21 
Jameson, D։ «Daniel Hudson Burnham»։ Artists Represented։ Արխիվացված է օրիգինալից 2005-12-16-ին։ Վերցված է 2005-12-14
Լիցանո

Լիցանո (իտալերեն՝ Lizzano), քաղաք Իտալիայում, Ապուլիա մարզում՝ Տարանտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 10 297 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 221 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 46 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 74020։ Հեռախոսային կոդը՝ 099։
Քաղաքի հովանավորներն են Սան Գաետանո Թիենեն և Սան Պասքուալեն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս՝ 099 9558611


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
(369) Աերիա

(369) Աերիա (անգլ.՝ Aeria), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1893 թվականի հուլիսի 4-ին Ալֆոնս Բորելիի կողմից Մարսելում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,648133 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3876 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9087 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Աերիա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,4254 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1574,01 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,228715 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,71° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է M դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(369) Աերիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պապե Գուեյե

Պապե Ալասանե Գուեյե (ֆր․՝ Pape Alassane Gueye, հունվարի 24, 1999, Մոնրեալ, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս ֆրանսիական Լիգա 1-ը ներկայացնող «Օլիմպիկ Մարսելի» կազմում։ 


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Հավր ՖԱ» ===
Պապե Գուեյեն «Հավր ՖԱ»-ի ակադեմիայի սան է։ Թիմի հիմնական կազմում իր դեբյուտը նշել է 2017 թվականի մայիսի 5-ին՝ Լիգա 2-ի շրջանակներում կայացած «Նյոր ՖԱ»-ի դեմ խաղում։ 
2017 թվականի հունիսի 20-ին ֆուտբոլիստը կնքել է իր առաջին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը ֆրանսիական թիմի հետ։


=== «Ուոթֆորդ» ===
2020 թվականի ապրիլի 29-ին հայտարարվեց, որ պապե Գուեյեն համաձայնել է պայմանագիր կնքել Պրեմիեր Լիգայում հանդես եկող «Ուոթֆորդ ՖԱ»-ի հետ՝ «Հավր ՖԱ»-ի հետ իր գործող պայմանագրի ժամկետը լրանալուց հետո՝ 2020 թվականի հուլիսի 1-ին։ Նա թիմի հետ կնքել է հինգ տարվա պայմանագիր, և հենց նույն օրն էլ տեղի է ունեցել նրա ներկայացումը երկրպագուներին։
24 ժամ անց հայտնի դարձավ, որ Գուեյեն համաձայնել է տեղափոխվել «Օլիմպիկ Մարսել», իսկ ըստ պայմանագրի անգլիական իրավունքը պահպանում է հետ գնելու առաջնային իրավունք։ 


=== «Օլիմպիկ Մարսել» ===
2020 թվականի հուլիսի 1-ին Պապե Գուեյեն տեղափոխվեց «Օլիմպիկ Մարսել», իսկ տրանսֆերն արժեցել է 3 միլիոն եվրո։


== Խաղային ոճ ==
Գուեյեն «բոքս-թու-բոքս» ոճի կիսապաշտպան է՝ շնորհիվ իր ագրեսիվ և մրցունակ խաղաոճի։ Նա ունի խաղադաշտը «լավ տեսնելու» հատկություն, ինչպես նաև ուժեղ է ֆիզիկապես։


== Անձնական կյանք ==
Պապե Գուեյեն ծնվել է Ֆրանսիայում, ունի սենեգալիական արմատներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Պապե Գուեյեի էջը «Հավր ՖԱ»-ի պաշտոնական կայքում
Պապե Գուեյեի էջը Լիգա 1-ի պաշտոնական կայքում Archived 2019-10-23 at the Wayback Machine.
Պապե Գուեյեի էջը Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի պաշտոնական կայքում