Յուսուֆ Աբդուլլահ ալ-Կարդավին

Յուսուֆ Աբդուլլահ ալ-Կարդավին  (արաբ․՝ يوسف عبد الله القرضاوي‎‎, սեպտեմբերի 9, 1926(1926-09-09), Saft Turab, Եգիպտոսի թագավորություն - սեպտեմբերի 26, 2022(2022-09-26), Դոհա, Կատար),  ժամանակակից իսլամական աստվածաբան Եգիպտոսից, Մահմեդական գիտնականների միջազգային միության նախագահ։ Նա սուննի իսլամի ամենաազդեցիկ կրոնական դեմքերից մեկն է։ Նա լայնորեն հայտնի է Ալ-Ջազիրա հեռուստաալիքում իր «Շարիաթը և կյանքը» ծրագրով, որի լսարանը մոտ  60 միլիոն մարդ է ամբողջ աշխարհից, և շնորհիվ «IslamOnline» կայքի, որը նա օգնել է հիմնել 1997 թվականին, և այժմ նա հանդիսանում է հիմնական կրոնական գիտնականը։ Քարդավին ավելի քան 120 գրքերի հեղինակ է։ Իսլամական աստվածաբանության զարգացման գործում ունեցած ներդրման համար նա արժանացել է ութ միջազգային մրցանակի և այսօր համարվում է ներկաիս բնակվող ամենաազդեցիկ իսլամական աստվածաբաններից մեկը։ Երկար ժամանակ նա համարվում էր Մուսուլման եղբայրների հոգևոր առաջնորդը, չնայած հրաժարվել է  այդ շարժման ղեկավարի պաշտոնից։


== Կենսագրություն ==
Յուսուֆ Ալ-Քարդավին  ծնվել է Եգիպտոսի արևմուտքում գտնվող փոքրիկ գյուղում։ Երբ նա երկու տարեկան էր, նա կորցրեց իր հորը և մեծացավ իր հորեղբոր կրոնական միջավայրում։ Ընտանիքը ցանկանում էր, որ նա հյուսն դառնա, բայց նա նախընտրեց  իմամ  դառնալ։ Չորս տարեկան հասակում նա սկսել է հաճախել ղուրանի դպրոց, իսկ տասը տարեկան հասակում նա անգիր գիտեր ղուրանը։ Պարտադիր դպրոցն ավարտելուց հետո ալ-Քարդավին ինը տարի շարունակ ուսումը շարունակել է  Տանտայի Կրոնական հետազոտությունների ինստիտուտում։ Տասնութ տարեկան հասակում ընդունվում է Ալ-Ազհար համալսարան՝ կրոնի հիմունքների ֆակուլտետ։
1953 թվականին ավարտել է Ալ-Ազհար համալսարանը։ 1958-ին նա արաբերենի և գրականության դիպլոմ է ստացել արաբերենի ուսումնասիրության ժամանակակից ինստիտուտից։ Նա ընդունվել է կրոնի հիմունքների ֆակուլտետի խանի և սուննայի ուսումնասիրությունների ամբիոնի ասպիրանտուրան (Ուսուլ ալ-Դին), որն ավարտել է 1960 թվականին և ստացել ղուրանի մագիստրոսի կոչում։  1961-ին նա ղեկավարել է Կատարի մայրաքաղաք Դոհայում գտնվող կրոնական ինստիտուտը։ 1973-ին պաշտպանել է դոկտորական դիսերտացիան` «զաքաթի դերը սոցիալական խնդիրների լուծման գործում» թեմայով։ 1977-ին նա նպաստեց Կատարի համալսարանի շարիաթի և իսլամական ուսումնասիրությունների ֆակուլտետի ստեղծմանը, որի դեկանն էր հետագայում։ Նույն թվականին նա հիմնում է Սուննայի հետազոտությունների կենտրոնը։ Նա նաև աշխատել է աֆրիկայի նախարարությանը կից Եգիպտոսի կրոնական գործերի հանձնաժողովում։ Հետո նա տեղափոխվել է Դոհա, որտեղ մինչ 1990 թվականը ծառայում էր որպես Քաթարի Շարիաթի և կրթության ֆակուլտետի իսլամական բաժնի դեկան։ 1990-1991 թվականներին նշանակվել է Ալժիրի Իսլամական համալսարանի և Բարձրագույն կրթության գիտական խորհրդի նախագահ, որից հետո վերադարձել է Կատար՝ որպես Կատարի համալսարանի Սուննայի կենտրոնի ղեկավար, պաշտոն, որը մինչ օրս նա զբաղեցնում է։ 1997 թվականից ղեկավարում է Դուբլինում տեղակայված Ֆաթվաների և Հետազոտությունների Եվրոպական խորհուրդը։ Նա քննադատվում է պահպանողական սալաֆիզմի տեսանկյունից։
Նա բանտարկվել է Ֆարուքա թագավորի օրոք՝ 1949 թվականին, այնուհետև ևս երեք անգամ նախկին նախագահ Գամալ Աբդել Նասերի օրոք, որից հետո 1961 թվականին նա լքել է  Եգիպտոսը և բնակվել Կատարում։


== Հայացքներ և համոզմունքներ ==
2013-ի մայիսին Քարդավին Ղազա էր ժամանել Քաթարից, որտեղ ապրում է աքսորված:2013-ի մայիսի 9-ին Յուսուֆ Ալ-Քարդավին ասաց.

Իսրայելն իրավունք չունի գոյություն ունենալ։ Այս երկիրը երբեք հրեական չի եղել։ Պաղեստինը արաբական իսլամական ազգի համար է։
Համասի վարչապետ Իսմայիլ Հանիան համբուրեց Քարդավիի աջ ձեռքը և անվանեց նրան «ժամանակակից իսլամի մեծ իմամ և արաբական գարնան մեծ իմամ»։
Միևնույն ժամանակ,  Հորդանանի Արևմտյան ափում պաղեստինյան տարածքները կառավարող  ՖԱԹՀ-ի ղեկավարությունը դատապարտեց Յուսուֆ Քարավավիի այցը Գազայի հատված։ Նրանց կարծիքով՝ նրա ժամանումը միայն ամրապնդում է պառակտումը պաղեստինյան երկու խմբակցությունների միջև։ «Ցանկացած այց, որը կրում է քաղաքական նշանակություն, որը ճանաչում է ՀԱՄԱՍ-ի լեգիտիմությունը Գազայում, վնասում է Պաղեստինի ժողովրդի շահերին», -նշել է Պաղեստինյան ազգային վարչություն կրոնական գործերի նախարար Մահմուդ ալ-Հաբաշը։
Քարդավին բազմիցս հայտնվել է բազմաթիվ հակասությունների էպիկենտրոնում։ Նա իրաքցիներին կոչ է արել իրենց հողի վրա պայքարել բոլոր ամերիկացիների դեմ՝ նշելով, որ «քաղաքացիականների և զինվորների միջև տարբերություն չկա»։ 2013-ի ապրիլին նա հրաժարվել է մասնակցել Դոհայում անցկացվող միջկրոնական համաժողովին՝ հրեաների ներկայության պատճառով ։ Քարդավին նաև կոչ արեց ոչնչացնել հրեաներին և պնդեց, որ նրանք արժանի են նացիստական ցեղասպանության։


=== Կրոնական հայացքներ ===
 Այրահեղականության առաջին նշաններն են ֆանատիզմն ու անհանդուրժողականությունը, որոնք մարդուն լիովին տանում են դեպի իր նախապաշարմունքները, ինչպես նաև դաժանությունը, ինչը նրան զրկում է ուրիշի շահերի և խնդիրների, շարիաթի նպատակների կամ ժամանակի հանգամանքների հստակ պատկերացումից։ Նման մարդիկ ուրիշների հետ երկխոսելու որևէ հնարավորություն չունեն, ուստի նրանք չեն կարող համեմատել իրենց կարծիքը այլոց հետ և ընտրել առավել ճիշտ տեսակետներ։
  Այրահեղականության երկրորդ նշանն արտահայտվում է ավելորդության անընդհատ հավատարմությամբ, ինչպես նաև ուրիշներին ստիպելու նույնն անել, չնայած այն բանին, որ Ալլահը դա չի պահանջում։


== Գրքեր ==
«Ժամանակը մահմեդականի կյանքում» (2012)։
«Իսլամում թույլատրելի և արգելված» (1960):
«Իսլամական վերածնունդ»  թույլատրելի տարաձայնությունների և դատապարտված պառակտման լույսի ներքո (2011)։
Իսլամում կանանց դիրքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
'Шваниц, Вольфганг Г.' Всемирный муфтий Кардави (Global Mufti al-Qaradawi, Webversion 12-2010(անգլ.))http://www.qaradawi.net/  Յուսուֆ Աբդուլլահ ալ-Կարդավին. պաշտոնական կայք  (ar)
Works by or about Յուսուֆ Աբդուլլահ ալ-Կարդավին in libraries (WorldCat catalog)
Al-Qaradawi's books translated into English and French
Wolfgang G. Schwanitz: Global Mufti al-Qaradawi, Webversion 12-2010
Counter Extremism Project profile
"Shaykh Yusuf Al-Qaradawi: Portrait of a leading Islamist cleric", Ana Belén Soage, Middle East Review of International Affairs], 12/1 (March 2008), pp. 51–65.
"Sheikh Yūsuf al-Qaradawi: A Moderate Voice from the Muslim World?", Ana Belén Soage, Religion Compass, 4 (September 2010), pp. 563–575.
Yusuf al-Qaradawi and Minorities: Learned Intolerance(չաշխատող հղում), Qantara.de
«Clips from Qatar TV»։ MEMRI