armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ուլյանովսկ

Ուլյանովսկ (ռուս.՝ Улья́новск,(1648—1780 թվականներին՝ Синби́рск, 1780—1924 թվականներին՝ Симби́рск), քաղաք Ռուսաստանի Դաշնության եվրոպական մասի արևելյան հատվածում՝ Մերձվոլգյան բարձրությունում (Приволжская возвышенность), Վոլգա և Սվիյագա գետերի ափերին՝ Կույբիշևյան ջրամբարի մերձակայքում, Մոսկվայից 890 կիլոմետր դեպի հարավ-հարավ-արևելք։ Ուլյանովսկի մարզի վարչական կենտրոնն է, մարզային նշանակության քաղաք, ունի քաղաքային շրջանի կարգավիճակ։ 2021 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 625 462. այդ ցուցանիշով Ռուսաստանում զբաղեցնում է 22-րդ տեղը։


== Պատմություն ==
Բնակավայրը հիմնադրել է Բոգդան Խիտրովոն (Ալեքսեյ Միխայլովիչ ցարի կարգադրությամբ) 1648 թվականին՝ իբրև բերդամրոց՝ քոչվոր ցեղերի հարձակումներից ռուսական թագավորության արևելյան սահմանները պաշտպանելու նպատակով։ Եկատերինա II-ի 1780 թվականի վարչական բարեփոխումների ընթացքում դարձել է Սիմբիրյան փոխարքայության գլխավոր քաղաքը (Պավել Առաջինը 1796 թվականին փոխարքայությունը վերածել է նահանգի)։
Սիմբիրսկը ծննդավայրն է Ռուսաստանի 1917 թվականի ժամանակավոր կառավարության ղեկավար Ալեքսանդր Կերենսկու, ԽՍՀՄ-ի հիմնադիր Վլադիմիր Իլյիչ Լենին/Ուլյանովի (վերջինիս պատվին էլ 1924 թվականին վերանվանվել է, կոչվել Ուլյանովսկ)։ Քաղաքին ճանաչում ու համբավ են բերել նաև նրա արվեստագետ զավակները. այստեղ են ծնվել գրողներ Իվան Գոնչարովը, Նիկոլայ Յազիկովը, Նիկոլայ Կարամզինը, նկարիչներ Արկադի Պլաստովը, Նիկաս Սաֆրոնովը։
ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն 2015 թվականին Ուլյանովսկին շնորհել է «Գրականության քաղաք» տիտղոսը։ Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի 2020 թվականի հուլիսի 2-ի հրամանագրով Ուլյանովսկին շնորհվել է «Աշխատանքային անձնվիրության քաղաք» («Город трудовой доблести») կոչումը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Քույր քաղաքներ ==
Ուլյանովսկը բարեկամական սերտ հարաբերություններ ունի հետևյալ քաղաքների հետ
 Կրեֆելդ, Հյուսիսային Հռենոս-Վեստֆալիա, Գերմանիա (1991),
 Մեյկոն, Ջորջիա, ԱՄՆ (14.05.2006),
 Օկլահոմա, ԱՄՆ (22.10.2008),
 Ժուկովսկի, Մոսկվայի մարզ
Թեոդոսիա (Ղրիմ), (29.03.2014),
 Ցզինչեն, (16.05.2019).Հետևյալ քաղաքների հետ էլ Ուլյանովսկը կնքել է համագործակցության պայմանագրեր.

 Կազան, Ռուսաստան (1998),
 Շենչժեն, Չինաստան (30.05.2005),
 Գոմել, Բելառուս (08.09.2012),
 Չեբոքսարի, Ռուսաստան (10.09.2017),
 Սարանսկ, Ռուսաստան (30.11.2018).


== Կլիմա ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.ulmeria.ru/ Ուլյանովսկ. պաշտոնական կայք
Ulyanovsk tourist portal
Unofficial website of Ulyanovsk (ռուսերեն)
History of Simbirsk (ռուսերեն)
VIDEO No Comment - Ulyanovsk
Բելայա Ուսա

Բելայա Ուսա (ռուս.՝ Белая Уса), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովսկի շրջանում։ Գետի երկարությունը 45 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Տոմ գետն է, գետի ենթաավազանը Տոմ գետն է։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Արմեն Սավայան

Արմեն Եփրեմի Սավայան (հունվարի 2, 1946(1946-01-02), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 19, 2021(2021-03-19), Երևան, Հայաստան), հայ նկարիչ։ Հայաստանի նկարիչների միության անդամ (1979), նկարիչների միջազգային միության (ՅՈՒՆԵՍԿՕ) անդամ (1997)։
ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Եփրեմ Սավայանի որդին է, նկարչուհի, խեցեգործ Անահիտ Սավայանի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
1971 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1998 թվականից դասավանդել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանում։ Ստեղծել է խորհրդադանշական բնույթի գունանկարներ («Հուշ», 1999, «Կոմպոզիցիա», «Անդորր», «Սատուռն», երեքն էլ՝ 2000, «Նատյուրմորտ», 2001 և այլն)։ 


== Մրցանակներ ==
Արժանացել է Հայաստանի նկարիչների միության Տարվա լավագույն աշխատանքի համար մրցանակների (1982, 1997, 2000)։


== Ծանոթագրություններ ==
Առավոտյան փառքի լիճ

Առավոտյան փառքի լիճ (անգլ.՝  Morning Glory Pool), հիդրոթերմալ հանքավայր, որը գտնվում է ԱՄՆ-ի Ելոուսթուն ազգային պարկում։


== Պտտմություն ==
Լիճն իր անվանումը ստացել է իր ձևի շնորհիվ 1883 թվականին։ Լիճն այդպես է անվանել ազգային պարկի գլխավոր հսկիչի օգնականի՝ Չարլզ Մակգոուենի կինը՝ լիճը նմանեցնելով պատատուկ ծաղկին, որն ԱՄՆ-ում անվանում են «առավոտյան փառք» կամ «առավոտյան ճաճանչ»։ 1889 թվականից այս անվանումը գործածության մեջ մտավ ծառայողների և պարկի այցելուների կողմից։


== Երկրաբանություն ==
Լճի ջրի գույնը պայմանավորված է հսկայական քանակի միկրոօրգանիզմների զարգացման հետ։ Լիճը պարբերաբար ժայթքել է որպես գեյզեր տարածաշրջանում սեյսմիկ ակտիվության բարձրացման կամ երկրաշարժերի ժամանակ։ Այժմ լճի վրա առավել մեծ ազդեցություն ունեն մարդածին գործոնները։

Պարկի աշխատակիցները փորձեր են ձեռնարկել գեյզերի արհեստական ժայթքում առաջացնել, հուսալով մաքրել լճի ջուրը։
Լճի կողքին տեղադրվել է տեղեկատվական վահանակ, որը պատմում է լճին հասցված վնասի մասին և ենթադրում է, որ շուտով այն կվերանվանվի՝ կոչվելով «Կորցրած փառք» անգլ.՝ «Faded Glory»:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт национального парка Йеллоустон (англ.)
Նովոանդրեևկա (գյուղ, Ալեքսանդրովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոանդրեևկաՆովոանդրեևկա (ուկրաիներեն՝ Новоандріївка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովիում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոանդրեևկա գյուղում բնակվում էր 118 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Խորհրդային ծանրաքարշ

Խորհրդային ծանրաքարշ (ռուս.՝ Советский тяжеловоз), ռուսական խոշոր ծանրաքարշ ձիերի ցեղ։ Ստացվել է Խորհրդային Միությունում տեղական լծկանների՝ բարելավված սլերշերոններով, սուֆոլկներով ու արդեններով և բելգիական բրաբանսոնների կլանողական տրամախաչման միջոցով։ Հաստատվել է 1952 թվականին։ 
Ձիերը խոշոր են, ունեն ամուր մարմնակազմ և հանգիստ վարքագիծ։ Գերակշռող թույրը՝ շիկավուն և շիկավունխայտաճամուկ, ավելի քիչ՝ աշխետ և աշխետխայտաճամուկ։ Հովատակների միջին չափերն են. մնդավի բարձրությունը 161, իրանի թեք երկարությունը 169, կրծքի փաթը 210,9, դաստակի փաթը 25 (զամբիկները որոշ չսոիով ավելի փոքր են)։ Հովատակների միջին կենդանի զանգվածը՝ 770-790 կգ է, իսկ զամբիկներինը 640-660 կգ է։ Աչքի է ընկնում բարձր աշխատունակությամբ։ Զամբիկների միջին կաթնատվությունը՝ մինչև 4 հազար լ։ Սովետական ծանրաքարշները օգտագործում են որպես բանող և տոհմաբուծական նպատակներով (տեղական ձիերի բարելավողներ), ինչպես նաև մթերատու ձիաբուծությունում՝ մսատու և կաթնատու կենդանիներ։ Տարածված էր ԽՍՀՄ նախկին տարածքում՝ գրեթե ամենուր, բացառությամբ Միջին Ասիայի և Ասիայի հյուսիսային և հյուսիսարևելյան խիստ կլիմա ունեցող լեռնային շրջանների։
Միխայիլ Գաբիշև

Միխայիլ Վյաչեսլավովիչ Գաբիշև (հունվարի 2, 1990(1990-01-02), Srednyaya Olekma, Տունգիրո-Օլյոկմինսկի շրջան), ղազախ ֆուտբոլիստ, Կարագանդա քաղաքի «Շախտյոր» ակումբի պաշտպան։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Միխայիլ Գաբիշևն իր կարիերան սկսել է «Վոստոկ» ակումբում։ 2012 թվականին տեղափոխվել է ղազախական «Շախտյոր»։ Միջմրցաշրջանային ընդմիջման ժամանակ Կարագանդայի թիմը ցանկանում էր ուժեղացնել թիմը լեգեոներներով, որոնք խաղում են Միխայիլի դիրքում։ Սակայն որոշել է, որ երիտասարդ ղազախի հետ պայմանագիր կնքելն ավելի շահավետ է։


=== Հավաքականում ===
Ղազախստանի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է 2012 թվականի Համագործակցության գավաթի խաղարկության 2 հանդիպման։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Թիմային ===
 «Վոստոկ»

Ղազախստանի առաջին լիգայի չեմպիոն (1) - 2010Ընդհանուր՝ 1 տիտղոս «Շախտյոր» (Կարագանդա)

Ղազախստանի չեմպիոն (1) - 2012
Ղազախստանի գավաթակիր (1) - 2013
Ղազախսատնի սուպերգավաթակիր (1) - 2013Ընդհանուր՝ 3 տիտղոս


== Վիճակագրություն ==


=== Ակումբային ===
2015 թվականի մարտի 22-ի դրությամբ*  2013 թվականի Ղազախստանի ՂԱում անցկացրել է 14 խաղ և խփել 3 գոլ։ Սակայն 3 տուրում Օրդաբասա ակումբի դեմ խաղում խփված գոլը չեղյալ է համարվել։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.(ռուս.) ՈՒԵՖԱ-ի կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը Sportbox.ru կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը Sports.ru կայքում
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը(ռուս.) «Շախտյոր» (Կարագանդա) ակումբի կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը(ռուս.) «Շախտյոր» (Կարագանդա) ակումբի պատմության կայքում
Պեպե Ֆերեիրա

Կեպլեր Լավերան Լիմա Ֆերեիրա, ավելի հայտնի որպես՝ Պեպե (պորտ.՝ Képler Laveran Lima Ferreira "Pepe", փետրվարի 26, 1983(1983-02-26), Մասեյո, Բրազիլիա), բրազիլա-պորտուգալացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ Հանդես է գալիս Պորտուգալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում և իսպանական Ռեալ Մադրիդ ֆուտբոլային ակումբում։


== Նվաճումներ ==


=== Ակումբային ===


==== Պոռտո ====
2004 թվականի Ֆուտբոլի Աշխարհի առաջնության հաղթող
2005-06, 2006-07 թվականի Պրեմիեր Լիգա հաղթող
2005-06 թվականի Պորտուգալիա գավաթի հաղթող
2004, 2006 թվականի Սուպերգավաթի հաղթող


==== Ռեալ Մադրիդ ====
2013–14, 2015–16 թվականների ՈւԵՖԱ չեմպիոնների լիգայի հաղթող
2014 թվականի ՈւԵՖԱ սուպերգավաթի գավաթակիր
2014, 2016 թվականի Ֆուտբոլի Աշխարհի առաջնության հաղթող 
2007-08, 2011-12 թվականի Լա Լիգա հաղթող
2010-11, 2013-14 թվականի Արքայական գավաթի գավաթակիր
2008, 2012 թվականի Արքայական սուպերգավաթի գավաթակիր


=== Միջազգային ===
2016 ՈՒԵՖԱ-ի Եվրոպայի առաջնության գավաթակիր


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոալեկսանդրովկա (գյուղ, Բաշտանկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոալեկսանդրովկաՆովոալեկսանդրովկա (ուկրաիներեն՝ Новоолександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1910 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոալեկսանդրովկա գյուղում բնակվում էր 54 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,25 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Hauser & Wirth

«Hauser & Wirth» պատկերասրահ (գերմ.՝ Hauser & Wirth), ժամանակակից արվեստի պատկերասրահ, որը հիմնադրվել է Ցյուրիխում 1992 թվականին։  Այսօր  լրացուցիչ ցուցահանդեսային և առևտրային սրահներ ունի Նյու Յորքում, Լոնդոնում, Լոս Անջելեսում, Սոմերսեթում, Սանկտ Մորիցում և Գշտադում։ Կոչվում է իր հիմնադիրների` Իվան Վիրտ և Մանուելա Հաուզեր ամուսնական զույգի ազգանունով։ 2019 թվականի դրությամբ այն աշխարհի չորս ամենամեծ պատկերասրահներից մեկն է ինչպես տարածքի, այնպես էլ առևտրաշրջանառության առումով։ Պատկերասրահն ունի իր սեփական հավաքածուն։ Ցյուրիխի պատկերասրահը տեղեկայված է «Löwenbräu» նախկին գարեջրի գործարանի հարևանությամբ գտնվող արդյունաբերական տարածքում` Լիմմատշտրասսե փողոցում։ Լոս Անջելեսում նույնպես պատկերասրահը գտնվում է նախկին արդյունաբերական տարածքում։


== Պատմություն և նկարագիր ==
Ուրսուլա Հաուզեր-Ֆուստը համարվում էր «Dipl. Ing. Fust AG» ընկերակցության գործընկեր, որը հիմնադրվել է իր եղբոր կողմից, որն ուներ նաև էլեկտրոնային սարքավորումների խանութների ցանց. 1980-ականների սկզբին, երբ երեխաները մեծացան, նա սկսեց ստեղծել իր սեփական արվեստի ստեղծագործությունների հավաքածուն։ Մեծանալով Գոսսաուում և Նիդերուցվիլում (Ուցվիլ)` Հաուզերը ձեռք բերեց Մաքս Բիլլի և Մերետ Օպենհայմի ստեղծագործություններից՝ աստիճանաբար կազմավորելով ժամանակակից արվեստի հավաքածու։ 
1992 թվականին Ուրսուլա Հաուզերը դստեր՝ Մանուելայի և նրա ապագա ամուսնու՝ Իվան Վիրտի հետ միասին Ցյուրիխում հիմնեցին «Hauser & Wirth» պատկերասրահը, որտեղ ներկայացրեցին անվանի նկարիչների, այդ թվում՝ Գերհարդ Ռիխտերի և Մարսել Բրոտարսի ստեղծագործությունները։ Բացի այդ, պատկերասրահը ներգրավվեց ժամանակակից արվեստի մի շարք նախագծերի ֆինանսավորման բնագավառում։ 1998 թվականին «Hauser & Wirth»-ը դարձավ Ցյուրիխի «Galerie Walcheturm»-ի գործընկերը՝ իր անվանումը փոխելով «Hauser & Wirth & Presenhuber»: 
Պատկերասրահի հետագա զարգացումը կապված էր Իվան Վիրտի և գերմանացի ձեռներեց Ֆրիդրիխ Քրիստիան Ֆլիկի համագործակցության հետ, որի «Flick Collection» հավաքածուի համար պատկերասրահը կազմեց հայեցակարգ և սկսեց գործել որպես խորհրդատու։ Համաշխարհային ճանաչում ձեռք բերելով միջազգային արվեստի բնագավառում՝ «Hauser & Wirth»-ը Հանաու քաղաքում բացեց իր սեփական հավաքածուով թանգարան, որն այսօր հայտնի է որպես «Hauser & Wirth Collection»: 
Այն բանից հետո, երբ Ուիրտ ընտանիքը 2003 թվականին տեղափոխվեց Լոնդոն, նրանք մասնաճյուղ բացեցին բրիտանական մայրաքաղաքում։ Բոնդ փողոցում գտնվող «Colnaghi»-ի պատկերասրահի դահլիճներում Ցյուրիխի պատկերասրահը ստացավ ցուցահանդեսային դահլիճ, 2006 թվականի հոկտեմբերին լոնդոնյան  սրահը ստացավ «Hauser & Wirth at Colanghi» անվանումը։ 2014 թվականի ամռանը պատկերասրահը ցուցահանդեսային սրահ բացեց նաև Անգլիայի Սոմերսեթ կոմսությունում գտնվող «Hauser & Wirth at Colanghi» ֆերմայում։ Ցյուրիխում պատկերասրահը տեղակայված է նախկին «Löwenbräu» գարեջրի գործարանի  հարևանությամբ գտնվող արդյունաբերական տարածքում, Լիմմատշտրասե փողոցում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Hauser & Wirth : 20 years / ed. Michaela Unterdörfer für Hauser & Wirth; texts Maria de Lamerens. — Ostfildern: Hatje Cantz, 2013. — 1053 с. — ISBN 9783775735124


== Արտաքին հղումներ ==
«Hauser & Wirth — Zürich: Private Gallery»։ artfacts.net (անգլերեն)։ ArtFacts.Net GmbH։ Վերցված է 2019-08-14
Վերինգեն

Վերինգեն (գերմ.՝ Wehringen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիայի տարածքում։
Մտնում է Աուգսբուրգ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 2950 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 13,96 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 7 72 215։


== Տես նաև ==
Վիրինգեն


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Պոուիս

Պոուիս (անգլ.՝ Powys [ˈpaʊ.ɪs], վալլիերեն՝ Powys [ˈpowɪs]), 
կոմսության (անգլ.՝ county) կարգավիճակով ունիտար վարչական միավոր Ուելսում։
Ունիտար միավորը կազմված է եղել 1994 տեղական կառավարման ակտով Բրեկնոկշիր, Ռադնորշիր և Մոնթգոմերիշիր տարածքների միավորմամվ, որոնք մոտավորապես համապատասխանում էին Ուելսի համապատասխան ավանդական կոմսությունների տարածքներին։
Շրջանի հիմնական քաղաքներն են Բրեկոնը, Լանդրինդոդ Ուելսը, Բուիլթ Ուելսը Նյութաունը։


== Արտաքին հղումներ ==
Պոուիսի Շրջանային Խորհրդի կայք (անգլ.)
Պոուիսը հոդվածը Curlie-ում (ըստ DMOZ-ի) (անգլ.)
Պոուիսի պատմագիտական կայքը (անգլ.)
Պոուիսի տուրիստական կայքը (անգլ.)
«The Clwyd-Powys Archaeological Trust» հնագիտական հիմնադրամի կայք (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Վերեսկովո (գյուղ, Ստարոռուսկի շրջան)

Վերեսկովո (ռուս.՝ Вересково), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Ստարոռուսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հայաստանի որսորդների և ձկնորսների միություն

Հայաստանի որսորդների և ձկնորսների միություն («Հայորսորդմիություն»)
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Բարձրագույն ղեկավար մարմինը համագումարն է (առաջինը՝ 1943 թվականին), գործադիրը՝ միության նախագահությունը։ Համախմբում է հանրապետության որսորդներին ու ձկնորսներին, աջակցում Հայաստանում բնության պահպանության, նրա ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործման, որսորդական և ձկնորսական սպորտի զարգացման միջոցառումներին։
Կամենկա (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿամենկաԿամենկա (ռուս.՝ Каменка), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քլոդվիգ I

Քլոդվիգ I (Chlodwig, Chlodowig, ֆր.՝ Clovis I) (466-511), ֆրանկների թագավոր (481 թվականից), Մերովինգների դինաստիայից։ 486 թվականին (Սուասոնի ճակատամարտում) նվաճեց վերջին հռոմեական տիրույթը Գալիայում, որով սկզբնավորվեց ֆրանկական պետության կազմավորումը։Հաղթանակ տանելով Սուասոնի ճակատամարտում`ֆրանկները,ի թիվս այլ ավարի,վերցրին զարմանալի գեղեցկության մի մեծ գավաթ։Քլոդվիգը խնդրեց այդ գավաթը տալ իրեն` իր մասնաբաժնից դուրս։Զինվորները պատասխանեցին. «Արա' ինչ ուզում ես,քանզի ոչ ոք չի կարող հակառակվել քո իշխանությանը»:Բայց մի զինվոր բարձրացրեց մարտական կացինը և կոտրեց գավաթը` ասելով.«Դու ոչինչ չես ստանա,բացի քո հասանելիքից»։Բոլորը զարմաց էլ էին այդ արարքից,բայց արքան թաքցրեց իր վիրավորանքը։
Մեկ տարի անց նա հրամայեց իր զորքին հավաքվել զորատեսի։Անցնելով շարքերի առջևով` նա մոտեցավ այդ նույն զինվորին և ասաց նրան.«Ոչ ոք այդպես չի պահում իր զենքը»,—և խլելով նրանից կացինը` նետեց գետին։Իսկ երբ զինվորը կռացավ,որ վերցնի կացինը,արքան կտրեց նրա գլուխը։«Այսպես,—ասաց նա,—դու վիրավորեցիր գավաթի հետ Սուասոնում»։
Քլոդվիգը դրանով իր անձի հանդեպ մեծ սարսափ առաջացրեց զինվորների շրջանում։
Քլոդվիգը նվաճեցեց նաև ալեմանների հողերի մեծ մասը (496), Հարավային Գալիայից քշեց վեստգոթերին (507)։ 496 թվականին Քլոդվիգ I-ն ընդունեց քրիստոնեություն ուղղափառ ձևով, որը նպաստեց նրա իշխանության ամրապնդմանը և ապահովեց հոգևորականության ու գալլա-հռոմեական բնակչության բարյացակամ վերաբերմունքը։ Նստավայրը դարձրեց Փարիզը։ Քլոդվիգ I-ը ամրապնդեց թագավորական իշխանությունը և այն դարձրեց ժառանգական։
Քլոդվիգը կարգադրեց գրի առնել սալիական ֆրանկների սովորույթային իրավանորմերը, որի արդյունքում կազմվեց Սալիական դատաստանագիրքը։ Դրանով բնակչությունը բաժանվում էր ֆրանկների և տեղաբնիկների։ Տեղական բնակչությանն էլ բաժանում էր երեք խավի՝ խոշոր հողատերեր, մանր հողատերեր և հողազուրկ մարդիկ։


== Քլոդվիգն արվեստում ==
Քլոդվիգի մկրտության արարողությունը բազմիցս ոգեշնչել է ինչպես միջնադարի, այնպես էլ ավելի ուշ շրջանի նկարիչներին և քանդակագործներին։

		
		
		

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Օլգա Նայդյոնովա

Օլգա Նայդյոնովա (ռուս.՝ О́льга Влади́мировна Найдёнова, դեկտեմբերի 8, 1987(1987-12-08), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս գեղասահորդուհի, հանդես է եկել կանանց մենասահք ձևում: 2008 թվականի Ռուսաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր: Ռուսաստանի սպորտի վարպետ: 2005 թվականից մարզիչը Վիկտոր Կուդրյավցև (մարզիչ)ն է:
2007 թվականին Կազանում անցկացվող Ռուսաստանի գավաթի խաղարկությունում երկրորդն էր, սակայն բացի Ունիվերսիադայից չի մասնակցել այլ միջազգային մրցումների: Ռուսաստանի գեղասահքի ֆեդերացիայի նախագահ Վ. Ն. Պիսեևի կողմից հռչակվել է անհեռանկարային տարիքի պատճառով:
Նույն տարվա Ռուսաստանի առաջնությունում նվաճել է բրոնզ, սակայն միջազգային մեկնարկներ այդպես էլ չստացավ:
Միջազգային ասպարեզում լավագույն նվաճումը 2005 թվականին Ավստրիայում կայացած Ձմեռային Ունիվերսիադայում զբաղեցրած վեցերորդ հորիզոնականն էր:
2008–2009 մրցաշրջանից ի վեր մրցումների չի մասնակցել:


== Սպորտային ձեռքբերումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль на сайте «Спортивная Россия»
Այվար Ջայևեր

Այվար Ջայևեր (նորվ.՝ Ivar Giæver, ապրիլի 5, 1929(1929-04-05)[…], Բերգեն, Նորվեգիա), նորվեգացի ֆիզիկոս։ 1973 թվականին Լեո Էսակիի հետ միասին կիսել է ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակը Բրայան Ջոզեֆսոնի հետ՝ «թունելային երևույթի վերաբերյալ էքսպերիմենտալ բացահայտումներ անելու համար` կիսահաղորդիչներում և գերհաղորդիչներում» համար։ Ռենսելերի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտի պատվավոր պրոֆեսոր, «Applied Biophysics» կազմակերպության նախագահ։


== Վաղ տարիներ ==
1952 թվականին Տրոնդայմի Նորվեգիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտում վաստակել է մեքենաշինության գիտական աստիճան։ 1954 թվականին Նորվեգիայից գաղթել է Կանադա, որտեղ աշխատել է Ջեներալ էլեկտրիկի կանադական բաժնում։ Չորս տարի անց տեղափոխվել է ԱՄՆ՝ Սկենեկտադի շրջանի (Նյու Յորք) Ջեներալ էլեկտրիկի հետազոտությունների լաբարատորիայում աշխատելու համար։ Մինչև 1964 թվականը ապրել է Նիսկայունա ավանում և ստացել է ԱՄՆ քաղաքացիություն։ Ջեներալ էլեկտրիկում աշխատելու տարիներին ստացել է Ռենսելերի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտի փիլիսոփայության պրոֆեսորի կոչում (1964 թ.)։


== Անձնական կյանք ==
Ջայևերը ամուսնացել է Ինգեր Սկրամստադի հետ 1952 թվականին։ Ունեն չորս երեխա։ Ջայևերը աթեիստ է։


== Ընտրված հրատարակություններ ==
Giaever Ivar (1960)։ «Energy Gap in Superconductors Measured by Electron Tunneling»։ Physical Review Letters 5 (4): 147։ Bibcode:1960PhRvL...5..147G։ doi:10.1103/PhysRevLett.5.147 
Giaever Ivar (1960)։ «Electron Tunneling Between Two Superconductors»։ Physical Review Letters 5 (10): 464։ Bibcode:1960PhRvL...5..464G։ doi:10.1103/PhysRevLett.5.464 
Giaever Ivar (1974)։ «Electron tunneling and superconductivity»։ Reviews of Modern Physics 46 (2): 245։ Bibcode:1974RvMP...46..245G։ doi:10.1103/RevModPhys.46.245 
Giaever, Ivar (2016). "I Am The Smartest Man I Know": A Nobel Laureate's Difficult Journey, World Scientific. ISBN 978-981-3109-17-9.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Interview with Professor Ivar Giaever, from the Official Nobel Prize Website
Biography and Bibliographic Resources, from the Office of Scientific and Technical Information, United States Department of Energy
University of Oslo website about Ivar Giaever
Applied Biophysics Website
Family genealogy
Լատվիայի համալսարան

Լատվիայի համալսարան (լատիշ․՝ Latvijas Universitāte), պետական համալսարան Լատվիայի մայրաքաղաք Ռիգայում։ Հիմնադրվել է 1919 թվականին։ Համաշխարհային մասշտաբով աշխարհում զբաղեցնում է 701–750-րդ տեղը, Բալթյան երկրների համալսարանների շարքում Տարտուի, Տալլինի տեխնոլոգիական և Վիլնյուսի համալսարաններից հետո 4-րդ համալսարանն է։


== Պատմություն ==

Լատվիայի համալսարանը, որը ի սկզբանե կոչվել է «Լատվիայի բարձրագույն դպրոց» (լատիշ․՝ Latvijas Augstskola), հիմնադրվել է 1919 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Ռիգայի նախկին պոլիտեխնիկական ինստիտուտի (հիմնադրված 1862 թվականին) հենքի վրա։ Համալսարանի առաջին ռեկտորն է եղել քիմիկոս Պաուլ Վալդենը։ 1923 թվականին դպրոցն անվանվել է Լատվիայի համալսարան (Universitas Latviensis)։
1919-1940 թվականներին Լաատվիայի համալսարանը եղել է Լատվիայի բարձրագույն կրթության, գիտության և մշակույթի ամենամեծ կենտրոնը։ Համալսարանի գլխավոր շենքը զբաղեցնում է Ռաինա բուլվարի 19 հասցեում գտնվող Ռիգայի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի նախկին շենքը։
Նախապատերազմական տարիներին հնարավոր է եղել բարձրագույն ակադեմիական կրթություն ձեռք բերել ոչ միայն Լատվիայի համալսարանում, այլ նաև Լատվիայի պետական կոնսերվատորիայում և Լատվիայի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Ժամանակի ընթացքում Լատվիայի համալսարանից առանձնացել և ինքնուրույն բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ են դարձել Լատվիայի գյուղատնտեսական համալսարանը, Ռիգայի Ստրադինի անվան համալսարանը և Ռիգայի տեխնիկական համալսարանը։


=== Անվանումներ ===

Լատվիայի բարձրագույն դպրոց(1919-1923)
Լատվիայի համալսարան (1923-1940)
Լատվիայի պետական համալսարան (1940-1941, 1944-1958)
Համալսարան Ռիգայում (1942-1944)
Պյոտր Ստուչկայի անվան Լատվիայի պետական համալսարան (1958-1990)
Լատվիայի համալսարան (1990)


== Ֆակուլտետներ ==
Քիմիայի ֆակուլտետ
Ֆիզիկայի և մաթեմատիկայի ֆակուլտետ
Տնտեսագիտության և կառավարման ֆակուլտետ
Կրթության, հոգեբանություն և արվեստի ֆակուլտետ
Աշխարհագրության և երկրի մասին գիտության ֆակուլտետ
Պատմության և փիլիսոփայության ֆակուլտետ
Իրավագիտության ֆակուլտետ
Բժշկական ֆակուլտետ
Հումանիտար ֆակուլտետ
Սոցիալական գիտությունների ֆակուլտետ
Աստվածաբանության ֆակուլտետ
Կոմպյուտերային գիտությունների ֆակուլտետԻ լրումն համալսարանի տարբեր ֆակուլտետների և նրա բժշկական մասնաճյուղի՝ Ռիգայի բժշկական քոլեջի (Rīgas Medicīnas koledža), համալսարանն առաջարկում է ռեսուրսներ, որոնք ավանդաբար կապված են հավատարմագրված բուհերի, այդ թվում մի քանի գրադարանների, հետազոտական կենտրոնների, ուսումնական կենտրոնների, լեզվի դպրոցի և կարիերայի կենտրոնի հետ։


== Մաթեմատիկայի և համակարգչային գիտությունների ինստիտուտ ==
Մաթեմատիկայի և համակարգչային գիտությունների ինստիտուտ (ՄՀԳԻ) հիմնադրվել է 1959 թվականին որպես համակարգչային գիտահետազոտական կենտրոն։ Ունի 200 հետազոտողներ, ասիստենտներ, ինժեներներ, ծրագրային ապահովման մասնագետներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լատվիայի համալսարան
Ակվավիվա Պիչենա

Ակվավիվա Պիչենա  (իտալերեն՝ Acquaviva Picena), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե մարզի Ասկոլի Պիչենո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 3411 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 171 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 20 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 63030։ Հեռախոսային կոդ՝ 00735։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comuneacquavivapicena.it/index.htm Archived 2008-10-23 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Մկներ

Մկներ (լատ.՝ Muridae), կաթնասունների դասի կրծողների ընտանիք։ Ներառում է շուրջ 1500 կենդանիներ, որոնք դասակարգվում են 7 ընտանիքներում՝ 

մկնայիններ,
համեստերայիններ,
նեզոմիդայիններ,
ճագարամկնայիններ,
կուրամկնայիններ,
մկնանման համստերներ
փշաքնամոլներ։Մկնաիների դասում են 5 ենթաընտանիքներում, որոնցից նշանավոր են մկները և ավազամկները։ Մկնայիները տարածված են բոլոր աշխարհամասերում։ Մեծ մասը բնակվում է գետնափոր բներում։ Սնվում են սերմերով, երբեմն միջատներով և փոքր կաթնասուներով։ Մկնայիների նշանավոր ներկայացուցիչներ են անտառային և դաշտային մկները։
Հանդիպում են համարյա ամեն տեղ, արևադարձային և մերձարադարձային անտառներում. տարվել են Հյուսիսային ու Հարավային Ամերիկա, նաև շատ կղզիներ։


== Արտաքին տեսք ==
Մարմնի երկարությունը 5 սմ-ից 48 սմ (Phloeomys cumingi)։ Պոչը երկար է, հաճախ՝ մերկ։ Ապրում են գետնափոր բներում։


== Բազմացում և զարգացում ==
Բազմանում են տաք եղանակին (տարին մինչև 6 անգամ), բնակարաններում՝ ամբողջ տարին։


== Սննդառություն ==
Սնվում են միջատներով, բուսական և կենդանական մնացորդներով։


== Կենսակերպ ==
Ակտիվ են մթնշաղին և գիշերը։ Մարդու և ընտանի կենդանիների մի շարք վտանգավոր հիվանդությունների հարուցիչների տարածողներ են։ Մեծ վնաս են հասցնում գյուղատնտեսությանը, անտառային և պահեստային տնտեսություններին։ Սպիտակ տեսակներն օգտագործվում են որպես լաբորատոր կենդանիներ։


== Տեսակներ ==


=== Տնային մուկ ===

Տնային մուկը (լատ.՝ Mus musculus) տարածված է ամբողջ աշխարհում, չի բնակվում միայն Արկտիկայում, Անտարկտիդայում և բարձրալեռնային շրջաներում։ Ունի 5 ենթատեսակ։ Տնային մուկը կապված է մարդու հետ, տարածված է հատկապես մարդկանց բնակավայրերում։ Անապատային շրջաներում ապրում է օազիսների և ջրավազանների հարևանությամբ։
Կարճ միացում

Էլեկտրական շղթայի մասերի միջև անմիջական կամ հողանցումով ոչ սովորական (աշխատանքի նորմալ պայմաններով չնախատեսված) էլեկտրական միացում, որը տեղի է ունենում փոքր դիմադրության միջոցով։ Կարճ միացման պատճառ կարող են լինել էլեկտրատեղակայանքների մեկուսացման խախտումը՝ մաշվելու, հնանալու, էլեկտրական ծակման հետևանքով, ինչպես նաև հոսանքակիր լարերի մերկ մասերի պատահական հպումը։ Հոսանքի փոփոխությունը Կարճ միացման դեպքում բարդ բնույթ ունի։ Հոսանքը նախ արագ աճում է և մոտավորապես կես պարբերության ընթացքում (փոփոխական հոսանքի շղթաների համար) հասնում իր առավելագույն արժեքին (հարվածային հոսանք), այնուհետև աստիճանաբար վերածվում է կայուն ռեժիմի սինուսոիդային հոսանքի։ Հոսանքի կտրուկ աճը, որը ժամանակակից հզոր էլեկտրական շղթաներում հասնում է հարյուր հազարավոր ամպերի, էլեկտրական սարքերում ամենավտանգավոր երևույթներից մեկն է և կարող է ավերիչ բնույթ ունենալ։
Այսպես, Կարճ միացման հոսանքների հետևանքով երկու հաղորդիչների միջև առաջանում են հզոր մեխանիկական ուժեր (դինամիկ ազդեցություն), հաղորդիչներում մեծ քանակությամբ ջերմություն է անջատվում (ջերմային ազդեցություն)։ Կարճ միացման վտանգավոր հետևանքները կանխելու համար հատուկ միջոցներ են ձեռնարկվում (Կարճ միացման հոսանքների սահմանափակիչներ, ռեչեային պաշտպանություն, ապահովիչ էչեկտրական)։
Լը Պեն (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)

Լը Պեն (ֆր.՝ Le Pin), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Պուատիե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լա Ռոշել շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17276։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 75 մարդ։

INSEE


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Լը Պեն (ֆր.)
Սան Մարտինո դալ Արջինե

Սան Մարտինո դալ Արջինե (իտալերեն՝ San Martino dall'Argine), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Մանտուա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1857 մարդ։ Խտությունը՝ 109 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 17 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 46010, հեռախոսային կոդ՝ 0376։
Սուրբ Մարտին Տուրսկին հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր։
Կոմունան ունի Սուրբ Ֆաբիանի և Սեբաստիանի ծխական եկեղեցի։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարաչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0375 97031
Էլեկտրոնային հասցե։ segreteria@comune.calvatone.cr.it
Գլխավոր կայք։ www.comune.calvatone.cr..it


== Գրականություն ==
A. Baronio, Monasterium et populus. Per la storia del contado lombardo: Leno, Brescia, Ateneo di Brescia edizioni, 1984.
F. Odorici, Storie bresciane dai primi tempi fino all’età nostra, Brescia, Gilberti 1854-58, Ristampa Brescia, Edizioni del Moretto, voll. IV-VII.
V. Colorni, Il territorio mantovano nel Sacro Romano Impero, vol. I, Periodo comitale e periodo comunale, Milano, Giuffrè, 1959.
Liber Privilegiorum Communis Mantue, a cura di R. Navarrini, Mantova, Comune di Mantova –Arcari editore, 1988.
F. L. Fè d'Ostiani, I conti rurali bresciani nel Medioevo, in Archivio storico lombardo, serie III, vol. XII, fasc. XXIII, Milano, 1899, pp. 25–30.
A. Bonaglia, Storia di Montichiari. Il Medioevo (476-1250), Montichiari, Zanetti editore, 1991.
M. Vaini, Dal Comune alla Signoria. Mantova dal 1200 al 1328, Milano, F. Angeli, 1986, pp. 144 ss.
Statuti Bonacolsiani, a cura di Ettore Dezza, Anna Maria Lorenzoni, Mario Vaini, Con un saggio inedito di Pietro Torelli, Mantova, Gianluigi Arcari Editore – Comune di Mantova, 2002.
A. Bonaglia, Bozzolo ed il suo territorio nel medioevo (secoli V-XII), Montichiari, Zanetti editore, 1993.
L. Astegiano, Codice diplomatico Cremonese, in H. P. M., vol. XX, t. I, Torino, Bocca, 1895.
A. Bertolotti, I comuni e le parrocchie della provincia di Mantova, Mantova, 1893, Ristampa Sala Bolognese, Forni, 1984.
A. Racheli, Memorie storiche di Sabbioneta, vol. I, Casalmaggiore, Coi tipi dei fratelli Bizzarri, 1852.
M. Vignoli, Il capitello di Cunimondo, Ceresara, CSP, 2000.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Պիռու (գյուղ, Ռիուգե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊիռուՊիռու (էստ․՝ Põru), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Ռիուգե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 5 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Քիսենի

Քիսենի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վանիշևո

Վանիշևո (ռուս.՝ Ванышево, բաշկիրերեն՝ Ваныш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կալտասինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 41 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուզունոբայի ջրամբար

Ուզունոբայի ջրամբար, ջրամբար է Նախճավան գավառում, Նախիջևան գետի աջ ափին՝ Ներքին Ուզունոբա գյուղից 1 կմ արևմուտք։ Ունի 1,5 x 1,2 ք/կմ տարածք։ Սնվում է Նախիջևան և Ճահուկ գետերից բերված ջրանցքներով և շահագործման է հանձնվել է 1961 թ.։ Ունի 9 միլիոն խմ ջրատարողություն։


== Գրականություն ==
Ա. Այվազյան,  Նախիջևան. բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ։
Ողկուզենի

Ողկուզենի, (լատ.՝ Staphylea), ջոնջոլենի, կռոնի, ողկուզազգիների ընտանիքի ծառերի կամ թփերի ցեղ։ Հայտնի է 20 տեսակ։


== Կենսաբանական նկարագիր ==

Ցողունի բարձրությունը 5-6 (երբեմն՝ մինչև 10) մ է։ Տերևները բարդ կենտ-փետրաձև են, երկարավուն-ձվաձև։ Ծաղկաբույլը հուրան է, ծաղիկները՝ սպիտակ-վարդագույն։ Ծաղկում է հուլիս-օգոստոսին։ Պտուղը բշտաևման (փքված), կանաչադեղնավուն, 2-3-բնանի տուփիկ է։ Սերմերը ամուր են, մոխրագույն կամ դեղնագորշավուն, փայլուն, կլորավուն-ձվաձև։


== Հայաստանում ==
Հայաստանում՝ 1 տեսակ՝

ողկուզենի փետրատերև (լատ.՝ Տtaphylea pinnata)։


== Տարածում ==
Տարածված է Լոռու և Տավուշի մարզերում։


== Նշանակություն ==
Դեղաբույս է. պարունակում է ալկալոիդներ, ճարպեր, ասկորբինաթթու։ Տնտեսության մեջ օգտագործվում են ծաղկաբույլերը (ջոնջոլի թթու) և սերմերը (ստանում են յուղ)։ Մեղրատու է և գեղազարդիչ։


== Դասակարգում ==


=== Տաքսոնոմիա ===


=== Տեսակներ ===
Դասի ներսում առանձնացնում են 10-11 տեսակ.

Staphylea bolanderi Gray
Staphylea bumalda DC.
Staphylea colchica Steven
Staphylea emodi Brandis
Staphylea forrestii I.Balfour
Staphylea holocarpa Hemsl.
Staphylea pinnata L.
Staphylea pringlei
Staphylea shweliensis W.W.Smith
Staphylea trifolia L.
Staphylea yuanjiangensis K.M.Feng & T.Z.Hsu

		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
EFloras: search results for Staphylea
Flora Europaea: Staphylea
USDA Plant Profile: Staphylea
Staphylea Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine. - at desert-tropicals.com
Staphylea trifolia images at bioimages.vanderbilt.edu Archived 2006-09-11 at the Wayback Machine.
Կանարյան կղզիների թանգարան

Կանարյան կղզիների Գրան Քարիա նահանգի թանգարանի շենքը կառուցվել է XIX դարում։


== Թանգարանը ==
Այս թանգարանում ցուցադրվում են հնագիտական և ազգագրական տարբեր իրեր, և հատուկ նշել է պետք, որ ցուցադրվում է 2000 նախապատմական քառյակներ։ Թանգարանը ունի նաև գրադարան և արխիվ։ Թանգարանը մասնագիտանում է այն թեմաների հետ, որոնք կապված են Կանարյան կղզիների հետ։ Թանգարանը 1984 թվականին կենտրոնացել է հիմնականում հնագիտական իրերի վրա, որոնք կապված են Իսպանական Կանարյան կղզիների հետ։ Թանգարանին շատ մարդիկ կատարում են նվիրատվություններ։ Թանգարանը չի մոռանում նրանց անունները, ովքեր թանգարանին տրամադրում են նյութեր, գտածոներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.spain.info Archived 2015-09-07 at the Wayback Machine.
Անգլիական ընտանիքի հնդիկ ժառանգը

«Անգլիական ընտանիքի հնդիկ ժառանգը» (հինդի՝ अंग्रेजी बाबू देसी मेम, English Babu Desi Mem), նկարահանվել է ռեժիսոր Պրավին Նիսչոլի կողմից և 1996 թվականի հունվարի 8-ին տրվել է վարձույթով։ Դերակատարներն են Շահրուխ Խանը, Սոնալի Բենդրեն և Սանի Ս.-ը։ Ֆիլմում Շահրուխ Խանը ներկայանում է երեք դերով՝ Գոպալ Մայուրի և նրա որդիների՝ Հարիի և Վիկրամի։


== Սյուժե ==
Հարին և Վիկրամը հարուստ գործարար Գոպալ Մայուրի որդիներն են։ Գոպալն իր գործընկերոջը խոստանում է ավագ որդուն ամուսնացնել նրա դստեր հետ։ Հարին չցանկանալով ամուսնանալ անծանոթուհու հետ՝ վերադառնում է Հնդկաստան։ Ինքնաթիռի բեմադրած վթարի շնորհիվ բոլորը հավատում են, որ մահացել է։
Բոմբեյում Հարին հանդիպում է աղքատ աղջկա, ում սիրահարվում է և ամուսնանում։ Մի անգամ Դիվալիի արարողությն ժամանակ նրանց տունը վառվում է հրավառությունից։ Հարին կնոջ հետ հրդեհվում է և մահանում հիվանդանոցում; Նրանց նորածին որդուն՝ Նանդլալին դաստիարակում է Բիժուրիան՝ նրա ութամյա մորաքույրը։
Ութ տարի անց Վիկրամը պարզում է, որ եղբայրը փրկվել է ինքնաթիռի վթարից և այժմ ունի որդի։ Եղբորորդուն գտնելու համար մեկնում է Հնդկաստան։
Այստեղ կանգնում է դժվար ընտրության առջև. եղբորորդուն հետ տանել Լոնդոն կամ Բիժուրիայի հետ մնալ Հնդկաստանում, ում հետագայում սիրահարվում է։


== Դերերում ==
Շահրուխ Խան — Գոպալ Մայուր և նրա որդիներ Հարի և Վիկրամ
Սոնալի Բենդրե — Բիջուրիա
Սաիդ Ջաֆրի — իրավաբան Մադադգար
Սանի Սինխ — Նանդլալ «Նանդու»
Ռաջեշվարի Սաչդև — Կատարիա, Հարիի կինը
Կիրան Կումար — Բհիմա Կհալասի


== Սաունդթրեք ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Անգլիական ընտանիքի հնդիկ ժառանգը»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Լյուդվիգ Ռիխտեր

Ադրիան Լյուդվիգ Ռիխտեր (գերմ.՝ Adrian Ludwig Richter, սեպտեմբերի 28, 1803(1803-09-28)[…], Ֆրիդրիխշտադտ, Altstadt, Դրեզդեն, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն - հունիսի 19, 1884(1884-06-19)[…], Դրեզդեն, Գերմանական ռայխ), գերմանացի նկարիչ, ռոմանտիզմի և բիեդերմայերի ուղղությունների ներկայացուցիչ։


== Կյանք և ստեղծագործություն ==
Ռիխտերը նկարչություն է ուսանել Դրեզդենի արվեստի ակադեմիայում։ Նրա տաղանդի հետագա զարգացման մեջ մեծ նշանակություն են ունեցել ճանապարհորդությունները՝ հատկապես Իտալիա, որոնց ընթացքում Ռիխտերը ծանոթացել է նազովրեականների և Յոզեֆ Անտոն Կոխի ստեղծագործություններին։ Գերմանիա վերադառնալուց հետո նկարիչը աշխատել է Մեյսենի ճենապակյա արհեստանոցում, ապա Դրեզդենի ակադեմիայում դասավանդել է բնանկարչություն։


== Արվեստագետ ==
Ռիխտերը 1830-ական թվականների վերջին ավելի շատ հանդես է եկել որպես նկարազարդող: Կատարել է շուրջ  3000 փորագրություն և ստեղծել 150 արվեստի գործեր։ Նա դարձել է Գերմանիայի ամենահայտնի արվեստագետներից մեկը։ Միևնույն ժամանակ նրա «մեծ ձևաչափի նկարը», կարծես երկրորդ պլան է մղվել։ Զարգացող աչքի հիվանդությունը գրեթե կուրացրել է նկարչին, և նա 1873 թվականին ստիպված է եղել նկարն անավարտ թողնել։ Բնանկարի վարպետ Ռիխտեն այդ մասին արտահայտել է 1828 թվականին գրա ծ իր «Մի գերմանացի նկարչի կյանքի հուշեր» գրքում։ 


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Epochen der Kunst / 4 19. Jahrhundert : vom Klassizismus zu den Wegbereitern der Moderne. (1. Aufl ed.)։ München: Oldenbourg։ 1994։ ISBN 3-486-87524-8։ OCLC 214857996 


== Արտաքին հղումներ ==
«Katalog der Deutschen Nationalbibliothek»։ portal.dnb.de (գերմաներեն)։ Վերցված է 2020-09-30 
«Willkommen bei der Sächsischen Bibliografie online - results/shortlist»։ swb.bsz-bw.de։ Վերցված է 2020-09-30 
«Ludwig Richter - Deutsche Digitale Bibliothek»։ www.deutsche-digitale-bibliothek.de։ Վերցված է 2020-09-30 
Zeno։ «Werke von Adrian Ludwig Richter aus der Sammlung »40.000 Gemälde, Zeichnungen und ...»։ www.zeno.org (գերմաներեն)։ Վերցված է 2020-09-30
Ուստինովկա (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւստինովկաՈւստինովկա (ուկրաիներեն՝ Устинівка), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ուստինովի շրջանում, շրջկենտրոն։
Չճշտված տվյալներով Ուստինովկա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 4 142 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2012-01-06 at the Wayback Machine. (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Թոմաս Հոբս

Թոմաս Հոբս (անգլ.՝ Thomas Hobbes, ապրիլի 5, 1588(1588-04-05)[…], Westport, Անգլիայի թագավորություն - դեկտեմբերի 4, 1679(1679-12-04)[…], Hardwick Hall, Ault Hucknall, Բոլսովեր, Դերբիշիր, Դերբիշիր, Անգլիա), անգլիացի ականավոր փիլիսոփա և գրող, հասարակական դաշինքի տեսության հեղինակ։ Առավելապես հայտնի է պետության մասին իր «Լևիաթան» (Leviathan or The Matter, Forme and Power of a Common Wealth Ecclesiasticall and Civil, 1651) երկասիրությամբ։


== «Քաղաքացիական հասարակություն» հասկացություն ==
Հոբսի քաղաքական փիլիսոփայության խնդիրը գոյություն ունեցող հասարակությանը հակադիր քաղաքացիական հասարակության (կամ «պետության») ռացիոնալ կառուցումն է։ Առկա հասարակությունը բնութագրվում է քաղաքական և կրոնական խռովությամբ, անհնազանդությամբ, անվտանգության, ազատության, սեփականության երաշխիքների բացակայությամբ։ Նա քաղաքացիական հասարոկությունը բնորոշում է որպես արհեստական, կոնվենցիոնալ գոյացություն, որի ուսումնասիրման ու բնույթի հասկացման համար կարևոր է մարդկային բնության ուսումնասիրություն։ Նա մարդուն համարում է եսասեր էակ՝ մերժելով մարդու՝ հասարակական էակի դասական բնորոշումը։ Ուստի քաղաքացիական հասարակությունը նա համարում է եսասիրական շահերի հիմքի վրա ստեղծված միավորում, որն անկայուն է և ստեղծված է հանուն իր և ոչ ուրիշների սիրո։
Ինչպես պայմանագրային տեսության մյուս ներկայացուցիչները, Հոբսը նույնպես գտնում էր, որ մինչ քաղաքական իշխանության ի հայտ գալը մարդիկ եղել են բնական ազատության և բնական հավասարության վիճակում։

Բնական վիճակում չկա նաև մասնավոր սեփականության հարց, չկա «իմի և քոնի» որևէ խնդիր, քանի որ մարդն իրենն է համարում այն ամենը, ինչ տեսնում է, և ձեռք է բերում այնքան, որքան կարող է պահել։ Սակայն բնական վիճակում յուրաքանչյուր մարդու գործողությունների բացարձակ ազատությունը հղի է բազում վտանգներով։ Մասնագիտական գրականության մեջ հայտնի է «մարդը մարդու դեմ գայլ է » (Homos Homunus Lupus Est) բնորոշումը։ Նման վիճակի շարունակականությունը սպառնում է մարդկանց ինքնաոչնչացմամբ, ուստի կարիք է զգացվում փոխելու բնական վիճակը քաղաքացիականին։


== Կառավարման ձևերն ըստ Հոբսի ==
Հասարակական դաշինք կնքելու ժամանակ իշխանությունը հանձնվում է կամ ողջ ժողովրդին կամ մեկ անձի։ Հետևաբար, առանձնացվում է կառավարման երեք ձև՝ ժողովրդավարություն, երբ իշխանությունը գտնվում է ողջ ժողովրդի ձեռքում, ազնվապետություն, երբ իշխանությունը պատկանում է ժողովրդի մեծ մասին, և միապետություն, երբ իշխանությունը գտնվում է մեկ անձի ձեռքում։ Սրանց հակադրվում են խեղաթյուրված տարբերակները՝ անիշխանություն, օլիգարխիա և տիրանիա։ Սրանք կառավարման առանձին ձևեր չեն դիտվում։ Հոբսը հավասարապես ընդունում է երեքի գոյությունը միաժամանակ, սակայն գերապատվությունը տալիս է միապետությանը։ Միապետն առավել ունակ է իրականցնել իշխանությունը, քանի որ թագավորը մարմնավորում է պետությանը։ Հետագայում այս միտքը կրկնում է Սպինոզան։


== Ծանոթագրություններ ==
Ագրի

Ագրի (ֆր.՝ Agris), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 841 մարդ, բնակչության խտությունը` 44.88 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.74 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 90 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 20 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 542 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 409-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 133։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,5 %։ 409 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 381 անձ (220 տղամարդ և 161 կին)։ Գործազուրկ են եղել 28 անձ (7 տղամարդ և 21 կին)։ 133 անաշխատունակներից 31-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 71-ը` թոշակառուներ, իսկ 31-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Արքետիպ

Արքետիպի գաղափարը հիմնականում օգտագործվում է վարքին, ժամանակակից հոգեբանական տեսությանը և գրական վերլուծությանը վերաբերող ոլորտներում։ Արքետիպը կարող է լինել՝

մի պնդում, վարքի մոդել կամ նախատիպ, որը նմանակվում է այլ պնդումների, վարքի մոդելների կամ առարկաների կողմից
Պլատոնական փիլիսոփայական միտք՝ վերաբերող մաքուր ձևերին, որոնք մարմնավորում են մի բանի հիմնարար բնութագիրը
մի հավաքական ժառանգվող չգիտակցված գաղափար, մտածելակերպ, պատկեր և այլն, որը համընդհանուր ներկա է անհատների մեջ՝ ինչպես վերլուծական հոգեբանությունում
պարբերաբար հանդիպող նշան կամ մոտիվ գրականության, նկարչության կամ դիցաբանության մեջՍովորաբար այս տերմինի փոխարեն օգտագործվում են «ստանդարտ օրինակ» կամ «տարրական օրինակ» բառակապակցությունները։ Չնայած դրան, հանդիպում է նաև «արքետիպային օրինակ» տերմինը։ Մաթեմատիկայում արքետիպը հաճախ կոչվում է «կանոնական օրինակ»։


== Ստուգաբանություն ==
Արքետիպ բառը առաջացել է լատիներեն archetypum գոյականից, որն էլ իր հերթին եկել է հունարեն ἀρχέτυπον գոյականից։ Այդ բառի ածականը՝ ἀρχέτυπος (archetupos) նշանակում է «առաջինը ձևավորված», որը ἀρχή (սկիզբ, ծագում) և τύπος (մոդել, տիպ) բառերի միացության արդյունք է։


== Նշանակությունը ==
Արքետիպի գործածումը ինչ-որ գրվածքում կամ գաղափարում ունի ամբողջական մոտեցում, որի շնորհիվ այն ստանում է համընդհանուր ընդունում։ Կարդացողները պետք է ծանոթ լինեն կերպարների և իրավիճակի հետ՝ սոցիալական և մշակութային առումով։ Օգտագործելով արքետիպ գրողը փորձում է իր գործին ռեալիզմ հաղորդել։ Արքետիպերը ունեն պարբերաբար կրկնվող պատկեր ինչ-որ կոնկրետ մշակույթում և/կամ ամբողջ ցեղում, ինչը ստեղծում է ստեղծագործության ամբողջ կառուցվածքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սանտյագո Կասերես

Սանտյագո Կասերես (իսպ.՝ Santiago Cáseres, փետրվարի 25, 1997(1997-02-25), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Վիլյառեալի կազմում։ Խաղում է հենակետային կիսապաշտպանի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Վելես Սարսֆիլդ ===
Կասերեսը Վելես Սարսֆիլդի ակադեմիայի սան է։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2016 թվականի սեպտեմբերի 17-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Սան Լորենսոյի դեմ խաղում։ 2018 թվականի փետրվարի 5-ին նա հեռացվեց խաղադաշտից Չակարիտա Խունիորսի դեմ խաղում՝ ստանալով երկրորդ դեղին քարտը հանդիպման 65-րդ րոպեին։ Վելես Սարսֆիլդի առաջին թիմի կազմում Կասերեսը անցկացրեց 37 հանդիպում՝ դառնալով 1 գոլային փոխանցման հեղինակ։


=== Վիլյառեալ ===
2018 թվականի հուլիսի 16-ին Կասերեսը 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Վիլյառեալի հետ։ Իր դեբյուտը Լա Լիգայում նշեց օգոստոսի 18-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Ռեալ Սոսիեդադի դեմ խաղում և այս խաղում դառնալով գոլային փոխանցման հեղինակ։ Առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություններում անցկացրեց հոկտեմբերի 25-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի խմբային փուլի Ռապիդ Վիեննայի դեմ խաղում։ Իր առաջին մրցաշրջանում Կասերեսը անցկացրեց 34 հանդիպում՝ դառնալով 1 գոլային փոխանցման հեղինակ։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2019 թվականի օգոստոսի 25-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կասերեսը transfermarkt-ում
Կասերեսը soccerbase.com-ում
Կասերեսը WhoScored.com կայքում
Կասերեսը Վիլյառեալի պաշտոնական կայքում(չաշխատող հղում)
Կասերեսը ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Լա Բրուս

Լա Բրուս (ֆր.՝ La Brousse), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Սեն ժան դ՛Անժելի շրջանում։ Մտնում է այդ շրջանի Սեն ժան դ՛Անժելի կանտոնի կազմի մեջ։  
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17071։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 509 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Լա Բրուս (ֆր.)
Սուրբ Սրբոց (Երուսաղեմ)

«Սուրբ Սրբոց», հին հրեական խորանի (հետագայում՝ Երուսաղեմի տաճարի) սրբազան մասը, որտեղ տարին մեկ անգամ մտնելու իրավունք ուներ միայն քահանայապետը։ Ըստ կրոնական ավանդության, մինչև հրեաների արտաքսումը «Սուրբ Սրբոց»-ում պահվում էր Մովսես մարգարեի «Կտակարանի» կամ «Ուխտի» տապանը։ Փոխաբերական առումով «Սուրբ Սրբոց» նշանակում է ամենանվիրական, ամենաթանկարժեք։
Պերմի շրջան

Պերմի շրջան (ռուս.՝ Пермский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պերմի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պերմ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 5100 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 103314 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 20,26 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Գերենբերգ

Գերենբերգ (գերմ.՝ Gehrenberg), լեռ, որը գտնվում է Հարավային Գերմանիայում.
Այն պատականում է Ալպերի հյուսիսային ստորոտին՝ Բոդենի լիճից դեպի հարավ։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից 755 մ է։


== Պատկերազարդում ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
442

442 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 442 թվականն է, 
V դարի 42-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ժողովածու (3212)

Ժողովածու (3212), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3212 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1639 թվականին Խաչատուր էրեց գրիչի կողմից Սպահանում։ Ստացողը եղել է Խաչատուր Էրենցը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15x12 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 177 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կարմիր կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 87ա  ։


== Բովանդակություն ==
Գր․ Տաթևացւոյ Գիրք Հարցմանց, Քարոզք, Մեկնութիւն Յովհաննու։
Մեկնութիւն Եսայեայ։
Յաղագս երակ առնելոյ։
Մանունք։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեսինայի համալսարան

Մեսինայի համալսարան (իտալերեն՝ Università degli Studi di Messina, UNIME), Մեսինա իտալական քաղաքում տեղակայված բարձրագույն ուսումնական հաստատություն, որը հիմնադրվել է 1548 թվականին։ Համալսարանի 11 ֆակուլտետներում սովորում են մոտ 40.000 ուսանող։


== Պատմություն ==
Մեսինայի համալսարանը հենվում է բարձրագույն կրթության երկար ավանդույթների վրա։ Այդ վայրերում իրավագիտության դպրոցն գործել է 13-րդ դարի վերջին։ 1548 թվականին Իգնատի Լոյոլան հիմնադրել է ճիզվիտի քոլեջը։ 17-րդ դարում համալսարանում դասավանդել են այնպիսի գիտնականներ, ինչպիսիք են Ջովանի Բորելին և Մարչելո Մալպիգին։ 1678 թվականի հակաիսպանական ապստամբությունը հանգեցրել է համալսարանի փակմանը։
Համալսարանը կրկին հիմնադրվել է 1838 թվականին Ֆերդինանդ II թագավորի կողմից։ 1847 թվականին հակաիբուրբոնական հեղափոխությանը մասնակցելու համար համալսարանը կրկին փակվել է, և կրկին բացվել միայն երկու տարի անց, ընդ որում արգելվել է Սիցիլիայից դուրս ուսանողների հավաքագրումը։
1908 թվականի երկրաշարժի ժամանակ համալսարանի շատ շենքեր ոչնչացվել են, սակայն մեկ տարի անց իրավագիտության ֆակուլտետը վերաբացվել է։ Դեղագիտության, բժշկության և բնական գիտությունների ֆակուլտետները վերաբացվել են 1914 թվականից մինչև 1915 թվականը։


== Կառուցվածք ==
Համալսարանում այժմ կան 11 ֆակուլտետ։

Տնտեսական ֆակուլտետ
Մանկավարժական ֆակուլտետ
Ինժեներական ֆակուլտետ
Հումանիտար ֆակուլտետ
Իրավաբանական ֆակուլտետ
Բնագիտական ֆակուլտետ
Медицинский ֆակուլտետ
Դեղաբանական ֆակուլտետ
Քաղաքագիտության ֆակուլտետ
Վիճակագրության ֆակուլտետ
Անասնաբուժության ֆակուլտետՀամալսարանը ներկայումս Մեսինայում զբաղեցնում է չորս հողամաս։ Կենտրոնական վարչության շենքը և չորս ֆակուլտետներ (տնտեսական, քաղաքագիտություն, իրավաբանական և մանկավարժական) տեղադրվում են քաղաքի կենտրոնում։ Պոլիկլինիկա կամպուսում, որը գտնվում   քաղաքիէ հարավային մասում, գտնվում է բժշկութային ֆակուլտետը։ Պապարդո կամպուսը, որտեղ տեղակայված են բնագիտական և ճարտարագիտական ֆակուլտետները, գտնվում է Մեսինի նեղուցի հյուսիսային ափին։ Աննունցիատի գոտում տեղակայված են հումանիտար, անասնաբուժական և դեղագիտական ֆակուլտետները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
University of Messina Website (իտալ.)
https://international.unime.it/