armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Էդուարդ Խոլոդնի

Էդուարդ Ֆեոդորովիչ Խոլոդնի (ռուս.՝ Эдуард Фёдорович Холодный, փետրվարի 27, 1940(1940-02-27), Միլլերովո, Ռոստովի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 18, 2010(2010-07-18)), խորհրդային և ռուս հոգեբույժ և բանաստեղծ։ Ռուսաստանցի գրողների միության անդամ (1993 թվականից)։ 1990 թվականին ստացել է «ԽՍՀՄ առողջապահության գերազանցիկ» կոչումը։


== Կենսագրություն ==
Էդուարդ Ֆեոդորովիչ Խոլոդնին ծնվել է ռազմական ինժեների և դեղագործի ընտանիքում։ Ոսկե մեդալով ավարտել է Դոնի Ռոստովի դպրոցներից մեկը։ 1957 թվականին ընդունվել է Ռոստովի բժշկական ինստիտուտ։
Խոլոդնին Ի. Ն. Ստալսկու գլխավորած երիտասարդ գրողների ակումբի ակտիվ անդամ էր։ Նա սկսել է տպագրվել 1958 թվականին («Կոմսոմոլեց» թերթում)։ Խոլոդնին աշխատել է որպես բժիշկ, այնուհետև ղեկավարել է Գուկովոյի անհանգիստ հիվանդների տղամարդկանց հոգեբուժական բաժանմունքը։ 1967-2009 թվականներին Հյուսիսկովկասյան երկաթուղու հիվանդանոցում աշխատել է նախ որպես սովորական, այնուհետև՝ գլխավոր հոգեբույժ։
1976 թվականին լույս է տեսել Էդուարդ Խոլոդնու բանաստեղծական առաջին գիրքը՝ «Խոնարհում»-ը։ Դրան հաջորդել են մյուսները։ Վերջին ժողովածուն լույս է տեսել հեղինակի մահվան տարում։ Ժողովածուներից բացի, նրա բանաստեղծությունները տպագրվել են ալմանախներում, «Դոն» և «Կովչեգ» ամսագրերում։
Իր ստեղծագործություններում Խոլոդնին հակված է եղել փոքր ձևերին և լակոնիկությունը։ Մշակել է տարբեր թեմաներ՝ կանանց նկատմամբ սիրուց, մինչև պատերազմ և խաղաղություն, բարին ու չարը։
Խոլոդնին կատարել է ամերիկյան դասականների, օրինակ՝ Հենրի Լոնգֆելոյի, բանաստեղծությունների թարգմանությունները, ինչպես նաև թարգմանություններ Հյուսիսային Կովկասի ժողովուրդների լեզուներից, բուլղարերենից, հունգարերենից, որոնք հետագայում հրապարակվել են։
Թաղված է Դոնի Ռոստով քաղաքի Հյուսիսային գերեզմանատանը։


== ԱՆձնական կյանք ==
Ամուսնացած է եղել երեք անգամ. առաջին կինը ևս եղել է հոգեբույժ, երկրորդը՝ վավերագրական կինոյի սցենարիստ, երրորդը՝ նկարիչ։ Ընդ որում, երեքն էլ միմյանց հետ ընկերություն են արել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Холодный Э. Ф.


== Ստեղծագործություններ ==
Поклонение. Стихи. — Ростов-на-Дону: Ростиздат, 1976.
Светотень. Стихи. — Ростов-на-Дону: Ростиздат, 1981.
Ветви кроны. Стихи. — Ростов-на-Дону; Ростиздат 1990.
Тайное единство. Стихи. — Ростов-на-Дону: изд-во РГУ, 1991.
Встречный взгляд. Стихи. — Ростов-на-Дону: изд-во «Гефест», 1996.
…А что мне в имени твоем? Пушкинская тетрадь. — Ростов-на-Дону: изд-во «Гефест», 1997.
Объединенные любовью. Стихи. — Ростов-на-Дону: изд-во «Гефест», 1998.
Избранное. — Ростов-на-Дону: «Донской издательский дом», 2000.
Струна. Стихи. — Ростов-на-Дону: изд-во РГУ, 2003.
Эшелон Мандельштама. Стихи — Ростов-на-Дону: изд-во РГУ, 2003.
Уличный скрипач. Стихи в двух томах. — Ростов-на-Дону: «Донской издательский дом», 2005.
Чеченская рана. Стихи. — Ростов-на-Дону: МП «Новая книга», 2007.
Таинство света. Стихи разных лет. — Ростов-на-Дону, МП «Новая книга», 2008.
Давай с тобой поплачем по-еврейски. Стихи (в серии «32 полосы») — Таганрог: изд-во «Нюанс», 2010.
Лицо. Последние стихи. — Ростов-на-Дону, 2010.
Սեյիդբեկ

Սեյիդբեկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (262301-262400)

Աստերոիդների ցանկ (262201-262300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (262401-262500)
 Աստերոիդների ցանկ (262201-262300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (262401-262500)
Սոկեր Սիթի

First National Bank Stadium կամ FNB Stadium, նաև հայտնի է որպես «Սոկեր Սիթի» (անգլ.՝ Soccer City), ֆուտբոլային մարզադաշտ, որը գտնվում է Յոհաննեսբուրգում, Աֆրիկայի տարածքում ամենամեծ մարզադաշտն է։ Մարզադաշտում կայացել է 2010 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունը, ինչպես նաև 1996 թվականին աֆրիկյան ազգերի գավաթի եզրափակիչը։ Մարզադաշտում տեղավորում է 94,736 հանդիսատես, աշխարհի գավաթի ժամանակ կրճատվել է 84.490-ով, մամուլի և կարևոր հյուրերի տեղավորման համար։


== Պատմություն ==
Մարզադաշտի շինարարությունը սկսվել է 1986 թվականին, իսկ բացումը տեղի է ունեցել 1989 թվականին։ 2009 թվականին, նախապատրաստվելով 2010 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության եզրափակիչ փուլին, հիմնովին նորացվել է։
«Սոկեր Սիթին» գտնվում է Յոհաննեսբուրգի հարավ-արևմտյան մասում՝ Սոուետոյում։ Գտնվում է Հարավային Աֆրիկայի ֆուտբոլային ասոցիացիայի շտաբի կողքին։
1989 թվականին մարզադաշտի պաշտոնական անվանումը համաձայն հովանավորչական համաձայնության՝ First National Bank Stadium է, սակայն խաղերի ժամանակ ֆուտբոլային մարզադաշտը կրում է «Soccer City» անունը։


== 1996 թվականի Աֆրիկայի գավաթ ==


== Աշխարհի առաջնություն 2010 ==


== Այլ իրադարձություններ ==
2012 թվականի նոյեմբերի 30-ին մարզադաշտում տեղի ունեցավ երգչուհի Լեդի Գագայի շոուն ` «The Birth of This Way Ball» համաշխարհային շրջագայության ժամանակ ։  Ցուցահանդեսին մասնակցել են 56.900 մարդ ։  2013 թվականի դեկտեմբերի 10-ին մարզադաշտում հրաժեշտի արարողություն տեղի ունեցավ Հարավաֆրիկյան Հանրապետության նախկին նախագահ, Բլրիդեյեդ Նելսոն Մանդելայի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարզադաշտի պաշտոնական կայք
Սոկեր Սիթի Archived 2010-05-29 at the Wayback Machine. Հարավային Աֆրիկայի կայքում
Ցարեդարովկա (գյուղ, Դոմանյովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՑարեդարովկաՑարեդարովկա (ուկրաիներեն՝ Царедарівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Դոմանյովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ցարեդարովկա գյուղում բնակվում էր 636 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,62 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գրյանիկովկա (այլ կիրառումներ)

Գրյանիկովկա, կարող է վերաբերել՝

Գրյանիկովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանում
Գրյանիկովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանում
Ծովային խոզուկ

Սովորական ծովային խոզուկ (լատ.՝ Phocoena phocoena), ծովային խոզերի (Phocoenidae) ընտանիքին պատկանող կենդանի։
Մարմնի միջին երկարությունը էգերի մոտ 160 սմ է, իսկ արուների մոտ՝ 145 սմ, միջին քաշը՝ 50-60 կգ։ Մարմնի վերին կեսի գունավորումը մուգ մոխրագույն է, ոչ սև, կողքերը բաց գույնի են, որովայնը՝ բաց մոխրագույն կամ սպիտակ։ Ատամների քանակը վերևում 16-30 է, իսկ ներքևի շարքում՝ 17-25։
Առանձնացնում են երեք ենթատեսակ․

Phocoena phocoena phocoena — տարածված է Ատլանտյան օվկիանոսի հյուսիսային մասում, այդ թվում՝ Ռուսաստանի Բալթիկ ծովի ափերին, Սպիտակ և Բարենցի ծովերում։
Phocoena phocoena relicta— ենթատեսակ, որն ունի ռուսերեն ազովկա անվանումը, տարածված է Սև, Ազովի, Մարմարա և Էգեյան ծովի հյուսիսային մասերում։
Phocoena phocoena vomerina — տարածված է Խաղաղ օվկիանոսի հյուսիսային մասում, այդ թվում ռուսական Հեռավոր Արևելքի ափերի մոտ։Ծովային խոզուկները ապրում են փոքր խմբերով, բայց ձկների ավելի մեծ վտառներում ձկները կարող են ձևավորել հազարից ավելի գլխաքանակ ունեցող վտառներ։ Հիմնականում սնվում են ստորադաս ձկների տեսակներով, արձանագրվել է 260 մետր խորությամբ սուզում, ջրից ամբողջությամբ դուրս չեն ցատկում։
Ամբողջ աշխարհում հաշվվում է մոտ 700 000 առանձնյակ։ Սա բավականին բազմաքանակ տեսակ է, բայց սևծովյան և բալթյան ենթատեսակները, որոնք արտաքնապես և գենետիկորեն տարբերվում են մյուս ծովային խոզուկներից, գտնվում են անհետացման վտանգի տակ։ Մինչև 1964 թվականը Սև ծովում թույլատրվում էր ձկնորսությունը, սակայն 1965 թվականից արգելվել է։ Ծովային խոզուկների որոշ քանակություն ավելացել է Ճապոնիայի ջրերում։
Ներկայումս ծովային խոզուկների քանակի վրա բացասական ազդող հիմնական գործոններն են՝ ձկների արդյունահանման ժամանակ չկանխատեսված ձկնորսությունը, ծովի աղտոտումը և աղմուկը, որոնք ծագում են ինտենսիվ նավագնացությունից, զորավարժություններից, օգտակար հանածոների որոնումից, ստորջրյա շինարարություններից և այլն (ASCOBANS)։
Կան  աղմուկի և ոչ դիտավորյալ ձկնորսության մակարդակը իջեցնելու եղանակներ, որոնք թույլ են տալիս մարդկային գործունեությունը դարձնել նվազ վտանգավոր ծովային խոզուկների և մյուս ծովային կաթնասունների համար։ Ծովային կաթնասունների պաշտպանությունների նման միջոցառումների նկարագրությունը անգլերենով կարելի է գտնել Միջազգային չինական հանձնաժողովի կայքում (IWC)։

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Позвоночные животные России: Морская свинья Archived 2020-09-25 at the Wayback Machine.
The IUCN Red List of Threatened Species: Phocoena phocoena Archived 2011-08-26 at the Wayback Machine.
Agreement on the Conservation of Small Cetaceans of the Baltic, North East Atlantic, Irish and North Seas
B.Culik (2010) Harbour Poroise from Odontocetes — the toothed whales. Distribution, Behaviour, Migration and Threats http://www.cms.int/reports/small_cetaceans/index.htm
Scientific Comittee Documents: Possible steps towards reducing impacts of shipping noise(չաշխատող հղում)
IWC Scientific Comittee Documents: Underwater Unexploded Ordnance — Methods for a Cetacean-friendly Removal of Explosives as Alternatives to Blasting Archived 2016-04-20 at the Wayback Machine.
Պոլիդեվկ (արբանյակ)

Պոլիդեվկ (հին հունարեն՝ Πολυδεύκης), Սատուրնի արբանյակն է, հայտնաբերվել է «Կասինի» ԱՄԿ-ի լուսանկարների վրա 2004 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Բաշիդաղ

Բաշիդաղ, լեռ Վրաստանի Ախալցխայի շրջանում, Փոքր Կովկասում, Թրիալեթի լեռնաշղթայում։ Բարձրությունը 2576 մետր։ Աբաստումիանի քաղաքից հյուսիս-արևելք, Բարիթ Խևի գետի հարավային ափին։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Գիհի ցածրաաճ

Գիհի ցածրաաճ (լատ.՝ Juníperus commúnis), մշտադալար-ասեղնատերև թուփ է։ Երկարությունը հասնում է մինչև 1.5 մ բարձրության։ Ունի դեղնակարմրավուն և արմատակալող ճյուղեր։ Բնի և բազմամյա ճյուղերի կեղևը մուգ մոխրագույն է։ Փշատերևները ունեն 1-2 սմ երկարություն և 1.5 մմ լայնություն։ Կոները սև են՝ կապտավուն խավով։ Ծաղկում է հունիսին։
Աճում է քարքարոտ վայրերում, ալպյան գոտիներում, ծովի մակերևույթից 2000-2800 մ բարձրության վրա։ Այն կարելի է գտագործել ատաղձագործական նպատակներով։ Պիտանի է մեր հանրապետության բոլոր կլիմայական գոտիներում։ Պիտանի է մեր հանրապետության բոլոր կլիմայական գոտիներում մշակելու համար, անկախ ծովի մակերևույթից ունեցած բարձրությունից։


== Կենսաբանական նկարագիր ==

Երկտուն է, անեմոֆիլ, լուսասեր, քսերոմեզոֆիտ։ Կոնահատապտուղները ինչպես նաև նախորդ տեսակների մոտ, հասունանում են երկրորդ տարվա աշնանը։ Ցածրաճ գիֆին կազմակերպում է թփուտներ կամ առանձին «գորգեր» անտառի վերին եզրին, բացատներում։ Իր ծակող ասեղնատերևների շնորհիվ պաշտպանվում է անասունների կողմից ոչնչացվելուց։


== Տարածում ==
Տարածված են Բուլղարիայում, Կովկասում, Ղրիմում, Հյուսիսային Իրանում և Փոքր Ասիայում։ Տարածված է նաև Ստեփանավանի, Արագածի, Ապարանի, Մեղրու շրջաններում, Սևանի ավազանում, Զանգեզուրում և Վայքում։


== Բազմացում ==
Բազմանում է հիմնականում բնական անդալիսի միջոցով, կտրոններով ու սերմորով։ Բարձր գեղազարդ է, պիտանի է հատկապես թեք լանջերի կանաչապատման համար։


== Օգտակարություն ==
Քանի որ գետնին փռվող ճյուղերը հեշտությամբ են արմատակալվում, ապա չափազանց արժեքավոր բուսատեսակ է էրոզիայի դեմ պայքարելու իմաստով։ Բնափայտը կարելի է օգտագործել ատաղձագործական նպատակներով։


== Տեսակներ ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Ծառագիտություն, Ժ. Հ. Վարդանյան
Քո շրջապատի թփերը, Լ․ Վ․ Հարությունյան


== Արտաքին հղումներ ==
Գիհի ցածրաաճը օգտագործվում է որպես դեկորատիվ բույս
Գիհի ցածրաաճ
Մալոգլումչանկա

Մալոգլումչանկա (ուկրաիներեն՝ Малоглумчанка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալոգլումչանկա գյուղում բնակվում էր 139 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,569 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 244,29 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դորեստադ

Դորեստադ (Դորեստատ, Դուրիստան) վաղ միջնադարյան առևտրային քաղաք էր, որը գտնվում էր Նիդեռլանդների Ուտրեխտ նահանգի հարավ-արևելքում՝ ժամանակակից Վեյկ բեյ Դյուրստեդե քաղաքի մոտ։ Այն ծաղկել է 8-ից 9-րդ դարի սկզբին որպես կարևոր նավահանգիստ հյուսիսարևելյան նավագնացության երթուղիների վրա՝ Հռենոսի ջրբաժանին մոտ լինելու պատճառով, Նեդերհռենոսի միջոցով (Հռենոսի ամենահյուսիսային ճյուղը) դեպի Գերմանիա մուտքով դեպի հարավային Նիդեռլանդներ, հյուսիսային Ֆրանսիա և Անգլիա (Լեկի միջոցով) և հյուսիսային Նիդեռլանդներ, հյուսիսային Գերմանիա և Սկանդինավիա (Քրոմմե Հռենոսի միջոցով)։
Քաղաքը ստեղծվել է նախկին հռոմեական Լևեֆանում ամրոցի հիմքում 7-րդ դարում։ Ֆրանկների Կարոլինգյան կայսրությունը և ֆրիզները պայքարում էին տարածքի վերահսկողության համար, մինչև որ ֆրանկները 719 թվականին վերահսկողություն ձեռք բերեցին ֆրիզական ափի վրա։
Դորեստադը ծաղկել է 8-րդ դարից մինչև 9-րդ դարի կեսերը։ Բնակավայրը հայտնի էր ֆրանկական մի քանի տիրակալների հսկողության տակ մետաղադրամներ հատելով։ 7-րդ դարում պարզ էր, որ Դորեստադը մեծ նավահանգիստ դառնալու ներուժ ունի։ Այն ժամանակ առևտրականների հանդիպման կետն էր։ Այն եղել է կռվախնձոր ֆրանկների ու ժամանակակից Նիդերլանդների տարածքի բնիկ ժողովուրդ Ֆրիզների միջև։ 7-րդ դարի վերջում ֆրանկերի հաղթանակը հանգեցրեց Դորեստադի տնտեսական ընդլայնմանը միջազգային առևտրի և դրամահատարանի հիմնման արդյունքում։ Ենթադրվում է, որ եղել է տուրք, ինչպես նաև նավահանգստային վճարներ, որոնք գանձվել են Դորեստադում թագավորի ներկայացուցիչների կողմից։ Ժամանակի ընթացքում շատ մետաղադրամներ են հայտնաբերվել Դորեստադի տարածքում, որոնք վերահաստատում են նավահանգստի արագ աճի և վերահսկման փաստը, ինչպես նաև դրամահատարանի առկայությունը։ Հայտնաբերված մետաղադրամներից շատերը նման են այդ ժամանակաշրջանի ֆրանկական այլ մետաղադրամներին։ Դրամագիտական ​​վկայությունները հաստատում են ֆրանկների հաղթանակը ֆրիզների նկատմամբ։
Թվում է, թե Դորեստադի, մասնավորապես Ստորին քաղաքի ընդլայնումը տևեց մինչև 9-րդ դարի սկիզբը, երբ շքեղ իրերի միջազգային առևտրի ուժը թուլացավ տարածաշրջանային առևտրի աճի արդյունքում։ Առևտրի բնույթի փոփոխությունը տեղի ունեցավ, երբ տարածաշրջանում ավելի ու ավելի շատ առևտրային քաղաքներ հիմնադրվեցին։ Ֆրանկները կապեր են հաստատում Բյուզանդիայի և մահմեդական աշխարհի հետ։ Քանի որ առևտուրն ամբողջ աշխարհում աճում էր, ֆրանկները պահանջում էին ավելի շատ առևտրային կենտրոններ՝ տնտեսությանը աջակցելու համար։ Արդյունքում, քաղաքի նկատմամբ հետաքրքրությունը նվազում է և Ուտրեխտի եկեղեցուն հանձնվում Դորեստադի զգալի հատվածի պատասխանատվությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Միխայլո-Ժուկովո

Միխայլո-Ժուկովո (ուկրաիներեն՝ Михайло-Жукове), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բրատսկոեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Միխայլո-Ժուկովո գյուղում բնակվում էր 445 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1295 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դամասկոսի թագավորություն

Դամասկոսի թագավորություն, պետություն Ասորիքում, մեր թվարկությունից առաջ 11-8-րդ դարերում։ Հիշատակվում է Աստվածաշնչում, եգիպտական և աշշուրա-բաբելոնյան աղբյուրներում։ 
Հիմնել են մեր թվարկությունից առաջ 12-11-րդ դարերում Ասորիք ներթափանցած արամեական վաչկատուն ցեղերը։ Կենտրոնը եղել է Դամասկոս քաղաքը։ Մեր թվարկությունից առաջ 10-րդ դարի սկզբին այն ենթարկվել է Իսրայելի Դավիթ թագավորին, սակայն նույն դարի կեսին անկախացել է։ Թաբրիմհոն և Բեն-Ադադ I (իշխել է մեր թվարկությունից առաջ մոտ 914—880 թվականներին) գահակալների օրոք Դամասկոսի թագավորությունը հզորացել է, Ասորիքում ձեռք բերել գերիշխող դիրք։ Բեն-Ադադ II թագավորը (իշխել է մեր թվարկությունից առաջ մոտ 880—844 թվականներին) գլխավորել է Ասորիքի իշխանությունների հակաասորեստանյան խմբավորումը։ Գազաիլի թագավորման ժամանակ (մեր թվարկությունից առաջ մոտ 844—804 թվականներին) Դամասկոսի թագավորությունը հպատակվել է Ասորեստանին, հարկ վճարել նրան։ 
Ուրարտու պետության հզորության շրջանում (մեր թվարկությունից առաջ VIII դարում), երբ Հյուսիսային Ասորիքը ենթարկվում էր նրա ազդեցությանը, Դամասկոս թագավորությունը եղել է անկախ։ Բեն-Ադադ III թագավորը (մեր թվարկությունից առաջ VIII դարի առաջին կեսին) Ասորեստանի դեմ պայքարում հարել է Ուրարտուին և աջակցություն ստացել նրանից։ Ասորեստանի Թիգլաթպալասար III թագավորը (մեր թվարկությունից առաջ 745—727 թվականներին) ջախջախել է Ասորիքի հակա–ասորեստանյան խմբավորումը և նվաճել Դամասկոս թագավորությունը։ 
Մեր թվարկությունից առաջ 732 թվականին Դամասկոս թագավորությունը դադարել է գոյություն ունենալուց։
ԱրմԿոն

ԱրմԿոն (անգլ.՝ Armcon), հայկական գրական մրցույթ ֆենթեզի և գիտականֆանտաստիկայի ժանրում։


== Պատմություն ==
ԱրմԿոն պատմությունը սկսվում է Ֆրունզ Հարությունյանի և Ստեփան Սմբատյանի ծանոթությունից, որը տեղի է ունեցել Նիք Պերումովի համացանցային հարթակում։ Երկուսն էլ ցանկանում էին Հայաստանում միավորել սկսնակ ֆանտաստ հեղինակներին, ուստի նրանք գտան համախոհեր և 2008-2009 թվականներին կազմակերպեցին առաջին ԱրմԿոնը մրցույթ։


=== Առաջիին ԱրմԿոն ===
Առաջին մրցույթը տեղի է ունեցել 2008-2009 թվականներին։ Դրան մասնակցել են 17 մասնակիցներ, որոնք ներկայացրել են 27 պատմվածք։


=== Երկրորդ ԱրմԿոն ===
Երկրորդ մրցույթը անցել է 2012-2013 թվականններին։ Այս անգամ մասնակիցների թիվը ավելի մեծ էր, իսկ ժյուրիում էին հայ ֆանտաստներ Էդուարդ Սարգսյանը և Ռուսլան Սաղաբալյանը։ Մրցույթի խորհրդատուն էր Կարեն Ա. Սիմոնյանը։ Մասնակիցներին հատուկ ուղերձով է դիմել Գայ Գևրիել Քեյը։ Կազմակերպվել էին կլոր սեղան և բազմաթիվ քննարկումներ։


=== Երրորդ ԱրմԿոն ===
Երրորդ մրցույթը անցել է 2021 թվականին Արսեն Թավադյանի առաջարկությամբ։ Հաշվի առնելով անցած պատերազմի և համավարակի հոգեբանական հետևանքների հաղթահարելու անհրաժեշտությունը, որոշվեց մրցույթի համար ընտրել «Դեպի վեր» խորագիրը։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք


== Ծանոթագրություններ ==
Մոի դը լ’Էն

Մոի դը լ’Էն (ֆր.՝ Moÿ-de-l’Aisne ), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։
Համայնքի INSEE կոդը 02529։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ բնակչությունը կազմում է 207 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2011 թվականին համայնքի 625 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 448-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 177 -ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել 71,7 %, 1999 թվականին եղել է 67,0 %)։ 448 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 405-ը (217 տղամարդ և 188 կին), գործազուրկ էին 43-ից (27 տղամարդ և 16 կին)։ 177 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 56-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 53-ը՝ թոշակառուներ, 68-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Մուի դը լ՛Էն (ֆր.)
Զակուպ (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Զակուպ (ռուս.՝ Закуп), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 26 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կեչի ելունդավոր

Կեչի ելունդավոր (լատ.՝ Betulaceae verrucosa Ehrh), կեչազգիների ընտանիքի, կեչի ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Ծառեր են՝ մինչև 20 մ բարձրությամբ և 20-30 սմ բնի տրամագծով։ Սաղարթը անկանոն-ձվաձև է, թափանցիկ, դեպի ցած հակված ճյուղերով։ Բունը և բազմամյա ճյուղերը ծածկված են սպիտակ, բարակ շերտերով անջատվող կեղևով։ Ծեր ծառերի բնի հիմքում կեղևը խիստ ճաքճքված է, ամուր, սևավուն։ Տարեկան ընձյուղները կարմրագորշավուն են, երիտասարդները մերկ, ծածկված ելունդանման խեժագեղձերով։ Տերևները ձվաձև-շեղանկյունաձև են կամ եռանկյուն ձվաձև, 3,5-7 սմ երկարությամբ և 2,5-5,5 սմ լայնությամբ, հիմքում լայն-սեպաձև, գագաթը սրածայր, կրկնակի սուրարմատաեզր, երկու կողմերից հարթ, նոր բացված ժամանակ կպչուն։ Կոթունը մերկ է, 2-3 սմ երկարությամբ։ Պտղաբերող կատվիկները գլանաձև են, 2,5-3 սմ երկարությամբ և մոտ 1 սմ տրամագծով։ Թեփուկները կանաչավուն են, 5 մմ երկարությամբ ու լայնությամբ։ Ընկուզիկը երկարավուն-էլիպսաձև է, թևիկները 2-3 անգամ ավելի լայն են ընկուզիկից։ Ծաղկում է մայիսին, պտուղները հասունանում են օգոստոս-սեպտեմբերին։


== Տարածվածություն ==
Բնական պայմաններում տարածված է Կովկասում, Արևմտյան Եվրոպայում, Միջերկրական ծովի ափերին, ԽՍՀՄ-ի եվրոպական մասում, Բալկաններում, Արևմտյան Սիբիրում։ Մեր հանրապետության տարածքում հանդիպում է հյուսիսարևելյան և հյուսիսային շրջաններում, Ապարան-Հրազդանում, Գեղարդում, Վայքում, Ջանգեզուրում և Մեղրիում, որտեղ աճում է անտառների վերին եզրերում, ծովի մակերևույթից մինչև
2400 մ բարձրության վրա, հաճախ՝ քարքարոտ վայրերում, ամենուրեք կեչուտներ առաջացնելով։


== Կիրառություն ==
Ելունդավոր կեչին ունի բազմաթիվ պարտիզային ձևեր, որոնք լայնորեն ենմշակվում կանաչապատման բնագավառում։ Դրանք տարբերվում են սաղարթի և
տերևների ձևերով, սաղարթի գույնով։ Ամենատարածված կեչիներից մեկն է, որը առաջացնում է մաքուր և խառը տնկարկներ։ Լավ է վերականգնվում ինքնացանով և մացառներով։ Սերմերը հեշտությամբ են տարածվում քամու միջոցով։ Չափազանց լուսասեր ծառատեսակ է։ Արագ է աճում։ Մեծ տարիքում վերատնկումը վատ է տանում։ Բնափայտը օգտագործվում է կահույք, ֆաներա պատրաստելու համար։ Լավ փայտածուխ է տալիս։ Օգտագործվում է նաև որպես վառելիք։ Վերնակեղևը օգտագործում են ամանեղեն, տուփեր, պատրաստելու, տները ծածկելու համար։ Դրանից խեժ են ստանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ծառագիտություն, Ժ. Հ. Վարդանյան
Զվենիգորոդկա (այլ կիրառումներ)

Զվենիգորոդկա, կարող է վերաբերել՝

Զվենիգորոդկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի քաղաքային խորհրդում
Զվենիգորոդկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանում
Զվենիգորոդկա - քաղաք, Ուկրաինայի Չերկասիի մարզի Զվենիգորոդկայի շրջանում
Կլոր որդեր

Կլոր որդեր, նեմատոդներ (լատ.՝ Nematoda, Nematodes), առաջնախոռոչավոր որդերի տիպ։ Մարմինը թելանման է կամ իլիկաձև (80—85 մկմ) է երկկողմանի համաչափ, չհատվածավորված, ընդլայնական կտրվածքը կլոր է (այստեղից էլ՝ անվանումը)։ Պատված է հարթ կամ օղակաձև, ամուր կուտիկուլայով, որի տակ տեղադրված է հիպոդերմը։ Արյունատար և շնչառական համակարգ չունեն։ Նյարդային համակարգը կազմված է մերձկլանային օղակից և 6 նյարդային բներից։ Զգայական օրգանները շոշափուկներն են և պտկիկները, ազատ ապրող որոշ ձևեր ունեն պրիմիտիվ քեմո- և ֆոտոռեցեպտորներ։ Արտաթորության համակարգը միաբջջի գեղձիկներն են կամ կողմնային, ներբջջային խողովակները։ Սովորաբար բաժանասեռ են։ Բազմանում են ձվադրությամբ, որոշ տեսակներ կենդանածին են։ Հայտնի է կլոր որդերի մոտ 500 հազար տեսակ, որոնք մակաբույծներ են կամ ազատ ապրող ձևեր։ Վերջիններս փոքր չափերի են, ապրում են հողում, քաղցրահամ ջրերում, ծովերում։ Սնվում են բակտերիաներով, ջրիմուռներով, դետրիտով, կան նաև գիշատիչ ձևեր։ Շատ կլոր որդեր բույսերի, կենդանիների և մարդու մակաբույծներ են։ Ձվերը մարդու կամ կենդանիների օրգանիզմ են թափանցում ջրի կամ սննդի միջոցով։ Կլոր որդերի ներկայացուցիչներից են՝ ասկարիդը, մազագլուխը, սրատուտը և այլն։ Մարդու և կենդանիների օրգանիզմում առաջացնում են մի շարք հիվանդություններ։
(3543) Նինգբո

(3543) Նինգբո (անգլ.՝ Ningbo), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1964 թվականի նոյեմբերի 11-ին Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից Նանկինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,178736 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6364 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,721 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2070,05 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173909 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,05° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3543) Նինգբո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Փայլակ Բաբկենյան

Փայլակ Աշխարհիկի Բաբկենյան  (հոկտեմբերի 4, 1970(1970-10-04), Օշական, Աշտարակի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - 1994 թվականի մարտի 26-ին զոհվել է Օմարի լեռնանցքում (Քարվաճառի շրջան), Արցախյան առաջին պատերազմի մասնակից։
Բաբկենյանի անունով է կոչվում Օշականի հիմնական դպրոցը։


== Կենսագրություն ==
1977-1987 թվականներին սովորել է  Օշականի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան միջնակարգ դպրոցում։ 1992 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ Համալսարանում ցուցաբերած բարձր առաջադիմության համար ստացել է Լենինյան կենսաթոշակ։ Համալսարանում ստացել էր կապիտանի կոչում։ Ավարտելուց անմիջապես հետո դասավանդել է հայրենի գյուղում, որպես ֆիզիկայի և մաթեմատիկայի ուսուցիչ։ 1993 թվականի հոկտեմբերին կամավոր անդամակցվել է «Հատուկ գնդին» և իր մասնակցությունն է բերել արցախյան ազատամարտին։ 1994 թվականի մարտի 26-ին զոհվել է Օմարի լեռնանցքում, մարտական գործողությունների ժամանակ։ Թաղված է Օշականի գերեզմանատանը։
Սուրբ Խաչ եկեղեցի (Գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Խաչ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)
Սուրբ Խաչ եկեղեցի , Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզկենտրոնն Գավառ քաղաքից 10 կմ հեռավորության վրա Գեղամա լեռնաշղթայի՝ Սուրբ Խաչ լեռան (Եռաբլուր լեռ) վրա, որի բարձրությունը ծովի մակարդակից՝ 2480 մետր, կառուցվել է 16-20-րդ դարերում։
Ըստ եկեղեցու մուտքի աջ կողմում գտնվող արձանագրության համաձայն ի սկզբանե այն եղել է մատուռ որը կառուցվել է 16-րդ դարում, որից հետո վերակառուցվել է Ժորա Հայրիկի Աչիկյանի կողմից 1969 թվականին։
1998 թվականին մատուռի տեղում կառուցվում է եկեղեցի։ Կառուցման մասին ևս կա արձանագրություն եկեղեցու պատին ագուցված։
Արձանագրությունում ասվում է․

Եկեղեցին գմբեթավոր կառույց է կառուցված սրբատաշ և անմշակ բազալտից։ Եկեղեցու խորանը գտնվում է արևելյան կողմում, իսկ նրա ձախ կողմի պատին կա մկրտության ավազան։ 
Սուրբ Խաչ եկեղեցին համարվում է ուխտատեղի, եկեղեցու շուրջ տեղադրված են խաչքարեր որը տեղադրել են ուխտավորները։
Եկեղեցու մուտքից դեպի արևմուտք՝ բլրի վրա կա տեղադրված մետաղյա խաչ։ Եկեղեցուց բացվում է գեղեցիկ տեսարան դեպի Սևանա լիճ և Գեղամա լեռնաշղթայի բազմաթիվ լեռնագագաթները՝ Աժդահակ, Սևկատար, Սպիտակասար և այլ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Հայաստանի վարչական բաժանում
Գավառի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Գեղարքունիքի մարզ)


== Արտաքին հղումներ ==
ՍՈՒՐԲ ԽԱՉԻ ՊԱՏԱՐԱԳ՝ ՍՈՒՐԲ ԽԱՉ ԵԿԵՂԵՑՈՒՄ
Գեղարքունիքի մարզպետարանի կայք


== Ծանոթագրություններ ==
Ստենդալի համախտանիշ

Ստենդալի համախտանիշ, հոգեկան խանգարում, որը բնութագրվում է հաճախակի սրտախփոցով, գլխապտույտով և հալյուցինացիաներով։ Տվյալ սիմպտոմատիկան արտահայտվում է մարդու՝ կերպարվեստի ստեղծագործության ազդեցության տակ գտնվելու ժամանակ, հետևաբար հաճախ համախտանիշն առաջանում է այդ ստեղծագործությունների կենտրոնացման վայրերում՝ թանգարաններում, նկարների պատկերասրահներում։ Ախտանիշներ կարող են առաջացնել ոչ միայն արվեստի նյութերը, այլև բնության չափազանց գեղեցկությունը՝ բնական երևույթներ, կենդանիներ, աներևակայելի գեղեցիկ մարդիկ։


== Ծագում ==
Համախտանիշն իր անվանումը ստացել է 19-րդ դարի ֆրանսիացի գրող Ստենդալի անունից, որը համախտանիշը նկարագրել է «Նեապոլ և Ֆլորենցիա. ճանապարհորդություն Միլանից Ռեջո» գրքում, որտեղ պատկերել է 1817 թվականին Ֆլորենցիա կատարած այցի զգացողությունները։


== Ախտանշաններ ==

Համախտանիշն առաջին անգամ նկարագրվել է 1979 թվականին, իտալացի հոգեբույժ Գրացելլա Մագերինիի կողմից, որը հետազոտել և նկարագրել է Ֆլորենցիա եկած զբոսաշրջիկների շրջանում ավելի քան 100 միանման դեպքեր։ Համանուն գրքում նա հիվանդությունների դեպքերը դասակարգել է ըստ նրանց ծագման.

Հյուսիսային Ամերիկայից և Ասիայից եկած զբոսաշրջիկները չեն ենթարկվում այդ համախտանիշին, քանի որ այն կապված չէ նրանց մշակույթի հետ,
Իտալացի զբոսաշրջիկները նույնպես ունեն իմունիտետ, որովհետև նրանք սովոր են նման մթնոլորտին,
Ի թիվս այս զբոսաշրջիկների՝ այս համախտանիշին առավել նախատրամադրված են դասական կամ կրոնական կրթություն ունեցող միայնակ մարդիկ՝ անկախ նրանց սեռական պատկանելիությունից։Առաջին անգամ ախտորոշումը դրվել է 1982 թվականին։
Առավել հաճախ տագնապն ի հայտ է գալիս Ֆլորենցիայի՝ Վերածննդի բնօրրան 50 թանգարաններից որևէ մեկում այցի ընթացքում։ Հանկարծ այցելուն տարվում է զգացմունքների խորությամբ, որն արվեստագետը ներդրել է իր ստեղծագործության մեջ։ Ընդ որում, պատկերի տարածքում հայտնվելու ժամանակ նա անբնական սուր է ընկալում բոլոր զգացմունքները։ Համախտանիշի զոհերի ռեակցիաները տարբեր են՝ ընդհուպ մինչև հիստերիա կամ պատկերի ոչնչացման փորձ։ Չնայած համախտանիշի հարաբերական հազվադեպությանը՝ Ֆլորենցիայի թանգարանների պահակներին սովորեցնում են, թե ինչպես պետք է վարվել համախտանիշի զոհերի հետ։
Տերմինը հաճախ օգտագործվում է ռոմանտիզմ ժամանակաշրջանի երաժշտությունը լսողների ռեակցիան նկարագրելու համար։


== Տես նաև ==
Երուսաղեմի համախտանիշ
Փարիզյան համախտանիշ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ի՞նչ է Ստենդալի համախտանիշը
Սահմանումը Word Spy definition-ի կողմից (անգլ.)
Լևոն Մուրադյան (թավջութակահար)

Լևոն Հայրիկի Մուրադյան (հուլիսի 10, 1959(1959-07-10), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ թավջութակահար, մանկավարժ։ Հայրիկ Մուրադյանի թոռը։


== Կենսագրություն ==
Լևոն Մուրադյանը ծնվել է 1959 թվականի հուլիսի 10-ին Երևանում. «Ակունք» ազգագրական համույթի հիմնադիր Մարո Մուրադյանի որդին է։ 1977 թվականին ավարտել է Երևանի Պ. Ի. Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցը (դասատու՝ Ա. Չաուշյան), ապա Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիան և ասպիրանտուրան (1986, երկուսում էլ ղեկավարը եղել է Մ. Խոմիցերը)։ 1977-1979 թվականներին սովորել է Երևանի պետական կոնսերվատորիայում (Ա. Չաուշյանի դասարան)։
1960 և 1963 թվականներին Հայաստանի սիմֆոնիկ նվագախմբի հետ (դիրիժոր՝ Դավիթ Խանջյան) կատարել է Պ. Ի. Չայկովսկու Ռոկկոկո-վարիացիաները։
1989 թվականին բնակություն է հաստատել Պորտուգալիայում։ 1990 թվականին դարձել է Լիսաբոնի «Կյուլպեն­կյան» սիմֆոնիկ նվագախմբի կոնցերտմայստեր, «Solistas» լարային քառյակի թավջութակահարը։ 1996 թվականին սկսել է դասավանդել Էվորայի (Պորտուգալիա) Արվեստի համալսարանում, 2015 թվականին՝ Լիսաբոնի կոնսերվատորիայում։ Վարպետության դասեր է վարում Ջորջիայի (ԱՄՆ) համալսարանում, Կալիֆոռնիայի երաժշտության ինստիտուտում, նաև «Valle De Arlanza», «La nueva generacion musical», «Viana do Castelo» միջազգային փառատոներում (թավջութակ և կամերային երաժշտություն)։
Որպես մենակատար՝ Լևոն Մուրադյանը հանդես է եկել դիրիժորներ Վ. Գերգիևի, Վ. Բ. Դուդարովայի, Գ. Ն. Ռոժդեստվենսկու, Ջանսուղ Կախիձեի, Լ. Ֆոստերի, Ա. Բիրոնի, նաև Ռ. Ահարոնյանի, Վ. Պապյանի, Գ. Վ. Կոստինի, համերգներով՝ Սերգեյ Խաչատրյանի, Լ. Համբարձումյանի, Դ. Չանգի, Կ. Վինսենսի, Գ. Ռապսի, Թ. Լինդերի, Յ. Ե. Ժիսլինի, Աշոտ Տանիայի, Դ. Ռոլանդի, Հ. Մելիքյանի և ուրիշների հետ՝ Մյունխենի, Տալլինի, Ս. Պետերբուրգի, Բուրգոսի, Մադեյրայի, Սինտրայի և այլ հայտնի փառատոներում։
Լևոն Մուրադյանը «Դելլալան եռյակի» հիմադիր-թավջութակահարն է։ Համերգներով շրջագայել է Ռուսաստանում, Իսրայելում, Իսպանիայում, Պորտուգալիայում, Բրազիլիայում, ԱՄՆ-ում, Կորեայում, Ճապոնիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Կիպրոսում, Հայաստանում և այլուր։
Ձայնագրել է մի շարք խտասալիկներ, որոնց թվում են «Քլեյվ Ռեքորդսի» կողմից թողարկված Առնո Բաբաջանյանի և Կոմիտասի ստեղծագործությունները։
2012 թվականին թողարկվել է Լևոն Մուրադյանի և Հայկ Մելիքյանի համատեղ «Յան» խտասալիկը, որում տեղ են գտել 20-րդ դարի հայ կոմպոզիտորներ Ավետ Տերտերյանի, Տիգրան Մանսուրյանի, Հարություն Դելլալյանի և Կարեն Խաչատրյանի սոնատները։
2013 թվականին դաշնակահար Յերոն Ռիմսդիկի հետ Հոլանդական «Մասթեր Ստուդիոյում» ձայնագրել է Դմիտրի Շոստակովիչի և Կարեն Խաչատրյանի սոնատները։ Նույն թվականին ձայնագրել է նաև «Իտալական վիրտուոզներ» խտասալիկը, որում տեղ են գտել Լոկատելլիի, Վալենտինիի և Բոկերինիի ստեղծագործությունները։


== Մրցանակներ ==
1981 – Համամիութենական մրցույթի 3-րդ մրցանակ (Թբիլիսի),
1985 – Պ. Կազալսի անվան միջազգային մրցույթի 2-րդ մրցանակ (Բուդապեշտ),
1986 – Պ. Ի. Չայկովսկու անվան մրցույթի դափնեկիր (Մոսկվա),
1997 – «Ջուլիո Կարդոնա» մրցույթի 1-ին մրցանակ (Կովիլ, Պորտուգալիա)։


== Փաստեր ==
Դանիացի կոմպոզիտոր Վ. Զվագը (թավջութակի սոնատ) և անգլիացի կոմպոզիտոր Ի. Մուդին (թավջութակի կոնցերտ) երկեր են նվիրել Լևոն Մուրադյանին, որը նա ընդգրկել է Վիմ Զուաագի ստեղծագործությունների՝ իր թողարկած խտասալիկում։
Նվագում է Ա. Ստրադիվարիուսի թավջութակներով (18-րդ դարի վենետիկյան գործիքով)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սունի

Սունի (իտալերեն՝ Suni), կոմունա Իտալիայում` Սարդինիա մարզի Օրիստանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1237 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը 26 մարդ/կմ²։ Տարածքը` 47 կմ²։ Փոստային ինդեքս — 8010։ Հեռախոսային կոդ — 0785։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս. 0785 34823
Պաշտոնական կայք. http://www.comune.suni.nu.it/ Archived 2008-07-09 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.suni.nu.it/ Archived 2008-07-09 at the Wayback Machine.
Վիճակագրություն ազգային ինստիտուտի (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Պուրո-Մոժգա

Պուրո-Մոժգա (ռուս.՝ Пуро-Можга), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Մալոպուրգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 389 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Փակ Մին Յունգ

Փակ Մին Յունգ (կորեերեն՝ 박민영, մարտի 4, 1986(1986-03-04), Սեուլ, Հարավային Կորեա), հարավկորեացի դերասանուհի։ Մեծ համբավ է ձեռք բերել պատմական  դարաշրջանի «Սկանդալ Սոնգյուկվանում» (2010) դրամայի շնորհիվ,  այնուհետև շարունակել է նկարահանվել «Քաղաքային որսորդը» (2011), «Ջեյնի փառքը» (2012), «Դին Ջին» (2012), «Նոր էջ» (2014) «Հիլեր» (2014-2015), «Հիշել․ Որդու պատերազմը» (2015-2016), «Յոթ օրվա թագուհին» (2017), «Ինչ է պատահել քարտուղար Կիմին» (2018) և «Նրա անձնական կյանքը» (2019) հեռուստասերիալներում։


== Կրթություն ==
2013 թվականի փետրվարին Փակը ավարտել է Դոնգկուկի համալսարանը։


== Կարիերա ==


=== 2005-2009: Սկսնակ ===
Փակը առաջնելույթ է ունեցել SK Telecom-ի գովազդում` 2005 թվականին։ Նա իր դերասանական կարիերան սկսել է մեկ տարի անց` «Հիթ Քիթքոմ» սիթքոմում (2006)։ Նա շարունակել է հանդես գալ հեռուստատեսային դրամաներում, այնպիսի դերերով, ինչպիսիք են` «Ես Սամն եմ»-ի հռչակավոր գանգստեր միակ դուստրը (2007)։ Նա մարմնավորել է զազրելի արքայադուստեր` Ջա Մյունգ Գոգ (2009) պատմական դրամայում , նաև մարմնավորել է աղջկա,  ով հայտնվել էր երկիու վազորդների միջև` «Վազորդ Գուն» (2010)։


=== 2010–2011: Առաջընթաց ===
Փակի առաջընթացը սկսվել է  2010 թվականի «Սկանդալ Սոնգյուկվանում» դրամայից, որտեղ խելացի և ճարպիկ երիտասարդ կինը, իրեն տղամարդ է ներկայացնում, Չոսոնի ամենահեղինակավոր ուսումնական հաստատություն մուտք գործելու համար։ Դրան հետևել է 2011 թվականին «Քաղաքային որսորդը» դորամայի հաջողությունը։ Փակի հաջողությունը հանգեցրեց դերասանուհու համար գովազդային առաջարկների ավելացման։


=== 2012-առ այսօր։ Գլխավոր դերերը ===
2012 թվականին Փակը նկարահանվել է մեկ այլ մանգայի էկրանավորմանը` «Բժիշկ Ջին», նյարդավիրաբույժ  (ում մարմնավորել է Սոն Սըն Հեոնը), ով ճանապարհորդում է ժամանակի մեջ և տեղափոխվում 1880 թվական։ Փակը երկու դեր է մարմնավորում, առաջին դեպքում` գլխավոր հերոսի ընկերուհին է մեր օրերում, երկրորդ դեմքում` նրա կրկնօինակը Չոսոնի ժամանակաշրջաում։
Այնուհետև նա խաղացել է «Նոր տերև» (2014) իրավական դրամայում։ Դրան հաջորդել է« Հիլեր»-ում որպես թերթի լրագրողի դերը, գրված Սոնգ Ջի Նայի կողմից, որը նկարահանվել է նաև Ջի Չանգ-Վուկի և Յուո Ջի-Թայի հետ։ Հիլերը հանրաճանաչ էր Չինաստանում և հանգեցրել է Փակի հռճակի բարձրացմանը։ Այնուհետև Փակը նկարահանվել է իր առաջին չինական հեռուստատեսային դրամայում `«Braveness of the Ming»-ու,: Հաջորդ տարի նա նկարահանվել է չինական երկրորդ դրամայում՝ «Քաղաքի ժամանակը» (Time of City), չինացի դերասան Ժան Ժժանի հետ միասին։
2018 թվականին Փակը Փակ Սո Ջունի հետ նկարահանվել է իր առաջին ռոմանտիկ կատակերգական դրամայում` «Ի՞նչ է պատահել քարտուղար Կիմին»։
2019 թվականին Փակը Քիմ Ջե Վուկի հետ նկարահանվել իր երկրորդ ռոմանտիկ կատակերգականն դորամայում`«Նրա անձնական կյանքը»։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմ ===


=== Հեռուստատեսային սերիալներ ===


== Տարատեսակ շոուներ ==


== Երաժշտական տեսահոլովակներ ==


== Երկրպագուների հանդիպում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Շուշվալովկա (գյուղ, Գլոբինոյի շրջան)

Շուշվալովկա (ուկրաիներեն՝ Шушвалівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շուշվալովկա գյուղում բնակվում էր 259 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,973 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 266,19 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կիռվեմեցա

Կիռվեմեցա (էստ․՝ Kõrvemetsa), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Ավինուռմե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պոդա (Բելայա Խոլունիցային վտակ)

Պոդա (ռուս.՝ Пода), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բելոխոլունիցկի շրջանում և Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բելայա Խոլունիցա գետի ձախ ափին՝ 77 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։ Գետը սկիզբ է առնում անտառում, 5 կմ դեպի հարավ-արևելք Բելայա Խոլունիցայի կենտրոնում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300212111100032218
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103221
Ավազանի կոդը - 10.01.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Գյուստավ Քան

Գյուստավ Քան (ֆր.՝ Gustave Kahn, դեկտեմբերի 21, 1859(1859-12-21)[…], Մեց - սեպտեմբերի 5, 1936(1936-09-05), Փարիզ), ֆրանսիացի գրող, արվեստաբան։ Ֆրանսիական սիմվոլիզմի ներկայացուցիչներից։ 1886 թվականին Ժ․ Մորեասի և Պ․ Ադանի հետ հիմնել է «Լը սիմվոլիստ» հանդեսը։ Գրել է պոեմներ, վեպեր։ Քանը ֆրանսիական գրականության մեջ ազատ ոտանավորով գրող առաջին հեղինակներից է («Քոչող պալատները», 1887, ժողովածու)։ Իր գեղագիտական հայացքները ձևակերպել է «Առաջին պոեմները» (1897) ժողովածուի առաջաբանում։ Զարգացնելով Պ․ Վեռլենի «Ամենից առաջ երաժշտությունը» գաղափարը՝ խախտել է տաղաչափության ավանդական համակարգերը և ուշադրություն դարձրել, գլխավորապես, բաղաձայնույթներով ու համահնչյունությամբ հարուստ բանաստեղծության ռիթմիկ ներդաշնակությանը։ Քանը եղել է արձանագործության և նկարչության Փարիզի նշանավոր քննադատներից մեկը։ Հրատարակել է «Սիմվոլիստները և դեկադենտները» (1902), «Ռոդեն» (1906), «Ֆրագոնար» (1907), «Շարլ Բոդլեր» (1928) և այլ գործեր։ Քանն ընդարձակ ուսումնասիրություն է նվիրել Էդ. Շահինին, տպագրել է հոդվածներ Ա․ Բաբայան Քարբոնելի, Շ․ Ադամյանի և ուրիշ հայ նկարիչների մասին, գրել է Հ․ Գյուրջյանի, Մ․Քեպապճյանի ցուցահանդեսների կատալոգների առաջաբանները։


== Ծանոթագրություններ ==
Վեստենդորֆ (Աուգսբուրգ)

Վեստենդորֆ (իտալերեն՝ Westendorf), կոմունա Գերմանիայում, գտնվում է Բավարիա երկրամասում։ Գտնվում է Շվաբիա վարչական կենտրոնում։ Աուգսբուրգ շրջանում։
Բնակչությունը կազմում է 1492 մարդ (31 դեկտեմբեր 2010 թվական)։ Տարածքը կազմում է 6,32 կմ²։ Պաշտոնական կոդ 09 7 72 217։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Էլդայի ամրոց

Էլդայի ամրոց (իսպ.՝ Castillo de Elda), 12-րդ դարում հիմնադրված պաշտպանական կառույց Իսպանիայի Վալենսիա ինքնավար համայնքի Ալիկանտե պրովինիցիայում։


== Պատմություն ==
1172 թվականին Ալ-Մոհադները պարտություն են կրել Կուենկայի ճակատամարտում և շուտով պաշտպանական նպանակներով հիմնադրել են Էլդայի ամրոցը։ Այն կառուցվել է ոչ բարձր բլրի վրա՝ գետի մոտ։ Ամրոցի շինարարությունն սկսվել է 1172 թվականին և շարունակվել մինչև 1243 թվական։ Ռեկոնկիստայի ժամանակ Էլդայի ամրոցը գրավվել է քրիստոնյաների կողմից։ 13-րդ դարի կեսերից սկսած՝ հետագա մեկուկես դարերի ընթացքում ամրոցը հաճախ անցել է ձեռքից ձեռք։ Սեփականատերերը մի քանի անգամ վերանորոգել են այն՝ ամրացնելով պատերն ու աշտարակները։ Ամրոցի շրջակա տարածքը հաճախ էր դառնում բախումների թատերաբեմ, այդ պատճառով էլ անհրաժեշտ էր մշտապես կատարելագործել ամրոցի պաշտպանական հնարավորությունները։
Մոտավորապես 1308 թվականին ամրոցի պատերի ներսում կառուցվել է Սուրբ Մարիայի եկեղեցին, որը հավանաբար քրիստոնեական առաջին պաշտամունքային կառույցն է եղել միջնադարյան Էլդայում։ 13-րդ դարի վերջում և 14-րդ դարի սկզբում ամրոցի արևելյան ու հարավային պատերի մոտ եղել է գերեզմանոց։ Մեկ հարյուրամյակ անց ամրոցը նշանակալի փոփոխությունների է ենթարկվել. ամրոցի պատերը վերակառուցվել են, որպեսզի ներսում կայազորի ավելի շատ զինվորներ կարողանան տեղավորվել։ Դրանք նաև ամրացվել են։ Այդ ժամանակ ամրոցը եղել է Կոսենտայնայի կոմսերի սեփականությունը։ Հետագայում այդ ընտանիքն աղքատացել է և 1513 թվականի սեպտեմբերի 4-ին ամրոցը վաճառել է Խուան դե Կոլոմային, ով եղել է Կաստիլիայի Ֆերդինանդ II թագավորի ու նրա կնոջ՝ Իզաբելա թագուհու քարտուղարը։

16-րդ դարում Էլդայի ամրոցը մնացել է դե Կոլոմա ընտանիքի ձեռքում։ Այդ ընթացքում միջնադարյան ռազմական կառույցը վերածվել է դղյակի։ Փոփոխություններ են կատարվել ինչպես շինության արտաքին տեսքում, այնպես էլ ներքին սրահներում։ Վերակառուցվել են մուտքի դարպասները, կառուցվել է կլոր աշտարակ և ջրամբար։ Սակայն ամրոցի ծաղկման շրջանը կարճ է տևում, և 17-րդ դարի սկզբին այն սկսում է անկում ապրել. դե Կոլոմա կոմսերի ֆինանսական դրությունը վատանում է, և նրանք ստիպված են լինում լքել ամրոցը։ Այդ ժամանակից Էլդայի ամրոցն սկսում է աստիճանաբար ավերվել։
19-րդ դարում ամրոցը գտնվում էր վատթար վիճակում։ 1841 թվականին այն անցել է պետությանը, իսկ 1842 թվականին մասմաբ քանդվել է, և նրա քարերն օգտագործվել են Վինապոլո գետի վրա կամուրջ կառուցելու համար։ Փորձ է արվել ամրոցում ստեղծել բանտ, սակայն 1844 թվականին դատարանի որոշմամբ դա արգելվել է, և մի որոշ ժամանակ ամրոցում անցկացվել են թատերական ներկայացումներ ու կատակերգական թատերախմբերի ելույթներ։ 1848 թվականին ամրոցն աճուրդում վաճառվել է 121 հազար ռեալով։ 1866-1886 թվականներին Էլդայի ամրոցը եղել է մասնագիտությամբ շինարար Պեդրո Լեոն Նավառո-ի-Վիդելի սեփականությունը։ Վերջինս հանել է պատերի մարմարյա երեսպատումը, տարել ամրոցի կահույքն ու այնտեղ եղած այլ իրեր՝ ամրոցին պատճառելով անդառնալի վնաս։
1949 թվականի ապրիլի 22-ին Էլդայի ամրոցը հայտարարվել է պատմական հուշարձան և ստացել է RI-51-0010573 գրանցման համարը։ Այդ ժամանակից ի վեր պահպանվում է պետության կողմից։ Չնայած կատարված վերակառուցողական աշխատանքներին՝ ներկայում ամրոցը գտնվում է կիսավեր վիճակում։


== Ծանոթագրություններ ==
Իլյա Դվորկին

Իլյա Լվովիչ Դվորկին (ռուս.՝ Илья Львович Дворкин, օգոստոսի 13, 1937(1937-08-13), Տագանրոգ, Ազով-Սևծովյան երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 4, 1978(1978-06-04), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային գրող, բանաստեղծ, սցենարիստ, արձակագիր, մանկագիր։


== Կենսագրություն ==
Իլյա Դվորկինը ծնվել է 1937 թվականին։ 1961 թվականին ավարտել է Լենինգրադի երկաթուղային տրանսպորտի ինժեներների ինստիտուտը։ Աշխատել է որպես վարպետ, աշխղեկ։
1960-ականների սկզբին սկսել է հրապարակել և տպագրել իր ստեղծագործությունները։ 1964 թվականին լույս է տեսել գրողի անդրանիկ գիրքը՝ մանկական բանաստեղծությունները։


== Ընտիր ստեղծագործություններ ==
Օրը սկսվում է առավոտից (1965),
Առագաստով թիկունքից (1966)
Խոտը արևով է բուրում (1967)
Պաշկա Ռուկավիշնիկովի բուռն ամառը (1969)
Մի երկար գիշեր (1970)
Սափորի շուրջ (1973), Յակով Դլուգոլենսկու համահեղինակությամբ
Պայթյուն (1976)
Ութ ժամվա թռիչք
Անտիկ աստվածուհու գլուխը (1976)
Նայիր երկնքին (1979)
պատմվածքներ, ռադիոբեմադրություններ, հեռուստաներկայացումներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Писатели Ленинграда: Биобиблиографический справочник 1934—1981/ Авт.-сост. В.Бахтин, А.Лурье.-Л.: Лениздат, 1982.-376с.


== Արտաքին հղումներ ==
Книги И.Л.Дворкина на сайте Lib.ru
Дворкин Илья Львович на сайте Ленинградской областной детской библиотеки
Իլյա Դվորկին
Շապովալովկա (այլ կիրառումներ)

Շապովալովկա, կարող է վերաբերել՝

Շապովալովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչևի շրջանում
Շապովալովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում
Շապովալովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բորզնայի շրջանում
Շապովալովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանում
Շապովալովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանում
Սեդա Աղբալյան

Սեդա Գարեգինի Աղբալյան (մայիսի 23, 1929(1929-05-23), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քիմիկոս-օրգանիկ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1967)։
ՀԽՍՀ վաստակավոր բժիշկ Գարեգին Աղբալյանի դուստրը։


== Կենսագրություն ==
Սեդա Աղբալյանը ծնվել է 1929 թվականին Երևանում հոգեբույժ, պետական և հասարակական աշխատող Գարեգին Աղբալյանի ընտանիքում։ 1951 թվականին ավարտել Է Երևանի պետական համալսարանը։ 1961-1998 թվականներին աշխատել Է ՀՀ ԳԱԱ Օրգանական քիմիայի ինստիտուտում, 1979-1998 թվականներին եղել է տարացիկլային միացությունների լաբորատորիայի վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են ենամինների քիմիային և տարացիկլային շարքի կենսաբանական ակտիվ նյութերի սինթեզին։


== Ծանոթագրություններ ==
Մորյակ (շրջան)

Մորյակ (ֆր.՝ Mauriac), շրջան (ֆր.՝ Arrondissement) Ֆրանսիայում, գտնվում է Օվերն երկրամասում։ Շրջանի դեպարտամենտ՝ Կանտալ (դեպարտամենտ)։ Սուպերֆեկտուրա՝ Մորյակ։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 27 381 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 21 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 1278 կմ²։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ Մորյակ շրջան (ֆր.)
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Ավետարանոց)

Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, հայկական առաքելական եկեղեցի Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանի Ավետարանոց գյուղի կենտրոնում՝ ցածրադիր տեղանքում։ Կառուցվել է 1651 թվականին


== Ճարտարապետություն ==
Սուրբ Աստվածածին 27.35x15.30 մ չափերով բարձր, ընդարձակ, երկարավուն թաղակապով եռանավ բազիլիկ է՝ կառուցված սրբատաշ և կոպտատաշ քարերով։ Ներսի չորս շքեղ սյուները, բեմի երկու կողմերում՝ խորանների մուտքերի վրայի օթյակներն ու ճարտարապետական այլ հետաքրքիր լուծումներ ընդգծում են կառուցվածքի ներքին հորինվածքի արտահայտչականությունը։


== Եկեղեցական մատյաններ և մասունքներ ==
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցում են գտնվել բազմաթիվ գրչագրեր, մագաղաթյա ավետարաններ, խաչեր և այլ արժեքավոր եկեղեցական իրեր, որոնք թվագրվում են 1671, 1661, 1650, 1659 թվականներով։ Մի շարք գրչագիր ավետարաններ գրվել են Ավետարանոցի գրչատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վահե (բժիշկ)

Վահե (ծ. և մ. թթ. անհայտ, Կարին), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Բժշկական կրթություն է ունեցել և բժիշկ աշխատել։ 1914 թվականին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, զորակոչվել է օսմանյան բանակ, ուղարկվել Կարինի ռազմաճակատ և զինվորական բժիշկ ծառայել։ Կինը՝ Արաքսին, ամուսնու հետ մեկնել է Կարին։
1919 թվականին դոկտոր Ս. Զարևանդն այցելել է Չանղըրը և հանդիպել Արաքսիին, որն ամուսնացել էր թուրք բժիշկ Զիա բեյի հետ և Մյունիրե հանըմ դարձել։ Ենթադրվում է, որ Զիաբեյը Կարինում սպանել է բժիշկ Վահեին և նրա կնոջը բռնությամբ տիրացել։


== Գրականություն ==
Կարոյեան Գասպար, Մեծ Եղեռնի նահատակ հայ բժիշկները (անոնց պատգամները), Պոսթոն, 1957։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Պոիմ (գյուղ, Բելինսկի շրջան)

Պոիմ (ռուս.՝ Поим), գյուղ Ռուսաստանի Պենզայի մարզի Բելինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3132 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վոգուե

Վոգուե (ֆր.՝ Vogüé), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 906 մարդ, բնակչության խտությունը` 77.30 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.72 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 140 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 26 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 588 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 442-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 146։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,2 %։ 442 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 380 անձ (203 տղամարդ և 177 կին)։ Գործազուրկ են եղել 62 անձ (28 տղամարդ և 34 կին)։ 146 անաշխատունակներից 29-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 71-ը` թոշակառուներ, իսկ 46-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
1845

1845 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1845 թվականն է, 
XIX դարի 45-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Մարտի 27 - Վիլհելմ Ռենտգեն, գերմանացի ականավոր ֆիզիկոս
Սեպտեմբերի 25 - Արչիբալդ Հենրի Սեյս, անգլիացի արևելագետ։ Խեթագիտության հիմնադիրներից
Լաֆարգ Մարքս, ֆրանսիական սոցիալիստական և բանվորական շարժման գործիչ
Փետրվար 27 - Գրիգոր Արծրունի, հրապարակախոս (վ. 1892)
Մարտ 16 - Նորայր Բյուզանդ, բանասեր (վ.1964)


== Մահեր ==
Ռուստամ Ռազա իսկական անունը՝ Ռոստոմ Հովնանի Խաչատուրյան - Ֆրանսիայի կայսր Նապոլեոն Բոնապարտի թիկնապահը։ (ծնվ. 1780)
Դելտաուսբան

Դելտաուսբան (վրաց.՝ დელტასუბანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Թերջոլայի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 482 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հասթիսի

Հասթիսի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Ակնի գավառակում։ Գտնվում էր Ակն քաղաքի մոտ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==