armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պարի միջազգային օր

Պարի միջազգային օր (անգլ.՝ International Dance Day), տոն, որը նվիրված է բոլոր ոճի պարերին, նշվում է ապրիլի 29-ին։
Նախաձեռնվել է 1982 թվականին պարի Միջազգային խորհրդի (անգլ.՝ International Dance Council (CID)) ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կողմից։
Հիմնադիրների մտահղացմամբ, պարի Միջազգային օրը կոչված է միավորել պարի բոլոր ուղղությունները, առիթ դառնալ մեծարման այս արվեստի ձևերը, նրա կարողությունը հաղթահարել բոլոր քաղաքական, մշակութային և էթնիկ սահմանները, հնարավորություն է միավորել մարդկանց ՝ հանուն խաղաղության և բարեկամության, որը թույլ է տալիս նրանց խոսել նույն լեզվով՜ պարի լեզվով։
Ըստ ավանդույթի, ամեն տարի աշխարհի պարարվեստի որևէ հայտնի ներկայացուցչի առաջարկվում է դիմել հանրությանը, հիշեցնում մարդկանց պարի գեղեցկության մասին։
Առաջին անգամ նման ուղերձով պարի Միջազգային օրվա առթիվ հանդես է եկել Henrik Neubauer 1982 թվականին։ Նաև ուղերձներով հանդես են եկել՝

1984 — Յուրի Գրիգորովիչ, պարուսույց (Ռուսաստան)
1985 — Ռոբերտ Ջոֆրի, պարուսույց (ԱՄՆ)
1990 — Մերս Կանինգեմ, որի հետևում կանգնած է պարող և պարուսույց (ԱՄՆ)
1991 — Մանեն, պարուսույց (Հոլանդիա)
1993 — Մեգի Մարեն, պարուսույց (Ֆրանսիա)
1996 — Մայա Պլիսեցկայան, պարուհին (Ռուսաստան)
1997 — Մորիս Բեջար, պարուսույց (Ֆրանսիա)
1998 — Կադզուո Օնո, պարող հիմնադիրներից մեկը(Ճապոնիա)
2000 — Իրժի Կիլիան, պարուսույց (Հոլանդիա) և Ալիսիա Ալոնսոն, պարուհի (Կուբա)
2001 — Ուիլյամ Ֆորսաիտ պարող և բալետմեյստեր, ստեղծող տեխնիկայի իմպրովիզացիաներ, (ԱՄՆ, Գերմանիա)
2002 — Քեթրին Դանեմ, մեկը առաջին պարուհիներ աֆրո-ամերիկուհի (ԱՄՆ)
2003 — Գորգեր Էհ, պարուսույց և թատերական ռեժիսոր (Շվեդիա)
2004 — Ստեֆան Փեյջը, պարուսույց (Ավստրալիա)
2005 — Միյակո Յոշիդա, պարուհի (ԱՄՆ-Մեծ Բրիտանիա)
2006 — Սիամոնի, Կամբոջայի թագավորը
2007 — Սաշա Վալցը, պարուսույց (Գերմանիա)
2008 — Գլեդիսը Ագուլյաս, պարուհի և բալետմեյստեր (ՀԱՀ)
2009 — Աքրամ Խանը, որի հետևում կանգնած է պարող և պարուսույց (Մեծ Բրիտանիա)
2010 — Խուլիո Բոկա, որի հետևում կանգնած է պարող և պարուսույց (Արգենտինա)
2011 — Աննա Թերեզա դե Կեերսմակեր, պարուհի և բալետմեյստեր (Բելգիա)
2013 — Լին Հվաի-րոպե, որի հետևում կանգնած է պարող և պարուսույց (Թայվան)


== Արտաքին հղումներ ==
CID at UNESCO։ «Միջազգային պարի օրվա պաշտոնական կայք»։ Dance Day (անգլերեն) 
CID at UNESCO։ «Միջազգային պարի օրվա պաշտոնական էջ» (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-06-09-ին
Նիժնի Տագիլի մետաղագործների հուշարձան

Նիժնի Տագիլի մետաղագործների հուշարձան (ռուս.՝ Памятник металлургам Нижнего Тагила), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Սվերդլովսկի մարզի Նիժնի Տագիլ քաղաքում։ Տեղադրվել է Լիսյա լեռան ստորոտին` Լեռնագործարանային տեխնիկայի պատմության գործարան-թանգարանի դիմաց, քաղաքի Լենինյան շրջանում։


== Պատմություն ==
Նիժնի Տագիլի մետաղագործների հուշարձանի վայրն ընտրվել է ոչ անմիջապես. առաջարկվել են քաղաքի պատմական մասը, մետաղագործական կոմբինատի հարևանությամբ գտնվող վայրը և նույնիսկ Կայարանամերձ հրապարակը, որտեղ մինչ օրս պահպանվել է պատվանդանը։ Բայց ի վերջո ընտրվել է Լիսյա լեռան ստորոտին գտնվող տեղամասը` Դեմիդովյան գործարանի արտադրական շինությունների դիմաց։ Հուշարձանի հիմնադրումը հարմարեցված է եղել Նիժնի Տագիլի մետալուրգիական կոմբինատի (ՆՏՄԿ) 70-ամյակին և տեղի է ունեցել 2010 թվականի հոկտեմբերի 16-ին։
Հուշարձանի բացման հանդիսավոր արարողությանը մասնակցել են Նիժնի Տագիլի ղեկավար Վալենտինա Իսաևան, «Եվրազ» ընկերության փոխնախագահ Դմիտրի Սոտնիկովը, ՆՏՄԿ ԲԲԸ-ի կառավարիչ տնօրեն Ալեքսեյ Կուշնարյովը, ինչպես նաև Նիժնի Տագիլի մետալուրգիական կոմբինատի աշխատակիցները և քաղաքի հանրության ներկայացուցիչները։


== Նկարագրություն ==

Հուշարձանի հեղինակն է նիժնիտագիլցի քանդակագործ, Ռուսաստանի նկարիչների միության անդամ Վլադիմիր Պավլենկոն։ Հուշարձանը կազմված է երեք միակտուր մոխրագույն գրանիտից, որոնք տեղադրված են բետոնե պատվանդանի վրա։ Պատվանդանը երեսպատված է խամքարով. հենց այդ քարով է կառուցվել Դեմիդովյան գործարանը։ Երեք միակտուրները մարմնավորում են կապը անցյալի, ներկայի և ապագայի մետաղագործների միջև։ Հուշակոթողի վերևում պարագծով պատկերված են բանվորների պատկերաքանդակները և կրակ, որոնք ձուլված են կռած պղնձից։ Հուշարձանի բարձրությունը 14 մետր է։
Կոթողը շրջապատված է ցանկապատով, նրա ուղղությամբ տանում է լայն սանդուղքը։


== Աղբյուրներ ==
«В Нижнем Тагиле открыт памятник металлургам»։ Нижний Тагил. Официальный сайт города։ 2010-07-16։ Վերցված է 2015-03-30 
«14-метровый гигант - в подарок металлургам»։ История Нижнего Тагила от основания до наших дней։ Վերցված է 2015-03-30 
«Памятник металлургам на Лисьей горе»։ EkatGid։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-04-02-ին։ Վերցված է 2015-03-30 
«Памятник металлургам появился в Нижнем Тагиле рядом с НТМК»։ siapress.ru։ Վերցված է 2015-03-30
Ինստինսիոն

Ինստինսիոն (իսպ.՝ Instinción), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ալմերիա պրովինցիայում Անդալուսիա ինքնավար մարզում։ Մունիցիպալիտետը մտնում է Ալպուխարրա Ալմերենսե։ Տարածքը կազմում է 33 կմ2։ Բնակչությունը` 485 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 37 կմ հեռավորության վրա։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ինստինսիոն Archived 2006-08-19 at the Wayback Machine.
Ինստինսիոն Archived 2005-12-23 at the Wayback Machine.
Լյասկովո (Բուրգասի մարզ)

Լյասկովո (բուլղար․՝ Лясково), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Այտոսի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Այտոս քաղաքից գտնվում է 6 կմ դեպի հյուսիս-արևելք։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 131 մարդ։


== Բնակչություն ==


== Տես նաև ==
Բուլղարիայի համայնքներ
Այտոսի համայնք


== Ծանոթագրություններ ==
Պրիստենի շրջան (Կուրսկի մարզ)

Պրիստենի շրջան (ռուս.՝ Пристенский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կուրսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1965 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պրիստեն։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1010 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 17933 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,76 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Նուևե դե Խուլիո (այլ կիրառումներ)

Նուևե դե Խուլիո, կարող է վերաբերել՝

Նուևե դե Խուլիո - դեպարտամենտ Արգենտինայում, Ռիո-Նեգրո պրովինցիայի կազմում
Նուևե դե Խուլիո - Սանտա Ֆե պրովինցիայի վարչական միավոր
Պրեո Սեն Սեբաստիեն

Պրեո Սեն Սեբաստիեն (ֆր.՝ Préaux-Saint-Sébastien), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 37 մարդ, բնակչության խտությունը` 9.95 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.72 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Լիվարո, Օքենվիլ, Լեզ Օտել Սեն Բազիլ, Բելլու, Սերքե, Շեֆրևիլ Տոնանկուր, Լա Կրուպթ, Ֆամիյի, Ֆերվակ, Էրտվան, Լը Մենիլ Բակլե, Լը Մենիլ Դյուրան, Լը Մենիլ Ժերմեն, Մել, Լե Մուտիե Յուբեր, Նոտր Դամ դը Կուրսոն, Սենտ Մարգերիտ դե Լոժ, Սեն Մարտեն դյու Մենիլ Ուրի, Սեն Միշել դը Լիվե, Սեն Ուան լեզ Ու, Տորտիզամբեր համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Լիվարո Պեի դ'Օժ համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 55 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 22 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 15-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 7։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,2 %։ 15 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 12 անձ (6 տղամարդ և 6 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (2 տղամարդ և 1 կին)։ 7 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 3-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Աշոտ Մինասյան (այլ կիրառումներ)

Աշոտ Մինասյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց՝

Աշոտ Իվանի Մինասյան (հունվարի 15, 1911, Շիկահող, Սյունիքի մարզ, Հայաստան, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 5, 1978, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գյուղատնտես, մանրէաբան։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1970)։
Աշոտ Հրանտի Մինասյան (հունվարի 1, 1960, Սիսիան, Սյունիքի մարզ, Հայաստան, ԽՍՀՄ), ՀՀ պետական և ռազմական գործիչ։
(G)I-DLE

(G)I-DLE (կորեերեն՝ (여자)아이들), (Ջի-Այդլ)) հարավկորեական երաժշտական գըրլ բենդ։ Այն ձևավորվել է 2018 թվականին CUBE Entertainment լեյբլի կողմից։ Խումբը բաղկացած է հինգ մասնակցից՝ Չոն Սոյոն, Չո Միյոն, Միննի Նիչա Յոնտարարակ,  Սուն Յուքի և Եհ Շուհուա։
Դեբյուտը տեղի է ունեցել 2018 թվականի մայիսի 2-ին «I Am» մինի ալբոմով։ Նրանց ֆանդոմը կոչվում է «NEVERLAND»:2022թվականին սկզբին թմից դուրս է եկել Սո Սուջին-ը, դառնալով փոխանակ պարուհի


== Կարիերա ==


=== Նախադեբյուտ ===
2015 թվականին Սոյոնը Cube Entertainment-ի կողմից ընտրվել է, որպեսզի մասնակցի «Նախապատրաստում 101» (անգլ.՝ Produce 101)   ռեալիթի շոուին։ Նա դարձավ ամենահայտնի մասնակիցներից մեկը, որը տասներորդ դրվագում հինգերորդ տեղն է զբաղեցրել մասնակիցների ընդհանուր վարկանիշում։  Եզրափակչում Սոյոնը զբաղեցրել է 20-րդ հորիզոնականը՝ չկարողանալ իր դեբյուտն անել «I.O.I» խմբում։ Երգչուհին նաև մասնակցել է «Կատաղած ռեփերներ» շոուի երրորդ սեզոնին (անգլ.՝ Unpretty Rapstar), որտեղ գրավեց երկրորդ հորիզոնականը։ Ավելի ուշ Սոյոնը թողարկեց «Jelly» և «Idle Song» սինգլները։
Միյոնը տարիքով ամենամեծ մասնակիցն է, որը հինգ տարի (2010-2015) եղել է YG Entertainment-ի թրեյնին։ Նա պետք է իր դեբյուտն աներ VIVIDIVA կանանց խմբում, սակայն լքեց այն, նախքան պաշտոնական դեբյուտը։ Նրա բեմական անունը  N.Na էր։ 2017 թվականի հունիսին Միննին, Յուքինը և Շուհուը հայտնվեցին Rising Star Cosmetic  բրենդի գովազդում Շուհուան 2017 թվականի սեպտեմբերին նկարահանվել է «Pet» տեսահոլովակում։ Միննին մասնակցել է Dance Party Line Friends ալբոմի թողարկմանը, որը տեղի է ունեցել նոյեմբերին։  2018 թվականի ապրիլին նա Միյոնի հետ հանդես է եկել երգերի քավեր տարբերակները YouTube-ում ներկայացնելով Dingo Music ալիքով։ Յուքինը նկարահանվել է նույն ալիքում ավելի կարճ տեսահոլովակում։
2018 թվականի մարտի 22-ին Cube Entertainment-ը պաշտոնապես հայտարարեց Սոյոնի դեբյուտի մասին։ Ապրիլին 5-ին հայտարարվեց խմբի անվանումը` (G) I-DLE: Ապրիլի 8-ից սկսվեց մասնակիցների ելույթները։


=== 2018: Դեբյուտ I Am-ի հետ ===
(G) I-DLE-ի պաշտոնական դեբյուտը տեղի է ունեցել մայիսի 2-ին I Am- ի մինի ալբոմով` «Latata» սինգլով։ Դեբյուտային շոուքեյսը կայացել է նույն օրը Blue Square iMarket Hall-ում։ Հաջորդ օրը խումբն առաջին անգամ ելույթ ունեցավ M! Countdown-ում։
Երկու օրում Latata երգի ընդհանուր դիտումները հասել են ավելի քան 2 միլիոնի։ Gaon Albums Chart : I Am սինգլը Billboard World Albums Chart- ում զբաղեցրեց սկզբից 7-րդ, այնուհետև 5-րդ հորիզոնականը։
«Hann (Alone)» թվային սինգլը թողարկվել է օգոստոսի 14-ին։


== Մասնակիցներ ==
Տեղեկությունները ստացվել են Naver կայքից.


== Սկավառակագրություն ==


=== Մինի ալբոմներ ===


=== Սինգլներ ===


=== Համագործակցություններ ===


== Ֆիլմագրություն ==


=== Շոու ===
(G)I-DLE: I-TALK (2018)


=== Տեսահոլովակ ===


== Համերգներ և շրջագայություններ ==


=== Մասնակցությունը համերգներին ===
United Cube – One (2018)


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


=== Korea Brand Awards ===


=== Երաժշտական շոու ===


==== The Show ====


==== M!Countdown ====


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
(G)I-DLE պաշտոնական կայք
(G)I-DLE Ֆեյսբուքում
(G)I-DLE Թվիթթերում
(G)I-DLE ՅուԹյուբում
(G)I-DLE Daum Cafe-ում
(G)I-DLE V LIVE-ում
Կամպուս դու Ջորդանի գավառ

Կամպուս դու Ջորդանի (պորտ.՝ Microrregião de Campos do Jordão), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Կամպինաս մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 71 930 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 1007,338  կմ²։ Բնակչության խտությունը 71,4  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 368 960 332,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 5 383,94 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,808։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Կամպուս դու Ժորդամ
Սանտու Անտոնիու
Սան Բենտու դու Սապուկաի
Կրասնոյե Զնամյա (այլ կիրառումներ)

Կրասնոյե Զնամյա, կարող է վերաբերել՝

Կրասնոյե Զնամյա - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վեսյոլիի շրջանում
Կրասնոյե Զնամյա - գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Օռլովսկի շրջանում
Խոջիվանքի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Խոջիվանքի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, հայ առաքելական եկեղեցի էր ներկայիս Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիի հայկական Հավլաբար թաղամասի արևելյան կողմում գտնվող Խոջիվանքի գերեզմանատան կենտրոնում։


== Պատմություն ==


=== Հիմնադրում ===

Ըստ եկեղեցու որմերին պահպանված և ժամանակին ընթերցված վիմագիր արձանագրությունների՝ այն 1655 թվականին կառուցել է Աշխարհբեկ Բեհբուդյանը իր կնոջ՝ Լալի և եղբոր՝ Խատի հետ միասին։ Վրաց արքունիքին մատուցված ծառայությունների համար Ա. Բեհբուդյանին կոչում էին Խոջա Բեհբուդ, իսկ նրա կառուցած եկեղեցին էլ սկսեց կոչվել «Խոջիվանք» ու վերածվեց տոհմական (Բեհբուդյանների) գերեզմանատան։


=== Նորոգություն ===
1780 թվականին Բեհբուդյանների ժառանգները իրականացրել են Խոջիվանքի եկեղեցու վերանորոգման աշխատանքները։


=== Նկարագրություն ===
Խոջիվանքի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու ներսում թաղվում էին միայն Բեհբուդյան իշխանական տոհմի ներկայացուցիչները։ Հայտնի է, որ 1858 թվականին այնտեղ ամփոփվել է գեներալ Վասիլ Հովսեփի Բեհբութովի մարմինը։
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցուն արևմուտքից կից եղել է սրահ-տապանատուն և Բեհբուդյան ազգատոհմին պատկանող շիրմաքարեր։


== Քանդում ==
1936-1938 թվականներին Վրաստանի Կենտկոմի նախագահ Լավրենտի Բերիայի հրամանով և Թբիլիսիի քաղաքային իշխանությունների որոշմամբ սկսվեց ինչպես Խոջիվանքի գերեզմանատան, այնպես էլ նրա կենտրոնում կանգնած Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու և մյուս բոլոր մատուռների ու դամբարանների ավերումը։ Ավերվեցին հարյուրավոր ականավոր հայերի գերեզմաններ, հիմքից կործանվեց Բեհբուդյանների կառուցած Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին։
Եկեղեցին քանդվեց՝ առանց անհրաժեշտ լուսանկարներ և չափագրումներ կատարելու, իսկ հազարավոր տապանաքարեր, որպես հասարակ շինաքար, օգտագործվեցին Թբիլիսիի ամենատարբեր շինությունների, փողոցների մայթերի, պատերի ու աստիճանների կառուցման մեջ։


== Ուսումնասիրություններ ==
1936 թվականին, երբ եկեղեցին դեռևս կանգուն էր, հետազոտման ենթարկվեց Վրաստանում հուշարձանների պահպանության գծով տեսուչ՝ Չեյշվիլիի և արվեստի վաստակավոր գործիչ, նկարիչ Գրիգոր Շարբաբչյանի կողմից։ Վերջինս հանգել էր այն եզրակացության, որ պահպանված որմնանկարները 17-րդ դարի գործ են, իսկ հեղինակը եղել է Վախթանգ VI  թագավորի պալատական հայազգի հայտնի նկարիչ Նաղաշ Հովնաթանը։
Եկեղեցու ուսումնասիրությամբ երկար տարիներ զբաղվել է հուշարձանագետ Սամվել Կարապետյանը անհատապես և Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամի շրջանակներում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Խոջիվանքի գերեզմանատուն


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Khojivank, Samvel Karapetyan, Research on Armenian archiceture foundation, 2019. Archived 2022-02-06 at the Wayback Machine.(անգլ.)
NME

New Musical Express (NME), բրիտանական երաժշտական լրատվական կայք և նախկին ամսագիր, որը հրապարակվում էր 1952 թվականից սկսած։ Այն առաջին բրիտանական պարբերականն էր, որը ներառում էր սինգլների չարթեր, առաջին անգամ հրապարակվել է 1952 թվականի նոյեմբերի 14-ին։ 1970-ականներին ամսագիրը դարձավ բրիտանական ամենաշատ վաճառվող երաժշտական պարբերականը։ Ամսագիրը սկսել է հանդես գալ որպես երաժշտական լրագիր, և հետագայում ձևափոխվել է ամսագրի ֆորմատի 1980-ականներին և 1990-ականներին։
NME.com կայքի առաջին տարբերակը գործարկվել է 1996 թվականին։ Այն դարձավ աշխարհի ամենամեծ առանձին երաժշտական կայքը, ավելին քան տասնվեց հազար ամսական հաճախորդներով։ Միացյալ Թագավորությունում տպագրված ամսագրերի վաճառքների անկման պատճառով 2014 թվականի առաջին կեսին տպագիր ամսագրի վաճառքները կազմեցին 15 830 օրինակ։ 2013 թվականին NME's The 500 Greatest Albums of All Time չարթը և նրա ներկայացման ձևը քննադատվեցին լրատվամիջոցներում։
Տպագիր NME ամսագիրը սկսեց նորից տպագրվել 2015 թվականի սեպտեմբերին, այն տարածվում էր ամբողջ երկրով անվճար։ 2016 թվականի փետրվարին ամսագիրը տպագրվում էր 307 217 օրինակ շաբաթական տպաքանակով, որը այս ամսագրի պատմության մեջ ամենամեծ ցուցանիշն էր։ Այս ցուցանիշը շրջանցեց 1964 թվականին գրանցված 306 881 օրինակը, դա տեղ էր ունեցել The Beatles-ի ժամանակ։ 2017 թվականի դեկտեմբերի տվյալներով տարածման քանակը ընկավ մինչև 289 432 օրինակ շաբաթական2018 թվականի մարտին հայտարարվեց NME տպագրվող տարբերակի վերացումը, 66 տարվա պատմությունից հետո, և NME-ն դարձավ միայն առցանց պարբերական։
NME-ի գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Լոնդոնում։ Այժմ, սկսած 2018 թվականի փետրվարից ամսագրի խմբագիրն է Շարլոտ Գանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://nme.com/ NME. պաշտոնական կայք
«New Musical Express: Contents 1953–1969»։ Skidmore College։ Արխիվացված է օրիգինալից 2009-06-19-ին։ Վերցված է 2019-09-08  (անգլ.)
NME critics list from 1974 onwards at rocklist.net (անգլ.)
«Fraternising with the NME»։ The Observer (London)։ հուլիսի 3, 2005։ Արխիվացված է օրիգինալից հուլիսի 21, 2005-ին  (անգլ.)
Շարոն Կովակս

Շարոն Կովակս (հոլ.՝ Sharon Kovacs, ապրիլի 15, 1990(1990-04-15), Baarlo, Պեյլ էն Մաս, Լիմբուրխ, Նիդերլանդներ), հոլանդացի երգչուհի, առավել հայտնի է «Կովակս» բեմական անվամբ։ 2014 թվականին նա թողարկել է իր առաջին սինգլը՝ «Իմ սեր» (անգլ.՝ My Love):


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1990 թվականի ապրիլի 15-ին Նիդերլանդների Բարլո քաղաքում։ Սովորել է «Ռոք Սիթի համալսարանում և «Էյնդհովենի» վոկալային դպրոցում։ Ուսումը ավարտել է 2013 թվականին։ 2014 թվականին համագործակցել է պրոդյուսեր Օսկար Հոլլմանի հետ՝  «My Love»  սինգլը ձայնագրելու համար։ Երգը մասամբ ձայնագրվել է Կուբայում։ 2014 թվականի հուլիսի 1-ին հոլանդական  «NPO 3FM» ռադիոն նշել է նրա 3FM տաղանդը։ 2014 թվականին Կովակսը ելույթներ է ունեցել «North Sea Jazz» և «Lowlands» փառատոներում։ Նույն թվականի հոկտեմբերի 2-ին Կովակսը հաղթել է հոլանդական «NPO Radio 2 Soul & Jazz» մրցանակաբաշխությունում՝ լավագույն ջազ կատարող անվանակարգում։
Նրա առաջին ալբոմը՝ «Սևի երանգները» «Shades Of Black», լույս է տեսել 2015 թվականի ապրիլի 2-ին։ Այնուհետև նա սկսել է իր «Shades Of Black» շրջագայությունը և համերգներ ունեցել Թուրքիայում, Իսրայելում և եվրոպական այլ երկրներում։
2016 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Կովակսը հաղթել է «European Border Breakers» մրցանակաբաշխությունում։


== Սկավառակագրություն ==
"My Love" EP (2014)
"The Devil You Know" (2015)
"Sugar Pill" (2017)
"Cheap Smell" (2018)
"Black Spider" (2018)
"Its The Weekend"  (2018)
"Mama & Papa (Oct 2018)
"Snake Charmer" (2019) (ft. Parov Stelar)
"You Again" (2019)
"Crazy" (2019)
"Cozy" (2019)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
www.kovacsmusic.com Շարոն Կովակս. պաշտոնական կայք
1968-69 NBA մրցաշրջան

1968-69 NBA մրցաշրջան, դարձել է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի 23-րդ մրցաշրջանը։ Մրցաշրջանի չեմպիոնը դարձել է «Բոստոն Սելտիքս» ակումբը։ Եզրափակչում՝ յոթ խաղերի արդյունքում, «Սելտիքս»-ը հաղթել է «Լոս Անջելես Լեյքերս»-ին։
1968 թվականի NBA դրաֆթի «Սան Դիեգո Ռոքեթս» ակումբի կողմից՝ առաջին համարի ներքո ընտրվել է կենտրոնական Էլվին Հեյզը։ Դրաֆի ժամանակ 2-րդ համարի ներքո ընտրվել է Ուես Անսելդը։
Այս մրցաշրջանից սկսած սկսվել է ընտրվել լավագույն պաշտպանողական խաղացողներից կազմված սիմվոլիկ հավաքական (NBA բոլոր աստղերի պաշտպանության հավաքական), ինչպես նաև սկսվել է ընտրվել NBA փլեյ օֆ շարքի եզրափակչի ամենաարժեքավոր խաղացողը։ Այս մրցաշրջանի ընթացքում միանգամից դեբյուտել են երկու ակումբ՝ Միլոուքի Բաքս և Ֆինիքս Սանս։


== Պարբերական առաջնություն ==
Հ = Հաղթանակներ, Պ = Պարտություններ, Տ% = Հաղթած խաղերի տոկոս


== Փլեյ Օֆֆ ==


== Ցուցանիշներով առաջնորդներ ==


== Մրցանակներ՝ ըստ մրցաշրջանի արդյունքներ ==
NBA ամենաարժեքավոր խաղացող: Ուես Անսելդ, Բալտիմոր Բուլեթս
Եզրափակչի ամենաարժեքավոր խաղացող: Ջերի Ուեսթ, Լոս Անջելես Լեյքերս
NBA տարվա սկսնակ: Ուես Անսելդ, Բալտիմոր Բուլեթս
Տարվա մարզիչ: Ջին Շու, Բալտիմոր Բուլեթս


== Աղբյուրներ ==
1968-69 NBA Season Summary Archived 2012-10-16 at the Wayback Machine.
Ուկրաինայի ժամանակակից արվեստի ինստիտուտ

Ուկրաինայի ժամանակակից արվեստի ինստիտուտ (անգլ.՝ Ukrainian Institute of Modern Art), ժամանակակից արվեստի թանգարան է, որը գործում է Չիկագոյի տարածքում` մշակութային ցուցահանդեսների, գրական իրադարձությունների, կինոնկարների և երաժշտական ասմունքների շարունակական ծրագրով։ Ուկրաինայի ժամանակակից արվեստի ինստիտուտը հիմնադրվել է 1971 թվականին՝ Դոկտոր Աքիլես Չրեպտովսկու, Կոնստանդին Միլոնադիսի և Միխաելո Ուրբանի կողմից՝ Չիկագոյի սրտում Ուկրաինական գյուղի տարածքում։ Այն Չիկագոյի մշակութային դաշինքի հիմնական անդամներից է, որը 25 ազգագրական թանգարանների և մշակութային կենտրոնների միավորում է։ 200 քմ հիմնական ցուցասրահում պահվում են վեցից յոթ գլխավոր ցուցանմուշներ։ Երկու կողային պատկերասրահներում պահվում են Չիկագոյի արվեստագետների մշտական հավաքածուներ, ինչպես նաև` ազգությամբ ուկրաինացի արվեստագետների նկարներ և քանդակներ։
Ուկրաինայի ժամանակակից արվեստի ինստիտուտը հավատարիմ է ցուցահանդեսների, համերգների, դասախոսությունների և բազմադիսցիպլին միջոցառումների ծրագրին, որոնք հարմար են համայնքի բոլոր անդամների համար։ Մոտակա թաղամասում բնակվում են բազմաթիվ ազգերի ներկայացուցիչներ, և այստեղ կազմակերպվում են մշակութային բազմաբնույթ միջոցառումներ։ Ուկրաինայի ժամանակակից արվեստի ինստիտուտը շահույթ չհետապնդող կազմակերպություն է։
2011 թվականին ինստիտուտը նշել է իր 40-ամյակը։
2010 թվականին թանգարանում տեղի է ունեցել Գլադիս Նիլսոնի արվեստի հետահայաց ցուցադրությունը, որը "Hairy Who" արվեստի խմբի նշանավոր անդամներից էր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://uima-chicago.org Ուկրաինայի ժամանակակից արվեստի ինստիտուտ. պաշտոնական կայք
Գտնված երազ

Գտնված երազ, 1976 թվականի հայկական արտադրության մուլտֆիլմ, արտադրված Համո Բեկնազարյանի անվան Հայֆիլմ կինոստուդիայում։


== Սյուժե ==
Փոքրիկ աղջիկը, հետևելով կենդանություն առած թիթեռներին, գնում է գտնելու իր պապիկի կորած քունը։ Նա հայտնվում է նկարների կախարդական աշխարհում, ծանոթանում է նկարի ծերուկի հետ։ Երբ առավոտյան աղջիկը վերադառնում է, պապն արդեն քնել էր։


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Մ. Դիլաքյան
Ռեժիսոր և բեմադրող նկարիչ Հովհաննես Դիլաքյան
Երգերի և երաժշտության հեղինակ Ռուբեն Հախվերդյան (ձայնակցում է Ջինա Վանյանը), Ս. Գյուլխասյան, Ա. Սաթյան
Հնչյունավորողներ՝
Ծերուկ - Մհեր Մկրտչյան
Աղջիկ -  Հռիփսիմե Կիրակոսյան
Պապիկ - Էդգար Էլբակյան


== Մեջբերումներ մուլտֆիլմից ==
Մուլտֆիլմում շատ քիչ են երկխոսությունները, չկա նաև հեղինակային խոսք։ Կան մի քանի փոքրիկ երկխոսությունները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
https://www.youtube.com/watch?v=ks2olsHbCKs Մուլտֆիլմը ՅուԹյուբում
Պավլյուկովկա (գյուղ, Օվրուչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊավլյուկովկաՊավլյուկովկա (ուկրաիներեն՝ Павлюківка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պավլյուկովկա գյուղում բնակվում էր 207 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1108 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 186,82 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դեյր-էլ-Զորի մարզ

Դեյր-էլ-Զոր, (արաբ․՝ مُحافظة دير الزور‎‎), մարզի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետության արևելքում։ Ունի 33 060 կմ² տարածք և 1 239 000 բնակչություն (2011 թ.)։ Հյուսիս-արևելքից սահմանակից է Ալ-Հասաքայի, հյուսիս-արևմուտքում Ալ-Ռակկայի, հարավ-արևմուտքում Հոմսի մարզերին, արևելքում և հարավ-արևելքում Իրաքին։ Հյուսիս-արևմուտքից մինչև հարավ-արևելք մարզի տարածքով հոսում է Եփրատը՝ Սիրիայի ամենախոշոր ջրային աղբյուրը։
Վարչական կենտրոնն է Դեյր-էլ-Զոր քաղաքը։ 2010 թվականին այն հռչակվել է Արմավիրի քույր քաղաք։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով գավառը ունի 492 434 բնակչություն։ Հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն է՝ ուղտաբուծություն, խոշոր և մանր եղջերավոր անասուններ։ Մերձավոր Արևելքի ամենաերկար գետի՝ Եփրատի ափին գտնվելու շնորհիվ բնակչությունը կարողանում է զբաղվել ոռոգովի երկրագործությամբ։


== Վարչական բաժանում ==
Դեյր-էլ-Զորի մարզը բաժանվում է 3 գավառների՝

Աբու Քամալի (արաբ․՝ منطقة أبو كمال‎‎), կենտրոն՝ Աբու Քամալ, բնակչություն՝ 265 142 մարդ, 4 շրջան
Ալ-Մայադինի (արաբ․՝ منطقة الميادين‎‎), կենտրոն՝ ալ-Մայադին, բնակչություն՝ 247 171 մարդ, 3 շրջան
Դեյր-էլ-Զորի (արաբ․՝ منطقة دير الزور‎‎), կենտրոն՝ Դեյր-էլ-Զոր, բնակչություն՝ 492 434 մարդ, 7 շրջան


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Վանաձոր (կայարան)

Վանաձոր, երկաթուղային կայարան Դեբեդ գետի աջ ափին՝ Հայաստանի համանուն քաղաքում, որը մեծությամբ երրորդն է երկրում և Լոռու մարզի վարչական կենտրոնն է։ Կայարանում տեղակայված է Հայաստանի երկաթգծի խոշորագույն կայանատեղիներից մեկը։


== Տեղակայում և հետագա շինարարության հեռանկարներ ==
Կայարանը տեղակայված է Գյումրի-Այրում էլեկտրիֆիկացված մենուղի գծի վրա։ Նախկինում պլանավորվել է կառուցել երկաթգծի ճյուղ, որը պետք է ձգվեր Վանաձորից դեպի Ֆիոլետովո գյուղ, սակայն այդ ծրագիրը չի իրականացվել։ Ներկայում քննարկվում է քսան կիլոմետրանոց հատվածի կառուցումը, որը Գյումրի-Այրում երկաթգիծը պետք է միացնի Հրազդան-Իջևան գծին։ 1990-ական թվականների վերջին այդ հատվածի շինարարությունը կապված էր Սպիտակի երկրաշարժի հետևանքների հաղթահարման հետ։ Ներկայում դրա անհրաժեշտությունն ունի այլ պատճառներ.

Երևանից մինչև Վրաստանի սահմանը ձգվող երկաթգծի երկարությունը կկրճատվի մեկ երրորդով, ինչը թույլ կտա ոչ միայն իջեցնել փոխադրումների գինը, այլև մեծացել հայկական ձեռնարկությունների մրցունակությունը բեռների արագ մատակարարման հաշվին,
Հայաստանն ունի հիմնականում մենուղի երկաթգծեր, իսկ տվյալ հատվածի շինարարությունը փաստացիորեն կստեղծի երկաթուղային օղակ, ինչը կհաղթահարի այդ թերությունը գնացքների շրջանաձև երթևեկման հաշվին և դրանով իսկ կմեծացնի թողունակությունը երկու անգամ,
կբարելավվի տրանսպորտային հաղորդակցությունը Շիրակի ու Լոռու մարզերի միջև մի կողմից և Տավուշի, Գեղարքունիքի ու Կոտայքի մարզերի միջև մյուս կողմից,
Հայաստան-Իրան երկաթուղու շինարարության դեպքում հնարավորություն կստեղծվի ավելի արագ հասցնել տրանզիտային բեռներն Իրանից Վրաստան Այրում կայարանով և Իրանից Թուրքիա Ախուրյան կայարանով,
նախագծի իրականացման նախնական արժեքը կազմում է 30 միլիոն դոլար, իսկ ժամկետը՝ մեկ տարի։


== Կայարանի արդիականացում ==
2010 թվականի հոկտեմբերին իրականացվել է Վանաձոր կայարանի սլաքային գծանցման ուղիների արդիականացում։ Հարավկովկասյան երկաթուղում  առաջին անգամ օգտագործվել են սլաքային գծանցման ուղիներ երկաթբետոնե գերաններ, որոնք թույլ են տալիս կայարանն անցնել նախկինից ավելի մեծ արագությամբ։


== Գործունեություն ==

Արագընթաց գնացք № 372 Երևան-Թբիլիսի։ Գնացքի կազմում ներառված է 6 վագոն՝ մեկական փոստային, ընդհանուր, տեղատոմսային, կուպեավոր, վագոն-ռեստորան և ննջավագոն։ Երևանից եկող գնացքը Վանաձոր հասնում է զույգ օրերին՝ ժամը 1:45, կանգառը կազմում է վեց րոպե, և Վանաձորից գնացքը մեկնում է ժամը 1:51։ Թբիլիսիից եկող № 371 գնացքը Վանաձոր հասնում է կենտ ամսաթվերին՝ ժամը 0:23, կանգառը տևում է 10 րոպե, և գնացքը մեկնում է ժամը 0:33։
Ամառային արագընթաց № 202 գնացք Երևան-Բաթումի, ավանդաբար գործում է ամառները, որպեսզի ապահովի Հայաստանի բնակիչների՝ ծովափ մեկնելու հնարավորությունը։ Երևանից եկող գնացքը Վանաձոր հասնում է կենտ օրերին՝ ժամը 4:17, կանգառը տևում է 10 րոպե, և ժամը 4:27 գնացքը մեկնում է։ Հետդարձի ճանապարհին Բաթումից եկող № 201 գնացքը Վանաձոր հասնում է զույգ օրերին՝ ժամը 1:05, կանգառը տևում է 5 րոպե, ինչից հետո՝ ժամը 1:10, գնացքն ուղևորվում է դեպի Երևան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
На станции Ванадзор модернизированы стрелочные переводы (Пресс-центр ЗАО «ЮКЖД»)
Գառնիկ Ադդարյան

Գառնիկ Հովսեփի Ադդարյան (մարտի 23, 1925(1925-03-23), Հալեպ - նոյեմբերի 30, 1986(1986-11-30), Բեյրութ, Լիբանան), սփյուռքահայ բանաստեղծ, քաղաքական և հասարակական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Ադդարյանը ծնվել է Սիրիայում, սակայն 1942 թվականից մինչև կյանքի վերջ ապրել է Բեյրութում։ Աշխատակցել է սփյուռքի թերթերին ու հանդեսներին, խմբագրել է «Մեր նշանաբանն է հառաջ» գրական-հասարակական շաբաթաթերթը, «էջեր գրականության և արվեստի» պարբերականը։ Առաջին բանաստեղծությունները տպագրվել են 1946 թվականին։
Բանաստեղծի առաջին ժողովածուն՝ «Պատնեշի վրա» (Բեյրութ, 1954, Երևան, 1957) խորագրով, լույս է տեսել 1954 թվականին։ Այն վերահրատարակվել է Երևանում, թարգմանվել է նաև ռուսերեն, հրատարակվել է նան Մոսկվայում՝ ռուսերեն (1963)։ Ժողովածուի բոլոր բանաստեղծություններում հնչում է երջանիկ վաղվա, գեղեցիկ հաղթանակի, ինչպես նաև հայրենասիրության մոտիվը։ 1965 թվականին Ադդարյանը հրատարակել է «Մատյան ցավի ու հատուցման» պոեմը, որտեղ նա արտացոլել է սփյուռքահայության հայրենասիրական զգացումները, շոշափել հայապահպանության հարցը, ապա՝ «Ապրիմ-մեռնիմ» բանաստեղծությունների ժողովածուն (Երևան, 1968), 1978 թվականին՝ «Սև ու կարմիր» պատմվածքների և ակնարկների գիրքը։ Մեծ Եղեռնի 50-ամյակի առթիվ Թեքեյան մշակութային միության համահայկական մրցույթում պոեմը շահել է առաջին մրցանակ։ 1968 թվականին Երևանում լույս է տեսել Ադարյանի «Ապրիմ-մեռնիմ» բանաստեղծությունների ժողովածուն։


== Աղբյուրներ ==
Զ. Մ. Գրիգորյան, Ա. Ա. Ղազինյան, «Գրականություն», 1992, «Լույս» հրատարակչություն, էջ 282։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գառնիկ Ադդարյան(չաշխատող հղում)
Մայքլ Արրինգտոն

Մայքլ Արրինգտոն (անգլ.՝ Michael Arrington, մարտի 13, 1970(1970-03-13), Օրանժ (Կալիֆոռնիա), Օրինջ շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), Սիլիկոնային հովտի տեխնոլոգիական ստարտափերին և ԱՄՆ-ի ու այլ երկրների տեխնոլոգիական նորություններին նվիրված TechCrunch բլոգի հիմնադիր և համահեղինակ։ Wired և «Ֆորբս» ամսագրերն Արրինգտոնին անվանեցին համացանցի ամենաազդեցիկ անձանցից մեկը։
2008 թվականին Արրինգտոնը Time ամսագրի կողմից ճանաչվեց ամենաազդեցիկ մարդկանցից մեկը ողջ աշխարհում։ Wired ամսագիրը նրան ներառեց նաև «համացանցային շատախոսներ»-ի ցանկում՝ նշելով նրա համակվածությունը Web 2.0-ով։


== Կենսագրություն ==
Արրինգտոնը մեծացել է Հանտինգտոն-Բիչում (Կալիֆորնիա) և Սուրրեյ կոմսությունում (Անգլիա), սովորել է Կալիֆոռնիայի համալսարանում և տնտեսագետի որակավորմամբ ավարտել է Կլերմոն-Մակկենի քոլեջը։ 1995 թվականին ավարտել է Սթենֆորդի համալսարանի իրավունքի դպրոցը։ Նա պրակտիկան անցել է O’Melveny & Myers-ում և Wilson Sonsini Goodrich & Rosati-ում՝ կորպորատիվ իրավունքի և արժեքավոր թղթերի ոլորտում։
Արրինգտոնը լքեց իրավաբանական պրակտիկան և միացավ Real Names ստարտափին, որը տապալվեց 100 միլիոն դոլարը գերազանցելուց հետո։ Արրինգտոնը եղել է համացանցային վճարումների Achex ընկերության հիմնադիրներից մեկը, որը First Data-ին վաճառվեց 32 միլիոն դոլարով, որն այժմ հանդիսանում է օնլայն Western Union-ի back-end-ը։
Արրինգտոնը համացանցում հռչակ ձեռք բերեց Սիլիկոնային հովտի մասին իր TechCrunch բլոգի շնորհիվ։ TechCrunch-ը գրում է համացանցային ստարտափերի և նորությունների մասին։ 2011 թվականի սեպտեմբերին Արրինգտոնը լքեց TechCrunch-ն ու AOL-ը։
Արրինգտոնը հայտնի է նրանով, որ հանդես է գալիս քոլեջները լքելու կոչերով։ 2010 թվականին Կալիֆոռնիայի համալսարանում «Կարկառուն նորարար» դասախոսությունների ժամանակ նա հայտարարեց. «Լավագույնը, որ կարելի է անել՝ մեկ տարի սովորել Հարվարդում և լքել այն։ Բոլորը կիմանան, որ Դուք բավականաչափ խելացի եք եղել՝ այնտեղ հասնելու համար»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Profile at CrunchBase
Index of Michael Arrington's writings on uFollow
"TechCrunch Site Makes Arrington A Power Broker", Wall Street Journal, 2006-11-03
"The makings of a media mogul: Michael Arrington", Elias Bizannes's blog, 2008-12-26
Անշագյուղ

Անշագյուղ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։


== Բնակչություն ==
Մինչև 1915 թվականի Մեծ եղեռնը եղել է հայաբնակ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեք Ուելչ

Ջոն Ֆրենսիս «Ջեք» Ուելչ կրտսեր (անգլ.՝ John Francis «Jack» Welch, Jr., նոյեմբերի 19, 1935(1935-11-19), Փիբոդի, Էսեքս շրջան, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ - մարտի 1, 2020(2020-03-01), Նյու Յորք շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի ձեռնարկատեր։ 1981-2001 թվականներին «Ջեներալ էլեկտրիկ»–ի (GE) գլխավոր տնօրեն, այնուհետև «Fortune 500»-ի մեջ մտնող CEO խմբի խորհրդական։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է երկաթուղային հաղորդավար Ջոն Ուելչի և տնային տնտեսուհի Գրեյս Ուելչի ընտանիքում։ Ավարտել է Սալեմի միջնակարգ դպրոցը, այնուհետև Ամհերսթում գտնվող Մասաչուսեթսի համալսարանը՝ ստանալով քիմիական մեքենաշինության բակալավրի աստիճան։ 1957 թվականին Ուրբան-Շամպեյնում ընդունվել է Իլինոյսի համալսարանի մագիստրատուրան, որն ավարտելով ստացել է գիտական աստիճան։
1960 թվականին նշանակվել է «General Electric»-ի ինժեներ։ Մեկ տարի աշխատելով՝ նա որոշել է հեռանալ ընկերությունից։ Ուելչին դուր չի եկել այնտեղ տիրող բյուրոկրատիան, սակայն ստորաբաժանման գործադիր տնօրեն Ռուբեն Գուտոֆը համոզել է նրան չհեռանալ՝ խոստանալով բարձրացնել աշխատավարձն ու զերծ պահել խոչընդոտներից ու քաշքշուկներից։
1969 թվականին գլխավորել է պլաստմասսայի բաժանմունքը։ Երկու տարի անց նրան նշանակել են քիմիա-մետալուրգիական ստորաբաժանման ղեկավար։ 1973 թվականի հունիսին Ռուբեն Գուտոֆին նշանակել են ընկերության ռազմավարական պլանավորման ղեկավար, և նրա նախորդ պաշտոնը զբաղեցրել է Ուելչը։ 1977 թվականի վերջին նա դարձել է սպառողական ապրանքների սեկտորի ղեկավարը։
1981 թվականի ապրիլի 1-ին Ջեք Ուելչը նշանակվել է «GE»-ի նախագահ և գործադիր տնօրեն։ 2001 թվականին Ջեքն այնտեղ ավարտել է իր կարիերան, և նրան հաջորդել է Ջեֆրի Իմելթը։
Հետևելով կանոնին, որ բիզնեսը պետք է լինի իր ոլորտում շուկայի առաջին կամ երկրորդ բաժինը, հակառակ դեպքում այն պետք է վաճառվի, Ուելչն իր հետևից դատարկ շենքեր է թողել, ինչի շնորհիվ ստացել է Նեյտրոնային Ջեք մականունը։
2001 թվականի սեպտեմբերի 6-ին՝ աշխատանքից ազատվելու ժամանակ, Ուելչն ստացել է պատմության մեջ խոշորագույն 417 մլն ԱՄՆ դոլար արժողությամբ «ոսկե պարաշյուտը»։ 2006 թվականին նրա կարողությունը գնահատվել է 720 մլն դոլար։
Կոնեկտիկուտ նահանգի Ֆերֆիլդա քաղաքում գտնվող Սուրբ Սիրտ համալսարանի բիզնեսի դպրոցը, որին Ջեք Ուելչը 2006 թվականին մեծ գումար է նվիրաբերել, կրում է նրա անունը։


== Զանգվածային մշակույթում ==
«Ամենաբարձր ձայնը» (2019) սերիալը։ Դերը խաղացել է Ջոն Ֆիննը։


== Գրքեր ==
Jack: «Straight from the Gut»
Jack and Suzy Welch — Winning
Jack Welch and Suzy Welch — Winning


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջեք Ուելչ Internet Movie Database կայքում
Appearances on C-SPAN
Բելավինո (գյուղ, Վաչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲելավինոԲելավինո (ռուս.՝ Белавино), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Փառքի օղակներ

Փառքի օղակներ, 1962 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի նկարահանած ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Գյուղական դարբինը, հաղթահարելով մարզաշխարհ տանող դժվարին ուղին, աշխարհահռչակ մարզիկ է դառնում։ (Հերոսի նախատիպն աշխարհի բազմակի չեմպիոն, մարմնամարզիկ Ալբերտ Ազարյանն է, որը և նկարահանվել է ֆիլմում)։


== Դերերում ==
Արմեն - Ալբերտ Ազարյան
Անուշ - Ի. Աղամյան
Գուրգեն - Խորեն Աբրահամյան
վարպետ Օհան - Ցոլակ Ամերիկյան
Վասիլև - Ե. Սամոյլով
Սեդա - Մ. Լոմիձե
Հայկ - Ժ. Դուվալյան


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ - Յա. Քոչարյան, Ա. Ֆիլիմոնով, Հ. Շահինյան
Բեմադրող ռեժիսոր - Յուրի Երզնկյան
Բեմադրող օպերատոր - Արտաշես Ջալալյան
Բեմադրող նկարիչ - Ռաֆայել Բաբայան, Պ. Բեյտներ
Կոմպոզիտոր - Կոնստանտին Օրբելյան
Հնչյունային օպերատոր - էդուարդ Վանունց
Ռեժիսոր - Ա. Հայրապետյան
Զգեստների նկարիչ - Հ. Կարապետյան
Նկարիչ-դիմահարդար - Վ. Ասատրյան
Մոնտաժ - Հ. Մելքոնյան
Տնօրեն - Հ. Ոպյան


== Ծանոթագրություններ ==
Լատվիական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ

Լատվիական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (լատիշ․՝ Latvijas PSR tautas mākslinieks) Լատվիական ԽՍՀ-ի պատվավոր կոչում, որը շնորհվում էր լատվիացի խորհրդային կերպարվեստի վարպետներին, որոնց գործերն արժանանում էին բացառիկ մասնագիտական գնահատականի և ստանում էին համազգային ճանաչում։ Այն հաստատվել է Լատվիական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության որոշմամբ, «Լատվիական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ», «Լատվիական ԽՍՀ ժողովրդական գրող» և Լատվիական ԽՍՀ ժողովրդական պոետ պատվավոր կոչումների հետ։
1945 թվականին առաջին պարգևատրված անձը եղել է Լատվիական ԽՍՀ պետական արվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր և քանդակագործության բաժնի վարիչ, քանդակագործ Թեոդոր Զալկալնն է։


== Լատվիայի ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ ==
Տարբեր տարիների «Լատվիական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ» կոչումը շնորհվել է հետևյալ նկարիչներին.


== Ծանոթագրություններ ==
Եչեն

Ե կամ Եչեն (չինարեն՝ 鄴城|邺城|Yèchéng, «Եչեն»-ը չինարենից բառացի թարգմանած՝ նշանակում է Ե քաղաք), Չինաստանի հին քաղաքներից մեկը, որը 213-ից 577 թվականներին միմյանց հաջորդած չինական մի քանի պետություններում ունեցել է մայրաքաղաքի կարգավիճակ։ Գտնվել է ժամանակակից Հեբեյ նահանգի Լինչժան գավառում, Անյան քաղաքից հյուսիսային ուղղությամբ մոտավորապես 20 կիլոմետր հեռավորության վրա։


== Պատմություն ==
Եչենը կառուցվել է Գարունների և Աշունների ժամանակաշրջանում (մեր թվականությունի առաջ  722-481 թթ.): Պատերազմող թագավորությունների ժամանակաշրջանում (մ.թ.ա. 5-րդ դարից մինչև 221 թվականը) եղել է Վեյ թագավորության կազմում։
Հան կայսրության գոյության վերջին տարիներին դարձել է Յուան Շաոյի հենարանը։ 209 թվականին գրավվել է Ցաո Ցաոյի կողմից, որն այն դարձրել է իր աթոռանիստը։
335 թվականին Եչեն է տեղափոխվել Ուշ Չժաո պետության մայրաքաղաքը։ Այդ կարգավիճակը Եչենը պահպանել է հաջորդած Ժան Վեյ և Վաղ Յան պետություններում ևս։
V դարի վերջում, երբ Հյուսիսային Վեյ կայսրությունը կիսվել է, Եչենը դարձել է Արևելյան Վեյի, այնուհետև՝ վերջինիս փոխարինած Հյուսիսային Ցի կայսրության մայրաքաղաքը։ 580 թվականին քաղաքը վերածվել է Հյուսիսային Չժոուի դեմ ապստամբած Յույչի Ցզյունի հենակետի, և վերջինիս ջախջախած թագաժառանգ Յան Ցզյանը հիմնահատակ ավերել ու հրդեհի է մատնել Եչենը (դրանից կարճ  ժամանակ անց նա հիմնել է Սույ կայսրությունը)։
Քաղաքի ավերակներում հնագիտական պեղումներ իրականացվել են՝ սկսած 1950-ական թվականներից։ Դրանցից 3 կիլոմետր դեպի արևելք՝ Ժան գետի ափին, մի հորի մեջ 2012 թվականին հայտնաբերվել են Բուդդայի արձաններ, որոնց արձանագրությունները վկայում են, որ դրանք ստեղծվել են Արևելյան Վեյում։ Բացի այդ, Եչենից 1 կիլոմետր դեպի հարավ բուդդայական պագոդայի և տաճարի հիմքեր են բացահայտվել։


== Նշումներ ==
|efternamn=Xiong |förnamn=Victor Cunrui |titel=Historical Dictionary of Medieval China |url=http://www.amazon.com/Historical-Dictionary-Medieval-Dictionaries-Civilizations/dp/0810860538/ref=asap_B001JSBRI6_1_1?s=books&ie=UTF8&qid=1417333666&sr=1-1 |format= |hämtdatum=30 november 2014 |volym=  |utgivare=Scarecrow Press |utgivningsort= |språk=engelska |isbn=0810860538 |sid= |kapitel= |år=2008 }}


== Ծանոթագրություններ ==
Բալույան

Բալույան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Հրանդ Օննիկի Բալույան (1904-1964), խմբագիր։
Օննիկ Բալույան (1910-1986), գրող։


== Տես նաև ==
Բալլույան


== Ծանոթագրություններ ==
Պոգրեբիշչե

Պոգրեբիշչե (ուկրաիներեն՝ Погребище), քաղաք Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պոգրեբիշչեի շրջանում, շրջկենտրոն։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ռոկիտնյա։
2001 թվականի տվյալներով Պոգրեբիշչե քաղաքում բնակվում էր 10 754 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8,7 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Մինատոգավայի ճակատամարտ

Մինատոգավայի ճակատամարտ (|湊川の戦|), վճռական ճակատամարտը՝ 1336 թվականի հուլիսի 5-ին, Ասիկագա Տակաուձիի և Գո-Դայգո կայսրին հավատարիմ զորքերը՝ Նիտտա Յոսիսադայի հրամանատարությամբ։ Ճակատամարտում կայսերական զորքերի հետ միասին մասնակցում էին իդեալական Սամուրայ՝ Կուսունոկի Մասասիգեի, ջոկատը։


== Պատմություն ==
Ճակատամարտի սկզբնամասում ռազմական գործողությունների զարգանում էին հետևյալ կերպ։  Նիտտա Յոսիսադայից պարտություն կրելուց հետո Ասիկագա Տակաուձին նահանջում է Կյուսյու կղզի։  Լիովին վերականգնում է ուժերը և ստանում է Կյուշուի երեք հզոր կլանների՝ Սոնիի, Շիմազուի և Օտոմոյի, աջակցությունը, ինչպես նաև և ստացավ նշանակալի օգնական ուժեր Շիկոկու կղզուց՝ Հոսոկավայի հրամանատարությամբ։  Ասիկագա Տակաուձին երկու ջոկատով շարժվում է դեպի Կիոտո։ Ջոկատներից մեկը, որը առաջնորդում էր Տակաուձին, առաջանում էր Ճապոնական ծովի երկայնքով, իսկ մյուս ջոկատը, որը գլխավորում էր նրա եղբայր՝ Ասիկագա Տադայոսիի, շարժվում էր ցամաքով։
Հակառակորդի սրընթաց հարձակման արդյունքում Նիտտա Յոսիսադայի գլխավորած բանակը սկսում է նահանջել։  Կայսր Գո-Դայգոն անհանգստանալով թշնամու առաջխաղացումից, գլխավոր ճակատամարտի հրաման է արձակում։  Համաձայն աղբյուրների, Կուսունոկի Մասասիգեն առաջարկել է այլ պլան՝ շարունակել նահանջել  դեպի Կիոտո, որտեղ Նիտտա Յոսիսադային արդեն մեկ անգամ հաջողվել էր հաղթել  և դուրս մղել Ասիկագա Տակաուձիի գլխավորած զորքերին։  Սակայն կայսրը չի ընդունում այս պլանը։  Կուսունոկի Մասասիգեն չի համարձակվում առարկել, բայց կարծում էր, որ կայսերական բանակը դատապարտված էր պարտության։

Նիտտա Յոսիսադայի գլխավորած զորքերի մի մասը պաշպանում էին Մինատո և Իկուտա գետի միջև ընկած ծովափը։  Կուսունոկի Մասասիգեի ջոկատը դիմադրում էր Ասիկագա Տակաուձիի ջոկատին՝ թիկունքում ունենալով Մինատո գետը։ Ասիկագա Տադայոսին բանակը բաժանել էր երեք մասի։  Կենտրոնական ջոկատը գլխավորում էր ինքը, աջից՝ Սոնին, ձախից՝ Սիբան։ Ճակատամարտը սկսվում է Հոսոկավայի գլխավորած սամուրայների ծովափին ափհանման փորձով, որը ետ է մղվում Նիտտա Յոսիսադայի զորքերի կողմից։  Սակայն Հոկոսավայի զորքերը վերադառնալով նավ շարժվում են դեպի արևելք, և ափհանումից հետո սկսում են շրջանցել Նիտտայի զորքերը՝ թիկունքից շրջապատելու հեռանկարով։  Այն համընկավ Սոնայի սամուրայների ճակատային հարվածի հետ։  Նիտտան սկսում է նահանջել, որի հետևանքով անպաշտպան է մնում Կուսունոկի Մասասիգեի ջոկատի թիկունքը, որից օգտվում է թշնամին և մեծ ուժերով շրջապատում է նրա ջոկատը։  Անողոք ճակատամարտից հետո Մասասիգեն և նրա եղբայրը՝ Մասասունեն, ինքնասպանություն են գործում՝ սրերով միմյանց խոցելով։  Նրանց օրինակին հետևումեն ավելի քան յոթանասուն սամուրայներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ответственный редактор А.Е. Жуков История Японии. Т.І. С древнейших времен до 1868 г.. — М., Институт востоковедения РАН., 1998. — 659 с.
Стивен Тёрнбулл Самураи. Военная история. — СПб.: Евразия, 1999.


== Արտաքին հղումներ ==
Ճապոնիայի հանրագիտարան՝ Ա–ից մինչև Ֆ Կուսունոկի Մասասիգե
Masashige and Ashikaga
Բելայա Տեբա

Բելայա Տեբա (ռուս.՝ Белая Теба), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովսկի շրջանում։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Տոմ գետն է, գետի ենթաավազանը Տոմ գետն է։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ձվաբջիջ

Ձվաբջիջները իգական սեռական բջիջներն են։ Ձվաբջիջները սովորաբար խոշոր, անշարժ բջիջներ են, բացառությամբ մի քանի ստորակարգ կենդանիների (հիդրա), որոնք ընդունակ են պսևդոպոդների օգնությամբ ամեոբաձև շարժումների։ 
Ձվաբջիջները սովորաբար կլոր են կամ ձվաձև։ Նրանք երբեմն հասնում են այնպիսի չափերի, որ տեսանելի են դառնում չզինված աչքով։
Հատկապես խոշոր են այն կենդանիների ձվերը, որոնց սերունդը զարգանում է մայրական օրգանիզմից դուրս։ Որպես օրինակ կարող են ծառայել թռչունների ձվերը, ձկների, երկկենցաղների ձկնկիթը։
Ձվաբջիջները, ինչպես և յուրաքանչյուր բջիջ պարունակում են բջջապլազմա, կորիզ, թաղանթ, տարբեր օրգանոիդներ և ներառուկներ։ Վերջիններից հատկապես կարևոր են սննդանյութերը, որոնք ապահովում են սաղմի աճն ու զարգացումը։ Նրանք ձվում սովորաբար գտնվում են դեղնուցի հատիկների ձևով։
Սննդանյութերի քանակի և տեղաբաշխման համաձայն տարբերում են՝

Իզոլեցիտալ ձվեր, որոնք սովորաբար պարունակում են փոքր քանակությամբ դեղնուց՝ հավասարաչափ բաշխված ձվի ամբողջ բջջապլազմայում։Իզոլեցիտալ ձվերը հատուկ են կարճատև սաղմնային զարգացումով ստորակարգ կենդանիներին, իսկ բարձրակարգ կենդանիներից այն տեսակներին, որոնց սաղմը ներարգանդային զարգացում է անցնում (կաթնասուններ)։

Թելոլեցիտալ ձվերը բնութագրվում են դեղնուցային հատիկների մեծ քանակով, որը տեղավորված է ձվի մի բևեռում և կրում է վեգետատիվ բևեռ անունը։ Այս ձվերում բջջապլազման և կորիզը հետ են մղված հակառակ՝ դեղնուցի հատիկներից զուրկ անիմալ բևեռ։ Այսպիսի ձվերի մեծ չափերը հետևանք են նրանցում սննդարար պահեստանյութերի մեծ քանակի։Դեղնուցով հարուստ թելոլեցիտալ ձվերը բնորոշ են այն ողնաշարավոր կենդանիներին, որոնք զարգանում են օրգանիզմից դուրս (ձկներ, երկկենցաղներ, սողուններ, թռչուններ)։

Ցենտրոլեցիտալ ձվերի կենտրոնական տեղը գրավում է կորիզը, որի շուրջ գտնվում Է սննդանյութը։Ձվի մակերեսը ծածկված է բջջապլազմայի բարակ շերտով։ Ցենտրոլեցիտալ ձվերը բնորոշ են հոդվածոտանիներին։
Չնչին քանակով դեղնուց գոյություն ունի կաթնասունների և մարդու ձվաբջիջներում. այդ պատճառով էլ նրանք ունեն փոքր չափեր։ Նրանք շրջապատված են ֆոլիկուլային բջիջների հաստ շերտով։ Այդ բջիջների գանգվածի խորքում կուտակվում է հեղուկ, ստացվում Է յուրահատուկ բշտի պատկեր, որը կոչվում է գրաաֆյան բուշտ։ Սրա մի պատի մեջ տեղավորված է ձվաբջիջը, որը հասունանալուց հետո դուրս է գալիս այդ բշտից։
Մարդու ձվաբջիջը պատկանում է իզոլեցիտալ տիպին, գնդաձև է, ունի 150-200 միկրոն տրամագիծ։
Ձվաբջիջն ունի պաշտպանողական թաղանթներ, իր սեփական թաղանթով նա շրջապատված է անմիջականորեն։ Մյուս թաղանթները գոյանում են սեռական օժանդակ գեղձերից։ Այսպես, օրինակ՝ թռչունների մոտ, ձուն ձվատար խողովակով անցնելիս ծածկվում է սպիտակուցով, ենթակճեպային թաղանթով և կճեպով։
Միջատների և որդերի ձվերը ծածկվում են ամուր, պիգմենտ պարունակող խիտինային ծածկով։
Մերգյան

Մերգյան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կազականդիտելլա

Կազականդիտելլա (իտալերեն՝ Casacanditella), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1330 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 111 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 12 կմ²։ Փոստային ինդեքս` 66010։ Հեռախոսային կոդ` 0871։
Բնակավայրի պաշտպան հովանավորն է Գրիգորի Վելիկին։ Տոնը նշվում է սեպտեմբերի 3-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայերը Ռոսարիոյում

Հայերը Ռոսարիոյում հաստատվել են 1920-1930-ական թվականներին։ Նրանց թիվը շուրջ 500 է։ Մինչև 1990-ական թվականները գործել է Հայ կենտրոնի Ռոսարիոյի վարչական խորհուրդը, 1990-ական թվականներից՝ նաև ՀՕՄ-ի մասնաճյուղ։


== Հայաստանյայց առաքելական եկեղեցու Արգենտինայի թեմը ==
Հայաստանյայց առաքելական եկեղեցու Արգենտինայի թեմը կազմավորվել է 1983 թվականին։ Առաջնորդանիստը Բուենոս Այրեսի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին է։ 1938—1982 թվականներին արգենտինահայ համայնքը եղել է Հարավային Ամերիկայի հայրապետական պատվիրակության կազմում (կենտրոնը՝ Բուենոս Այրես), որը հովվել է նաև Ուրուգվայի, Բրազիլիայի և Չիլիի հայ համայնքները։ Առաջին հայրապետական պատվիրակն էր Գարեգին արքեպիսկոպոս Խաչատուրյանը (1938-1951 թվականներ)։ 1983 թվականին Ամենայն հայոց կաթողիկոս Վազզեն Ա-ի կոնդակով Հարավային Ամերիկայի հայրապետական պատվիրակությունը բաժանվել է երեք առանձին՝ Արգենտինայի և Չիլիի, Ուրուգվայի, Բրազիյիայի թեմերի։ 1990 թվականից Արգենտինահայ թեմի առաջնորդն է Գիսակ արքեպիսկոպոս Մուրադյանը։ Բուենոս Այրեսում գործում են Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ, Վարագա Սուրբ Խաչ, Սուրբ Պողոս-Պետրոս, Սուրբ Գևորգ, Սուրբ Հակոբ, Սուրբ Երրորդություն, Կորդովայում՝ Սուրբ Գևորգ հայ առաքելական եկեղեցիները։ Արգենտինայում կան նաև հայ կաթոլիկ և ավետարանական համայնքներ։ Բուենոս Այրեսում գործում են Նարեկա Սուրբ Տիրամոր հայ կաթոլիկ եկեղեցին և երկու հայ ավետարանական եկեղեցիներ։ Չորս ավեաարանական ժողովարաններ կան Բուենոս Այրեսի արվարձաննյաում, մեկ ժողովարան էլ՝ Կորդովայում։


== Արտաքին հղումներ ==
Հայերն Արգենտինայում
Տոթթորի (պրեֆեկտուրա)

Տոթթորի (ճապ.՝ 鳥取県), պրեֆեկտուրա Ճապոնիայում, որը գտնվում է Տյուգոկու տարածաշրջանում Հոնսյու կղզու վրա։
Վարչական կենտրոնը Տոտորի քաղաքն է։
Պրեֆեկտուրայի տարածքը կազմում է 3 507,28 կմ²։ Բնակչությունը, 2014 թվականի մարդահամարի արդյունքներով կազմել է 574 301 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը 163,75 մարդ/կմ² է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրեֆեկտուրայի պաշտոնական կայք (ճապոներեն) (անգլ.)
Ռոգովո (այլ կիրառումներ)

Ռոգովո, կարող է վերաբերել՝

Ռոգովո - գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոգվարդեյսկի շրջանում
Ռոգովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում
Ազիզլի (այլ կիրառումներ)

Ազիզլի, կարող է վերաբերել՝

Ազիզլի - գյուղ, Երևանի նահանգի Երևանի գավառի Գառնաբիսարի գավառակում
Ազիզլի - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգում, Պիրամոս գետի ձախ կողմի հարթավայրում
Թաթարներ

Թաթարներ (ինքնանվանումը (թաթ.՝ татар, tatar, թաթարլար, tatarlar), թյուրքալեզու ժողովուրդ, ովքեր բնակվում են Ռուսաստանի կենտրոնական մասում, Սիբիրում, Ղազախստանում, Միջին Ասիայում, Սինցզյանում, Աֆղանստանում և Հեռավոր Արևելքում։Ռուսաստանում թաթարները մոտ 5,310,649 են կազմում (2010 թվականի տվյալներով)։ Թաթարները հիմնականում խոսում են ռուսերեն և թաթարերեն։ Թաթարների պաշտոնական կրոնը սուննի իսլամն է։


== Գրականություն ==
Հայուրլին Գ. Թաթարների պատմությունը Archived 2012-01-06 at the Wayback Machine.
Բայար  Ա. Թաթարների գաղտնի պատմությունը Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine.
Իմամով Վ. Թաթարների թաքցրած պատմությունը Archived 2012-02-07 at the Wayback Machine.
Իշբոլդին Բ. Հատվածներ թաթարների պատմությունից Archived 2012-01-06 at the Wayback Machine.