armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վիկտոր Լազնիչկա

Վիկտոր Լազնիչկա (չեխ․ Viktor Láznička; հունվարի 9, 1988(1988-01-09), Պարդուբիցե), չեխ շախմատիստ, գրոսմայստեր։


== Կենսագրություն ==
Վիկտոր Լազնիչկան շախմատ սկսել է խաղալ 6 տարեկանից։ Չեխիայի առաջնությունների կրկնակի հաղթող և տարբեր տարբեր տարիքի պատանիների շրջանում մեդալակիր է։ 
Ոսկի` 1997 (մինչև 10 տարեկան), 1998, 1999 (մինչև 12 տարեկան) թվականների արժաննացել է ոսկու։ Շախմատի Եվրոպայի պատանիների առաջնության բրոնզե մեդալակիր (Հերցեգ Նովի, 2005, մինչև 18 տարեկան կատեգորիա) է։
2006  թվականին դարձել է Չեխիայի չեմպիոն։ Չեխիայի հավաքականի կազմում մասնակցել է 5 օլիմպիադայի (2006-2014) և Եվրոպայի 6 թիմային առաջնությունան (2007-2017)։
Դրպոցն ավարտելուց հետո ուսումը շարունակել է Պրահայի Կարլի համալսարանում։
Լազնիչկան իր շախմատային կարիերայի ընթացքում մի քանի մարզիչ է ունեցել, սակայն վերջին շրջանում նրա մարզիչը եղել է Չեխիայի առաջնությունում իր թիմակից, հայազգի Սերգեյ Մովսիսյանը։


== Վարկանիշի փոփոխության գրաֆիկ ==


== Մարզական նվաճումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անձնական քարտը ՖԻԴԵ-ի կայքում (անգլ.)
Պարտիաները Chessgames.com կայքում
Անձնական քարտը  365chess.com կայքում
Մասնակցությունը շախմատի օլիմպիադաներին
Մասնակցությունը Եվրոպայի թիմային խաղերին
Օլիմպոս

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օլիմպոս (այլ կիրառումներ)Օլիմպոս կամ Ոլիմպոս, հնում՝ Ողիմպոս (հունարեն՝ Ὄλυμπος), Հունաստանի ամենաբարձր լեռնային զանգվածը (2917 մետր)։ Ազգային արգելանոց 1։ Լեռը տեղակայված է Թեսսալիայի հյուսիս-արևելքում և հնում ծառայել է որպես Հունաստանի ու Մակեդոնիայի միջև բնական սահման։ Օլիմպոսի երեք ամենաբարձր գագաթներն են՝ Միտիկասը (2917 մ), Սկոլիոն (2912 մ) և Ստեփանին (2909 մ)]։
Հին հույների մոտ համարվում էր սրբազան լեռ, աստվածների նստավայր։


== Աղբյուրներ ==
Նուար (այլ կիրառումներ)

Նուար (ֆր.՝ noir - սև).

Նուար (գրականություն) - ամերիկյան արկածային գրականության ժանր;
Նուար (կինոարվեստ) - ամերիկյան կինոյի ուղղություն։
Ան Հյո Սոպ

Ան Հյո Սոպ (հանգըլ՝ 안효섭, հանջա՝ 安孝燮, կորեերենի նոր ռոմանականացում՝ An Hyoseop, ապրիլի 17, 1995(1995-04-17), Սեուլ, Հարավային Կորեա), հարավկորեացի դերասան, մոդել և երգիչ։ Starhaus Entertainment ընկերության ստեղծած «One o One» խմբի անդամ է։


== Գործունեություն ==
Առաջին անգամ հեռուստացույցի էկրաններին է հայտնվել 2015 թվականին «Երաժշտությունն՝ ընդմիշտ» շոուում, որը եթեր էր հեռարձակվում tvN հեռուստաընկերությամբ։
Նույն թվականի աշնանը Աբ Հյո Սոպն ու նրա գործընկերները՝ Կվակ Սի Յանը, Սոն Վոն Սոկը և Կվոն Դո Քյոնը ձևավորում են «One o One» խումբը և թողարկում մի քանի սինգլ։
Հյո Սոպի դերասանական դեբյուտը կայացել է «Սիրո պոռթկում» մինի-դորամայում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Հեռուստատեսային սերիալներ ===


=== Տարբեր շոուներ ===


== Սկավառակագրություն ==


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Դերկաչև (Նեկլինովսկի շրջան)

Դերկաչև, գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում։ Մտնում է Ֆեդերովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
(8666) Ռեյտեր

(8666) Ռեյտեր (անգլ.՝ Reuter), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի ապրիլի 9-ին Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից Տաուտենբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,279901 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9531 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6067 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1257,4 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,286306 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,03° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8666) Ռեյտեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Արտ հաուս

Արտ հաուս (արթ-հաուս, արտ-հաուս, արթ հաուս) (անգլ.՝ Art house, բառացի «արվեստի տուն»), ֆիլմարտադրության կատեգորիա։


== Կատեգորիային դասվող ֆիլմերը ==
Այս կատեգորիային են դասվում փառատոնային, ոչ մեյնսթրիմ ֆիլմերը, ժանրային, ժանրի մասին պատկերացումներն ընդհանրացնող ֆիլմերը, ժամանակակից կինոարտադրության դասականների կինոնկարները, ինչպես նաև սեռական կամ ազգային փոքրամասնություններին վերաբերող ֆիլմերը։ Արթ հաուս կատեգորիային կարելի է դասել նաև այսպես կոչված «ինտելեկտուալ կինոն»։


== Հասկացությունը ==
«Արտ հաուս» հասկացությունը առաջացել է 1940-ական թվականներին, ԱՄՆ-ում, որտեղ այդպես սկսեցին անվանել այն կինոթատրոնները, որոնք մասնագիտացած էին հոլիվուդյան մինչպատերազմյան դասական ֆիլմերի, կամ արտասահմանյան (այսինքն, որ ամերիկյան) և տեղական անկախ կինոնկարների ցուցադրման մեջ։


=== CICAE ===
1955 թվականին Փարիզում հիմնադրվեց CICAE (ֆր.՝ Confédération Internationale des Cinémas d'Art et d'Essai) արտ հաուս կինոթատրոնների Միջազգային կոնֆեդերացիան։ CICAE-ի անդամ է 1992 թվականին հիմնադրված Europa Cinemas միությունը, որի կազմում են եվրապական կինոն ներկայացնող կինոթատրոնները։


== Պատմություն ==


=== Նախնիներ. 1910-20-ականներ ===
Ժամանակակից արտ հաուսի նախնիներ են համարվում Դեյվիդ Գրիֆիթի «Անհամբերություն» (1916) և Սերգեյ Էյզենշտեյնի «Զրահակիր «Պոտյոմկին»» ֆիլմերը, որոնց ազդեցությունը եվրոպական կինոշարժման ուղղությունների զարգացման վրա նկատվում էր մի քանի տասնամյակ շարունակ։ Էյզենշտեյնի «Զրահակիր «Պոտյոմկին»» ֆիլմը հեղափոխական պրոպագանդա էր, որյն օգտագործվում էր, նրա տեսության ստուգման համար։ Այդ տեսության մեջ մասնավորապես ասվում էր, որ ֆիլմի մոնտաժն արվում է այնպես, որ հանդիսատեսի մոտ առավելագույն հուզական մթնոլորտ ստեղծի ու էմոցիոնալ արձագանք ստանա։ Այս ֆիլմի շնորհիվ Էյզենշտեյնի ձեռք բերած միջազգային ճանաչումը հնարավորություն տվեց սովետական կինոռեժիսորներին 1917 թվականի հոկտեմբերյան հեղափոխության տասնամյակի առթիվ «Հոկտեմբեր», իսկ ավելի ուշ՝ «Հինը և նորը» ֆիլմերը։ Օտարերկրացի կինոքննադատները բարձր գնահատեցին երկու ֆիլմերը։ Էյզենշտեյնի ուշադրությունը հիմնականում կենտրոնացած էր այնպիսի կառուցվածքային հարցերի վրա. ինչպիսիք են կամերայի անկյունները, ամբոխի տեղաշարժերը և այլն։ Նկարահանման նման տեխնիկայից օգտվել են նաև Վսեվոլոդ Պուդովկինն ու Ալեքսանդր Դովժենկոն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սեմ Կոլեբանով. «Ի՞նչ է արտ հաուսը»
Մարինա Կոռոլյովա «Արտ հաուսն այն է, ինչ մեյնսթրիմ չէ». «Ռուսական թերթ» № 3999, 17 փետրվարի, 2006 թվական
Ստալ Պենզին «Արտ հաուս» Archived 2016-05-14 at the Wayback Machine.
Ստանցիյա Գլուխովսկայա

Ստանցիյա Գլուխովսկայա (ռուս.՝ Станция Глуховская, բաշկիրերեն՝ Глуховская станцияһы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 135 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
.lc

.lc, Սենտ Լյուսիայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .lc whois տեղեկություն
Կաչանովո (գյուղ, Գադյաչի շրջան)

Կաչանովո (ուկրաիներեն՝ Качанове), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1692 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կաչանովո գյուղում բնակվում էր 629 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2001 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 314,34 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բահիա Հարիրի

Բահիա Հարիրի (արաբերեն։ بهية الحريري, ծնվ. հունիսի 23, 1952(1952-06-23), Սայդա, Լիբանան), լիբանանցի քաղաքական գործիչ և Լիբանանի նախկին վարչապետ Ռաֆիկ Հարիրիի քույրը։ Նրա երկրորդ եղբայրը Շաֆիք Հարիրին է։


== Վաղ կյանքը և կրթություն ==
Բահիա Հարիրին ծնվել է 1952 թվականին Սայդայում, Լիբանան։ Հարիրին ծնվել է համեստ սուննիների ի ընտանիքի։ Ունի երկու եղբայր Շաֆիք և Ռաֆիկ Հարիրիները։ 1970 թվականին ավարտել է մանկավարժական ակադեմիան։


== Կարիերա ==
Հարիրին որպես ուսուցիչ Սայդայում և Հարավային Լիբանանում աշխատել է կրթություն ստանալուց անմիջապես հետո՝ մինչև 1979 թվականը։ Նա ղեկավարել է Սայդայի Հարիրի հիմնադրամը, որը հիմնադրվել էր իր եղբոր՝ Ռաֆիկ Հարիրիի կողմից 1979 թվականին։ Հիմնադրամը հանդիսանում է կարևոր կրթական ու բարեգործական հաստատություն։ Նա նաև Հարիրիի-Սայիդ հիմնադրամի վարչական խորհրդի նախագահն է։
1992 թվականին Հարիրին ընտրվել է Լիբանանի խորհրդարանի անդամ։ Նա 1996 և 2000 թվականին նույն պաշտոնում վերընտրվել է։ 2008 թվականի հուլիսից մինչև 2009 թվականի նոյեմբերը նա եղել է կրթության նախարար։
Նա խորհրդարանի անդամ է վերընտրվել 2009 թվականի հունիսին։ Ներկայում նա գլխավորում է Լիբանանի խորհրդարանի կրթության և մշակույթի հանձնաժողովը, ինչպես նաև նա արտաքին հարաբերությունների և ներգաղթի հարցերով խորհրդարանական հանձնաժողովի անդամ է։ Հանդիսանում է նաև ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի բարի կամքի դեսպան։ Ղեկավարել է Բարձրագույն կրթության հարցերով Իսլամական կազմակերպությունը։
1992 թվականից Հարիրին Լիբանանի Ամերիկյան համալսարանի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ է։


== Անձնական կյանք ==
Բահիա Հարիրին ամուսնացած է Մուստաֆա Հարիրիի հետ (որը հանդիսանում է նաև նրա զարմիկը)։ Նրանք ունեն 4 երեխա. Նադեր (ծնվ. 1969), Ղինա, Ահմադ (սեռ. 1982) և Օլաա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Biography of Bahia Hariri - UNESCO
Տերնովայա (գյուղ, Դերգաչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏերնովայաՏերնովայա (ուկրաիներեն՝ Тернова), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1738 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տերնովայա գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,305 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 72,13 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տերես

Տերես (իտալերեն՝ Terres), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 322 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 50 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0461։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0461 652180
Էլեկտրոնային փոստ՝ c.terres@comuni.infotn.it


== Արտաքին հղումներ ==
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Եվգենովկա (գյուղ, Կրասնոարմեյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԵվգենովկաԵվգենովկա (ուկրաիներեն՝ Євгенівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Եվգենովկա գյուղում բնակվում էր 106 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թոգոիանթկարի

Թոգոիանթկարի (վրաց.՝ თოგოიანთკარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Կասպի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 750 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Կասպից հեռու է 12 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիաղա Աղաև

Ալիաղա Իսմայիլ օղլի Աղաև (ադրբ.՝ Əliağa İsmayıl oğlu Ağayev, մարտի 9 (22), 1913, Բաքու, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 13, 1983(1983-11-13), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), թատրոնի և կինոյի ադրբեջանցի դերասան, Ադրբեջանի ԽՍՀ վաստակավոր  արտիստ (1945), Ադրբեջանի ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1954);


== Կենսագրություն ==
Ալիաղա Աղաևը ծնվել է 1913 թվականի մարտի 22-ին Բաքվում։ Վաղ տարիքում կորցրել է հորը։ 1930 թվականին յոթերորդ դասարանն ավարտելուց հետո կրթություն է ստացել Փարիզի կոմունայի անվան արվեստի դպրոցում։ Դպրոցը գործում էր նավի վերանորոգման գործարանի վերահսկողության ներքո։ Երկու տարի անց նա ավարտել է դպրոցը և սկսել է աշխատել այդ գործարանում։ Հետագայում աշխատել է նույն գործարանի դրամա ասոցիացիայում։ Նրա առաջին դերը եղել է Հաջի Կարան Միրզա Ֆաթալի Ախունդովի «Հաջի Կարա» կատակերգությունում։
Ալիաղա Աղաևը 1936 թվականին միացել է Պատանի հանդիսատեսի թատրոնի կոլեկտիվին։ Նա 1961 թվականի աշնանը ընդունվել է Ադրբեջանի պետական ակադեմիական դրամատիկական թատրոնի կոլեկտիվ։ Ալիաղա Աղաևը 22 տարի աշխատել է ակադեմիական թատրոնում։
Ալիաղա Աղաևը մահացել է 1983 թվականի նոյեմբերի 13-ին։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Ադրբեջանի ԽՍՀ-ի վաստակավոր արտիստ (1943),
Ադրբեջանի ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1954)։


== Արտաքին հղումներ ==
ժողովրդական արտիստ Ալիաղա Աղաև
Ֆիլմ `Ալիաղա Աղաևի մասին


== Ծանոթագրություններ ==
Երավնինսկի շրջան (Բուրյաթիա)

Երավնինսկի շրջան (ռուս.՝ Еравнинский район, բուրյաթերեն՝ Яруунын аймаг), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բուրյաթիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սոսնովո-Օզյորսկոե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 30725 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 18565 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,6 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ռադիշչևի փողոց (Կրասնի Սուլին)

Ռադիշչևի փողոց (ռուս.՝ Улица Радищева), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքում։ Անվանվել է ռուս գրող, հեղափոխական, փիլիսոփա Ալեքսանդր Նիկոլաևիչ Ռադիշչևի (1749-1802) պատվին։ Սկիզբ է առնում Շչեբզավոդ փողոցը Սվերդլովի փողոցին միացնող ճանապարհից և ավարտվում թիվ 24 բնակելի շենքի մոտ` Կունդրյուչյա գետի ափից քիչ հեռու։ Երկարությունը 340 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Կրասնի Սուլին քաղաքի Ռադիշչևի փողոցը սկսվում է Շչեբզավոդ փողոցը Սվերդլովի փողոցին միացնող ճանապարհից և ավարտվում թիվ 24 բնակելի շենքի մոտ` Կունդրյուչյա գետի ափից քիչ հեռու։ Զուգահեռ է Կունդրյուչյա գետին։ Կարճ փողոց է. երկարությունն ընդամենը 340 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 20 շինություն. ձախ կողմում (կենտ համարներ)՝ 9 շենք, իսկ աջ կողմում (զույգ համարներ)՝ 11 շենք։
Ռադիշչևի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346358։
Փողոցն անվանվել է ռուս գրող, հեղափոխական, փիլիսոփա Ալեքսանդր Նիկոլաևիչ Ռադիշչևի (1749-1802) պատվին։ 1783 թվականին նա ստեղծել է իր նշանավոր «Ազատություն» ներբողը, որը հեղափոխական բովանդակությամբ առաջին բանաստեղծությունն է Ռուսաստանում։ Այն ներառվել է Ռադիշչևի «Ճանապարհորդություն Պետերբուրգից Մոսկվա» նշանավոր երկի մեջ։ Ռադիշչևի գաղափարները մեծ ազդեցություն են գործել ռուս հեղափոխականների հետագա բոլոր սերունդների վրա, ռուսական պոեզիայի և ռուսական գրականության մեջ ռեալիզմի զարգացման վրա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Радищева в Красном Сулине
Подробная карта улица Радищева, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Արտաքին հղումներ ==
г. Красный Сулин, улица Радищева Archived 2019-04-04 at the Wayback Machine.
Լուկա Անտոնիո Բիստեգա

Լուկա Անտոնիո Բիստեգա (իտալերեն՝ Luca Antonio Bistega կամ Լուկա Բեստեգա, հոկտեմբերի 21, 1672(1672-10-21), Բոլոնիա, Պապական մարզ - հունիսի 8, 1732(1732-06-08), Բոլոնիա, Պապական մարզ), կվադրատուրայի իտալացի նկարիչ, առավել ակտիվ գործունեություն է ծավալել Բոլոնյայում, Իտալիայում։ 


== Կենսագրություն ==
Սկզբնապես պարապել է քիչ հայտնի նկարիչ Բարլամո Կաստելինիի հետ, բայց շուտով տեղափոխվել է Ջիակոմո Անտոնիո Մաննինիի և Մարկանտոնիո Կիարինիի թիմի հետ աշխատելու։ 1702-1705 թվականներին նա նկարազարդել է ընդարձակ սրահ և տարբեր սենյակներ Բրեշիայի Պալացո Մարտինեինում։ Նա վերադարձել է Բոլոնյա, որտեղ աշխատանքի է անցել Կազա Ագուչիում։ 1706 թվականին Գաետանո Բերտուցիի հետ նա նկարազարդել է Ֆաենզայի Պադրի Կամլդոլեսիի եկեղեցին։ Պյաչենցայում նա նկարել է Մարկանտոնիո Ֆրանչեսկինիի և Լուիջի Կուաինիի հետ։ Ֆրանչեսկո Մոնտիի հետ միասին նա պատկերազարդել է Սանտա Մադալենա եկեղեցու հիմնական աղոթատեղին, այնուհետև` սկսելով Ջիակոմո Բոնիի հետ և Ջիաչինտո Գարոֆալինիի հետ ավարտելով` պատկերազարդել են Սելեստինի եկեղեցին։ Բոնիի հետ նա կվադրատուրա է նկարել Սան Բերնարդինո դել Լավինոյի համար։ Գարոֆալիննի հետ նա նկարել է «Վեներայի շոյող սերը» որմնանկարը Կասա Գիսիլիերի համար։ Ջիոսեֆո Ռոլիի հետ նա նկարել է Կարիտայի վանքում։ Նա Ֆորտիկո դի սան Լուկա աղոթատեղիներից մեկի համար նկարել է կվադրատուրա. կերպարային նկարիչ Ջիոսեֆո Մացոնին նկարել է «Աստվածամայրը ներկայացնում է մանուկ Հիսուսին Սիմեոն ծերունուն» աշխատանքը։ Կերպարային նկարիչ Գարոֆալինիիի հետ նա նկարազարդել է Սան Տոմասո դել Մերկատոյի աղոթատեղին Բոլոնյայում։ Մադոնա դի Գալիերա եկեղեցու հիմնական աղոթատեղին նա նկարազարդել է Ջուզեպե Մարկեսիի հետ։ Նրա այլ աշխատանքներն առկա են Իմոլայում, Ֆորլիում, Ռավեննայում և Ֆանոյում։ 
Առաստաղ պատկերազարդող շատ այլ նկարիչների պես Լուկան ևս մի քանի անգամ դաժանաբար ընկել է փայտամածից։ Ընկնելու ժամանակ նա կաթված է ստացել, ինչից էլ մահացել է։ Նրա որդին` Ջուզեպեն, նույնպես նկարիչ էր։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալագուզլի

Ալագուզլի (ռուս.՝ Алагузлы), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մալիի Շիշենյակ գետի ձախ ափին։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010200712211100018767
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111101876
Ավազանի կոդը - 10.01.02.007
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (247301-247400)

Աստերոիդների ցանկ (247201-247300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (247401-247500)
 Աստերոիդների ցանկ (247201-247300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (247401-247500)
Քարի լիճ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քարի լիճ (այլ կիրառումներ)Քարի լիճ, Սև լիճ, Քար, Քար լիճ), լիճ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում, Արագած լեռան լանջին։ Բարձրությունը ծովի մակերևույթից 3207 մ է, հայելու մակերեսը 0,12 կմ²։ Բյուրականից Քարի լիճ երթևեկելի ճանապարհ կա, իսկ արևելյան ափին օդերևութաբանական կայան է տեղակայված, կազմակերպված է հանգստի գոտի։


== Աշխարհագրություն ==
Քարի լիճը գտնվում է Արագած լեռան վրա, բացարձակ բարձրությունը՝ 3207 մ, հայելու մակերեսը՝ 0,12 կմ2, խորությունը՝ 8 մ։ Առաջացել է սառցե գոյացություններից։ Լիճը երկարատև շրջապատված է լինում ձյունով, ինչի պատճառով ջուրը բավականին սառն է մնում։ Քարի լճի արևմտյան ափից սկիզբ է առնում Արքաշեն գետը։
Լճի հարավային ափին է գտնվում Երևանի ֆիզիկայի ինստիտուտի Առաջնային տիեզերական ճառագայթների գրանցման ու հետազոտման կայանը, որը 1942 թվական հիմնել են Արտեմ Ալիխանյան և Աբրահամ Ալիխանով եղբայրները։
Կայանի ջրամատակարարումն ապահովելու նպատակով լճի հարավային արտահոսքը փակվել է բետոնե պատով, որի հետևանքով բարձրացել է լճի մակարդակը, ձմռանը չի սառցակալում մինչև հատակը, իսկ գարնանն ամբարված ջուրը բավարարում է կայանի կարիքները ողջ տարին։ Լճում Իշխան ձուկ կա, որի քանակը տարեցտարի լրացվում է արհեստական բազմացված մանրաձկով։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Կարաքեշիշ

Կարաքեշիշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառի Արծկեի գավառակում։ Գտնվում է Արծկե քաղաքից 32 կմ արևելք, Վանա լճի ափին։


== Պատմություն ==
1915-1916 թվականներին՝ Մեծ եղեռնի ժամանակ գյուղն ավերվել, իսկ բնակիչները կոտորվել կամ տարագրվել են։


== Բնակչություն ==
1850-ական թվականներին ուներ 110, 1909-ին՝ 271 հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, երկրագործությունն ու ձկնորսությունն էր։


== Պատմամշակությաին կառույցներ ==
Կարաքեշիշն ուներ Ս․ Գողգոթա անունով եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հալք (ֆուտբոլիստ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հալք (այլ կիրառումներ)Ժիվանիլդո Վիեյրա դա Սոուզա (պորտ.՝ Givanildo Vieira da Souza, հուլիսի 25, 1986(1986-07-25)[…], Campina Grande, Պարաիբա, Բրազիլիա), առավել հայտնի որպես Հալք (անգլ.՝ Hulk), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։
Հալքը սկսել է իր կարիերան բրազիլական «Վիտորիաում»՝ պայմանագիր ստորագրելով այդ ակումբի հետ 16 տարեկանում։ 2005 թ.-ին Հալքը տեղափոխվել է Ճապոնիա, որտեղ հանդես է եկել «Կավասակի Ֆրոնտալե», «Կոնսադորլե Սապորո» և «Տոկիո Վերդի» ակումբներում։ 2008 թ.-ին Հալքը տեղափոխվել է «Պորտու», տրանսֆերի արժեքը կազմել է €5.5 միլիոն։
2008-09 Չեմպիոնների լիգայի խաղարկությունում հաջող ելույթներից հետո նա ընգրկվեց ՈՒԵՖԱ-ի «10 ծագող աստղերի շարքում»։ 2010-11 մրցաշրջանում Հալքը առաջին տասնվեց պաշտոնական խաղերում դարձավ տասնվեց գոլի հեղինակ։ Նա նաև հինգ անգամ ամընդմեջ ճանաչվեց Պորտուգալիայի առաջնության ամսվա լավագույն ֆուտբոլիստ։ 


== Ակումբային կարիերա ==
Տվյալները՝ 10 մայիսի, 2015


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Զենիթի պաշտոնական կայքում Archived 2013-06-27 at the Wayback Machine.
National Football Teams  կայքում
Բիզեու (Պարա)

Բիզեու (պորտ.՝ Viseu), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Պարա նահանգի Հյուսիս-արևմտյան մարզում։ Մտնում է Գուամա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 53 607 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 4 904,138 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է 10,9 մարդ/կմ2։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 89 372 006,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1 703,85 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,605 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Պիետրո Մետաստազիո

Պիետրո Անտոնիո Դոմենիկո Բոնավենտուրա Տրապասի (իտալերեն՝ Pietro Antonio Domenico Bonaventura Trapassi, հունվարի 3, 1698(1698-01-03)[…], Հռոմ, Պապական մարզ - ապրիլի 12, 1782(1782-04-12)[…], Վիեննա, Հաբսբուրգի միապետություն[…]), առավել հայտնի Պիետրո Մետաստազիո (Pietro Metastasio) կեղծանվամբ, իտալացի բանաստեղծ և դրամատուրգ-լիբրետիստ։ 1730 թվականից՝ պալատական բանաստեղծ Վիեննայում։
Ստեղծել է սերիա-օպերա ժանրի լիբրետոյի դասական նմուշներ։ 1712 թվականին հրատարակել է «Հուստինոս» առաջին ողբերգությունը, 1718 թվականին՝ քնարական բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն։ Մետրաստազիոի 27 օպերային լիբրետոներից բազմիցս երաժշտականացվել են «Լքված Դիդոնան» (1724), «Սիրոե» (1726), «Էցիո» (1728), «Ճանաչված Շամիրամը» (1729), «Ալեքսանդրը Հնդկաստանում» (1729), «Արտաքսերքսես» (1730), «Դեմետրիո» (1731), «Դեմոֆոնտե» (1733), «Տիտոսի գթասրտությունը (1734), «Ճանաչված Կյուրոսը» (1736), «Թեմիստոկլեսը» (1736, հայ․ հրտ․ 1886), «Անտիգոնե» (1743), «Թագավոր Հովիվը» (1751) ստեղծագործությունները։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուրովկա (գյուղ, Դոլինսկայայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գուրովկա (այլ կիրառումներ)Գուրովկա (ուկրաիներեն՝ Гурівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոլինսկայայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գուրովկա գյուղում բնակվում էր 1 563 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1175 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1330,21 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պիգմենտներ (քիմիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պիգմենտներ (այլ կիրառումներ)Պիգմենտներ քիմիայում, ներկվող նյութում չլուծվող գունավոր նուրբ փոշիներ, որոնք օգտագործվում են պլաստմասսաները, ռետինը, թուղթը, լաքերը, արհեստական և սինթետիկ մանրաթելային զանգվածը, արհեստական կաշին գունավորելու, տպագրական, շինարարական և այլ ներկեր պատրաստելու, գործվածքը (պիգմենտային տպագրություն) ներկելու համար։ Որոշ դեպքերում Պիգմենտներy գունավորելուց բացի բարելավում են կոռոզիայից պաշտպանող թաղանթների հատկությունները։ Ներկանյութերը, ի տարբերություն Պիգմենտների, լուծվում են ջրում և ներկվող նյութում։ Պիգմենտների որակը որոշվում է ըստ լույսի, ջերմության, լուծիչների, քիմիական և այլ ազդակների նկատմամբ կայունությամբ, ծածկունակությամբ, ներկվող միջավայրում դիսպերսվելու, լաքին տեխնոլոգիական հատկություններ հաղորդելու ունակությամբ, գուներանգի պայծառությամբ և այլ հատկություններով։ Օգտագործվում են բնական և սինթետիկ Պիգմենտներ, որոնք անօրգանական կամ օրգանական բազմագույն նյութեր են։ Մարդկությանը Պիգմենտների հայտնի են վաղ ժամանակներից։ Նախնադարյան հասարակարգի դեռ վաղ շրջանում օգտագործվում էին «հողային ներկերը»՝ երկաթի օքսիդներ պարունակող գունավոր կավերը (օքրա, թխահող), մուրը, հողից և բույսերից ստացվող Պիգմենտներ։ Ավելի ուշ երկաթի և պղնձի օքսիդները մտնում էին խեցեգործական արծնիչների, մանգանի օքսիդը՝ ապակու, ծարիրի օքսիդը՝ դիմաքսուկների, արսենի օքսիդը և սուլֆիդը՝ այլ ներկերի բաղադրության մեջ։ Կապարի սուլֆիդը, իսկ մ․ թ․ ա․ I հազարամյակից նաև ծարիրի սուլֆիդը, օգտագործվում էին մումիաները գրիմավորելու համար։ Պեղումները ցույց են տվել, որ Պիգմենտները Հայաստանում օգտագործվել են վաղնջագույն ժամանակներից սկսած։
Անահիտ Սահինյան

Անահիտ Արամի Սահինյան (հունիսի 20, 1917(1917-06-20), Վարդաբլուր, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 7, 2010(2010-01-07), Երևան, Հայաստան), հայ գրող, արձակագիր, հրապարակախոս։
Ալեքսանդր Սահինյանի քույրը։


== Կենսագրություն ==
Անահիտ Սահինյանը ծնվել է Ստեփանավանի շրջանի Վարդաբլուր գյուղում։ 1936 թվականին ավարտել է Երևանի շինարարական տեխնիկումը, 1941 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1942-1947 և 1953-1958 թվականներին եղել է Հայպետհրատի մանկապատանեկան գրականության բաժնի վարիչը։ 1969-1979 թվականներին եղել է «Պիոներ» ամսագրի խմբագիրը։ Հեղինակ է վեպերի, վիպակների։ Հայերեն է թարգմանել բազմաթիվ մանկական ստեղծագործություններ։
1942 թվականին Սահինյանը հրատարակել է իր անդրանիկ «Վայելք» վիպակը, 1946 թվականին՝ «Խաչուղիներ» վեպը։ Հետագայում Սահինյանը գրել է «Ծարավ», «Կարոտ», «Բարեկամներ», «Վերադարձի արահետներով» ստեղծագործությունները։ Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով։


== Երկերի մատենագիտություն ==
Վերելք, Երևան, 1942, 236 էջ։
Բարեկամները, Երևան, 1944, 108 էջ։
Խաչուղիներ, Երևան, 1946, 436 էջ։
Ծարավ, Երևան, 1955, 492 էջ։
Խաչուղիներ, Երևան, 1958, 600 էջ։
Ծարավ, Երևան, 1959, 488 էջ։
Վերադարձի արահետներով, Երևան, 1960, 348 էջ։
Խաչուղիներ, Երևան, 1962, 640 էջ։
Ուշացած ժամադրություն (պատմվածքներ, ակնարկներ, պիես), Երևան, 1965, 268 էջ։
Գեղեցիկ լինելու գաղտնիքը, Հայաստան, 1968, 8 էջ։
Կարոտ, Երևան, 1974, 528 էջ։
Կեռմաններ։ Սեփական ոտնահետքերով։ Վարդեր և կակաչներ։ Կորչեն վարագույրները։ Հռենոսի ափերով։ Տիկնիկներ, Երևան, 1976, 448 էջ։
Խաչուղիներ, Երևան, 1979, 624 էջ։
Ծարավ, Երևան, 1980, 508 էջ։
Կարոտ, Երևան, 1981, 504 էջ։
Սեփական ոտնահետքերով (վիպակներ, պատմվածքներ, ակնարկներ), Երևան, 1984, 440 էջ։
Հե¯յ, ճամփաներ, ճամփաներ (ուղեգրություններ), Երևան, 1986, 336 էջ։
Ընտիր երկեր, հատ. 1. Խաչուղիներ, Երևան, 1987, 608 էջ։
Ընտիր երկեր, հատ. 2. Կարոտ, Երևան, 1988, 496 էջ։
Ընտիր երկեր, հատ. 3. Ծարավ, Երևան, 1988, 576 էջ։
Նունուֆար, Երևան, 1994, 564 էջ։
Սեփական ոտնահետքերով, Երևան, 1999, 704 էջ։
Սեփական ոտնահետքերով, Երևան, 2000, 704 էջ։
Դիմանկարներ։ Իրապատում, Երևան, 2003, 340 էջ։
Ձայն բարբառո հանապատի, գիրք Ա. Հրապարակախոսություն (1973–2005 թթ.), Երևան, 2005, 240 էջ։
Ձայն բարբառո հանապատի, գիրք Բ. Հրապարակախոսություն (1988–2004 թթ.), Երևան, 2005, 460 էջ։
Ինքնադիմանկարի փորձ, Երևան, 2006, 384 էջ։
Հեքիաթ խռովկանների համար (Հեքիաթներ։ Թարգմանություններ), Երևան, 2006, 148 էջ։


== Գրականություն ==
Հայկ Խաչատրյան, Գրական տեղեկատու, Երևան, 1986։


== Ծանոթագրություններ ==
Հերբերտ Տամպերե

Հերբերտ Տամպերե (էստ․՝ Herbert Tampere, փետրվարի 1, 1909(1909-02-01), Rannu parish, Yurevsky Uyezd, Լիֆլանդիայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 19, 1975(1975-01-19), Ռաննու, Ռաննու, Տարտումաա, Էստոնիա), խորհրդային էստոնացի բանահավաք և երաժշտագետ։ Էստոնական ԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր (1959), բանասիրական գիտությունների թեկնածու (1962), Էստոնական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1969)։


== Կենսագրություն ==
Հերբերտ Տամպերեն ծնվել է 1909 թվականի հունվարի 19-ին (փետրվարի 1-ին) Տարտուի գավառի Ռաննու գյուղում։ 1927-1933 թվականներին սովորել է Տարտուի համալսարանի բանահյուսագիտության, ազգագրության, հնագիտության ու էստոներենի ֆակուլտետում։ 1928 թվականից մինչև 1945 թվականը Հերբերտ Տամպերեն՝ որպես ասիստենտ, աշխատել է էստոնական ազգային քնարերգության արխիվում (Eesti Rahvaluule Arhiiv)։ 1935 թվականին Հերբերտ Տամպերեն հրատարակել է էստոնական ժողովրդական երգերի իր առաջին ժողովածուն։ Նա եղել է էստոնական ժողովրդական երգերի «Vana Kannel» ժողովածուի III և IV հատորների հրատարակության պատասխանատուն։ 1946-1951 և 1967-1975 թվականներին Հերբերտ Տամպերեն դասավանդել է Տալլինի կոնսերվատորիայում, վարել է երաժշտական բանահյուսությանը նվիրված դասընթաց։ 1947 թվականին ստացել է դոցենտի, իսկ 1974 թվականին՝ պրոֆեսորի կոչում։ 1952-1966 թվականներին Հերբերտ Տամպերեն բանահյուսագիտություն է դասավանդել Տարտուի համալսարանում։ Մանկավարժական գործունեությանը զուգահեռ աշխատել է Էստոնական ԽՍՀ Գիտությունների ակադեմիայի գրականագիտական թանգարանում. 1952 թվականից եղել է գիտաշխատող, 1966 թվականից՝ ավագ գիտաշխատող։ Ղեկավարել է երաժշտական բանահյուսության բաժինը։
Հերբերտ Տամպերեն հեղինակել է ավելի քան 100 գիտական աշխատություններ, որոնց մեծ մասը նվիրված է էստոնական երաժշտական բանահյուսությանը։ Տամպերեն զեկույցներով ելույթ է ունեցել գիտաժողովներում։ Եղել է «Կալեվալասեուրա» (1960) և «Սուոմալաիս ուգրիլայսեն Սեուրա» (1963) միությունների անդամ։
Հերբերտ Տամպերեն մահացել է 1975 թվականի հունվարի 19-ին Տարտուի շրջանի Ռաննու գյուղում։ Թաղված է Տարտուի Ռաադի գերեզմանատանը։


== Մատենագրություն ==
Eesti rahvaviiside antoloogia, Tartu, 1935.
Vana Kannel. Kuusalu vanad rahvalaulud, Tallinn, 1938.
Vana Kannel. Karksi vanad rahvalaulud, Tartu, 1941.
Eesti rahvalaule viisidega, t. 1-5, Tallinn, 1956-65.
Die Erforschung der Volksmusik in der Estnischen SSR, «Deutsches Jahrbuch für Volkskunde», 1967, Bd 13, H. 2.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Andreas Kalkun: Herbert Tampere: On the Problem of Rhythm in the Old Estonian Folk Song in: Kirstin Kuutma und Tiiu Jaago: Studies in Estonian Folkloristics and Ethnology. A Reader and Reflexive History, University of Tartu, Tartu 2005 ISBN 9949-11-110-2
Անատոլիական ռոք

Անատոլիական ռոք (թուրքերեն՝ Anadolu rock, անգլ.՝ Anatolian rock), թուրքական ժողովրդական երաժշտության և ռոքի միաձուլման արդյունքում առաջացած երաժշտության ժանր։ Սկիզբ է առել 1960-ականներին այն բանից հետո, երբ արևմտյան ռոք-խմբերը՝ The Beatles-ը, Rolling Stones-ը, Led Zeppelin-ը, Yes-ը, Status Quo-ն և Omega-ն, սկսեցին հանրամատչելիանալ Թուրքիայում։ Թուրքական ժողովրդական երաժշտության և բանահյուսության տարրերը ազդել են այնպիսի երգիչների վրա, ինչպիսիք են Էրկին Քորայը (Erkin Koray), Ջեմ Կարաջան (Cem Karaca), Բարըշ Մանչոն (Barış Manço), Մողոլլար (Moğollar) խումբը, որոն էլ դարձել են անատոլիական ռոքի հիմնադիրները։


== Պատմություն ==
Ըստ Գյոքհան Այայի թուրքական ռոքը սկիզբ է առնում 1950-ականներին The Shadows-ի Թուրքիա այցելությունից և զարգանում է հաջորդող տասնամյակների ընթացքում։ Անկասկածելի է, որ արևմտյան ռոք մշակույթը շատ մեծ ազդեցություն է գործել թուրքական բեմի վրա։ Արևմուտքի ազդեցության տակ շատ զվալի սկսեցին փոխվել ինչպես ողջ թուրքական հասարակությունը, այդպես էլ թուրքական մշակույթը։ Այդ փոփոխությունները բերել են անատոլիական ռոքի արագ աճին, զարգացմանը և հանրամատչելիացմանը։
1966-1975 թվականներին Թուրքիայում շատ հանրամատչելի էր փսիխոդելիկ ռոքը, մասնավորապես կիթառահար Էրկին Քորայի ստեղծագործությունները։ Դրանից հետո հանրամատչելիացվել է պրոգրեսիվ ռոքը և այնպիսի կատարողներ, ինչպիսիք են Ջեմ Կարաջան և Մողոլլար խումբը։
Վերջին տասնամյակում նկատելի է այնպիսի խմբերի աճը, ինչպիսիք են՝ Mor ve Ötesi-ն, Kurban-ը, Athena-ն, Gripin-ը, Kargo-ն, Duman-ը, Vega-ն, Çilekeş-ը և MaNga-ն։ Այդ կատարողների ժանրերը բազմաբնույթ են, սակայն ընդհանուր առմամբ նրանք ներկայացնում են թուրքական ժամանակակից բեմը և ժամանակակից անատոլիական ռոքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Տուշպուեա

Տուշպուեա, Վանի արարատյան թագավարության (ուրարտական) աստվածուհի, որից էլ իր անունը ստացել է Տուշպա քաղաքը։ Նա կարող է լինել արևի աստված Շիվինիի կինը։ Երկուսն էլ նշված են Մհերի դռան արձանագության արական և իգական աստվածների ցանկում։ Ենթադրվում է, որ ուրարտական զարդանախշերի և կաթսաների վրա թևավոր կանացի կերպարները պատկերում են այս աստվածուհուն։


== Ծանոթագրություններ ==
Պիոտրովսկի, Բորիս Բ. (1969) Ուրարտուի հին քաղաքակրթությունը. Coles Beech Co.9780214667930
Ultima Տուլեև, կամ Ընտրությունների դաո

«Ultima Տուլեև, կամ Ընտրությունների դաո» (ռուս.՝ «Ultima Тулеев, или Дао выборов»), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի ոչ մեծ էսսեն, որը գրվել է 1996 թվականին։


== Բովանդակություն ==
Վիկտոր Պելևինի «Ultima Տուլեև, կամ Ընտրությունների դաո» կարճ էսսեն այն մասին է, թե ինչպես կարելի է նախագահի կերպարը սինթեզել, դարձնել հավաքական և բավարարել բոլոր ժողովրդական նկրտումները։ Ինչպե՞ս է դա հնարավոր։ Միանգամայն պարզ։ Ազգագրագետները վաղուց կարողացել են կազմել էթնիկական խմբի ընդհանրացված դիմանկարը։ Դա անելու համար լուսանկարվում են մի քանի հազար եթովպացիների, կամ, օրինակ, պոլինեզիացիների, և բոլոր այդ նեգատիվները տպվում են լուսանկարչական մեկ թղթի վրա։ Ստացվում է փոքր-ինչ լղոզված, բայց միևնույն ժամանակ բավականին ճանաչելի։ 

Նույնը կարելի է անել նախագահի թեկնածուների հետ։ Այստեղ նույնիսկ հարկավոր չէ լուսանկարել մի քանի հազար դեմք։ Թեկնածուներն ավելի քիչ են (փառք Աստծու), իսկ հատուկ ծրագիր ունեցող համակարգիչը հիանալի կկատարի այս ամենը։
Հին չինացիները գիտեին, որ մի քանի տարբերակներից մեկի ընտրությունը թերի է, քանի որ այն մերժում է մնացած բոլորին։ Ընտրության դաշտը սեղմվում է մեկ կետի, այնտեղ, որտեղ թագավորել են անորոշությունն ու ազատությունը, առաջանում է ինչ-որ մեկի կողմից գիտակցված անհրաժեշտություն։ Հետևաբար, չինական մշակույթի առանցքային գաղափարը միշտ եղել է, այսպես կոչված, անփոփոխակ ընտրությունը, որի դեպքում իրավիճակի զարգացման հնարավոր ճյուղերը չեն կտրվել, այլ տեղի է ունեցել դրանց ինտեգրումը մեկ ամբողջում, ինչը և համարվել է միակ ճիշտ որոշումը, որը հնարավորություն է տվել գտնել ճշմարիտ Ուղին՝ Դաոն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ultima Տուլեև, կամ Ընտրությունների դաո» էսսեն Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործությունների կայքում
Աստերոիդների ցանկ (205601-205700)

Աստերոիդների ցանկ (205501-205600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (205701-205800)
 Աստերոիդների ցանկ (205501-205600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (205701-205800)
Կորյուն Հակոբյան (պետական գործիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կորյուն Հակոբյան (այլ կիրառումներ)Կորյուն Հրանտի Հակոբյան (օգոստոսի 19, 1952(1952-08-19), Սարուխան, Նոր Բայազետի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ պետական գործիչ, ՀՀ վարչապետի խորհրդական։


== Կրթություն ==
1970-1975 թթ. - սովորել և ավարտել է Երևանի Կ. Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1975-1986 թթ. - աշխատել է Սոթքի ոսկու հանքում որպես լեռնային վարպետ, բաց հանքի պետի տեղակալ, գլխավոր ինժեներ, պետ, կուսկոմիտեի ազատված քարտուղար, հանքի տնօրեն։
1986-1987 թթ. - «Հայոսկի» արտադրական միավորման գլխավոր ինժեների տեղակալ։
1987-1991 թթ. - ՀԿԿ Վարդենիսի շրջանային կոմիտեի երկրորդ քարտուղար
1991 թ. - «Սպուտնիկ» հատուկ կապի ձեռնարկության տնօրենի տեղակալ։
1991-1992 թթ. - աշխատել է «Հայգունմետգիտ» նախագծային ինստիտուտում՝ որպես գլխավոր մասնագետ։
1992-1993 թթ. - «Հայմետալուրգիմպեքս» ֆիրմայի փոխտնօրեն, ապա՝ տնօրեն։
1993-1995 թթ. - ՀՀ ընդերքի պետական վարչության պետի տեղակալ։
1995-2001 թթ. - ՀՀ Բնապահպանության նախարարի տեղակալ։
2001-2002 թթ. - ՀՀ արտադրական ենթակառուցվածքների գործունեությունը համակարգող նախարարի տեղակալ։
2002-2005 թթ. - Հայաստանի Հանրապետության վարչապետի խորհրդական։
2005 թ. - ՀՀ առևտրի և տնտեսական զարգացման նախարարի խորհրդական։
2005-2008 թթ. - ՀՀ առևտրի և տնտեսական զարգացման նախարարության ՀՀ կոնցեսիոն գործակալության պետ։
2009-2015 թթ. - ՀՀ էներգետիկայի և բնական պաշարների նախարարության կոնցեսիոն գործակալության պետ, ապա՝ ընդերքի տրամադրման գործակալության պետ։
2015 թ. - «ՌԱԿԵ» ՍՊԸ՝ գլխավոր տնօրեն։
2015 թ. նոյեմբերի 27-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության վարչապետի խորհրդական։


== Պարգևներ ==
ՀՀ ՊՆ «Մարշալ Բաղրամյան» մեդալ (2004)։Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։ Կորյուն Հակոբյանը ՀՀ վաստակավոր մանկավարժ Հրանտ Հակոբյանի որդին է, ՀՀ Սփյուռքի նախարար Հրանուշ Հակոբյանի եղբայրը։
Հայաստանի հանրապետական կուսակցության անդամ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (2341)

Ժողովածու (2341), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում)։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16,3×11,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 485 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի նկար՝ Դավիթ վարդապետ, Սիմ․ Ջուղայեցի, կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ ոսկեզօծ թուղթ։


== Բովանդակություն ==
Սիմ․ Ջուղայեցոյ քերականութին, տրամաբանութին, համառոտ ժողովածու ի պետս բանասիրաց։
Պորփիրի ներածութին ստորոգութեանցն Արիստոտէլի ստորոգութինք, Պերի արմենիաս։
Վկայութիւնք պիտանիք ի պետս քարոզութեան։


== Ծանոթագրություններ ==
Աբուլջա

Աբուլջա, գյուղ Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Հիմնադրվել է XIX դարի երկրորդ կեսին։
1886 թ.-ին ուներ 123 ադրբեջանցի բնակիչ։ Բնակիչների հիմնական զբաղվածությունը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լինդսի Ֆոնսեկա

Լինդսի Մարի Ֆոնսեկա (անգլ.՝ Lyndsy Marie Fonseca, հունվարի 7, 1987(1987-01-07), Օքլենդ, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկյան դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Լինդսի Մարի Ֆոնսեկան ծնվել է 1987 թվականի հունվարի 7-ին Կալիֆոռնիա նահանգի Օքլենդ քաղաքում։ Ունի պորտուգալական արմատներ։ Մեծացել է Կալիֆոռնիա նահանգի Ալամեդա, ապա Մորագա շրջանում։ Մասնակցել է International Modeling & Talent Association-ին (IMTA)-ում, որտեղ որպես «տարվա լավագույն երիտասարդ պարուհի» գրավել է երկրորդ հորիզոնականը։ Նրան այստեղ նկատել է դերասանական գործակալը, և նա անմիջապես տեղափոխվել է Լոս Անջելես։ Նրա առաջին հայտնի դերը եղել է «Երիտասարդներ և համարձակներ» սերիալում շուրջ երեք տարի խաղացած Քոլին Կարլտոն դերը։ «Երիտասարդներ և համարձակներ» սերիալից հետո հաճախ նկարահանվել է հեռուստատեսությունում և ֆիլմերում։ Հուսահատ տնտեսուհիները հեռուստասերիալում խաղացել է Դիլան Մեյֆեիրի դերում։ Նրան մեծ ճանաչում է բերել« Հարված հետույքին» ֆիլմում խաղացած դերը։ The CW հեռուստաալիքի «Նիկիտա» սերիալում խաղացել է գլխավոր դերերից մեկը։ 2010 թվականին ըստ «Maxim» ամսագրի՝ ճանաչվել է մոլորակի 100 հայտնի կանանցից 62-րդը։
Լենդսին շատ լավ պարում է և ազատ ժամանակ, երբ չի նկարահանվում հեռուստատեսությունում և ֆիլմերում, հաճախում է պարի դասերի։ Լենդսին հետաքրքրվում է նաև երաժշտությամբ, ֆուտբոլով և դահուկավազքով։


== Անձնական կյանք ==
2009-2013 թվականներին Լենդսին ամուսնացած է եղել պրոդյուսեր Մեթյու Սմայլի հետ։
2016 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Լենդսին երկրորդ անգամ ամուսնացել է դերասան Նոա Բինոմի հետ, ում հետ հանդիպել է նրանց հարսանիքից 4 տարի առաջ։ 2018 թվականի փետրվարի 2-ին ծնվել է զույգի առաջնեկը՝ դուստրը` Գրետա Լիլիա Բինը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Պարգևներ և անվանակարգեր ==
2008 թվականին առաջադրվել է ԱՄՆ կինոդերասանների գիլդայի մրցանակին՝ «Կատակերգական սերիալում լավագույն դերասանական կազմ» («Հուսահատ տնտեսուհիները») անվանակարգում։
2009 թվականին առաջադրվել է ԱՄՆ կինոդերասանների գիլդայի մրցանակին՝ «Կատակերգական սերիալում լավագույն դերասանական կազմ» («Հուսահատ տնտեսուհիները») անվանակարգում։
2010 թվականին առաջադրվել է «Breakout Performance — Female»  «Scream Award» մրցանակի (Հարված հետույքին)
2011 թվականին առաջադրվել է «Choice TV Actress: Action» «Teen Choice Award» մրցանակի («Նիկիտա»)
2012 թվականին առաջադրվել է «Choice TV Actress: Action» «Teen Choice Award» մրցանակի («Նիկիտա»)
2013 թվականին առաջադրվել է «Choice TV Actress: Action» «Teen Choice Award» մրցանակի («Նիկիտա»)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Линдси Фонсека (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Cast-Dylan Mayfair of Desperate Housewives Archived 2008-12-20 at the Wayback Machine.
Բեշթաու

Բեշթաու (ռուս.՝ Бештау), հնգագագաթ հրաբխային լեռ Հյուսիսային Կովկասում, Ռուսաստանի Դաշնության Ստավրոպոլի երկրամասում, Պյատիգորսկ քաղաքի մոտ։ Բարձրությունը 1400 մ է։ Կազմված է տրախիտներից և լիպարիտներից։ Լանջերն անտառածածկ են, գագաթը՝ անտառազուրկ։ 


== Անվանում ==
Անվանումն ունի թուրքական ծագում․ թուրքերենից բառացի նշանակում է «հինգ լեռ» (կազմված է բեշ (թուրքերեն՝ beş) «հինգ» և թաու (թուրքերեն՝ tau) «լեռ» բառերից)։


== Ծանոթագրություններ ==
Իրանդուբա

Իրանդուբա (պորտ.՝ Barcelos), համայնք Բրազիլիայում՝ Ամազոնաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Կենտրոնական նահանգի Ամազոնաս մարզում։ Մտնում է խոշոր քաղաքային ագլոմերացիայի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 32 869 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2215 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 14,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 136 516 000,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 4153,33 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,694 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Բաղդասարը բաժանվում է կնոջից

Բաղդասարը բաժանվում է կնոջից, 1976 թվականին Հայֆիլմ կինոստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ։ Նկարահանվել է Հակոբ Պարոնյանի «Պաղտասար աղբար» պիեսի մոտիվներով։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է, թե ինչպես Բաղդասարը, իմանալով կնոջ դավաճանության մասին, փորձում է բաժանվել նրանից։ Բայց միջավայրի կեղծավոր և երկերեսանի մարդիկ այնպիսի վիճակի մեջ են դնում նրան, որ ինքն է ստիպված հեռանում սեփական տնից։ Գործողությունները ծավալվում են դարասկզբին Պոլսում։


== Դերերում ==
Բաղդասար – Մհեր Մկրտչյան
Անուշ – Լաուրա Վարդանյան
Կիպար – Ալեքսանդր Խաչատրյան
Օգսեն – Ռաֆայել Քոթանջյան
Սալոմե – Անահիտ Թոփչյան
դատավորներ – Կարեն Ջանիբեկյան, Էդգար Էլբակյան, Ս. Հարությունյան
Երգում են Զառա Տոնիկյանը, Էլվինա Մակարյանը, Արա Բաբաջանյանը, Գեորգի Մինասյանը, Մ. Մկրտչյանը, Հայկական խմբերգային ընկերության վոկալ համույթը։
Պարում են Հայաստանի պարի պետական անսամբլի և Ալեքսանդր Սպենդիարովի անվան օպերայի և բալետի պետական թատրոնի մենակատարները։
Երաժշտությունը կատարում են ԽՍՀՄ Պետկինոյի նվագախումբը և Հայաստանի ռադիոյի և հեռուստատեսության էստրադային նվագախումբը, դիրիժոր՝ Մելիք Մավիսակալյան։
Երգերի տեքստը՝ Ա. Սահակյանի
Պարերի բեմադրությունը՝ Վանուշ Խանամիրյանի


== Ծանոթագրություններ ==
Կոյլու հիսարի գավառակ

Կոյլու հիսար, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթում։ Շապին Գարահիսարի գավառի կազմի մեջ։ Կենտրոնը Կոյլու հիսար ավանն էր։
Գավառակի մի մասը լեռնային է և ապառաժոտ, իսկ մյուսը` գեղատեսիլ դաշտավայր է։
Ժողովուրդը գավառակը անվանում է նաև Կոյլու սար։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հաթիձե (ավան)

Հաթիձե  (ճապ.՝ 八丈町 Հաթիձե -սի), քաղաք Ճապոնիայում։ Գտնվում է Նիսիտամա Տոկիոյի պրեֆեկտուրայում։ Ավանի ամբողջ մակերեսը կազմում է 72,62 կմ², բնակչությունը՝ 7815 մարդ, իսկ խտությունը 107,61 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը կազմում է 7815 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), խտություն - 107,61 մարդ/կմ²։


== Սիմվոլիկա ==
Քաղաքի ծաղիկը համարվում է Strelitzia, ծառը՝ Phoenix roebelenii,, իսկ թռչունը Turdus celaenops։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(ճապոներեն)
Էրիկ Դաման

Էրիկ Դաման (նորվ.՝ Erik Dammann, մայիսի 9, 1931(1931-05-09), Օսլո, Նորվեգիա), նորվեգացի գրող, հակագլոբալիստ և էկոլոգ։ Հիմնադրել է «Ապագան մեր ձեռքերում է» (նորվ.՝ Framtiden i våre hender) շարժումը։


== Կենսագրություն և ստեղծագործական կյանք ==
Էրիկ Դամանը ծնվել է Նորվեգիայի մայրաքաղաք Օսլոյում 1931 թվականի մայիսի 9-ին։ Բարձրագույն կրթություն է ստացել գովազդային տեխնոլոգիաների բնագավառում։ Նրա  «Ապագան մեր ձեռքերում է» ստեղծագործությունը ալեկոծել է ողջ հասարակությանը։ Այստեղ գրողը արծարծել է քաղաքակրթության տարածման հեռանկարները։ Ոգեշնչվելով այդ գրքի շռնդալից հաջողություններով, Էրիկ Դամանը 1974 թվականին նախաձեռնել է հասարակական մի շարժում, որը գրքի անունն էր կրում, այն է ՝ «Ապագան մեր ձեռքերում է»։ Այս միջազգային կազմակերպությունը գոյություն ունի ցայսօր էլ։ Շարժման մեջ ընդգրկվածների թիվն այսօր հասնում է ավելի քանի քսան հազարի։ Իսկ ամբողջ աշխարհում երեսուն գործընկեր կազմակերպություններ կան։
Էրիկ Դամանը հայտնի է նաև Սամոա կղզում ապրելու շնորհիվ։ Վերջինս մանրամասնորեն նկարագրված է իր կողմից «Չորս երեխաների հետ խրճիթում» (անգլ.՝ With four children in a palm hut, 1968) գրքում։ Էրիկ Դամանը ևս երկու հասարակական շարժումների նախաձեռնող է համարվում։ Դրանք են՝ «Project Alternative Future» և «Forum for System Debate»:
«Ժամանակից և տարածությունից դուրս» (անգլ.՝ Behind time and space, 1987) գիրքը համարվել է իր ժամանակի Նորվեգիայի առաջին նյու էյջ փիլիսոփայական աշխատանքը։
1982 թվականին Էրիկ Դամանը արժանանում է «Ճիշտ կենսակերպի համար» (անգլ.՝ The Right Livelihood Award). ի դեպ, այս մրցանակը համարում են Նոբելյան մրցանակի այլընտրանքային տարատեսակը։ Մրցանակը շնորհելիս ասվում էր. «Արևմտյան կենսակերպի և արժեքների դեմ մարտահրավերի, առավել պատասխանատու հարաբերություններ շրջակա միջավայրի հետ և երրորդ աշխարհի պայքարի համար»։

 
1988 թվականից սկսած Էրիկ Դամանը պետության կողմից ցմահ ստանում կենսաթոշակ։


== Ստեղծագործություններ ==
1966 Truls og Tone Tryllepike, På eventyr i virkeligheten, barnebok
1968 Med fire barn i palmehytte. Oversatt til svensk, ungarsk, finsk
1972 Fremtiden i våre hender. Oversatt til svensk, finsk, dansk, engelsk
1972 Adopsjon? (medredaktør og medforfatter)
1974 Ny Livsstil. Om Folkeaksjonen Framtiden i våre Hender. Med rapport fra åpningsmøtet.
1976 Ny livsstil- og hva så?. Oversatt til svensk (Tio steg mot framtiden)
1977 Partiene ved skilleveien (sammen med Jacob Bomann-Larsen)
1978 Dagen er din. Oversatt til svensk
1979 Revolusjon i velstandssamfunnet. Oversatt til svensk og engelsk
1980 Du bestemmer!. Oversatt til dansk
1981 Fritanker. Arikkelsamling
1981 Talofa Samoa!. Oversatt til svensk
1987 Bak tid og rom. Oversatt til dansk og tysk
1989 Pengene eller livet!. Oversatt til svensk.
1998 Bortført reportasjebok(sammen med Ragnhild Dammann)
2005 Kontraster, beretning om et mangfoldig liv (selvbiografi)
2011 Framtidsfrø (bidragsyter)
2014 Verdirevolusjon, debattbokԷրիկ Դամանի գրքերը թարգմանվել են աշխարհի ավելի քան ինը լեզուներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
altnett.no Archived 2006-10-05 at the Wayback Machine. Intervju i tidsskriftet Visjon, april 2006.
Right Livelihood Award Archived 2008-07-25 at the Wayback Machine.
85 års omtale i Aftenposten 9. mai 2016
Սոնա (այլ կիրառումներ)

Սոնա, կարող է վերաբերել՝

Սոնա (գյուղ, Պրյաժինսկի շրջան), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պրյաժինսկի շրջանի կազմում
Սոնա (Իտալիա), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վերոնա գավառում
Սոնա (երգչուհի) (ծ. 1973 թ.), հայ երգչուհի
Սոնա Թնկըրյան, (օրիորդական ազգանունը՝ Տեր-Մարգարյան, ծնվ. 1918, Կ. Պոլիս), հայ արձակագիր
Սոնա Ղազարյան (ծ. 1945 թ.), Ավստրիացի հայազգի սոպրանո օպերայի երգչուհի
Սոնա Շահգելդյան (ծ. 1986 թ.), հայկական փոփ, ջազ երգչուհի
Սոնա Վան (ծ. 1952 թ.), հայ բանաստեղծուհի, հրապարակախոս, բժիշկ
Ռադոշինկա (գյուղ, Կամեն-Կաշիրսկիի շրջան)

Ռադոշինկա (ուկրաիներեն՝ Радошинка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կամեն-Կաշիրսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռադոշինկա գյուղում բնակվում էր 245 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1767 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 138,65 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հոֆմեյստերի ընտանիք

Հոֆմեյստերի ընտանիք, ոչ մեծ աստերոիդների ընտանիքներ, որը տեղաբաշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։ Ընտանիքը անվանվել է այս ընտանիքի առաջին աստերոիդի պատվին՝ (1726) Հոֆմեյստեր։ Ընտանիքը հայտնաբերվել է Մագլիորինիի կողմից 1996 թվականին։{{-1|Ընտանիքի տարիքը գնահատվում է 100-ից 500 միլիոն տարի։{{-1|


== Այս ընտանիքի ամենամեծ աստերոիդները ==


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ընտանիքներ
Երկրին մոտեցող աստերոիդներ
Տրոյացի աստերոիդներ
Դամոկլոիդներ
Կենտավրոսներ
Ապոլոնի աստերոիդներ
Ամուրի աստերոիդներ
Ատենի աստերոիդներ


== Ծանոթագրություններ ==
Ալաջախան (այլ կիրառումներ)

Ալաջախան, կարող է վերաբերել՝

Ալաջախան - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում
Ալաջախան - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կամախի գավառում
Ալաջախան - գյուղ Փոքր Հայքում, Մալաթիա-Սեբաստիա ճանապարհի վրա, Դելիկշիդաշ և Հասանչելեբի բնակավայրերի մոտ, իսկ ավելի ուշ ժամանակներում՝ գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում
Մ.թ.ա. 237


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==