armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Միլլա Միլլա

Միլլա Միլլա (անգլ.՝ Millaa Millaa), քաղաք, որը գտնվում է ավստրալիական Քվինսլենդ նահանգի հյուսիս-արևելյան մասում։ Քաղաքի բնակչությունը 2011 թվականի տվյալներով կազմում է 598 մարդ։ Քաղաքը գտնվում է Թեյբլենդս շրջանի կազմում, որի բնակչությունը կազմում է 45.300 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։


== Աշխարհագրություն ==
Միլլա Միլլան գտնվում է ծովի մակարդակից 830 մ բարձրության վրա, Ատերտոն սարահարթում։ Քաղաքը գտնվում է Ինեսֆեյլից 60 կմ դեպի արևմուտք, Մալանդայից` 24 կմ և Քերնսից` 106 կմ հարավ։


== Պատմություն ==
Ապագա քաղաքի տարածքում սկզբում ապրում էին Դիրբալները։ Առաջին փոստատար բաժանմունքը բացվել է 1919 թվականին։
1930 թվականի մայիսի 1-ին Ջեյմս Կեննին քաղաքում բացել է կարագի արտադրամաս։ Ջեյմսը եղել է Քվինսլենդ նահանգի օրենսդրական խորհրդի անդամ։
Պետական գրադարանը քաղաքում առաջին անգամ բացվել է 2002 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Карта города Милла-Милла, 1983 год.» (անգլերեն)։ Information.qld.gov.au
Պեռստի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պեռստի (այլ կիրառումներ)Պեռստի (էստ․՝ Pärsti), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Պեռստի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 145 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սինթետիզմ

Սինթետիզմ (անգլ.՝ Synthetism ), տերմին, որն օգտագործել են պոստիմպրեսիոնիստ մի շարք նկարիչներ, ինչպես, օրինակ, Պոլ Գոգենը, Էմիլ Բեռնարն ու Լուիս Էյնքուիտինը` իրենց աշխատանքները իմպրեսիոնիզմից տարբերակելու համար։ Ավելի վաղ սինթետիզմը կապված է եղել կլուազոնիզմ, իսկ ավելի ուշ` սիմվոլիզմ տերմինների հետ։
Ըստ նկարչության այս ուղղության` ստեղծագործողն իր արվեստում պետք է «սինթեզի» իր դիտարկումներն ու հույզերը։ Այս ոճով բնորշվող նկարների գույները խիտ են, այստեղ կարելի է տեսնել մաքուր, հստակ գույներով մեծ «կտորներ»։
Բառը ծագում է ֆրանսերեն synthétiser` սինթեզել, միավորել, համադրել բայից։
Պոլ Գոգենը, Էմիլ Բեռնարը, Լուիս Էյնքուիտինը և ուրիշներ եղել են ոճի առաջամարտիկները ուշ 1880-ականներին և վաղ 1890-ականներին։
Այս ոճի հետևորդները նպատակ են ունեցել սինթեզել հետևյալ երեք հատկանիշները.

Բնական ձևերի արտաքին տեսքը
Առարկայի հանդեպ նկարչի զգացմունքները
Գծի, գույնի ու ձևի գեղագիտական պատկերման ճշգրտությունը1890 թվականին Դենի Մորիսը սահմանել է սինթետիզմի նպատակները` նշելով.
Կարևոր է հիշել, որ նկարը մինչև ճակատամարտի ձի, մերկ կին, կամ մի փոքրիկ պատմություն լինելը հիմնականում մի հարթ տարածություն է` ըստ որոշակի կանոնների ներկերով ծածկված:
Տերմինն առաջին անգամ օգտագործվել է 1877 թվականին` տարանջատելու գիտական ու նատուրալիստական իմպրեսիոնիզմը և 1889 թվականին, երբ Գոգենն ու Էմիլ Շուֆենեքերը Կաֆե Վոլպինիում կազմակերպել են Exposition de peintures du groupe impressioniste et synthétiste ցուցահանդեսը` Փարիզի 1889 թվականին Համաշխարհային ցուցահանդեսի ժամանակ։ Շփոթեցնող վերնագիրը սխալմամբ կապվել էր իմպրեսիոնիզմի հետ։
Սինթետզիմը որպես ավանգարդային հոսանք այսօր մոռացված է և հիմնականում նույնացվում է սիմվոլիզմի հետ։


== Սինթետիստ նկարիչներ ==
Պոլ Սերյուզե
Պոլ Գոգեն
Էմիլ Բեռնար
Շառլ Լավալ
Կունո Ամյե


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեպանովկա (գյուղ, Լոզովայայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտեպանովկաՍտեպանովկա (ուկրաիներեն՝ Степанівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1914 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստեպանովկա գյուղում բնակվում էր 79 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,371 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 212,94 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հազազ չինական

Հազազ չինական (լատ.՝ Lycium chinense), մորմազգիների ընտանիքի, հազազ ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Տերևաթափ թուփ է՝ մինչև 4 մ երկարությամբ, աղեղնաձև դեպի ցած խոնարհված կամ սողացող ճյուղերով, որոնք սովորաբար փշազուրկ են։ Ընձյուղները դեղնամոխրավուն են։ Տերևները ձվաձև են, ձվաձև ռոմբաձև մինչև ձվաձև նշտարաձև, 3-8 սմ երկարությամբ, 1 ,5-4 սմ լայնությամբ, սուր կամ բութ գագաթով և լայն կամ Նեղ սեպաձև հիմքով, բաց կանաչավուն։ Տերևակոթունները 1 սմ երկարություն ունեն։ Ծաղիկները մանուշակածիրանագույն են, միայնակ կամ 3-4-ական փնջերով, 0,3-0,8 (1,2) սմ երկարությամբ ծաղկակոթուններով։ Բաժակը 3-5 ատամնավոր է։ Պսակը 1,5-2 սմ երկարություն ունի։ Առէջները հիմքում մազմզուկապատ են։ Հատապտուղը ձվաձև է կամ երկարավուն, մարջանակարմիր, 2-2,5 սմ երկարությամբ։ Սերմերը տափակ են, երիկամաձև։ Ծաղկում է հունիս-սեպտեմբեր ամիսներին, պտուղները հասունանում են օգոստոս-հոկտեմբերին։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է հյուսիսարևելյան Չինաստանում, Ճապոնիայում։ Հայաստանի տարածքում մշակվում է գրեթե ամենուրեք, քանի որ աչքի է ընկնում ցրտադիմացկունությամբ և երաշտադիմացկունությամբ։


== Կիրառություն ==
Չափազանց դեկորատիվ բույս է, որի վրա երկար ժամանակ կարելի է տեսնել ինչպես ծաղիկներ, այնպես էլ կազմավորված և նույնիսկ հասունացած պտուղներ։ Պիտանի է միջին և բարձր լեռնային գոտիների համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Հողե մեզրե

Հողե մեզրե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Զանգեզուր (ֆիլմ)

Զանգեզուր, 1938 թվականին նկարահանված հայկական գեղարվեստական կինոնկար, որը պատմում է 1920-ական թվականների սկզբին Հայաստանում ընթացող քաղաքացիական պատերազմի և խորհրդային կարգերի հաստատման մասին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը գործողությունները ծավալվում են քաղաքացիական պատերազմի մեջ ներգրավված Հայաստանում, 1921 թվականին։ Երևանից արտաքսված դաշնակցական վերջին զորքերը, Սպարապետի ղեկավարությամբ, որի կերպարի նախատիպը հանդիսանում էր Գարեգին Նժդեհը- հաստատվում են Զանգեզուրում, որտեղ փորձում են դիմակայել Կարմիր բանակի և տեղական բոլշևիկյան պարտիզաններին։ Պրոֆեսիոնալ հեղափոխական Հակոբյանը ուղարկվում է Զանգեզուր` պայքարելու դաշնակցականների և նրանց համակրող բրիտանական «դիտորդների» հետ։ Ֆիլմում Նժդեհը ներկայացվում է՝ որպես շատ խեղճ, փախուստի դիմող անձնավորություն։


== Դերերում ==
Հրաչյա Ներսիսյան – Հակոբյան
Ավետ Ավետիսյան – սպարապետ
Հասմիկ – Ագյուլ
Դավիթ Մալյան – Մակիչ
Գուրգեն Ջանիբեկյան – Սաքո
Գուրգեն Գաբրիելյան – Արմեն
Գրիգոր Ավետյան – խուլ ծերունի
Գեղամ Հարությունյան – Սամվել
Ա.Առաքելյան – գուսան – Հայկասար, Ազնար
Ցոլակ Ամերիկյան – Աթյուն ապեր
Բելլա Իսահակյան – Անուշ
Գ. Մարգարյան – զինվոր
Իվան Չուվելև – Նիկիտա
Անդրեյ Կոստրիչկին – դենիկինյան գնդապետ
Յունիս Սուլեյմանով – պարտիզան
Ամասի Մարտիրոսյան – դաշնակցական սպահ
Մուրադ Կոստանյան – դաշնակցական սպա
Միքայել Գարագաշ – Սամսոն
Գ. Պապյան – Զարզանդ
Վլադիմիր Ցոպպի – մայոր
Քրիստափոր Աբրահամյան – դրվագ


== Ստեղծագործական խումբ ==
ռեժիսորի ասիստենտներ – Ա. Գրիգորյան, Էրազմ Քարամյան, Վահան Բադալյան
նկարիչներ – Պատո Անանյան, Սերգեյ Սաֆարյան
նկարիչ-դիմահարդար – Արշավիր Սամվելյան
հնչյունային օպերատորներ – Ա. Կորոբով, Տ. Շաբալինա
տնօրեն – Ա. Կարլիկ


== Մրցանակներ ==
1941 թվականին Համո Բեկնազարյանը, Հրաչյա Ներսիսյանը և Ավետ Ավետիսյանը «Զանգեզուր» կինոֆիլմի համար պարգևատրվել են II աստիճանի Ստալինյան մրցանակով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Զանգեզուր» ֆիլմը «Հայկական կինո» կայքում Archived 2011-12-25 at the Wayback Machine.
«Զանգեզուր» ֆիլմը Кино-Театр.ru կայքում
«Զանգեզուր» ֆիլմը YouTube.com կայքում
Անժելա Սարգսյան

Անժելա Սարգսյան (դեկտեմբերի 16, 1982(1982-12-16), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասանուհի։
Խաղացել է մի շարք այնպիսի հեռուստատեսային սերիալներում, ինչպիսիք են «Որոգայթը», «Կարգին սերիալ», «Ո՞ւր է իմ տղամարդը» և այլն։
2000 թվականից աշխատել է Երևանի Հրաչյա Ղափլանյանի անվան դրամատիկական թատրոնում։


== Թատրոնում դերեր ==
Սիրահարված աղջիկ - «Ավտոբուս»
Էսթեր – «Իմ սիրտը լեռներում է»
Սոֆի - «Չաո»
Դոննա Աննա - «Դոն Ժուան»
Իվանկա - «Մաքսիմալիստը»
Բ ոգի - «Մակբեթ»
Ժակլին - «Ախ Աննա, Աննա, կամ կրքոտ կիրակի»


== Արտաքին հղումներ ==
Անժելա Սարգսյանը մեմերի հանրագիտարանում
Կենսագրությունը Երևանի Դրամատիկական Թատրոնի բլոգում
Իրմա Յաունզեմ

Իրմա Պետրովնա Յաունզեմ (սեպտեմբերի 27, 1897(1897-09-27), Մինսկ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 17, 1975(1975-04-17), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային կամերային երգչուհի (մեցցո-սոպրանո)։ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1957)։ ԲԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1935)։ ԽՄԿԿ անդամ (1954)։ 


== Կենսագրություն ==
Իրմա Յաունզեմը ծնվել է 1897 թվականի սեպտեմբերի 15-ին (27) Մինսկում։ 1906-1914 թվականներին սովորել է Մինսկի Մարիինյան գիմնազիայում, ապա՝ Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայում։ Իրմա Յաունզեմը հավաքել և կատարել է աշխարհի ժողովուրդների երգեր ավելի քան 50 լեզուներով։ 1950 թվականից դասավանդել է Մոսկվայի Մ․ Մ․ Իպոլիտով-Իվանովի անվան երաժշտական դպրոցում. նրա աշակերտներն են եղել  Օլգա Վորոնեցը, Ալեքսանդրա Ստրելչենկոն, Ժաննա Բիչևսկայան։ Հրատարակել է «Ժողովուրդների հեղափոխական երգեր» ժողովածուն (1931),  «Մարդը գնում է երգի  հետևից» գրքի հեղինակն է (1968)։ Յաունզեմն առաջինն էր, որ գործնականում կիրառեց ժողովրդական երգերին նվիրված դասախոսություն-համերգներ։ 1926-1928 թվականներին հյուրախաղերով հանդես է եկել Ճապոնիայում, Կորեայում և Չինաստանում, 1927-1928 թվականներին՝ Գերմանիայում, 1929-1930 թվականներին՝ Լեհաստանում։ 1950 թվականից հիմնականում զբաղվել է մանկավարժական գործունեությամբ։
Յաունզեմը մահացել է 1975 թվականի ապրիլի 17-ին։ Թաղված է Մոսկվայի Նոր Դոնսկոե գերեզմանատանը։


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
ԲԽՍՀ վաստակավոր արտիստուհի (1935)
ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1957)
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան (1967)
Մեդալներ


== Հիշատակ ==
Հուշատախտակ Մինսկում, Կարլ Մարքսի փողոց  29 հասցեում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վոյնիցա (գյուղ, Լոկաչինի շրջան)

Վոյնիցա (ուկրաիներեն՝ Війниця), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լոկաչինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1542 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վոյնիցա գյուղում բնակվում էր 298 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,4 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 745 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պլագիոկլազներ

Պլագիոկլազներ (հին հունարեն՝ πλάγιος - թեք և κλάσις - բաժանում), լայն տարածում ունեցող ապար առաջացնող միներալներ, որոնք իրենց բյուրեղաքիմիական կառուցվածքի առանձնահատկություններով դասվում են դաշտային սպաթների խմբին։


== Բաղադրություն ==
Քիմիական բաղադրությամբ լագիոկլազներ նատրիումկալցիումային ալյումասիլիկատների՝ ալբիտի և անորթիտի անընդհատ իզոմորֆ շարք են։ Ե․ Ս․ Ֆեոդորովի առաջարկությամբ պլագիոկլազների կազմը արտահայտում են համարանիշներով, որոնք ցույց են տալիս անորթիտի տոկոսային պարունակությունը իզոմորֆ խառնուրդում։
Ըստ համարանիշի պլագիոկլազներին տրվում են որոշակի անուն՝ ալբիտ (№ 0÷10), օլիգոկլազ (№ 10÷30), անդեզին (№ 30÷50), լաբրադոր (№ 50÷70), բիտովնիտ (№ 70÷90), անորթիտ (№ 90÷100)։ Բյուրեղային համակարգը տրիկլինային է։ Հաճախ ներկայացված են բարդ կրկնաբյուրեղներով։


== Հատկություններ ==
Միներալերի կրկնաբյուրեղների տրիադային տեսության զարգացման գործում զգալի ավանդ ունի Լ․ Ա․ Վարդանյանցը։ Պլագիոկլազների կազմին և Al-Si կարգավորվածությանը զուգընթաց՝ մաքուր ալբիտից դեպի մաքուր անորթիտ անցնելիս օրինաչափ կերպով փոխվում են իսալնուրդների ֆիզիկական հատկությունները՝ տեսակարար կշիռը՝ 2620-2760 կգ/մ3, կարծրությունը՝ 6-6,5, հալման ջերմաստիճանը (1100-1500 °С)։
Պլագիոկլազները որպես կանոն առաջանում են հալոցքի բյուրեղացման ընթացքում։ Պլագիոկլազները հանդիպում են հրային ապարների գրեթե բոլոր տարատեսակներում (բացառությամբ որոշ ուլտրահիմքային ապարների)։ Սովորաբար անգույն կամ սպիտակ են, երբեմն վարդագույն և այլ երանգների։
Օլիգոկլազների կապույտ, երկնագույն, ոսկեգույն տարատեսակները և լաբրադորը օգտագործվում են որպես զարդաքարեր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Дир У.-А., Хауи Р.-А., Зусман Дж., Породообразующие минералы, пер. с англ., т. 4, М., 1966
Марфунин А. С., Полевые шпаты — фазовые взаимоотношения, оптические свойства, геологическое распределение, М., 1962


== Արտաքին հղումներ ==
Статья «Плагиоклаз» на wiki.web.ru
Նուգգիմա կղզի

Նուգգիմա, էստոնական փոքր, անմարդաբնակ կղզի Բալթիկ ծովում։ Այն գտնվում է Վիսլանդի կղզուց հարավ և Սաարեմաա կղզուց արևմուտք։ Կղզի կարելի է այցելել ոտքով Սարաեմաայից կամ Վիսլանդիայից։


== Արտաքին հղումներ ==
View of Noogimaa Archived 2017-07-14 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Պոկված կտոր (պատմվածք)

«Պոկված կտոր» (ռուս.՝ Отрывок), Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը` գրված 1892 թվականին։


== Հրապարակումներ ==
Առաջին անգամ «Պոկված կտոր» պատմվածքը հրապարակվել է «Օսկոլկի» ամսագրում 1892 թվականի ապրիլի 18-ին  (№ 16 թողարկմամբ) «Մարդն առանց փայծաղի» կեղծանվամբ։
1892 թվականի մարտի 31-ին  գրված նամակում Չեխովը տեղեկացնում էր «Օսկոլկի» թերթի հրատարակիչ Ն. Ա. Լեյկինին  իր անունից Մելիխովո առանձնատանը. «Բնության գրկում ես հիշեցի հին ժամանակները և գրեցի պատմվածք և երկու մանրուք բեկորային ոգով։ Գրեց և գցեց սեղանին։ Ինչ որ կերպ հոգեպես կհավաքվեմ և կգրեմ ևս մի քանի հատիկ ու կուղարկեմ մեծաքանակ»։ Այս երեք ստեղծագործություններն էին` «Պոկված կտոր», «Ծեր մանկավարժի նոթատետրից» և «Մի առևտրական ձեռնարկության պատմություն»։ Չեխովը Մելիխովո տեղափոխվեց նույն թվականի մարտի 4-ին, տվյալները հումորով գրվել էին այդ ժամկետից առաջ։  Ապրիլի 7-ին բոլոր երեք պատմվածքներն էլ գրողի կողմից ուղարկվում են «Օսկոլկի» ամսագրին։ Ն. Ա. Լեյկինը ապրիլի 12-ին պատասխանեց Չեխովին.  «Եվ պատմվածքը  և մանրապատումները հիասքանչ են։ Դրանք կտեղադրվեն, հասկանալի է, ոչ անմիջապես, այլ երեք համարներում, գունազարդման համար»։ Արձակագիր Վիտկոր Բիլիբինը (որի հետ Չեխովը երկար տարիներ նամակագրություն էր ունեցել) 1892 թվականի ապրիլի 16-ին տեղեկացնում է  Ն. Մ. Եժովին հետևյալ արձագանքի մասին. «Լեյկինը գովերգում էր նրա պատմվածքները»։


== Սյուժե ==
Պատմողի, որը կանգ է առել Մարֆա Եվլամպիևնայի կերպարի մեկնաբանության վրա, աչքի են զարնում մահացած պաշտոնյայի` պետական խորհրդական Կոզեռոգովի նոթատետրի էջերը, որը պաշտոնաթող լինելուց հետո զբաղվում էր գյուղատնտեսությամբ և սիրում էր խոսել փիլիսոփայական թեմաներով` նմանակելով Ցինցինատիին։


== Ծանոթագրություններ ==
Բուրիտի դի Գոյաս

Բուրիտի դի Գոյաս (պորտ.՝ Buriti de Goiás), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Գոյանիայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 7715 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 218,755 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 35,3 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 10.734.005,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 3.700,11 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,731 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Բեշչադիի ազգային պարկ

Բեշչադիի ազգային պարկ (լեհ.՝ Bieszczadzki Park Narodowy), Լեհաստանի երրորդ խոշորագույն ազգային պարկն է։ Գտնվում է Պոդկարպատի տարածաշրջանի հարավ-արևելքում Ուկրաինայի և Սլովակիայի սահմանի մոտ։


== Պատմություն ==
Ստեղծվել է 1973 թվականի օգոստոսի 4-ին։ Մակերեսը կազմում էր այն ժամանակ ընդամենը 59,55 կմ², սակայն հետագա տարիներին ավելացել է գրեթե 4 անգամ։ Տարածքի վերջին ընդլայնումը կատարվել է 1996 և 1999 թվականներին, երբ նախկին մի քանի գյուղեր ընդգրկվել է պարկի տարածքի մեջ։ Այժմ պարկի տարածքը կազմում է 292,02 կմ² և ներառում է առավել լեռնային շրջաններ, դրանցից է Բեշչադիի լեհական մասի լեռնային զանգվածը։ Պարկի ամենաբարձր կետը Տարնիցա լեռն է, որի գտնվում է ծովի մակարդակից 1346 մետր բարձրության վրա։ 1992 թվականին պարկը և մի քանի հարակից տարածքներ ընդգրկվել են «Արևելյան Կարպատներ» արգելոցի մեջ, որի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 2132,11 կմ², այստեղ են ներառված նաև Սլովակիայի և Ուկրաինայի հարևան շրջանները։


== Կենդանական և բուսական աշխարհ ==
Բեշչադիի մոտ 80%-ը ծածկված է անտառներով և մեծ մասը պահպանել է իր կուսական տեսքը։ Տարածքում աճում է մոտ 780 տեսակ անոթային բույսեր, 250 տեսակի մամուռներ, 500 տեսակի քարաքոսներ և 1000 տեսակի սնկեր։ Հայտնի է շուրջ 30 տեսակի Արևելյան Կարպատներ։ Բնակվում է ավելի քան 230 տեսակի ողնաշարավոր կենդանիներ։ Այստեղ կան այնպիսի կաթնասուններ, ինչպիսիք են՝ գորշ արջերը, գայլերը, վարազները, լուսանները, մկները, բիզոնները (բնակվում է շուրջ 100-ը)։ Պարկի տարածքը շատ նոսր է բնակեցված, որն ապահովում է կենդանու ազատ տեղաշարժը։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ազգային պարկի թանգարանը
Ազգային պարկի քարտեզը Archived 2013-01-08 at the Wayback Machine.
Բեշչադիի ազգային պարկը
Մալայա Վիտոն

Մալայա Վիտոն (ռուս.՝ Малая Витонь), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Շիմսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կատուն (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿատունԿատուն, գետ Ալթայում, Ռուսաստանի Ալթայի երկրամասում, Օբի ձախ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Բելուխա լեռան հարավային լանջի Կատունի սառցադաշտից։ Երկարությունը 688 կմ է։ Կատունի հովտով է անցնում Չուի տրակտը։


== Անվանում ==
Անվանումը (ռուսերեն՝ Кату́нь) առաջացել է հին թյուրքական լեզուներում «գետ» նշանակող բառից. այժմ այդ բառը թյուրքական լեզուներում չկա։


== Աղբյուրներ ==
Շորա (այլ կիրառումներ)

Շորա, կարող է վերաբերել՝

Շորա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում
Շորա - գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի կազմում
Ժվանեց

Ժվանեց (ուկրաիներեն՝ Жванець), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում, Մոլդովայից Ուկրաինա տանող նախկին առևտրական ճանապարհի վրա։ Հիմնադրվել է 1431 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Ժվանեց գյուղում բնակվում էր 1 529 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2995 կմ²։


== Հայերը Ժվանեցում ==
XVII դ. 70-ական թթ. Ժվանեցում հիմնադրվում է հայկ. գաղութ (100 ընտանիք)։ Գաղթելով Մոլդովայից, Վալախիայից, մասամբ նաև Հայաստանից և հաստատվելով Ժվանեցում՝ հայերն զբաղվել են արհեստներով ու առևտրով։ 1672–99-ին, թուրքական տիրապետության ժամանակ, թողել են Ժվանեցը և վերադարձել թուրքերի հեռանալուց հետո։ Ավերվածի փոխարեն կառուցել են պարսպապատ նոր եկեղեցի։ 1768-ին, թուրքերի հարձակման ժամանակ, հայերն ստիպված նորից են լքել իրենց բնակավայրը և հաստատվել Կամենեց-Պոդոլսկում։ Հետագայում նրանց մի մասը վերադարձել է Ժվանեց։ Գաղութը քայքայվել է XIX դ. սկզբներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տասը

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տասը (այլ կիրառումներ)Տասը (10), բնական թիվ է, գտնվում է 9-ի և 11-ի միջև։


== Գրելաձևերը ==
ձայնավորից առաջ գրվում է տասն տասն անգամ, տասն ամիս և այլն։
բաղաձայններից առաջ գրվում է տասը` տասը հատ, տասը տարի և այլն։


== Մաթեմատիկայում ==
կարգային թիվը՝ տասներորդ
ամենատարածված` տասնորդական համակարգի հիմքն է։
առաջին չորս թվերի ֆակտորիալների գումարն է (0!+1!+2!+3!)
առաջին երեք պարզ թվերի գումարն է (2+3+5)


== Այլ բնագավառներում ==
ամենափոքր՝ A10 ձևաչափի թուղթ՝ 26×37 մմ
տասը՝Նեոնի ատոմային թիվն էհայերենի այբուբենի տառերով գրելաձևը՝ Ժ
10-ը Ֆրանսիայի Օբ դեպարտամենտի կարգային թիվն է։


== Մշակույթ ==
«Տասը փոքրիկ նեգր»` Ագաթա Քրիստիի վեպը։


== Այլ բնագավառներում ==
Տասն են՝Աստծո պատվիրանները։ժամանակահատվածի անուններ են` տասնօրյակ, տասնամյակ։
10 համարի տակ էր խաղում Հենրիխ Մխիթարյանը Դորտմունդի Բորուսիա ֆուտբոլային թիմում։
10 համարի տակ է խաղում նաև ֆուտբոլիստ Լիոնել Մեսսին։


== Հիմնական հաշվարկների ցանկ ==
Սծրոփավի

Սծրոփավի (վրաց.՝ სწროფავი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1000 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 20 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (702)

Ժողովածու (702), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 702 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1660 թվականին, Յակոբ երէց գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Իգնատիոս Ապուչեխցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14.8X10.3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 194 թերթից։ Գրված է միասյուն նոտրգրով։ Ունի կիսախորան լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդով է, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավով։ Հիշատակարան գրչի՝ 148ա, 189բ։


== Բովանդակություն ==
Մեսրոպայ Վայոցձորեցւոյ պատմութիւն Մեծին Ներսիսի։
Առաքելի վրդ-ի Երդ Ներսիսի։
Հանելուկ։
Աբր. Անկիւրացվոյ Վասն առմանն Կ. Պօլսոյ Տաղ, որ սկսի յԱդամայ և ի մահն Յովսէփայ վճարի։
Առ. Սիւնեցւոյ Անուանք Աստուածաշունչ գրոց։


== Ծանոթագրություններ ==
(8211) 1995 EB1

(8211) 1995 EB1, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի մարտի 5-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,371623 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9049 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8384 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1334,03 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,269858 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,13° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8211) 1995 EB1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աշխարհի ամենաշատ վաճառված ալբոմների ցանկ

Ստորև ներկայացված է ամենաշատ վաճառված երաժշտական ալբոմների ցանկն աշխարհում։ Որպեսզի ալբոմը ներառվի այս ցանկում անհրաժեշտ է, որ նրա համաշխարհային շրջանառությունը գերազանցի 20 միլիոն օրինակը, իսկ տվյալները հրապարակվեն հեղինակավոր աղբյուրներում։ Ցանկը ներառում է բոլոր տեսակի ալբոմները՝ ստուդիական, լավագույն երգերի հավաքածուներ, Սաունդթրեքներ և ռեմիքսների ալբոմներ։
Մինչ օրս, բոլոր ժամանակների ամենավաճառված ալբոմը համարվում է Մայքլ Ջեքսոնի Thriller («Թրիլլեր»)-ը, որը 1984 թվականին ընդգրկվել է «Գինեսի ռեկորդների գրքում»։


== 50 միլիոնից ավելին ==


== 40—50 միլիոն ==


== 30—39 միլիոն ==


== 20—29 միլիոն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կուրուիլ

Կուրուիլ  (ռուս.՝ Куруил), գետ Ռուսաստանում, հոսում Բաշկորտոստան հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սակմառա գետի աջ ափին՝348 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 56 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 12010000512112200005492
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 112200549
Ավազանի կոդը - 12.01.00.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կրասնոարմեյսկոե (գյուղ, Սլավյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասնոարմեյսկոեԿրասնոարմեյսկոե (ուկրաիներեն՝ Красноармійське), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սլավյանսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնոարմեյսկոե գյուղում բնակվում էր 861 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարու (կատու)

Մարու (մայիսի 24, 2007(2007-05-24), Ճապոնիա), Ճապոնիայում գտնվող շոտլանդական ազնվացեղ կատու է, որը հայտնի է դարձել YouTube-ում։ 2016 թվականի սեպտեմբերի դրությամբ Մարուին ներկայացնող տեսանյութը դիտվել է ավելի քան 325 միլիոն անգամ՝ գրանցվել է Գինեսի ռեկորդների գրքում՝ YouTube-ում բնորոշ ​​կենդանու տեսանյութի ամենաշատ դիտումների համար։ Մարուն նկարագրվել է որպես «համացանցում ամենահայտնի կատու»։


== Պատմություն ==
Մարուի սեփականատերը հրապարակում է տեսանյութեր, որոնք ունեն մուգումոգու անվանումը։ Նրա տերը գրեթե երբեք չի երևում տեսանյութերում։ Տեսանյութերը պարունակում են անգլերեն և ճապոներեն տիտղոսաթերթեր, որոնցում նկարագրում են իրադարձություններ, հաճախ ցուցադրվում է, որ Մարուն խաղում է ստվարաթղթե տուփերում, իր առաջին տեսանյութում նշվում է՝ «Ես սիրում այս տուփը»։ Մարուի տեսանյութերը, սովորաբար ունենում են 3-7 րոպե տևողություն, Մարուն զբաղված է տարբեր գործողություններով, ինչպես նշված է տիտղոսաթերթում տեսանյութերի մեծ մասը ունեն կենտրոնացված թեմա կամ գործողություն։ Տեսանյութերի ընթացքում Մարուն ցույց է տալիս իր տուփերով կախարդանքը, խաղաղ անհատականությունը, զվարճալի հնարքները հնաոճ իրերով, հնարամիտ հետախուզությունները և ինտուիցիան։
2013 թվականի օգոստոսին Մարուի սեփականատերը անասնաբույժից որդեգրել է Հանա անունով որձ կատվին։ Երկշաբաթյա փորձաշրջանի ընթացքում Մարուն և Հանան մտերմացան, և Մուգումոգուն որոշեց Հանային դարձնել իրենց ընտանիքի նոր անդամ։


== Հռչակ ==
Entertainment Weekly-ն իր «Հրչակավոր կատվի տեսանյութ» հոդվածում Մարուին նշել է Կոմուտատոր կատվի և Նորային հետ «Նյու Յորք Թայմս»-ը Մարուին նշել է կատուների և շների մասին հոդվածում որում եղել են նաև կատվի նկարները։ Մարուի տեսահոլովակները ցուցադրվել են Fresh Step-ի գովազդային հոլովակում՝ «Fresh Step» YouTube ալիքում Մարուն ցուցադրվել է նաև ճապոնական տարբեր ապրանքանիշների գովազդներում։ 2011 թվականի դեկտեմբերի դրությամբ Մարուի յութուբյան ալիքը Ճապոնիայում ամենաշատ բաժանորդագրություններով՝ թվով 7-րդ տեղում է։ 
2011 թվականի երկրաշարժից հետո Մուգումոգուն Մարուի էջից տեղեկացրեց, որ Մարուն անվնաս է, չնայած տարհանման պահին դեպք է պատահել։ 
2017 թվականի մարտին Մարուն ճանաչվել է որպես YouTube-ում ամենադիտված կենդանին։ 2019-ի հունվարի 3-ի դրությամբ նրա տեսանյութերը դիտվել են ընդհանուր առմամբ 405,235,246 անգամ։


== Հրապարակված նյութեր ==
2009 թվականի սեպտեմբերին Ճապոնիայում լույս տեսավ «Ես Մարուն եմ» գիրքը և DVD-ն։ Մարու Դեսուի հետագա DVD- ն հրապարակվել է հաջորդ տարվա փետրվարին։ Երկրորդ գիրքը, որը կոչվում էր «Ավելի քան Մարու», լույս է տեսել 2011-ի օգոստոսի 31-ին, բայց միայն ճապոներեն։


== Տես նաև ==
Կատուների ցանկ
Grumpy Cat
Լիլ Բաբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Maru's blog
Վերբովկա (գյուղ, Օրատովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎերբովկաՎերբովկա (ուկրաիներեն՝ Вербівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Օրատովկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1900 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վերբովկա գյուղում բնակվում էր 430 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1619 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 265,6 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սանտ Օրեստե

Սանտ Օրեստե (իտալերեն՝ Sant'Oreste), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լացիո մարզի Հռոմ գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3800 մարդ (2008 թվական), խտությունը կազմում է 86 մարդ/քառ. կմ։ Զբաղեցնում է 44 քառ. կմ տարածք։ Փոստային ինդեքս - 60, հեռախոսային կոդ — 0761։
Նշված բնակավայրի հովանավոր է համարվում Սուրբ Սանտ Էդիստոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկան.


== Կոմունայի ադմինիստրացիա ==
Հեռախոս։ 0761 578185
Էլեկտրոնային փոստ։ info@santoreste.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.santoreste.it/index.html Archived 2009-07-03 at the Wayback Machine.


== Հղումներ ==
http://www.santoreste.it/index.html Archived 2009-07-03 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Շերի Քերրի

Շերի Էնն Քերրի (անգլ.՝ Cherie Ann Currie, նոյեմբերի 30, 1959(1959-11-30), Էնսինո, Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի երգչուհի և դերասանուհի։ 70-ականների կեսերին նա եղել է The Runaways աղջիկների հարդ ռոք խմբի վոկալիստը։


== Կենսագրություն ==
Շերի Քերրին ծնվել է Կալիֆոռնիա նահանգի Էնսինո քաղաքում՝ Դոն Քերիի և դերասանուհի Մերի Հարմոնի ընտանիքում, ունեցել է երկու քույր՝ դերասանուհի Սոնդրան և երկվորյակ քույրը՝ Մարին։
Շերիի առաջին կուռքը Դևիդ Բոուին էր, լինելով նրա համերգին՝ նա կտրել և ներկել է մազերը Դևիդի նման։ English Disco ակումբում նա ծանոթացել է Կիմ Ֆոուլիի և Ջոան Ջետի հետ, նրանք Շերիին հրավիրել են իրենց նոր խմբի լսումներին և նրա ելույթի (սեփական երգով) տպավորության տակ անմիջապես տեղում գրել են «Cherry Bomb» երգը, որը որոշ ժամանակ անց դարձել է պատանիների հիմնը։ Այսպիսով, Շերին տասնվեց տարին դեռ չլրացած՝ դարձել է The Runaways-ի անդամ։ «Bomp!» ամսագիրը նրան նկարագրել է որպես «Իգի Փոփի և Բրիժիտ Բարդոյի կորած դուստր»։ Ներքնազգեստով 16-ամյա աղջկա ելույթներին գալիս էր տղամարդկանց բազմություն։ Խոսակցություններ կային, որ նա ապօրինի թմրանյութեր է օգտագործել, և դրա պատճառով խումբը կազմալուծվել է։
Runaways-ի հետ երեք ալբոմներից հետո (The Runaways, Queens of Noise, Live in Japan) Քերրին սկսել է ձայնագրել անհատական ալբոմներ (Beauty's Only Skin, Deepand Messin՝ քրոջ՝ Մարիի հետ)։
Այնուհետև նա աշխատել է որպես դերասանուհի։ Նկարահանվել է այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Աղվեսները», «Մակաբույծ», «Ալիքի երկարությունը», «Մթնշաղի գոտին», «Հարուստ աղջիկը» և այլն։
1990-ականներին Քերրին ամուսնացել է դերասան Ռոբերտ Հեյսի հետ, և նրանք ունեցել են մեկ որդի` Ջեյք Հեյզը։ Ներկայումս նրանք ամուսնալուծված են ։
Քերրին իր պատանեկության տարիների մասին գրել է հուշեր՝ «Neon Angel: Հիշողություններ Runaways-ի մասին»։ Սյուժեն պատմում է նրա ոչ բարեկեցիկ ընտանիքի, թմրանյութերի և ալկոհոլի դեմ պայքարի, սեռական անարգանքի և Runaways-ում ունեցած օրերի մասին։
2010 թվականին լույս է տեսել «Runaways» ֆիլմը՝ երաժշտական կենսագրական դրամա, որը կենտրոնացած էր Քերրիի և Ջետի հարաբերությունների վրա։ Ֆիլմում Քերրիի դերը խաղացել է Դակոտա Ֆենինգը։
2011 թվականին Քերրին հայտարարել է նոր ալբոմի մասին (առաջինը՝ սկսած 1980 թվականից), որի պրոդյուսերը եղել է Մեթ Սորումը՝ Guns N' Roses-ի թմբկահարը։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին Հղումներ ==
www.cheriecurrie.com Շերի Քերրի. պաշտոնական կայք
Cherie Currie's Chainsaw Art site
Runaways-ի պաշտոնական կայքը
Բալիտորաձկներ

Բալիտորաձկներ (լատ.՝ Balitoridae), ծածանակերպների կարգի ձկների ընտանիք։ Հայտնի է շուրջ 400, Հայաստանում՝ 2 տեսակ՝ անգորական լերկաձուկ և Քուռի լերկաձուկ։
Իրանը վերից վար մի փոքր սեղմված է։ Գանգի առջևի բաժինը հետնամասին միացած է անշարժ հոդով։ Մեջքային լողակը մեկն է։ Բերանի շուրջը գտնվում են 3-6 զույգ բեղիկներ։ Թեփուկները մանր են կամ բացակայում են։ Լողափամփուշտի առջևի բաժինը շրջապատված է ոսկրային պատիճով։
Ջինսի սերունդը (վեպ)

«Ջինսի սերունդը» (վրաց.՝ ჯინსების თაობა), վրացի գրող Դաթո Տուրաշվիլու վեպը, որը թարգմանվել է եվրոպական մի շարք լեզուներով։


== Պատմական հիմքը ==
«Ջինսի սերունդը» վեպի սյուժեն հիմնված է իրական իրադարձությունների վրա։ 1983 թվականի նոյեմբերի 18-19-ին վրացի մի խումբ երիտասարդներ Թբիլիսիի օդանավակայանում փորձում են առևանգել ՏՈՒ-134 մակնիշի ինքնաթիռը՝ ԽՍՀՄ-ից փախուստ գործելու նպատակով։ Խորհրդային իշխանությունների կողմից այս փորձը որպես ահաբեկչական գործողություն գնահատվեց։ Մասնակիցների մի մասը սպանվեց վնասազերծման գործողության ընթացքում, իսկ մյուս անդամներն էլ դատարանի կողմից դատապարտվեցին մահապատժի և զանազան տարիների ազատազրկման։


== Հեղինակային մեկնաբանում ==
Դավիթ Տուրաշվիլին իր «Ջինսի Սերունդը» վեպում այս իրադարձությունները ներկայացնում է այլ պատմական լույսի ներքո. նրա համար այս երիտասարդները ոչ թե ահաբեկիչներ են, այլ մարդիկ, որոնք ցանկանում են ապրել ազատության մեջ՝ հեռու Խորհրդային Միության բռնաճնշումներից։ Որոշ գրականագետներ «Ջինսի սերունդը» վեպում տեղ գտած այս իրադարձությունների միակողմանի մեկնաբանումը և ԽՍՀՄ-ը՝ որպես «Չարի կայսրություն» ներկայացնելը դիտարկում են հեղինակի՝ արևմտյան հակախորհրդային քարոզչամեքենային տուրք տալու արդյունք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արամ Պաչյան․ Ջինսի գրականությունը՝ ըստ Տուրաշվիլիի
Ն. Ա., Դաթո Տուրաշվիլի «Ջինսի սերունդը»
«Ջինսի սերունդ» Կարեն Գիլոյանի հետ Archived 2016-06-01 at the Wayback Machine.
Խոսե Մարիա Խիմենես (ֆուտբոլիստ)

Խոսե Մարիա Խիմենես դե Վարգաս (իսպ.՝ José María Giménez de Vargas, հունվարի 20, 1995, Տոլեդո, Կանելոնես, Ուրուգվայ), ուրուգվայցի ֆուտբոլիստ, Ուրուգվայի հավաքականի և «Ատլետիկո Մադրիդի» կենտրոնական պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Դանուբիո ===
Խիմենեսը իր առաջին մասնագիտական խաղը անցկացրել է Ուրուգվայի առաջնության «Դանուբիո» ակումբի կազմում, 2012 թվականի նոյեմբերի 17-ին, «Ռիվեր Փլեյթի» դեմ խաղում (0-2)։


=== Ատլետիկո Մադրիդ ===

2013 թվականի ապրիլի 25-ին «Ատլետիկո Մադրիդը» 900 000 եվրոյով գնեց Խիմենեսին, իսկ 2013-14 մրցաշրջանի սկզբին նա միացավ իր նոր ակումբին։
Սեպտեմբերի 14-ին Խիմենեսը Լա Լիգայում նշեց իր դեբյուտը՝ 4-2 հաղթելով «Ալմերիա» ակումբին։
Խիմենեսը իր առաջին գոլը խփեց 2014 թվականի դեկտեմբերի 6-ին՝ «Էլչեի» դեմ խաղում (2-0)։


== Միջազգային կարիերա ==

Խոսեն Ուրուգվայի երիտասարդական հավաքականի կազմում նվաճել է 2013 թվականի աշխարհի երիտասարդական առաջնության արծաթե մեդալներ։ Ուրուգվայի ազգային հավաքականի կազմում իր նորամուտը նշել է 2013 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Կոլումբիայի հավաքականի դեմ խաղում։ Հետագայում ևս երեք անգամ խաղաց հավաքականում։ Օսկար Տաբարեսը, չնայած ակումբում Խիմենեսի խաղային փորձի բացակայությանը, նրան հրավիրեց 2014 թվականի մարտի 5-ին կայանալիք Ավստրիայի հավաքականի դեմ խաղին (1-1)։ Խիմենեսը հայտնվեց 2014 թվականի աշխարհի առաջնությանը ընդգրկված ուրուգվայցի ֆուտբոլիստների հայտացուցակում։ Խիմենեսը մրցաշարում հաջողությամբ ելույթ ունեցավ, ուրուգվայցիները դուրս եկան 1/8 եզրափակիչ, որտեղ պարտվեցին Կոլումբիային։ Դրանից հետո Խիմենեսը լավագույնն էր Ասիայում տեղի ունեցած ընկերական խաղերի շարքում։ Սեպտեմբերին տեղի ունեցած Հարավային Կորեայի դեմ ընկերական խաղում նա խփեց իր առաջին միջազգային գոլը (1-0)։ 2014 թվականի արդյունքներով Խիմենեսը «Ատլետիկոյի» իր խաղընկեր Դիեգո Գոդինի (ԱԱ-2014-ի Ուրուգվայի ավագ) հետ ճանաչվեց արտերկրում հանդես եկող Ուրուգվայցի լավագույն ֆուտբոլիստ։


== Վիճակագրություն ==
մայիսի 1, 2016 -ի դրությամբ


== Ձեռքբերումներ ==
Ատլետիկո ՄադրիդԼա Լիգա։ 2013–14
Ֆուտբոլի Իսպանիայի գավաթ։ 2014


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը BDFutbol կայքում
Պրոֆիլը National-Football-Teams.com կայքում
Պրոֆիլը ՈւԵՖԱ կայքում
Ցանցի նետումը (նկար)

«Ցանցի նետումը» (ֆր.՝ Le Lancement du filet), ֆրանսիացի նկարչուհի Սյուզաննա Վալադոնի յուղաներկ կտավը՝ ստեղծված 1914 թվականին, չափերը՝ 201 × 301 սմ։ Գտնվում է Նանսիի կերպարվեստի թանգարանի հավաքածուում (Ֆրանսիա)։


== Պատմություն ==
Սյուզաննա Վալադոնը նկարն ստեղծել է 1914 թվականին, ցուցադրվել է 1914 թվականի մարտի 1-ից մինչև ապրիլի 30-ը Անկախների սալոնում։ Նրա որդի նկարիչ Մորիս Ուտրիլլոն այնտեղ ներկայացրել է երեք բնանկար։ Նրա սիրեցյալ Անդրե Յուտտեն ևս ներկայացրել է մի քանի աշխատանք։ Այդ ցուցահանդեսի ժամանակ արդեն կտավն աննկատ չի մնացել իր չափերի պատճառով և արժանացել է որոշ քննադատությունների։ Շվեյցարացի գրող և նկարիչ Արտյուր Կրավանը (սկանդալային վարքին իր հակումներով հայտնի) նկարը և հենց նկարչուհուն ցասումնալից քննադատության է ենթարկել. «[նա] լավ գիտի տարատեսակ հնարքներ, սակայն պարզեցնելը չի նշանակում ինչ-որ պարզունակ բան անել, ծե՛ր քած»։ Կրավանին մեղադրել են զրպարտանքի համար, ավելի ուշ նա գրել է. «Կապված իմ կարծիքի հետ, մադամ Սյուզաննա Վալադոնը տեղով առաքինություն է»։
Աշխատանքը ձեռք է բերել մադամ Վինյերոնը, որն այն ստացել է անձամբ նկարչուհուց։ Կտավը Փարիզի Ժամանակակից արվեստի պետական թանգարանում ընդգրկվել է 1937 թվականին, իսկ 1998 թվականին պահպանման է հանձնվել Նանսիի կերպարվեստի թանգարանին և գտնվում է դրա հավաքածուում։


== Նկարագրություն ==
Վալադոնը տարված է եղել իր որդու ընկեր երիտասարդ նկարիչ Անդրե Յուտտեով, որը 25 տարով երիտասարդ էր իրենից և դարձել է նրա սիրեցյալը։ 1914 թվականին, երբ ստեղծվել է այս նկարը, նրան ամուսնացել են։ Հենց Յուտտեն է պատկերված կտավում։ Մերկ տղամարդը երեք տարբեր կեցվածքներով յուրաքանչյուրում կատարում է նույն շարժումը։ Նա կերպավորում է երիտասարդությունը, կտավում ընդգծված է բնորդի ուժը, որի ցուցադրման համար առիթ է հանդիսացել ցանցի նետման տեսարանը։ Ցանցը փաստացի պատրվակ է ծառայել պատկերելու ջանքերից լարված մարմինը։ Առաջին երկու դիրքերում տղամարդը հենված է ձախ ոտքին։ Բնորդի ատլետիկ կազմվածքն առավել է ընդգծում ստեղծագործության էրոտիկ բնույթը։
Կտավը ակադեմիական թեմայի դասական պատկերում է և ունի երկրաչափական կառուցվածք։ Այս շարժման էտյուդը հիշեցնում է Անրի Մատիսի 1910 թվականի «Պար» նկարը (Էրմիտաժ, Սանկտ Պետերբուրգ)։ Վարդագույն լեռը և կապույտ լիճը նկարչուհին ստեղծել է՝ ոգեշնչված Կորսիկա այցով, և հիշեցնում է Պոլ Սեզանի գույները։
Նկարչուհին օգտագործել է աբրիս, հստակ ընդգծել է կերպարին տարածությունից՝ տեխնիկա, որը նախկինում օգտագործել են Դոմինիկ Էնգրը, Էդգար Դեգան, Անրի դը Տուլուզ-Լոտրեկը։ Նկարի գույները տաք են և զգացմունքային։
Սա Վալադոնի վերջին նկարն է, որտեղ կա մերկ տղամարդ։ Հետագայում նա սկսել է ավելի հետաքրքրվել կանանց և երեխաների մերկ բնույթով։ Սյուզաննա Վալադոնն ընկալվում է որպես ազատագրման, ակտիվ կնոջ խորհրդանիշ, որը տղամարդուն պատկերում է որպես ցանկությունների առարկա։ Նա կոտրել է այդ ժամանակների բուրժուական պայմանականությունները՝ ամուսնանալով բավականին երիտասարդ տղամարդու հետ և իր աշխատանքներում պատկերելով մերկ կերպարը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Le lancement du filet - Valadon Suzanne»։ musee-des-beaux-arts.nancy.fr (ֆրանսերեն)։ Musée des Beaux-Arts de Nancy։ Վերցված է 2022-01-28
Մերկուրալիաներ

Մերկուրալիաներ, հին հռոմեական տոնակատարություն, Մերկուրիոս աստծո պատվին։ Մերկուրիոսը ճանապարհորդների և առևտրականների հովանավորն էր։ Մայիսի 15-ին առևտրականները լվանում էին իրենց գլուխները, նավերը և ապրանքները Պորտա Կապենայից վերցրած ջրով։
Պեսկովատսկայա Լոպատինա (Վերխնեդոնսկի շրջան)

Պեսկովատսկայա Լոպատինա (ռուս.՝ Песковатская Лопатина), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վերխնեդոնսկի շրջանում։ Մտնում է Շումիլինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Սկարի շրջան (Տեխաս)

Սկարի շրջան (անգլ.՝ Scurry County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.339 կմ² է, բնակչությունը՝ 16.361 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սնայդեր բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1876 թ.։
Նովա Վենեսիայի գավառ

Նովա Վենեսիայի գավառ  (պորտ.՝ Microrregião da Nova Venécia), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սեարա նահանգի մեջ։ Մտնում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի հարավային մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 120 744 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 3656,451  կմ²։ Բնակչության խտությունը 33,0  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 445 810 114,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2004 թվականին կազմում է 3777,46 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,722։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Նովա Վենեսիա
Վիլա Պավան
Արման (լուսանկարիչ)

Արմենակ Արծրունի (հայտնի է Արման կեղծանունով, օգոստոս 1901, Կարին, Էրզրումի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - 1963, Կահիրե, Եգիպտոս), եգիպտահայ նշանավոր լուսանկարիչ։ Մասնագիտացել է դիմանկարային լուսանկարչության մեջ՝ շահեկան դիրք զբաղեցնելով շուկայում։ Նա հանրաճանաչ է դարձել եգիպտական բարձր խավի շրջանում և Եգիպտոսում առաջին լուսանկարիչն էր, ով օգտագործել է լուսանկարչական հովանոցներ։


== Կենսագրություն ==
Արմենակ Արծրունին ծնվել է 1901 թվականի օգոստոսին Էրզրումում, որն այն ժամանակ Օսմանյան կայսրության մաս էր։ Նա հոր հետ եկել է Ալեքսանդրիա (Եգիպտոս) 1907 թվականին։ Դպրոցում նա նկարելու կիրք ուներ։ Նա սկսել է աշխատել Ալեքսանդրիայում բնակվող լուսանկարիչ Նադիրի մոտ որպես աշակերտ։ 

1925 թվականին գնացել է Կահիրե՝ որպես ավստրիացի հրեա լուսանկարիչ և հայտնի դիմանկարիչ Զոլայի օգնական՝ նրա Արդ էլ-Շերիֆի Միդան Մուստաֆա Քամել փողոցում գտնվող արվեստանոցում։ Զոլան Արծրունուն ուղարկել է Ավստրիա՝ սովորելու սև-սպիտակ լուսանկարների գունավորման, ինչպես նաև աերոգրաֆի (օդային վրձնի), ածխի և կավճի օգտագործման տեխնիկան։
1930 թվականին, Զոլայի մահից հետո, Արծրունին Միդան Մուստաֆա Քամելում բացել է իր սեփական ստուդիան՝ Armand Studio անունով։ Հայրը նրա համար պատրաստել է մի հսկա խոշորացուցիչ, որն ի վիճակի էր մեծ չափսերով նեգատիվների հետ աշխատել։ 1950-ականների կեսերին նրա առաջին ստուդիան ոչնչացման սպառնալիքի տակ էր, ուստի նա երկրորդ ստուդիան է բացել 1956 թվականին Թալեաթ Հարբ փողոցում։
Արմանը մասնագիտացել է դիմանկարային լուսանկարչության մեջ և լուսանկարել է քաղաքական գործիչների, կինոաստղերի, կաբարեի հայտնի պարողների, ինչպես նաև՝ թագավորական ընտանիքի անդամներին։ 1952 թվականի հեղափոխությունը չի խանգարել նրա կարիերային, և նա շարունակել է լուսանկարել հայտնի մարդկանց, մասնավորապես՝ Գամալ Աբդել Նասերին և Եգիպտոս այցելող օտարերկրյա պետությունների ղեկավարներին։
Արմանը հատկապես հայտնի էր հարսանեկան լուսանկարների մշակված կարգավորումներով։ Նա նաև երբեմն հյուրանոցների և հանրախանութների լուսանկարների պատվերներ էր ստանում։
Նրա որդին՝ Արմանը, աշխատել է որպես նրա օգնական դեռևս 1960 թվականին, իսկ ստուդիան ստանձնել է հոր մահից հետո՝ 1963 թվականին։ Նա իր լուսանկարները ստորագրում է այնպես, ինչպես հայրը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Zaatari Akram (1999)։ Portraits du Caire: Van Leo, Armand, Alban [Portraits of Cairo: Van Leo, Armand, Alban]։ Fondation Arabe pour l'Image (French)։ Arles: Actes Sud։ ISBN 978-2-7427-2252-5։ OCLC 41529732 
«Akram ZAATARI (n. 1966)»։ Association Culturelle Arménienne de Marne-la-Vallée (France) (ֆրանսերեն) 
Արմենակ Արծրունի
Նոթեր իսպանական պատերազմի մասին

Նոթեր իսպանական պատերազմի մասին (լատ.՝ De Bello Hispaniensi), ստեղծագործություն, որը վերագրվում է Գայոս Հուլիոս Կեսարին (հեղինակի հարցը վիճելի է)։
Աշխատությունը նվիրված է Կեսարի հակառակորդ Գնեոս Պոմպեոսի վերջին կողմնակիցների դեմ պատերազմին Իսպանիայում։ Կա ենթադրություն, որ ձեռագրի հեղինակը Կեսարի ընկեր Ավլիուս Հիրցիուս է, ինչը, սակայն, քիչ հավանական է։ Ամենայն հավանականությամբ Հիրթիուսը եղել է «Նոթերի» խմբագիրը, ինչպես և «Նոթեր Աֆրիկական պատերազմի մասին» աշխատության պարագայում։ Աշխատանքի տեքստը վնասված է մի քանի տեղերում և պահպանվել է միայն որոշ ձեռագրերում։ Ռուսերեն առաջին անգամ թարգմանվել է 1857 թվականին, իսկ ժամանակակից թարգմանությունը կատարվել է 2006-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Concetto Marchesi. Storia della letteratura latina. 8a ed., Milano. Principato. 1927.
Caesar, A. G. Way: Alexandrian, African and Spanish Wars. Loeb Classical Library. 1955.


== Արտաքին հղումներ ==
Նոթեր Իսպանական պատերազմի մասին ancientrome.ru կայքում
Նոթեր Իսպանական պատերազմի մասին ХLegio.ru կայքում
Ժակ Դելոր

Ժակ Լյուսյեն Ժան Դելոր (ֆր.՝ Jacques Lucien Jean Delors, հուլիսի 20, 1925(1925-07-20)[…], Փարիզ, Ֆրանսիայի երրորդ հանրապետություն), ֆրանսիացի և եվրոպացի քաղաքական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Փարիզի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը և Բանկային ծառայողների պատրաստման բարձրագույն դպրոցը։ Իր մասնագիտական գործունեությունը սկսել է Ֆրանսիայի բանկում, որտեղ աշխատել է 1945-ից մինչև 1962 թվականը և անցել է մեծ ճանապարհ, աշխատելով որպես պարզ ծառայող և հասնելով մինչև ղեկավար պաշտոնի։ Բանկի աշխատանքը համատեղում էր Ֆրանսիայի խոշորագույն համալսարաններում ակտիվ հետազոտական գործունեությամբ զբաղվելու հետ։ 1962-1973 թվականներին պետական ապարատում զբաղեցրել է տարբեր ղեկավար պաշտոններ, 1973-1979 թվականներին՝ Ֆրանսիայի բանկի խորհրդի անդամ (վարչության)։
Որպես Ֆրանսիական կոնֆեդերացիա քրիստոնեական աշխատավորների պրոֆմիության անդամ  ձախ կաթոլիկների հետ միասին մասնակցել է նրա տարանջատմանը և Աշխատանքի ֆրանսիական ժողովրդավարական կոնֆեդերացիայի ստեղծմանը։ Նաև եղել է Ֆրանսիայի վարչապետ Շաբան Դելմասի տնտեսական խորհրդականը։ 1973 թվականին ընդունվել է Ֆրանսիայի Սոցիալիստական կուսակցություն, 1976-1981 թվականներին՝ կուսակցության արտաքին տնտեսական հարցերի ղեկավարության պատասխանատու։
1979-1981 թվականներին Եվրախորհրդարանի պատգամավոր։ Պիեռ Մորուանի կառավարությունում Էկոնոմիկայի և ֆինանսների նախարար (1981-1984)։ Եվրոպական հանձնաժողովի նախագահ (1985-1995)։ Նրա անվան հետ է կապված եվրոպական ինտեգրման նոր փուլ։ 1985 թվականին նրա ղեկավարությամբ մշակված «1992 Ծրագիրը» թույլ է տվել Եվրոպական միությանը ձեռնամուխ լինել ստեղծելու միասնական ներքին շուկա, 1986 թվականին ընդունված Միասնական եվրոպական ակտն էապես փոխեց համայնքների ինստիտուցիոնալ կառուցվածքը և  նրանց որոշումների կայացման գործընթացը, Դելորի հայտնի պլանը թույլ է տվել եվրոպացիներին լուծել պատմական մասշտաբի խնդիրները՝ միասնական եվրոպական արժույթի ստեղծումը։
Այս պահին հանդիսանում է «Մեր Եվրոպա» ասոցիացիայի նախագահ և ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի   XXI-րդ դարում կրթության խնդիրներին նվիրված Միջազգային հանձնաժողովի նախագահ։
Ժակ Դելորը  եվրոպական արժութային-ֆինանսական ինտեգրման հարցերով մի քանի հարյուր գիտական և հրապարակախոսական հոդվածների հեղինակ է։ Նրա հուշերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով և Եվրոպայի պատմության, տեսության և պրակտիկայի ինտեգրման գործընթացների բնագավառի հետազոտողների համար հանդիսանում են թանկարժեք աղբյուր։
Նրա դուստրը` Մարտին Օբրին, Լիլի քաղաքապետն է Ֆրանսիայի Սոցիալիստական կուսակցության նախկին առաջին քարտուղարը։
Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի Գիտական խորհրդի 1998 թվականի ապրիլի 27-ի որոշմամբ,  միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի ներկայացմամբ, պրոֆեսոր Ժակ Դելորին շնորհվել է Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի Պատվավոր դոկտորի կոչում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль депутата Европарламента(չաշխատող հղում)
Кто есть кто в мировой политике / Отв. ред. Л. П. Кравченко. — М.: Политиздат, 1990. — С. 24.
Սենտ Օլիվ

Սենտ Օլիվ (ֆր.՝ Sainte-Olive), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Ռոն Ալպեր մարզի Էն գավառում։ Մտնում է Սեն Տրիվյո սյուր Մուանյան համայնքի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Բուրկ ան Բրես շրջանի օկրուգը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 01382։


== Տեղադրություն ==
Համայնքը տեղակայված է Փարիզից 370 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից 30 կմ հյուսիս, Բուրակ ան Բրես շրջանից 31 կմ դեպի հարավ-արևմուտք։


== Կլիմա ==
Համայնքում կլիման կիսացամաքային է՝ խիստ ամառ ու ձմեռ։ Անձրևները հաճախակի չեն լինում՝ հիմնականում ամռանը։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 303 մարդ։


== Վարչակազմ ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 208 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 162-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 46-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը — 77,9%, 1999 թվականին եղել է՝ 81,3%)։ 162 աշխատունակ բնակիչներից 157-ը աշխատում էին (86 տղամարդ և 71 կին), անաշխատանք էին 64-ը (3 տղամարդ և 2 կին)։
46 անգործունակ մարդկանցից 15-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 23-ը թոշակառու, 8-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Сент-Олив» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի տվայլների և տնտեսական հետազոտությունների ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-06-01 
«Сент-Олив» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2014-06-01
ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության խաղողապտղագինեգործության գիտական կենտրոն

ՀՀ Խաղողապտղագինեգործության գիտական կենտրոն (1956-1998 թվականներին՝ Խաղողագործության, գինեգործության և պտղաբուծության ԳՀԻ, 1998-2000 թվականներին՝ Այգեպտղագինեգործության գիտական կենտրոն), կազմակերպվել է 1956 թվականին՝ Այգեգործության ու գինեգործության (1943) և Պտղաբուծության (1949) ԳՀԻ-ների հիման վրա։


== Հիմնական խնդիրներ ==
Հիմնական խնդիրներն են խաղողի որթի, պտղատու ծառատեսակների և հատապտղատու սորտերի շրջանացումը, գինեգործության և պահածոների արդյունաբերության՝ ըստ գոտիների տեղաբաշխումը, խաղողի, պտուղների և հատապտուղների տեսակաշարի բարելավումը, բերքատվության բարձրացումը։


== Կառուցվածք ==
Ունի խաղողագործության, պտղաբուծության, բույսերի ֆիզիոլոգիայի և կենսաքիմիայի, գինու և կոնյակի տեխնոլոգիայի բաժիններ, փորձարարական 2 բազա (Արմավիր, Թալին քաղաքներ) և 1 հենակետ (Մերձական գյուղ)։ Մշակվել են այգիների ագրոտեխնիկական և ֆիտոտեխնիկական, կիսաանապատային, քարքարոտ հողերի ու զառիթափ լանջերի իրացման միջոցառումներ, գինիների և պահածոների արտադրության տեխնոլոգիայի նոր եղանակներ։ Ստեղծվել են պտղատու մշակաբույսերի 59 և խաղողի 101 սորտեր, որոնցից 41-ը շրջանացվել են ՀՀ-ում. խաղողի՝ Ազատենի, Կարմրահյութ, Շահումյանի, Հադիսի, Տոկուն, Մուսկատ երևանյան, Արևշատ, Մեղրաբույր, Ներկառատ և այլն, տանձենու՝ Հեղինե, Լեռնային գեղեցկուհի, սերկևիլենու՝ Ալեմա, Անի, դեղձենու՝ Արմինե, Ոսկե աշուն, Գեղարդ, Այգեզարդ, Բյուրականի, Օշականի, ծիրանենու՝ Դիմա, Արագածի, Նաիրի, գետնաելակի՝ Արևիկ, Լոռի, Ոուբինե սորտերը։ Գիտական կենտրոնում մշակված տեխնոլոգիայով ՀՀ-ում թողարկվում են «Արևիկ», «Աշտարակ», «Նեկտարենի», «Արմավիրի աղանդերային», «Հայկական» գինիները։
Դևէալան

Դևէալան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==