armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գորոդոկ (գյուղ, Մանևիչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳորոդոկԳորոդոկ (ուկրաիներեն՝ Городок), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1545 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գորոդոկ գյուղում բնակվում էր 1 086 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1638 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 663 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գալանդերյան

Գալանդերյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Նիկոլ Գասպարի Գալանդերյան (1881-1944), կոմպոզիտոր, մանկավարժ, երաժշտական-հասարակական գործիչ։
Սեդա Նիկոլի Գալանդերյան (1919), բանաստեղծուհի։


== Տես նաև ==
Գալանտերյան
Գալենտերյան
Քալանթարյան


== Ծանոթագրություններ ==
Ելենա Սատինե

Ելենա Սատինե (անգլ.՝ Elena Satine, վրաց.՝ ელენა სატინი, նոյեմբերի 24, 1987(1987-11-24), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ամերիկացի դերասանուհի, հայտնի է Starz հեռուստաալիքի «Կախարդական քաղաք» սերիալում և ABC հեռուսատընկերության «Վրիժառություն» օպերայում խաղացած դերերով։


== Կյանք և կարիերա ==
Սատինեն ծնվել է Թբիլիսիում։ Հետագայում նա տեղափոխվել է ապրելու Սոչիում։ Նա իր մասնագիտական կարիերան սկսել է 6 տարեկան հասակում՝ մասնակցելով «Առավոտյան աստղ» մանկական հեռուստահաղորդմանը։ 9 տարեկանում նա արդեն միջազգային մրցանակի դափնեկիր էր, եղել է «Կինոտավր» կինոփառատոնի ամենաերիտասարդ մասնակիցը։ 1998 թվականին՝ Նյու Յորք կատարած մի քանի ուղևորություններից հետո, Սատինեն մասնակցել է մասնագիտական ​​արվեստի դպրոցների բաց մրցույթին և այնտեղ ընդունվել սովորելու։ 16 տարեկանում՝ դպրոցը գերազանցությամբ ավարտելուց հետո, Սատինեն ուսումը շարունակել է Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնում, ինչպես նաև միջազգային կրթաթոշակ է ստացել Լոնդոնի դրամատիկական արվեստի թագավորական ակադեմիայից։
Սատինեն նախքան «Կախարդական քաղաք» սերիալում կանոնավոր դեր ստանալը մի քանի աննշան դերեր է խաղացել հեռուստատեսությունում և կինոյում։ Շոուն փակվել է երկու եթերաշրջանից հետո։ 2014 թվականին հեռուսատընկերության «Վրիժառություն» օպերայում ստացել է ազնվակիրթ, խելացնոր Լուիզա Էլլիզի դերը։ Նա սկզբում հրավիրված է եղել մի քանի էպիզոդների համար, բայց հետագայում ընդգրկվել է կանոնավոր կազմում։
2013 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Սատինեն ամուսնացել է «The All-American Rejects» խմբի երգիչ և բասիստ Թայսոն Ռիթերի հետ, որի հետ հանդիպում էր մեկ տարի։
2015 թվականին նկարահանվել է Քրիս Քորնելի «Nearly Forgot My Broken Heart» տեսահոլովակում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ելենա Սատինեն Թվիթթերում
Դևի Կլասեն

Դևի Կլասեն (նիդ.՝ Davy Klaassen, փետրվարի 21, 1993, Հիլվերսում, Նիդերլանդներ), նիդերլանդցի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս անգլիական «Էվերթոն»-ի և Նիդերլանդների ազգային հավաքականի կազմում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Այաքս» ===
Դևի Կլասենը հոլանդական «Այաքս» ֆուտբոլային ակումբի ակադեմիայի սան է։ Թիմի հիմնական կազմում նա իր դեբյուտը նշել է 2011 թվականի նոյեմբերի 22-ին՝ «Լիոն»-ի դեմ խաղում։ Նա փոխարինել է Լորենցո Էբեսիլիոյին։ 2011 թվականի դեկտեմբերին հոլանդական ակումբը ֆուտբոլիստի հետ կնքել է 5 տարվա պայմանագիր։


=== «Էվերթոն» ===
2017 թվականի հունիսի 16-ին Կլասենը տեղափոխվել է Պրեմիեր Լիգան ներկայացնող «Էվերթոն»։ Տրանսֆերն արժեցել է 27 միլիոն եվրո։


== Միջազգային կարիերա ==
Նիդերլանդների ազգային հավաքականի կազմում Կլասենը իր դեբյուտը նշել է 2014 թվականի մարտի 5-ին՝ Ֆրանսիայի հավաքականի դեմ խաղում։ 2015 թվականի մարտի 31-ին նա խփել է իր առաջին միջազգային գոլը։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Ակումբային ===
Նիդերլանդների չեմպիոն - 2013-14
Եվրոպայի լիգայի արծաթե մեդալակիր - 2017


=== Անձնական ===
Նիդերլանդների տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ - 2015


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Լյուբովկա (գյուղ, Ստերլիտամակսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼյուբովկաԼյուբովկա (ռուս.՝ Любовка, բաշկիրերեն՝ Любовка), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 113 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տունիկա շրջան (Միսսիսիպի)

Տունիկա շրջան (անգլ.՝ Tunica County), ԱՄՆ Միսսիսիպի նահանգի 82 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.178 կմ² է, բնակչությունը՝ 10.778 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Տունիկա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1836 թ.։
Լեմա (այլ կիրառումներ)

Լեմա, կարող է վերաբերել՝

Լեմա - գետ Ռուսաստանում, Լեկմայի վտակը
Լեմա - գետ Ռուսաստանում, Մեգրայի վտակը
Սուլթանական հավ

Սուլթանական հավ (լատ.՝ Porphyrio porphyrio), ջրահովվիկների ընտանիքին պատկանող թռչուն։
Տարածված է Պաղեստինում, Սիրիայում, Միջագետքում, Իրանում, Ադրբեջանում, Թուրքմենիայում և Վոլգայի դելտայում։ Թևերի բացվածքը հասնում է 81-89 սմ։ Քաշը 780-950 գրամ է։ Հայաստանում հայտնաբերվել է 60-ական թվականներից հետո, որպես պատահական հանդիպող տեսակ։ Հայաստան են թափանցել Ադրբեջանից։ Բույնը պատրաստում են եղեգի ցողուններից և տերևներից, եղեգնուտի խիտ մացառներում։ Ձվադրում է ապրիլից մինչև հունիս ամիսը։ Դնում է 4-7 մանր շագանակագույն պուտերով ձու։ Ձայնը նման է մերթընդմերթ կրկնվող տնքոցի։ Սնվում են ջրային բույսերով, արմատներով շիվերով։ Գրանցված է Ադրբեջանական Կարմիր գրքում և Հայաստանի Հանրապետությունում։


== Տարածվածություն ==
Ենթատեսակը տարածված է Հարավային Եվրոպայից և Հյուսիսային Աֆրիկայից մինչև Առաջավոր և Հարավային Ասիա, Սիբիր։ Հայաստանում հանդիպում է Սևանա լճի հարավարևմտյան ափի երկայնքով, Արփի լճում, Արաքսի հովտում՝ Արարատի շրջանում և հանրապետության ծայր հարավում՝ Մեղրու շրջանում։


== Էկոլոգիա ==
Բնակվում է եղեգնուտի խիտ մացառուտներում՝ բնական ջրամբարների, ինչպես նաև ձկնաբուծական տնտեսությունների ծանծաղուտային ափերի երկայնքով։ Ապրելավայրերի տարածքի կրճատումը կապված է բնակչության համար հանգստի գոտիներ, լողափեր, ձկնաբուծական տնտեսություններ ստեղծելու և գյուղատնտեսական կարիքների համար այդ տարածքների յուրացման հետ։ Տարեկան ձվադրում է 1-2 անգամ։ Հայտնի են նաև կրկնակի ձվադրման երևույթներ։


== Պահպանություն ==
Քիչ ուսումնասիրված տեսակ է, որը ԲՊՄՄ Կարմիր ցուցակում ընդգրկված է տվյալների անբավարարություն կատեգորիայով։
Թվաքանակի արդի վիճակը գնահատելու համար տվյալները բավարար չեն։ 2008 թվականի տվյալներով Կենդանաբանական այգիների և ակվարիումների Եվրասիական տարածաշրջանային ասոցիացիայի կենդանաբանական այգիներում պահվում է 73 առանձնյակ։
Սուլթանական հավի թվաքանակի վրա բացասականորեն ազդում է ձկնաբուծական լճակների շահագործման ընթացքում անհանգստացնելու գործոնը, մասնավորապես՝ ջրի մակարդակի հաճախակի տատանումները։ Հնարավոր է նաև ջրլող թռչունների պաշտոնական որսի ժամանակահատվածում ապօրինի որսը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Մ.Ս. Ադամյան - «Հայաստանի թռչունները», Երևան, Սովետական գրող, 1985 թվական։
Բատոքրոմներ

Բատոքրոմներ (հուն․՝ βαθύς - խոր և հուն․՝ χρώμα -գույն), ատոմների խմբեր, որոնց ներկայությունը օրգանական ներկանյութի մոլեկուլի մեջ խորացնում է նրա գույնը՝ փոփոխելով այն անգույն–>դեղին–>նարնջագույն–>կարմիր–>մանուշակագույն–>կապույտ–>երկնագույն–>կանաչ–>սև հաջորդականությամբ։ Բատոքրոմների օրինակ է 
  
    
      
        N
        
          O
          
            2
          
        
      
    
    {\displaystyle NO_{2}}
   խումբը։ Հատուկ հաջորդականությամբ գույնը փոխող ատոմական խմբերը կոչվում են հիպսոքրոմներ։
Գորոդչանկա (այլ կիրառումներ)

Գորոդչանկա, կարող է վերաբերել՝

Գորոդչանկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Գորոդչանկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Զանստադ

Զանստադ (հոլ.՝ Zaanstad ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հյուսիսային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 74,25 կմ² է, բնակչությունը՝ 146.803 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.100 եվրո է։
Ժյուլ Լեֆևր

Ժյուլ Լեֆևր  (ֆր.՝ Jules Joseph Lefebvre, մարտի 14, 1834(1834-03-14), Tournan-en-Brie, Սեն-է-Մարն, Ֆրանսիա - փետրվարի 24, 1912(1912-02-24), Փարիզի 9-րդ շրջան, Ֆրանսիա), Ֆրանսիական սալոնական նկարիչ։


== Կենսագրություն ==

Նախնական նկարչական կրթությունը ստացել է Ամյենում, ապա աշակերտել է ֆրանսիացի բնանկարիչ Լեոն Կոնյեին։ Առաջին անգամ հանդիսատեսին է ներկայանում 1885 թվականի փարիզյան Համաշխարհային ցուցադրությանը։ Ներկայացնում էր տղամարդու դիմանկար։ 1861 թվականին «Պրիամոսի մահը» նկարի համար արժանացել է հռոմեական մրցանակի, որից հետո նկարում է «Երիտասարդը զարդարում է ողբերգական դիմակը», «Հռոմեացու աղջկական սերը» (1864) «Ուխտագնացություն Սարկո-Սպակո եկեղեցի» (1865), «Քնած աղջիկը» (1865), «Նիմֆայի և Բաքոսի երեխաները» (1866), «Պիոս IX պապը Պետրովյան հավաքին»(1867)։
Վերադառնալով Փարիզ՝ նա շուտով մեծ տեղ է զբաղեցնում ֆրանսիացի արվեստագետների շրջանում։ Նա հատկապես հմուտ էր կնոջ գեղեցկությունն ու դիմանկարը պատկերելիս։


== Աշխատանքներ ==
Լավագույն ստեղծագործությունները, որոնք արվել են Հռոմից գալուց հետո. «Ճշմարտություն»(1870), «Ճպուռ» (1872), «Պանդորա» (1877), «Մինյոնա» (1878), «Դիանան և ջրահարսերը լողալիս» (1879), «Ֆյամետտա» (1881), «Ունդինա» (1881)։ Էրմիտաժում է գտնվում նրա՝  «Մարիամ Մագդաղենացին քարայրում» նկարը (1876)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Նամոևո

Նամոևո (ռուս.՝ Намоево, ֆիններեն՝ Naarnoila), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պրիօնեժսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մուհամեդ էլ-Նենի

Մուհամեդ Նասեր Էլիսայեդ էլ-Նենի (արաբ․՝ محمد ناصر السيد النني‎‎, հուլիսի 11, 1992(1992-07-11)[…], ալ-Մահալլա ալ-Քուբրա, Ղարբիա, Եգիպտոս), եգիպտացի ֆուտբոլիստ,  Լոնդոնի «Արսենալի» և Եգիպտոս հավաքականի կիսապաշտպան։


== Կենսագրություն ==
Կարիերան սկսել է եգիպտական «Էրաբ Կոնտրակտորս» ակումբում։ Նա ակումբում հանդես է եկել 3 տարի։ 2013 թվականին Էլ-Նենին տեղափոխվել է Եվրոպա և պայմանագիր է կնքել շվեյցարական «Բազելի» հետ։ Դեբյուտային մրցաշրջանում նրան հաջողվեց թիմի հետ միասին հաղթել երկրի առաջնությունում։ 2016 թվականի հունվարի 4-ին խաղացողը տեղափոխվել է «Արսենալ»։


== Միջազգային կարիերա ==
Մի քանի տարի Էլ-Նենին հանդես է եկել Եգիպտոսի պատանեկան և երիտասարդական հավաքականներում։ 2016 թվականին Մոհամեդ էլ-Նենին ազգային հավաքականի մասնակցեց Լոնդոնի Օլիպիական խաղերին։ Եգիպտոսի հավաքականում նա իր նորամուտը կատարեց 2011 թվականին։


== Ձեռքբերումներ ==
ԲազելՇվեյցարիայի սուպերլիգա - 2012-13, 2013-14, 2014-15, 2015-16
Շվեյցարիայի ֆուտբոլի առաջնություն - 2012-13, 2013-14, 2014-15
Uhrencup - 2013


== Ակումբային կարիերա ==
2016 դեկտեմբերի 3-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը National Football Teams կայքում (անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Կայ Յոլ

Կայ Յոլ (ռուս.՝ Кай-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Մեծ Պևկ գետի ձախ ափին՝ 38 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 10 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև ակունք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000018136
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001813
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Դեյվիդ Ս․ Գոյեր

Դեյվիդ Ս․ Գոյեր (ի ծնե՝ Դեյվիդ Սամուել Գոյեր, անգլ.՝ David Samuel Goyer, դեկտեմբերի 22, 1965(1965-12-22), Էն Արբոր, Միչիգան, ԱՄՆ), ամերիկացի սցենարիստ, ռեժիսոր, պրոդյուսեր և կոմիքսներ գրող։


== Կենսագրություն և կարիերա ==
Ծնվել է Միչիգան նահանգի Ան Արբոր քաղաքում։ Գոյերը ազգությամբ հրեա է։ Ավարտել է Հուրոնի ավագ դպրոցը, Հարավային Կարոլինայի համալսարանը, ինչպես նաև 1988 թվականին ավարտել է ֆիլմի և հեռուստատեսության դպրոցը։ Հարավային Կարոլինայի համալսարանում եղել է սցենարիստ Նելսոն Գիդինգի ուսանողը։ Նա հաճախակի այցելել է նրա դասախոսություններին։ Նա 1988 թվականին գրել և 1989 թվականին վաճառել է սցենար «Մահվան կարգադրություն» (1990) ֆիլմի համար։
Գոյեչը նաև գրել է սցենարներ կինոկոմիքսների համար, որոնցից են՝ «Բժիշկ Սթրենջ», «Բեթմեն։ Սկիզբը», «Խավարի ասպետը», «Ֆլեշ» և «Բլեյդ» ֆիլմերը։
1999 թվականին Ջեյմս Ռոբինսոնի հետ մասնակցել է «Justice Society of America» կոմիքսի վերագրմանը։
2009 թվականին ստեղծեց ABC հեռուստաալիքի «FlashForward» հեռուստաալիքի սցենարը, որի վրա նա աշխատում էր Բրեմեն Բրագոյի հետ։ Հեռուստասերիալը հիմնված է Ռոբեր Սոյերի «Flashforward» վեպի վրա։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դեյվիս Ս․ Գոյերը (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Տարշինո (գյուղ, Գրյազովեցկի շրջան)

Տարշինո (ռուս.՝ Таршино), գյուղ Ռուսաստանի Վոլոգդայի մարզի Գրյազովեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դալիաս

Դալիաս (իսպ.՝ Dalías)՝ մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ալմերիա պրովինցիայում Անդալուսիա ինքնավար մարզում։ Մունիցիպալիտետը մտնում է Պոենտե Ալմերենսե։ Տարածքը կազմում է 144 կմ2։ Բնակչությունը` 3983 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 42 կմ հեռավորության վրա։


== Հայտնի մարդիկ ==
Ռուբիո Պերալտա, Իոսիֆ Մարիա


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Դալիաս
Դալիաս Archived 2005-09-23 at the Wayback Machine.
Լեո Սվեմպ

Լեո Սվեմպ (լատիշ․՝ Leo Svemps, հուլիսի 7 (19), 1897, Լիֆլանդիայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 7, 1975(1975-03-07), Ռիգա, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լատվիացի նկարիչ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1963 թ.)։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Մոսկվայի Վխուտեմասում (1918 թ.), Ի․ Ի․ Մաշկովի մոտ։ Դասավանդել է Լատվիական ԽՍՀ գեղարվեստի ակադեմիայում (1940- 1941 թվականներին, 1944-1952 թվականներին Սվեմպը 1954 թվականից, պրոֆեսոր՝ 1947 թվականից, ռեկտոր՝ 1961 թվականից)։ 1965- 1968 թվականներին եղել է Լատվիական ԽՍՀ նկարիչների միության վարչության նախագահը։
Սվեմպի հասուն շրջանի նատյուրմորտներն ու բնանկարներն առանձնանում են պայծառ տրամադրությամբ, վառ, հագեցած գույների հակադրությամբ («Հին Ռիգա», 1927 թ., «Լրագրով նատյուրմորտ», 1967 թ., երկուսն էլ՝ Լատվիական ԽՍՀ գեղարվեստական թանգարան, Ռիգա)։ ԽՍՀՄ 7-րդ գումարման Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ 


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Լենինի և 3 այլ շքանշաններով։ Լատվիական ԽՍՀ պետական մրցանակ (1957 թ.)։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Բալիջա քարանձավ

Բալիջա քարանձավ (թուրքերեն՝ Ballıca Mağarası), փոքրիկ քարանձավ Բազարից 6 կմ (3.7 մղոն) դեպի հարավ-արևելք։ Քարանձավը գտնվում է Բալիջա գյուղից 600 մ (2000 ֆուտ) դեպի հարավ-արևելք։
Բալիջան  բրածո օրգանիզմների քարանձավ է։ Նրա ընդհանուր երկարությունը 68 մ է (223 ֆուտ)։ Վերին հատվածները կազմված են պալեոզիական դարաշրջանի մարմարից և կրաքարից։ Մուտքի վերևի հատվածը բաղկացած է երկու շերտերից   ներքևի հատվածը՝ հինգ շերտերից, ընդհանուր առմամբ յոթ շերտեր։ Հինգ շերտերը ձևավորվել են երեք դարաշրջանում։ Հատվածներից առաջինը  ձգվում է հյուսիս-արևելք և հարավ-արևմուտք, և բաղկացած է երկու շերտերից։ Երկրորդ հատվածը, որը կազմում են երրորդ և չորրորդ շերտերը, ձևավորվել է երկրորդ էվոլյուցիոն դարաշրջանում, իսկ 5-րդ շերտը ձևավորվել է 20-րդ դարում։ Պատկերասրահը, բաց տարածության մեջ գտնվող լճակի հետ միասին, կազմում են քարանձավի առաջին բաժինը՝ հյուսիս-արևմտյան ուղղությամբ։ Այն բաղկացած է առաջին հարկում ստալակտիտների և ստալագմիտների, ինչպես նաև բրածո դահլիճից, իսկ երկրորդ հարկում՝ թևավոր չղջիկների դահլիճից։ Շքեղ պատկերասրահի երրորդ հարկում ձևավորված են երեք հարակից սրահներ՝ Սնկի, Սյան և Նոր Սրահը։ Քարանձավի տարբեր մասերում ապրում են գաճաճ չղջիկների խմբեր, որոնց կարելի է լսել և զգալ հոտը, որոնց հազվադեպ կարելի է տեսնել։ Քարանձավը հիասքանչ է իր գույների բազմազանությամբ, իսկ ֆիլտրացված օդը հարուստ է թթվածնով։
Նոր Սրահը գտնվում է մուտքից մոտ 45-50 մ (148-164 ոտնաչափ) հեռավորության վրա։ Նոր Սրահում կան  մնացորդներ (գաջե պատերը, գաջապատ նյութերից  պահեստ եւ այլն), որոնք վկայում են պատմական մի հատվածում մարդկանց կողմից օգտագործված լինելու մասին։ Սրահի ներսում կան բազմաթիվ ստալակտիտներ, ստալագմիտներ, սյուներ և ջրամբարներ։
2019 թվականին քարանձավը ներառվել է Թուրքիայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ballıca Cave
Virtual Tour of Ballıca Cave
Description in UNESCO page of Tentative heritage sites
Հին կրակի օր

Հին կրակների գիշեր, առաջացել է 1992 թվականին Էստոնիայի և Ֆինլանդիայի ծովի ափերին, հետագայում նաև սկսել են նշել Բալթիական շրջանի այլ պետություններ։ Ըստ ավանդույթի փայտը սկսում են վառել օգոստոսի վերջին շաբաթ օրը մայրամուտի ժամանակ, մոտավոր ժամը 20:30-21.30 սահմաններում։


== Լեգենդ ==
Հին ժամանակ, դեռևս վիկինգների շրջանում, կրակը հնարավորություն էր տալիս հաղորդագրություներ ուղարկել։ Նրանք  կրակը օգտագործում էին, որպեսզի Բալթիկ ծովից եկող նավարկողները կարողանան գտնել ճիշտ ափը, աշխատում էր միայն մի համակարգ և նրանք դրանց միջոցով նամակներ էին ուղարկում։ Հին կրակների օրն այսօր նույնպես ավանդույթ է և մարդիկ այն նշում են նախնիների հիշատակը հարգելու համար։ Միևնույն ժամանակ այս տոնը ունի միջոցառումներ և էգոլոգիական նպատակ՝ մենք ունենք մի ծով և այն պետք է պահպանվի։ Հին կրակների գիշերը և տարբերվող միջոցառում է և զբոսաշրջիկների համար ամառային հանգստի բանալիներից է։ 2009 թվականին միջոցառումն առաջին անգամ նշել են ազգային մասշտաբով, muinastuled.ee կայքը հրավիրել էր մարդկանց ոչ միայն կրակ վառելու լողափներում, այլ նաև ստեղծել է վեբ քարտեզ կրակի համար, որպեսզի ամեն մեկը կարողանա նշել իր կրակի տեղը։ Ամեն տարի վեբ-քարտեզում նշում են ավելի քան 700 կրակի տեղ, կայքում գրանցված է ավելի քան 10 հազար մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեբաստիան Լիֆշից

Սեբաստիան Լիֆշից (ֆր.՝ Sébastien Lifshitz, հունվարի 21, 1968(1968-01-21), Փարիզ, Փարիզի շրջան), ֆրանսիացի ռեժիսոր և սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
Նա սովորել է Փարիզի Լուվրի դպրոցում (École du Louvre), ավարտել է Փարիզի համալսարանը, ունի արվեստի պատմության բակալավր կրթություն։ Սեբաստիանի ֆիլմերը շոշափում են նույնասեռականների, լիսբիանկաների և անբարոյականների կյանքերը։
Կինոքննադատները գնահատում են Սեբաստիան Լիֆշիցին, որպես լավ դրամատուրգ, հոգեբան և տաղանդավոր ռեժիիսյոր։


== Ֆիլմագրություն ==
1996- Claire Denis la vagabonde- Claire Denis թափառական
1996- Il faut que je l'aime- Ինձ սեր է հարկավոր
1998- Les corps ouverts- Բաց մարմին
1999- Les terres froides- Ցուրտ երկրներ
2000- Presque rien- Համարյա ոչինչ
2001- La traversée- Փարիզից
2004- Խելագարություն (Wild Side)
2009- Plein sud
2012- Les Invisibles
2013- Bambi


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սեբաստիան Լիֆշից
Գուդ բայ, Լենին

«Գուդ բայ, Լենին» (Good Bye, Lenin!), գերմանական ֆիլմ տրագիկոմեդիայի ժանրում։ Ֆիլմը պատմում է բեռլինյան մի ընտանիքի մասին իսկ գործողությունները ծավալվում են ԳԴՀ-ի անկման և միացյալ Գերմանիայի ստեղծման շրջանում։


== Սյուժե ==
Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետությունում ուրախ և համերաշխ ապրում է 4 հոգուց կազմբած ընտանիք՝ հայրը, մայրը և նրանց երկու երեխաները։ Մի անգամ հայրը մեկնում է գործուղման և ինչպես հաճախ էր լինում այդ ժամանակ՝ մնում Արևմտյան Գերմանիայում։ Կնոջ՝ Քրիստիան Կառների մոտ են գալիս քաղաքացիական հագուստով մարդիկ և հարցաքննություն անցկացնում։ Կինը, որ սրբորեն հավատում էր սոցիալիզմի գաղափարների իդեալականությանը ընկնում է դեպրեսիայի մեջ։ Հետագայում ֆիլմի սյուժեն ծավալվում է հիմնականում մոր և երեխաների շուրջ։


== Ծանոթագրություններ ==
(9569) Քուինտենմացիյ

(9569) Քուինտենմացիյ (անգլ.՝ Quintenmatsijs), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի փետրվարի 11-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,434127 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9665 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9017 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1387,12 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,259531 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,54° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9569) Քուինտենմացիյ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բանոն

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բանոն (այլ կիրառումներ)Բանոն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճեշի գավառակում։ Գտնվում էր Վանա լճից հյուսիս֊արևելք։


== Պատմություն ==
Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մի մասը զոհվել է, փրկվածները տարագրվել են օտար երկրներ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 50 տուն հայ բնակիչ։ Գյուղն հայտնի էր իր երկարակեցությամբ։ 80-100 տարի ապրելը տեղացիների համար սովորական երևույթ էր։


== Տնտեսություն ==
Բնակիչները զբաղվում էին երկրագործությամբ այգեգործությամբ և անասնապահությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Կար Ս․ Գևորգ անունով անշուք եկեղեցի։ Գտնվում էր ճանապարհների վրա և ուներ իջևանատուն, որը միշտ լի էր հայ և օտարազգի հյուրերով։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Խորիոն

Խորիոն, տրոֆոբլաստի թավիկները, որոնք ավելի ուշ անվանում են խորիոն, կազմված են երկու մասից՝

էպիթելից
արտասաղմնային մեզենքիմից։Այս մասում լորձաթաղանթը, որն իմպլանտացիայից հետո մտնում է ընկերքի կազմի մեջ՝ 

decidua basalis՝ հիմնական անջատվող թաղանթ, աճում է ավելի արագ, քան մյուս մասերում՝
decidua parietalis՝ առպատային անջատվող թաղանթ,
decidua capsulatis՝ պարկային անջատվող թաղանթ,որը սաղմը բաժանում է արգանդի խոռոչից։ Հետագայում այս տարբերություններն ավելի ցայտուն են արտահայտվում, թավիկները առպատային և պարկային թաղանթների շրջանում անհետանում են, իսկ հիմնական անջատվող թաղանթի շրջանում փոխարինվում խիստ ճյուղավորված երկրորդային թավիկներով, որոնց հիմքը կազմում է շարակցական հյուսվածքը՝ արյունատար անոթների հետ միասին։ Խորիոնը կազմված է երկու բաժնից՝ 

ճյուղավոր (chorion fron-dosum)
հարթ (chorion laeve)։Ճյուղավոր խորիոնի տեղադրման շրջանում ձևավորվում է ընկերքը։ Հիմնական անջատվող թաղանթի հաշվին առաջանում է ընկերքի մայրական մասը, իսկ ճյուղավոր խորիոնի հաշվին՝ ընկերքի պտղային մասը։ Ընկերքավորումը մարդու մոտ տեղի է ունենում ներարգանդային զարգացման 3-6-րդ շաբաթվա ընթացքում և համընկնում է օրգանների սաղմնադրման շրջանին։ Այս շրջանը հանդիսանում է մարդու էմբրիոգենեզի երկրորդ կրիտիկական շրջանը։
Արտաքիրտ

Արտաքիրտ, էքսուդատ, բորբոքման ժամանակ արյունատար անոթի պատից արտանցած հեղուկ։ Պարունակում է սպիտակուցներ, ֆերմենտներ, ազոտային նյութեր, արյան ձևավոր տարրեր։ Արտաքիրտ լինում է՝ շճային, որը պարզ, թափանցիկ հեղուկ է, պարունակում է սպիտակուց (3–5%) և լեյկոցիտներ։ Առաջանում է շնչառական ուղիների, թոքամզի (պլևրայի), ստամոքս՜աղիքային համակարգի բորբոքումների դեպքում։ Ֆիբրինային, պարունակում է ֆիբրինոգեն, ալբումին, գլոբուլին և պրոթրոմբին։ Լինում է նշագեղձերի, արգանդի, թոքամզի և սրտապարկի բորբոքումների ժամանակ։ Թարախային, բաղկացած է արյան սպիտակ մարմնիկներից, սպիտակուցներից և քայքայված հյուսվածքների բջիջներից։ Արյունային, վարդագույն է, բնորոշ է արյան սպիտակ և կարմիր մարմնիկների առատությամբ։ Լինում է որովայնամզի, թոքամզի բորբոքումների, ինչպես նաև վիրուսային գրիպի դեպքում։
All That Jazz (ալբոմ, Էլլա Ֆիցջերալդ)

All That Jazz, ամերիկացի ջազ երգչուհի Էլլա Ֆիցջերալդի 54-րդ և վերջին ստուդիական ալբոմը, որ թողարկվել է Pablo Records լեյբլում 1989 թվականին։ Ձայնասկավառակը իրենից ներկայացնում է ջազային ստանդարտ երգեր սվինգի ժամանակաշրջանից։ 1998 թվականին Pablo-ն վերաթողարկեց ձայնագրություն CD ձևաչափով։
Գրեմմիի 33-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ All That Jazz ալբոմը բերեց Էլլային «լավագույն կանացի վոկալային կատարում» մրցանակը։


== Կազմ ==
Էլլա Ֆիզջերալդ՝ վոկալ
Քեննի Բերոն, Մայք Ուոֆֆորդ՝ դաշնամուր
Ռեյ Բրաուն՝ Կոնտրաբաս
Բենի Կարտեր՝ Սաքսոֆոն
Հարի Էդիսոն, Կլարկ Թերի՝ փող
Էլ Գրեյ՝ տրոմբոն
Բոբի Դուրհեմ՝ հարվածային գործիքներ


== Երգացանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սուբաս (այլ կիրառումներ)

Սուբաս, կարող է վերաբերել՝

Սուբաս - գետ Ռուսաստանում, Յորտոմի վտակը
Սուբաս - գետ Ռուսաստանում, Ուսի վտակը
Սուբաս - գետ Ռուսաստանում, Պիսայի վտակը
Սուբաս - գետ Ռուսաստանում, Պուչկոմայի վտակը
Վիշապաքար (այլ կիրառումներ)

Վիշապաքար, կարող է վերաբերել՝

Վիշապաքար - Վիշապի պաշտամունքին նվիրված քարակոթող Եղեգնաձոր քաղաքի Մոմիկի անվան զբոսայգում
Վիշապաքար - ամերիկահայ երաժշտական խումբ
Ժողովածու (3014)

Ժողովածու (3014), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3014 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 19-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21x17,2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 78 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգրով։ Պահպանակն ունի 1 թերթ, գրված է թղթի վրա՝ բոլորգրով (Յասմաւուրք)։ Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ դրոշմազարդ։ Հիշատակարան հետագայի՝ 3բ (1885 թ․):


== Բովանդակություն ==
Ոտանաւորք։
Անդրէասի Կապադովկացւոյ Մեկնութիւն Յայտնութեանն Յովհաննու։


== Ծանոթագրություններ ==
Գեորգի Ասլանյան

Գեորգի Ասլանյան (հունվարի 18, 1938(1938-01-18), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Լեհաստանում ապրող հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Գեորգի Ասլանյանը ծնվել է 1938 թվականի հունվարի 18-ին՝ Երևանում, որտեղ ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ Մասնագիտությամբ նկարիչ և հուշարձանների վերականգնող է։ 1961 թվականին սկսել է աշխատել Էրմիտաժի ազգային թանգարանում՝ Սանկտ Պետերբուրգում։ Գեորգին հայտնի է դարձել Երևանում, Մոսկվայում, Սանկտ Պետերբուրգում, Պետերհոֆում և Լեհաստանում՝ եկեղեցիների ներսում ֆրեսկոներ նկարելով։ Ընտանիքի հետ միասին տեղափոխվել և հաստատվել է Լեհաստանում։ Մեծ մասամբ նկարում է բնապատկերներ, ճարտարապետական կառույցներ և ծաղիկներ։


== Mansarda թանգարան ==
Գեորգի Ասլանյանի Mansarda թանգարանի ակվարելային նկարները հայտնի են աշխարհի զբոսաշրջիկներին։ Գեորգիի արվեստի գործերը հայտնի են Լեհաստանում, Բրազիլիայում, Ավստրալիայում, ԱՄՆ-ում, Ֆրանսիայում, Չիլիում, Կանադայում, Գերմանիայում, Շվեդիայում և Նորվեգիայում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գեորգի Ասլանյանի ֆեյսբուքյան էջը
Հրաչիկ Ավագյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Ավագյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Հրաչիկ Սարգսի Ավագյան (մայիսի 22, 1930(1930-05-22), Պառավաքար - մարտի 18, 2016(2016-03-18)), երկրաբան։ Երկրաբանահանքաբանական գիտությունների դոկտոր (1990)։


== Կենսագրություն ==
1949-1954 թվականներին սովորել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի լեռնային ֆակուլտետը, ստացել է ճարտարագետ-երկրաբանի որակավորում «Օգտակար հանածոների հանքավայրերի որոնում և հետախուզում» մասնագիտությամբ։ 1994 թվականից ՀՀ ԳԱԱ Միքայել Քոթանյանի անվան Տնտեսագիտության ինստիտուտի գլխավոր գիտաշխատող, «Բնօգտագործման և բնապահպանության» բաժնի վարիչն է, 1980-2004 թվականներին եղել է Հայաստանի գունավոր մետալուրգիայի վարչության երկրաբանահետախուզական տրեստի Ազատեկի արշավախմբի պետ, նույն տրեստի բաժնի վարիչ, 1954-1992 թվականներին` Հայաստանի Հանրապետության վարչության համամիութենական տնտեսագիտական միության նախագահի տեղակալ։ 1976-1980 թվականներին աշխատել է Հայաստանի Երկրաբանական Վարչության արշավախմբում՝ որպես երկրաբան Հանքավանի երկրաբանահետախուզական պարտիայում (1954-1956 ), Ղազմայի արշավախմբի գլխավոր ինժեներ՝ տեխնիկական ղեկավար (1956-1959), Սարիգյուղի բենթոնիտային կավերի հետախուզական պարտիայի պետ (1960-1963), Արևիսի ոսկու հանքավայրի հետախուզական պարտիայի պետ (1964), Սիսիանի երկրաբանական արշավախմբի պետ (1965-1970), Ալժիրի ժողովրդա-դեմոկրատական Հանրապետության խորհրդային երկրաբան մասնագետների խմբի ղեկավար (1970-1971), Հայաստանի բնական ցեոլիտների որոնողական արշավախմբի պետ (1972-1975), Իջևանի քարածխի հանքաերևակման հետախուզական արշավախմբի գլխավոր երկրաբան (1975-1977)։


== Գործունեություն ==
Աշխատանքները վերաբերում են ՀՀ հանքային պաշարների երկրաբանությանը և տեղաբաշխման խնդիրներին։ Հայտնաբերել և հետախուզել է Սարիգյուղի բենթոնիտային կավերի, Նոյեմբերյանի ցեոլիտների հանքավայրերը։


== Երկեր ==
Հայաստանի Հանրապետության ոչ մետաղական օգտակար հանածոների արդյունավետ օգտագործման հիմնախնդիրները։ Ե., 2002 թ.
Հայաստանի հանքահումքային ռեսուրսները։ Օգտագործման արդի վիճակը և արդյունավետության բարձրացման ուղիները։ ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն», 2004 թ.,  431 էջ


== Ծանոթագրություններ ==
Յուլիուս Զեյեր

Յուլիուս Զեյեր (Zeyer) (ապրիլի 26, 1841(1841-04-26)[…], Պրահա, Բոհեմիայի թագավորություն, Չեխական թագի հողեր, Ավստրիական կայսրություն[…] - հունվարի 29, 1901(1901-01-29)[…], Նոր ավան, Պրահա, Բոհեմիայի թագավորություն, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա), չեխ բանաստեղծ։ Առավել հայտնի են Զեյերի «Վիշեգրադ» (1880), «Չեխի գալուստը» (1886) բանաստեղծական շարքերը՝ նվիրված Չեխիայի հերոսական անցյալին։ Զեյերը հեղինակ է մի շարք պիեսների և արձակ գործերի։


== Ծանոթագրություններ ==
Փոքր սուզակ

Փոքր սուզակ (լատ.՝ Podiceps ruficollis, Tachybaptus ruficollis), ջրային թռչուն։ Տարածված է Եվրոպայում, Ասիայում, Աֆրիկայում, Ավստրալիայում, Մալայան և Խաղաղ օվկիանոսի այլ կղզիներում։


== Նկարագրություն ==
Ընդհանուր փետրավորումը գորշասևագույն է, այտերը և պարանոցի առջևի մասը ժանգաշիկավուն է, ձմռանը մարմնի վերին մասը մոխրագույն է, իսկ ստորին մասը սպիտակ։ Գլխի վրայի փետուրները բացակայում են։ Քաշը ՝ 110-250 գրամ է։ Հանդիպում է բոլոր ջրամբարներում, մասնավորապես եղեգնապատ հատվածներում։ Բույնը ամրացված է ջրի հատակից դուրս ցցված բույսերի ցողուններին։ Ձվադրում է ապրիլին, դնում է 4-6 սպիտակ ձվեր։ Սովորաբար զգույշ թռչուն է, խուսափում է ցերեկային ժամերին ջրի ազատ մակերես դուրս գալուց, եթե հանկարծակի չնչին վտանգ է լինում թռչունն անմիջապես սուզվում է ջրի խոր շերտերը։ Ունի ուժգին ձայն միաժամանակ շատ գեղեցիկ և հաճելի երանգով։ Կերը հայթայթում է ջրի մակերեսից կամ ջրի խորը շերտերից։ Սնվում է հիմնականում միջատներով, թրթուրներով և մանր ձկներով։
Թռչնի այս տեսակը տարածված է Եվրասիայում և Աֆրիկայում։


== Դասակարգում ==
Ըստ մարմնի չափերի և գունավորման տարբերում են այս թռչնի 9 ենթատեսակ՝

T. r. ruficollis — Եվրոպա, այդ թվում Ռուսաստանի եվրոպական մաս, Հյուսիսային Աֆրիկա
T. r. iraquensis — հարավարևելյան Իրաք, հարավարևմստյան Իրան
T. r. capensis — Աֆրիկա՝ Սախարայից դեպի հարավ, Մադագասկար կղզի, Շրի-Լանկա, Հինդուստան (ուրդու՝ ہندوستان‎, պարսկերեն՝ Hindū)
T. r. poggei
T. r. philippensis
T. r. cotobato
T. r. tricolor
T. r. volcanorum
T. r. collaris


== Գրականություն ==
Մ.Ս. Ադամյան- «Հայաստանի թռչուններ», Երևան, «Սովետական գրող» հրատարակչություն, 1985, 232 էջ
Դարչո Բեկջանյան

Դարչո Կարապետի Բեկջանյան (1923, Ալեքսանդրապոլ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Դարչո Բեկջանյանը ծնվել է 1923 թվականին, Լենինական քաղաքում։ Տեղի մանկավարժական ուսումնարանն ավարտելուց հետո որպես ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչ աշխատանքի է անցել քաղաքի № 25 դպրոցում։
1941 թվականի դեկտեմբերին զորակոչվել է բանակ։ Ծառայել է 89-րդ դիվիզիայի հրետանային գնդում։ Հրանոթի նշանառու Բեկջանյանը մասնակցել է Թաման թերակղզու, Ղրիմիղղ ազատագրմանը, մասնակցել է նաև Լեհաստանում, Բեռլինի փողոցային կռիվներին։ Թաման թերակղզու ազատագրման ժամանակ Բեջանյանը պարգևատրվել է «Խիզախության համար» մեդալով։ «Խիզախության համար» երկրորդ մեդալին արժանացել է Կերչ քաղաքն ազատագրելիս՝ հրետանային դիպուկ կրակով թշնամու գնդացրային և հրետանային կրակակետերը ոչնչացնելու համար։ Վիսլա գետի անցման ժամանակ ոչնչացրել է թշնամու մի շարք պաշտպանական ամրություններ, որի համար արժանացել է Փառքի երրորդ աստիճանի շքանշանի, իսկ Բեռլինի փողոցային մարտերում ցուցաբերած խիզախության համար պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով, չորս մարտական մեդալներով։
1945 թվականի նոյեմբերին Բեջանյանը զորացրվել է բանակից և ընդունվել Լենինականի մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը, որն ավարտելուց հետո, նշանակվել է Լենինական քաղաքի № № 1, 3 դպրոցների տնօրեն, ինչպես նաև դասավանդել է պատմություն, եղել է Լենինականի Գոգոլի անվան միջնակարգ դպրոցի ուսմասվար։


== Պարգևներ ==
Կարմիր աստղի շքանշան
«Խիզախության համար» կրկնակի մեդալ
Փառքի երրորդ աստիճանի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Չոն Սո Մին

Չոն Սո Մին (կորեերեն՝ 전소민, ապրիլի 7, 1986(1986-04-07), Գոյանգ, Գյոնգի, Հարավային Կորեա), հարավկորեացի դերասանուհի։ Դեբյուտը տեղի է ունեցել MBC-ի Miracle սիթքոմում։ 2006 թվականին տեղի ունեցավ նրա մեծ էկրանային դեբյուտը՝ «Մոխրոտը» ֆիլմում։ Չոնը իր առաջին գլխավոր դերը խաղաց 2013 թվականին՝ MBC-ի «Արքայադուստր Ավրորա» հեռուստասերիալում։ Նա ճանաչում է ստացել 2013 թվականին MBC դրամա մրցանակաբաշխությունում, որտեղ արժանացել է «Լավագույն նոր դերասանուհի» մրցանակին։ Նա ուշագրավ դերեր է ունեցել նաև «Վաղվա հաղթանակ» (2015) դրամայում, «Ինչ-որ բան 1 տոկոսի մասին» (2016) ռոմանտիկ կատակերգական դրամայում և «Խաչ» բժշկական թրիլերում։
2017 թվականի ապրիլին Սոմինը, Յան Սեչանի հետ միասին, համալրեց հարավկորեական «Running Man» վարիետե շոուի կազմը։
2020 թվականի հունվարին Չոնը հրատարակեց իր առաջին գիրքը՝ «Դու կարող ես ինձզանգահարել խմել խմելուց հետո» վերնագրով։


== Կենսագրություն ==
Չոն Սոմինը ծնվել է 1986 թվականի ապրիլի 7-ին։ Նրա հայրենի քաղաքը Գյոնգի նահանգի Գոյանգ քաղաքն է։ Չոնը ունի կրտսեր եղբայր։ Մինչ դերասանության մեջ Չոնի պաշտոնական դեբյուտը, նա ավագ դպրոցի երկրորդ տարում աշխատել է որպես նորաձևության ամսագրի մոդել։ Ավարտել է Դոնդուկի իգական համալսարանը` հեռարձակման և ժամանցի ոլորտում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմ ===


=== Հեռուստասերիալներ ===


=== Վարիետե շոուեր ===


=== Երաժշտական տեսահոլովակներ ===


== Սկավառակագրություն ==


== Պատվիրակի դերեր ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուտբոլային աստղեր

«Ֆուտբոլային աստղեր» (ռուս.՝ «Футбольные звёзды»), խորհրդային նկարված մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 1974 թվականին, ռեժիսոր և մուլտիպլիկատոր Բորիս Դյոժկինի կողմից:


== Սյուժե ==
Մի երիտասարդ մարզիկ գալիս է մարզադաշտ, որտեղ արդեն ֆուտբոլային հանդիպում է ընթանում երկու հայտնի թիմերի՝ «Աստղածաղկի» և «Կակաչի» միջև: Հանդիպման ընթացքում  խաղացող թիմերից մեկի` «Աստղածաղկի» ֆուտբոլիստներն անընդհատ գոլ են խփւմ և բառացիորեն «ոչնչացնում են» «Կակաչին»: 4:0 հաշվի ժամանակ «Կակաչին» հակագրոհի ժամանակ հաջողվում է խփել, այսպես ասած, «հեղինակության գոլը», որից հետո գնդակը նորից թռչում է դեպի «Կակաչի» «բազմաչարչար» դարպասը, և խաղը ավարտվում է 10:1 հաշվով: Ուժեղ տպավորության տակ երիտասարդ մարզիկն առաջարկում է մարզել «Կակաչը»: Նոր մարզչի ղեկավարությամբ անցկացվում են ամենօրյա մարզումներ: «Կակաչը» հասնում է Գավաթի եզրափակիչ և ծանրագույն պայքարում 6:5 հաշվով դժվարին հաղթանակ է տանում «Թրաշուշանի» նկատմամբ:


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր` Բորիս Դյոժկին
Սցենարի հեղինակներ` Ալեքսանդ Կումմա, Բորիս Դյոժկին
Բեմադրող նկարիչներ` Բորիս Դյոժկին, Վլադիմիր Սոբոլյով
Կոմպոզիտոր` Կարեն Խաչատրյան
Մուլտիպլիկատորներ` Բորիս Դյոժկին, Սերգեյ Դյոժկին, Վլադիմիր Կրումին
Օպերատոր` Բորիս Կոտով
Հնչյունային օպերատոր` Բորիս Ֆիլչիկով
Նկարիչներ՝ Մստիսլավ Կուպրաչ, Պիտեր Կորոբաև, Սերգեյ Մարակասով
Մոնտաժող՝ Լյուբով Գեորգիևա
Օգնականներ՝ Օ. Վոլոդինա, Մ. Պոպովա, Լ. Կրուտովսկայա
Նկարահանող խմբի տնօրեն՝ Ֆյոդոր ԻվանովՍպորտային մեկնաբան Վլադիմիր Պերետուրինը մեկնաբանում է ֆուտբոլային հանդիպումները:


== Վիդեոթողարկում ==
Մուլտֆիլմը DVD և MPEG-4 ձևաչափերով բազմիցս վերաթողարկվել է «Ֆուտբոլի, հոկեյի և ... մասին» մուլտֆիլմերի հավաքածուի մեջ (դիստրիբյուտոր` «Close-up»):


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Александр Кумма, Борис Дёжкин Футбольные звёзды. — М.: Всесоюзное бюро пропаганды киноискусства, 1988. — 20 с. — (Фильм-сказка).
Սեն Մարտեն Կանտալե

Սեն Մարտեն Կանտալե (ֆր.՝ Saint-Martin-Cantalès), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 172 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.78 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.59 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 100 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 22 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 96 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 65-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 31։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,7 %։ 65 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 63 անձ (32 տղամարդ և 31 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (1 տղամարդ և 1 կին)։ 31 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 18-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Խիազմ

Խիազմ (հին հունարեն՝ χιασμός - «խաչաձև դասավորություն՝ հունարեն χ տառի ձևով»), հռետորական ֆիգուր, դիմումնային զուգահեռականություն (պարալելիզմ), համաբանական մասերի հաջորդաբար դասավորություն՝ AB-AB. օրինակ՝ «Բոլորը իմ մեջ են և ես բոլորի» (Ֆ. Ի. Տյուտչև)։ Սովորաբար ունի հակաթեզիսի նշանակություն. Ուտում ենք, որ ապրենք, չենք ապրում, որ ուտենք (Ցիցերոն)։ Խիազմի առաջին հակիրճ նկարագրությունը հանդիպում է Ք. ա. 1-ին դարում։ Տերմինը հանդես է եկել ավելի ուշ և կապված է հունարեն «խի» տառի խաչաձև տեսքի հետ։


== Տես նաև ==
Կոնտրապոստ


== Գրականություն ==
Береговская Э. М. Очерки по экспрессивному синтаксису. М.։ Рохос, 2004. С. 22—59.


== Ծանոթագրություններ ==
Վիտալի Վալցև

Վիտալի Գենադիևիչ Վալցև (ռուս.՝ Виталий Геннадиевич Вальцев, նոյեմբերի 7, 1917(1917-11-07), Կոսմինինո, Voskresenskoye rural settlement, Ներեխտսկի շրջան, Կոստրոմայի մարզ, ՌԽՖՍՀ - դեկտեմբերի 7, 1989(1989-12-07), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային գեղանկարիչ, գրաֆիկ և մանկավարժ, արվեստագիտության թեկնածու, Լենինգրադի Ի. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի պրոֆեսոր, Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Վիտալի Վալցևը ծնվել է 1917 թվականի նոյեմբերի 7-ին Կոստրոմայի նահանգի Կոսմոնինո գյուղում։ 1936 թվականին ընդունվել է Լենինգրադի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչական ֆակուլտետ։ Սովորել է Ի. Բրոդսկու մոտ։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ Զորացրվելուց հետո վերադարձել է ուսմանը և ավարտել է ինստիտուտը 1948 թվականին, Ռուդոլֆ Ֆրենցի արվեստանոցում՝ ստանալով նկարչի որակավորում։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Արշավային խոհանոցի  մոտ» ժանրային նկարը։
Ուսումն ավարտելուց հետո սովորել է ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։ Դարձել է արվեստագիտության թեկնածու (1954)։ 1949 թվականից դասավանդել է Լենինգրադի Ի. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում, եղել է պրոֆեսոր։ Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ է 1948 թվականից։ Մասնակցել է ցուցահանդեսների 1940 թվականից։ Նրա նկարներից են՝ «Առավոտը Վոլգայում» (1936), «Ավազե բլուր» (1947), «Կոլտնտեսային  բնապատկեր» (1951), «Կեմերիտականները տորֆի արդյունահանման ժամանակ», «Հնձի ժամանակն է» (երկուսն էլ 1954), «Առաջին օրերը ժողկոմում» (1956), «Ամռանը» (1957), «Անտառներում» (1960), «Աղջիկները անտառներում» (1963), «Լենինգրադցիներին (Ձմեռային օրը)» (1964), «Կարմիր գլխաշորեր» (1967) և այլն։
Մահացել է 1989 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Լենինգրադում՝ կյանքի 73-րդ տարում։
Վ. Վալցևի ստեղծագործությունները գտնվում են Ռուսական պետական թանգարանում, թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Ֆրանսիայում, Ճապոնիայում և այլ երկրներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Տոմե Ասուի գավառ

Տոմե Ասուի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Tomé-Açu), գավառ Բրազիլիայի Պարա նահանգում։ Մտնում է Պարա նահանգի հյուսիսարևելյան մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 255 936 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 23 704,079 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 10,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը 2003 թվականին կազմել է 733 391 933,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 3 132,72 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,659


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Ակարա
Կոնկորդիյա դու Պարա
Մոժու
Տայլանդիյա
Տոմե Ասու
Պապչինո (Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջան)

Պապչինո (ռուս.՝ Папчино), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջանում։ Մտնում է Բոլշեկրեպինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ձգտող տոն

Ձգտող տոն չաղի անկայուն հնչյունները, որ գտնվելով նրա հիմնաձայնից (տոնիկայից) մեկ աստիճան վեր (վերևի ձգտող տոն) կամ վար (ներքևի ձգտող տոն) ձգտում է դեպի այն։


== Տեսակներ ==
Զգտողականությունը լինում է՝

ամբողջ տոնային («բնական»)
կիսաաոնային («հարմոնիկ»)։Հատկապես լարված մեղեդիական ձգաողականությամբ է օժաված լադի գլխավոր հնչյունից կես տոն վար գտնվող ձգտող տոն (բնական և հարմոնիկ մաժորի և հարմոնիկ մինորի 7-րդ աստիճանը)։ Հայկական ժողովրդական երաժշտության մեջ մեղեդին եզրափակող հատվածներում լարված ձգտողականություն են հանդես բերում նաև մեդիանտներճ փոխարինելով ձգտող տոնին։
Ֆրիդրիխ ֆոն Ֆլոտով

Ֆրիդրիխ Ադոլֆ Ֆերդինանդ ֆօն Ֆլոտով (գերմ.՝ Friedrich Adolf Ferdinand Freiherr von Flotow, ապրիլի 27, 1812(1812-04-27), Q98034450?, Գերմանիա - հունվարի 24, 1883(1883-01-24)[…], Դարմշտադտ, Գերմանական միություն), գերմանացի կոմպոզիտոր, ռոմանտիզմի ուղղության ներկայացուցիչ: Նրա ստեղծագործություններից առավել հայտնի է «Մարտա» օպերան և նրա մի մաս կազմող Լիոնելի մեներգը (գերմ.՝ Ach! so fromm, ach! so traut):


== Կենսագրությունը ==
Ֆրիդրիխ ֆոն Ֆլոտովը ծնվել է Մեկլենբուրգում, ազնվականական ընտանիքում:  Սկզբնապես պատրաստվում էր դիվանագիտական կարիերայի, սակայն հետաքրքրվելով երաժշտությամբ 1828 թ. մեկնել է Փարիզ, որտեղ մինչև 1830 թ. ուսանել է Փարիզի երաժշտանոցում: Անտոնին Ռայխի մոտ: Վերադառնալով Գերմանիա՝ հռչակ է ձեռք բերում ֆրանսերեն լիբրետոներով գրված իր առաջին օպերաներով («Պիեռ և Կոլոմբինա» (1835), «Ռոբ Ռոյ» և  «Դուքս դը Գիզ»): 1838 Փարիզի Վերածննդի թատրոնում կայանում է Ֆլոտովի առաջին նշանավոր ստեղծագործության՝ ««Մեդուզայի» կործանումը» օպերայի առաջնախաղը:
1844 թ. Ֆլոտովը ավարտին է հասցնում երկու կարևոր բեմական ստեղծագործություններ՝ «Լեդի Հարիեթ» բալետի առաջին գործողությունը և «Ալեսանդրո Ստրադելա» գերմաներեն օպերան (բեմադրվել է Համբուրգում): Վերջինիս լիբրետտոյի հեղինակը՝ Ֆրիդրիխ Ռիզեն, համոզում է Ֆլոտովին «Լեդի Հարիեթ» բալետի սյուժեի հիման վրա օպերա ստեղծել, և 1847 թ. Վիեննայում կայանում է «Մարթա, կամ Ռիչմոնդի տոնավաճառը» օպերայի առաջնախաղը: Այս օպերան մեծ ժողովրդականություն է ձեռք բերում՝ բեմադրվելով Գերմանիայի և եվրոպական այլ երկրների օպերային թատրոններում: 1853 թ. Ֆրանկֆուրտում բեմադրվում է Ֆլոտովի վերջին նշանակալից ստեղծագործությունը՝ «Ռյուբեցալ» օպերան ըստ գերմանական առասպելների:
1856—1863 թթ. Ֆլոտովը զբաղեցնում է Շվերինի արքունական թատրոնի ինտենդանտի պաշտոնը, այնուհետև տեղափոխվում է Փարիզ՝ որոշ ժամանակ անցկացնելով նաև Վիեննայում և ներկա գտնվելով տարբեր քաղաքներում իր օպերաների բեմադրությանը:
Բացի օպերաներից և բալետներից Ֆլոտովը երկու դաշնամուրային համերգի, մի քանի նախերգանքի և կամերային ստեղծագործությունների հեղինակ է:
Ֆլոտովի ստեղծագործությունը գտնվում է ֆրանսիական կոմիկական օպերային դպրոցի, հատկապես Դանիել Օբերի ազդեցության տակ, առանձնանում է նրբագեղ մեղեդայնությամբ և հմուտ ու պարզ գործիքավորմամբ:


== Ստեղծագործությունների ցուցակ ==


=== Օպերաներ ===
Ընդամենը մոտ 30
«Մեդուզայի» կործանումը (ֆր.՝ Le naufrage de la Méduse), Փարիզ, 1838
Ալեսանդրո Ստրադելա (գերմ.՝ Alessandro Stradella), Համբուրգ, 1844
Մարթա, կամ Ռիչմոնդի տոնավաճառը (գերմ.՝ Martha oder Der Markt zu Richmond), Վիեննա, 1847
Ռյուբենցալ (գերմ.՝ Rübezahl), Ֆրանկֆուրտ, 1853
Այրի Գրիպեն (գերմ.՝ Die Witwe Grappin), Փարիզ, 1859
Պիանելլա (գերմ.՝ Pianella), Փարիզ, 1860
Ցիլդա (գերմ.՝ Zilda), Փարիզ, 1866


=== Բալետներ ===
Ընդամենը 4
Լեդի Հարիեթ կամ Գրինվիչյան սպասուհին (ֆր.՝ Lady Henriette ou La servante de Greenwich, Փարիզ, 1844
Դոլորես (գերմ.՝ Die Libelle), Բադ-Դոբերան, 1856


=== Այլ ===
Երաժշտություն Շեքսպիրի «Ձմեռային հեքիաթ» պիեսի բեմադրության համար (1861)
նվագախմբային նախերգանքներ
դաշնամուրային տրիո
երգեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնրակոլ

Մոնրակոլ (ֆր.՝ Montracol) կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Վարչություն՝ Էն։ Մտնում է Պերոննա կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի կոդը INSEE՝ 01264։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 370 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 55 կմ է և 9 կմ արևմուտք Բուրկ ան Բրեսից։


== Կլիմա ==
Կլիման կիսախոնավ է, ձմռանը ցուրտ է իսկ ամռանը տաք։ Կոմունայում անձրևներ հաճախ են լինում, հիմնականում ամռան ամիսներին։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 967 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 614 մարդկանցից 492-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 122-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 80,1% է, 1999 թվականին՝ 78,1%)։ 492 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 473-ը (250 տղամարդ, 223 կին), գործազուրկ է եղել 19 մարդ (8 տղամարդ և 11 կին)։ 122 պասիվներից 39 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 65-ը՝ թոշակառու, 18 պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սուրբ Դազիդերիայի եկեղեցի (XI դար)։ 1927 թվականի պատմական հուշարձաններ
Լա Պերուզի ամրոց


== Վարչակազմ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Մոնրակոլ» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի վիճակագրության և տնտեսական հետազոտությունների ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-05-13 
«Մոնրակոլ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2014-05-13
Եվս մի պատմություն Մոխրոտիկի մասին

«Եվս մի պատմություն Մոխրոտիկի մասին» (անգլ.՝ Another Cinderella Story), ռոմանտիկ կատակերգություն, պատմող Մոխրոտիկի պատմության մասին։ Այս ֆիլմը 2004 թվականի «Մոխրոտի պատմությունը» ֆիլմի շարունակությունն է։ Ֆիլմի շնորհանդեսը կայացել է 2008 թվականի սեպտեմբերի 16-ին։


== Սյուժե ==
Մերի Սանտյագոն՝ նոր մոխրոտիկը, երազում է հայտնի պարուհի դառնալ։ Նրա խորթ մայր Դոմինիկ Բլաթը և նրա երկու խորթ քույրերը՝ Բրին և Բրիթը շահագործում են նրան որքան կարող են։ Բայց երբ դպրոց է գալիս հանրաճանաչ երգիչ և պարող Ջոյ Պարկերը, ամեն-ինչ փոխվում է։ Շուտով պետք է կայանա պարահանդեսը Սուրբ Վալենտինի օրվա առիթով, որին պետք է գնալ դիմակներով։ Մերիի ընկերուհին՝ Թեմին, համոզում է նրան գնալ պարահանդեսին, բայց Դոմինիկը հրամայել է աղջկան մաքրել խորթ քույրերի սենյակը, ինչը շատ երկար կտևի, քանի որ այն շատ կեղտոտ է։ Սակայն Թեմին օգնում է ընկերուհուն մաքրել սենյակը, և նրանք միասին գնում են պարահանդեսին։ Այնտեղ Մերին պարում է Ջոյ Պարկերի հետ, ով բոլոր աղջիկների կուռքն է։ Դիմակը փակում է Մերիի դեմքը, այդ պատճառով Ջոյը չի իմանում, թե ում հետ է պարում։ Մերիի երկու քույրերը՝ Բրիթը և Բրին Ջոյի նախկին ընկերուհի Նատալիայի հետ Մերիին ծուղակն են գցում և նա ընկնում է։ Ջոյը իր դիմակը հանում է, և Մերին տեսնում է, թե ով է նա։ Արդեն ժամը 23։45 է, դա նշանակում է, որ նա պետք է վազի, քանի դեռ Դոմինիկը չի նկատել իր բացակայությունը։ Ջոյը այնքան հիացած էր, որ հաջորդ օրը քասթինգ է կազմակերպում աղջիկների համար, որպեսզի գտնի անծանոթուհուն։ Դոմինիկը այնպես է անում, որ Մերին չմասնակցի քասթինգին։ Բայց Ջոյին հաջողում է գտնել նրան։


== Դերերում ==


== Սաունդթրեքներ ==
01. Selena Gomez - Tell Me Something I Don’t Know
02. Drew Seeley & Selena Gomez - New Classic (Single Version)
03. Tiffany Giardina - Hurry Up And Save Me
04. Drew Seeley - Just That Girl
05. Selena Gomez - Bang A Drum
06. Marcus Paulk & Drew Seeley - 1st Class Girl
07. Jane Lynch - Hold 4 You
08. Twins - Valentine’s Dance Tango
09. Tiffany Giardina - No Average Angel
10. Small Change, Lil' JJ And Chani - Don’t Be Shy
11. Drew Seeley - X-Plain It To My Heart
12. John Paesano - Another Cinderella Story (Score Suite)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
anothercinderellastory.warnerbros.com Եվս մի պատմություն Մոխրոտիկի մասին. պաշտոնական կայք
Եվս մի պատմություն Մոխրոտիկի մասին(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Եվս մի պատմություն Մոխրոտիկի մասին»(անգլ.) ֆիլմը allmovie կայքում:
Եվս մի պատմություն Մոխրոտիկի մասին(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
Բաջի Ղարդաշ

Բաջի Ղարդաշ, լեռ Թուրքիայում, Երզնկայից հյուսիս֊արևելք։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Նիկոլայ մայր տաճար (Երևան)

Սուրբ Նիկոլայ եկեղեցի, ավերված ռուսական եկեղեցի հին Երևանի կենտրոնական մասում՝ Բուլվարից հրապարակ ճանապարհին։ Գտնվելու վայրը Երևան քաղաքի Կենտրոն համայնքի Շահումյան հրապարակի տեղում էր։ Քանդվել է խորհրդային իշխանությունների հրամանով։ Ներկայումս տեղում գտնվում է Ստեփան Շահումյանի արձանը։
1891 թվականին ռուսաց կայսր Ալեքսանդր III-ի օրոք, ներքին գործերի նախարարության տեխնիկա-շինարարական կոմիտե է ներկայացվել Երևանի բերդում ռուսական եկեղեցի կառուցելու նախագիծ։ 1894 թվականին, Նիկոլայ II կայսեր օրոք, նախագիծը հաստատվում է, և երևանաբնակ ռուսների համար սկսվում է եկեղեցու շինարարությունը։ 1900 թվականին Երևանի նահանգ են ժամանում ճարտարագետ ինժեներներ։ Եկեղեցու ճարտարապետն էր Վասիլի Միրզոյանը, սակայն աշխատանքները ավարտել է ճարտարապետ Նիկոլայ Կիտկինը։
Տաճարը կառուցված էր հայկական սև և վարդագույն տուֆով, այդ ժամանակվա ռուսական ճարտարապետական ոճին համապատասխան։ Նախատեսված էր ոչ միայն ռուսների, այլև հայ առաքելական եկեղեցու հետևորդների համար։Եկեղեցին կառուցելիս հաշվի է առնվել Հայաստանի սեյսմոակտիվ դիրքը։ Ուներ գեղեցիկ գմբեթներ, որոնց գագաթների դրված էին ռուսական ոսկեզօծ խաչեր։ Եկեղեցու ներքին հարդարանքին լրացուցիչ շքեղություն էին հաղորդում Աստվածաշնչի թեմայով արված մանրանկարները և որմնանկարները՝ արված հայ և ռուս վարպետների կողմից։ Խնամքով ու ճաշակով էր պատրաստված եկեղեցու կահույքը։
1931 թվականին եկեղեցին ոչնչացվել է, դրա տեղում կանգնեցվել է Ստեփան Շահումյանի արձանը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Աղբյուրներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սուրբ Նիկոլայ եկեղեցի