armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հունգարական հեղափոխության մշակութային ներկայացուցիչներ (1956)

Չնայած 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխության ժամանակ չհաջողվեց դուրս մղել Հունգարիայի իշխող կոմունիստական կառավարությանը՝ ընդվզումը  շատ արվեստագետների, գրողների, բանաստեղծների, կոմպոզիտորների և կինոգործիչների համար ոգեշնչման աղբյուր հանդիսացավ։


== Ֆիլմեր ==
Հեղափոխությանը նվիրված նկարահանվել են շատ գեղարվեստական և վավերագրական ֆիլմեր։ Դրանցից են՝

Մոռացված դեմքեր (1961 թ.), Պիտեր Ուտկինսի կարճամետրաժ ֆիլմը, որը նկարահանվել է Քենթերբերիի փողոցներում և իրատեսորեն վերստեղծում է հեղափոխական իրադարձությունները։
Սեր (Szerelem) (1971 թ.), նկարահանել է Կառոյ Մակը։ Ֆիլմը պատմում է մի ծեր կնոջ և նրա հարսի պատմությունը, նրա որդու/ամուսնու ազատազրկման ընթացքում հեղափոխության ազդեցության և նրա՝ բանտից տուն վերադարձի մասին։
Ռեկա Պիգնիցկիի 2006 թվականին նկարահանած Ուղևորություն տուն Archived 2018-08-08 at the Wayback Machine. (Hazatérés) ֆիլմը պատմում է երկու քույրերի մասին, ովքեր փորձում են պարզել, թե որպես ազատամարտիկ ինչ է արել իրենց հայրը 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխության ընթացքում։ Պատմությունը բացահայտվում է, երբ քույրերը, կատարելով մահամերձ հոր խնդրանքը, նրա աճյունը ԱՄՆ-ից Հունգարիա են տեղափոխում և հանձնում հայրենի հողին։


== Երաժշտություն ==
Չնայած Դմիտրի Շոստակովիչի 1957 թվականին գրված Սիմֆոնիա № 11ը վերնագրված է «1905 թվական» և նպատակադրված է եղել երաժշտականորեն նկարագրելու Ռուսաստանում այդ տարվա տարաբախտ ժողովրդավարական ապստամբությունը, հաճախ այն համարում են Հունգարիայի իրադարձությունների մեկնաբանություն։ Շոստակովիչը հաճախ է անդրադարձել  20-րդ դարի ռուս հեղափոխական երգերին՝ նկարագրելով ցարական դաժանություններն ու ազատության կարոտը և վառ պատկերել է 1905 թվականի հեղափոխության բռնի ջախջախումը։ Ժամանակի խորհրդային լսարանների համար հունգարական հեղափոխության համանմանությունը անվրեպ էր։


== Գրականություն ==
Ջեյմս Էլբերտ Միչեները, 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխության ժամանակ ապրելով Ավստրիայում, գրել է «Անդաուի կաուրջը» վեպը։ Նա ականատես է եղել փախստականների ալիքին, ովքեր 1956 թվականի նոյեմբերին փախել են Հունգարիայից, երբ խորհրդային զորքերը ներխուժել և  ձերբակալություններ են կատարել։ Գիրքը Միչեների ամենավաղ աշխատանքներից է։ Այն նկարագրում է իրադարձություններ ապստամբությունից առաջ և հետո, որոնք հիմնված են ականատեսների հետ հարցազրույցների վրա, սակայն կերպարների անունները փոխված են՝ պաշտպանելու նրանց և իրենց Հունգարիայում թողած ընտանիքներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուբեն Քոչար

Ռուբեն Երվանդի Քոչար (մարտի 26, 1953(1953-03-26), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կինոռեժիսոր, սցենարիստ։ Հայաստանի Հանրապետության արվեստի վաստակավոր գործիչ (2017)։


== Կենսագրություն ==
Ռուբեն Քոչարը ծնվել է 1953 թվականին Երևանում` ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ, քանդակագործ Երվանդ Քոչարի և գրականագետ Մանիկ Մկրտչյան-Քոչարի ընտանիքում։ Կինոռեժիսորի մասնագիտությունը ստացել է Երևանում, այնուհետև՝ Մոսկվայում. 1978 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի կինոռեժիսուրայի բաժինը, այնուհետև` Մոսկվայի Կինոյի և հեռուսատատեսության բարձրագույն դասընթացը։ Մասնագիտական գործունեությունը սկսել է 1975 թվականից, «Երևան» ստուդիայում։ 1983 թվականից Հայաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ է։ 1993 թվականին Լոս Անջելեսում հիմնադրել է Հայկական Միջազգային Հեռուստատեսային Ցանցը (AITN) և այնտեղ հեռարձակվող ամենօրյա «Արփի» հեռուստաժամը։ 2003 թվականին հիմնել է «Երվանդ Քոչար» մշակութային հիմնադրամը, որի հիմնական նպատակն է հայ ժողովրդի մշակույթի պահպանումը, զարգացումը և տարածումն աշխարհի տարբեր երկրներում։
Մի շարք միջազգային կինոփառատոնների մրցանակակիր և պետական մրցանակների դափնեկիր է։ Զբաղվում է նաև գեղանկարչությամբ, մասնակցել է բազմաթիվ ցուցահանդեսների տարբեր երկրներում։ Բնակվում է Լոս Անջելեսում։


== Ֆիլմեր ==
Նկարահանել է բազմաթիվ գեղարվեստական, վավերագրական, երաժշտական ֆիլմեր, նաև՝ ֆիլմ-բալետներ։ Գեղարվեստական ֆիլմերից հայտնի են՝ 

«Ավետիք», 1988
«Հերոստրատ», 2001
Արահետ, 2005
«Մետամորֆոզ» 2008
«Շղթա», 2009
«Բանալի», 2010
«Անունս Վիոլա է», 2013Վավերագրական գործերից են՝

«Երվանդ Քոչար», 1992
«Քոչարի տարածական նկարչությունը», 2012Երաժշտական ֆիլմերից՝ 

«Կվարտետ», 1985
«Տուր ինձ թևեր», 1986Ֆիլմ-բալետներից՝ 

«Հեյ, ով կա այդտեղ», 1983
«Հուշեր», 1984
«Լիլիթ», 1986
«Համլետ», 1996


== Ծանոթագրություններ ==
Հանքավան (հանքային ջուր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հանքավան (այլ կիրառումներ)Հանքավան, ածխաթթվային հիդրոկարբոնատ-քլորիդ-նատրիում-կալցիում-մագնեզիումական հանքային ջուր։ Ելքերը՝ ՀՀ Հանքավան առողջավայրի շրջակայքում։ Ծագումնաբանորեն կապված է պալեոզոյան և երկրորդական գրանիտոիդային ներժայթուքներով ներարկված մինչպալեոզոյան փոխակերպային հաստվածքներին։ Հանքավայրը խաչաձև տեկտոնական խախտումների հանգույցի ճեղքաերակային բնույթի ճնշումային համակարգ է։ Հորատանցքերից ստացված ջուրը հատկություններով նման է «Եսենտուկի» ջրին։


== Քիմիական կազմ ==
Հանքավան հանքային ջրի քիմիական կազմն է՝
CO23.5 M 8.3 
  
    
      
        
          
            
              
                H
                C
                
                  O
                  
                    3
                  
                
                49
                C
                l
                47
              
              
                (
                N
                a
                +
                K
                )
                63
                C
                a
                26
              
            
          
        
      
    
    {\displaystyle {\tfrac {HCO_{3}49Cl47}{(Na+K)63Ca26}}}
   T32°C
Ջրում ոչ մեծ քանակությամբ առկա են Cl-, Na+, Ca++, Mg++, CO3—իոններ, զգալի է Fe++-ի (15-25 մգ/լ), ինչպես նաև F, Cu, Zi, J, Br միկրոտարրերի պարունակությունը։ Ընդհանուր հանքայնացումը 8, 2-8, 7 մգ/լ է, CO2-ի պարունակությունը՝ 1, 5-2 մգ/լ։ Ներկայումս գործող երեք հանքաղբյուրների ջրերն իրենց քիմիական կազմով համարյա միատիպ են, տարբեր են միայն նրանց ջերմաստիճանները (առավելագույնը՝ 42, 6 °C, նվազագույնը՝ 27 °C)։ Շահագործման ենթակա ջրաքանակը 4000 մ³/օր, որի մոտ 3%-ը օգտագործվում է բուժման և շշալցման համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Բեհբուդյան

Բեհբուդյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Կոստանդին Ալեքսանդրի Բեհբուդյան (1847-1907), լրագրող, խմբագիր։
Միքայել Պետրոսի Բեհբուդյան (1850-ական թթ.-1902), ինժեներ, թատերական գործիչ։
Սանդրո Արտաշեսի Բեհբուդյան (1934-2004), պատմաբան, բանասեր, արխիվագետ։


== Տես նաև ==
Բեհբուդյանց
Բեհբության


== Ծանոթագրություններ ==
Արարատյան գոգավորություն

Արարատյան գոգավորություն, գոգավորություն Հայկական լեռնաշխարհում, Արաքս գետի ավազանի միջին հոսանքի շրջանում։ Հայաստանի տարածքում իմ մեջ ներառում է Արագածոտնի, Արարատի և Արմավիրի մարզերի մի մասը։
Կազմում Է միջինարաքսյան իջվացքի հյուսիս–արևմտյան մասը և եզերված Է Արագած, Մասիս լեռնագագաթներով ու Հայկական Պար, Գեղամա լեռնաշղթաներով ու Ախուրյանի աջ ափին ձգվող Կարսի սարահարթի մի մասով։ Հայաստանի սահմաններում է գտնվում Արարատյան գոգավորությյան միայն ձախափնյա մասը։ Այն լցված Է գետալճաին հզոր նստվածքներով, լավային հոսանքներով և տուֆային կուտակումներով։ Բարձրությունը  800—1000 մ։ Թույլ թեքությամր իջնում Է դեպի հարավ-սւրևելք։ Լավ է արտահայտված լանդշաֆտների ուղղաձիգ գոտիականությսւնը՝	կիսա անապատներից մինշև հավերժական ձյան բծերի բարձունքները։ Գրաբեն-սինկլինալային ճկվածք է՝ լցված գետա-լճային հզոր նստվածքներով, լավային հոսքերով ու տուֆային կուտակումներով։ Հատակը՝ Արարատյան դաշտը, թույլ թեքությամբ իջնում է դեպի հարավ-արևելք։ Լանջերը տարբեր թեքությամբ ու մասնատվածությամբ աստիճանաբար բարձրանում են դեպի շրջակա լեռների կատարները։ Լավ է արտահայտված լանդշաֆտների ուղղաձիգ գոտիականաթյունը՝ կիսաանապատից մինչև հավերժական ձյունը։ Արարատյան գոգավորության Հայաստանի մասը խիտ բնակեցված է։


== Ծանոթագրություններ ==
Տրոստյանկա (գյուղ, Ռոժիշչեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏրոստյանկաՏրոստյանկա (ուկրաիներեն՝ Тростянка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1946 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տրոստյանկա գյուղում բնակվում էր 303 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,22 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 248,36 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ուզկոե (գյուղ, Սիչովսկի շրջան)

Ուզկոե (ռուս.՝ Узкое), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Չերնովո (գյուղ, Գատչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉերնովոՉերնովո (ռուս.՝ Черново), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 148 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վարնավինսկոե

Վարնավինսկոե (ռուս.՝ Варнавинское), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Աբինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1111 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիկտոր Կորովին

Վիկտոր Իվանովիչ Կորովին (ռուս.՝ Виктор Иванович Коровин, դեկտեմբերի 31, 1936(1936-12-31), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 6, 1991(1991-07-06), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային գեղանկարիչ, Լենինգրադի նկարիչների միության։


== Կենսագրություն ==
Վիկտոր Կորովինը ծնվել է 1936 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Լենինգրադում աշխատավորական ընտանիքում։ 1945-1955 թվականներին սովորել է թիվ 30 միջնակարգ դպրոցում։ Ավարտելով 8-րդ դասարան՝ 1955 թվականին ընդունվել է Լենինգրադի գեղարվեստամանկավարժական ուսումնարան, որտեղ ուսումը ավարտել է 1960 թվականին։ 1960-1963 թվականներին դասավանդել է գծագրություն թիվ 75 աշխատանքային երիտասարդության դպրոցում։ 1963-1965 թվականներին անցել է ստեղծագործական աշխատանքի։ ՀամԼԿԵՄ-ի Կենտկոմի և ՀամԼԿԵՄ Լենինգրադի մարզկոմի ուղեգրերով ուղևորություններ է կատարել Տյումենի մարզի հյուսիս, Կիրիշի, ինչպես նաև աշխատել է  Դ. Կարդովսկու անվան նկարիչների ստեղծագործական ամառանոցում Պերեսլավլ-Զալեսսկում և Հին Լադոգայում։
1963 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների՝ ցուցադրելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների ստեղծագործությունների հետ միասին։ Ստեղծել է բնանկարներ, ժանրային կոմպոզիցիաներ, դիմանկարներ, նատյուրմորտներ։ 1965 թվականին դարձել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամության թեկնածու։ 1967 թվականին դարձել է Նկարիչների միության անդամ։ Վիկտոր Կորովինի ստեղծած աշխատանքների թվում են՝ «Գարնանային պուրակ», «Սառցագնաց» (երկուսն էլ 1963), «Мойка», «Գարնանային ճանապարհ» (երկուսն էլ 1965), «Արեգակնային ճանապարհ», «Բևեռ», «Գիշերն Անդրբևեռում» (բոլորը 1966), «Կլայպեդայում», «Գարնանը», «Вечер в Крепости» (բոլորը 1967), «Աշուն» (1968), «Վանքի պատերի մոտ», «Հին գյուղ», «Առավոտ», «Աշունը Մոյկա գետի վրա» (բոլորը 1969), «Անձրև» (1970), «Վասիլևսկի կղզու վեցերորդ գիծը», «Նևայի ափին» (երկուսն էլ 1972), «Невский проспект у Гостиного двора», «Պավլովյան պարկ», «Գարունը Պետրոպավլովսկում» (բոլորը 1975), «Լենինգրադ։ Ուշ աշուն», «Ստրելնա։ Լճակի մոտ», «Լենինգրադ։ Մաքսիմ Գորկու պողոտա» (բոլորը 1977), «Անձրևոտ օր», «Պավլովսկի այգում», «Գարնանային օր» (բոլորը 1980) և այլն։
Մահացել է 1991 թվականի հուլիսի 6-ին Լենինգրադում՝ կյանքի 55-րդ տարում տեղի ունեցած դժբախտ պատահարի հետևանքով։
Վիկտոր Կորովինի ստեղծագործությունները գտնվում են թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում և արտասահմանում։


== Ցուցահանդեսներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Կամենիստայա (այլ կիրառումներ)

Կամենիստայա, կարող է վերաբերել՝

Կամենիստայա - գետ Ռուսաստանում, Կատլիչի վտակը
Կամենիստայա - գետ Ռուսաստանում, թափվում է Կամենիստայա ծովախորշ
Դադլի

Դադլի (անգլ.՝ Dudley), Անգլիայի խոշոր քաղաք Ուեսթ-Միդլենս կումսությունում, գտնվում է Վուլբերհեմպտոն քաղաքից 6 մղոն դեպի հարավ և Բիրմինգեմ քաղաքից 8 մղոն հյուսիս-արևմուտք։ Վարչական և ֆինանսական կենտրոն Դադլիի կապիտալ համայնքում։
Մեծ Բրիտանիայի ամենախոշոր բնակչություն ունեցող համայնքը առանց սեփական համալսարանի, բացի այդ քաղաքը երբեք Անգլիայի Ֆուտբոլային լիգայի մրցարշավում ակումբ չի ունեցել։


== Բնկաչություն ==
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով Դադլին ունեցել է 79․379 բնակչություն, համայնքային շրջանի հետ միասին 312․925 մարդ։ Դադլին հանդիսանում է Ուեսթ-Միդլենսի ագլոմերացիայի մի մասը։


== Հայտնի  բնիկները ==
Սեմ Էլլարդաիս (1954) ֆուտբոլային մենեջեր և նախկին ֆուտբոլիստ։
Բերթ Բիսսելլ (1902—1998) լեռնագնաց և խաղաղության կողմնակից։ Ի պատիվ նրա Դադլին համարվում է Ֆորթ Ուիլյամսին քույր-քաղաք։
Բեն Սև (1889—1950) երգահան։
Ջեյսոն Բոնեմ (1966),թմբկահար,Լեդ Զեփելինի թմբկահար Ջոն Բոնեմի որդին։
Դեյվիդ Բարրոուզ (1968), պաշտոնաթող ֆուտբոլիստ, խաղացել է Լիվերպուլ, Էվերտոն, Կովենտրի սիթի ակումբներում։
Ջոն Մետկալֆ Կոուլսոն (1910—1990), քիմիական ինժիներիայի պրոֆեսոր Լոնդոնի Իմպերիական քոլեջում, դասագրքերի հիմնական հեղինակը։
Դոնկան Էդվարդս (1936—1958), Անգլիական ֆուտբոլիստ, Մյունխենում մահացավ ողբերգական մահով։
Ռեանե Էվանս (1985), կանանց սնուկերի աշխարհի առաջնության եռակի հաղթող։
Լեննի Հենրի (1958), դերասան և կոմիկ։
Յան Միսսիտերա (1958) , դրամատուրգ
Պերսի Շեկսպիրա (1906-1943), նկարիչ։
Ջո Սմիթ (1889—1971), նախկին ֆուտբոլիստ և ֆուտբոլի մենեջեր։
Մայքլ Թեյլոր (1942), գրող, կրթությունը ստացել է Դադլիի գիմնազիայում։
Ջեյմս Ուեյլ (1889-1957), սարսափ ֆիլմերի ռեժիսոր, ամենահայտնի ֆիլմերը՝ Ֆրանկենշտեյն, Հին մութ տունը և Անտեսանելի մարդը։


== Քույր քաղաքներ ==
 Բերմեն, Գերմանիա
 Ֆորթ Ուիլյամս, Շոտլանդիա
Վադիմ Սելին

Վադիմ Վլադիմիրովիչ Սելին (ռուս.՝ Вадим Владимирович Селин, հոկտեմբերի 23, 1985(1985-10-23), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս արձակագիր, սցենարիստ, «Դեբյուտ» միջազգային գրական մրցանակի դափնեկիր՝ «Գրականություն դեռահասների համար» անվանակարգում, նախագահական թոշակավոր «Ռուսաստանի տաղանադավոր երիտասարդներ» անվանակարգում։ Հեղինակի ստեղծագործությունները ընդգրկվել են «Լավագույն ստեղծագործությունների ցուցակում»։


== Կենսագրություն ==
Վադիմ Սելինը ծնվել է 1985 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Դոնի Ռոստովում, ՌԽՖՍՀ։ 2007 թվականին ավարտել է Հարավային ֆեդերալ համալսարանի հոգեբանության ֆակուլտետը՝ «իրավաբանական հոգեբանություն» մասնագիտությումբ։ 2002 թվականին «Край городов», «Нашли!», «У Солнечных часов» ալմանախներում հրատարակվել են առաջին պատմվածքները։ 2005 թվականին Ռուսաստանի և Եվրոպայի խոշորագույն «Էքսմո» հրատարակչությունում հրատարակվել է «Ջրասույզ նավերի գիշեր» առաջին գիրքը։
2005 թվական՝
«Ջրասույզ նավերի գիշեր»,
«Զրահ սեփական ձեռքերով»։
2006 թվական՝
«Վայրի վարդիկ»։
2007 թվական՝
«Վեց քառորդ» («Светлые головы» հրատարակչություն),
«Ծովային հեծյալ»,
«Հանդիպումների ցուցակ»,
«Աղջիկ-ամառ»,
«Սիրո մասին լավագույն վեպեր աղջիկների համար» հեղինակային հավաքածու։
2009 թվական՝
«Վեպ սխալմամբ»,
«Փարոս սիրահարների համար»։
2010 թվական՝
«Կատարյալ զույգի գաղտնիք»։ Համաքածու «Սեր համացանցով»։ Սիրո մասին վեպեր մեծ գիրք աղջիկների համար»։
2011 թվական՝
«Երկու սրտերի համաստեղություն»,
«Սեր երկրորդ փորձից»։
2013 թվական՝
Հավաքածու «Սիրո արևի տակ»,
հավաքածու «Սիրո մասին վեպերի ծննդյան մեծ գիրք աղջիկների համար»։
2014 թվական՝ 
«Այնտեղ, որտեղ ապրում է երազանքը»։
2016 թվական՝ 
«Մեծ արջ» հատվածք «Տղամարդիկ երջանկության մասին» հավաքածուում։
2017 թվական՝ 
«Երազանքի եզրին»։
«Խուզարկուներ», «Տեղամասային խուզարկու» սերիալների մի քանի սերիաների սցենարիստ, «Մի հեռացիր», «Վստահության ուժը», «Բժշկուհի» մելոդրամաների գաղափաների հեղինակ։


== Գրական մրցանակներ ==
2004 թվականին «Нашли!» ալմանախի «Ծննդյան շուրջպարեր» գրական մրցույթում զբաղեցրել է 2-րդ հորիզոնականը։ 2006 թվականին «Ինչպես սովորել սահել սքեյթի վրա» պատմվածքի համար «Գրականություն երեխաների համար» անվանկարգում դարձել է «Դեբյուտ» միջազգային գրական մրցանակի հաղթող։ 2006 թվականին Ռուսաստանի երիտասարդ գրողների 6 ֆորումի արդյունքների համաձայն՝ ստացել է կրթաթոշակ։
Լիպկաններում Ռուսաստանի երիտասարդ գրողների 5-րդ, 6-րդ և 10-րդ ֆորումների մասնակից։ Գրողների համար 3-րդ (անցկացման վայր՝ Յասնայա Պոլյանա) և 7-րդ (անցկացման վայր՝ Մելիխովո) սեմինարների մասնակից, որոնք գրում են մանկական գրականություն։ 2006 թվականին «Գրքի հետ դեպի նոր տարի» ընթերցանության փառատոնի մասնակից (անցկացման վայր՝ Չուվաշիա քաղաք)։ 2007 թվականի «Չեխովյան օրեր» գրքային փառատոնի մասնակից (անցկացման վայր՝ Տագանրոգ)։ 2010 թվականի «Ամառը գրքի հետ» գրքային փառատոնի մասնակից (անցկացման վայր՝ Վոլգոգրադ)։


== Արտաքին հղումներ ==
Ростовчанин вышел в финал литературного конкурса среди авторов, пишущих для детей(չաշխատող հղում)
Ростовчанин стал победителем литературной премии «Дебют»(չաշխատող հղում)
Սոլզան (գետ)

Սոլզան (ռուս.՝ Солзан), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իրկուտսկի մարզում, Սլյուդյանսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բայկալ գետի ափին։ Գետի երկարությունը 34 կմ է, ավազանի տարածքը 154 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անգարա Բալկանյան ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բայկալ գետն է։։ Գետի գետային ավազանը Բայկալ գետն է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 16020000112116300021030
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 116302103
Ավազանի կոդը - 16.02.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 16
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 3


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Օտրոկով

Օտրոկով (ուկրաիներեն՝ Отроків), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օտրոկով գյուղում բնակվում էր 557 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1647 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 338,19 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զիգմունդ Սերակովսկի

Զիգմունտ (Սիգիզմունդ) Սերակովսկի (լեհ.՝ Zygmunt Sierakowski, բելառուս․՝ Зігмунт Ігнатавіч Серакоўскі, լիտ.՝ Zigmantas Sierakauskas, մայիսի 19, 1827(1827-05-19), Լեսովոե, Lutsk County, Վոլինիայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 27, 1863(1863-06-27), Վիլնյուս, Ռուսական կայսրություն), լեհական, ռուսական և լիտվական հեղափոխական ազատագրական շարժման գործիչ։
1845 թվականին սովորել է Պետերբուրգի համալսարանում։ Արտասահման փախչելու փորձ կատարելու համար 1848 թվականին ձերբակալվել է և որպես շարքային զինվոր աքսորվել Օրենբուրգյան կորպուս, որտեղ մտերմացել է Տարաս Շևչենկոյի հետ։ 1856 թվականին վերադարձել է աքսորից, 1859 թվականին ավարտել Գլխավոր շտաբի ակադեմիան, 1861 թվականից ծառայել է Գլխավոր շտաբում։ Կապված է եղել Նիկոլայ Չեռնիշևսկու, Նիկոլայ Դոբրոլյուբովի, Ալեքսանդր Գերցենի և Նիկոլայ Օգարյովի հետ, աշխատակցել է «Սովրեմեննիկ» թերթին, հանդիպել Ջուզեպպե Գարիբալդիին։ 1857 թվականին, Պետերբուրգում հիմնել է հեղափոխական խմբակ, որի նպատակն էր պայքարել սոցիալական, ազգագրական և կրոնական, ճնշման դեմ, հանուն Ռուսաստանում ժողովրդավարական վերափոխումների, հանուն ազատ և անկախ Լեհաստանի։ 1862-1863 թվականների լեհական ապստամբության նախօրեին նշանակվել է Ժեմայտիայի (Լիտվայի հյուսիսարևմտյան մաս) ապստամբական ուժերի զորապետ։ 1863 թվականի սկզբին ստեղծել է ապստամբական խոշոր միավորում (որտեղ կռվել է Անթանաս Մացկյավիչուսի ջոկատը), համագործակցել ապստամբ բելառուս գյուղացիների ղեկավար Կեսչինովսկու հետ։ 1863 թվականի գարնանը վիրավորվել է և գերի ընկել։ Դաշտային դատարանի վճռով կախաղան է բարձրացվել։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեմալ

Սեմալ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունի գավառակում։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքից 20-22 կմ հարավ-արևմուտք, Անդոկ լեռան հյուսիսային կողմում, Սեմալ լեռան հյուսիսային կողմում։
Որոշ բաժանմամբ մտել է Գենջի գավառակում։


== Ավանդապատում ==
Ըստ ավանդության գյուղը կառուցվել է Նոյ նահապետի թոռան՝ Սեմի, խփած վրանի տեղում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 1000-ից ավելի հայ բնակիչ։ Բնակչության հիմնական զբաղմունքը խոշոր եղջերավոր անասնապահությունն ու հացահատիկի մշակությունն էր։


== Պատմություն ==
1894 թ.-ին գյուղացիները դիմադրություն են ցույց տվել թուրք և քուրդ հերոսակներին, բայց վերջիններիս հաջողվել է մի տասնյակ տուն կողոպտել և ավերել։
1904 թ. ապրիլի 13-ին թուրք-քրդական ուժերը որոշում են գրավել Սեմալը և մտնել Գելիեգուզան։ Հայդուկները Անդրանիկի, Մուրադ Սեբաստացու և Հրայրի գլխավորությամբ քաջարի դիմադրություն են ցույց տալիս։ Մինչև երեկո տևած կռվում մահանում է Հրայրը։ Թշնամուն հաջողվում է Սեմալը գրավել, բայց հայդուկներին հաջողվում է ժողովրդին տեղափոխել Գալիեգուզան։
1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ սեմալցիները հերոսական դիմադրություն ցույց տվեցին թուրքերին, սակայն հայերից քչերին հաջողվեց փրկվել։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Սեմալն ուներ հայկական եկեղեցի և վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր
Սեմալի կռիվ (1904)


== Ծանոթագրություններ ==
Սոլոսանչո

Սոլոսանչո (իսպ.՝ Solosancho) բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ավիլա պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ավիլա շրջանում։ Բնակչությունը՝ 953 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[1]
Սեն Մարտեն օ Շարտրեն

Սեն Մարտեն օ Շարտրեն (ֆր.՝ Saint-Martin-aux-Chartrains), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 391 մարդ, բնակչության խտությունը` 77.27 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.06 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 170 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 45 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 270 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 194-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 76։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,9 %։ 194 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 187 անձ (100 տղամարդ և 87 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (2 տղամարդ և 5 կին)։ 76 անաշխատունակներից 20-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 34-ը` թոշակառուներ, իսկ 22-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ի՞նչ է կատարվում քեզ հետ

«Ի՞նչ է կատարվում քեզ հետ» (ռուս.՝ «Что с тобой происходит?»), ռեժիսոր Վլադիմիր Սարուխանովի խորհրդային ֆիլմը հասունացման և դպրոցական փոխհարաբերությունների թեմայով։


== Սյուժե ==
Վեցերորդ դասարանի աշակերտ Միտյա Գրոմովը անմիջական և անկախ տղա է։ Նա չի հասցնում զբաղվել դասերով․ պետք է օգնի ծեր ձիապանին՝ փրկել իր ձիուն սպանդանոցից։ Դրանում նրան օգնում են տարրական դասարանների տղաները, իսկ Գրոմովը դրան ի պատասխան սկսում է ընկերություն անել նրանց հետ, որպես իրեն հավասարի հետ, նրանց օգնում է բարելավել բարդ հարաբերությունները ծնողների հետ։ Այս ամենը հանգեցնում է ավագների կողմից չհասկացվելուն և դպրոցում խնդիրների առաջանալուն, ինչպես նաև Միտյայի համադասարանցի Նինայի մոր բացասական վերաբերմունքին, որը հիվանդության պատճառով մնում է նույն դասարանում։ Թվում է, թե Ռոմեոն ու Ջուլիետն այլևս չեն նստի նույն նստարանին, բայց Գրոմովը պարզապես չի հանձնվում։ Նա որոշում է անել հնարավոր ամեն ինչ, որպեսզի նույնպես մնա նույն դասարանում։


== Դերերում ==
Վյաչեսլավ Բարանով – Միտյա Գրոմով
Օլգա Պոնոմարյովա – Նինա Գորչակովա
Բորիս Զայդենբերգ – Լև Իվանովիչ, դպրոցի տնօրեն (հնչյունավորել է Արմեն Ջիգարխանյանը)
Դանուտա Ստոլյարսկայա – Ելենա Նիկոլաևնա, Միտյայի մայրը, էքսկուրսավար
Լիլիանա Ալեշնիկովա – Նինայի մայրը
Գալինա Օռլովա – Վերա Նիկոլաևնա, գրականության ուսուցչուհի
Մարինա Գավրիլկո – Կլարա Պավլովնա, հանրահաշվի ուսուցչուհի
Ալեքսանդր Եֆիմով – Վանյա Զայչենկո, Միտյայի փոքրիկ ընկերը, մաթեմատիկական հրաշամանուկ
Ալեքսանդր Դուբրովին – Սլավա Շչուկին, Միտյայի փոքրիկ ընկերը
Նինա Սարուխանովա – Մարիշկա, Միտյայի փոքրիկ ընկերուհին
Ելենա Գնուսկովա – Լենա Մուշկինա
Վասիլի Ագապով – Վասյա Լոբով, առաջին «հետամնաց»
Վադիմ Մադյանով – Շարապով, երկրորդ «հետամնաց»
Լյուդմիլա Կարաուշ – Լյուդմիլա Ալեքսանդրովնա Երշովա, ոստիկանության կապիտան
Իվան Ռիժով – Պալ Պալիչ, Հորզելենտրեստի ձիապան
Վասիլի Վեկշին – Միտյայի հայրն, նավաստի
Յակով Բելենկի – Արսեն Գեորգիևիչ, «հարյուրամյա մարդ»
Յուրի Պուզիրյով – Վանյայի հայրը
Մարգարիտա Կորաբելնիկովա – Վանյայի մայրը
Ելենա Մաքսիմովա – Լիդիա Իվանովնա, մանկապարտեզում դայակ
Զոյա Տոլբուզինա – Զոյա Ալեքսանդրովնա, երկրաչափության ուսուցչուհի
Նիկոլայ Պոգոդին – ֆիզիկոս, Վանյայի ծնողների հյուրը


== Նկարահանման խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Յուզ Ալեշկովսկի
Ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Սարուխանով
Կոմպոզիտոր՝ Սերգեյ Կորտես
Օպերատոր՝ Պյոտր Կատաև
Երգի հեղինակ՝ Յու. Միխայլով (Յուլիյ Կիմ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Фотоэкскурсия по местам и объектам фильма Archived 2020-07-04 at the Wayback Machine. (ռուս.)
(5693) 1993 EA

(5693) 1993 EA, աստերոիդ ապոլոնի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի մարտի 3-ին Սփեյսուոչ ծրագրի կողմից Կիթ Պիկում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,271103 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 0,5273 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,0149 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,0054 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 523,44 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,687753 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,06° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5693) 1993 EA աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Շմիդտովո (այլ կիրառումներ)

Շմիդտովո, կարող է վերաբերել՝

Շմիդտովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուֆիմսկի շրջանի կազմում
Շմիդտովո - գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Սնիգիրյովկայի շրջանում
Պետրովո (գյուղ, Կոլոմենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրովոՊետրովո (ռուս.՝ Петрово), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մամեդ Յուսիֆ Ջաֆարով

Մամեդ Յուսիֆ Հաջիբաբա օկլի Ջաֆարով (ադրբ.՝ Məmməd Yusif Hacıbaba oğlu Cəfərov, մարտի 14, 1885(1885-03-14), Բաքու, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 15, 1938(1938-05-15), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանի քաղաքական և պետական գործիչ, իրավաբան, գիտնական, Ադրբեջանի Դեմոկրատական հանրապետության արդյունաբերության և առևտրի նախարար (14 մարտի - 22 Դեկտեմբերի, 1919 թ.);


== Կենսագրություն ==
Մամեդ Յուսիֆ Ջաֆարովը ծնվել է 1885 թվականին Բաքվում։ Ջաֆարովը միջնակարգ կրթությունը ստացել է Բաքվում։ 1907 թվականին ավարտել է Բաքվի տղամարդկանց գիմնազիան։ Գիմնազիանն ավարտելուց հետո ընդունվել է Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ։ Ավարտել է համալսարանը 1912 թվականին։ Նա պաշտպանել է թեկնածուական դիսերտացիա, ստացել է իրավաբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ Այնուհետև նա եկել է Բաքու և սկսել է աշխատել Բաքվի դատարաններից մեկում որպես դատավորի օգնական։ 1912 թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին նա ընտրվեց Չորրորդ Պետական Դումա՝ Բաքվի, Էլիսավետպոլի և Երևանի նահանգների մուսուլմանական բնակչության կողմից։ 1912-1917 թվականներին Մ. Ջաֆարովը մասնակցել է Սանկտ Պետերբուրգում գործող Չորրորդ Պետդումային։
1917 թվականին Ռուսաստանում հեղափոխություն է տեղի ունեցել։ 1917 թվականի մարտի 9-ին ստեղծվել է Անդկովկասյան Հատուկ Կոմիտե։ Մ. Ջաֆարովը նույնպես ընդգրկվել է կոմիտեի կազմի մեջ։ 1917 թվականի ապրիլին Բաքվում անցկացվել է Կովկասի մուսուլմանների համագումարը։ Համագումարին ներկա էր նաև Մ. Ջաֆարովը։ Ադրբեջանի Դեմոկրատական հանրապետության հաստատումից հետո Մ. Ջաֆարովը դարձել է արդյունաբերության և առևտրի նախարար։ Հետագայում նա ծառայել է որպես Արտաքին գործերի նախարար։
Մահացել է 1938 թվականի մայիսի 15-ին Բաքվում։


== Աղբյուրներ ==
Энциклопедия Азербайджанской Демократической Республики = Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti Ensiklopediyası. — Лидер Нашриййат. — Баку, 2004. — Т. 1. — С. 279—281. — 440 с. — ISBN 9952-417-14-2.
Протоколы заседаний мусульманских фракций Закавказского Сейма и Азербайджанского Национального Совета 1918 г. — Баку, 2006, с. 119


== Ծանոթագրություններ ==
Բրիչ (Դերջանի գավառ)

Բրիչ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սերգեևկա (գյուղ, Պարտիզանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍերգեևկաՍերգեևկա (ռուս.՝ Сергеевка), գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Պարտիզանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3852 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
MTV 2011 կինոմրցանակաբաշխություն

MTV 2011 կինոմրցանակաբաշխությունը տեղի է ունեցել 2011 թվականի հունիսի 5-ին Լոս Անջելեսի Գիբսոն ամֆիթատրոն թատրոնում։ Մրցանակաբաշխությունը վարել է Ջեյսոն Սուդեյկիսը։ Մրցանակների անվանակարգերի թեկնածուների անունները հայտարարվել են 2011 թվականի մայիսի 3-ին։


== Երաժշտական կատարումներ ==
Լուպե Ֆիասկո և Թրեյ Սոնգզ - «Out of My Head»/«The Show Goes On»
Foo Fighters — «Walk»


== Հաղորդավարներ ==
Ջասթին Թիմբեռլեյքը և Միլա Կունիսը - ներկայացրել են «Լավագույն դերասանի խաղ» անվանակարգը։
Ջ. Ջ. Աբրամսը, Ջոել Քորթնին, Էլ Ֆաննինգը և Սթիվեն Սփիլբերգը - ներկայացրել են հատված «Super 8» ֆիլմից։
Սթիվ Քարելը, Ռայան Գորսլինգը և Էմմա Սթոունը - ներկայացրել են «Լավագույն չարագործ» անվանակարգը։
Ջիմ Քերրին - ներկայացրել է Foo Fighters-ին։
Ազիզ Անսարին, Դենի Մաքբրայդը և Նիք Սվարդսոնը - ներկայացրել են «Լավագույն սրտաճմլիկ պահ» անվանակարգը։
Ջոշ Դուհեմլը, Փետրիկ Դեմպսին, Ռոզի Հանթինգթոն-Վայթլին և Շիա Լաբոֆը - ներկայացրել են «Լավագույն կռիվ» անվանակարգը։
Բլեյք Լայվեկին և Ռայան Ռեյնոլդսը - ներկայացրել են «Լավագույն համբույր» անվանակարգը։
Էմմա Ուաթսոնը - ներկայացրել է հատված «Հարի Փոթերը և Մահվան Պարգևները՝ մաս 2» ֆիլմից։
Փետրիկ Դեմպսին, Ռոբերտ Փեթինսոնը և Չելսի Հանդլերը - ներկայացրել են MTV-ի հատուկ մրցանակը։
Քեմերոն Դիազը և Ջեյսոն Սեգլը - ներկայացրել են «Ֆիլմից լավագույն հատված» անվանակարգը։
Էշթոն Քաթչերը և Նիկի Մինաժը - ներկայացրել են «Լավագույն դերասանուհու խաղ» անվանակարգը։
Քեթի Քեսսիդին, Սելենա Գոմեզը և Լեյթոն Մենսթերը - ներկայացրել են Թրեյ Սոնգզին և Լուպե Ֆիասկոյին։
Ջեյսոն Բեյթմանը, Չարլի Դեյը և Ջեյսոն Սուդեյկիսը - ներկայացրել են «Լավագույն կատակերգական խաղ» անվանակարգը։
Ռոբերտ Փեթինսոն, Քրիստեն Ստյուարտը և Թեյլոր Լոթները - ներկայացրել են հատված «Մթնշաղ. Լուսաբաց - մաս 1» ֆիլմից։
Գերի Բուզեյը - ներկայացրել է «Լավագույն ֆիլմ» անվանակարգը։


== Անվանակարգերի հաղթողները ==
Լավագույն ֆիլմ

«Մթնշաղ. Խավարում»Լավագույն դերասանի խաղ

Ռոբերտ ՓեթինսոնԼավագույն դերասանուհու խաղ

Քրիստեն ՍտյուարտԼավագույն հայտնություն

Քլոե Գրեյս ՄորեցԼավագույն չարագործ

Թոմ ՖելթոնLավագույն կատակերգական խաղ

Էմմա ՍթոունԼավագույն վախեցած-As-S**t խաղ

Էլեն ՓեյթԼավագույն համբույր

Քրիստեն Ստյուարտ և Ռոբերտ ՓեթինսոնԼավագույն կռիվ

Ռոբերտ Փեթինսոն ընդդեմ Բրայս Դալլաս Հովարդի և Խավիեր Սամուելի դեմ - «Մթնշաղ. Խավարում»Լավագույն սրտաճմլիկ պահ

Ջասթին ԲիբերԼավագույն թիթիզ աստղ

Քլոե Գրեյս ՄորեցՖիլմից լավագույն հատված

«Ես ուզում եմ ունենալ շոկոլադից կախում» - Ալեքսիս Նիքոլ ՍանչեզMTV-ի հատուկ մրցանակ

Ռիս Ուիթերսպուն


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Պաշտոնական կայք էջ
Նիժնեբուրլուկսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Նիժնեբուրլուկսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Нижньобурлуцька сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նիժնեբուրլուկսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 486 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 51.57 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9.42 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 7 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Պեգասյան թռչնիկ

Պեգասյան թռչնիկ, կիսամսյա, ապա՝ տասնօրյա հասարակական հանդես։ Հրատարակվել է 1863-1866 թվականներին, Կոստանդնուպոլսում (այժմ՝ Ստամբուլ)։
Խմբագիր՝ Գ․ Ալյաթճյան։ Լուսաբանել է արևմտահայության առօրյան, մշակութային և ներազգային կյանքը, հայ մամուլի վիճակը, դպրոցական և դաստիարակության խնդիրները։ Պաշտպանել է առաջադիմական պարբերականների դիրքորոշումը ետսահմանադրական պայքարում։ Բացահայտել է հոգևոր դասի ստվերոտ կողմերը, տպագրել արևմտահայության սոցիալ-տնտեսական թշվառ վիճակը ներկայացնող նյութեր։
Ազգային վերածնության կարևոր պայման է համարել գիտության զարգացումը, «Բնագիտական հարցմանց պատասխաններ», «Գիտության և մտքի մշակության օգտակարությունը» հոդվածներով շեշտել երկրագործության զարգացման կարևորությունը։ Անդրադարձել է նաև կենցաղային հարցերի։ Թարգմանաբար զետեղել է արևմտաեվրոպական գրողների ստեղծագործություններ։ Նյութերի որոշ մասը հայատառ թուրքերեն են։


== Ծանոթագրություններ ==
Սելֆիդայի

Սելֆիդայի, 2016 թվականի ապրիլի Քառօրյա պատերազմի ընթացքում առաջացած ժամանակակից հայերենի նորաբանություն։


== Ձևաբանական կառուցվածքը ==


=== Բառակազմություն և ստուգաբանություն ===
Բառը կազմված է երկու բաղադրիչից՝ «սելֆի» (անգլ.՝ Selfie, որը ծագում է անգլ.՝ Self «ինքնուրույն» բառից) և ֆիդայի եզրերից։ Նման՝ երկարմատ բառակազմությունը հայերենում գերակշռող կազմությունն է։
Ըստ որոշ աղբյուրների, բառի հեղինակն է լրագրող Հովիկ Աֆյանը։


=== Նշանակություն ===
Առաջին անգամ «սելֆիդայի» եզրը կիրառվել է Քառօրյա պատերազմի ընթացքում Սյունիքի մարզպետ Սուրիկ Խաչատրյանի վերաբերյալ, երբ նա ի ցույց բոլորին մեկնեց Արցախ որպես «կամավոր»՝ ռազմական գործողությունների մասնակցելու։ Շուտով համացանցում հայտնվեցին Սուրիկ Խաչատրյանի՝ ռազմական համազգեստով բազմաթով լուսանկարներ, այդ թվում նաև սելֆիներ, ինչը հանրության տարբեր շերտերի կողմից բնութագրվեց որպես ինքնագովազդ, «սեփական անձի հանրահռչակում»։


== Արտաքին հղումներ ==
Իրական հերոսներն ու սելֆիդայիները...


== Ծանոթագրություններ ==
Ախուրյան կայարանի գյուղ

Ախուրյան կայարանի գյուղ, անմարդաբնակ գյուղ Հայաստանի Շիրակի մարզում, Ղարիբջանյան գյուղից 1,5 կմ հեռու։


== Բնակչություն ==
Ախուրյան կայարանի գյուղի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է երկրագործությամբ և պտղաբուծությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մորսկե Օկո

Մորսկե Օկո (լեհ.՝ Morskie Oko), լիճ Լեհաստանում` Մալոպոլսկոե վոևոդությունում։ Այն խոշորագույնն է և խորությամբ չորրորդը  Տատրաներում։ Լիճը գտնվում է Տատրաներ ազգային պարկում` Մենգուշովեցկի լեռնազանգվածի ստորոտին։


== Նկարագրություն ==
Լիճը շրջապատող լեռները մոտ 1.000 մ բարձրություն ունեն նրա մակերևույթից։ Նրանցից մեկը` Ռիսին (լեհ.՝ Rysy) (2499 մ) լեհական Տատրաների ամենաբարձր գագաթն է։ Մենգուշովեցկի գագաթների հարևանությամբ վեր է խոյանում Մնիխ լեռագագաթը (2068 մ)։ Լճի շուրջն աճում են մեծ թվով եվրոպական սոճիներ։
Անցյալում Մորսկե Օկո լիճն ունեցել է մեկ այլ անվանում` «Ռիբյե» (բառացի` Ձկնային), քանի որ ձկան մեծ պաշար ուներ, ինչը հազվադեպ է  Տատրաներում։ Թափանցիկ ջրերում նկատելի են կարմրախայտներ։ «Մորսկե Օկո» անվանումն առաջացել է հին լեգենդից, որի համաձայն` լիճը ծովի հետ կապված է ստորերկրյա ջրանցքով։
Զբոսաշրջության ու երկրաբանության լեհական ընկերության տնակը գտնվում է լճի հյուսիսային ափի մորենում։ Այն գտնվում է ծովի մակարդակից 1405 մ բարձրության վրա` հանդիսանալով հնագույն շալեներից մեկը Տատրաներում։ Տնակը կոչվել է հասարակական գործիչ, հրապարակախոս, գիտնական Ստանիսլավ Ստաշիցի անունով, ով լճի ուսումնասիրությամբ է զբաղվել 1805 թվականին։ Այդ տնակը զրոյական կետ է համարվում Ռիսի լեռ և Շպիգլյասովի զառիթափ բարձրանալու համար։ Հարևանությամբ գտնվում է Ստարե Սխրոնիշկո շինությունը, որը տնակի հետ համարվում է պատմության հուշարձան։
Մորսկե Օկոն Տատրաների առավել տեսարժան վայրերից է, ուր տարեկան այցելում են 40.000 զբոսաշրջիկներ։ Մոտակա ճանապարհից ոտքով լիճ բարձրանալը տևում է մոտ երկու ժամ։ Շատ զբոսաշրջիկներ ճանապարհորդության համար ընտրում են ձիով ուղևորությունը. ձի տրամադրում են տեղի բնակիչները` գուրալները։ Ձմռանը ճանապարհի փոքր հատվածը անցնում է ձնահյուսի վտանգ ունեցող մասով։ Այդ հատվածը ցուրտ է մնում նույնիսկ ամռանը։ Լճում լողանալն ու կարմրախայտներին կերակրելը արգելված է։


== Պատմություն ==
Մորսկե Օկոն հիշատակող ամենավաղ ձեռագրերը վերաբերում են 1575 թվականին։ 19-րդ դարի վերջին Գալիցիայի ու Հունգարիայի միջև վեճ է ծագում լճի պատկանելության շուրջ։ Գրաց քաղաքի դատարանը հարցը վճռում է լեհական կողմի օգտին։ Այդ որոշումն ընդունվում է Օսվալդ-Մարիան Բալցերի շնորհիվ, ով ներկայացնում էր Գալիցիայի շահերը։
Մորսկե Օկոն 19-րդ դարի կեսին զբոսաշրջության համար կրկին բացահայտում է լեհ բժիշկ Տիտուս Հալիբինսկին։ Առաջին տնակն այս կողմերում կառուցվում է 1836 թվականին, ինչը, սակայն, այրվում է 1865 թվականին։ Երկրորդ տնակը կառուցվում է 1874 թվականին և այրվում 1898 թվականին։ 1902 թվականին Զակոպանեում ճանապարհ է բացվում, որը ստանում է «Օսվալդ Բալցերի ճանապարհ» անվանումը։ 1933 թվականից ինքնիշխանության ձեռքբերման հետ լիճը պատկանում է Լեհաստանին։
Մորսկե Օկոն ներշնչանքի աղբյուր է հանդիսացել արվեստի շատ գործիչների համար։ Նրանցից են նկարիչներ Վալերի Էլիաշ-Ռաձիկովսկին, Լեոն Յան Վիչուլկովսկին, բանաստեղծներ Վինցենտի Պոլը, Ադամ Ասնիկը, Կազիմեժ Պշերվա-Տետմայերը, Ֆրանցիշեկ Նովիցկին, Յան Կասպրովիչը, կոմպոզիտոր Զիգմունդ Նոսկովսկին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska։ Bedeker tatrzański. Warszawa։ Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.
Józef Nyka։ Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XV. Latchorzew։ Trawers, 2007. ISBN 978-83-60078-04-4.
Մենսպե

Մենսպե (էստ․՝ Mänspe), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Էմմաստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 19 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Լիստվենիչնայա (Ցեմայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լիստվենիչնայա (այլ կիրառումներ)Լիստվենիչնայա  (ռուս.՝ Лиственничная ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեզեն գետի ձախ ափին՝ 254 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 60 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000212103000049736
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004973
Ավազանի կոդը - 03.03.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ուխանովկա (գյուղ, Կոբելյակի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւխանովկաՈւխանովկա (ուկրաիներեն՝ Вуханівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մորմ (բույս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մորմ (այլ կիրառումներ)
Մորմ (լատ.՝ Solanum), մորմազգիների ընտանիքի միամյա կամ բազմամյա խոտաբույսերի, թփերի, կիսաթփերի, երբեմն՝ փաթաթվող բույսերի ցեղ։ Հայտնի է մոտ 1700, Հայաստանում՝ 4 տեսակ՝ 

մորմ քաղցրադառն (Solanum dulcamara),
մորմ սև (Solanum nigrum),
մորմ թևավոր (Solanum alatum)
մորմ Վորոնովի (Solanum woronowii)։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Սյունիքի, Վայոց ձորի, Արարատի, Տավուշի, Լոռու մարզերում։ Աճում է գետերի և առվակների ափերին, անտառներում, թփուտներում, այգիներում, բանջարանոցներում, ճամփեզրերին։
Երևանի պայմաններում մորմը լավ է աճում նաև բաց տարածքներում, ուղիղ արևի կիզիչ ճառագայթների տակ։


== Կենսաբանական նկարագիր ==
 
 
Ցողունի բարձրությունը մինչև 2 մ է։ Տերևներն ամբողջական են կամ կենտ-փետրաձև։ Ծաղկաբույլը հովանոցանման է, ծաղիկները՝ կարմրավուն, սպիտակ, կապույտ։ Ծաղկում է հունիս-օգոստոսին։ Պտուղը հյութալի կամ մսալի, երկբուն, բազմասերմ հատապտուղ է։


== Նշանակություն և կիրառում ==
Թունավոր է։ Որոշ տեսակներ դեղաբույսեր են. պարունակում են ստերոիդներ, ալկալոիդներ, ֆլավոնոիդներ, ճարպաթթուներ, եթերայուղեր, ածխաջրեր, օրգանական թթուներ։ Բժշկության մեջ կիրառվում է շնչառական օրգանների, մաշկավեներային, ստամոքսաղիքային համակարգի հիվանդությունների, կատաղության և էպիլեպսիայի բուժման համար։ Որոշ տեսակներ միջատասպան են։ Մեղրատու է։ Աճեցնում են նաև որպես գեղազարդիչ բույս։


== Մշակություն ==
Շատ են տարածված S pseudocapsicum S-ը և capsicastrum Link-ը։ Առաջինի պտուղները կարմրավուն են կամ դեղին, ունենում է մինչև 1,2 մ բարձրություն։ Երկրորդ տեսակը մանր է, կեռասանման կարմիր պտուղներով։ Թփի բարձրությունը լինում է մինչև 60 սմ։ Երկու տեսակն էլ թունավոր է։ Բազմանում է սերմերներով։ Ցանքը կատարում են հունվար-փետրվար ամիսներին, ցանկարկղերի մեջ։ Մեկ անգամ նախածլելուց հետո սերմնաբույսերը նախապես դնում են 7սմ-անոց ծաղկամանների մեջ, որտեղ մնում են մինչև բաց տարածքում դնելը։ Մինչ տնկելը խորհուրդ է տրվում մարգագետիննները պարարտացնել գոմաղբով և տորֆահողով։ Տնկելու ամենալավ ժամանակը մայիսի առաջին տասնօրյակն է։ Լավ արդյունք կստացվի, եթե բույսերը տնկվեն իրարից 30-40 սմ հեռավորության վրա։


== Որոշ տեսակներ ==
Ըստ The Plant List կայքի դասը ընդգրկում է 747 տեսակ.

Solanum aviculare
Solanum dulcamara
Solanum incanum
Solanum laciniatum Aiton
Solanum lycopersicum
Solanum mammosum
Solanum melongena
Solanum muricatum
Solanum nigrum
Solanum pseudocapsicum
Solanum quitoense
Solanum retroflexum
Solanum rostratum
Solanum sessiliflorum
Solanum tuberosum


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Бернардино де Саагун, Куприенко С.А. Общая история о делах Новой Испании. Книги X-XI: Познания астеков в медицине и ботанике / Ред. и пер. С. А. Куприенко.. — К.: Видавець Купрієнко С.А., 2013. — 218 с. — (Месоамерика. Источники. История. Человек). — ISBN 978-617-7085-07-1


== Արտաքին հղումներ ==
Solanaceae Source — A worldwide taxonomic monograph of all species in the genus Solanum.
Паслён на сайте USDA NRCS(անգլ.)
(3330) Գանտրիշ

(3330) Գանտրիշ (անգլ.՝ Gantrisch), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Թոմաս Շիլդկնեխտի կողմից Ցիմերվալդում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,147353 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4926 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8021 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2039,47 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,176517 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,26° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3330) Գանտրիշ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(3084) Կոնդրատյուկ

(3084) Կոնդրատյուկ (անգլ.՝ Kondratyuk), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի օգոստոսի 19-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,437269 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8803 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9942 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1389,8 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,259029 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,14° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3084) Կոնդրատյուկ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Խաչգռուզ

Խաչգռուզ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն խաչ և գռուզ՝ «գանգուր» բառերից, սակայն գռուզ և խաչ բառերի կապը, ըստ Հրաչյա Աճառյանի, անհասկանալի է։ Գործածական է եղել Ղրիմում։ Այս անձնանունից է առաջացել Խաչգռուզյան ազգանունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեննա (գյուղ, Ռիուգե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սեննա (այլ կիրառումներ)Սեննա (էստ․՝ Sänna), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Ռիուգե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 55 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մեծ Իսինովկա (Կուկայի վտակ)

Մեծ Իսինովկա (ռուս.՝ Большая Осиновка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Շաբալինսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուկա գետի ձախ ափին՝ 13 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է, ավազանի տարածքը 48,1 կմ2։
Գետի ակունքը գտնվում է Ստարիե Անտրոպի գյուղում, Լենինսկոե գյուղից 14 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գետը հոսում է հարավ-արևմուտք հիմնականում անտառային վայրում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վետլուգա, գետի ենթաավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։ Գետի ավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010400112110000042209
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110004220
Ավազանի կոդը - 08.01.04.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մարկովսկի գյուղական խորհուրդ (Կոբելյակսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարկովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Մարկովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Марківська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մարկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1351 մարդ։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ախուլգո

Ախուլգո, լեռ Դաղստանում, Ունցուկուլսկի շրջանում, Անդյան Կոյսու գետի ափին։ Ախուլգո լեռան հետ համանուն պատմական աուլները (Ախուլգո Նոր և Հին) ներկայումս չունեն մշտական բնակչություն։ Լեռան միջով անցնում է թունել (Մախաչկալա-Բոտլիխ ավտոճանապարհ)։
Ավարերենից Ախուլգո բառը (АхІул гохI) բառացի թարգմանվում է որպես «Կանչի լեռ»։


== Պատմություն ==
1838-1839 թվականներին լեռը և երկու ամրացված աուլ նրա գագաթին (Ախուլգո Հին և Նոր) ծառայեցին որպես մայրաքաղաք լեռնականների առաջնորդ Շամիլի համար։
1839-ի հունիսի 13-ից օգոստոսի 22-ը Ախուլգո ամրոցում լեռնականները Շամիլի գլխավորությամբ դիմակայեցին ռուսական զորքերի պաշարմանը։ Միայն օգոստոսի 22-ին ռուսական զորքերը արյունահեղության միջոցով տիրացան Ախուլգո լեռանը։


== Պատմական գնահատականներ ==
Ժամանակակից դաղեստանցի հեղինակ Շապի Կազիևը իր «Իմամ Շամիլ» գրքում նկարագրում է Ախուլգո լեռան պայքարը ոչ միայն որպես Կովկասի լեռնականների տղամարդկության օրինակ, ովքեր ապստամբել էին, այլև ցույց տալու համար ռուսական զենքի ուժը։

«Ախուլգոն պաշտպանողների արիությունն աննկարագրելի էր։ Շամիլի ընկեր և զինակից Ալիբեկ Խուզանսկին, երբ թնդանոթային ռումբը փշրում է նրա աջ ուսը և նրա ձեռքը կախվում է միայն ջլերից, խնդրում էր ընկերներին կտրել այն, որպեսզի չխանգարի պայքարել»։ «Պակաս ապշեցուցիչ չէր ռուս զինվորների քաջությունը։ Նրանք պաշարում էին Ախուլգոն իրար ուսի կանգնած, բարձրանալով պարաններով և գլխապտույտ բարձրության վրա աստիճաններով, մյուրիդների կրակի և քարերի կույտերի տակ։ Ցավոք պատմությունը այդ հուսահատ քաջերին դարձրեց ոչ թե բարեկամ, այլ թշնամի»։


== Իլյուստրացիա ==

		


== Կերպարը գրականության և արվեստի մեջ ==
1880-1890 թվականներին, Մյունխենում նկարիչ Ռուբո Ֆրանցը նկարել է «Ախուլգո աուլի պաշարումը» պատկերը։ Այնուհետև նա նկարել է նաև «Սևաստոպոլի պաշտպանությունը» և «Բորոդինյան պայքար» նկարները։ «Ախուլգո աուլի պաշարումը» պատկերի հատվածներ պահպանվել են և այժմ գտնվում են Մախաչկալա քաղաքի թանգարանում։
Շապի Կազիևը «Ախուլգո» անվանումով վեպ է գրել. Ахульго. Роман. — Махачкала: Эпоха, 2008. — ISBN 978-598390-047-9


== Հետաքրքիր փաստեր ==
1839 թվականի Ախուլգոյի ամրոցի պաշարմանը մասնակցել է Նիկոլայ Մարտինովը, ով սպանել է հռչակավոր ռուս պոետ Միխայիլ Լերմոնտովին.


== Ծանոթագրություններ ==