armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պուկամոնյոկի (Սումերիանյոկիի վտակ)

Պուկամոնյոկի (ռուս.՝ Пукамонйоки), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Պիտկյարանտսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սումերիանյոկի գետի ձախ ափին՝ 4,4 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ջրային ավազանային շրջան, գետի ենթաավազանը՝ Նևա և Լադոժսկի լճի ավազան է։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01040300212102000011099
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001109
Ավազանի կոդը - 01.04.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Արա Սահակյան

Արա Հակոբի Սահակյան (հունվարի 1, 1955(1955-01-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քաղաքական գործիչ, դիվանագետ, ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կրթություն ==
1973-1978 թթ. - սովորել և ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի փիլիսոփայական բաժանմունքը։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1980-1990 թթ. - Զբաղվել է դասախոսական և գիտական գործունեությամբ։
2007-2010 թթ. - Դասավանդել է Հեռուստատեսության և ռադիոյի ակադեմիայում։


== Քաղաքական գործունեությունը ==
1990 թ. մայիսի 20-ին ընտրվել է ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։
1990 թ. հունիսին ընտրվել է ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի քարտուղար։
1991 թ. հոկտեմբերին ընտրվել է ՀՀ Գերագույն խորհրդի նախագահի առաջին տեղակալ։
1995 թ. հուլիսի 5-ին ընտրվել է ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր։
1995 թ. հուլիսի 30-ին ընտրվել է ՀՀ Ազգային ժողովի նախագահի տեղակալ։
1998 թ. փետրվարի 4-ին հրաժարական է ներկայացրել ՀՀ Ազգային ժողովի նախագահի տեղակալի պաշտոնից։


== Դիվանագիտական ծառայությունը ==
2013 թ. օգոստոսի 21-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է Ղազախստանի Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2014 թ. փետրվարի 4-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով համատեղության կարգով նշանակվել է Ղրղզստանի Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը՝ Աստանա)։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2015)։Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։ Տիրապետում է ռուսերեն և գերմաներեն լեզուներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Աբովյան փողոցի տոնական կամարներ (Երևան)

Աբովյան փողոցի տոնական կամարներ, 1920 թվականին Երևանի Աստաֆյան (Աբովյան) փողոցի ողջ երկայնքով տեղադրված կամարներ։


== Պատմություն ==
Հայտնի է, որ հաղթակամարները կառուցվել են 1920 թվականին՝ Հայաստանի Առաջին Հանրապետության երկրորդ տարեդարձին կազմակերպված շքերթի առթիվ Երևանի Աստաֆյան (Աբովյան) փողոցում։ Կամարների վրա գրված էր «Կեցցէ՛ Միացեալ Անկախ Հայաստան», իսկ կենտրոնական հատվածում տեղադրված էին Հայաստանի Հանրապետության զինանշանն ու պետական դրոշները։
Բոլշևիկյան Ռուսաստանի կողմից Հայաստանի օկուպացումից հետո տոնական կամարները քանդվել են։


== Ծանոթագրություններ ==
Սանդրինգհեմյան պալատ

Սանդրինգհեմյան պալատ (անգլ.՝ Sandringham House), Վինձորյան արքայատոհմին պատկանող կալվածք, որը գտնվում է [[Նորֆոլկ]]ի 20 հազար ակր   որսատեղիում։ Կալվածքը ձեռք է բերել Վիկտորյա թագուհին 1862 թվականին լորդ Պալմերստոնի որդեգրից Ուելսի արքայազնի խնդրանքով, երբ վերջինս պատրաստվում էր ամուսնանալ Ալեքսանդրա Դանիացու հետ։ Որպեսզի ձմռանը ավելի երկար ժամանակ անցկացնի որսատեղիում, արքայազնը հրամայեց, որ Սանդրինգհեմում ժամացույցների սլաքները կես ժամով առաջ տան։ Այս կարգադրությունը ուժի մեջ մնաց մինչև 1936 թվականին Էդուարդ VIII-ի գահ բարձրանալը։
Ալեքսանդրային դուր էր գալիս Սանդրինգհեմը, և այն դարձել էր նրա ժամանցի հիմնական վայրը «Նոր արքունիքում»։ Նրանց ընտանիքի աճին զուգընթաց հին կալվածքը սկսեց փոքր թվալ։ 1860-ական  թվականներին այն դարձյալ էականորեն ընդարձակվեց, ընդունելով ներկայիս տեսքը՝ Թյուդորների և Աննա թագուհու ժամանակների ոճերի միասնությամբ։ Վիկտորիական դարաշրջանի համար կալվածքի ներքին կառուցվածքը համարվում էր հարմարավետության գագաթնակետ։ Այն լուսավորվում էր ցնցուղի նմանվող գազային լուսավորությամբ։
Ամուսնու մահից հետո Ալեքսանդրա թագուհին շարունակեց ապրել Սանդրինգհեմում մինչև մահ։ Այստեղ են մահացել նաև նրա որդի Գեորգ V-ը և թոռը՝ Գեորգ VI-ը։ Նրանցից առաջինի բնակվելու համար այգում կառուցվել էր ոչ մեծ տուն՝ (Յորք-տնակը), իսկ երկրորդը ստիպված էր գնել կալվածքը (ոչպես մասնավոր, ոչ պետական սեփականություն) իր ավագ եղբորից՝ Էդուարդ VIII-ից,  գահից վերջինիս հրաժարվելուց հետո։ Մեծ Բրիտանիայի ներկայիս թագուհին՝ Եղիսաբեթ Երկրորդը, ևս առնչություն ունի Սանդրինգհեմյան պալատի հետ։ Այստեղ նա հարազատների հետ հանդիպել է հոր մահվան ժամանակ, շարունակել է նրանց հետ հանդիպել սեփական թագադրման տարելիցների ժամանակ, ինչպես նաև Ծննդյան տոներին ու Ամանորին։
Սանդրինգհեմյան կալվածքի Էփլթոն հաուսում մինչև Նորվեգիայի անկախություն ձեռք բերելը ապրում էր այդ երկրի ապագա թագավոր Հոկոն VII-ը իր բրիտանացի կնոջ հետ։ Այստեղ ծնվել է նրանց միակ որդին` արքայազն Ալեքսանդրը (ապագա Ուլաֆ V-ը)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբերտա Վաթսոն

Ալբերտա Վաթսոն (անգլ.՝ Faith Սյուզան Alberta Watson, մարտի 6, 1955(1955-03-06), Տորոնտո, Կանադա - մարտի 21, 2015(2015-03-21), Տորոնտո, Կանադա), կանադացի կինոյի և հեռուստանովելների դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Վաթսոնը ծնվել է Օնտարիո նահանգի Տորոնտո քաղաքում 1955 թվականին։ Մայրը՝ Գրեյսը, աշխատել է գործարանում, մեծացել է մոր և եղբոր հետ։ Դերասանական կարիերան սկսել է 15 տարեկան հասակում՝ հանդես գալով Տորոնտոյի տեղական թատերական խմբում (T.H.O.G., Theater House of God):


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմեր ===


=== Հեռուստանովելներ ===


== Մրցանակներ ==
1978 - Etrog (անվանակարգ) - Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի - In Praise of Older Women (1978)
1997 - Gemini (անվանակարգ) - Գլխավոր դերի լավագույն դերասանուհի - «Կոշկակար» (Shoemaker) (1996)
1997 - NBR Award (National Board of Review) - Лучший актёрский состав - «Պայծառ ապագա» (The Sweet Hereafter), (1997)
1998 - «Gemini» (անվանակարգ) - Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի - «Նրա անունը Նիկիտա էր» (1997), «New Regime»
2001 - «Gemini» (անվանակարգ) - Գլխավոր դերի լավագույն դերասանուհի - After the Harvest (2001)
2003 - «Gemini» (անվանակարգ) - Գլխավոր դերի լավագույն դերասանուհի - Chasing Cain: Face (2002)
2005 - «Gemini» (անվանակարգ) - Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի - Choice: The Henry Morgentaler Story (2003)
2008 - Chlotrudis Awards - մրցանակ կարիերայի ընթացքում ձեռքբերումների համար
2011 - «Gemini» - Դրամատիկ սերիալի լավագույն հրավիրյալ դերասանուհի - Heartland (Where The Truth Lies)


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 390


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ֆերնանդո Տոռես դե Պորտուգալ

Ֆերնանդո Տոռես դե Պորտուգալ (իսպ.՝ Fernando de Torres de Portugal y Mesía, 16-րդ դար, Խաեն - հոկտեմբերի 18, 1592(1592-10-18), Վիլյարդոմպարդո), իսպանացի ազնվական, գաղութային պաշտոնյա։ Պերուի փոխարքան 1585-1589 թվականներին։


== Կենսագրություն ==
1584 թվականի մարտի 31-ին Ֆերնանդո Տոռես դե Պորտուգալը նշանակվել է Պերուի փոխարքայի պաշտոնում, մեկնել է Ամերիկա, սակայն նրա ուղին առողջական խնդիրների պատճառով բավականին երկար է եղել։ Ժամանելով գաղութ, նա 1585 թվականի հունիսի 11-ին վայրէջք է կատարել Պաիտայում, իսկ Լիմա հասել է նույն թվականի նոյեմբերի 25-ին։
Կատարելով թագավոր Ֆիլիպ II-ի հրամանը նա առաջին հերթին բարձրացրել է գաղութում հարկերը և վճարները։ Թագավորին հսկայական միջոցներ էին պահանջվում Արմադայի կառուցման համար և Տոռես դե Պորտուգալը կարողացել է դրանք տալ՝ իր կառավարման 5 տարիների ընթացքում՝ Իսպանիա ուղարկելով գրեթե 5 մլն դուկատ։
Ենթադրելով ամերիկյան ծովահենների հարձակումները, նա միջոցներ է ձեռնարկել ափերը ամրապնդելու համար, ափային պաշտպանության համար պատրաստվել և տեղադրվել են նոր զենքեր։ Շուտով Մագելանի նեղուցը հատած անգլիական ծովահեն Թոմաս Կավենդիշը մի քանի հարձակում է գործել Պերուի ափերի վրա՝ թալանելով Արիկան և Պիսկոն, սակայն չի դիպչել Կալյաոյին, որը հսկվում էր իսպանական էսկադրայով։
1586 թվականի հուլիսի 9-ին Պերուում տեղի է ունեցել ուժեղ երկրաշարժ, որին հաջորդած ցունամին հանգեցրել է Կալյաոում ավերածությունների։
1586 թվականին Լիմայում ծնվել է Իսաբել Ֆլորես դե Օլիվան (Լիմայի Սուրբ Վարդ)։
1589 թվականին Պերուում բռնկվեց ծաղիկ հիվանդության համաճարակ, փոխարքայի հրամանով մի քանի հիվանդանոց կառուցվեց։
Նոր փոխարքա Գարսիա Ուրտադո դե Մենդոսի ժամանումից հետո Տոռես դե Պորտուգալը մեկնել է Մագդալենա քաղաք, իսկ ավելի ուշ մեկնել է Իսպանիա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրութունը(իսպ.)
Ալ-Տաֆիլայի մարզ

Ալ-Տաֆիլա (արաբ․՝ محافظة الطفيلة‎‎), մարզ Հորդանանում։
Վարչական կենտոր՝ Ալ-Տաֆիլա
Զբաղեցնում է 2 209 կմ² տարածք։ Բնակչությունը ըստ 2012 թվական մարդահամարի տվյալների կազմում է 87 500 մարդ։
Բնակչության խտությունը կազմում 39,61 մարդ/կմ²։ (9-րդ հորիզոնական)


== Աշխարհագրություն ==
հյուսային սահմանն է Ալ-Կարակ մարզը, հարավարևելյան սահմանն է Մաան մարզը, հարավից Աքաբան, իսկ արևմուտքից Իսրայելը։


== Տնտեսություն ==
Ալ-Տաֆիլայում գործում է խոշոր ցեմենտի գործարան։ Կա նաև ֆոսֆատի հանքարդյունաբերության մեծ հանքավայր։


== Վարչական բաժանում ==
Մարզը բաժանվում է երեք շրջանի.

ալ-Հասա
ալ-Տաֆիլա
Բիսայրա


== Ծանոթագրություններ ==
Հեռախոսային օպերատորներ (հեռուստասերիալ)

«Հեռախոսային օպերատորներ» (իսպ.՝ Las chicas del cable), իսպանական պատմական դրամա հեռուստասերիալ։ Առաջին եթերաշրջանը բաղկացած է 16 սերիաներից, որը թողարկվել է 2 մասով։ Առաջին մասը թողարկվել է Նեթֆլիքսի կողմից 2017 թվականի ապրիլի 28-ին։ Երկրորդ եթերաշրջանը հասանելի է դարձել 2017 թվականի դեկտեմբերի 25-ին, իսկ երրորդ եթերաշրջանը՝ 2018 թվականի սեպտեմբերի 7-ին։ Սերիալը երկարացվել է չորրորդ եթերաշրջանով։ Հինգերորդ եթերաշրջանի առաջին մասը թողարկվել է Նեթֆլիքս հարթակում 2020 թվականի փետրվարի 14-ին։


== Սյուժե ==
1928 թվականին Մադրիդում սկսում է գործել ժամանակակից հեռահաղորդակցային ընկերություն։ Սերիալը պատմում է չորս երիտասարդ կանանց կյանքի մասին՝ նրանց քաղաք տեղափոխվելուց հետո այդ ընկերությունում աշխատելու համար։


== Դերերում ==
Բլանկա Սուարես՝ Ալբա Ռոմերո/Լիդիա Ագիլեր
Յոն Գոնսալես՝ Ֆրանցիսկո Գոմես
Անա Ֆերնանդես՝ Կառլոտա Ռոդրիգես դե Սենիլոսա
Մեգի Սիվանտոս՝ Անխելես Վիդալ
Նադիա դե Սանտիագո՝ Մարիա Ինմակուլադա «Մարգա» Սուարես
Մարտին Ռիվաս՝ Կառլոս Սիֆուենտես
Անա Պոլվորոսա՝ Սառա Միլան
Սերխիո Մուռ՝ Մարիո
Բորխա Լունա՝ Միգել Պասկուալ
Նիկո Ռոմերո՝ Պաբլո
Իրիա դել Ռիո՝ Կառոլինա
Անխելա Կրեմոնտե՝ Էլիսա Սիֆուենտես
Կառլոս Կանովսկի՝ տեսուչ Բելտրան
Կոնչա Վելասկո՝ Կառմեն Սիֆուենտես


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(անգլ.)
Մարի Ստյուարտ

Մարի, Շոտլանդիայի թագուհի  (անգլ.՝ Mary, Queen of Scots, դեկտեմբերի 8, 1542 կամ 1542, Լինլիթգոու, Լինլիթգոու, Ուեսթ Լոթիան, Շոտլանդիա - փետրվարի 8, 1587(1587-02-08)[…] կամ 1587, Ֆոթերինհայ ամրոց, Ֆոթերինհայ, Միացյալ Թագավորություն), հայտնի է նաև որպես Մարի Ստյուարտ (Կաղապար:Lang-gla, անգլ.՝ Mary I Stuart) անվամբ կամ Մարի I Շոտլանդացի, Շոտլանդիայի կառավարիչ սկսած 1542 թ․ դեկտեմբերի 14-ից մինչև 1567 թ․ հուլիսի 24։
Մարին Շոտլանդիայի արքա Հակոբ V Շոտլանդացու (մայրը՝ Մարի դը Գիզ) միակ ողջ մնացած և օրինական երեխան էր և ընդամենը վեց օրական էր, երբ իր հայրը մահացավ և նա հայտարարվեց որպես գահի հետնորդ։ Նա անցկացրել է իր մանկության մեծ մասը Ֆրանսիայում՝ մինչ Շոտլանդիան կառավարվում էր ռեգենտների՝ ժամանակավոր կառավարիչների կողմից (ռեգենտը կառավարում էր այն դեպքում, երբ թագավորը ի վիճակի չէր, անչափահաս էր կամ բացակայում էր որոշ ժամանակ)։ 1558 թ․ նա ամուսնանում է Ֆրանսիայի թագաժառանգ, Վալուաների տոհմի ներկայացուցիչ Ֆրանցիսկ II-ի հետ։ Մարին Ֆրանսիայի թագուհին է եղել սկսած 1559 թ․ Ֆրանցիսկի գահ բարձրանալուց մինչև վերջինիս մահը՝ 1560 թ․ դեկտեմբերին։ 1561 թ․ օգոստոսի 19-ին Մարին վերադառնում է Շոտլանդիա և գնում Լեյթ նավահանգիստ։ Չորս տարի անց նա ամուսնանում է իր զարմիկի՝ Հենրի Ստյուարտի հետ, ավելի հայտնի որպես Լորդ Դարնլի, և 1566 թ․ հունիսին ծնվում է նրանց որդին՝ Հակոբը։
1567 թ․ փետրվարին Դարնլիի նստավայրը պայթյունով ոչնչացվում է, իսկ Դարնլիին գտնում են այգում սպանված։ Ենթադրվում էր, որ Դարնլիի սպանությունը կազմակերպվել է Բոթվելի 4-րդ կոմսի՝ Ջեյմս Հեփբորնի կողմից, բայց նա 1562 թ․ ապրիլին արդարացվեց մեղադրանքից և հաջորդ ամիս ամուսնացավ Մարիի հետ։ Զույգի դեմ ապստամբությունից հետո Մարին բանտարկվեց Loch Leven ամրոցում։ 1567 թ․ հուլիսի 24-ին նա ստիպված էր հրաժարվել գահից ի օգուտ իր մեկ տարեկան որդու։ Գահը հետ վերադարձնելու անհաջող փորձից հետո նա փախավ հարավ՝ օգնություն փնտրելու իր զարմուհու՝ Անգլիայի թագուհի Եղիսաբեթ I-ի մոտ։ Նախկինում Մարին հավակնում էր Եղիսաբեթի գահին և համարվում էր օրինական գահաժառանգ ոչ միայն շոտլանդացիների, այլ նաև մի շարք անգլիական կաթոլիկների, ինչպես նաև «Հարավի ապստամբության» մասնակիցների կողմից։ Ընդունելով Մարիին որպես վտանգ, Եղիսաբեթը բանտարկում է նրան Անգլիայի տարբեր ամրոցներում։ Տասնութ տարուց ավել հսկողության տակ գտնվելուց հետո 1586 թ․ Մարին կասկածվեց Եղիսաբեթի սպանության համար պայմանավորվածության մեջ և հաջորդ տարի գլխատվեց Ֆոթերինգհեյ ամրոցում։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Սարբըլի

Սարբըլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։
Մինչև 1915 թվականի Մեծ եղեռնը մեծամասնությունը հայեր էին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Երեսնամյա կինը (վեպ)

Երեսնամյա կինը (ֆր.՝ La Femme de trente ans), ֆրանսիացի գրող Օնորե դը Բալզակի վեպ։ Վեպն ընդգրկված է հեղինակի Մարդկային կատակերգություն վիպաշարի «Էտյուդներ բարքերի մասին» բաժնում՝ «Մասնավոր կյանքի տեսարաններ» մասում։ Հեղինակն այս վեպի վրա աշխատել է 5 տարի՝ 1829-1834։ Սկզբնական շրջանում ստեղծագործության առանձին հատվածներն իրենցից ներկայացրել են առանձին պատմություններ։ Ավելի ուշ հեղինակը փորձել է դրանք կառուցել մարքիզուհի Ժյուլի դ'Էգելմոնի կանացի կերպարի շուրջ։ «Երեսնամյա կինը» առավել հայտնի է վեպի հայտնի արտահայտությամբ՝ «բալզակյան տարիք»։ «Երեսնամյա կինը» Բալզակին դարձրեց ճանաչված և դարձավ «Մասնավոր կյանքի տեսարաններ»-ի կենտրոնական վեպից մեկը։
Սեփական անձի հանդեպ էգոիստական սերը բացահայտվում է Վիկտորի և Ժյուլիի օրինակներով։


== Վեպի կենտրոնական թեմա ==
Կնոջ և տղամարդու միջև առկա սերը, որը ներկայացվում է Ժյուլիի և Վիկտորի, Ժյուլիի և Արթուր Գրենվելի, Ժյուլիի և Շառլ դը Վանդենեսի, Էլեն դ'Էգելմոնի և Վիկտորի օրինակներով, հանդիսանում է վեպի հիմնական թեման։
Ժյուլիի և ամուսնու ընտանեկան հարաբերությունները հենց սկզբից ձախողված էր։ Ժյուլիի հայրը նախապես տեղյակ էր պահել դստերը կապիտան Վիկտոր դ'Էգելմոնի իրական կերպարի մասին։ Երիտասարդ Ժյուլին Վիկտորի մեջ տեսնում է ոչ մարդ, այլ իր հորինած կերպարը։ Ամուսնանալուց հետո միայն ճանաաչում է Վիկտորի իրական դեմքը։
Ժյուլիի հետագա կյանքում մշտապես առկա է լինում նրա զգացմունքների և երջանկության ցանկության միջև ընթացող կռիվ։ Ժյուլին փորձում է հաշտվել իրադարձությունների հետ և ամուսնուն վերադարձնել ընտանիք՝ հանուն իրենց դստեր՝ Էլենի։ Երբ նրա կյանքում հայտնվում է երիտասարդ լորդ Գրենվիլը, մարքիզուհու սովորական կյանքն ասես փոխվում է։ Ժյուլին գիտակցում է, որ սիրում է և սիրված է։ Նա Արթուրին խոստանում է հեռանալ ամուսնուց և նրանից խնդրում է իրեն չանհանգստացնել, հակառակ դեպքում մենաստան կգնա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Օնորե դը Բալզակ - Երկերի ժողովածու 10 հատորով, «Մարդկային կատակերգություն», 1-ին հատոր (Հայպետհրատ, Երևան, 1956)


== Արտաքին հղումներ ==
Վեպի առանձին գլուխների վերլուծություն (ռուս.)
Տվեր

Տվերը (ռուս.՝ Тверь) քաղաք, Տվերի մարզի վարչական կենտրոնը։ Մարզային նշանակության քաղաք է։ Գտնվում է Վոլգա գետի ափին՝ Տվերցա և Տմակա վտակների հետ նրա միախառնվելու վայրի մերձակայքում, Մոսկվայից 177,6 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևմուտք։
Հիմնադրվել է 1135 թվականին։ 1247 թվականից եղել է Տվերի մեծ իշխանության կենտրոնը, մոնղոլ-թաթարների տիրապետության շրջանում՝ զավթիչների դեմ ծավալված պայքարի կենտրոններից մեկը (1327 թ. Տվերի մեծ ապստամբությունը)։ Մրցակցել է Մոսկվայի հետ՝ հյուսիսարևելյան Ռուսիայի քաղաքական կենտրոնի դերն ստանձնելու համար։ 1485 թվականից գտնվել է Մոսկովյան պետության, հետագայում՝Ռուսիայի կազմում։
1796-ից մինչև 1929 թվականը Տվերի նահանգի, 1935 թվականից՝ Կալինինի մարզի, 1990 թվականից՝ Տվերի մարզի վարչական կենտրոնն է։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ խիստ վնասվել է, հետագայում վերականգնվել; 2010 թվականին Տվերին շնորհվել է Մարտական փառքի քաղաքի կոչում։
Տվերը արդյունաբերական, գիտական, մշակութային խոշոր կենտրոն է, ավտոմոբիլային ու երկաթուղային կարևոր հանգույց Սանկտ Պետերբուրգ-Մոսկվա-Վերին Վոլգայի տարածաշրջան ճանապարհին։
Զբաղեցնում է 152,22 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2017 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել 449.507:


== Ծանոթագրություններ ==
Կարծախ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարծախ (այլ կիրառումներ)Կարծախ կամ Կարզախ, (վրաց. კარწახი), հայաբնակ գյուղ Ջավախքում, Վրաստանի Սամցխե-Ջավախքի մարզի Ախալքալաքի շրջանում, Ախալքալաք քաղաքից 29 կմ հարավ-արևելք, Խոզապին լճից արևմուտք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 1860 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
1977 թվականին ուներ 1225 բնակիչ (300 ընտանիք), մինչև 1960 թվականը՝ մոտ 4500 բնակիչ (800—900 ընտանիք)։ Միայն 1950-1960-ական թվականներին շուրջ 400—500 ընտանիք տեղափոխվել ու բնակություն են հաստատել Հայաստանում (հիմնականում Երևանում) և Հյուսիսային Կովկասում (Արմավիր)։


== Տնտեսությունը ==
Բնակիչներն զբաղվում են հողագործությամբ (հացահատիկների մշակություն) և անասնապահությամբ։ Խորհրդային տարիներին գործում էր կաթի վերամշակման գործարան, այն մսակաթնային պետական տնտեսություն էր։
Գյուղում կար միջնակարգ դպրոց, գրադարան, մանկապարտեզ։


== Պատմական ակնարկ ==
Կարծախի հայերը գաղթել են 1830 թվականին՝ Արևմտյան Հայաստանի էրզրումի վիլայեթի Օգոմի, Ալվար, Երկնիստ, Մեծ Դու և Փոքր Դու գյուղերից։
1881 թվականին Կարծախում բացվել է մեկդասյա դպրոց։ Պահպանվում է 1894 թվականին կառուցված եկեղեցին (Սուրբ Կարապետ), որին կից գործել է 4-դասյա դպրոց։
1918 թվականի մայիսին թուրք նվաճողների արշավանքի հետևանքով գյուղի հայերը տեղահանվել և ժամանակավորապես հաստատվել են Ծալկայում։
Կարծախում է ծնվել աշուղ Ջիվանին։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Տես նաև ==
Սուրբ Հովհաննես Կարապետ եկեղեցի


== Ծանոթագրություններ ==
Կալինովսկի (Շոլոխովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կալինովսկի (այլ կիրառումներ)Կալինովսկի (ռուս.՝ Калиновский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Շոլոխովսկի շրջանում։ Մտնում է Մերկուլովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Մուլ (Կալվադոսի գավառ)

Մուլ (ֆր.՝ Moult), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1742 մարդ, բնակչության խտությունը` 169.79 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.26 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Շիշբովիլ համայնքի հետ միասին հանդիսանում է Մուլ Շիշբովիլ համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 190 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 17 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1177 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 896-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 281։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,1 %։ 896 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 800 անձ (418 տղամարդ և 382 կին)։ Գործազուրկ են եղել 96 անձ (43 տղամարդ և 53 կին)։ 281 անաշխատունակներից 102-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 112-ը` թոշակառուներ, իսկ 67-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վալդերուր

Վալդերուր (ֆր.՝ Valderoure), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ շրջանի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Գրաս 1 կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Սենտ-Օբան լուծարված կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 25.34 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 375 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 421 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 16.6 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը  2001 թվականին կազմել է 409 մարդ, 2012 թվականին՝ 421 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 231 բնակիչներից 153-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 78-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 66.2 %, 1999 թվականին եղել է 58.5 %: Աշխատունակ տարիքի 153 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 130-ը (74 տղամարդ և 56 կին), 23 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (15 տղամարդ և 8 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 78 ոչ ակտիվ բնակիչներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 33-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 30-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 188 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 386 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 15228 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վալդերուր կոմունայի քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք(ֆր.)
Խորովեց

Խորովեց (ուկրաիներեն՝ Хоровець), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Խորովեց գյուղում բնակվում էր 642 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,31 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 277,92 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ուոքեր շրջան (Ջորջիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուոքեր շրջան (այլ կիրառումներ)Ուոքեր շրջան (անգլ.՝ Walker County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.155 կմ² է, բնակչությունը՝ 61.053 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Լաֆայետ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1833 թ.։
Ազնավիր

Ազնավիր, լեռ Ադրբեջանի Նախիջևանի ԻՀ Որդուարի շրջանում), Գանձակ գյուղից 4 կմ արևելք։ Սակավ բուսականությամբ լեռ է և ծովի մակարդակից ունի 2878 մետր բարձրություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Օբերտասովո

Օբերտասովո (ուկրաիներեն՝ Обертасове), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կոմպանեևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օբերտասովո գյուղում բնակվում էր 29 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մինաս Ավետիսյանի տուն-թանգարան

Մինաս Ավետիսյանի տուն-թանգարան, մշակութային կենտրոն, թանգարան Հայաստանի Շիրակի մարզի Ջաջուռ գյուղում։ Նվիրված է հայ նկարիչ Մինաս Ավետիսյանին։ Թանգարանում ներկայացված են նրա հեղինակած կտավները, անձնական իրերը, ինչպես նաև նրա որդու հեղինակած կտավները։


== Պատմություն ==
Թանգարանը բացվել է 1982 թվականի հուլիսի 21-ին։ 1988 թվականին տեղի ունեցած երկրաշարժի հետևանքով թանգարանի շենքն ավերվել է։ Երկաշարժից հետո՝ մինչև նոր թանգարանի կառուցումը, թանգարանի ցուցանմուշները պահվել են Մինաս Ավետիսյանի բարեկաների մոտ։
2003 թվականին Քըրք Քըրքորյանի ստեղծած «Լինսի հիմնադրամի» շուրջ 70 հազար ԱՄՆ դոլար ֆինանսավորմամբ թանգարանի համար կառուցվել է նոր շենք, որը բացվել է 2005 թվականին։


== Ցուցադրություն ==
Ներկայումս թանգարանում ցուցադրվում է 30-ից ավելի բնօրինակ կտավ, որը Մինաս Ավետիսյանի ստեղծագործությունների ցուցադրվող ամենամեծ հավաքածուն է։ 2010 թվականին թանգարան է տեղափոխվել «Թորոս Ռոսլինի ծնունդը» որմնանկարը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մինասի թանգարանը՝ ներսից. Սարյանի և Խաչատրյանի հետ մտերմությունն ու ճակնդեղները
Էգետուն

Էգետուն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Տալվորիկ գավառակում (Սասուն գավառ)։ 1909-ին ուներ 35 տուն հայ բնակիչ։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ Բնակիչները տեղահանվել են 1915-ի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Դոլսկ (գյուղ, Տուրիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴոլսկԴոլսկ (ուկրաիներեն՝ Дольськ), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1432 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դոլսկ գյուղում բնակվում էր 480 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1813 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 264,75 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
40-րդ հարավային զուգահեռական

40-րդ հարավային զուգահեռականը հասարակածից 40° դեպի հարավ գտնվող լայնությունների շրջանագիծն է։
Անցնում է Հնդկական օվկիանոսով, Խաղաղ օվկիանոսով, Հարավային Ամերիկայով, Ավստրալիայով և Ատլանտյան օվկիանոսով։ 

Լայնության մեկ աստիճանին համապատասխանում է 85 394 մ երկարություն։
Հեռավորությունը՝
հասարակածից` 4430 կմ
հարավային բևեռից` 5572 կմ


== Ցերեկվա տևողությունը ==
Արեգակն այս լայնության վրա երևում է՝
ձմեռվա արևադարձին` արևը բարձրանում է մինչև 26.17°
ամառվա արևադարձին` արևը բարձրանում է մինչև 73.83°


== Զուգահեռականով հատվող տարածքները ==


== Տես նաև` ==
41-րդ հարավային զուգահեռական
39-րդ հարավային զուգահեռական
40-րդ հյուսիսային զուգահեռական


== Ծանոթագրություններ ==
Սլոբոդա (գյուղ, Նովոուշիցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍլոբոդաՍլոբոդա (ուկրաիներեն՝ Слобода), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սլոբոդա գյուղում բնակվում էր 68 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,377 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 180,37 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(3945) Գերասիմենկո

(3945) Գերասիմենկո (անգլ.՝ Gerasimenko), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի օգոստոսի 14-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,114533 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2704 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,9587 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2007,65 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179314 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,84° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3945) Գերասիմենկո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ամիրդոլ

Ամիրդոլ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն ամլորդի բառից, որ նշանակում է «ամուլ կնոջ որդի»։ Որպես մականուն տրվել է Հովհաննես Մկրտչին, ում մայրը՝ Եղիսաբեթը, մինչ այդ ամուլ էր։ Այս պատճառով Բաղեշում գտնվող Ս․ Յովհաննու վանքը կոչվել է Ամիրդօլու վանք։ Տեղանունն այնուհետև դարձավ անձնանուն։


== Գործածություններ ==
Ամիրդօլ, որդի Ամիր-Հասանի, եղբայր Թաճդինի, Արճիշեցի, պարոն․ հիշված է 1437 թվականին իր եղբոր հիշատակարանում։ 1450 թվականին Խլաթում Յովհաննէս քահանային գրել է տվել մի Ճաշոց և նվիրել եկեղեցուն։ 1455 թվականին էլ Բաղեշի Ամիրդօլու վանքում Պողոս աբեղային գրել է տվել մի Աւետարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Մանրադիտակ (ֆիլմ)

«Մանրադիտակ» (ռուս.՝ «Микроскоп»), Վասիլի Շուկշինի պատմվածքը, որը գրվել է 1969 թվականին։ Նա պատմում է գյուղի բնակիչ Անդրեյ Երինի մասին, որը խնայած գումարով մանրադիտակ է գնում։ Ստեղծագործությունը ներառվել է «Հայրենակիցներ» (ռուս.՝ «Земляки») պատմվածքների ժողովածուում։


== Սյուժե ==
Մի օր Անդրեյ Երինը, որը մի փոքրիկ արհեստանոցի ատաղձագործ է, գալիս է տուն և իր կնոջը՝ Զոյային, պատմում է, որ ինքը կորցրել է 120 ռուբլի՝ դրանով իսկ արժանանալով նրա զայրույթին։ Մեկ շաբաթ անց, երբ Զոյան հանգստացել էր, ուշ երեկոյան Անդրեյը տուն է բերում մի մանրադիտակ։  Գլխավոր պրոտագոնիստը Զոյային ասում է, որ դա իրեն տվել են որպես մրցանակ։ Մանրադիտակը փոխում է Անդրեյ կյանքը։ Այժմ ամեն օր՝ աշխատանքային հերթափոխից հետո, նա փորձեր է կատարում։ Բայց մի օր նրանց տուն է գալիս Անդրեյի  հարբած ընկեր՝ Սերգեյ Կուլիկովը։ Սերգեյն ակամա մատնում է ընկերոջը։ Նրա խոսքերից Զոյան հասկանում է, որ ամուսինը գնել է մանրադիտակն այն նույն 120 ռուբլով։ Անդրեյը վտարում է Կուլիկովին, բայց հետո նրա հետ գնում է խմելու։ Հաջորդ օրը նա գալիս է և իմանում, որ կինը կինը մանրադիտակը տարել է վաճառելու։ Նա վշտանում է, բայց հետո որդուն ասում է, որ նա լավ սովորի։


== Քննադատություն ==
«Մանրադիտակ» պատմվածքի թեմատիկ դաշտը ձևավորում են «անհաղորդակցության, հոգու անհանգստության, սեփական ես-ի որոնումների, նոր իրականության բացահայտման թեմաները»։ Շուկշինը ցույց է տալիս, թե ինչպես է գործնական իմաստով անօգուտ կախարդանքը մարդու կյանք վերադարձնում շրջապատի հանդեպ հետաքրքրությունը, զգացմունքայնությունը, հարգանքը, ինքն իրեն որպես անհատ դրսևորելու հնարավորությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Василий Шукшин. Критика. Характеристика прозы Шукшина
Սուգրեն

Սուգրեն (ֆր.՝ Sougraigne), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 84 մարդ, բնակչության խտությունը` 4.56 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.43 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 670 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 150 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 35 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 48 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 40-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 8։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 83,3 %։ 40 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 31 անձ (18 տղամարդ և 13 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (3 տղամարդ և 6 կին)։ 8 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 1-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (98201-98300)

Աստերոիդների ցանկ (98101-98200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (98301-98400)
 Աստերոիդների ցանկ (98101-98200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (98301-98400)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (95001)-(100000)»։ www.minorplanetcenter.net
Իվան Մեշչանինով

Իվան Իվանովիչ Մեշչանինով (նոյեմբերի 24 (դեկտեմբերի 6), 1883, Ուֆա, Ուֆայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 16, 1967(1967-01-16), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ, Խորհրդային Ռուսաստան), խորհրդային լեզվաբան, հնագետ։ Փոքր Ասիայի և Կովկասի մեռած լեզուների, հատկապես ուրարտերենի (խալդերենի) մասնագետ։ ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1932 թ.), սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1945 թ.)։
Եղել է ԽՍՀՄ ԳԱ լեզվի և մտածողության ինստիտուտի տնօրեն (1935-1950 թթ.), գրականության և լեզվի բաժանմունքի ակադեմիկոս քարտուղար (1934-1950 թթ.) և ԽՍՀՄ ԳԱ Նախագահության անդամ։ 1926-1931 թվականներին հնագիտական պեղումներ է կատարել հյուսիսային մերձսևծովյան շրջաններում և Անդրկովկասի տարբեր վայրերում (Լեռնային Ղարաբաղ, Նախիջևան, Կիրովաբադ)։ Նրա գիտական հայացքների ձևավորման վրա զգալի ազդեցություն է ունեցել Ն․ Յա․ Մառը։ Մեշչանինովը սկզբնավորել է տարբեր համակարգ ունեցող լեզուների շարահյուսության տիպաբանությունը, քննել է լեզուների զարգացման հիմնական փուլերը, ստեղծել լեզուների շարահյուսության տիպաբանության տեսություն, մշակել նախադասության տեսության խնդիրները։ Մեծ են Մեշչանինովի ծառայությունները Հյուսիսի և Կովկասի գիր չունեցող ժողովուրդների լեզուների ուսումնասիրությունը կազմակերպելու գործում։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1943 թ., 1946 թ.)։ Պարգևատրվել է Լենինի և այլ շքանշաններով։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Իվանաևո

Իվանաևո (ռուս.՝ Иванаево, բաշկիրերեն՝ Иванай), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1629 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նովոպոլեևսկի (Օբլիվսկի շրջան)

Նովոպոլեևսկի (ռուս.՝ Новополеевский ), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Օբլիվսկի շրջանում։ Մտնում է Սոլոնեցկոյե գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Աբբեի դը Սիտո

Աբբեի դը Սիտո (ֆր.՝ Abbaye de Citeaux), ֆրանսիական կիսափափուկ պանիր՝ պատրաստած կովի կաթից։
Պանրատեսակը հայտնի է նաև Տրապ դը Սիտո (ֆր.՝ Trappe de Cîteaux) անունով։ Ռեբլոշոն պանրի շարքին է պատկանում։


== Պատմություն ==
Պանիրը սկսել են արտադրել 1925 թվականից Սուրբ Նիկողայոս աբբայությունում։ Ամեն տարի մոնբելյար ցեղատեսակի 70 կովերի կաթից արտադրվում է շուրջ 60 տոննա Աբբեի դը Սիտո պանրատեսակից։ Արտադրանքի մեծ մասն իրացվում է տեղական շուկայում։


== Պատրաստում ==
Աբբեի դը Սիտո պանիրը պատրաստելու համար օգտագործվում է մոնբելյար ցեղատեսակի կովի չպաստերիզացված կաթ։ Պանիրը հասունանում է հընթացս երկու ամիսների։ Այդ ընթացքում պանիրը կանոնավոր կերպով լվանում են և շուռ տալիս։


== Նկարագիր ==
Պանրի գլուխն ունի սկավառակի տեսք, որի տրամագիծը 18 սանտիմետր է, բարձրությունը՝ 3,5-ից 4 սմ։ Պանրի ընդհանուր զանգվածը կազմում է 700 գրամ։ Աբբեի դը Սիտո պանրի գլուխը պատված է վարդագույն-նարնջագույն երանգով հարթ կեղևով, որն ունի սպիտակ փափուկ փառ։ Կեղևի տակ գտնվում է թեթևակի մամլած, միատարր, փայլուն սերուցքային միջուկը, որն ունի փղոսկրի գույն։ Այդ միջուկը կարող է լինել թեթակի ծորուն։ Պանրի ամբողջ զանգվածում կան տարածված ոչ մեծ աչքեր։
Այս պանիրն աչքի է ընկնում նկուղային թեթև պանրահոտով, յուղոտ կրեմաձև կառուցվածքով, վառ քաղցրահամ մրգային համով։ Հրամցնում են երիտասարդ սառեցված Բոժոլե (ֆր.՝ Beaujolais) և Բուրգունդյան (ֆր.՝ Bourgogne) գինիներով, որոնք ունեն մրգային փնջի և խաղողի բուրմունք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Կաղապար:Книга:Французские сыры: иллюстрированная энциклопедия
Джульет Харбатт Лучшие сыры мира. — М.: Издательство «BBPG», 2012. — 352 с. — ISBN 978-5-93679-168-0


== Արտաքին հղումներ ==
Abbaye Notre-Dame de Cîteaux
Հրավիրակ

Հրավիրակ, Հայաստանի օգնության կոմիտեի (ՀՕԿ) կենտրոնական վարչության պարբերաթերթ։ Լույս է տեսել 1925-1926 թվականներին, Երևանում։ Ծանոթացել է ՀՕԿ-ի աշխատանքներին, ներկայացրել Վրաստանում, Ադրբեջանում, Մոսկվայում և հայաշատ այլ վայրերում գործող ՀՕԿ-ի մասնաճյուղերի գործունեությունը։ «Վերածնվող Հայաստանը» խորագրով բաժինը ծավալուն տեղ է հատկացրել հանրապետության տնտեսության ու մշակույթի լուսաբանմանը։
Սա եղել է Դոնբասում

«Սա եղել է Դոնբասում» (ռուս.՝ «Это было в Донбассе», այլ անվանում՝ «Հայրեր և երեխաներ»), խորհրդային սև-սպիտակ կինոֆիլմ, որը նկարահանել են  ռեժիսորներ Լեոնիդ Լուկովը և Վլադիմիր Սուխոբոկովը։ Էկրան է բարձրացել 1945 թվականին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է խորհրդային երիտասարդության մասին, որը  Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին անվախ կռվել է գերմանացի օկուպանտների հետ գերմանացիների կողմից գրավված Դոնբասում և շարունակում է հայրերի գործը, որոնք ժամանակին կռվել են խորհրդային իշխանության համար։


== Դերերում ==
Տատյանա Օկունևսկայա – Նատաշա Լոգինովա և նրա դուստր Լենա
Ելենա Տյապկինա – Դարյա Տիմոֆեևնա
Վերա Ալտայսկայա – Մարուսյա Շելկոպլաս
Ելենա Իզմայլովա – Լիզա, Դարյա Տիմոֆեևնայի դուստրը
Զոյա Ժուկովա – Դաշա, Նատաշայի ընկերուհին
Իվան Պելտցեր – Աֆանասի Պետրովիչ Կուլիգին, հանքագործ
Վլադիմիր Կոլչին – Ֆեոդոր, Կուլիգինի որդին
Բորիս Պոսլավսկի – Նիկոլայ Սերգեևիչ Լոգինով, բժիշկ, Նատաշայի հայրը
Վլադիմիր Բալաշով – Պավլիկ Բազանով
Վյաչեսլավ Դուգին – Անտոն, Լենայի հայրը
Իվան Պերևերզև – Ստեպան Անդրեևիչ Ռյաբինին
Անատոլի Ելիսեև – Եֆիմչիկ
Սամուել Դիտլովիչ – Օչկար
Հենրիկ Գրայֆ – աշխատանքի բորսայի և գեստապոյի պաշտոնյա
Կոնստանտին Կարելսկիխ – Պաուլ, պաշտոնյայի օգնական
Միխայիլ Կուզնեցով – կոմերիտական-ընդհատակային
Սերգեյ Կոմարով – ծեր բանվոր / գերմանացի սպա
Միխայիլ Տրոյանովսկի – էպիզոդ
Անդրեյ Պետրով – Վասյա Սելիվանով
Մարիա Յարոցկայա – ծեր կին
Իննա Մակարովա – պարտիզանկա
Լավրենտի Մասոխա – ընդհատակյա / երգեհոն – ով հետ տղա / նավաստի Վասյա
Ալեքսանդր Միխայլով – կոմսոմոլեց (Լուսագրերում նշված չէ)
Եվգենի Մորգունով – ընդհատակյա (Լուսագրերում նշված չէ)


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսեևկա (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան, Ղրիմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսեևկա (այլ կիրառումներ)Ալեքսեևկա (ուկրաիներեն՝ Олексіївка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Eski Ali Keç), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Պերվոմայսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Էրշտմայ։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսեևկա գյուղում բնակվում էր 1 303 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ադդա-Դուենի

Ադդա-Դուենի (արաբերեն՝ ادا-دوئنی), քաղաք Կոմորոսի արևելքում գտնվող Անյուան կղզում։ 1991 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 6.171: 2009 թվականին այդ ցուցանիշը կազմել է 10,858 մարդ։ Բնակչությունը կայուն, բայց դանդաղ տեմպերով շարունակում է աճել։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլաու Լոբատու

Նիկոլաու դուշ Ռեիշ Լոբատու (պորտ.՝ Nicolau dos Reis Lobato, մայիսի 24, 1946(1946-05-24), Bazartete administrative post, Liquiçá Municipality, Արևելյան Թիմոր - դեկտեմբերի 31, 1978(1978-12-31), Մինդելու (Կաբո Վերդե), São Vicente, Barlavento Islands, Կաբո Վերդե), Արևելյան Թիմորի անկախության մարտիկ, նախագահի պաշտոնակատար (1977-1978) Ինդոնեզիայի կողմից օկուպացիայի ժամանակ։


== Կենսագրություն ==
Սկզբում սովորել է ճեմարանում, սակայն հրաժարվել է հոգևոր կրթությունից, տեղափոխվել է բժիշկ Ֆրանսիշկու Մաչադուի վարժարան Դիլիում, որտեղ սովորել է փիլիսոփայություն, քաղաքագիտություն, կառավարում և պորտուգալերեն։ Այնուհետև ծառայել է պորտուգալական բանակում։ 1968 թվականին, ավարտելով այն, աշխատել է Արևելյան Թիմորի գյուղատնտեսության հարցերով հանձնաժողովում, այնուհետև ֆինանսական ծառայությունում, որտեղ պատասխանատու էր պետծառայողների ֆինանսավորման համար։
1974 թվականին դարձել է Արևելյան Թիմորի անկախության հեղափոխական ճակատ կուսակցության (ՖՐԵՏԻԼԻՆ) հիմնադիրներից մեկը՝ դառնալով նրա փոխնախագահ։ 1975 թվականին նշանակալի դեր է խաղացել Պորտուգալիայից ապագաղութացման և Արևելյան Թիմորի անկախության հռչակման գործընթացում։ 1975 թվականի նոյեմբերին նշանակվել է երկրի առաջին վարչապետ։ Սակայն դրանից 9 օր անց ինդոնեզական զորքերը գրավել են Արևելյան Թիմորը։
Լոբատոն դարձել է Դիմադրության շարժման առաջնորդներից մեկը։ 1976 թվականին նա նշանակվել է ՖՐԵՏԻԼԻՆ զինված ուժերի հրամանատար, 1977 թվականին՝ կուսակցության նախագահ։ 1977-1978 թվականներին եղել է Արևելյան Թիմորի նախագահը։ 1978 թվականի դեկտեմբերին ինդոնեզական բանակը ոչնչացրել է ՖՐԵՏԻԼԻՆԻ մարտիկների մինչև 80 տոկոսը, Լոբատոյի ջոկատը շրջապատման մեջ է ընկել, և ինքը՝ «Իմ վերջին փամփուշտը իմ հաղթանակն է» բառերով ինքնասպան է եղել, որպեսզի գերի չընկնի օկուպանտներին։ Ըստ այլ աղբյուրների՝ սպանվել է ինդոնեզացիների կողմից։
ՆերկայումԼոբատոն իր հայրենիքում համարվում է անկախության համար ամենանշանակալի մարտիկը, նրա պատվին անվանվել է Դիլիի նոր միջազգային օդանավակայանը և Արևելյան Թիմորի զինված ուժերի վարժական կենտրոնը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
timorleste.livejournal.com (անգլ.)
Տիդու (գյուղ, Կիլլեստե շրջան)

Տիդու (էստ․՝ Tõdu), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Կիլլեստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 33 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Լիսինցի

Լիսինցի (ուկրաիներեն՝ Лисинці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լիսինցի գյուղում բնակվում էր 203 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,608 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 333,88 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ղուզել

Ղուզել, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառի Արծկեի գավառակում։ Գտնվում է Սիփան լեռան ստորոտում։


== Պատմություն ==
1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ բնակչությունը գաղթել է Արևելյան Հայաստան։


== Բնակչություն ==
Մեծ եղեռնի նախօրեին ուներ 20 տուն՝ 120 հայ բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Էստրե Դենիեկուր

Էստրե Դենիեկուր (ֆր.՝  Estrées-Deniécourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 287 մարդ, բնակչության խտությունը` 44.50 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.45 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 38 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 209 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 167-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 42։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,9 %։ 167 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 147 անձ (82 տղամարդ և 65 կին)։ Գործազուրկ են եղել 20 անձ (9 տղամարդ և 11 կին)։ 42 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Չերամի

Չերամի (իտալերեն՝ Cerami), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սիցիլիա մարզում՝ Էննա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2463 մարդ, բնակչության խտությունը 26 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնումէ 94 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 94010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0935։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակչության գլխավոր կայք (իտալ.)
Թաթերք (այլ կիրառումներ)

Թաթերք կարող է նշանակել՝

Թաթերք, գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Բաբեկի շրջանում։
Թաթերք, հին բերդ պատմական Մեծ Հայքի Սյունիք նահանգի Ճահուկ գավառում, ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Բաբեկի շրջանում։
Թաթերք, լեռ։
Արմատ (այլ կիրառումներ)

Արմատ եզրը կարող է վերաբերել.

Արմատ (բուսաբանություն)
Արմատ (մաթեմատիկա)
Բառարմատ
Արմատներ, ֆիլմ
Ատամնարմատ
Արմատ (շաբաթաթերթ)
Արմատ (մամուլի ակումբ)
Կառլեն Թոփչյան

Կառլեն Խաչատուրի Թոփչյան (փետրվարի 14, 1937(1937-02-14), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 11, 2017(2017-04-11), Երևան, Հայաստան), դաշնակահար, մանկավարժ։ ՀՀ վաստակավոր արտիստ (1977), պրոֆեսոր (2002)։ 


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1937 թվականին Գյումրիում։
1951-54 թվականներին սովորել է Երևանի Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանում, ավարտել Գյումրու Կարա-Մուրզայի անվան երաժշտական ուսումարանի, 1960 թվականին՝ Երևանի պետական կոնսերվատորիայի (Ռ. Անդրիասյանի դասարան) դաշնամուրի բաժինները։ 1958–1962 թվականներին եղել է Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնի, իսկ 1962–1978 թվականներինին՝ Հայաստանի պետական երգչախմբի կոնցերտմայստեր։ 2002 թվականից պրոֆեսոր է։
1978–1981 թվականներին ապրել է Եգիպտոսում։
1981–2017 թվականներին դասավանդել է Երևանի պետական մանկավարժական համալսարանում որպես նվագարանների ամբիոնի վարիչ։ 1868-2006 թվականներին եղել է Երևանի պետական մանկավարժական համալսարանի գործիքային ամբիոնի վարիչ։ Գոհար Գասպարյանի, Պավել Լիսիցյանի, Զարուհի Դոլուխանյանի, Միհրան Երկաթի, Մարիա Բիեշուի, Ժ. Հեյնե-Վագներեի, Լուսինե Զաքարյանի և ուրիշների հետ որպես կոնցերտմայստեր շրջագայել է մի շարք երկրներում։ 
Կազմել և հրատարակել է դաշնամուրի ձեռնարկներ («Երաժշտական երկերի քրեստոմատիա», 1998, համահեղինակ՝ Հ. Իսպիրյան, «Հայկական մեղեդիների մշակումներ և փոխադրումներ դաշնամուրի համար», 2008, «Դաշնամուրի ձեռնարկ երաժշտական դպրոցների I–VII դասարանների համար», 1998)։


== Ծանոթագրություններ ==
Բիտետո

Բիտետո (իտալերեն՝ Bitetto), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Ապուլիա մարզի Բարի գավառում։
Բնակչության թիվը՝ 11351 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), խտությունը 320 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 35 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսը՝ 70020։ Հեռախոսային կոդը՝ 080։
Բնակավայրի հովանավոր սրբերն են համարվում Միքայել Հրեշտակապետը, Մարիամ Աստվածածինը և Բեատո Ջակոմոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 080 3829111
Էլեկտրոնային փոստ՝ urp@comune.bitetto.ba.it
Պաշտոնական կայք՝ //www.comune.bitetto.ba.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
(1146) Բիարմիա

(1146) Բիարմիա (անգլ.՝ Biarmia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1929 թվականի մայիսի 7-ին Գրիգորի Նեույմինի կողմից Սիմեիզում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,045043 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2723 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8178 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1940,83 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,185487 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 17,06° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1146) Բիարմիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ուրանովո

Ուրանովո (ռուս.՝ Ураново, բաշկիրերեն՝ Уран), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 401 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զալգեն

Զալգեն (գերմ.՝ Salgen), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Ներքին Ալգոյ շրջան։ Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական օկրուգին։ Բնակչությունը կազմում է 1409 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010)։ Զբաղեցնում է 23,30 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 78 190։


== Ծանոթագրություններ ==
Մինտուրնո

Մինտուրնո (իտալ.`Minturno), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո մարզի Լատինա գավառում։
Բնակչությունը` 18288 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 421 մարդ/կմ², տարածքը՝ 42 կմ², փոստային ինդեքսը՝ 04026, հեռախոսային կոդը՝ 0771։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ


== Ծանոթագրություններ ==
Անգլո-ֆրիզյան լեզուներ

Անգլո-ֆրիզյան լեզուներ, ֆրիզների, անգլերի և Հյուսիսային ծովի ափերին բնակված արևմտագերմանական այլ ցեղերի խոսվածքների խումբը։ Ֆրիզների և անգլո-սաքսերի՝ մինչև 6-րդ դարը գոյություն ունեցած մերձավորությունները որոշակիորեն նպաստել է անգլերենի և ֆրիզերենի նկատելի առնչակցությանը։ Սրանք հատկապես մոտ են հնչյունաբանական համակարգով և բառապաշարով, որով էլ նրանք հեռանում են գերմաներենից։
Այնուամենայնիվ, չնայած ընդհանուր ծագման՝ անգելերնն ու ֆրիզերենը հետագայում սկսում են տարբերվել, հիմնականում՝ անգլերենի վրա հին նորվեգերենի և նորմանդական ֆրանսերենի, իսկ ֆրիզերենի վրա՝ հոլանդերենի և ցածր գերմաներենի ազդեցությամբ։ Արդյունքում՝ ֆրիզերենն այսօր շատ ընդհանրություններ ունի հոլանդերենի և ցածր գերմանական բարբառների հետ, իսկ անգլերենը՝ ռոմանական և հյուսիս-գերմանական լեզուներին։


== Դասակարգում ==
Անգլո-ֆրիզյան լեզուները դասակարգվում են՝

Անգլո-ֆրիզյան ճյուղ
Անգլիական լեզուներ
Անգլերեն
Շոտլանդերեն
Յոլա և ֆինգալերեն (երկուսն էլ մեռած են)
Ֆրիզերեն
Արևմտաֆրիզերեն
Զատերլանդյան ֆրիզերեն
Հյուսիսային ֆրիզերեն


== Համեմատություն ==
Մեկից մինչև տաս թվականների տարբերությունները անգլո-ֆրիզյան լեզուներում՝


== Ծանոթագրություններ ==
Ասիստենտ (այլ կիրառումներ)

Ասիստենտ (լատ.՝  assistens — օգնող), կարող է վերաբերել՝


=== Մասնագետի օգնական ===
բուհերում՝ դասախոսությունների, լաբորատոր կամ գործնական պարապմունքների ընթացքում պրոֆեսորի (նաև՝ դոցենտի) օգնական
միջնակարգ դպրոցում՝ քննող ուսուցչի օգնական
հիվանդանոցներում ու կլինիկաներում՝ բժշկի օգնական
կինոյում, թատրոնում, հեռուստատեսությունում ու ռադիոյում՝ ռեժիսորի, օպերատորի օգնական ևն։


=== Զինվորական ասիստենտ ===
Դրոշակի զույգ պատվո պահակներ, որոնք ուղեկցում են դրոշակակրին։
Մարչենկի (գյուղ, Դիկանկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄարչենկիՄարչենկի (ուկրաիներեն՝ Марченки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Դիկանկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մարչենկի գյուղում բնակվում էր 164 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,1 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 78,1 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շիրվանշեխ

Շիրվանշեխ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բուլանըխի գավառակում։ Գտնվում էր Մանազկերտ քաղաքից 26 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ արգավանդ վայրում։


== Պատմություն ==
1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ Շիրվանշեխն ավերվել է թուրքերի կողմից իսկ բնակչությունը տեղահանվել է։


== Բնակչույթուն ==
XX դարի սկզբին ուներ 200 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, երկրագործություն և արհեստներն էին։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Շիրվանշեխն ուներ հայկական եկեղեցի։


== Հասարակական կառույցներ ==
Գյուղն ուներ դպրոց, որը բացվել էր Գարեգին Սրվանձտյանի ջանքերով։ Դպրոցում սովորում էր 50 աշակերտ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==