Պոլ Հագիս

Պոլ Էդվարդ Հագիս (անգլ.՝ Paul Edward Haggis մարտի 10, 1953(1953-03-10), Լոնդոն, Միդլսեքս շրջան, Օնտարիո, Կանադա), կանադա-ամերիկացի սցենարիստ, պրոդյուսեր և կինոռեժիսոր, որն իր կարիերան սկսել է ամերիկյան և կանադական տարբեր հեռուստասերիալներ ստեղծելով։


== Երիտասարդություն ==
Պոլ Հագիսը ծնվել է 1953 թվականի մարտի 10-ին Օնտարիո նահանգի Լոնդոն քաղաքում՝ Մերի Իվոնի (ծննդյամբ Մեթքալֆ) և Էդվարդ Գ․ Հագիսի ընտանիքում։ Լոնդոնի (Օնտարիո նահանգ) «Պատկերասրահ» թատրոնը պատկանել է նրա ծնողներին և Հագիսը թատրոնում աշխատանքի շնորհիվ ստացել է իր առաջին փորձը արվեստի ոլորտում։ Նա սովորել է Ս. Թոմասի լրացուցիչ տարրական դպրոցում և ոգեշնչված լինելով Ալֆրեդ Հիչքոքի և Ժան Լյուկ Գոդարի ստեղծագործություններով՝ ավելի ուշ տեղափոխվել է արվեստ ուսումնասիրելու Հ․ Բ․ Բիլայի միջնակարգ դպրոցում։ Միքելանջելո Անտոնիոնիի «Լուսանկարի մեծում» ֆիլմը դիտելուց հետո, նա մեկնել է Անգլիա՝ լուսանկարչի մասնագիտություն սովորելու համար։ Հագիսը հետագայում վերադարձել է Կանադա, որպեսզի ֆիլմի ուսումնասիրությունը շարունակի Ֆենշո քոլեջում ։ 1975 թվականին Հագիսը տեղափոխվել է Լոս Անջելես՝ սցենարիստի կարիերա սկսելու համար աշխատանքի տեղավորվելով հեռուստատեսությունում։


== Կարիերա ==
Հագիսը սկսել է աշխատել որպես այնպիսի հեռուստատեսային ծրագրերի սցենարիստ, ինչպիսիք են  «Սիրո նավակ», «Մի անգամ՝ մեկ անգամից», «Տարբեր նախասիրություններ» և «Փաստեր կյանքից»։ «Փաստեր կյանքից» սերիալում նա առաջին անգամ իրեն փորձել է որպես պրոդյուսեր։  1980-1990-ական թվականներին Հագիսը գրել է սցենարներ մի քանի սերիալների համար, որոնց թվում են՝ «Թրեյսի Ուլմանի շոուն», «Կտրուկ հարավ» և «Լոս Անջելեսի օրենքը»։ Նա եղել է «Ուոքեր՝ տեխասի ռենջեր» և «Ընտանեկան օրենք» հեռուստասերիալի ստեղծողներից մեկը (նա եղել է նաև այդ սերիալի գործադիր պրոդյուսերը)։
Նա գործընկեր կինեմատոգրաֆիստների ճանաչումն է ձեռք բերել «Միլիոն դոլարանոց աղջիկը» ֆիլմում  իր աշխատանքի համար, որը Allmovie-ն որպես պրոդյուսերի անվանել է «լուրջ ձեռքբերում» և «առաջին նշանակալի փորձը գեղարվեստական ֆիլմերում»։ Հագիսը կարդացել է երկու պատմություններ, որոնք գրել է բռնցքամարտի մարզիչ Ջերի Բոյդը՝ Ֆ․ Կս․ Տուլ․ կեղծանվամբ։ Հագիսը ձեռք է բերել այդ պատմության իրավունքները և գրել է դրա հիման վրա սցենար, որով էլ բեմադրել է ֆիլմը։ Քլինթ Իսթվուդը խաղացել է ֆիլմի գլխավոր դերում, ինչպես նաև եղել է ֆիլմի ռեժիսորը։ «Միլիոն դոլարանոց աղջիկը» ֆիլմի համար ստացել է չորս «Օսկար» մրցանակ՝ «Լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում։
«Միլիոն դոլարանոց աղջիկը» կինոնկարից հետո Հագիսը աշխատել է «Բախում» ֆիլմի վրա։ Այս անգամ նա ինքն է հորինել բնօրինակ գաղափարը, իսկ հետո գրել է սցենարը և նկարահանել ֆիլմը, ինչը նրան թույլ է տվել ավելի շատ վերահսկել կինոնկարի ստեղծման գործընթացը։ «Բախում»-ը դարձել է նրա կարիերայում երկրորդ կարճամետրաժ ֆիլմը (առաջին եղել է 1993 թվականի «Կարմիր տաքություն» ֆիլմը)։ «Բախում»-ը արժանացել է քննադատների դրական ընդունելությունը, իսկ Ռոդջեր Էբերթը այն անվանել է 2005 թվականի լավագույն ֆիլմ։ Նա արժանացել է «Օսկար» մրցանակի՝ «Լավագույն ֆիլմ», «Լավագույն մոնտաժ» և «Լավագույն օրգինալ սցենար» անվանակարգերում, ինչպես նաև ևս երեք անվանակարգերում։ Հագիսը ստացել է երկու մրցանակ՝ «Լավագույն ֆիլմ»-ի (որպես պրոդյուսեր) և «Լավագույն օրգինալ սցենար»-ի համար։ Նա դարձել է առաջին մարդը, որը սցենար է գրել տարվա երկու լավագույն ֆիլմերի համար։
Վերջին նախագծերի թվում են Ջեյմս Բոնդի մասին պատմող «Կազինո Ռոյալ» և «Գթասրտության քվանտ» ֆիլմերը, որտեղ նա հանդես է եկել որպես սցենարիստ։ 2007 թվականին նա Մարկ Բոալի՝ Playboy ամսագրում հրապարակված հոդվածով նկարահանել է «Էլայի հովտում» ֆիլմը, որտեղ պատմվում է հոր մասին, որը փնտրում է Իրաքի պատերազմական գոտուց վերջերս վերադարձած իր որդու մահվան պատճառը։ Կինոժապավենը Վենետիկի 64-րդ կինոփառատոնում ստացելէ SIGNIS մրցանակ (հաղորդակցության գծով Համաշխարհային կաթոլիկական ասոցիացիայի կողմից)։


== Անձնական կյանք ==
Ապրում է Սանտա Մոնիկայում։
1977-1994 թվականներից ամուսնացած է եղել Դիանոյ Ջեթեսի հետ, որը նրա համար լույս աշխարհ է բերել երեք աղջիկ։ 1997-2012 թվականներին ամուսնացել է դերասանուհի և երգչուհի Դեբորա Ռենարդի հետ, որը ունեցել է որդի՝ Ջեյմսին։
2009 թվականին ստեղծել է Artists for Peace and Justice ոչ առևտրային կազմակերպությունը, որն օգնություն է ցույց տվել Հայիթիի Հանրապետությունան աղքատ երիտասարդներին։
Հագիսը Սաենթոլոգիայի եկեղեցու անդամ էրև պնդում էր, որ 35 տարվա ընթացքում ակտիվորեն մասնակցություն է ունեցել այդ կազմակերպությունում։ 2009 թվականի հոկտեմբերին նա լքել է կազմակերպությունը։ Հագիսը նման քայլի է դիմել Սան Դիեգոյում՝ սաենթոլոգիայի եկեղեցու տեղական բաժանմունքի կողմից արված հայտարարության պատճառով՝ ի աջակցություն 8-րդ առաջարկության, որը պահանջում էր օրենսդրորեն արգելել միասեռների ամուսնությունը Կալիֆորնիայում։ 
Հագիսը գրելով սաենթոլոգիայի եկեղեցու ներկայացուցիչ Թոմի Դևիսին, առաջարկել է դատապարտել այդ օրինագիծը, և երբ Դևիսը պատասխանել է լռությամբ, Հագիսը հայտարարել է, որ «Լռությունը համաձայնության նշան է, Թոմի՛: Ես հրաժարվում եմ տալ իմ համաձայնությունը»։ Այնուհետև նա թվարկել է այլ պահանջներ սաենթոլոգիայի վերաբերյալ, ներառյալ՝ իր բոլոր նախկին ընկերների հետ հարաբերությունների արգելքները և ԶԼՄ-ներում գաղտնի տեղեկություններ տարածելը համայնքի նախկին անդամների մասին, որոնք լքել են կազմակերպությունը։ The Observer-ը Հագիսի հեռանալը սաենթոլոգիայից մեկնաբանել է այսպես․ «Հագիսի որոշումը թողնել սաենթոլոգիան, կարծես կրկին դժվարություններ է առաջացրել հանրային կապերի ոլորտում, ոչ պակաս Հոլիվուդի աստղերի փողերից կախվածության պատճառով՝ իր ամենաթանկ դասընթացներից և գովազդներից եկեղեցու համար եկամուտ ստանալու աղբյուր»։ 2015 թվականին Հագիսը պատմել է իր սաենթոլոգիայի եկեղեցում գտնվելու պատմությունը Ալեքս Գիբնիի «Տեսիլք» («Ճանապարհ դեպի կղեր․ սաենթոլոգիա և հավատքի զնդան») վավերագրական ֆիլմում։
Հարցազրույցում Դենի Ռազերն ասել է, որ ինքը եղել է աթեիստ։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Հեռուստատեսություն ===


=== Կինեմատոգրաֆիա ===


== Ծանոթագրություն ==