armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ժողովածու (1796)

Ժողովածու (1796), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1796 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1707 թվականին Մարգարե Սուքիաս երեց գրիչի կողմից, Գեղարդում։ Ստացողը եղել է Սիմեոն Գանձակեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20․6x15․1սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 456 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 226բ (17-րդ դար), 452բ (1707 թվական), հետագայի՝ 227բ (1738 թվական)։


== Բովանդակություն ==
Վկայութիւնք ի Կիպրիանոսէ յաղագս ողորմածութեան
Կիւրղի Աղէքսանդրացւոյ Գիրք պարապմանց
Խօսք յԱստուածածին
Գիրք գանձուց


== Ծանոթագրություններ ==
Բրյուստեր շրջան (Տեխաս)

Բրյուստեր շրջան (անգլ.՝ Brewster County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ 2000 թվականին բնակչության թիվը կազմում էր 8866 մարդ։ ԱՄՆ վիճակագրության բյուրոյի համաձայն 2008 թվականին բնակչությունը կազմում էր 9331 մարդ, իսկ 2010 թվականի դրությամբ՝ 9232 մարդ։ Շրջկենտրոնն է Ալպայն բնակավայրը։ Բրյուստեր շրջանը նահանգի ամենամեծ շրջանն է։ Այն իր մակերեսով գրեթե երկու անգամ գերազանցում է Դելավեր նահանգը։
Շրջանի տարածքում է գտնվում Բիգ-Բենդ ազգային պարկը։ Ամենաբարձր կետը այնտեղ Էմորի լեռն է (2385 մ) միևնույն ժամանակ համարվում է Բրյուստեր շրջանի ամենաբարձր կետը։


== Պատմություն ==
Բրյուստեր շրջանը պաշտոնապես կազմավորվել է 1887 թվականին Փրեսիդիո շրջանից։ Շրջանն իր անվանումը ստացել է Տեխասի Հանրապետության պաշտպանության նախարար Հենրի Պերսի Բրյուստերի պատվին։


== Աշխարհագրություն ==
ԱՄՆ վիճակագրության բյուրոյի տվյալներով Բրաուն շրջանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 16 040 կմ², որից 16 020 կմ²-ն զբաղեցնում է ցամաքը, իսկ 22 կմ²-ն կամ 0,1 %-ը՝ ջրային տարածքները։


=== Հարևան շրջաններ ===
Փեկոս շրջան (հյուսիս)
Թերել շրջան (հյուսիս-արևելք)
Փրեսիդիո շրջան (արևմուտք)
Ջեֆ ԴԵյվիս շրջան (հյուսիս-արևմուտք)
Մանուել Բենավիդես շրջան, Չիուաուա, Մեքսիկա (հարավ-արևմուտք)
Ակունա համայնք, Կոաուիլա, Մեքսիկա (հարավ-արևմուտք)
Օկամպո Կոաուիլա, Մեքսիկա (հարավ)


=== Կլիմա ===
Բրյուստեր շրջանի 39,4 %-ը գտնվում է շոգ և չոր անապատային կլիմայական գոտում (Կյոպեն BWh), 32,1 %-ը՝ կիսաանապատային կլիմայական գոտում (Կյոպեն BSk), իսկ 28,5 %-ը՝ շոգ տափաստանային կլիմայական գոտում (Կյոպեն BSh):


== Բնակչություն ==
Բնակչության թիվը 2000 թվականի դրությամբ կազմում էր 8866 մարդ, իսկ 2010 թվականին՝ 9232 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1 մարդ/կմ²։ Ռասայական կազմը հետևյալն էր՝ սպիտակամորթներ - 86,6 %, աֆրոամերիկացիներ – 1,1 %, բնիկ ամերիկացիներ (հնդկացիներ) – 1,1 %, ասիացիներ – 0,7 %, խաղաղօվկիանոսյան կղզիների բնակիչներ – 0,1 %, այլ ռասաների ներկայացուցիչներ – 7,6 %, երկու կամ ավելի ռասաների ներկայացուցիչներ – 2,8 %: Իսպանախոսները կամ լատինոամերիկացիները կազմում են բնակչության 42,4 %–ը (անկախ ռասայից)։
Տարիքային կազմը հետևյալն է՝ 22,20 % - 18 տարեկանից փոքր, 14,80 % - 18-24 տարեկան, 24,50 % - 25-44 տարեկան, 23,90 % - 45-64 տարեկան և 14,60 % - 65 և ավելի բարձր։ Շրջանի բնակչի միջին տարիքը 36 տարեկան է։ Յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 99,00 տղամարդ։ 18 տարեկանից բարձր յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 98,40 տղամարդ։
Բնակչության աճի դինամիկան ըստ տարեթվերի․


== Ծանոթագրություններ ==
Թավկներ

Թավկներ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կամախի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ջուլինկա

Ջուլինկա (ուկրաիներեն՝ Джулинка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բերշադի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1681 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ջուլինկա գյուղում բնակվում էր 3 953 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5973 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 661,8 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պետրաշովկա (գյուղ, Կրեմենչուգի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրաշովկաՊետրաշովկա (ուկրաիներեն՝ Петрашівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պետրաշովկա գյուղում բնակվել է 108 մարդ։


== Աշխարհագրական դիրքը ==
Պետրաշովկա գյուղը գտնվում է Սուխոյ Կոբելյաչեկ գետի աջ ափին։ Վերևում՝ 1 կմ հեռավորության վրա՝ Ռաբոտովկա գյուղն է, հոսանքին ներքև՝ 0,5 կմ հեռավորության վրա՝ Սալովկա գյուղն է, 1 կմ հեռավորության վրա է գտնվում Մախնովկա գյուղը։ Գյուղին կից կան մեծ տիղմազտիչներ (1200 հա)։


== Պատմություն ==
1869 թվականի քարտեզի վրա գյուղը նշված է անանուն։ 1862 թվականին Պետրաշովկա գյուղն ունեցել է 14 տնտեսություն, որտեղ ապրել են 67 մարդ։ 1911 թվականին Պետրաշովկա գյուղում բնակվել է 126 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կարաչոբան

Կարաչոբան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Խնուսի գավառում։ Գտնվում էր Խնուս քաղաքից 38 կմ հարավ-արևելք, Արածանիի վտակ Բինգյոլ գետի ձախ ափին։ Գյուղից 8-10 կմ հարավ-արևելք գտնվում է Կարաչոբան ձմեռանոցը։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղը տեղադրված էր ընդարձակ սարավանդի վրա։ Ուներ առողջարար օդ, առատ ջուր և ընդարձակ, արգավանդ վարելահողեր ու փարթամ արոտներ։


== Պատմություն ==
Կարաչոբանը Խնուս գավառի ամենամեծ բնակավայրն էր և ժամանակին հանդիսացել է գավառակի կենտրոն։ Այն բաժանվում էր երեք թաղերի։
Գյուղն ավերվել, իսկ բնակիչները կոտորովել ու տեղահանվել են 1915 թվականի մայիսի 2-ին։ Ինքնապաշտպանական կռիվների շնորհիվ հազիվ մի քանի տասնյակ հայ է փրկվել։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 220, իսկ 1914 թվականին՝ 220 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ, խաշնարածությամբ և արհեստներով։ Գյուղն ուներ ջրաղաց, ձիթհանք, քարաշեն, կանոնավոր կառուցված կրպակներ և արհեստանոցներ, փոստ-հեռագրատուն։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Կարաչոբանն ուներ քարաշեն, եռախորան Ս. Հակոբ անունով եկեղեցի։ Եկեղեցու տանիքը հենվում էր 6 սյուների վրա։


== Կրթություն ==
Գյուղն ուներ Ս. Ղևոնդյան անունով վեցամյա երկսեռ վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լեռը երկնեց և մուկ ծնեց

Լեռը երկնեց և մուկ ծնեց, արտահայտություն, որն օգտագործվում է այն ժամանակ, երբ խոսվում է մեծ հույսերի, բայց փոքր արդյունքների մասին, երբ մարդը շատ բան է խոստանում, բայց շատ քիչ է տալիս։


== Ծագում ==
Արտահայտությունը սկիզբ է առնում Եզոպոսի առակից, որը հայտնի է միայն հռոմեացի առակագիր Ֆեդրոսի վերամշակմամբ՝ «Mons parturiens» («Ծննդաբերող լեռ»)։ Հորացիոսը, իր «Ars poetica» («Պոեզիայի արվեստը») ստեղծագործությունում ծաղրելով վատ բանաստեղծներին, որոնք իրենց բանաստեղծությունները սկսում են վերամբարձ արտահայտություններով, ասել է.

Կան նաև արտահայտության ծագման այլ աղբյուրներ.

Հորացիոսի մեկնաբան Պորֆիրիոնը նշում է, որ արտահայտությունը հունական ասացվածք է։
Պլուտարքոսի «Կենսագրությունում» ներկայացված է հետևյալ պատմությունը.
Այս արտահայտությունը հանդիպում է Բուալոյի «Բանաստեղծական արվեստ» ստեղծագործությունում։
Տրեդիակովսկու «Տելեմահիդ» ներկայացման մեջ նշվում է․


== Մեջբերման օրինակներ ==


== Այլ լեզուներով ==
Անգլերեն՝ «The Mountain in Labour»
Ֆրանսերեն՝ «La montagne a accouché d’une souris»


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Крылатые слова. Литературные цитаты. Образные выражения / Авт. Н. С. Ашукин, М. Г. Ашукина — М.: Правда, Москва, 1986. — 768 с.
«Parturiunt montes, nascitur ridiculus mus»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Պելոպոնես

Պելոպոնես, թերակղզի և պատմաաշխարհագրական մարզ Հունաստանում։ Մայրցամաքին միանում է Կորնթոսի պարանոցով։ Տարածությունը 21,5 հզ․ կմ ² է։ Ափերը կտրտված են։ Ռելիեֆը լեռնային է, բարձրությունը՝ մինչե 2404 մ (Այոս Իլիաս լեռ)։ Բուսածածկույթը մացառուտային է։ Տիրապետում են ֆրիգանան, մակվիսը, մնացորդային անտառները։ Բնակչությունը զբաղվում է ձիթենու, հացահատիկի մշակությամբ։ Պելոպոնեսում են Սպարտա, Կորնթոս, Պատրա քաղաքները և Միկենե ու Օլիմպիա քաղաքների ավերակները։
Սառա Լի Բոլջեր

Սառա Լի Բոլջեր (անգլ.՝ Sarah Lee Bolger, փետրվարի 28, 1991(1991-02-28), Դուբլին, Իռլանդիա), իռլանդացի դերասանուհի։ Ավելի հայտնի է «Թյուդորներ» ֆիլմում խաղացած արքայադուստր Մերիի դերով և «Սպայդերվիկ. Ժամանակագրություններ» ֆիլմի Մելլորի Գրեյսի դերով։


== Կենսագրություն ==
Սառա Բոլջերը ծնվել է 1991 թվականի փետրվարի 28-ին՝ մսագործ Դերեկ Բոլջերի և նրա կնոջ Մոնիկայի ընտանիքում։ Նա նաև ունի կրտսեր քույր-դերասանուհի Էմման (ծնվել է 1996 թվականի հունվարի 5-ին)։ Նա ավարտել է Դուբլինի The Young People’s Theatre School և Loreto High School դպրոցները։
2003 թվականին իր քրոջ Էմմայի հետ նկարահանվել է Ջիմ Շերիդանի «Ամերիկայում» ֆիլմում, որտեղ խաղացել է տասամյա Քրիստիի դերը, ով իր քրոջ Արիելի հետ օգնում է ծնողներին փրկվել փլուզումից։ 2006 թվականին եղել է Սաբինայի դերի՝ Ալեքս Պետտիֆերի խաղակիցը «Գրոմոբոյ» ֆիլմում։ 2008 - 2010 թվականներին նա խաղացել է Հենրիխ 8-րդ թագավորի ավագ աղջկա՝  արքայադուստր Մերիի դերը «Թյուդորներ» հեռուստասերիալում։ Նաև 2008 թվականին դուրս է եկել «Սպայդերվիկ. Ժամանակագրություններ» ֆիլմ-ադապտացիան, որտեղ նա խաղում էր Մելլորի Գրեյսի դերը։
2010 թվականի մայիսին Սառան միանում է Լիլի Կոուլի և Սկոթթի Սպիդմենի հետ Մերի Հերրոնի «The Moth Diaries» նախագծին։ Նա խաղում էր ուսանող Ռեբեկայի դերը, ով կասկածում է նորեկին (Քոուլ) վապիրիզմում։
2011 թվականին սկսվեց ցուցադրվել նոր Սթիվեն Սփիլբերգի միստիկական սերիալը՝ «Locke & Key», որտեղ նա խաղում էր Ջո Հիլլիի և Սառայի հետ, Կինսի Լոկի դերում'։ Նաև պատրաստվում է ռեժիսոր Ֆրանչեսկո Լյուսենթի  «Starbright» ֆիլմի նկարահանումներին, որտեղ Բալջերը պետք է խաղա Պամելայի դերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Сара Болджер Internet Movie Database կայքում
Զիդիխում

Զիդիխում  (գերմ.՝ Siehdichum), կոմունա Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Օդեր Շպրե շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Շլաուբետալի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 1616 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 73,00 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 67 458։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 3 գյուղական համայնքների։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կրծքանշան

Կրծքանշան, մետաղից, պլաստիկից, հախճապակուց, ապակուց կամ այս նյութերի համադրումով, գրվածքով կամ առանց, ոչ մեծ նշան, որ ամրացվում է կրծքին։ Հիմնականում նշում է կրողի այս կամ այն խմբին պատկանելը, նվիրված է լինում որևէ դեպքի կամ տեղի։ Կրծքանշանները ստեղծվում են կառավարության, մասնավոր կազմակերպությունների կամ անհատ անձանց կողմից։


== Աղբյուրներ ==
Указ Президиума ВС СССР от 04.09.1945 об учреждении нагрудного знака для лиц, окончивших государственные университеты (ռուս.)
А. Г. Стацура, ФАЛЕРИСТИКА В СИСТЕМЕ ОБРАЗОВАНИЯ: АКАДЕМИЧЕСКИЕ НАГРУДНЫЕ ЗНАКИ(չաշխատող հղում) (ռուս.)
Нагрудные знаки работников торговли (ռուս.)
Каталог-определитель советских знаков (ռուս.)
Օբերհայդ (Վերին Ֆրանկոնիա)

Օբերհայդ (գերմ.՝ Oberhaid), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Բամբերգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 4662 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 27,22 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 71 165։
Կոմունան բաժանված է 5 գյուղական համայնքի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Աստղերի հետ

«Աստղերի հետ», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1891 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1891 թվականի հուլիսի 17-ին Դսեղում։
Թումանյանի ընտանեկան արխիվում պահվող №11 ծոցատետրում կա մեկ ինքնագիր, առանց վերնագրի, թվագրված՝ «17 հուլիսի, Դսեղ»։
Այս բանաստեղծությունն առաջին անգամ տպագրվել է «Մուրճ» ամսագրում 1891 թվականին, №11 համարում (էջ 1304), այնուհետև, «Գիշերային մտածմունք» վերնագրով՝ 1892 թվականին Մոսկվայում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների երկրորդ հատորից (էջ 108-109)։
Թումանյանը հետագայում բանաստեղծությունը ենթարկել է վերամշակման։
Արտատպվել է 1922 թվականին Կոստանդնուպոլսում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների գրքից։


== Ծանոթագրություններ ==
Մաուրիսիո Ալֆարո Վալյադարես

Մաուրիսիո Ալբերտո Ալֆարո Վալյադարես (իսպ.՝ Mauricio Alberto Alfaro Valladares, փետրվարի 13, 1956(1956-02-13), Zacatecoluca, Սալվադոր), 1970-80-ականների սալվադորցի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան, այժմ՝ ֆուտբոլային մարզիչ։ Ֆուտբոլիստի կարիերայի ընթացքում հայտնի է եղել Էլ Տուկո (El Tuco) մականվամբ։
Ֆուտբոլիստի պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է և տարիներ անց ավարտել Զակատեկոլուկա քաղաքի «Պլատենսե» ակումբում։ Հանդես է եկել նաև մայրաքաղաքային «Ալյանսա», Սանտա Անա քաղաքի ՖԱՍ և Կոխուտեպեկե քաղաքի համանուն ակումբների կազմում։ ՖԱՍ-ի կազմում 1984 թ. հաղթել է երկրի առաջնությունում։
Սալվադորի հավաքականի կազմում իր նորամուտը նշել է 1979 թ. և ազգային թիմում անց է կացրել ավելի քան 15 հանդիպում։ Ալֆարոն ներկայացրել է Սալվադորը աշխարհի առաջնությունների տասը ընտրական հանդիպումներում և Իսպանիայում կայացած 1982 թ. աշխարհի առաջնության Արգենտինայի դեմ հանդիպման ժամանակ։
1991 թ. ավարտել է ֆուտբոլիստի պրոֆեսիոնալ կարիերան, իսկ 1992 թ. սկսել է մարզել «Պլատենսե» ակումբը, որտեղ գլխավոր մարզչի պաշտոնում աշխատել է 1992-1993 և 2003-2005 ժամանակահատվածներում։ Մարզել է նաև մի շարք այլ ակումբներ։ 2009 թ. գլխավորել է Սալվադորի երիտասարդական հավաքականը, որտեղ աշխատում է մինչև հիմա։ 2010 թ.-ից սկսած՝ համատեղելիորեն աշխատում է Սալվադորի ազգային թիմի գլխավոր մարզչի օգնականի պաշտոնում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեքարտ Մաուրիսիո Ալֆարո Վալյադարես; ՖԻՖԱ-ի պաշտոնական կայք Archived 2012-11-05 at the Wayback Machine., worldfootball.net (անգլ.)
Մաուրիսիո Ալֆարոն լքում է Պլատենսեի մարզչի պաշտոնը; elsalvador.com (իսպ.)
Դանիլովսկի շրջան (այլ կիրառումներ)

Դանիլովսկի շրջան, կարող է վերաբերել՝

Դանիլովսկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Յարոսլավլի մարզում
Դանիլովսկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վոլգոգրադի մարզում
Սինյավկա (այլ կիրառումներ)

Սինյավկա, կարող է վերաբերել՝

Սինյավկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում
Սինյավկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում
Նուրդաս (Չիրկա Կեմի վտակ)

Նուրդաս (ռուս.՝ Нурдас), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Մուեզերսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չիրկա Կեմ գետի ձախ ափին՝ 104 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է, ավազանի տարածքը 187 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կեմ գետի ակունքն է սկսած Յուշկոզերսկի հիդրոհանգույցից մինչև Կիրվոպորոժսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020000912102000003860
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000356
Ավազանի կոդը - 02.02.00.009
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կազինո (այլ կիրառումներ)

Կազինո, կարող է վերաբերել՝

Կազինո - գյուղ Ռուսաստանի, Լիպեցկի մարզի Զադոնսկի շրջանի կազմում
Կազինո - դրամատիկ կինոֆիլմ, նկարահանված Մարտին Սկորսեզեի կողմից 1995 թվականին
Լեգենդ Մոնտրոզի մասին

«Լեգենդ Մոնտրոզի մասին» (անգլ.՝ A Legend of Montrose), Վալտեր Սքոթի պատմական վեպերից մեկը՝  հրապարակված 1819 թվականին «Լամեմուրյան հարսնացուն» ստեղծագործության հետ միասին։ Պատկանում է «Պատմվածքներ պանդոկապանի մասին» շարքին։ Վեպը պատմում է Մոնտրոզի ապստամբության մասին, որը եղել է 1645 թվականին ընդդեմ անգլիական և շոտլանդական խորհրդարանների, ինչպես նաև շոտլանդացի լեռնցիների մասին, որոնք պայքարում էին ընդդեմ անգլիական խորթ տիրապետության։
«Լեգենդ Մոնտրոզի մասին» ստեղծագործությունն ի տարբերություն «Լամեմուրյան հարսնացուն»-ի շատ ավելի քիչ է ենթարկվել քննադատության. ցայսօր էլ վեպը մնում է ստվերում։


== Նախապատմություն ==
«Լամերմուրյան հարսնացուն» վեպը հեղինակի կողմից ավարտին է հասցվել 1819 թվականի ապրիլի կեսերին իսկ «Լեգենդ Մոնտրոզի մասին» վեպը, հիվանդությունից դեռևս չապաքինված Սքոթը, ամբողջովին ավարտել է հունիսի 3-ին։ Նա ձեռագիր վեպի մեծ մասը թելադրել է Ջոն Բալլանտայնին և նրա գործակալ Լեյդլին։ Հավանաբար սցենարը կանխավ էր մտածված։ Արչիբալդ Քոնսթեբլին ուղղված նամակում, որը գրվել է 1818 թվականի հուլիսի 15-ին, հիշատակվում է, որ Սքոթը ցանկացել է Մոնտրոզի ճանապարհորդության մասին գրել, երբ դեռևս գրվում էր նրա «Էդինբուրգյան բանտ» ստեղծագործությունը։ Սկզբնական շրջանում վեպը կոչվում էր «Լեգենդ Մոնտրոզի պատերազմների մասին» (անգլ.՝ A Legend of the Wars of Montrose), սակայն հրատարակիչները չընդունեցին այդ վերնագիրը և Սքոթը համաձայնեց փոփոխել այն և կոչվեց «Լեգենդ Մոնտրոզի մասին», չնայած որ Մոնտրոզը վեպի գլխավոր գործող անձը չէ։ Որոշ ժամանակակից հրատարակություններում վեպը վերանվանվել է հեղինակի կողմից առաջարկված վերնագրով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
  A Legend of Montrose' Գուտենբերգ նախագծի կայքում 
Վեպի ամբողջական տեքստը (ռուս.)
Կուլլու

Կուլլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում։
1909 թվականին ուներ 10 տուն հայ բնակիչ, որոնք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականին, Մեծ Եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Թեքքելի

Թեքքելի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգում կամ Կարամանի նահանգի Իչելի գավառում։ Գտնվում էր Սելինթի և Քիչիկ գյուղերի մոտ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականին Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դիամանտինա

Դիամանտինա (պորտ.՝ Diamantina), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերաիս նահանգի կազմում։ Մտնում է Ժեկիտինիոնիայի կազմի մեջ։ Ներառված է Դիամանտինայի միկրո-տնտեսական և վիճակագրական կազմի մեջ։.Բնակչությունը կազմում է 44 229 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 3 869,830 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 11,4 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1838 թվականի մարտի 6-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 130.589.693,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 2.951,65 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,748 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Բնակավայրի կլիման արևադարձային է և լեռնային։ Համաձայն Կյոպենայի դասակարգման, կլիման դասակարգվում է որպես Cwb։
Մճեդլիանթկարի

Մճեդլիանթկարի (վրաց.՝ მჭედლიანთკარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1000 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (2200)

Ժողովածու (2200), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2200 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1759 թվականին Թոխատում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,7x15,7 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 236 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 164բ, 216ա, թարգմանչի՝ 11բ (1380 թ․):


== Բովանդակություն ==
Բարթողիմէոսի Քարոզգիրք։
Սահմանադրութիւնք Աֆրիկայի, Ամերիկայի (թարգմ․)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մուդանիայի զինադադար

Մուդանիայի զինադադար, զինադադար, որը կնքվել է քեմալականների (Թուրքիայի մեծ ազգային ժողովի, որի պարագլուխը Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքն էր) և Անտանտի երկրների միջև (Մեծ Բրիտանիա, Ֆրանսիա, Իտալիա) 1922 թվականի հոկտեմբերի 11-ին թուրքական ծովափնյա Մուդանիա քաղաքում, որը գտնվում է Մարմարա ծովի ափին։
Զինադադարը վերջ դրեց երկրորդ Հույն-թուրքական պատերազմին : Համաձայնագրի արդյունքում 1922 թվականին ստեղծվեց Հունաստանի թագավորությունը։ Մուդանիայի զինադադարը համարվում է կարևոր իրադարձություն թե Թուրքիայի, և թե Հունաստանի պատմության մեջ։
1922 թվականի հոկտեմբերի 14-ին զինադադարին միացավ նաև Հունաստանը, որը համարվում էր պարտություն կրած գլխավոր կողմը։
Զինադադարը պարտադրում էր կողմերին՝

դադարեցնել Հույն-թուրքական պատերազմը Թուրքիայի և Հունաստանի միջև,
հունական զորքերի դուրս բերումը Արևելյան Թրակիայից դեպի սահմանագիծ, որն անցնում էր Մարիցա գետի ձախ ափով,
Մարիցա գետի մերձափնյա տարածքների անցումը Անտանտի երկրներին, մինչև հաշտության պայմանագրի կնքումը;
քաղաքացիական իշխանության փոխանցումը թուրք ներկայացուցիչներին Թրակիայի ամբողջ տարածքում;
կողմերը պարտավորություն էին ստանձնում չավելացնել իրենց զորքերի քանակը, չկառուցել պաշտպանական ամրոցներ և չիրականացնել ռազմական գործողություններ շրջաններում և կետերում, որոնք նշված են զինադադարի մեջ,
Թուրքիայի պարտավորվածությունը չմտցնել զորքեր Արևելյան Թրակիայի տարածք։Կողմերին կոչ արվեց մասնակցելու նաև Լոզանի կոնֆերանսին, որտեղ էլ կնքվեց Լոզանի Դաշնագիրը։


== Տես նաև ==
Թրակիա
Հույն-թուրքական պատերազմ (1919-1922)


== Ծանոթագրություններ ==
Մոսկվայի վաճառականների ընկերության առևտրի տուն

Մոսկվայի վաճառականների ընկերության առևտրի տուն (ռուս.՝ Торговый дом Московского купеческого общества), 1909-1911 թվականներին ճարտարապետ Ֆեոդոր Շեխտելի կողմից ռացիոնալ մոդեռն ոճով կառուցված շենք Մոսկվայում։ Գտնվում է Մալի Չերկասկի նրբանցքի 2 հասցեում։ Դաշնային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։


== Պատմություն ==
Մալի Չերկասկի և Նոր հրապարակի անկյունի ժամանակակից շենքի տեղում 17-րդ դարից եղել է Յարոսլավլի Փրկչի կերպարանափոխման վանական համալիրի բակը կից շինություններով։ 18-րդ դարի երկրորդ կեսին բակը վարձակալած կից շինություններում բացվել է Գոտլիբ Գիլդերբրանդտի Նիկոլսկայա դեղատունը։ 1777 թվականին դեղատան համար նա կառուցել է անկյունային կիսառոտոնդային մի շինություն, որն ավերել է 1812 թվականի հրդեհը, այնուհետև շենքը վերականգնվել է։ Մոսկվայի վաճառականների ընկերությունը 1883 թվականին գնել է այս տունը։
Նոր տունը կառուցել է ճարտարապետ Ֆյոդոր Օսիպովիչ Շեխտելը 1909-1911 թվականներին։ Շենքը գրասենյակային էր և նախատեսված ընկերության անդամներին  վարձակալությամբ հանձնելու համար։ Շենքի տարածքները վարձակալել են «Կնոպի առևտրի տունը», «Ի. Վ. Շչուկին և որդիներ» ընկերակցությունը և այլ ընկերություններ։  Վարձակալների գովազդը տեղադրվում էր պատուհաններից վերև։
1920-1930-ական թվականներին շենքում է տեղակայվել Առողջապահության ժողովրդական կոմիսարիատը։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (304601-304700)

Աստերոիդների ցանկ (304501-304600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (304701-304800)
 Աստերոիդների ցանկ (304501-304600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (304701-304800)
Ձու-կնիք

«Ձու-կնիք» (ռուս.՝ Яйцо-печать), ոսկերչական զատկական ձու, որը պատրաստել է Միխայիլ Պերխինը Կարլ Ֆաբերժեի ղեկավարությամբ 1895 թվականին։ Ձուն ստեղծվել է ռուս քաղաքական գործիչ, արդյունաբերող Վասիլի Դենիսովի համար։
Այսօր «Ձու-կնիք» ոսկերչական ձուն գտնվում է մասնավոր հավաքածուում։


== Դիզայն ==
«Ձու-կնիք» ոսկերչական ձուն պատրաստված է կարմիր ոսկուց և ամբողջական բովենիտից։ Զարդարված է 19 ադամանդով, որից ամենամեծը պսակում է ձվի գագաթը։ Ինչպես նաև որպես զարդարանք կիրառվել են վեց սուտակ։ Սրանք ամրացված են ծաղկաշղթաների միացման տեղում, ինչպես նաև երեք քերովբեների կրծքերին։ Ձուն իրենց ուսերին են պահում երեք քերովբեր, որոնք կանգնած են կնիքի վրա։ Կնիքը կազակական հայտնի  Դենիսովների զինանշանն է։


== Պատմություն ==
«Ձու-կնիք» ոսկերչական ձուն պատրաստվել է Վասիլի Իլյիչ Դենիսովի համար, որպես անձնական կնիք։ Ֆաբերժեն բավենիտ քարն օգտագործել է նաև կայսերական «Ադամանդե ցանց» ոսկերչական ձվի ստեղծման ժամանակ։ Կնիքների պատվերներ Ֆաբերժեի ընկերությունը հազվադեպ է ունեցել, հիմնական պատվիրատուները եղել են կայսերական ընտանիքի անդամները։
1917 թվականի Ռուսական հեղափոխության ժամանակ ձուն գնում է Ֆինլանդիայից ոմն ձեռնարկատեր, ցորենի վաճառական։ Այդ ընտանիքում ձուն մնացել է ընդհուպ մինչև 1989 թվականը։
1995 թվականին ֆինն արդյունաբերողի թոռը ձու-կնիքը կտակում է քույրերին։ Կտակում նշված է եղել, որ կնիքի զինանշանը պատկանել է իշխան Ռախլին-Ռումյանևին, որը Ռուսաստանի դեսպանն է եղել Շվեդիայում։ Սակայն հետազոտողները դա հերքել են, քանի որ պատմության մեջ այդպիսի անձ երբևիցե չի հիշատակվել։
Այս խառնաշփոթն առաջացել է այն բանից հետո, երբ Վասիլի Դենիսովի որդիներից մեկը փախչում է տնից և իր հետ հափշտակում ադամանդներ և թանկարժեք իրեր՝ երկու հարյուր հազար ռուբլի արժողությամբ։ Ենթադրվում է, որ «Ձու-կնիք» ոսկերչական ձուն որդին վաճառել է կեղծ անվան ներքո, որպեսզի թաքցնի իր իսկությունը։


== Պատկերասրահ ==


== Տես նաև ==
Ֆաբերժեի ձվեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ձու-կնիք
Դարրեն Արոնոֆսկի

Դարրեն Արոնոֆսկի (անգլ.՝ Darren Aronofski), ամերիկացի ռեժիսոր, սցենարիստ և կինոպրոդյուսեր։ Նա հաճախել է Հարվարդի համալսարան և ուսումնասիրել ֆիլմերի և հասարակության մարդաբանությունը և Ամերիկյան ֆիլմերի ինստիտուտը ռեժիսուրան ուսւմնասիրելու համար։ Նա արժանացել է մի շարք մրցանակների իր գլխավոր Supermarket Sweep ֆիլմից հետո, որից հետո հետագայում դարձավ National Student Academy Award-ի ֆինալիստ։ Արոնոֆսկին ստացել է ճանաչում իր սյուրռեալիստական մտքերի և մտահոգիչ Ֆիլմերի շնորհիվ։ Նրա ֆիլմերը հաճախ տարաձայնությունների պատճառ են դառնում և հայտնի են իրենց բռնության կիրառման մեջ և մութ թեմաներով։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ջոնսոն շրջան (Ջորջիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջոնսոն շրջան (այլ կիրառումներ)Ջոնսոն շրջան (անգլ.՝ Johnson County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 787 կմ² է, բնակչությունը՝ 8.560 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ռայտսվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1858 թ.։
Ռեսիստենսիա (Չակո)

Ռեսիստենսիա (Չակո), մայրաքաղաքը Չակո, որը գտնվում է հարավ-մարզի հյուսիսարևելյան բաժնի Սան-Ֆերնանդոյում։
Չակոն առավել խիտ բնակեցված քաղաքն է, նա վարչական, առևտրային և մշակութային կենտրոն է։ Քաղաքն ուներ հատուկ նշանակություն՝ տարածաշրջանում հյուսիս-արևելքում կա խոշոր տրանսպորտային հանգույց։ Ռեսիստենսիա կոչվում է «քաղաքի Քանդակներ» և «բաց երկնքի տակ թանգարան», քանի որ ավելի քան 500 աշխատանքներ են ցուցադրվում փողոցներում։
Կառավարությունը՝ Չակո Տուն
Կարևոր է իմանալ, որ 1750 և 1767 քաղաքը կոչվել է San Fernando del Río Negro։ Քաղաքը Հիմնադրվել է Հունվարի 27-ին 1878 թվականին, բայց բազան 2-րդ օրը փետրվարի 1878, Քաղաք ներգաղթում են ՖՐԻՈՒԼԻ (Իտալիա)։


== Աշխարհագրություն և կլիմա ==
Ռեսիստենսի՝ գտնվում է Ալլուվիա հովտում Պարանա (հեռավորության գետի 15 կմ), այնպես որ գետը ջրհեղեղները և դրա վտակները կարող են լրացնել գրեթե ամբողջ քաղաքը։
Գետը Ռիո Նեգրո, որի համար կառուցվել է չորս կամուրջներ։ Ռիո Նեգրո գետը գտնվում է Ռեսիստենսիա երկրի տարածքում։ Ռիո Նեգրո կրում է նաև տրանսպորտային դեր տարբեր մարզեր տարբեր իրեր հասցնել։
Կլիման մերձարևադարձային է, առանց չոր սեզոնի, մոտ 1200 մմ տարափ է տարեկան (չոր ժամանակաշրջանը 1870-1920, 900 մմ տեղումներ։
Ամառներ են, ընդհանուր առմամբ, շատ տաք բարձր խոնավության, երբ ջերմաստիճանը +35 °C միանգամայն նորմալ է։ Ձմռանը մեղմ, բայց մի քանի ցուրտ օրերին, սակայն, ջերմաստիճանը հազվադեպ կաթիլներ ստորև 0 °C։ Ժամանակակից պատմության մեջ, ձյունը չի եղել այնտեղ։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք Archived 2006-11-17 at the Wayback Machine.
google քարտեզում գտնվելու վայրը
Ռեսիստենսիայի քանդակները
Աշխարհագրական կոորդինատներ
Կուտուշևո (այլ կիրառումներ)

Կուտուշևո, կարող է վերաբերել՝

Կուտուշևո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում։
Կուտուշևո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մեչետլինսկի շրջանի կազմում։
Ուխիխար

Ուխիխար', (իսպ.՝ Ugíjar) բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Գրանադա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալիպուխառա Գրանադինա շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 67 կմ2։ Բնակչությունը՝ 2681 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 120 կմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Microweb turística de Ugíjar realizada por el Patronato de Turismo de Granada Archived 2008-02-29 at the Wayback Machine.
Situación de Ugíjar
Սուպրեմատիկ կոմպոզիցիա

Սուպրեմատիկ կոմպոզիցիա (կապույտ ուղղանկյունը կարմիր ճառագայթի վրայից), Կազիմիր Մալևիչի՝ 1916 թվականի նկարը՝ ռուսական արվեստի ամենաթանկարժեք ստեղծագործությունը։


== Պատմություն ==
Կտավը նկարվել է 1916 թվականին։ 1919-1920-ական թվականներին ցուցադրվել է Մոսկվայում։
Մալևիչը 1927 թվականին նկարը ցուցադրության է դրել Վարշավայի, իսկ ավելի ուշ՝ Բեռլինի ցուցահանդեսներում։ 1927 թվականի հունիսին Կազիմիր Մալևիչի՝ շտապ ԽՍՀՄ մեկնելուց հետո նրա կողմից նկարը տրվել է պահպանության գերմանացի ճարտարապետ Հուգո Հերինգին։ Ցուցահանդեսից հետո Մալևիչը ընդհանուր առմամբ 1927 թվականին Բեռլինում թողել է ավելի քան հարյուր կտավ։ Ավելի ուշ Հերինգը այդ կտավները դուրս է բերել նացիստական Գերմանիայից, որտեղ դրանք որպես «դեգեներատիվ արվեստ» ենթակա էին ոչնչացման։
1958 թվականին Հերինգի հետնորդները նկարը վաճառել են Ամստերդամի քաղաքային թանգարանին այն ժամանակվա համար նշանակալից 120 հազար գուլդեն գումարով։
20-րդ դարի ընթացքում նկարը բազմիցս ցուցադրվել է տարբեր ցուցահանդեսներում, մեծ մասամբ՝ եվրոպական։ Մալևիչի աշխատանքներով ամստերդամյան հավաքածուն ամենամեծն է նախկին ԽՍՀՄ-ի սահմաններից դուրս ։
2003-2004 թվականներին, երբ թանգարանը ցուցադրում է Մալևիչի կտավները ԱՄՆ-ում, նկարչի հետնորդները վիճարկում են Հերինգի (ինչպես նաև թանգարանի)՝ դրանք տնօրինելու իրավունքները։ Քառամյա դատաքննության արդյունքում կողմերը գալիս են հաշտության համաձայնության, ըստ որի պայմանների թանգարանը նկարչի ժառանգներին իր հավաքածուից զիջում է 5 նշանակալի նկար ։ Տասնյոթամյա դատական վեճերից հետո նկարը վերադարձվում է նկարչի հետնորդներին։
2008 թվականի նոյեմբերի 3-ին Նյու-Յորքի Սոթբիսում տեղի ունեցած աճուրդի ժամանակ նկարը 60 002 500 դոլլարով վաճառվել է անհայտ գնորդին ՝ դառնալով պատմության մեջ ռուս նկարչի կողմից նկարված ամենաթանկագին նկարներից մեկը ։
2018 թվականի մայիսի 16-ին Նյու-Յորքի Քրիստիսի աճուրդում նկարը վաճառվել է 85 812 500 դոլլարով։ Գնորդի անունը մնացել է անհայտ։ Գործարքը ճանաչվել է ռուս նկարիչների նկարների համար պատմության մեջ ամենաթանկը։


== Ծանոթագրություններ ==
Դրագուտին Տադիյանովիչ

Դրագուտին Տադիյանովիչ (խորվ.՝ Dragutin Tadijanović, նոյեմբերի 4, 1905(1905-11-04), Սլավոնական բրոդ, Požega County, Խորվաթիայի և Սլավոնիայի թագավորություն, Տրանսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա - հունիսի 27, 2007(2007-06-27), Զագրեբ, Խորվաթիա), խորվաթ հայտնի բանաստեղծ։


== Կենսագրություն ==
Դրագուտին Տադիյանովիչը ծնվել է Սլավոնական բրոդ քաղաքի մոտ գտնվող Ռաստուշյե գյուղում։ 
Իր առաջին ստեղծագործությունները Դրագուտին Տադիյանովիչը հրատարակել է 1922 թվականին։ 1937 թվականին նա ավարտել է Զագրեբի համալսարանը։ 1935-1940 թվականներին աշխատել է «Narodne novine» անգլերեն լույս տեսնող թերթում։ 1939-1945 թվականներին դասավանդել է Զագրեբի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Հետագայում աշխատել է «Zora», «Hrvatski pjesnici», «Matica» հրատարակչություններում։ Հետագայում ընդունվել է Խորվաթիայի գիտությունների և արվեստների ակադեմիան և 1953 թվականին դարձել այդ ակադեմիայի տնօրենը և մինչև իր թոշակի անցնելը՝ 1973 թվականն աշխատել է այդտեղ։
1964-1965 թվականներին եղել է Խորվաթիայի գրողների միության նախագահը։ Նա համարվել է 20-րդ դարի ամենահանրաճանաչ և ազդեցիկ խորվաթ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա «Սպանդի բալլադը» բանաստեղծությունը, որը գրվել է 1930-ական թվականներին, ճանաչվել է խորվաթական գրականության ամենաճանաչված գործերից մեկը։ Իր բանաստեղծություններում նա փառաբանում է իր հայրենիքն ու ժողովրդին։
Տադիյանովիչի ստեղծագործությունները թարգմանվել են ավելի քան 20 լեզվով։ Նա աշխատել է նաև որպես թարգմանիչ, թարգմանել է Յոհան Վոլֆգանգ ֆոն Գյոթեի, Հայնրիխ Հայնեի, Վիտեզսլավ Նեզվալի ստեղծագործությունները։ 
2000 թվականին Դրագուտին Տադիյանովիչին շնորհվել է Զագրեբի պատվավոր քաղաքացու կոչում։ 
Դրագուտին Տադիյանովիչն ապրել է 101 տարի, մահացել է 2007 թվականին, թաղվել է Զագրեբի Միրոգոյ գերեզմանատանը։ Նրա վերջին ծննդյան տարեդարձերը լայնորեն լուսաբանվել են ազգային մամուլում։


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
«Իշխան Տրպիմիրի շքանշան»
«Մադարացի ձիավորի» շքանշան<ref>Указ Президента Республики Болгария от 17 октября 2001 года № 231</ref
Զագրեբի պատվավոր քաղաքացի (2000)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Brešić Vinko (2007)։ «Ljetopis Dragutina Tadijanovića»։ Dragutin Tadijanović: Izabrana djela (խորվաթերեն)։ Zagreb: Matica hrvatska։ էջեր 31–38։ ISBN 978-953-150-293-1։ Արխիվացված է օրիգինալից 5 January 2019-ին։ Վերցված է 4 January 2019 
Offizielle Webseite (kroatisch)
Website von Dragutin Tadijanović Archived 2018-11-21 at the Wayback Machine. (kroatisch)
Die Gedichte (kroatisch/englisch)
Dragutin Tadijanović, Ehrenbürger von Slavonski Brod (kroatisch)
Tadijanović vorgestellt im Fremdenverkehrsamt der Stadt Slavonski Brod
Andenkzimmer von Tadijanović im Franziskanerkloster in Slavonski Brod
Երկաթուղային ազդանշանում

Երկաթուղային ազդանշանում, գնացքների շարժման, մանևրային աշխատանքների անվտանգությունն ապահովող հրամանների ու ցուցումների հաղորդման տեսանելի և ձայնային ազդանշանների համակարգ։ Տեսանելի ազդանշանները լինում են՝

Մշտական (լուսազդանիշներ, սեմաֆորներ, մանևրային վահաններ և նախազգուշական սկավառակներ)
Փոխադրովի (վահաններ, դրոշակներ, ձողալապտերներ և ճայթռուկներ)
Ձեռքի և գնացքի (դրոշակներ, սկավառակներ, լապտերներ)Ազդանշանային հիմնական գույներն են՝

Կարմիր՝ շարժման արգելում
Դեղին՝ արագության նվազում
Կանաչ՝ շարժման թույլատրումԿիրառվում են նաև կապույտ, լուսնա-սպիտակ, թափանցիկ-սպիտակ, կաթնասպիտակ ազդանշանային լույսեր։ Ըստ կիրառման ժամանակի, կան օրական, ցերեկային և գիշերային տեսանելի ազդանշաններ։ Ձայնային ազդանշանները տրվում են լոկոմոտիվային և ձեռքի սուլիչներով, կայարանային զանգերով և ճայթռուկներով։


== Գրականություն ==
Инструкция по сигнализации на железных дорогах СССР, Москва, 1965․
Բաղացջուր

Բաղացջուր, Ավսարլու, Մուսալյմ, գետ Սյունիքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Մեղրու լեռների հյուսիսային լանջերից և Կավճուտ գյուղից 2 կմ հարավ–արևելք միախառնվում Ողջի գետին։ Երկարությունը 17 կմ է։ Հոսում է գեղատեսիլ, անտաոապատ վայրերով։


== Ծանոթագրություններ ==
Վալասար

Վալասար, գետ Ռուսաստանում, Արխանգելսկի մարզում։ Ակունքը Տոմաշա գետի աջ ափից 17 կիլոմետրի վրա է։ Գետի երկարությունը հասնում է 16 կիլոմետրի։


== Ջրային ռեդուտի տվյալները ==
Ըստ Ռուսաստանի պետական ջրային գնարցամատյանի տվյալների՝ գետը մտնում է Դվինսկո Պեչորսկի ավազանի կազմում մեջ։ Ջրատնտեսական հատվածը Հյուսիսային Դվինան է Վիչեգդա գետի գետաբերանից մինչև Վագա գետի գետաբերանը, ենթաավազանը Հյուսիսային Դվինան է Վիչեգդայի և Փոքր Հյուսիսային Դվինայի միախառնումի վայրից ներքև։ Գետի ավազանը Հյուսիսային Դվինան է։
Ըստ Ռուսաստանի Դաշնության տարածքային ջրատնտեսական շրջանացման աշխարհատեղեկատվական համակարգի տվյալների, որը պատրաստել է Ջրային ռեսուրսների ֆեդերալ գործակալությունը՝։

Ջրային օբյեկտի կոդը պետական ջրային գրանցամատյանում 03020300112103000027050 է,
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՀՀ)՝ 103002705,
Ավազանի կոդը՝ 03.02.03.001,
ՀՀ հատորի համարը՝ 03,
ՀՀ հրատարակումը՝ 0։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուլդի վարան

Գուլդի վարան, կամ ավազային վարան (լատ.՝ Varanus gouldii), վարանների ցեղի ներկայացուցիչ է, ունի երկու ենթատեսակներ։


== Նկարագրությունը ==
Ընդհանուր երկարությունը հասնում է 1.4-1.8 մ, քաշը 6 կգ։ Գունավորումով և կազմվածքով շատ նման է արգուսյան վարանին (Varanus panoptes horni)։ Գլուխը դուրս ընկած, կարճ և սեղմված է կողքերից։ Մարմինը ցիլինդրանման, երկարեցված է։ Վերջույթները լավ զարգացած են, ունեն հզոր և երկար ճանկեր։ Գունավորումը դեղնաշագանակագույն է, մուգ գիծն անցնում է աչքերի մեջտեղով։ Մեջքին ունի դեղին բծերի խումբ, իսկ պոչին նեղ գունատ գծեր, պոչի վերջին երրորդ մասը զուրկ է գծերից։ Լեզուն երկճյուղ է, ինչպես օձերինը։


== Կենսակերպը ==
Բնակվում է անտառուտներում և մարգագետիններում։ Փորում է բավականին երկար և լայն բներ, որտեղ թաքնվում է ավազային փոթորիկների և տոթի ժամանակ։ Ակտիվ է ցերեկային ժամերին։ Սնվում է մեծ միջատներով, մանր մողեսներով, կրծողներով և օձերով։ Թշնամիները շատ չեն, սակայն այս վարանի միսն ավտրալացի տեղաբնիկներն օգտագործում են սննդի մեջ։ Նրանք որսի նպատակով այրում են մարգագետինները։
Շարժելով իր երկճյուղ լեզուն՝ վարանը կարողանում է հոտառության միջոցով հայտնաբերել իր զոհին։
Ինչպես բոլոր վարանները, Գուլդի վարանը նույնպես ձվածին է։ Էգը ձվադրում է տերմիտաբներում, դնում է մինչև 10 ձու։ 6 ամիս անց ծնվում է սերունդը։


== Տարածվածություն ==
Ավստրալիայի Էնդեմիկ։


== Ենթատեսակներ ==
Varanus gouldii gouldii
Varanus gouldii flavirufus


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Cogger,H.G. 2000. Reptiles and Amphibians of Australia, 6th ed. Ralph Curtis Publishing, Sanibel Island, 808 pp.
Словник-довідник із зоології. - К., 2002.
Սալու (գյուղ, Օռիսաառե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍալուՍալու (էստ․՝ Salu), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Օռիսաառե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 24 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Աղասի Չարչօղլյան

Աղասի Ենոքի Չարչօղլյան (1907 ապրիլի 4-ին, Դյուլլիբուլաղ գյուղում (այժմ՝ Վարդաղբյուր) – նոյեմբերի 17, 1975, Երևան), խորհրդային կուսակցական և պետական աշխատող, մանկավարժական գիտությունների թեկնածու, ԽՄԿԿ անդամ (1928)։
Ավարտել է Մոսկվայի ֆիզիկական կուլտուրայի համալսարանը և ԽՄԿԿ ԿԿ-ին կից կուսակցական բարձրագույն դպրոցը։ 1933 թվականից աշխատել է ԽՍՀՄ մթերումների ժողկոմատի Հայաստանի լիազորությունում (հրահանգիչ, բաժնի վարիչ, լիազոր ներկայացուցչի տեղակալ և լիազոր ներկայացուցիչ)։ 1939 թվականից՝ ՀԿ(բ) կ ԿԿ գյուղատնտեսության բաժնի վարիչ, 1941 թվականից՝ ՀԿ(բ) կ ԿԿ կադրերի գծով քարտուղար, 1943-1946 թվականներին՝ 3-րդ քարտուղար։ 1948–1952 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ Մինիստրների խորհրդի նախագահի տեղակալ, 1953-1961 թվականներին և 1969-1975 թվականներին՝ Երևանի ֆիզկուլտուրայի համալսարանի ռեկտոր։ 1961-1969 թվականներին Հայկոոպի նախագահն էր։ Զբաղվել է Հայաստանում ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի զարգացման պատմության հարցերով։ Եղել է ՀԿԿ ԿԿ և ՀԿԿ ԿԿ բյուրոյի անդամ, ՀԽՍՀ առաջին գումարման Գերագույն սովետի դեպուտատ։ 


== Գրականություն ==
Ֆիզիկական կուլտուրայի պատմություն, մաս 2, Ե․, 1958 (հեղինակակից)։
Գանդելինո

Գանդելինո  (իտալ․՝ Gandellino) կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1060 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 44 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 68 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 24020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0346։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Սան Մարտինոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0346 48433
Էլեկտրոնային փոստ՝ segreteria@comune.gandellino.bg.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.adsol.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ելենա Կալիսկա

Ելենա Կալիսկա (սլովակ.՝ Elena Kaliská, հունվարի 19, 1972(1972-01-19), Զվոլեն, Central Slovakia, Սլովակիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, Չեխոսլովակիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն), սլովակ կանոեիստ-սլալոմիստ։ Չորս Օլիմպիական խաղերի մասնակից։ Ամառային օլիմպիական խաղերի կրկնակի չեմպիոն 2004 և 2008 թվականներին կանոեով միայնակ թիավարությունում։ Աշխարհի ու Եվրոպայի բազմակի չեմպիոն։


== Կենսագրություն ==
Ելենա Կալիսկան ծնվել է 1972 թվականի հունվարի 19-ին Չեխոսլովակիայի Զվոլեն քաղաքում։ Նրա հոբբիներն են թենիսը և երաժշտությունը։
2007 թվականին Ելենան ավարտել է Մատեյ Նելի համալսարանը Բանսկա Բիստրիցայում՝ ստանալով մագիստրի աստիճա։


== Կարիերա ==
Ելենա Կալիսկան սկսել է զբաղվել թիավարությամբ յոթ տարեկանում Զվոլենի ակումբում։ Ապա նա սկսել է հանդես գալ Լիպտովսկի Միկուլաշ քաղաքի ակումբում։
Նրա մարզիչը 2015 թվականից Պետեր Չիբակն է, նրան նաև օգնում են Ռոբերտ Օկորոցկին, Օլգա Լեյսալովա, Վլաստա Պատոչկովան, Լյուբոշ Գերտլը, Յան Ստախերան և Յան Պրաչարը։
Ելենա Կալիսկան զբաղեցրել է չորրորդ տեղը աշխարհի պատանեկան առաջնությունում։ Տասնյոթ տարեկանում ընկել է հեծանիվից, ինչից հետո ստիպված է եղել ապաքինվել ձախ ձեռքի վնասվածքից հետո։ Մեծահասակների մակարդակում նրա առաջին հաջողությունը եղել են մեդալները Եվրոպայի առաջնություններում՝ բրոնզե մեդալը 1996 թվականին Գերմանիայում և ոսկե մեդալը 1998 թվականին Չեխիայում։ Նա մասնակցել է 1996 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերին, որտեղ զբաղեցրել է 19-րդ տեղը։
Կալիսկան աստիճանաբար լավացրել է իր արդյունքները՝ 2000 թվականին Սիդնեյում անցկացված Ամառային օլիմպիական խաղերում զբաղեցնելով արդեն չորրորդ տեղը։ Կարիերայի գագաթնակետին հասել է 2004 թվականին՝ հաղթելով Աշխարհի գավաթի խաղարկության չորս մրցավազքերում, Եվրոպայի առաջնությունում և Աթենքում անցկացվող Օլիմպիական խաղերում։ 2005 թվականին նվաճել է ոսկե մեդալ Ավստրալիայում անցկացվող աշխարհի առաջնությունում, իսկ 2007 թվականին եղել է երկրորդը։
Մեկ տարի անց Ելենա Կալիսկան Պեկինում անցկացվող Օլիմպիական խաղերում դարձել է Օլիմպիական խաղերի կրկնակի չեմպիոն։
Իր կարիերայի ընթացքում Ելենա Կալիսկան յոթ անգամ հաղթել է Եվրոպայի առաջնությունում՝ ընդհանուր առմամբ արժանանալով 13 մեդալի։


== Մրցանակներ ==
2011 թվականի հունվարի 3-ին պարգևատրվել է Լյուդովիտ Շտուրի I դասի շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարզիկի էջը databaseOlympics.com կայքում(անգլ.)
Գալիասկար Քամալի տուն

Վաճառական Խայբուլլինի տուն (տունը, որտեղ ապրել է Գալիասկար Քամալը), գտնվում է Կազանի Վախիտովսկի շրջանի Հին թաթարական ազատաբնակների ավանի Նարիմանով փողոցում։


== Պատմություն ==
19-րդ դարի վերջում, 20-րդ դարի սկզբում Կազանում ապրում էր վաճառական Սադիկ Սախիպովիչ Խայբուլինը (1840-1915 թթ.), ով զբաղվում էր մորթե իրերի առևտրով։ Նա ցանկանում էր ամրապնդել իր ազդեցությունը քաղաքի մուսուլմանական համայնքում, ուստի որոշեց հին թաթարական գերեզմանատան տեղում փայտե մզկիթ կառուցել, և այնտեղ իմամ նշանակել իր մտերիմ մարդկանցից։ Վաճառականի հարազատների մեջ չկար մեկը, ով կարող էր մոլլա լինել, ուստի Ս. Ս. Խայբուլլինը որոշեց իր դստերն ամուսնացնել Գալիասկար Քամալետդինովի հետ, որը մուսուլմանական բարձրագույն մեդրեսի շրջանավարտ էր, լայն գիտելիքներ ուներ շարիաթի բնագավառում, ինչպես նաև հայտնի էր իր գրական փորձերով։
Համաձայնվելով ամուսնանալ Բիբիգայիսի հետ՝ Գալիասկար Քամալը կտրականապես հրաժարվեց դառնալ հոգևորական, քանի որ նա մտադիր էր աշխատել գրական դաշտում։ Գալիասկար Քամալը, նրա ծնողները և առևտրական Խայբուլլինը համաձայնեցին, որ Քամալը, գոնե կդառնա գրավաճառ։ Հարսանիքը տեղի ունեցավ 1900 թվականին, իսկ 1902 թվականին, դստեր և փեսայի համար վաճառականը Բոլշայա Մեշչանսկայա փողոցում (այժմ՝ Նարիմանովի փողոց) կառուցեց փայտյա տուն, որտեղ 1908 թվականին ծնվեց նրանց որդին` Անաս Քամալը։ Այդ տանը Գալիասկար Քամալն ապրեց մինչև իր մահը՝ 1933 թվական։

Տունը պահպանվել է մինչև այսօր։ Թաթարական ԽՍՀ-ի նախարարների խորհրդի 30.10.1959 թ. № 591 որոշման համաձայն` Գալիասկար Քամալի տունը ճանաչվել է որպես տեղական նշանակության պատմական հուշարձան։ Թաթարստանի Հանրապետության մշակույթի նախարար Ա. Մ. Սիբգատուլլինի 02.04.2012 թվականի № 220 հրամանով տունը հաստատվել է որպես մշակութային ժառանգության պաշտպանվող օբյեկտ։
2012 թվականին ավերվել են տան ինչպես ներքին, այնպես էլ արտաքին հարդարանքները, և տան շատ մասերի բնօրինակ տեսքը հիմնականում կորել է։ 2012 թվականին Թաթարստանի Հանրապետության անտառտնտեսության նախարարության հրամանով «Թաթինվեստգրաժդանպրոեկտի» գլխավոր դիզայներն իրականացրել է պատմական արխիվային հետազոտություն և մշակել գիտական և նախագծային փաստաթղթեր, որոնց հիման վրա «Նուրլատլես» ընկերությունը իրականացրել է տան վերանորոգումը։
Առևտրական Խայբուլլինի տունը երկհարկանի կիսաքար շինություն է։ Բարձր ցոկոլային հարկը պատրաստված է աղյուսից և սվաղված է։ Ներքին հարդարանքները կատարված են թաթարական ավանդույթներին համաձայն. բնակելի տարածքները փողոցից պարսպապատված են, իսկ տան մուտքն անցնում է բակով։ Տանը կա հոլանդական վառարան։ Ավելի վաղ տան մուտքի դարպասները եղել են փայտե, այժմ՝ չկան։
Տան պատին ամրացված է տեղեկատվական հուշատախտակ, որտեղ նշված է, որ այդ տանն ապրել է  Գ. Գ. Քամալը, ինչպես նաև կա գրառում կատարված վերականգնման մասին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Научно-проектная документация «Дом, в котором жил в 1902 по 1933 гг. татарский драматург Галиаскар Камал. Г. Казань, ул. Нариманова, д.48»» (ռուսերեն)։ Татинвестгражданпроект։ Վերցված է 2016-02-24
Չինչա (այլ կիրառումներ)

Չինչա կարող է վերաբերվել.

Չինչա (ցեղ) - հարավամերիկյան հնդկական ցեղ
Չինչա (կղզի) - կղզի Պերուի ափին
Չինչա (մշակույթ) - Պերուի հնագիտական մշակույթ
Կուշչևկա (գյուղ, Վոլոչիսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուշչևկաԿուշչևկա (ուկրաիներեն՝ Кущівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կուշչևկա գյուղում բնակվում էր 138 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,99 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 139,39 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մայիսի 18

Մայիսի 18, տարվա 138-րդ (նահանջ տարիներին՝ 139-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 227 օր։


== Դեպքեր ==
1972 - Ուկրաինայի Խարկով քաղաքից Մոսկվա թռչող ԱՆ-10 ինքնաթիռը վթարի ենթարկվեց և մահացան ինքնաթիռում գտնվող բոլոր 122 մարդիկ։
1980 - Վաշինգտոն նահանգում Սենտ Հելենս (Սուրբ Հեղինե) հրաբուխի ժայթքման հետևանքով մահացան 57 մարդ։ Այս դեպքի հետ կապված ամերիկահայ երգահան Ալան Հովհաննեսը գրել է «Սուրբ Հեղինեի լեռը» սիմֆոնիան։
1992 - Արցախի պաշտպանության բանակը ազատագրեց Քաշաթաղի շրջանի Բերձոր քաղաքը և Բերձորի միջանցքը։
1944 - Ուկրաինայում բնակվող Ղրիմի թաթարները խորհրդային բանակի ճնշմամբ քշվեցին Կենտրոնական Ասիա


== Ծնունդներ ==
1897 - Գուրգեն Ջանիբեկյան, դերասան (վ. 1978)
1897 - Ֆրենկ Կապրա, ամերիկացի ռեժիսոր (վ. 1991)
1920 - Հովհաննես Պողոս II, Հռոմի Պապ (վ. 2005)
1920 - Ռիկարդո Կառվալյու, Պորտուգալացի ֆուտբոլիստ
1975 - Ջոն Հիգգինս,շոտլանդացի հայտնի պրոֆեսիոնալ սնուկերիստ, աշխարհի քառակի չեմպիոն՝ 1998, 2007, 2009, և 2011 թվականներին
1992 - Ֆեռնանդո Պաչեկո, իսպանացի ֆուտբոլիստ, դարպասպահ


== Մահեր ==
1799 - Պիեռ Բոմարշե, ֆրանսիացի նշանավոր թատերգակ և հրապարակախոս (ծն. 1732 թ.)։
1981 - Վիլյամ Սարոյան, ամերիկահայ մեծանուն գրող (ծն. 1908 թ.)։


== Տոներ ==
Թանգարանների միջազգային օր
Bandai Namco Entertainment

Bandai Namco Entertainment Inc. (BNEI), ճապոնական ընկերություն, որը զբաղվում է համակարգչայի խաղերի մշակմաբ և հրապարակմամբ, ինչպես նաև զբաղվում է տեսանյութերի և երաժշտության թողարկմամբ։ Bandai Namco Entertainment-ը համարվում է Bandai Namco Holdings (BNHD)-ի մասնաճյուղը։ Այն զբաղվում է ընկերության մենեջմենտով և տեսախաղերի վաճառքով, այն ժամանակ երբ Bandai Namco Studios մասնագիտացված է դրանց մշակման համար։ Ընկերությունը սկիզբ է առել Bandai Namco Group ստրատ ափից։
Bandai Namco Entertainment ընկերությունը ստեղծվել է 2006 թվականի մարտին Namco և Bandai ընկերությունների միավորումից։ Ընկերությունը սկզբնական շրջանում կրել է Namco Bandai Games անունը, սակայն 2014 թվականին անվանափոխվել է դառնալով Bandai Namco Games, իսկ արդեն 2015 թվականի ապրիլին ընկերությունը հանդես եկավ Bandai Namco Entertainment անունով։
Bandai Namco Games-ը իր արադրանքը տարածում է ամբողջ աշխարհում այլ ընկերությունների շնորհիվ։ Bandai Namco Games America-ն զբաղվում է Հյուսիսային Ամերիկայում խաղերի տարածմամաբ, Bandai Namco Games Europe՝ Եվրոպայում, Bandai Namco Games Asia՝ Ասիայում, Bandai Namco Games New Zealand-ը տարածում է խաղերը Օվկիանիայում։ Ընկերության գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Սինահավայում։ 


== Պատմություն ==
2005 թվականի սկզբին Namco Ltd. և Bandai Co. Ltd. հայտարարեցին ընկերությունների միացման մասին։ Սեպտեմբերի 29-ին ընկերությունները պաշտոնապես միացվեցին, սակյան առաջին վեց ամիսը շարունակում էին անկախ աշխատել Namco Bandai Holdings-ի համար։
2016 թվականի մարտի 31-ին տեսախաղերով մշակմամբ զբաղվող Bandai բաժինը միացվեց Namco-ի հետ և կազմեցին Namco Bandai Games։
2008 թվականի ապրիլի 1-ին տեսախաղերով զբաղվող Banpresto մասաճյուղը անցավ Namco Bandai Games-ի կազմի մեջ։ 2009 թվականի ապրիլի 1-ին Bandai Networks-ը, որը զբաղվում էր բջջային հավելվածների մշակմամբ նույնպես անց կացավ Namco Bandai Games կազմը։
2011 թվականի սկզբին Namco Networks-ը անցավ Namco Bandai Games America-ի կազմի մեջ, որով էլ ձվավորվեց հատուկ ենթաբաժին, որը զբաղվում էր բջջային և խաղային համակարգերի համար նախատեսված խաղերի թողարկմամբ։
2010 թվականին Namco Bandai Games-ը գրանցվեց Գինեսի ռեկորդների գրքում, որպես ընկերությունը, որը թողարկել է ամենաշատ գովազդային հոլովակները մեկ ապրանքանիշի համար՝ Solatorobo: Red the Hunter խաղի համար։ Թողարկվել է ավելի քան 100 գովազդային հոլովակ։
2012 թվականի ապրիլի 2-ին Namco Bandai Games-ը առանձնացրեց բոլոր ենթաբաժիները, որոնք զբաղվում էին խաղերի մշակմամբ և ստեղծեց նոր ընկերություն Namco Bandai Studios անունով։ Այս ստուդիայում աշխատում էր ավելի քան 1000 մարդ, որոնք արդեն իսկ աշխատում էին Namco Bandai-ում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք