armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Նիկո Լոմոուրի

Նիկո Իոսիֆի Լոմոուրի (վրաց.՝ ნიკო  ლომოური, փետրվարի 7 (19), 1852, Արբո (Գորիի շրջան), Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 17 (30), 1915, Գորի, Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն), վրացի գրող և բանաստեղծ։


== Կենսագրություն ==
Նիկո Լոմոուրին ծնվել է Քարթլիի Արբո գյուղում, վանականի ընտանիքում։ Լոմոուրին գրել ու կարդալ սովորել է եկեղեցու ատենադպիրի մոտ, ապա ընդունվել է Գորիի հոգևոր ուսումնարան, որն ավարտելուց հետո՝ 1869 թվականին, սովորել է Թիֆլիսի հոգևոր սեմինարիա։ Սեմինարիան ավարտելուց հետո Լոմոուրին մեկնել է Կիև։ Կիևում կրթություն ստանալուց հետո վերադարձել է Վրաստան և դարձել Թիֆլիսի արքունի ուսումնարանի տեսուչ։ Երեք տարի անց սկսել է մանկավարժական գործունեությամբ զբաղվել Գորիի գիմնազիայում՝ շարունակելով երեք տարի։
Մահացել է Գորիում 1915 թվականի ապրիլի 17-ին։


== Ստեղծագործություն ==
Նիկո Լոմոուրիի առաջին բանաստեղծությունը տպագրվել է «Մնատոբի» ամսագրում 1871 թվականին, բայց նրա առաջին նշանակալի գործը՝ «Կրակ» (ალი, ալի) պատմվածքն է, որ տպագրվել է «Իվերիա» ամսագրում 1879 թվականին։ Դրան հետևում է մանկական պատմվածքների ժողովածուն։ Դրանցից մեկի՝ «Քաջանա» պատմվածքի հիման վրա 1941 թվականին նկարահանվել է ֆիլմ։ Լոմոուրին վրացերեն է թարգմանել Ջորջ Գորդոն Բայրոնի ստեղծագործություններից։
Իր ստեղծագործություններում Նիկո Լոմոուրին պատկերել է վրացական գյուղի կյանքը. նրա ստեղծագործությունների հերոսներն են նախկին կալվածատերեր, հարուստ գյուղացիներ, դարբիններ, վաշխառուներ։ «Քրիստոնյա լեզգիներ» պատմվածքում Նիկո Լոմոուրին պատկերել է գյուղացի Սիմոն Լուկաշվիլու ու իշխանության ներկայացուցչի վեճը։ Այն բանից հետո, երբ Լուկաշվիլին մերժում է տանուտերին կաշառք տալ, տանուտիրոջ մարդիկ ներխուժում են Լուկաշվիլու տուն ու ավերում այն։ Լուկաշվիլուն տանում են տանուտիրոջ տուն ու կապում սյանը։
Լոմոուրիի ստեղծագործության լեզուն աչքի է ընկնում ազատությամբ ու հարստությամբ։ Սյուժեն զարգանում է համաչափորեն, լավ են կազմված երկխոսությունները։ Բնության նկարագրությունը միշտ կապված է սյուժեի զարգացման հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Անիկետոս (Հռոմի պապ)

Անիկետոս (լատ.՝ Anicetus, 1-ին դար, Հոմս, Սիրիա - ապրիլի 20, 166, Հռոմ, Հռոմեական կայսրություն), Հռոմի պապ, ով գլխավորել է Հռոմի Կաթոլիկ եկեղեցին 157-168 թվականներին։ Ըստ «Annuario Pontificio» տեղեկագրքի նրա պապության սկիզբն է համարվում 153 թվականը։ Անիկետոս անունը հունարեն նշանակում է «անհաղթելի» (ἀ-νίκητος)։ Ըստ «Liber Pontificalis» գրքի Անիկետոսը սիրիացի է եղել, Էմեսա քաղաքից (ներկայիս՝ Հոմս)։


== Կենսագրություն ==
Ըստ Հիրենեոս Լիոնացու Անիկետոսի պապության ժամանակ Պողիկարպոս Զմյուռնիացին՝ Հովհաննես առաքյալի աշակերտը, այցելել է Հռոմ՝ քննարկելու Փեսախ տոնը նրա հետ։ Պողիկարպոսը և նրա Զմյուռնիայի եկեղեցին տոնում էին խաչելությունը Նիսանի 14-րդ օրը, իսկ հռոմեական եկեղեցին Զատկի կիրակի օրը տոնում էր Հիսուսի հարությունը։ Նրանք համաձայնության չեն գալիս, սակայն Անիկետոսը թույլատրում է Պողիկարպոսին և Զմյուռնիայի եկեղեցուն պահպանել այն օրը, որին նրանք սովոր էին։ Տարաձայնությունը հետագա դարերի ընթացքում թեժանում է։
Անիկետոսի պապականության ժամանակ քրիստոնեական պատմիչ Հեգեսիպոսը ևս այցելել է Հռոմ։ Այս այցը հաճախ մեջբերվում է որպես Սուրբ Աթոռի վաղ կարևորության նշան։
Անիկետոսն ակտիվորեն դիմադրում էր Գնոստիցիզմին ու Մարկիոնականությանը։ «Liber Pontificalis» գրքում արձանագրվում է, որ Անիկետոսը հրամանագրել է, որ քահանաները չունենան երկար մազեր (թերևս այն պատճառով, որ գնոստիկները կրում էին երկար մազեր)։
Ըստ լեգենդի Սուրբ Անիկետոսը տանջվել է Մարկոս Ավրելիոսի գահակից՝ կայսեր Լուցիոս Վերոսի օրոք, սակայն այդ մասին պատմական վկայություններ չկան։ Ապրիլի 16, 17 և 20 համարվում են նրա մահվան օրը, սակայն ապրիլի 20-ը տոնվում է որպես նրա պաշտամունքի օր։ Մինչև 1970 թվականը այդ օրն էր համարվում ապրիլի 17-ը։ Ըստ «Liber Pontificalis» գրքի Անիկետոսի մամինն ամփոփված է Սուրբ Կալլիստոսի կատակոմբում։


== Տես նաև ==
Հռոմի պապերի ու հակապապերի ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Wikisource-logo.svg Campbell, Thomas Joseph (1907). "Pope St. Anicetus". In Herbermann, Charles. Catholic Encyclopedia. 1. New York: Robert Appleton Company.
Duff, Eamon. Saints and Sinners: A History of the Popes, Yale University Press, 2001, p. 13. ISBN 0-300-09165-6
Maxwell-Stuart, P. G. Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present, Thames & Hudson, 2002, p. 19. ISBN 0-500-01798-0.
Anicetus in the Ecumenical Lexicon of Saints
Collected works of Migne Patrologia Latina
Գառնիկ

Գառնիկ, հայկական արական անուն։ Հայերեն գառն բառի փաղաքշական ձևն է։ Կա նաև Գառնուկ ձևը։ Գառնիկ անձնանունը գործածվում էր մինչև 6-րդ դարը, այնուհետև դուրս է եկել գործածումից և կրկին վերականգնվել 19-րդ դարում։


== Գործածություններ ==
Գառնիկ, թոռն Գեղամ նահապետի։ Իր անունով է կոչվել Գառնի ավանը։
Գառնիկ, թարգմանիչ, աշակերտ Սահակի և Մեսրոպի, ընկեր Եզնիկի և այլն։
Գառնիկ, ճգնավոր Բասենի Յօրնկայ գյուղից։ Իր ձեռքում հայտնվելով Գրիգոր Լուսավորչի նշխարները՝ դրանք բերեց Թորդան 328 թվականին։
Գառնիկ, եպիսկոպոս, երկրորդ առաջնորդ Ցուրտավի, հաջորդեց Ափոցի շուրջ 490 թվականին։
Գառնիկ, եպիսկոպոս Ամարասի, ժամանակակից Վաչագան Գ-ի։
Գառնուկ, հայր մղտեսի Սահակի, որ 1427 թվականին Աստվածատուր քահանայից գնեց մի Ավետարան 24 ֆլորինով և նվիրեց Ամասիայի Ղազալա գյուղի Ս․ Սարգիս եկեղեցուն։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեդնայա Ռուդա (գյուղ, Արտյոմովսկի շրջան)

Մեդնայա Ռուդա (ուկրաիներեն՝ Мідна Руда), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Մեդնայա Ռուդա գյուղում բնակվում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դալագկաու

Դալագկաու (ռուս.՝ Даллагкау), գյուղ Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա հանրապետության Ալագիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 40 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տաշանտինտկա

Տաշանտինտկա (ռուս.՝ Ташантинтка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի շրջանում։ Գետի գետաբերանը գտնվում է Յուսուտու գետի աջ ափից 3 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կիլոմետր է։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազան շրջանին, գետի ջրերի կառավարման գլխավոր կենտրոնը՝ Ալեյ։ Գետի գետային ավազանն է (Վերին) Օբը մինչև Իրտիշի թափվելը։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների։

Ջրային գրանցման տվյալների կոդ՝ — 13010100312115100005131
Հիդրոլոգիական ստուգման կոդ՝ — 115100513
Ավազանի կոդը — 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության ծավալի համար՝ — 15
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության թողարկում՝ — 2


== Ծանոթագրություններ ==
Օմելգորոդ

Օմելգորոդ (ուկրաիներեն՝ Омельгород), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով ՕմելգՕրոդ գյուղում բնակվում էր 118 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Չեչերովսկի

Չեչերովսկի (ռուս.՝ Чечеровский), խուտոր Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ալեկսեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 170 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆրանսուա Մորիակ

Ֆրանսուա Մորիակ (ֆր.՝ François Mauriac, հոկտեմբերի 11, 1885(1885-10-11)[…], Բորդո - սեպտեմբերի 1, 1970(1970-09-01)[…], Փարիզ, Փարիզի շրջան), ֆրանսիացի արձակագիր, Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ (1933), գրականության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (1952)։


== Կենսագրություն ==
Ֆրանսուա Մորիակը ծնվել է Բորդոյում, Ֆրանսիա։ 1905 թվականին սովորել է Բորդոյի համալսարանի գրականության ֆակուլտետում։ Այնուհետև տեղափոխվում է Փարիզ՝ ասպիրանտուրայում սովորելու նպատակով։ 
1933 թվականի հունիսի 1-ին ընտրվում է ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ՝ հաջորդելով Էուջին Բրիոյին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Ֆրանսիայի ազատագրումից հետո նա բանավեճ է ունենում Ալբեր Կամյուի հետ։ Կամյուն համոզված էր, որ նոր ազատագրված Ֆրանսիան պետք է վերացներ բոլոր նացիստական համագործակցական տարրերը։ Իսկ Մորիակը զգուշացնում էր, որ նմանատիպ վեճերը պետք է մի կողմ դրվեն ազգային հարաբերությունների կարգավորման նպատակներից ելնելով։ Մորիակը նաև բանավեճ է ունենում Ռոժեր Պեյրեֆիտեյի հետ, ով քննադատում էր Վատիկանին։ Մորիակը նույնիսկ սպառնում էր հրաժարական տալ այն թերթում, որի հետ համագործակցում էր, եթե նրանք չդադարեին Պեյրեֆիտեյի գրքի գովազդները տպել։ Մորիակը մեծապես դեմ էր Ֆրանսիական գործունեությանը Վիետնամում և դատապարտում էր ֆրանսիական բանակի կողմից կիրառված խոշտանգումները Ալժիրում։ 1952 թվականին Մորիակին շնորհվում է Նոբելյան Մրցանակ գրականության ոլորտում։ 1958 թվականին նա արժանանում է Մեծ Խաչ մրցանակին։ Նա հրատարակում է անձնական հուշերի ժողովածուն և Շառլ դե Գոլի կենսագրությունը։ Մորիսի ամբողջական գործերը լույս են տեսնում 12 հատորով 1950-1956 թվականներին։ Մորիակը գրող Կլոդ Մորիակի հայրն է և Աննէ Վիազեվսկիի (ֆրանսիացի դերասանուհի և հեղինակ) պապը։ Ֆրանսուա Մորիակը մահանում է 1970 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Փարիզում։


== Գրական գործունեություն ==
1913 թվականին լույս է տեսել Մորիակի առաջին վեպը՝ «Մանուկը շղթաների ծանրության տակ»։ Մորիակին ճանաչում են բերել «Համբույր բորոտին» (1922), «Մայրը» (1923), «Թերեզ Դեսքեյրու» (1927), «Իժերի կծիկը» (1932, հայերեն հրատարակվել է 1962 թվականին), «Ոչ մի տեղ չտանող ճանապարհները» (1939) վեպերը։ Դիմադրության շարժման մասնակից Մորիակը 1943 թվականին Ֆորեզ կեղծանունով լույս է ընծայել «Սև տետր» հակաֆաշիստական հոդվածների ժողովածուն։ Ետպատերազմյան շրջանի վեպերից առավել հայտնի են «Կապիկը» (1951), «Գառնուկը» (1954), «Անցած ժամանակների պատանին» (1969)։ 
«Վեպ» (1928), «Վիպասանը և նրա գործող անձինք» (1933, 1970), «Ներքին հուշագրություններ» (1959) աշխատություններում շարադրված են Մորիակի գեղագիտական հայացքները։


== Մորիակը հայերեն ==
Իժերի կծիկը (վեպ), Երեւան, «Հայպետհրատ» 1964, 206 էջ
Թերեզ Դեսքեյրու (վեպ), Երեւան, «Նաիրի» 1992, 311 էջ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրանսուա Մորիակի գրական կայք Archived 2013-06-20 at the Wayback Machine.
Ֆրանսուա Մորիակի աշխատանքները կամ նրա մասին աշխատանքներ
Հարցազրույցներ, Ֆ. Մորիակ
Պոդգայցի (գյուղ, Լուցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոդգայցիՊոդգայցի (ուկրաիներեն՝ Підгайці), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լուցկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1526 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոդգայցի գյուղում բնակվում էր 3 109 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4416 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 704,03 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ազատություն ձեռք բերելով (թանգարան)

«Ազատություն ձեռք բերելով» թանգարան,  Ռուսաստանի ժամանակակից պատմության պետական կենտրոնական թանգարանի մասնաճյուղ։ Գործել է 1990-2016 թվականներին։


== Թանգարանի պատմություն ==
«Ազատություն ձեռք բերելով»  թանգարանն ստեղծվել է 1990 թվականին՝ որպես Ռուսաստանի ժամանակակից պատմության պետական կենտրոնական թանգարանի մասնաճյուղ։ Այստեղ են տեղափոխվել Մ.Ի. Կալինինի թանգարանի նյութերը։ Իր անունը ստացել է համանուն ցուցադրությունից, որը բացվել է 1992 թվականին՝ Փետրվարյան հեղափոխության 75-ամյակի առթիվ։
Տարածքը 1994 թվականից զբաղեցնում էր 1300 քառ.մ տարածք՝ Դելեգատսկայա փողոցի 3 տան կենտրոնական մասում։ Միաժամանակ այս տարածքում է գտնվել նաև Համառուսական դեկորատիվ-կիրառական ազգային մշակույթի թանգարանը։ Երկու թանգարանները մի տեղում դժվարությամբ էին տեղավորվում։ Երկու թանգարաններն էլ լրջորեն սկսում են աշխատել իրենց հավաքածուների վրա :Թանգարանի փակվելուց հետո ամբողջ տարածքը զբաղեցնում է Համառուսական դեկորատիվ-կիրառական ազգային մշակույթի թանգարանը։


== Թանգարանի հավաքածուներ ==
Ի սկզբանե թանգարանի հավաքածուները նվիրված էին Ռուսաստանի քաղաքական պատմության և քաղաքացիական հասարակության կայացման գործընթացին, որը սկսվել էր 1985 թվականին Վերակառուցում (ԽՍՀՄ)։
2000-ական թվականներին թանգարանում ցուցադրվում էին Ռուսաստանի ժամանակակից պատմության պետական կենտրոնական թանգարանի ֆոնդին պատկանող, պարբերաբար փոփոխվող, թեմատիկ և հավաքածու-ցուցահանդեսներ, որոնց հեղինակները ռուս նկարիչներ էին։
2010 թվականի փետրվարի 12-ին թանգարանում բացվում է մշտական ինտերակտիվ ցուցահանդես «Իմ տունը Ռուսաստանն է, 20-րդ դար»՝ զբաղեցնելով 27 սենյակ։ Հավաքածուի մեջ ցուցադրվում էին 1900-ական թվականների ինտերիերի պատմությունը՝ ազնվականների հյուրասենյակ, 1920-ական թվականների կոմունալ բնակարան, 1930-ական թվականների բարաք՝ փայտե տուն, Միխայիլ Կալինինի մինչպատերազմյան աշխատասենյակը, 1950-ական թվականների սովետական ղեկավարին բնորոշ սենյակ, 1950-ական թվականների բնակարանային սենյակ, լավ կահավորված խրուշչովյան բնակարան, 1970-ական թվականների հյուրանոցային համար («Ռոսիա» հյուրանոց)։
«Ազատություն ձեռք բերելով» թանգարանի մասնաճյուղի փակվելուց հետո հավաքածուն վերակառուցվել և տեղափոխվել է Ռուսաստանի ժամանակակից պատմության պետական կենտրոնական թանգարանի պատմա-հուշային «Պրեսնյա »մասնաճյուղ։


== Ծանոթագրություններ ==
Շենգուրովսկի գյուղական խորհուրդ (Կոբելյակսկի շրջան)

Շենգուրովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Шенгурівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շենգուրովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1074 մարդ։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Հրանտ Ավագյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հրանտ Ավագյան (այլ կիրառումներ)
Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Ավագյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Հրանտ Արսենի Ավագյան (հոկտեմբերի 15, 1924(1924-10-15), Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 28, 2017(2017-02-28), Կրասնոդար, Ռուսաստան), խորհրդային ռազմական գործիչ, 1054-րդ հրաձգային գնդի 1-ին գումարտակի կոմերիտկազմակերպիչ, Խորհրդային Միության հերոս (մայիսի 15, 1946)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է հոկտեմբերի 15-ին Բաքվում։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ մասնակցել է Կովկասի պաշտպանությանը, Ուկրաինայի, Բելառուսիայի ազատագրմանը, Բեռլինի համար մղված մարտերին։ Եղել է գումարտակի կոմերիտական կազմակերպիչ։ Խորհրդային Միության հերոսի կոչմանն արժանացել է Օդեր գետի շրջանում ծավալված մարտերում ցուցաբերած խիզախության համար։ Պատերազմից հետո ավարտել է Վ. Ի. Լենինի անվան ռազմաքաղաքական ակադեմիան (1953)։ Պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի, Կարմիր աստղի, Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Герои и подвиги. Книга 6. М,: Воениздат, 1978
Документы на сайте «Подвиг народа»
Казарьян А. В. Война, люди, судьбы. Книга 2. Ереван, 1977


== Արտաքին հղումներ ==
Наградной лист к званию Герой Советского Союза
Маштоц Archived 2007-03-15 at the Wayback Machine.
Администрация Краснодарского края Archived 2005-04-22 at the Wayback Machine.
Авакян Грант Арсенович Archived 2017-02-21 at the Wayback Machine.
Авакян Г. А.
Գուանսի-Չժոունի ինքնավար շրջան

Գուանսի Չժոունի ինքնավար շրջան, գտնվում է հարավային Չինաստանի Սիցզյան գետի ավազանում։ Կազմվել է 1958 թ.-ին, Գուանսի նահանգի սահմաններում։ Տարածությունը 220,4 հազար կմ2 է, բնակչությունը 24 միլիոն (1968 թ.)։ Վարչական կենտրոնը՝ Նաննին։
Կոկոն (անձնանուն)

Կոկոն, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն կոկոն բառից։ Հիշատակվել է մեկ անգամ։


== Գործածություններ ==
Կոկոն, հորեղբայր Կիրակոսի, ով 997 թվականին Արցախի Պողոս-Պետրոս վանքի առաջնորդն էր։


== Ծանոթագրություններ ==
Դիժոն

Դիժոն (ֆր.՝ Dijon), քաղաք Ֆրանսիայում։ Բուրգունդիա երկրամասի վարչական կենտրոնն է։ Գտնվում է Փարիզից 326 կմ դեպի հարավ-արևելք։


== Անվանում ==
Անվանումն առաջացել է հռոմեական տիրապետության շրջանում Divio անձնանունից։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2010 թվականի տվյալների կոմունայի բնակչությունը կազմում է 151 212 մարդ։


== Քույր քաղաքներ ==
Դիժոնը Ֆրանսիայի ամենաշատ քույր-քաղաքներ ունեցող քաղաքներից է, բացի այդ, այն առաջին քաղաքներից է. որը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո քույր-քաղաք դարձավ գերմանական քաղաքի հետ։

 Յորք, Մեծ Բրիտանիա
 Դալլաս, ԱՄՆ
 Սկոպյե,, Հյուսիսային Մակեդոնիա
 Մայնց, Գերմանիա
 Վոլգոգրադ, Ռուսաստան
 Օպոլե, Լեհաստան
 Կլուժ-Նապոկա, Ռումինիա


== Ծանոթագրություններ ==
Եղեռնի զոհերի հուշարձան (այլ կիրառումներ)

Եղեռնի զոհերի հուշարձան, կարող է վերաբերել՝

Եղեռնի զոհերի հուշարձան - հուշարձան Արգենտինայի մայրաքաղաք Բուենոս Այրեսում՝ հայկական գերեզմանատան տարածքում
Եղեռնի զոհերի հուշարձան - հուշարձան Ֆրանսիայի Մարսել քաղաքի Պրադո պողոտայի Մարսելի Սուրբ Սահակ և Սուրբ Մաշտոց Թարգմանչաց Հայկական տաճարի բակում
We Could Be So Good Together

We Could Be So Good Together-ը ամերիկյան լեգենդար ռոք խումբ The Doors-ի երգն է։ Երգը ձայնագրվել է խմբի երրորդ ստուդիական ալբոմում՝ Waiting for the Sun-ում։ Երգը միանգամից թողարկվել է որպես ալբոմի առաջին՝ The Unknown Soldier սինգլի Բ կողմ։ Երգը ձայնագրվել է խմբի երկրորդ ստուդիական ալբոմ Strange Days-ի սեսիաների ժամանակ, և նույնիսկ ընդգրկվել է ալբոմի ավելի վաղ թողարկվելիք ցանկի մեջ։ Երգը բնութագրվել է (օրինակ՝ No One Here Gets Out Alive գրքում) որպես խմբի մենակատար Ջիմ Մորիսոնի ձևերից մեկը որով նա ասում էր հանդիսատեսին թե ինչպիսի աշխարհ նրանք կարող էին արարել եթե միայն նրանք պարզապես փորձեին։
Slant ամսագիրը երգի իր տեսության մեջ այն բնութագրում է որպես կտրականապես «նախա-հռչակ Մորիսոնական երգ» ("The time you wait subtracts from joy" հենց այն տեսակի հիպպիական իդեալիզմն էր որից նա վաղուց հրաժարվել էր), այսպիսով ակնարկելով որ սա խմբի այն երգերից է որը գրվել է շատ առաջ մինչև նրանց երրորդ ստուդիական ալբոմի սեսիաները, և այն այնպիսի ստեղծագործությունների մեջ է մտնում, որոնք նախապես չէին ընդգրկվել խմբի The Doors և Strange Days ալբոմներում։
Սինգլ տարբերակը իր մեջ պարունակում է երաժշտական հատված առաջին րոպեի 21-րդ վայրկյանին, երբ որ Ռեյ Մանզարեկը նվագում է Thelonius Monk-ի Straight, No Chaser ստեղծագործության բացման հատվածը։


== Անձնակազմ ==
Ջիմ Մորիսոն - վոկալ
Ռեյ Մանզարեկ - դաշնամուր
Ռոբի Կրիգեր - կիթառ
Ջոն Դենսմոր - հարվածային գործիքներ


== Ծանոթագրություններ ==
Բիրմասբաշ

Բիրմասբաշ (ռուս.՝ Бирмасбаш), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բաշկորտոստան հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սակմառա գետի ձախ ափին՝486 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության<ref name='МПР России'>«Государственный водный реестр РФ: Ассель (Альбаевка)»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-07-16-ին։ Վերցված է 2015-04-22 </ref.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 12010000512112200005201
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 112200520
Ավազանի կոդը - 12.01.00.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հայ ժողովրդական երգի տոն, ծաղկի տոն

Հայ ժողովրդական երգի տոն, ծաղկի տոն, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ Հենրիկ Սիրավյանի աշխատանքը՝ Հայաստանի երաժշտական ընկերությունում։


== Տվյալներ ==
Հենրիկ Սիրավյանի «Հայ ժողովրդական երգի տոն, ծաղկի տոն» որմնանկարը նվիրված է արևմտահայության հիշատակին։ Հեղինակն այն ստեղծել է 1984 թվականից մինչև 1987 թվականը։ Ստեղծագործությունը զարդարում է Հայաստանի Երգչախմբային ընկերության ճեմասրահը։
Կտավում Սիրավյանը պատկերել է ժողովրդական երգի ու ծաղկի տոնակատարությունը, ինչպես նաև հայ երգարվեստի մեծերից Կոմիտասին, Մակար Եկմալյանի և Կարա Մուրզային։


== Տես նաև ==
Հենրիկ Սիրավյան
Հայաստանի երգչախմբային ընկերություն


== Ծանոթագրություններ ==
Ձկներ (այլ կիրառումներ)

Ձկներ, կարող է վերաբերել՝

Ձկներ - ջրային կենսակեպ վարող քորդավորներ
Ձկներ - Կենդանակերպի համաստեղություն։ Նշանագրվում է՝ ♓։ Սահմանակից է Ջրհոսի համաստեղությանն արևմուտքից և Խոյի համաստեղությանն արևելքից
Դարադոքս

Դարադոքս, գետակ Միջերկրական ծովի ավազանում, Կիլիկիայում։ Ոմանք նույնացնում են նոր ժամանակների Զիհաբ գետի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դհոլ (Շատախի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դհոլ (այլ կիրառումներ)Դհոլ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Շատախի գավառակում կամ Սասունի Գելիեգուզան գավառակում։


== Բնակչություն ==
Եղել է հայաբնակ գյուղ։ XX դարի սկզբին ուներ 12-17 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու դաշտավարությունն էր։ Մասնակիորեն զբաղվում էին նաև ոսորդությամբ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆարա Ջերա դ’Ադա

Ֆարա Ջերա դ’Ադա (իտալ․՝ Fara Gera d'Adda)՝ կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7539 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 754 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 10 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 24045։ Հեռախոսային կոդ՝ 0363։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում՝ սուրբ Սանտ Ալեսանդրոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս․ 0363 391501
Էլեկտրոնային փոստ․ info@comune-faragera.it
Պաշտոնական կայք․ http://www.faradadda.it Archived 2017-09-12 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.faradadda.it Archived 2017-09-12 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
The Verge

The Verge, ամերիկյան վեբ կայք նվիրված համակարգչային տեխնոլոգիաներին, գադջեթներին և կյանքի ոճին։ Իր գործունությունը սկսել է 2011 թվականի նոյեմբերի 1-ից։ Գլխավոր տնօրենն է Նիյալ Պակելը։ 
The Verge-ը զբաղեցնում է 271-րդ հորզոնականը ամերիկյան հայտի կայքերի ցուցակում, ինչպես նաև 615-րդ հորիզոնականը գլոբալ ցուցակում։ 
Կայքը կազմում է Vox Media հոլդինգի մասը։ 


== Պատմություն ==
2011 թվականին թողարկվեց բլոգ տեխնիկաների մասին, որը կրում էր This Is My Next անվանումը։ Մի քանի օր անց բլոգն արդեն ուներ 1 միլլիոնից ավելի լսարան և 2011 թվականի օգոստոսի 23-ի տվյալներով զբաղեցնում է 22-րդ հորիզոնականը IT-ի մասին պատմող բլոգների ցանկում ըստ Techmeme-ի։ Բացի հոդվածներից կայքում հաճախ հրապարակվում էին փոթքասթներ։ 
Նոյմեբերի 1-ին This Is My Next ավարտեց իր աշխատանքը տեղ զիճելով նոր նախագծի, որը կրում էր The Verge անվանումը։ 


== Կայքի բաժիններ ==
The Verge կայքը բաժանված է երկու մասի։ Առաջին հատվածում ավելանում են խորհուրդ տրվող հոդվածները։ Իսկ երկրորդ մասը իրենից ներկայացնում է ֆորում, որտեղ կարող են շփվել բոլոր գրանցված օգտատերերը։ 


== Կոնտենտ ==
The Verge կայքում հիմնականում հրապարակվում են նյութեր կապված տեղեկատվական տեխնորոգիաների հետ։ Ինչպես նաև Vox Media ունի մի քանի վեբ հաղորդումներ (օրինակ՝ 90 Seconds on The Verge)։ Բացի սա ժամանակ առ ժամանակ հրապարակվուն են այսպես կոչված feature videos տեսանյութեր, որոնք պատմում են կոնկրետ դեպքի կամ մարդու մասին։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Լաուրա Բիլգերի

Լաուրա Բիլգերի (Laura Bilgeri, հուլիսի 12, 1995(1995-07-12), Վիեննա, Ավստրիա), ավստրիացի կինոդերասանուհի, ֆոտոմոդել։ Լայն ճանաչման է արժանացել հատկապես 2017 թվականին էկրան բարձրացած «Վերհուշը» («The Recall») գիտաֆանտաստիկ և սարսափ ֆիլմում իր տպավորիչ դերակատարման շնորհիվ։  
Դերասանուհի Բեատրիս Բիլգերիի և երաժիշտ Ռեյնոլդ Բիլգերիի դուստրն է։ 


== Կենսագրություն ==
Լաուրան ծնվել է Ավստրիայի մայրաքաղաքում՝ Վիեննայում and grew up in Vorarlberg: Սովորել է Դոռնբիռն-Վեթցենեգ (Dornbirn- Watzenegg) տարրական, ապա՝ Բերգանց քաղաքում գործող Սակրե Կյոր Ռիդենբուրգ (Sacré Coeur Riedenburg) վանական դպրոցում, որից հետո մեկնել է գերմանական  Մյունխեն քաղաքը՝ դերասանական արվեստ և երգեցողություն ուսանելու Abraxas երաժշտական ակադեմիայում։
Կինոյում նրա առաջնելույթը եղել է 2010 թվականին՝ «Երկնքի շունչը» («The Breath of Heaven») ֆիլմում։ 2014 թվականին տասնիննամյա դերասանուհին մեկնել է Լոս Անջելես, որտեղ մեկ տարի անց նկարահանվել է «Թոբին ճամբար է գնում» («Toby Goes To Camp») ֆիլմի գլխավոր հերոսուհու դերում։ 2016 թվականին «Վերհուշը» կինոնկարում հանդես է եկել Աննիի դերի տպավորիչ կատարմամբ։ Դերասանական աշխատանքին զուգահեռ՝ Լաուրա Բիլգերին հաջող կարիերա է անում նաև որպես մոդել։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմ ===


=== Հեռուստատեսություն ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լաուրա Բիլգերի Internet Movie Database կայքում
Հևոց

Հևոց,  շնչառության հաճախականության և խորության խանգարում, ուղեկցվում է օդի անբավարարության զգացումով։ Սրտի հիվանդությունների ժամանակ հևոց առաջանում է ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության, նաև հանգստի ընթացքում (հատկապես հորիզոնական դրությունում), որի հետևանքով հիվանդն ընդունում է հարկադրական նստած դիրք (օրթոպնոե)։ Սուր հևոցի նոպան (հաճախ գիշերային) առավելապես կրծքային հեղձուկի ախտանշան է։ Այս դեպքում հևոցը կրում է ինսպիրատոր բնույթ (դժվարացած է ներշնչումը)։ Էքսպիրատոր հևոցը (դժվարացած արտաշնչումը) առաջանում է մանր բրոնխների և բրոնխիոլների լուսանցքի նեղացման կամ թոքի հյուսվածքի առաձգականության կորստի դեպքերում։ Ուղեղային հևոցը զարգանում է շնչառական կենտրոնի անմիջական գրգռումից՝ ուռուցքների և արյունազեղումների հետևանքով։
Հևոցը լինում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ։Օբյեկտիվ հևոցը բնորոշվում է շնչառական հաճախականության փոփոխությամբ, խորությամբ, ռիթմով, ներշնչման և արտաշնչման տևողությամբ և փուլերի փոփոխությամբ։Ներշնչման խանգարումը կոչվում է ինսպիրատոր, իսկ արտաշնչման խանգարումը` էքսպիրատոր և տարբերում ենք խառը տիպի հևոց։Հևոցի ծանր ձևը ասֆիքսիան է, որը լինում է թոքերի այտուցի, թոքերի այլ պաթոլոգիաների ժամանակ։Եթե ասֆիքիսիան նոպայաձև է, կոչվում է ասթմա։Տարբերում ենք բրոնխային և սրտային ասթմա։Բրոնխային ասթմայի դեպքում ասֆիքսիան առաջանում է մանր բրոնխների սպազմից և ուղեկցվում է երկարատև, աղմկոտ արտաշնչումով։Սրտային ասթման առաջանում է սրտի ձախ կեսի կծկողականության թուլացման դեպքում, ստեղծելով թոքերի այտուց և ներշնչման խանգարում։
Պոնտե դի Լենյո

Պոնտե դի Լենյո  (իտալերեն՝ Ponte di Legno) կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 1797 մարդ, խտությունը՝ 17 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 100 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25056։ Հեռախոսային կոդ՝ 0364։
Բնակավայրի հովանավորն է՝ սուրբ Տրոնցան։


== Ժողովրդագրոթյուն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0364 929811
Էլեկտրոնային հասցե։ info@comune.ponte-di-legno.bs.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.ponte-di-legno.bs.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլախավոր կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլաձեներ

Նիկոլաձեներ (վրաց.՝ ნიკოლაძე), Իմերեթի նահանգից սերվող Վրացական ազնվական ընտանիք է, որը հայտնի է դեռևս 14-16-րդ դարերից։ Նիկոլաձեների ընտանիքը ներգրավվել է Վրաստանի ազնվականների ցուցակում 1860 թվականին, այսպես կոչված «Barkhatnaia Kniga»-յում, որը հրատարակված է Սանկտ Պետերբուրգում։ Առաջին հիշատակումը թվագրվում է 14-րդ դարին՝ Տբետի վանքում, Նիկոլաձե անվան տակ։ Նիկոլաձե ընտանիքը հիշատակված է նաև Աբխազիայի կաթողիկոսության ցանկում (Արևմտյան Վրաստան)։


== Նշանավոր անդամներ ==
Նիկո Նիկոլաձե
Յակոբ Նիկոլաձե
Կոկա Նիկոլաձե


== Ծանոթագրություններ ==
Ադրիա

Ադրիա (իտալերեն՝ Adria), քաղաք Իտալիայում, Վենետո մարզում՝ Ռովիգո գավառում։
Գտնվում է Պո և Ադիջե գետերի գետաբերանների միջև, նախկին գոյություն ունեցած Ադրիա հունական գաղութի տարածքում։ 2004 թվականի դրությամբ քաղաքն ունեցել է 20 669 բնակիչ։ Քաղաքի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 113 կմ², բնակչության խտությունը՝ 183 մարդ/կմ²։ Յուրաքանչյուր տարի նոյեմբերի 26-ին նշվում է քաղաքի տոնը։ Ադրիատիկ ծովը իր անունը ստացել է Ադրիա քաղաքից, չնայած որ ներկայումս քաղաքն այդ ծովից գտնվում է մոտ 22 կմ հեռավորության վրա։
Քաղաքի պատվին է կոչվել (143) Ադրիա աստերոիդը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
քաղաքի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Տրապշթաթ

Տրապշթաթ (գերմ.՝ Trappstadt), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիայի վարչական կենտրոնին։ Մտնում է Ռյոն Գրաբֆելդ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1012 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական)։ Զբաղեցնում է 25,80 կմ² մակերես տարածք։ Պաշտոնական կոդն է՝ 09 6 73 174։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք


== Ծանոթագրություններ ==
Բինգո Սմիթ

Ռոբերտ «Բինգո» Սմիթ (անգլ.՝ Robert "Bingo" Smith, փետրվարի 26, 1946(1946-02-26), Մեմֆիս, Թենեսի, ԱՄՆ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ։


== Վաղ տարիներ ==
Բինգո Սմիթը ծնվել է 1946 թվականի փետրվարի 26-ին Թենեսի նահանգի Մեմֆիս քաղաքում։ Սովորել է Մելրոուզի դպրոցում, որտեղ հանդես է եկել տեղի բասկետբոլիային ակումբի կազմում։


== Խաղացողի կարիերա ==
Խաղացել է թեթև հարձակվողի և հարձակվող պաշտպանի դիրքերում։ Սովորել է Թալսի համալսարանում։ 1969 թվականի NBA դրաֆթի ժամանակ ընտրվել է «Սան Դիեգո Ռոքեթս» ակումբի կողմից՝ 6-րդ համարի ներքո։ Հետագայում հանդես է եկել «Կլիվլենդ Կավալիերս» և «Սան Դիեգո Կլիպերս» ակումբների կազմերում։ NBA-ում, ընդհանուր առմամբ, անցկացրել է 11 մրցաշրջան։ 1969 թվականին Missouri Valley կոնֆերենցիայի ուսանողների միջև ճանաչվել է տարվա բասկետբոլիստ։ «Կավալիերս»-ում նրա կողմից անմահացված է 7-րդ համարը։ NBA կարիերայի ընթացքում, ընդհանուր առմամբ, խաղացել է 865 խաղ, որոնց ժամանակ հավաքել է 10 882 միավոր (12,6 մ/խ), կատարել 3630 անդրադարձ, 1734 փոխանցում, 431 խլում և 167 բլոկշոտ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը NBA.com կայքում(անգլ.)
Ռապոզա

Ռապոզա (պորտ.՝ Raposa), համայնք Բրազիլիայի Հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մարանիան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Սան Լուիս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 21 347 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 64,182 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 332,6 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1994 թվականի նոյեմբերի 10-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 20.596.713,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 1.062,02 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,632 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)


== Ծանոթագրություններ ==
Հայկական ռապսոդիա (Բաբաջանյան և Հարությունյան)

Հայկական ռապսոդիա, երկու դաշնամուրների համար նախատեսված սիմֆոնիա, որը դասվում է դաշնամուրային խոշոր կոնցերտային ստեղծագործությունների շարքին։ Գրվել է 1950 թվականին կոմպոզիտորներ Առնո Բաբաջանյանի և Ալեքսանդր Հարությունյանի կողմից։ Երաժշտական ստեղծագործության ոճը հիմնականում որոշվում է երկու կոմպոզիտորների ստեղծագործական անհատականությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրեյ Ռեմնյով

Անդրեյ Ռեմնյով (ռուս.՝ Андрей Владимирович Ремнёв, 1962, Յախրոմա, Dmitrovsky District, Մոսկվայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է բժիշկների ընտանիքում։ 1983 թվականին ավարտել է 1905 թվականի հիշատակի մոսկովյան պետական ակադեմիական գեղարվեստական ուսումնարանը։ Մոսկվայի գեղարվեստական ինստիտուտի շրջանավարտ է (Կ. Տուտեվոլի և Ե. Մաքսիմովի արվեստանոց), որտեղ առաջիններից մեկն է եղել, որ դիպլոմային աշխատանք է նկարել եկեղեցական թեմատիկայով։ 1996 թվականին Անդրոնիկով վանքում սրբանկարիչ Օ. Վյաչեսլավի ղեկավարությամբ սկսել է սրբանկարչության 8-ամյա ուսումնառությունը։ Կրոնական թեմատիկայով նկարելը չի թողել 2000-2010-ական թվականներին ևս։
Նկարչի անհատական ցուցահանդեսներն անցկացվել են Մոսկվայում, Ռյազանում, Դմիտրովում, Հաագայում, Տրենտոնում, այլ քաղաքներում։
Միջազգային երիտասարդական «Ռուսական գարուն» փառատոնի պլեների գեղարվեստական ղեկավարն է և ժյուրիի անդամ (Բավարիա, 2012, Բարսելոնա, 2013, Փարիզ, 2014)։ Դասավանդում է Մոսկվայի գեղարվեստական ինստիտուտում։ Մշակույթի և արվեստի միջազգային ակադեմիայի պատվավոր թղթակից-անդամ է։
Ռեմնյովի` ռուսական մոտիվների վերամշակման վրա հիմնված կերպարները ոգեշնչել են օտար դիզայներներին. իսպանական «Delposo» նորաձության տան 2015 թվականի աշուն-ձմեռ հավաքածուն ստեղծվել է Ռեմնյովի աշխատանքների ազդեցությամբ, իսկ «Vivetta» իտալական նորաձևության տան 2018 թվականի գարուն-ամառ հավաքածուն ստեղծվել է նկարչի հետ համագործակցությամբ։ Դիզայներ Ալյոնա Ահմադուլինան, Ռեմնյովից թույլտվություն չստանալով, պետերբուրգյան The Repa ռեստորանի պատերի նկարազարդման համար նկարչից մոտիվներ է վերցրել, գործը, սակայն, դատարան չի հասել։


== Բնութագրում ==
Նկարչի տեխնիկան, իր խոսքով, հիմված է հին ռուսական սրբանկարների, 18-րդ դարի ռուսական գեղանկարչության, «Արվեստի աշխարհի» կոմպոզիցիաների և ռուսական կոնստրուկտիվիզմի համադրության վրա։ Արվեստագետ Եվգենի Շտայները նրան բնութագրում է իբրև կարնացիա նկարել կարողացող ժամանակակից հազվագյուտ նկարիչներից մեկը։ Նկարելու համար Ռեմնյովն օգտագործում է հին տեխնիկա, ձվի դեղնուցի հիմքով ինքն է պատրաստում բնական ներկեր։
Առավել մեծ ճանաչում են ձեռք բերել նկարչի այն աշխատանքները, որտեղ օգտագործվել են ռուսական գավառական կյանքի տեսողական մոտիվներ։
Ռեմնյովը որպես դիմանկարիչ հաճախ է աշխատում մասնավոր պատվիրատուների հետ։ Մասնավոր հավաքածուի մեջ պահվող նրա դիմանկարներից մեկը մասնակցել է Ռուսական թանգարանի «Ընտանեկան դիմանկար» ցուցահանդեսին (2014)։


== Մատենագրություն ==
Александр Шестимиров. «Андрей Ремнев». М., Белый город, 2006. ISBN 5-7793-0987-6


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Էջը Facebook սոցիալական կայքում
Ռասմ Հարմիլ ալ-Իմամի շրջան

Ռասմ Հարմիլ ալ-Իմամի շրջան (արաբ․՝ ناحية رسم حرمل الإمام‎‎), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Դեյր Հաֆիրի գավառի 3 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Ռասմ Հարմիլ ալ-Իմամ քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 30,029 բնակչություն։ Տարածք կազմում է 203.58 կմ2։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովովիլվենսկի

Նովովիլվենսկի (ռուս.՝ Нововильвенский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Գորնոզավոդսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 366 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տամլիկ (Կումայի վտակ)

Տամլիկ (ռուս.՝ Тамлык), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ստավրոպոլի երկրամասում և Կարաչայ-Չերքեզիայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կումա գետի ձախ ափին՝ 725 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 52 կմ է։ Ավազանի տարածքը 361 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կումա գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Բեսստոչնիե շրջանից մինչև Տերեկա, Դոնա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 07010000312108200001525
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 108200152
Ավազանի կոդը - 07.01.00.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 08
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կառլո Ադեմոլլո

Կառլո Ադեմոլլո (իտալերեն՝ Carlo Ademollo, հոկտեմբերի 9, 1824(1824-10-09)[…], Ֆլորենցիա - հուլիսի 15, 1911(1911-07-15), Ֆլորենցիա), իտալացի նկարիչ։ Ռիսորջիմենտոյի մասնակից։
Պրիմիտիվիստ նկարիչ Լուիջի Ադեմոլլոյի թոռն է (1764-1849)։


== Կենսագրություն ==
1838 թվականից գեղանկարչություն է սովորել Ֆլորենցիայի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Եղել է Ջուզեպպե Բեցցուոլեի աշակերտը։ 
Ազատական հայացքների աջակից լիենլով` նա կամավոր մեկնել է բանակ։ 1848 թվականին մասնակցել է Իտալա-ավստրիական պատերազմին։ Նաև մասնակցել է Իտալա-ֆրանս-ավստրիական և Ավստրո-պրուսա-իտալական (1866) պատերազմներին։ Կառլո Ադեմոլլոն եղել է Ֆլորենցիայում Ազգային գվարդիայի հրամանատարի օգնականը։
1848 թվականին մասնակցել է «Promotrice Fiorentina» ցուցահանդեսին, որտեղ էլ ցուցադրել է իր նկարներից մի քանիսը։ Այցելել է Ֆլորենցիայում գտնվող Միքելանջելո հայտնի սրճարանը, որտեղ հավաքվում էին տեղի շատ հայտնի նկարիչներ, այդ թվում` Սիլվեստրո Լեգան, Ջիովաննի Ֆաթթորին, Տելեմակո Սինիորինին, Նիկոլա Կաննիչչին,  որոնք դժգոհ էին այն ժամանակվա իտալական արվեստի վիճակից և սխալ էին համարում կլասիցիզմի և ակադեմիզմի ավանդույթների վերադարձը։ 
Լինելով պահպանողական իր աշխատանքում` նա չէր ընդունում մաքիայոլի նկարիչների խմբի շարժման գաղափարները։ Նրա բնկարներից շատերում առկա էին Տոսկանայի Ապենինյան գյուղական տեսարանները։ 
Ռոմանտիզմի ներկայացուցիչ է։ Մասնագիտացել է պատմական գեղանկարչության մեջ։
Նրա հայտնի նկարներից են «Էնրիկո Կաիրոլիի մահը» (1868), «Հռոմի գրավումը» (1880), «Ռաֆայել Կադորնայի դիմանկարը» և այլն։
1869 թվականի մարտին նշանակվել է Ֆլորենցիայի գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն (իտալ.)
Ժիլինցի (գյուղ, Յարմոլինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԺիլինցիԺիլինցի (ուկրաիներեն՝ Жилинці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ժիլինցի գյուղում բնակվում էր 967 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,55 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 379,22 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ուշունվուրտ

Ուշունվուրտ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մալոե Մարտովո

Մալոե Մարտովո (ռուս.՝ Малое Мартово), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Under Pressure

«Under Pressure» («Ճնշման տակ»), Queen-ի և Դեյվիդ Բոուիի համատեղ երգ։


== Ստեղծման պատմություն ==
Ինչպես հայտնել է Ռոջեր Թեյլորը իր հարցազրույցներից մեկում 1984 թվականին, երգը գրել է Ֆրեդի Մերկուրին, իսկ Բոուին առաջարկել է իր կատարելագործումները երաժշտական առումով, հորինելով հայտնի բասային կատարումը։
Մերկուրին իր հերթին ասել է (BBC Radio 1-ի համար հարցազրույցի ժամանակ, 1985 թվականին)․ 


== Թողարկում և ազդեցություն ==
Սինգլը թողարկվել է 1981 թվականի հուլիսի 9-ին և մեծ հաջողություն է ունեցել, առաջին տեղ զբաղեցնելով բրիտանական հիթ-շքերթներում։
Երգի համար տեսահոլովակ չի նկարահանվել, քանի որ այդ ժամանակ Բոուին զբաղված էր, և Դևիդ Մալեթը՝ ռեժիսորը, ով նկարահանել է և Բոուիի, և Queen-ի տեսահոլովակների մեծամասնությունը, հին ֆիլմերի սև-սպիտակ դրվագներից հոլովակ է պատրաստել, որոնք միացված էին «ճնշման թեմայով»։
Երգը երբեք չի կատարվել համատեղ համերգների ժամանակ, անգամ Live Aid-ում, որի մասնակիցների մեջ էին և Queen-ը, և Բոուին։
1992 թվականի ապրիլի 20-ին, Ֆրեդի Մերկուրիի հիշողության նվիրված համերգի ժամանակ, Դեյվիդ Բոուին կատարել է երգը Էնի Լենոքսի հետ, Queen-ի մնացած անդամների նվագակցության տակ։


== Քավեր տարբերակներ ==
Հարավարևելյան Ասիայում ցունամիից հետո, երգը վերաձայնագրվել է My Chemical Romance և The Used հայտնի խմբերի կողմից, և թողարկվել է որպես առանձին սինգլ։ Վաճառքներից փողը օգտագործվել է աղետում տուժածներին օգնելու համար։
Իր տարբերակը նաև Keane խումբն է ձայնագրել։ Այն գրեթե չի տարբերվում օրիգինալից։ Բոլոր վոկալային մասերը տարբեր ինտոնացիաներում երգել է Թոմ Չապլինը։
1990 թվականին ռեփ երգիչ Vanilla Ice-ը օգտագործել է երգի սեմփլը իր «Ice Ice Baby» երգի համար։


== Under Pressure-ը կինոյում ==
1997՝ «Սպանություն Գրոս Փոյնտում»
1998՝ «Խորթ մայր»
2002՝ «Կլինիկա»
2002՝ «40 օր և 40 գիշեր»
2004՝ «Հարևանուհի»
2007՝ «Սարսափներիս աղջիկը»
2007՝ «Չակ և Լարի․ Հրդեհային հարսանիք»
2007՝ «Անտեսանելի»
2009՝ «Պատմության մեծագույն հայրը»
2010՝ «Դա շատ ուրախ պատմություն է»
2011՝ «Փախչիր 2»
2015՝ «Գերմանիա-83»
2015՝ «Մինյոններ»
2016՝ «Ամերիկացիներ»
2017՝ «Պայթուցիչ շիկահեր»
2018՝ «Կախարդներ»
2018՝ «Bohemian Rhapsody»


== Հիթ-շքերթներ ==


=== Օրիգինալ տարբերակ ===


=== «Rah Mix» ===


== Հավաստագրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական տեսահոլովակներ՝
Օրիգինալ տեսահոլովակ
Կենդանի Wembley-ում
Կենդանի The Bowl-ում
Սեն Պուրսեն սյուր Սյուլ (այլ կիրառումներ)

Սեն Պուրսեն սյուր Սյուլ, կարող է վերաբերել՝

Սեն Պուրսեն սյուր Սյուլ - համայնք Ֆրանսիայում
Սեն Պուրսեն սյուր Սյուլ - կանտոն Ֆրանսիայում
Լարի Գագոսյան

Լոուրենս Ջիլբերթ «Լարի» Գագոսյան (անգլ.՝ Lawrence Gilbert "Larry" Gagosian, ապրիլի 19, 1945(1945-04-19), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկահայ արտ-դիլեր և գալերիստ։ Նրան պատկանող Գագոսյան պատկերասրահների ցանցը ժամանակակից արվեստի պատկերասրահների շարքում ամենամեծն է։ Լ. Գագոսյանը համարվում է աշխարհի «N 1 արտ դիլերը»։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է հայկական ընտանիքում։ Ծնողները Կալիֆոռնիայի բնակիչներ են, հայրը՝ հաշվապահ, մայրը՝ հոլիվուդյան դերասանուհի։

1979 թվականին տեղափոխվել է Նյու Յորք և հիմնել պատկերասրահ Սոհոյում։ Այդ ժամանակ էլ ծանոթանում է Լեո Կաստելիի հետ, որին հետագայում անվանել է իր ուսուցիչը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
[1](չաշխատող հղում), [artchive.ru/encyclopedia/735~Larri_Gagosjan]
Գորելովկա (Վրաստան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գորելովկա (այլ կիրառումներ)Գորելովկա (վրաց.՝ გორელოვკა), գյուղ Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Նինոծմինդայի շրջանում։ Գտնվում է Բուղդաշեն գետի աջ ափին, ծովի մակարդակից 2065 մ բարձրության վրա։


== Պատմական ակնարկ ==
Գյուղը հիմնադրվել է 1841 թվականին, Ռուսաստանից և Ուկրաինայից արտաքսված աղանդավորական ռուսների` (դուխոբորների) կողմից։ XX դարի 1990-ական թվականներին նկատվել է ռուս բնակչության արտահոսք, իսկ նրանց կողմից լքված տներում բնակություն են հաստատել Աջարիայից և Սվանեթիայից եկած վերաբնիկները, ինչպես նաև շրջակա գյուղերից եկած հայերը։
Գորելովկան համարվում է դուխոբորների հոգևոր կենտրոնը։


== Տես նաև ==
Սամցխե-Ջավախք
Նինոծմինդայի մունիցիպալիտետ


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդրովկա (գյուղ, Գորոդոկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդրովկա (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդրովկա (ուկրաիներեն՝ Олександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսանդրովկա գյուղում բնակվում էր 223 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1388 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 160,66 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կինոֆանտաստիկա

Կինոֆանտաստիկա - գեղարվեստական կինեմատոգրաֆիայի ժանր և ուղղություն, որը կարելի է բնորոշել պայմանականության բարձր աստիճանով։ Ֆանտաստիկ ֆիլմերի իրադարձությունները միտումնավոր կերպով հեռացված են առօրյա իրականությունից․ ինչը արվում է կոնկրետ գեղարվեստական խնդիրների ձեռքբերման համար, որին հասնելը առավել հարմար է ֆանտաստիկայի միջոցներով։ Ֆիլմի պայմանականության բնույթը կախված է հատուկ ուղղությունից կամ ժանրից՝ գիտական ֆանտաստիկա, ֆենտեզի, սարսափ ֆիլմեր և ֆանտասմագորիա, սակայն այս բոլորը կարող են լայն առումով հասկացվել որպես կինոֆանտաստիկա։Կինեմատոգրաֆիայի կոմերցիոն կինոյի ժանրում գոյություն ունեն ֆանտաստիկայի ավելի նեղ պատկերացումներ, այս ամենի համաձայն կինոֆանտաստիա չի համարվում ։Կինոֆանտաստիկան, նեղ  առումով՝ զանգվածային և զուտ կոմերցիոն ժանր է, օրինակ․ «Տիեզերական ոդիսական 2001»
Կինոֆանտաստիկայի լայն ըմբռնումը  թույլ է տալիս ավելի լավ պատկերացում ստանալ առարկայի մասին։ Դրա էվոլյուցիան շատ հաճախ հետևել է առավել դինամիկ զարգացող ֆանտաստիկ գրականության զարգացմանը։Սակայն կինոն ի սկզբանե օժտված է վիզուալ հատկություններվ, որից գրավոր գրականությունը գրեթե զուրկ է։ Շարժանկարը հեռուստադիտողի  կողմից ընկալվում է որպես հուսալի, պատկերն այստե՛ղ և հիմա, ընդ որում հավաստիության տպավորությունը կախված չէ էկրանին ծավալվող գործողության ֆանտաստիկության չափից։


== Կինոֆանտաստիկայի և մորֆոլոգիայի կապը ==
Կինոֆանտաստիկան ակտիվորեն օգտագործում է տեխնիկայի դարաշրջանի մորֆոլոգիան։ Մորֆոլոգիան ֆանտաստիկայի ժանրի հիմնական կառուցվածքային բաղադրիչներից մեկն է,  նա խաղում են ավելի մեծ դեր, քան, ըստ էության գաղափարները, որոնք եկել են գիտությունից։Դանիացի փիլիսոփա և ֆանտաստիակայի ժանրի մասնագետ Պեր Շելդը իր՝ «Անդրոիդներ, հումանոիդներ և այլ ֆոլկլյորային հրեշներ» գրքում նշում է ֆանտաստիկ ֆիլմի տարբերությունը գիտա-ֆանտաստիկ գրականությունից, վերջինս պահում է կապը գիտության  հետ։
Սոն Հընգ Մին

Սոն Հընգ Մին (հանգըլ՝ 손흥민, հանջա՝ 孫興慜, հուլիսի 8, 1992(1992-07-08), Չունչոն, Հարավային Կորեա), հարավկորեացի ֆուտբոլիստ, «Տոտտենհեմի» և Հարավային Կորեայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Տոտտենհեմ ===
2015 թվականի օգոստոսի 28-ին Հընգ Մինը 20 մլն ֆունտով տեղափոխվեց «Տոտտենհեմ Հոտսպուր»՝ լոնդոնյան ակումբի հետ 5 տարվա պայմանագիր ստորագրելով։ Սոնը հանդես է գալիս 7 համարի մարզաշապիկով։


== Ելույթները հավաքականում ==


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հին Մինը Պրեմիեր Լիգայի հայալեզու կայքում (հայ.)
Ֆուտբոլիստի պաշտոնական կայքը Ֆեյսբուք սոցիալական ցանցում
Էլվիսի սենդվիչ

Գետնանուշի կարագով և բանանով սենդվիչ, կամ գետնանուշի կարագով, բանանով և բեկոնով սենդվիչ, հաճախ հիշատակվում է որպես Էլվիսի սենդվիչ (անգլ.՝ Elvis sandwich) կամ պարզապես Էլվիս (անգլ.՝ the Elvis), բոված հացի կտորների վրա գետնանուշի կարագով, կտրատած կամ մանրացված բանանով և երբեմն բեկոնով սենդվիչ։ Այն հաճախ պատրաստվում է թավայում կամ գրիդլում։ Այս սենդվիչի բաղադրատոմսը հրապարակվել է մի շարք խոհարարական գրքերում և լրագրերի հոդվածներում։ Այն վաճառվում է ռեստորաններում, որոնք մասնագիտանում են գետնանուշի կարագով սենդվիչների վրա, ինչպիսին է օրինակ Peanut Butter & Co.-ն։


== Էլվիս Փրեսլի և սենդվիչ ==
Գետնանուշի կարագով և բանանով սենդվիչը համարվում էր հայտնի երաժիշտ Էլվիս Փրեսլիի սիրած ուտեստներից մեկը, որը հայտնի էր իր սննդի նախասիրություններով, ինչպիսիք են «Հիմարի ոսկե բոքոնը» (անգլ.՝ Fool's Gold Loaf)՝ իտալական հացի բոքոն՝ լցված մեկ ֆունտ բեկոնով, գետնանուշի կարագով և խաղողի դոնդողով։ Էլվիս Փրեսլիի սիրած ուտեստների և խոհարարական ճաշակի մասին գրքերը, ինչպես նաև հրապարակված այլ հաղորդագրությունները նրա ճաշակի մասին բեկոնով կամ առանց դա, գետնանուշի կարագով և բանանով բուտերբրոդների հանդեպ, այնպես են արել, որ սենդվիչը լայնորեն ասոցացվում է Փրեսլիի հետ։ Այն հաճախ հիշատակվում է՝ օգտագործելով երաժշտի անունը։
Հայտնի է գետնանուշի կարագով և բանանով սենդվիչների հանդեպ Փրեսլիի սիրո մասին, սակայն բեկոնը հիշատակվում է ոչ այդքան հաճախ։ Սակայն Փրեսլիի և նրա մոր՝ Գլեդիս Փրեսլիի մասին գրքում ասվում է, որ նա «սիրելի սենդվիչ է ունեցել՝ գետնանուշի կարագով, կտրատած բանանով և խրթխրթան բեկոնով»։ Մեկ այլ հատված նկարագրում է, թե ինչպես էր նա «տենդագին մինչև լուսաբացը» խոսում, «ագահորեն կլանելով» սենդվիչները (այս դեպքում դրանք նկարագրված են՝ որպես բանանի խյուսով պատրաստված)։
Նորությունների լրահաղորդումներից մեկում ասվում է, որ իր պատվին անվանված սենդվիչների մեկնաբանությունների վրա հիմնվելով, Փրեսլին ուտում էր դրանք հավայան հացի վրա կարամելացված բանանով և խրթխրթան բեկոնով, ինչպես նաև իր մոր կամ խոհարարի կողմից՝ բեկոնի ճարպում պատրաստված։ The Good, the Bad, and the Yummy-ն նկարագրում է այն որպես կես բանանից և մի կտոր բեկոնից բաղկացած սենդվիչ։


== Տարբերակներ ==
Սենդվիչը բազմաթիվ տարբերակներ է ունեցել, որոնցից շատերը հայտարարվել են որպես «Էլվիս Փրեսլիի»։ Նայջելա Լոուսոնը «Nigella Bites» խոհարարական շոուից պատրաստել է «Էլվիս Փրեսլիի տապակած սենդվիչը գետնանուշի կարագով և բանանով» 2007 թվականի սերիայում, որը բաղկացած էր սպիտակ հացից, կարագից, բանանից և գետնանուշի կարագից։
Մեկ այլ խոհարարական շոուում՝ «Sara's Secrets»-ում, «Էլվիս» (անգլ.՝ The Elvis) սենդվիչը պատրաստվել է Peanut Butter & Co.-յի բաղադրատոմսով, որը ներառել է հացի 8 կտոր, կարագ, բանան, գետնանուշի կարագ, բեկոնի 12 կտոր և մեղր։
Այս սենդվիչի տարբերակներից մեկը բանանի ակումբային սենդվիչն է գետնանուշի կարագով, որը համատեղում է սենդվիչը ակումբային սենդվիչի հետ՝ ավելացնելով հազար, շագանակագույն հազար, շաքար և կիտրոնի հյութ։ Մեկ այլ տարբերակը վաճառվել է «The Memphis» անվանման ներքո, որի բաղադրատոմսում ավելացվել է մեղրը, իսկ բեկոնի կտորները փոխարինվել են բեկոնի շերտերի վրա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բաղադրատոմսը Food Network-ի կողմից
Չիլագ Իան (Սեպտեմբերի 27, 2010)։ «Sandwich Monday: The (Sandwich That Helped Kill) Elvis»։ NPR