armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կազալետո Վապրիո

Կազալետո Վապրիո (իտալերեն՝ Casaletto Vaprio)՝ կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1651 մարդ, բնակչության խտությունը 306 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 5կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 26010: Հեռախոսային կոդ՝ 0373:


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0373 273051
Էլեկտրոնային փոստ՝ casaletto.vaprio@libero.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.casalettovaprio.cr.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սինտոմիցին

Սինտոմիցին , լևոմիցետինի օպտիկական իզոմերների խառնուրդը (ռացեմատը)։ Նշանակում են արտաքին օգտագործման համար՝ 1%-անոց, 5% կամ 10%-անոց լինիմենտի (էմուլսիայի) ձևով՝ թարախային-բորբոքային պրոցեսների բուժման նպատակով։
Պերճ Մինասյան

Պերճ Մինասյան (Ավետիսյան), (1887,Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - 1917), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Հայրը՝ Մինաս բեյ Ավետիսյանը եղել է Կ. Պոլսի Անասնաբուժական վարժարանի երկարամյա դասախոսը և անվանի մտավորական։ Նախնական կրթությունն ստացել է Կ. Պոլսի ազգային վարժարաններում։ 1912 թվականին ավարտել է Կ. Պոլսի Օսմանյան կայսերական բժշկական վարժարանը և բժշկի վկայական ստացել։ 1914 թվականի Առա­ջին հա­մաշ­խար­հա­յին պա­տե­րազմն սկսվելուն պես զորակոչվել է օսմանյան բանակ, ուղարկվել Բա­ղեշ (Բիթլիս) և 5-րդ զորաբաժնի բուժարանի զինվորական բժիշկ նշանակվել։ 1915 թվականի հուլիսին Երզնկայի հայ բնակչության տեղահանության օրերին ձերբակալվել է և աքսորվել Երզնկա` բնակ­չու­թյա­նը բժշկա­կան օգ­նու­թյուն ցու­ցա­բե­րե­լու հա­մար։ Նրան ըն­կե­րակ­ցել է իր նախ­կին հրա­մա­նա­տա­րի թիկ­նա­պահ բու­ժա­կը,որը նույն բու­ժա­րա­նի իր գոր­ծըն­կեր թուրք բժիշկ­նե­րի թե­լադ­րան­քով Երզն­կա­յի ճա­նա­պար­հին սպա­նել է 28 տա­րե­կան բժշկին։ Ոճիրն իրա­կա­նաց­նե­լուց հե­տո ու­ղեկ­ցոր­դը սպան­ված բժշկի մոտ եղած 30 ոս­կին գրպա­նել է, իսկ ժա­մա­ցույցն ու ատր­ճա­նա­կը վե­րա­դար­ձին տվել զո­րա­բաժ­նի բու­ժա­րա­նի բժշկապե­տին։ Ըստ բժիշկ-պատմա­բան Վահ­րամ Թոր­գո­մյա­նի` սպանվել է 1917 թվականին։


== Գրականություն ==
Հայ բժշկութեան տուած զոհերը, ցուցակագրուած վաւերական փաստերով, Կ. Պոլիս, 1919։
Թորգոմեան Վահրամ, Թուրք անասնաբուժական վարժարանին հայ դասա խօսները, Տօքթ. Մինաս Պէյ անուանացանկ (1688-1940), Իսթանպուլ, 1940։
Կարոյեան Գասպար, Մեծ Եղեռնի նահատակ հայ բժիշկները (անոնց պատգամները), Պոսթոն, 1957։
Սահակյան Լիլիկ, Ոճրագործները չխնայեցին նույնիսկ մարդ ու կյանք ը փրկողներին, «Առող­ջա­պա­ հու­թյուն», Երևան, 1965, թ. 4։
Հայրապետյան Վանիկ, Էջեր Հայաստանի դեղագոր ծության պատմությունից, Երևան, 1990։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Եղեսպակ փշոտ

Եղեսպակ փշոտ (լատ.՝ Salvia spinosa), շրթնազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Բազմամյա, եթերայուղատու բույս է, որն ունի 40-50 սմ բարձրություն։ Տերևները պարզ են, խոշոր, նստադիր, հարթ, երկու կողմից դեղնավուն։ Ծաղկաբույլերը հուրանաձև են։ Ավելի քան 20 մմ երկարությամբ ծաղիկները երկշուրթ են։ Վերին շուրթի միջի ատամը եզրիններից կարճ է։ Պսակը սպիտակ է, երկար խողովակով, երկշուրթ ետծալով։ Էրեմներն ունեն մոտ 3 մմ երկարություն և համարյա սև են։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է Երևանի (Հացավան, Զովաշեն) ֆլորիստիկական շրջանում։ Ընդհանուր արեալը, բացի Հայաստանից, ընդգրկում է նաև Նախիջևանը, միջերկրածովյան ավազանի հարավային մասը, Փոքր և Միջին Ասիան, Իրանը։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է ստորին և միջին լեռնային գոտիներում՝ ծովի մակարդակից 1000-1300 մ բարձրությունների վրա, լեռնային տափաստանի չոր քարքարոտ տեղերում։ Ծաղկում է հունիսին, պտղաբերում՝ հուլիսին։


== Պահպանություն ==
Վտանգված տեսակ է, որի տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես ոչնչացման սպառնալիքի ենթակա տեսակ։ Ընդգրկված չէ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պոպուլյացիայի մի մասը պահպանվում է «Էրեբունի» պետական արգելոցի տարածքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Թուրքմենստանի դրոշ

Թուրքմենստանի ազգային դրոշը (թուրքմեներեն՝ Türkmenistanyň baýdagy‎) Թուրքմենստանի պաշտոնական պետական խորհրդանիշերից մեկն է։ Թուրքմենստանի դրոշը ընդունվել է 1992 թվականին։ Լայնքի և երկայնքի հարաբերակցությունը 2։3 է։
Քերի Քուն

Քերի Ալեքսանդրա Քուն (անգլ.՝ Carrie Alexandra Coon հունվարի 24, 1981(1981-01-24), Copley Township, Սամիթ շրջան, Օհայո, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի։


== Վաղ տարիներ ==
Քունը ծնվել և մեծացել է Օհայոյում՝ Քոփլիում՝ Պոլի (ծննդյամբ Պլոենս) և Ջոն Քունի ընտանիքում։ Նա ունի ավագ քույր և երեք եղբայր։ 1999 թվականին ավարտել է Քոփլիի միջնակարգ դպրոցը։ 2003 թվականին Քունը Մունթ Յունիոնի համալսարանում ստացել է անգլերենի և իսպաներենի բակլավարի աստիճան, իսկ 2006 թվականին Մեդիսոնի համալսարանի դերասանական արվեստի մագիստրոսի աստիճան։


== Կարիերա ==
Վիսկոնսինի թատրոնում չորս տարի աշխատելուց հետո Քունը տեղափոխվել է Չիկագո, որպեսզի կարիերան շարունակի ավելի մեծ բեմերում։ 2010 թվականին նա իր վրա է վերցրել Չկագոյի «Ո՞վ է վախենում Վիրջինիա Վուլֆից» բեմադրության դերակատարումը, իսկ 2013 թվականի սկզբին այդ դերը կրկնել է պիեսի բրոդվեյական տարբերակում, ինչի համար հետագայում արժանացել է «Theatre World» մրցանակի, ինչպես նաև «Թոնի» մրցանակի՝ պիեսի երկրորդ պլանի լավագույն կանացի դերի համար։ 2011 թվականին՝ հինգ տարի բեմում խաղալուց հետո, Քունն առաջնաելույթ է ունեցել հեռուստատեսությունում՝ NBC-ի «Փլեյբոյ ակումբ» կարճամետրաժ շոուի էպիզոդում, հյուր է եղել «Օրենք և կարգ։ Հատուկ ստորաբաժանում», «Այրոնսայդ» և «Արհեստական բանականություն» սերիալներում։


=== Ձեռքբերում ===
«Թոնի» մրցանակի առաջադրվելուց հետո 2014 թվականին Քունը HBO-ի «Մնացորդ» սերիալում ստացել է Նորա Դարստի դերը՝ Ջասթին Թերի և Էմի Բրենեմանի հետ միասին։ Դրա հետ միաժամանակ նա առաջնաելույթ է ունեցել մեծ էկրանին՝ ռեժիսոր Դեյվիդ Ֆինչերի «Կորածը» ֆիլմում։ 2016 թվականին «Մնացորդ» հեռուստասերիալում խաղացած դերի համար շահել է «Հեռուստատեսային քննադատների ընտրություն» մրցանակը։
2017 թվականին նա «Ֆարգո» հեռուստասերիալ-անթոլոգիայի երրորդ եթերաշրջանում խաղացել է գլխավոր դեր, որի համար ստացել է «Էմմի» մրցանակ՝ «Լավագույն կանացի դեր մինի սերիալում կամ ֆիլմում» կատեգորիայում։ Քունը նաև շահել է հեռուստատեսային քննադատների ասոցիացիայի մրցանակ՝ «Մնացորդ» և «Ֆարգո» դրամաներում անձնական ձեռքբերումների համար։


== Անձնական կյանք ==
2013 թվականի սեպտեմբերին Քունն ամուսնացել է դրամատուրգ և դերասան Թրեյսի Լեթսի հետ։ Ամուսինները ունեն որդի՝ Հասկել Լեթսը։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմ ===


=== Հեռուստատեսություն ===


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություն ==
Խարամային կոն

Խարամային կոն, փոքր հրաբուխ, որն առաջանում է կարճատև, պայթյունային հրաբխային գործունեության հետևանքով։ Խարամային կոնը հրաբխի ելքի շուրջը առաջացած բեկորային նյութի կոնաձև կուտակումն է՝ ներկայացված հրաբխային խարամով և ավազով։ Բարձրությունը մի քանի տասնյակ մետրից մի քանի հարյուր մետր է, հիմքի տրամագիծը՝ մի քանի կմ։ Խարամային կոները հայտնի են ժամանակակից հրաբխային մարզերում։ Լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Խարամային կոների հիման վրա մեր հանրապետությունում կազմակերպված է խարամի և ավազի արդյունահանում։
Ռեսլմանիա XXVIII

«Ռեսլմանիա  XXVIII» (անգլ.` WrestleMania XXVIII), «WWE» կազմակերպության 28-րդ ամենամյա  «Ռեսլմանիա» պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտի փեյ-փեր-վյու իրադարձությունը, որը տեղի է ունեցել 2012 թվականիի ապրիլի 1-ին` Մայամիի «Sun Life Stadium» ամերիկյան ֆուտբոլի մարզադաշտում՝ հավաքելով ռեկորդային 78 363 հանդիսատես։
Իրադարձության շրջանակներում տեղի ունեցան 8 պաշտոնական մարտեր, որոնցից գլխավորն էր Ջոն Սինայի և Ռոքի հանդիպումը, որն ավարտվում է վերջինիս տարած հաղթանակով։


== Արդյունքները ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռեսլմանիայի պաշտոնական կայքը
WWE պաշտոնական կայք


== Ծանոթագրություններ ==
Կլիմովո (գյուղ, Յարցևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿլիմովոԿլիմովո (ռուս.՝ Климово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 97 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խաչիկ Նահապետյան

Խաչիկ Հովսեփի Նահապետյան (սեպտեմբերի 10, 1931(1931-09-10), Փանիկ, Արթիկի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նյարդաֆիզիոլոգ։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1991), պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Խաչիկ Նահապետյանը ծնվել է 1931 թվականի սեպտեմբերի 10-ին, Փանիկ (ՀՀ Շիրակի մարզ) գյուղում։ 1957 թվականին ավարտել է Սամարայի (ՌԴ) բժշկական ինստիտուտի ռազմաբժշկական ֆակուլտետը։ 1964 թվականից աշխատում է ՀՀ ԳԱԱ ֆիզոլոգիայի ինստիտուտում, 1993 թվականից՝ փոխտնօրեն։
Աշխատանքները վերաբերում են տեսողության ֆիզոլոգիային, կենսաքիմիական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը, կենտրոնական նյարդային համակարգի պլաստիկության մեխանիզմների պարզաբանման և վնասված ու այլ հյուսվածքների ֆունկցիոնալ կառուցվածքային վերականգնողական շարժընթացներին նպաստող եղանակների մշակման, գերհույզի բժշկակենսաբանական հարցերին։ Համահեղինակ է «Մարդու ֆիզիոլոգիայի հիմունքներ» (1998) դասագրքի։


== Անդամակցություն ==
Ուղեղի հետազոտության միջազգային կազմակերպության անդամ
Նյու Յորքի գիտությունների ակադեմիայի անդամ
էկոլոգիայի և կենսագործունեության անվտանգության անդամ
Տեղեկատվայնացան միջազգային ակադեմիաների անդամ (1996 թվականից)
ՀՀ ԳԱԱ Լևոն Օրբելու անվան ֆիզիոլոգիայի ինստիտուտի գիտխորհրդի անդամ


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
Էկոլոգիայի և կենսագործունեության ակադեմիայի Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան ոսկե մեդալ (2001)
«Գիտության աստղ» (2004)


== Երկեր ==
Фоторецепция птиц, 1972 (համահեղինակ)։
Մարդու ֆիզիոլոգիայի հիմունքներ, դասագիրք, 1998 (համահեղինակ)։
Հայաստանի կենտրոնական և հյուսիսարևելյան տարածաշրջանների դեղաբույսերը և դրանց մշակման հեռանկարները, Երևան։ Գիտություն, 2003 (համահեղինակ)։
Նյարդաֆիզիոլոգիայի ընտրովի գլուխներ։ Ուսումնական ձեռնարկ։ Երևանի համալսարանի հրատարակչություն, 2003 (համահեղինակ)։


== Գրականություն ==
Айриян А. П. Армянские учёные-медики. - Ер., 1998 - 276 с. ISBN 99930-1-001-7.


== Ծանոթագրություններ ==
Էլեկտրաշոկային զենք

Էլեկտրաշոկային զենք, նվազ մահաբեր զենք է, որն օգտագործում է էլեկտրական ցնցում թիրախին անգործունակ դարձնելու համար՝ ժամանակավորապես խաթարելով մկանների կամավոր վերահսկողությունը և/կամ ցավին համապատասխանեցնելու միջոցով։ Կան մի քանի տարբեր տեսակի էլեկտրաշոկային զենքեր։
Էլեկտրաշոկը թեյզեր չէ, թեև երկու տերմինները հաճախ օգտագործվում են որպես փոխադարձաբար, ցնցող հրացանները և թեյզերը վերաբերում են երկու տարբեր սարքերին։ Շշմեցնող հրացանները էլեկտրական հարված են հասցնում անմիջական շփման միջոցով, մինչդեռ թեյզեր սարքը հարվածը կառավարում է բարակ ճկուն լարերի միջոցով՝ կապված երկու զոնդերի հետ, որոնք արձակվում են թիրախի մեջ։


== Պատմություն ==

1935 թվականին Կուբայից Ցիրիլ Դիասը նախագծեց էլեկտրաշոկի ձեռնոց։
Ջեք Քովերը, NASA-ի հետազոտող, սկսեց Թեյզերի մշակումը 1969 թվականին։ 1974 թվականին նա ավարտեց սարքը, որը նա անվանեց իր մանկության հերոս Թոմ Սվիֆթի պատվին («Թոմաս Ա. Սվիֆթի էլեկտրական հրացանը»)։ Taser Public Defender արտադրանքը վառոդ էր օգտագործում որպես իր շարժիչ ուժ, ինչը ստիպեց Ալկոհոլի, Ծխախոտի և Հրազենի Բյուրոյին այն դասակարգել որպես հրազեն 1976 թվականին։ Cover-ի արտոնագիրը հարմարեցվել է Nova Technologies-ի կողմից 1983 թվականին Nova XR-5000-ի համար՝ նրանց առաջին ոչ արկային ձեռքի ոճի ցնցող ատրճանակի համար։ XR-5000 դիզայնը լայնորեն կրկնօրինակվեց որպես այսօր օգտագործվող կոմպակտ ձեռքի ցնցող հրացանի աղբյուր։


== Ծանոթագրություններ ==
(1340) Իվետե

(1340) Իվետե (անգլ.՝ Yvette), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1934 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Լուի Բոյերի կողմից Ալժիրում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,178166 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7533 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6031 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2069,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173956 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,42° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1340) Իվետե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մայիսի 7

Մայիսի 7, տարվա 127-րդ (նահանջ տարիներին՝ 128-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 238 օր։


== Դեպքեր ==
1997 - Կաննի կինոփառատոնում կայացավ Լյուկ Բեսոնի Հինգերորդ տարրը ֆիլմի առաջին ցուցադրությունը


== Ծնունդներ ==
951 - Գրիգոր Նարեկացի, բանաստեղծ և փիլիսոփա
1711 - Դեյվիդ Հյում, շոտլանդացի տնտեսագետ, պատմաբան
1833 - Յոհաննես Բրամս, գերմանացի դաշնակահար և կոմպոզիտոր
1840 - Պյոտր Չայկովսկի, ռուս կոմպոզիտոր
1857 - Վասիլ Բարնովի, ვასილ ზაქარიას ძე ბარნოვი (ბარნაველი) վրացի արձակագիր
1861 - Ռաբինդրանաթ Թագոր, հնդիկ բանաստեղծ, արձակագիր
1892 - Արչիբալդ Մաքլիշ, ամերիկացի բանաստեղծ, դրամատուրգ
1893 - Եղիշե Շեկ-Հովսեփյան, հայ բժիշկ գիտնական
1901 - Գերի Կուպեր, ամերիկացի դերասան և երգիչ
1941 - Կարեն Գևորգյան, ռեժիսոր
1947 - Գարուշ Հարյանց, բանաստեղծ
1957 - Արա Ղևոնդյան, հայ նկարիչ
1965 - Օուեն Հարթ, կանադացի ըմբիշ
1987 - Ժերեմի Մենեզ, ֆրանսիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան


== Մահեր ==
1800 - Նիկոլո Պիչինի իտալացի երգահան
1825 - Անտոնիո Սալիերի Antonio Salieri ավստրիացի կոմպոզիտոր
1879 - Շառլ դը Կոստեր Բելգիացի ֆրանսալեզու գրող
1928 - Ալեքսանդր Սպենդիարյան, կոմպոզիտոր
1942 - Ֆելիքս ֆոն Վայնգարտներ,ավստրիացի դիրիժոր, կոմպոզիտոր
1966 - Ստանիսլավ Եժի Լեց Stanisław Jerzy Lec լեհ երգիծաբան
1984 - Գուրգեն Անտոնյան, հայ գրականագետ
1999 - Մելինե Համամջյան, դերասանուհի


== Տոներ ==
 Լիտվա՝ Տպագրության վերադարձի օր (Spaudos draudimas)
 Ղազախստան՝ Հայրենիքի պաշտպանի օր


== Ծանոթագրություններ ==
Նացուկի Կատո

Նացուկի Կատո  (ճապ.՝ 加藤 夏希, հուլիսի 26, 1985(1985-07-26), Yurihonjo, Ակիտա, Ճապոնիա), ճապոնացի դերասանուհի։ Ծնվել է 1985 թվականի հուլիսի 26-ին, Ճապոնիայի Ատիկա քաղաքում։ Իրեն համարում է օտակու, անիմեի երկրպագու։ Սիրելի անիմեն «Ռուբակին» է։ Քանի որ նրա սիրելի սեյուն Մեգումի Հայասիբարային է, նրա սիրելի հերոսուհին «Եվանգելիոն» անիմե սերիալի հերոսուհի Ռեյ Այանամին է, և դերասանուհին սովորաբար նախընտրում է քոսփլեյել հենց նրան։ Ինչպես բացատրել է դերասանուհին, Ռեյը մաքուր է և առեղծվածային։ Որպես աղջիկ` նա արժանի է հիացմունքի։ Նրան դուր է գալիս նաև Աի Հաիբարան «Խուզարկու Կոնանը» անիմեից։


== Անձնական կյանք ==
2014 թվականի հուլիսի 6-ին իր բլոգում հայտարարել է ամուսնության մասին։ 2016 թվականի հուլիսի 7-ին դուստր է ունեցել, իսկ 2019 թվականին` որդի։


== Դերեր ==
2000` Poppugurûpu koroshiya
2001` Սթեյսի. զոմբի աշակերտուհիների հարձակումը` Էյկո
2001` Մթության կախարդուհին 4` Միսա Կուրոյ
2002` Գառնուկի լացը` Չիզունա Տակաշիրո
2002` Kamen Raidâ Ryûki. եզրափակիչ դրվագ` Կամեն Ռիդեր Ֆեմմե / Միհո Կիրիշիմա
2002` Cocorico Miracle Type (սերիալ)
2003` Արքայական ճակատամարտ 2` Սակի Սակուրայ
2003` Токио 10+01` Կոկո
2005` Go! Go! Heaven! (սերիալ)
2005` Հարձակում № 1` Սատոմի Յոսիմուրա
2005` Buraddo enjeru: shisutâ obu hâto
2007` Սուշիի արքայազնը (սերիալ)
2008` Ծաղիկներ հատապտուղներից հետո. ավարտ` Շիգերու Օկավարա
2008` Հարձակում G8 խորհրդաժողովի վրա
2008` Ôsaka Hamuretto` Յուգա Ակաշի
2009` Togezaa` Ամի միուրա
2010` Gekijô ban poketto monsutâ: Daiamondo & Pâru — Gen’ei no hasha Zoroâku
2011` Untitled Keiko Kitagawa Pic


== Հնչյունավորում ==
2002` Կրքոտ սիրտը. խելահեղ ռմբարկուն` Միկի Ցուձիվակի
2005` Onegai My Melody` Կանադէ Յումենո
2006` Onegai My Melody|Onegai My Melody: Kuru Kuru Shuffle` Կանադէ Յումենո
2007` Onegai My Melody|Onegai My Melody Sukkiri` Կանադէ Յումենո
2008` Ռուբակի. հեղափոխություն (սերիալ)` Կուպպի
2009` Ռուբակի. Էվոլյուցիա-Էր (սերիալ)` Կուպպի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Պաշտոնական կայք» (ճապոներեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-04-09-ին
Պեսչանի Բրոդ (գյուղ, Ալեքսանդրիայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պեսչանի ԲրոդՊեսչանի Բրոդ (ուկրաիներեն՝ Піщаний Брід), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պեսչանի Բրոդ գյուղում բնակվում էր 283 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բոլգարկա (գյուղ, Վրադիևկայի շրջան)

Բոլգարկա (ուկրաիներեն՝ Болгарка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վրադիևկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1915 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բոլգարկա գյուղում բնակվում էր 68 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,274 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տիխոնովո (կայարան, Մենդելեևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏիխոնովոՏիխոնովո (ռուս.՝ Тихоново, թաթ.՝ Тихоново), կայարան Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Մենդելեևսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ապենցել Աուսերռոդեն

Ապենցել Աուսերռոդեն (գերմ.՝ Appenzell Ausserrhoden, ֆր.՝ Appenzell Rhodes-Extérieures, բառացի թարգմանած՝ նշանակում է Արտաքին Ռոդեր), գերմանախոս կիսականտոն Շվեյցարիայի հյուսիս-արևելքում։ Վարչական կենտրոնը Հերիզաու քաղաքն է, որտեղ գտնվում են կանտոնի կառավարության ու խորհրդարանի նստավայրերը (դատական իշխանության կենտրոնական ղեկավար մարմինների նստավայրը Տրոգեն քաղաքում է)։ 2012 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 53 438։
Այս կիսականտոնի տարածքում առաջին բնակավայրերը հիմնադրվել է 7-8-րդ դարերում, Գլատ գետի ափերին։ Բնակիչների վրա մեծ է եղել Սբ. Գալլ վանքի աբբայության ազդեցությունը։ Պատմական փաստաթղթերում Հերիզաուն առաջին անգամ հիշատակվել է 907, իսկ Ապենցել կանտոնը՝ (Appenzell: abbatis cella) 1071 թվականին։
2017 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կիսականտոնն ունեցել է 55.178 բնակիչ, որոնցից 6,959-ը կամ 13,22 տոկոսը օտարերկրացիներ էին ։ Ինչ վերաբերում է դավանանքին, բնակչության մեծամասնությունը (շուրջ 51 տոկոսը) բողոքականներ են, 31 տոկոսը՝ կաթոլիկներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Վարչական բաժանում ==
Կիսականտոնի կազմի մեջ ընդգրկված են հետևյալ համայնքները. 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official Page (German)
Official Statistics
Պղտոր (լիճ)

Պղտոր, լիճ Հայաստանի Արարատի մարզում, Գեղամա լեռների հարավարևմտյան մասում, Մանկուկ գետի վերին հոսանքի շրջանում, Ուրցաձոր գյուղից 20 կմ հյուսիս–արևելք։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրեգուար Դելակուր

Գրեգուար Դելակուր (անգլ.՝ Grégoire Delacourt, հուլիսի 26, 1960(1960-07-26), Վալանսեն), ֆրանսիացի, գրող, սցենարիստ, կինոռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Գրեգուար Դելակուրը ծնվել է 1960 թվականի հուլիսի 26-ին Վալանսենում։ Նախնական կրթությունը ստացել է Հիսուսի միաբանությանը պատկանող Ամյենի La Providence դպրոցում։ Լիլում բակալավրի աստիճան ստանալուց հետո իրավաբանություն է ուսանել Գրենոբլում։ 1982 թվականին իր կնոջ հետ հիմնադրում է գովազդային գրասենյակ, որի ղեկավարն էր մինչև 2004 թվականը։ Այս կազմակերպությունը հիմնականում համագործակցում է Unilever և Taittinger հանրահայտ ընկերությունների հետ։
18 տարեկանից սկսած Գրեգուարը սկսում է զբաղվել գրական գործունեությամբ։ Այս շրջանի նրա գրական գործերը հիմնականում բանաստեղծություններ էին։ Նա առաջին անգամ իր բանաստեղծություններից մեկը հրատարակում է 1978 թվականին Լը Մոնդ պարբերականում։ 1998 թվականին էկրան է բարձրանում նրա առաջին ֆիլմը։ 2011 թվականին լույս է տեսնում հեղինակի առաջին վեպը՝ «Գրողի ընտանիքը» (L’Écrivain de la famille) վերտառությամբ, որը դրական ընդունելություն է գտնում գրական հասարակության կողմից և արժանանում է մի շարք գրական մրցանակների։ 2012 թվականին հրատարակվում է նրա երկրորդ «Իմ ցանկությունների ցանկը» (La Liste de mes envies) վեպը, որը նույնպես ջերմ ընդունելության է արժանանում և թարգմանվում գրեթե բոլոր եվրոպական լեզուներով։ Իր երրորդ՝ «Առաջինը, ինչը մենք կտեսնենք» (La première chose qu'on regarde) վեպում, հեղինակը նկարագրում է մի երիտասարդ զույգի սիրո պատմություն։ Որոշ անձինք մատնանշում են, որ հեղինակն իր այս ստեղծագործության մեջ օգտագործել է հանրահայտ դերասաններ Ռայան Գոսլինգի և Սքարլեթ Յոհանսոնի կերպարները։


== Մատենագիտություն ==
2011 - «Գրողի ընտանիքը» (L’Écrivain de la famille)
2012 - «Իմ ցանկությունների ցանկը» (La Liste de mes envies)
2013 - «Առաջինը, ինչը մենք կտեսնենք» (La première chose qu'on regarde)
2014 - «Մենք տեսնում ենք միայն երջանկությունը» (On ne voyait que le bonheur)
2015 - «Ամռան չորս եղանակները» (Les Quatre Saisons de l'été)


== Ծանոթագրություններ ==
Ջովանի Բարտոլենա

Ջովանի Բարտոլենա (անգլ.՝ Giovanni Bartolena, հունիսի 24, 1866(1866-06-24), Լիվոռնո, Տոսկանա, Իտալիա - փետրվարի 26, 1942(1942-02-26), Լիվոռնո, Տոսկանա, Իտալիա), իտալացի նկարիչ, հիմնականում նկարել է բնապատկերներ, երբեմն` կենդանիներով բնապատկերներ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Լիվորնոյի մոտակայքում։ Երիտասարդ ժամանակ նա իր ընտանիքի առանձնատանը տարվել է ձիավարությամբ։ Իր պապիկը, դիմանկարների և պատերազմական թեմաների նկարիչ Չեզարե Բարտոլենան, եղել է նրա առաջին ուսուցիչը։ Նա կարճ ժամանակ սովորել է Ֆլորենցիայի գեղարվեստի ակադեմիայում և հաճախել է Ջիովաննի Ֆաթթորիի դասընթացներին։ Կարճ ժամանակով հեռացվել է ակադեմիայից, բայց նրա պապիկը վերականգնել է նրան։
Նա ցուցադրվել է Թուրինի թանգարանում, իսկ հաջորդ տարներին` Ֆլորենցիայում և Թունինում։ 1898 թվականին տեղափոխվել է Մարսել, Լուկա և Ֆլորենցիա, որտեղ էլ մնացել է մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտը։ Հանդիպել է Մարիո Գալլիի հետ և նրա և նրա ընկերոջ` նկարիչ Պլինիո Նոմելինի հետ ճամփորդել է Վերսելիա։ 
1917-1919 թվականներին ապրել է իր եղբոր` Ադոլֆուսի հետ, Լիվորնոյում։ Այնտեղ նա հանդիպել է ինդուստրիալիս Կվերչիի և «Կորրիե դի Լիվորնո»-ի տնօրեն Ֆաբբրինիի հետ։ 1925 թվականին տեքստիլի առևտրական Կազուտոն կազմակերպել է նրա առաջին անհատական ցուցահանդեսը Միլանի Լեզամե պատկերասրահում` ցուցադրելով բնաապատկերներ և նատյորմորտներ։ 1929 թվականին նա դադարեցրել է իր պայմանագիրը Կազուտոյի հետ, բայց շարունակել է ցուցադրվել մի քանի պատկերասրահներում, այդ թվում` Լիվորնոյի «Բոտտեգա դե Արտե»-ում, Միլանի «Գալերիա Միշելի»-ում (1929-1931 թվականներ) և 1930 թվականին` «Վենետիկի Բիելանե»-ում։ 30-ականների կեսերին նկարիչն սկսելէ ունենալ որոշակի կոմերցիոն հաջողություն։
Ֆինանսական և սոցիալական մեծ հաջողություն չունենալով` նա եղել է Լինորվո քաղաքում գտնվող Կաֆե Բարդի սրճարան հաճախակի այցելող նկարիչներից մեկը։ Մահացել է Լիվորնոյում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուբեն Բաղիրով

Ռուբեն Քրիստափորի Բաղիրով (Բաղիրյան), (հունիսի 17, 1908(1908-06-17), Շուշի, Ելիզավետպոլի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 20, 1978(1978-02-20), Պյատիգորսկ, Ստավրոպոլի երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), Խորհրդային Միության հերոս (սեպտեմբերի 23, 1944), լեյտենանտ։
1944 թվականին ավարտել է Աշխաբադի ռազմահետևակային ուսումնարանը և մեկնել ռազմաճակատ։ Եղել է վաշտի հրամանատար։ Աչքի է ընկել Կրիստինոպոլիս (Լվովի մոտ) երկաթուղային կամրջի պաշտպանության ժամանակ, Բուգի, Սանի և Վիսլայի գետանցման մարտերում, որի համար և արժանացել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչման։ Պարգևատրվել է Լենինի, Կարմիր աստղի շքանշաններով։ ԽՄԿԿ անդամ 1943 թվականից։


== Պարգևներ ==
Խորհրդային Միության հերոսի կոչում (23.09.1944)
Լենինի շքանշան
Կարմիր աստղի շքանշան
մեդալներ


== Ծանոթագրություններ ==
Դավերշիկ

Դավերշիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։ Գտնվում էր գավառակի հարավային սահմանի մոտ, Եփրատի աջ կողմում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (Բերդավան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, Հայ Առաքելական եկեղեցու տաճար Հայաստանի Տավուշի մարզի Բերդավան գյուղում։


== Տես նաև ==
Տավուշի մարզ


== Գրականություն ==
Ռուբեն Սիմոնյան,  Տավուշի մարզ, Երևան, ««Ոսկան Երևանցի»», 2003 — 254 էջ. — 500 հատ։
Լավրենտի Միրզոյան,  Տավուշ, Երևան, «Ասողիկ», 2010 — 856 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Եվա Մարտոն

Եվա Մարտոն (հունգ.՝ Marton Éva, ի ծնե՝ Եվա Հենրիխ, 18 հունիսի, 1943, Բուդապեշտ), հունգարացի օպերային երգչուհի, սոպրանո։


== Կենսագրություն ==
Եվա Հենրիխը ծնվել է 1943 թվականի (այլ տվյալներով՝ 1939 թվականին) հունիսի 18-ին։ Եվա Մարտոնը սովորել է Բուդապեշտի Ֆերենց Լիստի երաժշտական ակադեմիայում՝ Էնդրե Ռյոսլերի ու Ենյո Սիպոսի մոտ։ Նրա առաջին դերերգը եղել է Քեյթ Պինկերտոնի պարտիան «Մադամ Բատերֆլայ» օպերայում, որ Մարգիտ կղզում ներկայացվել է ամառային փառատոնի ժամանակ։ Պաշտոնական օպերային դեբյուտը տեղի է ունեցել 1968 թվականին Բուդապեշտի պետական օպերայում, որտեղ նա կատարել է Շամախիի թագուհու դերերգը «Ոսկի աքլորիկը» օպերայում։ Ավելի ուշ Բուդապեշտի օպերայում կատարել է Բաբելոնի թագուհու դերերգը Օտտորինո Ռեսպիգիի «Շամիրամ» օպերայում։
1972-1977 թվականներին Եվա Մարտոնն աշխատել է Մայնի Ֆրանկֆուրտի օպերայում։ Նա համերգային շրջագայություններ է ունեցել տարբեր երկրներում՝ ելույթ ունենալով այնպիսի քաղաքների օպերային թատրոնների բեմերում, ինչպիսիք են Փարիզը, Լոնդոնը, Բեռլինը, Նյու Յորքը, Միլանը, Վիեննան, Մյունխենը, Շտուտգարտը, Բուենոս Այրեսը, Չիկագոն, Սան Ֆրանցիսկոն, Ցյուրիխը, Համբուրգը և այլն։
Ելույթ է ունենում ինչպես լիրիկական երգացանկով (Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտի, Ջակոմո Պուչինիի, Ումբերտո Ջորդանոյի ստեղծագործություններ), այնպես էլ դրամատիկական օպերաներում (Ռիխարդ Վագներ, Ռիխարդ Շտրաուս)։ Եվա Մարտոնի ձայնի դիպազոնը ներառում է բելկանտեից մինչև դրամատիկական բարձր սոպրանո։ 1977-1978 թվականներին նա երգել է Բայրոյթում անցկացվող Վագներյան փառատոնում՝ կատարելով Վեներայի դերերգը «Տանհեյզեր» օպերայում։ 1986 թվականին՝ Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն օպերայում «Տոսկա (օպերա)» օպերայի բեմադրության ժամանակ, Եվա Մարտոնն ստացել է ծնոտի վնասվածք, սակայն շարունակել է ելույթը։ 1986 թվականին Եվա Մարտոնը Դոնեցկի Ա. Սոլովյանենկոյի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մեներգչուհի Լյուդմիլա Շեմչուկի հետ երգել է Ամիլկարե Պոնկիելլիի «Ջոկոնդա» օպերայում, որ բեմադրվել էր Վիեննայի պետական օպերայում։
2005 թվականից Եվա Մարտոնը Ֆերենց Լիստի երաժշտական ակադեմիայի երգեցողության ֆակուլտետի վարիչն է, իսկ 2006 թվականից՝ նույն ֆակուլտետի պրոֆեսոր։


== Մրցանակներ ==
1980 - Տարվա երգչուհի, Միլանում պարգևատրվել է «Արծաթե վարդով»,
1997 - Կոշութի մրցանակ, շնորհվել է Վիեննայի պետական օպերայի պատվավոր անդամի կոչում։


== Դերերգերը օպերաներում (ընտրյալ) ==
Տոսկա (1980)
Մանոն Լեսկո (1978)
Ֆիդելիո (1983)
Անդրեա Շենյե (1986)
Լոհենգրին
Շամիրամ (1990)
Սալոմեա (1990)
Տուրանդոտ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
MARTON ÉVA Archived 2008-01-12 at the Wayback Machine.
Donal Henahan, MET OPERA: EVA MARTON, The New York Times, December 1, 1982.
Կլեբեր հրապարակ

Կլեբեր հրապարակ (գերմաներեն՝ Kleberplatz, էլզասերեն՝ Klewerplàtz), Ֆրանսիայի Ստրասբուրգ քաղաքի հիմնական հրապարակն է։
Մինչև վերականգնողական աշխատանքները, հրապարակը ծառայում էր որպես հավաքատեղի խոշոր իրադարձությունների համար, օրինակ՝ մարզական միջոցառումներ (նշելու 1998 թ․ Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունում Ստրասբուրգի Racing Club ֆուտբոլային ակումբի տարած հաղթանակը), քաղաքական իրողություններ (նշելու 2002 թ․ նախագահական ընտրությունների արդյունքները) կամ արհմիության կազմակերպած ցույցեր։


== Անվանումը ==
Հրապարակը ունեցել է բազում անուններ տարիների ընթացքում․ Barfüßerplatz՝ մինչև 1528–1531 թթ․, Waffenplatz՝ 17–րդ դարում, place Kléber՝ 1840 թ․ հունիսի 24–ից՝ ի պատիվ բնիկ ստրասբուրգցի գեներալ Ժան–Բապտիստ Կլեբերի։ Բայց 1940–ից մինչև 1944 թթ․, հրապարակի անունը վերափոխվում է Karl-Roos-Platz–ի՝ էլզասցի Կարլ Ռոսի պատվին, ով մեղադրված է լինում Գերմանիայի հետ լրտեսության ու ազգային–սոցիալիստական գաղափարներ տարածելու մեջ։ Այժմ հրապարակը կրկին կոչվում է place Kléber։


== Պատմություն ==
1886-1960 թթ․ եղել է Ստրասբուրգի հին տրամվայի կենտրոնը և ծառայել որպես ավտոկայանատեղի։ 1994 թ․-ին ճարտարապետ Գայ Կլապոտը տարածքը վերափոխում է հրապարակի։ Այս փոփոխումը քաղաքի հետիոտնայինացման հետևանքն էր։ Նաև՝ նոր տրամվայի A ու D գծերը անցնում էին հրապարակի արևմտյան հատվածի երկարությամբ։ 
Մինչև 2003 թ․, հրապարակում ամեն չորեքշաբթի ու ուրբաթ օրերին բացօթյա շուկաներ էին առկա։
2007 թ․-ին հրապարակը ամբողջովին վերակառուցվեց՝ Օբետ շենքի վերակառուցման հետ միաժամանակ։ 


== Նկարագրություն ==


=== Օբետը (l'Aubette) ===

Հրապարակում է գտնվում Օբետ շենքը՝ կառուցված 18-րդ դարում, 1778 թ․՝ նեոդասական ոճով։ Այն սկզբում ծառայել է որպես պահակակետ, իսկ 19-րդ դարի վերջերին վերածվել երաժշտական կոնսերվատորիայի, իսկ 1928 թ․-ին՝ ժամանցի կենտրոնի։ 

Հայտնի արտիստներ Թեո վան Դուսբուրգը, Ժան Արպն ու Սոֆի Թոյբեր-Արփը իրենց գեղանկարչությամբ հարստացրել են թանգարանը 1928 թ․-ին։ Շատ արվեստագետներ Օբետը համեմատում են Սիքստինյան կապելլա մատուռի հետ ու այն համարում դրա ժամանակակից արվեստի տեսակը։


=== Սուրբծննդյան մեծ տոնածառը ===
Համաձայն Ստրասբուրգի Christkindelsmärik սուրբծննդյան շուկայի ավանդույթներին, ամեն տարի սուրբծննդյան տոնածառ է բերվում Ֆրանսիայի Վոգեզներ լեռներից և, խաղալիքներով ու լույսով զարդարվելուց հետո, տեղադրվում հրապարակի հարավ-արևելյան անկյունում։


=== Սիրահարների սրճարանը ===
Առաջին անգամ այս մեծ վրանը փակցվել է 2016 թ․-ի Ստրասբուրգ, իմ սեր (ֆր․՝ Strasbourg mon amour) կոչվող միջոցառման ընթացքում։ Այդ տարվանից ի վեր, վրանը դարձել է միջոցառման խորհրդանիշը։ Հենց դրա ներքո էլ տեղի են ունենում միջոցառումներ Սուրբ Վալենտինի օրվա հետ կապված։


== Արտաքին հղումներ ==
Կլեբեր հրապարակը․ ֆոտոշարք


== Ծանոթագրություններ ==
Բուլղարահայ երաժշտություն

Բուլղարահայ համայնքում 19-րդ դարի վերջից հայտնի են «Դայլայլիկ» և «Մեղեդի» (Պլովդիվ), Վահան Մանուելյանի, Բարսեղ Կանաչյանի (Վառնա), «Կոմիտաս» (Ռուսե), «Քնար», «Երևան» (Սոֆիա) և այլ երգչախմբեր։ Դիրիժոր և կոմպոզիտոր Նաթան Ամիրխանյանը Սոֆիայի օպերային թատրոնի (նաև՝ դիրիժոր), Վառնայի «Գուսլա» երաժշտական ընկերության հիմնադիրներից է, գրել է օպերաներ։ Ճանաչված են Նաև կոմպոզիտոր Սարգիս Բալթայանը, դաշնակահարուհիներ Զարուհի Սարյանը, Հերմինե Ասատուրը, Մալվինա Խաչատրյանը, ջութակահարներ Ստեփան Խանջյանը, Հակոբ Աղասյանը, դիրիժոր Վիլլի Գազագյանը, թավջութակահարուհի Սեդա Բալթայանը, երգչուհիներ Ալիս Բաղդասարյանը, Բեատրիս Բոյաջյանը, Մարի Գրիգորյանը և ուրիշներ։ Ռումինիայում հայերը երաժշտության բնագավառում ունեցել են ակնառու հաջողություններ։ Ռումին, երաժշտագիտության պատմության հիմնադիրը Ռումինիայի ԳԱ ակադեմիկոս (1877 թվականից) հայազգի Թեոդոր Բուբանդան է, որը նաև ռումին, առաջին երաժշտական բառարանի հեղինակն է և ազգային էթնոերաժշտագիտության հիմնադիրներից։ 20-րդ դարի նշանավոր կոմպոզիտորներից են Մաթեյ Սոկորը և Միհայիլ ժորան։ 19-րդ դարի 2-րդ կեսի հայտնի ջութակահարներ էին Արտաշես և Հովհաննես Պլղլյան եղբայրները։ Կատարողական արվեստում ավելի ուշ ճանաչվել են ջութակահար Կարպիս Ավագյանը, Վարուժան Կոգիկյանը, երգիչներ Արաքս Սվաճյանը, Կարպիս Զոբյանը, Դավիթ Հովհաննիսյանը, Շաքե Շիշմանյանը, Մագլեն էքմեքչյանը, էդուարդ Թումաճանյանը և ուրիշներ։ ժամանակակից երաժշտության հայտնի դեմքերից են Աիդա Կարուգարյանուն, Հարրի Դավիղյանը։ Երաժշտագիտական աշխատություններ են գրել Միսիր Նիկոլաեն, Չոմակ էմանուիլը և ուրիշներ։
Տրավնևոե (ավան, Արտյոմովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏրավնևոեՏրավնևոե (ուկրաիներեն՝ Травневе), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Տրավնևոե ավանում բնակվում էր 286 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Չինաստանի օպերայի թանգարան

Չինաստանի օպերայի թանգարան (Պեկինի օպերայի թանգարան, չինարեն՝ 北京戏曲博物馆), թանգարան, որը նվիրված է Պեկինի օպերային։ Գտնվում է Սիչեն (Պեկին) Հուգուանհուեյգուան շենքի Վենչան համալիրի տաղավարում։


== Պատմություն ==
Հուգուանհուեյգուան շենքի համալիրը կառուցվել է 1807 թվականին Հուֆանցյաո փողոցում (3-րդ տուն)՝ Սուանու դարպասներից ոչ հեռու։ 
Դեռ օպերայի թանգարանի բացումից առաջ այս վայրը լավ ծանոթ էր Պեկինի օպերայի սիրահարներին. Թայվանի կազմավորումից հետո այստեղ գտնվող թատրոնում սկսել են ելույթ ունենալ նրա այնպիսի հայտնի ներկայացուցիչներ, ինչպիսիք են Թան Սինպեյը, Յու Շույանը, Մեյ Լան Ֆանը, Չեն Յանցյուն, Չեն Դելինը։
Չինաստանի օպերայի թանգարանը բացվել է 1997 թվականի սեպտեմբերի 6-ին և դարձել է Պեկինի հարյուրերորդ թանգարանը։
Թանգարանի հիմնական ցուցահանդեսը կրում է «Պեկինի օպերային արվեստի ընդհանուր ակնարկ» անունը։ Այստեղ ներկայացված են փաստաթղթեր և ցուցանմուշներ ոչ միայն Պեկինի օպերայից, այլ նաև Չինաստանի ավանդական այլ օպերաների պատմությունից։


== Ծանոթագրություններ ==
Թուլելիե

Թուլելիե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռյումովսկոե

Ռյումովսկոե (ուկրաիներեն՝ Рюмівське), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վոզնեսենսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռյումովսկոե գյուղում բնակվում էր 115 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,581 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժողովածու (1151)

Ժողովածու (1151), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1151 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1603 և 1693 թվականներին Գրիգոր և Կոմիտաս Քյոմուրճոնց գրիչների կողմից, Բաբերթում և Կոստանդնուպոլսում։ Գրված է թղթի վրա, որն ունի 20,7 X 15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 231 թերթից։ Գրված է միասյուն, երկսյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 26ա (1603 թ․ ), 162ա (1693 թ․):


== Բովանդակություն ==
Համամայ Արևելցւոյ Մեկնութիվն Առակաց։
Ռոպերթոսի Պելլարմինոսի Վարդապոտութիւն քրիստոնէական։
Ներս․ Պալեանենցի Շարք Հայրապետացն Հայոց։
Քաբողք։
Գր․ Կամախեցւոյ Այս է թուական տաճկաց։
Յաղագս Ը բաժին աշխարհիս։
Առ․ Սիւնեցւոյ Վասն ԺԲ կենդանակերպից։
Յաղագս տոմարական առուեստին, թէ յումմէ եգան։


== Ծանոթագրություններ ==
1504

1504 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 1504 թվականն է, 
XVI դարի 4-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


=== Կոլումբոսի ճանապարհորդությունը ===
Փետրվարի 29՝ մթերք ձեռք բերելու համար Ջամայկայի ցեղերին համոզելիս Քրիստափոր Կոլումբոսն օգտագործում է Լուսնի խավարման մասին իր տեղեկացվածությունը։
Նոյեմբերի 7՝ Քրիստափոր Կոլումբոսն իր չորրորդ ճանապարհորդությունն ավարտելով վերադառնում է Իսպանիա, որի ընթացքում իր կրտսեր որդու՝ Ֆեդինանդի հետ միասին բացահայտում է Կենտրոնական Ամերիկայի արևելյան ափերը՝ Բելիզից մինչև Պանամա։
Նոյեմբերի 26՝ Կաստիլիայի և Արագոնի Կաթոլիկ թագուհի Իսաբելի մահով ավարտվում է նրա կողմից Կոլումբոսի հովանավորությունը։ Թագն անցնում է նրա դուստր Խուանային։


=== Արվեստ ===
Սեպտեմբերի 8՝ Ֆլորենցիայում կանգնեցվում է Միքելանջելոյի Դավիթ արձանը։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ուրտափ

Ուրտափ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում, Դատվանի գյուղախմբում։ Գտնվում էր Բիթլիս քաղաքից 20-26 կմ հյուսիս արևելք, Դատվանից հարավ-արևմուտք, Վանա լճի հարավ-արևմուտքում՝ առափնյա շրջանում։
1909 թվականին ուներ 58 տուն՝ 302 բնակչով։
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում էր արհեստներով և հողագործությամբ։
Ուրտափն ուներ Ս. Գևորգ անունով եկեղեցի, հին խաչքարեր և գերեզմանոց։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մակար Ա Թեղուտցի

Մակար Ա Թեղուտցի (Տեր-Պետրոսյան, 1813, Թեղուտ, Էրզրումի էլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - ապրիլի 16, 1891(1891-04-16), Վաղարշապատ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն), Ամենայն Հայոց կաթողիկոս 1885 թվականից։ Հաջորդել է Գևորգ Դ Կոստանդնուպոլսեցուն։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1813 թվականի ապրիլի 6-ին Բիթլիսի նահանգի Թեղուտ գյուղում։
1821 թվականին, ութամյա հասակում բերվել է Էջմիածին վանքի դպրոցում ուսանելու համար։ 1828 թվականին ընդունվել է Էջմիածնի Ժառանգավորաց դպրոցը, որը փայլուն առաջադիմությամբ ավարտել է 1834 թվականին։ 1838 թվականին ձեռնադրվել է սարկավագ, 1842 թվականին՝ ստացել վարդապետի աստիճան, նույն տարում նշանակվում է Ժառանգավորաց դպրոցի ավագ ուսուցիչ, 1843 թվականին օգոստոսի 21-ին՝ նույն դպրանոցի տեսուչ։ 1847 թվականի ապրիլի 30-ին նշանակվում է Սինոդի անդամ, 1848 թվականին Ներսես Աշտարակեցու հրամանով մեկնել է Պարսկաստան՝ հայերեն հին ձեռագրեր որոնելու։ Վերադառնալուց հետո 1849 թվականին նշանակվել է Մայր Աթոռի մատենադարանի վերատեսուչ։ 1851 թվականի փետրվարի 14-ին իր ջանասիրության ու հավատարմության համար Ներսես Աշտարակեցուց վարձատրվում է վարդապետական ականակուռ խաչով։
Նա զգալի աշխատանք է կատարել տարբեր վայրերի սուրբ գրչագիր մատյանները Սուրբ Էջմիածնում կենտրոնացնելու ուղղությամբ։ 1852 թ.-ին Ներսես Ե Աշտարակեցու կողմից օծվել է եպիսկոպոս, այնուհետև նրան շնորհվել է արքության պատիվ և նույն թվականին էլ նշանակվել է Մայր Աթոռի լուսարարապետ։ Մակար Ա Թեղուտցու օրոք է, որ Գևորգյան ճեմարանի 3 շրջանավարտներ առաջին անգամ ցանկացել են դառնալ կուսակրոն՝ իրենց նվիրելով հայ եկեղեցուն։
Մահացել է 1891 թվականի ապրիլի 16-ին Վաղարշապատում՝ սրտի կաթվածից։ Ամփոփվել է Մայր տաճարի բակում։
Կաթողիկոսական գահին Մակար Ա Թեղուտցուն հաջորդել է Մկրտիչ Խրիմյանը (Խրիմյան Հայրիկը)։


== Ծանոթագրություններ ==
Համայի գրոհ (1982)

Համայի գրոհ (արաբ․՝ مجزرة حماة‎‎), հայտնի ինչպես՝ «Կոտորած Համայում», իրադարձություն, որը տեղի է ունեցել 1982 թվականի փետրվարին, երբ սիրիայի կառավարական զորքերը Սիրիայի պաշտպանական բրիգադների աջակցությամբ ռմբակոծության ենթարկեցին, իսկ հետո գրոհով վերցրեցին Համա քաղաքը, նպատակ ունենալով ճնշել իսլամական ապստամբությունը, որը ղեկավարվում էր «Մուսուլման եղբայրներ» կազմակերպության կողմից։
Տարբեր գնահատականներով, 2000-ից մինչև 40 000 մարդ (հիմնականում խաղաղ բնակիչներ) սպանվել են իրադարձությունների հետևանքով (այդ թվում գրեթե 1000 կառավարական զորքերի զինվորներ)։ Շատ տուժել են քաղաքի պատմական մասը, ավերվել են շատ հին թաղամասեր։
Ըստ ԱՄՆ-ի պաշտպանության նախարարության (DIA) գաղտնազերծված փաստաթղթի, ընդհանուր զոհվածների թիվը կարող է կազմել 2000 մարդ։ Ընդ որում 300—400 մարդ քննարկում են, որպես «Մուսուլման եղբայրների» գաղտնի զինվորներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Kathrin Nina Wiedl. The Hama Massacre — reasons, supporters of the rebellion, consequences. München 2007, ISBN 978-3-638-71034-3.
The Economist (16 November 2000) Is Syria really changing?, London: 'Syria’s Islamist movement has recently shown signs of coming back to life, nearly 20 years after 30,000 people were brutally massacred in Hama in 1982' The Economist
Routledge (10 January 2000) Summary of the 10 January 2002, Roundtable on Militant Islamic Fundamentalism in the Twenty-First Century, Volume 24, Number 3 / 1 June 2002: Pages:187—205
Jack Donnelly (1988) Human Rights at the United Nations 1955–85: The Question of Bias, International Studies Quarterly, Vol. 32, No. 3 (Sep., 1988), pp. 275–303
More Detailed Account of the actual Hama Massacre and Killings Archived 2013-06-11 at the Wayback Machine.
NSArchive
[1].
(178) Բելիսանա

(178) Բելիսանա (անգլ.՝ Belisana), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1877 թվականի նոյեմբերի 6-ին Յոհան Պալիսայի կողմից Պուլայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,460581 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,356 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5652 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1409,79 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,255357 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,9° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(178) Բելիսանա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կամիլո Վարգաս

Կամիլո Անդրես Վարգաս Հիլ (իսպ.՝ Camilo Andrés Vargas Gil, մարտի 9, 1989(1989-03-09), Բոգոտա, Կոլումբիա), կոլումբիացի ֆուտբոլիստ, «Ատլետիկո Նասիոնալ» ակումբի և Կոլումբիայի հավաքականի դարպասապահ, որ վարձավճարային հիմունքներով հանդես է գալիս «Դեպորտիվո Կալի» ակումբի կազմում։ 2014 թվականին Բրազիլիայում և 2018 թվականին Ռուսաստանում անցկացված աշխարհի առաջնությունների մասնակից։


== Ակումբային կարիերա ==

Վարգասը «Սանտա Ֆե» ակումբի սան է։ 2009 թվականի օգոստոսի 9-ին «Ինդեպենդենտե Մեդելին» ակումբի դեմ խաղում կատարել է իր նորամուտը Մուստանգա գավաթի խաղարկությունում։ Նույն թվականին Կամիլոն ակումբի կազմում դարձել է Կոլումբիայի գավաթակիր։ 2011 թվականի նոյեմբերի 24-ին «Միլոնարիոս» ակումբի դեմ խաղում նա խփել է իր առաջին գոլը իր ակումբի կազմում՝ հանդիպման ավարտին հակառակորդի տուգանայինից գնդակը գլխի հարվածով ուղարկելով նրա դարպասը։ 2012 թվականին Կամիլոն դարձել է Ապերտուայի չեմպիոն, իսկ 2013 թվականին նվաճել է Կոլումբիայի Սուպերգավաթը։ 2014 թվականին Վարգասը երկրորդ անգամ դարձել է երկրի չեմպիոն։
2015 թվականի սկզբին Վարգասը տեղափոխվել է «Ատլետիկո Նասիոնալ», որի կազմում իր նորամուտը կատարել է փետրվարի 23-ին՝ «Դեպորտիվո Պաստո» ակումբի դեմ խաղում։ Նոր ակումբի կազմում անցկացրած իր առաջին մրցաշրջանում նա դարձել է Կոլումբիայի չեմպիոն։
2016 թվականի սկզբին Կամիլոն վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է արգենտինական «Արխենտինոս Խունիորս»։ Փետրվարի 6-ին «Տիգրե» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտն Արգենտինայի առաջնությունում։ Նույն թվականի ամռանը Վարգասը վարձավճարային հիմունքներով սկսել է հանդես գալ «Դեպորտիվո Կալիում»։ Օգոստոսի 1-ին՝ իր նախկին ակումբ «Ատլետիկո Նասիոնալի» դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը նոր ակումբում։


== Միջազգային կարիերա ==
2009 թվականին Վարգասը Կոլումբիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է Վենեսուելայում անցկացվող Հարավային Ամերիկայի առաջնությանը։ Մրցաշարի ընթացքում նա մասնակցել է Պերուի, Արգենտինայի, Էկվադորի և երկու անգամ Վենեսուելայի հավաքականների դեմ խաղերին։
2014 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Սալվադորի հավաքականի հետ ընկերական խաղում Վարգասը կատարել է իր նորամուտը Կոլումբիայի հավաքականում։
2014 թվականին Կամիլոն ընդգրկվել է հավաքականի հայտացուցակում՝ մասնակցելու այդ տարի Բրազիլիայում անցկացվելիք աշխարհի առաջնությանը։ Մրցաշարում նա եղել է պահեստայինների նստարանին և խաղադաշտ դուրս չի եկել։ 2015 թվականին հավաքականի կազմում Վարգասը մասնակցել է Չիլիում անցկացվող Ամերիկայի գավաթի խաղարկությանը։ Այդ անգամ ևս նա եղել է պահեստային և ընդհանրապես խաղադաշտ դուրս չի եկել։
2018 թվականի մայիսին Կամիլո Վարգասն ընդգրկվել է Կոլումբիայի հավաքականի նախնական հայտացուցակում (35 մարդ)՝ մասնակցելու նույն թվականին Ռուսաստանում կայանալիք աշխարհի առաջնությանը։ Մրցաշարի ընթացքում նա եղել է պահեստային դարպասապահ և խաղադաշտ դուրս չի եկել։


== Ձեռքբերումներ ==
Թիմային
 «Սանտա Ֆե»

 Կոլումբիայի առաջնություն — Ապերտուրա 2012
 Կոլումբիայի առաջնություն — Ֆինալիսասիոն 2014
Կոլումբիայի գավաթակիր — 2009
Կոլումբիայի Սուպերգավաթի խաղարկության հաղթող — 2013 «Ատլետիկո Նասիոնալ»

 Կոլումբիայի առաջնություն – Ֆինալիսասիոն 2015


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Էջը BDFA-ում
Էջը sports.ru կայքում
Օռիուս

Օռիուս (իսպ.՝ Òrrius) բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Բարսելոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մարեսմե շրջանում։ Տարածքը կազմում է 5.66 կմ2։ Բնակչությունը՝ 654 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Información general Archived 2008-05-13 at the Wayback Machine.
Datos estadísticos
Աիշա Այենսու

Աիշա Այենսու (անգլ.՝ Aisha Ayensu, 20-րդ դար, Գանա), հագուստի դիզայներ Գանայից, որը ստեղծել է բեմական հագուստներ և կոստյումներ Բիյոնսեի, Ժենևիև Նաջիի, Սանդրա Ալեքսանդրինա Դոն-Արթուրի համար։ Նա «Christie Brown» նորաձևության տան հիմնադիրը և ստեղծագործական տնօրենն է։ Հարցազրույց է տվել Folu Storms-ին և «BBC World Service» ռադիոհաղորդմանը և ընդգրկվել է Forbes-ի ամենահեռանկարային գործարարների 2016 թվականի ցուցակում։


== Կրթություն ==
Այնեսան փորձ ունի հոգեբանության և նորաձևության բնագավառում։ Նա նորաձևության բնագավառի կրթություն է ստացել կրեատիվ դիզայներ Ջոյս Աբաբիոյի քոլեջում։


== Կարիերա ==
 
Իր տատիկից ոգեշնչված՝ 2008 թվականի մարտին նա Գանայում հիմնել Է Christie Brown նորաձևության տունը, որն այժմ ճանաչված է ամբողջ աշխարհում։ Աիշան 2014 թվականին NdaniTV-ում ստացել է «Պլատինե ստանդարտ» և հարցազրույց է տվել Folu Storms-ին, 2016 թվականին ցուցադրությունների շարքի ժամանակ այցելել է Աքրա։ 2016 թվականին Աֆուա Հիրշը «BBC World Service» ռադիոհաղորդման ընթացքում նրանից հարցազրույց է վերցրել իր «In the Studio» ծրագրի համար։ Դա եղել է նրա ամենամյա հավաքածուի ցուցադրությունից չորս ամիս առաջ, որտեղ նա բախվել է «իր մշակույթը ամբողջ աշխարհում ընդունելի դարձնելու խնդրի հետ», և դա նշանավորել է գործարարության մեջ իր տասներորդ տարին։ Նա նաև ճանաչվել է Forbes-ի ամենահեռանկարային գործարարներից մեկը 2016 թվականին։ Աշխատել է այնպիսի արտիստների հետ, ինչպիսիք են նիգերիացի դերասանուհի Ժենևիև Նաջին, գանացի դերասանուհի Ջեկի Ապինան կամ Սանդրա Դոն-Արթուրը, նաև «Աֆրիկական քաղաք» հեռուստասերիալի համար (An African City), որում ռեժիսոր Նիկոլ Ամարտեյֆիոն ուզում է ցրել Աֆրիկայի մասին կարծրատիպերը։


== Մրցանակներ ==
Արժանացել է մի քանի մրցանակի․

2009 — Տարվա նոր դիզայներ, Arise Africa նորաձևության միջոցառում Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում։
2010 — Միայն գաննական ապրանքանիշը ընտրվել է Arise L'Afrique-á-Porter Փարիզում Նորաձևության շաբաթվա շրջանակներում ցուցադրման համար։
2018 — Լավագույն նորաձևության դիզայներ, «Africa Prestigious Awards» հեղինակավոր մրցանակ։
2018 — Տարվա աֆրիկացի դիզայներ, Glitz Style Awards։
2019 — Տարվա աֆրիկացի դիզայներ, Glitz Style Awards։


== Ծանոթագրություններ ==
Պավել Կոհոուտ

Պավել Կոհոուտ (Pavel Kohout, ծն. հուլիսի 20, 1928(1928-07-20)[…], Պրահա, Չեխոսլովակիա), չեխ և ավստրիացի գրող, դրամատուրգ, հրապարակախոս և բանաստեղծ, «Պրահայի գարուն» շարժման մասնակից։ Ժամանակակից չեխական գրականության ամենանշանավոր և ամենահակասական ներկայացուցիչներից է («1950-ականներին` ջերմ ստալինիստ, 1960-ականներին՝ կոմունիստ-բարեփոխիչ, 1970-ականներին՝ այլախոհ, 1980-ականներին՝ արտագաղթող...»): Առավել հայտնի է Եվրոպայի գերմանախոս երկրներում և շրջաններում։


== Ստեղծագործություններ ==
Պավել Կոհոուտը միջազգային ճանաչում ունեցող «Այդպիսի սեր» (1957), «Атест» (1979), «Պատ կամ Թագավորների խաղ» (1978), «Ecce Constantia» (1990) պիեսների հեղինակն է։ ԱՄՆ-ում մեծ հաջողություն ունի նրա «Դժբախտ մարդասպան» («Poor Murderer») ներկայացումը, որը գրվել է Լեոնիդ Անդրեևի «Միտք» պատմվածքի հիման վրա և առաջին անգամ ներկայացվել է 1976 թվականին Բրոդվեյում։ Մեծ ճանաչում ունի նաև նրա «Հակահեղափոխականի օրագրից» (1968) վեպը, որն արգելված է Չեխոսլովակիայում և որը լույս է տեսել գերմաներեն, անգլերեն, ֆրանսերեն, հոլանդերեն և ֆիններեն լեզուներով։ Դեպքերը, որոնք ծավալվել են «Խարտիա-77»-ի շուրջը, Պավել Կոհոուտը ներկայացրել է «Որտեղ է թաղված շունը» (1987) ինքնակենսագրական վեպում։


== Ընտրյալ ստեղծագործությունները ==


=== Բանաստեղծական ժողովածուներ ===
Verše a písně, 1952
Tři knihy veršů, 1953
Čas lásky a boje, 1954


=== Պիեսներ ===
Dobrá píseň, 1952
Zářijové noci, 1955
Chudáček, 1956
Sbohem, smutku, 1957
Taková láska, 1957
Říkali mi soudruhu, 1960
Třetí sestra, 1960
Cesta kolem světa za 80 dní, 1962
Dvanáct, 1963
Josef Švejk, 1963
Válka s mloky, 1963
Vzpomínka na Biskaj, 1965
August, August, August, 1967
Briefe über die Grenze, 1968
Nenávist v prosinci, 1968
Aksál, 1969
Válka ve třetím poschodí, 1970
Pech pod střechou, 1972
Ubohý vrah, 1972
Amerika, 1973
Požár v suterénu, 1973
Život v tichém domě, 1974
Ruleta, 1976
Atest, 1979
Marie zápasí s anděly
Marast, 1982
Ecce Constantia, 1988
Kyanid o páté, 1996
Šest a sex, 1998
Nula, 1999


=== Վեպեր և վիպակներ ===
O černém a bílém, 1950
Z deníku kontrarevolucionáře aneb Životy od tanku k tanku, 1969
Katyně, 1970
Nápady svaté Kláry, 1982
Kde je zakopán pes, 1987
Hodina tance a lásky, 1989
Sněžím, 1992
Klaun, 1994
Hvězdná hodina vrahů, 1995
Pat aneb Hra králů, 1991
Ta dlouhá vlna za kýlem, 2000
Smyčka, 2008
O ničem a o všem, 2008
Cizinec a Krásná paní, 2009


== Ծանոթագրություններ ==
Գելուտ

Գելուտ, գետակ Թուրքիայում՝ Ճորոխի ավազանում՝ նրա աջակողմյան վտակ Օլթիի օժանդակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Դու (այլ կիրառումներ)

Դու, կարող է վերաբերել՝

Դու — անձնական դերանունուն. եզակի թիվ, երկրորդ դեմք։
Դու (Բասենի գավառ) — գյուղ պատմական Հայաստանի Այրարատ նահանգի Բասեն գավառում։
Դու - դեպարտամենտ Ֆրանսիայի կենտրոնական մասում
Շևյակովկա

Շևյակովկա (ուկրաիներեն՝ Шевяківка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1799 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շևյակովկա գյուղում բնակվում էր 33 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,559 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 59,03 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)