armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Белые розы

«Белые розы» (թարգմանաբար՝ «Սպիտակ վարդեր»), «Ласковый май» սովետական երաժշտական խմբի երգը։ Խոսքերի և երաժշտության հեղինակը Սերգեյ Կուզնեցովն է։


== Ստեղծման պատմություն ==
Ըստ լուրերի՝ Կուզնեցովը երգը գրել է ալկոհոլի ազդեցության տակ 1986 թվականին։
Ինչպես պնդում է երգի հեղինակը երգը գրելուց ավելի քան 25 տարի անց, երգում ծաղիկները մարդկանց այլաբանությունն են, որոնց մի կողմ են նետում օգտագործելուց և այլևս պետքական չլինելուց հետո։
Կուզնեցովը պատմում է, որ երգը գրվել է «Ласковый май»-ի առաջին ելույթից հետո, որը նվիրված էր 1987 թվականի Ամանորին։ Այդ համերգի շրջանակներում Կուզնեցովը խմբի համար գրել և պարապել է մի քանի երգ, և հենց այդ ժամանակ էլ խումբը ստացել է իր անվանումը։ Բեմ դուրս գալուց առաջ խումբը որոշել են ժամանակավորապես անվանել «Ласковый май», քանի որ ավելի հարմար տարբերակ չկար։ Եվ երբ Սերգեյ Կուզնեցովը համերգից հետո վերադարձել է տուն, նրա մտքով անցել է «белые розы» արտահայտությունը։ Հաջորդ առավոտյան 15 րոպեում գրել է երգը։ 2013 թվականին նշել է, որ երգի բնօրինակ տարբերակը դեռ պահպանվում է իր տանը։ Յուրի Շատունովը (որպես խմբի մենակատար), որը հետագայում ձայնագրել է երգը, այդ պահին 13 տարեկան էր։


== Ճանաչում ==
Խորհրդային Կենտրոնական հեռուստատեսությամբ «Белые розы» երգի տեսահոլովակն առաջին անգամ ցուցադրվել է 1989 թվականի հունվարին՝ «Утренняя почта» հաղորդման ժամանակ։ Երգը շատ մեծ ազդեցություն է ունեցել, «Ласковый май» խումբն անմիջապես հայտնի է դարձել, նրա երգերը սկսել են հնչել ամենուրեք։
1980-ական թվականների վերջին երգը շատ հայտնի էր Լեհաստանում։ Երգը նորից հայտնի է դարձել 2008 թվականի սկզբին՝ այն բանից հետո, երբ Ամանորի գիշերը լեհական երկու կենտրոնական հեռուստաալիքներով հեռարձակվող համերգին այն կատարել էՆատաշա Ուրբանսկայան։ Երգը մինչ օրս բավականին հայտնի է Լեհաստանում։
2008 թվականի հուլիսին ուկրաինական «ТиК» երաժշտական խումբը թողարկել է «Белые розы» երգի ուկրաիներեն տարբերակը՝ «Білі троянди» անվամբ, որը հետագայում ներառվել է նրանց «Тихий» ալբոմում։
Ռուսաստանում ևս երգը մինչ օրս հայտնի է։ Երգի քավեր տարբերակները կատարել են շատ արտիստներ, այդ թվում՝ նաև Միխայիլ Շուֆուտինսկին։


== Ազդեցություն ==
Ստեղծվել է «Белые розы» երաժշտական խումբ, Սերգեյ Մինաևը և Վլադիմիր Մարկինը կատարել են երգի ծաղրերգությունը՝ «Белые Козы»։


== Ստեղծագործությունների ցանկ ==
7-դյույմանոց վինիլային սինգլ 33⅓ պտույտ-րոպե («Мелодия» - С62 28083 003)
Բոլոր երգերի երաժշտությունը և խոսքերը՝ Սերգեյ Կուզնեցովի։


== Հիթ-շքերթենր ==


=== Տարվա ամփոփիչ հիթ-շքերթներ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ласковый май — «Белые розы» (վինիլային սկավառակ) Discogs կայքում
Քթուլհու

Քթուլհու (անգլ.՝ Cthulhu), հորինված տիեզերական էակ, որը ստեղծել է Հովարդ Ֆիլիպս Լավքրաֆտը և առաջին անգամ նկարագրել` իր «Քթուլհուի կանչը» կարճ պատմվածքում («Weird Tales», 1928 թվական)։ Լավքրաֆտը Քթուլհուին պատկերում է որպես հսկա մի տիեզերական արարած, որը պաշտամունքի առարկա է։ Քթուլհուն մասամբ ութոտանի է, մասամբ՝ մարդ և մասմաբ՝ վիշապ։ Քթուլհիի անունով է անվանվել Լավքրաֆտից ոգեշնչված էակների պանթեոնը՝ Քթուլհու Միֆոսը։


== Ծագումնաբանություն ==
Չնայած բառը հորինել է Լավքրաֆթը 1926 թվականին, այն ենթադրաբար ծագել է հին հունարեն «քթոնիկ» բառից, որը նշանակում է «այլմոլորակային», որի մասին խոսում է նաև Լավքրաֆտը իր «Առնետները պատերին» պատմվածքի ավարտին (1923)։
Քթուլհուն նաև անվանվել է այլ ձևերով և նկարագրվում է Հսկա, Մեռած կամ Զարհուրելի մակդիրներով։


== Նկարագրություն ==
«Քթուլհուի կանչը» պատմվածքի մեջ Լավքրաֆտը Քթուլհուին նկարագրում է որպես «դև՝ աղոտ մարդկային կերպարանքով, ութոտանու գլխով և շատ շոշափուկներով դեմքով, թեփուկավոր, ռետինանման մարմնով, առջևի և հետին վերջույթների հսկայական ճանկերով և երկար ու նեղ թևերով»։ Քթուլհուն նկարագրվել է որպես հսկա ութոտանու, մարդու և վիշապի խառնուրդ, հարյուրավոր մետր հասակով, մարդանման ձեռքերով և ոտքերով իսկ մեջքին՝ մնացորդային թևերով։ Քթուլհուի գլուխը պատկերվել է որպես համարյա հսկայական ութոտանի՝ բերանի շուրջը անհայտ քանակի շոշափուկներով։


== Հրատարակման պատմություն ==
Լավքրաֆտի առաջին կարճ պատմվածքը «Քթուլհուի կանչը» հրատարակվել է «Weird Tales»-ում 1928 թվականին, որտեղ Քթուլհուն ներկայացված է որպես չարակամ էակ։ Բանտարկված Քթուլհուն մարդկության մեծամասնության մոտ տագնապ է առաջացնում, իսկ շատ քչերի մոտ այն դառնում է պաշտամունքի առարկա (Նոր Զելանդիա, Գրենլանդիա, Լուիզիանա  և Չինական լեռներ)։ Կարճ պատմվածքում նշվում է, որ Քթուլհուն վերջիվերջո կվերադառնա, չնայած որ հիմա թակարդում է։ Նրան պաշտողները երգում են. «Ph'nglui mglw'nafh Cthulhu R'lyeh wgah'nagl fhtagn« («Իր Ռլյեհի տանը մահացած Քթուլհուն քնած սպասում է»)։
Լավքրաֆտը հետագայում կազմում է Քթուլհուի ծագումնաբանությունը («Ընտրյալ նամակներ») և դարձնում այն իր գրականության կենտրոնական կերպարը։ «Դունվիչի սարսափը» պատվածքը (1928) վերաբերում է Քթուլհուին, իսկ «Խավարում շշնջացողը» (1930) պատմվածքում նշվում է, որ կերպարներից մեկը գիտի Քթուլհուի ծագումը։


== Ծանոթագրություններ ==
Անտոնովկա (գյուղ, Գորոխովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱնտոնովկաԱնտոնովկա (ուկրաիներեն՝ Антонівка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Անտոնովկա գյուղում բնակվում էր 225 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6808 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 33,05 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ավետիս Աֆարյան

Ավետիս Աֆարյան (1880, Կյուրին, Սիվասի մարզ, Թուրքիա - 1915), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Ավետիս Աֆարյանը ծնվել է մոտ 1880 թվականին։ Եղել է դիպլոմավոր բժիշկ։ Ընտանիքով ապրել է Սեբաստիայի նահանգի Սեբաստիայի գավառի Կյուրին գավառակի կենտրոն Կյուրին քաղաքում և բժիշկ աշխատել։ Բուժել է հայերին, թուրքերին, քրդերին ու չերքեզներին` առանց ազ­գա­յին ու կրո­նա­կան խտրա­կա­նու­թյան։
Որ­դին` Մեսիա Աֆարյանը ծնվել է Կյուրինում 1908 թվականին։ 1914 թվականին Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Ավետիսը զորակոչվել է օսմանյան բանակ և զինվորական բժիշկ ծառայել։ 1915 թվականին մոտ 35 տարեկան հասակում անհետ կորել է։
1915 թվականին թուրքերը Կյուրինի ողջ բնակչությանը, այդ թվում բժշկի ընտանիքին, քշել են Դեյր-էլ-Զո­րի անա­պատ­նե­րը։ Երիտասարդներին նախօրոք հավաքել են բանակում ծառայելու պատրվակով, իսկ կանանց ու երեխաներին տարագրել Շեդդադեի քարանձավները ու գազանաբար սպանել։ Որդին՝ Մեսիան հրաշքով փրկվել է և ապաստանել մի արաբի ընտանիքում։ Մեսիային գտել է բարերար Փառնակ Շիշիկյանը և տեղափոխել հայկական որբանոց, որտեղ գրաճանաչ է դարձել։ Հետագայում մշտապես կարդացել է տեղական թերթերը հուսալով, թե կարող է որևէ տեղեկություն ստանալ իր հարազատների մասին։ Ապրել է Սիրիայի Թել Բրաք հայկական գյուղում, որտեղ ամուսնացել է այնթապցի Հերմինեի հետ և ունեցել 5 զավակ։ 1948 թվականին ընտանիքով հայրենադարձվել է Խորհր­դա­յին Հա­յաս­տան ու բնակություն հաստատել Երևանում, փողոցներ ասֆալտապատող բանվոր է աշխատել։ Նա այլևս որևէ բան չի իմացել իր բժիշկ հոր և մյուս հարազատների մասին։


== Գրականություն ==
Ճղըլյան Հակոբ, Ստվերում մնացած կյանք, Երևան, 1991։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Թալինի շրջան (այլ կիրառումներ)

Թալինի շրջան տեղանունը կարող է վերաբերել հետևյալ աշխարհագրական օբյեկտներին.

Թալինի շրջան,  Հայկական ԽՍՀ, ապա՝ Հայաստանի Հանրապետության վարչատարածքային միավոր այժմյան Արագածոտնի մարզի հարավ-արևմուտքում
Թալինի շրջան, Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր
Ժողովածու (513)

Ժողովածու (513), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 513 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1755 թվականին Հակոբ քահանա գրիչի կողմից։Ստացողը եղել է Գևորգ վարդապետն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21.3×16 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 93 թերթից։ Գրված է երկսյուն նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարան գրչի՝ 92ա։


== Բովանդակություն ==
Մովս. Ջուղայեցւոյ Համառօտ ժողովածու ի պետս բանսիրաց։
Կերակուր քահանայից։


== Ծանոթագրություններ ==
1501

1501 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի։ Սա մեր թվարկության 1501 թվականն է, 1-ին տարին XVI դարի։


== Դեպքեր ==
Հուլիս՝ Ատրպատականում իշխանության է գալիս Շահ Իսմայիլ Սաֆավին, դառնալով Սաֆավիյանների դինաստիայի հիմնադիր։
Դեկտեմբերի 12՝ Ալեքսանդր Յագելոնը դառնում է Լեհաստանի թագավոր։


== Ծնունդներ ==
Սեպտեմբերի 24 - Ջերոլամո Կարդանո, իտալացի մաթեմատիկոս (մ. 1576)
Էն Բոլեյն, Անգլիայի Հենրի VIII թագավորի երկրորդ թագուհին (ծն. այս տարի կամ 1507; մ. 1536)


== Մահեր ==
Հունվարի 3՝ Ալիշեր Նավոի, ուզբեկ բանաստեղծ (ծն. 1441)
Կրասնայա Դուբրավա (գյուղ, Զեմետչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրասնայա ԴուբրավաԿրասնայա Դուբրավա (ռուս.՝ Красная Дубрава), գյուղ Ռուսաստանի Պենզայի մարզի Զեմետչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 761 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
1108

1108 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1108 թվականն է, 
XII դարի 8-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Կիլիկիայի իշխան Գող Վասիլը սելջուկների գերությունից ազատում է Բալդուին Եդեսացուն՝ Երուսաղեմի ապագա թագավոր Բալդուին II-ին։
Ֆրանսիայի թագավորական գահին է նստում Լյուդովիկոս VI Հաստամարմինը։


== Ծնունդներ ==
Բոհեմունդ II, Անտիոքի իշխան (վ. 1131)։


== Մահեր ==
Հուլիսի 29 - Ֆիլիպ I, Ֆրանսիայի թագավոր, Կապետինգների հարստությունից։
Լինդի (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լինդի (այլ կիրառումներ)Լինդի (ռուս.՝ Лынды), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մոնտինյակ լը Կոք

Մոնտինյակ լը Կոք (ֆր.՝ Montignac-le-Coq), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 135 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.24 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.2 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 430 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 140 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 35 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 78 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 50-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 28։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,1 %։ 50 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 45 անձ (27 տղամարդ և 18 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (3 տղամարդ և 2 կին)։ 28 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(8136) Լենդիզ

(8136) Լենդիզ (անգլ.՝ Landis), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի հունիսի 25-ին Էլեանորա Հելինի և Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,159872 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7678 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,552 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2051,65 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175469 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,82° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8136) Լենդիզ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ծաղկաշեն (Արագածոտնի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ծաղկաշեն (այլ կիրառումներ)Ծաղկաշեն, գյուղ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում։ Արագածի արևելյան ստորոտին։ Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 16 կմ հյուսիս-արևմուտք, բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1950 մ։


=== Անվանում ===
Նախկինում անվանվել է Արագածու, Թաքառլու։


=== Պատմություն ===
Գյուղը 1829 թվականին հիմնադրել են Ալաշկերտից և Դիադինից գաղթածները։ 1870-ական թվականներին այստեղ են բնակություն հաստատել Մուշի և Սասունի գաղթականները։


== Բնակչություն ==
Ծաղկաշենի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, հացահատիկի և կերային մշակաբույսերի մշակությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղի արևելյան մասում է գտնվում XII-XIII դարերի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին։


== Տես նաև ==
Ծաղկաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Զալունևե

Զալունևե (բելառուս․՝ Залунеўе), Բելառուսի Գոմելի մարզի Բուդա-Կաշալյովի շրջանի հոկտեմբերյան գյուղսովետի գյուղ է։ Հարավից սահմանակից է անտառին։


== Աշխարհագրություն ==


=== Դիրքը ===
Գտնվում է շրջանային կենտրոնից և երկաթուղային Բուդա-Կաշալյովի (Ժլոբին-Գոմելի գծի վրա)  կայարանից 4 կմ արևելք, 47 կմ Գոմելից։


== Տրանսպորտային կապ ==
Տրանսպորտային կապի գյուղական ճանապարհով է, ապա ավտոմոբիլային ճանապարհներով, որոնք հեռնում են Բուդա-Կաշալյովից։ Հատակագիծը կազմված է կարճ, շիտակ միջօրեականային փողոցներից, կառուցված փայտյա տների տնամերձ տիպով։ 


== Պատմություն ==
Այն հիմնադրվել է 20-րդ դարի սկզբին։ Ամենաակտիվ շենքերը ստեղծվել են 1920-ական թվականներին։ 1930 թվականին գյուղացիները ընդգրկվել են հավաքական տնտեսության մեջ։ Մեծ Հայրենական պատերազմի ճակատներում զոհվել էր 11 բնակիչ։ 1959 թվականին «Խորհրդային»  սոլխոզի կազմում (կենտրոն գյուղ Դուրավիչի)։ Մինչև 2009 թվականի դեկտեմբերի 16-ը Դուրավիչի գյուղի խորհրդային խորհրդի կազմում։


== Բնակչություն ==


=== Թվակազմ ===
2004 թվական՝ 17 տնտեսություն, 30 բնակիչ


=== Դինամիկա ===
1959 թվական՝ 102 բնակիչ (ըստ մարդահամարի)
2004 թվական՝17 տնտեսություն, 30 բնակիչ


== Տես նաև ==
Բելառուսի քաղաքների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0
Արմու

Արմու, (հուն․՝ (η) Άρμου) գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Ըստ 2001 թվականի տվյալների բնակչությունը կազմում է 600 մարդ։ Տեղակայված է Պոլիս քաղաքից 4 կմ դեպի հարավ-արևելք։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Argaka, Paphos (անգլ.)


== Արտաքին հղումներ ==
Արմուի պատմությունը http://www.trip-experiences.com-ում։
Երկրաշարժ Խարբերդում (2020)

Երկրաշարժ Խարբերդում, ուժեղ երկրաշարժ, որը տեղի է ունեցել 2020 թվականի հունվարի 24-ին, տեղական ժամանակով (UTC+2) ժամը 20։55-ին, Երևանի ժամանակով 22:55-ին։ Երկրաշարժի ուժգնությունը կազմել է 6․7 մագնիտուդ (որոշ աղբյուրների 6․7 մագնիտուդ)։ Երկրաշարժի էպիկենտրոնը եղել է Թուրքիայի Էլազըղի մարզում։ Երկրաշարժի արդյունքում ավերածություններ են եղել նաև Խարբերդում, Դիարբեքիրում, Մալաթիայում, Ադըյամանում և Սամսունում։ Քանդիլիի աստղադիտարանը երկրաշարժի ուժգնությունը գնահատել է 6․5։ Երկրաշարժի արդյունքում զոհվել է առնվազն 39 անձ, վիրավորվել՝ շուրջ հազարը։ Նախնական գնահատականների համաձայն փլուզվել է 87 շինություն, 1287 շինություն ստացել է զգալի վնաս, փրկարարական աշխատանքների ընթացքում փլատակներից հաջողվել է փրկել է առնվազն 45 անձ։
Ցնցումներն զգացվել են նաև Իսրայելում, Սիրիայում, Իրանում, Իրաքում, Լիբանանում, Ալբանիայում և Վրաստանում։


== Երկրաբանություն ==

Թուրքիայի մեծ մասը գտնվում է Անատոլիական սալիկի վրա, որը ձգվում է դեպի արևմուտք՝ բախվելով Արաբական և Եվրասիական սալիկների հետ։ Դեպի արևմուտք այդ շարժումը ուղեկցվում է երկու խոշոր բեկվածքների գոտիները։ Այդ երկու բեկվածքների շարժման արդյունքում էլ տարածաշրջանում տեղի են ունեցել խոշոր և ավերիչ երկրաշարժներ։ Արևելաանատոլիական բեկվածքում վերջին խոշոր երկրաշարժները եղել են Բինգյոլի նահանգում (2003 թվականին) և Խար­բեր­դի նա­հան­գում (2010 թվականին)։


== Հետևանքներ ==
Հինգ տներ փլուզվել են Խարբերդի նահանգում, ևս 25-ը՝ Մալաթիայի նահանգի Դողանյոլ շրջանում։


== Զոհեր և տուժածներ ==
Խարբերդի նահանգի տարածքում բնակվում է շուրջ 400 000 մարդ։ Ընդհանուր առմամբ, զոհվել է 39 անձ, վիրավորվել՝ 1015-ը։ Փլատակների տակից փրկարարները հանել են շուրջ 39 դիակներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոկրովկա (գյուղ, Բեզենչուկսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոկրովկաՊոկրովկա (ռուս.՝ Покровка), գյուղ Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Բեզենչուկսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կրբոցիք

Կրբոցիք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Բալուի գավառակում, Արածանի գետի ափին՝ Դիարբեքիր քաղաքից 20 կմ արևմուտք, Արածանիի աջ կողմի Փերի գետի ձախ կողմի վտակներից մեկի ակունքներում, Բալու քաղաքից 24 կմ հյուսիս-արևելք, Խոշմաթ գյուղից հյուսիս։


== Պատմություն ==
Բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Բնակչություն ==
20-րդ դարի սկզբին գյուղն ուներ 45 տուն հայ բնակիչ։ Ըստ այլ աղբյուրների XX դարի սկզբին ուներ 25 տուն` 125 քուրդ բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Կրբոցիքն ուներ Ս. Խաչ անունով եկեղեցի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, 6-րդ հատոր, էջ 10, 1980 թ


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Մաթհուրա

Մաթհուրա (Mathura), Մաթրա, քաղաք Հյուսիսային Հնդկաստանում, Ուտտար Պրադեշ նահանգում, Ջամնա գետի ափին։ 140,5 հազար բնակչություն (1971)։ Տրանսպորտային հանգույց է։ Կա բուսական յուղի արտադրություն, քիմիական, տեքստիլ արդյունաբերություն, մետաղամշակություն։ Մաթհուրան հայտնի է բուդդայական հին հուշարձաններով (մ.թ.ա. IV-III դարեր) և հինդուական տաճարներով։
Սիրո իրավունք (ֆիլմ)

«Սիրո իրավունք» (ռուս.՝ «Право на любовь»), 1977 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Անատոլի Սլեսարենկոն:


== Սյուժե ==

Նույն կնոջ հանդեպ սերը, հեղափոխությունը և քաղաքացիական պատերազմը բաժանում է երկու հայրենակիցների՝ Հեռավոր Արևելքում ապրող ուկրաինացի վերաբնակների, որոնք հայտնվում են բարիկադներ տարբեր կողմերում: Այդ տարիների իրադարձությունները հիշում է միստր Գիրսը, որը հաջողակ ամերիկացի գործարար է և նախկինում ունեցել է Յակով ազգանունը, որը իրադարձություններից շատ տարիներ անց որոշել է վերադառնալ, որպեսզի թաղվի Ռուսաստանում՝ կարծելով, որ ինքը «սիրո իրավունք» ունի հայրենի հողի նկատմամբ։


== Դերեր ==
Գլխավոր դերերում

Անդրեյ Պոդդուբենսկի – Ստեպան Կամիշին
Իրինա Շևչուկ – Խրիստինա
Բոգդան Ստուպկա – ՅակովՄյուս դերերում

Կոնստանտին Ստեպանկով – Վասիլի Կամիշին
Վալենտին Բելոխվոստիկ – Զադորնով
Ֆեոդոր Պանասենկո – Պյոտր
Դմիտրի Կապկա – Կուրսկի
Լեոնիդ Սլիսարենկո  – Համր
Ալեքսանդր Գայ – Դմիտրի Կովալ
Լյուդմիլա Ալֆիմովա – Մարֆա, վերաբնակիչ Վիշենկի գյուղից 
Նատալյա Գեբդովսկայան – Յակովի մայրը
Նեոնիլա Գնեպովսկյա – Խրիստինայի մայրը
Նիկոլայ Յուդին – քահանա
Օսիպ Նայդուկ – էպիզոդ
Օլգա Պետրենկո – էպիզոդ
Գենադի Բոլոտով – էպիզոդ


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Право на любовь // За дело Ленина, № 14, 1979. — стр. 4
Право на любовь // Мастерство в фильме: сборник статей об украинском кино в 1976—1980 гг. — Киев: Мыстецтво, 1982. — 245 с. — стр. 223
Право на любовь // Советские художественные фильмы: 1976—1977 / Мария Павлова. — Москва: Нива России, 1995. — стр. 267
Право на любовь // Минкультуры России
Մարիևկա (Օկտյաբրսկի շրջան)

Մարիևկա (ռուս.՝ Марьевка), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Մտնում է Կրասնոկուտովսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Նովոնարիշևո

Նովոնարիշևո (ռուս.՝ Новонарышево, բաշկիրերեն՝ Яңы Нарыш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 174 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լև Շտեռնբերգ

Լև (Խայմ-Լեյբ) Յակովլևիչ Շտեռնբերգ (ռուս.՝ Лев (Хаим-Лейб) Яковлевич Штернберг, ապրիլի 21 (մայիսի 3), 1861, Ժիտոմիր, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 14, 1927(1927-08-14), Դուդերհոֆ, Ռուսաստան), հրեական ծագմամբ ռուս խորհրդային ազգագրագետ, ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամ (1924)։ Լենինգրադի համալսարանի պրոֆեսոր (1918)։


== Կենսագրություն ==
Նարոդովոլական կազմակերպություններին մասնակցելու համար աքսորվել է Սախալին (1889-1897), ուր ուսումնասիրել է նիվխերի (գիլյակների), օրոկների և այնուների ազգագրությունը։ 
1901 թվականից աշխատել է Լենինգրադի Ազգագրության և մարդաբանության թանգարանում։ Ազգագրությունն ըմբռնել է որպես նախնադարյան ժողովուրդների և նրանց վերապրուկների վերաբերյալ գիտություն։
Զգալի ավանդ է դրել նախնադարյան կրոնի ուսումնասիրման մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օդեսա (ֆիլմ)

«Օդեսա» (ռուս.՝ «Одесса»), 2019 թվականի ռուսական դրամատիկական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վալերի Տոդորովսկին։ Գլխավոր դերերում նկարահանվել են Լեոնիդ Յարմոլնիկը, Իրինա Ռոզանովան և Եվգենի Ցիգանովը։ Ֆիլմի պրեմիերան Ռուսաստանում կայացել է 2019 թվականի սեպտեմբերի 5-ին։ Հեռուստատեսային պրեմիերան կայացել է 2020 թվականի մայիսի 1-ին «Ռոսիա 1» հեռուստաալիքով։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները ծավալվում են 1970-ականների սկզբին Օդեսայում, որը փակվել է խոլերայի համաճարակի պատճառով։ Գրիգորի Իոսիֆովիչ (Լեոնիդ Յարմոլնիկ) և Ռաիսա Իրովնա (Իրինա Ռոզանովա) Դավիդովների տանը, որտեղ տոնական սեզոնին արդեն հյուրընկալվել են իրենց երկու չափահաս դուստրերը՝ Լորան (Քսենյա Ռապոպորտ) և Միրան (Եվգենիա Բրիկ) իրենց ամուսինների հետ, հյուրընկալվում է Մոսկվայում բնակվող նրանց փեսան՝ լրագրող-միջազգայնագետ Բորիսն իր ութամյա որդու՝ Վալերիկի հետ (կինը պետք է երկու օր հետո միանա ընտանիքին)։ Սակայն հենց նրանց ժամանման օրը քաղաքում կարանտին են հայտարարում, և քաղաքը փակում են։ Սեղանի շուրջ զրույցից պարզվում է, որ Միրան ամուսնու հետ վաճառում է բնակարանը, որպեսզի մեկնի Իսրայել։ Դա հանգեցնում է ընտանիքում մրցակցության (այսպես, Բորիսն իր հերթին պատրաստվում է մեկնել Գերմանիա)։
Հետագա ֆաբուլան զարգանում է Բորիս (Բորյա) և 15-ամյա Իրինայի միջև պլատոնական «սիրավեպի» շուրջ։


== Դերերում ==


== Նկարահանումներ ==
Նկարահանումների հիմնական մասը տեղի է ունեցել «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում, որտեղ դեկորատորները վերարտադրել են Օդեսայի բակ՝ պատշգամբներով ու ծածկապատշգամբներով։ Ռեկվիզիտի մի մասը հատուկ բերվել է Օդեսայից։ Քաղաքային փողոցները նկարահանվել են Տագանրոգում և Դոնի Ռոստովում, իսկ ծովային տեսարանները՝ Սոչիում։
Ֆիլմի բյուջեն կազմել է 300 մլն ռուբլի։ Ֆիլմն արժանացել է ՌԴ մշակույթի նախարարության աջակցությանը։
Ֆիլմում որոշ հերոսներ երկար խոսքեր են ասում իդիշ լեզվով, որոնք գնում են առանց կադրից դուրս թարգմանության. ամենաերկար խոսքն ասում է Իրինա Ռոզանովայի հերոսուհին։


== Մրցանակներ ==
«Նիկա» կինոմրցանակ 2019 թվականին․
ֆիլմի լավագույն երաժշտության համար – Աննա Դրուբիչ
տղամարդու լավագույն դերակատարման համար –   Լեոնիդ Յարմոլնիկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Валерий Тодоровский отправился в «Одессу»Archived 2019-10-19 at the Wayback Machine. // Кино-театр.ру, 26.07.2018
Егор Беликов «Одесса» Валерия Тодоровского — фильм-изнанка беззаботного советского детства // Искусство кино. — 04.09.2019. Архивировано из первоисточника 19 Հոկտեմբերի 2019.
Егор Беликов "Одесса" Валерия Тодоровского — самый взрослый фильм о солнечном детстве // РИА Новости. — 05.09.2019.
Алексей Левченко. Лолита, дочь одесситаArchived 2019-10-12 at the Wayback Machine. // Российская газета, 03.09.2019
Александр Мельман. «Одесса»-мама. "Холера стала называться фильмом «Одесса»Archived 2019-10-19 at the Wayback Machine. // Московский комсомолец № 28066 от 4 сентября 2019 
Холера по имени Валера: рецензия на «Одессу» Валерия ТодоровскогоArchived 2019-10-19 at the Wayback Machine. // Афиша.ру, 13 июня 2019
Լագունիլիա դել Խուբերա

Լագունիլիա դել Խուբերա (իսպ.՝ Lagunilla del Jubera), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Արո շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 34,3 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 320 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 20 կմ հեռավորության վրա։
Էլիսոն Սուդոլ

Էլիսոն Սուդոլ (անգլ.՝ Alison Sudol, դեկտեմբերի 23, 1984(1984-12-23), Սիեթլ, Վաշինգտոն, ԱՄՆ), ամերիկացի երգչուհի, երգահան, դերասանուհի։ Որպես երգչուհի հայտնի է A Fine Frenzy անվամբ, իսկ որպես դերասանուհի` «Ֆանտաստիկ գազաններ ու որտեղ գտնել դրանց» (2016) և «Ֆանտաստիկ գազաններ։ Գրինդևալդի հանցագործությունները» (2018) ֆիլմերում կատարած Քուինի Գոլդշտեյնի դերով։


== Ֆիլմագրություն ==


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===
One Cell in the Sea (2007)
Bomb in a Birdcage (2009)
Pines (2012)


== Շրջագայություններ ==
One Cell in the Sea Tour (2007-2008)
Birdcage Tour (2009-2010)
Pines Tour (2012)
Moon/moonlite tour (2019)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Էլիսոն Սուդոլ Internet Movie Database կայքում
Կոռուպցիան Ավստրիայում

Ավստրիան իրավական ինստիտուտների և իրավական համակարգի լավ զարգացած համակարգ ունի, և կոռուպցիոն գործերի մեծ մասը հետաքննվում է խորհրդարանական կոմիտեի կողմից և ավարտվում դատական գործընթացներով և դատական համակարգի արդյունավետ աշխատանքով։ Սակայն, տեղի են ունեցել մի քանի աղմկահարույց կոռուպցիոն սկանդալներ, վերջին տասնամյակում, տարածաշրջանային, դաշնային, և պետական մակարդակներում։ Կոռուպցիոն սկանդալներից մեկում մասնակցություն է ունեցել նախկին կանցլերը։
Շատ դեպքերում կոռուպցիոն գործունեությունը կապված է եղել պաշտոնեական դիրքի չարաշահման, պաշտոնեական լիազորությունների չարաշահման, փողերի լվացման հետ։ Կոռուպցիոն սկանդալները կասկածի տակ են դրել երկրի քաղաքական էլիտայի վարքագծի էթիկական նորմերը։ Այս կասկածներն արտացոլվել են 2012 թվականին Եվրաբարոմետր հարցման արդյունքների մեջ, որտեղ հարցման մասնակիցների երկու երրորդը ավստրիացի քաղաքական գործիչներին համարել են կոռումպացված, ինչպես նաև իշխանության ինստիտուտն Ավստրիայի ամենակոռումպացված ինստիտուտն Է։
2017 թվականին Transparency International միջազգային ոչ կառավարական կազմակերպության տվյալներով՝ Ավստրիան կոռուպցիայի բացակայության ցուցանիշով 180-ից զբաղեցրել է 16-րդ տեղը։


== Դրսևորումներ ==
Մի քանի աղբյուրների տվյալներով՝ կոռուպցիան արգելք չկա Ավստրիայում բիզնես վարելու համար։ ԱՄՆ Պետդեպարտամենտի 2013 թվականի ներդրումային կլիմայի մասին հաշվետվության տվյալներով՝ կոռուպցիան լուրջ խնդիր չի համարվում, որը բարդացնում է բիզնեսի վարումը Ավստրիայում։ Համաշխարհային տնտեսական ֆորումի 2013-2014 թվականների գլոբալ մրցունակության զեկույցը նշում է, որ ներմուծման և արտահանման, կոմունալ ծառայությունների, հարկերի, պետական պայմանագրերի, լիցենզիաների հետ կապված կաշառքները հազվադեպ են Ավստրիայի համար։ Ավելին, կոռուպցիան տասներկուերորդ տեղն է զբաղեցնում Ավստրիայում բիզնեսի վարման խոչընդոտող առավել խնդրահարույց գործոնների շարքում։
2013-2014 համաշխարհային մրցունակության զեկույցի համաձայն, կառավարության պաշտոնյաների շրջանում ֆավորիտիզմը մրցակցային թերություն է երկրի համար։ Խնդիրը նաև անարդյունավետ ցուցադրումն է պետական գնումների ոլորտում։


== Ծանոթագրություններ ==
Տերունական պատկեր

Տերունական պատկեր, Տնօրինական պատկեր, Քրիստոսի մարդեղությանը նվիրված պատկերները, որոնք ընդգրկում են Քրիստոսի ծննդյան ցիկլը, հրաշքները, առակները և չարչարանքները։ Ավելի նեղ իմաստով տերունական պատկերը գործածվում է Քրիստոսի հետ կապված տոները ներկայացնող պատկերների համար։ Տերունական պատկերների թեմաներ են՝ «Ծնունդ», «Մկրտություն», «Ոտնլվա», «Մուտք Երուսաղեմ», «Ղագարոսի հարությունը», «խաչելություն», «Յուղաբեր կանայք Տիրոջ գերեզմանի մոտ», «Համբարձում», «Պայծառակերպություն», «Դժոխքի ավերումը», «Հոգեգալուստ» և այլն։ Տարբեր ժամանակների, երկրների ու դպրոցների ստեղծած որմնանկար, մանրանկար և այլ պատկերներում այդ հիմնական թեմաների թիվը տատանվում է։
Աբլաուտ

Աբլաուտ (գերմաներեն՝ Ablaut), ձայնադարձի՝ ձայնավորների հերթականության փոփոխության տեսակ, որի ժամանակ տեղի է ունենում նույնարմատ ձևերի կամ բառերի ներսում արմատական ձայնավորի փոփոխություն։ Տերմինն առաջին անգամ առաջարկել է Յակոբ Գրիմմը՝ գերմաներեն ab-laut կազմությամբ՝ հնդեվրոպական և մասնավորապես գերմանական լեզուների համակարգը նկարագրելիս։ Այս տերմինը կարող է օգտագործվել նաև այլ լեզուներում տեղի ունեցած համապատասխան հնչյունափոխական երևույթները նկարագրելու համար։ Տեղի ունեցած հնչյունափոխությունը հիմնականում ներքին թեքման արժեք ունի։ Աբլաուտի օրինակ է ռուսերենում՝ собирать — соберу — сбор — соб-рать, անգլ.՝ write — wrote — written, գերմ.՝ nehmen — nahm — genommen և այլն։
Բացի հնդեվրոպական լեզուներից, աբլաուտը հանդիպում է նաև աֆրոասիական, քարթվելական և նախական լեզուներում։ Ներքին թեքման արժեք ունեցող աբլաուտի երևույթը հանդիպում է նաև ուրալյան և ալթայի լեզվաընտանիքում։ Այստեղ, սովորաբար, ներքին թեքման հետ զուգահեռ տեղի է ունենում ձայնավորների սինհարմոնիզմ, որը բերում է սինհարմոնիկական զուգահեռականության։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆարենհայտի սանդղակ

Ֆարենհայտի աստիճան, գծային սանդղակով ջերմաստիճանի չափման միավոր, որի հեղինակը գերմանացի գիտնական Դանիել Ֆարենհայտն է, ով առաջարկել է այն օգտագործման 1724 թվականին։
Նշանակվում է °F սիմվոլով։
Երկար ժամանակ Ֆարենհայտի սանդղակը անգլիալեզու երկրներում համարվում էր ջերմաստիճանի չափման հիմնական միավորը, սակայն սկսած 1960-70 ական թթ. այն գործնականում գրեթե դուրս մղվեց Ցելսիուսի աստիճանի ներմուծումից հետո։ Ներկայումս միայն ԱՄՆ-ում և Բելիզում այն բավականին լայն կիրառություն ունի կենացաղում։
Ֆարենհայտի սանդղակով սառույցի հալման ջերմաստիճանը +32 °F, իսկ ջրի եռման ջերմաստիճանը +212 °F (նորմալ մթնոլորտային ճնշման պայմաններում)։ Իսկ Ֆարենհայտի աստիճանը հավասար է այդ ջերմաստիճանների տարբերության 1/180 մասին։
0°…+100° միջակայքը Ֆարենհայտի սանդղակով մոտավորապես հավասար է Ցելսիուսի −18°…+38° միջակայքին։ Զրոն այս սանդղակով համապատասխանում է ջրի, սառույցի և նաշադրի սպիրտի խառնուրդի սառեցման աստիճանին, իսկ +100 °F աստիճան համարվում է մարդու մարմնի նորմալ ջերմաստիճանը։
Հետաքրքիր մի փաստ, ժամանակակից չափումները ցույց են տալիս, որ Ֆարենհայտը մի փոքր սխալվել է, քանի որ իր առաջարկած սանդղակով նորմալ մարդու ջերմաստիճանը հավասար է ոչ թե 100՝ այլ 97,9 °F։ Կարծիք կա, որ 100 °F գիտնականը հիմք է ընդունել իր կնոջ մարմնի ջերմաստիճանը, ով սակայն այդ ժամանակ հիվանդ էր տենդով։
Ցելսիուս-Ֆարենհայտ փոխակերպման բանաձևը հետևալն է՝

  
    
      
        
          t
          
            F
          
        
        =
        
          t
          
            C
          
        
        ⋅
        
          
            9
            5
          
        
        +
        32
      
    
    {\displaystyle t_{F}=t_{C}\cdot {9 \over 5}+32}
  իսկ Ֆարենհայտ-Ցելսիուս հաշվարկվում է այս բանաձևով

  
    
      
        
          t
          
            C
          
        
        =
        (
        
          t
          
            F
          
        
        −
        32
        )
        ⋅
        
          
            5
            9
          
        
      
    
    {\displaystyle t_{C}=(t_{F}-32)\cdot {5 \over 9}}
Սառնամանիք (հեռուստասերիալ)

Սառնամանիք (թուրքերեն՝ Zemheri), թուրքական հեռուստասերիալ, որը ցուցադրվել է Show TV հեռուստաընկերությամբ։ Հեռուստասերիալն արտադրվել է Ay Yapım ընկերության կողմից։ Ցուցադրվել է 2020 թվականի հունվարի 15-ից նույն տարվա մարտի 18-ը։ Հեռուստասերիալի ռեժիսորը Հիլալ Սարալն է, իսկ սցենարիստը՝ Սեմա Էրգենեքոնը։


== Սցենար ==
Այազը և Ֆիրուզեն երիտասարդ զույգ են, որոնք պատասխանատվություն են կրում իրենց ընտանիքների համար։ Նրանք խենթի պես սիրում են իրար։ Ընտանիքի հետ տեղի ունեցած դժբախտության պատճառով, Այազն ստիպված է լինում լքել Ֆիրուզեին և ամուսնանալ հարուստ աղջկա հետ։ Այն շինհրապարակում, որտեղ աշխատում էր Ֆիրուզեի հայրը, տեղի է ունենում դժբախտ պատահար։ Նրան մեղադրում են 13 մարդու մահվան մեջ։ Ֆիրուզեն ավարտելով իրավաբանական ֆակուլտետը՝ փորձում է ապացուցել առաջ քաշված մեղադրանքի անհիմն լինելը և ապացուցել հոր անմեղությունը։ Ճշմարտության ճանապարհին Ֆիրուզեն կրկին հանդիպում է Այազին, որը պարզվում է շինարարական ընկերության ղեկավարներից մեկն է և կապ ունի դժբախտ պատահարի հետ։ Այազի առջև խնդիր է առաջանում․ ընտրել ընտանի՞քը, թե՞ սիրած աղջկան։


== Դերասանական կազմ ==
Ալփերեն Դույմազ (Այազ)
Այչա Այշին Թուրան (Ֆիրուզե)
Ջաներ Ջինդորուք (Էրթան)
Հազալ Ֆիլիզ Քյուչյուքքյոսե (Բերաք)
Շեբնեմ Դյոնմեզ (Մեհվեշ)
Զերին Թեքինդոր (Ալիյե)
Նիհալ Քոլդաշ (Սաֆիյե)
Մյուֆիթ Քայաջան (Յաշար)
Էմիր Չուբուքչու (Ֆարուք)
Ալեյնա Օզգեչեն (Էլվան)
Լիլա Գյուրմեն (Իջլալ)
Սահրա Շաշ (Սևդա)


== Եթերաշրջան ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Show TV'nin resmî sitesinde Zemheri
Սառնամանիք (հեռուստասերիալ) Թվիթթերում
Հիսար

Հիսար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգում կամ Կարամանի նահանգի Իչելի գավառում։ Գտնվում էր Սելևկիա քաղաքի մոտ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Ըստ Ղ․ Ալիշանի, քանի որ Հիսարը թարգմանաբար նշանակում է բերդ։ Ըստ այդմ Հիսարի մոտ է գտնվել 1210 թվականին կառուցված Բերբորդը։ XX դարասկզբին դեռև պահպանվում էին հնում կառուցված մի քանի ամրակուռ շենքեր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոգուսևո

Նովոգուսևո (ռուս.՝ Новогусево, բաշկիրերեն՝ Яңы Гусев), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յակոպո Պալմա Ավագ

Յակոպո Պալմա Ավագ (Պալմա իլ Վեկկո, իտալերեն՝ Palma il Vecchio, իրական անունը՝ իտալերեն՝ Jacopo Negretti, մոտ 1480, Սերինա, Բերգամո, Լոմբարդիա - հուլիսի 30, 1528, Վենետիկ, Վենետիկի հանրապետություն), իտալացի նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Պալմա իլ Վեկկոն սովորել է ծնվել է 1480 թվականին Բերգամոյի մոտ։ Սովորել է Ջովաննի Բելլինիի, Վիտտորե Կարպաչչոյի ու Տիցիանի և իր կյանքի մեծ մասն անցկացրել է Վենետիկում։ Պալմա իլ Վեկոյի ստեղծագործություններն առանձնանում են գեղեցիկ կոմպոզիցիայով, վստահ նկարով, փայլուն ու ջերմ կոլորիտով։ Նրա նկարների ֆիգուրները, որոնք մեծ մասամբ նկարված են բնանկարի ֆոնին, ունեն ազնվական բնույթ և հագած են լայն ծալքերով լայն հագուստ։
Նկարչի լավագույն ստեղծագործություններից մեկը Վենետիկի Սանտա Մարիա Ֆորմոզա եկեղեցու «Սուրբ Վարվառան սրբերի հետ» պոլիպտիխն է։ Այն առանձնանում է շարժման հիանալի փոխանցմամբ և ներդաշնակ գույների փայլով։ Պալմայի ոչ պակաս հիանալի աշխատանքներից են հետևյալ նկարները․

նկար, որում պատկերված են Վեետիկի բնակիչ երեք աղջիկներ, հավանաբար՝ նրա դուստրերը,
այսպես կոչված «Տիցիանի սիրելին»,
«Վեներա»,
«Ադամ և Եվա»,
նկարչի ինքնադիմանկարը, որը նախկինում վերագրվել է Ջորջոնեին,
«Հովհաննես Մկրտիչ և սբ. Եկատերինա»,
«Մադոննա»,
«Սուրբ Կույսը՝ շրջապատված սրբերով ու հրեշտակներով»և այլն։
Ավագ մականունը կապված է Յակոպո Պալմա Կրտսեի հետ, որը նրա ազգականներից է։

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Сомов А. А. (1890–1907)։ «Пальма, итальянские живописцы»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ 
Freedburg, Sidney J.. Painting in Italy, 1500–1600, 3rd edn. 1993, Yale, 0300055870
Jaffé, David (ed), Titian, The National Gallery Company/Yale, London 2003, 1 857099036
"RC", Lucy Whitaker, Martin Clayton, The Art of Italy in the Royal Collection; Renaissance and Baroque, Royal Collection Publications, 2007, 9781902163291
Rylands, Philip, "Palma." Grove Art Online. Oxford Art Online. Oxford University Press. Web. 26 Feb. 2017. subscription required
Steer, John, Venetian painting: A concise history, 1970, London: Thames and Hudson (World of Art), 0500201013
Ժամադրություն Սամարայում (վեպ)

«Ժամադրություն Սամարայում» (անգլ.՝ Appointment in Samarra), ամերիկացի գրող Ջոն Հենրի Օ′Հարայի առաջին և ամենահայտնի վեպը, որը գրվել է 1934 թվականին։ Ինչպես հեղինակի մյուս ստեղծագործությունները, այս մեկը ևս նկարագում է 1920-ական թվականների ամերիկյան հասարակության միջին դասի կյանքը։


== Նկարագիր ==
Ստեղծագործության վերնագիրը հղում է Սոմերսեթ Մոեմի հին միջագետքյան պատմությանը, որը ներկայացվում է որպես վեպի բնաբան։ Բաղդադից մի առևտրական իր ծառային ուղարկում է շուկա սննդամթերքի հետևից։ Դրանից որոշ ժամանակ անց, ծառան գունատ և դողալով վերադառնում է տուն ու առևտրականին ասում, որ շուկայում նա հանդիպել է մի կնոջ, որի մեջ նա ճանաչել է մահվանը։ Վերջինս նրան սպառնալից նշան է արել։ Վերցնելով առևտրականի ձին՝ նա մեծ արագությամբ սլանում է մոտ 75 մղոն (125 կիլոմետր) հեռավորության վրա գտնվող Սամարա քաղաք, որտեղ, նրա կարծիքով, մահը չէր գտնի նրան։ Դրանից հետո առևտրականը գնում է շուկա, գտնում մահվանը և հարցնում, թե ինչու է իր ծառային սպառնալից նշան արել։ Մահը պատասխանում է. «Դա սպառնալից նշան չէր, ես պարզապես զարմանքից ցնցվեցի։ Ես զարմացած էի, տեսնելով նրան Բաղդադում, քանի որ այսօր երեկոյան Սամարայում  նրա հետ հանդիպում էր նշանակված»։
1952 թվականի հրատարակության իր նախաբանում Օ′Հարան գրում է, որ վեպի աշխատանքային անվանումը եղել է «Դժոխային պուրակ» (անգլ.՝ The Infernal Grove): Նա «Ժամադրություն Սամարայում» վեպի վերնագրի գաղափարն ստացել է այն ժամանակ, երբ Դորոթի Փարկերն իրեն պատմել է Մոեմի պիեսի պատմությունը։ Հարայի խոսքով՝ «Դորոթին չի հավանում անվանումը, (հրատարակիչ) Ալֆրեդ Հարքորթը չի հավանում անվանումը, իր խմբագիրներին դա չեն հավանում, ոչ մեկ չի հավանում, բացի ինձնից»։ Օ′Հարան այն նկարագրում է որպես «Ջուլիան Ինգլիշի մահվան անխուսափելիության» ցուցում։


== Սյուժե ==
Վեպում նկարագրվում է Ջուլիան Ինգլիշի կյանքը։ Վեպի հերոսը ամերիկյան միջին դասի տիպիկ ներկայացուցիչ է, որն իրագործել է կյանքում ընձեռնված բոլոր հնարավորությունները։ Հաջողակ ամուսնություն, տան գնում, փակ արտոնյալ ակումբներին անդամակցություն։ Այդուհանդերձ, այդ ամենն ի չիք է դառնում այն բանից հետո, երբ աշխարհիկ ընդունելություններից մեկի ժամանակ, սեփական քմահաճույքով, տրվում է վիսկիով բաժակը մի մարդու դեմքին շպրտելու գայթակղությանը, որը նույնիսկ իրեն անհայտ պատճառներով ազդում էր իր վրա։


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
2007 թվականին «Modern Library» հրատարակչությունը «Ժամադրություն Սամարայում» վեպը ներառել է XX դարի անգլերեն լեզվով 100 լավագույն վեպերի ցանկում։
2011 թվականին Time ամսագիրը գիրքը ներառել է 1923 թվականից հետո գրված 100 լավագույն վեպերի ցանկում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Краткое описание творчества Джона О’Хары
Текст романа // Сайт проекта readr.ru
Կովրան (գետ)

Կովրան (ռուս.՝ Ковран), գետ գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 86 կմ է։ Ավազանի տարածքը 1220 կմ2։ Հոսում է Տիգիլսկի շրջան և Կամչատսկի երկրամասում։ Թափվում է Օխոտի ծով։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 19080000212120000033332


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կուտերեմ

Կուտերեմ (ռուս.՝ Кутерем, բաշկիրերեն՝ Күтәрем), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կալտասինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1192 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գասկոնես

Գասկոնես (իսպ.՝ Gascones)), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, Մադրիդի ինքնավար մարզի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սեռռա-Նոռտե շրջանում։ Տարածքը կազմում է 20,04 կմ²։ Բնակչությունը՝ 163 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։
Խորհրդա-ճապոնական պատերազմ (1945)

Խորհրդա-Ճապոնական պատերազմ (ռուս.՝ Советско-японская война, ճապ.՝ ソ連対日参戦), Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի մայրամուտում Խորհրդային Միության պատերազմը կայսերական Ճապոնիայի դեմ՝ 1945 թվականի օգոստոսի 9-ից սեպտեմբերի 2-ը։
ԽՍՀՄ-ը պատերազմ հայտարարեց Ճապոնիային՝ 1945 թվականի օգոստոսի 9-ին՝ հարձակվելով Մանչուկուո մարիոնետ պետության վրա։ Խորհրդա-մոնղոլական բանակը տապալեց ճապոնական ուժերին Մանչուկուոյում, Մենցզյանում (Մոնղոլիա), հյուսիսային Կորեայում, Կարաֆուտոյում և Կուրիլյան կղզիներում։
Խորհրդային և մոնղոլական զինված ուժերի մասնակցությունը Ճապոնիայի դեմ պատերազմին, Կվանտունյան բանակի ջախջախումը արագացրին Ճապոնիայի կապիտուլյացիան, որը ստորագրվեց 1945 թվականի սեպտեմբերի 2-ին։ Դրանով ավարտվեց երկրորդ համաշխարհային պատերազմը (1939-1945)։


== Տես նաև ==
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Թոմաս Վուլներ

Թոմաս Վուլներ (անգլ.՝ Thomas Woolner, դեկտեմբերի 17, 1825(1825-12-17)[…], Hadleigh, Սուֆոլք, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - հոկտեմբերի 7, 1892(1892-10-07)[…], Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն), անգլիացի քանդակագործ, բանաստեղծ։ Թոմաս Վուլները Պրեռաֆայելիտների անդամ էր և Ալֆրեդ Թեննիսոնի մտերիմ ընկերը։


== Կենսագրություն ==

Թոմասը ծնվել է Անգլիայի Սաֆոլկ քաղաքում։ 1843 թվականից Թոմասը իր աշխատանքները ցուցադրել է Լոնդոնի Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում։ 1875 թվականին Թոմասը ընտրվել է Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա (Լոնդոն) յի անդամ։
Թոմաս Վուլները չէր կիսում նախառաֆայելացիների սերը միջնադարի նկատմամբ, բայց նա լիովին համաձայն էր «Բնությանը նվիրվածության» սկզբունքին, որը հռչակվել էր դեռևս Ջոն Ռասկինի կողմից։
Իր գործերում Վուլները հենց սկզբից հատուկ ուշադրություն էր դարձնում գեղարվեստական մանրուքներին։ Թոմաս Վուլները համբավ ձեռք բերեց իր կիսանդրիների և փորագրությունների շնորհիվ։ Նա ստիպված որոշ ժամանակով արտագաղթել էր Ավստրալիա, բայց հետո վերադարձել էր Մեծ Բրիտանիա, որտեղ իրեն հռչակել էր քանդակագործ և արվեստի ստեղծագործությունների առևտրական։ Առավել հայտնի քանդակներից են «Քաղաքակրթություն»  (անգլ.՝ Civilisation)  և «Վիրջիլիա» քանդակները, որտեղ Վուլները փորձել է պատկերել մարդու լարված վիճակն ու մարդկային կրքերի դինամիկան։ Վիրջիլիան (անգլ.՝ Virgilia) Ուիլյամ Շեքսպիրի Կորիոլան (ողբերգություն)ան  (անգլ.՝ Coriolanus)  ողբերգության գլխավոր հերոսի կինն է, Շեքսպիրը փոխառել է Պլուտարքոսի ձեռագրի սյուժեն, որը պատմում է հռոմեական գեներալ Կորիոլանուսին (5-րդ դար) և նրա պայքարը ապստամբների հետ։
Վուլները նաև բանաստեղծ է եղել, ով ժամանակին ունեցել է որոշակի համբավ։ Վուլների առաջին բանաստեղծությունը՝ «Իմ գեղեցիկ տիկինը» (անգլ.՝ My Beautiful Lady), տպագրվել է 1850 թվականին «Ռոստոկ» ամսագրում, պրեռաֆայելիտների բնորոշ պտուղ է։ Այնուհետև նա հրաժարվում է նախառաֆայելական աշխարհայացքից՝ հօգուտ դասական ձևերի, որը դրսևորվել է Պիգմալիոն (անգլ.՝  Pygmalion), «Սիլենուս» (անգլ.՝ Silenus) և հետագա այլ բանաստեղծություններում։
Վուլները, աշխատելով Պակի արձանի վրա, անցկացրել է մարդկանց և կենդանիների ականջային խխունջի համեմատություն, որի արդյունքում նա նախ նկարագրել է կառուցվածքը, որը հետագայում կոչվել է «դարվինյան թմբիկ»։
1864 թվականին Վուլներն ամուսնացել է Ալիս Վուլների հետ։ Սկզբում նա սիրահարված էր Ալիսայի քրոջը՝ Ֆանին, բայց վերջինս նախընտրել է Վուլների գործընկերոջը՝ պրեռաֆայելիտ Ուիլյամ Հանթին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Список работ(անգլ.)
Краткая биография(անգլ.)
Թեոդոր Կոխեր

Թեոդոր Կոխեր (Kocher) (օգոստոսի 25, 1841(1841-08-25)[…], Բեռն, Շվեյցարիա - հուլիսի 27, 1917(1917-07-27)[…], Բեռն, Շվեյցարիա), շվեյցարացի վիրաբույժ։ Մշակել է խոշոր հոդերի վիրահատման հնարավորությունները, առաջարկել վիրաբուժական մի շարք նոր գործիքներ (արյունահոսությունը դադարեցնող սեղմիչներ, խպիպի վիրահատման ակոսավոր զոնդ, ապակյա դրենաժային խողովակ)։ Վահանագեղձի ախտահարման վիրահատական բուժման աշխատանքների առթիվ Թեոդոր Կոխերին շնորհվել է նոբելյան մրցանակ (1909)։ Պատվավոր անդամ է եղել մի շարք արտասահմանյան գիտական հիմնարկների և ընկերությունների, այդ թվում նաև Ն. Ի. Պիրոգովի անվան ռուսական վիրաբուժական ընկերության։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիևա (գյուղ, Մյառյամաա շրջան)

Վիևա (էստ․՝ Võeva), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 9 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մաորիներ

Մաորիներ, Նոր Զելանդիայի բնիկները։ Թիվը՝ մոտ 875 300 (2021)։ Պատկանում են պոլինեզիական ռասային, նմանություններ կան մոնղոլոիդների և ավսարալոիդների հարավային ճյուղի հետ։ Խոսում են մաորիական լեզվով, մեծ մասը տիրապետում է նաև անգլերենին։ ժամանակակից Մաորիները քրիստոնյաներ են (անգլիկաններ, կաթոլիկներ, բապտիստներ են)։ XIX դարի 1-ին կեսին Մաորիների բազմաթիվ ցեղերի մեջ քայքայվել են նախնադարյան համայնական կարգերը։ Այժմյան նորզելանդացիների մեջ Մաորիները կազմում են ազգային փոքրամասնություն։ Մաորիները զբաղվում են հողագործությամբ, անասնապահությամբ, անտառային տնտեսությամբ և այլն։ XX դարում սկսվեց Մաորիներիի էթնիկական համախմբումը, որն ընթանում է անգլո-նորզելանդացիների հետ նրանց ձուլմանը զուգահեռ։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Մարսելո Պալաու

Մարսելո Խոսե Պալաու Լադոպե (իսպ.՝ Marcelo José Palau Ladope, օգոստոսի 1, 1985(1985-08-01), Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ), ուրուգվայցի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Ներկայումս հանդես է գալիս Պարագվայի «Գուարանի» ակումբում։


== Ակուբային կարերիա ==
Մարսելո Պալաուն ֆուտբոլիստի իր կարերիան սկսել է Ուրուգվայի «Աթենաս» ակումբում։ 2007 թվականին վարձավճարով տեղափոխվել  է էկվադորական «Դեպորտիվո Կիտո» ակումբ, 2008 թվականին ներկայացրել է Ուրուգվայի «Ռամպլա Խունիորս» ակումբը։ 2009 թվականին Պալաուն «Մոնտեվիդեո Ուոնդերերս» ակումբի խաղացող էր, իսկ 2010 թվականի սկզբից սկսել է խաղալ մեքսիկական «Պուեբլու» ակումբում։ Հունվարի 23-ին իր առաջին գոլն է խփել Մեքսիկայի առաջնությունում, հավասարեցնելով հաշիվն «Էստուդիանտես Տեկոսի» դեմ արտագնա խաղի ժամանակ։ 2010 թվականի երկրորդ կեսը Պալաուն խաղացել է Ուրուգվայի «Նասիոնալ» ակումբում, իսկ 2011 թվականի առաջին կեսն անցկացրել է մեքսիկական «Կրուս Ասուլ» ակումբի կազմում։ Այնուհետև հանդես է եկել բրազիլական «Լինենսե» ակումբում։
2012 թվականի սկզբիվ ուրուգվայցին խաղում է Պարագվայի «Գուարանի» ակումբում, բացառությամբ 2013 թվականի երկրորդ կեսը, երբ նա վարձավճարով խաղացել է բրազիլական «Ատլետիկո Պարանաէնսե» ակումբի կազմում։


== Ձեռքբերումներ ==
 Ուրուգվայ «Նասիոնալ»

Ուրուգվայի չեմպիոն (1)։ 2010/11 Պարագվայ «Գուարանի»

Պարագվայի չեմպիոն (1)։ 2016


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը worldfootball.net կայքում
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Սուրբ Թաթոս (Բերկրի-Աբաղայի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Թաթոս (այլ կիրառումներ)Սուրբ Թաթոս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Բարկրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1909-ին գյուղն ուներ ընդհանուր առմամբ 20 տուն բնակիչ։ Գյուղում կար եկեղեցի՝ կից դպրոցով։ Բնակիչները տեղահանվել են 1915-ին Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Մեծ մասը զոհվել է գաղթի ճանապարհին։ Մի մասն էլ ապաստան է գտել տարբեր երկրներում։


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվել է երկրագործությամբ, անասնապահությամբ, արհեստներով։
Լեսոգորկա (գյուղ, Գորոդոկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼեսոգորկաԼեսոգորկա (ուկրաիներեն՝ Лісогірка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լեսոգորկա գյուղում բնակվում էր 850 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 517,35 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բեյթս շրջան (Միսսուրի)

Բեյթս շրջան (անգլ.՝ Bates County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.196 կմ² է, բնակչությունը՝ 17.049 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բատլեր բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1841 թ.։
Կոլչուժինո (գյուղ, Տյոմկինսկի շրջան)

Կոլչուժինո (ռուս.՝ Колчужино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էրմանից

Էրմանից, սարահարթ Թուրքիայի  Վանի նահանգում, Հայկական լեռնաշխարհում, Արճակ լճի մոտակայքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Պավլովո (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊավլովոՊավլովո (ռուս.՝ Павлово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հայաստանում Ադրբեջանի դեսպանություն

Հայաստանում Ադրբեջանի դեսպանություն, Ադրբեջանի Ժողովրդավարական Հանրապետության դիվանագիտական ներկայացուցչությունը Հայաստանի առաջին հանրապետությունում 1918-1920 թվականներին։
Հայաստանում Ադրբեջանի դեսպանությունը գտնվել է մայրաքաղաք Երևանի Տպագրիչներ - Նալբանդյան փողոցների վրա, այսօրվա Սախարովի հրապարակում։
Դեսպանության շենքը կառուցվել է 1880-ական թվականներին, պատկանել է շիա մուսուլման մեծահարուստ Փանահխանին։ Եղել է Երևանի շքեղ առանձնատներից։
Հայաստանում Ադրբեջանի դեսպաններ են եղել Խան Թեքինսկին, Աբդուռահիմ Հախվերդովը և Թեմուր բեյ/բեկ Մակինսկին։


== Ծանոթագրություններ ==