armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գավրիլ Կացարով

Գավրիլ Իլիև Կացարով (բուլղար․՝ Гаврил Илиев Кацаров, հոկտեմբերի 4, 1874(1874-10-04), Կոպրիվշիտիցա, Սոֆիայի մարզ, Բուլղարիա - հունիսի 1, 1958(1958-06-01), Սոֆիա, Բուլղարիա), բուլղար պատմաբան, բանասեր և հնագետ։ Սոֆիայի համալսարանի ռեկտոր։ Բուլղարիայի հնագիտական ինստիտուտի և Հնագիտական ազգային թանգարանի տնօրեն։


== Կենսագրություն ==
Գավրիլ Կացարովը ծնվել է 1874 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Կոպրիվշտիցայում, Սոֆիայի մարզ։ 1899 թվականին դոկտորի աստիճանով ավարտել է Լայպցիգի համալսարանը։ Հետո աշխատել է Բեռլինում, Մյունխենում (1901-1902) և Իտալիայում (1906)։
Բուլղարիա վերադառնալուց հետո սկսել է աշխատել Սոֆիայի տղամարդկանց առաջին գիմնազիայում, իսկ հետո՝ Բարձրագույն ուսումնարանում։ 1900 թվականից եղել է դոցենտ, 1904 թվականից՝ արտահաստիքային պրոֆեսոր, իսկ 1910 թվականից՝ պրոֆեսոր։ 1915-1918 թվականներին եղել է Սոֆիայի համալսարանի պատմական-բանասիրական ֆակուլտետի դեկան, իսկ 1927-1928 թվականներին՝ համալսարանի ռեկտոր։
Հաջորդող երկու տարիների ընթացքում եղել է Սոֆիայի Ազգային հնագիտական թանգարանի տնօրեն։ Բուլղարիայի հնագիտական ինստիտուտի (1920) գիտական խորհրդի հիմնադիր և անդամ։
1909 թվականից Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի, ինչպես նաև Ռումինիայի գիտությունների ակադեմիայի (1936) և Ավստրիայի գիտությունների ակադեմիայի (1939) ակադեմիկոս։ Արտասահմանյան կազմակերպությունների և ինստիտուտների անդամ։
Գավրիլ Կացարովի եղբայրն է եղել գեներալ-մայոր Դիմիտր Կացարովը։
Կացարովը մահացել է 1958 թվականի հունիսի 1-ին Սոֆիայում՝ 83 տարեկան հասակում։


== Մատենագրություն ==
Атинската държавна уредба (1904)
Принос към старата история на София (1910)
Договорът на княза Иванко, син Добротичев, с генуезците 1387 г., (соавтор Васил Златарски, 1911)
Приноси към историята на древността. Първа редица (1920)
Пеония. Принос към старата етнография и история на Македония (1921)
Цар Филип II Македонски. История на Македония до 336 г. пр. Христа (1922)
България в древността. Историко-археологически очерк (1926)
Обща и българска история за II прогимназиален курс (1927)
Извори за старата история и география на Тракия и Македония, съавт., (1949)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Алманах на Софийския университет 1888-1939, С., 1940, с. 277-279
Алексиева А., Велков В., Гавраил Илиев Кацаров. Библиография, С., 1953
Велков В., Гаврил Кацаров, С., 1991


== Արտաքին հղումներ ==
Произведения от и за Гаврил Кацаров в библиотеки (WorldCat Catalog)
Կոնստանտինովկա (գյուղ, Սախնովշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոնստանտինովկաԿոնստանտինովկա (ուկրաիներեն՝ Костянтинівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1850 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոնստանտինովկա գյուղում բնակվում էր 472 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,86 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 253,76 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժողովածու (2576)

Ժողովածու (2576), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2576 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 16-րդ դարում Գրիգորգև Ոսկանրիչի ներկողմից։ Ստացողը եղել է նաՆբանդ Անուշել, ՏէրեԶաքարն։ըԳրված է թղթի վրա, որը ունի 18.2×14.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 182 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգիր, նոտրգրով։Կա զմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ մասն ձեռագրի։ Հիշատակարաններ՝ գրչի 7բ, 15ա, 66բ, 82բ և այլուր։


== Բովանդակություն ==
Քարոզք։
Տեսիլք Յովհաննու, Գր. Լուսաւորչի, Մարիամայ։
Յովհաննէս Երզնկացւոյ Խրատ հոգևոր։
Թուղթ եկնառաք։
Պատմութիւն Սողոմոնի։
Ոսկեբերանի Վասն անկար պատմուճանին։
Հապեշտիայն եպիսկոպոսի Վասն կտարածի աշխարհի։
Վասն հաց և սեղան օրհնելոյ։
Ի կանոնգրոց հայոց։
Դւթի Ալաւկայ որդւոյ Կանոնք։
Թուղթ հրկնառաք։
Յակոբ Ղրիմեցւոյ Յաղագս ազգականութեան։
Ներս. Շնորհալւոյ հանելուկք։
Տոմար։
Բառք։
Պատմութիւն Սողոմոնի։
Մանունք։


== Ծանոթագրություններ ==
Ընկույզ ջարդելու ունելիք

Ընկույզ ջարդելու ունելիք, նախատեսված է ընկույզ  ջարդելու համար։ Գոյություն ունի տարբեր ձևերի և տեսակների։ Ըստ այդմ ընկույզ ջարդելու ձևավոր գործիքը ստացել է «մարդուկ-ջարդուկ» անվանումը։ Նախատեսված է ընկույզի կճեպը ճարդելու և դրա միջուկը հանելու համար։

Մարդուկ- ջարդուկն իրենից ներկայացնում է մարդուկի փայտե արձան, որը ընկույզը ջարդում է «ատամներով»։ Առաջին մարդուկ-ջարդուկներն ի հայտ են եկել 19-րդ դարի սկզբին Գերմանիայում, որպես խաղալիքներ։ Մարդուկ-ջարդուկների տեսքով սովորաբար պատկերվում էին իշխանության ներկայացուցիչները՝ անտառապետ, ոստիկան, թագավոր, հուսար և այդ իսկ պատճառով դրանք սովորաբար չար տեսք են ունենում։ Մարդուկ-ջարդուկները պատրաստվում են եղևնուց կամ հաճարենուց, իսկ ձևավորման մեջ օգտագործվում են այնպիսի նյութեր, ինչպես մորթին, կաշին, տեքստիլ և վառ ներկեր։ Մարդուկ-ջարդուկները կարևոր պարագա են համարվում Սուրբ ծննդյան տան զարդարանքի համար, դրանք վաճառվում են Սբ ծննդյան շուկաներում և ընկույզ ջարդելու համար դրանք չեն կիրառվում։
Մարդուկ- ջարդուկը գրական փառք ստացավ 1816 թվականին Էռնստ Հոֆմանի «Մարդուկ Ջարդուկը և մկների թագավորը» սուրբ ծննդյան հեքիաթը հրատարակելուց հետո։ Հեքիաթում, մարդուկ-ջարդուկը հուսար է, որը հուսարական փայփլուն մանուշակագույն դոլոման է հագած՝ բազմաթիվ սպիտակ կապերով և ճարմանդներով և նեղ տաբատով ու գեղեցիկ երկարաճիտ կոշիկներով։ Հոֆմանի հեքիաթի հիման վրա Պ.Ի. Չայկովսկին գրեց համաշխարհային հանրաճանաչություն վայելող «Մարդուկ Ջարդուկ» բալետը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարդուկ ջարդուկների եվրոպական առաջին թանգարանը (գերմ.)
Ուկրաինական ծրագիր «Որակի նշան» մեխանիկական ընկույզ ջարդելու ունելիքի մասին
Հին պտուտակավոր ընկույզ ջարդելու ունելիքի լուսանկար
Տինդի (գյուղ, Ցումադինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տինդի (այլ կիրառումներ)Տինդի (ռուս.՝ Тинди), գյուղ Ռուսաստանի Դաղստան հանրապետության Ցումադինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սեն Լորան սյուր Սոն

Սեն Լորան սյուր Սոն (ֆր.՝ Saint-Laurent-sur-Saône), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Բաժե Լե Շատել կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի կոդը INSEE՝ 01392։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 1749 մարդ։
Աղբյուր = INSEE


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի համայնքների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրանսիայի տնտեսական հետազոտությունների և վիճակագրության ազգային ինստիտուտ
Գիլյերմո Վարելա

Գիլյե՛րմո Վարե՛լա Օլիվե՛րա (իսպ.՝ Guillermo Varela Olivera, locally: [ɡiˈʃermo βaˈɾela oliˈβeɾa], ծնվ. 1993 թ. մարտի 24, Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ), ուրուգվայցի ֆուտբոլիստ, անգլիական «Մանչեսթեր Յունայթեդ» ակումբի աջ պաշտպան։


== Ֆուտբոլային կարիերա ==
Ուրուգվայական «Պենյարոլ» ակումբի սաներից է։ «Աուրինեգրոսների» (բռց.՝ սևաոսկեգույններ) կազմում դեբյուտը կայացել է 2011 թ. հունիսի 5-ին Մոնտեվիդեոյի «Ռասինգ» ակումբի դեմ խաղում (0։1)՝ փոխարինման դուրս գալով 67-րդ րոպեին։ Ֆուտբոլային կարիերան սկսել է հենց «Պենարոլ» ակումբի կազմում, դեբյուտային խաղում խաղադաշտ է դուրս եկել Ուրուգվայի առաջնության վերջին տուրում «Ռասինգ»-ի հետ խաղում 2011 թվականի Հուլիսի 5-ին։
2013 թվականի հունիսի 7-ին պաշտոնապես հայտարարվեց նրա տեղափոխությունը անգլիական «Մանչեսթեր Յունայթեդ»։ Հունիսի 11-ին նա ակումբի հետ կնքեց հնգամյա պայմանագիր։
Ուրուգվայի երիտասարդական հավաքականի կազմում 2013 թվականին զբաղեցրել է 3-րդ տեղը Հարավային Ամերիկայի առաջնությունում և դարձել աշխարհի առաջնության երկրորդ մրցանակակիր։


== Ծանոթագրություններ ==
Հասարակածային Գվինեա

Հասարակածային Գվինեա (իսպաներեն՝ República de Guinea Ecuatorial, ֆրանսերեն՝ République de Guinée équatoriale), պետություն  Կենտրոնական Աֆրիկայում՝ Գվինեական ծոցի ափին։ Կազմված է ցամաքային (Ռիո Մունի) և կղզային (Բիոկո, Կորիսկո, Պագալու) մասերից։


== Ռելիեֆը և կլիման ==
Ցամաքային մասը լեռնային է, ափամերձ գոտին՝ ցածրադիր։ Կլիման հասարակածային է, խոնավ։ Գետային ցանցը խիտ է, ջրառատ։ Տարածված են մշտադալար անտառները։ Կենդանական աշխարհը հարուստ է և բազմատեսակ։


== Պատմություն ==
Երկիրը XV դարի 70-ական թվականներին հայտնագործել են պորտուգալացիները, իսկ XVI դարի վերջից գտնվել է Պորտուգալիայի, 1778 թվականից՝ Իսպանիայի՝ Իսպանական Գվիենա անվամբ, տիրապետության տակ։ Ներքին ինքնավարություն է տրվել 1964 թվականին, իսկ անկախություն ձեռք է բերել 1968 թվականի հոկտեմբերին։ Մինչև անկախության հռչակումը եղել է Իսպանիայի տիրույթը և կոչվել Իսպանական Գվինեա։


== Բնակչություն ==
Բնակչության ավելի քան 90%-ը ֆանգ և բուբի ժողովուրդներն են։ Խոշոր քաղաք-նավահանգիստներն են Մալաբոն և Բատան։


== Տնտեսություն ==
Տնտեսության հիմքը գյուղատնտեսությունն ու փայտամթերումն են։ Մշակում են սրճենի, կակաո, ադամաթուզ, գետնանուշ, շաքարեղեգ, մրգեր, բանջարեղեն։ Ափամերձ գոտում զբաղվում են նաև ձկնորսությամբ և ծովախեցգետնի արդյունահանությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարել Շայնպֆլյուգ

Կարել Շայնպֆլյուգ (չեխ.՝ Karel Scheinpflug, դեկտեմբերի 28, 1869(1869-12-28), Սլանի - մայիսի 5, 1948(1948-05-05), Մարիանսկե Լազնե) — չեխ գրող, լրագրող, թատերագիր և գրաքննադատ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է մետաղագործական ձեռնարկության սեփականատիրոջ ընտանիքում։ Մինչև 1914 թվականը աշխատել է հոր գործարանում։
Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո ամբողջովին նվիրվել է լրագրողական աշխատանքի։ Եղել է «Národní listy» (1919—1927) թերթի խմբագիր։
Ակտիվորեն մասնակցել է գրական ակումբների, խմբակների և արվեստաբանական տարբեր կազմակերպությունների միջոցառումներին։
Կնոջ վաղաժամ մահից հետո միայնակ է խնամել ու դաստիարակել երեխաներին։ Աղջիկը՝ Օլգա Շայնպֆլյուգը (1902—1968) հայտնի չեխ դերասանուհի է, գրող Կարել Չապեկի կինը։


== Ընտրյալ երկեր ==


=== Պոեզիա ===
J.N.R.I (1898),
Opuštěný důl (1903)


=== Պատմվածքներ և վիպակներ ===
Moře (1907),
Dítě, Smrt a Dobrodiní (1909),
Perly v octě (1909),
Trhači protěží (1920),
Odborníci (1920),
Strom iluzí a křišťál pravdy (1921),
Šlépěje (1925),
Lidské sněhy (1927),
Mluvící štěně (1931),
Rozhodné chvíle (1946),


=== Վեպեր ===
Pouta soužití (1918),
Motýl ve svítilně (1930),
Babylonská věž (1931),
Nevolnictví těla (1933),
King Fu (1936),
Krysař (1947)


=== Դրամատիկակական գործեր ===
Mrak (1919),
Geysír (1922),
Druhé mládí (1924)


=== Հոդվածներ ===
Divadlo na venkově (1922),
Italský zájezd (1922),
Kapitoly o spiritismu (1923),
Paříž (1924),
Německem, Holandskem a Belgií (1929)


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Karel Scheinpflug(չեխ.)
Լեոնիդ Մարյագին

Լեոնիդ Մարյագին (ռուս.՝ Марягин, Леонид Георгиевич, փետրվարի 26, 1937(1937-02-26), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 17, 2003(2003-09-17), Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս և խորհրդային դերասան, կինոռեժիսոր և սցենարիստ։ Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (1998)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1937 թվականի փետրվարի 26-ին, Մոսկվայում։
Հայրը գրող Գեորգի Մարյագինն է (1906-1972), մայրը` Ռևեկկա Յակովլևնան (1906-1985)։ Հայրական կողմի տատիկը` Մարյագինա Ուլյանան է (1882-1965)։
Եղել է ազատ ունկնդիր Միխայիլ Ռոմի կուրսում, ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի թատերական արվեստի պետական ակադեմիայի ռեժիսորական բաժինը։
1954-1955 թվականներին եղել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի լաբորանտ, 1959-1960 թվականներին աշխատել է տարբեր ստուդիաներում, 1960-1962 թվականներին` Նովոսիբիրսկի հեռուստատեսությունում աշխատել է որպես ռեժիսոր, 1962-1964 թվականներին աշխատել է Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայում` որպես ռեժիսորի օգնական, 1964 թվականին` ռեժիսորի օգնական, երկրորդ ռեժիսոր, Մոսֆիլմ կինոստուդիայի ռեժիսոր, կրկնօրինակման ռեժիսոր։ 1966 թվականին ավարտել է (հեռակա կերպով) Բեմական արվեստների ռուսական պետական ինստիտուտի ռեժիսորական բաժինը (Ա. Մուզիլի դասարանը)։ Հեղինակ է ավելի քան 20 սյուժեների` «Ֆիթիլ» ամսագրի համար։ Դասավանդել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտում։ Տպագրվել է պարբերականներում, մի քանի գրքի հեղինակ է։
Թաղված է Նովոդևիչյան գերեզմանատանը։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսոր ===


== Մրցանակներ և կոչումներ ==
ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1986 թվականի դեկտեմբերի 31)
Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (1998 թվականի հուլիսի 9)
Ինտերվիդենիե մրցանակներ (1971 և 1974 թվական` միջազգային կինոփառատոններ Պրահայում)` «Իմ փողոցը» և «Երկուսը ճանապարհ» հեռուստատեսային ֆիլմերի համար։


== Գրքեր ==
Ոչ միայն կինոյի մասին
Եղել է այդպիսի դեպք
Կային-չկային
Դիմում եմ Դուք-ով (2000 թվական)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լեոնիդ Մարյագին (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Նովոսավիցկոե (գյուղ, Դոլինսկայայի շրջան)

Նովոսավիցկոե (ուկրաիներեն՝ Новосавицьке), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոլինսկայայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոսավիցկոե գյուղում բնակվում էր 216 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լենինա (գյուղ, Դոբրոպոլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼենինաԼենինա (ուկրաիներեն՝ Леніна), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոբրոպոլսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լենինա գյուղում բնակվում էր 315 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կիվ Յու

Կիվ Յու (ռուս.՝ Кыв-Ю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լոպտյուգա գետի աջ ափին՝ 71 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000112103000046743
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004674
Ավազանի կոդը - 03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հալդենվանգ (այլ կիրառումներ)

Հալդենվանգ, կարող է վերաբերել՝

Հալդենվանգ - կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում՝ Վերին Ալգոյ շրջանի կազմում
Հալդենվանգ - կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում՝ Գյունցբուրգ շրջանի կազմում
Նովայա Գուտա (գյուղ, Սերեդինա-Բուդայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նովայա ԳուտաՆովայա Գուտա (ուկրաիներեն՝ Нова Гута), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովայա Գուտա գյուղում բնակվում էր 98 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ավետիք Տիգրանակերտցի

Ավետիք Տիգրանակերտցի, Ավետիք Ամդեցի, Ավետիք Պաղտասարյան (անհայտ, Դիարբեքիր - անհայտ), XVII-XVIII դարերի հայ մշակութային գործիչ, մաթեմատիկոս, աստղագետ, տոմարագետ, պատմիչ և գրիչ։ Տիրապետել է արաբերենին, պարսկերենին, ասորերենին, վրացերենին, եբրայերենին, ղպտերենին, թուրքերենին, հունարենին, լատիներենին և ֆրանսերենին։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Տիգրանակերտում։ Երկար տարիներ ապրել, սովորել ու ստեղծագործել է Արևմտյան Հայաստանի մշակութային աչքի ընկնող կենտրոններում՝ Էրզրումում, Վանում, Բաղեշում, Սեբաստիայում և Թոխաթում։
Ուսումնառության նպատակով եղել է Պարսկաստանում, Արաբիայում։ Առանձնակի հետաքրքրություն է ցուցաբերել դեպի բնական գիտությունները, զբաղվել է նաև պատմագրությամբ և աշխարհագրությամբ։ Գիտությանն անկաշառ նվիրվածության պատճառով բազմիցս ենթարկվել է ժամանակի «որովայնամոլ և արբշիռ, ուսումնատեաց եկեղեցականաց» նախատինքներին և հալածանքներին։


== Գործունեություն ==

Օգտվելով հայ և օտար աղբյուրներից՝ մշակել ու կազմել է աստղաբաշխության, տոմարագիտության, աշխարհագրության, երաժշտության վերաբերյալ գործեր։ Ձեռագիր վիճակով մեզ են հասել 1684-1709 թվականներին գրած աստղագիտական-տոմարագիտական ստվարածավալ «Դեֆթեր գիրք»-ը, 1695-1709 թվականներին կազմած «Ըստուռլապ»-ը, որի մեջ նկարագրված են աստղաբաշխական զանազան գործիքներ, 1700 թվականին գրած «Ոսկեփորիկ»-ը, 1719 թվականին կազմած «Զիճ գիրք»-ը, ապա «Ախտարացոյց»-ը, «Աշխարհացոյց»-ը։
1701-1712 թվականներին, օտար և հայ պատմիչների երկերի հիման վրա, շարադրել է խիստ կարևոր մի ժամանակագրություն՝ «Աղի սակապատմագիր», սկսելով աշխարհի արարչագործությունից, հասցնելով մինչև Աստվածատուր Համադանցու կաթողիկոսական գահ բարձրանալու թվականը՝ 1714 թվականը։
Հայ պատմագրության համար որոշակի արժեք ունեն աշխատության վերջին մասերը, որ վերաբերում են Հայաստանի XVI-XVII դարերի քաղաքական անցուդարձերին։ Ուշագրավ են նաև «Աշխարհացոյց»-ում Ավետիք Տիգրանակերտցիի, իբրև ականատեսի, Փոքր Ասիայի և Կիլիկիայի հայաբնակ վայրերի մասին հաղորդած տեղեկությունները և, հատկապես, Հաբեշստանին վերաբերող «Վասն որ կամի Հէպէշին երկիրն գնալ, այսպես է» խորագրով հատվածը։


== Աշխատություններ ==
Ավետիք Տիգրանակերտցիի աշխատությունների ձեռագրերը մեծ մասամբ գտնվում են Վենետիկի Մխիթարյանների մատենադարանում։ Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվում են նրա ժամանակագրության երեք օրինակներ (ձեռագիր №1492, 7424, 6243)։
Ձեռագիր №1492-ը Ավետիք Տիգրանակերտցու ինքնագիրն է՝ արտագրված իր իսկ սղագիր օրինակից, 1712-1714-ին, Աստվածատուր Համադանցու համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ավետիք Տիգրանակերտցի - Հայ մատենագրութեան թուանշային գրադարան
Նոր նյութեր Ավետիք Տիգրանակերտցու մասին Archived 2015-02-03 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
る

Հիրագանայում՝ る, կատականայում՝ ル, ճապոներենի վանկային այբուբենի վանկ։ Օգտագործվում է մեկ մորայի գրելաձևի համար։ Համապատասխանում է հայերեն «րու» տառակապակցությանը և Միջազգային հնչյունական այբուբենի /ru/ ձայնին։
Ժամանակակից ճապոներենի վանկային աղյուսակում գտնվում է հիրագանայի り(րի) և れ(րէ) կանաների միջև։ Իսկ կատականայում՝ リ(րի) և レ(րէ)կանաների միջև։
Գուրյատի

Գուրյատի (ռուս.՝ Гуряты), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 23 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պոմրյասկինո

Պոմրյասկինո (ռուս.՝ Помряскино, բաշկիրերեն՝ Помряскин), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 240 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կարակոյունլու (Զանգեզուրի գավառ)

Կարակոյունլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 170, իսկ 1908-ին՝ 269 քուրդ բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ստելանելլո

Ստելանելլո  (իտալերեն՝ Stellanello), կոմունա Իտալիայում, Լիգուրիա մարզում՝ Սավոնա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 854 մարդ, խտությունը՝ 49 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 18 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 17020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0182։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0182 668000
Էլեկտրոնային հասցե։ info@comune.stellanello.sv.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.stellanello.sv.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Ազգային ինստիտուտր վիճակագրություն (իտալ.)
ինստիտուտր վիճակագրություն (անգլ.)(չաշխատող հղում)
Թեոդոր Բերքելման

Թեոդոր Բերքելման (գերմ.՝ Theodor Berkelmann, ապրիլի 17, 1894(1894-04-17), Մեց - դեկտեմբերի 27, 1943(1943-12-27), Պոզնան, Նացիստական Գերմանիա), ԷսԷս-ի ղեկավարներից մեկը, ԷսԷս-ի օբերգրուպենֆյուրեր և ոստիկանության գեներալ  (1942)։


== Կենսագրություն ==
Թեոդոր Բերքելմանը ծնվել է 1894 թվականի ապրիլի 17-ին Մեցի մոտ գտնվող Լե-Բան-Սանկտ-Մարտին փոքրիկ  քաղաքում։ 1913 թվականի հոկտեմբերին ծառայության է անցել բանակում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակից է, 1914 թվականին ստացել է օբեր-լեյտենանտի կոչում։ Մարտական ծառայության համար պարգևատրվել է 1-ին և 2-րդ դասի Երկաթե խաչով։ 1919 թվականին զորացրվել է և մտել «Հյուլզեն» (Freikorps Hülsen) Կամավորական կորպուս։ 1922 թվականի վերջից մինչև 1926 թվականն աշխատել է հանքափոր։ 1926 թվականից մինչև 1930 թվականը Վերին Սիլեզիայում զբաղվել է ռազմասպորտային գործունեությամբ։
1929 թվականի մայիսի 1-ին մտել է  Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցության մեջ (տոմս № 128 245): 1930 թվականից մինչև 1931 թվականը Կանադայում զբաղվել է ֆերմերությամբ։  1931 թվականի մարտի 1-ին մտել է ԷսԷս (տոմս № 6 019) շտանդարտենֆյուրերի կոչումով և ղեկավարել ԷսԷս-ի «Վերին Սիլեզիա» 23-րդ շտանդարտը։ 1931 թվականի հունիսի 15-ին մտել է СА-ի բարձրագույն ղեկավարության մեջ  և դարձել Մյունխենում СА-ի ղեկավարության ֆյուրերի կայսերական դպրոցի (գերմաներեն` Reichsfuhrerschule) ուսուցիչ։ 1932 թվականի մարտի 6-ին վերադարձել է ԷսԷս և նշանակվել Ռեյխսֆյուրեր Հենրիխ Հիմլերի համհարզ։ 1932 թվականի հոկտեմբերի 1-ից եղել է ԷսԷս-ի «Հյուսիս» խմբի շտաբի պետ (շտաբ-բնակարանը Ալտոնում), 1933 թվականի ապրիլի 1-ից` ԷսԷս-ի  «Արևելյան Ֆրիզիա» 24-րդ շտանդարտի հրամանատար, 1933 թվականի դեկտեմբերի 11-ից` ԷսԷս-ի  VI աբշնիտի հրամանատար։ 1936 թվականի ապրիլին ընտրվել է Ռայխստագի պատգամավոր։
1936 թվականի ապրիլի 1-ից եղել է ԷսԷս-ի «Էլբա» օբերաբշնիտի հրամանատար, 1938 թվականի հունիսի 28-ից, միաժամանակ` ԷսԷս-ի և «Էլբա» ոստիկանության բարձրագույն ղեկավար։ 1940 թվականի ապրիլի 20-ին փոխադրվել է Վեստմարկ համանուն պաշտոնին, 1941 թվականի դեկտեմբերի 10-ին` Ռայն։ 1943 թվականի սեպտեմբերի 11-ից եղել է ԷսԷս-ի «Վարտա» ոստիկանության բարձրագույն ղեկավար, շտաբ-բնակարանը Պոզենում, միաժամանակ 1943 թվականի նոյեմբերի 9-ից`  ԷսԷս-ի «Վարտա» օբերաբշնիտի հրամանատար։ Ղեկավարել է օկուպացված Լեհաստանի տարածքում հրեաների և լեհերի հետապնդման աշխատանքները։ Մահացել է 1943 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ուղեղի կաթվածից, Պոզենում։


== Պարգևներ ==
1 -ին կարգի Երկաթե խաչ
2 -րդ կարգի Երկաթե խաչ
Վիրավորման նշան (սև) (1918)
Պատերազմի վետերանի Պատվո խաչ
Սրերով 1-ին աստիճանի  Հին մարտիկի հեծանակ
Սրերով 2-րդ աստիճանի մարտական վաստակի խաչ
«1938 թվականի մարտի 13-ի հիշատակի» մեդալ, Անշլյուսս-Մեդալ
«1938 թվականի հոկտեմբերի 1-ի հիշատակի» մեդալ
ԷսԷս-ում երկարատև ծառայության պարգև
Նացիոնալ-սոցիալիստական գերմանական բանվորական կուսակցության Ոսկե կուսակցական նշան
Նացիոնալ-սոցիալիստական գերմանական բանվորական կուսակցության երկարատև ծառայության մեդալ բրոնզից և արծաթից
«Մեռյալ գլուխ» օղակ
ԷսԷս-ի ռեյխսֆյուրերի պատվո սուսեր


== Գրականություն ==
Залесский К. А. СС. Охранные отряды НСДАП. -  М.: Эксмо, 2005. -  672 с. -  5000 экз. -  ISBN 5-699-09780-5.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Theodor Berkelmann
Theodor Berkelmann
Theodor Berkelmann
Ալկալիներ

Ալկալիներ (լատ.՝ alkali, հիմքեր արաբ․՝ القالي‎‎ (al-qaly), ջրում հեշտ լուծվող հիմքեր, որոնք ջրային լուծույթներում լավ դիսոցվում և առաջացնում են մեծ քանակով հիդրօքսիլ իոններ՝ OH--։
Ալկալի են ալկալիական մետաղների հիդրօքսիդները (կծու ալկալիներ ), որոնք ամենաուժեղ հիմքերն են (կալիումի հիդրօքսիդ, [[նատրիում78m]ի հիդրօքսիդ և այլն)։ Ալկալիներ են նաև հողալկալիական մետաղների հիդրօքսիդները և ամոնիումի հիդրօքսիդը։


== Հատկություններ ==
Ալկալիները, բացառությամբ ամոնիումի հիդրօքսիդի, սպիտակ, ջուր կլանող, պինդ նյութեր են։ Ջրային լուծույթները լակմուսը գունավորում են կապույտ, քայքայում են գործվածքները, հատկապես՝ բրդեղենը։ Ալկալիները ջրում լուծելիս անջատում են ջերմություն։
Լայնորեն օգտագործվում են արդյունաբերության մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Քրիստոֆ (այլ կիրառումներ)

Սեն Քրիստոֆ, կարող է վերաբերել՝

Սեն Քրիստոֆ - համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում
Սեն Քրիստոֆ - համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում
Սեն Քրիստոֆ - կոմունա Իտալիայի Վալե դ'Աոստա մարզում
Պայթեցված դժոխք

«Պայթեցված դժոխք» (ռուս.՝ «Взорванный ад»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ Հայրենական մեծ պատերազմի մասին, որը նկարահանել է ռեժիսոր Իվան Լուկինսկին Աֆանասի Սալինսկու «Քարերն ափի մեջ» պիեսի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Համակենտրոնացման ճամբարից գերմանական հետախուզության Ռոյտենֆուրտի դպրոց է ուղարկվում ռազմագերիներից հավաքագրված նախկին խորհրդային հետախույզների մի մասը՝ որոշ ժամանակ անց ԽՍՀՄ ուղարկվելու համար։ Նրանց թվում է Նիկոլայ Վերեզնիկովը, որը, չլինելով պրոֆեսիոնալ հետախույզ, կարողանում է պարտադրել սեփական խաղը և խանգարել թշնամու պլաններին…


== Դերերում ==
Գենադի Բորտնիկով – Նիկոլայ Վերեզնիկով
Նիկոլայ Սկորոբոգատով – Լիֆանով
Իմեդա Կախիանի – Արչիլ Տատիշվիլի
Ալեքսանդր Նովիկով
Սերգեյ Յակովլև – Իվան Բեսավկին
Օլև Էսկոլա – գնդապետ Անբերգ
Իգոր Կլաս
Հեյնո Մանդրի – Էմար
Եվգենի Բուրենկով – Վորոնին
Վլադիմիր Պրոտասենկո – Կռիլովիչ
Ռուդոլֆ Պանկով – Սերգեյ Ռադեև
Վլադիմիր Կոստին – Ֆրոլով
Ա. Շմակով
Եվա Մուրնիեցե – Աննա
Սերգեյ Գոլովանով
Ալֆրեդ Ռեբանե – գեստապոյական
Վ. Մատչին
Լյուդմիլա Գուրչենկո – Գրետա, երգչուհի կաբարեում
Վլադիմիր Շուրուպով – Ֆրիդրիխ, սպասյակՄյուս դերասանները տիտրերում նշված են որպես էպիզոդիկ դերերի կատարողներՀայնց Բրաուն
Արթուր Զարիկովսկի
Բ. Միշին
Մ. Միլովանով
Մանֆրեդ Ռիսկին
Իվան Սավկին (լուսագրերում՝ Բ. Սավկին)
Մանեֆա Սոբոլևսկայա
Վալենտինա Տելեգինա
Յակով Լենց
Վասիլի Կորզուն
Լեոնիդ Կնյազև
Վլադիսլավ Կովալկով
Միխայիլ Կալինկին


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարիստ՝ Աֆանասի Սալինսկի
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Իվան Լուկինսկի
Օպերատոր՝ Վադիմ Կոռնիլև
Նկարիչ՝ Լյուդմիլա Բեզսմերտնովա
Կոմպոզիտոր՝ Լեոնիդ Աֆանասև
Հնչյունային օպերատոր՝ Ալեքսանդր Իբուցկի
Ռեժիսոր՝ Զոյա Կուրդյումովա
Մոնտաժող՝ Քսենյա Բլինովա, Ռ. Սկորեցկայա
Կոստյումներ՝ Մարիամ Բիխովսկայա, Ե. Կորմիլիցինա
Խմբագիր՝ Վալերի Պոգոժևա
Խորհրդատուները՝ Լ. Գորբատենկո, Ի. Լիսով, Հայնց Բրաուն
Դիրիժոր՝ Էմին Խաչատրյան
Տնօրեն՝ Տագի Ալիև


== Տեխնիկական տվյալներ ==
Սև և սպիտակ, հնչուն


== Նկարահանման վայր ==
Հետախուզական դպրոցի տեսարանների նկարահանումները կատարվել են Մուկաչևսկի ամրոցի տարածքում (գ. Մուկաչևո, Անդրկարպատյան մարզ, Ուկրաինա)։ 


== Տես նաև ==
«Ճանապարհ դեպի «Սատուրն» - ֆիլմ նման սյուժեով։


== Ծանոթագրություններ ==
Շահդաղի ազգային պարկ

Շախդաղի ազգային պարկ (ադրբ.՝ Şahdağ Milli Parkı), Ադրբեջանի ազգային պարկերից մեկը։ Ստեղծվել է 2006 թվականին։ Գտնվում է պետության հյուսիսային մասում, Մեծ Կովկասյան լեռնաշղթայի հարավային լանջին, Ռուսաստանի և Վրաստանի սահմանին։ Ընդհանուր մակերեսը պարկի 130,508.1 հեկտար է (1305.081 քառակուսի կիլոմետր)։ Բազարդյուզի լեռը Ադրբեջանի ամենաբարձր լեռն է և գտնվում է Շախդամի ազգային պարկում։ Ազգային պարկի ստեղծման հրամանը ստորագրվել է Ադրբեջանի նախագահի կողմից 2006 թվականի դեկտեմբերի 8–ին։ Պարկը ստեղծվեց 2008 թվականին Պիրգուլինյան և Իսմաիլյան արգելոցների հիման վրա։ Ենթադրվում է, որ պարկի տարածքը հետագայում կընդլանվի, այնպես որ այն կդռանա պետության ամենամեծ ազգային պարկը և կգտնվի արդեն Ադրբեջանի հինգ շրջանների վրա։ Դրանք են՝ Իսմաիլյան, Գուբինյան, Գուսարի, Գաբալյան և Օղուզի շրջանները։


== Ֆլորա և Ֆաունա ==
Պարկի տարածքում ապրում է 271 տեսակ ողնաշարավորներ, այդ թվում 7 երկկենցաղներ, 18 սողուններ, 195 թռչուն և 51 տեսակ կաթնասուններ։ Շախդամի ազգային պարկում գտնվող 108 կենդանիներ գրանցավեծ են Ադրբեջանի Կարմիր գրքում։


=== Ազգային պարկի կաթնասունների ցանկ, որոնք գրանցված են Ադրբեջանի Կարմիր գրքում ===
Աստղանիշով նշված կենդանիները գրանցված են նաև Միջազգային Կարմիր գրքում։


=== Ազգային պարկի թռչունների ցանկ, որոնք գրանցված են Ադրբեջանի Կարմիր գրքում ===
Աստղանիշով նշված կենդանիները գրանցված են նաև Միջազգային Կարմիր գրքում։


== Արտաքին հղումներ ==
Շախդամի ազգային պարկի պաշտոնական վեբ–կայքը (անգլ.)
Շախդամի ազգային պարկ Archived 2011-07-26 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Ադրբեջանի ազգային պարկեր Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
Բոցենի հուրանավոր

Բոցենի հուրանավոր (լատ.՝ Phlox paniculata), զարմանազանազգիների ընտանիքին պատկանող միամյա կամ բազմամյա բույսեր են։ Ծագում են հիմնականում Հյուսիսային Ամերիկայից։ Հայտնի է բոցենու 60 տեսակ։ Հուրանավոր բոցենուց ստացվել են կուլտուրական բազմամյա ֆլոքսի բազմաթիվ սորտեր։


== Նկարագրություն ==
Ուղիղ վեր ձգվող ընձյուղներով բույս է՝ 50-150 սմ բարձրությամբ, 1,5-5 սմ տրամագիծ ունեցող բուրումնավետ ծաղիկներով, որոնք բացվում են հուլիսից մինչև ուշ աշուն, ունեն ամենաբազմազան գունավորում, բայց ավելի հաճախ՝ ալ կարմիր, կարմրանարնջագույն, նարնջագույն, մանուշակագույն և այլն։ Հավաքված են հուրանանման ծաղկաբույլերում։ Բազմանում են կտրոններով, թփի բաժանմամբ և արմատային մացառներով։ Գարնանը, երբ ընձյուղները հասնում են 8-10 սմ երկարության, կտրոններ են վերցնում և տնկում ստվերոտ մարգերում կամ սառը ջերմոցներում։ Արմատակալելուց հետո հաջորդ գարնանը տնկում են մշտական տեղում։ Թուփը բաժանման համար կիսում են ծաղկելուց հետո կամ գարնանը։ Լայնորեն գործածվում է միքսբորդերներում, լանդշաֆտային ձևավորումներում, գազոնի ֆոնի վրա։
Կան բազմամյա բոցենու տեսակներ, որոնք օգտագործվում են որպես միամյա։ Այդպիսիններից է Դրյումոնդի բոցենին, որը խիտ թփակալող բույս է՝ 20-60 սմ բարձրությամբ։ Ծաղիկները բուրավետ են, տարբեր գունավորմամբ, հավաքված հովանոցանման վահաններում։ Լուսասեր և ջերմասեր է, լավ է աճում ինչպես մերձարևադարձային, այնպես էլ բարեխառն գոտու պայմաններում։


== Ծանոթագրություններ ==
Halestorm

Halestorm, ամերիկյան ռոք-խումբ, որը ստեղծվել է Յորք փոքրիկ քաղաքում՝ Փենսիլվանիա նահանգում։ Ներկա պահին խումբը պայամնագիր է ստորագրել «Atlantic Records» ընկերության հետ և ունի երեք թողարկված ալբոմ։ 


== Կենսագրություն ==
Խմբի ստեղծման ժամանակ Էլիզաեթը և Արջեյուն (քույր և եղբայր), համապատասխանաբար 13 և 10 տարեկան էին։ Էլիզաբեթը սովորել էր երգել և նվագել ստեղնաշարային գործիքների վրա, Արջեյը՝ հարավածային, իսկ նրանց հայրը՝ Ռոջերը բաս-կիթառ։ Հետո երկու թողարկումներ՝ Holland Sound և Broken Records (1997, 1998) անդրադարձան այն բանին, որ խումբ է ընդունվել նոր կիթառիստ՝ Լեո Նասինջերը, որը իր ոճով ավելի մոտ էր դասական ռոքին։ 2001 թվականին Նասինջերը դուրս է գալիս Mad Revere նախագծից և երրորդ ալբոմի կիթառային մասերը թողարկում է արդեն Ջիմ Շելը (2001)։ Կենդանի ներկայացումների ժամանակ խմբին օգնում էր կիթառիստ և բասիստ Նեյտ Մայոտը։ Խմբի վերջնական ձևավաորման ժամանակ խումբ են մտել կիթառահար Ջո Հոտինջերը (2003) և բասիստ Ջոշ Սմիթը (2004)։
2005 թվականի հունիսին խումբը պայմանագիր է ստորագրում Atlantic Records ընկերության հետ։ Մեկ տարվա ընթացքում թողարկվում է խմբի առաջին աշխատանքը՝ EP-ալբոմ «One and Done»։ 2006 թվականին Halestorm-ը սկսում է իր համրգային գործունեությունը։ 2006 թվականին իրականացնում են «SnoCore Tour» շրջագայությունը՝ Seether, Shinedown և Flyleaf խմբերի հետ միասին։ 2006 թվականի հուլիսին իրականացնում են «Equinox Tour» շրջագայությունը՝ Shinedown, Trapt, Evans Blue և Mercy Fall խմբերի հետ միասին։
Այս ժամանակ Լիզի Խեյլը թողարկում է Shinedown խմբի «Shed Some Light» երգը։
2007 թվականի սեպտեմբերի 5-ին խումբը մասնակցում է ամերիկյան «The Tonight Show with Jay Leno» շոուին։
2009 թվականին Halestorm-ը կատարում է շրջագայություն՝ Chevelle, Adelitas Way և Shinedown խմբերի հետ միասին։
Խմբի առաջին դեբյուտային ալբոմը թողարկվել է 2009 թվականի ապրիլի 28-ին՝ Halestorm անվանումով։ «I Get Off» երգը եղել է ամենագլխավոր երգը և հասնելի է դարձել ռադիոկայանների համար։ Երկրորդ երգը՝ «It’s Not You»-ն, թողարկվել է 2009 թվականին, բայց սրա համար նույնպես տեսահոլովակ նկարահանել չի հաջողվել։ Հաջորդը նկարահանվել է «Love/Hate Heartbreak» երգի տեսահոլովակը, որը հրապարակվել է Youtube-ում։
2013 թվականին խումբը պարգևատրվում է Գրեմմի մրցանակով՝ տարվա լավագույն հարդ-ռոք անվանակարգում։ 2013 թվականի փետրվարի 11-ին Halestorm-ը պարգևատրվել է Գրեմմի մրցանակով «Love Bites (so Do I)» երգի համար՝ լավագույն հարդ-ռոք երգ անվանակարգում (Best Hard Rock/Metal Performance)։ Երգը տեղ է գտել նաև Loudwire ինտերնետային կայքի թոփ-10 երգերի ցանկում։


== Անդամներ ==
Լիզի Խեյլ՝ վոկալ, ռիթմ-կիթառ, հարվածային գործիքներ (1997-ից)
Ջո Հոտինգեր՝ սոլո-կիթառ, բեք-վոկալ (2003-ից)
Ջոշ Սմիթ՝ բաս-կիթառ, բեք-վոկա (2005-ից)
Էրջեյ Խեյլ՝ հարվածային գործիքներ, բեք-վոկալ (1997-ից)


== Դիսկագրությւոն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===


=== Համերգային ալբոմներ ===
2010՝ Live in Philly 2010
2012՝ In the Live Room


=== Սինգլներ ===


=== Տեսահոլովակներ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт Archived 2010-02-26 at the Wayback Machine.
Halestorm на MySpace
Страница группы на Atlantic Records
Интервью с Лиззи Хэйл (июнь 2009) англ.
Группа на Last.fm
Halestorm ը Ֆեյսբուքում
Մյունխհաուզենի արկածները

Մյունխհաուզենի արկածները (ռուս.՝ Похождения Мюнхгаузена), խորհրդային մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 1929 թվականին։ Առաջին միութենական մուլտֆիլմը, որը նկարահանվել է ըստ բարոն Մյունխհաուզենի մասին Ռուդոլֆ Էրիխ Ռասպեի գրքի։


== Սյուժե ==
Հայտնի գլուխգովան ու ստախոս Բարոն Մյունխհաուզենը ցատկում է իր «Հիշողությունների» տիտղոսաթերթի վրայից և սկսում է իր պատմությունն այն արտասովոր արկածների մասին, որոնք պատահել են Մյունխհաուզենի հետ` խորամանկ աղվեսին որսալու ժամանակ։


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր` Դանիիլ Չերկես
Սցենարի հեղինակ` Նատալյա Սաց, Դանիիլ Չերկես
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ` Իվան Իվանով-Վանո, Վլադիմիր Սուտեև, Վերա Վալերիանովա


== Տեխնիկական տվյալներ ==
սև-սպիտակ
համր


== Մուլտֆիլմի մասին ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մյունխհաուզենի արկածները (1929) մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
 Մյունխհաուզենի արկածները (1929)
 Հնչյունավորված տարբերակ
Ստանիսլավ Վիսպյանսկի

Ստանիսլավ Վիսպյանսկի, լեհ.՝ Stanisław Mateusz Ignacy Wyspiański (հունվարի 15, 1869(1869-01-15)[…], Կրակով, Գալիցիայի և Լոդոմերիայի թագավորություն, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա - նոյեմբերի 28, 1907(1907-11-28)[…], Կրակով, Գալիցիայի և Լոդոմերիայի թագավորություն, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա), լեհ գրող, նկարիչ, թատերական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Կրակովի Գեղեցիկ արվեստների դպրոցում (1884-1885, ապա՝ 1887-1895 թվականներին։ Յան Մատեյկոյի աշակերտն ու գործընկերը) և Փարիզի Կոլարոսսի ակադեմիայում (1891-1894)։ Կրակովի «Արվեստ» միավորման հիմնադիրներից է (1897)։ Ձգտել է «մոդեռն» ոճի շրջանակներում կիրառել ազգային արվեստի սկզբունքները։ Մասնակցելով «Ժիլե» («Կյանք») ամսագրի հրատարակմանը՝ ստեղծել է գրքի ձևավորման նոր տարատեսակ։ Վիսպյանսկի կավճաներկով կատարած դիմանկարներին և բնանկարներին բնորոշ է նուրբ բանաստեղծականությունը, արտահայտիչ գծանկարը։ Աշխատել է նաև դեկորատիվ արվեստի բնագավառում։ Վիսպյանսկիի պիեսներն ու ռապսոդիաները նվիրված են Լեհաստանի վաղ անցյալին («Լեգենդ», 1897, «Բոլեսլավ Խիզախը», 1900, «Կազիմեժ Մեծը», 1900), պատմական դրամաները («Վարշավյանկա», 1898, «Լեգեոն», 1900, «Նոյեմբերյան գիշեր», 1904) արծարծում են լեհական ռոմանտիզմի և ազատագրական շարժման հարցեր։ Հին հունական առասպելների սյուժեներով պիեսներում («Մելեագրոս», 1898, «Նզովք», 1899, «Ոդիսեսի վերադարձը», 1907) ժամանակակից իրադարձությունները մեկնաբանվում են անտիկ ողբերգայնության ոգով։ Նրա ստեղծագործության գլուխգործոցը «Հարսանիք» (1901) փոխաբերական պամֆլետ-դրաման ու հեքիաթ-դրաման է, որտեղ, ինչպես և ժամանակակից մյուս քաղաքական դրամաներում («Ազատագրում», 1903, «Ակրոպոլիս», 1904), դրել է ազատագրական պայքարի ուղիների հարցը, պատկերել լեհական բուրժուական հասարակության քայքայումը։ Վիսպյանսկի ստեղծագործությանը բնորոշ է աշխարհի ռեալիստ, ընկալման ու սիմվոլիկայի զուգորդումը, խոսքային, երաժշտական, պլաստիկ միջոցների համատեղ օգտագործումը, որը առկա է նաև նրա ռեժիսորական աշխատանքներում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Օլգինո (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕլգինոՕլգինո (ռուս.՝ Ольгино), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(102) Միրիամ

(102) Միրիամ (անգլ.՝ Miriam), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1868 թվականի օգոստոսի 22-ին Քրիստիան Պետերսի կողմից Քլինտոնում։ Անվանվել է Մովսես մարգարեի քրոջ Միրիամի անունով։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,662085 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9891 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3351 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Միրիամ աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,9875 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1586,47 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,226919 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,18° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
Միրիամ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(36) Ատալանտե

(36) Ատալանտե (անգլ.՝ Atalante), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1855 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Հերման Գոլդշմիդտի կողմից Փարիզում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,748682 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9168 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5805 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Ատալանտե աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,9654 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1664,51 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,21628 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 18,43° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)Ատալանտե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հայկական սևամարմին

Հայկական սևամարմին (լատ.՝ Armenohelops armeniacus), սևամարմինների ընտանիքին պատկանող միջատ, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
9-14 մմ մարմնի երկարությամբ, չափավոր ուռուցիկ, ձգված, դեպի հետ խիստ լայնացած մարմնով միջին չափի բզեզ է։ Կարմրից մինչև սևադարչնագույն գունավորմամբ ծածկույթները չափավոր փայլուն են։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանի էնդեմիկ է։ Հայաստանում հայտնի է Կոտայքի մարզից (Ջրվեժ, Գառնի, Գողթ գյուղերի շրջակայք), Արագած լեռան հարավային լանջերից (Տեղեր, Անտառուտ գյուղեր), Արայի լեռից` Եղվարդ գյուղի մոտ, «Խոսրովի անտառ» պետական արգելոցից, ինչպես նաև Լուսաշող գյուղի մոտակայքից (Արարատի մարզ) և Գնիշիկ գյուղից (Վայոց ձորի մարզ)։


== Էկոլոգիա ==
Ապրում են տարբեր տեսակի լեռնատափաստաններում, հանդիպում՝ քարերի տակ, մայիսին-հուլիսի սկզբին։
Կենսաբանության առանձնահատկությունները հայտնի չեն։


== Պահպանություն ==
Սահմանափակ արեալով տեսակ է, որը Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես վտանգված տեսակ։
Թվաքանակը բարձր չէ, հանդիպում են տեղ-տեղ։ Թվաքանակի փոփոխության միտումները հայտնի չեն։
Վտանգման հիմնական գործոններն են անասունների գերարածեցմամբ պայմանավորված Էկոհամակարգերի քայքայումը և խոպան հողերի հերկումը։
Պահպանվում է «Խոսրովի անտառ» պետական արգելոցում


== Ծանոթագրություններ ==
Դրաժնի Տայլի

Դրաժնի Տայլի, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Նովոսիբիրսկի մարզում, Ալթայի երկրամասում։ Գետաբերանը գտնվում է Սուենգա գետի աջ ափից 44 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կիլոմետր է։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցման պետական տվյալների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, Օբ գետի ջրօգտագործման մասն է Բարնաուլ քաղաքից մինչև Նովոսիբիրսկի ջրամբարը՝ առանց Չումիշ գետի, Վերին Օբի գետային ենթաավազանն է մինչև Տոմի թափվելը։ Վերին Օբի գետային ավազանն է մինչև Իրտիշ թափվելը։
Աշխարհատեղեկատվական համակարգի ՌԴ տարածքի ջրատնտեսական շրջանացման տվյալներով՝

Ջրային գրանցման տվյալների կոդ՝ 13010200512115200004558
Հիդրոլոգիական ստուգման կոդ՝ 115200455
Ավազանի կոդ՝ 13.01.02.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության ծավալի համար՝ 15
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության թողարկում՝ 2։


== Ծանոթագրություններ ==
Կապրիլիո

Կապրիլիո  (իտալերեն՝ Capriglio), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 303 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 60 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 5 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14014։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
PlayStation Portable

PlayStation Portable (ճապ.՝ プレイステーション・ポータブル Pureisute:sen By:taburu), PSP, որը նաև հայտնի է որպես PSP FAT; PSP Slim (Slim and Lite); PSP Slim and Lite (Bright); PSP Go; PSP Street-ը ձեռքի տեսախաղերի վահանակ է, որը արտադրվել է Sony Computer Entertainment-ի կողմից։ PlayStation Portable-ը Sony-ի չորրորդ արտադրանքն է PlayStation շարքում։ PSP-ն հայտարարվել է E3 2003 ժամանակ, իսկ առաջին կոնսոլը ցուցադրվել է հանրությանը 2004 թվականի մայիսի 11-ին Sony-ի մամուլի ասուլիսում, որը կազմակերպել էր E3 2004 մաս։ Վահանակը առաջին անգամ վաճառքի է հանվել Ճապոնիայում 2004 թվականի դեկտեմբերի 12-ին, Հյուսիսային Ամերիկայում՝ 2005 թվականի մարտի 24-ին, իսկ PAL շրջաններում՝ 2005 թվականի սեպտեմբերի 1-ին։
PlayStation Portable-ն առաջին ձեռքի խաղային վահանակն էր, որն օգտագործեց Universal Media Disc (UMD) օպտիկական սկավառակը որպես հիմնական պահեստային կրիչ։
2011 թվականի հունվարի 27-ին Sony-ն հայտարարեց հաջորդ շարժական կոնսոլը՝ PlayStation Vita-ն, որը նախկինում հայտնի էր որպես Next Generation Portable (NGP):


== Պատմություն ==
Sony Computer Entertainment-ը առաջին անգամ հայտարարեց PlayStation Portable-ի մշակման մասին E3 2003-ին նախորդող մամուլի ասուլիսում։ Չնայած նմուշները չներկայացվեցին, Sony-ն հրապարակեց լայնածավալ տեխնիկական մանրամասներ։ Գործադիր տնօրեն Քեն Կուտարագին սարքն անվանել է «21-րդ դարի Walkman»՝ հղում անելով կոնսոլի մուլտիմեդիա հնարավորություններին։ Մի քանի խաղային կայքեր տպավորված էին ձեռքի հաշվողական հնարավորություններով և անհամբեր սպասում էին դրա ներուժին՝ որպես խաղային հարթակ։
1990-ականներին Nintendo-ն գերիշխում էր ձեռքի շուկայում իր Game Boy-ի թողարկումից ի վեր՝ 1989թ.-ին, ունենալով սերտ մրցակցություն միայն Bandai-ի WonderSwan-ի (1999–2003) Ճապոնիայում և Sega-ի Game Gear-ի (1990–2001) միջև։ 1999 թվականի հունվարին Sony-ն թողարկեց կարճատև հաջողակ PocketStation-ը Ճապոնիայում՝ որպես իր առաջին արշավը դեպի ձեռքի խաղերի շուկա։ SNK Neo Geo Pocket-ը և Nokia N-Gage-ը նույնպես չկարողացան կրճատել Nintendo-ի մասնաբաժինը։ Ըստ IDC-ի 2004թ.-ի վերլուծաբանի, PSP-ն «առաջին օրինական մրցակիցն էր Nintendo-ի գերակայության համար ձեռքի շուկայում»։
PSP-ի առաջին հայեցակարգային պատկերները հայտնվեցին Sony կորպորատիվ ռազմավարության հանդիպման ժամանակ 2003թ. նոյեմբերին և ցուցադրեցին հարթ կոճակներով և առանց անալոգային ջոյստիկի մոդելը։ Չնայած որոշ վերանայողներ մտահոգություն հայտնեցին անալոգային փայտիկի բացակայության վերաբերյալ, այս մտավախությունները փարատվեցին, երբ PSP-ն պաշտոնապես ներկայացվեց Sony-ի մամուլի ասուլիսում 2004 թվականի E3-ի ժամանակ։ Sony-ն հրապարակեց 99 ծրագրավորող ընկերությունների ցուցակը, որոնք խոստացել են աջակցել նոր ձեռքի սարքին։ Համաժողովին ցուցադրվեցին նաև մի քանի խաղերի ցուցադրություններ, ինչպիսիք են Konami's Metal Gear Acid-ը և Studio Liverpool's Wipeout Pure-ը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրիչևիչի

Կրիչևիչի (ուկրաիներեն՝ Кричевичі), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1509 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրիչևիչի գյուղում բնակվում էր 818 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բուրբոն

Բուրբոն, վիսկիի տեսակ, որն արտադրվում է ԱՄՆ-ում։
Խմիչքն ի հայտ է եկել XVIII դարի ավարտին XIX դարի սկզբին Պարիս քաղաքում (Բուրբոն, Կենտուկի, ԱՄՆ)։ Ավելի ստույգ, 1821 թվականին ցուցադրվում է նոր խմիչքի գովազդը հենց այդ անվանումով։ Բաղադրատոմսը հայտնի է եղել ավելի վաղ՝ արդեն 1789 թվականին պատվարժան Էլայա Գրեյգն իր համայնքի կարիքները հոգալու համար թորել է նմանատիպ խմիչք։
Բուրբոնի և եվրոպական վիսկի միջև հիմնական տարբերությունն այն է, որ բուրբոնը թորում են եգիպտացորենից, իսկ վիսկին՝ ցորենից։ Մյուս տարբերություն այն է, որ բուրբոնը պահվում է հատուկ տակառներում, որոնք պատրաստվում են կաղնուց։ Հատկապես սա է Էլայա Գրեյգի նորարաությունը, ով պատահաբար հասկացել է, որ կաղնե տակառներում խմիչքը ձեռք է բերում յուրահատուկ համ և բույր։
Բուրբոնը համարվում է ԱՄՆ-ի ազգային խմիչք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղում ==
Բուրբոնի ստեղծման պատմություն, արտադրման փուլեր, հետաքրքիր փաստեր(չաշխատող հղում)
Մոլևո (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)

Մոլևո (ռուս.՝ Молево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սույունդյուկովո (գյուղ, Կարաիդելսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍույունդյուկովոՍույունդյուկովո (ռուս.՝ Суюндюково, բաշկիրերեն՝ Һөйөндөк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 156 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յուրմաթ

Յուրմաթ (ֆր.՝ Urmatt), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1446 մարդ, բնակչության խտությունը` 104.56 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.83 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 32 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 911 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 689-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 222։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,6 %։ 689 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 656 անձ (366 տղամարդ և 290 կին)։ Գործազուրկ են եղել 33 անձ (14 տղամարդ և 19 կին)։ 222 անաշխատունակներից 70-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 80-ը` թոշակառուներ, իսկ 72-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Պիանորո

Պիանորո  (իտալերեն՝ Pianoro), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Բոլոնյա գավառում։
Բնակչությունը՝ 16 591 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 151 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 107 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 40065։ Հեռախոսային կոդը՝ 051։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Կալմակովո (այլ կիրառումներ)

Կալմակովո, կարող է վերաբերել՝

Կալմակովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի կազմում։
Կալմակովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի կազմում։
Քոբ շրջան (Ջորջիա)

Քոբ շրջան (անգլ.՝ Cobb County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 881 կմ² է, բնակչությունը՝ 607.751 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մարիետա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1832 թ.։
Դեուլեկ

Դեուլեկ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ղանդուրա

Ղանդուրա (արաբ․՝ غندورة‎‎), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետության հյուսիսարևմտյան մասում, Հալեպի մարզի Ջարաբուլուսի գավառում։ Համանուն շրջանի կենտրոնն է։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը տեղակայված է Հալեպի մարզի հյուսիսարևմտյան հատվածում՝ Եփրատ գետից արևելք։ Մոտ է թուրքական սահմանին։


== Բնակչություն ==
2004 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով՝ Ղանդուրայի շրջանի բնակչությունը կազմում էր 17 314 մարդ, որոնց մեջ որոշակի թիվ էին կազմում թուրքմենները։


== Տրանսպորտ ==
Ամենամոտ քաղաքացիական օդանավակայանը Հալեպի միջազգային օդանավակայանն (Aleppo International Airport) է, որը գտնվում է Հալեպ քաղաքում։ Ավելի հարավ՝ տեղ-տեղ թուրքական տարածքով, անցնում է Հալեպ-Մոսուլ երկաթգիծը։


== Ծանոթագրություններ ==
Պետար Ջուրկովիչ

Պետար Ջուրկովիչ (սերբ.՝ Петар Ђурковић, 1908 - 1981 Բելգրադ), սերբ աստղագետ, աշխատել է Բելգրադի աստղադիտարանում։
Հայտնաբերել է երկու աստերոիդ։ Մեկը նա անվանել է անվանի սերբ գիտնական Միլուտին Միլանկովիչի պատվին, մյուսը Բելգրադում գտնվող Զվեզդարա բլուրի անունով, որտեղ գտնվում է Բելգրադի աստղադիտարանը։


== Ծանոթագրություններ ==