armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վալենսինա դե լա Կոնսեպսյոն

Վալենսինա դե լա Կոնսեպսիոն (իսպ.՝ Valencina de la Concepción), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Սևիլյա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 25 կմ2։ Բնակչությունը՝ 8031 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 8 կմ հեռավորության վրա։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Sitio Web del Ayuntamiento de Valencina de la Concepcion
Valencina de la Concepción
Urbanismo en Valencina
Գառնակերյան

Գառնակերյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Աշոտ Գևորգի Գառնակերյան (1907-1977), բանաստեղծ։


== Տես նաև ==
Գառնակիրյան


== Ծանոթագրություններ ==
Աֆամեա

Աֆամեա (լատ.՝ Apamea, արաբ․՝ ‏أفاميا/‏آفاميا‎‎, Afāmya, հին հունարեն՝ Ἀπάμεια τῆς Συρίας), պատմական քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Ապամենե շրջանի գլխավոր քաղաքն էր, ավելի ուշ հռոմեական Երկրորդ Սիրիա (լատ.՝ Syria Secunda) պրովինցիայի կազմում էր։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը տեղակայված է Սիրիայի հյուսիսում՝ Ալ-Ասի (Օրոնտես) գետի աջ ափին, Համայից 50 կմ հյուսիս։


== Պատմություն ==
Քաղաքը սկզբնական շրջանում կրում էր Փարնակես անվանումը։ Ալեքսանդր Մակեդոնացու կողմից գրավվելուց հետո քաղաքն ստանում է մակեդոնական Պելլա անվանումը։ Մ.թ.ա. շուրջ 300 թ. քաղաքն ամրացվում և ընդարձակվում է Սելևկիոս I Նիկատորի կողմից, ով քաղաքին տալիս է նոր անվանում՝ իր բակտրիացի կնոջ՝ Ապամայի անունով։ Աֆամեան ձիաբուծություն կենտրոն էր։ Այստեղ հատվում էին Սելևկյանների դրամներ։
Մ.թ.ա. 1–ին դարում Պոմպեոս Մեծն ավերում է Աֆամեան։ Քաղաքը վերակառուցվում է մ.թ. առաջին դարում Կլաուդիա Ապամեա անվանմամբ։ Այն Արևելքի խոշորագույն քաղաքներից էր։ Այստեղ էր գտնվում ստոիկների և պլատոնիկների փիլիսոփայական հայտնի դպրոցը։
Հուստինիանոս Ա-ի օրոք կառուցվում են քաղաքի նոր պարիսպները։ 540 թ. քաղաքը կողոպտվում և ավերվում է պարսից արքա Խոսրով Ա Սասանյանի կողմից։ Հետագայում այն մասնակիորեն վերակառուցվում է, սակայն նորից ավերվում է 1152 թ. տեղի ունեցած երկրաշարժից։ Խաչակրաց արշավանքների շրջանում Աֆամեան դեռ բարգավաճող կարևոր քաղաք էր, գտնվում էր Տանկրեդի իշխանության ներքո։ Այս շրջանում Աֆամեան նաև Լատինական եկեղեցու արքեպիսկոպոսական նստվայր էր։
Ներկայումս քաղաքի միջնաբերդի բլուրը զբաղեցնող ավերակները կոչվում են Կալաաթ ալ-Մադիկ։
Հին քաղաքից կանգուն է հատկապես Մեծ սյունաշարը, որը նմանատիպ հուշարձանների շարքում համեմատաբար լավ պահպանվածներից է։
Սիրիայում վերջերս տեղի ունեցած քաղաքացիական պատերազմի հետևանքով հնագույն քաղաքի ավերակները վնասվել և կողոպտվել են։ 2017 թ. ապրիլին Al-Masdar News-ն արբանյակային պատկերներ է հրապարակել, որոնք վկայում են, որ հնագույն քաղաքի տարածքը ծածկված է հնագիտական գտածոներ փնտրող կողոպտիչների կողմից փորված հարյուրավոր փոսերով։


== Բնակչություն ==
Մ.թ. 6-7 թվականներին անցկացված հաշվեհամարի տվյալներով Աֆամեայում ապրում էր 117 000 ազատ, ինչը նշանակում է, որ ընդհանուր բնակչությունը կազմում էր մոտ կես միլիոն, իսկ քաղաքը Հին Արևելքի խոշորագույն քաղաքներից էր։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Լայպցիգի փողոց

Լայպցիգի փողոց, խոշոր փողոց Բեռլինի Միտտե շրջանում, Լայպցիգի և Շպիտտելմարկտի հրապարակների միջև։ Փողոցի երկարությունը կազմում է 1,5 կմ։
Լայպցիգի փողոցը հատվում է Բեռլինի կենտրոնում գտնող հայտնի Ֆրիդրիխշտրաս փողոցի և բեռլինյան Վիլգեյմշտրաս փողոցի հետ, որը գտնվում է Միտտե և Կրոյցբերգ շրջաններում։ Բեռլինյան պատի քանդումից հետո փողոցը տրանսպորտային կարևոր կապող օղակ հանդիսացավ արևելքի և արևմուտքի միջև։ Լայպցիգի փողոցի լայնությունը փոփոխական է՝ Շպիտելմարկտի արևելյան շրջանից մինչև Շառլոտտենշտրաս ունի 8 շերտ, իսկ դեպի արևմուտք՝ 4 շերտ։


== Պատմություն ==
Փողոցը կառուցվել է 1688 թվականին, քաղաքի ընդարձակման ժամանակ։ Փողոցին շատ մոտ, դեպի հյուսիս, ձգվում էր առևտրային և ռազմական նշանակության ճանապարհը դեպի Լայպցիգ, որը սկսվում էր բեռլինյան ամրոցից մինչև Լայպցիգյան դարպասներ իսկ դրանից հետո տանում էր դեպի Յունգֆերնբրյուկի կամուրջ։ Այդ ճանապարհը սկսեցին անվանել Հին Լայբնիցյան փողոց։ Ի տարբերություն այս փողոցի, նոր Լայպցիգյան փողոցը նոր թաղամասով կապվում էր Շպիտելմարկտին, և ավարտվում էր Մաուերշտրասում։ 1734 թվականին քաղաքի հետագա շինարարություներից հետո Լայպցիգի փողոցը ձգվեց մինչև քաղաքային նոր պարիսպի մոտ՝ Պոտսդամսկի կամուրջ։
Մինչև Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ավարտը Լայպցիգի փողոցում էր գտնվում «Գերմանիայի ամենագեղեցիկ, պահանջվող տաճարը», հայտնի առևտրի կենտրոնը՝ «Վեյտխայմը»։ Փողոցի արևելյան հատվածը առևտրային կենտրոն էր, Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմից հետո այստեղ կառուցվեցին նոր բարձրահարկ բնակարաններ և գրասենյակային շենքեր։ Վիլգեյմշտրաս փողոցից մինչև Լայպցիգի փողոց գտնվում էին կառավարական շենքերը։


== Տեսարժան վայրեր ==
Արևմուտքից արևելք.

Օրենսդիր մարմնի շենք։
Ֆինանսների նախարարության շենքը՝ Դետլեֆ Ռովեդերի տանը, մինչ այդ ավիացիայի նախարարությունը, ճարտարապետ՝ Էռնեստ Զագեբիլ։
Հանրային աշխատանքների նախկին նախարարության լրացուցիչ շենքը։
Կապի թանգարան, հետագայում՝ անգլիական փոստի թանգարանի շենքը։
Մորիցա Մեդլերի առևտրի տունը։
Բուլղարիայի դեսպանատունը Գերմանիայում։
«Լայպցիգի փողոցի» համալիրը։


== Գրականություն ==
Hans-Jürgen Mende, Kurt Wernicke (Hrsg.)։ Berlin Mitte։ Das Lexikon. Stapp Verlag, Berlin 2001, ISBN 3-87776-111-9
Harald Neckelmann։ Die Leipziger Straße in Berlin. Sutton Verlag, Erfurt 2009, ISBN 978-3-86680-446-3
Հայաստանի Առաջին խումբ 1995 (ֆուտբոլ)

«Հայաստանի Առաջին խումբ 1995ը» համարվում է Հայաստանի ֆուտբոլի առաջնության Առաջին խմբի անցումային մրցաշրջան։ Այս մրցաշրջանին չեմպիոն չի հռչակվել և ոչ մի ակումբ չի տեղափոխվել Բարձրագույն խումբ։


== Անվանափոխումներ ==
«Կանազ» ՖԱ → «Արաբկիր» ՖԱ
«Վանաձոր» ՖԱ → «Աստղ» ՖԱ
«Սիփան» ՖԱ → «Լեռնագործ» ՖԱ
«Արաքս» (քաղաք Արմավիր) ՖԱ → «Արմավիր» ՖԱ
«Արտաշատ» ՖԱ → «Դվին» ՖԱ


== Աղյուսակ ==


==== Ենթախումբ 1 ====


==== Ենթախումբ 2 ====


== Տես նաև ==
Հայաստանի Բարձրագույն խումբ 1995
Հայաստանի Անկախության Գավաթ 1995


== Գրականություն ==
Պիիրիսաարե (Էստոնիայի շրջան)

Պիիրիսաարե շրջան (էստ․՝ Piirissaare vald), շրջան Էստոնիայի Տարտումաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Տոոնի գյուղը։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 67 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 8,59 մարդ/կմ²։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի վարչության պաշտոնական վեբ կայքը (էստոներեն)
Հրաժարագին

Հրաժարագին, դրամի վճար, գույքի հանձնում կամ այլ համապատասխան գործողություն, որի կատարումով կողմերի համաձայնությամբ պարտավորությունը կարող է դադարել։
Հրաժարագնի չափը, ինչպես նաև այն տրամադրելու ժամկետները և կարգը սահմանում են կողմերը։


== Արտաքին հղումներ ==
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգիրք


== Տես նաև ==
Հայաստանի քաղաքացիական օրենսգիրք
Յուտիկա (Նյու Յորք)

Յուտիկա (անգլ.՝ Utica), քաղաք ԱՄՆ Նյու Յորք նահանգում, Օնեյդա շրջանի կենտրոնը։ Տեղակայված է Մոհոքի դաշտավայրում (անգլ.՝ Mohawk Valley)։ Բնակավայրը հիմնադրվել է 1773 թվականին եվրոպացիների կողմից։ 1798 թվականին ստացել է գյուղի կարգավիճակ։ 1817 թվականին Յուտիկան ունեցել է 2860 բնակիչ։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ քաղաքում բնակվում է 62 235 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 1471․3 մարդ քառակուսի կիլոմետրի հարաբերակցությամբ։ Քաղաքի բնակչության 69%-ը սպիտակամորթ ամերիկացիներ են, 15․3%-ը՝ աֆրոամերիկացիներ, 0․3%-ը՝ բնիկ ամերիկացիններ, 7․4%-ը՝ ամերիկացիներ ասիական ծագման, 0․1%-ը՝ Խաղաղ ծովի կղզիների բնակիչներ, 3․9%-ը այլ ռասաների բնակիչներ և 4%-ը երկու և ավելի ռասաներին պատկանող բնակիչներ։

Բնակչության շարժը համաձայն ԱՄՆ բնակչության հաշվառման տվյալների՝     


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Albertype Company, Picturesque Utica, In Photo-Gravure, From Recent Negatives. Utica, NY: W.A. Semple, 1898.
M.M. Bagg, Memorial History of Utica, NY: From its Settlement to the Present Time. Syracuse, NY: D. Mason, 1892.
Philip A. Bean, La Colonia: Italian Life and Politics in Utica, New York, 1860—1960. Utica, NY: Utica College, Ethnic Heritage Studies Center, 2004.
Philip A. Bean, The Urban Colonists: Italian American Identity and Politics in Utica, New York. Syracuse, NY: Syracuse University Press, 2010.
Elizabeth Gilman Brown, Outline History of Utica and Vicinity. Utica, NY: L.C. Childs and Son, 1900.
Malio J. Cardarelli, Dawn to Dusk in Utica, New York. New Hartford, NY: Marlio J. Cardarelli, 2009.
Hamilton Child, Gazetteer and Business Directory of Oneida County. Syracuse, NY: Syracuse Journal, 1869.
T. Harvey Ferris, Utica: The Heart of the Empire State. Boonville, NY: Willard Press, 1913.
Charles N. Gaffney, The Utica City Directory for the Year 1883: With a General and Business Directory of Utica. Utica, NY: Charles N. Gaffney, 1883.
Oneida Historical Society, Semi-Centennial of the City of Utica, March 1st, 1882 and First Annual Supper of the Half Century Club, March 2nd, 1882. Utica, NY: Curtiss and Childs, 1882.
Madeleine B. Stern, William Williams: Pioneer Printer of Utica, New York, 1787—1850. Charlottesville, VA: Bibliographical Society of the University of Virginia, 1951.
John J. Walsh, Vignettes of Old Utica. Utica, NY: Utica Public Library, 1982.


== Արտաքին հղումներ ==
Յուտիկա քաղաքի պաշտոնական կայքը
Mohawk Valley Chamber of Commerce
The Landmarks Society of Greater Utica Archived 2009-01-06 at the Wayback Machine.
Oneida County Historical Society
Utica Remember When Archived 2014-12-25 at the Wayback Machine.
1905 Magazine Article with photos
Utica Featured on NPR’s State of the Re:Union Archived 2013-06-02 at the Wayback Machine.
Items related to Utica, NY,
Library of Congress, Prints & Photos Division. Items related to Utica, NY, various dates
Նիկոլսկի շրջան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նիկոլսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Նիկոլսկի շրջան (ռուս.՝ Никольский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վոլոգդայի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նիկոլսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 7476 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 8425 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,13 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Լեոն Կոնյե

Լեոն Կոնյե (ֆր.՝ Léon Cogniet; օգոստոսի 29, 1794(1794-08-29)[…], Փարիզ - նոյեմբերի 20, 1880(1880-11-20)[…], Փարիզի 10-րդ շրջան, Փարիզ), ֆրանսիացի նկարիչ, նեոդասականության և ռոմանտիզմի ներկայացուցիչ։


== Կյանք և գործունեություն ==

1812 թվականի մայիսին Կոնյեն ընդունվում է ֆրանսիական կերպարվեստի դպրոց, աշակերտել է նկարիչ Պիեռ Նարսիս Գերենին։ Ուսուցչի օգնությամբ 1814 թվականին Ֆրանսիական ակադեմիայի ցուցահանդեսում նա ներկայացնում է իր աշխատանքներից մեկը։ 1815 թվականին Կոնյեն «Բրիսեյսի վերադարձը Աքիլլեսին» կտավի համար պարգևատրվել է Հռոմեական երկրորդ կարգի մրցանակով, իսկ 1817 թվականին «Ելենայի ազատագրումը Կաստորի և Փոլյուքսի կողմից» աշխատանքի համար պարգևատրվել է Հռոմեական առաջին կարգի մրցանակով։ 1817 թվականին նկարիչը իր կտավները հաջողությամբ ցուցադրել է նաև Փարիզյան սալոնում։ Մրցանակների հետ մեկտեղ Կոնյեն ստանում է նաև դրամական կրթաթոշակ, ինչը թույլ տվեց նրան մեկնել Իտալիա և հինգ տարի ապրել Հռոմում։ Վարպետը Հռոմում ապրում էր Վիլլա Մեդիչիիում։
1822 թվականին Կոնյեն վերադարձավ Ֆրանսիա։ 1824 թվականին նա ցուցադրեց իր «Մարիան Կարթագենի ավերակների վրա» և «Մանուկների ջարդ» կտավները։
1831 թվականին մեծ ճանաչում ունեցավ վարպետի «Ռեբեկայի առևանգումը հոգևորականների կողմից» աշխատանքը (Վալտեր Սքոթի «Այվենհո» վեպի հիման վրա)։ 1843 թվականին իրական գեղարվեստական սենսացիա դարձավ նրա մի ուրիշ կտավ՝ «Տինտորետտոն նկարում է իր մահացած դստերը»։ Կոնյեն ուներ հազարավոր աշակերտներ, նրանց մեջ էր նաև Ժակ Գիոն։
1855 թվականին նա Ֆարիզյան սալոնում թողարկեց իր վերջին նկարը՝ «Վիկոնտեսուհի դը Նոյը», այնուհետև դանդաղ հեռանում է գեղարվեստական նկարչության ասպարեզից։ 1863 թվականին նկարիչը դադարում է դասավանդել նաև գեղարվեստի դպրոցում։ Նա մահացել է մեծ տարիքում՝ բոլորի կողմից մոռացված։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Աշակերտներ ==
Վիլհելմ Ամբերգ
Օգյուստ Ալլոնժ
Լուի-Էռնեստ Բառիա
Նիլս Բլոմմեր
Լեոն Բոննա
Պիեռ Օգյուստ Կոտ
Թոնի Ռոբերտ Ֆլերի
Չարլզ Ժիրարդետ
Ժան Պոլ Լորան
Ժյուլ Լեֆևր
Էգոն Լունդգրեն
Էվարիստ Վիտալի Լյումինե
Վոյցեխ Գերսոն
Էռնեստ Մեյսոնիե
Ֆրանսուա Շիֆլեր
Բլանկա Թելեկի
Ֆելիքս Էմանուել Անրի Ֆիլիպոտո
Օգոստոս Շենկև այլք


== Մրցանակներ ==
1824 -  Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ
1846 - Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպա
1865 - «Pour le Mérite» շքանշան (Պրուսիա)


== Ծանոթագրություններ ==
Գաուի Բերգ

Գաուի Բերգ (գերմ.՝ Berg im Gau), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա երկրամասին։ Գտնվում է Նոյբուրգ Շրոբենհաուզեն շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 1193 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Տարածքը 22.61 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 85 116։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
im Gau.de Պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում)
Սաֆարգուլովո

Սաֆարգուլովո (ռուս.՝ Сафаргулово, բաշկիրերեն՝ Сәфәрғол), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 113 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռովեց (գյուղ, Վիննիցայի շրջան)

Ռովեց (ուկրաիներեն՝ Рівець), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Վիննիցայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1600 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռովեց գյուղում բնակվում էր 275 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,852 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 322,77 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դին Ջագեր

Դին Ջագեր (անգլ.՝ Dean Jagger, նոյեմբերի 7, 1903(1903-11-07), Columbus Grove, Putnam County, Օհայո, ԱՄՆ և Lima, Օհայո, ԱՄՆ - փետրվարի 5, 1991(1991-02-05), Սանտա Մոնիկա, Լոս Անջելես շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, 1950 թվականի «Օսկար» մրցանակի դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Այրա Դին Ջագերը ծնվել է Օհայո նահանգի Կալամբուս-Գրոուվ գյուղում։ Կինոյում կարիերան սկսելուց առաջ նա որոշ ժամանակ աշխատել է որպես ուսուցիչ, հանդես է եկել Վոդևիլում և ռադիոյում։ Ֆիլմում Ջագերը նորամուտը նշել է 1929 թվականին «Դժոխքից կինը» ֆիլմում Մերի Ասթորի գլխավոր դերակատարմամբ։ Շուտով նա դարձավ բավականին հաջողակ դերասան՝ իր կարիերայի տարիներին նկարահանվելով գրեթե հարյուր ֆիլմերում՝ հիմնականում մնալով երկրորդական դերերում։
Կինեմատոգրաֆում նրա համար բեկումնային դարձավ Բրինգամ Յանգի դերը 1940 թվականի համանուն ֆիլմում։ Ինչպես հետագայում խոստովանեց ֆիլմի տեխնիկական խորհրդատու Ջորջ Պ․ Պայպերը, ով անձամբ ճանաչում էր Յանգին, Դին Ժագերը ոչ միայն նման է հայտնի մորմոնի, այլև նման է նրան խոսելու և վարվելու ձևով։
Նրա հաջորդ դերերը դարձան Էդվարդ Քրեյթոնը «Արևմտյան միությունում» (1941 թվական), Փոլ Բաքսթերը «Երբ օտարները ամուսնանում են» (1944 թվական), Քևին Քոնորսը «Քենիի քրոջը» (1946 թվական) և Վեստեր Ռուալ Ուոլշի «Գլխի որսորդ» (1947 թվական) դրամանաշնորհը։ 1950 թվականին Դին Ջագերը «Օսկար» մրցանակի է արժանացել «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան» անվանակարգում մայոր Հարվի Ստովալի դերի համար «Ուղղահայաց թռիչք» զինվորական դրամայում։
Տարիներ անց նա հայտնվել է «Էլմեր Անթրի» հաջող դրամայում, որը ստացել է երեք «Օսկար» մրցանակ։ Նա նաև զգալի դերեր է ունեցել «Նամակ Կրեմլիից» (1970 թվական) և «անհետացող կետ» (1971 թվական) ֆիլմերում։ Դին Ջագերը զգալի հաջողությունների է հասել նաև հեռուստատեսությունում, 1960-ականների կեսերին նա երկու անգամ առաջադրվել է «Էմմի»-ում «Միստեր նովակ» հեռուստասերիալում իր դերի համար։ 1980 թվականին դարձել է «Էմմի» ցերեկային մրցանակի դափնեկիր «Սա կյանք է» կրոնական հաղորդմանը մասնակցելու համար։
Դին Ջագերը ամուսնացել է  երեք անգամ. երկրորդ ամուսնությունից նա ունեցել է դուստր։ 1972 թվականին դերասանը դարձել է Հիսուս Քրիստոսի վերջին օրերի Սրբերի եկեղեցու անդամ։ Դին Ջագերը մահացել է սրտի հիվանդությունից 1991 թվականի փետրվարին Սանտա Մոնիկայում։ Նրա ներդրումը կինոարվեստի մեջ նշվում է Հոլիվուդի փառքի ծառուղում։


== Մրցանակներ ==
Օսկար 1950 թվական  - «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան» («Ուղղահայաց թռիչք»)
«Էմմի» օրվա մրցանակ 1980 թվական - «Կրոնական շոուների անցկացման գործում ակնառու նվաճումների համար («Սա կյանք է»)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Дин Джаггер (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Ռանրու

Ռանրու (ֆր.՝ Ranrupt), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 346 մարդ, բնակչության խտությունը` 23.57 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.68 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 50 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 220 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 157-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 63։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,4 %։ 157 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 148 անձ (82 տղամարդ և 66 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (2 տղամարդ և 7 կին)։ 63 անաշխատունակներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 23-ը` թոշակառուներ, իսկ 22-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լապտյուժկա

Լապտյուժկա  (ռուս.՝ Лаптюжка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վերխոշիժմենսկի և Օրիչևսկի շրջաններում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վետլուգա գետի ձախ ափին՝ 748 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Վետլուգա գետն է, գետի ենթաավազանը Վոլգա գետն է։ Գետի գետային ավազանը Վոլգա գետն է.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010400112110000040786
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110004078
Ավազանի կոդը - 08.01.04.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բուենո Սանտյագո

Սանտյագո Իգնասիո Բուենո Սկիուտո (իսպ.՝ Santiago Ignacio Bueno Sciutto, նոյեմբերի 9, 1998(1998-11-09), Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ), ուրուգվայցի ֆուտբոլիստ, «Ժիրոնա» ակումբի պաշտպան։
Սանտյագոյի ավագ եղբայրը՝ Գաստոն Բուենոն, ևս ֆուտբոլիստ է։ Սանտյագոն ֆոտբոլային մարզիչ Գուստավո Բուենոյի զարմիկը և ֆուտբոլիստ Գոնսալո Բուենոյի խորթ եղբայրն է։


== Կենսագրություն ==
Բուենոն «Պենյարոլ» մայրաքաղաքային  ֆուտբոլային ակումբի սան է։ 2016 թվականին հավաքների նախընտրական փուլից հետո Սանտյագոն ներառվել է հիմնական խմբի հայտում, բայց այդպես էլ նրա կազմում նորամուտ չի ունեցել։ 
2017 թվականի հունվարին Բուենոն երկուսուկես տարով պայմանագիր է ստորագրել իսպանական «Բարսելոնա»–ի հետ։ Տրանսֆերի գումարը կազմել է մեկ միլիոն եվրո։ «Պենյարոլ»-ը որպես բոնուս կարող էր ստանալ լրացուցիչ հինգ միլիոն եվրո խաղացողի կատալոնական ակումբում հաջող ելույթի դեպքում, նաև՝ 20% խաղացողի ապագայում հավանական վաճառքի հասույթից։ Բուենոն ուղարկվել է «Պորտու», սակայն նրա կազմում պաշտոնական մրցախաղերում այդպես էլ չի մասնակցել։ Չկարողանալով հաստատվել «Բարսենոլա»-ում՝ Բուենոն 2018 թվականի հունվարի վերջին վարձույթով տեղափոխվել է իսպանական երրորդ դիվիզիոնի «Պերալադա» ակումբ, որտեղ խաղացել է 12 մրցախաղ։ 2018 թվականի օգոստոսին նա կրկին ուղարկվել է «Պերլադա»՝ 2018/19 մրցաշրջանի համար, որի ընթացքում խաղացել է 29 մրցախաղ և խփել՝ 2 գոլ։ 2019 թվականի օգոստոսի 12-ին Բուենոն խզել է պայմանագիրը «Բարսենոլա»-ի հետ։
2019 թվականի օգոստոսի 19-ին Բուենոն ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվել է Ժիրոնա ՖԱ, որի հետ պայմանագիր է կնքել 5 տարով։


== Միջազգային կարիերա ==
2015 թվականի սկզբին Բուենոն «Ուրուգվայի մինչև 17 տարեկանների պատանիների հավաքականի» կազմում մասնակցել է Պարագվայում Հարավային Ամերիկայի պատանեկան առաջնությունում։ Մրցախաղում նա խաղացել է Բոլիվյաի, Չիլիի, Կոլումբիայի, Բրազիլիայի, Պարագվայի, 2 անգամ Արգենտինայի և Էկվադորի թիմերի դեմ մրցախաղերում։
2017 թվականին Բուենոն Ուրուգվայի ֆուտբոլի երիտասարդական հավաքականի կազմում հաղթել է Եկվադորում Հարավային Ամերիկայի երիտասարդական առաջնությունում։ Մրցախաղում նա խաղացել Պերուի երիտասարդական հավաքականի, Բոլիվյաի երիտասարդական հավաքականի և երկու անգամ Վենեսուելայի երիտասարդական հավաքականի թիմերի դեմ խաղերում։
Նույն թվականի Բուենոն Հարավային Կորեայում մասնակցել է Աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը, որտեղ նրա հավաքականը հասել է կիսաեզրափակիչ։ Մրցախաղում նա խաղացել է Իտալիայի, Ճապոնիայի, Հարավաֆրիկյան Հանրապետության, Սաուդյան Արաբիայի, Պորտուգալիայի և Վենեսուելայի երիտասարդական հավաքականների թիմերի դեմ խաղերում։ Պորտուգալացիների դեմ խաղում Սանտյագոն խփել է գոլ։


== Ձեռքբերում ==
Ուրուգվայի ֆուտբոլի հավաքական (մինչև 20)

2017 թվականի Հարավային Ամերիկայի երիտասարդական թիմերի միջև ֆուտբոլի առաջնության հաղթող։


== Ծանոթագրություններ ==
85 (թիվ)

85 (ութսունհինգ), բնական թիվ է


== Գիտության մեջ ==
85-ը աստատի ատոմային թիվն է
85 կարգային թիվն է կրում Իո աստերոիդը


== Այլ ==
85-ը Ֆրանսիայի Վանդեա դեպարտամենտի կարգային թիվն է


== Տե'ս նաև` ==
85-րդ հյուսիսային զուգահեռական
85 թ.
Մ. թ. ա. 85 թ.
1985 թ.
Սիրոկորենե (գյուղ, Սիչովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍիրոկորենեՍիրոկորենե (ռուս.՝ Сырокоренье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շպիչինցի (գյուղ, Դերաժնյայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇպիչինցիՇպիչինցի (ուկրաիներեն՝ Шпичинці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դերաժնյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շպիչինցի գյուղում բնակվում էր 665 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1794 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 370,68 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռոնայել Պիեռ-Գաբրիել

Ռոնայել Պիեռ-Գաբրիել (ֆր.՝ Ronaël Pierre-Gabriel, հունիսի 13, 1998(1998-06-13), Փարիզ), ֆրանսիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Մոնակոյի կազմում։ Խաղում է եզրային պաշտպանի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Սենտ Էտիեն ===
Պիեռ-Գաբրիելը Սենտ Էտիենի ակադեմիայի սան է։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2015 թվականի նոյեմբերի 29-ին՝ Գենգանի դեմ խաղում։ 2017 թվականի դեկտեմբերի 10-ին նա հեռացվեց խաղադաշտից Օլիմպիկ Մարսելի դեմ խաղում՝ կարմիր քարտ ստանալով հանդիպման 51-րդ րոպեին։ Սենտ Էտիենի առաջին թիմի կազմում Պիեռ-Գաբրիելը անցկացրեց 39 հանդիպում։


=== Մոնակո ===
2018 թվականի հուլիսի 9-ին Պիեռ-Գաբրիելը 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Մոնակոյի հետ։ Ակումբը նրա համար վճարեց 6 միլիոն եվրո։ Իր դեբյուտը Մոնակոյի կազմում նշեց օգոստոսի 11-ին՝ Նանտի դեմ խաղում։


== Միջազգային կարիերա ==
Պիեռ-Գաբրիելը ներկայացրել է Ֆրանսիան տարբեր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2018 թվականի օգոստոսի 25-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պիեռ-Գաբրիելի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Պիեռ-Գաբրիելը transfermarkt-ում
Պիեռ-Գաբրիելը soccerbase.com-ում
Պիեռ-Գաբրիելը WhoScored.com կայքում
Պիեռ-Գաբրիելը Մոնակոյի պաշտոնական կայքում Archived 2018-08-11 at the Wayback Machine.
Պիեռ-Գաբրիելը Լիգա 1-ի պաշտոնական կայքում
Պիեռ-Գաբրիելը Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կայքում Archived 2016-04-05 at the Wayback Machine.
Միխայիլ Գորշենյով

Միխայիլ Յուրիի Գորշենյով (ռուս.՝ Михаил Юрьевич Горшенёв, մականունը՝ Գորշոկ (Горшок), օգոստոսի 7, 1973(1973-08-07), Pikalyovo, Լենինգրադի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 19, 2013(2013-07-19), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), ռուս երաժիշտ, հայտնի «Կորոլ ի Շուտ» խմբի հիմնադիրը։
Կուկռինիկսի խմբի առաջնորդ Ալեքսեյ Գորշենյովի ավագ եղբայրն է։


== Կենսագրություն ==
Միխայիլը ծնվել է 1973 թ. օգոստոսի 7-ին Բոկսիտոգորսկում։ Միջնակարգ կրթությունը ստացել է Սանկտ Պետերբուրգի թիվ 147 միջնակարգ դպրոցում։ Այստեղ նրա համադասարանցիներն են եղել Ալեքսանդր Բալունովն ու Ալեքսանդր Շիգոլյովը, ում հետ 1988 թ.-ին ստեղծեց Կոնտոռա խումբը, հետագայում վերանվանելով այն Կորոլ ի Շուտ։
Դպրոցից հետո ընդունվում և երեք տարի սովորում է Վերամշակման ուսումնարանում, որտեղից նրան հեռացնում են դասերը սովորելու փոխարեն երաժշտությամբ զբաղվելու պատճառով։
Ամուսնացել է երկու անգամ։ Առաջին կնոջ անունն է Անֆիսա։ Երկրորդ տիկնոջ անունն է՝ Օլգա, և 2010 թ. մայիսի 12-ին ծնվեց նրանց դուստր Ալեքսանդրան։
2004 թ. Գորշենյովը թողարկեց սեփական «Я - Алкоголик, Анархист» (Ես հարբեցող եմ, անարխիստ) ալբոմը, որը կազմված էր "Բրիգադնի պոդրյադ" փանկ-ռոք խմբի վերամշակված երգերից։


== Վախճան ==
Վաղաժամկետ վախճանվել է հուլիսի 18-ից 19-ի գիշերը Սանկտ Պետերբուրգում իր վարձակալած տանը։ Ըստ ԶԼՄ-ների տարածած տեղեկատվության, մահվան պատճառ կարող էր հանդիսանալ թմրանյութերի մեծ չափսերի ներարկումից, քանի որ Գորշենյովի ձեռքին հայտնաբերվել են ինսուլինային ներարկիչ և գդալ։ Հուլիսի 22-ին, ըստ դատա-բժշկական քննության արդյունքների պաշտոնապես հայտարարվեց, որ երաժշտի մահվան պատճառը եղել է սրտի անբավարարվածությունը։
Քաղաքացիական հոգեհանգիստը կայացել է 2013 թ. հուլիսի 22-ին 12:00-15:00 ժամերին Սանկտ Պետերբուրգի «Յուբիլեյնի» մարզահամալիրում, մուտքն ազատ էր երաժշտին հրաժեշտ տալու բոլոր ցանկացողների համար։ Միխայիլ Գորշենյովի մարմինը դիահրկիզվել է։


== Հիշատակ ==
Հոգեհանգստից հետո «Կորոլ ի Շուտ» խմբի երկրպագուները ցանկություն են հայտնել, որ Սանկտ Պետերբուրգում տեղադրվի Միխայիլ Գորշենյովի արձանը, որի համար այժմ անց է կացվում ստորագրահավաք։


== Փաստեր ==
Միխայիլի մոտ կոտրված էին դիմացի երկու վերևի ատամները։ Այդ պատճառով ունեցել է արտահայտության խնդիրներ։ Ավելի ուշ նա տեղադրել է արհեստական ատամներ։
1990-ական թվականներին Գորշենյովը օգտագործել է հերոին, և այդ ընթացքում ութ անգամ կլինիկական մահեր է ունեցել։


== Ալբոմներ ==
2004 «Я алкоголик анархист»


== Ծանուցումներ ==
Կնյաժե Սելո

Կնյաժե Սելո (ռուս.՝ Княжье Село), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Չղջիկ (օպերետ)

Չղջիկ (գերմ.՝ Die Fledermaus), Յոհան Շտրաուս-որդու կոմիկական օպերետը երեք գործողությամբ։ Գերմաներեն լիբրետտոն` Կառլ Հաֆների և Ռիխարդ Ժենեի ըստ գերմանացի թատերագիր Յուլիուս Բենեդիկսի «Բանտարկություն» ֆարսի և ֆրանսիացի թատերագիր Անրի Մելիակի և Լյուդովիկ Հալևիի «Նոր տարվա երեկո» (ֆր.՝ Le réveillon) վոդևիլի սյուժեների։ Օպերետի առաջնախաղը կայացել է 1874 թ. ապրիլի 5-ին Վիեննայի «Ան դեր Վին» թատրոնում։
«Չղջիկը» համարվում է Յոհան Շտրաուսի՝ բեմի համար գրված լավագույն ստեղծագործություններից մեկը և հաճախ կատարվում է նաև ներկայումս՝ հատկապես Նոր տարվա նախօրյակին։
Վանգաշ

Վանգաշ (ռուս.՝ Вангаш), գյուղ Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Սևերո-Ենիսեյսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռաֆայել Համբարձումյան (ֆիզիկոս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռաֆայել Համբարձումյան (այլ կիրառումներ)Ռաֆայել Վիկտորի Համբարձումյան (մարտի 4, 1940(1940-03-04), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ֆիզիկոս, ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1980)։ Վիկտոր Համբարձումյանի որդին է, Ռուբեն Համբարձումյանի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
1962 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանը։ 1970-1982 թթ. եղել է ԽՍՀՄ ԳԱ սպեկտրոսկոպիայի ինստիտուտի գրգռված վիճակների սպեկտրոսկոպիայի լաբորատորիայի վարիչ, 1982 թվականից՝ ՌԴ ԳԱ ֆիզիկայի ինստիտուտի լազերային վիրաբուժության լաբորատորիայի վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են քվանտային ռադիոֆիզիկային, լազերային սպեկտրոսկոպիային, քիմֆիզիկային։ Ավանդ ունի իզոտոպների լազերային բաժանման հետազոտությունների, բջիջներում և օրգանիզմներում լուսաքիմիական պրոցեսների ուսումնասիրման բնագավառում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռաֆայել Համբարձումյանը Պ.Ն. Լեբեդևի անվան ՌԳԱ ֆիզիկայի ինստիտուտի կայքում
Սեն Պիեռ Էգլ

Սեն Պիեռ Էգլ (ֆր.՝ Saint-Pierre-Aigle), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիկ սյուր Էն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սուասսոն։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02687:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 395 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 246 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 181-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 65-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 73,6%, 1999 թվականին եղել է 72,9%)։ 181 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 164-ը (92 տղամարդ և 72 կին), գործազուրկ էին 17 մարդ (10 տղամարդ և 7 կին)։ 65 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 20 ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 25-ը՝ թոշակառուներ, 20-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Սեն Պիեռ Էգլ (ֆր.)
Լյութերականություն

Լյութերականություն, լութերարականություն, բողոքականության հիմնական ուղղություններից։ Առաջացել է Գերմանիայում՝ XIV դարի Ռեֆորմացիայի ընթացքում՝ Մարտին Լյութերի ու նրա հետևորդների (Ֆ. Մելանխթոն և ուրիշներ) ուսմունքի հիման վրա և տարածվել այլ երկրներում։ Լյութերականությունում ձևակերպվել են բողոքականության հիմնական սկզբունքները՝ «միայն հավատով», առանց հոգևորականության և եկեղեցու միջնորդության աստծուն հաղորդակցվելով փրկվելու գաղափարը, Սուրբ գրքի (Աստվածաշնչի) առաջնությունը են։ Մերժելով կաթոլիկության եկեղեցական բարդ նվիրապետությունը և հիմնական ծիսակատարությունը, Լյութերականությունը պահպանել է այն, ինչ ուղղակիորեն չի հակադրվում Սուրբ գրքին։ Խորհուրդներից ընդունվել են մկրտությունը և հաղորդությունը։ Լյութերականությունում եկեղեցական համայնքի իրավունքները սահմանափակ են։ Բարձրագույն իշխանություն ունեն եպիսկոպոսները և արքեպիսկոպոսները, սակայն նրանց առավելությունը շարքային հավատացյալների նկատմամբ լոկ վարչական է։ Բացի Աստվածաշնչից, Լյութերականություն դավանաբանության հիմքն են կազմում «Համաձայնության գիրքը» (1580)՝ բաղկացած «Աուգսբուրգյան խոստովանությունից», նրա «Ջատագովություններից» և աստվածաբանական այլ երկերից։ Լութերականություն բողոքականության ամենաբազմաքանակ ուղղությունն է։ Կազմված է բազմաթիվ ինքնուրույն եկեղեցիներից (հիմնականում ավետարանական-լյութերական)։ 1970-ին ունեցել է մոտ 75 միլիոն հետևորդ։ Առավել տարածված է Գերմանիայուում։ Դավանանքով լյութերական են Շվեդիան, Դանիան, Ֆինլանդիան, Նորվեգիան, Իսլանդիան։ Լյութերական եկեղեցիներ կան նաև ԱՄՆ-ում, Չեխոսլովակիայում, Հունգարիայում, ԽՍՀՄ-ում (էստոնայի ավետարանական սութերական եկեղեցի և Լատվիայի ավետարանական֊լյութերական եկեղեցի, որոնց գլխավորում են արքեպիսկոպոսները)։ Համաշխարհային լյութերական ֆեդերացիան (1947-ից) միավորում է 48 երկրի (1970) 82 եկեղեցի։ Լյութերական եկեղեցիները Եկեղեցիների համաշխարհային խորհրդի անդամ են։ Հայ իրականության մեջ Լյութերականություն հիմնականում հանդես է եկել բողոքականության ձևով։ Թարգմանվել են Լյութերականությանը վերաբերող տարբեր ուսումնասիրություններ (Դ’O պինիե Մեռլ, «Պատմութիւն վեշտասաներորդ դարու բարեկարգութեանն ի Գերմանիա», հ. 1-2, 1846-1858, Լյութերականությունը Մ., «Փոքրիկ Քրիստոնեական», 1846, 1904)։ Սակայն բողոքականության դեմ մղվող պայքարի ընդհանուր պլանում քննադատվել է նաև բուն Լյութերականություն (Դըլաֆորե, «Եղծ աղանդոյն Լութերի և Կալվինի և հրահանգ զօրաւոր յոլղղափառութիւն», 1847), փորձ է արվել ցուցադրելու նրա «ոչ աստվածապաշտական», վնասակար, ազգի և կրոնի միասնությունը քայքայող էությունը (Հովնանյանց Ղ., «Մարտինոս Լուտերին վարուց և նորոգութեան պաւոմու- թիվնը», 1850)։


== Արտաքին հղումներ ==
Լյութերականության մասին դասարան․ամ կայքում Archived 2016-09-04 at the Wayback Machine.
Տարդավկա

Տարդավկա (ռուս.՝ Тардавка, բաշկիրերեն՝ Тарҙау), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելոկատայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 102 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նովոսյոլովկա (գյուղ, Դոմանյովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոսյոլովկաՆովոսյոլովկա (ուկրաիներեն՝ Новоселівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Դոմանյովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոսյոլովկա գյուղում բնակվում էր 188 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,863 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յակովլևկա (գյուղ, Յասինովատսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՅակովլևկաՅակովլևկա (ուկրաիներեն՝ Яковлівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Յասինովատսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Յակովլևկա գյուղում բնակվում էր 969 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ղուլալիս (Նինոծմինդայի շրջան)

Ղուլալիս (վրաց.՝ ყულალისი), գյուղ Վրաստանի Սամցխե-Ջավախեթի մարզի Նինոծմինդայի մունիցիպալիտետում։
Ղուլալիս գյուղը գտնվում է Ախալքալաքից ուղիղ գծով 8 կմ հարավ, շրջկենտրոն Նինոծմինդայից 11 կմ հյուսիս-արևմուտք, Քառասնակն վտակի ձախ ափին, ծովի մակերևույթից 1795 մ միջին բարձրության վրա։ 1918 թվականին՝ թուրքական բանակի ներխուժման օրերին, տեղի հայերը պաշտպանություն են գտել համագյուղացի թուրքերի շրջանում։ Միջնադարում և առանձնապես 14-16-րդ դարերում Ջավախքի հայաշատ ու ծաղկուն բնակավայրերից մեկն էր։ Հայաթափ է եղել 18-րդ դարում։ Ավելի ուշ բնակեցվել է մուսուլմաններով, կամ տեղաբնիկներն էին, որ իսլամացան։ Միջնադարում Ջավախքի հայաշատ գյուղերից մեկն էր։ Դրա վառ ապացույցն է գյուղի հյուսիսարևելյան եզրին տարածված 13-14-րդ դարերի հայկական ընդարձակ գերեզմանատունը։ 17-րդ դարի առաջին կեսին տեղի տալով Ախալցխայի փաշաների բռնություններին՝ ղուլալիսցիների մի մասն ընդունել էր իսլամ և դրա շնորհիվ շարունակել գոյատևել հայրենի գյուղում։ 1870 թվականին նրանց թիվը կազմում էր 16 տուն (103 ար., 111 իգ.)։ Մինչև 1918 թվականը Ղուլալիսը կիսով չափ թուրքաբնակ էր։ Վերջիններիս մեծ մասը նույն թվականին փոխադրվել է Աղբաբայի (Ամասիա) շրջան։ Շրջակա բնակավայրերի համեմատ այստեղ նորաբնակ հայերը փոքր-ինչ ավելի ուշ ժամանակներում են հաստատվել։ Դա տեղի է ունեցել 1870-ականների սկզբներին։ Վերջիններս ծագումով Էրզրումի գավառից էին, բայց Ղուլալիս էին փոխադրվել Ծաղկայի գավառի Դարաքյով, Ղաբուռ, Ջինիս և այլ գյուղերից։ Սակայն այսօր էլ տեղացիները վկայում են, որ 1918 թՎականին, երբ գյուղում թուրքերի թիվն էր շուրջ 30 տուն, հայերի մեջ կային նաև «եռլականներ» (տեղաբնիկներ), մասնավորապես Մանվելյանները (13-14 տուն), Անտոնյանները (7-8 տուն) և Գևորգյանները (7-8 տուն)։


== Տես նաև ==
Սամցխե-Ջավախք
Նինոծմինդայի մունիցիպալիտետ


== Ծանոթագրություններ ==
Նորգեղ (այլ կիրառումներ)

Նորգեղ, կարող է վերաբերել՝

Նորգեղ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հայոց ձորի գավառում
Նորգեղ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում
Նորգեղ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չարսանջակի գավառակում
Նորգեղ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում
Շենաձոր

Շենաձոր, գյուղ, նախկինում քաղաք Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խիզանի գավառակում` Վանա լճից հարավ-արևմուտք։ Հանդիսացել է Շենաձոր գյուղախմբի կենտրոնը։
Ժամանակին Շենաձորը եղել է 4000-5000 բնակչություն ունեցող քաղաք։ Տեղի բնակիչների մեծ մասը գաղթել է և բնակավայրը վերածվել է գյուղի։
Շենաձորից արևելք գտնվում էր Շինձորու Ս. Խաչա վանքը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մարյանովկա (գյուղ, Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄարյանովկաՄարյանովկա (ուկրաիներեն՝ Марянівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1900 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մարյանովկա գյուղում բնակվում էր 91 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,82 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 110,98 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալեքսիս Այալա

Ալեքսիս Այալա (իսպ.՝ Alexis Ayala, (ծննդյան անունը՝ Դավիդ Ալեքսիս Այլա Պադրո, օգոստոսի 9, 1965(1965-08-09), Սան Ֆրանցիսկո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), մեքսիկացի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Այալայի դերասանական կարիերան սկսվել է En peligro de muerte («Մահվան վտանգում») ֆիլմով, երբ նա 22 տարեկան էր։ Դերասանական կրթության կենտրոնի դասընթացներն ավարտելուց երեք տարի հետո մի փոքր դեր մարմնավորեց Mi pequeña Soledad ("Իմ փոքրիկ մենություն") ֆիլմում Վերոնիկա Կաստրոյի հետ։ 1992 թվականին նկարահանվել է Baila conmigo («Պարիր ինձ հետ») ֆիլմում, որտեղ Այալան հանդիպեց Կառլա Ալվարեսին, ում հետ հետագայում ամուսնացավ։ Հաջորդ տարի նա սկսեց նկարահանվել Los parientes pobres («Աղքատ ազգականներ») հեռուստանովելում։ Նկարահանվել է նաև Cuando llega el amor («Երբ գալիս է սերը») ֆիլմում։ 1999 թվականին նա ստանձնեց իր գլխավոր դերը Tres mujeres («Երեք կանայք») հեռուստաֆիլմում և երիտասարդ դերասան, ինչպես նաև իր ընկեր Սերխիո Մայերի հետ սկսեցին Sólo para Mujeres (Միայն կանանց համար) շոուն, որտեղ Մայերի և այլ հայտնի աստղերի հետ ներկայացնում էին ստրիպտիզ շոուներ։ Շոուն մեծ հաջողություն ունեցավ, չնայած կաթոլիկ խմբերի դիմադրությանը։ Շուտով նրանք հանդես եկան ամբողջ Մեքսիկայում, այնուհետև շուտով շրջեցին Լատինական Ամերիկայի երկրներում և Միացյալ Նահանգներում։ 2005 թվականից նա հանդես է գալիս որպես շոուի պրոդյուսեր։


== Ֆիլմագրություն ==


== Դերեր թատրոնում ==
Sólo para Mujeres (Միայն կանանց համար, 1999)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Alexia Ayala Archived 2006-06-26 at the Wayback Machine. at esmas.com
Alexis Ayala Internet Movie Database կայքում
Լին Մ․ Թրեյսի

Լին Մ. Թրեյսի (անգլ.՝ Lynne M. Tracy), ամերիկացի կարիերային դիվանագետ, Ռուսաստանի և ԽՍՀՄ  նախկին երկրների հարցերով փորձագետ։ Հայաստանում ԱՄՆ նախկին դեսպանն (2019-2022)։ 2023 թվականի հունվարից Ռուսաստանում ԱՄՆ դեսպան։


== Կրթություն ==
Լին Թրեյսին 1986 թվականին ավարտել է Ջորջիայի համալսարանը, ԽՍՀՄ ուսումնասիրության գծով ստացել է բակալավրի աստիճան։ Նա իրավունք է ուսումնասիրել Օհայոյում։ 1994 թվականին ավարտել է Ակրոնի համալսարանը և ստացել իրավունքի դոկտորի աստիճան։ Տիրապետում է ռուսերենին։


== Կարիերա ==
2006 թվականի սեպտեմբերից մինչև 2009 թվականի օգոստոս ամիս Լին Թրեյսին աշխատել է Պակիստանի Փեշավար քաղաքի ԱՄՆ հյուպատոսությունում։ 2008 թվականի օգոստոսի 28-ին նրա ավտոմեքենայի վրա հարձակվել է զինված հրոսակախումբ՝ կրակել են անիվներին, փայտերով հարվածել ավտոմեքենային։ Թրեյսին թիկնապահի և վարորդի օգնությամբ փախել է և վերադարձել իր աշխատանքին, որի համար 2009 թվականին արժանացել է  պետքարտուղարի կողմից «Հերոսության պարգև»-ի (անգլ.՝ Secretary’s Award for Heroism):
Լին Թրեյսին 2011-2012 թվականներին աշխատել է որպես Ազգային անվտանգության խորհրդի քարտուղար, Կենտրոնական Ասիայի գծով տնօրեն։ 2012-2014 թվականներին ԱՄՆ պետքարտուղարի` Կենտրոնական Ասիայի հարցերով տեղակալի առաջին օգնական։
2014-2017 թվականներին աշխատել է ԱՄՆ-ի փոխդեսպան Մոսկվայում, Աշխաբադում և Աստանայում։
Մինչև 2018 թվականի ավարտը ԱՄՆ պետքարտուղարությունում եղել է Ռուսաստանի հարցերով  ավագ խորհրդական։ 2017 թվականին ստացել է «Պատվո մրցանակ» (անգլ.՝ Distinguished Honor Award) Ռուսաստանում դիվանագիտական աշխատանքի համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Աշխարհի ամենաերկար թունելների ցանկ

Աշխարհի ամենամեծ և ամենաերկար թունելներ, օգտագործում են ջրամատակարարման կամ երթուղու (ավտոճանապարհային և երկաթուղային թունելներ) նպատակով։


== Աշխարհի ամենաերկար թունելների ցանկը (ըստ կիրառության) ==


== Ամենաերկար թունելներն աշխարհում (շինարարական փուլում գտնվող) ==


== Ամենաերկար թունելներն աշխարհում (նախագծման փուլում գտնվող) ==


== Ծանոթագրություններ ==
Շերլոկ Հոլմս։ Կարմիր դասեր

Շերլոկ Հոլմս։ Կարմիր դասեր (անգլ.՝ A Study in Scarlet, 1933), ամերիկյան գեղարվեստական ֆիլմ Էդվինա Լ. Մարինայի կողմից։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը չունի անմիջական հարաբերություններ «Ալ կարմիր գույներով էտյուդի» հետ։ Պատմությունը սկսվում է մի խորհրդավոր ինքնասպանությամբ, հետո զարգանում է «Կարմիր օղակ» հասարակության թաքնված գաղտնիքները։ Հասարակությունը գլխավորում է փաստաբան Թեդդի Մերրիդը հավաքում է մահացած անդամների կոպեկները և բաժանում կենդանի մնացածներին։ Հասարակության անդամները սկսում են մեկ առ մեկ մահանալ։ «Կարմիր օղակից» մի այրի կին մնում է առանց կոպեկ և դիմում է Շերլոկ Հոլմսին։


== Տեխնիկական տվյալներ ==
Գույնը։ Սև ու սպիտակ
Ձայնը։ Մոնո
Ֆիլմի երկարությունը։ 1997 մ
Կինեմատոգրաֆիկական ընթացք։ գնդաձև
Ֆիլմի տպագիր ձևը։ 35 մմ
Կողմերի հարաբերակցություն։ 1.37 : 1


== Ծանոթագրություններ ==
Վառելիքային էլեմենտ

Վառելիքային էլեմենտներ, հոսանքի քիմիական աղբյուր, որում էլեկտրական էներգիան ստացվում է վառելիքի (օրինակ, ջրածնի) և օքսիդիչի (օրինակ, թթվածնի) միջև՝ կատալիզատորի առկայությամբ ընթացող օքսիդավերականգնման ռեակցիայի հաշվին Վառելիքն ու օքսիդիչն անընդհատ մատուցվում են համապատասխան էլեկտրոդներին, որոնց միջև գտնվում է օքսիդացման և վերականգնման պրոցեսների տարածական բաժանումն ապահովող էլեկտրոլիտը։ Աշխատանքային լարումը ~1 վ է, աշխատանքի պաշարը՝ մի քանի հազար ժամ։ Վառելիքային էլեմենտներ էլեկտրաքիմիական գեներատորների կարևորագույն բաղադրիչ մասն է։ Վառելիքային էլեմենտների ստեղծման գաղափարն առաջ է քաշել անգլիացի ֆիզիկոս Ուիլյամ Ռոբերտ Գրովը , 19-րդ դարի սկզբին, սակայն գործնականում իրականացվել է 1920-ական թվականներին (գրեթե միաժամանակ ստեղծվել է ԽՍՀՄ-ում, ԱՄՆ-ում, Ֆրանսիայում և Մեծ Բրիտանիայում)։


== Տես նաև ==
Օքսիդացում
Վերականգնում
Խմելևկա (գյուղ, Գորոդոկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽմելևկաԽմելևկա (ուկրաիներեն՝ Хмелівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Խմելևկա գյուղում բնակվում էր 445 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,208 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2139,42 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հեկտոր Բաղյան

Հեկտոր Բադյան «Բատյան» (մարտի 1, 1942, Ղուշչի գյուղում (Ադրբեջանի Դաշքեսանի շրջան)), ճարտարագետ, ազատամարտիկ։ ՀՀ բանակի պահեստի կապիտան (1997)։ ՀՀ բուհերի ռազմահայրենասիրական միության նախագահ (1991-1996)։ Տեխնիկական գիտությունների թեկնածու (1977), դոցենտ (1982)։ 1962-1963 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված Ուժերում։ Ավարտել է Ֆրունզեի (Բիշքեկ) պոլիտեխնիկական ինստիտուտը ) 1970-1987 թվականներին աշխատել է նույն ինստիտուտում՝ դաստիարակչական աշխատանքների գծով պրոռեկտոր, 1987 թվականից՝ Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի շինմեքենաների և հիդրավլիկայի ամբիոնի դասախոս։ 1989-1992 թվականներին Երևանի պոլիտեխնիկական, ճարտարապետաշինարարական, ֆիզիկական կուլտուրայի ինստիտուտների, պետական համալսարանի արցախահայ ուսանողներից կազմավորել է «Արցախ1» ...«Արցախ-8», «Պոլիտեխնիկ 1-3», «ճարտարապետաշինարար-1», «Աֆղանցիներ-1» կամավորական ջոկատները և գուծուղել Արցախ։ 1990-1994 թվականներին մասնակցել է ՀՀ Արարատի (Երասխ), ԼՂՀ Մարտակերտի (Մաղավուզ,Մոխոսթաղ, Կուսապատ, Դրմբոն, Կարմիրավան, Սեյսողան և այլն) շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Բազմիցս վիրավորվել Է, ապաքինվելուց հետո վերադարձել մարտադաշտ։ Ազատամարտիկներին ապահովել է ռազմական գրականությամբ։ 1988 թվականին Բադյանի ղեկավարությամբ Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ուսանողական ջոկատը Հորադիզում և հարակից տարածքներում ստեղծել է ռազմաճարտարագիտական կստույցներ (խրամատ, կրակակետ և այլն)։ Պարգևատրվել է ՀՀ «Արիություն» մեդալով և ԼՂՀ «Մայրական երախտագիտություն Արցախի քաջորդիներին» հուշամեդալով։
Սուրբ Թարգմանչաց եկեղեցի (Կաղարծի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Թարգմանչաց եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Թարգմանչաց եկեղեցի, եկեղեցի Արցախի Հանրապետության Մարտունու շրջանի Կաղարծի գյուղում։


== Պատմություն ==
Սուրբ Թարգմանչաց եկեղեցին կառուցվել է 19-րդ դարում։
Կալինինսկի (խուտոր, Զիանչուրինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿալինինսկիԿալինինսկի (ռուս.՝ Калининский, բաշկիրերեն՝ Калинин), խուտոր Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Զիանչուրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 23 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սլոբոդկա (գյուղ, Կրասնոկուտի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍլոբոդկաՍլոբոդկա (ուկրաիներեն՝ Слобідка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոկուտի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1650 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սլոբոդկա գյուղում բնակվում էր 493 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3242 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 152,07 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիլեն Չարչօղլյան

Վիլեն Չարչօղլյան (փետրվարի 8, 1934(1934-02-08), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 16, 2016(2016-03-16), Երևան, Հայաստան), հայ դիրիժոր։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1978)։


== Կենսագրություն ==
Վիլեն Չարչօղլյանը ծնվել է 1934 թվականին Երևանում։ 1958 թվականին ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիան և աշխատանքի է անցել Երևանի Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում, որտեղ եղել է սիմֆոնիկ նվագախմբի կոնցերտմայստեր, 1982 թվականից՝ նույն թատրոնի դիրիժոր։ Չարչօղլյանի գլխավորությամբ սիմֆոնիկ նվագախումբը հանդես է եկել ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Սիրիայում, Լիբանանում և այլ երկրներում։ Երկար տարիներ եղել է նաև Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնի գլխավոր դիրիժորը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիլեն Չարչօղլյան, Պոպուրի
(15809) 1994 JS

(15809) 1994 JS,-աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս երկնաքարը հայտնաբերվել է 1994 թվականի մայիսի 11-ին Սերո Տոլոլոյի աստղադիտարանում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(15809) 1994 JS աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գալանչոժ

Գալանչոժ (ռուս.՝ Галанчож, չեչեներեն՝ Галайн-ЧIож, Գալայն-Ճոժ), գյուղ Ռուսաստանի Չեչենական հանրապետության Գալանչոժսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեծամոր (այլ կիրառումներ)

Մեծամոր (անվանման ծագման համար տե՛ս Մեծամօր), կարող է վերաբերել՝

Մեծամոր - քաղաքային համայնք Հայաստանի Արմավիրի մարզում
Մեծամոր (գյուղ) - գյուղ Հայաստանի Արմավիրի մարզում
Մեծամոր կամ Սևջուր - գետ Հայաստանում, Արաքս գետի վտակներից մեկը
Մեծամորի ամրոց - հնագիտական վայր, ամրոց
Մեծամորի ատոմակայան
Մեծամոր - բլուր Արմավիրի մարզում, Մեծամոր լճից հարավ–արևելք
Մեծամոր - լիճ Արմավիրի մարզում
Մեծամոր - հնագույն ամրոց-բնակատեղի Արարատյան դաշտում, Մեծամոր գետի ակունքներին մոտ
Նիկոլ Շմիդհոֆեր

Նիկոլ Շմիդհոֆեր (գերմ.՝ Nicole Schmidhofer, մարտի 15, 1989(1989-03-15), Ֆրիզախ, Sankt Veit an der Glan District, Կարինտիա, Ավստրիա), ավստրիացի դահուկորդ, որը մասնագիտացված է արագընթաց մրցումներում։ Աշխարհի սուպերլիգայի չեմպիոն է։ 


== Կարիերա ==
Միջազգային մրցումներին սկսել է մասնակցել 2005 թ.: 2007 թվականին դարձել է հաղթող աշխարհի առաջնությունում։ Այնտեղ նա նվաճել է ոսկե մեդալ սուպերլիգայում և հսկա ոլորավայրէջքում, զբաղեցրել  է  երկրորդ  հորիզոնականը համակցությունում և երրորդը՝ արագընթաց  վայրէջքում։ Առաջնության ավարտից մի  քանի  օր  հետո  տեղի է ունեցել աշխարհի Գավաթի  խաղարկությունը՝ շվեյցարական Լեցերհայդում, որտեղ անմիջապես ստացել է գավաթային միավորներ, ցույց տալով 14 միավոր սուպերլիգայում և 18՝ հսկա ոլորավայրէջքում։
2008 թվականին Շմիդհոֆերի առաջնությանը մեդալ չի նվաճել (լավագույն տեղը  9-րդն  է  սուպերլիգայում), իսկ 2009 թվականին նույն մրցաշարում բրոնզե մեդալակիր է դարձել արագընթաց  վայրէջքում։
2010 թվականին ավստրիացին մտել  է Ավստրիայի  օլիմպիական հավաքականի  կազմի  մեջ՝  մասնակցելու Վանկուվերի  խաղերին։  Այնտեղ նա մասնակցել է միայն սուպերլիգային, որտեղ չկարողացավ հասնել ավարտական  գծին։
2013 թվականի հունվարին Շմիդհոֆերի ողջ կարիերայի ընթացքում առաջին անգամ հայտնվել է   աշխարհի Գավաթի  փուլում՝ դառնալով երկրորդը սուպերլիգայում Կորտինա դ’Ամպեցոյում։  Այն թույլ է տալիս մտնել նրան  աշխարհի առաջնության  Ավստրիայի  կազմի  մեջ, որտեղ նա գրավեց 11-րդ տեղը։ 2015 թվականի աշխարհի առաջնությունում ԱՄՆ-ում զբաղեցրել  է  առաջին  տեղն արագընթաց  վայրէջք  մրցաձևում  և  ստացել  է  ոսկե  մեդալ։
"Աշխարհի 2017 թվականի  առաջնությունում Շվեյցարիայում,  Շմիդհոֆերը  բարձր  մակարդակում  չունենալով  հաղթանակներ, բավական անսպասելիորեն հաղթել է ոսկե մեդալը՝ սուպերլիգայում  0.33  վայրկյանով  առաջ  անցնելով Լիխտենշտեյնի  դահուկորդ Թինա Վայրատերից։


== Հղումներ ==
Նիկոլ Շմիդհոֆեր
Օլիմպիական վիճակագրությունը Sports-Reference.com (англ.) կայքում Archived 2012-12-14 at the Wayback Machine.