armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Անհայտ զինվորը (ֆիլմ, 1955)

«Անհայտ զինվորը» (ֆիններեն՝ Tuntematon sotilas), ռեժիսոր Էդվին Լայնեի կինոֆիլմը, որը էկրան է բարձրացել 1955 թվականին։ Վյայնյո Լիննայի համանուն վեպի առաջին էկրանավորումն է։ Մինչ այժմ մնում է ֆիննական ամենահաջողված ֆիլմը․ կինոթատրոններում այն դիտել է շուրջ 2,8 մլն մարդ, ինչը կազմել է այն ժամանակվա Ֆինլանդիայի բնակչության կեսից ավելին։ 2000 թվականից սկսած՝ ամեն տարի Ֆինլանդիայի անկախության օրը պետական «Yle» հեռուստառադիոընկերությունը ֆիլմը ցուցադրում է իր ալիքներով։ 2017 թվականին թողարկվել է ֆիլմի նոր տարբերակը, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ակու Լոուհիմիեսը։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է խորհրդա-ֆիննական պատերազմի իրադարձությունների մասին, որոնք ցուցադրվել են սովորական ֆինն զինվորների աչքերով։ 1941 թվականի հունիսին գնդացրային դասակը, որի կազմի մեջ մտնում են ֆիլմի հերոսները, հրաման է ստանում շարժվել դեպի խորհրդային սահմանը։ Չնայած անփորձությանը, սկզբում հաջողությունը ուղեկցում է ֆիններին, նրանք նույնիսկ գրավում են Պետրոզավոդսկը և շարժվում են խորհրդային տարածքի խորքը։ Սակայն, երբ պատերազմը ձգձգվում է, և փորձությունները գնալով ավելի դաժան են դառնում, զինվորներին հասկանալի է դառնում իրենց պայքարի անհույս լինելը...


== Դերերում ==
Կոստի Կլեմելյա – լեյտենանտ Վիլե Կոսկելա
Հեյկի Սավոլայնեն – սերժանտ Ուրհո Հիետանեն
Ռեյնո Տոլվանեն – կապրալ Անտտի Ռոկկա
Վեյկկո Սինիսալո – կապրալ Լախտինեն
Օկե Լինդման – կապրալ Լեխտո
Պենտտի Սիիմես – Մյայատյա
Լեո Ռյուտու – շարքային Վանհալ
Կաարլո Հալտունեն – շարքային Ռահիկայնեն
Մատտի Ռանին – կապիտան Կարիլուոտո
Յուսսի Յուրկա – լեյտենանտ Լամմիո
Թաունո Պալո – մայոր Սարաստյե
Պենտի Իրյալա – կապիտան Կաառնա
Վիլհո Սիիվոլա – կապրալ Մյակիլյա


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
1956 - Կաթոլիկ կինոյի կազմակերպության մրցանակ Բեռլինի կինոփառատոնում,
1956 - «Յուսսի» ազգային 6 մրցանակ լավագույն ռեժիսոր (Էդվին Լայնե), լավագույն պրոդյուսեր (Տոյվո Սյարկկյա), լավագույն սցենար (Յուհա Նևալայնեն), լավագույն դերասան (Օկե Լինդման և Վեյկկո Սինիսալո), լավագույն մոնտաժի համար հատուկ մրցանակ (Արմաս Վալասվուո, Օսմո Հարքիմո),
1959 - առաջադրվել է ՄԱԿ-ի մրցանակի Բրիտանական կինոակադեմիայի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուլյանովսկի (Զիմովնիկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուլյանովսկի (այլ կիրառումներ)Ուլյանովսկի (ռուս.՝ Ульяновский), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զիմովնիկի շրջանում։ Մտնում է Սևերնիի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Պիոների ջութակը

«Պիոների ջութակը» (ռուս.՝ «Скрипка пионера»), խորհրդային նկարված մուլտֆիլմ, որ ստեղծվել է ռեժիսոր Բորիս Սպետանցևի կողմից 1971 թվականին։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմը նվիրված է Հայրենական մեծ պատերազմի իրադարձություններին։ Այն պատմում է պատանի պիոների սխրանքի մասին, որը կյանքը տալիս է հանուն հայրենիքի։
Գերմանացի նվաճողների հարձակումն ուղեկցվում է Գերմանիայում մեծ ժողովրդականություն վայելող «Ա՜խ, իմ սիրելի Ավգուստին» երգի լեյտմոտիվով, որը շրթհարմոնով կատարում է նրանցից մեկը՝ գերմանացի գնդացրորդը տանկի վրա։ Նա փորձում է պատանի հայրենասերին ստիպել նվագակցել իրեն ջութակով։ Դրան ի պատասխան պատանին սկսում է նվագել «Ինտերնացիոնալը» և զոհվում՝ խոցվելով ֆաշիստի գնդացրի համազարկով։ Ֆիլմի վերջում խորհրդային պիոներները խոնարհում են իրենց գլուխներն ի հիշատակ պատանի հերոսի։


== Նախատիպ ==
Թեև պաշտոնապես հաստատված չէ, բայց մուլտֆիլմը հավանաբար ոգեշնչվել է  հերոս պիոներ Մուսյա Պինկենզոնի մահից, որն իր ընտանիքի հետ գնդակահարվել է գերմանացիների կողմից 1942 թվականի նոյեմբերին․ մահապատժից առաջ 11-ամյա Պինկենզոնն իր ջութակով նվագել է «Ինտերնացիոնալը», ինչի համար անմիջապես տեղում սպանվել է։


== Վերաթողարկում ==
2000-ական թվականներին VHS-ով թողարկվել է «Պիոներիա երկիր» հավաքածուում նույն ստուդիայի կողմից՝ «Կարմիր փողկապների արկածները», «Сказка о Мальчише-Кибальчише», «Արծվի ձագը», «Երգ պատանի թմբկահարի մասին» և «Ավրորա» մուլտֆիլմերի հետ միասին։


== Թեմատիկ ցուցադրություններ ==
2008 — ցուցադրվել է «КИНОТЕАТР.DOC» նախագծում՝ «Արխիվ։ 1960-1980-ական թվականների խորհրդային մուլտֆիլմերը Հայրենական մեծ պատերազմի մասին» սեանսում»,
2015 — Մայիսի կինոցուցադրություն «Нагорная» պատկերասրահում, ցուցադրության թեման՝ Մուլտիպլիկացիան և պատերազմը, հերոս պիոներներ, հանդիսատեսը՝ մանկապարտեզի նախապատրաստական խումբ և կրտսեր դպրոցականներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումններ ==
Պիոների ջութակը մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Պիոների ջութակը
Զախարինկա (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)

Զախարինկա (ռուս.՝ Захаринка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 18 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կանետո Պավեզե

Կանետո Պավեզե (իտալերեն՝ Canneto Pavese), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1447 մարդ (2004 թվական)։ Խտությունը կազմում է 249 մարդ/կմ²։ Տարածքը 6 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 27044։ Հեռախոսային կոդ՝ 0385։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0385 88021
Էլեկտրոնային փոստ՝ cannetopavese@tin.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.cannetopavese.pv.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Լիվենկա (գյուղ, Կրասնոգվարդեյսկի շրջան)

Լիվենկա (ռուս.՝ Ливенка), գյուղ Ռուսաստանի, Բելգորոդի մարզի Կրասնոգվարդեյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3842 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սինոփի մարզ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սինոպ (այլ կիրառումներ)Սինոփի մարզ (թուրքերեն՝ Sinop ili), նահանգ Թուրքիայի Հանրապետության Սևծովյան տարածաշրջանում։


== Տես նաև ==
Թուրքիայի վարչական բաժանում
Սևծովյան տարածաշրջան
Սերգեյ Օբրազցովի հուշարձան

Սերգեյ Օբրազցովի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Сергею Образцову), խորհրդային և ռուս դերասան, ռեժիսոր, հրապարակախոս, թատերական գործիչ Սերգեյ Օբրազցովի հուշարձանը Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում։ Տեղադրվել է 2006 թվականին Կենտրոնական ակադեմիական տիկնիկային թատրոնի մոտ։


== Բացման արարողություն ==
Բացումը կատարվել է երկու հոբելյանների՝ Օբրազցովի 105-ամյակի և թատրոնի 75-ամյակի կապակցությամբ։ Արարողությանը ներկա են եղել ՌԴ մշակույթի նախարարի տեղակալ Անդրեյ Բուսիգինը, Ռոսկուլտուրայի ղեկավար Միխայիլ Շվիդկոյը, Ռուսաստանի նախագահի խորհրդական  Սերգեյ Սամոյլովը, Մոսկվայի քաղաքապետի առաջին տեղակալ Լյուդմիլա Շվեցովան, ՌԴ Պետական դումայի մշակույթի կոմիտեի նախագահ Իոսիֆ Կոբզոնը, կինոռեժիսոր Եվգենի Գերասիմովը և այլ արվեստագետներ ու հասարակության անդամներ։


== Պատմություն ==
Քանդակը ստեղծվել է 2001 թվականին քանդակագործ Ալեքսանդր Բելաշովի կողմից, թատրոնի միջոցներով։ 2004 թվականին նրա ղեկավարությունը դիմել է հուշարձանի կառուցման խնդրանքով։ Տեղադրման թույլտվության կարգադրությունը ստորագրվել է նույն թվականին, սակայն հուշարձանը տեղադրվել է միայն երկու տարի անց։ Ճարտարապետական գրանիտե մանրամասերի, շինարարական աշխատանքների և հարակից տարածքի բարեկարգման աշխատանքները ֆինանսավորվել են քաղաքային բյուջեից։


== Նկարագրություն ==
Քանդակը պատրաստվել է անցյալ դարի կեսերին քանդակագործ Իլյա Սլոնիմի կողմից ստեղծված ճենապակյա արձանիկի նմուշով։ Բրոնզե հուշարձանը, որը տեղադրվել է գրանիտե պատվանդանի վրա, ռեժիսորին պատկերում է ամբողջ հասակով։ Աջ ձեռքում նա պահում է իր սիրելի համերգային ներկայացման՝ «Արտասովոր համերգի» հերոսուհի Կարմենի տիկնիկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Вострышев М. И. Москва: все культурные и исторические памятники. — М.: Алгоритм, Эксмо, 2009. — 512 с. — ISBN 978-5-699-31434-8
Голдовский Б. Академия Образцова. — М., 2017. — ISBN 5457607445
Доронина Л. Мастера русской скульптуры XVIII—XX веков. — М.: Белый город, 2008. — Т. 2.
Шокарев С., Вострышев М. Вся Москва от А до Я. — 2018. — ISBN 5041013799
Գոմարա

Գոմարա (իսպ.՝ Gómara), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Սորիա պրոնվիցիայի մեջ՝ Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կամպո դե Գոմարա շրջանում։ Նրա տարածքը գրավում է 68,27 կմ², իսկ բնակչությունը կազմում է 397 մարդ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։


== Հեռավորությունը Գոմարայից ==
Մադրիդ 183 կմ
Բարսելոնա 367 կմ
Վալենսիա 286 կմ
Սևիլյա 572 կմ
Սարագոսա 112 կմ
Մալագա 578 կմ
Մուրսիա 416 կմ
Պալմա 471 կմ
Լաս Պալմաս դե Գրան Կանարիա 1922 կմ
Բիլբաո 191 կմ
Ալիկանտե/Ալականտ 394 կմ
Կորդոբա 470 կմ


== Ծանոթագրություններ ==
Գայլն ու գառը (նկար)

Գայլն ու գառը,  առակի պատկերազարդում, Փոլատի լավագույն ստեղծագործություններից է, որն ստեղծված է չոր ասեղի տեխնիկայով։ Գեղարվեստական հարուստ միջոցներով ստեղծված այս գործը   առակների պատկերազարդման գլուխգործոցներից է։


== Նկարագրություն ==
Առվակի վերևում հայտնված գայլը մեղադրում է առվակից ներքև ջուր խմող գառնուկին, որն իբր պղտորում  է իր ջուրը և այդ պատրվակով ուտում է իր զոհին։
Հարազատ մնալով առակի հիմքում դրած գաղափարին, որ «միշտ հզոր իրավունքն է զորավոր», Փոլատն այլափոխել է կենդանիներին՝ գայլի փոխարեն պատկերելով մի ահազդու ծերունու, որը, թաքնված թփերի հետևում, գաղտագողի հետևում է լողանալու պատրաստվող մանկամարդ աղջկան։
Մինչ ծերուկը չռած աչքերով աղջկան էր  հետևում, աղջիկը  կծկվել էր ափին և ամոթխածորեն շապիկով ծածկում էր իր մերկությունը։
Աղջիկը ներկայացված է անօրինակ գեղեցկությամբ, քնքուշ, փխրուն, կուսական անբիծ մաքրությամբ, անմեղ տեսքով՝ նման հին առասպելներում ներկայացված չքնաղ հավերժահարսերի


== Մտահղացում և գեղարվեստական մարմանավորում ==
Փոլատը հնարամիտ մտահղացումով կերպարանափոխելով կենդանիներին՝  հարստացրել է առակի բովանդակությունը՝ ընթերցողին համակելով անմոռաց տպավորությամբ։
Փոլատը մնացել է առակի ոգուն հարազատ՝ ստեղծելով կենդանիներին համանշանակ մարդկային կերպարներ և օժտելով նրանց առակի իմաստին համապատասխան հոգեբանական ապրումներով՝ պատշաճ բծախնդրությամբ համազոր դարձնելով նրանց ֆիզիկական նկարագիրը։


== Կերպարներ ==
Պատկերազարդման մեջ ծերունին ներկայացված է դարանակալ գիշատչի նման, որը պատրաստ է հարձակվելու աղջկա վրա։ Նա ունի կոպիտ արտաքին։
Աղջիկը ներկայացված է գեղեցիկ, համաչափ, նուրբ, ողորկ, դյուրաթեք մարմնով։ Նա ունի մեղմ արտաքին, օգնության կարոտ է և գտնվում է անելանելի վիճակում։
Չոր ասեղի տեխնիկայի մշակման հնարավորությունները հասցված են իրենց  սահմանին հատկապես աղջկա մարմնի մշակումով։ Աննշան քանակությամբ նուրբ գծիկների միջոցով գերազանցորեն է պատկերված նրա մարմինը՝ պահպանելով մարմնի ծավալները,
ստեղծելով հմայիչ կերպար։ Պղնձի մակերեսին թռչկոտող ասեղի հետքերը ճշմարտացիորեն արտահայտում են կանաչապատ առվակի թափանցիկությունը և առաջ բերում բնության կարոտի զգացում
։


== Ծանոթագրություններ ==
Աղյուսակ

Աղյուսակ (լատ.՝ tabula տախտակ), տվյալների կառուցվածքի միջոց է։ Դա տվյալների բաշխումն է տողերի և սյունակների վրա։
Աղյուսակները լայնորեն օգտագործվում են տարբեր ուսումնասիրությունների և տվյալների վերլուծության մեջ։ Աղյուսակներ հանդիպում են նաև ԶԼՄ-ներում, ձեռագիր նյութերում, համակարգչային ծրագրերում և ճանապարհային ցուցանակներում։


== Նկարագրություն ==

Աղյուսակը բաղկացած է տողերի և սյունակների դասավորված շարքերից.

տողերի տարրերը հավասարեցվում են միմյանց հետ և ունեն իմաստային կապ
սյունակում թվարկված են այս տարրերի հատկությունները, որոնցով հավասարեցվում են
սովորաբար սյունակը վերնագիր ունի
դրա անունը կարող է լինել բառ, արտահայտություն կամ թիվ
տողի և սյունի հատումը հանդիսանում է աղյուսակի բջիջ։Աղյուսակի տարրերը կարող են խմբավորվել կամ դասավորվել տարբեր ձևերով։ Բացի այդ, աղյուսակը կարող է ներառել մետատվյալներ, ծանոթագրություններ, վերնագիր, էջախորագիր։


== Պարզ աղյուսակ ==
Հետևյալ օրինակը ներկայացնում է պարզ աղյուսակ՝ երեք սյունակով և վեց տողով։ (առաջին շարքը անտեսվում է, քանի որ այն օգտագործվում է միայն սյունակի անունները ցուցադրելու համար)։ Այս աղյուսակը վերնագիր ունի։


== Բազմաչափ աղյուսակներ ==
Ցանկացած պարզ աղյուսակ կարող է դառնալ բազմաչափ՝ տվյալների արժեքները կարգավորված հիերարխիայի նորմալացնելով (օրինակ՝ մարդկանց և նրանց տարիքի մասին պարզ աղյուսակից օգտագործելով տվյալներ, կարող եք ստեղծել բազմաչափ տարիքային աղյուսակ)։
Բազմաչափ աղյուսակի լավ օրինակ է բազմապատկման աղյուսակը։

Ծանոթագրություն. Բազմաչափ աղյուսակում շարքի վերնագրի և սյունակի վերնագրի արժեքների յուրաքանչյուր համադրություն կունենա յուրահատուկ արժեք (այն չի կարող փոխվել).

1-ին սյունակի և 1-ին տողի հատման կետը կհամապատասխանի միայն 1-ին, այսինքն՝ արժեքը կլինի 1։
1-ին սյունակի և 2-րդ տողի հատման կետը կհամապատասխանի միայն 2-ին, այսինքն՝ արժեքը կլինի 2 և այլն։Տարիքային աղյուսակը կառուցվածքային առումով նման է բազմապատկման աղյուսակին։


== Կիրառություն ==


=== Հրատարակություն ===
խաչաձև հղումներ


=== Մաթեմատիկա ===
թվաբանություն (բազմապատկման աղյուսակ)
տրամաբանություն (ճշմարիտ կամ ճշտության աղյուսակ)


=== Բնական գիտություններ ===
քիմիա (պարբերական աղյուսակ)
օվկիանոսագիտություն (մակընթացության աղյուսակ)


=== Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաներ ===
Աղյուսակներն օգտագործվում են ինչպես ծրագրերում, այնպես էլ դրանց նախագծման մեջ։
Ժամանակակից ծրագրերը թույլ են տալիս ստեղծել, ձևավորել և խմբագրել աղյուսակներ։ Դրանք են՝

տեքստային խմբագրիչներ
ծրագրեր` շնորհանդեսներ ստեղծելու համար
HTML


== Տես նաև ==
Օգնություն:Ինչպես ստեղծել աղյուսակներ


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնտե Կառլոյի ավտոմրցարշավ

Մոնտե Կառլոյի ավտոմրցարշավ (ֆր.՝ Rallye Automobile Monte Carlo), ավտոմրցարշավ, կազմակերպված Մոնակո ավտոմոբիլային ակումբի կողմից  (որն անցկացնում է նաև Մոնակոյի Գրան-Պրի ֆորմուլա-1)։ Փուլն սկսվում է Լազուրի ափից՝ Մոնակոյի իշխանություն, շարունակվում է մինչև Ֆրանսիայի հարավ-արևելք։ Իր կազմավորման պահից՝ 1911 թվականից, իշխան Ալբեր I-ի կողմից, այս դժվար մրցարշավը համարվում է ավտոմոբիլային արդյունաբերության ոլորտում բարեփոխումների և նորարարությունների փորձարկման «պալիգոն»։ Հաղթանակն այս մրցարշավում մեծ հեղինակություն և փառք է բերում ավտոարտադրողներին։  1973-2008 թվականները Մոնթե Կառլոյի հաղթարշավի տարիներն էին (WRC): 2009 թվականից ի վեր ներառված է Intercontinental Rally Challenge (IRC) օրացույցում։ Ճանապարհի ծածկույթն առանձնանում է չորս հատուկ տեսակներով (չոր ասֆալտ, խոնավ ասֆալտ, ձյուն և սառույց), իսկ երբեմն նրանցից մեկ տեսակը խիստ արտահայտված կարող է լինել` այդ պատճառով մրցավազքում կարևոր է ճիշտ դադարի ընտրությունը։ Վարորդի համար սա հաճախ դժվար ընտրություն է, քանի որ անվադողերը, որոնք աշխատում են ձյան և սառույցի վրա, սովորաբար վատ  են ընթանում չոր ասֆալտի վրա։
Այս մրցաշավներն հանդես են գալիս շատ գեղեցիկ և հետաքրքիր մասնակիցներ։ Երթուղին լի է ոլորաններով և կտրուկ շրջադարձերով։ Մոնթե Կառլոյում գործում են նաև  երկու գիշերային մրցարշավեր։


== Մրցարշավի հաղթողներ ==


=== 1911—1929 ===


=== 1930—1949 ===


=== 1950—1959 ===


=== 1960—1972 ===


=== 1973—1985 ===


=== 1986—1999 ===


=== 2000—2009 ===


=== 2009—2011 ===
2009—2011 թվականների  IRC կլասի ավտոմրցարշավ


=== 2012 — … ===
2012-ին Մոնտե Կարլո ավտոմրցարշավը կրկին վերադարձավ WRC օրացույցին։


== Հղումներ ==
Автомобильный клуб Монако(ֆր.)(անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Ռենցո Պիանո

Ռենցո Պիանո (իտալ.՝ Renzo Piano, ծնվել է 1937 թվականի սեպտեմբերի 14-ին, Ջենովա, Իտալիայի թագավորություն), իտալացի ճարտարապետ։ Նա Ռիչարդ Ռոջերսի և Նորման Ֆոսթերի հետ ստեղծեց հայ-թեք ոճը։ Կենտրոնական ստեղծագործությունները եղել են՝ Պոմպիդու կենտրոնում (Փարիզ) 1971-1977 թվականներին։ Մի քանի տարի համագործակցել է ինժեներ Պիտեր Ռայսոնի հետ։ Իսկ 1980-ական թվականներին, մշակել է լայնամասշտաբ վերանորոգման ծրագրեր, արդյունաբերական գոտիներ՝ Փարիզում, Միլանոմ և Թուրինում։ Նումեայում (Նոր Կալեդոնիա) նախագծել է Մշակութային կենտրոն Ժան-Մարի Տժիամբու անվամբ։ Օսակայում գլխավորել է Կանսայի միջազգային օդանավակայանի նախագծումը։ 1997 թվականին կառուցել է շենք NEMO թանագարանի համար։

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Սվյատցովո

Սվյատցովո (ռուս.՝ Святцово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կարմրան Կոչի

Կարմրան Կոչի (լատ.՝ T. Kotschyi Bge), կարմրանազգիների ընտանիքի, կարմրան ցեղի բույս։ 


== Նկարագրություն ==
Տերևաթափ թուփ է՝ մինչև 6 մ բարձրությամբ, որը հաճախ աճում է ծառանման, մոխրագույն կամ գորշամոխրագույն կեղևով։ Միամյա շիվերը ուղիղ են, հաստ, բաց դարչնագույն կամ կարմրադարչնագույն։ Տերևները լայն-ձվաձև են, մինչև 2 մմ երկարությամբ, ամուր հպված ճյուղերին, կղմինդրաձև դասավորված, կռճիկանման ծայրերով։ Ամռանը և աշնանը ծածկված են աղաշերտով, որը ամբողջ բույսին տալիս է կապտամոխրագույն գունավորում։ Ծաղկաողկույզները կողմնային են, վարդագույն, միայնակ, մինչև 4 սմ երկարությամբ, նստած կարճ կոթունների վրա։ Ծաղկապատը հասնում է մինչև 2,5 մմ երկարության, չոր, կաշվեկերպ է, շիկավուն, կիսաթափանցիկ, ձվաձև-նշտարաձև կամ լայն գծանման կեռիկավոր։ Ծաղիկը 4 անդամանի է, բաժակը 1 մմ երկարությամբ, օվալաշեղանկյուն մասնիկներով։ Պսակաթերթիկները վարդագույն կամ հարդագույն են, մինչև 2 մմ երկարությամբ։ Ենթավարսանդային սկավառակը 4 մասանի է, գրեթե խաչաձև, մուգ գույնի։ Փոշանոթները սպիտակ են կամ բաց դեղնավուն։ Վարսանդը ունի կոնաձև սերմնարան և 3-4 բլթականի սռնակ։ Տուփիկը մինչև 5 մմ երկարություն ունի, բաց դեղնավուն է և պարունակում է մինչև 15 սերմ, որոնք գագաթին փուփուլիկ ունեն։


== Տարածվածություն ==
Բնական պայմաններում տարածված է Կովկասում, Միջին Ասիայում, Իրանում, Հայաստանում հանդիպում է Արարատյան դաշտում, Վայքում և Մեղրիում, որտեղ աճում է նախալեռնային և ստորին լեռնային գոտիներում, ծովի մակերևույթից մինչև 1600 մ բարձրության վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Համիլտոն շրջան (Այովա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Համիլտոն շրջան (այլ կիրառումներ)Համիլտոն շրջան (անգլ.՝ Hamilton County), ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.494 կմ² է, բնակչությունը՝ 15.673 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Վեբստեր Սիթի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1856 թ.։
Ինտերնները

«Ինտերնները» (ռուս.՝ Интерны), ռուսական կատակերգական հեռուստասերիալ, նվիրված նորավարտ բժիշկների կյանքին։ Սերիալի մտահղացումը պատկանում է Վյաչեսլավ Դուսմուհամեդովին, որը ռուսական հայտնի «Ունիվեռ» հեռուստասերիալի ստեղծողներից է։ Պրեմիերան կայացել է 2010 թ. մարտի 29-ին ՏՆՏ հեռուստաալիքով։ Սյուժեները հիմնված են իրական բժշկական աշխատանքներից։


== Մրցանակներ ==
2011 թ. փետրվարի 28-ին «Զոլոտոյ նոսոռոգ» կինոմրցանակի կողմից «Ինտեռնի» հեռուստասերիալը ճանաչվել է որպես լավագույն իրավիճակային կատակերգություն, իսկ դերասանների Իվան Օխլոբիստինը ու Սվետլանա Կամինինան ստացան մրցանակ լավագույն դերասանական խաղի համար։


== Արտաքին հղումներ ==
Հեռուստասերիալի էջը ՏՆՏ հեռուստաալիքի կայքում
Պաշտոնական ալիքը RuTube կայքում Archived 2013-06-23 at the Wayback Machine.
Սերիալը Վիկիքաղվածք նախագծում


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեյնս շրջան (Տեխաս)

Ռեյնս շրջան (անգլ.՝ Rains County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 601 կմ² է, բնակչությունը՝ 9.139 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Էմորի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1870 թ.։
Պարսկական արշավանք (1796)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պարսկական արշավանք (այլ կիրառումներ)Պարսկական արշավանք 1796, ռուսական զորքերի արշավանքը Ղաջարական Պարսկաստանի մերձկասպյան տիրույթները (գեներալ-պորուչիկ Վ․ Ա․ Զուբովի գլխավորությամբ), նպատակն էր իրագործել 18-րդ դարի 80-ական թվականներին ռուսական կառավարության մշակած ծրագրերը, որից մեկն էլ Հարավային Կովկասում հայկական պետականության վերականգնումն էր։
Արշավանքի անմիջական առիթը Աղա-Մահմեդ խան Ղաջարի 1795 թվականի արշավանքն էր Հարավային Կովկաս և Թիֆլիսի գրավումն ու ավերումը (սեպտեմբերի 12)։ Գեորգիևսկի պայմանագրով Վրաստանի նկատմամբ ստանձնած պարտավորությունների համաձայն, 1796 թվականի ապրիլին ռուսական Կասպիական 13 հազարանոց կորպուսը շարժվեց դեպի Պարսկաստանի մերձկասպյան տիրույթները։
Մայիսի 10-ին գրոհով վերցվեց Դերբենտը, հունիսի 15-ին առանց մարտերի՝ Բաքուն և Ղուբան։ Նոյեմբերին ռուսական զորքերը հասան Կուրի և Արաքսի խառնարանին։ Արշավանքի ժամանակ ռուսական զորքերին ուղեկցում էր Հովսեփ արքեպիսկոպոս Արղությանը, որը մեծ ծառայություններ մատուցեց ռուսական հրամանատարությանը՝ տեղական մանր տիրակալների հետ հարաբերությունները կարգավորելու, ռուսական զորքերի մատակարարումը ապահովելու գործում և այլն։ Եկատերինա II-ի մահից (1796 թվականի նոյեմբեր) հետո Պավել I -ը փոխեց ռուսական արտաքին քաղաքականությունը։ 1796 թվականի դեկտեմբերին ռուսական զորքերը ետ կանչվեցին Հարավային Կովկասից և ձեռք բերված հաջողությունները ի չիք դարձան։


== Տես նաև ==
Գեորգիևսկի պայմանագիր 1783
Ռուսաստանի պատերազմների ցանկ
Nyctemera adversata

Nyctemera adversata (Schaller, 1788)՝ Nyctemera (Erebidae: Arctiinae) ցեղի թիթեռներից է։


== Արեալ ==
Տեսակը բնակվում է Հնդկաստանում, Նեպալում, Չինաստանում, Բանգլադեշում, Ճապոնիայում, Թաիլանդում, Մալայզիայում, Ինդոնեզիայում (Սումատրա, Ճավա, Բորնեո), Շրի Լանկայում և Ֆիլիպիններում։ 2015 թվականին առաջին անգամ հայտնաբերվել է Մյանմայում։


== Կազմաբանություն ==
Թիթեռը միջին չափսերի է, թևերի բացվածքը՝ 36-50 մմ։ Թևերի հիմնական գույնը սպիտակ է մուգ մոխրագույն պատկերով։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարմիր լուրեր բարեկամես

Կարմիր լուրեր բարեկամես, Սիամանթոյի բանաստեղծությունների շարքերից, որ գրել է Ադանայի կոտորածներից հետո, հրատարակել 1909 թվականին Կոստանդնուպոլիսում։ Գրքի խորագիրը գրված է արյունահոս տառերով, արյունը լճացել է գրքի շապիկի ներքևում։
Բանաստեղծությունների շարքն սկսվում է «Սուգ» բանաստեղծությամբ, որին հաջորդում են արյունոտ դրվագներ պատմող 11 նամակ-քերթվածներ («Պարը», «Քավություն», «Լոգանք», «Դաշույն» և այլն), սակայն ավարտվում է «Հաղթանակ մը» բանաստեղծությամբ, որտեղ Սիամանթոն պայքարի կոչ է անում՝ համոզված, որ արիաբար մաքառելու ունակ ժողովուրդը չի կորչի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Պարը» ստեղծագործությունը armenews.com կայքում Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
Չերվոնա Զիրկա (Լուգանսկի մարզ)

Չերվոնա Զիրկա (ուկրաիներեն՝ Червона Зірка), գյուղ Ուկրաինայի Լուգանսկի մարզի Մելովոեի շրջանում։ Հանդիսանում է երկրի ամենաարևելյան բնակավայրը։
Բնակչությունը Համաուկրաինական 2001 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմում է 106 մարդ։


== Արտաքին հղումներ ==
Չերվոնա Զիրկան Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում (ուկր.)
Վահասե

Վահասե,  էստոնական փոքր կղզի Բալթիկ ծովի Ռիգայի ծոցում, Աբրուկա կղզուց 200 մ հեռու։ Ենթարկվում է Կաառմա շրջանին։ Կղզին առաջացել է մոտավորապես 1000 տարի առաջ։ Այստեղ կա փոքր անտառ, որտեղ կարելի է հանդիպել բազմաթիվ ծառատեսակներ։ Ծանծաղուտի շնորհիվ ոտքով կարելի է Վահասե այցելել հարևան Աբրուկա կղզուց։


== Արտաքին հղումներ ==
Վահասե կղզիի(չաշխատող հղում)


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլաթյան

Բոլաթյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Հովհաննես Բոլաթյան (1880-ական թթ.-?), հոգևոր գործիչ։


== Տես նաև ==
Բոլադյան
Բոլատյան
Փոլադյան


== Ծանոթագրություններ ==
Ամերիկյան բնագիտական թանգարան

Ամերիկյան բնագիտական թանգարան (անգլ.՝ American Museum of Natural History) գտնվում է Մանհեթենում, Նյու Յորք, ԱՄՆ։ Թանգարանի գիտաշխատողների թիվը կազմում է մոտ 200 մարդ։ Թանգարանը տարեկան ֆինանսավորում է մոտ 100 գիտական արշավ։ Գտնվում է ազգային գոտում և իրենից ներկայացնում 25 միմյանց հետ կապված հաստատություններ, որոնցում գտնվում են 46 մշտական ցուցահանդեսներ, հետազոտական լաբորատորիաներ և հանրահայտ գրադարանը։ Թանգարանի հավաքածուն ներառում է մոտ 32 միլիոն նմուշ, որոնց ընդամենը մի մասը կարող է ցուցադրվել միաժամանակ։


== Պատմություն ==
Ամերիկյան բնագիտական թանգարանը հիմնվել է 1869 թվականին՝ շնորհիվ ամերիկացի գիտնական Ալբերտ Սմիթ Բիքմորի ջանքերի, որն ուսանողական տարիներին աշխատել է Հարվարդի համալսարանի Կենդանաբանության համեմատական թանգարանում՝ շվեյցարացի կենդանաբան Ժան Լուի Ագասիսի մոտ։ Ֆինանսավորման փնտրտուքներում Բիքմորը հանդիպում է մի շարք նյույորքյան գործարարների և հասարակական գործիչների հետ, որոնք վերջապես համաձայնում են դառնալ ներդրողներ։ Հոգաբարձուների խորհրդի մեջ էին մտնում Թեոդոր Ռուզվելտը, ֆինանսիստ Ջոն Մորգանը, գործարար Ուիլյամ Դոդջը, իրավաբան Ջոզեֆ Չոուտը և այլք։ Նյու Յորքի քաղաքական իշխանություններն իրենց կողմից համաձայնել են իրենց վրա վերցնել շինարարության և ծառայություններին վերաբերող բոլոր ծախսերը։
Սկզբում թանգարանի հավաքածուն, որ հիմնականում կազմված էր խրտվիլակներից և կենդանիների կմախքներից, գտնվում էր Արսենալի հաստատությունում՝ Կենտրոնական այգու տարածքում։ 1877 թվականին հատուկ թանգարանի համար կառուցվեց նոր շենք այգու արևմտյան սահմանին։ Առաջացած ֆինանսական խնդիրները կարող էին հանգեցնել թանգարանի սնանկությանը և փակվելուն, սակայն դրությունը փրկեց մի ներդրող, գործարար Մորրից Ջեսուպը՝ ընդունելով իր վրա նախագահի պարտականությունները։ 1885–ից 1908 թվականը, ինչպես նաև իր հետնորդի՝ Հենրի Օսբորնի կառավարման ժամանակաընթացքը համարվում է «հետազոտությունների ոսկե դար» (անգլ.՝ golden age of explorations)։


== Ցուցասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
AMNH American Museum of Natural History main website
History of the AMNH Archived 2007-11-11 at the Wayback Machine.
Американский музей естественной истории в Нью-Йорке
American Museum of Natural History Archived 2006-02-06 at the Wayback Machine. at About.com
Seminars on Science Online graduate science courses for educators
OLogy AMNH’s site for kids devoted to the various kinds of studies.
Early history of the AMNH
AMNH Research department websites
AMNH Informatics Department Archived 2008-10-13 at the Wayback Machine.
Museum shop with a wide variety of gifts categorized by kind and price range.
Library collection is searchable online.
Anthropology Division online databases.
Սերգեյ Կարապետյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սերգեյ Կարապետյան (այլ կիրառումներ)Սերգեյ Արմենակի Կարապետյան (օգոստոսի 15, 1926(1926-08-15), Ներքին Քարհատ, Դաշկեսանի շրջան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 3, 2010(2010-12-03), Երևան, Հայաստան), Արցախյան շարժման ակտիվ մասնակից, հրապարակախոս, հասարակական գործիչ, տնտեսագետ (տնտեսագիտության թեկնածու 1962), դոցենտ (1965)), ԽՍՀՄ լրագրողների միության անդամ, Հայաստանի լրագրողների միության անդամ, «Գարդմանահայերի հայրենակցական միավորում» հասարակական կազմակերպության խորհրդի ու նախագահության անդամ, «Գարդմանի կանչ» թերթի հիմնադիր և գլխավոր խմբագիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1926 թվականի օգոստոսի 15-ին Մեծ Հայքի Ուտիք նահանգի Գարդման գավառի Ներքին Քարհատ գյուղում (այժմ՝ Ադրբեջանական Հանրապետության Դաշկեսանի շրջանում)։
1949 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1949-1989 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ պետպլանում Խանլարի շրջգործկոմում, Երևանի պետական համալսարանում, Խաչատուր Աբովյանի հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում, պոլիտեխնիկական և հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտներում, Կոմիտասի անվան կոնսերվատորիայում, գիտահետազոտական տարբեր հիմնարկներում։
1977-2010 թվականներին մամուլում հանդես է եկել ի պաշտպանություն Արցախի ինքնորոշման իրավունքի, առաջ քաշել «Արցախը, Գարդմանքը և Նախիջևանը՝ Արևելյան Հայաստանի տարածքային ամբողջականության եռամիասնական բանաձև» հիմնադրույթը, Գարդմանքի հիմնախնդրի լուծման համար նամակներով և ուղերձներով դիմել է ԽՍՀՄ, ՀՀ և Արցախի ղեկավարներին, ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահներին։


== Աշխատություններ ==
«Արցախը, Գարդմանքը և Նախիջևանը՝ Արևելյան Հայաստանի տարածքային ամբողջականության եռամիասնական բանաձև» (ռուս.)


== Տես նաև ==
Գարդմանի կանչ ամսաթերթ


== Ծանոթագրություններ ==
Երկրորդ աշխարհամարտում զոհվածների հուշարձան (Ջանֆիդա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Երկրորդ աշխարհամարտում զոհվածների հուշարձան (այլ կիրառումներ)«Երկրորդ աշխարհամարտում զոհված զինվորներին նվիրված հուշարձան», Զոհված զինվորների հիշատակին, հուշարձան Արմավիրի մարզի Ջանֆիդա գյուղում։ Տեղադրվել է 1968 թվականին՝ ի հիշատակ Հայրենական մեծ պատերազմում զոհված ջանֆիդացիների։ Հուշարձանն ընդգրկված է Ջանֆիդայի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։ Բրոնզե արձանի հետևում տեղադրված է հուշապատ, որի վրա փորագրված են Հավերժության հայկական նշանը, Եղիշեի խոսքերը, պատերազմում անմահացած հերոսների անունները։


== Հեղինակներ ==
Քանդակագործ` Արա Սարգսյան
Ճարտարապետ` Արմեն Ա. Սարգսյան


== Տվյալներ ==
Արձանի նյութը՝ բրոնզ-բազալտ,
Չափերը՝ 360x260x150


== Տես նաև ==
Ջանֆիդայի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արմավիրի մարզ)


== Գրականություն ==
Նվիրվում է Արա Սարգսյանի ծննդյան 115-ամյակին (1902-1969) (2017)։ Արա Սարգսյան։ Երևան։ «ՎարդՀրատ» ՍՊԸ։ ISBN 978-9939-833-24-8:
Հարությունյան Վ., Հայկական ճարտարապետության պատմություն,Երևան, 1992 թ.
Միքայելյան Վ. Ա., Արմավիրի մարզ. պատմամշակութային ակնարկ, Երևան, 2010 թ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վերաբացվեց Ջանֆիդա համայնքի հուշարձանը` նվիրված Հայրենական մեծ պատերազմում զոհվածների հիշատակին
Պարագվայ (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պարագվայ (այլ կիրառումներ)Պարագվայ (լատ.՝ Paraguay), գետ Բրազիլիայում և Պարագվայում, Պարանա գետի աջ վտակը։ Երկարությունը 2200 կմ է (այլ տվյալներով՝ 2500 կմ), ավազանը՝ 1150 հզ․ կմ2։ Սկիզբ է առնում Բրազիլական սարահարթի հյուսիս-արևմտյան մասից, հոսում հվ․, կտրում Պանտանալ ճահճապատ, ընդարձակ իջվածքը և Գրան Չակոյի դաշտավայրայի մասը։ Գլխավոր վտակներն են Ռիո Վերլեն, Պիլքոմայոն, Ռիո Բերմեխոն։ Տարեկան միջին ծախսը գետաբերանում 4000 մ3քվրկ է։ Պարագվայը տրանսպորտային գլխավոր մայրուղի է, նավարկելի է մինչև Քորումբա քաղաքը։
Վերխնյայա Տոյդա

Վերխնյայա Տոյդա (ռուս.՝ Верхняя Тойда), գյուղ Ռուսաստանի Վորոնեժի մարզի Աննինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իբ (այլ կիրառումներ)

Իբ, կարող է վերաբերել՝

Իբ - գյուղ Ռուսաստանի Կոմիի հանրապետության Ուստ-Վիմսկի շրջանի կազմում։
Իբ - գյուղ Ռուսաստանի Կոմիի հանրապետության Սիկտիոդինսկի շրջանի կազմում։
Աստերոիդների ցանկ (249701-249800)

Աստերոիդների ցանկ (249601-249700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (249801-249900)
 Աստերոիդների ցանկ (249601-249700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (249801-249900)
Լուսաբեր (ամսագիր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լուսաբեր (այլ կիրառումներ)«Լուսաբեր», մանկապատանեկան, գրական-գեղարվեսաական, մանկավարժական պատկերազարդ ամսագիր։ Լույս է տեսել 1949-1971 թվականներին, Թեհրանում։ Արտոնատեր-խմբագիր՝ Ա. Մուրադխանյան, հետագայում խմբագրել է Ա. Գառոնեն (Ա. Տեր-Բաղդասարյան)։ Տպագրել է հայ և օտար դասականների ստեղծագործություններ, արձակ և չափածո գործեր, պիեսներ, երգեր են։ Ներկայացրել է գրականության և արվեստի նշանավոր գործիչների (Կոմիտաս, Պետրոս Ադամյան, Ավետիք Իսահակյան, Ստեփան Զորյան և ուրիշներ) կյանքն ու գործունեությունը, ծանոթացրել Հայաստանի պատմական հուշարձաններին, երեխաներին ուսուցանել վարվելակերպի կանոններ։
Էյրուն

Էյրուն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հրանտ Բաբայան

Հրանտ Գևորգի Բաբայան (Բաբինյան, հունիսի 7, 1921(1921-06-07), Նոր Գյուղ, Երևանի գավառ, Հայկական ԽՍՀ - հունիսի 7, 1995(1995-06-07), Երևան, Հայաստան), խորհրդահայ սպա, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, Խորհրդային Միության հերոս։


== Կենսագրություն ==
Հրանտ Բաբայանը ծնվել է 1921 թվականին ՀԽՍՀ Աբովյանի շրջանի Նոր Գյուղ գյուղում (այժմ՝ Հայաստանի Հանրապետության Կոտայքի մարզ)՝ գյուղացու բազմազավակ ընտանիքում։ Ազգությամբ հայ է։ 1939 թվականին միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո աշխատել է Երևանի հատուկ կապի մարմիններում։ Նույն տարում Կարմիր բանակի շարքերում մեկնել է սովորելու Վիշնևոլոցկի ռազմական հետևակային ուսումնարանում, որը հաջողությամբ ավարտել է 1941 թվականին և ստացել լեյտենանտի կոչում։
1941 թվականի հունիսից գտնվել է Հայրենական մեծ պատերազմի մարտի դաշտում գործող բանակում, մասնակցել բազմաթիվ մարտերի՝ ցուցաբերելով խիզախություն և հերոսություն։ Հրանտ Բաբայանը եղել է 1-ին բելառուսական ճակատի 33-րդ բանակի 89-րդ Հայկական հրաձգային դիվիզիայի 400-րդ հրաձգային վաշտի գումարտակի հրամանատար։ Անցել է Կովկասից Գերմանիա ուղին՝ դիվիզիայի կազմում ազատագրելով ավելի քան 900 բնակավայր։
1945 թվականի ապրիլին մայոր Բաբայանը մասնակցել է գերմանական Օդերի Ֆրանկֆուրտ քաղաքի գրոհին։ Նրա հմուտ ղեկավարության արդյունքում գումարտակը թշնամու ուժերը հետ է մղել քաղաքի հարավային դիրքերից։ Քաղաքի համար մղվող մարտում վիրավորվել է, բայց չի լքել մարտի դաշտը։ Ապրիլի 23-ին այլ ստորաբաժանումների հետ նրա գումարտակը առաջինների շարքում ներխուժել է քաղաք։
1946 թվականի մայիսի 15-ին ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի Նախագահության հրամանով գերմանաֆաշիստական ուժերի դեմ մղած մարտերում հրամանատարների մարտական առաջադրանքների օրինակելի կատարման և ցուցաբերած խիզախության ու հերոսության համար մայոր Հրանտ Գևորգի Բաբայանին շնորհվել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչում՝ Լենինի և № 8153 «Ոսկե աստղ» շքանշանների պարգևատրմամբ։
Պատերազմից հետո Բաբայանը շարունակել է զինվորական ծառայությունը։ 1947 թվականին փոխգնդապետի կոչումով զորացրվել է պահեստազոր։ Ապրել և աշխատել է Երևանում։ Մահացել է 1995 թվականին։


== Պարգևներ ==
Խորհրդային Միության հերոսի «Ոսկե աստղ» շքանշան (15.05.1946)
Լենինի շքանշան
Կարմիր Դրոշի շքանշան (1944)
Բոգդան Խմելնիցկու շքանշան (08.04.1945)
Ալեքսանդր Նևսկու շքանշան (1944)
Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշան (1985)
Կարմիր աստղի շքանշան (1943)
Այլ շքանշաններ


== Տես նաև ==
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Խորհրդային Միության հերոսի կոչում ստացած հայերի ցանկ
Հայրենական մեծ պատերազմ
Ղրիմի օպերացիա
89-րդ Հայկական հրաձգային դիվիզիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Амирханян М. Д. Армяне — Герои Советского Союза. Ер., 2005. — 202 с.: ISBN 99930-4-342-7
Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1987. — Т. 1 /Абаев — Любичев/. — 911 с. — 100 000 экз. — ISBN отс., Рег. № в РКП 87-95382.
Բալթյան օդային ոստիկանություն

Բալթյան օդային ոստիկանություն, խաղաղապահ առաքելություններ իրականացնող, Հյուսիսատլանտյան դաշինքի (ՆԱՏՕ) արագ արձագանքման խմբեր, որոնց գործունեությունը նպատակաուղղված է Բալթյան երկրների պետությունների՝ Էստոնիայի, Լիտվայի և Լատվիայի միջազգայնորեն ճանաչված բացարձակ օդային տարածքի պաշտպանությանը։


== Գործառություններ ==
Օդային ոստիկանության ինստիտուտի գործառույթների մեջ է մտնում անկախ պետությունների օդային տարածքի նկատմամբ բացառիկ և լրիվ ինքնիշխան սկզբունքի պաշտպանությունը։ Այդ սկզբունքը հաստատված է 1944 թվականին ընդունված Չիկագոյի կոնվենցիայով, ինչպես նաև նշյալ երկրների ազգային օրենսդրությամբ։ Օդային տարածության նկատմամբ ինքնիշխանության սկզբունքի հիմնական բովանդակությունն այն է, որ պետությունները, իրականացնելով իրենց օդային տարածության նկատմամբ բացառիկ ինքնիշխանություն, ինքնուրույն են սահմանում իրենց օդային տարածքի օգտագործման իրավական ռեժիմը։
Ընդհանուր առմամբ Հյուսիսատլանտյան դաշինքը ապահովում է Չիկագոյի կոնվենցիայի իրավակիրառությունը։ Բալթյան երկրներում ՆԱՏՕ-ի արագ արձագանքման խմբերի գործառնությունների մեջ է մտնում նաև Չիկագոյի կոնվենցիայի եզրափակիչ ակտով սահմանված բացառելիության և արտակարգ իրավիճակային սկզբունքների անխախտելիության պաշտպանությունը։


== Առաքելություններ ==
1970-ական թվականներից ի վեր Հյուսիսատլանտյան դաշինքը ստեղծել է օդային հսկողության և օդային ավազանի կառավարման միջոցների համապարփակ համակարգ, որն իրականացվել է «թիրախային գոտում» գտնվող համագործակցող պետություններին հատկացվող արագ արձագանքման խմբերի միջոցով։
2004 թվականի մարտից (Բալթյան երկրների ՆԱՏՕ-ին միանալուն պես) Հյուսիսատլանտյան դաշինքը ձեռնամուխ է լինում երեք օրվա ընթացքում Էստոնիայի, Լատվիայի և Լիտվայի օդային տարածքի նկատմամբ պաշտպանական համակարգերի ստեղծմանը։ Ցանկացած շտաբ-կայանին հատկացվում է միջինում չորս կործանիչ ինքնաթիռներ՝ 50-100 հոգանոց անձնակազմով։ Այս աշխատանքների համար ՆԱՏՕ-ն ամեն տարի հատկացնում է շուրջ 3,5 միլիոն եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==
Կալյա

Կալյա (ֆիններեն՝ kala՝ «ձուկ»), ռուսական խոհանոցի ճաշատեսակ։ Այն ձկով կամ մսով ապուր է, որը եփում են թթու վարունգով։ Համարվում է ժամանակակից ռասոլնիկի նախատիպը։
XVIII դարի վերջերից սկսած պրոֆեսիոնալ խոհարարական գրականության մեջ հայտնաբերվել է կալյայի բաղադրատոմսեր, սակայն ճաշատեսակը շատ ավելի վաղ է հայտնվել և հիշատակվում է XVI-XVII դարերի աղբյուրներում։
Կալյան հիմնականում պատրաստվում է ճարպոտ ձկներից՝ ավելացնելով մամլած խավիար կամ մեկից ավելի ձկնկիթ։ Երբեմն կալյայի բաղադրատոմսի մեջ օգտագործում են նաև թռչնի (բադի, հավի և հավաբազեի) միս։ Թթու վարունգի փոխարեն կարելի է օգտագործել նաև կաղամբի թթու կամ աղի և կվասի խառնուրդ։ Որոշ դեպքերում կալյային ավելացնում են նաև կիտրոն։
Վլադիմիր Դալի բացատրական բառարանում կալյան նկարագրվում է որպես բորշչ, թթու վարունգով, ճակնդեղով և մսով ջրալի կերակուր, ինչպես նաև պահքի ուտեստ՝ ձկով և խավիարով։
Կալյան ունի սուր բուրմունք։ Համարվում է թանձր ապուր՝ խիտ արգանակով։ Ներկայումս կալյան կարելի է պատրաստել ծովային ձկներից, օրինակ՝ պալտուսից, երկարատամ ձկից, որոնք ունեն լավ զարգացած հիմնակմախք։
Երբ այն սկսվեց տարածվել, համարվում էր տոնական ճաշատեսակ։ Ճաշատեսակի վարպետները կոչվում էին կալեյշիկամի կամ կալեյշիցամի (կալյայի սիրահարներն ասում էին. «Որտեղ կալյան է, այնտեղ ես եմ»)։ Սակայն ժամանակի ընթացքում ռուսական խոհանոցում կալյան գրեթե անհետացել է, նրա տեղը զբաղեցնում է ռասոլնիկ ապուրը։ Եթե ինչ-որ տեղ պատրաստում են կալյա, ապա այն հաճախ սխալմամբ անվանում են ձկով ռասոլնիկ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տավարի երիկամներով կալյայի բաղադրատոմս
Հավի մսով կալյայի բաղադրատոմս
Ձկան մսով կալյայի բաղադրատոմս Archived 2012-07-29 at the Wayback Machine.
Մարիա Ռյոլ

Մարիա Կրիստինա Ռյոլ (շվեդերեն՝ Maria Röhl, հուլիսի 26, 1801(1801-07-26)[…], Ստոկհոլմ քաղաք, Over-Governors office, Շվեդիա - հունիսի 30, 1875(1875-06-30), Կլարա ծխական համայնք, Շվեդիա), շվեդ նկարչուհի։ Հանդիսանում է  19-րդ դարի առաջին կեսին Շվեդիայում հայտնի անձանց մեծաքանակ դիմանկարների հեղինակ։ Նրա նկարները ցուցադրվում են Ստոկհոլմի Ազգային թանգարանում։  Շվեդիայի Թագավորական գրադարանը ունի Ռյոլի ստեղծած դիմանկարների 1800 մասից բաղկացած հավաքածու։ Ռյոլը եղել է Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի անդամ (1843) և թագավորական արքունիքի  պաշտոնական դիմանկարիչը։


== Կենսագրություն ==
Մարիա Ռյոլը ծնվել է Ստոկհոլմում, ունևոր ընտանիքում, բայց աղքատացել է ծնողների մահվանից հետո 1822 թվականին։ Մանկության տարիներին նա երազում էր դառնալ տնային դաստիարակչուհի, սակայն, ունենալով հակում նկարչության հանդեպ, գեղանկարչություն է սովորում պրրֆեսոր և փորագրիչ Կրիստիան Ֆորսելլի մոտ։ Նկարիչ Ալեքսանդր Համբրեից սովորում է մատիտով արագ և ռեալիստական դիմանկարների էսքիզներ անել։
Ֆորսելլ ընտանիքի անդամների և ընկերների նրա արած գծանկարները հանրահայտ են դարձել։ Ռյոլը արագ նորաձև է դարձել աշխարհիկ հասարակության մեջ և կարողացել վաստակել իր ապրուստը որպես նկարիչ։ Մարիա Ռյոլի պատվիրատուները ոչ հարուստ շվեդներն էին, որոնք չէին կարող վճարել նրան յուղաներկ աշխատանքների համար։ Նրանց  թվում  էին այդ ժամանակի հայտնի շվեդնե, արիստոկրատներ, դերասաններ։ Մարիա Ռյոլը նկարել է նաև յուղաներկով, բայց նրա աշխատանքների մեծ մասն արված են մատիտով։ 1843 թվականին Ռյոլը նշանակվում է արքունական նկարիչ։ 1843-1846 թվականներին սովորում է Փարիզում Լեոն Կոգնիտի արվեստանոցում՝ ֆրանսիական Արվեստների ակադեմիայում։
Հայրենիք վերադառնալուց հետո Ռյոլը Ստոկհոլմի Բրունկեբերգստորգ շրջանում հիմնում է սեփական գեղարվեստական արվեստանոցը։ Նկարչուհու կյանքի վերջին տարիներին լուսանկարչության տարածումը կրճատում է նրա դիմանկարների պատվերների քանակը։
Մարիա Ռյոլը մահացել է 1875 թվականի հուլիսի 5-ին, Ստոկհոլմում։ Այժմ նրա նկարները և գծանկարները պահվում են Էրեբրու շրջանի թանգարանում, Շվեդիայի ազգային թանգարանում և մասնավոր հավաքածուներում։ Շվեդիայի թագավորական գրադարանում կան նրա կողմից ստեղծած մոտ 1800 դիմանկարներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Österberg, Carin et al., Svenska kvinnor: föregångare, nyskapare. Lund: Signum 1990. 91-87896-03-6
Nordisk familjebok / Uggleupplagan. 24.
Ryssläder - Sekretär
Wingård, Ulrika (2008). ”"Likt utom snedheten!" : nedslag i Kungl. bibliotekets Maria Röhl-samling”. Biblis (Tidskrift) 2008/09(44),: sid. [56]–75. 1403-3313. ISSN 1403-3313. Libris 11301467.


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնություն 2016 (Ընտրական փուլ) Խումբ I


== Մրցաշարային աղյուսակ ==


== Խաղեր ==
Հարթաշեն (Հադրութի շրջան)

Հարթաշեն, գյուղ Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջանում։ Այն տեղաբախշված է հանրապետության հարավարևելյան հատվածում։ Հադրութ շրջկենտրոնից գտնվում է 30 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 71 կմ հեռավորության վրա։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը հարթավայրային է, ունի 357,6 հա տարածք, որից 304,16 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 3,2 հա անտառային հողեր։


== Բնակչություն ==
1974 թվականին ուներ 558 հայ և ադրբեջանցի բնակիչ։
2015 թվականի դրությամբ Հարթաշեն համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 91 մարդ, կա 31 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Պատմամշակութային հուշարձաններ ==
Համայնքի պատմամշակութային հուշարձանն է՝ գերեզմանոց (17-21-րդ դդ.)։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2000 թվականին գյուղն ուներ գրադարան և ակումբ։
2015 թվականին համայնքում գործում են գյուղապետարան, բուժկետ, աշակերները հաճախում են Ուխտաձորի միջնակարգ դպրոցը (6 աշակերտ)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Population of Nagorno-Karabakh Republic (2005)(հայ.)(անգլ.)(ռուս.)
Միրգորոդսկի (Կաշարսկի շրջան)

Միրգորոդսկի (ռուս.՝ Миргородский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կաշարսկի շրջանում։ Մտնում է Կաշարսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Անաստասիևկա (Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անաստասիևկա (այլ կիրառումներ)Անաստասիևկա (ռուս.՝ Анастасиевка), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանում։ Անաստասիևսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Գյուըղն ունի հինգ փողոց և ութ նրբանցք։
Գյործում են մշակույթի տունը, գրադարանը, հիվանդանոցը, համաբուժարանը (պոլիկլինիկան), միջնակարգ դպրոցը, մանկապարտեզը։ Գյուղական գերեզմանատանը կա Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում զոհվածների եղբայրական շիրիմ, ինչպես նաև՝ մարտերում ընկածների անհատական բազմաթիվ շիրիմներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարլ Հոֆեր

Կարլ Հոֆեր (գերմ.՝ Karl Hofer, հոկտեմբերի 11, 1878(1878-10-11)[…], Կարլսրուե, Գերմանական կայսրություն - ապրիլի 3, 1955(1955-04-03)[…], Բեռլին, Արևելյան Գերմանիա), գերմանացի նկարիչ, ում ոճը մոտ է էքսպրեսիոնիզմին։


== Կյանք և ստեղծագործություն ==
Գեղանկարչություն սկսել է սովորել Կարլսրուեում նկարիչ Հանս Թոմայի ղեկավարությամբ և Առնոլդ Բյոկլինի ուժեղ ազդեցության ներքո։ 1903-1908 թվականներին ընտանիքի հետ միասին կոլեկցիոներ և մեկենաս Թեոդոր Ռեյնհարդի նյութական օգնության շնորհիվ ապրել և աշխատել է Հռոմում, որտեղ էլ Հանս ֆոն Մարեի աշխատանքներով ուսումնասիրել է կոմպոզիցիայի օրենքները։ Այստեղ Կարլ Հոֆերի նկարները ձեռք են բերել հատուկ փափկություն և առաձգականություն։
Հայրենիք վերադառնալուց հետո որոշ ժամանակ մտել է Վասիլի Կանդինսկիի շուրջ համախմբված նկարիչների շրջանը և Die Brücke խումբ։ 1909-1913 թվականներին (ընդմիջումներով) ապրել է Փարիզում, որտեղ հայտնվել է Պաբլո Պիկասոյի և հատկապես Պոլ Սեզանի ազդեցության ներքո։ Նկարիչը կտավների վրա պատկերում էր մեծ, մարդկային հասակ ունեցող դիմակավորված խորհրդավոր կերպարներ։ Միևնույն ժամանակ չէր հետաքրքրվում այդ ժամանակ մոդայիկ կուբիզմով՝ հակվելով ավելի շուտ դեպի պրիմիտիվիզմ։
1910-1911 թվականներին վարպետը իրականացնում է ուղևորություն դեպի Հնդկաստան, որից հետո նրա նկարներում կարելի է տեսնել միստիկական միտումներ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին հայտնվել է Ֆրանսիայում ներկալվածների ճամբարում և 1917 թվականին փոխանակմամբ ուղարկվել է Շվեյցարիա։ Այստեղ ստեղծել է բնությանը և Տիչինո շրջանին նվիրված աշխատանքների մի ամբողջ շարք (այսպես կոչված «Տիչինոյի լանդշաֆտներ»)։ Այս աշխատանքներում կոմպոզիցիայի տեկտոնական խստությունը գերազանցում է բնության պատկերի բնականությանը։
20-րդ դարի 20-ական թվականներին ապրել է Բեռլինում և մտել է էքսպրեսիոնիստ-նկարիչների խմբի մեջ, չնայած նրա աշխատանքները տարբերվում են շատերի ստեղծագործություններից ոչ այնքան վառ, խամրած գույներով և ռոմանտիզացված թեմատիկայով։ 1933 թվականին նացիստների իշխանության գալով՝ վարպետը հայտարարվել է այսպես կոչված «դեգեներատիվ արվեստի» ներկայացուցիչ և ենթարկվել է հետապնդման։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Կարլ Հոֆերը ղեկավարել է Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Enzyklopädie des Wissens, Bd.5, Köln 1990.
Die Welt der Malerei, Güterslöh — Amstelveen 1997.
Տեր-Ավետիս

Տեր-Ավետիս (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ), Սյունիքի հայ ազատագրական շարժման գործիչ 1720-ական թվականներին։
Սկզբում ընդդիմացել է Դավիթ Բեկի իշխանությանը, որի համար ձերբակալվել է (աներոջ՝ Հալիձորի Մելիք Փարսադանի հետ և նետվել բանտ)։ Սակայն շուտով ազատվել է Ավան Յուզբաշու միջնորդությամբ, դարձել Դավիթ Բեկի մերձավոր զինակիցը, ղեկավարել Հալիձորի մի զորամաս (468 մարդ)։ Աչքի է ընկել Զեա բերդի գրավման (1723), 1725 թվականին Կազանկուլի լեռներում վաչկատուն ցեղերի դեմ կռվում (ազատել է գերված Մխիթար Սպարապետին), թուրքական զորքերի դեմ Հալիձորի ճակատամարտում 1727 թվականին։ Նույն թվականին Տեր-Ավետիսը (Մխիթար Սպարապետի հետ) թուրք, նվաճողներից ազատագրել է Մեղրին, Օրդուբադը և Ագուլիսը։ Այնուհետև, ճնշելով Չավնդուրի դավաճան տերերի ապստամբությունը, նշանակվել է այդ գավառի կառավարիչ։ Չավնդուրում Տեր-Ավետիսը գիշերային հարձակումով պարտության է մատնել և դուրս քշել կողոպուտի նպատակով գավառ ներխուժած Բարգուշատի Ֆաթալի խանին։ 1728 թվականին, երբ թուրքական մեծաքանակ ուժերն անցել են ընդհանուր հարձակման, Տեր-Ավետիսը շարժման մյուս ղեկավարների հետ ամրացել է Հալիձորի բերդում։ Դժվար կացությունը տարաձայնություն և գժտություն է առաջ բերել Տեր-Ավետիսին և Մխիթար Սպարապետի միջև։ Վերջինս գիշերով հեռացել է բերդից, իսկ Տեր-Ավետիսը ներկայացել թուրք փաշային, որն ուխտադրժորեն ավերել է բերդը, գերել պաշտպաններին և բնակիչներին։


== Գրականություն ==
Ընտիր պատմութիւն Դավիթ Բէգին..., Վաղարշապատ, 1871։
Լեո, Երկերի ժողովածու, հ. 3, գիրք 2, Երևան, 1973։


== Ծանոթագրություններ ==
Կաստելետո դ’Օրբա

Կաստելետո դ’Օրբա  (իտալերեն՝ Castelletto d'Orba), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2023 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 142 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 14 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0143։
Կաստելետո դ'Օրբան սահմանակից է Կապրիատա դ'Օրբա, Լերմա, Մոնտալդեո, Սան Քրիստոֆորո և Սիլվանո դ'Օրբա  մունիցիպալիտետներին։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Լավրենտին։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 10-ին։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբիանո

Ալբիանո (իտալերեն՝ Albiano), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1487 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 165 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 9 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38041։ Հեռախոսային կոդ՝ 0461։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0461 689623
Էլեկտրոնային փոստ՝ affari.generali@comune.albiano.tn.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.albiano.tn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Արմնյուզ

«Արմնյուզ» հեռուստատեսությունը հայկական շուրջօրյա լրատվական հեռուստաընկերություն է։ Հեռուստաընկերությունը ունի թվային հեռարձակում։ Հասանելի է Հայաստանում և Արցախում։ Առկա է տեղական ու միջազգային կաբելային ցանցերում։ Եթերը շուրջօրյա հեռարձակվում է նաև ՅուԹյուբ կայքի Armnews ալիքով։
«Արմնյուզ» հեռուստաընկերությունը աշխատում է 24/7 ձևաչափով՝ ամեն ժամ հեռարձակելով թարմ լրատվություն, կարծիքներ, վերլուծություն, ուղիղ միացումներ դեպքի վայրից, հարցազրույցներ։
«Արմնյուզ» հեռուստաընկերության լրատվականը ներառում է ասուլիսների, պատահարների լուսաբանում, ճեպազրույցներ, լուրեր մարզերից և Արցախից, միջազգային լրատվություն։


== Պատմություն ==
2001 թ. հոկտեմբերի 31-ին Հայաստանում բացվեց առաջին հայկական լրատվական հեռուստաընկերությունը։ «Արմնյուզ»–ը հեռարձակումը սկսեց 39 դեցիմետրային հաճախականությամբ, երկար ժամանակ վերահեռարձակելով «Եվրոնյուզ» լրատվական հեռուստաալիքի եթերը։
2011 թ. նորացնելով տեխնիկական բազան և անցկացնելով լայնածավալ ռեբրենդինգ, հեռուստաալիքը հիմնականում սկսեց ցուցադրել լրատվական ծրագիր և նոր սեփական արտադրության հաղորդումներ։ Հեռուստալրագրող Արտակ Ալեքսանյանը ստանձնեց ալիքի լրատվական ծրագրի տնօրենի պաշտոնը։ «Արմնյուզ»–ի լրատվական թիմը չորս տարվա ընթացքում շուրջօրյա ռեժիմով Հայաստանում դարձավ հեռուստալրատվության լիդեր։
2012 թ., «Արմենիա»  և «ATV» հեռուստաընկերությունների հետ «Արմնյուզ»–ը դարձավ Պանարմենիան Մեդիա Գրուպի մաս։
2015 թ. փետրվարից հեռուստաընկերությունը ղեկավարեց ռեժիսոր, պրոդյուսեր Հրաչ Քեշիշյանը։ Այդ շրջանում հեռուստատեսությունը, փոխելով ֆորմատը, լրատվականից դարձավ երիտասարդական լրատվական–ժամանցային։
2019 թ. փետրվարի 1-ից «Արմնյուզ» հեռուստաընկերությունը առանձնացավ Պանարմենիան Մեդիա Գրուպից և միացավ «Քառյակ մեդիա» ընկերությանը՝ դարձյալ վերադառնալով ամբողջապես լրատվական հեռուստաֆորմատին։ Նոր հոլդինգում և նորացված հեռուստաֆորմատով «Արմնյուզ» հեռուստատեսության տնօրենը դարձավ հեռուստալրագրող Նարեկ Նիկողոսյանը։
2020 թ. օգոստոսի 17-ին տեղի ունեցած «Մեդիա պաշտպան» նախաձեռնության ամենամյա «Մեդիա Վահան» մրցանակաբաշխություն ժամանակ «Լավագույն լրատվական» անվանակարգում հաղթեց «Արմնյուզ» հեռուստաընկերությունը։ «Լավագույն հեռուստամեկնաբան» մրցանակը ստացավ «Արմնյուզ»-ի «Օրախնդիր» հաղորդման հեղինակ Դավիթ Սարգսյանը։
2022 թ. փետրվարի 10-ին ալիքը փակվեց այն բանից հետո, երբ այն չկարողացավ երկարաձգել իր լիցենզիան։


== Տարբերանշաններ ==


== Եթերացանկ ==


== Հաղորդումներ ==
«Հրաշալի Հայաստան» (հետագայում հեռարձակվել է ATV-ով)
«ՀԱՅԱՑՔ Երևանից»
«Տողերի արանքում»
«ՕրաԽնդիր»
«Հայելու առաջ»
«Կա՛նգ Առ»
«Զրույց. Սամվել Ֆարմանյան և Հրանտ Տեր–Աբրահամյան»
«Անվտանգության գործոն»
Լուրեր
«Շաբաթը 60 վայրկյանում և Ֆոտոշարեր»
Մի արեք «ԱՅՍՊԵՍ»
«Պատմության այս օրը»
«Հարցազրույց դեսպանի հետ»
«Բարև Զինվորից» (հաղորդման արտադրությունը՝ Արտ 13-ի)
«CV կամ էքզիստենցիալ զրույցներ»
«Փոփ Արտ» (հեռարձակվել է նաև Լայմով, հետագայում հեռարձակվել է ATV-ով)
«KamoBlog» (հետագայում հեռարձակվել է Լայմով)
«Ամենից ամենա» (հետագայում հեռարձակվել է ATV-ով)
«Առողջություն» (հեռարձակվել է նաև Առաջին ալիքով, հետագայում հեռարձակվել է ATV-ով)
«Երեկոյան լուրեր Աբրահամ Գասպարյանի հետ»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2022-04-12 at the Wayback Machine.
Վիդեոալիքը ՅուԹուբ կայքում