armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ավո Թումայան

Ավետիս Մարգարի Թումայան (Աւետիս Մարգարի Թումայեան, 1920, Կիլիկիա - օգոստոսի 15, 1989(1989-08-15), Բեյրութ, Լիբանան), հայ գծանկարիչ, ինքնուս գրող։


== Կենսագրություն ==

Ծնվել է Կիլիկիայի Չորք Մարզպան (Դյորդ-յոլ) քաղաքում՝ սասունցիների ընտանիքում։ 1922 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Սիրիայի Հալեպ քաղաք, որտեղ Ավոն հետագայում 5֊ամյա  կրթություն է ստացել Հայկական վարժարանում։ 16 տարեկանում արվեստանոց է բացել Հալեպի Սալիբե թաղամասում, որտեղ  նա ձեռքով նկարում էր խանութների անուններ, լոգոներ, գովազդային պլակատներ, կինոցուցադրումների ազդագրեր։ Որոշ ժամանակ անց  Ավոն իր աշխատանոցը տեղափոխել  է Հալեպի մեկ այլ վայր։ Նկարչությունից բացի զբաղվել է պատմության ուսումնասիրմամբ, նրա հեղափոխական թեմաներով նյութերը տպագրվել են Հալեպի, այնուհետև՝ Բեյրութի հայկական թերթերում։ 1949 թվականից լույս ընծայել է «Հեղափոխական ալբոմ» շարքը, որի  թեմաները նվիրված են եղել  հայ ազատագրական պայքարի երևելի դեմքերին։ Նա մեկնել է Իրաք և Իրան, որտեղից վերադարձել է նոր նյութերով, որոնց մի մասն առաջին անգամ  հրատարակվել է իր շարքում։ Իր հետ բերել է նաև լուսանկարներ, որոնք հետագայում լույս են տեսել գրքերի վերածված ալբոմներում։
1962 թվականին Ավոն տեղափոխվել է Բեյրութ և հաստատվել հայաբնակ Բուրջ Համուդ թաղամասում, որտեղ շարունակել է զբաղվել նույն գործով։ Աշխատել է  ՀՅԴ Լիբանանի պաշտոնաթերթ «Ազդակ» օրաթերթում։ 1965 թվականից սկսած նա երեք անգամ այցելել է ԱՄՆ՝ նոր նյութեր հայթայթելու և պատմական փաստեր հավաքելու նպատակով։ ԱՄՆ֊ում հանդիպել է քաղաքական, կուսակցական և հասարակական գործիչների հետ։ 1975 թ.՝ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմի առաջին տարում դադարեցրել է «Հեղափոխական ալբոմի» հրատարակությունը։ Հետագայում «Հեղափոխական ալբոմի» բոլոր շարքերը առանձին գրքերով լույս են տեսել և շատ արագ տարածվել՝ հայկական սփյուռքում ու Հայաստանում։
Հայաստանի առաջին հանրապետության հիմնադրման 50-ամյակին՝ 1968 թվականի մայիսի 28-ին Բեյրութի «Համազգային» տպարանում լույս է տեսել  Ավոյի Գարեգին Նժդեհի մասին առաջին հիմնարար և ամենաամփոփ գիրքը՝ «Նժդեհ. Կյանքն ու գործունեությունը», որը հիմք է հանդիսացել հետագա հետազոտությունների համար։ Վերատպվել է 1989 թ. Լոս Անջելեսում։
Ավետիս Թումայանը մահացել է 1989 թվականի օգոստոսի 15-ին Բեյրութում։
Ավո Թումայանի որդին ու թոռը՝ Մարգար և Ավետիս Թումայանները նրա արվեստանոցը վեր են ածել լուսանկարչական և տեսանկարահանման ստուդիայի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ավո Թումայանի կյանքի գործը
Տալամելլո

Տալամելլո  (իտալերեն՝ Talamello), կոմունա Իտալիայի Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Ռիմինի գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 1118 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 106 մարդ/կմ² մակերես։ Զբաղեցնում է 11 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 61010, հեռախոսային կոդ՝ 0541։
Տալամելլոն սահմանակից է Մաիոլո, Մերկատո Սարաչենո, Նովաֆելտրիա, Սոլիանո ալ Ռուբիկոնե համայնքներին։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Լավրենտին։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 10-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0541 920736
Էլեկտրոնային փոստ՝ comune.talamello@provincia.ps.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.talamello.pu.it/ Archived 2010-07-24 at the Wayback Machine.== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.montegridolfo.rn.it/ Archived 2006-11-08 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Վլադիմիրովո (գյուղ, Գորոդեցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վլադիմիրովո (այլ կիրառումներ)Վլադիմիրովո (ռուս.՝ Владимирово), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Գորոդեցկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անե

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անե (այլ կիրառումներ)Անե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Վարդոյի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ensonhaber.com

Ensonhaber․com, թուրքական լրատվական կայք, որը 2006 թվականին հիմնադրել է տնտեսագետ Սերքան Քալեմջիլերը։ Վերջինս 2000-ական թվականների սկզբից ի վեր առցանց ոլորտում է և բավականաչափ մեծ թվով դոմեյնների սեփականատեր է։ Ensonhaber․com լրատվական կայքի հիմնադրումից հետո, Քալեմջիլերը այնտեղ ներառեց արդեն իսկ գոյություն ունեցող իր մի շարք կայքեր՝ ներկայացնելով դրանք որպես նորաստեղծ լրատվական կայքի առանձին բաժիններ։ Ներկայումս կայքի գլխավոր խմբագիրն է Ալփեր Բյույուքդերեն։ Կայքի կարգախոսն է․ «Ոչ թե կողմնակալ ենք, այլ լրատու»։


== Կայքի կառուցվածքը ==
Կայքը բաղկացած է տարբեր բաժիններից, որոնք վերաբերում են սպորտին, առողջապահությանը, ավտոմեքենաներին և այլն։ 2019 թվականին Թուրքիայում կայանալիք Տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրությունների կապակցությամբ կայքում բացվել է նաև «Ընտրություններ 2019» բաժինը, որտեղ տեղ են գտնում ՏԻՄ ընտրություններին վերաբերող նորությունները։ «Գիրք» խորագրի ներքո ներկայացվում են թուրք և համաշխարհային հեղինակների կենսագրություններից պատառիկներ, մեջբերումներ տարբեր գրքերից, գրականագիտական վերլուծություններ և այլն։
Պարբերաբար տեղադրվում են շաբաթվա ամենավաճառված գրքերի և նոր լույս տեսած գրքերի ցանկերը։ Բաժնում հաճախ տեղ են գտնում նաև մանկական գրականության վերաբերյալ տարաբնույթ նորություններ։ «Կենսագրություն» խորագրով էջում տեղադրվում են անվանի մշակութային, քաղաքական գործիչների կյանքին և գործունեությանը վերաբերող մանրամասներ, այդ թվում նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի, լուսանկարիչ Արա Գյուլերի, երգիչ Հայկո Ջեփկինի, ինչպես նաև Մեվլանա Ջելալէդդին Ռումիի և շատ այլ թուրք ու համաշխարհային գործիչների մասին։
Կայքի «Պատմություն» բաժնում ներկայացվում են պատմական տարբեր իրադարձությունների վերաբերյալ տվյալներ, հետաքրքիր փաստեր։ Կայքում իր տեղն է գտել նաև «Ճանապարհորդություն» անունը կրող էջը, որը ներկայացնում է աշխարհի տարբեր երկրների տերսարժան վայրերի մասին տեղեկություններ, զբոսաշրջային ոլորտի նորություններ։ Առավել ոչ մասշտաբային իրադարձությունների մասին լուրերը կայքում տեղ են գտնում առանձին «Երրորդ էջ» անվանումը կրող բաժնում։
Ensonhaber.com կայքն ունի նաև «Ուղիղ եթեր» խորագիրը կրող բաժին։ Այս բաժնում ներկայացված են HD որակով հեռարձակվող հեռուստատեսություններից ուղիղ եթերներ։ Առկա են TRT Haber, TGRT Haber, Habertürk, Bloomberg HT, Show TV, Beyaz TV, Bengü Türk, TV Net և այլ հեռուստաալիքների, ինչպես նաև կրոնական երկու ալիքների՝ Al Sunnah TV-ի և Kabe TV-ի ուղիղ եթերները։ Հատկանշական է, որ կայքում կա առանձին բաժին, որ ներկայացնում է ամենօրյա հինգանգամյա նամազի ժամերը՝ Թուրքիայի բոլոր քաղաքներում։ Կայքում նորությունները ներկայացվում են միայն թուրքերենով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ադրբեջանի պետական նավթային ընկերություն

Ադրբեջանի պետական նավթային ընկերությունը (SOCAR) (ադրբեջաներեն՝ Azərbaycan Respublikası Dövlət Neft Şirkəti) պետությանը պատկանող նավթի և բնական գազի ընկերություն է Ադրբեջանում։ Նա արտադրում է նավթ և բնական գազ, գործարկում է Ադրբեջանի երկու նավթի զտման գործարանները և վերահսկում է նավթի արտադրությունը երկրի նավթամուղներում։ Ընկերությունը նաև վերահսկում է Ադրբեջանում միջազգային ընկերությունների նոր նավթ և բնական գազ հայտբաբերելու  ծրագրերը։


== Ծրագրեր ==
1994 թվականից իվեր, SOCAR-ը ստորագրել է 28 արտադրություն բաժանման համաձայնություններ, որից առաջինն էր Ազերի-Չիրագ-Գյունեշլի նավթահանքերի զարգացման ծրագիրը 1994 սեպտեմբերի 20-ին և ամենավերջին համաձայնությունը ստորագրված 2009 թվականին Բահարի և Գյում Դենիզի ծովեզերքից հեռու նավթահանքերի հետախուզության համար։ SOCAR-ը նաև ունի խոփ երկու կարևորագույն նավթամուղներում՝ Բաքու-Թբիլիսի-Ջեյհան նավթամուղը և Հարավային Կովկաս նավթամուղը։ Ընկերությանը պատկանում է ԲԹՋ նավթամուղի 25%-ը, և Հարավային Կովկասի նավթամուղի 10%-ը։
Ընկերությունը նաև փայատեր է Բաքու-Սուփսա նավթամուղի և Բաքու-Նովոռոսիյսկ նավթամուղ-ի։


== Աղբյուրներ ==
JBIG

JBIG առանց կորստի պատկերի խտացման ստանդարտ է, առաջարկված Բինարական պատկերների խտացման խմբի մասնագետների(Joint Bi-level Image Experts Group) կողմից և ստանդարտացված Ստանդարտացման միջազգային կազմակերպության ISO/IEC կողմից՝ որպես ստանդարտ No 11544 և ITU-T T.82 երաշխավորմամբ։ Ավելի ուշ ընդունվել է ավելի նոր ստանդարտով JBIG2 բինարական պատկերների խտացման համար (միայն երկու ցանկացած գույն՝ սև ու սպիտակ, մոխրագույն և կանաչ, կարմիր ու կապույտ և այլն)։ JBIG-ը հայտնի է նաև որպես JBIG1: Այն առաջին հերթին մշակվել է ֆակսիմալ պատկերների խտացման համար, բայց կարող է նաև բավականին արդյունավետ օգտագործվել այլ դասի պատկերների համար։ Հիմնականում JBIG-ը ցույց է տալիս մոտավորապես 20-50 % լավագույն աստիճանի խտացում համեմատած ավելի հասարակ և վաղ ստեղծված Fax Group 4 ստանդարտի հետ. որոշ դեպքերում առավելությունը հասնում է մի քանի անգամի։
JBIG-ը օգտագործում է հանրահաշվական խտացման տարբերակը՝ արտոնագրված IBM-ի կողմից և հայտնի որպես Q-coder: Այն հիմնված է յուրաքանչյուր բիթի՝ նախկին բիթերը և պատկերների տողերը հիմք ընդունած հավանականության գնահատականի վրա։ Ալգորիթմը մշակված է պատկերը տողերով, իրենց ներկայանալու հերթականությամբ խտացնելու համար։ Ինչպես նաև, JBIG-ը պահպանում է պրոգրեսիվ հաղորդում (աստիճանաբար պատկերի «հայտնվելը» ընդունիչի վրա ֆայլի ստացման չափով) խտացման աստիճանի ոչ մեծ նվազմամբ (5 %-ի կարգի)։


== Արտաքին հղումներ ==
JBIG-KIT — ազատ և բաց C JBIG էնկոդերի և դեկոդերի իրագործում
Ցուցակ JBIG ռեսուրսների Archived 2008-02-03 at the Wayback Machine.
Իսրայել Չանգլյան

Իսրայել Արշակի Չանգլյան (1922, Այգեձոր, Հայկական ԽՍՀ), հայ զինվորական, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1922 թվականին Հայկական ԽՍՀ Այգեձոր գյուղում։
1932-1944 թվականներին սովորել է Այգեձորի միջնակարգ դպրոցում։ Տասներորդ դասարանից զորակոչվել է խորհրդային բանակ։
1943-1945 թվականներին ծառայել է գործող բանակում։ 1943 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1944 թվականի հունվարը ծառայությունը շարունակել է 136-րդ հրաձգային գնդում որպես հրաձիգ-հրետանավոր։ 1944 թվականի հունվարից մարտ՝ 237-րդ դիվիզիայի 244-րդ գնդում որպես շարքային հետախույզ, վիրավորվել է Ղրիմում։ 1944 թվականին 140-րդ հրաձգային դիվիզիայի 96-րդ հրաձգային գնդում եղել է ջոկի հրամանատար, կոչումով ավագ սերժանտ։
Կարպատներում վիրավորվել է երկու անգամ։ 1944 թվականի դեկտեմբերին 318-րդ դիվիզիայում եղել է դասակի հրամանատարի տեղակալ։ Այնուհետև տեղափոխվել է 133-րդ դիվիզիա, որտեղից և 1946 թվականի դեկտեմբերին զորացրվել է։
Պարգևատրվել է Մարտական ծառայության, 1941-1945 թվականների Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար և այլ մեդալներով ու շնորհավորական թերթիկներով։
1953 թվականին էքստեռն կարգով ավարտել է Բերդի միջնակարգը։ 1947-1956 թվականներին աշխատել է կոլտնտեսությունում որպես էլեկտրիկ, 2 տարի՝ ակումբավար, 2 տարի՝ հաշվապահի օգնական, ապա՝ №7 դաշտավարական բրիգադի բրիգադավար։ Եղել է ՀԼԿԵՄ 19-րդ համագումարի պատգամավոր։ Որպես թղթակից երկու անգամ մասնակցել է թղթակիցների հավաքներին, ընտրվել է գյուղական խորհրդի պատգամավոր, 1966 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի մատենագիտական բաժինը։
1965 թվականից աշխատում է որպես ուսուցիչ Այգեձորի միջնակարգ դպրոցում, դասավանդում է հայոց լեզու և գրականություն։
ԽՄԿԿ անդամ է 1952 թվականից։


== Ծանոթագրություններ ==
Լաուրա Բիաջոտտի

Լաուրա  Բիաջոտտի (իտալերեն՝ Laura Biagiotti; օգոստոսի 4, 1943(1943-08-04)[…], Հռոմ, Իտալիա - մայիսի 26, 2017(2017-05-26)[…], Հռոմ, Իտալիա), իտալացի  մոդելավորող և օծանելիքագործ, «Բիաջոտտի Տան» հիմնադիր, Իտալիայի «Աշխատանքային վաստակի» համար շքանշանի  ասպետ։


== Կենսագրություն ==
Լաուրա  Բիաջոտտին ծնվել է Հռոմում՝ 1943 թվականի օգոստոսի  4–ին։ Նրա  մայրը՝ Դելիա Սոլդայնի  Բիաջոտտին հաջողակ մոդելավորող  է եղել, ստեղծել  է խոշոր իտալական ավիաընկերության՝ «Alitalia»–ի  համազգեստը։ Լաուրան փոքր հասակից օգնել է մորը։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո Հռոմի  համալսարանում  սկսել է ուսումնասիրել հնէաբանություն, սակայն հրաժարվել է իր ակադեմիական կարիերայից, որպեսզի կենտրոնանա հագուստի ոճավորման վրա։ Նա մի քանի տարի  աշխատել է մոր  արհեստանոցում և այդ ժամանակ էլ հանդիպել է ապագա ամուսնուն՝ Ջանի Սինիին։
Որոշ  ժամանակ անց  Ֆլորենցիայում  բացել է իր  առաջին խանութը։ Իսկ  1972 թվականին Ֆլորենցիայում կայացել է Լաուրա Բիաջոտտիի նորաձևության առաջին ցուցադրությունը, որն իր վրա է հրավիրել մամուլի, քննադատների և գնորդների ուշադրությունը՝ իր անսովոր կանացի  ոճի շնորհիվ։ Սա մեկնարկ է հանդիսացել «Բիաջոտտիի  Տան» ստեղծման  համար, որը շուտով ընդգրկվել  է տղամարդու և կանացի հագուստ, տարբեր աքսեսուարներ, ժամացույցներ արտադրող Իտալիայի խոշորագույն նորաձևության տների ցանկում։
1980 թվականին Լաուրա Բիաջոտտին ամուսնու հետ (մահացել է  1996 թվականի  օգոստոսին) ապրել և աշխատել է Հռոմի արվարձանում՝  Մարկո Սիմիոնեի XI դարի վերականգնված ամրոցում։ Նրանց դուստրը՝ Լավինիա Բիաջոտտի Սիգնան ընտանեկան բիզնեսի մեջ է մտել հոր մահից հետո և 2005 թվականին դարձել է  «Բիաջոտտիի  Տան»  փոխնախագահը։
1988 թվականի  ապրիլին Բիաջոտտին դարձել է իտալացի  առաջին մոդելավորողն, որն իր հավաքածուն ցուցադրել է կոմունիստական Չինաստանում։
1992 թվականին   Լաուրա  Բիաջոտտին ԱՄՆ Նյու Յորք  քաղաքում  ստացել է «Տարվա  կին»  մրցանակը։
1993 թվականին Պեկինում նրան է հանձնվել «Marco Polo»–ի անվան մրցանակ այն բանի համար, որ իտալական արդյունաբերությունը հասցրել է Չինաստան։
1995 թվականի փետրվարի 5–ին Բիաջոտտին  դարձել պատմության մեջ առաջին  իտալացի մոդելավորողը, որն իր հավաքածուն ցուցադրել է Մոսկվայի Կրեմլում, նույն տարում Լաուրա Բիաջոտտին Իտալիայի նախագահ Օսկար  Լուիջի Սկալֆարոյի կողմից ներկայացվել է պարգևատրման՝ «Աշխատանքային վաստակի» շքանշանով»՝ նորաձևության մեջ երկար կարիերայի և  ամբողջ աշխարհում իտալական նորաձևության առաջխաղացման մեջ մեծ ավանդ ունենալու համար։
1996 թվականի սկզբին Լաուրա Բիաջոտտին, որն այդ ժամանակ ներկայանում էր նաև Մոսկվայում, համաձայնվել է դառնալ «Moscow Magazine»  ամսագրի ներդրող և համահիմնադիր, որը էական ֆինանսական դժվարությունների առաջ էր կանգնած, սակայն նախկին հիմնադրի հետ անհամաձայնության պատճառով գործարքը չի կայացել, և 1996 թվականի ապրիլին ամսագիրը սննկացել է և փակվել (տես Independent Media)։
2004  թվականի ապրիլին Լ․ Բիաջոտտին ընտրվել է իտալական նորաձևության ազգային պալատի  խորհրդական։
2011 թվականի  հունվարին  Իտալիայի նախագահ  Ջորջո  Նապոլիտանոյի հրամանագրով Լաուրա Բիաջոտտին  պարգևատրվել է  Լեոնարդոյի  մրցանակով։
Լաուրա  Բիաջոտտին  մահացել է 2017 թվականի մայիսի  26–ին՝ հարազատ  քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Բիաջիոտտիի Տան» Պաշտոնական կայք։
Բուրտնիեկի

Բուրտնիեկի (լատիշ․՝ Burtnieki), գյուղ Լատվիայի հյուսիսում, վարչական կենտրոնը գտնվում է Բուրտնիեկսիի շրջանում։ Քաղաքը գտնվում է Բուրտնիեկու լճի հարավային ափին։ Մինչև 2009 թվականի հուլիսի 1-ը քաղաքը գտնվում էր Վալմիերսկիի շրջանում։
Վալմիերա քաղաքից հեռավորությունը կազմում է ընդամենը 24 կմ։


== Պատմություն ==
Գրավոր աղբյուրներում քաղաքն առաջին անգամ հիշատակվել է 1234 թվականին։ Ներկայիս տարածքում առաջացել է Բուրտնիեսկի բնակավայրը, նախկին կալվածքների շնորհիվ։
Խորհրդային տարիներին Բուրտնիեկսկիի հրամանագրով քաղաքը եղել է Վալմիերսկիի շրջանի կենտրոնը։ Գյուղում գտնվում է «Բուրտնիեկի» սովխոզը։
Գյուղում գտնվում է Բուրտնիեկսիի վարչակազմի շենքը, մի շարք խանութներ, Բուրտնիեկսիի ձիավոր գործարան, բանջարեղենի տնտեսություն, հյուրանոց, «Սագա» հանգստի համալիրը, միջնակարգ դպրոց, կրթական հաստատություն, երկու գրադարան, դեղատուն, հիվանդանոց և փոստային բաժանմունք ։


== Հայտնի մարդիկ ==
Գյուղում ծնվել է նկարիչ Պետերիս Բալոդիսը (1867-1919 թվականներ )


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Информация о селе в топонимической базе данных(լատիշերեն)
Հին Թբիլիսի

Հին Թբիլիսի (վրաց.՝ ძველი თბილისი՝ Ձվելի Թբիլիսի), վարչական շրջան, Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիի պատմական կենտրոնը։ Գտնվում է քաղաքի հարավարևելյան հատվածում։ Տարբեր աղբյուրներում շրջանի սահմանները նշվում են տարբեր կերպ՝ Թիֆլիսի տարածքը 12-րդ դարում, քաղաքի տարածքը հին պարսպի սահմաններում, Կուրից մինչև Սոլոլակի հյուսիսում գտնվող Պուշկին-Բարաթաշվիլի փողոցների երկայնքով ձգվող տարածքը, ներառյալ գորշ բաղնիքները (Աբանոթուբանի) և հարավում տեղակայված Հարպուխին, քաղաքի տարածքը մինչև Ռուսաստանին Վրաստանի միացումը (1801)։
Փողոցներն այս շրջանում կոր են, նեղ, շենքեը պատպանել են միջնադարյան կառուցապատման հատկանիշները։
Հին Թբիլիսիում կենտրոնացած են նույնիսկ 5-րդ դարին թվագրվող ճարտարապետական հուշարձաններ, սակայն այս հատվածում գերակշռում է 19-րդ դարի կառուցապատումը։ Շրջանի տարածքում կարելի է տեսնել Նարիղալա միջնաբերդի ավերակները․ ամրոցը կառուցվել է 16-17-րդ դարերում ստորին ամրոցի պատերի մնացորդներից, Անչիսխաթի եկեղեցին (6-րդ դար), Մետեխի վանքը (ենթադրաբար 5-րդ դար), Սիոնի մայր տաճարը (6-րդ դար) և Ռոստոմ արքայի բաղնիքները (17-րդ դար)։ Ճարտարապետական հուշարձաններից որոշները ներառված են Հուշարձանների համաշխարհային հիմնադրամի պատհապանության ցանկում։


== Պատմություն ==
Չնայած «Հին Թբիլիսի» տերմինը վաղուց օգտագործվում է քաղաքի պատմական մասը նշելու համար, նույն անվամբ վարչական շրջանը ձևավորվել է միայն 2007 թվականին մայրաքաղաքի չորս վարչատարածքային շրջանների՝ Մթածմինդա-Կրծանիսի, Իսանի-Սամգորիի, Դիդուբե-Չուղուրթեիի և Վակե-Սաբութալոյի փողոցներից և թաղամասերից․ վարչատարածքային այս շրջանները նախկինում ընդգրկված էին այլ շրջանների մեջ։
Հին քաղաքը հնագույն ժամանակներից պարսպապատված է եղել Կուր գետից մինչև Սոլոլակի լեռնաշթղայի ստորոտը։ Առաջին պատերը կառուցվել են դեռևս Դաչի թագավորի օրոք (499-514)։ Ոչ մեկ անգամ ավերված ամրությունները կառուցապատվել են նորից։ Հզոր պատերը կառուցել է Ռոստոմ արքան (17-րդ դար), դրանց բարձրությունը հասնում էր 4-5 սաժենի, իսկ հաստությունը՝ մոտ 2,5 արշին։ Պատն ուներ ութ դարպաս՝ Սեիդաբադի, Գանժայի (Էրիվանի), Ամրոցի, Սոլոլակիի, Կոջորիի, Քարթլիի, Դիգոմիի և Կուրի։ Պատը քանդվել է 1820-1840 թվականներին։
Ամբողջ քաղաքը սարսափելի ավերվել է Աղա Մոհամմադ խան Ղաջար շահի՝ 1795 թվականի ներխուժման ժամանակ․ այդ իրադարձությունների վկա Աթանաս Արարատցին գրել է․


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հին Թբիլիսի թաղամասի պաշտոնական կայք Archived 2011-07-21 at the Wayback Machine.
Թաղամասը Թբիլիսիի քաղաքապետարանի կայքում(չաշխատող հղում)
Հին Թբիլիսին travelgeorgia.ru կայքում
Թբիլիսիի բնակիչների հագուստը XIX դարում
Տեսահոլովակ թաղամասի պատկերներով
Լոնսդեյլիտ

Լոնսդեյլիտ կամ վեցանիստ ալմաստ P63/mmc։ Հայտնագործվել է 1966 թ. կամ ավելի վաղ, առաջին անգամ հիշատակվել է 1967 թ. (Frondel, C.; U.B. Marvin (1967). «Lonsdaleite, a new hexagonal polymorph of diamond». Nature 214: 587—589)։ Միաժամանակ այն հայտնագործվել է բնության մեջ, երկնաքարային խառնարանում։ Չինացի մի շարք գիտնականներին հաջողվել է ապացուցել, որ խառնուրդների բացակայության դեպքում լոնսդեյլիտը ալմաստից 58 տոկոսով ավելի կարծր կլիներ։ Գիտնականների հոդվածը լույս է տեսել Physical Review Letters թերթում, իսկ դրա կարճ բովանդակությունը հասանելի է physorg.com կայքում (Pan, Zicheng; Sun, Hong; Zhang, Yi; and Chen, Changfeng (2009). «Harder than Diamond: Superior Indentation Strength of Wurtzite BN and Lonsdaleite». Physical Review Letters 102)։


== Կառուցվածք ==
Ալմաստը և լոնսդեյլիտն ունեն միանման վալենտային անկյուն, որոնք հավասար են 109°28’16’’, կապերի երկարությունը կազմում է 0,1545 նանոմետր, կոորդինացիոն թիվը՝ 4։ Ալմաստի տարրական բջիջը պարունակում է ածխածնի ութ ատոմ, իսկ լոնսդեյլիտը՝ չորս։ Ալմաստի և լոնսդեյլիտի բյուրեղացանցերն իրարից տարբերվում են դարսվածքի եղանակով։ Լոնսդեյլիտին բնորոշ է երկշերտ՝ (…АВАВ…) տիպի դարսվածք, որտեղ յուրաքանչյուր հաջորդ տետրաեդրիկ շերտը նախորդի նկատմամբ թեքված է 60˚-ով։ Ալմաստին բնորոշ է եռաշերտ՝ (…АВСАВС…) տիպի դարսվածք, որտեղ բոլոր շերտերը կառուցված են միանման կոորդինացիոն տետրաերդերից։ Ալմաստն այդ առումով նման է α-գրաֆիտին, միայն ալմաստի հարթությունը «ծալքավորված» է։
Լոնսդեյլիտը պատկանում է մետալոիդների քիմիական շարքին, քիմիական բանաձևը՝ C: Լոնսդեյլիտի խտությունը՝ 3,51 գ/սմ³։ Օպտիկական հատկություններն են՝ թափանցիկ, բեկման ցուցիչը՝ 2,40 – 2,41։


== Հատկություններ ==
Լոնսդեյլիտը համարվում է հայտնի ամենակարծր նյութերից մեկը, իր կարծրությամբ այն 58 %-ով գերազանցում է ալմաստը (լոնսդեյլիտը կարող է դիմանալ մինչև 152 հՊա, մինչդեռ ալմաստը՝ 97 հՊա), սակայն լոնսդեյլիտի գործնական կիրառումը քիչ հավանական է դրա ստացման բարդության պատճառով։  Ճնշման տակ ատոմները լոնսդեյլիտի բյուրեղացանցում վերադասավորվում են այնպես, որ նմուշների ծավալը մնում է անփոփոխ, իսկ կարծրությունը՝ մեծանում։


== Ստացում ==
Գիտնականների կարծիքով լոնսդեյլիտը ձևավորվում է երկնաքարի երկրին բախվելու արդյունքում՝ գրաֆիտից, որը մտնում է երկնաքարի կազմի մեջ։ Շատ բարձր ջերմաստիճանի և ճնշման ազդեցության տակ տեղի է ունենում գրաֆիտի փոխակերպումը ալմաստի, սակայն դրա հետ մեկտեղ գրաֆիտի վեցանիստ բյուրեղացանցը պահպանվում է։ Երկար ժամանակի ընթացքում լոնսդեյլիտը ստանում էին բացառապես գրաֆիտից՝ ուժեղ սեղմման ճանապարհով, սակայն ավելի ուշ ապացուցվել է, որ «վեցանիստ ալմաստ»-ը կարելի է ստանալ նաև խորանարդային ալմաստից։


== Պատմություն ==
Լոնսդեյլիտն իր անվանումը ստացել է բրիտանացի բյուրեղագետ Քետլին Լոնսդեյլի պատվին։


== Տես նաև ==
Իզոմերիա


== Ծանոթագրություններ ==
Սեդ Յոլ (այլ կիրառումներ)

Սեդ Յոլ, կարող է վերաբերել՝

Սեդ Յոլ - գետ Ռուսաստանում, Բուր Կեմի վտակը
Սեդ Յոլ - գետ Ռուսաստանում, Իժմայի վտակը
Սեդ Յոլ - գետ Ռուսաստանում, Լոկչիմի վտակը
Սեդ Յոլ - գետ Ռուսաստանում, Կոժվայի վտակը
Սեդ Յոլ - գետ Ռուսաստանում, Մեծ Լյագայի վտակը
Սեդ Յոլ - գետ Ռուսաստանում, Մեծ Վոլմայի վտակը
Սեդ Յոլ - գետ Ռուսաստանում, Չորնայա Կեդվայի վտակը
Սեդ Յոլ - գետ Ռուսաստանում, Պոժյոգի վտակը
Սեդ Յոլ - գետ Ռուսաստանում, Սեդ Յուի վտակը
Սեդ Յոլ - գետ Ռուսաստանում, Վերին Դվոյնիկի վտակը
Սեդ Յոլ - գետ Ռուսաստանում, Տիմշերի վտակը
Տիմոֆեյ Տերյաև

Տիմոֆեյ Ֆեոդորովիչ Տերյաև (ռուս.՝ Тимофей Фёдорович Теряев, օգոստոսի 3, 1919(1919-08-03) - մարտի 20, 2001(2001-03-20), Դոնի Ռոստով, Ռուսաստան), ռուս նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Տիմոֆեյ Տերյաևը ծնվել է 1919 թվականի օգոստոսի 3-ին Ռուսաստանի Օրյոլի մարզի Գալիչ գյուղում։ 1921 թվականին Տերյաևների ընտանիքը Գալիչից տեղափոխվել է Նովոչերկասկ։ 1927 թվականից մինչև 1937 թվականը Տիմոֆեյ Տերյաևը սովորել է միջնակարգ դպրոցում։ Աշխատել է որպես մրճահար։ Եղել է նկարիչ-ձևավորող Տոկարևի աշակերտը՝ ձևավորելով գովազդային վահանակներ կինոթատրոնի համար։ 1939 թվականից մինչև 1952 թվականը ծառայել է Հայաստանի սահմանապահ զորքերում։ 1953 թվականին Մարտիրոս Սարյանի երաշխավորմամբ ընդունվել է Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտ։ 1964 թվականին դարձել է ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության անդամ։ 1959 թվականին Տիմոֆեյ Տերյաևը կնոջ հետ տեղափոխվել է Ռոստովի մարզ։ Մշակույթի բաժինը Տերյաևին՝ որս թատերական նկարչի, ուղարկել է Ցիմլյանսկի ժողովրդական թատրոն։ 1959 թվականից մինչև 1981 թվականը Տիմոֆեյ Տերյաևը դասավանդել է Ռոստովի Մ․ Գրեկովի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում։
Տիմոֆեյ Տերյաևը մահացել է 2001 թվականի մարտի 20-ին Դոնի Ռոստովում։


== Հավաքածուներ, որտեղ պահվում են նկարչի աշխատանքները ==
Ռոստովի կերպարվեստների մարզային թանգարան, Դոնի Ռոստով
Ժամանակակից կերպարվեստի թանգարան Դմիտրովսկայայում, Դոնի Ռոստով
Տագանրոգի գեղարվեստի թանգարան, Տագանրոգ
Աեքսանդր Տոկարևի հավաքածու, Ստարոչերկասկայա
Մասնավոր հավաքածուներ


== Անհատական ցուցահանդեսներ ==
1961 – Համամիութենական թատերական միություն, Դոնի Ռոստով
1969 – ԽՍՀՄ նկարիչների միության Ռոստովի մարզի ցուցասրահ, Դոնի Ռոստով
1979 – ԽՍՀՄ նկարիչների միության Ռոստովի մարզի ցուցասրահ, Դոնի Ռոստով
1981 – Գեղարվեստի մանկական դպրոց, Նովոշախտինսկ
1983 – Ցուցահանդեսային սրահ, Շախտի
1984 – ԽՍՀՄ նկարիչների միության Ռոստովի մարզի ցուցասրահ, Դոնի Ռոստով
1988 – ԽՍՀՄ նկարիչների միության Ռոստովի մարզի ցուցասրահ, Դոնի Ռոստով
1989 – Ռոստովի կերպարվեստի մարզային թանգարան, Դոնի Ռոստով
1993 – ???, Մոսկվա
2000 – Ռոստովի կերպարվեստի մարզային թանգարան, Դոնի Ռոստով
2006 – Ժամանակակից կերպարվեստի թանգարան Դմիտրովսկայայում, Դոնի Ռոստով
2009 – Ռոստովի կերպարվեստի մարզային թանգարան, Դոնի Ռոստով


== Խմբակային ցուցահանդեսներ ==
2008 – «М – Ж», Ժամանակակից կերպարվեստի թանգարան Դմիտրովսկայայում, Դոնի Ռոստով
2008 – «Մահկանացու մասին արվեստում։ Նիկոլայ Կոնստանտինովի հիշատակին» (ռուս.՝ «О смертном в искусстве. Памяти Николая Константинова»), М-պատկերասրահ, Դոնի Ռոստով
2009 – «REMAKE». М-պատկերասրահ, Դոնի Ռոստով


== Հայտնի աշակերտներ ==
Լեոնիդ Կաբարուխին
Վալերի Կուլչենկո
Գալուստ Մովսեսյան
Վալերի Չուբարով


== Հիշատակ ==
2015 թվականի օգոստոսին հայտնի է դարձել, որ Դոնի Ռոստովի նոր կառուցվող շրջաններից մեկում լինելու է Տիմոֆեյ Տերյաևի անունով կոչված փողոց։ Այդ որոշումն ընդունել է քաղաքի անվանումների հարցերով զբաղվող միջգերատեսչական հանձնաժողովը։ Փողոցը պետք է լինի Պլատովսկի միկրոշրջանում՝ նկարիչ և երաժիշտ Սերգեյ Տիմոֆեևի անունը կրող փողոցի կողքին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տիմոֆեյ Տերյաևի ստեղծագործությանը նվիրված կայք Archived 2020-12-04 at the Wayback Machine.
Боровская Н. «Он никогда не изменял себе»
Теряев Тимофей Фёдорович
Медведев С. Тимофей Теряев: «Моя Даная ближе к истине». Ростов-на-Дону, 1996.
Բոլշայա Երիկսա

Բոլշայա Երիկսա (ռուս.՝ Большая Ерыкса, ուդմ.՝ Кугу Йырсе), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Գրախովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 255 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Don't Look Back in Anger

«Don't Look Back in Anger», անգլիական Oasis ռոք խմբի երգ, որը թողարկվել է 1996 թվականին որպես խմբի «(What's the Story) Morning Glory?» երկրորդ ալբոմի չորրորդ սինգլ։ Երգի հեղինակն է խմբի կիթառահար և հիմնական երգերի հեղինակ Նոել Գալահերը։ Երգը դարձել է խմբի երկրորդ սինգլը, որը զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը UK Singles Chart-ում, որտեղ ստացել է պլատինե հավաստագրում։ «Don't Look Back in Anger»-ը դարձել է Oasis-ի առաջին սինգլը, որի վոկալիստը Նոելն էր, ոչ թե Լիամ Գալահերը։


== Կոմպոզիցիաների ցանկ ==
«Don't Look Back in Anger»՝ 4։47
«Step Out»՝ 3։40
«Underneath the Sky»՝ 3։20
«Cum On Feel the Noize»՝ 5։09


== Ձայնագրման մասնակիցներ ==
Նոել Գալահեր՝ վոկալ, գլխավոր կիթառ
Լիամ Գալահեր՝ պերկուսիա, բեք վոկալ
Փոլ Արթուրս՝ ստեղնաշարայիններ, ռիթմ կիթառ
Փոլ Մաքգիգան՝ բաս կիթառ
Ալան Ուայթ՝ հարվածայիններ


== Չարթեր և հավաստագրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեքստը MetroLyrics կայքում
Պուջա Բհատ

Պուջա Բհատ (հինդի पूजा भट्ट, փետրվարի 24, 1972(1972-02-24), Մումբայ, Հնդկաստան), հնդիկ դերասանուհի, մոդել, ռեժիսոր և պրոդյուսեր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է հնդիկ ռեժիսոր Մահեշ Բհատի և նրա առաջին կնոջ՝ Կիրան Բհատի (Լորեն Բրայթ) ընտանիքում։ Հայրական կողմից ունի գուջարաթյան արմատներ, իսկ մայրական կողմից անգլիական, շոտլանդական, հայկական և բիրմայական։ Ունի հարազատ եղբայր (Ռահուլ Բհատ) և հայրական կողմից երկու քույր (Շահին Բհատ և դերասանուհի Ալիյա Բհատ)։ Նրա զարմիկն է հայտնի դերասան Էմրան Հաշմին։
Պուջա Բհատի կինոդեբյուտը կայացել է 1989 թվականին «Հայրիկը» ֆիլմում, որի ռեժիսորն էր հայրը՝ Մահեշ Բհատը։ Ֆիլմում Պուջան խաղացել է դեռահաս աղջկա դեր, ով ծանր էր տանում հարբեցող հոր հետ իր հարաբերությունները։ Հոր դերը ֆիլմում կատարում էր Անուպամ Կհերը։ Կինոնկարը Պուջա Բհատին բերեց Filmfare Awards` լավագույն դեբյուտային կանացի դերի համար։
Սակայն իրականում մեծ էկրանին Պուջա Բհատը հայտնվեց «Սրտին չես հրամայի» (1991 թ.) երաժշտական կինոնկարով, որը ամերիկյան «Դա տեղի է ունեցել մի անգամ գիշերը» (1934 թ.) դասական օսկարակիր կինոնկարի ռեմեյքն էր։ Հետագայում Պուջա Բհատը հանդես է եկել իր հոր ֆիլմերում՝ «Մոլեգնություն» (1992 թ.), «Ես կրկին քո մասին եմ հիշում» (1993 թ.), «Երկու կրակի միջև» (1993 թ.) և այլն։ Պուջա Բհատը վերջին անգամ նկարահանվել է «Everybody Says I’m Fine!» (2001 թ.) կինոնկարում, որից հետո հրաժարվել է նկարահանվել։
2004 թվականից հանդես է գալիս որպես ռեժիսոր և պրոդյուսեր։ Որպես ռեժիսոր առաջին անգամ նա հանդես է եկել «Քավելի մեղք» (2004 թ.) կինոնկարով, որտեղ գլխավոր դերերը կատարել էին Ջոն Աբրահամը և Ուդիտա Գոսվամին։ Պուջա Բհատը նկարահանել է նաև «Արձակուրդներ» (2006 թ.), «Խաբեություն» (2007 թ.), «Սև աչեր» (2010 թ.), «Ցանկության մութ կողմը 2» (2012 թ.) ֆիլմերը։


== Անձնական կյանքը ==
2003 թվականին Պուջա Բհատը ամուսնացել է ռեստորանատեր Մանիշ Մախիջայի հետ։ 2014 թվականին նրանք ամուսնալուծվել են։


== Ֆիլմագրության ընտրանին ==
Դերասանուհի

Ռեժիսոր


== Ծանոթագրություններ ==
Վադի շրջան

Վադի շրջան (ռուս.՝ Вадский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նիժնի Նովգորոդի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Վադ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 742 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 14962 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 20,16 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Միջնադարյան Հայաստան

Միջնադարյան Հայաստան, Հայաստանի պատմության ժամանակաշրջան, որը պայմանականորեն տևում է արաբական նվաճումներից մինչև 17-րդ դար։


== Սկզբնաղբյուրներ ==
Հայ ժողովրդի 9-17 դարերի պատմության սկզբնաղբյուները բազմապիսի ու բազմաթիվ են, և դրանցում իրենց մեծ տեղն ունեն հայրենական պատմագիրները։ Հիշյալ դարերում ասպարեզ են դուրս եկել մի քանի տասնյակ հայ պատմիչներ, որոնցից ոմանք շարադրել են իրենց ժամանակի, ոմանք էլ մի քանի հարյուրամյակների պատմությունը։ Որպես պատմության ուսումնասիրության աղբյուր արժեքավոր է նաև իրավաբանական և գեղարվեստական գրականությունը։
Կարևոր աղբյուրներ են նաև արխիվային փաստաթղթերը, վիմագրական արձանագրությունները, ձեռագիր հիշատակարանները և մատենագիրների թողած համառոտ տարեգրությունները։ Կարապետ Եզյանի, Վարդան Պարսամյանի և Աշոտ Աբրահամյանի հրատարակած արխիվային փաստաթղթերը՝ իրենց առաջաբաններով և ծանոթագրություններով, լույս են սփռում 17-18-րդ դարերի հայ-արևմտաեվրոպական հարաբերությունների և հայ-ռուսական հարաբերությունների, հայկական ազատագրական շարժումների պատմության վրա, իսկ Հակոբ Փափազյանի թարգմանած և հրատարակած պարսկական փաստաթղթերը հարուստ նյութ են տալիս Արևելյան Հայաստանի տնտեսական և սոցիալական հարաբերությունների պատմության ուսումնասիրության համար։ Արևելյան Հայաստանի տնտեսական կյանքի և հողային հարաբերությունների պատմության ուսումնասիրության համար առանձնապես արժեքավոր է Սիմեոն Երևանցու Ջամբռ խորագրով աշխատությունը։


== Հիմնական իրադարձություններ ==
Հայաստանի նվաճումը արաբների կողմից և արաբական տիրապետության հաստատումը։
Բագրատունյան թագավորության հիմնադրում ու թագավորության անկումը։
Թոնդրակյան և Պավլիկյան աղանդավորական շարժումները Հայաստանում
Զաքարյանների իշխանության հաստատումը Հայաստանի արևելյան նահանգներում և Սելջուկյան արշավանքները։
Կիլիկիայի Հայկական Թագավորության ստեղծումն ու անկումը։
Հայաստանի բաժանումը Օսմանյան Թուրքիայի և Սեֆյան Պարսկաստանի միջև։
Սվետիցա (Գորոդիշնայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սվետիցա (այլ կիրառումներ)Սվետիցա (ռուս.՝ Светица), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Գորոդիշնա գետի աջ ափում՝ 31 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 41 կմ է։
Ակունքը գտնվում է Հարավային մասում Չիստոյի Ճահիճներում, 18 կմ հյուսիս-արևելքում Նյուկսենիցա գյուղի մոտ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000009289
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000928
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ճապոնիայի անվտանգության խորհուրդ

Ճապոնիայի անվտանգության խորհուրդ (ճապ.՝ 安全保障会議 Անձեն-հոսյո:-կայգի), Ճապոնիայի գործադիր իշխանության կենտրոնական մարմին, որը մտնում է Նախարարների կաբինետի կազմում։ Հիմնադրվել է 1986 թվականին՝ պաշտպանության խորհրդի հիման վրա (ճապ.՝  国防 会議):
Անվտանգության խորհուրդը գլխավորում է նրա նախագահը՝ Ճապոնիայի վարչապետը։ Բաղկացած է արտաքին գործերի, ֆինանսների, ներքին գործերի և հաղորդակցության, տրանսպորտի, տնտեսության և արդյունաբերության, պաշտպանության նախարարներից, գլխավոր քարտուղարից և Պետական անվտանգության կոմիտեի նախագահից։
Զբաղվում է Ճապոնիայի պետական անվտանգության կուրսի սահմանմամբ պաշտպանությամբ, մշակում է արտակարգ իրավիճակների ժամանակ գործողությունների պլան։


== Տես նաև ==
Ճապոնիայի սահմանադրության իններորդ հոդված
Ճապոնիայի պաշտպանական քաղաքականություն
Ճապոնիայի արտաքին հարաբերություններ
Ճապոնիայի ինքնապաշտպանության ուժեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Закон о Совете безопасности Японии
Постановление о реализации закона
Совет безопасности Японии
Կիրյուշինո (գյուղ, Վարնավինսկի շրջան)

Կիրյուշինո (ռուս.՝ Кирюшино), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վարնավինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մլինի (այլ կիրառումներ)

Մլինի, կարող է վերաբերել՝

Մլինի - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանում
Մլինի - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում
Մլինի - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում
Մլինի - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում
Բոր (Բեն Սենտ Ռադգոնդի կանտոն)

Բոր (ֆր.՝ Bors), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 131 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.67 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.28 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 145 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 45 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 80 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 65-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 15։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,3 %։ 65 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 61 անձ (35 տղամարդ և 26 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 15 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Յուգալա

Յուգալա (ռուս.՝ Югала), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Իշա գետի ձախ ափով՝ 127 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։ Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100006923
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 115100727
Ավազանի կոդը - 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ադամ Սեջվիկ

Ադամ Սեջվիկ (մարտի 22, 1785(1785-03-22), Դենտ, Հարավային Լեիկլենդ, Կումբրիա, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի թագավորություն - հունվարի 27, 1873(1873-01-27), Քեմբրիջ, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն, Քեմբրիջ), բրիտանացի գիտնական և ժամանակակից երկրաբանության հիմնադիրներից մեկը։  Նա ներկայացրեց դևոնյան և հետագայում qեմբրիի   ժամանակաշրջանների երկրաբանական հասկացությունները (վերջինիս անունը առաջարկվել է նրա կողմից` Ուելսի ժայռերի շերտերը ուսումնասիրելուց հետո)։


== Կենսագրություն ==
Ադամ Սեդգվիկը ծնվել է անգլիացի հովվի ընտանիքում։ Ավարտել է  Տրինիտի քոլեջը, որտեղ սովորել է աստվածաբանություն և մաթեմատիկա, այնուհետև ուսումը շարունակել է Մեծ Բրիտանիայում և եվրոպական այլ երկրներում։


== Գիտական գործունեություն ==
Նա ստեղծել է քեմբրիի ցեղատեսակների դասակարգումը և Ռոդրիկ Մուրչիսոնի հետ զբաղվել կարբոնի և վաղ դևոնյան շրջանը։ 1821 թվականին դառնում է Թագավորական հասարակության անդամ։
Մնացել է հավատացյալ մարդ մինչև կյանքի վերջը և պնդել է, որ բոլոր հայտնագործությունները ապացուցում են կյանքի զարգացումը՝ ըստ Աստվածաշնչի ուսմունքի։ 1820 թվականներին աղետաբերության հետևորդ էր, սակայն 1830 թվականին իր կարծիքը փոխեց Չարլզ Լայելի հոդվածից հետո։ Չարլզ Դարվինը նրա ուսանողներից մեկն էր, որի հետ  1820 թվականին նավի վրա նավարկելիս նա մտերմիկ հարաբերություններ հաստատեց (մինչև այդ Դարվինը գրել է Սեդգվիկին, երբ նա նավարկում էր  HMS Beagle (1820)  նավի վրա )։  Սեդգվիկը հետագայում  քննադատեց և մերժեց Դարվինի էվոլյուցիայի տեսությունը, ինչը չխանգարեց մինչև իր մահը մնալ Դարվինի ընկերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Sedgwick Museum of Earth Sciences, University of Cambridge (անգլ.)
Adam Sedgwick Collection. կեբսագրությունը American Philosophical Society կայքում (անգլ.)
Adam Sedgwick (1785—1873). կենսագրությունը Museum of Paleontology կայքուն, University of California, Berkeley (անգլ.)
Ես ծառայում եմ սահմանին

«Ես ծառայում եմ սահմանին» (ռուս.՝ «Я служу на границе»), խորհրդային գեղարվեստական լիամետրաժ սև-սպիտակ ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Նաում Բիրմանը «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում 1973 թվականին։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1974 թվականի մայիսի 6-ին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է սահմանապահ ուղեկալի առօրյայի մասին՝ մարտական վարժանքներ, մարզումներ, բանակային կյանք։


== Դերերում ==
Բորիսլավ Բրոնդուկով – գլխավոր ուղեկալի մայոր Կոնստանտին Անատոլևիչ Գրեբնև
Եվգենի Կարելսկիխ – քաղաքական մասի պետի տեղակալ ավագ լեյտենանտ Ալեքսեյ Միխայլովիչ Բորոդին
Բորիս Շչերբակով – շարքային Դմիտրի Սեդիխ
Էլեոնորա Շաշկովա – Լիդիա Իվանովնա Գրեբնևա
Անտոնինա Ակսյոնովա – Իննա Պետրովնա Բորոդինա
Միխայիլ Կոկշենով – պրապորշչիկ Նիկոլայ Պուզիրյով, ուղեկալի ավագ 
Անատոլի Ռուդակով – եֆրեյտոր Սենյա Օսինին
Ալեքսանդր Ալեքսանդրով – շարքային Անդրեյ Ստրեկալով
Յուրի Ակսենտի – կրտսեր սերժանտ Վալերի Պերսիկով
Իոսիֆ Ջափարիձե – շարքային Միքելաձե
Աարե Լաանեմետս – Լաանեմետս
Անատոլի Պոպով – սերժանտ Սեմյոնով


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարիստներ՝ Ալեքսանդր Ռոզեն, Վլադիմիր Մենշով
Ռեժիսոր՝ Նաում Բիրման
Գլխավոր օպերատոր՝ Ալեքսանդր Չիրով
Գլխավոր նկարիչ՝ Եվգենի Գուկով
Կոմպոզիտոր՝ Վենիամին Բասներ
Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Միխայիլ ՄատուսովսկիՖիլմում հնչում է «Гроза от нас уходит вспять» երգը (երաժշտությունը՝ Վենիամին Բասների, տեքստը՝ Միխայիլ Մատուսովսկու) Էդուարդ Խիլի կատարմամբ։ Ֆիլմում այն երգում է Բորիս Շչերբակովի հերոս Դմիտրի Սեդիխը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ես ծառայում եմ սահմանին» «Լենֆիլմ» կինոստուդիայի ֆիլմերի ծանոթագրված կատալոգ 1918-2003
««Я служу на границе»»։ Статья։ Онлайн энциклопедия Кирилла и Мефодия։ Վերցված է 2014-04-23 
Я служу на границе // Энциклопедия кино. — 2010.
Բաժերգյա

Բաժերգյա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Գավառի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ուեյն Գրեցկի

Ուեյն Դուգլաս Գրեցկի (անգլ.՝ Wayne Douglas Gretzky, ծնվ.՝ հունվարի 26, 1961 թ.), կանադացի նախկին հոկեյիստ, կենտրոնական հարձակվող, Հոկեյի փառքի սրահի անդամ, բազմաթիվ մրցանակների դափնեկիր։ Մասնագիտական կարիերան (1979-1999) անցկացրել է Հոկեյի ազգային լիգայի (NHL) «Էդմոնտոն Օյլերս» «Լոս Անջելես Քինգս» «Սենթ Լուիս Բլյուզ» և «Նյու Յորք Ռենջերս» ակումբներում՝ ընդհանուր առմամբ խաղալով 20 մրցաշրջան։ Բազմաթիվ սպորտային վերլուծաբանների, մարզիկների և հենց լիգայի կողմից Գրեցկին անվանվել է որպես «բոլոր ժամանակների մեծագույն հոկեյիստ»։ Գրեցկին NHL-ի պատմության բոլոր ժամանակների խոշորագույն միավոր բերող հոկեյիստն է, ինչպես նաև իր հաշվին ունի ավելի շատ արդյունավետ փոխանցումներ, քան ցանկացած այլ հոկեյիստ ունի միավոր, չորս մրցաշրջանում իր հաշվին գրանցել է 200-ական միավոր, բացի այդ գրանցել է 100 միավոր 16 մրցաշրջաններում, որոնցից 14-ում անընդմեջ։
1978 թվականին Գրեցկին պայմանագիր է կնքում Հոկեյի աշխարհի ասոցիացիայի (WHA) «Ինդիանապոլիս Ռեյսերս» ակումբի հետ, որտեղ կարճ ժամանակ անցկացնելուց և ասոցիացիայի լուծարվելուց հետո տեղափոխվում է Հոկեյի ազգային լիգայի «Էդմոնտոն Օյլերս» ակումբ։ Գրեցկու շնորհիվ «Օյլերսը» կարողանում է չորս անգամ նվաճել Սթենլիի գավաթը։ 1988 թվականի օգոստոսի 8-ին Գրեցկին տեղափոխվում է «Լոս Անջելես Քինգս»։ Գրեցկու օգնությամբ թիմը հասնում է մինչև 1993 թվականի Սթենլիի գավաթի խաղարկությանը, սակայն այդ ամենից զատ Գրեցկին առանցքային դեր է ունենում Կալիֆորնիա նահանգում հոկեյի մասսայականցման գործում։ Կարճ ժամանակով հանդես է եկել «Սենթ Լուից Բլյուզ» ակումբում, իսկ կարիերայի վերջին տարիներն անցկցրել է «Նյու Յորք Ռենջերսում»։
1999 թվականին հոկեյիստի կարիերայից հեռունալու հետո անմիջապես առաջադրվել է Հոկեյի փառքի սրահ։ Հոկեյի ազգային լիգայի տնօրինությունը որոշում է հավերժացնել Գրեցկիի կրած 99 համարի մարզաշապիկը ոչ միայն այն ակումբներում, որտեղ հանդես էր եկել, այլ նաև լիգայի բոլոր մնացած ակումբներում։ Եղել է Կանադայի հոկեյի ազգային հավաքականի գործադիր տնօրենը, ում տնօրինությամբ թիմը նվաճում է ոսկե մեդալ 2002 թվականի ձմեռային օլիմպիական խաղերում։ 2000 թվականին Գրեցկին դառնում է «Ֆինիքս Կայոտիս» ակումբի մասնատեր, իսկ NHL-ի 2004–05 մրցաշրջանի լոկաուտից հետո արդեն զբաղեցնում է թիմի գլխավոր մարզչի պաշտոնը։ Պարգևատրվել է Կանադայի օրդեն բարձրագույն շքանշանով։
1988 թվականին ամուսնացել է ամերիկացի դերասանուհի Ջանեթ Ջոնսի հետ և ունի 5 զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
էջը NHL.com կայքում
ԽՍՀՄ ֆուտբոլի ազգային հավաքական

ԽՍՀՄ ֆուտբոլի ազգային հավաքականը (ռուս.՝ сбо́рная Сове́тского Сою́за по футбо́лу) ներկայացրել է ԽՍՀՄ-ը ֆուտբոլի միջազգային մրցաշարերում և առանձին հանդիպումներում։ Կառավարվում էր ԽՍՀՄ ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կողմից։
ԽՍՀՄ ֆուտբոլի հավաքականը չի կարողացել որակավորվել Աշխարհի առաջնություններին միայն երկու անգամ՝ 1974 և 1978 թվականներին, և մասնակցել է 7 աշխարհի առաջնությունների։ Թիմի լավագույն արդյունքը եղել է 4-րդ տեղը 1966 թվականին, երբ նրանք կիսաեզրափակչում պարտվեցին Արևմտյան Գերմանիային 2-1 հաշվով։ Հավաքականը նաև մասնակցել է 5 Եվրոպայի առաջնությունների՝ հաղթելով 1960 թվականի անդրանիկ առաջնությունում և եզրափակչում պարտության մատնելով Հարավսլավիային 2-1 հաշվով։ Առաջնությունում նրանք 3 անգամ զբաղեցրել են երկրորդ տեղը (1964, 1972, 1988) և 1 անգամ չորրորդ տեղը (1968): ԽՍՀՄ-ն նաև մասնակցել է Օլիմպիական խաղերին՝ նվաճելով ոսկի 1956 և 1988 թվականներին։
ԽՍՀՄ-ի լուծարումից հետո հավաքականը փոխակերպվեց ԱՊՀ-ի ֆուտբոլի հավաքականի։ ՖԻՖԱ-ն ընդունում է ԱՊՀ-ի հավաքականը որպես ԽՍՀՄ-ի հավաքականի իրավահաջորդ թիմ, իսկ Ռուսաստանի հավաքականը՝ որպես ԱՊՀ-ի իրավահաջորդ։ Այսպիսով՝ ԽՍՀՄ-ի հավաքականի ռեկորդները հիմա վերագրվում են Ռուսաստանի հավաքականին, թեև ԽՍՀՄ-ի հավաքականի ֆուտբոլիստների մեծ մասը գալիս էր ուրիշ ԽՍՀՄ-յան երկրներից՝ ոչ Ռուսաստանից, հիմնականում՝ Ուկրաինայից։
Նվեր Ան. Աբ.-ին

«Նվեր Ան. Աբ.-ին», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1891 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1891 թվականին մարտի 24-ին։
Ինքնագիրը, առանց 1-4 տողերի, պահվում է 1891 թվականին ապրիլի 16-ին Թումանյանի՝ Անուշավան Աբովյանին գրված նամակում։ Նամակում կարդում ենք․ «Խ|Տարազին» տվել էի մի ոտանավոր-պանդխտության աշխարհից էր․ այդ ոտանավորի մեջ թուփը խոսում էր պանդուխտի հետ․․․ Թուփն ինչպե՞ս կխոսա, հայտնեց և վերադարձրեց Տարազը, սրա տեղը դնելով Սրնգի «Վիշտը»․ երանի կարդաս»։
Տեսնելով այս տողերը՝ «Տարազին» ուղարկված բնագրում առաջին 4 տողերն այլ են եղել․ Պանդուխտի հետ խոսել է ոչ թե «Նորեկ գարունը», այլ «թուփը»։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1892 թվականին՝ Մոսկվայում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների երկրորդ հատորում (էջ 74-75), թվագրված՝ «1891 թվականին մարտի 24»։ Այնուհետև՝ Երևանում՝ 1940-1959 թվականերին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 65)։ 
Արտատպվում է 1892 թվականին՝ Մոսկվայում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների երկրորդ հատորից։


== Ծանոթագրություններ ==
Զդոլբունովի շրջան

Զդոլբունովի շրջան (ուկրաիներեն՝ Здолбунівський район), շրջան Ուկրաինայի Ռովնոյի մարզում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Զդոլբունով։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 659 կմ²։


== Բնակչություն ==
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 59000 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 89,53 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
It ain't me

«It Ain’t Me»-ն Նորվեգացի դիջեյ Քայգոյի և Ամերիկացի երգչուհի Սելենա Գոմեսի երգն է։ Թողարկվել է Sony-ի և Ultra-ի կողմից, 2017 թ. փետրվարի 17-ին։ Երգը գրել են Քայգոն, Գոմեսը, Անդրյու Ուաթթը, Բրայան Լիին և Ալի Թամփոսին։ Այն ստեղծել են Քայգոն, Ուաթթը, Բեն Րայսը և Լուիս Բելլը։ Երգը էլեկտրո-փոփ, dance-pop և տրոպիկական house ժանրի երգ է, որը պարունակում է ակուստիկ կիթառի տարրեր և կրկներգում ունի դաշնամուր, բասս, սինթեզատրներ և շատ ուրիշ տարրեր։ Երգը նախկին հարաբերությունների մասին է, որը կործանվել է ալկոհոլիզմի և խնջույքների պատճառով։
Բացի Խորվաթիայում, Լիբանանում և Նորվեգիայում առաջին հորիզոնական հասնելուց, երգը նաև հասել է թոփ հնգյակի՝ Ավսրալիայում, Ավստրիայում, Բելգիայում, Կանադայում, Չեխոսլովակիայում, Դանիայում, Ֆինլանդիայում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Հունաստանում, Հունգարիայում, Իռլանդիայում, Նիդերլանդներում, Նոր Զելանդիայում, Լեհաստանում, Պորտուգալիայում, Սլովակիայում, Շվեդիայում և Շվեցարիայում։ Այն նաև հասել է թոփ տասնյակ՝ ԱՄՆ-ում, Միացյալ Թագավորություններում, Իտալիայում և Իսպանիայում։


== Ստեղծում և ձայնագրում ==
«It Ain’t Me»-ի բառերը գրվել են Անդրյու Ուաթթի, Բրայան Լիի և Ալի Թամփոսի կողմից։ Իրենց առաջին հանդիպման ժամանակ կարծում էին, որ երգը շատ աղքատ էր, սակայն փորձում էին փրկել այն։ Քայգոն և Շիրը առաջարկեցին շարունակել աշխատել երգի վրա։ Քայգոյի և Շիրի լքելուց հետո, Թամփոսին խնդրեց Ուաթթին և Լիին կիռաթ նվագել, որը դարձավ 45 րոպե տևողությամբ նվագ, այնուհետև Ուաթթը, Լիին և Պամփոսին խնդրեցին Քայգոյին ստուդիա վերադառնալ և «It Ain’t Me»-ին երկրորդ շանս տալ։ Թամփոսին նշում է, որ երբ ինքը երգը միացրեց, Քայգոն այս քաղցր, կիրթ և հմայիչ տղայից դարձավ մի սուպեր-մարդ պրոդյուսեր։
Երգահանները սովորաբար ամիսներ կծաղսեին երգիչ գտնելու համար, սակայն «It Ain’t Me»-ի ժամանակ ամեն ինչ ուրիշ էր։ Սելենա Գոմեսը լսեց երգը իր ստեղծումից մեկ ամիս անց և ձայնագրեց այն մի քանի օր հետո։ Գոմեսը կանչեց Թամփոսիին օգնության և Թամփոսին նշում է, թե ինչ զարմացած էր Գոմեսի ընդգրկվածության աստիճանով և գաղափարներով։


== Թողարկում ==
2017 թ. վաղ փետրվարին «It Ain’t Me»-ն գրանցվել էր «ASCAP»-ում։ Գոմեսը առաջին անգամ սինգլը ցուցադրեց իր Ինսթագրամում 2017 թ. փետրվարի 3-ին։ Տեսանյութը ցույց էր տալիս երգչուհու դեմքի մի մասը, բերանի վրա մեծ X գրվածքով։ Տեսանյութը 10 վայրկյան էր, որտեղ լսվում էր բառերի մի մասը (I had a dream / we were back to 17 / summer nights and liberties / never growing up,): Մի փոքր ուշ թողարկվեց երկրորդ տեսանյութ, որտեղ լսվում էր երգի երաժշտությունը։  2017 թ. փետրվարի 13-ին Գոմեսը թողարկեց երգի քավրը և հաջորդ օրը Սնեփչեթում 3 տեսահոլովակ, որտեղ լսվում էր երգը։  2017 թ. փետրվարի 17-ին «It Ain’t Me»-ին թողարկվեց «Sony»-ի և «Ultra Music»-ի կողմից, որպես Քայգոյի երկրորդ ստուդիո ալբոմի սինգլ։ 2017 թ. փետրվարի 18-ին երգի ռեմիքսը թողարկվեց Ֆեյսբուքում, որը ներառում էր դերասան Վին Դիզլին։ 2017 թ. փետրվարի 28-ին «It Ain’t Me»-ն ուղարկվեց Ամերիկյան ռադիոալիքներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոֆյոդորովկա (գյուղ, Պետրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոֆյոդորովկաՆովոֆյոդորովկա (ուկրաիներեն՝ Новофедорівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Պետրովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոֆյոդորովկա գյուղում բնակվում էր 60 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բերդակ (լեռնագագաթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բերդակ (այլ կիրառումներ)Բերդակ, լեռնագագաթ Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում, Ոսկեպարի լեռնաշխարհում, Նոյեմբերյանի շրջանից հյուսիս-արևելք։ Բարձր 981 մ։


== Ծանոթագրություններ ==