Նիկիտա Ջիգուրդա

Նիկիտա Բորիսովիչ Ջիգուրդա (մարտի 27, 1961(1961-03-27), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինական և ռուսական դերասան, կինոռեժիսոր, սցենարիստ և երգիչ։ Չեչնիայի ժողովրդական արտիստ (2008 թ.) և Կարբադինո-Բալկարի ԱԽՍՀ-ի վաստակավոր արտիստ (1987 թ.)։


== Կենսագրություն ==
Նիկիտա Ջիգուրդայի և իր եղբայրների՝ Սերգեյի ու Ռուսլանի հավաստմամբ նրանք սերում են զապորոժյան կազակներից։ Նիկիտա Ջիգուրդան հաստատում է, որ իր ազգանունը թարգմանաբար նշանակում է «իշխող երկսայր կացին»։
Պատանեկության տարիներին նա շատ էր կատարում Վլադիմիր Վիսոցկու երգերը։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Կիևի ֆիզկուլտուրայի համալսարանը։ Նա եղել է Ուկրաինայի կանոեի հավաքականի անդամ։ 20 տարեկան նրան տեղափոխել են հոգեբուժարան՝ «հիպոմանիակալ պսիխոզ» ախտանիշով։ Առաջին կուրսը ավարտելուց հետո լքել է համալսարանը և ընդունվել Բորիս Շուկինի թատրոնի համալսարան և 1987 թվականին ավարտել է։


== Թատրոն ==
1987 թվականին ավարտելով Բորիս Շուկինի թատրոնի համալսարանը ավարտելով Ջիգուրդան դառնում է Մոսկվայի նոր դրամատիկական թատրոնի դերասան։ 1989 թվականին տեղափոխվել է Ռուբեն Սիմոնովի թատրոն, ապա 1991 թվականից խաղացել է «Նիկիտայի դարպասների մոտ» թատրոնի բեմում։


== Կինո ==
1987 թվականին առաջնաելույթ է ունեցել կինոյում, խաղալով Նիկոլայ Զասեև Ռուդենկոյի «Վիավոր քարը» ֆիլմում գլխավոր դերը, որը հիմնված էր բալկար խորհրդային բանաստեղծ Կայսըն Կուլիևի նույնանուն պոեմի վրա։ 1991 թվականին արդեն հանդես է եկել, որպես կինոռեժիսոր և «Գերի Սուպերմենը» ֆիլմի սցենարիստ, այդ ֆիլմում նա խաղացել է գլխավոր դերը և կատարել իր կողմից գրված երգերը։


== Երաժշտական գործունեություն ==
Հայտնի է որպես իր երգերի սեփական հեղինակ և կատարող։ Թողարկել է ավելի քան երեսուն երաժշտական ալբոմներ։


== Անձնական կյանք ==
Նիկիտայի առաջին կինը ռուս դերասանուհի Մարինա Էսիպենկոն էր։ Չգրանգված ամուսնության մեջ էր գտնվում պոետ և լուսանկարիչ Յանա Պավելսկիի հետ, ումից նա ունի երկու որդի՝ Արտեմի Դոբրովլադը (2002 թ.) և Իլյա Մակսիմիլիանը (2008 թ.): 2008 թվականի փետրվարից ամուսնացած է գեղասահորդուհի Մարինա Անիսինայի հետ, ումից ունի ևս երկու երեխա՝ որդի Միկա Անժելյա Կրիստան (2009 թ.) և դուստր Եվա Վլադան (2010 թ.):


== Հայացքներ ==
2004 թվականին Նիկիտա Ջիգուրդային վստահվեց ներկայացնել Իրինա Հակամադային՝ Ռուսաստանի նախագահական ընտրությունների ժամանակ։ Աջակացում էր «Արդար Ռուսաստան» կուսակցությանը։ 2013 թվականին հայտարարեց, որ ընտրություններին նա կքվեարկի Ալեքսեյ Նավալնիի օգտին, «որովհետև նա այն մարդն է, ով կարող է ստեղծել նոր համակարգ»։ Հանդես է եկել «Pussy Riot» խմբի անդամներին ազատելու համար։ Ջիգուրդան խոստովանել է, որ առաջ ունեցել է հոմոֆոբիական հայացքենր, բայց իր կնոջ՝ Մարինա Անիսինայի և նրա ընկներների շնորհիվ փոխել է դրանք։ Մի քանի անգամ հայտարերել է, որ պատրաստ է գլխավոր գեյ շքերթները և հոմոսեքսուալ աստղերին կոչ էր անում կամինգ աութ անել։ Հայտարարել է որ կաջակցի դպրոցներում սեռական դաստիարակության դասըթնացների անցկացնելուն։
2013 թվականի դեկտեմբերին Ջիգուրդան ելույթ է ունեցել Եվրոմայդանի բեմում, որտեղ կարդացել է իր կողմից գրված բանաստեղծությունները, կատարել է Ուկրաինայի օրհներգը և առաջկցել է ցուցարարներին։ Սակայն 2014 թվականին մասնակցել է Դոնեցկի ցույցին, հայտարարել է որ Եվրամայդանը «ներկայացում» և «դեկորացիա» էր և քաղաքական գործիչներ Տուրչինովին, Յացյենյուկային, Տիմոշենկոյին, Պորոշենկոյին ու Վիտալի Կլիչկոյին անվանել է «դավաճաններ, ովքեր Ուկրաինան վաճառել են ԱՄՆ-ին»։


== Հայտնիությունը համացանցում ==
Ջիգուրդան հանդիսացել է առարկա բազմաթիվ ծաղրերգությունների համար։ 2012 թվականի ապրիլին համացանցում հայտնվեց մի հոլովակ, որտեղ Նիկիտային անվանում էին Չուբակկա։
Իր YouTube-իալիքում Ջիգուրդան տեղադրել է PSY-ի Gangnam Style երգի ծաղրերգությունը, որը անվանել է «Օպա Ջիգուրդա»։ Նա տեղադրել է «Gentleman» երգի ծաղրերգությունը, որը անվանել է «ՋԻԳՈՒՐԴԱՄԵՆ S.W.A.G.»:


== Քննադատություններ ==
Ջիգուրդային անվանում են «ռուսական շոու բիզնեսի մեծագույն ֆրիկ»։ Նրան մեղադրում են Վլադիմիր Վիսոցկիին ընդօրինակելու համար։ Որոշները նաև պնդում են, որ նրա խռպոտ ձայնը իսկական չէ։ Հաղորդավար Վլադիմիր Սոլովյովը Ջիգուրդային անվանել է «ծերացող ապաշնորհություն»։ Իր կարծիքով չկա որևէ ֆիլմ կամ թատերական ներկայացում, որտեղ Ջիգուրդան որպես դերասան փայլում է։


== Ֆիլմեր ==
1987 թ.— «Վիավոր քարը» — Ասկեր
1991 թ.— «Վերջին հնարավորության հետևից» — «Կովկասյան խոհանոց» սրճաանի խորոված պատրաստող
1991 թ.— «Իվան Ֆյոդորով» — Անդրեյ Կուրբսկի
1991 թ.— «Սուրբ ծնունդը Փարիզում» — Էդգար
1993 թ.— «Վինտ» — Նիկիտա, խաղատան երգիչ
1993 թ.— «Գերի Սուպերմենը կամ էրոտիկ մուտանտ» — Անատոլի
1995 թ.— «Հորոսկոպով կարիճ» — հոգևորական
1995 թ.— «Սիրել ռուսական ձևով» — Վիկտոր Կուրլիգին
1996 թ.— «Էրմակ» — Իվան Կալցո
1996 թ.— «Սիրել ռուսական ձևով 2» — Վիկտոր Կուրլիգին
1999 թ.— «Սիրել ռուսական ձևով 3» — Վիկտոր Կուրլիգին
1999 թ.— «Երկարի վտանգ» — Գիվի
2001 թ.— Աղոթք հետման Մազեպի մասին — Կառլ XII թագավոր
2002 թ.— «Ներքև նայողը» — Տատարին Ռուսլան
2005 թ.— «Վլադիմիրյան կենտրոն»
2007 թ.— «Խելագարություն. մարտահրավեր և պայքար» — Թղթակից
2007 թ.— «Երբ աստվածները քնել են» — Ռուսլան Նեմցով
2011 թ.— «Գործակալ Կուպեր» — Գարիկ Բեսոնով
2014 թ.— «Ինչ են անում տղամարդիկ 2» — կամեո
2016 թ.— «Ուրբաթ» — կամեո


== Ռեժիսորական աշխատանքներ ==
1993 — «Գերի Սուպերմենը կամ էրոտիկ մուտանտ» (Ստանիսլավ Գայդուկի հետ համատեղ)


== Հնչյունավորված աշխատանքներ ==
1990 թ.— «Կոմինո» — որսորդ, գազաններ
1995 թ.— «Պոլիֆեմ, Ակիդ և Գալատեա» — Պոլիֆեմ
2002 թ.— Serious Sam: The Second Encounter — Սեմ
2005 թ.— «Վիվեսեկտոր. Գազանը ներսում» — Առյուծ
2007 թ.— «Նիկո. Ճանապարհ դեպի աստղեր» — Գայլ
2009 թ.— «Տարաս Բուլբա» — Մորուքավոր
2011 թ.— «Բարբարոս Ռոնալը» — Վոլկազար
Warcraft: Orcs & Humans; Warcraft III: Reign of Chaos (ռուսերեն հնչյունավորում) — Մի քանի օրկերի և նագերի ձայն


== Ալբոմներ և երգերի հավաքածու ==
Песни Владимира Высоцкого 1 (1984)
Песни Владимира Высоцкого 2 (1984)
Песни Владимира Высоцкого 3 (1984)
Песни Владимира Высоцкого 4 (1984)
Отречёмся от старого мира (1986)
На стихи Владимира Высоцкого 1 (1987)
На стихи Владимира Высоцкого 2 (1987)
Перестройка (1987)
Гласность (1988)
Ускорение (1989)
Утопия (1990)
Плюрализм (1991)
Концерт Никиты и Сергея Джигурды в Киеве (1991)
Веровать (1992)
Лунная женщина (1993)
После спектакля запись для Бархатова (1994)
Огонь любви (1995)
Лунная женщина (переиздание) (1996)
Фиолетовая роза (1996)
Если свистнут проститутки (1996)
Венок из песен в память о Высоцком (2000)
Актёр и песня (2001)
Волчья кровь (2001)
Иллюзия любви (От Фрейда к Юнгу) (2003)
Раздвигая горизонты (2004)
Лови настроение Рок-Н-Ролл (2006)
Золотая сорвиголова (2006)
Глюоновые танцы (2006)
Хулиган я, хулиган (2006)
Իվան Ֆրանկոյի «Страшный суд» աուդիոգիրք (2007, ուկրաիներեն)
Монадные стихи (2008)
Любить по-русски — падать в небо. DVD (2009)
#оппаджигурда (gangnam style երգի ռեմիքս) (2012)
#ДжигурдаМэн S.W.A.G (PSY — gentleman երգի ռեմիքս) (2013)
Пираты астральных морей (#КапитанДжигурда) (2013)
#СантаДжигурда (2013)
Прощание славянки Mix (2014)


== Մրցանակներ ==
Չեչնիայի ժողովրդական արտիստ (2008) — պրոֆեսիոնալ բեմանակն արվեստի, ստեղծագործական գործունեության զարգացման և Չեչնիայում մեծ համբավ ձեռք բերելու համար։
«Արծաթե կրկնակոշիկ» (2009) — Մարինա Անիսինայի ծննդաբերության կարճամետրաժ ֆիլմի համար։
«Արծաթե կրկնակոշիկ» (2009) — «Տարվա Ջիգուրդա» անվանակարգում իր մեծ ավանդի համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նիկիտա Ջիգուրդա Թվիթթերում
Նիկիտա Ջիգուրդա Ֆեյսբուքում
Նիկիտա Ջիգուրդա (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Նիկիտա Ջիգուրդան Sobaka.ru կայքում