armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վեներայի լոգանքը (նկար)

«Վեներայի լոգանքը» (անգլ.՝ The Bath of Venus) կամ  «Վեներան սիրո սփոփիչ» (անգլ.՝ Venus Consoling Love), ֆրանսիացի նկարիչ Ֆրանսուա Բուշեի 1751 թվականին ստեղծած կտավը։ Նկարում պատկերված է դիցաբանական տեսարան, որտեղ սիրո աստվածուհի Վեներան պատկերված է որպես հմայիչ երիտասարդ կին՝ մարմնավորելով ֆրանսիական ռոկոկոյի գեղեցկությունը։ Նա պատրաստվում է զինաթափ անել Կուպիդոյին՝ նրանից վերցնելով իր նետերը, որ Կուպիդոն օգտագործում է մարդկանց վրա նետելու և նրանց սիրահար դարձնելու համար։
Վեներան նստած է լճակի մոտ՝ շուրջը աղավնիներ, որոնք աստվածուհու խորհրդանիշն են։ Ոտքերի մոտ գտնվող սպիտակ աղավնիները, նրա դեմքի գույնը, մազերի մեջ խրված մարգարիտները նույնքան շքեղ են, որքան նրա շուրջը գետնին փռված մետաքսյա կտորները։ Բուշեն կտավը նկարել է հաճելի պաստելային երանգներով` օգտագործելով թույլ արծաթյա լույս։ Նկարը ստեղծված է բարձր տեխնիկական հմտությամբ։ Ռոկոկոյի արվեստի հիմնական հմայքը նրա զգայունությունն ու հրապուրանքն է։


== Պատմություն ==
Նկարը պատկանել է Ֆրանսիայի թագավոր Լյուդովիկոս XV-ի սիրուհի Մարքիզուհի դե Պոմպադուրին, ով պատվիրել է նկարը։ Այն ցուցադրվել է Բելվյու պալատում։ Ենթադրվում է, որ նկարի բնորդուհին Մարքիզուհի դե Պոմպադուրն է։ Արվեստագետները սիրում էին աշխատել նրա հետ ոչ միայն արիստոկրատիայի հետ աշխատելու հեղինակության համար, այլ որ նա կանոնավոր կերպով վճարում էր իր հաշիվները։ Ենթադրում է նաև, որ Բուշեն, որպես բնորդ, Վեներայի կերպարի համար ընտրել է կնոջը։


== Գրականություն ==
Beckett, Wendy (1994), The Story of Painting, The Essential Guide to the History of Western Art, Dorling Kidersley, ISBN 978-0751301335.


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուբեն Տեր-Հովհաննիսյան

Ռուբեն Հովհաննեսի Տեր-Հովհաննիսյան (1929, Մայկոպ, Հյուսիսկովկասյան երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 2003, Երևան, Հայաստան), հայ գեղանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1949 թվականին ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, 1956 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ Ցուցահանդեսներին մասնակցել է 1957 թվականից։ Գլխավոր գործերից են՝ «Երեկոն Ալագյազում», «Հնձվորներ», «Սև ծովը», «Չեխովյան ծովախորշը», «Վարած արտեր», ինչպես նաև «Միասին», «Փշատի ծառ», «Կարմրախայտը», «Իմ բալիկը» գրքերի ձևավորումները։ Գործերից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բեյլի

Բեյլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Արեշի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 37 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուբիմովկա (գյուղ, Ասկինսկի շրջան)

Լյուբիմովկա (ռուս.՝ Любимовка, բաշկիրերեն՝ Любимовка), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Ասկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սինկովկա (գյուղ, Կուպյանսկի շրջան)

Սինկովկա (ուկրաիներեն՝ Синьківка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1872 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սինկովկա գյուղում բնակվում էր 389 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1245 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 312,45 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալեքսեյ Օստրոումով

Ալեքսեյ Ալեքսանդրովիչ Օստրոումով (դեկտեմբերի 27 1844 (հունվարի 8 1845) կամ 1844, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 11 (24), 1908 կամ 1908, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն), ռուս թերապևտ, Գրիգորի Զախարինի աշակերտը։ Մյուս աշխատանքները բնախոսության, ախտաբանության և արյան շրջանառության վերաբերյալ են եղել։ 1873–1879 թվականներին Օոտրումովը զբաղվել է հիմնականում ֆիզիոլոգիայի հարցերով, ուսումնասիրել է սրտի տոնի ծագման (1873), արյան շրջանառության ֆիզիոլոգիայի և ախտաբանության, արյունատար անոթների, քրտնագեղձերի նյարդավորման են հարցերը։ Օստրումովը պարզել է, որ հիվանդության ծանրությունը որոշվում է ոչ միայն մորֆոլոգիական փոփոխություններով, այլ հիմնականում ֆունկցիոնալ խանգարումներով։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Մոսկվայում՝ քահանայի ընտանիքում, Նոր Վառոտնիկի Պիմեն Մեծի եկեղեցու վանահայրը։ Ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը, իսկ հետո Մոսկվայի պետական համալսարանը, որտեղ թեզի պաշպանումից հետո «Սրտի առաջին ձայնի ծագումը» ստացավ բժշկի աստիճան (1873)։ Ուսումը արտասահմանում շարունակելուց հետո հետ է վերադառնում և սկզբում աշխատում, որպես դոցենտ (1879), այնուհետև 1880 թվականին պրոֆեսոր, 1880–1903 թվականներին՝ Մոսկվայի համալսարանի հոսպիտալային թերապիայի կլինիկայի վարիչ։ Նրա աշակերտների ցանկից հայտնի էին՝ Վ. Վորոբևը, Է. Վ. Գոստեն, Ա. Պ Լանգովոյը (1856—1939), Վ. Ա. Շչուռովսկին (1852—՞), Դ. Բուրմինը և ուրիշներ, նրա դասընթացներին այցելում էր Անտոն Չեխովը։ Ալեքսեյ Օստրոումովը եղել է հյուրատան առաջին գլխավոր բժիշկը, որը կառուցել են Ալեքսանդր եղբայրները՝ Պեոտր և Վասիլ Բախուրշկինները։ Ապրել է Մոսկվայում՝ Փոքր Դմիտրովկա փողոցում, բնակարան № 3: Գերեզմանը գտնվում է Նովոդևիչի վանքի տարածքում։


== Հիշատակներ ==
Օստրումովի անունով է կոչվում Մոսկվայի խոշոր հիվանդանոցներից մեկը։


== Մատենագիտություն ==
«Տիմպանիչեսկի սրտի ձայնը»
«Ստամոքսի ռակի դեպք »
«Երկու դեպք կնճռոտման լյարդի հետևանքով լեղիների արգելում»
«Նյարդերի ազդեցության տակ ծագող ուռուցք»
«Ծանր դեպք դիագնոստիկա Բրայտովական հիվանդության »
«Ստամոքսի կատարակտի բուժումը»
«Սուր երիկամային հիվանդություն միառժամանակ մեծանալը սրտի և հաստացած զարկերակային »


== Գրականություն ==
ЭСБЕ/Остроумов, Алексей Александрович (медик), Բրոքհաուսի և Եփրոնի հանրագիտական բառարան


== Ծանոթագրություններ ==
Կեիլա (քաղաք, Էստոնիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կեիլա (այլ կիրառումներ)
Կեիլա (էստ․՝ Keila), քաղաք Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կեիլա շրջանում։
2012 թվականի տվյալներով քաղաքում բնակվում էր 9811 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ուրիշի կինն ու ամուսինը մահճակալի տակ

Ուրիշի կինն ու ամուսինը մահճակալի տակ, Ֆեոդոր Դոստոևսկու պատմվածքը։


== Ստեղծման պատմություն ==
«Ուրիշի կինն ու ամուսինը մահճակալի տակ» պատմվածքը ծագել է երկու ինքնուրույն ստեղծագործություններից՝« Ուրիշի կինը» և «Խանդոտ ամուսինը» (Հրատարակվել են 1848 թվականին, «Հայրենական գրառումներ» ամսագրում)։ 1859 թվականին նախապատրաստելով երկհատորյա երկերի ժողովածուն, հեղինակը երկու պատմվածքները միավորեց մեկի մեջ՝ «Ուրիշի կինն ու ամուսինը մահճակալի տակ»։ Պատմվածքի առաջին մասում աննշան փոփոխվել են առարկություններ, իսկ երկրորդ մասը նկատելիորեն փոխվել է։ Իր պատմվածքի մեջ Դոստոևսկին մտցրեց զավեշտախաղ ժանրի մի քանի օրինակներ, մասնավորապես երկխոսությունների կառուցման և հագեցած բառախաղերի մեջ։ Պատմվածքի վերնագիրը հիշեցնում է 1830-1840-ական թվականներին հայտնի զավեշտախաղերը (օրինակ Ֆ. Ա. Կոնի «Ամուսինը բուխարու մեջ, իսկ կինը հյուր» (1834 թվական))։ Այսպիսի ոճաձև Դոստոևսկին օգտագործել է նաև հետագայում (օրինակ, «Քեռու երազը»)։ Հետագայում Դոստոևսկին տվեց խաբված ամուսնու թեմայի այլ, խորը հոգեբանական քննարկում «Հավերժ ամուսին» պատմվածքում» (1870 թվական)։


== Բեմադրություններ ==
Պատմվածքը բազմիցս վերամշակվել է բեմադրությունների համար, օրինակ՝

1900 թվական, Վ. Ստրոմիլով «Խանդոտ ամուսինը»
1912 թվական Ս. Անտիմոնով «Ուրիշի կինն ու ամուսինը մահճակալի տակ»
1918 թվական Բրունո Ֆրանք («Bibikoff»)Պատմվածքը Էկրանարկվել է 1984 թվականին ռեժիսոր Վիտալի Մելնիկովի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Чужая жена и муж под кроватью» в проекте «Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества»
Текст рассказа в библиотеке Мошкова
Текст рассказа в РВБ
Կրասնի Օկտյաբր (գյուղ, Չիշմինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրասնի ՕկտյաբրԿրասնի Օկտյաբր (ռուս.՝ Красный Октябрь, բաշկիրերեն՝ Красный Октябрь), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տաճատ Վարդազարյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Վարդազարյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Տաճատ Տիգրանի Վարդազարյան (հունվարի 1, 1914(1914-01-01), Երևան, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 5, 1989(1989-02-05), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան, ռեժիսոր, բեմադրիչ։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1961 )։


== Կենսագրություն ==
1946 թվականին ավարտել է Մոսկվայի թատերարական արվեստի ինստիտուտի ռեժիսորական վերապատրաստման ստուդիան։ 1934-1945 թվականներին եղել է Թբիլիսիի հայկական թատրոնի դերասան, 1947-1953 թվականներին հանդես է եկել որպես Լենինականի, Կիրովականի դրամատիկական և շրջանային այլ թատրոնների ռեժիսոր, 1954-1971 և 1973-1974 թվականներին եղել է Երևանի երաժշտական կոմեդիայի թատրոնի, 1972 թվականից՝ Ստեփանակերտի դրամատիկական թատրոնների գլխավոր ռեժիսոր։
Հեղինակ է բեմադրությունների և պիեսների։


== Դերեր ==
Մանուկյան՝ Երբ քեզ հետ են ընկերներդ
Նազար՝ Դերենիկ Դեմիրճյանի «Քաջ Նազար»
Բալաբեկ՝ Նաիրի Զարյանի «Աղբյուրի մոտ»


== Բեմադրություններ ==
«Կապկազ թամաշա»` ըստ Եղիշե Չարենցի, 1957 թ.
Նուշիչի` «Տիկին մինիստրուհին», 1958 թ.
Գաբրիել Սունդուկյանի «Վարինկի վեչերը», 1959 թ.
Ժորա Հարությունյանի «Գլխի գինն է հիսուն միլիոն», 1967 թ.
«Խանդից պատուհաս»
«Երազիկ»
«Փիղը պարում է»
«Երևանյան վարդեր»
«Իմ սեր, իմ Շիրակ»
«Որտե՞ղ է այս փողոցը, որտե՞ղ է այս տունը»
«Ոչնչից մեծ աղմուկ»
«Վինձորի զվարճասեր կանայք»
«Սխալների կոմեդիա»


== Ծանոթագրություններ ==
Բենոյ (գյուղ, Նոժայ-Յուրտովսկի շրջան)

Բենոյ (ռուս.՝ Бено́й), գյուղ Ռուսաստանի Չեչենական հանրապետության Նոժայ-Յուրտովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռեֆորմատականներ

Ռեֆորմատականներ (լատ.՝ reformo), 16-րդ դարի ռեֆորմացիայի հետևանքով առաջացած եվրոպական մայրցամաքային ծագում ունեցող կալվինական եկեղեցիների հետևորդներ, ի տարբերություն անգլիական և շոտլանդական կալվինիստների։
Ռեֆորմատականների եկեղեցին կառուցվածքով նման է պրեսբիտերական եկեղեցուն, ղեկավարում են ընտրովի պաստորներն ու երեցները, մի քանի համայնքների պաստորներն ու երեցները կազմում են երեցարան (պրեսբիտերիում)։ Ռեֆորմատական եկեղեցիներ գոյություն ունեն Շվեյցարիայում, Նիդերլանդներում, Հունգարիայում, Չեխոսլովակիայում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում և այլն։ ԽՍՀՄ-ում ռեֆորմատականներ կան Արևմտյան Ուկրաինայում։


== Արտաքին հղումներ ==
«World Communion of Reformed Churches»։ www.wcrc.ch (անգլերեն)։ 2010։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-02-20-ին։ Վերցված է 2011-09-06 
«Иерархия литургических церквей | Реформатские и Пресвитерианские церкви»։ «Иерархия церквей»։ www.hierarchy.religare.ru։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-02-20-ին։ Վերցված է 2011-09-06
Գոչգեխ

Գոչգեխ, լեռնագագաթ Հայաստանի Լոռու մարզում, Շիրակի լեռնաշղթայի արևելյան ծայրամասում։ Բարձրությունը 2200 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժյուվենկուր է Դամարի

Ժյուվենկուր է Դամարի (ֆր.՝ Juvincourt-et-Damary), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Գինիկուր կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լան շրջանի կոմունա։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02399։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 493 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ աշխատունակ տարիքի 311 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 237-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 74-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 76,2 %, 1999 թվականին եղել է 71,4 %)։ 237 աշխատունակ բնակիչներից 214-ը աշխատում էին (112 տղամարդ և 102 կին), անաշխատանք էին 23-ը (14 տղամարդ և 9 կին)։ 74 անգործունակ մարդկանցից 19-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 34-ը՝ թոշակառու, 21-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ – Ժյուվենկուր է Դամարի (ֆր.)
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (Թեհրան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ, հայ առաքելական եկեղեցի Իրանի մայրաքաղաք Թեհրանում։ Պատկանում է Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսության Թեհրանի թեմին։ Գտնվում է Մաջիդիե քաղաքամասի Շահիդ Հոմայի (2-րդ 16 մետրանոց) պողոտայի Ջամշիդ Ռոյան փողոցում։


== Պատմություն ==
1974 թվականին Մաջիդիե թաղամասի հայ բնակչությունը դրամ է հանգանակել՝ այդ թաղամասում եկեղեցի կառուցելու նպատակով հողատարածք ձեռք բերելու կապակցությամբ։ Եկեղեցու կառուցման նպատակով ներկայացւած 18 նախագծերից ընտրվեց երիտասարդ ճարտարապետ Ժիրայր Սիմոնյանի նախագիծը, որն ի կատար ածվեց Գրիգոր Մելիքյանի հովանավորությամբ՝ իսլամական հեղափոխությունից հետո։ 1983 թվականի հունվարի 14-ին եկեղեցին օծվեց Արտակ արքեպիսկոպոս Մանուկյանի ձեռամբ։


== Ճարտարապետություն ==
Սուրբ Գրիգոր Լուսաւորիչ եկեղեցու հատակագիծը և գմբեթի մասշտաբները նման են Էջմիածնի սուրբ Հռիփսիմե տաճարին։ Շինությունը երեսպատված է ցեմենտով, հենասյուները երկաթ-բետոնից ու աղյուսից են։ Սանդուխքը քարից է։ Մուտքի հատվածում վեր է խոյանում բարձր խաչ, որից ցած գտնվում են եկեղեցու զանգերը։ Կառույցի ներսում լույսը թափանցում է ոչ միայն հորիզոնի ուղղությամբ պատերի, այլև անկյունագծերի ներսում դրված լուսամուտներից։ Գմբեթը լուսավոր է և ունի 12 պատուհան։ Ներսում կան աստվածաշնչյան թեմայով նկարներ։ Բակում կա հայոց ցեղասանության հիշատակը հավերժացնող հուշարձան-կոթող։
Եկեղեցու կառուցվել է շատ ամուր. այն կարող է կայուն մնալ մինչև անգամ 10 բալանոց երկրաշարժի դեպքում։


== Տես նաև ==
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (Նոր Ջուղա)
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ կաթողիկե եկեղեցի (Թեհրան)


== Ծանոթագրություններ ==
Գրական տեքստի նկարագրություն և վերլուծություն

Գրական տեքստի նկարագրություն և վերլուծություն, նկարագրությունը ուսումնասիրության նախնական փուլն է, այսինքն՝ փորձարկման և հետազոտման տվյալների ամրակայումը։ Գրականագիտության ոլորտում բնականաբար գերակշռում է հետազոտումը։ Գեղարվեստական տեքստի նկարագրությունը անխզելիորեն կապված է նրա վերլուծության (հին հունարեն analysis-մասնատում), այսինքն՝ ստեղծագործության տարրերի համակարգման հետ։ Գրական- գեղաղարվեստական ձևի նկարագրությունն ու վերլուծությունը մեխանիկական գործընթացներ չեն։ Դրանք ստեղծագործական աշխատանքներ են. հենվելով սեփական ընթերցողական ընկալման վրա, օգտագործելով իր մասնագիտական հմտություններն ու գիտելիքները ` գրականագետը առանձնացնում է ստեղծագործության մեջ ավելի կարևորը պակաս նշանակալիից, ակտիվ արժեք ունեցողը շատ կամ քիչ չեզոքից, օգնող-ծառայող, երբեմն նաև պատահական երևույթներից։ Գրական-գեղարվեստական տեքստի վերլուծական նկարագրության մեջ միանում են ինտուիցիան (ընթերցողական անմիջական զգացում) և ապացուցող բանականությունը (ռացիոնալություն), ինչը, սակայն, ոչ բոլոր գրականագետներն են ընդունում։ Մի շարք դեպքերում նկարագրությունն ու վերլուծությունն ունենում են զուտ մասերը առանձնացնող բնույթ. հաշվարկվում և խմբավորվում են ձևկան ստեղծագործության ձևական բաղադրիչները (հնարանքները, միջոցները) և հենց սրանով էլ սահմանափակվում է դրա դիտարկումը։ Այսպես, օրինակ, ձևական (ֆորմալիստական) դպրոցի կողմից ուսումնասիրվում էր բանաստեղծությունների հնչունաբանությունը։ Ավելի հեռանկարային է այն վերլուծությունը, որը նպատակ ունի պարզել տարրերի կապը գեղարվեստական ամբողջության հետ, այսինքն` ուղղված է հնարքների գործառույթի պարզաբանմանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Խաչիկ Խաչատրյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Խաչատրյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Խաչիկ Բադալի Խաչատրյան (1924, Բջնի, Նոր Բայազետի գավառ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 2000, Երևան, Հայաստան), հայ դուդուկահար, ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1978)։


== Կենսագրություն ==
Խաչիկ Խաչատրյանը ծնվել է 1924 թվականին Բջնիի դուդուկի՝ 200 տարվա տոհմական ավանդույթներով հարուստ և երաժշտության սիրահար ընտանիքում։ Խաչիկի պապը եղել է 1920-ական թվականների Հայաստանի լավագույն դուդուկահարներից մեկը, ով 1939 թվականին հայկական ռադիոյի ժողգործիքների անսամբլի կազմում մասնակցել է Մոսկվայում Հայաստանինարվեստի և գրականության տասնօրյակին։ Հայրը նույնպես նվագել է դուդուկ, նաև զուռնա և կլառնետ։
Սովորել է Բջնիի միջնակարգ դպրոցում և երաժշտության դասատուից սովորել է նոտագրություն։
1934-1935 թվականներին ընտանիքով տեղափոխվել են Երևան։ Սովորել է Պիոներ պալատի ժողգործիքների խմբակում Մարգար Մարգարյանի մոտ։ 1940 թվականին Մարգար Մարգարյանը նրան ներկայացնում է Ժողովրդական անսամբլի հիմնադիր և ղեկավար Արամ Մերանգուլյանին, որը լսելով երիտասարդ կատարողին, անմիջապես ընդունում է անսամբլ։
1942 թվականից մեկնում է ռազմաճակատ՝ մասնակցում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին։ 1947 թվականին, զորացրելուց հետո, սկսում է աշխատել Արամ Մերանգուլյանի անվան ժողգործիքների անսամբլում։ Դասավանդել է Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանում։ 1978 թվականին արժանացել է ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստի կոչման։


== Ծանոթագրություններ ==
Վարիոնովկա

Վարիոնովկա (ռուս.՝ Варионовка), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պոսնայա գետի ձախ ափին՝ 3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000024983
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002498
Ավազանի կոդը - 03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բագլաի (գյուղ, Վոլոչիսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲագլաիԲագլաի (ուկրաիներեն՝ Баглаї), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բագլաի գյուղում բնակվում էր 254 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1439 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 176,51 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պեկ

Պեկ (հոլանդերեն pek — խեժ), ձյութերի կամ խեժերի թորումից որպես մնացորդ ստացվող կարծր կամ մածուցիկ ամորֆ սև նյութ, ստանում են պինդ վառելքի (ածուխ, տորֆ, այրվող թերթաքար, փայտանյութ) ջերմային վերամշակման կամ նավթի ջերմաքայքայման միջոցով (նավթային պեկ)։ Պեկը օգտագործվում է էլեկտրոդներ և պեկային լաքեր պատրաստելու համար, որպես կապակցանյութ (պինդ վառելիքի բրիկետացման դեպքում), ջրամեկուսիչ նյութ՝ տոլի և ռուբերոիդի արտադրության մեջ։
Վագայի շրջան (Տյումենի մարզ)

Վագայի շրջան (ռուս.՝ Вагайский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տյումենի մարզում։
Ստեղծվել է 1932 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Վագայ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 18400 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 23390 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,27 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Լուքսոր տաճար

Լուքսոր տաճար, Հին Եգիպտական տաճար համալիր, որը գտնվում է Նեղոս գետի արևելյան ափին՝ այսօր հայտնի որպես Լուքսոր (հնում՝ Ֆիբիս) քաղաքում 7 հիմնադրվել է մ.թ.ա. 1400 թ.: Լուքսոր համալիրը բաղկացած է վեց մեծ տաճարներից, չորսը՝ ձախ ափին, ճանապարհորդներին և ընթերցողներին որպես Գումահ, Դեյր-ել-Բահրի, Ռեյմեսում, և Մեդինետ Հաբու, և երկու տաճար աջ կողմում՝ հայտնի որպես Կարնակ և Լուքսոր։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Պոդելսկ

Պոդելսկ (ռուս.՝ Подъельск, կոմի՝ Пӧддельнӧй), գյուղ Ռուսաստանի Կոմիի հանրապետության Կորտկերոսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 709 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գոլոբորոդկովսկի գյուղական խորհուրդ (Կարլովսկի շրջան)

Գոլոբորոդկովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Голобородьківська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կարլովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գոլոբորոդկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1420 մարդ։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Խալիֆաբուլաղ

Խալիֆաբուլաղ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կորոնադո (ֆիլմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կորոնադո (այլ կիրառումներ)«Կորոնադո» (անգլ.՝ Coronado), ռեժիսոր Կլաուդիո Ֆախի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Քրիստին Դաթիլոն, Կլեյտոն Ռոները, Մայքլ Լոուրին, Ջոն Ռիս-Դևիսը, Դենիել Զացապան, Գերի Սերվանտեսը, Դևիդ Էրլ Վատերմանը, Բայրոն Կիրոսը, Դևիդ Պյորդեմը, Դեննի Մորան։


== Սյուժե ==
Երիտասարդ ամերիկուհի Կլեր Ուինսլոուն իմանում է, որ իր փեսացու Ուիլ Գալահերը իր ընտանեկան գործունեությունը ոչ թե Եգիպտոսում է անցկացնում, այլ լատինաամերիկյան Կարոնադո երկրում։ Աղջիկը թողնում է ամեն ինչ և գնում է իր փեսացուին որոնելու։ Թեև ավելի ճիշտ կլինի ասել արկածներ որոնելու։
Սկզբում Կլերը Կորոնադոյում զրկվում է դրամից և իրերից։ Այնուհետև ծանոթանում է Արտնետ ՄաքԿլյուրի հետ, որը նույնպես հանգիստ կյանք ման չի գալիս։ Եվ վերջապես Կլերը հայտնվում է հեղափոխության կենտրոնում, քանի որ Ուիլը գտնում էր այնտեղ, որտեղ թաքնված էին պարտիզանական գեներալ Ռաֆայելի ջոկատները, որոնք պատրաստվում էին գահընկեց անել դիկտատոր նախագահ Ռամոսին։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կորոնադո(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Կորոնադո»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
Իռլանդիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում


== Մասնակիցներ ==


== Հղումներ ==
Իռլանդիայի էջը Eurovision.tv կայքում
Վայդա-Գուբա (գյուղ, Պեչենեգսկի շրջան)

Վայդա-Գուբա (ռուս.՝ Вайда-Губа, ֆիններեն՝ Vaitolahti), գյուղ Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Պեչենեգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 94 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կորչովկա (գյուղ, Չեռնյախովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿորչովկաԿորչովկա (ուկրաիներեն՝ Корчівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռնյախովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1654 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կորչովկա գյուղում բնակվում էր 155 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7,85 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 19,75 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օզյորնայա (Կատունի վտակ)

Օզյորնայա (Կատունի վտակ)  (ռուս.՝ Озёрная), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կատուն (գետ) գետի աջ ափով՝ 600 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կատուն գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100003144
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100314
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լյուբարկա (այլ կիրառումներ)

Լյուբարկա, կարող է վերաբերել՝

Լյուբարկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նարոդիչի շրջանում
Լյուբարկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանում
Միքայել Արամյանց

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միքայել Արամյան (այլ կիրառումներ)Միքայել Արամյանց (մայիսի 4, 1843(1843-05-04), Քյաթուկ - դեկտեմբերի 19, 1922(1922-12-19), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ), 19-րդ դարի երկրորդ կեսի և 20-րդ դարի սկզբի հայ նավթարդյունաբերող, բարերար, Թիֆլիսի «Ազգային բարեգործական ընկերության» հիմնադիր։ Ալեքսանդր Մանթաշյանի մտերիմ ընկեր ու գործընկեր։ Մանթաշյանի հետ Բաքվում զբաղվում էր նավթարդյունաբերությամբ և առաջիններից էր, որ իր կապիտալի մեծ մասը տեղափոխեց Բաքու՝ նավթը երկաթուղով, ցիստեռններով տեղափոխելու համար։
Եղել է Ներսիսյան դպրոցի մշտական հոգաբարձուն ու հովանավորը։ Աջակցել է Թիֆլիսի նշանավոր «Արամյանցի հիվանդանոցի» (ներկայումս Թբիլիսիի թիվ 1 կլինիկական հիվանդանոց) կառուցմանը՝ նվիրաբերելով հարյուր հազար ռուբլի։ Արամյանցի անվան հետ է կապված նաև Թբիլիսիի «Մարիոտ» հյուրանոցը, որը նա կառուցել է իր սիրելի նավի՝ «Մաժեստիկի» նմանությամբ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին ապաստաններ է կառուցել հայ գաղթականների համար։
Խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո, Արամյանցը կորցրել է գրեթե ողջ կարողությունը։ Զրկվելով հարստությունից ու դիրքից՝ 1924 թ. մահացել է սովի ու աղքատության մեջ։
Արամյանցը թաղվել է հայկական Խոջիվանքի գերեզմանատանը։ Ստալինյան ժամանակաշրջանում գերեզմանատունն ավերվել է, իսկ 1990-ական թթ. գերեզմանատան տեղում կառուցվել է վրացական Սամեբա տաճարը։ Կատարված հողային աշխատանքների հետևանքով հարյուրավոր աճյուններ, այդ թվում և Արամյանցինը ոչնչացվել են։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		

		
		
		

		


== Աղբյուրներ ==
Արամյանցի մասին հոդված Անկախ շաբաթաթերթում(չաշխատող հղում)
http://www.diplomat.am/publ/public/1/14-1-0-1833
Խաղաղօվկիանոսյան դիվիզիոն (NBA)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խաղաղօվկիանոսյան դիվիզիոն (այլ կիրառումներ)Խաղաղօվկիանոսային դիվիզիոն (անգլ.`Pacific Division), Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) արևմտյան կոնֆերենցիայի 3 դիվիզիոններից մեկն է, որը բաղկացած է 5 թիմերից` «Գոլդեն սթեյթ Ուրիորս», «Լոս Անջելես Կլիպերս», «Լոս Անջելես Լեյքերս», «Ֆինիքս Սանս» և «Սակրամենտո Քինգս»։ Բացի «Սանսից», մնացած բոլոր ակումբները Կալիֆորնիա նահանգից են։
Այս բաժանմունքը գործում է 1970-71 խաղաշրջանից, երբ լիգայի 14 թիմերին ավելացան ևս 3-ը՝ «Բաֆըլո Բրեյվզը», «Կլիվլենդ Կավալիերսը» և «Պորտլենդ Թրեյլ Բլեյզերսը»։
Սվետլիչնոե (այլ կիրառումներ)

Սվետլիչնոե, կարող է վերաբերել՝

Սվետլիչնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանում
Սվետլիչնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Վարվայի շրջանում
Պտղավանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Տավուշի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Տավուշի մարզի Պտղավան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 2 հուշարձան (2 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Նիժնի Ինգաշ

Նիժնի Ինգաշ (ռուս.՝ Нижний Ингаш), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Նիժնեինգաշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7334 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տատյանա Վորոնովա

Տատյանա Վորոնովա (ռուս.՝ Татья́на Генна́дьевна Во́ронова, մարտի 30, 1975(1975-03-30), Tayshet, Իրկուտսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս պետական և քաղաքական գործիչ։ Ռուսաստանի Դաշնության Դաշնային ժողովի Պետական դումայի աշխատակազմի ղեկավար (2016 թվականի հոկտեմբերի 22-2021 թվալանի մարտի 22)։ «Միասնական Ռուսաստան» համառուսաստանյան քաղաքական կուսակցության անդամ է։
Եղել է Հինգերորդ գումարման Պետական դումայի պատգամավոր (2007-2011), «Միասնական Ռուսաստան» խմբակցության անդամ, Ռուսաստանի նախագահի աշխատակազմի ներքին քաղաքականության վարչության պետ (2015-2016), Միացյալ Ռուսաստանի Երիտասարդ գվարդիայի նախագահ (2005-2007)։


== Կենսագրություն ==
1997 թվականին ավարտել է Իրկուտսկի պետական տնտեսական ակադեմիան՝ ստանալով «տնտեսագետ»-ի որակավորում։
1998-2000 թվականներին աշխատել է որպես մենեջեր «Էլբոր» երիտասարդական բիզնես կենտրոնում, 2000-2001 թվականներին՝ «Երիտասարդական կադրային կենտրոն» մարզային պետական հիմնարկի մասնագետ։ 2000 թվականից ղեկավարել է «Երիտասարդական Միասնություն» շարժման Իրկուտսկի բաժանմունքի գործկոմը։
2004 թվականին ընտրվել է Իրկուտսկի մարզի Օրենսդիր ժողովի պատգամավոր, զբաղեցրել սոցիալ-մշակութային օրենսդրության կոմիտեի նախագահի պաշտոնը։
2005-2007 թվականներին եղել է «Միասնական Ռուսաստանի Երիտասարդ գվարդիա» երիտասարդական շարժման համակարգող խորհրդի նախագահ։
2007 թվականի դեկտեմբերի 24-ից մինչև 2011 թվականի դեկտեմբերի 21-ը եղել է հինգերորդ գումարման Պետական դումայի պատգամավոր։
Ընտրվել է «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության ցուցակով (№ 43 տարածաշրջանային խումբ՝ Իրկուտսկի մարզ, Ուստ-Օրդինի Բուրյաթսկի ինքնավար շրջան)։ Ընդգրկվել է «Միասնական Ռուսաստան» խմբակցության կազմում։
2011 թվականին Պետդումայի որոշմամբ նշանակվել է Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի անդամ։
Պետդումայից հետո նա տեղափոխվել է աշխատանքի Նախագահի աշխատակազմի ներքին քաղաքականության վարչությունում, զբաղեցրել նրա ղեկավար Օլեգ Մորոզով տեղակալի պաշտոնը և զբաղվել տարածաշրջանային քաղաքականության հարցերով։ 2015 թվականի մարտի 23-ին նշանակվել է ՌԴ նախագահի աշխատակազմի ներքին քաղաքականության վարչության ղեկավար։
2016 թվականի հոկտեմբերի 22-ից մինչև 2021 թվականի մարտի 22-ը եղել է Պետական դումայի աշխատակազմի ղեկավար, այդ պաշտոնում փոխարինելով Ջահան Պոլիևին։ Դա տեղի է ունեցել այն բանից հետո, երբ նախագահի աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալի պաշտոնը զբաղեցրել է «Ռոսատոմի» նախկին ղեկավար Սերգեյ Կիրիենկոն Վյաչեսլավ Վոլոդինի փոխարեն, ով պատգամավորական մանդատ է ստացել։
2021 թվականի մարտից «Նովատեկ» ընկերության թոփ-մենեջերն է։


== Մրցանակներ ==
Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի շնորհակալությունը (21 հոկտեմբերի 2016 տարի), Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի աշխատակազմի գործունեության ապահովման գործում ունեցած վաստակի և երկարամյա անբասիր պետական ծառայության համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография и публикации на сайте «Молодой гвардии» Archived 2018-01-15 at the Wayback Machine.
Биография на сайте ЦИК России Archived 2021-06-12 at the Wayback Machine.
Մ.թ.ա. 476


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Էդուարդ Գոլանճյան

Էդուարդ Գոլանճյան (նոյեմբերի 9, 1880(1880-11-09), Սկյուտար, Ստամբուլի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - հունիսի 12, 1957(1957-06-12), Բուխարեստ, Ռումինիա), հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ։
Գրող Մանվել Գոլանճյանի հայրը։
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Կրթությունն ստացել է տեղի Պերպերյան վարժարանում։ Չափածո ստեղծագործություններով աշխատակցել է Պոլսի հայերեն գրեթե բոլոր թերթերին («Սուրհանդակ», «Արևելք», «Ոստան», «Բյուզանդիոն», «Մանզումեի էֆքյար», «Ժամանակ», «Մասիս», «Ծաղիկ» և այլն), ինչպես և ֆրանսերեն «Իստանբուլ», անգլերեն «Լեվընդ հերալդ» թերթերին, որոնք նույնպես լույս էին տեսնում Պոլսում։ 1910 թվականին հրատարակել է իր բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն «Արևելքի բոցեր» վերնագրով։ 1922 թվականից բնակություն է հաստատել Բուխարեստում, զբաղվել է ուսուցչությամբ, շարունակելով թղթակցել սփյուռքահայ մամուլին։ Ֆրանսերենից հայերեն, հայերենից ֆրանսերեն կատարել է թարգմանություններ։
Աշխատակցել է «Փունջ», «Արևելք», «Մասիս» պարբերականներին, «Ամենուն տարեցոյցը», «Նավասարդ» տարեգրքերին։


== Երկեր ==
Արեւելքի բոցեր, բանաստեղծությունների ժողովածու, 1909։
Ցայգոլոյս, Ռ. Զարդարյան, թարգմանություն ֆրանսերենից, 1912 թվական (Ա. Չոպանյանի և Գ. Եսայանի հետ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Կամախի գավառակ

Կամախ, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։ Այն մոտավորապես համապատասխանում էր Բարձր Հայք աշխարհի Դարանաղի գավառին։ Թուրքերն անվանումը աղավաղելով կոչել են Եմախ։
Կենտրոնը Կամախ քաղաքն էր։


== Աշխարհագրություն ==
Ուներ լեռնային տարածք։


== Պատմություն ==
Հայերը բռնի կերպով տեղահան են արվել 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
XIX դարի առաջին քառորդում ուներ 168-210 000 բնակիչ, որի մեծամասնությունը հայեր և բռնությամբ մուսուլմանացված հայեր էին։ 1915 թվականի Մեծ եղեռնի նախօրեին մնացել էր ընդամենը 21 հայկական գյուղ՝ մոտ 7000 բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունն հիմնականում աճեցնում էր հացահատիկներ, բանջարանաբոստանային կուլտարաներ, բամբակ, պտղատու ծառեր և խաղող։


== Օգտակար հանածոներ ==
Կամախն ուներ արծաթի, պղնձի և երկաթի զգալի պաշարներ։


== Վարչական բաժանում ==
XIX դարի վերջին ուներ 360 գյուղ։
Հայկական նշանավոր գյուղերից էին Թորդանը, Հաղտիկը, Մեծ Արմտանը, Փոքր Մարեգը և այլն։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
1903 թվականին Կամախն ուներ 5 վանք և 11 եկեղեցի։ Նշանավոր վանքերից էին Ավագ վանքը և Անարծաթ Ս. Աստվածածինը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հնդկաստանի խորհրդարան

Հնդկաստանի խորհրդարան (կան Սանսադ), Հնդկաստանի օրենսդրական իշխանության բարձրագույն դաշնային մարմին։ Ներառում է Հնդկաստանի նախագահին և երկու պալատներ՝ ստորին պալատ, որը կոչվում է Լոկ սաբհա, և վերին պալատ՝ Ռաջյա սաբհա։ Խորհրդարանի շինությունը տեղակայված է Նյու Դելիում և կրում է Սանսադ Բհավան անունը։ Օրենսդրական ակտերը ընդունվում են սկզբում երկու պալատների, ապա նախագահի կողմից օրենքի նախագծի հաստատմամբ։ Նիստերի կենտրոնական սրահը ավանդաբար օգտագործվում է ստորին և վերին պալատների համատեղ նիստերի անցկացման համար։


== Ստորին պալատ (Լոկ սաբհա) ==

Խորհրդարանի ստորին պալատը Լոկ սաբհան է (Ժողովրդական պալատ)։ Նրա անդամները ընտրվում են մաժորիտար համակարգի հիման վրա ուղղակի համընդհանուր գաղտնի քվեարկությամբ; Այն առավել ազդեցիկն է երկու պալատներից, գերազանցում է վերին պալատին իր նշանակությամբ և լիազորությունների ծավալով։ Ըստ Հնդկաստանի սահմանադրության՝ Լոկ սաբհայի անդամների առավելագույն թիվը 552 պատգամավորն է (մինչև 530 նահանգներից, մինչև 20՝ միութենական տարածքներից, և ևս երկուսը կարող են նշանակվել նախագահի կողմից բրիտանական ծագում ունեցող հնդիկների հետաքրքրությունները ներկայացնելու նպատակով)։


== Վերին պալատ (Ռաջյա սաբհա) ==

Խորհրդարանի վերին պալատը Ռաջյա սաբհան է (Նահանգների խորհուրդ)։ Նրա անդամները ընտրվում են անուղղակի կերպով՝ դաշնության սուբյեկտների՝ Հնդկաստանի նահանգների և միութենական տարածքների օրենսդիր մարմինների անդամների կողմից։
Ռաջյա սաբհան ընդգրկում է 250 պատգամավոր։ Պալատը չի կարող լուծարվել, իսկ նրա անդամների ընտրությունը իրագործվում է նախապես որոշված ռոտացիոն գրաֆիկով։ Պալատի յուրաքանչյուր անդամ ընտրվում է վեցամյա ժամկետով, նոր ընտրություններ անցկացվում են պալատի կազմի մեկ երրորդի համար յուրաքանչյուր 2 տարին մեկ անգամ։


== Խորհրդարանի շենք ==

Խորհրդարանի նիստերի վայրը կոչվում է Սանսադ Բհավան, որը կլոր շինություն է՝ կառուցված բրիտանացի ճարտարապետներ Էդվին Լաչենսի և Հերբերտ Բեյքերի նախագծով 1912-1913 թվականներին։ Կառույցի արտաքին օղակի տանիքը կանգնած է 144 գրանիտե սյուների վրա։ Գեղեցիկ տեսարան է բացվում դեպի խորհրդարանի շենք Հնդկաստանի դարպասներից։
1958 թվականից սկսած՝ Խորհրդարանական պալատի իշխանական սրահում է տեղակայված Հնդկաստանի վերին ատյանի դատարանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հնդկաստանի խորհրդարանի պաշտոնական կայք
Խորհրդարանի ստորին պալատի խոսնակներ
Հնդկաստանի խորհրդարանը Քաղաքական քարտեզում Archived 2010-04-07 at the Wayback Machine.
Չեմրովկա

Չեմրովկա' (ռուս.՝ Чемровка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է գետի Օբ աջ ափին՝ 3635 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 123 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության․

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200312115100007705
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200077
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վլադիմիր Դարիդա

Վլադիմիր Դարիդա (չեխ․՝ Vladimír Darida, օգոստոսի 8, 1990 թ., Սոկոլով, Չեխոսլովակիա), չեխ ֆուտբոլիստ, գերմանական Հերթա ֆուտբոլային ակումբի և Չեխիայի ազգային հավաքականի կիսապաշտպանն է։


== Կարիերա ==
Վիկտորիա Պլզեն ակումբի սանն է։ Հարազատ ակումբի հետ 2 անգամ դարձել է Չեխիայի առաջնության չեմպիոն, ևս մեկ անգամ՝ գավաթակիր և սուպերգավաթակիր։ Եվրոպայի Լիգայում իր առաջին գոլը խփել է 2012 թ․ փետրվարի 16-ին, երբ թիմը մրցում էր Շալկե 04֊ի հետ։ Այս հանդիպումն ավարտվում է 1։1 հաշվով։
2013/14 մրցաշրջանից տեղափոխվել է գերմանական Ֆրայբուրգ, որտեղ եղել է թիմի առանցքային խաղացողներից մեկը, նաև 11 մետրանոց և տուգանային հարվածների հիմնական իրացնողը։
Երբ Ֆրայբուրգը սկսեց հանդես գալ Երկրորդ Բունդեսլիգայում, ֆուտբոլիստի համար սկսեցին պայքարել մի քանի գերմանական ակումբներ։ 2015 թ․ ամռանը Դարիդան Հերթայի հետ ստորագրում է 4 տարվա պայմանագիր։ Դարիդան իր վստահ խաղով կարողանում է դառնալ նոր ակումբի առաջատար ֆուտբոլիստներից մեկը։ Դարիդան 2015/16 մրցաշրջանում ամենաշատն է վազել խաղադաշտում։ Սահմանել է ռեկորդ Վոլֆսբուրգի դեմ անցկացված խաղում, վազելով 13.8 կմ։


== Մրցելույթները ազգային հավաքականի կազմում ==
թարմացվել է 2018 թ․ հունիսի 2-ին


== Նվաճումներ ==
 Վիկտորիա (Պլզեն) Չեխիայի առաջնություն (2) ֊ 2010/11, 2012/13
Չեխիայի գավաթակիր ֊ 2009/10
Չեխիայի սուպերգավաթակիր ֊ 2011


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դարիդայի պաշտոնական Ֆեյսբուքի էջը
Դարիդայի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Դարիդան transfermarkt-ում
Դարիդան soccerbase.com-ում
Դարիդան WhoScored.com կայքում
Դարիդան Նապոլիի պաշտոնական կայքում
Դարիդան ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Կունմին

Կունմին (չին.՝ 昆明市), հայտնի նաև որպես՝ Յունան-Ֆու (云南府), քաղաք Չինաստանի հարավ-արևմուտքում, Յուննան երկրամասի վարչական կենտրոնը։ 880 հազար բնակիչ (1957)։ Գտնվում է Յուննանի սարավանդում, 1892 մ բարձրության վրա։ Տրանսպորտային հանգույց է։ Զարգացած է գունավոր մետալուրգիան, էլեկտրաէներգիայի արտադրությունը, տեքստիլ, կաշվի, սննդի արդյունաբերությունը, արհեստները։ Քաղաքի մոտ արդյունահանվում է քարածուխ, երկաթ, ապատիտ։ Ունի համալսարան, պոլիտեխնիկական ինստիտուտ, ՉԺՀ ԳԱ հարավարևմտյան մասնաճյուղ, բուսաբանական այգի, առողջարաններ, ճարտարապետական հուշարձաններ։ Հիմնադրվել է մ.թ. 1-ին դարում, Ցզյանլին անվամբ։
Խաղիկ

Խաղիկները, որոնց գրավոր անդրանիկ նմուշները հանդիպում են 18-րդ դարի ձեռագրերում, հայ ժողովրդական նոր քնարերգության և առհասարակ ժողովրդական երգարվեստի հիմնատիպն են, նոր ժամանակների վիպական, զինվորի, աշխատանքային, որոշ կարգի ծիսական (համբարձման վիճակահանության) երգերի, պարերգային ամբողջ բանահյուսության հիմքն ու տարերքը։
Դրանք իբրև առանձին երգատեսակ հիմնականում սիրերգեր են՝ հորինված գեղջուկ պատանիների ու աղջիկների կողմից․ արտահայտում են նրանց սիրային պարզ զգացումները, զեղումները, ապրումները։
Խոշխաբար

Խոշխաբար, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, նախկին Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում։
XX դարի սկզբին ուներ 617 (92 ընտանիք) հայ բնակիչ։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Սեն Բոնե դը Սալեր

Սեն Բոնե դը Սալեր (ֆր.՝ Saint-Bonnet-de-Salers), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 324 մարդ, բնակչության խտությունը` 9.92 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 32.67 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 85 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 27 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 181 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 141-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 40։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,9 %։ 141 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 135 անձ (69 տղամարդ և 66 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (2 տղամարդ և 4 կին)։ 40 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 25-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնֆուցիոս (ֆիլմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոնֆուցիոս (այլ կիրառումներ)«Կոնֆուցիոս» (չինարեն՝ 孔子), կենսագրական ֆիլմ Կոնֆուցիոսի մասին՝ Չոու Յան Ֆատի գլխավոր դերակատարմամբ։ Ֆիլմը վարձույթի է դուրս եկել 2010 թվականի հունվարի 28-ին։
Ֆիլմի նկարահանումն սկսվել է 2009 թվականի մարտին Հեբեյ նահանգում և Չժէցզյանում գտնվող «Հենգդիան Համաշխարհային ստուդիայում»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Կոնֆիուցիոս»(անգլ.) Internet Movie Database կայքում
«Կոնֆիուցիոս» ֆիլմի պաշտոնական կայքը Archived 2009-12-08 at the Wayback Machine.(չին.)
Rockefeller Street

Rockefeller Street (Ռոքֆելլեր փողոց), էստոնացի երգչուհի Գեթթեր Յաանիի երգն է Եվրատեսիլ 2011 երգի մրցույթի համար։ Երգը ներկայացվել է երկրորդ կիսաեզրափակչի ժամանակ և եզրափակիչ է անցել 9-րդը 60 միավորով։ Եզրափակչում երգը զբաղեցրել է 24-րդ հորիզոնականը 44 միավորով, չնայած լինելով մրցույթի ֆավորիտներից մեկը։
Թլպատություն

Թլպատություն, թլպատությունն այլ կերպ անվանում են անվանակոչություն։
Հին Կտակարանի (Հին Ուխտ) օրենքի համաձայն ութ օրական Քրիստոսին թլպատեցին և անվանեցին Հիսուս` այսինքն Փրկիչ։ Իսկ Քրիստոսի ծննդի ութերորդ օրը լինում է հունվարի 13-ը, որն անշարժ տոն է։ Քրիստոնյաների համար այս տոնը հիշատակ է հոգևոր թլպատության, սրտի թլպատության` «²⁹ Այլ հրեան նա է, որ ներքուստ է, եւ թլփատութիւնը սրտի թլփատութիւնն է՝ ըստ հոգու եւ ոչ թէ ըստ գրի, եւ որի գովքը մարդկանցից չէ, այլ՝ Աստծուց (Նոր Կտակարան, Հռոմեացիներ 2:29)։


== Աղբյուրներ ==
«Ոսկեփորիկ կամ կրօնական գիտելիքների հանրագիտարան» Մասն Ա, Ս. Ս. Մայիլեան, 1992։
Աստվածաշունչ
Վյանտա

Վյանտա (լիտ.՝ Venta), Լիտվայի Շյաուլյայի գավառի Ակմյանսկի շրջանում գտնվող քաղաք, Վյանտայի վարչական կենտրոն։ Բնակչությունը 2010 թվականի տվյալներով կազմել է 2867 մարդ։


== Աշխարհագրություն ==
Այն գտնվում է Վենտա գետի աջ ափին, Վեկշնյայ քաղաքից 12 կմ հեռավորության վրա և Պապիլից 9 կմ հեռավորության վրա՝ Վենտա շրջանային պարկում։ Քաղաքի միջով է անցնում Կուրշենայ-Մաժեկյայ մայրուղին։ Մաժեկյայ-Շյաուլյայ գծի վրա երկաթուղային կայարան է։


== Պատմություն ==
Ձևավորվել է 1966 թվականին՝ երկու բնակավայրերի՝ Բաուսկաս և Պուրվիա գյուղերի միավորումից հետո։ 1972 թվականին բացվել է գիմնազիա։ 1978 թվականին Վյանտան դարձել է քաղաքային տիպի բնակավայր։ Մինչև 1991 թվականը եղել է Լիտվական ԽՍՀ-ի (ԽՍՀՄ) կազմում։ 1991 թվականից Լիտվայի մաս է կազմել։ 1995 թվականին ստացել է քաղաքի կարգավիճակ։ 1995 թվականից նույնանուն միավորման կենտրոնն է։
2009 թվականին կառուցվել է Կույս Մարիամի անարատ հղիության եկեղեցին (Švč. Mergelės Marijos Nekaltojo Prasidėjimo bažnyčia): Տաճարն անվանում են Լիտվայի հազարամյակի եկեղեցի, քանի որ այն Լիտվայի միակ կոստյոլն (կաթոլիկ եկեղեցի) է, որը կառուցվել է 2009 թվականին, երբ նշվել է երկրի հիշատակման հազարամյակը։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
Քաղաքի շրջակայքը հարուստ է կրաքարով։ Դրա հիման վրա ստեղծվել են ձեռնարկություններ` կրաքարի, սիլիկատային աղյուսի, կտորեղենի արտադրության համար։


== Տեսարժան վայրեր ==

Անարատ հղիության կոստյոլ (կառուցվել է 2009 թվականին)։Երաժշտական դպրոցում ստեղծվել է "Ventukai" ժողովրդական երաժշտական անսամբլը, որը 2004 թվականին հաղթել է Համալիտվական երգի փառատոնում։


== Հայտնի բնակիչներ ==
Յուոզաս Միլտինիսի (1907-1994)` խորհրդային դերասան, թատրոնի ռեժիսոր, Լիտվայի ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1948), Լիտվայի ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1965), ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1973), Լենինի շքանշանի դափնեկիր։


== Քաղաքի զինանշանը ==
Զինանշանը հաստատվել է 1999 թվականի օգոստոսի 9-ին։ Նկարի հեղինակը Ռայմոնդաս Միկնևիչյուսն է։ Շրջված հեծանակը հիշեցնում է "V" տառը` քաղաքի անվան առաջին տառը։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Քաղաքի անվանումը գալիս է քաղաքի միջով հոսող Վենտա գետի անունից։


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Финал фестиваля песни, организованного NML(լիտվ.)
Սերմացու

Սերմացու, ցանանյութ, սերմեր, պտուղներ, պտղաբույլեր, բարդ պտղի մասեր, որոնք օգտագործվում են ցանքի համար։ Երբեմն սերմացուներ են անվանում նաև բույսերի այն մասերը, որոնք օգտագործվում են վեգետատիվ բազմացման համար(պալարներ, սոխուկներ և այլն)։ 
Ցանքային և սորտային որակը որոշում են տեսչությունները, կատարելով լաբորատոր վերլուծություն, գրունտային հսկողութուն և ցանքերի ապրոբացիա։ Ըստ ցանքային որակի և ստանդարտների համապատասխանության սերմացուն բաժանում են 3 դասի։ Ցուրաքանչյուրի համար նորմավորում են հիմնական կուլտուրայի սերմերի պարունակությունը, թափոնները, խառնուրդները, այլ բույսերի սերմերի քանակը (այդ թվում մոլախոտերի), ծլունակությունը և խոնավությունը։ Փափուկ ցորենի համար (աշնանացան և գարնանացան) հաստատվել են հիմնական կուլտուրայի սերմերի հետևյալ նորմաները (%-ներով)՝ առաջին դաս՝ 99, երկրորդ դաս՝ 98․5, երրորդ դաս՝ 97։ Ծլունակությունը (%-ներով) համապատասխանաբար՝ 95,92 և 90։ Ցանքի համար օգտագործում են I և II դասի սերմերը։ III դասի սերմերը թույլատրվում են որպես բացառություն միայն տնտեսության արտադրական դաշտերում։ Ըստ սորտային որակի սերմացուն բաժանում են 3 կարգի, որոնք բնութագրվում են սորտային մաքրության սահմանային նորմաներով (%-ներով)։ Հատիկային (այդ թվում հատիկաընդեղենի) կուլտուրաների մեծ մասի համար՝ I կարգը՝ ) 9,5%, И-ը՝ 98%, II 1-ը՝ 95%։ Սերմային ցանքերի համար թույլատրվում են I կարգի սերմերը, իսկ արտադրական ցանրերի համար՝ նաև II-ը և III-ը։ 
Սերմացուն պահեստավորելուց առաշ մաքրում և տեսակավորում են, եթե անհրաժեշտ Է՝ չորացնում են, իսկ ցանքից առաշ ենթարկում են նախացանքային մշակման։ Յուրաքանչյուր տնտեսությունում սերմացուի ցանքային և սորտային որակի մասին տեղեկությունները գրանցվում են սերմերի հաշվառման գրքում։
Ուսուբ Բեկ Թեմուրյան

Ուսուբ Բեկ Թեմուրյան (երբեմն՝ Յուսուֆ Բեկ Թեմուրով, Ուսուբ Բեկ Թեմուրով, - 1934, Շամիրամ, Աշտարակի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ազգությամբ եզդի հայ քաղաքական, հասարակական, ռազմական, ազգային ազատագրական գործիչ, Հայաստանի Հանրապետության Խորհրդարանի 1-ին և 2-րդ գումարումների պատգամավոր, 1918 թվականի Մայիսյան հաղթական հերոսամարտերի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
1896 թվականից Թեմուրյանը եղել է Անդրկովկասի եզդիների առաջնորդը, ծառայել է Հայաստանի պետականության վերականգնման և կայացման մեծ նպատակին` դրա մեջ տեսնելով նաև եզդիների ապահով կյանքն ու ապագան։


== Տես նաև ==
Հայաստանի Հանրապետության Խորհրդարանի (1918-1920) 1-ին գումարման պատգամավորների ցանկ
Հայաստանի Հանրապետության Խորհրդարանի (1918-1920) 2-րդ գումարման պատգամավորների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Բուլգակովո (գյուղ, Լուխովիցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲուլգակովոԲուլգակովո (ռուս.՝ Булгаково), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Լուխովիցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կիսուն

Կիսուն (ռուս.՝ Кисун), գետ Կամչատկա թերակղզի Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 75 կմ է։ Ավազանի տարածքը 343 կմ2։ Հոսում է Տիգիլսկի շրջանում և Կամչատկայի երկրամասում։ Թափվում է Օխոտի ծով։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -19080000212120000030591


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սեսսակ (կանտոն)

Սեսսակ (ֆր.՝ Saissac), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Լանգըդոկ-Ռուսիլյոն շրջանում։ Օդ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Կարկասոն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 1999 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 3100 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1128 է։ Կանտոնում կա 8 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Նարդո

Նարդոն (իտալերեն՝ Nardò), քաղաք և կոմունա է Իտալիայի հարավարելյան մասում, Ապուլիա երկրամասում։ Քաղաքը ունի 30807 բնակչություն (2008 թ-ի տվյալներով), իսկ տարածքը՝ 190 կմ²։ Փոստային ինդեքսը 73048-ն է, իսկ հեռախոսային կոդը՝ 0833։ Գյումրին և Նարդոն քույր քաղաքներ են։ Քաղաքի հովանավոր սուրբը Գրեգորիո Արմենոն է (San Gregorio Armeno)։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկան.


== Հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք էջը (իտալ.)
Պետական վիճակագրական ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Օրդուբաշի

Օրդուբաշի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Չարշամբայի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն