armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սքալովեյ ամրոց

Սքալովեյ ամրոց (անգլ.՝ Scalloway Castle), շոտլանդական ամրոց, որը տեղակայված է Սքալովեյ ավանում` ծովախորշի ափին։ Ծովախորշը մխրճված է Շոտլանդիայի Շետլանդյան կղզեխմբում գտնվող Մեյնլենդ կղզու հարավարևմտյան ափը։ Գտնվում է շոտլանդակաան կառավարության գործադիր մարմին` «Historic Scotland» կազմակերպության տնօրինության ներքո։


== Պատմություն ==

Կառուցված է 1600 թվականին Պատրիկ Ստյուարտ` Օրքնեյի 2-րդ կոմսի կողմից, որը  Ստյուարտների ազնվական տոհմի ներկայացուցիչն էր։ Կառուցումը տեղի է ունեցել Անստ կղզում գտնվող Մունես ամրոցի հետ մոտավորապես նույն ժամանակին։
Սքալովեյ ամրոցը դարձավ Շետլանդյան կղզիների վարչական կենտրոն` փոխարինելով այս իմաստով Լոու Թինգ Հոլմը։ 1733 թվականին մայրաքաղաքը տեղափոխվեց Լերուիկ[1]:
1971 թվականին ընդգրկվեց «A» կատեգորիայի ճարտարապետության հուշարձանների ցուցակի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռաևկա (գյուղ, Շևչենկոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌաևկաՌաևկա (ուկրաիներեն՝ Раївка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1795 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռաևկա գյուղում բնակվում էր 278 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,64 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 169,51 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մյուռոնուտա Սուրբ Աստվածածին անապատ

Մյուռոնուտա Սուրբ Աստվածածին անապատ (հետագայում՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի) եկեղեցի Խանլարի շրջանի Մուռուտ գյուղում։


== Պատմություն ==
Մուռուտ գյուղի հարավարևմտյան եզրին հնում եղել է երկրամասի հայտնի վանքերից մեկը՝ Մյուռոնուտա Սբ. Աստվածածին անապատը, որը 1877-1881 թվականների ընթացքում հիմնավորապես վերակառուցվել և վերածվել էր ծխական եկեղեցու։
1800 թվականին վախճանվել և Գանձակի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցու բակում ամփոփվել է «Մռուտ անապատի» անահայր Հարություն վարդապետը։
1838 թվականին այստեղ կատարվել է կողոպուտ. «...Միւռնոտ ուխտատեղին, որ կեայ ի վերայ լերին վիճակի կառավարութեան ունի զերկուս աբեղայս, յորում մտեալ, ի 23-ն յունիսի, ի գիշերի աւազակք զբոլոր անօթս նորին գողացեալ են»։ Հասցված վնասը մեծ էր նաև նյութական առումով. «... ի Միւռնոտ Անապատէն աւազակք գողացել են զեկեղեցական իրս որոց գինն հասանէ ց1109 րուբլի արծաթ դրամս»։
1839 թվականին անապատի վանահայր է հիշատակվում Հովհաննես աբեղա Հովհաննիսյանցը։
1847 թվականին մի վավերագրում նշվել է. «առ եկեղեցւոյն մի սենեակ և զերկու ձմերայնոց»։
Վանքը տիրապետել է նաև որոշ կալվածների. 1853 թվականի դրությամբ այն սահմանագծվել է հետևյալ կերպ. «...զանդաստան Մեռոնոտայ հանդերձ սահմանօքն յարևելից կուսէ Եօթն-շահառայ ասացեալ ճանապարհն, յարևմտեան կողմն, Սարու-Սու կոչեցեալ ջուրն, ի կողմն հարաւային Սարու-Եալ կոչեցեալ ճանապարհն և ի կողմն հիւսիսային գետն Ելիսաւէտօպօլու...»: Նույն թվականին անապատում հիշվում է միայն մեկ հոգևորական՝ վանահայրը։
Հայտնի է, որ Մյուռոնուտ անապատի տեղում սեփական միջոցներով ծխական եկեղեցի է կառուցել մահտեսի Քերովբե Տեր-Մարտիրոսյանցը։
Եկեղեցու շինարարական աշխատանքները տևել են չորս տարի և հաջողությամբ ավարտվել 1881 թվականին։ Նույն թվականին էլ այն մեծ հանդիսավորությամբ օծվել է։
Անապատի տեղում նոր եկեղեցի կառուցելուց հետո էլ վայրը պահպանել էր սրբատեղիի իր նշանակությունը։
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ամառային ամիսներին բնակչությունը բազմապատկվում էր՝ ի հաշիվ իբրև ամառանոց այդտեղ հանգրվանող գանձակեցիների, 1900 թվականի մարտին մուռուտցիների մոտ միտք է ծագում եկեղեցուն կից կառուցել զանգակատուն  և բակը պարսպապատել։
Մեկ տարի անց՝ 1901 թվականի հունիսի 11-ին, սակայն, մուռուտցիները նոր որոշում են կայացնում և գտնում են, որ զանգակատան փոխարեն ավելի նպատակահարմար է կառուցել եկեղեցու արևմտյան կողմի պատը։
1907 թվականին մուռուտցիներն արդեն ավարտել էին ծրագրած վերակառուցողական աշխատանքները։
1905-1910 թվականներին հիշատակվում է քահանա Գրիգոր Տեր-Սարգսյանցը։


== Տես նաև ==
Մուռուտ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ս. Կարապետյան, ՀՅՈՒՍԻՍԱՅԻՆ ԱՐՑԱԽ, էջ 403-406։
Բարխուտարեանց Մ., Արցախ, էջ 321։
Լալայեան Ե., Գանձակի գաւառ, էջ 343։
Սպիտակ գառան երազը

«Սպիտակ գառան երազը» (անգլ.՝ White lamb's dream), «Արև» կինոստուդիայի կողմից 2013 թվականին նկարահանված հայկական ֆիլմ։ Ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնում և առաջադրվել է «Հայկական համայնապատկեր» անվանակարգում։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի հերոսը Բեբեն է՝ սպիտակ գառը, որն անվերապահորեն վստահում էր իր հովվին, մտածում էր՝ էլ ո՞վ պիտի փրկի իրեն զոհաբերությունից, իհարկե՝ հովիվը։ Բայց հովիվը, իրականում, ամենասովորական դավաճան էր, վաճառական, որը վաճառել էր Բեբեին 30 հազար դրամով, ինչպես Հուդան դավաճանեց Հիսուսին ընդամենը 30 արծաթով։
Գեղարվեստական կարճամետրաժ ֆիլմի ուղերձն է՝ վերանայել բարոյական արժեքներն ու պատկերացումները, ինչպես նաև մարդ-կենդանի, մարդ-բնություն հարաբերությունները։


== Դերերում ==
հովիվ-Արամո
Բեբե գառնուկՎիգեն Ստեփանյան, Սեդա Ջանիկյան, Կարինե Ջանջուղազյան, Սամվել Սեդրակյան, Արմինե Պողոսյան, Գեորգի Ամիրաղյան, Արմինե Վարդանյան, Սաթենիկ Նազարյան և այլք


== Մեջբերումներ ֆիլմի ռեժիսորից ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Սպիտակ գառան երազը»
Փամբուքլուղ

Փամբուքլուղ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մառլ (Էնայի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարլ (այլ կիրառումներ)Մառլ (ֆր.՝ Marle), Ֆրանսիայի հյուսիսում գտնվող համայնք, մտնում է Պիկարդիա մարզի մեջ, համայնքի շրջանն է համարվում Էնան, մտնում է նաև Լան շրջանի մեջ, համայնքի կենտրոնը համարվում է Մարլ կանտոնը։ Համայնքը գտնվում է Լանից 21 կմ դեպի հյուսիս-արևելք և Սեն Կանտենից 42 կմ դեպի արևելք հեռավորության վրա։ Համայնքի տարածքով հոսում են Սեռ և Վիլպիոն գետերը։
Համայնքի բնակչությունը ըստ 2012 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 2 360 մարդ։


== Տեսարժան վայրեր ==
Միջնադարյան թանգարան, որը կառուցվել է Մերովինգների հին ժամանակաշրջանում։


== Տնտեսություն ==
Զբաղված բնակչության կառուցվածքը.

գյուղատնտեսություն — 3,8 %
արդյունաբերություն — 27,7 %
շինարարություն — 3,7 %
առևտուր, տրանսպորտ և ծառայությունների ոլորտ — 37,3 %
պետական և տեղական ինքնակառավարման ծառայություններ — 27,5 %Անաշխատունակների մակարդակը 2011 թվականին կազմել է 12,8 % (ամբողջ Ֆրանսիայում — 12,8 %, Էնա գավառում — 15,9 %)։ 
1 մարդու տարեկան եկամուտը 2011 թվականին կազմել է 17 761 եվրո (ամբողջ Ֆրանսիայում — 25 140, Էնա գավառում — 21 148)։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվի դինամիկա


== Վարչակազմ ==
Մարլի քաղաքապետի պաշտոնը 2001 թվականից զբաղեցրել է Ֆրանսիայի սոցիալիստական կուսակցության անդամ Ժակ Սերվենը (Jacques Sevrain)։ 2014 թվականի մունիցիպալիտետյան ընտրությունների ժամանակ նա եղել է քաղաքապետի պաշտոնի համար միակ թեկնածուն։


== Եղբայր քաղաքներ ==
 Վելիկո Տրգովիժչե, Խորվաթիա
 Այմութ, Շոտլանսիա


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Մառլ
2014 թվականի մունիցիպալիտետային ընտրությունների արդյունքներ
Խոջի (Ցագերի շրջան)

Խոջի (վրաց.՝ ხოჯი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Ցագերի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 680 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ցագերից հեռու է 19 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 87 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բերդաքար (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բերդաքար (այլ կիրառումներ)Բերդաքար, լեռ Սյունիքի մարզում, Զանգեզուրի լեռնահամակարգի կենտրոնական մասում, Աղաջուր գետի ձախափնյակում, Նժդեհ գյուղից 2 կմ հյուսիս։ Բարձրությունը 2164 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Համլետ Հովսեփյան

Համլետ Բալաբեկի Հովսեփյան (հունիսի 18, 1948(1948-06-18), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ իրավաբան, ՀՀ պետական գործիչ, ՀՀ վարչապետի խորհրդական։


== Կրթություն ==
1973-1978 թթ. - սովորել և ավարտել է Խարկովի իրավաբանական ինստիտուտի իրավագիտության ֆակուլտետը։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1978-1979 թթ. - աշխատել է Հայկական ԽՍՀ պետմատակարարման կոմիտեում որպես իրավախորհրդատու։
1979-1982 թթ. - ՀՀ դատախազության բաժնի դատախազ։
1982-1990 թթ. - Երևան Օրջոնիկիձեի շրջանի ժողովրդական դատավոր։
1990-1995 թթ. - ՀՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր, իրավական հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ։
1996-1999 թթ. - ՀՀ դատախազության նախաքննության և հետաքննության վարչության ավագ դատախազ։
2000-2003 թթ. - Ազատամարտի վետերանների միության նախագահ։
2003-2005 թթ. - Շիրակի մարզի դատախազ։
2005-2006 թթ. - Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի դատախազ։
2007 թ. հոկտեմբերի 2-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության վարչապետի խորհրդական։Արդարադատության գնդապետ է։ ՀՀԿ անդամ, ՀՀԿ խորհրդի անդամ։


== Ծանոթագրություններ ==
Խոլմ (գյուղ, Պերեսուդովսկոե բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽոլմԽոլմ (ռուս.՝ Холм), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 81 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պայթյուն Դոմոդեդովո օդանավակայանում (2011)

Պայթյուն Դոմոդեդովո օդանավակայանում, Մոսկվայի Դոմոդեդովո օդակայանում, միջազգային չվերթերի տերմինալի ուղեբեռների հանձնման գոտում 2011 թ. հունվարի 24-ին, Մոսկվայի ժամանակով 16։32-ին որոտած պայթյուն, որի հետևանքով զոհվել է 35, վիրավորվել 170 մարդ։ Պայթյունը համարժեք է եղել 7 կգ տրոտիլի, պայթուցիկում կտրող-ծակող մետաղական իրեր են եղել։ Ըստ Ռուսաստանում Հայաստանի դեսպանատան մամլո ծառայության հաղորդագրության, դեսպանատունը տեղի ունեցածի կապակցությամբ անցել է շուրջօրյա աշխատանքի։ Օդանավակայան և հիվանդանոցներ են ուղարկվել դեսպանատան աշխատակիցները՝ ստուգելու զոհվածների և վիրավորների թվում հայերի կամ Հայաստանի քաղաքացիների առկայության փաստը։
Ըստ լրատվական գործակալությունների տվյալների սկզբում հաղորդվում էր վիրավորվածների թվում մեկ հայի առկայության մասին (42-ամյա Կարեն Միխայելի Գալուստյան)։ Հունվարի 25-ի տվյալներով տուժվածների թվում կան չորսը հայ։ Նրանք են՝ 42-ամյա Կարեն Միխայիլի Գալուստյան (ապրում է Մոսկվայի մարզի Կրասնոգորսկի շրջանում, տեղափոխվել է թիվ 13 քաղաքային հիվանդանոց), 65-ամյա Գուրյան Վարդանի Խաչատուրով (տեղափոխվել է թիվ 13 քաղաքային հիվանդանոց), 57-ամյա Յուրի Ալբերտի Վարդանով (տեղափոխվել է թիվ 71 քաղաքային հիվանդանոց) և 52-ամյա Պողոսբեկով Ա.Ա. (տեղափոխվել է Վիշնևսկիի անվան վիրաբուժական ինստիտուտ)։
Ըստ իրավապահ մարմինների ներկայացուցիչների՝ պայթուցիկ սարքը հնարավոր է գործի է դրել ինքնասպան ահաբեկիչը։ Պայթյունի կապակցությամբ, քրեական գործ է հարուցվել «ահաբեկչություն» հոդվածով։
Նախագահ Սերժ Սարգսյանը ցավակցական հեռագիր է հղել Ռուսաստանի նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևին՝ «Դոմոդեդովո» օդանավակայանում տեղի ունեցած ահաբեկչության կապակցությամբ։


== Տես նաև ==
Իսլամիստական ահաբեկչական հարձակումների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
(4571) Գրումիու

(4571) Գրումիու (անգլ.՝ Grumiaux), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,167478 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6299 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,705 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2059,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174837 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,5° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4571) Գրումիու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Փոլ Նիքլեն

Փոլ Նիքլեն (անգլ.՝ Paul Nicklen, հուլիսի 21, 1968(1968-07-21), Թիսդեյլ, Սասկաչևան, Կանադա), կանադացի կենսաբան, լուսանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Փոլ Նիքլեն ծնվել է Սասկաչևան նահանգի Թիսգեյլ կենտրոնում, մեծացել է Կանադական Արկտիկական կղզեխմբի Բաֆինի երկրի ինուիտների համայնքում։ 1990 թվականին ավարտել է Բրիտանական Կոլումբիայի Վիկտորիա համալսարանի ծովային կենսաբանության ֆակուլտետը, այնուհետև աշխատանքի է անցել Վերականգնողական ռեսուրսների Կանադայի վարչությունում՝ որպես Հյուսիսարևմտյան տարածքներում վայրի բնության կենսաբան։ Մինչև 1995 թվականին ֆոտոլրագրող դառնալը, որպես կենսաբան ուսումնասիրել է այնպիսի տեսակներ, ինչպիսիք են լուսանը, գրիզլիները, բիզոնը, կարիբուն, սպիտակ արջերը։
1995 թվականից Նիքլենն աշխատում է որպես ֆոտոլրագրող՝ մասնագիտացած Արկտիկայում և Անտարկտիդայում՝ աշխատանքում շեշտադրելով վայրի բնությունն ու կլիմայի փոփոխությունը։ Լագունա Բիչում հանդես է եկել որպես TED բանախոս։
Նիքլենն աշխատում է National Geographic ամսագրում որպես ֆոտոլրագրող։ International League of Conservation Photographers (Լուսանկարիչների պահպանման միջազգային լիգա) անդամ է։ Նրա ամենամեծ ցուցահանդեսներից է Լոս Անջելեսում կազմակերպված «Extreme Exposure at the Annenberg Space for Photography» ցուցադրությունը։
2011 թվականին Նիքլենը հանդես է եկել որպես TED բանախոս` ներկայացնելով "Tales of Ice-Bound Wonderlands" (Սառցապատ հրաշալիքների երկրի հեքիաթները)` ներկայացնելով ծովային սառույցի անհետացումը՝ որպես կլիմայի փոփոխության և գլոբալ տաքացման հետևանք։
Նիքլենը հանդիսանում է SeaLegacy կայքի հիմնադիրը։


== Թերթերի հոդվածներ ==
National Geographic South Georgia (դեկտեմբեր, 2009)
National Geographic Svalbard (ապրիլ, 2009)
National Geographic Sailfish (սեպտեմբեր, 2008)
National Geographic Hunting Narwhals (օգոստոս, 2007)
National Geographic Vanishing Sea Ice (հունիս, 2007)
National Geographic Leopard Seals (նոյեմբեր, 2006)
National Geographic Where Currents Collide (օգոստոս, 2006)


== Գրքեր ==
Seasons of the Arctic (Արկտիկայի եղանակները) - 2000, Sierra Club Books, San Francisco
Polar Obsession (Բևեռային մոլեգնություն) - 2009, National Geographic Society
Bear-Spirit of the Wild (Վայրի ուժ) - 2013, National Geographic Society


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Photographer's website
ILCP website Archived 2011-07-25 at the Wayback Machine.
Փոլ Նիքլեն որպես TED բանախոս
(1673) վան Հոուտեն

(1673) վան Հոուտեն (անգլ.՝ van Houten), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1937 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,105063 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5572 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,653 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1998,5 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,180135 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,57° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1673) վան Հոուտեն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Քալավերաս շրջան (Կալիֆոռնիա)

Քալավերաս շրջան (անգլ.՝ Calaveras County), ԱՄՆ Կալիֆորնիա նահանգի 58 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2642 կմ² է, բնակչությունը՝ 45578 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սան Անդրեաս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1850 թ.։
Բույի (կանտոն)

Բույի (ֆր.՝ Bouilly), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Շամպան-Արդեն շրջանում։ Օբ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Տրուա օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 10170 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1005 է։ Կանտոնում կա 28 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Մայքլ Ջեքսոնի հուշարձան (Եկատերինբուրգ)

Մայքլ Ջեքսոնի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Майклу Джексону), հուշարձան Եկատերինբուրգում (Ռուսաստան), որը տեղադրվել է 2011 թվականի հունիսի 25-ին փոփ երաժշտության արքա Մայքլ Ջեքսոնի հիշատակին։ Սա Ռուսաստանի տարածքում Մայքլ Ջեքսոնի առաջին հուշարձանն է։ Հուշարձանը տեղադրվել է Վայների փողոցում։


== Պատմություն ==
Ամերիկացի երգիչ, կոմպոզիտոր, երաժշտական պրոդյուսեր, ձևավորող, պարող, դերասան, սցենարիստ, «փոփ-երաժշտության արքա», «Գրեմմի» մրցանակի 15-ակի դափնեկրի հուշարձանի տեղադրման նախաձեռնողը եղել է Մայքլ Ջեքսոնի Եկատերինբուրգի ֆան-ակումբը։ Հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել 2011 թվականի հունիսի 25-ին, և նվիրված է եղել երգչի մահվան երկրորդ տարելիցին։
Հուշարձանը ստեղծվել է Մայքլ Ջեքսոնի արվեստի ուրալյան երկրպագուների հավաքագրած միջոցներով։ Նրանք նաև մտադիր են հասնելու Վայների փողոցը Մայքլ Ջեքսոնի պողոտայի անվանափոխության։
Հուշարձանի մոտ հաճախ հավաքվում են Մայքլ Ջեքսոնի երկրպագուները.


== Հուշարձանի  նկարագրություն ==
Մայքլ Ջեքսոնի բրոնզաձույլ քանդակի բարձրությունը 3 մետր է, քաշը՝ մոտ կես տոննա։ Երգիչը պատկերված է իր հանրահայտ պարային դիրքով, երբ նրա ձախ ձեռքը սեղմված է կրծքավանդակին, աջը փոքր-ինչ ծալված է արմունկի մոտ, իսկ ցուցամատն ուղված է դեպի հանդիսատեսը։ Ջեքսոնի ոտքերը պատկերված են հանրահայտ «լուսնային քայլվածքով», որը դարձել էր նրա «այցեքարտը», և ներկայումս աշխարհում պարային ամենահայտնի տեխնիկաներից մեկն է։ Երգչի դեմքի մի մասը ծածկված է գլխարկով։


== Հուշարձանի հեղինակ ==
Հուշարձանի ստեղծողն է կրասնոյարսկցի քանդակագործ Վիկտոր Մոսիելևը։ Աշխատանքը տևել է մոտ վեց ամիս։


== Ծանոթագրություններ ==
Էրտո է Կասո

Էրտո է Կասո (իտալերեն՝ Erto e Casso), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Պարդենոնե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 400 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 8 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 52 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33080։ Հեռախոսային կոդ՝ 0427։


== Ժողովրդագրություն ==


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0427 879001
էլեկտրոնային փոստ՝ sindaco@com-erto-e-casso.regione.fvg.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.ertoecasso.pn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Պավլիկ Անանիկյան

Պավլիկ Պետրոսի Անանիկյան (), հայ բժիշկ, վիրաբույժ, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ, Բժշկական գիտությունների ակադեմիայի իսկական անդամ, Ռուսաստանի բժշկական և տեխնիկական ակադեմիայի իսկական անդամ, Էկոլոգիայի և անվտանգության միջազգային ակադեմիայի իսկական անդամ։


== Կենսագրություն ==
Պավլիկ Անանիկյանը ծնվել է 1930 թվականին Երևան քաղաքում։ 1955 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի կանխարգելիչ բժշկության ֆակուլտետը, որից հետո աշխատել է Կենտրոնական հանրապետական հիվանդանոցում՝ որպես օրդինատոր, ղեկավարել է վիրաբուժական բաժանմունքը։
1963 թվականից մինչև 2018 թվականը աշխատել է Երևանի պետական բժշկական համալսարանի ընդհանուր վիրաբուժության ամբիոնում․ ասիստենտ, դոցենտ, պրոֆեսոր, իսկ 1976 թվականից՝ ամբիոնի վարիչ։ 1976-1998 թվականներին եղել է Երևանի  №3 հիվանդանոցի գլխավոր վիրաբույժը։ 1968 թվականից եղել է ԽՍՀՄ ԲԱՀ վիրաբուժության Մասնագիտացված խորհրդի անդամ, 1988 թվականից՝ տորակո-կարդիալ վիրաբույժների եվրոպական ասոցիացիայի փոխնախագահ։
Պավլիկ Անանիկյանի գիտական գործունեությունը վերաբերվում է սրտանոթային վիրաբուժության հարցերի ուսումնասիրությանը, համարվում է Հայաստանում ֆլեբոլոգիայի հիմնադիրներից։ Նա ստամոքսաղիքային վիրաբուժության հարցերի ուսումնասիրության ժամանակ մշակել է գաստրոդուոդենալ արյունահոսության բուժման եղանակները, ինչպես նաև պարբերական հիվանդության վիրաբուժական ասպեկտները, հեպատո-բիլիար վիրաբուժության ասպարեզում խոլեցիստիտի ախտորոշման, կլինիկայի, վիրաբուժական հարցերը և առաջին անգամ առաջարկել է սուր և քրոնիկ խոլեկիստիտի բուժման ընդհանուր մարտավարության մասին։
Արժանացել է Մխիթար Գոշ մեդալի։
Մահացել է 2018 թվականին։


== Աշխատություններ ==
Հեղինակ է շուրջ 500 հրապարակումների, այդ թվում` 13 մենագրության, 3 դասագրքի՝

«Աորտոարտերիոգրաֆիան աթերոսկլերոզի ախտորոշման մեջ» (1966)
«Լիմֆոգրաֆիկ փոփոխությունները ստորին վերջույթների երակների պաթոլոգիայով հիվանդների մոտ» (1980)
«Կույր աղիքի բորբոքում» (1985 և 1998)
«Ընդհանուր վիրաբուժություն» հայերեն և ռուսերեն լեզուներով


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆինն Քոուլ

Ֆինլեյ Լեվիս Ջ․ Քոուլ (անգլ.՝ Finlay Lewis J. Cole, նոյեմբերի 9, 1995(1995-11-09), Լոնդոն, Մեծ Լոնդոն), բրիտանացի դերասան։ Նա առավել հայտնի է BBC ալիքով ցուցադրված «Սուր հովարներ» սերիալում՝ Մայքլ Գրեյի դերով։ Նա ներկայումս նկարահանվում է  TNT-ի «Կենդանիների թագավորությունը» հեռուստասերիալում որպես Հեսու «Ջ» Քոդի։


== Կարիերա ==
Երախա ժամանակ Քոուլը ուզում էր աշխատել նավի վրա, ինչպես իր հայրը։ Նրա ավագ եղբայրը՝ Ջոը, նույնպես դերասան է և օգնեց Ֆիննին առաջին դերասանական աշխատանքի համար։ 2015 թվականին նա նկարահանվել է «Տեսուչի այցելությունը» հեռուստաֆիլմում, որպես Էրիկ Բրիլինգ, BBC One-ի եթերում։


== Անձնական կյանք ==
Ֆիննը չորրորդն է հինգ եղբայրներից։ Նրա ամենամեծ եղբայրը Ջո Քոուլն է, ում հետ նա նկարահանվել է «Սուր հովարներ» հեռուստասերիալում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆինն Քոուլ Internet Movie Database կայքում
Օլգին (Կինդոսի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օլգին (այլ կիրառումներ)Օլգին (ռուս.՝ Ольгин), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Պրիօնեժսկի շրջանում և Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կինդոս գետի աջ ափին՝ 11 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սվիր, գետի ենթաավազանը՝ Սվիր (այդ թվում գետի ավազանում Օնեժի լիճ)։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01040100712102000012158
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001215
Ավազանի կոդը - 01.04.01.007
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Դասապետ

Դասապետ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն դաս և պետ բառերից՝ Հայրապետ, Նահապետ Վարդապետ անունների պես։ Գործածվել է 13-14-րդ դարերում, այնուհետև դուրս է եկել գործածությունից։


== Գործածություններ ==
Դասապետ, միանալով Քահանայապետին՝ 1207 թվականին նվերներ են արել Բջնիի Ս․ Աստվածածին վանքին։
Դասապետ վարդապետ, իր եղբոր՝ Կարապետի հետ միասին 1291 թվականին կառուցեցին Գետկա վանքի պարիսպը և զանգակատունը։
Դասապետ քահանա, մերձավոր Տիրացու կրոնավորի, ով 1388 թվականին գերի ընկած մի Ավետարան ազատեց։
Դասապետ, հայր Տեր Ստեփաննոսի, ով 1399 թվականին Տիրացու կրոնավորի հետ գրել տվեց մի Ճառընտիր՝ Վարագում։
Դասապետ, որդի Սիմավոն քահանայի։ Հիշատակված է 1327 թվականից հետո գրված անթվական մի հիշատակարանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Թազաքենդ (Քենգերլիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թազաքենդ (այլ կիրառումներ)Թազաքենդ(ադրբ.՝ Təzəkənd), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Քենգերլիի շրջանում։


== Տես նաև ==
Քենգերլիի շրջան


== Արտաքին հղումներ ==
Թազաքենդ (Քենգերլիի շրջան) բնակավայրը «GEOnet Names Server» կայքում։


== Գրականություն ==
Արգամ Այվազյան,  Նախիջևան։ Բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ։, Երևան, ««Հուշարձան» և ՀՀ ԳԱԱ «գիտություն»», 1995 — 367, էջեր 367 — 367 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջամի

Ջամի Աբդուռահման Նուրադդին իբն Ահմադ (պարսկերեն՝ جامی, տաջ.՝ Ҷомӣ, նոյեմբերի 7, 1414, Khargerd, Miyan Khvaf Rural District, Central District, Khaf County, Ռազավի Խորասան, Իրան, Հերաթ, Թեմուրյանների պետություն և Q1262222?, Գուր, Աֆղանստան - նոյեմբերի 9, 1492, Հերաթ, Թեմուրյանների պետություն), պարսիկ-տաջիկ, փիլիսոփա և գրող։ Համարվում է ֆարսի լեզվով պոեզիայի դասական շրջանի վերջին բանաստեղծը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է ազդեցիկ հոգևորականի ընտանիքում։ Կրթություն է ստացել Հերաթում և Սամարղանդում։ Հարել է «նաքշբանդիյե» սուֆիական օր դենին։ 1456 թվականին աներոջից ժառանգել է օրդենի ղեկավարի պաշտոնը Հերաթում։ Զամինի վաղ շրջանի ստեղծագործություններից են սուֆիական արձակ տրակտատները, «Ոսկե շղթա» պոեմի առաջին մասը (1472), ինչպես նաև ռիթմին ու տաղաչափությանը վերաբերող աշխարհիկ տրակտատները, մուհամմաներ կազմելու ձեռնարկը։


== Գրական գործունեություն ==
Ջամիի գրական գործունեության ծաղկման շրջանը (1474 թվականից հետո) սկսվում է «Գաղտ նիքների ծով» (1475) ու «Ոգու շողարձակում» կրոնափիլ․ քասիդներով ու «Բարե կամության հովեր որբության օթևանից» (1476-1478) ժողովածուով (սուֆիական սրբերի վարքագրություններ)։ 1480-1487 թվականներին ավարտել է «Ցոթ թագ» («Մեծ արջ համաստեղությունը») պոեմների շար քը, որի մեջ ամփոփված «Սալաման և Աբսալ», «Ցուսուֆ և Զուլեյխա» և «Լեյլի ու Մեջնուն» պոեմներում հեղինակը սիրավեպի դասական ժանրն օգտագործել է ճշմարիտ, աստվածային սիրո ճանապարհին մարմնական սերը հաղթահարելու սուֆիական ուսմունքը շարադրելու համար։ «Ընծաազնվազարմներին» (1481-1482) պոեմն ընդգրկում է 20 առակ, որոնցում մերկացվում է իշխանությունների կամայականությունն ու հոգևորականության երկերեսանիությունը։ «Արդարակյացների տերողորմյան» (1482-1483) և «Ոսկե շղթա» (մ․ 2-3, 1485-1486) պոեմներն աչքի են ընկնում շառլատանության մերկացումով և երկիրն իմաստությամբ ու մարդասիրաբար կառավարելու կոչերով։
Շարքը եզրափակում է «Գիրք իմաստության Իսկանդարի» (1486-1487) պոեմը՝ Նիզամիի «Իսքանդարնամե»-ի բանաստեղծական պատասխանը։ Ջամիի կյանքի վերջին տարիները նշանավորվել են բանաստեղծություններով ընդմիջվող «Բահարիստան» (1487) արձակ ստեղծագործությամբ, քնարական 3 դիվանով (1479-1491) և «Տրակտատ երաժշտության մասին» գործով։ Ջամիի ստեղծագործությունը վիթխարի ազդեցություն է թողել ինչպես պարսկալեզու, այնպես էլ իսլամական աշխարհի շատ ուրիշ գրականությունների զարգացման վրա։


== Տես նաև ==
Սոնֆիզմ


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրանչեսկո Սաբատինի

Ֆրանչեսկո Սաբատինի (իտալերեն՝ Francesco Sabatini նաև իտալերեն՝ Francisco Sabatini, 1721, Պալերմո, Իտալիա - փետրվարի 19, 1797(1797-02-19), Մադրիդ, Իսպանիա), 18-րդ դարի իտալացի ճարտարապետ, ով գործունեություն է ծավալել Իսպանիայում։


== Կենսագրություն ==
Ֆրանչեսկո Սաբատինին ծնվել է Պալերմոյում։ Ճարտարապետություն սովորել է Հռոմում։ Իսպանական միապետության հետ նրա առաջին շփումները հաստատվել են, երբ նա մասնակցել է Նեապոլի թագավորի և Տոսկանայի ու Պարմայի դքսի՝ Կարլ VII-ի՝ Իսպանիայի ապագա թագավոր Կարլ III-ի համար կառուցվող Կազերտայի պալատի շինարարության աշխատանքներին։ Կարլը Սաբատինիին 1760 թվականին կանչել է Մադրիդ, որտեղ նշանակել է ճարտարապետական բարձր պաշտոնում։ Եղել է արքայական աշխատանքների մեծ վարպետ՝ ստանալով ինժեներական կորպուսի գեներալ-լեյտենանտի աստիճան, միաժամանակ նշանակվելով Սան Ֆեռնանդոյի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի պատվավոր ակադեմիկոս։
Սաբատինին աշխատանքներն իրականացրել է նեոդասական ավանդույթների շրջանակներում, սակայն հիմնովին չի ոգեշնչվել հին հունական և հռոմեական ճարտարապետությամբ, այլ՝ իտալական Վերածննդի ճարտարապետությամբ։
Իր ճարտարապետական տաղանդի և թագավորի աջակցության շնորհիվ հասել է մասնագիտական ճանաչման։ Ունենալով ինժեներական կորպուսի գեներալ-լեյտենանտի աստիճան՝ նրան նաև շնորհվել է Սանտյագոյի ասպետի շքանշան և անմիջական մուտք է ունեցել արքայական շրջանակ՝  որպես gentilhombre de Câmara (Թագավորական պալատի ազնվական)։


== Ստեղծագործություններ ==
Նրա բազմաթիվ աշխատություններից առավել կարևորները՝

Մադրիդի թագավորական պալատի աշխատանքները մինչև կառուցումը (1760-1764)
Կոյուղու համակարգի պլանավորում Մադրիդում, հարթեցվել է քարերով և մաքրվել (1761-1765) Մադրիդի քաղաքային բարեփոխումների համար
Թագավորական մաքսատուն (Real Casa de la Aduana) Ալկալա փողոցում (1761-1769), այժմ՝ Իսպանիայի տնտեսության և մրցունակության նախարարություն
Իսպանիայի Ֆերդինանտ VI թագավորի և Բարբարա Պորտուգալացու մահարձանները, գտնվում են Մադրիդի Salesas Reales մենաստանի Սանտա Բարբարա եկեղեցում (Ֆրանսիսկոս Գուտիերեսի հետ)
Սան Պասկուալ մենաստան, Արանխուես (1765-1770)
Cuesta de San Vicente, վերակառուցում (1767-1777)
Թագավորական պալատի հարավարևելյան թևի երկարացում (1772)
Comendadoras de Santiago մենաստանի վերակառուցում (1773)
Ալկալա դարպաս (Puerta de Alcalá) (1774-1778)
Սուրբ Ֆրանցիսկ Մեծի թագավորական տաճարի աշխատանքներ (1774-1784)
Սան Վիսենտե դարպաս (Puerta de San Vicente) (1775)
Casa de los Secretarios de Estado y del Despacho, նաև հայտնի է որպես Գրիմալդիի մարկիզի պալատ և Գոդոյի պալատ (1776)
Խոսե դե Էրմոսիլյայի նախաձեռնած գլխավոր հիվանդանոցի աշխատանքների շարունակում (1776-1781) Ֆերդինանտ VI-ի կառավարման օրոք (այժմ՝ Ազգային թանգարան և Սոֆիա թագուհու արվեստի կենտրոն)
Մենաստան Prado de Leganitos-ում (1786-1797), ձևափոխվել է Մանուել Մարտին Ռոդրիգեսի կողմից
Իսպանիայի Կարլ IV թագավորի ցանկությամբ թագավորական պալատի գլխավոր աստիճանների ուղղության փոփոխություն
1790 թվականի հրդեհից հետո Մադրիդի գլխավոր հրապարակի (Plaza Mayor de Madrid) վերականգնում Խուան դե Վիլյանուելվայի հետ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Francesco Sabatini en Biografías y vidas
Obras digitalizadas de Francesco Sabatini en la Biblioteca Digital Hispánica de la Biblioteca Nacional de España
Կարեններ

Կարեններ (թայ. กะเหรี่ยง - կարիանգ), ժողովուրդների խումբ, ովքեր բնակվում են Մյանմայի հարավում և հարավ-արևելքում (Կարեն, Կայա, Մոն և Շան նահանգներում, Իրավադի, Պեգու և Տանինթայի մարզերում), ինչպես նաև Թաիլանդի հյուսիս-արևմուտքում։ Խոսում են Տիբեթա-Բիրմանական լեզուների կարենյան լեզվով։
Հիմնականում բուդդիստներ են, կան նաև քրիստոնյաներ։ Մի մասը պահպանում է ավանդական հավատալիքները։ Կարենների խմբին են պատկանում ման, կայա, պադաունգ և այլ ժողովուրդներ։
Կայաները (կարմիր կարեններ) բնակվում են Մյանմայի Կայա նահանգում, ինչպես նաև Թաիլանդի սահմանային գյուղերում։ Նրանք հիմնականում անիմիզմի հետևորդներ են։ Հաճախ կազմակերպում են զոհաբերություններ՝ նվիրված հոգիներին։
Պադաունգները բնակվում են Մյանմայի Կայա, Կարեն և Շան նահանգներում, ինչպես նաև Թաիլանդում։ Հիմնականում ապրում են բարձրլեռնային գյուղերում։ Աճեցնում են բրինձ, զբաղվում փղեր պահելով և նույնպես անիմիզմի հետևորդներ են։ Մշտապես զոհաբերություններ են մատուցում հոգիներին, հատկապես ցեղի գերագույն կանացի հոգուն։
Պադաունգ ցեղի կանայք հինգ տարեկան հասակից պարանոցի վրա կրում են պղնձյա պարուրաձև օղակներ։ Հետզհետե օղակների քանակը (պարույրների շրջանակը) ավելացնում են, որը երկար պարանոցի պատրանք է ստեղծում։ Մեծահասակ կանանց օղակների քանակը կարող է հասնել երկու տասնյակի, իսկ զանգվածը՝ 4-5 կգ-ի։ Հաճախակի օղակները ըստ ցանկության կամ անհրաժեշտության դեպքում հանում են և կրկին հագցնում պարանոցին։ Դա առողջական խնդիր չի առաջացնում։ Իսկ օղակներից ընդհանրապես հրաժարվելու դեպքերում, պարանոցը 1-3 տարվա ընթացքում ընդունում է իր սովորական տեսքը։
Ռենտգեն հետազոտությունները ցույց են տվել, որ օղակների հաշվին պարանոցը երբեք չի երկարում, այլ դեֆորմացվում է ուսերի շրջանը։ Ուսագոտին օղակների ծանրության տակ աստիճանաբար ցած է իջնում, քանի որ այն միացված է կմախքին ընդամենը մեկ հոդի միջոցով։ Արդյունքում ստեղծվում է երկար պարանոցի պատրանք, սակայն իրականում պարանոցը ոչ մի փոփոխության չի ենթարկվում։ Հետաքրքիրն այն է, որ օղակները տեսնելու նպատակով այս ցեղի գյուղեր են այցելում տարեկան հազարավոր տուրիստներ։
Կյուրեղ Երուսաղեմացի

Կյուրեղ Երուսաղեմացի (հունարեն՝ Κύριλλος Α΄ Ἱεροσολύμων) (մոտ 313 – 386), աստվածաբան, եկեղեցական գործիչ, ընդհանրական եկեղեցու հայր, Հայոց և ընդհանրական եկեղեցիների սուրբ։ Եղել է Երուսաղեմի եպիսկոպոս։ Հետապնդվել է Արիոսականության կողմնակիցների կողմից, աքսորվել, սակայն ի վերջո վերահաստատվել է հայրապետական իր աթոռին։ Մասնակցել է 381 թ. Կոստանդնուպոլսի Ա տիեզերական ժողովին։ Կյուրեղի քարոզներն ու ճառերը միջնադարում թարգմանվել են նաև հայերեն, իսկ Երուսաղեմի երկնակամարում Սուրբ Խաչի երևման առիթով Կոստանդիոս կայսերն ուղարկած նրա թուղթն առ այսօր ընթերցվում է հայոց եկեղեցիներում։ Առավել հայտնի է նրա «Կոչումն ընծայութեան» գրվածքը, որը նախատեսված է մկրտության պատրաստվողների կողմից ընթերցվելու համար։
Կյուրեղ Երուսաղեմացու անունը Հայ Եկեղեցում հիշատակվում է երկու անգամ՝ Մեծ Պահքի երկրորդ շաբաթ օրը և 12 վարդապետների շարքում՝ հոկտեմբերի վերջին շաբաթ օրը։


== Արտաքին հղումներ ==
Կյուրեղ Երուսաղեմացի «Կոչումն ընծայության» երկը (հայերեն աշխարհաբար թարգմանությամբ)
Կարոլինա Սվետլա

Կարոլինա Սվետլա (չեխ․՝ Karolína Světlá, իսկական անունը՝ Յոհաննա Ռոտտ (չեխ․՝ Johanna Rott), ամուսնական ազգանունը՝ Մուժակովա (չեխ․՝ Mužáková), փետրվարի 24, 1830(1830-02-24)[…], Պրահա, Բոհեմիայի թագավորություն, Չեխական թագի հողեր, Ավստրիական կայսրություն - սեպտեմբերի 7, 1899(1899-09-07)[…], Նոր ավան, Պրահա, Բոհեմիայի թագավորություն, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա), չեխ հայտնի գրող-վիպասան, գրող Սոֆյա Պոդլիպսկայի ավագ քույրը։
Կարոլինա Սվետլայի ստեղծագործություններն աչքի են ընկնում հարուստ երևակայությամբ, խորը հոգեբանական վերլուծությամբ և գեղարվեստական պատկերներով։ Նա ներկայացրել է գյուղական բնակչության կյանքը։ Գրել է մոտ 50 վեպեր և վիպակներ։ Դրանցից լավագույններն են՝ «Nèkolik archůz rodinné Kroniky» (1859), «Laska k basnikowi» (1860), «Prwni Czeszka» (1861), «Na uswitie» (1865), «Rozcesti» (1866), « Vesnickà roman» (1867), «Kriz u potoka» (1868), «Zitrzenka» (1868), «Kanturczice» (1869)։
Նրա գրչին են պատկանում նաև մանկավարժական բովանդակությամբ մի շարք երկեր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Nováková Т. Karoline Svetlа. — Прага, 1890.


== Աղբյուր ==
Светла, Каролина // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона։ В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Մահսուդլի

Մահսուդլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Մահսուդլին ուներ Ս. Մայր Աստվածածին անունով եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ուտկովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Ուտկովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Утківська селищна рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ուտկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 2031 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 27.62 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 73.53 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Հանդիսավոր արարողությունների պալատ (Նովոչերկասկ)

Հանդիսավոր արարողությունների պալատ (ռուս.՝ Дворец торжественных обрядов, մինչև 1964 թվականը` Երջանկություն տուն, ռուս.՝ Дом счастья), երկհարկանի առանձնատուն Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքում։ Հասցեն` Մոսկովսկայա փողոց, 47։


== Պատմություն ==

Այս մասնավոր առանձնատունը կառուցվել է XIX դարի երրորդ քառորդում և պատկանել է վաճառական Կիրյունինին։ Շենքի ճակատը զարդարված է բազմաթիվ ծեփվածքներով։ Շենքի գեղարվեստական նկարագիրը ստեղծում են բարոկկոյի, Վերածննդի, կլասիցիզմի և մավրիտանյան ճարտարապետության տարրերը։ Կենտրոնական մուտքի ձախ կողմում դարպասի կամարն է, որի վերևում տեղադրված է երկու առյուծ։ Վարկած կա, որ նախկինում շենքում գործել է հասարակաց տուն։ Այս վարկածն իր «Նովոչերկասկ» պատմվածքում հաստատում է Նովոչերկասկում ծնված խորհրդային գրող Գենադի Սեմենիխինը։ Հենց այդ պատճառով էլ, ըստ ամենայնի, դարպասի երկու կողմերում գտնվում են ֆալլուսապաշտական արվեստի տարրեր` երկու անվազատիչներ։ Նախկինում այստեղ ժամանող սպաները դրանց էին կապում իրենց ձիերը։
Շենքը բավականաչափ լավ է պահպանվել։ Ճակատի մասնակի վերակառուցումն իրականացվել է 1990 թվականին։ Թեև փաստաթղթերում «Երջանկության տուն» անվանումը դադարել են նշելուց 1964 թվականից, այն շարունակում էր օգտագործվել մինչև շենքի վերակառուցումը։ Այժմ շենքում գործում է Քաղաքացիական կացության ակտերի գրանցման գործակալությունը (ՔԿԱԳ-ը)։


== Ծանոթագրություններ ==
Օձն արծվի ստվերում

«Օձն արծվի ստվերում» (անգլ.՝ Se ying diu sau), ռեժիսոր Յուեն Վու-Պինի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Ջեքի Չանը, Սիու Տիեն Յուենը, Յանգ Լի Հվանգը, Դին Շեկը, Ռոյ Հորանը, Հակ-Օն Ֆանգը, Լանգ Չանը, Չեն Տիեն Լունգը, Յիու Լամ Չանը, Ջին Ցզյանը։
Ֆիլմի դեպքերը կատարվում են Չինաստանում՝ Ցին դինաստիայի օրոք։ Աղքատ որբ Չիեն Ֆուն պատահաբար փրկում է կունգ ֆուի վարպետ Պայ Չեն-Չենյին, որը "Օձի բռունցք" դպրոցի վերջին ներկայացուցիչն է։ Այդ դպրոցը վերացրել է "Արծվի ճանկ" դպրոցի ջանքերով։ Երախտապարտ վարպետը պատանուն դարձնում է իր աշակերտը և նրան է փոխանցում իր մարտարվեստի գաղտնիքները։ Իսկ աշակերտն այնքան տաղանդավոր է դուրս գալիս, որ իր ուսուցչի սովորեցրածների հիման վրա ստեղծում է իր սեփական ոճը։ Այդ հայտնագործությունը շատ ժամանակին էր արված, քանի որ այն շատով հարկ է լինում կիրառել, քանի որ "Արծվի ճանկի" սաները անհաղթահարելի Շեն Կուանի հետ գտնում են Պայ Չեն-Չենյին և որոշում են սպանել նրան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օձն արծվի ստվերում(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Օձն արծվի ստվերում»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
Փրոզիկ

Փրոզիկ, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չմշկածագի գավառակում։ Գտնվում էր Ձնձոր և Գոմեր գյուղերի միջև։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղն ուներ ձորով ակոսվող բերրի և ընդարձակ հողատարածություններ։


== Բնակչություն ==
Գյուղակում բնակություն էին հաստատել Բերդակի Թթենիկ գյուղից 1870 թվականին տեղափոխված 2 տուն քրդեր։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության զբաղմունքը անասնապահությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դվինի եկեղեցական ժողով (506)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դվինի եկեղեցական ժողով (այլ կիրառումներ)Դվինի եկեղեցական ժողով, 506 թվականին Մարզպանական Հայաստանի մայրաքաղաք Դվինում Բաբկեն Ա Ոթմսեցի կաթողիկոսի գլխավորությամբ հրավիրված ազգային-եկեղեցական ժողով։ Քննարկվել են դավանական խնդիրներ, մասնավորապես նեստորականությանը և քաղկեդոնականությանը առնչվող հարցեր քննելու, նրանց հանդեպ Հայ եկեղեցու դիրքորոշումը պարզելու նպատակով։

Ժողովին մասնակցել են 20 եպիսկոպոս, վանականներ, երեցներ, 14 նախարար՝ մարզպան Վարդ Մամիկոնյանի (505–509 թվականներ) գլխավորությամբ, Սյունյաց եկեղեցու ներկայացուցիչներ, ինչպես նաև Վրաց և Աղվանից եկեղեցիների կաթողիկոսներն ու եպիսկոպոսները։ Պահպանվել է միայն մեկ ժողովական՝ «Թուղթ Հայոց ի Պարսս, առ ուղղափառս» վերնագրով առաջին թուղթը, որը գրել է Բաբկեն Ա Ոթմսեցին։
Ժողովն արդեն հրավիրվել էր, երբ Սիմեոն Բեթ-Արշամացու գլխավորությամբ Պարսկաստանի քրիստոնյա ուղղափառ ասորիները, որոնց հատկապես Սելևկիայի 499 թվականի ժողովից (որտեղ նեստորականությունը հռչակվել էր Պարսկաստանի քրիստոնյաների պաշտոնական դավանություն) հետո հալածանքների էին ենթարկել նեստորականները, պաշտպանություն են հայցել Հայ եկեղեցուց, միաժամանակ խնդրել, որ Հայոց կաթողիկոսը գրով հաստատի, թե որն է ճշմարիտ դավանությունը, քանի որ նեստորականները պարծեցել էին, թե հայերը, հույները, վրացիներն ու աղվանները ևս իրենց հավատն ունեն։ Բաբկեն Ա Ոթմսեցին, ի պատասխան այդ խնդրանքի, Հայ եկեղեցու և ժողովի անունից հավաստել է, որ Հայ եկեղեցին Նեստորի և նրա կողմնակիցների վարդապետությունը մերժում է ու նզովում։ Նամակը գրվել է հայերեն ու պարսկերեն և կնքվել բոլոր ժողովականների ստորագրությամբ։ Այս ժողովում ընդունվել է մեզ չհասած «Պայման նամակը» (որը նաև «Հավատո նամակ» է կոչվում), որով մերժվել ու լռելյայն դատապարտվել է Քաղկեդոնի ժողովը և Լևոնի տոմարը։
Դվինի այս ժողովը երևույթ էր Հայ եկեղեցու դավանական դրության հստակեցման և զարգացման, նրա հականեստորական, հակաքաղկեդոնական դիրքորոշման ճշտման գործում։ Դվինի Ա ժողովը հանրագումարն էր դավանական այն պայքարի, որ Հայ եկեղեցին նախորդ տասնամյակներում մղել է քրիստոնեական տարբեր հոսանքների՝ քաղկեդոնականության, նեստորականության, եվտիքականության դեմ։ Միաժամանակ Հայ եկեղեցու հեղինակության և դիրքի ապացույցն էր 6-րդ դարի քրիստոնյա Արևելքում ծավալված դավանական վեճերում։ Տարբեր դավանանքների պատկանող դրացի քրիստոնյաները, գիտակցելով Հայ եկեղեցու նշանակությունը և դերը Արևելքի քրիստոնյա եկեղեցիների մեջ, աշխատել են ձեռք բերել Հայ եկեղեցու հովանավորությունը և տեսնել իրենց դավանական այն պայքարի, որ Հայ եկեղեցին նախորդ տասնամյակներում մղել է քրիստոնեական տարբեր հոսանքների՝ քաղկեդոնականության, նեստորականության, եվտիքականության դեմ։
Միաժամանակ Հայ եկեղեցու հեղինակության և դիրքի ապացույցն էր 6-րդ դարում քրիստոնյա Արևելքում ծավալված դավանական վեճերում։ Տարբեր դավանանքների պատկանող դրացի քրիստոնյաները, գիտակցելով Հայ եկեղեցու նշանակությունը և դերը Արևելքի քրիստոնյա եկեղեցիների մեջ, աշխատել են ձեռք բերել Հայ եկեղեցու հովանավորությունը և տեսնել իրենց դավանանքից։


== Տես նաև ==
Դվինի եկեղեցական ժողով (554)
Դվինի եկեղեցական ժողով (609-610)
Դվինի եկեղեցական ժողով (645)
Դվինի եկեղեցական ժողով (648)
Դվինի եկեղեցական ժողով (719-720)


== Արտաքին հղումներ ==
Հայաստանյայց առաքելական եկեղեցու ժողովներ, պաշտոնական կայք
Դայան Լեյն

Դայան Լեյն  (անգլ.՝ Diane Lane, հունվարի 22, 1965(1965-01-22)[…], Նյու Յորք, Նյու Յորք), ամերիկացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Դայան Լեյնը ծնվել է դերասանների ընտանիքում։ Առաջին անգամ վեց տարեկան հասակում դուրս է եկել բեմ, 1979 թվականին 13 տարեկան հասակում նկարահանվել է «Փոքրիկ վեպ» ֆիլմում։
Այնուհետև նկարահանվել է տարբեր ֆիլմերում։ 1995 թվականին Լեյնը Սիլվեստր Ստալոնեի հետ նկարահանվեց «Ջեկ», «Սպանություն սպիտակ տանը» ֆիմերում։ 2000 թվականին նա ստացավ գլխավոր դեր «Կատարյալ փոթորիկ» ֆիլմում Ջորջ Քլունիի և Մարկ Ուոլբերգի մասնակցությամբ։
2002 թվականին Լեյնը կարողացավ առաջընթացի հասնել, կանանց գլխավոր դերը փոխարինվեց տղամարդկանց դերով։ Դայանան ստացել է «Ոսկե գլոբուս» և «Օսկար» մրցանակներ։


== Անձնական կյանք ==
1988-1994 թվականներին Դայանան ամուսնացել է Քրիստոֆեր Լամբերի (ծնված՝ 1957 թվականին) հետ և ծնվել է նրանց աղջիկը՝ Էլինոր Ժասմին Լամբերտը (ծնված՝ 1993 թվականի սեպտեմբերի 5-ին).
2004-2013 թվականներին ամուսնացավ դերասան Ջոշ Բրոլինի հետ (ծնված՝ 1968 թվականին).


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դերասանի կենսագրություն
Դայան Լեյն
Բզիբտա

Բզիբտա  (մինչ 1948 թվականը` Աբգաբորթա, աբխազ.` Бзыҧта, վրաց.՝ ბზიფი), քաղաքատիպ ավան Աբխազիայի Գագրայի շրջանում, Բզիբ գետի ափին, ծովի մակարդակից 190 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
1959 թվականի տվյալներով Բզիբտա ավանում բնակվում էր 434 մարդ, հիմնականում վրացիներ։ Իսկ գյուղական խորհրդի ենթակայության տակ գտնվող գյուղերում (6 գյուղ` Արասաձիխի, Աղվարա, Աթիձթա, Բզիբ, Ձիչխա, Իփնարի), ընդհանուր առմամբ` 3917 մարդ (հայեր, աբխազներ և վրացիներ)։ 1989 թվականին ավանում բնակվում էր 351 մարդ, իսկ գյուղերի հետ միասին` 10467 մարդ (կրկին հայեր, վրացիներ և աբխազներ)։ 1990-ական թվականների ռազմական գործողություններից հետո, ավանում բնակվում են միայն հայեր և աբխազներ։
2011 թվականի տվյալներով, բնակչության ընդհանուր թիվը կազմում է 4719 մարդ, որոնցից 2581-ը աբխազներ (54,7%), 1298-ը հայեր (27,5%), 507-ը ռուսներ (10,7%), 175-ը վրացիներ (3,7%), 41-ը ուկրաինացիներ (0,9%) և 117-ը այլ ազգերի ներկայացուցիչներ (2,5%)։


== Պատմական ակնարկ ==
Բզիբտա ավանի տարածքում բնակության առաջին վկայությունները վերաբերում են վաղ միջնադարին։ Գյուղի կողքին պահպանվել են միջնադարյան ամրոցի փլատակներ։ Պեղումների արդյունքում հայտնաբերվել են դարբնությանն ու զինագործությանը առնչվող առարկաներ, որոնք վերագրվում են 9-13-րդ դարերին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Նևզորով

Ալեքսանդր Գլեբի Նևզորով (ռուս.՝ Алекса́ндр Гле́бович Невзо́ров, օգոստոսի 3, 1958(1958-08-03), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուսաստանյան լրագրող, հաղորդավար, հրապարակախոս, վավերագրական ֆիլմերի ռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր, ինչպես նաև քաղաքական գործիչ, Ռուսաստանի Պետական Դումայի չորրորդ գումարման (1993-2007) պատգամավոր, ձիագետ, «Nevzorov Haute École» դպրոցի հիմնադիր, Ռուսաստանի առաջին ալիքի գլխավոր տնօրենի խորհրդական (2016 թվականի մայիսից)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1958 թվականի օգոստոսի 3-ին Լենինգրադում։ Դաստիարակվել է տատիկի և մոր կողմից։ Մայրական պապը՝ Գեորգի Վլադիմիր Նևզորովը ԽՍԽՀՄ պետական անվտանգության նախարարության գեներալ էր, ով 1946-1955 թվականներին գլխավորում էր Լիտվայի ԽՍՄ տարածքում գործող բանդիտական խմբերի դեմ պայքարի միջոցառումները։ Մայրը՝ Գալինա Գեորգիի Նևզորովան (1936-2001), «Սմենա» թերթի լրագրող էր։ Նևզորովի հայրը անհայտ է և անձամբ Նևզորովը իրեն կյանքում չի տեսել։
Իր «Աթեիզմի դասերը» շարքի երրորդ թողարկման մեջ Նևզորովը պատմել է, որ մանկական ժամանակ երբեմն նա ներկա է գտնվել իր պապիկի՝ ԽՍՀՄ ՊԱՆ գեներալ Գեորգի Նևզորովի հետ գաղտնի բնակարաններում, որտեղ, ըստ Նևզորովի, որպես լրտու հոգևորականներ էին գալիս իրենց ծխականների մասին տեղեկություն հաղորդելու։
1975 թվականին ավարտել է ֆրանսերենի խորացված ուսուցմամբ դպրոցը։
1983 թվականից աշխատել է Լենինգրադի հեռուստատեսությունում, եղել է կասկադյոր։ Հայտնի է դարձել 1980-ականների վերջին որպես հեռուստատեսության լրագրող, «600 վայրկյան» ծրագրի հեղինակ և հաղորդավար.։ Առաջին անգամ այդ դերում Նևզորովը հանդես է ունեցել Լենինգրադի հեռուստատեսության եթերում՝ Եվգենի Դոդոլևի «Հայացք» («Վզգլյադ») ծրագրի ժամանակ.։


== Քննադատություն ==
Ա. Նևզորովի «Մարդու անհատականության և ինտելեկտի ծագումը» գիրքը (2012 թ.) քննադատական վերլուծության է ենթարկվել «Антропогенез.ру» պորտալի մասնագետների կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալեքսանդր Նևզորովի պաշտոնական կայքը
Ալեքսանդր Նևզորովի  էջը Յություբ տեսահոսթինգում
Եվրասիական զարգացման բանկ

Եվրասիական զարգացման բանկ (ԵԱԶԲ), տարածաշրջանային զարգացման բանկ հիմնադրված Ռուսաստանի և Ղազախստանի կողմից 2006 թվականին։ 
Ներկայումս բանկն ունի վեց անդամ պետություններ տեղակայված Ասիայում և Եվրոպայում, ներառյալ Հայաստանը, Բելառուսը, Ղրղզստանը և Տաջիկստան։ Այլ երկրները և միջազգային կազմակերպությունները կարող են դառնալ բանկի անդամ` ստորագրելով հիմնադիր պայմանագիր։


== Անդամ երկրներ ==
 Հայաստան
 Բելառուս
 Ղազախստան
 Ղրղզստան
 Տաջիկստան
 Ռուսաստան


== Պատմություն և գործառնություններ ==
ԵԱԶԲ-ն ստեղծել է Ռուսաստանի և Ղազախստանի նախագահների նախաձեռնությամբ` ստորագրելով միջազգային համաձայնագիր 2006 թվականի հունվարի 12-ին։
Բանկը սկսել է իր գործունեությունը 2006 թվականի հունիսին, եր ընդունվեցին համապատասխան կանոններ և համաձայնագիրը սկսեց գործել։ Հայաստանը և Տաջիկստանը միացել են ԵԱԶԲ-ին 2009 թվականից, Բելառուսը` 2010 թվականից և Ղրղզստանը` 2011 թվականից։
Բանկի նպատակն է խթանել անդամ երկրներում ներդրումային ակտիվությունը, զարգացնել շուկայական տնտեսությունը, խթանել տնտեսական աճը և լուծել այլ տնտեսական խնդիրներ։
Բանկի բաժնեհավաք կապիտալը կազմում է 7 միլիարդ ԱՄՆ դոլար։ Անդամ երկրները ունեն հետևյալ բաժնեմասերը. Ռուսաստան` 65,97%, Ղազխստան` 32,99%, Բելառուս 0,99%, Տաջիկստան` 0,03%, Հայաստան` 0,01% և Ղրղզստան` 0,01%։
ԵԱԶԲ գործունեությունը կարգավորվում է միջազգային իրավունքով։ Այսպիսով բանկն ունի.

միջազգային կարգավիճակ,
ունի որոշակի իրավունքներ իր անդամ երկրներում,
ունի հատուկ կարգավիճակ, որոնք տալիս են որոշակի առավելություններ իր անդամ երկներում, այդ թվում սեփականության և արդարադաական իմունիտետ, հատուկ հարկային արտոնություններ, որոշ գնային և այլ ռիսկերից երաշխավորություն ըստ անդամ երկրների բանկային օրենսդրությունների,
գերադասելի վարկատուի կարգավիճակ։Բանկի գլխամասը գտնվում է Ղազախստանի Ալմաթի քաղաքում։
ԵԱԶԲ-ն մասնաճյուղ ունի Սանկտ Պետերբուրգում և ներկայացչություններ Աստանայում, Բիշկեկում, Դուշանբեում, Երևանում, Մինսկում և Մոսկվա։
Բանկն ունի միջազգային կազմակերպության կարգավիճակ։ 2013 թվականին Տնտեսական կոոպերացիայի և զագացման կազմակերպությունը ճանաչել է ԵԱԶԲ-ին որպես ֆինանսական ինստիտուտ 3 ռիսկի դասակարգմամբ և գնորդի ռիսկի դասարակագման SOV/CC0 աստիճանով։
ԵԱԶԲ-ն խորհրդատուի կարգավիճակ ունի.

Միավորված ազգերի կազմակերպության գլխավոր ասամբլեայում 2007 թվականից,
ՄԱԿ-ի Առևտրի և զարգացման համաժողովում 2009 թվականից,
Փողերի լվացման և ահաբեկչության ֆինանսավորման դեմ պայքարի Եվրասիական խմբում 2008 թվականից,
Միջազգային ներդրումային բանկում 2014 թվականից։ԵԱԶԲ-ն.

Ղազախստանի ֆոնդային բորսայի, Միջազգային կապիտալի շուկայի ասոցացիայի, Սվոպի և ածանցյալ գործիքների միջազգային ասոցացիայի ու ՆԱՍԴԱՔ ՕԷՄԷՔՍ Արմենիայի անդամ է,
Համաշխարհային տնտեսական ֆորումի անդամ 2014 թվականից
Բազմագործառույթ ֆինանսական կազմակերպությունների անդամ 2012 թվականից։


== Տես նաև ==
Անկախ Պետությունների Համագործակցություն
Մաքսային միություն
Եվրասիական տնտեսական միություն


== Ծանոթագրություններ ==

ԵԱԶԲ պաշտոնական կայքէջ Archived 2018-08-05 at the Wayback Machine.
Պետրոս Անթեոս

Պետրոս Անթեոս (Ստավրոս Յանակոպուլոս, 1920, Բուրսա, Հյուդավենդիգար, Օսմանյան կայսրություն - 2002, Աթենք, Հունաստան), հույ] բանաստեղծ, կոմունիստ։


== Աշխատություններ ==
Գրական ասպարեզ է մտել «Մեր ժողովրդի երգը» (1945) ժողովածուով։ Դիմադրության շարժմանն է նվիրված «Հերոսական արշավ» (1948) գիրքը։ Լույս են տեսել նրա «Մեծ տոնի նախօրեին» (1957), «Դրոշակավորը» (1961) պոեմները։ Վերջինս նվիրված է Մանոլիս Գլեզոսին։ Աթենքում 1963–1964 թվականներին հրատարակվել են «Հյուսիսային ոդիսական» պոեմը և «Բարձրացող մարդու երկիրը» ժողովածուն։ Ռուսերեն տպագրվել են «Հունաստանի ժպիտը» (1960), «Ձիթենու ձայնը» (1966), «Հողի դեմքը» (1967) ժողովածուները, «Պրոմեթեսի դատը» (1962) դրավան և «Հունաստանի ողբերգությունը» (1963) հոդվածների ժողովածուն։ 1949 թվականից ապրել է ԽՍՀՄ-ում։


== Պետրոս Անթեոսը հայերեն ==
Դրոշակավորը (պոեմ Մոնոլիս Գլեզոսի մասին), Ե., Հայպետհրատ, 1962, 42 էջ։ Ռուսերենից թարգմ.՝ Ա. Պողոսյան։


== Ծանոթագրություններ ==
Միրոնովշչինա (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Միրոնովշչինա (ուկրաիներեն՝ Миронівщина), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Միրոնովշչինա գյուղում բնակվում էր 59 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)