armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պոլիֆագիա

Պոլիֆագիա կամ հիպերֆագիա (շատակերություն), սննդային վարքի խանգարում, որը նկարագրվում է չհագեցող քաղցի զգացողությամբ։


== Բժշկության մեջ ==
Բժշկության մեջ պոլիֆագիան բժշկական նշան է, որը բնութագրվում է չհագեցող քաղցի զգացումով և շատակերությամբ։ Այն կարող է ի հայտ գալ շաքարային դիաբետի, Կլեյն-Լեվինի համախտանիշի (ենթատեսաաթմբի խանգարում), Փրադեր-Վիլի համախտանիշի և Բրադե-Բիդլի համախտանիշի արդյունքում։ Ցույց է տրված, որ թափառող նյարդի զգայական նեյրոնների լեպտինի ընկալիչների բացակայությունը հանգեցնում է հիպերֆագիայի։


== Պատճառներ ==
Քաղցի չափազանց զգացողության պատճառները ներառում են
Տագնապ
Սթրես
Ընկճվածություն (դեպրեսիա)
Ախորժակը խթանող դեղանյութեր
Շաքարային դիաբետ
Հիպերթիրեոզ
Հիպոգլիկեմիա
Հոգնածություն
Նախադաշտանային համախտանիշ
Փրադեր-Վիլի համախտանիշ
Բուլիմիա
Դիֆուզ տոքսիկ խպիպ
Կլեյն-Լևինի համախտանիշ


=== Շաքարախտային կետոացիդոզ ===
Պոլիֆագիան սովորաբար դիտվում է դիաբետիկ կետոացիդոզի վաղ փուլերում։  Ինսուլինի անբավարարության սրացումը և կետոազիդոզի հետագա զարգացումը հանգեցնում են ախորժակի ճնշման։


== Ստուգաբանություն ==
Պոլիֆագիա () բառը  առաջացել է հունարեն պոլի- + -ֆագիա, բառերից՝ πολύς (պոլի)՝ «շատ» և φαγῶ (ֆագո)՝ «ուտել» կամ «խժռել»։


== Արտաքին հղումներ ==
Diseases and conditions associated with Polyphagia


== Ծանոթագրություններ ==
Վյազովկա (գյուղ, Աուրգազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎյազովկաՎյազովկա (ռուս.՝ Вязовка, բաշկիրերեն՝ Вязовка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 16 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կարլտոնիտ

Կարլտոնիտ կամ կարլետոնիտ (անգլ.՝ Carletonite,), հազվագյուտ սիլիկատային միներալ KNa4Ca4(CO3)4Si8O18(F,OH)·(H2O) բանաձևով։


== Նկարագրություն ==
Կարլտոնիտը պատկանում է ֆիլոսիլիկատների դասին և ապոֆիլիտների խմբին։ Նրա տետրագոնային համակարգը թափանցիկ կապույտ, սպիտակ, անգույն կամ վարդագույն է՝ ապակե կամ փայլատ փայլով։ Ունի 2,45 խտություն և 4-4,5 կարծրություն։
Հանքանյութը հայտնաբերել է Գ. Չաոն և անվանել է Օտտավայի Կարլտոնի համալսարանի պատվին, որտեղ սովորել է։ Կարլտոնիտը առաջին անգամ նկարագրվել է 1967 թվականին։ Ավելի ամբողջական նկարագրություն է արել նույն հեղինակը 1971 թվականին, իսկ 1972 թվականին նա հրապարակել է կարլտոնիտի բյուրեղային կառուցվածքի մանրամասն վերլուծությունը։ Հանքանյութի բոլոր հայտնի նմուշները նկարագրված են Քվեբեկի Մոն-Սենթ-Իլերի հանքավայրից, որը մինչ օրս միակն է, որտեղ այն հայտնաբերվել է։
Հանդիպում է եղջյուրների և սիլիցիումային մարմարի քսենոլիտներում և կից նեֆելինային սիենիտի ներխուժումների ներսում։ Դրա հետ միասին սովորաբար հանդիպում են քվարցը, նարսարսուկիտը, կալցիտը, ֆլյուորիտը, անկիլիտը, մոլիբդենիտը, լեյկոսֆենիտը, լորենցենիտը, գալենան, ալբիտը, պեկտոլիտը, ապոֆիլիտը, լեյֆիտը, միկրոկլինը և արֆվեդսոնիտը։
Օգտագործվում է հիմնականում որպես հավաքածուի նյութ; Առկա է նաև գոհար կտրվածք։ Կապույտ սորտը արտաքին նմանություն ունի սոդալիտի հետ, բայց դրանից տարբերվում է ավելի կատարյալ ճեղքվածքով։ Տարբեր գույներով սորտերը կարող են շփոթել ապոֆիլիտի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
G.Y. Chao The Crystal Structure of Carletonite, KNa4Ca4Si8O18(CO3)4(F,OH)·(H2O), a Double-Sheet Silicate(անգլ.) // American Mineralogist. — 1972. — № 57. — С. 765—778.
Joseph Anthony Mandarino, Violet Anderson Carletonite // Monteregian Treasures: The Minerals of Mont Saint-Hilaire, Quebec. — CUP Archive, 1989. — P. 52.


== Արտաքին հղումներ ==
«Carletonite»։ Mindat.org։ Վերցված է 2019-01-09 
«Карлетонит»։ Каталог минералов։ Վերցված է 2019-01-09
Զգաստություն

«Զգաստություն», հայ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1915 թվականին։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1915 թվականին Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթի (№ 110) մարտի 21-ի համարում։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 7-րդ հատորում արտատպվել է Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթից։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Ժիրոն (այլ կիրառումներ)

Սեն Ժիրոն, կարող է վերաբերել՝

Սեն Ժիրոն - համայնք Ֆրանսիայում
Սեն Ժիրոն - կանտոն Ֆրանսիայում
Սեն Ժիրոն - շրջան Ֆրանսիայում
Ժողովածու (2513)

Ժողովածու (2513), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2513 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 19-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17.5×11 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 137 թերթից։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ։


== Բովանդակություն ==
Մեկնութիւն երդոց երդոյն։
Անդրեասի Կապադովկացւոյ Մեկնութիւն Յայտնութեաննն Յով. Հաննու։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆերենց Ֆալուդի

Ֆերենց Ֆալուդի (հունգարերեն՝ Faludi Ferenc, մարտի 25, 1704(1704-03-25) կամ ապրիլի 11, 1704(1704-04-11), Գյուսսինգ, Güssing District, Բուրգենլանդ, Ավստրիա - դեկտեմբերի 18, 1779(1779-12-18), Rechnitz, Oberwart District, Բուրգենլանդ, Ավստրիա), հունգարացի բանաստեղծ, ում համարում են «հունգարական նոր քնարերգության հայր»: Եղել է ճիզվիտական միաբանության անդամ: Ճիզվիտական կազմակերպությունների արգելման ու փակման պատճառով աշխատանքի է անցել աղքատախնամ հաստատությունում: Մինչ այդ համբավվել էր իբրև ճիզվիտ մանկավարժ, գրող, թարգմանիչ: Վարժ տիրապետել է գերմաներենին, անգլերենին, հունգարերեն է թարգմանել Վիլյամ Շեքսպիրի «Փոթորիկ» թատերգությունը: Ի հավելումն դրա՝ հավաքել ու հրատարակել է հունգարական ժողովրդական չափածո բանահյուսության ստեղծագործություններ:


== Կենսագրություն ==
Գյունսում ուսումնառությունն ավարտելուց հետո անդամագրվել է ճիզվիտական միաբանությանը, որպես համալսարանական պրոֆեսոր դասախոսել Գրացում, Լինցում, Վիեննայում: 1741 թվականից 1746 թվականներին նա հունգար կրոնավոր էր Հռոմում, 1753 թվականից 1773 թվականներին՝ դպրոցի տնօրեն Բրատիսլավայում, որոշ ժամանակ՝ նաև ճիզվիտական քոլեջի գրադարանավար: Այն բանից հետո, երբ ժիզվիտական կազմակերպություններն արգելվեցին, 1773 թվականին Ֆերենց Ֆալուդին մեկնեց Ռեխնից, որտեղ էլ 1779 թվականին կնքեց իր մահկանացուն:
Նա հունգարական բարոկկոյի դարաշրջանի վերջին ներկայացուցիչն է և ռոկոկոյին անցման փուլի մասնակիցը: Նրա ոճին բնորոշ է ժողովրդախոսակցական բառապաշարի և բանահյուսական արտահայտչաձևերի գործածությունը: Գրել է երգեր, էկլոգներ, «Կոնստանտին Ծիրանածին» ճիզվիտական ողբերգությունը: Ֆալուդիի կատարած թարգմանություններից կարելի է առանձնացնել բարոկկոյի դարաշրջանի իսպանացի անվանի գրող, փիլիսոփա, տեսաբան, ճիզվիտ  Բալտասար Գրասիանի «Գրպանի պատգամախոս կամ՝ Ողջամտության գիտությունը» աշխատությունը:


== Մեծարանք ==
Ֆերենց Ֆալուդիի պատվին է անվանակոչվել՝ 

Ռեխնիցի մերձակա Geschriebenstein-Irottkö բնապահպանական պարկի հովիտը
ծառուղի Ռեխնիցում
փողոց Գյուսինգում (այստեղ նաև հուշատախտակ է փակցվել)


== Գրականություն ==
Ferenc Faludis literarische Bedeutung. In: Burgenländische Heimatblätter. Nr. 41/4, Festausgabe Ferenc Faludi 1704–1779. Amt der Burgenländischen Landesregierung, Landesarchiv-Landesbibliothek und Landesmuseum, Eisenstadt.
Franz Probst: Franz Faludi, Dichter zwischen Barock und Aufklärung, Mittler zwischen Europa und Ungarn. In: Franz Faludi, Gedichte. (ungarisch/deutsch). Edition Roetzer, Eisenstadt 1979.
Paul Wimmer: Faludis Gedichte, Literatur und Kritik. 1981.


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (212001-212100)

Աստերոիդների ցանկ (211901-212000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (212101-212200)
 Աստերոիդների ցանկ (211901-212000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (212101-212200)
Ստարիե Ֆոմինիչի

Ստարիե Ֆոմինիչի (ռուս.՝ Старые Фоминичи), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հոսբի (գյուղ, Վոռմսի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՀոսբիՀոսբի (էստ․՝ Hosby), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Վոռմսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 0 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Աստերոիդների ցանկ (25701-25800)

Աստերոիդների ցանկ (25601-25700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (25801-25900)
 Աստերոիդների ցանկ (25601-25700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (25801-25900)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (25001)-(30000)»։ www.minorplanetcenter.net
Հաղթանակ (ամսագիր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հաղթանակ (այլ կիրառումներ)Հաղթանակ (արևմտահայերեն՝ Յաղթանակ), քաղաքական, հասարակական և գրական ամսաթերթ։ Հնչակյան կուսակցության Ֆրանսիայի շրջանի վարչական մարմնի հրատարակչություն։ Լույս է տեսնում 1971-ից, Փարիզում (հայերեն և ֆրանսերեն)։ Խմբագիր՝ Պ. Կեոնճյան։ Սփյուռքահայության գոյատևման և Հայ դատի արդարացի լուծման նախապայման է համարում սփյուռքում գործող հայ քաղաքական կուսակցությունների, հասարակական կազմակերպությունների, ընկերակցությունների, հայ եկեղեցու միասնական գործունեությունը։ Տպագրում է տեղեկություններ կուսակցության գործունեության, հայկական գաղթավայրերի և հայրենիքի իրադարձությունների վերաբերյալ։
Մարկոս Մանիլիոս

Մարկոս Մանիլիոս (լատ.՝ Marcus Manilius, 1-ին դար - 1-ին դար), հին հռոմեացի աստղագուշակ։ Նրա 5 գրքից բաղկացած «Աստրոնոմիկոն» («Astronomicon») չափաձո պոեմը համարվում է աստղագուշակության բնագավառում մեզ հասած հնագույն ստեղծագործություններից մեկը։ Մարկոս Մանիլիոսի պատվին անվանվել է Լուսնի կրատեր։
Ex’s & Oh’s

«Ex’s & Oh’s»՝ ամերիկացի ռոք երգչուհի և հեղինակ Elle King-ի երգը, որը թողարկվել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 24-ին, որպես նրա Love Stuff դեբյուտային ստուդիական ալբոմի առաջին սինգլ։ 2015 թվականի դեկտեմբերի 7-ին երգը առաջադրվել է «Գրեմմի 2016» մրցանակաբաշխության «Լավագույն ռոք երգ» և «Լավագույն ռոք կատարում» անվանակարգերում (երկու դեպքում էլ զիջել է Alabama Shake խմբի «Don’t Wanna Fight» երգին)։


== Պատմություն ==
Երգի պաշտոնական թողարկումը տեղի է ունեցել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 23-ին։ Առաջին կենդանի կատարումը տեղի է ունեցել 2014 թվականի հոկտեմբերի 22-ին՝ Բրուքլինում, «Paste Magazine» ամսագրի համար։ Երգը դրական արձագանքներ է ստացել երաժշտական քննադատների և ինտերնետային հրատարակությունների կողմից։ 2015 թվականի  սեպտեմբերին երգը՝ Alternative Songs հիթ-շքերթում հասել է առաջին հորիզոնական, դառնալով պատմության մեջ, կնոջ կողմից կատարվող երկրորդ երգը (Lorde-ից հետո, «Royals», 2013 թվական), որը հասել է առաջին հորիզոնական՝ 1996 թվականից ի վեր։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Kidd Kidd

Kidd Kidd ( իրական անունը՝ Կուրտիս Ստյուարտ (անգլ.՝ Curtis Stewart, նոյեմբերի 26, 1983(1983-11-26), Օռլեան շրջան, Լուիզիանա, ԱՄՆ), ամերիկյան ռեփեր, ով պայմանագիր է կնքել 50 Cent լեյբլի և նրա G-Unit խմբի հետ 2011 թվականի hուլիսին, իսկ ավելի ուշ  Young Money Entertainment  լեյբլի հետ։


== Սկավառակագրություն ==


=== G-Unit-ի կազմում ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Kidd Kidd Թվիթթերում
Քամեր Անտոնյան

Քամեր Անտոնի Անտոնյան (1915, մարտի 10 (23), Կ. Պոլիս - 1980, հունվարի 2, Երևան), խորհրդային շրջանի հայ բժիշկ, արյունաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1966), պրոֆեսոր (1968)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կոստանդնուպոլսում։ Ավարտել է Կեդրոնական վարժարանը, ապա ընդունվել Սորբոնի համալսարան։ 1936 թվականին Ֆրանսիայից հայրենադարձվել է Հայաստան` իր հետ բերելով հայ անվանի կոմպոզիտոր Կոմիտասի աճյունը։ Ընդունվել և 1939 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ Ավարտելուց հետո ընդգրկվել է ասպիրանտների ցուցակի մեջ, սակայն հրաժարվել է և կամավոր մեկնել Ղափան աշխատանքի։ Եղել է վիրաբուժական բաժանմունքի վարիչ, ապա՝ հիվանդանոցի գլխավոր բժիշկը, բժշկական ուսումնարանի տնօրենը։
1946-1947 թվականներին Քամեր Անտոնյանը աշխատել է Երևանի օրթոպեդիայի և վերականգնողական վիրաբուժության ինստիտուտում։ 1947 թվականին գործուղվել է Ամասիայի շրջան, որտեղ աշխատանքին զուգընթաց զբաղվել է գիտահետազոտական աշխատանքով։ 1953 թվականին պաշտպանել է «Ոսկրային փոխպատվաստման ժամանակակից մեթոդների համեմատական գնահատականը կեղծ հոդերի բուժման ժամանակ» թեմայով թեկնածուական ատենախոսությունը։
1954 թվականին Քամեր Անտոնյանը նշանակվել է կուրորտաբանության և ֆիզիկական մեթոդներով բուժման գիտահետազոտական ինստիտուտի գլխավոր բժիշկ, ապա Երևանի բժշկական ինստիտուտի հոսպիտալային վիրաբուժության ամբիոնի ասիստենտ, 1956 թվականին՝ պրոֆեսոր Ռ. Յոլյանի անվան արյունաբանության և արյան փոխներարկման գիտահետազոտական ինստիտուտի տնօրեն։ Արյունաստեղծ համակարգի մի շարք հիվանդությունների բուժման լավագույն միջոցները համարելով արյան ու ոսկրածուծի փոխպատվաստումները՝ գիտնականը երկար տարիներ զբաղվել է դոնորներից ոսկրածուծ ստանալու և պահածոյացնելու հարցերով։ Հետազոտելով ճառագայթված կենդանիներին՝ հանգել է այն եզրակացության, որ ոսկրածուծի փոխպատվաստումների միջոցով հնարավոր է հասնել բուժման այնպիսի արդյունքի, որպիսին չի ստացվել ոչ մի հակաբիոտիկից և ոչ էլ արյան փոխներարկումից։ Այդ ուսումնասիրությունների արդյունքը «Հոմոգեն ոսկրածուծի պահածոյացումը ու փոխպատվաստումը և երկրորդային հիվանդությունների կանխարգելումը» թեմայով դոկտորական ատենախոսությունն է, որը պաշտպանել է 1966 թվականին։
1971 թվականին աշխատանքի է անցել ընդհանուր հիգիենայի և պրոֆհիվանդությունների գիտահետազոտական ինստիտուտում որպես կլինիկահեմատոլոգիական լաբորատորիայի վարիչ։
Քամեր Անտոնյանը հրատարակել է 100-ից ավելի գիտական աշխատանքներ, հեղինակ է մի շարք գյուտերի։


== Երկեր ==
Ինչ պետք է գիտենալ դոնորության և արյան խմբերի մասին / Ք. Անտոնյան, Ս. Ալավերդյան, ՀԽՍՀ Առողջապահության մինիստրություն, Երևան, Հայպետհրատ, 1957։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարակա էկոլոգիական կայան

Մարակա էկոլոգիական կայան (պորտ.՝ Estação Ecológica de Maracá), էկոլոգիական կայան Բրազիլիայի Բոա Վիստա նահանգում։ Այն բաղկացած է Ուրարիկերա գետի վրա գտնվող մի մեծ կղզուց, որը ծածկված է Ամազոնի խոնավ անտառներով։ 


== Պատմություն ==
Մարակա էկոլոգիական կայանը ստեղծվել է 1981 թվականի հունիսի 2-ին՝ նախագահական հրամանագրով։ Կայանը կազմված է Մարակա կղզուց, որը տեղակայված է Ուրարիկերա գետի Սանտա Ռոսա և Մարակա ճյուղերի միջև՝ Բոա Վիստա մունիցիպալիտետում (101,312 հա տարածքով)։ Էկոլոգիական կայանն այժմ զբաղեցնում է 103,976 հա տարածք։ Այն ստեղծվել է Ամազոնի էկոհամակարգի ներկայացուցչական նմուշը պահպանելու նպատակով։ Արահետների ցանցը նախագծվել է Ռորայմա տարածաշրջանային կենտրոնի կողմից և ավարտվել է 2006 թվականի մարտին։


== Կարգավիճակ ==
2009 թվականի դրությամբ՝ էկոլոգիական կայանը դասվում էր Բնության պահպանության միջազգային միության Iա կատեգորիային (խիստ բնական արգելավայր)՝ 101,312 հա ցամաքային տարածքով։ Կառավարվում է Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի կողմից։ Պահպանությունն իրականացվում է «Ամազոնի շրջանի պահպանվող տարածքներ» ծրագրի աջակցությամբ։ Այն կներառվի առաջարկվող Հյուսիսային Ամազոնի էկոլոգիական միջանցքում։ Սպիտակ որովայնով սարդանման կապիկը արգելոցում պահպանվող տեսակ է։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ayres, José Márcio; Da Fonseca, Gustavo A. B.; Rylands, Anthony B.; Queiroz, Helder L.; Pinto, Luiz Paulo; Masterson, Donald; Cavalcanti, Roberto B. (2005) (պորտուգալերեն), Os Corredores Ecológicos das Florestas Tropicais do Brasil, Sociedade Civil Mamirauá, արխիվացված  օրիգինալից 2016-07-31-ին, https://web.archive.org/web/20160731063133/http://uc.socioambiental.org/sites/uc.socioambiental.org/files/Corredores%20Ecol%C3%B3gicos_PPG7_1997_0.pdf, վերցված է 2016-10-28 
 (portuguese) Estação Ecológica de Maracá, Chico Mendes Institute for Biodiversity Conservation, արխիվացված  օրիգինալից 2016-03-03-ին, https://web.archive.org/web/20160303175010/http://www.icmbio.gov.br/portal/biodiversidade/unidades-de-conservacao/biomas-brasileiros/amazonia/unidades-de-conservacao-amazonia/1918-esec-de-maraca, վերցված է 2016-04-16 
 Full list: PAs supported by ARPA, ARPA, http://programaarpa.gov.br/en/full-list-pas-supported-by-arpa/, վերցված է 2016-08-07 
Reinaldo Imbrozio Barbosa (2006) (portuguese), ESEC Maracá, Instituto Nacional de Pesquisas da Amazônia - Roraima, https://ppbio.inpa.gov.br/sitios/maraca, վերցված է 2016-04-16 
Triana, Elisa (29 May 2009), «Strict Nature Reserves in Brazil», The Encyclopedia of Earth, http://www.eoearth.org/view/article/156279/, վերցված է 2016-04-15
Շախմախտա

Շախմախտա (ռուս.՝ Шахмахта), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մոլոխտա գետի աջ ափին՝ 6 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է, ավազանի տարածքը 72 կմ2 է։ Ակունքը գտնվում է Մալինկի գյուղի մոտ, 6 կմ հյուսիս Կոխմա քաղաքի մոտ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կլյազմա գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկա և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010301112110000033365
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110003336
Ավազանի կոդը - 09.01.03.011
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բուֆինիերյո

Բուֆինիերյո (ֆր.՝ Bouffignereux ), համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Լան-1 կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լան շրջանը։
Կոմունայի INSEE կոդ՝ 02104։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 103 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիք (15-64 տարեկան) ունեցող 64 մարդկանցից 49-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 15-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 76,6 % է, 1999 թվականին՝71,4 %)։ 49 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 47-ը (23 տղամարդ, 24 կին), գործազուրկ է եղել 2 մարդ (2 տղամարդ և 0 կին)։ 15 պասիվներից 6 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 6-ը՝ թոշակառու, 3-ը պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Բուֆինիերյո (ֆր.)
Աստերոիդների ցանկ (187601-187700)

Աստերոիդների ցանկ (187501-187600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (187701-187800)
 Աստերոիդների ցանկ (187501-187600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (187701-187800)
Ալեքս Բերենգեր

Ալեքս Բերենգեր (իսպ.՝ Álex Berenguer, հուլիսի 4, 1995(1995-07-04), Պամպլոնա), իսպանացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Տորինոյի կազմում։ Խաղում է ձախ պաշտպանի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Օսասունա ===
Բերենգերը Օսասունայի ակադեմիայի սան է։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2014 թվականի սեպտեմբերի 9-ին՝ փոխարինման մտնելով Իսպանիայի գավաթի Դեպորտիվո Ալավեսի դեմ խաղում։ Առաջին հանդիպումը Սեգունդա Դիվիզիոնում անցկացրեց 2015 թվականի հունվարի 10-ին՝ Ռեկրեատիվոյի դեմ խաղում։ Ապրիլի 25-ին Բերենգերը հեռացվեց խաղադաշտից Ալբասետեի դեմ խաղում՝ կարմիր քարտ ստանալով փոխարինման մտնելուց 7 րոպե անց։ Իր առաջին մրցաշրջանում իսպանացին անցկացրեց 14 հանդիպում։
Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում Բերենգերը խփեց 2015 թվականի օգոստոսի 30-ին՝ Միրանդեսի դեմ խաղում։ 2016 թվականի հունվարի 29-ին իսպանացին երկարաձգեց իր պայմանագիրը Օսասունայի հետ մինչև 2020 թվականը։ Փետրվարի 27-ին նա խփեց Կորդովայի դեմ հանդիպման միակ գնդակը՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին։ Մայիսի 29-ին Բերենգերը հեռացվեց խաղադաշտից Հուեսկայի դեմ խաղում՝ կարմիր քարտ ստանալով հանդիպման 27-րդ րոպեին։ 2015-16 մրցաշրջանում իսպանացին անցկացրեց 38 հանդիպում առաջնությունում՝ դառնալով 3 գոլի ու 4 գոլային փոխանցման հեղինակ և օգնելով Օսասունային տեղափոխվել Լա Լիգա։
Առաջին հանդիպումը Լա Լիգայում Բերենգերը անցկացրեց 2016 թվականի սեպտեմբերի 22-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Էսպանյոլի դեմ խաղում։ Դեկտեմբերի 21-ին նա գոլի հեղինակ դարձավ Իսպանիայի գավաթի 1/16 եզրափակչի Գրանադայի դեմ խաղում՝ օգնելով Օսասունային հաղթել 2-0 հաշվով։ 2017 թվականի հունվարի 22-ին իսպանացին 2 գոլային փոխանցում տվեց Սևիլյայի դեմ խաղում։ Իր առաջին գոլը Իսպանիայի առաջնությունում Բերենգերը խփեց ապրիլի 5-ին՝ Դեպորտիվո Ալավեսի դեմ խաղում։ Օսասունայի առաջին թիմի կազմում նա անցկացրեց 84 հանդիպում՝ դառնալով 5 գոլի և 12 գոլային փոխանցման հեղինակ։


=== Տորինո ===
2017 թվականի հուլիսի 17-ին Բերենգերը 5.5 միլիոն եվրոյի դիմաց տեղափոխվեց Տորինո։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց օգոստոսի 11-ին՝ Իտալիայի գավաթի Տրապանիի դեմ խաղում և այս խաղում դառնալով գոլի հեղինակ։ Առաջին հանդիպումը Սերիա A-ում անցկացրեց օգոստոսի 20-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Բոլոնյայի դեմ խաղում։ Իր առաջին գոլը Իտալիայի առաջնությունում խփեց դեկտեմբերի 11-ին՝ Լացիոյի դեմ խաղում։ Առաջին մրցաշրջանում Տորինոյի կազմում Բերենգերը անցկացրեց 25 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլի և 4 գոլային փոխանցման հեղինակ։
2018 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Բերենգերը գոլ խփեց Ֆրոզինոնեի դեմ խաղում՝ 3-2 հաշվով հաղթանակ պարգևելով Տորինոյին։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2018 թվականի նոյեմբերի 22-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բերենգերի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Բերենգերը transfermarkt-ում
Բերենգերը soccerbase.com-ում
Բերենգերը WhoScored.com կայքում
Բերենգերը Տորինոյի պաշտոնական կայքում
Բերենգերը Սերիա A-ի պաշտոնական կայքում Archived 2018-11-24 at the Wayback Machine.
1913 թվականի ալրաղաց (Մանկովո-Բերյոզովսկայա)

1913 թվականի ալրաղաց (ռուս.՝ Мельница 1913 года), XX դարի սկզբի արդյունաբերական ճարտարապետության հուշարձան, որը գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլյուտինսկի շրջանի Մանկովո-Բերյոզովսկայա սլոբոդայում։


== Պատմություն ==
Ալրաղացը կառուցվել է քսաներորդ դարի առաջին քառորդում մի քանի ներդրողների` տեղի հարուստ բնակիչներ, առևտրականներ Աֆանասի Անդրեևիչ Մորոզովի, Գրիգորի Ֆեոդորովիչ Նովիկովի, ինչպես նաև կրպակատեր Գավրիլա Լուկյանովիչ Պոլոզովի կողմից։ Կառուցելու նպատակը եղել է շրջանում տեղակայված հողմաղացների, ջրաղացների և շոգեաղացների սեփականատերերին մրցակցություն ստեղծելը։ 1913 թվականի աշնանը գրտնակավոր աղացի շինարարությունը վերջնականապես ավարտվեց։ Ալրաղացը շարժման մեջ էր դնում Ալֆրեդ Նոբելի ստեղծած միագլան նավթային շարժիչի հզոր մեխանիզմը։ Ալրաղաց ընկերության բաժնետերերը աղացի աշխատանքի շնորհիվ ստանում էին մեծ շահույթներ։
Ալրաղացի շենքը եռահարկ է, կառուցված է աղյուսից։
1917 թվականի հոկտեմբերյան հեղափոխության և դրան հաջորդած խառնակ ժամանակներում ալրաղացը լքվել էր աշխատուժի պակասի և աշխատանքը կազմակերպելու անհնարինության պատճառով, իսկ հետո որոշ ժամանակ մատնվել էր մոռացության։ Հետագայում այն դարձավ պետության սեփականությունը և աշխատեց մինչև 1986 թվականը, որից հետո կրկին փակվեց։ Այժմ ալրաղացը բարձիթողի վիճակում է։
2015 թվականի նոյեմբերին ալրաղացը գնվել է մասնավոր անձի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
1024 (թիվ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ 1024 (այլ կիրառումներ)1024 (հազար քսանչորս), բնական թիվ, որը գտնվում է 1023-ի և 1025-ի մեջտեղում։


== Մաթեմատիկայում ==
1024 = 210 = 45 = 322
1024 - այն ամենափոքր թիվն է, որն ունի 11 բաժանարար
1024 - Ֆրիմանդի թիվ է, քանի որ 1024 = (4 – 2)10։


== Այլ ոլորտներում ==
1 ԿԲ = 1024 բայթ, 1 ՄԲ = 1024 ԿԲ և այլն։
040016-ը Յունիկոդում - «Ѐ» նշանի կոդը (Cyrillic Capital Letter IE with grave)։
1024 թ., Մ.թ.ա. 1024 թ.
NGC 1024 - Խոյ համաստեղությունում գտնվող գալակտիկա։


== Ծանոթագրություններ ==
Բրիևա դե Կամերոս

Կամերոս (իսպ.՝ Brieva de Cameros), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Առնեդո շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 46,15 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 58 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 63 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Երևանի առաջին ՀԷԿ-ի շենք

Երևանի առաջին հիդրոէլեկտրակայանի (ՀԷԿ) շենք, հանրապետական նշանակության պատմամշակութային շինություն Երևանի կենտրոն վարչական շրջանում՝ Հրազդան գետի ձախ ափին՝ Մանկական երկաթուղու հարևանությամբ։


== Նախապատմություն ==
Մինչև առաջին հիդրոէլեկտրակայանի կառուցումը, Երևանը լուսավորվում էր լապտերներով։ Այսպես, օրինակ, Աստաֆյան փողոցում կար ընդամենը 3 լապտեր։ Ընդհանուր առմամբ Երևան քաղաքը լուսավորվում էր մոտ 220 լապտերով։ Քաղաքային բյուջեի մոտ իներորդ մասը հատկացվում էր լուսավորությանը։
20-րդ դարի սկզբերին Երևանում կային փոքր ՀԷԿ-եր, բայց դրանք չէին բավարարում քաղաքի մեծ պահանջներին։ Դրանցից մեկը Երևանի բերդի տարածքում գտնվող ՀԷԿ-ն էր։ Այն կառուցվեց 1907 թ., երբ գինեվաճառ և կապիտալիստ Նիկոլայ Շուստովը Հրազդանի ափին հիմնեց կոնյակի ու օղու զտման գործարանները։ Այդ ՀԷԿ-ից օգտվում էին նաև Երևանի բերդի տարածքում գտնվող տներն ու կառույցները։


== Կառուցում ==
1923 թ. մարտի 9-ին դրվեց Երևանի ՀԷԿ-ի շենքի հիմնաքարը։ Ըստ այլ աղբյուրների՝ 1925 թվականի գարնանը՝ Երևանում անցկացվող ԽՍՀՄ ԿԸՀ նիստի ժամանակ։ Շինարարությունը իրականացրել է Պետական էլեկտրատեխնիկական տրեստը, որի Լենինգրադյան գործարաններում է կառուցվել ՀԷԿ-ի ողջ սարքավորումները։ Շենքի ճարտարապետը Ալեքսանդր Թամանյանն է։ Հատկանշական է, որ ՀԷԿ-ի շենքը Թամանյանի առաջին գործերից էր։ 
ՀԷԿ-ի շինարարությունը տևեց 3 տարի։ 1926 թ. մայիսի 11-ին Ալ. Թամանյանի ներկայությամբ տեղի ունեցավ հիդրոէլեկտրակայանի շահագործման հանդիսավոր արարողությունը։
Առավոտյան ժամը 11-ին զուռնայի ու նվագախմբի ձայների ներքո մեկնարկել է ելթ՝ բաղկացած աշխատավորներից, շրջակա բնակավայրերից ժամանած մարդկանցից, ինչպես նաև ավտոմեքենաների ու տրակտորներից։ Երեկոյան փորձնական կերպով միացրեցին Աբովյան փողոցի լուսավորությունը։
Կայանի հզորությունը 6000 ձիաուժ էր։ Չունենալով այդ տարիների համար զգալի հզորություն՝ այն բացառիկ էր, քանի որ պետք է գործեր ողջ տարվա ընթացքում ողջ հզորությամբ, ինչը բացառիկ էր այդ տարիների համար։ Արտադրված հոսանքը արժեր 1,3 կոպեկ 1 կվ/ժ-ի համար, ինչն էլ ԽՍՀՄ տարածքում բացման պահին ամենաէժան գինն էր։ Այն նաև հոսան է սկսել մատակարարել մի շարք գործարանների, Երևան ու Էջմիածին քաղաքներին, ինչպես նաև թույլ է տվել ջուր հասցնել շուրջ 8000 դեսյատին տարածքի։


== Շենք ==
Շենքը կառուցված է կոպտատաշ բազալտից, որը ձուլվում է Հրազդանի կիրճի ժայռերին։ Ունի պայտաձև կամարներ և ատամնաձև քիվ։ Լուսամուտները կամարակապ են։ Տանիքը ծածկված է կղմինդրով։ Աշտարակներից մեկի վրա եղել է էլեկտրական ժամացույց։
Ալ. Թամանյանը, անդրադառնալով Երևանի ՀԷԿ-ի շենքին, գրել է.


== Արձագանքներ ==


== Պատկերասրահ ==

		


== Տես նաև ==
Կենտրոն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Երևան)


== Ծանոթագրություններ ==
Առաջին համաշխարհային պատերազմի հերոսների հուշարձան (Լիպեցկ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի հերոսների հուշարձան (այլ կիրառումներ)Առաջին համաշխարհային պատերազմի հերոսների հուշարձան (ռուս.՝ Памятник героям Первой мировой войны), Առաջին համաշխարհային պատերազմի հարյուրամյա տարելիցին բացված հուշարձան ՌԴ Լիպեցկ քաղաքում` նվիրված պատերազմում ընկած ռուս զինվորների ու սպաների հիշատակին։


== Պատմություն ==
Հուշարձանը ստեղծվել է Ռուսական ռազմա-պատմական հասարակության և Լիպեցկի շրջանի իշխանությունների նախաձեռնությամբ։ Հուշարձանի հեղինակը ՌԴ ժողովրդական նկարիչ Ալեքսանդր Ռուկավիշնիկովն է։ Հուշարձանի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 2014 թվականի օգոստոսի 8-ին Լիպեցկի Ցիոլկովսկի և Տերեշկովո փողոցների խաչմերուկում։ Բացման արարողությանը ներկա են գտնվել Ռուսական ռազմա-պատմական հասարակության ռազմա-պատմական ժառանգության վարչության ղեկավար Ալեքսեյ Լեբեդևը, ՌԴ մշակույթի փոխնախարար Ալլա Մանիլովան, Լիպեցկի շրջանի վարչակազմի ղեկավար Օլեգ Կորոլյովը։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի հերոսներին նվիրված հուշարձանն իրենից ներկայացնում է եռեզր սյուն։
Սյան բարձրությունը 19.5 մետր է, որի վերին մասում տեղադրված է Գեորգիևյան խաչով արծվի բրոնզաձույլ քանդակ։ Կոթողի պատվանդանին գրված է` «Փառք մեծ պատերազմի հերոսներին»։


== Ծանոթագրություններ ==
Միացյալ Հայաստան կամավորական ջոկատ

«Միացյալ Հայաստան» կամավորական ջոկատ։ Կազմավորվել է 1989 թվականին Երևանում։ Ունեցել է շտաբ, զինանշան։ 1992 թվականից ջոկատի ազատամարտիկների մի մասը ծառայության է անցել ՀՀ ԶՈՒ-ում։ 1989-1994 թվականներին ջոկատը մասնակցել է ՀՀ Արարատի (Երասխ), Սիսիանի (Զոլաքար, Սառնակունք, Ծղուկ), Տավուշի (Այգեպար), Գորիսի (Խոզնավար), Իջևանի և Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի (Մատաղիս, Հակոբ Կամարի, Հարությունագոմեր, Կարմիրավան) շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Տարբեր մարտական գործողությունների ժամանակ հրամանատարներ են եղել Է. Խաչիկյանը, Ա. Մկրտչյանը, Ի. Խաչիբաբյանը, շտաբի պետ՝ Ա. Մկրտչյանը։ Ջոկատից զոհվել է 1 ազատամարտիկ։
Ասար (այլ կիրառումներ)

Ասար, կարող է վերաբերել՝

Ասար - գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում
Ասար - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգում
Ասար - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Պելյանի գավառակում
Ամասիայի բարբառ

Ամասիայի բարբառ, հայերենի կը ճյուղի եռաստիճան բաղաձայնական համակարգ ունեցող բարբառ։
Խոսվել է Ամասիա քաղաքում։ Հնչյունական համակարգով քիչ տարբերություններ է ներկայացնում հին հայերենի համեմատությամբ։ Տր հնչյունախմբի մեջ ր-ն ունի ուժեղ ռ հնչումը՝ կտըռել (կտրել)։ Հոգնակին կազմվում է նվեր մասնիկով՝ աղջիկնըվեր։ Հայր, մայր բառերն ունեն ոջ հոլովումը (սեռականում)։ Սահմանական ներկան կազմվում է կա մասնիկով, ապառնին պուտու մասնիկով (կերթամ կա, պուտու երթամ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սևքար (Գյումուշխանեի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սևքար (այլ կիրառումներ)Սևքար, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Նաուել Ուապի (ազգային պարկ)

Նաուել Ուապի (իսպ.՝ Parque Nacional Nahuel Huapi), ազգային պարկ Արգենտինայում։


== Նկարագրություն ==
Հիմնադրվել է 1934 թվականին Նաուել Ուապի լճի շրջանում։ Այն համարվում է պետության հնագույն ազգային պարկը։ Ներկայումս արգելոցը զբաղեցնում է 7050 կմ² մակերես՝ Նեուկեն և Ռիո Նեգրո նահանգներում՝ հյուսիսային Պատագոնիայում։ Այն ձգվում է արգենտինաչիլիական սահմանի երկայնքով և կազմում է 130 կմ։ Պարկում՝ սահմանի երկայնքով գտնվում են մի շարք բարձր լեռներ, բազմաթիվ լճեր և ընդարձակ ու դժվարամատչելի անտառներ։ Հյուսիսում նրան միանում է Լանին ազգային պարկը։ Նաուել Ուապի լճի մյուս կողմում գտնվում է Լոս Արաիանես ազգային պարկը։
Ազգային պարկի բարձրությունը ծովի մակարդակից տատանվում է 700-3500 մետր միջակայքում։
Լճի ափին գտնվում է Սան Կառլոս դե Բարիլոչեն, որը համարվում է Արգենտինայի զբոսաշրջական կենտրոնը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
[1] Archived 2007-08-13 at the Wayback Machine.
Գեորգի Կունաձե

Գեորգի Կունաձե (ռուս.՝ Гео́ргий Фри́дрихович Куна́дзе, դեկտեմբերի 21, 1948(1948-12-21), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս դիվանագետ, ճապոնագետ։ Պատմական գիտությունների թեկնածու։


== Կենսագրություն ==
1971 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Տիրապետում է ճապոներենին և անգլերենին։
1983 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1971-1983 թվականներ՝ ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի Արևելագիտության ինստիտուտի ավագ գիտատեխնիկական աշխատող, կրտսեր գիտաշխատող, ավագ գիտաշխատող։
1983-1987 թվականներ՝ Ճապոնիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան գիտության գծով ատտաշե։
1987-1991 թվականներ՝ Համաշխարհային տնտեսության և միջազգային հարաբերությունների ինստիտուտի սեկտորի վարիչ, բաժնի վարիչ։
1991 թվականի մարտի 20-ից մինչև 1993 թվականի դեկտեմբերի 30-ը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարի տեղակալը։
1993 թվականի նոյեմբերի 1-ից մինչև 1997 թվականի հունիսի 3-ը Կորեայի Հանրապետությունում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1997-1999 թվականներ՝ Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի ԱՄՆ-ի և Կանադայի ինստիտուտի տնօրենի տեղակալ։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի մեկ որդի։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1993 թվականի հունվարի 28)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2005 թվականի մարտի 5)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1991 թվականի հունիսի 5)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Кто есть кто в России и в ближнем зарубежье: Справочник. - М: Издательский дом «Новое время», «Всё для Вас», 1993. - С. 349. - ISBN 5-86564-033-X


== Արտաքին հղումներ ==
Биография на сайте Центра военно-политических исследований
Կորիդոնիա

Կորիդոնիա (իտալերեն՝ Corridonia), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Մաչերատա պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 15 118 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 244 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 62 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 62014։ Հեռախոսային կոդ՝ 0733։
Բնակավայրի հովանավոր սրբերն են՝ Սան Պիետրոն և Սան Պաոլո դի Տարսոնը։


== Ժողովրդավարություն ==


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0733 439900
Էլեկտրոնային փոստ։ comune@corridonia.sinp.net
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.corridonia.mc.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт населённого пункта (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ֆիլինսկի (Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջան)

Ֆիլինսկի (ռուս.՝ Филинский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջանում։ Մտնում է Բարիլո-Կրեպինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ալիկուդի

Ալիկուդի, Լիպարյան ի ութ կղզիներից ամենաարևմտյանը։ Կղզին տեղակայված է Լիպարիից մոտավորապես 40 կմ դեպի արևմուտք, ունի 5,2 քառ․ կմ տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 105 մարդ (2001)։ Վարչականորեն պատկանում է Մեսսինա պրովինցիայի Լիպարի կոմունային։


== Պատմություն ==
Կղզին ձևավորվել է Մոնտագնոլա հրաբխից մոտավորապես 150000 տարի առաջ։ Վերջին ժայթքումը տեղի է ունեցել 27000 տարի առաջ։
Կղզու ներկայիս Ալիկուդի անունը նրա հին հունարեն Ἐρείκουσα Ereikousa անվան աղավաղված ձևն է, որ ծագել է էրիկա բույսի անունից, որը հայտնի է որպես հավամրգի և ներկայում էլ աճում է կղզու լանջերին։ Դարեր շարունակ Ալիկուդին եղել է ծովահենների հարձակումների հիմնական թիրախը։ Այդ պատճառով էլ կղզու բնակչությունը ստիպված էր կառուցել փոքր տներ բարձր սանդղավանդերի վրա։ Կղզու մշտական բնակիչները հայտնվել են այստեղ 18-րդ դարում, սակայն այստեղ հայտնաբերված բնակության հետքերը վերաբերում են դեռ մ․թ․ա 1700-1800 թվականներին։
Այսօր կղզում կան շուրջ 120 բնակիչներ, ովքեր հիմնականում զբաղվում են ձկնորսությամբ, ինչպես նաև աճեցնում են դեղձ և ագավա։ Վերջինս կղզի է բերվել Ամերիկայից։ Կա միայն մեկ ռեստորան, որի ճաշացանկում մեծ մասամբ ձկան տեսակներ են։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
About Alicudi (իտալ.)
Aeolian Island tourism website Archived 2005-04-03 at the Wayback Machine. (իտալ.)
Topographic Map of the Island
Alicudi web (իտալ.)
(3092) Հերոդոտուս

(3092) Հերոդոտուս (անգլ.՝ Herodotus), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,532578 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,0996 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,9655 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2425,14 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,148445 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,94° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3092) Հերոդոտուս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լուիս Գարսիա Պոստիգո

Լուիս Գարսիա Պոստիգոն (իսպ.՝ Luis García Postigo, հուլիսի 1, 1969, Մեքսիկայի մայրաքաղաք Մեխիկոյում), մեքսիկացի ֆուտբոլային հարձակվող է, որը խաղացել է Մեքսիկայի հավաքականում և մեքսիկական ու իսպանական ակումբներում։ Ներկայումս սպորտային հեռուստաալիքի հաղորդավար է։


== Հղումներ ==
Տեղեքարտ Լուիս Գարսիա Պոստիգո national-football-teams.com (en), fannet.org(չաշխատող հղում) (ru), colchonero.com Archived 2009-05-17 at the Wayback Machine. (es)
Նովոտուրաևո

Նովոտուրաևո (ռուս.՝ Новотураево, բաշկիրերեն՝ Яңы Турай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Երմեկեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 278 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (Արջահովիտ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Գևորգ եկեղեցին (Արջահովիտ), Հայ առաքելական եկեղեցի, որը կառուցվել է 6-րդ դարում։  Գտնվում է Լոռու մարզի Արջահովիտ գյուղում։
Ճարտարապետական և կոնստրուկտիվ ինքնատիպ լուծումներով և միաժամանակ ավանդական տարրերով մշակված՝ Արջահովիտի միախորան եկեղեցին առանձնահատուկ տեղ է գրավում վաղմիջնադարյան նույնատիպ հուշարձանների շարքում։


=== Վերանորոգում ===
Եկեղեցու վերանորոգման և վերականգնման աշխատանքները սկսվել են 1991 թվականին և ավարտվել  են 2001 թվականին։
Վերականգնման նախագծի հեղինակն է` ճարտարապետ Ստեփան Նալբանդյանը։
2001 թվականին եկեղեցին վերաօծվել է Գուգարաց թեմի առաջնորդ Սեպուհ արքեպիսկոպոս Չուլջյանի ձեռամբ և Գուգարքի հոգեւոր դասի մասնակցությամբ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Լոռու մարզի եկեղեցիների ցանկԱրջահովիտԼոռու մարզ
Գուգարաց թեմ


== Ծանոթագրություններ ==
Թոփուրիձե

Թոփուրիձե (վրաց.՝ თოფურიძე), վրացական ազգանուն։
Հայտնի կրողներն են.

Վալենտին Թոփուրիձե (1907-1980), վրացի խորհրդային քանդակագործ։ ՎԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ։ ԽՍՀՄ Գեղարվեստի ակադեմիայի թղթանդամ։
Կոստանտին Թոփուրիձե (1905-1977), խորհրդային ճարտարապետ, նկարիչ, պատմաբան, մանկավարժ և գրող։
Կուպե

Կուպե (ֆր.` couper` «կտրել» բառից) է կոչվում երկու դուռ ունեցող եռածավալ կամ երկծավալ թափք ունեցող ավտոմեքենան։ Կուպեները սպորտային ավտոմեքենաներ են, որոնց հետնամասում տանիքը ցածր է, ինչը խանգարում է ետևի նստատեղի ուղևորների հարմարավետությանը։ Բեռնախցիկն այս մոդելների պարագայում, սեդանի համեմատ, աննշան, բայց շատ ավելի մեծ է։ Կուպեի ենթատեսակներն են՝ սպորտայինը և ներկայացուցչականը։ Սովորաբար սպորտային կուպե նախընտրում են վարել երիտասարդները, իսկ ներկայացուցչականն ավելի հասուն մարդկանց նախընտրությունն է։


== Արտաքին հղումներ ==
Կառլ Ֆաբերժե

Պետեր Կառլ Գուստավի Ֆաբերժե (մայիսի 30, 1846(1846-05-30), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 24, 1920(1920-09-24)[…], Պյուի), ռուս հայտնի ոսկերիչ։ Ընտանեկան ընկերության և ոսկերչական արվեստի վարպետների դինաստիայի գլխավոր։ Ֆաբերժեի ձվերի ստեղծողն է, որոնք բարձր են գնահատվում ամբողջ աշխարհի հավաքածուների տերերի կողմից։


== Կենսագրություն ==
Պետեր Կառլ Ֆաբերժեն ծնվել է Սանկտ Պետերբուրգում 1846 թվականի մայիսի 30-ին, ծագմամբ ռուս գերմանացի է։ Նրա հայրը՝ Գուստավ Ֆաբերժեն, ծագում էր ֆրանսիական արմատներով գերմանական ընտանիքից և ծնունդով Էստոնիայից էր, իսկ նրա մայրը՝ Շառլոտա Յունգշտեդտը, դանիացի նկարչի դուստր էր։ 1842 թվականին Ֆաբերժե-ավագը Սանկտ Պետերբուրգում հիմնեց ոսկերչական ընկերություն։
Կառլ Ֆաբերժեն ճանապարհորդում էր Եվրոպայով և ի սկզբանե սովորում էր Դրեզդենում, իսկ այնուհետև սկսեց ոսկերչական գործ սովորել ֆրանկֆուրտյան վարպետ Ջոզեֆ Ֆրիդմանի մոտ։ Դրանից հետո վերադարձավ Ռուսաստան։ 1870 թվականին 24 տարեկան հասակում նա իր ձեռքը վերցրեց հոր ընկերության ղեկավարումը։
1882 թվականին Մոսկվայի Համառուսաստանյան գեղարվեստա-արդյունաբերական ցուցահանդեսին նրա ընկերության աշխատանքները գրավեցին Ալեքսանդր III կայսեր ուշադրությունը։ Կառլը ստացավ արքայական ընտանիքի հովանավորչությունը և «Ձերդ Կայսերական Մեծության ոսկերիչ և Կայսերական Էրմիտաժի ոսկերիչ» տիտղոսը։
Ֆաբերժեի ընկերությունը հռչակավոր էր Եվրոպայում։ Կայսերական ընտանիքի՝ Մեծ Բրիտանիայի, Դանիայի, Հունաստանի և Բուլղարիայի շատ բարեկամներ աշխատանքները նվեր էին ստանում։ 1900 թվականին Փարիզում Ֆաբերժեն ստացավ «Փարիզի ոսկերիչների գիլդիայի վարպետի» կոչում, ինչպես նաև նրան պարգևատրեցին Պատվո Լեգեոնի շքանշանով։
1899-1900 թվականներին Սանկտ Պետերբուրգի կենտրոնում վեր էր խոյանում ճարտարապետ Կարլ Շմիդտի՝ ոսկերիչի զարմիկի նախագծով կառուցված Ֆաբերժեի ֆիրմայի գլխավոր շենքը։ Առաջին հարկերում տեղավորված էին խանութն ու արհեստանոցները։ Շենքի մնացած մասը զբաղեցնում էին Ֆաբերժե ընտանիքի բնակելի սենյակները։


== Ծանոթագրություններ ==
Բարիլո-Կրեպինսկայա

Բարիլո-Կրեպինսկայա (ռուս.՝ Барило-Крепинская), սլոբոդա Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջանում։ Բարիլո-Կրեպինսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Վիկտոր Գրաշենկով

Վիկտոր Նիկոլաևիչ Գրաշենկով(ռուս.՝ Гращенков, Виктор Николаевич, ), խորհրդային և ռուս արվեստաբան, ով մասնագիտացված էր իտալական Վերածննդի արվեստի, ընդհանուր արվեստի խնդիրների և արվեստագիտության խնդիրների վրա։ Արվեստագիտության դոկտոր (1975), պրոֆեսոր (1976), Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի անդամ-թղթակից (1991)։


== Կենսագրություն ==
Պրոֆեսոր-նյարդաբան Ն. Ի. Գրաշենկոյի որդին է։ 1940 թվականից սովորել է ԽՍՀՄ-ի օդային ուժերի հատուկ դպրոցում, օդուժի ճարտարապետական ակադեմիայի և Ն. Ե. Ժուկովսկու անվան օդուժի ակադեմիայի ունկնդիրն էր։
Բ. Ռ. Վիպերի և Վ. Ն. Լազարևի աշակերտն էր, 1950 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։
1954 թվականին թեկնածուական դիսերտացիա է պաշտպանել «Ռեալիստական նկարը իտալական Վերածննդի գեղանկարիչների արվեստում» թեմայով։
1954-1960-ական թվականներին ԽՍՀՄ-ի Արվեստի պատմության ինստիտուտի կրտսեր գիտաշխատող էր, 1977 թվականից` ավագ գիտաշխատող, 1960-1985-ական թվականներին` բաժնի վարիչ, 1976 թվականից` պատմության ֆակուլտետի արվեստի ընդհանուր պատմության բաժնի վարիչ։
Արվեստագիտության դոկտոր է։ 1994 թվականին արժանացել է «ՄՊՀ վաստակավոր պրոֆեսոր» կոչմանը, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի անդամ-թղթակից։
Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան մրցանակի դափնեկիր է։
Թաղված է Մոսկվայում, Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը։


== Գնահատականներ ==
Վյաչեսլավ Շեստակովը հիշում է։
Նա դժվար կերպար էր. մի կողմից, անկասկած Վերածննդի գիտակ էր, Վերածննդի դիմանկարի մասին հրաշալի գրքի հեղինակ, որը վերջին տասնամյակում մի քանի անգամ վերահրատարակվել է։ Նա զբաղվում էր Վերածննդի պատմագրությամբ, և այդ թեմայով հրաշալի դասախոսություններ էր կարդում։ Մյուս կողմից, Գրաշենկովը համբերատար չէ մարդկանց նկատմամբ, հատկապես իր ուսանողների հանդեպ, որոնց երկար ժամանակ չէր թույլատրում մասնակցել պաշտպանությանը։ Ես հիշում եմ, որ նրանցից շատերը ուղղակի լացում էին, պատմելով դասախոսի հետ հարաբերությունների մասին։ Գրաշնեկովը ինձ հիշեցնում էր հին հունական Կրոնին, որը խժռում էր իր երեխաներին։ Ակնհայտ է, որ նա վախենում էր մրցակցությունից, և ամբիոնին մոտ չէր թողնում տաղանդավոր մարդկանց, որոնք ունակ էին ինքնուրույնության։


== Ծանոթագրություններ ==
(1323) Տուգելա

(1323) Տուգելա (անգլ.՝ Tugela), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1934 թվականի մայիսի 19-ին Սիրիլ Ջեքսոնի կողմից Յոհանեսբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,230783 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7509 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7106 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2121,1 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,169724 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 18,79° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1323) Տուգելա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նեկրասովո (գյուղ, Վիննիցայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆեկրասովոՆեկրասովո (ուկրաիներեն՝ Некрасове), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Վիննիցայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1655 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նեկրասովո գյուղում բնակվում էր 890 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2488 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 357,72 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պալե (համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պալե (այլ կիրառումներ)Պալե համայնք (սերբ.՝ Општина Пале), համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորման հարավարևելյան հատվածում։ Վարչական կենտրոնը համարվում է Պալե քաղաքը։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2013 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 22 282 մարդ։

Համայնքի բնակչության էթնիկ խումբը՝


== Բնակավայրեր ==
Համայնքի կազմի մեջ են մտնում 63 բնակավայրեր, որոնց թվում է Պալե քաղաքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պալե համայնքի պաշտոնական կայքէջը
Վոլոդյա Աղաբեկյան

Վոլոդյա Աղաբեկյան (21 հոկտեմբերի, 1957, Մեծ Թաղեր, Հադրութի շրջան - 5 օգոստոսի, 1992, Ստեփանակերտ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Վոլոդյա Աղաբեկյանը ծնվել է 1957 թ. հոկտեմբերի 21-ին Հադրութի շրջանի Մեծ Թաղեր գյուղում։ Ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ Այնուհետև ուսումը շարունակել է տեխնիկումում։ Ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո մեկնել է ԲԱՄ։ Հեռակա կարգով ավարտել է Իրկուտսկի երկաթուղային ինստիտուտը։ 1987 թ. վերադարձել է հայրենիք և աշխատանքի անցել շրջանային ագրոարդում, ապա դարձել է շրջկոոպի նախագահ։ Հադրութում կազմակերպել է տրիկոտաժի արտադրություն։ Մասնագիտությամբ տնտեսագետ էր։ Մասնակցել է Տողի, Սարինշենի, Ցորի և այլ գյուղերի պաշտպանության համար մղված մարտերին։ Զոհվել է 1992 թ. օգոստոսի 5-ին Ստեփանակերտում ավիառմբակոծության ժամանակ։ Հետմահու պարգևատրվել է «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի մեկ երեխա։ Հանգչում է Մեծ Թաղերի գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆելիպե Մոլաս Լոպես

Ֆելիպե Բենինյո Մոլաս Լոպես (իսպ.՝ Felipe Benigno Molas López), (հուլիսի 10, 1901, Յուտի - նոյեմբերի 17, 1954, Ասունսյոն), պարագվայական քաղաքական գործիչ։ Մասնագիտությամբ՝ ատամնաբույժ։ Երկրի նախագահ 1949 թ. փետրվարի 27-ից սեպտեմբերի 11-ը։
Ջովաննի Բատիստա Տիեպոլո

Ջովաննի Բատիստա Տիեպոլո (իտալերեն՝ Giovanni Battista Tiepolo, մարտի 5, 1696(1696-03-05)[…], Վենետիկ, Վենետիկի հանրապետություն - մարտի 27, 1770(1770-03-27)[…], Մադրիդ, Իսպանիա), իտալացի նկարիչ և փորագրիչ։ Վենետիկի դպրոցի 18-րդ դարի խոշորագույն ներկայացուցիչ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Վենետիկում՝ Գրեգորիո Լաձարինիի մոտ, կրել Պաոլո Վերոնեզեի և Ջովաննի Բատիստա Պյացետտիի ազդեցությունը։ Աշխատել է հիմնականում Վենետիկում, ինչպես նաև Միլանում (1731-1732, 1737, 1740), Վյուրցբուրգում (1750-1753), Մադրիդում (1762-1770)։
Տիեպոլոյի վաղ շրջանի (1716-1734) գործերում դրսևորվել եննկարչին բնորոշ հարուստ երևակայությունն ու դեկորատիվ թափը (Վենետիկի Դոլֆինո պալատի նկարաշարը, 1725-ից հետո, այժմ՝ Էրմիտաժում, Սանկտ Պետերբուրգ և այլ հավաքածուներ)։ 1735-1750 թվականներին Տիեպոլոյի գործերը դարձել են լայնաշունչ և արտահայտիչ, կոլորիտը պայծառացել է և հարստացել նուրբ երանգներով (Վենետիկի Ջեզուատի, 1737-1739, և Սկալցի, 1743-1744, եկեղեցիների առաստաղապատկերները)։
1750-1760-ականներին մեծ փառքի հասած Տիեպոլոն աշխատել է նաև օտարերկրյա արքունիքների համար, ընտրվել Վենետիկի Գեղարվեստի ակադեմիայի նախագահ (1756-1758)։ Այդ շրջանում են կատարվել նրա լավագույն որմնանկարաշարերը (Վյուրցբուրգի արքեպիսկոպոսական նստավայր, 1750-1753, Վենետիկի պալացցո Լաբիա, մոտ 1750 և այլն), որոնք առանձնանում են տոնական ճոխությամբ, տարբեր գույների նուրբ երանգներով հարուստ, պայծառ կոլորիտով։ 1740-1750-ականներին են պատկանում կերպարների զգացմունքայնությամբ և վիրտուոզ տեխնիկայով հատկանշվող Տիեպոլոյի հաստոցային կարևորագույն գործերը («Ամփիտրիտեի հաղթարշավը», մոտ 1740, Դրեզդենի պատկերասրահ, «Մոգերի երկրպագությունը», 1753, Հին պինոկոտեկա, Մյունխեն)։ 1762-1766 թվականներին Մադրիդում թագավորական պալատի համար գեղանկարել է մի շարք առաստաղապատկերներ։
Տիեպոլոյի ստեղծագործությունն իր ավարտին է հասցրել 16-18-րդ դարերի իտալական մոնումենտալ-դեկորատիվ գեղանկարչության զարգացումը։ Նրա որմնանկարներն ու գեղանկարներն իրենց անհատակ տարածությամբ, անսանձ դինամիկայով և գեղանկարչական ազատությամբ, լուսաօդային էֆեկտների կատարելությամբ, գույների թեթևությամբ ու թափանցիկությամբ, ռակուրսների ու տեսանկյունների նորարարությամբ ու անսպասելիությամբ համաշխարհային մոնումենտալ-դեկորատիվ արվեստի բարձունքներից են։ Տիեպոլոն իր կոմպոզիցիաները հրաշալիորեն է կապել ինտերիերին, ստեղծելով ռեալ տարածության խորություն ու ընդարձակության պատրանք։ Հանդես է եկել նաև իբրև դիմանկարիչ, եղել հմուտ գծանկարիչ և օֆորտիստ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ольшанская Н. И., Тьеполо, М., 1957.


== Արտաքին հղումներ ==
Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացներ

Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացներ (ռուս.՝ Высшие курсы сценаристов и режиссёров, ВКСР), մասնավոր կրթական բարձրագույն և հետբուհական մասնագիտական կրթության հաստատություն Ռուսաստանի Դաշնությունում։


== Պատմություն ==
Ռուսաստանի ամենահին կրթական հաստատություն բարձրագույն կրթություն ունեցող անձանց համար, որը երկու տարով մասնագիտական կրթություն է տրամադրում սցենարիստներին, խաղարկային և վավերագրական ռեժիսորներին, նկարիչ-մուլտիպլիկատորներին, պրոդյուսերներին։
1956 թվականի հունիսին ԽՍՀՄ մշակույթի նախարարության հրամանով և կինոռոժիսոր Իվան Պիրևի նախաձեռնությամբ «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում ստեղծվել են «Ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացներ»։ 1960 թվականի մայիսի 25-ին ԽՍՀՄ մշակույթի նախարարության հրամանով ստեղծվել են «Սցենարիստների բարձրագույն դասընթացները»։ 1963 թվականի մայիսի 11-ին «Ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացները» և «Սցենարիստների բարձրագույն դասընթացները» միավորվել և դարձել են «Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն երկամյա դասընթացներ», 1995 թվականի սեպտեմբերի 14-ից՝ «Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացներ»։


== Ֆակուլտետներ ==
Ռեժիսորական ֆակուլտետ
Սցենարիստական ֆակուլտետ
Պրոդյուսերական ֆակուլտետ


== Ղեկավարներ ==
Միխայիլ Մակլյարսկի, 1960-1972
Ի. Ա. Կոկորևա, 1972-1990
Լյուդմիլա Գոլուբկինա, 1990-2001
Անդրեյ Գերասիմով, 2001-2010
Վ. Ի. Սումենովա,  2010 թվականից


== Դասախոսներ ==
Վադիմ Աբդռաշիտով
Օդելիշա Ագիշև
Անդրեյ Դոբրովոլսկի
Ալեքսանդր Մուրատով
Նատալյա Ռյազանցևա
Ալլա Սուրիկովա
Լեոնիդ Տրաուբերգ
Վլադիմիր Ֆենչենկո
Վլադիմիր Խոտինենկո


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք