armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ջորջ Սթոնտոն

Ջորջ Լեոնարդ Սթոնտոն (անգլ.՝ Sir George Leonard Staunton, ապրիլի 10, 1737(1737-04-10), Գոլուեյ, Կոննախտ, Իռլանդիա - հունվարի 14, 1801(1801-01-14), Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն), անգլիացի բուսաբան, բժիշկ և դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
Ջորջ Լեոնարդ Սթոնտոնը ծնվել է 1737 թվականի ապրիլի 19-ին Արևմտյան Իռլանդիայում գտնվող Կարգինս գյուղում։ Բժշկություն սովորել է Իեզուիտի քոլեջում, 1758 թվականին դոկտորի կոչումով ավարտել է այն։ Այնուհետև շարունակել է կրթությունը Մոնպելի բժշկական դպրոցում։
1762 թվականին Ջորջը ուղևորվել է Արևմտյան Հնդկաստան, որտեղ աշխատել է որպես բժիշկ, այնտեղ էլ նա ծանոթացել է գրաֆ Ջորջ Մաքարթնիի հետ։ 1770 թվականին վերադարձել է Անգլիա։ 1772-1779 թվականներին ապրել է Գրենադում։
1792 թվականին Սթոնտոնը մեկնել է Չինաստան Մաքարթնիի գլխավորած դիվանագիտական պատվիրակության կազմում։ Այն Անգլիային հաջողություն չբերեց, սակայն ձեռք բերված տվյալներով Սթոնսոնը կազմեց բազմահատոր գիրք։
Ջորջ Լեոնարդ Սթոնտոնը մահացել է 1801 թվականի հունվարի 14-ին Լոնդոնում։ Նա թաղվել է Վեստմինստրյան աբբայությունում, որտեղ կանգնեցված է նրա հուշարձանը։


== Գիտական գրքեր ==
Staunton, G.L. (1797). An authentic account of an embassy to the emperor of China. 2 vols.


== Գրականություն ==
Stafleu, F.A.; Cowan, R.S. Taxonomic Literature. — Ed. 2. — Utrecht, Antwerpen, The Hague, Boston, 1985. — Vol. V: Sal—Ste. — P. 849—850. — 1066 p. — ISBN 90-313-0631-2.


== Ծանոթագրություններ ==
Գրեբլինա (գյուղ, Պուտիլայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳրեբլինաԳրեբլինա (ուկրաիներեն՝ Греблина), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գրեբլինա գյուղում բնակվում էր 295 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հնդիկներ

Հնդիկներ, (հինդի՝ भारत के लोग) Հնդկաստանի ժողովուրդների մեծ մասն են։ Ամենաշատ թվով հնդիկներ ապրում են Հնդկաստանում։ Մեծ թվով հնդիկներ կան նաև ԱՄՆ-ում, Մյանմայում, Սաուդյան Արաբիայում, Միացյալ Թագավորությունում և այլ երկրներում։
Հնդիկները խոսում են հինդիով, սակայն պաշտոնական լեզու է համարվում անգլերենը, որը տարածվել է Միացյալ Թագավորության գաղութացման շրջանում։


== Կրոն ==

Հնդկաստանը համարվում է հինդուիզմի, բուդդայականության, ջայնիզմի և սկիհիզմի հայրենիքը։ Դրանք բոլորն էլ համարվում են Հնդկաստանի կրոններ։ Առավել տարածված են հինդուիզմը և բուդդայականությունը, որոնք աշխարհի երրորդ և չորրորդ խոշորագույն կրոններն են և ունեն համապատասխանաբար 2 և 2,5 մլն հետևորդներ։ Հնդկաստանը նաև համարվում է Ջայնիզմի որոշ հավատալիքների ծննդավայր։
Հնդկաստանը աշխարհի ամենաբազմազան կրոններ ունեցող երկրներից մեկն է։ Կրոնը այս երկրում իր հստակ դերը ունի երկրի մշակույթի, և հասարակության կյանքում։
Հնդիկների 80 %-ը դավանում են հինդուիզմ։ Հնդիկների 13 %-ը դավանում են իսլամ, իսկ 7 %-ը այլ հավատքներ (բուդդայականություն, ջայնիզմ, սինտոիզմ, քրիստոնեություն, աթեիզմ)։ Հնդկաստանում կան նաև զրադաշտներ, հուդդայականներ և բրահմաներ։ Այս կրոնների ներկայացուցիչները քիչ են և Հնդկաստանում ևս չնչին մաս են կազմում։


== Հնդկական սփյուռք ==
Բացի Հնդկաստանի բուն բնակչությունից, Հնդկաստանից դուրս ապրում են 12 մլրդ 20 մլն հնդիկներ։


=== Միացյալ Թագավորություն ===
Հնդկական խոշոր համայնք կա Մեծ Բրիտանիայում։ Հնդիկները այստեղ հաստատվել են վաղ ժամանակներից, սակայն առավել արագ բանկեցումը սկսվել է այն ժամանակ երբ Հնդկաստանը դարձավ Միացյալ Թագավորության դոմինիոն։ Հնդիկները կենտրոնացած են հիմնականում Անգլիայում (99.3%)։ Անգլիայից հետո Շոտլանդիայում։ Ընդհանուր հաշվարկով Մեծ Բրիտանիայում ապրում է 647,000 հնդիկ։


=== Կանադա ===
Կանադայում կա հնդկական համայնք։ Կանադայի բնակչության գրեթե 4 %-ը հնդիկ են, կամ ունեն հնդկական ծագում։ Հնդիկները այստեղ եկել են հիմնակում Մեծ Բրիտանիայից և ԱՄՆ-ից։


=== Տանզանիա ===
Տանզանիայում ապրում են 40,000 հնդիկներ։


== Աշխարհի բնակչություն ==
Աշխարհում ապրում են 1,250,000,000 հնդիկներ, որոնք կազմում են աշխարհի ամբողջ բնակչության 17.31%-ը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆյոդորովկա (գյուղ, Չեռնյախովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՖյոդորովկաՖյոդորովկա (ուկրաիներեն՝ Федорівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռնյախովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1657 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ֆյոդորովկա գյուղում բնակվում էր 266 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,831 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 320,1 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հիմնաշեն

Հիմնաշեն, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ 
Շալուա, Վերին Շեն և Քարուտ գյուղերի հետ միասին կազմում է Շալուա համայնքը։ 


== Պատմություն ==
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով բնակավայրը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին Հիմնաշեն գյուղում բնակվում էր 38 մարդ, կար 8 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Ծանոթագրություններ ==
Կալիրոե (արբանյակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կալիրոե (այլ կիրառումներ)Կալիրոե (հուն․՝ Καλλιρρόη), Յուպիտերի անկանոն բնական արբանյակներից է, ունի հակադարձ շարժում։ Արբանյակը հայտնաբերվել է Կիթ Պիկի աստղադիտարանում Սփեյսուոչ ծրագրի շրջանակներում 1999 թվականի հոկտեմբերի 6-ից նոյեմբերի 4-ը ընկած ժամանակահատվածում, սկզբում այն ընդունվել է որպես աստերոիդ և ստացել է 1999 UX18 նշանակումը, և միայն 2000 թվականին է պարզվեց որ այն հանդիսանում է Յուպիտերի արբանյակ, և ստացավ  S/1999 J 1 նշանակումը, այդ պահին այն Յուպիտերի 17-րդ հայտնի արբանյակն էր։ Կալիրոեի աստղային մեծությունը 20,7 է, փաստորեն այն ավելի թույլ է երևում քան նույնիսկ գաճաճ մոլորակ Էրիսը, որի տեսանելի մեծությունն է 18,7։
Կալիրոեն ունի մոտ 8,6 կմ տրամագիծ, և պտտվում է Յուպիտերի շուրջ միջինում 24 099 000 միլիոն կմ հեռավորության վրա, 758 օրվա ընթացքում։ Արբանյակի ուղեծրի թեքումը կազմում է 141° խավարածրի հարթության նկատմամբ (140° Յուպիտերի հասարակածի նկատմամբ), իսկ էքսցենտրիսիտետը 0,2796 է։
Արբանյակի անունը տրվել է 2002 թվականի հոկտեմբերին, այն անվանվել է հունական դիցաբանության օվկիանուհի Կալիրոեի անունով։
Կալիրոեն պատկանում է Պասիֆեի խմբին, որի արբանյակները ունեն հակադարձ շարժում, հեռավորությունը մոլորակից ընկնում է 22,8 - 24,7 գիգամետր միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը 144,5° - 158,3° միջակայքում։
Նավավարական մանյովրի ընթացքում Նոր Հորիզոններ կայանը Յուպիտերի մետով անցման ժամանակ լուսանկարել է Կալիրոեն 2007 թվականի հունվարի 10-ին։


== Տես նաև ==
Յուպիտերի արբանյակներ


== Ծանոթագրություններ ==
Իշակաթնուկազգիներ

Իշակաթնուկազգիներ (Euphorbiaceae), բույսերի ընտանիք է։ Իշակաթնուկազգիների մեծ մասը՝ ինչպես օրինակ Chrozophora tinctoria խոտաբույսեր են, բայց որոշները՝ հատկապես արևադարձային գոտիներում հանդիպողները, թփեր են կամ ծառեր՝ ինչպես օրինակ Hevea brasiliensis։ Որոշները՝ ինչպես օրինակ Euphorbia canariensis, սուկուլենտներ են և նման են կակտուսներին կոնվերգենտ էվոլյուցիայի հետևանքով։
Իշակաթնուկազգիների ընտանիքը ծաղկավոր բույսերի ամենամեծ ընտանիքներից մեկն է, որի կազմի մեջ են մտնում 300 ավել ցեղ և 800 տեսակ։
Իշակաթնուկազգիները տարածված են գրեթե բոլոր բնակլիմայական գոտիներում և ցուցաբերում են գրեթե բոլոր բույսերի աճի ձևերը։ Միայն Իշակաթնուկ (Euphorbia) ցեղի ներկայացուցիչները ներառում է միամյա բույսեր, բազմամյա բույսեր, ծառեր, սուկուլենտներ, C3, C4, և CAM տեսակներ։
ՀՀ-ում հանդիպում են Իշակաթնուկազգիների ընտանիքին պատկանող 5 ցեղեր՝ Andrachne, Chrozophora, Acalypha, Euphorbia, և Charnaesyce։


== Ծանոթագրություններ ==
205

205 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 205 թվականն է, 
III դարի 5-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Իվան Շահնազարով

Իվան Կարենի Շահնազարով (հունվարի 25, 1993, Մոսկվա, ՌԴ), հայազգի ռուս ռեժիսոր, սցենարիստ, դերասան։ 
Ռեժիսոր Կարեն Շահնազարովի որդին։


== Կենսագրություն ==
Իվան Շահնազարովը ծնվել է 1993 թվականի հունվարի 25-ին։ Ավարտել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի (ՎԳԻԿ) ռեժիսուրայի ֆակուլտետը (Վլադիմիր Խոտինենկոյի արվեստանոց)։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերերը կինոյում ===


=== Ռեժիսոր ===


=== Սցենարիստ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աննա Պոլիբենցևա (դեկտեմբերի 31, 2015)։ «Иван Шахназаров: «Я всеми руками и ногами болею за "Солнечный удар"»»։ kino-teatr.ru։ Վերցված է հունվարի 16, 2017
Ֆասթֆուդի ազգը

Ֆասթֆուդի ազգը (անգլ.՝ Fast Food Nation), ամերիկացի լրագրող Էրիկ Շլոսսերի համանուն գրքի հիման վրա նկարահանված ֆիլմ։ Կինոնկարի պրեմիերան տեղի է ունեցել Կաննի կինոփառատոնի ժամանակ՝ 2006 թվականի մայիս ամսին։


== Սյուժե ==
Դոն Անդերսոն, մարքեթինգի գծով տնօրեն արագ ուտեստներ պատրաստող «Mickey’s» ռեստորանների ցանցում, համբուրգերներ վաճառող, իմանում է, որ անկախ փորձաքննությունը կիսաֆաբրիկատներում հայտնաբերել է Colibacillus բակտերիան։ Հետաքննության համար նա այցելում է Կոլորադո նահանգի մսի կոմբինատը, որը այդ կիսաֆաբրիկատների մատակարար է։ Մյուս հետաքննությունը նրան կապեց մի դպրոցականի հետ, որի անունը Էմբեր էր, ով աշխատում էր ֆասթֆուդի ճաշարաններից մեկում, երիտասարդ անտիգլոբալիստների խմբի, ինչպես նաև Մեքսիկայից անօրինական կարգավիճակ ունեցող փախստականների հետ, որոնց աշխատանքը շահագործվում էր մսի կոմբինատում ծանր պայմաններում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.foxsearchlight.com/fastfoodnation/ Ֆասթֆուդի ազգը. պաշտոնական կայք
«Ֆասթֆուդի ազգը»(անգլ.) ֆիլմը Box Office Mojo  կայքում
Ֆասթֆուդի ազգը(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
«Ֆասթֆուդի ազգը»(անգլ.) ֆիլմը Metacritic կայքում:
Դերենիկ Արծրունի (այլ կիրառումներ)

Դերենիկ Արծրունի անունը կարող է վերաբերել.

Գրիգոր-Դերենիկ Արծրունի, (874-887), Վասպուրականի գահերեց իշխան
Դերենիկ-Աշոտ Արծրունի, (943-958), Վասպուրականի թագավոր
Զահրա Կամալֆար

Զահրա Կամալֆար (անգլ.՝ Zahra Kamalfar), իրանցի փախստական կին, որը հայտնի դարձավ այն բանի համար, որ իր երկու երեխաների հետ տաս ամիս` 2006 թվականի մայիսից մինչև 2007 թվականի մարտի 14-ը ապրել է Մոսկվայի Շերեմետևո միջազգային օդանավակայանի տերմինալում։


== Պատմություն ==
Զահրա Կամալֆարը Իրանում քաղաքական ցույցերի մասնակից էր, որի համար նա ձերբակալվել էր 2004 թվականին, ինչպես նաև իր ամուսինը, որի հետագա ճակատագիրը, ըստ Իրան-Կանադա կոնգրեսի ներկայացուցչի, անհայտ է / (ըստ Զահրայի՝ նա մահապատժի է ենթարկվել 2005 թվականի գարնանը): Զահրայի հարազատների օգնությամբ, նրա երեխաները՝ դուստրը՝ Աննան և որդին՝ Դավուդը, 2005 թվականին հասցրել են փախչել Իրանի բանտից երկօրյա արձակուրդի ընթացքում և Թուրքիայով ու Ռուսաստանով հասել Գերմանիա։ Սակայն Ֆրանկֆուրտ ժամանելուց հետո գերմանական կառավարությունը մերժել է Կամալֆարի ընտանիքին քաղաքական ապաստան տալ։ Քանի որ ճամփորդական փաստաթղթերը կեղծ էին և ընտանիքը Ֆրանկֆուրտ էր ժամանել Մոսկվայից, նա գերմանական իշխանությունների կողմից արտաքսվեց Ռուսաստան։ Քանի որ Ռուսաստանի կառավարությունը նույնպես հրաժարվեց ընդունել նրանց, Զախրան և իր երեխաները սկզբում 13 ամիս անցկացրին «Շերեմետևո» օդանավակայանի արտաքսման կենտրոնում, իսկ դրա փակվելուց հետո էլ տաս ամիս անցկացրին օդանավակայանի տարանցիկ գոտում։ Այդ ամբողջ ժամանակահատվածում նրանք քնել են հատակին, լվացվել հանրային զուգարանում և սնվել ավիաընկերությունների նվիրատվությունների հաշվին։ Վիտամինների պակասից երեխաներն անընդհատ հիվանդանում էին։
2006 թվականի նոյեմբերին Ռուսաստանի իշխանությունները փորձեցին վերսկսել արտաքսման գործընթացը և Կամալֆար ընտանիքին ուղարկել Իրան, ինչի պատճառով Զահրան և Աննան փորձեցին ինքնասպան լինել։ Արտաքսմանը խոչընդոտում էին հասարակական կազմակերպությունների ներկայացուցիչները, որոնք դիմել էին ՄԱԿ-ի Փախստականների հարցերով գերագույն հանձնակատարի գրասենյակի օգնությանը։ Կամալֆար ընտանիքի պատմությունը հեռարձակվեց CNN հեռուստաալիքով։ 2007 թվականի հունվարին Զահրան և իր երեխաները բնակության թույլտվության խնդրանքով դիմեցին Կանադայի կառավարությանը, որտեղ 1997 թվականից բնակվում էր նրա եղբայր Նադերը։ Մարտ ամսին խնդրանքը բավարարվեց, և ընտանիքը չվերթով Մոսկվայից ուղարկվեց Տորոնտո, իսկ այնտեղից էլ Վանկուվեր։ Մամուլը կրկին անդրադարձավ Զահրա Կամալֆարի պատմությանը վեց տարի անց, երբ Մոսկվայի օդանավակայանում հայտնվեց նոր փախստական` Էդվարդ Սնոուդենը, առանց վավեր միջազգային անձնագրի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Иранская семья, живущая в московском аэропорту, прибудет в Канаду
Կայծքարային ապարներ

Կայծքարային ապարներ կամ սիլիցիտներ, նստվածքային ապարների խումբ։
Կայծքարային ապարները ամբողջովին կամ ավելի քան 50 տոկոսով կազմված են ազատ կամ ջրային սիլիկահողից։ Ապար կազմող միներալներն են օպալը, խալցեդոնը և քվարցը։
Համապատասխանաբար կայծքարային ապարները լինում են՝ 

օպալային,
խալցեդոնային,
քվարցային
խառը։Կառուցվածքը մանրահատիկ և գաղտնաբյուրեղային է։
Ըստ ծագման տարբերում են՝ 

քեմոգեն (ջեսպիլիտ, կայծքարային տուֆ)
օրգանոգեն (դիատոմիտ, սպոնգոլիտ) կայծքարային ապարներ։
Վարվարին

Վարվարին (սերբ.՝ Варварин, Varvarin), քաղաք և Ռասինի շրջանի համանուն համայնքի կենտրոնակայանը։ Գտնվում է Մորավայի ձախ ափին, բարձրություն ծովի մակարդակից 144 մետր է։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ քաղաքում ապրում են 2169 բնակիչ։


== Աշխարհագրություն ==

Վարվարինը տեղակայված է Կենտրոնական Սերբիայում՝ Տեմնիչ շջանում՝ Մորավա գետի վրա։


== Պատմություն ==
Քաղաքային շրջան Վարվարինի անունը ծագում է գյուղի անունից, որը ի հայտ է եկել ժամանակակից քաղաքի տեղում շատ ավելի վաղ, չնայած քաղաքը երկար ժամանակ հայտնի է եղել Սպիտակ Եկեղեցի (18-19 դար) անվամբ։ Վարվարինը հայտնի է դարձել Հին Սերբիայի և Հունաստանի առումինների միգրացիայի ժամանակ, որոնք եկել էին այս շրջանի զարգացման համար։ 1882 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Միխայիլ Օբրենովիչ թագավորի հրամանով Վարվարինը ստացել է ավանի կարգավիճակ։ Վարվարին անվան ծագման մասին շատ գոյություն ունեն շատ լեգենդներ։

 Հնագիտական պեղումները վկայում են այն մասին, որ հին ժամանակներից այս շրջանում կյանքը զարգանում էր արագացրած տեմպով։ Վարվարինի տեղում, պեղումների ժամանակ, գտնվել են հռոմեական շրջանի 4000-ամյա հետքեր։


== Բնակչություն ==
Վարվարինի մեծահասակ բնակչությունը կազմում է 1761 մարդ, իսկ միջին տարիքը կազմում է 39,7 տարեկան (37,7 տղամարդկանց միջև և 41,5 կանանց միջև)։ Ընտանիքների թիվը՝ 735, իսկ ընտանիքի անդամների միջին քանակը՝ 2,99։ Բնակչության մեծամասնությունը կազմում են սերբերը։


=== Ազգային կազմ ===
Բնակչության էթնիկ կազմը՝

սերբեր - 2149 մարդ (97,77 %)
չեռնոգորցիներ - 6 մարդ (0,27 %)
մակեդոնացիներ - 6 մարդ (0,27 %)
բուլղարներ - 6 մարդ (0,27 %)
խորվաթներ - 4 մարդ (0,18 %)
գերմանացիներ - 2 մարդ (0,09 %)
հարավսլավներ - 1 մարդ (0,04 %)
անհայտ - 20 մարդ (0,80 %)


== Մշակույթ ==

Վարվարինի մշակութային հուշարձաններից են՝

Իշխանական ջրաղաց,
Սուրբ Աստվածածնի եկեղեցի՝ Միլետա Օբրենովիչ իշխանի գերեզմանով,
Յովա Կուրսուլայի հուշարձանը։Վարվարինում որոշ ժամանակ գտնվել է Պրիշտիի գեղարվեստական համալսարանի մասնաճյուղը, որը տեղափոխվել էր մինչև 1999 թվականի Կոսովոյի պատերազմը։
Այստեղ է գտնվում Վարվարինի համայնքային գրադարանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Попович Любодраг։  Зоран Маркович, ed.։ Ягодинская нахия, книга первая 1815 —1823 (сербский)։ Ягодина: Исторический архив Ягодины։ 86-902609-5-1։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-09-27-ին։ Վերցված է 12.07.2012   Արխիվացված է Սեպտեմբեր 27, 2013 Wayback Machine-ի միջոցով:


== Արտաքին հղումներ ==
Дирекција за урбанизам и изградњу Варварин
Расински округ
Званично мрежно место општине Варварин Archived 2017-09-25 at the Wayback Machine.
Незванично мрежно место Варварина
Извештај BBC-ја о бомбардовању моста у Варварину
Фотографије последица бомбардовања моста у Варварину
Мапе, аеродроми и временска ситуација локација
Сателитска мапа
Гугл сателитска мапа
План насеља на мапи
Տորոնտոյի գեղարվեստի կենտրոն

Տորոնտոյի գեղարվեստի կենտրոն (անգլ.՝ The Toronto Centre for the Arts, նախկինում հայտնի է որպես Կատարողական արվեստի Ֆորդ կենտրոն), կատարողական արվեստի կենտրոն Կանադայի Օնտարիո նահանգի Տորոնտո քաղաքի Նորտ Յորք շրջանում։ Բացվել է 1993 թվականին` որպես Նորտ Յորքի կատարողական արվեստի կենտրոն։ Կառույցի ճարտարապետն է Էբերհարդ Զիդլերը։
Կառույցը ստեղծվել է երաժշտական, թատերական ներկայացումների և այլ կատարողական արվեստների համար։ Բացման ժամանակ Նորտ Յորքը կենտրոնի ղեկավարումը հանձնել է Լիվենտ թատերական արտադրության ընկերությանը, որը կառույցի անվանական իրավունքները 1994 թվականին հանձնել է Կանադայի Ford Motor ընկերությանը։ Ի սկզբանե կառույցում եղել է երեք բեմ` Գլխավոր բեմն ունեցել է 1727 նստատեղ, Ջորջ Ուեսթոն փորձերի սրահը` 1036 և բազմաբնույթ թատերական ստուդիան՝  200 նստատեղ։ Երբ 1998 թվականին Լիվենտը սնանկ է ճանաչվել, հաստատության վերահսկողությունը ստանձնել է Տորոնտոյի քաղաքապետարանը  ։
Գլխավոր թատրոնում 2008 թվականի օգոստոսից մինչև 2010 թվականի օգոստոս ընթացել է «Դանկապ կանադական արտադրության» «Ջերսի տղաները» մյուզիքլը, որին 1995 թվականին նախորդել էր կոմպոզիտոր Էնդրյու Լլոյդ Ուեբերի «Սանսեթ բուլվար» մյուզիքլը և 1993 թվականին Բրոդվեյ թատրոնից «Թատերական նավակ» մյուզիքլը։ «Դանկապ արտադրության» հետ համագործակցության ավարտից հետո կենտրոնը դժվարանում էր գտնել հիմնական վարձակալներ, և 2014-2016 թվականներին սկսել է վերանորոգումների շարք, որից հետո գլխավոր բեմը բաժանվել է երկու փոքր թատրոնների։ Բեմի տեղում և հետնաբեմում կառուցվել է Գրինվին թատրոնը` 296 նստատեղով, իսկ մնացածը` նախկին դահլիճը դարձել է 576 տեղանոց Լիրիկական թատրոնը։ Վերջինս հագեցած է լուսադիոդային լուսավորությամբ ձայնային վահանակներով, որոնք կարող են ինքնաբերաբար փոխել գույնը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Toronto Centre for the Arts official website Archived 2017-09-19 at the Wayback Machine.
Կովշիկ (գյուղ, Նեդրիգայլովի շրջան)

Կովշիկ (ուկրաիներեն՝ Ківшик), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կովշիկ գյուղում բնակվում էր 94 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(495) Էվլալիա

(495) Էվլալիա (անգլ.՝ Eulalia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1902 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,488064 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1644 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8117 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Էվլալիա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,1705 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1433,48 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,251138 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,28° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(495) Էվլալիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ալեկվեռե

Ալեկվեռե (էստ․՝ Alekvere), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Լաեկվեռե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 24 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ջուրջուրա (ազգային պարկ)

Ջուրջուրա (արաբ․՝ الحديقة الوطنية جرجرة‎‎, ֆր.՝ Parc national du Djurdjura), ազգային պարկ Ալժիրի հյուսիսում։ Պարկը իր անվանումը ստացել է ի պատիվ Ջուրջուրա լեռնշաղթայի։ Այստեղ կան անտառներ, քարայրներ և ձորեր, ինչպես նաև հազվագյուտ ֆաունա (կենդանական աշխարհ), ներառյալ մագոտների մեռնող տեսակը։ Macaca sylvanus-ները պրիմատներ են, որոնք նախկինում Հյուսիսային Աֆրիկայում եղել են շատ ավելի տարածված, քան այսօր։ Հիմնադրվել է 1983 թվականի հուլիսի 23-ին։ Ունի 82,25 կմ² տարածք։


== Անվանում ==
Լեռնաղթայի անվանումը եկել է կաբիլերեն «Ջուրջուրա» բառից, որը նշանակում է «մեծ ցուրտ» կամ «վերելք», որն էլ եկել է հին «Ջուր ն Ջուր նայ Գեր ն Գեր», «լեռների լեռ» արտահայտությունից։
Հռոմեական կայսրությունը դրան տվել է Երկաթե լեռ անունը (լատ.՝ Montus Ferratus), նկատի ունենալով տարածաշրջանի հողը, ինչպես նաև տեղի ժողովուրդների անհնազանդությունը։ Նույն անունը կրում է նաև լեռան վրա գտնվող գյուղը։ «Մմիս ն'Ջուրջուր» նշանակում է «Ջուրջուրայի երեխաներ», որը շատ տարածված անուն է կաբիլների մոտ ամբողջ աշխարհում։


== Տեսարժան վայրեր ==
Պարկի տարածքում գտնվում է Աֆրիկայի ամենախոր քարանձավը՝ Անու Իֆֆլիսը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
(ֆր.) Ալժիրի անտառային տնտեսություն վարչություն — Ջուրջուրայի ազգային պարկ
(անգլ.) Տեղեկություններ UNEP-WPMC կայքում Archived 2007-09-30 at Archive.is
Կալնին (այլ կիրառումներ)

Կալնին, լատիշական ազգանուն։

Ալֆրեդ Կալնին, լատվիացի սովետական կոմպոզիտոր 1879-1951։
Էդուարդ Կալնին, լատիշ խորհրդային նկարիչ 1904-1988։
Տիգրան Մեծի պողոտա (Երևան)

Տիգրան Մեծի պողոտա, պողոտա Երևանի Կենտրոն և Էրեբունի վարչական շրջաններում։ Քաղաքային նշանակության փողոց է։ Նախկինում կոչվել է Հոկտեմբերյան պողոտա ։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Հանրապետության հրապարակից և ավարտվում Սասունցի Դավթի հրապարակում (Սասունցի Դավթի փողոցի և Արցախի պողոտայի հետ հատման հանգույց)։


== Հատվող փողոցներ ==
Մելիք-Ադամյան փողոց
Մհեր Մկրտչյան փողոց
Հանրապետության փողոց
Ագաթանգեղոսի փողոց
Ֆիրդուսու փողոց
Խանջյան փողոց
Կորի փողոց
Մովսես Խորենացու փողոց
Երվանդ Քոչարի փողոց
Զավարյան փողոց
Նար-Դոսի փողոց
Քրիստափորի փողոց
Գլինկայի փողոց
Գլինկայի 2-րդ փակուղի
Աճեմյան փողոց


== Նշանակալի օբյեկտներ ==
«Առէկսիմբանկ», Տիգրան Մեծի պողոտա 9
ՀՀ Կառավարությանն առընթեր պետական գույքի կառավարման վարչություն
ՀՀ Կառավարությանն առընթեր միջուկային անվտանգության կարգավորման պետական կոմիտե
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան
Անդրանիկ Օզանյանի հուշարձան
Զորավար Անդրանիկ կայարան
Հայաստանի բնության պետական թանգարան
Հարավկովկասյան երկաթուղի
Աղասի Խանջյանի անվան թիվ 53 դպրոց
Վահան Տերյանի անվան թիվ 60 դպրոց
Վահան Տերյանի կիսանդրի
Օքրո Օքրոյանի անվան թիվ 3 գրադարան


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Երևան քաղաքի քաղաքային նշանակության փողոցների ցանկ
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Լատիներեն արտահայտությունների ցանկ «T»

Այս էջը ներկայացնում է ամենատարածված լատիներեն արտահայտությունների  հայերեն թարգմանությունները։ Ընդգրկված արտահայտություններից շատերն իրենք նույնպես թարգմանված են հին հունարեն հռետորական արտահայտություներից, քանզի  Հին Հունաստանում գրականությունը և հռետորական արվեստը մի քանի հարյուրամյակ ավելի վաղ են զարգացել քան Հին Հռոմում։
Այս ցանկի մեջ ընդգրկված  է T տառը։ Հիմնական ցանկն ամբողջությամբ  տես՝ Լատիներեն արտահայտությունների ցանկ (ամբողջը) էջում։ 


== T ==


== Հղումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Էբյախ

Էբյախ (ռուս.՝ Эбях, յակուտ.՝ Эбээх), գյուղ Ռուսաստանի, Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Սրեդնեկոլիմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2001 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 566 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շղարշ

Շղարշ (ֆր.՝ voile), թեթև, թափանցիկ, ցանցկեն, հարթամակերես կամ նախշավոր գործվածք (բամբակե, կիսամետաքսե և այլն)։ Հարթամակերես շղարշը մշակվում է հենքաթելերի և միջնաթելերի միահյուսմամբ՝ շղարշ գործող մեքենաների վրա։ Օգտագործվում է կանացի շրջազգեստների ու սպիտակեղենի, ինչպես նաև հատային ապրանքների պատրաստման և հարդարման համար։ Նախշավոր շղարշը մշակվում է ժանյակ գործող մեքենաների վրա և օգտագործվում վարագույրների, ծածկոցների համար։
(5615) Իսկանդեր

(5615) Իսկանդեր (անգլ.՝ Iskander), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի օգոստոսի 4-ին Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,271571 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,831 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7121 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1250,51 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,287882 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,74° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5615) Իսկանդեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կաբուկիձա

«Կաբուկիձա» (ճապ.՝ 歌舞伎座), կաբուկիի գլխավոր թատրոնը, որը գտնվում է Տոկիոյի Գինձա թաղամասում։ Թատրոնի շենքը կառուցվել է 1889 թվականին, վերանորոգվել է 1911, 1924, 1950 և 2013 թվականներին։


== Պատմություն ==
Կաբուկիձա թատրոնի բուն շենքը փայտե շինություն էր։ Այն կառուցվել էր 1889 թվականին մի տարածքում, որը Իձուի Մացուդայրա կամ Կումամոտոյի Հոսոկավա տոհմի տիրույթն էր։ Թատրոնը հիմնադրել է Մեյձիի ժամանակաշրջանի լրագրող և դրամատուրգ Ֆուկուտի Գենյիտիրոն։ Նրա գրած ներկայացումներում խաղացել են Իտակավա Դանձյուրո 9-րդը և այլ դերասաններ։
1903 թվականին Դանձյուրոյի մահվանից հետո Ֆուկուտին հեռացել է թատրոնից։ 1914 թվականին թատրոնը փոխանցվել է «Սյոցիկու» ընկերությանը,ինչից հետո բացառապես ընկերության ենթակայության տակ է։ 1921 թվականի հոկտեմբերի 30-ին շենքը հրդեհվել է։ 1922 թվականին սկսվել է վերակառուցումը։ Սակայն շենքի վերակառուցումը չի ավարտվել 1923 թվականին տեղի ունեցած մեծ երկրաշարժի պատճառով, ինչը շենքի ոչնչացման պատճառ է դարձել։ 1924 թվականին թատրոնը վերակառուցվել է ճապոնական բարոկո ոճով, իսկ 1925 թվականի հունվարի 4-ին բացվել է թատրոնի նոր շենքը։ Դրա ճարտարապետն էր Իսոյա Յոսիդան։ Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին թատրոնն այրվել է ռմբակոծությունից։ Թատրոնը վերականգնվել է 1950 թվականին։ 1951 թ. հունվարի 3-ին տեղի է ունեցել բացման արարողությունը։ 2002 թվականին թատրոնի շենքը մտցվել է գրանցված նյութական մշակութային ժառանգության ցանկը (սակայն 2010 թվականին գրանցումը չեղարկվել է)։ 2010 թվականին տեղի է ունեցել թատրոնի հանդիսավոր փակումը՝ վերականգնողական աշխատանքների նպատակով։ 2013 թվականին բացվել է ստորգետնյա անցում, որը տանում էր դեպի Հիգասի-Գինձա կայարան։ 2013 թվականի մարտի 27-ին նոր շենքը հանդիսավոր բացվել է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(անգլ.)
Պաշտոնական կայք(ճապոներեն)
Զարուբինեցյան մշակույթ

Զարուբինեցյան մշակույթ, մ. թ. ա. 1-ին դարում հնագիտական մշակույթ միջին և մասամբ վերին մերձդնեպրյան շրջաններում։ Որոշ ուսումնասիրողներ այն համարում են սլավոնական։ Անվանումն ստացել է Կիևի մարզի Զարուբինցի գյուղի դամբարանադաշտից։ Զարուբինեցյան մշակույթին բնորոշ են դիակիզումով դամբարանադաշտերը։ Կմախքներ են գտել միայն երկու հնավայրերում։ Բնակավայրերը կառուցվել են բարձր և դժվարամատչելի տեղերում։ Բնակչությունն ապրել է տոհմական կարգերով։ Աշխատանքի գործիքները եղել են հիմնականում երկաթից, զարդերը՝ բրոնզից։ Զբաղվել են երկրագործությամբ, անասնապահությամբ, որսորդությամբ ն ձկնորսությամբ։ Զարուբինեցյան մշակույթը կրել է Լատենյան մշակույթի ազդեցությունը։
Սուրսուրի

Սուրսուրի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։ Գտնվում էր Խարբերդ քաղաքից 6 կմ հարավ-արևմուտք, այգեվետ վայրում։ Երբեմն համարվել է Խարբերդ քաղաքի թաղամասը կամ արվարձանը։


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել, կողոպտվել, իսկ բնակչությունը կոտորվել կամ  բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1872-1873 թվականներին ուներ 190 տուն՝ 1200 հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը հողագործություն, անասնապահություն, պտղաբուծությունն ու արհեստներն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Սուրսուրին ուներ Ս. Կարապետ անունով եկեղեցի և Սուրսուրի Ս. Գևորգ վանքը։ Վանքը կառուցվել էր 1512 թվականին։ Վանքն ավերվել է 1895 թվականին, իսկ վանականները կոտորվել են։


== Կրթություն ==
Գյուղն ուներ վարժարան, որտեղ սովորում էին 60 աշակերտ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լիկոշինո (գյուղ, Բոլոգովսկի շրջան)

Լիկոշինո (ռուս.՝ Лыкошино), գյուղ Ռուսաստանի, Տվերի մարզի Բոլոգովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին հայտնի գրանցված տվյալներով կազմում էր 600 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
1747

1747 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 1747 թվականն է, 
XVIII դարի 47-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Հունիսի 19 - Ալեսանդրո Մարչելո, վենետիկյան ազնվական, մաթեմատիկոս, բանաստեղծ
Վասիլի Սավելև-Դամուրին

Վասիլի Յակովլևիչ Սավելև-Դամուրին (1886 - 1965), ռուս խորհրդային երգիչ (դրամատիկական տենոր), ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1947)։
1926 թվականին ավարտել է Օդեսայի թատերական դպրոցը։ Միաժամանակ աշխատել է ժողովրդական օպերային կոլեկտիվում, մասնակցել համերգների։ 1936-1940 թվականներին երգել է Լենինգրադի, Մոսկվայի, Բաքվի, Պերմի օպերային թատրոններում։ 1940- 1953 թվականներին՝ Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի թատրոնի մեներգիչ։ Սավելև-Դամուրինը վարպետորեն տիրապետել է ֆրազավորման արվեստին, հատկապես հաջողվել են դրամատիզմով հագեցված արիաները։ Դերերգերից են՝ Սոբինին (Դլինկայի «Իվան Սուսանին»), Գերման, Վոդեմոն (Չայկովսկու «Պիկովայա դամա», «Իոլանտա»), Օթելլո, Ռադամես (Վերդիի «Օթելլո», «Աիդա»), Վալտեր (վագների «Նյուրնբերգյան մայստերզինգերներ»), Ռաուլ (Մեյերբերի «Հուգենոտներ»), Կանիո (Պուչչինիի «Պայացներ»), Աշուղ (Կնիպպերի «Հյուսիսային քամի»), Խոզե (Բիզեի «Կարմեն»)։
Չեչիլիա Գալլերանի

Չեչիլիա Գալլերանի (ծնվ. Միլան, 1473 - Սան Ջովաննի ին Կրոչե, 1536), եղել է Լուդովիկո Սֆորցայի սիրուհին։ Լեոնարդո դա Վինչիի «Կզաքիսով տիկինը» կտավի բնորդուհին է։


== Կենսագրություն ==
Ծագումով սիենացի Գալլերանի ընտանիքը 15-րդ դարասկզբին՝ Չեչիլիայի ծնունդից առաջ, տեղափոխվում է Միլան։ Չեչիլիայի պապը՝ Սիջերիո Գալլերանին, հայտնի իրավաբան էր Սիենայում։ Նրա որդի Բարտոլոմեոն (Չեչիլիայի հորեղբայրը) ունեցել է քաղաքական գործչի հաջող կարիերա։
1437 թվականին Գալլերանիները տեղափոխվում են Գարիբալդիի դարպասի մոտակայքում գտնվող Սան Սիմպլիչանո, որտեղ էլ 1473 թվականին ծնվում է Չեչիլիան։ Չեչիլիայից բացի, ընտանիքում մեծանում էին նրա 7 եղբայրները և քույրը։
Վաթսունվեց տարեկան հասակում Չեչիլիայի հայրը մահացավ, և ընտանիքն ընկավ ծանր տնտեսական կացության մեջ։ Մոր ջանքերի շնորհիվ բնածին տաղանդով օժտված Չեչիլիան կրթություն ստացավ, իսկ նրա ստեղծագործություններն արժանացան գովեստի խոսքերի ժամանակակից գրողների կողմից։
1482 թվականին, երբ Լեոնարդոն ժամանում է Միլան՝ Լուդովիկո Սֆորցայի հրավերով, Չեչիլիան 9 տարեկան էր։
1483 թվականին, երբ Չեչիլիան 10 տարեկան էր, ընտանիքն իր համաձայնությունն է տալիս աղջկա և Ստեֆանո Վիսկոնտիի ամուսնությանը։ Սակայն համաձայնագիրը չեղարկվում է 1487 թվականին՝ ընտանիքների տարաձայնությունների պատճառով։


== Գրականության մեջ ==
Ֆրանչեսկա Բելոտտի, Ջան Լուկա Մարգերիտի - Milano segreta, 2008
Դանիելա Պիցագալլի - La dama con l'ermellino. Vita e passioni di Cecilia Gallerani nella Milano di Ludovico il Moro, 1999
Դանիո Ասինարի, Անտոնելլա Պիցամիլիո - I tesori di Cecilia, Artestudioarte, 2014
Ջան Կարլո Կորադա, Դանիո Ասինարի, Բեատրիչե Տանցի, Ռիկարդո Գրոպալի, Ֆուլվիո Ստումպո - Cecilia Gallerani, una donna nel Rinascimento, 2016


== Աղբյուրներ ==
https://libmma.contentdm.oclc.org/digital/collection/p15324coll10/id/84801
https://www.vnews.am/culture/da-vinchi-kzaqisov-tikine/
https://it.wikipedia.org/wiki/Cecilia_Gallerani
Փաշթո

Փուշթուն (پښتو‎) (երբեմն կոչվում է «աֆղաներեն») հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի հնդ-արիական ճյուղի իրանական ենթաճյուղի արևելյան խմբին պատկանող լեզու։ Հիմնականում տարածված է Աֆղանստանի և Պակիստանի տարածքում։ Փուշթուն Աֆղանստանի երկու պետական լեզուներից մեկն է՝ դարի լեզվի հետ միասին։


== Փուշթուի տարածման սահմաններ ==
Արևմուտքում փուշթուի տարածման սահմանը, Հերիռուդ և Ռուդե-Ջամ գետերի խառնարանից սկսած, ձգվում է դեպի հարավ՝ աֆղանա-իրանական սահմանի երկարությամբ, մինչև Հիլմենդ գետի ափերը։ Այստեղից սահմանը շրջվում է արևելք՝ դեպի Կանդագար։ Կանդագարից հարավ սահմանը արևելքից շրջանցում է Ռեգիստան անապատը և Աֆղանստանի ու Պակիստանի սահմանները կտրել-անցնելով՝ ուղղվում է դեպի Քվետտա, որտեղից էլ շրջվում է դեպի արևելք՝ Ինդոս գետի հովիտը։ Ապա աֆղաներենի տարածման սահմանը բարձրանում է հյուսիս՝ Ինդոս գետի աջ ափի երկայնքով։ Քաբուլ և Ինդոս գետերի խառնարանից դեպի հյուսիս այս սահմանը հյուսիսից և արևելքից ներառում է Բուհիր, Սվաթ, Դիր և Բաջաուր շրջանները, իսկ Չիտրալից հարավ կտրում-անցնում է Պակիստանի և Աֆղանստանի միջև սահմանը, որտեղից հետևում է դեպի Քաբուլ։ Աֆղաներենի տարածման շրջանի հյուսիսային սահմանը Քաբուլից արևմուտք շրջանցում է Խազարեջաթյան սարահարթը, Քուհի-Բաբա լեռնաշղթան, Հերիռուդի վերին հասանքը և Հերաթից արևմուտք ընկած շրջանում դուրս է գալիս իրանա-աֆղանական սահման։ Բացի այս տարածքներից փուշթուն աննշան տարածված է նաև Աֆղանստանի այլ շրջաններում, Ամուդարիայի ձախ ափին և այլ վայրերում։


== Փուշթուի բարբառային բաժանումը ==
Աֆղանական ցեղերը խոսում են բազմաթիվ տարածքային և ցեղային բարբառներով, որոնք մինչ օրս էլ համարյա ուսումնասիրված չեն։ Այդ բարբառները ընդունված է բաժանել երկու մեծ խմբի կամ ճյուղի՝

Արևմտյան կամ կանդագարյան
Արևելյան կամ փեշավարյանԱյդ բաժանման հիմքը արևմտաաֆղանական "Ժ"-ի, "Շ"-ի օրինաչափ համապատասխանությունն է արևելաաֆղանական "Գ"-ի, "Խ"-ի։ Օրինակ կանդագարյան "փաշթո"(փուշթու), "թիժա"(քար) բառերին համապատասխանում են փեշավարյան "փախթո", "թիգա" բառերը։ Սրա հիման վրա երբեմն արևմտյան բարբառները կոչում են փաշթո տիպի, իսկ արևելյան բարբառները՝ փախթո տիպի բարբառներ։ Այս բաժանումը սակայն շատ հարաբերական է, կան շատ միջանկյալ բարբառներ, որոնք որոշ հատկանիշներով մոտ են կանդագարյան խմբին, իսկ որոշ հատկանիշներով էլ՝ փեշավարյան խմբին։


== Տես նաև ==
Աֆղաներեն առաջին գրավոր հուշարձաններ


== Ծանոթագրություններ ==
Լիսակ (Արյեժի գավառ)

Լիսակ (ֆր.՝ Lissac), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Սավերդեն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Պամե շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09170։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 208 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 113 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 84-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 29-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 74,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 63,5 %)։ 84 աշխատունակ բնակիչներից 78-ը աշխատում էին (51 տղամարդ և 27 կին), անաշխատանք էին 6-ը (2 տղամարդ և 4 կին)։ 29 անգործունակ մարդկանցից 6-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 8-ը թոշակառու, 15-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Միջնադարյան դղյակ
Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի՝ XI դար


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Լիսակ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-2-12 
«Լիսակ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-25
Անատոլի Յակոբսոն

Անատոլի Լեոպոլդի Յակոբսոն (ռուս.՝ Анатолий Леопольдович Якобсон, օգոստոսի 22, 1906(1906-08-22) կամ 1906, Լուգա, Սանկտ Պետերբուրգի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 3, 1984(1984-08-03) կամ 1984, Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս հնագետ, արվեստագետ, պատմական գիտությունների դոկտոր։


== Կենսագրություն ==
Անատոլի Յակոբսոնը ծնվել է ԽՍՀՄ-ի Լենինգրադի շրջանի Լուգա քաղաքում։ Միջնակարգ կրթությունը Մոսկվայում ավարտելուց հետո 1922 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի առաջին պետական համալսարանի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետը, ապա փոխադրվելով Լենինգրադ, ուսումնառությունը շարունակել է այնտեղի համալսարանի լեզվագիտության և նյութական մշակույթի պատմության ֆակուլտետում, որն ավարտել է 1929 թվականին։ 1925—1927 թվականներին մասնակցել է Հին Ղրիմում, Սուդակում և Խերսոնեսում գործող հնագիտական արշավախմբերի աշխատանքներին, մասնակցել գիտական արշավում դեպի Ղրիմ և Անդրկովկաս։
Առաջին անգամ նա 1929 թվականին Հայաստան է եկել Հովսեփ Օրբելու գլխավորած արշավախմբի կազմում, իսկ 1936 թվականին նրա ղեկավարությամբ մասնակցել է Ամբերդի պեղումներին։
Սկսած 1930 թվականից Անատոլի Յակոբսոնը աշխատել է Լենինգրադի նյութական մշակույթի պատմության պետական ակադեմիայում հաջորդաբար զբաղեցնելով գիտատեխնիկական աշխատակցի, կրտսեր և ավագ գիտական աշխատողի պաշտոնները։
1941 թվականին Անատոլի Յակոբսոնը պաշտպանել է դիսերտացիա, հայցելով պատմական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ 1945 թվականից մինչև կյանքի վերջը աշխատել է Մոսկվայի, ապա Պետերբուրգի Նյութական մշակույթի պատմության ինստիտուտում։


== Աշխատություններ ==
Ուսումնասիրել է Միջնադարյան Հայաստանի արվեստը ճարտարապետությունը։ Մի շարք մենագրությունների հեղինակ, այդ թվում Ղրիմի և Անդրկովկասի հայկական ճարտարապետական հուշարձանների մասին։
1961 թվականին շարադրել է «Միջնադարյան Խերսոնես» մենագրությունը, որի համար արժանացել է պատմական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճանին։
1950 թվականին լույս է տեսել «Ակնարկ Հայաստանի 5-17-րդ դարերի ճարտարապետության» մենագրությունը, 1970 թվականին՝ «Հայաստանի և Վրաստանի միջնադարյան ճարտարապետության փոխհարաբերություններն ու թոխադարձ կապերը», 1975-ին՝ «Հայաստան և Սիրիա. ճարտարապետական համադրություններ» աշխատությունները։ Նրա աշխատություններից են նաև «Հայաստանի և Բյուզանդիայի վաղ միջնադարյան ճարտարապետության փոխհարաբերությունները» (1973 թ.), «Կովկասյան Աղվանքի և Հայաստանի ճարտարապետական կապերը» (1977 թ.), «Բուլղարական միջնադարյան ճարտարապետության ուսումնասիրման առթիվ» (1968 թ.), «Բալկանների. Արևելյան Եվրոպայի, Անդրկովկասի և Միջին Ասիայի միջնադարյան ճարտարապետական օրինաչափական մի քանի առանձնահատկությունները» (1972 թ.),«Միջնադարյան ճարտարապետության զարգացման մեջ օրինաչափության պրոբլեմը» (1982 թ.), «Վաղ միջնադարյան ճարտարապետության զարգացման պրոբլեմները» (1983 թ.) և այլն։


== Պարգևներ ==
Անատոլի Յակոբսոնը պարգևատրվել է «Աշխատանքային կարմիր դրոշի» շքանշաններով, մեդալներով ու ծննդյան 75-ամյակի առթիվ (1981 թ.) Հայկական ՍՍՀ Գերագույն սովետի պատվոգրով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ճարտարապետության դոկտոր Վ. Մ. Հարությունյան «Ա. Լ. Յակոբսոն», պատմաբանասիրական հանդես № 1, 1984, էջ 241-242
Աարի

Աարի (արի, շանկիլլա, շանկելա), օմոտական լեզվաընտանիքին պատկանող լեզու, տարածված է Եթովպիայում։
Այս լեզվի լեզվակիրներին անվանում ն շանկիլլա (կամ շանկելլե)։ 2007 թվականի դրությամ լեզվակիրների թիվը մոտավորապես 253 հազար է։
Գոյություն ունի տասը բարբառ, որոնցից յուրաքանչյուրով խոսում է մի ցեղ։ Ցեղերն են՝ գոզզաներ, բակոներ, բիոներ, գալիլաներ, լայդոներ, սեյկիներ,
շանգամներ, սիդոներ, վուբախամերներ, զեդոներ։ Աարի գրագիությունը մոտ 10% է։


== Գրականություն ==
Hayward, Richard. Notes on the Aari Language // Omotic Language Studies / Richard Hayward (ed.). London։ SOAS, 1990. pp. 425–493.


== Ծանոթագրություններ ==
Լիլ (ֆուտբոլային ակումբ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լիլ (այլ կիրառումներ)Լիլ (ֆր.՝ Lille Olympique Sporting Club), ֆրանսիական պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ համանուն քաղաքից։ Հիմնադրվել է 1944 թվականին՝ «Օլիմպիկ Լիլ» և «ՍԿ Ֆիվ» ակումբների միավորման արդյունքում։ Ներկայումս հանդես է գալիս Լիգա 1-ում։ Տնային խաղերն անց է կացնում «Ստադ Պիեռ Մորուա» ստադիոնում, որը կառուցվել է 2012 թվականին և տեղավորում է 50186 հանդիսատես։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Ազգային տիտղոսներ ===
 Ֆրանսիայի առաջնություն
 Չեմպիոն (4)։ 1932-33, 1945-46, 1953-54, 2010-11
 Փոխչեմպիոն (8)։ 1935-36, 1947-48, 1948-49, 1949-50, 1950-51, 1953-54, 2004-05
 Բրոնզե մեդալակիր (5)։ 1951-52, 2000-01, 2005-06, 2011-12, 2013-14
Ֆրանսիայի գավաթ
 Մրցանակակիր (6)։ 1945-46, 1946-47, 1947-48, 1952-53, 1954-55, 2010-11
 Ֆինալիստ (3)։ 1938-39, 1944-45, 1948-49.
Ֆրանսիայի սուպերգավաթ
 Ֆինալիստ (2)։ 1955, 2011


=== Միջազգային տիտղոսներ ===
Ինտերտոտոյի գավաթ
 Հաղթող (1)։ 2004
 Ֆինալիստ (1)։ 2002
Լատինական գավաթ
 Ֆինալիստ (1)։ 1951


== «Լիլը» եվրոգավաթներում ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (ֆր.)
«Լիլի» մասին էջը ՈՒԵՖԱ-ի կայքում Archived 2009-04-01 at the Wayback Machine.
Վիլյակառալոն

Վիլյակառալոն (իսպ.՝ Villacarralón), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայի Կաստիլիա ի Լեոն ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տեռա դե Կամպոս շրջանում։ Տարածքը կամզում է 17.54 կմ2, բնակչությունը՝ 81 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 81 կմ հեռավորության վրա։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Կալիֆոռնական ծովառյուծ

Կալիֆոռնիական ծովառյուծ (լատ.՝ Zalophus californianus) կամ հյուսիսային, սև ծովառյուծ(Zalophus californianus), ականջավոր փոկերի տեսակ է, Խաղաղ օվկիանոսի բնակիչ։ ժամանակակից աշխարհում նրանց թիվը շատ է և շարունակում է աճել մոտ 5% ամեն տարի։ Կալիֆոռնիական ծովառյուծները տարբերվում են շուտ կողմնորոշվելու ունակությամբ և շրջակա միջավայրին հարմարվելու կարողությամբ, որի շնորհիվ այս տեսակի ներկայացուցիչները կրկեսների, կենդանաբանական այգիների, դելֆինարիումների ներկայացումների տիպիկ դերասաններ են։ Վարժեցնելով համապատասխան ձևով` նրանց օգտագործել են ամերիկյան ծովային ուժերի հատուկ գործողություններում։ Սրանք դասական կրկեսային փոկեր են, չնայած որ իսկական փոկեր չեն։


== Արտաքին տեսք ==

Կալոֆոռնիական ծովառյուծները կշռում են մոտ 300կգ և ունեն 2.4մ երկարություն, էգերը 2մ երկարություն և 90կգ։ Դունչը առաջ է ձգված և նրանց նմանեցնում են շների։ Արուների մոտ շատ զարգացած է գանգի կատարը, որը և շատ արտահայտիչ է հատկապես սեռական հասունացումից հետո։
Ինչպես հետևում է անունից Կալիֆոռնիական ծովառյուծները բնակվում են հիմնականում Կալիֆոռնիայում։ Նրանց կարելի է հանդիպել նաև Արիզոնայում, Վաշինգտոնում, կոլումբիայում և Մեքսիկայում։ Այդ դեսակի էնդեմիկ ներկայացուցիչները, որոնք շատ են հանդիպում Ճապոնական ծովում, համարվում են կալիֆոռնիական ծովառյուծների տեսակներ։ Բայց հիմա բացահայտվել է, որ այդ երկուսը ինքնուրույն տեսակներ են
Բազմանում են Կալիֆոռնիայի Շանել կղզներից մինչև Մեքսիկա։ Խոշորագույն բնակության վայրը Սան Միգել կղզին է։ Վերարտադրողական պառկելավայրերը գերադասում են տեղադրել հարավային ծովափներում։ Նրանք սովորաբար ծովից հեռանում են 10 մղոնից հեռու։
Տաք օրերին գտնում են ծովի եզրին մոտ։ Գիշերային օրերին նրանք ավելի են խորանում ջրում, կամ բարձրանում են ծովափնյա իջվածքների վրա։
Սովորաբար էգը ագրեսիվ է այլ ձագերի նկատմամբ։ Նա բացում է ատամները հառաչում է և կարող է բռնել ու շպրտել մոտեցող ձագին։ Սակայն էգերի 6/17%-ը կարող են հոգ տանել խորթ երեխաների մասին։
Անդրանիկ Օզանյանի հուշարձան (Երևան, Մալաթիա-Սեբաստիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անդրանիկ Օզանյանի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Անդրանիկ Օզանյանի հուշարձան, գտնվում է Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի Վահան Զատիկյանի անվան այգում, տեղադրվել է 1999 թվականին։


== Հեղինակներ ==
Քանդակագործ՝ Ռաֆիկ Սարգսյան
Ճարտարապետ՝ Աշոտ Սմբատյան


== Տվյալներ ==
Հուշարձանը կառուցված է բազալտից, բարձրությունը 7 մետր է։


== Պատմություն ==
Երևանում Զորավար Անդրանիկի առաջին հուշարձանը տեղադրվել է Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքում Զորավարի ծննդյան տարեդարձի օրը՝ 1999 թվականի փետրվարի 25-ին։
Երևանում Զորավարի երկրորդ արձանը տեղադրվել է 2002 թվականին Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ մայր եկեղեցու մոտակայքում։ Զորավար Անդրանիկին նվիրված հուշարձաններ կան նաև Ուջանում, Ոսկեվանում, Նավուրում, Գյումրիում, Արտենիում և Անգեղակոթում, Բուլղարիայում։


== Պատկերասրահ ==

		


== Տես նաև ==
Անդրանիկ Օզանյանի հուշարձան (Երևան, Կենտրոն)
Անդրանիկ Օզանյանի հուշարձան (Վառնա)
Անդրանիկ Օզանյանի հուշարձան (Արտաշատ)
Անդրանիկ Օզանյանի հուշարձան (Ուջան)
Անդրանիկ Օզանյանի հուշարձան (Գյումրի)
Անդրանիկ Օզանյանի հուշարձան (Ջրահովիտ)


== Ծանոթագրություններ ==
Վերին Ուշա

Վերին Ուշա  (ռուս.՝ Верхняя Уща), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Չելյաբինսկով։ Գետաբերանը գտնվում է Իկից գետի ձախ ափից 123 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 12 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Աի, գետի ենթաավազանը Սպիտակ գետն է, գետի գետային ավազանը Կամա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 10010200312111100017873
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 111101787
Ավազանի կոդը — 10.01.02.003
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 11
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 1


== Ծանոթագրություններ ==
Ատոսա Արաքսյա Աբրահամյան

Ատոսա Արաքսյա Աբրահամյան (հուլիսի 19, 1986(1986-07-19), Վանկուվեր, Մետրո Վանկուվեր, Բրիտանական Կոլումբիա, Կանադա), Նյու Յորքում բնակվող հայազգի լրագրող, The Nation-ի ավագ խմբագիր։ Աբրահամյանը նաև 2015 թվականին հրատարակված «The Cosmopolites. The Coming of the Global Citizen» ոչ գեղարվեստական գրքի հեղինակն է։


== Կենսագրություն և կարիերա ==
Աբրահամյանը ծնվել է Կանադայում և մեծացել Շվեյցարիայում։ Նրա ծնողները, որոնք ծագումով հայ և ռուս իրանցիներ են, աշխատել են ՄԱԿ-ում։ Նա ունի Շվեյցարիայի, Կանադայի և Իրանի քաղաքացիություն և տիրապետում է անգլերենին, ֆրանսերենին և ռուսերենին։
Աբրահամյանը Ժնևի միջազգային դպրոցի շրջանավարտ է։ Նա 2008 թվականին Կոլումբիայի քոլեջում ստացել է փիլիսոփայության բակալավրի կոչում։ Այնուհետև նա մագիստրոսի կոչում է ստացել Կոլումբիայի համալսարանի ժուռնալիստիկայի բարձրագույն դպրոցում։
Նա սկսել է իր կարիերան որպես Thomson Reuters-ի՝ գործարարության մասին գրող լրագրող։ Աբրահամյանը հետագայում աշխատել է Նոր հետաքննություն և Այլախոհություն ամսագրերի խմբագիր։ Նա նաև աշխատել է որպես կարծիքների խմբագիր Al Jazeera America-ում։ 2018 թվականին նա նշանակվել է The Nation-ի ավագ խմբագիր։


== Ծանոթագրություններ ==
(9555) Ֆրեյակոչա

(9555) Ֆրեյակոչա (անգլ.՝ Frejakocha), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի ապրիլի 2-ին Կոպենհագենի աստղադիտարանի կողմից Բրորֆելդեում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,361334 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1646 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5581 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1325,36 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,271624 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,18° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9555) Ֆրեյակոչա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բոլխովի շրջան (Օրյոլի մարզ)

Բոլխովի շրջան (ռուս.՝ Болховский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օրյոլի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բոլխով։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1182,2 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 19631 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 16,61 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Էրհաջի

Էրհաջի, լճակ Հայկական լեռնաշխարհում, Սուրմալուի գավառում, Իգդիր քաղաքից արևելք։


== Ծանոթագրություններ ==
Գեորգի Մինասյան (այլ կիրառումներ)

Գեորգի Մինասյան անվամբ հայտնի են մի քանի անձնավորություններ.

Գեորգի Արտավազդի Մինասյան (1942-2004) — հայ էստրադային երգիչ, ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ։
Գեորգի Վարդանի Մինասյան (Մինասով)(ծնվ. 1933) — հայ դուդուկահար։
Վոլոտի (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոլոտիՎոլոտի (ռուս.՝ Волоты), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մոնտափոնե

Մոնտափոնե  (իտալերեն՝ Montappone), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Ֆերմո պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 1745 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 171 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 10 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 63020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0734։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Գևորգը։ Տոնակատարությունը ապրիլի 23-ին է։


== Ժողովրդագրություն ==


== Համայնքի վարչակազմը ==
Հեռախոսահամար։ 0734 760426
Էլեկտրոնային փոստ։ tecnico.montappone@provincia.ap.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.provincia.ap.it/Montappone/ Archived 2009-12-30 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.provincia.ap.it/Montappone/ Archived 2009-12-30 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
.li

.li, Լիխտենշտայնի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .li whois տեղեկություն
Սանտա Կրուս շրջան (այլ կիրառումներ)

Սանտա Կրուս շրջան, կարող է վերաբերել՝

Սանտա Կրուս շրջան - ԱՄՆ Արիզոնա նահանգի շրջաններից մեկը
Սանտա Կրուս շրջան - ԱՄՆ Կալիֆորնիա նահանգի 58 վարչական միավորներից մեկը
Կուլիկովո (գյուղ, Պոլտավայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուլիկովոԿուլիկովո (ուկրաիներեն՝ Куликове), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կուլիկովո գյուղում բնակվում էր 814 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կրուտիե (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)

Կրուտիե (ռուս.՝ Крутые), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)