armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մարտուն Բադալյան (զինվորական)

Մարտուն Օհանի Բադալյան, (մարտի 4, 1951, Նորաշենիկ, Կապանի շրջան-հունվարի 7, 1994, Հորադիզ,  Ֆիզուլի), զինվորական, 6-րդ մոտոհրաձգային գումարտակի հրամանատար,  Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==

Մարտուն  Բադալյանը ծնվել է 1951 թվականի մարտի 4-ին Կապանի շրջանի Նորաշենիկ գյուղում, բանվորի ընտանիքում։ 1958 թվականին հաճախել է Կապանի՝  Հունան Ավետիսյանի անվան միջնակարգ դպրոցը, ապա՝ 1962 թվականին, տեղափոխվել թիվ 27 գիշերօթիկ դպրոց։ Միջնակարգ կրթությունն ավարտելուց հետո  1969 թվականին ընդունվել է Քաջարանի շինարարական տեխնիկումը։ Վերջին կուրսից պարտադիր զինվորական ծառայության է կանչվել և ծառայել նախկին ԽՍՀՄ զինված ուժերում։ Ծառայությունից հետո՝ 1972 թվականին, ընդունվել է Երևանի գյուղատնտեսական ինստիտուտի մեխանիկական ֆակուլտետը, որն ավարտել է 1978 թվականին և աշխատանքի անցել Կապանի ավտոձեռնարկությունում։ 1979 թվականին տեղափոխվել է Կապանի ավտոդպրոց և աշխատել որպես դասավանդող։ Հետագայում աշխատել է Քաջարանի կոմունալ տնտեսությունում՝ որպես ինժեներ-մեխանիկ։
1992 թվականի ապրիլի 24-ին կամավոր անդամագրվել է Կապանի ինքնապաշտպանական գումարտակին։ Եղել է նույն գումարտակի հրամանատարի առաջին տեղակալ։ Գումարտակը լուրջ հաջողություններ ունեցավ 1992 թվականի դեկտեմբերի 10-ի օպերացիայի ժամանակ․ ազատագրվեցին  Նոր Ղազանչի, Աղքենդ, Ջամբար գյուղերը։
Մարտուն Բադալյանը 1993 թվականի սկզբից իր ծառայությունը շարունակեց Կապանում ստեղծված ՀՀ ՊՆ թիվ 97-րդ ԱՄՀԲ-ում՝ որպես 3-րդ ՄՀԳՄ-ի փոխհրամանատար։ 1993 թվականի մայիսի 6-ին նշանակվել է նույն բրիգադի 6-րդ մոտոհրաձգային գումարտակի հրամանատար՝ ղեկավարելով Ճակատեն, Շիկահող, Սրաշեն, Ծավ գյուղերի պաշտպանական մարտերը։ Իր ղեկավարությամբ բրիգադն աչքի է ընկել նաև Կուբաթլուի, Զանգելանի, Հորադիզի տարածքների ազատագրման մարտական գործողություններին։
1994 թվականի հունվարի 7-ին Հորադիզ կայարանի մերձակայքում մարտական գործողությունների ժամանակ անհետ կորել է։


== Ընտանիք ==
Կինը՝ Անտոնյան Սիլվարդ (1952)
Որդիները՝ Դավիթ (1978), Էդգար (1979)
Դուստրը՝ Գոհար (1982)


== Պարգևներ ==
Մարտուն Օհանի Բադալյանը ՀՀ Նախագահի հրամանագրով հետմահու պարգևատրվել է «Արիություն» մեդալով։ Պարգևատրվել է նաև մի շարք գերատեսչական մեդալներով և պատվոգրերով։


== Հիշատակ ==
Մարտուն Բադալյանի և Կապանի 97-րդ բրիգադի 6-րդ մոտոհրաձգային գումարտակի անհետ  կորած տղաների հիշատակը հավերժացնելու համար 2018 թվականի ամռանը  Շիկահողում կանգնեցվել է հուշակոթող։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ընտանիքում դեռ սպասում են
Ալասիա

Ալասիա, Ալաշիա, հնագույն երկիր։ Ավերվեց մ.թ.ա 1200-ական թվականներին փռյուգացիների, թրակացիների, մոկսերի և այլոց կողմից։ Ոմանք նույնացնում են Կիպրոս կղզու, ոմանք ել Աղձնիքի հետ։ Աշխարհագրական ստույգ դիրքն անհայտ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Օդային հարված (ֆիլմ, 2018)

«Օդային հարված» ( չինարեն հեշտ. 大轰炸 , պինին: Dà Hōngzhà, բառացիորեն: «Մեծ ռմբակոծություն»), նաև հայտնի է որպես Ռմբակոծություն կամ Անկոտրում ոգի, չինական ֆիլմ, ռազմական դրամա Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ չինական Չունցին քաղաքի վրա ճապոնական օդային հարձակումների մասին:
Որպես ռեժիսոր՝ հանդես է եկել Սյաո Ֆենը, որպես բեմադրող նկարիչ՝ Մել Գիբսոնը: Դերերը կատարել են այնպիսի աստղեր, ինչպիսիք են Լյու Յեն, Բրյուս Ուիլիսը, Սոն Սին Հեոնը և Ուիլյամ Չանը, ֆիլմում որպես հատուկ հյուրեր հայտնվել են նաև Նիկոլաս Սեն, Ֆան Բինգբինգը և շատ ուրիշներ:
Նկարահանումներն անցկացվել են 2015 թվականի մայիսից մինչև նոյեմբեր Չինաստանի Շանհայ քաղաքում:


== Սյուժե ==
Գործողությունները տեղի են ունենում 1943 թվականին՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Պատմությունը ծավալվում է Չունցինի ճապոնական ռմբակոծության շուրջ, որը սկսվել է 1938 թվականին:


== Դերերում ==


=== Հիմնական կազմ ===
Լյու Յեն Սյուե Գան Տոուի դերում
Բրյուս Ուիլիսը Ջեկի դերում
Սոն Սին Հեոնը Ան Մինսյունյայի / Ան Մինհեի դերում
Ուիլյամ Չանը Չենգ Թինգի դերում
Ֆան Վեյը՝ որպես քեռի Ցույ
Ու Գանը՝ որպես Չժաո Չուն
Մա Սուն՝ որպես Դին Լիան
Չե Յունլին՝ որպես Յաոգու
Ֆեն Յուանչժենը Սյուե Մանգուանյայի դերում
Ջանին Չանգը Ցյան Սյուեի դերում
Գեն Լեն՝ որպես Ցզին Սյան


=== Հատուկ դերակատարներ ===
Թեմմա Սիբույան՝ որպես Սատո
Չժամ Ֆանը՝ որպես Ցույ Լյու
Նիկոլաս Սեն Լեյ Տաոյի դերում
Ֆան Բինգբինգը Ye Pei Xuan-ի դերում
Էնթոնի Ռոջերսը որպես Ե Պեյ Սուան
Չեն Դաոմինը՝ քաղաքային պաշտպանության պետ
Սայմոն Յամը՝ որպես ՀՕՊ հրամանատար
Էդրիեն Բրոուդին Սթիվի դերում
Ռեյ Լուին ՌՕՈՒ գնդապետի դերում
Լեյ Ցզյան՝ որպես Վան Ցզյա
Հու Բին որպես հիվանդանոցի դեկան
Խուան Հայբին՝ որպես ադյուտանտ Ջեք
Ռումեր Ուիլիսը Յուլիի դերում
Լյու Սյաոցինը մադամ Չժանի դերում
Եվա Խուանը Դու Մեյի դերում
Քեննի Բին՝ որպես կառավարության պաշտոնյա
Ջիրո Վանը՝ որպես երիտասարդ սպա
Ցաո Կեֆանը՝ որպես հայրենասեր
Նիկի Չոուն կրտսեր հայրենասերի դերում


== Արտադրություն ==
Մել Գիբսոնը 65 մլն դոլար բյուջեով ֆիլմի գեղարվեստական ղեկավարն էր: Ֆիլմի նկարահանումները սկսվել են 2015 թվականի մայիսին Շանհայում, ավարտվել նույն թվականի նոյեմբերին:


== Թողարկում ==
Ֆիլմը նվիրված էր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում դաշնակիցների հաղթանակի 70-ամյակին: Սկզբում նախատեսվում էր վարձույթով տալ 2018 թվականի օգոստոսի 17-ին, սակայն թողարկումը հետաձգվել էր մինչև 2018 թվականի հոկտեմբերի 26-ը, որպեսզի այն ամբողջ աշխարհում թողարկվի միևնույն օրը:
2018 թվականի հոկտեմբերին հայտարարվել էր, որ ֆիլմը չի ցուցադրվի Չինաստանի կինոթատրոններում: Ավելի վաղ հաղորդավարուհի Ցույ Յունյուանը հայտնել էր, որ Ֆան Բինգբինգը՝ ֆիլմի հրավիրված դերասանուհիներից մեկը, ներգրավված է եղել հարկերից խուսափելու սկանդալի մեջ: Սակայն Միացյալ Նահանգներում տնային դիտման տարբերակը թողարկվել է ըստ ժամանակացույցի:
Ֆիլմի անգլերեն տարբերակը թողարկվել է ԱՄՆ-ի սթրիմինգային ծառայությունների և Blu-ray-ի համար:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Օդային հարված»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Օդային հարված (ֆիլմ, 2018)(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
Պաշտոնական թրեյլերը. AIR STRIKE - Lionsgate Unlocked ՅուԹյուբում
Կոլսոս (մետրոյի կայարան)

Կոլսոս (նորվ.՝ Kolsås), Օսլոյի մետրոպոլիտենի ամենաարևմտյան կայարանը և 2-րդ գծի վերջնամասը։ Վերգետնյա կայարանը գտնվում է Ավլյոս և Հյոուգեր կայարանների միջև։ Տեղակայված է մ բարձրության վրա։ Սթորթինգեյթ կայարանից հեռու է 17,3 կմ։


== Պատմություն ==
Կայարանը բացվել է 1930թ.-ի հունվարի 1-ին որպես տրամվայի կանգառ և շրջադարձի հանգույց։ 1942թ.-ի հունիսի 15-ից նաև սպասարկել է քաղաքամերձ գնացքներրը։
Կոլոս կայարանը փակվել է 2003թ.-ի հուլիսի 1-ից մինչև 2004 թ.-ի նոյեմբերի 22-ը։ 2006 թ.-ին նույնպես իրականացվել են վերանորոգման աշխատանքներ, որից հետո այն չի սպասարկել քաղաքամերձ գնացքներին։
2014 թ.-ի հոկտեմբերի 12-ին վերագործարկվել է որպես մետրոյի 2-րդ գծի կայարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալյոշա Պտիցինը կոփում է բնավորությունը

«Ալյոշա Պտիցինը կոփում է բնավորությունը» (ռուս.՝ «Алёша Птицын вырабатывает характер»), խորհրդային սև-սպիտակ կինոկատակերգություն, որը նկարահանել է ռեժիսոր Անատոլի Գրանիկը 1953 թվականինի «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում։
Ֆիլմում ութամյա Նատալյա Սելեզնյովան կատարել է իր առաջին դերը կինոյում։


== Սյուժե ==
Երրորդ դասարանցի Ալյոշա Պտիցինը որոշել է կոփել իր բնավորությունը՝ վաղ արթնանալ, կատարել օրվա ռեժիմը և ընդհանրապես ազատվել ծնողների ու տատիկի խնամակալությունից։ Բայց պատահում է չնախատեսված իրադարձություն. ցրված տատիկը՝ Օլյան, կորցնում է նամակը, որով նրա վաղեմի ընկերուհին՝ Սիման, հայտնում էր, թե երբ է լինելու Մոսկվայում, և ուշ է գնում կայարան։ Բացի այդ, շփոթություն է տեղի ունեցել. Սաշա թոռը, ինչպես նամակից հասկացել էր Օլյա տատիկը, իրականում աղջիկ է։ Պատահաբար նրանց հանդիպած Ալյոշան որոշել է մայրաքաղաքի հյուրերի համար էքսկուրսիա անցկացնել Մոսկվայում, որպեսզի նրանց աչքերում վերականգնի հյուրընկալ մոսկվացիների մասին իրական պատկերացումը և ուղղի տատիկի սխալը։


== Դերերում ==
Վիտյա Կարգոպոլցև – Ալյոշա Պտիցին, 3-րդ դասարանի աշակերտ
Օլգա Պիժովա – Օլգա Ալեքսանդրովնա, Ալյոշայի տատը
Վալենտինա Սպերանտովա – Սիմա տատիկ, Օլգա Ալեքսանդրովնայի ընկերուհին
Նատալյա Սելեզնյովա (լուսագրերում՝ Նատաշա Պոլինկովսկայա) – Սաշենկա, Սիմա տատիկի թոռնուհին
Յուրի Բուբլիկով – Անդրեյ Անդրեևիչ, Ալյոշայի հայրը
Թամարա Ալյոշինա – Նատալյա Ֆեոդորովնա, Ալյոշայի մայրը
Նադեժդա Ռումյանցևա – Գալյա, Ալյոշայի քույրը
Ալեքսանդր Միխայլով – Տիխոն Իվանովիչ, Ալյոշայի ուսուցիչը
Ռոզա Մակագոնովա – Օլգա Վասիլևնա, պրակտիկանտ ուսանող (լուսագրերում՝ Ռոզա Մակոգոնովա)
Լիդիա Սուխարևսկայա – ավագ լեյտենանտ Սերգեենկո, միլիցիայի մանկական սենյակի աշխատակից
Սերյոժա Պոդմաստերև – Գենկա, Ալյոշայի հարևանը
Բորյա Վասիլև – Նիկիտա, Ալյոշայի ընկերը


== Էպիզոդներում ==
Լուսագրերում նշված չեն


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Ագնիա Բարտո
Բեմադրությունը՝ Անատոլի Գրանիկի
Ռեժիսոր՝ Իոսիֆ Գինդին
Օպերատոր՝ Եվգենի Շապիրո
Երկրորդ օպերատոր՝ Դմիտրի Մեսխիև
Նկարիչ՝ Ալեքսեյ Ռուդյակով
Կոմպոզիտոր՝ Օլեգ Կարավայչուկ
Հնչյունային օպերատոր՝ Նիկոլայ Կոսարև
Ֆիլմի տնօրեն՝ Վ. Յակովլև


== Ծանոթագրություներ ==


== Արտաքին  հղումներ ==
«Алёша Птицын вырабатывает характер» Ленфильм. Аннотированный каталог фильмов киностудии «Ленфильм» 1918—2003
«Алёша Птицын вырабатывает характер»(չաշխատող հղում) Онлайн энциклопедия Кирилла и Мефодия
«Алёша Птицын вырабатывает характер»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում.
Фильм «Алёша Птицын вырабатывает характер» на сайте Staroe.tv (видео)
Ի սյուր Տիյ (կանտոն)

Ի սյուր Տիյ (ֆր.՝ Is-sur-Tille), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Բուրգունդիա շրջանում։ Կոտ դ՛ Օր դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Դիժոն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 12151 մարդ էր։Կանտոնի համարը 2117 է։ Կանտոնում կա 24 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Չերվոնոգրադ

Չերվոնոգրադ (ուկրաիներեն՝ Червоноград), քաղաք Ուկրաինայի Լվովի մարզի Չերվոնոգրադի քաղաքային խորհուրդում, մարզային նշանակության քաղաք։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կրիստինոպոլ։ Հիմնադրվել է 1692 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Չերվոնոգրադ քաղաքում բնակվում էր 82 900 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 21 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Յուխբաշարի

Յուխբաշարի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գուրգեն Բալասանյան

Գուրգեն Արշակի Բալասանյան (հոկտեմբերի 15, 1910(1910-10-15), Արտամետ, Վանի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - դեկտեմբերի 6, 1982(1982-12-06), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ռեժիսոր և օպերատոր։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1963)։


== Կենսագրություն ==
Գուրգեն Բալասանյանը ծնվել է 1910 թվականին Վանի գավառի Արտամետ գյուղում։ 1936 թվականին ավարտել է Համամիութենական կինոիստիտուտը (ՎԳԻԿ)։ Այնուհետև 1943-1945 թվականներին նկարահանումներ է կատարել Հայրենական պատերազմի ռազմաճակատներում որպես օպերատոր և ռեժիսոր։ Պատերազմից հետո աշխատել է Երևանի փաստավավերագրական ֆիլմերի ստուդիայում, որտեղ նկարահանել է մոտ 80 վավերագրական ֆիլմ։


== Ֆիլմեր ==


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Պրեգոլյա (գետ)

Պրեգոլյա (Pregel), գետ Ռուսաստանում (Կալինինգրադի մարզ)։


== Աշխարհագրություն ==
Պրեգոլյա գետը սկիզբ է առնում Ինստրուչ և Անգրապա գետերի միախառնման վայրից և թափվում է Կալինինգրադյան ծոց, Բալթիկ ծով։ Գետը պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանին։ Ակունքը ծովի մակարդակից գտնվում է 14 մ բարձրության վրա։ Գետի ափին են գտնվում Չերնյախովսկ, Զնամենսկ, Գվարդեյսկ, Կալինինգրադ քաղաքները։


== Հիդրոգրաֆիա ==
Պրեգոլյա գետի երկարությունը կազմում է 123 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 15500 կմ2 է։ Գետի ջրի ծախսը միջինում կազմում է 90 մ3։


== Վտակներ ==
Պրեգոլյա գետի վտակներն են Ինստրուչ, Անգրապա, Բայդուկովկա, Բոբրովայա, Գվարդեյսկայա, Բոլշայա, Գոլուբայա, Լակովկա, Գուրևկա, Գլուբոկայա, Գրեմյաչյա գետերը։


== Տես նաև ==
Գետ
Ակունք և Գետաբերան
Վիտալի Պինյասկին

Վիտալի Միխայլովիչ Պինյասկին (ռուս.՝ Виталий Михайлович Пиняскин, օգոստոսի 24, 1972(1972-08-24), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս ֆուտբոլիստ, խաղացել է կիսապաշտպանի դիրքում։ Խաղացել է ԽՍՀՄ-ի, Ռուսաստանի, Լատվիայի և Մոլդովայի բարձրագույն դիվիզիոններում։


== Կենսագրություն ==
Մոսկվայի «Դինամոյի» ֆուտբոլային դպրոցի սան է։ 1989 թվականին երեք խաղ է անցկացրել երկրորդ կազմերի առաջնությունում սպիտակ-երկնագույն ռեզերվային թիմի կազմում, սակայն չի կարողացել ամրապնդվել թիմում։ 1989 թվականին Մոսկվայի հավաքականի կազմում դարձել է համամիութենական «Նադեժդա» պատանեկան մրցաշարի հաղթող։ 
1991 թվականին. տեղափոխվել է Մոսկվայի «Լոկոմոտիվ»։ Նորամուտը Երկաթուղայինների կազմում 1991 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Օդեսայի «Չեռնոմորեցի» դեմ խորհրդային բարձրագույն լիգայի խաղում՝ փոխարինման դուրս գալով 75-րդ րոպեին Վլադիսլավ Մատվիենկոյի փոխարեն։ Այդ հանդիպումը միակն էր ֆուտբոլիստի համար «Լոկոմոտիվի» հիմնական թիմում։
1992-1995 թվականներին մինի-ֆուտբոլ է խաղացել Մոսկվայի «Սպարտակի» կազմում։
1995 թվականին տեղափոխվել է Նովոռոսիյսկի «Չեռնոմորեց», որի կազմում մասնակցել է Ռուսաստանի Բարձրագույն խմբի 6 խաղի։
1996 թվականից ի վեր մի քանի տարի ընդմիջումներով հանդես է եկել Լատվիայի բարձրագույն լիգայում «Դինաբուրգում»։ 1996 և 1997 թվականներին նվաճել է երկրի առաջնության բրոնզե մեդալները, իսկ 1997 թվականին դարձել է Լատվիայի Գավաթի եզրափակիչի մասնակից։ Ընդամենը «Դաուգավպիլսի» կազմում մասնակցել է Բարձրագույն խմբի 81 խաղի։ Հանդես է եկել Ռուսաստանի Առաջին լիգայի ակումբներում՝ «Սպարտակ» (Նալչիկ), «Ժեմչուժինա» (Սոչի), «Խիմկի» ակումբներում, ինչպես նաև մոսկովյան սիրողական թիմերում։
Պինյասկինի վերջին պրոֆեսիոնալ ակումբը Տիրասպոլի «Տիլիգուլ Տիրասն» է, որը հանդես է եկել Մոլդովայի բարձրագույն դիվիզիոնում։ Նրա կազմում ֆուտբոլիստը 12 հանդիպում է անցկացրել երկրի առաջնությունում և մասնակցել է եվրագավաթներին։
Պրոֆեսիոնալ կարիերան ավարտելուց հետո սիրողական մակարդակով խաղացել է Մոսկվայի և Դաուգավպիլսի ակումբներում։ 2009 թվականին «Դիտտոն Դաուգավա» թիմի կազմում դարձել է չեմպիոն և գավաթակիր Դաուգավպիլսի համար։ 2013 թվականին դարձել է վետերանների Լատվիայի առաջնության հաղթող Դաուգավպիլսի հավաքականի կազմում։ 2014-ին հանդես է եկել Մոսկվայի «Դինամոյի» վետերանների թիմում և դարձել Թուրքիայում մրցաշարի հաղթող։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Հրազդանի ցեմենտի գործարան

Հրազդանի ցեմենտի գործարան, ցեմենտի գործարան ՀՀ Հրազդան քաղաքում։ Հիմնվել է 1970-ին։ Թողարկում է 500 և 400 մակնիշի ցեմենտ։ Ունի մանրացման, թաց հումքի պատրաստման, թրծման, չոր աղացման և այլ արտադրամասեր։ 1999-ին արտադրել է 1 միլիոն 112 հազար տոննա ցեմենտ։
Մուսկա

Մուսկա (ռուս.՝ Муська), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կնյաժպոգոստսկի շրջանով, Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վիմ գետի 48 ափին՝ 48 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 13 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև ակունք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200212103000022798
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103002279
Ավազանի կոդը — 03.02.02.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Արփինե (անձնանուն)

Արփինե, հայկական իգական անուն։ Կազմված է հայերեն արփի՝ «արեգակ» բառից և -ինե վերջավորությամբ։ Տարածված անձնանուն է եղել նաև Կոստանդնուպոլսում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոգդանովկա (գյուղ, Բլիզնյուկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲոգդանովկաԲոգդանովկա (ուկրաիներեն՝ Богданівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1850 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բոգդանովկա գյուղում բնակվում էր 145 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,32 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 453,13 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Boomerang (Wanna One-ի երգ)

"Boomerang", հարավկորեական բոյ բենդ Wanna One-ի երգը։ Այս երգը ծառայում է` որպես իրենց 0+1=1 (I Promise You) ալբոմի առաջատար սինգլ։


== Չարթեր ==


=== Շաբաթական չարթեր ===


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==


=== MBC Plus X Genie Music Awards ===


=== Mnet Asian Music Awards ===


=== Երաժշտական ծրագրերի մրցանակներ ===


=== Melon Popularity Award ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
"Boomerang" ՅուԹյուբում
Ռուբեն Ափոյան

Ռուբեն Լևոնի Ափոյան (մայիսի 1, 1960(1960-05-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռազմական գործիչ։ Հայաստանի զինված ուժերի գեներալ-մայոր (2010)։ Իրավաբանական գիտությունների թեկնածու։ Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը (1982), Սանկտ Պետերբուրգի արտաքին տնտեսական կադրերի ինստիտուտը (2002)։


== Գործունեությունը ==
1977-1982 թվականներին՝ ԵՊՀ ռադիոֆիզիկայի ֆակուլտետի ուսանող. 1982-1985 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ԳԱ Ռադիոֆիզիկայի և էլեկտրոնիկայի ինստիտուտի գիտաշխատող. 1985 թվականից՝ ՀԽՍՀ պետական անվտանգության կոմիտեի, ապա՝ Հայաստանի ազգային անվտանգության համակարգերում՝ օպերատիվ-տեխնիկական գլխավոր վարչության պետ։
1988-1992 թվականներին մասնակցել է Հայաստանի սահմանների ինքնապաշտպանական մարտերին։
Պարգևատրվել է Հայաստանի 2-րդ աստիճանի «Մարտական խաչ» շքանշանով և 2-րդ աստիճանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» մեդալով, Ռուսասատնի «Մարտական համագործակցության ամրապնդման համար» մեդալով։
2010 թ. դեկտեմբերի 17-ին Հայաստանի Նախագահի հրամանագրով շնորհվել է գեներալ-մայորի զինվորական կոչում։


== Ծանոթագրություններ ==
Qantas

Qantas Airways Limited, Ավստրալիայի ամենամեծ ավիաընկերություններից մեկն է։ Ավիաընկերության գրասենյակը գտնվում է Սիդնեյում։ Հիմնադրվել է 1920 թվականին, երկրորդ տեղում է աշխարհի ցուցակում ամենահին գործող ավիաընկերությունների (KLM-ից հետո)։ Բնօրինակը անունը «Qantas» է հապավումը՝ «Queensland And Northern Territory Aerial Services»։


== Չվերթ ==
Միջին տարիքը ավիաընկերության կազմում է 8,8 տարի (2011 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Qantas Airways
Մոնտեալեգրե դե Կամպոս

Մոնտեալեգրե դե Կամպոս (իսպ.՝ Montealegre de Campos), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայում Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար մարզում։ Մունիցիպալիտետը մտնում է Տեռա-դե-Կամպոս։ Տարածքը կազմում է 34 կմ2։ Բնակչությունը՝ 144 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 35 կմ հեռավորության վրա։
Բնակավայրի հովհանավոր սուրբն է՝ Պյոտրը։
Զյուզյուկի (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)

Զյուզյուկի (ուկրաիներեն՝ Зюзюки), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զյուզյուկի գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ուսանող Չեխովի հուշարձան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անտոն Չեխովի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Ուսանող Չեխովի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник студенту Чехову), հուշարձան Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում, Մոսկվայի պետական համալսարանի տարածքում։
Քանդակի հեղինակն է քանդակագործ Ալեքսանդր Ռուկավիշնիկովը՝ Օլեգ Դերիպասկայի «Վոլնոյե դելո» հիմնադրամի ֆինանսական աջակցությամբ։


== Նկարագրություն ==
Ռուս մեծ գրող Անտոն Պավլովիչ Չեխովի բրոնզե քանդակը տեղադրված է ոճավորված գրանիտե նստարանին, նա ձախ ձեռքով գրկում է շանը։ Ձախ կողմում տեղադրված է պղնձե թերթ՝ դիպլոմ տրամադրելու վերաբերյալ Չեխովի դիմումի ֆաքսիմիլային տեքստով։ Հուշարձանի պատվանդանի հետևի մակերևույթը ձևավորված է գրողի կեղծանունների ցանկով (Անտոշա Չեխոնտե, Արկադի Տարանտուլով, Մակար Բալդաստով, Իմ եղբոր եղբայր, Բժիշկ առանց պացիենտների, Մանեկ թիվ 6, Մանեկ թիվ 9 և այլն)։


== Պատմություն ==
Հուշարձանը բացվել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Մոսկվայի պետական համալսարանի տարածքում՝ ՄՊՀ բժշկական գիտակրթական կենտրոնի ուսումնական մասնաշենքի առջև։
Հուշարձանի բացման արարողության ժամանակ ՄՊՀ ռեկտոր Վիկտոր Սադովնիչին ասել է. 

Ա. Պ. Չեխովը սովորել է Մոսկվայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում 1879-1884 թվականներին և համալսարանն ավարտել բժշկի և գավառական բժշկի կոչումով։
2015 թվականի ապրիլի 25-ին հուշարձանի մոտ տնկվել է բալենու այգի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
На территории МГУ открыт памятник А.П. Чехову
Ռոզա Շվենինգեր

Ռոզա Շվենինգեր (գերմաներեն՝ Rosa Schweninger, փետրվարի 11, 1848(1848-02-11), Վիեննա, Ավստրիական կայսրություն - հոկտեմբերի 17, 1918(1918-10-17), Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա), ավստրիացի նկարչուհի։


== Կենսագրություն ==
Ռոզան սերում էր տոհմիկ նկարիչների ընտանիքից. նրա հայրը՝ Կարլ Շվենինգեր Ավագը, նույնպես նկարիչ էր։ Ապագա նկարչուհին ծնվել ու մեծացել է Ավստրիայի մայրաքաղաքում՝ Վիեննայում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ուսումը շարունակել է Վիեննայի կիրառական արվեստների համալսարանում, աշակերտել Ֆրեդերիկ Շտուրմին (1869-ից մինչև 1871 թվականը)։ Գերադասել է ստեղծագործել հիմնականում դիմանկարի և ծաղիկներով նատյուրմորտների ժանրերում։
Նրա նկարչական աշխատանքները ցուցադրվել են 1893 թվականին Չիկագոյում՝ այսպես կոչված՝ Կանանց կառույցում կազմակերպված Կոլումբոսյան համաշխարհային ցուցահանդեսում։
Վիեննացի կոմպոզիտոր Բերտա ֆոն Բրուքենթալի  Bertha von Brukenthal Zwei Lieder, op. 20 ստեղծագործությունը նվիրված է Ռոզա Շվենինգերին։ Վերջինիս էլ, իր հերթին, վրձնել է կոմոզիտոր Բերտա ֆոն Բրուքենթալի դիմանկարը, որը ներկայումս պահվում է ռումինական Սիբոիու քաղաքում գործող  բրուքենթալյան ազգային թանգարանում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
"Մտախոհը" Archived 2012-02-06 at the Wayback Machine. (հեղինակ՝ Ռոզա Շվենինգեր)
"The Apology" by Rosa Schweninger, oil on panel, 55 x 44 cm (21 5/8 x 17 5/16in).
Ռոզա Շվենինգիրի աշխատանքները, Artnet
Վիսոկոե (գյուղ, Լյուբոմլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎիսոկոեՎիսոկոե (ուկրաիներեն՝ Висо́ке), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբոմլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիսոկոե գյուղում բնակվում էր 42 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,42 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 100 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռոմետա

Ռոմետա (իտալերեն՝ Rometta)՝ կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիայի մարզում, Մեսինայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6458 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 197 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 32 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 98043։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 090։


== Պատկերասրահ ==
Պարմա (այլ կիրառումներ)

Պարմա, կարող է վերաբերել՝

Պարմա - գավառ Իտալիայի Էմիլիա Ռոմանիա մարզում
Պարմա - գյուղ Ռուսաստանի Կոմիի հանրապետության Ուսինսկ քաղաքային օկրուգի կազմում
Մակաշերտ

Մակաշերտ, ա. որևէ լեզվում պահպանված հետքերը մի այլ լեզվի, որը տվյալ ժողովրդի համար եղել է մշակույթի, կառավարման, միջէթնիկական հաղորդակցման լեզու, բ. նվաճողների լեզու, այդպիսի ազդեցություն գործած լեզուն ինքը։ Մակաշերտ զգացվում է մեծ մասամբ բառապաշարում (փոխառություններ, պատճենումներ) և շարահյուսության մեջ (հատկապես բարդ նախադասություններում և այլ կառուցվածքներում, որոնք հատկանշական են գրավոր խոսքին)։ Ժամանակակից հայերենի համար մակաշերտ են գրաբարի միջոցով կատարված հունարենից, պարսկերենից փոխառությունները։
Վախթանգ V

Վախթանգ V կամ Շահնավազ (վրաց.՝ ვახტანგ V, 1618, Թիֆլիս, Քարթլիի թագավորություն - 1675, Գանձակ, Օսմանյան կայսրություն), Քարթլիի արքա 1658-1675 թվականներին։ Սերում է Բագրատիոնի-Մուխրանիների ազնվականական տոհմից։
1629-1658 թվականներին եղել է Քարթլիի մուխրան-բատոնի՝ Բախուտա անվան տակ։


== Կենսագրություն ==
Քարթլիի թագավոր Ռոստոմ I-ը Վախթանգին դարձրել է իր գահի ժառանգորդ։ 1654 թվականին Վախթանգը գտնվելով Պարսկաստանում ստիպված է եղել ընդունել իսլամ և հանդես գալ Շահնավազ անվան տակ։
Վախթանգ V-ի քաղաքականության նպատակն էր Քարթլի-Կախեթի և Քարթլիի թագավորությունների միավորումը և Քարթլիի թագավորության ընդարձակումն ամբողջ արևմտյան Վրաստանով։ Նա փորձում էր ամրապնդել կենտրոնական իշխանությունը, դրանով իսկ սահմանափակելով նախարարական տների և անհնաանդ իշխանների կառավարչական իրավունքները։
Վախթանգ V-ը խոստովանել է, որ ինքը հանդիսանում է Պարսկաստանի թագավորի վասալը։ Նա փորձել է հնարավորինս խաղաղ հարաբերություններ հաստատել հարևան պետությունների հետ։ Վախթանգի որդեգրած այս քաղաքականությունը հնարավորություն ստեղծեց տնտեսության զարգացման և շինարարական աշխատանքների վերսկսման համար։ Վախթանգ V-ը օգտվելով Իմերեթի և Սամեգրելոյի միջև ծագած հակասությունից մեծացրել է իր ազդեցությունը Կախեթում, և ապա ամբողջ արևմտյան և կենտրոնական Վրաստանում։ Շուտով Օսմանյան կայսրությունը ճնշումներ գործադրեց Իմերեթի նկատմամբ։ Ջանալով ամրապնդել թագավորական իշխանությունը Վախթանգը փորձել է վերականգնել Կախեթի գահը, սակայն Քարթլիի գլխավոր հակառակորդը գահին բազմեցրեց իր թոռանը՝ Հերակլին։ Կախեթը ստացել էր Սասանյան Պարսկաստանի օժանդակությունը։
Եղբայրներ Լուարսաբն ու Արչիլը Քարթլիից փախան Ախալցխա, որտեղ օգնություն խնդրեցին Օսմանյան կայսրությունից՝ Իմերեթում հաստատվելու համար։ 1675 թվականին պարսից շահը Վախթանգին կանչել է Պարսկաստան։ Ճանապարհին Վախթանգ V-ը ծանր հիվանդացել է, և ապա մահացել։ Ներկայումս նա թաղված է Կում քաղաքում։


== Գրականություն ==
История Грузии, Пояснения, Т.4, Тбилиси, 1973
Акопашвили Г., Т.4, Тбилиси, 1979
Ծոբաձոր (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)

Ծոբաձոր, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում՝ շրջկենտրոնից 130 կմ հարավ-արևելք՝ Ծավ գետի Ծոբ վտակի ձախ ափին։ Տեղաբաշխված է հանրապետության հարավարևմտյան հատվածում։ Բերձոր շրջկենտրոնից գտնվում է 120 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 170 կմ հեռավորության վրա։
Որդուակ գյուղի հետ միասին կազմում է Ծոբաձոր համայնքը։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղը տեղակայված է Արցախի Հանրապետության հարավային հատվածում՝ Քաշաթաղի շրջանում՝ նախկինում՝ Սյունիքի Կովսական գավառում։ 
Բնակավայրը տեղակայված է Բասուտաջուր գետի Ծոբաջուր վտակի ձախ ափին՝ բլրածածկ հարթավայրում։ Ծոբաձորից քիչ հեռավորություն վրա գտնվում է Իրանի Իսլամական հանրապետությունը։
Համայնքը հարթավայրային է, ունի 50773,0 հա տարածք, որից 3357,4 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 1062,2 հա անտառային հողեր։ Ծոբաձոր համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Արաքս գետի վտակը։
Համայնքի տարածքում գործում են խմելու ջրի համար պիտանի սեզոնային բնական աղբյուր-առվակներ։


== Պատմություն ==
Արաքսի մերձափնյա շրջանները, 18-րդ դարի կեսից սկսած, Ղարաբաղի և Նախիջևանի խաների, քրդական ցեղերի ճնշման տակ արագ հայաթափվեցին, ինչն էլ պատճառ դարձավ, որ տվյալ գավառների գյուղերից՝ այդ թվում Ծոբաձորից պատմական հետք անգամ չմնա։
19-րդ դարի առաջին կեսին գյուղում հաստատվեցին թուրքեր և քրդեր։ Եկվորները բնակավայրն անվանեցին Չոպադարա։ 
Տասնամյակների ընթացքում թուրքերն ու քրդերը ամբողջովին կործանեցին հայկական պատմամշակութային արժեքները, որոնցից այսօր հետք անգամ չի մնացել։
Խորհրդային տարիներին այս տարածքները բռնակցվեցին ԱԽՍՀ-ին։ 1923 թվականին Չոպադարան գտնվում էր ԱԽՍՀ Կարմիր Քուրդիստանի օկրուգի, իսկ 1930 թվականին՝ Զանգելանի շրջանի կազմի մեջ։ 
2016 թվականին Ապրիլյան պատերազմին գյուղից մեկ հոգի է մասնակցել։
Ազատագրվել է 1993 թվականի հոկտեմբերին, բնակեցվել է 1998 թվականին՝ Ադրբեջանից բռնագաղթած հայ փախստականներով։
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում էր 15 մարդ, կար 6 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում էին 8 աշակերտներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դելե Ալի

Բամիդելե Ջերմեյն Ալի (անգլ.՝ Bamidele Jermaine Alli, ապրիլի 11, 1996(1996-04-11), Միլթոն-Քինս, Բաքինհեմշիր, Հարավարևելյան Անգլիա, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի ֆուտբոլիստ, անգլիական «Տոտտենհեմ Հոտսպուր» ֆուտբոլային ակումբի և Անգլիայի հավաքականի կիսապաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Դելեն իր կարիերան սկսել է համեստ «Սիթի Քոլթս» ակումբում, որտեղից 2007 թվականին հայտնվել է «Միլթոն-Քինս Դոնսի» համակարգում։ Երեք տարի այնտեղ խաղալուց հետո 2015 թվականին կայացավ նրա տեղափոխությունը «Տոտտենհեմ», սակայն 2014/15 մրցաշրջանի երկրորդ կեսը վարձրավճարով խաղաց իր նախորդ ակումբում։ «Տոտտենհեմում» Ալին իր նորամուտը նշեց 2015 թվականի օգոստոսի 8-ին՝ «Մանչեսթեր Յունայթեդի» դեմ խաղում։ Լոնդոնյան ակումբում իր առաջին գոլը խփեց նույն թվականի օգոստոսի 22-ին «Լեսթեր Սիթիի» դեմ խաղում։


== Միջազգային կարիերա ==
2015 թվականի նոյեմբերի 17-ին Ալին հրավիրվեց Անգլիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դելե Ալին Պրեմիեր Լիգայի հայալեզու կայքում
Դելե Ալին transfermarkt.com կայքում
Սայալոնգա

Սայալոնգա (իսպ.՝ Sayalonga), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիաում, որը մտնում է Անդալուզիա ինքնավար համայնքի կազմում գտնվող Մալագա նահանգի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ախարկիա Կոստա դել Սոլ շրջանի (կոմարկի) կազմում։ Զբաղեցնում է 18 կմ² մակերես։ Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ բնակչությունը 1555 մարդ է։ Հեռավորությունը նահանգի վարչական կենտրոնից 44 կմ է։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Մեհդի Հուսեյնզադե

Մեհդի Հենիֆե օկլի Հուսեյնզադե (Միխայլո) (ադրբ.՝ Mehdi Hənifə oğlu Hüseynzadə (Mixaylo), դեկտեմբերի 22, 1918(1918-12-22), Բաքու, Ադրբեջանի Ժողովրդավարական Հանրապետություն - նոյեմբերի 2, 1944(1944-11-02), Vitovlje, City Municipality of Nova Gorica, Սլովենիա), ադրբեջանցի պարտիզան, լեյտենանտ, Խորհրդային Միության հերոս;


== Կենսագրություն ==


=== Մինչ պատերազմը ===
Մեհդի Հենիֆե օկլի Հուսեյնզադեն ծնվել է 1918 թվականին դեկտեմբերի 22-ին Բաքվի Նովխանի գյուղում։ Հայրը` Հենիֆե Հուսեյնովը (1881-1922), «Հումմեթ »կազմակերպության անդամ էր։ Նա եղել է Ադրբեջանում խորհրդային ռեժիմի հաստատման համար աշխատող ակտիվ ռազմիկներից մեկը։ Ավելի ուշ նա եղել է ադրբեջանական միլիցիայի  պետը։ Իր կյանքի վերջում նա եղել է  Բաքվի խորհուրդի վարչական բաժնի տնօրենը։ Երբ Մեհդի Հուսեյնզադե երեխան էր, նա կորցրեց իր հորը։ 

1925 թվականին ընդունվել է թիվ 77 միջնակարգ դպրոցը։ Մեհդիի առաջին ուսուցիչն էր կոմպոզիտոր Սեիդ Ռուսթամովը։ 1932 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը և ընդունվել Բաքվի Նկարչական դպրոց։ Ավարտել է 1936 թվականին։ Դպրոցի ավարտելուց հետո Մեհդի Հուսեյնզադեն ուղարկվել է Սուրախանու դպրոցներից մեկը, որպես ուսուցիչ։ Նա այստեղ աշխատել է մի քանի ամիս։ Հետագայում Մեհդին գնաց Լենինգրադ` ընդունելու Արվեստի ակադեմիան։ Նա, չէր կարող մտնել Արվեստի ակադեմիան և վերադարձել է Բաքու։ Նա սկսեց աշխատել Բաքվում Մեշադի Ազիզբեկովի անվան գրադարանում։ Մեկ տարի անց նա գնաց Լենինգրադ կրկին։ Նա Լենինգրադի Օտար լեզուների ինստիտուտի ֆրանսերեն լեզվի ֆակուլտետ ընդունվեց։ 1940 թվականին տեղափոխվեց Ադրբեջանի մանկավարժական ինստիտուտի լեզվի և գրականության ֆակուլտետ։


=== Պատերազմի տարիները ===
Հայրենական մեծ պատերազմի սկիզբից հետո, 1941 թվականի օգոստոսին, Մահդիին կանչվեց Կարմիր բանակ։ 1942 թվականին Թբիլիսիի ռազմական հետիոտնային դպրոցի ավարտելուց հետո նա ուղարկվեց ճակատ։ Մասնակցել է Ստալինգրադի ճակատամարտին։ 1942 թվականի օգոստոսին նա խիստ վնասվածք էր ստացել և գրավել գերմանացիների կողմից։ Մեհդի Հուսեյնզադեն ուղարկվել է Գերմանիա և սովորել գերմանական լեզու։ 1943 թվականի վերջում Մահդին փախավ ֆաշիստական գերությունից և միացավ իտալական պարտիզաններին։
Նա մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին, Հայրենական մեծ պատերազմին և Ստալինգրադի ճակատամարտին։ Նա մահացել է 1944 թվականի նոյեմբերի 2-ին։ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի Նախագահությունը, բարձր գնահատելով կոմդիվ Մեհդի Հուսեյնզադեի մարտեր ղեկավարելու հմտությունը և անձնական քաջագործությունները, 1957 թվականի ապրիլի 11-ի (մահից հետո)  նրան շնորհում է Խորհրդային Միության հերոսի կոչում։


== Տես նաև ==
Խորհրդային Միության հերոս
Ստալինգրադի ճակատամարտ
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ


== Ծանոթագրություններ ==
Շիշլիի հայկական գերեզմանատուն

Շիշլիի գերեզմանատուն (թուրքերեն՝ Şişli Ermeni Mezarlığı), հայկական գերեզմանատուն Թուրքիայի Ստամբուլ քաղաքի Շիշլի թաղամասում։ Սկսել է գործել 1865 թվականից։ Կառավարվում է և պահպանվում Թուրքիայի հայկական համայնքի կողմից։ Գերեզմանատունը 1930 թվականին ընդունված օրենքով փոխանցվել էր Ստամբուլի քաղաքապետարանին, սակայն 2015 թվականին սեփականության իրավունքը վերադարձվել է և 80 տարի ժամկետով պատկանում է Բեյօղլուի «Երեք խորան» հայկական եկեղեցու հիմնադրամին։ Ունի մոտ 41,950 քմ մակերես, ունի մոտավորապես 700 միլիոն թուրքական լիրա արժեք։


== Պատմություն ==
1830 թվականին Օսմանյան կայսրության պաշտոնական հրովարտակով գերեզմանատան տարածքը տրամադրվել է Ստամբուլի հայերին: Հանրապետական Թուրքիայի առաջին տարիներին բռնազավթվել է և 1930 թվականին ընդունված կարգով փոխանցվել Ստամբուլի քաղաքապետարանին։
1936 թվականին Թուրքիան օրենք ընդունեց, որով բռնագրավում էր ազգային փոքրամասնություններին պատկանող եկեղեցապատկան գույքը։ 2011 թվականի Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի որոշումից հետո, որոշվեց անօրինական վերցված գույքը հետզհետե վերադարձնել իրական տերերին։ 2011 թվականին «Երեք խորան» հայկական հիմնադրամը դիմել է Թուրքիայի հիմնադրամների վարչություն տարածքը վերադարձնելու խնդրանքով, որը դրական որոշում է կայացրել և 2015 թվականին սեփականության իրավունքը փոխանցվել է հիմնադրամին 80 տարի ժամկետով։


== Ճարտարապետություն ==
1893 թվականին Օսմանյան կայսրության հրամանագրով գերեզմանի մուտքի մոտ կառուցվել են Դիվանատան կամ պահապանների ու քահանաների համար կառույցներ։ Մաղաքիա Օրմանյան պատրիարքի ծրագրով և Միհրան Խալիֆայի օգնությամբ 1903 թվականին վերակառուցվեցին դարպասները։ Գերեզմանատանը կան շատ հուշարձաններ և դամբարաններ։


== Թաղված հայտնի անձինք ==

Գերեզմանատանն են թաղված՝

Հովհաննես Արշարունի - Պոլսո Հայոց Պատրիարք
Սիմոն Հակոբյան - նկարիչ
Զաբել Սիբիլ Ասատուր - գրող
Զավեն Բիբերյան - գրող
Եղիա Դեմիրճյան - բանաստեղծ
Հակոբ 'Դիլիցար' Մարթայան - բանասեր, լեզվագետ
Մարի Գերեկմեզյան - քանդակագործ
Հարություն Հանեսյան - երաժիշտ
Ուդի Հրանտ (en) - երաժիշտ
Կարպիս Իստանբուօղլու (en) - ֆուտբոլիստ
Տոտո Կարացա (en) - դերասան
Սիրվանդ Քարամանուկ - կոմպոզիտոր
Արամ Մանուկյան - պրոֆեսոր
Մաթիլդ Մանուկյան - ձեռնարկատեր
Հակոբ Մնձուրի - գրող
Մաղաքիա Օրմանյան - Պոլսո Հայոց Պատրիարք
Ստեփան Պապելյան - երաժիշտ
Մարիամ Շահինյան - լուսանկարիչ
Նուբար Թերզյան - դերասան
Օննո Թունջ - երաժիշտ և կոմպոզիտոր
Երվանդ Ոսկան - քանդակագործ
Զահրատ - բանաստեղծ
Կարպիս Զաքարյան (en) - բռնցքամարտիկ


== Ծանոթագրություններ ==
Պանֆիլովո (այլ կիրառումներ)

Պանֆիլովո, կարող է վերաբերել՝

Պանֆիլովո - գյուղ Ռուսաստանի Իվանովոյի մարզի Սավինսկի շրջանի կազմում։
Պանֆիլովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։
Պանֆիլովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Պանֆիլովո - գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Մուրոմսկի շրջանի կազմում։
Ռաֆայել Համբարձումյան (այլ կիրառումներ)

Ռաֆայել Համբարձումյան անունը կարող է վերաբերվել.

Ռաֆայել Համբարձումյան (ծնվ.՝ 1940), ֆիզիկոս, Վիկտոր Համբարձումյանի որդին։
Ռաֆայել Համբարձումյան, պատմաբան։
Ռաֆայել Համբարձումյան, քանդակագործ։
Ռաֆայել Միհրանի Համբարձումյան, հայլուսանկարիչ։
Մաթեմատիկայի հայկական հանդես

Մաթեմատիկայի հայկական հանդես, հայկական գիտական հանդես։


== Աղբյուր ==
Գիտական տեղեկատվական վերլուծության և մոնիթորինգի կենտրոն, Հայաստանում հրատարակվող գիտական պարբերականների ցանկ Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Կարեն Հայրապետյան

Կարեն Վարդգեսի Հայրապետյան (հուլիսի 24, 1979(1979-07-24), Գորիս, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 13, 2020(2020-10-13), Հադրութի շրջան, Արցախ), ռազմական գործիչ, փոխգնդապետ։


== Կենսագրություն ==
Կարեն Հայրապետյանը ծնվել է 1979 թվականի  հուլիսի 24-ին Գորիս քաղաքում։ Սովորել է Գորիսի թիվ 3 միջնակարգ դպրոցում, որից հետո ուսումը շարունակել է ՀՀ ՊՆ Մոնթե Մելքոնյանի անվան ռազմամարզական վարժարանում, ավելի ուշ ուսումը շարունակել է Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտում, ապա՝ հրամանատարական դասընթացներում։ Զբաղեցրել է տարբեր պաշտոններ Հայաստանի զինված ուժերում և Արցախի Հանրապետության Պաշտպանության բանակում։
2016 թվականին մասնակցել է Քառօրյա պատերազմին, եղել է Արցախի Հանրապետության Պաշտպանության բանակի զորամասերից մեկի հրամանատարի տեղակալն ու շտաբի պետը։
2020 թվականին զբաղեցրել է Սիսիանի N զորամասի մարտական գծով հրամանատարի տեղակալի պաշտոնը։
Մահացել է 2020 թվականի հոկտեմբերի 13-ին, Հադրութի մոտակայքում՝ Հայ-ադրբեջանական պատերազմի մարտական գործողությունների ժամանակ։ 
Հուղարկավորվել է Գորիսի պանթեոնում։
Եղել է ամուսնացած, ունի երեք զավակ։


== Պարգևներ ==
«Մարտական ծառայության մեդալ»
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» մեդալ
«Վազգեն Սարգսյան» մեդալ
«Դրաստամատ Կանայան» մեդալ
«Գարեգին Նժդեհ» մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիմիր Մեժով

Վլադիմիր Իզմայլովիչ Մեժով (ռուս.՝ Владимир Измайлович Межов, մայիսի 17 (29), 1830, Սարատովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 17 (29), 1894, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս խոշորագույն մատենագետ։
Աշխատել է որպես Պետերբուրգի հանրային գրադարանի գրադարանավար։ Եղել է նաև Ռուսաստանի ամենից ավելի բեղմնավոր մատենագետը, կազմել է ավելի քան 100 անուն մատենագիտական աշխատություններ, դրանցից 50-ը բավական խոշոր, որոնք վերաբերում են Ռուսաստանի պատմությանը, գիտությանը և մշակույթի նշանակալի պահերին։ Այսպես՝ նրա «Ռուսական պատմական մատենագիտությունը» բաղկացած է 11 ստվար հատորից։ Մյուս մատենագիտական աշխատություններից են՝ «Պուշկինիանա» (Ալեքսանդր Պուշկինի երկերի մատենագիտությունը), «Ռուսական և ընդհանուր գրականության պատմություն», «Ռուսական աշխարհագրության, վիճակագրության և ազգագրության գրականություն» և այլն։


== Մատենագիտական աշխատություններ ==
Межов В. И. Библіографія за 1856 и 1857 гг: или указатель книг. — 1859. — С. 444.
Межов В. И. Библиографический указатель галицко-русской литературы (1862)
Межов В. И. Крестьянский вопрос в России. Полное собрание материалов для истории крестьянского вопроса на языках русском и иностранных, напечатанных в России и за границей, 1764-1864 гг. — 1865. — С. 421.
Межов В. И. Литература русской исторіи за 1859-1864 гг. — 1866. — С. 418.
Межов В. И. Пушкиниана. — СПб.: Тип. В. Безобразова и Ко, 1886. — С. 405.
Межов В. И. История русской и всеобщей словесности (1872)
Межов В. И. Юбилей Петра Великаго: библиографический указатель литературы Петровского юбилея 1872 г. — Тип. Императорской академии наук, 1881. — Т. 1. — С. 230.
Межов В. И. Русская историческая библиография за 1865-1876 гг. — 1882. — Т. 1. — С. 450.
Межов В. И. Библиографические монографии. — 1883. — Т. 1. — С. 136.
Межов В. И. Русская историческая библиография за 1865-1876 гг. — 1885. — Т. 5. — С. 392.
Межов В. И. Русская историческая библиография за 1865-1876 гг. — 1886. — Т. 6. — С. 505.
Межов В. И. Туркестанский сборник сочиненій и статей, относящихся до средней Азіи вообще и Туркестанскаго края в особенности (1888)
Межов В. И. Русская историческая библиография за 1800-1854 гг. — Изд. И.М. Сибиряков, 1892. — Т. 1. — С. 389.
Межов В. И. Русская историческая библиография за 1800-1854 гг. — Изд. И.М. Сибиряков, 1893. — Т. 2. — С. 396.
Межов В. И. Русская историческая библиография за 1800-1854 гг. — 1893. — Т. 3. — С. 524.
Межов В. И. Сибирская библиография. — А. С. Семенов, 1903. — Т. 1. — С. 389.


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ռաֆայել Իշխանյան, Հայ մատենագիտության պատմություն, պրակ Բ, Ե., 1968, էջ 41։
Фрадкина З. Л. «В. И. Межов (1830—1894)». Под ред. проф. А. Д. Эйхенгольца. М., Издательство Всесоюзной книжной палаты, 1949 г.
Լատիշովկա (այլ կիրառումներ)

Լատիշովկա, կարող է վերաբերել՝

Լատիշովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կոլոմակի շրջանում
Լատիշովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Մաշևկայի շրջանում
Լատիշովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում
Բոմոն Համել

Բոմոն Համել (ֆր.՝  Beaumont-Hamel), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 188 մարդ, բնակչության խտությունը` 22.62 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.31 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 33 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին կար 130 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 102-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 28։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,5 %։ 102 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 93 անձ (56 տղամարդ և 37 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (3 տղամարդ և 6 կին)։ 28 անաշխատունակներից 5 եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(8993) Ինգստադ

(8993) Ինգստադ (անգլ.՝ Ingstad), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Ռիչարդ Վեստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,385 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8919 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8781 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1345,34 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,267591 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 23,02° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8993) Ինգստադ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ջրանցույց (Հրազդանի ձոր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջրանցույց (այլ կիրառումներ)Հրազդանի ձորի ջրանցույց (աքվեդուկ)՝ կառուցվել է 1950 թվականին Երևանում Հրազդան գետի վրա։ Նախատեսված է ափից ափ ջրի տեղափոխման համար։ Հեղինակներն են Ճարտարապետ՝ Ռաֆայել Իսրայելյանը և ճարտարագետ՝ Գ. Եղյանը։ Կառուցված է մուգ մոխրագույն կոպտատաշ հատովի բազալտից։ Ջրանցույցը տեսականորեն շատ հաջող կապված է Հրազդանի կիրճի մյուս շինությունների հետ։


== Տես նաև ==
Ջրանցույց


== Աղբյուրներ ==
Արքայանիստ

Արքայանիստ, լեռնագագաթ Լոռու մարզում, Վիրահայոց լեռների համակարգում, Ալավերդի քաղաքից 5 կմ հյուսիս։ Բարձրությունը 1691 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Կասկա

Կասկա, պետություն Արևելապոնտական լեռներում՝ Հալիս (Կըզըլ-Ըրմակ) գետի ստորին հոսանքի և Տրապիզոնի լեռնանցքի միջև։ Կասկա երկիրը պատերազմ է հայտարարել Խեթական թագավորությանը, որից հետո Խեթական արքա Սուպպիլուլիումաս Ա-ն ջախջախում է կասկերի բանակին ու գրավում Կասկան, որից հետո արշավում է Հայասայի վրա։ Խեթական արձանագրությունները պատմում են, որ Հայասան երբեմն դաշնակցել Խաթթիից արևմուտք գտնվող Արծավա և հյուսիսում գտնվող Կասկա պետությունների հետ, որոնք ժամանակ առ ժամանակ հարձակվել են Խաթթիի վրա։ Խեթերի Թուդհալիաս Գ թագավորը ինքն է հարձակվում Հայասաի ու Կասկայի վրա՝ նվաճելով շրջաններ, սակայն հայերը և կասկերը Կեմախի ճակատամարտում հետ են մղում խեթերին։ Թուդհալիասի մահից հետո դաշնակիցները հարձակվում են Խաթթիի վրա, գրավում Խաթուսա մայրաքաղաքը և այրում այն։ Մ.թ.ա. 1380-1346 թթ. Խաթթիում իշխում էր Սուպիլուլիումա թագավորը, որը կործանում է Միտաննի պետությունը, այդ ժամանակ՝ Կասկա երկիրը պատերազմ է հայտարարում Խեթական թագավորությանը, որից հետո Խեթական արքա Սուպպիլուլիումաս Ա-ն ջախջախում է կասկերի բանակը ու գրավում Կասկան, որից հետո արշավում է Հայասայի վրա։ Այնուհետև՝ Սուպպիլուլիումաս Ա-ն հաշտություն է կնքում Հայասայի հետ, իսկ որպես դաշինքի ամրապնդում Հայասայի թագավոր Հուկաննան ամուսնանում է Սուպպիլուլիումաս Ա-ի դստեր հետ։


== Տես նաև ==
Կասկեր
Խեթական պետություն


== Արտաքին հղումներ ==
Հայ ժողովրդի Պատմության Քրեստոմատիա, Հատոր I, 1981 թ., էջ 8.
Տիգրան Մեծի հուշարձան (Վաղարշապատ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տիգրան Մեծի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Տիգրան Մեծի հուշարձան, Տիգրան Մեծին նվիրված հուշարձան Արմավիրի մարզի Վաղարշապատ քաղաքում։ 


== Պատմություն ==
Հուշարձանի տեղադրման գաղափարի հեղինակները ՀՀ վաստակավոր բժիշկներ Կառլեն և Սառա Եսայաններն են։ Հուշարձանը տեղադրվել է 2016 թվականին՝ քաղաքի տոնի շրջանակներում։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ՝ Տիգրան Հովհաննիսյան


== Տես նաև ==
Տիգրան Մեծի հուշարձան (Երևան, ՀՀ նախագահի նստավայր)
Տիգրան Մեծի հուշարձան (Երևան, Նոր Նորք)


== Ծանոթագրություններ ==
Բաժեր (Արյեժի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բաժեր (այլ կիրառումներ)Բաժեր (ֆր.՝ Bagert), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Սենտ Կրուա Վոլվեսթր կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Ժիրոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09033։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 58 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 30 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 16-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 14-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 53,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 61,6 %)։ 16 աշխատունակ բնակիչներից 14-ը աշխատում էին (8 տղամարդ և 6 կին), անաշխատանք էին 2-ը (1 տղամարդ և 1 կին)։ 14 անգործունակ մարդկանցից 1-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 3-ը թոշակառու, 10-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Բաժեր» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-25-ին։ Վերցված է 2012-2-16 
«Բաժեր» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-26
Պոնտս (Լերիդա)

Պոնտս (Լերիդա)  (իսպ.՝ Ponts), մունիցիպալիտետ և քաղաք Իսպանիայում։ Մտնում է Լեիդա պրոնվիցիայի մեջ՝ Կատալոնիա ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Նոգերա շրջանում։ Նրա տարածքը գրավում է 30,77 կմ², իսկ բնակչությունը կազմում է 2744 մարդ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Página web del Ayuntamiento de Ponts
Información de la Generalidad de Cataluña Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Instituto de Estadística de Cataluña
Մոլլաքյանդ

Մոլլաքյանդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բուլանըխի գավառակում։ Գտնվում էր Նազիկ լճից 11 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ հարթավայրում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 200 տուն հայ և քուրդ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սուլուպեռե

Սուլուպեռե (էստ․՝ Sulupere), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռապլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 154 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Փյոդել

Փյոդել, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սթիվեն Մոյեր

Սթիվեն Մոյեր (անգլ.՝ Stephen Moyer, ի ծնե անունը՝ Սթիվեն Ջոն Էմերի, (անգլ.՝ Stephen John Emery, հոկտեմբերի 11, 1969(1969-10-11), Բրենթվուդ, Անգլիա), անգլիացի դերասան, որ հայտնի է Բիլ Կոմպտոնի դերով «Իրական արյուն» սերիալում։


== Կենսագրություն ==
Մոյերը ծնվել է Բրենդվուդում, Էսսեքս։ Նա սովորել է Սբ. Մարտինի դպրոցում՝ Հաթթոնի միջնակարգ դպրոցում (Էսսեկսի կոմսություն) և ավարտել է Լոնդոնի երաժշտական և դրամատիկական արվեստի ակադեմիան։


== Անձնական կյանք ==
Մոյերը 2007 թվականից սկսած հանդիպել է  «Իրական արյուն» հեռուստասերիալի իր կոլեգայի՝ Աննա Պեկունի հետ. նրանք ամուսնացել են 2010 թվականի օգոստոսի 21-ին։
2012 թվականի սեպտեմբերին ամուսիններն ունենում են երկվորյակներ՝ տղա՝ Չարլին և աղջիկ՝ Պոպպին։
Դերասանը նախորդ ամուսնությունից ունի երկու երեխա. նրա որդին՝ Բիլլը, ծնվել է 2000 թվականին, իսկ դուստրը՝ Լիլան, ծնվել է 2002 թվականին.


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Նորմ Վան Լիր

Նորման Ալեն Վան Լիր III (անգլ.՝ Norman Allen Van Lier III, ապրիլի 1, 1947 - փետրվարի 26, 2006), ամերիկացի բասկետբոլիստ և բասկետբոլային մեկնաբան։ Մարզական կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Չիկագո Բուլս» ակումբում՝ հանդես գալով խաղարկողի դիրքում։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը Basketball-Reference.com կայքում(անգլ.)
Պարետս

Պարետս  իսպ. Parets del Vallès մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Բարսելոնա պրովինցիայի Կատալոնիա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բալես Օրենտալ շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 9.1 կմ²։ Բնակչությունը՝ 17805 մարդ ( 2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը ադմինիստրատական կենտրոնից՝ 7 կմ։
Դաշկովցի (գյուղ, Վինկովեցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴաշկովցիԴաշկովցի (ուկրաիներեն՝ Дашківці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վինկովեցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դաշկովցի գյուղում բնակվում էր 1 310 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4095 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 319,9 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)