armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պատանջալի

Պատանջալի (նեպալերեն पतञ्जलिः, մ․ թ․ ա․ 2-րդ դարում կամ մ․ թ․ 2-րդ դարում), հին հնդկական փիլիսոփա և բանասեր։ Պատանջալի-ի «Մահաբհաշյա»-յի (լեզվաբանական մեկնաբանություններ), «Նատասուտրա»-յի (դերասանների համար ձեռնարկի) և բժշկական ու փիլիսոփայական երկերի հեղինակ է։ Պատանջալիին է պատկանում յոգայի վերաբերյալ առաջին համակարգված երկը՝ «Յոգա սուտրա»-ն (योगसूत्राणि), որի շնորհիվ յոգան դարձել է սանքհյայից առանձնացած փիլիսոփայական ուղղություն։ Պատանջալին աստվածացվել է և պատկերվել պաշտամունքային շինություններում ու առարկաներում (Անանտա-շեսա)։ Ենթադրվում է, որ գոյություն է ունեցել երկու Պատանջալի, որոնց ուսմունքները վերագրվել են մեկ անձի։


== Յոգա սուտրա ==
Յոգա սուտրան յոգայի փիլիսոփայական և գործնական հիմքն է կազմում։ Յոգայի ողջ փիլիսոփայությունը առավելապես հիմնվում է հենց Յոգա սուտրայի վրա։ Ինչպես հնագույն ժամանակների, այնպես և ներկայիս ճանաչված յոգերի մեծ մասը իրենց մեկնաբանություններում յոգա սուտրաների վրա են հենվում, որպեսզի իրենց խոսքերի իմաստը լիարժեք փոխանցեն աշակերտներին։ Եվ քանի որ Պաեանջալին յոգայի հովանավորն է համարվում, հետևաբար շատ դպրոցներում ընդունված է գործունեությունը սկսել Պատանջալիին ուղղված աղոթքից (पतञ्जलिप्रार्थनम्)։

Յոգայի միջոցով գիտակցության անմաքրությունը վերացնելուց առաջ, խոսքերը՝ քերականությամբ և մարմինը՝ բժշկությամբ։ Նրա առաջ, իմաստուններից իմաստուն Պատանջալիի, ես ափերիս հարգալից ողջույնի ձև եմ տալիս։ Խեցիները, սկավառակը և սուրը բռնած հազարագլուխ սպիտակ մարդկային իրանից առավել գերադասում եմ Պատանջալիին:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Мантра приветствия Патанджали
Լիասոր

Լիասոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մանազկերտի գավառակում։ Գտնվում է գավառակի հյուսիս-արևելքում՝ Սարգուր գետի ձախ կողմում։ Լիասորից քիչ հյուսիս գտնվում էր Լիսոր գյուղը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բադ Կոլգրուբ

Բադ Կոլգրուբ  (գերմ.՝ Bad Kohlgrub), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Գարմիշ Պարտենկիրխեն շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 2531 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 32,66 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 80 112։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2012-04-22 at the Wayback Machine.
Ամբլենի

Ամբլենի (ֆր.՝ Ambleny), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Վիկ սյուր Էն համայնքի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սուասոն շրջանի կոմունա։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02011։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1134 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով աշխատունակ տարիքի 755 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 548-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 207-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 72,6 %, 1999 թվականին եղել է 69,8 %)։ 548 աշխատունակ բնակիչներից 493-ը աշխատում էին (266 տղամարդ և 227 կին), անաշխատանք էին 55-ը (27 տղամարդ և 28 կին)։
207 անգործունակ մարդկանցից 65-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 86-ը թոշակառու, 56-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ – Ամբլենի (ֆր.)
Նակիփարի

Նակիփարի (վրաց.՝ ნაკიფარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1600 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մեստիայից հեռու է 22 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 34 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Անանդա Դեվի

Անանդա Դեվի (ֆրանս. Ananda Devi, մարտի 23, 1957 թվական, Trois Boutiques, Մավրիկիոս), արևելաաֆրիկյան գրող, ով ստեղծագործում է ֆրանսերենով։


== Կենսագրություն ==
Ծնողնորը ծագումով Հնդկաստանից են, նրա իրական անունը Ananda Nirsimloo-Anenden է։ Մեծացել է բազմալեզու շրջապատում (ֆրանսերեն, անգլերեն, կրեոլերեն, տելուգու)։ Վաղ հասակից սկսել է գրել։ 15 տարեկանում նրա հեքիաթը ստացավ Ֆրանսիական Ռադիոյի մրցանակ։ 1977 թվականին առաջին աշխատանքը հեքիաթների գիրքն էր։ Ավարտել է Լոնդոնի համալսարանը  սոցիալական մարդաբանության մասնագիտությամբ։ Մի քանի տարի անցկացրեց Բրազավիլում, Կոնգոյի հանրապետությունում։ 1989 թվականից ի վեր ապրում է Ժնևի մոտակայքում գտնվող Ֆերնե Վոլտեր քաղաքում։


== Գրքեր ==
Արևադարձ/ Solstices (P. Mackay 1977, հեքիաթների գիրք, La Cathédrale պատմվածքը 2006 թվականին էկրանավորվել է)
Le Poids des êtres (Éditions de l’Océan Indien 1987, հեքիաթների գիրք)
Փոշոտ տարաների փողոց/ Rue la Poudrière (Les Nouvelles Éditions africaines 1988, վերաթողարկում. Vacoas: Le Printemps, 1997)
The Primordial Link: Telugu Ethnic Identity in Mauritius (Moka: Mahatma Gandhi Institute, 1990, ակնարկ մարդաբանության վերաբերյալ)
Покрывало Драупади/ Le Voile de Draupadi (L’Harmattan 1993,վերաթողարկում. Vacoas: Le Printemps, 1999)
La fin des pierres et des âges (Éditions de l’Océan Indien 1993, հեքիաթների գիրք)
L’Arbre-fouet (L’Harmattan 1997)
Moi, l’interdite (Dapper 2000)
Les chemins du long désir (Grand Océan 2001)
Pagli (Gallimard 2001)
Հառաչանք/ Soupir (Gallimard 2002)
Երկար ցանկություն/ Le Long Désir (Gallimard 2003, բանաստեղծություններ)
La Vie de Joséphin le Fou (Gallimard 2003)
Eve de ses décombres (Gallimard 2006), Ֆրանկոֆոն հինգ մայրցամաքների մրցանակ, Ռադիո Ֆրանսիա գրքի մրցանակ, էկրանավորում 2012 թվական
Indian Tango (Gallimard 2007), ժյուրիի հատուկ հիշատակումը Ֆեմինա մրցանկաբաշխության ժամանակ, Ռոմանական Շվեյցարիայի հեռուստատեսություն մրցանակի մասին.
Կանաչ սարի/ Le sari vert (Gallimard 2009), Լուի Գիյուի անվան մրցանակ
Quand la nuit consent à me parler (B. Doucey 2011, բանաստեղծություններ)
Les hommes qui me parlent (Gallimard 2011,ինքնակենսագրական պատմություն)
Les Jours vivants (Gallimard 2013)
Le rire des déesses, (Grasset, 2021)
Deux malles et une marmite (Grasset, 2022)


== Խոստովանություն ==
Նա արժանացել է մի քանի խոշոր մրցանակների։ Արվեստի և գրականության շքանշան (2010): Գրողի ստեղծագործությունները թարգմանվել են անգլերեն, գերմաներեն, իսպաներեն, հինդի լեզուներով։


== Հղումներ ==
Персональная страница(ֆր.)
На сайте IMDB


== Գրականություն ==
Tyagi R. Ananda Devi: feminism, narration and polyphony. Amsterdam; New York: Editions Rodopi B V, 2013


== Ծանոթագրություններ ==
Գոլիշմանովո

Գոլիշմանովո (ռուս.՝ Голышманово), գյուղ Ռուսաստանի Տյումենի մարզի Գոլիշմանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14466 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժեկիեի գավառ

Ժեկիեի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Jequié), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Բաիա նահանգի մեջ։ Մտնում է Բաիա նահանգի հարավկենտրոնական մաս (մարզ)ի մեջ։ 2005 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 111 574 մարդ։ Տարածքը՝ 8197,790 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 13,6 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 154 306 328,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 1407,51 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,544։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Կոռոնել Ժուան Սա
Ժեռեմուաբու
Պեդռու Ալեշանդռի
Սանտա Բռիյիդա
Սիտիու դու Կինտու
Եմոսներկա

Եմոսներկա (ռուս.՝ Емоснерка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Տուժինսկի շրջանում Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տուժա գետի ձախ ափին՝ 6,6 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է արևմտյան Իվատի գյուղում, Տուժա գյուղից 10 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գետը հոսում է արևելք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կամա, գետի ենթաավազանը՝ Կամից մինչև Սպիտակ գետի վտակները։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300412111100036924
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103692
Ավազանի կոդը - 10.01.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Անտվերպեն (այլ կիրառումներ)

Անտվերպեն բառը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները՝

Անտվերպեն՝ քաղաք և համայնք Բելգիայում։
Անտվերպեն (մարզ)՝ Բելգիայի թագավորության տասը մարզերից և Ֆլանդրիայի հինգ մարզերից մեկը։
Մոտովիլովկա

Մոտովիլովկա (ուկրաիներեն՝ Мотовилівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լյուբարսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1601 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մոտովիլովկա գյուղում բնակվում էր 929 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 28535 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 32,56 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տելյապնի

Տելյապնի (ռուս.՝ Теляпни), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քնարածառ վարդկակաչանման

Քնարածառ վարդկակաչանման (լատ.՝ Liriodendron tuliifera), մագնոլիազգիների ընտանիքի, քնարածաղ ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Գեղատեսիլ, հսկայական տերևաթափ ծառ է՝ մինչև 50—60 մետր բարձրությամբ, ձվանման սաղարթով և ուղղաձիգ, սյունանման բնով, որի տրամագիծը կարող է հասնել 3,0—3,5 մետրի ծածկված մոխրավուն կամ կարմրագորշավուն, ակոսավոր սաղարթով։ Բողբոջները մուգ կարմրավուն են, ծածկված մոխրականաչավուն աղվամազով։
Ընձյուղները և երկամյա ճյուղերը մերկ են, կարմրավուն կամ կարմրադարչնավուն, երեք տարեկանից՝ մոխրագույն։ Տերևները մերկ են, 4-6 բլթականի, 12-15 սմ երկարությամբ և նույնքան էլ լայնությամբ, փայլուն, բաց կանաչավուն, 10-12 սմ երկարությամբ բարակ տերևակոթուններով։ Տերևակիցը լայն է, հակտռտկ-ձվաձև, վաղ է թափվում։ Տերևները աշնանը ձեռք են բերում ոսկե-դեղին գունավորում։ Ծաղիկները ծայրային են, միայնակ, բաժականման, մոտ 6,0 սմ տրամագծով, բուրմունքից զուրկ, վարդկակաչի ծաղիկներն են հիշեցնում։ Ծաղկապատը կազմված է 9 կանաչավուն կամ կանաչասպիտակ մասերից, դրսի կողմինները թեքված դեպի ծաղկակիրը, ներքինները ուղղաձիգ, հիմքում վառ նարնջագույն բծով։ Թևապտուղը ունի 3-4 սմ երկարություն և 0,4 սմ տրամագիծ։ Ծաղկում է մայիս-հունիս ամիսնեոին։ Պտղաբերում է հոկտեմբեր-նոյեմբերին։


== Կիրառություն ==
Երևանում մշակվում է 1940 թվականից, սակայն որպես կրատյաց բույս մեր պայմաններում խիստ տուժում է հողերի հիմնային ռեակցիայից։ Համեմատաբար լավ է աճում Վանաձորում և Իջևանում։ Ամենուրեք առատորեն ծաղկում է, սակայն պտուղներում սերմեր չեն կազմավորվում։ Ըստ երևույթին լրացուցիչ փոշոտման կարիք են զգում։ Հեռանկարային է Հայաստանի անտառային շրջանների համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրբայկալյան երկրամասի դրոշ

Անդրբայկալյան երկրամասի դրոշը Անդրբայկալյան երկրամասի պետական խորհրդանիշերից է։ Կազմված է կանաչ, դեղին և կարմիր գույներից ՝ լայնքի և երկայնքի 2։3 հարաբերակցությամբ։ Ընդունվել է 2009 թվականին։


== Գույներ ==


== Աղբյուրներ ==
Flag of Zabaykalsky Krai (անգլ.)
Սուրբծննդյան պուդինգի արկածը

«Սուրբծննդյան պուդինգի արկածը և նախուտեստների ընտրությունը» ( անգլ.՝ The Adventure of the Christmas Pudding and a Selection of Entrées) - բրիտանացի գրող Ագաթա Քրիստիի պատմվածաշարը` նվիրված խուզարկու Էրքյուլ Պուարոյի և զառամյալ Միսս Մարփլի հետաքննություններին։ Գրվել է 1937-ին և առաջին անգամ տպագրվել 1960 թվականի հոկտեմբերի 24-ին։


== Բովանդակություն ==
Հավաքածուն ներառում է հեղինակի նախաբանը, որում Ագաթա Քրիստին հիշում է իր մանկության Սուրբծննդյան տոները, և վեց պատմվածքներ։

«Սուրբծննդյան պուդինգի արկածը կամ թագավորական ռուբինի առևանգումը» (The Adventure of the Christmas Pudding, or The Theft of the Royal Ruby)
«Իսպանական սնդուկի գաղտնիքը» (The Mystery of the Spanish Chest)
«Անհաջողակը» ( The Under Dog )
«Քսանչորս սև կեռնեխ» (Four and Twenty Blackbirds)
«Երազ» (The Dream)
«Գրինշոուի տարօրինակությունը» (Greenshaw's Folly)


== Նկարահանվածներ ==
Պուարոյի մասին բոլոր պատմությունները նկարահանվել են «Ագաթա Քրիստիի Պուարո» հեռուստասերիալում։ Գլխավոր դերերում հանդես են եկել Դևիդ Սուշեն (Էրքյուլ Պուարո), Հյու Ֆրեյզերը (Արթուր Հասթինգս) և Ֆիլիպ Ջեքսոնը (ավագ տեսուչ Ջեփփ)։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեքստը Ալդեբարանի գրադարանում Archived 2009-02-27 at the Wayback Machine.
Պատմվածաշարը Ագաթա Քրիստիի պաշտոնական կայքում
Ջեմիլա

Ջեմիլա (արաբ․՝ جميلة‎‎, լատ.՝ Cuicul կամ Curculum), նախկինում Կուիկուլ, փոքր լեռնային գյուղ է Ալժիրում, որը գտնվում է Ալժիր քաղաքի արևելյան կողմի հյուսիսային ափի մոտ։ Այստեղ հայտնաբերվել են Հյուսիսային Աֆրիկայի որոշ լավ պահպանված Բերբերական-Ռոմանական  ավերակներ։ Այն տեղակայված է Կոնստանտինոիս և Պետիտ Կաբիլիի (Բեյս Կաբիլլի) սահմանակից շրջաններում։
1982 թվականին Ջեմիլան դարձավ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ` լեռնային շրջանում հռոմեական ճարտարապետության եզակի միջավայրի համար։ Հին Կուիկուլում նշանակալից կառույցները ներառում են թատրոն, երկու «ֆորա» (լատ.՝ fora), տաճարներ, բազիլիկներ, կամարներ, փողոցներ և տներ։ Հատկապես լավ պահպանված ավերակները շրջապատում են Հարշի ֆորումը, մեծ լուսավորած հրապարակ, որը նշանավորվում է հրաշալի կամարով։


== Հռոմեական Կուիկուլ ==
Կուիկուլ անունով քաղաքը կառուցվել է մ.թ.ա. 1-ին դարում 900 մետր բարձրության վրա, որպես հռոմեական ռազմակայան, որը գտնվում է Նումիդիա նահանգի նեղ եռանկյունաձև բարձրավանդակի վրա։ Տեղանքը մի փոքր խորդուբորդ է, տեղակայված երկու գետերի միացմամբ։
Կուիկուլի շինարարները քաղաքը կառուցել են ստանդարտ պլանով՝ կենտրոնում Ֆորում և երկու հիմնական փողոցներ, դրանք կրում էին Կարդո Մաքսիմուս և Դեկումանուս Մաքսիմուս անվանումներըր սրանք կազմում էին հիմնական առանցքները։ Քաղաքը ի սկզբանե բնակեցված էր իտալացի հռոմեական զինվորների գաղութով, և ի վերջո աճեց՝ դառնալով մեծ առևտրային շուկա։ Քաղաքի բարգավաճմանը նպաստող ռեսուրսները հիմնականում գյուղատնտեսական էին (հացահատիկներ, ձիթապտղի ծառեր և ֆերմա)։
3-րդ դարում Կարակալլայի թագավորության ժամանակ Կուիկուլի կառավարիչները մի քանի հին կառույցներ քանդեցին և կառուցեցին նոր ֆորում։ Նրանք շրջապատեցին այն ավելի մեծ և ավելի տպավորիչ շինություններով, քան նրանք, որոնք սահմանակից էին հին Ֆորումին։ Տեղանքի ձևը խոչընդոտում էր, և նրանք կառուցեցին թատրոնը քաղաքի պարիսպներից դուրս, որը բացառիկ էր։
4-րդ դարում, երբ տարածված էր Քրիստոնեությունը, իր հետ բերում էր բազիլիկ կառույցները և մկրտության շինություններ։ Նրանք գտնվում էին Կուիկուլի հարավում, «քրիստոնյա» կոչվող թաղամասում և դրանք հանրաճանաչ վայրեր էին։
Կուիկուլի եպիսկոպոսներից Պուդենցիանոսը մասնակցել է 255 թվականի Կարթագենի խորհրդին, իսկ Էլպիդոֆորուսը 348 թվականի խորհրդին։ Կրեսկոնիոսը կաթոլիկ եպիսկոպոս էր, որը ներկայացնում էր Կուիկուլը 411 թվականի Կարթագենի խորհրդին կաթոլիկ և դոնաթիստական եպիսկոպոսների միջև։ Վերջինս մահացավ համաժողովից առաջ։ Քրեսենսը կաթոլիկ եպիսկոպոսներից մեկն էր, ում 484 թվականին Արիանի Վանդալ Հուներիկ թագավորը հրավիրվեց Կարթագեն։ 533 թվականին բյուզանդացիները գրավեցին Կուիկուլը։ Այն այլևս եպիսկոպոսական նստավայր չէ, սակայն այսօր համարվել է կաթոլիկ եկեղեցու կողմից որպես տիտղոսակիր աթոռ։
Քաղաքը դանդաղ կերպով լքվեց Հռոմեական կայսրության անկման հետևանքով, 5-րդ դարի և 6-րդ դարի շրջանում։ Կայսր Հուստինիանոսի կառավարության ժամանակ որոշակի բարելավումներ իրականացվեցին, այդ թվում՝ պարսպի ամրապնդումը։
Ավելի ուշ մուսուլմանները գերիշխեցին այս տարածաշրջանում, սակայն չբնակեցրեցին Կուիկուլը, այլ վերանվանեցին Ջեմիլա, որը արաբերեն նշանակում է «գեղեցիկ»։


== Տես նաև ==
Ալժիր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Djemila, Algeria Archived 2005-12-19 at the Wayback Machine.
Official UNESCO Site for Cuicul-Djémila
Photos of Cuicul (Djemila)
Հայրենի անկյունում

«Հայրենի անկյունում» (ռուս.՝ В родно́м углу́), Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը, որը գրվել է 1897 թվականին։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 1897 թվականին «Ռուսկիե վեդոմոստի» թերթի նոյեմբերի 16-ին լույս տեսած 317-րդ համարի 2-3-րդ էջերում, Անտոն Չեխովի ստորագրությամբ և «Նիցցա, հոկտեմբեր» ամսաթվով։


== Սյուժե ==
«Հարազատ անկյունում» պատմվածքի հերոսուհի Վերա Կարդինան վերադառնում է  Դոնեցկի անծայրածիր տափաստանում կորած-մոլորված իր կալվածքը։ Նա գնում է հարազատ պապիկի և մորաքրոջ մոտ, որը վաղուց փոխարինել է մորը։ Տանը մորաքույրը նրան ծանոթացնում է  գործարանի բժիշկ Նեշչապովի հետ, ում հետ էլ պատրաստվում էր ամուսնացնել նրան։ Բժիշկը դուր չէր գալիս Վերային, «հարազատ բույնը» թվում է օտար, նյարդայնացնում են մորաքրոջ ձևամոլությունն ու կեղծավորությունը, պապի՝ վաղեմի ճորտատիրոջ կոպտությունն ու որկրամոլությունը։
Պատմության վերջում Վերան, ճնշված, վրդովված այն ամենի պատճառով, ինչ շրջապատում է իրեն, իր համար անսպասելիորեն չարության նոպայի մեջ նետվում է Ալյոնայի՝  սպասուհու վրա  (վերջինս վախից ու կաշկանդվածությունից ցած էր գցել ոսկե ժամացույցը)՝  բղավելով. «Դո՛ւրս կորի։ Ճիպոտահարե՛ք, ծեծե՛ք սրան» (IX, 242): Իսկ հետո, ուշքի .գալով, որոշում է իրեն հավաքել, համաձայնություն է տալիս ամուսնանալու բժշկի հետ։


== Պատմվածքի նախապատմություն ==
«Դոնեցկի ճանապարհը։ Տխուր կայանը, որը միայնակ ճերմակ է տափաստաններում, հանգիստ, պատերով, շոգից տաք, առանց միակ ստվերի, և կարծես թե առանց մարդկանց։ Գնացքը արդեն գնացել է, թողնելով ձեզ այստեղ, և նրա աղմուկը հազիվ է լսվում և ավարտվում է… Դուք նստելեմ զբոսայգում դա այնքան հաճելի է վագոնից հետո, և լողալ երկայնքով տափաստանային ճանապարհի, և ձեր առջև քիչ-քիչ բացվում են նկարներ, որոնք չկան Մոսկվայի տակ, մեծ, անվերջ, կախարդելով իր միանմանությունը։ Տափաստան, տափաստան, - եւ ուրիշ ոչինչ, հին բլուրից հեռու, կամ ջրծաղիկ. գայլերի վրա քարածուխ են տանում… Թռչունները, միայնակ, ցածր հագնում են հարթավայրի վերեւում, և նրանց թեւերի չափված շարժումները քնում են։ Շոգ է։ Անցել է մեկ ժամ իսկ ամբողջ տափաստանը տափաստանը, և հեռավորության վրա գտնվող բոլոր թփերը»:
Այսպես է գրել Անտոն Պավլովիչ Չեխովը «Հայրենի անկյունում» պատմվածքի մեջ։ Այս տափաստանը, որը լի է անկրկնելի գույներով և հմայքով, մեծ գրողը տեսել է Դոնեցկի շրջանում 1887 թվականի ամռանը։
Անտոն Պավլովիչը 27 տարեկան էր։ Լինելով արդեն հայտնի գրող, պատմվածքների 4 ժողովածուների հեղինակ՝ Չեխովը սկսել է Մոսկվայից իր հայրենի վայրերը՝ Տագանրոգ։ «Ապրում եմ Ռագոզինա Բալկայում Կրավցովի մոտ», - գրել Է Մարիա Պավլովնան 1887 թվականի ապրիլի 30-ին։ Չեխովի երկրամասի բնությունից տպավորված դեռ բազմիցս եղել է Գաբրիել Պավլովիչ Կրավցովի մոտ և հետագայում արտաքսել «Եվրոպական գրադարան», «Հանդիսատես» և «Սպուտնիկ» ամսագրերը ։ Նրա որդիներին պատրաստում էր յունկերյան ուսումնարան։
Անտոն Պավլովիչը պատմում եւ գրում է ամենահին երգչախմբի ղեկավար Կվարցովա Ն. Լեյկինանի կյանքի մասին. «Ես վերջին շրջանում ապրում եմ Դոնսկի Շվեյցարիայում, կենտրոնում, որը կոչվում է Դոնեցկի Կռուիզ՝ լեռները, ճառագայթները, անտառները, գետերը և տափաստան, տափաստան, տափաստան...Կրավցովի մոտ ապրելիս կարելի է բուժել 15 չախոտկաներ և 22 ռևմատիզմներ...Մթության տպավորությունները...» :


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ФЭБ Полное собрание сочинений Чехова, Том IX, страницы 313—324.
Վիկտո Պոնֆոլ

Վիկտո Պոնֆոլ (ֆր.՝ Victot-Pontfol), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2009 թվականի դրությամբ կազմում է 119 մարդ, բնակչության խտությունը` 11.16 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.66 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 26 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 70 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 51-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 19։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,9 %։ 51 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 48 անձ (30 տղամարդ և 18 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (2 տղամարդ և 1 կին)։ 19 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 11-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Անմահության բարձունք (Բելայա Կալիտվա)

«Անմահության բարձունք» (ռուս.՝ Высота Бессмертия), հուշահամալիր Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելայա Կալիտվա քաղաքի Աթաևո գյուղում, Սևերսկի Դոնեց գետի աջ ափին։ Հուշահամալիրը հիմնադրվել է 1967 թվականին։


== Պատմություն ==
«Անմահության բարձունք» համալիրը նվիրված է 8-րդ կովկասյան կորպուսի 112-րդ բաշկիրական հեծելազորային դիվիզիայի ռազմական հեծելազորային էսկադրոնի մարտիկներին։ Էսկադրոնը ղեկավարել է լեյտենանտ Աննակլիչ Աթաևը։
1943 թվականի հունվարին, Բելայա Կալիտվայի համար մղվող ազատագրական մարտերի ընթացքում, էսկադրոնի մարտիկները, ամրանալով շրջակա տարածքում առանձնացող բարձունքին, մարտնչում էին հետևակային գումարտակի դեմ, որն օգտագործում էր ինքնաձիգներ և ուներ տասը տանկի, հրետանու և ականանետների աջակցություն։ Դրանով նրանք ծանրակշիռ ավանդ ունեցան քաղաքը ֆաշիստներից բարեհաջող ազատագրելու գործում։
Լեյտենանտ Աննակլիչ Աթաևը ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության որոշմամբ հետմահու արժանացել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչման, իսկ ստորաբաժանման նրա ենթակաները նույնպես հետմահու ստացել են Հայրենական պատերազմի I աստիճանի շքանշաններ։
Սկզբնապես հուշարձանն ուներ երեք հուշակոթողի ու հավերժական կրակի տեսք։ Ավելի ուշ` Հայրենական մեծ պատերազմում տարած հաղթանակի 40-ամյակի կապակցությամբ հուշակոթողների միջև տեղադրվեց սգացող Մայր Հայրենիքի քանդակը` դափնե պսակը ձեռքին։ Պատի կիսաշրջանին տեղադրված են հուշասալիկներ, որոնց վրա փորագրված են հերոսների անունները, իսկ ամբողջ հուշահամալիրի երկանքով գրված է հետևյալ մակագրությունը. «Նահատակվածների հիշատակին արժանի եղեք»։


== Հղումներ ==
«Անմահության բարձունք»
«Անմահության բարձունք» համալիրը Վիքիքարտեզում
Բարձր սար (մուլտֆիլմ)

Բարձր սար (ռուս.՝ Высокая горка), խորհրդային մուլտֆիլմ, որը նկարահանել են ռեժիսոր-մուլտիպլիկատորներ Լեոնիդ Ամալրիկը և Վլադիմիր Պոլկովնիկովը  1951 թվականին։ Նույն ստեղծագործական ձգտումներն ունենալով` ռեժիսորները գտել են սեփական ոճը։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմը ստեղծվել է ռուս հայտնի գրող Վիտալի Բիանկիի «Կարմիր բլուր» հեքիաթի մոտիվներով։ Ի տարբերություն արձակ գրված գրքի, մուլտֆիլմում տեքստը բանաստեղծության ձևով է։
Գլխավոր հերոսները պարծենկոտ և կռվարար ճնճղուկ Չիկն է և նրա կինը` Չիրիկան։ Ամուսնական զույգը երկար ժամանակ չէր կարողանում հարմար բնակարան գտնել, քանի որ իրենցը կատուն ավերել էր։
Քանի որ Չիկը վիճել էր իր ընկերների հետ, ինքն ու իր կինը որևէ մեկից օգնություն սպասել չէին կարող և ամեն ինչ պետք է ինքնուրույն անեին։ Չիրիկան խորհուրդ է տալիս, որ նրանք բնակվեն Բարձր սարում, սակայն երբ որ Չիկն իմանում է, այնտեղ բոլորն ապրում են «բոլորը մեկի, մեկը` բոլորի համար» սկզբունքով, հրաժարվում է այդ մտքից։
Սակայն հետո հասկանալով, որ առանց ընկերների հնարավոր չէ ապրել, Չիկն ուղղվում է և դառնում կարգապահ և լավ ճնճղուկ։


== Հեղինակներ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Գրիգորի Կոլտունով
Նշումների տեքստ՝ Միխայիլ Վոլպին
Ռեժիսորներ՝ Լեոնիդ Ամալրիկ, Վլադիմիր Պոլկովնիկով
Նկարիչ՝ Ալեքսանդր Տրուսով
Կոմպոզիտոր՝ Վիկտոր Օրանսկի
Օպերատոր՝ Միխայիլ Դրույան
Հնչյունային օպերատոր՝ Նիկոլայ Պրիլուցկի
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ՝ Ֆեոդոր Խիտրուկ, Ռենատա Միրենկովա, Վյաչեսլավ Կոտյոնոչկին, Բորիս Սավկով, Վլադիմիր Դանիլևիչ, Նադեժդա Պրիվալովա, Տատյանա Տարանովիչ, Միխայիլ Բոտով, Լև Պոպով, Մստիսլավ Կուպրաչ
Նկարիչ-դեկորատորներ՝ Վերա Ռոջերո, Դմիտրի Անպիլով, Իրինա Սվետլիցա, Կոնստանտին Մալիշև, Ելենա Տանենբերգ
Տեխնիկական օգնական՝ Ի. Կուլնևա
Մոնտաժողի օգնական՝ Ա. Ֆիրսովա


== Դերերում ==
Անաստասիա Զուևա՝ Սոիկա
Իրինա Գոշևա
Գեորգի Վիցին՝ Չիկ
Կլեմենտինա Ռոստովցևա


== 2001 թվականի հնչյունավորում ==
Ալեքսանդր Կոտով-Չիկ
Իրինա Մալիկովա
Ժաննա Բալաշովա
Բորիս Տոկարև


== Վերահնչյունավորում ==
2001 թվականին մուլտֆիլմը վերականգնվել է և նորից վերաձայնագրվել է «Ստուդիա ԱՍ» և «Մանկական սեանս 1» ընկերությունների կողմից։ Նոր տարբերակում հիմնովին փոխվել է ֆոնոգրաման, հնչյունավորմանը մասնակցել են ժամանակակից դերասաններ, լուսագրերում փոխվել են հնչյունային ռեժիսորի և հնչյունավորող դերասանների մասին տվյալները։ Վերահնչյունավորումը ծայրահեղ բացասական արձագանք է գտել ինչպես հանդիսատեսի մեծ մասի, այնպես էլ` մասնագետների կողմից։ Երբեմն քննադատության է ենթարկվում նաև վերականգման որակը։


== Թողարկում տեսահոլովակով ==
Մուլտֆիլմը հաճախակի թողարկվել է մուլտֆիլմերի ժողովածուներում, DVD ձևաչափով.
«Անտառային հեքիաթներ», «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիա,
«Անտառային ճանապարհորդներ» «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիա։


== Գրականություն ==
Фильмы-сказки. Сценарии рисованных фильмов. Выпуск 2. — М.: Госкиноиздат, 1952. — 184 с. — 45 000 экз.. Григорий Колтунов «Высокая горка» с.136-149,


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Высокая горка» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Высокая горка» смотреть мультик на сайте Каруника
«Высокая горка» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
«Высокая горка»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Բարձր սարը» Мультик.ру կայքում
Տնով և մաճկալով բնապատկեր (նկար)

«Տնով և մաճկալով բնապատկեր» (ֆր.՝ Paisage avec une maison et un laboureur), հոլանդացի նկարիչ, պոստիմպրեսիոնիզմի և Էքսպրեսիոնիզմի կարկառուն ներկայացուցիչ, հռչակավոր գեղանկարիչ, Վինսենթ վան Գոգի նկարը։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1889 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 33 × 41,4 սմ։
Այսօր «Տնով և մաճկալով բնապատկեր» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Էրմիտաժում (Սանկտ Պետերբուրգ, ՌԴ)։


== Նկարագիր ==
«Տնով և մաճկալով բնապատկեր» ստեղծագործությունում Վինսենթ վան Գոգը պատկերել է բնապատկեր՝ թռչնի թռիչքի բարձրությունից։ Կտավին հեղինակը վրձնել է դաշտեր, որոնք գտնվում են բլուրների միջև, տուն՝ շրջապատված ծառերով։ Հեռվում երևում է գյուղացին՝ սպիտակ ձիու հետ։ Պատկերված տղամարդը հերկ է անում դաշտի մի հատվածում։ Նկարի ձախ ծայրամասի կենտրոնական հատվածում կին է պատկերված՝ ջրհորի մոտ։


== Պատմություն ==
Գոգը կտավը նկարել է 1889 թվականի օգոստոսից հոկտեմբերն ընկած ժամանակահատվածում, երբ գտնվում էր Սեն Ռեմի դը Պրովանսում՝ հոգեբուժարանում։ Օգոստոսի վերջին իր եղբորը՝ Թեոյին ուղղված նամակում Գոգը գրում է.

Վան Գոգի մահվանից հետո կտավը որոշ ժամանակ մնում է Պոլ Գաշեի մոտ՝ Գոգին բուժող բժշկի։ 20-րդ դարասկզբին «Տնով և մաճկալով բնապատկեր» ստեղծագործությունը հայտնվում է Ամստերդամի թանգարաններից մեկում։ Հետո կտավը գնում է գերմանացի կոլեկցիոներ Պաուլ Կասիրերը, որից էլ, 1928 թվականին Օթթո Կրեբսն է գնում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ կտավը հայտնվում է խորհրդային զորքերի մոտ և տարվում ՌԽՍՀ՝ որպես ռազմատուգանք։ Երկար տարիներ այն մնում է Էրմիտաժի պահոցներում։
«Տնով և մաճկալով բնապատկեր» ստեղծագործությունն առաջին անգամ Էրմիտաժում ցուցադրվել է 1995 թվականին՝ ռազմաավարի ցուցահանդեսի շրջանակներում։ 2001 թվականից մշտական ցուցադրության է ներկայացված Էրմիտաժում, իսկ 2014 թվականի վերջերից ցայսօր այն ներկայացված է Սերգեյ Շչուկինի և Մորոզով եղբայրների հիշատակի սրահում՝ Գլխավոր շտաբում (սրահ 413)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Jacob Baart de la Faille|, L'Œuvre de Vincent van Gogh: catalogue raisonné, Paris-Bruxelles, 1928; n°727
Albert Kostenevitch, catalogue de l'exposition La Peinture française des XIXe et XXe siècles issue des collections privées d'Allemagne, musée de l'Ermitage, ministère de la Culture de la Fédération de Russie, Saint-Pétersbourg-Munich, 1995 (ռուսերեն) (Գերմաներեն)
Պրիգորոդնի (այլ կիրառումներ)

Պրիգորոդնի, կարող է վերաբերել՝

Պրիգորոդնի - գյուղ Ռուսաստանի Ալթայի երկրամասի Բառնաուլի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Պրիգորոդնի - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Պրիգորոդնի - գյուղ Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ֆրոլովսկի շրջանի կազմում։
Նիկոլայ Սամոկիշ

Նիկոլայ Սեմյոնովիչ Սամոկիշ (ուկրաիներեն՝ Микола Семенович Самокиш, հոկտեմբերի 25, 1860(1860-10-25), Նեժին, Չեռնիգովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 18, 1944(1944-01-18), Սիմֆերոպոլ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային նկարիչ, ՌՍՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1937)։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Պետերբուրգի Գեղարվեստի ակադեմիայում (1879-1885, ազատ ունկնդիր 1878 թվականից, 1886-1889 թվականներին՝ կրթաթոշակառու Փարիզում)։ Պետերբուրգի Գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ (1913), որտեղ դասավանդել է 1912 թվականից (պրոֆեսոր, 1913-1918 թվականներին՝ մարտանկարչության դասարանի ղեկավար)։ Աշակերտներից են՝ Ավիլովը, Կոտովը, Սավիցկին։ ԱԽՌՌ-ի անդամ (1923 թվականից)։ Սամոկիշը զարգացրել է 19-րդ դարի 2-րդ կեսի - 20-րդ դարի սկզբի ռուս մարտանկարչության ավանդույթները։ Սովետական շրջանում ստեղծել է կարմիր բանակին, քաղաքացիական պատերազմին և ուկրաինական ժողովրդի պատմությանը նվիրված նկարներ («Կարմիր բանակի անցումը Սիվաշով», 1935, Սիմֆերոպոլի գեղարվեստի թանգարան, ԽՍՀՄ պետական, մրցանակ, 1941)։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Նեթֆլիքս

«Նեթֆլիքս» (անգլ.՝ Netflix), ամերիկյան ընկերություն, հոսքային մեդիայի ֆիլմերի և սերիալների հիմք հանդիսացող։ Հիմնադրվել է 1997 թվականին՝ Ռիդ Հաստինգսի և Մարկ Ռանադոլֆի կողմից։ Կենտրոնական մասնաճյուղը գտնվում է Լոս Գատոսում, Կալիֆոռնիա նահանգ։ Ընկերությունն ունի ավելի քան 50 միլիոն 41 երկրներում (2013)։
Նեթֆլիքսը 2020 թվականի ապրիլ ամսվա տվյալներով ունեցել է ավելի քան 193 միլիոն վճարովի բաժանորդագրություն ամբողջ աշխարհում, այդ թվում՝ 73 միլիոն ԱՄՆ-ում։


== Գործունեություն ==
Ի սկզբանե Նեթֆլիքսը զբաղվում էի DVD սկառավակների վարձույթով, օգտագործելով «DVD փոստով» բիզնեսային մոդելը անգլ.՝ DVD-by-mail, բացառապես ԱՄՆ-ի տարածքում։
1999 թվականին ստեղծվել էր Video on demand ինտերնետ-սերվիսը։ 2002 թվականին Նեթֆլիքսը ավելացվել էր NASDAQ-ի ցուցակներում։ Ձեռնարկությունը ավելի շատ զբաղվում էր «վիդեո պահանջով» անգլ.՝ Video on Demand հոսքային մեդիայի հիմքում, բայց էլ. փոստով վաճառքի կշիռը կազմում է ավելի քան 7 միլիոն հաճախորդ-պատվերներ։
Վերջին տարիներին Նեթֆլիքսը սկսել է իր սեփական հեռուստասերիալների արտադրությունը, որոնք հասանելի են միայն սեփական հաճախորդներին։ 2013 թվականի հուլիսին Նեթֆլիքսը Էմմի մրցանակի ինտերնետ-տեսահոլովակների արտադրողների առաջին թեկնածուներից մեկը։ Ընկերությունը ստացել է 14 ընդլայնումներ, որոնցից 9-ը ստացել է Նեթֆլիքսի «Քարտերով տուն»-ը։
Նեթֆլիքսը գործում է տարբեր սարքերի վրա և ծրագրերում, ինչպիսին են Smart TV, Անդրոիդ, iOS, PC, macOS, Nintendo PlayStation Vita, Nintendo 3DS, PlayStation, Xbox։
Ընկերությունը առաջարկում է անվճար դիտում բաժանորդագրումից մինչև մեկ ամսվա ընթացքում։ 2013 թվականի սկզբում Նեթֆլիքսի ֆիլմերն ու սերիալները հասանելի էին միայն հաճախորդներին super HD (ԱՄՆ-ի տարածքում նաև 3D ֆորմատով)։

Ծառայությունը հասանելի է ԱՄՆ-ում, Եվրոպայի և Լատինական Ամերիկայի երկրներում։ Ընկերության պլանների մեջ է մտնում՝ ծառայության աշխարհագրության ընդարձակումը։ 2015 թվականի մարտին ծառայությունը սկսեց հասանելի լինել Ավստրալիայում և Նոր Զելանդիայում, իսկ աշունը պլանավորում է ծառայությունը ապահովել Ճապոնիայում։ 2016 թվականին ընկերությունը պլանավորում է ծառայությունը կազմակերպել այնպիսի երկրներում, ինչպիսին են Չինաստանը, Ռուսաստանը, Հարավային Կորեան և այլն։


== Հիմնադրումը ==
Ռիդ Հաստինգսը և Մարկ Ռանդոլֆը հիմնադրեցին Նեթֆլիքսը 1997 թ. օգոստոսի 29-ին։ Հաստինգսը Նեթֆլիսի համար սկզբնական կանխիկ ներդրումներ է կատարել 2,5 միլիոն դոլար։ Նեթֆլիքսը գործարկել է աշխարհի առաջին առցանց DVD վարձակալման խանութը, որտեղ առկա են ընդամենը 30 աշխատող և 925 անվանումներ՝ այն ժամանակվա DVD- ների գրեթե ամբողջ կատալոգը։


== Ծանոթագրություններ ==
Էլար Օյուղի (լեռ)

Էլար Օյուղի, լեռ Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում, Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։ Բարձրությունը՝ 700 մ։ Հիշատակվում է ռուսական աղբյուրներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Քրիտենդենի շրջան (Արկանզաս)

Քրիտենդեն (անգլ.՝ Crittenden County), ԱՄՆ Արկանզաս նահանգի շրջաններից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.580 կմ² է, բնակչությունը՝ 50.902 մարդ (2007 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մարիոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1825 թ.։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղում ==
Տվյալներ ԱՄՆ վիճակագրության բյուրոյի կայքում(չաշխատող հղում)
Փայպսթոուն շրջան (Մինեսոտա)

Փայպսթոուն շրջան (անգլ.՝ Pipestone County), ԱՄՆ Մինեսոտա նահանգի 87 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1,207 կմ² է, բնակչությունը՝ 9,895 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Փայպստոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1857 թ.։
Նոր քարի դար

Նոր քարի դար կամ Նեոլիթ (հուն․՝ νέος , նեոս՝ նոր, և հուն․՝ λίθος , լիթոս՝ քար), քարի դարի վերջին դարաշրջանը, հաջորդել է մեզոլիթին։ Տևել է մոտ երկու հազարամյակ՝ մ․թ.ա. 10-րդ հազարամյակի կեսերից մինչև մ.թ.ա. 5-րդ հազարամյակի կեսերը։
Նեոլիթի սկիզբը բնութագրվում է քարե և ոսկրե հղկված գործիքների օգտագործմամբ, խեցեգործության և երկրագործության առաջացմամբ, վերջը՝ վաղ մետաղամշակությամբ (էնեոլիթի սկզբնավորմամբ)։ Նեոլիթյան մարդիկ, զարգացած հավաքչական, որսորդական և ձկնորսական յուրացնող տնտեսությանը զուգահեռ, սկսել են զբաղվել արտադրող տնտեսությամբ՝ նստակյաց երկրագործությամբ (ցորենի, գարու, ոսպի և այլ բույսերի մշակությամբ), կենդանիների (շուն, այծ, ոչխար, խոզ, ավելի ուշ՝ խոշոր եղջերավոր անասուններ) ընտելացմամբ և բուծմամբ։ Արմատավորվել և զարգացել է մանածագործությունը, հյուսելը։ Մայրիշխանությունը հասել է իր ծաղկմանը և աստիճանաբար տեղի տվել հայրիշխանությանը։ Զգալիորեն աճել է բնակչությունը, աստիճանաբար կազմավորվել են ցեղախմբերը, ձևավորվել ցեղային լեզուները։ Հանրության կյանքում կատարված այդ արմատական փոփոխություններն ընդունված է անվանել «նեոլիթյան հեղափոխություն» (անգլիացի հնագետ Գ․ Չայլդի հետևությամբ)՝ որպես մարդկության պատմության մեջ առաջին տնտեսական հեղաշրջում։
Ըստ նորագույն տվյալների՝ Մերձավոր Արևելքում հնագույն երկրագործական-անասնապահական մշակույթի սկիզբը հասնում է մ․թ․ա․ 8—7-րդ հազարամյակները (Երիքովը՝ Պաղեստինում, Ջարմոն՝ Հյուսիս-Արևելյան Միջագետքում, Չաթալ-Հույուկը՝ Փոքր Ասիայում ևն)։ Եվրոպայում նեոլիթյան մշակույթը զարգացել է Մերձավոր Արևելքի և Միջերկրածովյան մշակույթի զգալի ազդեցությամբ, այդ երկրամասերից Եվրոպա են թափանցել մի շարք մշակովի բույսեր, ընտանի կենդանիների տեսակներ և այլն։ Հայաստանի տարածքում նեոլիթյան կայաններ ու բնակավայրեր են հայտնաբերվել Թալինի շրջանում (Զաղաներ, Արեգունի բլուր, Բառոժ և այլն) և Արարատյան դաշտում (Կղզյակ բլուր, Մաշտոցի բլուր, Տերտերի ձոր և այլն)։ Գտնվել են քարե (օբսիդիան, որձաքար և այլն) պրիզմայաձև միջուկներ, դանակներ, հղկված, գայլիկոնված կոթատեղի փորվածքով կացիններ, մուրճեր, գուրզեր, բրիչներ, աղորիքներ, սանդեր, մանգաղներ, նետասլաքներ, ոսկրե ասեղներ, ուլունքներ, իլիկի գլուխներ են։
Իվան Աբաև

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Աբաև ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Աբաև Իվան Մատիևիչ (Իվան (Վանո) Մատիևիչ Աբաև, 1886, Սբա - 1936), խմբագիր հարավ-օսական «Хурзæрин» թերթում, «Фидиуæг» խմբագրական ամսագրի ներկայացուցիչ, օսական առաջին սիմվոլիկ հեքիաթի՝ «Сау барæг»-ի հեղինակ («Սև ձիավոր»՝ հրատարակվել է «Ног цард» թերթում)։
Աշխատանքները շեշտադրված օսական լեզվով և հոդվածները «Միակ գրական լեզվով  բոլոր դիալեկտիկական ճյուղով օսական ժողովրդի համար»։ Աբաևը այս հոդվածով հանդես է գալիս, ճանաչելու համար միակ գրական լեզուն ամբողջ օսերի համար։
Թաղվել է Ցխինվալի քաղաքում։


== Հղումներ ==
Աբաև Իվան Մացիևիչ Archived 2009-01-23 at the Wayback Machine. Ինֆորմացիոն կայք Աբաևի մասին։
Տելեզե Տերմե

Տելեզե Տերմե (իտալերեն՝ Telese Terme), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Բենևենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6799 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 657 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 9,83 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 82037, հեռախոսային կոդ՝ 0824։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Ստեփանոս Առաջին նահատակը։ Տոնը նշվում է դեկտեմբերի 26-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Ծանոթագրություններ ==
Գերասիմ Մելքումյան

Գերասիմ Սարոյի Մելքումյան (1916, Շոշ, Շուշիի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - անհայտ), հայ մանկավարժ։ Հայրենական պատերազմի մասնակից։ ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Գերասիմ Մելքումյանը ծնվել է 1916 թվականին, Լեռնային Ղարաբաղի Ստեփանակերտի շրջանի Շուշիքենդ գյուղում։ 1933 թվականին ավարտել է Շուշվա ինտերնացիոնալ մանկավարժական տեխնիկումը։ 1933-1938 թվականներին Մելքումյանը մաթեմատիկա և ֆիզիկա է դասավանդել  ԼՂԻՄ Մարտունու շրջանի Գիշի, Ննգի, Ստեփանակերտի շրջանի Բադարա, Շուշիքենդ գյուղերի 7-ամյա դպրոցներում։ 1938-1942 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետում։ Ավարտելուց հետո աշխատանքի է անցել Հայկոոպում, որպես տնտեսագետ-հրահանգիչ, միաժամանակ դասավանդել է Երևանի ֆինանսական տեխնիկումում։ 
1943 թվականի մայիսին Մելքումյանը զորակոչվել է կարմիր բանակ, մասնակցել Տագանրոգի, Դոնեցկի և այլ քաղաքների ազատագրման մարտերին։ 1944 թվականի հունվարին ծանր վիրավորվել է, տեղափոխվել թիկունք, իսկ հունիսին որպես Հայրենական պատերազմի 2-րդ կարգի հաշմանդամ զորացրվել է բանակից և աշխատանքի անցել ՀԽՍՀ առևտրի, իսկ հետո՝ ֆինանսների նախարարությունների ապարատներում՝ որպես ավագ տնտեսագետ-հրահանգիչ, միաժամանակ դասավանդել է Երևանի ֆինանսական տեխնիկումում, 1964-1965 թվականներին եղել է տեխնիկումի ուսմասվար, դասախոսել է նաև Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետում։ Մելքումյանը զբաղվել է նաև գիտական աշխատանքով։
ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահությունը 1962 թվականին Մելքումյանին շնորհել է հանրապետության վաստակավոր ուսուցչի պատվավոր կոչում։ Պարգևատրվել է նաև «Աշխատանքային գերազանցության համար» և մի շարք մեդալներով ու պատվոգրերով։


== Պարգևներ ==
ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ
«Աշխատանքային գերազանցության համար» մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Ամբարնոե (գյուղ, Վելիկոբուրլուկիի շրջան)

Ամբարնոե (ուկրաիներեն՝ Амбарне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1799 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ամբարնոե գյուղում բնակվում էր 113 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,651 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 173,58 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալենե (Սոմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալենե (այլ կիրառումներ)Ալենե (ֆր.՝ Allenay), հյուսիսային Ֆրանսիայի Պիկարդիայի մարզի Սոմ գավառում։


== Բնակչություն ==


== Տեսարժան վայրեր ==
Սուրբ Պիեր եկեղեցի


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալենեի Archived 2009-07-21 at the Wayback Machine. էջը www.quid.fr կայքում
Ալենե վարչական քարտեզ(չաշխատող հղում)
Ալենե քարտեզը www.mapquest.com կայքում։
Յասենոկ (գյուղ, Կրասնոպոլիեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Յասենոկ (այլ կիրառումներ)Յասենոկ (ուկրաիներեն՝ Ясенок), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրասնոպոլիեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Յասենոկ գյուղում բնակվում էր 94 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հափրուկ դեղին

Հափրուկ դեղին (լատ.՝ Reseda lutea), հափուկազգիների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։


== Նկարագրություն ==
30-50 սմ բարձրությամբ ճյուղավոր թավոտ և կողավոր ցողուններով միամյա կամ երկամյա մեղրատու խոտաբույս է։ Հերթադիր դասավորված փետրաձև տերևները մասնատված են 3-5 մասերի։ Խիտ, հասկանման ողկույզներում հավաքված են դեղնականաչավուն ծաղիկները։ Գագաթներին լայն բացված երեք ատամիկներով պտուղները երկարավուն, եռակող տուփիկներ են։


== Տարածվածություն ==
Որպես մոլախոտ աճում է ամենուրեք, ստորին և միջին լեռնային գոտիների քարքարոտ վայրերում, չոր բլուրների լանջերին, կավային և ավազային հողերի վրա, ցանքսերում, անտառաեզրերին, տափաստաններում և աղբավայրերում։ Հանդիպում է Հայաստանի գրեթե բոլոր մարզերում, նաև Արցախում։


== Նշանակություն ==
Բուժական նպատակներով օգտագործում են վերգետնյա մասը, տերևներն ու արմատները։ Կանաչ զանգվածը պարունակում է ալկալոիդներ, կարոտին, C վիտամին, դաբաղանյութեր, օրգանական թթուներ և այլն։ Ծաղիկներից ստացվող ներկանյութն օգտագործում են մետաքսյա իրերը դեղին ներկելու համար։ Կիրառում են նաև որպես անասնակեր ոչխարների համար ։


== Ծանոթագրություններ ==
Փուլփունար

Փուլփունար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հոյ

Հոյ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն հոյ արմատից՝ հոյակապ և այլն։ Հին ժամանակներում հոյ նշանակել է «իշխան, պետ»։


== Գործածություններ ==
Հոյ նահապետ Հայկաղանց, հաջորդ Բազուկի։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեսրոպավան (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մեսրոպավան (այլ կիրառումներ)Մեսրոպավան, գետ Գողթն գավառում։ Սկզբնավորվում է Նավասար լեռան 2800-3100 մ բարձրության վրա գտնվող ձորակներից, Մեսրոպավանի արևելյան և արևմտյան կողմերից հոսող Ալանգեազ ու Զառնապետի գետակ վտակներից։ Գիրան գետի ձախակողմյան վտակներից է և ունի 12 կմ երկարություն։ Այն Բիստ գյուղից ներքև միախառնվում է Ողոհի գետակին, իսկ հետո՝ Գիրան գետին։


== Գրականություն ==
Ա. Այվազյան,  Նախիջևան. բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ։
Օձ (Սղերդի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օձ (այլ կիրառումներ)Օձ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում: Գտնվում էր գավառի արևելյան սահմանին, Արևելյան Տիգրիս գետի վերին հոսանքի ձախ ափին՝ հարթավայրում, Սղերդ քաղաքից 42 կմ արևելք:
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Անվերջ հող (գիրք)

Անվերջ հող՝ ֆանտաստիկ գիրք գրված անգլիացի գրողներ Թերրի Փրաթչեթի և Սթիվեն Բաքսթրի կողմից։ Ռուսերեն լեզվով այն թարգմանվել է 2014 թվականին։
Զուգահեռ աշխարհների մասին միտքը գրողների մոտ ծագել է դեռ 25 տարի առաջ, սակայն իրականացվել է միայն 2012 թվականին։


== Սցենար ==
Մի անգամ համացանցում հայտնվեց մի հարմարության գծագիրը, որը այնքան պարզ էր, որ կարող էր հավաքել յուրաքանչյուրը։ Այդ հարմարությունը թույլ էր տալիս մարդկանց ճանապարհորդել տարբեր զուգահեռ աշխարհներում և տեսնել, թե ինչպես է զարգացել մոլորակը։
Գրքի գլխավոր հերոսները Ջոշու վալենտենը՝ մարդ որ կարողանում է տեղաշարժվել զուգահեռ տարածքներով առանց որևէ սարքի, և Լոբսլանգն (մարդ ով առաջինն էր, որ ստեղծեց այնպիսի սարք, որի միջոցով փաստացի կարող էր իրեն անվանել մարդ) են։


== Շրջան «Անվերջ հող» ==
Գրքի մեջ կան նաև հատվածներ՝ «Անվերջ կռիվ » և «The Long Mars» (սրա սկզբնական անվանումը եղել է «The Long Childhood») անվանումներով։


== Քննադատում ==
Հաշվի առնելով, որ Թերրի Փրաթչեթը ինչ-որ հիվանդություն ուներ, հետազոտողները կարծում են, որ նրա մտքերը շատ թե քիչ փորձարկված են եղել՝ ի տարբերություն ավելի քիչ փորձ ունեցող և երիտասարդ Սթիվեն Բասքեթի։
2012 թվականին գիրքը արժանացավ Goodreads Choice Award  մրցանակին։


== Ծանոթագրություններ ==
Միիսակյուլա (քաղաք, Էստոնիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիիսակյուլաՄիիսակյուլա (էստ․՝ Mõisaküla), քաղաք Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Միիսակյուլա շրջանում։
2012 թվականի տվյալներով քաղաքում բնակվում էր 839 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սունգուրլարեի համայնք

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սունգուրլարե (այլ կիրառումներ)Սունգուրլարեի համայնք (բուլղար․՝ Община Айтос), համայնք Բուլղարիայում։ Վարչականորեն գտնվում է Բուրգասի մարզում։ Վարչական կենտրոնն է Սունգուրլարե քաղաքը։
Համայնքի տարածքի մակերեսը կազմում է 402,87 կմ²։
Ստրումյանի համայնքի քմեթը (քաղաքապետ) ընտրությունների արդյունքում Գեորգի Ստեֆանով Կենովն է։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 12,559 մարդ։


== Համայնքի կազմ ==
Համայնքի մեջ են մտնում հետևյալ բնակավայրերը՝

քաղաք Սունգուրլարե
գյուղ Բալաբանչևո
գյուղ Բերոնովո
գյուղ Բոսիլկովո
գյուղ Վեդրովո
գյուղ Վեզենկովո
գյուղ Վելիսլավ
գյուղ Վիլչին
գյուղ Գորովո
գյուղ Գրոզդեն
գյուղ Դիբովիցա
գյուղ Եսեն
գյուղ Զավետ
գյուղ Կամենսկո
գյուղ Կամչիա
գյուղ Կլիմաշ
գյուղ Կոստեն
գյուղ Լոզարևո
գյուղ Լոզիցա
գյուղ Մանոլիչ
գյուղ Պոդվիս
գյուղ Պրիլեպ
գյուղ Սադովո
գյուղ Սկալա
գյուղ Սլավյանցի
գյուղ Սիեդինենիե
գյուղ Տերզիյսկո
գյուղ Չերնիցա
գյուղ Չուբրա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Համայնքի պաշտոնական կայք (բուլղ.)
Մարկոս Վիպսանիոս Ագրիպպա

Մարկոս Վիպսանիոս Ագրիպպա (լատ.՝ Marcus Vipsanius Agrippa, մ. թ. ա. 63 կամ մոտ մ. թ. ա. 64, Իստրիա, Իստրիա, Խորվաթիա - մ. թ. ա. 12 կամ մոտ մ. թ. ա. 12, Կամպանիա, Իտալիա), հռոմեացի քաղաքական գործիչ, զորավար և ճարտարապետ։  Օգոստոս կայսեր մոտ ընկերն էր, ինչպես նաև նրա որդեգրված զավակը, նա նաև եղել է Օգոստոսի օգնականը և հեղինակն է Հռոմում հիմնված մի շարք հրաշալի կառույցների։ Նա հայտնի է իր հաղթանակած ճակատամարտերով ևս, որոնցից ամենանշանավորը Ակտիումի ծովամարտն է մ.թ.ա. 31 թվականին։ Հենց այս հաղթանակից հետո էր, որ Օգոստոսը դարձավ Հռոմի կայսր։


== Ծանոթագրություններ ==
Բուխալովո (գյուղ, Լիպովա Դոլինայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲուխալովոԲուխալովո (ուկրաիներեն՝ Бухалове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բուխալովո գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆաբիո Կանավառո

Ֆաբիո Կանավառո (իտալերեն՝ Fabio Cannavaro, սեպտեմբերի 13, 1973(1973-09-13)[…], Նեապոլ, Իտալիա), իտալացի նախկին ֆուտբոլիստ, կենտրոնական պաշտպան։ 2006 թվականի աշխարհի առաջնությունում Իտալիայի հավաքականի ավագ, և հաղթող։ 2006 թվականի լավագույն ֆուտբոլիստ։


== Կարիերա ==
Չնայած նրա հասակին (176 սմ), Կանավառոն համարվում է 1990-ականների լավագույն պաշտպաններից։ Իր կարիերայի ընթացքում նա հասցրել է խաղալ Ա Սերիայի 4 ակումբների կազմում՝ Նապոլի (1992-1995), Պարմա (1995-2002), Ինտեր (2002-2004) և Յուվենտուսում (2004-2006, 2009-2010)։


== Անձնական կյանք ==
Ֆաբիո Կանավառոն իր ապագա կնոջ՝ Դանիլայի հետ ծանոթացել է, երբ նա 18 տարեկան էր։ Ֆաբիոն ունի 3 երեխա՝ 2 տղա Անդրեան և Կրիստիանը և 1 աղջիկ Մարտինան։ Կանավառոն ունի դաջվածք իր կնոջ և երեխանների անուններով։


== Նվաճումներ ==
Աշխարհի առաջնության հաղթող։ 2006
Եվրոպայի առաջնության փոխչեմպիոն։ 2000
Իտալիայի գավաթի մրցանակակիր։ 1999, 2002
Իտալիայի սուպերգավաթի մրցանակակիր։ 1999
Իսպանիայի առաջնության հաղթող։ 2007, 2008
Աշխարհի լավագույն ֆուտբոլիստ։ 2006
Լավագույն իտալացի ֆուտբոլիստ։ 2006


== Արտաքին հղումներ ==
Կառվալիոյի պաշտոնական կայքը
Կանավառոյի պաշտոնական էջը Ֆեյսբուքում
Կանավառոյի վիդեո էջը Յութուբում
Վիճակագրությունը ըստ footballdatabase.com կայքի


== Ծանոթագրություններ ==
Տեմպուլի ամրոց

Տեմպուլի ամրոց (իսպ.՝ Castillo - Tempul), գտնվում է Ալգար տարածաշրջանում` Կադիս նահանգում` Անդալուզիայում (Իսպանիա)։  Ժայռի մեջ փորված է մեծ տարողությամբ ջրամբար։


== Պատմություն ==
Ամրոցը կառուցվել է 13-րդ դարում։ Ավելի ուշ նվաճվել է քրիստոնյաների կողմից
։


== Հիշատակություն ==
Այժմ ամրոցը հազիվ է ճանաչվում, քանի որ կանգուն է մնացել միայն աշտարակի կեսը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ame=Sections&op=printpage&artid=149 ALGAR: La disputa por el castillo de Tempul en sierradecadiz.com
Torres y castillos en torno a Jerez
http://www.slideshare.net/RedAndaluzadeEcoescuelas/ies-castillo-de-tempul
Գրյունեվալդ (Բրանդենբուրգ)

Գրյունեվալդ (գերմ.՝ Grünewald (Brandenburg)), քաղաք Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Վերին Շպրեվալդ Լաուզիցի շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Ռուլանդի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 587 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 13,44 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 66 116։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնտեսկենո

Մոնտեսկենո  (իտալերեն՝ Montescheno), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Պիեմոնտ մարզի Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառում։ Բնակչությունը՝ 448 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 20 մարդ./կմ²։ Տարածքը՝ 22 կմ²։ Փոստային ինդեքս 28843։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0324։
Կոմունայի հովանավորն է Սան Կառլո Սան Ջովաննին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0324 576002
Էլեկտրոնային հասցե։ montescheno@libero.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.montescheno.vb.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության Ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեպովոե (գյուղ, Նիկոլաևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտեպովոեՍտեպովոե (ուկրաիներեն՝ Степове), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նիկոլաևի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կարլսրուե։ Հիմնադրվել է 1809 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստեպովոե գյուղում բնակվում էր 1 869 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8512 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պրիմանիչսկի (Պրոլետարսկի շրջան)

Պրիմանիչսկի (ռուս.՝ Приманычский), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Պրոլետարսկի շրջանում։ Մտնում է Պրոլետարսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Մարկովսկի (գյուղ, Ստերլիտամակսկի շրջան)

Մարկովսկի (ռուս.՝ Марковский, բաշկիրերեն՝ Марковка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)