armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սիբիլլա Ալերամո

Սիբիլլա Ալերամո (իտալերեն՝ Sibilla Aleramo, օգոստոսի 14, 1876(1876-08-14)[…], Ալեսանդրիա, Պիեմոնտ, Իտալիա - հունվարի 13, 1960(1960-01-13)[…], Հռոմ, Իտալիա), իտալացի գրող և ֆեմինիստ, Վիարեջո մրցանակի դափնեկիր։ Առավել հայտնի է 19-րդ դարի վերջին իտալացի կնոջ կյանքի մասին իր ինքնակենսագրական աշխատանքով։


== Կենսագրություն ==
Սիբիլլա Ալերամոն ծնվել է Ալեսանդրիա գավառում և ի ծնե՝ Ռինա Ֆաչչո (իտալերեն՝ Rina Faccio): 16 տարեկանում նա ստիպված էր հեռանալ դպրոցից և ամուսնանալ մի տղամարդու հետ, որը բռնաբարել էր նրան։ 1901 թվականին Ալերամոն որոշում կայացրեց լքել ամուսնուն և իր որդուն և տեղափոխվել Հռոմ, ինչը հետագայում նկարագրեց իր գրքում։ Հռոմում նա գտնվում էր քաղաքական և գեղարվեստական միջավայրում, գրելով ֆեմինիստական և հոմոսեքսուալ թեմաներով աշխատություններ։ Ալերամոն մասնակցություն էր ունենում Հռոմի շրջանում ժողովրդական դպրոցների ստեղծմանը։ Նամակագրական կապ ուներ Մ. Գորկու և Մ. Ֆ. Ադրեևայի, որոնց հետ նա ծանոթացել էր 1912 թվականին Սորրենտոյում։ Ծանոթ էր Վյաչեսլավ Իվանովի հետ։ Մտերիմ էր բժիշկ, գրող և թարգմանիչ Օլգա Սինյորելլի (Ռասնեվիչ) (Olga Signorelli) հետ։ 1908 թվականին կանանց հերթական հավաքներից մեկի ժամանակ Ալերամոն հանդիպեց Կորդուլա Լինա Պոլետտիին և նրանց լեսբիական կապը, որը տևեց մեկ տարի, հիմք հանդիսացավ Ալերամոյի «Անցում» ( իտալերեն՝ Il passaggio) նոր վեպի համար։ Ալերամոյի և Պոլետտի անձնական նամակագրությունն ավելի ուշ հետաքրքրության առարկա դարձավ հետազոտողների համար, քանի որ երկուսն էլ անկանխակալ կարծիք էին արտահայտում հոմոսեքսուալ հարաբերությունների մասին։ Ավելի ուշ նա "Իտալիա-ԽՍՀՄ" կազմակերպության ակտիվ անդամ էր։ 1952 թվականին այցելեց ԽՍՀՄ։
Արդյունքում Սիբիլլա Ալերամոն դարձավ ամենաականավոր իտալացի ֆեմինիստուհիներից մեկը։ Տարեց հասակում նա ճանապարհորդում էր Եվրոպայում, Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմից հետո դարձավ Իտալիայի կոմունիստական կուսակցության անդամ։ Վախճանվեց 83 տարեկան հասակում՝ Հռոմում՝ երկարատև հիվանդությունից հետո։


== Կերպարը ֆիլմում ==
2002 թվականին ռեժիսոր Միքելե Պլաչիդոն նկարահանեց «Un viaggio chiamato amore» ֆիլմը, որտեղ նկարագրվում է Ալերամոյի և Դինո Կամպանոյի սիրավեպը։


== Մատենագիտություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Потапова З.М. Прогрессивная литература  Италии. В сб. Прогрессивная литература  стран капитализма в борьбе за мир. М., 1952.
Письмо М. Ф. Андреевой — Сибилле Алерамо  (7 октября 1912, Капри) в сб. «Архив А. М. Горького», т. VIII, стр. 248.
Pier Luigi Cavalieri, Sibilla Aleramo, Gli anni di “Una donna”. Porto Civitanova 1888-1902, Ancona, Affinità Elettive, 2011 ISBN 978-88-7326-184-1
Robert Aldrich and Garry Wotherspoon Who’s Who in Gay and Lesbian History, from Antiquity to World War II. — Routledge. — London, 2001. — ISBN 978-0-415-25369-7
Pickering-lazzi, Robin (1995). Mothers of Invention: Women, Italian Fascism, and Culture. Minneapolis: University of Minnesota Press. pp. 137–165.
Matilde Angelone, L'apprendistato letterario di Sibilla Aleramo con novelle inedite, Liguori, 1987. ISBN 88-207-1565-1
René de Ceccatty, Sibilla: vita artistica e amorosa di Sibilla Aleramo, Milano, Mondadori, 1992


== Արտաքին հղումներ ==
Սիբիլլա Ալերամոյի հակիրճ կենսագրությունը(իտալ.)
Ալերամոյի աշխատությունները  «Գուտենբերգ» նախագծի կայքում
Աբըլբուհար

Աբըլբուհար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառի Մուշ գավառակում։
1880 թվականին ուներ 108 տուն բնակիչ, որից 60 տունը (500 անձ) հայ բնակիչներ էին, իսկ մնացած 48 տունը՝ քուրդ։
Բնակչության մի մասը թուրքերի կողմից բնաջնջվեց Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին, իսկ կենդանի մնացածն էլ գաղթեցին տարբեր երկրներ։
Գյուղն ուներ մի եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիգոր Մսերյան

Գրիգոր Ղազարոսի Մսերյան (1846, Իզմիր, Այդին, Օսմանյան կայսրություն - օգոստոսի 15, 1893(1893-08-15), Իզմիր, Զմյուռնիայի սանջակ, Այդինի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն), հայ հասարակական գործիչ, թարգմանիչ, խմբագիր, հրատարակիչ։


== Կենսագրություն ==
Գրիգոր Մսերյանը ծնվել Է Զմյուռնիայի Պուոնովա թաղամասում 1846 թվականին։ Հայրը՝ Մսեր Մագիստրոսի եղբայրն էր, մայրը՝ Մարկոս Աղաբեկյանի քույրը։ Սովորել է Աղաբեկյան-Մամուրյան, ապա՝ Մեսրոպյան վարժարաններում, հետագայում՝ Վիեննայի Մխիթարյանների մոտ։ Տիրապետել է ֆրանսերենին և եվրոպական այլ լեզուների։ Գրական ասպարեզում Մսերյանի անունն ի հայտ է եկել 1870-ական թվականներին, երբ «Արևելյան մամուլ» 1871 թվականի համարներում (№ 1-3, № 6-10) հրատարակվել է «Ճշմարտության վրա գրավ մը» երկը։ 1860-1870-ական թթ․ աշխատակցել է «Ծաղիկ» և «Արևելյան մամուլ» հանդեսներին, տպագրել մասնավորապես լեզվի ծագման ու զարգացման, ինչպես նաև աշխարհաբարի մշակման հարցերին նվիրված հոդվածներ։ «Արևելյան մամուլի» № 12-ից սկսած (1872 թ.) հրատարակել է «Լեգվի վրա» խորագրով հետաքրքրական հոդվածաշարը։ 1878 թվականին հիմնադրել է տպարան, հրատարակել իր կազմած «Համառոտ դիցաբանություն» (1878) և «Նոր այբբենարան ֆրանսերեն» (1880) դասագրքերը։ Տպարանը 1881 թվականին փակվել է թուրքական իշխանությունների կողմից։ Մսերյանը հիմնել և խմբագրել է «Մետեորա» (1880- 1881) հանդեսը։ Կարճատև գոյության ընթացքում «Մետեորան» կարողացել է իր տեղն ունենալ հայ հասարակական մտքի զարգացման պատմության մեջ։ Գործակցելով Տերտեյանների հետ, 1872-1876 թվականներին թարգմանել ու հրատարակել է Ա․ Դյումայի «Բոլին», Օ․ Ֆեոյեի «Աղքատ երիտասարդի մը վեպը», Ա․ Աշարի «Հետվիճի երդումը», Ժ. Սանդի «Ֆլավի» և «Լեոն Լեռնի», Ր․ Ֆեպրի «Փարիզն Ամերիկա» երկերը։ Մսերյանի թարգմանությամբ 1879 թվականին առաջին անգամ հայերեն լույս է տեսել Բոկաչչոյի «Տասնօրյակ»-ը («Դեկամերոնի» ընտրանի՝ երկու հատորով)։ Մսերյանը ակտիվորեն մասնակցել է զմյուռնահայ հասարակական-լուսավորական կյանքին, գաղթավայրի հայ ընթերցատան և վարժարանների գործունեությանը, ընտրվել ազգային վարչությունում։
Մսերյանի մահվան առթիվ կենսագրական տվյալներով ու գրական-հասարակական գործունեության ամփոփումով նյութեր են տպագրվել («Արձագանք», 1893, № 103, «Տարազ», 1894, № 4 և այլն)։


== Գրականություն ==
Հակոբյան Մ. Ն., «Մետեորա» հանդեսը արևմտահայ լուսավորական-դեմոկրատական շարժման մեջ, Ե., 1977:


== Ծանոթագրություններ ==
Radio Ga Ga

«Radio Ga Ga», բրիտանական Queen ռոք խմբի երգը 1984 թվականի The Works ալբոմից։ Հեղինակը Ռոջեր Թեյլորն է։
Ինչպես գրում էին շատ քննադատներ, երգը շատ ճիշտ արտահայտում է այն ժամանակի բրիտանական ռադիոհաղորդումների վիճակը։ Չնայած քննադատների գնահատականներին («Անկարգ հիմարություն», հայտարարել է NME ամսագիրը), երգը շատ վարակիչ է եղել և բարձրացել է Բրիտանիայի հիթ-շքերթի երկրորդ տեղ և առաջին տեղ աշխարհի 19 երկրներում։
Երգը կատարվում էր խմբի գրեթե բոլոր համերգների ժամանակ, այդ թվում նաև «Live Aid» լեգենդար համերգի ժամանակ, երբ կրկներգի ռիթմը ծափահարում էին միանգամից 70000 մարդ։
Երգը ընդգրկված է Greatest Hits II հավաքածուում։


== Պատմություն ==
Սկզբնական տարբերակում երգի անվանումն էր «Radio Ca-Ca»՝ այդ բառերը արտասանել է Ռոջեր Թեյլորի փոքր երեխան։ Թեյլորը գրել է այդ երգը իր սոլո ալբոմի համար, փակվելով երեք օր շարունակ ստուդիայում Roland Jupiter 8 սինտեզատորով և դրամ մեքենայով։ Խմբի մնացած անդամները տեսել են դրա մեջ հնարավոր հիթ, վերջացրել են գրել բառերը և գործիքային մասերը, հատկապես, փոխելով անվանումը «Radio Ga Ga»-ի վրա։
Թեյլորը բացատրել է, թե ինչպես է առաջացել «Մետրապոլիսից» դրվագներ տեսահոլովակի սցենարի մեջ ներառելու գաղափարը․ «Ջորջո Մորոդերը գնել է «Մետրապոլիս» ֆիլմի հեղինակային իրավունքները և ուզել է, որ մենք երգ գրենք դրա համար։ Մենք գրել ենք երգը և տվել փոխանակման ֆիլմից մի քանի դրվագ օգտագործելու համար»։ Եթերի համար իրավունքները ստիպված էինք գնել ԳԴՀ-ից։


== Տեսահոլովակ ==
Տեսահոլովակում օգտագործվել են «Մետրապոլիս» ֆիլմից և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակների կինոխրոնիկայից դրվագներ։ Մուտքից հետո հայտնվում է ամբողջ խումբը, «թռչող մեքենայի» մեջ նստած։ Ֆրեդի Մերկուրին նստած է աջից, ինչպես և Ռոջեր Թեյլորը, իսկ Բրայան Մեյը և Ջոն Դիքոնը՝ հետևից։
«So don’t become some background noise» բառերից հետո տեսահոլովակը սև-սպիտակ է դառնում, հետո տեսահոլովակը գույնը «վաստակում է» գույն և էկրանի վրա հայտնվում է երգող Ֆրեդի Մերկուրին սև շալվարով և կարմիր կոստյումով։ Կրկներգի ժամանակ նորից հայտնվում է ամբողջ խումբը և «Queen»-ի սպիտակ հագուստով երկրպագուները։ Այդ գաղափարը դուր է եկել «Queen»-ի բոլոր երկրպագուներին։
Երկրորդ կրկներգի կատարման ժամանակ օգտագործվել են Queen-ի այլ տեսահոլովակներից դրվագներ։ Բրայան Մեյի կիթառը հայտնվում է երգի վերջում։ Կիթառային պարտիայից հետո Ֆրեդին նորից երգում է «You had your time — you had the power. You’ve yet to have your finest hour. Radio...», տեսահոլովակը աստիճանաբար ավարտվում է։


== Թատրոնում ==
1997 թվականին խորեոգրաֆ Մորիս Բեժարը օգտագործել է երգը, Queen-ի մնացած ստեղծագործությունների հետ միասին, իր «Հոգևորականների տուն» բալետում։


== Ազդեցություն ==
Ամերիկացի երգչուհի Լեդի Գագան վերցրել է իր կեղծանունը այդ երգի պատվին։ Նրա բառերի համաձայն, նա սիրում է Queen-ը և նրանց Radio Gaga հիթը, ինչի համար էլ ընտրել այդ կեղծանունը։


== Հիթ-շքերթներ և հավաստագրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեքստը
Ամերիկա, Ամերիկա

Ամերիկա, Ամերիկա, 1963 թվականին ռեժիսոր Էլիա Կազանի նկարահանած ամերիկյան ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները ծավալվում են 19-րդ դարի 90-ական թվականներին։ Գլխավոր հերոսը ազգությամբ հույն Ստավրոսն է, ով ապրում է Օսմանյան կայսրությունում, որտեղ հույները ենթարկվում են հալածանքների իշխանությունների կողմից։ Հայրը ամբողջ ընտանեկան խնայողությունները ծախսելով նրան ուղարկում է Կոստանդնուպոլիս, որտեղ Ստավրոսը պետք է աշխատեր իր հորեղբոր որդի Իսահակի մոտ։ Եվ այսպես պատանի Ստավրոսը ավանակով ճանապարհ է ընկնում դեպի մայրաքաղաք։ Ճանապարհին իր միամտության և բարության պատճառով զրկվում է ամբողջ դրամից։
Տեղ հասնելով պարզվում է, որ Իսահակը իրականում չի ցանկանում ընդունել առանց դրամի իր մոտ եկած երիտասարդին։ Նա ցանկանում է ամուսնացնել Ստավրոսին մի հարուստ աղջկա հետ։ Սակայն Ստավրոսը բոլորովին չի ցանկանում ամուսնանալ, որովհետև դա կխանգարեր իր երազանքին՝ ԱՄՆ մեկնելուն, որտեղ նա կարող էր շատ ավելի բարեկեցիկ կյանքի հույս ունենալ։
Ստավրոսի մերժումից հետո Իսահակը նրան դուրս է վռնդում տնից, ինչից հետո Ստավրոսը հազիվ է իր գոյությունը պաշտպանում։ Նա ուտում էր միայն աղբամաններից և անում էր ամեն պատահած աշխատանք։ Մի անգամ նրա կացարանի վրա հարձակվում են իշխանական զորքեր և նա ծանր վիրավորվում է։ Մի կերպ նա կարողանում է վերադառնալ հորեղբոր տուն, որտեղ նրան խղճում են ու օթևան տալիս, մինչև նա ապաքինվի։
Նա ծանոթանում է հայ Օհանեսի հետ, ում օգնությամբ վերջապես կարողանում է մեկնել Ամերիկա։


== Դերերում ==


== Մրցանակներ ==
Ֆիլմը ներկայացվել է 4 Օսկարի, ստացել 1-ը։

Օսկար լավագույն ֆիլմի համար - ներկայացվել է
Օսկար լավագույն ռեժիսորի համար - ներկայացվել է (Էլիա Կազան)
Լավագույն սցենար - ներկայացվել է (Էլիա Կազան)
Լավագույն զգեստների նկարիչ - ստացել է (Ջին Կալլահան)Ներկայացվել է 8 Ոսկե Գլոբուսի, ստացել 2-ը, Ոսկե Գլոբուս լավագույն ռեժիսորի համար և լավագույն դերասանի դեբյուտ։
Ստացել է Սան Սեբաստիանի կինոփառատոնի 1 մրցանակ, ներկայացվել է ԱՄՆ-ի գրողների գիլդիայի կինոմրացանակին։
2001 թվականին ֆիլմը ընդգրկվել է ամերիկյան ֆիլմերի ազգային ռեեստրում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ամերիկա, Ամերիկա(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Ամերիկա, Ամերիկա»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
«Ամերիկա, Ամերիկա»(անգլ.) ֆիլմը allmovie կայքում:
Դոն Բարքսդեյլ

Դոն Բարքսդեյլ (անգլ.՝ Don Barksdale, մարտի 31, 1923(1923-03-31), Օքլենդ, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ - մարտի 8, 1993(1993-03-08), Օքլենդ, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի բասկետբոլիստ, ծանր հարձակվող։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը Basketball-Reference.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրությունը Justsportsstats.com կայքում(անգլ.)
Ժուկովո (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԺուկովոԺուկովո (ռուս.՝ Жуково), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(5623) Իվամորի

(5623) Իվամորի (անգլ.՝ Iwamori), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Ացուշի Սուգիեի կողմից Դայնիկում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,01017 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6941 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3262 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1907,59 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18872 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,99° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5623) Իվամորի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Արձան քրմապետ

Արձան քրմապետ (ծննդյան թվ. անհայտ - 301 թ.), հայ քրմապետ 3-րդ դարի վերջում և 4-րդ դարի սկիզբում։ Ըստ պատմիչ Զենոբ Գլակի, Տարոն գավառի քրմական ուժերը (6946 մարդ) քրմապետ Արձանի և նրա որդի Դեմետրի առաջնորդությամբ, Մեծ Հայքում քրիստոնեությունը պետական կրոն հռչակելու ժամանակ երկու անգամ ճակատամարտել են կենտրոնական իշխանության զորքերի դեմ՝ Աշտիշատի գլխավոր մեհյանը պահպանելու համար։ Տրդատ Գ Մեծ (Տրդատ Պահլավ) թագավորը ու Գրիգոր Ա Լուսավորիչը (Սուրեն Պահլավ) արյունալի պատերազմով կործանել են մեհյանը և տեղը հիմնել եկեղեցի։ Արձանը սպանվել է Անգեղտան իշխանի հետ մենամարտում։


== Տես նաև ==
Կուառսի ճակատամարտ
Իգռիսե

Իգռիսե (էստ․՝ Igrise), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Միկիտամյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 16 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Don't Panic

«Don't Panic», ամերիկացի ռեփեր Ֆրենչ Մոնտանայի երգն է։ Այն որպես սինգլ թողարկվել է 2014 թվականի օգոստոսի 12-ին։ Երգի պրոդյուսերն է DJ Mustard-ը։


== Տեսահոլովակ ==
Երգի տեսահոլովակը նկարահանվել է 2014 թվականի հուլիսի 9-ին և ներկայացվել է օգոստոսի 13-ին։ Տեսահոլովակում նկարահանվել է Ֆրենչ Մոնտանայի նախկին ընկերուհին՝ ամերիկահայ հեռուստաաստղ Քլոյի Քարդաշյանը։


== Ռեմիքսներ ==
Երգի պաշտոնական ռեմիքսը թողարկվել է համագործակցությամբ ամերիկացի R&B երգիչներ Քրիս Բրաունի և Ջերեմայի հետ։ Ֆրենչ Մոնտանայի Coke Boys Records ձայնագրման լեյբլի անդամ Chinx-ը նույնպես ձայնագրել է երգի իր ռեմիքս տարբերակը։ Մեկ այլ ռեմիքս է թողարկել նաև ռեփեր YG-ը։


== Երգացանկ ==
Թվային ներբեռնում


== Հիթ շքերթներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեսահոլովակը ՅուԹուբում
Դմիտրի Գոլիցին

Իշխան Դմիտրի Միխայլովիչ Գոլիցին (ռուս.՝ Дмитрий Михайлович Голицын, հուլիսի 3 (13), 1665, Մոսկվա, Ռուսական թագավորություն - ապրիլի 25, 1737(1737-04-25), Schlüsselburg, Saint Petersburg Province, Սանկտ Պետերբուրգի նահանգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս պետական գործիչ, Պետրոս I աջակիցը, գաղտնի խորհրդական, Պետրոս I մահից հետո եղել է Գերագույն գաղտնի խորհրդի անդամ։ Պետրոս II կայսր մահից հետո դարձել է Գերագույն գաղտնի խորհրդի առաջատարներից մեկը և ոգևորել է Ռուսաստանում սահմանադրական միապետության առաջին փորձերը հաստատելու համար։
Կազմել է «Կոնդիցիա», որը կոչված էր սահմանափակել կայսրուհի Աննա Յոհանովնայի իշխանությունը։


== Կենսագրություն ==
Պալատական սեղանապետ Միխայիլ Անդրեևիչ Գոլիցինի և Պրասկովյա Նիկիտիչնայի որդին։


=== Պետրոս I օրոք ===

1686 թվականին դարձավ Պետրոս Ալեքսեյևիչի սեղանապետը։ 1694—1697 թվականներին կապիտանի կոչումով ծառայել է Պրեոբրաժենի գնդում, մասնակցել է Ազովի արշավներին, այնուհետև Իտալիայում սովորել է ռազմական գիտություն Մարկ Մատինովիչի մոտ։ 1701—1704 թվականներին եղել է Կոստանդնուպոլիսի դեսպան, իսկ ավելի ուշ մասնակցել է Հյուսիսային պատերազմին։
1707 թվականին եղել է Բելոգորոդի զորապետը), իսկ 1711 թվականից՝ Կիևի նահանգապետ։ 1718 թվականից եղել է Կամեր-կոլեգիայի և Սենատի անդամ, զբաղվում էր ֆինանսական հարցերով։ Վայելում էր Պետրոս I վստահությունը, որը հաճախ դիմում էր նրան տարբեր խնդրանքներով (օրինակ, տարբեր գրքերի թարգմանությունների մասին)։ Այնուամենայնիվ, 1723 թվականին Գոլիցինը Շաֆիրովի գործի հետ կապված ձերբակալվեց, սակայն կայսրուհու միջնորդությամբ նրան ներում է շնորհվում։


== Եկատերինա I և Պետրոս II օրոք ==
Պետրոս I մահից հետո Գոլիցինը աջակցում էր նրա թոռան՝ Պետրոս II Ալեքսեյևիչի վարչության կուսակցության կողմնակիցների կառավարությունը, սակայն  Սակայն համաձայնվել է Եկատերինա I գահակալմանը, 1726 թվականին  մասնակցել է ռուս-ավստրիական միության  բանակցությունների  կնքմանը, 1727 թվականի հունվարի 1-ից կայսրուհուց ստանում է Սուրբ Անդրեաս առաքյալի և Սուրբ Ալեքսանդր Նևսկու շքանշան։ 
Կայսր Պետրոս II իշխանին նշանակել է կոմերց-կոլեգիայի ղեկավար։ Դմիտրի Գոլիցինը չեղյալ հայտարարեց մի շարք պետական մենաշնորհներ և նվազեցրեց սակագները։ Այդ ժամանակ էլ Գերագույն գաղտնի խորհուրդ է մտցնում իր եղբորը Միխայիլին, ով դարձավ Ռազմական կոլեգիայի ղեկավար։
1730 թվականին առաջարկում է  գահին հրավիրել  Աննա Յոհանովնային, սահմանափակելով նրա իշխանությունը։
Ավելի ուշ  իշխանը մշակեց սահմանադրության նոր նախագիծ, որի համաձայն բացարձակ միապետությունը  որպես այդպիսին Ռուսաստանում սահմանափակվում է ընդմիշտ, և միապետի իշխանությունը կազմված էր Գաղտնի խորհրդի տասը-տասներկու  անդամներից 


== Ընտանիք ==
1864 թվականին ամուսնացել է իշխան Յակով Օդոևսկու դստեր՝ իշխանուհի Աննա Յակովլևնայի հետ (մահացել է 1750 թ.):
Երեխաներ՝

Սերգեյ (1696—1738) ՝  Կազանի ղեկավար, դիվանագետ։
Ալեքսեյ (1697—1768)՝  սենատոր, հոր հետ միասին տուժել է Կանտեմիրների ժառանգության գործով։
Անաստասիա (1698—1747)՝  1724 թվականից Կոնստանտին Կանտեմիրի կինը (1703—47):


== Նախնիներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография на сайте ХРОНОС
ДМИТРИЙ МИХАЙЛОВИЧ ГОЛИЦЫН — 3.07.1665−14.04.1737(չաշխատող հղում)
Мария Крючкова «Вотчина князь Дмитрея княж Михайлова сына Голицына» «Наше Наследие» № 92 2009
Գրետա Կնուտսոն

Գրետա Կնուտսոն  (շվեդերեն՝ Greta Knutson-Tzara, նոյեմբերի 10, 1899(1899-11-10)[…], Ստոկհոլմ - մարտի 6, 1983(1983-03-06)[…], Փարիզի 15-րդ շրջան, Փարիզ), շվեդ վիզուալ մոդեռն նկարչուհի, արվեստի քննադատ, գրող և բանաստեղծուհի։


== Կենսագրություն ==
Գրետա Կնուտսոնը ծնվել է Ստոկհոլմում 1899 թվականին։ Նա Կնուտ և Սիգնե  Անդերսոնների երկրորդ երեխան էր։ Չնայած նա ծնվել էր հարուստ, մշակույթ ունեցող ընտանիքում և տիրապետում էր մի քանի լեզուների (շվեդերեն, ֆրանսերեն և գերմաներեն), հայրը նրան թույլ չտվեց, որ  լեզվաբանություն սովորի. նա  Kungliga Konsthögskolan-ում սովորեց գեղանկարչություն և որոշ ժամանակ հաճախում էր Ազատ արվեստների թագավորական ակադեմիա։ 1920 թվականին Գրետան մեկնում է Փարիզ և ֆրանսիացի նկարիչ և մանկավարժ Անդրե Լոտի մոտ մեկ տարի սովորում գեղանկարչություն։ Նա բնակվում էր Փարիզում` երբեմն հազվադեպ վերադառնալով Շվեդիա։

1923 կամ 1924 թվականներին նա հանդիպեց Տրիստան Տցարային, իսկ 1925 թվականի օգոստոսի 8-ին ամուսնացավ նրա հետ։ 1927 թվականին ծնվեց նրանց որդին` Քրիստոֆ Տցարը։ Հարուստ ժառանգություն ունենալով` Գրետան Մոնմարտրում տուն է կառուցում։ Այս տանը հավաքվում էին ֆրանսիացի նկարիչներ, ովքեր աշխատում էին սյուրռեալիզմի ժանրում։ Գրետան, սակայն, սկզբում հավատարիմ մնաց իր գեղանկարչական ոճին։ Նա նկարում էր յուղաներկով, նրա վրա մեծ ազդեցություն թողեցին մոդեռնիզմը, պոստկուբիզմը և աբստրակցիոնիզմը և նա անցավ սյուրռեալիզմի 1930-ականներին։ 1928 թվականին Ստոկհոլմում անցկացվեց նրա ստեղծագործությունների ցուցահանդեսը։
1937 թվականին Գրետան և Տրիստանը ամուսնալուծվեցին, չնայած ամուսնալուծությունը պաշտոնապես գրանցվեց միայն 1942 թվականին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբում Գրետան հեռացավ Փարիզից և մեկնեց Ֆրանսիայի հարավ, որտեղ միացավ Ֆրանսիական  դիմադրության շարժմանը։ Այստեղ Գրետան երկար սիրային կապ ունեցավ  բանաստեղծի և Ֆրանսիայի դիմադրության շարժման մեկ այլ անդամ Ռենե Շարի հետ։ Գրետան հեռացավ սյուրռեալիզմից և սկսեց հետաքրքրվել ֆենոմենոլոգիայով, հատկապես փիլիսոփաներ Էդմունդ Հուսերլի և Մարտին Հայդեգերի գաղափարներով։ Նրա նկարներում գերակշռում էին դասական թեմաները նատյուրմորտները, ինտերիերներն ու  դիմանկարները։
Գրետա Կնուտսոնն իրեն դրսևորեց նաև որպես արվեստի պատմության գրող, նրա հոդվածները տպագրվում էին շվեդական Konstrevy ամսագրում։ Նա գրել է նաև վեպեր և արձակ բանաստեղծություններ։ Գուննար Էկելյոֆի հետ միասին նա թարգմանում էր շվեդական գրականությունը ֆրանսերեն, իսկ ֆրանսիական գրականությունը` շվեդերեն։ 1980 թվականին կայացավ նրա նկարների վերջին ցուցահանդեսը Thielska galleriet-ում (Ստոկհոլմ)։ Այնուհետև նրա ստեղծագործությունները հրապարակվում են գերմաներեն «Bestien» ժողովածուում։
Վերջին տարիներին նկարիչը միայնակ ապրել է Փարիզում։ 1983 թվականին նա ինքնասպանություն է գործել։
Գրետա Կնուտսոնի աշխատանքները ներկայացված են Շվեդիայի ազգային թանգարանի, Գյոտեբորգի գեղարվեստի թանգարանի, Նորորգոպինգի գեղարվեստի թանգարանի և Պոմպիդու կենտրոնի հավաքածուներում։


== Գրական գործեր ==
Bestien (1980)
Lunaires (1985)
Månstycken, i svensk översättning av Lasse Söderberg (ellerströms, 2006)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Greta Knutson at the Museum of Modern Art
Խաչակրաց արշավանք (1197)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խաչակրաց արշավանք (այլ կիրառումներ)Խաչակրաց արշավանք (1197), հայտնի է նաև որպես Հենրի VI-ի խաչակրաց արշավանքներ կամ գերմանական խաչակրաց արշավանքներ։ Սկսվել է Հենրի VI-ի կողմից՝ ի պատասխան իր հոր՝ Ֆրիդրիխ Բարբարոսայի 1189-1192 թթ. Խաչակրաց երրորդ արշավանքի ընթացքում։ Այդ ռազմական արշավը հայտնի է նաև կայսրերի խաչակրաց արշավանք անունով։ Իր զինուժով լինելով Սուրբ Երկրի ճանապարհին՝ Հենրի VI-ը մահանում է իր՝ Մեսինա մեկնելուց առաջ՝ 1197 թ. սեպտեմբերի 8-ին։ Գահի համար պայքարում հակասություններ կային նրա եղբայր Ֆիլիպ Շվաբացու և մրցակից Օտտո Բրունսվիքի միջև։ Արվեցին արշավանքներ, որպեսզի պաշտպանեն իրենց հետաքրքրությունները կայսերական հաջորդ ընտրություններին։ Գերմանիա վերադառնալուց առաջ ազնվականները, արշավանքի մեջ մնալով, գրավում են Լևանտի ափը, որը գտնվում էր Տիրի և Տրիպոլիի միջև։ Խաչակրաց արշավանքը վերջանում է արագ 1198 թ.` Սիդոնի ու Բեյրութի անկումից հետո։
1187 թ. հոկտեմբերի 2-ին Սալադինը գրավում է Երուսաղեմը և խաչակիրների տարածքների մեծ մասը։ 1189 թվականին կազմակերպվում է Երրորդ խաչակրաց արշավանքը։ Երրորդ արշավանքին մասնակցում են Ֆրանսիայի թագավոր Ֆիլիպ Օգոստոսը, Անգլիայի թագավոր Ռիչարդ Առյուծասիրտը և կայսր Ֆրիդրիխ Բարբարոսան։ Գերմանական Խաչակրաց արշավանքին մասնակցել են գուցե 100-150 հազար մարդ, որոնք ցրվել են, և շատ ավելի փոքր մասը, առաջնորդվելով Ֆրիդրիխի որդի Ֆրիդրիխ V Շվաբացու կողմից, շարունակել է արշավանքը դեպի Սուրբ Երկիր, որտեղ նրանք միացել են Սկրայի պաշարմանը։ Խաչակրաց արշավանքը ավարտվել է 1192 թ.։ Ռամլայի պայմանագիրը կնքվել է Ռիչարդ Առյուծասիրտի և սուլթան Սալադինի միջև` հաստատելով 3-ամյա զինադադար, որը թույլ էր տալիս մուսուլմաններին պահպանել իշխանությունը Երուսաղեմի վրա այն ժամանակ, երբ խաչակիրները հաստատվում են Սկրայում, Ջաֆֆայում և ու ուրիշ կարևոր ափամերձ քաղաքներում։ Հենրի VI-ը թագավորել է 1169 թվականից՝ հաջորդելով հորը՝ Ֆրիդրիխին։ Թագադրվել է Հռոմեական Սրբազան կայսրության Պապ Սելեստինի կողմից։ Իր առաջխաղացման համար միապետների դեմ պայքարում հաջողության ալիքը շրջվում է նրա կողմը։ Նպաստող հանգամանքներից էր նաև այն, որ խաչակիր թագավոր Ռիչարդ Առյուծասիրտը գերվում է Ավստրիայում և ազատ է արձակվում՝ հավատարմության երդում տալով և հսկայական փրկագին վճարելով։ 1194 թ. Հենրին, նվաճելով Սիցիլիայի թագավորությունը, կարողանում է ամրապնդել կնոջ Ժառանգության իրավունքը Սիցիլիայի թագավորության վրա՝ հայտարարելով Խաչակրաց արշավանք Երուսաղեմը ռազմակալելու համար։ Հենրին ձգտում էր համաձայնության գալ պապ Սելեստին III-ի հետ՝ ճանաչելու իր իշխանությունը Սիցիլիայի վրա։ 1195 թ. զինադադար է ստորագրվում Ռիչարդի կողմից։ Այդ ժամանակ սուլթան Սալադինը արդեն մահացել էր։ Այս բարենպաստ զարգացումների արդյունքում կայսրությունը հույս ուներ շարունակել նախորդ արշավանքների միտումները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Riley-Smith, Jonathan (1990). Atlas of the Crusades. New York: Facts on File.
Norwich, John Julius (1997). A Short History of Byzantium. New York: Vintage Books.
Juritsch, Georg (1894). Geschichte der Babenberger und ihrer Länder, 976-1246. Innsbruck: Wagnerschen Universitätsbuchhandlung.
Բոլիբոկի (գյուղ, Դերգաչևի շրջան)

Բոլիբոկի (ուկրաիներեն՝ Болибоки), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1680 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բոլիբոկի գյուղում բնակվում էր 26 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,136 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 191,18 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիձի

Վիձի (բելառուս․՝ Відзы), քաղաքատիպ ավան Բելառուսում՝ Վիտեբսկի մարզի Բրասլավի շրջանում։ Ընկած է շրջկենտրոնից՝ Բրասլավ քաղաքից 40 կիլոմետր դեպի հարավ-արևմուտք, Բելառուսի Հանրապետության սահմանային գոտում. ավանից 5 կիլոմետր դեպի արևմուտք անցնում է Լիտվայի սահմանը։ Շրջակայքում կա մի քանի ոչ մեծ լիճ։ Զբաղեցնում է 2,25 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2019 թվականի տվյալներով եղել է 1.506: Պատմական փաստաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվել է 15-րդ դարի կեսերին։


== Ժողովրդագրություն ==


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Здымкі на Radzima.org
http://globus.tut.by/vidzy/index.htm
«Վիձի»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Видзы на Глобус TUT.byArchived 2010-05-02 at the Wayback Machine.
(5125) Օկուշիրի

(5125) Օկուշիրի (անգլ.՝ Okushiri), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի փետրվարի 10-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,466128 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0778 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8545 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1414,56 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,254496 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,86° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5125) Օկուշիրի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մոնիկա Սելեշի կարիերայի վիճակագրություն

Մոնիկա Սելեշի կարիերայի վիճակագրությունը ներկայացնում է հարավսլավացի և ամերիկացի պրոֆեսիոնալ թենիսիստուհի, աշխարհի նախկին թիվ 1 ռակետ Մոնիկա Սելեշի Մեծ Սաղավարտի, Վիրջինիա Սլիմս մրցաշարերի և WTA մրցաշարերի եզրափակիչներին մասնակցությունները և նվաճած տիտղոսները։
Մոնիկա Սելեշը թիվ 1 ռակետ դարձել է 1991 թվականի մարտի 11-ին, այդ վարկանիշին հասնելով Շտեֆի Գրաֆի հետ մրցակցությունում։ Կարիերայի ընթացքում Սելեշը 9 անգամ նվաճել է Մեծ Սաղավարտի մրցաշարի հաղթողի տիտղոսը, այդ թվում 4 անգամ Ավստրալիայի բաց առաջնությունում, 3 անգամ Ֆրանսիայի բաց առաջնությունում և 2 անգամ ԱՄՆ բաց առաջնությունում։ Բացի այդ, նա ևս չորս անգամ դուրս է եկել Մեծ Սաղավարտի մրցաշարի եզրափակիչ։ Չորս անգամ մասնակցելով Վիրջինիա Սլիմս ամփոփիչ մրցաշարի եզրավակիչին, նա երեքում հաղթանակի է հասել։ WTA մրցաշարերում Սելեշն ընդհանուր առմամբ հաղթանակի է հասել 53 մրցաշարերում, ևս 6 մրցաշարում հաղթանակ տանելով զուգախաղում։ 1996 և 2000 թվականներին Սելեշը պատվո պատվանդանի վերին աստիճանն է բարձրացել ԱՄՆ ազգային հավաքականի կազմում՝ հաղթանակի հասնելով Ֆեդերացիայի գավաթի խաղարկությունում։ 2000 թվականի Սիդնեյի Օլիմպիական խաղերում Սելեշը նվաճել բրոնզե մեդալ։


== Գլխավոր եզրափակիչներ ==


=== Մեծ Սաղավարտի մենախաղի մրցաշարի եզրափակիչներ 13 (9 տիտղոս, 4 պարտություն) ===


=== Վիրջինիա Սլիմս մրցաշարի եզրափակիչներ ===


==== Մենախաղ 4 (3 տիտղոս, 1 պարտություն) ====
(i) = Փակ մարզասրահ


=== Մակարդակ I մրցաշարպերի եզրափակիչներ ===


==== Մենախաղ 18 (9 տիտղոս, 9 պարտություն) ====


==== Զուգախաղ 4 (3 տիտղոս, 1 պարտություն) ====


== Կարիերայի եզրափակիչներ ==


=== Մենախաղ 85 (53 տիտղոս, 32 պարտություն) ===


=== Զուգախաղ 9 (6 տիտղոս, 3 պարտություն) ===


=== Թիմային մրցաշարեր ===


==== Եզրափակիչներ 4 (3 տիտղոս, 1 պարտություն) ====


== Օլիմպիադայի մենախաղի բրոնզե մեդալ ==


== Ֆեդերացիայի գավաթ ==


=== Հաղթանակներ (3) ===


=== Մասնակցություն (19) ===


==== Մենախաղ (17) ====


==== Զուգախաղ (2) ====


== Մենախաղի մրցաշարերի վիճակագրություն ==


== WTA մրցաշարերում վաստակած մրցանակային գումարներ ==


== Արդյունքներ Թոփ 10 թենիսիստուհիների հետ ==


== Հաղթանակներ Թոփ 10 թենիսիստուհիների նկատմամբ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մոնիկա Սելեշը WTA կայքում
Մոնիկա Սելեշը ITF կայքում Archived 2015-09-30 at the Wayback Machine.
Մոնիկա Սելեշը Ֆեդերացիայի գավաթի մասնակցի կայքում Archived 2016-08-26 at the Wayback Machine.
Վիլեյանուր Ռամաչանդրան

Վիլեյանուր Ռամաչանդրան (անգլ.՝ Vilayanur Subramanian Ramachandran, օգոստոսի 10, 1951(1951-08-10), Թամիլ Նադու, Հնդկաստան), հնդիկ նյարդաբան, հոգեբան, բժշկության դոկտոր, փիլիսոփայության դոկտոր, Բարձրագույն նյարդային գործունեության հետազոտական կենտրոնի տնօրեն (Center for Brain and Cognition), Կալիֆոռնիայի համալսարանի հոգեբանության և նեյրոֆիզիոլոգիայի պրոֆեսոր, Սալկովի համալսարանի կենսաբանության ադյունկտ-պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
1974 թվականին Վիլեյանուր Ռամաչանդրանը Մադրասում ավարտել է Ստենլի բժշկական քոլեջը։ 1978 թվականին Քեմբրիջի համալսարանում դոկտորի աստիճան է ստացել։ Ռամաչանդրանը համարվում է հայելային նեյրոնների տեսության կողմնակիցը։ Նա կարծում է, որ նյարդաբանության պատմության վերջին տասնամյակում նրանց բացահայտումը շատ կարևոր է։ Եվ ենթադրում է, որ հայելային նեյրոնների ուսումնասիրությունը կօգնի բացատրել մարդկային հոգեբանության շատ երևույթներ։ Ռամաչանդրանը ենթադրում է նաև, որ հայելային նեյրոնները կարող են դառնալ մարդկային գիտակցության և լեզվի նյարդաբանական հիմքը հասկանալու բանալիներ։
Գիտական ամսագրերում տպագրել է ավելի քան 120 հոդված։ «Ուղեղի ֆանտոմները» հայտնի գրքի հեղինակն է։ 1999 թվականին Նիդերլանդների թագավորական գիտությունների ակադեմիայի կողմից պարգևատրվել է ոսկե մեդալով («Արյոնս Կապպերսի» մեդալ) նեյրոֆիզիոլոգիայի մեջ մեծ ավանդ ունենալու համար։ Ավստրալիայի ազգային համալսարանի ոսկե մեդալով է պարգևատրվել և արժանացել Ամերիկյան նյարդաբանական ակադեմիայի պատվավոր նախագահի կոչում։ «Նյուզվիք» ամսագիրը նրան անվանել է «դարի ակումբի» անդամ՝ 21-րդ դարի հարյուրավոր ամենահայտնի մարդկանցից մեկը։    


== Մատենագիտություն ==
Phantoms in the Brain : Probing the Mysteries of the Human Mind, coauthor Sandra Blakeslee, 1998, ISBN 0-688-17217-2
The Encyclopedia of the Human Brain (editor-in-chief) ISBN 0-12-227210-2
The Emerging Mind, 2003, ISBN 1-86197-303-9 (пер. Рождение разума. Загадки нашего сознания.- Олимп-Бизнес, 2006, ISBN 5-9693-0022-5)
A Brief Tour of Human Consciousness: From Impostor Poodles to Purple Numbers, 2005, ISBN 0-13-187278-8
The Tell-Tale Brain: A Neuroscientist’s Quest for What Makes Us Human, 2010, ISBN 978-0-393-07782-7 (пер. Мозг рассказывает — М: Карьера Пресс, 2012)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիլեյանուր Ռամաչանդրան (Vilayanur Ramachandran) քո խելքի մասին (դասախոսություն) Archived 2014-02-13 at the Wayback Machine.
Վիլեյանուր Ռամաչանդրան, Լ․ Օբերման Կոտրված հայելիներ՝ աուտիզմի տեսություն // «Գիտության աշխարհում» 2007. № 3
Վ․ Կոսոնոգով Հայելային նեյրոններ՝ գիտական կարճ ակնարկ / Վ․ Կոսոնոգով։ Դոնի Ռոստով, 2009 թ., էջ 24 ISBN 978-5-91365-091-7.
Պեշկովո (այլ կիրառումներ)

Պեշկովո, կարող է վերաբերել՝

Պեշկովո - գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանում
Պեշկովո - գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում
Պեշկովո - գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում
Հարապպա

Հարապպա, հնագույն քաղաք (մ.թ.ա. III-II հազարամյակներ) Արևմտյան Պակիստանում, Հարապպայի քաղաքակրթության գլխավոր կենտրոններից։ Հարապպայի զարգացման հիմնական փուլերը որոշվել են Մոհենշո-Դարոյի (Պակիստանում), Ռուպարի (Հնդկաստանում) և այլ հնավայրերի ուսումնասիրությունների հիման վրա։ Հարապպան հետազոտվում է 1921 թվականից։ Պեղումներ են կատարվել հիմնականում քաղաքի տարածքից դուրս գտնվող միջնաբերդի շրջանում։ Հայտնաբերվել են պաշտպանական հզոր կառույցներ, թրծած աղյուսից հացահատիկի հորեր, ալրաղացներ, ծառաների, ստրուկների բնակելի շենքեր։ Հարապպայի բնակիչներին հայտնի էր երկաթը։ Զարգացած էին բրոնզագործությունը, խեցեգործությունը և այլ արհեստներ։ Գտնված են Հնդկաստանի հնագույն, դեռևս չվերծանված գրերով կնիքներ։ Ավերակների գրաված տարածքի հիման վրա ենթադրվում է, որ Հարապպան եղել է Հնդկաստանի հնագույն պետություններից մեկի մայրաքաղաքը։
Ճարճրուկ ցանովի

Ճարճրուկ ցանովի (լատ.՝ Eruca sativa), խաչածաղկավորների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։


== Նկարագրություն ==
30-80 սմ բարձրությամբ ճյուղավոր ցողունով միամյա խոտաբույս է։ Քնարաձև տերևները երկար են և փետրաձև մասնատված։ Խոշոր, սպիտակավուն կամ դեղնավուն, բաժակից կրկնակի երկար պսակաթերթերի վրա երևում են մանուշակագույն ջղերը։ Հաստ պտղակոթով, երկար, թրաձև կտուցով պտուղը երկարավուն ձվաձև պատիճ է։ Բաց դարչնագույն, պատիճներում երկու շարքով դասավորված սերմերը մանր են։


== Տարածվածություն ==
Որպես մոլախոտ աճում է լեռնային գոտիների այգիներում և ցանքսերում, աղբավայրերում։ Տարածված է Շիրակի, Լոռու, Գեղարքունիքի, Արարատի, Արմավիրի, Սյունիքի, Վայոց ձորի մարզերում և Արցախում։


== Նշանակություն ==
Բուժական նպատակներով օգտագործում են կանաչ զանգվածը, ծաղիկներն ու սերմերը։ Բույսը թարմ վիճակում որպես բանջարեղենային ավելցուկ օգտագործվում է տարբեր կերակրատեսակներում և որպես համեմունք՝ աղցաններում, ապուրներում, իսկ սերմերից պատրաստում են մանանեխ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիեժ (նահանգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լիեժ (այլ կիրառումներ)Լիեժ (ֆր.՝ Liège, վալոներեն՝ Lidje, գերմ.՝ Lüttich, հոլ.՝ Luik), Բելգիայի թագավորության տասը նահանգներից և Վալոնիայի հինգ նահանգներից մեկը։ Սահմանակցում է Լիմբուրգ, Նամյուր, Ֆլամանդական Բրաբանտ նահանգներին, Լյուքսեմբուրգի Մեծ Դքսությանը, Նիդերլանդներին և Գերմանիային։ Վարչական կենտրոնը Լիեժ քաղաքն է։


== Վարչական բաժանում ==
Բաղկացած է 84 համայնքներից․


== Տես նաև ==
Բելգիայի վարչական բաժանում


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Շինական

Շինական, գեղջուկ, գյուղում (շենում) ապրող աշխատավոր և անազատ գյուղացի միջնադարյան Հայաստանում։ Կալվածատեր-ազնվականներից՝ ազատներից, Շինականի կախումն ունեցել է տնտեսական բնույթ։ 
Բնակվելով կալվածատիրոջը պատկանող հողում՝ նա վճարել է հարկ ու տուրք, կատարել հասարակական զանազան աշխատանքներ, պարհակներ։ Շինականությունը կազմել է երկրի հիմնական արտադրող աշխատուժը, պատերազմների ժամանակ համալրել հետևակ զորքը։ Կալվածատերերի կամայականություններից պաշտպանելու համար որոշակի կանոններով ու սովորույթներով սահմանվել են նրանց իրավունքներն ու պարտավորությունները։


== Տես նաև ==
Ռամիկ
Բարդի խոշորատերև

Բարդի խոշորոտերև (լատ.՝ Populus candicans), ուռազգիների ընտանիքի, բարդի ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Տերևաթափ ծառ է՝ 25-30 մ բարձրությամբ, 1,5-ից մինչև 2 մ բնի տրամագծով և լայն-ձվաձև սաղարթով։ Բնի կեղևը գորշամոխրավուն է, խոր ճաքճքված։ Ընձյուղները անկյունավոր են, սկզբում մազմզուկապատ, այնուհետև՝ մերկ, ձիթականաչավուն կամ կարմրադարչնագույն։ Բողբոջները հասնում են մինչև 1 սմ երկարության, սուր-կոնաձև են, դեղնագորշավուն, կպչուն։ Տերևները լայն-ձվաձև են, խոր-սրտաձև հիմքով, 7-22 սմ երկարությամբ և 7-18 սմ լայնությամբ, վերևի կողմից մուգ կանաչ, փայլուն, ներքևի կողմից սպիտակավուն, թարթիչաեզր, անհավասար գեղձաատամնաեզր, թիթեղի հիմքում 2 խոշոր գեղձերով։ Տերևակոթունները գլանաձև են, մազմզուկապատ։ Տերևակիցները երկար են պահպանվում։


== Տարածվածություն ==
Բնական պայմաններում տարածված է Հյուսիսային Ամերիկայում, արևելյան նահանգներում, գետահովիտներում։ Մեր հանրապետության պայմաններում հավասարաչափ կերպով լավ է աճում ինչպես հարթավայրային, այնպես էլ բարձրլեռնային շրջաններում։ Երևանի բուսաբանական այգում կան խոշոր ծառեր, մինչև 16-18 մ բարձրությամբ և 50-70 սմ բնի տրամագծով, որոնք աչքի են ընկնում արտակարգ արագ աճով ու դեկորատիվ բարձր հատկանիշներով։ Լավ է աճում Նաև Վանաձոր, Սևանում, Գյումրիում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վյարլևո

Վյարլևո (ռուս.՝ Вярлево), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 60 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կարպենկովո (գյուղ, Բուրինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿարպենկովոԿարպենկովո (ուկրաիներեն՝ Карпенкове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կարպենկովո գյուղում բնակվում էր 58 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Քուշեշ-Դավթյան դպրոց

Քուշեշ-Դավթյան դպրոց, միջնակարգ, երկսեռ, կիսապետական դպրոց Թեհրանում։ Նախապես բացվել է որպես Հայկազյան դպրոցի մասնաճյուղ՝ Քուշեշ անունով։ 1932-1933 թվականներին հնդկահայ բարերար Գավիթ Դավթյանի միջոցներով վերակառուցվել և կոչվել է Քուշեշ-Դավթյան։ 1957-1958 թվականներին հայ բնակչության միջոցներով կառուցվել է դպրոցի նոր քառահարկ շենքը, որն իր ուսումնական հարմարություններով լավագույնն է քաղաքում։ 1954 թվականին բարերար Մարգար Սարգսյանի նվիրատվությամբ կառուցվել է Մարիամյան դպրոցը, որի նորակառույց շենք են տեղափոխվել Քուշեշ-Դավթյան դպրոցի իգական դասարանները։ Դասավանդվում են պետական ծրագրով նախատեսված հանրակրթական առարկաներ՝ պարսկերեն։ Հայոց լեզուն և կրոնը դասավանդվում են արտաժամյա։ Ուսուցիչները հիմնականում պարսիկներ են, կան նաև հայեր։
Երևանի երաժշտական գործիքների փորձարարական ֆաբրիկա

Երևանի երաժշտական գործիքների փորձարարական ֆաբրիկա, փորձարարական ֆաբրիկա Երևան քաղաքում։ 


== Պատմություն ==
Ֆաբրիկան ստեղծվել է 1962 թվականին որպես դաշնամուրի ֆաբրիկա։ 1970 թվականից ֆաբրիկայում արտադրել են նաև էլեկտրական կիթառներ (12-լարանի, «Կռունկ», «Կռունկ 75 Մ»), «Կոմիտաս 74», «Անուշ», «Երևան», «Սևան» մակնիշի դաշնամուրներ, էլեկտրամանդոլինա։ Ֆաբրիկայում գործել են նախապատրաստման, հավաքման, էլեկտրական և ստեղնաշարային գործիքների ֆուռնիտուրայի արտադրամասեր։ Արտադրությունը կատարելագործելու, աշխատանքները մեքեյնացնելու համար ներդրվել են նոր հոսքագծեր, ժամանակակից սարքավորումներ։
Գործարանի արտադրանքն իրացվել է ԽՍՀՄ-ում և արտերկրում (Հունաստան, Լեհաստան, Հոլանդիա, ԳԴՀ)։
Գործարանը փակվել է 1990-ական թվականներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Շին յուն բոկ

Շինգ Յուն Բոկ, Shin Yongbok (կորերեն  신윤복 ), մականունը Hyewon (1758, Չոսոն - անհայտ, Չոսոն),  կորեացի նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կորեայի արքայական տոհմի Խոսեոն ժառանգական պալատական արվեստագետների ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Շին Հան Փհենգը (մոտ 1735-1809 թվականներից հետո), նկարել է Յեոնջո  և Չոնջո թագավորների դիմանկարները,  պապը դատարանում աշխատել Է որպես նկարիչ։ Կիմ Կիմ Դու -Թանվոն և Կիմ Դուկ Սին այլ հայտնի ժամանակակից վարպետների հետ մեկտեղ նա նկարչության ռեալիստական ոճին կողմնակից էր, այդ ժանրի նկարների վարպետ։
Կորեական հասարակության տարբեր խավերի կյանքին նվիրված «Շին Յուն Բոկ» ժանրի գործերն ավելի ազատ էին և ազատագրված, քան Թանվոնի գործերը, ունեին էրոտիկ բովանդակություն, ինչը, ի վերջո, հանգեցրեց վարպետի վտարմանը արքունի Թոհվասո դատարանի արվեստի ինստիտուտից։ Այդ Նկարչության ժանրի հետ մեկտեղ նա ստեղծել է նաև լանդշաֆտներ և կենդանիներ պատկերող նկարներ։ Նա իր աշխատանքները գրել է ինչպես թղթի վրա, այնպես էլ մետաքսի վրա։
Հյուոնի 30 նկարներից բաղկացած հավաքածուն ընդունվել է 1970 թվականին  Կորեայի ազգային գանձեր («No 135»):


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Գրականության և կինոյի մեջ ==
Շին Յոն Բոկը գրքի և հեռուստասերիալների և «Քամի նկարել» ֆիլմի (կորեերեն՝  바람 의 화원, {{lang-en | Քամու նկարիչ)} գլխավոր հերոսն է, գլխավոր դերերում կորեացի հայտնի դերասանուհի Մուն Հին Յոնը։ Եվ գիրքը, և կինոնկարը պնդում են, որ Շին Յուն Բոկը կին է եղել, չնայած որ այս վարկածը հաստատող պատմական վկայություններ չկան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեսանյութ Յութուբում
Օտտո Վալլախ

Օտտո Վալլախ (գերմ.՝ Otto Wallach, մարտի 27, 1847(1847-03-27)[…], Քյոնիգսբերգ, Պրուսիայի թագավորություն - փետրվարի 26, 1931(1931-02-26)[…], Գյոթինգեն, Վայմարյան Հանրապետություն), գերմանացի օրգանիկ-քիմիկ։ Քիմիայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր` 1910 թվականին։


== Կենսագրություն ==
Նրա հոր ընտանիքը` Գերհարդ Վալլախի, լյութերականությունից անցել է հուդայականության. մայրը` Օթիլլիյա Թոման, սերում էր գերմանացի բողոքականների ընտանիքից։
Ավարտել է Գյոթինգենի համալսարանը (1869)։ Բոննի համալսարանում դոցենտ է եղել (1873 թվականից), ինչպես նաև պրոֆեսոր, իսկ հետո Գյոթինգենի համալսարանում (1889 թվականից մինչև 1915)։
Եղել է տերպենների քիմիայի առաջին հետազոտողներից մեկը։ Այդ ոլորտում իր աշխատանքները սկսել է 1884 թվականից, հետապնդելով այն միտքը, որ շատ բնական տերպեններ կազմված են միատիպ ածխաջրածիններից։ Բնական տերպենները օգտագործում են տարբեր ռեակտիվներում (HCl, HBr, N2O3, N2O4, NOCl)։ Վալլախը ստացավ լավ բյուրեղացված միացություններ` միացած տերպենների հետ, որը թույն է տվել իրականացնել դրանց բաժանումը։ Վալլախը բացահայտել ու ուսումնասիրել է տերպենների դասի միացությունները (լիմոնեն, ֆելլանդրեն, տերպինեոլ, ֆենխոն, մեթիլհեպտանոն, տերպինոլեն), ինչպես նաև 1891 թվականին ուսումնասիրել է տերպենների ու իզոպրենի գենետիկական կապերը. բացահայտել է ալդեհիդների ու կետոնների ամինային վերականգնման ռեակցիան` մինչև առաջնային և երկրորդային ամիններ ու մրջնաթթու։ Նոբելյան մրցանակը (1910) ստացել է «Ի նշան խոստումնալից ձեռքբերումների` օրգանական քիմիայի ու քիմիական արդյունաբերության բնագավառում, ինչպես նաև նրա համար, որ նա առաջինն է աշխատանքներ իրականացրել ալիցիկլիկ միացությունների բնագավառում»։


== Հիշողություն ==
Օտտո Վալլախի պատվին 1979 թվականին անվանվել է Լուսնի խառնարանը։


== Գրականություն ==
Лауреаты Нобелевской премии: Энциклопедия. Пер. с англ։
Волков В. А., Вонский Е. В., Кузнецова Г. И.։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ինֆորմացիա Նոբելյան կոմիտեի կայքի մասին (անգլ.)
Մեծ նարինջ (ռեստորան)

Մեծ նարինջ (ֆր.՝ Gibeau Orange Julep), ռեստորան և արագ սննդի կետ, որը գտնվում է Կանադայի Քվեբեկ նահանգի Մոնրեալ քաղաքում։ Ռեստորանի շենքն արտաքինից հիշեցնում է հասարակ նարնջի։ Կառույցն ունի երեք հարկ և ընդհանուր հաշվով քառասուն ոտնաչափ տրամագիծ։


== Պատմություն ==
Ռեստորանը բացվել է 1932 թվականին կանադացի առևտրական Հերմաս Ջեբյուի կողմից։ Նա նպատակ ուներ կառույցի ներսում վաճառել սեփական արտադրության նարնջի հյութերը։ 1945 թվականին Ջեբյուն նույն շենքի տեղում կառուցում է նարնջի կոնստրուկցիայով երկհարկանի կառույց, որը պետք է ծառայեր որպես ռեստորան։ Բացի այդ, առևտրականը նպատակ ուներ նաև այդ շենքի ներսում ապրել իր կնոջ և երեխաների հետ։ «Մեծ նարինջ» ռեստորանն իր ներկայիս տեսքը ստանում է 1966 թվականին՝ դիզայներ Օլյուս Բոյսի նախագծի շնորհիվ։ Արտաքին շերտը բաղկացած է լամինացված փայտից պատրաստված շշերի շրջանակից։
Այդ հարմարանքի շնորհիվ առանց էլեկտրական միջամտության շենքը երեկոյան ժամերին մասնակորեն լուսավորվում է։ Ժամանակի ընթացքում ռեստորանը ստանում է պատմական նշանակություն և սկսում ծառայել որպես բազմաֆունկցիոնալ սննդկի կետ։ Ներկայումս ռեստորանի մենյուում շեշտը դրված է կանադական խոհանոցի ճաշատեսակների վրա։
Մատուցվում են հիմնականում ազգային ճաշատեսակներ, ինչպես նաև արտասահմանյան երկրի խոհանոցներին բնորոշ որոշակի խորտիկներ։ Այն հայտնի է նաև որպես արագ սննդի կետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուլյա (գյուղ, Մայդլա շրջան)

Կուլյա (էստ․՝ Kulja), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Մայդլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 16 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ծովափնյա արձակուրդ

Ծովափնյա արձակուրդ, 1986 թվականին «Հայֆիլմ» (ԿՀ պատվերով) կինոստուդիայի կողմից նկարահանված հայկական ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի հերոսները դպրոցականներ են, որոնք ծովափին անցկացրած արձակուրդների մասին շարադրություն են գրում։ Ֆիլմը այդ իրադարձության վերարտադրությունն է։


== Գլխավոր դերերում ==
Անահիտ Միհրանովնա – Մ. Լիպչենկո
Գրաժինա – Պ. Պիխլամյագի
Արամ – Ա. Մարտիրոսյան
Վահան – Վ. Մերանգուլյան
Համլետ – Վ. Մարդոյան
Ճտան – Ռ. Գազարյան
Գայանե – Ք. Հարությունյան
Հովհաննես – Ա. Նարիմանյան
Ասյա – Ա. Ալիխանովա
Խաչիկ – Ա. Ջավադյան
Լիզա – Հ. Բաղդասարյան
Կարինե – Ե. Քրմոյան
Մարինա – Հ. Զոհրաբյան
Նորիկ – Հ. Հովհաննիսյան
Վազգեն – Վ. Սահակյան
Մագդա – Ի. Մամաջանյան
Շուշան – Հ. Ամիրյան


=== Դրվագներում ===
Ա. Սանթրոսյան, Ե. Մկրտումյան, Ժասմեն Մսրյան, Ռ. Ղևոնդյան, Մ. Պողոսյան, Լ. Սարկիսով, Վ. Շկրաբակ


== Տես նաև ==
Հայկական ֆիլմերի ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Բլաուբոյրեն

Բլաուբոյրեն  (գերմ.՝ Blaubeuren), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Ալբ Դունայ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 11 815 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 79,15 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 25 020։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Շվաբյան Ալբի ստորոտում, Ուլմ քաղաքից 16 կիլոմետր դեպի արևմուտք։
Քաղաքում կա կարստային Բլաուտոպֆ լիճ։


== Նշանավոր մարդիկ ==
Քրիստոֆ Գոթֆրիդ Բարդիլի (1761 թվական, Բլաուբոյրեն - 1808 թվական, Մերգելստետտեն), գերմանացի փիլիսոփա և ուսուցիչ։


== Ֆոտոդարան ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Բոսանսկո Գրախովո

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բոսանսկո Գրախովո (այլ կիրառումներ)Բոսանսկո Գրախովո, քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայում։ Բոսանսկո Գրախովո համայնքի կենտրոն, գտնվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի արևմտյան մասում։ Այն տեղակայված է Խորվաթիայի սահմանին, Դռվառ, Լիվնո և Գլամոչ քաղաքներից ոչ հեռու։ Վարչականորեն համարվում է 10 Կանտոնի մաս։


== Բնակչություն ==
1991

Ընդհանուր — 2096 (100%)
Սերբեր — 1999 (95,37%)
Խորվաթներ — 14 (0,66%)
Բոսնիացիներ — 6 (0,28%)
Հարավսլավցիներ — 61 (2,91%)
Այլ — 16 (0,76%)


== Պատմություն ==
Ենթադրվում է, որ քաղաքը կառուցվել է 10-րդ դարում։
Գավրիլո Պրինցիպը 1914 թվականին կազմակերպել և կատարել է Սարաևոյի սպանությունը, ով ծնվել է (սերբ.՝ Obljaj) գյուղում, որը գտնվում է արևելքում Բոսանսկո Գրախովոյից ոչ հեռու։
Բոսնիական պատերազմի ժամանակ քաղաքը գտնվել է Բոսնիայում ապրող սերբերի ձեռքին։ 1995 թվականի աշնանը Բուրյա օպերացիայի ժամանակ քաղաքը անցավ խորվաթական զորքերի ձեռքը։ Սա դարձավ սերբերի մասսայական տարհանման պատճառ։ Պատերազմից հետո սերբերը վերադարձան և մինչև հիմա էլ կազմում են բնակչության մեծամասնությունը։


== Հայտնի մարդիկ ==
Կսենյա Պայչին
Դոբռատա Լոշիչ
Գավրիլո Պրինցիպ
Նեդա Ուկռադեն


== Տես նաև ==
Բոսնիա և Հերցոգովինայի Դաշնություն


== Հղումներ ==
http://www.grahovo.net/ Archived 2016-05-29 at the Wayback Machine.
Վիետնամի կոմունիստական կուսակցություն

Վիետնամի կոմունիստական կուսակցություն (ՎԿԿ), Վիետնամի Սոցիալիստական Հանրապետության հիմնադիր և իշխողող քաղաքական կուսակցություն։
Ստեղծվել է 1930 թվականի փետրվարի 3-ին, Հոնկոնգի (Սյանգան) միավորիչ կոնֆերանսում՝ Հնդկաչինում առաջացած կոմունիստական կազմակերպությունների հիման վրա։
Կոնֆերանսի նախապատրաստման և անցկացման գործում խոշոր դեր է խաղացել Հո Շի Մինը։ 1930 թ. հոկտեմբերին Կենտկոմի առաջին պլենումում կուսակցությունը վերանվանվում է Հնդկաչինի կոմունիստական կուսակցություն (ՀՉԿԿ)։ Պլենումում ընդունվում է կուսակցության քաղաքական ծրագիրը, որոշվում «բուրժուա-դեմոկրատական հեղափոխության» խնդիրներն ու այն սոցիալիստական դարձնելու ուղիները։ 1930 թ-ին ՀՉԿԿ ղեկավարությամբ Վիետնամում ծավալվում են բանվորական և գյուղացիական ելույթներ։ Նգեան և Հաթին գավառներում ստեղծվում են սովետներ։ Ելույթները շուտով ճնշվում են ֆրանսիական ուժերի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Դովգալևկա (այլ կիրառումներ)

Դովգալևկա, կարող է վերաբերել՝

Դովգալևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանում
Դովգալևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Բելոգորսկի շրջանում
Դովգալևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում
Դովգալևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանում
Դովգալևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պոգրեբիշչեի շրջանում
Ելեմեյկա

Ելեմեյկա (ռուս.՝ Елемейка), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սանդալ (Սեբաստիայի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սանդալ (այլ կիրառումներ)Սանդալ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վաժնյա (Սուվորոշի վտակ)

Վաժնյա (ռուս.՝ Важня), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վլադիմիրի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սուվորոշի գետի ձախ ափին՝ 31 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկսկոմի ավազանային շրջանին գետն է։ Գետավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010301112110000033990
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110003399
Ավազանի կոդը - 09.01.03.011
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Գյորունզե

Գյորունզե լեռ Թուրքիայի հարավում, Լեռնային Կիլիկիայում, Տավրոս լեռնահամակարգում։ Բարձրությունը 1296 մետր։


== Ծանոթագրություններ ==