Հովհաննես Սոսիկի Ավագյան

Հովհաննես Սոսիկի Ավագյան (նոյեմբերի 30, 1973 թվական, Երևան Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ – նոյեմբերի 7, 2020 թվական, Շուշի, Շուշիի շրջան, Արցախ)՝ հայազգի ռազմական գործիչ, ՀՀ ԶՈՒ գնդապետ, Քառօրյա և հայ-ադրբեջանական պատերազմի մասնակից, Արցախի Պաշտպանության բանակի հրամանատարի տեղակալ (փոխնախարար), Արցախի հերոս:


== Կենսագրություն ==


=== Մանկություն և պատանեկություն ===
Հովհաննես Ավագյանը ծնվել է Սոսիկ Ավագյանի և Անժելա Ղազարյանի ընտանիքում, կրտսեր զավակն էր, ուներ քույր՝ Անուշ Ավագյան։
Սովորել է Գ. Մահարիի անվան թիվ 176 դպրոցում Archived 2021-02-01 at the Wayback Machine., այնուհետև ուսումը շարունակել Արտաշես Շահինյանի անվան ֆիզիկամաթեմատիկական հատուկ դպրոցում, որն ավարտել է ոսկե մեդալով։ Զուգահեռաբար հաճախել է ֆուտբոլի պրոֆեսիոնալ մարզումների, կիթառի դասընթացների, մասնակցել է բազում օլիմպիադաների և բարձր ցուցանիշներ գրանցել։


=== Կրթություն ===
Հովհաննես Ավագյանը ավարտել է 4 բարձրագույն ուսումնական հաստատություն։
1990-1995 թվականներին սովորել է Տնտեսագիտական համալսարանի ֆինանսներ և վարկերի բաժնում, ավարտել է կարմիր դիպլոմով։
1995-1996 թվականներին սովորել է Վ. Սարգսյանի անվան ռազմական համալսարանում, ավարտել է կարմիր դիպլոմով։
2001-2003 թվականներին սովորել և կարմիր դիպլոմով է ավարտել Մոսկվայի Վ. Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիան։
2017-2019 թվականներին սովորել է ռազմական նշանակության բարձրագույն ուսումնական հաստատությունում՝ Ռուսաստանի Դաշնության Զինված ուժերի Գլխավոր շտաբի ռազմական ակադեմիայում։ Ավարտել է ոսկե մեդալով։


=== Զինվորական ծառայությունը Հայաստանի զինված ուժերում ===
1996-2001 թվականներին ծառայել է Մատաղիսում, Թալիշում, Ստեփանակերտում` դասակի հրամանատարից հասնելով մինչև գումարտակի հրամանատարի պաշտոնի։
2003-2004 թվականներին ՀՀ պաշտպանության նախարարությունում բաժնի պետ։
2004-2008 թվականներին  ք. Վանաձորի N զորամասի շտաբի պետ։
2008-2011 թվականներին ք. Վարդենիսի N զորամասի հրամանատար։
2011-2013 թվականներին ք. Բերդի N զորամասի հրամանատար։
2013-2017 թվականներին 1-ին բանակային կորպուսի հրամանատարի տեղակալ, շտաբի պետ։
2019-2020 թվականներին Վ. Սարգսյանի անվան ռազմական համալսարանի պետի տեղակալ։
2020 թվականին ԱՀ ՊԲ հրամանատարի տեղակալ (փոխնախարար)։


== Մասնակցությունը հայ-ադրբեջանական պատերազմին ==
Պատերազմը սկսելուն պես շտապել է Մատաղիս։ Թեժ մարտերի է մասնակցել, շրջափակման մեջ է ընկել կամավորների հետ, բայց իր պրոֆեսիոնալիզմի շնորհիվ ողջ և առողջ դուրս են եկել։
Մասնակցել է Մարտակերտի, Ջրական (Ջաբրայիլ), Հադրութի, Մարտունու, Շուշիի մարտերին։
Մասնակիցները պատմում են, որ փոխնախարարը, չնայելով իր պաշտոնին և դիրքին, զենքը ձեռքին, համառ պայքար է մղել թշնամու դեմ։
Զոհվել է զինվորի կողքին, նոյեմբերի 7-ին, Շուշիի մատույցներում թշնամու արձակած «муха» զենքի կրակից։


== Հուղարկավորություն ==
Հովհաննես Ավագյանի հողարկավորությունը տեղի է ունեցել 2020 թվականի նոյեմբերի 16-ին, մայրաքաղաք Երևանում`  Եռաբլուր զինվորական պանթեոնում։


== Պարգևներ ==
Արցախի հերոս
ՀՀ «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճան շքանշան
ԱՀ «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճան շքանշան
«За отличное окончание Военного вуза» ՌԴ ԶՈՒ կողմից ոսկե մեդալ
«Ուսման գերազանցիկ» ՀՀ ՊՆ կողմից շքանշան
«Մարտական ծառայություն» մեդալ
«Անդրանիկ Օզանյան» մեդալ

«Դրաստամատ Կանայան» մեդալ
«Ծովակալ Հ. Ս. Իսակով» մեդալ
«Անբասիր ծառայության համար» 1 աստիճանի մեդալ
«Անբասիր ծառայության համար» 2 աստիճանի մեդալ
«Անբասիր ծառայության համար» 3 աստիճանի մեդալ
«Անբասիր ծառայության համար» 4 աստիճանի մեդալ
«ՀՀ զինված ուժեր 20 տարի» հոբելյանական մեդալ
«Մայրական երախտագիտություն Արցախի քաջորդիներին» հուշամեդալ
«Լեռնահայաստանի արծիվ» ոսկյա մեդալ
«Հայրենիքի պաշտպանության համար ՂՊՎՍ» մեդալ
«Զինվոր հայրենյաց» մեդալ
«Հաղթանակ» մեդալ
«Ազատագրում 1988-1994» հուշամեդալ
«ԵԿՄ 20 տարի» հոբելյանական մեդալ
«Մայրական համագործակցության համար» մեդալ


== Ժառանգություն և հիշատակ ==

Հովհաննես Ավագյանը (1996-2001 թվականներին) իր կյանքի լավագույն տարիները նվիրել է Արցախի բանակաշինությանը։
2016 թվականի Քառօրյա պատերազմի ժամանակ գնդապետ Ավագյանը նորից Արցախի կողքին էր։ Սակայն նրա համար քառօրյա պատերազմը տևեց 60 օր՝ 2 ամիս ։
2020 թվականի հուլիսին ՊԲ փոխհրամանատար նշանակվելուց հետո նա իր ամբողջ ներուժը դրեց Արցախի բանակաշինության մեջ և մինչև վերջ մնաց Արցախի կողքին՝ մինչև վերջին շունչը։
2021 թվականի հունվարի 27-ին Վ. Սարգսյանի անվան ռազմական համալսարանում, ի պատիվ լեգենդար հերոսի, բացվել է լսարան։


== Ընտանիք ==
2000 թվականին ամուսնացել է Ինեսսա Դանգալյանի հետ։ Ունեն երեք դուստր՝ Նելլի, Մանե և Էվելինա Ավագյաններ։ 


== Ծանոթագրություններ ==
https://shamshyan.com/hy/article/2021/01/14/1175926/
https://news.am/arm/news/622026.html
https://www.facebook.com/100008849687541/videos/2517004515271180/
https://granish.org/ereq-bluurneri-hayreniq/
https://hetq.am/hy/article/127735
https://www.youtube.com/watch