armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Բրունա Բրունելեսկի

«Բրունա Բրունելեսկի» (անգլ.՝ Bruna Brunelleschi), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի ջրաներկ նկարը՝ ստեղծված 1878 թվականին։ Ներկայումս նկարը գտնվում է Ֆիցվիլյամի թանգարանի հավաքածուում։ 


== Տեղեկություն նկարի մասին ==
Աշխատանքը հիշեցնում է Ջեյն Մորիսի յուղաներկ դիմանկարը («Միսիս Ուիլյամ Մորիս»), որը Ռոսսետտին ստեղծել է 1868 թվականին։ Արվեստաբան Վիրջինյա Սյորտիսը ենթադրել է, որ ջրաներկն ստեղծվել է որպես Ջեյն Մորիսի ավելի մեծ դիմանկարի էսքիզ։ Ջեյնին ուղղված իր նամակում նա գրել է, որ չի ցանկանա նա դառնա կողքի մարդկանց խոսակցության առարկա և անմիջական կապ չի ունեցել այդ դիմանկարի հետ, այդ իսկ պատճառով իր աշխատանքն անվանել է «Բրունա Բրունելեսկի»՝ կապ ստեղծելով մուգ մազերի և դեմքի թուխ մաշկի հետ («brune» բառը թարգմանվում է որպես շագանակագույն)։ Նա նաև մտադիր է եղել այդ աշխատանքն անվանել «Վիտորիա Կոլոնա», սակայն հետագայում որոշել է խուսափել Միքելանջելոյի հետ իրեն համեմատելուց։
Ջրաներկ նկարը ձեռք է բերել Լեոնարդ Վալպին, սակայն հետագայում Ռոսսետտին խնդրել է վերադարձնել այն՝ լրացուցիչ մշակման համար։ 1883 թվականին սեփականատերը դարձել է Ս. Ու. Միլզը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեծ Կազլինկա

Մեծ Կազլինկա (ռուս.՝ Большая Козланка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Շույա գետի ձախ ափում՝ 4 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։
Ակունքը գտնվում է 14 կմ հարավ շրջկենտրոնի Շույսկոե գյուղի մոտ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000007377
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000737
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կորանա (Իտալիա)

Կորանա (իտալերեն՝ Corana), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 777 մարդ (2008 թվական)։ Խտությունը կազմում է 60 մարդ/կմ²։ Տարածքը 13 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 27050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0383։
Օգոստոսի 15-ին կոմունայում նշվում է Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման տոնը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0383 78100


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Մանոլո Սանլուկար

Մանոլո Սանլուկար (իսպ.՝ Manolo Sanlúcar, իսկական անունը՝ Մանուել Մունյոս Ալկոն, (իսպ.՝ Manuel Muñoz Alcón, նոյեմբերի 24, 1943(1943-11-24), Սանլուկար դե Բառամեդա - օգոստոսի 27, 2022(2022-08-27), Խարես դե լա Ֆրոնտերա), իսպանացի կիթառահար և կոմպոզիտոր, ով հռչակվել է ֆլամենկո ոճով կատարումներով և կիթառի ու նվագախմբի համար գրած ստեղծագործություններով։


== Կենսագրություն ==
Կիթառ սկսել է նվագել 7 տարեկանից, սկզբում հոր՝ Իսիդրո Մունյոսի (իսպ.՝ Isidro Muñoz), այնուհետև վերջինիս վարձած ուսուցչի՝ ժամանակի անվանի կիթառահարներից մեկը համարվող Խավիեր Մոլինայի (իսպ.՝ Javier Molina) ղեկավարությամբ։ 12 տարեկանից սկսել է իր կարիերան որպես պրոֆեսիոնալ երաժիշտ՝ նվագակցելով ֆլամենկոյի այնպիսի համբավավոր կատարողների, ինչպիսիք են Անտոնիո Մայրենան, Պեպե Մարչենան (իսպ.՝ Pepe Marchena): 1972 թվականին առաջին տեղն է գրավել Իտալիայում անցկացված կիթառահարների համաշխարհային փառատոնում։ 1994 թվականին Guitar Player ամսագիրը (ԱՄՆ) նրան հռչակել է ֆլամենկո ոճի լավագույն կիթառահար։
Որպես կոմպոզիտոր՝ Մանոլո Սանլուկարը ձգտում է ֆլամենկոն համադրել դասական երաժշտության տարրերի հետ։ Գրել է երաժշտություն կինոնկարների ու թատերական ներկայացումների համար, ինչպես նաև բալետային երաժշտություն ու գործիքային կոմպոզիցիաներ։ Նրա հեղինակած «Կաբալյո Նեգրո» կոմպոզիցիայի 1975 թվականի ձայնագրությունը միջազգային ճանաչում է ձեռք բերել, հաջողություն գրանցել նաև վաճառքի բնագավառում։ «Մեդեա», «Սոլեա» բալետների համար Սանլուկարի գրած երաժշտությունը նույնպես համաշխարհային համբավի է արժանացել, բազմիցս բեմականացվել ու ձայնագրվել։ 2014 թվականին էլ անվանի կիթառահար Մանուել Բառուեկոն այն ձայնագրել է գործիքային երաժշտության տեսքով։  
Մանոլո Սանլուկարին մեր ժամանակների մեծ կոմպոզիտորների շարքի դասելու հիմք են ստեղծել նաև նրա հետևյալ երկերը. Fantasía para guitarra y orquesta, Trebujena, Medea, Tauromagia կամ Aljibe: 
2000 թվականին անվանի երաժիշտին շնորհվել է Իսպանիայի ազգային մրցանակը երաժշտության ասպարեզում։ 2014 թվականին էլ նա պարգևատրվել է հայրենի երկրի կրթության, մշակույթի և սպորտի նախարարության ոսկե մեդալով։


== Սկավառակագրություն ==
Recital Flamenco (1968)
Inspiraciones (1970)
Mundo Y Formas De La Guitarra Flamenca Vol. I (1971)
Mundo Y Formas De La Guitarra Flamenca Vol. II (1971)
Mundo Y Formas De La Guitarra Flamenca Vol. III (1972)
Sanlúcar (1975)
Sentimiento (1976)
Fantasía  (1977)
...Y Regresarte (Homenaje A Miguel Hernández) (1978)
Manolo Sanlúcar En Japón (1979)
Candela (1980)
Azahares (1981)
Al Viento (1982)
Ven Y Sígueme (1982)
Trebujena (1984)
Testamento Andaluz (1985)
Medea (1987)
Tauromagia (1988)
Solea (1989)
Aljibe (1992)
Locura De Brisa Y Trino (2000)
La Voz Del Color (2008)Տեղեկատվությունը վերցված է արտիստի կայքէջից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Manolo Sanlúcar: El alma compartida. Memorias. Almuzara, [Córdoba] 2007, ISBN 978-84-96968-21-9 (Autobiographie, spanisch)


== Արտաքին հղումներ ==
Manolo Sanlúcar Պաշտոնական կայքէջը (իսպաներեն).
Mano Sanlúcar.com
El arte de vivir el flamenco - Manolo Sanlúcar
Crónica del concierto de Manolo Sanlúcar en el Festival Suma Flamenca. Teatros del Canal. Madrid. 9/06/2010.
Վադիմ Կուզնեցով

Վադիմ Կուզնեցով (ռուս.՝ Вади́м И́горевич Кузнецо́в, հոկտեմբերի 12, 1939(1939-10-12), Չիտա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուսական դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Տվերի Սուվորովի ռազմական ուսումնարանը, ԽՍՀՄ ԱԳՆ Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը (1965)։ Տիրապետում է սվահիլի, անգլերեն և ֆրանսերեն լեզուներին։ Դիվանագիտական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1965 թվականից։

1965-1967 թվականներին՝ Տանզանիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
1967-1970 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ կենտրոնական ապարատի աշխատակից։
1970-1975 թվականներին՝ ԱՄՆ-ում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
1975-1979 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ կենտրոնական ապարատի աշխատակից։
1979-1987 թվականներին՝ ԱՄՆ-ում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
1987-1989 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԱԳՆ կենտրոնական ապարատի աշխատակից։
1989-1992 թվականներին՝ Ավստրալիայում ԽՍՀՄ և Ռուսաստանի դեսպանատան աշխատակից։
1992-1994 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ ԱՊՀ երկրների դեպարտամենտի տնօրեն։
1994 թվականի սեպտեմբերի 13-ից-1998 թվականի հունիսի 30-ը՝ Թուրքիայում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։Ամուսնացած է։ Ունի երկու երեխա։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1992 թվականի օգոստոսի 6)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի ռազմաքաղաքական հետազոտությունների կենտրոնի կայքում
Կոմունիստիչեսկի

Կոմունիստիչեսկի (ռուս.՝ Коммунистический), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Խանտի-Մանսիական ինքնավար օկրուգի Սովետսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2559 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հիդրոհաղորդակ արտադրական միավորում

«Հիդրոհաղորդակ», խորհրդային շրջանի արտադրական միավորում, ԽՍՀՄ հաստոցաշինական և գործիքաշինական արդյունաբերության մինիստրության ձեռնարկությունների համախումբ։ Հիմնադրվել է 1942 թ.-ին՝ Ջանկոյից (Ղրիմ) էվակուացված շարժիչանորոգման գործարանի բազայի վրա։ Մինչև 1958 թ.-ը թողարկել է գյուղատնտեսական մեքենաների պահեստամասեր, նորոգել շարժիչներ։ 1958 թ.-ին վերանվանվել է Երևանի «Հիդրոհաղորդակ» գործարան, թողարկել միայն չորս տեսակի հիդրոապարատ։ 1976 թ.-ին վերակազմավորվել է միավորման՝ նախկին անվամբ, ներառել Երևանի «Հիդրոհաղորդակ» (գլխամասային ձեռնարկություն), նաև Մարալիկի ու Պեմզաշենի հիդրոապարատների գործարանները (մասնաճյուղեր)։ 1979 թ.-ին թողարկել է 7, 2 միլիոն ռ., շուրջ 52 տեսակի հիդրոապարատ (փական, պոմպ)։ Սերիական արտադրությունը սկսել է 1958 թ.-ից։ Գիտաարտադրական կապերի մեջ է եղել ԽՍՀՄ 6 կազմակերպության և Խարկովի «Հիդրոհաղորդակ» համամիութենական ԳՀԻ-ի հետ։
Գուրվիլետ

Գուրվիլետ (ֆր.՝ Gourvillette), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Մատա համայնքի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Ժան դ՛Անժելի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17180։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 106 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Գուրվիլետ (ֆր.)
Ամազոնաս նահանգի հյուսիսային մարզ

Ամազոնաս նահանգի հյուսիս(պորտ.՝ Mesorregião do Norte Amazonense) վարչական մեզոշրջան Բրազիլիայում, մտնում է Ամազոնաս նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 115 985 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 404 980,006 կմ²։ Բնակչության խտությունը 0,3 մարդ/կմ²։
Ռենկին շրջան (Միսսիսիպի)

Ռենկին շրջան (անգլ.՝ Rankin County), ԱՄՆ Միսսիսիպի նահանգի 82 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.007 կմ² է, բնակչությունը՝ 141.617 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բրենդոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1828 թ.։


== Ծանոթագրություններ ==
Ցիտոզին

Ցիտոզին, ազոտային հիմք, պիրիմիդինի ածանցյալ։ Ռիբոզի հետ կազմավորում է նուկլեոզիդ ցիտիզին, մտնում է ԴՆԹ-ի և ՌՆԹ-ի կազմության մեջ։ ԴՆԹ-ի կրկնապատկման և տրանսկրիպցիայի ժամանակ կոմպլեմենտարության կերպով կազմավորում է գուանինի հետ երեք ջրածնային կապ։


== Ֆիզիկական հատկություններ ==
Անգույն բյուրեղներ։ Ցիտոզինի լուծույթը կլանում է ուլտրամանուշակագույն ճառագայթների լույսը. (λмакс) 276 մմկ (pH 1-3), 267 մմկ (pH 7-10), 282 մմկ (pH 14)։


== Քիմիական հատկություններ ==
Ցիտոզինի քիմիական բանաձևն է C4H5N3O: Ցուցաբերում է հիմնային հատկությունններ, փոխազդում է թթուների և ալկալիների հետ, ազոտական թթվի հետ փոխազդելով փոխակերպվում է ուրացիլի։


=== Լուծելիություն ===
Լուծվում է ջրում, թույլ է լուծվում էֆիրային յուղում, չի լուծվում սպիրտում։


=== Որակական ռեակցիաներ ===
Եթե ցիտոզինի լուծույթը փոխազդի դիազոբենզոլսուլֆո թթվի հետ հիմնային միջավայրում, լուծույթը կստանա կարմիր գույն։


== Գրականություն ==
Կնունյանց Ի. Լ. Կարճ քիմիական հանրագիտարան, 5 հատոր՝ Սովետական հանրագիտարան, 1967
Պալոյի գոմեր

Պալոյի գոմեր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Շատախի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լուն Վոժ (Իզյուի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լուն Վոժ (այլ կիրառումներ)Լուն Վոժ (ռուս.՝ Лун-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Իզյու գետի ձախ ափին 25 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 27 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000064129
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006412
Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
NGC 1

NGC 1 (այլ նշանակումներ՝ GC 1, UGC 57, PGC 564, Holm 2a), պարուրաձև գալակտիկա Պեգասի համաստեղությունում։ Տեղակայված է Երկիր մոլորակից 190 միլիոն լուսային տարի հեռավորության վրա։ Տրամագիծը 90.000 լուսային տարի է, որը մի քիչ փոքր է Ծիր Կաթինից։ Այն հայտնաբերել է գերմանացի աստղագետ Հենրիխ դ’Արեստը 1861 թվականի սեպտեմբերի 30-ին։
Գալակտիկան «Նոր ընդհանուր կատալոգի» առաջին օբյեկտն է։ Կատալոգավորումը (J1860.0 էպոխա) ընթացել է ուղղակի ծագումով՝ սկսած ամենացածրից։
Այդ ժամանակվանից ի վեր կոորդինատները տեղաշարժվել են երկրագնդի առանցքի պրեցեսիայի պատճառով, և գալակտիկան այժմ չունի ամենացածր ուղիղ ծագումը NGC-ում թվարկված օբյեկտների մեջ. առնվազն 30 NGC օբյեկտներ ունեն ավելի փոքր ուղիղ ծագում 2000.0 էպոխայի հասարակածային կոորդինատներում։ NGC 1-ը տեսողականորեն կարելի է դիտել սիրողական 6 դյույմանոց աստղադիտակներով։

NGC 1-ը նկարագրված է «Նոր Ընդհանուր կատալոգում» որպես «մռայլ, փոքր, կլոր, 11-րդ և 14-րդ մեծության աստղերի միջև»։ Մոտ 1,8 աղեղային րոպե դեպի հարավ գտնվում է ավելի մռայլ և շատ ավելի հեռավոր NGC 2 գալակտիկան։ Գալակտիկաները կազմում են տեսանելի զույգ, սակայն նրանք ֆիզիկապես կապված չեն միմյանց հետ, քանի որ նրանց միջև հեռավորությունը մոտ 45 Մպկ է (մոտ 140 միլիոն լուսային տարի), գրեթե կեսը, ինչը մեզ բաժանում է NGC 2-ից։
NGC 1 գալակտիկան մտնում է NGC 23 գալակտիկաների խմբի մեջ։ Բացի NGC 1-ից, խմբում ընդգրկված են նաև UGC 69-ը, NGC 23-ը, NGC 26-ը, UGC 127-ը, UGC 79-ը և UGC 110-ը։


== Տես նաև ==
Նոր ընդհանուր կատալոգ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկատվություն անգլերենով և ֆրանսերենով բնօրինակ «Նոր ընդհանուր կատալոգից»
Տեղեկատվություն(անգլ.) Նոր ընդհանուր կատալոգի վերանայված տարբերակից
SIMBAD(անգլ.)
VizieR(անգլ.)
NASA/IPAC Extragalactic Database(անգլ.)
GC-ին նվիրված հրատարակությունների ցանկ 1
Դուբրովկա (գյուղ, Բակալինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴուբրովկաԴուբրովկա (ռուս.՝ Дубровка, բաշկիրերեն՝ Дубровка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հունգարա-սլովենական հարաբերություններ

Հունգարա-սլովենական հարաբերություններ, երկկողմ դիվանագիտական հարաբերություններ Հունգարիայի և Սլովենիայի միջև։ Երկրների միջև պետական սահմանի երկարությունը 94 կմ է։


== Պատմություն ==
1992 թվականի հունվարի 16-ին երկրները դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատեցին Հարավսլավիայից Սլովենիայի անկախության հռչակումից հետո։ Այդ ժամանակից ի վեր երկրները պահպանում են շփումները երկկողմ և բազմակողմ մակարդակներում։ 2004 թվականին երկու երկրները միանգամից անդամակցեցին Եվրամիությանը։ 2001 թվականին Հունգարիան հրապարակավ հայտարարեց ՆԱՏՕ-ին անդամակցելու Սլովենիայի թեկնածությանը սատարելու և դրան աջակցելու պատրաստակամության մասին։ Երկրների միջև ստորագրվել է 58 երկկողմ համաձայնագիր, ինչը ցույց է տալիս կողմերի փոխգործակցության բարձր մակարդակը։ Հարաբերությունների խնդիրը երկու երկրում ազգային փոքրամասնությունների վիճակն է, տրանսպորտային ցանցերի կառուցումը և ապրանքաշրջանառության ավելացումը։
2015 թվականի նոյեմբերին Սլովենիայի նախագահ Բորուտ Պախորը պաշտոնական այց կատարեց Բուդապեշտ, որտեղ հանդիպում ունեցավ Հունգարիայի նախագահ Յանոշ Ադերի հետ։ Հանդիպման ընթացքում կողմերն ընդգծել են պետությունների միջև հարաբերությունների բարեկամական բնույթը, ինչպես նաև պայմանավորվել են համատեղ լուծել առաջացած եվրոպական միգրացիոն ճգնաժամը։


== Առևտուր ==
1992 թվականից երկու երկրների միջև ապրանքաշրջանառությունն անշեղորեն աճում է։ 2001 թվականին Հունգարիան Սլովենիայից ապրանքների արտահանման 13-րդ խոշորագույն գործընկերն էր, որոնց մատակարարվել էր 156 միլիոն ԱՄՆ դոլար (Սլովենիայի արտահանման ընդհանուր ծավալի 1,7 %-ը), ընդ որում Սլովենիան 314 միլիոն ԱՄՆ դոլար արժողությամբ ապրանքներ էր ներմուծում Հունգարիայից, ինչը կազմում է Սլովենիայի ներմուծման ընդհանուր ծավալի 3,1 %-ը։ Արտահանել Հունգարիա Սլովենիա՝ գյուղատնտեսական և պարենային ապրանքներ։ 2000 թվականին Սլովենիայի տնտեսության մեջ Հունգարիայի ուղղակի ներդրումները կազմել են 6,7 միլիոն ԱՄՆ դոլար, իսկ Սլովենիան ներդրել է 4,5 միլիոն ԱՄՆ դոլար Հունգարիայի տնտեսության մեջ։
2014 թվականին երկրների միջև ապրանքաշրջանառությունը կազմել է 1,7 միլիարդ եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==
(1829) Դոուսոն

(1829) Դոուսոն (անգլ.՝ Dawson), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1967 թվականի մայիսի 6-ին Կառլոս Սեսկոյի և Առնոլդ Կլեմոլայի կողմից Էլ Լիոնսիտոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,251036 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9794 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5227 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1233,59 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,29183 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,33° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1829) Դոուսոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իտաոբին

Իտաոբին  (պորտ.՝  Itaobim), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ժեկիտինոնյայի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 21 946 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 679,889 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 32,3 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1962 թվականի դեկտեմբերի 30-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 56.997.640,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 2.634,39 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,689 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Լիո

Լիո (էստ․՝ Lõo), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Հանիլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 32 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կապայան (դեպարտամենտ)

Կապայան (դեպարտամենտ) (իսպ.՝ Departamento de Capayan), դեպարտամենտ Արգենտինայում, Կատամարկա պրովինցիայի կազմում։ Տարածքը՝ 4284 կմ2։ Ըստ վիճակագրության Ազգային ինստիտուտի և Արգենտինայի բնակչության 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ դեպարտամենտի բնակչությունը կազմում է 16085 մարդ՝ 2001 թվականի 14137-ի փոխարեն, որը կազմում է 13,8% աճ։ Բնակչության խտությունը՝ 3,75 մարդ/կմ2։ Վարչական կենտրոնը Ուիլյապիման է։


== Աշխարհագրություն ==
Դեպարտամենտը գտնվում է Կատամարկա պրովինցիայի հյուսիսում։ Սահմանակից է՝

հյուսիսում` Ամբատո դեպարտամենտին,
հյուսիս-արևելքում` Ֆրայ-Մամերտո-Էսկույու դեպարտամենտին,
արևելքում՝ Վալյե-Վիեխո դեպարտամենտին,
հարավ-արևելքում՝ Լա-Պաս դեպարտամենտին,
հարավ-արևմուտքում՝ Լա-Ռիոխա պրովինցիային
հյուսիս-արևմուտքում՝ Պոման դեպարտամենտին։


== Խոշորագույն բնակավայրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1888-89

Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1888-89 (անգլ.՝ 1888-89 FA Cup), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 18-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Պրեստոն Նորթ Էնդ» ֆուտբոլային ակումբը։


== Եզրափակիչ ==
Մարշալ շրջան (Արևմտյան Վիրջինիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարշալ շրջան (այլ կիրառումներ)Մարշալ շրջան (անգլ.՝ Marshall County), ԱՄՆ Արևմտյան Վիրջինիա նահանգի 55 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 795 կմ² է, բնակչությունը՝ 33, 107 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մունդսվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1835 թ.։
Չորրորդ ռայխ

Չորրորդ ռայխ, ոչ որոշակի տերմին, որն օգտագործվում է քաղաքական ուղղություն նշելու համար։ Այն դիտվում է իբրև Երրորդ Ռայխի ժառանգորդ։


== Տերմինի պատմություն ==
Չորրորդ ռայխ անվանումը հայտնվել է 1960-ականներին՝ կապված այն բանի հետ, որ կանցլեր Կուրտ Կիզինգերը նախկինում աշխատել է Երրորդ Ռայխի պրոպագանդայի նախարարությունում, նաև Արևմտյան Գերմանիայի մի շարք անվանի քաղաքական գործիչների, որոնք նախկինում կապված են եղել Երրորդ Ռայխի հետ։ Ըստ նրանց հակառակորդ քաղաքական գործիների՝ նրանք վարում էին նացիոնալ-սոցիալիզմի վերականգնման քաղաքականություն։


== Գերմանիա ==
Նեոնացիզմի տեսակետից՝ Չորրորդ ռայխը համարվում է Երրորդ Ռայխի անմիջական շարունակությունը գաղափարական ծրագրերում։ Այն ձգտում է վերականգնել նացիոնալ-սոցիալիզմի իշխանությունը Գերմանիայում՝ դարձնելով այն միջուկային տերություն և վերականգնել Գերմանիայի՝ 1937 թվականի սահմանները՝ սպառնալով միջուկային զենքի կիրառմամբ։


== Եվրոպական միություն ==

Այս կոնցեպցիայի համաձայն՝ Չորրորդ ռայխը համարվում է գերմանացիների նախկին կայսրությունների տրամաբանական շարունակությունը. Սրբազան Հռոմեական կայսրություն, Գերմանական կայսրություն և Նացիստական Գերմանիա, որոնք ունեցել են բավականաչափ լիազորություն՝ սահմանել ողջ Եվրոպայի քաղաքականությունը։
Այս կոնտեքսում եվրոսկեպտիկները, հիմնականում, Մեծ Բրիտանիայում, երկարատև ճգնաժամի հետ կապված օգտագործում են «Չորրորդ ռայխ» արտահայտությունը՝ քննադատելով Եվրոպական Միությունը, որի դոմինանտ պետությունն այժմ համարվում է Գերմանիան։ Այսպես բրիտանացի լրագրող Սայմոն Հեֆֆերը գրել է այդ մասին 2011 թվականին.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Infield, Glenn Secrets of the SS (Stein and Day, New York, 1981) ISBN 0-8128-2790-2
Schultz, Sigrid Germany Will Try It Again (Reynal & Hitchcock, New York, 1944)
Tetens, T.H. The New Germany and the Old Nazis (Random House, New York, 1961) LCN 61-7240
Wechsberg, Joseph The Murderers Among Us: The Simon Wiesenthal Memoirs (Mc Graw Hill, New York, 1967) LCN 67-13204
Խրապաչով Յար (գյուղ, Զենկովի շրջան)

Խրապաչով Յար (ուկրաիներեն՝ Храпачів Яр), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Խրապաչով Յար գյուղում բնակվում էր 21 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,703 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 29,87 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հաբիբ (երգիչ)

Հաբիբ-Ռահման Սաբիրովիչ Շարիպով (հունիսի 1, 1990(1990-06-01), Կազան, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ավելի հայտնի որպես Հաբիբ, ռուս երգիչ, վիդեոբլոգեր։ «ՏՆՏ» հեռուստաալիքով հեռարձակված Երգեր երաժշտական շոուի մասնակից։ Հայտնի է որպես «Յագոդա Մալինկա» (ռուս.՝ «Ягода малинка») հիթային երգի կատարող։ 


== Կենսագրություն ==
Հաբիբ Ռահման Շարիպովը ծնվել է 1990 թվականի հունիսի 1-ին Կազանում։
Ծառայել է Ներքին գործերի նախարարությունում՝ որպես քրեագետ-փորձագետ։ Ոստիկանության պահեստազորի կապիտան։


== Սկավառակագրություն ==


== Տեսանկարահանում ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ավետիք (հանդես)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ավետիք (այլ կիրառումներ)«Ավետիք», կրոնաբանասիրական հանդես։ Հայ կաթողիկե պատրիարքության պաշտոնաթերթ։ Լույս է տեսել 1932-1971 թվականներին իբրև ամսաթերթ, խմբագրությամբ Մեսրոպ եպիսկոպոս Թերգյանի և Վարդան վարդապետ Թեքեյանի։ 1983 թվականին վերահրատարակվել է իբրև եռամսյա, 1994 թվականից՝ քառամսյա։ Նոր շրջանում խմբագրական աշխատանքները կատարել են Մեսրոպ վարդապետ Ճուրյանը, Մանուել եպիսկոպոս Պաթագյանը, Վարդան Զորենցը (Վարդան եպիսկոպոս Աշգարյան), Կոմիտաս վարդապետ Պյոճյուքյանը, Գևորգ վարդապետ Եդիայանը և Հովսեփ վարդապետ Քելեկյանը։ Լուսաբանում է Հայ կաթողիկե եկեղեցու դերն ու գործունեությունը սփյուռքում, իսկ ԽՍՀՄ-ում վերակառուցման տարիներից և Հայաստանի վերանկախացումից հետո՝ նաև հայրենիքում։ Հրատարակում է հայ ժոդովրդի, հատկապես՝ հայ կաթոլիկ համայնքի պատմությանը, հայ մշակույթի տարբեր ճյուղերին նվիրված գիտական, գիտահանրամատչելի և բարոյագիտական բնույթի հոդվածներ։
Ստարոմեստկայի ռատուշա

Ստարոմեստկայի ռատուշա (չեխ.՝ Staroměstská radnice), Պրահայում հիմնադրվել է 1338 թվականին թագավոր Յան Լյուքսեմբուրգսկու կողմից Ստարոմեստկայի քաղաքացիներին նվիրված արտոնության հիման վրա։ Կոմպլեքսը կազմված է Պրահայի Հին քաղաքի քաղաքապետության (մագիստրատ) կարիքների համար անհրաժեշտ Ստարոմեստկայի հրապարակին հարակից և հետզհետե մեկ ամբողջության միավորված մի քանի տներից։ Ռատուշայի շենքում գտնվում է թանգարան, անց են կացվում ցուցահանդեսներ, ինչպես նաև հատուկ դահլիճում հանդիսավոր գրանցում են ամուսնություններ։


== Պատմություն ==


=== Ռատուշայի հիմնումը ===
Պատմականորեն առաջին շենքը եղել է 13-րդ դարի վերջին կառուցված անկյունային վաղ գոթական տունը, որը քաղաքացիներն ստացել էին հարուստ վաճառական Վոլֆ Կամենեից։ Տան գերակշռող մասը 1364 թվականին կառուցված վիթխարի պրիզմայաձև աշտարակն է։ 1381 թվականին կառուցվել է գոթական մատուռը։ 15-րդ դարի սկզբում հարավային կողմում կցակառուցվել է պատի երգող ժամացույցը։


=== Ռատուշայի ընդլայնումը ===
1360 թվականին առաջին շենքի արևմտյան կողմում կցակառուցվել է երկրորդ առանձնաշենքը, որում գտնվում էր տեղական ինքնակառավարման փայտե գոթական առաստաղով նիստերի դահլիճը։
1458 թվականին տեղական իշխանությունները գնում են երրորդ շենքը՝ ռոմանական հիմքով կառուցված կաշեգործ Միկշի տունը։
1805-1807 թվականներին վերևում տեղադրվում է նոր ժամացույց, ավելացվում է հրապարակ։ Հաջորդ շենքը ռատուշային կցակառուցվում է 1830-1834 թվականներին։ Այդ նույն ժամանակ ռատուշային է միացվում արևելյան թևը։ Սակայն արևելյան թևը քանդում են և ճարտարապետներ Պյոտր Նոբիլեի և Պավել Սպինգերի նախագծով դրա տեղում կառուցում նոր գոթական թևը։
1880 թվականին ճարտարապետ Բաումը նոր վերածննդի ոճով վերակառուցում է Միկշի տունը։


=== Ռատուշայի հրդեհը ===
1945 թվականի մայիսին ռատուշան պաշտպանական կետ էր ծառայում։ Ապստամբների և գերմանական բանակի միջև մարտերը տեղ էին ունենում մոտակայքում, ինչի հետևանքով ռատուշան մեծ վնասներ է կրում։ Հրդեհն ամբողջովին ոչնչացնում է նորգոթական թևը, վնասվում են աշտարակը և ժամացույցը։


=== Տեխնիկական տվյալներ ===
Աշտարակի բարձրությունը 56,59 մ է
Աշտարակի լայնությունը (հարավային կողմ) 8,37 մ է։
Ռատուշայի լայնությունը 67,45 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ցուցահանդեսներ և էքսպոզիցիաներ Ստարոմեստկյան ռատուշայում Archived 2013-06-27 at the Wayback Machine.
Դարաենի

Դարաենի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Ճապաղջրի գավառակում։ Գտնվում էր Բալու քաղաքից 35 կմ արևելք՝ Արածանիի ձախ կողմում, Գոյնուկսուի գետաբերանի դիմաց։ Տարածքն հարթավայրային է։
XX դարի սկզբին ուներ 20 տուն բնակիչ։ Բնակիչների հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուչիա դի Լամերմուր

Լյուչիա դի Լամերմուր (իտալերեն՝ Lucia di Lammermoor), իտալացի երգահան Գաետանո Դոնիցետտիի օպերան երեք գործողությամբ։ Իտալերեն լիբրետտոյի հեղինակ՝ Սալվատորե Կամմարանո՝ Վալտեր Սքոթի «Լամերմուրի հարսնացուն» վեպի հիման վրա։ Օպերայի առաջնախաղը կայացել է 1835 թ. սեպտեմբերի 26-ին Նեապոլի «Սան-Կարլո» թատրոնում։ Հետագայում Դոնիցետտին գրել է օպերայի ֆրանսերեն տարբերակը, որը բեմադրվել է 1839 թ. օգոստոսի 6-ին Փարիզի «Ռենեսանս» թատրոնում։
Օպերան համարվում է բելկանտո ոճի լավագույն ստեղծագործություններից մեկը և իր կայուն տեղն է զբաղեցրել աշխարհի լավագույն օպերային թատրոնների խաղացանկում։ Անվանադերերգի լավագույն կատարողների շարքում են Մարիա Կալլասը և Ջոան Սազերլենդը։ Օպերան բեմադրվել է նաև Երևանի օպերային թատրոնում, որտեղ գլխավոր դերերգը կատարել է Գոհար Գասպարյանը։


== Սյուժե ==
Լյուչիան սիրում է Էդգար Ռավենսվուդին, ով նրա ընտանիքի թշնամին է։ Լյուչիայի եղբայր Էնրիկո Աշթոնը արգելում է այս ամուսնությունը և խաբեությամբ համոզելով քրոջը Էդգարի անհավատարմության մեջ, պարտադրանքի տակ ամուսնացնում է նրան հարուստ Արթուր Բաքլոյի հետ։ Ամուսնության արարողության ժամանակ հայտնվում է Էդգարը որ մեղադրում է Լյուչիային հավերժ սիրո և նշանի խոստումը դրժելու և դավաճանության մեջ։ Հոգեկան հավասարարակշռությունը կորցրած Լյուչիան ամուսնության առաջին գիշերը սպանում է Արթուրին, ապա խելագարվում է և մահանում։ Նրա գերեզմանի մոտ Էդգարը ինքնասպանություն է գործում։
Հայկ Դավթյան (ջութակահար)

Հայկ Յուրիի Դավթյան (մարտի 13, 1963(1963-03-13), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ջութակահար, դիրիժոր։ 


== Կենսագրություն ==
Դիրիժոր, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ Յուրի Դավթյանի որդին է։ Ավարտել է Երևանի Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցի (1980 թվական, դասատու՝ Տատյանա Հայրապետյան), Կոմիտասի անվան Երևանի պետական կոնսերվատորիայի ջութակի (1985 թվական, Էդուարդ Թադևոսյանի դասարան), կոմպոզիցիայի (1986 թվական, Ղազարոս Սարյանի դասարան), դիրիժորության (1990 թվական, Յուրի Դավթյանի դասարան) բաժինները։ 
1987–1991 թվականներինին՝ Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնի, 1991 թվականին՝ Հայաստանի ռադիոյի սիմֆոնիկ նվագախմբի դիրիժոր, 1990–1991 թվականներին՝ Հայաստանի կոմպոզիտորների միության նվագախմբի ղեկավար։ 
1991 թվականին տեղափոխվել է Ֆրանսիա, որտեղ ստեղծել է «Նաիրի» դուետը (1991 թվականից՝ դաշնակահար Արմեն Ահարոնյանի հետ)։
1993 թվականից դասավանդել է Սեն-Մանդե քաղաքի (ջութակ, անսամբլ), 2004–1013 թվականներին՝ Ստրասբուրգի ազգային (մենակատար և նվագախմբի դիրիժոր), 2013 թվականից՝ Սերժի Պանտուազի (ջութակ, նաև նվագախմբի դիրիժոր), 2015 թվականից՝ Փարիզի ազգային (ջութակ) կոնսերվատորիաներում։ 
1992–1997 թվականներին՝ Թուր և Մասսի քաղաքների սիմֆոնիկ նվագախմբերի մենակատար, 1993–97 թվականներին՝ Լիտվայի ազգային օպերայի, Ուլյանովսկի սիմֆոնիկ, Սոֆիայի կամերային, Ֆրանշ-Կոնտեի նվագախմբերի դիրիժոր։
2000–2004 թվականներին՝ Սեն Մանդեի նվագախմբի մենակատար։ 
1994–1996 թվականներին որպես մենակատար հանդես է եկել Պերիգորի «Բեյնաքյան գիշերներ», 2000–2002 թվականներին, որպես դիրիժոր, Փարիզի լիրիկական նվագախմբի հետ՝ «Ուազի անտառային» (Ֆրանսիա) փառատոներում։
1992–2002 թվականներին համագործակցել է Փարիզի օպերայի և Ֆրանսիայի ռադիոյի ֆիլհարմոնիկ, 2003 թվականին՝ Տորոնտոյի (Կանադա) սիմֆոնիկ, 1998 թվականից՝ Հայաստանի ֆիլհարմոնիկ (Մորիս Մետերլինկի դրամայի համար գրված սյուիտը) նվագախմբերի հետ։ Իր հիմնադրած «Խրոմա» կվինտետի (1999–2004 թվականներին) հետ համերգներով շրջագայել է Ֆրանսիայում, Ավստրիայում, Հունգարիայում։ 
2007 թվականին ստեղծել է նաև «Նաիրի» կվինտետը։ Ձայնագրել է (Արմեն Ահարոնյանի հետ) Արամ Խաչատրյանի, Էդուարդ Բաղդասարյանի, Կոմիտասի, Ղազարոս Սարյանի, Էդվարդ Միրզոյանի, Ալեքսանդր Սպենդիարյանի ստեղծագործություններից (փոխադրումները՝ Դավթյանի, Արմեն Ահարոնյանի), Լուիջի Բոկերինիի կվինտետը (կիթառահար Պ. Իվանեզի հետ), Կոմիտասի մեղեդիների հիման վրա՝ Սերգեյ Ասլամազյանի և Ռուբեն Ալթունյանի մանրանվագները և այլ գործեր։ Հայաստանի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի հետ հյուրախաղերով հանդես է եկել ԱՄՆ-ում և Արևելյան Եվրոպայում։


== Մրցանակներ ==
Հայաստանի երիտասարդ կատարողների հանրապետական մրցույթի Գլխավոր (1980), Այսրկովկասյան մրցույթի 2-րդ (1981), «Պիեռ Լանտիե» միջազգային մրցույթի Մեծ (1996, Փարիզ) մրցանակներ։
Մայդան (գյուղ, Վալկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄայդանՄայդան (ուկրաիներեն՝ Майдан), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1651 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մայդան գյուղում բնակվում էր 47 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,08 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,52 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կիռիսաառե

Կիռիսաառե (էստ․՝ Kirisaare), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Ռոոսնա-Ալլիկու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 48 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Արթուր Թրևոր Հադդոն

Արթուր Թրևոր Հադդոն (անգլ.՝ Arthur Trevor Haddon օգոստոսի 22, 1864(1864-08-22), Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - դեկտեմբերի 13, 1941(1941-12-13), Քեմբրիջ, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), հայտնի է նաև որպես Թրևոր Հադդոն, բրիտանացի նկարիչ և պատկերազարդող։  


== Կյանք և կարիերա ==
Արթուր Թրևոր Հադդոն ծնվել է 1864 թվականի օգոստոսի 22-ին, Լոնդոնում։ Ստացել է Սլեյդի Գեղարվեստի դպրոցում սովորելու կրթաթոշակ և անդամակցել է դպրոցին 1883 թվականին։ Այնտեղ նա սովորել է Ալֆոնս Լեգրոսի մոտ։ Նա նաև սովորել է Հաբերտ ֆոն Հերքոմերի հետ 1888 թվականից մինչև 1890 թվականը։  
Չնայած նրան, որ նա հիմնականում ապրում էր Լոնդոնում և Քեմբրիջում, Հադդոնը ճանապարհորդել է Հռոմ, Մադրիդ, Վենետիկ, Կալիֆոռնիա և Հյուսիսային Ամերիկա, Հավայան կղզիներ և Ասիա։ Մահացել է 1941 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Քեմբրիջում, 77 տարեկան հասակում։ 


== Աշխատանքներ ==
Հադդոնը եղել է նկարիչ և պատկերազարդող։ 


=== Ընտրված նկարներ ===

		
		


=== Պատկերազարդումներ հրապարակումներում ===
Հադդոնը պատկերազարդել է հետևյալ աշխատանքները.

Browne, Edith A., Peeps at Many Lands: Spain, with twelve full-page illustrations in colour by Trevor Haddon and Edgar T. A. Wigram, London: Adam & Charles Black, 1910
Calvert, Albert Frederick, Granada Present and Bygone, (illustrations by Trevor Haddon), J. M. Dent, London, 1908
Calvert, Albert Frederick, Southern Spain: Painted By Trevor Haddon, A. & C. Black, Ltd., London, 1908
Gould, Baring,  A Book of the Rhine from Cleve to Mainz. With eight Illustrations in Colour by Trevor Haddon, London, Methuen 1906
Nye, G.H.F, Our Island Home (8 illustrations by Trevor Haddon), Bemrose & Sons, Limited, London, c. 1898
Okey, Thomas,  The Old Venetian Palaces and Old Venetian Folk. With Fifty Coloured and Other Illustrations by Trevor Haddon, London. J. M. Dent & Co. 1907
Thirlmere, Rowland, Letters from Catalonia and other parts of Spain (illustrations by Trevor Haddon), Hutchinson & Co., London, 1905


== Տես նաև ==
Օրիենտալիզմ


== Ծանոթագրություններ ==
Ցիբուլկի (գյուղ, Բրատսկոեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ցիբուլկի (այլ կիրառումներ)Ցիբուլկի (ուկրաիներեն՝ Цибульки), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բրատսկոեի շրջանում։
Տարածքը՝ 0,502 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալկուբիլյա դե Նոգալես (քաղաք)

Ալկուբիլյա դե Նոգալես (իսպ.՝  Alcubilla de Nogales), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքի կազմում գտնվող Սամորա պրովինցիայում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բենավենտե ի Լոս Վալես շրջանի (կոմարկի) կազմում։ Զբաղեցնում է 13,70 կմ² մակերես։ Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ բնակչությունը 147 մարդ է։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 93 կմ է։
Քաղաքի հովանավորը համարվում է սուրբ Վերիսիմոն։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2007-09-30 at the Wayback Machine.
Յոհան Նեպոմուկ Հումել

Յոհան Նեպոմուկ Հումել (գերմ.՝ Johann Nepomuk Hummel, նոյեմբերի 14, 1778(1778-11-14)[…], Բրատիսլավա, Հաբսբուրգի միապետություն - հոկտեմբերի 17, 1837(1837-10-17)[…], Վայմար, Գերմանական միություն)՝ ավստրիացի երգահան և վիրտուոզ-դաշնակահար։


== Կենսագրություն ==
Յոհան Նեպոմուկ Հումելը ծնվել է 1778 թվականի նոյեմբերի 14-ին Պրեսբուրգում (ներկայիս Բրատիսլավա)։ Արդեն 3 տարեկանում նրա մոտ բացահայտվել էին երաժշտական ընդունակություններ, իսկ 5 տարեկանում հորից նվեր էր ստացել իր առաջին փոքրիկ դաշնամուրը, որը պահել էր մինչև կյանքի վերջը։ Ամուսնացած էր օպերային երգչուհի և Բեթհովենի ընկերուհի Էլիզաբեթ Ռյոկելի հետ։ Հավանաբեր, Բեթհովենը հենց նրան էր ձոնել «Էլիզի մոտ» պիեսը  ։
1786-1788 թվականներին նա սովորել է Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտի և Անտոնիո Սալերի մոտ։
1793 թվականից մինչև 1816 թվականը ապրել է Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում։ Կոնտրապունկտի (ձայնակարգություն) դասեր է վերցրել Յոհան Գեորգ Ալբրեխտսբերգի մոտ, ով Բեթհովենի ուսուցիչներից մեկն էր։ Երգեցողություն սովորում է Անտոնիո Սալիերի մոտ։
1795 թվականին Յոհան Նեպամուկը աշակերտել է Յոզեֆ Հայդնի մոտ, որտեղ նա ծանոթացել է երգեհոնի հետ։ Հայդնը նրան է նվիրել Լյա բեմոլ սոնատը, որը Հումելը կատարել է փայլուն կերպով։
1820 թվականին դաշնամուրի դասեր է տվել Հուլիուս Բենեդիկտին, ում Վիկտորյա թագուհին իր տաղանդի համար հետագայում շնորհել է ազնվականի տիտղոս ։
Մահվանից առաջ զբաղվել է Բեթհովենի լարային քառյակների փոխակերպմամբ դաշնամուրի համար, բայց մտահղացումը այդպես էլ ավարտին չի հասցրել։ Ընկերություն է արել Բեթհովենի և Շուբերտի հետ։ Շուբերտը նրան է նվիրել մի շարք ստեղծագործություններ։ Հումելի աշակերտներից են Ֆելիքս Մենդելսոնը և Ֆրանց Շոբերլեխները ։


== Արվեստ ==
Յ. Ն. Հումելը ներկայացնում է անցումը կլասիցիզմից դեպի ռոմանտիզմ։ Նրա ժառանգության մեջ իր ուրույն տեղն ունի դաշնամուրային երաժշտությունը, որն առանձնանում է վարպետությամբ, գերզգայունությամբ, ռոմանտիկությամբ ու նրբագեղ մեղեդիներով։ Նրա դաշնամուրային պիես նոկտյուրն «Ընկերության հիշողությունը» 1854 թվականին գործիքավորվել է ռուս երգահան Մ. Ի. Գլինկայի կողմից։


== Ստեղծագործություն ==
Ունեցել է ընդհանուր առմամբ 125 ստեղծագործություններ։

9 օպերա
5 բալետ
3 պատարագ
7 դաշնամուրային համերգ նվագախմբի հետ
7 դաշնամուրային տրիո
դաշնամուրային քառյակ սոլ մաժոր
2 դաշնամուրային կվինտետ (հնգանվագ)
դաշնամուրային սեպտետ (յոթնանվագություն) դո մաժոր "Militär-septet"
9 սոնատ դաշնամուրի համար
8 սոնատ դաշնամուրի և ջութակի համար
մեծաթիվ պիեսներ դաշնամուրի, այդ թվում 11 սոնատ, ռոնդո, ֆանտազիա, էտյուդ և այլն։
համերգ ֆագոտի և նվագախմբի հետ ֆա մաժոր
փողային համերգ նվագախմբի հետ մի բեմոլ մաժոր
համերգ մանդալինի և նվագախմբի հետ սոլ մաժոր


== Հետաքրքիր փաստեր ==
1822 թվականին Հումելը համերգ է ունեցել Ռուսաստանում
Որոշ ստեղծագործություներում Հումելն օգտագործել է ռուսական ժողովրդական երգերի մեղեդիներ՝ « Ռուսական երգերի թեմաներով վարիացիաներ», «Բազմահնչյուն ռուսական ժողովրդական երգեր» քառյակի, երգչախմբի և նվագախմբի համար։


== Գրականություն ==
Соловьёв, Николай Феопемптович (1890–1907)։ «Гуммель, Иоганн-Непомук»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ 


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեֆան Մալարմե

Ստեֆան Մալարմեն (ֆր.՝  Stéphane Mallarmé, մարտի 18, 1842(1842-03-18)[…], Փարիզ - սեպտեմբերի 9, 1898(1898-09-09)[…], Valvins), ֆրանսիացի բանաստեղծ, սիմվոլիզմի հայրերից։


== Գործունեություն ==
Պառնասցիների դրական նկարագրողական պոեզիայի փոխարեն, որը հենվում է զգայական ընկալման վրա, Մալարմեն առաջ է քաշում Ֆիխտեի, Շելինգի և այլոց գաղափարապաշտական փիլիսոփայության հենքի վրա աշխարհի ներքին հոգևոր ճանաչման հարցը։ Մալարմեն կարծում է, որ պոեզիան ոչ թե ցույց է տալիս, այլ ներշնչում է։ Երևույթների արտաքին կողմն ընդամենը խաբուսիկ պատրանք է։
Մալարմեի խճճված համեմատություններն ու փոխաբերությունները նրան հաճախ անհասկանալի են դարձնում, օրինակ, «Բախտ» բանաստեղծության մեջ։ Մալարմեի գրական ժառանգությունը կազմում են բանաստեղծությունները, արձակ պոմները, հոդվածները։
Մալարմեի հոդվածներում առաջ է քաշվում պոետիկայի և բառերի ընտրության հարցը։ Այս առումով մալարմեի անվան հետ են կապված որոշ իտալացի ֆուտուրիստների և կուբիստների, օրինակ՝ Գիյոմ Ապոլիները, կիրառած հնարանքները։ Մալարմեի սիմվոլիզմը հակադրվում է նատուրալիստական ոճին։
Լինելով դեմոկրատականորեն տրամադրված, բուրժուական իրականությունից դժգոհ, իդեալի ծարավ («Լազուր», «Պատուհաններ», «ժամհարը» բանաստեղծություններ) և պատրաստ իմպրեսիոնիստական դիրքերից գնահատելու աշխարհի գեղեցկությունը («Մի այծամարդու հետմիջօրեն», 1876)՝ Մալլարմեն հանգեց այն ողբերգական ըմբռնմանը, թե պոեզիան ու կյանքը կապ չունեն իրար հետ («Կարապը», 1885), թե պոեզիան պետք է լինի ծայրահեղորեն ինքնամփոփ («Արձակ՝ Դեզեսենտի համար», 1885), միայն սիմվոլների միջոցով գերզգայականը հաղորդող («Պոեզիայի գաղտնիքը», 1896, հոդված)։ Բուրժուական քննադատությունը Մալլարմեին ընդունում էր միայն որպես սիմվոլիստ ու էսթետ, մինչդեռ նըրան հատուկ էր նաև ձգտումը դեպի իրականը, դեպի պոեզիայի դասական բովանդակալից ձևերը («Բանաստեղծություններ ըստ առիթի», 1880-98)։ Մալլարմեի պոեզիայի էությունը բացահայտվեց «Հաջողությունը չի բացասում պատահականությունը» (1897) պոեմում, որն անողոք քննադատում է սիմվոլիստական պոեզիայի՝ իրականությունից վեր կանգնելու փորձերը։ Հայ իրականության մեջ Մալլարմեի ստեղծագործությանը անդրադարձել են Միսաք Մեծարենցը և ուրիշներ։ Զգալի է նրա պոեզիայի երաժշտականության ազդեցությունը Ինտրայի «Նոճեստան» սոնետների ժողովածուի և «Ներաշխարհ» գրքի վրա։ Հայերեն են թարգմանված Մալլարմեի «Ծաղիկներ»-ը (1898, «Անահիտ» հանդես), «Հայտնություն», «Լազուր», «Ծովային սյուք» («Ծաղկաքաղ ֆրանսիական դասական քնարերգության», 1976 բանաստեղծությունները։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեդկիրկեշչ

Սեդկիրկեշչ (ռուս.՝ Седкыркещ), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կոմիի հանրապետության Սիկտիվկար քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1958 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռյաբովո (գյուղ, Ուվա-Տուկլինսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌյաբովոՌյաբովո (ռուս.՝ Рябово), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 148 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արաբական աշխարհը և Արցախյան ազատամարտը

Արաբական աշխարհը և Արցախյան ազատագրական պատերազմը, մինչև ԽՍՀՄ փլուզումը (1991) Ղարաբաղյան հակամարտության վերաբերյալ արաբական երկրների ճնշող մեծամասնությունն ունեցել է չեզոք դիրքորոշում։ Արաբական աշխարհի 1988-1991 թվականների անդրադարձները խնդրին սահմանափակվել են տարբեր լրատվամիջոցների գործակալությունների հաղորդումներով՝ հիմնականում առանց մեկնաբանությունների և գնահատականների։


== Արցախ - Արաբական երկրներ հարաբերությունների զարգացում ==
Հայաստանի անկախացումից (1991 թվականի սեպտեմբերի 21) հետո, առաջին տարիներին, Արաբական Միացյալ Էմիրությունները, Քուվեյթը, Կատարը, Բահրեյնը, Թունիսը՝ հիմնականում Սաուդյան Արաբիայի թելադրմամբ, հրաժարվում էին ՀՀ-ի հետ դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատել։ ՀՀ և նշյալ երկրների ղեկավարների պաշտոնական հանդիպումների ընթացքում ակնարկվել են, որ դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման միակ խոչընդոտը Ղարաբաղյան հակամարտությունն է, և որ Ադրբեջանի հետ խնդրի կարգավորումից հետո պատրաստ են բազմաբնույթ հարաբերություններ զարգացնել Հայաստանի հետ։ Իրավիճակը էապես փոխվել է 1990-ական թվականների կեսից ՀՀ դիվանագիտական հարաբերություններ է հաստատել Արաբական երկրների հետ՝ բացառությամբ Սաուդյան Արաբիայի։
Արաբական այն երկրները, որոնց հետ Հայաստանն ունեցել է ավանդական պատմամշակութային կապեր և որտեղ կան հայկական ստվար համայնքներ (Սիրիա, Եգիպտոս, Լիբանան, Իրաք, Հորդանան), հակամարտության հարցում ձեռնպահ են մնացել Հայաստանը դատապարտող հայտարարություններից և չեն խուսափել Հայաստանի հետ զարգացնել փոխշահավետ հարաբերություններ։ Այդ երկրներից միայն Եգիպտոսի ԱԳՆ-ն 1993 թվականի օգոստոսին, Աղդամ քաղաքի գրավումից հետո, հանդես է եկել Հայաստանը դատապրատող հայտարարությամբ, ինչը, սակայն, որևէ բացասական անդրադարձ չի ունեցել հայ-եգիպտական հարաբերությունների զարգացման վրա։
Կիվիլիպպե

Կիվիլիպպե (էստ․՝ Kivilõppe), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Տառվաստու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 35 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Շառլ Սորել

Շառլ Սորել սյոր դը Սուվինյի (ֆր.՝ Charles Sorel, sieur de Souvigny, մոտ 1600, Փարիզ - մարտի 7, 1674(1674-03-07) կամ մարտի 3, 1674(1674-03-03), Փարիզ), ֆրանսիացի գրող։


== Կենսագրություն ==
Գրական ասպարեզ է եկել «Հարսանեկան երգեր» (1616) պոեմով և որևէ առիթով գրված ոտանավորներով։ Սորելը հայտնի է դարձել 16-17-րդ դարերում, իսկ խաբեբայապատում վեպերի ոճով գրված «Ֆիանսիոնի կոմիկական կենսագրությունը» (1601—1612, 1623—1633) գրքերի շարքով, որոնցում շարունակել է Ֆրանսուա Ռաբլեի գրոտեսկային ռեալիզմի ավանդույթները, սկզբնավորել կրոնական ազատամտության ոգով հագեցած ֆրանսիական կենցաղային վեպը։
«Խենթ հովիվը» (1627—1628) սրամիտ վեպ պարոդիայում, որը գրել է Միգել Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտի» նմանակությամբ, Սորելը փորձել է մերժել նրբաճաշակ գրականության գեղագիտությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Եվմենոս II

Եվմենես II (մ.թ.ա. 197-159 թթ.), Պերգամոնի կառավարիչ, որի օրոք Պերգամոնի թագավորությունը հասել է իր հզորության գագաթնակետին, իսկ Պերգամոն քաղաքը սկսել է մրցակցել Ալեքսանդրիայի հետ հելլենիստական մշակույթի կենտրոն կոչվելու համար։
Եվմենոսը շարունակել է հոր քաղաքականությունը՝ դաշնակցել Հռոմի հետ սիրիացիների ու մակեդոնացիների դեմ։ Մ.թ.ա. 190 թ.-ին Մագնեսիայի ճակատամարտում ջախջախել է Սելևկյաններին և տիրացել նրանց փոքրասիական տիրույթներին ու Թրակիական Խերսոնեսին։ Մ.թ.ա. 176 թվականին Սելևկյան գահին հաստատեց Անտիոքոս IV Եպիփանեսին։ Դրանից հետո Եվմենեսը հայացքը թեքել է հյուսիս և ոազմական գործողություններ սկսել Պոնտոսի և Բութանիայի դեմ, որի կողմում էր ինքը՝ Հաննիբալը։ Երրորդ Մակեդոնյան պատերազմի ժամանակ դաշնակցել է հռոմեացիներին և Հռոմի հետ կապերը սերտացնելու համար մ.թ.ա. 172 թվականին այցելել է Հռոմ։
Եվմենոսի կառավարման տարիներին են կառուցվել Պերգամոնի ակրոպոլիսի համարյա բոլոր սքանչելի շինությունները, նաև հանրահայտ Զևսի զոհասեղանը (Պերգամյան զոհասեղան)։ Նրա օրոք Պերգամի գրադարանը սկսել է մրցակցել Ալեքսանդրիայի գրադարանի հետ, ինչը ստիպել է Պտղոմեոսյաններին արգելել պապիրուսի արտահանումը Եգիպտոսից։ Ի պատասխան այս քայլի պերգամցիները հայտնագործել են նոր տեսակի նյութ՝ մագաղաթ (պերգամենտ)։
Լա Նավատա

Լա Նավատա բնակավայր, որը գտնվում է Իսպանիայի մայրաքաղաք Մադրիդից 35 կմ հյուսիս-արևմուտք որի հետ կապվում է երկաթուղով և երթուղային տաքսիներով։ Հանդիսանում է Գալապագար խոշոր բնակավայրի ռեզիդենտական տարածքը։ Հիմնադրվել է IX—XI դարերում։
Լա Նավատան շրջապատված է բնության տարածքներով, այդ թվում և Գուդամարու գետը, որոնք պահպանվում են պետության կողմից։ Քաղաքն ունի երկու ջրաղաց՝ Նավատան և Րիոմոնտեն, բարեր, պահեստներ, դեղատներ, ռեստորաններ և Նավատայի հասարակական քոլեջը, որը քաղաքի միակ կրթօջախն է։ Լա Նավատայի պատմական հուշարձաններն են մատուռը, Ալկանսորլա կամուրջը, որը կառուցել են արաբները IX—XI դարերում։
Լա Նավատա այցելող մարդկանց ցուցակում է լրագրող և գրող Արթուրո Պերես-Րեվերտե, որը հանդիսանում է իսպաներենի Թագավորական ակադեմիայի անդամ։ Իր գրեթե բոլոր գրքերը նա գրել է Լա Նավատայում։


== Արտաքին հղումներ ==
Web del Colegio Público de La Navata
Urbanización Molino de la Navata. Listado de aves, árboles y plantas de la Navata. Plano y cómo llegar Archived 2008-12-04 at the Wayback Machine..
Puntos de interés para los vecinos de la Navata Archived 2008-12-04 at the Wayback Machine.
Datos de urbanizaciones y entorno de La Navata Archived 2010-05-11 at the Wayback Machine.
Ատախան

Ատախան, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 234 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (43701-43800)

Աստերոիդների ցանկ (43601-43700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (43801-43900)
 Աստերոիդների ցանկ (43601-43700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (43801-43900)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (40001)-(45000)»։ www.minorplanetcenter.net
Ջոն Հոլ

Ջոն Լյուիս «Յան» Հոլ (անգլ.՝ John Lewis «Jan» Hall, օգոստոսի 21, 1934(1934-08-21), Դենվեր, Կոլորադո), ամերիկացի ֆիզիկոս։
Ծնվել է 1934 թվականի օգոստոսի 21-ին ԱՄՆ-ի Կալիֆորնիա նահանգի Դենվեր քաղաքում)։ 2005 թվականին Թեոդոր Հենշի հետ համատեղ արժանացել է Նոբելյան մրցանակի է «Բարձր ճշգրտության լազերների սպեկտրոսկոպական զարգացման և հաճախությունների օպտիկական ստանդարտներում լուսային շեղման ճշգրիտ հաշվարկի տեխնիկայի ներդրման համար»։
Կարնեգիի տեխնոլոգիական համալսարանում (Carnegie Institute of Technology) անցել է երեք աստիճան՝բակալավր (1956), մագիստրոս (1958) և դոկտոր (1961)։ Իր թեկնածուական հետազոտությունները ավարտել է Տեխնոլոգիաների և ստանդարտների ազգային համալսարանում, որից հետո աշխատել է այնտեղ 1962 թվականից մինչև հրաժարականը՝2004 թվականը։
1967 թվականից Կոլորադոյի համալսարանում դասախոսություններ է կարդացել։


== Մրցանակներ ==
Թաունսի մրցանակ (1984)
Ֆրեդերիկ Այվսի մեդալ (1991)
Մաքս Բոռնի անվան մրցանակ (2002)
Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ (2005)


== Ծանոթագրություններ ==
Համերգասրահ

Համերգասրահ, հատուկ տարածք է, որը նախատեսված է հրապարակային համերգներ անցկացնելու համար։


== Ստեղծման պատմություն ==
Առաջին համերգասրահներ հայտնվել են XIX դարի սկզբին։ Նախկինում համերգներ իրականացվել են խանութներում, պալատներում, եկեղեցիներում, թատրոններում և մասնավոր տներում։


== Համերգասրահների տեսակներ ==
Համերգասրահը որպես կանոն ունի՝ նախասրահ, զգեստապահարան, բուֆետ։ Դահլիճը պետք է ունենա որոշակի ակուստիկ հատկանիշներ և պետք է հագեցած լինի ձայնային և լուսային սարքավորումներ։
Համերգասրահ կարող է լինել ցանկացած Մշակույթի Տուն կամ սպայական տուն, օրինակ՝
Որպես համերգասրահ կարող է հանդես գալ նաև մարզական համալիր, ինչպես Օլիմպիական Սպորտային համալիրը, որտեղ անցկացվել են շատ մեծ համերգներ, այդ թվում և 2009 թվականի Եվրատեսիլը։
Որոշ համերգային համալիրներ ունեն մարզահամերգային անվանումը (ինչպես Պետերբուրգյան ՄՀՀ) և ունեն նաև դահլիճ։


== Ռուսաստանի համերգասրահներ ==
Գոյություն ունեն մեծ համերգասրահներ, որոնք մեծ դերակատարություն ունեն երկրի երաժշտական կյանքում։ Ինչպես, օրինակ․ Մոսկվայի կոնսերվատորիայի մեծ և փոքր դահլիճները, Միությունների տունը, Կրեմլի Պետական դահլիճը և այլն։
Մեծ հանրաճանաչություն է ձեռք բերել Մոսկվայի նոր Crocus City Hall դահլիճը։


== Աշխարհի համերգասրահներ ==
 
Համաշխարհային հռչակ են ստացել՝ Հասարակական տունը Պրահայում, Քարնեգի հոլը Նյու Յորքում, Ալբերտ հոլը Լոնդոնում, Գևանդհաուզը Լայպցիգում, Կոնսերտգեբաունը Ամստերդամում և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մոսկվայի համերգասրահները
Սանկ-Պետերբուրգի համերգասրահները
Աշխարհի լավագույն համերգասրահները