armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լուի դը Ռուվրուա

Լուի դը Ռուվրուա, Սեն-Սիմոնի դուքս (ֆր.՝ Louis de Rouvroy, duc de Saint-Simon;հունվարի 16, 1675(1675-01-16)[…], Փարիզ - մարտի 2, 1755(1755-03-02)[…], Փարիզ) , ամենահայտնի հուշագիրներից մեկը, Վերսալի պալատի իրադարձությունների և ինտրիգների մանրամասն տարեգրության հեղինակ Լյուդովիկոս XIV-ի և Ռեգենտների կառավարման ժամանակ։


== Պալատական կյանք ==
Լյուդովիկոս XIII -ի ֆավորիտներից մեկի որդին՝ արքայազն Կոնդեի հեռավոր ազգականը, ով «հիմարներ օրը»  ժամանակին  անցավ  Կարդինալ Ռիշելյեի կողմը , որի համար նրան տրվեց դքսի կոչում։ 1692 թվականին նա իր առաջին արշավն իրականցրեց  Լյուքսեմբուրգի մարշալի հրամանատարության ներքո և աչքի ընկավ Ֆլորյուսի և Ներվինդենի մարտերում։ 1693 թվականին ժառանգեց դքսի և ազնվականի տիտղոս  և առաջադրվեց  որպես Բրիգադային գեներալ։
Սեն-Սիմոնը շուտով թողեց զինվորական ծառայությունը,քանի որ չէր ընդունվում Լյուդովիկոս XIV-ի կողմից։ Հավատարիմ մնալով արիստոկրատական հայացքներին՝ լինելով Յանսենիզմ-ի հետևորդ, և խիստ բարքերի տեր մարդ, նա կանգնեց Լուի Դոֆին Ֆրանսիացու կողքին և թշնամության մեջ մտավ Տիկին Մենտենոնի և լեգիտիմացված իշխանների հետ։ Այնուհետև, միացավ Օռլեանի դքսության պարտիային՝ չնայած նա չկարողացավ  ընդհանուր լեզու գտնել իր սիրելի կարդինալ Դյուբուայի հետ։
Երբ նրա հովանավորը Միապետի փոխարեն դարձավ պետության ժամանակավոր կառավարիչ, Սեն-Սիմոնը նշանակվեց միապետական խորհորդի կազմում։ Իսպանիայի հետ խաղաղություն հաստատելուց հետո դուքսն ուղղարկվեց՝ որպես  ռեգենտ Մադրիդ,որտեղ կազմակերպեց անչափահաս Լյուդովիկոս XV-ի նշանադրությունը ինֆանտ Մարիա-Աննայի հետ, որի համար նրան շնորհվեց գրանտ տիտղոսը։ Ռեգենտի մահից հետո Սեն-Սիմոնը ավարտեց իր պալատական կյանքը և չցանկանալով տեսնել թշնամիների հաղթանակը՝ նա մեկուսացավ իր Լաֆերտե-Վիդամի կալվածքում , որտեղ իրեն նվիրեց հուշեր գրելուն։


== Հուշեր ==

Սեն-Սիմոնի մահից հետո նրա բազմաթիվ փաստաթղթեր, դատարանի որոշմամբ, առգրավվեցին և հանձնվեցին պետական արխիվին։ Հուշագրությունները ծնվեցին  Սենտ-Սիմոնի Մարկիզ դե Դանժոյի գրառումները մերժելուց հետո, և դրանց մեջ  նա տալիս է լավ սահմանված բնութագրեր.  բառի համար չի մտնում գրպանը:Հուշագրերը սկսեցին տպագրվել միայն 1784թվականին, և առաջին ամբողջական հրատարակությունը (թեկուզ մեղմացված) լույս տեսավ 1818թվականին, ինչը սենսացիա առաջացրեց ռոմանտիկների մոտ։
Սեն-Սիմոնի հուշագրերը  անգնահատելի ուղեցույց են հանդիսանում  Մեծ դարի (1694—1723) պատմության մասին։ Տակիտոսի նմանակմամբ  նա փորձում է գուշակել տարբեր պատմական անհատականությունների գործողությունների թաքնված աղբյուրները, բայց միևնույն ժամանակ, նրա կողմնակալությունը  և անձնական թշնամությունը հաճախակի էին ի հայտ գալիս։ Որպես պատմաբան՝ նա մեծապես չափազանցնում է արիստոկրատական կուսակցությունների և պալատական ինտրիգների կարևորությունը։ «Սենտ-Սիմոնը պատմում է, ինձ համար կարևոր, Լյուդվիգ XIV դատարանի կարևոր կարևոր մանրուքը», - հեգնաբար ասաց Ալեքսանդր Տուրգենևը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Mémoires de Saint-Simon, liste des tomes (Полный текст мемуаров герцога Сен-Симона)» (ֆրանսերեն)։ Վերցված է 2017-02-22 
Сен-Симон Л. де. О пребывании Петра Великого в Париже в 1717 году. Из записок герцога де Сен-Симона // Журнал Министерства народного просвещения, 1856. — Ч. 89. — № 1. — Отд. 2. — С. 1-24. Archived 2013-11-03 at the Wayback Machine.
A Moving Picture

A Moving Picture, բրիտանացի ռեփեր Դևլինի երկրորդ ստուդիական ալբոմը, որը հրապարակվել է Island Records և Universal Music Group-ի կողմից 2013 թվականի փետրվարի 4-ին։ Ալբոմի ձայնագրման ժամանակ ներկա են գտնվել Katy B, Ed Sheeran, Wretch 32, Diane Birch, Etta Bond և Chasing Grace-ը։


== Երգացանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Վերին Տոլսորա

Վերին Տոլսորա (ռուս.՝ Верхняя Талсора), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ստորին Տոյմա գետի աջ ափին՝ 130 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  03020300112103000027340
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  103002734
Ավազանի կոդը -  03.02.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Աուգեն

Աուգեն  (գերմ.՝ Auggen), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Բրայսգաու Վերին Շվարցվալդ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 2479 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 14,15 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 3 15 004։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2006-02-01 at the Wayback Machine.
Եվրոպայի դրոշ

Եվրոպայի դրոշ, պատկերվում է ժամացույցի թվատախտակի նմանությամբ շրջանաձև դասավորված 12 ոսկեգույն հնգաթև աստղի տեսքով։ Ի սկզբանե համարվում էր Եվրախորհրդի դրոշը։


== Նշանակություն ==

1955 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Եվրախորհրդի նախարարների կոմիտեի որոշման պաշտոնական մեկնաբանության մեջ դրոշի ընդունման մասին ասվում է հետևյալը. 

1953 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Եվրախորհրդի խորհրդակցության ժամանակ առաջարակվեց ընդունել կապույտ ֆոնի վրա 15 ոսկեգույն աստղից բաղկացած դրոշը, որը խորհրդանշելու էր Եվրախորհրդի անդամների թիվը։
Այդ առաջարկն արժանացավ Գերմանիայի դիմադրությանը, քանի որ դա կնշանակեր ճանաչել Սաարը՝ որպես անկախ պետություն (այն 15 անդամներից մեկն էր)։ Մյուս կողմից, Սաարը և Ֆրանսիան ժխտեցին 14 աստղի տարբերակը, քանի որ այդ ժամանակ Սաարում նկատվում էր անկախանալու ձգտում։ 13 թիվը շատերը ընկալում էին որպես դժբախտության թիվ։ 10-ը՝ որպես Եվրամիության հիմնադիրների թիվ, կխոչընդոտեր միության բացության գաղափարին։ Ի վերջո համաձայնության եկան 12 թվի շուրջ՝ որպես կատարելության խորհրդանիշ։


== Տարածված սխալներ ==

		
		


== Տես նաև ==
Եվրամիություն
Եվրախորհուրդ
Եվրոպայի օրհներգ
Եվրամիության նշանաբան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Emblems (անգլ.)
Մատեո Բրիգի

Մատեո Բրիգի (իտալերեն՝ Matteo Brighi, փետրվարի 14, 1981(1981-02-14), Ռիմինի, Էմիլիա Ռոմանիա, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
2008/09 մրցաշրջանում Մատեո Բրիգին խփել է երեք գոլ և դարձել «Ռոմայի» լավագույն ռմբարկու Չեմպիոնների լիգայում։
2010 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Բրիգին երկարաձգել է «Ռոմայի» հետ պայմանագրի ժամկետը մինչև 2014 թվական։
2011 թվականի օգոստոսի 31-ին վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է «Ատալանտա» մեկ տարի ժամկետով։
2012 թվականի օգոստոսի 11-ին վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է «Տորինո» մեկ տարի ժամկետով։


=== Հավաքականում ===
2009 թվականի մարտի 28-ին Մատեոն վեցամյա ընդմիջումից հետո հանդես է եկել հավաքականի կազմում՝ 2010 թվականի աշխարհի առաջնության նախընտրական փուլի շրջանակներում մասնակցելով Չեռնոգորիայի հավաքականի դեմ խաղի. Բրիգին հանդիպման 81-րդ րոպեին փոխարինել է Անդրեա Պիռլոյին, իսկ խաղն ավարտվել է Իտալիայի հաղթանակով (2:0)։ 2009 թվականի ապրիլի 1-ին մասնակցել է նույնպես 2010 թվականի աշխարհի առաջնության շրջանակներում անցկացվող Իռլանդիայի դեմ խաղին, որտեղ արդեն դաշտ է դուրս եկել թիմի մեկնարկային կազմում։


== Ձեռքբերումներ ==
Թիմային
 Յուվենտուս

Իտալիայի սուպերգավաթակիր - 2002 Ռոմա

Իտալիայի գավաթակիր - 2007/08
Իտալիայի սուպերգավաթակիր - 2007 Իտալիայի հավաքական (մինչև 21)

Եվրոպայի չեմպիոն (մինչև 21 տարեկաններ) - 2004ԱնհատականԻտալիայի տարվա լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստ (Օսկար դել Կալչո) – 2002


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ֆուտբոլիստի էջը «Ռոմայի» կայքում (իտալ.)
Ֆուտբոլիստի էջը Sports.ru կայքում
Հավաքականում ելույթների վիճակագրությունը Archived 2004-12-12 at the Wayback Machine. (իտալ.)
Ֆուտբոլիստի էջը footballdatabase.eu կայքում (անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Ստեֆան Վերոստա

Ստեֆան (Շտեֆան) Վերոստա (գերմ.՝ Stephan Verosta, հոկտեմբերի 16, 1909(1909-10-16), Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա - դեկտեմբերի 7, 1998(1998-12-07), Վիեննա, Ավստրիա), ավստրիացի դիվանագետ, իրավաբան-միջազգայնագետ։ Հաագայի իրավաբան մշտական դատարանի անդամ (1957 թ.), Վիեննայի համալսարանի միջազգային իրավունքի, իրավագիտության և միջազգային հարաբերությունների պրոֆեսոր, Վիեննայի դիվանագիտական․ ակադեմիայի անդամ (1962 թ.), Ավստրիայի ԳԱ-ի անդամ (1964 թ.)։ Եղել է ՄԱԿ-ի հյուպատոսական հարաբերությունների գծով կոնֆերանսի պրեզիդենտ (1963 թ.)։
Գրել է միջազգային իրավունքի վերաբերյալ մի շարք աշխատություններ։ Պատմաիրավական հետազոտություններում անդրադարձել է Արշակունյաց Հայաստանի միջազգային֊ իրավական դրությանը հռոմեական և պարսկական պետությունների հարաբերություններում, ինչպես նաև Հայաստանի վիճակին՝ Հռոմեական կայսրության և Պարսկաստանի միջև երկիրը բաժանելուց (387) հետո։


== Ծանոթագրություններ ==
Էլիզաբեթ Ամսդեն

Էլիզաբեթ Ամսդեն (անգլ.՝ Elizabeth Amsden, մարտի 27, 1881(1881-03-27), Բոստոն, ԱՄՆ - հուլիսի 20, 1966(1966-07-20), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի օպերային երգչուհի (սոպրանո) և դերասանուհի։ Միջազգային օպերային կարիերա է արել 20-րդ դարի սկզբին։ 1923–1946 թվականներին հոլիվուդյան ֆիլմերում նկարահանվել Է փոքր և միջին դերերում։ Ընդհանուր առմամբ խաղացել է 35 դեր։


== Կենսագրություն ==
Ամսդենը ծնվել է Մասաչուսեթսում՝ Բոստոնում, սակայն դպրոցական տարիներին նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Ռոդ Այլենդ նահանգի Պրովիդենս քաղաք, որտեղ նա ընդունվել է Elmhurst School։ 1892 թվականին ընդունվել Է Բոստոնի միջազգային վոկալ դպրոց, որտեղ ուսանել է Ուիլյամ Ուիթնինի մոտ։ Ավելի ուշ մեկնել է Փարիզ, որտեղ ապրել է վեց տարի։ 1910 թվականին իր առաջին պրոֆեսիոնալ առաջնաելույթն է կատարել Լոնդոնում՝ «Քովենթ Գարդեն թագավորական թատրոնում»։ 1911 թվականին Նիսում և Բրյուսելում ելույթներից հետո դարձել է Բոստոնի օպերային խմբի անդամ, որտեղ նա մասնավորապես կատարել է «Աղջիկ արևմուտքից»–ում Մինիի դերը և գլխավոր դեր «Աիդա»–ում։ Նա նաև հանդես է եկել Կենտրոնական օպերային թատերախմբի հետ և հյուրախաղերի է մեկնել Միացյալ Նահանգներ՝ Սան Կառլո օպերային թատերախմբի հետ միասին։


== Անձնական կյանք ==
Կանադացի բարիտոն Ջոզեֆոմ Ռոյերի հետ առաջին ամուսնությունն ավարտվել է ամուսնալուծությամբ։ Նրա երկրորդ ամուսնությունը New York Post թերթի երաժշտական քննադատ և մարզական լրագրող Չարլզ Պ. Սավիերի հետ շարունակվել է մինչև նրա մահը 1935 թվական։ Ավելի ուշ նա ամուսնացել է Գաբրիել Չամինադասի հետ, որի հետ ապրել է մինչև իր մահը՝ 1966 թվականը։


== Ծանոթագրություններ ==
Առակների աշխարհում

Առակների աշխարհում (ռուս.՝ В мире басен), խորհրդային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը նկարահանվել է 1973 թվականին, Անդրեյ Խրժանովսկու կողմից, փոխադրման տեխնիկայով, ըստ Իվան Կռիլովի «Հետաքրքրասերը», «Ավանակը և սոխակը», «Կկուն և աքլորը» հեքիաթների մոտիվների։ Մուլտֆիլմում նաև օգտագործվել է «Շքերթ Մարսյան դաշտում» կտավը, ինչպես նաև` գրող Ալեքսանդր Պուշկինի նկարներից։ «Մադրիգալ» երաժշտական ​​անսամբլը Լև Մարկիզի ղեկավարությամբ մասնակցում է երաժշտական ​​ձևավորմանը։


== Սյուժե ==


=== Հետաքրքրասերը ===
Երկու ընկերների երկխոսությունը, որոնցից մեկն այցելել է Կունստկամերա, ուսումնասիրել է յուրաքանչյուր միջատ, բայց «փղին չի նկատել»։


=== Կկուն և աքլորը ===
Կկուն հաճոյախոսություններ է փոխանակում աքաղաղի հետ, մինչդեռ յուրաքանչյուրը գովաբանում է զրուցակցին իր շահի համար։


=== Ավանակը և սոխակը ===
Հմուտ սոխակի և ոչ այնքան խելացի քննադատ ավանակի մասին է՝ որը չի կարողանում գնահատել հոյակապ երգը։


== Քննադատների արձագանք ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Առակների աշխարհում» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Առակների աշխարհում»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Առակների աշխարհում» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
Георгий Бородин. «В борьбе за маленькие мысли» (глава из книги «Анимация подневольная») // Киноведческие записки. — 2005. — № 73. — С. 261. — ISSN 0235-8212.
Օմելնո (գյուղ, Կիվերցիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕմելնոՕմելնո (ուկրաիներեն՝ Омельне), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կիվերցիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օմելնո գյուղում բնակվում էր 809 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3064 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 264,03 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զեմֆիրա Երիցյան

Զեմֆիրա Արտաշեսի Երիցյան (մայիսի 4, 1941(1941-05-04), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ պարուհի, պարուսույց։
Պարող Մինաս Խաչատրյանի կինը։


== Կենսագրություն ==
Զեմֆիրա Երիցյանը ծնվել է 1941 թվականին Երևանում։ 1958 թվականին ավարտել է Երևանի Սուրեն Սպանդարյանի անվան թիվ 24 միջնակարգ դպրոցը։ 1948-1959 թվականներին սովորել է Երևանի պարարվեստի պետական ուսումնարանում։ 1959-1993 թվականներին աշխատել է Հայաստանի Պարի պետական անսամբլում, եղել մենապարուհի և հանդիսավար։ Կատարել է Գուսան Աշոտի «Սիրամարգ», Խաչատուր Ավետիսյանի «Աղջիկների անուրջներ», «Լեռների դուստր», «Կռունկներ», «Քարավան», «Անահիտ և Վաչագան» և այլ պարեր։ 1992-1993 թվականներին պար է դասավանդել Էջմիածնի ակումբագրադարանավարական տեխնիկումում, 1992-1994 թվականներին՝ Երևանի պատանի հանդիսատեսի թատրոնում։ 1993-1996 թվականներին որպես բեմական շարժման և պարի ռիթմիկայի ուսուցիչ աշխատել է «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում, 1994-2005 թվականներին եղել է «Բարեկամություն» պարի համույթի փորձավար։ 1993 թվականից պար և բեմական շարժում է դասավանդում Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում, 2001 թվականից՝ Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում՝ ռեժիսուրայի ամբիոնում, 2005 թվականից՝ պրոֆեսոր։
Կատարել է «Վաղարշապատի պարը», «Չինար ես», «Կախարդված ծաղիկներ», «Անահիտի և թագաժառանգ Վաչագանի սիրո լեգենդը», «Լեռների դուստրը», «Կռունկները», «Ղանթար» պարերը։


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
Երևանի երիտասարդական 1-ին փառատոնի 1-ին մրցանակ, դիպլոմ, 1957 թ.
1962 թ.Հելսինկի Երիտասարդական և ուսանողական փառատոնի ածաթե մեդալ, 1962 թ.
ՀՀ Գերագույն խորհրդի պատվոգիր, 1962 թ.
ՀՀ կրթության և գիտության նախարարի կողմից մշակույթի ոլորտում ներդրած ավանդի համար պատվոգիր, 2004 թ.
ՀՀ վարչապետի հուշամեդալ, 2011 թ.
Թատերական գործիչների միության ոսկե մեդալ, 2013 թ.
Ծննդյան 70- ամյակի կապակցությամբ երկարատև և անբասիր աշխատանքի համար ԵԹԿՊԻ-ի կողմից մեդալ, 2014 թ.


== Հրապարակումներ ==
Մտորումներ «Պար առարկայի դասավանդման շուրջ», 2007 թ. «Հանդես» գիտ. ումնասիր. հոդվածների ժողովածու 2-րդ համար։
Հայկական պար առարկայի դասավանդման գործնական տեսական խնդիրներ, 2009 թ., Հանդես. գիտ. ումնասիր. հոդվածների ժողովածու, 5-րդ համար։
15-20 դդ «Պարարվեստի կանոնակարգում», 2013 թ. «Հանդես» գիտ. ումնասիր. հոդվածների» ժողովածու, 11-րդ համար։
«Պատմակենցաղային պարերի ծագումը և բարեկրթությունը», 2014 թ., «Վան Արյան» հրատարակչություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1975-1976

Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1975-1976, Լյուքսեմբուրգի 62-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «Ժենես Էշը»։ Մրցաշարին մասնակել է 12 թիմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը RSSSF կայքում
Հույն-իրանական հարաբերություններ

Հույն-իրանական հարաբերություններ (հուն․՝ Ελληνικά-ιρανικές σχέσεις, պարսկերեն՝ روابط یونانی و ایرانی), դիվանագիտական հարաբերությունները Իրանի Իսլամական Հանրապետության և Հունաստանի Հանրապետության միջև։
Երկու երկրների համագործակցությունը ունի հազարամյակների պատմություն։ Նրանց միավորում է պատմական և մշակութային կապերը։
Ներկայումս Աթենքում գործում է Իրանի, իսկ Թեհրանում՝ Հունաստանի Հանրապետության դեսպանատներ։


== Պատմություն ==
Երկու երկրների միջև հարաբերությունները հաստատվել են դեռևս մ.թ.ա. 432 թվականին, երբ Աթենքի պատվիրակությունը այց է կատարել Պարսկաստան։
Պարսից թագավոր Քսերքսեսի հրահրմամբ բռնկված հույն-պարսկական պատերազմները պատճառ են դարձել երկու ժողովուրդների միջև դարավոր թշնամանքի առաջացման։ Հույն-պարսկական պատերազմներից հետո երկու երկրների միջև կնքվել է հաշտության պայմանագիր։
Հին պատմության ընթացքում, երբ Աքեմենյան տերության վերահսկողությունը տարածվում էր Թուրքիայի ներկայիս տարածքի վրա՝ Հունաստանի և Պարսկաստանի միջև գտնվում էր ցամաքայիս և ծովային սահման։
Դա է պատճառը, որ շատ հաճախ Եգեյան ծովում բախվում են հունական և պարսկական նավատորմերը։
Հունաստանի և Պարսկաստանի ցամաքային սահմանը Փոքր Ասիայում կազմել է մոտ 75-90 կմ։ Կնքված խաղաղության պայմանագրով Հունաստանը պաշտոնապես ճանաչում էր Աքեմենյան վերահսկողությունը փոքրասիական հունական մի շարք քաղաքների վրա։
Սակայն այսուամենայնիվ երկու երկրների միջև հարաբերությունները պատմության ընթացքում բարելավվել են։ ՀունաստանըԻրանի Իսլամական Հանրապետության դեմ  Հյուսիսատլանտյան դաշինքի և Եվրոպական Միության պատժամիջոցների սանկցիայի անդամ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Գիրի-Հասան

Գիրի-Հասան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում։ Գտնվում էր Տիրգրիս աջ վտակ հանդիսացող Խարզան գետի միջին հոսանքից աջ՝ սարավանդի վրա։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վանտենակ

Վանտենակ (ֆր.՝ Ventenac), համայնք Ֆրանսիայի Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Վարիյ կանտոնի կազմի մեջ (Պամիե շրջան)։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09327։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 226 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 143 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 100-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 43-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 69,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 65,0 %)։ 100 աշխատունակ բնակիչներից 90-ը աշխատում էին (47 տղամարդ և 43 կին), անաշխատանք էին 10-ը (2 տղամարդ և 8 կին)։ 43 անգործունակ մարդկանցից 12-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 18-ը թոշակառու, 13-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Վանտենակ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-17-ին։ Վերցված է 2011-12-30 
«Վանտենակ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-23
Գեորգի Վիցին

Գեորգի Միխայլովիչ Վիցին (ռուս.՝ Георгий Михайлович Вицин, ապրիլի 5 (18), 1917, Զելենոգորսկ, Վիբորգի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 22, 2001(2001-10-22), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային և ռուսական թատրոնի և կինոյի դերասան, կատակերգու։ Առավել հայտնի է իր կերտած Ցանցառ բեմական կերպարով՝ ժողովրդի լեզվով Չաղ-Ցանցառ-Նիկուլին եռյակից։ Վիցինը 1990 թվականին արժանացել է ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստի կոչմանը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1917 թվականի ապրիլի 5 (18) Տերիոկիում (այժմյան Սանկտ Պետերբուրգի մաս կազմող Զելենոգորսկի շրջանը)։ Դրա մասին ապացուցում է Մեծ Պոսադական փողոցի Կրիստովոզդվիժենի եկեղեցու եկեղեցական գրքի արձանագրությունը, որտեղ կնքել են Գեորգիին։ Սակայն ավելի ուշ պաշտոնական փաստաթղթերի ծննդյան օրը համարվում է 1918 թվականի ապրիլի 23-ը, ծննդավայրը՝ Պետրոգրադ։ Դա տեղի է ունեցել նրա համար, որ Վիցինի մայրը 1920-ական թվականներին, կազմակերպել է որդու հանգիստը ամառային առողջարանային դպրոցում, դարձրել նրան «երիտասարդ» և ուղղել ծննդյան օրը 1918-ին։ Ապրիլի 23 (մայիսի 6) համարվում է նրա ծննդյան օրը։ Ապագա դերասանի ազգանունը սկզբում ունեցել է հետևյալ տեսքը՝ «Вицын», բայց անձնագրերով զբաղվող աշխատողի սխալի պատճառով «ы» տառը փոխվել է «и»-ի։
Ծնողները ծագումով եղել են ռուսական շրջաններից՝ մայրը Մարիա Մատվեևնան Պենզայից է, հայրը՝ Միխայիլ Եգորովիչը՝ Վլադիմիրսկի տարածաշրջանից, նրանք արվեստի հետ կապ չեն ունեցել։ Երբ Գեորգին եղել է ութ ամսական, ընտանիքը տեղափոխվել է Մոսկվա։ Մայրը կազմակերպել է տոմսերի վաճառք Կոլոնիի դահլիճի Միությունների տանը և ժամանակ առ ժամանակ որդուն վերցրել է իր հետ։ Տասներկու տարեկան Վիցինը սկսել է հանդես գալ դպրոցական բեմում, որպես կանոն՝ կրկնօրինակելով բացասական կերպարներին։
1926-1933 թվականներին սովորել է Մոսկվայի № 26 յոթնամյա դպրոցում, 1933—1934՝ Փոքր թատրոնի թատերական ուսումնարանում (այժմյան Մ. Ս. Շչեպկինի անվան բարձրագույն թատերական ուսումնարան), որտեղից նա հեռացվել է հետևյալ ձևակերպմամբ. «Ուսումնական ծրագրին անլուրջ վերաբերվելու համար»։ 1935 թվականին ընդունվել է Ե.Վախթանգովի անվան թատրոն (այժմյան Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտ)։ 1935 թվականին գնացել է Մոսկվայի երկրորդ գեղարվեստական թատրոն, որտեղ սովորել են Ս.Գ. Բիրման, Ա. Ի. Բլագոնրավովա, Վ. Ն. Տատարինովա (բոլորը Մոսկվայում)։
1936 թվական՝ դերասան Նիկոլայ Պավլովիչ Խմելյովի կինոդերասանի թատրոն-ստուդիա, 1937—1969՝ Մոսկվայի Մ. Ն. Երմոլովայի անվան դրամատիկական թատրոն, որտեղից տեղափոխվել է թատրոն-ստուդիա, 1969—2001՝ Թատրոն-ստուդիա կինոդերասանների (բոլորը Մոսկվայում)։


== Կոչումներ ==
ՌԽՍՀ Վաստակավոր արտիստ (1959)
ՌԽՍՀ Ժողովրդական արտիստ (1977)
ԽՍՀՄ Ժողովրդական արտիստ (1990)


== Ծանոթագրություններ ==
Հովսեփ Մադաթյան

Հովսեփ Մադաթյան էֆենդի (թուրքերեն՝ Mededyan Osep Efendi), օսմանահայ գյուղատնտես, քաղաքական և հասարակական գործիչ։ Եղել է Օսմանյան կայսրության մեջլիսի պատգամավոր և Էրզրումի Սանասարյան վարժարանի երեք տնօրեններից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Հովսեփ Մադաթյանի կենսագրության մասին շատ բան հայտնի չէ։ Եղել է Էրզրումի Սանասարյան վարժարանի երեք տնօրեններից մեկը։ 1914 թվականի մայիսի 18-ին տեղի ունեցած ընտրությունների ժամանակ, ստանալով 128 ձայն, ընտրվել է Օսմանյան կայսրության 5-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավոր։
Ամուսնացած է եղել Սոֆիա Բաստըրմաջյանի հետ։
Ի տարբերություն Գրիգոր Զոհրապի և Վարդգես Սերենգյուլյանի, հայազգի մյուս պատգամավորների պես Մադաթյանն ու իր ընտանիքը չեն տեղահանվել և չեն աքսորվել։
Հայտնի չէ, թե երբ և որտեղ է մահացել Հովսեփ Մադաթյանը։ Սակայն հայտնի է, որ Հայոց ցեղասպանությունից հետո շարունակել է ապրել Ստամբուլում։


== Ծանոթագրություններ ==
Գլիցերին

Գլիցերին, (1,2,3-տրիօքսիպրոպան, պրոպանտրիոլ-1,2,3), եռատոմ սպիրտների պարզ ներկայացուցիչ։ Իրենից ներկայացնում է մածուցիկ, թափանցիկ հեղուկ։


== Ֆիզիկական հատկություններ ==
Գլիցերինը անգույն, մածուցիկ, շատ հիգրոսկոպիկ հեղուկ է։ Ունի քաղցր համ, այստեղից էլ ստացել է իր անվանումը(գլիկոս-քաղցր)։


== Քիմիական հատկություններ ==
Գլիցերինը ունի տիպիկ բազմատոմ սպիրտներին բնորոշ քիմիական հատկություններ։ Գլիցերինի փոխազդեցությունը հալոգենաջրածինների կամ ֆոսֆորի հալոգենիդների հետ ընթանում է մոնո- և դիհալոգենացմամաբ։ Գլիցերինը փոխազդում է կարբոնաթթուների և հանքային թթուների հետ։ Օրինակ ազոտական թթվի հետ փոխազդելիս, գլիցերինն առաջացնում է եռնիտրատ-նիտրոգլիցերին(ստացել է Ասկանյո Սոբրերոն, 1847 թվականին), օգտագործվում է մեր ժամանակներում անծուխ վառոդ ստանալու նպատակով։ Գլիցերինը դեհիդրատացնելիս այն վեր է ածվում թունավոր ակրոլեինի.

HOCH2-CH(OH)-CH2OH 
  
    
      
        →
      
    
    {\displaystyle \to }
   H2C=CH-CHO + 2 H2OԱյն օքսիդանում է մինչև գլիցերինային ալդեհիդ CH2OHCHOHCHO, դիհիդրօքսիացետոն CH2OHCOCH2OH կամ գլիցերինաթթու CH2OHCHOHCOOH։ Գլիցերինի և բարձրագույն կարբոնաթթուների եթերները՝ ճարպերը հանդիսանում են շատ կարևոր միացություններ մարդու համար, կարևոր կենսաբանական դեր են խաղում նաև ֆոսֆոլիպիդները։


== Ստացում ==
Գլիցերին առաջին անգամ ստացել է Շելեն 1779 թվականին, ճարպերի օճառացմամբ։ Գլիցերինի հիմնական մասը ստանում են ճարպերի օճառացումից։ Գլիցերինի ստացման սինթետիկ եղանակների հիմնական մասը հիմնված է պրոպիլենի օգտագործման վրա։ 450-500 °C ջերմաստիճաններում պրոպիլենի քլորացումից ստանում են ալիլքլորիդ, HClO-ի հետ միանալիս առաջանում են քլորհիդրիններ, օրինակ՝ CH2ClCHOHCH2Cl, որը ալկալիով մշակելիս առաջանում է գլիցերին։ Գլիցերին կարելի է ստանալ նաև օսլայի հիդրոլիզի միջոցով, առաջացած մոնոսախարիդների հիդրատացմամբ կամ շաքարների սպիրտային խմորումից։


== Գլիցերինի ածանցյալներ ==


=== Գլիցերիդներ ===
Եռգլիցերիդները հանդիսանում են գլիցերինի ածանցյալներ։ Եռգլիցերիդները հանդիսանում են կարևոր բաղադրիչ՝ կենդանի օրգանիզմներում նյութափոխանակության գործընթացներում։


=== Ճարպեր և յուղեր ===
Ճարպերը և յուղերը հիդրոֆոբ միացություններ են, ջրում անլուծելի, այնպես ինչպես գլիցերինի մոլեկուլում հիդրօքսիլ խմբերը փոխարինված են ճարպաթթուների մնացորդներով։


== Կիրառություն ==
Գլիցերինի կիրառության ոլորտները շատ բազմազան են։ Օգտագործվում է սննդային հավելանյութերում, լվացող և կոսմետիկ միջոցներում, պլաստմասսաների արտադրությունում, ներկանյութերի արտադրությունում, էլեկտրատեխնիկայում, ռադիոտեխնիկայում և այլն։ Համարակալված է որպես սննդային հավելում։ Գլիցերինը օգտագործվում է նաև դինամիտի ստացման համար։


== Կայքեր ==
Ռուսերեն և անգլերեն լեզուներով.

Физические свойства глицеринаԱնգլերեն լեզվով.

What is Glycerin?
Glossary for the Modern Soap Maker Archived 2004-02-01 at the Wayback Machine.
Glycerol soap Archived 2009-02-21 at the Wayback Machine.
Absolute alcohol using glycerol
Computational Chemistry Wiki Archived 2007-02-10 at the Wayback Machine.
Health.gov dietary guidelines Archived 2007-10-10 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլայ Կրավկով

Նիկոլայ Պավելի Կրավկով (մարտի 8, 1865(1865-03-08), Ռյազան, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 24, 1924(1924-04-24), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս դեղաբան, խորհրդային դեղաբանության հիմնադիրը։ Ռուսաստանի ԳԱ թղթակից-անդամ (1920 թ.), Ռազմա-բժշկական ակադեմիայի ակադեմիկոս (1914 թ.)։ 
1888 թվականին ավարտել է Պետերբուրգի համալսարանի բնագիտական բաժանմունքը, 1892 թվականին՝ Ռազմա-բժշկական ակադեմիան։ 1899 թվականից եղել է Ռազմա-բժշկական ակադեմիայի դեղաբանության ամբիոնի վարիչ։ Հիմնական աշխատանքները նվիրված են օրգանիզմի վրա դեղանյութերի ազդեցության և զուգորդված ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Մահացած հյուսվածքների կենդանացման, ախտաբանական վիճակների ժամանակ արյունատար անոթների ֆունկցիոնալ փոփոխությունների, կենդանի պրոտոպլազմայի զգայունության սահմանների ուսումնասիրության վերաբերյալ աշխատանքների համար Նիկոլայ Կրավկովին շնորհվել է (1926 թվականին, ետմահու), Վ. Ի. Լենինի անվան մրցանակ։
Մարիվելես լեռ

Մարիվելես լեռ, քնած հրաբուխ, ինչպես նաև Ֆիլիպիններում գտնվող Բաթան նահանգի ամենաբարձր կետը։ Մարիվելեսը և նրան մոտ Նաթիբ լեռը զբաղեցնում են ամբողջ նահանգի 80.9 տոկոս տարածքը։ Լեռը և կից կոները ընկած են Մանիլա ծովածոցի Մանիլա քաղաքի դիմաց, որտեղ կարելի է հիանալ քաղաքից տեսանելի գեղեցիկ մայրամուտներով։


== Տեղադրություն ==
Մարիվելես լեռը գտնվում է Բաթան թերակղզում գտնվող Զամբալես լեռների հարավում՝ Մանիլա ծովածոցի հյուսիսում։ Բաթանի թերակղզին պատկանում է Ֆիպիպինների Կենտրոնական Լուսոնին (III շրջան)։


== Ֆիզիկական առանձնահատկություններ ==
Մարիվելես լեռը զանգվածային ստրատոհրաբուխ է, որն ունի 4 կմ երկարությամբ կալդերա՝ թեքված դեպի հյուսիս։ Ամենաբարձր գագաթը՝ Մարիվելեսը, ծովի մակարդակից բարձր է 1388 մետր։ Պանտինգան, Բաթան, Վինտանա և Տարակ լեռները հրաբխակալդերային համալիրի (ունի 22 կմ (14 մղոն) տրամագիծ) այլ գագաթներ են։
Հյուսիսային լանջում գտնվող Սամաթ լեռը և արևելյան լանջում գտնվող Լիմայ լեռը հրաբխի հիմնական երիտասարդ պարազիտային կալդերաներն են։
Մարիվելեսը դեռ ջերմային ակտիվություն ունի, համալիրում են գտնվում Թիիս, Սայսային և Պուկոտ հիդրոթերմալ հանքավայրերը[2]:


== Ժայթքումներ ==
Պատմական ժայթքումներ չեն արձանագրվել Մարիվելես կալդերայից։ Ինչևէ, հնագետները զեկուցում են, որ ռադիոածխածնային ժամանակագրությամբ հայտնի է դարձել, որ վերջին ժայթքումը տեղի է ունեցել Հոլոցենի ընթացքում կամ  մ.թ.ա. 2050 թվականին։


== Երկրաբանություն ==
Ժայռերը հիմնականում  բիոտիտային, հոռնբլենդային և անդեզիտային տիպի են, որոնք Նաթիբ լեռան մոտ ունեն դացիտային հոսքեր և տուֆեր։
Մարիվելես լեռը Լուսոնի Արևմտյան Բաթանի հրաբխային շղթայի մի մասն է։ Շղթան ընդգրկում է Պինատուբո լեռը՝ 20-րդ դարի երկրորդ ամենամեժ ժայթքման տեղը։ 


== Ցուցակագրում ==
Ֆիլիպինների հրաբխագիտության և սեյսմոլոգիայի համալսարանը՝ Ֆիլիպինների կառավարության ճյուղը, որը զբաղվում է երկրի հրաբխագիտությամբ, Մարիվելեսը իր վերջին ժայթքման և ջերմային առանձնահատկությունների համար համարում է պոտենցիալ ակտիվ հրաբուխ։


== Մագլցումը Մարիվելես ==

Ալպինիստական համայնքին կան արդեն 3 ծանոթ գագաթներ՝ Տարակը, Պանտինգանը կամ Բանայան գագաթը և Մարիվելեսը։ Մնացած գագաթները դեռևս հայտնաբերման փուլում են։
Տարակ գագաթը Մարիվելես լեռան առավել հայտնի նպատակակետն է, որի ելակետը գտնվում է Բարանգայ Ալաս-Ասինում։ Պանտինգան կարելի է հասնել Սիտիոյով, Դուհատով, Սայսայինով,։ Մարիվելես հնարավոր է մուտք գործել Սիտիո Պարցայով։


== Տես նաև ==
Ֆիլիպինների հրաբուխների ցանկ
Ֆիլիպինների ակտիվ հրաբուխների ցանկ
Ֆիլիպինների պոտենցիալ ակտիվ հրաբուխների ցանկ
Ֆիլիպինների հանգած հրաբուխների ցանկ
Խաղաղօվկիանոսյան հրաբուխների հրե օղակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Philippine Institute of Volcanology and Seismology (PHIVOLCS), Mariveles page (archived)
«Mariveles»։ Global Volcanism Program։ Smithsonian Institution 
Mariveles Mountain Range from MyBataan
Climbing Mount Mariveles through Tarak Ridge from Pinoy Mountaineer
Մարմինների լողալը

Մարմինների լողալը, հեղուկում (կամ գազում) մասնակի կամ ամբողջությամբ ընկղմված պինդ մարմնի հավասարակշռության վիճակ։ Մարմինների լողալու տեսության հիմնական խնդիրը հեղուկում ընկղմված մարմնի հավասարակշռության դիրքերի որոշումն է, հավասարակշռության կայունության պայմանների բացահայտումը։ Մարմինների լողալու պարզագույն պայմանները նշված են Արքիմեդի օրենքում։ Լողացող մարմնի հավասարակշռության համար անհրաժեշտ է, որ մարմնի ու նրա դուրս մղած հեղուկի (կամ գազի) կշիռները լինեն հավասար, և որ այդ մարմնի ու դուրս մղած հեղուկի (կամ գազի) ծանրության կենտրոնները գտնվեն մի ուղղաձիգի վրա։ Մարմինների լողալը կայուն կլինի միայն այն դեպքում, երբ լողացող մարմնի ծանրության կենտրոնը մետակենտրոնից ներքև է գտնվում։
Աբդալաղի

Աբդալաղի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Խամուրի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոռլեոնե

Կոռլեոնե (իտալերեն՝ Corleone [korleˈone], սից.՝ Cunigghiuni, Curliuni), սիցիլիական քաղաք Պալերմո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 11 158 մարդ (հունվարի 1, 2017)։ 2016 թվականի օգոստոսի 12-ից քաղաքապետը Լեոլուչինա Սավոնան է։


== Անվանում ==
Քաղաքի անվանումը, ըստ էության, ունի արաբական ծագում, թեև քաղաքը հիմնադրվել է բյուզանդական ժամանակաշրջանում։ Մյուս կողմից, համարվում է, որ «Կորլեոնե» անունը Կուորե դի Լեոնե (իտալերեն՝ Cuore di Leone)՝ «Առյուծի սիրտ») անվան կրճատ տարբերակն է։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքը տեղակայված է նահանգի հարավ-արևմտյան մասում։ Զբաղեցնում է 229.46 կմ2 տարածք և գտնվում է լեռնային հատվածում՝ ծովի մակարդակից շուրջ 600 մ (2,000 ֆուտ) բարձրության վրա՝ Ռոսա Բուսամբրա գագաթից 10 կմ (6,2 մղոն) հարավ։
Կորլեոնեն սահմանակից է Բիզակվինո, Կամպոֆելիչե դի Ֆիտալիա, Կամպոֆիորիտո, Կոնտեսա Էնտելինա, Կիուզա Սկլաֆանի, Գոդրանո, Մեցոյուզո, Մոնրեալ, Պալացո Ադրիանո, Պրիցի և Ռոկամենա կոմունաներին։ Միակ ֆրակցիան Ֆիկուզա գյուղն է, որն անկլավ է Մոնրեալ կոմունայի տարածքում։


== Պատմություն ==
Միջնադարում քաղաքն ամրացրել են սիցիլիական հոհենշտաուֆները։ 19-րդ դարում Կորլեոնեի բնակիչները երեք անգամ կռվել են Բուրբոնների դեմ։ 1943 թվականին Եթովպիայի գրավման հաջողությունների համար իտալացի գեներալ Արտուրո Ֆաինին արժանացավ Կորլեոնեի կոմսի կոչմանը։
Ժամանակակից Կորլեոնեն առավել հայտնի է իբրև սիցիլիական մաֆիայի կենտրոններից մեկը։ 2006 թվականի ապրիլի 11-ին Կորլեոնեում բերման ենթարկվեց 40 տարի թաքստոցում գտնվող Բերնարդո Պրովենցանոն։ Այդ օրը իշխանությունների կողմից հայտարարվեց իբրև «ազատագրման օր»։ Ավելին, քաղաքի փողոցներից մեկը կրում է «ապրիլի 11-ի փողոց» անվանումը։


== Մշակույթ ==
«Կնքահայրը» վեպում և ֆիլմում Կորլեոնեն ներկայացվում է որպես գլխավոր հերոսի՝ դոն Վիտո Կոռլեոնեի (իսկական ազգանունը՝ Անդոլինի) ծննդավայրը։ Պատահական համընկնմամբ Ալ Պաչինոյի (ով խաղում էր նրա ժառանգի՝ Մայքլ Կոռլեոնեի դերը) նախնիները արտագաղթել էին ԱՄՆ հենց այդ վայրերից։
Վիկտոր Հյուգոյի «Մարդ, որը ծիծաղում է» վեպի գլխավոր հերոսներից մեկը՝ Գուինպլենը, ի թիվս այլ բաների, կրում էր նաև Սիցիլիական Կորլեոնե մարկիզի կոչումը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Կորլեոնեն comuni-italiani.it կայքում (իտալ.)
Սուրբ Հրեշտակապետաց եկեղեցի (Սևան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Հրեշտակապետաց եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Հրեշտակապետաց եկեղեցի, Հայ Առաքելական եկեղեցի Սևան քաղաքում։


== Պատմություն ==
Սրբոց Հրեշտակապետաց եկեղեցու շինարարությունն սկսվել է 2009 թվականին։ Այն կառուցվել է ֆրանսիաբնակ ազգային բարերար Սարգիս Պետոյանի բարերարությամբ՝ ի հիշատակ նրա ծնողների՝ Ավետիս և Թագուհի Պետոյանների։ Եկեղեցու նախագծի հեղինակն է ՀՀ վաստակավոր ճարտարապետ Արտակ Ղուլյանը։
Եկեղեցու օծման արարողությունը կատարվել է Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ծայրագույն Պատրիարք և Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի հանդիսապետությամբ և Հայաստանի Հանրապետության նախագահ Սերժ Սարգսյանի ներկայությամբ։
Եկեղեցու օծման արարողությանը ներկա են գտնվել Մայր Աթոռի միաբաններ, մարզային և քաղաքային իշխանությունների ներկայացուցիչներ, եկեղեցու օծման առիթով Ֆրանսիայից ժամանած Պետոյան ընտանիքի անդամներ և բարեկամներ, Սևանի Վազգենյան հոգևոր դպրանոցի սաներ, Սևան քաղաքի բնակիչներ և բազում ուխտավոր հայորդիներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Լեոնիդ Բիկով

Լեոնիդ Ֆյոդորի Բիկով (ուկրաիներեն՝ Леоні́д Фе́дорович Би́ков, դեկտեմբերի 12, 1928(1928-12-12), Cherkaske, Սլավյանսկի շրջան, Artemivska okruga, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 11, 1979(1979-04-11), Վիշգորոդի շրջան, Կիևի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի խորհրդային դերասան, նաև ռեժիսոր, ՌՍՖՍՀ վաստակավոր արտիստ, Ուկրաինայի ժողովրդական արտիստ։
Ընդհանուր թվով խաղացել է մոտ 20 ֆիլմում, 5 ֆիլմի ռեժիսոր է։ Առաջին անգամ որպես դերասան խաղացել է 1953 թ. «Մարինայի ճակատագիրը» ֆիլմում, առավել հայտնի է «Զայչիկ» և «Մարտի են գնում միայն ծերունիները» ֆիլմերից։ Մյուս նշանավոր ֆիլմերից են՝ «Մաքսիմ Պերեպելիցա», «Ալյոշկայի սերը», «Ինձ համար թանկագին մարդ», «Ատի-բատի, գնում էին զինվորները»։
Ամուսնացած է եղել Թամարա Կրավչենկոյի հետ (1927 - 2010), ունեցել է 2 երեխա՝ Ալեքսանդր (1956) և Մարյանա (1958)։ Մահացել է ավտովթարից։
1994 թ. Միջազգային աստղագիտական միությունը Լեոնիդ Բիկովի անունով է կոչել փոքր մոլորակներից մեկը։ Կիևում նրա անունով պուրակ է ստեղծված, նրա անունն է կրում նաև այն դպրոցը, որտեղ սովորել է դերասանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.leonid-bykov.ru/
kinopoisk կայքում
kino-teatr կայքում
(4842) Ացուշի

(4842) Ացուշի (անգլ.՝ Atsushi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի նոյեմբերի 21-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,250605 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8988 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6024 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1233,24 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,291914 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,47° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4842) Ացուշի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Թելմա Ռիտեր

Թելմա Ռիտեր (անգլ.՝ Thelma Ritter,փետրվարի 14, 1902(1902-02-14), Բրուքլին, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - փետրվարի 5, 1969(1969-02-05), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի, «Թոնի» մրցանակի դափնեկիր։ Վեց անգամ որպես երկրորդ պլանի դերասանուհի առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի։ Բայց նրան այդպես էլ չի հաջողվել նվաճել այն։ Ըստ այդմ էլ նա ռեկորդ է սահմանել՝ վեց անգամ առաջադրվելով և ոչ մի անգամ չհաղթելով։ Ընդ որում 4 անգամ առաջադրվել է 1 տարի ընդմիջումներով։


== Կենսագրություն ==
Թելմա Ռիտերը ծնվել է 1905 թվակլանի փետրվարի 14-ին Բրուքլինում։ Նա եղել է Չարլզ և Լյուսի Ռիտերների առաջին զավակը։ Դերասանուհի դառնալու ցանկությունը նրա մեջ դրսևորվել է դեռ վաղ հասակում։ Մասնակցել է դպրոցական պիեսներին, փոքր ելույթներ ունեցել թատերային խմբերի հետ։ Դպրոցը ավարտելուց հետո ընդունվել է Դրամատիկական արվեստի ամերիկյան ակադեմիա։ Ուսումը ակադեմիայում ավարտելուց հետո նրան չի հաջողվել դառնալ պրոֆեսիոնալ դերասանուհի։ Դրա պատճառն այն էր, որ նա 1927 թվականին ամուսնացել էր Ժոզեֆ Մոնանի հետ և զբաղվել երկու երեխաների խնամքով։
1940-ական թվականների սկզբին Ռիտերը վերսկսել է իր կարիերան որպես ռադիոհաղորդավարուհի։ Մի որոշ ժամանակ անց որպես դերասան սկսել է աշխատել թատերական խմբում։ 1947 թվականին նշել է իր նորամուտը կինոյում։ 42-ամյա Ռիտերի առաջին դերը եղել է «Հրաշք 34-րդ փողոցում» ֆիլմում։ Երկու տարի անց խաղացել է «Նամակ երեք կանանց» ֆիլմում։ Դերասանուհին մեծ ճանաչման է հասել 1950 թվականին՝ Բիրբի Կունանի դերում նկարահանվելով «Ամեն ինչ Եվայի մասին» ֆիլմում։ 1951 թվականին խաղացել է «Ամուսնական եղանակ» ֆիլմում։ Այս երկու ֆիլմերի համար «երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում երկու անգամ առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի։
Դրանից հետո մոտավորապես երկու տասնամյակ շարունակել է նկարահանվել շատ ֆիլմերում, աշխատել հեռուստատեսությունում և թատրոնում։ 1954 թվականին Բոբ Հոփի հետ վարել է վարել է «Օսկարի» մրցանակաբաշխության 27-րդ արարողությունը։ «Երգով իմ սրտում» (1952), «Հարավային փողոցի միջադեպը» (1953), «Ինտիմ զրույց» (1959) և «Թռչնորսը Ալկատրասից» (1962) ֆիլմերի համար նա չորս անգամ ևս առաջադրվել է «Օսկարի», որը այդպես էլ չի ստացել։ 1958 թվականին որպես «Նոր աղջիկ քաղաքում» մյուզիքլի լավագույն դերասան արժանացել է «Թոնի» մրցանակի։
1968 թվականի հունվարի 23-ին մասնակցել «Ջերի Լյուիսի շոու» ծրագրին։ Դրանից կարճ ժամանակ անց ինֆարկտ է ստացել, որն էլ հանգեցրել է մահվան։ Ռիտերը կյանքից հեռացել է 1969 թվականի փետրվարի 5-ին՝ իր 64 ամյակից 9 օր առաջ։


== Ֆիլմագրություն ==


== Պարգևներ ==


=== Օսկար ===


=== Թոնի ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կաղապար:IBDB name
Թելմա Ռիտեր Internet Movie Database կայքում
Գեորգի Չիչերին

Գեորգի Վասիլևիչ Չիչերին (ռուս.՝ Георгий Василевич Чичерин, նոյեմբերի 24, 1872(1872-11-24), Karaul, Կիրսանովյան վարչաշրջան, Տամբովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 7, 1936(1936-07-07)[…], Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս դիվանագետ, ՌԿ(բ)Կ անդամ, 1918 թվականին՝ ՌԽՖՍՀ արտաքին գործերի ժողկոմի տեղակալ, 1918-1930 թվականներին՝ ՌԽՖԱՀ (1923 թվականից ԽՍՀՄ) արտգործժողկոմ։ Ստորագրել է 1918 թվականի Բրեստի հաշտության պայմանագիրը Գերմանիայի հետ։ Ղեկավարել է խորհրդային պատվիրակությունը ռուս-թուրքական և ռուս-հայկական բանակցություններում։ Ջանքեր է գործադրել՝ կարգավորելու հարաբերությունները Հայաստանի Հանրապետության և Թուրքիայի միջև, նշել, որ բարեկամական հարաբերությունները խորհրդային Ռուսաստանի և Թուրքիայի միջև հնարավոր են այն պայմանով, եթե Թուրքիայի և հայ ժողովրդի միջև «հաստատվի փոխադարձ սահմանազատում, դադարի փոխադարձ ջարդը...»։
Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև սահմանազատման խնդիրը քննելով՝ Չիչերինը գտնում էր, որ անհրաժեշտ է, որպեսզի խորհրդային Ռուսաստանը վարի «բացարձակ օբյեկտիվ և խիստ անկողմնակալ» քաղաքականություն, պահանջում էր չափավորել խորհրդային Ադրբեջանի նկրտումները Հայաստանի հողերի նկատմամբ։ «Խլել Հայաստանից որևէ մաս և մեր ձեռքով տալ Ադրբեջանին կնշանակեր կատարյալ կեղծ երանգ տալ մեր ամբողջ քաղաքականությանը Արևելքում»։
Չիչերինը չէր բացառում խորհրդային Ռուսաստանի և Հայաստանի Հանրապետության միջև բարեկամական հարաբերություններ հաստատելու հնարավորությունը, սակայն որոշ պարագաների բերումով, այդ թվում՝ խորհրդային Ռուսաստանի մերձեցումը քեմալական Թուրքիայի հետ (Մոսկվայի և Կարսի պայմանագրեր), չհաջողվեց արդար խաղաղություն հաստատել Կովկասում, ճիշտ լուծել տարածքային սահմանազատման խնդիրները։


== Երկեր ==
«Статьи и речи по вопросам международной политики», М., 1961.


== Ծանոթագրություններ ==
Էնյե լը Դյուկ (կանտոն)

Էնյե լը Դյուկ (ֆր.՝ Aignay-le-Duc), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Բուրգունդիա շրջանում։ Կոտ դ՛ Օր դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Մոնբար օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 1577 մարդ էր։Կանտոնի համարը 2101 է։ Կանտոնում կա 16 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Արկադի Արզումանյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Արզումանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Արկադի Նիկոլայի Արզումանյան (մայիսի 5 (17), 1898, Շուշի, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1985), խորհրդային և հայկական դերասան։ ՀԽՍՀ և ԱԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1954)։


== Կենսագրություն ==
Արկադի Արզումանյանը ծնվել է 1898 թվականի մայիսի 5-ին Լեռնային Ղարաբաղի Շուշի քաղաքում։ Բեմական գործունեությունն սկսել է 1921 թվականին Բաքվի հայկական թատրոնում։ 1929-1949 թվականներին աշխատել է Բաքվի թատրոնում, այնուհետև Թիֆլիսի և Ստեփանակերտի թատրոններում։ 1956 թվականից՝ Լենինականի Մռավյանի անվան թատրոնի դերասանուհի։
Ստեղծել է կոլորիտային խարակտերային կերպարներ։ Հայկական բեմին Լենինի լավագույն դերակատարներից մեկը։
Մահացել է 1985 թվականին։


== Դերերը թատրոնում ==


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլսկոե (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլսկոեՆիկոլսկոե (ռուս.՝ Никольское), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 52 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բուրբինո (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)

Բուրբինո (ուկրաիներեն՝ Бурбине), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բուրբինո գյուղում բնակվում էր 30 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(7714) Բրիկիալդի

(7714) Բրիկիալդի (անգլ.՝ Briccialdi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի փետրվարի 9-ին Սանտա Լյուչիա Ստրոնկոնե աստղադիտարանի կողմից Ստրոնկոնեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,274858 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9315 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6182 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1253,23 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,287258 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,48° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7714) Բրիկիալդի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (146101-146200)

Աստերոիդների ցանկ (146001-146100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (146201-146300)
 Աստերոիդների ցանկ (146001-146100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (146201-146300)
Կանադական ամբիոն

Կանադական ամբիոն (անգլ.՝ Canadian Tribune), կանադական շաբաթաթերթ։ Հանդիսացել է Կանադայի Կոմկուսի (ԿԿԿ) կենտրոնական թերթը։ Առաջին անգամ լույս է տեսել 1940 թվականին, Տորոնտոյում (Օնտարիո նահանգ)։ 
Օգտվել է ԱՊՆ-ի ծառայություններից։ 1947 թվականի մայիս-նոյեմբեր ամիսներին լույս է տեսել «Դեյլի տրիբյուն» (անգլ.՝ Daily Tribune) անունով։
Ներքին դեմեր ամրոց շեն

Ներքին դեմեր ամրոց շենը գտնվում է Քռա ամրոցից ոչ հեռու, դեպի Ադամխան գյուղը։ Այստեղ պարիսպների հետքեր չեն երևում, սակայն ներսում եղել է բնակատեղի, որը պարիսպապատվել է։ Ամրոցի ամենաբարձր մասում նկատելի են բոլորաձև, 25 մետր տրամագծով կառույցի հետքեր. այս ամրոցը հավանաբար կապված է եղել Քռայի ամրոցի հետ։ Բնակատեղիի և ամրոցի միջանկյալ տարածության վրա նկատելի են բոլորաձև դամբարաններ։


== Աղբյուրներ ==
Գ.Հ.Միքայելյան, «Հայաստանի հնագիտական հուշարձանները» Առաջին Հատոր, էջ 32
Դորոշենկովո (ավան, Վելիկոբուրլուկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴորոշենկովոԴորոշենկովո (ուկրաիներեն՝ Дорошенкове), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1899 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դորոշենկովո ավանում բնակվում էր 275 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1016 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 270,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Աշոտ Յան

Աշոտ Արմենակի Գրիգորյան, Աշոտ Յան (հուլիսի 8, 1983(1983-07-08), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1996-2000 թվականներին սովորել է Հակոբ Կոջոյանի անվան գեղարվեստի դպրոցում, 2000-2006 թվականներին` Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայում։ 2008-2011 թվականներին դասավանդել է թիվ 2 արվեստի դպրոցում։ 11 գրքերի նկարազարդումների հեղինակ է։


== Անհատական ցուցահանդեսներ ==
2005 Chercheur d’ Art Gallery, Ֆրանսիա
2005 «Fe» պատկերասրահ, Երևան
2010 Oberkampf Gallery France, Փարիզ
2011 Galerie le Cerisier France, Փարիզ
2013 "Bimisal Art & Design" պատկերասրահ, Թուրքիա


== Խմբակային ցուցահանդեսներ ==
1999, 2000, 2002 ՀայԱրտ կենտրոն, Երևան
2002 Հայաստանի նկարիչների միություն, Երևան
2003 Հայաստանի նկարիչների միություն, Երևան
2004 Ալբերտ և Թով Բոյաջյան ցուցասրահ, Երևան
2005 Նարեկացի արվեստի միություն, Երևան
2006 Ալբերտ և Թով Բոյաջյան ցուցասրահ, Երևան
2009 Հայաստանի նկարիչների միություն, Երևան
2010 Victoria citadel, Մալթա
2010 Իտալական արվեստի ակադեմիա, Մալթա
2010 Opus 64 պատկերասրահ, Մալթա
2011 Հայաստանի նկարիչների միություն, Երևան
2012 Արամե պատկերասրահ, Երևան
2013 Bimisal պատկերասրահ, Ստամբուլ, Թուրքիա
2016 IMOGA պատկերասրահ, Ստամբուլ, Թուրքիա


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Աշոտ Յանի ստեղծագործությունները Artodyssey-ում Archived 2019-08-12 at the Wayback Machine.
Աշոտ Յան
Աշոտ Յան. Մշակույթ. Հատուկ հավելված
Գազանալիճ

Գազանալիճ, Գազանա, Գազան, Գսպւսնափե, Կազան, Ղազան, Ղազանգյոլ, լիճ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Զանգեզուրի լեռների կատարային մասում, Քաջարանից 11 կմ հյուսիս–արևմուտք, Գեղի գետի ակունքում։ 
Գտնվում է ծովի մակարդակից 3112 մ բարձրության վրա։ Մակերեսը 1,8 հա, խորությունը մինչև 10 մ, ավազանը՝ 2 կմ², ծավալը՝ 57 5000 մ³։ Ունի հրաբխային ծագում։ Առաջացել է հրաբխի խառնարանում և փաստորեն բաղկացած է 3 լճակներից։ Ամառը ջրի ջերմությունը մոտ 13 °C։ Ջրերը քաղցրահամ են։ Ջրմուղով ջրերը տարվում են Կապան քաղաք։


== Ծանոթագրություններ ==
Նանկին (ֆիլմ)

Նանկին, 2007 թվականի արտադրության փաստագրական ֆիլմ, որը պատմում է Ճապոնա-չինական պատերազմի ընթացքում Նանկինում տեղի ունեցած ջարդերի մասին։ Նկարահանվել է Այրիս Չանի «Նանկինի բռնաբարումը» գրքի մոտիվով։


== Սյուժե ==
1937 թվականի ձմռանը, Նանկինի գրավումից հետո, չինական զորքերը քաղաքում կատարում են մասայկան կոտորած։ Եվրոպայի և ԱՄՆ-ի քաղաքացիների խմբերը, պատահական գտնվելով այստեղ, փորձում են ամեն կերպ փրկել տեղի բնակչությանը։
Ֆիլմում մեջբերվում է Ջոն Ռաբեյի, Ռոբերտ Ուիլսոնի և Մինի Վոտրինի կատարած ձայնագրությունները։
Ֆիլմում ներառված են նաև կոտորածն ապրած մարդկանց, կոտորածին մասնակից չինական զինվորների խոստովանությունների պատմությունները։


== Դերերում ==
Միշել Կրուսիկ — Յանգ Շու Լինգ


== Ստեղծում ==
Ֆիլմը ստեղծվել և ֆինանսավորվել է AOL-ի փոխնախագահ Տեդ Լեոնսիսի կողմից։ 2005 թվականի Սուրբ ծննդյան տոների արձակուրդների ժամանակ Լոնսիսը կարդացել է Այրիս Չանի «Նանկինի բռնաբարումը» գիրքը և ներշնչվելով վերջինիս տպավորություններով, որոշում է ստեղծել ֆիլմ, որը կպատմի Նանկինի կոտորածների մասին։


== Քննադատություն ==

Ֆիլմը քննադատությունների կողմից ստացել է դրական արձագանք։ 2007 թվականի հունվարին այն ցուցադրվել է «Սանդենս» կինոփառատոնում։ 2008 թվականին «Նանկին» ֆիլմը արժանացել է Պիբոդիի մրցանակին։ Չինացի ազգայնական ռեժիսոր Սոտորու Միդզուսիման ֆիլմը անվանել է «գիտակցության վերահսկման չինական պլան» և նկարահանել է իր ֆիլմը՝ «Ճշմարտությունը Նանկինի մասին»։ Լեոնսիսը Միդզուսիմայի կարծիքն այսպես մեկնաբանեց. «Մեր ֆիլմը չի համարվում հակաչինական, այն հակապատերազմական ֆիլմ է։
2007 թվականի հուլիսին ֆիլմը ցուցադրվել է Պեկինում։
2007 թվականին նոյեմբերի 19-ին ֆիլմը ընդգրկվել է լավագույն 15 ֆիլմերի ցանկի մեջ, որոնք առաջադրվել են Օսկար մրցանակ ստանալու համար «լավագույն փաստագրական ֆիլմ» անվանակարգում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==