armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կապույտ ճպուռ

Կապույտ ճպուռ (լատ.՝ Aeshna cyanea), շերեփագիների ընտանիքին պատկանող միջատ։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
67-76 մմ երկարությամբ խոշոր ճպուռ է։ Սև կամ երկնագույն է` բաց կանաչավուն կամ դեղնականաչավուն զարդանախշով։ Կրծքի կողքերը ունեն լայն, շեղ դասավորված բաց գույնի զոլեր, կուրծքը վերևից բաց գույնի բծերով է։ Փորիկի հատվածների բծերը կարճ են և լայն, իսկ 9-10-րդ հատվածները միացած են մեկ ամբողջական տրամակապով։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Եվրոպայում, Ալժիրում, դեպի արևելք՝ մինչև Ուրալ։ Կովկասում և Հարավային Կովկասում գտնվում են տեսակի արեալի ռելիկտային հատվածները։ Հայաստանում հայտնի է միայն Պարզ լճի շրջակայքից՝ Դիլիջան քաղաքի մոտ (Տավուշի մարզ)։


== Էկոլոգիա ==
Հայաստանում հանդիպում է անտառային գոտու կանգնած ջրով ոչ մեծ ջրամբարներում։ Երկու տարվա ընաթացքում զարգանում է կանգնած ջրով ոչ մեծ ջրամբարներում։ Ձվադրում է ջրի ափամերձ շրջանում, երբեմն՝ խոնավ մամուռի մեջ։ Եվրոպայում թռիչքը դիտվում է հունիսի սկզբից մինչև հոկտեմբեր։ Հայաստանում հայտնաբերվել է օգոստոսին։


== Պահպանություն ==
Արեալի ռելիկտային հատվածում գտնվող ծայրահեղ հազվագյուտ տեսակ է։ Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես վտանգված տեսակ։ Հայտնաբերման միայն մեկ նշում է հայտնի։
Թվաքանակի փոփոխության միտումները պարզված չեն։
Վտանգման հիմնական գործոնները բացահայտված չեն։
Պահպանվում են «Դիլիջան» ազգային պարկում։

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Խանիքյոյ

Խանիքյոյ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մեծեփի կիկլոպյան ամրոց

Մեծեփի ամրոցը գտնվում է Սևան քաղաքից մեկ կիլոմետր դեպի հյուսիս ընկած մի բարձունքի վրա, որը Փամբակի լեռնաշղթայի ամենահարավային գագաթներից մեկն է։ Բարձունքը արևելքից, հարավից և արևմուտքից խիստ թեքությամբ, կոնաձև վեր է խոյանում, որի լանջերը ծածկված են հրաբխային տուֆի կամ այլ կոնգլոմերատի բեկորներով։ Գագաթը շրջապատից բարձր է մոտ 600 մետր և խիստ դժվարամատչելի է։ Տեղացիների մոտ բարձունքը հայտնի է «Մեծեփ» անունով, որի վրա կա ավերակ մի մատուռ, նույն անունով։
Գագաթի կոնֆիգուրացիային համապատասխան, եզրերով անցնում են կիկլոպյան ամրոցի պարիսպների հիմքերը, որոնց բարձրությունը տեղ-տեղ պահպանվել է մեկ-երկու շար քարերով։ Ամրոցն ունի 225 մետր երկարություն և 25-30 մետր լայնություն։ Պարիսպների վրա կան երեք աշտարակի հետքեր, որոնցից մեկը կառուցած է միջնաբերդի հյուսիսարևմտյան անկյունում, մյուս երկուսը, նույն չափերով, գտնվում ն հյուսիսարևելյան անկյուններում։ Այդ աշտարակների միջև ընկած պարսպի կենտրոնում երևում է ամրոցի մուտքի բացվածքը։ Հյուսիս-արևմտյան աշտարակից մոտ 50 մետր հեռու սկսվում է արտաքին պարիսպը։ Այս պարսպին զուգահեռ, հյուսիս արևելյան լանջով 35-40 մետր հեռու նկատվում է երրորդ պարիսպը, սակայն նա չի շարունակվում մինչև վերջ։ Պարիսպների կառուցվածքը նույնն է, ինչ Լճաշենի ամրոցի հին շրջանի պարիսպները, միայն այստեղ քարերն ավելի փոքր ու տափակ են։
Ամրոցի ներսում և դրանից դուրս նկատվում են կացարանների ավերակների հետքեր։
Մեծեփը գտնվում է Լճաշենից մոտ հինգ կիլոմետր հեռավորության վրա։ Այստեղից դեպի չորս կողմ բացվում են գեղատեսիլ հորիզոններ։ Լեռան գագաթից երևում է լճի գրեթե ամբողջ հայելին, ափերով հանդերձ, իսկ դեպի արևմուտք՝ Հրազդան գետի հովիտը, Սևան-Երևան խճուղիով մինչև Հրազդան քաղաքը։ Այս բոլորը թույլն տալիս ենթադրելու, որ Մեծեփ անունով լեռան գագաթին եղած կիկլոպյան ամրոցը, հավանորեն, հանդիսացել է Լճաշենի ամրոցի հեռավոր մատույցներում մի պահակային կետ։
Լճաշենի ամրոցի մոտ, երկու կիլոմետր դեպի հյուսիս, վերջերս բացված լճի հատակում, բազմաթիվ դամբարանների հետ հայտնաբերվեց նաև մի փոքր բնակավայր, որի ընդհանուր տարածությունը քիչ է կես հեկտարից։ Այս բնակավայրի ավերակները գտնվում են երկարավուն մի բլրակի վրա, որն իր շրջապատից բարձր է 5-6 մետր։ Դիտելով հյուսիսային ծայրամասում պահպանված, կանոնավոր շարքով պարսպի հատվածը (12 մետր), կարելի է ենթադրել, որ այստեղ հնում եղել է ինչ-որ կառույց, որը կապված է եղել Լճաշենի ամրոցի հետ, գուցե, որպես մոտակա պահակակետ։
Հնարավոր է նաև, որ այդպիսի պահակային կետ է ծառայեկ Ցամաքաբերդ գյուղից դեպի հարավ ընկած բարձունքի գագաթին եղած երբեմնի ամրոցը, որը մինչև լճի իջնելը մի թերակղզի էր։ Այդտեղից երևում է ինչպես Լճաշենի ամրոցը, այնպես էլ Մեծեփի գագաթը։ Այս ամրոցը, ինչպես և Սևանա կղզում եղած ամրոցը նույնպես պաշտպանել են Լճաշենի մատույցները հանկարծակի Սևան-Դիլիջան ուղղությամբ։


== Արտաքին հղումներ ==
Սևանի կիլոպյան ամրոցներ
Cross Gene

Cross Gene (կորեերեն՝ 크로스진, «Գեների խաչմերուկ»)՝ հարավկորեական բոյ-բենդ, բաղկացած տարբեր ազգի վեց անդամներից։ Խմբի կազմի մեջ ընդգրկված են չորս կորեացի, ճապոնացի և չինացի։ Մինչև դեբյուտը խմբի աշխատանքային անվանումը եղել է Project [A]: Պաշտոնական դեբյուտը եղել է 2012 թվականի հունիսի 14-ին «M! Countdown» երաժշտական շոույի ժամանակ.:


== Սկավառակագրություն ==
11.06.2012 - TIMELESS - Begins [MINI ALBUM - KOREAN]1.	«One Way Love»	04:09
2.	«SKY HIGH»	03:18
3.	«FOR THIS LOVE»	03:12
4.	«LA-DI DA-DI (라-디 다-디)»	03:13
5.	«My Lady»	03:56
6.	«La-Di Da-Di (라-디 다-디) (Inst.)»	03:09

21.11.2012 - TIMELESS - Future [MINI ALBUM JAPANESE]1.	«La-Di Da-Di (Japanese ver.)»	03:11
2.	«Sky High (Japanese ver.)»	03:17
3.	«One Way Love (Japanese ver.)»	04:05
4.	«For This Love (Japanese ver.)»	03:11
5.	«New Days»	03:58
6.	«La-Di Da-Di (inst.)»	03:09
7.	«New Days (inst.)»	03:58

13.03.2013 - առաջին ճապոներեն սինգլը՝ Shooting Star
22.08.2013 - -WITH U- (single)
16.10.2013 - My Love Song (single)
1.12.13 - Aurora (single)
21.01.15 - ճապոներեն երկրորդ սինգլը՝ Future
13.04.2015 - երկրորդ կորեերեն մինի-ալբոմը Play With Me
07.10.2015, ճապոնական երրորդ սինգլը Love&&Peace/sHI-tai!


== Կազմ ==
Տակույա (իսկական անունը Տակույա Տէրադա (ճապ.՝ 寺田拓哉), ծնվել է 1992 թվականի մարտի 18-ին Մորրիում) խմբի դեմքը, վոկալիստ (առաջնորդ մինչև 2014 թվականը)։
Շին (իսկական անունը Շին Վոն Հո (կորեերեն՝ 신원호), ծնվել է 1991 թվականի հոկտեմբերի 23-ին)՝ վոկալիստ, առաջնորդ։
Յոն Սոկ (իսկական անունը Կիմ Յոն Սոկ կորեերեն՝ 김용석, ծնվել է 1993 թվականի հունվարի 8-ին)՝ գլխավոր վոկալիստ։
Կասպեր (Casper, իսկական անունը Չու Սյոսյն (չինարեն՝ 储晓祥), ծնվել է 1991 թվականի մարտի 20 Շանհայում)՝ ռեփեր, պարող։
Սան Մին (իսկական անունը Կիմ Սան Մին (կորեերեն՝ 김상민), ծնվել է 1992 թվականի հուլիսի 7-ին)՝ ռեփեր։
Սե Յոն (իսկական անունը Լի Սե Յոն (կորեերեն՝ 이세영), ծնվել է 1990 թվականի փետրվարի 8-ին)՝ գլխավոր վոկալիստ։


=== Նախկին անդամ ===
Ջեյ Ջի (J.G իսկական անունը Կո Գա Նյոն (կորեերեն՝ 고가녕), ծնվել է 1993 թվականի հունվարի 12-ին)՝ գլխավոր վոկալիստ։ Խումբը լքել է 2013 թվականին, սոլո կարիերա սկսելու նպատակով։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարմիր Կատար

Կարմիր Կատար, լեռ Կոտայքի մարզում, Գեղամա լեռնաշղթայի հյուսիսային հատվածում։ Բրաձրություն 3530 մ։
«Հայաստանի Հանրապետության Կառավարության 2008 թվականի օգոստոսի 14-ի № 967-Ն որոշման մեջ լրացում կատարելու մասին» որոշմանբ Կարմիր կատար լեռը ներառվել է բնության հուշարձանների ցանկում ։ 
Նախագծի ընդունմամբ հնարավորություն է ընձեռնվում ապահովել որպես բնության հատուկ պահպանվող տարածքի՝ բնության հուշարձանի պահպանությունը, պաշտպանությունն ու իրավական կարգավիճակը, արտաքին գեղագիտական և երկրաբանական անխաթար տեսքը և որպես երկրաբանական արժեքավոր տարածք ։


== Երկրաբանական նկարագիր ==
Հանդիսանալով մոնոգեն հրաբխականության յուրահատուկ արտահայտություն՝ լեռն ունի գիտաճանաչողական և ռեկրեացիոն մեծ նշանակություն։ Գտնվելով Գեղարքունիքի մարզի, Գեղամա լեռնաշղթայի կենտրոնական-ջրբաժանային հատվածում, Աժդահակ հրաբխից հարավ-արևմուտք՝ այն իրենից ներկայացնում է 3530 մ բացարձակ բարձրությամբ խարամալավային կոն, իսկ գագաթային հատվածում ունի 300 մ տրամագծով խառնարան, որտեղ կա խառնարանային լիճ։
Հիմնականում կազմված է օքսիդացած խարամներից, պեմզաներից։ Այն ունի նաև զբոսաշրջային մեծ նշանակություն և համարվում է բազմաթիվ լեռնագնացների ու էկոզբոսաշրջության սիրահարների սիրելի վայր։


== Ծանոթագրություններ ==
«Չեռնոբիլ» ազգային թանգարան

«Չեռնոբիլ» ազգային թանգարան (ուկրաիներեն՝ Національний музей «Чорно́биль»), թանգարան Կիևում՝ նվիրված Չեռնոբիլյան վթարին։
Թանգարանը բացվել է 1992 թվականի ապրիլի 26-ին Պոդոլսկի հրշեջ կայանի տարածքում (1980-ականներին այստեղ և հարևան շենքում տեղակայված էր Կիևի տարածաշրջանային հրշեջ վարչությունը, որը իր վրա էր վերցրել Չեռնոբիլի ատոմակայանի կրակը մարելու բեռը)։
Ցուցահանդեսում կա մոտ 7000 ցուցանմուշ` գաղտնազերծված փաստաթղթեր, քարտեզներ, լուսանկարներ, Պոլեսիեի ժողովրդական ճարտարապետության հուշարձաններ, որոնք հավաքվել են թանգարանի արշավախմբերի կողմից Չեռնոբիլի մեկուսացման գոտուց։ Այստեղ հանարվոր է տեսնել եզակի տեսանյութեր աղետի և դրա հետևանքների մասին՝ օգտագործելով «Չեռնոբիլի ԱԷԿ-ը վթարի առաջ, ընթացքում և հետո» եռամաս դիորաման, Չեռնոբիլի ատոմակայանի գործող մոդելը, որն ընդլայնում է թանգարանի ժամանակագրական և թեմատիկ շրջանակը, բարձրացնում է ցուցադրության հուսալիությունը։ Թանգարանը բաց է 10:00-ից մինչև 18:00-ն:
Թանգարանի հարևանությամբ տեղադրված է «Ապագայի հույս» քանդակագործական կոմպոզիցիան։
Թանգարանը հիմնադրվել և աջակցվում է Ուկրաինայի կառավարության և Կիևի տեղական ինքնակառավարման մարմինների կողմից։ Մասնավոր և արտասահմանյան նվիրատվությունները նույնպես սովորական են։ Մասնավորապես, թանգարանը ֆինանսավորում է ստացել Ճապոնիայի կառավարության կողմից։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թանգարանի պաշտոնական էջը
«Չեռնոբիլ» ազգային թանգարանը pripyat.com կայքում
Չեռնոբիլ թանգարան
Չեռնոբիլ ազգային թանգարան (Կիև)։ Foto
Հարգանքի տուրք Չեռնոբիլ ազգային թանգարանում
Կիև. Չեռնոբիլ թանգարան
Աղջիկն շտապում է ժամադրության

«Աղջիկն շտապում է ժամադրության» (ռուս.՝ «Девушка спешит на свидание»), խորհրդային գեղարվեստական լիամետրաժ սև-սպիտակ ֆիլմ, որը բեմադրել է Միխայիլ Վերները և ռեժիսոր-դեբյուտանտ Սերգեյ Սիդելյովը։ Պրեմիերան կայացել է 1936 թվականի օգոստոսի 23-ին։ 1987 թվականին ֆիլմն ամբողջությամբ վերահնչյունավորվել է, բացառությամբ Եֆրեմ Ֆլաքսի երգի, ինչի մասին նշվում է ֆիլմի վերջին լուսագրերում։


== Սյուժե ==
Մոսկվա, 1930-ական թվականների կեսեր։ Պրոֆեսոր Լեոնիդ Սերգեևիչ Ֆեոդորով և կոշկագործ «Մոսկոոմպրոպսոյուզի» (ֆիլմի մեկ այլ դրվագում կազմակերպության անվանումը հնչում է արդեն ինչպես «Москусткожремобувь») Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Գուրովը, թողնելով իր կանանց Մոսկվայում, մեկնում են առողջարանային Եսենտուկի։ Երկուսն էլ մոռացել են տանը անձնագրերը, և կանայք գնում են փոստ, որպեսզի ուղարկեն դրանք։ Փոստով առաքող աղջիկը գրանցելիս միաժամանակ հեռախոսով պայմանավորվում է ժամադրության մասին և շփոթում ծրարները։ Արդյունքում Գուրովն ստանում է պրոֆեսոր Ֆեոդորովի անձնագիրը, իսկ պրոֆեսորը` կոշկագործի։ Կատակերգական թյուրիմացություններից հետո ամեն ինչ բացատրվում է տուժածների կանանց՝ առողջարան ժամանելուց հետո։


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ` Ա. Զորիչ
Ռեժիսոր` Միխայիլ Վերներ, Սերգեյ Սիդելյով (համառեժիսոր)
Ասիստենտ՝ Ի. Շչիպանով
Օպերատոր` Անդրեյ Բուլինսկի
Նկարիչ՝ Սեմյոն Մանդել
Կոմպոզիտոր՝ Իսահակ Դունաևսկի
Երգերի տեքստերի հեղինակ` Վասիլի Լեբեդև-Կումաչ
Արտադրության տնօրեն` Ե. Լագանսկի


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Զագրոսի լեռնային համակարգ

Զագրոս (պարսկերեն՝ رشته‌كوه‌های زاگرس,), լեռնային համակարգ Իրանում, Իրանական բարձրավանդակի հարավ–արևմուտքում։ Երկարությունը շուրջ 1600 կմ է, լայնությունը՝ 200–300 կմ, բարձրությունը մինչև 4548 մ (Զերդկուխ լեռ)։ Բաղկացած է հյուսիս–արևմուտքից հարավ–արևելք ձգվող շուրջ 200 զուգահեռ շղթաներից։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Ժան դյու Բրուել

Սեն Ժան դյու Բրուել (ֆր.՝ Saint-Jean-du-Bruel), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 693 մարդ, բնակչության խտությունը` 18.61 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 37.23 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 550 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 165 կմ արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 75 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 360 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 238-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 122։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,1 %։ 238 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 208 անձ (109 տղամարդ և 99 կին)։ Գործազուրկ են եղել 30 անձ (12 տղամարդ և 18 կին)։ 122 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 67-ը` թոշակառուներ, իսկ 44-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
AlternatiV (խումբ)

AlternatiV (հայերեն՝ Ալտերնատիվ), երաժշտական փոփ-ռոք խումբ, որը հիմնվել է 2015 թվականի դեկտեմբեր ամսին։ Խմբի անդամներն են Սարգիս և Կարապետ Բուռնազյանները, Ալեն Ամիրյանը, Արեգ Պետրոսյանը։


== Գործունեություն ==
Նախնական շրջանում խումբը հանդես էր գալիս միայն հայտնի երգերի քավեր տարբերակներով, այնուհետև սկսեցին գրել սեփական երգերը։ 2016 թվականին խումբը մասնակցել է հայկական Իքս-Ֆակտոր 4 երաժշտական նախագծին և հայտնվել լավագույն 10-նյակում։ 2017 թվականի մայիսին Հայ-ռուսական համալսարանում եղել է խմբի մենահամերգը։
2018 թվականին խումբը մասնակցել է Եվրատեսիլ երգի մրցույթի հայկական նախընտրական փուլին՝ Դեպի Եվրատեսիլին, որտեղ ներկայացրել է Stare at Me ստեղծագործությունը։
Խումբը մասնակցել է Սերժ Թանկյանի կազմակերպած «7 notes music challenge by Serj Tankian» մրցույթին։


== Խմբի կազմը ==
Սարգիս Բուռնազյան՝ վոկալիստ, ակուստիկ կիթառ
Ալեն Ամիրյան՝ էլեկտրոկիթառ, բեք-վոկալ
Կարապետ Բուռնազյան՝ էլեկտրոկիթառ, ակուստիկ կիթառ
Արեգ Պետրոսյան՝ հարվածային գործիքներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆեյսբուք
Նելեպովկա (այլ կիրառումներ)

Նելեպովկա, կարող է վերաբերել՝

Նելեպովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովսկիում
Նելեպովկա - քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ձեռժինսկի քաղաքային խորհրդում
Համամուհի Սյունի

Համամուհի Սյունի (9-րդ դար - 10-րդ դար), հայ իշխանուհի։
Կովսականի տիկին, Կովսականի իշխան Հրահատ Սյունու (?-910) կինը, Գրիգոր քահանա Սյունու մայրը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ենիցե

Ենիցե (գերմ.՝ Yenidze), ծխախոտի նախկին գործարան, Դրեզդենի տեսարժան վայրերից մեկը։ 1907-1909 թվականներին կառուցված շենքն իր ճարտարապետությամբ հիշեցնում է մզկիթ։ Ծխախոտի արտադրամասերն այստեղ տեղակայված են եղել մինչև 1953 թվականը։ Ներկայումս շենքը գրասենյակային է և օգտագործվում է տարբեր ընկերությունների կողմից. նկուղում կա դիսկոտեկ, իսկ գմբեթի տակ գործում է ռեստորան։


== Կառուցման պատմություն ==
Դրեզդենի համար անսովոր «արևելյան» ոճով գործարան կառուցելու գաղափարը պատկանում է հրեա գործարար Ուգո Զիցին, ով ծխախոտ էր ներմուծում Օսմանյան Ենիցե քաղաքից (այժմ՝ Ջենիսի, Հունաստան)։ Գործարանի շենքի նախատիպը եղել է Կահիրեի մզկիթներից մեկը, որտեղ Զիցը եղել էր կառուցումից առաջ։ Ենիցե անունը գալիս է Հունաստանի այն տեղանունից, որտեղից Ցիցն արտադրության համար ծխախոտ էր ներմուծում։ Շենքի անսովոր ճարտարապետությունը, մի կողմից, պետք է գովազդ լիներ նրա արտադրանքի համար, և դա իրականում օգնեց նրան հասնելու զգալի հաջողությունների։ Մյուս կողմից, օգտագործելով մզկիթի ճարտարապետական առանձնահատկությունները, հնարավոր էր, օրինակ, «քողարկել» ծխնելույզներն ու արտանետվող խողովակները մինարեթների ներքո։ Սա անհրաժեշտություն էր, հակառակ դեպքում Զիցը արտադրական կորպուսներ կառուցելու թույլտվություն չէր ստանա, քանի որ շինհրապարակը գտնվում էր Հին քաղաքի` Դրեզդենի պատմամշակութային կենտրոնի հարևանությամբ, որտեղ գտնվում էր Սաքսոնական թագավորների նստավայրը։ Դրեզդենում ոչ բոլորն էին դրական վերաբերվում քաղաքի գրեթե կենտրոնում «մզկիթի» կառուցմանը։ Ծրագրի հեղինակ Հերման-Մարտին Համմիցշն այս աշխատանքի համար վտարվեց Ճարտարապետների սաքսոնյան միությունից։


== Ճարտարապետություն ==
Ճարտարապետ Հերման-Մարտին Համմիցշը շենքը նախագծել է՝ օգտագործելով ժամանակի առավել առաջադեմ տեխնոլոգիաները։ Ենիցեն Գերմանիայի առաջին շենքն էր, որը կառուցվել է կրող երկաթբետոնե կոնստրուկցիաների օգտագործմամբ՝ կիրառելով մոդեռ և մավրիտանական ոճերը։ Շինության ընդհանուր բարձրությունը 60 մետր է, որից 20 մետրը գունավոր ապակուց պատրաստված գմբեթն է` 17 մետր տրամագծով։ Ճակտոնը զարդարելիս օգտագործել են գրանիտ, գունավոր բետոն, սալիկ, արհեստական ավազաքար և խճանկար։
Շենքը վերականգնվել է 1996 թվականին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Gilbert Lupfer u.a. (Hrsg.): Architekturführer Dresden. Reimer, Berlin, 1997, ISBN 3-496-01179-3 (գերմ.)
Tilo Richter (Text), Hans-Christian Schink (Photos): Industriearchitektur in Dresden. Kiepenheuer, Leipzig, 1997, ISBN 3-378-01019-3 (գերմ.)


== Արտաքին հղումներ ==
Ենիցեն www.wtbc.de կայքում
Ենիցեն www.dresden-und-sachsen.de կայքում
Սերգեյ Կովալչուկ

Սերգեյ Սերգեևիչ Կովալչուկ (մոլդ.՝ Serghei Covalciuc, հունվարի 20, 1982(1982-01-20), Օդեսա, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), մոլդովացի և ռուս ֆուտբոլիստ, որ ավարտել է կարիերան 2014 թվականին։ Եղել է ունիվերսալ խաղացող, կարողացել է խաղալ փլեյմեյքերի, աջ, ձախ հետակետային կիսապաշտպանի և անգամ ձախ և աջ պաշտպանի դիրքերում։


== Կարիերա ==

Օդեսայի «Չերնոմորեցի» ֆուտբոլային դպրոցի սան է։ 15 տարեկանում տեղափոխվել է Տիրասպոլի «Տիլիգուլ» ակումբ և ընդունել է Մոլդովայի քաղաքացիություն։
«Տիլիգուլայից» հետո խաղացել է «Կարպատներում» (Լվով), 2004 թվականի կեսերից մինչև 2009 թվականի վերջը հանդես է եկել մոսկովյան «Սպարտակ» ակումբում։ Երեք անգամ ճանաչվել է Մոլդովայի լավագույն ֆուտբոլիստ։
2007 թվականի մարտին ընդունել է Ռուսաստանի քաղաքացիություն։ Դրանից հետո հրավիրվել է  Մոլդովայի հավաքական, բայց հրաժարվել է հանդես գալ ազգային թիմում ակումբի ղեկավարության պնդմամբ. հենց հավաքականում իր ելույթների ընթացքում էր ֆուտբոլիստն ստացել է մի քանի լուրջ վնասվածքներ։ 2010 թվականի փետրվարին Սերգեյ Կովալչուկը պատրաստակամություն է հայտել նորից հանդես գալու Մոլդովայի հավաքականում, բայց մարզչական շտաբի ներկայացուցիչների հետ զրույցից հետո հրաժարվել է անցնել ակումբի թիմի տակ։
2009 թվականի դեկտեմբերին ավարտվել է «Սպարտակ» ակումբի հետ Կովալչուկի պայմանագրի ժամկետը, ինչից հետո նա հեռացել է մոսկովյան ակումբից։ 2010 թվականի սկզբին Սերգեյը մեկնել է հավաքների Թուրքիա «Տոմ» ֆուտբոլային ակումբի հետ միասին, որտեղ խաղացում էր նրա կրտսեր եղբայրը՝ Կիրիլը։ 2010 թվականի փետրվարի 23-ին պաշտոնապես հայտարարվել է, որ Սերգեյը կնքել է երկամյա պայմանագիր «Տոմ» ֆուտբոլային ակումբի հետ։ Սակայն «Տոմի» կազմում մեկ մրցաշրջան անցկացնելուց հետո ընդունել է «Ժեմչուժինա-Սոչի» ակումբի հրավերը, որը գնել է նրա պայմանագիրը։
2012 թվականի հունիսին համալրել է ղազախական «Ակտոբե» ակումբի կազմը, որտեղ նորամուտը նշել է երկրի չեմպիոնի՝ Կարագանդայի «Շախտյոր» ակումբի դեմ խաղում։
2014 թվականի ամռանը Սերգեյ Կովալչուկն ավարտել է իր պրոֆեսիոնալ կարիերան։


== Ձեռքբերումներ ==
Ղազախստանի չեմպիոն – 2013
Ղազախստանի առաջնության բրոնզե մրցանակակիր (2012)
Ռուսաստանի առաջնության արծաթե մրցանակակիր (4) – 2005, 2006, 2007, 2009
Ռուսաստանի գավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից – 2006
Ռուսաստանի սուպերգավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից – 2007
Մոլդովայի տարվա ֆուտբոլիստ (2003, 2004, 2005)


== Ելույթների վիճակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջն Archived 2019-06-20 at the Wayback Machine. Ուկրաինայի ֆուտբոլի ասոցիացիայի կայքում
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Դուրղենա

Դուրղենա (վրաց.՝ დურღენა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Խոբի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 11 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոբիից հեռու է 11 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 700 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Էդուարդ Գրիգորյան (գրող)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էդուարդ Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)
Էդուարդ Գրիգորյան (ծնվ. 1960 թ., ապրիլի 1, Թբիլիսի) հայ ժամանակակից գրող, արվեստագետ, դերասան։
Ավարտել է Երևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետը։ Աշխատել է « Պ. Ադամյանի անվան, Թբիլիսիի հայկական պետական», Երևանի «Ոզնիներ» և «13» թատրոններում։ Խաղացել է 50-ից ավել դերեր։ Թբիլիսիի, վրացական ռադիոյի հայկական խմբագրության՝ «Աստեղային քամի» և «Հրաշալի հնգյակ» հաղորդումների հեղինակ և վարող։ Հրատարակել է «Վտարանդիներ» վեպը, «Прощай Тифлис!» երգիծական պիեսը, ռուսերեն լեզվով։


== Վիպակներ, պատմվածքներ, պիեսներ ==
«Վտարանդիներ» 2003-2004 թթ
«Прощай Тифлис!» 200 6 թ
«Ինքս ինձ...» 2010 թ
«Անջրպետ» 1979 թ
«Փախուստ» 1980 թ
«Հոգեհոսք» 1981 թ
«Կանչ...» 1983 թ
«Ծերունին և ջազը» 1983 թ


== Դերակատարումներ ==
Յագո - «Օթելլո» Ուիլյամ Շեքսպիր։ Թբիլիսիի Պ. Ադամյանի անվան հայկական թատրոն։ 1999 թ.
Իսաի - «Խաթաբալա» Գաբրիել Սունդուկյան։ Թբիլիսիի Պ. Ադամյանի անվան հայկական թատրոն։ 1989 թ.
Վահագն - «Քո վերջին հանգրվանը» Ժ. Հարությունյան։ Թբիլիսիի Պ. Ադամյանի անվան հայկական թատրոն։ 1987 թ.
Լեոն - «Ինչպես կառավարել կնոջը» Ջոն Ֆլեթչեր։ Թբիլիսիի Պ. Ադամյանի անվան հայկական թատրոն։ 1984 թ.
Բաչանա - «Հավերժության օրենքը» Ն. Դումբաձե։ Թբիլիսիի Պ. Ադամյանի անվան հայկական թատրոն։ 1986 թ.
Լոմով - «Հոբելյան» Ա. Չեխով։ Թբիլիսիի Պ. Ադամյանի անվան հայկական թատրոն։ 1988 թ.
Տիմոթեո – «Մանդրագորա» Նիկոլո Մաքիավելի։ Թբիլիսիի Պ. Ադամյանի անվան հայկական թատրոն։ 1988 թ.
Ֆրենսիս Չեսնեյ - «Չառլեի մորաքույրը» Բրանդոն Թոմաս։ Երևանի «13» թատրոն։ 1991 թ.
Կակուլի - «Նույն ինքը Պեպոն» Վահրամ Սահակյան։ Երևանի «Ոզնիներ» թատրոն։ 1990 թ.


== Աղբյուրներ ==
Էդուարդ Գրիգորյանի ստեղծագործությունները «ՀԱՅԱՐՏ» ԳՐԱԿԱՆ ՑԱՆՑՈՒՄ Archived 2010-12-27 at the Wayback Machine.
Эдуард Григорян Прощай, Тифлис! ПРОЗА.РУ
Էդուարդ Գրիգորյան -Արթուր Էլբակյանի ծննդյան 50-ամյակին
Շարվանսո

Շարվանսո  (ֆրանս.՝ Charvensod), կոմունա Իտալիայի Վալե դ'Աոստա մարզում։
Բնակչությունը կազմում է 2368 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 95 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 25 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 11020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0165։
Բնակավայրի հովանավոր է համարվում սուրբ Կոլոմբե դե Սենսը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ՝


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0165 279711
Էլեկտրոնային հասցե՝ info@comune.charvensod.ao.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության Ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
Վիճակագրության Ազգային ինստիտուտ (անգլ.)(չաշխատող հղում)
Ֆուենտեսաուկո (քաղաք)

Ֆուենտեսաուկո (իսպ.՝ Fuentesaúco) քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Սամորա պրովինցիայի, Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքի կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա Գվարենիա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 63.3 կմ2, բնակչությունը՝ 1915 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Քաղաքի հովանավորն է համարվում Սուրբ կույս դե լա Անտիգուան։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Portal Saucano
Fiestas de Visitación en Fuentesaúco y otros festejos taurinos populares Archived 2019-09-08 at the Wayback Machine.
Նիոկոլո-Կոբա (ազգային պարկ)

Նիոկոլո Կոբա (ֆր.՝ Parc National du Niokolo Koba PNNK), ազգային պարկ Սենեգալի տարածքում, Աֆրիկայում ամենահներից մեկը։ Պարկը տեղակայված է Գվինեա-Բիսաու սահմանի մոտ և ունի 9 130 կմ² տարածք։


== Պատմություն ==
Պարկն ընդգրկված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում, ընդ որում՝ այն նաև ընդգրկված է ոչնչացման վտանգի տակ գտնվող օբյեկտների ցանկում՝ իր տարածքում տարածված որսագողության պատճառով։ 1954 թվականի հունվարի 1-ին ընդունվել է ազգային պարկը ստեղծելու մասին որոշումը, պարկի տարածքի զգալի ընդլայնումը կազմակերպվել է 1969 թվականին։ 1981 թվականին պարկը դարձել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ, ինչպես նաև կենսոլորտային արգելոց, ոչնչացման վտանգի տակ գտնվող օբյեկտների ցանկում ընդգրկվել է 2007 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
C. Michael Hogan. 2009. «Painted Hunting Dog: Lycaon pictus, GlobalTwitcher.com, ed. N. Stromberg» (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-12-09-ին  
«World Database on Protected Areas / UNEP-World Conservation Monitoring Centre (UNEP-WCMC), 2008.» (անգլերեն)  (չաշխատող հղում)
«Ministère de l’Environnement, de la Protection de la nature, des Bassins de rétention et des Lacs artificiels: Parcs et réserves» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2009-01-30-ին  , 13 October 2005.
NIOKOLO-KOBA на сайте программы Человек и биосфера
Նենսի Սինատրա

Նենսի Սանդրա Սինատրա (անգլ.՝ Nancy Sandra Sinatra, հունիսի 8, 1940(1940-06-08)[…], Ջերսի Սիթի, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), ամերիկյան երգչուհի, որի հաջողության գագաթնակետը 1960-ականների երկրորդ կեսին էր։


== Կենսագրություն ==
Նենսին Ֆրենկ Սինատրայի դուստրն է, որն աղջնակի ծննդյան 4-րդ օրը ձայնագրել է «Nancy (with the Laughing Face)» երգը։ 1959 թվականին Նենսին արդեն նկարահանվում էր կինոյում, իսկ 3 տարի անց կայացավ նրա դեբյուտը հեռուստատեսությունում հաղորդման մեջ, որը վարում էր հայրը և որին մասնակցություն էր ունեցել անգամ Էլվիս Փրեսլին։ Հետագայում նա խաղաց Փրեսլիի հետ «Սփիդվեյ» ֆիլմում։ Նենսիի ամենահայտնի աշխատանքը կինոյում «Վայրի հրեշտակներ» (1966) ֆիլմն է Պիտեր Ֆոնդայի խաղընկերությամբ։
Նենսիի երաժշտական գործունեությունն սկսվել է 1966 թվականին։ Նա գերադասում էր կատարել էր ժամանակակից փոփ երաժշտություն, որը բավականին տարբեր էր նրանից, ինչը նրա հորը ճանաչում էր բերել։ Նենսիի կերպարի բնորոշ գիծը ճչան սեքսուալությունն էր, որը ընդգծում էր նորաձև կարճ կիսաշրջազգեստներով և բարձրակրունկներով։ «Քմահաճ էակի» կերպարն առավել վառ դրսևորվեց նրա առաջին՝ «These Boots Are Made for Walkin'» սինգլի տեսահոլովակում, որն ավարտեց իր հաղթական երթը աշխարհով՝ նվաճելով Billboard Hot 100-ի վերին հորիզոնականը և բրիտանական վաճառքի չարտերը։
Երիտասարդ երգչուհու հաջողության նշանակալից բաժինը պատկանում էր հեղինակավոր պրոդյուսեր Լի Հեյզլվուդին, որի հետ Նենսին ձայնագրեց մի քանի զուգերգ, այդ թվում և զգայապատրանքի այնպիսի գլուխգործոց, ինչպիսին «Some Velvet Morning» է։ Նրա ղեկավարությամբ Նենսին ձայնագրեց «You Only Live Twice» երգը Ջեյմս Բոնդի մասին պատմող ֆիլմ համար և «Somethin’ Stupid» զուգերգը հոր հետ, որը գլխավորեց Ատլանտյանի երկու կողմերի հիթ-շարքերը։

1970-ականներին Նենսի Սինատրան հեռացավ շոու-բիզնեսից, որպեսզի ավելի շատ ժամանակ անցկացնի ամուսնու և երեխաների հետ։ 1985 թվականին հրատարակեց գիրք հոր մասին, իսկ տասը տարի անց երաժշտական խանութներում հայտնվեց երկար տարիների ընթացքում նրա առաջին ալբոմը, որն ի զարմանս շատերի՝ քանթրի ոճով էր։ Ալբոմը գովազդելու համար 55-ամյա երգչուհին նկարահանվեց և հայտնվեց Playboy էրոտիկ ամսագրի շապիկին։
1960-ականների աստղի հանդեպ հետաքրքրության նոր ալիք սկսվեց նաև 2000-ականների սկզբին, երբ Քվենտին Տարանտինոն օգտագործեց Շերի «Bang Bang (My Baby Shot Me Down)» երգի Սինատրայի հին ձայնագրությունն իր «Սպանել Բիլին» դիլոգիայում։ Մոտավորապես այդ նույն ժամանակ Ռոբի Ուիլյամսը վերամշակեց «You Only Live Twice» երգն իր «Millennium» սուպերհիթում և ձայնագրեց «Somethin' Stupid»՝ որպես ամանորյա զուգերգ Նիկոլ Քիդմանի հետ։ «Շրեկ 2» մուլտֆիլմում Կոշկավոր Կատուն Բանդերասի ձայնով երգում է «These Boots Are Made for Walkin'» երգը։ Ոգևորվելով իր արվեստի հանդեպ վերադարձած հետաքրքությունից՝ երգչուհին 2003 թվականին Հեյզլվուդի հետ ձայնագրեց նոր որակի ալբոմ, ընդ որում ձայնագրմանը մասնակցում էին այնպիսի մեծավաստակ ռոք-երաժիշտներ, ինչպիսիք են Մորիսսին և U2 խմբի անդամները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլ.)
Նենսի Սինատրայի պաշտոնական էջը Myspace կայքում (անգլ.)
Նենսի Սինատրայի էջը Internet Movie Database կայքում (անգլ.)
Նգոնի լեզու

Նգոնի կամ անգոնի լեզու, աֆրիկյան լեզուն, պատկանում է բանտու լեզուների հարավարևելյան խմբին։ Խոսում են Տանզանիայում, Մոզամբիկում և Մալավիում։ Այն նգոնի ժողովրդի լեզուներից մեկն է, որոնք առաջացել են Հարավային Աֆրիկայում տարածված նգունի ժողովրդից։ Լեզուն նգունի լեզուների ենթախմբի անդամ է, հաճախ համարվում է զուլուի բարբառ։ Նգոնիները խոսում են նաև չևա, տումբուկա և նսենգա լեզուներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Դեննիս Աոգո

Դեննիս Աոգո (գերմ.՝ Dennis Aogo, հունվարի 14, 1987(1987-01-14), Կարլսրուե, Բադեն-Վյուրթեմբերգ, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), գերմանացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ Հանդես է գալիս գերմանական «Շտուտգարտ»-ի և Գերմանիայի ազգային հավաքականի կազմում։


== Ակումբային կարիերա ==
Աոգոն իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է գերմանական «Ֆրայբուրգ»-ի կազմում` 2004 թվականին։ Բունդեսլիգայի շրջանակներում նա իր դեբյուտը նշել է 17 տարեկան հասակում` հանդես գալով կենտրոնական կիսապաշտպանի դիրքում։
2008 թվականին Դեննիսը միացել է Բունդեսլիգան ներկայացնող «Համբուրգ»-ին։ Նա թիմում ստանձնել է եզրային պաշտպանի դերը։ Թիմի կազմում իր դեբյուտը ֆուտբոլիստը անցկացրել է 2008 թվականի հոկտեմբերի 26-ին` «Հոֆֆենհայմ»-ի դեմ խաղում։ 2008/09 մրցաշրջանում Աոգոն դարձել է թիմի առանցքային ֆուտբոլիստներից մեկը։
2013 թվականի օգոստոսի 29-ին Դեննիս Աոգոն վարձակալական հիմունքներով տեղափոխվել է գերմանական «Շալկե 04»։ Հաջորդ տարի գերմանական ակումբը գնել է ֆուտբոլիստի ամբողջական տրանսֆերը և նրա հետ կնքել 3 տարվա պայմանագիր։
2017 թվականի օգոստոսի 9-ին Դեննիս Աոգոն միացել է «Շտուտգարտ»-ին։


== Միջազգային կարիերա ==
Գերմանիայի ազգային հավաքականի կազմում Դեննիսը իր դեբյուտը անցկացրել է 2010 թվականին` Մալթայի հավաքականի դեմ խաղում։ Այս հանդիպումից հետո Աոգոն հրավիրվել է Գերմանիայի հավաքական` ԱԱ 2010-ին մասնակցելու համար։ Առաջնության շրջանակներում նա մասնակցել է Ուրուգվայի հավաքականի դեմ հանդիպմանը։


== Վիճակագրություն ==


=== Ակումբային ===


=== Միջազգային ===


== Ձեռքբերումներ ==


=== Միջազգային ===
ԱԱ բրոնզե մեդալակիր - 2010
Եվրոպայի չեմպիոն (Մ21) - 2009


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Պաշտոնական կայքը
Մոնչենիզիո

Մոնչենիզիո (իտալերեն՝ Moncenisio), կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Թուրինի գավառում։ Բնակչությունը, ըստ 2008 թվականի տվյալների՝ 45 մարդ։ Զբաղեցնում է 4 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝  12 մարդ/կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10050։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0122։


== Պատմություն ==
Մոնչենիզիո կոմունան ստեղծվել է XVI դարի կեսերին, երբ պետությունը առևտրական կապեր էր ցանկանում հաստատել Ֆրանսիայի հետ։ Բնակչությունը օգնում էր առևտրականներին անցնելու բարձրաբերձ լեռները, ապահովում էր ուղեկցորդներով և փոխադրամիջոցներով։ Բնակավայրը քաղաքի կարգավիճակ պաշտոնապես ստացել է 1800 թվականին, այստեղ կառուցվել է 4 հյուրանոցային համալիր, իսկ բնակչության թվաքանակը հասել է 300-ի։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Տվյալներ ==
Հեռախոսային համար - 0122 653222
էլեկտրոնային փոստ - info@comune.moncenisio.to.it
Պաշտոնական կայք - http://www.comune.moncenisio.to.it/


== Ծանոթագրություններ ==
Կիկլադյան քաղաքակրթություն

Կիկլադյան քաղաքակրթություն, բրոնզի դարի հնագիտական մշակույթ, տարածված մ.թ.ա. 3-2-րդ դարերում Կիկլադներ կղզում։ Կղզու վրա առաջին մարդկային բնակավայրերը թվագրվում են միջին (Մավրոսպիլիան Միկոնոս կղզում) և ուշ (Սալիագոսը Փարոս և Անտիփարոս կղզիների միջև) ժամանակի նեոլիթի ժամանակաշրջանին, այսինքն՝ մ.թ.ա. 5-4-րդ հազարամյակ։ Այդ ժամանակ Միլոս կղզում սկսեցին վանակատ արդյունահանել, որն այնուհետև մեծ տարածում է գտել ամբողջ Արևելյան Միջերկրածովյան ավազանում։


== Պատմություն ==
Կիկլադյան քաղաքակրթության բարգավաճումը վերաբերում է վաղ բրոնզի դարին։ Ի հայտ են եկել բնակավայրեր, որոնք ամրացված էին պարիսպներով (Կաստրի Սիրոս կղզում)։ Հուղարկավորություններն կատարվում էին քարե արկղերի մեջ, այնուհետև՝ գմբեթավոր դամբարաններում։ Հայտնի են պղնձե և արծաթե զարդեր, տարբեր գործիքներ և զենքեր։ Կերամիկան (ամֆորաներ, կճուճներ և այլն) ունի տարբեր բնույթ տարբեր պատմական խմբերում։ Գեղեցիկ են մարմարից պատրաստված մարտիկների, երաժիշտների, կանանց և երեխաների քանդակները։ Մ.թ.ա. 3-րդ հազարամյակում ի հայտ են գալիս քաղաքային տիպի առաջին բնակավայրերը (Ֆիլակոպի)։ Մ.թ.ա. 2-րդ հազարամյակում Կիկլադյան քաղաքակրթության վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել Մինոսյան և Հելլադյան քաղաքակրթությունները։ Մ.թ.ա. 1400 թվականից հետո լայնորեն տարածվել է ուշ միկենյան կերամիկան, իսկ Կիկլադյան քաղաքակրթությունը կորցրել է իր ինքնուրույնությունը։
Կիկլադների բնակիչների անվանումը հայտնի չէ։ Հերոդոտոսը նրանց անվանում էր լելեգներ, որոնք հիշատակվում են նաև հունական այլ աղբյուրներում, որտեղ նշվում է վերջիններիս ստրկացման և կարիացիների հետ հետագա ասիմիլյացման մասին։
Հնագետները նշում են Կիկլադյան քաղաքակրթության նմանությունը բրոնզի դարի Միջերկրածովյան այլ քաղաքակրթությունների հետ։


== Ժամանակագրություն ==


== Հնագիտություն ==
1880 թվականի առաջին հնագիտական պեղումներին հաջորդել են Աթենքում Բրիտանական դպրոցի և Քրիստոս Ցունդասի հետևողական աշխատանքները, ով 1898-1899 թվականներին ուսումնասիրում էր մի քանի կղզիների գերեզմանոցները և մշակել «Կիկլադյան քաղաքակրթություն» տերմինը։
Վաղ կիկլադյան մշակույթը զարգացել է երեք փուլով՝ մ.թ.ա. 3300 և 2000 թվականների միջև, երբ այն մեծ մասամբ գտնվում էր Մինոսյան քաղաքակրթության ազդեցության տակ։ Կրետե կղզում գտնվող Կնոսոս քաղաքում հնագիտական պեղումները վկայում են մ.թ.ա. 3400-2000 թվականներին Կնոսոսի վրա Կիկլադյան քաղաքակրթության ազդեցության մասին։ Դրա մասին վկայում է Կնոսոսում հայտնաբերված կերամիկան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Чайлд Г., У истоков европейской цивилизации, пер. с англ., М., 1952.
Schachermeyr F., Die ältesten Kulturen Griechenlands, Stuttg., [1955].


== Արտաքին հղումներ ==
Կիկլադներ Archived 2008-04-20 at the Wayback Machine.
Ю. В. Андреев. Островные поселения Эгейского мира в эпоху бронзы Archived 2011-06-10 at the Wayback Machine.
Ժողովածու (3202)

Ժողովածու (3202), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3202 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1417 թվականաին Զաքարիա քահանա գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Ավետիս վարդապետը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14×9 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 232 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 4 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ ուղագիծ երկաթագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարան գրչի՝ 230բ, հետագայի՝ 232ա (15-16-րդ դարերում), 2ա (1885 թվական)։


== Բովանդակություն ==
Բառք եբրայեցւոց, Գաղիանոսի, Քերթողականք, Վարդան գրոց. Զաքարիայի գրչի։
Քերականի։


== Ծանոթագրություններ ==
Լուիս Միրո

Լուիս Միրո Դոնյատե (կատ.՝ Luis Miró Doñate, մարտի 3, 1913(1913-03-03), Բարսելոնա, Իսպանիա - սեպտեմբերի 15, 1991(1991-09-15), Բարսելոնա, Իսպանիա թ. սեպտեմբերի 25, Բարսելոնա, Իսպանիա), իսպանացի նախկին ֆուտբոլիստ և մարզիչ, ով հանդես է եկել մասնավորապես իսպանական ակումբներում։ Իր մարզչական կարիերայի ընթացքում մարզել է մի շարք իսպանական ակումբներ, ինչպես նաև իտալական Ռոման և ֆրանսիական Մարսելի Օլիմպիկը։


== Կենսագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը sevillacf.com-ում Archived 2009-01-29 at the Wayback Machine.
Վիճակագրությունը lfp.es-ում(չաշխատող հղում)
Մարզչական վիճակագրությունը lfp.es-ում(չաշխատող հղում)
Պրոֆիլը om1899.com-ում Archived 2008-07-19 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (1983)

Ժողովածու (1983), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1983 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1687, 1712 թվականներին Լուդովիկոս Ալեքսիանոս գրիչի կողմից, Համատանում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16.9×11 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 371 թերթից։ Տող՝ 27։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ շերտազարդ և սպիտակ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 129ա, 130բ, 189ա։


== Բովանդակություն ==
Աղէք. Ջուղայեցւոյ և Յովհ. Մրքուզի Վկայութիւնք ի պէտա քարոզութեան։
Ի Հարանց վարուց և յառակաց։
Կերպ գրելոյ ըթուղթս հայերէն։
Մեղք որ հանդիպին ի մէջ ամուսնացելոց։
Գէորգայ Կ. Պօլսեցւոյ Վասն միոյ բնութեան, Անհաւատութիւն ֆռանկ վրդ-աց։
Պատասխանի այնոցիկ, որք երկու ներգործութիւն Գէորգայ Կ. Պօլսեցւոյ վասն աղանդոցն...:
Ժամանակագրութիւն ըստ վիպասացն ֆռանկաց և յունաց(446-622 թթ)։


== Ծանոթագրություններ ==
1535

1535 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1535 թվականն է, 
XVI դարի 35-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Տուժանք

Տուժանք (տուգանք, տույժ), օրենքով կամ պայմանագրով որոշված այն դրամական գումարը, որը պարտապանը պարտավոր է վճարել պարտատիրոջը՝ պարտավորությունը չկատարելու կամ անպատշաճ կատարելու դեպքում՝ ներառյալ կատարման կետանցի դեպքում։ Տուժանք վճարելու պահանջով պարտատերը պարտավոր չէ ապացուցել, որ իրեն վնաս է պատճառվել։
Տուժանքի մասին համաձայնությունը պետք է կնքվի գրավոր՝ անկախ հիմնական պարտավորության ձևից։ Գրավոր ձևը չպահպանելը հանգեցնում է տուժանքի մասին համաձայնության անվավերության։ Եթե վճարման ենթական տուժանքն ակնհայտորեն անհամաչափ է պարտավորության խախտման հետևանքներին, դատարանն իրավունք ունի պակասեցնել այն։


== Արտաքին հղումներ ==
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգիրք


== Տես նաև ==
Հայաստանի քաղաքացիական օրենսգիրք
Ելլիթեփե

Ելլիթեփե, բլուր լեռնային Կիլիկիայի հյուսիս սահմանամերձ շրջանում, Կարաման քաղաքից ոչ շատ հեռու։ Հիշատակում է Ղևոնդ Ալիշանը («Սիսուան», էջ 296)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջիլ Այքենբերի

Ջիլ Այքենբերի (անգլ.՝ Jill Eikenberry, հունվարի 21, 1947(1947-01-21), Նյու Հեյվեն, Կոնեկտիկուտ, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի, առավել հայտնի է NBC-ի «Լոս Անջելեսի օրենքը» (1986-1994) սերիալում դաժան փաստաբանի՝ Էնն Քելսի դերը մարմնավորելու համար, որի համար նա ստացել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակ և «Էմմի» հինգ մրցանակ։


== Կյանք և գործունեություն ==
Ջիլ Այքենբերին ծնվել է Նյու Հեյվենում, բայց մեծացել է Մեդիսոնում և Սանկտ Իոսիֆում։ Նա մարդաբանություն սովորելու համար ընդունվել է Բարնարդի քոլեջը, բայց առաջին կուրսից հետո ընդունվել է Եյլի համալսարան, որտեղ և սովորել է դրամատիկական արվեստ։ 1970 թվականին թատերական բեմում ծանոթացել է ապագա ամուսնու՝ դերասան Մայքլ Թակերի հետ, իսկ երեք տարի անց ամուսնացել է նրա հետ։ Հենց այդ ժամանակ էլ նա սկսել է իր կարիերան հեռուստատեսությունում, սկզբից նկարահանվեց հեռուստաֆիլմերում, իսկ հետո արդեն բարձրացել է մեծ էկրան՝ խաղալով այնպիսի մեծ դերեր ֆիլմերում ինչպիսն է «Ամուրի կինը»(1978)։
Այքենբերի կարիերան 1981 թվականին «Արթուր» ֆիլմից հետո աճեց։ Նա ունեցել է մեծ ճանաչում «Լոս Անջելեսի օրենքը» (1986-1994) հեռուստասերիալում փաստաբան Էնն Քելսիի դերի համար։ Իր գործունեության համար նա 1989 թվականին ստացել է «Ոսկե գլոբուս»,  երեք անգամ նաև առաջադրվել է մրցանակի, հինգ անգամ առաջադրվել է «Էմմի» գլխավոր հեռուստատեսային մրցանակի։ 1980-ականների և 1990-ականների սկզբներին Այքենբերգը քսանից ավելի ֆիլմերում և մինիսերիալներում խաղացել է գլխավոր դերեր։
Այքենբերին նկարահանվել է նաև «Մանհեթենյան նախագծում» (1986), «Աղջիկը արվարձանից» (2007), «Վարձով փեսացուն» (2011) և «Հարուստ աղքատ աղջիկը» (2011) ֆիլմերում։ Վերջին տարիներին նա հայտնվել է այնպիսիս հեռուստասերիալների էպիզոդներում ինչպիսիք են՝ «Օրենք և կարգ» և «Գործի հետաքննությունը»։ Նա թատրոնում ավելի ակտիվ է եղել, 2011 թվականին «Դրամա Դեսկ»-ում ստացել է մրցանակ օֆֆ-բրոդվեյան «Երեխայի համար» պիեսում։
1973 թվականից Այքենբերգը ամուսնացել է դերասան Մայքլ Թակերի հետ, ում հետ միասին նկարահանվել են «Լոս Անջելեսի օրենքը» ֆիլմում։ 1980-ական թվականների կեսերին նա տառապում էր կրծքագեղձի քաղցկեղից, որի արդյունքում NBC-ի համար նկարահանել է քաղցկեղը հաղթահարած կանանց մասին փաստագրական ֆիլմ։


== Ֆիլմագրություն ==
Տողերի արանքում (1977)
Շտապիր (1977)
Աշխարհի վերջը մեր ամուսնական անկողնում անձրևոտ գիշերով  (1978)
Ամուրի կինը (1978)
Բուչ և Սանդենս։ Վաղ օրեր (1979)
Հարուստ երեխաներ (1979)
Թաքցրու բոլորի աչքի առաջ (1980)
Արթուր (1981)
Մանհեթենյան նախագիծ (1986)
Երկնային Մաննա (2002)
Նրա կյանքի ամենաերջանիկ օրը (2007)
Պարզաբարո կին (2007)
Վարձով փեսացու (2011)
Հարուստ աղքատ աղջիկը (2011)
Կապի մեջ եղեք (2015)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(անգլ.)
Джилл Айкенберри (անգլ.) Internet Broadway Database կայքում
Դեկալին

Դեկալին, ցիկլիկ ածխաջրածին, անգույն, ուժեղ հոտով հեղուկ։ Չի լուծվում ջրում, բայց լուծվում է օրգանական լուծիչներում։ Շատ օրգանական միացությունների և պոլիմերների համար լավ լուծիչ է հանդիսանում։


== Իզոմերիա ==
Դեկալինը հանդես է գալիս երկու երկրաչափական իզոմերների խառնուրդի տեսքով, որոնք տարբերվում են ցիկլերի հարաբերական դիրքով։ Ավելի կայուն է տրանս ձևը։ 


== Ստացում ==
Արդյունաբերության մեջ նավթալինի կատալիտիկ հիդրումից հիմնականում ստացվում է ցիս (60%) և տրանս (40%) դեկալինների իզոմերների խառնուրդ։


== Տես նաև ==
Նավթալին


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Կկունյանց Ի. Լ. և ուրիշներ, 2,  Քիմիական հանրագիտարան, Մոսկվա, 1990 — 671 էջ. — 100 000 հատ։
Ֆուտբոլի Նիդերլանդների Սուպերգավաթ 2010

Ֆուտբոլի Նիդերլանդների Սուպերգավաթ 2010 (հոլ.՝ Johan Cruijff Schaal 2010), Նիդերլանդների սուպերգավաթի 21-րդ խաղարկումը, որն անցկացվել է 2010 թվականի հուլիսի 31-ին Ամստերդամի Ամստերդամ Արենա մարզադաշտում, որտեղ միմյանց դեմ մրցում էին առաջնության 2009/10 մրցաշրջանի հաղթող Տվենտեն և գավաթակիր Այաքսը: Արդյունքում հաղթել է «Տվենտեն»  1։0 հաշվով։


== Խաղ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հաշվետվություն soccerway.com կայքում
Մանտիեռ

Մանտիեռ (ֆր.՝ Mentières), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 129 մարդ, բնակչության խտությունը` 9.79 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.17 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 430 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 80 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 60 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 85 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 64-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 21։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,3 %։ 64 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 62 անձ (33 տղամարդ և 29 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (1 տղամարդ և 1 կին)։ 21 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Դմիտրիևկա (գյուղ, Ստանովլյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴմիտրիևկաԴմիտրիևկա (ռուս.՝ Дмитриевка), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Ստանովլյանսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հենիճ

Հենիճ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում։


== Բնակչություն ==
Հայաբնակ գյուղ էր։ Գյուղում ապրում էին նաև քրդեր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ստիլուս

Ստիլուս, գրիչ (ոչ մեծ չափի մետաղական կամ պլաստմասային փայտիկ) հատուկ պլաստմասե վերջույթով, որով անհրաժեշտ է հպվել համակարգչի (սմարթֆոնի, պլանշետի, և այլն) սենսորային էկրանին այն կառավարելու համար, կամ գրաֆիկական պլանշետի վրա նկարելու համար։ Թեև սենսորային էկրանի վրա կարելի է աշխատել նաև մատի օգնությամբ, բայց ստիլուսը ապահովում է աշխատանքի ճշգրտություն։ Ստիլուսը կատարում է մկնիկի կամ թաչպադի դեր։
Առաջին համակարգիչը, որը օգտագործել է ստիլուս Styalator-ն է, որը ցուցադրվել է Թոմ Դայմոնդի կողմից 1957 թվականին։


== Ստիլուսի տեսակներ ==
Ստիլուսին փոխարեն կարող է ծառայել ցանկացած ոչ շատ սուր ծայրով առարկա՝ էկրանը նույնատիպ է արձագանքում ստիլուսի, եղունգի, ատամի չոփիկի ճնշմանը։ Սակայն հատուկ ստիլուսը չնայած նրան, որ ունի բարակ ծայր, այն ու ամենայնիվ այն կորացված է, ինչն էլ թույլ է տալիս նրան սահել էկրանի վրայով չվնասելով այն։
Տարողական էկրանների համար նախատեսված ստիլուսը պետք է ունենա վերջույթը, որը օժտված է էլեկտրական տարողությամբ։ Այս տեսակի ստիլուսը օժտված է փափուկ ռեզինե վերջույթով, որի իր մեջ ունի մագինասկան պտտվող օղակ, կծիկ կամ երկաթի խարտուք։ 

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Shelly, Gary B.; Misty E. Vermaat. Discovering Computers։ Fundamentals. Cengage Learning. p. 218. 2009. ISBN 978-0-495-80638-7
Լատվէներգո

Լատվէներգո (լատիշ․՝ Latvenergo), Լատվիայի պետական էներգետիկ ընկերություն, որն արտադրում է երկրի էլեկտրաէներգետիայի մոտ 70 տոկոսը։ Այն հանդիսանում է ինչպես ձեռնարկությունների, այնպես էլ հանրապետության բնակիչների էլեկտրաէներգիայի մատակարարը։


== Պատմություն և գործունեություն ==
Հիմնադրվել է 1958 թվականին Լատվիայի ԽՍՀ-ում։
Լատվէներգոյի կառուցվածքը ներառում է`

Չորս հիդրոէլեկտրակայաններ, որոնց ընդհանուր հզորությունը կազմում է 1,537.4 ՄՎտ։
Այվիեկստի հէկ,
Կեգումի հէկ,
Պլյավինյան հէկ,
Ռիգայի հէկ։
երկու ՋԷԿ` 474 ՄՎտ ընդհանուր էլեկտրական հզորությամբ և 1,525 ՄՎտ ջերմային հզորությամբ։
Ռիգայի ջէկ-1,
Ռիգայի ջէկ-2։
հողմաէլեկտրակայան Այնաժի քաղաքի մոտակայքում 1,2 ՄՎտ սահմանված հզորությամբ։Լատվէներգո ընկերությունը հանդիսանում է էլեկտրաէներգիայի մատակարարման «Sadales tīkls» ձեռնարկության մայր ընկերությունը և «Latvijas elektriskie tīkli» գազատար համակարգի սեփականատերը, իսկ բաշխման համակարգը կառավարվում է  Լատվէներգո ընկերության նախկին դուստր ձեռնարկություն «Augstsprieguma tīkls»-ի օգնությամբ։
Լատվէներգո ընկերությունը նաև «Liepājas enerasija» ընկերության համասեփականատերն է, որն ունի 12 ՄՎտ սահմանված հզորություն և 427 ՄՎտ ջերմային հզորություն։
1979-1987 թվականներին Լատվէներգո ընկերությունը մասնակցել է Դաուգավպիլսի հէկ-ի կառուցմանը։ Այս ծրագիրը ներկայումս դադարեցվել է. ընկերության ղեկավարությունը հայտարարել է, որ Լատվէներգո ընկերությունը չի վերադառնա այս հէկ-ի կառուցման գաղափարին, քանի որ այս դեպքում վնասվում է Բելառուսի տարածքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(լատիշերեն)Latvenergo Group Consolidated Financial Statements 2010 Archived 2016-04-14 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Latvenergo, AS(ռուս.)
Թեոդյուլ Արման Ռիբո

Թեոդյուլ Արման Ռիբո (ֆր.՝ Théodule Ribot, դեկտեմբերի 18, 1839(1839-12-18), Գենգան - դեկտեմբերի 9, 1916(1916-12-09), Փարիզ), ֆրանսիացի հոգեբան, ֆրանսիական հոգեբանության մեջ փորձարարական ուղղության հիմնադիր։


== Կենսագրություն ==
Պրոֆեսոր Սորբոնի համալսարանի (1885) և Կոլեժ դե Ֆրանսի (1888, նաև առաջին հոգեբանական լաբորատորիայի տնօրեն, 1889)։ «Revue philosophique» («Ռևյու ֆիլոսոֆիք») առաջին հոգեբանական հանդեսի հիմնադիր ու խմբագիր։
1-ին Սիջազգային հոգեբանական կոնգրեսի (Փարիզ, 1889) նախագահ։ Ռիբոն փորձում էր ժամանակի հոգեբանության հիմնական ուղղությունների (անգլիական և գերմանական) քննադատական վերլուծության հիման վրա ձևակերպել նոր, փորձարարական հոգեբանության ծրագիր, որն ուսումնասիրեր բարձրագույն հոգեկան պրոցեսները և անհատին՝ ամբողջությամբ։
Ի տարբերություն Վ․ Վունդաի, առաջնությունը տալիս էր հոգեախտաբանական «փորձին»՝ գտնելով, որ հիվանդությունը ամենանուրբ փորձն է, որն իրագործում է բնությունը խիստ որոշակի պայմաններում և այնպիսի միջոցներով, որով օժտված չէ մարդկային արվեստը։
Հիմնականում սա էլ որոշեց Ռիբոից եկող ավանդությունների բնույթը ֆրանսիական հոգեբանության մեջ։ Ռիբոն մեծ ճանաչում է ստացել կամածին ուշադրության և երևակայության շարժումային տեսությամբ, զգացմունքների հոգեբանությանը նվիրված աշխատություններով, որոնք նկատելի ազդեցություն են թողել անգլիական հոգեբանության վրա։


== Մատենագիտություն ==
— La Psychologle anglaise contemporaine,
— L’Hérédité. Étude psychologique,
— La Philosophie de Schopenhauer,
— La Psychologie allemande contemporaine,
— Les Maladies de la mémoire,
— Les Maladies de la volonté,
— Les Maladies de la personnalité,
— La Psychologie du raisonnement : recherches expérimentales par l’hypnotisme,
— La Psychologie de l’attention,
— Psychologie des grands calculateurs et des joueurs d’échecs,
— La Psychologie des sentiments,
— L’Evolution des idées genérales Archived 2016-09-07 at the Wayback Machine.,
— Essai sur l’imagination créatrice,
— La Suggestibilité,— Les Obsessions et la psychasthénie,
— L’étude expérimentale de l’intelligence,— La Logique des sentiments,
— Essai sur les passions,
— Problèmes de psychologie affective,
— Les idées modernes sur les enfants,
— La vie inconsciente et les mouvements,
— Les Médications psychologiques։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Jean-Louis Vieillard-Baron։ RIBOT, Théodule. In։ Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 8, Bautz, Herzberg 1994, ISBN 3-88309-053-0, Sp. 177–178
Զարմուհի (անձնանուն)

Զարմուհի, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է Զարմանդուխտ անունից կամ Զարմայր անվան իգական տարբերակն է։ Ձևապես՝ զարմ` «ցեղ, ազնիվ սերունդ» բառի իգականն է։ Նորակերտ անուն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդրովկա (գյուղ, Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդրովկա (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդրովկա (ուկրաիներեն՝ Олександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսանդրովկա գյուղում բնակվում էր 538 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,806 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 667,49 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)