armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մարկո Սիմիչ

Մարկո Սիմիչ (չեռնոգոր.՝ Марко Симић / Marko Simić, հունիսի 16, 1987(1987-06-16), Բելգրադ, ՀՍՖՀ), չեռնոգորացի ֆուտբոլիստ, «Պախտակոր» ակումբի և Չեռնոգորիայի ազգային հավաքականի պաշտպան։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Բելգրադի «Պարտիզան» ֆուտբոլային դպրոցի սան է, որտեղ սովորել է հինգ տարեկանից։
2008 թվականի կեսերից խաղացել է «Հոնվեդ» ակումբում, բայց առաջնությունում թիմի կազմում անցկացրել է ընդամենը երեք հանդիպում։ 2009 թվականի հունիսին «Հոնվեդը» փոխադարձ համաձայնությամբ խզել է պայմանագիրը Մարկոյի հետ։
2011 թվականի հունվարին սկսել է հանդես գալ ԲԱՏԷ ակումբում։ Մասնակցել է Եվրոպայի Լիգայի 2010/11 և Չեմպիոնների լիգայի 2011/12 մրցաշրջանին (2 գոլ է խփել «Շտուրմ» ակումբի հետ փլեյ-օֆֆի երկու հանդիպումներում) և 2012/13 մրցաշրջաններին։ Բելառուսի ֆուտբոլի ֆեդերացիան Մարկո Սիմիչին ընդգրկել է Բելառուսի 2011 թվականի առաջնության 22 լավագույն ֆուտբոլիստների ցուցակում։
2013-ի հունվարի 17-ին Մարկո Սիմիչը պայմանագիր է կնքել թուրքական էլիտար դիվիզիոնի «Կայզերիսպոր» ակումբի հետ։ Տրանսֆերի գումարը կազմել է 1 միլիոն եվրո։ «Կայզերիսպորի» կազմում Սիմիչը նորամուտը նշել է հունվարի 27-ին՝ Անթալիասպորի դեմ տնային խաղում, որն ավարտվել է տանտերերի՝ 2։0 հաշվով տարած հաղթանակով։ 2016 թվականի հուլիսին Սիմիչը տեղափոխվել է իսրայելական «Հապոել» (Թել Ավիվ), որտեղ անցկացրել է 6 հանդիպում։
2017 թվականի փետրվարին Մարկո Սիմիչը դարձել է ազատ գործակալ, մարտի 14-ին պայմանագիր է կնքել «Ռոստովի» հետ և այնտեղ անցկացրել 7 հանդիպում։
2017 թվականի հունիսին Մարկո Սիմիչը 2,5 տարի ժամկետով պայմանագիր է կնքել Տաշքենդի «Պախտակոր» ակումբի հետ, որն ուժի մեջ է մտել հուլիսի 1-ից։


=== Ազգային հավաքականում ===
2011 թվականին ԲԱՏԷ հաջողությունը Եվրոպայի առաջնությունում և պաշտպանի հիանալի խաղը թույլ են տվել Սիմիչին հրավիրվել Սերբիայի հավաքական՝ մասնակցելու  Եվրո-2012-ի ընտրական փուլի՝ Իտալիայի և Սլովենիայի հավաքականների դեմ խաղերին, այնուամենայնիվ, այդ խաղերի ընթացքում պաշտպանը մնացել է պահուստային նստարանին և այդպես էլ չի կատարել նորամուտը հավաքականի կազմում։
2013 թվականի օգոստոսին Մարկո Սիմիչը հրավիրվել է Չեռնոգորիայի հավաքական։ Հավաքականի կազմում նորամուտը կատարել է 2013 թվականի օգոստոսի 14-ին Բելառուսի ազգային հավաքականի հետ ընկերական խաղում։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Թիմային ===
ԲԱՏԷԲելառուսի չեմպիոն (2) – 2011, 2012
Բելառուսի Սուպերգավաթի դափնեկիր (1) – 2011


=== Անձնական ===
2011 թվականի Բելառուսի առաջնության լավագույն պաշտպան


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է։ 2011 թվականի մարտի 14-ին ծնվել է որդին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Սոշկի-Կրիվկի

Սոշկի-Կրիվկի (ռուս.՝ Сошки-Кривки), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սայաթ-Նովա (Իսաբեկյանի կտավ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սայաթ-Նովա (այլ կիրառումներ)«Սայաթ-Նովա», ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Էդուարդ Իսաբեկյանի 1964 թվականին ստեղծած կտավը։ Գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։
Կտավն ունի 190 սմ բարձրություն, 154,5 սմ լայնություն, նյութը՝ կտավ յուղաներկ։


== Նկարագրություն ==
Կտավի առաջնամասում Իսաբեկյանը պատկերել է Սայաթ-Նովային արժանապատվության խոր գիտակցությամբ կանգնած, քամանչան կրծքին սեղմած, իր երգը տանելով դեպի արժանավորները, դեպի խալխը, իսկ պալատը մնում է ետևում, որպես անվերադառնալի հուշ։ Դա պոետ-քաղաքացու սիմվոլիկ ֆիգուր է, որի մեջ մոնումենտալ ուժով տրված է ստեղծագործողի յուրովի ճակատագիրը։


== Մրցանակ ==
Սայաթ-Նովային նվիրված հոբելյանական ցուցահանդեսում այս կտավն արժանացել է պետական մրցանակի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էդուարդ Իսաբեկյանի պաշտոնական կայքը
Ընդհանուր տվյալների պաշտպանության կանոնակարգ

Ընդհանուր տվյալների պաշտպանության կանոնակարգ (անգլ.՝ General Data Protection Regulation, GDPR, Եվրախորհրդի որոշում թիվ 2016/679), Եվրամիության որոշում , որի միջոցով Եվրախորհրդարանը և Եվրահանձնաժողովը, ամրապնդում և ներդնում են Եվրամիության (ԵՄ) բոլոր անձանց անձնական տվյալների պաշտպանությունը։ Որոշումն ուղղված է նաև ԵՄ-ից տվյալների արտահանմանը։
Ընդհանուր տվյալների պաշտպանության կանոնակարգը նպատակ ունի առաջին հերթին քաղաքացիներին հնարավորություն տալ վերահսկել իրենց անձնական տվյալները և հեշտացնելով միջազգային տնտեսական հարաբերությունները կարգավորող դաշտը, ունիֆիկացնելով կարգավորումները Եվրամիության շրջանակներում։


== Պատմություն ==
1995 թվականին Եվրապառլամենտի և Եվրախորհրդի կողմից ընդունվեց «Անձնական տվյալների մշակման ընթացքում մասնավոր անձանց իրավունքների պաշտպանության մասին» (անգլ.՝  Data Protection Directive) (ԵՄ/95/46) դիրեկտիվը, որը սահմանում էր, թե ԵՄ անդամ երկրները ինչպես պետք է ապահովեն անձանց տվյալների պաշտպանությունը։
Հաջորդող տարիների ընթացքում սոցիալական ցանցերի, ամպային տեխնոլոգիաների և անձի գեոլոկացիան հաղորդող ծառայությունների ի հայտ գալով՝ տվյալների հավաքագրումը ծավալով մեծացել և բարդացել է։ Եվրախորհրդի դիրեկտիվը նմանատիպ զարգացումներ չի նախատեսել և ոլորտի բացերը լրացնելու համար փոփոխությունների կարիք էր առաջացել։
Եվրամիության տարածքում անձնական տվյալների պաշտպանությունը և ոլորտի առկա ռիսկերի կառավարումը ապահովելու նպատակով Եվրախորհուրդը ընդունել է «Ընդհանուր տվյալների պաշտպանության կանոնակարգը», որը կիրառելի կլինի Եվրամիության տարածքում և նրանից դուրս գործող կազմակերպությունների համար, որոնք տիրապետում կամ օգտագործում են են Եվրամիության  քաղաքացիների անձնական տվյալները։ Կանոնակարգը ուժի մեջ է մտել 2018 թվականի մայիսի 25-ին։


== Տվյաների մշակման իրավական հիմքեր ==
Անհատական տվյալները կարող են մշակվել միայն, երբ տվյալների տերը որևէ մեկին, որևէ նպատակների համար տվյալների մշակման հստակ համաձայնություն չէ տվել կամ առնվազն մեկ իրավական հիմք կա։
Տվյալների մշակման իրավական հիմքեր կարող են հանդիասանալ՝

Մշակում հանրային շահի դեպքում պաշտոնական մարմինների կողմից։
Տվյալների վերահսկողը կատարում է իր իրավական պարտավորությունները։
Տվյալների տիրոջ հետ պայմանագրային պարտավորությունների կատարում։
Մշակում պայմանագիր կնքելու գործընթացում գտնվող տվյալների տիրոջ խնդրանքով ։
Տվյալների սուբյեկտի կամ այլ անձի կենսական շահերը պաշտպանելու համար։
Տվյալների վերահսկիչի կամ երրորդ կողմի օրինական շահերի համար, եթե  Հիմնարար իրավունքների խարտիան դա չի արգելում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մայիսի 25-ից Եվրոպայում մարդկանց այլևս չի կարելի լուսանկարել
Մաքս Շտիռներ

Մաքս Շտիռներ (գերմ.՝ Max Stirner, իսկական անունը՝ Յոհան Կասպար Շմիդտ (գերմ.՝ Johann Caspar Schmidt, հոկտեմբերի 25, 1806(1806-10-25)[…], Բայրոյթ, Բավարիա - հունիսի 26, 1856(1856-06-26), Բեռլին, Պրուսիայի թագավորություն), գերմանացի փիլիսոփա։ Հաճախ ներկայացվում է որպես նիհիլիզմի, էկզիստենցիալիզմի, պոստմոդեռնիզմի և անարխիզմի, հատկապես՝ անհատական անարխիզմի նախակարապետը։ Շտիրների գլխավոր աշխատությունը՝ «Էգոն և իր սեփականությունը» (գերմ. Der Einzige und sein Eigentum բառացի թարգմանվում է Միակը և իր սեփականությունը) առաջին անգամ հրատարակվել է Լայպցիգում, 1845 թ.։ Հետագայում բազմիցս հրատարակվել և թարգմանվել է։


== Ծանոթագրություններ ==
Պրոսեկա (գյուղ, Գլիբոկայայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊրոսեկաՊրոսեկա (ուկրաիներեն՝ Просіка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Գլիբոկայայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պրոսեկա գյուղում բնակվում էր 683 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կարակորում (լեռնահամակարգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարակորում (այլ կիրառումներ)Կարակորում (չինարեն՝ 喀喇昆仑山脉, ուրդու՝ سلسلہ کوہ قراقرم‎), լեռնային համակարգ Կենտրոնական Ասիայում՝ Հնդկաստանում (Ջամմու և Քաշմիր նահանգ) և Չինաստանում, հյուսիսում՝ Պամիրի և Կոնլունի, հարավում՝ Հիմալայների և Գանդիսիշանի միջև։ Երկարությունը շուրջ 800 կմ է, բարձրությունը՝ մինչև 8611 մ։ Կան սառցադաշտեր՝ ընդհանուր 16.3 հազար կմ2 տարածությամբ։


== Անվանում ==
Անվանումն առաջացել է թուրքերեն Կարա ― «սև» և կորում ― «քարի հեղեղ, փլվածք» բառերից, այսինքն՝ «սև քարե լեռներ». այլ լեռների լանջերը ծածկված են քարացրոններով, որոնք լեռներին տալիս են սև տեսք։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարս (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարս (այլ կիրառումներ)Կարս (հնում՝ Ախուրյան), գետ Հայկական լեռնաշխարհում, Ախուրյանի աջ վտակը։ Երկարությունը մոտ 167 կմ է, ավազանը՝ մոտ 5000 կմ²։ Ակիզբ է առնում Մեծրաց (Չախիրբաբա) և Կարմիր Փորակ (Ալլահյուեկբեր) լեռներից։ Հոսում է դեպի արևելք, ապա՝ Կարսի սարահարթով հյուսիս-արևելք, ընդունում բազմաթիվ վտակներ, ուղղվում դեպի հարավ-արևելք և միախառնվում Ախուրյանին։ Սնումը խառն է, հորդացումը՝ մայիս-հունիսին։
Ստարոկուրուչևո

Ստարոկուրուչևո (ռուս.՝ Старокуручево, բաշկիրերեն՝ Иҫке Ҡорос), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1720 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սան Մարցանո Օլիվետո

Սան Մարցանո Օլիվետո (իսլ.՝ San Marzano Oliveto), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը 1083 մարդ (2008 տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 111 մարդ/կմ²։ Տարածաքը 10 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։
Բնակավայրի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Մարիա Մագդալինա։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ


== Ծանոթագրություններ ==
Լա Պառիլյա

Լա Պառիլյա (իսպ.՝ La Parrilla)՝ մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 45,05 կմ2։ Բնակչությունը՝ 549 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 21 կմ հեռավորության վրա։
Տուկան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տուկան (այլ կիրառումներ)Տուկան (լատ.՝ Tucana, Tuc), երկնքի հարավային կիսագնդի համաստեղություն։ Երկնքում զբաղեցնում է 294,6 քառակուսի աստիճան մակերես, պարունակում է անզեն աչքով տեսանելի 44 աստղ։


== Ուսումնասիրման պայմաններ ==
Ռուսաստանի տարածքում տեսանելի չէ։ Ամբողջական տեսանելիությոունը լայնություններում +14° հարավ է։


== Ուշագրավ մարմիններ ==
Համաստեղության հարավային մասում գտնվում է Մագելանի փոքր ամպը՝ մեր գալակտիկայի արբանյակը։ Տուկանի 47-ը երկրորդն է պայծառությամբ և բոլոր շրջանաձև աստղային կուտակումներից ամենաաստղաշատն է Ծիր Կաթինում, պարունակում է ավելի քան 10 միլիոն աստղ։


== Պատմություն ==
Նոր համաստեղություն։ Առաջարկվել է Պետեր Պլանցիուի կողմից 1598 թվականին, բայց ավանդապես վերագրվում է Յոհան Բայերին (1603)։


== Տե՛ս նաև ==
Տուկան համաստեղության աստղերի ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
WIKISKY.ORG: Տուկան
Աստղաառասպել։ Տուկան Archived 2010-11-23 at the Wayback Machine.
Ինչո՞ւ է ալիբի պետք ազնիվ մարդուն

«Ինչո՞ւ է ալիբի պետք ազնիվ մարդուն» (ռուս.՝ «Зачем алиби честному человеку?»), ռեժիսոր Վլադիմիր Չեբոտարյովի գեղարվեստական հեռուստաֆիլմը, նրա վերջին ֆիլմը։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում մի փոքր ռուսական քաղաքում։ Ֆիլմի երկու հիմնական կերպարներն են միլիցիայի կապիտան Զաբրոդինը՝ շրջանի քրեական հետախուզության պետը, ինչպես նաև տեղի մտավորականության ներկայացուցիչ Շալուդկինը, որը փորձում է միջոցներ գտնել իր ընտանիքի համար արժանապատիվ կյանք ապահովելու համար։ Կապիտանը, որն առանց պատվի ու խղճի մարդ է, ձգտում է պատգամավոր դառնալ՝ իր նպատակների համար օգտագործելով քաղաքում տիրող բարդ քրեական իրավիճակը։ Մտավորականը վերջնականապես խճճվում է ընտանիքին ապահովելու իր ջանքերի մեջ։


== Դերերում ==
Անատոլի Վասիլև – Վիկտոր Պետրովիչ Զաբրոդին, շրջանային քրեական հետախուզության պետ
Լեոնիդ Կուրավլյով – Սերգեյ Ալեքսեևիչ Շալուդկին, թանգարանի աշխատող
Լյուդմիլա Պոլյակովա – Շալուդկինի կինը
Ալեքսանդր Մարտինով – Իգոր Ալեքսեևիչ Կրոխալյով
Ալեքսանդրա Կոլկունովա – Շալուդկինի դուստրը
Միխայիլ Կոկշենով – Ալեքսեյ Տրոֆիմով
Թամարա Ակուլովա – Զինա
Մարինա Գավրիլկո – Շալուդկինի մայրը
Յուրի Սարանցև – Ալեքսանդր Պավլովիչ Կորպիլենկո
Նիկոլայ Սավոսին – Երոխին
Ռենատ Լայշև – Պոլիխաև
Վալենտին Պեչնիկով – Երեմեիչ Անատոլի Գոլիկ-Վետոչկին
Գերման Կաչին – Սերգեյ Միխայլովիչ Մարտյուխին
Գենադի Կորոլկով – վկա


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Վլադիմիր Չեբոտարյով, Յուրի Չերնյակով
Ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Չեբոտարյով
Օպերատոր՝ Հենրի Աբրահամյան
Կոմպոզիտոր՝ Վենիամին Բասներ


== Երգեր ==
Ֆիլմում հնչում են Վ. Բասների երաժշտության հիմա վրա ստեղծված երգեր՝ «Здравствуй, птица ворон» («Дом с крылечком», տեքստը՝ Լ. Զավալնյուկի), «Одинокий волк» (տեքստը՝ Լ. Զավալնյուկի), «Я — бедовая» (տեքստը՝ Մ. Մատուսովսկու)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Зачем алиби честному человеку? // Домашняя синематека։ отечественное кино 1918—1996 / Сергей Землянухин, Мирослава Сегида. — М.։ Дубль-Д, 1996. — 520 с. — стр. 158
Зачем алиби честному человеку? // От «Человека-амфибии» до «Батальоны просят огня»։ о себе, о войне, о поставленных фильмах / В. А. Чеботарев. — Ростов-на-Дону։ Феникс, 2010. — 219 с. — стр. 205—207
Իսկական խուզարկու

Իրական խուզարկու (անգլ.՝ True Detective), ամերիկյան արտադրության հեռուստատեսային քրեական դրամա, որի պրեմիերան կայացել է 2014 հունվարի 12-ին ամերիկյան կաբելային HBO հեռուստաալիքով։ Սերիալի ստեղծողն ու սցենարի հեղինակը Նիկ Պիցոլատոն է։ Սերիալը հեռարձակվում է անթոլոգիկ ձևաչափով՝ յուրաքանչյուր եթերաշրջան ունի իր սյուժեն և գործող անձինք։
Առաջին եթերաշրջանում պատմվում է Լուիզիանա նահանգի ոստիկանական բաժանմունքի երկու խուզարկուների մասին, որոնք փորձում են բացայատել առեղծվածային սպանության գործը։ Սակայն հանցագործին գտնելու նրանց փորձերը ձգվում է 17 տարի։ Գլխավոր դերերում են հանդես եկել Մեթյու Մակքոնահին, Վուդի Հարելսոնը և Միշել Մոնագանը։ Երկրորդ եթերաշրջանը հեռուստադիտողին տեղափոխում է Կալիֆորնիայ, որտեղ ոստիկանության 3 բաժինների 3 խուզարկու հետաքննում են հանցագործությունների մի շարք, որը, ըստ իրենց, կապված է կաշառակեր քաղաքական գործչի սպանության հետ։ Գլխավոր դերերում նկարահանվել են Քոլին Ֆարելը, Ռեյչել ՄաքԱդամսը, Վինս Վոնը, Քելի Ռայլին և Թեյլոր Կիտչը։
Սերիալի առաջին եթերաշրջանն արժանացավ քննադատների հիացական արձագանքներին, իսկ ոմանք սերիալը համարեցին տարվա լավագույն հեռուստատեսային դրամա։ Այն արժանացավ 5 «Էմմի», Սպուտնիկ, TCA, BAFTA և այլ մրցանակների։ Սցենարիստ Նիկ Պիցոլատոն Սցենարիստների ամերիկյան գիլդիայի կողմից ստացավ երկու մրցանակ։ Երկրորդ եթերաշրջանն ավելի շատ քննադատվեց, քան առաջինը, թեև ընդհանուր առմամբ սերիալի շարունակության մասին լավ կարծիքներ հնչեցին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սերիալի պաշտոնական կայք
«Իսկական խուզարկու»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Պերևոլոչան

Պերևոլոչան (ռուս.՝ Переволочан, բաշկիրերեն՝ Перөволочан), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Խայբուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 109 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պալացցո Բարբերինի

Պալացցո Բարբերինի (իտալերեն՝ Palazzo Barberini), Բարբերինի ընտանիքի պալատ (Պալացցո) Չորս շատրվանների փողոցում (իտալերեն՝ via delle Quattro Fontane), Հռոմի արևելյան մասում, Պիացցա Բարբերինիի դիմաց։ Այժմ այստեղ տեղակայված է Հնագույն մշակույթի ազգային պատկերասրահը։


== Պատմություն ==
Պալատի վայրը նախկինում զբաղեցնում էր Սֆորցա ընտանիքի խաղողի այգիները, որում պալատ կառուցվել է 1549 թվականին և XVI դարում այն փոխանցվում է մի կարդինալից մյուսին և վերջնական տեսքի չի բերվում։
Երբ կարդինալ Ալեսանդրո Սֆորցան ֆինանսական դժվարությունների է հանդիպում, 1625 թվականին տարածքը ձեռք է բերվում Բարբերինի ընտանիքի ներկայացուցիչ Մաֆեո Բարբերինիի կողմից, ով հետագայում դառնում է Ուրբան VIII պապ։ 1627-1633 թվականներին պալատի ստեղծման աշխատանքներին մասնակցել են երեք հռչակավոր ճարտարապետներ՝ Կառլո Մադերնան, նրա ազգական Ֆրանչեսկո Բորրոմինին և Լորենցո Բերնինին, որն էլ ավարտում է այն 1633 թվականին։ Իր տեսքով պալատը ավելի մոտ է մաներիզմին, քան բարոկկոյին։ Նրա շուրջը, առաջին անգամ պապական պատմության մեջ, փռվում է լայնատարած այգի, որը հետագայում ոչնչացվում է։
Ուրբան VIII-ի մահից հետո պալատը բռնագրավվում է պապական գանձարանի կողմից, սակայն 1653 թվականին այն վերադառնում է Բարբերինի ընտանիքին։


== Ճարտարապետություն ==
Պալացցոն գտնվում է մերձկայարանային հրապարակում։ Հիմնական շենքը իրենից ներկայացնում է երեք հարկից բաղկացած շինություն մեծ պատուհաններով։ Ճեմասրահի առաստաղը զարդարում է Պիետրո դա Կորտոնայի «Աստվածային այլաբանական նախախնամությունը և Բարբերինիի տիրակալությունը» բարոկկո ոճի ֆրեսկան։ Շքասրահի առաստաղը զարդարված է XVII դարի այլ նկարիչների ֆրեսկոներով՝ Ջուզեպպե Պասերի, Անդրեա Կամասեի, Պոլիդորո դա Կարավաջոյի և Մատուրիո դա Ֆիրենցեի։ Դեպի վերին հարկեր տանում է «խխունջանման» Բորրոմինիի սանդուղքը։ Պալատում կան Պորտլենդյան սափոր, Պալեստրինյան խճանկար և «Խմած Սատիրը» («Ֆավն Բարբերինի») քանդակը։
Այգին հայտնի է որպես «Գաղտնի այգի» (իտալերեն՝ Giardino Segreto) անվանումով, քանի որ այն ծածկված է կողմնակիցների տեսադաշտից։


== Ժամանակակից պատմություն ==

Այժմ Պալացցո Բարբերինիում է տեղակայված Հնագույն մշակույթի ազգային պատկերասրահը, Իտալիայի գեղանկարչության ամենակարևոր հավաքածուներով։ Այն ներառում է Ռաֆայելի, Կարավաջոյի և Հանս Հոլբայն Կրտսերի կտավները։
Պալատում է գտնվում նաև դրամագիտության իտալական ինստիտուտը։
Մարդու իրավունքների Եվրոպական կոնվենցիան, որը ստեղծվել է Մարդու իրավունքների Եվրոպական դատարանը, ստորագրվել է այստեղ, 1950 թվականի նոյեմբերի 4-ին։
Պալատի ետնամասում հայտնաբերվել է փակ նկուղային տարածք՝ Միտրայի տաճարի հնագույն ավերակներ։ Ենթադրաբար, այն թվագրվում է մեր թվարկության II դարին։


== Աղբյուրներ ==
Il palazzo Barberini: official site
Rome Art-Lover: Palazzo Barberini
Palazzo Barberini and Veneto Rome guide
Italian army ends museum stand-off, BBC News, Friday, 13 October 2006
Google Maps.  The complex constituting the Palazzo Barberini is in the center, set back from the road on all sides, and askew. On the lower side of the image are the start of the Quirinal Palace gardens. Below, and in the first corner on the right, is the San Carlo alle Quattro Fontane. Diagonally opposite and above is the triangular Piazza Barberini with the Triton Fountain.
The National Gallery of Ancient Art at Barberini Palace Archived 2013-07-28 at the Wayback Machine.
Վյաչեսլավ Գրիգորով

Վյաչեսլավ Սերգեևիչ Գրիգորով (բելառուս․՝ Вячаслаў Сяргеевіч Грыгараў, մարտի 8, 1982(1982-03-08), Բարանովիչի, Բրեստի մարզ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բելառուս նախկին ֆուտբոլիստ, որ հանդես է եկել կիսապաշտպանի դիրքում, «Սլուցկ» ակումբի մարզիչ։


== Կարիերա ==
Վյաչեսլավ Գրիգորովը ֆուտբոլով զբաղվել սկսել է Բարանովիչիի մանկապատանեկան մարզադպրոցում. առաջին մարզիչը եղել է Վալերի Վլադիմիրովիչ Չերնյակը։
Բելառուսի բարձրագույն լիգայում հանդես է եկել «ԲԱՏԷ», «Տորպեդո ՍԿԱ», «Նեման», «Գրանիտ» և «Սլուցկ» ակումբներում՝ ընդհանուր առմամբ անցկացնելով 189 խաղ և խփելով 12 գոլ։ 2002 թվականին արժանացել է չեմպիոնի կոչման,  2000 թվականին դարձել է արծաթե, իսկ 2001 թվականին՝ բրոնզե մեդալակիր ԲԱՏԷ ակումբի կազմում։
Վյաչեսլավ Գրիգորովը հանդես է եկել Բելառուսի մինչև 19 տարեկանների հավաքականում (2000 թվական)։ Բելառուսի երիտասարդական հավաքականի կազմում նա անցկացրել է երեք խաղ 2001-2002 թվականներին։
Խաղացողի կարիերան ավարտելուց հետո սկսել է աշխատել որպես մարզիչ. 2015 թվականի օգոստոսին նշանակվել է «Սլուցկ» ակումբի գլխավոր մարզչի պաշտոնակատար, իսկ 2016 թվականի հունվարին՝ գլխավոր մարզիչ։


== Ձեռքբերումներ ==
Բելառուսի չեմպիոն - 2002
Բելառուսի առաջնության արծաթե մեդալակիր - 2000
Բելառուսի առաջնության բրոնզե մեդալակիր - 2001
Բելառուսի առաջին լիգայի հաղթող - 2003


== Ելույթների վիճակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը ԲԱՏԷ ակումբի կայքում Archived 2017-05-24 at the Wayback Machine.
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը Sports.ru կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Գավառի Հրաչյա Բունիաթյանի անվան պատկերասրահ

Գավառի Հրաչյա Բունիաթյանի անվան պատկերասրահ, ստեղծվել է 1991 թվականին ակադեմիկոս Հրաչյա Բունիաթյանի՝ Գավառ քաղաքին նվիրաբերած սեփական հավաքածուի հիման վրա։


== Ցուցադրություն ==
Պատկերասրահում ներկայացված են 19-20-րդ դդ. հայ և ռուս անվանի նկարիչների ստեղծագործություններ (գեղանկար, գծանկար, փորագրություն, քանդակ)։
Գավառի Հրաչյա Բունիաթյանի անվան պատկերասրահը միակն է ՀԱՊ-ի մասնաճյուղերի շարքում, որի հավաքածուն ընդգրկում է աշխատանքներ ոչ թե պետական ֆոնդերից, այլ նվիրաբերվել է մասնավոր անձի կողմից։ Հավաքածուում ներկայացված է տարբեր ժամանակաշրջանների հայ և ռուս արվեստագետների ստեղծագործություններ՝ գեղանկար, գրաֆիկա և կոլեկցիոների դիմաքանդակը 
(քանդակագործ՝ Գետիկ Բաղդասարյան), ներկայացված են նաև Եղիշե Թադևոսյանի, Էդգար Շահինի, Մարտիրոս Սարյանի, Հովհաննես Ալխազյանի, Հակոբ Կոջոյանի, Հովհաննես Զարդարյանի, Գևորգ Գրիգորյանի, Խաչատուր Եսայանի, Մինաս Ավետիսյանի, Ռուբեն Ադալյանի, Ռուդոլֆ Խաչատրյանի, Մարտին Պետրոսյանի և այլոց ստեղծագործություններ։
Հավաքածուի ռուսական արվեստի բաժնում ներկայացված են նկարիչներ Ա. Օստրոումովա-Լեբեդևայի, Ա. Ֆոնվիզինի և Գ. Վերեյսկու գրաֆիկական գործերը։


== Հասցե ==
Պատկերասրահը գտնվում է Գեղարքունիքի մարզի Գավառ, քաղաքի Զորավար Անդրանիկի 5 հասցեում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գավառի Հրաչյա Բունիաթյանի անվան պատկերասրահ
S/2003 J 12

S/2003 J 12, Յուպիտերի անկանոն բնական արբանյակներից է, ունի հակադարձ շարժում։ Հայտնաբերվել է Սքոթ Շեփարդի ղեկավարած խմբի կողմից, հայտնաբերման մասին հայտարարվել է 2003 թվականին։
S/2003 J 12 արբանյակը ունի մոտ 1 կմ տրամագիծ, և պտտվում է Յուպիտերի շուրջ միջինում 19 002 480 միլիոն կմ հեռավորության վրա, 533,3 օրվա ընթացքում։ Արբանյակի ուղեծրի թեքումը կազմում է 145,8° խավարածրի հարթության նկատմամբ, իսկ էքսցենտրիսիտետը 0,376 է։
S/2003 J 12 արբանյակը պատկանում է Անանկեի խմբին, որի արբանյակները ունեն հակադարձ շարժում, հեռավորությունը մոլորակից ընկնում է 19,3 - 22,7 գիգամետր միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը մոտ 150° է։
Արբանյակը հայտնաբերման օրից չի դիտարկվել և համարվում է կորսված։


== Տես նաև ==
Յուպիտերի արբանյակներ


== Ծանոթագրություններ ==
Ոսկե ափ

Ոսկե ափ (անգլ.՝ Colony of the Gold Coast), բրիտանական գաղութային տարածք, որը գտնվում է Գվինեական ծոցում՝ Արևմտյան Աֆրիկայում։ 1957 թվականին գաղութը ստանալով անկախություն սկսում է հանդես գալ Գանա անվան տակ։


== Պատմություն ==
Ոսկե ափում՝ ժամանակակից Գանայում, հաստատված առաջին եվրոպացիները եղել են պորտուգալացիները, ովքեր հաստատվել են արևմտաաֆրիկյան այս տարածքում դեռևս 1471 թվականին։ Այն բազմիցս միավորվել է աֆրիկյան տարբեր պետական կազմավորումների մեջ։ Իր անվանումը՝ ոսկե ափ, ստացել է ազնիվ մետաղի պաշարների առատությամբ պայմանավորված։ 1482 թվականին պորտուգալացիներն այստեղ կառուցել են Էլմինա բերդը, որը դարձել է առաջին եվրոպական հենակետն այս երկրի տարածքում։
Ոսկե ափում առևտրատնտեսական հարաբերությունների արագ տարածվելուն զուգընթաց այն սկսում էր հայտնվել Նիդերլանդների, Դանիայի, Շվեդիայի և Պրուսիայի առևտրականների ուշադրության կենտրոնում։ Շուտով եվրոպացի առևտրականները Գանայի ջրափնյա գծի ամբողջ երկայնքով մեկ սկսեցին կառուցել մի շարք պաշտպանական ամրություններ։ Ստրկատիրությունը հարյուրավոր տարիներ շարունակ համարվում էր առևտրի հիմնական միջոցն այս երկրում։
Ոսկե ափի բրիտանական գաղութը ստեղծվել է 1867 թվականին, երբ բրիտանական կառավարությունն իր ձեռքը վերցրեց աֆրիկյան առևտրային ընկերությունը և գրավեց երկրի մեծ մասը։ Այնուամենայնիվ Ոսկե ափում դեռևս շարունակում էին իշխել դանիացիներ և հոլանդացիները (մինչև 1872 թվական)։ 1867 թվականից ի վեր Մեծ Բրիտանիան տարեց տարի ընդլայնում էր իր տարածքները՝ ներխուժելով արևմտաաֆրիկյան թագավորությունների տարածքներ։ Այդ ժամանակահատվածում էլ վերջ դրվեց նշանավոր Աշանտի և Ֆանթի թագավորությունների գոյությանը։ Մինչ եվրոպացիների երևան գալը Աշանտին ղեկավարում էր ժամանակակից Գանայի մեծ մասը։ Շուտով տեղացիների և անգլիացիների միջև բռնկվեց պատերազմ։ Անգլո-աշանտիական առաջին պատերազմն ավարտվեց 1864 թվականին՝ Մեծ Բրիտանիայի հաղթանակով։ 1893 թվականին վերջիններս բարձրացրեցին նոր ժողովրդական ընդվզում, որը ևս վերածվեց պատերազմի՝ անգլո-աշանտիական երկրորդ պատերազմ անվան տակ։ Այն ավարտվեց 1894 թվականին՝ բրիտանացիների կողմից երկրի մայրաքաղաք Կումասիի վերստին գրավմամբ։
Պատերազմների ավարտից հետո 1901 թվականին Ոսկե ափի ամբողջ տարածքը միավորվեց բրիտանական համանուն պրոտեկտորատի կազմի մեջ։ Այստեղից բրիտանացիներն արտահանում էին Մետաղներ, հանքաքարեր, ադամանդներ, փղոսկր, պղպեղ, փայտ, հացահատիկ, կակաո և, որ ամենից կարևորն է՝ ոսկի։ Բրիտանացի գաղութարարները այստեղ կառուցեցին երկաթուղի և տրանսպորտային ենթակառուցվածքների համալիր, որն էլ համարվում է ժամանակակից Գանայի տրանսպորտային ցանցի հիմքը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Ոսկե ափի բնակիչները սկսեցին պայքարել հանուն ինքնավարության և ազգային ինքնորոշման։ Դա պայմանավորված էր աշխարհամարտից հետո սկիզբ առաջ ապագաղութացման գործընթացներով։ Ոսկե ափի ազդեցիկ առաջնորդներից էր Կվամե Նկրումը, ով բրիտանացիներից անհապաղ անկախություն էր պահանջում։ Վախենալով արևմտաաֆրիկյան միացյալ ապստամբությունից՝ Մեծ Բրիտանիան սկսեց բավարարել ներկայացված պահանջները։ 1956 թվականին Բրիտանական կայսրությունը Ոսկե ափին միացրեց նաև Տոգոլենդի պրոտեկտորատը։ 1957 թվականին գաղութը Մեծ Բրիտանիայից ձեռք բերեց անկախություն և սկսեց հանդես գալ Գանա անվան տակ։ Գանան դարձավ ազգերի բրիտանական համագործակցության անդամ առաջին սևամորթ պետությունը։


== Տես նաև ==
Փղոսկրի Ափ


== Ծանոթագրություններ ==
Տոկարևսկի գյուղական խորհուրդ (Լոխվիցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տոկարևսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Տոկարևսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Токарівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխվիցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տոկարևսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 2155 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 68,75 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 31,34 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Դենգիզ (Խնուսի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դենգիզ (այլ կիրառումներ)Դենգիզ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Խնուսի գավառում։ Գտնվում է Արածանիի աջ կողմի վտակ Գյոքսու գետի աջ կողմում, Խնուս քաղաքից 38 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մալիև (գյուղ, Բուրինի շրջան)

Մալիև (ուկրաիներեն՝ Маліїв), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Անդրեա Մանտենյա

Անդրեա Մանտենյա (իտալերեն՝ Andrea Mantegna, 1431, Isola Mantegna, Պիացոլա սուլ Բրենտա, Պադովա, Վենետո, Իտալիա - սեպտեմբերի 13, 1506[…], Մանտովա, Մանտուա, Լոմբարդիա), Վաղ Վերածննդի իտալացի նկարիչ, Պադովայի դպրոցի ներկայացուցիչ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է հոգեհոր՝ Ֆ. Սկվարչոնեի մոտ։ Կրել է Դոնատելլոյի, Անդրեա դել Կաստանյոյի և վենետիկյան գեղանկարչության ազդեցությունը։ Կրոնական կոմպոզիցիաներում Մանտենյան ներդրել է մարդկային անհատականության ուժն ու արժանապատվությունը հավաստող պաթոսով ներթափանցված հերոսական աշխարհազգացողությունը։ Պադուայի էրեմիտանի եկեղեցու Օվետարի կապելլայի որմնանկարներում (1449-1455) արդեն նկատելի են Մանտենյայի խիստ, արխիտեկտոնիկ կոմպոզիցիան, հատու կրճատումները։ Այս և հետագա աշխատանքներում (Վերոնայի Սան-Զենո Մաջորե եկեղեցու եռապատկերը, 1457-1459) կազմավորվել է թանկագին արծնի նման մետաղական փայլով շողշողացող գույների՝ Մանտենյաին բնորոշ գեղանկարչական եղանակը։
1460 թվականից Մանտենյան ապրել է Մանտուայում, Լոդովիկո Գոնզագայի պալատում։ Սան-Ջորջո դղյակի «Դելյի Մպոզիի սրահ»-ի որմնանկարներում (1474) Մանտենյան իրականացրել է ճարտարապետության և գեղանկարչության համադրումը՝ ձգտելով ինտերիերի տեսողական-տարածական ամբողջականության։ Հռոմեական անտիկ արվեստի խստաշունչ ոգով է տոգորված «Կեսարի հաղթարշավի» համար արված միագույն էսքիզաշարը (1485-1488, 1490-1492, Հեմպտոն Կորտ, Լոնդոն)։ Ուշ շրջանի գործերից են՝ «Պառնաս» (1497, Լուվր, Փարիզ), «Սամսոն և Դալիլա» (1500-ական թթ., Ազգային պատկերասրահ, Լոնդոն)։ Մանտենյաի գրաֆիկական աշխատանքները (7 փորագրություն պղնձի վրա՝ «Ծովային աստվածությունների մարտը», մոտ 1470) աչքի են ընկնում կերպարների մոնումենտալությամբ, ձևերի պլաստիկությամբ և նրբագեղությամբ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Քվեդա Սածումբո

Քվեդա Սածումբո (վրաց.՝ ქვედა საწუმბო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Զեստափոնի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 318 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պատրոնովկա (Տարասովսկի շրջան)

Պատրոնովկա (ռուս.՝ Патроновка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տարասովսկի շրջանում։ Մտնում է Միտյակինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ մոտ 110ի վարչական կենտրոնն է։
Հեռագրակայան (Պետերհոֆ)

Հեռագրակայան (ռուս.՝ Телеграфная станция, նաև՝ Կայսերական հեռագրակայան, Պալատական հեռագրակայան, ռուս.՝ Императорская телеграфная станция, Дворцовая телеграфная станция), պատմական շենք և թանգարան Պետերհոֆում (Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան)։ Կառուցվել է 1858 թվականին։ Մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է։ Գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգի պողոտայում (տուն 3), Ալեքսանդրիա զբոսայգու սահմանին։


== Պատմություն ==
Պետերհոֆի հեռագրակայանը պատկանել է Կրոնշտադտի գծին (կապել է Պետերբուրգը Կրոնշտադտի հետ՝ Պետերհոֆի և Օրանիենբաումի միջոցով)։ Գիծը բացվել է 1853 թվականին։ Սկզբնապես Պետերհոֆում հեռագրակայանը տեղակայվել է գործունեությունը դադարեցրած օպտիկական հեռագրակայանի աշտարակում, որը գտնվում էր Ֆիննական ծոցի ափին, որտեղ ավելի ուշ տեղակայվել է կայսերական ընտանիքի Ստորին ամառանոցը։ Բայց ժամանակի ընթացքում հեռագրային սարքերի քանակն ավելացել է, և պահանջվել է նոր շենք, որը կառուցվել է 1858 թվականին ճարտարապետ Անդրեյ Շտակենշնեյդերի նախագծով։ Նոր կայանն աշխատանքը սկսել է 1859 թվականի մայիսի 15-ին։ Շենքն ուներ տարբեր մուտքեր. սովորական մարդկանց համար՝ Պետերբուրգի փողոցի (Սանկտ Պետերբուրգի պողոտա) կողմից, և կայսերական հեռագրերի համար՝ զբոսայգու կողմից։
Շենքը վերակառուցվել է, սակայն 21-րդ դարում վերականգնվել է սկզբնական տեսքով, իսկ 2011 թվականին այնտեղ բացվել է թանգարան։ Այն ունի 10 ցուցասրահ։ Ներկայացված են հեռագրային սարքեր, հեռագրերի նմուշներ, վերստեղծված է տարածքների ներսույթը, այդ թվում՝ պետի աշխատասենյակը, խոհանոցը, սառցապահարանը։


== Ճարտարապետություն ==
Շենքը կառուցվել է գոթիկայի տարրերի, մասնավորապես՝ պատուհանների սլաքաձև ապակեկալների  օգտագործումով։ Միաժամանակ առկա է եղել այն ժամանակ նորաձև գյուղական շինության նմանությամբ ոճավորումը։ Օրինակ, տանիքը նախշված էր ծղոտե ծածկի նմանությամբ։ Երկրորդ հարկում տեղակայված էին շուրջօրյա հերթապահող հեռագրավարների և ցրիչների քնասենյակները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
«Телеграфная станция»։ citywalls.ru։ Վերցված է 2018-06-27
Կիշեմսկոե (գյուղ, Պավլովսկի շրջան)

Կիշեմսկոե (ռուս.՝ Кишемское), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օմֆալոցելե

Օմֆալոցելե, (լատ.՝ omphalocele), որովայնի առաջային պատի բնածին դեֆեկտ, որի միջով որովայնի խոռոչի օրգանները (աղիքներ, լյարդ, երբեմն՝ այլ օրգաններ), ծածկված լինելով որովայնամզով և ամնիոնային թաղանթով, դուրս են գալիս որովայնի խոռոչից։ Առաջացման պատճառը ներարգանդային զարգացման ընթացքում այս օրգաների՝ (հիմնականում՝ աղիքների) դեպի խոռոչ հետ վերադարձի խանգարումն է։
Օմֆալոցելեն հանդիպում է 1/4000 հաճախությամբ, կապված է մահացության (25%) և զարգացման տարբեր արատների բարձր ռիսկի հետ։ Հանդիպում են սրտի արատներ (50%), նյարդային խողովակի դեֆեկտներ (40%), միզապարկի էքստրոֆիա (դեպի դուրս աճ), Բեքվիտ-Վիդեմանի համախտանիշ։ Օմֆալոցելե ունեցող կենդանածին նորածինների 15%-ն ունեն քրոմոսոմային այս կամ այն խանգարումներ։ Նորածինների մոտ 30%-ը ունենում է օմֆալոցելեին զուգակցող բնածին այլ խնդիրներ։


== Ախտանշաններ ==
Պարկը ձևավորվում է առպատային որովայնամզով, որն արտափքվում է պորտային օղից և տեղակայվում միջին գծին։
Նորմայում մինչև հղիության 10-րդ շաբաթը աղիքները գտնվում են պտղի որովայնի խոռոչից դուրս, ապա դրանք պորտային օղից անցնում են հետ դեպի խոռոչ։ Օմֆալոցելեն կարող է արտահայտվել մեղմ կերպով՝ դրսևորվելով միայն մի փոքրիկ արտափքման տեսքով, կամ լինել ավելի սուր՝ պարկի պարունակության մեջ ընդգրկելով խոռոչի օրգանների մեծ մասը։ Ծանր դեպքերում վիրահատական ուղղումն իրականցնելը շատ բարդ է, քանի որ նորածնի որովայնը նորմայից ավելի փոքր է և նախատեսված չէ զարգացող օրգանները տեղավորելու համար։ Ինչքան մեծ է օմֆալոցելեն, այնքան մեծ է սրտային դեֆեկտներ ունենալու ռիսկը։


== Պատճառներ ==
Առաջացման պատճառը ներարգանդային զարգացման ընթացքում աղիքների՝ դեպի որովայնի խոռոչ վերադարձի խաթարումն է։ Երբեմն օմֆալոցելե առաջանում է որպես այլ գենետիկ դեֆեկտների արտահայտում, ինչպես օրինակ Էդվարդսի (18-րդ զույգ քրոմոսոմի տրիսոմիա) կամ Պատաուի (13-րդ քրոմոսոմի տրիսոմիա) համախտանիշն է։
Բեքվիտ-Վիդեմանի համախտանիշը նույնպես կապված է օմֆալոցելեի զարգացման հետ։


== Ախտորոշում ==


=== Նմանատիպ վիճակներ ===
Գաստրոշիզիսը նմանատիպ դեֆեկտ է, բայց այս դեպքում պորտալարը պրոցեսում ընդգրկված չէ և, հիմնականում, տեղակայվում է միջին գծից աջ։ Այս դեպքում որովայնի խոռոչի օրգանները պատված չեն որովայնամզով, իսկ լյարդը հիմնականում դուրս չի գալիս։ Գաստրոշիզիսն, օմֆալոցելեի համեմատությամբ, ավելի հազվադեպ է կապված լինում այլ դեֆեկտների հետ։ Մայրական տարիքի աճին զուգահեռ օմֆալոցելեի հանդիպման հաճախությունն ավելի է մեծանում։


== Սկրինինգ ==
Օմֆալոցելեն հաճախ հայտնաբերվում է ԱՖՊ սկրինինգի (ալֆա-ֆետոպրոտեինի քանակության որոշում) կամ պտղի մանրակրկիտ գերձայնային հետազոտության միջոցով։ Հղիության ընթացքում սովորաբար խորհուրդ է տրվում գենետիկ հետազոտություն իրականացնել, ինչպիսին ամնիոցենտեզն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Omphalocele Diagnosis and Treatment at SSM Health St. Louis Fetal Care Institute
The Brown Fetal Treatment Program - Providence, Rhode Island at Brown University
Fetal Treatment Center: Omphalocele at UCSF
Gastroschisis Exomphalos Extrophies Parent Support (GEEPS) Archived 2016-04-13 at the Wayback Machine.
Գեորգի Գասպարյան

Գեորգի Իսահակի Գասպարյան (1942 կամ հուլիսի 7, 1942(1942-07-07), Զարդախաչ, Քելբաջարի շրջան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ և Զարդախաչ, Մարտակերտի շրջան), Արցախի հերոս, Մարտական խաչ 1-ին աստիճանի շքանշանակիր։


== Կենսագրություն ==
Գեորգի Գասպարյանը ծնվել է 1942 թվականի հուլիսի 7-ին Լեռնային Ղարաբաղի Մարտակերտի շրջանի` Զարդախաչ գյուղում։ 1966 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի հրետանային ուսումնարանը։ 1966-1988 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ-ի ԶՈՒ-ում։ Գեորգի Գասպարյանը եղել է ռեակտիվ դիվիզիայի հրամանատար, ուսումնական կենտրոնի շտաբի պետ։ 1991 թվականին զինվորագրվել է Զարդախաչի կամավորական ջոկատին, մասնակցել է Զարդախաչի և Չափարի ինքնապաշտպանական մարտերին։ 2002 թվականին զորացրվել է բանակ։ Մասնակցել է Շուշիի, Քաշաթաղի, Կուբաթլուի, Մարտակերտի, Քարվաճառի, Աղդամի, Ջեբրայիլի, Հորադիզի, Զանգելանի, Մինջևանի, Ֆիզուլիի ազատագրական մարտերին։ Մասնակցել է գրեթե բոլոր ռազմական գործողություններին` Արաքսից մինչև Օմարի լեռնանցք։ 1999-2000 թվականներին ստանձնել է ԼՂՀ ՊԲ հրամանատարի առաջին տեղակալ հրետանու պետ։ 2000-2002 թվականներին դարձել է ՊԲ հրետանային ծառայության պետ։ 1996 թվականին Գեորգի Գասպարյանը ստացել է ԼՂՀ ՊԲ-ի գեներալ-մայորի կոչում։ Զինադադարի հաստատման գործում մեծ էր խորհրդային բանակում երկար ու պատվաբեր ուղի անցած հրետանավոր Գեորգի Գասպարյանի դերը։


== Կոչումներ ==
Հայրենիքին ծառայության համար 3-րդ աստիճանի շքանշան (21.02.1978 թվական)
ՀՀ Մարտական խաչ 1-ին աստիճանի շքանշան (18.02.2000 թվական)
Արցախի Ազգային Հերոս բարձրագույն կոչում (08.05.2005 թվական)
Ոսկե Արծիվ շքանշան


== Արտաքին հղումներ ==
ԳԵՈՐԳԻ ԻՍԱՀԱԿԻ(չաշխատող հղում)
ՀԵՐՈՍ (չաշխատող հղում)
Ալեքսանդրովկա (գյուղ, Պոդոլովի գյուղական խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդրովկա (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդրովկա (ուկրաիներեն՝ Олександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բարվենկովոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1923 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսանդրովկա գյուղում բնակվում էր 156 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,55 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յան Լեխոն

Յան Լեխոն (լեհ.՝ Jan Lechoń, մարտի 13, 1899(1899-03-13), Վարշավա, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 8, 1956(1956-06-08), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), լեհ բանաստեղծ, գրական և թատերական քննադատ։


== Կենսագրություն ==
1916-1920 թվականներին սովորել է Վարշավայի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետում։ Գրական աշխարհում իր նորամուտը նշել է 14 տարեկանում։ Նա «Скамандр» գրական խմբի հիմնադիրներից մեկն էր, որում ընդգրկված էին Յուլիան Տուվիմը, Անտոնի Սլոնիմսկին, Յարոսլավ Իվաշկևիչը։
1921 թվականին փորձել է ինքնասպան լինել։
1930-1939 թվականներին եղել է Փարիզում Լեհաստանի դեսպանության մշակութային կցորդը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում, Ֆրանսիայի ավերումից հետո Իսպանիայով և Պորտուգալիայով ճանապարհվել է Բրազիլիա, հետագայում տեղափոխվել է Միացյալ Նահանգներ և հաստատվել Նյու Յորքում։ Նա համագործակցել է և եղել է ԱՄՆ-ում գործող լեհական պարբերականների խմբագիր։
Ինքնասպանություն է գործել` նետվելով Նյու Յորքի երկնաքերի պատուհանից։ 1991 թվականին մոխիրը վերաթաղվել է Լեհաստանում՝ Լյասկի գյուղի Անտառային գերեզմանատանը։


== Ստեղծագործական կյանք ==
Իր առաջին գործերը սկսել է տպագրել 14 տարեկանում։ Բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն լույս է տեսել 1912-ին։ «Karmazynowy poemat»  (Մանուշակագույն պոեմ, 1920) բանաստեղծությունների ժողովածուն, որը փառաբանում էր Լեհաստանի անկախության համար պայքարը, նրան մեծ համբավ է բերել։ «Srebrne i czarne» («Արծաթագույն և սև», 1924) ժողովածուն արտացոլում էր հիասթափությունը իրականությունից և մահվան հանդեպ հիացմունքը։ Այն համարվում է լեհական գրականության առավել հոռետեսական գրքերից մեկը։ Այս գրքից հետո նա երկար ժամանակ ընդհատել է գրական գործունեությունը։
Բանաստեղծությունները բնութագրվում են բարձր ոճով և բանաստեղծական ձևի խստությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը(լեհ.)
Ֆրից Պրեգլ

Ֆրից Պրեգլ (գերմ.՝ Fritz Pregl, սեպտեմբերի 3, 1869(1869-09-03)[…], Լյուբլյանա, Կրայնա դքսություն, Ավստրո-Հունգարիա - դեկտեմբերի 13, 1930(1930-12-13)[…], Գրաց, Շտիրիա, Առաջին Ավստրիական Հանրապետություն), ավստրիացի քիմիկոս։ Եղել է Ինսբրուկի (1910 թվականից) և Գրացի (1913 թվականից) համալսարանների պրոֆեսոր։ Մշակել է քանակական օրգանիզմի միկրովերլուծության մեթոդներ, որոնցով որոշվում էին վերլուծվող շատփոքր քանակությամբ (2-6 կմ) միացությունների տարրերը և ֆունկցիոնալ խմբերը։ Պրեգլի մշակած մեթոդները նպաստեցին մասնավորապես հորմոնների, վիտամինների և այլ բարդ միացությունների սինթեզի արագ զարգացմանը։ Նոբելյան մրցանակ (1923)։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնիոլո

Կոնիոլո  (իտալերեն՝ Coniolo), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 444 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 43 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 10 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0142։
Օգոստոսի 15-ին կոմունայում նշվում է հատկապես Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման տոնը։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Միսկի Մլինի

Միսկի Մլինի (ուկրաիներեն՝ Міські Млини), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Միսկի Մլինի գյուղում բնակվում էր 231 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,04 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 222,12 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մուտաևո

Մուտաևո (ռուս.՝ Мутаево, բաշկիրերեն՝ Мотай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 156 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սինյավկա (գյուղ, Եմելչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍինյավկաՍինյավկա (ուկրաիներեն՝ Синявка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սինյավկա գյուղում բնակվում էր 17 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,053 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 320,75 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տեոդորո Ռիբերա

Տեոդորո Խավիեր Ռիբերա Նեուման, (իսպ.՝ Teodoro Ribera Neumann; մայիսի 25, 1958, Տեմուկո, Չիլի), իրավաբան և պետական գործիչ Չիլիից։ 1990-1988 թվականներին եղել է պատգամավոր։ 2011 թվականի հունիսի 17-ից մինչև 2012 թվականի կեսերն զբաղեցրել է Չիլիի արդարադատության նախարարի պաշտոնը։ 1919 թվականի հունիսից մինչև 1920 թվականի հուլիս ամիսը, դարձյալ Սեբաստիան Պինյերայի վարչապետության ժամանակաշրջանում, պաշտոնավարել է որպես Չիլիի արտաքին գործերի նախարար՝ այդ պաշտոնում փոխարինելով Ռոբերտո Ամպուերոյին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ատլասյան վամպիր

Ատլասյան վամպիրը, անվանում տրվել է 1932 թ. Շվեդիայի մայրաքաղաք Ստոկհոլմում այսպես կոչված «վամպիրական սպանությունն» կատարած անհայտ մարդասպանին։


== Սպանության նկարագրությունը ==
1932 թ. մայիսի 4-ին գտնվել է 32 ամյա մարմնավաճառ Լիլի Լինդսթրոմի մարմինը Սենթ Էրիքսփլեն 11 հասցեում (ներկայում՝ Ստոկհոլմի Ատլաս շրջան) գտնվող իր փոքրիկ բնակարանում։ Կնոջ կմախքը կոտրված էր ծանր առարակայի երեք հարվածից։ Հանցագործը ունեցվածքին ձեռք չէր տվել։ Մեծ քանակությամբ արյան հետքերի քննությունից եզրակացվել է, որ հանցագործը խմել է իր զոհի արյունը։ Մատնահետքեր չեն գտնվել։ Միակ վկան, Լիլիի ընկերուհի և հարևանուհի Մինին քննիչներին պատմել է, որ սպանության օրը ժամը 19:15-ի շրջակայքում Լիլիի բնակարան է զանգահարել մի տղամարդ և ասել, որ ուզում է այցելել նրան։ Լիլին համաձայնվել է, իսկ Մինին վերադարձել է իր բնակարանը, որը գտնվում էր մի հարկ ներքև։ Մի որոշ ժամանակ անց Լիլին եկել է Միմիյի մոտ և պահպանակ խնդրել։ Հարևանուհին այլևս նրան չէր տեսել։ Գործը փակվել է 1954 թ.։


== Աղբյուրներ ==
Էռնոլսայմ լե Սավերն

Էռնոլսայմ լե Սավերն (ֆր.՝ Ernolsheim-lès-Saverne), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 610 մարդ, բնակչության խտությունը` 55.76 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.94 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 36 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 385 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 298-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 87։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,4 %։ 298 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 277 անձ (142 տղամարդ և 135 կին)։ Գործազուրկ են եղել 21 անձ (12 տղամարդ և 9 կին)։ 87 անաշխատունակներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 45-ը` թոշակառուներ, իսկ 24-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ավիլա

Ավիլա (իսպ.՝ Ávila), քաղաք Իսպանիայում, քաղաքը գտնվում է Մադրիդից 110 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք՝ ծովի մակարդակից 1128 մետր բարձրության վրա։


== Պատմություն ==
Բնակավայր, որը համարվում է ցեղերի հիմնական բնակատեղի։ Հին Հռոմում հռոմեացիները ամրապնդել էին իրենց լուծումները, և ներկա պահին հռոմեական դարաշրջանի հետքերը պահպանվում են քաղաքը շրջապատող պատերի մի մասի վրա։ Վեստոգետերը և արաբները իրենց մնալու մասին գրեթե ոչ մի հետք չեն թողել։
Այդ դարաշրջանում Ավիլան երկար ժամանակ գտնվել է «առաջին գծում», ենթարկվել է հարձակումներին, ինչպես քրիստոնյաները, այնպես էլ մուրերը (ովքեր ձգտում էին լայն կազմի մեջ մտնող երկրի վրա իրենց անվտանգությունը պաշտպանել, որտեղ մնտում էր և Ավիլան)։ 11-րդ դարից հետո վերջնականպես քաղաքը անցավ քրիստոնյաների ձեռքը։ Շնորհիվ միջնադարյան թագավորական դատարանի Կաստիլիան հաճախ տեղափոխվում էր մի վայրից մյուսը։ Ավիլան երբեմն նույնպես ծառայել է որպես նստավայր։ 1465 թվականին հեղափոխական ձեռնարկատեր սպաներն Ավիլան դարձրել էին զվարճատեղի։


== Ավիլայի դավանանքը ==
Ավիլան կաթոլիկական միստիկայի կենտրոն է։ Աշխարհում հայտնի է որպես Թերեզա Ավիլացին, որի մասունքների մեծ մասը ցրված են ամբողջ քաղաքի տաճարներում և վանքերում։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը 2005 թվականին՝ 52,6 հազար մարդ։ Նվազման միտումը բնորոշ է ողջ տարածաշրջանին։


== Կլիման ==


== Տեսարժան վայրեր ==
Ավիլա ամրոցի պատը կառուցվել է 11-14-րդ դարերում։ Պատը ունի 88 աշտարակներ և 9 դարպասներ, ընդհանուր երկարությունը կազմում է ավելի քան 2500 մետր։ 1985 թվականին ընդգրկվել է Յունեսկոյի համաշխարհային ժառանգության ցուցակում։
Ավիլայի տաճարը, որը կառուցվել է պաշտպանության հաշվարկով, ավելի շատ նման է բերդի։ Նրա զանգակատունը ծառայել է պաշտպանական գործառութ և ներառել է ամրոցների ուղղությամբ։ Բարոկո տաճարի շենքը հայտնվել է 18-րդ դարում Գոտիկներ եկեղեցու տեղում։ Եկեղեցու պատերին կային նշանավոր պատկերներ, եպիսկոպոս Ա դե Մադրիգալ գերեզմանի և վերածննդի երգչախմբի փայտյա փորագրություններ։
Սան Խուան Բաուտիստա եկեղեցի, որտեղ մկրտվել է սուրբ Թերեզան։
Էնկարնասիոն վանք, որտեղ սուրբ Թերեզա Ավիլացին ապրել է 27 տարի։


== Հայտնի մարդիկ ==
Քաղաքում ծնվել են։

Թերեզա Ավիլացի — միանձնուհի, կաթոլիկական սուրբ,
Գիլ Գոնսալես դե Ավիլա — իսպանացի պատմաբան,
Թոմաս Լուիս դե Վիկտորիա — կոմպոզիտոր,
Ադոլֆո Սուարես — քաղաքական գործիչ 1980-ական թվականներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքապետարան
զբոսաշրջության տեղեկատվություն
Ավրորա Աքսնես

Ավրորա Աքսնես (նորվ.՝ Aurora Aksnes, հունիսի 15, 1996(1996-06-15), Սթավանգեր, Նորվեգիա), նորվեգացի երգչուհի, երգահան։ Նրա դեբյուտային ալբոմը եղել է All My Demons Greeting Me as a Friend ալբոմը, որը թողարկվել է 2016 թվականի մարտի 11-ին։ Ընդհանուր առմամբ, ալբոմը դրական գնահատականներ է ստացել։ Ալբոմը հասել է նորվեգական VG-lista հիթ շքերթի առաջին հորիզոնականին։ 2015 թվականին Ավրորա Աքսնեսը ելույթ է ունեցել Նոբելյան համերգի ժամանակ։


== Կենսագրություն ==
Ավրորան սկսել է երգեր գրել դեռ 9 տարեկանից։ Նրա կուռքը եղել է Բոբ Դիլանը։ Չնայած նրան, որ ավելի քան 10 տարի նա գրել է երգեր, երբեք չի մտածել, որ կդառնա պրոֆեսիոնալ երաժիշտ։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===


=== Սինգլներ ===


==== Սոլո կատարող ====


==== Որպես հիմնական կատարող ====


=== Ուրիշ կատարողների հետ ձայնագրություններ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Լիլիթ Կարապետյան (ուդահար)

Լիլիթ Կոստանդնի Կարապետյան (հունվարի 28, 1963(1963-01-28), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 22, 2006(2006-10-22), Երևան, Հայաստան), հայ ուդահար։ Հայաստանում կրթություն ստացած կին պրոֆեսիոնալ առաջին ուդահարն է։


== Կենսագրություն ==
Լիլիթ Կարապետյանը ծնվել է 1963 թվականին Երևանում։ Սովորել է Երևանի Չեխովի անվան թիվ 55 միջանակարգ դպրոցում, 1973-1977 թվականներին զուգահեռ՝ Տիգրան Չուխաջյանի անվան երաժշտական դպրոցի կիթառի դասարանում Ժաննա Շելջյանի մոտ։ 1980-1985 թվականներին սովորել է Երևանի Կոմիտասի անվան կոնսերվատորիայում՝ Կարապետ Արիստակեսյանի ուդի դասարանում, 1989-1992 թվականներին շարունակել է ուսումը ասպիրանտուրայում Միհրան Դեմիրճյանի ղեկավարությամբ։


== Կատարողական և աշխատանքային տարիներ ==
1981-2003 թվականներին աշխատել է «Շարական», ապա՝ «Տաղարան» անսամբլներում (Գրիգոր Դանիելյանի /Դանիել Երաժիշտի/ և Երվանդ Երկանյանի ղեկավարությամբ) որպես ուդահար, լյուտնահար և կիթառահար։ Կատարել է միջնադարյան և ժամանակակից հայ և եվրոպական հեղինակների բազմաթիվ մշակումներ և փոխադրումներ ուդի և կիթառի համար։Առաջին անգամ ուդի կատարումներում օգտագործել է լյուտնյայի և կիթառի կատարողական հնարքները։ Անսամբլի կազմում շրջագայել է տարբեր երկրներում (Ուրուգվայ, Բրազիլիա, Արգենտինա)։ 1986 թվականին Բաքվում արևելյան երկրների երաժիշտների հետ մասնակցել է ժողովրդական նվագարանների միջազգային առաջին մրցույթին և արժանացել 2-րդ մրցանակի։
1986 թվականից աշխատել է Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան երաժշտական դպրոցում։ Հանդիսանում է դպրոցի ուդի դասարանի հիմնադիրը։ 2003 թվականին, առողջական վիճակից և ոչ միայն այդ պատճառով, ելնելով, հրաժարվել է բեմական գործունեությունից և դասավանդել մինչև կյանքի վերջը։ Նրա անունը ընդգրկվել է «Հայուհիներ» երկհատորյա հանրագիտարանում


== Ընտանիք ==
Հայրական կողմից եղել է Կամսարականների իշխանական տոհմի ժառանգորդ։ Եղել է նաև հաղորդավար, «3-րդ ալիք» հեռուստաընկերության հիմնադիր Կարեն Քոչարյանի կինը։
Դուստրը՝ Կարինե Քոչարյանը,ծնված 1992 թվականի ամուսնացել է և 2019 թվականից բնակվում է ԱՄՆ-ի Յուտա նահանգում։ Աշխատում է,որպես գրաֆիկական դիզայներ «Calltower» ընկերությունում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
https://www.youtube.com/watch?v=1NMW880-Ggw
https://www.youtube.com/watch?v=64WQEvAGgA4