armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Երաժշտական պրոդյուսեր

Ձայնագրման պրոդյուսեր կամ երաժշտական պրոդյուսեր, անձն որը պատասխանտու է երաժշտական նախագծի, նախագծի հանրային ոճի ստեղծման, ինչպես նաև կազմակերպչական, ֆինանսավորման հարցերի և համապատասխան աշխատանքների կատարման և վերահսկման համար։ Նա պարտավոր է կատարել երգերի ստեղծման և ձայնագրման ընթացքը, առանձին դեպքերում նաև տեսահոլովակներ նկարահանման և համերգային ելույթներ կազմակերպման հարցերում։ Երաժշտական պրոդյուսերը կարող է աշխատել ամբողջ նախագծի, ինչպես և առանձին վերցված ալբոմների, երգերի, տեսահոլովակների և համերգների համար։


== Ծառայողական պարտականություններ ==
Երաժշտության պրոդյուսերը կարող է ամբողջությամբ աշխատել նախագծի հետ, կամ նրա առանձին ալբոմների, երգերի, տեսանյութերի, նույնիսկ կենդանի կատարումների հետ։
Ի սկզբանե երաժշտական ​​պրոդյուսերը պատասխանատու է երաժշտության ձայնագրման գործընթացը վերահսկելու, ռեպերտուարի ոճը որոշելու, պոեզիայի, երաժշտության և միջոցառումների ընտրության ու հաստատման համար։ Բացի դրանից, նա կարող է ընտրել սցենարներ տեսահոլովակների կամ կենդանի ներկայացումների համար։ 
Բացի այդ, երաժշտական ​​պրոդյուսերը կարող է որոշել ծրագրի իրականացման ընդհանուր ընթացքը, զարգացնել գործողությունների ընթացքը, ստեղծել  հասարակական պատկերներ։
Երաժշտության պրոդյուսերը պարտավոր է վերահսկել երգերի ձայնագրման և ձայնադրման գործընթացը, պկազմակերպել նկարահանումներ, համերգային կատարումներ։
Երաժշտության պրոդյուսերը ընտրում է նախագծի տեխնիկական անձնակազմը` ուղեկցող (երաժիշտների «նիստ»), ձայնային օպերատորներ, ձայնային արտադրագետներ,  օգնականներ և մոնտաժորներ։
Որպես կանոն, խոշոր ձայնագրման ստուդիաներ ունեն իրենց սեփական երաժշտական ​​արտադրողները, բայց հաճախ երաժիշտներն իրենք են հրավիրում  իրենց պրյոդուսերին, օգնականներին։ 
Երաժշտականն պրոդյուսերի կատարած աշխատանքը կարելի է համեմատել գեղարվեստական ​​ղեկավարի կատարած աշխատանքի հետ։
Այնուամենայնիվ, ի տարբերություն գեղարվեստական ​​ղեկավարի, երաժշտական ​​պրոդյուսերի պարտականությունները հաճախ ներառում են ոչ միայն նախագծի ստեղծագործական մասի կառավարումը, այլ նաև կազմակերպել և վերահսկել այդ աշխատանքների նյութական և տեխնիկական միջոցները։


== Ծանոթագրություններ ==
Մերչիսոն (գետ)

Մերչիսոն (անգլ.՝ Murchison River), գետ Արևմտյան Ավստրալիա նահանգի արևմտյան մասում։


== Աշխարհագրություն ==
Մերչիսոն գետը սկիզբ է առնում Ռոբինզոն լեռան հարավային լանջից, որը մոտ է Փիք-Հիլ բնակավայրին և գտնվում է Արևմտյան Ավստրալիա նահանգի կենտրոնական մասում։ Վերին հոսանքում գետը ձգվում է դեպի արևմուտք, շուրջ 130 կմ մինչև վայրը, որտեղ նրան է միանում Յալգար (անգլ.՝ Yalgar River) գետը։ Այնուհետև Մերչիսոնը շարունակում է հոսքը արևմտյան ուղղությամբ ևս 100 կմ, որից հետո փոխում է ընթացքը դեպի հարավ-արևմուտք։ Շուրջ 120 կմ հոսքից նրան է միանում Ռոդերիկ գետը և հաջորդ 70 կմ -ից` Սանֆորդը։ Հաջորդ 100 կմ-ի ընթացքում Մերչիսոնը մի քանի կտրուկ շրջադարձեր է կատարում և այնուհետ հոսում է արևմտյան ուղղությամբ։ Հետագայում գետը մի քանի անգամ փոխում է իր հոսքի ուղղությունը։ Վերջին շրջանում Մերչիսոնը հոսում է հարավարևմտյան ուղղությամբ, ապա թափվում է Հնդկական օվկիանոս, Կալբարի քաղաքի մոտ, որը գետի ափին գտնվող միակ բնակավայրն է։ Տարածքի կլիման բավականին չոր է, անձրևներ տեղում են միայն ցիկլոնային շրջանում։ Երաշտի ժամանակ Մերչիսոնը շատ տեղերում ցամաքում է։
Գետի երկարությունը կազմում է 780 կմ, իսկ ավազանի տարածքը` մոտ 91,251 կմ քառ.։


== Պատմություն ==
Գետն առաջին անգամ՝1839 թվականին հետազոտել է ճանապարհորդ Ջորջ Գրեյը, որն այն անվանել է շոտլանդացի երկրաբան Ռոդերիկ Իմպի Մուրչիսոնի պատվին։1920-1930-ական թվականներին գետի գետաբերանը մեծ մասսայականություն էր վայելում տեղի հանքարդյունաբերական ընտանիքների համար՝ որպես հանգստավայր, իսկ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին այստեղ կառուցվել է ռազմական տուրիստական ճամբար։ 1963 թվականին գետի մոտ ձևավորվել է Կալբարի ազգային պարկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Curry, P.J. et al. (1994) An inventory and condition survey of the Murchison River catchment and surrounds, Western Australia. Department of Agriculture, Western Australia: Technical Bulletin Number 84.  0-7309-5998-8
Western Australia. Dept. of Land Administration. Cartographic Services Branch.(1991) Land systems of the Murchison River catchment and surrounds : map series to accompany W.A. Department of Agriculture technical bulletin no. 84 Map Data: Scale 1:250,000 (E 115o10'--E 118o45'/S 25o—S 28o10').Notes: Land systems of the Murchison River catchment and surrounds by K.A. Leighton ... [et al.]. Date of survey: 1986-1988. Location maps:Belele, Byro, Cue, Glenburgh, Murgoo, Robinson Range.
Աստերոիդների ցանկ (328201-328300)

Աստերոիդների ցանկ (328101-328200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (328301-328400)
 Աստերոիդների ցանկ (328101-328200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (328301-328400)
Ժողովածու (229)

Ժողովածու (229), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 229 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 16-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19 x 14 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 276 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորագրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը գրված է մագաղաթի վրա, բոլորագիծ երկաթագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ շերտազարդ մետաքս։


== Բովանդակություն ==
Մասունք Աստուածաշնչի։
Բանք իմաստնոց։
Խրատք կանոնաց։
Վասն վարուց եկեղացականաց։
Ոսկեբերանի Մեկնութիւն Գործոց առաքելոց։
Ներս․ Շնորհալւոյ Թուղթ ընդհանրական (քաղուածք)։
Գր․ Տաթևալւոյ Մեկութիւն Մատթէի։
Մեկնութիւն Երգոց երգոյն։
Վասն աւետեաց հրեշտակին։
Քարոզք։
Ի հարանց վարուց։
Հարցումն Արձանայ և պատասխանի Եզնկայ։
Խրատք (Յովհ․ Մանդակունի, Անանիա, Նեղոս, անանունք)։


== Ծանոթագրություններ ==
Վաղաշեն

Վաղաշեն,
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Մարտունու տարածաշրջանում, Մարտունի քաղաքից դեպի արևելք, Սևանա լճից 2 կմ հարավ։


== Պատմություն ==


==== Նախնիներ ====
1829 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Ադրիանապոլսում կնքած ռուս-թուրքական պայմանագրի 13-րդ կետով հնարավորություն ընձեռնվեց Ալաշկերտի Քուփկռան գյուղի բնակիչներին գաղթել Արևելյան Հայաստան՝ Սևանի ավազանի Բար գյուղ։ Վերաբնակները գյուղամիջի կիսաքանդ եկեղեցու հարևանությամբ խարխուլ տներից մեկը նորոգել և դարձրել են հավաքատեղի։


==== Անվանում ====
Գյուղի հին անունը Բար է, որը մոռացություն է մատնվել բռնագաղթի և ավերվածությունների հետևանքով։ Բարը Սյունիք աշխարհի Գեղարքունիք գավառի գյուղերից մեկն է եղել։ Բանավոր զրույցների համաձայն գյուղն Ավդալաղալու է կոչվել խաշնարած քրդի անունով։ Վերաբնակիչները, չիմանալով գյուղի հին անունը, այդպես էլ կոչել են իրենց նոր բնակավայրը։
Արևելյան Հայաստանը Ռուսաստանի հետ միավորելուց հետո, գյուղն Ավդալաղալու անունով մտել է Հայկական մարզի Երևանի գավառի, ապա՝ 1849 թվականին նոր ձևավորված Երևանի նահնգի Նոր Բայազետ գավառի մեջ։ Այդ անունը հիշատակվում է 1831 թվականի և հետագա տարիների ծխական նկարագրություններում։
Գյուղը 1935 թվականին Հայաստանի կառավարության հրամանագրով վերանվանվել է Վաղաշեն, իսկ մինչ այդ ՀԽՍՀ Կենտգործկոմի նախագահության 1927 թվականի դեկտեմբերի 26-ի հրամանագրով Ավդալաղալուն անվանվել է Մենվաշեն, որը գրավոր փաստաթղթերում 1932 թվականից հետո չի հիշատակվում։
Հայաստանը խորհրդայնացվելուց հետո գյուղը Նոր Բայազետի գավառի Մարտունու գավառամասի կազմում էր։ 1930 թվականին հանրապետությունը շրջանների բաժանելուց հետո, Մարտունու շրջանի գյուղերից էր։


==== Հնագիտական հուշարձաններ ====
Գյուղը փռված է հազարամյակների հնություն ունեցող դամբարանադաշտի վրա։ տարածքում պահպանվել են «Սլոյի կող» և «Քրդի կող» հնավայրերը, որոնցից առաջինը Վաղաշենից հեռու է 1 կմ, երկրորդը՝ 2 կմ։ Բնակատեղիների հետքեր են պահպանվել Աղլներ կոչվող վայրում, որոնք ևս կիկլոպյան կառույցներ ենանտաշ քարերից՝ օղակաձև շարված պարսպով։ Այստեղ հայտնաբերվել են ուշ բրոնզեդարյան ժամանակների դամբարաբլուրներ։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Վաղաշենի մշտական բնակչությունը կազմել է 4267, առկա բնակչությունը` 3594 մարդ։ Բնակիչները 1831 թվից ի վեր հայեր են։ Վաղաշենի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վաղաշեն
Կաստել դել Պիանո

Կաստել դել Պիանո (իտալերեն՝ Castel del Piano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզում՝ Գրոսետո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4331 մարդ (ըստ 2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 63 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 68 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 58033։ Հեռախոսային կոդը՝ 0564։
Բնակավայրի հովանավոր պաշտպանն է Մարիա Սանտիսսիմա դելե Գրազիեն։ Տոնը նշվում է սեպտեմբերի 8-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0564 973511
Էլեկտրոնային փոստ։ segreteriacpiano@amiata.net
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.casteldelpiano.gr.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Պիռստի

Պիռստի (էստ․՝ Põrstõ), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Միսսո շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 9 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գայլաձոր (գետ, Արգիճիի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գայլաձոր (այլ կիրառումներ)Գայլաձոր (Ավդոյդերե, Գյոլդարա), գետ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Վարդենիսի լեռների հյուսիսային լանջից և Մադինա գյուղից 7,5 կմ հարավ–արևմուտք աջից միախառնվում Արգիճի գետին։ Երկարությունը 22 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայդենհայմ ՖԱ

Հայդենհայմ, գերմանական ֆուտբոլային ակումբ, Հայդենհայմ նա Բրանցե քաղաքում։ Ակումբը հանդես է գալիս Երկրորդ բունդեսլիգայում։


== Պատմություն ==
Որպես սպորտային ակումբ թիմը հիմնադրվել է 1846 թվականի օգոստոսի 14-ին, իսկ որպես ֆուտբոլային ակումբ թիմը կազմավորվել է 1911 թվականին։ Տնային մարզադաշտը «ՖՈՅՏ Արենան» է, որը տեղավորում է 10000 հանդիսական։


== Մարզիչները ==
Թիմի մարիչները


== Հայտնի խաղացողներ ==
Անդրեաս Գլոկներ
Միխայել Զեյեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Բարեյրասի գավառ

Բարեյրասի գավառ (պորտ.՝  Microrregião de Barreiras) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Բաիայի նահանգի մեջ։ Մտնում է Բաիա նահանգի ծայր արևմտյան մարզի մեջ։ 2005 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 232 592 մարդ։ Տարածքը՝ 52 778,771 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 4,4 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 2 581 181 804,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 11 582,50 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,616։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Բայնոպոլիս
Բարեյրաս
Կատոլանդիյա
Ֆորմոզա դու Ռիու Պրետու
Լուիս Էդուարդու Մագալյաինս
Ռիաշան դաս Նեվիս
Սան Դեզիդերիու
Կիլովատտ-ժամ

Կիլովատտ-ժամ (կիլո և վատտ - ժամ), աշխատանքի և էներգիայի արտահամակարգային միավոր, հավասար է այն էներգիային, որն արտադրում է 1 կվտ հզորության էներգիայի աղբյուրը մեկ ժամվա ընթացքում։
Հայերեն կրճատ նշանակումն է կՎտ⋅ժ, կամ կՎտժ (միջազգային նշանակումը՝ kWh)։


== Սահմանում ==
1 կվտ-ժ= 3, 6 • 106շ= 3, 6 • 1013 Էրգ։
1 կՎտ = 1000 Վատտ ⋅ 3600 ժամ = 3,6 Կիրառվում է հիմնականում էլեկտրատեխնիկայում։ 


===== Նկարագրություն =====
Պետք է նշել, որ ճիշտ ուղղագրությունում գրվում է «կՎտ⋅ժ» (հզորություն բազմապատկած ժամանակ)։ Սխալ «կՎտ/ժ» ձևը հաճախ հանդիպում է ԶԼՄ-ներում և նույնիսկ պաշտոնական փաստաթղթերում։


===== Օրինակներ =====
Էլեկտրաէներգիա 2 կՎտ 15 րոպեում սպառում է ցանցը և տալիս է միջավայրին էներգիա, որը հավասար է մինչև՝ 2 կՎտ ⋅ 0,25 ժ = 0.5 կՎտ*ժ,
Էլեկտրական լամպի ուժը՝ 100 Վտ, որը ներառում է օրական 8 ժամ, մեկ ամսում սպառվում է՝ 0,1 կՎտ ⋅ 8 ժամ/օր ⋅ 30 օր = 24 կՎտ*ժ,
Էներգախնայողության լամպ՝ 20 Վտ, ներառում է օրական 8 ժամ, մեկ ամսում սպառվում է՝ 0,02 կՎտ ⋅ 8 ժամ/օր ⋅ 30 օր = 4,8 կՎտ*ժ,


== Թարգմանություններ է այլ չափումների ==
Էներգետիկ փոխանակման աղյուսակ՝

Հաճախ օգտագործվող.

1 հազ. ժամ = 860 Մկալ
1 հազար կՎտժ = 3.6 ԳՋ


== Տես նաև ==
Հաշվիչ էլեկտրաէներգիա
Ամպեր-ժամ
Ջոուլ
Կակորիա


== Արտաքին հղումներ ==
Power and Energy in the Home: The Trustworthy Cyber Infrastructure for the Power Grid (TCIP) group at the University of Illinois at Urbana-Champaign has developed an applet which illustrates the consumption and cost of energy in the home, and allows the user to see the effects of manipulating the flow of electricity to various household appliances.
Prices per kilowatt hour in the USA, Energy Information Administration


== Ծանոթագրություններ ==
Օննիկ Ավետիսյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օննիկ Ավետիսյան (այլ կիրառումներ)
Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Ավետիսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Օննիկ Հակոբի Ավետիսյան (նոյեմբերի 20, 1898(1898-11-20), Բուրսա, Հյուդավենդիգար, Օսմանյան կայսրություն - 1974, Կահիրե, Եգիպտոս), հայ նկարիչ, արվեստաբան, մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Օննիկ Ավետիսյանը ծնվել է 1898 թվականին Թուրքիայում։ 1921-1924 թվականներին սովորել է Վիեննայի «Գրաֆիկ արվեստի դպրոցում», 1927 թվականին ավարտել է Հռոմի գեղարվեստի ակադեմիան։ 1929-1934 թվականներին դասավանդել է Կահիրեի Նուպարյան ազգային և Պերպերյան վարժարաններում, 1936-1941 թվականներին` Կիպրոսի Մելգոնյան կրթական հաստատությունում։
Ստեղծագործել է օֆորտի, ապա՝ գեղանկարչության բնագավառում։ Օննիկ Ավետիսյանի երփնագրերն աչքի են ընկնում ընդգծված ծավալներով, գծանկարի ամուր կառուցվածքով։ 1965-1967 թվականներին նկարել է Բեյրութի Սուրբ Նշան տաճարի համար։

«Մկրտություն», 1942, Երուսաղեմի հայոց պատրիարքարան
«Սուգ», 1945, Կահիրեի արդի արվեստի թանգարան
«Եղերամայրեր», 1946, ՀԱՊ
«Աքսորյալներ», 1963, Անթիլիասի կաթողիկոսարան
«Քանդված դամբարան. Կահիրե», ՀԱՊԶբաղվել է հայկական տպագրատառերի բարելավմամբ, հրատարակել «Փորձ մը հայ տպագրական տառերու բարեփոխութեան և արդիականացման» (1946) գիրքը, որն արժանացել է ՀԽՍՀ-ում հայտարարված հատուկ մրցանակի։
Հեղինակ է «Հայ նկարիչներ և քանդակագործներ» (1959, ֆրանսերեն) գրքի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբիւրներ ==
Հայ Հանրագիտակ, Հ. Մկրտիչ Վարդ. Պոտուրյան, 1938, Պուքրեշ, Հատոր Բ, էջ 327-328։
Ժոզեֆ Բալզամո (վեպ)

Ժոզեֆ Բալզամո, Ալեքսանդր Դյումայի պատմական վեպերից, եռագրության առաջին մասը, որ նվիրված է XVIII դարի վերջին իրադարձություններին։ Ռուս կարդացողներին հայտնի է նաև որպես «Բժշկի նշումները» և «Ջուզեպե Բալզամո»։
Վեպի հիմքում ընկած են Լյուդովիկ XVի ժամանակաշրջանի իրական պատմական իրադարձություններ։ Հիմանական հերոսն է կոմս Կալիոստրոն (նույն ինքը Ժոզեֆ Բալզամոն), հմուտ բժիշկ, աճպարար, մասոնական կարգի գրոսմայստեր, որի ինտրիգների ցանցում ընկնում են եվրոպական երկրների բարձր հասարակությանը պատկանող անձինք։
Վեպում նկարագրվում են Լյուդովիկ XV-ի գահակալության վերջին տարիների ողբերկական իրադարձությունները։ Գործող անձանց մեջ է Ֆրանսիայի արքան̀ Լուի Օգյուստը, նրա կինը̀ Մարիա Անտուանետան, դուքս դե Շուազելը, դքսուհի Դյուբարին, Ժան Ժակ Ռուսոն, Ժան Պոլ Մարատը և այլք։


== Արտաքին հղումներ ==
Վեպի պաշտոնական տեքստը ֆրանսերենով վիքիքաղվածքում։
Խասինսկի շրջան

Խասինսկի շրջան (ռուս.՝ Хасынский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մագադանի մարզում։
Ստեղծվել է 1967 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պալատկա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 19252 կմ²։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 7646 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,4 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Գրիգոր Ղազարյան

Գրիգոր Ալեքսանի Ղազարյան (սեպտեմբերի 10, 1931(1931-09-10), Սիղնաղի շրջան, Կախեթի մարզ, Վրաստան), ներզատաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1970), պրոֆեսոր (1970)։ ՀՀ (2000), ՎՀ (2000) ԲԳԱ ակադեմիկոս։


== Կենսագրություն ==
1956 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1966-1979 թվականներին եղել է Ռենտգենաբանության և ուռուցքաբանության ինստիտուտի հորմոնների և իզոտոպների, 1979-1997 թվականներին՝ Վիրաբուժության ինստիտուտի ռադիոիզոտոպային ախտորոշման լաբորատորիաների վարիչ, 1997 թվականից՝ ախտորոշիչ բաժանմունքի ներզատաբան։ 2000 թվականից ՀՀ ներզատաբանների ընկերակցության նախագահ, 2001 թվականից՝ Եվրոպական կլինիկական իմունաբանական ընկերության, 2000 թվականից՝ Ռուսաստանի միջազգային ակադեմիայի (Սանկտ Պետերբուրգ), 1996 թվականից՝ ինտերնիստների ընկերակցության անդամ, 1989 թվականից՝ «Ներզատաբանության հիմնախնդիրներ» (ռուսերեն) ամսագրի խմբագրական խորհրդի անդամ։ Կլինիկայում ներդրել է թունավոր խպիպի ծանր ձևերի և վահանագեղձի քաղցկեղի ռադիոակտիվ յոդով բուժման, վահանագեղձի թիրեոիդ հորմոնի և հիդրոլիզատների քրոմատոգրական վերլուծության եղանակները։
Անդրեյ Միքայելյանի հետ համատեղ առաջինն է ներդրել շաքարային հիվանդության բուժումը՝ ենթաստամոքսային գեղձի կղզյակային կուլտուրայով։


== Երկեր ==
Ներքին սեկրեցիայի գեղձերի հիվանդությունները, Ե., 1966։
Վահանաձև գեղձի հիվանդությունների ախտորոշումը և բուժումը, Ե., 1990։
Հարվահանաձև գեղձի սուր և քրոնիկական հիվանդություններ, Ե., 1993 (համահեղինակ)։
Շաքարային դիաբետ, Ե., 1994 (համահեղինակ)։
Կլինիկա-ախտորոշիչ հետազոտությունները ստամոքսի և 12-մատնյա աղիքի խոցային հիվանդության ժամանակ, Ե., 1996 (համահեղինակ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլլի Ֆրիդրիխ Կյոնիցեր

Վիլլի Ֆրիդրիխ Կյոնիցեր (գերմ.՝ Willi Friedrich Könitzer, մայիսի 13, 1905(1905-05-13), Էյբերֆելդ, Էլբերֆելդ, Վուպերտալ, Դյուսելդորֆ, Հռենոսի պրովինցիա, Պրուսիայի թագավորություն, Գերմանական կայսրություն - հունվարի 9, 1947(1947-01-09), Օրանիենբուրգ, Բրանդենբուրգ, Գերմանիա), գերմանացի գրող և լրագրող, հակասեմական գործերի հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Վիլլի Ֆրիդրիխ Կյոնիցերը ծնվել Է 1905 թվականի մայիսի 13-ին, Վուպերտալում։ 1932 թվականին Մարբուրգյան համալսարանում պաշտպանել է բանաստեղծ Ֆրիդրիխ Հյոլդերլինի մասին գրած դիսերտացիան և դարձել գիտությունների թեկնածու։ Գերմանիայում ազգային-սոցիալիսնտերի իշխանության գալուց հետո, Կյոնիցերը ակտիվ հրատարակվում էր, ինչպես նաև աշխատում էր ռադիոյում։ Բացի այդ, տվյալ շրջանում, նա գրեց մի շարք գրական ստեղծագործույթուններ՝ ազգային-սոցիալիստական և հակասեմական ուղղություններով։ Մասնավորապես 1938 թվականին նա գերմաներեն լեզվով թարգմանեց «Bagatelles pour un massacre» հակասեմական բրոշյուրը, իսկ 1939 թվականին հրատարակեց «Հրեաների հարցի» հոդվածների հավաքածուն։ Եվրոպայում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտին Վիլլի Կյոնիցերը բանտարկվել է № 7 «Սաքսենհաուզեն» խորհրդային հատուկ ճամբարում, որտեղ էլ մահացել  1947 թվականի հունվարի 9-ին։ Խորհրդային օկուպացիայի գոտում, այնուհետև ԳԴՀ-ում նրա աշխատանքների մեծ մասը պահվել  է «Առգրավված գրականության ցանկում»։


== Ստեղծագործություններ ==
Die Bedeutung des Schicksals bei Hölderlin, Würzburg 1932.
Hölderlin, Oldenburg i.O. 1934.
Olympia 1936, Berlin 1936.
Zwischen Start und Ziel, Breslau 1936.
Deutsches Volk — singend Volk, Berlin 1937 (совместно с Alfred Frank).
Nurmi, Berlin 1937.
Oberst Menin, Leipzig 1937.
Zweimal abgestürzt, Berlin 1937.
Die Fackel des Genius, Leipzig 1938.
Schnaut sattelt um, Leipzig 1938
Deutsche Heldenehrung, Berlin-Grunewald 1939.
Die Marketenderin, Berlin 1943.


== Գրականություն ==
Kürschners deutscher Literatur-Kalender.Nekrolog 1936—1970, Berlin u. a., de Gruyter, 1972.
Deutsches Literatur-Lexikon begr. v. Wilhelm Kosch, Bern u. a., Francke, 1984.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Willi Friedrich Könitzer»։ Stadtverwaltung Düsseldorf։ Վերցված է 2018-05-27 (չաշխատող հղում)
Դմիտրի Ուլյանովի փողոց (Յալթա)

Դմիտրի Ուլյանովի փողոց (ռուս.՝ Улица Дмитрия Ульянова), փողոց Ղրիմի Յալթա քաղաքի Վասիլևկա միկրոշրջանում։ Անվանվել է ռուսաստանյան հեղափոխական շարժման գործիչ, Վլադիմիր Լենինի կրտսեր եղբայր Դմիտրի Իլյիչ Ուլյանովի (1874-1943) պատվին։ Սկիզբ է առնում Յուժնոբերեժնոյե խճուղուց և ավարտվում Գոռնայա փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 1200 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Յալթա քաղաքի Դմիտրի Ուլյանովի փողոցը գտնվում է Վասիլևկա միկրոշրջանում։ Այն սկսվում է Յուժնոբերեժնոյե խճուղուց, հատում Ռեպինի փողոցը, Պրոլետարսկայա փողոցը, Պրոսմուշկինների փողոցը, Ուլյանովի նրբանցքը, Ա. Ի. Կազանցևի փողոցը և ավարտվում Գոռնայա փողոցի հետ հատումով։ Փողոցում կա համարակալված 63 շինություն։ Երկարությունը 1200 մետր է։
Դմիտրի Ուլյանովի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 298624։
Փողոցն անվանվել է ռուսաստանյան հեղափոխական շարժման գործիչ, Վլադիմիր Լենինի կրտսեր եղբայր Դմիտրի Իլյիչ Ուլյանովի (1874-1943) պատվին։ 1902 թվականից որպես բժիշկ նա աշխատել է Ռուսաստանի հարավային շրջաններում։ 1903 թվականին հեղափոխական աշխատանքներ է կատարել Տուլայում, եղել է ՌՍԴԲԿ 2-րդ համագումարի պատգամավոր, ապա ՌՍԴԲԿ գործակալը Կիևում։ Բազմիցս ձերբակալվել է։ 1905-1907 թվականների հեղափոխության տարիներին որպես բժիշկ աշխատել է Սիմբիրսկում։ Մասնակցել է Ղրիմում խորհրդային իշխանության համար պայքարին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Дмитрия Ульянова в Ялте
Подробная карта улица Ульянова Д., город Ялта со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карта


== Արտաքին հղումներ ==
г. Ялта, улица Дмитрия Ульянова Archived 2019-04-16 at the Wayback Machine.
Արևմտյան կիսագունդ

Արևմտյան կիսագունդ, երկիր մոլորակի մի հատվածը, որը գտնվում է Գրինվիչի միջօրեականից դեպի արևմուտք և 180 աստիճանի միջօրեականից դեպի արևելք։ Արևմտյան կիսագնդի միջօրեականները նշանակվում են արևմտյան երկայնության միջօրեականներով։ Արևմտյան կիսագնդի մեջ են մտնում Եվրոպայի մի ստվար հատվածը՝ Լոնդոնից դեպի ձախ ընկած հատվածները, ինչպես նաև Աֆրիկայի որոշակի հատվածը, Ատլանտյան օվկիանոսը, Ամերիկան, Չուկոտսկի թերակղզին և Խաղաղ օվկիանոսի մեծ մասը։
Քաղաքական մասնագիտական գրականության մեջ «Արևմտյան կիսագունդ» ասելով հաճախ ի նկատի են ունենում Ամերիկա աշխարհամասը (այսինքն Հյուսիսային և Հարավային Ամերիկաները միասին վերցրած)։
Արևմտյան կիսագունդը շատ հաճախ անվանում են նաև «նոր աշխարհ»։ Արևմտյան կիսագնդի բնակչությունը կազմում է մոտավորապես մեկ միլիարդ։ Արևմտյան կիսագնդի ամենաբարձր գագաթը Ակոնկագուա լեռն է Արգենտինայում՝ 6,960.8 մետր բարձրությամբ։


== Երկրներ, որոնք գտնվում են և՛ արևմտյան, և՛ արևելյան կիսագնդերում ==
Ստորև ներկայացված է այն երկրների ցանկը, որոնք աշխարհագրորեն տեղակայված են և արևմտյան, և արևելյան կիսագնդերում։

 Դանիա (Դանիան իր տարածքով գտնվում է արևելյան կիսագնդում, սակայն նրա մաս կազմող Գրենլանդիան և Ֆարերյան կղզիները գտնվում են արևմտյան կիսագնդում)։
 Նորվեգիա (Նորվեգիան գտնվում է արևելյան կիսագնդում, սակայն նրա մաս կազմող Յան Մայեն հրաբխային կղզին գտնվում է արևմտյան կիսագնդում)։
 Մեծ Բրիտանիա
 Նիդեռլանդներ (Նիդեռլանդները գտնվում է արևելյան կիսագնդում, սակայն նրա մաս կազմող Նիդեռլանդական Անտիլները գտնվում է արևմտյան կիսագնդում)։
 Ֆրանսիա
 Իսպանիա
 Ալժիր
 Մալի
 Բուրկինա Ֆասո
 Տոգո
 Գանա
 Ռուսաստան
 ԱՄՆ
 Կիրիբատի
 Ուոլիս և Ֆուտունա (Ֆրանսիա)
 Ֆիջի
 Նոր Զելանդիա (Կերմադեք և Չաթամի կղզիները, որոնք պատկանում են Նոր Զելանդիայի գտնվում են արևմտյան կիսագնդում)։
 Տուվալու


== Երկրներ, որոնք գտնվում են արևմտյան կիսագնդում, բայց ոչ Ամերիկա աշխարհամասում ==
Ստորև ներկայացված է այն երկրների ցանկը, որոնք գտնվում են արևմտյան կիսագնդում, բայց ոչ Ամերիկա աշխարհամասում։

 Ալժիր
 Ամերիկյան Սամոա (ԱՄՆ)
 Բուրկինա Ֆասո
 Կաբո Վերդե
 Կուկի կղզիներ
 Ֆարերյան կղզիներ (Դանիա)
 Ֆիջի
 Ֆրանսիա
 Ֆրանսիական Պոլինեզիա
 Ուոլիս և Ֆուտունա
 Գամբիա
 Գանա
 Գրենլանդիա (Դանիա) (նշում։ Աշխարհագրորեն պատկանում է Հյուսիսային Ամերիկայի, սակայն քաղաքական առումով պատկանում է Եվրոպային)
 Գվինեա
 Գվինեա Բիսաու
 Իսլանդիա
 Իռլանդիա
 Կոտ դ'Իվուար
 Կիրիբատի
 Լիբերիա
 Մալի
 Մավրիտանիա
 Մարոկկո
 Արևմտյան Սահարա
 Նիուե
 Պորտուգալիա
 Ռուսաստան
 Սամոա
 Սենեգալ
 Սիերա Լեոնե
 Իսպանիա
 Տոգո
 Տոկելաու (Նոր Զելանդիա)
 Տոնգա
Տուվալու
 Մեծ Բրիտանիա
 Ջիբրալթար
 Գերնսի
 Մեն կղզի
 Ջերսի
 Փիթքերն կղզիներ
 Ֆոլկլենդյան կղզիներ


== Ծանոթագրություններ ==
Ղվեդ (Խոնի շրջան)

Ղվեդ (վրաց.՝ ღვედი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խոնի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 400 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոնից հեռու է 29 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 71 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նավա (գյուղ, Լեիսի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆավաՆավա (էստ․՝ Nava), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լեիսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 1 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կոումի

Կոումի (ճապ.՝ 小海町  'Կոումի-մատի'), ավան Ճապոնիայում։ Գտնվում է Նագանոյի պրեֆեկտուրայում։ Ավանի ամբողջ մակերեսը կազմում է 114,19 կմ², բնակչությունը՝ 4818 մարդ, իսկ խտությունը 42,19 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Ավանը գտնվում է Հոնսյու կղզում, Նագանոյի պրեֆեկտուրայում Տյուբու տարածաշրջանում։ Այն սահմանակից է Տինո քաղաքի, Սակուխո ավանի և Մինամիաիկի, Մինամիմակի, Կիտաաիկի գյուղերի հետ։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը կազմում է 4818 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), խտություն - 42,19 մարդ/կմ²։


== Սիմվոլիզմ ==
Ավանի ծառը համարվում է Խեժափիճին, ծաղիկը՝  Enkianthus campanulatus-ը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(ճապոներեն)
Թովմաս Ֆասուլաճյան

Թովմաս Պետրոսի Ֆասուլաճյան (հուլիսի 25, 1843(1843-07-25) կամ 1843, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - սեպտեմբերի 22, 1901(1901-09-22) կամ 1903, Ալեքսանդրիա, Եգիպտոս), հայ դերասան, թատերական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Կ. Պոլսի Նոր թաղի և Գումգափուի վարժարաններում։ Հանդես է եկել Արևելյան թատրոնում, առավել աչքի ընկել Վասպուրական թատրոնում։ 1864 թվականից՝ կնոջ՝ Պայծառ Ֆասուլաճյանի հետ շրջագայել է Տրապիզոնում, Թիֆլիսում, Մոզդոկում, Ղզլարում, Աստրախանում։ 1869-1871 թվականներին թատերախումբ է ղեկավարել Նոր Նախիջևանում, 1872-1877 թվականներին՝ Վարդովյան թատրոնի դերասան և ռեժիսոր։ Դերերից են՝ Դակոբեր (Է. Սյուի «Թափառական հրեան»), Թրիբուլե (Վիկտոր Հյուգոյի «Արքայն զբոսնու») ևն։ 1880-ական թվականներին մեծ համբավի է արժանացել Բրուսայում՝ հիմնականում թուրքական ներկայացումներով և Մոլիերի կատակերգությունների բեմադրություններով, խաղացել Տարտյուֆի («Տարտյուֆ»), Դոն Ժուանի («Դոն Ժուան») դերերը։ 1893 թվականից գործել է Բուլղարիայում, ՌումինիայումԳրել է պիեսներ՝

«Երկու քաղցածներ»
«Սևի տեղ սպիտակ»
«Տայի Միրիկ Անդենը»


== Տես նաև ==
Աստրախանի հայկական թատրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Ակոլի

Ակոլի, աֆրիկյան լեզու Ուգանդայում, պատկանում է նիլոտական լեզուների խմբին։ Հարավային լուո լեզվի բարբառն է, որով խոսում են ակոլիները՝ Ուգանդայի Գուլու, Կիտգում և Պադեր շրջաններում։ Այս լեզվով են խոսում նաև Հարավային Սուդանի Օպարի շրջանի հարավային հատվածում։
Աֆրիկյան գրականության մեջ հայտնի «Լավինոյի երգը» աշխատությունը գրել է Օկոտ պ'Բիտեկը ակոլի լեզվով։ «Օկոլի երգը» սակայն գրվել է անգլերեն[1]:
Ակոլին, ալուրը և լանգոն ունեն 84-90 % բառապաշարի ընդհանրություն[2], խոսողները միմյանց կարողանում են հասկանալ։ Այնուամենայնիվ, հաճախ սրանք համարում են առանձին լեզուներ, քանի որ խոսողները էթնիկապես տարբեր են։


== Հնչյունաբանություն ==
Ակոլին ունի ձայնավորների ներդաշնակություն, բառում առկա բոլոր ձայնավորները պետք է պատկանեն մի դասի։ Ակոլի լեզվում կան երկու դաս հինգական ձայնավորներ։

Ակոլին հնչերանգային լեզու է՝ բառերը կարող են տարբեր իմաստներ արտահայտել հնչերանգի փոփոխությամբ։ Ավելի ժամանակակից ուղղագրության ուսումնասիրությունը, ցույց է տալիս, որ ակոլի լեզվում ձայնավորն ունի ավելի քան երկու արտասանության ձև։


== Ծանոթագրություններ ==
Քասաղի ջրանցք

Քասաղի ջրանցք, ջրանցք Հայաստանի Արագածոտնի և Կոտայքի մարզերում։ Սկիզբ է առնում Քասաղ գետից։ Շահագործման է հանձնվել 1973 թվականին։ Մայր ջրանցքը սկսվում է ջրարգելակ-վահան կարգավորիչով, անցնում 2,5 կմ թունելով, Քասաղի կիրճով։ Երկարությունը 3,8 կմ է, ջրթողունակությունը՝ 18 մ³/վ։ Բաժանվում է ձախ և աջ ճյուղերի։ Ձախափնյա ջրանցքը ձգվում է Քասաղից դեպի արևելք, հասնում Ձորավան գյուղի սահմանները։ Երկարությունը 8,9 կմ է, ջրթողունակությունը Արզնի-Շամիրամին փոխհատուցող ջրանցքի հետ՝ 16,4 մ³/վ։ Կառուցվել է Արզնի-Շամիրամ ջրանցքին լրացուցիչ ջուր (14 մ³/վ) տալու համար։ Աջափնյա ջրանցքը դյուկերով անցնում է Քասաղը, ձգվում արևմուտքից մինչև Օհանավան և Ուշի գյուղերի հողատարածքները։ Երկարությունը 6,6 կմ է, ջրթողունակությունը՝ 1,65 մ³/վ։
Հովք

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հովք (այլ կիրառումներ)Հովք,
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզի Իջևանի տարածաշրջանում, Իջևան քաղաքից մոտ 12 կմ հարավ-արևմուտք, Աղստևի հովտի ձախափնյա լանջին։ Հովք է վերանվանվել 1991 թ.-ի ապրիլի 3-ին։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Հովքի մշտական բնակչությունը կազմել է 435, առկա բնակչությունը` 422 մարդ։ Մինչև 1989 թ. եղել է գերազանցապես ադրբեջանաբնակ, այնուհետև ադրբեջանցիները հեռացել են Ղազախի շրջան, նրանց փոխարեն գյուղում հաստատվել են Ադրբեջանից բռնագաղթած հայեր։
Հովքի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ և ծխախոտագործությամբ։


== Տես նաև ==
Հովքի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Տավուշի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Չեչենական հարթավայր

Չեչենական հարթավայր (չեչեներեն՝ Чечанара, Охьара, ռուս.՝ Чече́нская равнина), հարթավայր Կովկասյան նախալեռների հյուսիսարևելյան մասում, Մեծ Կովկասի լանջին։ Երկարությունը՝ 120 կմ, լայնությունը՝ 50 կմ։ Կազմված է կոպիճից և ավազակավից։ Հիմնականում գտնվում Չեչնիայի Հանրապետության, իսկ փոքր մասով՝ Ինգուշիայի կազմում։ Այս տարածաշրջանում գտնվում է Չեչնիայի բնակչության մեծամասնությունը։ Հարթավայրը հյուսիսից փակված է Տերեկի, Սունժայի և Գռոզնու լեռնաշղթաներով, արևմուտքում սահմանակից է Նազրանյան բարձրավանդակին, արևելքում՝ Գուդերմեսյան լեռնաշղթային, հարավում՝ Սև լեռներին։
Չեչենական հարթավայրում են գտնվում Չեչնիայի և Ինգուշիայի խոշորագույն քաղաքները՝ Գռոզնին, Ուռուս Մարտանը, Շալին, Արգունը, Կարաբուլակը։
Պֆաֆինգ (Ռոզենհայմ)

Պֆաֆինգ (գերմ.՝ Pfaffing), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիայի վարչական կենտրոնին։ Մտնում է Ռոզենհայմ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3954 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական)։ Զբաղեցնում է 35,39 կմ² մակերես տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 87 159։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ֆլորիդա Չանտուրիա

Ֆլորիդա Չանտուրիա (ռուս.՝ Флорида Чантурия, մարտի 30, 1990, Բելորեցկ, Հարավային Ուրալ, Բելորեցկի շրջան, Բաշկորտոստան, Ռուսաստանի Դաշնություն), ռուս երգչուհի։ Առավել հայտնի է որպես Լենինգրադ ռոք խմբի բեք վոկալիստ և վոկալիստ։


== Վաղ կյանք ==
Ծնվել է 1990 թվականի մարտի 30-ին, Բելորեցկում։ Դպրոցի հետ համատեղ սովորել է երաժշտական դպրոցում. ավարտելուց հետո տեղափոխվել է Սանկտ Պետերբուրգ։ Սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի Մշակույթի պետական կուլտուրայի համալսարանի ջազ-էստրադա ֆակուլտետում։


== Կարիերա ==
Համալսարանն ավարտելուց հետո դարձել է «МАРМЕЛАД party band» խմբի վոկալիստ։
2016 թվականին Լենինգրադ խմբի վոկալիստ Ալիսա Վոկսը որոշում է լքել խումբը։ Երգչուհուն փոխարինելու համար նոր քասթինգ է անցկացվում, որին մասնակցում է Ֆլորիդան։ Քասթինգի ամփոփումից հետո Ֆլորիդան և Վասիլիսա Ստարշովան ընդգրկվում են Լենինգրադ խմբի կազմում։
Խմբի կազմում նրա առաջին ելույթը տեղի է ունեցել Մոսկվայի «Stadium Life» ստադիոնում։ Լենինգրադ խմբի կազմում Ֆլորիդայի առաջին տեսահոլովակը «Ч.П.Х.»-ն է։
2020 թվականին ռուսական Little Big խումբը պետք է ներկայացներ Ռուսաստանը Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթում «UNO» երգով, որում, որպես բեք վոկալ, մասնակցություն է ունեցել Ֆլորիդան, սակայն մրցույթը չեղարկվել է։
Ֆլորիդան Սանկտ Պետերբուրգում «Ленинградость» անվամբ ստուդիա է բացել, որտեղ վոկալ է դասավանդում։
2020 թվականի մայիսի 8-ին թողարկվել է Little Big խմբի «HYPNODANCER» երգի տեսահոլովակը, որում նկարահանվել է Ֆլորիդան։


== Սկավառակագրություն ==
2016՝ «Очки Собчак»
2016՝ «В Питере — пить»
2017՝ «Вояж»
2017՝ «Ч.П.Х.»
2017՝ «Кандидат»
2017՝ «Кольщик»
2017՝ «Экстаз»
2018՝ «Жу-Жу»
2018՝ «Не хочу быть москвичом»
2018՝ «Не Париж»
2018՝ «Антидепрессанты»
2019՝ «Кабриолет»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լենինգրադ խմբի պաշտոնական կայք
Ինստագրամյան պաշտոնական էջ
ՎԿ-ի պաշտոնական էջ
Կոլոմբիե (Ալյեի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոլոմբիե (այլ կիրառումներ)Կոլոմբիե (ֆր.՝ Colombier), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Ալյեի գավառի Մոնլյուսոն շրջանում։ Մտնում է Կոմանտրի կանտոնի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03081։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 311 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 202 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 128-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 74-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 63,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 61,8 %)։ 128 աշխատունակ բնակիչներից 123-ը աշխատում էին (68 տղամարդ և 55 կին), անաշխատանք էին 5-ը (2 տղամարդ և 3 կին)։ 74 անգործունակ մարդկանցից 13-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 31-ը թոշակառու, 30-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սուրբ Պատրոկլուս եկեղեցի
Սուրբ Պատրոկլուս մենաստան՝ XII դար
Սուրբ Պատրոկլուս շատրվան (X—XII դարեր)


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Կոլոմբիե» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-26-ին։ Վերցված է 2012-6-19 
«Կոլոմբիե» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-30
Գերոլցհոֆեն

Գերոլցհոֆեն (գերմ.՝ Gerolzhofen), համայնք Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասի Շվանդորֆ շրջանում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 6528 մարդ։ Զբաղեցնում է՝ 18,35 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 6 78 134։
Քաղաքային համայնքը ստորաբաժանվում է 2 քաղաքային թաղամասի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Սվիրնևո

Սվիրնևո (ուկրաիներեն՝ Свірневе), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Գոլովանևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սվիրնևո գյուղում բնակվում էր 926 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2763 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 335,14 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էմեկովո

Էմեկովո (ռուս.՝ Эме́ково, լեռնային մար.՝ Купсола́), գյուղ Ռուսաստանի, Մարի Էլ հանրապետության Վոլժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1570 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իբրահիմ Շինասի

Իբրահիմ Շինասի (թուրքերեն՝ İbrahim Şinasi, օգոստոսի 5, 1826(1826-08-05), Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - սեպտեմբերի 13, 1871(1871-09-13), Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն), օսմանյան գրող, թարգմանիչ, հրապարակախոս և հասարակական գործիչ։ Համարվում է թուրքական դրամատուրգիայի և նոր թուրքական գրականության հիմնադիրը։ Համարվում է Թանզիմաթի առաջին հեղինակներից մեկը։ 1948 թվականին մասնակցել է Ֆրանսիայում տեղի ունեցած հեղափոխությանը։


== Կենսագրություն ==
Էթնիկ առումով Շինասին Ռուտուլ է։ Ծագումով Ռուսաստանի Շինազ գյուղից է։
Ծնվել է 1826 թվականի օգոստոսի 5-ին օսմանյան բանակի սպայի ընտանիքում։ Երեք տարեկանից մեծացել է առանց հոր։
Իբրահիմ Շինասին մեծացել է աղքատ ընտանիքում։ Մանկուց եղել է շատ ունակ երեխա։ Տղայի ունակությունը նկատել է ֆրանսիացի սպա կոմս Շատոնեֆը, ով արդյունքում ընդունել է իսլամ և հանդես եկել Մուստաֆա Ռեշիդ փաշա անունով։
Կադրային հոսքի արդյունքում Ռեշիդ փաշան և Շինասին ժամանել են Փարիզ, որտեղ զբաղեցրել է քաղաքատնտեսական և ֆինանսական գիտություններով, ուսումնասիրել ֆրանսերեն և ֆրանսիական գրականություն։ Արտասահմանում Շինասին ապրել է հինգ տարի։
Վերադառնալով Ստամբուլ սկսել է աշխատել ֆինանսական կոմիտեում, որտեղ աշխատել է մինչև 1858 թվականը։ Այդ ժամանակ Շինասիին հովանավորն էր հայտնի քաղաքական և պետական գործիչ Յուսուֆ Քեմալ փաշա։ Հետաքրքրված է եղել ժողովրդի շրջանում եվրոպականության տարածմամբ, ինչպես նաև թուրքերենի բարեփոխումներով։ Այդ բարեփոխումներին Շինասին հասել է մեծ ջանքերի գնով։ Նա նշում էր, որ գրականությունը նախատեսված է ոչ թե ընտրյալների, այլ ամբողջ հասարակության համար։
Բացի դրանից, Շինասին Քեմալ Նամըքի հետ միասին զբաղվել է այլ նախագծերով ևս, հատկապես Օսմանյան կայսրության կառավարման համակարգի արմատական փոփոխությունը։ Այն հայացքները Շինասիի մահվանից հետո մոռացվել էին և դրանց միասին հիշել են միայն Երիտթուրքերի ժամանականերում։ Այդպես էլ Շինասին համարվում է Թանզիմաթի ստեղծողներից մեկը։
Անդամակցել է Նոր օսմաններ հասարակական- քաղաքական շարժմանը։
1865 թվականին գաղթել է Փարիզ և վերադարձել Կոստանդնուպոլիս մահվանից ոչ շատ առաջ։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Անաբենա

Անաբենա (լատ.՝ Anabaena), կապտականաչ ջրիմուռների ցեղ։ Հայտնի է 100, ՀՀ-ում՝ 10 տեսակ։ Տարածված է ամենուրեք։ Բնակվում է քաղցրահամ և աղի ջրերի պլանկտոնում, ջրամբարների ափերին, հողում։ Մարմինը թելանման է, ուղիղ կամ ոլորված։ Առաջացնում է լորձնային կամ փառանման գաղութներ։ Ազատ լողում է ջրում։
Որոշ տեսակներ զանգվածային բազմացման ժամանակ առաջացնում են ջրի «ծաղկում» և արտադրում նյութեր, որոնք թունավոր են ձկների և ջրլող թռչունների համար, իսկ որոշ տեսակներ յուրացնում են օդի ազատ ազոտը։ Անաբենան Սևանա լճում առաջացնում է ջրի «ծաղկունք»։
Իգուաբա Գրանդի

Իգուաբա Գրանդի (պորտ.՝ Iguaba Grande), համայնք Բրազիլիայում՝ Ռիո դե Ժանեյրո նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բայշադաս Լիտորանեասի մարզում։ Մտնում է Լագուսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 20 177 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 53,601 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 376,4 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1995 թվականի հունիսի 8-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 102.260.337,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 5.645,06 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,796 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Տեղանքի կլիման արևադարձային է։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Իգուաբա Գրանդիի մասին
Խիկար Բարսեղյան

Խիկար Հակոբի Բարսեղյան (հունիսի 7, 1918(1918-06-07), Շինուհայր, Հայաստան - հունվարի 11, 1996(1996-01-11), Երևան, Հայաստան), պատմաբան, լրագրող, պատմական գիտությունների դոկտոր (1964), պրոֆեսոր (1966), ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1987)։ ՀամԿ(բ)Կ անդամ (1940 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1918 թվականի հունիսի 7-ին Շինուհայր գյուղում։ 1937 թվականին ավարտել է հայրենի գյուղի դպրոցը և ընդունվել Երևանի Խ. Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտը, որն էլ ավարտել է 1941 թվականին։ 1941-1944 թվականներին խորհրդային բանակի շարքերում մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին, եղել է 89-րդ հայկական հրաձգային դիվիզիայի կազմում։ 1944-1953 թվականներին աշխատել է «Խորհրդային Հայաստան», «Բանվոր» (Լենինական) թերթերում ՀԿԿ Կենտկոմում, 1958-1961 թվականներին՝ ՄԼԻ հայկական մասնաճյուղում, սկզբում՝ որպես փոխտնօրեն, ապա տնօրեն, 1961-1967 թվականներին ՀԽՍՀ ԳԱ պատմության ինստիտուտում։ 1967-1970 թվականներին եղել է «Հայաստան» հրատարակչության տնօրեն։ 1970 թվականից աշխատել է որպես ՀԽՍՀ ԳԱ նախագահությանն առընթեր հասարակական գիտական ինֆորմացիայի կենտրոնի տնօրեն։ 1948 թվականից դասավանդել է Երևանի բուհերում։ Խիկար Բարսեղյանը երկար տարիներ եղել է «Գիտելիք» կամավոր հասարակական կազմակերպության փոխնախագահը։


== Մահ ==
Մահացել է 1996 թվականի հունվարի 10-ին՝ Երևանում։


== Պարգևներ ==
«1941-1945 թվականների Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ
Կարմիր Աստղի շքանշան Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան
Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան
«Մարտական ծառայությունների» մեդալ
«Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ
«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ
Անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալ
«1941-1945 թվականների Հայրենական մեծ պատերազմի հաղթանակի 50-ամյակ» հոբելյանական շքանշան
Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի ծննդյան 100-ամյակի հոբելյանական մեդալ
«1941-1945 թվականների Հայրենական մեծ պատերազմի հաղթանակի 20-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ
«1941-1945 թվականների Հայրենական մեծ պատերազմի հաղթանակի 30-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ
«1941-1945 թվականների Հայրենական մեծ պատերազմի հաղթանակի 40-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ
«ԽՍՀՄ Զինված ուժերի 50-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ
«ԽՍՀՄ Զինված ուժերի 60-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ
«ԽՍՀՄ Զինված ուժերի 70-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ


== Երկեր ==
Բոլշևիկյան հայ պարբերական մամուլի պատմություն. 1900-1920, Ե., 1956:
Մարքսիզմի տարածումը Հայաստանում, գիրք 1-2, Ե., 1967-75:
Ստեփան Շահումյան։ Կյանքի և գործունեության վավերագրական տարեգրություն (1878-1918), Ե., 1968:
«Պատմութիւն Աղուանից աշխարհի» երկը հայ մատենագրության համակարգի մեջ, 1973։
Էջեր Ջ. Գ. Բայրոնի հասարակական-քաղաքական գործունեությունից, 1974։
История армянской экономической мысли: Рефераты, 1975.
Կրակների միջով (Հայ ժողովրդի մասնակցությունը 1941-1945 թվականների Հայրենական մեծ պատերազմին), Ե., 1982:
Восточная Анатолия и урарты: [Кн. турец. археолога Афифа Эрзена], 1983.
Այսպես ապրեցին։ Հայաստան, 1985, 432 էջ։
Հայ անդրանիկ պարբերականը։ «Ազդարար», 1994։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ԽԻԿԱՐ ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
Անվանի պատմաբան, պրոֆեսոր  Խիկար Բարսեղյանի ծննդյան 80-ամյակի աոթիվ(չաշխատող հղում)
Ժողովածու (2180)

Ժողովածու 2180, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2180 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1644 թվականին Վարդան սարկավագ, Աթանաս սարկավագ, Սահակ գրիչների կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14,7X11 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 539 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիր, բոլորգիրով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ վանդակազարդ կտավ, զարգահյուս մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ 103բ, 315ա, 416ա և այլուր։


== Բովանդակություն ==
Քարոզք (Յովհ․ Որոտնեցի, Գր․ տաթևացի)։
Յովհ․ Որոտնեցւոյ Հաւաքեալ ի բանից իմաստասիրաց։
Պատմութիւն համօրէն սրբոց։
Բարթ․ Մարաղացւոյ Հաւաքումն ի դիալեթիկէն, որ է Տրամաբանութիւն։
Տոմար (Յովհ․ Սարկաւաղ, Կիւրեց, Աղարիա Սասնեցի, Աւիկ, անանունք)։
Ուստուռլապ։
Յակ․ Ղրիմեցւոյ Մեկնութիւն տոմարի, Յաղագս տոմարական մակացութեան։
Անուանք դիւղրէից Նիգ դաւառին։
Անուանք բերդոց։
Եւսերի Հարցումն առ Անատոլ։
Ան․ Շիրակացւոյ Առ Խոստացևալսն, Յաղագս կշռոյ, կշռոց և կշռորդաց, Յաղագս չափոյ, չափուց և պատարագ, Այլ Բանք տոմարականք, Թիւք որչափութևան կտակարանացն։
Յաղագս դիտելոյ զերազս սաղմոսիւք։
Անուանք իշխանաց, թագաւորաց, կաթողիկոսաց։


== Ծանոթագրություններ ==
Բլագոդատնի (խուտոր, Ֆրոլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բլագոդատնի (այլ կիրառումներ)Բլագոդատնի (ռուս.՝ Благодатный), խուտոր Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ֆրոլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 130 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (265701-265800)

Աստերոիդների ցանկ (265601-265700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (265801-265900)
 Աստերոիդների ցանկ (265601-265700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (265801-265900)
Հակոբ Նազարեթյան

Հակոբ Պողոսի Նազարեթյան (մայիսի 5, 1948(1948-05-05), Բաքու, ԽՍՀՄ - փետրվարի 15, 2019(2019-02-15), Մոսկվա, Ռուսաստան), հայ փիլիսոփա, հոգեբան։ Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր (1990), պրոֆեսոր (1996): «Դուբնա» միջազգային համալսարանի և ՌԴ նախագահին առընթեր պետական կառավարման ակադեմիայի պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Հակոբ Նազարեթյանը ծնվել է 1948 թվականի մայիսի 5-ին Ադրբեջանի Բաքու քաղաքում։ 1971 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Մ. Թորեզի անվան օտար լեզուների պետական ինստիտուտը։ 1994 թվականից դասախոսել է Մոսկվայի պետական համալսարանի հոգեբանության ֆակուլտետում, միաժամանակ եղել է Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի նախագահության «Հասարակական գիտությունները և արդիականությունը» (ռուսերեն) ամսագրի գլխավոր խմբագրի տեղակալ։


== Աշխատություններ ==
Աշխատությունները վերաբերում են մշակութային մարդաբանությանը, պատմական և քաղաքական հոգեբանությանը։ Բազմաթիվ հրապարակումների, մենագրությունների և բուհական դասագրքերի հեղինակ է։ Հակոբ Նազարեթյանը տեխնո-հումանիտար հավասարակշռության հիպոթեզի հեղինակն է։ Այն ենթադրում է, որ վարքի ու մտածողության մշակութային կարգավորիչների զարգացումը կապված է տեխնիկական առաջընթացի հետ։


== Մահ ==
Մահացել է 2019 թվականի փետրվարի 15-ին, Մոսկվայում։


== Անդամակցություն ==
Տիեզերագնացության ակադեմիայի թղթակից անդամ (1994)։
Ինֆորմատիզացիայի միջազգային ակադեմիայի լիիրավ անդամ (1996)։
Ռուսաստանի բնական գիտությունների ակադեմիայի լիիրավ անդամ (1998)։


== Երկեր ==
Очерк западных школ социальной психологии. Уч. пособие. М., 1975.
Кибернетика и интеграция наук. Об интегративных перспективах системно-кибернетического стиля мышления, Ереван, 1986.
Интеллект во Вселенной: истоки, становление, перспективы. М., 1991.
Агрессия, мораль и кризисы в развитии мировой культуры. Курс лекций. М., 1996.
Агрессивная толпа, м ассовая паника, слухи. Лекции по социальной и политической психологии, М., 2003.
Цивилизационные кризисы в контексте Универсальной истории. (Синергетика — психология — прогнозирование). М., 2004.
Психология стихийного массового поведения, лекции. М., 2005.
Антропология насилия и культура самоорганизации. Очерки по эволюционно-исторической психологии. М., 2008.
Антропология насилия и культура самоорганизации: очерки по эволюционно-исторической психологии. УРСС, 2012 - Social Science - с. 256. ISBN 9785397030601
Hелинейное будущее, 2013.
История, философия и методология науки и техники, учебник для магистров. М., 2014 (соавтор).
Нелинейное будущее. Мегаистория, синергетика, культурная антропология и психология в глобальном прогнозировании. М., 2014.
The 21st century Singularity and global futures. A Big History perspective. Springer, Cham, 2020 (co-author).


== Ծանոթագրություններ ==
Ձայն բարբառոյ...

Ձայն բարբառոյ..., 1991 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ։ Նկարահանվել է Աղասի Այվազյանի «Սինյոր Մարտիրոսի արկածները» վիպակի մոտիվներով։


== Սյուժե ==
Վաճառական Մարտիրոսը շրջում է աշխարհեաշխարհ՝ որոնելով բարին ու գեղեցիկը և հաճախ բախվում կյանքի անկատարությանը։ Ի վերջո, վերադառնում է իր վանքը և գտնում այն լքված։


== Գլխավոր դերերում ==
Մարտիրոս – Վիգեն Չալդրանյան
Թոմազո – Միքայել Պողոսյան
Կոլոմբինա, գուշակուհի, արևելյան կին, Կոռնելիա – Մարինե Ղուկասյան


== Դերերում ==
Արա Ստեփանյան, Կարեն Ջանիբեկյան, Վլադիմիր Մսրյան, Ռաֆայել Քոթանջյան, Ռուդոլֆ Ղևոնդյան, Վարդան Պետրոսյան, Արմեն Մարության, Գեորգի Վանյան, Սերգեյ Մկրտչյան, Հասմիկ Տեր-Կարապետյան, Եվգենի Ներսիսյան, Կառլ Մարտիրոսյան, Լ. Հովսեփյան, Վ. Հովակիմյան, Ս. Պողոսյան, Զ. Համբարձումյան, Ս. Գյումիշյան, Եվգենի Եվստիգնեև


== Դրվագներում ==
կոմպոզիտոր Ավետ Տերտերյան, գրականագետ Լևոն Ներսիսյան, կինոքննադատներ Կարեն Քալանթար, Սուրեն Հասմիկյան, ինչպես նաև՝ Ռուբեն Կարապետյան, Ա. Մխիթարյան, Վ. Ստեփանյան, Ս. Աջաբխանյան, Գ. Արազյան, Ս. Առաքելյան, Հ. Աբրահամյան, Մ. Զաքարյան, Ժ. Նալբանդյան, Ա. Այվազյան, Ա. Պառավյան, Ե. Պոդպոմոգովա, Կ. Էքմեքչյան (Կալաֆատիս), Հ. Գասպարյան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմը matyan.am կայքում
Անպոն

Անպոն (ֆր.՝ Annepont), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտի գավառի Սեն Ժան դ՛Անժելի շրջանում։ Մտնում է Սեն Սավինյեն կանտոնի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17011։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 340 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 216 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 151-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 65-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 69.9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 70.4 %)։ 151 աշխատունակ բնակիչներից 142-ը աշխատում էին (75 տղամարդ և 67 կին), անաշխատանք էին 9-ը (0 տղամարդ և 9 կին)։
65 անգործունակ մարդկանցից 14-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 31-ը թոշակառու, 20-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ․ Անպոն (ֆր.)
Բերգտհայմ

Բերգտհայմ  (գերմ.՝ Bergtheim), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Վյուրցբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 3447 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալների)։ Տարածքը կազմում է 26,48 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 79 117։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Տանձենի Բրովիչի

Տանձենի Բրովիչի (լատ.՝  Pyrus browiczi), վարդազգիների ընտանիքի, տանձենի ցեղի ծածկասերմ բույս։ Տերևաթափ ծառ է՝ 10 - 12 մ բարձրությամբ և 40-60 սմ բնի տրամագծով։ Տարածված է միայն Հայաստանում՝ Վայքում, խիստ սահմանափակ տարածություններում, հատ ու կենտ, փոքր խմբերով՝ գյուղերի շրջակայքում, անտառների եզրերին, ծովի մակերևույթից 1600-1800 մ բարձրություններում։ Որպես տիպիկ հայկական էնդեմ, պետք է պահպանել և տարածել։


== Նկարագրություն ==
Մինչև 15 մ բարձրությամբ, լայն բրգաձև սաղարթով, հաստ փշերով ծառ է։ 6-8 սմ երկարությամբ, 3-5 սմ լայնությամբ շատ բարակ, մերկ, մանր անհավասար աղեղնաատամնավոր եզրերով։ Պտուղը վաղ թափվող բաժակի մասերով է, տանձաձև, հարթ, 3–4 սմ երկարությամբ, բարակ երկար պտղակոթերով, մինչև 6 սմ երկարությամբ։


== Տարածվածություն ==
Բույսը աճում է միայն Դարեղեգիսի ֆլորիստիկական շրջանում (Եղեգիս գետի կիրճ, Հերմոն և Վարդահովիտ գյուղերի շրջակայք)։


== էկոլոգիա ==
Աճում է վերին լեռնային գոտում, ծովի մակարդակից 1700-2100 մ բարձրությունների վրա, լայնատերև անտառներում, անտառների և դաշտերի եզրին, մարգագետիններում։ Ծաղկում է ապրիլ-մայիս ամիսներին, պտղաբերում հունիս-սեպտեմբերին։


== Պահպանություն ==
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է։ Հայաստանի էնդեմիկ է։ Հայտնի է ընդամենը մեկ պոպուլյացիա 10 կմ²-ից պակաս տարածման և բնակության շրջանների մակերեսով։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES-ի Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։


== Ծանոթագրություններ ==