armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լոնգյոյ

Լոնգյոյ (ֆր.՝ Longueuil, ստուգաբանությունը՝ բանավեճ), Կանադայի Քվեբեկ նահանգի Մեծ Մոնրեալ մեգապոլիսի կազմի մեջ մտնող քաղաք։ Քաղաքը գտնվում է Սուրբ Լավրենտիոս գետի աջ ափին։ Մոնրեալի սուբուրբանիզացման պրոցեսի արդյունքում բոլոր կողմերից քաղաքը շրջապատում է այսպես կոչված Հարավային պսակի բնությունը։ 2000թ. հունիսին քաղաքը մտել է Մոնրեալ քաղաքային միության կազմի մեջ։ Վարչատարածքային պլանում բաժանվում է 4 շրջանի։


== Պատմություն ==
Լոնգյոյ շրջանի տեղանքը հայտնագործվել է 16-րդ դարում ֆրանսիացիների կողմից։ Քաղաքի առաջին իշխանը (сеньор) դարձել է  ֆրանսիացի զինվորական-հետազոտող Շարլ լե Մոյնը, ով Նոր Ֆրանսիայից եկել էր 1641թ.-ին և 1657թ.-ին Լոնգյոյի իշխանական թագ ստացել։ Լոնգյոյ գյուղը քարտեզի վրա պաշտոնապես հայտնվել է միայն 1848թ.: Լոնգյոյ է կոչվել կից Դիեպ գյուղի (Ֆրանսիա) պատվին։ Այդ անվանման ծագումը վիճելի է (հնարավոր է լատիներեն «longus»՝ երկար բառից կամ կելտերեն «лонг»`նավ բառից, հավանաբար նաև գալա-հռոմեական ծագման խաչասերված տարբերակը)։


== Բնակչություն ==
2010թ.-ի տվյալներով ունի 232 516 բնակիչ։ Տարածքի մեծությամբ Քվեբեկի 5-րդ քաղաքն է, զբաղեցնում է 116 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը համեմատաբար մեծ չէ՝ 1.988,6 մարդ/կմ² (Սանկտ Պետերբուրգում 6000 մարդ/կմ²)։ Վերջին ժամանակներում նրա զարգացման համար խթան են հանդիսացել Բլյո-Ռիվաժ համատիրության բարձրացումը և նոր կամպուսի շինարարությունը Շերբրուկի համալսարանում։


=== Լեզուներ ===
1977թ.-ից քաղաքի միակ պետական լեզուն ֆրանսերենն է։ Բնակիչների 85 %-ը ֆրանկոֆոններ են (մայրենի լեզուն՝ ֆրանսերեն), 8 %-ը ալոֆոններ (նեո-քվեբեկցիներ), և 6 %-ը անգլոֆոններ և անգլո-քվեբեկցիներ (մայրենի լեզուն՝ անգլերեն)։ Անգլոֆոնների մեծ մասը բնակվում է Գրիֆիլդ Պարկ շրջանում, որտեղ նրանք զբաղեցնում են բնակչության 35 %-ը։ Բնակչության 80 %-ից ավելին դավանում է կաթոլիկություն (հաճախ միայն անվանապես)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальная страница администрации города Лонгёй Archived 2013-08-12 at the Wayback Machine.


== Պատկերասրահ ==
Պարա դի Մինասի գավառ

Պարա դի Մինասի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Pará de Minas), գավառ Բրազիլիայում՝ մտնում է Պարաիբա նահանգի կազմում։ Մտնում է Մինաս Ժերայսի մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 132284 մարդ՝ 2014 թվականի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 1766 կմ² տարածք։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 907 687 801,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 8 032,30 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,803


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Ֆլորեստալ
Օնսա դի Պիտանգի


== Ծանոթագրություններ ==
Չիլինգիրյան

Չիլինգիրյան, հայկական ազգանուն։


== Հայտնի կրողներ ==
Լևոն Չիլինգիրյան (ծ. 1948) – հայ ջութակահար և դիրիժոր
Կարլ Չիլինգիրյան (1910–1987) – հայկական ծագմամբ գերմանացի գործարար


== Տես նաև ==
Չիլինգարյան


== Ծանոթագրություններ ==
Իվան Լուցկևիչ

Իվան Իվանովիչ Լուցկևիչ (բելառուս․՝ Іван Іванавіч Луцкевіч, մայիսի 28 (հունիսի 9), 1881, Շյաուլյայ, Կովնոյի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 20, 1919(1919-08-20), Զակոպանե, Լեհաստան), բելառուսացի հայտնի հասարակական գործիչ, հնագետ, Անտոն Լուցկևիչի եղբայրը։ Լուցկևիչ եղբայրները Վիլնյուսի մասոնների շրջանում եղել են հայտնի գործիչներ, հիմնադրել են «Լուչնասց» («Միություն») մասոնական կազմակերպությունը և հրատարակել «Наша Ніва» լրագիրը։


== Կենսագրություն ==
Իվան Լուցկևիչը ծնվել է 1881 թվականի մայիսի 28-ին (հունիսի 9-ին) ժամանակակից Լիտվայի տարածքում գտնվող Շավլի գյուղում, բայց հայտնի է որպես բելառուսացի գործիչ։ Սովորել է Մինսկի արական գիմնազիայում, հեղափոխական գործունեության համար 1903 թվականին բանտարկվել է։
Եղել է Վիլնի Բելառուսական թանգարանի կազմակերպիչներից մեկը, 1918 թվականին կողմ է հանդես եկել Բելառուսի Ժողովրդական Հանրապետության կազմավորմանը։
Իվան Լուցկևիչը կյանքի վերջին տարիներին տառապում էր թոքախտով, մեկնել է Լեհաստանի Զակոպենե առողջարանային քաղաք, որտեղ էլ մահացել է 1919 թվականի օգոստոսի 20-ին։
1991 թվականին վերահուղարկավորվել է Վիլնյուսի Ռոսա գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Жизнь и деятельность Ивана и Антона Луцкевичей (ռուս.)
Памяці Івана Луцкевіча. У першыя ўгодкі сьмерці яго. (20.8.1919 — 20.8.1920). Вільня, 1920.
Каваль А. (Каўка А.). Іван Луцкевіч — адраджэнец // Беларусіка. Вып. 1. Мн., 1993.
Адамовіч А. Як дух змагання Беларусі… Нью-Йорк, 1983.
Vytautas Žeimantas. Šiaulietis J.Luckevičius - archeologas, publicistas, leidėjas // Lietuvos aidas, 2010 balandžio 10 d. (լիտվերեն)
Մալվինա (այլ կիրառումներ)

Մալվինա, կարող է վերաբերվել՝

Մալվինա, աղջկա անուն
Մալվինա, Ա. Ն. Տոլստոյի «Ոսկե բանալի կամ Բուրատինոյի արկածները» հեքիաթի կերպար (1936)
«Մալվինա կամ սրտի տանջանքը» (1816), լեհերեն լեզվով առաջին հոգեբանական վեպը, որը գրել է Աննա Մարիա Չարտորիսկայան
Սեմերիկովկա

Սեմերիկովկա (ռուս.՝ Семериковка, բաշկիրերեն՝ Семериковка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դուվանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 96 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ստեփան Գալստյան (ռազմական գործիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ստեփան Գալստյան (այլ կիրառումներ)Ստեփան Ռոբերտի Գալստյան (մայիսի 15, 1963(1963-05-15), Մարալիկ, Անիի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ռազմական գործիչ, ՀՀ զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետի պետի պաշտոնակատար, գեներալ-լեյտենանտ։


== Կրթություն ==
1982 թ. ավարտել է Գյումրիի (Լենինական) թեթև արդյունաբերության տեխնիկումը։
1988 թ. ավարտել է Արմավիրի ռազմական ավիացիայի օդաչուների բարձրագույն ուսումնարանը։


== Զինվորական ծառայությունը ==
1983-1992 թթ. ծառայել է ԽՍՀՄ զինված ուժերում։
ՀՀ զինված ուժերում է 1992 թվականից։
Զբաղեցրել է ավիացիոն ջոկատի, զորամասի, ապա բազայի հրամանատարի պաշտոններ։
2003 թ. ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ ՊՆ Ավիացիայի պետ, ավիացիայի վարչության պետ։
ՀՀ Նախագահի 2009 թվականի հունվարի 26-ի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ ԶՈւ ԳՇ պետի տեղակալ։


== Կոչումներ ==
2007 թ. ՀՀ Նախագահի հրամանագրով շնորհվել է գեներալ-մայորի զինվորական կոչում։
2012 թ. ՀՀ Նախագահի հրամանագրով շնորհվել է գեներալ-լեյտենանտի զինվորական կոչում։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է.

«Վարդան Մամիկոնյան» շքանշանով,
«Հայրենական մեծ պատերազմում հաղթանակի 60 տարի» մեդալով,
«Մարշալ Բաղրամյան» մեդալով,
Մարտական ծառայության մեդալով,
«Անդրանիկ Օզանյան» մեդալով,
«Անբասիր ծառայության համար» I աստիճանի մեդալով,
«Մայրական երախտագիտության» մեդալով,
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալով,
«Համագործակցության ամրապնդման համար» մեդալով,
«ԱՊՀ միացյալ ՀՕՊ համակարգի 10 տարին» հոբելյանական մեդալով,
«Հայրենական մեծ պատերազմում հաղթանակի 50 տարին» հուշամեդալով,
«Երկրապահ կամավորականների միություն» հուշամեդալով։Ամուսնացած է, ունի 3 որդի։


== Ծանոթագրություններ ==
Կաստիլիոնե դ’Ինտելվի

Կաստիլիոնե դ’Ինտելվի (իտալերեն՝ Castiglione d'Intelvi, լոմբ.՝ Castiglion), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 759 մարդ, խտությունը՝ 190 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 4 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22023։ Հեռախոսային կոդ՝ 031։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 031 830228


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կյատ

Կյատ ([tʃʌt]), Մյանմա պետության (մինչև 1989 թվականը`Բիրմա) դրամական միավոր։ Տեղական անվանումը չա կամ ջա։ Մեկ կյատը հավասար է 100 պյայի։ 1952 թվականից մինչև 1989 թվականը անվանվել է բիրմանյան կյատ, 1989-ից`մյանմանյան կյատ։


== Պատմություն ==
Կյատ հասկացությունը հանդիպում է XIX դարում։ Այս անվանումը ընդհանուր էր Ինդոչինաստանի մի քանի պետությունների համար  (Բիրմա, Սիամ, Լաոս, Կամբոջա), տիկալյա չափման միավորը ծառայում էր ոչ միայն որպես դրամական միավոր, այլև զանգվածի չափման միավոր։ Մինդոն արքայի օրոք` 1852-1878 թվականներին տիկալի հիման վրա, որը հավասար էր հնդկական ռուպիին, լույս տեսան բիրմանյան մետաղադրամներ, այդ թվում 1 կյատ արժեք ունեցող (արծաթ) և 1 պյատ արժողությամբ (պղինձ, 1⁄64 կամ 1⁄80 կյատ)։ Դրանք շրջանառության մեջ մնացին մինչև 1892 թվականի ապրիլի 1-ը։
1883 թվականին Բիրմայի որոշ տարածքներ, իսկ 1885 թվականին Բիրման ամբողջությամբ դարձավ բրիտանական գաղութ (նահանգ` Բրիտանական Հնդկաստանում), իսկ որպես նրա պաշտոնական դրամական միավոր պաշտոնապես հռչակվեց հնդկական ռուպին։ Հնդկական  մետաղադրամները և թղթադրամները գաղութում մնացին որպես վճարման միջոց մինչև 1939 թվականի ապրիլի 1-ը։ 1897-1922 թվականներին Բրիտանական Հնդկաստանի կառավարությունը հատուկ Ռունգանի համար,  լույս ընծայեց նույնպիսի թղթադրամներ, ինչպես հնդկական ռուպին, իսկ 1917 թվականին և 1927-1937 թվականներին Բիրմայի ամբողջ տարածքի համար, որոնք երբեմն անվանվում են բիրմանյան ռուպի։
1937 թվականի ապրիլի 1-ից սկսած, երբ Բիրման դադարեց Բրիտանական Հնդկաստանի նահանգ լինելուց և դարձավ Բրիտանիայի ինքնավար գաղութ, Հնդկաստանի Պահուստային բանկը սկսեց արտադրել թղթադրամներ «Օրինական վճարման միջոց միայն Բիրմայի համար» կնիքով, իսկ 1938 թվականին թղթադրամներ`առանց այդ կնիքի։ Հետագայում այդ թղթադրամները փոխարինվեցին Բիրմանյան կառավարության դրամական նշաններով (շտաբ-բնակարանը գնվում էր Լոնդոնում)։ Բիրմանյան ռուպին  մնաց հավասար հնդկական ռուպիին, դրա համար ստեղծվել և մի քանի անգամ վերանայվել էր հարաբերությունը ֆունտ ստեռլինգի հետ։
1942 թվականի Ճապոնական կայսրության կողմից Բիրմայի օկուպացումից հետո նրա տարածքում պաշտոնական վճարման միջոց հռչակվեց ճապոնական օկուպացված դոլլարը (1942 թվականի հունվարի 31-ից) և ճապոնական օկուպացված ռուպին (1942 թվականի մայիսի 1-ից)։
Բացի դրանից, 1944 թվականի հունվարի 15-ին ճապոնացիները հիմնեցին Բիրմայական պետական բանկը, որը առաջարկեց Բիրմայի խամաճիկային կառավարության դրամական նշանով թղթադրամների արտադրությունը։ Մայիսի 1-ին բոլոր օկուպացիոն փողերը չեղարկվեցին և 1945 թվականին, երբ Բիրման ազատագրվեց ճապոնական օկուպացիայից, հանվեցին շրջանառությունից։
1952 թվականի հուլիսի 1-ին բիրմանական ռուպին փոխարինվեց ժամանակակից կյատով` 1։1 հարաբերությամբ։ Սկզբում այն անվանվեց բիրմանյան կյատ, իսկ 1989 թվականի հունիսի 18-ից կոչվեց մյանմայական կյատ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիդերգյորսդորֆ

Նիդերգյորսդորֆ (գերմ.՝ Niedergörsdorf), կոմունա Գերմանիայի Բրանդենբուրգ հողատարածքում։
Գտնվում ՝ Տելտով Ֆլեմինգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 6285 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 204,67 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12 0 72 297։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 22 գյուղական շրջանների։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ջալալ Ղարյաղդի

Ջալալ Ղարյաղդի (ադրբ.՝ Cəlal Qaryağdı, հունիսի 2, 1914(1914-06-02), Շուշի, Ելիզավետպոլի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 1, 2001(2001-01-01), Բաքու, Ադրբեջան), ադրբեջանցի քանդակագործ, Ադրբեջանի նկարչության դպրոցի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը, Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1960);


== Կենսագրություն ==
Ջալալ Ղարյաղդին ծնվել է 1914 թվականի հունիսի 2-ին։ Միջնակարգ դպրոցը ավարտելուց հետո նրան ուղարկեցին Բաքու ՝Ադրբեջանի արվեստի քոլեջ։ Ավարտելով Բաքվի գեղարվեստի քոլեջը, 1934 թվականին ընդունվել է Թբիլիսիի արվեստի ակադեմիա ՝տաղանդավոր քանդակագործ և ուսուցիչ, պրոֆեսոր Յակոբ Նիկոլաձեի (1876—1951) դասարանում։ Նույնիսկ 1937 թվականին ուսման ընթացքում նա ստեղծել է Ալեքսանդր Պուշկինի խորաքանդակը մեծ բանաստեղծի տարեդարձի համար։ Բաքու վերադառնալուն պես սկսվել է Ջալալ Ղարյաղդու անկախ ստեղծագործական գործունեությունը։ Նա ստեղծագործություններ ունի տարբեր ժանրերում։ Դեկորատիվ ժանրը առանցքային դեր է խաղալ իր ստեղծագործության մեջ։
1954 թվականին նրան շնորհվել է «Ադրբեջանի արվեստի վաստակավոր գործիչ», իսկ 1960 թվականին ՝«ժողովրդական նկարիչ» կոչումը։
Նա մահացել է 2006 թվականի դեկտեմբերի 1-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Dünya Bir Pəncərədir - Cəlal Qaryağdı
Vernisaj Xalq rəssamı Cəlal Qaryağdı
Cəlal Qaryağdı
Fuad bəy və Cəlal Qaryağdı | Azad qadın,Xurşudbanu Natəvan,Oğurlanmış heykəl,Mikayıl Müşfiq büstü
Heykəltəraş Cəlal Qaryağdı
Ժոզե (այլ կիրառումներ)

Ժոզե, կարող է վերաբերել՝

Ժոզե - համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում
Ժոզե - հրեական ծագումով պորտուգալական անուն
Հայոց ազգային խորհուրդ (1917-1918)

Հայոց ազգային խորհուրդ (ՀԱԽ, կոչվում է նաև Արևելահայ ազգային խորհուրդ), հաջորդել է 1912 թվականի հոկտեմբերից Թիֆլիսում գործող Ազգային Բյուրոյին։ ՀԱԽ-ի ստեղծման նախապատրաստական աշխատանքներն սկսվել են 1916 թվականին, երբ մի շարք հայ քաղաքական կուսակցություններ ու հասարակական հոսանքներ հանդես եկան համազգային մի մարմին ստեղծելու նախաձեռնությամբ։


== Ստեղծման պատմություն ==
Ռուսաստանի ազգային բոլոր երկրամասերում քաղաքական հասարակական ուժերը ստեղծում էին տարաբնույթ կազմակերպություններ, որոնք իրենց ձեռքն էին վերցնում ազգային կյանքի տնօրինումը։ Այս ամենից հետ չմնացին նաև հայերը :
Արևելահայերի ներկայացուցչական համաժողովը՝ Հայոց համազգային համախորհրդակցությունը, տեղի ունեցավ Թիֆլիսում 1917 թվականի սեպտեմբերի 29-ից մինչև հոկտեմբերի 13-ը։ Մասնակցում էին քաղաքական և հասարակական տարբեր կազմակերպությունների 228 պատգամավորներ, որոնց կեսից ավելին դաշնակցականներ էին։ Բազմազան էր քննարկված հարցերի շրջանակը՝ ճակատի պաշտպանության, ճակատի պաշտպանության, պարենային, փախստականության գործերի, Հարավային Կովկասում ինքնակառավարման մարմինների՝ զեմստվոների հաստատման մասին և այլն։
Համախորհրդակցության ավարտից հետո ձևավորվեց 35 անդամներից կազմված օրենսդիր մարմին՝ Ազգային ժողով։ Վերջինս իր կազմից ընտրեց 15 հոգուց կազմված գործադիր մարմին՝ Հայոց ազգային խորհուրդ։
Հայոց ազգային խորհուրդը կազմված էր 15 անդամից՝ 6 դաշնակցական (Ավետիս Ահարոնյան, Աբրահամ Գյուլխանդանյան, Ռուբեն Տեր-Մինասյան, Խաչատուր Կարճիկյան, Նիկոլ Աղբալյան, Կորյուն Ղազարյան), 2 սոցիալիստ-հեղափոխական (Հովհաննես Տեր-Օհանյան, Լևոն Աթաբեկյան), 1 հնչակյան (Ղազար Տեր-Ղազարյան), 1 մենշևիկ (Արամայիս Երզնկյան), Հայ ժողովրդական կուսակցության 2 ներկայացուցիչ (Սամսոն Հարությունյան, Հարություն Այվազյան) և 3 անկուսակցական (Տիգրան Բեկզադյան, Ստեփան Մամիկոնյան, Պետրոս Զաքարյան)։ Բոլշևիկները չմասնակցեցին համագումարին, հանդես եկան համագումարի և նրա ընտրած ՀԱԽ-ի դեմ, որի նախագահը գրող և հասարակական-քաղաքական գործիչ Ավետիս Ահարոնյանն էր։
ՀԱԽ-ի առաջին կոչում նշվում էր. «Ազգային խորհուրդը ստանձնում է ազգային բոլոր գործերի գերագույն ղեկավարությունը որպես գործադիր մարմին»։ Ազգային խորհուրդն ուներ իր բաժինները կամ կոմիսարիատները՝ զինվորական, գաղթականական, դպրոցական, բժշկական։ ՀԱԽ-ի զինվորական միությունն ստեղծեց Հայկական ազգային կորպուս՝ գեներալ Թովմաս Նազարբեկովի (Նազարբեկյան) գլխավորությամբ, որն ստանձնեց Հայաստանի պաշտպանությունը 1918 թվականի ծանր ժամանակաշրջանում։ Հարավային Կովկասում ազգային հանրապետությունների կազմավորումից հետո, 1918 թվականի մայիսի 28-ին, ՀԱԽ-ն իրեն հայտարարում է Հայաստանի Հանրապետության գերագույն և միակ իշխանություն, ստանձնում է կառավարական բոլոր գործառույթները՝ հայկական գավառների քաղաքական և վարչական ղեկը վարելու համար։
Հայաստանի Հանրապետության խորհրդարանի ստեղծումով (1918 թվականի հուլիսին) ՀԱԽ-ը դադարեցրեց իր գործունեությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեռնալիա դելա Բատալիա

Սեռնալիա դելա Բատալիա (իտալերեն՝ Sernaglia della Battaglia), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզի Տրևիզո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5799 մարդ, խտությունը՝ 290 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 31020, հեռախոսային կոդ՝ 0438։
Ինտերամնայի Սուրբ Վալենտինը հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր։ Տոնը նշվում է ամեն տարի փետրվարի 14-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Վոլոդիևցի (գյուղ, Չեռնևցիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոլոդիևցիՎոլոդիևցի (ուկրաիներեն՝ Володіївці), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Չեռնևցիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1600 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վոլոդիևցի գյուղում բնակվում էր 1 045 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4164 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 250,96 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զարս

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զարս (այլ կիրառումներ)Զարս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում։ Գտնվում էր Խորասան ավանից 4-5 կմ հեռու։


== Պատմություն ==
Գյուղում երբեմն նաև նստել է Խորասան գավառակի թուրքական կառավարիչը։


== Բնակչություն ==
XIX դարում ուներ 50 տուն, որից 30-ը՝ հայեր, իսկ 20-ը՝ թուրքեր։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Օգտակար հանածոներ ==
Գյուղի մոտակայքում կար հանքային տաք աղբյուրներ։


== Գրչություն ==
Զարսը եղել ՝ գրչության կենտրոն։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Նիլս Ուլաֆ

Նիլս Ուլաֆ (նորվ.՝ Nils Olav, 1972, Edinburgh Zoo, Էդինբուրգ, Միացյալ Թագավորություն), արքայական պինգվին, բնակվում է Շոտլանդիայի մայրաքաղաք Էդինբուրգի կենդանաբանական այգում։ Այս պինգվինը նորվեգական թագավորական գվարդիայի խորհրդանիշն է, ներկայումս կրում է գնդապետ կոչում և 2008 թ. նրան շնորհվել է ասպետի սըր կոչում։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
1961 թվականին Նորվեգիայի թագավորական գվարդիան այցելում է զինվորական երաժշտախմբերի Էդինբուրգյան շքերթին, որտեղ մասնակցում է ցուցադրական ելույթներին։ Շքերթի ժամանակ գվարդիայի լեյտենանտ Նիլս Էգելիենը (նորվ.՝ Nils Egelien) հետաքրքրվում է Էդինբուրգի կենդանաբանական այգու պինգվիններով։ 1972 թվականին, երբ գվարդիան նորից այցելում է Էդինբուրգ, պինգվիններից մեկը «որդեգրվում է»։ Նրան անվանում են Նիլս Ուլաֆ. Նիլս՝ լեյտենանտ Նիլս Էգելիենի և Ուլաֆ՝ Նորվեգիայի Ուլաֆ V թագավորի պատվին։
Նիլս Ուլաֆին տրվում է ենթակապրալի (նորվ.՝ visekorporal) զինվորական կոչում, և նորվեգական գվարդիայի՝ Էդինբուրգ կատարած ամեն այցից հետո պինգվինի կոչումը բարձրացվում է, 1982 թվականին նա դառնում է կապրալ, 1987 թ. սերժանտ, իսկ այդ կոչումը ստանալուց քիչ ժամանակ անց պինգվինը սատկում է։ Նրան փոխարինում է մեկ այլ պիգվին՝ Նիլս Ուլաֆ II։

1993 թվականին կոչումը բարձրացվում է մինչև գնդային սերժանտ (sergeant major), իսկ 2005 թվականի օգոստոսի 18-ին Նիլս Ուլաֆին շնորհվում է գնդապետի կոչում (Colonel-in-Chief)։ Մինչ այդ՝ նույն թվականի օգոստոսի 15-ին նրան շնորհվում է ասպետի կոչում։ Ասպետ շնորհելու կապակցությամբ Էդինբուրգի կենդանաբանական այգում կանգնեցվում է նրա բրոնզե արձանը, նման արձան տեղադրվում է նաև Նորվեգիայի մայրաքաղաք Օսլոյում՝ Նորվեգիայի թագավորական գվարդիայի շտաբ-բնակարանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

BBC News Military penguin becomes a 'Sir'
BBC News on his knighthood
Article with pictures Archived 2005-11-16 at the Wayback Machine. (նորվ.)
Սեյրան Բոստանջիյան

Սեյրան Արտաշեսի Բոստանջիյան (փետրվարի 28, 1930(1930-02-28), Մեծ Սալա, Մյասնիկովի շրջան, Ռոստովի մարզ, ԽՍՀՄ), հայ մեխանիկոս, ֆիզքիմիկոս։ Ֆիզիկա-մաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1976), պրոֆեսոր (1984):


== Կենսագրություն ==
Սեյրան Բոստանջիյանը ծնվել է 1930 թվականի փետրվարի 28-ին, Մեծ Սալեր (ՌԴ Ռոստովի մարզ) գյուղում։ 1954 թվականին ավարտել է Դոնի Ռոստովի պետական համալսարանը։ 1960-1988 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ ԳԱ Քիմիական ֆիզիկայի ինստիտուտի Չեռնոգոլովկայի մասնաճյուղում, միաժամանակ դասախոսել է Կույբիշևի (այժմ՝ Սամարա) պոլիտեխնիկական, 1988 թվականից՝ ՌԳԱ Կառուցվածքային մակրոկինետիկայի և նյութագիտության հիմնահարցերի ինստիտուտներում։
Աշխատանքները վերաբերում են ջերմության քիմիական և մեխանիկական աղբյուրների առկայության դեպքում ոչ հավասարաջերմային հիդրոդինամիկայի հավասարաջերմային և ոչ հավասարաջերմային դիմադրադինամիկայի ուսումնասիրությանը, պոլիմերային նյութերի վերամշակման, քիմիատեխնոլոգիական շարժընթացների մակրոկինետիկայի տեսության, ինքնատարածվող բարձր ջերմաստիճանային շարժընթացի մաթեմատիկական մոդելավորման հարցերին։ Հետազոտել է թռչնի փետուրի միկրոկառուցվածքն ու կառուցատարրերի առանձնահատկությունները և դրանց կապը թռչնի թևի օգադինամիկական բնութագրերի հետ։


== Պարգևներ ==
Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի պատվոգիր, 2017


== Աշխատություններ ==
Бостанджиян, Сейран Арташесович. Однородное винтовое движение жидкости в конических областях [Текст] : Автореферат дис. на соискание учен. степени кандидата физ.-мат. наук / Рост. н/Д гос. ун-т. - Ростов н/Д : [б. и.], 1964. - 8 с.


== Ծանոթագրություններ ==
Մեծ Հունգարիա

Մեծ Հունգարիա (հունգ.՝ Nagy-Magyarorszag), հունգարների պատմական նախահայրենիք արևելյան Եվրոպայում։ Հունգարները իրենց պետությունը ստեղծում են Եվրոպայի կենտրոնում։ Հարավում այն սահմանակցում էր Բյուզանդական կայսրությանը, որի տիրույթներում ձևավորվել էին սլավոնական պետություններ։ Արևմուտքում Հռոմեական Սրբազան կայսրությունն էր՝ ավստրիական, իտալական ու գերմանական տիրույթներով, իսկ հյուսիսում՝ Լեհաստանի թագավորությունը։
Կիսաքոչվորական կյանք վարող հունգարական ցեղերը, որոնք ապրում էին Եվրոպայի արևելյան հատվածում, թյուրքական ցեղերի հարձակումներից խոսափելու նպատակով տեղափոխվում են արևելյան հատվածներ։ 9-րդ դարի վերջին անցան Կարպատյան լեռները և հաստատվեցին ժամանակակից Հունգարիայի տարածքում և շրջակա մի քանի այլ գավառներում։


== Պատմություն ==
Նախքան 9-րդ դարը հունգարական պատմությունը գրավոր աղբյուրներում չի պահպանվել։ Ծագման հետ կապված գոյություն ունեն մի քանի տարբերակներ, այդ թվում՝ թյուրքական տարբերակը։ Սակայն մինչ օրս տիրապետող է այն տեսակետը, որ հունգարները ծագում են ֆիննո-ուգորական լեզվաընտանիքին պատկանող ցեղախմբերից։
Տեղափոխվելով ժամանակակից Ուկրաինայի հարավային տափաստաններով՝ հունգարները ժամանակակից պատմիչների մոտ զետեղվել են տարբեր հատվածներում։ Այսպես, արաբները և պարսիկները նրանց նմանեցնում էին բաշկիրների հետ։ Բյուզանդական և հռոմեական աղբյուրներում դրանց տեղը նույնպես հստակ չէ։ Պատմագիտության մեջ կա տեսակետ, որ Եվրոպայում ավելի ուշ շրջանում հայտնված ժողովուրդներին, այդ թվում՝ հունգարներին, վերագրվում է արևելաեվրոպական ծագում՝ ցույց տալու համար նրանց եկվոր լինելը։
Փորձեր են արվել նմանություններ գտնել նրանց և բաշկիրների միջև, ովքեր ապրում էին Ուրալյան լեռներում և հարակից տարածքներում։ Հունգարների նախահայրենիքն է համարվում այդ լեռնաշղթայի հարավային մասից ոչ հեռու գտնվող հովիտը, որը սահմանափակված է Վոլգա և Դնեպր գետերով։
Մեծ Հունգարիայի այդ աշխարհագրական դիրքը հաստատել է 8-10-րդ դարերին վերագրվող Պերմի մարզում գտնվող դամբարանադաշտի առկայությունը։
10-րդ դարում հունգարական հեծելազորը ապաստակում էր Եվրոպայի կենտրոնական հատվածները։ 955 թվականին Լեյխ գետի ճակատամարտում հունգարները պարտություն կրեցին գերմանացիներից և անցան նստակյաց կյանքի։ Նրանք ձուլվեցին տեղի սլավոնների հետ։ Այստեղ քրիստոնեությունը հաստատվեց կաթոլիկ ձևով, քանի որ Հունգարիայի կազմավորման մեջ մեծ դեր ուներ Հռոմի պապը։ 1001 թվականին Իշտվան I-ը միավորում է գրաված տարածքները և ստեղծում հունգարական առաջին պետությունը՝ Հունգարիայի թագավորությունը (1001-1918)։


== Աղբյուրներ ==
Известия венгерских миссионеров 13-14 вв., о татарах и восточной Европе
Կար (այլ կիրառումներ)

Կար կարող է նշանակել.

Կար (Վալե դ’Աոստա) - կոմունա Իտալիայի Վալե դ'Աոստա մարզում։
Կար (աշխարհագրություն) - զառիթափ, ժայռոտ լանջերով և թեք գոգավոր հատակով թասաձև բնական խորություն՝ լեռների կատարային մասում։
Կալինին (այլ կիրառումներ)

Կալինին, կարող է վերաբերել՝

Կալինին - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բագաևսկի շրջանում
Կալինին - գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում
Կալինին - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Դուբովսկի շրջանում
Կալինին - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զիմովնիկի շրջանում
Կալինին - գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում
Կալինին - գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մյասնիկովի շրջանում
Կալինին - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զիմովնիկի շրջանում
Կալինին - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վոլգոդոնսկի շրջանում
Կալինին - գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ցելինսկի շրջանում
Զամշ

Թավշյա կաշի, զամշ (լեհ.՝ Zamsz, գերմ.՝ samisch Leder), եղջերվի, ոչխարի կամ հորթի մորթուց յուղային դաբաղմամբ մշակված կաշի։ Փափուկ է թավշանման, անջրանցիկ, ներկում են տարբեր գույներով։ Զամշին բնորոշ են մեծ ծակոտկենությունը։ 
Զամշից պատրաստում են հագուստ, կոշիկ, ձեռնոցներ և այլն։ Արհեստական զամշ ստանում են թավշանման խավ ունեցող գործվածքը ռետինե սոսնձներով տոգորելով (կոշիկների համար) կամ էլ գործվածքին ռետինե սոսինձ քսելով, որի վրա այնուհետև շաղ են տալիս բամբակ և մանրացված մանրաթել (գալանտերեային առարկաների համար)։
Մաքենզի Կրուկ

Մաքենզի Կրուկ (անգլ.՝ Mackenzie Crook, սեպտեմբերի 29, 1971, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիա), անգլիացի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Մաքենզի Կրուկը ծնվել է 1971 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Մեծ Բրիտանիայի Անգլիա պատմաաշխարհագրական մարզում գտնվող Մեյդսթոն քաղաքում։
Նրա հայրը՝ Մայքլ Կրուկը, աշխատել է «British Airways» կազմակերպությունում, իսկ մայրը՝ Շեյլան, եղել է հիվանդանոցի ադմինիստրատոր։
1996 թվականին Մաքենզին կատարել է իր առաջնաելույթը կինոարվեստում, խաղալով ոչ մեծ դեր։ Առաջին ելույթի ժամանակ կերպարի լավ մարմնավորումը ապագա դերասանին չի թողնում անգործ։ Նա ստանում է բազմաթիվ դերեր մարմնավորելու հրավերներ տարբեր կինոարտադրող ընկերությունների կողմից։
Առավել հայտնի է դարձել բրիտանական արտադրության «Օֆիս» հեռուստասերիալի միջոցով։ Դրանից հետո նա խաղացել է նաև «Կարիբյան ծովի ծովահենները» ֆիլմում։
2001 թվականին ամուսնացել է Լինդսեյ Կրուկի հետ։ Երկու տարի անց ծնվում է նրանց առաջնեկը՝ Ջուդը, իսկ 2007 թվականին ծնվում է նաև նրանց դուստրը՝ Էլիզաբեթը։
2013 թվականին խաղացել է «Գահերի խաղ» հեռուստասերիալում։


== Ծանոթագրություններ ==
Պրոեզդնայա Բիստրուխա

Պրոեզդնայա Բիստրուխա (ռուս.՝ Проездная Быструха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բիստրուխա գետի աջ ափով՝ 12 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100003304
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100330
Ավազանի կոդը - 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Առավուսե

Առավուսե (էստ․՝ Aravuse), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիննի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Միսաիլ Գալոյան

Միսաիլ Արտեմի Գալոյան (հունիսի 13, 1921(1921-06-13), Փոքր Պարնի, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Հայկական ԽՍՀ), հայկական թատրոնի ու կինոյի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Միսաիլ Գալոյանը ծնվել է 1921 թվականի հունիսի 13-ին Արթիկի շրջանի Փոքր Պառնի գյուղում։ Ավարտել է Երևանի թատերական ուսումնարանը։
Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ Երեք տարի անց է կացրել ֆաշիստական համակենտրոնացման ճամբարներում։
Եղել է Երևանի Գ․ Սունդուկյանի անվան դրամատիկական ակադեմիական թատրոնի դերասան, այնուհետև Դիլիջանի պետական թատրոնի դերասան և ռեժիսոր։
Տպագրման է պատրաստել մի քանի պիես։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կոմբրիյոլ

Կոմբրիյոլ  (ռուս.՝ Комбриёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Տոբիս գետի ձախ ափից 20 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 24 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000076608
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007660
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Վա սյուր Սել

Սեն Վա սյուր Սել (ֆր.՝ Saint-Vaast-sur-Seulles), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 136 մարդ, բնակչության խտությունը` 32.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.25 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 20 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 89 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 70-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 19։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,7 %։ 70 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 62 անձ (32 տղամարդ և 30 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (6 տղամարդ և 2 կին)։ 19 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Թուրալ Աբասզադե

Թուրալ Իլգար օղլի Աբասզադե (ադրբ.՝ Abbaszadə Tural İlqar oğlu, հոկտեմբերի 26, 1992(1992-10-26), Բաքու, Ադրբեջան), ադրբեջանցի ֆուտբոլիստ, ամպլուա դարպասապահ։ Հանդես է գալիս ադրբեջանական «Նեֆտչալա» ֆուտբոլային ակումբում։


== Կենսագրություն ==
Թուրալը «Նեֆտչի» ֆուտբոլային ակումբի սան է։ Ֆուտբոլով սկսել է զբաղվել 2002 թվականից՝ 10 տարեկանից, ադրբեջանական «Օլիմպիա» ֆուտբոլային ակումբում։ Մարզիչը եղել է Արիֆա Օրուջևան։ 13 տարեկան հասակում սկսել է խաղալ ադրբեջանական «Նեֆչիտա» ֆուտբոլային ակումբում, որտեղ մարզիչը եղել է Իսլամ Կերմինովը։


== Ակումբային կարիերա ==
Պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 2008 թվականին «Մուգան» ֆուտբոլային ակումբում։
2013 թվականի ամռանը տեղափոխվել է «Նեֆտչալա» ֆուտբոլային ակումբ։ Հանդես է գալիս ադրբեջանական առաջնության առաջին դիվիզիոնում։


== Ադրբեջանի ազգային հավաքական ==
Խաղացել է Ադրբեջանի պատանեկան, երիտասարդական և ազգային հավաքականում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ «Սիմուրգ» ֆուտբոլային ակումբի ֆուտբոլիստների մասին Archived 2013-12-03 at the Wayback Machine.
«Նեֆչիտայի» կազմը Ադրբեջանի ֆուտբոլի պրոֆեսիոնալ առաջնությունում(ադրբ.)
Պոչինոկ-2 (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Պոչինոկ-2 (ռուս.՝ Починок-2), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բաշքյանդ (Ղափանի շրջան)

Բաշքյանդ, գյուղ Հայկական ԽՍՀի Ղափանի շրջանում, Ղափան քաղաքից 5-6 կմ հյուսիս-արևմուտք բարձրացող Սայադ լեռան վրա, Աճանան բերդի ավերակներից հյուսիս։
Բաշքենդ անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Պատմություն ==
1957 թվականին հանքում մեծ ուժի պայթեցումներից առաջացած փլվածքների պատճառով բնակավայրը լքվել է։ Ներկայամս տարածքը մտնում է Ղափան քաղաքի մեջ։


== Բնակչություն ==
Բնակիչները ուն պղնձագործներ էին։ 1907 թվականին ուներ 61 հույն բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղում կա հունական բարձրագմբեթ եկեղեցի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ցոլլի (գյուղ, Վասցելիինա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՑոլլիՑոլլի (էստ․՝ Tsolli), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վասցելիինա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 18 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Քևին Ազաիս

Քևին Ազաիս (ֆր.՝ Kévin Azaïs, օգոստոսի 16, 1992(1992-08-16), Դովիլ), ֆրանսիացի դերասան։


== Կենսագրություն և կարիերա ==
Քևին Ազաիսը ծնվել է ֆրանսիական Դովիլ բնակավայրում 1992 թվականի օգոստոսի 16-ին։ Կինոյում դեբյուտը տեղի է ունեցել 2008 թվականին. նա խաղաց Ժան-Պոլ Լիլիենֆելդի «Վերջին դասը» ֆիլմում։ Այս ֆիլմում նա Իզաբել Աջանիի հետ խաղաց գլխավոր դերը։ Քևինի հաջողակ դերերից էր Գայմոն Կանեի դեբյուտային աշխատանքում՝ «Կործանիչները» ֆիլմում խաղացած դերը։ Այս ֆիլմի համար 2015 թվականին դերասանն արժանանում է «Սեզար» և «Լյումիեր» մրցանակների, որպես «Ամենահեռանկարային երիտասարդ դերասան»։
Քևին Ազաիսը ֆրանսիացի դերասան Վենսան Ռոթյեի եղբայրն է։


== Ընտիր ֆիլմեր ==
2014 - Կործանիչները / Les Combattants
2015 - Ոչ երկնքում, ոչ ցամաքում/ Ni le ciel ni la terre
2015 - Մեր ամառը / La Belle Saison
2016 - Հուշանվեր/ Souvenir


== Մրցանակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քևին Ազաիս Internet Movie Database կայքում
Биография Кевина Азаиса на сайте AlloCiné(ֆր.)
Кевин Азаис на сайте oKino.ua(ռուս.)
Հայաստանի Առաջին խումբ 2000 (ֆուտբոլ)

«Հայաստանի Առաջին խումբ 2000ը» Հայաստանի ֆուտբոլի առաջնության Առաջին խմբի 9-րդ առաջնությունն է։ Այն սկսվել է 2000 թվականի ապրիլի 4-ին և ավարտվել նույն թվականի հոկտեմբերի 28-ին։


== Աղյուսակ ==


== Ռմբարկուներ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի Բարձրագույն խումբ 2000
Հայաստանի Անկախության Գավաթ 2000


== Գրականություն ==
Ասքանազ

Ասքանազ (եբրայերեն Աշքենազ, աքքադերեն Իշքուզա), սկյութական հնագույն ցեղային միություն։ Մ.թ.ա. 8-րդ դ. Դարբանդի անցքով իջնելով դեպի հարավ՝ հաստատվում է Կուր գետի արգավանդ հարթավայրերում, մոտավորապես Շակաշեն գավառի շրջանում։ Աստվածաշնչում Ասքանազ հիշատակվում է (Երեմիա, ԾԱ, 27) իբրև զորեղ թագավորություև, Միննի (Մաննա) և Արարադ (Ուրարտու) երկրների հարևանությամբ։ Մ.թ.ա. 7-րդ դ., Ասորեստանի դեմ մղած պայքարում, հաճախ միացել է Ուրարտուին, Մաննային և Մարաստանին, մասնակցել Նինվեի գրավմանը (մ.թ.ա. 612 թ)։ Ասորեստանյան արձանագրություններում պահպանվել են Ասքանազի Պարտատուա և Իշպակա, իսկ հույն պատմիչ Հերոդոտոսի մոտ՝ Պրոտոթիոս և Մադիաս թագավորների անունները։ Աստվածաշնչի հայ հիև մեկնիչները Գամերի որդի Ասքանազիև ճանաչում են իբրև Հայոց նահապետ։
Նովոե (այլ կիրառումներ)

Նովոե, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Նովոե - ավան, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոլիմանի շրջանում
Նովոե - ավան, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանում
Նովոե - ավան, Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանում
Նովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում
Նովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վոզնեսենսկի շրջանում
Նովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Օչակովի շրջանում
Նովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում
Նովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Օրոժիցյայի շրջանում
Նովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանում
Նովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանում
Նովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Նովոե - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Նովոե - գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։
Նովոե - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Նովոե - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Աուդիտորե

Աուդիտորե (իտալերեն՝ Auditore), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Պեզարո է Ուրբինո պրովինցիայում։ Բնակչությունը կազմում է 1628 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 80 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 20 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 61020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0722։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության գրաֆիկը.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0722 362109
Էլ-փոստ։ comune.auditore@provincia.ps.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.auditore.pu.it/ Archived 2011-09-13 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.auditore.pu.it/ Archived 2011-09-13 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Գրոս Լինդով

Գրոս Լինդով (գերմ.՝ Groß Lindow), կոմունա Գերմանիայի Բրանդենբուրգ հողատարծքում։
Գտնվում է Օդեր Շպրե շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1837 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 15,26 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 12 0 67 180։
Կոմունան ներառում է 4 գյուղական շրջան։


== Ծանոթագրություններ ==
Հասմիկ Հարությունյան (երաժշտագետ)

Հասմիկ Հայկի Հարությունյան (ապրիլի 12, 1963(1963-04-12), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երաժշտագետ, արվեստագիտության թեկնածու (2005)։


== Կենսագրություն ==
Հասմիկ Հարությունյանը ծնվել է 1963 թվականի ապրիլի 12-ին Լենինականում (ներկայում՝ Գյումրի)։ 1982 թվականին ավարտել է Լենինականի Ք. Կարա-Մուրզայի անվան երաժշտական ուսումարանը, 1987 թվականին՝ Երևանի պետական կոնսերվատորիան։ 
1987-2004 թվականներին եղել է Գյումրիի «Կումայրի» պատմաճարտարագիտական արգելոց-թանգարանի գիտաշխատող, 1997 թվականից՝ ՀՀ ԳԱԱ Շիրակի հայագիտական հետազոտությունների կենտրոնի ազգագրության բաժնի աշխատակից, 2005 թվականից՝ կենտրոնի գիտական քարտուղար։ 
1990-2004 թվականներին դասավանդել է Գյումրիի Ն. Տիգրանյանի անվան երաժշտական դպրոցում (երաժշտության տեսության բաժնի վարիչ), 1997-2013 թվականներին՝ Երևանի պետական կոնսերվատորիայի Գյումրիի մասնաճյուղում, որտեղ 2019 թվականին դարձել է տնօրեն (ժամանակավոր պաշտոնակատար)։ 2012 թվականից դրա հետ միաժամանակ աշխատել է Հառիճավանքի Թրբանճյան ընծայարանում։ 
Ուսումասիրությունները վերաբերում են հայ հոգևոր երաժշտության պատմությանն ու տեսությանը (մասնավորապես՝ հայ միջնադարյան երաժշտության աղբյուրագիտությանը), հայ էթնոերաժշտագիտությանը (Շիրակ գավառի ժողովրդական, ժողովրդական պրոֆեսիոնալ արվեստներին)։


== Մատենագիտություն ==
Երաժշտությունը V–XV դդ. հայ մատենագրության մեջ, Երևան, 2010։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հասմիկ Հարությունյան, Ժողովրդական երգի արդի դրսևորումները Շիրակում
Բուենոս Այրես (այլ կիրառումներ)

Բուենոս Այրես, կարող է վերաբերել՝

Բուենոս Այրես - Արգենտինայի մայրաքաղաք
Բուենոս Այրես - պրովինցիա Արգենտինայում
Բուենոս Այրես - սառցադաշտային ծագման լիճ Պատագոնյան Անդերից՝ Արգենտինայի և Չիլիի սահմանին
Աբդուլլահ իբն Աբդուլ-Ազիզ ալ-Սաուդ

Աբդուլլահ իբն Աբդուլ-Ազիզ ալ-Սաուդ (արաբ․՝ عبدالله بن عبدالعزيز آل سعود‎‎, օգոստոսի 1, 1924(1924-08-01), Ալ-Ռիադ, Էև-Ռիյադ, Սաուդյան Արաբիա - հունվարի 23, 2015(2015-01-23)[…], Ալ-Ռիադ, Էև-Ռիյադ, Սաուդյան Արաբիա), Սաուդյան Արաբիայի թագավոր և Երկու սրբազան մզկիթների պահապան 2005-ից մինչև իր մահը` 2015 թվականը։
Նա ժառանգել է գահը 2005 թվականի օգոստոսի 1-ին իր խորթ եղբայր Ֆահդ թագավորից.
Աբդուլահը Ֆահդի նման եղել է Սաուդյան Արաբիայի հիմնադիր Իբն Սաուդի բազմաթիվ երեխաներից մեկը։ Աբդուլահը իր հասուն տարիքի մեծ մասը զբաղեցրել է բազմաթիվ քաղաքական պաշտոններ։ 1961 թվականին նա եղել է Մեքքայի քաղաքապետը։ Հաջորդ տարի նա նշանակվել է Սաուդյան Արաբիայի ազգային գվարդիայի հրամանատար և շարունակել է զբաղեցնել պաշտոնը, երբ նա դարձել է թագավոր։ Նա նաև եղել է պաշտպանության նախարարի տեղակալը և դարձել է թագաժառանգ արքայազն, երբ Ֆահդը տիրացել է գահին 1982 թվականին։ Երբ թագավոր Ֆահդը սրտի կաթված է ստանում, Աբդուլահը դե ֆակտո դառնում է երկրի ղեկավարը, մինչև պաշտոնապես թագադրվում է մեկ տասնամյակ հետո։


== Կենսագրություն ==
Աբդուլլահ Բին Աբդուլ Ազիզ Ալ Սաուդը ծնվել է 1924 թ. օգոստոսի 1-ին Սաուդյան Արաբիայի մայրաքաղաք Էր-Ռիադում՝ արքայի ընտանիքում։ Այժմ Աբդուլլահ Բին Աբդուլ Ազիզ Ալ Սաուդը 90 տարեկան է, ունի 35 երեխա (15 տղա) (20 աղջիկ)։


== Ընտանիք ==
Նրա ամենափոքր երեխան ծնվել է 2003 թվականին, երբ նա 79 տարեկան էր։ Նրա երկրորդ որդին՝ արքայազն Մութայբը, Ազգային գվարդիայի հրամանատարն է։ Մյուս որդին՝ արքայազն Միշաալը, 2013 թվականից Մեքքայի մարզպետն է։ Մյուս արքայազն Խալեդ Ալ Ֆաիսալը Կրթության և գիտության նախարարն է՝ մինչ այդ, 2009 թ. նա ծառայել է որպես Նաջրան նահանգի կառավարիչ։ Նրա որդին՝ արքայազն Աբդուլ ազիզը, արտաքին գործերի նախարարի տեղակալն է։ Նրա դուստրը՝ արքայադուստր Ալիան, սոցիալական սպասարկման ծրագրերի նախագահն է։


== Քննադատություն ==
2008 թ. փետրվար ամսին՝ Ամերիկյան Վաշինգտոն Փոստը Հրապարակեց աշխարհի ամենադաժան բռնապետեր վերնագրով հոդվածը՝ որտեղ Աբդուլլահ Բին Աբդուլ Ազիզ Ալ Սաուդը գտնվում էր 4-րդ տեղում՝ զիջելով միայն Հյուսիսային Կորեայի նախագահ՝ Կիմ Չեն Իրին, Սուդանի նախագահ՝ Օմար Ալ Բաշիրին, Մյանմարի գեներալ՝ Տան Շվեյին։


== Ծանոթագրություններ ==
Աֆթանդիլյան

Աֆթանդիլյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Արմենակ Դանիելի Աֆթանդիլյան (1885-1941), մանկավարժ։
Միսաք Աֆթանդիլյան (19-20-րդ դարեր), թղթակից։
Վահե Արմենակի Աֆթանդիլյան (1919-1978), լեվաբան, մանկավարժ։


== Տես նաև ==
Ավթանդիլյան


== Ծանոթագրություններ ==
Վիկտոր Ստուկալին

Վիկտոր Ստուկալին (ռուս.՝ Ви́ктор Фёдорович Стука́лин, հուլիսի 27, 1927(1927-07-27) - դեկտեմբերի 26, 2016(2016-12-26), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
1964 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։
1964 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1964-1966 թվականներին՝ Պակիստանում ԽՍՀՄ դեսպանության խորհրդական,
1966-1969 թվականներին՝ Կարաչիում ԽՍՀՄ գլխավոր հյուպատոս (Պակիստան),
1969-1980 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից,
1977-1985 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կոլեգիայի անդամ,
1980-1985 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ,
1982-1985 թվականներին՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի հարցերով ԽՍՀՄ հանձնաժողովի նախագահ։
1986 թվականի հունվարի 31-ից մինչև 1988 թվականի մայիսի 30-ը Հունաստանում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Дипломатический словарь» под ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалева, П. П. Севостьянова, С. Л. Тихвинского в 3-х томах, М., «Наука», 1985—1986.-Т. 3, с. 436.
Արտանիշ (լիճ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արտանիշ (այլ կիրառումներ)Արտանիշ, լիճ Գեղարքունիքի մարզում, համանուն գյուղի մոտ, ծովի մակարդակից 1905 մ բարձրության վրա։ Մակերեսը 0,4 կմ2 է։


== Ծանոթագրություններ ==
Միլան Մարիչ

Միլան Մարիչ (սերբ.՝ Милан Марић, հուլիսի 31, 1990(1990-07-31), Բելգրադ, ՀՍՖՀ), թատրոնի և կինոյի սերբ դերասան։


== Կենսագրություն ==
Միլան Մարիչը ծնվել է 1990 թվականի հուլիսի 31-ին Բելգրադում։ Բեմ է դուրս եկել անչափահաս տարիքում ԴԱԴՈՎ երիտասարդական թատրոնում, այնուհետև ընդունվեց Դրամատիկական արվեստի ֆակուլտետ։ Ավարտելուց հետո նույն տարում Միլանն ընդունվել է Հարավսլավական դրամատիկական թատրոն, որտեղ աշխատել է մինչ օրս։ Արտիստը ունի երկրպագուների մեծ բանակ և ներկայացումներում խաղացած բազմաթիվ դերեր։
2013 թվականին ավարտում է Դրամատիկական արվեստի ֆակուլտետը, Բիլյան Մաշիչի դասարանը։ Նա մի քանի դերեր է խաղացել Բելգրադի խոշորագույն թատրոններում, Հարավսլավական դրամատիկական թատրոնում, Ատելյե 212-ում, Բիտեֆում, Բելգրադի մշակութային կենտրոնում, ինչպես նաև Կրուշևաց քաղաքի թատրոնում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմը սկսելու հարյուրամյակի տարելիցին նա խաղացել է երեք դեր՝ Գավրիլո Պրինցիպը, «Այս գերեզմանը փոքր է ինձ համար» ներկայացման մեջ, Բիլյանա Սրբլյանովիչը և Դանիլա Իլիչը «Օձ սպանողները» դրամայում, Միլենա Մարկովիչը «Ես պաշտպանում էի երիտասարդ Բոսնիան» կինոֆիլմում։ 2018 թվականին էկրան բարձրացան միանգամից նրա երկու աշխատանքներ, Ալեքսեյ Գերման կրտսերի «Դովլաթով» ֆիլմը, որտեղ Միլանը կատարում էր գլխավոր դերը, ինչպես նաև «Նեմանիչների դինաստիան, թագավորության ծնունդը» հեռուստասերիալը, որտեղ Միլանը խաղում էր երիտասարդ Վուկան Նեմանիչի դերը։


== Թատերական դերեր ==


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Иванов, Борис Андреевич. Довлатов. Художнику худо
Dovlatov press conference with director Alexey German Jr, Milan Marić and Danila Kozlovsky
MARIĆ O SERGEJU DOVLATOVU Trenirao je boks, ali nadobijao se i batina, u svim redakcijama je dobio otkaz, pio je mnogo, ali to nije bio alkoholizam…
Анастасия Феоктистова, Анна Бебекина (2018-03-02)։ «Человек недели: Милан Марич»։ Euromag.ru։ Վերցված է 2018-03-24 
««Сербский Довлатов» Милан Марич: у русских все без обмана»։ РИА-Новости։ 2018-03-03։ Վերցված է 2018-03-24 
Елена Смолина (2018-02-20)։ «Что вам нужно знать про Милана Марича – сербского актёра, сыгравшего Довлатова»։ GQ։ Վերցված է 2018-03-24 
Елена Анисимова (2016-09-05)։ «Милан Марич: «До кастинга у Германа я не знал, кто такой Довлатов»»։ Собака.ру։ Վերցված է 2018-03-24
Ծագեմ

Ծագեմ, գետակ Ճորոխի ավազանում, նրա Բարդուզ վտակի աջակողմյան օժանդակը։ Սրա մոտ է գտնվում համանուն գյուղը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սենտ Սուլ

Սենտ Սուլ (ֆր.՝ Sainte-Soulle ), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Լա Ժարրի կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լա Ռոշել շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17407։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 3577 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Սենտ Սուլի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Կոմանչներ

Կոմանչներ (անգլ.՝ Comanche), ԱՄՆ-ում բնակվող հնդկացիական ժողովուրդ։ Խոսում են կոմանչե լեզվով, որը պատկանում է ուտո-ացտեկյան լեզվաընտանիքին և մոտ է շոշոնների լեզվին։ Ներկայումս մեծամասնությունը խոսում է անգլերեն։
Կոմանչները ապրում են Օկլահոմա նահանգի ռեզերվացիայում։ 17-18-րդ դարերում բնակվում էին Ժայռոտ լեռների արևելյան ստորոտներին, Նորտ-Պլատ գետի ափերին։ Նախկինում զբաղեցնում էին հսկայական տարածքներ։ 19-րդ դարի սկզբին կոմանչների թիվը հասնում էր 10-12 հազար մարդու։
18-19-րդ դարերում կոմանչները բաժանվում էին երեք էթնիկ խմբերի՝ կուչանեկ (բիզոնակերներ), յամպարկի (շնակերներ), յուպի (անտառի ժողովուրդ), իսկ հետագայում արդեն բաժանվում էին յոթ խմբի։
Նրանց հիմնական զբաղմունքը բիզոնների որսն էր, որը ձիերի ի հայտ գալուց հետո ավելի արդյունավետ էր։ Ձիերի քանակով կոմանչները գերազանցում էին մյուս հնդկացիական ցեղերին։ Ներկայումս զբաղվում են անասնապահությամբ, վարձավճարով տրամադրում են իրենց հողերը և վարձավճարով աշխատում։
Անցյալում կոմանչների իշխանության գլուխ կանգնած էր համայնքների առաջնորդների ժողովը և զինվորական վերնախավը։ Գոյություն ուներ զինվորական հիերարխիա։ Ցեղական խորհուրդները սկսվում էին ծխամորճ ծխելու ծեսով։ Նախկինում նրանք հավատում էին Ամենաբարձրյալ Արարիչին, հոգիներին և անդրշիրիմյան կյանքին։ Մահացածներին թաղում էին անմիջապես մահվանից հետո՝ նեղ գերեզմանափոսերում, հիմնականում բլուրների գագաթին։ Գերեզմանափոսը ծածկում էին քարերով և մեռյալին զոհաբերում ձի։ Այնուհետև հաջորդում էր սգո շրջանը, որի ընթացքում հանգուցյալի ազգակցուհիներից պահանջվում էր բարձրաձայն արտահայտել իրենց վիշտը։
19-րդ դարի վերջում կոմանչների մեջ տարածում գտավ պեյոտիզմը, իսկ հետո քրիստոնեությունը։
Հերման Վան Ռոմպեյ

Հերման Վան Ռոմպեյ (հոլ.՝ Herman Achille Van Rompuy, հոկտեմբերի 31, 1947(1947-10-31)[…], Էտերբեկ, Բրյուսել, Բելգիա), բելգիացի քաղաքական գործիչ, Բելգիայի նախկին վարչապետը, Եվրոպական խորհրդի առաջին նախագահը։
Բելգիայի Քրիստոնեական դեմոկրատներ և ֆլամանդցիներ կուսակցությունը ներկայացնող վան Ռոմպեյը 2008 թվականի դեկտեմբերի 30-ից եղել է Բելգիայի 66-րդ վարչապետը մինչև Իվ Լետերմը (ով նաև նախորդում էր վան Ռոմպեյին) հաջորդեց նրան 2009 թվականի նոյեմբերի 25-ին։ Եվրամիության կառույցներից մեկը հանդիսացող Եվրոպական խորհրդի անդամները 2009 թվականի նոյեմբերի 19-ին Վան Ռոմպեյին ընտրեցին Եվրոպական խորհրդի նախագահ։ Նա պաշտոնավարեց 2009 թվականի դեկտեմբերի 1-ից 2012 թվականի մայիսի 31-ը, թեև պաշտոնապես նախագահի պարտականությունները ստանձնեց 2010 թվականի հունվարի 1-ին։ 2012 թվականի մարտի 1-ին նա վերընտրվեց երկրորդ ժամկետով՝ պաշտոնապես՝ 2012 թվականի հունիսի 1-ից 2014 թվականի նոյեմբերի 30-ը։


== Վաղ տարիներ, կարիերա և ընտանիք ==


=== Վաղ տարիներ ===
Հերման Վան Ռոմպեյը ծնվել է Բրյուսելի Էտերբեեկ համայնքում՝ դոկտոր (ավելի ուշ՝ պրոֆեսոր) Վիկ վան Ռոմպեյի և Ջերմեյն Խեենսի ընտանիքում։ Մինչև 1965 թվականը հաճախել է Բրյուսելի Սինտ Յան Բերխմանսկոլեխե քոլեջը, որտեղ լավ ուսումնասիրել է հին հունարեն և լատիներեն։ Դեռահաս տարիքում ռոք'ն'ռոլլի՝ հատկապես Էլվիս Փրեսլիի երկրպագու էր։ Այնուհետև սովորում է Լյովենի կաթոլիկ համալսարանում և ստանում փիլիսոփայության բակալավրի աստիճան (1968) և մագիստրոսի աստիճան՝ կիրառական տնտեսագիտության բնագավառում (1971)։ 1972-1975 թվականներին աշխատել է Բելգիայի Կենտրոնական բանկում։
1980-1987 թվականին դասավանդել է Անտվերպենի Հանդելսհոխեսխուլ համալսարանական քոլեջում, 1982 թվականից նաև Բրյուսելի Հոխեսխուլ համալսարանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հերման Վան Ռոմպեյի անձնական կայքը (նիդեր.)
Նախագահի էջը Եվրոպական խորհրդի կայքում (անգլ.)
Թրիալեթյան Օսիա

Թրիալեթյան Օսիա (օսերեն՝ Триалеты Ирыстон), Թրիալեթյան լեռնաշղթայի լանջերին օսերի խիտ բնակեցման տարածաշրջանի պայմանական անվանում (մինչև 1990-ականները)։


== Տարածք ==
Թրիալեթյան Օսիայի տարածքը ընդգրկում է Շիդա Քարթլի երկրամասի Խաշուրի, Քարելի և Գորիի մունիցիպալիտետների հարավային մասերը (Թրիալեթյան լեռնաշղթայի հյուսիսային լանջերը), Սամցխե-Ջավախքի մարզը Բորժոմի մունիցիպալիտետի արևելքը և Քվեմո Քարթլի երկրամասի Ծալկայի և Թեթրի Ծղարոյի մունիցիպալիտետները հյուսիսային մասերը (Թրիալեթյան լեռնաշղթայի հարավային լանջերը)։


== Տես նաև ==
Օսերը Վրաստանում


== Արտաքին հղումներ ==
Վրաստանի օսերը (Թրիալեթյան Օսիա, Կախեթ, Թբիլիսի)՝ առասպելներ և իրականություն (ռուս.)
Պրիվոլնոե (գյուղ, Բաշտանկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊրիվոլնոեՊրիվոլնոե (ուկրաիներեն՝ Привільне), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1673 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պրիվոլնոե գյուղում բնակվում էր 2 659 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)