Միխեիլ Բարատաևի

Միխեիլ Պետրովիչ Բարատաևի (վրաց.՝ მიხეილ ბარათაევი, հունվարի 25 (փետրվարի 5), 1784, Ուլյանովսկ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 30 (օգոստոսի 11), 1856, Ուլյանովսկ, Ռուսական կայսրություն), վրացական արմատներով ռուս քաղաքական գործիչ, պետական խորհրդական, Ուլյանովսկի մարզի արքունիքի ներկայացուցիչ։ Միխեիլ Բարատաևին հայտնի էր որպես նումիզմատ և Վրաստանի նումիզմատիկայի առաջին հետազոտողներից մեկը։
Միխեիլ Պետրովիչը սերում է միջնադարյան վրացական Բարատաշվիլի իշխանական տոհմից։ Նրա հայրը Սիմբիրսկի (ներկայիս Ուլյանովսկ) փոխարքա Պյոտր Միխայիլովիչ Բարատաևն է։


== Կարիերա ==
Միխեիլ Պետրովիչը ծառայությունը որպես յունկեր սկսել է 11-րդ  հրետանային գումարտակում 1798 թվականի հոկտեմբերի 4-ին։
1799 թվականի նոյեմբերի 17-ին արժանացել է փոխտեղակալի կոչմանը։
1803 թվականի հունիսի 23-ին տեղափոխվում է 7-րդ հրետանային գունդ։
1805 թվականի հունվարի 30-ին ազատվել է ծառայությունից։
1806 թվականի հունիսի 12-ին ծառայության է անցնում Պավլոգրադի  հուսարական գունդ։
1807 թվականի ապրիլի 27-ին ընդունվում է որպես համհարզ գեներալ-մայոր Եֆիմ Չապլիցի մոտ։
1807 թվականի նոյեմբերի 23-ին պարգևատրվել է սուրբ Վլադիմիրի շքանշանով՝ ժապավենով։
1807 թվականի նոյեմբերի 30-ին պարգևատրվել է Պրեյսիշ Էյլաուի (ներկայից Բագրատիոնովսկ) կռվի համար ոսկե մեդալով։
1809 թվականի փետրվարի 5-ին ստացած վիրավորումից հետո դուրս է գալիս ծառայությունից շտաբս-ռոտմիստրի աստիճանով։
1815 թվականի դեկտեմբերի 21-ին դառնում է Սիմբիրսկի արքունիքի ազնվականության պարագլուխ, իսկ 1820 թվականի հունվարի 1-ից նահանգային արքունիքի պարագլուխ։1826 թվականի փետրվարի 17-ին Միխեիլ Պետրովիչ Բարատաևը բանտարկվել է Սիմբիրսկում դեկաբրիստերի հետ կապ ունենալու կասկածանքով։ Նույն թվականի մարտի 3-ին տեղափոխվել է Սանկտ Պետերբուրգ  և պահվել Գլխավոր շտաբում։ Շուտով պարզվում է, որ դեկաբրիստների հետ կապ չի ունեցել և 1826 թվականի մայիսի 25-ին ազատվում է մեղադրանքից և ազատ է արձակվում։

1826 թվականի հունիսի 26-ին ստանում է պետական խորհրդականի կոչում։
1853 թվականի սեպտեմբերի 22-ին ծառայության է անցնում ներքին գործերի նախարարությունում։
1838 թվականի օգոստոսի 21-ին ստանում է իսկական պետական խորհրդականի կոչում։
1839 թվականի ապրիլի 13-ից աշխատել է ֆինանսների նախարարությունում։
1839 թվականի հունիսի 9-ին նշանակվում է Անդրկովկասի մաքսատան ղեկավար։Վրաստանում ծառայության անցնելու տարիներին հետաքրքրվում է նումիզմատիկայով։ Հավաքում է վրացական մետաղադրամների յուրատեսակ  հավաքածու։ Թոշակի անցնելուց հետո նա ֆրանսերենով և ռուսերենով գրել է «Վրացական թագավորության նումիզմատիկական փաստերը» աշխատանքը։ Այդ հրատարակությունում ճիշտ է, կային որոշ սխալներ, իսկ տվյալները երբեմն ստույգ չէին, բայցևայնպես այն դարձավ Վրաստանի դրամների մասին առաջին գիտական ժողովածուն։


== Ընտանիք ==
Միխեիլ Պետրովիչի կինը Ալեքսանդրա Նիկոլաևնա Չոգլոկովան է եղել, որը մահացել է 1841 թվականին։

Որդին՝ Միխեիլ, ում տղան Սերգեյ Միխայիլովիչն էր (1861-1930 թվականներ), Սիմբիրսկի նահանգից Պետական դումայի պատգամավոր։
Որդին՝ Ալեքսեյ։
Դուստրերը՝ Ելիզավետա, Ալեքսանդրա, Եկատերինա, Աննա, Սոֆիա, Ադելաիդա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Баратаев, Михаил Петрович»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Список гражданским чинам первых четырёх классов по старшинству. Санкт-Петербург, 1843.


== Արտաքին հղումներ ==
Баратаев (Бараташвили) Михаил Петрович