Ֆիլիպ Լարկին

Ֆիլիպ Արթուր Լարկին (անգլ.`Philip Arthur Larkin), օգոստոսի 9, 1922(1922-08-09)[…], Կովենտրի, Ուեսթ Միդլանդս, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - դեկտեմբերի 2, 1985(1985-12-02)[…], Հալ, Միացյալ Թագավորություն, անգլիացի բանաստեղծ, գրող և ջազային քննադատ:


== Կենսագրություն և ստեղծագործություն ==
Ծնվել է պաշտոնյայի ընտանիքում: Օքսֆորդի համալսարանում սովորելու տարիներին (1940—1943) ընկերանում է Կինգսլի Էմիսի հետ, որը դառնում է նրա` «Շարժում» գրական միավորման ընկերը: Ամբողջ կյանքում աշխատել է որպես համալսարանական գրադարանավար, սկզբում Բելֆաստում, իսկ 1955 թվականից Հալի համալսարանում:
1945 թվականին Լարկինը սեփական խնայողություններով հրատարակում է բանաստեղծությունների դեբյուտային ժողովածուն` «Հյուսիսային նավը»` Թոմաս Հարդիի օժանդակությամբ: Այստեղ արդեն երևում  էին նրա պոեզիայի հիմնական թեմաները` կորուստ, մենություն, տառապանք մարդկանց կորսված կյանքի համար:
Օքսֆորդյան տարիներին  Բրյունետտի Կոուլմեն կեղծանվամբ երկու պատմություն է գրել` ծաղրերգություն վեպեր աղջիկների համար և հոմոսեքսուալիզմի մոտիվներով (հրատարակվել են 2002 թվականին): Ուսանողական տարիների տպավորություններն արտացոլվել են նրա «Ջիլ» վեպում (1946):
Լարկինին ազգային մեծ ճանաչում բերեց 1955 թվականի  «Փոքր խաբեություն» ժողովածուն (The Less Deceived), որն ընկալվեց ինչպես  «հիսունականների» բանաստեղծների մանիֆեստը(հրովարտակ), որոնք ժխտում էին  ինչպես 1940-ական թվականների բանաստեղծների հուզական վերադասավորումները, այնպես էլ նախապատերազմյան տասնամյակի պոեզիայի քաղաքական կողմնորոշումը: Լարկինը և նրա համախոհները (Էմիս, Ջ. ՈՒեյն) ձգտում էին  տարանջատվել մոդեռնիզմի բանաստեղծներից, ինչպես ռոմանտիզմի հերթական հրատարակությունը:
Լարկինի բանաստեղծական ոճին բնորոշ են  թյուրիմացությունը, խլությունը, անհամապատասխանությունը: Նրա քնարական հերոսը, միայնակ կորչելով քաղաքային բարքերում, կարող է բացահայտել մարդկանց պատրանքները` հակված չլինելով մեղավորներ փնտրել: Բանաստեղծի հեգնանքն ուղղված էր ռոմանտիկ աշխարհընկալման խորքային հիմքերի ոչնչացմանը: Ռոմանտիզմը նա համարում էր իր դարն արդեն վաղուց ապրած հետադիմական աշխարհայացք, կործանարար ժամանակակից հասարակության համար:
Լարկինը երաժշտության նուրբ գիտակ էր: 1961-1971 թվականներին The Daily Telegraph թերթում վարել է ջազային երաժշտության բաժինը: Նա նաև իր ժամանակի ամենահեղինակավոր գրական քննադատների թվին էր պատկանում: Իրենց հանրաճանաչությամբ նրան են պարտական նաև այնպիսի ժամանակակիցներ, ինչպես  օրինակ  Բարբարա Պիմը: Լարկինի հոդվածները   ուշադրություն դարձրին  նաև  Թոմաս Հարդիի  պոեզիային, և օգնեցին նրանց վերադառնալ  հարաբերական մոռացումից: 
1970 -ական թվականներին Լարկինի ստեղծագործությունները ընդգրկվեցին բուհական դասագրքերում և լայն ճանաչում  ձեռք բերեցին, չնայած ակադեմիական որոշ միջավայրի  թերահավատ վերաբերմունքին:  Սովետական  «Գրական ակնարկ»  ամսագիրը  1975 թվականին արձանագրեց, որ «Անգլիայում առավել ճանաչված և ազդեցիկ բանաստեղծ կարելի է համարել Ֆիլիպ Լարկինին»:
Լարկինը  մահացել է 63 տարեկանում կերակրափողի քաղցկեղից: 1992 թվականին նրա նամակագրության հրապարակումը  ցնցեց  բրիտանական ողջ քաղաքական էլիտան ռասիստական դատողություններով,  անպարկեշտ բառապաշարով ու հումորով,  պոռնոգրաֆիայի  նկատմամբ անթաքույց հակումներով:Ինչպես գրում է մի քննադատ,  Լարկինի շատ երկրպագուներ  լիակատար շփոթության մեջ ընկան, երբ բացահայտվեց նրա ինտիմ կյանքի մանրամասները:


== Ճանաչում ==

Իր գրական արժանիքների համար պարգևատրվել է Փառքի ասպետ շքանշանով և Բրիտանական կայսրության շքանշանով:
2003 թվականին Բանաստեղծական գրքի ընկերությունը Լարկինին ճանաչել է Մեծ Բրիտանիայի հետպատերազմյան շրջանի ամենասիրված բանաստեղծը, 2008 թվականին  The Times ամսագիրը`  հետպատերազմյան շրջանի լավագույն գրողը (Տոլկինը, օրինակ, այդ ցուցակում զբաղեցնում էր  6-րդ  տեղը):
1984 թվականին Լարկինին  առաջարկվել է պատվավոր կոչում` բանաստեղծ-դափնեկիր, որը նա մերժել է:
Նրա կյանքի մասին գրվել և  բեմադրվել են մի քանի պիեսներ: Լարկինի դերերը դրանցում կատարում էին Թոմ Կորտնին  և Հյու Բոնևիլը:
Արժանացել է Գրականության համար թագուհու ոսկե մեդալի: Հալում  կանգնեցվել է նրա հուշարձանը: 
Լարկինի բանաստեղծությունների հիման վրա երաժշտություն են գրել Ալեքսանդր Գյորը, Ռոբին Հոլոուեն, Թոմաս Ադեսը, Դոնալդ Հագեն և ուրիշներ:.


== Հրապարակումներ ==
Բանաստեղծությունների հավաքածու

The North Ship (1945)
XX Poems (1951)
The Less Deceived (1955)
The Whitsun Weddings (1964)
High Windows (1974)
Collected Poems (1988)
Collected Poems (2003)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Общество Филипа Ларкина(անգլ.)