armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Բոկռագ

Բոկռագ, հայկական դէթ-մետալ խումբ, կազմավորվել է 2010 թվականին Երևանում, երաժիշտ Վահե Սողոմոնյանի կողմից։ Խումբը ունի չորս մասնակից՝ կիթառահար Վահե Սողոմոնյանը (հայտնի է որպես Սադաել, Sworn խմբի նախկին անդամ), բաս կիթառահար և վոկալիստ Ալեքս Ամիրյանը (Sworn և Sacrond խմբերի նախկին մասնակից), կիթառահար Ռուբեր Արևշատյանը (Flegethon, Blood Inheritance և Daeron խմբերի նախկին մասնակից) և թմբկահար Դանիել Մովսիսյանը։ 2011 թվականին թողարկվեց խմբի առաջին ձայներիզը՝ «Mental Sickness»:


== Կազմը ==
Վահե Սողոմոնյան, կիթառ, բեք-վոկալ
Ալեքս Ամիրյան, բաս կիթառ, վոկալ
Ռուբեն Արևշատյան, կիթառ
Դանիել Մովսիսյան, հարվածային


== Սկավառակագրություն ==
2011 «Mental Sickness»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Խումբը Reverbnation կայքում
Էքս ան Օթ

Էքս ան Օթ (ֆր.՝ Aix-en-Othe), նախկին համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2013 թվականի դրությամբ կազմում է 2463 մարդ, բնակչության խտությունը` 70.86 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 34.76 կմ² տարածք։
2016 թվականի հունվարի դրությամբ հանդիսանում է Էքս Վիլմոր Պալի համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 95 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 27 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1352 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 922-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 430։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,2 %։ 922 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 750 անձ (383 տղամարդ և 367 կին)։ Գործազուրկ են եղել 172 անձ (88 տղամարդ և 84 կին)։ 430 անաշխատունակներից 94-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 202-ը` թոշակառուներ, իսկ 134-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
I Made

I Made, հարավկորեական գըրլ բենդ (G)I-DLE-ի երկրորդ մինի ալբոմը։ Ալբոմը թողարկվել է թվային և ֆիզիկական տարբերակով 2019 թվականի փետրվարի 26-ին` CUBE Entertainment-ի միջոցով։ Ալբոմը պարունակում է հինգ երգ, ներառյալ գլխավոր «Senorita» երգը, որը գրվել է Չոն Սոյոնի և պրոդյուսեր Big Sancho-ի մասնակցությամբ։


== Թրեք լիստ ==


== Չարթեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Չերնիշի (այլ կիրառումներ)

Չերնիշի, կարող է վերաբերել՝

Չերնիշի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Չերնիշի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Չերնիշի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Չերնիշի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Գրացեր ՖԱ

Գրացեր կամ ԳԱԿ ավստրիական ֆուտբոլային ակումբ Գրաց քաղաքից։ Ակումբը հիմնադրվել է 1902 թվականի օգոստոսի 18-ին։ Թիմի հիմնական «ախոյանը» «Ստուրմ Գրաց» ֆուտբոլային ակումբը։ Թիմը Ավստրիայի Բունդեսլիգայի 2003/04 առաջնության չեմպիոնն է։ Թիմի տնային մարզադաշտը «UPC Արենան» է։
ԳԱԿ սպորտային կազմակերպությունը ունի նաև բասկետբոլի, լողի և թենիսի թիմեր։


== Մասնակցությունները այլ սպորտաձևերում ==
ԳԱԿ հոկեյի թիմը առաջին անգամ հանդես է եկել Ավստրիայի առաջնությունում 1970/71 մրցաշրջանում


== Մարզիչներ (2000-) ==
Ռեիներ Հորգլ - 2000
Վերներ Գրեգորիտց - 200-2001
Քրիստիան Կեգլևիտց - 2001, 2002
Դիետմար Պեգամ - 2007
Հեինց Կարներ - 2010
Պետեր Շտրոգեր - 2010 - 2011
Ալես Չեհ - 2011-2012
Գերնոր Փլեսենջեր - 2013


== Ձեռքբերումներ ==
Ավստրիայի չեմպիոն - 2004
Ավստրիայի գավաթակիր - 1981, 2000, 2002, 2004
Ավստրիայի սուպերգավաթակիր - 2000, 2002
Ավստրիայի առաջին լիգայի հաղթող - 1975/75, 199293, 1994/95


== «Շտուրմ Գրաց»-ի դեմ դերբիների արդյունքները ==
Հանդիպումներ - 130
Հաղթանակներ - 46
Ոչ-ոքի - 42
Պարտություններ - 42


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը Archived 2013-03-16 at the National and University Library of Iceland
Երկրպագուների կայքը
Երկրպագուների կայքը Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine.
Երկրպագուների կայքը
Թետիսի և Պելևսի դինոս

Թետիսի և Պելևսի դինոս (իսպ.՝ Dinos de Tetis y Peleo), հին հունական կերամիկական անոթ, որը խնջույքների ժամանակ ծառայել է որպես գինու տարա։
Գտնվում է Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանում 2001/89/2 համարի ներքո։


== Նկարագրություն ==
Տարայի վրա պատկերված են տեսարաններ, որոնք ներկայացնում են Թետիսի առևանգումը Պելևսի կողմից և նրանց ամուսնությունը։ Տարրայի կենտրոնական մասում Էրոսի ներկայությամբ Պելևսը բռնել է Թետիսի իրանը։ Պատկերված են նաև ձկներ, դելֆիններ, ծովաօձեր, կենտրոնով թռչում է աղավնին՝ բերանին ամուսնական ժապավենը։
Կարմիր պատկերներով ստեղծված անոթը կոչվում է դինոս, ունի լայն բերան։


== Տես նաև ==
Թետիս
Պելևս


== Ծանոթագրություններ ==
Հասանքենդ

Հասանքենդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(8770) Տոնատուս

(8770) Տոնատուս (անգլ.՝ Totanus), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,113715 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7253 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5021 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2006,86 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179385 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,11° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8770) Տոնատուս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
71-րդ հյուսիսային զուգահեռական

71-րդ հյուսիսային զուգահեռականը Երկրի կենտրոնով և հասարակածի վրայի համապատասխան 
կետերի հետ 71°-ի անկյուն կազմող կետերից կազմված շրջանագիծն է։ 
Անցնում է Հյուսիսային Ամերիկայով, Ատլանտյան օվկիանոսով, Եվրոպայով և Ասիայով։


== Ցերեկվա տևողությունը ==
Ամառային արևադարձի ժամանակ արևը երևում է ամբողջ օրվա ընթացքում (Բևեռային ցերեկ)։ 
Ձմեռային արևադարձի ժամանակ արևը չի երևում (Բևեռային գիշեր)։


== Բնութագրական տվյալներ ==
Հեռավորությունը հյուսիսային բևեռից 2121 կմ է։ 
Երկարությունը 13 086 կմ է, որը կազմում է հասարակածի երկարության 32․7%-ը։


== Աշխարհի շուրջ ==
Սկսած ամսաթվի սահմանից դեպի արևելք


== Տե'ս նաև` ==
70-րդ հյուսիսային զուգահեռական
72-րդ հյուսիսային զուգահեռական
71-րդ հարավային զուգահեռական


== Ծանոթագրություններ ==
Դողանչի (այլ կիրառումներ)

Դողանչի, կարող է վերաբերել՝

Դողանչի - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճեշի գավառակում
Դողանչի - գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում
Էդուարդ Գլազեր

Էդուարդ Գլազեր (գերմ.՝ Eduard Glaser, մարտի 15, 1855(1855-03-15), Podbořanský Rohozec - մայիսի 7, 1908(1908-05-07), Մյունխեն, Գերմանական կայսրություն), ավստրիացի արաբագետ, արևելագետ, ճանապարհորդ։


== Կյանք ==
Էդուարդ Գլազերը ծնվել է 1855 թվականի մարտի 15-ին, Դեյտշ Ռուստում (Բոհեմիա), հրեա ֆերմերի և վաճառականի ընտանիքում։ Պրահայի պոլիտեխնիկումի դասընթացի ավարտին, որտեղ Գլազերն իրեն նվիրել է մաթեմատիկայի և գեոդեզիայի ուսումնասիրությանը, նա միաժամանակ տարված զբաղվել է նաև արաբերեն լեզվի ուսումնասիրությամբ։

1877 թվականին Գլազերը ժամանել Է Վիեննա, 1880 թվականին նա արդեն եղել է Թունիսում, որտեղից 1882 թվականին Տրիպոլիով մեկնել է Ալեքսանդրիա, հաջորդ տարի Գլազերն աշխատել է Հարավային Արաբիայում ՝ այցելելով գիտության համար շատ հետաքրքիր վայրերում։
1885-1886 թվականներին Գլազերը ձեռնարկեց երկրորդ, իսկ 1887-1888 թվականներին երրորդ ճանապարհորդությունը Արաբիայում. այս անգամ նա կարողացավ հասնել Մարիբա, հնագույն Սաբա։ Գլազերը հավաքել է ավելի քան 1000 խիմյարական և սաբեական արձանագրություններ և մի քանի կարևոր աշխարհագրական հայտնագործություններ արել։ Դրա համար 1890 թվականին Գրայֆսվալդի համալսարանն արժանացել է honoris causa փիլիսոփայության դոկտորի կոչման։
1892 թվականին Էդուարդ Գլազերը չորրորդ ճանապարհորդությունն է ձեռնարկել Արաբիայով, Ադենից ներթափանցելով երկրի խորքը, նա կատարել է Հադրամաութի շրջանից մինչև Մեքքա և հավաքել է մոտ 800 գրություն, բազմաթիվ հնագույն արաբական ձեռագրեր, ինչպես նաև արժեքավոր նյութեր տեղական բարբառների, հատկապես Մարայի կլանի վերաբերյալ։ Այս ոլորտում Գլազերի աշխատությունները մեծ նշանակություն են կազմում Սաուդյան Արաբիայի հնությունների ուսումնասիրության մեջ։
Էդուարդ Գլազերը մահացել է 1908 թվականի մայիսի 7-ին, Մյունխեն քաղաքում։


== Աշխատություններ ==
Հիմնական աշխատությունները.

«Skizze der Geschichte und Geographie Arabiens von den ältesten Zeiten bis zum Propheten Muhammad» (Berlin, 1890).
«Die Abessinier in Arabien u. Afrika» (München, 1895).
«Zwei Inschriften über den Dammbruch von Mahrib» (Berlin, 1897).
«Punt u. die südarabischen Reiche» (Berlin, 1899).
«Jehowah-Jovis u. die drei Söhne Noahs», 1901.
«Suwâ u. al-Uzzâ u. die altjemenischen Inschriften», 1905.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Gratzl, Emil (1916). Die arabischen Handschriften der Sammlung Glaser in der königl. Hof-und Staatsbibliothek zu München (in German). München: Bayerische Staatsbibliothek.
Deutsche Rundschan f. Geographie und Statistik, XII (1890).
Hommel, в Explorations in Bible lands Гильпрехта, 1900, 722 sqq.
Տյոմկինո (գյուղ, Տյոմկինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏյոմկինոՏյոմկինո (ռուս.՝ Тёмкино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2692 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Չալցևո (գյուղ, Կրասնինսկի շրջան)

Չալցևո (ռուս.՝ Чальцево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պոմրաս

Պոմրաս (ռուս.՝ Помрас), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վիմ գետի աջ ափին՝ 250 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 28 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև ակունք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200212103000021227
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103002122
Ավազանի կոդը — 03.02.02.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Ադդուրի

Ադդուրի լեռներ Հայկական լեռնաշխարհում՝ հիշատակված ասուրական սեպագիր արձանագրություններում։ Հավանաբար գտնվում էր Ծաղկաց լեռնահամակարգում, Պատնոց գետի վերին հոսանում։ Ադդուրիի մոտ Ասորեստանի Սալմանասար թագավորը ճակատամարտ է մղել ուրարտացիների դեմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերբեցկոե

Վերբեցկոե (ուկրաիներեն՝ Вербецьке), ավան Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կռիժոպոլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վերբեցկոե ավանում բնակվում էր 7 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,478 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 14,64 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Պողոս Առաքելյան

Պողոս Առաքելյան (մոտ 1850, Վան, Վանի էյալեթ, Օսմանյան կայսրություն - 1895, Ադիյաման, Թուրքիա), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Պողոս Առաքելյանը ծնվել է մոտ 1850 թվականին, Վա­նի նա­հան­գի կենտրոն Վան քաղաքում։ Բժշկական կրթությունն ավարտել է ԱՄՆ-ում՝ հավանաբար 1875 թվականին։ Երեք տարի (1875-1878 թվականներ) Խարբերդում բժիշկ է աշխատել, այնուհետև (1878) ընտանիքով տեղափոխվել Ադիյաման և քաղաքային բժիշկ աշխատել։
1895 թվականին Ադիյամանում տեղի ունեցած հայկական կոտորածի ժամանակ զոհվել է իր կրտսեր դստեր հետ միասին՝ մոտ 45 տարեկանում։ Այդ ողբերգությունից հետո, կինը՝ Բամբիշ Խանըմը տեղափոխվել է ԱՄՆ-ի Թրոյ քաղաքը, որտեղից էլ՝ Լոս Ան­ջե­լես, ուր մահացել է 1931 թվականին՝ 74 տարեկանում։


== Գրականություն ==
Պոտուրեան Մկրտիչ, Հայ հանրագիտակ, Պուքր էշ, 1938։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Պիևե դ’Օլմի

Պիևե դ’Օլմի (իտալերեն՝ Pieve d'Olmi), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1170 մարդ, խտությունը կազմում է 62մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 19 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 26040, հեռախոսային կոդ՝ 0372։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0372 626131
Էլեկտրոնային հասցե։ pieveolm@dinet.it
Գլխավոր կայք։ http://sito.rup.cr.it/comune.pievedolmi/ Archived 2010-09-22 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://sito.rup.cr.it/comune.pievedolmi/ Archived 2010-09-22 at the Wayback Machine.
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Նեապոլյան օպերային դպրոց

Նեապոլյան օպերային դպրոց (իտալերեն՝ Scuola musicale napoletana), իտալական օպերային արվեստում կոմպոզիտորական և կատարողական դպրոց։


== Պատմություն ==
Ձևավորվել է 17-18-րդ դարերում սահմանագծում, Նեապոլում։ Այստեղ են սկզբնավորվել և բյուրեղացել սերիա-օպերայի և բուֆ-օպերայի ժանրերը, որոնք լայև տարածում են գտել Իտալիայի մյուս երաժշտական կենտրոններում և Եվրոպայի խոշորագույև երկրներում։ Սերիա-օպերայում («լուրջ» օպերա՝ հերոսական-առասպելաբանական կամ պայմանական-պատմական սյուժեով) հաստատվեցին օպերային արիայի տիպական ձևերը (հատկապես եռամաս «դա կապո» արիան), նախերգանքի (այսպես կոչված՝ «իտալական»), ասերգի («նվագակցված» ասերգ՝ նվագախմբի և «չոր» ասերգ՝ կլավեսինի նվագակցությամբ) տարատեսակները։ Զարգացում է ստացել կանտիլենային («բել կանտո») և փայլուն վիրտուոզային երգեցողությունը։ Բուֆ-օպերան (կոմիկական օպերա՝ կենցաղային սյուժեով) իր հետ բերել է վոկալ նոր ձևեր (արիաների տարատեսակներ, անսամբլներ, ֆինալներ)։ Նեապոլյան օպերային դպրոցի դասականներն են Ա․ Սկարլատտին (սերիա-օպերա) և Զ․ Պերգոլեզին (բուֆ-օպերա)։ Նեապոլյան օպերային դպրոցի ներկայացուցիչներ են նաև Ֆ․ Պրովենցալեն, Լ․ Վինչին, Ն․ Պորպորան, Ն․ Յոմելլին, Ն․ Պիչչինին, Դ․ Չիմարոզան, լիբրետիստներ Ա․ Զենոն, Պ․ Մեաստազիոն։ Սերիա-օպերայի ազդեցությունը կրել են Գ․ Ֆ․ Հենդելը, Ա․ Հասսեն և ուրիշներ։
Մարթա Մարտյանովա

Մարթա Վալերիևնա Մարտյանովա (ռուս.՝ Марта Валерьевна Мартьянова, դեկտեմբերի 1, 1998(1998-12-01), Կազան, Ռուսաստան), ռուս սուսերամարտիկ (ռապիրա)։ 2020 թվականի օլիմպիական չեմպիոն, Եվրոպայի առաջնությունների երկակի արծաթե մեդալակիր։ Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ (2021)։


== Կեմսագրություն ==
Ծնվել է 1998 թվականին Կազանում։ Ութ տարեկանում սկսել է զբաղվել սուսերամարտով, մարզուհու առաջին մարզիչը եղել է Ելենա Ալեքսանդրովնա Պրոխորովան։
2014 թվականին դարձել է աշխարհի կադետների չեմպիոն անհատական առաջնությունում։ Նույն թվականին դարձել է արծաթե մեդալակիր Նանկինում կայացած ամառային պատանեկան Օլիմպիական խաղերում։
2017 թվականին դարձել է կադետների և պատանիների Եվրոպայի չեմպիոն՝ եզրափակիչ գոտեմարտում հաղթելով իր հայրենակից Ադել Աբդրախմանովին։ 2017 թվականին առաջին անգամ հրավեր է ստացել Ռուսաստանի մեծահասակների հավաքականից, Թբիլիսիում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում հավաքականի կազմում դարձել է արծաթե մեդալակիր․ ռուսաստանցիներին հաջողվել է հաղթել շվեդուհիներին ու հունգարացիներին, սակայն եզրափակիչ մենամարտում ուժեղ են եղել Իտալիայի հավաքականի սուսերամարտիկները։
2018 թվականին Սերբիայում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում նվաճել է արծաթե մեդալ թիմային առաջնությունում։ Ռուսաստանցիները հաղթել են իսպանացի մարզուհիներին, ապա հաղթել ֆրանսուհիներին, սակայն եզրափակիչ գոտեմարտում պարտվել են իտալացի մարզուհիներին։
2021 թվականին Տոկիոյում անցկացված Օլիմպիական խաղերում Մարթա Մարտյանովան դարձել է օլիմպիական չեմպիոն Ռուսաստանի թիմի կազմում։ Ֆրանսիայի ներկայացուցիչների հետ եզրափակիչ գոտեմարտի վճռորոշ պահին Մարտյանովան վնասել է ոտքը (ավելի ուշ ախտորոշվել է կապանների գերձգում), մրցաշարի կանոնների համաձայն՝ Ռուսաստանի հավաքականը փոխարինում չի կատարել (միակ թույլատրված փոխարինումը տեղի է ունեցել կիսաեզրափակիչ մենամարտում), կանոնակարգի համաձայն՝ սուսերամարտի մրցուղի դուրս գալու անհնարինության դեպքում Ռուսաստանի հավաքականի հաշվին տեխնիկական պարտություն պետք գրանցվեր։ Սակայն մարզուհին իր մեջ ուժ է գտել շարունակելու եզրափակիչ մենամարտը բժշկական դադարից հետո, որի ընթացքում մարզուհու կոճին տեյպ է դրվել  և «սառեցվել»։ Պարգևատրման արարողությունից հետո մարզուհին հեռացել է սայլակով՝ ինքնուրույն տեղաշարժվելու անհնարինության պատճառով։


== Պարգևներ ==
Բարեկամության շքանշան (11 օգոստոսի, 2021 թվական) – հայրենական սպորտի զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի, սպորտային բարձր նվաճումների, հաղթանակի կամքի, տոկունության և նպատակասլացության համար, որոնք դրսևորվել են Տոկիո քաղաքում (Ճապոնիա) 2020 թվականի XXXII Օլիմպիական խաղերում


== Ծանոթագրություններ ==
Ազատ Ասոյան

Ազատ Արթուրի Ասոյան (1994 թ․ հուլիսի 26, Երևան – 2014 թ․ հուլիսի 31, ադրբեջանա – արցախյան հակամարտ ուժերի շփման գիծ), ՀՀ զինված ուժերի շարքային զինծառայող, ով զոհվել է Արցախի Հանրապետության առաջնագծում, ադրբեջանական կողմի դիվերսիոն խումբը հետ մղելիս։ Հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ Մարտական ծառայության մեդալով։
Ազատ Ասոյանը Երևանի պետական համալսարանի Իրավաբանական ֆակուլտետի ուսանող էր, զորացրվելուց հետո պատրաստվում էր շարունակել ուսումը։ Նրա զորացրվելուն մնացել էր 10 օր։


== Սխրանքը ==
Ազատ Ասոյանը հուլիսի 31-ին իր մարտական ընկերների հետ ԼՂՀ հյուսիսային հատվածում հակառակորդի կողմից ձեռնարկված դիվերսիոն գործողությունը հետ է մղել, որի արդյունքում զոհվել է հերոսական մահով, իսկ հակառակորդը կրել է բազմաթիվ կորուստներ և հետ շպրտվել ելման դիրքեր։ Ասոյանի հետ միասին դիվերսիոն գործողությունը հետ մղելիս զոհվել է նաև նրա ծառայակից ընկեր Արարատ Վաչիկի Խանոյանը։


== Հուղարկավորություն ==
2014 թ. օգոստոսի 2-ին զինվորական կարգով Ազատ Ասոյանին հողին հանձնեցին Եռաբլուր զինվորական պանթեոնում։ Զինվորի հուղարկավորության արարողությանը ներկա էին տարբեր քաղաքական ուժերի ներկայացուցիչներ, ՀՀ պաշտպանության փոխնախարար Դավիթ Տոնոյանը։ Իսկ ՀՀ պաշտպանության նախարար Սեյրան Օհանյանը և ՀՀ վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանը վերջին հրաժեշտը Ազատ Ասոյանին տվել են զինծառայողի հայրական տանը։


== Պարգևներ ==
ՀՀ Նախագահի կողմից հետմահու պարգևատրվել է Մարտական ծառայության մեդալով` «Հայրենիքի սահմանների պաշտպանության գործում ցուցաբերած անձնական խիզախության և նվիրումի, կյանքին սպառնացող վտանգի պայմաններում ծառայողական պարտքը անձնազոհաբար կատարելու համար»։


== Այլ տեղեկություններ ==
Ազատ Ասոյանը մասնակցել է 2009 թվականին կայացած Հայաստանի ձյուդոյի պատանեկան առաջնությանը, որի արդյունքում դարձել է 81 կգ քաշային խմբում Հայաստանի ձյուդոյի չեմպիոն։


== Ծանոթագրություններ ==
Չենադի

Չենադի (իտալերեն՝ Cenadi), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզի Կատանձարո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 649 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 59 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 539 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 88060 ։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0967։


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Զապորոժիե (գյուղ, Բոբրովիցայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶապորոժիեԶապորոժիե (ուկրաիներեն՝ Запоріжжя), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Զապորոժիե գյուղում բնակվում էր 114 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 118,01 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բայ (լիճ)

Բայ (թագալերեն Laguna de Bay), Ֆիլիպինների ամենամեծ լիճ, Լագունա, Ռիզայի և Մետրոպոլիտեն նահանգների Լուսոն կղզում։
Հայելու մակերեսը 949 կմ2 է։ Երկարությունը 41 կմ է, լայնությունը՝ 36 կմ։ Դիաբլոյի նեղուցում միջին խորությունը 2.8 մ է, առավելագույն խորությունը` մինչև 20 մ։ Ծովի մակարդակից բարձրությունը մոտ 2 մետր է։
21 գետ լցվում է լիճ։ Լճից դուրս է հոսում Պասիգ գետը։
Կղզիներ՝ Թալիմ, Բոնգա, Պիհան, Մալաչի, Կալամբա։
Լճի ամենահարավային մասում գտնվող թերակղզում, ափից 50 մ հեռավորության վրա, գտնվում է Թադլաք փոքրիկ խառնարանային լիճը։


== Անվանում ==
Լճի թագալերեն «Բայ» անվանումը առաջացել է իսպանական «Բայ լճից», որն էլ իր հերթին Բայի քաղաքի անունից է։ Երբեմն լիճը կոչվում է պարզապես «Լագունա», այս անունից իր անունը ստացել է Լուզոն կղզու Լագունա նահանգը։ Լճի մինչիսպանական անունը Պուլիլան է (Pulilan).


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Бай (озеро в Филиппинах) // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.


== Արտաքին հղումներ ==
«Озеро Бай, Laguna de Bay - Манила»։ womanadvice.ru (advice)։ Վերցված է 2021-07-09 
«Озеро Лагуна-де-Бэй (Филиппины, Остров Лусон) — вОтпуск.ру»։ Votpusk.ru։ Վերցված է 2021-07-09
ՌԳԱ ԱՄՆ և Կանադայի ինստիտուտ

Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների և Կանադայի ինստիտուտ, ՌԳԱ ԱՄՆԿԻ (ռուս.՝ Институ́т Соединённых Шта́тов Ам́ерики и Кана́ды РАН), ԱՄՆ և Կանադայի համալիր հետազոտության վրա մասնագիտացած գիտահետազոտական հաստատություն Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Գլոբալ խնդիրների և միջազգային հարաբերությունների բաժանմունքի կազմում։
Ինստիտուտը հիմնադրել է 1967 թվականին հայտնի ամերիկանագետ Գեորգի Արբատովը և առաջին իսկ օրվանից ինստիտուտը կարևոր դեր է խաղացել որպես ԱՄՆ քաղաքականության, տնտեսագիտության և գաղափարախոսության վերլուծության կենտրոն։ Ինստիտուտը անմիջապես ազդել է ԱՄՆ վերաբերյալ ԽՍՀՄ արտաքին քաղաքականության ձևավորմանը։

1970 թվականից հրատարակվում է «ԱՄՆ և Կանադա. տնտեսություն, քաղաքականություն, մշակույթ» պարբերականը։
1991 թվականից Ինստիտուտը կրում է ներկա անվանումը։
2000 թվականին ԱՄՆԿԻ-ի հիման վրա գործում է ՀԳՊԱՀ (ռուս.՝ ГАУГН) շրջանակներում համաշխարհային քաղաքականության ֆակուլտետը։


== Աշխատակիցներ ==

Գեորգի Արբատով — ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1974), հիմնադիր, տնօրեն (1967—1995), պատվավոր տնօրեն (1995—2010).
Սերգեյ Ռոգով — ՌԳԱ ակադեմիկոս (2011), ՀԳՊԱՀ համաշխարհային քաղաքականության ֆակուլտետի տնօրեն (1995—2015), գիտական ղեկավար (2015 դեկտեմբերից), դեկան։
Վալերի Գարբուզով, տնօրենի պաշտոնակատար, ՀԳՊԱՀ համաշխարհային քաղաքականության ֆակուլտետի փոխդեկան, պատմական գիտությունների դոկտոր։
Վիկտոր Կրեմենյուկ, փոխտնօրեն, ՌԳԱ թղթակից անդամ։
Վիկտոր Սուպյան, փոխտնօրեն, տնտեսագիտական գիտությունների դոկտոր։
Սերգեյ Եմելյանով, տնտեսագիտական գիտությունների դոկտոր, ՌԳԱ պրոֆեսոր։
Էդուարդ Բատալով, միջազգային հարաբերությունների փիլիսոփայության տեսության ստեղծող։
Էդուարդ Իվանյան, պատմական գիտությունների դոկտոր, «ԱՄՆ և Կանադա» (1998-2012) պարբերականի գլխավոր խմբագիր։
Լյուդմիլա Լեբեդևա, Սոցիալ-տնտեսական հետազոտությունների կենտրոնի տնօրեն։
Իգոր Սուտյագին, նախկին աշխատակից, ով հայտնի է դարձել որպես բրիտանական հետախույզ։
Նատալիա Տրավկինա, Ներքաղաքական հետազոտությունների կենտրոնի ղեկավար։
Նադեժդա Շվեդովա, Սոցիալ-քաղաքական հետազոտությունների կենտրոնի ղեկավար։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք


== Ծանոթագրություններ ==
Անժերեպ

Անժերեպ  (ռուս.՝ Анжереп), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովսկի շրջանում։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կոնդոմա գետն է, գետի ենթաավազանը Տոմ գետն է։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մոնգոշ

Մոնգոշ (ֆր.՝ Montgauch), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Սեն Լիզե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Ժիրոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09208։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 115 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 69 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 50-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 19-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 72,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 70,7 %)։ 50 աշխատունակ բնակիչներից 49-ը աշխատում էին (26 տղամարդ և 23 կին), անաշխատանք էր 1-ը (տղամարդ)։ 19 անգործունակ մարդկանցից 7-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 6-ը թոշակառու, 6-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սուրբ Պետրոսի եկեղեցի


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Մոնգոշ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-2-15 
«Մոնգոշ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-26
Հասարակական փրկության կոմիտե

Հասարակական փրկության կոմիտե (ֆր.՝ Comité de salut public), Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակաշրջանում յակոբինյան վարչակարգի ղեկավար մարմին։ Ստեղծվել է 1793 թվականի ապրիլի 6-ին։ Նրան հանձնարարված էր հետևել նախարարների գործունեությանը, արտակարգ պարագաներում ձեռնարկել պաշտպանական միջոցներ ներքին ու արտաքին թշնամիների դեմ։ Ընտրում էր Կոնվենտը։
1793 թվականի հուլիսի 27-ին կոմիտեի կազմում ընտրվեց Մաքսիմիլիեն Ռոբեսպիեռը, ով դարձավ փաստական ղեկավարը։ Կոմիտեն իր ձեռքում կենտրոնացրեց երկրի պետական և քաղաքական գործունեության բոլոր բնագավառները, իրեն ենթարկեց պետական իշխանության, այդ թվում ռազմական մարմինները։
Յակոբինյան վարչակարգի ճգնաժամը և Հասարակական փրկության կոմիտեում ներքին տարաձայնությունները, որոնք ի հայտ եկան 1794 թվականի գարնանը, հունիսին վերաճեցին բացահայտ պայքարի Մաքսիմիլիան Ռոբեսպիերի և նրա հակառակորդների միջև։
Տերմիդորյան հեղաշրջումից (1794 թվականի հուլիս) հետո Հասարակական փրկության կոմիտեն զրկվեց նախկին իրավունքներից և կորցրեց իր նշանակությունը։ 1795 թվականի հոկտեմբերի 26-ին «111 տարվա սահմանադրության» ընդունմամբ դադարեց գոյություն ունենալուց։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստյուարտ Լիթլ (գիրք)

Ստյուարտ Լիթլ (անգլ.՝ Stuart Little, այլ անվանում՝ «Խիզախ մուկ Ստյուարտ Լիթլը»), ամերիկացի գրող Էլվին Ուայթի մանկական առաջին հեքիաթ-պատմվածքը և փոքրերի համար իր առաջին ստեղծագործությունը։ Գրքի առաջին հրատարակումը նկարազարդել Է Գարտ Ուիլյամսը։


== Սյուժե ==
Խիզախ մուկիկ Ստյուրտ Լիթլի մասին հեքիաթային պատմվածք է։ Ստյուրտը հրաշալի ձևով ծնվում է Լիթլովների մարդկային սովորական ընտանիքում։ Նա սովորական մուկիկ չէ, այլ իսկական ջենտլմեն՝ մոխրագույն գլխարկով և ձեռնափայտով։ Չնայած փոքրիկ հասակին՝ Ստյուրտը խիզախ էր, համարձակ և միշտ պատրաստ էր արկածների։


== Պատմվածքի ծագում ==
Մի ընթերցողի նամակին պատասխանելիս Էլվին Բրուքս Ուայթը գրել է այն մասին, թե ինչպես է իր մոտ ծագել պատմվածքը գրելու գաղափարը։


== Կարծիքներ ==
Նյու Յորք Թայմսում Մալքոլմ Քոուլին հրապարակել է գրքի մասին ակնարկ։

Գիրքը կարդացողների շրջանում հսկայական հաջողություններ արձանագրեց։ 1970 թվականին հեղինակը ստացավ Լորա Ուալդերի անվան մրցանակ՝ մանկական գրականության բնագավառում։


== Էկրանավորում ==
1999 թվականին դուրս եկավ Ռոբ Մինկոֆֆի համանուն ֆիլմը, համարվում է ազատ էկրանավորում և պատմվածքի մասին քիչ ընդհանուր բան ունի։ Ստյուարտ Լիթլ 2 մուլտֆիլմը պատմվածքի բնագրի ավելի ճշգրիտ էկրանավորումն էր։ Ստյուարտ Լիթլ 3 մուլտֆիլմը պատմվածքի հետ ընդհանրություններ չուներ, ինչպես համանուն մուլտսերիալը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Стюарт Литтл — обложка первого издания на NYPL Digital Gallery
Agosta Lucien (1995)։ E.B. White: The Children's Books։ New York City: Twayne Publishers 
Elledge Scott (1986)։ E.B. White: A biography։ New York: W. W. Norton & Company։ ISBN 0-393-30305-5 
Sims Michael (2011)։ The Story of Charlotte's Web։ New York: Walker Publishing Company։ ISBN 978-0-8027-7754-6
Մոհամմեդ բեկ

Մոհամմեդ բեկ (պարսկերեն՝ محمد بیگ; 17-րդ դար - 1672), հայկական ծագմամբ մուսուլման, ով 1654- 1661 թվականներին եղել է պարսից Աբբաս II Սեֆի շահի մեծ վեզիրը։


== Ծագում ==
Մոհամմեդ բեկը ծնվել է Թավրիզում բնակվող հայ գաղթականների ընտանիքում։ Նրա ծնողները եղել են «ղուլամներ» (ռազմագերիներ)։ Հետագայում զբաղվել են դերձակությամբ։ Մոհամմեդ բեկի հայրը եղել է Հուսեյն բեկը։ Վերջինս եղել է պարսից շահ Սաֆիի (1629–1642 թթ.) արքունիքի գլխավոր դերձակը։


== Կենսագրություն ==
Մոհամմեդ բեկի մասին առաջին հիշատակությունը թվագրվում է 1643 թվականին, երբ նա նշանակվել է Նոր Ջուղա բնակավայրի քաղաքապետ։ Այդ ժամանակ Նոր Ջուղան եղել է Սեֆյանների մայրաքաղաք Սպահանի թաղամասերից մեկը և ամբողջապես բնակեցված է եղել հայերով։ Այս ընթացքում, Մոհամմեդ բեկի օգնել է հայազգի մեկ այլ պետական գործիչ Ալլահվերդի խանը։ Վերջինս չպետք է շփոթել վրացական ծագումնաբանություն ունեցող պարսից զորավար Ալահվերդի Խանի հետ։
1646 թվականին Մոհամմեդ բեկը նշանակվել է Բանդեր Աբբասի նավահանգստի կառավարիչ։ Երկու տարի անց, նշանակվել է գլխավոր հարկահավաք։ 1651 թվականին Ալլահվերդի խանի օգնությամն Մոհամմեդ բեկը նշանակվել է պալատական կառավարչի օգնական՝ այդ պաշտոնում փոխարինելով Մոհամմեդ Ալի բեկին։ Մեկ տարի անց, Մոհամմեդ բեկը նշանակվել է Կոխգիլույե նահանգի նահանգապետ։ Այդուհանդերձ, միևնույն տարում, Մոհամմեդ բեկի և Ալլահվերդի խանի հարաբերությունները վատացել են և նրանք դարձել են թշնամիներ։ 1654 թվականին Մոհամմեդ բեկին Աբբաս II շահը նշանակել է երկրի գլխավոր վեզիր։ Իր առաջին քայլերից մեկը եղել է Սպահանի նահանգի վրացի նահանգապետ Փարսադան Գորգիջանիձեին պաշտոնից ազատումը։ Վերջինս չէր վայելում նահանգի բնակչության վստահությունը։ Մոհամմեդ բեկը երկրի կառավարումը էլ ավելի է կենտրոնացրել։ Մասնավորապես, շահական ոստանին են միացվել Համադանը 1654 թվականին, Արդեբիլը՝ 1756/1757 թվականներին, Սեմնանը՝ 1656/1657 թվականներին և Կերմանը՝ 1658 թվականին։
1661 թվականին Մոհամմեդ բեկը, պարտվելով իր թշնամիների դեմ պայքարում, ստիպված վայր է դրել գլխավոր վեզիրի պաշտոնը։ Նրան արտաքսել են Ղոմ։ 1672 թվականին պարսից շահ Սուլեյման I Սեֆին նրան առաջարկել է նորից զբաղեցնել գլխավոր վեզիրի պաշտոնը։ Մոհամմեդը համաձայնվել է, բայց մինչ կհասներ Սպահան, մահացել է։ Համաձայն ֆրանսիացի ճանապարհորդ Ժան Շարդենի, Մոհամմեդ բեկը թունավորվել է Սուլեյմանի գլխավոր վեզիր Շեյխ Ալի Խան Զանգանայի կողմից։


== Ընտանիք ==
Մոհամմեդ բեկը ունեցել է Ամին բեկ անունով որդի, ով հետագայում եղել է Սպահանի գլխավոր հարկահավաք։ Մոհամմեդի երկու եղբայրները Ուղան բեկը և Հուսեյն բեկը երկուսն էլ եղել են Բանդեր Աբբասի նավահանգստի կառավարիչ։ Նրանց հորեղբայր Շամշիր բեկը նույնպես եղել է պետական պաշտոնյա։ Հորեղբոր զբաղեցրած պաշտոնը հետագայում ստանձնել է Մոհամմեդի արմիկ Իսա Խան բեկը։ Երբ Մոհամմեդը Բեկը նշանակվել է պալատական կառավարչի օգնական, հարկահավաք է նշանակվել նրա եղբայր Հուսեյն բեկը։ Ավելին, երբ Մուհամմեդը նշանակվել է գլխավոր վեզիր, նա իր Հուսեյն եղբորը նշանակել է պալատի գլխավոր դերձակ։
Մոհամմեդ բեկի զարմիկներից մեկը եղել է Գիլանի կառավարչի խորհրդական։ Աբբաս II-ի կառավարման ժամանակ Պարսկաստանում արծաթի և մետաքսի առևտուրը եղել է Մոհամեդ բեկի ընտանիքի ձեռքում։


== Աղբյուրներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Շամիեռ (Շարանտի գավառ)

Շամիեռ (ֆր.՝ Champniers), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 5091 մարդ, բնակչության խտությունը` 112.41 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 45.29 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 100 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 9 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 3327 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 2483-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 844։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,6 %։ 2483 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 2280 անձ (1187 տղամարդ և 1093 կին)։ Գործազուրկ են եղել 203 անձ (102 տղամարդ և 101 կին)։ 844 անաշխատունակներից 275-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 392-ը` թոշակառուներ, իսկ 177-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բարանովսկի հրաբուխ (Պրիմորիեի երկրամաս)

Բարանովսկի հրաբուխ, հանգած հրաբուխ Պրիմորիեի երկրամաս։ Գտնվում է 100 կմ հյուսիս քաղաք Վլադիվոստոկից։ Հրաբխի բերանով անցնում է Ռազդոլնայա գետը (Սույֆուն)։ Հրաբխի բերանին գտնվում է նաև երկաթգծային կայարանը և Բարանովսկիյ գյուղը։
Հրաբխի տարիքը գնահատվում է միլիոնավոր տարիներ։ Լեռան խառնարանը ավերված է։ Կանգուն են միայն խառնարանի որոշ հատվածներ՝ արևմտյան, որից բացվում է գեղեցիկ տեսարան դեպի Ռազդոլնայա գետի ավազանը։ Հրաբուխի ամենաբարձր կետը գտնվում է խառնարանի արևմտյան հատվածում, որտեղ բարձրությունը հասնում է մինչև 160 մ։
Զորայր Կազումյան

Զորայր Բագրատի Կազումյան (1934, մարտի 20, Դոնի Ռոստով - 1995, հունիսի 7, Երևան), հայ ճարտարագետ-տեխնոլոգ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1986), պրոֆեսոր (1991)։ ՀՃԱ ակադեմիկոս (1992), ՀՃԱ փոխնախագահ  (1992-1995)։
Գենադի Կազումյանի հայրը, Նորիկ և Հրաչյա Կազումովների եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
1957 թվականին ավարտել է Մոսկվայի սննդի արդյունաբերության տեխնոլոգիական ինստիտուտը։ 1972 թվականից ղեկավար պաշտոն է վարել ՀԽՍՀ հացաբուլկեղենի և հրուշակեղենի արդյունաբերության, «Հայհացարդ» համակարգերում։ Մեզոֆիլ կաթնաթթվային մանրէների կիրառմամբ մշակել է հացի կարտոֆիլային հիվանդության կանխման նոր եղանակ։ 1994 թվականից եղել է Միջազգային ճարտարագիտության ակադեմիայի անդամ։


== Մրցանակներ ==
Գինիների միջազգային մրցույթի Մեծ ոսկե մեդալ, 1968, Բուխարեստ


== Անդամակցություն ==
Միջազգային ճարտարագիտական ակադեմիայի անդամ (1994)։


== Հիշատակ ==
1997 թվականին Կազումյանի անունով է կոչվել նորահայտ աստղերից մեկը։
1999 թվականին Իջևանի պետական արդյունաբերական տեխնոլոգիական քոլեջը կոչվել է Կազումյանի անունով։


== Երկեր ==
Марочные столовые вина Армении, Е., 1973 (համահեղինակ).
Современное производство национальных сортов хлеба, Е., 1978 (համահեղինակ).
Основы техники и технологии армянских хлебных изделий, Е., 1988.
Разработка современных технологии и техники производства национальных хлебных изделий, М., 1986.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Патенты автора КАЗУМЯН ЗОРАЙР БАГРАТОВИЧ
Ռուստամ Գևորգյան (Մրե)

Ռուստամ Գագիկի Գևորգյան, նոյեմբերի 3, 1980, հայ ազգագրական և փոփ երգիչ-ստեղծագործող։


== Կենսագրություն ==
Ռուստամ Գևորգյանը (Մրե) ծնվել է Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի Մարտունի քաղաքում, մեխանիզատորի ընտանիքում։ Սովորել է Գեղհովիտի Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան դպրոցում։ 1998-2000 թվականներին ծառայել է Արցախի Հադրութ քաղաքում։ 2004 թվականից բնակություն է հաստատել Էջմիածնում։ Ամուսնացած է, ունի 1 որդի և 2 դուստր։
Գրել և գործիքավորել է բազմաթիվ հայրենասիրական, ազգագրական և փոփ երգեր։ Հեղինակն է «Միայնակ գայլ», «Տանկիստներ», «Դուշման Ռաֆո», «Բանակ» և այլ ազգագրական երգերի ։
Շրջագայություններով հանդես է եկել Ռուսաստանի մի շարք քաղաքներում. 2012 թվականին՝ Տամբով, Տվեր, Սամարա, Սիզրան, Չելյաբինսկ, Օմսկ, Բրյանսկ, Օկտյաբրսկ (Բաշկիրիա), 2016 թվականին՝ Կալուգա, Մոսկվա։


== Ալբոմներ ==
Լուսինե քեզ (2005)
Կարոտի ճամփա (2007)
Մեկ լուսաբաց (2009)
Չար մարդիկ (2016)


== Սոցիալական կայքեր ==
Ֆեյսբուք(չաշխատող հղում)
Յութուբյան պաշտոնական ալիք


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հեղինակային երգերի հոբելյանական 5-րդ համերգ, 2018
Խառլամպի Բարանով

Խառլամպի Կարպովիչ Բարանով (ռուս.՝ Харла́мпий Ка́рпович Ба­ра­́нов, փետրվարի 23, 1892(1892-02-23), Mishin, Ուստ-Մեդվեդիցկի օկրուգ, Դոնի զորքի մարզ, Ռուսական կայսրություն - 1980, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս արաբագետ, արաբագիտության մոսկովյան դպրոցի հիմնադիրը, Ռուսաստանի գիտությունների վաստակավոր գործիչ (1962), ռուս-արաբերեն բառարանի հեղինակ, պրոֆեսոր (1939)։


== Կենսագրություն ==
Վաղ հասակում կորցրել է հորը։ Նախնական կրթությունն ստացել է Նովոչերկասսկի տարրական դպրոցում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո որոշում է ընդունվել Լազարյան ճեմարանի արաբապարսկաթուրքական բաժանմունք, որի համար ինքնուրույն սովորում է լատիներեն և այլ օտար լեզուներ։ 1912 թվականին ընդունվում է Լազարյան ճեմարան։ 1915 թվականին ավարտում է ճեմարանը և զորակոչվում բանակ, որտեղ նա ուղարկվում է սովորելու Մոսկվայի Ալեքսանդրյան ռազմական վարժարանում, ապա Գոլիցյան ճակատում ծառայության է անցնում կազակական մի գնդում։ Շուտով տեղափոխվում է Պետրոգրադ, որտեղ աշխատում է որպես թուրքերենի թարգմանիչ։ Հեղափոխությունից հետո արևելյան լեզուներ է դասավանդել Ֆրունզեի անվան ռազմական ինստիտուտում, ապա Մոսկվայի արևելագիտության ինստիտուտում (նախկին Լազարյան ճեմարան), որը 1952 թվականին միանում է Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների ինստիտուտին։ Այստեղ դասավանդում է արաբերեն, ղեկավարում է արաբերենի, պարսկերենի, փուշտու և աֆրիկյան լեզուների միավորված ամբիոնը։ Եղել է արևելագիտության ֆակուլտետի դեկան։ Բարանովի գլխավոր գործը եղել է «Ռուս-արաբերեն բառարան»-ի կազմումը։ Բառարանի վրա աշխատել է դեռևս ուսանող տարիներից և առաջին տարբերակը տպագրվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ 1976 թվականին հրատարակվում է բառարանի լրացված, վերջնական տարբերակը (ավելի քան 42 000 բառ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Շնիստ Ներքին

Շնիստ Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խութ-Բռնաշենի գավառակում։ Գտնվում էր լեռնային և անտառապատ վայրում։


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել իսկ բնակչությունը թուրքերի ձեռքով բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 35 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Շնիստն Ներքինն ուներ հայկական եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Տերպիգորև

Ալեքսանդր Միտրոֆանովիչ Տերպիգորև (ռուս.՝ Алекса́ндр Митрофа́нович Терпиго́рев, նոյեմբերի 9 (21), 1873, Տամբով, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 8, 1959(1959-11-08), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), լեռնային գործի բնագավառի խորհրդային գիտնական, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1935)։
Ավարտել է Պետերբուրգի լեռնային ինստիտուտը (1897)։ 1906 թվականից՝ Եկատերինոսլավի բարձրագույն լեռնային ուսումնարանի և լեռնային ինստիտուտի պրոֆեսոր, 1922-1959 թվականներին՝ Մոսկվայի լեռնային ինստիտուտի պրոֆեսոր (1933-1936 թվականներին՝ տնօրեն), 1938-1959 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԳԱ լեռնային գործի ինստիտուտի բաժնի վարիչ։ Հիմնական աշխատությունները վերաբերում են օգտակար հանածոների հանքավայրերի ստորգետնյա մշակմանը, լեռնային աշխատանքների մեքենայացմանն ու ավտոմատացմանը, լեռնային արդյունաբերության մեջ աշխատանքի ռացիոնալացմանը, հիդրոմեքենայացմանը և ստորգետնյա գազիֆիկացմանը, լեռնային գործի զարգացմանը, լեռնատեխնիկական կրթության կազմակերպմանը։ Եղել է «Լեռնային գործ» 11-հատորանոց հանրագիտական տեղեկատուի գլխավոր խմբագիրը (1957-1960 թթ.)։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակ (1943 թ.)։
Պարգևատրվել է Լենինի 3, Աշխատանքային կարմիր դրոշի 2 շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեզի Մուլեն

Մեզի Մուլեն (ֆր.՝ Mézy-Moulins), Ֆրանսիայում գտնվող համայնք, որը մտնում է Պիկարդիա մարզի և Էնա գավառի կազմի մեջ։ Համայնքը մտնում է նաև Ֆեր ան Տարդենուա կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանն է հանդիսանում Շատո Տերրի։
Համայնքի INSEE ծածկագիրն է 02484։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 248 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին 347 աշխատունակ մարդկանցից (15-64 տարեկան)252-ը եղել են առավել ակտիվ տնտեսվարողներ, 95-ը եղել են համեմատաբար ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 72,6 %, 1999 թվականին եղել է 67,0 %)։ 252 ակտիվ քաղաքացիներից 221-ը աշխատել են տարբեր ձեռնարկություններում (124 տղամարդ և 97 կին), անաշխատունակների թիվը կազմել է 31 մարդ (12 տղամարդ և 19 կին)։ 95 ոչ ակտիվ մարդկանցից 24-ը եղել են կամ աշակերտ կամ էլ ուսանող, 43-ը եղել են թոշակառու, 28-ը եղել է ոչ ակտիվ այլ պատճառներով.частично)</ref>.


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Մեզի Մուլեն (ֆր.)
Գրիգորի Դոմբաև

Գրիգորի Սավելիի Դոմբաև (նաև՝ Գրիգոր Սահակի Դոմբայանց, հունիսի 16, 1905(1905-06-16), Վոլգոգրադ, Սարատովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1986), հայ դաշնակահար, երաժշտագետ, մանկավարժ։ ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1967 թվական)։ Կարպ Դոմբաևի եղբայրը։ 


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Հյուսիսկովկասյան պետական համալսարանի հասարակական գիտությունների ֆակուլտետը և Դոնի Ռոստովի երաժշտագործնական ինստիտուտի դաշնամուրի բաժինը (1927 թվական)։ 
1968 թվականից՝ պրոֆեսոր։ 
1925–1931 թվականներին՝ Դոնի Ռոստովի ռադիոկոմիտեի, «Սպարտակ», Անատոլի Լունաչարսկու անվան թատրոնների, Լենինգրադի կոնսերվատորիայի դաշնակահար, 1932–1937 թվականներին՝ Դոնի Ռոստովի երաժշտական ուսումնարանի ուսուցիչ (տնօրեն՝ 1934–1937 թվականներին)։ 
1935–1938 թվականներին՝ Ազով-Սևծովյան երկրամասի ֆիլհարմոնիայի հիմնադիր-տնօրեն և գեղարվեստական ղեկավար։
1942–1944 թվականներին՝ Երևանի երաժշտական ուսումնարանի տնօրեն և ուսուցիչ, 1944–1947 թվականներին՝ Հայֆիլհարմոնիայի տնօրեն և գեղարվեստական ղեկավար։
1947–1949 թվականներին՝ ՀԽՍՀ Նախարարների խորհրդին կից արվեստի գործերի վարչության պետ, 1944–1950 թվականներին, միաժամանակ՝ Երևանի պետական կոնսերվատորիայի դասախոս, 1950–1972 թվականներին՝ Գորկու կոնսերվատորիայի տնօրեն և կամերային անսամբլի վարիչ։ 
1972–1975 թվականներին՝ Մոսկվայի Գնեսինների անվան երաժշտամանկավարժական ինստուտի պրոֆեսոր (1975 թվականից՝ խորհրդատու), 1957–1974 թվականներին՝ ԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միության վերստուգիչ հանձնաժողովի նախագահ։ 
Կազմել է «Պ. Ի. Չայկովսկու երաժշտական ժառանգությունը» և «Պ. Ի. Չայկովսկին և համաշխարհային մշակույթը» (երկուսն էլ՝ ռուսերեն, 1958 թվական) տեղեկատուները։
ԽՍՀՄ Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան (1961 թվական)։


== Արտաքին հղումներ ==
Домбаев Григорий Савельевич
Биография Домбаев Григорий Савельевич
Աստերոիդների ցանկ (123201-123300)

Աստերոիդների ցանկ (123101-123200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (123301-123400)
 Աստերոիդների ցանկ (123101-123200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (123301-123400)
Դիբրովնոե (գյուղ, Բարվենկովոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴիբրովնոեԴիբրովնոե (ուկրաիներեն՝ Дібровне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բարվենկովոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1965 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դիբրովնոե գյուղում բնակվում էր 52 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,862 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սաննիցի

Սաննիցի (ռուս.՝ Санницы), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սմբուկի խավիար

Սմբուկի խավիար, բանջարեղենային խավիար է, որը պատրաստվում է սմբուկից։ Համարվում է ոչ միայն համեղ, այլ նաև օգտակար, քանի որ սմբուկը օգտակար է առողջության համար, մասնավորապես՝ սննդի մեջ սմբուկի օգտագործումը նպաստում է արյան մեջ, լյարդում և երիկամներում խոլեսթերինի իջեցմանը։ Բացի այդ, սմբուկի խավիարը հարուստ է վիտամիններով և միկրոէլեմենտներով։
«Ռուսաստանի մասին 500 հետաքրքիր փաստ» գրքի մեջ հաստատվում է, որ Ռուսաստանում սմբուկի խավիարը հայտնվել է 17-րդ դարում, և որ այն բերվել է Իրանից։ 1970-ական թվականների սկզբին ԽՍՀՄ-ում բանկաներում պահածոյացված սմբուկի խավիարը սովորաբար մեծ քանակությամբ մնում էր խանութների դարակներում և այն շատ դժվար էին գնում։ Այդ փաստը (որ խավիարը ոչ մեկին պետք չէ և կամ հասանելի է մեծ քանակությամբ) նշվում է Լեոնիդ Գայդայի՝ «Իվան Վասիլևիչը փոխում է մասնագիտությունը» ֆիլմում, «օտարերկրյա սմբուկի խավիար» հումորային արտահայտության մեջ։ Ֆիլմի ցուցադրումից հետո սեղանին սմբուկի խավիարի մատուցումը նորաձև է դարձել.։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Баклажанная икра по-одесски // Собеседник плюс No04/2013. 100 блюд, которые надо попробовать каждому։ ЛитРес։ դեկտեմբերի 11, 2015։ էջեր 5–։ ISBN 978-5-457-71880-7 
Икра баклажанная // Барагамян Анаит (2014-07-07)։ Русская кухня։ Директ-Медиа։ էջեր 16–։ ISBN 978-5-7475-0084-6
Սելևկյաններ

Սելևկյանների հելլենիստական դինաստիա՝ հիմնած Ալեքսանդր Մակեդոնացու դիադոքոս Սելևկոս I Նիկատորի կողմից։ Սելևկյանների պետությունը գոյատևել է մ.թ.ա. 312 մինչև մ.թ.ա. 64, ընդհատումներով։ Այն մեծ դերակատարում է ունեցել տարածաշրջանում Ալեքսանդր Մակեդոնացու մահից հետո, ունեցել է հզոր պետականություն, ժամանակավորապես իր իշխանությունն է հաստատել Հայաստանում։Մ.թ.ա. 84-ին Սելևկյանների պետությունը գրավել է Տիգրան Բ Մեծը։ Հայ-հռոմեական պատերազմի ժամանակ (մ.թ.ա. 69-մ.թ.ա. 66) հռոմեական զորավար Լուկուլլոսը Սելևկյանների գահը հանձնել է Սելևկյանների շառավիղ Անտիոքոս XIII Ասիացուն, սակայն Տիգրան Բ Մեծը պահպանել է իր գերիշխանությունը։ Մ.թ.ա. 64-ին հռոմեական զորավար Պոմպեոսը վերացրել է Սելևկյանների թագավորությունը։


== Արքայացանկ ==

Ահա Սելևկյանների գահացուցակը.
Անտիոքոս I Սոտեր մ.թ.ա. 281-մ.թ.ա. 261
Անտիոքոս II Թեոս մ.թ.ա. 261-մ.թ.ա. 246
Սելևկոս II Կալլինիկոս մ.թ.ա. 246-մ.թ.ա. 226
Սելևկոս III Սոտեր մ.թ.ա. 226-մ.թ.ա. 223
Անտիոքոս III Մեծ մ.թ.ա. 223-մ.թ.ա. 187
Սելևկոս IV Փիլոպատոր մ.թ.ա. 187-մ.թ.ա. 175
Անտիոքոս IV Եպիփանես մ.թ.ա. 175-մ.թ.ա. 164
Անտիոքոս V Եվպատոր մ.թ.ա. 164-մ.թ.ա. 162
Դեմենտիոս I Սոտեր մ.թ.ա. 162-մ.թ.ա. 150
Ալեքսանդր մ.թ.ա. 150-մ.թ.ա. 145
Դեմետրիոս II Նիկատոր մ.թ.ա. 145-մ.թ.ա. 138
Անտիոքոս VI Եպիփանես մ.թ.ա. 145-մ.թ.ա. 141
Անտիոքոս VII մ.թ.ա. 138-մ.թ.ա. 129
Դեմետրիոս II Նիկատոր մ.թ.ա. 129-մ.թ.ա. 125 (երկրորդ անգամ)
Սելևկոս V մ.թ.ա. 125
Անտիոքոս VIII Գրյուպոս մ.թ.ա. 125-մ.թ.ա. 96
Անտիոքոս IX Կյուզիկեցի մ.թ.ա. 115-մ.թ.ա. 95
Դեմետրիոս III մ.թ.ա. 96-մ.թ.ա. 88
Սելևկոս VI մ.թ.ա. 96-մ.թ.ա. 95
Անտիոքոս X Եվսեբես մ.թ.ա. 95-մ.թ.ա. 92
Անտիոքոս XI մ.թ.ա. 93
Փիլիպպոս I մ.թ.ա. 93-մ.թ.ա. 84
Անտիոքոս XII Փիլադելփոս մ.թ.ա. 87-մ.թ.ա. 84
Բրոկեն հիլ (հանքավայր)

Բրոկեն հիլ (անգլ.՝ Broken Hill), կապարի֊ցինկի հանքավայրերի խումբ Ավստրալիայի Նոր Հարավային Ուելս նահանգում։ Հանքաքարի հետախուզված պաշարները՝ ավելի քան 17 միլիոն տոննա է։ Հանքաքարը պարունակում է 8–13% կապար, 10–13% ցինկ, 100–150 գ/տ արծաթ։ Հանքաքարից կորզում են նաև կադմիում, ոսկի, պղինձ, ծարիր և կոբալտ։ Կենտրոնը Բրոկեն Հիլ քաղաքն է։


== Անվանում ==
Անվանումը անգլերենից թարգմանաբար նշանակում է «կոտրված բլուր»։


== Ծանոթագրություններ ==
TV Tokyo

TV Tokyo (ճապ.՝ テレビ東京), ճապոնական հեռուստաընկերություն, TXN հեռուստացանցի հիմնական հեռուստաալիքը։ Հայտնի է նաև «Տելետո» անվանումով։ Հիմնվել է 1951 թվականին, սեփական հաճախականությամբ սկսել է հեռարձակվել 1961 թվականի ապրիլի 12-ից։ Հեռուստաալիքը մասնագիտացած է անիմե ցուցադրությամբ, ներկայացնում է նաև լրատվական թողարկումներ, վերլուծական և ժամանցային հաղորդումներ և հեռուստասերիալներ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (ճապոներեն)
TV Tokya Corporation (անգլ.)
Մուսենդեն տաճար

Մուսենդեն տաճար (անգլ.՝ Mussenden Temple), փոքր շրջանաձև կառույց, որը գտնվում է Հյուսիսային Իռլանդիայի հյուսիսարևմտյան ափին, Ատլանտյան օվկիանոսից բարձր, Քեսլռոքի շրջակայքում գտնվող ժայռերի վրա։ Կառուցվել է 1785 թվականին և Դաունհիլ Հաուսի մի մասն է։ Կալվածքը նախկինում Բրիստոլի IV կոմս Ֆրեդերիկ Հարվիի գավառի մասն էր, որը 1768-1803 թթ․ ծառայել է որպես Իռլանդիայի եկեղեցի։ Տաճարը կառուցել է Լորդ Բրիստոլը, ով հայտնի է որպես «Կոմս-եպիսկոպոս»։ Կառուցվել է որպես գրադարան և մոդելավորվել է Հռոմի ֆորումի Վեստայի տաճարի նախագծով, որը նվիրված է եպիսկոպոս Լորդ Բրիստոլի զարմիկ Ֆրիդսուայդ Մուսեդեի հիշատակին։
Տարիների ընթացքում Դաունհիլի ժայռերերի քայքայման հետևանքով Մուսենդենի տաճարը հասավ անդունդի եզրին, իսկ 1997 թ. Ազգային արժեքների պահպանման ընկերությունը կատարեց ժայռի ամրացման աշխատանքները, որպեսզի փրկի տաճարը կործանումից։

Այժմ Դաունհիլի և Մուսենդեն տաճարի՝ ազգային արժեք ներկայացնող մասերը՝ տաճարը շրջապատող տարածքներն ու կալվածքները (Դաունհիլ ամրոց) բաց են հանրության առջև ողջ տարվա ընթացքում։ Տաճարը որոշ օրերի բաց է և մուտքն անվճար է։
Տաճարից բացվում է տեսարան դեպի Դաունհիլի արևմտյան ափում գտնվող Մագիլիգյան վայրը և Դոնեգոլ կոմսությունում գտնվող Ինիշոուենը, իսկ արևելքից՝ դեպի Քեսլռոք լողափ՝ Պորթստյուարտ, Պորտրաշ և Ֆեիր հեդ։
2007 թվականին տաճարը թույլտվություն ստացավ անցկացնելու քաղաքացիական հարսանեկան արարողություններ։
Մոտակա կայարանը Քեսլռոք երկաթուղային կայարանն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Downhill Estate & Mussenden Temple at the National Trust
Downhill Castle entry from The DiCamillo Companion to British & Irish Country Houses Archived 2016-09-20 at the Wayback Machine.
BBC NI Schools Landscapes Unlocked: Explore Benone Strand to Downhill - Aerial Views