Օսլոյի օպերային թատրոն

Օսլոյի օպերային թատրոն (նորվ.՝ Operahuset), ազգային օպերային թատրոն Օսլոյի կենտրոնում՝ Բյորվիկայում: Ղեկավարվում է Նորվեգիայի հանրային շինարարության և գույքի տնօրինության կողմից: Զբաղեցնում է 38500 մ2 տարածք, ունի 1100 սենյակ, հիմնական լսարանը տեղավորում է 1364 մարդ, մյուս երկու կատարողական տարածքները՝ 200 և 400 մարդ: Գլխավոր բեմն  ունի 16 մետր լայնություն, 40 մետր խորություն: Շենքի արտաքին անկյունային հատվածը պատված է իտալական մարմարով և սպիտակ գրանիտով: 1300 թվականին Նիդարոսի տաճարի կառուցումից հետո Նորվեգիայի ամենամեծ մշակութային կառույցն է:


== Պատմություն ==

1999 թվականին, երկար բանակցություններից հետո, Նորվեգիայի օրենսդիրը որոշեց Օսլոյում կառուցել նոր օպերային թատրոն: Նախագծի մրցույթի համար ստացված 350 դիմումներից ընդունվել է Սնոհետա (Snøhetta) կազմակերպության նախագիծը: Շինարարությունն սկսվել է 2003 թվականին, ավարտվել է 2007 թվականին, բացումը տեղի է ունեցել 2008 թվականի ապրիլի 12-ին, որին մասնակցել են Նորվեգիայի արքա Հարալդ V-ը, Մարգարիտ թագուհի II-ը, Ֆինլանդիայի նախագահ Տարյա Հալոնենը և այլ առաջնորդներ:
2008 թվականի Բարսելոնայի ճարտարապետական համաշխարհային փառատոնում օպերային թատրոնը արժանացել է մշակութային մրցանակի, 2009 թվականին՝ Ժամանակակից ճարտարապետության Եվրամիության մրցանակի:


== Շենք ==

Օպերային թատրոնի շենքը գտնվում է գրեթե Օսլոֆյորդ ծովածոցի մեջ: Աչքի է ընկնում ջրի մեջ իջնող ընդարձակ տարածք զբաղեցնող տանիքով: Տանիքը կառուցված է 36 հազար սպիտակ քարե սալիկներից (իտալական սպիտակ մարմար, որը սովորաբար օգտագործվում է  քանդակագործության մեջ), կառուցված այնպես, որ ցանկացած ոք կարող է ափից հասնել մինչև շենքի ամենաբարձր կետը, որտեղից բացվում է հիանալի տեսարան դեպի քաղաք:
Անկյունային հատվածով դեպի ներքև իջնող տանիքը ճարտարապետական նորամուծություն է: Շենքի հիմնական հատվածը պատված է սպիտակ գրանիտով և La Facciata-ով (սպիտակ իտալական Կարարա մարմար), բեմական աշտարակը ծածկված է սպիտակ ալյումինով:
Նախասրահը շրջապատված է 15 մ բարձրությամբ պատուհաններով, որոնց հատուկ ապակին հնարավորություն է տալիս վայելել ջրային տեսարանը: Տանիքը շրջապատված է բարակ ուղղանկյուն սյուներով:
Ջերմություն ապահովելու համար ներքին հարդարանքները կաղնու փայտից են՝ ի տարբերություն զով սպիտակ արտաքինի: Գլխավոր սրահն ունի ձիու պայտի տեսք, որը լուսավորում է 5800 ձեռագործ բյուրեղներ պարունակող օվալաձև ջահը:
Էլեկտրոնային լիբրետտո համակարգի համար նստատեղերին կից կան մոնիտորներ, որոնց միջոցով հանդիսատեսը նորվեգերեն, անգլերեն և բնօրինակ լեզվով կարող է հետևել օպերային լիբրետտոներին:


== Արվեստ ==
Օպերային թատրոնի արտաքին և ներքին հարդարանքների համար ձեռնարկվել են տարբեր նախագծեր: Առավել ուշագրավ է Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր, իտալացի քանդակագործ Մոնիկա Բոնվիչինիի «She Lies» չժանգոտվող պողպատից և ապակե վահանակներով քանդակը: Այն մշտական տեղակայվել է Օպերային թատրոնին կից ծովածոցում՝ բետոնե հարթակի վրա: Քանդակը բացվել է 2010 թվականի մայիսի 11-ին Նորվեգիայի թագուհի Սոնյայի մասնակցությամբ:
Նախասրահի տանիքը ծածկող պատի վահանակը նախագծել է Օլաֆուր Էլիասոնը: Աշխատանքներ են կատարել նաև արվեստագետներ Կրիստիան Բլիստադը, Յորուն Սանեսը, Քալե Գրյուդը, Բոդիլ Ֆուրուն, Տրին Լիզ Նեդրոսը, Մարտե Աասը և այլք:
Գլխավոր բեմի ճմլված ալյումինե փայլաթիթեղի տեսք ունեցող վարագույրն ստեղծել է Պաե Ուայթը, որն արտադրել է թատերական սարքավորումների գերմանական Gerriets GmbH ընկերությունը: Այն ունի 23 մետր լայնություն, կշռում է 500 կգ:


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Norwegian National Opera web pages about the Opera (Norwegian)
Artworks at the new Opera House Archived 2007-07-12 at the Wayback Machine.
Snøhetta's web pages about the Opera