armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Apple Records

Apple Records, ձայնագրող լեյբլ, որը ստեղծվել է The Beatles խմբի կողմից 1968 թվականին՝ որպես Apple Corps ընկերության ստորաբաժանում։ Լեյբլի անվանումը թարգմանվում է որպես «խնձոր», որպես լոգոտիպ օգտագործվում է «Գրենի-Սմիթ» տեսակի կանաչ խնձորի լուսանկարը։
Apple Corps-ը հորինվել է խմբի կողմից 1967 թվականի վերջին՝ մենեջեր Բրայան Էփսթայնի մահից հետո։ Առաջին նախագիծը դարձել է «Կախարդական ճամփորդություն» ֆիլմը, որը թողարկվել է Apple Films լեյբլի ներքո։
Չնայած The Beatles-ը և նրանց բիզնես գործընկերները մեծ հույսեր էին կապում Apple-ի հետ, խմբի մասնակիցների միջև լարված հարաբերությունները, որոնք հետագայում պառակտվեցին, վնասեցին նաև լեյբլին։ Այստեղ հրապարակված գրառումներից շատերը չկարողացան դառնալ հանրաճանաչ հիթեր։ Դրա պատճառ է դարձել կամ, որ նրանք դուր չեկան հանդիսատեսին, կամ գովազդի բացակայության պատճառով։


== Գրականություն ==
Angelo Marty (2006)։ Երբ Կյանքը Կարևոր է։ Նոր Սկիզբ։ Impact Publishing։ ISBN 978-0-9618954-4-0 
The Beatles (2003)։ Անթոլոգիա The Beatles (DVD)։ Apple Records։ ASIN:B00008GKEG (Bar Code: 24349 29699) 
Brown Peter, Gaines Steven (2002)։ The Beatles-ի պատմությունը մեջից։ NAL Trade։ ISBN 978-0-451-20735-7 
DiLello Richard (2005)։ Ամենաերկար կոկտեյլ հավաքույթը։ Canongate Books։ ISBN 1-84195-602-3 
Gould Jonathan (2008)։ Չեմ կարող ինձ սեր գնել՝ The Beatles, Մեծ Բրիտանիա և Ամերիկա։ London: Piatkus։ ISBN 978-0-7499-2988-6 
Lennon Cynthia (2006)։ Ջոն։ Hodder & Stoughton։ ISBN 0-340-89828-3 
Miles Barry (1998)։ այս պահից շատ տարիններ հետո։ Vintage-Random House։ ISBN 0-7493-8658-4 
Spitz Bob (2005)։ The Beatles: կենսագրություն։ New York: Little, Brown and Company։ ISBN 1-84513-160-6 
Wenner, Jann (2000)։ Լեննոնի հիշատակը։ London: Verso։ ISBN 1-85984-600-9 


== Արտաքին հղումներ ==
www.applerecords.com Apple Records. պաշտոնական կայք
The complete Apple Records
Apple Sleevographia
Financial background of Apple Archived 2005-04-03 at the Wayback Machine.
Vinylnet’s  Apple Records-ի սկավառակագրություն


== Ծանոթագրություններ ==
Կորի գավառ

Կորի գավառ, գրաբար՝ Կորոյ գաւառ, գավառ Մեծ Հայքի Տուրուբերան նահանգի կազմում։


== Տես նաև ==
Տուրուբերան
Մեծ Հայքի վարչական բաժանում


== Գրականություն ==
Թ.Խ. Հակոբյան (1981). Հայաստանի պատմական աշխարհագրություն. Երևան։ «Միտք»։


== Արտաքին հղումներ ==
Մեծ Հայքի վարչական բաժանումը


== Ծանոթագրություններ ==
Բլեդսո շրջան (Թենեսի)

Բլեդսո շրջան (անգլ.՝ Bledsoe County), ԱՄՆ Թենեսի նահանգի 95 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.052 կմ² է, բնակչությունը՝ 12.367 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Փայկվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1807 թ.։
Ձմեռ պապի անձնական կյանքը

«Ձմեռ պապի անձնական կյանքը» (լատիշ․՝ Salavecīša personiskā dzīve), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Անդրիս Ռոզենբերգսը 1982 թվականին։


== Սույժե ==
Ֆիլմը հեքիաթ է «միջակ» դերասան Ռոբերտի ամանորյա արկածների մասին, որը գումար է վաստակում ամանորյա մանկական միջոցառումներում Ձմեռ պապի դեր կատարելով։ Հանդիպելով արվեստը գնահատող մարդկանց՝ Ռոբերտը համոզվում է, որ դերասանի համար չկան փոքր դերեր։


== Դերերում ==
Գեդիմինաս Գիրդվայնիս – Ռոբերտ
Ռեգինա Դեվիտե – Էլիզաբեթա
Անտանաս Գաբրենաս – ռեժիսոր
Լիլիտա Օզոլինիա – Օլգա Կարպովնա
Միրզա Մարտինսոնե – Ռոբերտի կինը
Գիրտ Յակովլև – Միքելիս
Սվետլանա Բլես – բուֆապանուհի
Ակվելինա Լիվմանե – Սամիտա, հղի դերասանուհի
Արիիս Գեյկինս – Անտոն Տիշլա
Վիլնիս Բեկերիս – Բրոնիսլավ Ադոլֆովիչ, ավտոսերվիսի տնօրեն
Ուլդիս Պուցիտիս – պահակ
Լեոնս Կրիվանս – կարգավորողԷպիզոդներում՝ Գ. Պլացենս, է. Կրաստինյա, Գ. Վիրկավա, Մ. Շնեյդեր, Լ. Պուպուրե, Վ. Յականս, Յա. Սկանիս, է. Բեդելե, Ի. Սկուշկա, Վ. Սպրուկտս, Վ. Վեյսպալս, Լ. Լուսե


== Նկարանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Անդրիս Յակուբանս, Անդրիս Ռոզենբերգս
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Անդրիս Ռոզենբերգս
Բեմադրող օպերատոր՝ Յանիս Մուրնիեկս
Բեմադրող նկարիչ՝ Վիկտոր Շիլդկնեխտ
Կոմպոզիտոր՝ Յուրիս Կարլսոնս
Հնչյունային օպերատոր՝ Եվգենի Օլշանկո
Ռեժիսոր՝ Վիա Օզերե
Օպերատոր՝ Իվարս Հոֆմանիս
Զգեստների նկարիչ՝ Լարիսա Բրաունա
Նկարիչ-գրիմարար՝ Միրձա Ցելմա
Մոնտաժողներ՝ Սիգնե Շկիլա, Թամարա Մուսնիցկայա
Ասիստենտներ՝ Յու. Ցիրուլիս, Ռ. Ժուլանովա, Մ. Չիվլե, Ա. Պավլովսկիս, Ռ. Ռիտումս, Ա. Բրիտալս
Խմբագիր՝ Վլադլեն Դոզորցև
Երաժշտական խմբագիր՝ Ն. Զոլոտոնոս
Լույսի վարպետ՝ Զ․ Տրոմս
Վարչական խումբ՝ Լ. Լեբեդևա, Ա. Ֆաերշտեյն
Տնօրեն՝ Յուրի Եվսեև


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ձմեռ պապի անձնական կյանքը» ֆիլմը Յութուբում
Սերզուխա

Սերզուխա (ռուս.՝ Серзуха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում,Յուժսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կլյազմա գետի ձախ ափին 128 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է, ավազանի տարածքը 83,3 կմ2։ Գետի ակունքը գտնվում է գյուղի մոտակայքում, ճահճոտ անտառներում՝ Յուժա քաղաքից 10 կմ հարավ-արևելք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կլյազմա գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկա և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010301112110000033501
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110003350
Ավազանի կոդը - 09.01.03.011
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կազալվոլոնե

Կազալվոլոնե (իտալերեն՝  Casalvolone), քաղաք Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում։
Բնակչությունը 812 մարդ է (2010 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 48 մարդ/կմ² է։ Տարածքը 17 կմ² է։ Փոստային ինդեքսը՝ 28060։ Հեռախոսային կոդը՝ 0161։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Պետրոս առաքյալը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0161 315157
Էլեկտրոնային հասցե։ municipio@comune.casalvolone.no.it
Պաշտոնական կայք։ www.comune.casalvolone.no.it


== Տես նաև ==
Իտալիայի գավառներ


== Արտաքին հղումներ ==
Կազալվոլոնեի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ցորաբերդ

Ցորաբերդ, ամրոց, գտնվում է Ցոր գյուղի թիկունքի լեռան վրա։ Տեղանքին բնորոշ գծերն են. բարձր ժայռեր՝ հարավային մասում, հաստ պարիսպներ՝ հակառակ կողմում, և դեպի բերդը տանող դժվարանցանելի ճանապարհ։ Գեղատեսիլ լեռն իր բնական անառիկ դիրքով համապատասխանում էր այն ժամանակվա ռազմական պահանջներին։ Բերդն ունեցել է երկու դարպաս։ Անմշակ քարերով ու կրաշաղախով շարված պարիսպների հաստությունը մոտ երկու մետր է։ Բերդի ներսում գտնվել են կավե ջրախողովակներ, կարասներ, բրոնզե նետասլաքներ և դաշույններ։ Ցորաբերդի հիմնական շինություններից մնացել են պարիսպների ավերակները և ջրավազանների հողածածկ փոսերը։


== Ամենափրկիչ եկեղեցի ==
Այս բարձր հուշարձանը գտնվում է Ցոր գյուղի կենտրոնական մասում։ Շենքը եռանավ բազիլիկ է, չորս մույթով, աբսիդի երկու կողմերի խորաններով։ Բեմի ճակատի եզրին վերից վար քանդակված է «Գրիգոր» փորաքանդակը։ Եկեղեցին կառուցվել է X դարում և վերակառուցվել է XVII—XIV դարերում։


=== Սուրբ Լուսավորչի անապատ ===
Գտնվում է Ցոր գյուղի հարավային մասում, ձորի ձախ եզրին՝ մի փոքրիկ հարթության վրա։ Ուղղանկյուն հատակագիծ ունեցող փոքրիկ կառույց է՝  շինված մոխրագույն անտաշ քարերից։ Կառույցի շուրջը տարածված է ընդարձակ գերեզմանատունը, որտեղ գտնվում են բազմաթիվ տապանաքարեր։ Զարդարված է կենցաղային բովանդակության ու սրբապատկերների բարձրաքանդակներով։ Տապանաքարերից շատերն ունեն XVII և XVI-XIV դարերի արձանագրություններ։ Անապատի մոտ կա մի ստորգետնյա քարակերտ ավերված դամբարան։ Հողի մեջ կիսով չափ խրված է մի շքեղ գերեզմանաքար։


== Ծանոթագրություններ ==
Բաբիկ Ա Սյունի

Բաբիկ Ա Սյունի՝ Սյունյաց նահանգի իշխան,  Անդովկ Սյունու որդին, Փառանձեմ թագուհու եղբայրը, Վասակ Սյունու հայրը։ Վերականգնել է Սյունյաց իշխանական տունը։


== Կենսագրություն ==
Ապրել է 4-րդ դարում «պատրկաց պատրիկ» տիտղոսը կրող հոր՝ Անդովկի  մահից հետո։  Կաղանկատվացին է ասում, որ Անդոկը կայսրի կողմից մեծ պատիվների արժանացավ, բայց այդ տիտղոսի մասին չի նշում։ Օրբելյանը որոշակի գրում է.

Բաբիկը չնայած կայսրի կողմից բազում եւ մեծամեծ պատիվ ուներ, 


== Գործունեությունը ==
Բաբիկը գնում է պարսից արքունիք, մտնում զինվորական ծառայության, ցուցաբերում խիզախություններ, «... բազում արութիւնս պէսպէս յոլոմպիադսն Պարսից», ի վերջո Շապուհի փոխարեն մենամարտում է հոների առաջնորդի — «զմարդախողող եւ զվիշապազօր գազանի» հետ եւ սպանում նրան։ Շապուհի հարցին, թե այդ հերոսության համար նա ինչ է ցանկանում ի հատուցումն, Բաբիկն ասում է. «... առ ի բառնալ զսանդն լի մոխրով հնոցի զոր ի դարապասին եդեալ... ։ «Եւ խնդրեալ Բաբկայ յարքայիցն արքայէ զի միայն զսեպհական աշխարհն իւր' զբնիկն, զնախնական տէրութիւնն իւր ազգին ի նա դարձուսց է»։
Շապուհը կատարում է նրա խնդրանքը, հրամայում է սանդը հանել տեղից և 

Բաբիկը փրկում է իր հայրենիքի պատիվը, վերականգնում է Սիսական տոհմի երբեմնի փառքը։
Պատմագիրը մեծ բավականությամբ  գրում է. 

Ահա մեծ հայրենասեր մեր պատմագրի՝ հայրենիքի, հայրենի ժառանգության մասին ունեցած պատկերացումը։ Նա Սիսական տոհմին վերագրում է թագավորական ծագում, գրում է, թէ. 


== Գրականության մեջ ==
Գագիկ Դավթյան «Վարք Բաբիկի» պոեմ


== Ծանոթագրություններ ==
Կարապետ (այլ կիրառումներ)

Կարապետ, կարող է վերաբերել՝

Կարապետ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում
Կարապետ - հայկական արական անուն
Ռոքնռոլ արքայադուստրերի համար

«Ռոքնռոլ արքայադուստրերի համար» (ռուս.՝ «Рок-н-ролл для принцесс»), խորհրդային երաժշտական ֆիլմ-հեքիաթ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ռադոմիր Վասիլևսկին 1990 թվականին Ռադի Պոգոդինի «Մրցաշար Ֆիոֆեգաս թգավարությունում» գրքի հիման վրա։ Էկրան է բարձրացել 1991 թվականին։


== Սյուժե ==
Հեքիաթային թագավորության թագավոր Ֆիլոգերցը (Վիկտոր Պավլով) մտահոգված է, որ իր միակ որդին՝ արքայազն Ֆիլոֆեյը (Անդրեյ Անկուդինովը) ոչ մի կերպ չի ցանկանում մեծանալ։ Այդ ժամանակ թագավորը խորհրդականի հետ որոշում է ամուսնացնել նրան։ Նա կազմակերպել է արքայադուստրերի մրցույթ, որի հաղթողը կդառնա Ֆիլոֆեյի կինը։ Մրցույթի կազմակերպմանն օգնում է թագավորության պալատական կախարդուհի Իզմորան (Գրաժինա Բայկշտիտե)։


== Դերերում ==
Գրաժինա Բայկշտիտե – կախարդուհի Իզմորա
Անդրեյ Անկուդինով – արքայազն Ֆիլոֆեյ
Սվելտանա Նեմոլյաևա – թագուհի (վոկալը՝ Լարիսա Դոլինայի)
Լյուդմիլա Արինինա – Էլիզա, դաստիարակչուհի
Պավել Վիննիկ – դաստիարակ
Եվգենի Գերչակով – դաստիարակ
Վլադիմիր Նոսիկ – Լոմ, դաստիարակ
Սոֆյա Գորշկովա – Հիլդա
Վլադիմիր Գոստև – արքայազն Անատոլի
Աննա Դեմյանենկո – արքայադուստր Պալմեստրինա
Սվետլանա Սվիրկո – արքայադուստր Քրոնիկամարա 
Եկատերինա Ֆատյանովա – արքայադուստր Տյուլյա
Վալենտինա Կասյանովա – արքայադուստր Աննա-Ֆեոդորա
Սվետլանա Վորոնինա – արքայադուստր Օրի
Ալիկա Սմեխովա – արքայադուստրը Լիմֆատուզա
Վալերի Իվչենկո – թագավոր Կրուզերբաս
Օլգա Լեբեդևա – Ֆլորինա
Ալեքսանդր Պաշուտին – խորհրդական
Ֆեոդոր Պերևերզև – արքայազն-օգնական
Իգոր Պիսմեննի – արքայազն-օգնական
Նադեժդա Սամսոնովա – Ամալյա
Բորիս Առաքելով – պանդոկապան
Տատյանա Գովորովա
Միխայիլ Դեմենտև – խոհարար և շեփորահար
Վասա Պերեժոգինա
Ռուստամ Ուրազաև


== Ֆիլմի առանձնահատկություններ ==
Գործողության ժամանակը և վայրը հստակ չի նշվում։ Մի կողմից ֆիլմի հերոսները հնատարազ հագուստ են կրում, ապրում են ամրոցներում, կռվում են սուսերով, մյուս կողմից՝ հեծանիվ և ավտոմեքենա են վարում, ինչպես նաև հեռուստատեսությամբ ուղիղ եթերով դիտում են արքայադուստրերի մրցույթը, ընդ որում՝ ցուցադրվում են ակնհայտորեն խորհրդային արտադրության հեռուստացույցներ։
Ֆիլմի արքայադուստրերը քիչ բանով են նման արքայադուստրերի։ Նրանք ավելի շուտ խորհրդային քաղաքային աղջիկներ են։
Չնայած վերնագրին՝ ռոքնռոլը ֆիլմում գրեթե բացակայում է, այն ֆիլմում հնչում է միայն մեկ անգամ, երբ հայտարարվում է, որ Իզմորան գաղտնի ամուսնացրել է Ֆիլոֆեյին։ Բոլոր մյուս երգերը ֆիլմում երգում են փոփ ոճով։ «Искусство кино» ամսագրում Դավիթ Թուխմանովի՝ ֆիլմի համար գրված երաժշտությունը կոչվում է թույլ և անհետաքրքիր։.


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Ռադոմիր Վասիլևսկի
Սցենարիստ՝ Ռադի Պոգոդին
Օպերատոր՝ Սերգեյ Ստասենկո
Կոմպոզիտոր՝ Դավիթ Թուխմանով
Նկարիչներ՝ Միխայիլ Բեզչաստնով, Վլադիմիր Եֆիմով
Մոնտաժող՝ Վիկտորյա Մոնյատովսկայա
Երգերի տեքստերի հեղինակ՝ Յուրի Էնտին


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[https://web.archive.org/web/20210614102617/https://ruskino.ru/mov/3128 Archived 2021-06-14 at the Wayback Machine. «Ռոքնռոլ արքայադուստրերի համար» ֆիլմը ruskino.ru կայքում
 «Ռոքնռոլ արքայադուստրերի համար»  ֆիլմը Օդեսայի կինոստուդիայի պաշտոնական կայքում
(1196) Շեբա

(1196) Շեբա (անգլ.՝ Sheba), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1931 թվականի մայիսի 21-ին Սիրիլ Ջեքսոնի կողմից Յոհանեսբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,652739 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1746 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1309 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1578,12 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,228119 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 17,67° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1196) Շեբա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Թրոկմորտոն շրջան (Տեխաս)

Թրոկմորտոն շրջան (անգլ.՝ Throckmorton County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.362 կմ² է, բնակչությունը՝ 1.850 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Թրոքմորտոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1858 թ.։
Բրեզիյակ

Բրեզիյակ (ֆր.՝ Brézilhac), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 159 մարդ, բնակչության խտությունը` 23.31 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.82 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 640 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 155 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 23 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 104 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 75-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 29։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,1 %։ 75 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 58 անձ (35 տղամարդ և 23 կին)։ Գործազուրկ են եղել 17 անձ (13 տղամարդ և 4 կին)։ 29 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սթենլի Կրամեր

Սթենլի Էրլ Կրամեր (անգլ.՝ Stanley Earl Kramer, սեպտեմբերի 29, 1913(1913-09-29)[…], Բրուքլին, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - փետրվարի 19, 2001(2001-02-19)[…], Վուդլենդ Հիլզ, Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի կինոռեժիսոր և պրոդյուսեր։


== Կենսագրություն ==
Ստենլի Կրամերը ծնվել է Նյու Յորքում, 1913 թվականին։ Ավարտել է Նյու Յորքի համալսարանը։ Տասնինը տարեկանում, երբ պատրաստվում էր փաստաբան դառնալ, տեղեկացավ Հոլիվուդի երիտասարդ սցենարիստների մրցույթի մասին։ Մասնակցում է մրցույթին և ընդունվում , սակայն կարիերան տևում է երեք ամիս, նրան վտարում են, բայց նա չի հուսահատվում։ Կինոարվեստում Կրամերը ճանաչում է գտել նախ որպես պրոդյուսեր, ապա որպես ռեժիսոր։  Կինոյում աշխատել է 1933 թվականից (Հոլիվուդ)։ 1947 թվականին հիմնել է սեփական «անկախ» կինոֆիրման և թողարկել ամերիկյան հասարակության բարքերը մերկացնող ֆիլմեր («Չեմպիոն», 1949), «Գնացքը սուլելու է երեք անգամ» (ռեժիսոր ֆրեդ Ցինեման, 1952), «Շրջիկ ծառայողի մահը (ռեժիսոր Լասլո Բենդեկ, 1952), «Սիրանո դը Բերժըրակ» (ռեժիսոր Մայքլ Գորդոն, 1950), «Լարախաղացը» (1953), «Փոթորիկ Կեյնի վրա» (ռեժիսոր Էդուարդ Դմիտրիկ, 1954): 1955 թվականից հանդես է եկել իբրև ռեժիսոր։ Նրա ստեղծագործական անհատականությունը բացահայտվել է հակառասիստական «Չխոնարհելով գլուխները» (1958, խորհրդային էկրանում՝ «Նույն շղթայով շղթայվածները») ֆիլմում։ Կրամերն ամերիկյան կինոյի առաջադեմ ուղղության ներկայացուցիչ է։ Մյուս ֆիլմերից են՝ «Հպարտություն և կիրք» (1957, ըստ Ա. Ֆորստերի վեպի), «Վերջին ափ» (1959, ըստ Ն. Շյուտի վեպի), «Նյուրնբերգյան դատավարություն» (1962), «Հիմարների նավը» (1965)։ Վերջին երկու ֆիլմերում դատապարտել է Արևմտյան Գերմանիայում ֆաշիզմի վերածննդին նպաստող գերմանական նացիզմը։ «Օրհնիր երեխաներին և գազաններին» (1971), կինոնկարում արտահայտել է բողոք դաժանության և բռնության դեմ։ Լավագույն աշխատանքներից են նաև «Խելակորույս, խելակորույս, խելակորույս աշխարհ» (1963), «Սանտա Վիտորիայի գաղտնիքը» (1970) կինոժապավեններից հետո Կրամերը նկարահանում է  1973 թվականի մոսկովյան ութերորդ միջազգային կինոփառատոնում ոսկե մրցանակ շահած «Օկլահոման ինչպես որ կա» (1973) կինոժապավենը։ 1983 թվականին Կրամերը Մոսկվայում մասնակցել է 13-րդ միջազգային կինոփառատոնին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավանի հյուսիսային գերեզմանոց

Ավանի հյուսիսային գերեզմանոց, միջնադարյան գերեզմանոց Երևանի Ավան վարչական շրջանում։ Գտնվում է Գետառի աջ ափին։
Լքված, թփածածկ, հողածածկ վիճակում է։


== Պատմություն ==
Շահագործվել է 10-19-րդ դարերում։
ՀՀ Կառավարության որոշմամբ մտնում է Երևան քաղաքի Ավան վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկի մեջ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Ավան վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Երևան)
Սուրբ Կաթողիկե Ծիրանավոր եկեղեցի


== Ծանոթագրություններ ==
(410) Քլորիս

(410) Քլորիս (անգլ.՝ Chloris), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1896 թվականի հունվարի 7-ին Օգյուստ Շարլուայի կողմից Նիցայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,727854 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0745 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3812 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Քլորիս աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,0596 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1645,62 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,218762 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,96° անկյուն։
Քլորիս աստերոիդը գլխավորում է Քլորիսի աստերոիդների ընտանիքը, որը տեղաբշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(410) Քլորիս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ի Սի Քոուլմեն

Ի Սի Քոուլմեն կրտսեր (անգլ.՝ E. C. Coleman Jr., սեպտեմբերի 25, 1950(1950-09-25), Flora, Մադիսոն շրջան, Միսսիսիպի, ԱՄՆ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ։


== Խաղացողի կարիերա ==
Խաղացել է ծանր հարձակվողի դիրքում։ Սովորել է Հյուստոնի բապտիստական համալսարանում։ 1973 թվականի NBA դրաֆթի ժամանակ ընտրվել է  «Հյուստոն Ռոքեթս» ակումբի կողմից՝ 51-րդ համարի ներքո։ Հետագայում հանդես է եկել «Նյու Օռլեանս Ջազ» և «Գոլդեն Սթեյթ Ուորիորս» ակումբների կազմերում։ NBA-ում, ընդհանուր առմամբ, անցկացրել է 6 մրցաշրջան։ Մեկ անգամ մասնակցել է NBA բոլոր աստղերի պաշտպանության առաջին հավաքականի կազմում (1977), ինչպես նաև մեկ անգամ NBA բոլոր աստղերի պաշտպանության երկրորդ հավաքականի կազմում (1978)։ NBA կարիերայի ընթացքում, ընդհանուր առմամբ, խաղացել է 357 խաղ, որոնց ժամանակ հավաքել է 2553 միավոր (7,2 մ/խ), կատարել 2151 անդրադարձ, 482 փոխանցում, 305 խլում և 142 բլոկշոտ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը NBA.com կայքում(անգլ.)
Յուրգայի շրջան (Կեմերովոյի մարզ)

Յուրգանսկի շրջան (ռուս.՝ Юргинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կեմերովոյի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Յուրգա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2520 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 22604 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,97 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Իրավահաջորդություն

Իրավահաջորդություն, իրավունքների և պարտականությունների անցումը մեկ անձից մյուսին (օրինակ, մահացածից՝ նրա ժառանգներին, միավորվող կազմակերպություններից՝ նորաստեղծին)։ Իրավահաջորդության հետևանքով իրավունքների ու պարտականությունների սուբյեկտը փոխվում է առանց նախկին իրավունքների ու պարտականությունների բովանդակության փոփոխության։ Իրավահաջորդությունը ածանցյալ իրավունք է։
Իրավահաջորդությունը լինում է ընդհանուր, երբ փոխանցվում են նախորդի բոլոր իրավունքներն ու պարտականությունները և մասնակի՝ միայն որոշ իրավունքներ ու պարտականություններ։ Որոշ իրավունքների իրավահաջորդություն, եթե ունեն խիստ անձնական բնույթ, արգելվում է։
Նյութա-իրավականից բացի, իրավահաջորդությունը լինում է դատավարական, այսինքն՝ իրավահաջորդին անցնում են նաև դատավարական իրավունքներն ու պարտականությունները։ Միջազգային իրավունքում իրավահաջորդությունը մեկ պետության իրավունքների ու պարտականությունների անցումն է մյուսին, նրա տարածքի անցման կամ դրա հետ առնչվող իրադարձությունների (նոր պետության առաջացում, պետության բաժանում, անջատում են) կապակցությամբ։ 
Ըստ միջազգային իրավունքի նորմերի, գաղութային ճնշումից ազատագրված պետությունները պարտավոր չեն ճանաչել իրենց տարածքում գործող նախկին պայմանագրերն ու պարտավորությունները։


== Տես նաև ==
Պետությունների իրավահաջորդություն
Լիպարիտ Մխչյան

Լիպարիտ Հովհաննեսի Մխչյան (՞ - 1921 Իմանշալու գյուղ [այժմ՝ ՀՀ Արարատի մարզ, գ․ Մխչյան]), Հայաստանում խորհրդային ռեժիմի հաստատման աջակից, ԽՄԿԿ անդամ (1917)։
Ավարտել է Վլադիմիրյան զինվորական ուսումնարանը և Օմսկի գնդացրային դպրոցը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ եղել է Արևմտյան, 1917 թվականից՝ Կովկասյան ռազմաճակատում։ Ծառայել է Ալեքսանդրապոլում (այժմ՝ Գյումրի) և Սարիղամիշում։ Բոլշևիկյան քարոզչական գործունեություն է ծավալել զինվորների շրջանում։ 1920 թվականի Մայիսյան խռովության օրերին ընտրվել է Սարիղամիշի ռազմահեղափոխական կոմիտեի կազմում, եղել կարմիր զորքերի կայազորի պետ։ Ռուսական 11-րդ կարմիր բանակի կողմից Հայաստանը գրավելուց և երկրում խորհրդային վարչակարգի հաստատումից հետո նշանակվել է հայկական կարմիր բանակի առաջին առանձին հրաձգային բրիգադի կոմիսար։ 1921 թվականի փետրվարյան ապստամբության ժամանակ եղել է Ղամարլուի (այժմ՝ Արտաշատ) ռազմաճակատի հրամանատարը և սպանվել մարտական գործողությունների ժամանակ։ 
Թաղվել է Երևանի 26 կոմիսարների անվան զբոսայգում (այժմ՝ Անգլիական այգի)։
Արարատի մարզի Իմանշալու գյուղը 1935 թվականից կոչվում է Մխչյանի անունով։ Նրան է նվիրված Եղիշե Չարենցի «Իմ ընկեր Լիպոն» բանաստեղծությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Դոնի ջրվեժներ

Դոնի ջրվեժներ (ռուս.՝ Донские водопады, նաև կոչվել է Վոլչենսկի ջրվեժներ), ջրային օբյեկտներ, որոնք գտնվում են Ռոստովի մարզի Ուգլերոդովսկի ավանում։ Ջրվեժներից մեկը կոչվում է «Հյուսքեր», մյուսը՝ «Երկու արցունք»։ Ջրվեժներ կան նաև նախկին Զամչալովսկու քարհանքի տարածքում։


== Պատմություն ==
Ռոստովի մարզի տարածքում կան մի քանի Դոնյան ջրվեժներ Ուգլերոդովսկի գյուղի մոտակայքում, որոնք բոլորը գտնվում են նախկին Զամչալովսկի քարհանքի տարածքում։ «Հյուսքեր» ջրվեժը գտնվում է կիրճի արևելյան կողմում, հակառակ կողմում «Երկու արցունքներ» ջրվեժն է, որի բարձրությունը հասնում է 10 մետրի։ Մի ջրային աղբյուրից ջուրը սահուն կերպով հոսում է, մյուսից մեծ բարձրությունից թափվում է քարերի շերտերին, որոնց վրա տարիներ շարունակ հետքեր է թողել։
Վոլչենսկի վարչական համայնքի ղեկավարը ցանկություն է  հայտնել, որ ժամանակի ընթացքում Դոնի ջրվեժները կարող են բնական հուշարձանի կարգավիճակ ստանալ, և տեղայնքը կկարողանա դառնալ Ռոստովի մարզի զբոսաշրջային վայրերից։ 2017 թվականի դրությամբ այս վայրում հատուկ էքսկուրսիաներ չեն կազմակերպվել։


== Ծանոթագրություններ ==
Բրաուն շրջան (Կանզաս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բրաուն շրջան (այլ կիրառումներ)Բրաուն շրջան (անգլ.՝ Brown County), ԱՄՆ Կանզաս նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.479 կմ² է, բնակչությունը՝ 10.724 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Հայավոթա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1855 թ.։
Բերեզկովո

Բերեզկովո (ռուս.՝ Березьково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 16 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
ԱՄՆ Պետական դեպարտամենտ

ԱՄՆ Պետական դեպարտամենտ (անգլ.՝ The United States Department of State), արտաքին քաղաքական գլխավոր գերատեսչությունը ԱՄՆ-ում (1789 թվականից), որն իրականացնում է արտաքին գործերի մինիստրության ֆունկցիաներ։ Գլխավորում է պետական քարտուղարը։ Իրավաբանորեն խորհրդակցական մարմին է (սահմանադրությամբ արտաքին քաղաքականության իրականացումը վերապահված է պրեզիդենտին)։ Պետական դեպարտամենտը փաստորեն վարում է պրեզիդենտի և կոնգրեսի մշակած արտաքին քաղաքական կուրսը։ Իրագործում է նաև որոշ, միայն ներքին գործերին վերաբերող (մասնավորապես օրենքների հրապարակման) ֆունկցիաներ։ ԱՄՆ առաջին պետքարտուղարը եղել է Թոմաս Ջեֆերսոնը։ 2021 թ-ի հունվարի 26-ից այս պաշտոնը ղեկավարում է Էնթոնի Բլինքենը։ 1947 թ-ից պետդեպարտամենտը տեղակայված է՝ Վաշինգտոնում՝ Հարի Թրումենի տանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք էջ (անգլերեն)
Մեքենաշինություն (այլ կիրառումներ)

Մեքենաշինություն, կարող է վերաբերել՝

Մեքենաշինություն - ծանր արդյունաբերության ճյուղերի համալիր, ուր ժողովրդական տնտեսության համար ստեղծվում են աշխատանքի գործիքներ, ինչպես նաև սպառման առարկաներ ու պաշտպանական նշանակության արտադրանք
Մեքենաշինություն - խորհրդային հանրագիտարանային հրատարակություն
Դիոֆանտ

Դիոֆանտ (հունարեն՝ Διόφαντος ὁ Ἀλεξανδρεύς, Դիոֆանտոս Ալեքսանդրացի, ոչ վաղ քան 201 և ոչ ուշ քան 215 կամ 200, Ալեքսանդրիա, Հռոմեական կայսրություն - ոչ վաղ քան 285 և ոչ ուշ քան 299), հույն մաթեմատիկոս։
Հավանաբար ապրել և ստեղծագործել է 3-րդ դարում։ Աշխատություններից պահպանվել է «Թվաբանություն» մաթեմատիկայի տրակտատի մի մասը (13 գրքից 6-ը), որտեղ տրվում են հիմնականում մինչև 4-րդ աստիճանի անորոշ հավասարումների բերվող խնդիրների ռացիոնալ դրական լուծումներ։ Հավասարման նշանի, անհայտի և դրա աստիճանների նշանակման համար Դիոֆանտի օգտագործել է բառերի կրճատ գրառումներ։ Դիոֆանտը խնդիրները լուծել է հմտությամբ՝ առանց լուծման ընդհանուր մեթոդների։ Դիոֆանտի աշխատությունները ելակետ են դարձել Պիեռ դե Ֆերմայի, Էյլերի, Գաուսի և այլոց հետազոտությունների համար։


== Տես նաև ==
Դիոֆանտի հավասարում


== Ծանոթագրություններ ==
Պետրովսկոե (գյուղ, Ժովտնևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրովսկոեՊետրովսկոե (ուկրաիներեն՝ Петрівське), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վիտովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1917 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պետրովսկոե գյուղում բնակվում էր 338 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,014 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Անդրեյ Գուսկով

Անդրեյ Գուսկով (ռուս.՝ Андре́й Анато́льевич Гусько́в, դեկտեմբերի 15, 1961(1961-12-15)), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2020 թվականի հունիսի 8)։


== Կենսագրություն ==
1983 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Տիրապետում է իսպաներենին և անգլերենին։
1983 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։
1988 թվականին ավարտել է Դիվանագիտական ակադեմիայի որակավորման բարձրացման ֆակուլտետը։
Աշխատել է տարբեր պաշտոններում նախարարության կենտրոնական համակարգում և արտերկրում։
2003 թվականից մինչև 2005 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության ԱՊՀ երկրների երկրորդ դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2005-2011 թվականներին Բրազիլիայում եղել է Ռուսաստանի դեսպանատան խորհրդական-դեսպանորդ։
2007 թվականի փետրվարի 7-ին շնորհվել է 2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդի կոչում։
2011 թվականի հունիսից Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության լատինաամերիկյան դեպարտամենտի փոխտնօրեն։
2015 թվականի հունվարի 19-ից մինչև 2018 թվականի հունիսի 18-ը Պերուի Հանրապետությունում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2018 թվականի հունիսի 18-ից Պերուի Հանրապետությունում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2018 թվականի հոկտեմբերի 8-ից Բագամյան կղզիներում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2020 թվականի հունիսի 8)


== Ծանոթագրություններ ==
Մալայա Նեխվորոշչա

Մալայա Նեխվորոշչա (ուկրաիներեն՝ Мала Нехвороща), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Մաշևկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալայա Նեխվորոշչա գյուղում բնակվում էր 538 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6,2 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 86,77 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բալասանյան

Բալասանյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Աբիսակ Գրիգորի Բալասանյան (1908-1941), զինվորական։
Գրիգոր Բալասանյան
Գրիգոր Արամի Բալասանյան (1915-1995), ինժեներ։
Գրիգոր Արկադիի Բալասանյան (1910-1982), ռեժիսոր, սցենարիստ։
Գրիգոր Գրիգորի Բալասանյան (1919-2003), արձակագիր։
Գրիգոր Պողոսի Բալասանյան (1869-1935), գրող, մանկավարժ։
Գրիգոր Վահանի Բալասանյան (1929-2000), ծանրամարտի մարզիչ։
Գուրգեն Արշակի Բալասանյան (1910-1982), ռեժիսոր, օպերատոր։
Եփրեմ Հովհաննեսի Բալասանյան (1915-1941), բանաստեղծ։
Կամո Բալասանյան (1965-1994), ազատամարտիկ, հրամանատար։
Մարգո Ջալալի Բալասանյան (1927-2007), դերասանուհի։
Մուշեղ Արզումանի Բալասանյան (1914-1943), գրականագետ։
Մուրադ Բալասանի Բալասանյան (1946), օդաչու-հրամանատար։
Յուրի Հակոբի Բալասանյան (1914-2000), բանաստեղծ, թարգմանիչ։
Սամվել Միսակի Բալասանյան (1954), քաղաքական գործիչ։
Սերգեյ Բալասանյան
Սերգեյ Արտեմի Բալասանյան (1902-1982), hայ կոմպոզիտոր, մանկավարժ, երաժշտա-հասարակական գործիչ։
Սերգեյ Իշխանի Բալասանյան (1925-2003), երկրաբան։
Վարազդատ Բալասանի Բալասանյան (1949-2012), օդաչու-հրամանատար։
Վիտալի Միխայիլի Բալասանյան (1959), ԼՂՀ Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր, Արցախի հերոս։


== Տես նաև ==
Բալայան
Պալասանյան


== Ծանոթագրություններ ==
Էունապոլիս

Էունապոլիս (պորտ.՝ Eunápolis), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա մարզում։ Մտնում է Պորտու Սեգուրու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 94 354 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 196,695 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 78,6 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է մայիսի 12-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1988 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 437.711.201,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 4.892,10 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,704 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Տեղի կլիման արևադարձային է։
Կրուշինիանի մզկիթ

Կրուշինիանի մզկիթ՝ փայտե մզկիթ Լեհաստանի Կրուշինյանի գյուղում։ Այն Լեհաստանում լիպկա թաթարների ամենահին մզկիթն է։ Ուղղանկյուն է,  10-ից 13 մետր։


== Պատմություն ==
Առաջնորդ Յան Սոբեսկին Կրուշինիանի գյուղը հանձնել է թաթարներին, որոնք Օսմանյան կայսրության դեմ պատերազմում մարտնչել են Ռեչ Պոսպոլիտայի կողմից։ Այստեղ լիպկա թաթարների բնակություն հաստատելուց հետո թաթարները հիմնել են մզկիթը։ Վերջինս առաջին անգամ հիշատակվել է 1717 թվականի գրություններում։ 
Ներկայիս մզկիթը, ամենայն հավանականությամբ, կառուցվել է 18-րդ դարի երկրորդ կեսին, կամ 19-րդ դարի առաջին կեսին (կառուցման ճշգրիտ ամսաթիվը հայտնի չէ) նախկին մզկիթի տեղում։ 1846 թվականին շենքը վերանորոգվել է, որի մասին տեղեկությունները հայտնաբերվել են քարե տախտակի վրա՝ կանանց մուտքի կողքին։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո այստեղ բնակություն են հաստատել հայրենադարձներն ու մուսուլմաններ ներկայիս Բելառուսից։ 2008 թվականին մշակույթի և ազգային ժառանգության նախարարության ֆինանսավորմամբ փայտե շենքը համալրվեց անվտանգության համակարգով։
2012 թվականի նոյեմբերի 20-ին Կրուշինիանի գյուղը նշանակվել է Լեհաստանի պաշտոնական ազգային պատմական հուշարձաններից մեկը։  
2014 թվականին Լեհաստանում իսլամաֆոբական հարձակումների ժամանակ մզկիթի պատին գծագրվել է խոզ, իսկ հարակից գերեզմանոցը ենթարկվել է վանդալիզմի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Նշումներ ==
Կարմիր կոշիկներ

Կարմիր կոշիկներ (կորեերեն՝ 분홍신), 2005 թվականի հարավկորեական սարսափ ֆիլմ, որի սցենարիստը և ռեժիսորը Կիմ Յոն Գյուն է։ Կիմ Յոն Գյունն ոգեշնչվել էր Հանս Քրիստիան Անդերսենի նույնանուն հեքիաթից։


== Սյուժե ==
Սոն Ջեն (Կիմ Հյե Սու) հեռանում է իր դավաճան ամուսին Սոն Ջունից (Լի Ըլ) և տեղափոխվում է հին բնակարան իր դստեր՝ Տե Սուի հետ (Պակ Յոն Ահ)։ Սոն Ջեի տուն վերադառնալու ժամանակ նա վերցնում է վարդագույն կոշիկներ, որոնք նա գտել էր մետրոյում, բայց դրանք անիծված էին։ Նրա մոլուցքը աճում է և նա սկսում է տեսնել առեղծվածային և սարսափելի տեսիլքներ։ Նույնիսկ Տե Սուն և Սոն Ջեի ընկերներից մեկը՝ Կիմ Մի Հին (Գո Սո Հի) սկսում են կռվել այդ անիծված կոշիկների համար։ Շուտով Մի Հին մահանում է կոշիկները վերցնելու պատճառով, ապա այդ կոշիկները վերադառնում են Տե Սուի մոտ։
Իր նոր ընկեր Ին Չոլի (Կիմ Սոն Սու) օգնությամբ, Սոն Ջեն փորձում է իմանալ կոշիկների անեծքի հետ կապված ճշմարտությունը, մինչև իր և Տե Սուի սպանվելը։ Նա իմանում է, որ կոշիկների տերը, անիշել էր դրանք, որ ով վերցնի այդ կոշիկները, նա կմահանա։ Սոն Ջեի տան նկողում ապրում է մի ծեր կին, ով պատմում է այդ կոշիկների տիրոջ մասին։ Այդ կնոջը իր սիրեցյալն էր նվիրել դրանք, Կորեայում Ճապոնիայի գերիշխանության ժամանակաշրջանում։


== Դերասանական կազմ ==
Կիմ Հյե Սու - Սոն Ջե
Կիմ Սոն Սու - Ին Չոլ
Պակ Յոն Ահ - Տե Սու
Գո Սո Հի - Կիմ Մի Հի
Լի Էոլ - Սոն Ջուն


== Մրցանակներ և անվանակարգումներ ==
2006 Grand Bell AwardsԱնվակարգում - Լավագույն դերասանուհի - Կիմ Հյե Սու2007 Korean Film AwardsԱնվակարգում - Լավագույն դերասանուհի - Կիմ Հյե Սու
Անվակարգում - Լավագույն գեղարվեստական ռեժիսորական աշխատանք - Ջանգ Պակ և Իմ Հյոն Տե


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.theredshoes.co.kr/ Կարմիր կոշիկներ. պաշտոնական կայք  (ջնջված կայք)
Կարմիր կոշիկներ(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
The Red Shoes Movie Review Archived 2010-05-21 at the Wayback Machine.
Տեր Մանվել քարգործ

Տեր Մանվել քարգործ (ծննդյան և մահվան տարեթվերն անհայտ են), XV-XVI դարերի քանդակազարդող հայ վարպետ։


== Կենսագրություն ==
Աշխատել է հոր՝ տեր Հովհաննեսի հետ։ Նրանց գործերից հայտնի է Առինջ գյուղի (այժմ՝ ՀՀ Կոտայքի մարզում) մոտ գտնվող ավերակ բերդի մուտքի կամարակալ քարի վրա 1501 թվականին կերտված բարձրաքանդակը՝ դեմառդեմ իրար փաթաթված երկու վիշապ՝ կռվելիս։ Դրանից ներքև, մուտքի կալաքարի վրա, նրանց թողած արձանագրությունն է և քանդակի թիվը՝ ՋԾ (950)։ Գարեգին Հովսեփյանի կարծիքով («Խաղբակյանք», Ա, 165)՝ վիշապների քանդակն ավելի հին՝ XIII—XIV դարերի գործ է։


== Գրականություն ==
Բարխուդարյան Ս․, Միջնադարյան հայ ճարտարապետներ և քարգործ վարպետներ, Երևան, 1963։
10 սենտավո (Չիլի)

Չիլիի 10 սենտավոն (իսպաներեն՝ diez centavos) չիլիական պեսոյի սենտավո մանրուն դրամի նոմինալներից մեկն է եղել 1896 թվականից մինչև 1983-ը, երբ, բարձր ինֆլյացիայի պատճառով, շրջանառությունից հանվել է Չիլիի Կենտրոնական բանկի կողմից։ Թողարկվել է միայն մետաղադրամի տեսքով։
10 սենտավո դրամանիշները հատվել են երեք տեսակներով, սկզբում՝ 83,5 հարգի արծաթից, իսկ ժամանակի ընթացքում արծաթի բաղադրությունը հետզհետե նվազեց և վերջին տեսակը արդեն արտադրվում էր ալյումինից և հասարակ մետաղների տարբեր ձուլույթներից։ 1852 - 1894 թթ. թողարկվել է նաև 1 դեսիմո դրամանիշը, որը նույնպես պեսոյի մեկ տասներորդն էր և համարժեք էր 10 սենտավոյին, ու «սենտավոն» պարզապես փոխարինեց «դեսիմոյին» որպես այս մետաղադրամի մեկ այլ անվանում։
Ստորև՝ չիլիական պեսոյի 10 սենտավո դրամանիշի երեք տեսակները.


== 10 սենտավո (1896 - 1920, արծաթ) ==


=== Պատմություն ===
Այս տեսակի 10 սենտավո մետաղադրամն առաջինն էր, որը փոխարինեց մինչ այդ շրջանառության մեջ եղած դեսիմոյին, որն արտադրվում էր մինչև 1894 թվականը։ Դեսիմոն և 10 սենտավոն համարժեք դրամներ էին (պեսոյի մեկ տասներորդը)։ Այս 10 սենտավոն հատվում էր Սանտյագոյի դրամահատարանում, արծաթից։ Արտադրման թվականներն են՝ 1896 - 1920։ Ունի մի քանի ենթատեսակներ, որոնք միմյանցից տարբերվում են միայն արծաթի պարունակության չափով։ Ստորև՝ այդ ենթատեսակները՝ ստանդարտ կատալոգային համարներով և արծաթի պարունակությամբ.

KM # 156.1 (1896) - 83,5% արծաթ
KM # 156.2 (1899-1907) - 50% արծաթ
KM # 156.2a (1908-1920) - 40% արծաթ
KM # 156.3 (1915-1918) - 45% արծաթԿշիռը՝ 2 գրամ (1896 - 1907) և 1,5 գրամ (1908 - 1920), տրամագիծը՝ 17 մմ։


=== Նկարագրություն ===
Դիմերես
Դիմերեսի վրա պատկերված է ժայռի վրա թառած բացած թևերով պասկուճ, որի շուրջը (կիսաշրջանով)՝ REPÚBLICA DE CHILE (Չիլիի Հանրապետություն) մակագրությունը։
Դարձերես
Դրամի ետևի կողմում՝ դափնեպսակով ամփոփված DIEZ CENTAVOS («տասը սենտավո») գրությունը, որի տակ՝ թողարկման տարեթիվը։ Տարեթվի տակ, դափնեպսակի հիմքում՝ մուրճ և մանգաղի էմբլեմը։


=== Նումիզմատական արժեք ===
Այս 10 սենտավոն որոշ նումիզմատական արժեք է ներկայացնում «չօգտագործված» վիճակի մետաղադրամների պարագայում։ Արժեքները տատանվում են 10-ից 20 ԱՄՆ դոլարի սահմաններում։ 1915 և 1916 թվականներին թողարկված դրամների արժեքն է $6,50։ Միայն մեկ ենթատեսակի 10 սենտավո դրամն է, որ ունի զգալիորեն ավելի բարձր արժեք՝ 1901 թ. դրամը՝ դրամահատարանի վրիպակով (1901-ի փոխարեն գրված է 1801)։ Այս մետաղադրամը գնահատվում է 100 դոլարի չափով։


== 10 սենտավո (1920 - 1941, արծաթ) ==


== 10 սենտավո (1975 - 1979, ալյումին) ==


== Աղբյուրներ ==
Chester L. Krause and Clifford Mishler. Standard Catalog of World Coins. Iola, WI. (19th Century). Page 192.
Chester L. Krause and Clifford Mishler. Standard Catalog of World Coins. Iola, WI. (20th Century). Pages 340 - 341.
Սիդիանարի

Սիդիանարի (վրաց.՝ სიდიანარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալյոշկայի որսը

Ալյոշկայի որսը (ռուս.՝ Алёшкина охота), 1965 թվականին նկարահանված խորհրդային մանկական ֆիլմ` ըստ Վոլֆ Դոլգիի համանուն պատմվածքի։ Ռեժիսորը Յակով Բազելյանն է։


== Սյուժե ==
Մի անգամ վեցամյա Ալյոշկան ընկեր է ձեռք բերում` մոլի որսորդ քեռի Վիտյան, որը խոստացել էր տղային աշնանն իր հետ որսի տանել։ Դրանից հետո Ալյոշան սպասում էր աշնան գալուն և լրջորեն պատրաստվում էր որսին։ Նա ուներ պլաստմասե հրացան, մնում էր միայն երկարաճիտ կոշիկ ձեռք բերել։ Իր վեցերորդ ծննդյան տարեդարձին տղան ծնողներից որպես նվեր երկարաճիտ կոշիկներ է ուզում` փակուղու մեջ դնելով նրանց. չէ՞ որ նրանք տղային առաջարկում են ցանկացած խաղալիք «Մանուկների աշխարհից», նույնիսկ` խաղալիք երկաթգիծ։ Այդ ժամանակ Ալյոշկան որոշում է ստանալ որսի համար այդքան անհրաժեշտ կոշիկները խորամանկությամբ, սակայն ջրափոսերի մեջ վազելով հիվանդանում է։ Իսկ քեռի Վիտյան չէր հիշում իր խոստումը։ Իսկ երբ որսի ժամանակն է գալիս, և Ալյոշկան հասկանում է, որ իրեն խաբել են, նա իր վրդովմունքը պատմում է ծնողներին, և հայրն անում է ամեն ինչ, որպեսզի որսը կայանա։


== Դերերում ==
Ալյոշա Տիտկով` Ալյոշա
Վալերա Կուլիկ` Վովկա
Օլյա Յանկովսկայա` Նատաշկա
Վլադիմիր Կորեցկի` Կոնստանտին, Ալյոշայի հայրը
Նինա Դորոշինա` Ելենա, Ալյոշայի մայրը
Յուրի Մաքսիմով` քեռի Վիտյա
Մարինա Գավրիլկո` մորաքույր Պաշա
Էմանուել Գելլեր` տիրի աշխատակից
Սերգեյ Գուրզո` տղա
Վալերի Միշաստիյ` դրվագում
Մարգարիտա Ժարովա` դրվագում
Վիկտորիա Ռադունսկայա` Վովկայի մայրը


== Այլ ==
Նկարահանումների վայրը Սևաստոպոլն է, կադրում երևում են Գագարինի պողոտան, Գոգոլի, Իվան Գոլուբցի, Լև Տոլստոյի փողոցները։
Նվերը, որը ծնողները նվիրում են տղայի տարեդարձին, «Էլեկտրական երկաթուղային ճանապարհն» է, որը կենցաղում հայտնի է որպես «Պիոներական երկաթուղային ճանապարհ» անունով` «Պիոներական» ցուցանակի պատճառով, որը կախված է կայարանի շենքի վրա։ Այս խաղային հավաքածուն 1951-1969 թվականներին պատրաստվել է «Մոսկաբել» գործարանում։ Դա շատ հազվագյուտ խաղալիք էր, թողարկվել է ընդամենը 5000 խաղային հավաքածու, և իրականում այդպիսի խաղային հավաքածուն խորհրդային երեխաների մեծ մասին անհասանելի էր` իր բարձի գնի (36 ռուբլի), ինչպես նաև` մեծ չափերի պատճառով։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիրենդելի հեծան

Վիրենդելի հեծան կամ Վիրենդելի կամուրջ, ծածկի հորիզոնական կրող տարր շինարարությունում։ Ֆերմայի տարատեսակ, որը թույլատրում է 40 մետրանոց թռիչքներ ծածկել, առանց միջանկյալ հենարանների։ 19-րդ դարի վերջին հայտնագործել է Բելգիացի ճարտարագետ Արթուր Վիրենդելը։ Այս կառուցվածքի հաշվարկը Վիրենդելը կատարել է 1896 թվականին։ Նման մեթոդով առաջին կամուրջը կառուցվել է 1902 թվականին Բելգիայում։


== Գրականություն ==
Needham, E. S. / Beaufoy, L. A. (1938): Analysis of a Vierendeel Truss by Moment-Distribution and Deformeter Methods.. In: Journal of the Institution of Civil Engineers, v. 10, n. 2 (December 1938), pp. 253-272.
Takabeya, Fukubei (1934): Les applications de la poutre Vierendeel au Japon. In: Ossature métallique, v. 3 (July 1934), pp. 356-360.
Magnel, Gustave (1933): Le calcul pratique des poutres Vierendeel. In: La Technique des Travaux, v. 9, n. 8 (August 1933), pp. 504-511.
Botizan, P. (1970): Calculs des poutres Vierendeel et cadres étagés à poutres Vierendeel par la méthode Takabeya. In: Acier = Stahl = Steel, v. 35 (June 1970), pp. 295.
La charpente Vierendeel des nouvelles installations de l'International Agricultural Corporation, Chicago Heights (E.-U.). In: Ossature métallique, v. 7 (September 1938), pp. 391.


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիու դա Կոնսեյսան

Ռիու դա Կոնսեյսան (պորտ.՝ Rio da Conceição), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևելյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Դիանոպոլիսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1531 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 771,112 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 2,0 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 6.333.577,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 4.609,59 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,634 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Ռիու դա Կոնսեյսանի մասին
Պատվական Ղուկասյան

Պատվական Միքայելի Ղուկասյան (հոկտեմբերի 2, 1934(1934-10-02), Սիզավետ, Ղուկասյանի շրջան - դեկտեմբերի 7, 1988(1988-12-07), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ արձակագիր։ ԽՍՀՄ Գրողների միության անդամ (1978), Հայաստանի գրողների միության Լենինականի բաժանմունքի պատասխանատու քարտուղար (1984): ԽՄԿԿ անդամ 1962 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Պատվական Ղուկասյանը ծնվել է Հայաստանի Ղուկասյանի շրջանի Ծաղկաշեն գյուղում։ 1941 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել են Լենինական։ Սովորել է Լենինականի թիվ 5 դպրոցում, միաժամանակ՝ Մերկուրովի անվան նկարչական դպրոցում («Վագրենավորը» կտավով շրջապատում նաև նկարչի համբավ է ձեռք բերել), 1952-1955 թվականներին՝ Լենինականի բժշկական ուսումնարանում և շուրջ 10 տարի եղել շտապօգնության կայանի բուժակը։ 1965 թվականին ավարտել է Լենինականի Միքայել Նալբանդյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի հայոց լեզվի և գրականության դասավանդման մեթոդիկայի ֆակուլտետը, 1969-1970 թվականներին՝ Մոսկվայի Վ. Լենինի անվան մանկավարժական ինստիտուտի դեֆեկտոլոգիայի ֆակուլտետը։ 1969-1985 թվականներին եղել է Լենինականի թիվ 4 օժանդակ դպրոցի լոգոպեդը։
Դպրոցական տարիներից հոդվածներ ու ակնարկներ է գրել «Պիոներ կանչ», «Ավանգարդ», «Բանվոր» թերթերում։ Նրա ստեղծագործությունները տպագրվել են «Գրական թերթում», «Գարուն», «Լիտերատուրնայա Արմենիա» ամսագրերում։


== Մահ ==
Մահացել է Լենինականում` Սպիտակի երկրաշարժի ժամանակ։


== Հիշատակ ==
2014 թվականին Սիզավետ գյուղի միջնակարգ դպրոցն անվանակոչվել է Պատվական Ղուկասյանի անունով։


== Երկեր ==
«Բարով ես եկել», Երևան։ Հայաստան, 1975։
«Անհանգստություն», Երևան։ Սովետական գրող, 1982։
«Եվ մարդը հորիզոնին չձուլվեց», Երևան։ Սովետական գրող, 1985։
«Կանչող հիշողություն», Երևան։ Նաիրի, 1991։
«Կիսատ ճանապարհ»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարդ, ով ձուլվեց հավերժին, Պատվական Ղուկասյան
Պատվական Ղուկասյանի «Կիսատ ճանապարհը» Archived 2016-08-04 at the Wayback Machine.
Շիրակ աշխարհի երազողը/ Վազգեն Առաքելյան
Կվիրին

Կվիրին, Իտալիայի հնագույն աստվածներից, որը պաշտվել է Ապենինյան թերակղզում դեռ իտալիկների բնակվելուց առաջ։ Կվիրինի պաշտամունքը Հռոմ բերել են սաբինները։ Հռոմեական աստվածների շարքում Կվիրինը զբաղեցնում էր երրորդ տեղը Յուպիտերից և Մարսից հետո։ Ավելի ուշ ժամանակներում սկսել են Կվիրինին շփոթել Մարսի հետ։ Գրողները Կվիրինին անվանել են «Հանգիստ Մարս», «Խաղաղության Մարս»։ Կվիրինի պաշտամունքը միաձուլվել է նաև Հռոմուլոսի պաշտամունքի հետ, որի մասին վկայում է Հռոմուլոս-Կվիրին տաճարը։ Կվիրինի անունից առաջացել է հնում տարածված հռոմեացիների կվիրիտներ անվանումը։ Կվիրինի տոնը՝ Կվիրինալիաները տոնվում էր փետրվարի 17-ին։
Գրեգորի Դիզ

Գրեգորի Դիզ (անգլ.՝ J. Gregory Dees, անգլ.՝ Greg Dees, հոկտեմբերի 16, 1950(1950-10-16), Ցինցինատի, Օհայո, ԱՄՆ - դեկտեմբերի 20, 2013(2013-12-20), Դարեմ, Հյուսիսային Կարոլինա, ԱՄՆ), ամերիկացի գիտնական, պրոֆեսոր, «Դյուկի համալսարանի» Սոցիալական ձեռնարկատիրության հիմնադիրը և տնօրենը։
Գրեգորի Դիզն առաջինն է եղել, որ ներկայացրել է սոցիալական ձեռնարկատիրությունը որպես մասնագիտություն և ակադեմիական գիտական դիսցիպլին 1990-ական թվականների կեսերին։
Գրեգորի Դիզը երկու գրքերի (անգլ.՝ Enterprising Nonprofits և անգլ.՝ Strategic Tools for Social Entrepreneurs), մոտ 60 գիտական հոդվածների, բազմաթիվ հետազոտությունների և մեթոդական մշակումների հեղինակ է, որոնցում ցույց է տվել, որ ձեռնարկատիրության և նորարարությունների պրակտիկան կարող են համադրվել սոցիալական լուծումների հետ` աղքատության, շրջակա միջավայրի աղտոտվածության և այլ հիմնախնդիրների դեմ պայքարում։
Ի հավելումն ակադեմիական գործունեության` Դիզն աշխատել է The Bridgespan Group, Inc., ինչպես նաև` այլ կազմակերպությունների դիտորդական խորհուրդներում, նախագահել է Համաշխարհային տնտեսական ֆորումի սոցիալական նորարարությունների սեկցիաներ, եղել է Journal of Social Entrepreneurship և Social Enterprise Journal պարբերականների խմբագրական խորհուրդներում, աշխատել է Kauffman Foundation-ում։


== Կենսագրություն ==
Գրեգորի Դիզը ծնվել է 1950 թվականին։
Ավարտել է Ցինցինատիի համալսարանը` բակալավրի աստիճանով, մագիստրոսի աստիճան է ստացել Եյլի համալսարանում և դոկտորական աստիճան` Ջոնս Հոփքինսի համալսարանում։
Կրթություն ստանալուց հետո աշխատել է որպես խորհրդատու McKinsey & Company-ում:0
Դիզն իր ակադեմիական կարիերան սկսել է Եյլի համալսարանի մենեջմենթի դպրոցում (անգլ.՝ Yale School of Management), իսկ ավելի ուշ սկսել է դասավանդել Հարվարդի բիզնես դպրոցում, որտեղ հանդես է եկել սոցիալական ձեռնարկատիրության դասընթաց ստեղծելու նախաձեռնությամբ։
1995 թվականին արժանացել է Harvard’s Apgar Award for Innovation in Teaching մրցանակին։
Որոշ ժամանակ սոցիալական ձեռնարկատիրության զարգացմամբ զբաղվելուց հետո վերադարձել է Սթենֆորդի համալսարանի Բիզնեսի բարձրագույն դպրոց (անգլ.՝ Stanford Graduate School of Business), որտեղ նա մշակել է բակալավրիատի, մագիստրատուրայի և բիզնես դասընթացի ծրագրեր և օգնել է Սթենֆորդի սոցիալական նորարարությունների կենտրոնի բացմանը։
1998 թվականին հրատարակել է «Սոցիալական ձեռնարկատիրության իմաստը» հոդվածը (անգլ.՝  The Meaning of Social Entrepreneurship):
2001 թվականին Դիզն սկսել է աշխատել Ֆուկուայի բիզնես դպրոցում։
Գրեգ Դիզը և Բես Անդերսոնը (անգլ.՝ Beth Battle Anderson) ստեղծել են Դյուկի համալսարանին կից Սոցիալական ձեռնարկատիրության զարգացմանը կենտրոնը (CASE).
2007 թվականին Ասպենի ինստիտուտը (անգլ.՝ Aspen Institute) և Աշոկա հիմնադրամը պարգևատրել են Գրեգորի Դիզին` սոցիալական ձեռնարկատիրության ոլորտում ունեցած ձեռքբերումների համար։
2012 թվականին ԱՄՆ Միջազգային զարգացման գործակալությունը պարգևատրել է Սոցիալական ձեռնարկատիրության զարգացման կենտրոնին ու դրա զարգացման համար հատկացրել է 10 մլն ամերիկյան դոլար։
Գրեգորի Դիզը մահացել է 2013 թվականի դեկտեմբերի 20-ին, 63 տարեկան հասակում, Դյուկի համալսարանի հիվանդանոցում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բարանովո (գյուղ, Շևչենկոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲարանովոԲարանովո (ուկրաիներեն՝ Баранове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1850 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բարանովո գյուղում բնակվում էր 66 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,65 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 101,54 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նովի Գլեբով

Նովի Գլեբով (ուկրաիներեն՝ Новий Глібів), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովի Գլեբով գյուղում բնակվում էր 120 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,751 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 159,79 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալիփաշա

Ալիփաշա, գյուղ Թուրքիայում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։ Գտնվում էր Տրապիզոն քաղաքից 60 կմ արևելք՝ Ռիզե նավահանգստի մոտ, ծովափին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==