armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Տուկտաևո

Տուկտաևո (ռուս.՝ Туктаево, բաշկիրերեն՝ Туҡтай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 143 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Երկրաբանական կտրվածք

Երկրաբանական կտրվածք՝ երկրաբանական պրոֆիլ, երկրակեղևից որևէ տեղամասի մակերևույթից խորք գնացող ուղղաձիգ հատվածք։ Սովորաբար կազմվում է երկրաբանական կառուցվածքային տարրերի տարածումներին ուղղահայաց։ Հնարավորություն է ընձեռում բացահայտելու տվյալ տեղամասի խորքային կառուցվածքը։ Երկրաբանական քարտեզի ու դրան կից եկրաբանական կառուցվածքի հորիզոնական և ուղղաձիգ մասշտաբները հիմնականում համընկնում են։ Շերտերի մեղմ թեքության և փոքր հզորության դեպքում եկրաբանական կառուցվածքի ուղղաձիգ մասշտաբը, հորիզոնականի համեմատ, հաճախ մեծացվում է 2, 5, 10 անգամ։ Երկրաբանական կառուցվածքի ճշգրտությունը և ընդգրկման խորությունը կախված է կտրվածքի գծով դիտվող ապարների արմատական մերկացումերի և հանքափորվածքների քանակից, երկրաֆիզիկական չափումների որակից, տվյալ շրջանի երկրաբանական կառուցվածքի բարդության և ուսումնասիրվածության աստիճանից։


== Հետագայում կարդացվող ==
Kruglinski, Susan. "Journey to the Center of the Earth." Discover.
Lehmann, I. (1936) Inner Earth, Bur. Cent. Seismol. Int. 14, 3–31
Schneider, David (October 1996) A Spinning Crystal Ball, Scientific American
Wegener, Alfred (1915) "The Origin of Continents and Oceans"
Կաստել դի Իերի

Կաստել դի Իերի (իտալերեն՝ Castel di Ieri), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 355 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 19 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 19 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 67020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0864։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0864 79168
Էլեկտրոնային փոստ՝ municipiodicasteldiieri@virgilio.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
UTC-3:30

UTC−3:30, ժամային գոտի, որում ժամանակը 3 ժամով և 30 րոպեով հետ է մնում UTC-ից։ Հայտնի է նաև որպես NST (Newfoundland Standard Time):


== Տարածման գոտիեներ ==
UTC−3:30 ժամանակը օգտագործվում է հետևյալ տարածքներում՝

 Կանադա՝
Նյուֆաունդլենդ և Լաբրադոր (Նյուֆաունդլենդ կղզի, Լաբրադորի հարավ-արևելքը)


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (3236)

Ժողովածու (3236), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3236 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1753 թվականին Բաղդասար Աբեղա գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Բաղդասար աբեղան։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16,5×10,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 269 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ։ Հիշատակարաններ՝ 237բ, կնիք՝ 7ա։


== Բովանդակություն ==
Քարոզք (Գր. Տաթևացի, Մատթ. Ջուղայեցի, անանուն)։
Պատմութիւն անօրիութեանն Քրիստոսի։
Հարցմունք. ուսումնասիրաց և պատասխանիք վարդապետաց։
Հարցմունք Վահրամայ և պատասխանիք
Վանականի վրդ-ի։
Վարդ. Արևելցւոյ Լուծմունք ի ս. Գրոց (Ժղլանք)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ցեստոս

Ցեստոս (անգլերեն՝ Cesstos City) կամ Ռիվրցես (անգլերեն՝ RiverCess), Լիբերիայի արևմուտքում գտնվող Ռիվրցես երկրամասի ամենամեծ քաղաքն է և վարչկենտրոնը։ Բնակչությունը կազմում է 2,578 մարդ՝ 2008 թվականի տվյալներով։
Էռնեստ Ջոնսոն

Էռնեստ Լեոնարդ Ջոնսոն (անգլ.՝ Ernest Leonard Johnson, դեկտեմբերի 28, 1891(1891-12-28), Բլումֆոնտեյն, ՀԱՀ - 1977, ՀԱՀ), հարավ-աֆրիկացի աստղագետ է, գիսաստղերի և աստերոիդների հայտնաբերող, որը աշխատել է Յոհանեսբուրգի աստղադիտարանում։ 1946 թվականից 1951 թվականը ընկած ժամանակահատվածում նա հայտնաբերել է ընդհանուր առմամբ 18 աստերոիդ։ Բացի այդ, նա հանդիսանում է երեք երկար պարբերությամբ գիսաստղերի հայտնաբերողը (C/1935 A1, C/1948 R1, C/1949 K1) և մեկ կարճ պարբերությամբ գիսաստղի (Ջոնսոնի գիսաստղ)։


== Տես նաև ==
Գրեմ Բելլ
Զդենկա Վավրովա
Քենեթ Լոուրենս


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Biographical Index to MNASSA and JASSA Archived 2012-02-04 at the Wayback Machine. (անգլ.)
A history of comet discovery from South Africa Archived 2011-09-28 at the Wayback Machine. (անգլ.)
(6300) Հոսամու

(6300) Հոսամու (անգլ.՝ Hosamu), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Ցուտոմու Հիոկիի և Նոբուհիրո Կավասատոյի կողմից Օկուտամաում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,244121 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8431 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6452 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2134,24 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,168678 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,86° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6300) Հոսամու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ջերդապ (ազգային պարկ)

Ջերդապ, ազգային պարկ Սերբիայի արևելյան մասում, Ռումինիայի հետ սահմանին։ Ազգային պարկի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 63 608 հա, իսկ պաշտպանված գոտու հետ միասին` 93 968 հա։ Այս տարածքի գլխավոր բնական երևույթը (ֆենոմենը) հսկայական Ջերդապի լեռնաձորն է, որի միջով հոսում է Դանուբ գետը։


== Աշխարհագրական դիրքը ==
Ազգային պարկը տարածվում է Դունայ գետի աջ ափի երկայնքով մոտ 100 կմ, Գոլուբացայից մինչև Կլադովո։ Գտնվում է Բրանիչևի և Բորի շրջանում (օկրուգում)։


== Բնությունը ==


===== Ռելիեֆ =====
Պարկը գտնվում է լեռնային շրջանում, ծովի մակարդակից մոտավորապես 50-ից 800 մետր բարձրության վրա։


===== Ֆլորա և ֆաունա =====
Պարկի բուսականությունը բնութագրվում է ոչ միայն բազմազանությամբ և հարստությամբ, այլ նաև ռելիկտային բույսերի տեսակների մեծ թվով։ Այստեղ աճում են 1100-ից ավելի բուսատեսակներ։
Այստեղ ապրում են արջեր, գայլեր, շնագայլեր, լուսաններ, սպիտակապոչ արծիվ, բվեճներ, սև արագիլներ և բազմաթիվ այլ կենդանատեսակներ։


== Պատմական հուշարձաններ ==
Պարկի տարածքում են գտնվում տարբեր հնագիտական բացահայտումներ և պատմա-մշակութային հուշարձաններ։

Լեպենսկի-Վիրի միջին քարեդարյան որսորդների կանգառը
Տրայանոսի անտիկ կամուրջը
Միջնադարյան Գոլուբաց ամրոցը


== Աղբյուրներ ==
Աշխարհագրական բառարան։ աշխարհագրական անվանումը / Խմբ.` Ա. Ֆ. Տրյոշնիկով. — 2-րդ հրատարակ.: Սովետական հանրագիտարան, 1989.-Ս. 583. — 210 000. — ISBN 5-85270-057-6.
Արհեստանոց

Արհեստանոց, արհեստագործական-տնայնագործական գործատեղի։ Արհեստանոցում արհեստավորն աշխատում է միայնակ կամ օգնական ենթավարպետի ու աշակերտների հետ՝ հիմնականում ձեռքի աշխատանքային գործիքներով։ Արհեստանոցները ունենում են արհեստներին համապատասխան անուններ (դարբնոց, հյուսնոց, ոսկերչական և այլն)։ Արհեստանոցները հաճախ կոչվել են նաև կրպակ, խանութ՝ արտադրանքը նույն տեղում վաճառելու պատճառով։ Արտադրական կարիքներին, պատվիրատուների, գնորդների պահանջներին հարմարվելով՝ Հայաստանում, ինչպես ազատ արհեստավորների, այնպես էլ համքարությունների արհեստանոցները տեղավորում էին բանուկ, մարդաշատ վայրերում, շուկայում և շուկայամերձ փողոցներում՝ կազմելով տվյալ արհեստին համապատասխան շարքեր։ XIX դարի վերջին և XX դարի սկզբին արհեստանոցների մեծ շարքեր և արհեստների անուններով փողոցներ կային Կաբինում, Բաղեշում, Երևանում, Ալեքսանդրապոլում, Ախալցխայում և այլուր։ Այժմ արհեստանոցները հիմնականում նորոգման ձեռնարկությունների, գործարանների, կենցաղային սպասարկման կոմբինատների, տեղական արդյունաբերության ֆաբրիկաների արտադրամասեր են։
Վոլիցա (այլ կիրառումներ)

Վոլիցա, կարող է վերաբերել՝

Վոլիցա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Անդրուշևկայի շրջանում
Վոլիցա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ժիտոմիրի շրջանում
Վոլիցա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Խմելնիցկիի շրջանում
Վոլիցա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կրասիլովի շրջանում
Վոլիցա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում
Վոլիցա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Տեոֆիպոլի շրջանում
Վոլիցա - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Իվանիչևի շրջանում
Վոլիցա - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կամեն-Կաշիրսկիի շրջանում
Վոլիցա - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Շացկի շրջանում
Վոլիցա - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում
Կոկոնատո

Կոկոնատո  (իտալերեն՝ Cocconato), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1617 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 96 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 17 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14023։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։
Կոմունայի հովանավորներն են սրբեր Ֆաուստը և Ֆելիքսը։ Տոնակատարությունը սեպտեմբերի 11-ին է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Նաբեղլավ (Չոխատաուրի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նաբեղլավ (այլ կիրառումներ)Նաբեղլավ (վրաց.՝ ნაბეღლავი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Չոխատաուրի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 470 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 195 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Չոխատաուրի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Հարևան Լանչխութի շրջանով անցնում է Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։


== Տես նաև ==
Նաբեղլավ (հանքային ջուր)


== Ծանոթագրություններ ==
Սոբիչսկի գյուղական խորհուրդ (Շոստկինսկի շրջան)

Սոբիչսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Собицька сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոբիչսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1412 մարդ։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ճապոնական այգի

Ճապոնական այգի (ճապ.՝ 日本庭園, にほんていえん` նիհոն մեյեն կամ ճապ.՝ わふうていえん` վաֆուն մեյեն), այգու տեսակ, որի ձևավորման սկզբունքները ստեղծվել են Ճապոնիայում 8-18-րդ դարերում։
Սկսելով բուդդայական միաբանների և ճգնավորների կողմից հիմնադրված առաջին տաճարների այգիներից` աստիճանաբար ավելացել է ճապոնական այգեգործական արվեստի ամբողջ գեղեցիկ և բարդ համակարգը։
794 թվականին Ճապոնիայի մայրաքաղաքը Նարաից տեղափոխվեց Կիոտո։ Առաջին այգիները հիշեցնում էին բաց երկնքի տակ տոների, խաղերի և համերգների անցկացման վայրեր։ Այդ շրջանի այգիներին հատուկ է դեկորատիվությունը։ Դրանցում տնկում էին բազմաթիվ ծաղկող այգիներ (բալ, գիլաս), լեռնավարդեր, ինչպես նաև ոլորվող բույսեր` գլիցինիաներ։
Սակայն Ճապոնիայում կան նաև այգիներ առանց կանաչի։ Դրանցում ավելի շատ քարեր են և ավազ։ Գեղարվեստական տեսանկյունից նրանք հիշեցնում են աբստրակտ գեղանկարներ։
Ճապոնական այգին խորհրդանշում է ձմեռային բնության կատարյալ աշխարհը, իսկ երբեմն Տիեզերքի մարմնավորումն է դառնում։ Այգու կոմպոզիցիայի բնորոշ տարրերն են արհեստական սարերն ու ձորերը, կղզիները, հոսող ջուրն ու ջրվեժները, արահետները և ավազային հատվածները` զարդարված ոչ սովորական քարերով։ Այգու բնապատկերը ձևավորվում է ծառերի, թփերի, բամբուկի, հացազգիների, գեղեցիկ ծաղկող խոտաբույսերի, ինչպես նաև մամուռների օգնությամբ։ Այգու տարածքում կարող են լինել նաև քարե լապտերներ տաղավարներ, թեյի տնակներ։
Ճապոնական այգեգործության ձևավորման հիմքում ընկած է ճապոնական ճարտարապետության էվոլյուցիայի ազդեցությունը, ինչպես նաև ճապոնական ազնվականության հոգևոր-փիլիսոփայական պատկերացումները։ Ի սկզբանե այգին հանդիսանում էր ազնվականների նստավայրը, սակայն հետագայում այնտեղ կառուսվեցին բուդդայական տաճարներ և սկսեցին անցկացվել սամուրայների պարապմունքներ։ 19-րդ դարում այգիները տարածում գտան ճապոնացի ռամիկների շրջանում` դառնալով շատ առանձնատների անբաժան մասը։ 20-րդ դարում ճապոնական այգիները հայտնի դարձան նաև Ճապոնիայի սահմաններից դուրս։

Ճապոնիայի 3 հայտնի այգիները

		
		

Վանական այգիներ

		
		
		


== Տես նաև ==
Քարերի այգի


== Գրականություն ==
『岩波 日本庭園辞典』小野健吉 岩波書店 ISBN 4-00-080207-0
『植治の庭 小川治兵衛の世界』尼崎博正編 田畑みなお撮影 淡交社 ISBN 4-473-01158-5
『枯山水』 重森三玲 河原書店 ISBN 4-7611-0159-8
『古代庭園の思想―神仙世界への憧憬』金子裕之編 角川選書 角川書店 ISBN 4-04-703339-1
『庭園の中世史』足利義政と東山山荘 歴史文化ライブラリー 飛田範夫 吉川弘文館 ISBN 4-642-05609-2


== Արտաքին հղումներ ==
Ճապոնական այգիների մասին «Խորհրդավոր Ճապոնիա» կայքում (ռուս.)
Կիոտոյի այգիների պատմություն Archived 2018-10-24 at the Wayback Machine. (ճապոներեն)
Մարսիյյա ան Կոմբրայ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարսիյյա ան Կոմբրայ (այլ կիրառումներ)Մարսիյյա ան Կոմբրայ (ֆր.՝ Marcillat-en-Combraille), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Մարսիյյա ան Կոմբրայ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մոնլյուսոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03161։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 907 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 514 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 376-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 138-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 73,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 72,0 %)։ 376 աշխատունակ բնակիչներից 345-ը աշխատում էին (180 տղամարդ և 165 կին), անաշխատանք էին 31-ը (13 տղամարդ և 18 կին)։ 138 անգործունակ մարդկանցից 41-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 44-ը թոշակառու, 53-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Նոտր Դամ եկեղեցի՝ XII դար
Աշտարակ՝ XII դար


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Մարսիյյա ան Կոմբրայ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-06-ին։ Վերցված է 2012-7-3 
«Մարսիյյա ան Կոմբրայ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-30
Թեյի և սուրճի թանգարան Լոնդոնում

Թեյի և սուրճի թանգարան, թանգարան Լոնդոնում, նվիրված է թեյի և սուրճի պատմությանը և այն ամենին, ինչ կապ ունի դրանց հետ։ Հիմնադրվել է Էդվարդ Բրամի կողմից 1992 թվականին։


== Պատմություն ==
1600 թվականին Անգլիաում հիմնադրվել է անգլիական Արևմտահնդկական ընկերություն, որը շուրջ երկու դար ապահովել է թեյի ներկրումը և արտահանումը Եվրոպա։ Մենաշնորհը հնարավորություն էր տվել ընկերությանը սահմանել կանոններ և թելադրել թեյի գները, իսկ հետագայում` նաև սուրճի։ Անգլիացիների նախաձեռնությունը լրացուցիչ խթան է հանդիսացել Հնդկաստանում թեյի արդյունաբերության համար։ Հնդկաստանն այդ տարիներին պատկանում էր Բրիտանական կայսրությունը։ Այդ ժամանակ Հնդկաստանում մշակվում էր թեյի լավագույն տեսակը, իսկ անկրկնելի ցեյլոնյան թեյը Լոնդոնին հնարավորություն տվեց դառնալ թեյի համաշխարհային մայրաքաղաք և թեյը արագ ձեռք բերեց իրական ազգային անգլիական ըմպելիքի համբավ։ Թանգարանի ցուցադրության հիմքը հանդիսանում են ամբողջ աշխարհից թեյի և սուրճի ավելի քան 1000 տարբերվող ատրիբուտները։


== Ցուցադրություն ==
Մտնելով թանգարան` այցելուն հայտնվում է թեյի սենյակում, համապատասխան անգլիական սովորույթներով պատրաստում են տաք ըմպելիք և ոչ մեծ խանութում, որտեղ վաճառվում է յուրահատուկ տեսակի թեյ և սուրճ, ինչպես նաև` այդ ըմպելիքներին վերաբերվող պարագաներ և գրականություն։ Թանգարանը ունի երկու ցուցասրահներ և լսարան։ Ցուցասրահներից մեկը նվիրված է թեյին, իսկ մյուսը` սուրճին։ Լսարանը օգտագործվում է սեմինարների անցկացման, թեյի ու սուրճի աճեցմանը և հավաքմանը նվիրված ֆիլմերի դիտում։ Ցուցադրվում են թեյի և սուրճի պարագաներ, թեյի գույնի թեյնիկներ, մշակման մեքենաներ, թեյի տուփեր, գովազդի արտադրանքներ և այլն։ Մի քանի երկրների թեյի սովորույթները ունեն յուրահատուկ հատկանիշներ։ Չինաստանի ցուցանմուշները տարբերվում են ճենապակյա բաժակներով, թեյնիկներով և հոտն զգալու հնարավորությունը տվող կոնտեյնեռներով, որոնց մեջ կան ավանդական թեյի տեսակներ։ Ճապոնական ցուցանմուշներում կարող ենք հանդիպել պնակի, կերամիկական սպասքերի, թեյի տերևները մանրացնելու հարիչի։ Ռուսական թեյի ցուցանմուշներում առկա են ինքնաեռ, մակագրված պալեխյան սկուտեղ, ռուսական բլիթներ և չորաբլիթներ։ Ցեյլոնյան և հնդկական թեմատիկայում ներկայացված են հիմնականում թեյին նվիրված փորագրանկարներ։ Սուրճի սրահում այցելուներին սպասվում է սուրճի արտադրությանը և մշակույթին վերաբերվող էքսկուրսիա։ Ի թիվս այլ ցուցանմուշների, առանձնացվում են սուրճի հատիկների վրա աշխատանք կատարող տարբեր մեքենաներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Love Takes Time

«Love Takes Time», ամերիկացի երգչուհի Մրայա Քերիի երգը, որը թողարկվել է 1990 թվականի հուլիսին Columbia Records լեյբլով՝ որպես նրա համանուն դեբյուտային ալբոմի երկրորդ սինգլ։ Հեղինակներն են Մրայա Քերին և Բեն Մարգուլիսը։ Բալլադը դարձել է սիրո մասին առաջին երգը Մրայայի կարիերայում, գլխավոր հերոսուհին տառապում է սիրեցյալից բաժանվելուց և խոստովանում է, որ «սերը ժամանակ է խլում»։ Երգում Մրայա Քերիի վոկալը տատանվում է F♯3 մինչև G♯6։
Սինգլը առաջատար դիրք է զբաղեցրել ԱՄՆ-ի և Կանադայի (կան Կանադա) հիթ-շքերթներում, բայց այլ երկրներում ավելի քիչ ժողովրդականություն է վայելել։ Երգի առաջին հրապարակային կատարումը տեղի է ունեցել Լոս Անջելեսի «Tattoo club»-ում ալբոմի դեբյուտային ներկայացման ժամանակ։


== Երգացանկ ==


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սարգիս Աղամալյան

Սարգիս Աղամալյան (հոկտեմբերի 19, 1978(1978-10-19)), հայ օպերային երգիչ (տենոր)։


== Կենսագրություն ==
Սարգիս Աղամալյանը ծնվել է 1978 թվականի հոկտեմբերի 19-ին։ 1996-2001 թվականներին սովորել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում։ 1996 թվականին՝ Հայաստանի ազգային ակադեմիական երգչախմբի մեներգիչ։
1996-2015 թվականներին աշխատել է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի երգչախմբում։
2005-2008 թվականներին՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի օպերային ստուդիայի մեներգիչ։ 2007 թվականից՝ Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մեներգիչ։


== Դերերգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սալավաթ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սալավաթ (այլ կիրառումներ)Սալավաթ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գեորգի Նալբանդյան

Գեորգի Մկրտչի Նալբանդյան (հունվարի 5, 1926(1926-01-05), Չիտա, Հեռավորարևելյան ափ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 5, 1998(1998-11-05), Երևան, Հայաստան), հայ բանասեր-լեզվաբան, արևելագետ, մանկավարժ։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1972), պրոֆեսոր (1973)։


== Կենսագրություն ==
1951 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1952 թվականից դասավանդել է Երևանի պետական համալսարանում, 1968-1973 թվականներին եղել է արևելագիտության ֆակուլտետի դեկան, 1973-1998 թվականներին՝ իրանագիտության և քրդագիտական բանասիրության ամբիոնների վարիչ։
Ուսումնասիրությունները վերաբերում են պարսկերենի հին, միջին և նոր շրջաններին, պարսկերենի և հայերենի առնչություններին։


== Երկեր ==
Կազմել է պարսկերենի դասագրքեր՝ պարսկական թեքումով հայկական դպրոցների համար։
Ուրվագծեր արդի պարսկերենի հնչյունաբանության։ Դասախոսություն արդի պարսկերենի հնչյունաբանության դասընթացից, Երևան, 1961։
Պարսից լեզվի քերականություն, 1980։
Պարսկերեն-հայերեն բառարան, 1987։


=== Պարսկերեն թարգմանություններ ===
Մովսես Խորենացի, Հայոց պատմություն, 1984։
Եզնիկ Կողբացի, Եղծ ադանդոց, 1989։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆանտաստիկ օրեր (մուլտֆիլմ)

«Ֆանտաստիկ օրեր» (կորեերեն՝ 원더풀 데이즈), 2003 թվականին նկարահանված կորեական մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ։


== Սյուժե ==
2142 թվականն է: Էկոբանի աշխատակից Ջեյը գալիս է Մարի բազաներից մեկը՝ հանդիպելու իր հրամանատարի հետ: Բազայում հզոր փոթորիկ է, եղանակը գնալով վատանում է: Աղջիկը պահանջում է դադարեցնել բոլոր աշխատանքները, քանի որ մարդկությունը վտանգված է, սակայն նրան մերժողական պատասխան են տալիս: Այդ պահին պայթյուն է հնչում և վնասվում է սարքերից մեկը՝ մարդկային կյանքեր խլելով:
Էկոբանը նշում է իր գոյության 100-ամյակը։ Միևնույն ժամանակ ոմն անծանոթ ոչնչացնում է պահակներին, ներթափանցում է քաղաքի սիրտը՝ Դելոսի  համակարգը և կոտրում է անվտանգության գաղտնաբառերը։ Միանում է տագնապի ազդանշանը։ Ջեյը անցանկալի հյուրին տանում է Ժամանակի պահպանման պահեստ, որտեղ ճանաչում է իր մանկության ընկերոջը՝ Շուային, ում մահացած էր կարծում: Շուան կարողանում է հեռանալ՝ անկարգելից թռչելով Մարի շրջան։
Էկոբանում ղեկավարների խորհրդակցության ժամանակ եզրակացնում են, որ մեղավորը պետք է գործած լիներ դոկտոր Նոյի ղեկավարությամբ, որը ստեղծել էր Դելոս համակարգը: Որոշում է կայացվում գտնել և պատժել հանցագործին:


== Հերոսների ցանկ ==
Շուա -  Ֆիլմի գլխավոր հերոսը
Ջեյ -  Շուայի մանկության ընկերուհին
Բժիշկ Նոյ -  Էկոբանի վեջին ողջ մնացած նախագծող մասնագետներից մեկը:
Քեյդ -  Ջեյի ծառայակիցը, ով մանկուց սիրահարված էր նրան։
Վուդի -  Շուայի խնամարկյալը:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ֆանտաստիկ օրեր (մուլտֆիլմ)»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Ֆանտաստիկ օրեր (մուլտֆիլմ)»(անգլ.) ֆիլմը Metacritic կայքում:
Review at Cyberpunkreview.com
Ստարոսելե (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտարոսելեՍտարոսելե (ռուս.՝ Староселье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կաստելյար դե լա Ռիբերա

Կաստելյար դե լա Ռիբերա (իսպ.՝ Castellar de la Ribera), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Լիեյդա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է՝ Սոլսոնես շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 60,2 կմ2։ Բնակչությունը՝ 156 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Página web del Ayuntamiento Archived 2012-07-19 at the Wayback Machine.
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Institut d'Estadística de Catalunya
Մուտնիցա (Լետկայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մուտնիցա (այլ կիրառումներ)Մուտնիցա (ռուս.՝ Мутница), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Մուրաշինսկի շրջան (Կիրովի մարզ)ում, Կիրովի մարզում և Պրիլուզսկի շրջանում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լետկա գետի աջ ափին՝ 129 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է Կիրովի շրջանի սահմանի անտառներում և Կոմի Հանրապետությունում, Մուրաշի քաղաքից՝ 21 կմ դեպի հյուսիս-արևելք։ Գետը հոսում է դեպի հյուսիս-արևելք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300212111100031747
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103174
Ավազանի կոդը - 10.01.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վալդեմար Քրիստոֆեր Բրյոգգեր

Վալդեմար Քրիստոֆեր Բրյոգգեր (նորվ.՝ Waldemar Christofer Brøgger, նոյեմբերի 10, 1851(1851-11-10)[…], Քրիստիանիա, Նորվեգիա - փետրվարի 17, 1940(1940-02-17)[…], Օսլո, Նորվեգիա), նորվեգացի երկրաբան, հանքաբան և պետրոգրաֆ։ Առաջին անգամ պատմության մեջ պետրոգրաֆիա գիտությունում ներմուծել է լեյկոկրատների (անգույն կոմպոնենտների գերակշռությամբ) և մելանոկրատների (գունավոր կոմպոնենտների գերակշռությամբ) հասկացությունները, որոնք վերաբերում են ապարներին։ Վալդեմար Քրիստոֆեր Բրյոգգերի պատվին է անվանակոչվել բրեգգերիտ հանքաքարը։


== Կենսագրություն ==
Վալդեմար Քրիստոֆեր Բրյոգգերը ծնվել է 1851 թվականի նոյեմբերի 10-ին Նորվեգիայի մայրաքաղաք Քրիստիանիայում՝ ներկայիս Օսլոյում։ Կրթություն ստացել է հայրենի քաղաքում։ 1876 թվականին նշանակվել է որպես հոգաբարձու Քրիստիանիայի երկրաբանական թանգարանում։ Մասնակցել է դաշտային հետազոտություններին։ Քրիստոֆեր Բրյոգգերը 1881 թվականից մինչև 1890 թվականը ներառյալ հանքաբանության և երկրաբանության պրոֆոսոր էր Ստոկհոլմի համալսարանում։ Իսկ 1890 թվականից սկսած Քրիստիանիայի համալսարանի պրոֆեսորն էր։ Հետո Վալդեմար Քրիստոֆեր Բրյոգգերը դառնում է Օսլոյի թագավորական համալսարանի ռեկտոր, այնուհետև նաև սենատի պրեզիդենտ։
Վալդեմար Քրիստոֆեր Բրյոգգերն իր մահկանացուն կնքել է ութսունութ տարեկան հասակում Օսլոյում՝  1940 թվականի փետրվարի 17-ին։


== Կարիերա ==
Վալդեմար Քրիստոֆեր Բրյոգգերի աշխատանքները հիմնականում նվիրված են Հարավային Տիրոլի մագմատիկ ապարներին։ Նաև կարևոր աշխատություն է հանդիսանում նրա համեմատական տեսությունը, որը նվիրված է հիմնականում գրանիտային և բազալտային մագմայի դիֆերենցիային (քիմիական քայքայվելուն)։  Հատկապես մեծ ուշադրություն է դարձրել մագմայի դիֆերենցիայի ենթարկվելուն, որը տեղի է ունենում երկրի ընդերքում՝ հրաբխային գոտիներում։ Երկար տարիներ զբաղվել է Նորվեգիայի պալեոզոյան հասակի ապարների ուսումնասիրությամբ։ Ինչպես նաև սառցե դարաշրջանի հասակի ապարների հետազոտությամբ։ Վալդեմար Քրիստոֆեր Բրյոգգերը աշխատել է հետսառցակալման դարաշրջանում Քրիստիանիայի տարածքում տեղի ունեցող փոփոխություններն ուսումնասիրելու վրա։
Վալդեմար Քրիստոֆեր Բրյոգգերն ուներ էր Հայդելբերգի և Գլազգոյի համալսարանների փիլիսոփայության պատվավոր դոկտորի կոչում։


== Պարգևներ ==
Մուրչիսոնի մեդալ (1891 թվական)
Վոլլաստոնի մեդալ (1911 թվական)
Հուններուսի մեդալ (1927 թվական)


== Ընտիր մատենագրություն ==
«Die Mineralien der Syenitpegmatitgänge der südnorwegischen Augit- und Nephelinsyenite» («Zeitschr. f. Krystallographie u. Mineralogie», 1890, 16, 898 стр. с 29 табл.)
«Die Eruptivgesteine des Kristianiagebietes» (на норвежском языке, I, 1894, II, 1895 и III, 1898).


== Գրականություն ==
«Бреггер, Вальдемар Кристофер»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Wickman, F.E. Brögger in Stockholm 1881 —1890, a seminal period of Nordic geology(անգլ.) // Bull. Geo!. Soc. Finland 58. — 1986. — С. 29—44.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Artikel in Store Norske Leksikon
Salmonsens Konversationslexikon Eintrag mit Stand von 1915 (dänisch).
Կոլեֆերո

Կոլեֆերո (իտալերեն՝ Colleferro) քաղաք Իտալիայում, տեղակայված է Լացիո մարզի Հռոմ գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 21 536 մարդ (2004 թվական ), խտությունը կազմում է 742 մարդ/քառ. կմ։ Զբաղեցնում է 27 քառ. կմ։ Փոստային ինդեքս — 034, հեռախոսային կոդ — 06։


== Ակումբներ ==
Կոլեֆերոյի սպորտային ակումբներ։

SS Colleferro, ֆուտբոլային թիմ
Colleferro Rugby ռեգբիի թիմ
"Civis Colleferro 1997" ֆուտբոլային թիմ
Society Colleferro Sports Soccer ֆուտբոլային թիմ
"ASD" mythical "Colleferro" of " սեղանի թենիս.
"ADG Colleferro Agora" ֆուտբոլային թիմ
"Volleyball Colleferro վոլեյբոլ
"A. S. D. Swimming Colleferro ջրային գնդակ
"ASD Basketball Colleferro բասկետբոլ
"ASD Colleferro Athletics թեթև աթլետիկա


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.colleferro.rm.it/


== Ծանոթագրություններ ==
Կտավախոտ Մեղրու

Կտավախոտ Մեղրու (լատ.՝ Linaria megrica), խլածաղկազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Բազմամյա խոտաբույս է, որն ունի 15-35 սմ բարձրություն։ Միջին մասում խիտ տերևակալած ցողունները բազմաթիվ են, չճուղավորված։ Հերթադիր տերևները նշտարաձև են և գծային։ Ծաղկաբույլը խիտ չճյուղավորված ողկույզով է։ Պսակը դեղին է, սևավուն ջղերով։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում տարածված է Մեղրու (Տաշտուն, Լիճք, Կալեր գյուղերի շրջակայք) և Զանգեզուրի (Լեռնագագաթը Կապուտջուղ) ֆլորիստիկական շրջաններում։ Աճում է նաև Նախիջևանում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է վերին լեռնային և ենթալպյան գոտիներում՝ ծովի մակարդակից 1900-2700 մ բարձրությունների վրա, չոր քարքարոտ լանջերին, ժայռերի միջև, տրագականտային համակեցություններում, գիհու նոսրանտառում։ Ծաղկում է հուլիս ամսին, պտղաբերում՝ օգոստոսին։


== Պահպանություն ==
Վտանգված տեսակ է։ Հարավային Անդրկովկասի էնդեմիկ է։ Հայաստանում հայտնի է Մեղրու լեռնաշղթայից և Զանգեզուրի լեռնաշղթայի սահմանակից հատվածից։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ, CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ։
Պոպուլյացիայի մի մասը պահպանվում է «Արևիկ» ազգային պարկի սահմաններում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիմիր Լիտրովնիկ

Վլադիմիր Լիտրովնիկ (ռուս.՝ Литровник, Владимир Кимович ապրիլի 24, 1954(1954-04-24), Յալթա, Ղրիմի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս և խորհրդային հնչյունային օպերատոր և սաունդ-պրոդյուսեր։ 


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1954 թվականի ապրիլի 24-ին Յալթայում` բանվորի ընտանիքում։ Սովորել է Կիևի Ի. Կարպենկո-Կարոյի անվան թատերական արվեստի պետական ինստիտուտում։ 1985 թվականից սկսել է աշխատել որպես հնչյունային ռեժիսոր։ Աշխատել է Յալթայում, Յալթայի կինոստուդիայում,Մաքսիմ Գորկու անվան կենտրոնական մանկական և երիտասարդական կինոստուդիայի ֆիլմերում, «Դիրեկցիա կինո» կինոընկերությունում։   
Որպես հնչյունային ռեժիսոր նկարահանել է ավելի քան 30 գեղարվեստական ֆիլմ։ Ձևավորել է «Մղձավանջը» (1988 թվական), «Դիակառքը» (1989 թվական, մրցանակ լավագույն հնչյունավորման համար Սան Սեբաստիանի կինոփառատոնում), «Ուրախ ուղևորությունները» (1994 թվական), «Կղզին» (ռեժիսոր` Պավել Լունգին, 2006 թվական), «Ադմիրալը» (ռեժիսոր` Ա. Կրավչուկ, 2009 թվական), «Վիսոցկի։ Շնորհակալություն, որ կաս» (ռեժիսոր` Բուսլով, 2012 թվական) ֆիլմերը։
«Նիկա» և «Ոսկե արծիվ» մրցանակների, «Հնչյունային ռեժիսորի լավագույն  աշխատանք» անվանակարգում` «ՏԷՖԻ» մրցանակի 2010 թվականի դափնեկիր։ 
Եվրոպական կինոակադեմիայի, Ուկրաինայի կինեմատոգրաֆիստների ազգային միության և Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ է, «Նիկա» կինեմատոգրաֆիական արվեստների ակադեմիայի և Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիական արվեստների և գիտությունների ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս։
Ապրում և աշխատում է Ռուսաստանում։ 2009 թվականից դասավանդում է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտում, հնչյունային ռեժիսուրայի ամբիոնի դոցենտ է։
2014 թվականի հավաքածի վարպետ է։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վլադիմիր Լիտրովնիկ (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Գեորգի Սվիրիդով

Գեորգի (Յուրի) Վասիլևիչ Սվիրիդով (դեկտեմբերի 16, 1915(1915-12-16), Ֆատեժ, Կուրսկի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 6, 1998(1998-01-06), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային կոմպոզիտոր և երաժշտական-հասարակական գործիչ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1970)։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1975)։
1941 թվականին ավարտել է Լենինգրադի կոնսերվատորիայի կոմպոզիցիայի դասարանը։ 1962-1974 թվականներին՝ ԽՍՀՍ կոմպոզիտորների միության վարչության քարտուղար, միաժամանակ 1968-1973 թվականներին՝ ՌԽՖՍՀ կոմպոզիտորների միության վարչության 1-ին քարտուղար։ Կոմպոզիտորի ստեղծագործական անհատականության ինքնատիպությունն առավել վառ դրսևորվել է վոկալ երաժշտության մեջ։ Ավետիք Իսահակյանի («Հայրերի երկիրը», 1950), Ռ․ Բյոռնսի (երգերի շարք, 1955), Ս․ Եսենինի («Պոեմ Ս․ Եսենինի հիշատակին», 1955—1956, «Հայրս գեղջուկ է», 1956 և այլն), Վ․ Մայակովսկու («Պաթետիկ օրատորիա», 1959, լենինյան մրցանակ, 1960) խոսքերով գրված կամերային-վոկալ և վոկալ-սիմֆոնիկ երկերում գծագրվում է Սվիրիդովի ստեղծագործության հիմնական՝ հայրենիքի թեման։ Սվիրիդովը էապես նորոգել է վոկալ շատ ժանրեր։ Սվիրիդովի ոճը սերտորեն կապված է ռուս, դասական և սովետական երաժշտության ավանդույթներին, լայնորեն հենվում է գեղջկական բանահյուսությանը՝ այն զուգակցելով20-րդ դարի երաժշտական լեզվի հնարների հետ։ Գրել է նաև երաժշտական կատակերգություններ, այդ թվում՝ «Կրակներ» (1951), տրիո ջութակի, թավջութակի և դաշնամուրի համար, «Կուրսկի երգեր» , «Գարնանային կանտատ» և այլն, կինոնկարների և դրամատիկ, ներկայացումների երաժշտություն։ Պարգևատրվել է Լենինի 2 շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
(4154) Ռամսի

(4154) Ռամսի (անգլ.՝ Rumsey), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի հուլիսի 10-ին Ալան Գիլմորի և Պամելա Կիլմարտինի կողմից Լեյք Տեկապոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,537281 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0308 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0438 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1476,22 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,243866 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,74° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4154) Ռամսի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դաբաճմերիկ (առվակ)

Դաբաճմերիկ, առվակ Ճորոխի ավազանում։ Սկիզբ է առնում Լեկտա լեռից և համանուն գյուղի հանդամասերը ոռոգելուց հետո, Արդվինի մարզում միանում է Ճորոխին։


== Ծանոթագրություններ ==
Պադիլյա դե Դուերո

Պադիլյա դե Դուերո (իսպ.՝ Padilla de Duero), նախկին բնակավայր Իսպանիայում, 1970 թվականի կեսերին ընդգրկվել է Պենյաֆեվ Վալյադովադ քաղաքապետարանի գավառի, Կաստիլյա և Լեոն ինքնավար մարզի մեջ։
Գյուղի ավերակները հայտնաբերվել են հռոմեական քաղաք Պինտոյինի հարևանությամբ, որն ավելացվել է Իսպանիայի մշակութային ժառանգության մեջ (es:Bien de Interés Cultural)։


== Արտաքին հղումներ ==
Ayuntamiento de Peñafiel
Սեդան (Արդենների գավառ)

Սեդան (ֆր.՝ Sedan), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 19219 մարդ, բնակչության խտությունը` 1180.53 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.28 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 95 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 18 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մարիինսկայա

Մարիինսկայա (ռուս.՝ Мариинская), գյուղ (ստանիցա) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կոնստանտինովսկի շրջանում։ Մտնում է Նիկոլաևվսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Բնակչությունը կազմում է 7500 մարդ։ Հիմնվել է 1844 թ.։
Ռոզբիշևկա (գյուղ, Գադյաչի շրջան)

Ռոզբիշևկա (ուկրաիներեն՝ Розбишівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1625 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռոզբիշևկա գյուղում բնակվում էր 1 352 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6,53 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 207,04 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալյոնա Կաուֆման

Ալյոնա Վլադիմիրովա Կաուֆման (ռուս.՝ Алёна Влади́мировна Ка́уфман, ծննդյան անունը՝ Գորբունովա, հունիսի 30, 1987(1987-06-30), Եկատերինբուրգ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ) , ռուս մարզիկ, Ձմեռային պարալիմպիկ խաղերի քառակի չեմպիոն։


== Կենսագրություն ==
Ալյոնա Կաուֆմանը ծնվել է մարզիկների ընտանիքում, հայրը զբաղվել է թիավարությամբ, մայրը՝ դահուկավազքով։ Մանուկ հասակից Ալյոնայի ձախ թևը լավ չի աշխատել (ախտորոշում`«թույլ բռնողական ռեֆլեքս»)։ Այնուամենայնիվ, հայրն առաջարկել է դստերը զբաղվել թիավարությամբ, և նա համաձայնել է։
Եկատերինբուրգի Վերխ-Իսետսկի շրջանի դպրոցում սկսել է մարզվել թիավարությամբ բայդարկայով և կանոեով։ Առաջին մարզիչը  եղել է Նատալյա Գորբունովան։
2004 թվականից սովորել է «Վիկտորիա» մանկապատանեկան մարզադպրոցում, որտեղ նրան Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ-ուսուցիչ Վլադիմիր Ալիպովն առաջարկել է դահուկավազք փորձել։ Այս մարզաձևում աղջնակին հաջողություն էր սպասվում։
2006 թվականից խաղացել է Ռուսաստանի հավաքականի աշխարհի առաջնությունում։ Նույն տարում Ալյոնա Գորբունովան առաջին անգամ հաջողության է հասնում։ 2016 թվականի Ձմեռային պարալիմպիկ խաղերի դահուկավազքի մրցումներում նա արժանանում է ոսկե մեդալի, որին հաջորդում են Վանկուվերում անցկացված 2010 թվականի Ձմեռային պարալիմպիկ խաղերը (2010 թ., բրոնզե մեդալ դահուկավազքում) և Ալյոնա Կաուֆմանի տպավորիչ նվաճումները 2014 թվականի Սոչիում անցկացված Ձմեռային պարալիմպիկ խաղերում (2014 թ. - 3 ոսկե, 1 արծաթե և 1 բրոնզե մեդալներ բիաթլոնի և դահուկավազքի մրցումներում)։
2010 թվականին Ալյոնան ավարտել է Ուրալի ֆիզիկական կուլտուրայի պետական համալսարանը (ֆիզիկական դաստիարակության ամբիոն)։


== Սպորտային նվաճումներ ==


=== Պարալիմպիկ խաղեր ===
 Ոսկի (Ձմեռային պարալիմպիկ խաղեր 2006 թ., Թուրին) - դահուկավազք
 Բրոնզ (Ձմեռային պարալիմպիկ խաղեր 2010 թ., Վանկուվեր) - դահուկավազք
 Ոսկի (Ձմեռային պարալիմպիկ խաղեր 2014 թ., Սոչի) - բիաթլոն (6 կմ, կանգնած)
 Ոսկի (Ձմեռային պարալիմպիկ խաղեր 2014 թ., Սոչի) - բիաթլոն (10 կմ, կանգնած)
 Արծաթ (Ձմեռային պարալիմպիկ խաղեր 2014 թ., Սոչի) - բիաթլոն (12,5 կմ, կանգնած)
 Բրոնզ (Ձմեռային պարալիմպիկ խաղեր 2014 թ., Սոչի) - դահուկավազք (սպրինտ 1 կմ, կանգնած)
 Ոսկի (Ձմեռային պարալիմպիկ խաղեր 2014 թ., Սոչի) - դահուկավազք (խառը էստաֆետ 4х2,5 կմ)


=== Աշխարհի առաջնություն ===
 Արծաթ (2009 թ.)


=== Աշխարհի գավաթներ ===
 Ոսկի (2009 թ.)


== Պարգևներ ==
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» IV աստիճանի շքանշան (2014 թ.) - ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի զարգացման, Սոչի քաղաքում անցկացվող 2014 Ձմեռային պարալիմպիկ խաղերում սպորտային նվաճումների համար
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» II աստիճանի մեդալ (2010 թ.) - ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի զարգացման, Վանկուվեր քաղաքում անցկացվող 2010 Ձմեռային պարալիմպիկ խաղերում սպորտային նվաճումների համար (Կանադա)


== Ընտանիք ==
2010 թվականին Ալյոնան ամուսնացել է վարորդ Մարկ Կաուֆմանի հետ։ 2011 թվականին ծնվել է նրանց դուստրը՝ Կարինան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Люди города: Алёна Кауфман - победительница Паралимпиады, двукратная чемпионка Европы по паратриатлону
Паралимпийская сборная России. Алёна Кауфман - думающая բիաթլոնистка
Ձողուտ

Ձողուտ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սասունի Մոտկանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ատալյա Շվարց

Ատալյա Շվարց (դան․՝ Athalia Theophilia Schwartz, փետրվարի 22, 1821(1821-02-22) - նոյեմբերի 2, 1871(1871-11-02)), դանիացի գրող, լրագրող և լուսավորիչ։ Հայտնի է նաև Hieronymus կեղծանունով։


== Կենսագրություն ==
Ատալյա Շվարցը ծնվել է Կոպենհագենում, 1821 թվականին, մայոր Կլաուս Կոնրադ Շվարցի և Կարեն Ռասմին Բագգսենի ընտանիքում։ Ունեցել է մեկ եղբայր և չորս քույր, ովքեր ապրել են ապահով ընտանիքում, հաճախել դպրոց և զբաղվել ինքնակրթությամբ։ Ատալյան սովորել է Frk. Lindes Institut-ում և լինելով ավագը, ստանձնել է ավելի փոքր երեխաների կրթությունը, երբ հայրը նախ տեղափոխվել է Ֆրեդերիկսհավն, այնուհետև՝ Ալբորգ։ 1843 թվականին նա բացել է ոչ մեծ դպրոց աղջիկների համար։
1847 թվականին Ատալյան վերադարձել է Կոպենհագեն, անցել ուսուցչական դասընթացներ և ստացել դիպլոմ։ Մինչև 1853 թվականը նա ղեկավարել է աղջիկների դպրոցը, այնուհետև սկսել հրատարակել դպրոցական դասագրքեր և ձեռնարկներ, մանկապատանեկան գեղարվեստական գրքեր և հոդվածներ տեղական հրատարակություններում։ 1866 թվականին ստացել է Det anckerske Legat կրթաթոշակ, որն օգտագործել է Մեծ Բրիտանիա, Նիդեռլանդներ և Բելգիա կրթական ուղևորությունների համար։
Ատալյայի հետաքրքրությունների շրջանակն ընդգրկել է աղջիկների կրթությունը։ Նա հրատարակել է դանիերեն դասագրքեր` Dansk Sproglære-ը և մի շարք այլ դասագրքեր, որտեղ շեշտը դրել է լեզվի վրա, այլ ոչ թե գրականության։ Նա ստեղծագործել է նաև գեղարվեստական գրականության ասպարեզում, որոնք հետագայում թարգմանվել են շվեդերեն և գերմաներեն։ Առավել հայտնի են նրա կարճ պատմվածքները` Livsbilleder («Նկարներ կյանքից»), որի առաջին հատորը լույս է տեսել 1852 թվականին։ Գրել է Ruth պիեսը, որը 1854 թվականին բեմադրվել է Դանիայի թագավորական թատրոնի բեմում, իսկ գլխավոր դերում հանդես է եկել Յոհաննա Հեյբերգը։
Ատալյան հետաքրքրվել է նաև քաղաքականությամբ, Hieronymusо կեղծանունով հրատարակել է փոքրիկ գրքեր` Betragtninger over den grasserende Emancipationsfeber («Դատողություններ աճող տագնապի և տապի մասին») և En Contravisite hos Clara Raphael («Փոխադարձ այց Կլարա Ռաֆայելին»), որում  քննադատել է Մատիլդյուբիգերին։ Իր իսկական անվան տակ նա քննադատել է դանիական դպրոցների թերությունները։ Գրել է նաև Մեծ Բրիտանիայում, Նիդեռլանդներում և Բելգիայում մարմնավաճառների կյանքի մասին։
Որպես թատերական քննադատ՝ Ատալյան հոդվածներ է հրապարակել Berlingske օրաթերթում և պարբերաբար հոդվածներ է տպագրել Մեյր Գոլդշմիդտի կողմից հրատարակվող ամսագրերում։
Ատալյա Շվարցը կյանքից հեռացել է 1871 թվականին` 50 տարեկան հասակում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Athalia Schwartz (1821 - 1871) Schwartz, Athalia Theophilia
Athalia Schwartz
Flemming Conrad Smagen og det nationale: studier i dansk litteraturhistorieskrivning 1800-1861. — Museum Tusculanum Press, 1996. — С. 247—. — ISBN 978-87-7289-369-3
Սեդ Յոլ (Վերին Դվոյնիկի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սեդ Յոլ (այլ կիրառումներ)Սեդ Յոլ (ռուս.՝ Сед-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վերին Դվոյնիկ գետի ձախ ափին՝ 4 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 20 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000074871
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007487
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Վակուումային չորացում

Վակուումային չորացում, զանգվածային փոխանցման գործողություն է, որի ընթացքում նյութում (սովորաբար` թաց և պինդ) առկա խոնավությունը հեռացվում է վակուում ստեղծելու համար։ Քիմիական վերամշակող արդյունաբերություններում, ինչպիսիք են` սննդի վերամշակումը, դեղագործությունը, գյուղատնտեսությունը և տեքստիլը, չորացումը խոնավությունը հեռացնելու համար անհրաժեշտ գործընթաց է։ Վակուումային չորացումը հիմնականում օգտագործվում է հիգիոսկոպիկ և ջերմային զգայուն նյութերի չորացման համար և հիմնված է վակուում ստեղծելու սկզբունքի վրա, երբ տվյալ խցիկում ճնշումն իջեցվում է ջրի գոլորշու ճնշումից ավելի ցածր՝ ջրին ստիպելով եռալ։ Վակուումային պոմպերի օգնությամբ ճնշումը կրճատվում է չորացրած նյութի շուրջ։ Դա նվազեցնում է ջրի եռման կետը այդ արտադրանքի ներսում և դրանով էապես մեծացնում գոլորշիացման արագությունը։ Արդյունքում զգալիորեն արագանում է արտադրանքի չորացումը։ Վակուումային չորացման պայմաններում պահպանվող ճնշումը ընդհանուր առմամբ կազմում է 0,03–0,06 մթնոլորտ, իսկ ջրի եռման կետը՝ 25-30°C: Վակուումային չորացման գործընթացը պարբերական գործողություն է, որն իրականացվում է կրճատված ճնշումներով և ցածր հարաբերական խոնավությամբ, համեմատած շրջակա միջավայրի ճնշման հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի արագ չորացնել։


== Վակուումային չորացնող սարք ==
Վակուումային չորացնող սարքերն այն սարքավորումներն են, որոնց օգնությամբ իրականացվում է վակուումային չորացում։ Դեղագործական արդյունաբերության մեջ վակուումային չորացնող սարքը հայտնի է վակուումային վառարան ընդհանուր անվանումով։ Վակուումային չորացնող սարքերը երբեմն պատրաստվում են չուգունից, բայց այժմ շատերը պատրաստված են չժանգոտվող պողպատից, այնպես որ նրանք կարող են դիմանալ բարձր վակուումային ճնշմանը՝ առանց որևէ ձևափոխման։ 
Ջեռոցը բաժանված է խոռոչ-սկուտեղների, ինչը մեծացնում է մակերեսը ջերմային հաղորդակցության համար։ Ջեռոցի դուռը հերմետիկ փակվում է և միացվում վակուումային պոմպին`ճնշումը նվազեցնելու համար։ 


== Կիրառություն ==
Վակուումային չորացնող սարքը կարող է օգտագործվել ջերմության նկատմամբ զգայուն հիգրոսկոպիկ և թունավոր նյութերը չորացնելու համար։ Եթե ​​չորացվող հումքը լուծույթ է, ապա այն կարելի է չորացնել վակուումային չորացնող սարքի միջոցով, քանի որ լուծիչը հնարավոր է վերականգնել խտացման միջոցով։ Ապրանքների որակի բարելավման համար, օրինակ՝ մրգերի պահպանումը, արդյունավետ է հիբրիդային չորացումը՝ համատեղելով օսմոտիկ ջրազրկումը դրան հաջորդող ջերմային պոմպով չորացման և միկրոալիքային վակուումային չորացման հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վյաչեսլավ Դոլգով

Վյաչեսլավ Դոլգով (ռուս.՝ Вячесла́в Ива́нович Долго́в, հուլիսի 31, 1937(1937-07-31), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1990 թվականի օգոստոսի 28)։


== Կենսագրություն ==
1961 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։
1961 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1990 թվականի օգոստոսի 28-ից մինչև 1993 թվականի նոյեմբերի 11-ն Ավստրալիայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1990 թվականի դեկտեմբերի 13-ից մինչև 1993 թվականի նոյեմբերի 11-ը Ֆիջիում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1990 թվականի դեկտեմբերի 13-ից մինչև 1995 թվականի օգոստոսի 19-ը Վանուատուում և Նաուրուում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1994 թվականի սեպտեմբերի 13-ից մինչև 1997 թվականի ապրիլի 17-ը Ղազախստանում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1999 թվականի փետրվարի 24-ից մինչև 2002 թվականի հունիսի 17-ը Բելառուսում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2002 թվականի հունիսի 17-ից մինչև 2004 թվականի դեկտեմբերի 14-ը Սլովենիայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1990 թվականի օգոստոսի 28)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Дипломатический словарь» под ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалева, П. П. Севостьянова, С. Л. Тихвинского в 3-х томах, М., «Наука», 1985—1986. — Т. 3, с. 618.
Ազատություն, Ազատություն

«Ազատություն,Ազատություն» (պորտ.՝ Liberdade, Liberdade), բրազիլական հեռուստանովել։ Ստեղծվել է «Ռեդե Գլոբո» հեռուստաընկերության կողմից, հեռարձակվել սկսել է ապրիլի 11-ից, փոխարինելով Մերկ ճշմարտություն նովելին։ Հեռուստասերիալի խմբագիրը դրամատուրգ, գրող Գլորիա Պերեզն է։ Մարիո Տեյշեյրայի վեպի հիման վրա, ի սկզբանե հեռուստասերիալի սցենարի խմբագրումը վստահվել էր Մարսիա Պրատեսին, սակայն նա չի կարողանում ավարտին հասցնել գործը, և սյուժետային կառուցումը ստանձնում է Գլորիային ով խմագրելու հետ մեկտեղ աշխատում է իր նոր հեռուստասերիալի վրա, որի դեպյուտը կկայանա հոկտեմբերին։


== Սյուժեն ==
Հեռուստասերիալը անմիջապես մեծ աղմուկ բարձրացրեց ուստի վերաբերվում է Բրազիլիայի` Պորտուգալիայից ազատազրկմանը, գաղութային հասարակարգի փլուզմանը։ Բայց աղմուկը ավելի շատացավ երբ հեռուստասերիալում հայտնի դերասան Կայո Բլատը, սկսեց մարմնավորել միասեռականի դեր։ Հեռուստասերիալում Ռեդե Գլոբոյի պատմության մեջ առաջին անգամ ցուցադրվեց գեյ հարաբերություն, ամբողջովին ցուցադրելով դերասանների սեռական օրգանները։ Կաթոլիկ եկեղեցու հայրերը մեծ աղմուկ բարձրացրին, իսկ Գլորիա Պերեզը ընդվզեց նրանց ասելով, որ 1968 թվականից թույլատրելի է բաց տեսարաների ցուցադրումը, իսկ եթե խնդիրը միասեռական հարաբերությունների մեջ է, ապա Բրազիլիան ժողովրդավարական երկիր է, և ոչ մի խտրականություն երկրում չպետք է լինի։


== Դերերում ==
Կայո Բլատ,
Լիլիա Կաբրալ,
Մել Մայա,
Լետիսիա Սաբատելլա,
Դալտոն Վիգ


== Համաշխարհային ցուցադրություն ==
Մյալիանո

Մյալիանո (իտալերեն՝ Miagliano), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Բիելլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 587 մարդ (2008)։ Տարածքը կազմում է 1 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 13060։ Հեռախոսային կոդ՝ 015։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ
Երկու դարի արանքում

«Երկու դարի արանքում», Հովհաննես Թումանյանի քառյակներից՝ գրված 1917 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանն այս քառյակը գրել է 1917 թվականի հունվարի 15-ին։ Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի №261-ում պահվում է մեկ ինքնագիր։ Ստեղծագործությունն առաջին անգամ տպագրվել է 1934 թվականին` Հովհաննես Թումանյանի «Գեղարվեստական երկեր» գրքի 127-րդ էջում, այնուհետև տպագրվել է Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի առաջին հատորի 529-րդ էջում։
Ստեղծագործությունը տպագրվում է Թումանյանի Երկեր լիակատար ժողովածուի երկրորդ հատորից ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիչարդ Վեստ

Ռիչարդ Վեստ (դան․՝ Richard Martin West, փետրվարի 10, 1941(1941-02-10), Դանիա), դանիացի աստղագետ, աշխատել է Լա Սիլայի աստղադիտարանում։
Աշխատում է Եվրոպական հարավային աստղադիտարանում։ Հայտնաբերել է 39 աստերոիդ և մի քանի գիսաստղ։ Հանս-Էմիլ Շուստերի հետ համատեղ հայտնաբերել է գաճաճ գալակտիկա Փյունիկի համաստեղությունում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գիտնականի կայքը Archived 2004-05-07 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Փոքր Կուխ

Փոքր Կուխ (վրաց.՝ პატარა კუხი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խոնի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 80 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոնից հեռու է 2 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 438 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լայդունինա փարոս

Լայդունինա փարոս (էստ․՝ Laidunina Tuletorn), փարոս Էստոնիայի Սաարեմաա կղզու Լաիմյալա շրջանում։ Աղյուսե շինությունը կառուցվել է 1907 թվականին։ Ունի ցուցասրահ և մեկ հարկանի վեցանկյունե քարե պատվանդան։ 1924 թվականին լուսարձակը հանվել է և փարոսը ապաակտիվացվել է։ Լուսավորման սարքավորումը տեղափոխվել է Կուբասարի փարոս։ 2005 թվականից փարոսն ընդգրկված է Էստոնիայի մշակութային ժառանգությունների ցանկում № 27283 համարի ներքո։


== Ծանոթագրություններ ==