armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Filthy

«Filthy», ամերիկացի երգիչ Ջասթին Թիմբերլեյքի սինգլը՝ թողարկված 2018 թվականի հունվարի 5-ին նրա Man of the Woods հինգերորդ ստուդիական ալբոմից (որը թողարկվել է 2018 թվականի փետրվարի 2-ին)։ 2018 թվականի հունվարի 9-ին «Filthy» երգն ընդգրկվել է ամերիկյան Billboard Hot 100 հիթ-շքերթի իններորդ հորիզոնականում՝ դառնալով Թիմբերլեյքի 18-րդ սոլո սինգլը, որ ընդգրկվել է լավագույն տասնյակում։


== Պատմություն ==
«Filthy» երգը համադրում է էլոկտրո-փանկի և R&B-ի տարրեր։ Billboard ամսագիրը նշել է արենա-ռոքի համադրությունը էլեկտրո ոճի հետ։ Երգն սկսվում է կիթառների հնչյուններով և վերածվում «նրբագեղ» ինդաստրիալ-նեո-փանկի սինթեզատորի ու բասային գծի համադրությամբ։ Թիմբերլեյքը խոսում և երգում է tongue-in-cheek ոճով՝ կիսալուրջ-կեսկատակ և միևնույն ժամանակ չփոխելով դեմքի արտահայտությունը։ Երգում ներառված է Թիմբերլեյքի կնոջ՝ Ջեսիկա Բիլի վոկալը։
Սինգլն արժանացել է դրական գնահատականների երաժշտական քննադատների և առցանց հրատարակությունների կողմից, ինչպիսիք են՝ The Guardian (5-ից 5), XXL, NME, Rap-Up, The Arizona Republic, Variety, Billboard, The New York Times, The Ringer։ Բացասական արձագանքների թվում են եղել Pitchfork, Joe կայքերինը։


== Երաժշտական տեսահոլովակ ==
Տեսահոլովակի թիզերը ցուցադրվել է հունվարի 4-ին։ «Filthy» սինգլի պաշտոնական տեսահոլովակը նկարահանել է ամերիկացի ռեժիսոր Մարկ Ռոմանեկը, իսկ պրեմիերան կայացել է 2018 թվականի հունվարի 5-ին։ Տեսահոլովակում Թիմբերլեյքը մարմնավորում է գյուտարարի, որը հանրությանն է ներկայացնում իր նոր աշխատանքը՝ ֆուտուրիստական պարող ռոբոտի։ Շոուի սկզբնական տեսարանը ներկայացվում է Սթիվ Ջոբսի ոճով, սակայն Թիմբերլեյքն իբր թե ելույթ է ունենում 2028 թվականին Կուալա Լումպուրում (Մալայզիա) անցկացվող Pan-Asian Deep Learning Conference գիտաժողովում, որտեղ ներկայացնում է իր նոր աշխատանքը։ Արհեստական ինտելեկտ ունեցող պարող մեքենան կատարում է պարային շարժումներ՝ կրկնելով Թիմբերլեյքի շարժումները, որը մնում է բեմի վարագույրի հետևում։ Գյուտարարի ու նրա ստեղծած ռոբոտի միջև եղած գիծն անհետանում է, ինչպես գրել է Rolling Stone ամսագիրը։ Ռոբոտի կերպարն ստեղծվել է եռաչափ համակարգչային գրաֆիկայի օգնությամբ CGI մեթոդիկայով, ինչի համար Թիիմբերլեյքն ու մի քանի պարողներ կատարել են համապատասխան շարժումներ, որոնք հետո դարձել են ռոբոտի շարժումները։ Թիմբերլեյքի արտաքին տեսքի մասին Vogue ամսագրից Ռեյչել Հանը գրել է, թե «դա Սթիվ Ջոբսի ժամանակակից կերպարն է»։


== Երգացանկ ==


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 «Filthy»
Ջերվալիձեեբի (Թիանեթի շրջան)

Ջերվալիձեեբի (վրաց.՝ ჯერვალიძეები), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Թիանեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1190 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թիանեթից հեռու է 10 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
(233) Աստերոպե

(233) Աստերոպե (անգլ.՝ Asterope), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1883 թվականի մայիսի 11-ին Ալֆոնս Բորելիի կողմից Մարսելում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,659266 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3896 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9289 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Աստերոպե աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,3931 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1583,95 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,22728 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,68° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է T դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(233) Աստերոպե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հովսեփ Փանոսյան

Հովսեփ Դավթի Փանոսյան (1975, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Հայաստանի պետական գործիչ, իրավաբան։


== Կրթություն ==
1994-1999 թթ. սովորել և ավարտել է ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետը։
1999-2001 թթ. ծառայել է Հայաստանի զինված ուժերում։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1998-1999 թթ. - աշխատել է «Բրեյվ» իրավաբանական ընկերությունում որպես իրավախորհրդատու։
2002-2004 թթ. - «Ուրարտու» համալսարանի քրեական իրավունքի ամբիոնի դասախոս
2002-2005 թթ. - ՀՀ քաղաքացիական ծառայության խորհրդի աշխատակազմի վերահսկողության վարչության առաջին կարգի մասնագետ, ապա առաջատար մասնագետ։
2005-2008 թթ. - ՀՀ Նախագահի վերահսկողական ծառայության առաջին բաժնի առաջատար մասնագետ, ապա գլխավոր մասնագետ։
2008 թվականից ՀՀ Նախագահի վերահսկողական ծառայության երկրորդ բաժնի պետն է։
2008 թ. մայիսի 24-ին ՀՀ Նախագահի հրամանգրով նշանակվել է ՀՀ Արդարադատության խորհրդի իրավաբան գիտնական անդամ՝ հինգ տարի ժամկետով։
2013 թ. հուլիսի 22-ին ՀՀ Նախագահի հրամանգրով վերանշանակվել է ՀՀ Արդարադատության խորհրդի իրավաբան գիտնական անդամ՝ հինգ տարի ժամկետով։


== Կոչումներ ==
Իրավաբանական գիտությունների թեկնածու։
Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական ծառայության երկրորդ դասի պետական խորհրդական (2014)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրեր

Ֆրեր (ոչ ուշ քան 1229, Կարին - ոչ վաղ քան 1277), հայ ճարտարապետ։


== Կենսագրություն ==
Կարնեցի է։ 1229 թվականին կառուցել է Հոռոմոսի վանքի սրահներից մեկը։ Անիից հյուսիս-արևելք՝ Ախուրյան գետի աջ ափին, 1277 թվականին Առյուծ Հոգևորյանցի ու նրա կնոջ՝ Սեդայի պատվերով կառուցել է Հոռոմոսի վանքի (այժմ՝ Թուրքիայի տարածքում) ուղղանկյուն պարսպով շրջափակված հիմնական հուշարձանախմբի նշխարատունը, որի կենտրոնի երդիկանման հատվածում փորագրված «Թվ. ՉԻԶ» (1277) շինարարական արձանագրությունն ավարտվում է ճարտարապետի ստորագրությամբ՝ «Աստուծոյ կարողութեամբ վարդպետ Ֆրերս՝ Կարնոյ քաղաքացի»։ 


== Գրականություն ==
Ս. Բարխուդարյան, Միջնադարյան հայ ճարտարապետներ և քարգործ վարպետներ, Ե., 1963։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարլոս (ֆուտբոլիստ)

Մարլոս Ռոմերո Բոնֆիմ, կամ պարզապես Մարլոս (պորտ.՝ Marlos Romero Bonfim, հունիսի 7, 1988(1988-06-07), São José dos Pinhais, Պարանա, Բրազիլիա), բրազիլացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Դոնեցկի Շախտյորի և Ուկրաինայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է աջ վինգերի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Վաղ կարիերա ===
Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստի կարիերան Մարլոսը սկսել է Կուրիտիբայում 2006 թվականին։ 2009 թվականի հունիսին տեղափոխվեց Սան Պաուլու։
2012 թվականի հունվարի 11-ին Մարլոսը 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Խարկովի Մետալիստի հետ։ Ակումբը նրա համար վճարեց 5 միլիոն եվրո։ Իր առաջին գոլը Մետալիստի կազմում խփեց փետրվարի 23-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի Ռեդ Բուլ Զալցբուրգի դեմ խաղում։ Մետալիստի կազմում Մարլոսը անցկացրեց 3 մրցաշրջան՝ անցկացնելով 75 հանդիպում և դառնալով 13 գոլի հեղինակ։


=== Շախտյոր Դոնեցկ ===
2014 թվականի հուլիսին Մարլոսը 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Շախտյոր Դոնեցկի հետ։ Իր դեբյուտը նշեց հուլիսի 27-ին՝ Մետալուրգ Զապորոժիեի դեմ խաղում։ Նոյեմբերի 30-ին Մարլոսը խփեց իր առաջին գոլը Շախտյորի կազմում՝ նույն Մետալուրգ Զապորոժիեի դեմ խաղում։
2016 թվականին Մարլոսը ճանաչվեց Ուկրաինայի առաջնության լավագույն ֆուտբոլիստ և ընդգրկվեց Եվրոպայի Լիգայի 2015-16 մրցաշրջանի խորհրդանշական հավաքականում։


== Միջազգային կարիերա ==
2017 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Մարլոսը առաջին անգամ հրավիրվեց Ուկրաինայի ազգային հավաքական՝ Կոսովոյի և Խորվաթիայի դեմ խաղերի համար՝ դառնալով երկրորդ բրազիլացի ֆուտբոլիստը Էդմար Գալովսկիից հետո, ով հանդես է եկել Ուկրաինայի հավաքականում։ Իր դեբյուտը Ուկրաինայի ազգային հավաքականում նշեց 2017 թվականի հոկտեմբերի 6-ին՝ Կոսովոյի դեմ խաղում։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2018 թվականի մարտի 3-ի դրությամբ


=== Միջազգային վիճակագրություն ===
2018 թվականի մարտի 3-ի դրությամբ


== Նվաճումներ ==


=== Ակումբային ===
ԿուրիտիբաԲրազիլիայի Սերիա B. 2007
Լիգա Պարանաենսե․ 2008Շախտյոր ԴոնեցկՈւկրաինայի սուպերգավաթ․ 2014, 2015
Ուկրաինայի գավաթ․ 2015-16, 2016-17
Ուկրաինայի առաջնություն․ 2016-17


=== Անհատական ===
ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգայի խորհրդանշական հավաքական․ 2015–16
Ուկրաինայի առաջնության լավագույն ֆուտբոլիստ․ 2016


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարլոսի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Մարլոսը transfermarkt-ում
Մարլոսը soccerbase.com-ում
Մարլոսը WhoScored.com կայքում
Մարլոսը ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Մարլոսը Շախտյորի պաշտոնական կայքում
Ֆեոդոր Շալյապինի հուշարձան (Կազան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ֆեոդոր Շալյապինի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Ֆեոդոր Շալյապինի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Фёдору Шаляпину, թաթ.՝ Фёдор Шаляпин һәйкәле), հուշարձան Թաթարստանի մայրաքաղաք Կազանում, որը նվիրված է ռուս բաս երգիչ, ռուսական ռեալիստական վոկալ-բեմական արվեստի խոշորագույն ներկայացուցիչ Ֆեոդոր Իվանովիչ Շալյապինին։ Արձանը տեղադրվել է երգչի հայրենի քաղաք Կազանի Բաումանի փողոցում` «Շալյապին Պալաս» հյուրանոցի կողքին։ Շալյապինին նվիրված առաջին հուշարձանն է աշխարհում։


== Պատմություն ==
Հուշարձանի հիմքը դրվել է 1998 թվականին Աստվածահայտնության տաճարի մոտ, որում երգիչը մկրտվել է 1873 թվականի փետրվարին, և բացվել է 1999 թվականի օգոստոսի 29-ին։ Հուշարձանը երգչին պատկերում է 1922 թվականին Ռուսաստանը լքելիս և հարազատ քաղաքին հրաժեշտ տալիս։
Հուշարձանը ձուլված է բրոնզից։ Հեղինակն է Ռուսաստանի գեղարվեստների ակադեմիայի ակադեմիկոս, ՌԴ վաստակավոր նկարիչ Անդրեյ Բալաշովը։

Հուշարձանի բացմանը ներկա գտնված երգչի թոռնուհի Իրինա Շալյապինան նշել է, որ քանդակագործին հաջողվել է կատարելապես հաղորդել նմանությունը իր մեծանուն պապին։ Երգչի 125-ամյակի առթիվ տեղադրված այս քանդակը դարձել է Ֆեոդոր Շալյապինի առաջին հուշարձանն աշխարհում։
2009 թվականի աշնանը Կազանում տեղի է ունեցել ինքնատիպ երիտասարդական ֆլեշմոբ` Շալյապինի հուշարձանի մաքրում։


== Հուշարձանը ֆիլատելիայում ==
2012 թվականին Ռուսաստանում թողարկվել է 15 ռուբլի անվանական արժեքով փոստային նամականիշ, որի վրա պատկերված է Ֆեոդոր Շալյապինի կազանյան հուշարձանը։ Նամականիշի նկարիչն է Օ. Իվանովան։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«В Казани воздвигнут первый в мире памятник Федору Шаляпину»։ Русская народная линия։ 2013-02-14։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-07-02-ին։ Վերցված է 2013-06-28
Լոբսան

Լոբսան (ֆր.՝ Lobsann), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 590 մարդ, բնակչության խտությունը` 216.12 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.73 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 45 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 434 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 319-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 115։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,5 %։ 319 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 282 անձ (165 տղամարդ և 117 կին)։ Գործազուրկ են եղել 37 անձ (22 տղամարդ և 15 կին)։ 115 անաշխատունակներից 20-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 48-ը` թոշակառուներ, իսկ 47-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Իննոկենտիոս I (Հռոմի պապ)

Իննոկենտիոս I (4-րդ դար, Ալբանո-Լացիլե, Հռոմեական կայսրություն - մարտի 12, 417, Հռոմ, Հռոմեական կայսրություն)՝ Հռոմի Պապ 401 թվականի դեկտեմբերի 22-ից մինչև 417 թվականի մարտի 12-ը:


== Կենսագրություն ==
Ըստ Liber Pontificalis-ի տվյալների՝ Իննոկենտիոսը ծնունդով Հռոմի մոտակայքում գտնվող Ալբանոյից էր՝ Իննոկենտիոս անունով մեկի որդին, սակայն ըստ նրա ժամանակակից  Հիերոնիմոս Ստրիդոնացու՝ նա եղել է նախորդ պապ Անաստատ I-ի որդին  (եթե այդպես է, ապա սա այն եզակի դեպքն է, երբ որդին փոխարինել է հորը Սուրբ աթոռի վրա)։
Իննոկենտիոս I-ը  ձգտել է ամրապնդել Հռոմի եպիսկոպոսի դիրքը և Սուրբ աթոռի հեղինակությունը Արևմտյան Հռոմեական կայսրությունում։ Նա ակտիվորեն դրսևորել իրեն որպես եկեղեցիական բոլոր վեճերի կարգավորման համար վերջնական ատյան։ Այսպես, 412 թվականին նա հովանավորչական նամակ է գրել Թեսալոնիկի  արքեպիսկոպոս Ռուֆին,  404 թվականին՝ Ռուանի եպիսկոպոս Վիկտրիցիոսին։ Նմանատիպ նամակներ նա  ուղարկել է նաև Թուլուզի եպիսկոպոս Էքզուպերիին, Մակեդոնիայի եպիսկոպոսներին, Նոչերայի և Բրիտանիայի եպիսկոպոսներին։ Պաշտպանել է Հովհան Ոսկեբերանին Թեոֆիլ Ալեքսանդրացու և Արկադիոս կայսեր հետ ունեցած հակամարտության ժամանակ։ Աջակցել է Ավրելիոս Օգոստինոսին՝ ընդդեմ դոնատիստների և պելագիոնիզմի։ Պահպանվել են Իննոկենտիոս I-ի  նամակները։ Նա նամակագրություն է ունեցել Հիերոնիմոս Երանելու, Հովհան Ոսկեբերանի և Երուսաղեմի եպիսկոպոս Հովհաննեսի հետ։
Ալարիկի կողմից Հռոմի գրավման Ժամանակ կայսր Հոնորիոսի հետ մեկնել է Ռավեննա։ Ըստ Սոզոմենի՝ նա հանդես է եկել որպես խաղաղարար՝ Հոնորիոսի և Ալարիկի միջև։ Գոթերի կողմից Հռոմը կողոպտելուց հետո այստեղ կանգուն մնացին միայն եկեղեցական շենքերը։
Պատմիչ Զոսիմոսը իր "Նոր պատմության" (լատ.՝ Historia NovaHistoria Nova) մեջ կարծիք է հայտնում, որ Ալարիկի կողմից Հռոմի թալանի ժամանակ  Իննոկենտիոսը պատրաստ է  եղել ժամանակավորապես թույլատրելու հեթանոսությունը։ Սակայն Զոսիմոսը նաև ենթադրել է, որ հեթանոսներին արված այդ զիջումները այդքան էլ պահանջված չէին, քանի որ, ըստ նրա, Հռոմն այդ ժամանակ արդեն հաջողությամբ քրիստոնեացված էր։
Իննոկենտիոս I-ը մահացել է 417 թվականի մարտի 12-ին, թաղվել է Պորտուենյան ճանապարհի վրա գտնվող Պոնցիանի գերեզմանատանը։ Նրա հիշատակը նշվում է մարտի 12-ին, թեև XIII-XX դարերում այն նշվել է հուլիսի 28-ին։ Նրան հաջորդել է Զոսիմոսը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ковальский Я. Период II. Под опекой Римской империи // Папы и папство.


== Հղումներ ==
«Созомен. ЦЕРКОВНАЯ ИСТОРИЯ. Книга 8. Главы 26—28»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-02-11-ին։ Վերցված է 2011-02-16 
«Созомен. ЦЕРКОВНАЯ ИСТОРИЯ. Книга 9. Главы 7—9»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-02-11-ին։ Վերցված է 2011-02-16 
«Catholic Encyclopedia (1913)»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-02-11-ին։ Վերցված է 2011-02-16
Եր

Եր, լեռ Կարսի սարավանդակում, Զարիշատի շրջանում։ Բարձրությունը՝ 2400 մետր։ Անվան հիմքում ընկած է ար (Արա) արմատը։


== Ծանոթագրություններ ==
Զայչևսկոե

Զայչևսկոե (ուկրաիներեն՝ Зайчівське), ավան Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վիտովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1883 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զայչևսկոե ավանում բնակվում էր 488 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 24,06 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Նովոսելե (գյուղ, Լոմոնոսովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոսելեՆովոսելե (ռուս.՝ Новоселье), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Լոմոնոսովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2613 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Where Ya At

«Where Ya At», ամերիկացի ռեփեր Future-ի երգը, որում իր մասնակցությունն ունի նաև կանադացի ռեփեր Դրեյքը։ Այն որպես սինգլ թողարկվել է 2015 թվականի հուլիսի 18-ին և ընդգրկվել է Future-ի «DS2» կոչվող երրորդ ալբոմում։ Երգը գրվել է Future-ի, Դրեյքի և Metro Boomin-ի կողմից, վերջինս նաև երգի պրոդյուսերն է։


== Տեսահոլովակ ==
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է Ռիկ Նայսը, ներկայացվել է 2015 թվականի օգոստոսի 20-ին Future-ի VEVO ալիքում։


== Հիթ շքերթներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեսահոլովակը ՅուԹյուբ վիդեոհոսթինգում
Երգի աուդիոն ՅուԹյուբ վիդեոհոսթինգում
Երգի տեքստը Archived 2015-08-24 at the Wayback Machine. MetroLyrics կայքում
Տինոգաստա (դեպարտամենտ)

Տինոգաստա (իսպ.՝ Departamento de Tinogasta), դեպարտամենտ Արգենտինայում, Կատամարկա պրովինցիայի կազմում։ Տարածքը՝ 23582 կմ2։ Ըստ վիճակագրության Ազգային ինստիտուտի և Արգենտինայի բնակչության 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ դեպարտամենտի բնակչությունը կազմում է 22360 մարդ՝ 2001 թվականի 22570 -ի փոխարեն, որը կազմում է 0,9% անկում։ Բնակչության խտությունը՝ 0,9 մարդ/կմ2։ Վարչական կենտրոնը Տինոգաստան է։


== Աշխարհագրություն ==
Դեպարտամենտը գտնվում է Կատամարկա պրովինցիայի արևմուտքում։ Սահմանակից է՝

հյուսիսում՝ Անտոֆագաստա դե լա Սերրա դեպարտամենտին,
արևելքում՝ Բելեն պրովինցիային,
հարավ-արևելքում՝ Պեման պրովինցիային,
հարավում՝ Լա Պիոխա պրովինցիային,
արևմուտքում՝ Չիլիյին․


== Խոշորագույն բնակավայրեր ==


== Խոշորագույն բնակավայրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Խուան Կառլոս Մուսիո

Խուան Կառլոս Մուսիո (իսպ.՝ Juan Carlos Muzzio, 1946), արգենտինացի աստղագետ։ Ուսանել է Բուենոս Այրեսի համալսարանի ինժեներիայի ֆակուլտետում և Լա Պլատայի ազգային համալսարանի գեոֆիզիկական ու աստղագիտական գիտությունների ֆակուլտետում։ Մասնագիտական կարիերան անց է կացրել Արիզոնայի Ստյուարտ և Արգենտինայի Լա Պլատայի աստղադիտարաններում։
Լա Պլատայի աստղադիտարանում 1979 թ․ ապրիլի 19-ին հայտնաբերել է (3666) Հոլման և (7372) Էմիմար աստերոիդները։ Նրա պատվին է անվանվել (6505) Մուսիո աստերոիդը։


== Ծանոթագրություններ ==
Աթոյան

Աթոյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Գրիշա Արշակի Աթոյան (1920-1944), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։
Կառլեն Պարույրի Աթոյան (1927-2000), մանկավարժ։
Կորյուն Լուկաշի Աթոյան (ծ. 1956), տնտեսագետ։
Հակոբ Թադևոսի Աթոյան (1895-1937), ռազմական գործիչ։
Համբարձում Աթոյան (1840-1876), գուսան։
Հայկազ Ղազարի Աթոյան (1913-1941), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։
Հարություն Տիգրանի Աթոյան (1907-1958), ֆիզիկոս, նկարիչ։
Ջումշուդ Կարապետի Աթոյան (1913-1941), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։
Ռաֆայել Գեղամի Աթոյան (1931-2014), գեղանկարիչ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ։
Ռոբերտ Վարդգեսի Աթոյան (1935-2015), հաշվողական տեխնիկայի և կառավարման համակարգերի բնագավառի գիտնական։
Սիրանուշ Յակովի Աթոյան (1904-1985), ճարտարապետ։


== Գրական հերոսներ ==
Սիրակ Աթոյան, Վարդգես Պետրոսյանի «Հայկական էսքիզներ» վիպակի հերոսներից։


== Տե՛ս նաև ==
Աթոյանց


== Ծանոթագրություններ ==
Մալահի շրջան

Մալահի շրջան (արաբ․՝ ناحية ملح‎‎), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հարավում՝ Ալ-Սուեյդայի մարզում։ Հանդիսանում է Սալխադի գավառի հինգ շրջաններից մեկը։ Ըստ 2004 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով շրջանի բնակչությունն կազմում է 13,615 մարդ։
Վարչական կենտրոնն Մալահ քաղաքն է։ Գտնվում է մարզի հարավարևելյան մասում։ Սահմանակից է հյուսիսում՝ Ալ-Մուշաննաֆի շրջան, հարավում՝ Հորդանան, արևմուտքում՝ Սալխադի և Ալ-Սուեյդայի շրջաններ։ Քաղաքն ու շրջական ավանները կազմում են 972.25 քառ.կմ տարածք։
Շրջանն ուննի 12 գյուղ և ավան (Բնակչության թվաքանակն ըստ 2004 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով է) դրանք են՝

Աբու Զրյիկ (արաբ․՝ أبو زريق‎‎), բնակչություն՝ 512
Բեհեմ (արաբ․՝ بهم‎‎), բնակչություն՝ 508
Հոյա (արաբ․՝ الهويا‎‎), բնակչություն՝ 3,063
Հրեյիսե (արաբ․՝ الحريسة‎‎), բնակչություն՝ 1,292
Խազմե (արաբ․՝ خازمة‎‎), բնակչություն՝ 285
Մալահ (արաբ․՝ ملح‎‎), բնակչություն՝ 4,363
Կայսամա (արաբ․՝ قيصما‎‎), բնակչություն՝ 1,178
Շաաֆ (արաբ․՝ شعف‎‎), բնակչություն՝ 886
Շեաբ (արաբ․՝ الشعاب‎‎), բնակչություն՝ 403
Թել ալ-Լոզ (արաբ․՝ تل اللوز‎‎), բնակչություն՝ 643
Թլեիլին (արաբ․՝ طليلين‎‎), բնակչություն՝ 451
Ում Շամա (արաբ․՝ أم شامة‎‎), բնակչություն՝ 31


== Ծանոթագրություններ ==
Ուլ Յոլ

Ուլ Յոլ (ռուս.՝ Ур-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վիչեգդա գետի ձախ ափին՝ 552 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 15 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000016491
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001649
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Էտաբլ սյուր Մեր (կանտոն)

Էտաբլ սյուր Մեր (ֆր.՝ Étables-sur-Mer), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Բրետան շրջանում։ Կոտ դ'Արմոր դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Սեն Բրիյո օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 13413 մարդ էր։Կանտոնի համարը 2213 է։ Կանտոնում կա 6 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Վերնու ան Վիվարե

Վերնու ան Վիվարե (ֆր.՝ Vernoux-en-Vivarais), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1916 մարդ, բնակչության խտությունը` 62.72 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 30.55 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 480 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 100 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 19 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1107 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 797-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 310։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,0 %։ 797 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 707 անձ (387 տղամարդ և 320 կին)։ Գործազուրկ են եղել 90 անձ (44 տղամարդ և 46 կին)։ 310 անաշխատունակներից 80-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 110-ը` թոշակառուներ, իսկ 120-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սալնավոլոկ

Սալնավոլոկ (ռուս.՝ Сальнаволок), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Բելոմորսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զիգազա (գյուղ, Բելորեցկի շրջան)

Զիգազա (ռուս.՝ Зигаза, բաշկիրերեն՝ Егәҙе), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 886 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զաբաբա

Զաբաբա (Զամամա), Քիշ[1] քաղաքի պահապան և հովանավոր աստված։ Զաբաբան Էնլիլի որդին էր, պատկերվում էր արծվի տեսքով։ Հանդիսանում էր երջանիկ պատերազմի աստված, աստվածների դյուցազն[2]: Հաճախ է նույնացվել Նինուրտայի հետ։ Ինաննան և Բաբան  երբեմն համարվում էին Զաբաբայի կանայք։ Քիշի գլխավոր տաճարը կոչվում էր Էպատուտիլա (Էմետեուրսագ)։

Զաբաբայի պատվին երբեմն անվանում էին Միջագետքի թագավորներին, ընդ որում Քիշի թագավոր Ուր-Զաբաբային և Բաբելոնի թագավոր Զաբաբա-շում-իդինին։ Բացի այն, նրա պատվին էին անվանվել բաբելոնյան դարպասները (այլ կերպ` ըստ Հերոդոտոսի` Կիսիյական, Քիշի ճանապարհին), որոնք "ատում էին իրենց վրա հարձակվողներին"[3]:


== Ծանոթագրություններ ==
Stephen Bertman. Handbook to Life in Ancient Mesopotamia. — OUP USA, 2005-07-14. — 410 с. — ISBN 9780195183641.
↑ Gwendolyn Leick, Gwendo Leick Dr. A Dictionary of Ancient Near Eastern Mythology. — Psychology Press, 1991. — 248 с. — ISBN 9780415007627.
↑ Heffron, Yağmur. 2013. 'Zababa (god)'. Ancient Mesopotamian Gods and Goddesses, Oracc and the UK Higher Education Academy.
Բարի առավոտ (ֆիլմ, 1955)

«Բարի առավոտ» (ռուս.՝ «Доброе утро»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Անդրեյ Ֆրոլովը «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում 1955 թվականին։


== Սյուժե ==
Հանգիստ և ամաչկոտ աղջիկ Եկատերինա Գոլովանը աշխատանքի է ուղարկվում Կուբանում (Կրասնոդարի երկրամաս) ավտոմայրուղու շինարարության վրա՝ ունենալով վարորդի մասնագիտություն։ Երիտասարդ բանվորները շատ ջերմ են ընդունում երիտասարդ պրակտիկանտին և ամեն ինչում նրան օգնում են։ Ժամանակի ընթացքում Եկատերինան սիրահարվում է նրանցից մեկին՝ աշխատանքի առաջավոր, էքսկավատորի վարորդ Վասիլի Պլոտնիկովին։ Նա շատ ուրախ, կենսուրախ տղա է, ընկերախմբի հոգին ու բոլոր աղջիկների սիրելին, բայց զբաղված է բացառապես իր անձով, տարված է միայն իր սեփական փառքով ու հաջողությամբ, և ուշադրություն չի դարձնում Եկատերինային։ Պլոտնիկովի էքսկավատորի մոտ ինքնաթափ բեռնատարի վրա աշխատանքը չի ստացվում, և Եկատերինան անցնում է մեկ այլ վայրում աշխատանքի, որտեղ նա դառնում է  տեղամասի պետ Ուշատովի անձնական վարորդը, սակայն շուտով քննադատության համար նա տեղափոխվում է աշխատելու հետ մնացող էքսկավատորավար Լաստոչկինի մոտ։ Այստեղ արագ դրսևորվում է աղջկա ամուր բնավորությունը, և այն դառնում է շինարարության առաջավոր աշխատող։
Մի օր Եկատերինայի լավագույն փորձը ուսումնասիրելու համար գալիս է հարևան տարածքներից պատվիրակություն, որի կազմում է Վասիլի Պլոտնիկովը։ Ֆիլմը ավարտվում է նրանով, որ Վասիլին և Եկատերինան միասին գնում են հերթական մայրուղու կառուցմանը մասնակցելու։


== Դերերում ==
Տատյանա Կոնյուխովա – Կատյա Գոլովան
Յուրի Սարանցև – Վասյա Պլոտնիկով
Իզոլդա Իզվիցկայա – Մաշա Կոմարովա
Լև Դուրով – Յաշա Կոզիրյով
Վլադիմիր Անդրեև – Միտյա Լաստոչկին
Նինա Ագապովա – Իրինա Կովալյովա
Եվգենի Մատվեև – Սերգեյ Նիկոլաևիչ Սուդբինին, շինարարության պետ
Իվան Լյուբեզնով – Միխալ Միխալիչ Բոբիլյով, շինարարության պետի տեղակալ
Աֆանասի Բելով – Ուշատով, տեղամասի պետ
Միխայիլ Պուգովկին – Ֆեոդոր Կուզմիչ, խանութի վարիչ
Նիկոլայ Սմորչկով – Բոբրով, Ուշատովի տեղակալ
Սերաֆիմա Խոլինա – Զարուբինա, Կատյայի ընկերուհին
Մարգարիտա Կրինիցինա – աղջիկ պարերի երեկոյում, պաղպաղակ վաճառող
Սվետլանա Խարիտոնովա – աղջիկ պարերի երեկոյում


== Նկարահանման խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Լեոնիդ Մալյուգին
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Անդրեյ Ֆրոլով
Ռեժիսոր՝ Միխայիլ Գոմորով
Կոմպոզիտոր՝ Վասիլի Սոլովյով-Սեդոյ
Երգերի տեքստի հեղինակներ՝ Ալեքսեյ Ֆատյանով, Սոլոմոն Ֆոգելսոն, Վասիլի Սոլովյով-Սեդոյ


== Թողարկում ==
Անդրեյ Ֆրոլովի ֆիլմը 344-րդն է խորհրդային արտադրության ամենահասութաբեր ֆիլմերի ցանկում։ Այն դիտել են 31 միլիոն ռուս հանդիսատես։


== Քննադատություն ==
Կինոքննադատ Ռոստիսլավ Յուրենևը կարծում էր, որ ֆիլմում «կան կենդանի մտքեր խորհրդային երիտասարդների աշխատանքային բարոյականության մասին, ճշմարիտ դրական կերպարներ և թարմ քննադատական ինտոնացիաներ»։ Ընդ որում, նա հավելել է, որ ֆիլմում իսկական սրամտություն չի եղել։ «Ե՛վ «Բարի առավոտ», և՛ «Հանրախանութի ցուցափեղկին» ֆիլմում,— գրել է քննադատը,— ռեժիսուրան ավելի թույլ էր, քան դրամատուրգիան, որը նույնպես չէր փայլում հատուկ արժանիքներով»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Юренев Р.Н. Кинокомедия // Очерки истории советского кино / Под ред. Ю.С. Калашникова, Л.П. Погожевой, Р.Н. Юренева. — М.: Искусство, 1961. — Т. 3. — С. 178—179. — 778 с.
Юренев Р.Н. Советская кинокомедия. — М.: Наука, 1964. — С. 477. — 537 с.
Գյոք Ըրմակ Ամնիա

Գյոք Ըրմակ Ամնիա, գետ պատմական Պոնտոսում։ Գտնվում է Սև ծովի ավազանում՝ նրա հարավային շրջանում։ Այս գետի հովտում էր ընկած Կաստաման քաղաքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սարգիս Ապուչեխցի

Սարգիս Ապուչեխցի, Սարգիս Ակնեցի (ծննդյան և մահվան թվականները անհայտ են), 17-րդ դարի վերջի - 18-րդ դարի սկզբի հայ տաղասաց։


== Կյանքն ու ստեղծագործությունները ==
Կյանքի և ստեղծագործության վերաբերյալ միակ աղբյուրը Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանի ․ համար 4426 ձեռագիր տաղարանն է, որ 1765 թվականին ընդօրինակել է գրիչ Հայրապետ Ագուլեցին։ Այստեղ, Նաղաշ Հովնաթանի, նրա որդի Հակոբ Նաղաշի և այլ տաղերգուների գործերից բացի, տեղ են գտել նաև Սարգիս Ապուչեխցու 18 տաղերը, որ ունեն «Տաղ Ակընցի գուղէն Ապուչեղցի տիրացու Սարքիսէ զարդարեալ վասն սիրոյս» խորագիրը և պարունակում են մի ակրոստիքոս։
Սարգիս Ապուչեխցին շարունակել է հայ միջնադարյան տաղերգության (մասնավորապես՝ Բաղդասար Դպիրի, Պետրոս Ղափանցու, Գրիգոր Օշականցու) ավանդույթները, երգել է բնություն , գարուն , վարդ ու սոխակ՝ իր ստեղծագործության մեջ ներհյուսելով
ժողովրդական ու աշուղական բանաստեղծությանը հատուկ մոտիվներ։ Գրել է նաև հոգևոր երգեր։
Քեմոն Կոմարովի

Քեմոն Կոմարովի (լատ.՝ Carum komarovii),  հովանոցավորների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Բազմամյա խոտաբույս է, որի բարձրությունը հասնում է 15-40 սմ-ի։ Տերևների ծայրային մասերը ձվաձև-նշտարաձև են։ Հովանոցն ունի 5-10 ճառագայթ, որոնք շատ անհավասար են։ Ծածկոցը բացակայում է կամ վաղ է թափվում։ Ծածկոցիկը բաղկացած է 2-4 թերթիկից։ Պտուղները ձվաձև են։ Պտղի ակոսիկներում գտնվող եթերայուղային խողովակները միայնակ են։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է միայն Զանգեզուրի ֆլորիստիկական շրջանում, Խուստուփ լեռնագագաթում։ Աճում է նաև Արևելյան Անդրկովկասում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է ենթալպյան և ալպյան գոտիներում՝ ծովի մակարդակից 2100-3000 մ բարձրությունների վրա՝ մարգագետիններում, լեռնային քարաթափվածքների և քարքարոտ լանջերի վրա։ Ծաղկում է հուլիս ամսին, պտղաբերում՝ օգոստոսին։


== Պահպանություն ==
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է։ Անդրկովկասի էնդեմիկ է։ Հայտնի է մեկ պոպուլյացիա։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է։ Կարմիր գրքի առաջին հրատարակությամ մեջ ընդգրկված էր որպես ոչնչացման սպառնալիքի ենթակա տեսակ։ Ընդգրկված չէ CITES-Ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պահպանություն չի իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Գայ Ղազանչյան

Գայ Գագիկի Ղազանչյան (ապրիլի 9, 1991(1991-04-09), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարիչ։ ՀՀ նախագահի երիտասարդական մրցանակի դափնեկիր (2016)։


== Կենսագրություն ==
Գայ Ղազանչյանը ծնվել է 1991 թվականին Երևանում՝ արվեստագետներ Գագիկ Ղազանչյանի և Լիլիթ Սողոմոնյանի ընտանիքում։ 2007-2011 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի գեղանկարչության ֆակուլտետում, 2011-2013 թվականներին՝ Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի մագիստրատուրայում։


== Ցուցահանդեսներ ==
2008 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների Հայաստանում և արտերկրում։


=== Անհատական ցուցահանդեսներ ===
2017 թ. «Ճանապարհորդություն առանց շարժման», «aftab» կոմիտեին, ՀԲԸՄ-ն և AvestArt, «Latela» պատկերասրահ, Վաշինգտոն, ԱՄՆ
2013 թ. Ալեքսանդր Սպենդիարյանի տուն-թանգարան, Երևան
2013 թ. «Haus der Heimat», Վիսբադեն, Գերմանիա


=== Խմբակային ցուցահանդեսներ ===
2017 թ. Հայաստանի և սփյուռքի համատեղ ցուցահանդես, Երևանի քաղաքապետարան
2017 թ. Հանրապետական երիտասարդական ցուցահանդես, Հայաստանի նկարիչների միություն, Երևան
2017 թ. Երևան «ART-EXPO  II», Երազ գործարան
2016 թ. «Հայացք  մեր հիշողություններին» Հայ հուշագրության ազգային կենտրոն Լիոն, Ֆրանսիա
2016 թ. «Jugend-Kunst-intergration», «Գույների մեղեդի»,«Haus der Heimat», Վիսբադեն, Գերմանիա
2016 թ. Բարեգործական Արտ աճուրդ, AvestArt, Ցյուրիխ, Շվեյցարիա
2016 թ  «House of Culture» , Լորետ դե Մար, Իսպանիա
2016 թ. Երևան «ART-EXPO », Երազ գործարան
2016 թ. Հայաստանի նկարիչների ցուցահանդես, «Միխայիլ Սավիցկի» պատկերասրահ, Մինսկ, Բելառուս
2015 թ. «Գույների և ձևերի պատմություն», Peyer Art Gallery, AvestArt, Ցյուրիխ, Շվեյցարիա
2015 թ. ՀՀ Ազգային ժողով
2014 թ. «ART-EXPO 2014», «Մերիդիան» էքսպո-կենտրոն, Երևան
2014 թ. «Նայելով դեպի ապագան», Լյուսի Թութունջյան ցուցասրահ, Բեյ­րութ, Լիբանան
2014 թ. «Սերունդներ», Հայաստանի նկարիչների միություն, Երևան
2014 թ. «Աշխարհը գույնով», Kurhaus, Christian-Zais ցուցասրահ, Վիսբադեն, Գերմանիա
2012 թ. «Հայաստանի գույները», Kurhaus,Christian-Zais Kurhaus, Kristian Zais ցուցասրահ, Վիսբադեն, Գերմանիա
2011 թ. Թբիլիսիի արվեստի պետական ակադեմիայի պատկերասրահ, Վրաստան
2011 թ. «Բացահայտենք Նոր տաղանդներ», Երևանի քաղաքապետարան
2011 թ. Հայ-վրացական գեղանկարչական սիմպոզիում, Թբիլիսի, Վրաստան
2011 թ. «Ակտ I», Ճարտարապետության թանգարան, Երևան
2010 թ. «Գարնանային գույներ», Ճարտարապետության թանգարան, Երևան
2010 թ. Գեղարվեստի պետական ակադեմիայի պատկերասրահ, Երևան
2010 թ. Երիտասարդության միջազգային օրվան նվիրված ցուցահանդես, ՄԱԿ-ի գրասենյակ, Երևան
2010 թ., 2011 թ., 2012 թ., «Էրոտիկա», «Ակադեմիա» պատկերասրահ, Երևան
2009 թ. ՄԱԿ-ի գրասենյակի ցուցասրահ, Երևան
2008 թ. Ուսանողական ցուցահանդես, (երկրորդ մրցանակ), Հայաստանի նկարիչների միություն, Երևան


== Մրցանակներ ==
2016 թ. Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի երիտասարդական մրցանակ 2015 թ. «Պատերից դուրս» գեղանկարների շարքի համար
2011 թ. Էդուարդ Իսաբեկյանի 1-ին մրցանակ`տարվա լավագույն դիպլոմի համար
2008 թ. 2-րդ մրցանակ, ուսանողական ցուցահանդես, Հայաստանի նկարիչների միություն, Երևան


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնդավիո

Մոնդավիո (իտալերեն՝ Mondavio), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Պեզարո է Ուրբինո պրովինցիայում։ Բնակչությունը կազմում է 4013 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 136 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 29 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 61040: Հեռախոսային կոդ՝ 0722։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության գրաֆիկը.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0721 97101
Էլ-փոստ։ comune.mondavio@provincia.ps.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.mondavio.pu.it


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Արման Փաշիկյան

Արման Փաշիկյան (հուլիսի 28, 1987(1987-07-28), Իրկուտսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ շախմատիստ, գրոսմայստեր։ Հայաստանի կրկնակի չեմպիոն (2009, 2019)


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ռուսաստանի Դաշնության Իրկուտսկ քաղաքում, որտեղ ապրել է մինչև երեք տարեկանը, երբ ծնողների հետ տեղափոխվել է Երևան։ 2004-ին ավարտել է Երևանի թիվ 27 միջնակարգ դպրոցը։ Ավարտել է ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտը։
1997, 1998 թվականներին դարձել է մինչև 10 տարեկանների Հայաստանի չեմպիոն, արծաթե մեդալ է նվաճել մինչև 12 տարեկանների (1999-ին) և մինչև 14 տարեկանների առաջնություններում (2011)։
2005-ին դարձել է Եվրոպայի արագ շախմատի պատանեկան առաջնության հաղթող։
2008-ին հաղթել է Գյումրու և Մարտունու միջազգային մրցաշարերում։ Բազմիցս մասնակցել է Հայաստանի առաջնություններին, 2009-ին դարձել է Հայաստանի չեմպիոն, 2003-ին բաժանել է 1–2-րդ տեղերը, իսկ 2006-ին արժանացել է արծաթե մեդալի։
2010-ին Հայաստանի հավաքականի կազմում մասնակցել է Խանտի Մանսիյսկում կայացած համաշխարհային 39-րդ օլիմպիադային։ Խաղալով չորրորդ խաղատախտակի վրա՝ նա 11 հնարավորից վաստակել է 7 միավոր և անհատական պայքարում զբաղեցրել 9-րդ տեղը։ Նույն թվականին մասնակցել է նաև աշխարհի թիմային առաջնությանը (Բուրսա, Թուրքիա), որտեղ կրկին խաղացել է չորրորդ խաղատախտակի վրա. նա 6 հնարավորից վաստակել է 3½ միավոր և անհատական պայքարում արժանացել բրոնզե մեդալի։ Արման Փաշիկյանը մեկ անգամ մասնակցել է նաև Եվրոպայի առաջնությանը (2009, Նովի Սադ, Սերբիա), որտեղ չորրորդ խաղատախտակի վրա խաղացել է ընդամենը 4 պարտիա՝ վաստակելով 2 միավոր։
2012-ի փետրվարին հաղթող է ճանաչվել Իրանի Մահշադ քաղաքում կայացած Ֆիրդուսու անվան բաց մրցաշարում։
2019 թվականին Արման Փաշիկյանը, 9 հնարավորից վաստակելով 6½ միավոր, դարձել է Հայաստանի կրկնակի չեմպիոն։


== Անձնական կյանքը ==
2011-ի հունիսի 10-ին ամուսնացել է ռուս շախմատիստուհի Մարիա Կուրսովայի հետ, որը տեղափոխվել է Հայաստան և սկսել ներկայացնել Հայաստանը։
Նրանք ծանոթացել են 2006-ին Թուրքիայում` Եվրոպայի առաջնության ժամանակ։
2013-ի փետրվարին ծնվել է նրանց անդրանիկ զավակը` Էրիկը։


== Վարկանիշի փոփոխության գրաֆիկ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Արման Փաշիկյանի անձնական քարտը ՖԻԴԵ-ի կայքում (անգլ.)
Արման Փաշիկյանի պարտիաները
Արման Փաշիկյանի էջը Ֆեյսբուքում
Դաստիարակության գաղտնիքը

«Դաստիարակության գաղտնիքը» (ռուս.՝ «Секрет воспитания»), խորհրդային սատիրական տիկնիկային մուլտֆիլմ մեծահասակների համար։ Նկարահանվել է 1960 թվականին ռեժիսոր Գրիգորի Լոմիձեի կողմից։ Մուլտֆիլմի ենթավերնագիրն է՝ «Ֆելիետոն»։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմը պատմում է դասախոսի մասին, որը միշտ խոսում է աշխատանքի կարևորության մասին, բայց իրական կյանքում ձևանում է հիվանդ, որպեսզի խուսափի աշխատելուց։ Նրա որդին, թեև դաստիարակվել է իր դասախոսություններով (որ ձայնագրվել են մագնիտոֆոնային ժապավենի վրա), այնուամենայնիվ, հետևում է հոր անձնական օրինակին և հեռանում շափաթօրյակից, որպեսզի ֆուտբոլ խաղա։ Ուսուցչուհին պատահածի մասին հայտնում է նրա ծնողներին։ Հայրը նորից սկսում է դասախոսությունն աշխատանքի մասին։ Բայց տղան սկսում է ամաչել իր վարքի համար և փախչում է ծառեր տնկելու՝ խորհրդանշորեն ջարդելով դիդակտիկ ձայնագրություններով մագնիտոֆոնը։


== Ստեղծողներ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Վիկտոր Արդով
Բանաստեղծական տեքստի հեղինակ՝ Մորիս Սլոբոդսկի
Ռեժիսոր՝ Գրիգորի Լոմիձե
Օպերատոր՝ Իոսիֆ Գոլոմբ
Բեմադրող նկարիչ՝ Անատոլի Կուրիցին
Նկարիչ՝ Է. Մելամեդ
Կոմպոզիտոր՝ Ռոստիսլավ Բոյկո
Հնչյունային օպերատոր՝ Բորիս Ֆիլչիկով
Խմբագիր՝ Նատալյա Աբրամովա
Տիկնիկավարներ՝ Պավել Պետրով, Լև Ժդանով, Կիրիլ Մամոնով, Վյաչեսլավ Շիլոբրեև
Տիկնիկներն ու դեկորացիաները պատրաստել են՝ Բորիս Կարավաև, Գենադի Լյուտինսկի, Վ. Չերնիխովա, Վ. Կալաշնիկովա, Վլադիմիր Ալիսով, Ռոման Գուրովի ղեկավարությամբ
Ֆիլմի տնօրեն՝ Նաթան ԲիտմանՄուլտֆիլմի ստեղծողների ցանկը նշված է ըստ մուլտֆիլմի տիտրերի։


== Փաստեր ==
Մուլտֆիլմը հնչյունավորած դերասանների անունները տիտրերում նշված չեն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Сергей Капков Энциклопедия отечественной мультипликации. — М.: Алгоритм, 2006. — С. 400. — 816 с. — 3 000 экз. — ISBN 5-9265-0319-4


== Արտաքին հղումներ ==
Секрет воспитания (1960) на youtube
Морис Слободской — Энциклопедия отечественного кино Archived 2018-04-06 at the Wayback Machine.
Հասմիկ Մանասերյան

Հասմիկ Ոստանիկի Մանասերյան (ծնվ. փետրվարի 15, 1941, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանաստեղծուհի, երգահան, նկարիչ։ ՀՀ անկախության հռչակման 18-րդ տարեդարձի առթիվ, մշակույթի և արվեստի բնագավառում ներդրած նշանակալի ավանդի համար, Հասմիկ Մանասերյանը 2009 թվականին արժանացել է Մովսես Խորենացու մեդալին։


== Կենսագրություն ==
Հասմիկ Մանասերյանը ծնվել է Երևանում, տոհմիկ վանեցիների ընտանիքում, հայրը ինժեներ էր, իսկ մայրը բժշկուհի։ Սովորել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում և շուրջ 30 տարի աշխատել Երևանի Սուրեն Սպանդարյանի անվան թիվ 24 դպրոցում, որպես հայոց լեզվի և գրականության ուսուցչուհի։ Ստեղծագործել է 20 տարեկանից։ Սկզբնական շրջանում գրել է միայն բանաստեղծություններ, իսկ հետագայում նաև հորինել է երաժշտություն, արդյունքում ստեղծելով երգեր, չնայած այն հանգամանքին, որ երաժշտական կրթություն չի ունեցել։ Նրա երգերը անմիջապես տարածում են գտել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում և սիրված են ժողովրդի կողմից։
Ի սկզբանե Հասմիկ Մանասերյանի երգերը գործիքավորում էր Արամ Մերանգուլյանը, իսկ երգերի առաջին կատարողներն էին Ռուբեն Մաթևոսյանը, Լիանա Սահակյանը, Ադիս Հարմանդյանը, Լևոն Գաթրճյանը և այլք։ Հասմիկ Մանասերյանի երգերը բարձր է գնահատել Առնո Բաբաջանյանը։ Առավել հայտնի երգերից են «Ծփում է Սևանը» («Ծաղիկներ, ծաղիկներ»), «Օրս քեզ հետ անցավ», «Մթնշաղ», «Ծաղիկներս ում նվիրեմ», «Պետք չէ, սիրելիս, պետք չէ», «Էլ քեզ չեմ սիրում», «Այն գիշեր», «Կյանքի խաչվող ուղիներում», «Քո նվիրած վարդերը» և այլն։
Հասմիկ Մանասերյանի ստեղծագործությունները հրատարակվել են երկու գրքերով։ Ունի երկու զավակ՝ տղա և աղջիկ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բռնցքամարտի Եվրոպայի առաջնություն 2015

Բռնցքամարտի Եվրոպայի առաջնություն 2015, անցկացվել է 2015 թվականի օգոստոսի 6-ից 15-ը Սամոկով քաղաքում։


=== Մեդալակիրներ ===


== Ընդհանուր հաշվարկ ==


== Աղբյուրներ ==
Արդյունքներ
Իկե Գյոկուրան

Իկե Գյոկուրան (ճապ.՝ 池玉瀾, 1727, Կիոտո, Ճապոնիա - 1784), հայտնի է նաև որպես Տոկույամա Գյոկուրան, բունձինգա ոճի (ճապ.՝ 文人画, «գիտնականների նկարչություն»)՝ ճապոնացի նկարչուհի, գեղագիր և բանաստեղծուհի։ Ճանաչում է ստացել կենդանության օրոք և համարվում է Ճապոնիայում առաջին խոշոր կին նկարիչներից մեկը։
Ծնվելիս նրան տվել են Մատի (ճապ.՝ 町) անունը։ Գեղանկարչություն ուսանել է վաղ տարիքից և ստացել է Գյոկուրան կեղծանունը, ամենայն հավանականությամբ, իր ուսուցիչ Յանագիսա Կիենից (1707-1758)։ Գյոկուրանը ամուսնացել է նկարիչ Իկենո Տայգայի հետ։ Նախքան ամուսնությունը նկարները ստորագրել է իր ազգանվամբ` «Տոկույամա Գյոկուրան»։


== Կենսագրություն ==

Գյոկուրանը գեղանկարչություն ուսանել է Նանգա դպրոցի ներկայացուցիչ Յանագիսա Կիէնի մոտ։ Ամենայն հավանականությամբ, նա ծանոթացրել է Իկեին Իկենո Տայգայի հետ, որը նույնպես իր աշակերտներից էր։ Գյոկուրանի ամուսինը նրան սովորեցրել է Նանգա գեղանկարչության դպրոցի ոճը (Չինաստանի Հարավային դպրոցի արվեստի ճապոնական տարբերակը) և «գիտնականների գեղանկարչությանը», իսկ Իկեն փոխարենը ամուսնուն սովորեցրել է վակա ժանրի բանաստեղծական արվեստ։
Զույգը հայտնի էր իրենց էքսցենտրիկ վարքով։ Միասին նրանք ստեղծել են արվեստի ստեղծագործություններ՝ ազդելով միմյանց ստեղծագործությունների և  ոճի վրա և միասին ուսումնասիրել են երաժշտություն։ Այդ ժամանակաշրջանում Ճապոնիային բնորոշ չէր, որ կինն իր կարգավիճակով ավելի ցածր լիներ տղամարդուց։ Հայտնի է, որ Գյոկուրանն ամուսնությունից հետո չի հեռացրել իր հոնքերը, ինչպես ավանդույթն էր պահանջում։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Իկե Գյոկուրան 17-րդ դարի Ճապոնիայում ճանաչված մի քանի արվեստագետներից մեկն էր։ Ստեղծել է նկարազարդումներ շարժական դռների, ճապոնական շիրմաների, հորիզոնական և ուղղահայաց թղթագլաններ, նաև ստեղծել է փոքր գործեր, որոնց վրա գրել է իր սեփական բանաստեղծությունները։ Գյոկուրանն ու ամուսինն իրենց գրեթե ամբողջությամբ նվիրել են արվեստին, հաճախ ստեղծել են համատեղ գործեր, սակայն քիչ են վաստակել։ Զույգն ապրում է Կիոտոյի Գիոնի տաճարի հարևանությամբ գտնվող արվեստանոցում։ 1910 թվականին Իկե Գյոկուրանի բանաստեղծությունները ներառվել են տաճարի կողմից հրատարակված «Գիոն սանձե կասյու» հավաքածուում (Գիոնի երեք կանանց բանաստեղծությունների ժողովածու)։
Գյոկուրանի ստեղծագործություններից մի քանիսը ներառված են Ճապոնիայի ազգային գանձերի և կարևոր մշակութային արժեքների ցանկում։
Գյոկուրանի կերպարը կանանց շրջանում տարածված է Կիոտոյի Ձիդայ մացուրի փառատոնի ժամանակ, երբ կանայք հագնվում են Գյոկուրանի ոճով։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Լենկովցի (այլ կիրառումներ)

Լենկովցի, կարող է վերաբերել՝

Լենկովցի - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Շեպետովի շրջանում
Լենկովցի - գյուղ, Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Կելմենցիի շրջանում
Լինդի (այլ կիրառումներ)

Լինդի, կարող է վերաբերել՝

Լինդի - գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Աուդռու շրջանում
Լինդի - գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում
Վոխոնովո

Վոխոնովո (ռուս.՝ Вохоново), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 102 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արեգ (ամիս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արեգ (այլ կիրառումներ)Արեգը Հայկական տոմարի ութերորդ ամիսն է, ունեցել է 30 օր, սկսվել է մարտի 9-ին և վերջացել ապրիլի 7-ին։


== Անվան սկզբունք ==
Առաջացել է Արեգակ բառից, քանզի այդ ամսին Արեգակի զորությամբ արթնանում է բնությունը։ Խոր անցյալում, երբ հայերն իրենց տարեգլուխը սկսում էին բնության զարթոնքին՝ գարնան առաջին ամսին, Արեգը եղել է հայոց տոմարի առաջին ամիսը։


== Աղբյուրներ ==
Վայմար

Վայմար (գերմ.՝ Weimar), շրջանային ենթակայության քաղաք Գերմանիայի Թյուրինգիա մարզում։
Բնակչությունը՝ 65,2 հազար մարդ (2010)։


== Պատմություն ==
XVIII դարի երկրորդ կեսին Վայմարի դուքսերի պալատը դարձել է գերմանական Լուսավորության կենտրոն. 1775—1832 թթ. Վայմարում է ապրել Գյոթեն, 1799-1805 թթ.՝ Շիլլերը։ Այստեղ է իր կյանքի վերջին երեք տարիներն անցկացրել Նիցշեն։
XIX դարում այստեղ բուծվել է որսաշների վայմարյան ցեղատեսակը։
1919 թվականին Վայմարում ազգային սահմանադիր ժողովն ընդունել է երկրի նոր սահմանադրությունը, և այդ նկատառումով էլ Գերմանիայի պատմության 1919-ից 1933 թվականներն ընդգրկող ժամանակաշրջանն ստացել է Վայմարյան Հանրապետության ժամանակաշրջան անվանումը։
1920 թվականին Վայմարը մտել է նոր կազմավորված Թյուրինգիա երկրամասի կազմի մեջ և մինչև 1946 թվականը մնացել նրա մայրաքաղաքը։
Պատմության և մշակույթի հուշարձաններով հարուստ քաղաքը 1998 թվականին ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում,  հաջորդ տարում էլ հռչակվել է Եվրոպայի մշակութային մայրաքաղաք։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
John M. Jeep, ed. (2001)։ «Weimar»։ Medieval Germany: an Encyclopedia։ Garland Publishing։ ISBN 0-8240-7644-3 


== Արտաքին հղումներ ==
{{{1}}} Վայմար. պաշտոնական կայք  (Գերմաներեն)
Historic tour in 49 pictures
Deutsches Nationaltheater (German National Theater)
The Weimar Story
Ginkgo Museum, Weimar
Latin Place Names
Ռոստովսկոե

Ռոստովսկոե (ռուս.՝ Ростовское), գյուղ Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Վինոգրադովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 56 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սանտա Ռոսա (Լա Պամպա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սանտա Ռոսա (այլ կիրառումներ)Սանտա Ռոսա (իսպ.՝ Santa Rosa), քաղաք Արգենտինայում Լա Պամպա մարզի վարչական կենտրոն։ Քաղաքը գտնվում է Լա Պամպա մարզի արևելքում։ Այն համարվում է՝ վարչական, մշակութային, կրթական և Լա Պամպա մարզի կարևոր հանգստի կենտրոն։
Առաջին անվանումը՝ Սանտա Ռոսա դել Տոայ համարվում է հին և պաշտոնական փաստաթղթերում չի օգտագործվում 1916 թվականի մայիսի 1֊ից։ Սակայն առօրյայում, գրականության և միջին մասսայականության ինֆորմացիայում այն դեռ հանդիպում է։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1892 թվականի ապրիլի 22, երբ Թոմաս֊Մեյսոն֊ի֊Թեյլորը ելույթ է ունեցել ապագա քաղաքային հրապարակում և դարձել է քաղաքի քաղաքապետը։ Ավելի ուշ եկան մի քանի ուրիշ ընտանիքներ, ովքեր բնակություն հաստատեցին Սանտա Ռոսայում։
10 կմ հեռավորության վրա 1894 թվականին հիմնադրվել է Տոայ քաղաքը։ Երկու բնակավայրերն ել պայքարում էին դառնալ Լա Պամպա մարզի վարչական կենտրոն և 1900 թվականի մարտի 29֊ին Սանտա Ռոսան հաղթել է քանի որ այնտեղ եղել է բարձր որակի խմելու ջուր։
1906 թվականին քաղաքում անցկացվել է երկաթուղի։
1914 թվականին Սանտա Ռոսայում բնակչության թիվը եղել է 5487 մարդ։
1940 թվականի սեպտեմբերի 1֊ին Սանտա Ռոսայում բացվեց օդանավակայան։
1956 թվականի հունիսի 9֊ին քաղաքը գրավեցին ապստամբները, ովքեր ցանկանում էին նախագահ Հուան Պերոնի պաշտոնի վերականգնումը։ Վերականգնումը եղել է հունիսի 10֊ին։
1973 թվականին քաղաքում հիմնադրվել է Լա Պամպայի ազգային համալսարանում։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Սանտա Ռոսան հիմնադրվել է Պամպասների արևմտյան մասում, երկու տարբեր միջավայրերում՝ հարթավայրի վերջում և պամպասների վովիտների հատման հարթությունների սկզբում։


=== Կլիմա ===
Սանտա Ռոսայի կլիման բարեխառն է։ Հունվարի միջին ջերմաստիճանը +24 °C, առավելագույնը՝ +42 °C։ Հուլիսի միջին ջերմաստիճանը 7 °C, բայց կարող է դառնալ նաև -12 °C։ Տարեկան միջին ջերմաստիճանը՝ 15,4 °C, իսկ միջին տարեկան խոնավությունը՝ 68%։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սանտա Ռոսայի պաշտոնական կայքը Archived 2005-08-22 at the Wayback Machine.(իսպ.)
Կանգար

Կանգար (լատ.՝ Gundelia), աստղածաղկազգիների (Asteraceae) (բարդածաղկավորներ) ընտանիքի բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ։
Gundelia tournefortii ուտում են մարտ ամսին, երբ նա դեռ գտնվում է ածիլի փուլում։ Ամռանը բույսը չորանում է և նրա վրա առաջանում են փշեր։ Ամռան վերջին նա ծաղկում է, սերմերը տարածվում են քամու միջոցով։
Իսրայելում բույսը համարվում է պաշտպանված և արգելված հավաքելու համար։


== Կենսաբանական նկարագիր ==
Արմատը հաստացած է, պարունակում է կաթնահյութ։ Ցողունը կոպիտ է, պարզ, վերին մասում՝ թույլ ճյուղավորվող, բարձրանում է՝ 15-60 (100) սմ. Տերևները խոշոր են, կոշտ, կաշեկերպ, փետրաձև կտրտված կամ բլթակավոր։ Ծաղկաբույլը գնդաձև կամ երկարավուն գլխիկանման զամբյուղ է, ծաղիկները՝ վառ կարմիր, երբեմն՝ վարդագույն, սպիտակ, կանաչադեղնավուն։ Ծաղկում է մայիս-հունիսին։ Պտուղը հարթ, ձվաձև, ամուր թաղանթով պատված սերմիկ է։ Դալար ցողուններն ուտելի են։


== Տեսակներ ==
Հայտնի է 1 տեսակ՝

կանգար Տուրնըֆորի (G. toumefortii)։ Հայաստանում հանդիպում է առավելապես Կոտայքի մարզում։ Աճում է ստորին և միջին լեռն, գոտիներում, չոր և քարքարոտ, երբեմն՝ խոտածածկ լանջերին։ Գրանցված է Հայաստանի Կարմիր գրքում։


== Դասակարգում ==
Gundelia aragatsi  & al., 2009Gundelia aragatsi subsp. steineri  & al.Gundelia tournefortii L., Sp. Pl., vol. 2, p. 814, 1753 [1]Gundelia tournefortii var. armata


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Karis, P. O., Eldenäs, P. & Källersjö, M. (2001). "New evidence for the systematic position of Gundelia L.". Taxon 50։ 105–114. ISSN 0040-0262.


== Արտաքին հղումներ ==
Shroud of Turin reveals images of two crowns of thorns Archived 2012-04-14 at the Wayback Machine.
Gundelia tournefortii Flowers in Israel
Maurane

Maurane (Մորան), իրական անունը՝ Կլոդին Լյուիպերտս (նոյեմբերի 12, 1960(1960-11-12), Իքսել, Բրյուսել, Բելգիա - մայիսի 7, 2018(2018-05-07), Սխարբեեկ, Բրյուսել, Բելգիա), ֆրանսախոս բելգիացի երգչուհի։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է երաժիշտների ընտանիքում. մայրը դաշնակահարուհի է, հայրը՝ կոնսերվատորիայի տնօրեն։
Դեռևս դեռահաս տարիքում մասնակցել է մի քանի երաժշտական մրցույթների։ 1979 թվականին մասնակցել է Ֆիլիպ Լաֆոնտենի բեմադրած «Բրել հազար տակտով» ներկայացմանը, որտեղ տեսել է ֆրանսիացի հայտնի կոմպոզիտոր Պիեռ Բարուին։
Ավելի ուշ նա ապրել է ոչ մեծ պայմանագրերի հաշվին, հանդես է եկել որպես բեք վոկալիստ սրճարաններում և ռեստորաններում, մինչև 1986 թվականին թողարկել է իր առաջին ալբոմը՝ Danser-ը։
2012 թվականին մասնակցել է D8 հեռուստաալիքում ֆրանսիական Nouvelle Star հեռուստաշոուի ժյուրիի կազմում։


== Մրցանակներ ==
1986՝ Prix Rapsat-Lelièvre


== Ընտրված սկավառակագրություն ==
Սինգլներ
1986՝ «Danser»
1988՝ «Les uns contre les autres — Toutes les mamas»
1989՝ «Tout pour un seul homme — Pas gaie la pagaille»
1990՝ «Où es-tu?»
1991՝ «Du mal — Mentir»
1992՝ «Sur un prélude de Bach» — «Ami ou ennemi» — «Qui es-tu Marie-Jeanne?»
1993՝ «Ça casse — Décidément»
1994՝ «Boum» (en concert)
1996՝ «Différente quand je chante» — «Le paradis c’est l’enfer» — «Juste une petite fille»
1997՝ «Tout va bien dans ce monde»
1998՝ «L’un pour l’autre» — «Les yeux fermés»
1999՝ «Désillusionniste» — «Chanson de l’autruche» (Émilie Jolie) — «La chanson des vieux amants» (en concert)
2000՝ «Pour les âmes, pour les hommes» — «Qui à part nous?» — «Il neige des e-mails»
2001՝ «Toi du monde»
2002՝ «Tu es mon autre» (with Lara Fabian, nominated to Victoires de la Musique)
2003՝ «Tout faux» — «Quand les sangs»
2004՝ «Des millions de fois»
Ալբոմներ
1986՝ Danser — HLM
1988՝ Ստարմանիա (Rôle de Marie-Jeanne)
1989՝ Maurane (100 000 copies selling — Gold Disc in France)
1991՝ Ami ou ennemi (300 000 copies selling — Platinum Disc in France)
1994՝ Une fille très scène
1996՝ Différente — Les années Saravah (100 000 copies selling — Gold Disc in France)
1998՝ L’un pour l’autre (300 000 copies selling — Platinum Disc in France)
1999՝ Collection master série — Maurane à l’Olympia
2000՝ Toi du monde (50 000 copies selling)
2003՝ Quand l’humain danse (200 000 copies selling — Gold Disc in Belgium & Double Gold Disc in France))
2005՝ Un ange passe (as part of the HLM trio)
2007՝ Si aujourd’hui (100 000 copies selling — Platinum Disc in Belgium & Gold Disc in France)
2009՝ Nougaro, ou l’esperance en l’homme (130 000 copies selling — Platinum Disc in France)


== Ֆիլմագրություն ==
1987՝ Carnaval de Ronny Coutteure — (TV)
1998՝ Le comptoir de Sophie Tatischeff
2005՝ Palais Royal ! de Valérie Lemercier
2010՝ My Afternoons with Margueritte de Francine


== Ծանոթագրություններ ==