Գագիկ Սիրավյան

Գագիկ Հենրիկի Սիրավյան (հոկտեմբերի 16, 1970(1970-10-16), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարիչ։
ՀՀ վաստակավոր նկարիչ Հենրիկ Սիրավյանի որդին է, նկարիչներ Դավիթ և Նունե Սիրավյանների եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
1989 թվականին ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանի գեղանկարի բաժինը, 1995 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստի ինստիտուտի գեղանկարի բաժինը։ 2013 թվականին ուսուցողական այցով գտնվել և ստեղծագործել է Բուդապեշտի (Հունգարիա) Ամադեուս հիմնադրամում։
1996 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։
Գագիկ Սիրավյանի աշխատանքները գտնվում եմ ԱՄՆ-ի, Ավստրիայի, Նորվեգիայի, Գերմանիայի, Շվեյցարիայի, Իսպանիայի, Իտալիայի և Հայաստանի մասնավոր հավաքածուներում։


== Ստեղծագործություններ ==
Աշխատելով տարբեր նյութերով, այդ թվում՝ մատիտ, ջրաներկ, գուաշ, ակրիլ և յուղաներկ՝ Գագիկ Սիրավյանն իր արվեստով բացահայտում է մարդկային զգացմունքներն ու հույզերը։

Մարդիկ, 1999 թ., ջրաներկ, 21x30
Իմ ձուկը, 2002 թ., թուղթ գուաշ, 29x41
Նրանք մեր զգացմունքներն են տանում, 2002 թ., գուաշ, 30x45
Երազներս հեքիաթ դարձած, 2002 թ., գուաշ, 42x41 սմ
Սառած հիշողություն, 2002 թ., գուաշ, 35x42
Սեր և կորուստներ, 2003 թ., կտավ, յուղաներկ, 50x70 սմ
Սառած հիշողությունը զարթնում է, 2003 թ., գուաշ, 34x59
Մեղավոր կինը, 2003 թ., գուաշ, 15x23, 5
Մեղավոր կինը, 2003 թ., կտավ, յուղաներկ, 50x70
Հեքիաթային ծառը, 2003 թ., ջրաներկ, 36x48 սմ
Երազներիս միջի հիշողությունը, 2004 թ., կտավ, յուղաներկ, 56x75 սմ
Հիշողությանս կրակները, 2004 թ., կտավ, յուղաներկ, 60x80
Զույգերն ու նրանց թաքուն զքացմունքներն ու կրքերը, 2004 թ., գուաշ, 41x41
Զգացմունքների ծառը, 2005 թ., գուաշ, 40x41 սմ
Ծառ մարդիկ, 2010 թ., թուղթ, գուաշ, 41x70 սմ
Ծառ մարդիկ, 2011 թ., կտավ, ակրիլ, 45x80 սմ
Համր վշտի արձագանքը, 2012 թ., ակրիլ, 33x33
Ծառ մարդիկ, 2013 թ., կտավ, յուղաներկ, 45x80 սմ
Խորհրդավոր ծառը, «Իմ ծառերը» շարքից, 2013 թ., կտավ, ակրիլ, 40x50 սմ
Խորհրդավոր ծառը, 2013 թ., կտավ, ակրիլ, 40x50 սմ
Շորժայի իմ ծառը, 2014 թ., կտավ, յուղաներկ, 60x70
Իմաստուն ծառը, 2014 թ., ակրիլ, 14.5x 22.5 սմ


== Ցուցահանդեսներ ==
1994 թվականից մասնակցել է մի շարք խմբակային ցուցահանդեսների Հայաստանում և արտերկրում։


== Անհատական ցուցահանդեսներ ==
2004 թ. «Սեր, կորուստներ և նրանց գույները», Գրիմստադ, Նորվեգիա
2014 թ. «Իմ ծառերը», Դալան պատկերասրահ, Երևան, Հայաստան
2015 թ. «Ծառեր, դեպի ձեզ եմ գալիս», Ռուս-Հայկական համալսարան, Երևան


== Խմբակային ցուցահանդեսներ ==
2003 թ. Հանրապետական երիտասարդական ցուցահանդես, Հայաստանի նկարիչների միություն
2003 թ. Առաջին Անդրկովկասյան արվեստի փառատոն, Բաթում, Վրաստան
2003 թ. Առաջին երիտասարդական սիմպոզիում, Դիլիջան, Կոմպոզիտորների տուն
2004 թ. Երիտասարդ նկարիչների ցուցահանդես-վաճառք, ՄԱԿ-ի Հայաստանյան գրասենյակ, Երևան
2004 թ. Երիտասարդ նկարիչների կայքի շնորհանդես, Հայաստանի նկարիչների միություն
2004 թ. «Ջազի գույները» խորագրով ցուցահանդես, Հայաստանի նկարիչների միություն
2005 թ. Երիտասարդ նկարիչների ցուցահանդես, ՀՀ Ազգային ժողով
2007 թ. Հանրապետական ցուցահանդես նվիրված Հայաստանի նկարիչների միության 75-ամյակին, Հայաստանի նկարիչների միություն
2010 թ. Հայաստանի Նկարիչների միության Շորժա ստեղծագործական տան 35-ամյակին նվիրված ցուցահանդես, Հայաստանի նկարիչների միություն
2012 թ. Հանրապետական ցուցահանդես նվիրված Հայաստանի նկարիչների միության 80-ամյակին, Հայաստանի նկարիչների միություն
2015 թ. «Այրվող հիշողություն», «Վկայություն»՝ նվիրված Հայոց մեծ եղեռնի 100-ամյա տարելիցին, Հայաստանի ազգային պատկերասրահ


== Գրքերի նկարազարդումներ ==
Դավիթ Խաչիյանի «Զրադաշտի անտիպներից», պատմվածքների ժողովածու, «Ասողիկ հրատարակչություն», Երևան 2002 թ.
Աշոտ Բեգլարյանի «Ղարաբաղյան օրագիր», «Տպարան» հրատարակչություն», Մոսկվա, 2015 թ.


== Մեջբերումներ Գագիկ Սիրավյանից ==
Իմ ծառերը մարդիկ են։
Ծառի մեջ ես տեսնում եմ «իմ մարդուն»։
Ծառերի հավերժական կերպարը հիացնում ու կախարդում է ինձ։
Նրանց մեջ այնքա՜ն ուժ, ուրախություն ու տխրություն, այնքա՜ն սեր ու հավատ կա։
Ինչպես մարդը՝ նրանք կարող են ճկվել, գալարվել ցավից, լաց լինել վշտից, կարող են ժպտալ և լուսավորվել, թևավորվել ուրախությունից՝ շարժման միջոցով արտահայտելով իրենց զգացումների, տրամադրության փոփոխություններն ու ելևէջները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գագիկ Սիրավյանի ծառերի աշխարհը
«Ժողովրդին, թող կոպիտ չհնչի, պիտի ներարկվի բարձրաճաշակ արվեստը»
Արարման խորհուրդը, Գագիկ Սիրավյան