armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ալեքսեյ Շիրով

Ալեքսեյ Շիրով (հուլիսի 4, 1972(1972-07-04), Ռիգա, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լատվիական, ապա խորհրդային, իսպանական շախմատիստ, գրոսմայստեր (1990) մասնակցել է շախմատի աշխարհի առաջնությանը, հաղթել է շատ համաշխարհային մրցաշարերում։


== Կենսագրություն ==
Երիտասարդական աշխարհի առաջնությանը (1989) զբաղեցրել է 6-7-րդ տեղերը։ Մասնակից է եղել ԽՍՀՄ-ի առաջին առաջնությանը (1989) զբաղեցրել է 12-13-րդ տեղերը։ Լավագույն արդյունքները միջազգային մրցաշարերում՝ Մոսկվայում (1989) զբաղեցրել է 11-40-րդ տեղերը։ Տորսիյում (1989) զբաղեցրել է 1-2-րդ տեղերը։
1996 թվականից Իսպանիան տվեց նրան քաղաքացիություն և սկսեց ներկայացնել այդ երկիրը, հիմա նա ներկայացնում է Լատվիան Իսպանիայի քաղաքացիությամբ։ 1998 թվականին Կասորլեյում հաղթեղ Վլադիմիր Կրամնիկին +2 =7 -0 հաշվով։ Այդ խաղի հաղթողը պետք է մրցեր Կասպարովի հետ շախմատային գահի համար։ Գլխավոր հովանավորներից մեկը Լուիս Ռենտերոն ֆինանսական պռոբլեմների պատճառով հրաժարվեց հովանավորել այդ խաղը։ Մնացած հովանավորներին Կասպարովը չկարողացավ գտնել։ Դրանից հետո Շիրովը չստացավ մրցանակ Կրամնիկի հետ կայացած պարտիայի համար։ Ավելի ուշ Շիրովը և Կասպարովը հայտարարեցին համագործակցության ձախողման մասին։ 2000 թվականին Կրամնիկը պարտության մատնեց Կասպարովին և դարձավ աշխարհի չեմպիոն։
Շիրովի խաղաոճը կապված էր Միխաել Տալի խաղոճին։ «Այդ տղան հիմա համարվում է ինձնից լավը» ասել է երիտասարդ աշակերտին Միխայել Տալը։ Միխայել Բատվեննիկը շատ բարձր կարծիք ուներ Ալեքսեյ Շիրովի շախմատային տաղանդի մասին։ Գարի Կասպարովը հիշում է, որ նիստերի ժամանակ՝ «Դպրոցը Բատվենիկի և Կասպարովի» Բատվենիկը բազմիցս նշում էր Շիրովի բացառիկ տաղանդի մասին։
2000 թվականին Շիրովը դուրս եկավ ՖԻԴԵ-ի աշխարհի առաջնության եզրափակիչ, որտեղ էլ պարտվեց Անանդին։ Այսպիսով Շիրովը փոխչեմպիոնն էր աշխարհում ՖԻԴԵ-ի վարկածով 2000-2002 թվականներին։ Ֆինալիստ 2007 թվականի աշխարհի գավաթում։ Բարձրագույն վարկանիշը եղել է 2755 (հունվար 2008)։ 2009 թվականին Շիրովը դարձավ հաղթողը 21-րդ կատեգորիաների М-tel-ի (Սոֆիա), առաջ անցնելով Իվանչուկից, Կառլսենից և Տոպալովից։
Ամենաերկար խաղը Շիրովը խաղացել է Կառլսենի հետ 2010 թվականի հոկտեմբերի 11-ին, որը բաղկացած է եղել 174 քայլից։ Ալեքսեյը վստահաբար խաղաց ոչ-ոքի ոչ ստանդարտ վերջնախաղում, որտեղ «թագուհին ընդդեմ 3 թեթև ֆիգուրի»։


== Սպորտային ձեռքբերումները ==


== Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրքեր ==
Fire on Board, Shirov’s Best Games, Everyman Publishers 1996, ISBN 1-85744-150-8
Fire on Board, Part 2: 1997—2004, Everyman Chess 2005, ISBN 1-85744-382-9


== Արտաքին հղումներ ==
Կարևոր քարտը Ալեքսեյ Շիրովի 365chess.com կայքում
Կարևոր քարտը Ալեքսեյ Շիրովի OlimpBase.org կայքում
Խոտյանի

Խոտյանի (ռուս.՝ Хотяны), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 46 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տրեֆկոն

Տրեֆկոն (ֆր.՝ Trefcon), կոմունա Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում։ Կոմունայի դեպարտամենտը՝ Էնան է։ Մտնում է Սեն Կանտեն 1 կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Սեն Կանտեն։
Կոմունայի INSEE կոդը՝ 02747:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը 83 մարդ էր։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 51 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 39-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 12-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 76,5 %, 1999 թվականին եղել է 56,6%)։ 39 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 34-ը (21 տղամարդ և 13 կին), գործազուրկ էին 5 մարդ (3 տղամարդ և 2 կին)։12 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 1-ը՝ թոշակառուներ, 8-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Տրեֆկոն (ֆր.)
Ծառնոս

Ծառնոս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հովիկ Աֆյան

Հովիկ Աֆյան (29 հուլիսի 1983 թ., ք.Աբովյան, Հայաստան) լրագրող, խմբագիր, սցենարիստ, գրող, արձակագիր։ Տասնյակ պատմվածքների հեղինակ է, որոնք հրապարակվել են տարբեր գրական հանդեսներում ու կայքերում, ունի 5 տպագրված գիրք, որոնք տարբեր ժամանակներում ընդգրկվել են երևանյան բեսթսելլերների առաջին տասնյակում։
Նրա «Մի գավաթ ռոմ» պատմվածքն 2013 թ. ընդգրկվել է Lավագույն արձակ մրցանակաբաշխության եզրափակիչ փուլում, իսկ «Մարդերեն չխոսող աղջիկը» պատմվածքն արժանացել է «Գրանիշի» 2020 թ. «Լավագույն արձակ» մրցանակին։
«Միս ուտողները» և «Չաստվածաշունչ» պատմվածքների ժողովածուի, «Կարմիր», «Քաղցր կյանք» և «Ժողովրդի հայրերը» վեպերի հեղինակն է։ 2021 թվականին «Կարմիր» վեպը ներկայացրել է Հայաստանը TCK Publishing-ի կազմակերպած  միջազգային մրցույթում և ճանաչվել է «Տարվա լավագույն գեղարվեստական գիրք»։ Բացի այդ, վեպն ընդգրկվել է Եվրոպայի միության գրականության մրցանակի կարճ ցանկում։ Հովիկ Աֆյանը 2021թ. օգոստոսի 1-ին արժանացել է  Գրքի  երևանյան 4-րդ փառատոնի /Yerevanbookfest/ առաջին մրցանակին։ Պարգևատրվել է «Եղիշե Չարենց» հուշամեդալով։ 2022թ-ի հոկտեմբերի 5-ին պարգևատրվել է «Ստեփան Ալաջաջյան» երիտասարդական մրցանակով` «Քաղցր կյանք» վեպի համար։


=== Կենսագրություն ===
Հովիկ Աֆյանը ծնվել է 1983 թ. Հայաստանի Աբովյան քաղաքում։ 2000-ին, դպրոցն ավարտելուց հետո, ընդունվել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան Հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի Կուլտուրայի ֆակուլտետ՝ հեռուստալրագրության բաժին։ 2005-ին, ուսումն ավարտելուց հետո, անցել է ծառայության Հայաստանի զինված ուժերում, զորացրվել է 2007-ին։ 2009-ից մինչև այսօր աշխատում է «Ազգ» շաբաթաթերթում՝ որպես լրագրող, վերլուծաբան և հրապարակախոս։ 2010-ից մինչև 2013 թ-ն աշխատել է Report.am լրատվավերլուծական կայքում՝ որպես սյունակագիր-հրապարակախոս։ 2013-ից մինչև 2014-ն աշխատել է «Երկիր Մեդիա» հեռուստաընկերությունում՝ որպես վերլուծական, թեմատիկ ռեպորտաժների հեղինակ։ 2014-ից մինչև 2016-ն աշխատել է Yerkir.am կայքում՝ որպես սյունակագիր-հրապարակախոս։ 2017-2018 թթ. աշխատել է Հանրային հեռուստաընկերության լրատվավերլուծական հաղորդումների բաժնում՝ որպես «Օրակարգից դուրս» հաղորդման և լուսագրերի ու հավելումների խմբագիր։ 2018 թ-ից աշխատում է «5-րդ ալիք» հեռուստաընկերությունում՝ որպես գլխավոր խմբագիր։
Ամուսնացած է, ունի մեկ դուստր։


== Ստեղծագործություններ ==
Անվճար աղավնիներ
Առաջին բառը
Դավաճանություն
Սև օվկիանոսը
Մի գավաթ ռոմ
Մարդերեն չխոսող աղջիկը
Կարմիր բլուզը
Գարունը շատ էր արևոտ ու ջերմ
Յուլո
ԱԿՈՐԴԵՈՆ, ԶՈՒՌՆԱ, ԴՀՈԼ
Սուրճ եփողը
Նոր գիրք
Դաշտը հնձելու օրերը
Շները մի կողմում, տղերքը` մյուս
«Միս ուտողները», պատմվածքների ժողովածու, 2017 թ.
«Չաստվածաշունչ»  պատմվածքների ժողովածու, 2019 թ.
«Կարմիր», վեպ, 2020 թ.
«Քաղցր կյանք», վեպ, 2021 թ.
«Ժողովրդի հայրերը», վեպ, 2022 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Գժվելու ժամանակներ են
Երբեք մի մոռացիր
Ինչպես ապրել «Միս ուտողների» հասարակությունում
Սերը և պատերազմը՝ Հովիկ Աֆյանի «Կարմիր» վեպում
Երբ կարմիրը պարզապես գույն չէ Archived 2021-05-21 at the Wayback Machine.
Ամենասիրունն այն գիշերներն են...
Էրինջուղ

Էրինջուղ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Օրդուի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Նիկոլայ Կիպիանի

Նիկոլայ Զուրաբովիչ Կիպիանի (հունվարի 25, 1997(1997-01-25), Թբիլիսի, Վրաստան), ռուս ֆուտբոլիստ, Օմոնիա ակումբի հարձակվող։


== Կենսագրություն ==
Դավիդ Կիպիանիի հեռու բարեկամն է զբաղվում է ֆուտբոլով Մոսկովյան Ռինատա Դասևայի անվան ակադեմիայում։


=== Լոկոմոտիվ ===
2014/16 թվականներին հանդես է եկել Մոսկովյան Լոկոմոտիվ ակումբում անցկացրել է 33 խաղ 4 գոլ։ 2015/16 մրցաշրջանի ավարտին երկու շաբաթ մարզվել է Օրենբուրգ ակումբում։


=== Էթնիկոս ===
2016 թվականի սեպտեմբերին Ալեքսանդր Դովբնեյի հետ միասին կնքել է 10-ամսյա պայմանագիր բարձրագույն դիվիզիոնի Կիպրոսի Էթնիկոս Ախնա ակումբի հետ։


=== Օմոնիա ===
2017 թվականին կնքել է պայմանագիր ֆուտբոլային Օմոնիա ակումբի հետ։


== Ակումբային վիճակարություն ==
2018 թվականի մայիսի 13 -ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Դև Անանդ

Դև Անանդ (հինդի` देव आनन्द, իրական անունը` Դհարամ Դև Կունդան Լալ Փիշորիմալ Անանդ, սեպտեմբերի 26, 1923(1923-09-26), Շակարգարհ Տեհսիլ, Narowal District, Gujranwala Division, Փանջաբ, Բրիտանական Հնդկաստան, Բրիտանական կայսրություն - դեկտեմբերի 3, 2011(2011-12-03), Լոնդոն, Մեծ Լոնդոն), հնդիկ դերասան, ռեժիսոր, պրոդյուսեր և գրող։ Պարգևատրվել է Հնդկաստանի քաղաքացիական, մեծությամբ երրորդ կառավարական Պադմա Բհուշան (2001 թ.) և հնդկական կինեմատոգրաֆի ամենաբարձրագույն՝ Դադասահեբ Փհալկեի անվան (2002 թ.) պարգևներով։ Արժանացել է Filmfare Awards մրցանակների՝ տղամարդու լավագույն դերի և կյանքում ունեցած ձեռքբերումների համար։ Հնդկական կինոյի ամենաակնառու ներկայացուցիչներից մեկն է։ Իր վաթսունամյա ստեղծագործական կյանքի ընթացքում ` որն սկսել է թատրոնից, նա նկարահանվել է 115 ֆիլմում, որոնցից 110-ում կատարել է գլխավոր դերերը։


== Կենսագրություն ==
Դև Անանդը ծնվել է իրավաբանի ընտանիքում, որտեղ նրա հետ միասին մեծանում էին նաև երեք եղբայրները։ Նրա ավագ եղբայրներից Մանմոհան Անանդը փաստաբան էր, իսկ Չետան Անանդն ու Վիջայ Անանդը ռեժիսորներ։ Դև Անանդի կրտսեր քույրերից մեկի` Շիլ Կանտա Կապուրի որդին ռեժիսոր և դերասան Շեքհար Կապուրն է։
Սկզբնական շրջանում ուսումն առել է Հիմալայներում գտնվող վանական դպրոցներից մեկում, այնուհետև Լահորում։ Լահորում սովորելու տարիներին էլ նա ծանոթացել է կինոաշխարհի հետ։ 1943 թվականին երազանքներով տարված նա մեկնել է Բոմբեյ։ 1946 թվականին կայացել է նրա կինոդեբյուտը՝ «Մենք միայնակ ենք» ֆիլմում, իսկ 1948 թվականին նկարահանված «Vidya» կինոնկարում նրա խաղընկերուհին դերասանուհի Սուրայան էր։ Ցանկանալով հանդես գալ որպես ռեժիսոր և պրոդյուսեր, նա 1949 թվականին հիմնել է «Navketan Films» կինոընկերությունը։ Դև Անանդի առաջին ինքնուրույն ֆիլմը 1951 թվականին նկարահանված «Թշնամիներ» կինոնկարն էր, որտեղ գլխավոր դերակատարուհին Կալպանա Կարտիկն էր։
Դև Անանդի հետագա աշխատանքներից են «Ռևիզորը» (1950 թ.), «Գրպանահատը» (1956 թ.), «Ամարդիպ» (1958 թ.), «Սև շուկա» (1960 թ.), «Արժեքներ առևանգողը» (1967 թ.), «Պատերազմն ու սերը» (1970 թ.), «Իմ անունը Ջոնի է» (1970 թ.), «Իմ և քո երազանքները» (1971 թ.), «Քույր և եղբայր» (1971 թ.), «Սիրո որոնումներ» (1973 թ.), «Ազգային անվտանգություն» (1973 թ.), «Սիրո մեղեդին» (1974 թ.), «Հայացք երկնքից» (1980 թ.), «Որդեգիրը» (1984 թ.), «Կասկածյալը» (1989 թ.), «Գանգստերը» (1995 թ.) և այլ ֆիլմեր։
Հետաքրքիր է այն փաստը, որ ԽՍՀՄ-ում հանդիսատեսները ծանոթ չեն եղել Դև Անանդի աշխատանքներին՝ ոչ որպես դերասան, ոչ որպես ռեժիսոր, չնայած որ 1969 թվականի Մոսկովյան 6-րդ միջազգային կինոփառատոնի ժյուրիի կազմում ընդգրկված էր նաև Դև Անանդը։ Դրա պատճառը ըստ Դև Անանդի այն էր, որ Սովէքսպորտֆիլմի չինովնիկները կտրականապես հրաժարվում էին գնել իր ֆիլմերը, քանի որ նա կտրականապես հրաժարվում էր նրանց կաշառք տալ։


== Անձնական կյանքը ==
Դև Անանդը սիրավեպ է ունեցել դերասանուհի Սուրայայի հետ, սակայն կրոնական դրդապատճառներից ելնելով նրանք բաժանվել են (Սուրայան մուսուլմանուհի էր)։ 1957 թվականին Դև Անանդը ամուսնացել է դերասանուհի Կալպանա Կարտիկի հետ և ունեցել երկու զավակ՝ մեկ որդի և մեկ դուստր։ Որդին՝ Սունեյլ Անանդը ժամանակին նկարահանվել է իր հոր մի քանի ֆիլմերում։
Կյանքի վերջին տարիներին Դև Անանդը բնակվել է Լոնդոնում, որտեղ էլ 2011 թվականի դեկտեմբերի 3-ին մահացել է 88 տարեկանում։


== Մասնակի ֆիլմագրությունը ==
Դերասան

Ռեժիսոր


== Ծանոթագրություններ ==
Տատյանա Սպենդիարովա

Տատյանա Ալեքսանդրի Սպենդիարովա (դեկտեմբերի 21, 1901(1901-12-21), Յալթա, Տավրիկյան նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 31, 1990(1990-07-31), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային թարգմանչուհի, բանաստեղծուհի։
Կոմպոզիտոր Ալեքսանդր Սպենդիարյանի դուստրը։


== Ստեղծագործություններ ==
Գրել է պատանեկության տարիներից։ 1922 թվականին լույս է տեսել նրա «Նվեր» ժողովածուն։
Սպենդիարովան ռուսական թարգմանական դասական դպրոցի լավագույն ներկայացուցիչներից էր։ Տիրապետել է անգլերենին, ֆրանսերենին, գերմաներենին։ Թարգմանել է անգլերենից (Ջոն Քիթս, հին անգլիական երգեր), գերմաներենից (Ֆ. Շիլլեր), իդիշից (Օ. Դրիզ), ինչպես նաև Արևելքի (Օ. Խայամ, Հաֆեզ, Ա. Նավոի, Վագիֆ, Ռ. Թագոր են) և այլ ժողովուրդների պոեզիայի նմուշներից։
Սակայն Սպենդիարովայի գրական գործունեության մեջ առաջատարը հայ պոեզիայից կատարած թարգմանություններն են (Սայաթ-Նովա, Հ. Թումանյան, Ա. Իսահակյան, Վ. Տերյան, Դ. Վարուժան, Ե. Չարենց, Գ. Սարյան, Հ. Շիրազ, Ս. Կապուտիկյան, Հ. Սահյան, Վ. Դավթյան և այլն)։
Հարազատ մնալով հեղինակի մտքերի, զգացմունքների, ապրումների խորությանը՝ Սպենդիարովան տվել է երաժշտականության ու ձևի տեսակետից կատարյալ թարգմանություններ։ Գրել է նաև պատմվածքներ։


== Երկեր ==
Пора золотая (переводы, стихи, рассказы). Е., 1983.


== Ծանոթագրություններ ==
Փրխուս (այլ կիրառումներ)

Փրխուս, կարող է վերաբերել՝

Փրխուս - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խլաթի գավառակում
Փրխուս - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Գյավաշի գավառում
Փրխուս - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում
Ավրակ

Ավրակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում՝ Խարբերդի նահանգի Չմշկազագի գավառում։ 1915 թվականին ուներ 8 տուն թուրք և 12 տուն քուրդ բնակիչ, ովքեր հիմնականում զբաղվում էին անասնապահությամբ։ Հիմնադրվել է 1730-ական թվականներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռաֆայել Գերեյրու

Ռաֆայել Ադելինու Ժոզե Գերեյրու (պորտ.՝ Raphaël Adelino José Guerreiro, դեկտեմբերի 22, 1993(1993-12-22), Le Blanc-Mesnil), պորտուգալացի ֆուտբոլիստ, Պորտուգալիայի հավաքականի և գերմանական «Բորուսիա Դորտմունդ» ակումբի պաշտպան։ Ծնվել է պորտուգալացի գաղթականի և ֆրանսուհու ընտանիքում։ 2016 թվականի Եվրոպայի առաջնության չեմպիոն է։


== Ակումբային կարիերա ==
Գերեյրուն «Կան» ակումբի սանն է։ 2012 թվականի հուլիսի 27-ին «Գազելեկ» ակումբի դեմ խաղում նա դեբյուտել է Լիգա 2-ում։ 2013 թվականի փետրվարի 8-ին «Սեդանի» դեմ խաղում Ռաֆայելը խփեց իր առաջին գոլը «Կանում»։
Նույն թվականի ամռանը Գերեյրուն տեղափոխվեց «Լորյան»։ Տրանսֆերի արժեքը կազմեց 2,5 միլիոն եվրո։ Օգոստոսի 10-ին, «Լիլի» դեմ խաղում նա դեբյուտեց Լիգա 1-ում։ 2014 թվականի նոյեմբերի 1-ին «Պարի Սեն-Ժերմենի» դեմ խաղում Ռաֆայելը խփեց իր առաջին գոլը «Լորյանում»։
2016 թվականի հունիսի 16-ին Գերեյրուն «Բորուսիա Դորտմունդ» ակումբի հետ կնքեց քառամյա պայմանագիր, տրանֆերի արժեքը կազմեց 12 միլիոն եվրո (9.5 միլիոն ֆունտ)։


== Միջազգային կարիերա ==
2014 թվականի նոյեմբերի 18-ին Արգենտինայի դեմ ընկերական խաղում Գերեյրուն դեբյուտել է ազգային հավաքականում։ Այդ խաղում նա խփեց իր առաջին գոլը ազգային հավաքականում։
2015 թվականին Պորտուգալիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում Ռաֆայելը Չեխիայի Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը նվաճեց արծաթե մեդալներ։ Մրցաշարում նա խաղաց Անգլիայի, Իտալիայի, Գերմանիայի և երկու անգամ Շվեդիայի դեմ խաղերում։


== Ձեռքբերումներ ==
Միջազգային
 Պորտուգալիա (Մ-20)

 Եվրոպայի երիտասարդական առաջնություն՝ 2015 Պորտուգալիա

 Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնություն` 2016


== Անձնական կյանք ==
2014 թվականին Գերեյրուն հայտարարեց, որ երկրպագում է «Բենֆիկային», երազում է խաղալ «Ռեալ Մադրիդում», սիրած ֆուտբոլիստը Կրիշտիանու Ռոնալդուն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
L'Équipe stats
Foot-National profile
Բուրջուլլահ

Բուրջուլլահ, Պուրճուլլա, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում նրա հարավային կղմում, Կորդվաց լեռներում, Շեմբատ լեռան հյուսիս-արևմուտքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլոներ

Վիլոներ (ֆր.՝ Vilhonneur), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 335 մարդ, բնակչության խտությունը` 35.79 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.36 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 105 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 21 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 224 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 172-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 52։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,8 %։ 172 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 155 անձ (84 տղամարդ և 71 կին)։ Գործազուրկ են եղել 17 անձ (8 տղամարդ և 9 կին)։ 52 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 35-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Դոլինա (գյուղ, Գլուխովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴոլինաԴոլինա (ուկրաիներեն՝ Долина), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոլինա գյուղում բնակվում էր 21 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հե՜յ, այն ափին

Հե՜յ, այն ափին (ռուս.՝ Эй, на том берегу!), նկարված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Բորիս Տուզանովիչը։ Մուլտֆիլմը նկարահանվել է ըստ Իգոր Ֆարբարժևիչի «Շղթայված վիշապը» հեքիաթի։
Փոքրիկ աղվեսիկի մասին մուլտֆիլմերի շարքի հինգերորդն է։


== Սյուժե ==
Փոքրիկ աղվեսիկը մի լույս է տեսնում գետի մյուս ափին և հարցնում ագռավին. «Գիտե՞ս, թե այնտեղ ով է ապրում»։ Ագռավը պատասխանում է. «Վիշապը, երեքգլխանի հրեշը։ Բոլորն են այդպես ասում»։ Եվ այդ ժամանակ մյուս ափից կարոտագին ճիչ է լսվում։ Ագռավը  թռչում է։ Փոքրիկ աղվեսը կարծում է, որ իր օգնությունը կարող է անհրաժեշտ լինել և նավով հասնում է գետի մյուս ափը։ Ճանապարհին նա պատկերացնում է, թե ինչ տեսք ունի խոսող երեքգլխանի վիշապը։
Մյուս ափին փոքրիկ աղվեսիկը տեսնում է տախտակե ցանկապատ, որի մուտքը զարդարված էր ցուցանակով, որն ասում էր. «Զգույշ եղեք, այստեք կատաղած շուն կա»։ Դարպասը բացում է Վիշապ անունով ծեր պահապան շունը, որը զինված էր և շղթայված։ Նա այստեղ մենակ էր ապրում և պահպանում էր ամառանոցը։ Եվ ոռնում էր միայնությունից։ Աղվեսիկը նրան հրավիրում է այցելել իրեն և նրան առաջարկում է նավակ քշել։ Շունը հանում է շղթան, և նրանք սկսում են նավակ քշել գետով։


== Հեղինակներ ==
Հեղինակները ներկայացված են ըստ լուսագրերերի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Фарбаржевич Игорь Сказки Маленького Лисенка. — СПб: Акварель, 2012. — 176 с. — (Читают все). — ISBN 978-5-905799-61-7 .
(Содержание: 20 сказок о Лисёнке. Цветные иллюстрации)
Լյուգանուսե

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լյուգանուսե (այլ կիրառումներ)Լյուգանուսե (էստ․՝ Lüganuse), գյուղական ավան Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Լյուգանուսե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 439 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բուդաքլի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բուդաքլի (այլ կիրառումներ)Բուդաքլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Իլարի Բլազի

Իլարի Բլազի (իտալերեն՝ Ilary Blasi, ապրիլի 28, 1981(1981-04-28), Հռոմ, Իտալիա), իտալացի դերսանուհի և մոդել։


== Կենսագրություն ==
Իլարի Բլազին ծնվել է 1981 թվականի ապրիլի 28-ին Հռոմում՝ Ռոբերտո և Դանիել Բլազիի ընտանիքում։ Իլարին ունի երկու քույր՝ ավագը Սիլվիա Բլազի և կրտսերը Մելոդի Բլազի։


== Կարիերա ==
Իլարին իր կարիերան սկսել է 1987 թվականին, երբ սկսվեց նկարահանվել գովազդներում։ 1987-1989 թվականներին Բլազին դերակատարություն է ունեցել ավելի քան 5 ֆիլմերում։ Հընթացս նա սկսեց իր մոդելի կարիերան։
2001 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Իլարին սկսեց իր կարիերան հեռուստասերիալների ոլորտում՝ դառնալով «Passaparola»-ի վեց դերակատարներից մեկը։


== Սեփական կյանք ==
2005 թվականի հունիսի 18-ից  նա ամուսնացած է ֆուտբոլիստ Ֆրանչեսկո Տոտտիի հետ։ Նրանք նշանվել էին հարսանիքից երկու տարի առաջ։ Նրանք ունեն երեք երեխա՝ տղա Քրիստիան Տոտտի (ծնվ.04.11.2005) և երկու աղջիկ՝ Շանել Տոտտի (ծնվ.13.05.2007) և Իզաբել Տոտտի (ծնվ.10.03.2016):


== Արտաքին հղումներ ==
Իլարի Բլազի (անգլ.) Internet Movie Database կայքում


== Աղբյուրներ ==
Սիամաջորե

Սիամաջորե  (իտալերեն՝ Siamaggiore), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիա մարզում՝ Օրիստանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 996 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 75 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 13 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 9070։ Հեռախոսային կոդը՝ 0783։
Կոստանդին կայսրը հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր սուրբ։ Տոնակատարությունը ապրիլի 23-ին է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
հեռախոս̀ 0783 34411


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կալինովկա (Միլլերովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կալինովկա (այլ կիրառումներ)Կալինովկա (ռուս.՝ Калиновка), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում։ Մտնում է Կրիվորոժսկի գյուղակա նհանայնքի կազմի մեջ։


== Աշխարհագրություն ==


=== Փողոցներ ===
Պեսչանայա


== Սրտաքին հղումներ ==
Կալինովկա (խուտոր)(ռուս.)
Աստերոիդների ցանկ (238301-238400)

Աստերոիդների ցանկ (238201-238300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (238401-238500)
 Աստերոիդների ցանկ (238201-238300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (238401-238500)
Սպասկոե (այլ կիրառումներ)

Սպասկոե, կարող է վերաբերել՝

Սպասկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում
Սպասկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում
Միստերբիանկո

Միստերբիանկո (իտալերեն՝ Misterbianco)՝ կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզում՝ Կատանիայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 46 251 մարդ, 2004 թվականի տվյալներով բնակչության խտությունը կազմում է 1175 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 37 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 95046։ Հեռախոսային կոդը՝ 095։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Սանտ Անտոնիո աբատե։ Քաղաքի տոնը նշվում է հունվարի 17-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Բուրանգուլովո (գյուղ, Դաոլեկանովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲուրանգուլովոԲուրանգուլովո (ռուս.՝ Бурангулово, բաշկիրերեն՝ Буранғол), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 304 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քեթրին Կորտես Մաստո

Քեթրին Կորտես Մաստո (անգլ.՝ Catherine Marie Cortez, մարտի 29, 1964(1964-03-29), Լաս Վեգաս, Նևադա, ԱՄՆ), ամերիկացի իրավաբան և քաղաքական գործիչ, դեմոկրատական կուսակցության անդամ, Նևադայից ԱՄՆ սենատոր (2017 թվականի հունվարի 3-ից)։ Իսպանալեզու համայնքի առաջին կին ներկայացուցիչը ԱՄՆ Սենատում։


== Կենսագրություն ==
Լաս Վեգասի հյուսիսի աղքատ շրջանում մեծացած Մենի Կորտեսի դուստրը։ Նա մասնակցել Է Կորեական պատերազմին, որի ավարտին ամուսնացել է իտալուհի Ջոաննա Մուսոյի հետ։ Բացի Քեթրինից, ամուսինները ևս մեկ դուստր ունեն` Սինթիյան։ Մենի Կորտեսը զբաղեցրել է Las Vegas Convention and Visitors Authority մասնավոր-պետական ընկերության գլխավոր գործադիր տնօրենի պաշտոնը, որը զբաղվում է Լաս Վեգաս զբոսաշրջիկների ներգրավմամբ։
1986 թվականին ստացել է արվեստի բակալավրի աստիճան Նևադայի համալսարանում, 1990 թվականին՝ իրավունքի դոկտորի աստիճան Գոնզագի համալսարանում։
1990 թվականին ընդունվել է Նևադայի փաստաբանների կոլեգիա և աշխատանքի է ընդունվել Լաս Վեգասի իրավաբանական ընկերությունում՝ մասնագիտանալով քաղաքացիական իրավունքի ոլորտում։ 1995 թվականին նահանգապետ Բոբ Միլլերը Կորտես Մաստոյին նշանակել Է Հարավային Նևադայում նահանգապետի գրասենյակի ղեկավար, այնուհետև՝ նահանգապետի վարչակազմի ղեկավար։ 2000 թվականին դարձել է Վաշինգտոնում դատախազի օգնական, 2002 թվականին՝ Կլարկ շրջանի կառավարչի օգնական։
2007-2015 թվականներին զբաղեցրել է Նևադայի գլխավոր դատախազի պաշտոնը և հայտնի է դարձել «ֆինանսապես անկայուն գնորդների համար» Ամերիկայի բանկի կողմից տոկոսադրույքների բարձրացման դեպքերի հետաքննության շնորհիվ։
2016 թվականի նոյեմբերի 8-ին, նկատի ունենալով դեմոկրատ Հարի Ռիդի հրաժարականը, որը երեք տասնամյակ ԱՄՆ-ի սենատոր է եղել Նևադայից, մասնակցել է ընտրություններին և հաղթել Հանրապետական Ջո Հեկին։ Նա իր քարոզարշավը հիմնել է միևնույն ժամանակ Հանրապետական կուսակցությունից ԱՄՆ-ի նախագահի թեկնածու Դոնալդ Թրամփի՝ այդ թվում Մեքսիկայից անօրինական ներգաղթի կանխման, ինչպես նաև վետերանների ու կանանց մասին նրա ոչ միանշանակ արտահայտությունների հակազդման վրա։ Կորտես Մաստոն դարձել է Նևադայի պատմության մեջ առաջին կինը՝ ԱՄՆ սենատորի պաշտոնում, ինչպես նաև պատմության մեջ իսպանալեզու համայնքի առաջին կին ներկայացուցիչը ԱՄՆ Սենատում։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է ԱՄՆ Գաղտնի ծառայության նախկին գործակալ Փոլ Մաստի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Catherine Cortez Masto» (անգլերեն)։ Ballotpedia։ Վերցված է 2016-11-26
Տունը, որ կրակում էր

«Տունը, որ կրակում էր», առաջին գեղարվեստական ֆիլմը, որ նկարահանվել է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունում։ Այն Արցախյան գոյամարտին նվիրված գեղարվեստական ֆիլմաշարի առաջին ֆիլմն է։ Նկարահանվել է Աշոտ Բեգլարյանի համանուն պատմվածքի հիման վրա և հիմնված է իրական դեպքերի վրա։


== Ֆիլմի մասին ==
«Տունը, որ կրակում էր» ֆիլմն էկրան է բարձրացել 2009 թվականին։ Նրա տևողությունը կազմում է 20 րոպե։ Ֆիլմի ռեժիսորը, պրոդյուսերը և օպերատորը եղել է Գեորգի Ղազարյանը, ով երկար տարիներ աշխատել է որպես ֆոտոլրագրող և հեռուստալրագրող, վավերագրական ֆիլմերի ռեժիսոր։ Նա հիմնադրել և ղեկավարել է «ԼՂՀ ճակատային լրագրողների լիգան»։ Ֆիլմը նկարահանվել է Արցախի Հանրապետության պաշտպանության նախարարության աջակցությամբ, տեխնիկական աջակցություն է ցուցաբերել Արցախի հանրային հեռուստատեսությունը, ֆինանսական աջակցություն՝ գործարար Կարեն Բաղդասարովը։
Սցենարի համար հիմք է ծառայել ղարաբաղցի գրող և լրագրող, ղարաբաղյան պատերազմի մասնակից, ИА REGNUM-ի լրագրող Աշոտ Բեգլարյանի համանուն պատմվածքը, որում պատմվում է իրական դեպք Ղարաբաղա-ադրբեջանական պատերազմից. ծեր մարդը, ցուցաբրելով հերոսություն, պաշտպանում է իր տունը։ Ֆիլմում պատկերված իրադարձությունները տեղի են ունեցել 1992 թվականին Լեռնային Ղարաբաղի Մարտակերտի շրջանի Կիչան գյուղում։ Ֆիլմի գլխավոր դերում նկարահանվել է Արցախյան գոյամարտի մասնակից, Ստեփանակերտի Վահրամ Փափազյանի անվան դրամատիկական թատրոնի դերասան Մարտին Ալոյանը։
Մոսկվայում Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության մշտական ներկայացուցչությանը կից հրատարակվող «Արցախ» ամսագիր համաձայն՝ «Տունը, որ կրակում էր» ֆիլմը Արցախի պատմության մեջ առաջին խաղարկային ֆիլմն է։
Նախատեսվում էր, որ ֆիլմի պրեմիերան կկայանա այն զորամասում որի զինվորները ակտիվ մասնակցություն են ունեցել նկարահանման աշխատանքներին։ Ավելի ուշ այն կներկայացվի Ստեփանակերտում։ Նախատեսվում է նաև ֆիլմը ներկայացնել «Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնում։


== Սյուժե ==
1992 թվականի ամռանը Լեռնային Ղարաբաղի Մարտակերտի շրջանում տեղի են ունենում թեժ մարտեր։ Ճեղքելով հայերի պաշտպանությունը՝ թվով հայերին մի քանի անգամ գերազանցող թշնամին մտնում է Կիչան գյուղ։ Կանայք, երեխաներն ու ծերերը հեռանում են անտառ։ Նրանց հետևից հեռանում է նաև գյուղի պաշտպանական ջոկատը։ Նահանջում են բոլորը, բացի 82-ամյա մի ծերունուց, ով ձեռքն է առնում զենքը և տեղավորվում հայրենի տան տանիքում՝ պատրաստվելով դիմադրել գյուղ մտնող թշնամուն։ Երբ գյուղ են մտնում ադրբեջանական զինվորները, ծերունին սպանում է նրանցից մի քանիսին։ Չկարողանալով գրավել տունը՝ թշնամին հրդեհում է այն. տան հետ միասին ողջակիզվում է նաև ծերունին։


== Հետաքրքրի փաստեր ==
Ֆիլմի նկարահանումները տեղի են ունեցել Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Խրամորթ գյուղում և տևել են 2 ամիս։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աշոտ Բեգլարյանի «Տունը, որ կրակում էր» պատմվածքը
Թանահատի վանք (Սիսիան)

Թանահատի Վանք (Սիսիան), գտնվում է Սյունիքի մարզի Սիսիանի Արևիս գյուղից 3 կմ դեպի հյուսիս է Թանահատ գյուղատեղին, կառուցվել է՝  5-ից 7-րդ դարերում։
Վանքի եկեղեցին որը Սուրբ Ստեփանոս Նախավկայի անունն է կրում, միանավ բազիլիկ է, իսկ բեմը լրիվ պայտաձև կամարով է։ 
Կառուցման համար օգտագործվել է կարմրավուն քար, և դա է պատճառը որ տեղացիներ երբեմն «Կարմիր վանք» են անվանում։
Եկեղեցու ներսի և դրսի հատվածները շինված է խոշոր, սրբատաշ քարերով։ եկեղեցին ունի 2 մուտք՝ հարավային և արևմտյան կողմերից։
Ըստ Ստեփանոս Օրբելյանի թվարկած, Սյունիքի 30 խոշոր վանքերի և եկեղեցիների ցանկը, գրում է. Սիսական տան բոլոր վանքերի գլուխն ու շնորհաշատության աղբյուրն եղել է Տաթևը, իսկ նրանից հետո Թանահատի վանքը։
Օրբելյանը նաև պարզաբանում է վանքի անվան ծագումը. վանքի կրոնավորները` սնվում էին միայն բանջարեղենով ու ընդեղենով, նաև հրաժարվել էին թանից, և այդ պատճառով էլ թանահատներ կոչվեցին, այստեղից էլ վանքի անունը մնաց Թանահատի վանք։
Վանքը հիմնադրել է Մխիթար ճգնավորը, որի գերեզմանն էլ գտնվում է վանքի մոտ։
Այժմ եկեղեցին կիսաավեր է, կանգուն են մնացել հյուսիսային պատը`գրեթե ամբողջությամբ, հարավային, արևելյան ու արևմտյան պատերը պահպանվել են մասնակիորեն, նրանց բարձրությունն է 1,5-ից 2 մետրը։
Տանիքը փլուզված է, պահպանվել է միայն բեմի կամարը, բայց 1976 թվականին վերանորոգման աշխատանքների նախապատրաստման ժամանակ այն նույնպես փլուզվել է, սակայն համարակալվել է և եկեղեցուց մոտ 70 մետր հեռավորության վրա նույն ձևով դասավորվել է։
Եկեղեցուց հարավային սյունասրահից մեկ կանգուն է մնացել, մոտ 1.8 մ բարձրությամբ։
2013 թվականին հարավային պատից մի մեծ հատված պոկվել է, և թափվել է սյունասրահի մեջ` վնասելով սրահի գետնին ընկած սյունը։
Վանքի տարածքում կա գերեզմանաքարեր և խաչքարերի մնացորդներ։ Շրջակայքում նաև կարելի է հանդիպել, քանդակազարդ խոյակների, սյուների, պատվանդանների և քիվերի ամբողջական կամ վնասված մնացորդների, որոնք վկայություն են վանքի վեհության ու գեղեցկության մասին։
1975 թվականին  վանքի տարածքում հայտնաբերվել է, և տեղաղափոխվել է Էրեբունի թանգարան, ուրարտական Արգիշտի Բ արքայի (մ.թ.ա. 7-րդ դարի) թողած սեպագիր մի արձանագրություն` փորագրված բազալտե քարակոթողի երկու երեսին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Անինա

Անինա (ռումիներեն՝ Anina, գերմ.՝ Steierdorf-Anina, հունգ.՝ Stájerlakanina), քաղաք Ռումինիայի հարավ-արևմուտքում, Ռումինիայի  Բանատ պատմական շրջանի Կարաշ-Սեվերին վարչական բաժանման միավորում։ Բնակչությունը՝ մոտ 9 167 բնակիչ (2002 թվականի մարդահամարի տվյալներով)։


== Արդյունաբերություն ==
Քարածխի արդյունահանման կենտրոն է, որը հետագայում օգտագործվում է Ռեշիցայի կոքսոքիմիական և մետալուրգիական ձեռնարկություններում։ Քաղաքում կա մետաղամշակման և փայտասղոցման գործարաններ։


== Բնակչություն ==

Պոպուլացիան ըստ մարդահամարի տվյալների։


== Հնագիտություն ==
Քաղաքի մերձակայքում գտնվում է Պեշտերա-կու-Օասեն (բառացիորեն՝ «Ոսկորներով քարանձավ»), որտեղ 2002 թվականին հայտնաբերվել են արական սեռի մարդու մնացորդներ, որն ապրել է շուրջ 40 հազար տարի առաջ։ Այն գիտական միջավայրում և ԶԼՄ-ներում ստացել է «Անինայից Իո»-ն մականունը (ռումիներեն՝ Ion din Anina): Այս մնացորդները հանդիսանում են կրոմանյոնյան մարդու մնացորդներ, որոնք հայտնաբերվել են Եվրոպայում։


== Տեսարժան վայրեր ==
1863 թվականի դեկտեմբերի 15-ին գործարկվել Է Ռումինիայի տարածքում առաջին լեռնային երկաթուղին, որը կապում է Անինա և Օրավիցա բնակավայրերը, և նախատեսված է Դունայի նավահանգիստներ ածուխի տեղափոխման համար։ Այն այսօր օգտագործվում է զբոսաշրջային նպատակներով, նրանց համար, ովքեր ցանկանում են տեսնել Կանադայի լեռների գեղատեսիլ լանդշաֆտները, և այցելությունը կազմակերպել երկարածիգ թունելի միջով։

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Shake Your Bon-Bon

«Shake Your Bon-Bon», Ռիկի Մարտինի «Ricky Martin» երրորդ ստուդիական ալբոմի երրորդ սինգլը։ Թողարկվել է 1999 թվականի հոկտեմբերի 12-ին։
Ամերիկյան «Almost a Love Song» մաքսի-սինգլում ներառվել է Մարտինի «Casi un Bolero» երգի անգլիալեզու տարբերակը «Vuelve» ալբոմից։ Ավստրալիական մաքսի-սինգլում ներառվել է նաև «Ay, Ay, Ay It’s Christmas» նոր երգը։


== Տեսահոլովակ ==
Տեսահոլովակը թողարկվել է 1999 թվականի սեպտեմբերին և վերանկարահանվել Ուեյն Այշեմի կողմից։ Ռիկի Մարտինը MTV VMA 2000 արարողության ժամանակ առաջադրվել է մրցանակի «Տղամարդու լավագույն տեսահոլովակ» և «Լավագույն պարային տեսահոլովակ» անվանակարգերում։


== Հիթ-շքերթներ ==
„Shake Your Bon-Bon“ երգը հասել է ամերիկյան Billboard Hot 100 հիթ-շքերթի 22-րդ հորիզոնականին։
Այն հասել է քսաներորդ հորիզոնականին Մեծ Բրիտանիայում և 27-րդին Ավստրալիայում, որտեղ այն ստացել է ոսկե հավաստագիր։


== Փոփ մշակույթում ==
Երգն օգտագործվել է Տոյոտա Կորոլայի երկու հեռուստատեսային գովազդներում, որտեղ մեքենան վարում է Բրեդ Փիթը։
Ուիլյամ Հանգը ձայնագրել է երգն իր «Inspiration» (2004) ալբոմի համար։
«Shake your bon-bon, shake your» բառերը  երգել է պինգվինը «Ուրախ ոտքեր» մուլտֆիլմում (2006)։


== Երգացանկ ==


== Հիթ-շքերթներ և հավաստագրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Վերյու

Վերյու (ռուս.՝ Верью), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը գտնվում է Մադժա գետի աջ ափին՝ 69 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 26 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000018341
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001834
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Վալանսոլ

Վալանսոլ (ֆր.՝ Valensole), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Վալանսոլ կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Դին լե Բեն։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04230։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 2875 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 1623 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 1097-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 526-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 67,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,1 %)։ 1097 աշխատունակ բնակիչներից 972-ը աշխատում էին (528 տղամարդ և 444 կին), անաշխատանք էին 125-ը (48 տղամարդ և 77 կին)։ 526 անգործ մարդկանցից 129-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 203-ը թոշակառու, 194-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Բար դղյակ (1627 թվական)
Սեն Դենի ծխական եկեղեցի
Սեն Ժան ժամատուն
Սուրբ Աննա ժամատուն
Ուշ անտիկ շրջանի գերեզմանոց


== Պատկերասրահ ==

		


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Վալանսոլ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-02-ին։ Վերցված է 2012-8-10
(1207) Օստենիա

(1207) Օստենիա (անգլ.՝ Ostenia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1931 թվականի նոյեմբերի 15-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,022764 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7637 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2818 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1919,57 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187542 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,36° անկյուն։
Օստենիա աստերոիդը պատկանում է Էոսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 4400 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,99 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, որը համապատասխանում է Յուպիտերի հետ 7:3 ուղեծրային ռեզոնանսին, իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,03, որը համապատասխանում է 9:4 ռեզոնանսին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1207) Օստենիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իրական կոկորդիլոսներ (այլ կիրառումներ)

Իրական կոկորդիլոսներ, կարող է վերաբերել՝

Իրական կոկորդիլոսներ - կոկորդիլոսների կարգի մեջ դասվող ընտանիք
Իրական կոկորդիլոսներ - կոկորդիլոսների ընտանիքին պատկանող ցեղ
Գլուտի լեռներ

Գլուտի լեռներ, լեռներ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Զանգեզուրի լեռնահամակարգում, Ագարակ քաղաքից 2 կմ արևմուտք։ Ամենաբարձր գագաթը Գողթնաքար լեռն է՝ 1935 մ բարձրությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
(2463) Ստերպին

(2463) Ստերպին (անգլ.՝ Sterpin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1934 թվականի մարտի 10-ին Ջորջ վան Բիսբրուկի կողմից Ուիլիամս Բեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,600246 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1956 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0049 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1531,51 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,235062 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,38° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2463) Ստերպին աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բոնարկադո

Բոնարկադո  (իտալերեն՝ Bonarcado), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիա մարզում՝ Օրիստանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1702 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 59,64 մարդ/կմ2։ Զբաղեցնում է 28,54 կմ2 մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 9070։ Հեռախոսային կոդը՝ 0783։
Դելտաէդր

Դելտաէդր,  բազմանիստ, որի բոլոր նիստերը հանդիսանում են կանոնավոր եռանկյուններ։ Անվանումը վերցրված է հունական մեծատառ դելտա տառից (
  
    
      
        Δ
      
    
    {\displaystyle \Delta }
  ), որն ունի կանոնավոր եռանկյան տեսք։ Գոյություն ունի անթիվ շատ դելտաէդրեր, բայց դրանցից միայն 8-ն են ուռուցիկ, և դրանք ունեն 4, 6, 8, 10, 12, 14, 16 և 20 նիստեր։
Ութ դելտաէդրերից յուրաքանչյուրի նիստերի, կողերի և գագաթների թիվը թվարկված են ներքևում։


== Ուռուցիկ դելտաէդրեր ==
Գոյություն ունի ընդամենը 8 ուռուցիկ դելտաէդր, որոնցից 3-ը հանդիսանում են պլատոնյան մարմիններ, իսկ 5-ը՝ Ջոնսոնի բազմանիստեր։ 
6 նիստերով դելտաէդրի որոշ գագաթներ ունեն 3 կարգ, իսկ որոշները՝ 4 կարգ։ 10, 12, 14 և 16 նիստերով դելտաէդրերում որոշ գագաթներ ունեն 4 կարգ, իսկ որոշներն էլ՝ 5 կարգ։ Այդ հինգ ոչ կանոնավոր դելտաէդրերը պատկանում են կանոնավորանիստ բազմանիստերի (որպես նիստ կանոնավոր բազմանկյուններով ուռուցիկ բազմանիստերի) դասին։
Գոյություն չունի 18 նիստերով ուռուցիկ դելտաէդր։ Սակայն ձգված կողով իկոսաէդրը տալիս է օկտաէդրի օրինակ, որը կարող է լինել կամ 18 ոչ կանոնավոր նիստերով, կամ երկու զույգ երեքական հավասարակողմ եռանկյուններով՝ ընկած մի հարթության մեջ։


== Ոչ խիստ ուռուցիկ դեպքեր ==
Գոյություն ունի կոպլանար եռանկյուններով (միևնույն հարթության մեջ ընկած) անթիվ շատ դելտաէդրեր։ Եթե կոպլանար եռանկյունների բազմությունը հանդիսանում են մի նիստ, կարելի է հաշվել քիչ նիստեր, կողեր և գագաթներ։ Կոպլանար եռանկյուն նիստերը կարող են ձուլվել շեղանկյուն, սեղանակերպ, վեցանկյուն կամ այլ հավասարակողմ բազմանկյուն նիստերի։ Յուրաքանչյուր նիստ պետք է լինի ուռուցիկ պոլիամոնդ, այնպես, ինչպես , , , , , ,  և , ...Որոշ ոչ մեծ օրինակներ


== Ոչ ուռուցիկ դելտաէդրեր ==
Գոյություն ունեն անթիվ շատ ոչ ուռուցիկ և տորոիդալ դելտաէդրեր։
Ինքնահատվող նիստերով դելտաէդրի օրինակ

Մեծ իկոսաէդր — Կեպլեր - Պուանսոնի մարմին, 20 հատվող եռանկյուններով
Ոչ ուռուցիկ այլ դելտաէդրեր կարելի է ստանալ բոլոր հինգ կանոնավոր նիստերին բուրգեր ավելացնելու ճանապարհով.

Տետրաէդրերի այլ կցանումներ.

Ինչպես նաև շրջված բուրգերի նիստերի ավելացման եղանակով. 

Ակոսավոր դոդեկաեդր.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Լոուրենս Փաուեր

Լոուրենս Փաուեր (անգլ.՝ Lawrence Power, 1977), անգլիացի ալտահար։ Հանդես է գալիս որպես սոլո ալտահար և որպես կամերային երաժիշտ։


== Կարիերա ==
Սկզբում Փաուերը ջութակ էր նվագում։ 11 տարեկանից նա սկսում է ուսումը Գիլդհոլի երաժշտական դպրոցում (ալտով)։ Այնուհետև նա սովորում է Ամերիկայի Ջուլլիարդ Համալսարանում՝ Քարեն Թութթլի դասարանում։ 1999 թվականին նա նվաճել է Վիլլիամ Փրիմրոուզի ալտահարների մրցույթի առաջին մրացանակը, 2000 թվականին Ֆրանսիայում անցկացվող Մորիս Վիոյի անվան ալտահարների մրցույթի 3-րդ մրցանակը։ Նա տարբեր երկրներում տալիս է վարպետության բազմաթիվ դասեր։ 2003 թվականին նրան առաջարկել են դառնալ Բեռլինի Ֆիլհարմոնիկ Նվագախմբի առաջին ալտահարը, բայց նա մերժել է առաջարկը։
Նա հանդես է գալիս տարբեր փայլուն նվագախմբերի հետ։ Կամերային երաժշտություն նվագում է աշխարհի շատ հայտնի կատարողների հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջոան Էլիզաբեթ Վուլարդ

Ջոան Էլիզաբեթ Վուլարդ (անգլ.՝ Joan Elizabeth Woollard, սեպտեմբերի 20, 1916(1916-09-20), Բիրմինգհեմ, Ուորիքշիր, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - հունվարի 30, 2008(2008-01-30), Վութոն Վեյվեն, Էյվոնի Սթրաթֆորդ, Ուորիքշիր, Արևմտյան Միդլենդս, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), Բիրմինգհեմում ծնված արվեստագետ, ով մասնագիտացած է եղել հիմնականում քանդակագործության բնագավառում։ Կին քանդակագործների բրիտանական թագավորական ընկերության, Արվեստագետների բիրմինգհեմյան թագավորական ընկերության անդամ, 1978-1980 թվականներին՝  Արվեստագետների բիրմինգհեմյան թագավորական ընկերության առաջին կին նախագահը։


== Կենսագրություն ==
Ջոան Էլիզաբեթ Վուլարդը ծնվել է 1916 թվականին, Կատերին Էլիզաբեթ Ռիչարդսի (1878-1941) և Ֆրանկ Ջորջ Վուլարդի (1883-1957) ընտանիքում, ովքեր ամուսնացել էին 1910 թվականին։ Եղել է ընտանիքի միակ երեխան։ 1946-1955 թվականներին սովորել է Բիրմինգհեմի արվեստի դպրոցի նկարչության դասարանում՝ Բերնար Ֆլիթվուդ Վոքերի մոտ՝ ստանալով դիզայների ազգային դիպլոմ։ 1952-1955 թվականներին դիմանկարչության դասեր է առել Լոնդոնի արվեստի դպրոցի City and Guilds-ում Միդլթոն Թոդի մոտ, միաժամանակ, որպես հյուր-ուսանող, հաճախել է Չելսիի արվեստի դպրոց։ 1955 թվականին կարճ ժամանակահատված եղել է Թագավորական ակադեմիայի ուսանող։ Անգլիական արվեստի վկայագիր է ստացել Կուրտոյի արվեստի ինստիտուտից։ Մանկավարժական գործունեությունն սկսել է 1956 թվականից՝ դասավանդելով Բիրմինգհեմի Էդվարդ VI թագավորի անվան իգական ավագ դպրոցում մինչև 1980 թվականը։
Վուլվարդը ստեղծագործել է գեղանկարչության, քանդակի/կերամիկայի, ասեղնագործության բնագավառներում։ Կյանքի վերջին փուլում զբաղվել է ասեղնագործությամբ, քանի որ մեծ հասակում դժվար է եղել աշխատել կերամիկայով։


== Ցուցահանդեսներ ==
Վուլարդի աշխատանքները ցուցադրվել են Թագավորական ակադեմիայում, Նոր անգլիական արվեստի ակումբում, Դիմանկարիչների թագավորական ընկերությունում, 
Փարիզի Սալոնում, ինչպես նաև Անգլիայի, Ամերիկայի և Կանադայի մասնավոր հավաքածուներում։
Վուլարդը եղել է Արվեստագետների բիրմինգհեմյան թագավորական ընկերության պատկերասրահի տնօրենը, որի հավաքածուներում ներառված են նրա բազմաթիվ աշխատանքներ, որոնց մի մասը կարելի է տեսնել ընկերության կայք-էջում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Remo Granelli Friba, Joan Woollard PPRBSA (1916-) Painter, Sculptor, Ceramicist, Embroiderer: A Biography
(4434) Նիկուլին

(4434) Նիկուլին (անգլ.՝ Nikulin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,441952 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1164 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7675 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1393,81 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,258284 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,71° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է V դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4434) Նիկուլին աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լինկրուստ

Լինկրուստ (լատ.՝ linum - կտավ և լատ.՝ crusta - կեղև), դրվագման փաթթոցային շինանյութ։
Ստացվում է հաստ թղթի հենքի վրա բարակ շերտով սինթետիկ պոլիմերի (մեծ մասամբ պոլիվինիլքլորիդ), լցանյութերի (խցանի կամ փայտի ալյուր), պլաստարարի և ներկանյութերի խառնուրդներ քսելով։
Լինկրուստը պատրաստում են հարթ կամ ուռուցիկ նախշերով։ Այն ջրակայան է և դիմացկուն։ Հիմնականում օգտագործվում է հասարակական շենքերի, տրանսպորտի միջոցների (վագոնների) ներքին պատերի դրվագման համար։ Լինկրուստ փակցնում են օսլայի սոսնձով կամ սին թետիկ պոլիմերներից պատրաստված մածիկներով։ Լվացվող պաստառների ստեղծմամբ լինկրուստ կիրառությունը սահմանափակվել է։
Մ.թ.ա. 323


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
մ.թ.ա. 323- Ալեքսանդր Մակեդոնացի (ծ.356)։
(2768) Գորկի

(2768) Գորկի (անգլ.՝ Gorky), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1972 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,233997 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8518 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6162 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1219,61 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,295175 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,28° անկյուն։
Գորկի աստերոիդը դասվում է Ֆլորայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 7438 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,17 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,33։ Այս ընտանիքի աստերոիդների էքսցենտրիսիտետները ընկնում են 0,109-0,168 միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը՝ 2,4°-6,9°։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2768) Գորկի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Քնար հայկական (ընկերություն)

«Քնար հայկական», առաջին հայկական երաժշտական ընկերությունը։ Հիմնադրվել է Կ. Պոլսում 1862 թվականի մարտին՝ կոմպոզիտոր Գաբրիել Երանյանի նախաձեռնությամբ։ 
Ընկերությանն անդամակցել են երաժիշտներ Գաբրիել Երանյանը, Տիգրան Չուխաճյանը, Եղիա Տնտեսյանը, Նիկողոս Թաշչյանը, Հ. Չերչյանը, Գ. Խանջյանը, Գրիգոր Սինանյանը, Ռ. Փափազյանը և ուրիշներ, գրողներ, գրականագետներ, թատերական ու քաղաքական գործիչներ Մկրտիչ Պեշիկթաշլյանը, Գրիգոր Օտյանը, Նահապետ Ռուսինյանը, Հարություն Սվաճյանը, Գրիգոր Աղաթոնը, Սրապիոն Հեքիմյանը և ուրիշներ։ 
«Քնար հայկական» ընկերության հիմնական նպատակը եղել է ժողովրդի մեջ երաժշտական ոգին արթնացնելը՝ «Քնար հայկական» հանդեսի, անվճար դասախոսությունների, եվրոպական նոտագրություն և նոր հայկական ձայնագրություն սովորեցնելու և այլնի միջոցով։ 
Հիմնադրել են 35-հոգանոց սիմֆոնիկ նվագախումբ (դիրիժոր՝ Գրիգոր Սինանյան), հանդես եկել համերգներով. երկացանկում ընդգրկված են եղել հիմնականում եվրոպացի դասական կոմպոզիտորների գործերից։ Ստեղծել ու տարածել են նաև ազգային-հայրենասիրական երգեր, պարերգեր, թատերական երաժշտություն։ Գաբրիել Երանյանը և Տիգրան Չուխաճյանը գրել են նոր ազգային-հայրենասիրական երգեր («Կիլիկիա», «Եղբայր եմք մեք», «Ոհ, ինչ անուշ» և այլն)։ 
Ընկերությունը նպաստել է ազգային ինքնագիտակցության զարթոնքին, ժողովրդի հասարակական-քաղաքական, գեղագիտական դաստիարակությանը։
1863 թվականին ավարտել է իր գործունեությունը։


== Ծանոթագրություններ ==