Պավլովսկ (թանգարան-արգելոց)

«Պավլովսկ» պետական գեղարվեստա-ճարտարապետական պալատական պարկ-թանգարան արգելոց, համալիրը գտնվում է Պավլովսկ քաղաքում՝ Սանկտ Պետերբուրգի արվարձանում։ Կառուցվել է 18–րդ դարի վերջին, 19–րդ դարի սկզբին։ Պալատական պարկ համալիրում է գտնվում Պավլովսկ պալատը, որը եղել է Պավել I–ի ամառային նստավայրը։
Պալատին հարում է մոտ 600 հեկտար մակերես ունեցող պարկը, որը տարածվում է Սլավյանսկի գետի երկու ափերին։ Այն համարվում է Եվրոպայի ամենամեծ լանդշաֆտային պարկերից մեկը։ Պալատը և պարկը ստեղծվել են մոտավորապես 50 տարի ժամանակամիջոցում երեք սերունդ ճարտարապետների և ձևավորողների կողմից՝ Ջակոմո Կվարենգի, Անդրեյ Վորոնիխին, Կարլո Ռոսսի, Չարլզ Կամերոն, Վինչենցո Բրեննա։


== Տարածքային բաժանում ==
Պավլովսկ պարկը բաժանված է հետևյալ շրջանների՝

Մեծ աստղ (կամ Նոր այգի)
Սլավյանկա գետի հովիտ
Կենտրոնական (Պալատական շրջան)
Հին Սիլվիա
Նոր Սիլվիա
Սպիտակ կեչի
Պարադնոյե Պոլե


== Շինարարություն ==
Պալատի շինարարությունը տևել է 50 տարի, իրականացվել է երեք պայմանական փուլով՝

1782-1796 թվականներին քաղաքամերձ կալվածքի հիմնադրումը և պլանավորումը ճարտարապետ Չարլզ Կամերոնի կողմից
ճարտարապետ Վիչենցո Բրեննայի կողմից կայսերական կալվածքի վերափոխումը պալատի
գեղարվեստական ձևավորումը վարպետներ Վորոնիխին, Կվարենգիի, Ռոսսիի, ինչպես նաև գեղանկարիչ Պետրո Գոնզագոյի կողմից


=== Ռուսական պալատը 1782—1796 թվականներին ===
Պավլովսկի պալատը հիմնադրվել է 1782 թվականի մայիսի 25–ին։ Սկզբում շինարարությունը սկսվել է Պաուլլյուստի փայտե շինության տեղում, ուստի ի սկզբանե պալատը ազնվական կալվածք էր, որն ուներ տնտեսական շինություն և այգի։ Աշխատանքը ղեկավարել է բրիտանացի ճարտարապետ Չարլզ Կամերոնը, ով մշտապես ընդհարվում էր Պավել I–ի հետ որոշ ճարտարապետական հարցերում։ Շինարարությունը ընթանում էր արագ տեմպերով և 1782 թվականի աշնանը արդեն կանգուն էր գլխավոր շենքն ու կողմային սրահները։


=== Կայսերական աթոռանիստ ===
1796 թվականի թագադրությունից հետո կայսրը շարունակում է պնդել պալատի չափերի մեծացման մասին, ուստի պալատը վերակառուցվեց և ընդլայնվեց, ինչը տալիս էր նրան ավելի մեծ վսեմություն ու շքեղություն։ Այդ ժամանակ շինարարության պատասխանատու նշանակվել է Կամերոնի օգնական իտալացի ճարտարապետ Վիչենցո Բրեննան։


== Պալատի ընդհանուր ժամանակագրությունը ==
1782 թվականի մայիսի 25՝ սկսվել է Պավլովսկի պալատի շինարարությունը։
1783 թվական՝ կառուցվել է կենտրոնական կորպուս։
1785 թվական՝ կառուցվել է կամարակապ սրահը և ծառայողական մասնաշենքը։
1787 թվական՝ ավարտվել է պալատի ներքին շինարարության մշակումը։
1796 թվական՝ Պավել I–ի գահակալում։
1790-ականների վերջին՝ պալատի վերակառուցում և ընդլայնում։
1801՝ Պավել I–ի սպանություն
1803 թվականի հունվարի 10՝ հրդեհ Պավլովսկի պալատում։
1803—1805 թվականներ՝ պալատի վերականգնում։
1805—1807 թվականներ՝ Պետրո Գոնզագոյի կողմից ստեղծվում է Գոնզագոյի պատկերասրահը։
1808 թվական՝ կառուցվել է «կաբինետ-լապտեր» կարիատիդ, որի ճարտարապետն է Անդրեյ Վորոնիխին, իսկ քանդակագործը՝ Վ․ Ի․ Դեմուտ–Մալինովսկի
1822—1824 թվականներ՝ կառուցվել է գրադարանային կորպուս։
1872 թվական՝ առջևի բակում տեղադրվել է Պավել I–ի արձանը։
1920-ականներ՝ նախագծի վերականգնում ըստ ճարտարապետ Ս․ Վ․ Դոմբրովսկու, ով ծառայում էր որպես պալատի ճարտարապետ և հոգաբարձու։
1942—1944՝ պարկը խիստ տուժել է ֆաշիստական օկուպացիայի ժամանակ։ Պալատում հրդեհ է բռնկվել օկուպանտների նահանջից հետո։
1978 թվական՝ ավարտվել է Պավլովսկի պալատի վերականգնումը։
1978 թվական՝ Պալատ-թանգարանի կոլեկտիվի պարգևատրումը «Հարգանքի նշան» շքանշանով։
1983 թվական՝ պալատը ստանում է թանգարան–արգելավայրի կարգավիճակ։


=== Զբոսաշրջություն ===
Պալատը և հարող պարկը կարևոր նշանակություն ունեն ինչպես ներռուսական, այնպես էլ միջազգային զբոսաշրջության համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
В.Я.Курбатов. Павловск. Художественно-исторический очерк и путеводитель. Санкт-Петербург, 1912.
А.А.Половцов. Сокровища искусств в России. Париж, 1919.
В.Н.Талепоровский. Павловский парк. Петроград, 1923.
А.М.Кучумов. Павловск. Путеводитель по дворцу и парку. Ленинград, 1975.
А.М.Кучумов. Павловск. Дворец и парк. Ленинград, 1976.
А.М.Кучумов. Убранство русского жилого интерьера XIX века. Ленинград, 1977.
А.М.Кучумов. Русское декоративно-прикладное искусство XVIII – XIX веков в собрании Павловского дворца-музея. Ленинград, 1981.
А.М.Кучумов. Государственный музей-заповедник «Павловск». Ленинград, 1981.
Памятники архитектуры пригородов Ленинграда. Авторский коллектив. Ленинград, Стройиздат, 1983.
А.И.Зеленова. Дворец в Павловске. Лениздат, 1986.
А.Г.Мосякин. Четыре гобелена с пасторалями Буше. – «Вечерний Ленинград», 1990, 20 августа.
Сюзанна Масси. Павловск. Жизнь русского дворца. Санкт-Петербург, 1997 (перевод с англ. – Первое издание в США, 1990).
А.Ю.Гусаров. Павловск. От основания до наших дней. Паритет, 2013.
А.Г.Мосякин. Жемчужное ожерелье Санкт-Петербурга. Дворцы, восставшие из пепла. Санкт-Петербург, «Паритет», 2014. 432 с., илл. – ISBN 978-5-93437-405-2.


== Արտաքին հղումներ ==
Государственный музей-заповедник «Павловск» — официальный сайт
Дворец в Павловске // rusarh.ru
Павловский дворец
Государственный музей-заповедник «Павловск» // gardener.ru Archived 2007-12-31 at the Wayback Machine.
Интерьеры Павловского Дворца // prigorod-peterburg.ru
Фотографии росписи интерьеров Павловского Дворца
Видеоэкскурсия по Павловскому парку // toneup.ru