armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լինդեսնես

Լինդեսնես (նորվ.՝ Lindesnes fyr), առափնյա փարոս, որը գտնվում է մայրցամաքային Նորվեգիայի ամենահարավային կետում (Վեստ Ագդեր ֆյուլքե)։ Այն հանդիսանում է Նորվեգիայի պահպանված ամենահին փարոսը։ Կառուցվել է 1655 թվականի փետրվարի 27-ին։ Փարոսը զբաղեցնում է կարևորագույն ռազմավարական դիրք Սկագերակում, որը միացնում է Հյուսիսային և Բալթիկ ծովերը։
Լինդեսնես փարոսը հանդիսանում է Վեստ Ագդեր ֆյուլքեի տեսարժան վայրերից մեկը, որտեղ յուրաքանչյուր տարի այցելում է շուրջ 100000 զբոսաշրջիկ։ 2004 թվականին բացվեց փարոսի թանգարանը, որը ծառայում է նաև որպես մշակութային կենտրոն։


== Պատմություն ==
Լինդեսնես հրվանդանը չափազանց կարևոր է նորվեգական ժայռոտ և դանիական անապատային ափերի համար, քանի որ այդ տարածքում հաճախակի է լինում մառախուղ և ծովային ուժեղ ալիքներ։ Հրվանդանի շրջանի մասին հաճախ խոսում են որպես բազմաթիվ նավերի խորտակման վայր։ Այս պատճառով է, որ Նորվեգիայի առաջին փարոսը կառուցվեց հենց այս վայրում։ 1655 թվականի հուլիսի 18-ին Դանիայի Ֆեդերիկ III թագավորը հրամանագիր ստորագրեց, որը իրավունք էր տալիս Կրիստիանիայի բնակիչ Պոուելու Հանսյոնուին կառուցել փարոս Լինդեսնեսին։
Շինարարությունը պետք է ֆինանսավորվեր Նորվեգիայի ափերին խարիսխ գցող նավերից հավաքագրվող հարկերից։ Սակայն փոթորիկի պատճառով շինարարական նյութերը բերող նավը հրվանդանին մոտեցավ մեկ շաբաթ ուշացումով։ Շինարարության համար նախատեսված քարածուխ տեղափոխով անգլիական նավը ընդհանրապես չժամանեց։ Հնարավոր եղավ կառուցել երեք հարկանի փայտյա աշտարակ, որի վրա ապակու ետևում վառվում էին 30 լույս։ Սակայն իրականացված աշխատանքները բավարար չէին, և թագավորը հրամայեց հաջորդ տարի հանգցնել փարոսը։
Փարոսը վերագործարկեցին միայն 69 տարի անց՝ 1725 թվականի փետրվարի 1-ին։ Որպեսզի շփոթություն չառաջանար ու նավերը այն չշփոթեին դանիական Սկագնե քաղաքի փարոսի հետ, որոշում կայացվեց միաժամանակ երկու փարոս միացնել, որոնց աշխատանքը ապահովվում էր քարածուխը։ Երկուսն էլ բացվեցին միաժամանակ։ 1822 թվականին երկու փարոսում էլ կատարվեց աշխատանքի փոփոխություն։ 1844  թվականին երկրորդ փարոսը հանգցվեց։ 1854 թվականին Լինդեսնեսի փարոսում տեղադրվեց տեսապակի, որը ապահովում էր ավելի պայծառ լույս։ 1915 թվականին կառուցվեց երկաթյա նոր փարոս և տեսապակին տեղափոխվեց այնտեղ։ 1920 թվականին փարոսում կատարվեց վերջին էական փոփոխությունը։ Տեղադրվեց նոր շարժիչ և տեղադրվեց հակամառախուղային համակարգ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Լինդեսնես փարոսը գրավվեց գերմանական զորքերի կողմից։
1992 թվականին փարոսը վերակառուցվեց և բացվեց այցելությունների համար։ Նույն թվականին ստեղծվեց փարոսի պահպանության համար հիմնադրամ։ 2003 թվականի փարոսում տեղադրվեց նավիգացիոն համակարգ, որի շնորհիվ փարոսի աշխատանքին միջամտությունը իրականացվում է հեռակառավարման միջոցով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Bjørkhaug, B. & S. Poulsson: Norges fyr, Grøndahl, 1986-87, 2 b. (Norske minnesmerker) ISBN 82-504-0813-6(նորվ.)
Փարոսի կայք:(նորվ.)


== Արտաքին հղումներ ==
Norsk Fyrhistorisk Forening.(նորվ.)
Lindesnes fyrmuseum home page. Archived 2009-05-01 at the Wayback Machine.(նորվ.)
Enjoy Norway - Lindesnes Lighthouse.(չաշխատող հղում)(անգլ.)
Դիվոչինա

Դիվոչինա (ուկրաիներեն՝ Дівочина), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Օրատովկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1910 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դիվոչինա գյուղում բնակվում էր 4 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,311 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12,86 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հեզաբել

Հեզաբել (մ.թ.ա. մոտ 890 - մոտ 842), Իսրայելի Աքաաբ թագավորի կինը, կրակապաշտության մոլի հետևորդ և տարածող։ Եղիա մարգարեի ոխերիմ հալածողն էր։ Հեզաբելի անօրենությունները առաջացրել են ժողովրդի և բանակի դժգոհությունը, որը ապստամբել է նրա և նրա ամուսնու դեմ Հեույի գլխավորությամբ։ Հեույի հրամանով Հեզաբելը իր ներքինիների կողմից դուրս է նետվում պատուհանից։ Ահա ինչպես է նկարագրվում Հեզաբելի մահը Հին Կտակարանի 4 Թագավորաց գրքում (9։30-37). Յէուն եկաւ Յեզրայէլ։ Յեզաբէլն այդ լսելով՝ իր աչքերին ծարիր քսեց, իր գլուխը զարդարեց ու նայեց պատուհանից դուրս։ Երբ Յէուն քաղաք էր մտնում, նա ասաց. «Մի՞թէ տիրասպան Զամբրին խաղաղութեամբ է գալիս»։ Յէուն իր գլուխը բարձրացնելով դէպի պատուհանը՝ ասաց. «Ո՞վ ես դու, իջի՛ր ինձ մօտ»։ Երկու ներքինիներ կռացան ու ցած նայեցին, եւ Յէուն ասաց նրանց. «Ցա՛ծ գցեցէք սրան»։ Ցած նետեցին այդ կնոջը. նրա արիւնը պատերի ու ձիերի վրայ ցայտեց, եւ ձիերը ոտքի կոխան արեցին նրան։ Յէուն մտաւ ներս եւ ուտելուց ու խմելուց յետոյ ասաց. «Վերցրէ՛ք այդ անիծեալին ու թաղեցէ՛ք նրան, քանզի թագաւորի դուստր է»։ Գնացին նրան թաղելու, սակայն նրանից ոչինչ չգտան, բացի գանգից, ոտքերից ու ձեռքերից, եւ վերադառնալով՝ այդ մասին յայտնեցին Յէուին։ Նա ասաց. «Իրականացաւ Տիրոջ այն խօսքը, որ ասուել էր Եղիա Թեզբացու բերանով, թէ՝ «Յեզրայէլի կալուածքում շներն ուտելու են Յեզաբէլի մարմինը, Յեզաբէլի դիակը այդ կալուածքի հողի երեսին լինելու է իբրեւ աղբ, այնպէս որ ոչ ոք չկարողանայ ասել, թէ՝ ՛՛Սա է Յեզաբէլը՛՛»։


== Ծանոթագրություններ ==
Իբրահիմ Սեսեյ

Իբրահիմ Սեսեյ (անգլ.՝ Ibrahim Ceesay, ), սոցիալական արդարության, խաղաղության, մարդու իրավունքների համար մղվող պայքարի գամբիացի ակտիվիստ և մրցանակակիր կինոռեժիսոր։ Աֆրիկյան արտիստների խաղաղասիրական նախաձեռնություն կազմակերպության գործադիր տնօրենն է (Executive Director of the African Artists Peace Initiative (AAPI), մի շարք երիտասարդական կազմակերպությունների ու նախագծերի կամավոր մասնակից է, անդամ և ղեկավար։


== Գործունեություն ==
Իբրահիմ Սեսեյը սկզբնական շրջանում եռանդուն գործունեություն է ծավալել որպես Մանուկների և համայնքների զարգացման նախաձեռնություն կազմակերպության գործադիր տնօրեն (Executive Director of Children and Community Initiative for Development (CAID): Գամբիայում լույս տեսնող    Gambia News and Report ամենշաբաթյա ամսագիրը միաժամանակ բարձր է գնահատել նրա վաստակը որպես Միավորված ազգերի կազմակերպության երիտասարդությանն առնչվող հարցերի գծով դեսպանի և կինոռեժիսորի։


== Մրցանակներ ==
Որպես լավագույն ռեժիսոր՝ Իբրահիմ Սեսեյը 2013 թվականին իր նկարահանած «Ճակատագրի ձեռքը» («Hand of Fate») գեղարվեստական կինոնկարի համար արժանացել է մի շարք մրցանակների, այդ թվում՝ աֆրիկյան կինոակադեմիայի, կինոքննադատների և Նոլիվուդի հեղինակավոր մրցանակների։ Նա պարգևներ է ստացել նաև Միավորված ազգերի կազմակերպության երիտասարդությանն առնչվող հարցերի գծով դեսպանի պաշտոնում իրեն լավագույնս դրսևորելու համար։ 2013 թվականին Իբրահիմ Սեսեյը հռչակվել է Գամբիայի «Տարվա լավագույն անձնավորություն»։


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիմիր Մաքսիմով

Վլադիմիր Վասիլևիչ Մաքսիմով (իսկական անունն է՝ Սամուս ռուս.՝ Влади́мир Васи́льевич Макси́мов, հուլիսի 15 (27), 1880, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 22, 1937(1937-03-22), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս և սովետական կինոյի և թատրոնի դերասան։ Հանրապետության վաստակավոր արտիստ (1925):


== Կենսագրություն ==
Վլադիմիր Մաքսիմովը ծնվել է Սանկտ Պետերբուրգում, որոշ ժամանակ սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում, 1902 թվականին ավարտել է կայսերական իրավունքի դպրոցը, բայց իրավաբան չի դարձել, 1904 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոն։
Մաքսիմովը լավ արտաքին տվյալներ ուներ, գեղեցիկ ձայն, պլաստիկություն և հաջող էր ինչպես բեմում, այնպես էլ էկրանին։ 1904-1906 թվականներին խաղացել է Արվեստի թատրոնում, խաղացած դերերի թվում են Դմիտրի Շուսկին՝ «Ցար Ֆյոդոր Իոաննովիչ» և Տրեպլևը «Ծովանկար»-ը։
1906 թվականին դերասանը տեղափոխվել է Մոսկվայի թատրոն՝ խաղալով, մասնավորապես, Մոլչալինը «Վայ վիտից»-ում, իսկ Գլումովը՝ Ա.Ն.Օստրովսկու «Խենթ փողեր» պիեսում։
1909 թվականին Մաքսիմովը հյուրախաղերով հանդես է եկել Ն. ն. Սինելնիկովի թատերախմբի հետ Եկատերինոդարում, 1910 թվականին Նեզլոբինի թատրոնի բեմում խաղացել է Արման Դյուվալի «Կամելիազարդ տիկինը» որպես՝ Ա.Դյումայի որդին։ 1911 թվականին վերադարձել է Մոսկվայի թատրոն, որտեղ խաղացել է մինչև 1918 թվականը։
1918 թվականին Պետրոգրադում, Մաքսիմովը մասնակցել է Բոլշոյի դրամատիկական թատրոնի ստեղծմանը և դարձել նրա առաջատար դերասաններից մեկը։  
1924 թվականին Մաքսիմովը լքել է Բոլշոյի դրաման, կարճ ժամանակ հանդես է եկել Պետական ժողովրդական տան թատրոնում։ 1925-1926 թվականներին նա ելույթ է ունեցել կատակերգության թատրոնի բեմում, որպես Ելենա Գրանովսկու գործընկեր։ Ավելի ուշ նա դուրս է եկել բեմ, որպես ընթերցող, մասնակցել կրկեսի ներկայացումներին։
Նա առաջին դերը ունեցավ կինոյում 1910 թվականին Վասիլի Գոնչարովի «Կեսգիշեր գերեզմանատանը» ֆիլմում, նկարահանվել է ավելի քան 60 ֆիլմերում։ Մաքսիմովի համար հսկայական նշանակություն ունեցավ «անուշահոտ սիրեկանի կերպարը» «Դիակ № 1346» մելոդրամայում։ Վերջին անգամ էկրանին հայտնվել է 1926 թվականին՝ Ալեքսանդր I-ին մարմնավորելով Ալեքսանդր Իվանովսկու «Դեկաբրիստները» ֆիլմում։
1915 թվականին Մաքսիմովը նկարահանվել է 6 ֆիլմ, որոնցից միայն մեկը՝ «Մուրոչկա-մատնահարդարում»-ը, քիչ թե շատ հավանության է արժանացել քննադատների կողմից։ 1917 թվականին Մաքսիմովը պատրաստեց ևս 2 կինոնկար, բայց երբեք չվերադարձավ ռեժիսորության։
1924 թվականից Մաքսիմովը զբաղվել է նաև մանկավարժական գործունեությամբ, դասավանդել է Լենինգրադի գեղարվեստական ինստիտուտում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռյուկյու

Ռյուկյու, Նանսեյ (հանգըլ՝ 琉球諸島), կղզեխումբ Ճապոնիայում, Կյուսյու և Թայվան կղզիների միջև։ Արևելաչինական ծովը բաժանում է Խաղաղ օվկիանոսի բաց մասից։ Աղեղնաձև ձգվում է (մոտ 1200 կմ) հյուսիս- արևելքից հարավ-արևմուտք։


== Աշխարհագրություն ==

Բաղկացած է կղզիների 6 խմբից (Օսումի, Տոկարա, Ամամի, Օկինավա, Միյակո և Յաեյամա, վերջին երկուսը հաճախ միացնում են Սակիսիմա անվան տակ)` ընդգրկելով 98 կղզի։ Տարածությունը մոտ 4,8 հազար կմ2 է, բնակչությունը՝ մոտ 1,2 միլիոն (1977)։ Առավել խոշոր են Օկինավա և Ամամիոսիմա կղզիները։
Ռելիեֆում տիրապետում են սարավանդները, ցածրադիր լեռներն ու առափնյա դարավանդները։ Առավելագույն բարձրությունը 1935 մետր է (Յակու կղզում)։ Հյուսիսային լեռներից 29°-ից հարավ` ափերի երկայնքով, տեղ-տեղ ձգվում են կորալային խութերի շերտեր։ Կան ֆոսֆորիտների և քարածխի հանքավայրեր։


== Կլիմա ==
Կլիման մերձարևադարձային է, հարավում՝ արևադարձային։ Հաճախակի են թայֆունները։ Լեռների լանջերը ծածկված են անտառներով։ Մշակում են բրինձ, բաթաթ, շաքարեղեգ։ Կա ձկնորսություն։ Հիմնական քաղաքը Նահան է (Օկինավա կղզի)։
Մարֆինո (գյուղ, Օդինցովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄարֆինոՄարֆինո (ռուս.՝ Марфино), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Օդինցովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալ-Ջիզայի շրջան (այլ կիրառումներ)

Ալ-Ջիզայի շրջան, վարչաքաղաքական միավոր տարբեր երկրներում՝

Ալ-Ջիզայի շրջան - Սիրիայի Արաբական Հանրապետության Դառաայի մարզի Դառաայի գավաում
Ալ-Ջիզայի շրջան - Հորդանանի Թագավորության Ամմանի մարզում
Բուկոնվիլ

Բուկոնվիլ (ֆր.՝ Bouconville), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 51 մարդ, բնակչության խտությունը` 3.35 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.21 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 45 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 60 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 32 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 22-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 10։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,8 %։ 22 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 22 անձ (14 տղամարդ և 8 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 10 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սակուդի

Սակուդի (էստ․՝ Sakudi), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Միսսո շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Զորավա (այլ կիրառումներ)

Զորավա, կարող է վերաբերել՝

Զորավա - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում
Զորավա - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճեշի գավառակում
Զորավա - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Թիմարի գավառում
Ռուսաստանում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ

ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում 2017 թվականին Ռուսաստանի օբյեկտները թվով 28-ն են, որը կազմում է ընդհանուր թվի 2,7 %-ը (1073՝ 2017 թվականի դրությամբ)։ 17 օբյեկտ ընդգրկված է մշակութային չափանիշներով, այդ թվում՝ 6-ը համարվում են մարդկային ստեղծագործական գլուխգործոց, և 11 օբյեկտ՝ բնական չափանիշներով։ 2017 թվականին Ռուսաստանը գրավում էր աշխարհում 9-րդ տեղը՝ Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ընդհանուր քանակով, իսկ բնական օբյեկտների թվով՝ 4-րդը (Չինաստանից, ԱՄՆ-ից և Ավստրալիայից հետո)։
Ռուսաստանում Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում է գտնվում նաև Ղրիմի Խերսոնես Տավրիկյան պատմական քաղաքը, որն իր նկարագրությունում ներկայացված է որպես Ուկրաինայի տարածքում գտնվող օբյեկտ։ Ռուսական իշխանությունները դիտարկում են դա որպես Ռուսաստանի տարածքում գտնվող օբյեկտ։ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ում Ռուսաստանի մշտական ներկայացուցիչ Էլեոնորա Միտրոֆանովան ընդգրկել է այն ռուսական օբյեկտների ցանկում։
Բացի դրանից 2016 թվականի դրությամբ ևս 21 օբյեկտ ներկայացված է թեկնածու ցանկում։ Խորհրդային Միությունը, որի իրավահաջորդը Ռուսաստանն է, վավերացրել է Համաշխարհային ժառանգության պաշտպանության կոնվենցիան 1988 թվականի հոկտեմբերի 12-ին։ Ռուսաստանի առաջին օբյեկտներն ընդգրկվել են ցանկում 1990 թվականին, Համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի 14-րդ նիստում։


== Ցանկ ==
Տվյալ աղյուսակում տեղանքներն ընդգրկված են Համաշխարհային ժառանգության կողմից դասակարգված ձևով։
Գույնով առանձնացված է այն օբյեկտը, որը գտնվում է Ռուսաստանի հսկողության տակ գտնվող Ղրիմի թերակղում, սակայն Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտի նկարագրության մեջ նշված է Ուկրաինա։


=== Օբյեկտների աշխարհագրական դասավորվածություն ===


== Թեկնածու օբյեկտների նախնական ցանկ ==
Աղյուսակում օբյեկտները դասավորված են նախնական ցանկում դրանք ավելացնելու հերթականությամբ։ Ցանկում նշված են այն օբյեկտները, որոնք Ռուսաստանի կառավարության կողմից առաջարկվել են որպես թեկնածուներ համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկվելու համար։
Գույնով առանձնացված են այն օբյեկտները, որոնք Ուկրաինայի կառավարությունը առաջարկել է ընդգրկել համաշխարհային ժառանգության թեկնածու օբյեկտների ցանկում, և դրանք գտնվում են Ռուսաստանի կողմից վերահսկվող Ղրիմի թերակղզու տարածքում։


=== Օբյեկտների աշխարհագրական դասավորվածություն ===


== Տես նաև ==
Միավորված ազգերի Կրթության, գիտության և մշակույթի կազմակերպություն
Համաշխարհային ժառանգություն
Եվրոպայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Российский национальный Комитет всемирного наследия
Объекты всемирного наследия в Российской Федерации(անգլ.)
Объекты всемирного наследия в Российской Федерации(ռուս.)
Объекты всемирного наследия в РФ на портале «World Heritage Site»(անգլ.)
Объекты всемирного наследия на Украине на портале «World Heritage Site»(անգլ.) — включая объекты в Крыму, де-факто присоединённом к России в 2014 году
Проект Гринпис России «Всемирное наследие»
Российские природные объекты, включенные и подготовленные к включению в Список всемирного наследия ЮНЕСКО
Каталог ссылок по Всемирному наследию в России (англ.)
Մելիկուկա

Մելիկուկա (իտալերեն՝ Melicuccà), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1028 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 60 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 17 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89020։ Հեռախոսային կոդը՝ 0966։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս 0966 332046
Էլեկտրոնային հասցե segretario.melicucca@asmecert.it
Պաշտոնական կայք http://www.comune.melicucca.reggio-calabria.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Պոստուպալովո (գյուղ, Իգլինսկի շրջան)

Պոստուպալովո (ռուս.՝ Поступалово, բաշկիրերեն՝ Поступалово), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 81 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կեցություն ստեղծելով

Կեցություն ստեղծելով (անգլ.՝ Making a Living, այլ անվանումներ` A Busted Johnny / Doing His Best / Take My Picture / Troubles), Չարլի Չապլինի մասնակցությամբ առաջին կարճամետրաժ ֆիլմը։


== Սյուժե ==
Ջոննին իր լրագրող ընկերոջից փող է պարտք վերցնում, որպեսզի նվեր գնի մի գեղեցիկ աղջկա համար։ Ջոննիի ընկերը պատրասվում էր ամուսնանալ մի աղջկա հետ, ում համար նախատեսված էր նվերը։ Չնայած ընկերոջ բարկությանը, Ջոննին չի հրաժարվում լրագրող ընկերոջից հարսնացուին խլելու մտքից։ Նա իր ընկերոջից գողանում է լուսանկարչական ապարատը, որի մեջ կային ողբերգական լուսանկարներ և փորձում է այն վաճառել խմբագրությանը։ Ֆիլմն ավարտվում է մրցավազքով։


== Գեղարվեստական առանձնահատկություններ ==


== Դերերում ==
Չարլի Չապլին - Ջոննի
Վիրջենիյա Քյորթլի - աղջիկ
Էլիս Դեվենփորթ - մայրիկ
Հենրի Լերման - լրագրող
Մինտա Դյորֆի - կին
Չեստեր Կոնկլին - ոստիկան
Տամմանի Յանգ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Կեցություն ստեղծելով»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում:
Ֆիլմն ինտերնետ-արխիվում
Տեսանյութը ՅուԹյուբում
Yes խմբի սկավառակագրություն

Սա ամերիկյան Yes խմբի սկավառակագրությունն է։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===


=== Համերգային ալբոմներ ===


=== Համերգային ալբոմներ ===


== Սինգլեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Օձ (այլ կիրառումներ)

Օձ, կարող է վերաբերել՝

Օձ - քաղաք Մեծ Հայքի Տուրուբերան նահանգի Տարոն գավառում, Մեղրագետի բարձրադիր ափին
Օձ - էկվատորիալ համաստեղություն
Օձ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սպարկերտի գավառակում
Օձ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում
Օձեր - ողնաշարավորների տիպի սողունների դասի թեփուկավորների կարգի ենթակարգ
Պրահայի լեզվաբանական խմբակ

Պրահայի լեզվաբանական խմբակ (չեխ․՝ Pražský lingvistický kroužek) կամ Պրահայի դպրոց, կառուցվածքային լեզվաբանության կենտրոններից մեկը, որ գործել է 20-րդ դարի առաջին կեսին՝ Չեխիայի մայրաքաղաք Պրահայում։ Հիմնադրվել է 1926 թվականին՝ Վիլեմ Մատեզիուսի կողմից։ Կազմալուծվել է 1953 թվականին։
Լեզվաբանական խմբակում ակտիվ գործունեություն են ծավալել տարբեր ժողովուրդների ներկայացուցիչներ, առաջին հերթին՝ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո Ռուսական կայսրությունը լքած լեզվաբաններ Նիկոլայ Տրուբեցկոյը, Ռոման Յակոբսոնը և ուրիշներ։
Պրահայի լեզվաբանական խմբակը հրատարակում էր իր «աշխատանքների» բազմալեզու շարքը (ֆր.՝ «Travaux du Cercle linguistique de Prague»), իսկ 1935 թվականից՝ «Slovo i slovesnost» պարբերականը։


== Արտաքին հղումներ ==
Պրահայի լեզվաբանական խմբակ. հոդվածների ժողովածու, ռուսերեն


== Ծանոթագրություններ ==
Պետրելա Սալտո

Պետրելա Սալտո (իտալերեն՝ Petrella Salto), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում՝ Ռիետի պրովինցիայում։ Բնակությունը կազմում է 1308 մարդ (2008 թվականին), խտություննը կազմում է 13 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 102 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 2025։ Հեռախոսսյին կոդ՝ 0746։


== Ժողովրդագրություն ==


== Համայնքի վարչակազմը ==
Հեռախոս։ 0746 521021
Էլ-փոստ։ info@comune.petrellasalto.ri.it
Պաշտոնական կայք։http://www.comune.petrellasalto.ri.it


== Պատկերասրահ ==

		


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт населённого пункта (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Valle del Salto
Cicolano-Valle del Salto
Official website
(3670) Նորթքոտ

(3670) Նորթքոտ (անգլ.՝ Northcott), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի հունվարի 22-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,740914 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6924 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7894 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1657,45 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,217201 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,45° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3670) Նորթքոտ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ալեքսեյ Բուլդակով

Ալեքսեյ Բուլդակով (ռուս.՝ Алексе́й Ива́нович Булдако́в, մարտի 26, 1951(1951-03-26), Կլյուչևսկի շրջան, Ալթայի երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 3, 2019(2019-04-03), Ուլան Բատոր, Մոնղոլիա), թատրոնի և կինոյի խորհրդային և ռուս դերասան, Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (2009)։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսեյ Իվանովիչ Բուլդակովը ծնվել է 1951 թվականի մարտի 26-ին Ալթայի երկրամասի Կլյուչևսկի շրջանի Մակարովկա գյուղում։ Այնուհետև ընտանիքը տեղափոխվեց Պավլոդար։ Զբաղվել է բռնցքամարտով և դասական ըմբշամարտով։ Ավարտել է Ա. Չեխովի անվան Պավլոդարի դրամատիկական թատրոնի թատերական ստուդիան (1969)։ Աշխատել է Պավլոդարի տրակտորի գործարանում։


== Ստեղծագործական կյանք ==
Մինչև 1976 թվականը աշխատել է Պավլոդարի, Տոմսկի, Ռյազանի թատրոններում։ Մինչև 1982 թվականը՝ Կարագանդայի Ստանիսլավսկու անվան ռուսական դրամատիկական թատրոնում։
1985-1993 թվականներին եղել է Բելառուսֆիլմ կինոստուդիայի թատրոն-ստուդիայի դերասան։
Կինոյում դեբյուտը տեղի է ունեցել 1982 թվականին՝ «Կրակի միջով» ռազմական դրամայում։  Մինչև1995 թվականը եղել է հիմնականում երկրորդ պլանի դերասան, բայց գեներալ Իվոլգինի (նախատիպը՝ գեներալ Ալեքսանդր Լեբեդ) դերը Ազգային որսի առանձնահատկությունները ֆիլմում նրան դարձրել է ժողովրդական աստղ։
Ընդհանուր առմամբ Ալեքսեյ Իվանովիչի ստեղծագործական կենսագրության մեջ ավելի քան 150 դեր կա կինոյում։


== Ճանաչում և մրցանակներ ==
«Նիկա» մրցանակ` «Դերասան» անվանակարգում 1995 թվական
Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ (1999 թվականի հունվարի 26)՝ արվեստի բնագավառում ունեցած վաստակի համար։
Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (2009 թվականի ապրիլի 5)՝ արվեստի բնագավառում ունեցած մեծ վաստակի համար։
Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի շնորհակալությունը (2011 թվականի մարտի 6) հայրենական մշակույթի զարգացման գործում ունեցած մեծ վաստակի և բազմամյա ստեղծագործական գործունեության համար։
Մոսկվայի մարզի Կրասնոզնամենսկի շրջանի քաղաքային շրջանի պատվավոր քաղաքացի։


== Ծանոթագրություններ ==
Կերպարվեստ (հանդես)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կերպարվեստ (այլ կիրառումներ)«Կերպարվեստ», Հայաստանի նկարիչների միության պարբերականը, որը լույս է տեսել 2003-2014 թվականներին։ Հրատարակիչ՝ «Դիզայն կենտրոն» կոոպերատիվ։


== Պատմություն ==
Առաջին համարը լույս է տեսել 2003 թվականի սեպտեմբերի 5-ին։ Կերպարվեստը լուսաբանող մասնագիտական լրատվամիջոց էր։ Հանրահռչակել է հայ ավանդական և ժամանակակից ազգային կերպարվեստը։ Տպագրել է վերլուծական նյութեր, ներկայացրել ցուցահանդեսներ, անդրադարձել հայ նշանավոր վարպետների հոբելյաններին և նկարիչների միության գործունեությանը։
Պարբերականում, հայերենից զատ, տպագրվել են նաև ռուսերեն նյութեր։ Հրատարակվել է 1200-ից ավելի տպաքանակով տարին 1 կամ 2 անգամ, տարածվել ՀՆՄ անդամների և արվեստասեր հասարակության մեջ, ուղարկվել միության մասնաճյուղեր և արտերկիր։
Ընդգրկված է եղել Հայաստանի Հանրապետության բարձրագույն որակավորման հանձնաժողովի (ՀՀ ԲՈՀ) սահմանած դոկտորական և թեկնածուական ատենախոսությունների հիմնական արդյունքների և դրույթների հրատարակման համար ընդունելի պարբերական գիտական հրատարակությունների ցուցակում։
Հանդեսի վերջին համարը լույս է տեսել 2014 թվականի սեպտեմբերին։ Հրատարակումը դադարեցվել է ֆինանսների բացակայության պատճառով։


== Խմբագրական խորհուրդ ==
«Կերպարվեստի» խմբագրական խորհուրդը ձևավորված է եղել նկարիչների միության բաժինների նախագահներից և կերպարվեստի ոլորտի ճանաչված գիտնականներից։
Պարբերականի խմբագրական խորհրդի նախագահն էր Կարեն Աղամյանը, գլխավոր խմբագիրը՝ Վրեժ Առաքելյանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուր ==
Գիտական տեղեկատվական վերլուծության և մոնիթորինգի կենտրոն, Հայաստանում հրատարակվող գիտական պարբերականների ցանկ Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Կիիգևեռե

Կիիգևեռե (էստ․՝ Kiigevere), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Իմավեռե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 17 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կաշուեյրա (համայնք)

Կաշուեյրա (պորտ.՝ Cachoeira), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է հյուսիս-կենտրոնական նահագի Սալվադոր մարզում։ Մտնում է Սանտու Անտոնիու դի Ժեզուցի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 31 966 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 398,472 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 80,2 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը կառուցվել է 1693 թվականի դեկտեմբերի 27-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 127.751.035,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 4.087,51 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,681 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Նովո-Նիկոլսկոե (այլ կիրառումներ)

Նովո-Նիկոլսկոե, կարող է վերաբերել՝

Նովո-Նիկոլսկոե - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Նովո-Նիկոլսկոե - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Նովո-Նիկոլսկոե - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Նովո-Նիկոլսկոե - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Նովո-Նիկոլսկոե - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Նովո-Նիկոլսկոե - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Լա Գուարդիա դե Խաեն

Լա Գուարդիա դե Խաեն (իսպ.՝ La Guardia de Jaén), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Խաեն պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մեծ Խաեն շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 38,28 կմ2։ Բնակչությունը՝ 4232 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 10 կմ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք Archived 2014-12-20 at the Wayback Machine.
Սարտեանո

Սարտեանո (իտալերեն՝ Sarteano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզում՝ Սիենա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4718 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 53 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 85 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 53047։ Հեռախոսային կոդ՝ 0578։
Կոմունայի հովանավորն է համարվում Սուրբ Աստվածածինը, որի տոնը նշվում է ապրիլի 26-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը․


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս․ 0578 2691
Էլեկտրոնային փոստ․ mailto։ comune@comune.sarteano.siena.it
Պաշտոնական կայք․ http://www.comune.sarteano.siena.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Էկլեկտիզմ

Էկլետիզմ (հին հունարեն՝ ἐκλέγω «ընտրում եմ» բառից), փիլիսոփայական համակարգի ստեղծման եղանակ՝ տարբեր դրույթներ հաշվի առնվելով, որոնք փոխառնված են այլ փիլիսոփայական համակարգերից։ Այս տերմինն առաջին անգամ օգտագործվել է 2-րդ դարում ալեքսանդրիացի փիլիսոփա Փոթամոնի կողմից, որի մասին Դիոգենես Լայերտացին գրել է իր «Հայտնի փիլիսոփաների կյանքի, ուսմունքի և ասույթների մասին» տրակտատի վերջում։


== Ճարտարապետություն և արվեստ ==
Էկլեկտիկա տերմինն արվեստի մեջ օգտագործվում է նրա համար, որպեսզի բնութագրի մի աշխատանքի մեջ օգտագործված տարբեր պատմական ոճերը։ Այն հիմնականում մեծ կիրառություն ունի ճարտարապետությունում և դեկորատիվ արվեստում։ Այս տերմինը երբեմն օգտագործվում է 19-րդ դարի ճարտարապետական ոճը բնութագրելու համար, որը հաջորդել էր Նեոկլասիցիզմին (1820 թ.), բայց 1970 թ.-ից սկսած այդ ոճի զարգացումն արդեն վերագրում են Հիստորիցիզմին։


== Գրականություն ==
«Էկլեկտիզմ»։ Փիլիոսոփայական հանրագիտարան։ Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 20-ին։ Վերցված է 2020 թ․ սեպտեմբերի 14 


== Ծանոթագրություններ ==
Ոչ պարբերական գիսաստղերի ցանկ

Ստորև բերված է գիսաստղերի ցանկ, որոնք ունեն շատ մեծ էքսցենտրիսիտետ (հիմնականում 0,99 կամ ավելին) և 1000 տարուց ավելի ուղեծրի պարբերություն, և որոնք չունեն բավարար արագություն, որպեսզի դուրս գան Արեգակնային համակարգից։ Հաճախ, այսպիսի գիսաստղերը իրենց չափազանց մեծ մեծ կիսաառանցքների և էքսցենտրիսիտետների պատճառով, չեն ենթարկվում զգալի ուղեծրային ձգողական ազդեցությունների մոլորակների և փոքր մոլորակների կողմից, որոնք հիմնականում ունենում են զգալի ազդեցություններ այլ գիսաստղերի վրա։ Այս գիսատղերը հավանաբար գալիս են Օորտի ամպից, մոտ ~10,000-ից մինչև 50,000 ա. մ. հեռավորությունից։


== Պարաբոլիկին մոտ գիսաստղերի ցանկ ==


== Տես նաև ==
Գիսաստղերի ցանկեր ըստ տեսակի
Հիպերբոլիկ գիսաստղերի ցանկ
Պարբերական գիսաստղերի ցանկ
Համարակալված գիսաստղերի ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Երաժշտական զարդատուփ (ֆիլմ, 1989)

«Երաժշտական զարդատուփ» (անգլ.՝ Music Box), 1989 թվականի ամերիկական դրամատիկական ֆիլմ։ Ֆիլմը պատմում է հունգարո-ամերիկացի էմիգրանտի մասին, որը մեղադրվում էր զինվորական հանցագործության մեջ։ Ֆիլմի սյուժեն կապված է նրա դստեր և փաստաբանի հետ, ով պաշտպանում է նրան։ Սցենարը գրել է Ջո Էսթերհազը, ֆիլմի ռեժիսորը Կոստա Գավրասն է։ Գլխավոր դերերում են Ջեսիկա Լենգն ու Արմին Մյուլլերը։
Ֆիլմը հիմնված է Իվան Դեմյանյուկի և իր՝ Ջո Էստերհազի ընտանիքի կյանքի իրադարձությունների վրա։ Պարգևատրվել է Բեռլինի կինոփառատոնի «Ոսկե արջ» բարձրագույն մրցանակով։


== Սյուժե ==
Փաստաբան Էնն Թելբոթն իմանում է, որ իր հայրը՝ հունգարացի էմիգրանտ Մայքլ Լասլոն, վտանգի մեջ է, քանի որ նրա ամերիկյան քաղաքացիությունը չեղյալ է համարվել,որը տեղի է ունեցել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ կատարված ռազմական հանցագործությունների մեղադրանքի պատճառով։ Մինչդեռ նա պնդում է, որ դա կոպիտ սխալ է։ Էնը որոշում է հանդես գալ իր հոր պաշտպանությամբ։
Դատախազ Ջեք Բերքի  խոսքով (հատուկ հետաքննությունների վարչությունից) Մայքլ Լասլոն հասարակ քաղաքական փախստական է։


== Դերերում ==
Ջեսիկա Լենգ—Աննա Տալբոտ
Արմին Մյուլլեր — Մայք Լասլո
Ֆեդերիկ Ֆորրեստ — Ջեկ Բյորկ
Դոնալդ Մոֆֆատ — Հարրի Տալբոտ
Լուկաս Հաաս— Մայքի Տալբոտ
Էլջետա Չիժևսկայա  — Մելինդա Զոլդան
Ջեյմս Զագել  — դատավոր Իրվան Սիլվեր
Մայքլ Ռուքեր  — Կարչի Լասլո
Գաբոր Կոնց —Լիմո Դրիվեր


== Պարգևներ ==
1990 — Բեռլինի 40-րդ կինոփառատոնում «Ոսկե արջ» մրցանակ։
1990 —Առաջադրում Օսկար կինոփառատոնում կանացի լավագույն դերի համար (Ջեսիկա Լենգ).
1990 — Առաջադրում «Ոսկե գլոբուս» կինոփառատոնում դրամատիկ ֆիլմում կանացի լավագույն դերի համար (Ջեսիկա Լենգ)։
1990 — Առաջադրում «Երիտասարդ արտիստ» փառատոնում «լավագույն երիտասարդ արտիստ երկրորդ պլանի համար» անվանակարգում(Լուկաս Հաաս)։


== Արտաքին հղումներ ==
«Музыкальная шкатулка»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
««Музыкальная шкатулка»»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում:
«Музыкальная шкатулка» на сайте Rotten Tomatoes
«Музыкальная шкатулка» на сайте Box Office Mojo


== Ծանոթագրություններ ==
Շալիմյարվի

Շալիմյարվի (ռուս.՝ Шалимъярви), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Մուեզերսկի շրջանում։ Թափվում է Վերին լիճ։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։ Գետը հոսում է հեռու բնակավայրերից, արևելքում ռուս-ֆիննական սահմանի մոտ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կարելիի ավազան, Ֆինլանդիայի և ՌԴ սահմանին, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Պատկանում է Կարելիի ավազանային շրջանին, Բալթիկ ծովի ավազան։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01050000112102000009918
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000991
Ավազանի կոդը - 01.05.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ջաբիտա (Գորիի շրջան)

Ջաբիտա (վրաց.՝ ჯაბიტა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 950 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 6 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օլե Յակոբ Բրոք

Օլե Յակոբ Բլոք (նորվ.՝ Ole Jacob Broch, հունվարի 14, 1818(1818-01-14) կամ հունվարի 4, 1818(1818-01-04), Ֆրեդրիկստադ, Էստֆոլդ, Նորվեգիա - փետրվարի 5, 1889(1889-02-05), Սևր), նորվեգացի մաթեմատիկոս, ֆիզիկոս, տնտեսագետ, մանկավարժ և քաղաքական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Օլե Յակոբ Բլոքը ծնվել է 1818 թվականի հունվարի 14-ին, Նորվեգիայի Ֆրեդրիկստադ քաղաքում՝ սպա Յոհան Յորգան Բլոքի (նորվ.՝ Johan Jørgen Broch; 1791-1860) ընտանիքում, ով հայերենի երկրում մեծ հեղինակություն էր վայելում որպես քաղաքական գրող և Ստորտինգի անդամ։
Ուսում է ստացել Խրիստիանայում (ներկայիս Օսլո)։ Երկար տարիներ ապրել է Փարիզում, ապա ճանապարհորդել է Բելգիա, Գերմանիա, Շվեյցարիա և Իտալիա։
1842 թվականի աշնանը, Օլեն, Նիսենի հետ միասին Օսլոյում հիմնում են Լատինական և իրական դպրոց, 1843 թվականից 1852 թվականը ռազմական դպրոցի, իսկ 1853 թվական բարձրագույն ռազմական դպրոցի ուսուցիչ էր։

1848 թվականի դեկտեմբերին, նա Քրիստոնյաների համալսարանում զբաղեցնում է մաքուր մաթեմատիկայի դասախոսի տեղը, իսկ 1858 թվականից դառնում է պրոֆեսոր։
Դրանից բացի՝ 1852 թվականին նա դարձել է հիպոտեկային բանկի տնօրենների խորհրդի անդամ, 1855 թվականին հանձն է առել Նորվեգիայի երկաթուղու ղեկավարությունը, իսկ 1859 թվականին նշանակվել է դրանից կարճ ժամանակ առաջ հիմնադրված Նորվեգիայի վարկային բանկի ղեկավար։
Ստորտինգում, որտեղ 1862-1869 թվականներին Բլոքը եղել է Նորվեգիայի մայրաքաղաքի ներկայացուցիչ, նա մասնակցել է կարևոր հարցերի քննարկման և ակտիվորեն աջակցել է երկաթուղու կառուցման վերաբերյալ առաջարկին։
1869 թվականին նա հրավիրվել էր նախարարների առանձնասենյակ և ստանձնել էր ծովային և փոստային դեպարտամենտների կառավարումը, սակայն 1872 թվականին նա թողնում է այն և վերադառնում իր համալսարանական զբաղվունքներին։
1879-1889 թվականներին գլխավորել է Կշիռների և չափերի միջազգային բյուրոն։ Վերջին տարիներին Բլոքը հաճախ էր լինելում միջազգային ցուցահանդեսի և վեհաժողովների Նորվեգիայի պաշտոնական պատվիրակը։
Գիտական միությունների՝ մաթեմատիկայի, մեխանիկայի ու օպտիկայի հարցերին նվիրված ամսագրերում ու պարբերական հրատարակություններում տպագրել է բազմաթիվ հոդվածներ։
Օլե Յակոբ Բլոքը մահացել է 1889 թվականի փետրվարի 5-ին, Ֆրանսիայի Սևր կոմունայում։


== Ընտրված մատենագրություն ==
«Laerebog i Trigonometrien» (Խրիստ., 1851);
«Plangeometri» (Խրիստ., 1854, 3 հրատ., 1863);
«Lehrbuch der Mechanik» (2 հատոր, Բեռլին, 1850-54);
«Laerebog i Arithmetik» (2 հրատ., Խրիստիանա, 1862);
«Forelaesninger over den hoeiere Mathematik» (Օսլո, 1861);
«Statistisk Arbog for Kongeriget Norge» (Օսլո, 1867-71).


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ole Jacob Broch
Իզաբելլա Պորտուգալացի (Կաստիլիայի թագուհի)

Իզաբելլա Պորտուգալացի (իսպաներեն և պորտուգալերեն Isabel, 1428, Պորտուգալիայի թագավորություն - օգոստոսի 15, 1496, Արևալո, Ավիլա, Կաստիլիա և Լեոն, Իսպանիա), եղել է Կաստիլիայի և Լեոնի թագուհի։
Նա Կաստիլիայի թագավոր Խուան II-ի երկրորդ կինն է և Կաստիլիայի իշխող թագուհի Իզաբելլա I-ի մայրը։
Նա ծնվել է Ավիսների տոհմում, որը իշխում էր Պորտուգալիայում 1385 թվականից։ Նրա հայրը եղել է Պորտուգալիայի արքայազն Խուանը, ով Պորտուգալիայի թագավոր Խուան I-ի որդին էր, իսկ նրա մայրը Իզաբելլա Բրագանսացին էր, ով ուներ նույն արքայական արյունը և Բրագանսայի դուքսի աղջիկն էր, ով նույն Խուան I-ի ոչ օրինական որդին էր։ Այսպիսով Իզաբելլա Բրագանսացին իր ամուսնու զարմուհին էր։ Իզաբելլայի հայրը շատ կարևոր պաշտոններ էր վարել արքունիքում և եղել է շատ ազդեցիկ մարդ։


== Ամուսնություն ==
Իզաբելլան եղել է Կաստիլիայի թագավոր Խուան II-ի երկրորդ կինը։ Նրա առաջին կինը եղել է Մարիա Արագոնացին, ով պարգևել է նրան չորս երեխա և միայն մեկը` Հենրի IV-ն է ողջ մնացել։ Հենրին զավակներ չի ունեցել, այդ պատճառով Խուանը որոշել է երկրորդ անգամ ամուսնանալ, որպեսզի ապահովվի ժառանգության հարցը։ Իզաբելլան տարիքով շատ փոքր էր Խուանից, 1447 թվականի հուլիսի 22-ին երբ նրանք ամուսնացան, Խուանը 42 տարեկան էր իսկ Իզաբելլան միայն` 19։


=== Վեճ դե Լունայի հետ ===
Դե Լունան Խուանի ընկերն էր և գլխավոր խորհրդարանը, ով ազդեցություն ուներ թագավորի վրա մինչ ամուսնությունը և սպասում էր, որ ամուսնությունից հետո նույնպես կունենա։ Դե Լունան որոշեց վերահսկել երիտասարդ թագուհուն, անգամ փորձում էր սահմանափակել թագուհու և թագավորի շփումները։ Իզաբելլան հասկացավ այս ամենը և փորձեց համուզել ամուսնուն հրաժարվել դե Լունայից։
Նա ունեցավ փոքր հաջողություն մինչև 1451 թվականը երբ ծնվեց ապագա Կաստիլիայի թագուհի Իզաբելլա I-ը։ Թագուհու հոգեկան վիճակը գնալով վատթարացավ և անգամ նա ցանկանում էր խոսել ցանկացած մարդու հետ բացի իր ամուսնու։ Փորձեր եղան հիստերիայի և աղաչանքի միջոցով ազդել թուլակամ ամուսնու վրա հրաժարվել իր խորհրդականից։ Այս ամենում նա դիմեց ազնվական Ալֆոնսո Պերես դե Վիվերոյին, հույս ունենալով որ դե Լունան կսպանի վերջինիս և առիթ կտա իրեն հեռացնելու դե Լունային։ Դե Լունան սպանեց Պերեսին ինչպես Իզաբելլան պլանավորել էր և Իզաբելլան մահապատժի ենթարկեց նրան։
Իր սիրելիի մահը վշտացրեց ծեր թագավորին, ում առողջությունը գնալով վատթարացավ։ 1453 թվականին Իզաբելլան նվիրեց որդի` Ալֆոնսոյին, որից ինը ամիս անց ծեր թագավորը մահացավ 1454 թվականի հուլիսի 20-ին։ Հենրի IV-ը դարձավ թագավոր։


== Այրիություն ==

Երբ Հենրին թագադրվեց, նա իր խորթ մորը, ով նրանից երեք տարի փոքր էր, և նրա երկու երեխաներին ուղարկեց Արևալո ամրոց։ Այստեղ թագուհին ապրեց իր երկու երեխաների հետ։ Այրի թագուհին այլևս չամուսնացավ։
Արևալոյում Իզաբելլայի հոգեկան վիճակը գնալով վատթարացավ։


== Ծանոթագրություններ ==

Կենսագրություն Archived 2008-06-11 at the Wayback Machine.
Page from the Peerage
Joan's Mad Monarchs Series Archived 2009-04-28 at the Wayback Machine.
Տրիադա ստուդիո

Triada Studio, եռաչափ գրաֆիկայով զբաղվող ընկերություն, համակարգչային գրաֆիկայի և անիմացիայի հայկական ստուդիա։ Հիմնադրվել է 1993 թ.։ Տնօրենն է Արա Աղամյանը։ Ստուդիայի ստորաբաժանման Triada Studio Games-ի կողմից ստեղծված Shadowmatic բջջային խաղը 2015 թ․ Apple Design Awards մրցույթում արժանացել է մրցանակի։
Գտնվելու վայրը՝ ՀՀ, ք․ Երևան։ Գործունեության հիմնական տեսակները՝ հեռուստագովազդ, ֆիլմերի վիզուալ էֆեկտներ, դիզայն (3D և 2D), համակարգչային խաղերի մշակում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ակկայա (Սեբաստիայի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ակկայա (այլ կիրառումներ)Ակկայա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հազար վերստ ճանապարհ

«Հազար վերստի ճանապարհ» (ռուս.՝ «Дорога в тысячу вёрст»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալեքսանդր Կարպովը 1968 թվականին «Ղազախֆիլմ» ստուդիայում։
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1968 թվականի օգոստոսի 12-ին։


== Սյուժե ==
Պատմահեղափոխական ֆիլմ է, որը նվիրված է ղազախ հեղափոխական, քաղաքացիական պատերազմի մասնակից Ալիբի Ջանգիլդինին։
Ֆիլմում ներկայացվել է Ղազախստանի քաղաքացիական պատերազմի պատմության հերոսական էջերից մեկը։ Հանձնակատար Ալի-Աքբարը իր բազմազգ ջոկատի հետ անապատով անցել է հազար վերս՝ Ղազախստանում քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ փորձելով զենք հասցնել Կարմիր բանակի զինվորներին։ Պայքարելով թշնամիների դեմ, կորցնելով ընկերներին՝ նրանք զենք են հասցնում Ակտյուբին-Թուրքեստանյան ռազմաճակատ։


== Դերերում ==
Սաթիմժան Սանբաև – Ալիբի Ջանգիլդին
Նուրմուխան Ժանտուրին – Սարդարբեկ, դեհկանին
Նուրժուման Իխտիմբաև – Տուլեգեն
Ալֆոնս Կալպակս – Կուրտ
Վ. Լապշուկովա – Վերա
Նիկոլայ Պաստրևիչ -պՊան Դուլեմբա
Եվգենի Պոպով – Տարաս
Մուրատբեկ Ռիսկուլով – Կուբեև
Էլյուբայ Ումուրզակով – Իրիմգալի
Ամինա Ումուրզակովա – Սարդարբեկի մայրը
Շեյմերդեն Հակիմժանով – էպիզոդ
Վ. Շևցով – Վասկա 
Բ. Շից – Կուչեկ
Նիկոլայ Բաուման – էպիզոդ


== Նկարահանող խումբ ==
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Կարպով
Սցենարիստներ՝ Ալեքսանդր Կարպով, Կալիխան Իսկակով
Օպերատոր՝ Միխայիլ Արանիշև
Բեմադրող նկարիչ՝ Սահի Ռոմանով
Կոմպոզիտոր՝ Էդուարդ Խաղագորտյան
Հնչյունային օպերատոր՝ Բորիս Լևկովիչ
Ռեժիսորներ՝ Ի. Գլեբով, Մ. Աբուսեիտովա
Դեկորացիաների հեղինակ՝ Ռ. Քարիմով
Խմբագիր՝ Ա. Սուլեյմենով
Խորհրդատու՝ Մ. Աբդիկալիկով
Մոնտաժող՝ Մ. Սուխորուկովա
Ռեժիսորի օգնականներ՝ Խ. Սուլեյմենովա, Վ. Շևցով, Կ. Ալիշև
Օպերատորի օգնականներ՝ Վ. Նարիցին, Ա. Մոմինբեկով
Դիրիժոր՝ Է. Խաչատրյան
Տնօրեն՝ Ֆ. Լելյուխ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Мың шақырымдық жол»
Ֆերդինանդ Վալդմյուլլեր

Ֆերդինանդ Վալդմյուլլեր (գերմ.՝ Ferdinand Georg Waldmüller, հունվարի 15, 1793, Վիեննա - օգոստոսի 23, 1865, Հինտերբրյուլ), ավստրիացի նկարիչ։
Սովորել է Վիեննայի Գեղարվեստի ակադեմիայում (1807-1813, 1829-1857 թվականներին՝ նույն ակադեմիայի պրոֆեսոր)։ Ստեղծագործել է Վիեննայում, Զագրեբում, Պրահայում, Բռնոյում։ Ավստրիական բիդերմայերի խոշորագույն վարպետ։ Ստեղծել է բնության բանաստեղծական տեսարանների («Պրատերի մեծ բնանկար», 1849 թ.), գյուղացիների կենցաղի («Ցախ հավաքողները Վիեննական անտառում», 1855 թ.) պատկերներ, դիմանկարներ («Նոտար 6․ Ա․ Էլցի ընտանիքը», 1835 թ., բոլորը՝ 19-րդ և 20-րդ դարերի պատկերասրահ, Վիեննա), որոնք աչքի են ընկնում բարյացակամ վերաբերմունքով մարդկանց հանդեպ, կերպարների բնութագրայնությամբ ու մանրամասների նուրբ դիտողականությամբ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուկուի (պրեֆեկտուրա)

Ֆուկուի (ճապ.՝ 福井県), պրեֆեկտուրա Ճապոնիայում, որը գտնվում է Տյուբու տարածաշրջանում Հոնսյու կղզու վրա: Վարչական կենտրոնը Ֆուկուի քաղաքն է։ Տարածքը կազմում է 4 189,88 կմ², բնակչությունը՝ 789 994 մարդ, և բնակչության խտությունը՝  188,55 մարդ/կմ²:
Պրեֆեկտուրան կազմավորվել է 1871 թվականին Վակասա և Էտիդիձեն նահանգների տարածքի վրա:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրեֆեկտուրայի պաշտոնական կայք (ճապոներեն) (անգլ.)
Արևային վառարան

Արևային վառարան, արևի լույսի էներգիայով աշխատող հարմարանք կերակուր պատրաստելու նպատակով։ Վառարանում չի կիրառվում որևէ այլ վառելիք կամ էլեկտրաէներգիա։ Նման սկզբունքով աշխատող սարքերը չորային վայրերում երբեմն կիրառում են ջրի աղազրկման համար։


== Պատմություն ==
Արևային խոհանոցները կիրառվում են 20-րդ դարի սկզբներից։ Այսպես, 1920 -ական թվականներին արևային խոհանոց է գործել Մաունթ Վիլսոնի աստղադիտարանում։


== Կառուցվածք ==

Հասարակ արևային վառարանը հատուկ ձևով պտտած ստվարաթուղթ է` ծածկված նրբաթիթեղով։ Նրբաթիթեղն անդրադարձնում է արևի լույսը` այն կենտրոնացնելով սովորական մետաղական սև կերակրաթասի վրա, որը փակված է ապակե կափարիչով և փաթաթված թափանցիկ պլաստիկե տոպրակով ջերմության կորուստը փոքրացնելու համար։ Գոյություն ունեն արևային վառարանների ավելի կատարելագործված տեսակներ` մետաղական արտացոլիչներով։
Financial Times ամսագրի կազմակերպած էկոլոգիապես էժան բիզնես-ծրագրերի «Կլիմայի փոփոխության մարտահրավեր» («Climate Change Challenge») մրցույթում նորվեգացի գյուտարար Յոն Բոմերի (Jon Bohmer) նախագծած «Կիոտո բոքս» (անգլ.՝ Kyoto box) արևային վառարանը` պատրաստված ստվարաթղթից, ստացել է առաջին մրցանակ և 75.000 դոլար դրամական պարգև գյուտը տարածելու համար։
«Արևային վառարան» բառակապակցությունը կիրառվում է նաև հալման ու տարբեր նյութերի ջերմամշակման համար նախատեսված առավել բարդ կառուցվածք ունեցող հելիոսարքավորումները մատնանշելու համար։ Նման արևային վառարաններն առանձնանում են բարձր արժեքով և կիրառվում են այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է լինում ստեղծել հալման ու ջերմամշակման հատուկ ստերիլ պայմաններ, երբ կբացառվի որևէ այլ մասնիկի թափանցումը մշակվող նյութի մոտ։
Աշխարհում խոշորագույն նմանատիպ արևային վառարանը գործում է Ֆոն Ռոմյո Օդեյոյում (Ֆրանսիա)։ Նրա հայելու տրամագիծը 54 մ է, հզորությունը` 1 մՎտ։
Նախկին ԽՍՀՄ-ի տարածքում արևային ամենամեծ վառարանը գտնվել է Ուզբեկստանում` Պարկենտ քաղաքից 6 կմ հեռավորության վրա։ «Արև» հելիոհամակարգը ստեղծվել է 1981 թվականին։ Նրա հայելու տրամագիծը 47 մ է, հզորությունը` 1.000 կՎտ։


== Կիրառում ==

ՄԱԿ-ի` փախստականների հարցով կոմիսարը փոխստականների Իրիդիմի ճամբարում խրախուսել է ստվարաթղթից ու նրբաթիթեղից պատրաստված արևային վառարանների կիրառումը սննդի պատրաստման նպատակով։ Ճամբարում ապաստանել էր 18.000 մարդ, ովքեր ստիպված լքել էին Սուդանի Դարֆուր նահանգը։ Ճամբարի շրջանում չկային էներգակիրներ։ ՄԱԿ-ի ծրագրով փախստականներին բաժանվել է մոտ 15.000 արևային վառարան սնունդ պատրաստելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ինչպե՞ս սեփական ձեռքերով պատրաստել արևային վառարան Archived 2017-05-07 at the Wayback Machine.
Արևային վառարանների կիրառումը պրոպագանդող միջազգային կազմակերպության կայք
Պորշուր-Տուկլյա

Պորշուր-Տուկլյա (ռուս.՝ Поршур-Тукля), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 870 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մոր հավատարմություն

«Մոր հավատարմություն» (ռուս.՝ «Верность матери»), խորհրդային ֆիլմ՝ նվիրված Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի մորը՝ Մարիա Ալեքսանդրովնա Ուլյանովային (վերջինիս նվիրված երկրորդ ֆիլմն է, առաջինը՝ «Մոր սիրտը», 1965)։ Ֆիլմը նկարահանել է Մարկ Դոնսկոյը։


== Սյուժե ==
Պրոլետարիատի առաջնորդ Վլադիմիր Լենինի մոր մասին պատմող երկրորդ ֆիլմի գործողությունները ընդգրկում է 1900-1917 թվականների ժամանակահատվածը։
Պատմական իրադարձությունների ընթացքը Մարիա Ալեքսանդրովային ստիպում է տեսնել, որ իր երեխաները շատ համախոհներ, հետևորդներ ունեն։ Ռեֆերատի ընթերցման տեսարանում, որտեղ Լենինը արդեն հանդես է գալիս որպես Ռուսաստանի շատ գործեր կատարած առաջնորդ, մայրը սկսում է հասկանալ, որ եթե ինչ-որ բան կարող է հաշտեցնել իրեն Ալեքսանդրի մահվան հետ, ապա դա միայն Վոլոդայի ընտրած ճանապարհի անհրաժեշտությունն է։
Մայրը միշտ փորձել է զուսպ լինել, չի բարձրաձայնել իր վիշտը, երբեք չի ձգտել ուրիշների կողմից խղճահարության։ Միայն մեկ անգամ ֆիլմում արտացոլվել են մայրական զգացմունքները՝ այն տեսարանում, երբ Մարիա Ալեքսանդրովնան նվագում է դաշնամուր, և հիշում է իր ամբողջ կյանքը։ Եվ այդ ժամանակ նորից ներկայացվում է, թե ինչ է վերապրել այդ կինը։ 


== Դերերում ==
Ելենա Ֆադեևա – Մարիա Ալեքսանդրովնա Ուլյանովա
Նինա Մենշիկովա – Աննա Ուլյանովա
Ռոդիոն Նահապետով – Վլադիմիր Ուլյանով
Գենադի Չերտով – Ալեքսանդր Ուլյանով
Յուրի Սոլոմին – Դմիտրի Ուլյանով
Թամարա Լոգինովա – Մարիա Ուլյանովա
Ալեքսանդրա Մոսկալևա – Ելիզավետա Վասիլիևնա Կրուպսկայա
Էլմիրա Կապուստինա – Նադեժդա Կրուպսկայա
Նադեժդա Ֆեդոսովա – Պրասկովյա Օսմիխինա
Վիկտոր Շախով – Պավել Օսմիխին
Գեորգի Եպիֆանցև – Մարկ Ելիզարով
Յուրի Բիկով – Գորչիլին
Արկադի Ցինման – ժանդարմի գեներալ
Վլադիմիր Եմելյանով – գնդապետ
Պավել Տարասով – կառավարիչ
Դանուտա Ստոլյարսկայա – Դմիտրի Ուլյանովի կինը (լուսագրերում նշված չէ)
Իրինա Դոնսկայա – տանտիրուհի (լուսագրերում նշված չէ)
Վալենտինա Անանինա – կին, որը պետք է զննություն իրականացներ (լուսագրերում նշված չէ)
Վիկտոր Կոլպակով – դռնապան (լուսագրերում նշված չէ)
Ֆեոդոր Նիկիտին – բժիշկ (լուսագրերում նշված չէ)
Գեորգի Տուսուզով – հարևան (լուսագրերում նշված չէ)
Անդրեյ Ցիմբալ – ժանդարմի գեներալ (լուսագրերում նշված չէ)


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Զոյա Վոսկրեսենսկայա, Իրինա Դոնսկայա
Ռեժիսոր՝ Մարկ Դոնսկոյ
Օպերատոր՝ Միխայիլ Յակովիչ
Նկարիչ՝ Բորիս Դուլենկով


== Մրցանակներ ==
Մոսկվայի քաղաքային կոմերիտական կազմակերպության մրցանակ, 1970 – դերասան Ռոդիոն Նահապետովին՝ «Մոր սիրտը» և «Մոր հավատարմությունը» ֆիլմերում Վլադիմիր Ուլյանովի կերպարի ստեղծման համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Մոր հավատարմություն»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Ստեն Վան Գանդի

Ստեն Վան Գանդի (անգլ.՝ Stanley Alan "Stan" Van Gundy, օգոստոսի 26, 1959(1959-08-26), Indio, Ռիվերսայդ շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլային մարզիչ։ Մարզիչի կարիերան սկսել է 1981 թվականին։ 2014 թվականից «Դետրոյթ Փիստոնս» թիմի մարզիչը։


== Արտաքին հղումներ ==
Ստեն Վան Գանդի Archived 2012-01-26 at the Wayback Machine.
Ռցխմելուրի

Ռցխմելուրի (վրաց.՝ რცხმელური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Լենտեխի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 520 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Լենտեխիից հեռու է 18 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 232 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==