armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պոստ փանկ

Պոստ փանկ (անգլ.՝ post-punk), ռոք երաժշտության ժանր, որը ձևավորվել է 1970-ական թվականների վերջերում Մեծ Բրիտանիայում, որպես փանք ռոքի շարունակություն։ Պոստ փանկ ժանրը ինչ-որ տեղ կարելի է համարել փանկի առավել շինծու ու էքսպերիմենտալ ձև. ի տարբերություն փանկ ռոքի կտրուկ ու չոր հնչողության՝ պոստ փանկն առանձնանում է երաժշտական ինքնաարտահայտման մեծ բազմազանությամբ, որի պատճառը տարբեր երաժշտական ոճերի ազդեցությունն է ժանրի վրա (առաջին հերթին՝ քրաութ ռոք, օրինակ Neu! և Can խմբերը; այնպիսի ժանրեր, ինչպիսիք են դաբը, ֆանկը, դիսկոն, Դեյվիդ Բոուիի այսպես կոչված «բեռլինյան շրջանի» էքսպերիմենտալ ալբոմները, Kraftwerk-ի էլեկտրոնային հաջողությունները)։


== Ժանրի ձևավորումը ==

Պոստ փանկի վաղ ներկայացուցիչները (Bauhaus, Joy Division) ներշնչվել են այնպիսի խմբերից ու կատարողներից, ինչպիսիք են The Doors, T. Rex և The Velvet Underground: Ժանրի վրա մեծ ազդեցություն ունեցան նաև ռեգգին ու դաբը։
1978 թվականի Public Image Ltd դեբյուտային ալբոմը, Իգի Փոփի The Idiot ալբոմի հետ, որը թողարկվել է 1977 թվականին, համարվում է պոստ փանկի առաջին և ամենաազդեցիկ ալբոմներից։ 80-ականների ընդհատակյա երաժշտական քննադատների կարծիքով ուներ ժանրին բնորոշ բոլոր հիմնական հատկանիշները. մեքենայական ռիթմ, հագեցած, խորը հնչերանգով բաս, ցածր՝ կարծես կողմնակի վոկալ։ 70-ականների պոստ փանկի ներկայացուցիչներից կարելի է առանձնացնել նաև Devo, Suicide, Television, Talking Heads էքսպերիմենտալ խմբերը։


== Առանձնահատկություններ ==
Փանկի հոսուն էներգետիկայի ու կիթառային ագրեսիայի փոխարեն պոստ փանկին բնորոշ է ցածր, մոնոտոն ռիթմը՝ բասի, հարվածայինների, երաժշտության մեջ աճող տագնապի տրամադրության, կողմնակի թվացող վոկալի և, որպես կանոն, դեպրեսիվ, մելանխոլիկ, հաճախ մահվան ու կյանքի իմաստի մասին տեքստերի գերակշռությամբ։ Joy Division, The Cure, Siouxsie and the Banshees, Bauhaus և The Sisters Of Mercy խմբերի շնորհիվ առաջացավ նաև առանձին ոճ՝ գոթիկ ռոք։
Բացի գոթիկ ռոքից] ժանրը մեծ ազդեցություն թողեց և կարելի է ասել դարձավ ինդասթրիալ, սինթի փոփ, պոստ հարդքոփ, նեոփսիխոդելիա] և, մեծ մասամբ ալտերնատիվ ոճերի հիմքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Kootnikoff, David (2012)։ Bono: A Biography։ ABC-CLIO։ ISBN 0313355096 
Middles, Mick: (2009)։ The Rise and Fall of the Stone Roses: Breaking into Heaven։ Music Sales Group։ ISBN 0857120395 
Reynolds, Simon: (2006)։ Rip It Up and Start Again: Postpunk 1978–1984։ London: Faber&Faber։ ISBN 978-0-571-21570-6 
Reynolds, Simon: (1996)։ The Sex Revolts: Gender, Rebellion, and Rock 'n' Roll։ Harvard University Press։ ISBN 978-0674802735 
Reynolds, Simon: (2010)։ Totally Wired: Postpunk Interviews and Overviews։ Soft Skull Press։ ISBN 1593763948
Նեյաեզել

Նեյաեզել (ֆր.՝ Neuhaeusel), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 347 մարդ, բնակչության խտությունը` 113.77 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.05 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 37 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 246 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 193-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 53։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,5 %։ 193 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 182 անձ (97 տղամարդ և 85 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (6 տղամարդ և 5 կին)։ 53 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 23-ը` թոշակառուներ, իսկ 22-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Եղնիկ (անձնանուն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Եղնիկ (այլ կիրառումներ)Եղնիկ, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է համանուն կենդանու անունից։ Սկսվել է գործածվել 12-րդ դարից։


== Գործածություններ ==
Եղնիկ, կին Հայրապետի, ով 1204 թվականին Մանազկերտի Նորատի գյուղում կանգնեցրել է մի հսկա խաչքար։
Եղնիկ, հիշատակված է 1576, 1588, 1591, 1691 թվականներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոլա-Մեյ Ուիքս

Պոլա-Մեյ Ուիքս (անգլ.՝ Paula-Mae Weekes, դեկտեմբերի 23, 1958(1958-12-23), Պորտ օֆ Սփեյն, Տրինիդադ և Տոբագո), տրինիդադցի իրավաբան, Թերքս և Քայքոս կղզիների վերաքննիչ դատարանի դատավոր։ Տրինիդադի և Տոբագոյի ընտրված նախագահ, պաշտոնը ստանձնել է 2018 թվականի մարտի 19-ին։ Դարձել է Տրինիդադի և Տոբագոյի պատմության մեջ առաջին կինը, որը դարձել է նախագահ, ինչպես նաև Եղիսաբեթ II թագուհուց հետո պետության երկրորդ կին ղեկավարը։


== Կենսագրություն ==
Պոլա-Մեյ Ուիքսը կրթություն է ստացել Բարբադոսի Քեյվ Հիլ համալսարանում, որտեղ նա ստացել է բակալավրի աստիճան «իրավունքի» ուղղությամբ։ Համալսարանն ավարտելուց հետո Փոլ Մեյը 11 տարի աշխատել է դատախազության ղեկավարի պաշտոնում, որից հետո զբաղվել է մասնավոր պրակտիկայով։ 1996 թվականին սկսել է աշխատել դատական համակարգում և 2005 թվականին աշխատանքի է անցել Վերաքննիչ դատարանում, որտեղ աշխատել է մինչև թոշակի անցնելը։ 2012 թվականին ժամանակավորապես զբաղեցրել է Վերաքննիչ դատարանի նախագահի պաշտոնը։ 2016 թվականի սեպտեմբերին Ուիքսն աշխատանքի է անցել Թերքս և Քայքոս կղզիների Վերաքննիչ դատարանում։
2018 թվականի հունվարի 5-ին Ուիքսը առաջադրվել է որպես երկրի նախագահի թեկնածու՝ վարչապետ Քիթ Ռոուլիի առաջարկով՝ խորհրդարանական ընդդիմության ղեկավար Կամլա Պերսադ-Բիսեսարայի հետ կոնսենսուսի հասնելու հույսով, որը հետագայում իսկապես աջակցել է նրա թեկնածությանը։ Վիքսի առաջադրումը նախագահի պաշտոնում նշել են նաև քաղաքագետները։ Քանի որ ընտրությունների օրը միակ առաջադրված թեկնածուն էր, ընտրվել էր առանց քվեարկության։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Լեժե Դյուբոսք

Սեն Լեժե Դյուբոսք (ֆր.՝ Saint-Léger-Dubosq), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 177 մարդ, բնակչության խտությունը` 43.60 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.06 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 26 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 123 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 90-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 33։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,2 %։ 90 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 88 անձ (44 տղամարդ և 44 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (1 տղամարդ և 1 կին)։ 33 անաշխատունակներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կաստելբոտաչո

Կաստելբոտաչո (իտալերեն՝ Castelbottaccio), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 422 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 38 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 11 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86030, հեռախոսային կոդ՝ +39 0874։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0874 746382
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comunecastelbottaccio.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comunecastelbottaccio.it/ Archived 2008-11-23 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunecastelbottaccio.it/ Archived 2008-11-23 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Շամշի Վերին

Շամշի Վերին, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեզիուտա

Ռեզիուտա (իտալերեն՝ Resiutta), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 327 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 327 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0433։
Կոմունայի հովանավոր սուրբն է Սուրբ Մարտին Տուրը։ Տոնը նշվում է նոյեմբերի 11-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0433 51215


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Տրիպտոֆանազ

Տրիպտոֆանազ (ՖՀ 4.1.99.1), ֆերմենտ, որը կատալիզում է հետևյալ քիմիական ռեակցիան՝

Այս ֆերմենտի սուբստրատներն են L-տրիպտոֆանը և ջուրը, իսկ վերջանյութերն են ինդոլը, պիրոխաղողաթթուն և ամոնիակը։
Այս ֆերմենտը պատկանում է ածխածին-ածխածին լիազների ենթադասին։ Այս ֆերմենտի համակարգային անվանումն է L-տրիպտոֆան ինդոլ-լիազ (դեամինացնող, պիրոխաղողաթթու-առաջացնող)։ Այս ֆերմենտին հաճախ անվանում են նաև L-տրիպտոֆանազ և L-տրիպտոֆան ինդոլ-լիազ (դեամինացնող)։ Այս ֆերեմնտը մասնակցում է տրիպտոֆանի և ազոտի մետաբոլիզմին։ Այն ունի երկու կոֆակտոր՝ պիրիդօքսալֆոսֆատ և կալիում։


== Կառուցվածքի հետազոտություններ ==
2007 թվականի դրությամբ հայտնի են այս ֆերմենտի 3 կառուցվածքներ (1AX4, 2C44, 2OQX)։


== Ծանոթագրություններ ==

BURNS RO, DEMOSS RD (1962)։ «Properties of tryptophanase from Escherichia coli»։ Biochim. Biophys. Acta. 65 (2): 233–44։ PMID 14017164։ doi:10.1016/0006-3002(62)91042-9 
Cowell JL, Maser K and DeMoss, RD (1973)։ «Tryptophanase from Aeromonas liquifaciens. Purification, molecular weight and some chemical, catalytic and immunological properties»։ Biochim. Biophys. Acta 315: 449–463։ doi:10.1016/0005-2744(73)90276-3 
NEWTON WA, MORINO Y, SNELL EE (1965)։ «PROPERTIES OF CRYSTALLINE TRYPTOPHANASE»։ J. Biol. Chem. 240: 1211–8։ PMID 14284727
Ժողովածու (2262)

Ժողովածու (2262), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2262 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 14-րդ դարում Շմավոն, Էմանուել, Դանիել գրիչների կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16.3x12 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 306 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ շերտազարդ զարդահյուս մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ գրչի 21բ, 167բ, 284բ և այլուր։


== Բովանդակություն ==
Քարոզք (Տիրատուր վրդ․, Յովհ․ Երզնկացի, Ես․ Նչեցի, անանուն)։
Ներս․ Շնորհալւոյ Ներբող հրեշտակապետացն։


== Ծանոթագրություններ ==
Էլ Բուրգո դե Էբրո

Էլ Բուրգո դե Էբրո ( իսպ.՝ El Burgo de Ebro), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Սարագոսա պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Արագոն ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Սարագոսա շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 24,86 կմ²։ Բնակչությունը՝ 2321 մարդ (2010 թվականին)։ Վարչական կենտրոնից հեռավորությունը՝ 14 կմ։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բոգոդուխովի շրջան

Բոգոդուխովի շրջան (ուկրաիներեն՝ Богодухівський район), շրջան Ուկրաինայի Խարկովի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բոգոդուխով։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1160,3 կմ²։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 40193 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 34,64 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Կասեպեե (գյուղ, Կասեպյաե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կասեպեե
Կասեպեե (էստ․՝ Kasepää), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Կասեպյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 141 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ծղրիդը

«Ծղրիդը», Հովհաննես Թումանյանի պատմվածքներից։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանի կողմից այս պատմվածքի գրման ստույգ տարեթիվն անհայտ է։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1913 թվականին «Հասկեր» մանկական ամսագրի № 6 -ում (էջ 177-182)։ Այնուհետև՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության երրորդ հատորում (էջ 92-97)։
Ինքնագիրը չի պահպանվել։
Պահպանվել է ընդամենը մի տարբերակ։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 5-րդ հատորում տպագրվել է «Հասկեր» մանկական ամսագրից։


== Ծանոթագրություններ ==
Մամուխ

Մամխենին վարդազգիներին պատկանող փշոտ թուփ է, ձվաձև ատամնեզր տերևներով։ Լատիներեն անվանումն է՝ Prunus spinosa L.։
Ծաղիկները մանր են, հնգաթերթ, սպիտակ, դառը նշի հոտով։ Պտուղը կորիզապտուղ է, կլոր, մուգ գույնի, թթվաքաղցր, ուժեղ տտիպ համով։ Ունի գորշամոխրավուն, թեթևակի ճաքճքված կեղև։ Ծաղկում է գարնանը, մինչև տերևների դուրս գալը, պտղակալում է հուլիս-օգոստոս ամիսներին։ Բույսը բավականաչափ չորադիմացկուն է և լուսասեր։
Բուժման համար հիմնականում օգտագործում են բույսի ծաղիկները և պտուղները։


== Բաղադրություն ==
Պտուղները պարունակում են մինչև 9.3% շաքար, մինչև 1.7% խնձորաթթու, ցիանային միացություններ, պեկտինային, բուրավետ և դաբաղիչ նյութեր, վիտամիններից՝ C, B1, B2, PP, E, կարոտին, քիմիական տարրերից՝ նատրիում, կալիում, կալցիում, մագնեզիում, ֆոսֆոր, երկաթ։ Ծաղիկներում հայտնաբերված են կապտաջրածնաթթու, բենզալդեհիդ, եթերայուղ, դառը և դաբաղիչ նյութեր։


== Օգտագործում ==
Դեղաբույսը բուժական առումով ունի կիրառման շատ հին պատմություն։ Հին Հռոմի և Հին Հունաստանի բժիշկները դեղաբույսի պտղահյութը օգտագործել են դիզենտերիայի ժամանակ։ Աշխարհի տարբեր ժողովուրդների բժշկության մեջ մամխո պտուղները թարմ վիճակում կամ եփուկի ձևով օգտագործում են որպես մածող, հակաբորբոքիչ և կազդուրիչ միջոց՝ աղիների խանգարումների, ձայնի խզման և հազի ժամանակ։ Ծաղիկները որպես լուծող օգտագործում են այլ լուծողականների հետ։ Դրանք օժտված են նաև միզամուղ և խուխամուղ հատկություններով և առավել գնահատվում են մանկական հիվանդությունների բուժման ժամանակ։
Չեխական բժշկության մեջ պտղաթեյն օգտագործում են մաշկային ցանավորումների և հազի ժամանակ։ Բուլղարական ժողովրդական բժշկության մեջ տերևների եփուկը նշանակում են մաշկային ախտահարումների և միզուղիների բորբոքման ժամանակ՝ որպես միզամուխ և հակաբորբոքիչ։
Մամխի պտուղները օժտված են արտահայտված հակաբորբոքիչ, մածող, սպազմալիտիկ և նյութափոխանակությունը կարգավորող հատկություններով։ Մամխի պտուղները սննդային արժեքով գերազանցում են սալորին, դեղձին, հոնին, տանձին, կիտրոնին, խնձորին և նարնջին։ Նրանցից պատրաստում են գինի, մուրաբա, կոմպոտ, չիր, պովիդլո, պաստեղ, ցուկատ, մարինատ, օշարակ, իսկ կերակրի մեջ օգտագործում են որպես համեմունք։
Սուրբ Նշան եկեղեցի (այլ կիրառումներ)

Սուրբ Նշան եկեղեցի կարող է վերաբերել՝


== Վրաստան ==
Սուրբ Նշան եկեղեցի, Հայ առաքելական եկեղեցի Թբիլիսիում։
Սուրբ Նշան եկեղեցի (ավելի հաճախ՝ Երևման Սուրբ Խաչ եկեղեցի), Հայ կաթոլիկ եկեղեցի Ախալցխայում։
Սուրբ Նշան եկեղեցի, Հայ առաքելական եկեղեցի գյուղ Սամղրեթ, Վրաստան։


== Արցախի Հանրապետություն ==
Սուրբ Նշան եկեղեցի, հայկական առաքելական եկեղեցի Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանի Գետաշեն գյուղում։


== Հայաստան ==
Սուրբ Նշան եկեղեցի, Հայ առաքելական եկեղեցի Տավուշի մարզի Նավուր գյուղում։
Սուրբ Նշան եկեղեցի, Հայ առաքելական եկեղեցի Տավուշի մարզի Գետահովիտ գյուղում։
Սուրբ Նշան եկեղեցի, Հայ առաքելական եկեղեցի Կոտայքի մարզի Ծաղկաձոր քաղաքում։
Սուրբ Նշան եկեղեցի, Հայ առաքելական եկեղեցի Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքում։
Սուրբ Նշան եկեղեցի, Հայ առաքելական եկեղեցի Վայոց ձորի մարզի Եղեգիս գյուղում։


== Տես նաև ==
Սուրբ Նշան վանք (այլ կիրառումներ)
Ջիլ (գյուղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջիլ (այլ կիրառումներ)Ջիլ, գյուղ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում Շողակաթ համայքնում։
Գտնվում է Սևանա լճի հյուսիս-արևելյան հատվածում՝ Ճամբարակից Վարդենիս տանող ճանապարհի միջնամասում։ 1988 թվականից հետո գյուղը վերաբնակեցվել է հիմնականում Ադրբեջանի Հանրապետության Դաշքեսանի, Խանլարի և Շամքորի շրջանի գյուղերից բռնագաղթված բնակիչներով։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Ջիլի մշտական բնակչությունը կազմել է 615, առկա բնակչությունը` 587 մարդ։ Մինչև 1989 թ. բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով, այնուհետ` Ադրբեջանից բռնագաղթած հայերով։ Ջիլի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տես նաև ==
Գեղարքունիքի մարզ


== Արտաքին հղումներ ==
Ջիլ (գյուղ) բնակավայրը «GEOnet Names Server» կայքում։
2001 թվականի Հայաստանի մարդահամարի արդյունքները, Հայաստանի վիճակագրական կոմիտե
Kiesling, Brady (2005), Rediscovering Armenia: Guide, Yerevan, Armenia: Matit Graphic Design Studio 
Brady Kiesling, Rediscovering Armenia, p. 49, available online at the website of the Internet Archive:


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (113701-113800)

Աստերոիդների ցանկ (113601-113700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (113801-113900)
 Աստերոիդների ցանկ (113601-113700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (113801-113900)
(8645) 1988 TN

(8645) 1988 TN, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,430208 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2813 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5791 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1383,77 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,260159 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,28° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8645) 1988 TN աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մոխրագույնի հիսուն երանգները (այլ կիրառումներ)

Մոխրագույնի հիսուն երանգները, կարող է վերաբերել՝

Մոխրագույնի հիսուն երանգները - անգլիացի գրող Է. Լ. Ջեյմսի սիրային էրոտիկա վեպը
Մոխրագույնի հիսուն երանգները - ամերիկյան ֆիլմ
Կզըլդիզա

Կզըլդիզա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում։


== Բնակչություն ==
1878 թվականին ուներ 30 տուն քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լանինո (գյուղ, Յարցևսկի շրջան)

Լանինո (ռուս.՝ Ланино), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 36 մարդ։
Գտնվում է շրջանի կենտրոնական մասում՝ Յարցևից 8 կմ արևելք, M1 Բելառուս մայրուղուց 0,5 կմ հարավ, Խալիմկա գետի ափին։ Գյուղից 2 կմ հարավ գտնվում է Սվիշչևո երկաթուղային կայարանը՝ Մոսկվա-Մինսկ գծի վրա։


== Պատմություն ==
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի հուլիսին, գյուղը գրավել են նացիստական զորքերը, ազատագրվել է 1943 թվականի սեպտեմբերին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վարդան Կոմիկյան

Վարդան Մինասի Կոմիկյան (հունվարի 9, 1915(1915-01-09), Ադափազար, Թուրքիա - հունիսի 13, 1998(1998-06-13), Ստամբուլ, Թուրքիա), հայ արձակագիր, գրող։


== Կենսագրություն ==
Վարդան Կոմիկյանը ծնվել է 1915 թվականի հունվարի 9-ին Թուրքիայի Ադաբազար քաղաքում։ Նախնական կրթություն ստացել է Արամյան և Թորոսյան վարժարաններում։ 1932 թվականին ավարտել է Կոստանդնուպոլսի Կեդրոնական վարժարանը, 1949 թվականից դասավանդել է տեղի Կեդրոնական և Եսայան վարժարաններում, Դպրեվանքում։ Նպաստել է պոլսահայ գրականության զարգացմանը։
Կոմիկյանը մահացել է 1998 թվականին Կ. Պոլիսում։


== Ստեղծագործություններ ==
Ստեղծագործել է դպրոցական տարիքից։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 1932 թվականի «Զարթոնք» ամսագրում Վ. ծածկանվամբ, իսկ «Արեւելք» հավելվածներում հրատարակվել է Վ. Հազանդ գրչանունով։ Թղթակցել է պոլսահայ գրեթե բոլոր օրաթերթին և հանդեսներին։
Լույս են տեսել Կոմիկյանի «Բարի եկար, սէր» (1958), «Համրիչի հատիկներ» (1993) պատմվածքների ժողովածուները, որոնցում գրողի զգացումներն են՝ կապված պատերազմի արհավիրքների, խաղաղության ու սիրո հետ։


== Պարգևներ ==
Հայ եկեղեցու Ներսես Շնորհալի շքանշան (1994)


== Գրականություն ==
Սփիւռքահայ արդի գրականութիւն (խմբ. խմբագրող և համադրող՝ Սեդա Ծաղիկեան-Տէմիրճեան), Միշիկըն, «Ռօյըլ Օք», 1994, էջ 30 — 536 (հատոր Ա), 780 (հատոր Բ) էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գեբզե

Գեբզե (թուրքերեն՝ Gebze), քաղաք Թուրքիայի հյուսիսարևմտյան մասում, Քոջայելիի մարզի հյուսիսարևմտյան մասում, որի խոշոր քաղաքներից մեկն է։ 2008 թվականի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում է 274 271 մարդ, իսկ տարածքը՝ 584 կմ²։ Գեբզեն նաև առողջարանային և տուրիստական քաղաք է։ Գեբզեում կան մի քանի հանքային աղբյուրներ։ Թուրքիայի կառավարությունը ծրագրեր է կազմում Գեբզեն Ստամբուլին միացնելու համար։ Գեբզեում է տեղակայված Թուրքիայի զինված ուժերի կորպուսներից մեկի շտաբը։


== Պատմություն ==
1912 թվականին քաղաքում և շրջանում բնակվում էին 18,900 մուսուլման, 12,883 հույն և 6,889 հայ։
1921 թվականի մարտին՝ հույն-թուրքական պատերազմի ժամանակ, համարվում էր հունական զորքերի թիրախային կետերից մեկը։


== Քույր քաղաքներ ==
 Կարակոլ (ղրղզ.՝ Каракол) (Ղրղզստան)
 Գարոուէ, Սոմալի


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք էջ
Շրջանի պաշտոնական կայք էջ
Gebze Municipality (թուրքերեն)
Gebze Hotel Guide Archived 2017-07-18 at the Wayback Machine.
Gebze Firma Rehberi
Հիռմուստե (այլ կիրառումներ)

Հիռմուստե անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Հիռմուստե - գյուղ Էստոնիայի Կիռգեսաառե շրջանի կազմում։
Հիռմուստե - գյուղ Էստոնիայի Կեռլա շրջանի կազմում։
Գուկանց

Գուկանց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հայոց ձորի գավառում։


== Անվանում ==
Հիշատակվում է նաև Գյուկանց, Գոգան, Գուգանց, Գուկան, Գուկանս, Գուկանք և Կոգան անվանաձևերով։ Գյուղանունը ծագում է Անգղ գետի՝ ուրարտական սպեագրերում վկայված Գուգունա (Գուգունաինի) անունից։ Ներկայիս անվանումը Քյոքլյու է։


== Տեղադրություն ==
Հայոց ձորի արևմտակողմի գյուղերից է։ Գտնվում էր Կղզի գյուղից 13.2 կմ արևմուտք, Անգղ գետի ձախ ափից 0.4 կմ, իսկ լճափից՝ 9.5 կմ հեռու։ Ծովի մակերևույթից միջին բարձրությունը 1698-1704 մ է։


== Պատմություն ==

Հայոց ձոր գավառի հնագույն և ռազմավարական տեսանկյունից կարևոր բնակավայրերից էր։
Գուկանց գյուղի հայկական գերեզմանոցում հայտնաբերվել է Արգիշտի թագավորի անունով մ.թ.ա 8 դարին վերաբերող եռատող սեպագիր արձանագրության բեկոր, սակայն պարզ չէ Արգիշտի Ա-ին թե Արգիշտի Բ-ին էր հիշատակվում այդ սեպագիր արձանագրությունում։
8-րդ դարի սկզբում Գուկանց գյուղը հիշատակվում է արաբական տիրության դեմ մղվող ազատագրական պայքարի առնչությամբ։
703 թվականին Աշոտի որդի Սմբատ իշխանի գլխավորությամբ հայոց բանակն Գուկանց գյուղում ճակատամարտում և պարտության է մատնում իրենից թվաքանակաով մի քանի անգամ գերազանթող արաբական զորամասին։

Արաբական բանակի վերջին մնացորդները՝ մոտ 280 հոգի, հայերը սպանում են եկեղեցուց դուրս բերելուց հետո, քանի որ ռազմական խորհուրդը թույլ չի տալիս հայակակն եկեղեցում փակելով նրանց. ամբողջական այրեն եկեղեցու հետ միասին։


== Բնակչություն ==
Գուկանց գյուղը դարեր շարունակ բնակեցված է եղել միայն հայերով։ Տեղի տալով կառավարության կողմից հովանավորվող արտամետցի թուրք Բայրամ աղայի ծավալած հալածանքներին, 1851 թվականին բնակչության մեծ մասը լքում է գյուղը՝ թողնելով իրենց տներն ու կալվածքները։ Նրանք ցրվում են հարակից գյուղերով։

Գյուղում մնացած սակավաթիվ հայերը 1894-1896 թվականներին ավելի ծանր փորձությունների են ենթարկվում։ Դրանից հետո Գուկանցը վերածվում է քրդական գյուղի։ 16 ընտանիքներից միայն 2-ն էին հայ։
1915 թվականի ապրիլին՝ Մեծ եղեռնի ժամանակ, Գուկանցի վերջին հայերը ոչնչացվում են։ Այստեղ մի կարճ ժամանակահատվոծով բնակվում են Մոկսից փախաց հայերը։

1916 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Գուկանցը անբնակ էր։
1920 թվականին գյուղը վերստին բնակեցվեց քրդերով։


== Եկեղեցի և գերեզմանոց ==
1920-ական թվականներից հետո  թե՛ Գուկանցի՝ դեռևս 703 թվականի հիշատակված եկեղեցին և թե՛ բազմադարյա գերեզմանոցը, որտեղ նաև գտնվել էր սեպագիր արձանագրությունը, ամբողջությամբ ոչնչացվել է։ Բոլոր քարերը յուրացվել է որպես շինանյութ, տարածքը խոտհարք է դարձել։ Ներկայումս եղեկեցատեղին չի նշմարվում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Չեյզ Կալիշ

Չեյզ Կալիշ (անգլ.՝ Chase Kalisz, մարտի 7, 1994(1994-03-07), Բել Էյր, Մերիլենդ, ԱՄՆ), ամերիկացի լողորդ, որը մասնագիտացած է կոմպլեքս լողում։ Տոկիոյի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոն (2020 թվական) կոմպլեքս լողում 400 մետր մրցատարածությունում։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է ԱՄՆ-ի Մերիլենդ նահանգի Հարֆորդ շրջանում։ Առաջին անգամ հայտնի է դարձել Բարսելոնայում 2013 թվականի ջրային մարզաձևերի աշխարհի առաջնությունից հետո, որտեղ մասնակցել է կոմպլեքս լողի 400 մ մրցմանը։ Առաջին ռաունդում ցույց տալով 4 րոպե 11,87 վայրկյան ժամանակ՝ գրավել է առաջին տեղը և անցել եզրափակիչ։ Եզրափակիչում ցույց է տվել 4 րոպե 09,22 վայրկյան ժամանակ և նվաճել արծաթե մեդալ՝ զիջելով ճապոնացի Դայա Սետոյին։ 200 մետր մրցատարածությունն առաջին ռաունդում լողալով 2 րոպե 01,03 վայրկյանում՝ զբաղեցրել է 10-րդ տեղը և ավարտել ելույթները։
2014 թվականին մասնակցել է Pan Pacific խաղերին։ Մասնակցել է կոմպլեքս լողի մրցումներին 200 և 400 մետր մրցատարածություններում։ Առաջին ռաունդում 400 մետր մրցատարածությունն անցել է  4 րոպե 13,12 վայրկյանում, գրավել 3-րդ տեղը և անցել A եզրափակիչ։ Եզրափակիչում մրցատարածությունն անցել է 4 րոպե 09,62 վայրկյանում և նվաճել բրոնզե մեդալ՝ պարտվելով ճապոնացի Կոսուկե Հագինոյին և իր թիմակից Թայլեր Քլերին։
2015 թվականի Կազանում մասնակցել է  ջրային մարզաձևերի աշխարհի առաջնությանը։ Լողացել է 400 մ մրցատարածությունը կոպլեքս լողով։ Առաջին ռաունդում ցույց է տվել 4 րոպե 11,83 վայրկյան ժամանակ՝ գրավելով առաջին տեղը և անցել եզրափակիչ։ Եզրափակչում նա լողացել է 4 րոպե 10,05 վայրկյանում և նվաճել բրոնզե մեդալ՝ զիջելով ճապոնացի Դայա Սետոյին և հունգարացի Դավիդ Վերաստոյին։
Կվանգջու քաղաքում անցկացված մոլորակի 2019 թվականի առաջնությունում նվաճել է աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալ 200 մետր մրցատարածությունում՝ ցույց տալով 1։ 56.78 ժամանակ և հաղթողին զիջելով 0.64 վայրկյանով։
2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերում Կալիշը 400 մետր անհատական մրցավազքում ոսկե մեդալ է նվաճել մրցումային երկրորդ օրը՝ ցույց տալով 4:09.42 ժամանակ։ Նրա մեդալը դարձել է Միացյալ Նահանգների առաջին մեդալն այդ Օլիմպիական խաղերում։
Հինգերորդ մրցումային օրը Կալիշն ընդհանուր հաշվարկում զբաղեցրել է 4-րդ տեղը՝ մրցատարածությունն անցնելով 1:57.38 ժամանակում և դուրս եկել կիսաեզրափակիչ։ Կիսաեզրափակչում նա գրավել է վեցերորդ տեղը և չի անցել եզրափակիչ։


== Կարիերայի լավագույն արդյունքներ ==


=== Երկար մրցատարածություն (50 մետրանոց լողավազան) ===


=== Կարճ մրցատարածություն (25 մետրանոց լողավազան) ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Chase Kalisz
Chase Kalisz
Բերրիո Լոպես Բենիտես

Բերրիո Լոպես Բենիտես (իսպ.՝ Barrio López Benítez), բնակավայր Ուրուգվայի հարավարևելյան մասում, Սերրո Լարգո դեպարտամենտում։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է՝ 522 մարդ.

Աղբյուր։ Instituto Nacional de Estadística de Uruguay։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
INE map of Melo, Hipódromo, Barrio López Benítez and Barrio La Vinchuca Archived 2012-10-10 at the Wayback Machine.
Զարայսկի շրջան

Զարայսկի շրջան (ռուս.՝ Зарайский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվայի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Զարայսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 968 կմ²։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 41838 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 43,22 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Բաջիյան

Բաջիյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Ալեքսանդր Մելքոնի Բաջիյան (1865-1942), դերասան։


== Տես նաև ==
Բաջինյան


== Ծանոթագրություններ ==
Դայսյո

Դայսյո (ճապ.՝ 大小, բառացիորեն թարգմանվում է որպես «մեծ-փոքր»), սամուրայի զույգ թրեր, որոնք բաղկացած են սյոտո (կարճ թրից) և դայտո (երկար թրից)։ Դայտո թրի երկարությունը 66 սմ-ից ավելի է, իսկ սյոտո թրի երկարությունը` 33—66 սմ։ Դայտո թուրը սամուրայի հիմնական զենքն էր, իսկ սյոտո թուրը` լրացուցիչ զենք։
Դայսյոն օգտագործվում էր բացառապես սամուրայական դասի կողմից։ Այդ օրենքը սրբորեն պահպանվում էր և բազմիցս հաստատվում ռազմական առաջնորդների և սյոգունների կողմից։
Դայսյոն սամուրայի համազգեստի բաղկացուցիչ մասն էր կազմում, նրա դասային վկայականը։ Ռազմիկներն իրենց զենքի հետ վարվում էին համապատասխան կերպով` հետևում էին նրա վիճակին, իրենց մոտ էին պահում նույնիսկ քնելու ժամանակ։ Այլ դասերը կարող էին օգտագործել միայն վակիձասի կամ տանտո տիպի թրերը։
Սամուրայական էթիկան պահանջում էր տուն մտնելիս հանել երկար թուրը (որպես կանոն, այն մնում էր ծառայի մոտ կամ հատուկ պատվանդանի վրա), իսկ կարճ թուրը սամուրայները միշտ կրում էին իրենց հետ և օգտագործում էին այն որպես անձնական զենք։


== Դայտո և սյոտո։ Պատմական ակնարկ ==
Մինչ 14-րդ դարը կատանա անվանում էին երկար դաշույնը կամ կարճ թուրը, որը կրում էին գոտկատեղի վրա։ Այդ ժամանակ կատանան կատարում էրսյոտո թրի դերը, իսկ որպես դայտո օգտագործվում էր տատի թուրը։
14-15-րդ դարերում կատանա սկսեցին անվանել երկար թուրը (համապատասխանաբար, կատանան սկսեց կատարել դայտո) թրի դերը։ Որպես սյոտո սկսեց օգտագործվել կարճ թուր վակիձասին։
Այսպիսով, դայտոն և սյոտոն համարվում են թրերի դաս, բայց ոչ թե որոշակի զենքի անվանում։ Այդ հանգամանքը դարձել է տերմինների սխալ օգտագործման պատճառ։ Օրինակ, եվրոպական և ռուսական գրականության մեջ կատանա սխալմամբ կոչվում է միայն երկար թուրը (դայտո)։
Սովորաբար մարտի ժամանակ օգտագործվում էր դայսյո թրերից միայն մեկը։ Երկու թրերով մարտը դասվում էր Ռյոտո էկզոտիկ տեխնիկային (ճապ.՝ 両刀術), որը համարվում է Տենսին Սյոդեն Կատորի Սինտո-ռյու դպրոցի մասը։ Նմանատիպ տեխնիկան համարվում է նաև Խյոխո Նիտեն Իտի-ռյու դպրոցի մասը (ճապ.՝ 兵法二天一流), որը ստեղծել է Միյամոտո Մուսասին։


== Հետաքրքրաշարժ փաստեր ==
Ըստ առասպելի առաջին սամուրայական թուրը (կլորացված ձևով) ձուլել է Ամակունին և նրա որդի Ամակուրան.
Սովորական դարբինն իր կյանքի ընթացքում պատրաստել է միջինը մոտ հարյուր թուր։
Չնայած նրան, որ դարբինների մեծ մասը պատկանում էր արհեստագործների դասին, թրերի ձուլման գործընթացի ժամանակ նրանց թույլատրվում էր հագնել պալատական արիստոկրատիայի` կուգեի հագուստը։
Որոշ դարբիններ պատկանում էին վերին խավերին, որոնցից առավել հայտնի է Կայսր Գո-տոբան, ով իր ձեռքով պատրաստել է մի քանի թուր։
Հայտնի դարբինները տիտղոսներ էին ստանում, երբեմն` պալատական կոչումներ։
Գերմանիայում երկկոթանի թուրը հաճախ կրում էին կարճ թրի հետ միասին, որը կոչվում էր կացբալգեր։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Տես նաև ==
Վակիձասի
Կատանա
Տանտո
Տատի
Օդատի
Ճապոնական թուր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ճապոնական սամուրայական թուր Archived 2006-04-09 at the Wayback Machine.
Ճապոնական թրերի պատրաստման պատմությունը և տեխնոլոգիան Archived 2006-04-15 at the Wayback Machine.
Կարայի դարպասներ

Կարայի դարպասներ (ռուս.՝ Ка́рские Воро́та), նեղուց Հյուսիսային սառուցյալ օվկիանոսում, Վայգաչ և Նոր երկիր կղզիների միջև։
Միացնում է Բարենցի և Կարայի ծովերը։ Երկարությունը 33 կիլոմետր է, լայնությունը՝ 45 կիլոմետր, խորությունը՝ մինչև 119 մետր։ Ափերը բարձրադիր են, քարքարոտ։ Տարվա մեծ մասը ծածկված է սառույցով։


== Անվանում ==
Ռուսերեն Ка́рские Воро́та անվան հայերեն պատճենումն է։ Այդպես է կոչվել նկատի ունենալով այնտեղով մուտքը Կարայի ծով։


== Ծանոթագրություններ ==
Շիլովկա (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇիլովկաՇիլովկա (ռուս.՝ Шиловка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռոբին Հուդ (ֆիլմ, 2018)

«Ռոբին Հուդ։ Սկիզբը» (անգլ.՝ Robin Hood), ամերիկյան արկածային ֆիլմ, որ ստեղծվել է ռեժիսոր Օտտո Բաթհյորստի կողմից։
Համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2018 թվականի նոյեմբերի 21-ին։


== Սյուժե ==
Խաչակրաց արշավանքի վետերան Լորդ Ռոբին Լոքսլին վերադառնում է իր հայրենի Նոթինգհեմ քաղաք և տեսնում է, որ այն թաղված է կոռուպցիայի մեջ։ Այդ ժամանակ նա գաղտնի միանում է Շերվուդի ուրախ ավազակների խմբին և դառնում է հայտնի ազնիվ գող Ռոբին Հուդ՝ միաժամանակ շարունակելով մասնակցել բարձրաշխարհիկ կյանքին՝ Նոթինգհեմի շերիֆին հետևելու համար։


== Դերերում ==
Թերոն Էջերթոն – Ռոբին Հուդ
Ջեյմի Դորնան – Ուիլ Սքարլեթ
Բեն Մենդելսոն – Նոթինգհեմի շերիֆ
Ջեյմի Ֆոքս – Փոքրիկ Ջոն
Պոլ Անդերսոն – Գայ Գիսբորն
Իվ Հյուսոն – Կույս Մերիան
Ջոշուա Հերդման – Ռայտոուս
Թիմ Մինչին – վանական Տուկ
Նասսեր Մեմարզիա – դիվանագետ
Քեյն Հեդլի-Քամինգս – հնոցապան


== Քննադատություն ==
Ֆիլմը բացասական արձագանքներ է ստացել կինոքննադատների կողմից։ Rotten Tomatoes կայքում այն ունի 15 % դրական արձագանքներ՝ հիմնված 157 գրախոսականների վրա, որոնց միջին միավորը կազմել է 10 հնարավորից 3,7։ Metacritic կայքում ֆիլմն ունի 100-ից 32 միավոր՝ հիմնված 28 գրախոսությունների վրա։ Megacritic կայքում այն ունի 10-ից 4,1 միավոր՝ 14 գրախոսականի հիման վրա։
2018 թվականի դեկտեմբերի 22 ին The Hollywood Reporter ամսագրի մասնագետները «Ռոբին Հուդ» ֆիլմն ընդգրկել են 2018 թվականի ամենավատ ֆիլմերի ցանկի 2-րդ հորիզոնականում։


== Փաստեր ==
Գլխավոր դերը կարող էին կատարել Ջեք Հյուսթոնը, Դիլան Օ'Բրայենը, Նիկոլաս Հոլտը և Ջեք Ռեյնորը
«Քինգսման։ Ոսկե մատանի» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ Թերոն Էջերթոնի զբաղվածության պատճառով «Ռոբին Հուդ» կինոնկարի աշխատանքները հետաձգվել են.
Մերիանի դերին հավակնել են Գայտե Յանսենը, Լյուսի Ֆրայը և Գուգու Մբատա-Ռոուն.
Տեսարանների մի մասը նկարհանվել է Խորվաթիաի Դուբրովնիկ քաղաքում, որտեղ անցկացվել են «Գահերի խաղը» սերիալի և «Աստղային պատերազմներ։ Ուժի արթնացում» ֆիլմի նկարահանումները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումններ ==
«Ռոբին Հուդ»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Խունդրոդիստրոֆիա

Կմախքային համակարգում էնխոնդրիալ աճի խանգարում, առանց պերիոստալ և էնդոստալ աճի խանգարման, որն առաջացնում է գաճաճություն։


=== Կլինիկա ===
Հիվանդությունը ունի բավականին բնորոշ կլինիկա, որը հայտնաբերվում է անմիջապես ծնվելուց հետո։ Նրանց 80%-ը մահանում են ներարգանդային կյանքում կամ ծննդաբերություն ժամանակ, իսկ հաջող ծնվածները կարող են ապրել մինչև խոր ծերություն։
Ներքին օրգաններում և հոգեկան ոլորտում փոփոխություններ չեն նկատվում։


==== Արտաքին տեսք ====
Խոնդրոդիստրոֆիայով տառապող մարդկանց բնորոշ է կարճ հասակ (մեծահասակների միջին հասակը 120 սմ է),ստորին և վերին վերջույթներ, սակայն մեծ գլուխ (հատկապես արտահայտված են ճակատային բլթերը) կարճ պարանոց, լայն թիկունք ,մեծ որովայն։ Նրանք ունենում են արտահայտված գոտկային լորդոզ, դեֆորմացված վերջույթներ, ձևափոխված և հաստացած հոդեր։


=== Բուժումը ===
կարևոր դեր ունեն
օրթոպեդիկ միջամտությունները,
սանատոր-առողջարանային բուժումը
անաբոլիկ հորմոնները
վրրաբուժական միջամտությունները
ծռված վերջույթների ուղղում
կորիգացնող օստեոտոմիա
ստորտամբիոնային օստեոտոմիա
վերջույթների երկարացում կոմպրեսիոն դիստռոկցիոն սարքերով


== Ծանոթագրություններ ==
Գևորգ Զուբյան

Գևորգ Դավթի Զուբյան  (սեպտեմբերի 1, 1912(1912-09-01), Երևան, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 16, 1981(1981-08-16), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային աշխարհագրագետ-օդերևութաբան։ Աշխարհագրական գիտությունների դոկտոր (1956), պրոֆեսոր (1965), Հայկական ԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1970)։


== Կենսագրություն ==
Գևորգ Զուբյանը ծնվել է 1912 թվականին Երևանում։ 1937 թվականին ավարտել է Մոսկվայի հիդրոօդերևութաբանակաև ինստիտուտը։ 1964-1977 թվականներին եղել է Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկական աշխարհագրության ամբիոնի վարիչ։ Գիտական հետազոտությունները վերաբերում են մթնոլորտային ճակատների տարածական կառուցվածքին, հիմնական տիպերին, ոչ պարբերական փոփոխություններին։ Մշակել է մթնոլորտային ճակատների մի շարք նոր մոդելներ, ստացել ցիկլոնների և անտիցիկլոնների ճակատային կառուցվածքի նոր համակարգեր։ Զուբյանի որոշ աշխատություններ թարգմանվել և տպագրվել են Բուլղարիայում, Կանադայում, Չինաստանում, ԱՄՆ-ում, Ճապոնիայում։


== Երկեր ==
Синоптико-аэрологическое исследование атмосферных фронтов, Г. Д. Зубян, Л., Гидрометеоизда, 1955, 120 с.
Синоптико-аэрологическое исследование верхней тропосферы и нижней стратосферы / Г. Д. Зубян, ГУ Гидрометеорологической службы при сов. мин. СССР, Центральный ин-т прогнозов. Москва: Гидрометеоиздат. Московское отд-ние , 1961.
Օդերևութաբանություն։ Ուսումնական ձեռնարկ, Ալեքսանդրյան Գևորգ Արշավիրի, Զուբյան Գևորգ Դավթի, Երևան, Հայպետուսհրատ, 1962։
Հայաստանի մթնոլորտի մասին։ (Հետազոտության մի քանի արդյունքներ), Զուբյան, Գևորգ Դավթի, Երևանի պետական համալսարան, Երևան, ԵՊՀ , 1969։


== Ծանոթագրություններ ==
Կալլավեռե

Կալլավեռե (էստ․՝ Kallavere), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Յիելեհտմե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 123 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սառա Բիալա

Սառա Բիալա (անգլ.՝ Sara Biala, մարտի 7, 1881(1881-03-07), Լեհաստան - 1963, Այովա, ԱՄՆ), Լեհաստանում ծնված ամերիկացի դերասանուհի, ով ակտիվ գործունեություն է ծավալել Բրոդվեյում։


== Կենսագրություն ==
Սառա Դ. Բլոտկին ծնվել է Լեհաստանում, Յակոբ Բլոտկիի և Մարիամ (Մերի) Վերբլոֆսկի Բլոտկիի ընտանիքում։ Վաղ տարիքում նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Միացյալ Նահանգներ։ Սառան մեծացել է Այովայում,  պերճախոսություն է ուսանել Դրեյք համալսարանում, Չիկագոյում ուսումնասիրել է երաժշտություն։


== Գործունեություն ==
Նախքան Նյու Յորք տեղափոխվելը, Սառա Բիալան հանդես է եկել որպես թատերական ասմունքող։ Նրա առաջին բրոդվեյյան ներկայացումը եղել է «Քաղաքացու տունը» (1909)։ Բրոդվեյում հանդես է եկել նաև «Բեյբի մայն» (1910), «Ամպերը» (1911), «Ուրվականներին խանգարողը» (1913), «Պիղատոսի դուստրը» (1914), «Մի քանի երեխա» (1915), «Պագանինի» (1916), «Լապտերներ» (1917), և «Կոտրված շղթա» (1929) պիեսներում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ խաղացել է երկու թեմատիկ դրամաներում՝ «Պատերազմի հարսնացուներ» (1916) և  «Տկարը» (1918)։ Նյու Յորքի Հաքեթ թատրոնում խաղացել է նաև «Մարիամ Մագդալենացի» և «Ձյունահողմ» ներկայացումներում, 1915 թվականին Լոնդոնում՝ «Երեք գդալ» պիեսում։ Սառա Բիալան նկարահանվել է նաև համր ֆիլմերում, այդ թվում՝ «Գնչուի սիրտը» (1919), «Վախի շուկա» (1920), «Յուկոնի օրենքը» (1920)։
Բիալային նկարագրել են որպես «խորը, ողբերգական աչքեր ունեցողի»։ 1910 թվականին Սառա Բիալային չեն ընդունել Երեք արվեստի ակումբի անդամ, քանի որ նա հրեա էր։ 1934 թվականին Բիալան վերադարձել է Նյու Յորք՝ դերասանական խաղ սովորելու Ֆրենսիս Դաֆ-Ռոբինսոնի մոտ։


== Անձնական կյանք ==
1920 թվականին Չիկագոյում ամուսնացել է Հարի Դ Կոենի հետ։ Նրանք ապրել են Այովայում, որտեղ Սառան երբեմն գեղարվեստական ընթերացանությամբ է զբաղվել։ Սառա Բիալան մահացել է 1963 թվականին 82 տարեկան հասակում։ Նրա մասունքներն ամփոփված են Այովայի Դե Մոյն հրեական գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Sara Biala's listing on IBDB.
Sara Biala Cohen's gravesite on Find a Grave.
Իմերեթ (այլ կիրառումներ)

Իմերեթ, պատմական տարածք Վրաստանում։ Անվանումը կարող է վերաբերել նաև՝

Իմերեթ - Վրաստանի մարզերից
Իմերեթ - միջնադարյան վրացական թագավորություն


== Տես նաև ==
Վրացա-Իմերեթական նահանգ - վարչական միավոր Ռուսական կայսրության կազմում 1840-1846 թվականներին
Իմերեթցիներ - վրացիների էթնիկ ենթախումբ
Իմերեթական խաչապուրի
1894

1894 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1894 թվականն է, 
XIX դարի 94-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Հունվարի 1 - Մուշեղ Սանթրոսյան,  հայ մանկավարժ, մանկավարժական գիտությունների դոկտոր (1948), պրոֆեսոր (1937), ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1945)։
Հունվար 16 - Մատթեոս Զարիֆյան, հայ բանաստեղծ, արևմտահայ պոեզիայի վերջին ներկայացուցիչ (վ. 1924):
Փետրվար 2 - Վաղարշ Վաղարշյան, հայ դերասան, ռեժիսոր, դրամատուրգ, թատերական գործիչ (վ. 1959):
Փետրվարի 13 - Համբարձում Խաչանյան, հայ դերասան, ՀՍՍՀ վաստակավոր արտիստ։ (վ. 1944):
Մարտի 8 - Վյայնյո Աալտոնեն, ֆինն քանդակագործ, Ֆինլանդիայի ակադեմիայի անդամ, ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի պատվավոր անդամ։ (վ. 1966):
Մայիսի 1 - Լուիջի Բարբեսինո, իտալացի ֆուտբոլիստ և գլխավոր մարզիչ։
Հուլիս 17 - Ազատ Վշտունի, հայ բանաստեղծ (վ. 1958):
Հուլիս 18 - Վահան Թոթովենց, հայ արձակագիր, դրամատուրգ և բանաստեղծ (վ. 1937):
Օգոստոսի 22 - Հովհաննես Իսակով, հայազգի Խորհրդային Միության նավատորմի ծովակալ (վ. 1967):
Հոկտեմբերի 10 - Պյոտր Իգնատով, ռուս խորհրդային հասարակական գործիչ, արձակագիր (վ. 1984):
Նոյեմբերի 19 - Նուցի Ագոնց, ծագումով հայ ռումինացի նկարչուհի։
Նոյեմբերի 26 - Նորբերտ Վիներ, ամերիկացի մաթեմատիկոս։
Մարգար Մարգարյան, հայ հայտնի դուդուկահար։
Նշան Մարտիրոսյան, սփյուռքահայ արևելագետ։
Բենիամին Նուրիկյան, հայ գրող։
Անատոլի Սմիռնով, ԽՍՀՄ ՄԳԱ (1968) իսկական անդամ։


== Մահեր ==
Հունվարի 1 - Հենրիխ Հերց, գերմանացի ականավոր ֆիզիկոս, որը 1886-ին առաջինն ապացուցեց էլեկտրամագնսիական ալիքների գոյությունը։ (ծնվ. 1857)
Ֆենեկ

Ֆենեկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Այնթապի գավառակում։ Գտնվում էր Արածանիի աջ կողմի վտակներից մեկի վրնագավառում, Այնթապ ավանից 40 կմ հարավ-արևմուտք, միջգյուղային ճանապարհի վրա։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մեդվեժե (այլ կիրառումներ)

Մեդվեժե, կարող է վերաբերել՝

Մեդվեժե - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի կազմում։
Մեդվեժե - գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Կլյազինսկի շրջանի կազմում։
Աթաբասկա համալսարան

Աթաբասկա համալսարան (անգլ.՝ Athabasca University), գտնվում է Կանադայի Ալբերտա նահանգի Աթաբասկա քաղաքում։ Ամենամեծ հեռավար ուսուցման համալսարանը՝ ավելի քան 37 հազար ուսանողներով։ Համալսարանի ուսանողները ներկայացնում են Կանադայի բոլոր նահանգներն ու տարածքները, ինչպես նաև աշխարհի 84 երկրներ։


== Պատմություն ==
Համալսարանը ձևավորվել է Ալբերտայի կառավարության կողմից 1970 թվականի հունիսի 25 -ին՝ որպես ավանդական համալսարան, սակայն, արդեն 1972 թվականին մեկնարկեց հեռավար ուսուցում ունեցող բաց համալսարանի փորձնական նախագիծը։ 1978 թվականին Աթաբասկա համալսարանը դարձավ նահանգի չորրորդ ինքնակառավարվող համալսարանը։
Մինչև 1984 թվականը համալսարանը գտնվում էր Էդմոնտոնում։ Նահաննգի ապակենտրոնացման քաղաքականության համաձայն, որն իրականացվում էր այն ժամանակ, համալսարանը տեղափոխվեց Աթաբասկա, Էդմոնտոնից 145 կմ հյուսիս:Բացի այդ, հին մասնաշենքն արդեն չափազանց փոքր էր ուսումնական հաստատության համար։ Տեղափոխության հետ մեկտեղ համալսարանական մասնաշենքեր ձևավորվեցին Կալգարիում, Էդմոնտոնում և Ֆորտ Մաքմուրիում։ Վերջինս փակվել է 2000 թվականին։
1980-ականներին համալսարանը սկսեց մշակել հեռավար ուսուցման MBA (Master of Business Administration) ծրագիր և դարձավ առաջին կրթական հաստատությունը, որը գործարկեց նման ծրագիր։ 1994 թվականին Աթաբասկա համալսարանը բացեց կառավարման նորարարական կենտրոն
։


== Կառուցվածքը ==

2009 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Աթաբասկա համալսարանը փոխեց իր ակադեմիական կառուցվածքը։ Ստեղծվեցին նոր ֆակուլտետներ, որոնց հիման վրա գործում են տարբեր կենտրոններ։ Բիզնեսի ֆակուլտետը բակալավրիատի դասընթացների և ծրագրերի շարք է, ինչպես նաև MBA (Master of Business Administration) ծրագրերով ինովացիոն կառավարման կենտրոն։


== Ինովացիոն կառավարման կենտրոն ==
Կենտրոնը, որը ձևավորվել է 1994 թվականին, գտնվում է Սենտ Ալբերտ բնակավայրում։ Կենտրոնը հնարավորություն է տալիս հեռավար ուսուցմամբ  ստանալ բիզնեսի կառավարման մագիստրոսի կամ դոկտորի աստիճան։ Սա իր տեսակի մեջ առաջին հեռավար կրթական կենտրոնն է աշխարհում։ Կենտրոնը բազմիցս ընդգրկվել է թոփ կենտրոնների ցուցակներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Официальный сайт» (անգլերեն)։ Университет Атабаски։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-05-25-ին։ Վերցված է 2010-01-30  
«Университет Атабаски» (անգլերեն)։ CanLearn։ Վերցված է 2010-01-30  (չաշխատող հղում)
«Университет Атабаски» (անգլերեն)։ Ассоциации университетов и колледжей Канады։ Արխիվացված է օրիգինալից 2004-04-04-ին։ Վերցված է 2010-01-30
Լիլիթ Տերյան

Լիլիթ Տերյան (դեկտեմբերի 31, 1930(1930-12-31), Թեհրան, Իրան - մարտի 7, 2019(2019-03-07), Թեհրան, Իրան), իրանահայ քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
Լիլիթ Տերյանը ծնվել է 1930 թվականին Թավրիզում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Թեհրանի համալսարանում մեկ տարի գեղանկարչություն է սովորել, այնուհետև մեկնել է Ֆրանսիա, սովորել Փարիզի Բոզար գեղարվեստի բարձրագույն դպրոցում։ Թեհրան վերադառնալով` 1960-1980 թվականներին դասախոսել է Թեհրանի համալսարանի դեկորատիվ արվեստի բաժնում, 1994-2000 թվականներին` Իսլամական Ազատ համալսարանի քանդակագործության և նախագծման բաժնում։
Լիլիթ Տերյանի կերտած Եփրեմ խանի կիսանդրին տեղադրված է Սուրբ Մարիամ եկեղեցու բակում։


== Ցուցահանդեսներ ==
Լիլիթ Տերյանը մասնակցել է մի շարք խմբակային և անհատական ցուցահանդեսների։ 1994 թվականին մասնակցել է Իսլամական Ազատ համալսարանի դասախոսների ցուցահանդեսին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Mother of Iranian Sculpture dies at 88
Պյատիլետկա (գյուղ, Իգլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պյատիլետկա (այլ կիրառումներ)Պյատիլետկա (ռուս.՝ Пятилетка, բաշկիրերեն՝ Пятилетка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 212 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նովոպոկրովսկի (գյուղ, Կիզիլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոպոկրովսկիյՆովոպոկրովսկի (ռուս.՝ Новопокровский), գյուղ Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզի Կիզիլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 566 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կիտո

Կիտո (իսպ.՝ Quito ― Քիտո), Էկվադորի մայրաքաղաքը։ Գտնվում է Պիչինա հրաբխի հարավային լանջին, 2818 մ բարձրության վրա, Պանամերիկյան խճուղու վրա։
Գտնվում է ծովի մակերևույթից 9350 ոտնաչափ բարձրության վրա (աշխարհի ամենաբարձրադիր մայրաքաղաքներից մեկն է, ավելի որոշակի՝ երկրորդը Լա Պասից հետո), ինչպես նաև՝ հասարակածին  ամենամոտ գտնվողներից մեկը։
2008 թվականից Կիտոյում է գտնվում Հարավային Ամերիկայի ազգերի միության գլխավոր գրասենյակը։
Քաղաքի պատմական կենտրոնը ամենաընդարձակներից և ամենից լավ պահպանվածներից մեկն է Հարավային ու Հյուսիսային Ամերիկաներում, և Կիտոն, լեհական Կրակով քաղաքի հետ մեկտեղ, 1978 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կողմից Համաշխարհային ժառանգության ցանկում գրանցված առաջին քաղաքներից մեկն է եղել։ Կիտոյի կենտրոնական հրապարակը գտնվում է հասարակածից մոտավորապես 25 կիլոմետր հեռավորության վրա, ինքը՝ քաղաքը տարիների ընթացքում ձգվելով, գրեթե հասել է զրոյական հորիզոնականին։ Քաղաքում ստեղծվել են հասարակածին նվիրված հուշարձան ու թանգարան։


=== Guápulo, Կիտո ===

		
		
		
		
		
		


== Անվանում ==
Հիմնադրել է իսպանացի կոնքիստադոր Սեբաստիան Բելալկասարը 1534 թվականին՝ հնդկացիների հին քաղաքի տեղում, և քվիտու հնդկացիական ցեղի անունով կոչվել Կիտո։


== Ծանոթագրություններ ==
Պերեմոգա (գյուղ, Լիպովա Դոլինայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊերեմոգաՊերեմոգա (ուկրաիներեն՝ Перемога), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում։
1984 թվականի տվյալներով Պերեմոգա գյուղում բնակվում էր 110 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շայդալա

Շայդալա (ռուս.՝ Шайдала, բաշկիրերեն՝ Шайҙалы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելոկատայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 69 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պյոտր Կոնչալովսկի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոնչալովսկի (այլ կիրառումներ)Պյոտր Կոնչալովսկի (փետրվարի 9 (21), 1876, Սլովանսկ, Իզյումսկի գավառ, Խարկովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 2, 1956(1956-02-02)[…], Մոսկվա, ԽՍՀՄ), 20-րդ դարի ռուս գեղանկարիչ։ ՌՍՖՍՀ ժող. նկարիչ (1946)։ ՍՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ (1947)։ 1897–1898 թվականներին սովորել է Փարիզի Ժյուլիան, 1898–1907 թվականներին՝ Պետերբուրգի Գեղարվեստի ակադեմիաներում։ Սովետական շրջանում ստեղծել է կենսունակությամբ լի ռեալիստական բնանկարներ («Նովգորոդ։ Դետինեց», 1924, Ռուսական թանգարան, Լենինգրադ), նատյուրմորտներ («Եղրևանի», 1933), դիմանկարներ («Ա. Ն. Տոլստոյը հյուր է նկարչին», 1941), կենցաղային նկարներ («Հատակ փայլեցնողը», 1946, բոլորը՝ Տրետյակովյան պատկերասրահում)։ Կ. նաև վարպետ բեմանկարիչ էր, մեծ թվով գրաֆիկական աշխատանքների հեղինակ։ Նրա «Նատյուրմորտ։ Մրգեր» (1912), «Հողմաղաց» (1927), «Գրող Վ. Վ. Իվանովի դիմանկարը» (1941), «Ծաղիկներ։ Դիգիտալիս», «Նատյուրմորտ։ Արոսով զամբյուղը» (1947) աշխատանքները գտնվում են Հայաստանի պետական պատկերասրահում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Կոնչալովսկու կենսագրությունն ու արվեստը Archived 2007-05-12 at the Wayback Machine.
Կոնչալովսկու արվեստը Archived 2004-12-16 at the Wayback Machine.
Կոնչալովսկու արվեստը(չաշխատող հղում)