Արմենակ Համբարձումյան

Արմենակ Ձոնիկի Համբարձումյան (մարտի 23, 1953(1953-03-23), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բժիշկ-համաճարակաբան, բժշկական գիտությունների դոկտոր (1993), պրոֆեսոր (2002)։ Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի համաճարակաբանության ամբիոնի վարիչ։


== Կենսագրություն ==
Արմենակ Համբարձումյանը ծնվել է 1953 թվականի մարտի 23-ին Երևանում։ 1960-1970 թվականներին սովորել է Երևանի Լիսիցյանի անվան թիվ 34 միջնակարգ դպրոցում։ 1971 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի սանիտարահիգիենիկ ֆակուլտետ։, որն ավարտել է 1977 թվականին։
1977-1979 թթ. – ՀՍՍՀ Ներքին գործերի համակարգում սանիտարական բժիշկ,
1979-1988 թթ. – ԵՊԲԻ համաճարակաբանության ամբիոնին կից ներհիվանդանոցային ինֆեկցիաների կանխարգելման գիտահետազոտական լաբորատորիայի կրտսեր գիտաշխատող,
1988-1993 թթ. – ԵՊԲԻ համաճարակաբանության ամբիոնին կից ներհիվանդանոցային ինֆեկցիաների կանխարգելման գիտահետազոտական լաբորատորիայի ավագ գիտաշխատող,
1988-1991 թթ. – ԵՊԲԻ սանիտարահիգիենիկ և դեղագիտական ֆակուլտետների դեկանի տեղակալ,
1991-1997 թթ. – ԵՊԲԻ սանիտարահիգիենիկ և դեղագիտական ֆակուլտետների դեկան,
1993 թ. – ԵՊԲԻ համաճարակաբանության ամբիոնի դոցենտ,
1994 թ. – ԵՊԲԻ համաճարակաբանության ամբիոնի պրոֆեսոր,
1995 թ. մինչ օրս – ԵՊԲՀ համաճարակաբանության ամբիոնի վարիչ,
2005-2007 թթ. – ԵՊԲՀ մասնագիտական կրթության ֆակուլտետի դեկան,
2011-2012 թթ. – ԵՊԲՀ հետդիպլոմային և շարունակական կրթության ֆակուլտետի դեկան,
2012-2016 թթ. - ԵՊԲՀ հետդիպլոմային և շարունակական կրթության աշխատանքների գծով պրոռեկտոր,
2016-2019 թթ. ԵՊԲՀ քոլեջի տնօրեն։ 


== Գիտական գործունեություն ==
1984 թ. - բժշկական գիտությունների թեկնածու` “Համաճարակաբանություն” մասնագիտությամբ, ատենախոսության պաշտպանությունը ԽՍՀՄ ԲԳԱ-ի Ն.Ֆ.Գամալեայի անվան ՀՄԳՀԻ-ում։ Ատենախոսության թեման` ”Նարին-է կաթնաթթվային բակտերիաների համաճարակաբանական արդյունավետությունը ոսկեգույն ստաֆիլոկոկակրության կանխարգելման գործում”:
1993 թ. – բժշկական գիտությունների դոկտոր, ատենախոսությունը հաստատվել է Ռուսաստանի Դաշնության բարձրագույն որակավորման հանձնաժողովի կողմից։ Ատենախոսության թեման` “Ներհիվանդանոցային թարախաբորբոքային հիվանդությունների կանխարգելումն ու բուժումը` ժամանակավոր արհեստական բիոցենոզների հիման վրա”:
2002 թ. – շնորհվել է պրոֆեսորի կոչում։
11 թեկնածուական և 1 դոկտորական ատենախոսությունների գիտական ղեկավար է։


== Այլ տեղեկություններ ==
Արժանացել է մի շարք պարգևների․
1987 թ. – ՀՍՍՀ ԿԳՆ պատվոգիր,
2000 թ., 2010թ. – ԵՊԲՀ ոսկե մեդալներ,
2003 թ. – ՀՀ գիտության և կրթության նախարարության պատվոգիր,
2005 թ. – ՀՀ ԱՆ պատվոգիր,
2007 թ. – ՌԴ բժշկատեխնիկական ակադեմիայի ոսկե մեդալ,
2012 թ. – ՀՀ պաշտպանության նախարարի ժամացույց,
2014 թ. – ՀՀ պաշտպանության նախարարի հրամանով պարգևատրվել է Նելսոն Ստեփանյանի անվան մեդալով,
2015 թ. – ՀՀ Ազգային ժողովի նախագահի կողմից պարգևատրվել է մեդալով։
2000 թ. – ընտրվել է «Հայ համաճարակաբանների, բժշկական մանրէաբանների և մակաբուծաբանների» ասոցիացիայի նախագահ,
2000 թ. – ընտրվել է ՌԴ Բժշկատեխնիկական ակադեմիայի թղթակից-անդամ,
2001 թ. – ընտրվել է ՌԴ Բժշկատեխնիկական ակադեմիայի իսկական-անդամ (ակադեմիկոս), ՀՀ-ում նույն ակադեմիայի մասնաճյուղի նախագահության անդամ։
Մասնագիտական հետաքրքրությունները
Համաճարակաբանություն, մանրէաբանություն, կաթնաթթվային միկրոօրգանիզմների կենսագործունեության արգասիքների օգտագործումը թարախային պրոցեսների բուժման և կանխարգելման համար, ինչպես նաև` կոսմետոլոգիայում։
Հեղինակ է 4 հեղինակային իրավունքի վկայագրի, 16 գյուտարարական առաջարկի, ավելի քան 200 տպագրված աշխատանքների, 1 մենագրության և 3 դասագրքի։
Ամուսնացած է, ունի 2 որդի, 1 թոռ։


== Ծանոթագրություններ ==