Քերոլայն Ռոուզ Հանթ

Քերոլայն Ռոուզ Հանթ (անգլ.՝ Caroline Rose Hunt, հունվարի 8, 1923(1923-01-08), Էլդորադո, Արկանզաս, ԱՄՆ - նոյեմբերի 13, 2018(2018-11-13), Դալաս), ամերիկացի հյուրանոցատեր, որը մի ժամանակ եղել է ամենահարուստ կինն ԱՄՆ-ում։ 1979 թվականին հիմնել է «Rosewood Hotels & Resorts» հյուրանոցների և առողջավայրերի ցանցը։


== Վաղ կյանք ==
Ծնվել է 1923 թվականի հունվարի 8-ին նավթարդյունաբերող Հարոլդսոն Հանթի (1889–1974) և Լայդա Բանկերի (1889–1955) ընտանիքում։ Ծնողներն ունեցել են վեց երեխա։ Նրա մանկության տարիներին ընտանիքն ապրել է արևելյան Տեխասի Թայլեր քաղաքում։ Հանթն ասել է, որ մանկության տարիներին տեղյակ չի եղել ընտանիքի հարստության մասին, մինչև Life ամսագրում չի գտել իր հայրիկի նկարը հետևյալ հարցով․ «Սա՞ է աշխարհի ամենահարուստ մարդը»։
Կրթությունն ստացել է Դալասում, աղջիկների գիշերօթիկ Հոքադեյ դպրոցում, որից հետո երկու տարի հաճախել է Մերի Բոլդվին քոլեջը Վիրջինիա նահանգի Սթոնտոն քաղաքում ու տեղափոխվել Օստինի տեխասյան համալսարան։ Ստացել է արվեստի պատմության բակալավրի աստիճան։ 


== Կարիերա ==
Նախքան առաջին ամուսնությունն աշխատել է իր հայրիկի՝ Դալասում գտնվող գրասենյակում։ Հետագայում որպես գործակատար աշխատել է Դալասի «Նիման Մարկուս» հանրախանութում։ Առաջին ամուսության տարիներին և երկրորդ ամուսնության մեծ մասի ընթացքում կենտրոնացել է իր ընտանիքի ու բարեգործության վրա, որևէ պաշտոն չի զբաղեցրել, մինչև 55 տարեկանում հյուրանոցային բիզնես մուտք գործելը։
1979 թվականին Դալասի Թըթըլ Քրիք կոչվող տարածքում շքեղ հյուրանոց է բացել հարակից ռեստորանով։ Նույն տարում հիմնել է «Rosewood Hotels & Resorts» ընկերությունը, որի պատվավոր նախագահն էր իր մահվան պահին։ Ընկերությանն է պատկանել Լոս Անջելեսի Բել Էյր հյուրանոցը, որն այն վաճառել է 1989 թվականին։ Ներկայումս ընկերությանն է պատկանում Մանհեթենում գտնվող Քարլայլ հյուրանոցն ի թիվս այլ շքեղ հյուրանոցների։ 2013 թվականի մայիսին ընդգրկվել է անշարժ գույքի գործակալների հյուսիսային Տեխասի առևտրական ասոցիացիայի փառքի սրահում։ 
«Lady Primrose» կոչվող լոգանքի ու մաշկի խնամքի պարագաների արտադրություն է ունեցել, որը 1987 թվականին Անգլիայում ընկերուհու հետ բացած հնաոճ իրերի խանութի մասնաճյուղն է հանդիսացել։ Որոշ ժամանակ նրա հյուրանոցներում հյուրերին ապահովել են այդ ապրանքատեսակներով։ 
2000 թվականին գրել է «Primrose Past: The 1848 Journal of Young Lady Primrose» վեպը, ինչպես նաև խոհարարական երկու գիրք։ Իր հյուրանոցների և խոհարարական գրքերի շնորհիվ հանդիսացել է Դալասյան «Les Dames d'Escoffier» կազմակերպության անդամ, որտեղ ընդգրկված էին սննդով, ըմպելիքներով ու հյուրընկալությամբ զբաղվող պրոֆեսիոնալ կանայք։ 2009 թվականին ի ճանաչումն իր խոհարարական նվաճումների, արժանացել է «Savor Dallas' Lone Star» մրցանակի։ 1999 թվականին ընդգրկվել է տեխասյան բիզնեսի փառքի սրահում։ 


== Բարեգործություն ==
Քսան տարի եղել է Մերի Բոլդվին մասնավոր համալսարանի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։ 1991 թվականին իր քրոջ՝ Մարգարեթի հետ, վճարումներ է կատարել համալսարանական մասնաշենքերից մեկի վերանորոգման համար։ Պատվավոր կոչումներ է ստացել Մերի Բոլդվին և Չառլսթոն համալսարաններից։ 
Հանդիսացել է «United Way» Դալասյան կազմակերպության համահիմնադիր, պատվավոր փոխնախագահ և կարևոր նվիրատու։ Ազգային պարգևի է արժանացել այդ կազմակերպության թոքվիլյան ընկերությունից։ 2013 թվականին Էրիկ Ջոնսոնի մրցանակի է արժանացել նույն կազմակերպության Դալասյան մասնաճյուղի կողմից։ 
Նվիրատվություններ է արել Կանացի արվեստի ազգային թանգարանին, Ամերիկյան կարմիր խաչին, պահպանողական «Ժառանգություն հիմնադրամին», Կոնգրեսի գրադարանի Ջեյմս Մեդիսոն խորհրդին, տասը տարի եղել է Վաշինգտոնի՝ Ջոն Քենեդու անվան կատարողական արվեստների կենտրոնի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։  Հարավարևմուքում գործող «Ցանցաթաղանթի հիմնադրամ» ընկերության պատվավոր նախագահն է եղել․ ընկերությունը ոչ առևտրային կազմակերպություն էր, որն զբաղվում էր մակուլոդեգեներացիայի (որից տառապում էր նաև ինքը) ուսումնասիրությամբ և տեսողության կորստի վերականգնմամբ։ Փսորիազի ազգային հիմնադրամի խորհրդատվական խորհրդի անդամ է եղել։ 
Դալասում նվիրատվություններ է արել մի շարք կազմակերպությունների, այդ թվում՝ Դալասի օպերային, Դալասի սիմֆոնիկ նվագախմբին, Դալասի կանանց ակումբին , Փերոթ թանգարանին։ Առաջին տիկին Բարբարա Բուշի հիմնադրած «Ընտանեկան գրագիտության Բարբարա Բուշի հիմնադրամի» համանախագահ է եղել։ Դալասի բուսաբանական այգուն ավելի քան 10,000 ԱՄՆ դոլլար նվիրաբերելու համար իր անունով կոչվող վարդ է ստացել, 2013 թվականին նվիրատվություններ է արել նաև Դալասի մանկական թատրոնին, հանդիսացել է «Նեքսուս» վերականգնողական կենտրոնի օժանդակ անդամ, իր նվիրատվությունների համար «The Arts Community Alliance» կազմակերպությունից 2012 թվականին ստացել է արծաթե գավաթ։
Դալասի պրեսբիտերական Հայլենդ պարկ եկեղեցում եղել է դրա առաջին կին սարկավագը, նաև Դալասի պրեսբիտերական հիվանդանոցի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։ 


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացել է երկու անգամ։ Առաջին ամուսինը ԱՄՆ ռազմածովային ուժերի օդաչու Լոյդ Բոումեր Սանդսն էր, որից ունեցել է հինգ երեխա․

Լորի Սանդս Հարիսոն, ամուսնացել է Ֆրենկ Ուոլս Հարիսոն III-ի հետ։
Դեյվիդ Սանդս, ամուսնացել է Նենսի Գոլդմեն Սանդսի հետ։
Պատրիկ Բարայան Սանդս, ամուսնացել է Սառա Ֆոլկոներ Սանդսի հետ։
Ջոն Բանկեր Սանդս, ամուսնացել է Ռամոնա Շտարք Սանդսի հետ։
Ստեֆան Սանդս, ամուսնացել է Մարսի Ուիլսոն Սանդսի հետ։1973 թվականին ամուսնալուծվելուց հետո երկրորդ անգամ ամուսնացել է Բադի Շոելկոպֆի հետ․ հետագայում կրկին ամուսնալուծվել է։ 
Վախճանվել է 95 տարեկան հասակում, 2018 թվականի նոյեմբերի 13-ին կաթվածից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քերոլայն Ռոուզ Հանթը վախճանվում է 95 տարեկանում
Քերոլայն Ռոուզ Հանթի մահախոսականը(չաշխատող հղում)
Քերոլայն Ռոուզ Հանթը վախճանվել է