Բուլղարիայի արտաքին քաղաքականություն

Բուլղարիայի Հանրապետությունը վարում է արտաքին քաղաքականություն՝ Բուլղարիայի պետության և հասարակության հիմնական երկարաժամկետ նպատակներին համապատասխան։ Բուլղարիայի արտաքին կողմնորոշումը շատ դեպքերում համընկնում է եվրոպական և հյուսիսատլանտյան քաղաքականության հիմնական ուղղությունների հետ։ Բուլղարիայի ժամանակակից արտաքին քաղաքականության հիմնական տարաձայնությունները եվրոպական և հյուսիսատլանտյանի հետ հանդիսանում են նրա ամուր տնտեսական և այլ կապերը Ռուսաստանի հետ։
Բուլղարիան Եվրոպական Միության (2007 թվականի հունվարի 1), ՆԱՏՕ-ի (2004 թվականի ապրիլի 20), Առևտրի համաշխարհային կազմակերպության (1996 թվականի դեկտեմբերի 1) և Միավորված ազգերի կազմակերպության (1955 թվականի դեկտեմբերի 14) անդամ է։
1975 թվականի օգոստոսի 1-ին Բուլղարիայի Հանրապետությունը Հելսինկիում ստորագրեց ԵԱՀԿ եզրափակիչ ակտը և դարձավ Եվրոպայում անվտանգության և համագործակցության կազմակերպության 35 հիմնադիրներից մեկը։ 2004 թվականին Բուլղարիայի Հանրապետությունը ԵԱՀԿ նախագահն էր։
1885 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեն պաշտոնապես ճանաչեց բուլղարական կարմիր խաչի ընկերությունը, իսկ 1948 թվականից Բուլղարիան Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության անդամ է։


== Բուլղարիայի ընդհանուր արտաքին քաղաքականություն ==
2008 թվականին Բուլղարիայի Հանրապետությունը պարտավորվել է աշխատել Հազարամյակի զարգացման նպատակներին հասնելու համար։
2007 թվականի հունվարի 1-ին Բուլղարիայի Հանրապետությունը ստորագրել է Շենգենյան համաձայնագիր՝ որը  չեղյալ  է համարում Եվրոպական Միության քաղաքացիների համարանձնագրային և մաքսային հսկողությունը, բայց Բուլղարիայի քաղաքացիները շարունակում են դուրս մնալ Շենգենյան գոտուց։ Բուլղարիան Շենգենյան գոտու լիիրավ անդամ  է դարձել 2011  թվականի մարտի 27-ին։
2007 թվականին Բուլղարիայի Հանրապետությունը միացավ քաղաքակրթության դաշինքի Ընկերների խմբին։ Այս խմբին իր մասնակցությամբ Բուլղարիան աջակցում է միջմշակութային երկխոսության հարցերով տարածաշրջանային համագործակցության զարգացմանը։
1996 թվականին Բուլղարիայի Հանրապետությունը ստորագրեց Վասենաարական համաձայնագրերը, որոնք նախատեսում են մասնակից երկրների միջև տեղեկատվության կամավոր փոխանակում՝ համաձայնագրին կից ցուցակներում նշված երկակի կիրառման ապրանքների և տեխնոլոգիաների մատակարարման կամ երրորդ երկրներ մատակարարումների մերժման վերաբերյալ։
Բուլղարիան ստորագրել է միջուկային զենքի չտարածման մասին պայմանագիրը և հանդիսանում է միջուկային մատակարարների խմբի և Ցանգերի կոմիտեի անդամ։


== Բուլղարիայի տարածաշրջանային արտաքին քաղաքականություն ==
1996 թվականի հուլիսի 7-ին Բուլղարիայի մայրաքաղաք Սոֆիայում Հարավ-Արևելյան Եվրոպայի երկրների արտգործնախարարների հանդիպման ժամանակ որոշվեց զարգացնել չորս ոլորտներում մասնակիցների միջև համագործակցությունը։

բարիդրացիական հարաբերությունների կայունության և անվտանգության ամրապնդումը և դրանց հետագա զարգացումը;
տնտեսական զարգացում;
հումանիտար, սոցիալական և մշակութային հարցեր;
արդարադատություն, կազմակերպված հանցավորության, ահաբեկչության, մարդկանց ապօրինի թրաֆիքինգի, թմրանյութերի և զենքի դեմ պայքար։Այս նախաձեռնությունը հաստատվել է որպես Հարավ-Արևելյան Եվրոպայում համագործակցության գործընթաց, որի առաջին նախագահը (2007-2008) եղել է Բուլղարիայի Հանրապետությունը։  Նախաձեռնության հետագա նախագահներն են Մոլդովան (2008-2009), Թուրքիան (2009-2010) և Չեռնոգորիան (ներկայիս նախագահ)։
1992 թվականի հունիսից Բուլղարիայի Հանրապետությունը հանդիսանում է Կենտրոնական եվրոպական նախաձեռնության դիտորդ, իսկ 1996 թվականի հունիսի 1-ից՝ նրա լիիրավ անդամ։ Կենտրոնական եվրոպական նախաձեռնության շրջանակներում Բուլղարիայի Հանրապետությունն աշխատում է կենտրոնական, հարավ-արևելյան և Արևելյան Եվրոպայի երկրների միջև համագործակցության զարգացման համար և աջակցություն է ցուցաբերում ԿԵՆ անդամ մյուս երկրներին՝ ԵՄ-ին միանալու նախապատրաստության համար։
Բուլղարիան Սևծովյան տնտեսական համագործակցության կազմակերպության անդամ է, իսկ 2009 թվականի նոյեմբերի 1-ից մինչև 2010 թվականի մայիսի 31-ը եղել է նրա նախագահը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Министерство иностранных дел Республики Болгарии Archived 2007-07-11 at the Wayback Machine.(բուլղ.)