armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Երուսաղեմի տաճար

Երուսաղեմի տաճար (եբրայերեն՝ בֵּית הַמִּקְדָּשׁ‎, Բեյթ ա-Միքդաշ, այսինքն «Սրբազանության տուն»; եբրայերեն՝ מִּקְדָּשׁ‎, Միքդաշ), մ.թ.ա.10-րդ դար-մ.թ. 1-ին դարերում հրեա ժողովրդի կրոնական կյանքի կենտրոն։ Տաճարը գտնվում էր Երուսաղեմի Տաճարի լեռան վրա, որտեղ այժմ տեղակայված է 637 թվականին արաբների կողմից կառուցված Կուբբաթ ալ-Սախրա («Գմբեթ Ժայռի վրա») մուսուլմանական սրբավայրը։ Հնում միայն այդ վայրում էր կարելի Միասնական Աստծոն զոհաբերություն մատուցել, որը կատարում էին քահանաները (քոհեններ) և ղևտացիները։ Տաճարը նաև տարին երեք անգամ ուխտագնացության վայր էր հանդիսանում հրեաների համար Փեսախի (Զատիկ), Շավուոթի (Պենտեկոստե) և Սուքքոթի (Տաղավարաց տոն) ժամանակ։
Ըստ Աստվածաշնչի՝ հրեաների Եգիպտոսից դուրս գալուց հետո և մինչև Երուսաղեմի Տաճարի կառուցումը, ժամանակավորապես որպես տաճար է ծառայել ժողովի շարժական Խորանը։ Երուսաղեմի տաճարն իրենից ներկայացնում էր կառույց և դրանով տարբերվում էր զոհարանից և բացօթյա սրբատեղիներից (բեմ)։ Տաճարում գտնվում էին Աստծու ներկայությունը խորհրդանշող առարկաներ (Պատգամի Տապանակը քարասալիկով և քերովբեներ), ինչպես նաև պատարագ մատուցելու սպասք։ Պատարագ մատուցելու համար առավել կարևոր սպասքներ էին հանդիսանում. 

Ողջակիզման մեծ զոհասեղանը, որի վրա զոհաբերվում էին Աստծուն նվիրաբերված կենդանիներ, ինչպես նաև հացի նվիրաբերում և գինու հեղում էր կատարվում,
Խնկարկման ոսկե զոհասեղան, որի վրա խունկ էին ծխեցնում,
Ոսկե աշտանակը, որն իր լույսով լուսավորում էր Տաճարը,
Առաջարկների հացերի ոսկե սեղանը, որի վրա տեղադրված էին սուրբ «առաջարկությունների հացերը»։Հուդայականության համաձայն՝ տաճարը կվերականգնվի և ապագայում կդառնա հոգևոր կենտրոն հրեա ժողովրդի և ողջ մարդկության համար։
Աստվածաշնչում տաճարը սովորաբար անվանում են «YHWH Բետ» (Աստծու անունն արտասանելու արգելքի հետևանքով կարդացվում է Բետ Ադոնայ՝ Տիրոջ Տուն, կամ Բետ Էլոխիմ՝ Աստծո Տուն)։ Հաճախ Հնգամատյանի և մարգարեների պոետական տեքստերում տաճարն անվանվում է «Լևանոն» (եբրայերեն՝ לבנון‎‎ ― «սպիտակ»)։ «Բետ ա-Միկդաշ» անունը(եբրայերեն՝ בֵּית הַמִּקְדָּשׁ‎‎ ― Սրբությունների Տուն) տարածում է գտել Միշնայի (2-րդ դար) ժամանակներից։ Հրեական կրոնական գրականության մեջ լայն կիրառում ունի «Բետ ա-Բեհիրա» անունը (եբրայերեն՝ בֵּית הַבְּחִרָה‎ ― Ընտրության Տուն)։ Պոետական գրականության մեջ տաճարն անվանվում է նաև «Արիել» անվամբ (եբրայերեն՝ אריאל‎‎ ― տառացիորեն՝ «Աստվածային առյուծ»)։
Յաֆֆայի ժամացույցի աշտարակ

Ժամացույցի աշտարակ (անգլ.՝ מגדל השעון, Միգդալ հա-Շաոն, արաբ․՝ يافا برج الساعة‎‎), Օսմանյան ժամանակաշրջանում Պաղեստինում կառուցված 7 ժամացույցի աշտարակներից մեկը։ Կառուցվել է յաֆֆացի ժամագործ և ոսկերիչ Մորից Շայնբերգի կողմից։ Պաղեստինում կառուցված այս աշտարակը նվիրված է Օսմանյան կայսրության սուլթան Աբդուլ Համիդ II-ի թագադրության 25-ամյակին։ Աշտարակը կառուցվել է Յաֆֆայի արաբ և հրեա բնակիչների հանգանակած միջոցներով։ Տարելիցի կապակցությամբ Օսմանյան կայսրության տարածքում ընդհանուր առմամբ կառուցվել է ավելի քան հարյուր աշտարակ։ Աշտարակը գտնվում է Յաֆֆայի հյուսիսային մուտքից Եֆեթ փողոցի մեջտեղում, կառուցվել է կրաքարից, աշտարակի ձևը հիշեցնում է եվրոպական եկեղեցի, իսկ գմբեթը պատված է պղնձով։ Աշտարակն ունի երկու ժամացույց, զանգ, որը հնչում է ժամը երկու անգամ, 1948-1949 թվականներին արաբա-իսրայելական պատերազմում սպանված իսրայելցիների հիշատակը հավերժացնող հուշատախտակ։ Աշտարակի ժամացույցը ցույց է տալիս տեղական և եվրոպական ժամանակը։ Աշտարակը գտնվում է «ժամացույցի հրապարակում»։


== Պատմություն ==
Առաջին քարը դրվել է 1900 թվականի սեպտեմբերին, իսկ շինարարությունն ավարտվել է 1903 թվականին։ Աշտարակի շինարարությունը քաղաքում նշանավորվեց մշակութային փոփոխությամբ. մինչ այդ քաղաքի բոլոր ժամացույցները տեղադրված էին մզկիթների և եկեղեցիների զանգակատների աշտարակներին, «քաղաքացիական» աշտարակի շինարարությունը նշանակում էր հասարակության անցում դեպի աշխարհիկ կողմը։
19-րդ դարում՝ քաղաքային պատերի ավերումից հետո, ժամացույցի հրապարակը դարձավ քաղաքի կենտրոնական վայրերից մեկը։ Այնտեղ գործում էին շուկաներ, պետական հաստատություններ և առևտրական կենտրոններ, ինչպես նաև հասարակական տրանսպորտի «կենտրոնական կայարանը», որտեղից սայլերը և կառքերը ուղևորվում էին Էրեց Իսրայելի բոլոր կողմերը։
Աշտարակի ժամացույցի մեխանիզմը սպասարկող առաջին ժամագործը եղել է Նեթանել Մարկովիչը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում թուրքերի կողմից Յաֆֆայից հրեաների արտաքսման ժամանակ Մարկովիչը թուրքական իշխանություններից քաղաքում մնալու հատուկ թույլտվություն ստացավ՝ ժամացույցը սպասարկելու և կարգավորելու համար։
1965 թվականին աշտարակը վերականգնվեց Թել Ավիվի քաղաքապետարանի կողմից։ Ժամացույցը փոխարինվեց, ժամացույցի աշտարակի պատուհանները և որմնախորշերը զարդարվեցին Յաֆֆայի պատմությունը պատկերող ձևավոր ցանցերով։ Երկար տարիներ չգործելուց հետո՝ աշտարակը նորից վերականգնվեց 2001 թվականին։
2004 թվականին ժամացույցի աշտարակը հայտնվեց իսրայելական փոստային նամականիշների վրա։


== Չափեր ==
Բարձրություն (հիմքից մինչև ալեհավաքի վերջը) 27.8 մ
Առաջին հարկ` 3,8 մ
երկրորդ հարկ` 4,36 մ
Հիմք` 3,8x3,8 մետրի վրա
Զանգ
Տրամագիծ` 60 սմ
Բարձրություն` 110 սմ
Քաշ` 130 կգ
Թվահարթակ`
Տրամագիծ` 1,3 մ
Մեծ սլաք` 65 սմ
Փոքր սլաք` 35 սմ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Petersen, Andrew (2001). A Gazetteer of Buildings in Muslim Palestine (British Academy Monographs in Archaeology). I. Oxford University Press. pp. 174−175. ISBN 978-0-19-727011-0.


== Արտաքին հղումներ ==
По часовой стрелке
Где проходят туристские маршруты Старого Яффо?
I Love You (այլ կիրառումներ)

I Love You կարող է վերաբերվել.

I Love You ալբոմ, ամերիկյան The Neighbourhood ինդի փոփ խմբի դեբյուտային ստուդիական ալբոմ։
I Love You երգ, ամերիկացի երգչուհի Բիլլի Այլիշի կողմից ձայնագրած երգ իր «When We All Fall Asleep, Where Do We Go?» դեբյուտային ստուդիական ալբոմից։
ILOVEYOU, համակարգչային վիրուս ծրագիր, գրված VBScript ծրագրի միջոցով։
ILY ժեստ, հապավում, որն ամերիկյան ժեստերի լեզվով նշանակում է I Love You («Ես սիրում եմ քեզ»)։
Սպեկուլյացիա

Սպեկուլյացիա, (լատ.՝ speculatio - տնտղում), ակտիվի (ապրանքատեսակի կամ անշարժ գույքի) գնում` հուսալով, որ այն վերավաճառելու համար առավել արժեքավոր կդառնա մոտ ապագայում։ Ֆինանսական ոլորտում արտահայտվում է որպես ռիսկային ֆինանսական գործարքների ներգրավման պրակտիկա՝ տատանվող գների տարբերությամբ շահ ստանալու նպատակով։
Սպեկուլյացիան սկզբունքորեն կարող է ներառել ցանկացած վաճառվող ապրանք կամ ֆինանսական գործիք։
Սպեկուլյատորները հատկապես տարածված են արժեթղթերի, պարտատոմսերի, ապրանքային ֆյուչերսների, արժույթների, կերպարվեստի աշխատանքների, առանձնահատուկ արժեք ներկայացնող հավաքածուների, անշարժ գույքի և ածանցյալ գործիքների շուկաներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Թուրքական անձնագիր

Թուրքական անձնագիր (թուրքերեն՝ Türk Pasaportu), պետական փաստաթուղթ, որը տրվում է Թուրքիայի քաղաքացիներին և օգտագործվում է անձի նույնականացման և արտասահման մեկնելու համար։ Թուրքիայում անձնագրերը մտցվել են 1950 թվականի հուլիսի 15-ին։ Ներկայիս անձնագրերը մտցվել են 2010 թվականի հունիսից։ Վավերականության ժամկետը 10 տարի։ Անձնագիրը տրվում է Թուրքիայի ոստիկանության կողմից։ Հյուսիսային Կիպրոսի քաղաքացիները կարող են դիմել թուրքական անձնագրի համար։ Նրանք նույն կերպ կարող են դիմել նաև Կիպրոսի անձնագրի համար։ Բացի այս անձնագրերի տեսակները, Թուրքիայի որոշ քաղաքացիների, ովքեր զբաղվում են դիվանագիտական ծառայությամբ, տրվում է դիվանագիտական անձնագիր։


== Արտաքին տեսք ==
Անձնագիրն ունի կարմիր գույն, որի վրա գրված է (թուրքերեն՝ Türkiye Cumhuriyeti) «Turkey» և (թուրքերեն՝ Pasaport) «Passport»` թուրքերենով և անգլերենով։ Կենտրոնում ոսկեգույնով պատկերված է աստղ և կիսալուսին, ինչպես պետական դրոշի վրա։ Անձնագրի ներսում տվյալները նշվում են թուրքերենով և անգլերենով։ Անձագրի չափսերն են` 88×125 մմ։


== Վիզայի անհրաժեշտություն Թուրքիայի քաղաքացիների համար ==

Թուրքական անձնագիր ունեցող անձինք կարող են ճանապարհորդել առանց վիզայի կամ վիզան ստանալ ժամանման պահին աշխարհի մոտ 100 երկրներում։
2011 թվականի սեպտեմբերի 29-ին ԵՄ արտաքին հարաբերությունների պատասխանատու Սեսիլիա Մալմսթրոմը հայտարարեց, որ վիզայի պահանջը շենգենյան գոտու երկրների համար կդադարեցվի։ Վիզայի ազատականացումը կլինի մի քանի փուլով։ Այն կներառի վիզայի համար նախատեսված փաստաթղթերի կրճատում, երկկողմանի վիզաների տրամադրում և կեցության ժամկետի երկարեցում։


== Պատկերասրահ ==
Թուրքիայում կիրառվող անձնագրի տեսակները

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անձնագրի հաստատում Archived 2013-07-04 at the Wayback Machine.
Խաղաղության եկեղեցիներ

Խաղաղության եկեղեցիներ (լեհ.՝ Kościoły Pokoju, գերմ.՝ Friedenskirchen), փայտե խոշորագույն սրբազան կառույցներ Եվրոպայում (նստատեղերի թվով այդ կոչումը վիճարկում է Ֆինլանդիայի Կերիմյակի կոմունայի եկեղեցին)։ Տեղակայված են լեհական Սվիդնիցա և Յավոր քաղաքներում։ 2001 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն խաղաղության եկեղեցիները հռչակեցին համաշխարհային մշակութային ժառանգություն։


== Պատմություն ==
Խաղաղության եկեղեցիները կառուցվել են 17-րդ դարի երկրորդ կեսին 1648 թվականի Վեստֆալյան հաշտությունից հետո, որը կնքվել է Երեսնամյա պատերազմից հետո (1618—1648)։ Բողոքական Շվեդիայի ճնշման տակ Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսր Ֆերդինանդ III-ը (դավանանքով՝ կաթոլիկ) սիլեզյան լյութերական-ավետարանչականներին թույլ տվեց տարածքում երեք եկեղեցիներ կառուցել, որոնք գտնվում էին նրա անմիջական կառավարման տակ։
Կայսեր համաձայնությունը պարունակում էր մի շարք լրացուցիչ սահմանափակումներ.

եկեղեցիները պետք է կառուցվեին միայն ոչ դիմացկուն նյութերից (փայտ, ծողտ, կավ, ավազ),
եկեղեցիները պետք է կառուցվեին միայն քաղաքի սահմաններից դուրս, քաղաքի պատերից թնդանոթային կրակոցի հեռավորության վրա,
եկեղեցիները չպետք է ունենային աշտարակներ, զանգակատներ, ինչպես նաև ունենային ավանդական ձև,
եկեղեցիները պետք է կառուցվեին մեկ տարվա ընթացքում,
կառուցումը պետք է կատարվեր բացառապես բողոքականների գումարով,
եկեղեցիներին կից չէր կարելի բացել ծխական դպրոցներ։Ընդհանուր կառուցվեց երեք եկեղեցի՝ Գլոգուվում, Յավորում և Սվիդնիցայում (ներկայումս դրանցից պահպանվել են երկուսը. գլոգուվյան եկեղեցին այրվել է 1758 թվականին կայծակի հարվածից հետո)։
Չնայած սահմանափակումներին՝ խաղաղության եկեղեցիները դարձան խոշորագույն փայտե կրոնական կառույցները, կառուցման ժամանակ կիրառվել էին առաջադիմական ճարտարապետական և շինարարական լուծումներ։ Սվիդնիցայի խաղաղության եկեղեցին զբաղեցնում է 1180 քկմ և ունի 6000 հավատացյալ, Յավորի եկեղեցին՝ 1090 քկմ և 7500 հավատացյալ (3000 նստատեղ)։ Ֆիննական Կերիմյակի կոմունայի եկեղեցին ունի 3400 նստատեղ, բայց ամբողջական տարողությունը (կանգնելու տեղերով) կազմում է մոտ 5000 մարդ։


== Պատկերասրահ ==


=== Սվիդնիցա ===

		
		
		


=== Յավոր ===

		
		
		


=== Գլոգուվ ===


== Գրականություն ==
Worthmann, Ludwig, Führer durch die Friedenskirche zu Schweidnitz. Breslau 1929.
Kalinowski, Konstanty, Barock in Schlesien. München 1990. ISBN 3-422-06047-2.
Gruk, Wojciech, Silesian Churches of Peace and the Royal Hungarian Articular Churches. Possible Legal and Architectural Relations. In։ Protestantischer Kirchenbau der Frühen Neuzeit in Europa. Grundlagen und neue Forschungskonzepte. — Protestant Church Architecture in Early Modern Europe. Fundamntals and New Research Approaches. Regensburg 2015, p. 333-343. ISBN 978-3-7954-2942-3.


== Արտաքին հղումներ ==
Church Of Peace in Jawor – photo gallery
Church of Peace in Świdnica (Լեհերեն)
Դամիան դի Գոյշ

Դամիան դի Գոյշ կամ Գուշ (պորտ.՝ Damião de Góis, Goes, փետրվարի 2, 1502, Alenquer - հունվարի 30, 1574, Alenquer), պորտուգալացի մտավորական-հումանիստ, դիվանագետ, թարգմանիչ, կոմպոզիտոր։


== Կենսագրություն և արվեստ ==
Ազնվականների ընտանիքից է, նրա պապը եղել է Հենրիխ Ծովագնացի շրջապատից։
Մանուել 1-ինի օրոք` 1523 թվականին, նրան ուղարկել են Անտվերպեն, որտեղ ծառայել է որպես պորտուգալական ֆակտորիայի քարտուղար, կապ է ունեցել Ֆուգերների և այլ առևտրական տների հետ։
Եվրոպայի շատ երկրներում է շրջել, հանդիպել Լյութերին, Սեբաստիան Մյունստերին, Մելանխթոնին, սովորել Էրազմ Ռոտերդամցու մոտ և ընկերացել նրա հետ։ Ընկերություն է արել պորտուգալացի պատմիչներ և գրողներ Ժուան դի Բարուշի, Անդրե դե Ռեզենդիի հետ։ Կուրսերի է հաճախել Պադուի և Լյովենի համալսարաններում։ Հավաքել է գեղանկարներ։
1533 թվականին ուխտագնացություն է արել դեպի Սանտյեգո դե Կոմպոստելա։ 1538 թվականին ամուսնացել է հոլանդուհու հետ։ Fides, religio, moresque Aethiopum (1540) ստեղծագործության մեջ առաջին անգամ հրապարակել է Եթովպիայում քրիստոնեության վերաբերյալ վկայության։
1548 թվականին նշանակվել է որպես Տորե դու Տոմբուի գլխավոր պաշտպան։ Կազմել է Լիսաբոնի նկարագրությունը (1554)։
Գրող-հրապարակախոսը պորտուգալերեն է թարգմանել Աստվածաշունչը (Էկլեզիաստի գիրքը) և Ցիցերոնի «Ծերության մասին» թեզը։ Թարգմանել է նաև պորտուգալերենից լատիներեն։
Ազատամտության համար ենթարկվել է ինկվիզիցիայի, 1571 թվականին դատապարտվել ցմահ բանտարկության։ Բաց է թողնվել, որբ ծանր հիվանդ էր և մահացել է անհայտ պայմաններում (հնարավոր է, որ նրան սպանել են)։


== Աշխատություններ ==
Legatio Magni Indorum Imperatoris Presbyteri Ioannis … (Antwerp, 1532; нов. изд.: Elizabeth B. Blackburn, «The Legacy of ‘Prester John’» // Moreana 4, 1967, 37-98)
Ecclesiastes de Salamam, com algũas annotações neçessarias (Venezia, 1538; нов. изд.: O Livro de Ecclesiastes/ T. F. Earle, ed., Lisboa, 2002)
Livro de Marco Tullio Ciçeram chamado Catam maior, ou da velhiçe, dedicado a Tito Pomponio Attico (Venezia, 1538)
Comentari Rerum Gestarum in India (1539)
Fides, religio, moresque Aethiopum … (Lovanii 1540; Parisiis 1541; нем. пер.: Wiesbaden, 1999)
Deploratio Lappianae gentis (Lovanii, 1540)
Aliquot Opuscula (1544)
Urbis Olisiponis descriptio (Évora, 1554; Frankfurt, 1603; Coimbra, 1791; англ. пер.:, 1996)
Crónica do Felicíssimo Rei D. Manuel (Lisboa, 1566—1567; 1619; Coimbra 1926)
Crónica do Principe D. João (Lisboa, 1567; нов. изд.: Graça Almeida Rodrigues, ed., Lisboa, 1977)
As cartas Latinas de Damião de Góis// Noese e crise na epistolografia Latina goisiana/ Amadeu Torres, ed. — 1982.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քյալտոշ

Քյալտոշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դիադինի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Այիոս Յոանիս

Ագիոս Իոանիս, (հուն․՝ Άγιος Ιωάννης) (թուրքերեն՝ Lefkoşa) փոքր գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների բնակչությունը կազմում է 33 մարդ։ Տեղակայված է Սալամիոու գյուղից 4 կմ դեպի հյուսիս։ Մինչ 1974 թվականը Ագիոս Իոանիսը գրեթե ամբողջությամբ բնակեցված էր թուրք-կիպրոսցիներով։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Agios Ioannis, Paphos (անգլ.)
Մամալիգա

Մամալիգա (ռումիներեն՝ mămăligă, մեմելիգե), եգիպտացորենի ալյուրից պատրաստված թանձր շիլա, մոլդովական, ռումինական, ուկրաինական և ղազախական ազգային ուտեստ։ Մամալիգան մեծ տարածում ունի նաև կովկասյան ժողովուրդների մոտ. վրացիների մոտ կոչվում է «գոմի», աբխազների մոտ՝ «աբիստա», ադըղեների մոտ՝ «մերեմիսե», չեչենների մոտ՝ «ահիար հուդար» կամ շիլա՝ եգիպտացորենի ալյուրից, ինգուշների մոտ՝ «ժուրան-հուդար», օսերի մոտ՝ «մամելայ քեբեր» (բառացի՝ «մի կտոր՝ չմեռնելու համար»)։
Իր համով, արտաքին տեսքով և նյութակազմվածքով տարբերվում է շիլայի մնացած բոլոր տեսակներից։ Կտրվում է մոմած թելով կամ հատուկ փայտե դանակով։


== Պատրաստում ==

Պատրաստվում է հատուկ եղանակով՝ ջրից, աղից և եգիպտացորենի ալյուրից՝ չուգունե ամանի մեջ (ռումիներեն՝ ceaun)՝ հատուկ փայտիկ-խառնիչի օգնությամբ։ Պատրաստելիս մամալիգան ավելի թանձր են պատրաստում, որպեսզի հաց չօգտագործեն այն համտեսելիս, և իտալական պոլենտայի նմանությամբ՝ մամալիգան էլ բաժանվում է կտորների։
Մամալիգան մատուցվում է թթվասերի և բրինզայի (ռումիներեն՝ mămăligă cu brânză şi smântână) հետ։ Երբեմն մամալիգան մատուցում են ափսեի մեջ լցված տաք կաթի հետ միասին (ռումիներեն՝ mămăligă cu lapte): Մամալիգայից պատրաստում են նաև եգիպտացորենի բլիթներ՝ այն կտրելով և փոքր-ինչ պահելով յուղի մեջ։
Քանի որ մամալիգան օգտագործվում էր հացի փոխարեն, այն մտնում է մեծ քանակությամբ ուտեստների բաղադրության մեջ։ Այդպիսի ուտեստներից մեկը մամալիգայով կաղամբով տոլման (ռումիներեն՝ sarmale, сармале) է։ Մյուս ուտեստը՝ բուլզը (ռումիներեն՝ bulz), իրենից ներկայացնում է թխված գնդիկներ, որոնց ներսում բրինզա և յուղ կա։
Մամալիգան կարող են մատուցել նաև խրխոզիով, կաթնաշոռով և պանիրով, խոզապուխտով, ձվով, սնկով, տապակած ձկով և այլն։


== Պատմություն ==

Պատմականորեն մամալիգան եղել է քրիստոնյաների հիմնական սնունդը՝ փոխարինելով հացին։ Մամալիգան պատրաստել են նաև կորեկից։ Եգիպտացորենի դաշտերի մասին ամենավաղ հիշատակումը կապվում է մոլդովական իշանության, մասնավորապես՝ Կոնստանտին Դուկայի կառավարման շրջանի հետ (1693-1695): Եգիպտացորենն սկսեց շատ արագ տարածում գտնել, քանի որ զավթիչ թուրքերի կողմից հարկման չէր ենթարկվում։ Եգիպտացորենից պատրաստված մամալիգան իր որակական հատկանիշներով և կալորիականությամբ ավելի լավն էր, քան մինչ այդ կորեկից պատրաստված մամալիգան


== Տես նաև ==
Շիլա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Рецепт мамалыги по-пастушьи
«Приходи на мамалыгу» в исполнении Надежды Чепраги]]
Շիրակ (գյուղ, Շիրակի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շիրակ (այլ կիրառումներ)Շիրակ (նախկինում՝ Ղոնախղռան),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզի Ախուրյանի տարածաշրջանում, մարզկենտրոն Գյումրիից 5 կմ հյուսիս-արևելք։
Գյուղը հիմնադրվել է XVIII դարի վերջերին՝ Կարսի Ենիքեյ, Ջային Մազրա և Ղարախան գյուղերից եկածների կողմից։ Վերանվանվել է Շիրակ 1940 թ. մարտի 2-ին։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Շիրակի մշտական բնակչությունը կազմել է 1153, առկա բնակչությունը` 1147 մարդ։
Շիրակի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է հացահատիկի մշակությամբ, ճակնդեղագործությամբ և բանջարաբուծությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Շիրակում են 19-րդ դարի Սբ. Հակոբ եկեղեցին և 19-րդ դարի Սբ. Մինաս մատուռը, ինչպես նաև Սբ. Նշան մատուռը։


== Ավանդություն ==
Պարսիկ բռնավորները այս գյուղից առևանգում են մի գեղեցիկ հայ աղջկա։ Ժամանակ անց լքված աղջիկը վերադառնում է տուն։ Աղբյուրի մոտ նա մի անգամ լսում է պարսիկ զինվորների խոսակցությունը, այն մասին, որ մեծավորի հրամանով իրենցից ամեն մեկը գիշերը պետք է մորթի այն հայ տղամարդուն, ում տանը որ ինքը գիշերելու է։
Պարսկերեն սովորած հայ աղջիկը լսելով այդ, անմիջապես լուր է տալիս գյուղի քյոխվային։ Հավաքվում են գյուղի մեծերը և որոշում պարսիկ զինվորներին տեղավորել այն տներում, ուր մի քանի տղամարդ կա և գիշերով սպանել նրանց։ Այդպես էլ անում են։ Եվ այդ օրվանից գյուղը սկսում է կոչվել Ղոնախռան՝ հյուրասպան։


== Տես նաև ==
Շիրակի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Մոլոդովկա (գյուղ, Բուրինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄոլոդովկաՄոլոդովկա (ուկրաիներեն՝ Молодівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մոլոդովկա գյուղում բնակվում էր 37 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարիա Պետրովիխ

Մարիա Սերգեևնա Պետրովիխ (ռուս.՝ Мари́я Серге́евна Петровы́х, մարտի 13 (26), 1908, Norskoe District, Yaroslavsky Uyezd, Յարոսլավլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 1, 1979(1979-06-01), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային բանաստեղծուհի, թարգմանչուհի։ ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր․ գործիչ (1970)։
Ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի գրականության ֆակուլտետը (1930 թ., էքստեռն)։ 1935 թվականից հիմնականում զբաղվել է թարգմանությամբ (Ս․ Ներիս, Պ․ Մարկիշ, Ռ․ Թագոր, Թ․ Տիլվիտիս և ուրիշներ)։ Պոտրովիխի ստեղծագործական կյանքում առանձնահատուկ տեղ է գրավել հայ պոեզիայի թարգմանությունը, որին նա նվիրել է ավելի քան 40 տարի (Հ. Հովհաննիսյան, Ավետիք Իսահակյան, Վահան Տերյան, Նաիրի Զարյան, Գեղամ Սարյան, Համո Սահյան, Մարո Մարգարյան, Գևորգ Էմին, Սիլվա Կապուտիկյան, Հ․ Կ․ Հովհաննիսյան)։ Պետրովիխը նաև խմբագրել է Ավետիք Իսահակյանի, Գեղամ Սարյանի և հայ ուրիշ բանաստեղծների ռուս, ժողովածուները։ Մասնակցել է Հովհաննես Թումանյանի միհատորյակի, «Հայկական դասական քնարերգություն», Գրիգոր Նարեկացու «Մատյան ողբերգության» և այլ գրքերի կազմմանն ու հրատարակմանը։ Պետրովիխը բանաստեղծություններ է նվիրել Հայաստանին («Աշխարհում միայն մեկ Հայաստան», «Եվ գաղտնիքները Սևանա կղզու»)։ Պետրովիխի բանաստեղծությունները թարգմանվել են հայերեն։ Եղիշե Չարենցի անվան մրցանակի դափնեկիր (1979 թ.)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռանչի

Ռանչի (հինդի՝ राँची), հնդկական Ջարկհանդ նահանգի կենտրոնը։ Արևելյան Հնդկաստանում կարևոր քաղաքական, առևտրային, արդյունաբերական և կրթական կենտրոն է։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքը գտնվում է Չոտա Նագպուր սարավանդի վրա։ Քաղաքը շրջապատող տարածքը հարուստ է լեռներից իջնող փոքրիկ գետակներով, որի պատճառով քաղաքը ստացել է «Ջրվեժների քաղաք» անվանումը։ Առավել հայտնի են Դաշամ, Հունդուրու, Խիրնի և Պանդչհատ ջրվեժները։
Սուբարնարեքա գետը և իր վտակները կազմում են տեղական գետային համակարգը։ Մի քանի դամբեր և ջրանքներ ապահովում են տեղացիների ջրի կարիքները։
Բլրաշատ տեղագրությունը և խիտ արևադարձային անտառները ապահովում են Ռանչիի համեմատաբար չափավոր կլիման՝ համեմատած Հնակաստանի այլ բնակավայրերի հետ։ 


== Կլիմա ==


== Բնակչություն ==
2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով՝ Ռանչիի բնակչությունը կազմում է 1 126 741 մարդ։ 52,07%-ը կազմում են տղամարդիկ, իսկ 47,93%-ը կանայք։ Գրագիտության մակարդակը 88,42% է, որը բարձր է ազգային միջին գրագիտության մակարդակից, գրագիտությունը տղամարդկանց շրջանում 92,87% է, իսկ կանանց շրջանում՝ 83,60%։ Բնակչության 11,41%-ը կազմում են մինչև 6 տարեկան երեխաները։


== Տնտեսություն ==
Հնդկական մետաղագործական կենտրոն


== Տրանսպորտ ==
Ավտոմոբիլային
Ռանչիով է անցնում ազգային նշանակություն ունեցող երկու խճուղի (NH-23 и NH-75), ինչպես նաև պլանավորվում է շրջանային ճանապարհի կառուցումը, որը պիտի համապատասախանի միջազգային նորմերին։
Քաղաքում բացակայում է ավտոբուսային միջքաղաքային տրանսպորտը, որին փոխարինում են մեծ քանակով մեքենաներ՝ ռիքշաներ և տաքսիներ։
Միջքաղաքային և մերձքաղաքային փոխադրումներն իրականացվում են մասնավոր և պետական ավտոբուսային կայաններով:
Երկաթուղային
Վերջին 3-4 տարիներին Ռանչիում շատ արագ զարգացել է երկաթուղային տրանսպորտը, ինչպես բեռնատար, այնպես էլ մարդատար փոխադրումների ծավալը աճել է մի քանի անգամ։
Ներկայումս Ռանչին ունի երկաթուղային կապ Հնդակստանում կարևոր նշանակություն ունեցող այնպիսի քաղաքների հետ, ինչպիսիք են Նյու Դելին, Մումբայը, Կալկաթան, Չեննայը, Բանգալորը, Ջայպուրը, Պատնան և այլն։
Քաղաքի երկաթուղային կայարաններն են՝ Թաթիսիլվային, Նմակումը, Ռանչին, Արգորան և Խատիան։
Ավիացիոն
Ռանչիում է գտնվում կարևոր նշանակություն ունեցող «Bhagwan Birsa Munda Airport» օդանավակայանը, որը կառավարվում է Հնդկաստանի օդանավակայանների ծառայության կողմից։ Տերմինալի շենքը գտնվում է քաղաքի կենտրոնից մոտավորապես 7 կմ դեպի հարավ։
Օրական 5 չվերթ է տեղի ունենում դեպի Դելի և 3 դեպի Կալկաթա, կան նաև չվերթներ դեպի Մումբայ, Պատնա, Բհուբանեշվար և Չանդիգարխ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեզիդենցիյա (գյուղ, Օխոտսկի շրջան)

Ռեզիդենցիյա (ռուս.՝ Резиденция), գյուղ Ռուսաստանի Խաբարովսկի երկրամասի Օխոտսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 120 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆարհադի սխրանքը

«Ֆարհադի սխրանքը» (ռուս.՝ «Подвиг Фархада»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալբերտ Խաչատուրովը 1967 թվականին հերոսական դրամայի ժանրում։
Ֆիլմը նկարահանվել է Կալինինգրադի մարզում։ Ֆարհադի դերի համար Ջավլոն Խամրաևն ստացել է Ուզբեկստանի ԽՍՀ վաստակավոր արտիստի կոչում։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ։
Ձախողված տանկային ճեղքման ժամանակ կապիտան Ֆարհադ Աբասովը գերի է ընկնում։ Գերմանացի գեներալ Հոֆմանը որոշում է փորձ կատարել. հրետանային կրակի տակ Ֆարհադը վարպետորեն տանում է «Տ-34» տանկը պայթյունների միջով՝ միայնակ ճեղքելով պաշտպանական գիծը։
Հոֆմանը հիացած է Ֆարհադի քաջությամբ ու վարպետությամբ, սակայն, չհասնելով անհրաժեշտ վկայությունների, հրամայում է նրան գնդակահարել։ Հոֆմանի հետ խոսակցության ընթացքում Ֆարհադը հարվածում է նրան և ռուս թարգմանչուհի Վերայի օգնությամբ փախչում է։ Գրավված գերմանական տանկով նրանց հաջողվում է որոշ ժամանակով փախչել հետապնդումից։
Ֆարհադը Վերային հանձնարարում է հասնել յուրայինների մոտ, իսկ ինքը զոհվում է՝ խոցելով գերմանական ռազմական էշելոն։


== Դերերում ==
Ջավլոն Խամրաև – Ֆարհադ Աբասով, կապիտան, տանկիստ
Վիա Արտմանե – Վերա, թարգմանիչ
Լայմոնաս Նորեյկա – Հոֆման, գերմանացի գեներալ
Վալենտինս Սկուլմե – Հասսել
Մադինա Մահմուդովա
Վոլդեմար Ակուրատերս
Գենադի Ֆրոլով
Հիքմատ Լատիպ – բամբակագործ
Նկարահանումներին մասնակցել են նաև Մերձբալթյան ռազմական օկրուգի զինծառայողները։


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Իբրահիմ Ռահիմ
Ռեժիսոր՝ Ալբերտ Խաչատուրով
Օպերատոր՝ Տրայկո Էֆտիմովսկի
Նկարիչ՝ Վադիմ Դոբրին
Կոմպոզիտոր՝ Ռումիլ Վիլդանով
Հնչյունային ռեժիսոր՝ Իսրայել Արկաշևսկի
Ֆիլմի տնօրեններ՝ Մ. Իշևսկի, Ն. Իսլամով


== Տեխնիկական տվյալններ ==
Արտադրություն՝ Ուզբեկֆիլմ
Գեղարվեստական ֆիլմ, մեկ սերիա, հեռուստատեսային, սև-սպիտակ
Տևողությունը՝ 77 րոպե։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ֆարհադի սխրանքը» Кино—Театр կայքում
Սանտա Մարիա դելլա Սալյուտե

Սանտա Մարիա դելլա Սալյուտե (իտալերեն՝ Basilica di Santa Maria della Salute), տաճար Վենետիկում՝ Դորսոդուրո շրջանի Մեծ ջրանցքի վրա։
Կառուցվել է 1630-1631 թթ. քաղաքը ժանտախտից ազատելու պատվին։ Ժանտախտի համաճարակը խլել է շուրջ 100 000 կյանք, որը կազմում էր քաղաքի բնակչության ավելի քան մեկ երրորդը։
1631 թվականին երիտասարդ ճարտարապետ Բալտասար Լոնգենը սկսել է շինարարությունը Մեծ Խորհրդի և դոժ Նիկոլո Կոտարինիի թույլտվությամբ։ Շինարարությունը շարունակվել է ավելի քան կես դար և ավարտվեց 1681 թվականին։ Իսկ սրբագործվել է  ճարտարապետի մահից հետո։
Ըստ պահպանված տվյալների, եկեղեցու հիմքի համար օգտագործվել է ավելի քան մեկ միլիոն փայտե գերաններ, նրանցից ավելի քան 100000 խփվել է ներքևի մասում, որպես սյուներ։
Նոյեմբերի 21-ին, այն օրը, երբ Կաթոլիկ եկեղեցին նշում է «Սուրբ Աստվածածնի տաճարի մուտքը» տոնը, նշվում է Ֆեստա դելա Սալյուտեյում։ Այդ օրը դոժի Պալատից մինչև տաճար ստեղծվում է պոնտոնային կամուրջ։


== Ճարտարապետություն ==
Բազիլիկը կառուցվել է ութանիստ ձևով։ Խորանի վերևում ավելի ուշ կառուցվեց ավելի փոքր չափսերով երկրորդ գմբեթը։ Գլխավոր գմբեթը տեղադրվել է 15 շերտերով թմբուկի վրա, որոնցից յուրաքանչյուրում կան զույգ պատուհաններ՝ շրջանակված կամարներով։ Տաճարի մուտքը զարդարված է հաղթական կամարներով։ Ճակատային մասը զարդարված է Միխայիլ հրեշտակապետի քանդակներով, ով սպանել էր քանդակներին։
2010 թվականի օգոստոսի 30-ին եկեղեցում հրդեհ է բռնկվել, որի ժամանակ ջրի մեջ էր մնացել Տիցիանի «Դավիդ և Գոլիաֆ» նկարը և երկու այլ նկարներ։ Նկարը պատկերում է երիտասարդ Դավիթին, սուրը իջեցրած և ձեռքերը դեպի երկինք պարզած՝ Գոլիաֆի անգլուխ մարմնի մոտ։


== Տես նաև ==

Վենետիկի եկեղեցիների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ձայնավորների ուղղախոսություն

Ձայնավորների ուղղախոսությունը, հիմնականում կանոնավորված է յուրքանչյուր ձայնավորի ուղղախոսությունը և յուրաքանչյուր ձայնավոր հանդես է գալիս իր ձայնային-արտասանական բնորոշ գծերով։ Ժամանակակից արևելահայ գրական լեզվի ձայնավորների ուղղախոսությանըը բնորոշ են մի շարք  բնութագրական հատկանիշներ։


== Ուղղախոսությանը բնորոշ հատկանիշներ ==
Իբրև արտասանական տարրեր կարող են հազվադեպ համընկնել բառին (օրինակ, ու շաղկապը, է օժանդակ բայը։ Ի նախդիրը, առանձին ձայնարկություններ), առավել հաճախական՝ ձևույթին (օրինակ) -ը հոդը, ի, ու հոլովակերտները, -ի, -ու, -ե ածանցները), նաև՝ հոդակապին (օրինակ, ա, ե. ալր+ա+տախտակ, գին+ ե+ տուն) և այլն)։
Շեշտակիր ձայնավորները արտասանվում են առավել ուժգնությամբ ու հնչեղությամբ, մասամբ և տևողությամբ, թեև սրանց համար բնորոշը ուժային շեշտն է, բայց հարցական և բացականչական հնչերանգներում կարող են ստանալ երաժշտական շեշտ։
Դիրքով պայմանավորված՝ կարող են լինել երկար կամ կարճ, բաց կամ փակ (առանց հնչյունաբանական դերի)։
Բացի ը-ից նրանք շեշտակիր ու լիահունչ են։ ը-ն միայն ձայնարկություններում և որոշ փոխառյալ բառերում կարող է շեշտակիր լինել։
Վանկարարության ֆունկցիան բոլորի համար էլ հատկանշական է, կարող են հանդես գալ նույնատիպ վանկակաղապարներում։
Գրեթե բոլոր ձայնարկությունները շեշտազուրկ դիրքում կարող են վերածվել ը-ի, մինչդեռ ոչ մի այլ ձայնավորի չի վերածվում։
Ամեն ձայնավոր հնչյունի հետ կարող է կազմել երկբարբառակեր (երկհնչյուն), յ- ն ի, ե, ը ձայնավորների հետ կարող է երկհնչյուն կազմել՝ զուգակցելով միայն սկզբից (յի, յը)։
Գրավոր տեքստում ա, ո, է, ը, ու տառերի գրությունը համապատասխանում էր արտասանությանը։


== Ժամանակակից գրական հայերենի ուղղախոսություն ==
Ժամանակակից գրական հայերենի ուղղախոսությունը թեև հիմնականում մերժում է ձայնական կուտակումները, բայց ուղղագրություն հանդուրժում է ձայնավոր տառազուգորդումներ, կիցգրություններ, կրկնակ տառեր, ինչպես աա, աե, աէ, աը, աի, աո, աու, աօ, եե, եա, եի, եո, է, եօ, էա, էի, էո, էու, իի, իե, իո, իու, իօ, ուո, ոա, ոե, ոէ, ոի, ոու, ոօ, ուու, ուա, ուե, ուէ, ուո, օա և այլն


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆերմին Ագուայո

Ֆերմին Ագուայո (իսպ.՝ Fermín Benedicte Aguayo, օգոստոսի 14, 1926(1926-08-14), Sotillo de la Ribera, Բուրգոս, Կաստիլիա և Լեոն, Իսպանիա - նոյեմբերի 22, 1977(1977-11-22), Le Kremlin-Bicêtre), իսպանական և ֆրանսիական նկարիչ, որը նկարել է տաշիզմ և ինֆորմալիզմ ոճերով:


== Կենսագրություն ==
Ֆերմին Ագուայոյի հայրն ու երկու եղբայրները սպանվել են 1936 թվականին՝ Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի տարիներին: Ֆեմինը և մայրը փախել են Բիլբաո, որտեղից էլ հետագայում գաղթել են Սարագոսա: Մայրը տեղավորվել է աշխատանքի, իսկ որդին հաճախել է դպրոց: Մի քանի տարի անց մայրը մահացել է ենթադրաբար տուբերկուլոզից:
Ֆեմինը ինքնուս նկարիչ է, 1942 թվականից մասնակցել է սիրողական ցուցահանդեսների: 1946 թվականին առաջին անգամ հայտնվել է նկարչական թանգարանում: 1948 թվականին ծանոթացել է Ռոբեր Դելոնեի, Պաբլո Պիկասոյի, Ախրիպենկոյի և Ժակ Լիպշիցի աշխատանքների հետ: Նրա մի քանի աշխատանքներ ներկայացվել են Մադրիդի ցուցահանդեսներում:
1951 թվականին տեղափոխվել է Փարիզ: Պաբլո Պալասուելոյի միջոցով Ֆերմինը ծանոթացել է ֆրանսուհի Ժաննա Բյուշեի հետ, ով նկարներ էր հավաքում իր պատկերասրահի համար: 1958 թվականին Ժաննա Բյուշեի պատկերասրահում տեղի է ունեցել Ֆերմինի ցուցահանդեսը: Նա ծանոթացել է պոետ, թարգմանիչ և նկարչական քննադատ Կլոդ Էստեբանի հետ, ում գրքերը հետագայում պատկերազարդել է: 1962 թվականին նրա աշխատանքները ներկայացվել են Լոնդոնում, 1973 թվականին՝ Նյու Յորքում:
Կյանքի վերջին տարիներին ծանր հիվանդ է եղել: Մահացել է Փարիզում 1977 թվականին: Թաղված է Փարիզի Բանյոյի գերեզմանացում: Ֆերմին Ագուաիոյի մահից հետո նրա աշխատանքները ներկայացվել են Փարիզում, Միլանում, Սարագոսեում և Մադրիդում: 2005 թվականին, Ռեյնա Սոֆիա թանգարանում կայացել է Ֆերմինի աշխատանքների ամենամեծ ցուցահանդեսը:


== Գրականություն ==
Esteban Cl. L’Immédiat et l’Inaccessible. Paris: Galilée, 1978
Arnaud J.-L., e.a. Aguayo. Paris: Editions Cercle d’Art, 2004


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նեկրոլոգը El País թերթում (իսպ.)
Կենսագրությունը և մատենագրությունը Ժաննա Բյուշեի պատկերասրահի կայքում Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Նկարչի աշխատանքները artnet կայքում
[1] (իսպ.)
[2] Archived 2013-12-18 at the Wayback Machine. (իսպ.)
Լոգոֆոբիա

Լոգոֆոբիա (հին հունարեն՝ λόγος՝ բառ, խոսք կամ հին հունարեն՝ γλῶσσα՝ լեզու), կակազության հետ կապված վախ խոսելուց։
Ունի տարատեսակներ՝ վախ ընդհանրապես խոսելուց, հանրային ելույթներից, անծանոթ մարդկանց հետ խոսելուց, բեմից, կմկմալով խոսելուց։
Ֆոբիան կարող է լինել մասնակի և անվանվել սելեկտիվ կակազություն։ Օրինակ՝ լոգոֆոբիայով տառապողը ազատ խոսում է մոտ մարդու հետ, կակազում է քիչ ծանոթ մարդկանց հետ խոսելիս և կարող է ընդհանրապես վախենալ անծանոթի հետ խոսելուց։


== Հետևանքները ==
Լոգոֆոբիայի հետևանքը հիմնականում լինում է սոցիոֆոբիան, սեփական անձի նկատմամբ անվստահությունը, ինքնագնահատականի անկումը, պատասխանատվությունից, հասարակական վայրերից խուսափելը, հեղինակավոր աշխատանքների մերժումը և կյանքի մակարդակի անկումը։ Աստիճանաբար նեղանում է շփման գոտին, սահմանափակվում է հարմարավետության գոտին։
Ինչպես նաև մեծանում է տարատեսակ կախվածությունների, վատ սովորությունների (օրինակ՝ ալկոհոլիզմ, նարկոմանիա) առաջացման ռիսկը։


== Հնարավոր պատճառը ==


=== Հոգեբանական ===
վախ պատասխաատվությունից, շրջապատի ռեակցիայի հանդեպ անպատրաստություն, քրոնիկ հոգնածություն, մեղքի և ամոթի բարդույթ, ցածր ինքնագնահատական, շրջապատի մարդկանց բացասական վերաբերմունքի սպասում
հոգեբանական տրավմաներ, վախ, քրոնիկ հոգնածության ախտանիշ


=== Ֆիզիոլոգիական ===
լոգոպեդիական խանգարումներ
հալիտոզ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հիվանդության մասին medkurs.ru-ում
Հիվանդության մասին zaikanie.net.ua-ում
Կլիմովո (այլ կիրառումներ)

Կլիմովո, կարող է վերաբերել՝

Կլիմովո - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Կլիմովո - գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Իբրեսինսկի շրջանի կազմում։
Կլիմովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
Կլիմովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։
43-րդ հարավային զուգահեռական

43-րդ հարավային զուգահեռականը հասարակածից 43° դեպի հարավ գտնվող լայնությունների շրջանագիծն է։
Անցնում է Հնդկական օվկիանոսով, Խաղաղ օվկիանոսով, Հարավային Ամերիկայով, Ավստրալիայով և Ատլանտյան օվկիանոսով։ 

Լայնության մեկ աստիճանին համապատասխանում է 81 540 մ երկարություն։
Հեռավորությունը՝
հասարակածից` 4763 կմ
հարավային բևեռից` 5239 կմ


== Ցերեկվա տևողությունը ==
Արեգակն այս լայնության վրա երևում է՝
ձմեռվա արևադարձին` 15 ժամ 22 ր
ամառվա արևադարձին` 9 ժամ 00 ր


== Քաղաքներ ==
Հոբարթ (Ավստրալիա)


== Զուգահեռականով հատվող տարածքները ==


== Տես նաև` ==
44-րդ հարավային զուգահեռական
42-րդ հարավային զուգահեռական
43-րդ հյուսիսային զուգահեռական


== Ծանոթագրություններ ==
Ջայրուդ

Ջայրուդ (արաբ․՝ جيرود‎‎), քաղաք Սիրիայի հարավ-արևմուտքում՝ Դամասկոսի մուհաֆազայի տարածքում։ Մտնում է Ալ-Կուտեյֆա շրջանի կազմի մեջ։ Ըստ Սիրիայի վիճակագրության կենտրոնական բյուրոյի՝ 2004 թվականին քաղաքի բնակչությունը կազմել է 24219 մարդ։ Բնակչության մեծամասնությունը սուննի մուսուլմաններ են։


== Պատմություն ==
Ջայրուդդի շրջանում անցկացված հնագիտական պեղումների ընթացքում հայտնաբերվել են առարկաներ (միկրոլիտներ, դանակներ, քերիչներ և այլ քարե գործիքներ), որոնք վերաբերում են Նատուֆյան մշակույթի գոյության ժամանակաշրջանին։Հռոմեական կայսրության ժամանակներում քաղաքը հայտնի է եղել որպես Գերոդա (Geroda): Անտոնիոս Օգոստոսի Իթիներարիայում քաղաքը հիշատակվում է որպես կայաններից մեկը Պալմիրայի և Դամասկոսի միջև ընկած ճանապարհին։ Քաղաքը հիշատակվել է նաև միջնադարյան ճանապարհորդ, պատմաբան և աշխարհագրագետ Յակութ ալ-Համավիի աշխատանքներում։ Սիրիայում օսմանյան տիրապետության շրջանում Ջայրուդը եղել է նահիյայի վարչական կենտրոն։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը գտնվում է մուհաֆազայի հյուսիսային մասում՝ նահանգի վարչական կենտրոն և երկրի մայրաքաղաք Դամասկոսից մոտավորապես 45 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևելք։ Ծովի մակարդակից բացարձակ բարձրությունը կազմում է 809 մետր։


== Ժողովրդագրություն ==
2013 թվականի գնահատողական տվյալների համաձայն՝ բնակչության թվաքանակը կազմել է 39 903 մարդ։
Քաղաքի բնակչության թվաքանակի դինամիկան ըստ տարիների․


== Տրանսպորտ ==
Մոտակա օդանավակայանը գտնվում է Դամասկոս քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Ջանաան)

Ջանաան գյուղի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, հայկական եկեղեցի, որը գտնվում է Վրաստանի Կախեթի մարզի Ջանաան գյուղում։


== Պատմություն ==
Եկեղեցու կառուցման ժամանակը հայտնի չէ։ Վավերագրերում եկեղեցին առաջին անգամ հիշատակվում է 1818 թվականին՝ որպես փայտաշեն՝ կառուցված հասարակության միջոցներով։ 1840 թվականից հիշվում է Սբ. Աստվածածին անվամբ։ Եկեղեցին 1852 թվականին եղել է քայքայված վիճակում ։ 1870 թվականից հետո եկեղեցու մասին չկա նշված ոչ մի վավերագրերում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կարապետյան, Սամվել Գևորգի; Զաքարյան, Անուշավան Հազարապետի ; Հասրաթյան, Մուրադ Մարգարի ; Չոբանյան, Պավել Աշոտի; Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող կազմակերպության (RAA) գիտական խորհուրդ.Էջ 92 Archived 2021-06-13 at the Wayback Machine.
Առաքելությունն անիրագործելի է 3

«Առաքելությունն անիրագործելի է 3» (անգլ.՝ Mission: Impossible III), ռեժիսոր Ջեյ Ջեյ Աբրամսի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Թոմ Քրուզը, Ֆիլիպ Սեյմուր Հոֆմանը, Միշել Մոնահենը, Բիլի Կրուդապը, Վինգ Ռեյմսը, Ջոնաթան Ռիս Մայերսը, Մեգգի Կյուն, Քերի Ռասելը, Լորենս Ֆիշբյորնը, Սայմոն Պեգը։


== Սյուժե ==
Սուպեր գործակալ Էթան Հանթը որոշել է վերջ տալ օպերատիվ աշխատանքներին և զբաղվել կուրսանտների վերապատրաստմամբ։ Նա նույնիսկ որոշել է ամուսնանալ հմայիչ Ջուլիայի հետ։ ԿՀՎ-ի գործակալները Հանթին խնդրում են մասնակցել վերջին գործողությանը։ Նա պետք է զինավաճառ Օուեն Դևիանի ճանկերից փրկի իր նախկին աշակերտուհուն՝ Լինդսի Ֆերիսին։ Էթան Հանթն այդ ժամանակ չէր էլ կարող ենթադրել, որ այս գործուղության պատճառով ինքը կմասնակցի Վատիկանի, Նյու Յորքի և Շանհայի մի շարք մահացու վտանգավոր օպերացիաներում։


== Դերերում ==


== Արտաքին հղումներ ==
Առաքելությունն անիրագործելի է 3(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Առաքելությունն անիրագործելի է 3»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարալազուրգեր

Կարալազուրգեր (ռուս.՝ Каралазургер), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Դաղստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կարա Կոյսու գետի ձախ ափին՝ 47 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 32 կմ է,ավազանի տարածքը 278 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սուլակ գետնի ակունքն է մինչև Չիրկեյսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 07030000112109300001114
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 109300111
Ավազանի կոդը - 07.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 09
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 3


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
(6179) Բրետ

(6179) Բրետ (անգլ.՝ Brett), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի մարտի 3-ին Կարոլին Շումեյկերի և Յուջին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,429004 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9059 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9522 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1382,74 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,260352 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 23,26° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6179) Բրետ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Զլոբինյան մեթոդ

Զլոբինյան մեթոդ, նախկին Խորհրդային Միությունում բրիգադային տնտեսական հաշվարկի ձև շինարարության մեջ։ Ներդրվել է 1971 թվականին, սոցիալիստական աշխատանքի հերոս Նիկոլայ Զլոբինի առաջարկությամբ։ Իր նպատակն է համարել սոցիալիստական արտադրության կառավարմանը ներքին օղակների մասնակցության ընդլայնումը, շինարարության ժամկետի կրճատումը, աշխատանքի արտադրողականության և որակի բարձրացումը, շինմոնտաժային աշխատանքների ինքնարժեքի իջեցումը։ 
Ըստ զլոբինյան մեթոդի, շինմոնտաժային կազմակերպությունը պետք է պայմանագիր կնքեր կառուցող բրիգադի հետ․ վերջինս պարտավորվում էր աշխատանքը կատարել սահմանված ժամկետում և նախահաշվային արժեքով, շինմոնտաժային կազմակերպությունը՝ կառույցը ժամանակին ապահովել տեխնիկական փաստաթղթերով, շինանյութերով և այլն։ Բրիգադի բանվորները վարձատրվում էին գործավարձային պարգևատրման համակարգով։ Աշխատավարձի չափը որոշում էին վարպետն ու բրիգադիրը, վերջնական հաշվարկը պետք է կատարվեր ըստ ակորդային կարգագրի՝ աշխատանքն ավարտելիս։ Բրիգադը պարգևատրվում էր շինարարության նորմատիվային ժամկետը կրճատելու (աշխատավարձի ֆոնդից), կառույցը ժամանակին կամ ավելի շուտ շահագործման հանձնելու (պատվիրատուի հաշվին) և կատարվող աշխատանքների հաշվարկային արժեքի տնտեսման համար (տնտեսված գումարի 40,30 կամ 10 տոկոսի չափով՝ ելնելով կառույցին տրված գնահատականից)։ 
1973 թվականի հոկտեմբերի 24-ին մշակվեց «Բրիգադային տնտհաշվարկի նոր ձևի մասին» կանոնադրություն, ուր տրված էին զլոբինյան մեթոդի հիման վրա բրիգադները տնտհաշվարկի փոխադրելու կարգն ու շինարարությունում աշխատանքի կատարելագործման ուղիները։
Տիգրան Կամոյի Դավթյան

Տիգրան Կամոյի Դավթյան (դեկտեմբերի 1, 1966(1966-12-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), իմունաբան, բիոքիմիկ, դեղագետ։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (2003)։


== Կենսագրություն ==
1988 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1995-2000 թվականներին եղել է «Հայք» մանկական կլինիկական հիվանդանոցի մանկական իմունաբանական կենտրոնի լաբորատոր բաժանմունքի վարիչը,
1998-2003 թվականներին՝ Համաճարակաբանության, վիրուսաբանության և բժշկական մակաբուծաբանության ինստիտուտի իմունաբանության լաբորատորիայի ավագ գիտաշխատող, 1998 թվականից, միաժամանակ՝ ՀՀ ԳԱԱ Կենսաքիմիայի ինստիտուտի նյարդահորմոնների կենսաքիմիայի լաբորատորիայի ավագ գիտաշխատող։
1999 թվականից «Արմենիկում» հետազոտական կենտրոնի լաբորատոր բաժանմունքի գիտական ղեկավար։ «Ակադեմիկոս Է. Գաբրիելյանի անվան դեղերի և բժշկական տեխնոլոգիաների փորձագիտական կենտրոն» ՓԲԸ-ի «Որակի հսկման լաբորատորիայի» տնօրենն է։
Աշխատանքները վերաբերում են բջիջների կուլտուրայում իմունային ու հարմարվողական պատասխանի հարուցման և կարգավորման վրա կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների ազդեցությանը։


== Երկեր ==
Изучение индукции иммунного ответа лимфоцитов периферической крови человека IN VITRO, Ереван 1993.
Изучение индукции иммунного ответа лимфоцитов периферической крови человека IN VITRO, Ереван, 1993.
Иммунный ответ культивируемых лимфоцитов и получение гибридом, продуцирующих человеческие моноклональные антитела, 1995 (համահեղինակ).
Armenicum-эксперементальные и клинические исследования, СБ., вып. 2, Ереван, 2001 (համահեղինակ).
Պոլիպոզ ռինոսինուսիտների բուժման կլինիկա-իմունոլոգիական առանձնահատկությունները, 2004։


== Ծանոթագրություններ ==
Սիեթլ Սիհոքս

Սիեթլ Սիհոքս (անգլ.՝ Seattle Seahawks), Վաշինգտոն նահանգի Սիեթլ քաղաքի ամերիկյան ֆուտբոլի պրոֆեսիոնալ ակումբ։ Ակումբը հիմնադրվել է 1976 թվականին և այժմ հանդես է գալիս Ֆուտբոլի ազգային լիգայում (NFL)։ Համարվում է Ֆուտբոլի ազգային կոնֆերենցիայի Արևմտյան դիվիզիոնի անդամ։ Ակումբի սեփականատերը Փոլ Ալենն է։ Ակումբը հանդիպումները հյուրընկալում է «Սենչուրի Լինք ֆիլդ» մարզադաշտում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Pro Football Hall of Fame — Seattle Seahawks history page
Pro Football Hall of Fame — 1976 NFL expansion history page Archived 2009-03-29 at the Wayback Machine.
Seahawks History — Sports Encyclopedia
Online Encyclopedia of Washington State History — Origins of Seattle Seahawks franchise
Լենսկի ուլուս

Լենսկի ուլուս (ռուս.՝ Ленский район, յակուտ.՝ Ленскэй улууһа), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սախա-Յակուտիայի հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Լենսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 77000 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 38618 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Կուզնեցովկա (Սեմիկարակորսկի շրջան)

Կուզնեցովկա (ռուս.՝ Кузнецовка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սեմիկարակորսկի շրջանում։ Կուզնեցովսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Table Tennis Touch

Table Tennis Touch (հայերեն՝ Սեղանի թենիսի հպում), սեղանի թենիսի վիդեո-խաղ է` մշակված բրիտանական ինդի Յակուտո ստուդիայի կողմից։ Այն սկզբնապես թողարկվել IOS-ի համար, 2014 թվականի մայիսի 15-ին։ Android-ի համար թողարկվել 2015 թվականի մարտի 11-ին։ 


== Ընդունելություն ==
Խաղը Metacritic-ում ունի 100-ից 92 միավոր, հիմնված 5 քննադատական ակնարկների վրա։
AppSpy-ը գրել է «Table Tennis Touch-ն առաջարկում է սպորտի ֆանտաստիկ սիմուլացիա, բայց դու պետք է աշխատես, եթե ցանկանում ես արժանանալ պարգևների»։
Pocket Gamer- գրել է. «Հրաշալիորեն լավ հավաքված սեղանի թենիսի սիմ, որն արժանի է, որ խաղա այնքան շատ մարդ, ինչքան հնարավոր է»։
148Apps-ը գրել է. «Պինգ պոնգի երկրպագուների և ոչ երկրպագուների համար միևնույնն է, սա զվարճալի է, պարզ ու հասարակ»։ 
Grab It Indie Games Magazine-ն ասել է. «Սեղանի թենիսի հպումը խառնում է սպորտային-սիմ. ռեալիզմը արկադային փախուստի և ցնցող տեսողական պատկերների հետ՝ ստեղծելու մարտահրավերների և զվարճանքի գրեթե կատարյալ փոթորիկ։ Յակուտոյի սերը սպորտի հանդեպ ակնհայտ է, և դա հանգեցնում է մատչելի, բայց խորը խաղի, որը նույնիսկ հումորի զգացում ունի»։  Arcade Sushi-ն ասել է. «Table Tennis Touch-ը կարողանում է ոչ միայն գրավել Ամերիկայի ամենատևական ժամանցներից մեկի զվարճանքը, այլ դա անում է այնպես, որ տեսախաղերը լիարժեք օգտագործում է որպես միջոց՝ թույլ տալով նոր տեսակի փորձառություններ՝ միաժամանակ անխախտ պահելով խաղի հիմնական զվարճանքը»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.tabletennistouch.com/ Table Tennis Touch. պաշտոնական կայք
Կանկուն

Կանկուն (իսպ.՝ Cancún Իսպաներեն արտասանություն՝ [kaŋˈkun], մայաների լեզվով՝ kaan kun, թարգ. «օձաբուն»), քաղաք Մեքսիկայում, միջազգային տուրիզմի խոշոր կենտրոն։ Գտնվում է Մեքսիկայի հարավային Կինտանա Ռոո նահանգի հյուսիս-արևելքում, Յուկատան թերակղզում, Կարիբյան ծովի ափին, Մեխիկոյից ավելի քան 1.700 կմ հեռավորության վրա։ Բենիտո Խոարես մունիցիպալիտետի վարչկենտրոնն է։ Զբաղեցնում է 1978,75 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2020 թվականի տվյալներով եղեղ է 888.797:
Կանկունը Մեքսիկայի զբոսաշրջային կարևոր կենտրոններից է։ Ընկած է Մայայական Ռիվիերա անվանումով հայտնի առողջարանային գոտու հյուսիսային մասում։ Քաղաքում միջազգային օդանավակայան է գործում, որն ուղևորափոխադրումների ծավալով երկրորդ տեղն է գրավում Մեքսիկայում։
2010 թվականի նոյեմբերի 26-ից մինչև դեկտեմբերի 10-ը Կանկունում ՄԱԿ-ի կլիմայական գագաթնաժողով է անկացվել։


== Կլիմա ==


== Քույր քաղաքներ ==
 ԱՄՆ, Ուիչիտո, 1975 թ. նոյեմբերի 25-ից
 Ռումինիա, Տիմիշոարա, 2019 թ. մարտի 5-ից
 ԱՄՆ, Նեյփերվիլ, Իլինոյս, 2021 թ. փետրվարի 5-ից


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Կանկուն. մայաների հնագույն քաղաքակրթության ակունքների մոտ Archived 2012-02-12 at the Wayback Machine.
Կանկունի տուրիստական կայք
Տուրիզմը Մեքսիկայում. Կանկուն


== Ծանոթագրություններ ==
Արվեստի ոսկե եռանկյունի

Արվեստի ոսկե եռանկյունի կոչվում են Մադրիդի կենտրոնում գտնվող երեք կարևոր թանգարանները։
Այդ երեք թանգարաններն են.

Պրադո թանգարանը, (իսպաներեն "Museo del Prado"), ազգային թանգարան, որտեղ ներկայացված են 20-րդ դարի սկզբի արվեստի գործեր,
Ռեյնա Սոֆիա թանգարանը, (իսպաներեն "Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía"), ազգային թանգարան, որտեղ ներկայացված են 20-րդ դարի ժամանակակից արվեստը
Տիսեն-Բորնեմեսի թանգարանը, ստեղծվել է խառը մասնավոր հավաքածուներից


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում)
Թրիալեթ (հուշարձանախումբ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թրիալեթ (այլ կիրառումներ)Թրիալեթ, հնագիտական հուշարձանների խումբ Վրաստանում, նախկին Ծալկայի շրջանում։ 1936-1940 թվականներին և 1947-1948 թվականներին պեղել է Վրաստանի պետական թանգարանի արշավախումբը՝ Բ. Ա. Կուֆտինի ղեկավարությամբ։ Հայտնաբերվել են ուշ քարի դարից մինչև վաղ միջնադարի հուշարձաններ։ Առավել ուշագրավ է միջին բրոնզի դարի (մ.թ.ա. 2-րդ հազարամյակ) մշակույթը։ Դամբարանաբլուրներում (երբեմն՝ մոտ 100մ տրամագծով) պեղվել են քարակույտով կամ հողաթմբով ծածկված անհատական թաղումներ։ Որոշ մեծ դամբարանախցեր կառուցապատված են սալաքարերով և հիշեցնում են թաղումնային սրահներ (մինչև 175 մ2 տարածքով)։ Թրիալեթում մեծ մասամբ դիակիզել են։ Թաղել են փայտե պատգարակների, երբեմն՝ քառանիվ սայլերի վրա։ Գտնվել են կիսաթանկարժեք քարերով զարդարված ոսկե և ծիսական տեսարաններով արծաթե գավաթ, պղնձե, բրոնզե, կավե, քարե կենցաղային առարկաներ։ Թրիալեթի դամբարանաբլուրների մշակույթը մոտ է Սևանի ավազանի (Լճաշեն և այլն), Լոռու (Վանաձորի դամբարանաբլուր) մշակույթներին, ընդհանուր գծեր ունի համապատասխան ժամանակաշրջանի առաջավորասիական մշակույթի հետ։
Բողոքի ակցիաներ Բրազիլիայում (2013)

Բողոքի ակցիաներ Բրազիլիայում, սկսվել են 2013 թվականի հունիսին։ Մոտ 200 հազար մարդ է մասնակցել ցույցերին։


== Պատճառները ==
Բողոքի անմիջական պատճառ հանդիսացավ բնակչության դժգոհությունը հասարակական տրանսպորտի գների բարձրացումից։
Տոմսերի գնի ֆոնի վրա առաջ եկան բողոքներ պետական ծառայությունների ցածր մակարդակի, ոստիկանական բռնության և կոռումպացված կառավարության դեմ։ Դժգոհության առիթ էր նաև Բրազիլիայում անցկավող ֆուտբոլային կոնֆեդերացիայի Գավաթը։ Ժողովուրդը բողոքում էր, որ սպորտային միջոցառումների վրա ավելի շատ է ծախսվում, քան սոցիալական խնդիրների լուծման։


== Գործողություններ ==
Անկարգությունները սկսել են Բրազիլիայի և Մեքսիկայի ֆուտբոլի հավաքականների խաղի ժամանակ, երբ ոստիկանությունը փակել էր ճանապարհը։ Ցուցարարները փորձել են գրավել Բրազիլիայի, Ռիո դե Ժանեյրոյի և Սան-Պաուլոյի ադմինիստրատիվ շենքերը։ Անկարգությունները տարածվել են Բրազիլիայով մեկ։ Ոստիկանությունը օգտագործել է արցունքաբեր գազ և ռետինե փամփուշտներ։ Տուժել են տասնյակ մարդիկ։ Կառավարությունը փոխադրամիջոցների գների հարցում գնացել է զիջումների։


== Անվանում ==
Բողոքի ակցիան մի քանի անվանում է ստացել։ Կոչել են «Քացախային հեղափոխություն», քանի որ ցուցարարները հետները քացախ էին բերում, որով հնարավոր է թուլացնել արցունքաբեր գազի ազդեցությունը։ Նաև կոչել են «20 տոկոսանոց հեղափոխություն», քանի որ փոխադրամիջոցների տոմսերը թանկացել էին 20 տոկոսով։


== Ծանոթագրություններ ==