armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կոստաս Մանոլաս

Կոնստանտինոս (Կոստաս) Մանոլաս (հունարեն՝ Κωνσταντίνος "Κώστας" Μανωλάς, հունիսի 14, 1991(1991-06-14), Նակսոս, Naxos and Lesser Cyclades Municipality, Naxos Regional Unit, Հարավային Եգեյան կղզիներ, Հունաստան), հույն ֆուտբոլիստ, Ռոմա ֆուտբոլային ակումբի և Հունաստանի հավաքականի պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Կոստաս Մանոլասը 2005 թվականից հանդես է գալիս Տրասիվուլոս ակումբի երիտասարդական կազմերում։ 2009 թվականին առաջին թիմի կազմում 6 հանդիպում է անցկացրել Հունաստանի առաջնությունում, մրցաշրջանի ավարտից հետո Տրասիվուլոսը լքեց Սուպերլիգան և Մանոլասը 3 տարվա պայմանագիր կնքեց Աթենքի ԱԵԿ-ի հետ, որի կազմում առաջին անգամ խաղադաշտ դուրս եկավ 2010 թվականի մարտի 13-ին Կավալա ֆուտբոլային ակումբի դեմ հանդիպման ժամանակ։ ԱԵԿ-ի կազմում առաջին մրցաշրջանում անցկացրեց 10 խաղ և դարձավ 1 գոլի հեղինակ։
2010/11 մրցաշրջանում Կոստասը դարձավ թիմի հիմնական կազմի ֆուտբոլիստ և այդ տարի անցկացրեց 36 խաղ խփելով 3 գնդակ, իսկ ահա 2011 թվականի ապրիլի 30-ին ԱԵԿ-ի կազմում նվաճեց իր առաջին տիտղոսը՝ Հունաստանի գավաթը։
2011/12 մրցաշրջանը հաջող դասավորվեց հույն ֆուտբոլիստի համար։ ԱԵԿ-ի կազմում իր ելույթներով Կոստասը ուշուդրություն գրավեց այնպիսի անգլիական ակումբների ինչպիսիք են Էվերթոնը, Նյուքասլը, Բլեքբեռնը, Ուիգանը և Վեստ Հեմը։
2012 թվականի հուլիսի 1-ին Մանոլասը ԱԵԿ-ի հետ պայմանագրի ավարտից հետո անվճար տեղափոխվեց հունական մեկ այլ ակումբ՝ Օլիմպիակոս, որտեղ 4 տարվա պայմանագիր կնքեց նոր ակումբի հետ։
2014 թվականի օգոստոսի 26-ին Մանոլասը 13 միլիոն եվրոյի դիմաց տեղափոխվեց իտալական Ռոմա, վերջինիս հետ կնքելով 5 տարվա պայմանագիր։ Առաջին հանդիպումը «ջալլոռոսների» կազմում տեղի ունեցավ առաջնության հենց առաջին տուրում՝ օգոստոսի 30-ին, դուրս գալով մեկնարկային կազմ։ Մրցակիցը Ֆիորենտինան էր, Ռոման 2 անպատասխան գնդակ ուղարկեց «մանուշակների» դարպասը, Կոստասը մասնակցեց ամբողջ հանդիպմանը։


== Միջազգային կարիերա ==
2009 թվականից Մանոլասը հանդես է գալիս Հունաստանի մինչև 21 տարեկանների հավաքականում։ 2010 թվականին Հունաստանի հավաքականի գլխավոր մարզիչ Օտտո Ռեհագելի կողմից հրավիրվեց թիմի լայնածավալ հայտացուցակ, Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում տեղի ունեցող աշխարհի առաջնությանը մասնակցելու համար, սակայն այդպես էլ չընդգրկվեց վերջնական հայտացուցակում։ Հավաքականի կազմում առաջին անգամ խաղադաշտ դուրս գալու համար Մանոլասը սպասեց 3 տարի, դա աշխարհի 2014 թվականի առաջնության ընտրական փուլի Շվեյցարիայի հավաքականի դեմ հանդիպումն էր։ 2014 թվականին Մանոլասը ոչ միայն ընդգրկվեց լայնածավալ հայտացուցակում, այլ նաև վերջանական 23-ում։ Առաջնության ավարտից հետո «The Independent» ամսագիրը Մանոլասին ճանաչեց Բրազիլիա 2014-ի 50 լավագույն պաշտպաններից մեկը։


== Նվաճումներ ==
Հունաստանի չեմպիոն՝ 2013, 2014
Հունաստանի գավաթակիր՝ 2011, 2013


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը Օլիմպիակոսի պաշտոնական կայքում (անգլ.)
Վիճակագրությունը soccerbase.com կայքում (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Իգոր Ասլանյան

Իգոր Ասլանյան (ռուս.՝ Асланян, Игорь Борисович, մարտի 21, 1967(1967-03-21)), խորհրդային և ռուսաստանցի ֆուտբոլիստ։ Խաղացել է կիսապաշտպանի և հարձակվողի դիրքերում։


== Կարիերա ==
Վլադիմիրյան ֆուտբոլի սան է։ ԽՍՀՄ առաջնություններում հանդես է եկել տեղական «Տորպեդոյի» կազմում։ 1992 թվականին ֆուտբոլիստը տեղափոխվել է Մոսկվայի «Ասմարալ», որի կազմում մասնակցել է Ռուսաստանի առաջին առաջնությանը։ Հաջորդ տարի հանդես է եկել Մոսկվայի «Տորպեդոյում»։ 1994 թվականին տեղափոխվել է Նիժնի Նովգորոդի «Լոկոմոտիվ», որի կազմում խաղացել է հինգ խաղ։ Այնուհետև Առաջին լիգայում խաղացել է «Տորպեդոյում» (Վլադիմիր) և «Սատուրնում»։ Կարիերան ավարտել է Շույի «Սպարտակ-Տելեկոմում»։ 


== Ձեռքբերումներ ==
Ռուսաստանի գավաթի գավաթակիր (1) ։ 1992/93


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը footbookе կայքում
Վիճակագրությունը «Տորպեդոյի» (Վլադիմիր) ոչ պաշտոնական կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Աստերոիդների ցանկ (201-300)

Աստերոիդների ցանկ (101-200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (301-400)
 Աստերոիդների ցանկ (101-200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (301-400)


== Աղբյուրներ ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (1)-(5000)»։ www.minorplanetcenter.net
Ժողովածու (152)

Ժողովածու (152), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 152 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 15-16-րդ դարերում Աթանաս Ա գրիչի կողմից Հովհաննավանքում։ Ստացողը եղել է Հովհաննես վարդապետ Հովհաննավանուն։ Գրված է թղթիի վրա, որը ունի 19,3x14,2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 388 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորագրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 3 էջ, գրված է՝ թղթի վրա՝ ուղղագիծ երկաթադիրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարան՝ գրչի՝ 244ա (15-րդ դար), 245բ, 257բ (1672 թվական), հետագայի՝ 328բ (17-րդ դար)։


== Բովանդակություն ==
Մասունք Նոր կտակարանի։
Գրիգոր Նարեկացւոյ Բան զովութեան վասն վարդապետաց և քահանայից վախճանի։
Քարոզ (Գր․ Տաթևացի, Յովհ․ Որոտնեցի, անանունք)։
Օրհնութիւն քարոզից, Գր․ Տաթեւացւոյ Լուծմունք Սաղմոսաց։


== Ծանոթագրություններ ==
Արմեն Եղիազարյան (այլ կիրառումներ)

Արմեն Եղիազարյան կարող է վերաբերվել.

Արմեն Եղիազարյան (ծնվ.՝ 1951), հայ քաղաքական գործիչ։
Արմեն Եղիազարյան (ծնվ.՝ 1980), հայ քաղաքական գործիչ, ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավոր (ԼՀԿ)։
Լիպինի (գյուղ, Դունաևցիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼիպինիԼիպինի (ուկրաիներեն՝ Ліпини), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լիպինի գյուղում բնակվում էր 112 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,897 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 124,86 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մելնիչնի (Միլլերովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մելնիչնի (այլ կիրառումներ)Մելնիչնի (ռուս.՝ Мельничный), գյուղ (խուտոր), Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում։ Բնակավայրը մտնում է Կրիվորոժսկի գյուղակա նհանայնքի կազմի մեջ։


== Աշխարհագրություն ==


=== Փողոցներ ===
Մեխանիզատորով


== Արտաքին հղումներ ==
Մելնիչնի (խուտոր)(ռուս.)
Ժողովածու (1805)

Ժողովածու (1805), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1805 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 18,8×12,3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 157 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ։ Հիշատակարան հետագայի՝ 3ա (1812 թ.):


== Բովանդակություն ==
Պորփիւրի Ներածութիւն Ստորոգութեանցն Արիստոտէլի։
Արիստոտէլի Ստորոգութիւնք, Պերի արմենիաս, Յաղագս առաքինութեանց։
Անուանք փիլիսոփայից։
Գր․ Մագիստրոսի Չափարեականք։
Բանք իմաստնոց։
Դաւթի Սահմանք իմաստասիրութեան։
Ամենայն չար տանջելի։


== Ծանոթագրություններ ==
Մատեան ողբերգութեան (4938, Գրիգոր Նարեկացի)

Գրիգոր Նարեկացի, Մատեան ողբերգութեան (4938), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4938 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1390 թվականին Ծերուն գրիչի կողմից Ոստան քաղաքում։ Ծաղկողը եղել է Ծերունը։ Ստացողը եղել է Հովհաննես կաթողիկոսը։ Կազմողը եղել է Թուման։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 26x17 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 294 թերթից։ Ունի նկար Գրիգոր Նարեկացու, կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 1բ, 42բ, 123ա, 226ա, 292բ և այլուր, կազմողի՝ 294ա (1640 թ.):


== Բովանդակություն ==
Նորին Ճառք, Ներբողեանք։
Վարք Գր. Նարեկացւոյ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կավաք (այլ կիրառումներ)

Կավաք, կարող է վերաբերել՝

Կավաք - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Կոչգիրի գավառում
Կավաք - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Կյուրինի գավառում
Կավաք - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Նոր Խանի գավառում
Կավաք - գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում
Հոյլան

Հոյլան, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 596


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Բոլու (համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բոլու (այլ կիրառումներ)Բոլու (ֆր.՝ Baulou), համայնք Ֆրանսիայի Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Ֆուա Ռուրալ կանտոնի կազմի մեջ (Ֆուա շրջան)։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09044։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 161 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 110 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 90-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 20-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 81,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 77,6 %)։ 90 աշխատունակ բնակիչներից 81-ը աշխատում էին (44 տղամարդ և 37 կին), անաշխատանք էին 9-ը (4 տղամարդ և 5 կին)։ 20 անգործունակ մարդկանցից 8-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 3-ը թոշակառու, 9-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Բոլու» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-25-ին։ Վերցված է 2012-2-28 
«Բոլու» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-04-ին։ Վերցված է 2013-01-26
Սուխոյ Տաշլիկ (գյուղ, Օլշանսկի շրջան)

Սուխոյ Տաշլիկ (ուկրաիներեն՝ Сухий Ташлик), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օլշանսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սուխոյ Տաշլիկ գյուղում բնակվում էր 997 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սոցիալական խումբ

Սոցիալական խումբ, սոցիալական հանրույթի տեսակ, հասարակության կառուցվածքային տարր, ընդհանուր շահերով, նպատակներով և գործունեությամբ միավորված մարդկանց ամբողջություն։ Սոցիալական խումբը դասակարգման տարբեր սկզբունքներ կան՝ ըստ դասակարգային, ազգային պատկանելության, դավանանքի, զբաղմունքի և այլն։ Սոցիալական խումբը բնութագրվում է տարբեր աստիճանի կարգավորվածությամբ՝ մանրամասն կանոնակարգումից (բանակ) մինչև տարերային վիճակը (ամբոխ), ինչպես և մեկուսացվածությամբ։ 
Պլյուրալիզմը բոլոր սոցիալական խմբերը համարում է անկախ և հավասարազոր։
Սեն Սավուրնեն

Սեն Սավուրնեն (ֆր.՝ Saint-Savournin), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Բուշ դյու Ռոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 3095 մարդ, բնակչության խտությունը` 525.47 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.89 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 660 կմ հարավ, Մարսել քաղաքից` 18 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 2217 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1658-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 559։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,8 %։ 1658 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1552 անձ (793 տղամարդ և 759 կին)։ Գործազուրկ են եղել 106 անձ (56 տղամարդ և 50 կին)։ 559 անաշխատունակներից 192-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 194-ը` թոշակառուներ, իսկ 173-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Բուշ դյու Ռոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլշոյ Լուգ (այլ կիրառումներ)

Բոլշոյ Լուգ, կարող է վերաբերել՝

Բոլշոյ Լուգ - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Շելեխովսկի շրջանի կազմում։
Բոլշոյ Լուգ - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։
Ելիզավետովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Ելիզավետովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Єлизаветівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ելիզավետովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1165 մարդ։ Տարածքը՝ 64.22 կմ²։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 18.14 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։ 
Հիմնվել է 1991 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի պետական ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
Տասը (ֆիլմ, 2002)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տասը (այլ կիրառումներ)Տասը (պարսկերեն՝ ده), ֆիլմի օպերատորը հենց ինքն է՝ Քիառոստամին, որը նկարել է Սոնի DVCAM տեսախցիկով։ Ֆիլմի գործողությունների մեծ մասը կատարվում է մեքենայի մեջ։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը ներկայացնում է տասը զրույց թեհրանցի կին վարորդի և նրա մեքենայի ուղևորների միջև։ Այդ զրույցները վարորդի պատանի որդու, լքված հարսնացուի, մարմնավաճառի, աղոթելու գնացող կնոջ և մյուսների հետ լույս են սփռում այն կանանց կյանքի և ապրումների վրա, որոնց ձայնը հազվադեպ է լսելի լինում։


== Դերերում ==
Մանիա Աքբարի
Ամին Մահեր
Քամրան Ադլ
Ռոյա Արաբշահի
Ամենե Մորադի
Մանդանա Շարբաֆ
Քաթայուն Թալեյզադե
Շոն Էլիոթ

Շոն Մայքլ Էլիոթ (անգլ.՝ Sean Michael Elliott, փետրվարի 2, 1968(1968-02-02), Թուսոն, Արիզոնա, ԱՄՆ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ։


== Խաղացողի կարիերա ==
Խաղացել է թեթև հարձակվողի դիրքում։ Սովորել է Արիզոնայի համալսարանում։ 1989 թվականի NBA դրաֆթի ժամանակ ընտրվել է «Սան Անտոնիո Սփըրս» ակումբի կողմից՝ 3-րդ համարի ներքո։ Հետագայում հանդես է եկել «Դետրոյթ Փիստոնս» ակումբի կազմում։ NBA-ում, ընդհանուր առմամբ, անցկացրել է 12 մրցաշրջան։ Երկու անգամ մասնակցել է NBA բոլոր աստղերի խաղին (1993, 1996)։ 1998-1999 թվականների մրցաշրջանին Էլիոթը «Սփըրս»-ի կազմում դարձել է NBA չեմպիոն։ 1989 թվականին նա դարձել է Ադոլֆ Ռապի անվան և Ջոն Վուդենի անվան մրցանակների դափնեկիր, ինչպես նաև ճանաչվել է Associated Press և NABC տարբերակով ուսանողների միջև տարվա բասկետբոլիստ։ Ընդգրկվել է NBA սկսնակների առաջին հավաքականի կազմում (1990)։ Երկու տարի շարունակ ընդգրկվել է NCAA առաջին համաամերիկյան հավաքականի կազմում (1988-1989), ինչպես նաև երկու տարի շարունակ ճանաչվել է Pacific-10 կոնֆերենցիայի ուսանողների միջև տարվա բասկետբոլիստ։ «Սփըրս»-ում նրա կողմից անմահացված է 32-րդ համարը։ NBA կարիերայի ընթացքում, ընդհանուր առմամբ, խաղացել է 742 խաղ, որոնց ժամանակ հավաքել է 10 544 միավոր (14,2 մ/խ), կատարել 3204 անդրադարձ, 1897 փոխանցում, 576 խլում և 284 բլոկշոտ։


== Կարիերան ԱՄՆ-ի հավաքականում ==
1986 թվականին Էլիոթը ԱՄՆ-ի հավաքականի կազմում Իսպանիայում անցկացվող աշխարհի առաջնությանը դարձել է հաղթող։ 1987 թվականին Էլիոթը ԱՄՆ-ի հավաքականի կազմում Զագրեբում անցկացվող Ամառային ունիվերսիադային գրավել է արծաթե մեդալներ։


== Կարիերայի ցուցանիշներ ==


=== NBA ===


==== Ամենամյա մրցաշրջան ====


==== Փլեյ օֆ ====


=== NCAA ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը NBA.com կայքում (անգլ.)
Կալևի Լիյվա

Կալևի Լիյվա (էստ․՝ Kalevi-Liiva), վայր Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Յիելեհտմե շրջանում՝ Բալթիկ ծովի ափին՝ Տալլինից ոչ հեռու։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում՝ 1942-1943 թվականներին, Կալևի Լիյվա բնավայրում նացիստներն ու էստոնացի կոլաբորացիոնիստներն զանգվածային կերպով սպանել են Կենտրոնական Եվրոպայի երկրներից բերված հրեաների, ինչպես նաև գնչուների ու խորհրդային ռազմագերիների։ Ընդհանուր առմամբ գնդակահարվել է շուրջ 6 հազար մարդ։


== Զանգվածային սպանություններ ==
1942 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Ռաազիկու վայր է ժամանել Տերեզիենշտադտ գետտոյից 1000 հրեաներ բերած էշելոնը։ Եվս մեկ էշելոն հրեաներ է բերել Գերմանիայից։
Աշխատանքների համար չընտրված մինչև 3000 հրեաներ տարվել են Կալևի Լիյվա ու գնդակահարվել, իսկ աշխատունակները հարկադիր աշխատանքի են ուղարկվել Յագալա ճամբար։ Չեխիայից բերված հրեաներից բացի Կալևի Լիյվայում սպանվել են նաև Գերմանիայից ու այլ երկրներից բերված հրեաներ։ Հետագայում Յագալա ճամբարի կալանավորները նույնպես գնդակահարվել են Կալևի Լիյվայում։ 1942 թվականի սեպտեմբերին բերված 2000 հրեաներից պատերազմից հետո կենդանի է մնացել 74 մարդ։
1943 թվականի գարնան ավարտված գնդակահարությունների վայրը նացիստները հարթեցրել են ու անտառ տնկել։ Զանգվածային թաղումների տեղերը պատահաբար հայտնաբերվել են 1961 թվականին։


== 1961 թվականի դատ ==
1961 թվականի մարտին Տալլինում կայացել է Կալևի Լիյվայում հրեաների գնդակահարություններին մասնակցած էստոնացի կոլաբորացիոնիստների դատավարությունը։ Նրանցից երկուսը՝ Ռալֆ Գերետսն ու Յաան Վեյկը, դատապարտվել են մահապատժի։ Այն Էրվին Մերեն դատապարտվել է հեռակա կարգով, իսկ Յագալա ճամբարի պարետ Ալեքսանդեր Լաակն ինքնասպան է եղել Կանադայում։


== Հիշատակ ==
Կալևի Լիյվայում սպանվածների հիշատակին նվիրված առաջին հուշարձանը տեղադրվել է խորհրդային իշխանությունների կողմից 1964-1965 թվականներին։ 1964 թվականին Էստոնիայում նկարահանվել է վավերագրական ֆիլմ՝ նվիրված Կալևի Լիյվայի ողբերգությանը։ Կալևի Լիյվայում կատարված ողբերգական իրադարձություններին է նվիրված «Արյունոտ ծաղիկների մասին երգը» (Գ. Դանիել-Հ. Կարյահարմ, կատարող՝ Յա. Յոալա)։
Էստոնիայի անկախության վերականգնումից հետո՝ 1995-1996 թվականներին, տեղադրվել է նոր հուշարձան, որ ստեղծվել է Էստոնիայի հրեական համայնքի նախաձեռնությամբ։ 2002 թվականի մայիսի 10-ին Կալևի Լիյվայում բացվել է այնտեղ Չեխիայից, Լեհաստանից ու Գերմանիայից բերված ու Կալևի Լիյվայում սպանված հրեաներին նվիրված հուշարձան։ 2014 թվականի սեպտեմբերին Էստոնիայում Չեխիայի, Գերմանիայի ու Լեհաստանի դեսպանները պսակներ են դրել այդ հուշարձանի մոտ։
2007 թվականի մայիսի 6-ին Կալևի Լիյվայում բացվել է հուշաքար՝ նվիրված այդտեղ սպանված գնչուների հիշատակին։


== Տես նաև ==
Հոլոքոստ
Հոլոքոստն Էստոնիայում


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Levin, Dov: Estonian Jews in the U.S.S.R., 1941—1945, in: Yad Vashem Studies 11/1976, p. 273—297.
Anton Weiss‐Wendt. Extermination of the Gypsies in Estonia during World War II ‐ Popular Images and Official Policies. Holocaust Genocide Studies (SPRING) 17 (1): 31-61 doi:10.1093/hgs/17.1.31


== Արտաքին հղումներ ==
Estonia (Holocaust Enciclopedia, United States Holocaust Memorial Museum)
Вот что скрывали пески Калеви-Лийва — фото РИА-Новости
Эксгумация в Калеви-Лийва Archived 2017-09-25 at the Wayback Machine. в 1960-е (фото).
Համիլտոն շրջան (այլ կիրառումներ)

Համիլտոն շրջան, կարող է վերաբերել՝

Համիլտոն շրջան - ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը
Համիլտոն շրջան - ԱՄՆ Թենեսի նահանգի 95 վարչական միավորներից մեկը
Համիլտոն շրջան - ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը
Համիլտոն շրջան - ԱՄՆ Կանզաս նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը
Համիլտոն շրջան - ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի 93 վարչական միավորներից մեկը
Համիլտոն շրջան - ԱՄՆ Նյու Յորք նահանգի 62 վարչական միավորներից մեկը
Համիլտոն շրջան - ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը
Համիլտոն շրջան - ԱՄՆ Ֆլորիդա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը
Չապաևո (գյուղ, Կոբելյակի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉապաևոՉապաևո (ուկրաիներեն՝ Чапаєве, Ստեպովո, մինչև 2016 թվականը՝ Չապաևո ), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չապաևո գյուղում բնակվել է 226 մարդ։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Ստեպովոյե գյուղը գտնվում է խիտ ճահճացած Կուստոլովո գետի ձախ ափին, վերևում՝ 2 կմ հեռավորության վրա, Մուշինա Գրեբլյա գյուղը (Նովոսանժարսկի շրջան), հոսանքին ներքև՝ 2,5 կմ հեռավորության վրա՝ Չերվոնիե Կվիտի գյուղը։


== Պատմություն ==
Գերմանական քարտեզը ցույց է տալիս, որ բոլշևիկների իշխանությունից առաջ գյուղի անունը եղել է Սկորիկի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պիսարևկա (այլ կիրառումներ)

Պիսարևկա, կարող է վերաբերել՝

Պիսարևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանում
Պիսարևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում
Պիսարևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանում
Պիսարևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կեգիչևի շրջանում
Պիսարևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կրասիլովի շրջանում
Պիսարևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում
Պիսարևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում
Պիսարևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոմիրգորոդի շրջանում
Պիսարևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում
Պիսարևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանում
Պիսարևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում
Պիսարևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կալինովկայի շրջանում
Պիսարևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Յամպոլի շրջանում
Պիսարևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Շառգորոդի շրջանում
Պիսարևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Վիննիցայի շրջանում
Տրոարն

Տրոարն (ֆր.՝ Troarn), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 3717 մարդ, բնակչության խտությունը` 322.38 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.53 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Սաներվիլ համայնքի հետ միասին հանդիսանում է Սալին համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 190 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 14 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 2205 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1650-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 555։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,8 %։ 1650 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1523 անձ (792 տղամարդ և 731 կին)։ Գործազուրկ են եղել 127 անձ (56 տղամարդ և 71 կին)։ 555 անաշխատունակներից 197-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 239-ը` թոշակառուներ, իսկ 119-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Զեդուբան (Ադիգենի շրջան)

Զեդուբան (վրաց.՝ ზედუბანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամցխե-Ջավախք մարզի Ադիգենի մունիցիպալիտետում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1530 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ադիգենից հեռու է 18 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 110 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Չալթր

Չալթր կամ Չալթիր (ռուս.՝ Чалтырь), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մյասնիկովի շրջանում, Մոկրի Չալթիր և Խավալի գետերի ափին, Դոնի Ռոստովից 18 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Հանդիսանում է Մյասնիկովի շրջանի և Չալթիրի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնը։


== Բնակչությունը ==
Գյուղը Մյասնիկովի շրջանի խոշորագույն բնակավայրն է։ Համաձայն 1959 թվականի տվյալների գյուղն ուներ 7983 բնակիչ, 1979 թվականին` 10924 բնակիչ, 1989 թվականին` 13078, իսկ 2010 թվականին` 15334 բնակիչ։


== Տնտեսությունը ==
Բնակիչներն զբաղվում են հացահատիկի, արևածաղկի, բանջարեղենի մշակությամբ, այգեգործությամբ, անասնապահությամբ և թռչնաբուծությամբ։ 19-րդ դարի վերջերին գյուղի բնակիչները, որակյալ հացահատիկների ընտրությամբ, ինքնուրույն ստացել էին գարնանացան ցորենի դիմացկուն տեսակ, որը կոչվում էր «չալթիրկա»։ Խորհրդային տարիներին գյուղն ուներ երկու կոլտնտեսություն։
Ներկայումս գյուղն ունի միջնակարգ և ութամյա դպրոցներ, մշակույթի տուն, կապի բաժանմունք, հիվանդանոց, մանկապարտեզ։ Այնտեղ գործում են աղյուսի և ասֆալտի գործարաններ։


== Պատմությունը ==
Գյուղը հիմնադրել են Ղրիմի եկած հայերը` 1778 թվականին (հավանաբար Ղրիմի Օրթալան գյուղից): Նրանց նախնիները Ղրիմ էին եկել Անիից։


== Մշակութային հուշարձաններ ==

Գյուղի «Սուրբ Համբարձում» եկեղեցին կառուցվել է 19-րդ դարում։ 1990 թվականին եկեղեցու բակում, 1915 թվականի Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակը հավերժացնելու համար դրվել է խաչքար։
Հայրենական մեծ պատերազմում զոհված համագյուղացիների հիշատակը հավերժացնելու համար կառուցվել է Փառքի հուշահամալիրը։ Գյուղն ունի նաև հուշարձան` նվիրված պատերազմի ժամանակ գյուղի 10 անմեղ զոհերի հիշատակին։
1992 թվականին բացվել է պատմա-ազգագրական թանգարան, որտեղ պահվում են գյուղի հայ բնակչության պատմությունն ու կենցաղն արտացոլող իրեր։ Այն գործում է շրջանային մշակույթի տանը։
Գյուղի մոտ են գտնվում բրոնզի դարին վերագրվող «Չաթալ-Օբա» կոչվող գերեզմանաթմբերը, որտեղ կատարվում են հնագիտական պեղումներ։
Գյուղը հայտնի է նաև խմելու ջրի աղբյուրներով։


== Հայտնի մարդիկ ==
Սուրեն Թաշճյան - ՌԴ հերոս
Սեյրան Խաթլամաջյան - նկարիչ
Վալերի Չուբարով - նկարիչ
Ալեքսանդր Չուբարյան - պատմաբան
Եղիա Յավրույան - ֆուտբոլիստ
Արտաշես Զաքարյան - ըմբշամարտիկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ռազմիկ Ալեքսանյան

Ռազմիկ Վազգենի Ալեքսանյան (5 հոկտեմբերի, 1944, Այգեստան, Ասկերանի շրջան - 21 հունիսի, 1992, Նախիջևանիկ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Ռազմիկ Ալեքսանյանը ծնվել է 1944 թ. հոկտեմբերի 5-ին Ասկերանի շրջանի Այգեստան գյուղում։ Ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը, ուսումը շարունակել է Երևանում։ Բարձրագույն կրթություն ստանալուց հետո տեղափոխվել է Բրյանսկ, որտեղ աշխատել էր որպես գլխավոր ինժեներ։ Այնուհետև տեղափոխվել է Ստեփանակերտ և շարունակել աշխատանքը։
Արցախյան շարժման ակտիվ մասնակից էր։ Մասնակցել է Ասկերանի շրջանի գյուղերի պաշտպանությանը։ Զոհվել է 1992 թ. հունիսի 21-ին Նախիջևանիկ գյուղի պաշտպանական մարտում։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Արիության համար» և «Շուշիի ազատագրման համար» մեդալներով։ Ամուսնացած էր, ունի երեք երեխա։ Հանգչում է Ասկերանի շրջանի Այգեստան գյուղի գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիստվենիչնայա (Ցիլմայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լիստվենիչնայա (այլ կիրառումներ)Լիստվենիչնայա (ռուս.՝ Лиственичная), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Նենեցյան ինքնավար օկրուգով, Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Ցիլմա գետի ձախ ափին 142 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 14 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000079547
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007954
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Պրիսլուչ (գյուղ, Պոլոննոեի շրջան)

Պրիսլուչ (ուկրաիներեն՝ Прислуч), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Պոլոննոեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պրիսլուչ գյուղում բնակվում էր 713 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2014 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 546,78 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆրեդ Քուիմբի

Ֆրեդերիկ Քլինթոն «Ֆրեդ» Քուիմբի (անգլ.՝ Frederick Clinton "Fred" Quimby, հուլիսի 31, 1886(1886-07-31), Մինեապոլիս, ԱՄՆ - սեպտեմբերի 16, 1965(1965-09-16), Սանտա Մոնիկա, ԱՄՆ), ամերիկացի անիմացիոն պրոդյուսեր, որն առավել հայտնի է «Թոմն ու Ջերին» մուլտսերիալի շնորհիվ, ինչը նրան բերել է «Օսկարի» ութից յոթ մրցանակ։


== Կենսագրություն ==
Իր գործունեությունը նա սկսել է որպես լրագրող հայրենի Մինեապոլիս քաղաքում։ 1907 թվականին նա դարձել է Մոնտանայի Միսսուկա քաղաքի կինոթատրոնի կառավարիչ, իսկ ավելի ուշ աշխատանք է ստացել «Pathé» կինոստուդիայում։ Գործունեության սկզբում որպես պրոդյուսեր 1921 թվականին Քուիմբին մեծ հաջողությունների է հասել կինոստուդիայում՝ դառնալով տնօրենների խորհրդի անդամներից մեկը։ 1924 թվականին նրան աշխատանքի է ընդունել «Fox» կինոընկերությունը, իսկ 1927 թվականին Քուիմբին տեղափոխվել է «MGM», որտեղ դարձել է զարգացման բաժնի ղեկավար։ 1937 թվականին նա նշանակվել է «MGM»-ում այդ տարի բացված անիմացիայի բաժնի ղեկավար։
1939 թվականին Ուիլյամ Հաննան և Ջոզեֆ Բարբերան նրան առաջարկել են էկրանավորել կատվի ու մկան արկածների մասին նրա ծաղրանկարները, ինչը հանգեցրել է «Puss Gets the Boot» դրվագի ստեղծմանը, որը դարձել է «Թոմն ու Ջերին» մուլտիպլիկացիոն ֆիլմաշարի առաջին մասը։ Հենց այդ դրվագն էլ առաջադրվել է «Օսկարի»։ Հետագայում Ֆրեդ Քուիմբին ևս տասներկու անգամ առաջադրվել է Կինոարվեստի և գիտության ակադեմիայի մրցանակին և ևս յոթ անգամ նվաճել է այն։ 1955 թվականին նա հեռացել է «MGM»-ից, իսկ 1957 թվականին մուլտիպլիկացիոն բաժանմունքը փակվել է, և ավարտվել են «Թոմն ու Ջերին» մուլտսերիալի նկարահանումները։ Ֆրեդ Քուիմբին մահացել է Սանտա Մոնիկայում 1965 թվականին 79 տարեկանում։
«MGM»-ի մուլտիպլիկատորների և պրոդյուսերի հարաբերությունները մշտապես եղել են լարված։ Նրանք կարծում էին, որ Քումբին անօգուտ էակ է, որը գլուխ չի հանում անիմացիայից, սակայն մշտապես վիճում է նկարիչերի հետ, երբ առաջ չէին տանում ինչ-որ գաղափարներ։ Այն, որ Քուիմբին մշտապես մրցանակներ էր ստանում ստուդիայի մուլտֆիլմերի համար, կրակի վրա ավելի էր յուղ լցնում։


== Մրցանակներ ==
Օսկար՝ «Լավագույն կարճամետրաժ մուլտֆիլմ» (1940, 1943, 1944, 1945, 1946, 1948, 1951, 1952)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրեդ Քուիմբի Internet Movie Database կայքում
The Tom and Jerry Story
The Creators – The Magic Behind The Cartoon
Պլան 9

Պլան 9, 1980-ականներին Բելլի լաբորատորիայի կողմից թողարկված օպերացիոն համակարգ։ Համակարգը ստեղծվել է ցանցերի և աշխատանքային կայանների շնորհիվ։ Համակարգի հիմքում ընկած էր UNIX-ի գաղափարը՝ «Ամեն ինչ ֆայլ է»։
2000 թվականին համակարգը դուրս եկավ բաց ներքին կոդով և 2002 թվականին ազատ լիցենզիայով (Lucent Public License), որը հաստատված էր OSI կողմից։
2014 թվականի փետրվարին Կալիֆորինիական համալսարնը Բերկլիում Alcatel-Lucent ընկերությունից ստացավ Plan 9-ի ներքին կոդը GNU GPLv2-ի տակ թողարկելու իրավունք։
Պլան 9-ը ունի շատ փոքր կոդ, և տեսականորեն այն կարող է աշխատել ցանկած պրոցեսսորի վրա, որը ապահովում է ապպարատային MMU։
Ներկա պահին կարելի է Bell Labs կայքից ներբեռնել համակարգի չորրորդ տարբերակը, որը ստեղծված է x86-ի համար։
Պլան 9-ից ոգեշնչված այլ օպերացիոն համակարգեր են՝ Harvey OS-ը և Jehanne OS-ը։


== Հայեցակարգ ==
Համակարգը հիմնված է 3 հիմնական սկզբմունքների վրա՝ 

Բոլոր ռեսուրսները ներկայացվում են ինչպես ֆայլեր և հասանելի են հիրարխիվային ֆայլային համակարգում։
Լոկալ և հեռակա ռեսուրսները չեն տարբերվում, նրանց հասանելիությունը իրականացվում է ստանդարտ 9P պրոտոկոլով։
Գործընթացների ամեն խումբ ունի իր անվանումը, հավաքած ֆայլային հիարխիվից։Ի տարբերություն ներկայիս օպերացիոն համակարգերի, որոնցում օգտագործողը համակարգչին է հասանելություն ստանում, Plan 9-ում օգտատերը հասանելիություն է ստանում բաշխված հաշվարկային միջավայրին և հնարավորություն է ունենում կարգավորել իր աշխատանքային միջավայրը։


=== Ֆայլեր ===
Plan 9-ում գոյություն ունի բազմաթիվ ոչ սովորական սերվերներ՝ ֆայլային միջերեսներով։ 

Պատուհանային համակարգը Rio-ն օգտագործողին տալիս է գրաֆիկական միջավայրի հետ աշխատելու հնարավորություն։ Ծրագրերը կարող են կատարել ներմուծում /dev/cons սարքի միջոցով, գրաֆիկ արտածում /dev/draw սարքի և ստանալ սեփական մկնիկ /dev/mouse սարքերի միջովով և այլն։
Կարելի է հասանելիություն ստանալ FTP սերվերին։


=== Ծրագրավորում ===
Ծրագրավորման հիմնական լեզում համարվում է ANSI, որը աչքի է ընկնում Unicode-ի ապահովմամբ և մի շարք այլ օգտակար հավելումներով։ Խաչաձև պլատֆորմի կազմումը և կարգավորումը հաջողությամբ իրականացվել է Perl, Python, Scheme, noweb, Haskell, Newsqueak, Go և ML շնորհիվ։
Ինչպես նաև Plan 9-ում ծրագիր գրելու համար նախատեսված էր Alef լեզվի խմբագիր, բայց այն մեծ տարածում չունեցավ ինչի պատճառով էլ ջնջվեց երրորդ տարբերակից։
IDE-ի փոխարեն օգտագործվում է Acme խմբագրիչը։


=== Անվան ծագումը ===
Համակարգի անվանումը վերցված է «հոլլիվուդյան ամենավատ ռեժիսսոր» Էդվարդ Վուդ կրտսերի ֆիլմից՝ «Պլան 9-ը բաց տիեզերքից»։ Glenda ճապաստակը, նկարել է ամերիկյան նկարիչ Ռենի Ֆրենչը, իր հերթին այն անվանակոչվել է ի պատիվ Գլեն կամ Գլենդա ֆիլմի։ Ինչպես նաև «glenda» է օգտատիրոջ նախնական անունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղղումներ ==
Plan 9-ի էջը Archived 2006-01-17 at the Wayback Machine.(անգլ.)
plan9front(անգլ.)
Խարիզ

Խարիզ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնտրապունկտային ձայն

Տերմինը վերաբերում է երաժշտության շարադրման ձևերից մեկին՝ պոլիֆոնիային։
Պոլիֆոնիկ շարադրանքում շատ հաճախ ձայներից մեկը, ստանձնելով գլխավոր դերը, որոշակիորեն առանձնանում է, իսկ մյուս ձայները ուղեկցող նշանակություն են ստանում. հենց այդ ձայներն էլ կոչվում են կոնտրապունկտային ձայներ։


== Գրականություն ==
Ն. Վ. Դերոյան, Երաժշտական ստեղծագործության վերլուծություն, Երևան, 1985։
Հոհենեմս

Հոհենեմս (գերմ.՝ Hohenems), քաղաք Ավստրիայում, Ֆորարլբերգ ֆեդերալ հողում։ Մտնում է Դորնբիրն շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 15 412 մարդ (2008 թվականի մարտի 31)։ Զբաղեցնում է 29,17 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 80302։


== Պատմություն ==
Քաղաքը ծագել է Էմսական ամրոցի ստորոտում, Շլոսսբերգ լեռան վրա՝ տեղի երբևեիցե ամենա հզորներից մեկը։ Միջնադարյան ամրոցը ավերվել է 1407 թվականին Ապպենցելյան պատերազմի սկզբին։ Հոհենեմսի կոմսերը անցան պակաս ամուր Նոյ-Էմս դղյակ, որը պահապանվել է մինչև մեր օրեր, որպես Վալդբուրգների արքայատոհմի սեփականություն։
XVI դարի վերջին, Հռոմի պապի հետ ունենալով ազգակցական կապ, Մարկուս Սիտտիկուս ֆոն Հոհենեմսը ստանում է կարդինալի գլխարկ և դառնում է Կաթոլիկ եկեղեցու ամենազորեղ բարձրաստիճան հոգևորականներից մեկը։ Նրա աջակցությամբ Հոհենեմսին շնորհվեց Սրբազան Հռոմեական կայսրության կազմում կայսերական կոմսության կարգավիճակ։ 1562-1567 թվականներին իտալացի ճարտարապետ Մարտինո Լոնգին կառուցեց վերածննդի կոմսական պալատ, որի գրադարանում XVIII դարում հայտնաբերվել են «Նիբելունգների երգ»-ի հնագույն ձեռագրերը։
XVII դարի վերջին Հոհենեմսի կառավարիչները աղքատացան և իրենց արարքները շտկելու համար տվեցին Շելլենբերգը (1699 թվականին) և Վադուցը (1712 թվականին) Լիխտայնշտեյնների վենական արիստոկրատին։ Այդ տարածքներում կազմավավորվեց Լիխտեյշտայնի գոյություն ունեցող թագավորությունը։
XVII դարից Հոհենեմսում կար հրեական կարևոր համայնք գերեզմանոցով և սինագոգով։ Քաղաքի համապատասխան թաղամասում գործում է հրեական պատմության և մշակույթի թանգարան։


== Քաղաքական իրավիճակ ==
Համայնքի քաղաքագլուխ-Ռիխարդ Աման (ԱԺԿ)՝ ըստ 2005 թվականի ընտրությունների արդյունքի։
Համայնքի ներկայացուցիչների խորհուրդը (գերմ.՝ Gemeinderat) կազմված է 33 տեղերից։

ԱԺԿ-ն զբաղեցնում է 19 տեղ։
ԱՍԴԿ-ն զբաղեցնում է 4 տեղ։
ԱԱԿ-ն զբաղեցնում է 4 տեղ։
Die Emsigen խումբը զբաղեցնում է 4 տեղ։
Կանաչները զբաղեցնում են 2 տեղ։
Տեղի դաշինքը․ 1 տեղ։


== Քաղաք-եղբայրներ ==
 Չեխիա


== Հղումներ ==
Պաշտոնական կայք.
«Հոհենեմես»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Ինվեկտիվ

Ինվեկտիվ (լատ.՝ invectiva (oratio) - «մեղադրական ճառ» < լատ.՝ invehor - «նետվում եմ, հարձակվում եմ»), գրական ստեղծագործության ձև, որևէ բացասական երևույթի կամ անձնավորության դեմ ուղղված զայրալից, մերկացնող ելույթ։
Անտիկ գրականության մեջ հանդես եկող ինվեկտիվը առանձնանում էր դատապարտման սրությամբ և համարվում էր պամֆլետի ձևի տարատեսակներից մեկը։ Ամենահայտնի օրինակներից են փոխադարձ ինվեկտիվները՝ գրված Գայուս Սալյուստիուս Կրիսպոսի և Մարկոս Տուլիոս Կիկերոնի կողմից (լատ.՝ Invectiva in Ciceronem և լատ.՝ Invectiva in Sallustium)։
Գեղարվեստական գրականության մեջ ինվեկտիվ են կոչվում քննադատական կրքոտ շնչով գրված կամ երգիծական այն ստեղծագործությունները, որոնք սուր կերպով խարազանում են հասարակական հետադեմ ուժերին, անարդարությունը, կեղծիքը։ Այդպիսի գործեր են Լերմոնտովի «Պոնտի մահը», Դուրյանի «Տրտունջքը», Չարենցի «Դաշնակցականներին» բանաստեղծությունները և այլ երկեր։ Ինվեկտիվ կարելի է համարել նաև Մ. Նալբանդյանի «Երկու տող» պամֆլետը։
Ինվեկտիվը տարբերվում է էպիգրամից նրանով, որ բանաստեղծական ձևը պարտադիր չէ և զվարճական հումորային կողմի բացակայությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Catullus at perseus.org
Web edition of Early Stuart Libels
Մուրուխան

Մուրուխան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնարգա

Մոնարգա (հուն․՝ Μoναργά, թուրքերեն՝ Boğaztepe), գյուղ Կիպրոս կղզու հյուսիս-արևելքում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանում։
1974 թվականին Թուրքիայի կողմից Հյուսիսային Կիպրոսի ռազմակալումից հետո գյուղը դե ֆակտո մտնում է անկախ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության մեջ։
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 312 մարդ, հիմնականում՝ թուրքեր։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կաստիոնե դելա Պրեզոլանա

Կաստիոնե դելա Պրեզոլանա (իտալերեն՝ Castione della Presolana) կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 3285 մարդ, խտությունը՝ 78 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 42 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 24020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0346։
Բնակավայրի հովանավորն է՝ Ալեսանդրոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Խախալաջվարի

Խախալաջվարի (վրաց.՝ ხახალაჯვარი), գյուղ Վրաստանում, մտնում է Բոլնիսի մունիցիպալիտետի կազմի մեջ, բնակչության 98%-ը ադրբեջանցիներ են։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2002 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 359 մարդ։ Բնակչության ճնշող մեծամասնությունը ադրբեջանցիներ են։


== Տեսարժան վայրեր ==
Միջին դպրոց, կառուցվել է 1932 թվականին։


== Արտաքին հղումներ ==
Координаты села(անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
(3510) Վիդեր

(3510) Վիդեր (անգլ.՝ Veeder), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,544485 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2138 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8752 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1482,51 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,242831 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,69° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3510) Վիդեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ժամանակն ընտրել է մեզ

«Ժամանակն ընտրել է մեզ» (ռուս.՝ «Время выбрало нас»), խորհրդային ռազմական դրամա, հինգ սերիաներից բաղկացած գեղարվեստական հեռուստաֆիլմ, որ նկարահանվել է ռեժիսոր Միխայիլ Պտաշուկի կողմից։ Առաջին ցուցադրությունը կայացել է 1979 թվականի աշնանը։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողություններն սկսվում են Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին օրերին Խորհրդային Միության արևմտյան հատվածում։ Սրընթաց կերպով առաջ շարժվող գերմանական զորքերից թաքնվելով խոտանոցում՝ պունյայում (ինչպես այն կոչում է խոտանոցի տեղացի սեփականատերը)՝ պատահաբար իրար են հանդիպում նախկինում անծանող երեք մարդ՝ կոմերիտական ակտիվիստ Վորոնեցկին (Եվգենի Գերասիմով), Կարմիր բանակի լեյտենանտ Նեբիլովիչը (Ստանիսլավ Ժդանլո), Մոսկվայից գործուղված Մոլչանովը (Վիկտոր Պրոսկուրին)։
Բավական արագ նրանք հասկանում են, որ այլևս հնարավոր չէ միանալ յուրայիններին, ռազմաճակատը շատ արագ հեռացել է դեպի արևելք։ Հերոսները միանում են երկրամասի պարտիզանական շարժմանը, և նրանց միջև սկիզբ է առնում մարտական ընկերություն, չնայած նրանց կենսագրությունների ու բնավորությունների տարբերությանը։


== Դերերում ==


== Ստեղծման պատմություն ==
Սերիալի նկարահանումներն սկսվել են 1976 թվականին և բարդացել են ողբերգական դեպքերով։ 1978 թվականի գարնանը, երբ ամբողջովին նկարված էին երկու սերիաները և սկսվել է երրորդի նկարահանումը, կենցաղային կոնֆլիկտում զոհվել է Ստանիսլավ Ժդանկոն, որ կատարում էր լեյտենանտ Նոբիլովիչի դերը։ Ստիպված են եղել հրաժարվել հերոսների եռյակից և նորից գրել ֆիլմի հետագա սյուժեն։ Երրորդ սերիայում հանդիսատեսին ներկայացվել է, թե լեյտենանտը զոհվել է հերթական մարտում։


== Մրցանակ ==
1980 – Լենինյան կոմերիտմիության մրցանակ գրականության և արվեստի բնագավառում, Միխայիլ Պտաշուկ (ռեժիսոր), Եվգենի Գերասիմով (Իվան Վորոնեցկու դերակատար), Վլադիմիր Գոստյուխին (Սեմյոն Լագուտնիկովի դերակատար) – «Բելառուսֆիլմ» կինոստուդիայում ստեղծված «Ժամանակն ընտրել է մեզ» բազմասերիանոց գեղարվեստական ֆիլմի համար։


== Երաժշտություն և երգեր ==
Լուսագրերի ընթացքում հնչում է ֆիլմի թեման՝ Միխայիլ Մատուսովսկու երգերը Տիխոն Խրեննիկովի երաժշտությամբ՝ «Ժամանակն ընտրել է մեզ» (ռուս.՝ «Время выбрало нас») և «Поле Куликово»։ Ֆիլմի առաջին իսկ ցուցադրությունից հետո դրանք մեծ ժողովրդականության են արժանացել Խորհրդային Միությունում։ Այդ ցուցադրությունը (1979 թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբեր) տեղի է ունեցել խորհրդային զորքերի՝ Աֆղանստան մտնելուց ընդամենը մի քանի ամիս առաջ։ Ֆիլմի վերնագիրը (որն իր հերթին երգի կրկներգն է) վերաիմաստավորվել է արդեն Աֆղանական պատերազմի ենթատեքստում։ Պատերազմի մասնակիցների կողմից գրվել են մի շարք համանուն երգեր ու գրքեր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ժամանակն ընտրել է մեզ(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Դսիրմեն

Դսիրմեն, գետակ Սև ծովի ավազանում, Կալապակարաս գետի վերին հոսանքի աջ վտակը, մայր գետին է միանում Սպեր գյուղ֊քաղաքից մոտ 35 կմ հյուսիս֊արևեմուտք։ Նշանակված է Կովկասի 5֊վերսանոց քարտեզում։


== Ծանոթագրություններ ==
Հմայակ Կալամքարյան

Հմայակ Արտեմի Կալամքարյան (Համայակ Քալամքարյան, հունվարի 8, 1918(1918-01-08), Կարս - օգոստոսի 10, 1995(1995-08-10), Մոսկվա, Ռուսաստան), հայ բժիշկ, մաշկավեներաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1969), պրոֆեսոր (1970): ՌԴ գիտության վաստակավոր գործիչ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։
Խաչատուր Արտեմի Կալամքարովի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Հմայակ Կալամքարյանը ծնվել է 1918 թվականի հունվարի 8 (21)-ին, Կարսում։ 1938-1941 սովորել է Մոսկվայի թիվ 1 բժշկական ինստիտուտում, 19941-1943 թվականներին՝ Թիֆլիսի բժշկական ինստիտուտում։ 1975-1988 թվականներին եղել է Մոսկվայի կենտրոնական մաշկավեներաբանական գիտահետազոտական ինստիտուտի մաշկաբանության բաժնի վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են մաշկի տենդաբշտիկային և լիմֆոպրոլիֆերատիկ հիվանդությունների կլինահյուսվածաբանական և բջջաբանական դասակարգմանն ու բուժման արդյունավետ եղանակների ներդրմանը։ Առաջինն է նկարագրել Կիմուրի հիվանդությունը, միելոմային հիվանդության մաշկային դրսևորումները, Կապոշի կեղծ սարկոման։
Հմայակ Կալամքարյանը մահացել է 1995 թվականին, Մոսկվայում։ Թաղված է Մոսկվայի հայկական գերեզմանատանը։


== Հիշատակ ==
Հմայակ Կալամքարյանի 100-ամյակի կապակցությամբ ՀՀ-ում 2018 թվականին ստեղծվել է «Պրոֆեսոր Հ. Ա. Քալամքարյանի անվան Մաշկավեներաբանության և մաշկի օպտիկական ախտորոշման ասոցիացիա» ՀԿ-ն։


== Պարգևներ ==
ԽՍՀՄ Նախարարների խորհրդի մրցանակ։
Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան։
ՌԴ  գիտության վաստակավոր գործիչ։


== Երկեր ==
Клинические и экспериментальные материалы к вопросу об эффективности хлортетрациклина (биомицина) и синтомицина при лечении пиодермитов [Текст] : Автореферат дис. на соискание ученой степени кандидата медицинских наук / Рост. н/Д гос. мед. ин-т. - Ростов н/Д : [б. и.], 1958
Клиника и терапия ретикулезов кожи, 175 с. 17 л. ил. 20 см, Ереван Айастан 1983
Саркома Капоши / А. А. Каламкарян, В. Г. Акимов, И. А. Казанцева ; Отв. ред. А. М. Вихерт, Л. М. Непомнящих; АН СССР, Сиб. отд-ние, АМН СССР, Сиб. отд-ние, Ин-т клинич. и эксперим. медицины, 111,[1] с., [12] л. ил. 22 см, Новосибирск Наука Сиб. отд-ние 1986
Клиническая дерматология: редкие и атипичные дерматозы / А. А. Каламкарян, В. Н. Мордовцев, Л. Я. Трофимова. - Ереван : Айастан, 1989. - 566,[1] с. : ил.; 22 см.; ISBN 5-540-00713-1 (В пер.).
Хроническая стафилококковая инфекция кожи / А. А. Каламкарян, А. М. Бухарович, 131,[2] с. ил. 21 см, Киев Здоровья 1990


== Ծանոթագրություններ ==
Ալզի (այլ կիրառումներ)

Ալզի, կարող է վերաբերել՝

Ալզի - թագավորություն Արածանիի ստորին հոսանքի հովտում
Ալզի - հնագույն երկրամաս Հայկական լեռնաշխարհում, նրա հարավ-արևմուտք կողմում, Արածանիի ստորին հոսանքի շրջանում
Քվեդա Քոքոլեթի

Քվեդա Քոքոլեթի (վրաց.՝ ქვედა ქოქოლეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խելվաչաուրի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 47 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Զաքարիա

Զաքարիա, մ.թ. 1-ին դարի Հայաստանի հոգևոր առաջնորդ (մ.թ. 68-72 թթ)։ Նրա անունը բերվում է հայ կաթողիկոսների միջնադարյան անվանացանկերում։ Նրա անունը պահպանվել է Արտազի աթոռի մի հնագույն գավազանագրքում, որտեղ նրա մասին ասված է հետևյալը. «Թադեոս առաքյալը Արշակունյաց Սանատրուկ թագավորի ժամանակ եկավ Հայաստանի Շավարշան քաղաք և ավետարանական լույսով լուսավորեց այնտեղի հավատացյալներին, իր աշակերտ՝ Զաքարիային ձեռնադրեց քաղաքի եպիսկոպոս։ Ասվում է, թե այս Զաքարիան նահատակվել է հայոց Երվանդ թագավորից, փրկչի համբառնալուց 42 տարի հետո»։ Զաքարիայի կյանքի և գործունեության մասին այլ բան հայտնի չէ։ Եպիսկոպոսական աթոռին նրան հաջորդել է Զեմենտոսը։


== Ծանոթագրություններ ==
Էմիլի Պրեյեր

Էմիլի (Էմիլիա) Պրեյեր (գերմ.՝ Emilie Preyer, հունիսի 6, 1849(1849-06-06), Դյուսելդորֆ, Հռենոսի պրովինցիա, Պրուսիայի թագավորություն - սեպտեմբերի 23, 1930(1930-09-23), Դյուսելդորֆ, Հռենոսի պրովինցիա, Պրուսիայի ազատ պետություն, Վայմարյան Հանրապետություն), գերմանացի նկարչուհի, նատյուրմորտի վարպետ։


== Կենսագրություն ==
Էմիլի Պրեյերը ծնվել է Դյուսելդորֆում, գեղարվեստական հնագույն ավանդույթ ունեցող ընտանիքում։ Նկարչության առաջին դասերը ստացել է հորից` նկարիչ Յոհան Վիլհելմ Պրայերից (1803-1889), ով դասավանդել է Դյուսելդորֆի արվեստի թագավորական ակադեմիայում և Գերմանիայում համարվել է 19-րդ դարի նատյուրմորտի առաջատար վարպետ։ Հորեղբայրը և հորաքույրը՝ Գուստավ Պրեյերը և Լուիզ Պրեյերը, նույնպես գեղանկարիչներ են եղել։ Էմիլին իր առաջին նատյուրմորտը նկարել է 1867 թվականին։ Էմիլին աշխատել է նույն մանրակրկիտ տեխնիկայով, ինչ հայրը։ Քանի որ այդ ժամանակ կանայք իրավունք չեն ունեցել բարձրագույն կրթություն ստանալու, նա ոչ պաշտոնապես հաճախում էր Դյուսելդորֆի գեղարվեստական դպրոց։ Առաջին անգամ ցուցադրվել է 18 տարեկան հասակում և միջազգային ճանաչման է հասել 21 տարեկանում։                     
Գեղանկարչական տեխնիկան կատարելագործելու նպատակով Էմիլի Պրայերը շրջագայել է Եվրոպայում, այցելել Դրեզդենի, Անտվերպենի և Հոլանդիայի տարբեր քաղաքների թանգարաններ։
Մասնակցել է Բեռլինում, Դրեզդենում և Դյուսելդորֆում կազմակերպված գեղարվեստի ցուցահանդեսներին։     
Էմիլի Պրեյերը մահացել է 1930 թվականի սեպտեմբերի 23-ին, Դյուսելդորֆում։     


== Ստեղծագործություն ==
Էմիլի Պրեյերը հիմնականում նկարել է մրգային նատյուրմորտներ։ Աշխատանքի սկզբնական շրջանում ստեղծել է նաև մի շարք ծաղկային նատյուրմորտներ։ Հայտնի է յուղաներկ կտավներով, որտեղ պատկերել է մրգերի, խաղողի վազերի շարքեր։ Ստեղծագործելու  ընթացքում Էմիլի Պրայերը նկարել է շուրջ երկու հարյուր հիսուն նկար, որոնք այժմ գտնվում են Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանում և Ֆիլադելֆիայի արվեստի թանգարանում։ Էմիլի Պրայերի աշխատանքները գտնվում են նաև անգլիական և ամերիկյան մասնավոր հավաքածուներում։
Հայտնի է եղել մասնավորապես ամերիկացի և գերմանացի հավաքորդների շրջանում, որոնք բարձր են գնահատել նրա Բիդերմայեր ոճը։


== Գրականություն ==
Preyer, Emilie. In: Friedrich von Boetticher: Malerwerke des 19. Jahrhunderts. Beitrag zur Kunstgeschichte. Band 2/1, Bogen 1–32: Mayer, Ludwig–Rybkowski. Fr. v. Boetticher’s Verlag, Dresden 1898, S. 324–325 (archive.org).
Hans Paffrath (Hrsg.): Lexikon der Düsseldorfer Malerschule 1819–1918. Band 3: Nabert–Zwecker. Herausgegeben vom Kunstmuseum Düsseldorf im Ehrenhof und von der Galerie Paffrath. Bruckmann, München 1998, ISBN 3-7654-3011-0.
Siegfried Weiß, Hans Paffrath (Hrsg.): Preyer: Johann Wilhelm 1803–1889 und Emilie 1849–1930 : mit den Werkverzeichnissen der Gemälde von Johann Wilhelm und Emilie Preyer. Wienand Verlag, Köln 2009, ISBN 978-3-86832-003-9.


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Աթեշյան

Աթեշյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==