armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կիրխհայմ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կիրխհայմ (այլ կիրառումներ)Կիրխհայմ (գերմ.՝ Kirchheim in Schwaben), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Ներքին Ալգոյ շրջան։ Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական օկրուգին։ Բնակչությունը կազմում է 2444 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010)։ Զբաղեցնում է 31,95 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 78 158։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Բալախոռ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բալախոռ (այլ կիրառումներ)Բալախոռ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում։ Գտնվում էր Բաբերդ քաղաքից մոտ 16 կմ արևմուտք, հարթավայրի վրա։


== Պատմություն ==
Գյուղի բնակչության մեծ մասը զոհվեց 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1870-ական թվականներին ուներ մոտ 100 տուն, իսկ 1909 թվականին` 240 տուն հայ և թուրք բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ և արհեստներով։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Բալախոռն Ս․ Կարապետ և Ս․ Լուսավորիչ անուններով եկեղեցիներ։ Գյուղի մոտ է գտնվում Ս. Գևորգ վանքը։


== Կրթություն ==
Գյուղն ուներ հայկական վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ելովցի (այլ կիրառումներ)

Ելովցի, կարող է վերաբերել՝

Ելովցի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Ելովցի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Կոնտրալտո

Կոնտր ալտ (իտալերեն՝ contralto)՝ կանանց ամենացածր երգչաձայնը, ձայնածավալը փոքր օկտավայի (մի-ից) ֆա-ից մինչև երկրորդ օկտավայի սոլ-ը (լյա-ն) ((e)f-g2(a²)), ամենաարտահայտիչ և ազատ հնչող ձայնասահմանն է, կրծքայինը, առնական և ուժգին հնչողը, օպերաներում կոնտր ալտ հանձնարարում են նաև տղաների դերերգեր։ Երգչախմբում կոնտր ալտը (ինչպես և մեցցո-սոպրանոն) կոչվում է ալտ։
Առավել բնութագրական և արտահայտչական ռեգիստրը՝ կրծքային (մինչև 1-ին օկտավայի սի-բեմոլ)։ Կոնտրալտո օպերային դերերգերից են՝ Օլգա (Չայկովսկու «Եվգենի Օնեգին»), Կոնչակովնա (Բորոդինի «Իշխան Իգոր»)։ Կոմպոզիտորները հաճախ կոնտրալտո դերերգեր են գրել դեռահաս տղաների և պատանիների համար՝ Վանյա (Գլինկայի «Իվան Սուսանին»), Զիբել (Գունոյի «Ֆաուստ») և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեհեկան

Մեհեկան կամ Մեհեկի, Հայկյան տոմարի յոթերորդ ամիսը, ունեցել է 30 օր, սկսվել է փետրվարի 7-ին և վերջացել մարտի 8-ին։


== Անվան սկզբունք ==
Վանական Վարդապետը այդ ամսանունը կապում է տարվա այն ժամանակի հետ, երբ տունկերն ու բույսերը գտնվում են դեռևս մեռյալ, ձյունաթաղ վիճակում։ Տոմարագետներից ոմանք գտնում են, որ Մեհեկանն առաջացել է Հայոց արեգակի աստված Միհրի անունից։ Հրաչյա Աճառյանի հավաստիությամբ, Միհր աստծու անունից է առաջացել նաև մեհյան (հեթանոսական տաճար) բառը։


== Աղբյուրներ ==
Չեզիո

Չեզիո (իտալերեն՝ Cesio), կոմունա Իտալիայի Լիգուրիա մարզի Իմպերիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 289 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 32 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 9 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 18020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0183։
Քաղաքի հովանավորն է հանդիսանում Santa Lucia առաքյալը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկան.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0183 55920
Էլեկտրոնային հասցեն՝ comunedicesio@libero.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Նովոմիխայլովկա (գյուղ, Կրասնոլիմանի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոմիխայլովկաՆովոմիխայլովկա (ուկրաիներեն՝ Новомихайлівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոլիմանի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոմիխայլովկա գյուղում բնակվում էր 63 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կանաչ պիթոն

Կանաչ պիթոն կամ Ծառային պիթոն (լատ.՝ Morelia viridis)` Կենդանիների թագավորության, Քորդավորների տիպի, Ողնաշարավորների ենթատիպի, Սողունների դասի, Թեփուկավորների կարգի, Օձերի ենթակարգի և Պիթոնների տեսակի օձ։


== Նկարագրություն ==
Կանաչ պիտոնների միջին երկարությունը հասնում է 150-ից 180 սմ-ի։ Էգերի միջին չափսը՝ 200 սմ։ Նորածին կամ երիտասարդ օձերը սովորաբար ունեն դեղին կամ կարմիր գունավորում։ Նրանք ապրում են անտառներում, արգելոցներում և այլ վայրերում։
Երիտասարդ դառնալուց հետո, օձերը երբ հասնում են 1 մետրի։ Դրանից հետո նա նախապես փոխում է իր գույնը։ Ապրում են նաև անտառներում և արվարձաններում։ Փոքր օձերը սնվում են միջատներով և մողեսներով, իսկ ավելի մեծերը՝ փոքր թռչուններով և կրծողներով։ Օձերի կյանքի միջին տևողությունը հասնում է 15-ից մինչև 20 տարի։


== Տարածվածություն և բազմացում ==
Կանաչ պիթոնները ապրում են հիմնականում Պապուա Նոր Գվինեայի արևադարձային անտառներում և շրջակա կղզեային տարածքներում։ Ապրում են նաև Քեյփթաունում և հարակից բնակավայրերում։
Օձերը ձվադրող կենդանիներ են։ Ձվերը համեմատաբար ավելի փոքր են։ Զուգավորումից հետո, 70-ից 90 օր անց նրանք ձվադրում են և էգերը դնում են 5-ից 35 ձու։ Ձվադրումից հետո, էգերը ձվերի մոտ մնում են 45-ից 65 օրվա ընթացքում։
Ձվերի պահպանման համար անհրաժեշտ ջերմաստիճանը տատանվում է 8 °C-ից մինչև կարող է հասնել 29,5 °C: Ջերմաստիճանի բարձրացման հետ զուգընթաց, կանաչ պիթոնի ձվից դուրս է գալիս ձվի նոր ձագերը։
Այս օձերը ընդհանրապես չեն վախենում մարդկանցից։ Նրանք թունավոր չեն և ագրեսիվ չեն։ Երբեմն նրանք հարձակվում են թռչնի ձվերի վրա և գողանում թռչնի ձվերը կամ նորածին ձագերին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
«Решена загадка зелёных питонов» (ռուսերեն)։ membrana։ 7 декабря 2006։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-05-12-ին։ Վերցված է 2011-03-1 
Тайны живой природы / Пер. с англ. А. М. Голова. — М.: РОСМЭН, 1996. — С. 148. — 15 000 экз. — ISBN 5-7519-0181-9
Greg Maxwell: Morelia viridis – Das Kompendium. Chimaria Verlag, Frankfurt am Main 2005. ISBN 3-930612-79-8
Markus Weier, Ralf Vitt: Der Grüne Baumpython. Herpeton Verlag, Offenbach 22003. ISBN 3-9806214-1-3
Ron Kivit, Stephen Wiseman, Andreas Kirschner: Grüner Baumpython und Grüne Hundskopfboa. Kirschner & Seufer Verlag, Karlsruhe 2005. ISBN 3-9804207-9-5
Zdenek Vogel: Riesenschlangen aus aller Welt. Westarp Wissenschaften. Spektrum Akademischer Verlag, Magdeburg-Oxford 41996. ISBN 3-89432-463-5
J. G. Walls: The Living Pythons. T. F. H. Publications, 1998: S. 185-194.
D. Wilson: Foraging ecology and diet of an ambush predator: the Green Python (Morelia viridis). In: R. W. Henderson and R. Powell (Eds.)։ Biology of the Boas and Pythons. Eagle Mountain Publishing Company, Eagle Mountain., 2007: S. 141-150.
Վոլչանսկի քաղաքային խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Վոլչանսկի քաղաքային խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Вовчанська міська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոլչանսկի քաղաքային խորհրդում բնակվում էր 20608 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 69,5 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 296.5 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Գևորգ Բուդաղյան

Գևորգ Երվանդի Բուդաղյան (հոկտեմբերի 4 (16), 1899, Բաքու, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 15, 1978(1978-10-15), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դիրիժոր, երաժշտական գործիչ, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1945)։
Երաժշտագետ Արմեն Բուդաղյանի հայրն է։


== Կենսագրություն ==
1929 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի օպերային սիմֆոնիկ դիրիժորության դասարանը։ 1922-1929 թվականներին ղեկավարել է Մոսկվայի հայ մշակույթի տան երաժշտական խումբը։ 1929-1932 թվականներին եղել է Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավարը և գլխավոր դիրիժորը։ 1932-1958 թվականներին եղել է Երևանի օպերային թատրոնի դիրիժոր։ 1929-1978 թվականներին դասավանդել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում։ 1934-1936 թվականներին և 1949-1958 թվականներին եղել է կոնսերվատորիայի պրոռեկտորը։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Ղեկավարել է Ալեքսանդր Սպենդիարյանի «Ալմաստ», Հարո Ստեփանյանի «Քաջ Նազար», Կարո Զաքարյանի «Մարջան», Անուշավան Տեր-Ղևոնդյանի «Արևի ցոլքերում», Արմեն Տիգրանյանի «Դավիթ Բեկ» օպերաները, ինչպես նաև ռուս ու արևմտա-եվրոպական դասական երկացանկի գործեր։ Սպենդիարյանի երաժշտության հիման վրա գրված «Խանդութ» բալետի երաժշտական կոմպոզիցիայի հեղինակն է եղել (1945), ինչպես նաև՝ Սպենդիարյանի ստեղծագործությունների լիակատար (11 հատոր) հրատարակության խմբագիրը։


== Պարգևներ ==
«Պատվո նշան» շքանշան (4.11.1939)
ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1945)


== Հիշատակ ==
Երևանի Աբովյան փողոցում կա Գևորգ Բուդաղյանի հիշատակը հավերժացնող հուշատախտակ։


== Ստեղծագործություններ ==
Երևանյան էտյուդներ։ Օրկեստրի համար, Ա. Սպենդիարյան, Դաշնամուրի վերածեց՝ Գ. Բուդաղյան [Նոտա], երկրորդ հրատարակություն, Երևան, Պետհրատի երաժշտական սեկտոր, 1930։
Կանանց պար։ «Ալմաստ» օպերայից։ Ա. Սպենդիարյան, Դաշնամուրի համար մշակեց՝ Գ. Բուդաղյան [Նոտա], Երևան , Պետհրատ, 1933։
Մի լար, բլբուլ։ Խոսք՝ Ա. Ծատուրյանի, Ա. Սպենդիարով, խմբագիր՝ Գ. Բուդաղյանի [Նոտա], Երևան, Հայպետհրատ, 1946։
Առ սիրուհիս / Սպենդիարով Ա., խմբ.՝ Գ. Բուդաղյան նոտա, Երևան, Հայպետհրատ, 1946։
Արևելյան օրորոցի երգ / Սպենդիարով Ա., խմբ.՝ Գ. Բուդաղյան նոտա, Երևան, Հայպետհրատ, 1946։
Այ վարդ։ Խոսք՝ Ա. Ծատուրյանի, Ա. Սպենդիարով, խմբագիր՝ Գ. Բուդաղյան [Նոտա], Երևան, Հայպետհրատ, 1946։
Ղարիբ բլբուլ։ [Սայաթ-Նովայի երգերից], խոսք` Սայաթ-Նովայի, Ա. Սպենդիարով, խմբագրություն՝ Գ. Բուդաղյան [Նոտա], Երևան, Հայպետհրատ, 1946։
Աղջիկների պարը։ Սպենդիարով Ա., խմբագիր` Գ. Բուդաղյան [Նոտա], Երևան, Հայպետհրատ, 1947։
Այնտեղ, այնտեղ, դեպ վեհ այն դաշտը։ Ա. Սպենդիարյան, խմբագիր՝ Գ. Բուդաղյան [Նոտա], Երևան, Հայպետհրատ, 1947։
Առ Հայաստան։ Խոսք՝ Հովհ. Հովհաննիսյանի, Ա. Սպենդիարով, խմբագիր՝ Գ. Բուդաղյան, թարգմանիչ՝ Բաղմոնտի [Նոտա], Երևան, Հայպետհրատ, 1947։
Աշուղի երգը։ «Ալմաստ» օպերայից։ Ա. Սպենդիարով, խմբագիր՝ Գ. Բուդաղյան [Նոտա], Երևան, Հայպետհրատ, 1948։
Այ վարդ։ Խոսք՝ Ա. Ծատուրյանի, Ա. Սպենդիարով, խմբ.՝ Գ. Բուդաղյան նոտա, Երևան, Հայպետհրատ, 1971։
Ղարիբ բլբուլ։ [Սայաթ-Նովայի երգերից]։ Ա. Ա. Սպենդիարով, խմբագիր՝ Գ. Բուդաղյան [Նոտա], Երևան, «Հայաստան», 1971։
Առ սիրուհիս։ Ա. Սպենդիարով, խմբագիր՝ Գ. Բուդաղյան [Նոտա], Երևան, «Հայաստան», 1971։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Театральная энциклопедия. Том 1/Глав. ред. С. С. Мокульский - М.: Советская энциклопедия, 1961.- 1214 стб. с илл., 12 л. илл.
Ալերոնա

Ալերոնա (իտալերեն՝ Allerona), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Ումբրիա մարզի Տեռնի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1859 մարդ (2011), բնակչության խտությունը՝ 22 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 82,61 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 5010։ Հեռախոսային կոդ՝ 00763։
Սիենայի սուրբ Անսանը հարգվում է որպես համայնքի հովանավոր սուրբ։ Քաղաքի օրը նշվում է ամեն տարի դեկտեմբերի 1-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comuneallerona.it/ Archived 2005-09-01 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սուխոյ Իլչինեց

Սուխոյ Իլչինեց (ռուս.՝ Сухой Ильчинец), գետ Ռուսաստանում, Կամչատկայի թերակղզու հյուսիս-արևմուտքում։ Գետի երկարությունը 34 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիրո-Կոլիմսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 19070000112220000017975


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Փոքր Ադաթլու

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ադաթլու (այլ կիրառումներ)Ադաթլու, լեռնագագաթ Թուրքիայի Իգդիրի մարզում, Հայկական Պար լեռնահամակարգում, Մեծ Մասիսից 18 կմ հյուսիս, բարձրությունը մոտ 1000 մ։ Չպետք է շփոթել Ադաթլուից մոտ 3 կմ հարավ գտնվող, նույնանուն բայց ավելի բարձր լեռան հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հոմունկուլուս

Հոմունկուլ կամ հոմունկուլուս (լատ.՝ homunculus- մարդ), ըստ միջնադարյան ալքիմիկոսների պատկերացումների՝ մարդանման արարած, որը կարելի է ստանալ արհեստական ճանապարհով։


== Պատմություն ==
Առաջին հոմունկուլի ստեղծումն երկար ժամանակ վերագրվել է իսպանացի բժիշկ և ալքիմիկոս Արնալդուս դե Վիլանուվանուսին, ով ապրել է 13-րդ դարում Վիլյանուևա դե Խիլոկա քաղաքում։ Հոմունկուլի ստացման առավել հայտնի «բաղադրատոմսերից» մեկը առաջադրել է Պարացելսը 16-րդ դարում։ Ալքիմիկոսը կարծում էր, որ հատուկ անոթի մեջ ամփոփված մարդկային սերմնահեղուկը տաքացնելով և որոշակի այլ մանիպուլյացիաների միջոցով (ձիու գոմաղբով ծածկել, «մագնիսացնել», որի վերջնական իմաստը պարզ չէ) դառնում է հոմունկուլ։ Ըստ Պարացելսի, հոմունկուլին «կերակրելու» համար անոթի մեջ ոչ մեծ քանակությամբ մարդկային արյուն է պետք լցնել։ Համունկուլի հասունացման ժամանակը 40 օր է, իսկ համունկուլի հասակը` 12 դյույմ։
17-18-րդ դարերի պատկերացումների համաձայն, հոմունկուլ պարունակվում է սպերմատոզոիդում, իսկ մայրական օրգանիզմ ներթափանցելուց հետո վերափոխվում է մարդու. երբեմն ինքը` սպերմատոզոիդը նույնականացվում է հոմունկուլի հետ։ Նմանատիպ տեսակետները ստացել են անիմալկուլում (մանրադիտակային կենդանի) անունը։ Անիմալկուլիզմի կողմնակիցներից մեկն էլ եղել է Լևենհուկը` սպերմատոզոիդների առաջին բացահատողը։


== Արվեստում ==
Հոմունկուլի մասին պատկերացումներն իրենց արտահայտությունն են գտել միջնադարյան բազմաթիվ կտավներում, որտեղ հոմունկուլը ներկայացվել է որպես փոքրիկ մարդուկ, որ հայտնվելով մայրական օրգանիզմ էականորեն մեծանում է չափերով։
XVIII դարում ակադեմիական գիտությունը, ի դեմս էպիգենեզի հիմնադիր Կ. Ֆ. Վոլֆի, կտրականապես դեմ է եղել պերֆորմիստական պատկերացումներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սուլիմի (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍուլիմիՍուլիմի (ուկրաիներեն՝ Сулими), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սուլիմի գյուղում բնակվում էր 488 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սերգեյ Բոնդարենկո

Սերգեյ Նիկոլաևիչ Բոնդարենկո (ռուս.՝ Сергей Николаевич Бондаренко, նոյեմբերի 9, 1948(1948-11-09), Սումի, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային ֆուտբոլիստ, խաղացել է որպես կիսապաշտպան և պաշտպան։ ԽՍՀՄ միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (1973)։ Երևանի ժողկրթբաժնի ֆուտբոլային դպրոցի սան է եղել։ ԽՍՀՄ առաջնությունում սկսել է հանդես գալ 1966 թվականից «Արաքս» Երևան ֆուտբոլային ակումբի կազմում (Կարգ "Բ")։ 1966 թվականի օգոստոսին տեղափոխվել է Հայաստանի լավագույն ֆուտբոլային ակումբ՝ «Արարատ»։ 1967 թվականից մինչև 1981 թվականը խաղացել է ակումբի հիմնական կազմում։ «Արարատում» խաղերի մասնակցությունների թվով ռեկորդակիր է (392 խաղ)։ «Արարատի» կազմում 1973 թվականին դարձել է ԽՍՀՄ չեմպիոն, 1971 թվականին՝ փոխչեմպիոն, 1973 և 1975 թվականներին՝ ԽՍՀՄ գավաթակիր։ Խաղացել է Խորհրդային Միության ֆուտբոլի օլիմպիական երիտասարդական հավաքականում (4 խաղ)։ 
1980-ական թվականների վերջում տեղափոխվել է ԱՄՆ, որտեղ ղեկավարել է «Արարատ» մանկապատանեկան ֆուտբոլային դպրոցը (Լոս Անջելես)։
2013 թ. հոկտեմբերի 10-ին Հայկական ֆուտբոլի զարգացման գործում ներդրած նշանակալի ավանդի և ձեռք բերած փայլուն նվաճումների համար պարգևատրվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Սերգեյ Բոնդարենկո»։ Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 7–ին 
«Սերգեյ Նիկոլաևիչ Բոնդարենկո»։ footballfacts.ru։ Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 7–ին
Արտաշես Վրույր

Արտաշես Արամի Վրույր (1897 - 1987, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ լուսանկարիչ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1945)։
Արամ Վրույրի որդին, Արա Վրույրի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Արտաշես Վրույրը ծնվել է 1897 թվականին։ Հնագիտական լուսանկարչությամբ հետաքրքրվել է դեռևս մանուկ հասակից։ 1912 թվականին հոր հետ մեկնել է Անի, լուսանկարել Սուրբ Փրկիչ եկեղեցու մոտակայքում պեղված եկեղեցու դռան ճակատի արձանագրությունը։ 1915-1917 թվականներին որպես լուսանկարիչ մասնակցել է Նիկողայոս Մառի պեղումներին, Հովսեփ Օրբելու, Բորիս Պիոտրովսկու, Նիկոլայ Տոկարսկու արշավախմբերին։ 1926 թվականին Հուշարձանների պահպանման նորաստեղծ կոմիտեի գիտական քարտուղար Աշխարհբեկ Քալանթարի հրավերով Բաթումից տեղափոխվել է Երևան և ընդգրկվել Սևանի գիտարշավում որպես լուսանկարիչ։
1928-1936 թվականներին աշխատել է Երևանի բանվորական թատրոնում, միաժամանակ լուսանկարել է Աշտարակի, Էջմիածնի հուշարձանները։ Ավագ եղբոր՝ Արայի հետ շրջել է Հայաստանի մի շարք վայրեր և կատարել լուսագրումներ՝ Ամբերդ, Աշտարակ, Էջմիածին, Գառնի, Գեղարդ և այլն։ Ոտքով այցելել և լուսագրել է Գառնիի հեթանոսական տաճարի բեկորները։

1936 թվականին Հովսեփ Օրբելու ղեկավարությամբ որպես լուսանկարիչ մասնակցել է Ամբերդի առաջին գիտարշավին։
1941 թվականին զորակոչվել է բանակ, մասնակցել Հայրենական մեծ պատերազմին։
Սեդրակ Բարխուդարյանի կազմած և տարբեր տարիներին հրատարակած «Դիվան հայ վիմագրության» մատենաշարի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ հատորներում հրատարակվել են Արտաշես Վրույրի 2787 արձանագրությունները։ 1960-1964 թվականներին մասնակցել է ՀԽՍՀ ԳԱ հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի Ադրբեջանի ԳԱ պատմության ինստիտուտի միացյալ աշխատանքներին և իր կատարած լուսագրումները հրատարակել «Դիվան հայ վիմագրության» մատենաշարի 5-րդ հատորում։ 1970 թվականին հնագետ-վիմագրագետ Գրիգոր Գրիգորյանի ընկերակցությամբ Ղրիմում (հիմնականում` Թեոդոսիայում) լուսագրել է տեղի հայկական ճարտարապետական կոթողները։ 1964 թվականին լույս է տեսել «Անիում» հուշագրությունը` Անի քաղաքի ու նրա պատմությունը ստեղծած երախտավորների մասին բազում արժեքավոր վավերագրերով։ 1979 թվականին «Անիում» հուշագրությունը վերահրատարակվել է որոշ հավելումներով։
1981 թվականին անձնական արխիվը հանձնել է Էրեբունի թանգարանին։


== Ծանոթագրություններ ==
Վարդան Պարսամյան

Վարդան Արամի Պարսամյան (հոկտեմբերի 15, 1909(1909-10-15) - անհայտ), հայ խորհրդային պատմաբան։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1947 թվական), պրոֆեսոր (1947 թվական), ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1961 թվական)։ 


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի համալսարանի պատմագրական ֆակուլտետը (1931 թվական)։ 1932-1936 թվականներին՝ ՀԽՍՀ պետական կենտրոնի արխիվի գիտահետազոտական բաժնի վարիչ և տնօրենի գիտական գծով տեղակալ, 1937-1942 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԳԱ Հայկական մասնաճյուղի (Արմֆան) ավագ գիտաշխատող, 1943-1954 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ԳԱ պատմության ինստիտուտի նոր պատմության բաժնի վարիչ, միաժամանակ (1942-1954 թվականներ)՝ Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի ԽՍՀՄ պատմության ամբիոնի վարիչ, 1954-1976 թվականներին՝ Երևանի համալսարանի հայ ժողովրդի պատմության ամբիոնի վարիչ։ 1977 թվականից՝ ՀԽՍՀ ԳԱ պատմության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող։
Գիտության ուսումնասիրությունները վերաբերում են հայ ազատագրական («Հայ ազատագրական շարժումների պատմությունից», 1958), հեղափոխական շարժումների («Ռևոլյուցիոն շարժումները Հայաստանում 1905-1907 թվականներին», 1955), հասարակական-քաղաքական հոսանքների, հայ-ռուսական առնչությունների («Ա. Ս. Գրիբոյեդովը և հայ-ռուսական հարաբերությունները», 1947) պատմությանը։ Մասնակցել է հայ ժողովրդի պատմության բուհական (Հայ ժողովրդի պատմություն (1801-1917 թվականներին)) և դպրոցական դասագրքերի, բազմաթիվ կոլեկտիվ աշխատությունների, փաստաթղթերի ժողովածուների կազմմանն ու հրատարակությանը։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով, Աբովյանի և Ս. Ի. Վավիլովի անվան մեդալներով։
Խիմոզի (գյուղ, Գատչինսկի շրջան)

Խիմոզի (ռուս.՝ Химози), գյուղ Ռուսաստանի, Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 344 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վահան Աղազադյան

Վահան քահանա Աղազադյան (Գարսևան Հակոբի Աղազադյան, 1867, Վաղարշապատ - 1942, Երևան), հայ հոգևորական, լրագրող։
Աշխատակցել է «Մշակ»-ին։ Օգտագործել է Ա., Գ. Ա., Հրանտ-Աղա, Վ. ք. Ա. ծածկանունները։


== Ծանոթագրություններ ==
Իոլանտա Լոթե

Իոլանտա Լոթե (լեհ.՝ Jolanta Lothe, ապրիլի 19, 1942(1942-04-19), Վիլնյուս, Լիտվական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 1, 2022(2022-04-01), Վարշավա, Լեհաստան), լեհ թատրոնի և կինոյի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Իոլանտա Լոթեն ծնվել է 1942 թվականի ապրիլի 19-ին Վիլնյուսում։ Դերասանուհի Վանդա Ստանիսլավսկա-Լոթեի դուստրն է։ Դերասանական կրթությունը ստացել է Վարշավայի պետական ​​բարձրագույն թատերական դպրոցում, որն ավարտել է 1966 թվականին։ Եղել է թատրոնի դերասանուհի Վարշավայում։
Մահացել է 2022 թվականի ապրիլի 1-ին։


== Ընտրված ֆիլմագրություն ==
1964 - Բարբարա և Յան (Barbara i Jan), գոմի աշխատող (միայն 6-րդ սերիայում)
1965 - Walkover, աղջիկ ձայնագրման ստուդիայում
1966 - Մարիսիա և Նապոլեոն (Marysia i Napoleon), Մարիսիայի ծանոթը բարում
1966 - Պրոֆեսոր Տուտկայի ակումբը (Klub profesora Tutki), անհավատարիմ կին (միայն 3-րդ սերիայում)
1967 - Յուլիա, Աննա, Գենովեֆա... (Julia, Anna, Genowefa), Իրմա Ձիվիշուվնա՝ Աննայի ընկերուհին
1968 - Կորն գաղտնաբառը (Hasło Korn), Վանդա՝ Բրացկու հարսնացուն
1969 - Նոր (Nowy), սոցիալական բաժնի աշխատող
1969 - ճանճերի որս (Polowanie na muchy), խմբագիր Բասիան` Նեպորենտում
1969 - Միայն զոհվածը պատասխան կտա (Tylko umarły odpowie), Մոնիկա Կուլիգ՝ Ռենատայի ընկերուհին
1970 - Չվերթ (Rejs), աղջիկ, որը քայլում է լողազգեստով
1970 - Պրոմ (Prom), սովետական կոմենդանտի քարտուղարուհի
1970 - Սեզոնի իշխանը (Książę sezonu), Յադվիգա՝ տնօրենի «զարմիկը»
1970 - Դոկտոր Էվա (Doktor Ewa), Բուժքույր Գենովեֆա Կլոս
1970 - Բնապատկեր հերոսի հետ (Pejzaż z bohaterem), գնացքի ուղևորուհի
1971 - Անհանգիստ հյուր (Kłopotliwy gość), Պիոտրովսկու աշխատակցուհին
1972 - Ժամում 150 կմ (150 na godzinę), Ջիմիի ծանոթը
1973 - Անճոռնի ճուտիկը (Brzydkie kaczątko), բորտուղեկցորդուհի
1973 - Ճանապարհ (Droga), մոթելի բարմենուհի (միայն 4-րդ սերիայում)
1973 - Պրոֆեսորը ճանապարհի վրա (Profesor na drodze), երեկոյան քոլեջի ուսանողի կինը
1974 - Ջրհեղեղ (Potop), Տերկա Գաշտովտովնա-Պացուլյանկա
1974 - Վարդ չկա առանց կրակի (Nie ma róży bez ognia), Կորբաչևսկայա
1976 - Սևահերը երեկոյան պահին (Brunet wieczorową porą), գանձապահ կինոթատրոնում
1976 - Մայրուղուց հեռու (Daleko od szosy), Լյոլյա, մարմնավաճառ (միայն 2-րդ սերիայում)
1976-1977 - Լեհական ուղիներ (Polskie drogi), Ուրսուլա՝ Կուրասի կինը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Актриса на сайте filmpolski.pl(լեհ.)
Фотографии на сайте fototeka.fn.org.pl
Քիձինիձեեբի (Շուախևի շրջան)

Քիձինիձեեբի (վրաց.՝ ქიძინიძეები), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Շուախևի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1040 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Շուախևից 12 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 345 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլորմորի

Բոլորմորի, ավերակ բերդ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի նահանգում, Բոլոմեր գյուղախմբում, Բոլոմեր գյուղաքաղաքի արևմտյան կողմում, դեպի Օվաջկ տանող ճանապարհին, բարձր ապառաժի վրա։ Շրջապատն անտառապատ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Կվետերա

Կվետերա (վրաց.՝ კვეტერა), վրաց ուղղափառ եկեղեցի պատմական Կվետերա բերդաքաղաքում Վրաստանի Կախեթի մարզում։
Լայման Ֆրենք Բաում

Լա՛յման Ֆրենք Բա՛ում կամ Լ. Ֆրենք Բաում (մայիսի 15, 1856(1856-05-15)[…], Չիտտենանգո, Մադիսոն շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ - մայիսի 6, 1919(1919-05-06)[…], Հոլիվուդ, Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի գրող, կախարդական Օզ երկրի «ստեղծողը»։ Մանկական գրականության աշխարհահռչակ դասական, ում գրքերը բազում անգամներ էկրանավորվել են և որից սերվել են շատ ընդօրինակումներ և ծաղրանմանակումներ։


== Կենսագրություն ==


=== Ընտանիքը։ Մանկությունն ու պատանեկությունը ===
Լայման Ֆրենք Բաումը ծնվել է 1856 թ. Նյու Յորքում, գերմանական, շոտլանդա-իռլանդական, անգլիական արմատներ ունեցող ընտանիքում։ Հայրը՝ Բենջամին Բաումը կայացած հարուստ նավթային գործիչ էր, որը հաջողության էր հասել Փենսիլվանիայի «նավթային տենդի» ժամանակ։ Ֆրենքը մեծացել է հայրական կալվածքում՝ Ռոզա Լոունում, որի մասին սիրով է հիշում հետագա տարիներին։ Մինչև 12 տարեկանը կրթություն ստացել է տանը՝ մասնավոր ուսուցիչների միջոցով, իսկ 12 տարեկանում ուղարկվում է Նյու Յորքի Փիքսքիլի ռազմական ակադեմիա։ Բայց քանի որ նա երազկոտ ու զգայուն երեխա էր, կարգապահական խստության պատճառով ընդամենը երկու տարի այնտեղ մնալուց հետո հետ է ուղարկվում տուն։


=== Ստեղծագործական կյանք ===
Վաղ հասակից է սկսել գրել։ Նկատելով որդու ձգտումները՝ հայրը գնել է տպագրական մեքենա, որով հետագայում Ֆրենքը և նրա եղբայր Հենրին տպագրում են «Ռոզա Լոուն ընտանեկան ամսագիրը» Մինչև 17 տարեկանը տպագրում է ևս մեկ սիրողական ամսագիր։ 20 տարեկանում տարվում է նոր զբաղմունքով՝ ընտանի թռչունների բուծմամբ։ 1880 թվականի մարտից սկսում է հրատարակել թռչնաբուծության մասին ամսագիր, իսկ 1886 թվականին գրում է իր առաջին գիրքը համբուրգյան հավերի մասին։ Տարվել է նաև թատրոնով, բայց շուտով թողել այն։


=== Անձնական կյանք ===
Հոր մահը, ընտանիքի սնանկացումը, դրան հաջորդած հրդեհը (որի արդյունքում նա կորցրել է թատերական ողջ գույքը) ստիպում են Ֆրենք Բաումին ընտանիքի հետ 1880 թվականին տեղափոխվել Դակոտա, իսկ ապա հաստատվում են Չիկագոյում։ 1882 թ. Բաումը ամուսնանում է և ունենում է երեք զավակ։


=== Ստեղծագործական վերելք ===
1897 թվականից միտք է հղանում ստեղծել պատմություններ երեխաների համար, ինչը հետագայում դառնում է նրա ստեղծագործության առանցքը։ 1897 թվականից մեկը մյուսի հետևից գրվում են հետաքրքիր հեքիաթներ, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում հեքիաթային մի երկրում, որը հետո պիտի անվանվեր Օզ երկիր։ 1900 թվականին լույս է տեսնում հանրահայտ «Օզի կախարդը»։ «Օզի կախարդը» գրքից հետո գրել է 13 շարունակություն-վեպ, 9 այլ ֆենթեզի վեպեր, ինչպես նաև մի շարք այլ աշխատանքներ (ընդհանուր հաշվով 55 վեպ, գումարած 4 «կորած» վեպեր, 83 պատմվածքներ, ավելի քան 200 բանաստեղծություններ, անորոշ քանակի սցենարներ և բազմաթիվ տարբեր գրույթներ)։ Լայման Ֆրենք Բաումի «Օզի կախարդը» թարգմանվել է նաև հայերեն, 2013-ին հրատարակվել է «Զանգակ» հրատարակչության կողմից։


== Ստեղծագործությունը հայերեն ==
Սանտա Կլաուսի կյանքն ու արկածները, Ե., Դարակ, 2019, 144 էջ։ Թարգմ.՝ Անահիտ Ղազախեցյան, խմբագիր՝ Աշոտ Գաբրիելյան։
Օզի զարմանահրաշ կախարդը, Ե., Դարակ, 2020, 148 էջ։ Թարգմ.` Նանե Գաբրիելյան, խմբագիր՝ Աշոտ Գաբրիելյան։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջումանջի։ Ջունգլիների կանչը

«Ջումանջի» (անգլ.՝ Jumanji), Ջեյկ Կեզդենի ամերիկյան արկածային ֆիլմը ֆենտեզի ժանրում։


== Սյուժե ==
Սյուժեի կենտրոնում տղան ու աղջիկը, ովքեր սեղանի խաղ են գտել, որը չի հանդուրժում, երբ նրա մեջ խախտում են կանոները։


== Դերերում ==
Քարեն Գիլան - Ռուբի Ռաունդխաուս
Դուեյն Ջոնսոն - դոկտոր Սմոլդեր Բրեյվստոն
Քևին Հարթ - Մուս Ֆինբար
Ջեք Բլեք - Պրոֆեսոր Շելի Օբերոն
Ալեքս Վուլֆ - Սպենսեր
Բոբբի Կաննավալե
Թիմ Մեթիսոն - ծեր Վրիկ
Նիկ Ջոնաս
Ռիզ Դերբի
Մեդինսոն Իսմանն - Բեթանիա
Հուան Գասպար - լրտես
Մարկ Իվեն Ջեկսոն - Բենթլի
ՍերԴ՛արիուս Բլեյն - Էնթոնի «Սառնարան» Ջոնսոն
Մորգան Տեռներ
Ջոնա Բոուլինգ - ընկեր
Վիլյամ Տոկարս - Վենդոր
Նատաշա Մալինսկի - Բեթանիաի մայրը
Najah Jackson - սիրունիկ
Friday Chamberlain — զինվոր


== Փաստեր ==
Սա Քևին Հարթի և Դուեյն Ջոնսոնի երկրորդ համատեղ աշխատանքն է (առաջինը ֆիլմը եղել է՝ մեկուկես գործակալ)։
Պրոդյուսերներ Թեդ Ֆիլդը և Վիլյամ Տեյտլերը նույնպես հեղինակել են «Ջումանջի» ֆիլմը 1995 թվականին։
Սզբից ֆիլմում նախատեսվել էր գործարկել Թոմ Հոլլանդին, բայց ի վերջո նրան փոխարինել է Նիկ Ջոնասը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Jumanji»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Աստերոիդների ցանկ (237701-237800)

Աստերոիդների ցանկ (237601-237700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (237801-237900)
 Աստերոիդների ցանկ (237601-237700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (237801-237900)
Ֆուժինե

Ֆուժինե (խորվ.՝ Fužine), գյուղ Խորվաթիայի հյուսիսային հատվածում, վարչականորեն՝ Պրիմորսկո Գորանսկա ժուպանությունում:
Գտնվելով Ադրիատիկ ծովի ափին՝ Ֆուժինեն, ինչպես նաև հյուսիսային Խորվաթիայի մյուս բնակավայրերը գրավիչ են դառնում երկիր ժամանած զբոսաշրջիկների համար:


== Աշխարհագրություն ==
Ֆուժինե գյուղը տեղակայված է Խորվաթիայի հյուսիսում: Ադրիատիկ ծովը մեծ ազդեցություն ունի բնակավայրի կլիմայի ձևավորման գործում: Մերձակա շրջաններում ակնառու է տաք օդային հոսանքների ազդեցությունը:
Բարձրադիր լեռները գյուղում գրեթե բացակայում են: Զբաղեցնում է ընդհանուր հաշվով 86 կմ² տարածք:


== Բնակչություն ==
Ըստ 2001 թվականին Խորվաթիայի Հանրապետությունում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ բնակավայրի բնակչությունը կազմում է 1855 մարդ:
Գյուղի հիմնական բնակիչները խորվաթներն են, որոնք մեծ մասամբ դավանում են քրիստոնեություն: Գյուղի պաշտոնական լեզուն խորվաթերենն է, որը հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի սլավոնական լեզվախմբին պատկանող լեզու է:
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է սպասարկման ոլորտի աշխատանքներով:


== Տես նաև ==
Պրիմորսկո Գորանսկա
Զբոսաշրջությունը Խորվաթիայում


== Ծանոթագրություններ ==
Ցրոնք

Ցրոնք (թուրքերեն՝ Kırköy), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում է Մշո դաշտում, Մուշ քաղաքից 15 կմ հյուսիս-արևելք՝ Հացիկ գյուղի մոտակայքում, Մեղրագետի հովտում։


== Ավանդապատում ==
Ըստ ավանդության այս բնակավայրում են բնակվել Նոյի որդի Սեմի կրտսեր զավակ Տարբանի 30 տղաներն ու 15 աղջիկները։ Տարբանի անունով գավառը կոչվել է Տարոն։ Տարբանտի զավակները իրարից բաժանվել են, որի պատճառով էլ գյուղը ստացել է Ցրոնք անվանումը։


== Պատմություն ==
Գյուղի մասին առաջին անգամ հիշատակել է Մովսես Խորենացին։ Գյուղը սկզբում մտել է Մեծ Հայքի Տուրուբերան աշխարհի Տարոն գավառի մեջ։
Եղել է Մշո գավառի ամենանշանովոր հայկական գյուղերից մեկը։
Քրդերը հաճախակի են հարձակվել գյուղի վրա, որի պատճառով բնակիչների մի մասը տեղափոխվել է Խասգյուղ։
1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ գյուղն ավերվել է, իսկ բնակիչների մեծ մասը բնաջնջվել։ Սակավաթիվ փրկվածներն ապաստանել են տարբեր տեղերում։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջին և XX դարի սկզբներին Ցրոնքն ուներ 300-320 տուն՝ մոտ 3000 հայ բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, երկրագործություն, արհեստներն ու առևտուրն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղն ուներ 2 հայկական եկեղեցի։


== Կրթություն ==
1861 թվականին Մխիթար Վարդապետի հանգանակություններով Ցրոնքում բացվել է կրթարան։ XX դարի սկզբներին կրթարանում սովորում էր 23 աշակերտ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Հուշագրական ժառանգություն, գիրք 14»/Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող /ՀՃՈՒ/ հիմնադրամի գիտական ուսումնասիրություններ, Եր., 2011 թ., 360-361 էջ։


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Ցրոնք գյուղը քարտեզի վրա 38°49′K 41°40′D
Դոսխ

Դոսխ, ձոր Կիլիկիայում, Սև լեռների շրջանում։ Այգեվետ ձոր է։ Այստեղ էր գտնվում Այգեկա վանքը։ Արևմտահայերեն տառադարձությամբ՝ Տոսխ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օգնեն Կուզմիչ

Օգնեն Կուզմիչ (սերբ.՝ Огњен Кузмић, մայիսի 16, 1990(1990-05-16), Դոբոյ, Բոսնիա և Հերցեգովինա), սերբ պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, խաղում է կենտրոնական դիրքում։ Հանդես է գալիս «Ռեալ Մադրիդ» բասկետբոլային ակումբում։


== Մասնագիտական գործունեություն ==
Կուզմիչn սկսել է իր մասնագիտական գործունեությունը բոսնիական «Բորաց Բանյա Լուկա» ակումբում, կես տարուց տեղափոխվել է ֆիննական «Կորիխեյտ» ակումբ։ 2010 թվականին նա վերադարձել է Բոսնիա և հանդես եկավ «Չելիկ Զենիցա» ակումբում։
2011 թվականին պայմանագիր է կնքել իսպանական «Ունիկախա Մալագա» ակումբի հետ, սակայն 2011/12 թվականի մրցաշրջանն անցկացրել է «Կլինիկաս Ռինկոն Բենահավիս» թիմում։ Հիմնական կազմում Կուզեմիչը միայն 2 խաղ է խաղացել։ 2012 թվականին «Մալագա» ակումբը վարձակալությամբ տվել է նրան «FIATC Հովենտուտ» ակումբին ։
2012 թվականի NBA դրաֆթում Կուզմիչը երկրորդ փուլում ընդհանուր 52 համարով ընտրվել է «Գոլդեն Սթեյթ Ուորրիորզ» ակումբի կողմից։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 27-ին պայմանագիր է կնքել ակումբի հետ ։ Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայում իր առաջին երկու մրցաշրջաննեըր նա հաճախ անցկացրել է «Սանտա Կրուզ Ուորրիորզ» ֆարմ ակումբում, որը Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի լիգայից էր ։ Խաղալով «Սանտա Կրուզ» ակումբում՝ Կուզմիչը ընդգրկվել է Դ-Լիգայի պաշտպանության երրորդ թիմում , իսկ 2015 թվականի ապրիլի 26-ին թիմի հոտ  նվաճել է չեմպիոնական տիտղոս ։
2015 թվականի հուլիսի 27-ին երկու տարով պայմանագիր է կնքել հունական «Պանատինաիկոս» թիմի հետ ։ 2016 թվականի ապրիլի 21-ին Կուզմիչը լքել է «Պանատինաիկոս» ակումբը ։
2016 թվականի հուլիսի 19-ին Կուզմիչը երեք տարով պայմանագիր է կնքել սերբական «Ցրվենա Զվեզդա» ակումբի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օգնեն Կուզմիչը  espn.com կայքում
Օգնեն Կուզմիչ
Վերվան (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)

Վերվան (ֆր.՝ Vervant), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Սեն Ժան դ՛Անժելի շրջանում։ Մտնում է Սեն Ժան դ՛Անժելի կանտոնի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17467։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 212 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վճակագրության ազգային ինստիտուտ. Վերվան (ֆր.)
Ժելոբկի (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)

Ժելոբկի (ռուս.՝ Желобки), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
1525

1525 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1525 թվականն է, 
XVI դարի 25-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Աբդուռահման Մուշֆիքի, տաջիկ բանաստեղծ


== Մահեր ==
Մայիսի 27 - Թոմաս Մյունցեր, գերմանացի հեղափոխական, Ռեֆորմացիայի ժողովրդական հոսանքի գաղափարախոս
Իսուլա

Իսուլա (վրաց.՝ ისულა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Սենակի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 12 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սենակից հեռու է 4 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 528 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (2000)

Ժողովածու (2000), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2000 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում, 1771, 1781 թվականներին Գրիգոր վարդպետ գրիչի կողմից ենթադրաբար Շողակաթում (Էջմիածին)։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15×10.6 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 321 թերթից։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարան գրչի՝ 3ա (1781 թվական), 151ա, 286ա (ծածկագրովէ 1781 թվականա), հետագայի՝ աստառ Բ (786 թվական)։


== Բովանդակություն ==
Պարզատոմար։
Դուռն աստեղաց։
Ամսացոյց։
Վասն աստեղաց ցոլման։
Կիւրղի Վասն կաղանդաց։
Մշտնջենաւոր գուշակում սակս հողմոց և եղանակաց։
Օրացոյց։
Բոլորակք։
Յաղագս լուսնոյ և արեգական խաւարման։
Սակս տուտևոր աստեղաց։
Վասն կենդանակերպից։
Ամիսք ազգաց։
Մարմնախաղաց։
Վիճակախաղ։
Նշանագիրք իմաստնոց։
Յակ. Ղրիմեցւոյ Մեկնութիւն տոմարի։
Ընդէ՞ր տաբին ՅԿԵ օր է։
Յաղագս զատկաց։
Ան. Շիրակացւոյ Երևակացւոյ երևակն յամենայն կենդանակերպի կենայ։
Մանունք։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիխտենշտայնցիներ

Լիխտենշտայնցիներ, Լիխտենշտայնյի ազգը։ Լիխտենշտայնի բնակչությունը կազմում է 37.200 բնակչություն, որից Լիխտենշտայնցիները կազմում են, բնակչության 70 %-ը, մնացյալները թուրքեր, ավստրիացիներ, իտալացիներ, շվեյցարացիներ, գերմանացներ և հրեաներ են։ Խոսում են Գերմաներենով։
Օսմանյան պատերազմները Եվրոպայում

Օսմանյան պատերազմները Եվրոպայում, 1299 թվականին օղուզների ցեղի առաջնորդ Օսմանի գլխավորության կազմավորված քոչվոր թուրքերի զավթողական ռազմական գործողությունները Եվրոպա աշխարհամասում, որոնք ծագել են դեռևս զարգացած միջնադարում՝ հասնելով մինչև 20-րդ դար։ Օսմանյան թուրքերի դեպի Եվրոպա ներթափանցումը սկսվել է 13-րդ դարում, երբ վերջիններս կարողանում են զարգացնել Անատոլիայում պարտված բյուզանդացիների նկատմամբ ռազմավարական հաջողությունները և տարածվել դեպի արևմուտք։ 1453 թվականին օղուզական հրոսակներն անցնում են Ոսկեղջյուրը և պաշարում Բյուզանդիայի մայրաքաղաք Կոստանդնուպոլիսը։ Բյուզանդիոնի անկումից հետո թուրքերն առճակատվում են բուլղարների և սերբերի հետ, արդյունքում՝ զավթելով վերջիններիս թագավորական տիրույթները։ 14-րդ դարի վերջին արդեն Օսմանյան կայսրության տիրապետության ներքո միավորվում էր գրեթե ողջ Բալկանյան թերակղզին։ 15-16-րդ դարում թուրքերը մեծապես զավթողական պատերազմներ են մղում կենտրոնական Եվրոպայի տարածքների համար՝ առճակատվելով Ավստրիական կայսրության, Հունգարիայի թագավորության, Բոհեմիայի իշխանության և Ռեչ Պոսպոլիտայի հետ։ Արդյունքում՝ Սուլեյման I-ի գահակալման տարիներին կայսրությունը հասնում է իր հզորության գագաթնակետին` ներառելով Հարավարևելյան Եվրոպայի մեծ մասիը, Կենտրոնական Եվրոպայի որոշ շրջաններ, Արևմտյան Ասիան, Հայկական լեռնաշխարհը, Հյուսիսային Աֆրիկան և Սոմալի թերակղզին։
1423 թվականին նոր պատերազմ է բռնկվում Օսմանյան կայսրության և Վենետիկի հանրապետության միջև, որն ավարտվում է 1718 թվականին։ Ռազմական գործողությունների շրջանակներում թուրքերը ռազմակալում են Կիպրոս, ապա Կրետեն, հաջորդիվ նաև Եգեյան և Միջերկրական ծովի մյուս վենետիկահպատակ հունական կղզիները։ Տարածաշրջանում Վենետիկի հանրապետության վերջին հենակետը մնում է Կորֆու կղզին, որը մինչև վերջ անձնատուր չի լինում թուրքերին և չի ընդունում քոչվորական ցեղերի գերիշխանությունը։ Նվաճյալ տարածքների վրա թուրքական կենտրոնական կառավարության իշխանությունը թուլանում է 18-րդ դարում, երբ եվրոպական տերությունները փորձում են միահամուռ ուժերով ազատագրել զավթված հողերը։ Այդ նպատակով ձևավորվում է հակասուլթանական «Սրբազան դաշինքը», որի շրջանակներում հակաթուրքական ճակատ են ստեղծում Սրբազան Հռոմեական կայսրությունը, Հաբսբուրգյան Ավստրիան, Ռեչ Պոսպոլիտայի թագավորությունը, Ցարական Ռուսաստանը և Վենետիկի հանրապետությունը։ Մեծ թուրքական պատերազմից հետո դաշնակիցները կարողանում են ազատագրել բազմաթիվ տարածքներ, իսկ Չեռնոգորիան ստանում է դե ֆակտո անկախություն։ Հաջորդ տարասկզբին օսմանյան տիրապետության դեմ են դուրս գալիս հույներն ու սերբերը, որոնց անկախության պայքարը պսակվում է հաղթությամբ։ Օսմանյան կայսրությունն իր մնացյալ եվրոպական տարածքները կորցնում է Բալկանյան առաջին պատերազմից հետո, իսկ Առաջին աշխարհամարտից հետո՝ 1920 թվականի օգոստոսի 10-ին կնքված Սևրի պայմանագիրը նախատեսում էր թուրքերի վերջնական դուրսմղումը Եվրոպայից։


== Տես նաև ==
Կոստանդնուպոլսի անկում
Օսմանյան կայսրության դասական ժամանակաշրջան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օսմանյան կայսրությունն Առաջին համաշխարհային պատերազմում
Վելիզար Դիմիտրով

Վելիզար Կոստադինով Դիմիտրով (բուլղար․՝ Велизар Костадинов Димитров, ապրիլի 13, 1979(1979-04-13), Պեռնիկ, Բուլղարիա), բուլղարացի նախկին ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ 2002-2010 թվականներին նա խաղացել է Բուլղարիայի ազգային հավաքականում և անցկացրել 31 հանդիպում՝ դառնալով 3 գոլի հեղինակ։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային կարիերա ===
Վելիզար Դիմիտրովն իր կարիերան սկսել է հայրենի Պեռնիկ քաղաքի «Մինոր» ակումբում։ 1999 թվականին մի քանի ամիս վարձավճարով «Լիտեքսում» անցկացնելուց հետո տեղափոխվել է Սոֆիայի «Լոկոմոտիվ»։
2001 թվականին Դիմիտրովը տեղափոխվել է «Մարեկ»։
2002 թվականից խաղացել է Սոֆիայի ԲԿՄԱ-ում։ Այդ թիմի կազմում նա ճանաչվել է 2003 թվականի Բուլղարիայի առաջնության լավագույն ֆուտբոլիստ։ ԲԿՄԱ-ի կազմում 2003 և 2008 թվականներին դարձել է Բուլղարիայի չեմպիոն։ Ընդհանուր առմամբ, ԲԿՄԱ-ում անցկացրել է 103 հանդիպում և դարձել 30 գոլի հեղինակ։
2008 թվականի ամռանը Վելիզար Դիմիտրովը տեղափոխվել է Դոնեցկի «Մետալուրգ»։ Այդ թիմում իր նորամուտը նշել է 2008 թվականի հուլիսի 19-ին «Կարպատների» հետ խաղում (1-0)։ «Մետալուրգի» կազմում առաջին գոլը խփել է 2008 թվականի օգոստոսի 9-ին «Խարկով» ակումբի հետ խաղում (3-0)։
2014 թվականի հունվարի 8-ին Դոնեցկի «Մետալուրգի» մարզական տնօրեն Վարդան Իսրայելյանը հայտարարել է Վելիզար Դեմիտրովի խաղացողի կարիերան ավարտելու մասին։


=== Կարիերա ազգային հավաքականում ===
Վելիզար Դեմիտրովը նորամուտը Բուլղարիայի ազգային հավաքականում նշել է 2002 թվականի նոյեմբերի 20-ին։ Եվրոպայի առաջնության 2004 թվականի եզրափակիչ հատվածում նա երկու հանդիպում է անցկացրել։


== Նվաճումներ ==
Բուլղարիայի չեմպիոն (3)՝ 2002/03, 2004/05, 2007/08
Բուլղարիայի գավաթակիր (1)՝ 2005/06
Բուլղարիայի Սուպերգավաթակիր (1)՝ 2006
Ուկրաինայի գավաթի եզրափակիչ (2)՝ 2009/10, 2011/12


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի որդի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Սուձուկա

Կոնան (ճապ.՝ 鈴鹿市 Սուձուկա-սի), Ճապոնիայի Միե պրեֆեկտուրայում գտնվող քաղաք։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 194,67 կմ², բնակչությունը՝ 197 244 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 1013,22 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Միե պրեֆեկտուրայում։ Այս քաղաքի հետ սահմանակցում են Յոկաիտի, Ցու, Կամեյամա, Կոկա քաղաքները։


== Բնակչություն ==
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 197 244 մարդ (2014 թվականի հուլիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 1013,22 մարդ/կմ²։ Սուձուկայում ապրում է Հարավային Ամերիկայից տեղափոխվածների համայնք, որի բնակիչները խոսում են իսպաներեն և պորտուգալերեն։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.


== Տնտեսություն ==
Քաղաքում տեղակայված են Honda (ավտոմեքենաներ), Asahi Kasei (քիմիական արտադրանքներ), Dainippon Sumitomo Pharma (դեղագործություն) և Fujikura (էլեկտրոտեխնիկա) գործարանները, AEON Mall Suzuka, AEON Town Suzuka և APiTA առևտրի կենտրոնները, Ֆորմուլա 1-ի Սուձուկա մայրուղին, որի հարևանությամբ տեղակայված է Motopia ատրակցիոնների պուրակը։

		
		
		


== Սիմվոլիկա ==
Քաղաքը խորհրդանշող ծառ է համարվում Zelkova serrata-ն, ծաղիկը՝ Rhododendron indicum-ը։


== Տես նաև ==
Կոկա
Կոնան (Սիգա)
Յասու
Ռիտտո
Մորիյամա
Օմիհատիման


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(ճապոներեն)
Տայխլանդ

Տայխլանդ (գերմ.՝ Teichland), կոմունա Գերմանիայում, մտնում է Բրանդենբուրգ երկրամասի մեջ։ Ինչպես նաև Շպրե Նեյսեի մի մասն է կազմում։ Տարածքը կազմում է 34,87 կմ2։ Բնակչությունը` 1171 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդ  12 0 71 386։
Պաշտոնական լեզուներն են գերմաներենն ու սորբիան լեզուն։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ադեյան

Ադեյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Եղևնի

Եղևնի (լատ.՝ Picea), մեծ ծառեր են, պատկանում է սոճազգիների ընտանիքի մշտադալար, ասեղնատերև ծառերի ցեղին։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Եվրոպայում, Ասիայում, Հյուսիսային Ամերիկայում, Ռուսաստանում։ Աճում է կավային, ավազակավային հողերում։ Ապրում է 250–300 (հազվադեպ՝ 500) տարի։ Հայտնի է ավելի քան 40 (այլ տվյալներով՝ 50) տեսակ, Հայաստանում աճեցվում է 4 տեսակ։ Առավել տարածված են սովորական կամ եվրոպական և կեռիկավոր կամ արծաթափայլ եղևնիները։


== Նկարագրությունը ==
Գլխավոր ճյուղերն ունեն օղակաձև դասավորություն։ Բունն ուղիղ է։ Ասեղնատերևները դասավորված են մեկական, պարուրաձև, տափակ են, ստորին կողմից մոմափառի երկու շերտով։ Հասունացած կոներն ուղիղ կանգնած են, հասունանում են փոշոտվելու տարին և վերածվում են մասերի։ Հիմնականում աճում է Հյուսիսային կիսագնդում։ Կան եղևնու տարբեր տեսակներ. եղևի Կովկասյան A.nordmanniana, որը դեկորատիվ ծառ է, աճում է կովկասյան լեռների արևմտյան մասում, եղևնի սիբիրական A. sibirica, որն աճում է Սիբիրում, եղևնի սպիտակակեղև A. nephrolepis, որն աճում է Պրիմորյեի լեռներում, եղևնի եվրոպական A. alba։ Սաղարթը խիտ է, կոնաձև, բունը՝ ուղիղ, բարձրությունը՝ 20–50 մ։ Բնի և բազմամյա ճյուղերի կեղևը մոխրագույն է։ Ասեղնատերևիկները քառանիստ են, երբեմն՝ հարթ՝ կոշտ, սուր ծայրով, կապտականաչ կամ արծաթափայլ, պահպանվում են 5–7 (9–12) տարի։ Իգական կոները գլանաձև են, երկարավուն, կախ ընկած։ Սերմերն ունեն արտահայտված գդալաձև թևիկներ։ Բնափայտը սպիտակ է, թեթև, օգտագործվում է շինարարության, թղթի, թաղանթանյութի արտադրության մեջ, երաժշտական գործիքներ պատրաստելու համար։ Կեղևից ստանում են խեժ, բևեկնայուղ, աղաղանյութեր և այլն։ Գեղազարդիչ է։


== Եղևնին որպես խորհրդանիշ ==
Տարբեր ժողովուրդների պատկերացումներում եղևնին համարվում է խիզախության, բարձր տրամադրության, հավատարմության, երկարակեցության և անմահության խորհրդանիշ։ Այն նաև Ամանորի զարդն է՝ տոնածառը ՝ տանը և քաղաքների հրապարակներում։


== Աղբյուր ==
Դպրոցական Մեծ Հանրագիտարան, Գիրք I, Եղևնի
Լիմենա

Լիմենա (իտալերեն՝ Limena), կոմունա Իտալիայում՝ Վենետո մարզի Պադովա գավառում։ Սահմանակից է Կուրտարոլո, Պադովա, Պիացոլա սուլ Բրենտա, Վիգոդարցերե, Վիլլաֆրանկա Պադովանա համայնքներին։
Բնակչության թվաքանակը 2004 թվականի տվյալներով եղել է 7148, 2014 թվականի տվյալներով՝ 7.874: Բնակչության խտությունը կազմում է 456 մարդ/կմ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 15 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսը՝ 35010։ Հեռախոսային կոդը՝ 049։
Բնակավայրի հովանավորներն են համարվում Սան Ֆելիքսը և Սան Ֆորտունատոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Կրեպ

Կրեպ (ֆր.՝ crêpe; от լատ.՝ crispus՝ կոպիտ, ալիքաձև ), գործվածքների մի խումբ, հիմնականում մետաքս, ինչպես նաև բրդյա կամ սինթետիկ մանրաթելեր, որոնք արտադրվում են շատ բարձր (կրեպ) պտտվող թելերից, իսկ որոշ դեպքերում նաև հատուկ (կրեպ) գործվածքներից։ Կրեպի տարբերակիչ առանձնահատկությունը կոպտությունն է, գործվածքի առջևի անհարթությունը։


== Անվանում ==
Գործվածքի անվանումը գալիս է ֆրանսիական crèpe-ից՝ «շղարշ», որն իր հերթին գալիս է լատիներեն «cripus»՝ «գանգուր», «ալիքավոր» բառից։


== Պատմություն ==
Կրեպը, որը կոչվում է անգլերեն, պատրաստված է մետաքսե մանրաթելից, սև գույնով օգտագործվում էր սգո վիրակապերի, շղարշների, տարազի մանրամասները զարդարելու համար, որոնք օգտագործվում էին խորը սգի ժամանակ։ Հենց «կրեպ» բառն է ասոցացվել սգի հետ։ Ներկայումս (20-րդ դարից) այն գործնականում սպառվել է սգո ծեսի պարզեցման պատճառով։


== Տեսակներ ==
Առավել տարածված են.

Կրեպդեշին կամ չինական կրեպ- մետաքսե տպագիր գործվածք։
Կրեպ- շիֆոն։
Կրեպ- ժորժետ՝ թափանցիկ բարակ գործվածք, պարզ ներկված կամ տպագրված։
Կրեպ- ատլասե՝ սովորաբար մետաքսից պատրաստված պարզ գործվածք, փափուկ, մի կողմից կոպիտ, մյուս կողմից փայլուն։
Կրեպ- Մարոկկո՝ անունը վերաբերում է Մարոկկոյին, որտեղ դաջված կաշի էին պատրաստում։ Գործվածքը մետաքսյա է, խիտ, փափուկ, միագույն կամ նախշով։
Կրեպ- Ռաշել՝ ոսկեգույն գործվածք է, որն անվանվել է ֆրանսիացի դրամատիկ դերասանուհի Էլիզա Ռաշելի անունով։
Կրեպոն - բրդյա կրեպ։


== Նկարագրություն ==
Կրեպ պատրաստելիս թելերը սովորաբար օգտագործում են միաժամանակ՝ ոլորված աջ ու ձախ՝ որոշակի հերթափոխով։ Թելերի նման ոլորումը, որը նրանց տալիս է առաձգականության բարձրացում, առաջացնում է գործվածքների մեծ նեղացում, որը, ոլորման տարբեր ուղղության հետ միասին, հյուսվածքի վրա ստեղծում է նուրբ կոպիտ, ստվերային ազդեցություն։
Բացի մաքուր մետաքսից, արտադրվում են կիսամետաքսե կրեպեր, բամբակյա, բրդյա և կիսաբրդյա, ինչպես նաև արհեստական ​​և սինթետիկ թելեր։ Այս գործվածքներում կրեպի էֆեկտը ձեռք է բերվում հիմնականում կրեպի և այլ նուրբ նախշերով գործվածքների օգտագործմամբ, երբեմն առանց կրեպի շրջադարձի։ Կրեպի առավելություններն են լավ վարագույրը և ցածր ծալքավորումը։ Կրեպն օգտագործվում է կանացի զգեստներ և կոստյումներ կարելու համար։
Ռ. Կիրսանովայի մոտ կրեպը բրդյա կամ մետաքսե մանրաթելերից պատրաստված գործվածք է, մինչդեռ հիմքում թելը ամուր ոլորված էր, իսկ հյուսվածքը պատրաստված էր չոլորված թելերից, ինչը կոպիտ ազդեցություն էր ստեղծում գործվածքի առջևի մասում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Креп // Краткая энциклопедия домашнего хозяйства. — М.: Государственное Научное издательство «Большая Советская энциклопедия», 1959.
Р. М. Кирсанова Креп // Костюм в русской художественной культуре 18 — первой половины 20 вв.: Опыт энциклопедии / под ред. Т. Г. Морозовой, В. Д. Синюкова. — М.: Большая Российская энциклопедия, 1995. — С. 142—143. — 383 с.: ил. с. — 50 000 экз. — ISBN 5-85270-144-0
Լուիս Կորվալան

Լուիս Ալբերտո Կորվալան Լեպես (իսպ.՝ Luis Alberto Corvalán Lépez, սեպտեմբերի 14, 1916(1916-09-14), Պուերտո Մոնտ, Չիլի - հուլիսի 21, 2010(2010-07-21)[…], Սանտյագո, Չիլի), չիլիացի կոմունիստ քաղաքական գործիչ, Չիլիի կոմունիստական կուսակցության (ՉԿԿ) անդամ (1932)։
1936-1940 թվականներին եղել է Կոնսեպսիոն քաղաքի կուսակցական կազմակերպության քարտուղար։ 1940 թվականին դարձել է ՉԿԿ կենտրոնական օրգան «Սիգլո» («El Siglo») թերթի տնօրենի տեղակալ, 1956 թվականին՝ տնօրեն։ 1948-1956 թվականներին ղեկավարել է ՉԿԿ ԿԿ քարոզչության բաժինը։ 1952 թվականին ընտրվել է ՉԿԿ ԿԿ, 1956 թվականին՝ ԿԿ քաղաքական հանձնաժողովի անդամ, 1956-1958 թվականներին՝ ՉԿԿ ԿԿ-ի քարտուղար։ 1958 թվականի մարտին ընտրվել է ՉԿԿ գլխավոր քարտուղար, 1961 թվականին նշանակվել երկրի ազգային կոնգրեսի սենատոր։ Խորհրդային Միությունում արժանացել է «ժողովուրդների միջև խաղաղությունն ամրապնդելու համար» միջազգային լենինյան մրցանակի։
1973 թվականի սեպտեմբերի 11-ի զինվորական հեղաշրջումից հետո ձերբակալվել և ավելի քան երեք տարի եղել է բանտերում ու համակենտրոնացման ճամբարներում։ 1976 թվականի դեկտեմբերին ազատվել է բանտից և վտարանդվել արտասահման։ 1969 թվականին այցելել է Խորհրդային Հայաստան։


== Գրականություն ==
Луис Корвалан. Мирный путь — форма революции // «Проблемы мира и социализма», № 12 (64), 1963. стр.1-9
Луис Корвалан. «Крушение советской власти» — 1995.
De lo vivido y lo peleado. Memorias — 1997.
Луис Корвалан. «Правительство Сальвадора Альенде» («El Gobierno de Salvador Allende») — 2003.
Луис Корвалан. Коммунизм и демократия. («Los comunistas y la democracia») — 2008.


== Ծանոթագրություններ ==
Սիլնոե (գյուղ, Լյուբոմլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍիլնոեՍիլնոե (ուկրաիներեն՝ Си́льне), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբոմլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սիլնոե գյուղում բնակվում էր 475 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,21 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 214,93 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)