armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գագիկ Մինասյան (ոստիկան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գագիկ Մինասյան (այլ կիրառումներ)Գագիկ Պարգևի Մինասյան (մայիսի 6, 1955(1955-05-06), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ իրավապահ մարմինների գործիչ, ՀՀ ոստիկանության պետի աշխատակազմի ղեկավար։


== Կրթություն ==
1978 թ. – ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։


== Ծառայությունը ՆԳ մարմիններում ==
1979-1989 թթ. – Երևանի 26 կոմիսարների անվան շրջանի ՆԳ բաժնի քննչական բաժանմունքի քննիչ։
1989-1994 թթ. – ՀՀ ՆԳՆ Քննչական վարչության հսկող մեթոդական բաժնի ավագ քննիչ։
1994-1998 թթ. – ՀՀ ՆԳՆ Քննչական վարչության հսկող մեթոդական բաժնի պետ։
1998-2000 թթ. - ՀՀ ՆԳՆ շտաբի տեսչության վարչության ավագ տեսուչ, ապա կազմվերլուծական վարչության պետի տեղակալ։
2000-2001 թթ. – ՀՀ ՆԳՆ շտաբի պետի տեղակալ-կազմվերլուծական վարչության պետ։
2001-2002 թթ. – ՀՀ ՆԳՆ կադրերի գլխավոր վարչության պետ։
2003-2014 թթ. – ՀՀ Ոստիկանության կադրերի վարչության պետ։
2014 թ. հունիսի 5-ից ՀՀ ոստիկանության պետի աշխատակազմի ղեկավար։
2015 թ. մայիսի 13-ին ազատվել է զբաղեցրած պաշտոնից և ուղարկվել կադրերի ռեզերվ։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Ունի քաղաքացիական հատուկ ծառայության առաջին դասի խորհրդականի դասային աստիճան (2014)։
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալ (2012)։
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալ (2008)։
ՀՀ Վարչապետի շնորհակալագիր (2007)։
ՀՀ մի շարք նախարարությունների և գերատեսչությունների գերատեսչական պարգևներ։
ՌԴ ՆԳՆ մեդալներ և կրծքանշաններ։Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր, մեկ որդի։


== Ծանոթագրություններ ==
Գերմուջեք (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գերմուջեք (այլ կիրառումներ)Գերմուջեք, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Արսիան-Սողանլուի լեռնահամակարգում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սանտ Օնոֆրիո

Սանտ Օնոֆրիո (իտալերեն՝ Sant’Onofrio), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Վիբո Վալենտիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3239 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 180 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 18 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89843։ Հեռախոսային կոդը՝ 0963։
Ագրոնոմով (Դուբովսկի շրջան)

Ագրոնոմով (ռուս.՝ Агрономов), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Դուբովսկի շրջանում։ Մտնում է Վերբովոլոգովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։


== Աշխարհագրություն ==


=== Փողոցներ ===
Խուտորն ունի երեք փողոց՝  Ագրոնոմով, Երիկովայա և Չաբանսկայա։


== Պատմություն ==
Ագրոնոմովը հիմնադրվել է 1929 թվականին՝ Երիկ գետի աջ ափին՝ որպես խորհտնտեսության ֆերմաներից մեկը։


== Բնակչություն ==
Ըստ 1999 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Ագրոնոմովն ունի 160 բնակիչ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պենինյան լեռներ

Պենինյան լեռներ (անգլ.՝ Pennines), ոչ բարձր (ոչ ավելին քան 900 մետր) լեռներ Մեծ Բրիտանիայում, որոնք գտնվում են հյուսիսային Անգլիայում և հարավային Շոտլանդիայում։ Բաժանում են հյուսիսարևմտյան Անգլիան Յորքշիրից և Անգլիայի հյուսիս-արևելքից։
Ընդհանուր երկարությունը մոտ 250 կմ, բարձրությունը մինչև 893 մ (Քրոս-Ֆել լեռ)։ Լեռնապարները հիմնականում կրաքար և ավազաքար են։ Կան տորֆային ճահիճներ և քարածուխի հանքավայրեր։ XVII - XVIII դարերում քարածուխի հանքերի բացումը, մասնավորապես Յորքշիրի ածուխի ավազանի, խթանեցին լեռներին հարող շրջանների զարգացումը, սակայն Պենինյան լեռները դեռևս ամենաքիչ բնակեցված շրջանն է Մեծ Բրիտանիայում։
Պենինյան լեռներում է գտնվում «Լեռնային երկրամաս» ազգային պարկը։
Ակադեմիկոս

Ակադեմիկոս, գիտնականների կազմակերպության (գիտությունների ակադեմիայի) անդամի կոչում։
Ակադեմիկոսներն ընտրվում են (ցմահ) ընդհանուր ժողովում՝ համապատասխան ակադեմիայի թղթակից անդամներից (բացառությամբ արտասահմանյան և պատվավոր ակադեմիկոսների)։ Ընտրման ժամանակ ձայնի իրավունք ունեն միայն ակադեմիկոսները։ Որոշ երկրներում թոշակառու ակադեմիկոսները ստանում են «պատվավոր ակադեմիկոսի» («emeritus») կոչում (գիտության կամ արվեստի բնագավառում զգալի ներդրումների շնորհիվ)։
Սեյնթ Ջոնս

Սեյնթ Ջոնս (հոլ.՝ St. John's կամ St. Johns, անգլ.՝ St. Johns), Նիդերլանդների թագավորության կազմի մեջ մտնող Կարիբյան կղզի Սաբայի ամենափոքր բնակավայրն է։ Տեղակայված է Բոթոմի և Ուինդուարդսաիդի միջև։ Բնակավայրում կա 2 դպրոց։ Մեկը՝ մասնավոր, իսկ երկրորդը՝ միջնակարգ։ Մասնավոր դպրոցը կոչվում է Սակրեդի Հըրթ դպրոց, որում կա մի մատուռ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դանիելե Վոկատուրո

Դանիելե Վոկատուրո (իտալերեն՝ Daniele Vocaturo, դեկտեմբերի 16, 1989(1989-12-16), Հռոմ, Իտալիա), իտալացի շախմատիստ։ Գրոսմայստերի կոչմանն արժանացել է 2009 թ.։ Իտալիայի հավաքականի կազմում մասնակցել է 3 օլիմպիադաների (2006(2-րդ թիմի կազմում), 2010-2012)։


== Մրցելույթների աղյուսակ ==


== Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Դանիելե Վոկատուրոյի անձնական էջը ratings.fide.com կայքում
Դանիելե Վոկատուրոյի պարտիաները www.chessgames.com կայքում
Դանիելե Վոկատուրոյի անձնական էջը www365chess.com կայքում
Դանիելե Վոկատուրոյի մրցելույթները շախմատային օլիմպիադաներում
Տոկարի (գյուղ, Լոխովիցայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏոկարիՏոկարի (ուկրաիներեն՝ Токарі), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տոկարի գյուղում բնակվում էր 1 511 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 225,6 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6700 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ամառային պատերազմներ

«Ամառային պատերազմներ» (ճապոներեն՝ サマーウォーズ ), գիտաֆանտաստիկ անիմե (2009 թվական), որը պատմում է մաթեմատիկայի սիրահար Կենդզիի մասին, ով աշխատում է վիրտուալ իրականություն 03 ծրագրում, որպես մոդերատոր։ Անիմեն ստեղծվել է Madhouse ստուդիայի կողմից ռեժիսոր Մամորու Հոսոդայի տնօրինությամբ և հեռարձակվել է Warner Bros. կազմակերպության կողմից։ Ճապոնիայում «Ամառային պատերազմների» տոմսարկղների հոնորարը կազմել է 17 միլիոն դոլար, իսկ 2010 թվականին այն ստացել է ճապոնական ակադեմիայի մրցանակը, որպես տարվա լավագույն անիմացիոն ֆիլմ։
2009 թվականից Comp Ace ամենամսյա թերթում լույս է տեսնում «Ամառային պատերազմներ» (サマーウォーズ キング・カズマvsクイーン・オズ) մանգան։


== Սյուժե ==
03-ը վիրտուալ աշխարհ է, որտեղ կարող ես ստեղծել քո անձնական էջը և ճամփորդել այնտեղ։ Այնտեղ կարելի է նաև շփվել, գնումներ կատարել և այլն։
Ամեն ինչ սկսվեց նրանից, որ Կենդզիի դասընկերուհին՝ Նացուկին, հրավիրում է նրան իր տատիկի ծննդյան տարեդարձին և ներկայացնում է ԿԵնդզիին որպես իր փեսացու։ Կենդզին ծանոթանում է Նացուկիի հարազատներից շատերի հետ, որոնց թվում էր նաև՝ Կարնեգի Մելոն համալսարանի երիտասարդ պրոֆեսորը՝ Բաբիսուկեն։ Երեկոյան Կենդզին պատահաբար տիրանում է 03-ին, ինչի պատճառով նրան համարում եմ հանցագործ։
Արդյունքում Կենդզիին և մնացածին հաջողվում է իմանալ, որ հզոր վիրուսը տիրանում 03-ին։ Անսպասելիորեն հայտնվում է Բաբիսուկեն, ով հայտարարում է, որ նա է ստեղծել այդ վիրուսը։ Նացուկիի բարկացած տատիկը վռնդում է նրան։ Երեկոյան նա մահանում է։
Բոլորը պատրաստվում են տատիկի թաղմանը, և միայն Կենդզին և Նացուկիի հարազատները, ովքեր որոշել են օգնել նրան, որոշում են կանգնեցնել վիրուսը։ Նրանց հաջողվում է իմանալ, որ Երկիր մոլորակի վրա արբանյակ կընկնի, և ընկնելու տարածքը նրանց տունն է։ Նացուկին զանգահարում է Բաբիսուկիին և տեղեկացնում է տատիկի մահվան մասին։ Նա անմիջապես ետ է վերադառնում։
Կենդզին հասնում է ԻԻ վիրուսին, շնորհիվ իր ընկերների, և պատրաստվում է վերացնել այն։ Բայց նրանց մոտ դա չի ստացվում, և բոլորը որոշում են ինչքան հնարավոր է շուտ հեռանան։ Միայն թե Կեդզին շարունակում է պայքարել, փորձելով կոտրել ԻԻ-ն։ Այն անընդհատ փոխում է գաղտնաբառը, և Կենդզին ստիպված է լինում սկսել ամեն ինչ սկզբից։ Բաբիսուկին ԻԻ-ի պաշտպանությունը ցածրացնում է մինչև զրո, իսկ Կենդզին կրկին որոշում է վիրուսի գաղտնաբառը և ստանում է նորը։ Քանի որ արբանյակի ընկնելուն շատ քիչ է մնացել, նա որոշում է ամեն ինչ մտքում։ Նրան հաջողվում է մի փոքր փոխել արբանյակի ընկնելու կոորդինատները, և այն ընկնում է տանից մի փոքր հեռու։
Տատիկի թաղման ժամանակ բոլորը երգում են, տխրելու և հանգուցյալին հիշելու փոխարեն։ Վերջում մենք տեսնում են ժպտացող տատիկիի լուսանկարը։


== Արտաքին հղումներ ==
Box Office Mojo
Anime News Network
Դամբ

Դամբ (հոլ․ dam), հողաթումբ, հողային պատվարին նմանվող հիդրոտեխնիկական կառույց։
Լինում են ճնշումային և անճնշումային։ Ճնշումային դամբերը ծառայում են գետերի և ծովերի առափնյա ցածրավայրերը ողողումից պաշտպանելու, ջրանցքները թմբապատելու (պաշտպանական դամբեր) համար։ Անճնշումային դամբերի միջոցով փոխում են ջրի հոսքի ուղղությունը՝ հունը կարգավորելու և ուղղելու, նավարկության պայմանները լավացնելու նպատակով։ Անճնշումային դամբերը լինում են չողողվող և ողողվող։ Նայած հոսքի ուղղության նկատմամբ դամբերի ունեցած դիրքին, նրանց անվանում են լայնական կամ երկայնական։ Դամբերը հիմնականում կառուցվում են տեղական շինանյութերից՝ քարից, ավազային կամ ավազակավային գրունտից, տորֆից։
Ձիու միս

Ձիու միս, սննդի մեջ կիրառվող ձիու միսը։ Ձիու միսը տարբերվում է առանձնահատուկ համով և հանդիսանում է քոչվոր ժողովուրդների սովորական ու սիրելի ուտեստը։ Ձիու միսը միշտ եղել է Ասիայի քոչվոր թյուրքերի և մոնղոլների օրվա ռացիոնի կարևոր մասը (հատկապես արժևորվում է կազի-կարտա եփված երշիկը և սուջուխը), ինչպես և ձիու կաթից ստացվող կաթնաթթվային ըմպելիքը՝ կումիսը։
Հիմնարար է համարվում արոտավայրային դասակարգումը, ինչը պահանջում է զգալի թվով անդաստաններ։ Թույլատրվում է կարճ (առավելագույնը՝ 40-45 օր) մսուրապահություն՝ բտման համար։ Ավելի երկար փակի տակ պահելն անմիջականորեն ազդում է մսի համային որակների, կոնսիստենցիայի վրա և ոչ մի տեղ չի գործածվում։ Մշտաբնակ հողագործ ժողովուրդների համար սննդի մեջ ձիու մսի օգտագործումը, որպես կանոն, լայն տարածում չունի։
Ձիու միսը կիրառվում է երշիկի որոշ տեսակների արտադրության ժամանակ՝ վերջիններիս որոշակի մածուցիկություն և առաձգականություն, ինչպես նաև կծու համ հաղորդելու համար։
Ձիու մսի գյուղատնտեսական նշանակությունը մեծապես կախված է տեղանքի բնաաշխարհագրական պայմաններից, օրինակ՝ ամբողջ Եվրոպայի տարածքում ձիու մսի մշակումն առավել նպաստավոր և ձեռնտու է միայն Հունգարիայում։ Ճապոնիայում, որտեղ բացակայում են բնական արոտատեղիները, ձիաբուծությունը բավականին թանկ զբաղմունք է հանդիսանում։
Հայտնի է նաև, որ ձիու մսից պատրաստված երշիկը նրբախորտիկ է։ Եվրոպացիների շրջանում տարածված առեղծվածն այն մասին, թե ձիու միսը տհաճ համ ունի, կապված է այն հանգամանքի հետ, որ Նապոլեոնի զինվորները Մոսկվայից նահանջելիս ուտում էին ստակած ձիու միս, իսկ աղի և համեմունքների փոխարեն վառոդ էին օգտագործում, ինչն առաջ բերեց մեծաթիվ սննդային թունավորումներ։
Գերմանիայում և Ֆրանսիայում ձիու միսն ավելացնում են ապխտած երշիկի մեջ։ Ռուսաստանում ձիու միսը կիրառվում է մի քանի շրջանների սննդի մեջ, որոնցից են Կարաչայ-Չերքեզիան, Յակուտիան, Թաթարստանը և Բաշկիրիան։
Թուրքմենիայում արգելված է ձիու միսը սննդի մեջ կիրառելը։


== Վերաբերմունքը տարբեր մշակույթներում ==
Չնայած ձիու միսը Եվրոպայի և Ասիայի տարբեր երկրներում ուտում են, այն տաբու է համարվում անգլալեզու երկրներում, ինչպիսիք են՝ Մեծ Բրիտանիան, Իռլանդիան, ԱՄՆ-ն, բացի Կանադայից։ Ինչպես նաև այն չեն ուտում գնչուները, Բրազիլիայի և Հնդկաստանի բնակիչները։ Ձիու միսը չի օգտագործվում Իսպանիայում, չնայած երկիրը հանդիսանում է  թե՛ կենդանի ձիերի, թե մսեղիքի խոշոր արտահանող։ Ղազախստանում ձիու միսը գլխավոր ազգային ուտեստի՝ բեշբարմակի հիմնական բաղադրատարրն է։
Արաբական երկրներում ձիու միսը համարվում է, այսպես կոչված, «մակրուխ», այսինքն՝ օգտագործել կարելի է, բայց խորհուրդ չի տրվում։ Կենտրոնական Ասիայի երկրներում՝ Ղազախստանում, Ղրղզստանում և Ուզբեկստանում ձիու մսից պատրաստվում են ազգային ուտեստներ, նրբախորտիկներ
Դավանաբանական պատճառներով այս միսն արգելված է հրեաների մոտ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«U.S.D.A. Promotes Horse & Goat Meat»։ International Generic Horse Association։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-10-10-ին։ Վերցված է 2007-08-09  (quoting a 1997 USDA report said to be no longer available online)
La Viande Chevaline, a web site made by the French Horse Meat Industry structure, called Interbev Equins (French)
On eating horse meat sashimi AsiaObscura.com
Yes, Russians eat horse meat Windows to Russia
Կլաս Բանգ

Կլաս Կասպեր Բանգ  (դան․՝ Claes Kasper Bang, ապրիլի 28, 1967(1967-04-28), Օդենսե, Դանիա), դանիացի թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության դերասան, երաժիշտ։ 2017 թվականի Եվրոպական կինոակադեմիայի մրցանակակիր «Լավագույն եվրոպական դերասան» անվանակարգում «Քառակուսի» ֆիլմում ունեցած դերի համար։ Միջազգային ճանաչման է հասել՝ 2020 թվականին «Դրակուլա» հեռուստաշոուի ժամանակ գլխավոր դեր խաղալով Կոմս Դրակուլայի դերը։


== Կենսագրություն և կարիերա ==
Կլաս Բանգը ծնվել է 1967 թվականի ապրիլի 28-ին Դանիայի Օդենսե քաղաքում։ 1996 թվականին ավարտել է Դանիայի գեղարվեստի ազգային դպրոցը, որից հետո մի քանի տարի աշխատել է թատրոնի բեմում, այնուհետև սկսել է հանդես գալ կինոնկարներում և հեռուստատեսությունում։ Դերասանությանը զուգահեռ՝ Կլասը զբաղվել է երաժշտությամբ։
2017 թվականին էկրան Է բարձրացել Ռուբեն Էստլունդի «Քառակուսի» դրամատիկ ֆիլմը, որում Բանգը խաղացել է Քրիսթիանի գլխավոր դերը։ Ֆիլմում խաղացել են նաև Էլիզաբեթ Մոսսը, Դոմինիկ Ուեսթը և Թերի Նոտարը։ 2017 թվականին Ֆիլմը ստացել Է Կաննի 70-րդ միջազգային կինոփառատոնի «Ոսկե արմավենու ճյուղը»։ Նույն թվականի դեկտեմբերին Կլաս Բանգը մրցանակ ստացել է այս ֆիլմում իր դերի համար Եվրոպական ակադեմիայի մրցանակով՝ որպես եվրոպացի  լավագույն դերասան։
2018 թվականին Բանգն ընտրվել է BBC-ի «Դրակուլա» հեռուստասերիալում Դրակուլայի դերի համար։


=== Անձնական կյանք ===
2010 թվականին ամուսնացել է ոճաբան Լիզ Լուիս-Յենսենի հետ։ Նրա երկու երեխաների խորթ հայրն է։ Ընտանիքը բնակվում է Դանիայի Կոպենհագեն քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սաուլե (աստվածուհի)

Սաուլե (լատիշ․՝ Saule, լիտ.՝ Saulė), բալթյան դիցաբանության մեջ արևի աստված։ Սաուլե գոյականը լիտվերենում և լատիշերենում նաև արև է նշանակում և ծագում է նախաբալթյան Sauliā բառից։ Համարվում է, որ նման է վեդայականության Սուրյա աստվածությանը։


== Պատկերացումներ ==
Սաուլեն միաժամանակ մոր ու երիտասարդ աղջկա կերպար է։ Այն համարվում է ամենահզոր աստվածություններից մեկը, կյանքի և պտղաբերության, տաքության և առողջության աստվածուհին։ Նա բեղմնավորում է դաշտերը, օգնում տառապյալներին, թողություն տալիս մեղավորներին։ Նա հովանավորում է դժբախտներին, հատկապես որբերին։ «Երկիր» նշանակող բառերը լիտվերենում ու լատիշերենում (pasaulis և pasaule) թարգմանվում են որպես «տեղ արևի տակ»։
Ինչպես բալթյան դիցաբանության մեջ աստվածների հայր Դիևասը, Սաուլեն նույնպես տեղ ունի Երկնային լեռան վրա։ Երբեմն Դիևսն ու Սաուլեն պայքարի մեջ են մտնում իրար դեմ, և այդ պայքարը տևում է երեք օր։ Սաուլեին նվիրված գլխավոր տոնը` Լիգոն, նշվել է ամառային արևադարձի օրը։
Լիտվական բանահյուսության համաձայն` Սաուլեն ամեն առավոտ բարձրանում է արծաթե հսկայական լեռան վրա։ Նա գնում է կառքով, որոնք լծված են երբեք չհոգնող և չհանգստացող հրե ձիերով։ Կա նաև հիշատակություն այն մասին, որ Սաուլեն արծաթե նավակով լողում է ծովով։
Սաուլեն հիշատակված է լիտվական դիցաբանության գրավոր ամենավաղ հիշատակարանում` Հովհաննես Մալալասի «Ժամանակագրության» մեջ (1261)։


== Ընտանիք ==
Արևը (Սաուլե) և Լուսինը (լատիշ․՝ Mėnuo և լատիշ․՝ Mēness) եղել են ամուսիններ։ Լուսինը սիրահարվել է առավոտյան աստղին` Աուշրինեին։ Նրա դավաճանության համար ամպրոպի աստված Պերկունասը պատժել է Լուսնին։ Կան պատժի տարբեր տարբերակներ։ Դրանցից մեկի համաձայն` Լուսինը մասնատվել է երկու մասի, սակայն չի ուղղել իր սխալները, և այդ պատճառով պատիժը կրկնվում է ամեն ամիս։ Մյուս տարբերակով Արևն ու Լուսինը բաժանվել են, սակայն երկուսն էլ ուզեցել են տեսնել իրենց դստերը` Ժեմինային (Երկիր)։ Այդ պատճառով էլ Արևը շրջում է ցերեկները, մինչդեռ Լուսինը դուրս է գալիս գիշերները։ Երրորդ տարբերակի համաձայն Լուսնի դեմքը աղճատվել է կա'մ գերագույն աստված Դիևասի, կա'մ Սեուլեի կողմից։
Այլ առասպելներում առավոյան աստղը` Աուստրան, պատկերվել է Սաուլեի դստեր և ծառայի կերպարով։ Նա կրակ է վառում Սաուլեի համար և պատրաստում հաջորդ օրվա նրա ճանապարհը։ Վակարինյան (երեկոյան աստղ) պատրաստում է Սաուլեի մահիճը երեկոյան ժամերին։ Լիտվական դիցաբանության մեջ Սաուլեն եղել է մնացած մոլորակների` Ինդրայայի (Յուպիտեր), Սելիյայի (Սատուրն), Ժիեզդրեի (Մարս), Վայվորայի (Մերկուրի) մայրը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մեձբալթիկայի դիցաբանության աստվածներ ու հերոսներ Archived 2015-01-05 at the Wayback Machine.
Արևը, Լուսինը և մոլորակները լիտվական դիցաբանության մեջ
Լոննիցա (գյուղ, Կրասնինսկի շրջան)

Լոննիցա (ռուս.՝ Лонница), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 397 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անդրյուս Սկերլա

Անդրյուս Սկերլա (լիտ.՝ Andrius Skerla, ապրիլի 29, 1977(1977-04-29), Վիլնյուս, Լիտվական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լիտվացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։


== Կարիերա ==
Անդրյուս Սկերլան «Ժալգիրիս» ակումբի սան է, որի կազմում նորամուտը կատարել է 1995 թվականին
1997 թվականին տեղափոխվել է նիդեռլանդական ՊՍՎ, որտեղ անցկացրել է երեք մրցաշրջան։ Առաջին երկու տարիներին խաղացել է շատ հազվադեպ՝ առաջնությունում անցկացնելով ընդամենը երկու խաղ։
2000 թվականին տեղափոխվել է շոտլանդական «Դանֆերմլին Ատլետիկ»։ Նոր ակումբում, որը ղեկավարում էր Ջիմի Քալդերվուդը, Անդրյուս Սկերլան անմիջապես արժանի տեղ է գրավել առաջին թիմում։ «Դանֆերմլին Ատլետիկում» հաջող առաջին մրցաշրջանից հետո Սկերլան բազմաթիվ հրավերներ է ստացել այլ ակումբներից, այդ թվում` Գլազգոյի «Ռեյնջերսից», բայց ասել է, որ չի ցանկանում փոխել ակումբը։
2005 թվականին Անդրյուս Սկերլան Շոտլանդիայի գավաթի խաղարկության եզրափակչում՝ «Սելթիկի» դեմ խաղում, խփել է իր թիմի միակ գոլը (1:3)։
2005 թվականի մարտին Սկերլան հայտարարել է, որ իր ընտանիքի պատճառով ցանկանում է տեղափոխվել Լիտվային մոտ ակումբ։ Նա մասնակցել է դիտումների Կազանի «Ռուբինում», բայց «Ռուբինը» շոտլանդացիների հետ համաձայնության չի եկել խաղացողի տրանսֆերի գնի վերաբերյալ։ Սկերլան աշխատանք գտնելու տարբերակներ է փնտրել Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգայի մեկ այլ ակումբում և ի վերջո տեղափոխվել է Տոմսկի «Տոմ» 200 հազար դոլարով։
«Տոմից» հետո Անդրյուս Սկերլան որոշել է վերադառնալ հայրենիք, որի առաջնությունում չէր խաղացել 11 տարի։
2007 թվականին Սկերլան տեղափոխվել է «Վետրա»։ Նույն թվականին նա տեղափոխվել է Կելցեի «Կորոնա»։


== Ձեռքբերումներ ==
Լիտվայի չեմպիոն – 2013
Լիտվայի առաջնության արծաթե մեդալակիր – 1996/97
Լիտվացի առաջնության բրոնզե մեդալակիր – 1995/96
Լիտվայի գավաթակիր – 2013
Նիդեռլանդների առաջնության արծաթե մեդալակիր – 1997/98
Նիդեռլանդների առաջնության բրոնզե մեդալակիր – 1998/99
Նիդեռլանդների Սուպերգավաթի դափնեկիր – 1998
Շոտլանդիայի գավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից – 2004
Լեհաստանի գավաթակիր – 2010


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ցուցանիշները soccerbase.com կայքում (անգլ.)
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ուայքատո (գետ)

Ուայքատո (անգլ.՝ Waikato), գետ Նոր Զելանդիայի Հյուսիսային կղզում։ Այդ երկրի ամենաերկար գետն է. ունի մոտավորապես 425 կիլոմետր երկարություն։ Անվանումը մաորիական ծագում ունի և թարգմանաբար նշանակում է «հոսող ջուր»։ Տեղաբնիկները սրբացրել են գետը և իրենց ցեղային հավաքատեղիներն ու սրբավայրերը կառուցել են նրա ափերին։


== Համառոտ տեղեկատվություն ==
Ուայքատոյի ակունքն ընկած է Նոր Զելանդիայի ամենաբարձր լեռան՝ Ռուապեհուի արևելյան լանջին, սնվում է գլխավորապես Մանգատոետոենուի (նախկին անվանումը՝ Ուայքատո) սառցադաշտի հալոցքի ջրերով։ Իջնելով սարալանջից՝ գետն ուղղվում է դեպի հյուսիս, անցնում Թուրանգի քաղաքն ու մուտք գործում Նոր Զելանդիայի ամենամեծ լիճը՝ Թաուպոն, որի մերձակայքում ստեղծվել է արհեստական լճերի, թունելների ու ջրանցքների մի ընդարձակ համակարգ՝ դաշտերը ոռոգելու, ինչպես նաև էլեկտրաէներգիա արտադրելու նպատակով։
Թաուպո լիճը հատելով նրա հյուսիսային մասով՝ Ուայքատոն նույնանուն՝ Թաուպո քաղաքի մոտ դուրս է գալիս լճից և հոսում հյուսիսարևելյան ուղղությամբ։ Շուրջ 40 կիլոմետր ցամաքով հոսելուց հետո հատում-անցնում է Օհակուրի, Աթիամուրի, Ֆակամարու, Մարաեթայի, Ուայփափա, Արափունի, Քարապիրո լճերը՝ իր ճանապարհին ընդունելով մի շարք վտակներ։
Թասմանյան ծովը թափվելուց առաջ՝ գետաբերանի մոտ գտնվող Պորտ Ուայքատո քաղաքի մերձակայքում գետին միանում է նրա վերջին վտակը՝ Արարոան։ Ուայքատո գետի ափին ընկած խոշոր բնակավայրերից է Համիլտոն քաղաքը, որ մեծությամբ չորրորդն է Նոր Զելանդիայում։ Գետը ձկնառատ է (կա շուրջ երեք տասնյակ ձկնատեսակ). տարածված են հատկապես ծիածանագույն կարմրախայտն ու օձաձուկը (օձաձկան և այլ ձկնատեսակների արդյունաբերական որս է մինչև իսկ իրականացվում) : Ի դեպ, օձաձուկը մաորիների սննդակարգի հիմնական բաղադրիչն է եղել ավանդաբար։ 


== Ուշագրավ փաստեր ==
Քարապիրո լճում պարբերաբար անցկացվում են թիավարության և կարթով ձկնորսության մրցումներ։
Ուայքատո գետի տեսարժան վայրերից է Հուկա Ֆոլս ջրվեժը։


== Գրականություն ==
Y.G. Wo and T.R. Healy. Degradation of the Lower Waikato River: An Analysis of the Gauging Data // Journal of Hydrology (NZ). — 1994. — Т. 32. — № 1. — С. 29—43. Архивировано из первоисточника 18 Հոկտեմբերի 2008.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Waikato Regional Council. Environment Waikato. How clean is the Waikato River?»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-05-22-ին։ Վերցված է 2009-03-20
Գայ-Մոշենկա (գյուղ, Ախտիրկայի շրջան)

Գայ-Մոշենկա (ուկրաիներեն՝ Гай-Мошенка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գայ-Մոշենկա գյուղում բնակվում էր 144 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Այրք (քարանձավ)

Այրք, քարանձավ Հայաստանում, Երևանի Արաբկիր համայնքում, Հրազդան գետի ձախափնյակում։


== Ծանոթագրություններ ==
Լինդա (գյուղ, Բորսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼինդաԼինդա (ռուս.՝ Линда), գյուղ Ռուսաստանի, Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բորսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Միմոզու դի Գոյաս

Միմոզու դի Գոյաս (պորտ.՝ Mimoso de Goiás), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի հյուսիսային մարզում։ Մտնում է Էնտորնու դու Դիստրիտու Ֆեդերալի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2 100 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 386,910 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 1,5 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը 2003 թվականի դրությամբ կազմում է 16 390 421,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականի դրությամբ կազմում է 6 770,10 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը 2000 թվականի դրությամբ կազմում է 0,664 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)


== Արտաքին հղումներ ==
Frigoletto Archived 2006-05-19 at the Wayback Machine.
Distâncias Rodoviárias Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine.
Կարմալի (այլ կիրառումներ)

Կարմալի, կարող է վերաբերել՝

Կարմալի - գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Նիժնեկամսկի շրջանի կազմում։
Կարմալի - գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի կազմում։
Ռոբերտ Լիթլ

Ռոբերտ Ալեկսանդր Լիթլ (անգլ.՝ Robert Alexander Little; հուլիսի 19, 1895(1895-07-19), Hawthorn, Ավստրալիա - մայիսի 27, 1918(1918-05-27), Նո լե Մին, Ֆրանսիա), ավելի հայտնի է ավստրալիական օդաչուի հիանալի տվյալներով առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, պաշտոնական տվյալներով ոչնչացրել է 47 թշնամական ինքնաթիռներ։
Ռոբերտ Լիթլը ծնվել է 1895 թվականին Վիկտորիայի նահանգում։ Ավարտելով ուսումը, 1915 թվականին մեկնում է Մեծ Բրիտանիա, որտեղ իր հաշվով անցել է ամառային պարապմունքներ, մինչև թագավորական ռազմածովային ավիացիայի ծառայությունները։ Արևմտյան ֆրոնտի մեկնելուց հետո, Լիթլը 1916 թվականի հունիսին, 8-րդ ավիաջոկատի կազմի մեջ մտնելով, թռիչքներ է կատարել «Sopwith Pup», «Sopwith Triplane» և «Sopwith Camel» ինքնաթիռներով։ Մի տարվա արդյունքով Լիթլը խփել է 38 թշնամական ինքնաթիռներ, ստացել է մեծարգո ծառայության կարգ, իր թռիչքների համար, նաև ֆրանսիական ռազմական թռիչքի մրցույթի շրջանակներում։ 1917 թվականի հուլիսից մեկնում է հանգստանալու, 1918 թվականի մարտից ինքնակամ վերադարձել է օդային ճակատ, որտեղ նա խփում է 9 թշնամական ինքնաթիռներ։ 1918 թվականի մայիսի 27-ին վիրավորվում է օդային կռվում, որից հետո կատարելով վթարային վայրէջք Նե լե Մինայի մոտակայքում մահանում է ընդամենը լինելով քսաներկու տարեկան։


== Աղբյուրներ ==
Ռոբերտ Ալեկսանդր Լիթլ (անգլ.)
Ֆերնանդո Կանոն

Ֆերնանդո Կանոն Ֆաուստինո ի  Ալումնո (իսպ.՝ Fernando Canon Faustino y Alumno, օգոստոսի 6, 1860(1860-08-06), Բինյան, Լագունա, Կալաբարսոն, Լուսոն, Ֆիլիպիններ - հուլիսի 18, 1938(1938-07-18)), ֆիլիպինցի հեղափոխական, բանաստեղծ, բժիշկ, երաժիշտ, ինժեներ, գյուտարար, շախմատիստ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է հարուստ հողատեր Ֆերնանդո Կանոն ավագի և նրա կնոջ՝ Բլասա Ալումնոյի ընտանիքում։ Ավարտել է Մանիլայի ատենեում։ Հետագայում տեղափոխվել է Մադրիդ, որտեղ ուսումը շարունակել է Մադրիդի կենտրոնական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում։ Իսպանիայում նա ծանոթացել է Թերեզա Բաթլեի հետ և հետագայում ամուսնանացել նրա հետ։
Ֆիլիպիններ վերադառնալուց հետո Ֆիլիպինների հեղափոխական կառավարությունում նա զբաղեցրել է սոցիալական ապահովության նախարարի պաշտոնը (1898-1899)։
Ֆիլիպինա-ամերիկյան պատերազմի ժամանակ  1899֊1902 թվականներին Նուևա Վիզկայա նահանգում ծառայել է որպես գեներալ։ Հեղափոխական ուժերի պարտությունից հետո նա հրաժարվել է հավատարմության երդում տալ ԱՄՆ-ին և վտարվել է երկրից։
Ապրել է Իսպանիայում, որտեղ զբաղվել է բժշկությամբ և դասավանդել մեքենաշինություն և էլեկտրատեխնիկա։ Հայրենիք վերադառնալուն պես՝ 1907 թվականից դասավանդել է Մանիլայի ճեմարանի դեղագործական դպրոցում։
Իր առաջին գրական ստեղծագործությունը հրապարակել է 1889 թվականին՝ «La solidaridad» թերթում։ Բժշկությանն ու տեխնիկայի ոլորտում գյուտերի հեղիինակ է։ Նա նաև նախագծել է ձեռնափայտ՝ խլացուցիչ հրացանի ֆունկցիայով։
Կանոն նվագել է դասական կիթառ։ Իսպանիայում ապրելու տարիներին  դասեր է առել հայտնի կիթառահար Ֆրանսիսկո Տառեգայից։ Նա նաև նվագել է ֆիլիպինյան ժողգործիք կուրիապին և եղել է այս գործիքի մասին առաջին հոդվածներից մեկի հեղինակը։ 1916 թվականին դարձել է Ֆիլիպինների համալսարանի նորաստեղծ կոնսերվատորիայի առաջին քարտուղարը։
Կանոն եղել է սիրողական ոճի ուժեղ շախմատիստ։ Իսպանիայում ապրելու տարիներին դարձել է Կատալոնիայի չեմպիոն (1905)։ Հայրենիք վերադառնալուց հետո դարձել է Ֆիլիպինների առաջին առաջնության հաղթող։ Նրա շախմատային կարիերայի մասին այլ տեղեկություններ չեն պահպանվել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Fernando Canon
Շոտլանդական գիրք

Շոտլանդական գիրք կամ Շկոցկա գիրք (լեհ.՝ Księga Szkocka), հաստ տետր, որ ձեռք է բերել լեհ մաթեմատիկոս Ստեֆան Բանախի կինը։ Բանախը ժամանակակից ֆունկցիոնալ վերլուծության, ինչպես նաև Լվովի մաթեմատիկական դպրոցի (1935) հիմնադիրներից է։ Պրոֆեսորի ուսանողներից ամեն մեկը, ով ցանկացել է նրանից խնդիր ստանալ, ստացել է չլուծված մաթեմատիկական խնդիրներ ու գրառել 1935-1941 թվականներին։ Բարձրացված խնդիրների հեղինակները, որոնց թվում եղել են լեհ և արտասահմանյան ականավոր գիտնականներ (նրանց թվում է եղել, օրինակ, Ստանիսլավ Ուլամը), որպես կանոն, սահմանում էին մրցանակներ խնդիրների լուծման դեպքում։


== Պատմություն ==

Գրքի մեջ ընդգրկվել է 193 խնդիր, որտեղ բացի ֆուկցիոնալ վերլուծության բարդ հիմնախնդիրներից եղել են նաև պարզ գլուխկոտրուկներ։ «Շոտլանդական գիրքը» պահվել է «Շոտլանդական սրճարանի» բարմենի կամ հանդերձապահի մոտ։ «Շոտլանդական սրճարանը», ուր ավանդաբար հավաքվում էին Լվովի մաթեմատիկոսները, հիմք է դարձել այսպես կոչված «մաթեմատիկական շոտլանդական դպրոցի» անվանման։ Գիրքը կարող էր տրվել ցանկացած հաճախորդի, ով կպահանջեր այն։
Ստանիսլավ Մազուրը պատերազմի նախաշեմին` 1939 թվականի ամռանը, Ստանիսլավ Ուլամի հետ Լվովում շարունակել է պահել «Շոտլանդական գիրքը»` այն թաքցնելով արկղիկի մեջ և թաղելով Լվովի մերձակայքում գտնվող ֆուտբոլի դաշտի դարպասների մոտ։ Պատերազմն ավարտելուց հետո Ումաը ստացել է գրքի կրկնօրինակը։
Մեկ այլ տարբերակի համաձայն` 1945 թվականին՝ պատերազմի ավարտից հետո, Ս. Բանախի այրին դեպի Լեհաստան հայրենադարձության ժամանակ ձեռագրերն իր հետ տարել է Վարշավա։
Շոտլանդական գիրքը ներկայումս գտնվում է Ստեֆան Բանախի հետնորդների նմոտ, որոնք ապրում են Գերմանիայում։
Շոտլանդական նգրքի ավանդույթները շարունակվել են պատերազմի ավարտից հետո ևս, և Վրոցլավում 1945-1958 թվականներին հիմնադրվել է «Նոր շոտլանդական գիրքը»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Księga Szkocka w plikach(լեհ.)
Józef Kozielecki, Банах, гений из Львова(լեհ.)
Stan Ulam, The Scottish Book: Preface(անգլ.)
«Շոտլանդական գրքի անգլերենեն թարգմանություն» (PDF) (2,97 MB)
Լուստիվեռե

Լուստիվեռե (էստ․՝ Lustivere), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Պիլտսամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 444 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վեներական չորրորդ հիվանդություն

Վեներական չորրորդ հիվանդություն , վեներական լիմֆոգրանուլեմատոզ (Վն), աճուկային լիմֆոգրանուլեմատոզ, վեներական լիմֆոպաթիա, նիկոլաֆավրիի հիվանդություն, արևադարձային բուբոն և այլն, քրոնիկական վարակիչ հիվանդություն․ փոխանցվում է սեռական ճանապարհով։
Առաջին անգամ նկարագրել է Ժ․ Ռոստը, 1912 թվականին և անվանել վեներական չորրորդ հիվանդություն (սիֆիլիսից, սուսանակից և փափուկ շանկրից հետո)։ Ֆրանսիացի գիտնականներ Ժ․ Նիկոլան, Մ․ Ֆավրը և Ժ․ Դյուրանը 1913 թվականին տվել են հիվանդության կլինիկական և հյուսվածաբանական առավել մանրամասն նկարագրությունը, ընդգծել նրա հպավարակելիությունը և առաջարկել հիվանդությունն անվանել «աճուկային լիմֆոգրանուլեմատոզ» (հյուսվածաբանական պատկերը նման է լիմֆոգրանուլեմատոզ հիվանդությանը)։ Վեներական չորրորդ հիվանդությունն առավել հաճախ հանդիպում է արևադարձային և մերձարևադարձային երկրներում։ ԽՍՀՄ-ում 1930-ական թվականներին այն վերացվել է, սակայն վարակի ներմուծման հնարավորությունը չի բացառվում։ Հիվանդության հարուցիչները խլամիդիաներն են։ 


== Հիվանդության շրջանները ==
Ընթացքը սուր է կամ քրոնիկական՝ երեք շրջաններով, առաջնային շրջանը բնորոշվում է վարակի ներթափանցման տեղում՝ գերազանցապես սեռական օրգաններում, բշտիկների առաջացմամբ։ Վերջիններս շուտով պատռվում են, վերածվում մակերեսային խոցերի, որոնք մի քանի օրվա ընթացքում ապաքինվում են, տեղում թողնելով սպիներ։ Առաջին շրջանը տևում է մի քանի օրից մինչև 2-3 շաբաթ։ Երկրորդային շրջանում զարգանում են ամենաբնորոշ ախտանշանները, ընդհանուր երևույթների (սարսուռ, մարմնի ջերմաստիճանի բարձրացում, ընդհանուր թուլություն, ախորժակի անկում, հոդացավեր) ֆոնի վրա առաջնային խոցերի մոտակա ավշահանգույցները մեծանում են, կոշտանում ու միաձուլվում, կպումներ են տալիս նաև շուրջհանգուցային հյուսվածքի հետ, դառնում զանգվածային ուռուցք։ Հանգույցները սկզբում ցավոտ չեն, հետո դառնում են ցավոտ։ Քայքայման պրոցեսների առկայության դեպքում դրանք փափկում են, թարախակալվում։ Ավշահանգույցները ծածկող մաշկը կարմրում է, բարակում, ծակվում, բացվում են դժվար ապաքինվող վերքային խուղակներ՝ պարբերաբար թարախային արտադրությամբ։ Վերոհիշյալ երևույթներն ուղեկցվում են հոդացավերի ուժեղացմամբ, լյարդի և փայծաղի մեծացմամբ։ Երբեմն առաջանում են նաև միզապարկի, մակամորձու, փոքր կոնքի շճաթաղանթի, աչքերի, երակների և ավշային անոթների բորբոքումներ։ Նշված շրջանը տևում է 2-3 ամսից մինչև մի քանի տարի։ Երրորդ շրջանն անկայուն է, ոչ պարտադիր, զարգանում է միայն հիվանդության քրոնիկական ընթացքի դեպքում, 1-2 տարի անց և ուղեկցվում փոքր կոնքի արյան շրջանառության խանգարումներով։ Դրա հետևանքով խանգարվում է սեռական օրգանների, հետանցքի, շեքի ավշային շրջանառությունը, առաջանում են գորտնուկանման գոյացություններ։ Ախտորոշումը հաստատվում է մանրադիտակային քննությամբ, ինչպես նաև շիճուկաբանական հետազոտման եղանակներով։ 


== Բուժումը ==
Բուժումը․ առավել արդյունավետ են անտիբիոտիկները, ինչպես նաև էրիթրոմիցինը, օլեանդոմիցինը, լևոմիցետինը, սուլֆանիլամիդները։ Կիրառվում են նաև բուժման օժանդակ միջոցներ (վիրաբուժական միջամտություն, աուտոհեմոթերապիա, պիրոգենալ, վիտամիններ և այլն)։ Վեներական չորրորդ հիվանդությունով կրկնակի դեպքեր չեն նկատվել։


== Կանխարգելումը ==
Կանխարգելումը․ հակավեներական ընդհանուր և անհատական միջոցառումների անցկացում։
(9966) 1992 ES13

(9966) 1992 ES13, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի մարտի 2-ին UESAC ծրագրի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,376556 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0272 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7259 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1338,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,269018 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,06° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9966) 1992 ES13 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լևախանե

Լևախանե (վրաց.՝ ლევახანე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մարտվիլի շրջան‎‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 85 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մարտվիլյից հեռու է 15 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 104 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլայ Բրունի

Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ Բրունի (ռուս.՝ Николай Александрович Бруни, 1856, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - 1935), ռուս նկարիչ, ճարտարապետության ակադեմիկոս Ալեքսանդր Բրունիի որդին։


== Կենսագրություն ==
Նիկոլայ Բրունին ծնվել է 1856 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում՝ ակադեմիկոս Ալեքսանդր Բրունիի ընտանիքում
Николай Бруни родился в 1856 году в семье академика архитектуры А. П. Бруни: Սկզբում սովորել է ճարտարապետություն՝ որպես ազատ ունկնդիր հաճախելով Սանկտ Պետերբուրգի Գեղարվեստի ակադեմիա։ Սակայն գեղանկարչության հանդեպ հակումը ստիպում է դեմ գնալ ընտանեկան ավանադույթին, և 1875 թվականին գիմնազիան ավարտելուց հետո նա ընդունվում է Գեղարվեստի ակադեմիայի պատմական գեղանկարչության դասարան։
1884 թվականին «Առակ հարուստի ու Ղազարոսի մասին» (ռուս.՝ «Притча о богатом и Лазаре») աշխատանքի համար արժանանում է Ակադեմիայի փոքր ոսկե մեդալի։ 1885 թվականին «Овчая купель» ծրագրի համար Ակադեմիան ավարտելիս ստանում է առաջին աստիճանի նկարչի կոչում։
1890 թվականից դասավանդել է Սանկտ Պետերբուրգի բարոն Ա. Շտիգլիցի տեխնիկական գծագրության կենտրոնական ուսումնարանում։ 1892 թվականից եղել է Գեղարվեստի ակադեմիայի դասարանական վերակացու, իսկ 1894 թվականին նշանակվել է Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի բարձրագույն ուսումնարանի դասարանական տեսուչ։
1906 թվականին Նիկոլայ Բրունիին շնորհվել է ակադեմիկոսի կոչում։ 1912 թվականին նշանակվել է Ակադեմիայի խճանկարի բաժնի վարիչ։
Նիկոլայ Բրունին մահացել է 1935 թվականին։ Թաղված է Սմոլենսկի ուղղափառական գերեզմանատանը։


== Արվեստ ==
Աշխատելով որպես պրակտիկ գեղանկարիչ՝ մասնակցել է Սոֆիայի Ալեքսանդր Նևսկու տաճարի որմնանկարների ստեղծմանը։
Հայտնի է, որ Նիկոլայ Բրունի ստեղծել է նաև ապակենկարների նախագծեր։ Նրա էսքիզով 1899 թվականի Ֆ. Ցետլերի՝ Մյունխենում գտնվող արվեստանոցում ստեղծվել է Քրիստոսի Հարությանը նվիրված ապակենկարը Սանկտ Պետերբուրգի Սուրբ Ալեքսանդր Նևսկու տաճարի կադետական երկրորդ մասնաշենքի ապակենկարը։ 2008 թվականին այն գտնվել է Պետերբուրգի Գեղարվեստի ակադեմիայի գիտահետազոտական թանգարանի պահեստում։ 1905 թվականին Նիկոլայ Բրունիի էսքիզով Հ. Մյուլլեր-Հիկլերի՝ Դրամշտադում գտնվող արվեստանոցում ստեղծվել է ապակենկար Պետերբուրգի Պետրոպավլովյան տաճարի Իշխանական հանգստարանի համար։ Այդ ապակենկարը ոչնչացվել է Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ։ 2006 թվականին ապակենկարը վերականգնվել է Սանկտ Պետերբուրգում՝ Ա. Յակովլևի արվեստանոցում։
Նիկոլայ Բրունիի էսքիզներով ստեղծված երկու ապակենկարներն էլ կերտվել են Քրիստոսի Հարությունը պատկերող սրբապատկերների ստեղծման ավանդույթներին համապատասխան և համարվում են ապակենկարի՝ Ռուսաստանում ստեղծված լավագույն նմուշներից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Княжицкая Т. В. Два образа — две эпохи : Витражи по эскизам Н. А. Бруни // Антиквариат. — 2009. — № 6-8 (68).
Шилова Е.В. Творчество Н.А.Бруни // Русское искусство Нового времени: Исследования и материалы. Сборник статей. Вып. 10: Императорская Академия художеств: Дела и люди. СПб., 2006.


== Արտաքին հղումներ ==
«Бруни Николай Александрович (1856—1935)»։ Русская живопись։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-06-27-ին։ Վերցված է 2012-06-26
Կոզարսկա Դուբիցա (այլ կիրառումներ)

Կոզարսկա Դուբիցա կարող է վերաբերվել.

Կոզարսկա Դուբիցա, քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորման համանուն համայնքում։
Կոզարսկա Դուբիցա, համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորման մեջ։
Մաքսիմ Հակոբյան

Մաքսիմ Անուշավանի Հակոբյան (8 օգոստոսսի 1949, գ. Վերին Հանդ, Ղափանի շրջան - 9 դեկտեմբերի, 2018), ՀԽՍՀ և ՀՀ տնտեսության գործիչ, Զանգեգուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատի տնօրենների խորհրդի նախագահ։


== Կրթություն ==
1967 թ. ավարտել է Քաջարանի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցը։
1967-1972 թթ. սովորել և ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի լեռնամետալուրգիական ֆակուլտետը՝ լեռնային ինժեների որակավորմամբ։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1972-1973 թթ. աշխատել է Զանգեգուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատում՝ որպես էքսկավատորի մեքենավարի օգնական։
1973-1981 թթ. աշխատել է կոմբինատում՝ լեռնային վարպետ, ապա հորատապայթեցման և էքսկավատորաբուլդոզերային տեղամասերի պետ։
1982-1988 թթ. աշխատել է որպես կոմբինատի լեռնային արտադրամասի գլխավոր ինժեներ։
1988-1994 թթ. - կոմբինատի գլխավոր ինժեների տեղակալ, անվտանգության տեխնիկայի և շրջակա միջավայրի պաշտպանության բաժնի պետ։
1994-1998 թթ. - աշխատել է որպես կոմբինատի գլխավոր ինժեներ։
1998 թվականի մայիսի 7-ին նշանակվել է Զանգեգուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատի գործադիր տնօրեն։
2003 թվականի մարտի 24-ին նշանակվել է կոմբինատի գլխավոր տնօրեն։
2014 թվականի մայիսից կոմբինատի տնօրենների խորհրդի նախագահն է, Սյունիքի նախկին մարզպետ Վահե Հակոբյանի հայրը։


== Հասարակական գործունեություն ==
2004 թ. ընտրվել է «Մատենադարանի բարեկամներ» բարեգործական հիմնադրամի պատվավոր անդամ։
2006 թվականից ՀՀ հանքագործների և մետալուրգների միության նախագահն է։
2007 թվականից՝ «Գանձասար» ֆուտբոլային ակումբի նախագահ։


== Պարգևներ ==
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշան (2014)։
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալ (2011)։
Անանիա Շիրակացու մեդալ (2002)։
Հայ Առաքելական եկեղեցու բարձրագույն պարգև «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» շքանշան։
«Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոց» հուշամեդալ։
2005 թ. Միջազգային քաղաքականության ռուսական ակադեմիայի կողմից շնորհվել է դոկտորի գիտական աստիճան։
Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանի պատվավոր դոկտոր (2008)։
Քաջարան, Կապան, Մեղրի, Ագարակ քաղաքների, Արմավիրի մարզի պատվավոր քաղաքացի է։
2007 թվականին ճանաչվել է «Տարվա մարդ» («Դե-ֆակտո» ամսագրի վարկածով)։Ունի երկու որդի, չորս թոռ։ Անկուսակցական է։


== Ծանոթագրություններ ==
Առնետորս

Առնետորս (մալայալամ՝ എലിപ്പത്തായം), ռեժիսոր Ադուր Գոպալակրիշնանի հնդկական ֆիլմ դրաման։ Շատ քննադատների կարծիքով` սա ռեժիսորի լավագույն ֆիլմերից է։ Ֆիլմը ցուցադրվել է մի քանի կինոփառատոների ժամանակ, այդ թվում` 1982 թվականի Կաննի կինոփառատոնին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմում ցուցադրվում է ժամանակակից ֆեոդալների գյուղական կյանքի մթնոլորտը։ Մեծ կալվածքում ապրում են եղբայրը և երկու չամուսնացած քույրերը։ Առաջին քույրը ամբողջ օրը ստրկուհու նման վարում է տնտեսության գործերը, իսկ երկրորդը տարված է դպրոցական ուսուցչով, բայց եղբայրը չի ուզում, որ նրանք ամուսնանան։ Գուցե, նա ընդհանրապես ոչինչ չի ուզում և իրեն հաշիվ չի տալիս դրանում։ Նրա մարդկային վառ բնավորությունը դրսևորվում է այն ժամանակ, երբ տանը առնետներ են հայտնվում։ Եղբայրը ոչիչ չի կարողանում անել, իսկ փոքր քույրը ստիպված է համբերատարորեն որսալ դրանց և խեղտել լճի մեջ։
Առնետորսը մետաֆոր է, որը ցույց է տալիս, թե ինչպես են կանայք հայտնվում ֆեոդալական համակարգի թակարդի մեջ։


== Դերերում ==
Կարամանա Ջանարդանան Նաիր` Ուննի
Ջալաջա` Շրիդևի
Ռաջամ Նաիր` Ջանամմա
Շարադա` Ռաջամմա


== Պարգևներ ==
Բրիտանական կինոյի ինստիտուտի միցանակ
1982 թվականին ռեժիսոր Ադուր Գոպալակրիշնանն արժանացել է Sutherland Trophy մրցանակին
Լոնդոնի կինոփառատոնի մրցանակ
1982 թվական, մրցանակ` «Ամենաինքնատիպ և ստեղծագործական ֆիլմ» անվանակարգում (Ադուր Գոպալակրիշնան)
Ազգային կինոմրցանակ (Հնդկաստան)
1982 թվական, «Արծաթե լոտոս» մրցանակ` լավագույն երաժշտության համար (Պ. Դևադաս)
1982 թվական, «Արծաթե լոտոս» մրցանակ` մալայամերեն լեզվով լավագույն ֆիլմի համար


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Առնետորս»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
««Առնետորս»»(անգլ.) ֆիլմը allmovie կայքում:
«Առնետորս»(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
Mathrubhumi article
Քերբորան

Քերբորան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ժանետ Լազարյան

Ժանետ Տիգրանուհի Լազարյան (1931, Թեհրան, Իրան և Իրան - օգոստոսի 25, 2014(2014-08-25), Իրան), իրանահայ լրագրող, արվեստագետ, «Լազար» արտ-մոդեռն թանգարան ցուցահանդեսի հիմնադիր։


== Կենսագրություն ==
Ժանետ Տիգրանուհի Լազարյանը ծնվել է 1931 թվականին Թեհրանում,  Նախիջևանից գաղթած ընտանիքում։ Տարրական ու միջնակարգ կրթություն  է ստացել  Սպահանում ու Թեհրանում։ Այնուհետև   բարձրագույն կրթությունը շարունակել է Լոնդոնի Թագավորական քոլեջում, որտեղ էլ մասնագիտացել է համաշխարհային արվեստի պատմության մեջ։ 1967 թվականից լույս են տեսել առաջին հոդվածները  պարսկական «Ֆերդոսի» ամսագրում՝ գեղանկարչության, երաժշտության ու կինոյի մասին։ Տասը տարի աշխատել է  նավթային ընկերությունում՝ միաժամանակ թղթակցել «Էթելաաթ» օրաթերթին։ Այնուհետև  աշխատանքի է անցել անգլալեզու «Թեհրան ջոռնըլ» օրաթերթում՝ որպես արվեստի բաժնի վարիչ։ Ժանետ Լազարյանը լուսաբանել է  իրանյան հեռուստատեսությամբ ժամանակակից երաժշտական եվրոպական փառատոները։ Ժանետ Լազարյանի միջնորդությամբ    լեհ մեծ երաժիշտ Քշիշտոֆ Պենդերեցկին 300 հոգանոց նվագախմբով ժամանել Իրան և հանդես եկել համերգային ծրագրով։ Սերգեյ Փարաջանովի ազատազրկումից հետո, Լազարյանն այդ մասին բարձրաձայնել է տարբեր կինոփառատոներում։ Իր լրագրողական գործունեության ընթացքում Ժանետ Լազարյանը հարցազրույցներ է վարել Վիլյամ Սարոյանի, Քեթի Բերբերյանի, Զուբին Մեթայի, Հերբերտ ֆոն Կարայանի, Արամ Խաչատրյանի, Առնո Բաբաջանյանի, Էմիլի Գիլսի, Պիտեր Բրուկի հետ։ Իրանի իսլամական հեղափոխությունից հետո Լազարյանը որպես ազատ լրագրող թղթակցել է իրանյան «Դոնյաե սոխան», «Բոխարա» և «Թավուս» ամսագրերին, ինչպես նաև  «Թեհրան թայմս», «Իրան նյուզ» օրաթերթերին։ 2001 թվականին հայաստանցի և իրանահայ ժամանակակից նկարիչների գործերի ցուցահանդես է կազմակերպել Թեհրանի ժամանակակից արվեստների թանգարանում, իսկ 2004 թվականին՝  Հայաստանի ազգային թանգարանում  Իրանի 3 սերնդի նկարիչների գործերի ցուցահանդես։ 2002 թվականին Իրանի նախագահ Մոհամմադ Խաթամիի հիմնած «Քաղաքակրթությունների երկխոսություն» կազմակերպության կողմից հրատարակվեց Ժանետ Լազարյանի պարսկերենով կազմած «Իրանահայոց հանրագիտարան»-ը, որը վերահրատարակվեց 2009 թվականին։ 2012 թվականին ՀՀ Մշակույթի նախարարության  ՀՀ-ում Իրանի դեսպանության Մշակույթի կենտրոնի աջակցությամբ հրատարակվեց նույն գրքի հայերեն տարբերակը։ Լազարյանն արժանացել է պետական և ոչ պետական կառույցների  շնորհակալագրերի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
http://louysonline.com/archives/Complete/Louys-190-Web.pdf
http://www.azg.am/AM/culture/2014112109
Սանտ Անջելո Լոմելինա

Ռոզասկո (իտալերեն՝ Sant'Angelo Lomellina), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 814 մարդ։ Խտությունը կազմում է 81 մարդ/կմ²։ Տարածքը 10 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 27030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0384։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Միքայել Հրեշտակապետը։ Տոնը նշվում է սեպտեմբերի երկրորդ կիրակի օրը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0384 55012


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կերարգիրիտ

Կերարգիրիտ (անգլ.՝ cerargyrite, գերմ.՝ Kerargyrit m, Hornsilber n, Chlorsilber n, Silberhornerz n հուն․՝ kéras — «եղջյուր» և árgyros — «արծաթ»), արծաթի քլորիդ հալոգեների դասից, միներալ։


== Հատկություններ ==
Քիմիական կազմը՝ AgCl (Ag—75, 26%)։ Խառնուրդների ձևով պարունակում է բրոմ, սակավ՝ սնդիկ։ Բյուրեղագիտական համակարգը խորանարդային է։ Բյուրեղները հազվադեպ են։ Սովորաբար առաջացնում է հոծ մոմանման զանգվածներ։ Գույնը՝ գորշ, դեղնավուն։ Կարծրությունը՝ 1-1.5, խտությունը՝ 5556 կգ/մ³։ Հանդիպում է արծաթի հանքավայրերի օքսիդացման զոնայում։ Արծաթի հարուստ հանքանյութ է։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Palache, C., H. Berman, C. Frondel Dana’s system of mineralogy, (7th edition), v. II, 1951. pp. 11–15. (англ.)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Qլորգիրիտ  Webmineral data (անգլ.)
Աշխարհագրական տարածումը քարտեզի վրա. (անգլ.)
Կերագիրիտ (Кераргирит). (անգլ.)
Բրազիլիայի ազգային գրադարան

Բրազիլիայի ազգային գրադարան, (պորտ.՝ Biblioteca Nacional do Brasil), Բրազիլիայի մատենագիտական և վավերագրական ժառանգության գանձարանը, որը գտնվում է Ռիո դե Ժանեյրո քաղաքի Սինելանդիա հրապարակում։
Այն համարվում է Լատինական Ամերիկայի ամենամեծ և աշխարհի 7-րդ ամենամեծ գրադարանը, որի հավաքածուն կազմում է շուրջ 9 միլիոն նմուշ։ Գրադարանում կազմակերպվել են Լատինական Ամերիկայում առաջին գրադարանային գիտական դասընթացները, արդիականացվել են գրադարանայի ծառայությունները, այդ թվում և առցանց տվյալների բազան։


== Պատմություն ==
Բրազիլիայի ազգային գրադարանի պատմությունն սկսվում է 1755 թվականի նոյեմբերի 1-ից, երբ Լիսաբոնում տեղի է ունենում ահավոր երկրաշարժ։ Այդ ժամանակ արքայական գրադարանը համարվում էր Եվրոպայի ամենակարևոր գրադարաններից մեկը։ Այս անդառնալի կորուստի պատճառով պորտուգալացիները շատ բաներ տեղափոխեցին Բրազիլիա։
Հավաքածուն Բրազիլիա բերվեց 3 փուլով, առաջինը՝ 1810 թվականին, մյուս երկուսը՝ 1811 թվականին։ 60,000 կտոր գրականությունը նախնական տեղավորվեց 3-րդ կարգի հիվանդանոցի վերևի հարկում, Կարմել փողոցի վրա՝ արքայական պալատի հարևանությամբ։ Պայմաններն անբավարար էին և հավաքածուն վտանգված էր։ Ուստի գրադարանի հիմնադրման ամսաթիվ է դիտարկվում 1810 թվականի հոկտեմբերի 29-ը, երբ գահակալ արքայազնը հրովարտակ ստորագրեց, ըստ որի արքայական գրադարանը պետք է հիմնվեր արքայական գանձարանի ֆոնդերից։
1911 թվականին Մանուել Ցիցերո Պերեգրինո դե Սիլվան բոլոր բրազիլական գրադարանների համար սկսեց ազգային կատալոգներ հիմնել։ Նա սկսեց առաջին գիտական դասընթացները Հարավային Ամերիկայում։ Շատ գրադարաններ դեռևս շարունակում են վերապատրաստվել եվրոպական և հյուսիս ամերիկյան համալսարաններում։


== Լեգալ դեպոզիտ ==
1907 թվականին N 1825 նախագահական հրամանագրով բոլոր հրատարակիչները իրենց յուրաքանչյուր հրատարակությունից մեկ օրինակ ուղարկում էին այն ժամանակ Bibliotheca Nacional անունը կրող գրադարն։ 2004 թվականին այս հրամանագիրը ուժը կորցրած ճանաչվեց Կոնգրեսի N 10,994 օրենքով, որը գործում է մինչ օրս և աջակցում է նույն մանտադին՝ նորացված դրույթներով։
Ըստ N 10,994 օրենքի 1-ին հոդվածի՝ լեգալ դեպոզիտի նպատակն է ապահովել ազգային մտավոր արտադրանքի գրանցումը և պահպանումը, թույլատրում է բրազիլական ներկայիս մատենագիտության վերահսկումը, զարգացումը և տարածումը՝ պահպանելով ազգային լեզուն և մշակույթը։


== Առանցքային հավաքածուներ ==
Գրադարանի առանձնահատուկ հավաքածուների մեջ է դասվում Թերեզա Քրիստինա Մարիայի լուսանկարների հավաքածուն, որը պարունակում է 19-րդ դարի 21,742 լուսանկարներ։ Այս լուսանկարները գրադարանին է հանձնել Բրազիլիայի Պեդրո II կայսրը 1891 թվականին։ Այս հավաքածուն ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՈ-ի Աշխարհի հիշողության ցանկում 2003 թվականին՝ իր համաշխարհային կարևորության համար։ Հավաքածուում կան պատկերներ Բրազիլիայի պատմությունից, 19-րդ դարի մարդկանց մասին, կան նաև Մորից Լամբերգի լուսանկարներից։ Լուսանկարներ կան նաև Աֆրիկայից, Հյուսիսային Ամերիկայից և Եվրոպայից։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը Archived 2016-09-17 at the Wayback Machine. (պորտուգալերեն)
Encarta( Archived 2009-09-01 at the Wayback Machine. 2009-11-01)
Մահսուտլու

Մահսուտլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 90 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մամայկա

Մամայկա (ռուս.` Мамайка), միկրոշրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Մեծ Սոչիի Կենտրոնական շրջանում, Փսախե գետի ափին, Սոչի քաղաքի հյուսիս-արևմուտքում։ Ծովափնյա առողջարան է և զբոսաշրջության կենտրոն։


== Պատմական ակնարկ ==
Ներկայիս ավանը հիմնադրվել է 1852 թվականին։ Առաջին քարե շինությունը, Փսախե գետի գետաբերանում կառուցված` բյուզանդական ամրոցն է (1-6-րդ դարեր)։ Մամայկա անվանումը, ամրոցի թուրքերեն` Մամայ-Քալե անվան ռուսականացված ձևն է։
Հայերը եկել են Սամսունից և Տրապիզոնից` 1896 թվականին։
Մամայկայում գործում են միջնակարգ դպրոց, ակումբ, հանգստյան տներ, ամառային կինոթատրոն և փայտամշակման կոմբինատ։


== Ծանոթագրություններ ==
Միխայլովկա (գյուղ, Բերեզանկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիխայլովկաՄիխայլովկա (ուկրաիներեն՝ Михайлівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Միխայլովկա գյուղում բնակվում էր 138 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,38 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պրիզենդորֆ

Պրիզենդորֆ (գերմ.՝ Priesendorf), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Բամբերգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1546 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 8,35 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 71 173։
Կոմունան բաժանված է 2 գյուղական համայնքի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2007-09-28 at the Wayback Machine.