armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սերգեյ Յուտկևիչ

Յուտկևիչ Սերգեյ Իոսիֆովիչ (դեկտեմբերի 15 (28), 1904, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 24, 1985(1985-04-24) կամ ապրիլի 23, 1985(1985-04-23), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային ռեժիսոր, կինոարվեստի տեսաբան։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1962)։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1974)։ Արվեստագիտության (1941)։ ԽՄԿԿ անդամ (1939)։


== Կենսագրություն ==
1921-1923 թվականներին սովորել է Պետերբուրգի բարձրագույն ռեժիսորական (Վսևոլոդ Մեյերխոլդի ղեկավարությամբ) և գեղարվեստատեխնիկական բարձրագույն արվեստանոցներում։ Գ․ Կոզինցևի և Լ․ Տրաուբերգի հետ կազմակերպել է ՖԷՔՍ (ФЭКС — էքսցենտրիկ դերասանի ֆաբրիկա) խումբը։ 1925 թվականից աշխատում է կինոյում։ Ռեժիսորին ճանաչում է բերել «ժանյակներ» (1928) ֆիլմը։ Սովետական կինոարվեստի զարգացման ասպարեզում նշանակալից երևույթ են Յուտկևի «Ոսկե լեռներ» (1931), «Հանդիպականը» (1932, Ֆ․ էրմլերի հետ) նորարարական կինոնկարները։
Առաջատար տեղ են գրավում նաև Յուտկևի «Հրացանավոր մարդը» (1938), «Պատմվածքներ Լենինի մասին» (1958), «Լենինը Լեհաստանում» (1966) ֆիլմերը։ «Բաղնիք» (1962, ըստ Մայակովսկու, Ա․ Կարանովիչի հետ) և «Մայակովսկին ծիծաղում է» (1974) կինոնկարներում դերասանները, տիկնիկները, նկարչական մուլտիպլիկացիան օրգանապես համադրված են։ Մոսկվայի և Լենինգրադի թատրոններում բեմադրել է մի շարք ներկայացումներ։ Դասավանդում է կինեմատոգրաֆիայի համամիութենական ինստիտուտում (1940 թվականից՝ պրոֆեսոր)։ «Կինոբառարանի» (հ․ 1-2, 1966-1970) գլխավոր խմբագիր։ ԽՍՀՄ Կադր «Պատմվածքներ Լենինի մասին» կինոնկարից (1958), ոեժիսոր Սերգեյ Յուտկևիչ պետական մրցանակներ (1941, 1947, 1967)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սինի լ'Աբբե

Սինի լ'Աբբե (ֆր.՝ Signy-l'Abbaye), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1362 մարդ, բնակչության խտությունը` 21.96 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 62.03 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 85 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 23 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 809 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 577-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 232։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,3 %։ 577 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 487 անձ (278 տղամարդ և 209 կին)։ Գործազուրկ են եղել 90 անձ (45 տղամարդ և 45 կին)։ 232 անաշխատունակներից 63-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 75-ը` թոշակառուներ, իսկ 94-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վառենց

Վառենց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Գավաշի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կարեմա

Կարեմա (իտալերեն՝ Carema), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 769 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 77 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 10 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0125։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները. 


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Միշել Մայոր

Միշել Մայոր (հունվարի 12, 1942(1942-01-12), Լոզան, Շվեյցարիա), շվեյցարացի աստղաֆիզիկոս, Ժնևի համալսարանի պատվավոր պրոֆեսոր (աստղաֆիզիկայի ամբիոն)։ Մայորը հանգստի է անցել պաշտոնապես 2007 թվականին, բայց շարունակում է մնալ Ժնևի աստղադիտարանի ակտիվ հետազոտողներից մեկը։ Հանդիսանում է 2010 թվականի Վիկտոր Համբարձումյանի անվան միջազգային գիտական մրցանակի համասեփականատեր է։ Ֆիզիկայի բնագավառի Վոլֆի (2017) և Նոբելյան (2019, Դիդյե Կելոյի հետ միասին) մրցանակների դափնեկիր է։


== Գործունեություն ==
1966 թվականին Լոզանի համալսարանում ստացել է ֆիզիկայի մագիստրոսի աստիճան, 1971 թվականին Ժնևի աստղադիտարանում՝ աստղագիտության դոկտորի աստիճան։ Նրա դիսերտացիան պարունակում է Արեգակի մերձակայքում աստղերի կինեմատիկական հատկությունների ուսումնասիրություն, որը կապված է Գալակտիկայի պարուրավոր կառուցվածքի հետ։ Կարճ ժամանակ աշխատել է Քեմբրիջի համալսարանի աստղագիտության ինստիտուտում (1971)։ Աշխատելով Ժնևի համալսարանում՝ նա մի քանի ստեղծագործական արձակուրդներ է անցկացրել Չիլիի Եվրոպական հարավային աստղադիտարանում (ESO) և Հավայան համալսարանի աստղագիտության ինստիտուտում։
1989-1992 թվականներին նա ղեկավարել է Եվրոպական Հարավային աստղադիտարանի Խորհրդակցական Խորհուրդը, 1990-1993 թվականներին եղել է Շվեյցարիայի աստղաֆիզիկայի և աստղագիտության ընկերության նախագահ (Swiss Society of Astrophysics and Astronomy)։ Եղել է Միջազգային աստղագիտական ​​միության մի քանի հանձնաժողովների նախագահ, իսկ հիմա միության ակտիվ անդամ է։
1995 թվականին Դիդյե Կելոյի հետ միասին հայտնաբերել է 51 Պեգասա b-ն՝ արևանման աստղի շուրջ պտտվող առաջին էքսոմոլորակը (51 Պեգասա)։ Այդ հայտնաբերման համար Մայորը և Կելոն 2019 թվականին ստացել են Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ։


== Մրցանակներ ==
1998՝ Ժյուլ Ժանսենի մրցանակ,
1998՝ Marcel Benoist Prize,
2000՝ Բալցանի մրցանակ,
2004՝ Ալբերտ Այնշտայնի մեդալ,
2004՝ Պատվավոր Լեգեոնի շքանշանի ասպետ,
2005՝ Շաո մրցանակ,
2010՝ Վիկտոր Համբարձումյանի անվան միջազգային գիտական մրցանակ,
2010՝ Կառլ Շվարցշիլդի մեդալ,
2011՝ BBVA Foundation Frontiers of Knowledge Awards,
2015՝ Թագավորական աստղագիտական ընկերության ոսկե մեդալ,
2015՝ Կիոտոյի մրցանակ,
2017՝ Ֆիզիկայի Վոլֆի մրցանակ,
2019՝ Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Միշել Մայորը «Ալբերտ Այնշտայնի ընկերություն» կայքում
Աբու Նիդալի կազմակերպություն

ՖԱԹՀ  հեղափոխական խորհուրդ (արաբ․՝ فتح المجلس الثوري‎‎), ավելի հայտնի է որպես Աբու Նիդալի կազմակերպություն, գոյություն ունեցող միջազգային ահաբեկչական կազմակերպություններից ամենավտանգավորներից մեկը։ Հայտնի է նաև Արաբական հեղափոխական խորհուրդ, Արաբական հեղափոխական բրիգադներ, Սոցիալիստական մահմեդականների հեղափոխական կազմակերպություն անվանումներով։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է պաղեստինցի ազգայնական Աբու Նիդալի կողմից 1973 թվականին Յասեր Արաֆաթի հետ տարաձայնությունների արդյունքում։ Աբու Նիդալը Արաֆաթին համարում էր Պաղեստինյան ազգային գաղափարի դավաճան, քանի որ նա պատրաստ էր գործել ոչ միայն ահաբեկչական, այլև դիվանագիտական մեթոդներով։ 1973 թվականին Աբու Նիդալը մահվան դատապարտվեց Ֆաթհի դատարանի կողմից, թաքնվեց իրաքցիների օգնությամբ և հիմնադրեց իր սեփական ահաբեկչական կազմակերպությունը՝ Ֆաթհի հեղափոխական խորհուրդը»։
1980 թվականին կազմակերպությունը փոխադրվել Է Սիրիա, որտեղ Աբու Նիդալը զբաղվում էր ՕԿԾ-ի և Հորդանանի դեմ ահաբեկչական գործողությունների կազմակերպմամբ՝ սիրիացիների հանձնարարությամբ։


== Գաղափարախոսություն ==
Աբու Նիդալը Իսրայելի ոչնչացման համար զինված պայքարը համարում էր ազգային-ազատագրական պայքարի միակ միջոցը։ Նա կարծում էր, որ նման պայքարը համախմբում է ողջ արաբ ժողովրդին։ Կազմակերպությանը մեղադրել են վարձկանության մեջ, քանի որ այն ահաբեկչություններ էր իրականացնում այն երկրների կառավարությունների հանձնարարությամբ, որտեղ գտնվում էին նրա բաժանմունքները, և Պարսից ծոցի պետությունների կառավարություններից ահաբեկչության սպառնալիքներով շորթելու մեջ։


== Ահաբեկչական գործունեություն ==
1973 թվականից մինչև 1999 թվականը Աբու Նիդալի կազմակերպությունը ավելի քան 120 ահաբեկչական գործողություն է իրականացրել աշխարհի ավելի քան 20 երկրներում, ահաբեկչական գործունեության հետևանքով զոհվածների և վիրավորների թիվը կազմում է ավելի քան 1000 մարդ։ Աբու Նիդալի կազմակերպության զինված գործողությունների տարածքն առավել ընդարձակ է։ Աբու Նիդալի կազմակերպութունն ահաբեկչական գործողություններ է իրականացրել Եվրոպայում, Ասիայում և Մերձավոր Արևելքում, ընդ որում Աբու Նիդալը օգտվել Է Իրաքի, Լիբիայի և Սիրիայի աջակցությունից՝ նրանցից ստանալով մատակարարումներ և ապաստան։
Կազմակերպության առավել հայտնի ահաբեկչություններ են համարվում Լոնդոնում Իսրայելի դեսպան Շլոմո Արգովի դեմ 1982 թվականի հունիսի 3-ի լույս 4-ի գիշերը կատարված մահափորձը, ինչը հանգեցրել է լիբանանյան պատերազմի, և միաժամանակյա ահաբեկչությունները Հռոմի և Վիեննայի օդանավակայաններում 1985 թվականի դեկտեմբերի 27-ին։
Կազմակերպությունը մոտ 400 անդամ ուներ։ Աբու Նիդալի գրոհայինները պատրաստվել են Լիբանանի, Լիբիայի, Ալժիրի, Սուդանի և այլ երկրների ճամբարներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Mannes A. Abu Nidal Organization // Profiles In Terror: The Guide To Middle East Terrorist Organizations. — Rowman & Littlefield, 2004. — P. 99-112. — 372 p. — (A Jinsa book). — ISBN 9780742535251
John Richard Thackrah. Dictionary of Terrorism. — 2. — London: Routledge, 2004. — P. 1-3. — 336 p. — ISBN 978-0415298216
Լևչենկո (Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջան)

Լևչենկո (ռուս.՝ Левченко), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանում։ Մտնում է Նովոնիկոլաևսկիգյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Նիկոլոզի

Նիկոլոզի (իտալերեն՝ Nicolosi), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզում՝ Էտնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6560 մարդ, 2004 թվականի տվյալներով բնակչության խտությունը կազմում է 148 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 42 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 95030։ Հեռախոսային կոդը՝ 095։
Քաղաքի հովանավորն են համարվում Անտոն Մեծը և Անտոն Պադովինացին։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.nicolosi.ct.it/ Archived 2008-07-08 at the Wayback Machine.
Պրոտեկտորատ

Պրոտեկտորատ (լատ.՝ protector - հովանավոր), գաղութային կախվածության ձև, որի դեպքում միջազգային հատուկ պայմանագրով մեկ պետություն մյուս պետությանն է հանձնում իր արտաքին հարաբերությունների վարումը։
Միաժամանակ հովանավորյալ պետությունը խորհրդական կամ ղեկավար (ռեզիդենտ) է ընդունում ներքին գործերով՝ պահպանելով միայն որոշ ինքնուրույնություն։ Հաճախ պրոտեկտորատ է սահմանվել միակողմանի ակտով (օրինակ, Մեծ Բրիտանիան՝ Եգիպտոսի նկատմամբ (1914 թ.), հիտլերյան Գերմանիան՝ Չեխիայի և Մորավիայի նկատմամբ (1939 թ.)։ Պրոտեկտորատը հակասում է միջազգային իրավունքի, առաջին հերթին ազգերի ինքնորոշման՝ ՄԱԿ-ի կանոնադրությամբ ամրապնդված իրավունքի սկզբունքներին։ Որպես պատմական վերապրուկ պահպանվել են Իտալիայի Պրոտեկտորատը՝ Սան Մարինոյի (1862 թ.-ից), Ֆրանսիայինը՝ Մոնակոյի (1861 թ.-ից), Շվեյցարիայինը՝ Լիխտենշտայնի (1924 թ.-ից) նկատմամբ, ռազմական դիկտատուրայի վարչակարգը Անգլիայում 1653-1659 թվականներին լորդպրոտեկտոր Օ. Կրոմվելի միանձնյա իշխանությամբ։
(5322) 1986 QB1

(5322) 1986 QB1, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի օգոստոսի 26-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,860611 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8394 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8818 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1767,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,203712 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,29° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5322) 1986 QB1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Փխալի

Փխալի, երբեմն՝ մխալի, (վրաց.՝ ფხალი), վրացական խոհանոցի ամենասիրված և էժան ուտեստներից մեկն է։ Նրանում առկա է տարբերակայնության սկզբունքը, այն է՝ մի բաղադրատոմսում կարելի է օգտագործել տարբեր բաղադրամասեր։


== Պատրաստում ==

Փխալիի հիմք է հանդիսանում ցանկացած բանջարեղեն կամ կանաչեղեն, օրինակ՝ եղինջի տերևներ, էկալա կոչվող բույս, որը նաև հայտնի է սասապարիլ անվամբ, կարմիր բողկի, բազուկի, ծաղկակաղամբի տերևները։ Սակայն փխալիում կարելի է նաև օգտագործել միս, ձուկ կամ ենթամթերք.
Հիմնական բաղադրամասը մանր կտրտվում, խաշվում, շոգեխաշվում է կամ մնում է առանց ջերմային մշակման, օրինակ՝ կանաչեղենն ու բանջարեղենի որոշ մասը։ Ավելացվում է կծու սոուս, որը հատուկ փխալիի համար պատրաստում են ընկույզից և կծու բիբարից՝ համեմած սխտորով, համեմով, սոխով, խմելի-սունելիով, աղով և գինու քացախով։
Փխալին մատուցվում է որպես աղցան կամ խավարտ՝ մսային ճաշատեսակների համար։ Կանաչեղենի և բանջարեղենի նվազագույն ջերմային մշակումը հնարավորություն է տալիս պահպանելու գրեթե բոլոր վիտամինները։ Սոուսը լավացնում է սկզբնական մթերքի համային բնութագիրը։
Փխալին մատուցում են աղցանի ամանով կամ հախճապակյա սկուտեղով՝ փոքր կոտլետների ձևով։ Տոնական սեղանի համար ձևավորում են փոքր գնդիկներ, որոնց մեջտեղը անցք բացելով՝ լցնում են նռան հատիկներ և ընկույզի յուղ։


== Տարբերակներ ==
Տարածված է փխալի-ասորտին՝ մի քանի մթերքներից՝ նույն ընկույզի սուսով։ Այն կոչվում է փխալիուլի։ Այսպես արագ պատրաստվում են մի քանի ճաշատեսակ, որոնք շքեղ տեսք են հաղորդում սեղանին։
Գուրիայում կոչվում է փխալի, որը ներմուծվել է աջարական խոհանոցից, պատրաստվում է բրինձից։ Խևսուրեթիի շրջանում փխալիուլին պատրաստվում է տարբեր կանաչեղենից՝ սխտորով, սոխով կամ համեմունքներով։
Ընդհանուր առմամբ հայտնի է փխալիի մոտ երկու հարյուր տարբերակ։


== Անվանում ==
19-րդ դարում Թիֆլիսի ռեստորաններում այս ճաշատեսակի անվանումը բազմաթիվ ռուս հաճախորդների բարեհնչության համար փոխեցին «մխալի»։ Ըստ Վախուշտի Բագրատիոնիի «Վրաց թագավորության նկարագրություն» աշխատության՝ «մխալի» կոչվում էին հոտավետ բույսերը, որոնք ձմռանն օգտագործվում էին որպես սննդամթերք :


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Կիլաձե, Ելենա Վրացական խոհանոցի գործնական հանրագիտարան. պատմություն, ավանդույթներ, պատմվածքներ, բաղադրատոմսեր. Մոսկվա, АСТ հրատ, 2011.


== Արտաքին հղումներ ==
Փխալիի բաղադրատոմս
Փխալի
Փխալի՝ վրացական խոհանոցի ուտեստ
Փխալիի բաղադրատոմսեր
Փխալիի պատրաստման բաղադրատոմս
Ալեքսեյ Երմոլով

Երմոլով Ալեքսեյ Պետրովիչ (հունիսի 4, 1777(1777-06-04), Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 23, 1861(1861-04-23), Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն), ռուսական ռազմական և պետական գործիչ, հետևազորի և հրետանու գեներալ։


== Երմոլովի կյանքը ==
1794 թվականին մասնակցել է Լեհաստանի դեմ պատերազմին և 1796 թվականին պարսկական արշավանքին։ Սմոլենսկի «ազատամիտ» սպաների խմբակի գործունեությանը մասնակցելու համար 1798 թվականին ձերբակալվել և աքսորվել է Կոստրոմա։ 1812 թվականի Հայրենական պատերազմի ժամանակ եղել է առաջին Արևմտյան բանակի շտաբի պետ, նշանակալի դեր է խաղացել Վալուտինա Գորայի, Բորոդինոյի ն Մալոյարոսլավեցի մարտերում։


=== Երմոլովի գործունեությունը ===

Բորոդինոյի ճակատամարտից հետո նշանակվել է միացյալ բանակների շտաբի պետ, 1813-1814 թվականների ռուսական բանակի արտասահմանյան արշավանքների ժամանակ՝ դաշնակից բանակների հրետանու պետ։ 1816 թվականից՝ Առանձին կովկասյան կորպուսի հրամանատար, Կովկասի գլխավոր զորահրամանատար և կառավարիչ։ 1817 թվականին դիվանագիտական հանձնարարությամբ մեկնել է Պարսկաստան։ Իրականացրել է ցարիզմի գաղութային քաղաքականությունը Կովկասում, ղեկավարել Հյուսիսային Կովկասի նվաճումը։ Երմոլովը ունեցել է առաջադեմ գործչի համբավ։ Դեկաբրիստների հետ կապի պատճառով 1827 թվականին ետ է կանչվել Կովկասից և պաշտոնաթող արվել։


== Ծանոթագրություններ ==
Պերեգրին Տուկ

Պերեգրին Տուկ (անգլ.՝ Peregrin Took), հոբիթ, Ջոն Ռոնալդ Ռուել Թոլքինի «Մատանիների տիրակալը» վեպի գլխավոր կերպարներից մեկը։ Սերում էր հայտնի Տուկերի հոբիթական ընտանիքից։ Ֆրոդո Բեգինսի մտերիմ ընկերը, Մատանու եղբայրության անդամ։ Գոնդորի մարտիկ։ Մահվանից փրկեց Ֆարամիրին, որին ուզում էր ողջ-ողջ այրել նրա հայրը՝ Դենետոր II-ը։


== Կենսագրություն ==
Պերեգրին Տուկը ծնվել է Ե. Դ. 2990 թվականին, Պալադին II-ի և Էգլանտին Տուկի ընտանիքում, որտեղ նա կրտսեր զավակն էր (ուներ երեք ավագ քույր՝ Պերլինա, Օչեցվետա և Դուշիցա) և միակ տղան։ Նրա լավագույն ընկերը՝ Մերիադոկ Բրենդիբակը, հանդիսանում էր իր երկրորդական եղբայրը հորական կողմից։
Ե. Դ. 3018 թվականին նա դարձավ Ֆրոդո Բեգինսի՝ դեպի Ռիվենդել ուղեկցորդներից մեկը։ Խորհրդի ժամանակ նրան և Մերրիին ևս նշանակեցին Մատանու պահապաններ։ Պահապանները, իրենց ամբողջական կազմով հասան մինչև Պարտ Գալեն, որտեղ էլ Պիպինին և Մերրիին առևանգեցին Սարումանի օրկերը, իսկ Գոնդորի արքայազն Բոռոմիրին սպանեցին։ Հետագայում երկու հոբիթները հանդիպում են էնթերին և նրանց հետ մասնակցում նշանավոր երթին դեպի Իզենգարդ։
Իզենգարդի գրավման ժամանակ պատահմամբ Պերեգրինի ձեռքն է ընկնում պալանտիրը, որը նրա ձեռքից վերցնում է Գենդալֆը։ Սակայն քանի որ Պիպինը շատ հետաքրքրասեր էր, այնուամենայնիվ նրան հաջողվում է նայել պալանտիրին և ընկնել խավարի տիրակալ Սաուրոնի ազդեցության տակ։ Իր հանգիստ բնավորության պատճառով Պիպինը ոչինչ չի հայտնում նրան, սակայն Գենդալֆը ստիպված է լինում հոբիթին իր հետ տանել Գոնդոր, որպեսզի Սաուրոնը չգտնի նրան։
Գոնդորում, իր փրկիչ Բոռոմիրի համար, Պերեգրինը մտնում է ծառայության նրա հոր՝ արքա Դենետոր II-ի մոտ։ Գենդալֆի օգնությամբ Պիպինը փրկում է կրտսեր արքայազն Ֆարամիրի կյանքը, որին ուզում էր ողջ-ողջ այրել խելագարված Դենետորը։
Մատանու պատերազմի ավարտից հետո, Գոնդորում ասպետական կոչում ստանալով Պիպինը վերադառնում է Շիր, որտեղ ոչնչացնում է Սարումանի դիկտատուրան, որը խորամանկությամբ յուրացրել էր երկիրը։
Ի դեպ, Պիպինը հայտնի է որպես նաև ամենաբարձրահասակ հոբիթ՝ Մերրիի հետ միասին, քանի որ նրանք բավականին շատ էին խմել էնթական ջուր, որը նրանց հյուրասիրում էր էնթ Ֆանգորնը.

But amidst all these wonders Sam returned always to his astonishment at the size of Merry and Pippin; and he made them stand back to back with Frodo and himself.
«But there it is: you're three inches taller than you ought to be, or I'm a dwarf.»
Պերեգրինը բարձրահասակ էր դարձել մոտ 8սմով, դրանով հոբիթների մեջ վերածվելով հսկայի։
64 թվականին Պերեգրինը և Մերիադոկը հրաժարվում են երկրի ղեկավարի պաշտոնից և ուղևորվում են ճամփորդության դեպի Ռոհան և Գոնդոր։ Մեկ տարի անց նրանք մահանում են Գոնդորում և թաղվում տեղի արքայական գերեզմանատանը։


== Գրականություն ==
Королёв К. Энциклопедия «Толкин и его мир». — Москва: Локид-Пресс, 2005. — С. 29. — 494 с. — 7100 экз. — ISBN 5-98601-018-3
Քանթհո

Քանթհո (Cần Thơ, գործածվում են նաև Can Tho կամ Cantho անվանաձևերը. ստանդարտ վիետնամերեն՝ kən˨˩ tʰəː˧˧||, հարավային վիետնամերեն՝ kʌŋ˨˩ tʰəː||), քաղաք Վիետնամում՝ Մեկոնգ գետի վտակ Հաուի (Բասսակի) հարավային ափին, Հոշիմինից մոտավորապես 170 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Բնակչության թվաքանակի ցուցանիշով չորրորդ տեղն է գրավում այդ երկրում և առաջին տեղը՝ Մեկոնգի դելտայի վիետնամական տարածաշրջանում։ 2018 թվականի տվյալներով այդ ցուցանիշը եղել է շուջ 1.282.300:
Քաղաքն ստացել է «Արևմտյան մայրաքաղաք» (վիետնամերեն՝ Tây Đô) մականունը, համբավվել է լողացող շուկաներով, բրնձի ծղոտից ստացված թղթից պատրաստված շինություններով, գեղատեսիլ ջրանցքներով։ 2011 թվականից այստեղ սկսել է գործել միջազգային օդանավակայանը։ 2007 թվականին շուրջ 50 մարդ է զոհվել Քանթհոյի նորակառույց կամրջի փլուզման հետևանքով (դա Վիետնամում տեղի ունեցած խոշորագույն ինժեներական աղետներից մեկն է համարվում)։ 


== Տնտեսություն ==
Վերջին 120 տարում տեղի ունեցած զարգացումների արդյունքում քաղաքն իր նավահանգստով, արդյունաբերական երկու պարկերով դարձել է տնտեսական, մշակութային, գիտական, տեխնոլոգիական կարևորագույն կենտրոնը Մեկոնգի դելտայի տարածաշրջանում։
Կաղապար:Wide image


== Քույր քաղաքներ ==
 Հունգարիա, Կապոշվար
 ԱՄՆ, Ռիվրսայդ (Կալիֆոռնիա)
 Չինաստան, Շանտոու


== Կլիմա ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քանթհոյի համայնքապետարանի կայքէջը
Պուրշ (վագր)

Պուրշ (դեկտեմբերի 6, 1952(1952-12-06), Ռիգայի կենդանաբանական այգի, Ռիգա, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - 1964), հայտնի Բենգալյան վագր, կինոդերասան և կրկեսի կենդանի։ Նա եղել է իր մարզչի՝ Մարգարիտա Նազարովայի սիրելին, որը նրան շատ էր սիրում և ամեն կերպ երես էր տալիս։ Կենդանու մահը մեծ ցնցում էր նրա համար, որի հետ նա չկարողացավ հաշտվել մինչև կյանքի վերջը։


== Կենսագրություն ==
Պուրշը ծնվել է 1952 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Ռիգայի կենդանաբանական այգում՝ Բենգալյան վագր Յունայի և վագր Բենգոյի ընտանիքում։ Մեկ շաբաթ անց Յունայի հիվանդության պատճառով (չէր կարողանում կերակրել) Ռիգայի կենդանաբանական այգու տնօրենի տեղակալ Արվիդ Վիքսնեն վագրիկին հանձնել է այգու աշխատակից Բուցինիեքսին, որը նրան իր տուն է տարել։ Կինը և նրա դուստրը՝ Օլգան, բուժում, խնամում և կերակրում էին  վագրին։ Տեսնելով իր «խնամողին»՝ կենդանին հնչեցնում էր «պուրշ-պուրշ» ձայնը, որն էլ ի վերջո դարձավ նրա նոր և վերջնական անունը։ Պուրշը մեծանում էր, և դժվար էր նրան բնակելի տանը պահել։ Լենինգրադի կենդանաբանական այգու ղեկավարությունը խնդրել է Պուրշին ուղարկել իրենց մոտ, ինչը և կատարվել է։
Առաջին անգամ Պուրշը հայտնվել է կինոյում՝ նկարահանվելով «Վագրին ընտելացնողը» ֆիլմում։ Հենց այնտեղ է նա հանդիպել հայտնի մարզիչ Մարգարիտա Նազարովային։ Նկարահանումներից հետո կենդանին անցել է նրա խնամքի տակ։ Նրա ձեռքի տակով շատ վագրեր և այլ կենդանիներ են անցել, բայց հենց Պուրշն է դարձել Նազարովայի ամենասիրելի կենդանին։ Կինն ամեն կերպ երես էր տալիս վագրին, տանում էր զբոսանքի, նույնիսկ՝ ռեստորան։ Պուրշը բավականին հանգիստ վագր էր և իրեն հանգիստ էր պահում։ 1962 թվականի դեկտեմբերի 31-ի լույս 1963 թվականի հունվարի 1-ի գիշերը Նազարովան և նրա ընկերները Պուրշի հետ են անցկացրել «Աստորիա» հյուրանոցի ռեստորանում ։
Պուրշը նկարահանվել է ֆիլմերում և իր տիրուհու հետ մեկնել շրջագայությունների։ Պուրշի բնավորությունը թեև մեղմ էր, բայց ոչ պարզ։ Կիևում հյուրախաղերի ժամանակ նա իր վարժեցնողներից փախել է մոտակա բուֆետ, որտեղ կերել է 31 երշիկ և կոտրել բուֆետի դարակը։ Բացի այդ, մի անգամ նա փորձել է պոկել Նազարովայի գլխակապը, ինչը նրա մոտ քունքային զարկերակի վնասվածք է առաջացրել։
Կինոյում նկարահանումներից հետո Պուրշը հիվանդացել է շաքարային դիաբետով և մահացել 1964 թվականին՝ կյանքի 13-րդ տարում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վագրերի սանձահարողը Մարգարիտա Նազարովան է. խորհրդային կրկեսորդի ողբերգությունը
Միխայիլ Բաղդասարովը՝ Նազարովայի և Կոնստանտինովսկու միջև վիճաբանության և «գծավոր չվերթի» վտանգավոր նկարահանումների մասին
Ֆրալին

Ֆրալին (ֆր.՝ Fralignes), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 73 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.20 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.14 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 170 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 90 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 27 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 45 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 34-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 11։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,6 %։ 34 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 31 անձ (17 տղամարդ և 14 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (0 տղամարդ և 3 կին)։ 11 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE
Մերկասար (լեռնագագաթ, Տավուշի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մերկասար (այլ կիրառումներ)Մերկասար, լեռնագագաթ Հայաստանի Տավուշի մարզում, Ոսկեպարի լեռնաշղթայում, Բարեկամավան գյուղից 1 կմ արևելք։ Բարձրությունը՝ 1045 մետր։


== Ծանոթագրություններ ==
Եկմալյան փողոց (Երևան)

Եկմալյան փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Անվանվել է ի պատիվ հայ կոմպոզիտոր, խմբավար և մանկավարժ Մակար Եկմալյանի։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Կարեն Դեմիրճյան փողոցից և ձգվում մինչև Պուշկինի փողոցը։ Հատող փողոցներ չունի։


== Նշանակալի օբյեկտներ ==
«Օրրան» բարեգործական հասարակական կազմակերպություն
«Բիզնես պալե» բիզնես-կենտրոն


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցներ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Անտառապատում

Անտառապատում, ոչ անտառածածկ անտառային հողերի և այլ նշանակության հողերի վրա տնկման և ցանքի միջոցով արհեստական անտառային տնկարկների հիմնադրումը և աճեցումը։ Անտառապատման նպատակն է բացասական գործոնների ազդեցությունից վնասված անտառային էկոհամակարգերի քայքայման կանխարգելումը, անտառի այրված, հատված և այլ պատճառներով ծառազրկված, նախկինում անտառածածկ տարածքներում անտառային պաշարների վերականգնումը, անտառածածկ տարածքների ընդլայնումը։ Ոչ անտառածածկ անտառային հողերն անտառապատում են անտառշինական նախագծերի, անտառային տնկարկներն անտառի շարք փոխադրելու կարգի համաձայն։
2006 թվականին նախատեսվել է ընդլայնել Հայաստանի անտառածածկ տարածքները և տնկել 3,5 միլիոն ծառ։
Բաղդասար Այվազյան (դերասան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բաղդասար Այվազյան (այլ կիրառումներ)Բաղդասար (Վիկտոր) Արտյոմի Այվազյան (հունվարի 27, 1928(1928-01-27), ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 13, 1999(1999-11-13), Պսկով, Ռուսաստան), խորհրդային թատրոնի դերասան, ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ։


== Կենսագրություն ==
Բաղդասար Այվազյանը ծնվել է 1928 թվականի հունվարի 27-ին։ Խաղացել է Սամարղանդի, Ստալինոգորսկի, Օրյոլի և Գոմելի թատրոններում։ 1964-1990 թվականներին աշխատել է Պսկովի Ա․ Պուշկինի անվան դրամատիկական թատրոնում։ Խաղացել է կատակերգական և սուր խարակտերային դերեր։
Մահացել է 1991 թվականի նոյեմբերի 13-ին Պսկովում, թաղված է Պսկովի Օռլեցովյան գերեզմանոցում։


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (ապրիլի 22, 1982)


== Թատերական աշխատանքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բաղդասար Այվազյանը pskovmir.edapskov կայքում
Բաղդասար Այվազյան Արամի Archived 2015-02-08 at the Wayback Machine.
Թալինը և ընկերները

Թալինը և ընկերները (անգլ.՝ Taline and Friends), ամերիկահայ խումբ է, որն առավել հայտնի է իր մանկական երաժշտությամբ։ Այն ներառում է Թալին Բեսոսին և նրա ընկերներին՝ Ծաղրածուին, Նապիկին և Փիսոյին։ Ալեքս Բեսոսը խմբի երգերի հեղինակն է, պրոդյուսերը և գործադիր տնօրենը։ Թալինի ամենահայտնի երգերն են՝ «Իմ գնդակը», «Ձկնիկը» և «Փիսոյի պարը»։
Նրանք մեծ դեր են խաղացել 1990-ականների սկզբից ամբողջ աշխարհում երեխաների հայերեն լեզվի հմտությունները զարգացնելու գործում։


== Պատմություն ==
Խմբի հիմնադիրներն ու ստեղծողները Թալին և Ալեքս Բեսոսներն են, որոնք բնակվում են Կալիֆորնիայի Գլենդել քաղաքում։ Թալինը ծնվել է Բեյրութում և 15 տարեկանում տեղափոխվել ԱՄՆ։ 1993 թվականին Թալինը, ով նախակրթության ոլորտում բակալավրի կոչում ունի, և Ալեքսը վարձակալեցին փոքրիկ ստուդիա և թողարկեցին իրենց առաջին ձայնասկավառակը, որը կոչվում էր «Հինգ փոքրիկ թաթիկներ», որը ներառում էր հայկական ավանդական երգեր նրանց մանկությունից և օրիգինալ երգեր։ 1994 թվականին նրանք թողարկեցին իրենց երկրորդ ձայնասկավառակը։ Թալինն ու ընկերները սկսեցին ավելի մեծ ժողովրդականություն ձեռք բերել, երբ թողարկեցին իրենց առաջին «Let’s Sing & Dance» DVD-ն։ Նրանց առաջին վճարովի համերգը տեղի է ունեցել 2003 թվականին՝ Նյու Ջերսիում։ Նրանք իրենց առաջին Սուրբ Ծննդյան մանկական համերգը ներկայացրել են 2003 թվականին՝ Գլենդելի «Ալեքս» թատրոնում։ Նրանց առաջին միջազգային ելույթը կայացել է 2004 թվականին՝ Կանադայում։ Այդ ժամանակից ի վեր նրանք ելույթ են ունեցել 12 երկրներում, այդ թվում՝ Արգենտինայում, Հայաստանում, Արցախում, Ավստրալիայում, Կիպրոսում, Ֆրանսիայում, Քուվեյթում, Լիբանանում, Միացյալ Թագավորությունում, Սիրիայում, Թուրքիայում, Արաբական Միացյալ Էմիրություններում և Ուրուգվայում։
Այժմ նրանց սկավառակագրությունը բաղկացած է 5 DVD-ից և 9 CD-ից։ Թալինի ու ընկերների հոլովակները ներառում են դասեր տարբեր թեմաներով, այդ թվում՝ կենդանիների, հայոց այբուբենի և հայ լինելու մասին։ Օրական կտրվածքով նրանց YouTube ալիքի տեսանյութերը ունենում են ավելի քան 20,000 դիտում։
2012 թվականին «Կանայք բիզնեսում» մրցանակաբաշխության արդյունքներով Թալինը ճանաչվել է նահանգի 30 բացառիկ գործարար կանանցից մեկը։


== Աղբյուրներ ==


== Հղումներ ==
Taline and Friends YouTube ալիքը
Taline and Friends
The entertainer, By Joyce Rudolph, Los Angeles Times, Jan. 6, 2007
Հարրիի ցուցակը (Քովենթ Գարդենի լեդիները)

Հարրիի՝ Քովենթ Գարդենի լեդիների ցուցակը տպագրվել է 1757 թ.-ից 1795 թվականներին։ Այն ամենամյա հրատարակվող տեղեկատու էր, որտեղ նկարագրվում էին Գեորգյան Լոնդոնում աշխատող մարմնավաճառները։ Այն փոքրիկ գրքույկ էր, տպագրվում ու հրատարակվում էր Քովենթ Գարդենում և վաճառվում էր 2 շիլլինգով կամ 6 պենսով։ 1791 թվականին նրա շրջանառությունը հաշվվում էր տարեկան մոտ 8000 օրինակ։
Յուրաքանչյուր գրքույկը պարունակում էր Քովենթ Գարդենում և շրջակայքում աշխատող 120-190 մարմնավաճառի արտաքինի և սեքսուալ մասնագիտացման մասին նկարագրություն։ Որոշ կանանց նկարագրվում էր նաև շատ անպարկեշտ մանրամասնություններով, որոշներին դրական գնահատականներ էին տրվում, իսկ որոշների վատ սովորություններն էին նշում։ Կային նաև "մերժվածներ", սրանք հավանաբար այն կանայք էին, ովքեր այլևս չէին համալրում հեղինակների նախընտրելիների շարքերը։ Գրքույկի հեղինակները չեն բացահայտվել։


== Հնարավոր հեղինակները ==
Ցուցակի հեղինակի ինքնությունը անհստակ է։ Որոշ հրատարակություններ կարող են գրված լինել Սամուել Դերրիքի կողմից, ով Գրաբ Սթրիթից էր, ծնվել էր 1724 թ.-ին Դուբլինում։ Վերջինս տեղափոխվել էր Լոնդոն՝ դերասան դառնալու նպատակով։ Այդ ոլորտում փոքր հաջողություն ունենալուց հետո, նա սկսեց գրել և հրատարակել իր գործերը (The dramatic censor; being remarks upon the conduct, characters, and catastrophe of our most celebrated plays (1752), A Voyage to the Moon (1753), The Battle of Lora (1762)) :
Հալլիի Ռուբենհոլդը իր 2005 թվականի Քովենթ Գարդենի Լեդիները գրքում ներկայացնում է մի պատմություն, որն ընկած է Հարրիի ցուցակի հիմքում։ Ռուբենհոլդը պնդում է, որ գրքի հեղինակը Ջոն Հարրիսոնն (այլ կերպ՝ Ջեք Հարրիս) է, վերջինս բիզնեսմեն և կավատ էր, ով աշխատում էր Քովենթ Գարդենում գտնվող Շեքսպիրի Գլուխ տավերնայում։ Հավանաբար նա ծնվել էր մոտավոր 1720-1730-ականներ։ Ըստ երևույթին Հարրիսը Քովենթ Գարդենում աշխատելով վարպետացել էր մարմնավաճառների հարցում։
Վոյ Վոժ (Սեդ Յուի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վոյ Վոժ (այլ կիրառումներ)Վոյ Վոժ (ռուս.՝ Вой-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Սեդ Յու գետի ձախ ափին՝ 75 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 35 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000076004
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007600
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆիրսի վանք

Ֆիրսի վանք, վանք Տրապիզոնի մարզում, Տրապիզոն քաղաքից մոտ 35 կմ հարավ-արևմուտք, Տրապիզոն-Երզնկա ճանապարհի աջ կողմում, Սև ծովը թափվող մի գետակի ձախափնյա հովտում։


== Ծանոթագրություններ ==
Օրոչագան

Օրոչագան (ռուս.՝ Орочаган), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոկսու գետի ձախ ափով՝ 41 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կատուն գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100004653
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100465
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Էյկեն շրջան (Հարավային Կարոլինա)

Էյկեն շրջան (անգլ.՝ Aiken County), ԱՄՆ Հարավային Կարոլինա նահանգի 46 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.797 կմ² է, բնակչությունը՝ 142.552 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Էյկեն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1871 թ.։
Նիկողայոս Ենիկոլոպյան

Նիկողայոս Սարգսի Ենիկոլոպյան (մարտի 13, 1924(1924-03-13), Կուսապատ, ԼՂԻՄ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ և Ստեփանակերտ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 22, 1993(1993-01-22), Հայդելբերգ, Կարլսրուեի ադմինիստրատիվ օկրուգ, Բադեն-Վյուրթեմբերգ, Գերմանիա), հայ խորհրդային քիմիկոս։ ԽՍՀՄ ակադեմիկոս (1976), ԽՍՀՄ քիմիական ֆիզիկայի ինստիտուտի պոլիմերման պրոցեսների լաբորատորիայի վարիչ (1959 թվականից), Մոսկվայի ֆիզիկատեխնիկական ինստիտուտի պրոֆեսոր (1959 թվականից), ԽՍՀՄ-ի ընդհանուր քիմիայի բաժանմունքին կից բարձրամոլեկուլային միացությունների գծով գիտական խորհրդի փոխնախագահ (1968 թվականից), ԽՍՀՄ նախագահությանը կից նոր սինթետիկ նյութերի գծով գիտական խորհրդի փոխնախագահ (1972 թվականից), ԽՍՀՄ գիտության և տեխնիկայի կոմիտեին կից ժողովի տնտեսության մեջ պոլիմերների օգտագործման գիտական խորհրդի փոխնախագահ (1972 թվականից), պոլիմերների և կոմպոզիցիոն նյութերի բաժնի վարիչ (1973 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը (1945 թ.)։ 1946 թվականից աշխատել է ԽՍՀՄ քիմիական ֆիզիկայի ինստիտուտում։ Աշակերտել է Լևոն Ռոտինյանին և Նիկոլայ Սեմյոնովին։ Աշխատանքները վերաբերում են ածխաջրածինների օքսիդացման շղթայական և իոնային պոլիմերման ռեակցիաների կինետիկայի ու մեխանիզմի, մակրոմոլեկուլների առաջացման ու փոփոխման վրա ֆիզիկական տարբեր ազդակների ներգործության ուսումնասիրությանը։ Նիկողայոս Ենիկոլոպյանը մշակել է այլասերված֊ ճյուղավորված պրոցեսների քանակական տեսության հիմունքները և հաստատել պարզագույն ածխաջրածինների օքսիդացման մեխանիզմը։ Նիկողայոս Ենիկոլոպյանը հայտնաբերել է աճող շղթաների ակտիվ կենտրոնների և մակրոմոլեկուլների օղակների փոխազդեցությունից առաջացող շղթայի փոխանցման նոր ակտ՝ շղթայի կտրատումով։ Սրա համար Նիկողայոս Ենիկոլոպյանը արժանացել է ԽՍՀՄ-ի հայտնագործությունների և գյուտերի պետական կոմիտեի դիպլոմին (1966 թ.)։ Պոլյար հետերոցիկլավոր մոնոմերների պոլիմերման դեպքում ցույց է տվել բարձրամոլեկուլային միացության մասնակցությունը պոլիմերման բոլոր տարրական ակտերում, իսկ պինդ ֆազում ընթացող պոլիմերման համար հայտնաբերել է սողքային մեխանիզմ։ Պոլիմերման վերաբերյալ Նիկողայոս Ենիկոլոպյանի ստեղծած տեսությունը հնարավորություն է տալիս որոշել ելային պոլիմերի մոլեկուլակշռային բաշխումը ըստ դեստրուկցիայի կինետիկայի։ Հեղինակ է 1300 գիտական աշխատության և մենագրության, 30 հայտնագործության և արտոնագրի։ Նիկողայոս Ենիկոլոպյանի աշխատանքները արտոնագրված են 10 երկրում, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ում, ԳՖՀ-ում, Ճապոնիայում, Անգլիայում, Ֆրանսիայում, Իտալիայում։


== Պարգևներ ==
ԽՍՀՄ հայտնագործությունների և գյուտերի պետական կոմիտեի դիպլոմ (1966):
Լենինի շքանշան (1980, 1981):
Խորհրդային Միության պատվավոր քիմիկոս (1984)։
Վ. Ա. Կարգինի անվան շքանշան (1984)։
Զինաթափման միջազգային ընկերության «Ոսկե գայլ» շքանշան (1984):
Այլ շքանշաններ ու մեդալներ։


== Անդամակցություն ==
ԽՍՀՄ և արտասահմանյան բազմաթիվ կոմիտեների ու կազմակերպությունների անդամ։


== Ընտանիք ==
Կին՝  Ենիկոլոպոլովա (Շիրմազյան) Մադլեն Գրիգորի (1922-2010)
Երեխաներ՝ Սերգեյ Նիկողայոսի Ենիկոլոպով (1948),Գրիգորի Նիկողայոսի Ենիկոլոպով (1952)


== Ծանոթագրություններ ==
Գենադի Գաբրիլյան

Գենադի Գարիկի Գաբրիլյան (ռուս.՝ Геннадий Гарикович Габрилян, հունվարի 20, 1963(1963-01-20)), հայազգի ռուսաստանցի մարզիչ, աթլետիկայի բարձրագույն կարգի մանկավարժ։ Բարձրացատկորդուհի, Տոկիո-2020-ի օլիմպիական չեմպիոն Մարիա Լասիցկենեի անձնական մարզիչը։ Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ (2014)։


== Կենսագրություն ==
Մարզչական կարիերայի սկզբում նա աշխատել է որպես Ռուսաստանի Դաշնության Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետության Պրոխլադնի քաղաքի թիվ 5 դպրոցի ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչ, այնուհետև՝ նույն քաղաքի օլիմպիական հերթափոխի մարզական մանկապատանեկան մարզադպրոցի աթլետիկայի մարզիչ-մանկավարժ, իսկ ավելի ուշ՝ «Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետության հավաքական թիմերի մարզական պատրաստության կենտրոն» պետական հաստատության աթլետիկայի մարզիչ։
Գենադի Գաբրիլյանը Մարիա Լասիցկենեի (օրիորդական ազգանունը՝ Կուչինա) ֆիզիկական դաստիարակության առաջին ուսուցիչն էր, որին նա մարզել է 10 տարեկանից։ Երբ Մարիայի արդյունքները սկսեցին աճել, և անհրաժեշտություն առաջացավ նրա հետ մեկնել մրցումների, մարզիչը թողեց դպրոցը։ Այն ժամանակ նա բարձրացատկի մասին հատուկ գիտելիքներ չուներ, տեխնիկան ուսումնասիրում էր այլոց, այդ թվում՝ ամերիկացի հայտնի ցատկորդուհի Շանթե Լոուի ելույթներով։
2010 թվականին Մարիայի Վոլգոգրադ տեղափոխվելուց հետո նա 2 տարի մարզվել է Բորիս Գորկովի մոտ։ Այնուամենայնիվ, չհասնելով ցանկալի արդյունքի, նա հետագայում վերադարձել է մարզումների իր հայրենի Պրոխլադնի քաղաք՝ Գաբրիլյանի ղեկավարությամբ, իսկ ավելի ուշ, նրա աշխատանքի շնորհիվ, դարձել է միջազգային կարգի սպորտի վարպետ, 2014 թվականի աշխարհի չեմպիոն դահլիճում, 2015 թվականի Եվրոպայի չեմպիոն դահլիճում, աշխարհի կրկնակի չեմպիոն (2015, 2017)։
Մարիայի հետ աշխատելիս Գենադի Գաբրիլյանը կիրառում է մարզուհուն պատրաստելու յուրօրինակ մեթոդաբանություն՝ ամբողջությամբ բացառելով ծանրաձողի հետ աշխատանքը, միաժամանակ ներառելով «մտքերի մարզումը»։
Գաբրիլյանի սաների թվում են նաև տարածաշրջանային մրցումների չեմպիոն մի շարք այլ մարզիկներ (Հարավային դաշնային շրջան, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետություն)։
Ներկայում Գենադի Գաբրիլյանն աշխատում է որպես աթլետիկայի մարզիչ «Ռուսաստանի հավաքական թիմերի մարզական պատրաստության կենտրոն» դաշնային պետական բյուջետային հիմնարկում։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
«Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ» պատվավոր կոչում (2014)
«Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետության ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի վաստակավոր գործիչ» պատվավոր կոչում (2010) 
Աթլետիկայի համառուսաստանյան ֆեդերացիայի երկու դիպլոմ` Ռուսաստանի Դաշնության առաջնության հաղթողի նախապատրաստման համար
Ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի դաշնային գործակալության դիպլոմ
Կրթության դաշնային գործակալության դիպլոմ
Ռուսաստանի Դաշնության սպորտի, զբոսաշրջության և երիտասարդական քաղաքականության նախարարության պատվոգիր
Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետության սպորտի նախարարության մրցանակներ 
Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետության պատվոգիր


== Ծանոթագրություններ ==
(2704) Ջուլիան Լովե

(2704) Ջուլիան Լովե (անգլ.՝ Julian Loewe), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի հունիսի 25-ին Էլեանորա Հելինի և Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,38486 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1556 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6141 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1345,22 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,267615 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,52° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է V դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2704) Ջուլիան Լովե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան եկեղեցի (Կրյուկովո)

Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան եկեղեցի (ռուս.՝ Церковь Рождества Пресвятой Богородицы), ուղղափառ տաճար, որը կառուցվել է 1902 թվականին Ռուսական կայսրության Դոնի զորքի մարզի Տագանրոգի շրջանի Գոլոդաևսկայա վոլոստի Կրյուկովո խուտորի մոտ։


== Պատմություն ==
Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան եկեղեցին, որը գտնվում է խուտորի ծայրամասում, կառուցվել է 1902 թվականին պաշտոնաթող փոխգնդապետի այրի Ռաիսա Պետրովնա Կրյուկովայի և համագյուղացիների նվիրատվություններով։
Եկեղեցին ունի միայն մեկ սեղան՝ սուրբ Աստվածածնի ծննդի պատվին։ Եկեղեցին չի փակվել մինչև 1960 թվականը։ 1960 թվականին եկեղեցական ամբողջ գույքը փոխանցվել է Դոնի Ռոստովի բոլոր սրբերի ծխին՝ ծխի եկեղեցական ժողովի անդամ Պյոտր Վասիլևիչ Վարշավսկու միջոցով։ Հետագայում, տաճարի փակումից հետո, այստեղ պահվել է հացահատիկ։ Աբսիդային մասը քանդվել է։ Նրա տեղում տեղադրվել է երկաթյա դարպաս, որի միջով ներկրվել է հացահատիկը։ Երբ գմբեթներն ավերվել են, ամբողջ շենքը լքվել է։
1984 թվականից Աստվածածնի ծննդի տաճարում պահվել են թունաքիմիկատներ, որոնց հոտը զգացվում է մինչ օրս։ Եկեղեցին վերաբացվել է 1997 թվականին՝ Ռոստովի և Նովոչերկասկի արքեպիսկոպոս Պանտելեիմոնի օրհնությամբ։
Այդ թվականից սկսվել է վանքի վերականգնումը.

2000՝ փռվել են փայտե հատակները և տեղադրել պատուհանները
2001՝ սվաղվել է ներքին տարածքը
2002՝ տեղադրվել է փորագրված և նախշազարդ պատկերակալը և ասֆալտապատվել տաճարի շուրջ տարածքը
2003՝ տեղադրվել է կենտրոնական գմբեթը
2004՝ տեղադրվել է զանգակատան գմբեթը և ձեռք են բերվել զանգերը
2005՝ տաճարը գազավորվել է և միացվել է ջեռուցումը
2006՝ ծխի տարածքը ցանկապատվել է քարե ցանկապատով
2007՝ կառուցվել է կիրակնօրյա դպրոցը և սեղանատունը
2008՝ ներկվել են գմբեթները և տաճարի շենքի արտաքին պատերը թարմացվել են ավազաշիթով
2009՝ պատերը պատրաստվել են նկարազարդման
2010-2012՝ կատարվել է տաճարի պատերի նկարազարդումըՍուրբ Աստվածածնի ծննդի տաճարի վանահայրն է քահանա Պավել Բորցովը։


== Տաճարի հասցեն ==
346951, Ռոստովի մարզ, Կույբիշևի շրջան, Կրյուկովո խուտոր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
О Храме Рождества Пресвятой Богородицы на сайте «Дон православный»(չաշխատող հղում)
Աբդիշո

Աբդիշո, ասորական ծագումով հայկական արական անուն։ Ծագում է ասորերեն عبديشوع (ʿAwdīšōʿ) անունից, որի բուն նշանակությունն է՝ «ծառա Հիսուսի»։


== Հայտնի անվանակիրներ ==
Աբդիշո եպիսկոպոս Խառխասի.
Աբդիշո, պարսիկ նահատակ.
Աբդիշո, Ասողիկը այսպես է անվանում Բրքիշո կաթողիկոսին (ծ.թ. անհայտ -432 թ.).
Աբդիշո եպիսկոպոս Սասունի (6-րդ դարի սկիզբ), Ասորի ուղղափառ եկեղեցու եպիսկոպոս.
Աբդիշո բար Բերիկա (մոտ 1250 - 1318 թթ.), Արևելքի ասորական եկեղեցու մետրոպոլիտ (1291-1318 թթ.), գրող, աստվածաբան.


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Հայոց անձնանունների բառարան», Հրաչյա Աճառյան, Երևան, 1944, Հատոր 1, Ցուցակ 1, Էջ 10
«Armenische Grammatik» (Հայերենի քերականությունը), Հայնրիխ Հյուբշման, Լայպցիգ, 1897, էջ 289
Ստեփանոսի Տարօնեցւոյ Ասողկան Պատմութիւն տիեզերական, երկրորդ տպագրութիւն, աշխատութեամբ Ստ. Մալխասեանցի, Ս. Պետերբուրգ, 1885, Գլուխ Բ.ա, էջ 76
Դարաշամբդաղ

Դարաշամբդաղ, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Արաքսի աջակողմյան վտակ Կարմիր գետի ստորին հոսանքի ավազանում, նրա գետաբերանից 3 կմ հարավ, Արաքսի աջ կողմում։ Բարձրությունը 1962 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
(5605) Կուշիդա

(5605) Կուշիդա (անգլ.՝ Kushida), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի փետրվարի 17-ին Սատորու Օտոմոյի կողմից Կիյոսատոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,264156 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0281 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5002 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1244,39 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,289297 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,3° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5605) Կուշիդա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հրաշքների գավիթ

Հրաշքների գավիթ (ֆր.՝ La Cour des Miracles),  միջին դարերում Փարիզի մի քանի թաղամասերի անվանումը, որտեղ ապրում էին աղքատներ, թափառաշրջիկներ, մարմնավաճառներ, կարգալույծ վանականներ և բանաստեղծներ։
Հիմնականում ֆիզիկապես առողջ մարդիկ լինելով` մուրացկանները հանդես էին գալիս որպես հիվանդ ու հաշմանդամ և ողորմություն խնդրում։ Գիշերը, երբ նրանք վերադառնում էին իրենց թաղամաս, հաշմանդամությունը հրաշքով անհետանում էր, որտեղից էլ, հավանաբար տրվել է հրաշքների գավթի անվանումը։
Հրաշքների գավիթները հիմնականում լցվում էին աղքատության հաշվին` մարզերից աշխատանք որոնելու եկածներով։ Գավիթները վտանգավոր վայրեր էին համարվում.  անծանոթներին այդ թաղամասերում մահ էր սպասվում։ Նույնսիկ պահնորդները չէին համարձակվում այդ թաղամասեր մտնել։ Երբ 1667 թվականին Լյուդովիկոս XIV-ը ստեղծեց փարիզյան ոստիկանությունը, ոստիկանապետ Լա Ռենիի առաջին խնդիրներից մեկը «հրաշքների գավիթների» տարաբնակեցումն էր։ Միայն 18-րդ դարում դրանք վերջնականապես վերացան իշխանությունների կողմից։


== Վայր ==
Հրաշքների գավիթներ եղել են համարյա  բոլոր խոշոր քաղաքներում։ Փարիզում դրանք տասներկուսն էին.
— 63,  du Bac փողոց;
— Բրիսել (Brissel) պալատ` Моrue de la Mortellerie փողոցի վրա (այժմյան du Temple փողոցի մի մասը);
— de la Jussienne պալատ` նույնանուն փողոցի վրա;
— de Reuilly փողոցի վրա;
— des Tournelles փողոցի վրա;
— de l’Echelle փողոցի վրա;
— Սեն-Դյոնի (Saint-Denis) դարպասների մոտ երկու պալատ` la butte aux Gravois բլրի վրա;
— ամենամեծ հրաշքների գավիթը` Ալբիի կալվածք (Fief d’Alby)`  du Caire և Réaumur փողոցների միջև, այսօր այն Փարիզի 2-րդ շրջանն է` Լյո Սանտե  (Le Sentier) թաղամասը։
Վերջինը ամենահայտնին էր, այնտեղ են ստեղծագործել Վիկտոր Հյուգոն և Անրի Սովալը։ Գողերն ու աղքատները նույնիսկ իրենց համար թագավոր էին ընտրում, այսպես կոչված «Գլխավոր աղքատ» կամ  «Տյուների թագավոր»: Վայրն այնքան վտանգավոր էր, որ նույնիսկ թագավորական զինվորները չէին համարձակվում այնտեղ մտնել։
1630 թվականին Լյուդովիկոս XIII-ի օրոք, երբ փորձել էին շարունակել նոր փողոցը, որը կհատեր Հրաշքների գավիթը, կառուցողներին սպանեցին` աշխատանքը դեռ չվերջացրած։


== Հրաշքների գավիթը գրականության մեջ ==
Փարիզի 2-րդ շրջանում գտնվող ամենահայտնի և վտանգավոր Հրաշքների գավթի նկարագրությունը տվել է Վիկտոր Հյուգոն իր «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» վեպում (1831)։ Նկարագրվում է նաև Անն և Սերժ Գոլոն զույգի «Անժելիկա»  վեպի մասերից մեկում (1956) և Ժյուլետտա Բենցոնիի «Կատրին» վեպի առաջին մասում (1964)։
Ալեքսանդր Կարպենկոն  Կիր Սապգիրի  "Հրաշքների գավիթ" գրքի մասին


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Les Cours des Miracles (D’après " Le Magasin pittoresque ", paru en 1833) (ֆր.)
Մոնղոլական Ալթայ

Մոնղոլական Ալթայ, լեռնային համակարգ ՄԺՀ-ում և Չինաստանում։ Ձգվում է հս-արմ-ից հվ-արլ․ մոտ 1000 կմ, լայնությունը՝ 150—300 կմ։ Առավելագույն բարձրությունը 4362 մ է (Մունխ Ւյայրխան ուլա լեռ)։ Բաղկացած է տեկտոնական հովիտներով մասնատված մի քանի զուգահեռ լեռնաշղթաներից։ Գագաթները սարավանդաձև են, կատարային մասերում կան կառային և կախված սառցադաշտեր (ամենամեծը Պոտանինի սառցադաշտն է)։ Կազմված է բյուրեղային թերթաքարերից, պորֆիրներից, պորֆիրիտներից և գրանիտներից։ Նախալեռներում տարածված են կիսաանապատներն ու անապատները, ավելի բարձր՝ լեռնային տափաստանները, հյուսիսային լանջերին՝ փշատերև անտառները։
Կրաչանովկա

Կրաչանովկա (ուկրաիներեն՝ Крачанівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Պոլոննոեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրաչանովկա գյուղում բնակվում էր 234 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,696 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 336,21 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վահրամ Տեր-Բալյան

Վահրամ Նաիրիի Տեր-Բալյան (մարտի 10, 1968(1968-03-10), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ պետական գործիչ, ՀՀ քաղաքացիական ծառայության խորհրդի անդամ (2002-2016)։


== Կրթություն ==
1975-1986 թթ. - սովորել և ավարտել է Երևանի Ղազարոս Աղայանի անվան թիվ 63 միջնակարգ դպրոցը։
1989-1995 թթ. - սովորել և ավարտել է Երևանի Մ. Հերացու անվան պետական բժշկական ինստիտուտի բուժական ֆակուլտետը։
2000-2003 թթ. - սովորել և ավարտել է ՀՀ Պետական կառավարման ակադեմիան՝ պետական ծառայողի որակավորմամբ։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1986-1988 թթ. - ծառայել է Խորհրդային բանակում։
1990 թվականից ներգրավվել է «Սպիտակ» փրկարար ջոկատի անձնակազմում։
1991-1996 թթ. - աշխատել է Երևանի շտապ բուժօգնության կենտրոնական կայանում, որպես բուժակ, ապա՝ բժիշկ։
1995 թվականից «Ազգային երիտասարդական միություն» հասարակական կազմակերպության անդամ է։
1997 թվականից «Ազգային երիտասարդական միություն» հասարակական կազմակերպության խորհրդի նախագահն է։
1997 թ. ընտրվել է Հայաստանի երիտասարդության ազգային խորհրդի նախագահության անդամ, արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովի նախագահ։
2000-2002 թթ. - եղել է ՀՀ կառավարության աշխատակազմի Ազգային ժողովի հետ կապերի վարչության գլխավոր մասնագետ։
2002 թ. հունվարի 15-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ քաղաքացիական ծառայության խորհրդի անդամ՝ 2 տարի ժամկետով։
2004 թ. հունվարի 15-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով վերանշանակվել է ՀՀ քաղաքացիական ծառայության խորհրդի անդամ՝ 6 տարի ժամկետով։
2010 թ. հունվարի 16-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով վերանշանակվել է ՀՀ քաղաքացիական ծառայության խորհրդի անդամ՝ 6 տարի ժամկետով։Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==
(5115) Ֆրիմաուտ

(5115) Ֆրիմաուտ (անգլ.՝ Frimout), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի փետրվարի 13-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,023109 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6301 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4161 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1919,9 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18751 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,67° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5115) Ֆրիմաուտ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վերխնեկունդրյուչենսկայա

Վերխնեկունդրյուչենսկայա (ռուս.՝ Верхнекундрюченская), ստանիցա Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ուստ-Դոնեցկի շրջանում։ Վերխնեկուդրյուչենսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Կաելասե

Կաելասե (էստ․՝ Kaelase), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Հալինգա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 9 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)