armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Զվերոբոյ (կղզիներ)

Զվերոբոյ, կղզախումբ Կարայի ծովում, ներառում է մեկ խոշոր (Զվերոբոյ կղզի) և 8 մանր կղզիներ։


== Աշխարհագրություն ==
Կղզախումբը գտնվում է Պյասինսկի ծոցում, Կարսկի ծովում, Դիկսոնից հյուսիս-արևելք, Սիբիրի ափերի մոտ։ Զվերոբոյ կղզու երկարությունը 17 կմ է։ Կղզին ծածկված է տունդրայով, ունի լիճ։


== Կլիմա ==
Կլիման արկտիկական է։ Այնտեղ ձմեռը երկար է, իսկ ամառը՝ կարճ, որի ժամանակ սառույցը հալվում է։ Կղզախմբի շրջակա ծովը ծածկված է սառույցներով։ Ձմռանը հանդիպում են սառցահալատեղեր, իսկ ամռանը՝ մասնատված այսբերգներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Վ. Դ. Դիբներ, Վ. Վ. Զախարով, Կարսկ ծովի կղզի,  ԽՍՀՄ երկրաբանություն 196-207, էջեր 196-207 — 196-207 էջ։
Զոհված ազատամարտիկների հիշատակի թանգարան (Ստեփանակերտ)

Զոհված ազատամարտիկների հիշատակի թանգարան, հիմնադրվել է 2002 թվականին։


== Պատմություն, ցուցադրություն ==
Թանգարանը հիմնադրվել է «Զոհված ազատամարտիկների հարազատների միություն» հասարակական կազմակերպության կողմից։ Թանգարանի ցուցանմուշները հավաքվել են կազմակերպության ակտիվիստների, թանգարանի աշխատակիցների կողմից՝ զինվորների մայրերի օգնությամբ։ Ներկայացված են շուրջ 3 հազար ազատամարտիկների դիմանկարներ, որոշ անձնական իրեր (փաստաթղթեր, նամակներ, ինքնաշեն զենքեր, համազգեստներ և այլն), պատերազմական լուսանկարներ, Դարաբաղյան պատերազմի ժամանակ ՊԲ-ի ստորաբաժանումների և ազատամարտիկների զորաշարժերի քարտեզներ, սխեմաներ և այլն։ Թանգարանի առջև տեղադրված է խաչքար-հուշաղբյուր՝ «Օրհնյալ ես դու, հայ նահատակ» մակագրությամբ, ինչպես նաև պատերազմի բովով անցած ինքնաշեն 3 թնդանոթ և 1 «Գրադ» կայան։ Այստեղ ցուցադրվում են քարտեզներ, հայերի ազատագրական շարժումը լուսաբանող գծագրեր, անցած ղարաբաղյան պատերազմի ժամանակ հայրենիքի ֆիդայի պաշտպանների սխրագործությունները։ Պատերին ներկայացված են զոհված ազատամարտիկների հազարավոր նկարներ, փամփուշտներով ծակված փաստաթղթեր, հարազատներին և մոտիկներին ուղարկված նամակներ, Արցախյան պատերազմի զենքեր և հագուստ, դաշտային հեռախոս, ռադիոկայան։ Դահլիճում ցուցադրվում են հայ ֆիդայիների կողմից օգատգործված զենքերի և ռազմական այլ պիտույքների իրական նմուշներ։


== Հասցե ==
Պատկերասրահը գտնվում է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Ստեփանակերտ քաղաքում, Վազգեն Սարգսյանի 1 հասցեում։


== Ծանոթագրություններ ==
(4265) Կանի

(4265) Կանի (անգլ.՝ Kani), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Յոշիկանե Միզունոյի և Թոշիմասա Ֆուրութայի կողմից Կանիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,428728 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9413 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9162 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1382,5 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,260397 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,35° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4265) Կանի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Զաբրոդ (գյուղ, Վելիկոբերեզնյայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶաբրոդԶաբրոդ (ուկրաիներեն՝ Забрідь), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զաբրոդ գյուղում բնակվում էր 1 250 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1014 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,23 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ուշկովսկայա Սուխայա

Ուշկովսկայա Սուխայա (ռուս.՝ Ушковская Сухая), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը մոտ 18 կմ։ Թափվում է Կամչատկա գետի աջ ափին՝ 218 կմ հեռավորության վրա։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -19070000112120000015899


== Տես նաև ==
Տոլբաչիկ (գետ)
Լևայա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Պաստուրանա

Պաստուրանա  (իտալերեն՝ Pasturana), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1127 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 214 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 5 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0143։
Կոմունայի հովանավոր սուրբն է Սուրբ Մարտին Տուրը։ Տոնը նշվում է նոյեմբերի 11-ին։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կվինցանո դ’Օլիո

Կվինցանո դ’Օլիո (իտալերեն՝ Quinzano d'Oglio), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է 6531 մարդ, խտությունը՝ 311 մարդ/կմ²։ 
Զբաղեցնում է 21 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25030։ Հեռախոսային կոդ՝ 030։
Բնակավայրի հովանավորներն են համարվում Սուրբ Ֆաուստինը և Իովիտան։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 030 933130
Էլեկտրոնային հասցե։ infocomune@quinzano.it
Գլախվոր կայք։ http://www.quinzano.it/


== Արատաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ավի Արադ

Ավի Արադ (եբր.՝ ‏אבי ארד‏‎‎‎, անգլ.՝ Avi Arad, օգոստոսի 1, 1948(1948-08-01), Ռամատ Գան, Իսրայել), ամերիկացի բիզնեսմեն հրեական ծագումով։ Հանդիսանում է «Marvel Studios» կազմակերպության հիմնադիր-նախագահ և նախկին տնօրեն։ Նաև հանդիսանում է «Marvel Comics» կազմակերպության բոլոր էկրանավորումների գլխավոր պրոդյուսերը։


== Կենսագրություն ==
Ավի Արադը ծնվել և մեծացել է Ռամատ Գան քաղաքում (Իսրայել)։ Այնտեղ ավարտել է քոլեջը և մեկնել է ԱՄՆ։ Նյու Յորքում ընդունվում է Նոֆթսիրյան համալսարան։ 1972 թվականին ստանում է բակալավրի կոչում։


== Ծանոթագրություններ ==
Պորոսոզերո (գյուղ, Սուոյարոսկի շրջան)

Պորոսոզերո (ռուս.՝ Поросозеро, կարել.՝ Porajärvi, ֆիններեն՝ Porajärvi), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Սուոյարոսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3529 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պետրոս Ատրունի (այլ կիրառումներ)

Պետրոս Ատրունի կարող է վերաբերել՝

Պետրոս Ատրունի - 1862 թվականին ծնված հայ խմբագիր։
Պետրոս Ատրունի - 1883 թվականին ծնված հայ կրթական գործիչ։
Սոցիալիստիչեսկայա ինդուստրիա (օրաթերթ)

«Սոցիալիստիչեսկայա ինդուստրիա» (ռուս.՝ Социалистическая индустрия - «Սոցիալիստական ինդուստրիա»), խորհրդային շրջանի պարբերական։ Հանդիսացել է ԽՄԿԿ ԿԿ օրաթերթը։ Առաջին անգամ լույս է տեսել 1969 թվականին, Մոսկվայում (միաժամանակ լուսատիպով՝ տպագրվել է ԽՍՀՄ 27 քաղաքներում, այդ թվում՝ Երևանում)։ 
Ըստ խորհրդային ժամանակվա պնդումների, լուսաբանում էր խորհրդային արդյունաբերության զարգացման, գիտատեխնիկական առաջընթացի, արտադրության ղեկավարման համակարգի կատարելագործման խնդիրները, սոցիալիստական մրցության կազմակերպումը ԽՍՀՄ-ում, ինչպես նաև անդրադառնում էր սոցիալիստական ճամբարի երկրների տնտեսական ինտեգրացման փորձին, կապիտալիդըսկսն երկրներում գիտատեխնիկական հեղափոխության սոցիալ-տնտեսական հետևանքներին, ներկայացնում էր ԽՍՀՄ և արտասահմանյան երկրների տնտեսական կապերը։ 
ՀԽՍՀ-ում «Սոցիալիստիչեսկայա ինդուստրիա»-ի սեփական թղթակիցը եղել է Ն․ Օրդինյանը (1976 թվականից - ?)։
Վիկտորիա աշտարակ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վիկտորիա աշտարակ (այլ կիրառումներ)Վիկտորիա աշտարակ (անգլ.՝ Victoria Tower), աշտարակը գտնվում է Վեստմինստերյան պալատի հարավարևելյան անկյունում, Լոնդոն։ Ինչպես և ամբողջ պալատը կառուցվել է նեոգոթիկ ճարտարապետական ոճով, ճարտարապետ Չարլզ Բերիի կողմից։ Աշտարակը պալատի աշտարակներից ամենաբարձրն է, բարձրությունը — 98.45 մ (323 ֆուտ), հայտնի է Էլիզաբեթի աշտարակը (Բիգ Բեն), որը Վիկտորիա աշտարակից ցածր է 2 մետրով։ Իր կառուցման ժամանակ այն եղել է ամենաբարձր քառակուսի աշտարակը։
Աշտարակը կոչվել է այդպես, ի պատիվ Վիկտորիա թագուհու, որը 1843 թվականի դեկտեմբերի 22-ին դրել է հիմքի առաջին քարը, սակայն նախագծի համաձայն աշտարակը պետք է անվանվեր Թագավորական աշտարակ (անգլ.՝ The King's Tower): Աշտարակը ամբողջությամբ կառուցվել է 1860 թվականին։ Աշտարակը կանգնեցվել է խորհրդարանի արխիվային փաստաթղթերի պահպանման համար։ 1834 թվականի հրդեհի ժամանակ  այրվել էին բոլոր փաստաթղթերը, միևնույն ժամանակ Համայքային պալատի և Լորդերի պալատի փաստաթղթեր էին այրվել, փաստաթղթերի մի մասը պահված էր եղել Զարդերի պալատում և չէր այրվել։
Չարլզ Բերիի հետ համատեղ, աշտարակի նախագծմանը մասնակից է եղել Օ. Ուելբի Նորթմորը, որն էլ հենց եղել է հիմնական նախագծի հեղինակը։ 14 հարկերից 12-ը զբաղեցնում են արխիվային Լորդերի պալատը և Միացյալ Թագավորության համայնքների պալատը։ Փաստաթղթերի պահպանման և տեղի բերելավման համար տարվել են երկու խոշոր վերանորոգումներ, առաջինը 1948-1963 թվականներին և երկրորդը 2000—2004 թվականներին։
Նաև պալատում  է գտնվում Sovereign´s Entrance (Գերիշխանության մուտք) կոչվող շքամութքը, որտեղից խորհրդարան է մտնում թագավորը կամ թագուհին նիստերի բացման ժամանակ։ Պալատում միապետի ժամանման ժամանակ դրոշաձողի վրա բարձրացնում են Royal Standard (Թագավորական ստանդարտ) — Բրիտանիայի թագավորի կամ թագուհու պաշտոնական դրոշը։ Մնացած օրերին բարձրացնում են Union Jack — Մեծ Բրիտանիայի դրոշը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Կուզնեցովի ընկերակցության վարչություն

Կուզնեցովի ընկերակցության վարչություն (ռուս.՝ Правление Товарищества Кузнецова), պատմական շենք Մոսկվայում։ Հասցեն՝ Մյասնիցկայա փողոց, 8, շինություն 2։ Կառուցվել է որպես հախճապակյա և ճենապակյա իրեր արտադրող Ռուսական կայսրությունում խոշորագույն ընկերության գրասենյակ և խանութ։


== Պատմություն ==
Սկզբնապես Մատվեյ Սիդորովիչ Կուզնեցովի ընկերակցության (հիմնվել է XIX դարի սկզբին) սեփականությունն էր Դուլյովո (այժմ՝ Լիկինո-Դուլյովո քաղաք) գյուղի ճենապակու գործարանը։ 1891 թվականին ընկերությունը գնել է Ֆրանց Գարդների գործարանները, և նրա շրջանառությունը անընդհատ աճել է։
Կուզնեցովի խանութի շենքը կառուցվել է 1898 թվականին ճարտարապետ Ֆեոդոր Շեխտելի նախագծով։ Դեպի Մյասնիցկայա փողոց նայող ճակատը զարդարված էր եռահարկ պատուհան-կամարներով, որոնց վերևում նեոբարոկկո ոճի վահանազարդեր էին։ Դրանք անջատվում էին առևտրի աստծո Մերկուրիոսի դիմակներով զարդարված որմնասյուներով։ Բոլշոյ Զլատոուստինսկի նրբանցքի թևի դեկորը մոդեռն ոճով էր (1930-ական թվականներին կառուցվեց ևս երկու հարկ) և զարդարված էր աղջիկների գլուխների տեսքով դիմակներով։
1907 թվականին Կուզնեցովի խանութի երկրորդ հարկում կայացել է նկարների «Երկնագույն վարդ» ցուցահանդեսը, որը կազմակերպել էր «Ոսկե գեղմ» ամսագրի խմբագրությունը։ Միջոցառմանը ներկա էին այնպիսի նկարիչներ, ինչպիսիք են Նիկոլայ Կրիմովը, Պավել Կուզնեցովը, Նիկոլայ Սապունովը, Մարտիրոս Սարյանը, Սերգեյ Սուդեյկինը և այլք։
Հոկտեմբերյան հեղափոխության ընթացքում ընկերակցության բոլոր ձեռնարկություններն ու շենքերը ազգայնացվել են։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Москва. Энциклопедический справочник. — М.: Большая Российская Энциклопедия. 1992.
Դիվինու դաս Լարանժեյրաս

Դիվինու դաս Լարանժեյրաս (պորտ.՝  Divino das Laranjeiras), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Վալի դու Ռիու Դոսիի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 4731 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է  342,629 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 13,8 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1962 թվականի դեկտեմբերի 30-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 15.691.952,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 3.242,81 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,703 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Էլուհ

Էլուհ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Բշերիկի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դարյա Ֆիկելմոն

Դարիա Դոլի դե Ֆիկելմոն (ռուս.՝ Да́рья Фёдоровна Фикельмо́н, հոկտեմբերի 26 (նոյեմբերի 7), 1804, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 10, 1863(1863-04-10), Վենետիկ, Ավստրիական կայսրություն), ի ծնե` կոմսուհի Դորոթեա ֆոն Տիեզենհաուզեն, ռուս գրող և գրական սալոնի տիրուհի։ 
Ռուսաստանի պատերազմի հերոս Միխայիլ Կուտուզովի թոռնուհին է (նշանավորվել է Նապոլեոնյան պատերազմներում), Ե. Մ. Խիտրովի դուստրը, ավստրիացի դիվանագետ և քաղաքական գործիչ Կառլ Լյուդվիգ Ֆիկելմոնի կինը։
Հայտնի է որպես պետերբուրգյան սալոնի տիրուհի և «Աշխարհիկ օրագրի» հեղինակ, որի նշումներում պուշկինագետները հատուկ ուշադրություն են դարձնում Պուշկինին և նրա կնոջը վերաբերող դրվագներին և Պուշկինի մենամարտի և մահվան մանրամասներին։ 1920-ական թվականներից ենթադրվում է, որ Ֆիկելմոնը կապված էր Պուշկինի հետ։ Վարկածը ունի ինչպես համախոհներ, այնպես էլ հակառակորդներ։


== Կենսագրություն ==

Դոլի ֆոն Տիեզենհաուզենը Ալեքսանդր 1-ինի ֆլիգել-ադյուտանտ Ֆերդինանտ ֆոն Տիեզենհաուզենի և Միխայիլ Կուտուզովի դստեր` Ելիզավետա Միխայլովնայի դուստրն է։ 1811 թվականին նրա մայրն ամուսնացել է Տոսկանայի Մեծ դքսության Ռուսաստանի հատուկ ներկայացուցչի` գեներալ-մայոր Նիկոլայ Ֆյոդորովիչ Խիտրովի հետ։ 1815 թվականից Դոլին մոր և քրոջ` Եկատերինայի հետ անցկացրել է տատիկի` Ե. Ի. Տիեզենհաուզենի կողքին։
1821 թվականի հունիսի 3-ին նա ամուսնացել է Ավստրիայի կայսրության դեսպան Կառլ Լյուդվիգ Ֆիկելմոնի հետ։ Ամուսնների տարիքային տարբերությունը 27 տարի էր։
Ամուսնության առաջին տարիները Դոլին անցկացրել է Նեապոլում, որտեղ Ֆիկելմոնը 1821 թվականի մարտից Ավստրիայի դիվանագիտական ներկայացուցիչն էր Երկու Սիցիլիաների թագավոր Ֆերդինանտ 1-ինի արքունիքում։ Ելիզավետա Միխայլովան և Եկատերինան Ֆիկելմոնների հետ տեղափոխվել են Նեապոլ։ Չնայած դժվարություններին` 1820-1821-ական թվականների Նեապոլյան հեղափոխությունից հետո (Ֆիկելմոնը մասնակցում էր ռազմական գործողություններին) ավստրիացիների և իտալացիների հարաբերությունները լարված էին, Դարիա Ֆյոդորովնան և մայրը շուտով ինտեգրվեցին նեապոլյան բարձր հասարակության մեջ։
1823 թվականին Ֆիկելմոնները ուղևորվել են Սանկտ Պետերբուրգ։ Ալեքսանդր կայսրը մոր` արքայադուստր Խիտրովայի կայսերական կենսաթոշակ է նշանակել, և ընտանիքը հաճախ այցելում էր միապետի պալատ։
Վերադառնալով Նեապոլ, 1825 թվականին Դոլին ծննդաբերել է իր միակ դստերը` Էլիզաբեթ-Ալեքսանդրինժ-Մարի-Թերեզա դե Ֆիկելմոնտին։
1829 թվականին Դոլիի ամուսինը Ռուսաստանում նշանակվել է Ավստրիայի դեսպան։  


== Հետնորդներ ==
Դուստրը` Ելիզավետա Մարիյա Թերեզա (ծնվել է 1825 թվականի նոյեմբերի 10-ին կամ դեկտեմբերի 12-ին Նեապոլում, մահացել 1878 թվականի փետրվարի 14-ին Վենետիկում)` Ելիզավետա Ալեքսեևնա կայսրուհու և կայսր Ալեքսանդր 1-ինի սանուհին։ Նրան Մարիա Թերեզ են անվանել ի պատիվ Ավստրիայի կայսրուհու։ 1841 թվականի դեկտեմբերի 15-ին ամուսնացել է իշխան Էդմունդ Կլյարի-ի-Ալդրինգենի հետ (1813-1894)։ Այդ ամուսնությունից ծնվել են երեք որդի և մեկ դուստր։ Որդին` Մանֆրեդը Ավստրո-Հունգարիայի նշանավոր քաղաքական գործիչ էր ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
М. И. Гиллельсон. Пушкин в итальянском издании дневника Д. Ф. Фикельмон
Կոսոլ

Կոսոլ (ֆր.՝ Caussols), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ շրջանի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Վալբոն կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Լե Բար սյուր Լու լուծարված կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 27.39 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 219 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 253 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 9.2 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը  2001 թվականին կազմել է 248 մարդ, 2012 թվականին՝ 253 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 163 բնակիչներից 128-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 35-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 78.5 %, 1999 թվականին եղել է 70.3 %: Աշխատունակ տարիքի 128 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 118-ը (65 տղամարդ և 33 կին), 10 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (5 տղամարդ և 5 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 35 ոչ ակտիվ բնակիչներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 14-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 114 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 260.5 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 20388 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կոսոլ կոմունայի քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք (ֆր.)
Բուչանան

Բուչանան (անգլերեն՝ Buchanan, Liberia), քաղաք Լիբերիայի արևմուտքում։ Քաղաքը նաև Գրանդ Բասսա երկրամասի վարչկենտրոնն է։ Բնակչությունը կազմում է 34,270 մարդ՝ 2008 թվականի տվյալներով։
Ֆասլի

Ֆասլի (հուն․՝  Φάσλι), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Ըստ 2001 թվականի տվյալների բնակչությունը բացակայում է։ Տեղակայված է Անդրոլիկու քաղաքից 2 կմ դեպի հարավ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Առնոլդ Շվասման

Ֆրիդրիխ Կառլ Առնոլդ Շվասման (գերմ.՝ Friedrich Karl Arnold Schwassmann, մարտի 25, 1870(1870-03-25), Համբուրգ, Հյուսիսգերմանական միություն - հունվարի 19, 1964(1964-01-19), Համբուրգ, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), գերմանացի աստղագետ։
Շվասմանն իր դոկտորի կոչումն ստացել է Գյոթինգենում սովորելուց հետո՝ 1890 թվականին։ 1897 թվականից աշխատել է Հայդելբերգ քաղաքի Հայդելբերգ-Կյոնիգշտուլի լանդային աստղադիտարանում և մնացել է այնտեղ մինչև կենսաթոշակի անցնելը 1934 թ.։
Առնո Վախմանի հետ համատեղ հայտնաբերել է կարճ պարբերականությամբ գիսաստղեր՝ 29P, 31P և 73P։
Հայտնաբերել է 22 աստերոիդ։
Սոսնովկա (գյուղ, Կոնոտոպի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոսնովկաՍոսնովկա (ուկրաիներեն՝ Соснівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանում։ Հիմնադրվել է 17-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Սոսնովկա գյուղում բնակվում էր 932 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ստեպանովկա (գյուղ, Կոնստանտինովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտեպանովկաՍտեպանովկա (ուկրաիներեն՝ Степанівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Ստեպանովկա գյուղում բնակվում էր 624 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կասրիսծղալ

Կասրիսծկալի (վրաց.՝ კასრისწყალი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Ախմետայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 500 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ախմետայից հեռու է 162 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 214 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վասիլի Վելիչկո

Վասիլի Լևի Վելիչկո (ռուս.՝ Васи́лий Льво́вич Вели́чко, հուլիսի 2 (14), 1860, Պրիլուկի, Պոլտավայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 31 1903 (հունվարի 13 1904), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս բանաստեղծ, հրապարակախոս և հասարակական գործիչ, պահպանողական-միապետական գաղափարախոսության հետևորդ, սևհարյուրականների ներկայացուցիչ, Ռուս մարդկանց միության ru հիմնադրման գաղափարական ոգեշնչող։ Ռուսաստանում հակահայկականության հայտնի ներկայացուցիչներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ռուսական կայսրության Պոլտավայի նահանգի Պրիլուկի քաղաքում, ազնվականների ընտանիքում։ Մանկական տարիները անցել են Վերնիգորովշչինա գյուղում, որն իրենց տոհմական կալվածքն է եղել։ 1870 թվականից սովորել է Դանիելի անվան Կիևյան պանսիոնատում։ 1883 թվականին ավարտել է Իրավագիտության կայսերական ուսումնարանը Սանկտ Պետերբուրգում, ծառայել է Ռուսական կայսրության արդարադատության նախարարությունում, Ռուսական կայսրության պետական գույքի նախարարությունում։
Երիտասարդ տարիներին մոտ է եղել ազատական գրական-գեղարվեստական շրջանակներին։ 1880 թվականից հրապարակում է սեփական բանաստեղծությունները (երբեմն Վ. Վորոնեցկի կեղծանվամբ) «Ժիվոպիսնոյե օբոզրենիյե», «Տրուդ», «Սվետ», Նովոյե վրեմա, Նիվա, ինչպես նաև ազատական Նեդելյա և Կնիժկի նեդելի, Ռուսկայաս միսլ, Սեվերնի վեստնիկ, Վեստնիկ Եվրոպի հանդեսներում, ապա հավաքածուների տեսքով՝ «Արևելյան մոտիվներ» (1890, «Восточные мотивы»), «Բանաստղեծություններ մանուկների համար» (1894, «Стихотворения для детей»), «Կովկասյան մեղեդիներից» (1895, «Из кавказских напевов»): «Արևելյան մոտիվներ» հավաքածուն Վելիչկոյին որպես բանաստեղծ մեծ ճանաչվածություն է բերել, իսկ քննադատները նշել են «հեղինակի անկասկած և մեծ բանաստեղծական շնորհը»։ 1895 թվականին իր բանաստեղծությունները մտել են Պ. Պ. Պերցովի «Երիտասարդ բանաստեղծություն» («Молодая поэзия») անթոլոգիայի մեջ։


== Տես նաև ==
Հակահայկականությունը Ռուսաստանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Апраксин П. Н., Бурнашев С. Н. Последние дни Величко. М., 1904;
Бородкин М. М. Памяти Василия Львовича Величко (О его поэзии). Доклад в Русском собрании и Харьковском отделе // Русский вестник. Кн. 2. 1904.
Венгеров С. А. Очерки по истории русской литературы. Изд. 2-е. СПб., 1907;
Вожин П. Как умер Величко // Русский вестник. Кн. 2. 1904.
Восторгов, о. И. И. Борец за русское дело на Кавказе // Прот. Иоанн Восторгов. Полн. собр. соч. В 5 т. Т. 2. СПб., 1995;
Вязигин А. С. В. Л. Величко // В тумане смутных дней. Харьков, 1908;
Де-ла-Барт Ф. Литературный кружок 90-х // Известия общества славянской культуры. Т. 2. Кн. 1. 1912;
[Любомудров А. А.] Памяти патриота. (По случаю кончины В. Л. Величко). Тула, 1904;
Нилус С. А. Близ есть при дверех. М.-СПб., 1999;
Петров К. В. В. Л. Величко // Исторический вестник. Кн. 2. 1904;
Степанов А. Д. Величко Василий Львович // Святая Русь. Большая Энциклопедия Русского Народа. Русский патриотизм. Гл. ред., сост. О. А. Платонов, сост. А. Д. Степанов. М., 2003;
Степанов А. Д. Певец Русской идеи. Василий Львович Величко (1860—1903) // Воинство святого Георгия: Жизнеописания русских монархистов начала XX века. / Сост. и ред. А. Д. Степанов, А. А. Иванов. СПб., 2006;
Туманов Г. М. В. Л. Величко. // Характеристики и воспоминания. Заметки кавказского хроникера. Т. 2. Тифлис, 1905.
OCA-DLR աստերոիդային դիտարկումների ծրագիր

OCA–DLR աստերոիդային դիտարկումների ծրագիր (ODAS) աստղագիտական հետազոտություն էր, որը ստեղծվել էր Արեգակնային համակարգի փոքր մարմինների հետազոտությունների համար, և որը ուշ 1990-ականներին սևեռվեց Երկրին մոտեցող աստերոիդների որոնման վրա։ Այս եվրոպական գիտական ծրագիրը համագործակցություն էր Ֆրանսիական Լազուր ափի աստղադիտարանի (OCA) և Գերմանական ավիացիայի և տիեզերագնացության կենտրոնի (DLR) միջև։ Այս ծրագրի շրջանակներում հայտնաբերվել է մեկ գիսաստղ և ավելին քան 1000 փոքր մոլորակ 1996-ից 1999 թվականը։
ODAS ծրագիրը գործում էր միջազգային նախաձեռնության շրջանակներում, որը ուղղված էր Երկրին մոտեցող աստերոիդների որոնմանը, այս նախաձեռնությանը սկիզբ էր դրել Միջազգային աստղագիտական միության «Երկրին մոտեցող մարմինների աշխատանքային խումբը»։ Ծրագիրը սկսվեց 1996 թվականի հոկտեմբերին և կանգնեցվեց 1999 թվականի ապրիլին, աստղադիտակի վերազինման համար, սակայն աստղադիտակը դրանից հետո չվերաբացվեց։ Հետազոտությունների ընթացքում դիտարկումները կատարվում էին ամեն ամսվա 15 օրերի ընթացքում, երբ Լուսնի լույսը նվազագույնն էր, լուսնային ամսվա առաջին և վերջին քառորդների ժամանակ։ Ծրագրի շրջանակներում օգտագործվում էր Լազուր ափի աստղադիտարանի 90 սանտիմետրանոց Շմիդտի աստղադիտակը, Նիսի մոտ, հարավային Ֆրանսիայում։ Շարժվող մարմինների հայտնաբերման համար օգտագործվում էր ԼԿՍ լուսանկարչական խցիկի և համակարգչային ծրագրի համակցությունը։
Ծրագրի գործունեության ընթացքում դիտարկվել է ընդհանուր առմամբ 10 523 մարմին, կատարվել է 44 433 դիրքային չափումներ, և հայտնաբերվել են ավելին քան հազար աստերոիդներ, համաձայն ՓՄԿ-ի կանոնների (2010 թվականի հոկտեմբերին հայտնաբերված մարմինների հայտնաբերման կանոնները փոխվեցին։ Համաձայն հին կանոնների ODAS ծրագրով հայտնաբերվել էր 1020 աստերոիդ)։ Հայտանբերված մարմինների մեջ են նաև 5 Երկրին մոտեցող աստերոիդներ և 8 Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդներ։ OADS ծրագրի շրջանակներում նաև «վերահայտնաբերվել» են նախկինում կորսված մարմիններ և հայտնաբերվել է 198P/ODAS գիսաստղը։ Հայտնաբերված Երկրին մոտեցող աստերոիդներն են. (189011) Օգմիոս, (452307) 1997 XV11 (վերահայտնաբերված), (16912) Ռիանոն, 1998 SJ2 և 1998 VD31։


== Աստերոիդների հայտնաբերումներ ==
ODAS ծրագրին Փոքր մոլորակների կենտրոնի կողմից վերագրվում են ավելին քան հազար համարակալված աստերոիդների հայտնաբերումներ 1996-ից 1999 թվականները ընկած ժամանակահատվածում։ ODAS ծրագրի պաշտոնական կայքում հրատարակված ցանկը կարող է տարբերվել ՓՄԿ-ի ցանկից, քանի որ ավելացվել են նոր համարակալված մարմիններ, իսկ որոշ ODAS ծրագրի կողմից հայտնաբերված մարմինների հայտնաբերումը այլևս չի վերագրվում այդ ծրագրին։ Օրինակ, ODAS-ի ցանկերում նշված (129562) 1997 CJ23 և (164798) 1999 JC1 աստերոիդները այժմ պաշտոնապես վերագրվում են համապատասխանաբար Սփեյսուոչ և Կատալինա ծրագրերին։


== Տես նաև ==
Փոքր մոլորակների կենտրոն
Մոլորակագիտական տվյալների համակարգ
Spaceguard


== Ծանոթագրություններ ==
Farming Simulator

Farming Simulator, համակարգչային խաղ, որը մշակվել է Giants Software-ի կողմից։ Աշխարհները ստեղծվել են Ամերիկյան և Եվրոպական միջավայրերում։ Խաղի մեջ  Խաղացողները զբաղվում են ֆերմերային տնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և մշակաբույսերի աճեցմամբ։ Նրանք միևնույն հերթին կարողանում են ծախել գյուղատնտեսությունից ստեղծված բոլոր մթերքները։ 2017 թվականի դրությամբ ստեղծվել 9 խաղ, որից 3-ը նախատեսված են բջջային հեռախոսների համար։ Խաղը վաճառվել է ավելի քան չորս միլիոն օրինակով։


== Խաղի ընթացքը ==


=== Կարիերա ===
Կարիերայի ռեժիմում խաղացողը զբաղվում է հողագործությամբ, անասնապահությամբ վաճառքով։ Նրանց խնդիրն է ընդլայնել իրենց «օրինական» գյուղատնտեսական տեխնիկանները և տարածքները։ Խաղացողի հիմնական նպատակն է իր բերքը հավաքել և վաճառել, որպեսզի կարողանա ընդլայնել իր գյուղատնտեսական ձեռնարկությունները (օրինակ `մեքենաներ, դաշտեր, կենդանիներ և շենքեր)։ Խաղացողը տվյալ աշխարհը ուսումնասիրում է ազատ։ Նա ամեն ինչ աճեցնում է իր ընտրությամբ և բերքից ստացված գումարը ներդնում է լրացուցիչ սարքավորումներում։ Խաղացողը կարող է նաև զբաղվել անասնաբուծությամբ։


=== Առաքելություն ===
Կան դինամիկորեն գեներացվող առաքելություններ, որոնք կախված են խաղացողից։ Եթե խաղացողը հաջողությամբ ավարտում է խնդիրը, նա վարձատրվում է գումարով, իսկ եթե հասցնում է առաքելությունը կատարել ժամանակի ընթացքում, ապա ստանում է հավելյալ գումար։


== Մուլտինվագարկիչ ==
Ֆերմերային սիմուլյատոր 2014-ը հանդիսանում է առաջին շարժական ֆերմերային սիմուլյատորը, որը բազմաֆունկցիոնալ է։ Farming Simulator 16 ունի հնարավորություն փոխանցվելու բլութութով։ PS4-ի և Xbox One-ի ֆերմերային սիմուլյատոր 15-ը ունի բազմաֆունկցիոնալ ֆունկցիա։


== Խաղեր ==


=== Համակարգչային տարբերակի ===
Farming Simulator 2008
Farming Simulator 2009
Farming Simulator 2011
Farming Simulator 2013
Farming Simulator 15
Farming Simulator 17


=== Մոբայլ տարբերակի ===
Farming Simulator 12
Farming Simulator 14
Farming Simulator 16
Farming Simulator 18


== Պատմություն ==
Farming Simulator 2008 — 2008 թվականի ապրիլի 14
Farming Simulator 2009 — 28 августа 2009
Farming Simulator 2011 — 29 октября 2010
Farming Simulator 2012 (Farming Simulator 3D) — 2012 թվականի մարտի 30
Farming Simulator 2013 — 2012 թվականի հոկտեմբերի 25
Farming Simulator 14 — 2013 թվականի նոյեմբերի 18
Farming Simulator 15 — 2014 թվականի հոկտեմբերի 30
Farming Simulator 16 — 2015 թվականի օգոստոսի 5
Farming Simulator 17 —2016 թվականի հոկտեմբերի 24
Farming Simulator 18 — 2017 թվականի մարտին
Farming Simulator 19 — 2018 թվականի նոյեմբերի 20


== Ծանոթագրություններ ==
Սեննարիոլո

Սեննարիոլո (իտալերեն՝ Sennariolo), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիա մարզում՝ Օրիստանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 173 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 11 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 16 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 9078։ Հեռախոսային կոդը՝ 0785։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս՝ 0785 32276


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Լեսնոյ (Գիագինսկայայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼեսնոյԼեսնոյ (ռուս.՝ Лесной, ադըղե.՝ Мэзылъ), գյուղական ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետության Գիագինսկայայի շրջանի կազմում։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը 2019 թվականի տվյալներով կազմում է 173 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լավրով (Կամենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լավրով (այլ կիրառումներ)Լավրով (ռուս.՝ Лавров), կիսակայարան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կամենսկի շրջանում։ Մտնում է Բոգդանովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Սպիտակ ոսկի (բամբակ)

Սպիտակ ոսկի (բամբակ) (ռուս.՝ Белое Золото (хлопок)), խորհրդային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, նկարահանված 1947 թվականին։ Մուլտֆիլմը պատմում է ժողովրդական տնտեսության մեջ բամբակի նշանակության, բամբակի արտադրության ոլորտում ձեռքբերումների մասին։ Խորհրդային սատիրական ամենահաջողված մուլտֆիլմերից մեկն է։
Հեղինակի տեքստը կարդում է հայտնի հաղորդավար Յուրի Լևիտանը։


== Սյուժե ==
Այս մուլտիպլիկացիոն Ֆիլմը պատմում է հետպատերազմական շրջանում մարդկային «ոսկու» մասին։ Ֆաշիստական պատերազմից ավերածություններից հետո երկիրը սկսել է ոտքի կանգնել։ Այստեղ մանրամասնորեն պատմվում է բամբակի` աշխարհի բոլոր մարդկանց համար նշանակալի բնական նյութի ձեռքբերման ու մշակման, բամբակի արտադրության հաջողության գաղտնիքի մասին։ Ստեղծողները փորձել են հաղորդավարի վառ պատմության և սյուժետային գծի միջոցով ամբողջությամբ բացել տվյալ թեման։


== Հեղինակներ ==
սցենարի հեղինակներ` Ալեքսանդր Իվանով, Ա. Ստեպնայա
նկարիչ-ռեժիսիոր` Ալեքսանդր Իվանով
բեմադրող նկարիչներ` Եֆիմ Վերլոցկի, Ելենա Տաննենբերգ
օպերատոր` Միխայիլ Դրույան
հնչյունային օպերատոր` Ս. Ռենսկի
տեխնիկական օգնական` Ֆյոդոր Գոլդշտեյն
մուլտֆիլմի տնօրեն` Ն. Ցոֆնաս
երաժշտական ձևավորումը` Սեմյոն Բանդերսկու
նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ` Միխայիլ Բոտով, Լև Պոզդնեև, Ա. Բիրուլին, Լիդիա Ռեզցովա, Բորիս Մեերովիչ, Նիկոլայ Ֆյոդորով, Ա. Մանաֆով, Գենադի Ֆիլիպպով, Բորիս Չանի
Տեքստը կարդում է Յուրի Լևիտանը


== Վերաթողարկում DVD ձևաչափով ==
Մուլտֆիլմը DVD ձևաչափով թողարկվել է «Քեզ համար, Մոսկվա» մուլտֆիլմերի 34-րդ ժողովածուում.:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Բամբակ (սպիտակ ոսկի)» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Բամբակ (սպիտակ ոսկի)» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
Ռակվեռե (այլ կիրառումներ)

Ռակվեռե, կարող է վերաբերել՝

Ռակվեռե - քաղաք Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Ռակվեռե շրջանում
Ռակվեռե - շրջան Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգում
Մանի ան Բեսեն

Մանի ան Բեսեն (ֆր.՝ Magny-en-Bessin), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 142 մարդ, բնակչության խտությունը` 32.13 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.42 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 26 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 98 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 76-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 22։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,6 %։ 76 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 72 անձ (41 տղամարդ և 31 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (3 տղամարդ և 1 կին)։ 22 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սպիրիչուելս

Սպիրիչուելս (անգլ.՝ spiritual — հոգևոր, կրոնական), աֆրոամերիկյան հոգևոր երաժշտության և բանահյության ժանր։ Ծագել են ԱՍՆ հարավային նահանգներում, ստրկատիրության շրջանում՝ ընդհանրացնելով աֆրիկական և անգլոկելտական գեղարվեստական ավանդույթները։ Սեծ մասամբ կապված են աստվածաշնչային կերպարներին՝ զուգորդված առօրյա կյանքի պատումներին։ 
Սպիրիչուելսի մեղեդիներն առանձնանում են լադի (պենտատոնիկա, վեցաստիճան լադ, տատանումներ մաժորային և մինորային տերցիաների միջև և այլն) ու ռիթմիկայի (սինկոպացված) յուրօրինակությամբ։ Սպիրիչուելսը կարող է արտահայտել ողբերգական միայնության, հոգևոր տառապանքի տրամադրություն։
Գարդոնե Ռիվիերա

Գարդոնե Ռիվիերա (իտալերեն՝ Gardone Riviera), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2502 մարդ, խտությունը՝ 125 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25083։ Հեռախոսային կոդ՝ 0365։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (102901-103000)

Աստերոիդների ցանկ (102801-102900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (103001-103100)
 Աստերոիդների ցանկ (102801-102900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (103001-103100)
Ուհտի

Ուհտի (էստ․՝ Uhti), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Յուլենուռմե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 324 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Օլխովատսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)

Օլխովատսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝

Օլխովատսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակսկի շրջանում
Օլխովատսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկսկի շրջանում
Թարմա

Թարմա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գուստավո Ջանիոնի

Գուստավո Ջանիոնի (իտալերեն՝ Gustavo Giagnoni, մարտի 23, 1933(1933-03-23), Օլբիա, Սասսարի, Սարդինիա, Իտալիա - օգոստոսի 7, 2018(2018-08-07), Մանտովա, Լոմբարդիա, Իտալիա), իտալացի նախկին ֆուտբոլիստ և մարզիչ, ով հանդես է եկել մի շարք իտալական ակումբներում։ Իր մարզչական կարիերայի ընթացքում մարզել է այնպիսի ակումբներ, ինչպիսիք են իտալական Բոլոնիան, Միլանը և Ռոման։ 
1970/71 մրցաշրջանում Ջանիոնին Մանտովա ֆուտբոլային ակումբի հետ դարձավ Սերիա B-ի չեմպիոն։


== Նվաճումներ ==


=== Մարզչական ===
Սերիա B-ի չեմպիոն՝ 1970/71


== Արտաքին հղումներ ==
Գուստավո Ջանիոնիի վիճակագրությունը Archived 2014-02-01 at the Wayback Machine.
Գուստավո Ջանիոնիի պրոֆիլը


== Ծանոթագրություններ ==
Խոսրովիդուխտ (երաժիշտ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽոսրովիդուխտԽոսրովիդուխտ (ծննդյան և մահվան թվականները անհայտ), VIII դարի կին երաժիշտ։
Գողթնի իշխան Վահան Գողթնացու քույրը։
Ըստ ավանդության, եղբոր նահատակության առթիվ (737 թ.) հորինել է «Զարմանալի է ինձ» գովքը, որը Հայոց եկեղեցին կանոնացրել և ներմուծել է Շարակնոցի մեջ։ Գովքն օժտված է գեղարվեստական բարձր արժանիքներով։
Խոսրովիդուխտի ստեղծագործությունը հայ հոգևոր երգարվեստի առաջին նմուշներից է, որտեղ առկա է յուրահատուկ երաժշտական ձևը, մեղեդու անկաշկանդ և ծավալուն զարգացումը։


== Արտաքին հղումներ ==
«Քրիստոնյա Հայաստան» հանրագիտարան, Երևան, 2002


== Գրականություն ==
Ալիշան Ղ., Հուշիկք հայրենյաց հայոց, հ. 2, Վնտ., 1870, էջ 96-200
Գորոդիշչեի շրջան (Չերկասիի մարզ)

Գորոդիշչեի շրջան (ուկրաիներեն՝ Городищенський район), շրջան Ուկրաինայի Չերկասիի մարզում։
Ստեղծվել է 1966 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Գորոդիշչե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 887 կմ²։


== Բնակչություն ==
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 49000 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 55,24 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Պիտեր դե Հոոխ

Պիտեր դե Հոոխ (de Hooch, de Hoogh) (դեկտեմբերի 20, 1629(1629-12-20), Ռոտերդամ, Հարավային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ - մարտի 24, 1684(1684-03-24), Ամստերդամ, Հոլանդիա, Միացյալ պրովինցիաների հանրապետություն), հոլանդացի նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Մոտ 1646-1649 թվականներին սովորել է Հառլեմում։ 1654 թվականից աշխատել է Դելֆտում, 1660-ական թվականներին՝ Ամստերդամում։ Կրել է Ֆրանս Հալսի, Յան Վերմեերի, Կարել Ֆաբրիցիուսի ազդեցությունը։ Պատկերել է բյուրգերական կենցաղը, շեշտել ընտանեկան միջավայրի բանաստեղծականությունը («Բակ», 1658, Ազգային պատկերասրահ, Լոնդոն, «Տիրուհին և աղախինը», Էրմիտաժ, Լենինգրադ, «Մայրը օրորոցի մոտ», Պատկերասրահ, Բեռլին-Դալեմ, երկուսն էլ՝ մոտ 1660)։ Հասուն շրջանի նկարների գունապատկերում իշխում են մաքուր գունաբծերով հարուստ, տաք, ոսկեգույն երանգները։ Ուշ շրջանի գործերում Հոոխը ձգտել է արտաքուստ տպավորիչ կերպարների ստեղծման։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոոկաեռա-Մեցանուռգա

Սոոկաեռա-Մեցանուռգա (էստ․՝ Sookaera-Metsanurga), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Սակու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 20 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ֆյունատովո

Ֆյունատովո (ռուս.՝ Фьюнатово), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 29 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շելդա

Շելդա կամ Էսկո (հոլ.՝ Schelde, ֆր.՝ Escaut, [ˈsxɛldə], վալոներեն՝ Escô, լատ.՝ Scaldis), գետ Ֆրանսիայում, Բելգիայում և Նիդերլանդներում։ Երկարությունը 430 կմ է, ավազանը՝ 35,5 հզ․ կմ2, բարձրությունը՝ 95մ։ Ջրի հոսքը 120 մ3/վ։ Հոսում է Ֆլանդրիայի հարթավայրերով և առաջացնելով էսաոլար՝ թափվում Հյուսիսային ծով։ Տարեկան միջին ծախսը մոտ 100 կմ/վրկ է։ Երկարությունը նավարկելի հատվածում 340 կմ։ Ջրանցքներով կապված է Մաաս, Աոմ, Աեն գետերի հետ։ Շելդաի ափին են Գենտ, Անտվերպեն քաղաքները։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիսա Գանիևա

Ալիսա Արկադևնա Գանիևա (ռուս.՝ Али́са Арка́дьевна Гани́ева, սեպտեմբերի 23, 1985(1985-09-23), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս գրող, գրաքննադատ, հրապարակախոս, խմբագիր։


== Կենսագրություն ==
Ալիսա Գանիևան ծնվել է 1985 թվականին Մոսկվայում։ Մեծացել է Դաղստանում, ավարացի է։ 2002 թվականից բնակվում է Մոսկվայում։ Ավարտել է Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի գրաքննադատության բաժինը։ «Նեզավիսիմայա գազետա» թերթի «НГ-ExLibris» հավելվածի խմբագիրն է և «Совершенно секретно» հեռուստաալիքում աշխատում է որպես հաղորդավար։ Ընդգրկված է Տագանկայի թատրոնի փորձարարական խորհրդում։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 2004 թվականին «Մոսկովսկի վեստնիկ» ամսագրում՝ անդրադառնալով գրական պոստմոդեռնիզմին։ Որպես գրաքննադատ՝ տպագրվել է «հաստ» ամսագրերում և պարգևատրվել է մի շարք մրցանակներով։ 2010 թվականին հրատարակվել է նրա 21-րդ դարի սկզբի ռուս գրականության վերաբերյալ հոդվածների ժողովածուն։
2009 թվականին երիտասարդ գրաքննադատներ Ալիսա Գանիևան, Ելենա Պոգորելայան և Վալերիա Պուստովան միավորվել են «ПоПуГан» «գրա-քննադատական խմբում» և թողարկել մի շարք տեսահոլովակներ ժամանակակից գրականության տարածման համար։
2009 թվականին Ալիսա Գանիևան դարձել է բուռն գրական հերոսուհի, «Ողջույն, Դալգատ» պատմության համար ստացել է երիտասարդ գրողների համար սահմանված «Դեբյուտ» մրցանակը՝ հանդես գալով «Գուլլա Խիրաչով» տղամարդու կեղծանունով։ Այդ ժամանակից ի վեր Գանիևայի գրվածքներն արժանանում են բուռն արձագանքների։
«Ողջույն, Դալգատ» և երկու վեպերի հեղինակ է։ Առաջինը՝ «Տոնական լեռը» (2013 թ.), ընդգրկվել է «Ясная Поляна» կարճ ցուցակում, երկրորդը՝ «Հարս ու փեսա» (2015 թ.)՝ որպես լավագույն վեպ հայտնվել է   «Ռուսական Բուկեր» և «Ուսանողական Բուկեր» եզրափակիչներում։ Արդյունքում վեպն արժանացել է «Ռուսական Բուկեր» երկրորդ մրցանակին` Մեծ Բրիտանիայում հաջորդ հրատարակության թարգմանության համար։
Որպես արձակագիր՝ տպագրվել է «Սնոբ», «Օկտյաբր», «Conde Nast Traveller», «Վոկրուգ սվետա» և այլ ամսագրերում։
2014 թվականին նկարահանվել է «Կուլտուրա հեռուստաալիքի» «Полиглот. Хинди с нуля за 16 часов» հեռուստատեսային ինտելեկտուալ շոուում։
2015 թվականի հունիսին «The Guardian» թերթը Գանիևային ընդգրկել է Մոսկվայի առավել տաղանդավոր երիտասարդների ցանկում։
Գրական տապան փառատոնի մասնակից է։


== Երկեր ==
Полёт археоптерикса, 2010
Повесть	Салам тебе, Далгат!, 2010
Роман	Праздничная гора, 2012
Роман	Жених и невеста, 2015


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Алиса Ганиева в «Журнальном зале»
Страница Алисы Ганиевой на сайте Литературного радио
Թեդոծմինդա

Թեդոծմինդա (վրաց.՝ თედოწმინდა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 680 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 3 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 524 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Aircrack-ng

Aircrack-ng, ծրագրերի հավաքածու, որը նախատեսված անլար ցանցերի հայտնաբերման, փոխանցվող տրաֆիկի կասեցման WEP և WPA/WPA2-PSK բանալիների կոդավորման, ինչպես նաև անլար ցանցերի պենթեստինգի համար։ Ծրագիրը աշխատում է ցանկացած անլար ցանցային ադապտերի հետ, որը ապահովում է մոնիտորինգի ֆունկցիան։ Ծրագիրը աշխատում է Windows, UNIX, Linux և Mac OS X օպերացիոն համակարգերի վրա։ UNIX օպերացիոն համակարգերի համար նախատեսված տարբերակը իր ասենալում ունի ավելի մեծ թվով ֆունկցիաներ, ի տարբերություն Windows-տարբերակի։ aircrack-ng-ին ադապտացվել է նաև Zaurus և Maemo պլատֆորմների համար։ Ինչպես նաև գոյություն ունի ծրագրի տարբերակ, որը նախատեսված է iPhone-ի համար։ ։


== Հնարավորություններ ==
aircrack-ng-ի ծրագրային փաթեթը ներառում է․ 


== Տես նաև ==
Wireshark


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղղումներ ==
www.aircrack-ng.org Aircrack-ng. պաշտոնական կայք
Ծրագրավորողների պաշտոնական բլոգ
Մուստակուռմու

Մուստակուռմու (էստ․՝ Mustakurmu), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Ահյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 37 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բաբկեն Հարությունյան (այլ կիրառումներ)

Բաբկեն Հարությունյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Բաբկեն Հարությունյան (1941 - 2013), հայ պատմաբան, ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչ։
Բաբկեն Հարությունյան (թատերագետ) (1925-2015), հայ թատերագետ։
Ղազար Թոխաթեցի

Ղազար Թոխաթեցի (մոտ 1550 կամ 1550-ականներ, Թոքաթ - մոտ 1610 կամ 1602, Կամենեց-Պոդոլսկի, Ռեչ Պոսպոլիտա), հայ տաղասաց, գրիչ։ 1602 թվականին Թոխաթի կոտորածից ազատվել և հաստատվեւ է Եազլովցա քաղաքում, ապա՝ Կամենիցում։ Այստեղ մտերմացել է լեհահայ գաղութի հոգևոր առաջնորդ, արքեպիսկոպոս Կարապետ վարդապետի հետ, որին և նվիրել է «Գովասանք Կարապ ետ արքեպիսկոպոսիի Թոխաթցի Ղազար եպիսկոպոսէ ասացեալ» ներբողը։ Ղազար Թոխաթեցու մյուս 3 գործերը կապվում են ծննդավայրի հետ։ Դրանցից մեկում՝ «Գովասանքի վերայ Թոխաթ քաղաքին» երկում, Թոխաթը համարվել է «փոքր Ստամբոլ»։ Մնացած 2-ը ողբ են («Ողբ ի վերայ կոտորածին Թոխաթի» և «Ողբ ի ուլերայ սովոյն Թոխաթի»), որոնք պահպանված են եղել բանասեր Շավարշ Սահակյանի մոտ և ոչնչացվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Ղազար Թոխաթեցին ընդօրինակել է ձեռագրեր։


== Արտաքին հղումներ ==
Ղազար Թոխաթեցին հայ մատենագրութեան թուանշային գրադարանում
Մցխեթի շրջան

Մցխեթի շրջան (վրաց.՝ მცხეთის მუნიციპალიტეტი՝ մցխեթաս մունիցիպալիտետի), 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Մցխեթա-Մթիանեթի մարզի կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Մցխեթ քաղաքն է։
Մ.թ.ա. 338


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Դավիթ Ուսուփաշվիլի

Դավիթ Ուսուփաշվիլի, (վրաց.՝ დავით უსუფაშვილი, մարտի 5, 1968(1968-03-05), Մաղարո, Սիղնաղի շրջան, Կախեթի մարզ, Վրաստան), վրացի իրավաբան, քաղաքական գործիչ, ով 2012 թվականի հոկտեմբերի 21-ից զբաղեցնում է Վրաստանի խորհրդարանի նախագահի պաշտոնը։ 2005 թվականի հունիսի 27-ից 2013 թվականի նոյեմբերի 3-ը եղել է Վրաստանի հանրապետական կուսակցության նախագահը։


== Կենսագրություն ==
Դավիթ Ուսուփաշվիլիծնվել է 1968 թվականին Մագարոյում։ 1992 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի իրավագիտական ֆակուլտետը։ 1993-1995 թվականներին մասնակցել է Վրաստանի Սահմանադրության մշակմանը։ 1994-1997 թվականներին եղել է Վրաստանի երիտասարդ իրավաբանների ընկերակցության նախագահը, միացել է Հանրապետական կուսակցությանը։ 2008-2012 թվականներին ընտրվել է Վրաստանի խորհրդարանի պատգամավոր։
Ակտիվ գործունեություն է ցուցաբերել 2003 թվականի նոյեմբերին Վարդերի հեղափոխության ժամանակ, որի արդյունքում տապալվեց Միխայիլ Սահակաշվիլու իշխանությունը։ Ուսուփաշվիլին դարձավ ընդդիմություն և 2005 թվականի հունիսից նախագահեց Վրաստանի հանրապետական կուսակցությունը, որտեղ նրան 2013 թվականի նոյեմբերին փոխարինեց Խաթունա Սամնիձեն։
2011 թվականին Ուսուփաշվիլին սկսեց համագործակցել հարուստ գործարար, քաղաքական գործիչ Բիձինա Իվանիշվիլիի հետ և դարձավ Իվանիշվիլիի Վրացական երազանք կոալիցիայի առաջնորդներից։ Երբ 2012 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում կոալիցիան հաղթանակ տարավ, 2012 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Ուսուփաշվիլին ընտրվեց խորհրդարանի նախագահ :


== Ընտանիք ==
Կինը՝ Թինաթին Խիդաշելին, Վրաստանի հանրապետական կուսակցության աշխատակից և ակտիվիստ է։ Ունեն 2 զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դուե (Վալե դ’Աոստա)

Doues կոմունա Իտալիայի՝ Վալե դ'Աոստա մարզում։
Բնակչությունը կազմում է 418 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 26 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 16 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 11010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0165։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկա
Գեդիմինաս

Գեդիմինաս, Գեդիմին (լատ.՝  Gedeminnus, Gedeminne, 1275, Վիլնյուս, Լիտվական մեծ իշխանություն - դեկտեմբեր 1341, Վիլնյուս, Լիտվական մեծ իշխանություն), Լիտվայի մեծ իշխան 1316–1341 թվականներին։ Պայքարել է գերմանական ասպետների դեմ և տարել մի շարք հաղթանակներ։
1325 թվականին դաշինք է կնքել Լեհաստանի Վլադիսլավ I թագավորի հետ։ Նվաճել է արևմտա–ռուսական հողերը և ռուսական շատ իշխանների դարձրել իր վասալները։ Իրեն կոչել է «լիտվացիների և ռուսների թագավոր»։ Խոչընդոտել է ռուսական հողերը միավորելու՝ Մոսկվայի իշխանության քաղաքականությանը և, հենվելով Տվերի իշխանության հետ ունեցած դաշինքի վրա, ձգտել է ձեռք բերել Պսկովն ու Նովգորոդը։
Ըստ ավանդության, Գեդիմինասը եղել է Լիտվայի մայրաքաղաք Վիլնոյի (Վիլնյուս) հիմնադիրը։ Սպանվել է գերմանական Բայերբուրգ ամրոցի պաշարման ժամանակ։


== Գրականություն ==
Послания Гедимина. — Вильнюс, 1966.
Никитский А. И. Кто был Гедимин? // «Русская старина». — 1871. — Кн. 8. — Т. 4.
Пашуто В. Т. Образование литовского государства. — М., 1959.
Антонович В. Б Монографии по истории западной и юго-западной России. — 1885.
Насевіч В. Гедзімін // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 2 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. — Мінск: БелЭн, 2007. — Т. 1 (А – К) — С. 519–520 — ISBN 978-985-11-0393-1 (բելառուս.)
Prochaska А. О prawdziwości listow Gedymina. — Kr.: Rozprawy (Sprawozdailia) Akademii umiejtności, Wydz. historyczno-filozoficzny, 1895. — Ser, 2. — Т. 7.


== Ծանոթագրություններ ==
Լիտովեժ

Լիտովեժ (ուկրաիներեն՝ Литовеж), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Իվանիչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1795 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լիտովեժ գյուղում բնակվում էր 1 507 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4267 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 353,2 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բերոսոս

Բերոսոս (հին հունարեն՝ Βηροσσος, լատ.՝ Berossos, ակկադերեն «Բել-ուցուր» կամ «Բելրիուշու» անվան հելլենականացված ձև, մ.թ.ա. 4-րդ դար, Բաբելոն, Հիլլա, Իրաք - մ.թ.ա. 3-րդ դար), բաբելոնյան պատմիչ, Բաբելոնում Բել աստծո տաճարի քուրմ, Սելևկյան արքա Անտիոքոս Ա Սոտերի ( մ.թ.ա. 281—261 թթ.) ժամանակակից։ Բերոսոսը հայտնի է հունարեն լեզվով գրված «Բաբելոնի պատմություն» (Babyloniaka կամ Chaldaika) աշխատությամբ (բաղկացած է 3 գրքից), որտեղ ներկայացնում է Միջագետքի պատմությունը հնագույն ժամանակներից մինչև իր օրերը։ Բերոսոսի աշխատությունը պահպանվել է հատվածաբար՝ այլ անտիկ հեղինակների աշխատություններում։ Բերոսոսի երկին Եվսեբիոս Կեսարացու միջոցով ծանոթ էր նաև Մովսես Խորենացին։