armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Օսլան

Օսլան, գետ Տիգրիսի ձախակողմյան վաակը։ Սկիզբ է առնում Դիարբեքիր քաղաքից մոտ 50 կմ հյուսիս֊արևմուտք Հայկական Տավրոս լեռնահամակարգի հարավային ճյուղավորումներից, հոսում հյուսիս-հարավ ուղղությամբ և Դիարբեքիր քաղաից մոտ 35 կմ արևելք, Բիսմիլ գյուղի մոտ միանում է Տիգրիսին։ Նշանակված Լ Կովկասի 5-վերստանոց քարտեգում։ Հավանաբար՝ Ասլւսն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժովտնևոե (գյուղ, Բոբրինեցի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԺովտնևոեԺովտնևոե (ուկրաիներեն՝ Жовтневе), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ժովտնևոե գյուղում բնակվում էր 84 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,329 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 255,32 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սեռակապրիոլա

Սեռակապրիոլա  (իտալերեն՝ Serracapriola), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Ֆոջա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 4062 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 28 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 143 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71010, հեռախոսային կոդ՝ +39 0882։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0882 680211


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Շիրվանի հարթավայր

Շիրվանի հարթավայր, Շիրվանի «տափաստան», Կուր-Արաքսյան դաշտավայրի հարթավայրային մասը Ադրբեջանում, Կուրի ձախ ափին։ Բարձրությունը 16–100 մ է (տարածքի մոտ կեսը ցածր է ծովի մակարդակից)։ Տարածված են գորշ մարգագետնային և գորշ հողերը՝ օշինդրային, աղուտային բուսածածկույթով ու լիմանային մարգագետիններով։ Ոռոգվում է Մինգեչաուրի ջրամբարից սկսվող Վերինշիրվանյան ջրանցքով։ Զբաղվում են անասնապահությամբ, ոռոգովի հողագործությամբ (բամբակագործություն,հացահատիկի մշակում, խաղողագործություն)։
Զելեյդոն

Զելեյդոն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Աղբակի գավառում։ Գտնվում էր Ադամակերտ քաղաքից 28 կմ հյուսիս, Խոշաբ գետի տարածքում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Չերնովայա (այլ կիրառումներ)

Չերնովայա, կարող է վերաբերել՝

Չերնովայա - գետ Ռուսաստանում, Կումիրի վտակը
Չերնովայա - գետ Ռուսաստանում, Պեսչանայայի վտակը
Չերնովայա - գետ Ռուսաստանում, Սենտելեկի վտակը
Էրավիլ

Էրավիլ (ֆր.՝ Éraville), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 186 մարդ, բնակչության խտությունը` 34.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.47 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Մալավիլ, Նոնավիլ, Տուզակ և Վիվիլ համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Բելվին համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 120 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 22 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 132 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 102-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 30։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,3 %։ 102 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 101 անձ (57 տղամարդ և 44 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (1 տղամարդ և 0 կին)։ 30 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Երևանի դրամատուն

Երևանի դրամատուն, Երևանի փողերանոց, դրամահատարան, 14-19-րդ դարերում։ Թողարկել է բացառապես մետաղադրամներ։ Դրամագիտական տվյալների համաձայն Երևանում առաջին դրամները կտրված են 14-րդ դարի առաջին կեսին՝ Տուլաղույան Աբու Սաիդ (1316-1335 թվականներին) և Անուշիրվան (1344-1359 թվականներին) խաների օրոք (ոսկյա, առավելապես՝ արծաթյա դրամներ)։ Հետագայում Երևանի դրամատան ոսկյա, արծաթյա և պղնձյա դրամներ է թողարկել Սեֆյան Թահմասպ I-ը (1524-1576 թթ.), Իսմէսյիլ 2-րդ (1576-1578 թվականներին), Մուհամեդ Խոդաբենդե (1578-1587 թվականներին), Աբբաս I-ին (1587-1629 թվականներին), Սեֆի I-ին (1629-1642 թթ.), Աբբաս II-րդ (1642-1666 թվականներին), Սուլեյման I-ին (1667-1694 թվականներին), Տյուսեին I-ին (1694-1722 թթ.), Աբբաս III-րդ (1731 -1736 թթ.), Աֆշարյան Նադիր (1736-1747 թթ.), Զենդյան Քերիմ խանի (1750-1779 թթ.), Կաջարյան Ֆաթհ Ալի (1797-1834 թթ.) շահերի անուններով։ Երևանի դրամատունը գործել է նաև օսմանյան տիրապետության տարիներին, որի մասին վկայում են սուլթան Ահմեդ 11-ի (1703-1730 թթ.) անունով արծաթյա դրամները։ Տեղական առուծախի համար 16-րդ դարի վերջից մինչև 19-րդ դարի սկիզբը Երևանում թողարկվել են ֆուլուս կոչված պղնձյա դրամներ, որոնց պատկերատիպը գրեթե ամեն տարի փոխվել Է մի երեսին դրոշմել են կենդանիների (լորիկ, փիղ, ոչխար, սագ, սիրամարգ, աքաղաղ, առյուծ, ձուկ, կապիկ, ուղտ) պատկերներ, իսկ մյուսին՝ պարսկերեն արձանագրությամբ քաղաքի անունը, դրամի թողարկման ժամանակը տարեթվով։ Երևանի դրամատուն վերջին դրամները վերաբերում են 1824-1825 թվականներին։ Կապված միջազգային առևտրի զարգացման հետ՝ 17-րդ դարի առաջին քառորդից երևանի դրամատուն ընդունել և վերաձուլել է արևմտաեվրոպական արծաթե դրամներ։ Մոտ 28 գրամանոց մեկ արծաթե ռայխսթալերից ստացել են երեք իրանական աբասանոցներ՝ 23 գ ընդհանուր քաշով, այսինքն, յուրաքանչյուր թալերի վերաձուլումից կատարվել է 5 գ արծաթի խնայողություն։ Երբեմն վարձակալման սկզբունքով Երևանի դրամատունը հանձնվևլ է մասնավոր անձանց տնօրինությանը։
Տատուկ

Տատուկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականին Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (293801-293900)

Աստերոիդների ցանկ (293701-293800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (293901-294000)
 Աստերոիդների ցանկ (293701-293800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (293901-294000)
Neutron Star Collision (Love is Forever)

«Neutron Star Collision (Love Is Forever)» բրիտանական Muse խմբի երգն է, որը հատուկ ձայնագրվել է «The Twilight Saga: Eclipse» ֆիլմի համար։ Երգը ոչ մի ալբոմում չի թողարկվել։ Սինգլը թողարկվել է 2010 թ. մայիսի 17-ին։ Նկարահանվել է տեսահոլովակ։


== Հիթ-շքերթներ և հավաստագրեր ==


== Ծանուցումներ ==
Իդիրքյոյ

Իդիրքյոյ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ինյա (գետ, Օխոտի ծով)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ինյա (այլ կիրառումներ)Ինյա (ռուս.՝ Иня), գետ Ռուսաստանում։


== Աշխարհագրություն ==
Ինյա գետը սկիզբ է առնում Հել-Դելի լիճ (Սունտար-Հայաթ լեռնաշղթա) ից և թափվում է Օխոտի ծով։ Գետը պատկանում է Խաղաղ օվկիանոսի ավազանին։ Գետի ափին են գտնվում աջից՝ Նիլգիսի։


== Հիդրոգրաֆիա ==
Ինյա գետի երկարությունը կազմում է 330 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 19700 կմ2 է։


== Տես նաև ==
Ակունք և Գետաբերան
Բորոկ (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲորոկԲորոկ (ռուս.՝ Борок), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(9677) Գոուլանդհոպկինս

(9677) Գոուլանդհոպկինս (անգլ.՝ Gowlandhopkins), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,080868 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2757 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,886 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1975,19 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,182261 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,58° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9677) Գոուլանդհոպկինս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կարպովսկի (Ցիմլյանսկի շրջան)

Կարպովսկի (ռուս.՝ Карповский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ցիմլյանսկի շրջանում։ Մտնում է Նովոցիմլյանսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կիրիլ Ցոնև

Կիրիլ Ցոնև (բուլղար․՝ Кирил Цонев, հունվարի 1, 1896(1896-01-01), Կյուստենդիլ, Բուլղարիա - ապրիլի 5, 1961(1961-04-05), Սոֆիա, Բուլղարիա), բուլղար նկարիչ, բնանկարի վարպետ, գրաֆիկ, Բուլղարիայի 20-րդ դարի անվանի նկարիչ։


== Կենսագրություն ==


=== Երիտասարդություն ===
Կիրիլ Ցոնևը ծնվել է 1896 թվականի հունվարի 1-ին Բուլղարիայի արևմուտքում գտնվող Կյուստենդիլ քաղաքում (Կյուստենդիլի մարզ)։ 1919 թվականին նա ավարտել է Սոֆիայի նկարչության պետական դպրոցը (որի հիման վրա հետագայում առաջացել է Բուլղարիայի գեղարվեստի ակադեմիան)։ Ցոնևի ուսուցիչներն են եղել պրոֆեսորներ Ցենո Տոդորովը (1877-1953) և Ստեֆան Իվանովը (1875-1951)։ 1919-1924 թվականներին սովորել է Վիեննայում, իսկ հետո Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիայում, որտեղ նրա ուսուցիչներն են եղել Գուգո ֆոն Հաբերմանը (1849-1929) և Կարլ Կասպարը (1879-1956)։ Կազմակերպել է ցուցահանդեսներ Մյունխենում, Դրեզդենում, Ամստերդամում, Կոպենհագենում, Սան Ֆրանցիսկոյում, Լոս Անջելեսում։ Նրա առաջին անձնական ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել Սոֆիայում 1926 թվականին։
1930-1931 թվականներին ապրել է Մեխիկոյում, որտեղ հանդիպել է մեքսիկական արվեստի ականավոր ներկայացուցիչների հետ, որոնցից են Դիեգո Ռիվերան, Սիկեյրոսը, Օրոսկոն։
1933 թվականին Կիրիլ Ցոնևը վերադարձել է Բուլղարիայի և աշխատել որպես արտահաստիքային նկարիչ։


=== Ուշ տարիներ ===
1942 թվականից եղել է Բուլղարիայի գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր։
1950 թվականին Բուլղարիայի գեղարվեստի ակադեմիայում աշխատանքից հեռացվել է ֆորմալիզմի պատճառով, իսկ 1960 թվականին վերականգնվել է։
1960 թվականին, մահվանից մեկ տարի առաջ, նա արժանացել է Պատվավոր նկարիչի կոչմանը և «Կյուրեղ և Մեթոդիոս» շքանշանի։ Բուլղարիայի ժողովրդական նկարիչի կոչումը շնորհվել է նրա մահից 10 տարի անց, 1971 թվականին, իսկ 1998 թվականին, մահից 37 տարի անց, նա արժանացել է «Կյուստենդիլ քաղաքի պատվավոր քաղաքացի» կոչմանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Цонев, Кирил. Кирил Цонев - каталог на 50 картини. — С.: Календар, 1996. — 100 с.
Коева, Красимира. Кирил Цонев: Монография. — С.: Спектър, 1996. — 140 с. — ISBN 9544350489
Стойков, Атанас. Кирил Цонев : Юбилейна изложба. — 1971. — 12 с.
Цонев, Кирил. Път в изкуството. (С 32 приложения). — С.: Български художник, 1969. — Т. 1-2. — С. 523.(բուլղ.)


== Արտաքին հղումներ ==
13 картин на Flickr
Картина К. Цонева на почтовой марке: Южные плоды, 1935 Холст, масло 88 × 99 см. [3]
Светослав Минков, 1939 Холст, масло 106 × 88 см. Софийска градска художествена галерия|Городская галерея искусств Софии(բուլղ.)
Чёрные платки, 1947 Холст, масло. Художественная галерея «Илия Бешков», Плевен [4]
Օդայա (գյուղ, Գոլովանևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕդայաՕդայա (ուկրաիներեն՝ Одая), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Գոլովանևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օդայա գյուղում բնակվում էր 150 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,865 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 173,41 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շենգեն գոտի

Շենգեն գոտի (անգլ.՝ Schengen Area, գերմ.՝ Schengen-Raum, ֆր.՝ l'espace Schengen), Եվրոպական 26 երկիր ընդգրկող տարածք, որոնց անդամ երկրները պաշտոնապես վերացրել են միմյանց միջև սահմանին անձնագրային և այլ տեսակի հսկողությունները։ Տարածքը հիմնականում գործում է որպես մեկ միասնական իրավական շրջան միջազգային զբոսաշրջության համար՝ ընդհանուր վիզային քաղաքականությամբ։ Տարածքի անունը գալիս է շենգենյան համաձայնագրից։ Շենգեն գոտու անդամ երկրներն ունեն ուժեղ սահմանային հսկողություն ոչ շենգեն երկրների համար։
Եվրոպական միությանն անդամ 28 երկրներից 22-ն անդամակցում են շենգեն գոտուն։ ԵՄ անդամ 6 երկրներ շենգեն գոտու մեջ չեն։ Դրանցից չորսը՝ Բուլղարիան, Խորվաթիան, Կիպրոսը և Ռումինիան իրավաբանորեն պարտավորված են միանալ տարածքին, իսկ երկուսը՝ Իռլանդիան և Մեծ Բրիտանիան չունեն այդ պարտավորությունը։ Ազատ առևտրի եվրոպական ասոցիացիայի անդամ չորս երկրներ՝ Իսլանդիան, Լիխտենշտայնը, Նորվեգիան և Շվեյցարիան Եվրամիության անդամ չեն, սակայն ստորագրել են շենգենյան համաձայնագիրը։ Եվրոպայի 3 քաղաք-պետություններ՝ Մոնակոն, Սան Մարինոն և Վատիկանը դե ֆակտո հանդիսանում են շենգեն գոտի։
Շենգեն գոտու 4'312'099 քառ․ կմ տարածքում բնակվում է 400 միլիոն մարդ։ Մոտ 1,7 միլիոն մարդ աշխատանքի համար ամեն օր հատում է եվրոպական սահմանը։ Որոշ շրջաններում այս ցուցանիշը հասնում է աշխատողների մեկ երրորդին։ Յուրաքանչյուր տարի մոտ 1,3 մլրդ մարդ հատում է Շենգեն գոտու սահմանները։
Սահմանի 57 միլիոն հատումները կապված են ավտոմոբիլներով բեռների փոխադրման հետ, որոնց արժեքը տարեկան կազմում է €2,8 տրիլիոն։


== Ծանոթագրություններ ==
Խրենովոե (գյուղ, Բոբրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽրենովոեԽրենովոե (ռուս.՝ Хреновое), գյուղ Ռուսաստանի, Վորոնեժի մարզի Բոբրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5560 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալբիստանի գավառակ

Ալբիստան, գավառ Կիլիկիայում, Հալեպի նահանգում։ Կենտրոնը Ալբիստան քաղաքն էր։
Տարածքով համապատասխանում էր Կիլիկյան հայկական պետության Կոկիսոն գավառակին։
XIX դարի վերջերին ուներ 10 գյուղախումբ, 135 գյուղով, որտեղ բնակվում էին 45 000 մարդ։ 1915 թվականին ուներ 153 գյուղ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին ուներ 6000-ից ավել հայ բնակիչ, որոնք հիմնականում բնակվում էին Ալբիստան քաղաքում և գավառակի մի քանի գյուղերում։
Հայկական գյուղերն ունեին իրենց վարժարաններն ու եկեղեցիները։ 1914-1918 թվականներին հայկական գյուղերը հիմնահատակ ավերվեցին, իսկ բնակչությունը ոչնչացվեց թուրք ջարդարարների կողմից։ Սակավաթիվ փրկվածները գաղթեցին օտար երկրներ։


== Աղբյուրներ ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դաշտային ձիաթռչնակ

Դաշտային ձիաթռչնակ (լատ.՝ Anthus campestris), խաղտտնիկների ընտանիքի պատկանող թռչուն։ Հայաստանում բնադրվող, չվող է, քիչ տարածված։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի երկարությունը 10, 5 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 25-28 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 26-27 գ, թևի երկարությունը՝ 77-97 մմ։ Հասունի մարմնի փետրածածկը վերևից բաց դեղնադարչնագույն է՝ մուգ խայտերով, ներքևից՝ գրեթե առանց խայտերի։ Թևավերևի միջին սև ծածկող փետուրները կազմում են պտերի նկատելի 1 շարք։ Ականջի անցքն ու նրա շուրջը ծածկող մանր փետուրների ծայրերն ավելի մուգ են։ Կոկորդաշերտը մուգ է և նեղ, ոտքերը՝ դեղնավուն, դիմային մասը՝ բաց։ Երիտասարդի մարմինը վերևից դարչնագույն է, փետուրները՝ բաց, լայն երիզով։ Կրծքին և մարմնի կողքերին կան մանր, դարչնագույն պտեր։


== Կենսակերպ ==
Աչքի է ընկնում մարմնի ուղղահայաց կեցվածքով։ Թռիչքն ալիքաձև է։ Կերը որոնում է գետնին, արագ, մանրաքայլ հետապնդում զոհին։ Թառում է նաև էլեկտրական լարերին, սյուներին և այլն։ Բնակվում է կիսաանապատներում, լեռնատափաստաններում, ենթալպյան գոտում։ Երգում է ինչպես ճախրելիս, այնպես էլ քարին կամ թփին նստած։ Բաց տարածությունների թռչուն է, գերադասում է խոնավ մարգագետինները, առանձին դեպքերում կարող է հանդիպել նաև անտառային բացատներում։ Մեծ երամներ չի կազմում, բնադրվում է առանձին զույգերով, բույնը սարքում է գետնին՝ փոքրիկ փոսիկում, հաճախ թփի կամ քարի տակ։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Եվրոպայում, հյուսիսային Աֆրիկայում, Ասիայում։


== Սննդառություն ==
Սնվում է գետնի վրա՝ միջատներով, առանձին դեպքերում՝ նաև սերմերով։ Սնվում է անողնաշարավորներով, սերմերով։


== Բազմացում և զարգացում ==
Գարնանը վերադառնում է մարտ-ապրիլ ամիսներին, աշնանը չվում է հոկտեմբերին։ Տարածված է մասնավորապես կիսաանապատներում և լեռնային տափաստաններում։ Բնադրում են զույգերով՝ ապրիլի 2-րդ կեսից մայիսի վերջը։ Բույնը գավաթաձև է (տրամագիծը՝ 12-13, 5 սմ), ցամքարը՝ անփույթ՝ փետուրներից և բրդից, դևում է գետնին։ Ձվադրում է մայիսի վերջից հունիսի առաջին կեսը։ Մայիս-հուլիս ամիսներին դնում է 22 մմ տրամագծով, սպիտակավուն՝ դարչնագույն պտերով 4–5 ձու (1 ձվի զանգվածը կազմում է էգի միջին կենդանի զանգվածի 10, 7%-ը)։ Սեպտեմբերին հայտնվում են թռիչքին լավ տիրապետող երիտասարդ անհատներ։


== Աղբյուրներ ==
Սեն Ֆալ

Սեն Ֆալ (ֆր.՝ Saint-Phal), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 533 մարդ, բնակչության խտությունը` 16.02 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 33.27 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 100 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 21 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 351 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 280-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 71։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,8 %։ 280 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 249 անձ (139 տղամարդ և 110 կին)։ Գործազուրկ են եղել 31 անձ (13 տղամարդ և 18 կին)։ 71 անաշխատունակներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 25-ը` թոշակառուներ, իսկ 22-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բարդայի շրջան

Բարդայի շրջան (ռուս.՝ Бардымский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պերմի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1926 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բարդա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2382 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 27794 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
(8792) 1978 VH11

(8792) 1978 VH11, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի նոյեմբերի 7-ին Էլեանորա Հելինի և Շելտ Բասի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,670618 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4269 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9144 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1594,1 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,225833 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,55° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8792) 1978 VH11 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լաբուասիեռ ան Սանտեր

Լաբուասիեռ ան Սանտեր (ֆր.՝  Laboissière-en-Santerre), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 140 մարդ, բնակչության խտությունը` 19.58 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.15 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 95 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 38 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 89 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 75-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 14։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 84,3 %։ 75 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 67 անձ (37 տղամարդ և 30 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (0 տղամարդ և 8 կին)։ 14 անաշխատունակներից աշակերտներ կամ ուսանողներ չեն եղել, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Էլեանորա Աղաբեկյան

էլիանորա Նոբելի Աղաբեկյան (հուլիսի 20,1948, գ. Ճարտար), ԼՂՀ Մարտունիի շրջան 1 ազատամարտիկ, բուժքույր։ Ավարտել է Կապան բժշկական ուսումնարանը (1969)։ Աշխատել է 1 ԼՂՀ Մարտունիի շրջանային հիվանդանոցում։ 1989-1994 թվականներին մասնակցել Մարտունիի (Գյուլափլու. Մոպանլու, Կուրապատկինո, Ղոսուչոլիր «109 դիրքեր» են), ինքնապաշտպանական խմբերում։
Կահիրե

Կահիրե (արաբ․՝ القاهرة‎‎, al-Qāhira  - «հաղթական»), Եգիպտոսի Հանրապետության մայրաքաղաքը և Աֆրիկայի խոշորագույն բնակավայրը։ Բնակչությունը՝ ▲9 293 612 մարդ (հուլիսի 1, 2018)։


== Անվանում ==
Հիմնադրել է Ջուհեյր Սիցիլացին 969 թվականին և ի նշան Եգիպտոսի նվաճման անվանել Միսր ալ֊ Կահիրա՝ «Հաղթական Եգիպտոս»․ այստեղից էլ քաղաքի այժմյան արաբական Ալ֊Կահիրա անվանումը։
Եգիպտացիները հաճախակի են կոչում այն مصر՝ Մասր։


== Ընդհանուր բնութագիր ==
Կահիրեն Աֆրիկայի ու արաբական աշխարհի խոշորագույն քաղաքն է։ Բուն քաղաքի բնակչությունն ավելի քան 7 միլիոն է։ Այն գտնվում է Նեղոսի ափին ու կղզիների վրա՝ դելտայից քիչ հարավ։ Կահիրեն Եգիպտոսի խոշորագույն արդյունաբերական կենտրոններից է և տալիս է արտադրության 1/4-ը։ Արդյունաբերությունը բազմաճյուղ է, սակայն առաջատարներն են մեքենաշինությունը, տեքստիլը, քիմիականն ու սննդի արդյունաբերությունը։ Շրջապատի մի շարք քաղաքների (Գիզա, Շուբրա Էլ Ղեյմա, Հելուան) հետ ստեղծվել է հսկայական քաղաքային ագլոմերացիա՝ Մեծ Կահիրե՝ 16 միլիոն բնակչությամբ։ Կահիրեի տեղում քաղաքային բնակավայր գոյություն է ունեցել անհիշելի ժամանակներից՝ Բաբելոն (չխառնել Միջագետքի Բաբելոնի հետ), այնուհետև՝ Ֆուստատ անվանումներով։


== Քույր-քաղաքներ ==


== Տես նաև ==
Թահրիր հրապարակ


== Ծանոթագրություն ==
Վո լե Ռուբինի

Վո լե Ռուբինի (ֆր.՝ Vaux-lès-Rubigny), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 48 մարդ, բնակչության խտությունը` 12.24 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.92 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 165 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 85 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 40 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 28 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 21-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 7։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,0 %։ 21 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 18 անձ (10 տղամարդ և 8 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (2 տղամարդ և 1 կին)։ 7 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիբինսկի շրջան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռիբինսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Ռիբինսկի շրջան (ռուս.՝ Рыбинский район Красноярского края), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոյարսկի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Զաոզյորնիյ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3651 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 34427 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9,43 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Միխայիլ Անտոնևիչ

Միխայիլ Մոիսեևիչ Անտոնևիչ (ռուս.՝ Михаил Моисеевич Антоневич, 5 (18) նոյեմբերի, 1912, Գոնչարովկա, Սեննոյի գավառ, Մոգիլյովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն – 6 հուլիսի, 2003, Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային ֆուտբոլիստ (պաշտպան) և ֆուտբոլային մարզիչ։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1950), ՌԽՖՀՍ վաստակավոր մարզիչ։ Նկարահանվել է «Մարզական պատիվ» (ռուս.՝ «Спортивная честь») ֆիլմում։


== Կարիերա ==


=== Խաղացողի ===
Միխայիլ Անտոնևիչը Մոսկվայի մարզի «Заря Коммуны» ակումբի սան է։ 1934 թվականին խաղացել է Միտիշչինի գործարանի թիմի կազմում։ 1936 թվականին մի որոշ ժամանակ գտնվել է Մոսկվայի «Սպարտակ» ակումբի կազմում, սակայն ոչ մի անգամ խաղադաշտ դուրս չի եկել։
Այնուհետև խաղացել է Մոսկվայի «Ստալինեց» ակումբում 1937 թվականից մինչև 1939 թվականը. ակումբի կազմում անցկացրել է 32 խաղ և խփել 2 գոլ։ 1940 թվականին համալրել է Մոսկվայի «Դինամո» ակումբի շարքերը, սակայն ոչ մի անգամ չի խաղացել նրա կազմում։
1941 թվականին Միխայիլ Անտոնևիչը տեղափոխվել է Մինսկի «Դինամո» ակումբ, որի կազմում անցկացրել է 3 խաղ, սակայն պատերազմի պատերազմի պատճառով ստիպված է եղել դադարեցնել իր ելույթները։ 1944 թվականից շարունակել է կարիերան և 1946 թվականը խաղացել Մինսկի ակումբի կազմում՝ այդ ընթացքում անցկացնելով 39 հանդիպում։
1945 թվականից մինչև 1946 թվականը մասնակցել է Մոսկվայի «Տորպեդո» և Ստալինգրադի «Տրակտոր» ակումբների կազմում որպես հրավիրված խաղացող մասնակցել է բուլղարական ակումբների դեմ ընկերական խաղերին։
Միխայիլ Անտոնևիչը 1947 թվականից մինչև 1951 թվականը խաղացել է Մոսկվայի «Լոկոմոտիվ» ակումբում, եղել է թիմի ավագը. մոսկովյան ակումբի կազմում Անտոնևիչն առաջնությունում անցկացրել է 114 խաղ, որոնց ընթացքում խփել է մեկ գոլ, իսկ ԽՍՀՄ գավաթի խաղարկությունում՝ 6 խաղ։
Ընդհանուր առմամբ ԽՍՀՄ առաջնություններում Միխայիլ Անտոնևիչն անցկացրել է 141 խաղ և խփել 2 գոլ։
Եղել է տակտիկապես գրագետ խաղացող, լավ է գործել անհատական պաշտպանությունում։


=== Մարզչական ===
Խաղացողի կարիերան ավարտելուց հետո՝ 1952 թվականից մինչև 1954 թվականը, աշխատել է «Լոկոմոտիվի» մարզչական շտաբում։
1957-1959 թվականներին գլխավորել է Գրոզնիի «Նեֆտյանիկ» (հետագայում «Տերեկ») ակումբը։ 1960 թվականի սկզբում նշանակվել է Լուգանսկի «Աշխատանքային ռեզերվներ» (ռուս.՝ «Трудовые резервы») ակումբի գլխավոր մարզիչ, սակայն նույն թվականի ամռանը տեղափոխվել է Ստանիսլավի «Սպարտակ»։
1961 թվականից մինչև 1963 թվականը գլխավորել է Վլադիմիրի «Տրակտոր» ակումբը։ 1964 թվականին գլխավորել է «Կուբան» ակումբը, սակայն նույն թվականի մայիսին գլխավորել է Օրջոնիկիձեի «Սպարտակ» ակումբը։ 1965 թվականին վերադարձել է «Տրակտոր» ակումբ։
1966 թվականին Միխայիլ Անտոնևիչը գլխավորել է «Պրոգրես» ակումբը (Կամենսկ Շախտինսկի), իսկ 1967-1970 թվականներին՝ Նովոմոսկովսկի «Խիմիկ» ակումբը։ 1971-1973 թվականներին գլխավորել է Պենզայի «Խիմաշևեց» (հետագայում՝ «Սուրա»), իսկ 1975-1976 թվականներին՝ Տամբովի «Սպարտակը»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Միխայիլ Անտոնևիչի էջը football.lg.ua կայքում
Զադարի համալսարան

Զադարի պետական համալսարան (խորվ.՝ Sveučilište u Zadru), բարձրագույն ուսումնական հաստատություն՝ համալսարան, որը գտնվում է Խորվաթիայի Զադարի ժուպանության վարչական կենտրոն հանդիսացող համանուն քաղաքում։
Համալսարանը հիմնադրվել է վաղ միջնադարում՝ 1396 թվականին, սակայն որոշ ժամանակ անց փակվել է։ Ժամանակակից համալսարանը վերաբացվել է 2003 թվականին։


== Պատմություն ==
Ըստ որոշ աղբյուրների՝ այս ուսումնական հաստատությունը հիմնադրվել է դեռևս 14-րդ դարում՝ 1396 թվականին, կաթոլիկ վանական Դոմինիկյան միաբանության անդամների կողմից։ Այն ի սկզբանե հիմնադրվել է, որպես աստվածաբանական և իմաստասիրական դպրոց, որն ուներ գիմնազիայի կարգավիճակ։
1553 թվականին այն կոչվել է Զադարի համալսարան՝ ստանալով բարձրագույն ուսումնական հաստատության կարգավիճակ։ Այս ժամանակաշրջանում Զադարի համալսարանի դեկանատն իրավունք ստացավ շրջանավարտներին պարգևատրել ակադեմիական աստիճանով։ Նապոլեոն Բոնապարտի կառավարման տարիներին նա կորցրել է իր դերն ու նշանակությունը և շուտով փակվել է։
1995 թվականին այն վերստին բացվել է, որպես փիլիսոփայական դպրոց։ Այդ ժամանակաշրջանում Զադարի համալսարանը միակ ինստիտուտն էր Խորվաթիայում՝ մայրաքաղաք Զագրեբի սահմաններից դուրս։
2002 թվականին անկախ Խորվաթիայի բարձրագույն օրենսդիր մարմինը՝ խորհրդարանը, ընդունել է բանաձև, համաձայն որի հաստատությանը տրվել է պետական համալսարանի կարգավիճակ։ 2003 թվականի մարտի 25-ին տեղի է ունեցել համալսարանի խորհրդի առաջին հանդիպումը, որի ընթացքում հաստատվել է համալսարաի կանոնադրությունը։


== Տես նաև ==
Զագրեբի համալսարան
Զադար (Խորվաթիա)


== Ծանոթագրություններ ==
Հուլիսի 2

Հուլիսի 2, տարվա 183-րդ (նահանջ տարիներին՝ 184-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 182։
Սովորական տարվա միջին օրն է, քանի որ տարվա սկզբից անցել է 182 օր և ավարտին մնացել է նույնպես՝ 182 օր։


== Դեպքեր ==
1900 - Փարիզում տեղի է ունենում 2-րդ օլիմպիական խաղերի բացումը
1853 - ռուսական բանակն անցնում է Պրուտ գետը, սկսվում է Ղրիմի պատերազմը
2002 - Սթիվ Ֆոսեթն ավարտում է օդապարիկով երկրագնդի շուրջ ճանապարհորդությունը


== Ծնունդներ ==
1714 - Քրիստոֆ Վիլիբալդ Գլյուկ Christoph Willibald Gluck գերմանացի կոմպոզիտոր (մ. 1787)։
1750 - Ֆրիդրիխ Կլոպշտոք Friedrich Gottlieb Klopstock գերմանացի բանաստեղծ (մ. 1814)։
1877 - Հերման Հեսսե Hermann Hesse շվեյցարացի գրող (մ. 1962)։
1936 - Օմար Սուլեյման Եգիպտոսի 16-րդ փոխվարչապետը
1957 - Բրեթ Հարթ Bret Hart կանադացի ըմբիշ և դերասան
1985 - Էշլի Թիսդեյլ Ashley Tisdale ամերիկացի դերասանուհի և երգչուհի
1986 - Լինդսի Լոհան Lindsay Lohan ամերիկացի դերասանուհի և երգչուհի
1987 - Էստեբան Գրաներո Esteban Granero իսպանացի ֆուտբոլիստ
1989 - Dev ամերիկացի երգչուհի-երգահան
1990 - Ռոման Լոբ գերմանացի երգիչ-երգահան
1990 - Դենի Ռոուզ, անգլիացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան


== Մահեր ==
1729 - Կարապետ Բ Ուլնեցի, Ամենայն հայոց կաթողիկոս 1726-ից։
1778 - Ժան Ժակ Ռուսո Jean-Jacques Rousseau շվեյցարացի փիլիսոփա և կոմպոզիտոր
1791 - Սյորեն Աբիլդգոր, դանիացի բնագետ, գրող և նկարազարդող
1833 - Ղուկաս Ինճիճյան, հայ բանասեր, աշխարհագրագետ (* 1758)։
1961 - Էռնեստ Հեմինգուեյ Ernest Hemingway ամերիկացի լրագրող և գրող (* 1899)։
1975 - Գուիդո Արա, իտալացի ֆուտբոլիստ և գլխավոր մարզիչ
1977 - Վլադիմիր Նաբոկով Владимир Набоков ռուս գրող (* 1899)։
1994 - Անդրես Էսկոբար կոլումբիացի ֆուտբոլիստ (* 1967)։
1997 - Ջեյմս Ստյուարտ James Stewart ամերիկացի դերասան և երգիչ (* 1908)։
1993 - Դմիտրի Նալբանդյան Дмитрий Налбандян նկարիչ (* 1906)։


== Տոներ ==
Իսաբա

Իսաբա (իսպ.՝ Isaba), գյուղաքաղաք է, մտնում է իսպանական Նավառա ինքնավար շրջանի կազմում. Զբաղեցնում է 147, 41 կմ² տարածք։ Ունի 507 բնակիչ (ըստ 2012 թ.-ի մարդահամարի). Նահանգի կենտրոնից հեռու է 94 կմ։


== Առասպել ==
Իսաբա գյուղը, ըստ տեղական ավանդության, հիմնադրվել է բասկերի նախահայր Այտորի և հայերի կողմից Հատկանշական է նաև, որ գյուղի փողոցներից մեկը դեռևս հնագույն ժամանակներից կոչվում է Էրմինիա, այսինքն՝ Արմենիա։


== Պատկերներ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Քեթրին Կոռնել

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոռնել (այլ կիրառումներ)Քեթրին Կոռնել (անգլ.՝ Katharine Cornell, փետրվարի 16, 1893(1893-02-16)[…], Բեռլին, Գերմանական կայսրություն - հունիսի 9, 1974(1974-06-09)[…], Tisbury, Դյուկս շրջան, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Հանդես է եկել տարբեր թատերախմբերում։ Այրիս Ֆենվիկի (Առլենի «Կանաչ գլխարկ», 1925 թվական) դերակատարումից հետո Կոռնելին համարել են Բրոդվեյի թատրոնի շահութաբեր «աստղ»։
1930 թվականին ամուսնու՝ Դ. Մակ-Կլինտիկի հետ կազմակերպել է թատերախումբ և շրջագայել ամբողջ երկիրը։ Լավագույն դերերից են՝ Ջուլիետ (Շեքսպիրի «Ռոմեո և Ջուլիետ»), Մաշա (Անտոն Չեխովի «Երեք քույր»), Պատրիկ Քեմպբել (Կիլտիի «Սիրելի ստախոսը») և այլն։


== Գրականություն ==
Lucille M. Pederson։ Katharine Cornell - A Bio-Bibliography, Westport, Connecticut - London (1994)


== Ծանոթագրություններ ==
Բաշքյոյ (գետակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բաշքյոյ (այլ կիրառումներ)Բաշքյոյ, գետակ Ճորոխի ավազանում, թափվում է նրա Իչկալա վտակի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (Նոր Նախիջևան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Նիկողայոս (այլ կիրառումներ)Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի, հայ ուղղափառ տաճար Նոր Նախիջևան քաղաքում (այժմ` Դոնի Ռոստովի Պրոլետարսկի շրջանի կազմում)։ Գտնվել է 1-ին գծի և Պրոլետարական 1-ին փողոցի անկյունում։ Եկեղեցին քանդվել է խորհրդային իշխանությունների կողմից 1930-ական թվականներին։


== Պատմություն ==
Սուրբ Նիկողայոս փայտե եկեղեցու հիմքը գցվել է 1781 թվականին և օծվել 1783 թվականի սեպտեմբերի 10-ին։ Դա Նոր Նախիջևանի առաջին եկեղեցիներից էր։ Այն փողոցը, որտեղ գտնվում էր եկեղեցին, ստացել է նրա անունը` Նիկոլսկայա (այժմ դա Լիստոպադովի փողոցն է)։ Որոշ ժամանակ անց փայտե եկեղեցու փոխարեն կառուցեցին քարե տաճար, որը գտնվում էր փոքր-ինչ դեպի հյուսիս` 1-ին գծի և Ուսպենսկայա 1-ին փողոցի (այժմ` Պրոլետարական) անկյունում։
Տաճարն ուներ քառասյուն նախասրահներով երեք մուտք։ Գլխավոր (արևմտյան) մուտքի վրա խոյանում էր զանգակատունը։ Տաճարի գլխավոր ծավալը և զանգակատունը ավարտում էին դասական գմբեթները։ 1862 թվականին տաճարում տեղի ունեցավ հիմնանորոգում։ XIX դարի վերջում տաճարի գմբեթները փոխարինվեցին ավանդական հայկական ութանիստ վրանածածկերով։ 1902 թվականի ապրիլի 28-ին եկեղեցու զանգակատանը տեղադրվեց ամենամեծ զանգը` 41 փութ 30 ֆունտ քաշով (մոտ 650 կգ)։
Տաճարին կից գործել է հայկական գերեզմանատուն, որտեղ թաղված են եղել քաղաքի բազմաթիվ հայտնի բնակիչներ. պատգամավոր Հովհաննես Աբրահամյանը, որը մեկնել էր Սանկտ Պետերբուրգ Եկատերինա II-ի հրամանագիրը բերելու, քաղաքագլուխ Հարություն Խալիբյանը, վաճառական Մակար Հայրապետյանը` Միքայել Նալբանդյանի մտերիմ ընկերը։ 1873 թվականին տաճարում կնքել են ապագա բանաստեղծ Օնոպրիոս Անոպյանին։
1883 թվականին հանդիսավորությամբ նշվել է տաճարի հարյուրամյակը։

Տաճարին կից գործել է ծխական տարրական դպրոց։ Տաճարում եղել է գրադարան, որտեղ պահվել են եկեղեցական ձեռագիր մագաղաթյա գրքեր։
Տաճարը փակվել է 1930-ական թվականների սկզբին։ Շենքը սկսեցին աստիճանաբար քանդել։ Տաճարի ավերակները վերջնականապես քանդվեցին Հայրենական մեծ պատերազմից հետո։ Նրա տեղում կառուցվել է հինգհարկանի բնակելի շենք (1-ին գիծ, № 56)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիցիկո

Ռիցիկո (էստ․՝ Ritsiko), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Միսսո շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կեղծ խոտային չրխկան

Կեղծ խոտային չրխկան (լատ.՝ Cardiophorus pseudo), չրխկանների ընդանիքին պատկանող միջատ։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
6-8,3 մմ մարմնի երկարությամբ փոքր չափի բզեզ է՝ սև մարմնով, կարմիր առաջնամեջքով, մուգ դարչնագույն վերջույթներով։ Մարմնի վերին մասի մազիկները երկգույն են, խառը, ներքևի մասինը` միագույն, բաց գունավորված։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանի էնդեմիկ տեսակ է։ Հայաստանում տարածված էր Երևան քաղաքում, սակայն հիմա անհետացել է։ Ներկայումս հանդիպում է Գողթ գյուղի շրջանում՝ Գեղարդի վանքի մոտ (Կոտայք մարզ), Եղեգնաձոր քաղաքի և Արենի գյուի մոտակայքում (Վայոց ձորի մարզ), ինչպես նաև «Խոսրովի անտառ» պետական արգելոցում։


== Էկոլոգիա ==
Ապրում են չոր լեռնատափաստաններում։ Հանդիպում են թեթև հողերով տարածքներում,  որտեղ հունիս-հուլիս ամիսներին խոտածածկի վրա հավանաբար կատարվում է թրթուրների զարգացումը։
Կենսաբանական առանձնահատկությունները հայտնի չեն։


== Պահպանություն ==
Սահմանական արեալով հազվագյուտ տեսակ է, որը Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես վտանգված տեսակ։ Հազվադեպ է հանդիպում, հայտնի են ոչ բազմաքանակ նմուշներ։
Թվաքանակի փոփոխության միտումները պարզված չեն։
Վտանգման հիմնական գործոններից է խոպան հողերի յուրացումը։
Պահպանվում են «Խոսրավի անտառ» պետաական արգելոցում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կլոոգա

Կլոոգա (էստ․՝ Klooga), գյուղական ավան Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կեիլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 1203 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ֆորտիտուդո-Պրո Ռոմա

«Ֆորտիտուդո-Պրո Ռոմա» կամ «Ֆորտիտուդոյի մարմնամարզության և սուսերամարտի սպորտային ընկերություն» (իտալերեն՝ Società di Ginnastica e Scherma Fortitudo), իտալական նախկին ֆուտբոլային ակումբ Հռոմի Ռիոնե Բորգո համայնքից։ 1926 թվականին Ֆորտիտուդոյին միացավ Պրո Ռոմա ակումբը, որից մեկ տարի հետո 1927 թվականի հուլիսի 22-ին միավորվելով ևս 2 ակումբի հետ, ստեղծվեց Հռոմի Ռոմա ֆուտբոլային ակումբը։


== Պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Օմդուրման

Օմդուրման (արաբ․՝ أم درمان‎‎՝ Ում Դուրման), Սուդանի՝ մեծությամբ երկրորդ քաղաքը։ Գտնվում է Սուդանի մայրաքաղաք Խարթումի դիմաց՝ Նեղոս գետի մյուս ափին։ Ըստ 2012 թվականի տվյալների՝ Օմդուրմանի բնակչությունն առանց ագլոմերացիայի կազմում է 2,8 միլիոն մարդ։ Պետության առևտրային կենտրոնն է։


== Պատմություն ==
1884 թվականին պատմության մեջ որպես «մահդիստականների ապստամբություն» հայտնի հակագաղութային ապստամբության առաջնորդ Մուհամեդ «Մահդի» Ահմադն Օմդուրման գյուղում ստեղծել է իր ռազմական շտաբը, որը գտնվում էր Սուդանի Խարթում վարչական կենտրոնի դիմաց՝ Նեղոսի հակառակ ափին։ 1885 թվականին, երբ տիֆից մահանում է Մուհամեդ «Մահդի» Ահմադը, նրա ժառանգ Աբդալահ «Խալիֆ» իբն Մուհամեն Օմդուրմանը հռչակել է երկրի մայրաքաղաք։
Օմդուրմանի ճակատամարտում Հորացիո Հերբերտ Կիտչեների գլխավորությամբ անգլիական զորքերը հաղթել են ապստամբ ուժերին և ապահովել անգլիական տիրապետության ապահովումը Սուդանում։


== Աշխարհագրություն ==
Տեղակայված է Սպիտակ Նեղոս գետի ափին՝ ծովի մակարդակից 390 մետր բարձրության վրա։ Խարթումի և Հյուսիսային Խարթումի հետ տնում է քաղաքայի ագլոմերացիայի կազմի մեջ։


== Կլիմա ==


== Բնակչություն ==
Ըստ 2010 թվականի տվյալների՝ Օմդուրմանի բնակչությունը կազմում է 2 577 780 մարդ։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Քույր քաղաքներ ==
 Հարգեյսա, Սոմալիլենդ
 Խարթում, Սուդան


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Գուստերին Պ․ Վ․ Города Арабского Востока. — М.: Восток—Запад, 2007. — 352 с. — (Энциклопедический справочник). — 2000 экз. — ISBN 978-5-478-00729-4
Դե, սպասիր (թողարկում 8)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դե, սպասիր (այլ կիրառումներ)«Դե, սպասիր» մուլտֆիլմի 8-րդ թողարկում (ռուս.՝ Ну, погоди! (выпуск 8)), խորհրդային «Դե, սպասիր» մուլտֆսերիալի 8-րդ թողարկումը։
Մուլտֆիլմի այս էպիզոդը թողարկվել է 1974 թվականի հունվարի 5-ին։ Մուլտֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում Ամանորին։ Հատուկ մուլտֆիլմի համար գրվել է «Ձմեռ պապի և Ձյունանուշի երգը»։ Բացի այդ առաջին անգամ «Դե՛, սպասիր» արտահայտությունը չի հնչում մուլտֆիլմում, այլ միայն վերջում սառույցի վրա գրվում է գայլի կողմից։


== Սյուժե ==
Գայլը դահուկներ է քշում, սակայն շարֆը ծառի ճյուղի է ընկնում, և գայլը ցած է գլորվում։ Սառցադաշտի վրա նա նկատում է նապաստակին, Արջուկից հափշտակում է նրա չմուշկները և Նապաստակի հետ սկսում է պարել «Կումպարսիտան»։ Պարելով նրանք չմուշկներով գրում են «Դե, սպասի՛ր» արտահայտությունը, սակայն բացականչական նշանը դնելիս՝ գայլը ծակում է սառույցը և ընկնում սառցածակը։
Այն շենքում, որտեղ տոնում են Ամանորը, գայլը նկատում է մի Արջի՝ Նապաստակի դիմակով և ցատկում է նրա վրա։ Արջը ծիծաղելով հանում է դիմակը և հագցնում գայլին։ Անցնում է Նապաստակը՝ գայլի դիմակով։ Գայլը գուծակում է, որ դա Նապաստակն է և մինչդեռ նա ծիծաղից հռհռում էր, Նապաստակը փախչում է։ Գայլը փորձում է հասնել Նապաստակին, սակայն տեսնելով Առյուծին՝ վախենում է։ Սակայն պարզվում է, որ Առյուծի դիմակի տակ թաքնված էր Նապաստակը, ով մի կողմ է շպրտում դիմակը և վազում մեքենաների ատրակցիոն։ Գայլը վազում է նրա հետևից և մեքենաներից մեկի վրա տեսնում Առյուծին։ Կարծելով, որ Նապաստակը կրկին խաբում է իրեն, հարձակվում է նրա վրա։ Առյուծը կանգնում է ամբողջ հասակով մեկ, մռնչում է և գայլը, հասկանալով, որ Առյուծն իսկական է, փախչում է։
Նապաստակը բեմ է դուրս գալիս Ձմեռ պապի հանդերձանքով և բեմից երեխաների հետ կանչում է Ձյունանուշին։ Գայլը հագնում է Ձյունանուշի շորեր և բեմ է դուրս գալիս, որտեղ Նապաստակի հետ կատարում է ամանորյա երգ։ Երգի վերջում Նապաստակը գայլին կապում է բարձրախոսի լարով և փախչում։ Գայլը պոկում է բարձրախոսի լարերը, հանում է Ձյունանուշի հագուստը և վազում Նապաստակի ետևից։
Այսպես նրանք հասնում են «Հասի՛ր» ատրակցիոն։ Երկու արջեր նրանց ինքնագնացներ են տալիս։ Մրցավազքը շարունակվում է մյուս ատրակցիոնում։ Նապաստակը քայլում է ոտնափայտերի վրա, իսկ գայլը՝ ջայլամի ոտքերի վրա՝ մտածելով, որ դրանք ոտնափայտեր են։ Ջայլամն այնպես է շպրտում Գայլին, որ վերջինս հայտնվում է ուղիղ մի պարկի մեջ, որը 2 արջ էին պահում։ Նապաստակը նույնպես մտնում է մեկ այլ պարկի մեջ և սկսում է առաջ ցատկել, սակայն տեսնելով, որ գայլը ուր որ է հասնելու է, թաքնվում է, ետևից մոտենում է գայլին և պարկը հագցնում նրա գլխին։ Ոչինչ չտեսնելով՝ գայլը հայտնվում է փաթեթավորող Խոզուկի մոտ, ով կարում էր նվերներով լի պարկերը և պիտակում։ Զարմացած Խոզուկը որոշում է կարել նաև մեծ պարկը, որտեղ գայլն էր։ Վերցնելով ամենամեծ ասեղը՝ նա ծակում է Գայլին այնքան ուժեղ, որ վերջինս բարձր ճչալով, մոտոցիկլի արագությամբ դուրս է թռչում Խոզուկի մոտից։ Այնուհետև տեսնելով Նապաստակին՝ նրա հետևից դուրս է գալիս փողոց։ Ճոպանուղով հասնելով Նապաստակին՝ վերջինս սկսում է խուտուտ տալ Գայլին, և նա վայր է ընկնում։ Գայլի ճչոցների պատճառով սարերից ձյան մեծ զանգվածակույտ է ընկնում, որից նա փորձում է խույս տալ։ Զանգվածակույտը Գայլին շպրտում է մի ծառի վրա, որտեղից նա սպառնում է Նապաստակին․ «Դե՛, սպասիր»։


== Արտաքին հղումներ ==
Մուլտֆիլմից կադրեր
«Դե՛, սպասիր», 8-րդ թողարկում
Արամ Աչըքպաշյան


== Կենսագրություն ==
Արամ Աչըքպաշյան, Կարապետյան Գրիգոր (1867, Արաբկիր, Թուրքիա - հունիսի 15, 1915(1915-06-15), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն), քաղաքական գործիչ, հայ ազգային-ազատագրական շարժման մասնակից։
Տարրական կրթությունն ստացել է ծննդավայրում։ 1886 թվականին տեղափոխվել է Կ.Պոլիս։ Մեծն Մուրադի և Հարություն Եանկյուլյանի հետ հիմնել է Հնչակյան կուսակցության Կոստանդնուպոլսի մասնաճյուղը։ 1890 թվականի Գում Գափուի ցույցի գլխավոր կազմակերպիչներից։ 1892-1904 թվականներին գործել է Փոքր Հայքում և շրջակա գավառներում, փորձել միավորել այնտեղ պայքարող հայդուկային խմբերի գործունեությունը։ Արամը մեծ դեր է խաղացել Շապին Գարահիսարի հերոսական ինքնապաշտպանության (1895) ընթացքում։ Այնուհետև անցել է Եվրոպա։ 1908 թվականի երիտթուրք հեղաշրջումից հետո վերադարձել է Կ.Պոլիս։
1914 թվականին հնչակյան այլ գործիչների հետ ձերբակալվել է։ Դատվել Է իթթիհաթի ղեկավարներին ահաբեկելու փորձի մեղադրանքով և «քսան կախաղանների» թվում մահապատժի ենթարկվել Կոստանդնուպոլսի Սուլթան Բայազետ հրապարակում։


== Գրականություն ==
Սիրվարդ, Արամ Աչըգպաշեան։ Հերոս Փոքր Հայքի (Կեանքն ու գործունէութիւնը), Փրավիտենս, 1957, 155 էջ։
Ախուրիկ (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ախուրիկ (այլ կիրառումներ)Ախուրիկ, գետ Բաջողլիչայ, Հայկավան, Հայաստանի Շիրակի մարզում։ Սկիզբ է առնում Եղնախաղի լեռների հարավարևմտյան լանջերից և Ախուրիկ գյուղի մոտ աջից միախառնվում Ախուրյան գետին։ Երկարությունը 25 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիմիրովսկայա

Վլադիմիրովսկայա (ռուս.՝ Владимировская), գյուղ (ստանիցա) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանում։ Վլադիմիրովսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Թամարա Գաբրիելյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Գաբրիելյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Թամարա Հովնանի Գաբրիելյան (հունիսի 5, 1911(1911-06-05), Բաքու, Ռուսական կայսրություն), հայ մանկաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1967 թ.), պրոֆեսոր (1968 թ.)։
Մանկաբույժ, ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ Հովնան Գաբրիելյանի դուստրը։


== Կենսագրություն ==
Թամարա Գաբրիելյանը ծնվել է 1911 թվականին Բաքվում։ 1933 թվականին ավարտել է Լենինգրադի բժշկական ինստիտուտի մանկաբուժության ֆակուլտետը։ Երկար տարիներ եղել է Բաքվի Ստեփան Շահումյանի անվան հիվանդանոցի մանկաբույժ։ 1960-1983 թվականներին եղել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի մանկաբուժության ամբիոնի վարիչ։ Եղել է Մանկաբույժների համամիութենական ընկերության անդամ, ՀԽՍՀ մանկաբույժների խորհրդի նախագահ։
Աշխատանքները վերաբերում են մալարիայի, լեյշմանիոզի, մարսողության խանգարումների, թունավորումների, թոքաբորբերի, քրոնիկ արյունատարալուծական (հեմոլիտիկ) սակավարյան և ստաֆիլոկոկային արյան վարակման բուժման հարցերին։


== Գրականություն ==
Айриян А.П. Армянские учёные-медики // Ер., 1998 ISBN 99930-1-001-7
Саркисян С. Т. Энциклопедия Арцах-Карабаха. Спб., 2005. - 312 с.: ил. ISBN 5-9676-0034-5


== Ծանոթագրություններ ==
Բատիստ Դեբյուրո

Ժան-Բատիստ-Գասպար Դեբյուրո կամ ուղղակի Բատիստ (ֆր.՝ Jean-Gaspard-Baptiste Deburau, իսկական անուն` Յան Կաշպար Դվորյակ, հուլիսի 31, 1796, Կոլին, այն ժամանակ՝ Հռոմեական Սրբազան կայսրություն, այժմ՝ Չեխիա - հունիսի 16, 1846, Փարիզ, Հուլյան միապետություն), ֆրանսիացի դերասան-միմ, հայտնի Պիերո կերպարի ստեղծող։


== Կենսագրություն ==
Լարախաղաց, շրջիկ կրկեսի արտիստ Ֆիլիպ Դեբյուրոի և չեխ սպասուհու՝ Կատերժինա Կրալովայի որդին է։ 1811 թվականին նրա ընտանիքը հաստատվում է Փարիզում։ 5 տարի անց Բատիստն իր եղբոր հետ միասին դառնում է դյու Տամպլ ճեմուղու վրա գտնվող Ֆյունամբյուլ թատրոնի դերասաններ։ Թատրոնը գտնվում էր Տամպլ ճեմուղու վրա։ 1819 թվականին նա հաջողությամբ խաղաց Պիերոյի դերը «Առլեկին-բժիշկ»-ում։ Թաղված է Պեր Լաշեզ գերեզմանոցում։
Բատիստի որդին դարձել է նրա հետնորդը և շարունակել հոր գործը՝ դառնալով միմ։ Նրա անունն է Շառլ Դեբյուրո։ Նրանց հաճախ նմանեցնում էին Չապլինին և Մարսոյին։


== Գրականություն ==
Դեբյուրոյի մասին գրքեր թողարկվում էին մինչ իր մահը, գրքերից մեկը գրել է Ժյուլ Ժանենը (1832)
Հետո Դեբյուրոյի և Ֆյունամբյուլ թատրոնի մասին գրեց Շանֆլյորին (1895), որի համար Դեբյուրոն օրինակ էր հանդիսանում, որպես մարդ, որը դեմ է գնում արիստոկրատների արվեստին։
«Դեբյուրո» պիեսը գրել է Սաշա Գրիտին, հետո նկարահանել ֆիլմ։
1938 թվականին Դեբյուրոյի մասին ֆիլմ է նկարահանել գերմանացի ռեժիսոր Հանս Շտայնխոֆը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուեկա

Սուեկա (իսպ.՝ Sueca), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Վալենսիա պրովինցիայի մեջ՝ Վալենսիա ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Րիբեռ-Բախա շրջանում։ Բնակչությունը՝ 28 926 մարդ(2010)։ Հեռավորությունը վարչական կենտրոնից 34 կիլոմետր է։
2017 թվականին Սուեկա քաղաքը պաշտոնապես ճանաչել է Հայոց ցեղասպանությունը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
ՖԻՖԱ Աշխարհի առաջնություն 2014 Խումբ D

ՖԻՖԱ Աշխարհի առաջնություն 2014 թ.-ի D խմբում խաղերն անցկացվում են 2014 թվականի հունիսի 14-ից հունիսի 24-ը։ Խումբը բաղկացած է 4 հավաքականներից՝ Կոստա Ռիկա, Անգլիա, Իտալիա, Ուրուգվայ։
Հաջորդ փուլ դուրս են գալիս առաջին երկու տեղերը զբաղեցրած հավաքականները։ 1-ին տեղը զբաղեցրած հավաքականը հանդիպելու է C խմբում 2-րդ տեղը զբաղեցրած հավաքականի հետ, իսկ D խմբում երկրորդ տեղը զբաղեցրած հավաքականը կհանդիպի C խմբում 1-ին տեղը զբաղեցրած հավաքականի հետ։


== Հավաքականներ ==


== Աղյուսակ ==
Պովորսկ

Պովորսկ (ուկրաիներեն՝ Поворськ), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1498 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պովորսկ գյուղում բնակվում էր 1 875 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6335 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 295,97 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թորսի

Թորսի (ֆր.՝ Torcy), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Իլ դը Ֆրանս երկրամասում։ Դեպարտամենտը Սենա և Մարնան է։ Գտնվում է Թորսի կանտոնի կազմում։ Կոմունայի շրջանը Թորսին է։
Համայնքի INSEE ծածկագիրն է 77468:
Համայնքը գտնվում է Փարիզից մոտ 22 կիլոմետր արևելք, Մելյոնից` 35 կիլոմետր հյուսիս։


== Պատմություն ==
Առաջին անգամ` 868 թվականին բնակավայրը նշվեց որպես Torciacum, այնուհետև հայտնի դարձավ որպես Torcy-le-Grand, ապա Torcy-en-Brie և  վերջապես` Թորսի ։


== Բնություն և կլիմա ==
Թորսիում գերակշռում է բարեխառն կլիման։ Տարեկան ջերմաստիճանը հասնում է միջինը 650 միլիմետրի։
Ֆլորան և ֆաունան հարուստ են և բազմազան, ինչը պայմանավորված է անտառների և գետերի մեծ քանակությամբ։ Համայնքի տարածքում աճում է 167 բուսատեսակներ, որոնցից շատերը գտնվում են պաշտպանված վիճակում։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 22 425 մարդ։


== Վարչություն ==


== Տնտեսություն ==
2007 թվականին 15 763 բնակչից աշխատունակ տարիքում (15-64 տարեկան) 11846-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 3917-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը 75.2% է, 1999 թվականին` 76.6%): 11 846 բնակչից ակտիվ աշխատել են 10 527 մարդ (5223 տղամարդ և 5304 կին), 1319՝ եղել են գործազուրկ (629 տղամարդ և 690 կին)։ 3917 ոչ ակտիվների մեջ 1903-ը եղել են ուսանողներ, 720-ը՝ կենսաթոշակառուներ, 1294-ը պասիվ են եղել այլ պատճառներով:.


== Տեսարժան վայրեր ==
Սուրբ Բարդուղիմեոս եկեղեցին (1863)։ Եկեղեցու մուտքի դռները պսակված են երեք նկարներով՝ «Թռիչք դեպի Եգիպտոս», «Հիսուսի մկրտությունը» և «Հիսուսն ու Սուրբ Պետրոսը»։
Բրոնզե զանգը (1779)։ Զանգի վրա փորագրված արձանագրությունն է` + L’an 1779 j’ay este bénite par Mr Jacques Le Blanc curé de Torcy […]. Marque des fondeurs : I.B. Robelet et I.B. Burte m’ont faite. Համարվում է պատմական հուշարձան 1942 թվականից
Շարմեի դղյակը։ Կառուցվել է 1900-1908 թվականներին քաղաքապետ Ալֆոնսո Դուվալեի կողմից։


== Եղբայր քաղաքներ ==
Լինգենֆելդ (Գերմանիա , 1972 թվականից)
Գերվան (Շոտլանդիա, 1988 թվականից)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Торси» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի վիճակագրության և տնտեսական հետազոտությունների ազգային ինստիտուտ։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-09-01-ին։ Վերցված է 2013-08-19 
«Торси» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-09-01-ին։ Վերցված է 2013-08-19