armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հրաչյա Միրզոյան

Հրաչյա Ղազարի Միրզոյան (մարտի 13, 1940(1940-03-13), Բարեկամավան, Նոյեմբերյանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 25, 2019(2019-08-25)), հայ գրականագետ, փիլիսոփա, փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (2012)։


== Կենսագրություն ==
Հրաչյա Միրզոյանը ծնվել է 1940 թվականի մարտի 13-ին, նախկին Նոյեմբերյանի շրջանի Դոստլու (այժմ՝ Բարեկամավան։ 1958 -1963 թվականներին սովորել և ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը, 1963-1966 թվականներին՝ Երևանի պետական համալսարանի ասպիրանտուրան։ 1989-2000 թվականներին եղել է Երևանի պետական համալսարանի փիլիսոփայության պատմության ամբիոնի վարիչ, 1998-2004 թվականներին՝ Երևանի պետական համալսարանի փիլիսոփայության, սոցիոլոգիայի և հոգեբանության և 2004-2009 թվականներին՝ Երևանի պետական համալսարան փիլիսոփայության և հոգեբանության ֆակուլտետների դեկան։ 1994-1997 թվականներին աշխատել է Երուսաղեմի ժառանգավորաց վարժարանում և Ընծայարանում, 1997-2003 թվականներին՝ Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում։ 1992 թվականից «Բանբեր Երևանի համալսարանի» քառամսյա գիտական հանդեսի գլխավոր խմբագիրն է։ 2011 թվականից ՀՀ ԲՈՀ-ի մասնագիտական խորհրդի նախագահ է։  Մի շարք մենագրությունների և բազմաթիվ գիտական հոդվածների հեղինակ է։


== Երկեր ==
Հայ գրքի և գրատպության պատմության փիլիսոփայական անդրադարձներ, Երևան, 2015
Նարեկացիագիտական հետազոտություններ, հոդվածների ժողովածու, Երևան, 2010
Գրիգոր Նարեկացու բառաստեղծական արվեստը, Երևան, 2006
Հովհաննես Մրքուզ Ջուղայեցի, Երևան, 2001
Критический анализ армянской философской мысли XVII века : Автореферат на соискание ученой степени д-ра филос. наук, 1984: т.л.
XVII դարի հայ փիլիսոփայական մտքի քննական վերլուծություն, Երևան, 1983
Давид Анахт ( Непобедимый ) и армянская философская мысль 17-го века, 1980 : т.л.


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
«Հայկաշեն Ուզունյան» մրցանակ՝ «Գրիգոր Նարեկացու բառաստեղծական արվեստը» գրքի համար, 2008
ԵՊՀ ոսկե հուշամեդալ
ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատվոգիր, 1970


== Գիտական աստիճան ==
Փիլիսոփայական գիտությունների թեկնածու, «Սիմեոն Ջուղայեցու փիլիսոփայական հայացքները», 1967 թ., Երևանի պետական համալսարան
Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր «XVII դարի հայ փիլիսոփայական մտքի քննական վերլուծություն», 1984 թ., Երևանի պետական համալսարան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ԳՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆ ԱԶԳԱՅԻՆ Է, ԻՍԿ ՓԻԼԻՍՈՓԱՅՈՒԹՅՈ՞ՒՆԸ… / ՀՐԱՉՅԱ ՄԻՐԶՈՅԱՆ
Տրիսինո (Իտալիա)

Տրիսինո (իտալերեն՝ Trissino), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վիչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 8288 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 395 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 21 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս 36070 ։ Հեռախոսային կոդ՝ 0445։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Գորկոգո (ավան, Բոգոդուխովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳորկոգոԳորկոգո (ուկրաիներեն՝ Горького), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1970 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գորկոգո ավանում բնակվում էր 641 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,79 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 811,39 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
(4444) Էշեր

(4444) Էշեր (անգլ.՝ Escher), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Հանս Նորգարդ-Նիլսենի, Լեյֆ Հանսենի և Ֆիլիպ Քրիստիենսենի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,323328 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0072 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6394 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1293,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,278316 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,39° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4444) Էշեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կալասար (Իրան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կալասար (այլ կիրառումներ)Կալասար կամ Ղալասար, հայաբնակ գյուղ Իրանի Սալմաստի գավառում։
Կալասարի կողքին էր Րաֆֆիի ծննդավայր Փայաջուկ գյուղը։ 20-րդ դարի սկզբին Կալասարի բնակչության թիվը անցնում էր 500-ից։ Ուներ եկեղեցի (Սբ. Սարգիս), երկդասյան դպրոց և Գրիգոր Արծրունու անունով գրադարան-ընթերցարան։ Կալասարն այժմ ամայի է։
Ըստ ավանդության՝ Նոյ նահապետի կին Նոյեմզարը, այս կողմերով անցնելիս, կանգ է առել Կալասարում և տեղի սառնորակ աղբյուրից հագեցրել քառասուն տարվա իր ծարավը։
Աչաջուր (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աչաջուր (այլ կիրառումներ)Աչաջուր, Աչասու, Հաչաջուր, Հաչասու, գետ Տավուշի մարզում։ Սկիզբ է առնում Գուգարաց լեռնաշղթայի արևելյան ճյուղավորություններից և ձախից միախառնվում Աղստևին։ Երկարությունը 10 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Հակոբ-Գրիգոր

Հակոբ-Գրիգոր (իսկական անունը՝ Ճրճրյան Հակոբ Գրիգորի, 1905 թ. ապրիլի 13, Կ. Պոլիս - 1985 թ. օգոստոսի 23, Փարիզ), թարգմանիչ, հրապարակագիր։ Ուսանել է Կոստանդնուպոլսի Պերպերյան և Կեդրոնական վարժարաններում։ Ավարտել է Լայպցիգի համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետը (1927)։ Հաստատվել է Փարիզում։ Սփյուռքահայ մամուլում հանդես է եկել հրապարակախոսական, հայագիտական և այլ գործերով։ Հայերեն է թարգմանել Էդգար Պոյի և Գյոթեի ստեղծագործություններից, Ալբերտ Էյնշտեյնի երկու աշխատություններ, գերմաներեն՝ Հակոբ Պարոնյանի «Պաղտասար աղբարը», «Մեծապատիվ մուրացկանները» (1971)։ Հակոբ-Գրիգորի ինքնուրույն գործերից են «Եթովպիո հայ եկեղեցին և հայերը» (1927), «Համազգային ուղղագրություն և հայերենի մաքրագործման հարցերը։, Պարույր Սևակի լեզվական կտակը» (1977) գրքույկները, «Ծանոթ և անծանոթ հայեր Նոյից մինչև մեր օրերը» (1974, ֆրանս., Ա. Հարենցի գրական մրցանակ 1974) գիրքը։


== Երկեր ==
Երկերու հաւաքածոյ, Փարիզ, 1981։


== Ծանոթագրություններ ==
FIBA մինչև 16 տարեկանների Եվրոպայի առաջնություն

FIBA մինչև 16 տարեկանների եվրոպայի առաջնություն նախկինում հայտնի է, որպես FIBA եվրոպայի առաջնություն կուրսանտների համար։ Այս մրցույթը առաջին անգամ տեղի է ունեցել 1971 թվականին։ Մինչև 2003 թվականը տեղի է ունեցել երկու տարին մեկ, այնուհետև կայացել է ամեն տարի։ Ներկա չեմպիոնը Իսպանիան է։


== Արդյունքները ==
Հայաստանը Եվրատեսիլ 2009 երգի մրցույթում

2009 թվականին Հայաստանը Եվրատեսիլ Երգի Մրցույթում ներկայացրեցին Ինգա և Անուշ Արշակյանները։ Երգը, որը կոչվում էր «Ջան, ջան», գրվել էր Մանե Հակոբյանի, Վարդան Զադոյանի և Ավետ Բարսեղյանի կողմից։ Քույրերը 92 միավորով զբաղեցրեցին 10-րդ հորիզոնականը։
Contigo Hasta El Final

Contigo hasta el final (Իսպաներեն արտասանություն՝ [konˈtiɣo ˈasta el fiˈnal], իսպաներենից բառացի թարգմանած՝ նշանակում է «Մինչև վերջ քեզ հետ»), շվեդական Մալմյո քաղաքում անցկացված Եվրատեսիլ 2013 երգի մրցույթում Իսպանիան ներկայացրած իսպանական El Sueño de Morfeo խմբի կատարած երգը, որն ընտրվել է 2013 թվականի փետրվարի 26-ին Իսպանիայի ազգային եզրափակիչում։
Եվրատեսիլյան մրցույթում  երգը 8 միավորով զբաղեցրել է 25-րդ հորիզոնականը։


== Դիրքը չարթերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official music video at YouTube
Ջոյոզա Յոնիկա

Ջոյոզա Յոնիկա (իտալերեն՝ Gioiosa Ionica), քաղաք Իտալիայի Կալաբրիա մարզում՝ Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։
Բնակչության թվաքանակը՝ 7050 մարդ, խտությունը՝ 201 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 35 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89042։ Հեռախոսային կոդը՝ 0964։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Շահումյան, Մառնեուլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, հայ առաքելական եկեղեցի Վրաստանի Քվեմո Քարթլիի մարզի Մառնեուլի շրջանի Շահումյան (նախկին Շուլավեր) քաղաքում։


== Պատմություն ==
1750-ական թվականների վերջերից սկսած Շուլավերում գարդմանահայերի վերաբնակեցումից հետո վերջինները սկզբնական շրջանում իրենց կրոնական պահանջմունքները բավարարելու նպատակով սկսեցին օգտագործել բլրի գագաթին գտնվող Սուրբ Մարիամ կիսավեր եկեղեցին։
Որոշ ժամանակ անց նորաբնակները սկսում են եկեղեցաշինության աշխատանքները։ Նախատեսված էր նոր եկեղեցին կառուցել միջնադարում կառուցված գրեթե ավերված հին համանուն եկեղեցու տեղում։
Հայտնի է, որ 1841 թվականին պատրաստված էին եկեղեցու նախագծային փաստաթղթերն ու շինանյութը։
Արդեն 1844 թվականին Հայ առաքելական եկեղեցու Վրաստանի և Իմերեթիայի թեմի առաջնորդ Սարգիս Ջալալյանցի գլխավորությամբ կատարվեց եկեղեցու հիմնօրհնեքը։ Ստույգ հայտնի չէ, թե երբ է ավարտվելեկեղեցու շինարարությունը, բայց դեռևս 1850 թվականին այն շարունակվում էր։
1861 թվականին եկեղեցու հոգևորական Պողոս ավագ քահանա Սահակյանցի՝ հոգևոր իշխանությանն ուղղված նամակից պարզ է դառնում, որ եկեղեցին վաղուց արդեն կառուցված էր։
Հայտնի է, որ 1864 թվականին ավարտվել են եկեղեցում կատարվող վերանորոգման աշխատանքներ, ինչի մասին վկայում է եկեղեցու բարավորին պահպանված արձանագրությունը։
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին որպես կրոնական կառույց գործել է մինչև 1920-ական թվականները։ Խորհրդային իշխանությունների կողմից փակվելուց հետո այն օգտագործվել է որպես պահեստ՝ այդ կարգավիճակում մնալով գրեթե մինչև ԽՍՀՄ փլուզումը։ 1989-1990 թվականներին շուլավերցիները նախաձեռնեցին եկեղեցին վերանորոգելու գործը։ 1998 թվականի հունիսի 10-ին Վիրահայոց թեմի առաջնորդ Գևորգ արքեպիսկոպոս Սերայդարյանը սարկավագ Վահան Ասլամազյանին նշանակեց Սուրբ Աստվածածին եկեղեցում ծառայող։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարդասիրական օգնության համաշխարհային օր

Մարդասիրական օգնության համաշխարհային օր, տոն, որը հռչակվել է 2008 թվականի դեկտեմբերի 11-ին՝ Միավորված ազգերի կազմակերպության գլխավոր ասամբլեայի A/RES/63/139 բանաձևով։ Նշվում է օգոստոսի 19-ին։ 2003 թվականին Բաղդադում ՄԱԿ-ի կենտրոնակայանում տեղի ունեցած պայթյունի հետևանքով զոհվել է 22 մարդ, որոնց թվում էր նաև ՄԱԿ-ի ականավոր գործիչ Սերժիու Վիեյրա դի Մելլուն։


== Նպատակ ==
Ինչպես ասված Է Գլխավոր ասամբլեայի բանաձևում, հումանիտար օգնության համաշխարհային օրը․ 


== Պատմություն ==
Մարդասիրական օգնության համաշխարհային օրվա հռչակման կապակցությամբ ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարը նշել է, որ այդ օրը կոչված է հիշեցնելու կարիքի մեջ ապրող մարդկանց և նրանց արժանի օգնություն տրամադրելու անհրաժեշտության մասին։
Մարդասիրական օգնության առաջին համաշխարհային օրը, որը նշվել է 2009 թվականին, նվիրված է եղել այն մարդկանց հիշատակին, որոնք զոհվել են մյուսների փրկության ժամանակ։


== Կարգախոսներ ==
2016 թվական - «Միասնական մարդկություն»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
№ 63/139 բանաձև
Օրվա պաշտոնական էջը ՄԱԿ-ի կայքում
ՄԱԿ-ի Գլխավոր քարտուղարի ուղերձը 2009 թվականին
Վոյա (Տյոգրայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վոյա (այլ կիրառումներ)Վոյա (ռուս.՝ Воя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վերին Այպա գետի ձախ ափով՝ 87 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո-Պեչորսկ ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Պյոզա գետն է, գետի ենթաավազանը Մեզեն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Մեզեն գետն է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300412103000033935
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103003393
Ավազանի կոդը - 03.02.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հավերժական հրեան (ֆիլմ)

Հավերժական հրեան (գերմ.՝ Der ewige Jude), 1940 թ. նկարահանված գերմանական հակասեմիտական պրոպագանդական ֆիլմ։ Անունը վերցված է «Թափառող հրեայի» մասին քրիստոնեական առասպելից։ Ռեժիսորն է Ֆրիզ Հիպլերը։
Ֆիլմի ստեղծման վրա անմիջական ազդեցություն են թողել ինչպես Ադոլֆ Հիտլերը, այնպես էլ Յոզեֆ Գեբելսը` (Նացիստական Գերմանիայի պրոպագանադայի նախարարը)։
Ֆիլմի կազմված է հակասեմիտական բնույթ կրող «վավերագրական» կադրերից։ Հիմնականում պատկերված են Գերմանիայի կողմից օկուպացված Լեհաստանի հրեաները, որոնք այդ ժամանակ Լեհաստանի բնակչության 10 տոկոսն էին կազմում։
Ֆիլմը բաղկացած է չորս մասից.

Լեհաստանի հրեաների գետտոներ
Հրեական ծագում ունեցող տարբեր քաղաքական գործիչներ և արտիստներ
Հրեաների ծեսերը, աղոթքները, կրոնական դաստիարակությունը, դաժան կերպով կենդանիներ զոհելը
1930 թ. հունվարի 30-ի Հիտլերի ելույթըՖիլմում դիտավորյալ կերպով ցուցադրվում են աղքատ հագնված, հակակրանք առաջացնող արտաքինով հրեաներ, որոնք խորամանկ քմծիծաղով նայում են տեսախցիկին։ Հրեաների հայտնվելը Արևելյան Եվրոպայում համեմատվում է առնետների տարածման հետ։ Ընտրովի վիճակագրական տվյալներ են ներկայացվում նրանց քանակի, զբաղեցրած մասնագիտությունների և հանցավորության վերաբերյալ։
Գերմանիայում ֆիլմն այժմ արգելված է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
holocaust-history.org «Հավերժական հրեան. ցեղասպանության նախագիծ Archived 2013-07-08 at the Wayback Machine. (անգլերեն)
holocaust-history.org Կադրեր «Հավերժական հրեան» ֆիլմից Archived 2006-06-15 at the Wayback Machine. (անգլերեն)
Մալյանո Ալֆիերի

Մալյանո Ալֆիերի  (իտալ․՝ Magliano Alfieri ), կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը 1797 մարդ է (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 200 մարդ/կմ² է։ Տարածքը՝ 9 ։ Փոստային ինդեքս՝ 12050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0173։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0173 66117
Գլխավոր կայք՝ http://www.comune.maglianoalfieri.cn.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Քացուրա Թարո

Քացուրա Թարո (ճապոներեն` 桂 太郎, հունվարի 4, 1848(1848-01-04), Հագի, Յամագուտի, Ճապոնիա - հոկտեմբերի 10, 1913(1913-10-10), Mita, Մինատո, Տոկիո, Ճապոնիա), եղել է Ճապոնիայի կայսերական բանակի գեներալ, երեք անգամ եղել է Ճապոնիայի վարչապետ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է "սամուրայական" ընտանիքում։ Որպես տաղանդավոր անձնավորություն, կառավարությունը ռազմագիտություն ուսանելու համար ուղարկել է Գերմանիա։ 1875-78 թթ. եղել է Ճապոնիայի դեսպանատան ռազմական կցորդը։ Ճապոնիա վերադառնալով, ստացել է գեներալի կոչում։ Գրավել է մի շարք պաշտոններ Ճապոնիայի կայսերական բանակում, իսկ 1886 թ. նշանակվել է Պատերազմի գծով փոխնախարար։
1894-95 թթ. առաջին չին-ճապոնական պատերազմի ժամանակ եղել է դիվիզիայի հրամանատար։ Պատերազմից հետո ստացել է "շիշաքու" տիտղոս։ 1896 թ. հունիսի 2-ից մինչև հոկտեմբերը եղել է Թայվանի 2-րդ կառավարող գեներալը։
1898-ից մինչև 1901 թվականներին տարբեր կառավարություններում զբաղեցրել է Պատերազմի նախարարի պաշտոն։


=== Վարչապետի պաշտոնը ===
Առաջին անգամ վարչապետ է դարձել 1901 թ. հունիսի 2-ին և այդ պաշտոնին մնացել է չորսուկես տարի մինչև 1906 թ. հունվարի 7-ը։ Նրա կառավարման տարիներին Ճապոնիան դարձավ Արևելյան Ասիայի ամենահզոր ռազմական տերությունը։ Վարչապետի պաշտոնում նրան փոխարինեց Սայոնջի Քինմոչին։
Քացուրա Թարոյի երկրորդ պաշտոնավարությունը եղել է 1908 թ. հուլիսի 14-ից մինչև 1911 թ. օգոստոսի 30-ը։ Այն նշանավորվեց 1910 թ. Կորեայի անեքսիայով։
Պաշտոնավարման ավարտից հետո ստացավ իշխանի պաշտոն՝ "քոշաքու"։

Երրորդ անգամ որպես վարչապետ պաշտոնավարել է 1912 թ. դեկտեմբերի 21-ից մինչև 1913 թ. փետրվարի 20-ը։


=== Մահը ===

Մահացել է ստամոքսի քաղցկեղից 1913 թ. հոկտեմբերի 10-ին, 65 տարեկանում։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
 Քրիզանթեմի շքանշան Ծագող Արևի շքանշան  Ոսկե անգղի 1-ին աստիճանի շքանշան  Պիոս IX-ի շքանշան  Բաղնիքի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Ծաղկավոր բույսերի ցեղեր (D)

Այստեղ ներկայացված են The Plant List տվյալների բազայում 2010 թ․ դեկտեմբերի դրությամբ ներառված 904 649 անվանում ծաղկավոր բույսերի 14 038 ցեղերից D տառով սկսվող 1 601-ը։
Աղյուսակի առաջին սյունակում տեղակայված են 1 601 ցեղերի լատիներեն անվանումները (The Plant List տվյալների բազայի վիճակագրության մեջ ասվում է 14 038 ցեղերի մասին)։
Երկրորդ սյունակում նշված է ընտանիքը, որտեղ ներառված է տվյալ ցեղը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Angiosperms (Flowering plants) — all genera // The Plant List
The Plant List (2010). Version 1. Published on the Internet; http://www.theplantlist.org/ (accessed 1st January)(անգլ.)
Ուկ (քաղաքատիպ ավան, Նիժնելիմսկի շրջան)

Ուկ (ռուս.՝ Ук), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Նիժնելիմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1827 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տիեզերական արագություն

Տիեզերական արագություն (առաջին v1, երկրորդ v2, երրորդ v3 և չորրորդ v4), այն նվազագույն արագությունն է, որով ազատ շարժվող մարմինը կարող է երկնային մարմնի մակերևույթից

v1 (շրջանային արագություն)` դառնալ այդ մարմնի արբանյակ
v2 (պարաբոլային արագություն)` հաղթահարել երկնային մարմնի ձգողականությունը և հեռանալ անսահմանություն
v3` հաղթահարել աստղի ձգողականությունը և հեռանալ աստղային համակարգից
v4` հեռանալ գալակտիկայիցԵրրորդ և չորրորդ տիեզերական արագությունները անհամեմատ ավելի քիչ են գործածվում։ Երկրորդ տիեզերական արագությունը հաշվում են անտեսելով շրջապատում գտնվող այլ երկնային մարմինների ձգողականությունը։
Առաջին և երկրորդ տիեզերական արագությունների միջև կա հետևյալ առնչությունը

  
    
      
        
          v
          
            2
          
        
        =
        
          
            2
          
        
        
          v
          
            1
          
        
        .
      
    
    {\displaystyle v_{2}={\sqrt {2}}v_{1}.}
  Երկնային մարմնի մակերևույթին շրջանային արագության քառակուսին հավասար է նյուտոնյան պոտենցիալին (Φ) հակառակ նշանով

  
    
      
        
          v
          
            1
          
          
            2
          
        
        =
        −
        Φ
        =
        
          
            
              G
              M
            
            R
          
        
        .
      
    
    {\displaystyle v_{1}^{2}=-\Phi ={\frac {GM}{R}}.}
  , ուր M — մոլորակի զանգվածն է, R — երկնային մարմնի շառավիղն է, G — գրավիտացիոն հաստատունն է։Երկնային մարմնի մակերևույթին պարաբոլային արագության քառակուսին հավասար է կրկնակի նյուտոնյան պոտենցիալին (Φ) հակառակ նշանով

  
    
      
        
          v
          
            2
          
          
            2
          
        
        =
        −
        2
        Φ
        =
        2
        
          
            
              G
              M
            
            R
          
        
        .
      
    
    {\displaystyle v_{2}^{2}=-2\Phi =2{\frac {GM}{R}}.}
  


== Տարբեր երկնային մարմինների առաջին և երկրորդ տիեզերական արագությունները ==


== Տես նաև ==
Առաջին տիեզերական արագություն
Երկրորդ տիեզերական արագություն
Երրորդ տիեզերական արագություն
Չորրորդ տիեզերական արագություն
Ժերեմի Պորսան Կլեմանտ

Ժերեմի Պորսան Կլեմանտ (ֆր.՝ Jérémie Porsan-Clemente, դեկտեմբերի 16, 1997(1997-12-16), Schœlcher), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, ով հանդես է գալիս «Օլիմպիկում»։ Հանդես է գալիս հարձակվողի դիրքում։


== Ակումբային կարեիրա ==


=== «Օլիմպիկ» ===
Ժերեմին «Օլիմպիկի» մանկապատանեկան դպրոցի սան է։ 2014 թվականին նա տեղափոխվել է առաջին թիմ։ Լիգա 1-ում Ժերեմին իր դեբյուտը նշել է 2014 թվականի օգոստոսի 17-ին՝ «Մոնպելեի» դեմ խաղում։ Նա այս խաղով դարձել է մարսելյան ակումբի ամենաերիտասարդ խաղացողը ով հանդես է եկել Լիգա 1-ում (16 տարեկան և 8 ամսական)։


== Վիճակագրութոյւն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը soccerway.com կայքում
Մանչեգո (պանիր)

Մանչեգո (իսպ.՝ Manchego), իսպանական կոշտ պանիր, պատրաստված պաստերիզացված ոչխարի կաթից։ Պատրաստվում է մանչեգա ցեղատեսակի ոչխարի պանրից բացառապես Կաստիլիա Լա Մանչե քաղաքում։ Արդյունաբերական արտադրության մեջ մանչեգո պանիրի պատրաստման համար գտագործվում է պաստերիզացված կաթ։ Գործարանային պանիրը պատրաստվում է մասնավոր գյուղացիական տնտեսություններում հում կաթով։ Հասունացման նվազագույն ժամանակը կազմում է 60 օր։ Պանրի գլանաձև գլուխը ճանաչելի է մուգ գույնի շերտերով և զիգզագ նախշերով կշռում է 1-2 կգ։ Պանիրն ունի խիտ կառուցվածք, սովորաբար բաց դեղնավուն գույնի։ Մանչեգոն ունի նուրբ, թարմ թթվային և հագեցած համ։ Տարբերում են թարմ (3-4 ամիս հասունացում), հասուն և հին (1 տարի հասունացում) մանչեգոների տեսակներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Մանչեգո պանիրը ճանաչվել է առաջինը աշխարհում
Ղըզօղլու

Ղըզօղլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կամենեց (Բրեստի մարզ)

Կամենեց, 1795—1940 թթ. պաշտոնապես կոչվել է Կամենեց Լիտովսկի՝ ուկրաինական Կամենեց Պոդոլսկից տարբերելու նպատակով (բելառուս․՝ Ка́менец, ռուս.՝ Ка́менец, ուկրաիներեն՝ Кам'янець, լեհ.՝ Kamieniec, իդիշ՝ קאמעניץ Kamenits (or Kaminetz), լիտ.՝ Kamianecas; եբրայերեն՝ קמניץ דליטא‎), քաղաք և նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոն Բելառուսում՝ Բրեստի մարզում, Արևմտյան Բուգի վտակ Լեսնայա գետի ափերին, մարզկենտրոն Բրեստ քաղաքից մոտավորապես 40 կիլոմետր դեպի հյուսիս։ 2021 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 8 349։  


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է 1276 թվականին, Վոլինի իշխան Վլադիմիր Վասիլկովիչի պատվերով, ճարտարապետ Ալեքսայի ղեկավարությամբ։ XIV դարում մտել է Լիտվայի մեծ իշխանության կազմի մեջ։ 1795 թվականին միացվել է ռուսական կայսրությանը, ներառվել Գրոդնոյի նահանգի Բրեստի գավառի կազմում։
1939 թվականի նոյեմբերի 2-ից ընդգրկվել է Բելառուսական Խորհրդային Հանրապետության կազմում։ 1941 թվականի հունիսի 22-ից մինչև 1944 թվականի հուլիսի 22-ը եղել է գերմանական ֆաշիստների տիրապետության տակ, ովքեր այստեղ վեց հազարից ավելի մարդ են ոչնչացրել։
1983 թվականի հունիսի 24-ին Կամենեցը քաղաքի կարգավիճակ է ստացել։


== Ժողովրդագրություն ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Пашкоў Г. П. Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. — Минск: БелЭн, 1997. — Т. 4. — 432 с. — ISBN 985-11-0041-2
Мусевич Г. С. Каменцу 720 лет, мой город. — Каменец: Г. Мусевич, 1996. — 25 с. Արխիվացված է Մարտ 4, 2016 Wayback Machine-ի միջոցով:


== Արտաքին հղումներ ==
Kamenets - Belarus at its BEST!
Kamenets Tower Archived 2020-05-25 at the Wayback Machine.
Photos on Radzima.org
Kamenets website«Сайт города Каменца и окрестностей»։ kamenets.by։ Վերցված է 2021-03-01  
«Снимки на Radzima.org»։ www.radzima.org։ Վերցված է 2021-03-01  
«Каменецкая башня-донжон: строительная биография, внешний вид, история возрождения, фото»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-03-04-ին  
«Сайт города Каменец, Брестская область»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2006-12-08-ին
Տարասկոն սյուր Արեժ (այլ կիրառումներ)

Տարասկոն սյուր Արեժ, կարող է վերաբերել՝

Տարասկոն սյուր Արեժ - համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում
Տարասկոն սյուր Արեժ - կանտոն Ֆրանսիայում։ Գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում
Երևանի հեղափոխական թատրոն

Երևանի հեղափոխական թատրոնը (քաղլուսգլխվարի հեղափոխության թատրոն) բացվել է 1924 թվականի դեկտեմբերի 14-ին Կարմիր բանակի տան (հետագայում՝ Գ․ Գայի անվան սպայի տուն) թատրոնում, Ա․ Լուչարսկու «Արքայի սափրիչը» պիեսով։ Գործել է մեկ թատերաշրջան՝ տնտհաշվարկային համակարգով։ Դրամատիկական թատրոնն արձագանքել է հեղափոխական օրերի խնդիրներին։ Թատրոնում հանդես են եկել Ժասմենը, Արտեմ Բերոյանը, Ա. Հովհաննիսյանը, Նինա Մանուչարյանը, Հ․ Բերոյանը, Ա․ Հովհաննիսյանը, Հ․ Գարագաշը, Հ․ Դանզասը, Լ․ Ջանիբեկյանը և այլն։ Գլխավոր ռեժիսորն էր Ֆ. Ռադոլինը, ով հրավիրվել էր Թիֆլիսից։ Բեմադրություններով հանդես է եկել նաև Լևոն Քալանթարը։ Թատրոնում բեմադրում էին միայն հայ և ռուս ժամանակակից հեղինակների պիեսներ։


== Ներկայացումներ ==
Վ․ Վիննիչենկոյի «Մեղք»
Վ․ Կրյաժինի «Կարմիր աքաղաղ»
Ա․ Վարդանյանի «Գործադուլ»


== Աղբյուրներ ==
Մոլինա դի Լեդրո

Մոլինա դի Լեդրո (իտալերեն՝ Molina di Ledro), կոմունա Իտալիայի Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1572 մարդ (2008 թվականի մարդահամարի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 40 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 39 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 38060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0464։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0464 508127


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Փամբակի գրանիտի հանքավայր

Փամբակի գրանիտի հանքավայր, հանքավայր ՀՀ Լոռու մարզի Փամբակ գյուղի մոտակայքում։ Շահագործվում է 1880 թվականից՝ բաց եղանակով։ Հանքավայրը հարում է Բազումի էոցենի գաբրո-դիորիտ-գրանոդիորիտային զանգվածին։ Երկրաբանական կառուցվածքում մասնակցում են մոխրագույն քվարցային դիորիտներ, դիորիտ-գրանոդիորիտներ, մոնցոդիորիտներ և գաբրոդիորիտներ։ Հանքանյութը կազմված է պլագիոկլազ, քվարց, օրթոկլազ, պիրոքսեն, բիոտիտ միներալներից։ Հաճախ հանդիպում են գաբրոյի և գաբրոդիորիտների ներփակումներ։ Կառուցվածքը բյուրեղային է, մակերեսը՝ ողորկելի, խտությունը՝ բարձր։ 	Պաշարները ավելի քան 6410 հզ․ մ³ են (որից 520 հզ․ մ³-ը՝ բարձրորակ)։ Օգտագործվում է շինարարության և քանդակագործության մեջ։
Լճափ կամավորական ջոկատ

Լճափ կամավորական ջոկատ, Արցախյան ազատամարտում մասնակցած հայկական կամավորական ռազմական միավորում։
Սկսվեց կազմավորվել 1993 թվականի մայիս-դեկտեմբեր ամսից, երբ արդեն Արցախում գործում էին մի քանի ջոկատներ։ Ջոկատը կազմավորվեց Լևոն Գևորգյանի, Մագել Գևորգյանի, Վալտեր Գևորգյանի, Հայկ Սիմոնյանի, Կարլեն Հովհաննիսյանի, Գնել Գևորգյանի ջանքերով, որոնք արդեն մասնակցել էին ռազմական գործողությունների ուրիշ ջոկատների հետ։ Ջոկատի հիմնական կորիզը կազմում էին Գեղարքունիքի Լճափ գյուղի բնակիչներ։ Ջոկատի կազմում կային նաև Արծվաքար, Ծովազարդ, Հայրավանք, Բերդկունք գյուղի տղաներ, ընդհանուր թվով՝ 48 ազատամարտիկ։


== Արտաքին հղումներ ==
Լճափ ջոկատի մարտական ուղին
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1983-1984

Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1983-1984, Լյուքսեմբուրգի 70-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «Ավենիրը»։ Մրցաշարին մասնացկել է 12 թիմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը RSSSF կայքում
Լուգանյանո Վալ դ’Արդա

Լուգանյանո Վալ դ’Արդա (իտալերեն՝ Lugagnano Val d'Arda), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պիաչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4298 մարդ (2008 թ.)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 79 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 54 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 29018։ Հեռախոսային կոդը՝ 0523։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար։ 0523 891232
Էլեկտրոնային փոստ։ comune.lugagnano@sintranet.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.lugagnano.pc.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակգրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Վելիկոե (այլ կիրառումներ)

Վելիկոե, կարող է վերաբերել՝

Վելիկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սակիի շրջանում
Վելիկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Վիժնիցայի շրջանում
Վելիկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում
Վելիկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում
Վելիկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կազատինի շրջանում
Դաչնի (Կագալնիցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դաչնի (այլ կիրառումներ)Դաչնի (ռուս.՝ Дачный), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կագալնիցկի շրջանում։ Մտնում է Կիրովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Լուլե (այլ կիրառումներ)

Լուլե, կարող է վերաբերել՝

Լուլե - կանտոն Ֆրանսիայում
Լուլե - համայնք Ֆրանսիայում
Շիրոկայա Բալկա (գյուղ, Դոլինսկայայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շիրոկայա ԲալկաՇիրոկայա Բալկա (ուկրաիներեն՝ Широка Балка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոլինսկայայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շիրոկայա Բալկա գյուղում բնակվում էր 376 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տուրատա (գետ)

Տուրատա (ռուս.՝ Турата), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Անույ գետի ձախ ափով՝ 304 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  13010200312115100008221
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  115100822
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ջեֆերսոնի շրջան (Արկանզաս)

Ջեֆերսոն (անգլ.՝ Jefferson County), ԱՄՆ Արկանզաս նահանգի շրջաններից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.292 կմ² է, բնակչությունը՝ 77.435 մարդ (2007 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Փայն Բլաֆ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1829 թ.։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղում ==
Տվյալներ ԱՄՆ վիճակագրության բյուրոյի կայքում(չաշխատող հղում)
Վլադիմիր Վենգերով

Վլադիմիր Յակովլևիչ Վենգերով (ռուս.՝ Владимир Яковлевич Венгеров, հունվարի 11, 1920(1920-01-11), Սարատով, Խորհրդային Ռուսաստան - նոյեմբերի 15, 1997(1997-11-15), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), խորհրդային ռեժիսոր և խաղարկային ֆիլմերի սցենարիստ։ ՌՍՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1978)։


== Կենսագրություն ==
Վլադիմիր Վենգերովը ծնվել է Սարատովում։ 1943 թվականին ավարտել է Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի ինստիտուտի ռեժիսուրայի ֆակուլտետը։ 1944 թվականից աշխատել է «Լենֆիլ» կինոստուդիայում ռեժիսորներ Ռայզմանի ու Էրմլերի հետ։
1954 թվականին նկարահանել է «Կորտիկ» արկածային ֆիլմը (ըստ Ա․ Ռիբակովի վիպակի), որը մինչ օրս ունի իր հանդիսատեսը շնորհիվ իր սուր սյուժեյի և պատանի դերասանների խաղի։ Ավելի մեծ հաջողություն է ունեցել նրա հաջորդ ֆիլմը՝ «Երկու կապիտան» (ըստ Վ․ Կավերինի վեպի)։ Վենգերովի նշանակալի աշխատանքներից է նաև «Դատարկ երթ» ֆիլմը, որ նկարահանվել է Ս. Անտոնովի գրքի հիման վրա։ Այս ֆիլմում, ի տարբերություն նախորդների, Վենգերովն առաջին պլանում ներկայացրել է բարոյական կոնֆլիկտը։
Ունեցել է Դե Կակա մականունը. այդպես նրան կոչել են ռեժիսոր Դե Սիկայի անվան համաբանությամբ։
Վլադիմիր Վենգերովը մահացել է 1997 թվականի նոյեմբերի 15-ին։ Թաղված է Սանկտ Պետերբուրգի մոտ գտնվող Կոմարովոյի գերեզմանատանը


== Ֆիլմագրություն ==
1951 — Ադիգեական ինքնավար մարզ — վավերագրական ֆիլմ Ի. Գինդինի հետ համատեղ
1952 — Կենդանի դիակ
1953 — Անտառ
1954 — Կորտիկ, ռեժիսոր
1955 — Երկու կապիտան, ռեժիսոր
1958 — Քաղաքը վառում է կրակները, ռեժիսոր, սցենարիստ
1960 — Բալթիական երկինք, ռեժիսոր
1962 — Դատարկ երթ, ռեժիսոր, Մոսկվայի կինոթառատոնի արծաթե մեդալ
1965 — Աշխատանքային գյուղ
1968 — Կենդանի դիակ, ռեժիսոր, սցենարիստ
1972 — Կարպուխին
1976 — Ստրոգովներ, ռեժիսոր
1979 — Երկրորդ գարուն
1983 — Զառիթափ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Венгеров Владимир Яковлевич в Энциклопедии отечественного кино Archived 2016-09-24 at the Wayback Machine.
Михаил Швейцер, Владимир Венгеров Эпистолярий. «Ты у меня один» // Киносценарии : журнал. — 1999. — № 3—6.
Михаил Швейцер, Владимир Венгеров Эпистолярий. «Ты у меня один» (продолжение) // Киносценарии : журнал. — 2000. — № 1.
Գնդի դուստրը (օպերա)

Գնդի դուստրը (ֆր.՝ La fille du régiment, իտալերեն՝ La figlia del reggimento), իտալիացի երգահան Գաետանո Դոնիցետտիի կոմիկական օպերա երկու գործողությամբ։ Լիբրետտոն (ֆրանսերեն) գրվել է Ժյուլ-Անրի Վերնոյի և Ժան-Ֆրանսուա Ալֆրեդ Բայարի կողմից։ Առաջնախաղը կայացել է 1840 թ. փետրվարի 11-ին Փարիզի «Օպերա-կոմիկ» թատրոնում։
«Գնդի դուստրը» պատկանում է իտալացի երգահանի լավագույն ստեղծագործությունների թվին և այսօր էլ պարբերաբար բեմադրվում է։ Օպերայի գլխավոր դերերի հայտնի կատարողներ են ֆրանսիացի սոպրանո Նատալի Դեսսեն և պերուացի տենոր Հուան-Դիեգո Ֆլորեսը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարքթհայդենֆելդ

Մարքթհայդենֆելդ (գերմ.՝ Marktheidenfeld), քաղաքյին համայնք Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Միջին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Մայն-Շպեսարտ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 10 839 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Տարածքը 37,54 կմ² է։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 77 154։ Փոստային ինդեքս՝ 97828։ Հեռախոսային կոդ՝ 0 93 91


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ահմեդ III

Ահմեդ III (օսմ. آحمد ثالث‎ — Âhmed-i sâlis, թուրքերեն՝ Üçüncü Ahmet, դեկտեմբերի 30, 1673(1673-12-30), Դոբրիչ, Silistra Eyalet, Օսմանյան կայսրություն - հուլիսի 1, 1736(1736-07-01), Թոփքափը ամրոց, Ստամբուլ, Rumelia Eyalet, Օսմանյան կայսրություն), Օսմանյան կայսրության սուլթան 1703 - 1730 թվականներին։ Մուհամմեդ IV-ի որդին և Մուստաֆա II-ի եղբայրն է։ Նրա մայրը Վալիդ սուլթանն էր, ում ծննդյան անունն էր Էվմանիա Վորիան, ով ազգությամբ հույն էր Նա ծնվել է Դոբրուդջայի Հաջիոգլուպազարի քաղաքում։ Նա գահին բարձրացավ 1703 թվականին, իր եղբորը` Մուստաֆա II-ին (1695–1703) գահընկեց անելուց հետո։ Նևշեյիրլի Դամատ Իբրահիմ փաշան և նրա դուստր Հատիս սուլթան ղեկավարեցին կառավարությունը 1718-ից 1730 թվականները, այս ժամանակաշրջանը պատմության մեջ հայտնի է Վարդակակաչների ժամանակաշրջան։


== Կենսագրություն ==
Ահմեդ III-ը լավ հարաբերություններ ուներ Ֆրանսիայի հետ, ի հակադրություն Ռուսաստանի, բացի այդ նրա երկու կանայք ֆրանսիացի էին։ Նա ապաստան է տալիս շվեդ թագավոր Կառլոս XII (1682–1718), երբ շվեդները պարտություն կրեցին Պոլտավայի ճակատամարտում 1709 թվականին։ 1710 թվականին Կառլոս XII-ը խորհուրդ տվեց Ահմեդ III-ին պատերազմ հայտարարել Ռուսաստանին, և օսմանյան բանակը Բալտացի Մեհմեդ փաշայի գլխավորությամբ հաղթանակ տարան Պրուտ գետի արշավանքում։ Արդյունքում Ռուսաստանը վերադարձրեց Ազովը օսմանցիներին։
Ռուսաստանի հետ պատերազմը Ահմեդին բերեց այնպիսի հաջողության, ինչպիսին չէր ունեցել ոչ մի սուլթան իրենից առաջ և չի ունենա իրենից հետո, արդյունքում Ահմեդը կարողացավ իր կամքը թելադրել Մոսկվային։ Այնուամենայնիվ սուլթանի այս պատերազմից օգտվեցին Սեֆյանները, ովքեր ներխուժեցին կայսրության տարածք, երբ օսմանցիները զբաղված էին Ռուսաստանի դեմ պատերազմով։
Սուլթան Ահմեդ III-ը ժողովրդականություն չէր վայելում, քանի որ իրնքը և իր շրջապատը վայելում էին չափից դուրս շռայլ կյանք, ինչը 1730 թվականի սեպտեմբերի 20-ին բերեց տասնյոթ ենիչարների ապստամբության, որը գլխավորում էր ալբանացի Պատրոնա Հալիլը, և ստիպեցին Ահմեդին հրաժարվել գահից։
Ահմեդը կամովին հանձնեց գահը իր զարմիկ Մահմուդ I-ին (1730–54): Ահեմդը այնուհետև հեռացավ Կաֆաս, որը նվաճել էր Մահմուդը և մահացավ Տոպկապի պալատում գահից հրաժարվելուց վեց տարի հետո։


== Ծանոթագրություններ ==
Վարթո Տերյան

Վարթո Տերյան (մայիսի 11, 1896(1896-05-11), Թավրիզ, Իրան - հոկտեմբերի 2, 1974(1974-10-02), Թեհրան, Իրան, պարսկերեն՝ وارتو طریان), իրանահայ դերասան։
Արտո Տերյանի կինը, Ալենուշ Տերյանի մայրը։


== Կենսագրություն ==
Վարթո Տերյանը ծնվել է 1896 թվականին Թավրիզում։ Նախնական կրթություն ստացել  է Թեհրանում, այնուհետև ուսումը շարունակելու նպատակով մեկնել է Շվեյցարիա, որտեղ սովորել է նաև բեմական խոսքի արվեստ։ Վերադարձել է Թեհրան, ամուսնացել Արտո Տերյանի հետ, և միասին հանդես են եկել բազմաթիվ ներկայացումներում։ Շուրջ 25 տարի գործել է թատերական ասպարեզում։
Խաղացել է պարսկական պիեսներում, արժանացել «Իրան», «Միություն», «Իրանի աստղ», «Ազատ Իրան», «Օրենք», փարիզյան «Մերքուր դը Ֆրանս» ամսագրերի գովասանքին ու մեծարմանը։
Մահացել է 1974 թվականին Թեհրանում։


== Գրականություն ==
Իրանահայոց հանրագիտարան։ Կազմող` Ժանետ Տ. Լազարյան։ Երևան, «ՎՄՎ-Պրինտ, 2012։


== Ծանոթագրություններ ==
Կամուրջ (ֆիլմ, 1956)

«Կամուրջը» (ռուս.՝ «Мост»), 1956 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ։ Լիտվայի կինոստուդիայի առաջին գեղարվեստական ֆիլմերից մեկն է, և առաջինը, որը բեմադրվել է լիտվական օրիգինալ սցենարով։


== Սյուժե ==
Խորհրդային Լիտվա, 1941 թվական։ Երիտասարդ ինժեներ Ալգիրդաս Արամինասը ավարտում է նոր կամրջի շինարարությունը, նա տարված է աշխատանքով և հպարտ է իր առաջին մեծ մասնագիտական հաջողություններով։ Բայց պատերազմ է սկսվում, և հենց այն օրը, երբ պետք է տեղի ունենար կամրջի բացումը, կամուրջը ավերվում է գերմանական ռումբերով։ Լատվիան օկուպացնում են ֆաշիստները։ Հերոսի կրտսեր եղբայրը՝ Ռոմուալդասը, յուրովի հասկանալով հայրենասիրությունը, գնում է ծառայելու ֆաշիստներին։ Ալգիրդասը վիճում է եղբոր հետ, բայց դիմադրություն համարելով անօգուտ, ճնշվում է, տարվում հարբեցողությամբ։ Սակայն, երբ գերմանացիները սկսում են վերականգնել կամուրջը, նա համաձայնում է աշխատել։ Բայց նա պայթեցնում է կամուրջը՝ հասկանալով, որ ֆաշիստները իրենց երեխաներին Գերմանիա են տեղափոխում։ Գնդակահարության դատապարտված Ալգիրդասին փրկում են պարտիզանները, և նա նրանց հետ մեկնում է ջոկատ՝ պայքարելու ֆաշիստների դեմ։


== Դերերում ==
Բալիս Բրատկաուսկաս – Ալգիրդաս Արամինաս
Կեստուսիս Գենիս – Ռոմուալդաս Արամինաս
Ալդոնա Յոդկայտե – Ռուտա
Նապոլեոնաս Բեռնոտաս – Ստրյուպաս, ոստիկանության պետ
Յոնաս Կավալյաուսկաս – Թումաս
Վլադաս Յուրկունաս – Ստատկուս
Գալինա Յացկևիչյուտե – Ստատկուսի կինը
Իռենա Լեոնավիչյուտե-Բրատկաուսկենե – ԳեդրեԴրվագներում՝ Առնաս Ռոսենաս, Պյատրաս Զուլոնաս, Անտանաս Ժյակաս և ուրիշներ։


== Քննադատություն ==

— Լյուդմիլա Զակրժևսկայա
«Искусство кино» հանդեսը, նշելով դերասան Վ. Բրատկաուսկասի լավ խաղը, որը «դերը կատարում է անկեղծ և համոզիչ», սցենարը գնահատել է որպես թույլ. հերոսի ուղին ֆիլմում ցույց է տալիս պատկերազարդ, դրվագներով, որոնք թեև ակնառու կերպով ցուցադրում են հերոսի այս կամ այն հոգեբանական վիճակը, բայց առանց հոգեբանական անցումների, որոնցով կարելի էր հետևել և հասկանալ, թե ինչպես է տեղի ունեցել նրա բնավորության բեկումը․ դրամատիկական մեծ հնարավորությունները, որոնք դրված են հերոսի պատմության մեջ, ֆիլմում չեն ստացել վառ մարմնավորում։

— Искусство кино, 1958 թվական
Սցենարի շիտակությունն ու սխեմատիկությունը նշվում էին նաև այլ քննադատների կողմից․


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
3лобина М. — Почему фильм не волнует? («Мост») // «Искусство кино» № 7 за 1958 год — стр. 87—90
Мост // Советские художественные фильмы: Звуковые фильмы, 1930—1957 — Всесоюзный государственный фонд кинофильмов, Москва — М.: Искусство, 1961 — стр. 643
Ռեդկոդուբ (գյուղ, Կրասնոլիմանի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌեդկոդուբՌեդկոդուբ (ուկրաիներեն՝ Рідкодуб), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոլիմանի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռեդկոդուբ գյուղում բնակվում էր 531 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կաստրոկարո Տերմե է Տերա դել Սոլե

Կաստրոկարո Տերմե է Տերա դել Սոլե (իտալերեն՝ Castrocaro Terme e Terra del Sole), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Ֆորլի Չեզանա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է՝ 6504 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 167 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 39 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 47011։ Հեռախոսային կոդը` +39 0543։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս` 0543 767136
Էլեկտրոնային փոստ՝ serviziaicittadini@comune.castrocarotermeeterradelsole.fc.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.castrocarotermeeterradelsole.fc.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Պետերբուրգյան վիպակներ

«Պետերբուրգյան վիպակներ», Նիկոլայ Գոգոլի գրած մի շարք վիպակների ընդհանուր անվանումը և դրանցից կազմված ժողովածուի անվանումը, որոնց միավորում է գործողության ընդհանուր վայրը՝ 1830-1840-ական թվականների Սանկտ Պետերբուրգը։ Բոլոր վիպակներում քննարկվում է «փոքր մարդու» խնդիրը։
Յուրաքանչյուր պետերբուրգյան վիպակում գլխավոր գործող անձը պաշտոնյա կամ նկարիչ է, և կա մեկը, ով իրեն բացառում է ընդհանուր նորմից, կորչում և զոհվում։


== Ստեղծման պատմություն ==
Ստեղծագործությունները գրվել են տարբեր ժամանակներում․ «Նևսկի պողոտա» և «Դիմանկար» վիպակները գրվել են 1833-1834 թվականներին, «Խելագարի նոթերը»՝ 1834 թվականին։ «Քիթը» վիպակը գրվել է 1832-1833 թվականներին, առաջին անգամ հրապարակվել է «Սովրեմեննիկ» ամսագրում Ալեքսանդր Պուշկինի 1836 թվականին այն բանից հետո, երբ «Московский наблюдатель» ամսագիրը հրաժարվել է տպագրել վիպակը՝ այն անվանելով «վատ, գռեհիկ և տրիվիալ»։
«Դիմանկարի» երկրորդ խմբագրությունը, որն էապես վերամշակվել է 1841-1842 թվականներին, առաջին անգամ հրատարակվել է «Սովրեմեննիկ» հանդեսում 1842 թվականին։ «Շինել» վիպակը գրվել է 1836-1842 թվականներին։ 1842 թվականին Ն. Վ. Գոգոլն առաջին անգամ հրատարակել է այն՝ ներառելով իր առաջին ժողովածուի երրորդ հատորում, որը վերնագրված է «Վիպակներ» և դրանից բացի ներառել է «պետերբուրգյան» և ևս երկու «ոչ պետերբուրգյան» ստեղծագործություններ՝ «Հռոմ» և «Սայլակ» վիպակները։
Արդեն XIX դարում սկսել են հինգ վիպակներն անվանել «պետերբուրգյան»։ Գոգոլի հայտնի կենսագիր Վ. Ի. Շենրոկը իր «Գոգոլի կենսագրության համար նյութերի» (1832-1839) մասերից մեկն այդպես էլ վերնագրել է՝ «Գոգոլի պետերբուրգյան վիպակները» (ռուս.՝ «Петербургские повести Гоголя»)։ Խորհրդային տարիներին  «պետերբուրգյան վիպակներն» առանձին գրքով առաջին անգամ հրատարակվել են 1924 թվականին։ Չնայած կան հրատարակություններ, որտեղ «պետերբուրգյան վիպակները» տպագրվում են, ըստ հեղինակային մտահղացման, «Սայլակի» և «Հռոմի» հետ միասին, և երբեմն կրում են ընդունված «Պետերբուրգյան վիպակներ» անվանումը, կամ էլ, որպես կանոն, պարզապես «Վիպակներ»։ Նման տարբերակներով վիպակները մինչ օրս վերահրատարակվում են Ռուսաստանում և արտերկրում։


== Բովանդակություն ==
«Նևսկի պողոտա»
«Քիթը»
«Դիմանկար»
«Խելագարի նոթերը»
«Շինել»Ժողովածուում երբեմն ներառվում են նաև երկու «ոչ պետերբուրգյան» վիպակներ՝ «Սայլակը» և «Հռոմ»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ամալյա ֆոն Քյոնիգսմարկ

Կոմսուհի Ամալիա (Էմիլիա) Վիլհելմինա ֆոն Քյոնիգսմարկ (գերմ.՝ Amalia Wilhelmina von Königsmarck, օգոստոսի 20, 1663(1663-08-20), Շտադե, Q1787518?, Շտադե վարչական շրջան, Հանովեր նահանգ, Պրուսիայի թագավորություն - հունվարի 30, 1740(1740-01-30), Övedskloster), շվեդ ազնվականուհի, նկարչուհի, թատրոնի դերասանուհի, բանաստեղծուհի։


== Կենսագրություն ==
Ամալյա ֆոն Քյոնիգսմարկը ծնվել է կոմս Կուրտ Քրիսթ Քրիստոֆ Քյունիգսմերի և նրա կնոջ՝ կոմսուհի Մարիա Քրիստինա ֆոն Վրանգելի ընտանիքում (Ամալիայի մոր խորթ եղբայրը շվեդական ծովակալ և դաշտային մարշալ Կարլ Գուստավ Վրանգելն էր)։ Ամալիան Ֆիլիպ Քրիստոֆ ֆոն Քյոնիգսմարկի և Լեհաստանի արքա Օգոստոս II Հզորի սիրուհի Մարիա Ավրորա ֆոն Քյոնիգսմարկի քույրն էր։ 1689 թվականին նա ամուսնացել է գեներալ-լեյտենանտ Կառլ Գուստավ Լևենգաուպտի հետ (1662-1703)։ Նրանց ամուսնությունից ծնվել է Կառլ Էմիլ Լևենգաուպտը (1691-1743)՝ հետագայում հայտնի գեներալ և քաղաքական գործիչ։
Ամալյա ֆոն Քյոնիգսմարկը գեղանկարչություն է սովորել պալատական նկարիչ Դավիդ Կլյոկեր-Էրենստրալի մոտ։ Նա խաղացել է պալատական սիրողական թատրոնի բեմում, որի ստեղծման նախաձեռնողը Շվեդիայի թագուհի-կոնսորտ Ուլրիկա Էլեանորա Դանիացին էր։ Գրել է բանաստեղծություններ, որոնք տպագրվել են 19-րդ դարում։ 1695 թվականին նա համոզեց իր ամուսնուն՝ Կարլ Գուստավ Լևենգաուպտին, որն այդ ժամանակ ծառայում էր Սաքսոնիայի տարածքում, դաշինք կնքել Օգոստոս II Հզոր թագավորի հետ, որը նրա քրոջ Ավրորաի սիրեկանն էր, ընդդեմ Կառլ XII-ի։ Շվեդիայի արքա Կառլ XII-ը Հյուսիսային Մեծ պատերազմի ժամանակ բանակը հանեց Լեհաստանի դեմ և 1702 թվականին Կլիշովի ճակատամարտում պարտության մատնեց Օգոստոս II Հզորին և նրա սաքսոնական բանակին (Օգոստոս II Հզորն ընտրվելով Լեհաստանի թագավոր՝ մնաց Սաքսոնիայի ժառանգական կուրֆյուրստ)։ Դրանից հետո Լևենգաուպտը Կառլ XII-ի կողմից դատապարտեց մահապատժի գույքի բռնագրավումով։ Ամալյայի ամուսինը մահապատժի ենթարկվեց 1703 թվականին։ Ամալյա ֆոն Քյոնիգսմարկը երկար տարիներ բնակվում էր Գերմանիայում, Շվեդիա է վերադարձել 1722 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Svenskt konstnärslexikon (Swedish Art dictionary) Allhems Förlag Malmö


== Աղբյուրներ ==
Amalia Wilhelmina von Königsmarck
Svenskt konstnärslexikon (Swedish Art dictionary) Allhems Förlag Malmö
Lars Löfgren: Svensk teater (Swedish theatre) Natur & Kultur, Stockholm 2003, sid. 46. ISBN 91-27-09672-6.
Königsmarck, släkter, urn:sbl:11939, Svenskt biografiskt lexikon, hämtad 2015-01-21.
Մոդրիչա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մոդրիչա (այլ կիրառումներ)
Մոդրիչա (բոս․՝ Modriča, սերբ.՝ Модрича / Modriča, խորվ.՝ Modriča), քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայում։ Վարչականորեն գտնվում է Սերբական Հանրապետության Դոբոյ շրջանում։ Համանուն համայնքի վարչկենտրոնը։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչության էթնիկական կազմը՝

Ըստ 2013 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 10 137 մարդ։


== Կլիմա ==
Ըստ աշխարհագրական դիրքի Մոդրիչա համայնքի կլիման դասակարգվում է որպես բարեխառն մայրցամաքային։ Տարեկան միջին ջերմաստիճանը կազմում է 12,5 °C, իսկ տեղումների տարեկան քանակը՝ 850 մմ։ Տարվա ընթացքում միջինում 170 ամպոտ, 80 արևոտ և այլ օրեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Սքոթ Ալեն

Սքոթ Ալեն (անգլ.՝ Scott Ethan Allen, փետրվարի 8, 1949(1949-02-08), Նյուարկ, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ, ամերիկացի նախկին գեղասահորդ, 9-րդ Ձմեռային օլիմպիական խաղերի  բրոնզե մեդալակիր, 1965 թվականի աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալակիր, 1964 և 1966 թվականների ԱՄՆ առաջնության ոսկե մեդալակիր (տղամարդկանց անհատական գեղասահք), Շվեդիայի Գեղասահքի առաջնության չեմպիոն Սոնի Ֆուրմանի որդին։


== Կենսագրություն ==
Ալենն առաջին անգամ հանդես է  եկել  ազգային մրցումներում՝ 9 տարեկան հասակում, դառնալով առաջնության ամենաերիտասարդ մասնակիցը։ 1964 թվականի Օլիմիպիական խաղերում իր տասնհինգերորդ տարեդարձից երկու օր առաջ նվաճել է  բրոնզե մեդալ, դառնալով ամենաերիտասարդ մեդալակիրը Ձմեռային օլիմպիական խաղերում։ Մարզական կարիերան ավարտելուց հետո ավարտել է Հարվարդի համալսարանը, որն ավարտել է 1971 թվականին, այնուհետև սովորել է Կոլումբիայի բիզնեսի դպրոցում։
Մոտ 30 տարի աշխատել է իր խորթ հոր հագուստի ընկերությունում, հետագայում դարձել ընկերության տնօրենը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալեն Սքոթ – օլիմպիական վիճակագրությունը Sports-Reference.com կայքում (անգլ.)
Կուրմանաևո (գյուղ, Միշկինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուրմանաևոԿուրմանաևո (ռուս.՝ Курманаево, բաշկիրերեն՝ Ҡорманай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 454 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ազատ ապրանքներ

Ազատ ապրանքներ (անգլերեն՝ free goods), այն ապրանքներն են, որոնք տնտեսական ապրանքներ չեն։ Ինչպես օդը կամ ծովի ջուրը նրանք գոյություն ունեն այնպիսի մեծ քանակություններով, որ օգտագործելիս ռացիոնավորվելու կարիք չունեն։ Հետևաբար նրանց շուկայական գինը հավասար է զրոյի։
Նիկոլայ Օստրովսկու անվան մշակույթի և հանգստի զբոսայգի

Նիկոլայ Օստրովսկու անվան մշակույթի և հանգստի զբոսայգի (ռուս.՝ Парк культуры и отдыха имени Николая Островского), Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքի ամենամեծ զբոսայգին։


== Նկարագրություն ==
Հիմնադրվել է 1894 թվականին, տարածքը 63,1 հեկտար է։ Անվանվել է ի պատիվ խորհրդային շրջանի անվանի գրող Նիկոլայ Օստրովսկու։ Այգում գտնվում են այնպիսի մշակութային և ժամանցային վայրեր, ինչպիսիք են լողավազանը, ֆուտբոլի դաշտերը, լեռնագնացների և պատանի հրշեջների ակումբները, ծանրամարտի, ձեռքի գնդակի և ըմբշամարտի դահլիճները, թենիսի կորտերը, «Օլիմպ XXI դար» մարզադաշտը, իսկական մանկական երկաթուղին։
Նիկոլայ Օստրովսկու անվան մշակույթի և հանգստի զբոսայգին քաղաքային նշանակության զբոսայգի է` Դոնի Ռոստովի բնակչության մեծ հոսքով։ Բնակիչներին և քաղաքի հյուրերին զբոսայգում տրամադրվում են տարբեր ծառայություններ։ Հետաքրքիր և գրավիչ ծառայություններից են զբոսայգու ատրակցիոնները։ Ներկայումս զբոսայգում տեղադրված է 40-ից ավելի ատրակցիոն։ Ակտիվ և արտասովոր հանգստի սիրահարներին սպասում է «Ջունգլի» պարանների աշխարհը. դա արկածային ատրակցիոն է, որը բաղկացած է տարբեր աստիճանի բարդության վեց երթուղուց։
2014 թվականին Նիկոլայ Օստրովսկու անվան զբոսայգում բացվել է «Ուրախ Դինո» դինոզավրերի աշխարհը։ Այսօր զբոսայգու տարածքում գործում է անվճար Wi-Fi։ Մեծ ուշադրություն է հատկացվում սպորտի զարգացմանը. այգու տարածքում կան աթլետիկական ավան, Workout-ի խաղահրապարակ, հեծանվային ուղյակներ, հեծանիվների վարձույթի ծառայություն և այլն։ Զբոսայգում տարեկան անցկացվում են տարբեր ուղղվածության ավելի քան 200 միջոցառումներ, ինչպես նաև գործում են ակումբային կազմավորումներ։
2016 թվականի սեպտեմբերին զբոսայգու մուտքի մոտ բացվել է «Դոնի կապավորներին» հուշարձանը։


== Պատմություն ==
1894 թվականին ներկայիս զբոսայգու տեղում տնկվել էին, այսպես կոչված, Բալաբանովյան պուրակները` 100 դեսյատին մակերեսով։ Եթե համեմատենք Նոր Նախիջևանի XIX դարի քարտեզում պուրակների վայրը Դոնի Ռոստովի XX դարի քարտեզի և Օստրովսկու զբոսայգու գտնվելու վայրի հետ, ապա այդ տարածքները համընկնում են։
Զբոսայգին տարիների ընթացքում փոխել է իր անունը` Պրոլետարսկի, Շեբոլդաևի անվան, Մարիա Ուլյանովայի անվան, «Ռոստսելմաշ» զբոսայգի։
XX դարի 70-ական թվականներին զբոսայգին ստացել է ներկայիս անվանումը` Նիկոլայ Օստրովսկու անվան մշակույթի և հանգստի զբոսայգի։ Նրա գլխավոր առանձնահատկությունը կանաչ ծառատունկերն են` ծառերի և թփերի հազվադեպ տեսակներով։ Որոշ ծառեր ավելի քան հարյուր տարեկան են։


== Ծանոթագրություններ ==
Գալիավոլա

Գալիավոլա (իտալերեն՝ Galliavola), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 245 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը կազմում է 31 մարդ/կմ²։ Տարածքը 8 կմ² է։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 27034։ Հեռախոսային կոդ՝ 0384։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Լավրենտին։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 10-ին։


== Ժողորդագրություն ==
Բնակչության աճը.


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==