armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Դուրո Կուրեպա

Դուրո Կուրեպա (սերբ.՝ Ђуро Курепа, օգոստոսի 16, 1907(1907-08-16)[…], Մայսկե Պոլյանե, Խորվաթիայի և Սլավոնիայի թագավորություն, Տրանսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա - նոյեմբերի 2, 1993(1993-11-02), Բելգրադ, Հարավսլավիայի Դաշնային Հանրապետություն), հարավսլավացի մաթեմատիկոս։ Իր կյանքի ընթացքում Կուրեպան հրատարակել է 700 հոդվածներ, գրքեր, թղթեր և մոտ 1000 գիտական ուսումնասիրություններ։ Նա դասավանդել է Եվրոպայի համալսարաններում, ինչպես նաև Կանադայում, Կուբայում, Իրաքում, Իսրայելում և ԱՄՆ-ում։ Նա նշում է «Ես դասավանդել եմ Հարավսլավիայի 19 համալսարաննեից յուրաքանչյուրում»։ Նրա եղբորորդին՝ Սվետազոր Կուրեպան, հայտնի մաթեմատիկոս էր։


== Վաղ շրջան ==
Մայսկե Պոլյանե քաղաքում ծնված Կուրեպան ամենափոքրն էր Ռեյդ և Անժելինա Կուրեպաների տասնչորս երեխաների մեջ։ Նա դպրոց էր հաճախում ծննդավայրի դպրոցում, այնուհետև շարունակեց իր կրթությունը Գինայում և ավագ դպրոցն ավարտեց Կրիժևցիում։ 1931 թվականին նա ստացավ դիպլոմ Զագրեբի համալսարանի մաթեմատիկայի և ֆիզիկայի բաժնից և սկսեց աշխատել որպես մաթեմատիկայի ուսուցման օգնական նույն տարում։ Այնուհետև Կուրեպան Ֆրանսիայի քոլեջ և Փարիզի համալսարան, որտեղ նա 1935 թվականին ստացավ դոկտորի կոչում։


== Միջին տարիք ==
Կուրեպան շարունակեց ստանալ հետդոկտորական կրթություն Լեհաստանում՝ Վարշավայի համալսարանում և Փարիզի համալսարանում։ 1937 թվականին նա դարձավ պրոֆեսորի օգնական Զագրեբի համալսարանում, իսկ 1948 թվականին արդեն ուներ հիմնական պրոֆեսորի պաշտոն։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից և Հարավսլավիայի Հանրապետության կազմավորումից հետո նա տեղափոխվեց ԱՄՆ և դասավանդեց այնտեղի 5 համալսարաններում՝ Հարվարդի, Չիկագոյի, Բերկլիի, Կալիֆոռնիայի, Փրինսթոնի և Նյու Յորքի։


== Ուշ շրջան ==
1965 թվականին Կուրեպան տեղափոխվեց Բելգրադի համալսարան, որտեղ նա կենտրոնացավ տրամաբանության դաշտերի վրա և հիմնեց մաթեմատիկայի տեսություն։ Կուրեպան մի շարք կազմակերպությունների անդամ էր՝ այդ թվում և Սերբիայի գիտությունների ակադեմիայի, Հարավսլավիայի գիտությունների ակադեմիայի։ Նա նաև Խորվաթիայի մաթեմատիկական և ֆիզիկական գիտությունների կազմակերպության հիմնադիրը և նախագահը, Մաթեմատիկա Բալկանիկա թերթի գլխավոր խմբագիրը և հիմնադիրը, մաթեմատիկայի Հարավսլավիայի ազգային կոմիտեի, մաթեմատիկոսների, ֆիզիկոսների և աստղագետների Հարավսլավիայի հասարակության նախագահն էր։ 1976 թվականին նա ստացել է «AVNOJ» մրցանակ և թոշակի անցել Բելգրադի համալսարանից 1977 թվականին։


== Ժառանգությունը ==
Կուրեպան ազդել է մաթեմատիկայի մաթեմատիկայի տեսությանը մի քանի եղանակով՝ ներառյալ Կուրեպայի ծառը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուլթանա Ռաչո Պետրովա

Սուլթանա Ռաչո Պետրովա(բուլղար․՝ Султана Рачо Петрова, ծննդյան անունը՝ Սուլթանա Պանտալեևա Մինչովիչ, մոտ հուլիսի 15, 1869(1869-07-15), Տուլչա, Ռումինիա - նոյեմբերի 16, 1946(1946-11-16), Սոֆիա, Բուլղարիա), բուլղարացի հուշագրող։


== Կենսագրություն ==
Սուլթանա Պետրովան ծնվել է 1869 թվականի հուլիսի 15-ին Օսմանյան կայսրության Տուլչա քաղաքում, դոկտոր Պանտալև Մինչովիչի ընտանիքում։ Պետրովայի հայրը սովորել է Փարիզում, աշխատել թուրքական ռազմածովային նավատորմում, հետագայում դարձել քաղաքական գործիչ։ Սուլթանայի մայրը մահացել է, երբ նա 27 տարեկան էր՝ 3 երեխաներին թողնելով ամուսնու խնամքին։ Սուլթանա Պետրովան սովորել է Ռումինիայի Հին Թագավորության մայրաքաղաք Բուխարեստի Ֆրանսիական արքայական քոլեջում։ Ռումինիայի թագուհի Ելիզավետա Նոյվիդսկայան խորհուրդ է տալիս Սուլաթանային մեկնել Փարիզ և դառնալ օպերային երգչուհի, սակայն հայրն առարկում է, և երբ Պետրովան 16 տարեկան էր, ընտանիքը տեղափոխվում է Սոֆիա։ 24 տարեկանում Սուլաթանան հանդիպում է Ռաչո Պետրովին, որի հետ ամուսնանում է 1887 թվականին։ Զույգն ունեցել է երեք երեխա՝ Մարիա, Վլադա և Բլագոի։ Զույգն ամուսնալուծվել է 1919 թվականին։


== Հուշագրություններ ==
Պետրովայի ամուսնական կյանքը բարդ էր և ենթադրվում էր, որ նա կապված է Բուլղարիայի արքայազն Ֆերդինանտ I-ի հետ։ Մտերիմ լինելով արքայզնի հետ՝ նա տեղյակ էր արքայազնի և վարչապետ Ստեֆան Ստամբոլովի տարբեր անձնական գործերից ու հանդիպումներից։ 1922 թվականին Սուլթանան հրապարակում է իր հուշագրությունը «Իմ հիշողություններից» վերնագրով, որի երկրորդ հատորը տպագրվում է հետմահու։ Ժամանակի համար կարևոր առաջնային աղբյուրը Բուլղարիայի կառավարության մեջ Սուլթանայի ներգրավված լինելու արդյունքն էր։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Նացիստական Գերմանիային Բուլղարիայի աջակցության համար դատապարտման արդյունքում Պետրովան ուղարկվել է St. Kirik համակենտրոնացման ճամբար։
Ենթադրվում է, որ Պետրովան Բուլղարիայում առաջին կինն էր, ով պլաստիկ վիրահատություն է արել։ Մահացել է Սոֆիայում 1946 թվականի նոյեմբերի 26-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիտալի Մաքսիմենկո

Վիտալի Մաքսիմենկո (լատիշ․՝ Vitālijs Maksimenko, դեկտեմբերի 8, 1990(1990-12-08), Ռիգա, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լատվիացի ֆուտբոլիստ, «Օմիա Արդիա» ակումբի և Լատվիայի հավաքականի պաշտպան։


== Կարիերա ==
Վիտալի Մաքսիմենկոն Ռիգայի «Դաուգավա 90»-ի սան է, 2008 թվականին «Դաուգավայի» կազմում հաղթել է Լատվիայի առաջին լիգայում։ Միջմրցաշրջանում մասնակցել է դիտումների Մոսկվայի «Լոկոմոտիվում» և ԲԿՄԱ-ում։
2009 թվականին Վիտալի Մաքսիմենկոն «Դաուգավայի» հետ կատարել է նորամուտը Լատվիայի բարձրագույն լիգայում, բայց նույն թվականի ամռանը վարձրավճարով տեղափոխվել է ԲԿՄԱ մինչև մրցաշրջանի ավարտը, որտեղ նա մրցաշրջանի մնացած մասի ընթացքում հանդես է եկել երկրորդ կազմում։
2010 թվականի սկզբին Վիտալի Մաքսիմենկոն սկսել է մարզվել Ռիգայի «Սկոնտո» ակումբի կազմում, իսկ մարտի 15-ին ակումբը պաշտոնապես պայմանագիր է կնքել նրա հետ։
2012 թվականի վերջին Վիտալի Մաքսիմենկոն մեկնել է դիտումների անգլիական «Բրայթոն ընդ Հոուվ Ալբիոն» ակումբում, որտեղ լավ տպավորություն է թողել մարզիչների վրա։ Չնայած Չեմպիոնշիպի և Պրեմիեր լիգայի այլ ակումբների հետաքրքրությանը՝ 2013 թվականի հունվարի 4ին Վիտալի Մաքսիմենկոն պայմանագիր է կնքել «Բրայթոն ընդ Հոուվ Ալբիոն» ակումբի հետ 2,5 տարի ժամկետով։


== Ձեռքբերումներ ==
Լատվիայի չեմպիոն – 2010
Լատվիայի առաջնության արծաթե մեդալակիր – 2012
Լատվիայի գավաթակիր – 2012
Բալթիական լիգայի հաղթող – 2011


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը ՈՒԵՖԱ կայքում(անգլ.)
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Էրվի լը Շատել (կանտոն)

Էրվի լը Շատել (ֆր.՝ Ervy-le-Châtel), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Շամպան-Արդեն շրջանում։ Օբ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Տրուա օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 5746 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1009 է։ Կանտոնում կա 16 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Վոլյա (գյուղ, Լոխովիցայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոլյաՎոլյա (ուկրաիներեն՝ Воля), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Դեմիդչիխա։
2001 թվականի տվյալներով Վոլյա գյուղում բնակվում էր 31 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,215 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 144,19 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լևոն Քոչարյան

Լևոն Սուրենի Քոչարյան (նաև՝ Լեոն Քոչարյան, հունվարի 22, 1930(1930-01-22), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 14, 1970(1970-09-14), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային հայ կինոռեժիսոր, դերասան և սցենարիստ, էստրադային արտիստ և ասմունքող Սուրեն Քոչարյանի որդին։


== Կենսագրություն ==
Լևոն Քոչարյանը ծնվել է 1930 թվականին Թբիլիսի քաղաքում։ 1955 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ Գորկու անվան կինոստուդիայում աշխատել է որպես ռեժիսորի օգնական, իսկ 1957 թվականից ռեժիսոր՝ Մոսֆիլմ ստուդիայում։ Նրա մոտ ընկերներից են եղել Վլադիմիր Վիսոցկին, Անդրեյ Տարկովսկին, Վասիլի Շուկշինը և Էդմոնդ Քյոսայանը։
Մահացել է 1970 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Մոսկվայում։ Թաղվել է սեպտեմբերի 16-ին Մոսկվայի Վվեդենսկի գերեզմանոցի 9-րդ հատվածում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսոր ===


=== Սցենարիստ ===


=== Դերերը կինոյում ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լևոն Քոչարյանը Էյ Վի Փրոդաքշն կայքում
Где мои семнадцать бед? "Совершенно секретно", 1 հունվարի 2002 թ., No.1/152 Archived 2016-06-17 at the Wayback Machine.
Վլադիմիր Վիսոցկին Լևոն Քոչարյանի մասին
Բուգեուլի

Բուգեուլի (վրաց.՝ ბუგეული), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Ամբրոլաուրի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 560 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ամբրոլաուրից հեռու է 12 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 315 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հովհաննես Հասան-Ջալալյան

Հովհաննես Հասան-Ջալալյան (ծննդյան թվականն անհայտ - 1787, Շուշի), Գանձասարի կաթողիկոս (1763-1787), հայ ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ, Եսայի Հասան-Ջալալյանի եղբորորդին։ Հայաստանի ազատագրության նպատակով կազմակերպական գործունեություն է ծավալել Արցախում և Արևելյան Հայաստանի մյուս գավառներում։ Գործակցել է Հովսեփ Էմինին, կապ պահպանել Էջմիածնի կաթողիկոսության, հնդկահայ ազատագրական խմբակի (Շահամիր Շահամիրյան, Մովսես Բաղրամյան) և ռուսահայ գործիչների (Հովհաննես Լազարյան, Հովսեփ Արղության) հետ։ Հովհաննես Հասան-Ջալալյանի նախաձեռնությամբ գումարվել են Արցախի մելիքների ու հոգևոր գործիչների ժողովներ, նամակներ հղվել ռուսական արքունիք՝ օսմանյան բռնապետության դեմ կռվելու պատրաստակամության հավաստիացումներով։ Հովհաննես Հասան-Ջալալյանի ռուսական կողմնորոշումը հարուցել է Շուշիի Իբրահիմ խանի թշնամանքը, որը, օգտվելով Կովկասյան պատերազմներում Ռուսաստանի զբաղվածությունից, 1787 թվականի գարնանը հարձակվել է Գանձասարի վրա, կողոպտել կաթողիկոսարանը, կալանավորել Հովհաննես Հասան-Ջալալյանին և սպանել տվել Շուշիի բանտում։


== Ծանոթագրություններ ==
Պադրի Բերնարդու

Պադրի Բերնարդու (պորտ.՝ Padre Bernardo), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Գոյանիայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 25 220 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 3 137,903 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 8,0 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1964 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 100.392.351,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 4.268,38 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,705 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Taki Taki

«Taki Taki» ֆրանսիացի երաժիշտ DJ Snake-ի երգը՝ ձայնագրված ամերիկացի երգչուհի Սելենա Գոմեսի, պուերտոռիկացի երգիչ Օսունայի և ամերիկացի հիփ-հոփ երգչուհի Քարդի Բիի մասնակցությամբ։ Սինգլը թողարկվել է 2018 թվականի սեպտեմբերի 28-ին։ Երգի համար թողարկված տեսահոլովակը դարձել է այն տասը տեսահոլովակներից մեկը, որոնք հավաքել են 100 միլիոն դիտում ռեկորդային ժամանակահատվածում։


== Երգացանկ ==
Թվային ներբեռնում«Taki Taki» — 3:32CD սինգլ«Taki Taki» — 3:33
«Magenta Riddim» — 3:15


== Հիթ-շքերթներ ==

|}


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատոմթյուն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Հարավային Կորդոֆան

Հարավային Կորդոֆան (արաբ․՝ جنوب كردفان‎‎ [Ջանուբ Կուրդուֆան]), Սուդանի 25 նահանգներից մեկը, որը գտնվում է երկրի կենտրոնական մասում։


== Տես նաև ==
Սուդանի վարչական բաժանում


== Արտաքին հղումներ ==
Հարավային Կորդոֆանի պաշտոնական կայքը (անգլ.)
Ժողովածու (838)

Ժողովածու (838), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 838 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1701 թվականին Հովհան դպիր քահանա գրիչի կողմից, Ղալասար գյուղում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 12,5 x 8,8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 153 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորագրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ շերտազարդ կտավ։ Հիշատակարան գրչի՝ 138ա, 148ր։


== Բովանդակություն ==
Յակ․ Ղրիմեցւոյ Յաղադս ազգանութևան։
Խրատ ազգականութևան վասն ամուսնացելոց։
Ի Կանոնգրոց Հայոց։
Հարցումն Արձանայ և պատասխանիք Եզնկայ։
Հարցումն Աշոտայ և պատասխանիք Եզնկայ։
Խրատք (Յովհ․ Երզնկացի, Ան․ Շիրակացի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Գարազջա

Գարազջա (ուկրաիներեն՝ Гаразджа), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լուցկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1650 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գարազջա գյուղում բնակվում էր 957 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,845 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1132,54 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օերմինգեն

Օերմինգեն (ֆր.՝ Oermingen), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում:
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 11247 մարդ, բնակչության խտությունը` 768.76 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.63 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 350 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 65 կմ հյուսիս-արևմուտք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 870 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 466-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 404: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 53,6 %: 466 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 431 անձ (226 տղամարդ և 205 կին): Գործազուրկ են եղել 35 անձ (21 տղամարդ և 14 կին): 404 անաշխատունակներից 49-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 71-ը` թոշակառուներ, իսկ 284-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ադանայի մետրոպոլիտեն

Ադանայի մետրոպոլիտեն (թուրքերեն՝ Adana metrosu), Թուրքիայի Ադանա քաղաքում գտնվող մետրոպոլիտենի գծերի համակարգ։ Ներկայումս գործում է 13 կայարան։ Երկաթգծի մեծ մասն անցնում է գետնի տակով։


== Ժամանակագրություն ==
1988 թ. - նախագծի ստեղծման սկիզբ
1996 թ. - շինարարության մեկնարկ
2000 թ. - ֆինանսավորման ընդհատում
2006 թ. - ֆինանսավորման վերսկսում
2009 թ. - առաջին 8 կայարանների շահագործում


== Կայարաններ ==
Հիվանդանոց
Քուրթեփե
Ծերանոց
Կապույտ բուլվար
Հանրակացարան
Ֆաթիհ
Ջրանցքի կամուրջ
Վիլայեթ
Անկախություն
Քոջավեզիր
Ազատություն
Հանրապետություն
Ռեյդեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արկադի Հայրումյան

Արկադի Ալեքսանդրի Հայրումյան (ռուս.՝ Аркадий Александрович Айрумян, օգոստոսի 9, 1918(1918-08-09), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ - ապրիլի 30, 1999(1999-04-30), Դոնի Ռոստով, Ռուսաստան), հայազգի խորհրդային լրագրող և գավառագետ։
Ռուսաստանի (ԽՍՀՄ) ժուռնալիստների միության անդամ 1964 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Արկադի Ալեքսանդրի Հայրումյանը ծնվել է 1918 թվականի օգոստոսի 9-ին Դոնի Ռոստով քաղաքում։
Ավարտել է Ռոստովի մանկավարժական ինստիտուտի ռուսաց լեզվի և գրականության ֆակուլտետը։ Ինստիտուտում նրա ուսուցիչներից մեկը եղել է գրականագետ և գրող Վիտալի Զակրուտկինը։ Հայրումյանն այցելել է Առողջապահության աշխատակիցների պալատին կից Ռոստովի գրական խմբակը։
Տպագրվել սկսել է 1938 թվականին, դեռևս Ռոստովի մանկավարժական ինստիտուտի ուսանող լինելու տարիներին։
Հայրումյանն աշ։ Խատել է դպրոցում որպես ուսուցիչ և Ռոստովի ռադիոկոմիտեում որպես խմբագիր։ Նա եղել է Դոնի Ռոստովում գործող «Սուրբ Խաչ» թանգարանի ղեկավարը (այժմ՝ Ռուս-հայկական բարեկամության թանգարան) և Վոլգոգրադի մարզի Սերաֆիմովիչ քաղաքում գործող Ա. Ս. Սերաֆիմովիչի թանգարանի գիտական աշխատակից։
Արկադի Հայրումյանը մահացել է 1999 թվականի ապրիլի 30-ին Դոնի Ռոստով քաղաքում։ Դոնի Ռոստովում այն շենքի պատին, որտեղ 1952-1999 թվականներին ապրել է Ա. Ա. Հայրումյանը, փակցված է հուշատախտակ։
Հեղինակ է հետևյալ գրքերի.

Մեր Սերաֆիմովիչը։ Դոնի Ռոստով, 1959։
Եղջ Տրենյովը։ Դոնի Ռոստով, 1963, 1976։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография на сайте Энциклопедии фонда "Хайазг
Айрумян А. А. - Ростов-на-Дону Archived 2017-04-19 at the Wayback Machine.
АРКАДИЙ АЛЕКСАНДРОВИЧ АЙРУМЯН. РОСТОВСКИЙ КРАЕВЕД РАССКАЗЫВАЕТ О СЕБЕ
Հելեն Լանգե

Հելեն Լանգե (դան․՝ Helene Lange, ապրիլի 9, 1848(1848-04-09)[…], Օլդենբուրգ, Վայմարյան Հանրապետություն - մայիսի 13, 1930(1930-05-13)[…], Բեռլին, Վայմարյան Հանրապետություն), ուսուցիչ և ֆեմինիստ։ Նա ֆեմինիստական շարժման պայքարի գերմանական և համաշխարհային խորհրդանիշ է։ 1919-1921 թվականներին եղել է Համբուրգի խորհրդարանի անդամ։ 1928 թվականին պարգևատրվել է Մեծ պրուսական պետական մեդալով` «Պետությանը մատուցած ծառայությունների համար»։


== Կյանք, կրթություն և մանկավարժություն ==
Հելեն Լանգեն ծնվել է Օլդենբուրգ քաղաքում, միջին դասի ընտանիքում։ Նրա ծնողները վաճառական Կառլ Թեոդոր Լանգեն ու նրա կինը` Յոհաննան էին։ Երբ նա վեց տարեկան էր, նրա մայրը 1855 թվականին մահացել է տուբերկուլյոզից, իսկ 1864 թվականին նրա հայրը մահացել է կաթվածից. աղջիկը մեկ տարով անցել է հարավգերմանական կղերական տան խնամակալության տակ։ 1866 թվականին, երբ Լանգեի` մանկավարժական դասընթացին մասնակցելու ցանկությունը սահմանափակվել է իր օրինական խնամակալի կողմից, նա օթևան է գտել Էլզասի Փոքր ամրոց դպրոցի մերձակայքում, որտեղ գերմաներենի քերականության ու գրականության դասեր է տվել` հնարավորություն ստանալով մասնակցել ուսուցիչների համար կազմակերպվող դասընթացներին։ Նաև սկսել է ինքնուրույն սովորել փիլիսոփայություն, գրականության ու կրոնի պատմություն, պատմական գիտություն ու հնագույն լեզուներ։ 1867 թվականին Լանգեն դաստիարակչուհու աշխատանք է ստացել Օսնաբրյուկի արդյունաբերող մի ընտանիքում։
1871 թվականին Լանգեն տեղափոխվել է Բեռլին` պատրաստվելու մանկավարժի որակավորում ստանալու քննությանը, որը նա հաջողությամբ հանձնել է։ 1872 թվականին սկսել է աշխատել որպես մասնավոր կրկնուսույց և միանգամից նվիրվել է կանանց ու աղջիկների կրթության գործին` ընդունվելով Գերմանացի կանանց ուսուցիչների ու կրկնուսույցների ընկերություն (Verein deutscher Lehrerinnen und Erzieherinnen)։ 1874 թվականից Լանգեն սկսել է դասավանդել Կրահմերչենի կանանց ավագ դպրոցում Լիխտենբերգում, Բեռլինի մոտակայքում։ 1876-1891 թվականներին որպես ուսուցիչ և տնօրեն է աշխատել Բեռլինում, Քրաինշեն աղջիկների ավագ դպրոցում, որտեղ նաև սեմինար է հիմնել կին ուսուցիչների համար։


== Ուշ կյանք ==

1919 թվականին Վայմարյան հանրապետությունում կանանց ակտիվ և պասիվ ընտրական իրավունք ձեռք բերելուց հետո Լանգեն Գերմանիայի դեմոկրատական կուսակցությունից ընտրվել է Համբուրգի խորհրդարան։
1920 թվականին վերադարձել է Բեռլին, որտեղ նա աստիճանաբար հրաժարվել է ընկերությունների աշխատանքներից` մնալով ակտիվ հրապարակախոս։ 1923 թվականին Թյուբինգենի համալսարանից ստացել է քաղաքական գիտությունների պատվավոր դոկտորի կոչում, իսկ 1928 թվականին պարգևատրվել է Պրուսական պետական մեդալով` «Պետությանը մատուցած ծառայությունների համար»։


== Գրականություն ==
Schaser Angelika (2000)։ Helene Lange und Gertrud Bäumer: eine politische Lebensgemeinschaft [Helene Lange and Gertrud Bäumer: a political cohabitation] (German)։ Köln Weimar: Böhlau Verlag։ ISBN 9783412091002 
«Helene Lange 1848-1930; Frauenrechtlerin, Politikerin (English: Helene Lange 1848-1930; Women's Rights Activist, Politician)»։ Lebendiges Museum Online։ Deutsches Historisches Museum, Berlin , in German.
"Helene Lange" The Oxford Companion to German Literature. Oxford University Press, 1976, 1986, 1997, 2005.


== Ծանոթագրություններ ==
Նաա (գյուղ)

Նաա (նաև` Նահա, աբխազ.` Наа, վրաց.՝ ნაა)՝ գյուղ Աբխազիայի Գուլրիփշի շրջանում, Կոդոր գետի աջ ափին, Գուլրիփշից 20 կմ արևելք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 280 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
Ըստ 1959 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղում բնակվում էր 311 մարդ` հիմնականում հայեր։ 1989 թվականին գյուղն ուներ 453 բնակիչ, կրկին հայեր։
Բնակիչներն զբաղվում են ծխախոտի, թեյի, եգիպտացորենի մշակությամբ, այգեգործությամբ և անասնապահությամբ։ Գյուղն ուներ հայկական ութամյա դպրոց, ակումբ, բուժկայան։
Հիմնադրել են Տրապիզոնի շրջակա գյուղերից եկած հայերը` 1896 թվականին։
Նախկինում կոչվել է Նաա Հայկական (სომხური ნაა):


== Ծանոթագրություններ ==
Միրանդա (կոմունա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միրանդա (այլ կիրառումներ)Միրանդա  (իտալերեն՝ Miranda), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Իզերնիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1080 մարդ (2005 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 49 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 22 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86080, հեռախոսային կոդ՝ +39 0865։ 
Բնակավայրի հովանավորն ՝ սուրբ ՍանտԱնտոնիո դի Պադովան։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար։ 0865 497131 — 0865 497401
Էլեկտրոնային հասցե։ comunedimiranda@libero.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.miranda.is.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք(իտալ.)
Վիճակագրութայն ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Յոհան Բատիստ Ենգեր

Յոհան Բատիստ Ենգեր (գերմ.՝ Johann Baptist Jenger, մարտի 23, 1793(1793-03-23), Էրենկիրհեն - մարտի 30, 1856(1856-03-30), Վիեննա, Ավստրիական կայսրություն), ավստրիացի երաժիշտ, կոմպոզիտոր։
Ֆրանց Շուբերտի ընկերն է։


== Կենսագրություն ==

Շնորհիվ իր հայրիկի ծանոթ՝ ավստրիացի  ֆելդմարշալ Կարլ Ֆիլիպ ցու Շվարցենբերգի միջնորդության, 1818-1825 թվականներին ընդունվում է աշխատանքի Գրացի Կայսերական դաշտային գրասենյակում՝ որպես պետական պաշտոնյա (չինովնիկ)։
Վիրտուոզ-դաշնակահարը և երգեհոնահարն իր ողջ ազատ ժամանակը նվիրում էր Ավստրիայում ժամանակակից երաժշտության զարգացմանը։
Ակտիվ մասնակցություն է ունենում Շտիրի հերցոգության երաժշտական գործունեության մեջ՝ լինելով  քարտուղարը։
Վիեննա տեղափոխվելուց հետո ղեկավարել է տեղական երաժշտական ակումբի գործունեությունը։ Ավելի ուշ դարձել է վիեննացի երաժշտասերների համայնքի (գերմ.՝ Gesellschaft der Musikfreunde) անդամ։
Նվագակցությամբ հանդես է եկել Շուբերտի ընկեր, նրա երգերի լավագույն կատարող բարոն Կարլ ֆոն Շոյնշտեյնի (1797—1876) հետ։
Լինելով Ֆրանց Շուբերտի երաժշտության երկրպագուն՝ Էնգերը, Վիեննայում գտնվելու ժամանակ, հանդիպել է նրան ու դարձել վերջինիս ընկերը։ Շուբերտի վաղաժամ մահից (1828 թվական) հետո Էնգերը Վիեննայի Սուրբ Ավգուստին եկեղեցում կազմակերպել է հոգեհանգստի արարողություն։ Կոմպոզիտորի գերեզմանի վրա հուշարձան կառուցելու նպատակով կազմակերպել է ստորագրահավաք։
Իր մտերիմ ընկեր, կոմպոզիտոր Անսելմ Հյութենբրեների կենսագրական ակնարկի հեղինակն է։
Նրանց ընկերական շրջապատից էր պատկերազարդող Յոզեֆ Թելչերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Արթուր Մկրտչյան (իրավաբան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արթուր Մկրտչյան (այլ կիրառումներ)Արթուր Միշայի Մկրտչյան (հուլիսի 11, 1957(1957-07-11), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ իրավաբան, Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր։


== Կրթություն ==
1985 թ. ավարտել է ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետը։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1975-1977 թթ. - ծառայել է Խորհրդային բանակում։
1985-1992 թթ. - «Էլեկտրոնիկա» ֆիրմային խանութ-սրահի իրավախորհրդատու։
1993-1995 թթ. - ՀՀ մաքսային վարչության Արարատյան տարածաշրջանային մաքսատան օպերատիվ տեսուչ, ապա՝ բեռնային փոխադրումների բաժնի պետ։
1995-1996 թթ. - «Հայարդտրանս» պետական ձեռնարկության բեռնափոխադրումների բաժնի պետ։
1996-1998 թթ. - ՀՀ պաշտպանության նախարարության ռազմական ոստիկանության վարչության քննիչ։
1998 թ. - Հարկային պետական ծառայության Երևանի Սպանդարյանի շրջանի տարածքային բաժնի իրավաբանական բաժնի պետ։
1998-2000 թթ. - ՀՀ Նախագահի աշխատակազմի վերահսկողական ծառայության առաջատար մասնագետ։
2000-2002 թթ. - ՀՀ պետական գույքի կառավարման նախարարության աշխատակազմի ղեկավար։
2002-2004 թթ. - ՀՀ պետական գույքի կառավարման նախարարության պայմանագրային պարտավորությունների կատարման վերահսկման վարչության պետ։
2004-2005 թթ. - ՀՀ ԿԱ Պետական գույքի կառավարման վարչության պետի խորհրդական։
2005-2007 թթ. - զբաղվել է փաստաբանական գործունեությամբ, հանդիսացել ՀՀ փաստաբանների պալատի անդամ։
2007-2008 թթ. - ՀՀ արդարադատության նախարարի օգնական։
2008-2010 թթ. - ՀՀ արդարադատության նախարարության աշխատակազմի իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալության Նորք-Մարաշ տարածքային բաժնի պետ։
2010 թ. մայիսի 31-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր։


== Ծանոթագրություններ ==
Acropyga acutiventris

Acropyga acutiventris, Կենդանիների թագավորության հոդվածոտանիների տիպի միջատների դասի մրջյունների ընտանիքի միջատ։ Պատկանում է Formicinae ենթաընտանիքի Acropyga տեսակին։


== Ծանոթագրություններ ==
Դելիկավակ

Դելիկավակ, լեռ Անտիպոնտական լեռնահամակարգում, Սպեր գյուղաքաղաքից մոտ 30 կմ հրվ։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սամանդար Անտոնյան

Սամանդար Իշխանի Անտոնյան, (հուլիսի 8, 1949, Չայլու, (այժմ՝ գ․ Այգեստան, Մարտակերտի շրջան - նոյեմբերի 18, 1991, Ծամձոր, Հադրութի շրջան), հայ ազատամարտիկ։
1967-1970 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։ 1990-1991 թվականներին մասնակցել է Մարտակերտի շրջանի ինքնապաշտպանական մարտերին։
Հետմահու պարգևատրվել է Արցախի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ Թաղված է Այգեստանում։


== Ծանոթագրություններ ==
(4943) Լաք դ'Օրիենտ

(4943) Լաք դ'Օրիենտ (անգլ.՝ Lac d'Orient), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի հուլիսի 27-ին Էրիկ Էլստի կողմից Վերին Պրովանսում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,649579 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,187 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1122 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1575,3 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,228528 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,97° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4943) Լաք դ'Օրիենտ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վերբիլովո (գյուղ, Լիպեցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎերբիլովոՎերբիլովո (ռուս.՝ Вербилово), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 941 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կարմիր Քար

Կարմիր Քար (ուկրաիներեն՝ Червоний Камінь, Ղրիմի թաթարերեն՝ Qızıl Taş, Къызыл Таш), ժայռ Գուրզուֆյան հովտում` Ղրիմի թերակղզու հարավային ափին (Յալթայի շրջան), որը գտնվում է ծովի մակարդակից 430 մ բարձրության վրա, կազմված դեղնավարդագույն մարմարե կրաքարից, բնական-երկրաբանական հուշարձան 1969 թվականից։


== Նկարագրություն ==
Ժայռի շուրջը կան խաղողի այգիներ, անմիջապես ստորոտով հոսում է գետ, իսկ մի փոքր ներքև գտնվում է Կրասնոկամենկա գյուղը (մինչև 1948 թվականը Кызылташ՝ Կզիլտաշ), որն իր անունը ստացել է ժայռից։ Ժայռի արևմտյան կողմում գտնվում է Պուտամիշ գետը։ Ժայռի վերևում գտնվող 120 մ երկարությամբ և 50 մ լայնությամբ տարածքը երեք կողմից ունի զառիվայր թեքություններ, որոնց բարձրությունները հասնում են 70 մետրի։ Գագաթ հասնել կարելի է միայն նրա հյուսիսային կողմից, զառիվայր արահետով, որը հնում եղել է նեղ ճանապարհ։ Ժայռը օգտագործվում է նաև ժայռամագլցման նպատակներով։


== Պատմություն ==
Հնագիտական հետազոտությունների համաձայն՝ միջնադարում Կարմիր Քարի գագաթին եղել է փոքր պահակախումբ։
Կարմիր քարի տարածքում աճում է սպիտակ մուսկատ խաղող։ Բացարձակապես այս ժայռի տակ աճող խաղողներից հայտնի խորհրդային գինեգործ Ա. Եգորովը 1944 թվականին ստեղծեց «Կարմիր Քարի Սպիտակ Մուսկատ» գինին։
Նաև դրա վրա նկարահանվել են «Ծուռ հայելիների թագավորությունը» ֆիլմի որոշ տեսարանները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Красный камень (Кизилташ)»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-07-21-ին։ Վերցված է 2015-07-21
Իբատիբա

Իբատիբա (պորտ.՝ Ibatiba), համայնք Բրազիլիայում՝ Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի հարավային մարզում։ Մտնում է Ալեգրիի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 26.426 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 241 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 88,00 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1981 թվականի նոյեմբերի 7-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
(8391) Կրինգ

(8391) Կրինգ (անգլ.՝ Kring), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի ապրիլի 20-ին Սփեյսուոչ ծրագրի կողմից Կիթ Պիկում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,119175 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,767 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4714 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2012,14 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178914 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,01° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8391) Կրինգ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ուռվաստե (այլ կիրառումներ)

Ուռվաստե անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Ուռվաստե - գյուղ Էստոնիայի Ռաե շրջանի կազմում։
Ուռվաստե - գյուղ Էստոնիայի Ուռվաստե շրջանի կազմում։
Ալտվիլեր

Ալտվիլեր (ֆր.՝ Altwiller), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 416 մարդ, բնակչության խտությունը` 25.65 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.22 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 340 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 70 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 271 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 192-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 79։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,8 %։ 192 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 182 անձ (105 տղամարդ և 77 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (1 տղամարդ և 9 կին)։ 79 անաշխատունակներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 32-ը` թոշակառուներ, իսկ 23-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լենինկա (գյուղ, Ժմերինկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼենինկաԼենինկա (ուկրաիներեն՝ Ленінка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Ժմերինկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լենինկա գյուղում բնակվում էր 34 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,121 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 280,99 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռիու

Լե Ռիու (ֆր.՝ Riou), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Ժեմոզակ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սենտ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17298։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 924 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Ազգային համալսարանների վիճակագրություններ — Ռիու (ֆր.)
Մատաղահաս Աֆրոդիտեներ

Մատաղահաս Աֆրոդիտեներ (հուն.` Mikres Aphrodites), մրցանակակիր դրամատիկ կինոնկար, որը 1963 թվականին նկարահանել է հույն անվանի կինոռեժիսոր Նիկոս Կունդուրոսը՝ Վասիլիս Վասիլիկոսի սցենարի հիման վրա։


== Դիպաշար ==
Քրիստոսի ծննդից երկու հարյուր տարի առաջ՝ տեղից տեղ թափառող մի խումբ հովիվներ, երաշտի պատճառով նոր արոտավայրեր փնտրելով, լքում են իրենց սովոր սարերն ու միառժամանակ հաստատվում ձկնորսական մի գյուղի մերձակայքում։ Գյուղում տղամարդ չկա՝ բոլորը ծով են դուրս եկել՝ ձուկ որսալու, և կանայք, զգուշանալով շրջակայքում հայտնված անծանոթ տղամարդկանցից, թաքնվում են, բացի ձկնորսներից մեկի կնոջից՝ Արտայից ու նրանց տասներկուամյա աղջկանից՝ Քլոեից։ Մի պատանի հովիվ՝ Սկիմնոսը, պատահմամբ հանդիպում է Քլոեին, որը կիսամերկ շրջում էր ծովափի ժայռերի մոտ։ Նրա հոգում, կամա թե ակամա, բուռն հետաքրքրություն է առաջանում հակառակ սեռի գեղեցիկ ներկայացուցչի նկատմամբ։ Աղջկա ուշադրությունը գրավելու համար նրան ցույց է տալիս իր բռնած ձկնկուլը։ Աստիճանաբար երկու պարմանիների միջև սկսվում է գրավիչ ու գայթակղիչ մի խաղ։
Ֆիլմում զուգահեռաբար առաջ է տարվում մեկ ուրիշ զույգի՝ Արտայի և երիտասարդ հովիվ Ցակալոսի սիրո պատմությունը։ Արտան, որ սկզբում մերժել էր Ցակալոսին, աստիճանաբար տեղի տալով հետապնդումների, դարպասումների, գայթակղության առաջ, ի վերջո տրվում է նրան ծովափնյա քարանձավում։ Սկիմնոսն ու Քլոեն քարաճեղքերից դիտում են նրանց բուռն, կրքոտ գրկախառնություններն ու հրայրքոտ մերձեցումը։
Երբ վերջապես անձրևներն սկսվում են, և հովիվները որոշում են լքել ձկնորսական գյուղի մերձակայքն ու վերադառնալ իրենց լեռները, Սկիմնոսը հրաժարվում է ընկերակցել նրանց։ Նա փնտրում է Քլոեին և նրան գտնում է արդեն ծանոթ քարանձավում՝ լռակյաց մի տղայի՝ նույնպես պատանի հովվի՝ Լիկասի հետ։ Սկիմնոսը ակամա ականատես է դառնում հետևյալ տեսարանին. աղջիկը սկզբում դիմադրում է իրեն բռնաբարելու փորձեր անող Լիկասին, բայց հետո չի կարողանում (կամ, գուցե, չի էլ ցանկանում) հաղթահարել իր առաջին սեռական հարաբերությունն ունենալու գայթակղությունը և տրվում է հեշտանքին։
Սկիմնոսը կապը քանդում, արձակում է արդեն սատկած ձկնկուլը, շպրտում է ծովը ու թողնում, որ ալիքն իրեն էլ քշի։


== Ուշագրավ փաստեր ==
Կինոնկարում ներգրավված դերակատարներից շատերը իսկապես հովիվներ են։
Ֆիլմի դիպաշարի հիմքում ընկած է «Դափնիս և Քլոե» լայնորեն հայտնի սիրավեպի դիպաշարը։


== Ֆիլմի շահած մրցանակները ==
Բեռլինի միջազգային կինոփառատոնի «Արծաթե արջ» մրցանակ՝ լավագույն ռեժիսուրայի համար

Silver Bear for Best Director (Berlin Film Festival) - Nikos Koundouros
International Federation of Film Critics (FIPRESCI) Prize
Thessaloniki Film Festival Award for Best Film and Best Director - Nikos Koundouros


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուբլինյան ունիա (1569)

Լյուբլինյան ունիա, Լեհաստանի թագավորության և Լիտվական մեծ իշխանության միավորումը մեկ պետության՝ Ռեչ Պոսպոլիտայի մեջ։ Լյուբլինյան ունիան ավարտեց դեոևս 1385 թվականին Կրևյան ունիայով սկսված երկու պետությունների միավորման պրոցեսը։ Լեհաստանում և Լիտվայում սահմանվեց միատեսակ պետական կաոուցվածք, ընդհանուր սեյմ և դրամական սիստեմ։ Լիվոնիան հայտարարվեց ընդհանուր տիրույթ, վերացան մաքսերը։ Ռեչ Պոսպոլիտայի (որը միջազգային ասպարեզում հանդես էր գալիս որպես միասնական պետություն) գլուխ կանգնած էր լեհական և լիտվական իշխանների ընտրած թագավորը։ Լյուբլինյան ունիան չվերացրեց Լիտվայի անկախությունը, երկրում պահպանվեցին հատուկ օրենսդրություն և դատարան, առանձին բարձրագույն վարչական պաշտոններ, պետական գանձարանը, զորքը, պաշտոնական լեզուն մնաց բելառուսերենը։ Լյուբլինյան ունիան փաստորեն գոյատևեց մինչև 1795 թվականը։
Ստարայա Իգրա

Ստարայա Իգրա (ռուս.՝ Старая Игра, ուդմ.՝ Вуж Эгра́), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Գրախովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 429 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տեմեռնիկյան մաքսակետի հուշարձան

Տեմեռնիկյան մաքսակետի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Темерницкой таможне), քանդակագործական կոթող, որը հանդիսավոր բացվել է 2010 թվականին Դոնի Ռոստովի առափին՝ ի պատիվ քաղաքի ծննդյան օրվա և Տեմեռնիկյան մաքսակետի հիմնադրման հրամանագրի ստորագրման օրվա։ Հուշարձանի տեղադրումը տեղի է ունեցել համաձայն Դոնի Ռոստով քաղաքի վարչության 24.11.2010 № 890 որոշման։


== Պատմություն ==
Դոնի Ռոստով քաղաքի առափնյակին 2010 թվականի դեկտեմբերի 15-ին պաշտոնապես բացվել է Տեմեռնիկյան մաքսակետի հուշարձանը։ Իրադարձությունը զուգադիպել է Ռոնի Ռոստովի ծննդյան տոնակատարության և Տեմեռնիկյան մաքսակետի հիմնադրման հրամանագրի ստորագրման օրվա հետ։ Արձանը պատրաստվել է Նովոռոսիյսկում Դոնի Ռոստովի վարպետների ղեկավարությամբ։ Հուշարձանն ստեղծել են քանդակագործներ Սերգեյ Օլեշնյան և Անատոլի Դեմենտևը։ Կոթողի պատրաստման համար անհրաժեշտ է եղել ավելի քան յոթ ամիս։
2017 թվականի փետրվարի 24-ին տեղեկատվություն է հայտնվել այն մասին, որ հուշարձանը մասամբ վնասվել է։ Կային վանդալիզմի մասին կարծիքներ, սակայն իրականում հուշարձանը վնասվել էր ճանապարհատրանսպորտային պատահարի հետևանքով։


== Ծանոթագրություններ ==
Անտրեգ սյուր Տրույեր

Անտրեգ սյուր Տրույեր (ֆր.՝ Entraygues-sur-Truyère), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1171 մարդ, բնակչության խտությունը` 38.84 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 30.15 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 470 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 150 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 33 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 599 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 416-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 183։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,4 %։ 416 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 376 անձ (194 տղամարդ և 182 կին)։ Գործազուրկ են եղել 40 անձ (19 տղամարդ և 21 կին)։ 183 անաշխատունակներից 20-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 115-ը` թոշակառուներ, իսկ 48-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Խուրամյան շարժում

Խուրամյան շարժում կամ Բաբեկի ապստամբություն, Աբբասյան խալիֆայության դեմ Իրանի տարածքում ծագած մի շարք ապստամբությունների ընդհանուր անվանումը։
Խուրամյան շարժման գաղափարախոսությունը համարվում է մազդակյան ուսմունքի հետագա զարգացումը։ Խուրամյան շարժման մասնակիցներն ընդունել են երկու հիմնական հոգևոր ուժ՝ լույսն ու խավարը, բարին ու չարը, պայքարում էին խալիֆայության դեմ, թշնամի էին իսլամին, քարոզել են սոցիալական հավասարություն, ժխտել մասնավոր սեփականությունը և ձգտել են վերականգնել հին գյուղացիական ազատ համայնքը։
Բաբեկի ապստամբության հիմնական ուժը խուրամյան շարժման հետևորդներն էին՝ շահագործվող գյուղացիությանը և արհեստավորները, որոնք պայքարում էին արաբական խալիֆայության տիրապետության, ֆեոդալական շահագործման և իսլամի դեմ։ Բաբեկն ու նրա հետևորդները պահանջել են գույքային հավասարություն՝ հասարակության բոլոր անդամների համար։ Ապստամբությանը ժամանակավորապես հարել է նաև տեղական մանր ազնվականությունը, որը տուժել էր խալիֆայության տիրապետությունից։ 820-ական թվականներին Բաբեկը գրավել է Ատրպատականի մեծագույն մասը և հասել Խորասան (Արևմտյան Իրան)։ Ապստամբությունը շուտով ընդգրկել է կենտրոնական Իրանն ու Հայաստանի արևելյան գավառները (Սյունիք)։ Ապստամբների թիվը հասել է 300 հզ։ 
Շարժման վերելքի ժամանակ ֆեոդալները երբեմն վախից կամ իրենց իրավունքները պահպանելու մտահոգությամբ աջակցել են ապստամբներին։ Սակայն, երբ նրանց համար պարզ է դարձել ապստամբության դասակարգային բնույթը, լքել են և թշնամական դիրք բռնել նրա հանդեպ։ Ապստամբությունն անհաջողության է մատնվել։ 837 թվականին Բաբեկը փորձել է անցնել Բյուզանդիա, սակայն ֆեոդալները բռնել են նրան և հանձնել արաբական իշխանություններին։ Բաբեկը տարվել է Բաղդադ 838 թվականին, ծանր խոշտանգումներից հետո՝ քառատվել։ Բաբեկի ապստամբությունը ծանր հարված է հասցրել խալիֆայությանը, որի դեմ նրա ազդեցությամբ ընդվզել են խալիֆայության տիրապետության տակ գտնվող մյուս ժողովուրդները։
Շարժումը սկզբնավորվել է 755 թվականին՝ Հյուսիս-Արևելյան Իրանում։ Ամենախոշոր արտահայտություններն էին Մուքաննայի ապստամբությունը և Բաբեկի ապստամբությունը։ Վերջինս ուներ երկակի բնույթ։ Ապստամբները, արաբական զորքերի դեմ պայքարելուն զուգընթաց, ասպատակել են Հայաստանի Սյունիք և Արցախ նահանգները (միայն Գեղարքունի գավառում Բաբեկը կոտորել է 15 000 մարդ, ավերել Մաքենոց նշանավոր վանքը)։ Արցախի իշխան Սմբատի որդի Սահլը, այդ չարագործություններից վրդովված, 837 թվականին Հայաստան ապաստանած Բաբեկին հանձնել է Աֆշին զորավարին։


== Գրականություն ==
Միխայել Ասորի, ժամանակագրութիւն, Երուսաղեմ, 1871, էջ 364—65
Լեո, Երկ. ժող., հ. 2, Ե., 1967, էջ 414-24
Томара M., Бебек, M., 1936
Петрушевский И. П., К истории маздакитов в этоху посподства ислама, «Hapoды Азии и Африки» 1970, № 5
Մելիլյա

Մելիլյա, Մելիյա (իսպ.՝ Melilla), 12,3 քառակուսի կիլոմետր տարածք ունեցող ինքնավար քաղաք, որը պատկանում է Իսպանիային։ Շրջափակված է Մարոկկոյով։ Վերջինս պնդում է որ Մելիլյան պատկանում է Մարոկկոյին։
2008 թ. տվյալներով Մելիլյայի բնակչությունը կազմում է 73.460 մարդ։ Կրոնական կազմը բաղկացած է քրիստոնյաներից և մուսուլմաններից։ Բնակվում են նաև հրեաներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մելիլյայի գուգլ-քարտեզ
Հռոմեական Իտալիա

Իտալիա՝ հռոմեական պրովինցիա Ապենինյան թերակղզում։

Հռոմեական կայսրության ժամանակ Իտալիան,որը ներառում էր իր մեջ Ռուբիկոնից մինչև Կալաբրիա ընկած տարածքները, չէր համարվում պրովինցիա, միայն տարածք էր Հռոմ կենտրոնով, ինչը նրան տալիս էր յուրահատուկ կարգավիճակ։ Օրինակ՝ զորահրամանատարները իրավունք չունեին զորք մտցնել նրա տարածք, երբ Հուլիոս Կեսարը հրամայեց ներխուժել Ռուբիկոն, սկիզբ դրեց քաղաքական պատերազմին։
Սկզբնապես Իտալիա չէր նշանակում ամբողջ թերակղզին։ Ըստ Ստրաբոնի Իտալիան տարածք է Մեսսինյան նեղուցից մինչև Սալերնո և Տարանտո ծոցերը միացնող գիծը։ Հետագայում Իտալիան ընդարձակվեց ամբողջ թերակղզում և նույնիսկ իստրիական Պուլա քաղաքը մտնում էր նրա կազմի մեջ։ Պրովինցիայի ձևավորումը ավարտվեց այն ժամանակ, երբ Հուլիոս Կեսարը քաղաքացիության իրավունք տվեց Ցիզալպյան Գալլիայի բնակիչներ և այդպիսով ընդարձակեց Իտալիայի սահմանները մինչև Ալպեր։


== Հռոմեական Իտալիայի վարչական բաժանումը ==
Օգոստոսի վերափոխումներից հետո Իտալիան բաժանվեց 11 շրջանների՝

Շրջան I Latium et Campania
Շրջան II Apulia et Calabria
Շրջան III Lucania et Calabria
Շրջան IV Samnium
Շրջան V Picenum
Շրջան VI Umbria et Ager Gallicus
Շրջան VII Etruria
Շրջան VIII Aemilia
Շրջան IX Liguria
Շրջան X Triveneto|Venetia et Histria
Շրջան XI Transpadana


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Potter Timothy W. (1990)։ Roman Italy։ Berkeley: University of California Press։ ISBN 0-520-06975-7 
Salmon Edward T. (1982)։ The Making of Roman Italy։ Ithaca: Cornell University Press։ ISBN 978-0801414381 
Whatmough Joshua (1937)։ The Foundations of Roman Italy։ London: Methuen & Company 
Lomas Kathryn (1996)։ Roman Italy, 338 BC-AD 200։ New York: St. Martin's Press։ ISBN 978-0-312-16072-2 
Launaro Alessandro (2011)։ Peasants and Slaves: The Rural Population of Roman Italy։ Cambridge University Press։ ISBN 978-1107004795 
Hin Saskia (2013)։ The Demography of Roman Italy։ Cambridge University Press։ ISBN 978-1-107-00393-4 
Clarke John R. (1991)։ The Houses of Roman Italy, 100 BC-AD 250։ Berkeley: University of California Press։ ISBN 0-520-07267-7 
Laurence Ray (2002)։ The Roads of Roman Italy: Mobility and Cultural Change։ London: Routledge։ ISBN 0-415-16616-0 
Geographical regions in Roman history: Italy
Պերշոտրավնևոե (գյուղ, Ստարոկոնստանտինովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊերշոտրավնևոեՊերշոտրավնևոե (ուկրաիներեն՝ Першотравневе), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պերշոտրավնևոե գյուղում բնակվում էր 50 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,121 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 413,22 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալյոշինո (այլ կիրառումներ)

Ալյոշինո, կարող է վերաբերել՝

Ալյոշինո - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Պուշկինսկի շրջանի կազմում։
Ալյոշինո - գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Ռամեշկովսկի շրջանի կազմում։
Բերյոզկինո (գյուղ, Գլինկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲերյոզկինոԲերյոզկինո (ռուս.՝ Берёзкино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 155 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վասիլևկա (գյուղ, Մոնաչինովսկի գյուղական խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎասիլևկաՎասիլևկա (ուկրաիներեն՝ Василівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1820 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վասիլևկա գյուղում բնակվում էր 30 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,22 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 136,36 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆրենդզոնա

Ֆրենդզոնա, կամ բարեկամության գոտի (անգլ.՝ Friend zone), իրավիճակ, որտեղ մեկը սիրահարված է մյուսին, բայց նա նրան ընկալում է միայն որպես ընկեր։
Որպես կանոն, դա անհարմար իրավիճակ է անպատասխան սիրուց տառապող մարդու համար։ Եթե երկրպագության օբյեկտը փոխադարձ չի պատասխանում սիրահարվածին, սակայն ամեն դեպքում պահում է իր մոտ, սա կոչվում է ֆրենդզոնայի ժխտում։ «Ֆրենդզոնա» տերմինը տղայի և աղջկա բարեկամական հարաբերությունների տեսակ է, սակայն այստեղ երկուսից մեկը հույս ունի, որ բարեկամությունը վաղ թե ուշ կվերաճի սիրային հարաբերությունների, իսկ մյուսը՝ ոչ։
Ըստ որոշ հոգեբանների, բարեկամական հարաբերությունների ժամանակ առավել հաճախ սիրահարվում են տղաները, իսկ երկրպագության օբյեկտի տեղում աղջիկներն են։ Բացի այդ, ուժեղ սեռի ներկայացուցիչները հաճախ չափազանցնում են աղջիկների շահագրգռվածությունը ռոմանտիկ հարաբերություններ ստեղծելու համար։


== Պատճառներ ==
Գոյություն ունեն տարբեր բացատրություններ, թե ինչու են մարդիկ ընկնում ֆրենդզոնայի մեջ։ Դրա պատճառը կարող է լինել ուշադրության կամ վախի նշանների սխալ մեկնաբանությունը, որ հարաբերությունների մի փուլից նոր փուլ անցնելը կարող է ընդհանրապես փչացնել ընկերությունը։ «Չիկագո Տրիբյուն» թերթի հոդվածների հեղինակը առաջարկեց մի քանի պատճառներ, ըստ որի մարդը կարող է հայտնվել տվյալ իրավիճակում։

Օբյեկտ Ա-ն բավականաչափ դուր չի գալիս օբյեկտ Բ-ին։
Օբյեկտ Ա-ն չի գրավում օբյեկտ Բ-ին սեռական առումով, բայց դա առիթ չէ խզելու ընկերական հարաբերությունները։Հարկ է նշել, որ աղջկա և տղայի միջև ընկերության ժամանակ նման իրավիճակում կարող է հայտնվել ցանկացածը:Կարելի է բերել մեկ այլ օրինակ։ Տղան աղջկա համար, այսպես կոչված, ընկերուհու նման էր, որի հետ կարելի է քննարկել ամեն ինչ։ Սակայն նրանց հարաբերությունները զգալիորեն վատթարացել են այն բանից հետո, երբ սիրահարվածը ցանկացավ, որ նրանց ընկերությունը վերաճի սիրային հարաբերությունների։


== Տես նաև ==
Սեր
Անբաժան սեր
Ընկերություն
Սիրահարվածություն


== Ծանոթագրություններ ==
Պաչամամա

Պաչամամա, Մամա Պաչա (կեչուա՝ Pacha Mama, Մայր-Երկիր, կեչուա՝ pacha «աշխարհ, տարածք, ժամանակ, տիեզերք» և կեչուա՝ mama «մայր»), կեչուա դիցաբանության գլխավոր կին աստվածներից, երկրի ու բերրիության աստվածուհին։ Ըստ որոշ առասպելների՝ Պաչամաման համարվում է մարդկության նախամայրը։ Նրա խորհրդանիշը չականա կոչվող ինկերի խաչի վերևի հատվածն է։


== Բնութագրում ==
Պաչամաման ապրում է սարերում։ Նրանից է կախված արդյոք տարին բերքառատ է, թե նա կպատժի ժողովրդին և նրանց վատ բերք կտա։ Պաչամաման լեռներում ապրող բոլոր կենդանիների հովանավորն է։
Պաչամամայից սովորաբար խնդրում են անասունների լավ բերք։ Դրա համար «ապաչետու» (կեչուա՝ apachiqta) են կառուցում և տեղադրում անասնագոմերի մոտ։ Ապաչետուները կառուցում են քարից. յուրաքանչյուրն անցնելով դրա կողքից, մեկը մյուսի վրա են դնում փոքր քարեր և ստանում ցածր բլրակ։ Ապաչետուն նվեր են բերում Պաչամամային, և նրան հարգանքով են վերաբերվում։
Ապաչետու նաև կառուցում են լեռների լանջերին Պաչամամային երախտագիտություն հայտնելու համար դեպի վեր բարձրանալիս և խնդրում են նրանից անասուններին համաճարակ չուղարկել։
Պաչամամային պետք է նվերներ բերեն։ Ապաչետայի և իլյայի մեջ են նետում կոկայի ծածմած թփից գնդակներ, որոնց «ակույկո» (կեչուա՝ akuyku) են անվանում և այն թեթև լցնում են չիչայով (եգիպտացորենի գարեջուր) կամ գինով։ Մեծ մասամբ այդ նվերները բերում են անասունների խարանման ժամանակ կամ, երբ կենդանիներին պայտում են։ Հողը, որտեղ նվերներ են հանձնում Պաչամամային, համարվում է սուրբ։


== Գրականություն ==
Купрієнко С.А. Суспільно-господарський устрій імперії інків Тавантінсуйу : автореф. дис. на здобуття наук. ступеня канд. істор. наук : 07.00.02. / Купрієнко Сергій Анатолійович ; КНУ імені Тараса Шевченка. - К.: ЛОГОС, 2013. - 20 с.
Куприенко С.А. Источники XVI-XVII веков по истории инков: хроники, документы, письма / Под ред. С.А. Куприенко.. - К.: Видавець Купрієнко С.А., 2013. - 418 с. - ISBN 978-617-7085-03-3.
Пачакути Йамки Салькамайва, Куприенко С.А. Доклад о древностях этого королевства Перу / пер. С. А. Куприенко.. - К.: Видавець Купрієнко С.А., 2013. - 151 с. - ISBN 978-617-7085-09-5.
Талах В.Н., Куприенко С.А. Америка первоначальная. Источники по истории майя, науа (астеков) и инков / Ред. В. Н. Талах, С. А. Куприенко.. - К.: Видавець Купрієнко С.А., 2013. - 370 с. - ISBN 978-617-7085-00-2.
Ուրենդուս

Ուրենդուս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Գավաշի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կալինկա (գյուղ, Տոմաշպոլի շրջան)

Կալինկա (ուկրաիներեն՝ Калинка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տոմաշպոլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1800 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կալինկա գյուղում բնակվում էր 278 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,67 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 414,93 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աքսուլա

Ահուլաշա, վայր՝ հիշատակված խեթական արձանագրություններիում Аhhulaṥṥa ձևով, բնույթն անորոշ։ Համապատասխանում է հայկական ԱՔՍՈՒԼԱ–ին։


== Ծանոթագրություններ ==