Մուշ կամավորական ջոկատ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մուշ կամավորական ջոկատՄուշ կամավորական ջոկատ, Արցախյան պատերազմին մասնակցած հայկական կամավորական զորամիավորում։


== «Մուշ» կամավորական ջոկատների կազմավորումը եվ մարտական ուղին ==
«Մուշ» կամավորական ջոկատը կազմավորվել է 1989 թ. Երևանում, որի հիմնադիրներն են եղել Սամսոն Ղազարյանը և Մուշեղ Մխոյանը։
«Մուշ» կամավորական ջոկատների կազմավորվելուց հետո ստեղծվել են ինքնապաշտպանական ջոկատներ Երևան քաղաքի բոլոր շրջաններում։
Շենգավիթ համայնքի «Մուշ» կամավորական ջոկատում տարբեր մարտական գործողությունների ժամանակ հրամանատարներ են եղել՝

Մուշեղ Ղազարյանը «Մուշ»
Գրիգոր Հունանյանը «Գրո»
Հովհաննես Գրոյանը
Արշակ Ղամբարյանը «Գըրշ»1990 թ. «Մուշ» կամավորական ջոկատը մասնակցել է Երասխավանի պաշտպանությանը, մարտնչել Իջևանի և Տավուշի շրջաններում, այնուհետև Նոյեմբերյանում։
1990 թ. փետրվարին ջոկատից 15 ազատամարտիկ գրանցվեցին ԼՂՀ Մարտունու շրջանների պաշտպանությանը։
1990 թ. վերջերին ջոկատը ակտիվորեն մասնակցել է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության պաշտպանական գործողություններին և ԼՂՀ պաշտպանության շտաբին օգնել է զենք և զինամթերքով։
1991 թ.մասնակցել են Սյունիքի մարզի Սիսիան, Գորիս և Կապան քաղաքների պաշտպանությանը և ապահովել Գորիս-Կապան ավտոմայրուղու անխափան գործունեությունը, աֆղանական սպեցնազի տղաների հետ Բազան Շուրնուխում մարտնչել են Նովլու, Մեյթազ, Վերին և Ներքին Ջիբուկլուներ գյուղերի գրավմանը։
1992 թ. ձմռանը մասնակցել են ԼՂՀ Խոջալու քաղաքի գրավմանը, որտեղ զինված ուժերի հրամանատարն էր Արկադի Տեր-Թադևոսյանը «ԿՈՄԱՆԴՈՍ»։
1992 թ. Սպարապետ Վազգեն Սարգսյանի կոչով եղել են «Արծիվ», «Արծիվ 4», «Արծիվ 5» մահապարտների գումարտակներում, մասնակցել են ԼՂՀ և Հայաստանի սահմանների պաշտպանությանը։
1992 թ. վերադարձել են Երևան և ակտիվ մասնակցություն ցուցաբերել հայկական բանակի կայացմանը և ընդգրկվել են Նուբարաշենի առաջին մոտոհրաձգային բրիգադում։
1993 թ. մասնակցել են Մարտակերտի շրջանի Մեծ-Շեն, Հակոբ-Կամարի գյուղերի ազատագրմանը և այլն։
1994 թ. հունվարի 24-ից մինչև մայիսի 23-ը որպես Շենգավիթի շրջանի գումարտակ մարտնչել են Մարտակերտի շրջանում։ Կարմրավան գյուղի բարձունքները գրավելուց գումարտակը ընկնում է շրջապատման մեջ տալով զոհեր և վիրավորներ։


== Մուշեղ Ղազարյանի «Մուշ» Մարտական ուղին ==
Մուշեղ Վիլիկի Ղազարյանը 1988 թ-ից մասնակցել է Երասխավանի պաշտպանությանը, մարտնչել է Իջևանի և Տավուշի շրջաններում, այնուհետև Նոյեմբերյանում։
 1989-1990 թթ. Մ. Ղազարյանը իր «Մուշ» կամավորական ջոկատով մասնակցել է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության պաշտպանական գործողություններին և ԼՂՀ պաշտպանության շտաբին օգնել են զենք և զինամթերքով։
1991 թ. փետրվարին Մուշեղ Ղազարյանը ջոկատի 15 ազատամարտիկներով գրանցվում են ԼՂՀ-ի Մարտունի քաղաքում և ակտիվ գործողություններ են իրականացնում Մարտունու շրջանի պաշտպանությանը։
1991 թ. օգոստոս ամսից մասնակցել է Սյունիքի մարզի Սիսիան, Գորիս և Կապան քաղաքների պաշտպանությանը և ապահովել Գորիս-Կապան ավտոմայրուղու անխափան գործունեությունը, աֆղանական սպեցնազի տղաների հետ Բազան Շուռնուխում մարտնչել է Նովլու, Սեյթազ, Վերին և Ներքին Ջիբուկլուներ գյուղերի գրավմանը։
1992 թ. Գարնանը ջոկատի կազմով միացել է Սմբատ Հակոբյանի «Ազգային Լեգիոն» ջոկատին և մասնակցել Լաչինից դեպի ԼՂՀ ազատագրման մարտերին։
1992 թ. Սպարապետ Վազգեն Սարգսյանի կոչով, ջոկատով ստեղծեցին «Արծիվ-4» մահապարտների գումարտակը, որտեղ Մ. Ղազարյանը գումարտակի շտաբի պետն էր, հրամանատարը՝ Սմբատ Հակոբյանը։ Մասնակցել է ԼՂՀ և ՀՀ-ի սահմանների պաշտպանությանը, իր ջոկատով վերադարձել է Երևան և ակտիվ մասնակցություն ցուցաբերել հայկական բանակի կայացմնը։ Իր ջոկատով ընդգրկվել է Նուբարաշենի առաջին մոտոհրաձգային բրիգադում, որի հրամանատարն էր Ֆելիքս Գզողյանը։
1993 թ. մասնակցել է Մարտակերտի շրջանի Մեծ-Շեն, Հակոբ-Կամարի գյուղերի ազատագրմանը և այլն։
1994 թ. հունվարից մինչև մայիսի 23-ը, արդեն որպես Շենգավիթի շրջանի գումարտակի հրամանատար, Մուշեղ Ղազարյանը մարտնչել է Մարտակերտի շրջանում։
1994 թ. ապրիլի 21-ին իր գումարտակով Կարմրավանի շրջանի Ումուտլու և Շոտանլու գյուղերի բարձունքները գրավելուց գումարտակը ընկնում է շրջափակման մեջ, որտեղ Մուշեղ Ղազարյանը գումարտակի 37 ազատամարտիկների հետ վիրավորվում է և ունենում 14 զոհ։