armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հակոն VII թագավորի ոսկե հոբելյանին նվիրված մեդալ

Հակոն VII թագավորի ոսկե հոբելյանին նվիրված մեդալ,  Նորվեգիայի պետական պարգև։


== Պատմություն ==
Նորվեգիայի Հակոն VII թագավորի ոսկե հոբելյանին նվիրված մեդալը հաստատվել է 1955 թ.-ին Հակոն VII թագավորի՝ Նորվեգիայի գահին գտնվելու 50-ամյակի առթիվ։ Մեդալը նախատեսված է թագավորական ընտանիքի անդամներին, պետական պաշտոնյաներին, դատավորներին, զինվորականներին և նորվեգական դեսպանատների աշխատողներին պարգևատրելու համար։


== Նկարագրություն ==
Մեդալը շրջանաձև է և պատրաստված արծաթից։ Վերին հատվածում պատկերված է թագավորական զինանշանը։ Դիմային հատվածում պատկերված է թագավորը, որի շուրջ գրված է «HAAKON 7 NORGES KONGE»: Մեդալի հակառակ կողմում՝ կենտրոնում պատկերված է Հակոն VII թագավորի թագադրումը։ Մեդալի վերևի հատվածում՝ թագի վրա ամրացված է օղակ, որի միջոցով այն ամրացված է ժապավենին։ Մեդալի ժապավենը մետաքսից է, կարմիր գույնի, մեջտեղում հորիզոնական արծաթե սալիկով։ Սալիկի վրա գրված է «1905-1955»:


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Աշխարհի պարգևները:(չաշխատող հղում) (նորվեգերեն)
Kingdom of Norway: King Haakon VII's Anniversary Medal 1905-1955. (անգլերեն)
Ռեբրիկովո (գյուղ, Ստարոբեշևսկի շրջան)

Ռեբրիկովո (ուկրաիներեն՝ Ребрикове), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ստարոբեշևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռեբրիկովո գյուղում բնակվում էր 109 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աֆրիկայի ազգերի գավաթ 1968 (թիմերի կազմեր)

Աֆրիկայի ազգերի գավաթի 1968 թ. խաղարկության եզրափակիչ մրցաշարին մասնակցեցին ութ ազգային հավաքականներ։


== Խումբ A ==


=== Ալժիր ===


=== Եթովպիա ===


=== Կոտ դ'Իվուար ===


=== Ուգանդա ===


== Խումբ B ==


=== Արևելյան Կոնգո ===


=== Գանա ===


=== Կոնգո ===


=== Սենեգալ ===


== Նայիր նաև ==
Աֆրիկայի ազգերի գավաթ 1968
Ակսենովո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Ակսենովո (ռուս.՝ Аксеново), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալտեկենդորֆ

Ալտեկենդորֆ (ֆր.՝ Alteckendorf), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 874 մարդ, բնակչության խտությունը` 152.80 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.72 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 26 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 498 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 380-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 118։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,3 %։ 380 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 354 անձ (205 տղամարդ և 149 կին)։ Գործազուրկ են եղել 26 անձ (10 տղամարդ և 16 կին)։ 118 անաշխատունակներից 40-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 42-ը` թոշակառուներ, իսկ 36-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սոմա (այլ կիրառումներ)

Սոմա, կարող է վերաբերել՝

Սոմա, ծիսական ըմպելիք ու Լուսնի աստվածություն հնդիրանական ժողովուրդների մոտ և վեդայական ու հին պարսկական մշակույթներում։
Սոմա, կենդանիների և բույսերի բջիջների (բացառությամբ՝ սեռականի) ընդհանուր անվանումը։
Սոմա, քաղաք Ճապոնիայում։
Սոմա, քաղաք Գամբիայում։
Սոմա, քաղաք Թուրքիայի արևմուտքում։
Սոմա, շրջան Թուրքիայի արևմուտքում։
Սոմա, գետ Ռուսաստանի Կիրովի մարզում։
Նիկոս Կապետանիդիս

Նիկոս (Նիկոլաոս) Կապետանիդիս (հունարեն՝ Νίκος (Νικόλαος) Καπετανίδης, անգլ.՝ Nikos (Nikolaos) Kapetanidis, 1889, Ռիզե, Ռիզեի մարզ, Թուրքիա - 1921, Ամասիա, Թուրքիա), հույն լրագրող և թերթի հրատարակիչ, Պոնտայի ամենահայտնի դեմքերից մեկը։ Կախաղան հանվեց քեմալականների, թուրքական ազգային շարժման ներկայացուցիչների կողմից, որի գլխավոր գաղափարախոսը Մուստաֆա Քեմալն էր (ավելի ուշ՝ Աթաթուրքը)։


== Կենսագրություն ==
Նիկոլաոս Կապետանիդիսը ծնվել է 1889 թվականին Ռիզունդա քաղաքում (թուրքերեն՝ Ризе), որն այն ժամանակ Օսմանյան կայսրության կազմում էր (ժամանակակից Թուրքիա)։ Սովորել է Պոնտայի հունական կրթության ազդեցիկ կենտրոնում՝ Տրապիզոնի Ֆրոնտիստիրիոնում, որի ավարտից հետո դարձել է տեղի հունական մամուլի ամենահայտնի լրագրողներից և ակտիվ ներկայացուցիչներից մեկը։
Հրատարակել է իր սեփական Εποχή («Դարաշրջան») թերթը։
Զբաղվել է կրթության հարցերով՝ աջակցելով տեղական դպրոցներում հունարեն լեզվի (դիմոտիկայի) ժողովրդական խոսուն ձևի օգտագործմանը։ Ավելին, Կապետանիդիսը պնդում էր, որ կրթությունը չպետք է գտնվի կրոնական իշխանությունների, մասնավորապես Կոստանդնուպոլսի Տիեզերական պատրիարքարանի վերահսկողության տակ։
Կախաղան է բարձրացվել քեմալականների կողմից Ամասիայում 1921 թվականի սեպտեմբերին Պոնտոսի հույների ցեղասպանության ժամանակ, որը Օսմանյան կայսրության կառավարության նախաձեռնած Փոքր Ասիայի հույների ավելի լայն ցեղասպանության մաս է կազմում։
Քեմալի ազգային շարժման կողմից սանձազերծված զանգվածային ոչնչացման քաղաքականության իրականացման ընթացքում Ամասիայում մահապատժի ենթարկված հունական համայնքի այլ հայտնի գործիչների թվում էր նաև քաղաքական գործիչ և գործարար, օսմանյան խորհրդարանի անդամ Մաթֆեոս Քոֆիդիսը (1855-1921)։


== Հիշատակ ==
2017 թվականի մայիսին Աթենքի Մարուսի շրջանում տեղադրվել է Նիկոս Կապետանիդիսի կիսանդրին՝ քանդակագործ Գագիկ Ալթունյանի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Wafi City

Wafi City, բազմաֆունկցիոնալ կոմպլեքս ԱՄԷ-ի Դուբայ քաղաքում։ ներառում է Wafi Mall հանրախանութը, 5-աստղանի Raffles Dubai հյուրանոցը, ռեստորաններ, գիշերային ակումբ և բնակելի մաս։ Բացվել է 2002 թ-ին։ Կոմպլեքսը զբաղեցնում է 80 000 մ² տարածք։


== Հղումներ ==
Wafi City-ի պաշտոնական կայք էջը (անգլ.)
Վաֆի հանրախանութ Archived 2012-02-13 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Կրիվոպոլյանե (գյուղ, Չապլիգինսկի շրջան)

Կրիվոպոլյանե (ռուս.՝ Кривополянье), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Չապլիգինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆլեակ

Ֆլեակ (ֆր.՝ Fléac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում:
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 3549 մարդ, բնակչության խտությունը` 281.67 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.60 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 105 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 6 կմ արևմուտք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 2294 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1683-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 611: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,4 %: 1683 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1529 անձ (793 տղամարդ և 736 կին): Գործազուրկ են եղել 154 անձ (70 տղամարդ և 84 կին): 611 անաշխատունակներից 205-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 266-ը` թոշակառուներ, իսկ 140-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սոս Սոսյան

Սոս Սոսյան (հունվարի 27, 1928(1928-01-27), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 2, 2008(2008-01-02), Թբիլիսի, Վրաստան), հայ դերասան, ՎԽՍՀ ժողովրդական արտիստ։ Հայ թատրոնի անվանի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Սոս Սոսյանը ծնվել է 1928 թվականի հունվարի 27-ին Թբիլիսիում։
Իր դերասանական ուղին նա սկսել է Թբիլիսիի Պ. Ադամյանի անվան հայկական թատրոնում և այնտեղ աշխատել է մինչև իր մահկանացուն կնքելը։


== Դերերը թատրոնում ==
Պեպո՝ «Պեպո»
«Արա Գեղեցիկ»,
«Արշակ II»,
«Ծառերը կանգնած են մեռնում»,
«Շուշանիկի չարչարանքները»


== Դերերը կինոյում ==
Արտաշես Մալյան («Ուրվականները հեռանում են լեռներից» - 1955 թ.),
Ռուբեն («Հասցեատիրոջ որոնումները» - 1955 թ.)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սոս Սոսյան
Ազգային միացյալ վարժարան

Ազգային միացյալ վարժարան, հիմնվել է 1929 թվականին, Դամասկոսում։ Վարժարանի բացմանն օժանդակել են դոկտոր Լ. Փոթուքյանը և երեսփոխան Մովսես Տեր-Գալուստյանը։ 1937-1938 թթ. ուսումնական տարում վարժարանը հիմնել է մասնաճյուղ Բաբ Թումա թաղամասում՝ Ազգային Զավարյան վարժարան անունով (մանկապարտեզ և նախակրթարան)։ Այն գործել է մինչև 1945 թվականը։ Ազգային միացյալ վարժարանը 1929 թվականին ունեցել է շուրջ Դամասկոսի Կյուլլապի Կյուլպենկյան-Սահակյան վարժարանի սաները ՀԲԸՄ նախագահ Լուիզ Մանուկյան-Սիմոնի հետ, 1950-ական թթ.՝ 175-230, 1989 թվականին՝ 232, 1997 թվականին՝ 242 աշակերտ։
Ամինազին

Ամինազին, լարգակտիլ, պլեգոմազին, քլորպրոմագին, հիբերնալ, կենտրոնական նյարդային համակարգը հանգստացնող դեղանյութ։ Ամինազին նվազեցնում է տագնապի և անհանգստության զգացումը, սահմանափակում շարժողական ակտիվությունը, թուլացնում կմախքային մկանների լարվածությունը, նպաստում ջերմություն իջեցնող և հակափսխեցուցիչ դեղանյութերի ազդեցության հասունացմանը։ Ամինազինի սինթեզով հիմք դրվեց հոգեկան հիվանդությունների քիմիաբուժությանը։ Օգտագործվում է հոգեկան գրգռվածության, սուր և քրոնիկական պսիխոզների (մասնավորապես՝ շիզոֆրենիայի) դեպքում։ Ամինազինի փոքր դոզաները կանխում են տարբեր ծագում ունեցող սրտխառնոցը և փսխումը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ապրիլի 16

Ապրիլի 16, տարվա 106-րդ (նահանջ տարիներին՝ 107-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 259 օր։


== Դեպքեր ==
1871 - Բեռլինը դառնում է Գերմանիայի մայրաքաղաք
1917 - Վլադիմիր Լենինը Շվեյցարիայի աքսորից վերադառնում է Պետրոգրադ
1944 - դաշնակից զորքերը ռմբակոծում են Բելգրադը, սպանելով 1100 մարդ
1990 - «Մահվան բժիշկ» Ջեք Գևորգյանը կատարում է իր առաջին էվթանազիան
2001 - Հայաստանում ընդունվում է «Ոստիկանության մասին» օրենքը
2003 - տասը նոր երկիր դառնում է Եվրամիության անդամ


== Ծնունդներ ==
1822 - Կարլ Թեոդոր Ռոբերտ Լյուտեր, գերմանացի աստղագետ
1844 - Անատոլ Ֆրանս Anatole France, ֆրանս. լրագրող, գրող և բանաստեղծ (մ. 1924)
1852 - Նիկոլայ Վվեդենսկի, ռուս ֆիզիոլոգ, Պետերբուրգի ԴԱ թղթակից անդամ
1889 - Չարլի Չապլին, անգլիացի հռչակավոր ռեժիսոր, դերասան, հսկայական ավանդ է ունեցել կինեմատոգրաֆիայի զարգացման գործում (մ. 1977)
1927 - Բենեդիկտոս XVI, Հռոմի Պապ
1933 - Մարկիտոս, իսպանացի ֆուտբոլիստ, Պաշտպան
1933 - Գեորգի Միրզոև, հայկական արմատներով խորհրդային կոնստրուկտոր։
1947 - Քարիմ Աբդուլ-Ջաբար, Kareem Abdul-Jabbar, ամերիկացի բասկետբոլիստ
1965 - Մարտին Լոուրենս Martin Lawrence, ամերիկացի դերասան, ռեժիսոր
1970 - Դերո Գոյ Dero Goi, գերմանացի երգիչ-երգահան
1971 - Սելենա Selena, ամերիկացի երգչուհի-երգահան
1978 - Իվան Ուրգանտ Иван Ургант, ռուսաստանցի հեռուստավար
1982 - Բորիս Դիաու, ֆրանսիացի բասկետբոլիստ
1973 - Էյքոն Akon, սենեգալցի երգիչ
1985 - Լուոլ Դենգ, սուդանցի և բրիտանացի բասկետբոլիստ


== Մահեր ==
69 - Օթոն, Հռոմի կայսր (ծն. 32)
1828 - Ֆրանցիսկո Գոյա Francisco Goya, իսպանացի նկարիչ (ծն. 1746)
1941 - Էմիլ Բեռնար, նկարիչ
1958 - Վաղարշակ Սրվանձտյան, երգահան (ծն. 1891)
1972 - Յասունարի Կավաբատա, ճապոնացի գրող(ծն. 1899)
1981 - Դևիդ Լին David Lean, անգլիացի ռեժիսոր (ծն. 1908)
1985 - Աշոտ Աբրահամյան (լեզվաբան), հայ լեզվաբան
1988 - Հրանտ Հրահան, հայ գրող, արձակագիր
2012 - Էդուարդ Տեր-Ղազարյան, քանդակների վարպետ


== Տոներ ==
Բուլղարիա՝ Առաջին սահմանադրության օր
Դանիա, Գրենլանդիա՝ Մարգրեթ II թագուհու ծննդյան օր
Հայաստան՝ Ոստիկանության աշխատողի օր
Slayer-ի սկավառակագրություն

Slayer, ամերիկյան թրեշ-մեթալ խմբի սկավառակագրություն։


== Ստուդիական ալբոմներ ==


== Տրիբյուտաներ ==


== Համերգային ալբոմներ ==


== Մինի ալբոմներ ==


== Հավաքածուներ ==


== Սինգլեր ==


== Սաունդթրեքներ ==


== Տեսահոլովակներ ==


== Վիդեո ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Slayer-ը Discogs կայքում
Կոստիլյովկա

Կոստիլյովկա (ուկրաիներեն՝ Костилівка), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ռախովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոստիլյովկա գյուղում բնակվել է 1890 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6,85 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է 280 մարդ/կմ²։ 


== Պատմություն ==
1946 թվականին ԽՍՀՄ ՊՎՍ-ի հրամանագրով Բերլեբաշ գյուղը վերանվանվել է Կոստիլյովկա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Change Your Life

«Change Your Life» (հայերեն՝ Փոխիր քո կյանքը), ավստրալիացի ռեփեր Իգի Ազալիայի երգն է, համագործակցությամբ ամերիկացի ռեփեր T.I.-ի հետ։ Երգը թողարկվել է 2013 թվականի սեպտեմբերի 12-ին՝ որպես Իգի Ազալիայի «The New Classic» դեբյուտային ստուդիական ալբոմի երրորդ սինգլ։ Երգը գրվել է Իգի Ազալիայի, T.I.-ի, The Messengers-ի, Ռաջա Կումարիի և Լովի Լոնգոմբայի կողմից։


== Տեսահոլովակ ==
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորներն են Ջոնասը և Ֆրանսուան, նկարահանվել է 2013 թվականի հուլիսին Լաս Վեգասում։ Պրեմիերան կայացել է նույն տարվա սեպտեմբերի 9-ին Իգիի VEVO ալիքում, իսկ նկարահանման ընթացքի տեսանյութը նույն ալիքում տեղադրվել է հոկտեմբերի 16-ին։ Տեսահոլովակի գաղափարը ոգեշնչված է «Շոուգըրլզ» (Showgirls, 1995), «Խաղատուն» (Casino, 1995) և «Սայրի վազորդ» (Blade Runner, 1982) ֆիլմերից։
Տեսահոլովակում Իգի Ազալիան խաղում է որպես Վեգասի պարուհի, իսկ T.I.-ը հանդես է գալիս ակումբի սեփականատեր։ Նրանց միջև որոշ սիրային տեսարաններից հետո, Իգին թալանում է T.I.-ին և այրում է նրա մեքենան, սակայն այնուհետև ոստիկանությունը ձերբակալում է նրան։


== Երգացանկ ==
Թվային ներբեռնում«Change Your Life» (T.I.-ի հետ) – 3։40Թվային ներբեռնում - Iggy Version Only«Change Your Life» (Միայն Իգի Ազալիայի տարբերակը) – 3։40CD սինգլ«Change Your Life» (T.I.-ի հետ) – 3։40
«Work» (VEVO Stripped Version)Թվային ռեմիքսներ«Change Your Life» (T.I.-ի հետ) (Maddslinky-ի ռեմիքսը) — 5։41
«Change Your Life» (T.I.-ի հետ) (Shift K3Y-ի ռեմիքսը) — 5։20
«Change Your Life» (T.I.-ի հետ) (Wideboys-ի ռեմիքսը) — 6։04Թվային մինի ալբոմ«Change Your Life» (T.I.-ի հետ) – 3։40
«Work» – 3։42
«Bounce» - 2։46
«Work» (Wale-ի հետ) - 4։10
«Change Your Life» (T.I.-ի հետ) (Shift K3Y-ի ռեմիքսը) - 5։20
«Change Your Life» (T.I.-ի հետ) (Wideboys-ի ռեմիքսը) - 6։04


== Թողարկման ժամանակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեսահոլովակը YouTube-ում
Նինուակութխե

Նինուակութխե (վրաց.՝ ნინუაკუთხე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Սամտրեդիայի շրջան‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 40 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սամտրեդիայից հեռու է 6 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 664 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեռա Ժերալ ազգային պարկ

Սեռա Ժերալ ազգային պարկ (պորտ.՝ Parque Nacional da Serra Geral), ազգային պարկ` տեղակայված Ռիու Գրանդի դու Սուլ և Սանտա Կատարինա նահանգներում, Բրազիլիա։


== Տեղագրություն ==
Սեռա Ժերալ ազգային պարկը գտնվում է Ատլանտյան անտառ բիոմում։ Ընդգրկում է 17302 հա։ Պարկը ստեղծվել է 1992 թվականի մայիսի 21-ին 531 հրամանագրով և կառավարվում է Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի կողմից։ Այն ներառում է հետևյալ մունիցիպալիտետներից որոշ հատվածներ՝ Կամբարա դու Սուլ, որը գտնվում է Ռիո Գրանդե դու Սուլ ու Ժասինտու Մաշադու նահանգներում, և Պրայա Գրանդի՝ Սանտա Կատարինայում։ Այն կազմված է Ապարադուս դա Սեռա ազգային պարկի հարևանությամբ գտնվող երկու առանձին հատվածներից։


== Բնապահպանություն ==
Կամպոս Ժերայս բարձրավանդակն ունի ընդգծված տեղագրություն, որը ծովի մակերևույթից գտնվում է 900-1200 մետր բարձրության վրա։ Պարկն ընդգրկում է բարձրավանդակի հարավարևելյան մասը, այս նրա և ափամերձ հարթավայրի միջև ընկած հատվածը։ Ազգային պարկը ծովի մակարդակից գտնվում է 100-1112 մետր բարձրության վրա։ Տարեկան տեղումների միջին քանակը 1800 մմ է։ Ջերմաստիճանը տատանվում է 0-ից 36 °C, իսկ միջինը` 18 °C է։
Բուսականությունը ներառում է չոր մարգագետիններ, տորֆային դաշտեր, խառը խոնավ անտառներ, խիտ նախալեռնային և լեռնային խոնավ անտառներ, ինչպես նաև դաշտավայրային խոնավ անտառներ։ Պարկում կան բուսական աշխարհի շատ էնդեմիկ տեսակներ։


== Պահպանություն ==
Պարկը դասվում է Բնության պահպանության միջազգային միության II կատեգորիային (ազգային պարկ)։ Նպատակն է՝ պահպանել բնական էկոհամակարգերը և նպաստել գիտական հետազոտությունների զարգացմանը, բնապահպանական կրթական գործունեության բարելավմանը, ինչպես նաև ապահովել բացօթյա հանգիստ ու էկոտուրիզմ։ Պարկում պաշտպանված տեսակներից են պուման (Puma concolor), օնցիլլան (Leopardus tigrinus), երկարապոչ կատուն (Leopardus wiedii), Amazona vinacea, Չակո արծիվը (Buteogallus coronatus) և Mimagoniates rheocharis ձկնատեսակը։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
 (portuguese) Parna de Serra Geral, Chico Mendes Institute for Biodiversity Conservation, արխիվացված  օրիգինալից 2019-03-22-ին, https://web.archive.org/web/20190322150630/http://www.icmbio.gov.br/portal/unidadesdeconservacao/biomas-brasileiros/mata-atlantica/unidades-de-conservacao-mata-atlantica/2182-parna-de-serra-geral, վերցված է 2016-05-05 
 (portuguese) Unidade de Conservação: Parque Nacional da Serra Geral, MMA: Ministério do Meio Ambiente, http://sistemas.mma.gov.br/cnuc/index.php?ido=relatorioparametrizado.exibeRelatorio&relatorioPadrao=true&idUc=153, վերցված է 2016-05-05
Կերմեկ (Սալսկի շրջան)

Կերմեկ (ռուս.՝ Кермек), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սալսկի շրջանում։ Մտնում է Յուլովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Բրայան Հերբերտ

Բրայան Հերբերտ (անգլ.՝ Brian Patrick Herbert, հունիսի 29, 1947(1947-06-29), Սիեթլ, Վաշինգտոն, ԱՄՆ), ամերիկացի ֆանտաստ գրող։ 
Ֆանտաստ գրող Ֆրենկ Հերբերտի ավագ որդին է։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Բերկլիի համալսարանը, մասնագիտությամբ սոցիոլոգ է։ Բրայանն աշխատել է տարաբնույթ մասնագիտություններով` գրող, խմբագիր, մենեջեր, սեղանի խաղերի մշակող, սեղանի խաղերի հավաքածուներ մշակելու գծով խորհրդատու։ Որպես գրող իր գործունեությունը սկսել է 30 տարեկանից հետո։
Բրայան Հերբերտը հրատարակել է շուրջ տասը վեպ («Sidney’s Comet», «The Garbage Chronicles», «Sudanna Sudanna», «Prisoners of Arionn», «The Race for God», (որը 1990 թվականին ներկայացվել է Նեբյուլա մրցանակի), «Memorymakers» (Մարի Լենդիսի համահեղինակությամբ), «Blood on the Sun» (Մարի Լենդիսի համահեղինակությամբ), այդ թվում՝ նաև «Man of Two Worlds» վեպը, որը գրել է հոր` Ֆրենկ Հերբերտի համահեղինակությամբ։
2003 թվականին լույս տեսավ նրա «Ավազաբլրի երազողը» (անգլ.՝ Dreamer of Dune) գիրքը, որն իր հոր կենսագրությունն է։ Այդ գրքի աշխատանքներն սկսվեցին այն բանից հետո, երբ Բրայանը տարիներ շարունակ թերթ էր վարում, որում գրառում էր Հերբերտների ընտանիքի ամենանշանակալից իրադարձությունները։ Ավելի ուշ այդ նշումների հիման վրա կազմեց հոր կենսագրականը։
1999 թվականին Բրայան Հերբերտը Քևին Ջեյմ Անդերսոնի համահեղինակությամբ հրատարակեց «Ավազաբլուր. Ատրեյդեսների տունը» վեպը (անգլ.՝ Dune: House Atreides), որը դարձավ «Ավազաբլրի աշխարհի» մասին եռերգության առաջին գիրքը։ «Ավազաբլրի նախերգանք» եռերգության գործողությունները ծավալվում են Ավազաբլրի մասին առաջին վեպում նկարագրվող իրադարձություններից 40 տարի առաջ։
Եռերգության երկրորդ և երրորդ վեպերը կրում են «Հարկոնենների տուն» (անգլ.՝ Dune: House Harkonnen) և «Կորրինոների տուն» (անգլ.՝ Dune: House Corrino) անվանումները։ Նախքան Ավազաբլրի մասին նոր գրքեր գրելը Բրայանը մանրակրկիտ ուսումնասիրել է Ավազաբլրի մասին բոլոր 6 գրքերը և կազմել մեծածավալ «Ավազաբլրի տեղեկատու» (անգլ.՝ Dune Concordance):
«Ավազաբլրի նախերգանք» վիպաշարին հաջորդեց նոր եռերգություն` «Ավազաբլրի լեգենդները» («Ավազաբլուր. Բատլերիանյան Ջիհադ», «Խաչակրաց արշավանք ընդդեմ մեքենաների», «Մարտ Կորրինոների համար» վեպեր), որը տեղափոխում է ընթերցողին բնօրինակ վեպի իրադարձություններից 10 000 տարի հետ՝ Բատլերիանյան Ջիհադի` մարդկանց և արհեստական ինտելեկտի միջև ահեղ պատերազմի ժամանակաշրջան։
2006-2007 թվականներին Բրայան Հերբերտը և Քևին Անդերսոնը, հիմնվելով Ֆրենկ Հերբերտի սևագրերի վրա, լույս ընծայեցին մի երկերգություն, որը հանդիսանում էր «Ավազաբլրի կապիտուլը» վեպի շարունակությունը և ամփոփում «Ավազաբլրի ժամանակագրությունը»։ Այդ վեպերն են՝ «Ավազաբլրի որսորդները» և «Ավազաբլրի ավազե որդերը»։ Հեղինակները նախատեսում են գրել նաև նոր շարք՝ «Ավազաբլրի հերոսները»։


== Տես նաև ==
Ֆրենկ Հերբերտ


== Ծանոթագրություններ ==
Մահբանու Արշակունի

Մահբանու Արշակունի (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ, 4-րդ դար), Արքայադուստր և թագուհի Հայ Արշակունիների տոհմից, Մեծ Հայքի արքա Տրդատ Գ Մեծի դուստրը և Խոսրով Գ Կոտակի քույրը, վերջինիս մահից հետո Մեծ Հայքի արքա Տիրան Բ-ի խնամակալը մինչ նրա չափահաս դառնալը։


== Կենսագրություն ==
Մահբանու Արշակունին Տրդատ Գ Մեծի և Աշխեն թագուհու դուստրն է, Խոսրով Գ Կոտակի և Վիրքի Սողոմե թագուհու քույրը։ 338 թվականից, Խոսրով Գ Կոտակի մահվանից հետ կառավարել է Մեծ Հայքը, մինչև Տիրան Բ-ի չափահաս դառնալը։ Իր անունը անցել է Պարսից թագավորների ցանկի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Հայոց անձնանունների բառարան», Հրաչյա Աճառյան, Հատոր 3, Ցուցակ 1, Էջ 169
«Վրաց աղբյուրները Հայաստանի և հայերի մասին», Լեոն Մելիքսեթ-Բեկ, Երևան, 1934, Հատոր Բ, էջ 95. Հատոր Դ, էջ 298, 300, 302.
Սթիվեն Մոլենկոպֆ

Սթիվեն Մոլենկոլֆ (անգլ.՝ Steven M. Mollenkopf, 1968, ԱՄՆ), Քուալքոմ կորպորացիայի գլխավոր տնօրեն և տնօրենների խորհրդի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ստացել է բակալավրի աստիճան, էլեկտրատեխնիկայի բնագավառում Վիրջինիայի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի և մագիստրոսի աստիճան Միչիգանի համալսարանում։
1994 թվականից սկսել է իր կարիերան Qualcomm ընկերությունում, որպես ինժեներ և այդ ընկերությունում աշխատում է արդեն ավելի քան 20 տարի։ 2008 թվականին դարձել է Qualcomm ընկերության ստորաբաժանումների մշակիչների ղեկավարը։
Ընկերությունում իր կարիերայի ընթացքում նա վերահսկել է բիզնես ընկերություններ, որոնք զբաղվել են ինտեգրալ սխեմաների և նմանատիպ տեխնոլոգիաների արտադրությամբ ինչպիսիք են CDMA, W-CDMA, LTE, 4G: Նա օգնել է Qualcomm ընկերությանը դառնալ աշխարհում առաջատարը բջջային ինտեգրալ սխեմաների մատակարարը։
2011 թվականի սկզբին, լինելով գործադիր փոխնախագահ, ղեկավարել է ընկերության ամենամեծ ձեռքբերումը, երբ  Qualcomm 3.1 միլիարդ դոլարով Atheros Communications ընկերությանը դարձրել է իր դուստր ընկերությունը։ Գործարքը օգնել է Qualcomm բիզնես ընկերությանը ընդլայնել իր սահմանները սմարթֆոններից դուրս և շուկայում ձեռք է բերել նոր սեգմենտներ։
2011 թվականին զբաղեցրել է գլխավոր օպերացիոն տնօրենի պաշտոնը և այդ պաշտոնում համակարգել է ընկերության ներդրումները այլ ոլորտներում, որոնք Qualcomm ընկերությանը դարձրել են ժամանակակից շուկայում առաջատարը ինտեգրալ սխեմաների արտադրության ոլորտում գրաֆիկական, հաշվարկող և մուլտիմեդիա տեխնոլոգիաներում։ Նաև ընկերությունը ընդլայնել է իր առաջատար դիրքը 3G և 4G-մոդեմների շրջանակում։
2014 թվականի մարտին դարձել է Qualcomm ընկերության գլխավոր տնօրենը։


== Գիտական աշխատանքները ==
Մոլենկոլֆը համարվում է  IEEE  հրատարակումների հեղինակը և այդ ոլորտում ունի յոթ արտոնագրեր, ինչպիսիք են հզորության գնահատումը և անլար կապի մուլտի-ստանդարտի սենսորների չափումը։ Նա հանդիսանում է  Global Semiconductor Alliance կազմակերպության նախագահ և Semiconductor Industry Association տնօրենների խորհրդի անդամ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Qualcomm կայքում Archived 2014-11-29 at the Wayback Machine.Ինտերվյու

Стив Молленкопф: Qualcomm на два поколения обходит конкурентов. // «3DNews», 17 февраля 2013
Մատենագրութիւնք (4000, Ներսես Լամբրոնացի)

Մատենագրութիւնք (Ներսես Լամբրոնացի) (4000), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4000 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1641 թվականին Մելիքսեթ գրչի կողմից։ Ստացողը եղել է Ըորստակէսը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21 × 13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 439 թերթից։ Գրված է միասյունով, բոլորագրով։ Ունի կիսախորան, լուսազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդով, աստառը՝ շերտազարդ դեղին կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 435ր, հետագայի՝ 438բ (18-րդ դար)։


== Բովանդակություն ==
Կիւրդի Երուսդադէմացւոյ Կոչումն լնծայութեան։
Ներս. Լամբրոնացւոյ Ներբող ի վերափոխումն Խորենացւոյ։
Մովսես Խորենացւոյ Պատմութիւն և գիւտ փոխմանն Աստուածածնի։
Եփրեմայ Ներբողեան ի դպրոցն Բարուքայ։
Ոսկերերանի Ճառք։


== Ծանոթագրություններ ==
Բիդար

Բիդար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բարվարի գավառակում։


== Բնակչություն ==
1881 թվականին ուներ 448 հայ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տոնիկյան (գրատուն)

«Տոնիկյան», հայկական գրատուն, տպարան, հրատարակչատուն, որը 1922 թվականին Դամասկոսում (Սիրիա) հիմնադրել է Կիրակոս Տոնիկյանը (1900-1972), իսկ 1924 թվականին փոխադրել է Բեյրութ (Լիբանան)։ Ներկայում գործում է միայն իբրև գրախանութ։


== Գործունեություն ==
«Տոնիկյան» հրատարակչատունը հրատարակել է հայ գրողների (նաև օտարագիր` բնագրով և թագմանաբար) արձակ և չափածո ստեղծագործություններ, գիտական ուսումնասիրություններ, բառարաններ, հուշագրություններ, երգարաններ, դասագրքեր և այլն։
Լույս են ընծայվել Միսակ Գույումջյանի «Ընդարձակ բառարան անգլերէն-հայերէն» (1931), Մարտիրոս Գուշագճյանի և Տիգրան Խնդրունու «Անգլերէնէ-հայերէն արդի բառարան» (1970, 1975), Գրիգոր Զոհրապի «Լուռ ցաւեր» (1956), «Խղճմտանքի ձայներ» (1958, 1977), «Կեանքը ինչպէս որ է» (1959, 1983), Արտաշես Տեր-Խաչատուրյանի, Հրանդ Գանգրունու և Փարամազ Տոնիկյանի «Հայոց լեզուի նոր բառարան» (հատորներ Ա-Թ, 1968, 1992), Կարապետ Թերզյանի «Պատմագիրք Ստանոզի հայոց» (1969), Բենիամին Ժամկոչյանի «Հայնի. տեղագրական, ազցագրական, պատմագրական» (1951), Ինտրայի «Ընտիր երկեր» (1974), Մառի Աթմաճյանի «Յաւերժական ուղիներով» (1974), Անդրանիկ Ծառուկյանի «Վերջին անմեղը» (1980), «Սէրը եղեռնին մէջ» (1987), Վահե Հայկի «Հայրենի ծխան» (1970), «Լուսաւոր դէմքեր մեր օրերուն վրայ» (1972), Արմեն Շիտանյանի «Թափառական հայը» (1956), «Թափառական հայու որդին» (1961), «Թիապարտ կամ վանական» (1981), Վազգեն Շուշանյանի «Ճերմակ Վարսենիկ» (1983), Անդրանիկ Չելեպյանի «Զորավար Անդրանիկ եւ Հայ յեղափոխական շարժումը» (1986), Աշոտ Պատմագրյանի «Հայ երգը դարերի միջից» (1977), «Իմ յուշերից» (1978) և այլ գրքեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Սար (Վալե դ’Աոստա)

Սար  (ֆրանս.՝ Sarre), կոմունա Իտալիայի Վալե դ'Աոստա մարզում։
Բնակչությունը կազմում է 4622 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 165 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 28 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 11010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0165։
Բնակավայրի հովանավոր է համարվում Սուրբ Մավրիկին


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ։


== Տեսարժան վայրեր ==
Թագավորական ամրոցը


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0165 215611
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.sarre.ao.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության Ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Եգորե (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԵգորեԵգորե (ռուս.՝ Егорье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 85 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Թյուլիկ

Թյուլիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Քեռի Ստյոպան (մուլտֆիլմ)

Քեռի Ստյոպան, խորհրդային սև-սպիտակ մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը ստեղծվել է 1939 թվականին՝ ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր Վլադիմիր Սուտեևի կողմից։ Սերգեյ Միխալկովի բանաստեղծության էկրանավորումն է։


== Սյուժե ==
Մուլտիպլիկացիոն ֆիլմն ստեղծվել է ըստ Սերգեյ Միխալկովի նույնանուն բանաստեղծության, որը մոսկվացի բոլոր երեխաների ընկեր, հսկա քեռի Ստյոպայի մասին է։ Մուլտֆիլմում օգտագործվում են նաև Միխալկովի «Իսկ դո՞ւք ինչ ունեք» և «Երջանիկ զբոսաշրջիկ» բանաստեղծությունները։
Մուլտֆիլմը սկսվում է, երբ քեռի Ստյոպան հայտնվում է կինոթատրոնում և հայտնի դարձած «Դու՛ք, ընկե՛ր, նստեք հատակին, ձեզ համար, ընկե՛ր մեկ է» արտահայտությամբ։
8/1 տան կառավարիչի մոտ բնակություն հաստատելու փաստաթղթով գալիս է նոր բնակիչ` Ս. Ս. Ստեփանովը։


== Հեղինակներ ==
Սցենարի հեղինակներ.
Սերգեյ Միխալկով, պոետ-շքանշանակիր
Նիկոլայ Ադուև
Ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Սուտեև
Համառեժիսոր՝ Լամիս Բրեդիս
Օգնական՝ Վալերիա Ֆրոլովա
Կոմպոզիտոր՝ Ալեքսեյ Կամին
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ.
Բորիս Դյոժկին
Ֆաինա Եպիֆանովա
Լիդիա Ռեզցովա
Նադեժդա Պրիվալովա
Տ. Պուզիրևա
Ֆեոդոր Խիտրուկ
Աննա Շչեկալինա
Տեխնիկական օգնական՝ Ի. Կուլնևա
Նկարիչ-գունավորողներ.
Ելենա Տաննենբերգ
Վլադիմիր Սուտեև
Հնչյունային օպերատոր՝ Ս. Ռենսկի
Օպերատոր՝ Ա. Ալիպովա


== Ստեղծման պատմություն ==


== Փաստեր ==
Տանը կարելի է տեսնել կատուներ, Միխալկովի «Կատուներ» բանաստեղծությունից։
Շոգեքարշի վրայի արձանագրությունը անընդհատ փոխվում է։
Բնակություն հաստատելու փաստաթղթի վրա, որ քեռ Ստյոպան տալիս է տան կառավարչին, երևում է մուլտֆիլմի ռեժիսորի ստորագրությունը
Երեխաները քեռի Ստյոպայի հետ զրուցելիս մեջ են բերում Միխալկովի մեկ այլ հայտնի` «Իսկ դո՞ւք ինչ ունեք» բանաստեղծությունը։


== Տես նաև ==
Քեռի Ստյոպան` միլիցիոներ


== Ծանոթագրություններ ==

Дядя Стёпа մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Գոմիկ (Արճեշի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գոմիկ (այլ կիրառումներ)Գոմիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճեշի գավառակում։ Գտնվում էր Վանա լիճ թափվող գետակի աջ կողմում, Արճեշ քաղաքից 15 կմ հեռու` սարալանջի վրա։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 25 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հռոմի կոթողների ցանկ

Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմում գտնվում են շատ կոթողներ, որոնցից ութը հին եգիպտական են, հինգը՝ հին հռոմեական, ինչպես նաև կան բազմաթիվ ժամանակից կոթողներ։
Հռոմեացիները օգտագործել են հատուկ բեռնատար նավեր, որպեսզի տեղափոխեին հուշարձանները Նեղոսի վրայով դեպի Ալեքսանդրիա, իսկ այնտեղից դրանք Միջերկրական ծովով բերվում էին Հռոմ։ Տեղում գործի էին դրվում հռոմեական մեծ ամբարձիչները, որպեսզի կոթողները կանգնեցվեին։


== Անտիկ եգիպտական կոթողներ ==
Հռոմեացիների կողմից Եգիպտոսի գրավումից հետո Հռոմ է բերվել եգիպտացիների ստեղծած ութ կոթող։


== Հին հռոմեական կոթողներ ==
Եգիպտոսի հռոմեական ժամանակաշրջանում ունևոր հռոմեացիների կողմից պատրաստվել են հինգ կոթողներ, որոնք հնարավոր է նաև պատրաստված լինեն Հռոմում՝ որպես եգիպտական բնօրինակների կրկնօրինակներ։


== Ակսումի կոթող ==
Հռոմում եղել է նաև մի եթովպական կոթող՝ Ակսումի կոթողը, որի բարձրությունը 24 մետր էր, և այն կանգնեցված էր Պիացցա դի Պորտա Կապենա հրապարակում։ Այն բերվել է 1937 թվականին իտալական բանակի կողմից, Եթովպիայի օկուպացման ժամանակ։ 2002 թվականի մայիսին կայծակը հարվածում է նրան։ 2005 թվականի ապրիլին վերանորոգվելուց հետո կրկին տեղափոխվում է Եթովպիա։


== Ժամանակակից կոթողներ ==

Հռոմում կան հինգ ժամանակակից հանրահայտ կոթողներ։ Դրանք են՝

Վիլլա Մեդիչի, 19-րդ դարում կերտված կրկնօրինակ է, որը հայտնաբերվել է պարտեզներում և տարվել Ֆլորենցիա։
Երկու կոթող Վիլլա Տորլոնիայում (1842 թվական)՝ կերտված Բավենոյի գրանիտից։
Ֆորո Իատլիկո, (1932 թվական), 17,5 մ բարձրություն, կերտված է Կարրարայան մարմարից։ Նվիրված է եղել Բենիտո Մուսոլինիին։
Մարկոնի, (1959), 45 մ բարձրություն, «Հռոմի համաշխարհային ցուցահանդեսի» (իտալերեն՝ Esposizione Universale di Roma) կենտրոնում։ Նվիրված է Գուլիելմո Մարկոնիին, կառուցվել է 1960 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերի համար։ Կոթողի 92 սպիտակ մարմարյա վահանակների վրա պատկերված են դրվագներ Մարկոնիի կարիերայից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Wirsching, Armin (2000), "How the Obelisks Reached Rome: Evidence of Roman Double-Ships", The International Journal of Nautical Archaeology, 29 (2): 273–283, doi:10.1111/j.1095-9270.2000.tb01456.x
Wirsching, Armin (2003), "Supplementary Remarks on the Roman Obelisk-Ships", The International Journal of Nautical Archaeology, 32 (1): 121–123, doi:10.1111/j.1095-9270.2003.tb01438.x
Wirsching, Armin (2013), Obelisken transportieren und aufrichten in Aegypten und in Rom, ISBN 978-3-8334-8513-8 (3d ed.)
D'Onofrio, Cesare (1967), Gli obelischi di Roma


== Արտաքին հղումներ ==
A Google map showing the location of the Egyptian Obelisks in Rome
Obelisks in Rome (Andrea Pollett)
Obelisks of Rome (series of articles in Platner's Topographical Dictionary of Ancient Rome)
Obelischi di Roma
Obelisk of Psametik II and Augustus, erected by Pope Pius VI in Piazza Montecitorio
Romeartlover.it: Obeliks of Rome
Քերոլ Մոզլի Բրաուն

Քերոլ Մոզլի Բրաուն (ինչպես նաև Մոսլի Բրաուն, անգլ.՝ Carol Mosely Braun, օգոստոսի 16, 1947(1947-08-16), Չիկագո, Իլինոյս, ԱՄՆ), ամերիկացի կին քաղաքական գործիչ և դիվանագետ։ Իլինոյսի Ներկայացուցիչների պալատի անդամ (1979-1988), սենատոր Իլինոյսից (1993-1999), Նոր Զելանդիայում (1999-2001) և Սամոայում (2000-2001) ԱՄՆ-ի դեսպան։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիներ ===
Ծնվել է 1947 թվականի օգոստոսի 6-ին, Չիկագոյում։ Ընտանիքի հետ ապրել է Հարավային Չիկագոյի սեգրեգացիոն շրջանում։ Երբ Քերոլը դեռահաս էր, նրա ծնողներն ամուսնալուծվել են, և նա սկսել է ապրել իր տատիկի հետ։
Մոզլի Բրաունը ուսանել է Իլինոյսի Ուրբան-Շամպեյնի համալսարանում, սակայն չորս ամիս անց թողել է ուսումը։ 1969 թվականին ավարտել է Չիկագոյի Իլինոյսի համալսարանը։ Ունի Չիկագոյի համալսարանի դոկտորի աստիճան (1972)։


=== Քաղաքական գործունեություն ===
1978 թվականին Քերոլ Մոզլի Բրաունն ընտրվել է Իլինոյսի Ներկայացուցիչների պալատ, որտեղ ծառայել է մինչև 1988 թվականը։ 1993 թվականին դարձել է ԱՄՆ սենատորի պաշտոնում ընտրված առաջին սևամորթ կինը։ 1999 թվականի հոկտեմբերի 8-ին, երբ նա այլևս չի աշխատել Սենատում, նախագահ Բիլ Քլինթոնը նրան նշանակել է Նոր Զելանդիայում ԱՄՆ դեսպան։ 2000 թվականին Մոզլի Բրաունը դարձել է նաև Սամոայի դեսպանը։


==== ԱՄՆ նախագահի թեկնածություն (2004) ====
2003 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Մոզլի Բրաունը հայտարարել էր, որ մտադիր է Դեմոկրատական կուսակցությունից իր թեկնածությունն առաջադրել նախագահական ընտրություններում։ Նրա պոտենցիալ մրցակիցը գործող նախագահ հանրապետական Ջորջ Բուշ կրտսերն էր։ 2004 թվականիի սկզբին նա սկսել է հանդես գալ հօգուտ Վերմոնտի նախկին նահանգապետ Հովարդ Դինի։


==== Չիկագոյի քաղաքապետի առաջադրում (2011) ====
2010 թվականի նոյեմբերի 10-ին նախկին սենատորը հայտարարել էր Չիկագոյի քաղաքապետի ընտրություններում առաջադրվելու որոշման մասին։ Մոզլի Բրաունի օգտին հանդես են եկել միանգամից երկու պատգամավոր՝ կոնգրեսական Դենի Դևիսը և սենատոր Ջեյմս Միքսը։ Այն ժամանակվա նախագահ Բիլ Քլինթոնը քաղաքապետի բոլոր թեկնածուների թվում աջակցել է Ռամ Էմանուելին։ Մոզլի Բրաունն այդ որոշումը «սևամորթների շահերի դավաճանություն» է անվանել։ Մոզլի Բրաունը ստացել է 53 062 ձայն, ինչը կազմել է ձայների ընդհանուր թվի 8,97 %-ը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ելիզավետովկա (գյուղ, Մարյինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԵլիզավետովկաԵլիզավետովկա (ուկրաիներեն՝ Єлизаветівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մարյինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ելիզավետովկա գյուղում բնակվում էր 1 380 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սոկոտրա

Սոկոտրա (արաբ․՝ سقطرى ‎‎), կղզի Հնդկական օվկիանոսի հյուսիս-արևմուտքում։ Աշխարհագրորեն պատկանում է նույնանուն Սոկոտրա կղզեխմբին, իսկ քաղաքականորեն՝ Սոկոտրա մուհաֆազային(Եմենի Հանրապետություն)։ Կղզու գլխավոր քաղաք Հադեյբոն (Հադիբո) (ֆր.՝ Hadiboh) հյուսիսային ափին է։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով կղզում ապրում էին 42 442 մարդ, այդ թվում՝ 8545 մարդ Հադիբոյում։


== Աշխարհագրություն ==
Կղզին գտնվում է Ադենի ծոցի արևելյան ելքի մոտ, Սոմալի թերակղզուց մոտավորապես 250 կմ հեռավորության վրա, ինչպես նաև, մոտ 350 կմ հարավ Արաբական թերակղզուց։ Կղզու երկարությունը մոտավորապես 133 կմ է, մակերեսը՝ 3625 կմ²։
Սոկոտրայի ամենաբարձր կետը 1505 մ է։


== Կլիմա ==
Կլիման արևադարձային անապատային և կիսանապատային է, ձմռանը թեթև տեղումներով, որոնք ավելի առատ են կղզու լեռներում, քան ափամերձ հարթավայրերում։ Մուսոնների սեզոնին բնորոշ է ուժեղ քամին և բարձր ալիքները։


== Պատմություն ==
1880 թվականի սկզբին պրոֆեսոր Իսահակ Բալֆուրի գլխավորած բրիտանական հետազոտական առաջին արշավախումբը ժամանեց Սոկոտրա կղզի։ Գիտնականները մտադրված էին հավաքել լեռնային կենդանիների և բույսերի տեսակների հավաքածու։ Բուսաբանական հետազոտությունների արդյունքները շշմեցուցիչ էին. 48 օրվա ընթացքում հայտնաբերեցին գիտությանն անհայտ ավելի քան 200 տեսակ բույսեր, որոնց մի մասը պատկանում էր 20 նոր կարգերին։ Այդ ժամանակվանից կղզուն ամրագրվեց բուսաբանական դրախտի փառքը, այն սկսեցին անվանել «Հնդկական օվկիանոսի Գալապագոսներ»։


== Բնություն ==

Կղզու խորքում և լեռների լանջերին կարելի է հանդիպել մեծ մասամբ էնդեմիկ ֆլորայի խիտ թփուտներ և նույնպիսի էնդեմիկ ֆաունա։ Տեղական տեսականերին են պատկանում դդմազգիների ընտանիքի ոչ մեծաթիվ ծառանմաններից մեկը՝ վարունգի ծառը և ոսկեթև սերինոսը (լատ.՝ Rhynchostruthus socotranus): Ափամերձ որոշ հատվածներ եզրավորված են ավազուտներով՝ Երկրի ամենամեծ ափամերձ ավազուտներով։ Սոկոտրան հայրենիքն է կավճային ժամանակաշրջանի մնացուկ կինովարա-կարմիր վիշապածառի (լատ.՝ Dracaena cinnabari), որի փայտախեժն օգտագործվում է բնական դեղամիջոցների և խունկի պատրաստման համար։ Կղզու էնդեմիկ տեսակներին է պատկանում նաև կապտածաղիկ զիգոկարպումը (լատ.՝ Zygocarpum caeruleum):
2003 թվականին Սոկոտրան կղզեխմբի մյուս կղզիների հետ միասին հայտարարվեց կենսոլորտի արգելոց։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Наумкин В. В. Сокоторийцы: Историко-этнографический очерк / Отв. ред. А. И. Першиц. — М.: «Наука» (ГРВЛ), 1988. — 304 с. — 3000 экз. — ISBN 5-02-016793-2
Наумкин В. В. Острова архипелага Сокотра (экспедиции 1974—2010 гг.). — М.: Языки славянской культуры, 2012. — 528 с. — 800 экз. — ISBN 978-5-9551-0574-1 — УДК 94(677.28)+904:72
Լադիկ Էլիզբարյան

Լադիկ Արշակի Էլիզբարյան (1920, Ծաղկունք, Նոր Բայազետի գավառ), հայ մանկավարժ։ ԽՄԿԿ անդամ (1942), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Լադիկ Էլիզբարյանը ծնվել է 1920 թվականին, Սևանի շրջանի Ծաղկունք գյուղում։ 7-րդ դասարանն ավարտել է հայրենի գյուղում, այնուհետև սովորել և ավարտել է Սևան քաղաքի միջնակարգ դպրոցը։ 1939 թվականին նշանակվել է Սևանի շրջանի Գոմաձոր գյուղի ոչ լրիվ միջնակարգ դպրոցի ուսուցիչ, դասավանդել է թվաբանություն։ 1939 թվականի նոյեմբերին Էլիզբարյանը զորակոչվել է պարտադիր զինվորական ծառայության, սովորել և ավարտել է կրտսեր հրամանատարների դպրոցը, ստացել՝ կրտսեր սերժանտի կոչում։
1941 թվականին, պատերազմի հենց սկզբից Էլիզբարյանը մասնակցել է մարտերին, սկզբում Սմոլենսկի, այնուհետև՝ Ելեց քաղաքի ուղղությամբ, որտեղ վիրավորվել է , բուժվելուց հետո մեկնել 7-րդ հրաձգային գվարդիական դիվիզիա՝ որպես դասակի հրամանատարի օգնական մասնակցել է Մոսկվայի պաշտպանությանը։ 1942 թվականին Էլիզբարյանը գործուղվել է սովորելու հրետանային ուսումնարան, 1943 թվականին ավարտել է, ստացել՝ լեյտենանտի կոչում, մեկնել ռազմաճակատ՝ որպես 518-րդ հրաձգային գնդի հրետանային դասակի հրամանատար (Առաջին բելոռուսական ռազմաճակատ)։
1944 թվականին Էլիզբարյանը պարգևատրվել է «Հայրենական պատերազմի» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ Բոբրույսկ քաղաքի մոտ գիշերային մարտերից մեկում ֆաշիստական տանկը խփելու համար երկրորդ անգամ պարգևատրվել է «Հայրենական պատերազմի» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ 1944 թվականին մարտերից մեկում ծանր վիրավորվել է, ապաքինվելուց հետո զորացրվել է բանակից։
Էլիզբարյանը զորացրվելուց հետո անցել է մանկավարժական աշխատանքի սկզբում Սևանի շրջանի Լճաշենի, այնուհետև Սևան քաղաքի Խաչատուր Աբովյանի անվան № 1 միջնակարգ դպրոցում։ Աշխատանքին զուգահեռ սովորել և ավարտել է Երևանի պետական հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը, դասավանդել է պատմություն և հասարակագիտություն։ Աշխատել է դպրոցի ուսմասվար, լուսաշխի արհմիության Սևանի շրջկոմի նախագահ։ Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով։ 1942 թվականին Էլիզբարյանը ընդունվել է կուսակցության շարքերը։


== Պարգևներ ==
Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշան (1944, կրկնակի)
«Պատվո նշան» շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոքեթա Ներվինա

Ռոքեթա Ներվինա (իտալերեն՝  Rocchetta Nervina)՝ կոմունա Իտալիայի Լիգուրիա մարզի Իմպերիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 257 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 17 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 15 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 18030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0184։
Քաղաքի հովանավորն է հանդիսանում Santo Stefano առաքյալը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկան.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0184 207942
Էլեկտրոնային հասցեն՝ comunedirocchetta@libero.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.rocchettanervina.com


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ  (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
(6060) Դուդլեբի

(6060) Դուդլեբի (անգլ.՝ Doudleby), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի փետրվարի 19-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,616657 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3779 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8554 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1546,03 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,232854 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,88° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6060) Դուդլեբի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ժողովածու (2616)

Ժողովածու (2616), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2616 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1767 թվականին կամ հետո։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 26×19.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 127 թերթից։ Գրված էերկսյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարան գրչի՝ 76ա։


== Բովանդակություն ==
Աբր. Կրետացւոյ Պատմութիւն անցինց խրոց և Նատրշահին։
Իլիայ Մենէագիսի Վէմ գայթակղութեան։


== Ծանոթագրություններ ==
Շլոմիթ Մալկա

Շլոմիթ Մալկա  (եբրայերեն՝ שלומית מלכה‎), իսրայելցի մոդել, որը Նկարահանվել է Ռալֆ Լորեն կորպորացիա, Maybelline, L’Oréal, Schwarzkopf, Bebe-ի և Müller Yogurt ապրանքանիշերի գովազդներում։ 2013 թվականին նա դասվել է Իսրայելի ամենաբարձր վարձատրվող մոդելների տասնյակում։ 2015 թվականին նա դարձել է ներքնազգեստ արտադրող իտալական Intimissimi ապրանքանիշի դեմքը։


== Կենսագրություն ==
Շլոմիթ Մալկան ծնվել է 1993 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Թել Ավիվում։ Մայրը՝ Աննա Մագին, PR մենեջեր է, ծնունդով Նիկոլաևից է, Իսրայել է տեղափոխվել 1990 թվականին։ Հայրը մարոկկացի ծագում ունեցող իրավաբան է։ Ծնողներն ամուսնալուծվել են, երբ Շլոմիթ Մալկան եղել է երեք տարեկան։
Պարտադիր զինվորական ծառայության ընթացքում նրա ֆեյսբուքյան լուսանկարները նկատել է մոդելային գործակալությունը, որն Իսրայելի պաշտպանության բանակից թույլտվություն է ստացել ծառայությունը և մոդելի աշխատանքը համատեղելու համար։ 2014 թվականի մարտին նա  եֆրեյտորի կոչումով անցել է պահեստազոր։ Նույն թվականին նա տեղափոխվել է Նյու Յորք։ 2015 թվականին նա դարձել է ներքնազգեստ արտադրող իտալական Intimissimi ապրանքանիշի դեմքը։
Ամուսնացել է իսրայելցի դերասան Յեհուդա Լևիի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Shiloh Malka on Fashion Model Directory
Shlomit Malka at Models.com
Shlomit Malka at Uno Models
Shiloh Malka at Women Direct, Milan
Սվետիցկոե Ուրոչիշչե

Սվետիցկոե Ուրոչիշչե (ռուս.՝ Светицкое Урочище), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արապահո շրջան (Կոլորադո)

Արապահո շրջան (անգլ.՝ Arapahoe County), ԱՄՆ Կոլորադո նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածքը 2083 կմ² է, բնակչության թվաքանակը 2020 թվականի մարդահամարի տվյալներով եղել է 655.070. այդ ցուցանիշով Կոլորադո նահանգի շրջանների մեջ զբաղեցնում է երրորդ տեղը։ 
Շրջկենտրոնն է Լիթլտոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1861 թվականի նոյեմբերի 1-ին։ Կոչվել է մի ժամանակ այդ վայրերում ապրած արապահո հնդկացիական ցեղի անունով։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Arapahoe County հոդվածը Curlie-ում (ըստ DMOZ-ի)
Շրջանի վարչակազմի կայքէջը
Colorado County Evolution by Don Stanwyck
Colorado Historical Society
Ժորա Հարությունյան

Ժորա (Գևորգ) Սաղաթելի Հարությունյան (սեպտեմբերի 7, 1928(1928-09-07), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 10, 2002(2002-01-10), Երևան, Հայաստան), հայ դրամատուրգ։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1975)։ ՀԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր (1979, «Խաչմերուկ» ներկայացման համար)։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1964 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1970 թվականից։


== Կենսագրություն ==

Ժորա Հարությունյանը ծնվել է 1928 թվականին, Երևանում։ 1946 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական տեխնիկումը, 1962 թվականին` Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1950-1965 թվականներին աշխատել է Երևանի բժշկական տարբեր հիմնարկություններում։ 1964 թվականին եղել է ԽՍՀՄ գրական ֆոնդի հայկական բաժանմունքի պոլիկլինիկայի գլխավոր բժիշկը, 1965 թվականից՝ ԽՍՀՄ գրական ֆոնդի հայակական բաժանմունքի տնօրեն (ընդմիջում է ունեցել ընդամենը 5 ամիս՝ 1976 թվականի հունիսից մինչև դեկտեմբերի 15-ը)։ 1969-1995 թթ. եղել է ՀԳՄ գրականության ֆոնդի տնօրեն։ Ռուսերեն լույս է տեսել նրա «Գլխի գինն է 50 միլիոն» դրաման (Մոսկվա, 1969, բեմադրվել է Երևանի Հակոբ Պարոնյանի անվան երեժշտական թատրոնում)։
Առաջին պիեսը «Սրտի արատ» կատակերգությունն է (բեմադրում՝ Գաբրիել Սունդուկյանի անվան թատրոնում, 1957, ռեժիսոր Վարդան Աճեմյան)։ Հայաստանի տարբեր թատրոնների խաղացանկում տեղ են գտել նրա «Հիվանդ  N 199» (1960), «Ղազարը գնում է պատերազմ» (1968), «Հարսնացու հյուսիսից» (1973, Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան թատրոն), «Խաչմերուկ» (1978, ՀԽՍՀ պետական մրցանակ 1979, բեմադրվել է նաև Հունգարիայում, 1980), «Քո վերջին հանգրվանը» (Հրաչյա Ղափլանյանի անվան դրամատիկական թատրոն, Գյումրիի Վարդան Աճեմյանի անվան թատրոն, ՀԳՄ Գաբրիել Սունդուկյանի անվան մրցանակ 1983), «Բախտավոր մարդիկ» (1987), «Մեր այս տարիքում» (1991) և այլ կատակերգություններ, որոնց մի մասը բեմադրվել է Արցախում և արտասահմանում։ Հարությունյանի պիեսներին բնորոշ են կյանքի հրատապ խնդիրների արծարծումը, կատակերգական ցայտուն իրավիճակները։ Նա վեր է հանում ժամանակակից իրականության սոցիալական և մարդկային հարաբերությունների ստվերոտ կողմերը՝ դրանց հակադրելով ազգային բարոյականության ավանդներն ու հոգևոր կայուն արժեքները։


== Ֆիլմեր Ժ. Հարությունյանի սցենարով ==
Հարությունյանի սցենարներով Հայֆիլմ և հեռուստատեսային ֆիլմերի «Երևան» ստուդիաներում նկարահանվել են մի շարք կարճամետրաժ և լիամետրաժ գեղարվեստական կինոնկարներ, այդ թվում՝

«Ոսկե ցլիկ» (համահեղինակ, 1953)
«Շրթներկ N 4» (1967)
«Ձախորդ Փանոսը» (1970)
«Հուշարձան» (1973)
«Հարսնացու հյուսիսից» (1974)
«Խոշոր շահում» (1982)
«Հրդեհ» (1984)
«Խաչմերուկի դեղատունը» (1988)


== Պարգևներ ==
ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, 1975
«Պատվո նշան» շքանշան, 1978
ՀԽՍՀ պետական մրցանակ, 1979
ՀԳՄ Գաբրիել Սունդուկյանի անվան մրցանակ, 1983


== Երկեր ==
Պիեսների ժողովածու (գրքում տեղ է գտել նաև Ժորա Հարությունյանի «Ժամադրություն» պիեսը), Երևան, «Հայաստան», 1971։
Խաչմերուկ, պիեսների ժողովածու, Երևան, «Սովետական գրող», 1979։
Քո վերջին հանգրվանը, պիեսներ, կինոպատումներ, 1986։
Ընտիր երկեր, պիեսներ, Սովետական գրող, 1988, 541 էջ։
Իմ լռությունը, Էդիթ Պրինտ, 2003, 140 էջ։


== Գրականություն ==
Պատուհան դեպի հավերժություն. Ժորա Հարությունյան, Էդիթ Պրինտ, 2013, 396 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աջարներ

Աջարներ (վրաց.՝ აჭარლები - աճարլեբի, աճարելի), վրացիների էթնիկ խումբ, ովքեր բնակվում են Աջարիայում։
Խոսում են վրացերեն։ Թուրքական տիրապետության ժամանակ (16-րդ դար - 1878 թվական) հարկադրված են եղել ընդունել իսլամ (մինչ այդ քրիստոնյաներ էին)։ Չնայած բռնի թուրքացման քաղաքականությանը, աջարները պահպանել են ազգային ինքնագիտակցությունը, մայրենի լեզուն, մշակույթի և կենցաղի ինքնատիպ ձևերը։
Լյուիս Հարոլդ Գրեյ

Լյուիս Հարոլդ Գրեյ (անգլ.՝ Louis Harold Gray, նոյեմբերի 10, 1905(1905-11-10), Ռիչմոնդ ափոն Թեմզա, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - հուլիսի 9, 1965(1965-07-09), Northwood, Հիլինգդոն, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի ֆիզիկոս, ով աշխատում էր բիոլոգիական օրգանիզմների ճառագայթման ազդեցության ուղղությամբ, ռադիոբիոլոգիայի նախահայրերից մեկը։
Գիտական արդյունքներից մեկը ճառագայթման կլանման դոզայի որոշումն էր, որի չափման միավորը Միավորների միջազգային համակարգում սկսեցին անվանել նրա անունով՝ «գրեյ» (անգլ.՝ «gray»)


== Կենսագրություն ==
1933 թվականին սկսել է աշխատել Լոնդոնի Մաունտ Վերնոն հիվանդանոցում։
1936 թվականին մշակված Բրեգ-Գրեյի սկզբունքը, որը հանդիսանում է կլանման նյութերի հիման վրա գամմա ճառագայթման էներգիայի ստեղծման չափման մեթոդ։
1937 թվականին Լոնդոնի Մաունտ Վերնոն հիվանդանոցում ստեղծեց առաջին նեյտրոնային գեներատորը։
1938 թվականին ուսումնասիրեց նեյտրոնների ազդեցությունը կենդանի օրգանիզմների վրա գեներատորների կիրառմամբ։
1940 թվականին  հետազոտեց ճառագայթման համեմատական կենսաբանական արդյունավետությունը, ճառագայթման կլանված դոզայի չափման միավորի ներդրում։
1952 թվականին ուսումնասիրել է ճառագայթման ազդեցությունը բակտերիաների և ուռուցքային բջիջների վրա։
1953 թվականին Մաունտ Վերոնի հիվանդանոցում հիմնել է Գրեյի լաբորատորիա։
1956—1962 թվականներին՝ ճառագայթային ստորաբաժանումների և չափումների միջազգային հանձնաժողովի փոխնախագահ(ICRU)։
1961 թվականին ընտրվել է Լոնդոնյան թագավորական ընկերության անդամ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Определение сравнительной биологической эффективности.
Сайт Мемориального фонда Грэя, основанного в 1967 г.
Биография Л. Грэя