Եվգենի Բարսուկով

Եվգենի Բարսուկով (ռուս.՝ Евгений Захарович Барсуков, մարտի 28, 1866(1866-03-28), Սմոլենսկ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 21, 1957(1957-01-21), Ռիգա, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս և խորհրդային  զորապետ, գիտնական, հրետանու գեներալ-մայոր (1944), ռազմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Ակադեմիայի հրետանային գիտության իսկական անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ընդհանուր կրթությունը ստացել է Օրլովի Բախտինի կադետական կորպուսում։ 1885 թվականին ավարտել է Ալեքսանդրովյան ռազմական ուսումնարանը և որպես կրտսեր սպա գործուղվել 25-րդ հրետանային բրիգադա։ 1888 թվականին ստանում է պորուչիկի, 1895 թվականին` շտաբս-կապիտանի կոչում։ Նույն թվականին ավարտում է Գլխավոր Շտաբի Նիկոլաևյան ակադեմիան։ 1898 թվականին կապիտան Բարսուկովը դասավանդում էր Տվերի հեծելազորային ուսումնարանում։ 1899 թվականից ծառայում էր Գլխավոր հրետանային վարչությունում։ 1905 թվականից եղել է փոխգնդապետ, գերազանց ծառայության համար 1908 թվականին ստացել է գնդապետի կոչում։ 1910-1915 թվականներին եղել է հրետանու գեներալ- հրահանգչին կից գործերի կառավարիչ, ԳՀՎ-ի Հրետանային կոմիտեի անդամ, Գլխավոր Շտաբի Գլխավոր վարչությանը կից  բանակի վերակազմավորման և հրետանային կանոնադրության մշակման հանձնաժողովի անդամ։ Միաժամանակ դասավանդել է Սպայական հրետանային դպրոցում։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ եղել է Գերագույն Գլխավոր հրամանատարի ռազմակայանին կից  հրետանու գեներալ-հրահանգչի դաշտային վարչության պետ, հատուկ նշանակության ծանր հրետանու կազմակերպման հաձնաժողովի նախագահ գեներալ-մայորի աստիճանով։ 1917 թվականի հեղափոխությունից հետո անցել է խորհրդային իշխանության կողմը։ 1918 թվականի ապրիլից եղել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի, Արևմտյան տեղամասի ջոկատների հրապատվարի հրետանու հրահանգիչ, սեպտեմբերից` Արևմտյան տեղամասի ջոկատների հրապատվարի հրետանու Լուծարային հանձնաժողովի նախագահ և Պաշտպանության Արևմտյան շրջանի պաշտպանության ռազմական ղեկավարի տեղակալ, հոկտեմբերից` Արևմտյան բանակի հրամանատարի օգնական, 1918 թվականի դեկտեմբերից մինչև  1919 թվականի հոկտեմբեր` Արևմտյան օկրուգի ռազմական ղեկավար։ 1924 թվականի հոկտեմբերից եղել է Ռազմա-պատմական բաժնի հատուկ հանձնարարությունների գծով հրահանգիչ, որը 1925 թվականի փետրվարից վերանվանվում է Պատերազմի փորձի ուսումնասիրության և օգտագործման վարչության,  իսկ 1926 թվականի հուլիսից` Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի Շտաբի Գիտա-կանոնադրական բաժին։
1932 թվականի մայիսից եղել է  Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի Շտաբի ենթակայության ներքո, 1934 թվականի հուլիսի 22-ից ազատվել է ծառայությունից։
1944 թվականի սեպտեմբերից հրետանու պաշտոնաթող գեներալ- մայոր էր։ 
Թաղված է Ռիգայում, Ռայնիսի գերեզմանատանը։


== Պարգևներ ==
ԽՍՀՄ 

Լենինի շքանշան
Կարմիր Դրոշի շքանշան
Աշխատանքային Կարմիր Դրոշի շքանշան (5.12.1944)
Ստալինյան մրցանակ (1942)Ռուսական կայսրություն

Սուրբ Ստանիսլավի 2-րդ աստիճանի շքանշան (1904)
Սուրբ Աննայի 2-րդ աստիճանի շքանշան (1906)
Սուրբ Վլադիմիրի 4-րդ աստիճանի շքանշան (1912)


== Երկեր ==
Подготовка России к мировой войне в артиллерийском отношении. M., 1926;
Русская артиллерия в мировую войну. Т. 1-2. М., 1938-40;
Артиллерия русской армии (1900-1917 гг.). Т. 1 - 4. М., 1948-49.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Хронос. Биографии. Барсуков Евгений Захарович(չաշխատող հղում)
Али Ага Шихлинский. Мои воспоминания. - Баку, 1944
Шихлинский А. А. Мои воспоминания.
 Ибрагимов С. Д. Генерал Али Ага Шихлинский. (Жизнь и деятельность). - Баку, 1975
Сайт «Аукционы» Archived 2021-11-29 at the Wayback Machine.