armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Իրինա Ալֆյորովա

Իրինա Իվանովնա Ալֆյորովա (ռուս.՝ Ирина Ивановна Алфёрова, մարտի 13, 1951(1951-03-13), Նովոսիբիրսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուսական թատրոնի և կինոյի դերասանուհի, Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (2007 թվական)։


== Կենսագրություն ==
Իրինա Ալֆյորովան ծնվել է Նովոսիբիրսկում` իրավաբանների ընտանիքում։ Դպրոցական տարիներին խաղացել է Նովոսիբիրսկի Ակադեմգորոդոկ կոչվող համայնքի ինքնագործ թատերախմբում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո մեկնել է Մոսկվա և ընդունվել Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարան, որն ավարտել է 1972 թվականին։ Ուսանողական տարիներին ելույթներ է ունեցել Մոսկվայի տարբեր թատրոնների բեմերում։ 1976 թվականին նա հրավիրվել է Լենկոմ թատրոն։
Իրինա Ալֆյորովան կինոյում սկսել է նկարահանվել 1970 թվականից։ Նրա առաջին նշանակալից դերը կինոյում` Կոնստանցիա Բոնասյեի դերն էր «Դ'Արտանյանը և երեք հրացանակիրները» (1978) կինոնկարում։ Ֆիլմն հաջողված էր և Իրինան հանդիսատեսների կողմից ճանաչման արժանացավ։ Նրա հետագա աշխատանքներից հարկ է նշել նաև «Սիրելիներից մի բաժանվեք» (1979), «Վասիլի Բուսլաև» (1982), «Սիրո նախազգացում» (1982), «Երմակ» (1996) և այլ ֆիլմեր։
Իրինա Ալֆյորովայի կերտած կերպարներն աչքի են ընկնում կանացիությամբ և անկեղծությամբ։ Ներկայումս նա «Ժամանակակից պիեսի դպրոց» թատրոնի առաջատար դերասանուհիներից մեկն է։


== Անձնական կյանք ==
Իրինա Ալֆյորովայի առաջին ամուսինը բուլղարացի դիվանագետ Բոյկո Գյուրովն էր։ Նրանց դուստրը` Քսենյա Ալֆյորովան, դերասանուհի է։
1976-1993 թվականներին, Իրինա Ալֆյորովան ամուսնացած էր հայտնի դերասան Ալեքսանդր Աբդուլովի հետ։ 1995 թվականին ամուսնացել է դերասան Սերգեյ Մարտինովի հետ։


== Ֆիլմագրություն ==


== Պարգևներ ==
Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ (1992 թ.)
Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (2007 թ.)
Բարեկամության շքանշան (2011 թ.)
Պատվո շքանշան (2017 թ.)
«Սամարյան խաչ» շքանշան (Բուլղարիա, 2016 թ.)


== Ծանոթագրություններ ==
(20268) Ռակոլիեր

(20268) Ռակոլիեր, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1998 թվականի մարտի 20-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
Ռակոլիեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աննաբա

Աննաբա (արաբերեն՝ عنابة, ֆրանսերեն՝ Annaba), 1830-1963 թթ.՝ Բոն (ֆր. Bône), հին պատմությունում հայտնի էր Հիպպոն (Hippo) անունով - քաղաք Ալժիրի հյուսիս-արևելքում, Միջերկրական ծովի նշանավոր նավահանգիստ և Աննաբա նահանգի մայրաքաղաքը։ Գտնվում է Բոնի ծոցի ափին, Սեյբուզ գետի գետաբերանի մոտ, Թունիսի սահմանից ոչ հեռու։


== Պատմություն ==
Իր հարմար դիրքը, որը բնական նավահանգիստ է հանդիսանում շնորհիվ քաղաքի երկու կողմերից իրեն պաշտպանող Գարդ և Ռոզա հրվանդանների, հրապուրել էր հին փյունիկացիներին, որոնք առաջին անգամ այդտեղ բնակություն հաստատեցին մոտավորապես մ.թ.ա. 12-րդ դարում։ Այն անցավ հռոմեացիներին որպես Հիպպոն Ռեգիոս (Hippo Regius)՝ Նումիդիայի արքայանիստ քաղաք, իսկ հետագայում անկախություն ձեռք բերեց՝ Պունիկյան պատերազմներից հետո։
Հիպպոնը դարձավ քրիստոնեական փիլիսոփայության կարևոր կենտրոն, որտեղ գտնվում էր Հիպպոնի Սինոդը, և որը Սուրբ Օգոստինոսի աստվածաբանական գործունեության հենակետն էր։ 431 թ. Հիպպոնը ենթարկվեց վանդալների ներխուժմանը, որի հետևանքով քաղաքն ամբողջովին ավերվեց և թալանվեց։ 533 թ. Հիպպոնը անցավ Բյուզանդիայի կայսր Հուստինիանոսի իշխանության ներքո, երկու դար անց՝ մատնվեց այդ կողմերը ներխուժած արաբների տիրապետությանը, որի հետևանքով տեղական բնակչությունը ենթարկվեց զանգվածային բռնի մուսուլմանացմանը։ Երկար ժամանակ Հիպպոնը ծովահենության հայտնի հենակետ էր և կառավարվում էր իրար հաջորդող տեղական իշխանների կողմից, մինչև Ֆրանսիան գրավեց այն 1832 թ.։ 1848-ին ֆրանսիացիների կողմից քաղաքին տրվեց «համայնքի» (commune) վարչական կարգավիճակ և այն կառավարվում էր անմիջականորեն Փարիզից։


== Ճարտարապետություն ==
Աննաբան տեղադրված է ծովափից դեպի խցանածառերի պուրակներով ծածկված Էդուղ բլուրների գեղատեսիլ ստորոտները։ Հին քաղաքը՝ իր նեղ փողոցներով և գաղութատիրական շրջանից պահպանված ճարտարապետությամբ ներկայանում է քաղաքի կենտրոն, որտեղ գերակշռում են հին ֆրանսիական շինությունները և քաղաքի տեսարժան կառույցներից մեկը՝ Սալահ Բեյի մզկիթը (1787)։ 11-րդ դարի Սիդի-Բու-Մերուան մզկիթը ունի անսովոր մզկիթային ճարտարապետություն՝ այն կառուցված է հին հռոմեական շինությունների կործանման հետևանքով ձեռք բերված հիանալի սյուներից։ Նոր քաղաքը, որը հիմնականում կառուցվել է 1870-ից սկսյալ, հայտնի է իր Մայր Տաճարով (1850) և Սուրբ Օգոստինոսի բազիլիկայով (1881), պետական վարչական շենքերով, դպրոցներով, Հիպպոնի թանգարանով և հանրային զբոսայգիներով։


== Տնտեսություն ==
Աննաբան հանքերի ամենակարևոր արտահանողն է Ալժիրում (հիմնականում՝ երկաթաքար և ֆոսֆատներ)։ Շրջապատված լինելով գյուղատնտեսական բերրի դաշտերով, անտառներով և հանքերով, այն նաև ծառայում է որպես առևտրական և ձկնորսական նավահանգիստ։ Արդյունաբերական բնագավառում կարևոր տեղ են զբաղեցնում երկաթի և պողպատի ձուլման և մշակման գործարանային համալիրը, մեքենաշինական և երկաթուղու սարքավորումների գործարանները և քիմիական գործարանը։


== Բնակչություն ==
1998 թ. մարդահամարով Աննաբայի բնակչությունը կազմում էր 348.000, 2008 թ. նախահաշվարկով՝ ամբողջ կոնգլոմերացիայի բնակչության թիվը մոտ կես միլիոն է։ Քաղաքի գրեթե բոլոր բնակիչները մուսուլման արաբներ են, խոսակցական լեզուն՝ արաբերեն (Ալժիրի բարբառ)։
(2354) Լավրով

(2354) Լավրով (անգլ.՝ Lavrov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի օգոստոսի 9-ին Նիկոլայ և Լյուդմիլա Չեռնիխների կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,730038 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,442 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0181 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1647,6 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,2185 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,27° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2354) Լավրով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գաջի-Ակպերլի

Գաջի-Ակպերլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 392 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մետաղական կոնստրուկցիաներ

Մետաղական կոնստրուկցիաներ, մետաղներից պատրաստված շինարարական կոնստրուկցիաների ընդհանուր անվանումը։ Առավել տարածված են պողպատե կոնստրուկցիաները։ Արդյունավետ են թեթև համաձուլվածքներից պատրաստված կոնստրուկցիաները։ 


== Տես նաև ==
Ալյումինե կոնստրուկցիաներ
Լինդա Լանցիլլոտտա

Լինդա Լանցիլլոտտա (իտալերեն՝ Linda Lanzillotta, սեպտեմբերի 7, 1948(1948-09-07), Կասանո ալլո Իոնիո, Կոզենցա, Կալաբրիա, Իտալիա), իտալացի քաղաքական գործիչ։ Իտալիայի տարածքային և տեղական ինքնակառավարման նախարար (Պրոդիի երկրորդ կառավարության օրոք, 2006-2008)։ 2013 թվականից Իտալիայի Սենատի փոխնախագահ։


== Կենսագրություն ==
Լինդա Լանցիլլոտտան ծնվել է 1948 թվականին Կոզենցայում։
1970-1982 թվականներին աշխատել է Իտալիայի Բյուջետային և տնտեսական պլանավորման նախարարությունում, 1997-1999 թվականներին եղել է Հռոմի քաղաքային խորհրդի անդամ, եղել է տնտեսական, ֆինանսական և բյուջետային քաղաքականության հանձնակատար, 2000-2001 թվականներին եղել է վարչապետի կաբինետի գլխավոր քարտուղար, 2001-2005 թվականներին՝ «Հռոմի 3 համալսարանի» ֆակուլտատիվ անդամ, համալսարանում դասավանդել է հանրային կառավարում։
2006 թվականի մայիսին վարչապետ Ռոմանո Պրոդիի կաբինետից նշանակվել է Իտալիայի տարածքային և տեղական ինքնակառավարման նախարար և պաշտոնավարել մինչև 2008 թվականը։  Եղել է «Դաշինք հանուն Իտալիայի» պատգամավորական խմբի անդամ։ 2013 թվականի փետրվարից Իտալիայի Սենատի անդամ է և սենատի փոխնախագահը։
2007 թվականին ստեղծված Իտալիայում բարեփոխումների քաղաքականությանը խթանող «GLOCUS» անկախ վերլուծական կենտրոնի հիմնադիր-նախագահն է։


=== Գիտական և կրթական գործունեություն ===
2001 թվականից «Հռոմի 3 համալսարանի» քաղաքագիտության ֆակուլտետում դասավանդում է «Ծրագրավորումն ու վերահսկողությունը հանրային կառավարման գործընթացում», ինչպես նաև դասավանդում է Բոլոնիայի համալսարանին կից պետական կառավարման դպրոցում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Լիտովշչինա (գյուղ, Լոզովայայի շրջան)

Լիտովշչինա (ուկրաիներեն՝ Литовщина), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1918 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լիտովշչինա գյուղում բնակվում էր 61 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,274 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 222,63 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հայկազյան ազգային վարժարան (Հալեպ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայկազյան (այլ կիրառումներ)Հայկազյան ազգային վարժարան, հայկական կրթական հաստատություն Հալեպում (Սիրիա)։


== Պատմություն ==
Հիմնվել է 1850-ական թվականներին, Հալեպի Սրբոց Քառասնից Մանկանց եկեղեցու բակում։ 1876 թվականից կոչվել է Ներսեսյան, 1919 թվականից՝ Հայկազյան։


== Ներկա ==
Այժմ բարձրագույն նախակրթարան է։ Աղջիկների (տնօրենուհի՝ օրիորդ Ֆ․ Տեր-Հակոբյան) և տղաների (տնօրեն՝ պարոն Հ․ Հակոբյան) բաժինները տեղավորված են առանձին, տարբեր թաղամասերում։ Հայկազյան ազգային վարժարանն առաջնորդվում է սիրիական պետական ուսումնական ծրագրով։ Ուսուցումն արաբերեն է․ մայրենի լեզվով ավանդվում են հայոց լեզու և կրոն։
Պահվում է աշակերտների կրթավարձով, Գալուստ Կյուլպենկյան հիմնարկության և բարեգործական այլ կազմակերպությունների հատկացումներով։ Տարեկան ունենում է 80-100 շրջանավարտ։ Սերտ կապերի մեջ է Հայաստանի հետ, որտեղից ստանում է դասագրքեր, ձեռնարկներ, պարբերականներ և այլ գրականություն։
Աշակերտների ընդհանուր թվաքանակը (արական, իգական և մանկապարտեզ) 1999 թվականին եղել է 1060։
Պերկինի ռեակցիա

Պերկինի ռեակցիա, արոմատիկ ալդեհիդների և կարբոնաթթուների անհիդրիդների փոխազդեցության միջոցով β արիլակրիլաթթուների (դարչնաթթուների, նրանց ածանցյալների և նմանակների) սինթեզի եղանակ։ Ռեակցիան ընթանում է հիմնային բնույթի կատալիզատորների (կարբոնաթթուների և ածխաթթվի ալկալիական աղեր, երրորդային ամիններ) առկայությամբ։ Պերկինի ռեակցիան ընկած է Կումարինի արդ․ սինթեզի (սալիցիալադեհիդից և քացախաթթվի անհիդրիդից) հիմքում։ Ռեակցիան հայտնաբերել է Ու․ Պերկին ավագը (1868)։
Թայվանի դրոշ

Թայվանի ազգային դրոշ (չինարեն՝ 台灣的國旗), Չինաստանի Հանրապետության պաշտոնական պետական խորհրդանիշերից մեկը։ Լայնքի և երկայնքի հարաբերակցությունը 1։2 է։ Դրոշը ընդունվել է Չինաստանից անկախանալուց հետո՝ օրհներգի և զինանշանի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թայվանի դրոշ
Սեդա Գպրանյան-Մելքոնյան

Սեդա Պետրոսի Գպրանյան-Մելքոնյան (հունիսի 26, 1963(1963-06-26), Լիբանան), սփյուռքահայ գրականագետ, Հայաստանի ազգային հերոս Մոնթե Մելքոնյանի այրին։


== Կենսագրություն ==
Սեդա Գպրանյանը ծնվել է 1963 թվականին Լիբանանում։ 15 տարեկանում ծանոթացել է Մոնթե Մելքոնյանի հետ։ Համալսարանական կրթությունը Սեդան շարունակել է Երևանի պետական համալսարանում։ Փարիզում Մոնթեի ձերբակալումից հետո Սեդան նամակագրական կապ է ունեցել ապագա ամուսնու հետ և հետագայում՝ 1987 թվականի փետրվարի 9-ին այցելել նրան։
Արցախյան շարժման առաջին օրերին Սեդան Երևանում մասնակցել է ցույցերին, որի ընթացքի մասին նամակագրությամբ տեղեկացրել բանտում գտնվող Մոնթեին։
Բանտից ազատվելուց հետո Մոնթեն մեկնել է Եմեն, որտեղ նրան այցելել է Սեդան։ Որոշ ժամանակ հետո նրանք մեկնել են Պրահա, այնտեղից էլ՝ Բելգրադ։ Որոշ ժամանակ անց Սեդան վերադարձել է Հայաստան և զբաղվել Մոնթեի Հայաստան վերադառնալու գործընթացով։ Սեդայի ջանքերով Մոնթեն 1990 թվականի հոկտեմբերի 6-ին առաջին անգամ այցելել է Հայաստան։
Սեդան և Մոնթեն ամուսնացել են 1991 թվականի օգոստոսի 3-ին, հարսանեկան արարողությունը տեղի է ունեցել Գեղարդի վանքում։
1992 թվականի ՍԵդան Մենթեի հետ մեկնել է Արցախի Մարտունի քաղաք, որտեղ Մոնթեն նշանակվել է Մարտունու շտաբի պետ։
Մոնթեի մահից որոշ ժամանակ հետո Մոնթեի ծնողների հորդորով Սեդան ամուսնացել է։ Նրա երկրորդ ամուսինը Մոնթեի մանկության ընկերն է՝ իռլանդա-գերմանական ծագումով Հովել Կընդընը։ Երկրորդ ամուսնությունից հետո Սեդան կրում է Սեդա Գպրանյան-Մելքոնյան-Կընդընը անուն ազգանունը։ Հովելի և Սեդայի որդին կրում է Մոնթե-Սարո անունը։


== Աշխատություններ ==
Սեդան սփյուռքահայ գրականության մասնագետ է, ուսումնասիրել է Հայոց ցեղասպանությունից հետո ստեղծված արձակը։ Համահեղինակ է «Իրականությունը։ ՀԱՀԳԲ-հեղափոխական շարժան փաստաթղթերը», «Ավո։ Մոնթե Մելքոնյանի կյանքն ու մահը» գրքերի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ավո։ Մոնթե Մելքոնյանի կյանքն ու մահը,  Մելքոնյան, Մարգար, Գպրանյան-Մելքոնյան, Սեդա
Ալվար (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալվար (այլ կիրառումներ)Ալվար, գետ Արագածոտնի մարզում, Քասախի ձախ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Փամբակի լեռների հարավային լանջից և Միրաք գյուղից 0,5 կմ հյուսիս–արևմուտքից միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը 11 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Մելկովոդնոե

Մելկովոդնոե (ուկրաիներեն՝ Мілководне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Küçük Sunaq), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կուչուկ-Սունակ։
2001 թվականի տվյալներով Մելկովոդնոե գյուղում բնակվում էր 276 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կազալբուտանո էդ Ունիտի

Կազալբուտանո էդ Ունիտի (իտալերեն՝ Casalbuttano ed Uniti), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4093 մարդ, խտությունը կազմում է 178 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 23 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ - 26011, հեռախոսային կոդ - 0374։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Գևորգը։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.casalbuttano.it/ Archived 2016-07-20 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
(3904) Հոնդա

(3904) Հոնդա (անգլ.՝ Honda), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի փետրվարի 22-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,556289 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3073 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8053 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1492,84 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,241151 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,99° անկյուն։
Հոնդա աստերոիդը պատկանում է Ֆաինայի աստերոիդների ընտանիքին, որը տեղաբաշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3904) Հոնդա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տրեբինե-1

Տրեբինե I կամ Տրեբինե-1 (սերբերեն՝ Hidroelektrana Trebinje I), հիդրոէլեկտրակայան Տրեբիշնիցա գետի վրա՝ Բոսնիա և Հերցեգովինայի անկլավ հանդիսացող Սերբական Հանրապետության հարավային մասում՝ Տրեբինե համայնքի կազմի մեջ մտնող Գոռնե Գրանչարևո բնակավայրի մերձակայքումi: Կառուցվել է 1967 թվականին, հանրապետությունում և Բոսնիա և Հերցեգովինայում ամենաբարձրը համարվող՝ 123 մետր բարձրությամբ ամբարտակի մոտ և աշխատում է ամբարտակի շահագործման շնորհիվ առաջացած Բիլեչկո արհեստական լճի ջրերով։ Հէկի մեքենայական սրահում գործում են «Ֆրենսիս» տիպի երեք տուրբին՝ յուրաքանչյուրը 60 մվտ հզորությամբ։ Դրանցից երկուսը շարք են մտել 1968 թվականին, երրորդը՝ 1975 թվականին։ Երեքը միասին տարեկան արտադրում են 0,5 միլիարդ կիլովատտ-ժամ էլեկտրաէներգիա։ Բաշխիչ կայանում զետեղված են նաև հէկի տեխնիկական տեղեկատվական համակարգի կենտրոնը և հեռուստառադիոհաղորդումների համակարգի հանգույցը։ 
Գետի հոսանքով դեպի ցած՝ Տրեբինե 1-ից մի քանի կիլոմետր ներքև գործում է Տրեբինե-2 հէկը, որը շահագործման է հանձնվել 1979 թվականին։ Այն ավելի փոքր է. ունի ընդամենը 8 մվտ հզորություն։
Տրեբիշնիցա գետի ջրերով են աշխատում նաև Չապլինայի և Դուբրովնիկի հիդրոէլեկտրակայանները։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոսկովյան փողոց (Դոնի Ռոստով)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մոսկովյան փողոց (այլ կիրառումներ)Մոսկովյան փողոց (ռուս.՝ Московская улица), փողոց Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքում։ Փողոցում կա 66 հայտնի շենք։ Գտնվում է Տեմեռնիցկայա, Սերաֆիմովիչի, Տուրգենևի, Օբորոնայի, Շահումյան, Բաումանի, Նիժնեդոնսկայա փողոցների, Սոլյանոյ Սպուսկ նրբանցքի և Դումսկի անցուղու մոտակայքում։


== Պատմություն ==
Մոսկովյանը եղել է քաղաքի գլխավոր փողոցը, սակայն հետո գլխավոր է դարձել Բոլշայա Սադովայա փողոցը։ Իսկ Մոսկովյանը, հատկապես հին շուկայի դիմաց, մնացել է որպես առևտրային փողոց՝ դառնալով քաղաքի տրանսպորտային մայրուղիներից մեկը։
Այս ոչ երկար փողոցում 1914 թվականին գործել են «Ինտերնացիոնալ» հյուրանոցը, Մ. Ֆ. Շկիտկոյի մասնավոր ռեալական դպրոցը և Գ. Պ. Բելովոլսկու մասնավոր արական գիմնազիան. այս երկու ուսումնական հաստատությունները գտնվել են ներկայիս Գազետնի նրբանցքի մոտ։ Մնացած շինությունները խանութ-պահեստներ էին, որտեղ վաճառվում էին մշակաբույսերի սերմեր, սպասք, բյուրեղապակի, պատրաստի հագուստ, գրքերի և գրենական պիտույքներ, կահույք, եկեղեցական կայք, գաղութային երկրներից բերված ապրանքներ և այլն։
Մոսկովյանն ամենաբանուկ փողոցներից մեկն էր։ Ազդեցություն ունեին և՛ հին շուկայի հարևանությունը, և՛ մեծ առևտուրը Սոբորնի և Նիկոլաևյան (այժմ՝ Սեմաշկոյի) նրբանցքներում։ Բայց կարևոր դեր էր խաղում նաև առևտուրը հենց Մոսկովյան փողոցում։
Մոսկովյան փողոցում, որը երբեք չի փոխել իր անվանումը, ապրել է դոնցի հայտնի լրագրող Վիկտոր Սևսկին (Վենիամին Կրասնուշկին)։ Թիվ 9 տունը, որտեղ եղել է նրա բնակարանը, պահպանվել է մինչև այսօր։


== Պատկերասրահ ==
Մոսկովյան փողոցի շենքերը
		
		
		
		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Вера Волошинова. Ростов -на-Дону: улица Московская// газета «Молот». — 18.05.2012. № 65-66 — с. 6.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Улица Московская, дом 72
Организации и фирмы по Московской улице Archived 2017-08-06 at the Wayback Machine.
Краснушкин, Вениамин Алексеевич
Почтовый индекс улица Московская, г. Ростов-на-Дону
Արբո (այլ կիրառումներ)

Արբո, կարող է վերաբերել՝

Արբո - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում
Արբո - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում
Դամանհուր

Դամանհուր (մասրի՝ دمنهور, հին հունարեն՝ Ἑρμοῦ πόλις μικρά), քաղաք Եգիպտոսում, Նեղոսի Դելտայում, Բուհեյրա մուհաֆազի վարչական կենտրոնը։ 161 հզ. բնակչություն (1970)։ Երկաթուղային, ավտոմոբիլային և ջրային ուղիների հանգույց է, բամբակի և բրնձի մշակման կարևոր շրջանի կենտրոն։ Կան տեքստիլ, յուղի մշակման ձեռնարկություններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիմիր Կամեշ

Վլադիմիր Կամեշ (լատիշ․՝ Vladimirs Kamešs, հոկտեմբերի 28, 1988(1988-10-28), Լիեպայա, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լատվիացի ֆուտբոլիստ, «Չայկա» (Պեսչանոկոպսկոե) ակումբի և Լատվիայի հավաքականի հարձակվող։


== Կենսագրություն ==
Վլադիմիր Կամեշը Լիեպայայի «Մետալուրգի» սան է։ 2005 թվականին կատարել է նորամուտը Լատվիայի բարձրագույն լիգայում, հիմնականում խաղացել է երիտասարդական թիմում։ 2010 թվականի հուլիսին խաղային պրակտիկա ստանալու համար վարձավճարով տեղափոխվել է «Գուլբենե 2005» մինչև մրցաշրջանի ավարտը։ Դարձել է Լատվիայի Առաջին լիգայի հաղթող, ինչպես նաև ճանաչվել է առաջին լիգայի մրցաշրջանի լավագույն ֆուտբոլիստ։
2011 թվականի օգոստոսին Կամեշն ընտրվել է բարձրագույն լիգայի ամսվա լավագույն խաղացող, իսկ 2012 թվականին նորից ճանաչվել է ամսվա լավագույն խաղացող հոկտեմբեր-նոյեմբերին։ Դարձել է 2012 թվականի առաջնության լավագույն կիսապաշտպան և ֆուտբոլիստ։
2013 թվականի փետրվարի 18-ին պայմանագիր է կնքել Պերմի «Ամկարի» հետ երկուսուկես տարի ժամկետով։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Թիմային ===
«Մետալուրգ»Լատվիայի չեմպիոն (2) – 2005, 2009
Լատվիայի առաջնության արծաթե մեդալակիր – 2006, 2007, 2008, 2011
Լատվիայի գավաթակիր – 2006
Լատվիայի գավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից – 2005, 2011, 2012
Բալթիական լիգայի հաղթող – 2007«Մետալուրգ» երիտ․Լատվիայի Բարձրագույն լիգայի երիտասարդական թիմերի առաջնության չեմպիոն – 2007
Բարձրագույն լիգայի երիտասարդական թիմերի առաջնության բրոնզե մեդալակիր – 2008«Գուլբենե 2005»Լատվիայի Առաջին լիգայի հաղթող – 2010


=== Անհատական ===
Լատվիայի Առաջին լիգայի լավագույն խաղացող – 2010
Լատվիայի Բարձրագույն լիգայի լավագույն խաղացող – 2012
Լատվիայի Բարձրագույն լիգայի լավագույն կիսապաշտպան – 2012


== Ծանոթագրություններ ==
Նարանխո (գավառ)

Նարանխո (իսպ.՝ Naranjo), գավառ Կոստա Ռիկայի Ալախուելա նահանգում։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է նահանգի հարավային մասում։ Վարչական կենտրոնը Նարանխո քաղաքը։
Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է 45 005 մարդ։ Տարածքը՝ 126,62 կմ²։


== Պատմություն ==
Գավառը հիմնադրվել է 1867 թվականի հուլիսի 24-ին։ Կոչվել է տարածքում հայտնաբերված ցիտրուսային տունկերի անունով։


== Շրջաններ ==
Գավառը բաժանված է 8 շրջանների՝

Նարանխո
Սան Միգել
Սան Խոսե
Սիրրի Սուր
Սան Խերոնիմո
Սան Խուան
Ռոսարիո
Պալմիտոս


== Ծանոթագրություններ ==
Իզորելլա

Իզորելլա (իտալերեն՝  Isorella), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3533 մարդ, խտությունը՝ 236 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 15 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25010։ Հեռախոսային կոդ՝ 030։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunedidello.it/ Archived 2009-10-14 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Them (ալբոմ)

Them, Քինգ Դայմոնդի երրորդ ստուդիական ալբոմը, որը թողարկվել 1998 թվականին Roadrunner Records-ի կողմից։
Դա առաջին երկու գեղարվեստական հայցակարգի ալբոմներ են Քինգի և նրա հոգեկան հիվանդ տատիկի մասին, իսկ երկրորդը «Conspiracy» էր։ Քինգը ընկնում է ահավոր խելագարության մեջ իր տատիկի հետ և ձայները Ամոնի տնից էին, դրանք լսվում են միայն «Them»-ում։ Ալբոմը վաճառվել է ավելի քանի 200.000 միայն Հյուսիսային Ամերիկայում։
Անգլախոս ժողովուրդների պատմությունը

«Անգլիախոս ժողովուրդների պատմությունը» (անգլ․՝ A History of the English-Speaking Peoples) Բրիտանիայի, նրա նախկին գաղութների և ամբողջ աշխարհում ունեցած նրա կալվածքների մասին քառահատոր պատմագիտական աշխատություն է՝ գրված Ուինսթոն Չերչիլի կողմից, որը պատմում է Մեծ Բրիտանիա Կեսարի արշավանքից (55 թ.) մինչև Առաջին աշխարհամարտի սկսվելը (1914)։ Այն սկսվել է 1937-ին եւ վերջապես հրատարակել 1956-58 թվականները. դրանց հրատարակումը մի քանի անգամ հետաձգվել է պատերազմի եւ նրա այլ աշխատությունների վրա աշխատելու պատճառով։ Հատորները նաև հրատարակվել են միահատոր, հակիրճ տարբերակներով։


== Գրելը և հրատարակելը ==
Չերչիլը, ով հաջողության է հասել ատմագիտության մեջ՝ որպես մի երեխա, և որի մայրը ամերիկացի էր, ուներ ամուր հավատք, որն կոչվում էր «հատուկ փոխհարաբերություններ» Բրիտանիայի և իր Ազգերի համագործակցության (Ավստրալիա, Կանադա, Նոր Զելանդիա, Հարավային Աֆրիկա և այլն) ժողովրդի, որոնք միավորված էին Թագի ներքո, և Միացյալ Նահանգների ժողովրդի միջև, ովքեր դուրքս եկան թագի տակից և գնացին իրենց իսկ ճանապարհով։ Այսպիսով, նրա գրքում անդրադարձավ «անգլիախոս ժողովուրդների» երկու բաժիններին։
Հրատարակիչ Նյուման Ֆլոուվերի առաջարկով Չերչիլը սկսեց աշխատությունը 1930-ական թվականներին` այն ժամանակաշրջանում, որը իր պաշտոնական կենսագրիչ Մարտին Գիլբերտը «անապատի տարիներ» անվանեց, երբ նա իշխանության մեջ չէր։ Աշխատանքն ընդհատվել է 1939 թ.-ին, երբ սկսվեց Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը, իսկ հետո, երբ Չերչիլը նշանակվեց վարչապետ։ 1945-ին ավարտված պատերազմից հետո, Չերչիլը զբաղված էր՝ գրելով իր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ (անգլ․՝ The Second World War) աշխատությունը եւ հետո կրկին որպես վարչապետ 1951-1955 թվականներին։ Ուստի նա չէր կարող ավարտել իր այս աշխատությունը մինչեւ 1950-ականների։ Նա իր գիրքն ավարտին հասցրեց իր ութսունամյա հասակում։
Վերջին հատորի մեկ երրորդը նվիրված էր ամերիկյան քաղաքացիական պատերազմի մանրամասնություններին։ Սոցիալական պատմությունը, գյուղատնտեսական հեղափոխությունը եւ արդյունաբերական հեղափոխությունը հազիվ էին նշմարվում գրքում։ Քաղաքական հակառակորդ Կլեմենտ Ատտտը առաջարկել է, որ աշխատանքը պետք է վերնագրվեր «Բաներ պատմության մեջ, որոնք հետաքրքրեցին ինձ»։
Չնայած այդ քննադատություններին, գրքերը եղել են բեսթսելերներ եւ գնահատվել են դրականենորեն Ատլանտյան օվկիանոսի երկու կողմերում էլ։ Daily Telegraph- ում Ջ. Հ. Պլումբը գրել է. «Այս պատմությունը կգոյատևի ոչ միայն այն բանի համար, որ այն գրել է Սըր Ուինսթոնը, այլ նաեւ իր յուրահատուկությունների պատճառով` իր պատմական ուժը, պատերազմի եւ քաղաքականության բարի դատողությունը, զինվորների եւ պետական գործիչների, եւ նույնիսկ ավելին, քանի որ այն արտացոլում է իրենց կայսրության օրվա անգլիացիների ավանդույթը եւ զգացել իրենց երկրի անցյալը»։
Չորս հատորները հետեւյալներն են.

Բրիտանիայի ծնունդը (The Birth of Britain)
Նոր աշխարհը (The New World)
Հեղափոխության ժամանակաշրջանը (he Age of Revolution)
Մեծ ժողովրդավարություններ (The Great Democracies)


== Ծանոթագրություններ ==
Ջերմամեկուսացում

Ջերմամեկուսացում, ջերմային մեկուսացում, շենքերի ջերմային արդյունաբերական տեղակայանքների (կամ դրանց առանձին հանգույցների) սառնարանային խցերի խողովակաշարերի պաշտպանություն՝ շրջապատող միջավայրի հետ անցանկալի ջերմափոխանակությունից։
Օրինակ, շինարարությունում և ջերմաէներգետիկայում ջերմամեկուսացումն անհրաժեշտ է դեպի շրջապատող միջավայր ջերմային կորուստները փոքրացնելու իսկ սառնարանային և կրիոգենային տեխնիկայում՝ ջերմության ներհոսքից սարքավորումը պաշտպանելու համար։ Ջերմամեկուսացումն ապահովվում է ջերմամեկուսիչ նյութերից պատրաստած (թաղանթների, պատվածքների տեսքով) և ջերմահաղորդականությունը դժվարացնող հատուկ պաշտպանական ծածկույթներով։ Այդ ջերմապաշտպան միջոցները նույնպես անվանում են ջերմամեկուսացում։


== Կոնվեկտիվ ջերմափոխանակություն ==
Առավելապես կոնվեկտիվ ջերմափոխանակության դեպքում ջերմամեկուսացման համար օգտագործում են օդի համար անթափանց նյութի շերտեր պարունակող պաշտպանական ծածկույթներ, ճառագայթային ջերմափոխանակության դեպքում՝ ջերմային ճառագայթումն անդրադարձնող նյութերից (օրինակ մետաղաթաղանթից մետաղապատ լավսանային թաղանթից) պատրաստված կոնստրուկցիաներ իսկ ջերմահաղորդականության դեպքում՝ զարգացած ծակոտկեն կառուցվածքով նյութեր։


== Ջերմամեկուսացման խնդիրներ ==
Շենքերի ջերմամեկուսացման խնդիրն է տարվա ցուրտ ժամանակաշրջանում փոքրացնել ջերմության կորուստները և արտաքին օդի ջերմաստիճանի տատանումների դեպքում օրվա ընթացքում սենյակներում ապահովել հարաբերական կայուն ջերմաստիճան՝ ջերմամեկուսացման համար կիրառելով արդյունավետ ջերմամեկուսիչ նյութեր՝ հնարավոր է էականորեն փոքրացնել պատող կոնստրուկցիաների հաստությունն ու նվազեցնել դրանց զանգվածը և այդպիսով պակասեցնել հիմնական շինանյութերի՝ աղյուս, ցեմենտ, պողպատ և այլն ծախսն ու մեծացնել հավաքովի տարրերի թույլատրելի չափերը ջերմային արդյունաբերական տեղակայանքներում արդյունաբերական վառարաններում կաթսաներում ավտոկլավներում են ջերմամեկուսացումն ապահովում է վառելիքի զգալի տնտեսում նպաստում է ջերմային ագրեգատների հզորության ավելացմանն ու դրանց օգտակար գործողության գործակցի մեծացմանը տեխնոլոգիական պրոցեսների ինտենսիվացմանը հիմնական նյութերի ծախսի նվազեցմանը։


== Կիրառում ==
Բարձր ջերմաստիճաններում աշխատող տեղակայանքների ջերմամեկուսացումն նպաստում է նաև տաք արտադրամասերում սպասարկող անձնակազմի աշխատանքի համար անհրաժեշտ սանիտարահիգիենիկ պայմաններ ստեղծելուն և արտադրական տրավմատիգմը կանխելուն ջերմամեկուսացումն մեծ նշանակություն ունի սառնարանային տեխնիկայում որտեղ սառնարանային ագրեգատների և մեքենաների սառեցումը կապված է էներգիայի զգալի ծախսի հետ ջերմամեկուսացւմն անհրաժեշտ տարր է տրանսպորտային միջոցների նավեր երկաթուղային վագոններ են կոնստրուկցիաներում՝ սրահներում միկրոկլիմայական պայմանների պահպանման մարդատար տրանսպորտի միջոցներում էներգիայի նվազագույն ծախսումներով անհրաժեշտ ջերմաստիճանների ապահովման բեռնատար տրանսպորտի միջոցներում համար։


== Տես նաև ==
Ջերմամեկուսիչ նյութեր
Կոնվեկցիա
Շինարարական ջերմատեխնիկա
Անատոլի Բոգդանովիչ

Անատոլի Ալեքսանդրովիչ Բոգդանովիչ (ռուս.՝ Анато́лий Александро́вич Богдано́вич, հունիսի 27, 1941(1941-06-27), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 21, 2018(2018-10-21), Խիմկի, Մոսկվայի մարզ, Ռուսաստան), խորհրդային  և ռուս բանաստեղծ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Դոնի Ռոստով քաղաքում 1941 թվականի հունիսի 27-ին։ Նրա հայրը զոհվել է ռազմաճակատում։ Նա սկսել է գրել 7-րդ դասարանում։
Անատոլի Բոգդանովիչը աշխատել է շրջանային թերթում, «Զնամենոսեց» ամսագրում, եղել է «Սովետսկայա Ռոսիա» հրատարակչության պոեզիայի բաժնի խմբագիր։ Հրապարակվել է «Օկտյաբր», «Զնամյա», «Օգոնյոկ», «Նաշ սովրեմեննիկ», «Մոսկվա» ամսագրերում։
Նրա առաջին գիրքը լույս է տեսել 1972 թվականին։ Շուտով նա ընդունվել է ԽՍՀՄ գրողների միություն, նա հաճախ է մասնակցել ռադիոյի և հեռուստատեսության բանաստեղծական հանդիպումներին, նրա բանաստեղծություններով կոմպոզիտորները գրել են երգեր։
Ստեղծագործական կյանքի վերելքին Անատոլի Ալեքսանդրովիչը ծանր հիվանդացել է և անշարժացել, բայց շարունակել է իր գործը. մինչև հիվանդությունը նա հրատարակել էր 7 գիրք, հիվանդությունից հետո` 12։


== Մրցանակներ ==
Անատոլի Բոգդանովիչը բազմաթիվ մրցանակների և մրցանակների դափնեկիր է, այդ թվում՝

«Արիության և ստեղծագործական հաջողությունների համար» Նիկոլայ Օստրովսկու միջազգային մրցանակ
մարմնամարզուհի Ելենա Մուխինայի անվան «Եվ խոսքը կարձագանքի» ազգային մրցանակի «Տարվա գրող» անվանակարգի հաղթող


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Смирнова И. «Удивляться не перестаю, что живу и жить не устаю…»
Խոմինո (գյուղ, Սումիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽոմինոԽոմինո (ուկրաիներեն՝ Хомине), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Խոմինո գյուղում բնակվում էր 76 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հուսեյնկուլի Սարաբսկի

Հուսեյնկուլի Մալիք օղլի Ռզաև (ադրբ.՝ Hüseynqulu Məlik oğlu Rzayev, մարտի 20, 1879(1879-03-20), Բաքու, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 16, 1945(1945-02-16), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի օպերային երգիչ, դերասան, ռեժիսոր, մանկավարժ, թատերական գործիչ, Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1932), Ադրբեջանի պրոֆեսիոնալ երաժշտական թատրոնի հիմնադիրներից մեկը;


== Կենսագրություն ==
Հուսեյնկուլի Սարաբսկին ծնվել է 1879 թվականին Բաքվում։ Դեռ փոքր տարիքից նրա մոտ արտահայտվում էր յուրահատուկ երաժշտական կարողություններ։ 1891 թվականին Հուսեյնլուլին առաջին անգամ տեսավ թատերական ներկայացում `ադրբեջանական սիրողական դերասանների «Խան Սարաբսկի» բեմադրությունը։ Նա տասներկու տարեկան էր։ Այդ պատճառով ստացել է Սարաբսկի մականունը։ Այդ մականունը նա ապագայում օգտագործեց որպես բեմական անուն։
Դերասանական պրոֆեսիոնալ գործունեությունն սկսել է 1902 թվականից։ Սարաբսկու առաջին ելույթը տեղի է ունեցել Բաքվում 1902 թվականին։ Ուզեիր Հաջիբեկովը ընտրեց նրան նվագել «Լեյլի և Մեջնուն»ի օպերայի գլխավոր դերը `1908 թվականին։
Աշխատել է «Նիջաթ» և «Սաֆա» ընկերությունների առաջին ադրբեջանական խմբերում, ապա ինքն է թատերական խմբեր կազմել և հանդես եկել Թբիլիսիյում, Երևանում, Վլադիկավկազում, Թավրիզում, Ռաշթում, Թեհրանում և այլ քաղաքներում։ 1923-1926 թվականներին նա հիմնադրել է թատերախումբը Շամախիում և դրամատիկական թատրոն Աղդամում։
Սարաբսկին մահացել է 1945 թվականին։ Իր մահից առաջ նա ցանկացավ տեսնել օպերային երգչուհի Հաղիղաթ Ռզաևային, խնդրելով նրան կատարել «Լեյլի և Մեջնուն»ից արիա։


== Ծանոթագրություններ ==
Պադալկի (գյուղ, Պոլտավայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊադալկիՊադալկի (ուկրաիներեն՝ Падалки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում։
1987 թվականի տվյալներով Պադալկի գյուղում բնակվում էր 600 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նինա Բոխյան

Նինա Սերգեյի Բոխյան (դեկտեմբերի 20, 1915(1915-12-20), Նոր Բայազետ, Նոր Բայազետի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 4, 2002(2002-06-04), Գյումրի, Հայաստան), հայ դերասանուհի։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1974)։


== Կենսագրություն ==
1936-2002 թվականներին եղել է Լենինականի դրամատիկական թատրոնի դերասանուհի, 1950-1958 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ԳԽ պատգամավոր։ Դերակատարումներն աչքի են ընկել դրամատիկ-քնարական ընդգծված շնչով, խոսքի պաթետիկ հնչերանգով։


== Դերեր ==
Մարգարիտ՝ Շիրվանզադեի «Պատվի համար»
Շուշան՝ Շիրվանզադեի «Չար ոգի»
Նատաշա՝ Մ. Գորկու «Հատակում»
Լուիզա՝ Ֆ. Շիլլերի «Ավազակներ»
Նուարդ՝ Ն. Զարյանի «Արա Գեղեցիկ»
Նինա՝ Գալինի «Ռետրո»Նկարահանվել է կինոյում՝

Եվ կրկնվելու է ամեն ինչ, 1989
«Ուրախ ավտոբուս», 2000


== Գրականություն ==
Փաշայան Ռ., Նինա Բոխյան, Ե., 1984։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավերկինի փողոց (Յալթա)

Ավերկինի փողոց (ռուս.՝ Улица Аверкина), փողոց Ղրիմի Յալթա քաղաքում։ Անվանվել է խորհրդային զորահրամանատար, 48-րդ առանձին հեծելազորային դիվիզիայի հրամանատար գեներալ-մայոր Դմիտրի Իվանովիչ Ավերկինի (1894-1941) պատվին։ Սկիզբ է առնում բնակելի շենքերի բակերից և ավարտվում Մոշկարինի փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 550 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Յալթա քաղաքի Ավերկինի փողոցը սկսվում է բնակելի շենքերի բակերից, ընթանալով հարավարևելյան ուղղությամբ՝ 180 աստիճանով շրջադարձ է կատարում դեպի հյուսիս-արևմուտք և ավարտվում Մոշկարինի փողոցի հետ հատումով։ Փողոցում կա համարակալված 34 շինություն։ Երկարությունը 550 մետր է։
Ավերկինի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 298609։
Փողոցն անվանվել է խորհրդային զորահրամանատար, 48-րդ առանձին հեծելազորային դիվիզիայի հրամանատար գեներալ-մայոր Դմիտրի Իվանովիչ Ավերկինի (1894-1941) պատվին։ Նա կարճ ժամանակ եղել է Ղրիմի պարտիզանական 4-րդ ջոկատի հրամանատարը։ 1941 թվականի դեկտեմբերի 9-ին (այլ աղբյուրներով` 10-ին կամ 13-ին) պետական արգելոցում պարտիզանների կայանակետը ենթարկվել է հակառակորդի` ռումինական զորամիավորումների հարձակմանը։ Գեներալ Ավերկինի ճակատագիրը ստույգ հայտնի չէ, սակայն նրա մարմինը ավելի ուշ հայտնաբերվել է Ատ-Բաշ լեռից դեպի հյուսիս-արևմուտք` Բեշ-Տեկնե աղբյուրի մոտակայքում և ճանաչվել է զինվորական համազգեստով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Аверкина в Ялте
Подробная карта улица Аверкина, город Ялта со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карта


== Արտաքին հղումներ ==
г. Ялта, улица Аверкина Archived 2019-04-17 at the Wayback Machine.
Սիսա (կոմունա)

Սիսա (իտալերեն՝ Sissa), կոմունա Իտալիայում, Գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պարմա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3945 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 94 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 42 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 43018։ Հեռախոսային կոդը՝ 0521։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ առաքյալ Հակոբոս Ավագը։ Տոնը նշվում է հուլիսի 25-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Դարբին (թերթ)

«Դարբին», շաբաթաթերթ։ Հրատարակվել է 1911 թվականին, Թիֆլիսում։ Խմբագիր-հրատարակիչներ՝ Գևորգ Տեր-Ղևոնդյան, Աստղիկ Երիցյան։
Լուսաբանել է դպրոցական և մանկավարժական կյանքը, տպագրել գիտական, մասնավորապես, քաղաքատնտեսական նյութեր։ Թարգմանաբար լույս է ընծայել եվրոպական գրողների երկերից, հաղորդել լուրեր միջազգային իրադրության մասին։ Ունեցել է ֆելիետոնների, երգիծական մանրապատումների և հայտարարությունների բաժիններ։
Նևելի շրջան

Նևելի շրջան (ռուս.՝ Невельский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պսկովի մարզում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նեվել։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2689,9 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 26657 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9,91 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Գրիգոր VIII (հակապապ)

Գրիգոր VIII (լատ.՝ Gregorius Octavus, ավազանի անունը՝ Մորիս Բուրդին, 11-րդ դար, Կորեզ, Լիմուզան - 1137, Կավա դե Տիրենի, Սալեռնո, Կամպանիա, Իտալիա), Հռոմի Կաթոլիկ եկեղեցու հակապապ 1118 (մարտի 10)-1121 (ապրիլի 22) թվականներին։


== Կենսագրություն ==
Մորիս Բուրդինը ծնվել է Ֆրանսիայի Լիմուզան երկրամասում։ Կրթություն ստացել է Կլյունի քաղաքի համանուն վանքում, Լիմոժում և Կաստիլիայում։ Եղել է սարկավագ Տոլեդոյում, և 1098 (1099) թվականին կլյունեցիները նրան երաշխավորում են որպես եպիսկոպոս Պորտուգալիայի Կոիմբրա քաղաքում։ 1111 թվականին, չորս տարի Սուրբ Երկրում ուխտագնացությունից հետո, Մորիսը դառնում է Պորտուգալիայի Բրագա քաղաքի արքեպիսկոպոս։
Նա եղել է Հենրիխ (Էնրիկե) Բուրգունդացու հավատարիմ դաշնակիցը պորտուգալական եկեղեցին վերակազմավորելու գործում։ Հենրիխը Կաստիլիայի թագավորի վասալն էր։ 1114 թվականին նա ներքաշում է Մորիսին Կաստիլիայում պապական ներկայացուցիչ Բերնարդ Տոլեդոյի հետ վեճի մեջ։ Արդյունքում Մորիսին կանչում են Հռոմ։ Նրան հաջողվում է հեղինակություն ձեռք բերել Պասքալիս II պապի մոտ, և 1116 թվականին պապը նրան որպես պատվիրակ ուղարկում  է Հենրիխ V (1105–1125) գերմանացի թագավորի մոտ։ Այդժամ պապը փախչում է Հռոմից, և Մորիսն անցնում է արքայի կողմը։ Վերջինս գալիս է Հռոմ, և 1117 թվականի մարտի 23-ին Զատկի օրը Մորիսը կրկնակի թագադրում է նրան, քանի որ նախորդ թագադրումը, որն անցկացրել էր Պասքալիս II-ը, հայտարարվում է անօրինական։ Այդ մասին իմանալով՝ Պասքալիսը հեռացնում է Հենրիխ թագավորին եկեղեցուց, իսկ Մորիսին՝ ծառայությունից։
Երբ Պասքալիսը մահանում է 1118 թվականին, Հենրիխը Հռոմից վտարում է նորընտիր Գելասիոս II պապին (1118–1119), քանի որ նա հրաժարվել էր կազմակերպել կայսեր հանդիսավոր այցը։ Կարդինալների մի մասը, որոնք Հենրիխի կողմնակիցներն էին, չեղյալ են համարում Գելասիոսի ընտրությունը և Մորիսը հայտարարվում է նոր պապ։ Նա վերցնում է Գրիգոր VIII անունը։ Կապուայում ապաստանելով 1118 թվականի ապրիլի 7-ին՝ Գելասիոսը Հենրիխ V-ին և Գրիգոր VIII պապին հեռացնում է եկեղեցուց։
1119 թվականին Գելասիոս II-ի մահից հետո նոր պապ ընտրվում է Կալիստոս II-ը, և Հենրիխ V-ը ստիպված էր փոխզիջումների գնալ պապական աթոռի հետ։ Դա ավարտվում է Վորմսի համաձայնագրի ստորագրությամբ (1122 թվականի սեպտեմբերի 22)։ Գրիգոր VIII պապն այլևս արքային պետք չէր։ Երբ Կալիստոս II-ը մտնում է Հռոմ, նա հեռանում է Սուտրի։ 1121 թվականի ապրիլին ութօրյա պաշարումից հետո տեղի բնակիչները մատնում են հակապապին։ Գրիգորը ձերբակալվում է, իսկ ավելի ուշ՝ տեղափոխվում Սալերնոյի Լա Կավա եկեղեցի (La Trinità della Cava), որտեղ և 16 տարի անց՝ 1137 թվականին մահանում է։


== Տես նաև ==
Հռոմի պապերի ու հակապապերի ցանկ
Հակապապ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Cardinals of the Roman Catholic Church: Election of March 8, 1118
The Catholic Encyclopedia
Memrise

Memrise (արտասանվում է «մեմրայզ»), առցանց դասընթացներ սովորելու գործիք է։ Դասընթացները ստեղծվում են Memrise համայնքի կողմից։ Դրանց հիմնական նպատակը լեզու սովորեցնելն է։ Կայքը ներառում է նաև ակադեմիական և ոչ ակադեմիական առարկաների ուսուցում, ինչպիսիք են երաժշտությունը, պատմությունը, աշխարհագրությունը, մաթեմատիկան, հիշողության մարզումը և փիլիսոփայությունը։ Memrise-ն օգտագործում է մեմեր պարունակող ֆլեշ քարտեր և «ընդմիջումների ազդեցություն», որպեսզի արագացնի և հեշտացնի ուսուցման գործընթացը։


== Ստեղծում և զարգացում ==
Memrise-ի համահիմնադիրներն են նյարդաբան Գրեգ Դետրը (մասնագիտացումը՝ հիշողություն և մոռացում) և Էդ Քուքը։ Վերջինս Memrise-ի գործադիր տնօրենն է և Աշխարհի հիշողության առաջնության գրոսմայստեր։ Վեբկայքի բետա տարբերակը թողարկվել է Փրինսթոնյան ձեռնարկատիրության ակումբի 2009 թվականին անցկացրած TigerLaunch մրցույթը հաղթելուց հետո։ 2012 թվականի հոկտեմբերի մեկին 100 օգտատեր հնարավորություն ստացան փորձարկել վեբկայքը, որը կոչվում էր Memrise 1.0: 2013 թվականի մայիսին Memrise-ի հավելվածն արդեն հասանելի էր App Store-ում և Google Play-ում։ 


== Մրցանակներ ==
2010 թվականի հուլիսին Memrise-ը դարձավ London Mini-Seedcamp մրցույթի հաղթողներից մեկը։ 2010 թվականի նոյեմբերին կայքը ճանաչվեց TechCrunch Europas-ի «Լավագույն նոր ստարտափ անվանակարգի» ֆինալիստ։ 2011 թվականի մարտին Memrise-ն ընտրվեց Techstars Boston-ի ստարտափ։


== Memrise մրցանակ ==
2014 թվականի նոյեմբերին Լոնդոնի համալսարանական քոլեջի հետ համատեղ Memrise-ը ստեղծեց Memrise մրցանակը։ Այն մարտահրավեր է ստեղծել առավել հզոր մեթոդ նոր ինֆորմացիա հիշելու համար։ Մրցանակը կազմում է 10.000 դոլար։


== Հակասություններ ==
2012 թվականի սեպտեմբերին կայքի առաջատարների աղյուսակը ժամանակավորապես դադարել է գործել «լայնածավալ խաբեության» պատճառով։ Որոշ օգտատերեր օգտագործում էին բոտեր և ոչ ինտենսիվ մեխանիզմներ, որպեսզի ստանան միավորներ։ Դրան ի պատասխան, ադմինիստրատորները հրապարակեցին նոր առաջատարների աղյուսակ։


== Մամուլ ==
2011 թվականին Memrise-ը վերանայվել է AOL's Daily Finance, the MIT Technology Review, MSNBC և Gizmodo-ի կողմից։


== Տես նաև ==
Duolingo
Մնեմոնիկա
Լոկիի մեթոդ
Հիշողություն


== Արտաքին հղումներ ==
Memrise-ն ուսուցումը դարձնում է արագ, հաճելի և արդյունավետ (անգլ.)
Ինչպե՞ս զարգացնել բառապաշարը (ռուս.)


== Ծանոթագրություններ ==
Միզուլա (լիճ)

Միզուլա (անգլ.՝ Missoula), հնագույն սառցադաշտային լիճ  ժամանակակից ԱՄՆ Մոնտանա նահանգի արևմտյան մասում։ Գոյացել է աստիճանաբար սառցադաշտային ժամանակաշրջանի վերջին, 15-13 հազար տարի առաջ։ Զբաղեցնում էր մոտ 7770 կմ² տարածք, ծավալը կազմում էր մոտ 2100 կմ³ (ժամանակակից Միչիգան լճի ծավալի գրեթե կեսը)։ Գտնվում է Միզուլա քաղաքից 68 մղոն հյուսիս-արևմուտք, Մոնտանա թիվ 382 մայրուղուց արևելք։ 1966 թվականին հայտարարվել է բնության ազգային հուշարձան։
Լճի հետազոտությունն հիմք է հանդիսացել  ամերիկացի երկրաբան Ջոն Հարլեն Բրետսի տեղանքի դիլյուվիալ ծագման տեսության հիմնավորման համար, որի ուսումնասիրության առարկան Քանելդ Սքաբլենդ անվամբ հայտնի  տեղանքն էր։ Լճի ձևավորումը կապված է Կորդիլերյան սառցադաշտի լեզվակի առաջխաղացման հետ, ինչը հանգեցրել է Կլարկ-Ֆորկ գետի վրա բնական սառցե ամբարտակի ձևավորմանը։ Պատվարի ենթադրյալ բարձրությունը կազմել է մոտ 610 մ։
Սառցե պատնեշի պարբերական փլուզումները  աղետալի միզուլական ջրհեղեղների պատճառ են դարձել, որոնք պատուհասել են ժամանակակից Վաշինգտոնի նահանգի արևելյան հատվածին և շարունակել հոսքը Կոլումբիա գետի կիրճով, 2000 տարվաի ընթացքում շուրջ 40 անգամ։ Այդ մասշտաբային ջրհեղեղները ողողել են ընդհանուր առմամբ մոտ 210 կմ³ լյոսային  և նստվածքային նյութ և տեղափոխել այն հոսանքն ի վար։

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Տասներկու

Տասներկու (12), բնական թիվ է, գտնվում է 11-ի և 13-ի միջև։ Երրորդը՝ ձևավոր թվերում, առաջինը՝ ավելորդ թվերում։ Նշվում է նաև դյուժին բառով։ 122 = 144 հնում կոչվում էր գրոսս (մեծ դյուժին), իսկ 123 = 1728 կոչվում էր՝ մասսա։


== Մաթեմատիկայում ==

կարգային անունը՝ տասներկուերորդ
Պյութագորասի թիվ է՝ 52+122=132
տասներկուսն են՝Դոդեկաեդրի նիստերը1012-ի անունն է տրիլիոն, SI միավորների նախդիրներն են՝ Տերա- (Տ) և պիկո- (պ)10−12-ի համար։


== Այլ բնագավառներում ==
տասներկուսը՝Մագնեզիումի ատոմային թիվն էհայերենի այբուբենի տառերով գրելաձևը՝ ԺԲ
տասներկուսն են՝ժամատախտակի բաժանումները և թվերը;
տարվա ամիսները, 12-րդը դեկտեմբերն է;
Հունական դիցաբանությունում` Հերակլեսի քաջագործությունները։12-ը Ֆրանսիայի Ավերոն դեպարտամենտի կարգային թիվն է։


== Բժշկություն ==
տասներկումատնյա աղի


== Ծանոթագրություններ ==
Նեդ Լոք

Նորբերտ «Նեդ» Լոք (1919 թ. դեկտեմբերի 25 - 1992 թ. փետրվարի 4) ամերիկացի հեռուստատեսային արտիստ և գրող, ռադիոհաղորդավար և քաղաքական գործիչ։ Ծնվել է Ռեդ Վինգ քաղաքում (Մինեսոտա)։ Նեդ Լոքն առավել հայտնի էր 1961-1976 թվականներին WGN-TV-ի Bozo's Circus- ում «Օղակների տիրակալ Նեդի» դերով։  Նա տեղափոխվեց Միսսուրի նահանգի Քիմբերլինգ Սիթի, ուր քաղաքապետ էր մինչև 1992 թվականը։
Լոքը մահացավ լյարդի քաղցկեղից Քիմբերլինգ քաղաքում 1992 թվականի փետրվարի 4-ին՝ 72 տարեկան հասակում 


== Հղումներ ==
Ստրաբոն

Ստրաբոն (հուն․՝ Στράβων, մոտ մ. թ. ա. 63, Ամասիա, Հունաստան - ոչ վաղ քան 21 և ոչ ուշ քան 24, Ամասիա, Հունաստան), հույն պատմիչ և աշխարհագրագետ։ Հեղինակել է «Պատմություն» (չի պահպանվել) և «Աշխարհագրություն» երկասիրությունները։
Ստրաբոնը ծնվել է բարձրաշխարհիկ ընտանիքում։ Սովորել է Նյուսայի և Հռոմի ճարտասանական դպրոցներում։ Ստացել է փիլիսոփայական կրթություն։ Ստրաբոնը ճանապարհորդել է Հունաստանում, Փոքր Ասիայում, Հայաստանում, Իտալիայում և Եգիպտոսում։ Գրել է «Պատմական հիշատակարաններ» խորագրով աշխատությունը՝ բաղկացած 43 գրքից։ Մ. թ. ա. 145–127 թվականների իրադարձությունների մասին պատմող այդ երկից պատառիկներ են հասել մեզ։ Մ. թ. ա. 7 թվականից սկսել է գրել իր հռչակավոր «Աշխարհագրությունը», որը շարունակությունն է «Պատմական հիշատակարանների»։ «Աշխարհագրություն» երկում Ստրաբոնը շարադրել է և՜ իր տեսածն ու ուսումնասիրածը, և՜ օգտվել է անտիկ շատ հեղինակների գործերից։ «Աշխարհագրություն» երկը բաղկացած է 17 գրքից։ Նա շարադրել է Եվրոպայի, Ասիայի և Աֆրիկայի երկրների ֆիզիկական ու պատմական աշխարհագրությունը, հարուստ տեղեկություններ հաղորդել այդ երկրների քաղաքական պատմության և հասարակական հարաբերությունների վերաբերյալ։ Հեղինակի մտահղացմամբ՝ «Աշխարհագրությունը» պետք է գործնական ձեռնարկ լիներ Հռոմի պետական գործիչների համար։ Ստրաբոնի «Աշխարհագրությունը» անգնահատելի սկզբնաղբյուր է նաև Հայաստանի բնության, պատմության, աշխարհագրության, տնտեսության, մշակույթի մասին, նրա հաղորդած որոշ տեղեկություններ եզակի են, առանց որոնց հնարավոր չէ բավարար չափով կողմնորոշվել մ. թ. ա. 2-1-ին դարերի Հայոց պատմության բազմաթիվ հարցեր ուսումնասիրելիս։ Ստրաբոնը քննադատաբար է օգտագործել սկզբնաղբյուրները՝ դրանք ճշտելով ու լրացնելով։ Նրա «Աշխարհագրություն» երկը ժամանակի յուրատեսակ պատմաաշխարհագրական հանրագիտարան է։


== Ստրաբոնը հայերի մասին ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ստրաբոնի մասին հոդվածը «Դպրոցական Մեծ Հանրագիտարանում»
Ազդ (բանաստեղծություն)

«Ազդ», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1890 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1890 թվականւն հոկտեմբերի 18-ին։
Ինքնագիրը չի պահպանվել։
Առաջին անգամ «Պահպանողականներին» ենթավերնագրով տպագրվել է 1892 թվականին «Մուրճ» ամսագրի №1-ի 32-րդ էջում։
Այնուհետև, առանց ենթավերնագրի, լույս է տեսել Մոսկվայում՝ 1892 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների II հատորում (էջ 135), որտեղից և արտատպվել է։


== Ծանոթագրություններ ==
Նոձավաոնսեն

Նոձավաոնսեն (ճապ.՝  野沢温泉村  'Նոձավաոնսեն-մուրա'), գյուղ Ճապոնիայում։ Գտնվում է Նագանոյի պրեֆեկտուրայում։ Գյուղի ամբողջ մակերեսը կազմում է 57,95 կմ², բնակչությունը՝ 3607 մարդ, իսկ խտությունը 62,24 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Գյուղը գտնվում է Հոնսյու կղզում, Նագանոյի պրեֆեկտուրայում Տյուբու տարածաշրջանում։ Այն սահմանակից է Իիյամա քաղաքի և Կիձիմադայրա, Սակաե գյուղերի հետ։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը կազմում է 3607 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), խտությունը՝ 62,24 մարդ/կմ²։


== Սիմվոլիզմ ==
Գյուղի ծառը համարվում է  Fagus crenata-ն, ծաղիկը՝ շաղգամը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2009-08-31 at the Wayback Machine.(ճապոներեն)
Ռուբեն Հասան-Ջալալյան

Ռուբեն Հասան-Ջալալյան (1840, Երևան, Ռուսական կայսրություն - 1902, Երևան, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն), հայ բանաստեղծ, հասարակական գործիչ։ 
Ավարտել է Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանը և Պետերբուրգի համալսարանի արևելագիտական ֆակուլտետը։ Բանաստեղծություններ է տպագրել «Հյուսիսափայլում» («Արաքս և Կուր գետերի գանգատը», 1861, «Կյանք», 1862, ևն)։ 1880-ական թթ. Երևանում կազմակերպել է «Հայասեր-ազգասեր» միությունը, որի հիմնական նպատակը արևմտահայության ազատագրումն էր։ 1884 թվականին ցարական կառավարությունը նրան աքսորել է։ Վերադառնալուց հետո Հասան-Ջալալյանը փաստաբան է աշխատել Վաղարշապատում։
Անձնական ունիա

Անձնական ունիա, բանկային և արդյունաբերական խոշոր մոնոպոլիաների միահյուսման ձև։ Բանկերի և հզոր առևտրաարդյունաբերական ձեռնարկությունների սերտաճման գործընթացը տեղի է ունենում արժեթղթերի ձեռքբերման միջոցով, երբ բանկերի ղեկավարները դառնում են արդյունաբերական ընկերությունների տնօրեններ, վարչությունների ու դիտորդ խորհուրդների անդամներ և հակառակը։ Բանկերի և արդյունաբերության անձնական ունիան լրացվում է անձնական ունիայով՝ պետության հետ։


== Տես նաև ==
Իմպերիալիզմ
Պետական մոնոպոլիա
Կապիտալիզմ
Դինաստիական ունիա
Բնապատկեր Օվերում անձրևին

«Բնապատկեր Օվերում անձրևին» (ֆր.՝ Paysage d'Auvers sous la pluie), հոլանդացի նկարիչ, պոստիմպրեսիոնիզմի և էքսպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ Վինսենթ վան Գոգի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1890 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 50,3 × 100,2 սմ։
Այսօր «Բնապատկեր Օվերում անձրևին» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Քարդիֆի ազգային պատկերասրահում (Քարդիֆ, Միացյալ Թագավորություն)։


== Պատմություն ==
1890 թվականի մայիսին Վինսենթ վան Գոգը Սեն Ռեմի դը Պրովանսից տեղափոխվում է Փարիզից հյուսիս գտնվող Օվեր սյուր Ուազ բնակավայր։ Այստեղ նկարիչը գտնվում էր բժիշկ և մեկենաս Պոլ Գաշեի հսկողության ներքո։
Հունիսի 17-ից 27-ն ընկած ժամանակահատվածում նկարիչը վրձնել է շուրջ տասներեք նկար՝ 50 × 100 սմ կտավների վրա, որտեղ պատկերել էր Օվերի շրջակայքի դաշտերն ու այգիները։
1920 թվականին Փարիզում «Բնապատկեր Օվերում անձրևին» ստեղծագործությունը ձեռք է բերում Գվենդոլին Դեյվիսը, իսկ 1952 թվականին նա վաճառում է նկարը Քարդիֆի ազգային պատկերասրահին։


== Նկարագիր ==
«Բնապատկեր Օվերում անձրևին» ստեղծագործությունում հեղինակը վրձնել է սաստիկ քամուց առաջացած անձրևի շերտեր՝ հիմնականում ուղղահայաց ուղղությամբ։ Կտավի հիմնական գույները մանուշակագույնը, դեղինն ու կանաչն են։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Jacob Baart de la Faille, L'Œuvre de Vincent van Gogh, catalogue raisonné, ouvrage accompagné de la reproduction de plus de 1600 tableaux, dessins, aquarelles et gravures du maître, 6 volumes, éditions G. van Oest, Paris & Bruxelles, 1928.


== Արտաքին հղումներ ==
«GOGH, Vincent van (1853 - 1890), Rain - Auvers»։ National Museum Wales - National Museum Cardiff։ Վերցված է 2020-04-23  (անգլ.)