armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Չամուրլու (Օրդուի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չամուրլու (այլ կիրառումներ)Չամուրլու, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Օրդուի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Հայ ավետարանական եկեղեցու Հյուսիսային Ամերիկայի համայնք

Հայ ավետարանական եկեղեցու Հյուսիսային Ամերիկայի համայնք, 


== Առաջին եկեղեցիները ==
Ամերիկահայ առաջին աղոթատեղին՝ ավետարանական Մարտիրոսաց հայ ժողովական եկեղեցին, հիմնվել է 1881 թվականին, Ուստրում։ Հետագա տարիներին հայ ավետարանական համայնքներ են ձևավորվել և եկեղեցիներ են կառուցվել Նյու Յորք, Բոստոն, Ուոթերթաուն, Փրովիդենս, Ֆրեզնո, Նյու Ջերսի, Չիկագո, Լոս Անջելես, Ֆիլադելֆիա, Դետրոյտ և այլ քաղաքներում։ Եկեղեցիներին կից հիմնվել են տիկնանց օժանդակ, երիտասարդական և պատանեկան միություններ, վարժարաններ, ավետարանի դասընթացներ։ 20-րդ դարի սկզբին երկրով մեկ տարածված ավետարանական եկեղեցիները միավորվել են՝ ստեղծելով միջեկեղեցական կազմավորումներ (1901 թվականին Ոատրում՝ ԱՄՆ-ի Արևելյան նահանգների, իսկ 1908 թվականին արևմտակողմի՝ Կալիֆոռնիայի Ֆրեզնոյի Առաջին հայ ավետարանական եկեղեցին հայ ավետարանական եկեղեցիների միությունները)։


== Ավետարանական միություններ ==
1918 թվականին Նյու Ջերսիում հիմնվել է Ամերիկայի հայ ավետարանչական ընկերակցությունը (Armenian Missionary Association of America), որը հայ ավետարանական եկեղեցիների գործունեության կազմակերպիչն է և գործադիր մարմինը, հայ ավետարանական առաջին և միակ միսիոներական կազմակերպությունը (գործադիր տնօրեն՝ ժիրայր Սողոմյան)։ 1971 թվականին ստեղծվել է Հյուսիսային Ամերիկայի հայ ավետարանական միությունը (կենտրոնը՝ Նյու Ջերսի), որն ընդգրկում է ԱՄՆ-ի 20 ավետարանական եկեղեցիներ։ Լոս Անջելեսում գործում է Հայ ավետարանական ընկերային ծառայության կենտրոնը։ Նյու Ջերսիում է գտնվում նաև Հայ ավետարանական համաշխարհային խորհրդի կենտրոնատեղին (հիմնվել է 1980-ական թվականների սկզբին), որը վարում է միությունների ընդհանուր գործերը։ 


== Պարբերականներ ==
ԱՄՆ-ի հայ ավետարանականները հրատարակել են «Կոչնակ» (1900-1960, Բոստոն, Նյու Յորք), «Ջանասեր» (1916-1923), «Ավետագիր» (1945-1947, Նյու Յորք) հանդեսները։ Ներկայումս լույս են տեսնում Ամերիկայի հայ ավետարանչական ընկերակցության «Լրաբեր» (1965 թվականից, Նյու Ջերսի) ամսագիրը, Հյուսիսային Ամերիկայի հայ ավետարանական միության “Forum” (1975 թվականից) և «Զհացմհր հանապազորդ», “AMAA” (Armenian Missionary Association of America) պարբերականները։
Մարերի (անձնավորություն)

Մարերին Հայկ Աղեղնավորի դուստրերից է եղել։
Ըստ առասպելի, նա պիտի ամուսնանար գարնան վերջի ամսին, բայց հարսանիքի օրն Արածանի գետն այնպես հորդացավ, որ հարսը մնաց գետի այս ափին, փեսան՝ մյուս ափին։ Եվ գետը խաղաղվեց միայն գարնան վերջին։ Այդ ժամանակվանից էլ հայոց մեջ անսովոր դարձավ մարերի ամսին ո՛չ ամուսնանալ, ո՛չ էլ հարսանիք անել (հնամյա սովորույթ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Պևչեե (գյուղ, Խարցիզսկի քաղաքային խորհուրդ)

Պևչեե (ուկրաիներեն՝ Півче), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Խարցիզսկի քաղաքային խորհուրդում։
2001 թվականի տվյալներով Պևչեե գյուղում բնակվում էր 61 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դալիքդաշ (լեռ, Գանձակի լեռներ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դալիքդաշ (այլ կիրառումներ)Դալիքդաշ, լեռ Ադրբեջանի Ղազախի շրջանում, Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում, Գանձակի լեռներում։ Բարձրությունը 3023 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Աբետոնե

Աբետոնե  (իտալերեն՝ Abetone), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Պիստոիայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 692 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 22 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 31 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 51021։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0573։
Բնակավայրի հովանավորն Սուրբ Լեոպոլյդն է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0573 607811
Գլխավոր կայք՝ http://www.comune.abetone.pt.it/ Archived 2006-08-30 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.abetone.pt.it/ Archived 2006-08-30 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ռոնսեքո

Ռոնսեքո (իտալերեն՝ Ronsecco, կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզում։ Մտնում է Վերչելի գավառի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 24 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 2008 թվականի տվյալներով 616 մարդ է։ Հեռախոսային կոդը՝ 0161։ Փոստային ինդեքս 13036։ Խտությունը՝ 26 մարդ/կմ²։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրություն ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կանդիդո Պորտինարի

Կանդիդո Պորտինարի (իտալերեն՝ Candido Portinari, դեկտեմբերի 29, 1903(1903-12-29), Բրոդովսկի, Սան Պաուլու, Բրազիլիա - փետրվարի 6, 1962(1962-02-06), Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա), բրազիլացի նկարիչ։ Ազգությամբ իտալացի։
Սովորել է Ռիո դե Ժանեյրոյի Ազգային գեղարվեստական դպրոցում (1918-1928)։ 1928-1830-թվականին ապրել է Եվրոպայում։ Կրել է էքսպրեսիոնիզմի, սյուրռեալիզմի, Պորտինարի Պիկասսոյի ազդեցությունը։ 
1930-ական թվականների կեսերից ստեղծել է հասարակ ժողովրդի կյանքը պատկերող ռեալիստական նկարներ։ Նրա հաստոցային նկարները («Սուրճ» 1935, Ռոմեն Ռոլանի դիմանկարը, 1936), նկարաշարերը («Գաղթականները», 1945), մոնումենտալ որմնանկարները (Ռիո դե Ժանեյրոյի Կրթության մինիստրությունում, 1936-1945, Վաշինգտոնի կոնգրեսի պալատում, 1941 են), պաննոները («Պատերազմ» և «Խաղաղություն», 1955, երկուսն էլ ՄԱԿ-ի շենքում, Նյու Յորք), գրաֆիկական բազմաթիվ գործերը աչքի են ընկնում ընդհանրացված հուժկու ձևերով, միաժամանակ լուսաստվերային նուրբ մշակումով, գծանկարի ճշգրտությամբ։ Եղել է Ռիո դե Ժանեյրոյի համալսարանի պրոֆեսոր (1936-1939)։
Արժանացել է ազգային մի շարք մրցանակների, Խաղաղության միշազգային մրցանակի (1950)։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոեգորովկա (Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջան)

Նովոեգորովկա (ռուս.՝ Новоегоровка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջանում։ Մտնում է Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Իովսյու (Զիրյանսկայա Եժուգայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իովսյու (այլ կիրառումներ)Իովսյու (ռուս.՝ Иовсю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Զիրյանսկայա Եժուգա գետի աջ ափին 10 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 24 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մեզեն, գետի ենթաավազանը բացակայում է, գետի գետային ավազանը Մեզեն։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03030000112103000048099
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103004809
Ավազանի կոդը — 03.03.00.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Խնամատարը (ֆիլմ)

«Խնամատարը» (ռուս.՝ «Опекун»), ռեժիսորներ Ալբերտ Մկրտչյանի և Էդգար Խոջիկյանի խորհրդային կինոկատակերգությունը, որը նկարահանվել է «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում 1970 թվականին։ Պրեմիերան կայացել է 1971 թվականի հունիսի 21-ին։


== Սյուժե ==
Երիտասարդ ու հմայիչ ձրիակեր Միշա Կորոեդովն ապրում է «ինչ էլ անել, միայն թե ոչինչ չանել» սկզբունքով։ Իր նոր ծանոթի՝ Լյուբայի առաջարկությամբ նա կատարում է իր հարևանուհու՝ առողջարանային քաղաքում իր սեփական տունն ունեցող տարեց տանտիրուհու խնամատարի դերը։ Հույս ունենալով շուտով ստանալ ժառանգությունը՝ Միշան ստիպված է կատարել իր խնամարկյալի բազմաթիվ առաջադրանքները։
Կորոեդովի ընկեր Տեբենկովը բազմիցս նախազգուշացնում Է Միշային՝ չցուցաբերել ավելորդ ջանասիրություն և խորհուրդ է տալիս ավելի հեշտ զբաղմունք գտնել։ Սակայն Լյուբային սիրահարված «խնամատարը» սկսում է ուղղվել, երբ իմանում է, որ ծեր կինն ամենևին էլ անօգնական չէ, այլ միտումնավոր ընտրում է հուսահատ անգործներից մեկին՝ որպես իր օգնական, որպեսզի նա սովորի կատարել ծանր աշխատանքներ։


== Դերերում ==
Ալեքսանդր Զբրուև – Միշա Կորոեդով, ձրիակեր
Գեորգի Վիցին – Ալեքսեյ Պավլովիչ Տեբենկով, ալկոհոլիկ և ձրիակեր, Միշայի ընկերը
Կլարա Լուչկո – Լյուբով Պետրովնա Ֆիրսովա (Լյուբա), մատուցողուհի «Առագաստանավ» սրճարանում, Միշայի սիրելին
Իրինա Մուրզաևա – Անտոնինա Իվանովնա Պրոկոպչուկ, Լյուբայի մորաքույրը և «տարեց» հարևանուհին
Կոնստանտին Սորոկին – Միտրի Պրոկոպիչ Սամորոդով, օղի թորող
Գուրգեն Թոնունց – Օմար Լևանովիչ, բուքսիրի նավապետ
Վալենտին Գրաչյով – Սաշա, Կորոեդովի համադասարանցին
Լարիսա Վիկկել – Սաշայի ընկերուհին
Մուզա Կրեպկոգորսկայա – Տատա, հանգստացող
Եվգենի Տետերին – Կիրիլ Իվանովիչ, Տատայի ամուսինը
Գերման Կաչին – Կոստյա
Նիկոլայ Սմորչկով – Զաբալույսկի շրջգործկոմի նախագահ
Վոլոդյա Դիյանով – Վովա Ֆիրսով, Լյուբայի որդին


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Սամուել Շատրով
Բեմադրող ռեժիսորներ՝ Ալբերտ Մկրտչյան, Էդգար Խոջիկյան
Բեմադրող օպերատոր՝ Միխայիլ Կորոպցով
Բեմադրող նկարիչ՝ Անատոլի Կուզնեցով
Կոմպոզիտոր՝ Պավել Աեդոնիցկի
Երգերի կատարող՝ Լարիսա Մոնդրուս
Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Իգոր Շաֆերան
Գեղարվեստական ղեկավար՝ Վլադիմիր Բասով


== Վարձույթ ==
Խորհրդային վարձույթում ֆիլմը դիտել է 31 միլիոն 800 հազար հանդիսատես։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Бауман Елена Смеяться не грешно?..(ռուս.) // Советская культура. — 1971. — ISSN 1562-0379.
Лайнер Лев Весёлая троица — Вицин, Моргунов, Никулин. — М.: Центрполиграф, 2000. — С. 161—162. — 320 с. — ISBN 5-227-00873-6
Раззаков Фёдор Гибель советского кино. Интриги и споры. 1918-1972. — М.: Эксмо, 2008.
Ռիկոթի

Ռիկոթի (վրաց.՝ რიკოთის უღელტეხილი), լեռնանցք Մեծ Կովկասի լեռնաբազուկներից մեկի՝ Լիխի լեռնաշշթայի հարավային հատվածում, լեռնաշղթա, որը Վրաստանը բաժանում է արևմտյան և արևելյան մասերի։ Լեռը կազմված է պալեոզոյան դարաշրջանի գրանիտոիդներից։ Լանջերը ծածկված են կոլխիդյան տիպի լայնատերև ու խառը տիպի անտառներով։ Լիխի լեռնաշղթան ջրբաժան է հանդիսանում Սև ծովի (Ռիոն գետ) և Կասպից ծովի (Կուր գետ) միջև։


== Ավտոմայրուղին ==
Ռիկոթի լեռնանցքով է անցնում Վրաստանի երկու խոշոր քաղաքները՝ մայրաքաղաք Թբիլիսին ու Քութայիսը միմյանց կապող ավտոմայրուղին, որի մի հատվածն ընկած է 1722 մետր երկարություն ունեցող թունելում։ Ժայռերի միջով փորված այդ թունելը շահագործման է հանձնվել 1982 թվականին։ Շուրջ երեսուն տարի շահագործելուց հետո՝ 2010 թվականին սկսել են թունելի վերականգնման աշխատանքները, որոնք ավարտի են հասցվել են հաջորդ տարում՝ 2011 թվականի նոյեմբերին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Գրականություն ==
Утмелідзе М. (1984)։ Грузинська радянська енциклопедія (8-ме ed.)։ Тбілісі։ էջ 360 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալմաշ

Ալմաշ (ռուս.՝ Алмаш, բաշկիրերեն՝ Алмаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 23 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալիխուջուր

Ալիխուջուր, գետակ Տիգրիսի ավազանում, միանալով Համպա և Խոցերու գետակների հետ՝ կազմում է Բիթլիս (Բաղեշ) գետը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեծ Կեսլոմա

Մեծ Կեսլոմա (ռուս.՝ Большая Кеслома), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կիմա գետի ձախ ափին՝ 151 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000212103000048852
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004885
Ավազանի կոդը - 03.03.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Դուդերիան

Դուդերիան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գելառաշ (լեռնաբազուկ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գելառաշ (այլ կիրառումներ)Գելառաշ, լեռնաբազուկ Թուրքիայում, Ծաղկանց լեռների արևմտյան ծայրամասում, Արածանիի ձախ կողմում։ Ձգվում է հյուսիս-հարավ ուղղությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Յաո Մինգ

Յաո Մինգ (չին.` 姚明, սեպտեմբերի 12, 1980(1980-09-12), Շանհայ, Չինաստան), չին նախկին բասկետբոլիստ, կենտրոնական։ Ողջ մասնագիտական կարիերայի ընթացքում հանդես է եկել Չինաստանի բասկետբոլի ասոցիացիայի (CBA) «Շանհայ Շարքս» և Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Հյուստոն Ռոքեթս» ակումբներում։ Ակտիվ տարիներին համարվել է NBA-ի ամենաբարձրահասակ բասկետբոլիստը (229 սմ)։
Ծնվել է Շանհայում։ Դեռահաս տարիներից սկսել է պրոֆեսիոնալ կերպով հանդես գալ Չինաստանի բասկետբոլի ասոցիացիայի (CBA)  «Շանհայ Շարքս» ակումբում, որտեղ անցակացրած վերջին մրցաշրջանում հաղթել է CBA-ի առաջնությունը, որից հետո բանակցության մեջ է մտել ակումբի նախագահական կազմի և ասոցացիայի հետ՝ ակումբի կազմից դուրս գալու համար։ CBA-ից հեռանալուց հետո հետո կարողացել է մասնակցության հայտ ներկայացնել NBA-ի 2002 թվականի դրաֆթ, որտեղ ընտրվել է առաջին ռաունդի առաջին իսկ ընտրությամբ՝ «Հյուստոն Ռոքեթսի» կողմից։
NBA-ում անցկացրած կարիերայի ընթացքում ութ անգամ ճանաչվել է աստղ (NBA All-Star) բոլոր աստղերի խաղում, ինչպես նաև 5 անգամ ընդգրկվել է «All-NBA» խորհրդանշական հավաքականներում։


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը NBA.com կայքում(անգլ.)
«Յաո Մինգ» հիմնադրամի պաշտոնական կայք(անգլ.)
Էջը Բասկետբոլ-ռեֆերենսում(անգլ.)
Յուրայ Կուցկա


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Կուցկան պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստի կարիերան սկսել է Պոդբրեզովա քաղաքի «Շպորտ» ակումբում։ 2007 թ. Կուցկան տեղափոխվեց «Ռուժոմբերոկ» ակումբ։ 2009 թ. հունվարին երիտասարդ կիսապաշտպանը տեղափոխվեց Պրահայի «Սպարտա»։ Չեխիայի բազմակի չեմպիոն Սպարտայի հետ Կուցկան կնքեց 3 տարվա պայմանագիր։
2011 թ. հունվարի 2-ին Կուցկան տեղափոխվեց իտալական «Ջենովա»։ Տրանսֆերի արժեքը կազմեց մոտավորապես 3 միլիոն եվրո։ 2011 թ. օգոստոսին Ջենովան 8 միլիոնի դիմաց Ինտերին վաճառեց Կուցկայի իրավունքների կեսը։ 2011 թ. օգոստոսի 31-ին Ջենովայի և Ինտերի միջև կնքված ֆուտբոլիստների փոխադարձ փոխանակման հետ կապված պայմանագրի շրջանակներում Կուցկան ստորագրեց պայմանագիր Ինտերի հետ մինչև 2016 թ. հունիսի 30-ը։ Կուցկան և Էմիլիանո Վիվիանոն, ով ևս կազմում էր այդ պայմանագրի մի մասը, 2011/12 մրցաշրջանում վարձավճարով պետք է հանդես գային իրենց նախկին ակումբներում։
2013 թ. մարտի 21-ին Միլանը համաձայնեց Կուցկայի տեղափոխման պայմաններին։ Տրանսֆերի արժեքը գնահատվեց 5 միլիոն եվրո։ 26 ամյա կիսապաշտպանը Միլանի հետ կնքեց 5 տարվա պայմանագիր մոտավորապես 1.2 միլիոն եվրո աշխատավարձով։


== Ազգային հավաքականի կազմում ==
2008 թ. Կուցկան, ով արդեն հանդես էր եկել Սլովակիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում, առաջին անգամ հրավիրվեց Սլովակիայի ազգային հավաքական։ 2008 թ. նոյեմբերի 19-ին Կուցկան անցկացրեց իր մեկնարկային հանդիպումը Սլովակիայի ազգային հավաքականի կազմում, երբ թիմը մրցում էր Լիխտենշտեյնի ազգային հավաքականի հետ։


== Հղումներ ==
Յուրայ Կուցկայի մասին www.national-football-teams.com կայքում
Յուրայ Կուցկայի մասին aic.football.it կայքում
Յուրայ Կուցկայի մասին www.transfermarkt.co.uk կայքում


== Ծանոթագրություններ ==
Զաբորե (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶաբորեԶաբորե (ռուս.՝ Заборье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 46 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կունիգունդա Հունգարացի

Կունիգունդա Հունգարացի, Սուրբ Կինգա (լեհ.՝ Święta Kinga, հունգ.՝ Szent Kinga, 5 մարտի, 1224, Էստերգոմ — 24 հուլիսի, 1292), կաթոլիկ եկեղեցու սուրբ, Լեհաստանի ու Լիտվայի հովանավորը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1224 թվականի մարտի 5-ին Էստերգոմում, Հունգարիայի թագավորություն։ Բելա IV արքայի ու Մարիա Լասկարինայի դուստրն է։ Նա սուրբ Էլիզաբեթ Հունգարացու զարմուհին է, սուրբ Մարգարիտա Հունգարացու քույրը։ Ամուսնացել է լեհ իշխան Բոլեսլավ V-ի հետ և դարձել արքայադուստր, երբ նրա ամուսինը գահ է բարձրանում որպես Կրակովի արքայազն։ Ամուսնության ժամանակ ամուսնու համաձայնությամբ մնացել է կույս։
Կինգան կյանքը նվիրել է մարդկանց օգնելուն ու բարեգործություններ անելուն։ Այցելել է աղքատներին, օգնել բորոտներին։ 1279 թվականին ամուսնու մահից հետո վաճառել է իրենց ողջ ունեցվածքն ու փողը տվել աղքատներին։ Շուտով նա հրաժարվում է իր թագավորությունից ու որոշում մտնել Հին Սոնչ վանք։ Իր հետագա կյանքը նա անցկացրել է աղոթելով՝ արգելելով իրեն դիմել որպես Լեհաստանի Մեծ Իշխանուհի։ Մահացել է 1292 թվականի հուլիսի 24-ին 68 տարեկան հասակում։
Ալեքսանդր VIII պապը 1690 թվականին Կինգային հայտարարում է օրհնյալ, իսկ հինգ տարի անց՝ 1695 թվականին, նա հայտարարվում է Լեհաստանի ու Լիտվայի գլխավոր հովանավոր։ 1999 թվականի հունիսի 16-ին Կինգան Ջոն Պավել II պապի կողմից դասվում է սրբերի շարքը։
[[
Հուլիսի 24]]-ին կաթոլիկ եկեղեցին նշում է սուրբ Կինգայի օրը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Blessed Cunegundes // Catholic Encyclopedia (անգլ.)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (Նոր Նորք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, հայ առաքելական եկեղեցի Երևանի Նոր Նորք թաղամասի 5-րդ զանգվածում։


== Պատմություն ==
Եկեղեցու հիմքերը դրվել են 1998 թ.` մայրաքաղաքի Նոր Նորք թաղամասում։ Այն կառուցվել է Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ամենայն հայոց կաթողիկոսի նախաձեռնությամբ և նյույորքաբնակ Սարգիս Գաբրիելյանի հովանավորությամբ։ ԱՄՆ-ի Նյու Ջերսի նահանգից Տեր Գառնիկ ավագ քահանա Հալաջյանը նույնպես զգալի ավանդ է ունեցել եկեղեցու կառուցման գործում։ Եկեղեցին կենտրոնագմբեթ է` հայկական ավանդական ճարտարապետությամբ։ Կառույցում ներդաշնակ միաձուլված են Զվարթնոց, Հռիփսիմե և Անի եկեղեցիների ճարտարապետական տարրերը։ Տուֆով երեսպատված գեղեցիկ համալիրը բաղկացած է գլխավոր եկեղեցուց և զանգակատնից։
Եկեղեցին կառուցվել է ճարտարապետ Բաղդասար Արզումանյանի նախագծով։ Բացվել է 2000 թ. փետրվարի 19-ին, օծման արարողությունը տեղի է ունեցել ապրիլի 30-ին։ Եկեղեցու Սբ. սեղանի Աստվածածնի նկարը մեծանուն նկարիչ Գրիգոր Խանջյանի ստեղծագործությունն է։ Եռահարկ եկեղեցին կառուցված է հայկական ավանդական ճարտարապետության ոճով։ Եկեղեցու գլխավոր գմբեթի բարձրությունը 23 մետր է։ Աղոթասրահը բազմանկյուն է և լուսավոր՝ 328 քմ ընդհանուր մակերեսով։ Աղոթասրահի սյուներն ավարտվում են 12 առաքյալներին խորհրդանշող բարձրաքանդակներով։ Խորշերը մոմավառության համար են։
Սուրբ Սարգիս եկեղեցուն կից գործում է կիրակնօրյա դպրոց։
Եկեղեցին գտնվում է Երևանի ամենաբարձր կետի հարևանությամբ, Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտի առջևի բլրի գագաթին։


== Արտաքին հղումներ ==
Նոր Նորքի (5-րդ զանգված) Սբ. Սարգիս եկեղեցին Երևանի պաշտոնական կայքում
Ռուս-ֆիննական հարաբերություններ

Ռուս-ֆիննական հարաբերություններ (ռուս.՝ Российско-финляндские отношения, դիվանագիտական հարաբերությունները Ռուսաստանի Դաշնության և Ֆինլանդիայի Հանրապետության միջև։


== Պատմություն ==

Խորհրդային Միության և Ֆինլանդիայի միջև հարաբերությունները հաստատվել են 1920 թվականի դեկտեմբերին, նույն թվականի հոկտեմբերի 14-ի հաշտության պայմանագրի կնքումից հետո (1917 թվականի դեկտեմբեր 18(31)-ի դեկրետով խորհրդային կառավարությունը ճանաչել էր Ֆինլանդիայի անկախությունը)։ 1926 թվականին սկսված բանակցությունների հետևանքով կնքվել է (1932) չհարձակման և բախումների խաղաղ կարգավորման պայմանագիր։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի պայմաններում, 1939-1940 թվականների խորհրդա-ֆինլանդական պատերազմն ավարտվել է Ֆինլանդիայի պարտությամբ և 1940 թվականի մարտի 12-ի հաշտության պայմանագրի կնքմամբ հաստատվում էին նոր սահմաններ երկու երկրների միջև։ ԽՍՀՄ-ի կազմում հայտնվեց Ֆինլանդիայի տարածքի 11%-ը (մեծությամբ երկրորդ՝ Վիբորգ քաղաքով)։ ԽՍՀՄ-ի վրա ֆաշիստական Գերմանիայի հարձակումից հետո Ֆինլանդիան պատերազմ հայտարարեց (1941 թվականի հունիսի 26) Խորհրդային Միությանը։ 1944 թվականի սեպտեմբերին Ֆինլանդիան զինադադար կնքեց ԽՍՀՄ-ի և Մեծ Բրիտանիայի հետ, վերականգնվեց 1940 թվականի հաշտության պայմանագրի գործողությունը (փոփոխություններով)․ ԽՍՀՄ-ին է վերադարձվել Պետսամոյի մարզը, վարձակալության տրվել (մինչև 1955 թվականը) Պորկկալա Ուդդը։ 1947 թվականի հաշտության պայմանագիրը դադարեցրել է պատերազմական դրությունը, հաստատել 1944 թվականի համաձայնագրի դրույթները։ 1948 թվականին կնքվել է բարեկամության, համագործակցության և փոխօգնության պայմանագիր (1970 թվականի արձանագրությամբ երկարաձգվել էր մինչև 1990 թվականը)։
Կաթ (Եվդոկիայի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կաթ (այլ կիրառումներ)Կաթ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոբերտ Ճեպեճյան

Ռոբերտ (Ռոպերտ) Ավետիսի Ճեպեճյան (օգոստոսի 2, 1909(1909-08-02), Այնթապ, Այնթապի սանջակ, Հալեպի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - 2000, Հալեպ, Սիրիա), հայ ակնաբույժ, կոկորդաբան, հասարակական գործիչ։ Բժշկական գիտությունների թեկնածու (1970, Երևան)։


== Կենսագրություն ==
1934 թվականին ավարտել է Բեյրութի ամերիկյան համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1935 թվականից ապրել է Հալեպում, ուր 1948 թվականին հիմնել է «ճեպեճյան ակնաբուժարանը», որը 1971 թվականից ակնաբույժների պատրաստման կենտրոն է։ Ռոբերտ Ճեպեճյանը կատարել է աչքի (հատկապես տրախոմա) և կոկորդի հիվանդությունների բուժման ու կանխարգելման աշխատանքներ։ Սիրիայում առաջինն է կիրառել ակնաբուժության ժամանակակից մեթոդները։ 1947 թվականին կատարել է աչքի եղջերապաավասաման վիրահատություն։ Մշակել է կոպերն անշարժացնելու նոր եղանակ դիթիլինով, առաջարկել ակնագնդի մեջ թափանցած երկաթի բեկորները հանող մագնիս և ակնաբուժական մի շարք գործիքներ։ 1948 թվականին հիմնել է Աչազրկության կանխարգելման սիրիական ընկերությունը, որի նախաձեռնությամբ 1955 թվականին Հալեպում բացվել է կույրերի առաջին դպրոցը։ 1968-1970 թվականներին ղեկավարել է ՀԲԸՄ Սիրիայի մասնաճյուղը, 1968 թվականին ստեղծել ՀԲԸՄ «Մատենագիտական հանձնախումբ»։ Հրատարակել է ցեղասպանությանը և փախստականներին նվիրված նյութեր, ալբոմներ։


== Նկարչություն ==
Զբաղվել է նաև նկարչությամբ, ունեցել է մի շարք ցուցահանդեսներ։  1955 թվականին Զարեհ Գաբլանի հետ հիմնել է «Մարտիրոս Սարյան» նկարչական ակադեմիան։ Ճեպեճյանի նախաձեռնությամբ Հայաստան են տեղափոխվել նկարիչներ Արմիսի և Ժիրայր Օրագյան ի որոշ գործիր, բազմաթիվ ձեռագրեր, հնատիպ գրքեր, հայկական ժանյակների հավաքածու և այլն։


== Պարգևներ ==
ՀՀ ԳԱԱ Մեսրոպ Մաշտոցի հուշամեդալ


== Երկեր ==
Ինքնակենսագրութիւն, յուշեր եւ գործունեութիւններ, Հալեպ, 1999։


== Ծանոթագրություններ ==
Կամենեցի աշտարակ

Կամենեցի աշտարակ, երբեմն թյուրիմացաբար անվանվում է Ճերմակ աշտարակ (բելառուս․՝ Белая вежа), բելառուսական Կամենեց քաղաքի գլխավեր տեսարժանությունը։ Bielaja Vieža-ն բառացի թարգմանած նշանակում է Ճերմակ աշտարակ կամ Ճերմակ բերդ և ամենայն հավանականությանմբ առնչվում է մերձակայքում գտնվող Բելովեժյան թավուտին,  ոչ թե աշտարակի գույնին, որը սպիտակ չի եղել երբևէ, այլ  դարեր շարունակ ունեցել է և ներկայումս էլ ունի աղյուսի կարմրություն։
Պատմական փաստաթղթերում աշտարակի շինարարության մասին առաջին անգամ հիշատակվել է 1276 թվականին։ Կառուցվել է 1271–ից 1289 թվականների միջակայքում, Օլեքսա անունով ճարտարապետի ղեկավարությամբ ու հսկողությամբ, Վոլինի իշխանության հյուսիսային սահմանների պաշտպանությունն ուժեղացնելու նպատակով։ Պատկանում է այսպես կոչված՝ վոլինյան (այսինքն՝ Վոլինի իշխանության գոյության ժամանակներում կառուցված և բնորոշ նմանություններ ունեցող) աշտարակների տեսակին։ Կամենեցինը Բելառուսում միակ պահպանվածն է այդ տիպի աշտարակներից (ժամանակին այդպիսի աշտարակներ են կառուցվել  Բրեստում, Գրոդնոյում, Տուրավում, Նավահրադակում, բայց դրանք բոլորն էլ ավերվել են մարտերի ժամանակ)։
Կամենեցի աշտարակն ընդգրկվել է Բելառուսի ազգային պատմական հուշարձանների ցանկում, 2004 թվականի հունվարի 30-ին ներառվել է նաև ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի «Համաշխարհային ժառանգության մշակութային հուշարձան»-ի կարգավիճակի համար առաջադրված օբյեկտների ցանկում։ 31 մետր բարձրություն ունեցող աշտարակը կառուցվել է հիմնականում ռոմանական ճարտարապետության ոճով, որին միահյուսվել են վաղ գոթիկայի որոշ տարրեր։
1960 թվականից ի վեր աշտարակում է տեղավորվել և գործում է Բրեստի մարզային թանգարանի մասնաճյուղը։


== Գրականություն ==
World and its peoples, Marshall Cavendish, 2009, isbn=978-07-61479000
Кам'янецький стовп(չաշխատող հղում)
Каменецкая башня(ռուս.)
Из истории Каменецкой башни. Как всё начиналось и чуть было не закончилось.(ռուս.)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Kamenets - Belarus at its BEST!
Kamenets Tower Archived 2020-05-25 at the Wayback Machine.
Photos at Radzima.org
Photos at Globus.tut.by
(5359) Մարկզախարով

(5359) Մարկզախարով (անգլ.՝ Markzakharov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1974 թվականի օգոստոսի 24-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,340939 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8768 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,805 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1308,23 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,275181 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,6° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5359) Մարկզախարով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կրոնն Էստոնիայում

Էստոնիան Եվրոպայի ամենանվազ կրոնականացված պետություններից մեկն է, որի բնակչության մոտ 70 %-ն իրեն համարում է ոչ կրոնական։ Կրոնականացված բնակչության թվում գերիշխում են լյութերական և ուղղափառ քրիստոնյանները։
Համաձայն վերջին 2010 թվականի հարցումների` Էստոնիայի  քաղաքացիների 18 %-ը պատասխանել է, որ «իրենք հավատում են Աստծու գոյությանը», այն դեպքում, երբ 50 %-ն ասել է, որ «հավատում են որոշակի ոգու կամ կենդանի ուժի գոյությանը» և 29 %-ը, որ «չի հավատում որևէ տեսակի ոգու, աստծու և կենդանի ուժի»։ Ըստ այս հարցման՝ Էստոնիան Եվրոպական Միության 25 անդամներից ամենաքիչ կրոնականացվածն է։ Gallup-ի կողմից 2006-2008 թվականներին անց կացված հարցումները ցույց են տալիս, որ էստոնացիների 14 %-ն է դրական պատասխանել «Արդյո՞ք կրոնը կարևոր դեր ունի Ձեր առօրյայում» հարցին, որով նվազագույն արդյունքն ունի 143 հարցված երկրների շրջանակում։
Բնակչության ամեն 3-րդից պակաս մարդ իրեն համարում է հավատացյալ, որոնցից մեծամասնությունը Լյութերական է, այն դեպքում, երբ ռուս փոքրամասնությունը դավանում է արևելյան ուղղափառություն։ Գիշերահավասարի հնագույն ավանդույթները (ինչպես սբ. Հովհաննեսի տոնը) անց է կացվում մեծ հարգանքով։ Ըստ 2000 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ բնակչության այն մասը, ովքեր իրենց պատկան են համարում որևէ կրոնի.

13.6 % Լյութերական եկեղեցի
12.8 % Ուղղափառություն
6,009 Մկրտչական եկեղեցի
5,745 Հռոմի Կաթոլիկ եկեղեցի
4,254 Եհովայի վկաներ
2,648 Հիսունական եկեղեցի
2,515 Հնադավաններ
1,561 Ադվենտիստներ
1,455 Մեթոդիզմ
1,387 Իսլամ
5,008 այլ կրոններՆաև կան քիչ թվով բողոքականություն, հուդայականություն և բուդդայականություն դավանողներ։ Maavalla Koda (Taaraism) կազմակերպությունը միավորում է ավանդական բնապաշտական կրոնների հետևորդներին։ Ռուսական նորհեթանոսական «Vene Rahvausu Kogudus Eestis» կազմակերպությունը գրանցված է Տարտու քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Տատար-Ուլկանովո

Տատար-Ուլկանովո (ռուս.՝ Татар-Улканово, բաշկիրերեն՝ Татар-Олкан), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 651 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սեդյաշ (գյուղ, Բլագովեշչենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍեդյաշՍեդյաշ (ռուս.՝ Седяш, բաշկիրերեն՝ Сиҙәш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 31 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հասմիկ Շիրոյան

Հասմիկ Շիրոյան ( ապրիլի 20, 1993(1993-04-20), Երևան, Հայաստան), ուկրաինահայ երգչուհի և երգերի հեղինակ։ Առավել հայտնի է «Ուկրաինայի ձայնը» (4-րդ եթերաշրջան), «Դեպի Եվրատեսիլ 2017» (1-ին եթերաշրջան) և «Դեպի Եվրատեսիլ 2018» (2-րդ եթերաշրջան) նախագծերին մասնակցությամբ։


== Կյանք և գործունեություն ==
Հասմիկ Շիրոյանը ծնվել է 1993 թվականի ապրիլի 20-ին Երևանում։ Երբ նա երեք տարեկան էր, ընտանիքը լքեց Հայաստանը և բնակություն հաստատեց Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկ (այժմ՝ Դնեպր) քաղաքում։ Ուկրաինայում նա շարունակում էր սովորել հայերեն։ Հինգ տարեկանում սկսեց սովորել դաշնամուր նվագել, իսկ տասներեք տարեկանում՝ երգել։ 2008-2010 թվականներին սովորել է Դնեպրոպետրովսկի բժշկական վարժարանում։ Ավելի ուշ հաճախել է Դնեպրոպետրովսկի Օլես Գոնչարի անվան պետական համալսարան, որն ավարտել է 2015 թվականին հոգեբանության ոլորտում գիտական աստիճանով։


=== «Ուկրաինայի ձայնը» և «Դեպի Եվրատեսիլ» ===
2014 թվականին Շիրոյանը որոշեց մասնակցել «Ուկրաինայի ձայնը» նախագծի չորրորդ եթերաշրջանին՝ լսումների փուլին կատարելով լեհերեն երգ՝ Չեսլավ Նեմենի «Dziwny jest ten świat»-ը (հայերեն՝ «Տարօրինակ է այս աշխարհը»): Նա միացավ Անի Լորակի թիմին, բայց շոուի երրորդ փուլից դուրս մնաց։
2016 թվականին Շիրոյանը մասնակցեց «Դեպի Եվրատեսիլ 2017» նախագծին՝ Եվրատեսիլ 2017 երգի մրցույթի Հայաստանի ազգային ընտրությանը։ Լսումների փուլից հետո նա միացավ Իվետա Մուկուչյանի թիմին, սակայն 4-րդ փուլում դուրս մնաց մրցույթից։ Նրա հեռացումը վրդովեցրեց հեռուստադիտողներին․ Շիրոյանին վերադարձնելու նպատակով նրանք կազմակերպեցին առցանց ստորագրահավաք։ Մրցույթից հետո Շիրոյանը տվեց իր առաջին հայաստանյան համերգը Երևանում։ Ավելի ուշ նաև շարունակեց աշխատել երաժշտական արդյունաբերության ծառայությունների մատակարար «The Famous Company» ընկերության հետ։
2017 թվականի դեկտեմբերի 27-ին հաստատվեց, որ Շիրոյանը կվերադառնա «Դեպի Եվրատեսիլ 2018» նախագիծ։ Նրա «You & I» (հայերեն՝ «Դու և ես») երգը ներկայացվեց 2018 թվականի հունվարի 17-ին։ Փետրվարի 21-ին Հասմիկ Շիրոյանը անցավ երկրորդ կիսաեզրափակիչ, բայց փետրվարի 25-ին կայացած եզրափակչում զբաղեցրեց հինգերորդ հորիզոնականը։


== Սկավառակագրություն ==


=== Սինգլներ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆեյսբուք
Ինստագրամ
Թվիթթեր
YouTube
SoundCloud
Խվալինսկի շրջան

Խվալինսկի շրջան (ռուս.՝ Хвалынский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սարատովի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Խվալինսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1900 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 24924 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 13,12 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Փարամազ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Փարամազ (այլ կիրառումներ)Փարամազ (Մատթեոս Սարգիսյան, 1863, Մեղրի, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 15, 1915(1915-06-15), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն), հայ ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ, գրող, Սոցիալ-դեմոկրատական հնչակյան կուսակցության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Փարամազ ծնվել է Մեղրիում։ Նախնական կրթությունը ստացել է ծննդավայրում։ 1878-1883 թվականներին սովորել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում։ 1884 թվականից զբաղվել է ուսուցչությամբ Նախիջևանում, ապա տեղափոխվել է Ճահուկ, այնուհետև՝ Արդաբիլ։ 1897 թվականին իր ստեղծած ֆիդայիների խմբով անցել է Վան, սակայն ձերբակալվել է։ Դատի ժամանակ արտասանած ճառում խիստ քննադատության է ենթարկել հայկական կոտորածները կազմակերպած թուրքական կառավարությանը։ Դատարանի կողմից դատապարտվել է մահվան։ Բայց Վանի ռուսական փոխհյուպատոսի միջնորդությամբ ազատվել է կալանքից և ուղարկվել Կովկաս։ 1903 թվականին, երբ ռուսական իշխանությունները սկսել են իրագործել 1903 թվականի հունիսի 12-ի հայկական եկեղեցական կալվածքների բռնագրավման մասին օրենքը՝  Փարամազը կազմակերպել է Կովկասի փոխարքա Գոլիցինի ահաբեկումը։ 1905-1906 թվականների հայ-թաթարական բախումների ժամանակ Փարամազը հայերին և Կովկասի թաթարներին կոչ է արել վերջ տալ ցարական կառավարության և թուրք լրտեսների կազմակերպած կոտորածներին։ 1908 թվականին երիտթուրքերի հեղաշրջումից հետո անցել է Թուրքիա և Արևմտյան Հայաստան, քարոզել Օսմանյան կայսրությունում ապրող ժողովուրդների միջև բարեկամություն հաստատելու գաղափարը։ Հետագայում անվստահություն է հայտնել երիտթուրքերի նկատմամբ, նրանց անվանել «հայոց դահիճներ»՝ կանխատեսելով նրանց հայաջինջ քաղաքականությունը։ Հեղինակել է պիեսներ, հայկական մամուլում հանդես եկել հոդվածներով։ 1914 թվականի հուլիսի 14-ին թուրքական իշխանությունների կողմից հնչակյանների ձերբակալությունների ժամանակ բանտարկվել է նաև Փարամազը և ամիսներ տևած դատավարությունից հետո 19 հոգու հետ կախաղան բարձացվել Կ. Պոլսում։


== Հիշատակ ==
2001 թվականին ծննդավայրում կանգնեցվել է Փարամազի հուշարձանը։ Մեղրիի փողոցներից մեկը կոչվում է նրա անունով։


== Երկեր ==
Երկերի ժողովածու, Ե., 1992։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Հայկազ Պողոսյան, Փարամազ, Երևան, 1992։
Հայկական հարց հանրագիտարան, Երևան, 1996, էջ 452։
Պրեստոն

Պրեստոն (անգլ.՝ Preston), քաղաք Անգլիայում, կարևոր և առանձին շրջան «սիթի» կարգավիճակում, կոմսության վարչական կենտրոն Լանկաշիրը գտնվում է Րիբբիլ գետի ափին։
Պրեստոն քաղաք-կոմսությունից վերակառուցվել է շրջան 1974 թվականի ընթացքում։ Սիթի կարգավիճակի ստացել է 2002 թվականի մրցույթի արդյունքում։
Տարածքը զբաղեցնում է 142 կմ² և արևելքում սահմանոմ է Րիբբիլ Վալլի շրջանին, հարավում ՝ Հարավային Րիբբիլլին, արևմուտքում՝ Ֆայիլդ, հարավ-արևմուտքում՝ Ուիար շրջանին։ Քաղաքի տարածքում բնակվում է 129 633 մարդ, բնակչության միջին խտությունը՝ 911 մարդ/կմ²(2001 թվական)։ ).


== Պատմություն ==
Պրեստոնը առաջին անգամ հիշատակվել է 1086 թվականին «Ահեղ դատաստան» գրքում, որպես Պրեստյուն (անգլ.՝ Prestune): Վաղ շրջանի փաստաթղթերում հանդիպում են նաև գրության այլ տարբերակներ․ Պրեստոնամ(Prestonam, 1094), Պրեստոուն (Prestone, 1160), Պրեստոնա (Prestona, 1160), Պրեստետոն (Presteton, 1180)և Պրեստան(Prestun, 1226)։ Քաղաքի անվանումը ծագել է հինանգլիական presta (քահանա) բառից և tun («քաղաք» կամ «տարածք»)։ 13-րդ դարում Լանկաշիր կոմսության ամենահարուստ բնակչության կենտրոնն էր։


== Քաղաքականություն ==
Պրեստոնը ղեկավարվում է քաղաքային խորհրդի կողմից, որը կազմված է 57 պատգամավորից, ընտրված՝ 22 շրջաններից։ Վերջին ընտրությունների տվյալներով խորհրդում 24 տեղ զբաղեցնում են լեյբորիստները։


== Քույր քաղաքներ ==
 Ալմելո,Նիդերլանդներ
 Կալիշ, Լեհաստան
 Նիմ,Ֆրանսիա
 Ռեկլինհուազեն,Գերմանիա


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт городского совета
Престон Archived 2014-02-28 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Դորոժնոե (այլ կիրառումներ)

Դորոժնոե, կարող է վերաբերել՝

Դորոժնոե - ավան, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոբրոպոլսկի շրջանում
Դորոժնոե - ավան, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում
Դորոժնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բախչիսարայի շրջանում
Դորոժնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Վիննիցայի շրջանում
Ֆակուլտետ

Ֆակուլտետ (գերմ.՝ Fakultät, լատ.՝ facultas «հնարավորություն, կարողություն»), ուսումնագիտական և վարչական ստորաբաժանում բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում, որտեղ իրականացվում է ուսանողների ու ասպիրանտների ուսուցումը մեկ կամ մի քանի հարակից մասնագիտությունների գծով, ինչպես նաև ժողտնտեսության և մշակույթի համապատասխան բնագավառի մասնագետների որակավորման բարձրացումը, տվյալ ֆակուլտետում միավորված ամբիոնների գիտահետազոտական և ուսումնադաստիարակչական գործունեության ղեկավարումը։
Գոնսալո Տոռենտե Բայեստեր

Գոնսալո Տոռենտե Բայեստեր (իսպ.՝ Gonzalo Torrente Ballester, հունիսի 13, 1910(1910-06-13)[…], Serantes, Ֆեռոլ, Լա Կորունյա նահանգ, Գալիսիա, Spain under the Restoration, Իսպանիա - հունվարի 27, 1999(1999-01-27)[…], Սալամանկա, Կաստիլիա և Լեոն, Իսպանիա), իսպանացի գրող, նովելիստ, դրամատուրգ և գրաքննադատ, եղել է Իսպանիայի գրական «36-ի սերնդից» (իսպ.՝ Generación del 36):


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1910 թվականին՝ Իսպանիայի Գալիսիա ինքնավար համայնքի Ֆեռոլ քաղաքում։ Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրի Մայր Ողորմությանց վարժարանում, ապա Լա Կորունյայի ճեմարաններից մեկում։ 1926 թվականին հաճախել է է Սանտյագո դե Կոմպոստելայի համալսարանը որպես ազադ ունկնդիր ու այնտեղ ծանոթացել է Ֆրիդրիխ Նիցշեի և Օսվալդ Շպենգլերի գրական աշխատություններին։ Երկու տարի անց, ընտանիքին հետ տեղափոխվել է Օվիեդո ու տեղի համալսարանում սովորել է իրավաբանության ֆակուլտետում։ Օվիեդոյում ուսման տարիներին Բայեստերը սկսել է շփումներ ունենալ գրականության հայտնի դեմքերի հետ։ Այստեղ, նա աշխատել է որպես լրագրող քաղաքի «Էլ Կարբայոն» թերթում։ 1928 թվականին տեղափոխվել է Վիգո, որտեղ սկսել է ծանոթանալ Ջեյմս Ջոյսի, Մարսել Պրուստի, Միգել դե Ունամունոյի և Խոսե Օրտեգա ի Գասետի գրական ստեղծագործություններին։ 1929 թվականին տեղափոխվել է մայրաքաղաք Մադրիդ։
1930-ականներց եղել է Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի Փաղանքավորների կուսակցության եռանդուն ջատագովներից։ Այնուամենայնիվ, Բայեստերը հեռու է մնացել կուսակցական գործունեությունից։ 1939 թվականից դասախոսել է Սանտյագո դե Կոմպոստելայի համալսարանում։ 1943 թվականին հրապարակել է իր առաջին նովելը՝ «Խավիեր Մարինյո»։

1962 թվականին, Բայեստերը կոչերով ու բողոքներով հանդես է եկել ի շահ Աստուրիայում գործադուլ հայտարարած հանքափորներին, որի պատճառով կորցրել է համալսարանում զբաղեցրած դասախոսի պաշտոնը։ 1966 թվականին լքելով Իսպանիան անցել է ԱՄՆ, որտեղ դասախոսել է Ալբանիի համալսարանում։ 1973 թվականին ստացել է պրոֆեսորի կոչում։
1975 թվականին վերադառնալով Իսպանիա, ընտրվել է Իսպանիայի թագավորական ակադեմիայի անդամ։ Հաստատվել է Սալամանկայում, որտեղ ապրել ու գործել է մինչև իր մահը՝ 1999 թ.:
1985 թվականին արժանացել է «Միգել դե Սերվանտես մրցանակին»։


== Ծանոթագրություններ ==
Էդուարդ Եդիգարյան

Էդուարդ Գրիգորի Եդիգարյան (մարտի 26, 1943(1943-03-26), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 18, 2019(2019-02-18) կամ փետրվարի 17, 2019(2019-02-17), Պրահա, Չեխիա), հայ բեմանկարիչ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Էդուարդ Եդիգարյանը ծնվել է 1943 թվականին Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի)։ 1956-1958 թվականներին սովորել է Լենինականի Մերկուրովի անվան նկարչական դպրոցում, 1953-1963 թվականներին՝ Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում, 1964-1970 թվականներին` Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում։ 1970-1988 թվականներին եղել է Երևանի պետական դրամատիկական թատրոնի գլխավոր նկարիչը։ 1974 թվականից եղել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ, 2003 թվականից` Չեխիայի նկարիչների միության պատվավոր անդամ։ Եղել է Երևանի Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի գլխավոր նկարիչը, որտեղ ձևավորել է Ուիլյամ Շեքսպիրի, Ալեքսանդր Պուշկինի, Միխայիլ Լերմոնտովի և այլ հեղինակների շուրջ 40 ներկայացումներ։
1991 թվականից ապրել և ստեղծագործել է Չեխիայում։ 1996 թվականին Պրահայում հիմնել է իր արվեստանոցը։ Մահացել է 2019 թվականի փետրվարի 18-ին։
Ստեղծագործությունները գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Հայաստանի և Չեխիայի մասնավոր հավաքածուներում։


== Ցուցահանդեսներ ==
Մասնակցել է հանրապետական, համամիութենական և միջազգային ցուցահանդեսների։ Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Գերմանիայում (1994, 1995, 1998, 2002, 2012), Նիդերլանդներում (1996-2011), Նորվեգիայում (1999-2001), Իտալիայում (1998), Բելգիայում (2002), Քաթարում (2009)։


== Ծանոթագրություններ ==
(8614) 1978 VP11

(8614) 1978 VP11, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի նոյեմբերի 7-ին Էլեանորա Հելինի և Շելտ Բասի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,159675 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5551 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7643 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2051,46 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175485 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,11° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8614) 1978 VP11 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(8201) 1994 AH2

(8201) 1994 AH2, աստերոիդ ապոլոնի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի հունվարի 5-ին Գորդոն Գարեդի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,536263 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 0,7429 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,3296 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,1016 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1475,33 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,244013 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,56° անկյուն։
1994 AH2 աստերոիդը պատկանում է Ալինդայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 2,5 ա. մ. մեծ կիսաառանցքով և ունեն 0,4 - 0,65 էքսցենտրիսիտետ։ Այս աստերոիդները գտնվում են Յուպիտերի հետ ուժեղ 3:1 ուղեծրային ռեզոնանսի մեջ, ինչպես նաև ունեն ևս մեկ ուժեղ ռեզոնանս, այս անգամ արդեն Երկրի հետ՝ 1:4։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8201) 1994 AH2 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նոլիվուդ

Նոլիվուդ (անգլ.՝ Nollywood), նմանակման եղանակով ստեղծված եզրույթ, որով ի սկզբանե բնորոշվել է Նիգերիայի կինոարտադրությունը։ Առաջին անգամ գործածվել է 2000-ական թվականների սկզբներին,  The New York Times-ում լույս տեսած մի հոդվածում։ Սկսած 2009 թվականից՝ Նիգերիան համարվում է աշխարհի կինեմատոգրաֆիական խոշորագույն երկրներից մեկը՝ տարեկան այստեղ թողարկվող կինոնկարների քանակը նկատի առնելով ·: Այդ ցուցանիշով զիջելով միայն հնդկական Բոլիվուդին և գերազանցելով մինչև անգամ ամերիկյան նշանավոր Հոլիվուդին՝ Նոլիվուդն ամեն տարի ընդհանուր առմամբ թողարկում է շուրջ երկու հազար տեսաֆիլմ, որոնց ընդհանուր արժեքը կազմում է մոտավորապես քսան միլիոն եվրո, իսկ մշտական հանդիսատեսների քանակը՝ ավելի քան 150 միլիոն մարդ։ 


== Անվանումը ==
Նոլիվուդ անվանումն առաջացել է հնդկական Բոլիվուդ-ի նմանությամբ, որտեղ ամերիկյան կինոարտադրության նշանավոր կենտրոն Հոլիվուդի անվանումից առանձնացվել է -ոլիվուդ մասը և առջևից դրան ավելացվել է հնդկական Բոմբեյ քաղաքի անվան առաջին հնչյունն ու տառը՝ Բ-ն։ Նոլիվուդի պարագայում էլ -ոլիվուդ-ին առջևից ավելացվել է Նիգերիա անվան առաջին տառ-հնչյունը՝ Ն-ն։


== Վերջին տարիների լավագույն կինոնկարները ==

The Wedding Party (film, 2016) 
Beyoncé, The President's Daughter (2006)
Brain box (2006)
Blood on Ice (2006)
Above Death: In God We Trust (2003)


=== Նշանավոր դերասան-դերասանուհիներ ===
Ժենևիև Նաջի
Ջոզեֆ վան Վիկեր
Նադիա Բուարի
Փեյշընս Օզոկվոր
Ռեմզի Նյուա


== Իրադարձություններ ==
Աֆրիկյան կինոակադեմիայի մրցանակաբաշխություն
Best of Nollywood Awards
Նոլիվուդյան կինոնկարների մրցանակաբաշխություն
Africa Magic Viewers' Choice Awards


== Պատկերասրահ ==
Նկարահանումներ Նոլիվուդում
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Nollywood made in Nigeria | périodique=Le Monde  | jour=16 | mois=mai | année=2008 | auteur1=Catherine Bédarida | url texte= https://www.lemonde.fr/vous/article/2008/05/16/nollywood-made-in-nigeria_1045731_3238.html#3mFoOD75QHXP6J8D.99 }}.
Chris Abani, Pieter Hugo, Zina Saro-Wiwa et Stacy Hardy - Nollywood,  éditeur=Prestel Pub | année=2009 | pages totales=120 | passage=112 | isbn=978-3-7913-4312-9 | isbn2=3-7913-4312-2}}
Sophie Bouillon -   Nollywood sur un boulevard, périodique = Libération.fr, 28 avril 2015, http://next.liberation.fr/cinema/2015/04/28/nollywood-sur-un-boulevard_1274525 Archived 2020-10-30 at the Wayback Machine.
Uchenna Onuzulike -  Nollywood : the emergence of the Nigerian videofilm industry and its representation of Nigerian culture, éditeur=Clark University, 2008
Pierre Barrot -  Nollywood,  le phénomène vidéo au Nigeria, Paris/Budapest, éditeur=Éditions L'Harmattan, collection=Images plurielles, année=2005, isbn=2-7475-7971-9, isbn2=9782747579711, https://books.google.com/books?id=SZPpJv3eLQEC&printsec=frontcover
Ouvrages et articles du professeur Hyginus Ekwuazi, enseignant au   de l'Université d'Ibadan.
Ouvrages et articles du journaliste Jonathan Haynes.
Ouvrages et articles du professeur Onookome Okome, de l'université de Calabar


== Արտաքին հղումներ ==
Անավարտ պատմություններ

Անավարտ պատմություններ (ավանդություն),  Ջ․ Ռ․ Ռ․ Թոլքինի  պատմությունների և շարադրանքների հավաքածու, որոնք չեն հրապարակվել   նրա կենդանության օրոք։ Առաջին անգամ  հրապարակվել  են 1980 թվականին Քրիստոֆոր Թոլքինի  խմբագրությունում։
Ի տարբերություն  «Սիլմարիլիոնների» (որի մեջ ամենատարբեր պատմողական  հատվածներ փոփոխվել են, ստեղծագործությունը ավելի միասնական դարձնելու համար),  «Անավարտ պատմությունների»  մեջ տեքստը մնացել է այն նույն ձևով, ինչպես գրել է Թոլքինը։  Փոփոխվել են միայն, խիստ անհրաժեշտության դեպքում։  Արդյունքում, գրքում  որոշ  նյութեր իսկապես ներկայացնում են անավարտ պատմություններ, իսկ որոշ էմոցիոնալ հատվածներ նկարագրում են միջերկիրը։ Յուրաքանչյուր պատմություն ուղեկցվում է մեկնաբանությունների երկար շարքով, հակասանքներով, բացատրելի և  անհասկանալի պահերով։
Նմանապես Քրիստոֆեր Թոլքինը  խմբագրել և հրապարակել  «Սիլմարիլիոնները», մինչ «Անավարտ պատմությունների» ուսումնասիրումը։
Գիրքը պարունակում է ավելի մանրամասն տեղեկություններ կերպարների, իրադարձությունների և աշխարհագրական օբյեկտների մասին, միայն հպանցիկ է գրված «Մատանիների Տիրակալի» մասին։ Այդ պատմությունը ներառում է  Գենդալֆի և Իստարի ծագման պատմությունը, Իսիդուրայի մահվան և Իրիսյան արահետներում համիշխանության մատանիի կորելու, Ռոհան թագավորության մասին, այդ ամենը ընդլայնում է գիտելիքները Միջերկրի  պատկերացման մասին։
Հատկապես հետաքրքիր է Ալդարիոնեի և Էրենդիսի մասին պատմությունը,  Նումենորների պատմությունը մինչև անկումը։ Քարտեզը նույնպես պատկերված է գրքում։


== Անոտացիա ==
Նումենորյան արքայազնի սրտում որ է ավելի ուժեղ, սերը դեպի ծովը թե հավատարմությունը դեպի կինը, ինչ է ցանկանում հպարտ Գալադրիելը՝ իշխել մկջերկրում կամ վերադառնալ արևմուտք։ Ինչպես Թորինը և Կոմպանիան կազմակերպեցին իրենց արշավանքը դեպի Միայնակ լեռը։ Ինչու դիքարը մնացել էր  միայն Դրուդանյան անտառում։ Այս  գրքում դուք կգտնեք այս բոլոր հարցերի պատասխանները, և կհայտնվեք Թոլքինի լեգենդարիումի Միջերկրի մասին։


== Բովանդակությունը ==
Առաջին մաս, Առաջին դարաշրջան․

«Թրոնը և նրա այցը դեպի Հոնդոլին»
«Հարն ի հին Հարուն (վիպակ Հուրինի երեխաների մասին) »Երկրորդ մաս, Երկրորդ դարաշրջան․

«Նումերոն կղզու բնութագիրը »
«Ալդարիոն և Էրենդիս »
«Էլրոսա, Նումերոնի թագավորները »
«Գալադրիելի և Կելեբորնաի պատմությունը »Երրորդ մաս, Երրորդ դարաշրջան․

«Իրիսյան դաշտերի անկումը »
«Քիրիոն և Էորլ, Գոնդորի և Ռոհանայի ընկերությունը »
«Որսորդություն Էրեբորում»
«Մատանու որսը »Չորրորդ մաս․

Դրուադինի
Իստարի
Պալանտիր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
https://www.labirint.ru/books/589447/
https://www.ozon.ru/context/detail/id/140824562/
http://knigosite.org/library/books/52682 Archived 2018-01-12 at the Wayback Machine.
Պսելսկոե (գյուղ, Վելիկա Բոգաչկայի շրջան)

Պսելսկոե (ուկրաիներեն՝ Псільське), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պսելսկոե գյուղում բնակվում էր 49 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,331 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 148,04 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մայքլ Անգարանո

Մայքլ Էնթոնի Անգարանոն (անգլ.՝ Michael Anthony Angarano, դեկտեմբերի 3, 1987(1987-12-03), Բրուքլին, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք էջը(անգլ.)
Մայքլը ԿինոՊոիսկ կայքում(ռուս.)
Մայքլի բիոգրաֆիան kidactors.com կայքում(անգլ.)
Հարցազրույց, նոյեմբեր 2005(անգլ.)