armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մոդա (վիճակագրություն)

Մոդա՝ արժեքը մի շարք դիտարկումների, հանդիսանում է առավել տարածված։ (Մոդա = տիպականություն)։  Երբեմն ամբողջության մեջ կարելի է հանդիպել ավելի քան մեկ մոդա (օրինակ, 6, 2, 6, 6, 8, 9, 9, 9, 10; մոդա ՝ 6 և 9)։ Այս դեպքում կարող ենք ասել, որ համադրություն մուլտիմոդալ է։ Կառուցվածքային միջին մեծություննեից միայն մոդան ունի նման բացառիկ հատկություն։ Որպես կանոն մուլտիմոդալը ցույց է տալիս, որ այդ տվյալների փաթեթը չի ենթարկվում նորմալ բաշխման։
Մոդան, որպես միջին մեծություն օգտագործվում է ավելի հաճախ տվյալների համար, որոնք ոչ-թվային բնույթ են կրում։ Տրանսպորտային միջոցների թվարկված գույներից՝ սպիտակ, սև, մետալիկ կապույտ, սպիտակ, մետաղական կապույտ, սպիտակ մոդաին հավասար է սպիտակ գույն։ Փորձագիտական գնահատման ժամանակ դա կարող է օգնել որոշելու արտադրանքի ամենահայտնի տեսակները, որ հաշվի է առնվում վաճառքի կանխատեսման  կամ  դրանց արտադրության ժամանակ։
Ընդմիջման շարքի համար մոդան որոշվում է հետևյալ բանաձևով.

  
    
      
        M
        o
        =
        
          X
          
            M
            o
          
        
        +
        
          h
          
            M
            o
          
        
        ⋅
        (
        
          f
          
            M
            o
          
        
        −
        
          f
          
            M
            o
            −
            1
          
        
        )
        
          /
        
        (
        (
        
          f
          
            M
            o
          
        
        −
        
          f
          
            M
            o
            −
            1
          
        
        )
        +
        (
        
          f
          
            M
            o
          
        
        −
        
          f
          
            M
            o
            +
            1
          
        
        )
        )
      
    
    {\displaystyle Mo=X_{Mo}+h_{Mo}\cdot (f_{Mo}-f_{Mo-1})/((f_{Mo}-f_{Mo-1})+(f_{Mo}-f_{Mo+1}))}
  
Այստեղ XMо -  մոդալային  ինտերվալի ձախ սահմանն է,  hМо- մոդալի հեռավորության երկարությունը,  fМо − 1-  միջակայքի հաճախականությունը  fМо- մոդալային հեռավորության հաճախականությունը  fМо + 1- հաճախականությունը ։
Մոդաի բացարձակապես շարունակական բաշխումը կոչվում է ամենուր տեղական բաշխման առավելագույն խտություն։ Դիսկրետի բաշխումների համար մոդան գտել է որևէ արժեք ai,pi հավանականությունը, որը ավելի մեծ է, քան հավանականություն հարևան արժեքներին։


== Տես նաև ==
Միջնարժեք


== Ծանոթագրություններ ==
Մանուել Քաջունի

Քաջունի Մանուել (օգոստոսի 11, 1823, Կոստանդնուպոլիս - դեկտեմբերի 1, 1903, Կոստանդնուպոլիս, թաղված է Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզում), հայ մանկավարժ, բնագետ, փիլիսոփա, գիտության քարոզիչ։ Ավարտել է Վենետիկի Ռափայելյան վարժարանը, 1843 թվականից՝ Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Մանուել Քաջունին ծնվել է 1823 թվականին, Կ. Պոլսում։ Ավարտել է Մուրատ-Ռափայելյան վարժարանը։ Աշխատել է Կոստանդնուպոլսի Մխիթարյան վարժարաններում որպես ուսուցիչ և տեսուչ, 1848–1851 թվականներին՝ «Բազմավեպի» խմբագրի տեղակալ բնական գիտությունների գծով, 1883 թվականից ղեկավարել է Մուրատ–Ռափայելյան վարժարանը։ 1903 թվականին ընտրվել է Վենետիկի միաբանության թագադիր աբբա։ Պարգևատրվել է իտալական Ասպետական խաչով (1897)։ Քաջունին նպաստել է հայկական վարժարաններում բնագիտական առարկաների դասավանդումը բարելավելու և գիտության պահանջներին համապատասխանեցնելու գործին։ Ստեղծել է մաթեմատիկայի, քիմիայի, ֆիզիկայի, մեխանիկայի դասագրքեր, 1869-1875 թվականներին Սուրբ Ղազար կղզում հիմնել ֆիզիկայի ուսումնական լաբորատորիա։ ժամանակի գիտելիքների յուրատեսակ հանրագիտարան է «Արվեստաբանություն կամ շտեմարան գիտելեաց» գիրքը (1875)։ Գյուղատնտեսության տարբեր ճյուղերի վերաբերյալ գիտահանրամատչելի աշխատությունների հեղինակ է։ Քաջունու գլխավոր երկը «Բառգիրք արվեստից և գիտութեանց և գեղեցիկ դպրութեանց» պատկերազարդ հանրագիտարան բառարանն է (1891–1893)։ Քաջունու «Հնախոսություն Հայաստանի» (1855) և «Աշխարհագրություն հին և նոր Հայաստանի» (1857) ուսումնական ձեռնարկները գրված են Ղ․ Ինճիճյանի աշխատությունների հիման վրա։ Առաջարկել է քիմիական նյութերի անվանակարգման սեփական եղանակ, մշակել և շրջանառության մեջ է դրել բազմաթիվ հայերեն գիտական տերմիններ։


== Պարգևներ ==
Իտալիայի Ասպետ խաչ (1897)։


== Գրականություն ==
Այվազյան Հ. Մ., Գիտական եզրաբանության առաջին մշակողը, ԲԵՀ, 1993 համար 3 (77)։
Այվազյան Հ. Մ., Գրիգորյան Ս. Կ., Հայկական քիմիական անվանակարգության բարեփոխման հիմնախնդիրները, Երևան,1998։
Միրզոյան Լ., Երևելի Մխիթարյանները՝ Մանուել Քաջունի, Երևան, 2005։
«Տեղեկագիր ՀԽՍՀ ԳԱ. Ֆիզիկա, հատոր 12, 1977։
Իչեդ Անյու

Իչեդ Անյու (ռուս.՝ Ичед-Анью), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Իլիչ գետի ձախ ափին՝ 143 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 15 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը 
Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100112103000058914
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103005891
Ավազանի կոդը — 03.05.01.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Եվ ցողի կաթիլներ արշալույսին

«Եվ ցողի կաթիլներ արշալույսին» (լատիշ․՝ Un rasas lāses rītausmā), խորհրդային հեռուստատեսային գեղարվեստական ֆիլմ, որը ԽՍՀՄ Հեռուստառադիոպետկոմի պատվերով նկարահանել է ռեժիսոր Պետերիս Կռիլովը Ռիգայի կինոստուդիայում 1977 թվականին։


== Սյուժե ==
Հակաֆաշիստական տրամադրված դեռահասների խումբը մնում է առանց գաղափարական ղեկավարության Ռիգայի ընդհատակային ստորաբաժանումներից մեկի ղեկավարների ձերբակալությունից ու մահվանից հետո։ Վախենալով հետապնդումից՝ Էրիկ Զարինշը, որը մտերիմ է եղել զոհված պատմության ուսուցիչ Էգլայսի հետ, թաքնվում է իր դպրոցական ընկերոջ՝ Հուգոյի ամառանոցում։
Փորձելով օգտակար լինել ընդհանուր գործին՝ տղաները, չսպասելով կապավորի ժամանմանը, տարածում են Սովինֆորմբյուրոյի հաղորդագրություններով թռուցիկներ։ Գերմանական պարեկության դեմ մահափորձի միջադեպից հետո գեստապոյի փորձառու քննիչը, խաղալով Հուգոյի թույլ հոգեկանի վրա, իմանում է բոլոր ընդհատակայինների անունները։
Ձերբակալության սպառնալիքի տակ են հայտնվել թե՛ դեռահասները, թե՛ աշխատանքային դրուժինայի վերջին աշխարհազորային Դոնատը, որը արտակարգ լիազորություններով ժամանել է դիմադրությունը համակարգելու համար։ Նրան ուղեկցում է բելառուսական մահվան ճամբարի նախկին կալանավոր Օլգան, որը նույնպես ապաստաի կարիք ունի։ Ամբողջ խմբին անվտանգ տեղ տանելու հնարավորություն չունենալով՝ Դոնատը երեք տղաներին հանձնարարում է մոտենալ ճակատային գծին և կարևոր լուր հասցնել։


== Դերերում ==
Յուտա Յուրեվիցա – Ռենատա
Գունար Դալմանիս – Դիմկա
Անդրիս Մորկանս – Էրիկ
Էլիտա Կրաստինա – Օլյա
Ռոմուալդս Անցանս – Դոնատ
Անդրիս Սմիլձինշ – Հյուգո
Ակվելինա Լիվմանե – Վալյա
Լիլիանա Վեսերե – Ռիտա
Իվար Ռատկե – տղա
Ալեքսեյ Միխայլով – Դիմկայի հայրը
Վելտա Սկուրստենե – Հյուգոյի մայրը
Կառլիս Աուշկապս – քննիչ
Ուլդիս Դումպիս – մարդ հրաձգարանում
Յանիս Յարանս – Մեժնիեկս
Ի. Կաուլինշ – քննիչի օգնականըԷպիզոդներում՝

Հ. Դանցբերգա, Վ. Յականս, Խ. Ռոմանովա, Ա. Գուլբե, Ի. Սաուլիտե, Է. Ֆերդա, Վ. Զվայգզնե, Ա. Լեյմանիս, Վ. Վեյսպալս, Տ. Մացիևսկի


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Վիկտոր Անդրեև
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Պետերիս Կռիլովս
Բեմադրող օպերատոր՝ Հենրիկ Փիլիպսոն
Կոմպոզիտոր՝ Պետերիս Պլակիդիս
Բեմադրող նկարիչ՝ Վիկտոր Շիլդկնեխտ
Հնչյունային օպերատոր՝ Վիկտոր Միլնիկով
Ռեժիսորներ՝ Ռ. Գինտերե, է. Դանցբերգա
Օպերատոր՝ Ու. Էգլե
Կոստյումների նկարիչ՝ Դ. Մելնարե
Նկարիչ-գրիմարար՝ Կ․ Լապինյա
Մոնտաժող՝ Մ. Սուրդեկո
Խմբագիր՝ Ի. Չերևիչնիկ
Ասիստենտներ՝ Մ. Լաբդարբե, Վ. Ռոժդեստվենսկայա, Բ. Պիկա, Ռ. Գոսինշ, Յու. Բալտաբոլս
Խորհրդատու՝ պատմական գիտությունների թեկնածու Յ. Ձինտարս
Գեղարվեստական ղեկավար՝ Ռոլանդ Կալնինշ
Տնօրեն՝ Իգոր Լիբման


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Եվ ցողի կաթիլներ արշալույսին» ֆիլմը Յութուբում
Լիտվական ստատուտներ

Լիտվական ստատուտներ (լատիներեն statio-որոշում եմ), Լիտվական մեծ իշխանության ավատատիրական իրավունքի օրենսգրքեր։ Հաստատվել են՝ 1529 թվականին, 1566 թվականին, 1588 թվականին։ Գրվել են բելառուսերեն։ 
Որպես աղբյուր ծառայել են՝ սովորութային իրավունքի նորմերը, Կազիմիրի դատաստանագիրքը, պրիվիլեյները, հռոմեական, լեհական, գերմանական իրավունքները, դատական որոշումները։ Օգտագործվել է նաև ընթացիկ օրենսդրությունը։ Լիտվական ստատուտները արտացոլել են Լիտվական մեծ իշխանության քաղաքական կարգի զարգացումը, հատկապես լեհական մագնատների դեմ պայքարում շլյախտայի քաղաքական դերի բարձրացումը։
Ռոլֆ Զիվերտ

Ռոլֆ Մաքսիմիլիան Զիվերտ (գերմ.՝ Rolf Maximilian Sievert, մայիսի 6, 1896(1896-05-06), Ստոկհոլմ - դեկտեմբերի 3, 1966(1966-12-03), Ստոկհոլմ), շվեդ ռադիոֆիզիկոս, ուսումնասիրել է կենսաբանական օրգանիզմների վրա ռադիացիոն ճառագայթման ազդեցությունը, ռադիոկենսաբանության հիմնադիրներից մեկն է։
Զիվերտը ծնվել է Շվեդիայում՝ Ստոկհոլմում։ 1914 թվականից սովորել է Կարոլինսկա ինստիտուտում և Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի ինժեներական ինստիտուտում։ 1924-1937 թվականներին գլխավորել է շվեդական «Radiumhemmet» ֆիզիկական լաբորատորիան, որտեղ հետազոտություններ են իրականացվել քաղցկեղի ոչ վիրահատական բուժման և ռադիոթերապիայի ուղղությամբ։  Այնուհետև ղեկավարել է Կարոլինսկա ինստիտուտի ռադիացիոն ֆիզիկայի բաժինը։ Նա խոշոր ներդրում է ունեցել քաղցկեղի ախտորոշման ու բուժման ժամանակ օգտագործվող իոնացնող ճառագայթների չափաբաժինների չափման աշխատանքներում։ 
1979 թվականին՝ Չափման միավորների XVI  գլխավոր գիտաժողովի ժամանակ, Զիվերտի պատվին նրա անունով կոչվեց  Միավորների միջազգային համակարգի արդյունավետ ու համարժեք իոնացնող ճառագայթման չափաբաժնի չափման միավորը․ զիվերտ՝ նշանակվելով Զվ, Sv:
Զիվերտի անունով ոչ պաշտոնապես անվանում են նաև «Ռադիացիայի դեմ պայքարի» համար տրվող շքանանշանը։ Զիվերտի նախաձեռնությամբ Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիան  այդ շքանշանով սկսել է պարգևատրել 1862 թվականից։ Ի տարբերություն Շվեդիայի ակադեմիայի մյուս ավելի հայտնի մրցանակաբաշխության՝ Նոբելյան մրցանակի, «Զիվերտի շքանշանի» դափնեկիները շատ ավելի քիչ են. 2003 թվականի դրությամբ ընդհանուր 10 մարդ։
1964 թվականին Զիվերտը հիմնադրել է Ռադիացիայի պաշտպանության միջազգային ասոցիացիան (International Radiation Protection Association): Նա նաև գլխավորել է ՄԱԿ-ի՝ ատոմային ռադիացիայի հարցերով գիտական կոմիտեն։


== Տես նաև՝ ==
Զիվերտ (չափման միավոր)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Rolf Sievert, the man and the unit (անգլ.)
Պրուդոկ (այլ կիրառումներ)

Պրուդոկ, կարող է վերաբերել՝

Պրուդոկ - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում
Պրուդոկ - գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում
Խորոբուտ

Խորոբուտ (ռուս.՝ Хоробут, յակուտ.՝ Хорообут), գյուղ Ռուսաստանի, Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Մեգինո-Կանգալասկի ուլուսի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 984 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կիռբու (գյուղ, Հաանյա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿիռբուԿիռբու (էստ․՝ Kirbu), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 1 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ստեպան Ռազինի փողոց (Կրասնի Սուլին)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ստեպան Ռազինի փողոց (այլ կիրառումներ)Ստեպան Ռազինի փողոց (ռուս.՝ Улица Степана Разина), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքի Սկելևատկա միկրոշրջանում։ Անվանվել է Ռուսաստանում 1670-1671 թվականների գյուղացիական պատերազմի առաջնորդ Ստեպան Տիմոֆեևիչ Ռազինի (մոտ 1630-1671) պատվին։ Սկիզբ է առնում Գնիլուշա գետի ափի մոտից, և ավարտվում՝ հատվելով Կոմսոմոլսկայա փողոցի հետ։ Երկարությունն ընդամենը 180 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Կրասնի Սուլին քաղաքի Ստեպան Ռազինի փողոցը սկսվում է Գնիլուշա գետի ափի մոտից, 60 մետր շարունակվում գետին զուգահեռ, այնուհետև շրջադարձ է կատարում դեպի ձախ, հատում Կիրովի փողոցը և ավարտվում՝ հատվելով Կոմսոմոլսկայա փողոցի հետ։ Կարճ փողոց է. նրա երկարությունն ընդամենը 180 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 10 շինություն. փողոցի ձախ կողմում (կենտ համարներ) կա 3 շենք, աջում (զույգ համարներ)՝ 7։
Ստեպան Ռազինի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346350։
Փողոցն անվանվել է Ռուսաստանում 1670-1671 թվականների գյուղացիական պատերազմի առաջնորդ Ստեպան Տիմոֆեևիչ Ռազինի (մոտ 1630-1671) պատվին։ Ռուսաստանում ֆեոդալա-ճորտատիրական կարգերի դեմ ապստամբելու գաղափարը հղացել է Դոնի կազակների ազատությունների վրա ինքնակալության հարձակումների և, մասնավորապես, եղբոր՝ Իվանի նկատմամբ իշխան Դոլգորուկովի դաժան հաշվեհարդարի կապակցությամբ։ 1670 թվականի արշավանքը Վոլգա վերածվել է հզոր գյուղացիական պատերազմի, որն ընդգրկել է Պովոլժիեն և երկրի մի շարք այլ շրջաններ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Степана Разина в Красном Сулине
Подробная карта улица Степана Разина, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Արտաքին հղումներ ==
Отделение почты КРАСНЫЙ СУЛИН Почтовый индекс 346350
Նովոգոմելսկոե

Նովոգոմելսկոե (ուկրաիներեն՝ Новогомельське), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոգոմելսկոե գյուղում բնակվում էր 204 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,689 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 296,08 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կլեբուր

Կլեբուր (ֆր.՝ Cleebourg), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 689 մարդ, բնակչության խտությունը` 65.06 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.59 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 50 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 457 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 358-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 99։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,3 %։ 358 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 336 անձ (185 տղամարդ և 151 կին)։ Գործազուրկ են եղել 22 անձ (12 տղամարդ և 10 կին)։ 99 անաշխատունակներից 29-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 32-ը` թոշակառուներ, իսկ 38-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Յասնայա Պոլյանա (գյուղ, Ժովտնևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Յասնայա ՊոլյանաՅասնայա Պոլյանա (ուկրաիներեն՝ Ясна Поляна), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վիտովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1923 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Յասնայա Պոլյանա գյուղում բնակվում էր 33 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գոնի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գոնի (այլ կիրառումներ)Գոնի (իտալ. Goni), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սարդինիա մարզի Կալիարի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 556 մարդ (2008 թ.-ի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 30 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 19կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 940։ Հեռախոսային կոդ՝ 070։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 070 982114
Էլեկտրոնային փոստ՝ segreteria@comune.goni.ca.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.goni.ca.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ռևուխա (գյուղ, Իզյասլավի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌևուխաՌևուխա (ուկրաիներեն՝ Ревуха), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռևուխա գյուղում բնակվում էր 86 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,463 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 185,75 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կովիլնոե (գյուղ, Ռազդոլնոյեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿովիլնոեԿովիլնոե (ուկրաիներեն՝ Ковильне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Manay), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ռազդոլնոյեի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Մոնայ Նեմեցկի։
2001 թվականի տվյալներով Կովիլնոե գյուղում բնակվում էր 833 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մոկոնեզի

Մոկոնեզի (իտալերեն՝ Moconesi), կոմունա Իտալիայի Լիգուրիա մարզի Ջենովա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2648 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 163 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 16 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 16047։ Հեռախոսային կոդ՝  0185։
Բնակավայրի հովանավորողն է հանդիսանում Սուրբ Սակրո Քոուր  դի Գեսու։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկա։


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0185 93901
Էլեկտրոնային փոստ՝ demograficimoconesi@libero.it
Պաշտոնական կայք՝


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության Ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Աբհայյագիրի

Աբհայյագիրի, վանական կենտրոն և բուդդիստական դպրոց Տհերավադայում, կառուցված Անուրադհապուրում, այն ժամանակվա Ցեյլոնի մայրաքաղաքը, Բատտագամինի Աբհայա թագավորի օրոք (գահակալել է մ.թ.ա. 29-17 թթ.)։ Սկզբում այն միացվել է հարակից Մահավիհարային, սակայն շուտով վարդապետների և աշխարհիկ համայնքի անհամաձայնության արդյունքում առանձնացվել է։ Գադժաբախու I-ի (113-135 թթ.) օրոք ձեռք է բերել հարստություն և զորություն։ Վանական կենտրոնը ծաղկում է մինչև XIII դարը, երբ Անուրադհապուրը լքված չէր։ Հիմնական համայնքներից երկուսը գործել են XVI դարում։ Արձանագրություններից մեկի համաձայն, վանքը կառուցվել է մ. թ. ա. 89-77 թվականների միջակայքում, երբ երկիրը կառավարում էր Վալագամբա անունով թագավորը։


== Ծանոթագրություններ ==
Նժդեհ (գյուղ)

Նժդեհ (նախկին անվանումները՝ Սոֆլու կամ Սոֆուլու, Պուսյակ կամ Պիսակ),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզի Սիսիանի տարածաշրջանում, Սիսիան քաղաքից մոտ 15 կմ հարավ, Այրիգետի ձախ ափին, ծովի մակարդակից մոտ 1920-1980 մ բարձրության վրա։ Հեռավորությունը Կապան մարզկենտրոնից կազմում է մոտ 124 կմ։
Պուսյակ անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Զանգեզուրի գավառի, իսկ 1930 թվականից` Սիսիանի շրջանի։ 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Սյունիքի մարզի մեջ։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թվականի մարդահամարի արդյունքների` Նժդեհի մշտական բնակչությունը կազմել է 92, առկա բնակչությունը` 62 մարդ։ Գյուղը մինչև 1988 թվականը բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով, որոնց արտագաղթից հետո, 1989-1992 թթ. գյուղում բնակություն են սկսել հաստատել Ադրբեջանից բռնագաղթված և Սիսիանի տարածաշրջանի այլ բնակավայրերից տեղափոխված հայերը, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տես նաև ==
Նժդեհի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Սյունիքի մարզպետարանի կայքում Archived 2012-04-16 at the Wayback Machine.
Համայնքի ղեկավարի Էջը Սյունիքի մարզպետարանի կայքում Archived 2014-01-29 at the Wayback Machine.
Հնձան (Վանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հնձան (այլ կիրառումներ)Հնձան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սկուբի Դու։ Վամպիրի երաժշտությունը

«Սկուբի Դու։ Վամպիրի երաժշտությունը» (անգլ.՝ Scooby-Doo! Music of the Vampire), ամերիկյան անիմացիոն ֆիլմ՝ Warner Bros. Animation           ստուդիայի «Սկուբի Դու» ֆրանշիզից։ Այս մասը ուշագրավ է նրանով, որ մյուզիքլ դարձած ֆիլմերից առաջինն է։ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ին ֆիլմը Amazon Video–ի և ITunes–ի միջոցով տրվել է վարձույթով։ Այն DVD-ով և Blu-ray-ով թողարկվել է 2012 թվականին մարտի 13-ին։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2012 թվականի մարտի 3-ին Cartoon Network–ում։


== Սյուժե ==
Վելմայի ցանկությամբ բանդան գալիս է փառատոնի՝ նվիրված վամպիրների թեմատիկային։ Բայց Լորդ Վալդրոնի հարձակման պատճառով Շեգին սկսում է անհանգստանալ, որ իրեն կծել է վամպիրը և կարծում է, որ ինքը ճիշտ կլինի լքի խումբը, քանի որ ցանկացած պահի կարող է վանպիր դառնալ, բայց ճի՞շտ է արդյոք, որ Լորդ Վալդրոնին իսկական վանպիր է, ճի՞շտ է արդյոք, որ Լորդ Վալդրոնը կծել է Շեգիին և հիմա նա կդառնա մռայլ դեռահաս վամպիր՝ անցնելով մութ կողմը։


== Դերերը հնչյունավորել են ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Սկուբի Դու։ Վամպիրի երաժշտությունը»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Պիա դե Տոլոմեի

«Պիա դե Տոլոմեի» (անգլ.՝ Pia de' Tolomei), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարը՝ ստեղծված 1868 թվականին։ Ներկայումս նկարը գտնվում է Սփենսերի պատկերասրահում։ Նկարի համար բնորդուհի է ծառայել Ջեյն Մորիսը։


== Տեղեկություն նկարի մասին ==
Նկարն ստեղծվել է նկարչի և բնորդուհի Ջեյն Մորիսի՝ նկարիչ Ուիլյամ Մորիսի կնոջ երկարատև սիրավեպի սկզբում։ Որպես սյուժե ընտրվել է Դանթե Ալիգիերիի «Աստվածային կատակերգության» Քավարանի թեման։ Պիա դե Տոլոմեին կին է, որն ուղարկվում է մեկուսացման և թունավորվում է ամուսնու կողմից։ Ռոսսետտին ցանկացել է ցույց տալ, որ Ուիլյամ Մորիսը նույն ձևով գերի է պահել իր կնոջը։ Նույնը նա արտահայտել է և ավելի ուշ ժամանակաշրջանի «Պրոզերպինա» աշխատանքում։ Ռոսսետտին կյանքի ընթացքում պատկերել է Ջեյնին Պրոզերպինայի, Գվինևրայի և Դեզդեմոնայի կերպարներում՝ կանայք, որոնք գտնվել են իրենց ամուսինների իշխանության տակ։
Ինչպես Ռոսսետտիի ստեղծած բազմաթիվ նկարներում, Ջեյն Մորիսը պատկերված է համամասնությունների չափազանցված աղավաղումներով։ Մասնավորապես Պիա դե Տոլոմեի պարանոցը դիտավորյալ մեծացված է։ Նկարիչը նաև փոխել է մոդելի բնական, մուգ շագանակագույն մազերը կարմրագույնի, ինչպես նկարչի մահացած կնոջ՝ Էլիզաբեթ Սիդալինը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Hilto, Timoth (1970). The Pre-Raphelites. London: Thames and Hudson, New York: Abrams.
Ash, Russell. (1995) Dante Gabriel Rossetti. London: Pavilion Books.
Todd, Pamela (2001). Pre-Raphaelites at Home, New York: Watson-Giptill Publications.
Doughty, Oswald. (1949) A Victorian Romantic: Dante Gabriel Rossetti  London: Frederick Muller.
Surtees, Virginia. (1971) Dante Gabriel Rossetti. 2 vols. Oxford: Clarendon Press.
Treuherz, Julian. Prettejohn, Elizabeth, and Becker, Edwin (2003) Dante Gabriel Rossetti. London: Thames & Hudson.


== Արտաքին հղումներ ==
The Rossetti Archive
Birmingham Museums and Art Gallery's Pre-Raphaelite Online Resource Archived 2009-07-13 at the Wayback Machine.
Spencer Museum of Art, Kansas
Պրիստանցիոնոե (գյուղ, Մալինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊրիստանցիոնոեՊրիստանցիոնոե (ուկրաիներեն՝ Пристанційне), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1915 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պրիստանցիոնոե գյուղում բնակվում էր 575 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1857 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 309,64 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գորբաչովայի փողոց (Ալուշտա)

Գորբաչովայի փողոց (ռուս.՝ Улица Горбачëвой), փողոց Ղրիմի Ալուշտա քաղաքի կենտրոնում։ Անվանվել է Ալուշտայի պարտիզանական ջոկատի բժիշկ Մարիա Յակովլևնա Գորբաչովայի (1897-1941) պատվին։ Սկիզբ է առնում Պարտիզանսկայա փողոցից և ավարտվում Սիմֆերոպոլի փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 500 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Ալուշտա քաղաքի Գորբաչովայի փողոցը սկիզբ է առնում Պարտիզանսկայա փողոցից, հատում է Պիոներսկայա, Տավրիչեսկայա, երկու անգամ` Պուցատովի փողոցները և ավարտվում Սիմֆերոպոլի փողոցի հետ հատումով։ Փողոցում կա համարակալված 26 շինություն։ Երկարությունը 500 մետր է։
Գորբաչովայի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 298510։
Փողոցն անվանվել է Ալուշտայի պարտիզանական ջոկատի բժիշկ Մարիա Յակովլևնա Գորբաչովայի (1897-1941) պատվին։ Գորբաչովան ծնվել է Բելառուսի Գոմելի մարզի Ռոգաչով քաղաքում։ Հայրենական մեծ պատերազմից առաջ ապրել է Ալուշտայում։ 1941 թվականին, երբ գերմանական զորքերը մոտեցել են քաղաքին, բժիշկ Գորբաչովան մտել է Ալուշտայի պարտիզանական ջոկատ։ Ղրիմի անտառներում, լեռներում նա օգնել է վիրավորներին, փրկել զինակիցներին, հայթայթել դեղամիջոցներ։ Նույն թվականի դեկտեմբերին նրան մատնել են, գերմանացիները բռնել են նրան և կախել ծառից։ Նրա զոհվելու վայրում բացվել է հուշանշան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Горбачëвой в Алуште
Подробная карта Улица Горбачëвой, город Алушта со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Արտաքին հղումներ ==
г. Алушта, улица Горбачëвой Archived 2019-04-10 at the Wayback Machine.
Ծանր ջուր

Ծանր ջուր (նաև՝ դեյտերիումի օքսիդ, նշանակումը՝ 2H2O կամ D2O), ջրի իզոտոպային տարատեսակ, որում ջրածնի մեկ կամ երկու ատոմները փոխարինված են ծանր իզոտոպներով՝ դեյտերիումով (D) կամ տրիտիումով (T), և կամ թթվածնի O16 իզոտոպը փոխարինված է Օ17 կամ Օ18 իզոտոպներով։ Ծանր ջուր ասելով հիմնականում նկատի են ունենում առավել տարածված HDO և D2O միացությունները (հայտնաբերվել են սովորական ջրում, 1932 թվականին, ԱՄՆ-ում)։ Քիմիական հատկություններով ծանր ջուրը շատ քիչ է տարբերվում սովորականից, մինչդեռ դրանց ֆիզիկական հատկությունները բավական տարբեր են։


== Բնության մեջ ==
Սովորական և ծանր ջրերի հարաբերությունը կազմում է՝ H2O ։ D2O=5000 ։ 1


== Ֆիզիկական հատկությունները ==
D2O-ն ֆիզիկական հատկություններով զգալիորեն տարբերվում է սովորական ջրից, թեև նույնպես՝ անգույն, անհամ հեղուկ է։ Հարաբերական մոլեկուլային զանգվածը 20 է։ ρ=1,1 գ/մլ, սառչում է 3,82°C-ում, եռում է 101,8°C-ում։


== Քիմիական հատկությունները ==
Ծանր ջրում ռեակցիաներն ավելի դանդաղ (մոտ 10 անգամ) են ընթանում, քան սովորական ջրում (D-ի զանգվածի պատճառով)։


== Ստացումը ==
Ջրի էլեկտրոլիզի ժամանակ արագ էլեկտրոլիզվում է H2O-ն և այս պրոցեսում ջուրը հարստանում է ծանր ջրով։ Այսպես ստանում են ծանր ջուր։


== Կիրառությունը ==
Այն կիրառում են ատոմային ռեակտորներում, որպես նեյտրոնների դանդաղեցուցիչներ, ինչպես նաև դեյտերիում պարունակող այլ նյութեր ստանալու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Մալիե Բորնիցի

Մալիե Բորնիցի (ռուս.՝ Малые Борницы), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 48 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բեթի Ասթել

Բեթի Ասթել (անգլ.՝ Betty Astell, մայիսի 23, 1912(1912-05-23), Brondesbury, Բրենտ, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - հուլիսի 26, 2005(2005-07-26) կամ հուլիսի 27, 2005(2005-07-27), Գերնսի, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Ասթել Բեթի Ջուլիան ծնվել է Անգլիայում։ Նա ամուսնացած էր դերասան Սիրիլ Ֆլեթչերի հետ ավելի քան 60 տարի՝ 1941 թվականի մայիսի 18-ից մինչև ամուսնու մահը՝ 2005 թվականի հունվարի մեկը։ Նրանք ունեին 1 դուստր, որը ևս դերասանուհի է նրա անունը Ջիլ Ֆլեթչեր է։
Ասթելն աշխատել է ամուսնու «Կիրիլ Ֆլետչերի շոուն» հեռուստասերիալում և առաջիններից մեկն էր, ով հայտնվել է Ջոն Լոուգի Բերդի փորձարարական հեռուստատեսությունում։
Ասթելը մահացել է հիվանդանոցում, իր տնից ոչ հեռու Գյուերսում, 93 տարեկան հասակում, ամուսնու մահից յոթ ամիս անց։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմեր ===


=== Հեռուստացույց ===


== Ծանոթագրություններ ==
Ուալդո Սեմոն

Ուալդո Լոնսբերի Սեմոն (անգլ.՝ Waldo Lonsbury Semon, սեպտեմբերի 10, 1898(1898-09-10), Demopolis, Մարենգո շրջան, Ալաբամա, ԱՄՆ - մայիսի 26, 1999(1999-05-26), Հուդզոն, Սամիթ շրջան, Օհայո, ԱՄՆ), ամերիկացի քիմիկոս, գյուտարար։  Հայտնի է որպես պլաստիկի ամենատարածված տեսակներից մեկի՝ պոլիվինիլքլորիդի (ՊՎՔ) ստացման մեթոդիկայի մշակող։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1898 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Ալաբամա նահանգի Դեմոպոլիս քաղաքում։ Ավարտել է Վաշինգտոնի համալսարանը՝ ստանալով քիմիայի բակալավրի և քիմիական ճարտարագիտության դոկտորի աստիճաններ։
Ուալդո Սեմոնն առավել հայտնի է նրանով, որ 1926 թվականին գտել է պոլիվինիլքլորիդի հատկությունները բարելավելու միջոց։ Դրա համար նա խառնել է մի քանի սինթետիկ պոլիմերներ, ինչի արդյունքում ստացվել է մի նյութ, որը առաձգական էր, բայց ոչ կպչուն։ Շնորհիվ իր ֆիզիոլոգիական անվնասակարության, խոնավության, թթուների, ալկալիների, այլ օգտակար հատկությունների՝ պոլիվինիլքլորիդը (կամ ՊՎՔ) ստացել է շատ լայն կիրառություն՝ դառնալով աշխարհում երկրորդ ամենատարածված պլաստիկը։
Սեմոնը նաև աշխատել է ռեզինի մեթոդների բարելավման վրա և, ի վերջո, մշակել է սինթետիկ փոխարինող։ 1935 թվականի դեկտեմբերի 11-ին նա աղից, կոքսից և կրաքարից ստեղծել է կորոսիլ (Koroseal)՝ պոլիմեր, որին պատրաստման ժամանակ կարելի է տալ ցանկացած խտություն։ Սեմոնը կազմել է ավելի քան 5000 այլ սինթետիկ ռետինե խառնուրդներ՝ 1940 թվականին հաջողության հասնելով ամերիպոլի հետ (Ameripol («ամերիկյան պոլիմեր»), որը նա մշակել է BFGoodrich ընկերության համար։ Ընդհանուր առմամբ, Սեմոնն ունեցել է 116 արտոնագիր։ 1995 թվականին 97 տարեկանում նա ներառվել է Գյուտերի փառքի սրահում (Invention Hall of Fame)։
Աշխատելով BFGoodrich ընկերության համար՝ Սիմոնը զեկույցներ է արել Հարի Լ. Ֆիշերի հետ, իսկ հետո ղեկավարել Բենջամին Ս.Գարվին։ Այդ երկու գիտնականներն էլ, ինչպես և Սիմոնը, ստացել են Չարլզ Գուդիերի մեդալ։
Ուոլդո Սիմոնին երբեմն վերագրում են մաստակի գյուտը, բայց դա այդպես չէ։ Նա հորինել է չմարսվող նյութ սինթետիկ կաուչուկից, որը կարող էր օգտագործվել մաստակի փոխարեն, և որը արտադրում էր բացառապես մեծ փուչիկներ։ Սակայն արտադրանքը այդպես էլ մնացել է հետաքրքրական փորձի մակարդակում և երբեք վաճառքի չի հանվել։
1944 թվականին Սեմոնը պարգևատրվել է Չարլզ Գուդիերի մեդալով, իսկ 1964 թվականին՝ Էլիոթ Քրեսոնի մեդալով։ BFGoodrich-ից հեռանալուց հետո նա աշխատել է Օհայո նահանգի Քենթ քաղաքի Քենթի պետական համալսարանում։
Մահացել է Օհայո նահանգի Հադսոն քաղաքում 1999 թվականի մայիսի 26-ին 100 տարեկան հասակում.


== Ժառանգություն ==
Ուալդո Սեմոնի անտառային արգելոցը (Waldo Semon Woods Conservation Area) անվանվել է գյուտարարի պատվին, այն բանի համար, որ նա անհատույց հող է տրամադրել Մետրո պարկին (Metro Parks), որը սպասարկում էր Օհայո նահանգի Սամիթ շրջանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Аудиоинтервью с Уалдо Семоном.
UW Alumni Magazine Profile
Metro Parks, Serving Summit County
Biography at Bouncing-Balls.com
Փինք Արմենիա

«Փինք» իրավապաշտպան հասարակական կազմակերպությունը հիմնադրվել է 2007թ-ին։ Կազմակերպությունն իր շահառուներին և հասարակությանն առավել հայտնի է որպես Փինք Արմենիա։ Փինքը ԼԳԲՏ (լեսբի, գեյ, բիսեքսուալ, տրանսգենդեր) համայնքահեն կազմակերպություն է, ինչը նշանակում է, որ կազմակերպությունը ստեղծվել է ԼԳԲՏ համայնքի ներկայացուցիչների կողմից, ծառայում և աջակցում է համայնքի կարիքներին, ինչպես նաև խթանում է ԼԳԲՏ անձնաց մարդու իրավունքների պաշտպանության գործընթացը ու ջատագովում ԼԳԲՏ հարցերի շուրջ հանրային քաղաքականության փոփոխությանը։


== Գործառույթներ ==
Կազմակերպության գործունեության առաջին իսկ օրվանից՝ Փինք Արմենիան նախաձեռնել և իրականացրել է տարբեր միջոցառումներ և ծրագրեր՝ բարձրացնելով հասարակության իրազեկվածությունը սեռական և վերարտադրողական առողջության և իրավունքների, սեռական ճանապարհով փոխանցվող վարակների և ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ի, դրանց կանխարգելման վերաբերյալ, ինչպես նաև այնպիսի գործողություններ, որոնք խթանում են անվտանգ սեռական հարաբերություններ և վարքագիծ։ Հետագայում կազակերպության գործունեությունը և ծառայությունների տրամադրման ոլորտն ընդլայնվեց՝ կազմակերպության օրակարգում ներառելով մարդու իրավունքների և դրանց պաշտպանության հիմնահարցերը։
Մարդու իրավունքների պաշտպանության բնագավառում կազմակերպությունը տրամադրում է ծառայությունների ամբողջական փաթեթ ԼԳԲՏ համայնքի այն ներկայացուցիչներին, ում իրավունքները ոտնահարվել են սեռական կողմնորոշման, գենդերային ինքնության և/կամ գենդերային արտահայտման հիմքով։ Ավելին, կազմակերպությունը ներկայացնում է ԼԳԲՏ անձանց կարիքներն ու շահերը, ինչպես նաև ջատագովում այդ խնդիրների լուծումն ու իրավական պաշտպանվածությունը տեղական, պետական, ինչպես նաև միջազգային մակարդակներում։
Մարդու իրավունքների պաշտպանության բնագավառում կազմակերպությունը խրախուսում և խթանում է հավասարության, խոցելի խմբերի ընդունման գաղափարները, նվազեցնում է ցանկացած հիմքով խտրականության արտահայտումը՝ հաստատելով մշակութային զգայունության և բազմազանության նկատմամբ հարգանքի միջավայր։
Գործունեության ընթացքում կազմակերպությանը հաջողվել է աչքի ընկնել իր թափանցիկ, բաց և նվիրյալ աշխատանքով։ Փինքը փոքր տեղական կազմակերպությունից վերաճել է միջազգայնորեն ճանաչված և վստահելի կազմակերպության։ Կազմակերպությունը հաստատել է կայուն համագործակցություն սեռական առողջության, մարդու իրավունքների պաշտպանության, խտրականության դեմ պայքարի, գենդերային հիմնահարցերի բնագավառներում գործող տեղական և միջազգային կազմակերպությունների հետ։
Փինքի գրասենյակները՝ համայնքային կենտրոնը և վարչական գրասենյակը, տեղակայված են Երևանում, սակայն կազմակերպությունը տրամադրում է տարածքի և ժամանակի մեջ հասանելի ծառայություններ աջակցության և օժանդակության կարիք ունեցող ցանկացած անհատի։
Փինք Արմենիան, իր անձնակազմն ու անդամները, ակտիվ սոցիալական խումբ են և ներգրավված են Հայաստանում տարբեր քաղաքացիական, քաղաքական և մշակութային նախաձեռնություններում և շարժումներում, որոնք անդրադառնում են Հայաստանի ժողովրդավարական աճն ապահովող բազմաթիվ և բազմաբնույթ խնդիրների։


== Պատմություն ==
Կազմակերպությունը հիմնվել է 2007 թվականին «Հանրային տեղեկատվություն և գիտելիքի կարիք» անվամբ և 2019-ից վերանվանվել «Փինք» իրավապաշտպան ՀԿ։ Այնուամենայնիվ կազմակերպությունը ավելի հայտնի է որպես Փինք Արմենիա։
Լիա Քեբեդե

Լիա Քեբեդի (ամհարերեն՝ ሊያ ከበደ, անգլ.՝ Liya Kebede), եթովպիացի սուպերմոդել, դերասանուհի, դիզայներ։
2005 թվականից հանդիսանում է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության Մոր և մանկան  առողջության հարցերով դեսպան։


== Կենսագրություն ==
Լիա Քեբեդեն ծնվել է Եթովպիայի Ադիս Աբեբա քաղաքում, 1978 թվականի մարտի 1-ին։ Նա ազգությամբ ամհարա է և հանդիսանում է  ընտանիքի միակ դուստրն է, ունի չորս եղբայր։
Դպրոցական տարիներից Լիան երազել է մոդելային բիզնեսի մասին։ 15 տարեկանում նրա լուսանկարն առաջին անգամ հայտնվել է ամսագրի շապիկին։ Ուսումն ավարտելուց հետո նա տեղափոխվել է Ֆրանսիա, այնուհետև՝ ԱՄՆ։
1995 թվականից սկսել է նկարահանվել գովազդներում, իսկ մեկ տարի անց՝ նորաձևության ցուցադրություններում։ 2005 թվականի գարնանը և ամռանը նրա լուսանկարը տպագրվել է «Վոգ» կանանց նորաձևության մասին ամերիկյան հրատարակության շապիկին։ Ֆորբս ամերիկյան ֆինանսատնտեսական ամսագիրի տվյալներով 2007 թվականին նրա անունը դասվել է ամենաբարձր վարձատրվող մոդելների ցանկի 11-րդ հորիզոնականում։
Նկարահանվել է «Զենքի բարոն», Կեղծ գայթակղություն, «Անապատի ծաղիկը», «Սև ոսկի», «Ջունգլիների կանչը։ Փնտրում եմ Մարսուպիլամին», «Կապիտալ», «Լավագույն առաջարկ» և այլ հայտնի ֆիլմերում։
Լիան հիմնել է «Լիա Քեբեդե» հիմնադրամը, որի առաքելությունն է նվազեցնել մայրական, նորածինների և երեխաների մահացությունը Եթովպիայում և ամբողջ աշխարհում։ Առողջապահական կենտրոնում, որի հետ աշխատել է իր հիմնադրամը, հիվանդանոցային ծննդաբերությունները 12 ամսվա ընթացքում աճել են ավելի քան 50%-ով։


== Անձնական կյանք ==
2000-2013 թվականներին Լիան ամուսնացած է եղել Քեսի Քեբեդեի հետ։ Զույգը բաժանվել է 2013 թվականին, իսկ 2015 թվականին ամուսնալուծվել։ Նրանք ունեն երկու երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Liya Kebede
Ուլա (այլ կիրառումներ)

Ուլա անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Ուլա - գյուղ Էստոնիայի Պյոիդե շրջանի կազմում։
Ուլա - գյուղ Էստոնիայի Սալմե շրջանի կազմում։
Սլովակերեն

Սլովակերենը (slovenčina) պատկանում է Հնդեվրոպական լեզուների ընտանիքի Սլավոնական լեզվախմբին։ Սլովակերեն խոսում են աշխարհում 6 միլիոն մարդ։ Սլովակերենը պաշտոնական լեզու է Սլովակիայում, Չեխիայում։ Ըստ աշխարհի լեզուների դասակարգման Սլովակերենը չի մտնում 100 ամենատարածված լեզուների մեջ։


== Տես նաև ==
Պաշտոնական լեզուների ցանկ
Լեզվաընտանիքների ցանկ
Լեզուների ցանկեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մալայզիայի ազգային թանգարան

Մալայզիայի ազգային թանգարան (մալայերեն՝ Muzium Negara Malaysia) երկրի ամենամեծ՝ պատմության և մշակույթի թանգարանը։


== Հիմնական շենք ==

Հիմնադրվել է 1963 թվականին՝ Կուալա Լումպուրում։ Շենքը ներսից նման է ավանդական մալազյական տան։ Կառուցվել է Հո Քվոնգ և եղբայրներ ընկերության նախագծով։ Կենտրոնական մուտքի երկու կողմերում խճանկարով պատկերված են դրվագներ Մալազիայի պատմությունից (նկարիչ Նիկ Զայնալ Նիկ Սալեխ)։ Թանգարանի հավաքածուն ներառում է՝ հնագիտական հավաքածուներ, դրամագիտության, սառը զենքի (այդ թվում ՝ կրիսների), գլխարկների հավաքածու, ինդոնեզական ստվերային թատրոնի տիկնիկներ, երաժշտական գործիքներ, կանացի զարդեր, գործվածքների և հագուստի հավաքածու։ Ազգագրական դահլիճում  երկրի ժողովուրդների ավանդական ծիսակատարությունների տեսարաններով տրամանկար են։ Թանգարանին կից գործում է կենդանաբանական բաժին և սպորտի պատկերասրահ։ Թանգարանը համակարգում է այլ թանգարանների աշխատանքը, գլխավորում է պատմության և մշակույթի հուշարձանների պահպանության շարժումը, իրականացնում է հետազոտական աշխատանքներ։


== Իստանա Սատու ==

Istana Satu (առաջին պալատ). XIX դարի մալայական փայտե ճարտարապետության հուշարձանն է, սուլթան Տրենգգանի ժամանակավոր ապաստանը, որը կառուցվել է պալատական ճարտարապետ Դերահիմ Էնդութի նախագծով՝ հրդեհի ժամանակ այրված սուլթանական պալատի փոխարեն։ Ճարտարապետական կառույցը հիշեցնում է ավանդական մալայական երկհարկանի տուն՝ ինը ցցագերաննցերի վրա:Շինության վրա ոչ մի մեխ չկա։ Ինտերիերը զարդարված է փայտի փորագրությամբ։ 1974 թվականին վերակառուցվել և տեղափոխվել է Կուալա Լումպուր։ Ներսում տեղադրված է պալատի ներքին հարդարանքը ներկայացնող ցուցադրություն։ Գործում է որպես ազգային թանգարանի մասնաճյուղ։


== Արտաքին հղումներ ==
Փոքր Սամարուքսա

Փոքր Սամարուքսա, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օտա (այլ կիրառումներ)

Օտա, կարող է վերաբերել՝

Օտա - համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում
Օտա - Տոկիոյի հատուկ շրջաններից մեկը
Նիկոլաևյան հրապարակ (Կազան)

Նիկոլաևյան հրապարակ (թաթ.՝ Николай мəйданы, նախկինում՝ Կուզնեչնայա),  նախկին հրապարակ Կազանի պատմական կենտրոնում (այժմ`Վախիտովսկի շրջան)։


== Պատմություն ==
Հրապարակը գտնվել է համալսարանական բլրի, Առաջին թատերական փողոցի (1899 թվականից`Պուշկինի փողոց), Դերժավինի այգու (այժմ՝  Ազատության հրապարակի վրա գտնվող Թաթարստանի Մուսա Ջալիլի անվան օպերայի և բալետի թատրոնի կողմից զբաղեցված տարածք) և Պոչտամտսկայա փողոցի (1893 թվականից` Լոբաչևսկու փողոց) միջև՝ Սև լճի դիմացի այգում։
18-րդ դարի վերջում այստեղ էր գտնվում  Կուզնեչնայա հրապարակը, որի կենտրոնում կար մի լճակ, որի շուրջը դարբիններ էին և այլ արդյունաբերական շենքեր։ 1842 թվականի հրդեհից հետո բոլոր շենքերի մնացորդները քանդվեցին, լիճը լցվեց, տարածքը հարթեցվեց և ստեղծվեց հրապարակ, որը կոչվեց ռուս կայսր Նիկոլայ I-ի անունով։
Սկզբում հրապարակը նախատեսված էր առևտրի համար, կային բազմաթիվ խանութներ, զվարճանքի վայրեր տեղաբնակների համար, այդ թվում Յակով Մամոնովի «Ոգեհմայության և մոգության թատրոն» տիկնիկային տաղավարը։
1890 թվականին Կազանում կայանալիք համառուսաստանյան գիտա-արդյունաբերական ցուցահանդեսի համար հրապարակում կառուցվեցին շենքեր քաղաքի ճարտարապետ Գ. Ռուշի նախագծերով։
4 ամիս տևող ցուցադրությունից հետո շենքերը ապամոնտաժվեցին, իսկ 1891 թվականին հրապարակի փոխարեն ստեղծվեց այգի։ 1894 թվականին Կազանի ջրամատակարարման ընկերության կողմից կառուցվեց բնօրինակ ցայտաղբյուր։ Խորհրդային տարիներին Նիկոլաևյան այգին վերանվանվեց Լենինսկի (այժմ` Համալսարանական)։
Հրապարակից մնացել է Համալսարանական այգու սկբում գտնվող մի փոքր տարածք Պուշկինի, Գալակտիոնովի և Նուժին փողոցների խաչմերուկում, որտեղ 1978 թվականին կառուցվել է Բուտլերովի նստած հուշարձանը, 2003 թվականին կառուցված «Կոլիզեում» (նախկինում`« Թամերլան», առօրյա գործածությունում՝ «Կնոպկա») առևտրի և զվարճանքի կենտրոնը և Կազանի կոնսերվատորիայի շենքերը։ Կիրակի օրվա առաջին կեսին հրապարակում հավաքվում են քաղաքի դրամագետները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
место бывшей Николаевской площади на wikimapia (вид со спутника)
«Их именами названы улицы Казани», Казань, Татарское книжное издательство, 1977.
Амиров К. «Казань: Где эта улица, где этот дом», Казань, 1995.
Սուրովատիխա

Սուրովատիխա (ռուս.՝ Суроватиха), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Դալնեկոնստանտինովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շինզո Աբեի սպանություն

Ճապոնիայի նախկին վարչապետ Շինզո Աբեի սպանություն տեղի է ունեցել 2022 թվականի հուլիսի 8-ին, տեղական ժամանակով (UTC+9), ժամը 11:30-ի սահմաններում։ Քաղաքական գործչի մեջքին երկու անգամ կրակել են ինքնաշեն հրազենից, երբ նա Նարա պրեֆեկտուրայի Յամատո-Սայդայջի կայարանի մոտ, Լիբերալ-դեմոկրատական ​​կուսակցության քարոզարշավի ժամանակ նախընտրական ելույթ էր ունենում կուսակցության թեկնածուի օգտին։
Կասկածյալ Տեցույա Յամագամին ձերբակալել են դեպքի վայրում։ Ավելի ուշ Շինզո Աբեին բժշկական ուղղաթիռով տեղափոխել են Նարա բժշկական համալսարանի հիվանդանոց։ Շինզո Աբեն ծանր էր վիրավորվել, հիվանդանոց ժամանելու ժամանակ կենդանության նշաններ ցույց չի տվել և գտնվել է կլինիկական մահվան վիճակում։ Ժամը 17։03-ին հայտարարել են, որ Աբեն մահացել է։
Աբեի մահը արժանանացել է միջազգային դատապարտման։ Բազմաթիվ երկրների ղեկավարներ բարձր են գնահատել Աբեի ձեռքբերումները՝ միաժամանակ ցավակցություն են հայտնել նրա մահվան կապակցությամբ։  Նրա սպանությունը Ճապոնիայի նախկին վարչապետի առաջին սպանությունն էր 1936 թվականի փետրվարի 26-ի միջադեպի ժամանակ Սաիտո Մակոտոյի և Տակահաշի Կորեկիոյի սպանությունից հետո, ինչպես նաև G7- ի նախկին առաջնորդի առաջին սպանությունը 1978 թվականին Իտալիայի վարչապետ Ալդո Մորոյի սպանությունից հետո։


== Ծանոթագրություններ ==
Զուբովկա (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶուբովկաԶուբովկա (ուկրաիներեն՝ Зубівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զուբովկա գյուղում բնակվում էր 1 057 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գվիանկուր սյուր Նուա

Գվիանկուր սյուր Նուա (ֆր.՝  Guyencourt-sur-Noye), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 176 մարդ, բնակչության խտությունը` 46.19 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.81 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 105 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 15 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 108 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 79-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 29։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,1 %։ 79 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 74 անձ (36 տղամարդ և 38 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 29 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ինյացիո Վիսկո

Ինյացիո Վիսկո (իտալերեն՝ Ignazio Visco, նոյեմբերի 21, 1949(1949-11-21), Նեապոլ, Իտալիա), իտալացի տնտեսագետ, Իտալիայի բանկի կառավարիչ (2011)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Նեապոլում 1949 թվականի նոյեմբերի 21-ին, 1971 թվականին ավարտել է Հռոմի Լա Սապիենցա համալսարանը՝ «Տնտեսություն և առևտուր» մասնագիտությամբ, 1972 թվականին սկսել է աշխատել Իտալիայի բանկում և ստաժավորման համար մեկնել Փենսիլվանիայի համալսարան, որտեղ 1974 թվականին ստացել է արվեստի մագիստրոսի աստիճան (Master of Arts), իսկ 1981 թվականին՝ տնտեսագիտության գծով փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան։ 1974 թվականին վերադարձել է Իտալիա, աշխատել է Իտալիայի բանկի (Servizio Studi) հետազոտական ծառայությունում, իսկ 1990 թվականին գլխավորել է այն։
Դասավանդել է «Լա Սապիենցա» համալսարանում էկոնոմետրիկա (1983-1985) և քաղաքատնտեսություն (1989)։ European Economic Review-ում եղել է խմբագրի օգնական (1986-1991), Էնրիկո Մատտեի անվան հիմնադրամի գիտական կոմիտեների անդամ (1994-2001), Ռաֆայելե Մատտիոլիի անվան դասընթացների (1996-2004) և ISAE-ի դասընթացների անդամ։
Եղել է Տնտեսական համագործակցության և զարգացման կազմակերպության տնտեսական դեպարտամենտի ավագ տնտեսագետ և տնօրեն (1997-2002)։ Իտալիայի բանկի արտասահմանյան գործառնությունների գծով տնօրեն (2004-2006), տնտեսական հետազոտությունների գծով տնօրեն (2006-2007) և գլխավոր տնօրենի տեղակալ (2007-2011), 2011 թվականին նշանակվել է Իտալիայի բանկի կառավարիչ։
2017 թվականին Իտալիայի բանկի բարձրագույն խորհուրդը հաստատել է Վիսկոյի թեկնածությունը լիազորությունների նոր ժամկետի համար, 2017 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Նախարարների խորհուրդը բազմօրյա քննարկումներից հետո համաձայնել է այդ հանձնարարականի հետ նիստի ժամանակ՝ նախկին վարչապետ Մատտեո Ռենցիի կողմնակից չորս նախարարների՝ կառավարության քարտուղար Մարիա Էլենա Բոսկիի, առողջապահության նախարար Բեատրիչե Լորենցինի, գյուղատնտեսության նախարար Մաուրիցիո Մարտինի և սպորտի նախարար Լուկա Լոտտիի բացակայությամբ։ Նույն օրը Իտալիայի նախագահ Մատարելլան հրամանագիր է ստորագրել Վիսկոյին նշանակելու մասին։


== Մրցանակներ ==
«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի հինգ աստիճանների ասպետ՝

 Ասպետ (1991 թվականի հունիսի 2)
 Սպա (1993 թվականի դեկտեմբերի 27)
 Կոմանդոր (2002 թվականի հունիսի 2)
 Մեծ սպա (2007 թվականի հունիսի 2)
 Մեծ խաչի ասպետ (2011 թվականի հոկտեմբերի 25)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ignazio Visco»։ Cinquantamila Giorni (իտալերեն)։ Corriere della Sera։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-03-04-ին։ Վերցված է 2015-01-16
Լրաբեր հասարակական գիտությունների

Լրաբեր հասարակական գիտությունների («ԼՀԳ»), ամսագիր, ՀԽՍՀ ԳԱ հասարակական գիտությունների բաժանմունքի հրատարակություն։ Լույս է տեսնում 1940 թվականից (մինչև 1966 թվականը՝ «Տեղեկագիր» վերտառությամբ), Երևանում։ Խմբագիրներ՝ Ս. Կարապետյան, Հ. Բատիկյան, Խ. Մոմջյան, Մ. Ներսիսյան, Հ. Օրբելի, Ա. Հովհաննիսյան, Ծ. Աղայան, Գ. Ստեփանյան, Հ. Ասլանյան, Գ. Աբով, Հ. Ինճիկյան, Վ. Միքայելյան (1972 թվականից)։
«ԼՀԳ» բազմաբնույթ հասարակագիտական պարբերական է։ Տպագրում է պատմության, գրականության, լեզվաբանության, փիլիսոփայության, իրավունքի, տնտեսագիտության, վիմագրության, արևելագիտության, ազգագրության և այլ բնագավառների սովետական (մասնավորապես հայ) գիտնականների ուսումնասիրությունները։ Ունի հոդվածների, հաղորդումների, բանավեճերի, քննարկումների, լրատու, գրախոսությունների բաժիններ։ Հրապարակված նյութերն ու ուսումնասիրությունները հիմնականում նվիրված են ՀԽՍՀ-ում հասարակական գիտությունների զարգացման պատմությանն ու առաջընթացին, հասարակության զարգացման արդի շրջանի հրատապ հարցերին։ Աշխատակցել են Հրաչյա Աճառյանը, Մ. Մալխասյանցը, Մանուկ Աբեղյանը, Սրբուհի Լիսիցյանը, Գ. Ղափանցյանը, Բ. Պիոտրովսկին, Ա. Հովհաննիսյանը, Ա. Տերտերյանը, ինչպես նաև ժամանակակից նշանավոր գիտնականներ։


== Աղբյուր ==
Գիտական տեղեկատվական վերլուծության և մոնիթորինգի կենտրոն, Հայաստանում հրատարակվող գիտական պարբերականների ցանկ Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Պատահաբար (ֆիլմ)

Պատահաբար (ռուս.՝ Нечаянно), ռեժիսոր և սցենարիստ Ժորա Կրիժովնիկովի ռուսական կարճամետրաժ ֆիլմը` նկարահանված ամանորյա սև կատակերգություն ժանրով։ «Կինոտավր» կինոփառատոնի դափնեկիր` «Լավագույն կարճամետրաժ ֆիլմ» անվանակարգում (2014)։


== Սյուժե ==
Նոր տարվանից մի քանի ժամ առաջ հարևանը գնում է տարեց հարևանուհու տուն` աղ վերցնելու, և պատահաբար սպանում է նրան։ Իրավիճակը շտկելու լուծումներն ստիպված են որոնել նրա ընտանիքի բոլոր անդամները, ովքեր հավաքվել են միասին` Նոր տարին նշելու համար։


== Դերերում ==
Տիմոֆեյ Տրիբուցև` Կոլյա
Յուլյա Ալեքսանդրովա`  Կատյա, Կոլյայի կինը
Ալեքսանդր Պալ` Սերյոժա, Կատյայի եղբայրը
Նատալյա Պոտապովա` Թամարա Վիկտորովնա, Կոլյայի մայրը
Յուրի Կուզնեցով` Կատյայի և Սերյոժայի հայրը
Գալինա Ստախանովա` Օլգա Կոնստանտինովա, հարևանուհին
Սերգեյ Լավիգին` Յուրա, հարևանուհու տղան


== Պարգևներ և առաջադրումներ ==
2014 - «Կինոտավր» կինոփառատոնի մրցանակ` «Լավագույն կարճամետրաժ ֆիլմ» անվանակարգում
2014 - «Լավագույն կարճամետրաժ ֆիլմ» անվանակարգի առաջադրում Կահիրեի միջազգային կինոփառատոնում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Պատահաբար»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում