armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կորասոն Ակինո

Կորասոն Ակինո (Corazon Aquino) (հունվարի 25, 1933(1933-01-25)[…], Պանիկի, Տարլակ, Central Luzon, Ֆիլիպիններ - օգոստոսի 1, 2009(2009-08-01)[…], Մակատի), Ֆիլիպինների Հանրապետության 11-րդ նախագահը։ Ասիայի երկրների առաջին կին նախագահն է։ Նախագահել է 1986-1992 թվականներին։
Իշխանության գլուխ է անցել Ֆիլիպինների 1986 թվականի խաղաղ հեղափոխության («Դեղին հեղափոխություն») հետևանքով, երբ քաղաքական ընդդիմությանը՝ Կորասոն Ակինոյի առաջնորդությամբ, հաջողվեց տապալել Ֆերդինանդ Մարկոսի բռնապետական ռեժիմը և երկրում վերականգնել դեմոկրատական կարգեր։ «Թայմ» («Time») ամսագիրը 1986 թվականին նրան հռչակել է «Տարվա կին», 1999 թվականին ներառել XX դարի առավել ազդեցիկ ասացիների քսանյակի, 2006 թվականին՝ Ասիայի 65 հերոսների ցանկում։ Կորասոն Ակինոն առաջադրվել է խաղաղության Նոբելյան մրցանակի։ 1996 թվականին նրան շնորհվել է Ուիլյամ Ֆուլբրայթի, 1998 թվականին՝ Ռամոն Մագսայսեյի անվան մրցանակ։
Կորասոն Ակինոն վախճանվել է 2009 թվականի օգոստոսի 1-ին, աղիների քաղցկեղից։ Ֆիլիպիններում նա հռչակվել է «Ժողովրդավարության մայր», նրա անունով փողոցներ, հրապարակներ, դպրոցներ են կոչվել, բազմաթիվ բնակավայրերում հուշարձաններ են կանգնեցվել։
2010 թվականին Ֆիլիպինների նախագահ է ընտրվել Կորասոն Ակինոյի միակ որդին՝ Բենինիո Ակինոն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Agoncillo, Teodoro A.- History of the Filipino People https://archive.org/details/historyoffilipin00teod,  1990
Zaide, Sonia M.- The Philippines: A Unique Nation https://archive.org/details/philippinesuniqu0000zaid_b2m1,  1999, ISBN 971-642-071-4
Baker Anni P. (2004)։ American Soldiers Overseas: The Global Military Presence։ London: Greenwood Publishing Group։ ISBN 0275973549 
Bernas Joaquin G. (1995)։ The Intent of the 1986 Constitution Writers։ Manila: Rex Bookstore։ ISBN 9789712319341 
Crisostomo Isabelo T. (1987)։ Cory, Profile of a President: The Historic Rise to Power of Corazon.։ Philippines: Branden Books։ ISBN 9780828319133 
Hooke Norman (1997)։ Maritime Casualties, 1963-1996։ Virginia: LLP։ ISBN 9781859781104 
Kalaw-Tirol Lorna (2004)։ Asia's New Crisis: Renewal Through Total Ethical Management։ United States: Wiley։ ISBN 9780470821299 
Richter Frank-Jürgen (2014)։ Public Faces, Private Lives։ Germany: Policy Press։ ISBN 9781447316374 
Skard Torild (2014)։ Public Faces, Private Lives։ Great Britain: Policy Press։ ISBN 9781447316374 


== Արտաքին հղումներ ==

Կորասոն Ակինոյի կայքը (անգլ.)
http://www.coryaquino.ph/
-{Time Woman of the Year: Corazon "Cory" AquinoArchived 2013-08-19 at the Wayback Machine.}-
-{NYTimes obituary}-
Председница Акино у годишњој хроници Тајм Магазина
-{Official website of Corazon Aquino – maintained by the Ninoy and Cory Aquino Foundation}-
Aquino's historic speech before the U.S. Congress  ՅուԹյուբում
-{World Socialist Web Site obituary: part one and part two}-
Իձու (կղզիներ)

Իձու կղզիներ (ճապ.՝ 伊豆諸島, Իձու-սյոտո), Խաղաղ օվկիանոսում գտնվող կղզիների շղթա Հոնսյու կղզու վրա գտնվող Իձու թերակղզուց դեպի հարավ-արևելք։ Պատկանում են Ճապոնիային։ Վարչականորեն մտնում են Տոկիոյի կազմի մեջ։


== Աշխարհագրություն ==
Իձու կղզիները գտնվում են Տոկիոյի կենտրոնից հարավային ուղղությամբ և գտնվում են 100-350 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Կղզիներն ունեն հրաբխային ծագում։ Օհասավարա կղզիների հետ միասին Իձու կղզիները գոյացնում են Նամպո կղզիները (ճապ.՝ 南方諸島 Նամպո-սյոտո) և համարվում են Ֆիլիպինյան ծովի հյուսիսային սահմանը։
Իձու կղզիները համարվում են Ֆուձի-Խակոնե-Իձու ազգային պարկի բաղկացուցիչ մասը և իր լանդշաֆտի գեղեցկության շնորհիվ այդ դասվում է Տոկիոյի բնակիչների սիրված հանգստավայրերի շարքին։ Հայտնի է նաև որպես ջրային սպորտով զբաղվելու հիանալի վայր։


== Վարչական բաժանում ==
Օսիմա շրջան
 Իձուոսիմա
Տոսիմա
Նիիձիմա (հարևան Հանսիմա և Ձինայ-տո կղզիների հետ միասին), Սիկինեձիմա, Ուդոնեդիմա
Կոձուսիմա
Միյակե շրջան
Միյակեձիմա և Օնոխարաձիմա
Միկուրաձիմա և Ինամբաձիմա
Հատիձյո շրջան
 Հատիձյոկոձիմա
 Աոգասիմա
Ազատ տարածքներ՝ Բեյոնեսու ժայռեր, Սումիսու-տո, Տորիսիմա և Սոֆու-իվա։


== Կղզիներ ==
Իձու կղզեխումբը բաղկացած է հետևյալ կղզիներից՝


== Ծանոթագրություններ ==
Քյոսե-Էյուբ

Քյոսե-Էյուբ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոդելինդա

Ռոդելինդա, Լոմբարդիայի թագուհի (Rodelinda, regina de' Longobardi (HWV 19)), գերմանացի երգահան Գեորգ Ֆրիդրիխ Հենդելի օպերան երեք գործողությամբ։ Գրվել է Երաժշտության Թագավորական Ակադեմիայի (Royal Academy of Music) պատվերով։ Իտալերեն լիբրետտոյի հեղինակը Նիկոլա Ֆրանչեսկո Հաիմն է ըստ Անտոնիո Սալվիի ավելի վաղ գրած լիբրետտոյի տեքստի, որն իր հերթին իր հիմքում ունի Պիեռ Կոռնեյլի «Պերտարիդե, Լոմբարդիայի արքա» պիեսը։
Առաջնախաղը կայացել է Լոնդոնի Հայմարկետ թաղամասի Թագավորական թատրոնում (King’s Theatre in the Haymarket) 1725 թ. փետրվարի 13-ին՝ դիմանալով 14 ներկայացման։
«Ռոդելինդան» համարվում է գերմանացի երգահանի լավագույն օպերաներից մեկը։ Այն այսօր էլ հաճախ բեմադրվում է եվրոպական օպերային բեմահարթակների վրա։
Իմ եղբայրը

«Իմ եղբայրը» (ռուս.՝ «Брат мой»), 1971 թվականի խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Աբդուլլա Կարսակբաևը «Ղազախֆիլմ» ստուդիայում։


== Սյուժե ==
Կենսագրական ֆիլմ է Ղազախական ԽՍՀ-ում կոմերիտմիության հիմնադիր Գանի Մուրատբաևի կյանքի մասին։
1921 թվականին 18-ամյա Գանին ստեղծում է Ղազախստանում առաջին կոմերիտական ջոկատը, որը մեկնում է աուլներում պարենամթերք հավաքելու՝ սովամահ Պովոլժիեի օգնության համար։ Նա և իր ընկերները պրոպագանդա են վարում բնակչության շրջանում, և չնայած մեծահարուստների ահաբեկչությանը խորհրդային իշխանության երիտասարդ կողմնակիցների դեմ, կոմերիտականների թիվն աճում է. Գանիի ջոկատին են միանում նաև բայ Կոժամկուլի որդին և մոլլա Ռաուշանի դուստրը, որը դառնում է Գանիի առաջին և միակ սերը։ Երկու տարի անց նա՝ որպես ԵԿԻ-ի արևելյան բաժնի վարիչ, հաստատում է խորհրդային երիտասարդության համար միջազգային կապեր։ Ծանր հիվանդությունը ընդհատուկ է նրա կյանքը  22 տարեկան հասակում։


== Դերերում ==
Կուման Դաստանբեկով – Գանի Մուրատբաև
Աննա Լիսյանսկայա – Ն. Կ. Կրուպսկայա
Ալեքսեյ Զոլոտնիցկի – Վասիլի
Եվգենի Կրասավցև – Նիկոլայ
Գուրամ Գոգավա – Նազըմ Հիքմեթ
Իրինա Կուբերսկայա – Գալինա
Մերուերտ Ուտեկեշեևա – Ռաուշան
Կենենբայ Կոժաբեկով – Ամիրկուլ
Մակիլ Կուլանբաև – Սադիրբայ
Աշիր Չոկուբաև – Ուազիրկուլ
Անվար Կյոնջաև – Բոլատ
Զ. Մենդիբաև – Կոժամկուլ Ամիրկուլով
Օ. Արիստանով – առողջ մարդ
Տ. Օկիմով – Այդար
Բոլատ Կալիմբեկով – անապաստան
Նուրժուման ԻխտիմբաևՖիլմը կրկնօրինակվել է Կինոդերասանի կենտրոնական ստուդիայում («Մոսֆիլմ»), կրկնօրինակման ռեժիսոր՝ Ե. Ալեքսեև։


== Քննադատություն ==
Կինոգետները գնահատել են կոմերիտական առաջնորդի  դերի կատարումը դերասան Կուման Տաստանբեկովի կողմից․


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Брат мой // Искусство кино, № 12, 1972
Брат мой // Советские художественные фильмы: 1970—1971. — М.: Нива России, 1995. — стр. 152
Չաո (Խուլոյի շրջան)

Չաո (վրաց.՝ ჩაო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խուլոյի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1210 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խուլոյից 6 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 212 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Թարս (այլ կիրառումներ)

Թարս, կարող է վերաբերել՝

Թարս - գետ Փոքր Հայքում, հավանաբար Գայլ գետի ավազանաում
Թարս - լեռնագագաթ Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում
Շահեն Հաջյան-Սալերյան

Շահեն Հաջյան-Սալերյան (իսպ.՝ Shahen Hacyan Saleryan, հոկտեմբերի 24, 1947(1947-10-24), Ստամբուլ, Թուրքիա), մեքսիկահայ գիտնական, ֆիզիկոս։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1947 թվականին, Ստամբուլում հայ արվեստագետների ընտանիքում։ Ավարտել է Մեքսիկայի ազգային ինքնավար համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետը, դոկտորի աստիճան ստացել է Անգլիայի Sussex-ի համալսարանում։ 1973 թվականից եղել է Մեքսիկայի Ազգային համալսարանի աստղագիտության ամբիոնի գիտաշխատող։ Մեքսիկայի համալսարանում դասավանդել է քվանտային մեխանիկա, էլեկտրամագնիսականություն, հարաբերականության տեսություն։ Հրապարակել է գրքեր, հրատարակվել մեքսիակական գիտական ամսագրերում, «Գիտություն բոլորի համար» հավաքածուում։ Անդամակցում է Ազգային հետազոտությունների համակարգին։


== Ծանոթագրություններ ==
Բորիսովո (գյուղ, Ստարոռուսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲորիսովոԲորիսովո (ռուս.՝ Борисово), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Ստարոռուսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հայկ Հակոբյան (ֆուտբոլիստ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայկ Հակոբյան (այլ կիրառումներ)Հայկ Սամսոնի Հակոբյան (անգլ.՝ Hayk Hakobyan, դեկտեմբերի 26, 1980(1980-12-26), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ֆուտբոլիստ, հարձակվող ազգային հավաքականում։


== Ակումբային կարիերան ==


=== Ակումբային ===
Պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 1998 թվականից Արտաշատ քաղաքի «Դվին» ակումբում, այդ ընթացքում նա հարվածել է 11 գնդակ, ի պատիվ դրան զբաղեցրել է 5-րդ տեղը լավագույն ռմբարկուների ցանկում հայկական մրցաշարում։
1999 թվականին 5 մրցախաղ անց նա «Դվին» ակումբից տեղափոխվում է «Ցեմենտ» ակումբ (այդ ընթացքում ակումբի անունը փոխվում է և դառնում է «Արաքս» և «Սպարտակ») Արարատ քաղաքից (2001 թվականին ակումբը գնում է Երևան), դառնում այդ սեզոնի առաջին բրոնզե մրցանակակիրը Հայաստանի գավաթի համար։ Վերջին խաղում Գյումրի քաղաքում նա խփել է 2 գնդակ «Շիրակի» դարպասին և եզրափակիչում 3:2 հաշվով հաղթանակ բերել իր թիմին։ Հաջորդ սեզոնում խփել է 7 գնդակ, որի շնորհիվ իր թիմը ևս մեկ անգամ դարձել է Հայաստանի չեմպիոն։ 2001 թվականին մասնակցել է 19 մրցախաղի, որի ընթացքում խփել է 16 գնդակ, ի պատիվ դրան նա զբաղեցնում է 2-րդ տեղը լավագույն ռմբարկուների ցուցակում։ Բացի դրանից, այդ սեզոնում նա երկրորդ անգամ իր կարիերայում, իր թիմի հետ միասին դառնում է հաղթող, նրանք դառնում են բրոնզե մրցանակակիր։ Ոչ շատ ուշ, նա խաղում է ևս 4 մրցախաղ Հայաստանի գավաթի ժամանակ։
2002 թվականին նա տեղափոխվում է «Կուբան» ակումբ, որը այդպես էլ չամրացավ, այդ սեզոնում նա խաղացել է ընդամենը 4 մրցախաղ։ Պաշտոնապես նա դառնում է այդ ակումբի խաղացող օգոստոսի 2-ին, բայց դրանից հետո՝ հունիսին նա վերադառնում է Հայաստան, այդ ընթացքում նա խաղում է 8 խաղ, որի ընթացքում խփում է 7 գնդակ, դրանից հետո երրորդ անգամ իր թիմի հետ միասին դառնում է բրոնզե մրցանակակիր։
2003 թվականին ունենում է 2 մրցախաղ Աշտարակի «Միկա» ակումբում։ 2006 և 2007 թվականներին տեղափոխվում է «Ուլիս» ակումբ։ 2007 թվականին խփում է ընդամենը 1 գնդակ։ 2008 թվականին մասնակցել է 2 մրցախաղի «Կիլիկիա» ակումբում։


=== Հավաքականային կարիերան ===
1998-2001 թվականներին ելույթ է ունենում գլախավոր Հայաստանի Ժողովրդական ակումբում, այդ ընթացքում նա խաղում է 5 մրցախաղ և խփում է 1 գնդակ։ Առաջին խաղը խաղացել է 1998 թվականի նոյեմբերի 21-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
.http://armfootball.tripod.com/id189.html
.http://www.footballdatabase.eu/football.joueurs.hayk.hakobyan.103048.en.html
.http://www.national-football-teams.com/player/341/Hayk_Hakobyan.html
.http://www.weltfussball.de/spieler_profil/hayk-hakobyan/
Կարդոնա (քաղաք)

Կարդոնա (իսպ.՝ Cardona), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Բարսելոնա նահանգի, ինչպես նաև Կատալոնիա ինքնավար մարզի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բաժեց շրջանում։ Տարածքը՝ 66,70 կմ²։ Բնակաչությունը 5182 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Պատմություն ==
Քաղաքում տիրում է Կարդոնա ամրոցը, որը մի շատ կարևոր դեր է խաղացել Կատալոնիայի պատմության մեջ։ Կառուցվել է 886 թվականին Վիֆլեդ Վելոսսոյի կողմից։ Միջնադարում Վիկոմտե դե Կարդոնա պատկանում էր ամենաբարձր արիստոկրատիայի թագավորության Արագոն արիստրոտական թագավորությանը։ Ամրոցը ընդլայնվել և դարձավ ամենամեծ ամրոցը Կատալոնիայում։ 
17–րդ դարում Կարդոնան դարձել Կատալոնյան անջատողականության կենտրոններից մեկը։ 
Պատերազմի ժամանակ քաղաքը ընկավ Ֆրանսիացիների ձեռքը և ոչնչացվեց, պահպանվեց միայն մի զգալի մաս, այդ թվում ՝ 15 մետր բանտ, որը պահպանվել է և հասել է 21–րդ դար։


== Տեսարժան վայրեր ==
Կաստլե Կարդոնա
14-րդ դարի Վինսենթ եկեղեցին


== Քույր քաղաքներ ==
 Կարդոնա, Ուրուգվայ


== Ճանաչված մարդիկ ==
Վալենտին Ֆուստեր
Ռոմերո Բերտո
Սիլվիա Ռովիրա
Խավիեր Օրրիտ


== Բնակչություն ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Associació Cultural El Mercat del Blat Archived 2017-10-18 at the Wayback Machine. (Cultural Association of Cardona)
Associació Cultural 18 de Setembre Archived 2007-02-05 at the Wayback Machine. (Cultural Association of Cardona)
Պեդրա Պրետա (Մատու Գրոսու)

Պեդրա Պրետա (պորտ.՝ Pedra Preta), համայնք Բրազիլիայի Կենտրոնաարևմտյան տարածաշրջանում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու նահանգի հյուսիսարևելյան մարզում։ Բնակչությունը կազմում է 15 375 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 4 193,207 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է 3,7 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1976 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 197.872.799,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 13.584,57 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,735 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սիսուան (թերթ)

«Սիսուան», այս անվամբ եղել է երկու մամուլի մարմին։
Ա․ «Սիսուան» ազգային, գրական, բանասիրական ամսաթերթ։ Լույս է տեսել 1905 թվականին, Ալեքսանդրիայում (2 համար)։
Բ․ «Սիսուան», ազգային, գրական, հասարակական, ռամկավարական ուղղության շաբաթաթերթ։ «Սիսուան» հրատարակչական ընկերության հրատարակություն։ Լույս է տեսել 1918 -1920 թվականներին, Ֆրեզնոյում։


== Անվանում ==
ՙՍիսուան՚ կամ ՙՍիսվան անվանումը գալիս է Կիլիկիա հայկական երկրամասի հայկական անվան տարբերակից։


== Խմբագիրներ ==
Ա․ «Սիսուան» ազգային, գրական, բանասիրական ամսաթերթ։ Լույս է տեսել 1905 թվականին, Ալեքսանդրիայում (2 համար)։ Խմբագիրներ՝ Մ․ Բյուրատ, Ե․ Սրմաքեշխանլյան (Երուխան)։
Բ․ «Սիսուան», ազգային, գրական, հասարակական, ռամկավարական ուղղության շաբաթաթերթ։ «Սիսուան» հրատարակչական ընկերության հրատարակություն։ Լույս է տեսել 1918 -1920 թվականներին, Ֆրեզնոյում։ Խմբագիր՝ Մ․ Մինասյան։


== Թեմաներ ==
Ա․ «Սիսուան» ազգային, գրական, բանասիրական ամսաթերթ։ Լույս է տեսել 1905 թվականին, Ալեքսանդրիայում (2 համար)։ Լուսաբանել է եգիպտահայ համայնքի կյանքը, տպագրել արևմտահայ գրողների ստեղծագործություններ, պատմագրականագիտական, հրապարակախոսական հոդվածներ, լուրեր միջազգային գրական կյանքից։ Արժեքավոր են Զեյթունի անցյալին ու ներկային, եգիպտահայերի գաղութի պատմությանը նվիրված հրապարակումները, Ե․ Սրմաքեշխանլյանի «Երեք փուլեր» և «Հայ վերածնունդ» հոդվածները։
Բ․ «Սիսուան», ազգային, գրական, հասարակական, ռամկավարական ուղղության շաբաթաթերթ։ «Սիսուան» հրատարակչական ընկերության հրատարակություն։ Լույս է տեսել 1918 -1920 թվականներին, Ֆրեզնոյում։ Անդրադարձել է առաջին համաշխարհային պատերազմի, հատկապես Կովկասյան ճակատի իրադարձություններին, գաղթահայ կյանքին։ Նյութեր է նվիրել «Հայ ազգային միություն Ամերիկայի» և ՀԲԸ գործունեությանը, Բրեստ-Լիտովսկի և հայ-թուրք․ հաշտության (1918 թ.) պայմանագրերին, տպագրել Մեծ եղեռնը վերապրողների նամակներ։ «Համաշխարհային քրոնիկ», «Վերջին լուրեր» խորագրերով ներկայացրել է միջազգային կյանքը։ 1920 թվականին միացել է «Նոր կյանք» (1914-1919 թթ., Ֆրեզնո) շաբաթաթերթին և կոչվել «Նոր կյանք Սիսուան» (1920-1921 թթ.)։


== Գրականություն ==
Հայկական սովետական հանրագիտարան, հատոր 10, էջ 404։


== Ծանոթագրություններ ==
Թեդո Ժորդանիա

Թեդո Ժորդանիա (վրաց.՝ თედო ჟორდანია, 1854, ապրիլի 10, Մոկվի, Օչամչիրայի շրջան - 1916, հոկտեմբերի 22, Կասպի), վրացի պատմաբան, բանասեր, մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Թեդո Ժորդանիան ծնվել է 1854 թվականին, ուղղափառ քահանայի ընտանիքում։ Բանասիրություն ուսանել է Քութայիսում, Թբիլիսիում, Մոսկվայում։ Ռուս պատմաբան Վասիլի Կլուչևսկին նրան խորհուրդ է տվել ուսումը շարունակել Մոսկվայում, սակայն Ժորդանիան վերադարձել է Թբիլիսի, որտեղ աստվածաբանական քոլեջում սովորել է աշխարհագրություն։ Եղել է եկեղեցական դպրոցների վերահսկիչ։
Որպես սիրողական պատմաբան՝ Ժորդանիան բացահայտել, ուսումնասիրել և հրատարակել է մի շարք պատմական գրառումներ, որոնցից շատերի աղբյուրները կորել են և անհայտ են մնացել, բացի Ժորդանիայի հրատարակումից։
Մահացել է Կասպիում։ Թաղված է Դիդուբեի պանթեոնում։


== Ծանոթագրություններ ==
Միկոլա Շապովալ

Միկոլա Շապովալ (ուկրաիներեն՝ Шаповал Микола Терентійович, հունիսի 15, 1919(1919-06-15), Բոգաչկա-Պերվայա, Վելիկա Բոգաչկայի շրջան, Ուկրաինա - մարտի 22, 1982(1982-03-22), Խարկով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի գրող, բանաստեղծ, Կարմիր աստղի շքանշանակիր։


== Կենսագրություն ==
Միկոլա Շապովալը ծնվել է 1919 թվականին Պոլտավայի մարզի Բոգաչկա-Պերվայա գյուղում, բատրակի ընտանիքում։ Եղել է կոբզար Ֆյոդոր Կուշներիկի ուղեկցողը, 1928-1934 թվականներին ապրել է մանկատանը։ Սեմինարիան ավարտելուց հետո սովորել է Վելիկոսորոչինսկի մանկավարժական տեխնիկումում, այնուհետև աշխատել որպես ուսուցիչ։
1938 թվականին աշխատել է Վելիկա Բոգաչկայի շրջանի «Рідний край» թերթում։ 1939 թվականին ընդունվել է Ուկրաինայի կոմունիստական ինստիտուտ, զորակոչվել է Խորհրդային բանակ։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին, թղթակցել է Молодь України թերթին։ Պատերազմի ավարտից հետո սովորել է Ուժգորոդի համալսարանում, աշխատել է թերթում։ Վերադարձել է Խարկով, գրել է պատմվածքներ, վեպեր,  բանաստեղծություններ մեծահասակների և երեխաների համար։


== Ստեղծագործություններ ==
Բանաստեղծական ժողովածուներ

1948 - «Երրորդ գարունը»,
1950 - «Արշալույսը սարերում»,
1951 - «Հաղթողները»
1955 - «Ճամփաները երգում են»,
1971 - «Ջերմ անձրև»,
1978 - «Պոեզիա»,Հրատարակված վիպակներ ու պատմվածքներ`

1960 - «Լուռ սեր»,
1963 - «Գարունը սկսվել է սեպտեմբերին»,
1963 - «Գիշերային չվերթը»,
1963 - «Գանձեր որոնելիս»
1972 - «Անհավատալի ճշմարտությոն»,
1966 - «Գնում եմ դեպի մարդիկ», վեպ
«Երրորդ, որտե՞ղ ես»,
«Վերջին կրակոց».


== Ծանոթագրություններ ==
Աղդաշ (լեռնագագաթ, Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղդաշ (այլ կիրառումներ)Աղդաշ, լեռնագագաթ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում, Խնձորատու լեռնաշղթայում։ Բարձրությունը 2021 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Իոանիս Իկոնոմու

Իոանիս Իկոնոմու (հուն․՝ Ιωάννης Οικονόμου, 1964, Հերակլիոն, Կրետե, Հունաստանի Հանրապետություն), հույն թարգմանիչ և լեզվաբան, 2002 թվականից՝ Եվրոպական խորհրդարանի թարգմանիչը։
Համարվում է պոլիգլոտի ժամանակակից ուշագրավ օրինակ։ Իոանիս Իկոնոմուն տիրապետում է 32 լեզուների, չնայած, որ իր մայրենի լեզուն հունարենն է։ Բացի հունարենից, նա խոսում է նաև Եվրոպական Միության 24 պաշտոնական լեզուներից 21-ով։
Այդ երեք լեզուներ չիմանալը նա պատճառաբանում է, որ լիտվերենը մոռացել է, իսկ մալթերենի և գալիսերենի սովորելու համար ժամանակը չի հերիքում։ Նա խոսում է նաև հին լեզուներով, այդ թվում լատիներենով, հին անգլերենով, հին իռլանդերենով և հին պարսկերենով։
Նա կատարել է ավելի քան 2,500 թարգմանություն Եվրոպական խորհրդարանում, հիմնականում՝ հունարեն, գերմաներեն և ֆրանսերեն լեզուներով։


== Կենսագրություն ==
Իոանիս Իկոնոմուն ծնվել է 1964 թվականին Հունաստանի Կրետե կղզու մայրաքաղաք Հերակլիոնում։ Դեռ փոքր հասակից առանձնակի սեր է ունեցել օտար լեզուների հանդեպ։
Իր սովորած առաջին օտար լեզուն եղել է գերմաներենը, որը նա սովորել է դեռևս 7 տարեկան հասակում։ Նա ասում է, որ գերմաներեն խոսել իրեն սովորեցրել է գերմանացի մի կին, ով տեղափոխվել էր Կրետե ապրելու։ 10 տարեկան հասակում նա սկսել է ուսումնասիրել իտալերեն լեզուն։ Իոանիսի դասընկերները փորձում էին սովորել իտալերեն և վերջինս գերզանցել է նրանց։ Արդեն 13 տարեկան հասակում Իոնանիսը խոսում էր ռուսերեն լեզվով։ Իր ռուսերեն սովորելու շարժարիթը նա ներկայացնում է սերը Դոստաևսկու ստեղծագործությունների նկատմամբ։
14 տարեկանում նա սկսում է ուսումնասիրել տարօրինակ թվացող մի լեզու՝ սվահիլի, որը կիրառական էր Արևելյան Աֆրիկայի երկրներում։ 16 տարեկանում բավականին դժվարությամբ սովորել է թուրքերեն։ Այս տարիներին Հունաստանում թուրքերեն դասագրքեր չկային և նրա ծնողները ստիպված էին ուսուցիչ գտնել Հյուսիսային Կիպրոսից։
Թուրքերենից հետո նա սովորել է արաբերեն, իսկ հետո՝ 18 տարեկանում նաև ուրդու, հինդի և սանսկրիտ։ Չափահաս հասակում նա խորապես ուսումնասիրել է եվրոպական լեզուները։ Բացի նշված լեզուներից ներկայումս նա խոսում է նաև խորվաթերեն, ֆիններեն, նորվեգերեն, ադրբեջաներեն, եբրայերեն, չինարեն, լեհերեն, դանիերեն, լատիշերեն, էստոներեն, շվեդերեն, իսպաներեն, ֆրանսերեն, անգլերեն, նիդերլանդերեն, բուլղարերեն, չեխերեն և այլ լեզուներով։
Չինարենը հույն թարգմանչի ամենասիրած լեզուն է։ Սովորել է Սալոնիկի Արիստոտելի համալսարանի լեզվագիտության ֆակուլտետի արևելյան լեզուների բաժնում, այնուհետև՝ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Կոլումբիայի համալսարանում։
Այնուհետև սովորում է Հարվարդի համալսարանի հնդեվրոպական լեզուներ և գրականություն ֆակուլտետը։ Ամուսնացած է Տոմեկ անունով մի լեհուհու հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աբրաքսաս

Աբրաքսաս կամ (առավել հին ձև) Աբրասաքս (հունարեն՝ Ἀβρασάξ), գնոստիկ կոսմոլոգիական աստվածություն, Երկնքի ու էոնների բարձրագույն ղեկավարը, ով իրենից ներկայացնում է Երկրային ժամանակի ու տարածության կապի մարմնավորումը։


== Թվային առեղծված ==
Վասիլիդի համակարգում Աբրաքսաս անունն առեղծվածային նշանակություն ունի, քանի որ յոթ հունական տառերի թվային արժեքների գումարը 365 է՝ տարվա օրերի թիվը.

  
    
      
        
          A
        
        =
        1
      
    
    {\displaystyle \mathrm {A} =1}
  

  
    
      
        
          B
        
        =
        2
      
    
    {\displaystyle \mathrm {B} =2}
  

  
    
      
        
          P
        
        =
        100
      
    
    {\displaystyle \mathrm {P} =100}
  

  
    
      
        
          A
        
        =
        1
      
    
    {\displaystyle \mathrm {A} =1}
  

  
    
      
        Σ
        =
        200
      
    
    {\displaystyle \Sigma =200}
  

  
    
      
        
          A
        
        =
        1
      
    
    {\displaystyle \mathrm {A} =1}
  

  
    
      
        Ξ
        =
        60
      
    
    {\displaystyle \Xi =60}
  


== Մշակույթում ==
Marvel Comics ամերիկյան կոմիկսային ընկերությունում կա Աբրաքսաս անունով հերոս (տիեզերական էակ, որն իրենցի ներկայացնում է մաքուր ոչնչացման մարմնավորումը).
Sacrifice համակարգչային խաղում կա Աբրաքսուս (անգլ.՝ Abraxus) անունով հերոս։
Թոմաս Մորի մոտ Աբրաքսասը Ուտոպիայի հին կղզու անվանումն է։
«Աբրաքսաս» անվանումը օգտագործվում է նաև Միխայիլ Կուզմինի կողմից իր 1920-ականների ալմանախի անվանման համար (այդ շրջանում Կուզմինն ակտիվորեն հետաքրքրվում էր գնոստիցիզմով ու անգամ բանաստեղծություն էր գրել Վասիլիդի մասին)։
Աբրաքսասի կերպարը հանդիպում է նաև Հերման Հեսսեի մոտ («Դեմիան» վեպում), ժամանակակից փոփ- ու ռոքմշակույթներում և այլ նմանատիպ նախագծերում
Շվեդական Therion սիմֆո-մետալ խումբը իր 2004 թվականին թողարկված Lemuria ալբոմում ձայնագրել է նաև «Abraxas» երգը։


== Աղբյուրներ ==
Աբրաքսաս // Բրոքհաուսի ու Էֆրոնի հանրագիտարանային բառարան։ 86 հատորով (82 հատոր և 4 լրացուցիչ). — 1890—1907.


== Արտաքին հղումներ ==
Աբրաքսաս, գնոստիկ աստվածություն Archived 2014-07-04 at the Wayback Machine.
Վեժնովո

Վեժնովո (ռուս.՝ Вежново), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հայաստանի Հանրապետության արվեստի վաստակավոր գործիչների ցանկ

Ստորև ներկայացված է Հայաստանի Հանրապետության արվեստի վաստակավոր գործիչների ցանկը։ Ներկայացված են միայն այն անձինք, ում պատվավոր կոչումը շնորհվել է Հայաստանի Նախագահ Սերժ Սարգսյանի կողմից (2008 թ. ապրիլի 9-ից առ այսօր)։ Մինչ այդ կոչումը ստացածների ցանկը կտեղադրվի տվյալների ձեռքբերումից հետո։


=== 2008 թվական ===


=== 2009 թվական ===


=== 2010 թվական ===


=== 2011 թվական ===


=== 2012 թվական ===


=== 2013 թվական ===


=== 2014 թվական ===


=== 2015 թվական ===


== Ծանոթագրություններ ==
Flying on My Own

«Flying on My Own» (անգլ. թարգմանաբար՝ «Թռչում եմ ինքնուրույն»), կանադացի երգչուհի Սելին Դիոնի ձայնագրած երգը՝ 12-րդ ստուդիական ալբոմում՝ Courage: Երգը EDM ժանրում է, հեղինակներն են Լիզ Ռոդրիգեսը, Յորգեն Էլլոֆսոնը և Անտոն Մորթենսոնը, իսկ պրոդյուսերներն են Յորգեն Էլոֆսոն, Անտոն Մորթենսոնը և Ugly Babies-ը։ Համերգային տարբերակը թողարկվել է 2019 թվականի հունիսի 9-ին։ Հունիսի 28-ին հասանելի է դարձել ստուդիական տարբերակը։ Երգն ստացել է դրական արձագանքներ՝ քննադատների կողմից, նաև հայտնվել է սինգլների Քվեբեկյան հիթ-շքերթի առաջին հորիզոնականում և ներառվել է Կանադայի, Ֆրանսիայի և ԱՄՆ-ի հիթ-շքերթների թոփ 10-ում։


== Երգացանկ ==
Թվային ներբեռնում«Flying on My Own» — 3:32
«Flying on My Own» (Dave Audé Remix) — 4:06Թվային ներբեռնում«Flying on My Own» (Live from Las Vegas) — 3:58


== Հիթ-շքերթներ ==


== Թվային ներբեռնում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 «Flying on My Own» (Lyric Video)
 «Flying on My Own» (Dave Audé Remix)
 «Flying on My Own» (Live from Las Vegas)
Աստերոիդների ցանկ (27901-28000)

Աստերոիդների ցանկ (27801-27900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (28001-28100)
 Աստերոիդների ցանկ (27801-27900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (28001-28100)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (25001)-(30000)»։ www.minorplanetcenter.net
Օդետա Թուլեմոնդ

«Օդետա Թուլեմոնդ» (ֆր.՝ Odette Toulemonde), 2006 թվականի ֆրանսիական ֆիլմ, որը գրող Էրիկ-Էմանուել Շմիտի ռեժիսորական առաջնախաղն է: Ֆիլմը հիմնված է նրա  «Օդետա: Սիրո ութ պատմություն» պատմվածքների ժողովածուի վրա, որը լույս է տեսել 2006 թվականին: Հիմնական դերերը խաղացել են ֆրանսիացի դերասաններ Կատրին Ֆրոն և Ալբերտ Դյուպոնտելը: 2008 թվականին Ֆրոն առաջադրվել է «Սեզար» մրցանակի` լավագույն դերասանուհի անվանակարգում, բայց հաղթել է Մարիոն Կոտիյարը:


== Սյուժե ==
Այրի Օդետա Թուլեմոնդը աշխատում է բելգիական Շարլերուա քաղաքի խոշոր խանութի կոսմետիկայի բաժանում, ապրում է իր մեծահասակ երեխաների հետ `Սյու Հելեն (գործազուրկ, որի անհաջողակ երկրպագուն ապրում է նրա Օդետայի բնակարանում քաղաքացիական ամուսնության մեջ) և Ռուդի (միասեռ վարսավիր): Օդետան հուզմունքով կարդում է գրող Բալթազար Բալզանի վեպերը՝ նրանց մեջ սփոփանք գտնելով: Ինքնագրի բաժանման ժամանակ սիրված գրողի հետ անհաջող հանդիպումից հետո Օդետան համարձակվում է նրան գրել մի նամակ, որում նրան բացատրում է այրու կյանքում նրա արվեստի նշանակության մասին:
Բալթազար Բալսան, ով կանացի վեպերի ամենահաջողակ հեղինակը չէ, խորը ընկճախտի մեջ է հայտնվում՝ գիտակցելով, որ իր կինը նրան դավաճանում է ատելի գրական քննադատի հետ, և նրանց որդին ամաչում է իր հայտնի ազգանունից: Ինքնասպանության անհաջող փորձից հետո Բալթազարը փախչում է կլինիկայից և ապաստան է փնտրում Օդետայ մոտ, նրա ամենանվիրավական երկրպագուն, որի նամակը խորապես հուզել է նրա զգացմունքները: Այսպիսով սկսվում է նրանց համատեղ կյանքը:
Բալթազարը փոքր-ինչ տարակուսված է սովորական ընտանիքի կյանքը տեսնելով, որոնց խորթ են գրական գործչի  զգացմունքերը: Նրա մեջ նա գտնում է այն պարզությունը, որը պակասում է իր կյանքում, և փոխում է իր գաղափարները երջանկության և սիրո մասին: Այնուամենայնիվ, Օդետայի հետ մտերմանալու նրա փորձերը ավարտվում են անհաջողությամբ, քանի որ նա հավատարիմ է մնում իր մահացած ամուսնուն: Բալթազարը նրա ընտանիքին ուղևորություն է նվիրում դեպի Հյուսիսային ծով, որի մասին Օդետա Թուլեմոնդը վաղուց էր երազում, որից հետո որդու հետ միասին մեկնում է նույն հանգստավայրը: Օդետան, չնայած իր սիրո և հավատարմության խառնված զգացողություններին, փորձում է հաշտեցնել Բալթազարին կնոջ հետ, բայց նա մերժում է իր նախորդ կյանքը, և Օդետան հայտնվում է կլինիկայում ՝ սրտի կաթվածի պատճառով: Վերականգնվելով գիտակցությունը ՝ նա  թույլ է տալիս իրեն պատասխանել Բալթազարի սիրուն, որը նրան է նվիրում իր հաջորդ վեպը` «Ուրիշների երջանկությունը» խորագրով:


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
www.odettetoulemonde-lefilm.com фильма. պաշտոնական կայք (ֆր.)
«Օդետա Թուլեմոնդ»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Эрик-Эмманюэль Шмитт. Одетта. Восемь историй о любви., Николай Александров, Эхо Москвы, «Книжечки», 16 января 2008 года
Բարակաձորո վանք

Բարակաձորո վանք, Բարիձորի վանք, միջնադարյան ճարտարապետական հուշարձան, գտնվում է Մոկքի Խիզանի Փալաձոր (Փալասար) գյուղի հարավում, Շեն և Բրունց գյուղերի մոտ, Բարակաձորի (կամ Բարիձորի) մեջ, որից և վանքի անունը։ Կազմված է Ս․ Աստվածածին եկեղեցուց, Ս․ Գևորգ, Ս․ Սարգիս և Ս․ Մերկերիոս մատուռներից։ Բառակաձորո վանքի եկեղեցու՝ ընկուզենուց պատրաստված դուռը ունեցել է ՆՂ (1041) թվակիր արձանագրություն, իսկ կամարի վրա՝ կառուցողի անունը՝ «Զշինող սորա հայր Կարապետ»։ Բարակաձորո վանքից հայտնի են ինը ձեռագիր, որոնցից միայն մեկն է պահվում Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում (ձեռ․ 5157), մյուսներից առայժմ միայն հիշատակարաններն են հայտնի առանձին ձեռագրացուցակներում և տպագիր գրականության մեջ։
Արփի Ոսկանյան

Արփի Ռաֆայելի Ոսկանյան (փետրվարի 5, 1978(1978-02-05), Ստեփանավան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանաստեղծուհի, արձակագիր։ Հայաստանի գրողների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
1996 թվականին ընդունվել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի ռեժիսուրայի բաժինը, 2005 թվականին՝ ավարտել Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի արվեստաբանության բաժինը։
Մամուլում տպագրվում է 1991 թվականից։ Նրա ստեղծագործությունները թարգմանվել են անգլերեն, գերմաներեն, ‎ֆրանսերեն, իսպաներեն և այլ լեզուներով։
«ՍՄԻԼ» հիմնադրամի «1988» խորագրով պատմվածքների մրցույթում արժանացել է մրցանակի` «Իմ անկախությունը» պատմվածքի համար։ 2011 թվականին Համբարձում Համբարձումյանի հետ ստեղծել է «Գրողուցավ» գրական բլոգը, 2012 թվականին` համանուն կայքը։


== Մրցանակներ ==
«Անտարես» հրատարակչության և «Գրանիշ» գրական ակումբի կազմակերպած «Արձակ-2012» մրցույթում դարձել է հաղթող։


== Մատենագիտություն ==
Ծիկ, Ե., Զանգակ-97, 2001, 128 էջ։
Անտերուդուս (բանաստեղծություններ), Ե., ՀԳՄ հրատ., 2010, 88 էջ։
Մարադոնան և Ռոնալդինյոն (թագավորական պատմություններ), Ե., հեղ. հրատ., 48 էջ։
Չի վաճառվում (պատմվածքներ), Ե., «Անտարես», 2016, 336 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Գրողուցավ» գրական կայք
Մազերի հեղափոխություն
Արփի Ոսկանյանի ստեղծագործություններից gretert.com կայքում
Արփի Ոսկանյան | Արատավոր կապ
Վեր կացեք ու աշխատեք
Կոշկասկղելի

Կոշկասկղելի (վրաց.՝ კოშკასყელი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1120 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դառնարմատ

Դառնարմատ (լատ.՝ Goebelia, դառը բիան), բակլազգիների (թիթեռնածաղկավորներ) ընտանիքի բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է 4, ՀՀ-ում՝ 1 տեսակ՝ դառնարմատ աղվեսապոչավոր լատ.՝ G. alopecuroides։ Հանդիպում է Արարատի, Լոռու, Շիրակի, Արագածոտնի, Վայոց ձորի մարզերում։ Աճում է ճամփեզրերին, գետերի ու առուների ափերին, թույլ աղուտ հողերում, ցամաքուրդներում, փոքրիշատե խոշոր զանգվածներ է առաջացնում Մեծամոր գետի ձախափնյա մասում։ Ցողունի բարձրությունը մինչև 100 սմ է, վերին մասում՝ ճյուղավորվող, հիմքում՝ փայտացած։ Տերևները խոշոր են, էլիպսաձև, թավոտ։ Ծաղկաբույլը ողկուզանման է, ծաղիկները՝ սպիտակ կամ դեղնավուն։ Ծաղկում է հուլիս-օգոստոսին։ Պտուղը համրիչանման ունդ է։
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018 վիճակագրություն

Այստեղ ներկայացված է Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018-ի վիճակագրությունը։
Հետխաղյա տասնմեկ մետրանոցների արդյունքում գրանցված գոլերը ներառված չեն վիճակագրություններում։

24 հունիս 2018.-ի դրությամբ


== Ռմբարկուներ ==
64 հանդիպման ընթացքում խփվել է 169 գոլ։

6 գոլ
4 գոլ
3 գոլ
2 գոլ
1 գոլ
1 ինքնագոլ
Աղբյուր` ՖԻՖԱ


== Ծանոթագրություններ ==
240 մմ/40 Մոդել 1893-96

240 մմ/40 Մոդել 1893-96, 240-միլիմետրանոց ծովային հրետանային զենք, մշակված և արտադրված Ֆրանսիայում։ Եղել է Ֆրանսիայի ռազմածովային սպառազինության կազմում։ Դրանով զինված է եղել Դ․Անտրկաստո զրահապատ տախտակամածը։


== Կառուցվածք ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Якимович Д.Б. Крейсер-стационер 1-класса «Д’Антркасто» // Морская коллекция. — 2010. — № 3.
Friedman N. Naval weapons of World War One. — Yorkshire: Seaforth Publishing, 2011. — ISBN 978-1-84832-100-7
Ժոզե Մանուել Բարրոզու

Ժոզե Մանուել Դուրան Բարոզու (պորտ.՝ José Manuel Durão Barroso [ʒu'zɛ mɐnu'ɛɫ du'ɾɐũ bɐ'ʁozu], մարտի 23, 1956(1956-03-23)[…], Լիսաբոն, Պորտուգալիա), պորտուգալացի և համաեվրոպացի պետական և քաղաքական գործիչ։


== Կրթություն և գիտական կարիերա ==
Բարոզուն 1978 թվականին ավարտել է Լիսաբոնի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, ավելի ուշ շարունակել է ուսումը Ժնևի համալսարանում, որտեղ 1981 թվականին ստացել էր քաղաքական գիտությունների մագիստրոսի աստիճան։ Որոշ ժամանակ եղել է Լիսաբոնի համալսարանի պրոֆեսորի օգնական։ Ավելի ուշ ամերիկյան խոշորագույն կաթոլիկական Ջորջթաունի համալսարանում ստացել է փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան։ Հայրենիք վերադառնալուց հետո Լիսաբոնի Լուզիտան համալսարանում եղել է մասնավոր վարչական աշխատակից։
Բարոզուն նաև անգլիական Լիվերպուլի համալսարանի և գերմանական Խեմնից քաղաքի Տեխնոլոգիական համալսարանի պատվավոր դոկտոր է։


== Վաղ քաղաքական կարիերա ==
Բարոզուն, դեռևս ուսանողական տարիներին լրջորեն տարվել էր քաղաքականությամբ։ 1974 թվականի ապրիլի 25-ի իրադարձությունների ժամանակ, որի ընթացքում Պորտուգալիայում տապալվել էր ֆաշիստական վարչակարգը, Բարոզուն ընդգրկվել է «Մարքսիզմ-լենինիզմին հարող ուսանողների ֆեդերացիայի» կազմում։ Դրանից հետո Բարոզուն միացել է մաոնիստական Պրոլետարիատի վերակազմավորման կուսակցության շարժմանը (այժմ՝ Պորտուգալական աշխատավորների կոմունիստական կուսակցություն) և մասնակցել է ուսանողական գործադուլներին և հանրահավաքներին։
1980 թվականին Բարոզուն համալրել է աջ-կենտրոնամետ Պորտուգալիայի Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության շարքերը, որն աշխարհում առավել ազդեցիկ ընդդիմադիր քաղաքական ուժերից մեկն է։ 1985 թվականին Բարոզուն առաջին անգամ սոցիալ-դեմոկրատների կառավարությունում զբաղեցրել է պատասխանատու պաշտոն՝ դառնալով ներքին գործերի նախարարության պետական-քարտուղարի տեղակալ։ 1987 թվականին նա նշանակվում է Արտաքին գործերի պետական-քարտուղար։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է Մարգարիդե Սոուզա Ուվայի հետ։ Նրանք ունեն երեք զավակներ՝ Լուիշը, Գիլերմին և Ֆրանսիշկուն։
Բացի մայրենի պորտուգալերենից, Ժոզե Մանուել Դուրան Բարոզուն տիրապետում է անգլերենի և իսպաներենի, ազատ խոսում է ֆրանսերենով։


== Մրցանակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Жозе Мануэль Баррозу, председатель Европейской комиссии в передаче «48 минут» радиостанции «Эхо Москвы» 10.06.2009
Ժոզե Մանուել Բարրոզուն ընտրվել է Եվրոպական հանձնաժողովի նախագահ
Կաշալյա

Կաշալյա (ռուս.՝ Кашаля, բաշկիրերեն՝ Кәшәле), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օստյոր (այլ կիրառումներ)

Օստյոր, կարող է վերաբերել՝

Օստյոր - գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բորզնայի շրջանում
Օստյոր - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում
Օստյոր - քաղաք Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Կոզելեցի շրջանում
Եվա Բոտո

Եվա Բոտո (սլովեներեն՝ Eva Boto, դեկտեմբերի 1, 1995(1995-12-01), Դրավոգրադ, Սլովենիա), սլովենացի երգիչուհի, ով «Verjamem» («Ես հավատում եմ») երգով ներկայացրել է Սլովենիան Եվրատեսիլ 2012-ում և մրցույթի կիսաեզրափակիչ փուլում զբաղեցրել է նախավերջին՝ 17-րդ հորիզոնականը և եզրափակիչ չի անցել։


== Սինգլներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Էյր Արմենիա

Էյր Արմենիա, ավիաընկերություն, որը կատարում է բեռնափոխադրումների և ուղևորների տեղափոխում ԱՊՀ և եվրոպական երկրներ։ Ընկերության կենտրոնական գրասենյակը գտնվում է Երևանում։ Գրանցման (կցագրման) օդանավակայանը համարվում է «Զվարթնոց» միջազագային օդանավակայանը։ Ավիաընկերությունը ստեղծվել է 2003 թվականին և սկսել է իր գործունեությունը նույն թվականի մարտի 18-ին՝ կատարելով բեռնափոխադրումների թռիչքներ։ 2013 թվականի հուլիսին Հայաստանի քաղաքացիական ավիացիայի գլխավոր վարչությունը ընկերությանը տրամադրեց մարդատար թռիչքներ կատարելու լիցենզիա։
Առաջին մարդատար չվերթը կատարվեց 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ին։
2014 թ. սեպտեմբերից չվերթները դադարեցվել են։ Նախատեսվում էր դրանք վերսկսել 2015 թ. մայիսին, սակայն ներդրումների ուշացման պատճառով այն տեղափոխվեց 
2018 թ.


== Ուղղություններ ==

«Էյր Արմենիա» ավիաընկերությունն իրականացնում է կանոնավոր չվերթներ հետևյալ ուղղություններով (2014 թվականի սեպտեմբերի 7-ի դրությամբ)`


== Չվերթներ ==

Բեռնափոխադրում Air Armenia


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2014-10-26 at the Wayback Machine.
Չերնետչինա (գյուղ, Կրասնոպոլիեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉերնետչինաՉերնետչինա (ուկրաիներեն՝ Чернеччина), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրասնոպոլիեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 17-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Չերնետչինա գյուղում բնակվում էր 1 142 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Չիլլա Մոլնար

Չիլլա Անդրեա Մոլնար (հունգ.՝ Csilla Andrea Molnár, հունվարի 20, 1969(1969-01-20), Կապոշվար, Հունգարիա - հուլիսի 10, 1986(1986-07-10), Ֆոնյոդ, Սոմոգի, Հունգարիա), գեղեցկության թագուհի, «Միսս Հունգարիա 1985» մրցույթի հաղթող։
1986 թվականին մասնակցել է Մալթայում անցկացված «Միսս Եվրոպա» մրցույթին և գրավել 3-րդ տեղը։
1986 թվականի հուլիսի 10-ին լիդոկաինի մահացու չափաբաժին խմելով՝ վերջ է տվել իր կյանքին։
Նրա հիշատակը հարգելով՝ Հունգարիայում 1986—1988 թվականներին հրաժարվել են գեղեցկության մրցույթներ անցկացնելուց։ Մոլնարի կյանքի ու մահվան, գեղեցկության ճակատագրական մրցույթի հանգամանքների մասին հրատարակվել է Շանդոր Ֆրիդերիկուշի «Isten óvd a királynőt! – a felszabadulás utáni első – eddig egyetlen – magyar szépségkirálynő, Molnár Csilla Andrea életének és halálának hiteles dokumentumai» («Աստված պահի թագուհուն») փաստագրական գիրքը, նկարահանվել ու թողարկվել է Անդրաշ Դյորի և Լասլո Հարթայիի «Szépleányok» («Չքնաղ աղջիկներ») մեկուկես ժամանոց վավերագրական կինոնկարը։
Չիլլայի կյանքի ու մահվան հանգամանքները շարունակում են արժանանալ հունգարական մեդիայի ուշադրությանը. նրա ծննդյան 50-ամյակի կապակցությամբ հունգարական մի շարք թերթեր դարձյալ անդրադարձել են այդ թեմաներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կայք՝ ստեղծված ի հիշատակ Չիլլա Մոլնարի
Չիլլա Մոլնար (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Սուլոչանա Գաջիլ

Սուլոչանա Գաջիլ (անգլ.՝ Sulochana Gadgil, հունիսի 7, 1944(1944-06-07), Պունի, Բոմբեյի նախագահություն, Բրիտանական Հնդկաստան, Բրիտանական կայսրություն), հնդիկ օդերևութաբան, որն աշխատում է Հնդկաստանի Բանգալոր քաղաքի մթնոլորտային և օվկիանոսային գիտությունների կենտրոնում (CAOS)։ Ուսումնասիրել է մուսսոնի առաջացման ձևն ու պատճառը, ինչպես նաև հողագործության ռազմավարությունները` անձրևի փոփոխականությունը հաղթահարելու համար, մոդելավորել բնապահպանական և էվոլյուցիոն երևույթներ։ Նրա հետազոտությունը հանգեցրել է մուսոնային ամպակույտերի ենթասեզոնային տատանումների հիմնական առանձնահատկության հայտնաբերմանը։ Նա ցույց է տվել, որ մուսոնը հսկայական ցամաքային-ծովային քամի չէ, ընդհակառակը, մոլորակային մասշտաբային համակարգի սեզոնային միգրացիայի դրսևորում է, ինչը նկատվում է նաև ոչ մուսոնային շրջանների վրա։ Ֆերմերների հետ համագործակցելով առաջ է քաշել գյուղատնտեսական ռազմավարություն, որը հարմարեցված է Հնդկաստանի տարբեր շրջանների անձրևային փոփոխականություններին։ 


== Վաղ կյանք ու կրթություն ==
Ծնվել է 1944 թվականին Հնդկաստանի Պունա քաղաքում։ Ունի հայտնի տոհմաբանական ծագում․ նրա նախապապը նախարար է եղել Տոնկ կայսրությունում, որտեղ հայտնի է եղել սաստիկ երաշտների ժամանակ ժողովրդին օգնելու հերոսական ջանքերով։ Նրա պապն ու հայրը իրենց ժամանակի հարգված բժիշկներն էին։ Միևնույն ժամանակ պապիկը պայքարել է ազատության համար ու իր տանը հյուրընկալել գաղութային կառավարման դեմ պայքարի մի քանի ակտիվ մասնակիցների։ Մայրը գրող էր․ գրում էր մարատհի լեզվով։ 
Վաղ կրթությունն ստացել է Պունայում, մարատհի միջավայրում։ Ավագ դպրոցի կրթությունն ստացել է անգլերենով Անդհրա-Պրադեշի գիշերօթիկ դպրոցներից մեկում։ Վերադարձել է Պունա ու Ֆերգյուսոն քոլեջում ստացել բակալավրի կոչում՝ ընտրելով բնական գիտությունները և մասնագիտանալով քիմիայի, ֆիզիկայի ու մաթեմատիկայի ոլորտներում։ Այս ժամանակահատվածում նշանվել է համակուրսեցի Մադհավ Գաջիլի հետ, ու միասին որոշել են շարունակել գիտական կարիերան։ Նրանք երկուսն էլ ընդունվել են Հարվարդ՝ կրթաթոշակով։ 


== Վերադարձ Հնդկաստան ==
1971 թվականին ամուսնու հետ վերադարձել է Հնդկաստան։ Երկու տարի աշխատել է Հնդկական արևադարձային օդերևութաբանության ինստիտուտում այնպիսի գիտնականների հետ, ինչպիսիք են՝ Ռ․ Անանտակրիշնանը և Դ․ Ռ․ Սիքան։ Որպես անդամ ընդունվել է տեսական հետազոտությունների կենտրոն (CTS): Ամուսինը նույնպես ընդունվել է այդ կենտրոն որպես մաթեմատիկական բնապահպան։ Այս կենտրոնից առաջացել է նոր հաստատություն՝ Մթնոլորտային և օվկիանոսային գիտությունների կենտրոնը (CAOS)։ 


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է բնապահպան Մադհավ Գաջիլի հետ և ունի մեկ դուստր և մեկ որդի։ 


== Տես նաև ==
Մադհավ Գաջիլ


== Ծանոթագրություններ ==
Հավակատար

Հավակատար (լատ.՝ Amaranthus), հավակատարազգիների ընտանիքի միամյա և բազմամյա բույսերի ցեղ։ Հայտնի է մոտ 5 (այլ տվյալներով՝ 80) տեսակ։


== Կենսաբանական նկարագիր ==

Տերևները հերթադիր են, ամբողջական, ծաղիկները՝ մանր, միասեռ (հազվադեպ՝ երկսեռ), կանաչ, դեղնավուն, վառ կարմրավուն՝ խմբված հասկանման ծաղկաբույլերում։
Ցողունը ճյուղավորվող է, կանգուն, փռվող, սպիտակ, կանաչավուն, կարմրավուն, թավոտ կամ անթավ, բարձրությունը՝ 20-100 սմ։ Տերևները հերթադիր են, ամբողջական, երկարավուն, երկարավուն-ձվաձև կամ հակադիր ձվաձև։ Ծաղկաբույլը հուրանանման է, ծաղիկները՝ միասեռ, մանր, թաղանթանման, կանաչ, դեղին, ծիրանագույն։ Ծաղկում է հուլիս-օգոստոսին։ Պտուղն ընկուզիկանման է։ Սերմերը կլորավուն են, հարթ, փայլուն, ոսպանման՝ սև-շագանակագույն երանգով։


== Հայաստանում ==
Հայաստանում՝ 5 տեսակ՝

հավակատար սպիտակ (A. albus),
հավակատար դիմակավորված (A. graecizans),
հավակատար սովորական (A. retroflexus),
հավակատար թելուկատերեվ (A. blitoides)։Տարածված են գրեթե բոլոր մարզերում, իսկ հավակատար հուրանավոր (A.hybridus)՝ հանդիպում է միայն Լոռու
մարզում։ Աճում է աղբոտ վայրերում և որպես մոլախոտ՝ ուշ գարնանացան, շարահերկ բույսերի ցանքերում, բանջարանոցներում, տնկարկներում և այլն։
Հայաստանում հայտնի է 4 տեսակ. հուրանավոր, սպիտակ, դիմակավորված, սովորական՝ տարածված Ստեփանավանի, Մասիսի, Եղեգնաձորի, Սևանի աղբոտ վայրերում, ցանքատարածություններում։


== Նշանակություն ==
Որոշ տեսակների մատղաշ տերևներն ուտելի են (պարունակում են վիտամիններ C, E), որոշները մշակվում են որպես գեղազարդիչ բույս։


== Տեսակներ ==
Ռուսաստանում հայտնի են 4 տեսակ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Бернардино де Саагун, Куприенко С.А. Общая история о делах Новой Испании. Книги X-XI: Познания астеков в медицине и ботанике / Ред. и пер. С. А. Куприенко.. — К.: Видавець Купрієнко С.А., 2013. — 218 с. — (Месоамерика. Источники. История. Человек). — ISBN 978-617-7085-07-1
Терентьева Е. Амарант — растение прошлого и будущего // В мире растений. — 2003. — № 10.
Железнов А. В. Амарант — хлеб, зрелище и лекарство // Химия и жизнь. — 2005. — № 6. — С. 56—61.
Стрижев А. Амаранты // Наука и жизнь. — 1979. — № 11. — С. 159—160.
Howard, Brian Clark. "Amaranth: Another Ancient Wonder Food, But Who Will Eat It?". National Geographic Online, August 12, 2013.
Lenz, Botanik der alt. Greich. und Rom. Botany of old. (1859)
J. Murr, Die Pflanzenwelt in der griech. Mythol. Plants in Greek Mythology. (1890)
Fanton M., Fanton J. Amaranth The Seed Savers' Handbook. (1993)


== Արտաքին հղումներ ==
Амарант на сайте USDA NRCS (անգլ.) Проверено 20 сентября 2008 г.
Grain amaranth, Crops For A Future Archived 2013-11-04 at the Wayback Machine.
Trivialnamen in vielen Sprachen.
Lebensmittellexikon
Anbau und Nährstofftabelle Archived 2014-11-24 at the Wayback Machine.
Դալար (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դալար (այլ կիրառումներ)Դալար, գետ Հայաստանի Կոտայքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Ծաղկունյաց լեռների արևելյան բազուկներից և Արզական գյուղի հարավային մասում աջից միախառնվում Հրազդան գետին։ Երկարությունը՝ 14 կմ։ Հրազդան գետի մեծ վտակներից՝ Մարմարիկ, Ծաղկաձոր, Դալար, Արագետ, Գետառ մեկն է


== Ծանոթագրություններ ==
Նեմանյա Ռադոնիչ

Նեմանյա Ռադոնիչ (սերբ.՝ Немања Радоњић, փետրվարի 15, 1996(1996-02-15), Նիշ, Սերբիա), սերբ ֆուտբոլիստ, «Օլիմպիկ Մարսել» ակումբի և Սերբիայի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։ 2018 թվականի աշխարհի առաջնության մասնակից։


== Ակումբային կարիերա ==

Ռադոնիչն իր հայրենի քաղաքի «Ռադնիչկի» ակումբի սան է։ Դեռ մանուկ հասակից նա տեղափոխվել է մայրաքաղաքային «Պարտիզան» ակումբի ակադեմիա, իսկ մի քանի ամիս անց՝ ռումինական «Վիտորուլ» ակումբ։ 2014 թվականին Ռադոնիչը կնքել է իր առաջին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը «Ռոմա» ակումբի հետ հինգ տարի ժամկետով։ Նույն թվականին նա վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է «Էմպոլի» ակումբի երիտասարդական կազմ։ 2016 թվականի սկզբին Ռադոնիչը  վարձավճարային հիմունքներով միացել է իր հայրենի քաղաքի «Չուկարիչկի» ակումբին։ Մարտի 27-ին «Մլադոստի» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա կատարել է իր նորամուտը Սերբիայի սուպերլիգայում։ Նույն խաղի ժամանակ Ռադոնիչը խփել է իր առաջին գոլը «Չուկարիչկի» ակումբի կազմում։ 2017 թվականի ամռանը Ռադոնիչը տեղափոխվել է «Ցրվենա Զվեզդա» ակումբի կազմ՝ ստորագրելով պայմատագիր չորս տարի ժամկետով։ Հուլիսի 30-ին «Ռադ» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա կատարել է իր նորամուտը նոր ակումբի կազմում։ Օգոստոսի 24-ին Եվրոպա լիգայի որակավորման փուլի խաղերի ժամանակ Նեմանյան ռուսական «Կրասնոդար» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ խփել է իր առաջին գոլը «Ցրվենա Զվեզդա» ակումբի կազմում։ 2018 թվականին Նեմանյան օգնել է ակումբին հաղթել առաջնությունում։
2018 թվականի օգոստոսի 30-ին Ռադոնիչը տեղափոխվել է Մարսելի «Օլիմպիկ» ակումբի կազմ։ Տրանսֆերի արժեքը կազմել է 12 մլն եվրո։ Պայմանագիրը կնքվել է հինգ տարով։ Սեպտեմբերի 16-ին «Գենգան» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա կատարել է իր նորամուտը Լիգա 1-ում։


== Կարիերան հավաքականում ==
2017 թվականին Սերբիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում Ռադոնիչը մասնակցել է Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը։ Մրցաշարի ընթացքում նա մասնակցել է Պորտուգալիայի և Իսպանիայի երիտասարդական հավաքականների դեմ խաղերին։
2017 թվականի նոյեմբերի 14-ին Հարավային Կորեայի դեմ ընկերական խաղում Ռադոնիչը կատարել է իր նորամուտը Սերբիայի ազգային հավաքականի կազմում՝ հանդիպման երկրորդ խաղակեսում փոխարինելով Անդրիյա Ժիվկովիչին։
2018 թվականին Ռադոնիչը Սերբիայի հավաքականի կազմում մասնակցել է Ռուսաստանում անցկացվող աշխարհի առաջնությանը։ Մրցաշարի ընթացքում նա մասնակցել է Շվեյցարիայի և Բրազիլիայի  հավաքակաների դեմ խաղերին։


== Ձեռքներումներ ==
 Թիմային
 «Ցրվենա Զվեզդա»

 Սերբիայի ֆուտբոլի առաջնություն  —  2017/2018


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռադոնիչի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Ռադոնիչը transfermarkt-ում
Ռադոնիչը soccerbase.com-ում
Ռադոնիչը WhoScored.com կայքում
Ռադոնիչը Օլիմպիկ Մարսելի պաշտոնական կայքում Archived 2019-04-13 at the Wayback Machine.
Ռադոնիչը Լիգա 1-ի պաշտոնական կայքում(չաշխատող հղում)
Ռադոնիչը ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Ռադոնիչը ՖԻՖԱ-ի պաշտոնական կայքում(չաշխատող հղում)
Զավարյան փողոց (Երևան)

Զավարյան փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Անվանումն ստացել է հայ հասարակական-քաղաքական գործիչ Սիմոն Զավարյանի պատվին։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքից, ձգվում արևելյան ուղղությամբ, հատում Տիգրան Մեծի պողոտան, ընդհատվում «Հայկական շուկայի» մոտ, շարունակվում դեպի հյուսիս-արևելք և ավարտվում Չարենցի փողոցում։
Խորհրդային տարիներին ի պատիվ պետական և կուսակցական գործիչ Գևորգ Աթարբեկյանի կոչվել է Աթարբեկյան փողոց։


== Հատվող փողոցներ ==
Տիգրան Մեծի պողոտա
Մովսես Խորենացու փողոց
Արհեստավորների 1-ին փողոց
Տոլստոյի փողոց
Ռոստոմի փողոց
Երվանդ Քոչարի փողոցի նրբանցք
Քաջազնունու փողոց
Վարդանանց փողոց


== Նշանակալի օբյեկտներ ==
Հայաստանի աթլետիկայի ֆեդերացիա
Աթլետիկայի օլիմպիական մանկապատանեկան №1 մարզադպրոց
«Ծղոտներ» հյուրանոցային համալիր
Հայաստանի ավտոմոդելիզմի ֆեդերացիա


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
(5524) Լեկաշուքս

(5524) Լեկաշուքս (անգլ.՝ Lecacheux), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,366487 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2994 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4336 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1329,7 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,270737 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,49° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5524) Լեկաշուքս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ջանիկո

Ջանիկո  (իտալերեն՝ Gianico), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1924 մարդ, խտությունը՝ 148 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 13 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0364։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Միքայել Հրեշտակապետը։ Տոնը նշվում է սեպտեմբերի 29-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Մարչետելի

Մարչետելի (իտալերեն՝ Marcetelli), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում՝ Ռիետի պրովինցիայում։ Բնակությունը կազմում է 91 մարդ (2008 թվականին), խտություննը կազմում է 8 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 11 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 2020։ Հեռախոսսյին կոդ՝ 0765։ 


== Ժողովրդագրություն ==


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0765 798082
Էլ-փոստ։ comune.marcetelli@tiscali.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.marcetelli.ri.it/ Archived 2006-09-01 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.marcetelli.ri.it/ Archived 2006-09-01 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Valle del Salto
www.comune.marcetelli.ri.it/ Archived 2006-09-01 at the Wayback Machine.
Уебсайт на общината Archived 2013-04-30 at the Wayback Machine.