armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սեն Մարտեն Վեզյուբի

Սեն Մարտեն Վեզյուբի (ֆր.՝ Saint-Martin-Vésubie), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ շրջանի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Վալբոն կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Լե Բար սյուր Լու լուծարված կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 97.13 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 1331 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 1345 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 13.8 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 1322 մարդ, 2012 թվականին՝ 1345 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 773 բնակիչներից 514-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 259-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 66.5 %, 1999 թվականին եղել է 65.1 %: Աշխատունակ տարիքի 514 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 460-ը (234 տղամարդ և 226 կին), 54 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (28 տղամարդ և 26 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 259 ոչ ակտիվ բնակիչներից 50-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 115-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 94-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 610 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 1145.5 մարդ։ 18 հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 249 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.saintmartinvesubie.fr/ Սեն Մարտեն Վեզյուբի կոմունայի քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք ](ֆր.)
Ագարակ (Աբխազիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ագարակ (այլ կիրառումներ)Ագարակ կամ Ամժիկուխուա (մինչ 1948 թվականը` Կավակլուկ, աբխ.՝ Амжәықәхәа, վրաց.՝ აგარაკი), հայաբնակ գյուղ Աբխազիայի Գուդաութայի շրջանում, Գուդաութայից 33 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գտնվում է Սև ծովի Պիցունդայի ծովախորշի ափին, ծովի մակարդակից 150 մ բարձրության վրա։ Երկաթուղային կայարան է։


== Բնակչություն ==

1959 թվականի տվյալներով, գյուղն ուներ 401 բնակիչ, հիմնականում հայեր, իսկ գյուղական խորհրդին ենթակա տարածքում բնակվում էր 1191 մարդ, կրկին հիմնականում հայեր։ 1989 թվականին, գյուղական խորհրդի կազմում բնակվել է 982 մարդ, որից բուն Ագարակում` 406 մարդ, հիմնականում կրկին հայեր։
2011 թվականի հաշվառումների համաձայն, գյուղն ուներ 672 բնակիչ, որից 641 (95,4%) - հայեր, 22 (3,3%) - ռուսներ, 4 (0,6%) - աբխազներ, 3 (0,4%) - ուկրաինացիներ և 2 (0,3%) այլ ազգերի ներկայացուցիչներ։

XIX դարի հաշվառումներում գյուղը չի նշվում, քանի որ գյուղի տարածքը եղել է ամայի և մտել է Կալդախվար գյուղի կազմի մեջ։
Բնակիչներն զբաղվում են ծխախոտի ու բանջարաբոստանային կուլտուրաների մշակությամբ և անասնապահությամբ։ Խորհրդային տարիներին գյուղն ուներ միջնակարգ և երկու տարրական դպրոց, ակումբ, գրադարան, բուժկայան և կինոթատրոն։
Գյուղը հիմնադրել են Համշենից գաղթած հայերը` 1907 թվականին։


== Անվանումը ==
Մինչև 1948 թվականը գյուղը կոչվել է Կավակլուկ (Բարդիների պուրակ), 1948-1996 թվականներին կոչվել է Ագարակ, որը մինչ օրս ընդունվում է նաև Վրաստանի իշխանությունների կողմից։ Սակայն 1996 թվականին, Աբխազիայի կառավարության որոշմամբ, գյուղը վերանվանվել է Ամժիկուխուա։


== Ծանոթագրություններ ==
Տեթաու (Վերին Ֆրանկոնիա)

Տեթաու(գերմ.՝ Tettau), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Վերին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանի ենթակայության տակ։ Մտնում է Կրոնախ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 2286 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 23,80 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 76 179։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 6 գյուղական շրջանների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (գերմ.)
Կցորդ

Կցորդ (դիվանագիտական),

Դիվանագիտական առաջին աստիճանը (տես Դիվանագիտական աստիճաններ)։ Գրեթե բոլոր պետություններում տրվում է դիվանագիտական ներկայացուցչությունների և արտաքին գործերի գերատեսչությունների՝ 2—3 տարվա աշխատանքի փորձ ունեցող աշխատակիցներին։
Զինվորական, ռազմածովային, ռազմաօդային Կցորդ՝ դիվանագիտական ներկայացուցչության պաշտոնատար անձ, որը մեկնած երկրում ներկայացնում է իր երկրի զինված ուժերի համապատասխան տեսակը և դիվանագիտական ներկայացուցչի ռազմական գործերով խորհրդականն է։
Մշակույթի հարցերով Կցորդ՝ դիվանագիտական ներկայացուցչության դիվանագիտական անձնակազմի անդամ, նպաստում է մեկնած երկրի հետ մշակութային կապերի զարգացմանը, հավաքում տվյալներ այդ երկրի մշակութային կյանքի մասին և տվյալ երկրում ներկայացնում իր երկրի մշակութային նվաճումները։
Մամուլի գործերով Կցորդ՝ դիվանագիտական ներկայացուցչության պաշտոնատար անձ՝ մամուլի և ինֆորմացիայի հարցերով։ Ունի դիվանագիտական աստիճան։
Հատուկ Կցորդ՝ գյուղատնտեսության, առևտրի, արդյունաբերության, աշխատանքի, ֆինանսների, տեխնիկայի կամ այլ բնագավառի դիվանագիտական ներկայացուցիչ՝ տվյալ բնագավառին առնչվող պարտականություններով։
(8044) Ցուչիյամա

(8044) Ցուչիյամա (անգլ.՝ Tsuchiyama), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,398893 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0852 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7126 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1357,11 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,26527 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,51° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8044) Ցուչիյամա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աննա Ֆոտիգա

Աննա Էլժբետա Ֆոտիգա (լեհ.՝ Anna Elżbieta Fotyga, ծննդյան անունը՝ Կավեցկա, հունվարի 12, 1957(1957-01-12), Լեմբորկ), լեհ պետական և քաղաքական գործիչ, տնտեսագետ, 
Եվրոպական խորհրդարանի  VI և VIII գումարումների անդամ։ Կազիմեժ Մարցինկևիչի և Յարոսլավ Կաչինսկու կաբինետներում եղել է Լեհաստանի Արտաքին գործերի նախարար (2006-2007), Լեհաստանի նախագահի գրասենյակի ղեկավար (2007-2008), Լեհաստանի Հանրապետության Սեյմի VII գումարման անդամ։


== Կենսագրություն ==
Աննա Ֆոտիգան ավարտել է Գդանսկի համալսարանը և Հանրային կառավարման դանիական դպրոցը։ Նյու Յորքի Կոռնելի համալսարանից  և Զարգացման և վերակառուցման Եվրոպական բանկից ստացել է ԱՄՆ Աշխատանքի վարչության հետբուհական կրթաթոշակ։
1981 թվականին և կրկին 1989 թվականից եկել է Գդանսկի «Համերաշխության» արհմիության արտաքին հարաբերությունների վարչության պետ և Լեխ Կաչինսկու սերտ գործընկերը։ 2000 թվականին վարչապետ Եժի Բուզեկի կաբինետում եղել է որպես արտաքին գործերի խորհրդատու։ Հետագայում զբաղեցրել է Սոցիալական ապահովության վարչության վերստուգիչ խորհրդի փոխնախագահի պաշտոնը (Zakład Ubezpieczen Spolecznych, ZUS) Աշխատանքի միջազգային կազմակերպության (Międzynarodowa Organizacja Pracy) և Համաշխարհային բանկի հատուկ փորձառությամբ։ 2002-2004 թվականներին եղել է Գդանսկի փոխքաղաքապետ։
2004 թվականի Եվրոպական խորհրդարանական ընտրություններում որպես Պոմերանյան վոյեվոդության Օրենք և արդարադատության (PiS) կուսակցության թեկնածու և ստացել է 25994 ձայն (տարածաշրջանի երկրորդ բարձր ցուցանիշը)։
2006 թվականի մայիսի 9-ին Աննա Ֆոտիգան Լեհաստանի նախարար Լեխ Կաչինսկու կողմից նշանակվել է Լեհաստանի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարար՝ փոխարինելով Ստեֆան Մելերին։ Ընդդիմությունը քննադատեց նրա գործունեությունը Ռուսաստանի և Գերմանիայի նկատմամբ մեկուսացման քաղաքականություն վարելու համար։ 2007 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Ֆոտիգան ազատվել է պաշտոնից, սակայն կրկին նշանակվել նույն օրը։ Այս քայլով վարչապետն ու նախագահը խուսափեցին Քաղաքացիական հարթակի կողմից նախապատրաստված պարսավանքի քվեով երեք ամիս առաջ պաշտոնից շուտ ազատվելուց։ 2014 թվականի հուլիսին Ֆոտիգան դարձել է Եվրոպական խորհրդարանի անվտանգության և պաշտպանության ենթակոմիտեի նախագահ։
Արտաքին գործերի նրա դիրքորոշումը համապատասխանում է Օրենք և արդարություն կուսակցության քաղաքականության դիրքորոշմանը, որը հիմնված է Լեհաստանի հայեցակարգի վրա` որպես ուժեղ, անկախ երկիր, պատրաստակամ դիմակայելու Գերմանիային կամ Ռուսաստանին անհրաժեշտության դեպքում։ Նա նաև հետամուտ է եղել ԱՄՆ-ի հետ սերտ համագործակցման քաղաքականությանը։
2007 թվականին Կաչինսկու վարչակազմի անկումից հետո Լեհաստանի արտգործնախարարի պաշտոնում Աննա Ֆոտիգային հաջորդեց Ռադոսլավ Սիկորսկին։
Մինչև 2008 թվականի օգոստոսի 20-ը Ֆոտիգան եղել է Լեհաստանի Հանրապետության Նախագահի գրասենյակի ղեկավարը։
2016 թվականի նոյեմբերի 23-ին Ֆոտիգան առաջարկել է ԵՄ-ի դեմ քարոզչությանը հակազդելու բանաձև, որը ներառում էր ռուսաստանյան լրատվամիջոցների գրաքննության քարոզչություն, ինչպիսիք են RT-ն, Սպուտնիկ-ը կամ Russky Mir-ը։ Առաջարկը քննադատության է արժանացել «Լրագրողների եվրոպական ֆեդերացիայի» և Ռուսաստանի կառավարության կողմից։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2021-03-06 at the Wayback Machine.
Սուրբ Օհան եկեղեցի (այլ կիրառումներ)

Սուրբ Օհան եկեղեցի, կարող է վերաբերել՝

Սուրբ Օհան եկեղեցի - եկեղեցի Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզի Ագարակ գյուղում
Սուրբ Օհան եկեղեցի - եկեղեցի Կարինի նահանգի Բաբերդ քաղաքում
Սուրբ Օհան եկեղեցի - եկեղեցի Հայաստանի Լոռու մարզի նախկին Ժդանով գյուղում, որն այժմ Վանաձոր քաղաքի սահմանագծում է
Մադրոնա դե Դոս Ագուաս ամրոց

Մադրոնա դե Դոս Ագուաս ամրոց (իսպ.՝ Castillo de Madrona de Dos Aguas), գտնվում է Իսպանիայի Վալենսիայի տարածաշրջանի Լա Հոյա դե Բյունոլ (իսպ.՝ La Hoya de Buñol) շրջանի Դոս Ակվուաս (իսպ.՝ Dos Aguas) բնակավայրից 5կմ հեռավորության վրա՝ հովտի ձորի կենտրոնական հատվածում։ 2002 թվականի հունիսի 17-ին ամրոցն ընդգրկվել է Իսպանիայի մշակութային ժառանգությունների ցանկում R-I-51-0010805 գրանցման համարի ներքո։


== Նկարագրություն ==
Մադրոնա դե Դոս Ագուաս ամրոց գտնվում է Ջուգար (իսպ.՝ Júcar) գետի ափին, որի մոտակայքում տարածվում է Էլ Նարանյերո (իսպ.՝ El Naranjero) ճահիճը։ Ներկայումս պահպանվել են ամրոցի պարսպից հատվածներ և որոշ աշտարակների հիմնապատերը։  Ռաֆայել Մարտի դե Վիկանյայի (իսպ.՝ Rafael Martí de Viciana) գրած քրոնիկների հատորներից մեկում նշվում է, որ Մադրոնա դե Դոս Ագուաս ամրոցի ներսում գտնվել է եկեղեցի, որը նվիրված էր Տիրամորը (իսպ.՝ Nuestra Señora):


== Պատմությունություն ==
Մադրոնա դե Դոս Ագուաս ամրոցի հետ կապված պատմությունները իրար փոխկապակցված են։ Ամրոցի առաջին սեփականատերը եղել է Ջեյմ I Արագոնացի (իսպ.՝ Rey Jaime I de Aragón) արքան։ 1256 թվականին արքան ամրոցը նվիրել է Ատո դե Ֆոցեսին (իսպ.՝ Ato de Foces): 1325 թվականին ամրոցը ձեռք է բերել Ֆրանցիսկո Սկրիբեն (իսպ.՝ Francisco Scribe): Հետագայում ամրոցը անցնում է ձեռքից ձեռք մինչև Ջիներ Ռաբասա դե Պեռելլոսը (իսպ.՝ Giner Rabasa de Perellós) 1496 թվականի հոկտեմբերի 21-ին գնեց Մադրոնա դե Դոս Ագուաս ամրոցը։ 1699 թվականին Դոս Ակվուասի բարոնները ստացան մարկիզի կոչումներ։
Մադրոնա դե Դոս Ագուաս ամրոցն ունենալով նմանույթուն մուսուլմանական ամրոցների հետ, սակայն կոնկրետ թվական, որի ժամանակահատվածի ընթացքում կառուցվել է ամրոցը՝ չի նշվում։ Արխիվային փասաթղթերում նշվում է ամրոցի մասին, որոնցում գրված է, որ ամրոցում 1292 և 1314 թվականներին տեղի է ունեցել վերականգման աշխատանքներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://es.unionpedia.org/i/Castillo_de_Madrona_de_Dos_Aguas
Մոսոլովա Գորա

Մոսոլովա Գորա (ռուս.՝ Мосолова Гора), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ամիր-Վարդ

Ամիր-Վարդ, հայկական արական անուն։ Կազմված է արաբերեն أمير, amīr՝ իշխան և հայերեն վարդ բառերից։ Գործածվել է 16-րդ դարում։


== Գործածություններ ==
Ամիր-Վարդ, որդի Մկրտիչի և եղբայր Մարգարէ երեցի, որ Տանձիկավանքում օրինակեց Ձեռնադրութեան Մաշտոցը։
Ամիր-Վարդ, հիշատակված է Վենետիկի ձեռագրերից անթվական մի հիշատակարանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Լագո

Լագո (իտալերեն՝ Lago), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3092 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 63 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 49 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 87035։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0982։
Բնակավայրի հովանավորը համարվում է Սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացին։ Տոնը նշվում է ամեն տարի դեկտեմբերի 6-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Վազգեն Սարգսյանի հուշարձան (Արարատ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վազգեն Սարգսյանի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Վազգեն Սարգսյանի հուշարձան, գտնվում է Արարատի մարզի Արարատ քաղաքի քաղաքային զբոսայգում։


== Հեղինակներ ==
Քանդակագործ՝ Արայիկ Ալեքյան
ճարտարապետ՝ Պարգև Սեդրակյան


== Տվյալներ ==
97 քմ հարթակի վրա վեր է խոյանում ճարտարապետ Պարգև Սեդրակյանի և քանդակագործ Արա Ալեքյանի 3 մետր 60 սմ բարձրությամբ բրոնզաձույլ ստեղծագործությունը։


== Պատմություն ==
Հուշարձանի բացման արարողությունը տեղի է ունեցել Հայաստանի անկախության 18-րդ ամյակի օրը։ Արձանի բացման արարողության պատիվը տրվել է ԱԺ նախագահ Հովիկ Աբրահամյանին, Արարատի մարզպետ Վարդգես Հովակիմյանին, Արարատի քաղաքապետ Աբրահամ Բաբայանին, Վազգեն Սարգսյանի ծնողներին։


== Տես նաև ==
Վազգեն Սարգսյանի կիսանդրի (Երևան)
Վազգեն Սարգսյանի կիսանդրի (Վաղարշապատ)
Վազգեն Սարգսյանի կիսանդրի (Կապան)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վազգեն Սարգսյանի արձանը(չաշխատող հղում)
Սպարապետը չի լինի զինվորական
Լոդ (այլ կիրառումներ)

Լոդ, կարող է վերաբերվել.

Լոդ (Ալյեի գավառ), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։
Լոդ (Իսրայել), քաղաք Իսրայելում։
Պիետրո Մանի

Պիետրո Մանի (իտալերեն՝ Pietro Magni, հոկտեմբերի 21, 1817(1817-10-21) կամ հոկտեմբերի 21, 1816(1816-10-21), Միլան, Ավստրիական կայսրություն - հունվարի 9, 1877(1877-01-09) կամ հունվարի 10, 1877(1877-01-10), Միլան, Իտալիայի թագավորություն), իտալացի քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
Պիետրո Մանին ծնվել է Միլանում 1817 թվականին։ Սովորել է Բրերա ակադեմիայում, այնուհետև տեղափոխվել է Աբբոնդիո Սանջորջիոյի արվեստանոց։ Նրա հետագա ստեղծագործական գործունեության վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել քանդակագործ Լորենցո Բարտոլինին, ում աշխատանքներն առաջին անգամ տեսել է 1837 թվականին։ Մանին մեկնել է սովորելու Հռոմում։ 1849 թվականին միացել է Ջուզեպպե Գարիբալդիին։ 1850 թվականին ստեղծել է իր առաջին նշանակալի աշխատանքը՝ «Դավիթը պարսատիկով», որը 1855 թվականին ցուցադրվել է Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսում։ 1860 թվականից քանդակագործության դասեր է տվել Բրերա ակադեմիայում։
Մահացել է Միլանում 1877 թվականին։


== Ստեղծագործություններ ==
Մանիի հայտնի ստեղծագործություններից են «Ընթերցող աղջիկը» քանդակը (իտալերեն՝ La lettrice, 1856), որը գտնվում է Միլանի Ժամանակակից արվեստի պատկերասրահում, իսկ կրկնօրինակները տարբեր թանգարանների հավաքածուներում, այդ թվում՝ Աժուդայի ազգային պալատում (Լիսաբոն), Միլանի Լա Սկալա հրապարակում գտնվող Լեոնարդո դա Վինչիի հուշարձանը (ավարտել է 1872 թվականին), Վիկտոր Էմանուիլ II-ի պատկերասրահի քանդակները,  այլաբանական քանդակների խումբ «Il taglio dell'istmo di Suez» (1863, նախկինում Տրիեստի Revoltella թանգարան), բազմաթիվ մարմարյա խմբաքանդակներ։ 1860 թվականին արձաններ է ստեղծել Միլանի տաճարի համար՝ Հուստինոս Փիլիսոփայի արձան (1863)։


== Տես նաև ==
La lettrice
Ջովանի Բատիստա Նիկոլինի


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Pietro Magni at Answers.com
http://www.palacioajuda.pt/pt-PT/coleccoes/escultura/ContentDetail.aspx?id=216 Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Julius Bryant, 'Bergonzoli's Amor degli angeli: the Victorian taste for contemporary Latin Sculpture', Apollo, CLVI (2002): 16-21.
Մածնաբերդ

Մածնաբերդ (կամ էլ Մլզնաբերդ, Սուրբ Մալազնաբերդ), միջնադարյան հայկական բերդ Գարդման գավառում, ներկայումս՝ Ադրբեջանի Հանրապետության Դաշքեսանի շրջանի Հարցհանգիստ (Չովդար) գյուղից հարավ-արևելք՝ անդնդախոր ձորերով շրջապատված լեռան վրա։


== Պատմություն ==
Պատմական աղբյուրներում Մածնաբերդը հիշատակվում է որպես Կյուրիկյան Աղսարթանի նստավայր։
Կյուրիկյան թագավորության անկումից հետո Կյուրիկե Ա-ի որդի Դավիթը (1113-1145) մոտ 1113-ին հաստատվել է Մածնաբերդում և հիմք դրել Մածնաբերդի Կյուրիկյան իշխանությանը (գոյատևել է մինչև XIII դարի վերջը)։ Իշխանության սահմանները տարածվել են նաև մերձակա գավառների և բերդերի վրա։ Մխիթար Այրիվանեցին վկայում է՝

Համաձայն Կիրակոս Գանձակեցու, Նոր բերդի Կյուրիկյանները տիրել են Մածնաբերդը՝

XII դարի առաջին կեսին Մածնաբերդը ենթարկվել է Գանձակի սելջուկյանների հարձակումներին, իսկ XIII դարի կեսին այն կարճ ժամանակով եղել է մոնղոլների տիրապետության տակ։ Հայտնի է նաև, որ 1170 թվականին վախճանված Մածնաբերդի թագավորին ամփոփել են Հաղպատի վանքում, որտեղ գտնվում է Կյուրիկյանների տոհմական դամբարանը։


== Ճարտարապետություն ==
Բերդասարի խոցելի հատվածներն ամրացված են եղել անմշակ քարով, կրաշաղախով շարված բրգաշար պարսպապատով, որոնք XIX դարի վերջերին արդեն քայքայված էին ու մասամբ ավերված։
1886 թվականին Մածնաբերդին անդրադարձած «Արձագանք» պարբերականում նշվում էր՝

1880-ականներին բերդի ավերակների մեջ կար նաև երեք սպիտակ խաչքար


== Ծանոթագրություններ ==
Էլիխիո Այալա

Խոսե Էլիխիո Այալա (իսպ.՝ José Eligio Ayala), դեկտեմբերի 4, 1879(1879-12-04), Մբույապեյ, Պարագուարի, Պարագվայ - հոկտեմբերի 25, 1930(1930-10-25), Ասունսյոն, Պարագվայ), Պարագվայի նախագահ 1923 թ. ապրիլի 12-ից մինչև 1924 թ. մարտի 17-ը և 1924 թ. օգոստոսի 15-ից մինչև 1928 թ. օգոստոսի 15-ը։ 1928 թվականից մինչև 1930 թվականը պաշտոնավարել է որպես Պարագվայի ֆինանսների նախարար։ Եղել է Պարագվայի լիբերալ կուսակցության անդամ։
Էլիխիո Այալան քաղաքական իր գործունեությունն սկսել է 1907 թվականից՝ մտնելով խորհրդարանի պատգամավոր դառնալու համար ծավալված պայքարի մեջ։ Հաջորդ տարի նա Պարագվայի խորհրդարանի պատգամավոր է ընտրվել լիբերալ կուսակցության կողմից։ 1910 թվականի ապրիլի 22-ին ընտրվել է պատգամավորական պալատի նախագահ։ Հետագայում երկու անգամ ընտրվել է երկրի նախագահ։ Քաղաքական գործունեության հետ մեկտեղ՝ հեղինակել է 14 գիրք։
1930 թվականի հոկտեմբերի 23-ին նրա նկատմամբ մահափորձ է իրականացվել, ու նա մահացու վերք է ստացել և հաջորդ օրը կնքել է իր մահկանացուն։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Սարդանապալի մահը

«Սարդանապալի մահը» (ֆր.՝ La Mort de Sardanapale), ֆրանսիացի նկարիչ Էժեն Դելակրուայի պատմական նկարներից։


== Պատմություն ==
Նկարն առաջին անգամ ցուցադրվել է 1827-1828 թվականներին՝ Լուվրի Սրահում և անմիջապես արժանացել է քննադատների բացասական արձագանքին։ Նրան քննադատել են հեռանկարչության մեջ հեղինակային սխալների և առաջին պլանում տիրող քաոսային վիճակի համար։ Դելակրուան մեղադրվել է նաև վավաշամոլության և դաժանության ըմբոշխման մեջ։ Սակայն նկարչին հաջողվել է փոխանցել տեղի ունեցող երևույթները կենդանի և վառ երանգներով, Դելակրուայի նպատակը հանդիսատեսին ցնցելն ու հուզելն է։


== Նկարի սյուժե ==
Դելակրուան նկարի սյուժեն վերցրել է Ջորջ Գորդոն Բայրոնի «Սարդանապալ»  դրամայից, բայց որոշակի փոփոխություններով։ Նկարչի վրա ազդել է նաև Իսպանիայում և Մարոկկոյում երկարատև մնալը։
Ասորեստանի թագավորի մասին առասպելը հետևյալն է․ նա հայտնի անառակ է եղել, երկրի նկատմամբ նրա անտարբերությունը հանգեցրել է ապստամբության։ Խռովությունը կանխելու անհաջող փորձից հետո  Սարդանապալը որոշել է ինքնասպան լինել։ Նկարում պատկերված է այն պահը, երբ թագավորը հրամայում է սպանել նաև իր սիրելի ձիուն, շանն ու կանանց, ոչնչացնել իր բոլոր գանձերը։ Դելակրուան գրել է, որ Սարդանապալի կերպարը դաժան նախազգուշացում է նրանց համար, ով իր կյանքում առաքինության  չի ձգտում։
Չնայած թագավորի հուսահատ որոշմանը՝ նկարում նա պատկերված է թուլացած և վայելում է իր կողմից կազմակերպած գինարբուքը։ Հետևի պլանում պատկերված այրվող աշտարակը խորհրդանշում է Սարդանապալի անտարբերությունն իր մեռնող թագավորության նկատմամբ, իսկ կոտրված ժանիքներով փիղը՝ կորցրած  իշխանությունը։


== Թեմա ==
Դելակրուան ինքն էլ ոգեշնչվել  էր  լորդ  Բայրոնի «Սարդանապալ» (1821) պիեսով, նրա կտավն, իր հերթին, ոգեշնչել է Հեկտոր Բերլիոզին՝ ստեղծելու  («Սարդանապալ», 1830) կանտատը, իսկ Ֆերենց Լիստը ստեղծել է  («Սարդանապալ», 1845—1852, ավարտված չէ) օպերան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Rose-Marie Hagen, Rainer Hagen Bildbefragungen – Meisterwerke im Detail. — Köln: Taschen, 1994.
Maneyre-Dagen, N. Leer la pintura. — Spes Editorial, S.L., 2005. — ISBN 84-8332-598-5


== Արտաքին հղումներ ==
«Սարդանապալի մահը» Archived 2011-12-24 at the Wayback Machine.  delakrua.ru կայքում
«Սարդանապալի մահը»  parismuseum.ru կայքում
տվյալների բազայում|22747
Կրասնոդարկա (գյուղ, Կրասնոգվարդեյսկի շրջան)

Կրասնոդարկա (ուկրաիներեն՝ Краснодарка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Könçi Şava), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոգվարդեյսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կոնչի-Շավվա։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնոդարկա գյուղում բնակվում էր 651 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նիա Վարդալոս

Նիա Վարդալոս (անգլ.՝ Nia Vardalos, հուն․՝ Νία Βαρντάλος, Անտոնիա Էվգենիա Վարդալու, հուն․՝ Αντωνία Ευγενία Βαρδάλου, սեպտեմբերի 24, 1962(1962-09-24), Վինիպեգ, Կանադա), հունական ծագմամբ ամերիկացի-կանադացի դերասանուհի, սցենարիստ, ռեժիսոր, պրոդյուսեր։ «Օսկար» և «Ոսկե գլոբուս» մրցանակների նոմինանտ։ Նրա ամենահայտնի աշխատանքը 2002 թվականին նկարահանված «Իմ մեծ հունական հարսանիքը» ֆիլմն է, որի սցենարի հեղինակն է և մարմնավորում է գլխավոր հերոսուհու կերպարը։


== Կենսագրություն ==
Նիա Վարդալոսը ծնվել է Կանադայի Մանիտոբա նաhանգի Վինիպեգ քաղաքում 1962 թվականին՝ հունա-կանադացի ծնողների ընտանիքում։ Մայրը՝ Դորեն Խրիստակիսը, եղել է հաշվապահ, տնային տնտեսուհի, հայրը՝ Կոնստանտին "Գուս" Վարդալոսը՝ հող մշակող։ Սովորել է Վինիպեդի Սուրբ Գևորգի դպրոցում և Շաֆթեսբերի ավագ դպրոցում և Տորոնտոյի Ռայերսոնի անվան համալսարանում։ 1993 թվականի սեպտեմբերի 5-ին ամուսնացել է ամերիկացի դերասան Իեն Գոմեսի հետ։ Նախքան ամուսնանալը, Գոմեսը դարձել է հույն ուղղափառ։ 2008 թվականին նրանք աղջիկ երեխա են որդեգրել՝ Իլարիային։ Որդեգրման գործընթացի մասին Նիան  խորհրդատվական սյունակ է հրատարակել The Huffington Post-ում։ 1999 թվականին Նիա Վարդալոսը դարձել է ԱՄՆ քաղաքացի։


== Կարիերա ==
Նիա Վարդալոսն իր կարիերան սկսել է Տորոնտոյում որպես սթենդ-ափ կոմիկ դերասան, իսկ ԱՄՆ տեղափոխվելուց հետո սկսել է հանդես գալ թատրոնի բեմում։ Լոս Անջելեսում հաստատվելով՝ Վարդալոսն ակտիվորեն սկսել է նկարահանվել հեռուստատեսությունում, որտեղ տարբեր կատակերգություններում ստացել է էպիզոդային դերեր, սակայն ոչ գլխավոր դերեր։ Ուստի նա ստեղծել է «Իմ մեծ հունական հարսանիքը» թատերական ներկայացումը, որից հետո դերասանուհուն նկատել է HBO ստուդիան և հրավիրել նրան խաղալու առաջատար դեր մեկ դերասանի պիեսում, որում նա մարմավորել է տասը տարբեր դերեր։

Թեև Վարդալոսի խաղն այնքան մեծ հաջողություն չի ունեցել, նրան նկատել է Ռիտա Ուիլսոնը, ով դարձել է «Իմ մեծ հունական հարսանիքը» կինոտարբերակի պրոդյուսերը։ 2002 թվականին «Իմ մեծ հունական հարսանիքը» ֆիլմի համար Վարդալոսը գրել է ինքնակենսագրական սցենար, որը դերասանուհու կարիերայի ամենամեծ հաջողությունն է և արժանացել է քննադատների լավ գնահատականների։ 2003 թվականին Վարդալոսն առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի` օրիգինալ սցենարի համար, «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի՝ լավագույն դերասանուհու համար։ Նիա Վարդալոսը գլխավոր դեր է խաղացել համանուն հեռուստասերալում 2003 թվականին, որը փակվել է յոթ դրվագներից հետո։
2004 թվականին Վարդալոսը հանդես է եկել որպես սցենարիստ և նկարահանվել «Շոուում միայն աղջիկներն են» ֆիլմում։ 
Էկրանին հինգ տարվա բացակայությունից հետո Վարդալոսը թողարկել է «Իմ մեծ հունական ամառը» ֆիլմը, որտեղ նա կրկին գլխավոր դեր է խաղացել և գրեց է ֆիլմի սցենարը։ Ֆիլմն ավելի հաջողված է եղել, քան Վարդալոսի նախորդ աշխատանքը։ Դրանից հետո նա գլխավոր դեր է խաղացել «Ես ատում եմ սուրբ Վալենտինի օրը» ֆիլմում, իսկ 2011 թվականին գրել է «Լարի Քրաուն» ֆիլմի սցենարը։ Նույն ժամանակահատվածում հյուրընկալվել է «Սարսափելի գեղեցիկ», «Գիշատիչների քաղաք» և «Grey's Anatomy» հեռուստասերիալներում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմեր ===


=== Հեռուստաֆիլմեր ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Nia Vardalos's Executive Producer Profile on The 1 Second Film website Archived 2009-01-30 at the Wayback Machine.
Works by or about Նիա Վարդալոս in libraries (WorldCat catalog)
(9281) Վերիկ

(9281) Վերիկ (անգլ.՝ Weryk), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 1-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,45056 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0326 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8685 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1401,19 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,256925 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,2° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9281) 1981 EJ15 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կալցիումի ցիանամիդ

Կալցիումի ցիանամիդ, CaCN2, ցիանաթթվի ամիդի (ցիանամիդի՝ H2N—C=N) կալցիումական աղ։


== Ֆիզիկական հատկություններ ==
Անգույն, ջրում լուծելի բյուրեղային նյութ է, հալման ջերմաստիճանը՝ 1300 °C, խտությունը՝ 2290 կգ/մ3։ Թունավոր է։ Տեխնիկական նյութը, որն ստացվում է 1000 °C-ում ազոտի հոսքում կալցիումի կարբիդը շիկացնելով, մուգ մոխրագույն փոշի է, պարունակում է կալցիումի ցիանամիդ (57-60 %) և ածխածին։
CaC03+ 2NH3 → CaCN2+ 3H2G 
Այս եղանակով ստացված կալցիումի ցիանամիդ պարունակում է 28 % N։


== Նշանակություն ==
Կալցիումի ցիանամիդ ելանյութ է ցիանական միացությունների, դիցիանդիամիդի, գուանիդինի, նիտրոգուանիդինի, մեղամինի և արժեքավոր այլ նյութերի ստացման համար։ Կալցիումի ցիանամիդը ազոտական պարարտանյութ է, դեֆոլիանտ և հերբիցիդ, արդյունավետ է թթուն թույլ հիմնային հողերում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնստանտին Գոլիցին

Կոնստանտին Գոլիցին (ռուս.՝ Константин Васильевич Голицин, հոկտեմբերի 2 (14), 1893, Կրոնշտադտ, Սանկտ Պետերբուրգի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 25, 1938(1938-01-25), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային ռազմա-ծովային գործիչ, ճարտարագետ, Կարմրադրոշ Բալթիական նավատորմի գլխավոր ռազմական նավահանգստի Ծովային գործարանի նավաշինական բաժնի պետ, 3-րդ կարգի ճարտարագետ- նավատորմապետ  (1936)։


== Կենսագրություն ==
Կոնստանտին Գոլիցինը ծնվել է ծովային ինժեներական ուսումնարանի բուժակի ընտանիքում։ 1903-1906 թվականներին սովորել է Կրոնշտադտի ռեալական ուսումնարանում, 1906-1910 թվականներին` Սանկտ-Պետերբուրգի 1-ին ռեալական ուսումնարանում։ 1910-1914 թվականներին սովորել է Մոսկվայի ճարտարագիտական ուսումնարանի նավաշինական բաժանմունքում և ստացել գարդեմարին-նավաշինարարի կոչում։ 1914 թվականի հուլիսի 16-ին Պետրոգրադում ստացել է կորպուսի նավաշինական ճարտարագետի պոդպորուչիկի կոչում։ 1914 թվականի հուլիսի 23-ին ընդգրկվել է 1-ին Բալթիական նավատորմի անձնակազմում։ 1914 թվականի օգոստոսի 3-ին ազատվել է` Ծովակալական նավաշինական գործարանում աշխատելու համար։ Եղել է «Պոլտավա» և «Գանգուտ» գծանավերի, «Բորոդինո» և  «Նավարին» գծային հածանավերի շինարարի օգնական, 1917 թվականի ապրիլի 15-ին (այլ տվյալներով 1916 թվականի աշնանը)` «Ավրորա» հածանավի նորոգման աշխատանքների վարիչ։ 1918 թվականին Ծովակալական գործարանի նավաշինական գրասենյակի ինժեներ։ 1919 թվականին «Նոր Ծովակալություն» գործարանի նավաշինական արտադրամասի վարիչ։ 1921 թվականի հունվարի 1-ից Ծովակալական գործարանի նավաշինական արտադրամասի (1924 թվականից նավաշինական բաժնի)  վարիչ և ռազմածովային ուսումնարանի դասախոս (1921 թվականի հոկտեմբերի 18-ից  մինչև 1931), 1926 թվականի հուլիսի 20-ից Բալթիկ ծովի (Կ-10) Գլխավոր ռազմական նավահանգստի գլխավոր նավաշինական ինժեներ։ 1929 թվականի հոկտեմբերի 1-ից անցել է գործառույթների իրականացման, 1930 թվականի հունվարի 8-ից` պաշտոնակատար, 1930 թվականի մարտի 19-ից հաստատվել է գլխավոր նավաշինական ինժեների պաշտոնում։ 1935 թվականի մարտի 9-ից եղել է  Կարմրադրոշ Բալթիական նավատորմի Գլխավոր ռազմական նավահանգստի նավաշինական բաժամունքի վարիչը։ 1936 թվականի ապրիլի 11-ից կատարել է նույն բաժնի վարիչի պարտականությունները։


== Հասցե ==
Կրոնշտադտ, Սովետական փողոց, տուն 39, բնակարան 5։


== Պարգևներ ==
Սուրբ Ստանիսլավի 3-րդ աստիճանի շքանշան (1916)
Ռոմանովների տան 300-ամյա հոբելյանին նվիրված բաց բրոնզագույն մեդալ (1913)
Կարմիր Աստղի շքանշան (1934)


== Աստիճաններ ==
Պոդպորուչիկ ККИ (ВП № 1275, 16.07.1914). 03.08.1914 հաշվառված է կորպուսում (ВП № 1284)
Պորուչիկ ККИ (ВП № 1610, 30.07.1916)


== Պատժամիջոցներ ==
Ազատվել է 1937 թվականին 43-«բ» հոդվածով։ Ձերբակալվել է 1937 թվականի դեկտեմբերի 18-ին խմբակային գործով։ ՆԳԺԿ Հանձնաժողովի և ԽՍՀՄ Դատախազության 1938 թվականի հունվարի 17-ի որոշմամբ ՌՍՖՍՀ ՔՕ 58-7-10-11 հոդվածներով դատապարտվել է պատժի առավելագույն չափին։ Գնդակահարվել է Լենինգրադում 1938 թվականի հունվարի 25-ին։


== Գրականություն ==
Ленинградский мартиролог: 1937-1938.
Близниченко С. С. К 120-летию со дня рождения инженер-флагмана 3 ранга К.В. Голицына // Военно-исторический архив. 2015. № 6. С. 62—75.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Заклеймённые властью
Списки жертв
Список офицерских чинов русского императорского флота
Центр генеалогических исследований
Էլիզաբեթ Միտչել

Էլիզաբեթ Միտչել (անգլ.՝ Elizabeth Mitchell, մարտի 27, 1970(1970-03-27), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի, որը առավել հայտնի է ABC հեռուստաալիքի « Կորուսյալները» հեռուստասերիալում (2006-2010) խաղացած Ջուլիետ Բյորքի դերով։ Միտչելը նկարահանվել է նաև «Այցելուներ» (2009-2011), «Հեղափոխություն» (2012-2014) և «Թեժ ամառ» (2016) հեռուստասերիալներում։


== Վաղ տարիներ ==
Էլիզաբեթ Միտչելը ծնվել է Լոս Անջելեսում (Կալիֆոռնիա նահանգ)։ Նրա ծնունդից հետո  ծնողները տեղափոխվել են Դալաս (Տեխաս նահանգ)։ Միտչելը Դալասի կենտրոնում՝ թատերական շրջանում, ավարտել է Բ․ Տ․ Վաշինգթոնի արվեստի կատարողական և տեսողական տեսակների ավագ դպրոցը։ Դրանից հետո նա Ստեֆենս քոլեջում ստացել է արվեստի բակալավրի կոչում, ինչպես նաև շարունակել է իր ուսումը Ամերիկայի դրամայի ակադեմիայի բրիտանական մասնաճյուղում։ Դրանից բացի, վեց տարի աշխատել է Դալասի կենտրոնական թատրոնում և մեկ տարի՝ Encore Company թատրոններում։


== Կարիերա ==
Հեռուստատեսությունում իր նորամուտից առաջ Միտչելը ելույթ է ունեցել թատրոնում։ Նա հայտնվել է այնպիսի թատերական բեմականացումներում, ինչպիսք են՝ «Չիկագո»,  «As You Like It»,  «A Funny Thing Happened on the Way to the Forum», «Measure for Measure» և «Baby»։ Հեռուստատեսությունում իր կարիերան սկսել է 1994-1995 թվականներին՝ «Անվերջ սեր» ցերեկային սերիալում խաղացած դերով, ինչից հետո նկարահանվել է ոչ երկար գոյություն ունեցող մի շարք հեռուստասերիալներում, որոնցից յուրաքանչյուրը առաջին եթերաշրջանի նկարահանումից հետո փակվել է։ Նրա առաջին հաջողությունը կարելի է համարել Անջելինա Ջոլի գործող անձի սիրուհու դերը «Ջիա» (1998) հեռուստաֆիլմում ։ 2000-2001 թվականներին Միտչելը երկրորդական դեր է խաղացել «Շտապ օգնություն» հեռուստասերիալում, իսկ հետո՝  «Ռադիոալիք» (2000), «Սանտա Կլաուս 2» (2002) և «Սանտա Կլաուս 3» (2006) ֆիլմերում։
Միտչելը  ճանաչում է ձեռք բերել 2006-2010 թվականներին Կորուսյալները» հեռուստասերիալում խաղացած Ջուլիետ Բյորքի դերով։ Այդ դերը Էմմի մրցանակաբաշխության ժամանակ նրան անվանակարգ է բերել։  «Կորուսյալները» հեռուստասերիալի վերջին եթերաշրջանի նկարահանումների հետ զուգահեռաբար ABC-ն  նրան գլխավոր դեր է տալիս «Այցելուներ» հեռուստասերիալում, որը հանդիսանում է 1980-ական թվականների նույնանուն հեռուստաշոուի վերափոխումը։ Շոուն երկու եթերաշրջանից հետո փակվել է։ Նրա փակվելուց հետո Միտչելը երկրորդական դերով միացել է ABC-ի հեռուստաալիքի «Մի անգամ հեքիաթում» հեռուստասերիալի չորրորդ եթերաշրջանի նկարահանմանը։


== Անձնական կյանք ==
2001-2002 թվականներին Միտչելը ամուսնացած է եղել դերասան Գարի Բեյկուելի հետ։ 2004-2013 թվականներին ամուսնացած է եղել Քրիս Սոլդևիլի հետ։ Նախկին ամուսիններն ունեն որդի՝ Քրիստոֆեր Ջոզեֆ Սոլդևիլը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
1956-57 NBA մրցաշրջան

1956-57 NBA մրցաշրջան. NBA-ի 11-րդ մրցաշրջանն է։ Մրցաշարը ավարտվեց Բոստոն Սելոիքսի հաղթանակով ընդդեմ Սենթ Լուիս Հոքսի։
Այս մրցաշրջանում, երբ որակազրկվել էր Ռոչեսթեր Ռոյալսը, թիմերի քանակը նվազեց և հասավ 8-ի։ Դիվիզիոնների քանակը դարձավ 2։


== Արտաքին հղումներ ==
1956-57 NBA Season Summary Archived 2012-10-17 at the Wayback Machine.
Արջը և մաթուզենին

«Արջը և մաթուզենի», արձան Մադրիդում, կառուցվել է 1966 թվականին, քանդված շատրվանի փոխարեն, քանդակը մինչև այսօր շատ հարցեր է հարուցում թե՛ տեղացիների և թե՛ հյուրերի մոտ։ Առաջին հայացքից նրանում չկա անսովոր ոչինչ։ Բավականին մեծ քանդակ, ձուլված բրոնզից և քարից, պատկերում է արջին, որը ձգվում է դեպի ծառի սաղարթը՝ քաղցրահամ պտուղների հետևից։ Փաստորեն արձանը հսկա պատճենն է այն նկարի, որը տեղադրված է քաղաքի զինանշանին, նա համարյա չի փոփոխվել 8 դարերի ընթացքում։


== Ընտրվելը որպես խորհրդանիշ ==
Կան մի քանի տարբերակներ, որոնք բացատրում են, թե ինչու են քաղաքի խորհրդանիշ ընտրվել հենց արջը և մաթուզենին։
Նրանցից մեկի համաձայն` պատկերը խորհրդանշում է եկեղեցու և պետության տարբերությունը (սովորաբար որսորդական պատկերները խորհրդանշում են պետությանը, իսկ գյուղատնտեսականը՝ եկեղեցին)։ Մյուս տարբերակի համաձայն` կենդանին, որն ուտում է ծառի պտուղները, խորհրդանշում է բնության միասնությունը, ֆաունան և ֆլորան, որոնք անբաժան կերպով միացված են իրար։
Ժամանակ առ ժամանակ հայտնվում են նոր վարկածներ, բայց նրանցից և ոչ մեկը չի ստացել պաշտոնական կարգավիճակ։


== Նկարագրությունը ==
Մադրիդի ճարտարապետությունը ինքնատիպ է ցանկացած ոլորտում, դրա վառ ապացույցն է Պուերտա դել Սոլ հրապարակում կանգնեցրած այս արձանը։ Այս արձանը համարվում է մայրաքաղաքի խորհրդանիշը։
Կանաչ վերջավորություններով արծաթագույն դաշտում տեղադրված է բնական գույնով և կանաչ սաղարթով իծամորու ծառը, իսկ նրանից աջ սև արջը՝ կանգնած հետևի ոտքերի վրա, իսկ առջևիններով հենված ծառին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արջը և մաթուզենի արձանը Archived 2017-05-09 at the Wayback Machine.
Արջը և մաթուզենի արձանը
Շաքարքյոյ

Շաքարքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վալերի Ռոդչենկո

Վալերի Ռոդչենկո (ռուս.՝ Родченко, Валерий Александрович, դեկտեմբերի 26, 1938(1938-12-26), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 14, 2015(2015-01-14), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), ռուս և  խորհրդային կինոդերասան, կինոռեժիսոր և սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
1963 թվականից աշխատել է «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում։
1971 թվականին եղել է «Սպիտակ թագուհու քայլը» ֆիլմի նկարահանման ռեժիսորի օգնականը։
Հեռակա կերպով ավարտել է Ռուսաստանի պետական ինստիտուտի բեմական արվեստի դերասանական ֆակուլտետը (1967 թվական) և նույն ինստիտուտի հեռուստատեսային ռեժիսուրայի ֆակուլտետը (1976 թվական), 1977 թվականին սովորել է Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացներում։
2005 թվականից մինչև 2014 թվականի օգոստոսը դասավանդել է Սանկտ Պետերբուրգի կինոյի և հեռուստատեսության ինստիտուտում։
Գլխավորել է «Մեր հույսը» տեսալսողական մանկապատանեկան ստեղծագործական կենտրոնի 5-րդ շրջանային բաց փառատոնի ժյուրիի կազմը, որտեղ նաև անց է կացրել ռեժիսուրայի վարպետության դասեր։
Մահացել է 2015 թվականի հունվարի 14-ին։


=== Ընտանիք ===
Հայրը` Ալեքսանդր Ռոդչենկո (1912-1998 թվական), մասնակցել է Լենինգրադի ճակատի մարտական գործողություններին, գլխի վիրավորումից հետո ղեկավարել է Լենինգրադի Կարմիր բանակի տան ռազմական-դասախոսական բաժինը։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերասան ===
1968 թվական` «Ներխուժում», դրվագ


=== Ռեժիսոր ===
1978 թվական` «Կրտսեր գիտաշխատողը»
1980 թվական` «Երկու երկար սպասազանգ մառախուղում»
1983 թավկան` «Պահանջվում են տղամարդիկ»
1987 թավկան` «Կարիկի և Վալյայի անհավանական արկածները»
1994 թավկան` «Փորձադաշտը մեկն է»


=== Սցենարիստ ===
1994 թվական` «Փորձադաշտը մեկն է», գործող անձի անունը նշված չէ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
РОДЧЕНКО Валерий Александрович // Энциклопедия кино. — 2010.
«Ушел из жизни режиссёр-постановщик Валерий Родченко» (ռուսերեն)։ СПбГИКиТ։ 2015-01-14։ Վերցված է 2015-01-19
Իվո Սանադեր

Իվո Սանադեր (խորվ.՝ Ivo Sanader, հունիսի 8, 1953(1953-06-08), Սպլիտ, ՀՍՖՀ), խորվաթ պետական և քաղաքական գործիչ։ 2000-2009 թվականներին զբաղեցրել է Խորվաթական ժողովրդավարական համագործակցության նախագահի պաշտոնը, 2003-2009 թվականներին եղել է Խորվաթիայի վարչապետը։


== Կենսագրություն ==
Ավարտելով կաթոլիկ վարժարանը՝ մեկ տարվա ընթացքում ուսումնասիրել է փիլիսոփայություն Հռոմում, այնուհետև ավարտել Ինսբրուկի համալսարանը, որտեղ զբաղվել է հնագիտությամբ և գրականագիտությամբ։ 1982 թվականին վերադարձել է Հարավսլավիա, աշխատել որպես խմբագիր։ 1980-ական թվականների երկրորդ կեսին կրկին բնակություն է հաստատել Ավստրիայում։


== Վաղ գործունեություն ==
Մերձենալով խորվաթ ընդդիմադիր գործիչների հետ՝ միացել է շարժմանը, որն ապագայում դարձել է Խորվաթական ժողովրդավարական համագործակցության (ՔԴՄ) հիմքը, որը խոշորագույն խորվաթական կուսակցությունն է և հանդես է եկել Ազգային անկախության օգտին։ Հիմնադրել է դրա բաժանմունքը Ավստրիայում։ Առաջին անգամ ընտրվել է Խորվաթիայի խորհրդարանի ստորին պալատ 1992 թվականին։ 1992-1993 թվականներին զբաղեցրել է գիտության և տեխնոլոգիաների նախարարի պաշտոնը, որից հետո անցել է դիվանագիտական աշխատանքի՝ զբաղեցնելով Խորվաթիայի արտգործնախարարի տեղակալի պաշտոնը 1993-1995 թվականներին և 1996-2000 թվականներին։ Այդ ընթացքում (1995-1996) գլխավորել է Խորվաթիայի նախագահի աշխատակազմը։
Տիրապետում է անգլերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն և իտալերեն լեզուներին։


== Խորվաթիայի վարչապետ ==
2003 թվականի նոյեմբերին կայացած խորհրդարանական ընտրություններից հետո նախագահ Ստյեպան Մեսիչն առաջին անգամ Իվո Սանադերին հանձնարարել է կառավարություն ձևավորել։ ՔԴՄ-ն, որի առաջնորդը Սանադերն էր, ընտրություններում խորհրդարանում 152 տեղերից 66-ն է ստացել։ 2007 թվականի նոյեմբերին հերթական ընտրություններում կուսակցությունը՝ Սանադերի ղեկավարությամբ, կրկնեց իր արդյունքը՝ նվաճելով մանդատների նույն քանակը։


== Հրաժարական ==
2009 թվականի հուլիսի 1-ին Սանադերն անսպասելիորեն հայտարարել է կառավարության ղեկավարի և ՔԴՄ-ի նախագահի պաշտոններից պաշտոնաթող լինելու մասին։ Հրաժարական տալով՝ Սանադերը հայտարարել է, որ ամբողջությամբ լքում է մեծ քաղաքականությունը։
2010 թվականի հունվարի 3-ին՝ Խորվաթիայում նախագահական ընտրությունների առաջին փուլից մեկ շաբաթ անց, որում կուսակցության թեկնածու Սանադերան ՔԴՄ-ն ընդամենը 3-րդ տեղն է զբաղեցրել ձայների 12%-ով, Սանադերը հայտարարել է, որ քաղաքականությունից հեռանալու մասին իր որոշումը սխալ է եղել և հայտարարել է ակտիվ քաղաքական գործունեությանը վերադառնալու իր մտադրության մասին։ Հաջորդ օրը ՔԴՄ-ի ղեկավարությունը Սանադերին հեռացրել է կուսակցությունից։


== Ձերբակալություն ==
2010 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Սանադերը ձերբակալվել էր Զալցբուրգում՝ կոռուպցիայի մեղադրանքով միջազգային հետախուզման մեջ գտնվելու պատճառով։ 2012 թվականի նոյեմբերի 20-ին կաշառք ստանալու համար դատապարտվել է 10 տարվա ազատազրկման։
2019 թվականի դեկտեմբերի 30-ին դատապարտվել է 6 տարվա ազատազրկման։ Դատարանի վճռով նախատեսված էր նաև Սանադերից 10 միլիոն եվրո գանձել պետության եկամուտների համար։


== Պարգևներ ==
Իվո Սանադերը պարգևատրվել է մեծ ժապավենով և աստղով և Ելենա թագուհու շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
2-րդ քրոմոսոմ (մարդ)

Մարդու երկրորդ քրոմոսոմը մարդու 23 քրոմոսոմներից մեծությամբ երկրորդն է, 22 աուտոսոմ քրոմոսոմներից մեկը։ Քրոմոսոմը պարունակում է մոտ 242 միլիոն զույգ հիմք, որոնք կազմում են մարդու բջիջի ԴՆԹ-ի մոտ 8 %-ը։ Ներկայումս համարվում է, որ 2-րդ քրոմոսոմը պարունակում է 3080 գեն, այդ թվում հոմեոբոքսի HOXD գեների կլաստերը։


== Էվոլյուցիա ==
Հոմինիդների ընտանիքի բոլոր ներկայացուցիչները բացի մարդուց ունեն 24 քրոմոսոմ. մարդու մոտ քրոմոսոմների թիվը 23-ն է։ Մարդու երկրորդ քրոմոսոմը, համաձայն լայնորեն ընդունված տեսակետի, նախնիների երկու քրոմոսոմների միաձուլման արդյունք է։

Քրոմոսոմների միաձուլումը ապացուցվում է հետևյալ փաստերով՝

Մարդու երկրորդ քրոմոսոմին համապատասխանում է կապիկների երկու քրոմոսոմ։ Մարդուն ամենամոտ ազգակից բոնոբոն ունի 2-րդ քրոմոսոմին համարյա թե ամբողջությամբ նման ԴՆԹ, սակայն այդ ԴՆԹ-ն դասավորված է երկու քրոմոսոմներում։ Ճիշտ նույն կերպ գորիլայի և օրանգուտանի մոտ է։
Մարդու քրոմոսոմի վրա կան ռուդիմենտար ցենտրոմերներ։ Սովորաբար քրոմոսոմն ունի միայն մեկ ցենտրոմեր, սակայն երկրորդ քրոմոսոմի երկար թևին հանդիպում են երկրորդ ցենտրոմերի մնացորդները։
Բացի ռուդիմենտար ցենտրոմերների առկայությունից հանդիպում են նաև ռուդիմենտար թելոմերներ։ Թելոմերները սովորաբար տեղադրված են քրոմոսոմների ծայրերին, սակայն թելոմերներին բնորոշ հաջորդականություններ հանդիպում են նաև երկրորդ քրոմոսոմի միջին հատվածում։Այսպիսով, երկրորդ քրոմոսոմում առկա են մարդու և կապկանմանների ընդհանուր նախնու առկայությունն ապացուցող փաստեր։


== Հիվանդություններ և խանգարումներ ==
Ստորև ներկայացված են երկրորդ քրոմոսոմի գեների հետ կապված մի շարք հիվանդություններ։

MODY-դիաբետ, 6 տիպ - NEUROD1;
Ալստրյոմի սինդրոմ - ALMS1;
անախտանիշ խլություն, DFNB9 տիպի - OTOF;
առաջնային թոքային հիպերթենզիա - BMPR2;
առաջնային հիպերօքսալուրիա, I տիպ - AGXT;
Արլեկինո իխտիոզ - ABCA12;
բնածին հիպոթիրեոդիզմ - PAX8;
երկարաշղթա 3-հիդրօքսիացիլ-KoA-դեհիդրոգենազի դեֆիցիտ - HADHA;
Էլերս-Դանլոսի սինդրոմ, դասական և անոթային տիպեր - COL5A2 и COL3A1;
ժառանգական ոչ պոլիպոզային կոլորեկտալ քաղցկեղ - MSH2 և MSH6;
հեմոքրոմատոզ, 4 տիպ - SLC40A1;
մանկական առաջնային լատերալ սկլերոզ - ALS2;
միտոքոնդրիալ եռֆունկցիոնալ սպիտակուցի անբավարարություն - HADHA и HADHB;
սիտոստերոլամիա - ABCG5 և ABCG8։
Վաարդենբուրգի սինդրոմ, I և III տիպերի - PAX3;
Օլպորտի սինդրոմ - COL4A3 և COL4A4;


== Ծանոթագրություններ ==
Ա՛յ ծիծեռնակ...

«Ա՛յ ծիծեռնակ...», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, գրվել է 1896 թվականին՝ ինչպես թվագրված է ինքնագիրը։


== Պատմություն ==
Թումանյանի ընտանիքի արխիվում պահվում է մեկ սևագիր-ինքնագիր։
Առաջին անգամ տպագրվել է Հովհաննես Թումանյանի «Ուսումնասիրություններ և հրապարակումներ»-ի 2-րդ հատորի 239-240 էջերում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալասիո

Ալասիո (իտալերեն՝ Alassio), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լիգուրիա մարզի Սավոնա գավառում։
Բնակչությունը 11 268 մարդ է (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 663 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 17 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 17021, հեռախոսային կոդ՝ 00182։
Ամբրոսիոս Միլանացին համարվում է քաղաքի հովանավոր սուրբը։ Քաղաքի տոնը նշվում է ամեն տարի դեկտեմբերի 7-ին։
Ալասիոն ողողվում է Միջերկրական ծովով։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (անգլ.)
Հավազգիներ

Հավազգիներ կամ հավանմաններ (Galliformes), թռչունների կարգ։


== Ընդհանուր բնութագիր ==
Հիմնականում միջին մեծության թռչուններ են։ Կենդանի զանգվածը՝ 80-120 գ-ից (լոր) մինչև 6 կգ (խլահավ)։ Կտուցը կարճ է, ամուր, ոտքերը՝ ուժեղ, հարմարված քայլելուն և վազելուն, թևերը՝ կարճ, լայն։ Արուներն էգերից խոշոր են, ավելի վառ գունավորված։ Սնվում են բուսական, երբեմն կենդանական կերով։


== Հայաստանում ==
Հայաստանում հանդիպում է 6 տեսակ՝ կովկասյան մայրահավը (Lyrurus mlokosiewiczi), տարածված է Դիլիջանում, Վանաձորում, Հրազդանում, Բազումի, Փամբակի լեռներում։ Գրանցված է Հայաստանի Կարմիր գրքում, քարակաքավը (Alectoris graeca)՝ Վայոց ձորի մարզում, Գառնիում, Սյունիքում, Երևանի շրջակայքում, մոխրագույն կաքավը (Perdix perdix)՝ Կոտայքի մարզում, Սևանի ավազանում, Մեղրիում, ձմռանը՝ նաև Երևանի մոտակայքում, կասպիական վայրի հնդկահավը (Tetraogallus caspius)՝ Կապուտջուղ, Փամբակի, Բազումի, Գեղամա և այլ լեռներում, նաև գրանցված է Հայաստանի Կարմիր գրքում, լորը(Coturnix coturnix), որը հանդիպում է ամենուրեք և անդրկովկասյան փասիանը (Phasianus colchicus), որը գրեթե անհետացել է։
Մարզական որսորդության օբյեկտ են։
Քուրդուշաղի

Քուրդուշաղի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ամասիայի աղբյուր N3

Ամասիայի աղբյուր N3, ջրաերկրաբանական հուշարձան Հայաստանի Հանրապետությունում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Շիրակի մարզի Ամասիա գյուղից 1.8 կմ հարավ-արևմուտք՝ Ախուրյան գետի կիրճի ձախ ափին՝ ծովի մակարդակից 1745 մ բարձրության վրա։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն։


== Տես նաև ==
Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Բնության պետական հուշարձաններից ցանկը Վիքին սիրում է Երկիրը հուշարձանների ցանկում


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրեյ Կեմարսկի

Անդրեյ Կեմարսկի (ռուս.՝ Андре́й Вади́мович Кема́рский, հունվարի 1, 1955(1955-01-01), ԽՍՀՄ), ռուսական դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1979 թվականին ավարտել է Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։ Դիվանագիտական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1979 թվականից։ Տիրապետում է պորտուգալերեն և անգլերեն լեզուներին։
Աշխատել է տարբեր պաշտոններում ԱԳՆ կենտրոնական ապարատում և արտերկրում։

1995-1999 թվականներին՝ Մոզամբիկում ՌԴ դեսպանատան դեսպանորդ խորհրդական։
1999-2001 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Աֆրիկայի վարչության բաժնի պետ։
2001-2002 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Աֆրիկայի դեպարտամենտի փոխտնօրեն։
2002 թվականի օգոստոսի 14-ից-2007 թվականի սեպտեմբերի 14-ը՝ Անգոլայի և Սան Տոմե և Պրինսիպիի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան՝ համատեղության կարգով
2010 թվականի հունիսի 17-ից-2017 թվականի հուլիսի 29-ը՝ Մոզամբիկի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2010 թվականի հոկտեմբերի 21-ից-2017 թվականի հուլիսի 19-ը՝ Սվազիլենդում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան՝ համատեղության կարգո։


== Դիվանգիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2002 թվականի փետրվարի 18)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2006 թվականի փետրվարի 1)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2012 թվականի դեկտեմբերի 14)


== Ծանոթագրություններ ==
Դեմիրղռան

Դեմիրղռան, լեռ–մասնաճյուղ Պոնտական լեռների արևելյան հատվածում (Լազիստանի լեռնաշղթայում)։


== Ծանոթագրություններ ==
Օժեգով (այլ կիրառումներ)

Օժեգով՝ ռուսական ազգանուններ:


== Անվան հայտնի կրողներ ==
Մատվեյ Օժեգով (1860—1931), ռուս ինքնուս բանաստեղծ
Սերգեյ Օժեգով (1900—1964), խորհրդային լեզվաբան, «Ռուսաց լեզվի բացատրական բառարանի» հեղինակ
Սերգեյ Օժեգով (1979—2013), Ռուսաստանի Դաշնության հերոս
Նուռ (կինոփառատոն)

Նուռ, հայկական կինեմատոգրաֆիական ամենամյա փառատոն, որն անցկացվում է հոկտեմբերին Կանադայի Օնտարիո նահանգի մայրաքաղաք Տորոնտոյում։


== Պատմություն ==
2006 թվականին Տորոնտոյում Համազգային հայկական կրթական և մշակութային միության կողմից հիմնադրվեց «Նուռ» ամենամյա միջազգային կինոփառատոնը։ Նախաձեռնողը հայ երիտասարդ մասնագետների մի խումբ է, որը միավորված է կինոարվեստի և մշակույթի նկատմամբ լայն հետաքրքրությամբ։ Փառատոնին կարող են մասնակցել ինչպես հայազգի ներկայացուցիչների անմիջական մասնակցությամբ ստեղծված ֆիլմերը, այնպես էլ հայկական թեմատիկային վերաբերող ժապավենները։ Կազմակերպիչների հայտարարությունների համաձայն՝ փառատոնի գլխավոր նպատակն է ստեղծել հարթակ հայ տաղանդների աճի համար։


== Անվանակարգեր ==
Լավագույն գեղարվեստական ֆիլմ 
Լավագույն կարճամետրաժ ֆիլմ
Դոկտոր Մայքլ Հակոբյանի մրցանակ՝ «Լավագույն վավերագրական ֆիլմի համար»
Հանդիսատեսի համակրանք մրցանակ


== Փառատոնի մասին ==
Փառատոնի տնօրեն Հակոբ Փորփոսյան։ 


== Արտաքին հղումներ ==
POM V Film Festival A Smashing Success


== Ծանոթագրություններ ==
(7961) Էրկոլեպոլի

(7961) Էրկոլեպոլի (անգլ.՝ Ercolepoli), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Վինչենցո Կազուլիի կողմից Կոլևերդեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,181014 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7661 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5959 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1176,48 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,305996 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,04° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7961) Էրկոլեպոլի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կահիրեի կոնֆերանս

Կահիրեի կոնֆերանս, անգլո-ամերիկա-չինական կոնֆերանս Ուինսթոն Չերչիլի, Ֆրանկլին Դելանո Ռուզվելտի և Չան Կայշիի մասնակցությամբ. տեղի Է ունեցել 1943 թվականի նոյեմբերի 22-26-ին, Կահիրեում։
Քննարկվել են Ճապոնիայի դեմ ռազմական գործողությունների ծավալման ու Հեռավոր Արևելքի ետպատերազմյան կարգավորման հարցեր։ Ընդունված դեկլարացիայում նշվում Էր, որ Չինաստանին պետք է վերադարձվեն Ճապոնիայի կողմից գրավված բոլոր տարածքները (Մանջուրիա, Ֆորմոզա և Պեսկադորյան կղզիներ), «ի հարկին» ազատություն և անկախություն տրվի Կորեային և այլն։
Անտիգուա և Բարբուդայի զինանշան

Անտիգուա և Բարբուդայի զինանշանը նախագծված է 1966 թվականին Գորդոն Քրիստոֆերի կողմից։ Այն պաշտոնապես ներկայացվել է 1967 թվականի փետրվարի 16-ին։ Զինանշանը ավելի բարդ է, քան Անտիգուա և Բարբուդայի դրոշի վրա պատկերվածը, սակայն կան մի շարք տարրեր, որոնք նույնն են։
Զինանշանի վերևում գտնվում է արքայախնձորը, որով հայտնի են կղզիները։ Կան նաև մի քանի բուսատեսակներ, որոնք շրջապատում են վահանը՝ 4 հիբիսկուս ծաղիկները, շաքարավազը և արմավաշուշանը, որը խորհրդանշում է կղզիների վայրի բնությունը։
Զինանշանի վրա պատկերված է արև, որը նկարված է նաև դրոշի վրա՝ ծագելով կապույտ և սպիտակ ծովից։ Ծագող արևը խորհրդանշում է նոր սկիզբը, իսկ սև ֆոնը ներկայացնում է շատ ազգերի աֆրիկյան ծագումը։ Վահանի ներքևի մասում կա նաև շագարավազի աղաց։
Ներքևի մասում ժապավեն է, որի վրա գրված է ազգային կարգախոսը. «Յուրաքանչյուրը աշխատում է, բոլորը վայելում են»։


== Ծանոթագրություններ ==