armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հանա Ռովինա

Հանա Ռովինա (եբրայերեն՝ חנה רובינא‎&lrm, սեպտեմբերի 15, 1888(1888-09-15) կամ հոկտեմբերի 9, 1888(1888-10-09), Բերեզինո, Igumensky Uyezd, Մինսկի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 3, 1980(1980-02-03) կամ փետրվարի 2, 1980(1980-02-02), Թել Ավիվ, Իսրայել), հայտնի է նաև՝ Ռոբինա, իսրայելցի դերասանուհի։ Հաճախ նրան անվանում են «հրեական թատրոնի առաջին լեդի»։


== Կենսագրություն ==
Հանա Ռովինան ծնվել է Բերեզինոյում, Մինսկի շրջան (նահանգ), Բելառուս, Ռուսական կայսրություն։ Նախքան Առաջին համաշխարհային պատերազմը Վարշավայում անցել է նախադպրոցական մանկավարժների համար նախատեսված եբրայերենով դասընթացը։
Հրեա գրող Ալեքսանդր Պեննից 1937 թվականին դուստր է ունեցել՝ Իլանային։


== Գործունեություն ==
Դերասանական կարիերան սկսել է Նահամ Ցեմախի անվան հրեական թատրոնում։ 1917 թվականին, Հաբիմա թատրոնի բացման հետ մեկտեղ, միացել է նրան և մասնակցել նախնական թատերական գործընթացներին, եղել թատրոնի հիմնադիրներից, աշակերտել Կոնստանտին Ստանիսլավսկուն, Եվգենի Վախթանգովին, խաղացել Եվգենի Վախթանգովի պիեսում։ Հայտնի է դարձել Սեմյոն Անսկիի The Dybbuk (Երկու աշխարհների միջև) պիեսում մարմնավորած Լեայի դերով։
1928 թվականին Ռովինան և Հաբիմա թատրոնի այլ դերակատարներ ներգաղթել են Պաղեստին։ Հաբիմա թատրոնը դարձել է նոր ազգային թատերական շարժման առաջատար, իսկ Ռովինան ճանաչվել է որպես շարժման առաջատար դերասանուհի։ Մոսկվայում The Dybbuk պիեսի կատարմամբ (Լեայի դերակատարմամբ, սպիտակ զգեստով, երկար սև հյուսերով), Ռովինայի կերպար դարձավ ի հայտ եկող հրեական թատրոնի իկոն։

Ռովինան շատ լուրջ էր վերաբերվում իր գործին և փորձում էր ապրել հերոսների կյանքով։
Նիսիմ Ալոնին Ռովինայի համար գրել է «Մորաքույր Լիզա» պիեսը, որտեղ նա մարմնավորել է գլխավոր հերոսին։
Ռովինան հանդիսատեսից մեծ ուշադրություն է պահանջել։ Նա հաճախակի դադարեցնում էր խաղը, եթե զգում էր, որ հանդիսատեսը բավական ուշադիր չէ։ Մի անգամ բեմում նա դադարեցրել է ներկայացումը և դիմելով պատանի հանդիսատեսին՝ խնդրել դադարեցնել արևածաղկի սերմեր ծամելը։


== Սցենոգրաֆիա ==
Հավերժական երգ (1914)
Պարահանդես ակունքներում (1918)
Դիբբուկ (1922) - Լեա


== Ֆիլմագրություն ==
«Սաբրա» («Ցաբար») (ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Ֆորդ, 1933)


== Մրցանակներ և ճանաչում ==
1956 թվականին թատերական գործունեության համար արժանացել է Իսրայելի մրցանակի։ Բեմում ակտիվ գործունեություն է ծավալել մինչև մահը՝ 1980 թվականը։ Մահացել է Թել Ավիվում, 91 տարեկանում։


== Տես նաև ==
Իսրայելի թատրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Բերդաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բերդաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (այլ կիրառումներ)Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Բերդաշեն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 3 հուշարձան (3 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Հունվարի 10

Հունվարի 10, տարվա 10-րդ օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 355 (նահանջ տարիներին՝ 356) օր։


== Դեպքեր ==
մ.թ.ա. 49 - Հուլիոս Կեսարը անցավ Ռուբիկոն գետը։ «Ռուբիկոնն անցնել» արտահայտությունը դարձել է թևավոր խոսք։
1863 - Լոնդոնում գործարկվեց աշխարհում առաջին մետրոն։
1916 - Սկսվեց Էրզրումի ճակատամարտը, որի ժամանակ գեներալ Նիկոլայ Յուդենիչի զորքը ոչնչացրեց թուրքական 3-րդ բանակը։
1920 - Սկսեց գործել Ազգերի լիգան, որի պատմության մեջ առաջին նիստում վավերացվեց Առաջին համաշխարհային պատերազմի վերջն ազդարարող Վերսալյան պայմանագիրը։
1967 - Երևանում գործարկվեց Խորհրդային Միությունում ամենախոշոր՝ 6 միլիարդ էլեկտրոն-վոլտանոց արագացուցիչը՝ Արուսը~
2001 - Wikipedia-ի առաջին թողարկումը (որպես «Նուպեդիայի» մաս)։ 5 օր անց Wikipedia-ն ինքնուրույն կայք է դառնում։


== Ծնունդներ ==
1846 - Սերովբե Տերվիշյան, հայ լեզվաբան, հնդեվրոպաբան
1871 - Նիկողայոս Ադոնց, հայ պատմաբան, բանասեր
1902 - Վրույր Ղազարյան, հայ խորհրդային անասնաբույժ
1928 - Անդրեյ Ամատունի, հայ ֆիզիկոս-տեսաբան
1938 - Դոնալդ Կնուտ, ամերիկացի գիտնական, համակարգչային գիտությունների նշանավոր մասնագետ
1945 - Սըր Ռոդ Սթյուարթ, բրիտանացի ռոք երգիչ և երգերի հեղինակ
1948 - Միշա Մայսկի, հրեա թավջութակահար
1949 - Ռազմիկ Գրիգորյան (պատգամավոր), Հայաստանի առաջին գումարման Գերագույն խորհրդի պատգամավոր
1955 - Խորեն Հովհաննիսյան, հայ հանրաճանաչ ֆուտբոլիստ, Հայաստանի վաստակավոր մարզիչ
1955 - Ֆրանկո Տանկրեդի, իտալացի ֆուտբոլիստ
1957 - Հայկազ Նավասարդյան, Արտաշես Շահինյանի անվան ֆիզիկամաթեմատիկական դպրոցի տնօրեն
1958 - Հրանտ Թոխատյան, հայ ճանաչված դերասան, մշակութային գործիչ


== Մահեր ==
976 - Հովհաննես Չմշկիկ, հայազգի զորավար, պետական գործիչ, Բյուզանդիայի կայսր (ծ. 925 թ.)։
1778 - Կարլ Լինեյ, շվեդ բնագետ և բժիշկ։
1951 - Սինքլեր Լյուիս, ամերիկացի գրող, գրականության Նոբելյան մրցանակ ստացած առաջին ամերիկացին (1930 թվական), (ծ. 1885)
1971 - Կոկո Շանել, ֆրանսիացի մոդելավորող, «Շանել» նորաձևության տան հիմնադիրը (ծ. 1883)
1977 - Աշիկ Մանուկյան, խորհրդային տնտեսագետ։
1986 - Յարոսլավ Սեյֆերտ, չեխ գրող, լրագրող։ 1984 թվականին արժանացել է գրականության Նոբելյան մրցանակի (ծ. 1901)
2016 - Դեյվիդ Բոուի, բրիտանացի ռոք երգիչ (ծ. 1947)
2018 - Միխայիլ Դերժավին, ռուս դերասան (ծ. 1936)


== Տոներ ==


== Պետական տոներ ==
 Թաիլանդ - Երեխաների օր
 Բենին - Վուդի օր
Բարիոն

Բարիոն (հուն․ βαρύς - ծանր), պրոտոնից ոչ թեթև, կիսամբողջ սպինով ուժեղ փոխազդեցության տարրական մասնիկների՝ հադրոնների խումբ։ Այդ խմբին են պատկանում պրոտոնը, նեյտրոնը, հիպերոնները, ինչպես նաև բարիոնային ռեզոնանսները։ Բարիոնին համապատասխան հակամասնիկները կոչվում են հակաբարիոններ։ Փորձնական տվյալների հիման վրա յուրաքանչյուր բարիոնին վերագրվում է հատուկ քվանտային թիվ՝ բարիոնային լիցք։ Եթե ընդունենք, որ բոլոր բարիոնների բարիոնային լիցքը հավասար է +1-ի, բոլոր հակաբարիոններինը՝ -l-ի, իսկ մնացած հադրոններինը՝ 0-ի, ապա կարելի է ձևակերպել բարիոնային լիցքի պահպանման օրենքը, ըստ որի, ցանկացած մեկուսացված համակարգի գումարային բարիոնային լիցքը (համակարգի բարիոնների և հակաբարիոնների քանակների տարբերությունը) մնում է հաստատուն։ Ըստ մյուս քվանտային թվերի (սպին, զույգություն և այլն), բարիոնի խումբն իր հերթին բաժանվում է համապատասխան ենթախմբերի՝ իզոտոպիկ և ունիտար մուլտիպլետների։
Սարայ Բերկե

Սարայ Բերկե (Սարայ ալ-Ջեդիդ), միջնադարյան քաղաք, 14-րդ դարի սկզբից՝ Ոսկե հորդայի մայրաքաղաք։


== Պատմություն ==
Ըստ Ալեքսանդր Յակուբովսկու, Սարայ Բերկեն հիմնադրել է Ոսկե հորդայի տիրակալ Բերկեն (շուրջ 1260 թվական)), և Ուզբեկ-խանի օրոք պետության մայրաքաղաքն այնտեղ է տեղափոխվել Սարայ Բաթու քաղաքից, և քաղաքը հայտնի դարձավ Սարայ Ալ-Ջեդիդ (Նոր Սարայ) անունով։
Սարայ Բերկեի (Սարայ ալ-Ջեդիդ) զարգացման գագաթնակետը թվագրվում է 14-րդ դարի առաջին կեսով։ 1361 թվականից հետո՝ «Մեծ զեմյատնյայի» ժամանակաշրջանում, քաղաքը ձեռքից ձեռք է անցել տարբեր հարձակվողների կողմից, որոնք հավակնում էին խանի գահին, իսկ 1395-ին այն քանդվել է Լենկթեմուրի կողմից Թոքթամըշի հետ պատերազմի ժամանակ։
1402-ին Սարայ ալ-Ջեդիդը վերականգնվեց, բայց այլևս չկարողացավ հասնել իր նախկին շքեղությանն ու փայլին։
Մոտ 1469 թվականին քաղաք է այցելել Աֆանասի Նիկիտինը, որն այն նշել է իր «Ճանապարհորդություն երեք ծովերից այն կողմ» ճանապարհորդական գրառումներում։
1471 թվականին Սարայ Բերկեն գրավեցին և թալանեցին Վյատկայի ուշկույնիկները (նովգորոդյան ծովահենները)։
Քաղաքը վերջնականապես ավերվեց 1480-ին իշխան Վասիլի Նոզդրովատի-Զվենգորոդսկիի ավերելուց և նրան հաջորդած Ղրիմի խան Մենգլլի Գերայի կողմից 1502 թվականին նվաճելուց հետո։
Վադիմ Եգորովը, Յակուբովսկու տեսակետը համարելով անապացույց, նշում է, որ հնագիտական տվյալները և գրավոր աղբյուրները վկայում են Սարայ Ալ-Ջեդիդի հիմնադրման ավելի ուշ շրջանի մասին՝ 1330-ական թվականներին։ Ըստ Իբն Արաբշահի, քաղաքը գոյություն է ունեցել  63 տարի, ուստի այն հիմնադրվել է 1332 թվականին։
Իբն Բատուտան, որը Ոսկե հորդա է այցելել 1334  թվականին, Սարայ Բերկե անվանումը կապում է Բաթուի հիմնադրած քաղաքի հետ։ Եգորովը ենթադրում է, որ Սարայ Բերկեն Սարայ Բաթուի այլ անունն է։


== Գտնվելու վայր ==
Համաձայն վարկածներց մեկի՝ Սարայ Բերկեն տեղակայված էր  Ախտուբայի ձախ ափին,Վոլգայի թև, ժամանակակից Վոլգոգրադի մարզի Լենինսկի շրջանի Ցարև գյուղի մոտ, բայց կա վարկած, որ Ցարևյան քաղաքատեղը Գյուլիստան քաղաքի ավերակներն է և կապված չէ Սարայ Ալ-Ջեդիդի հետ։
Ըստ Ա. Վ. Պաչկալովի հետազոտության, որը կատարվել է XXI դարի սկզբին, Սարայ Բերկեն Սելիտրեննոյե քաղաքատեղն է Աստրախանի մարզի Խարաբալինսկի շրջանի Սելիտրեննոյե գյուղի մոտակայքում, քանի որ քաղաքատեղում բացակայում են 13-14-րդ դարերի մետաղադրամների գտածոները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Сарай-Берке // Ремень — Сафи. — М. : Советская энциклопедия, 1975. — (Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров ; 1969—1978, т. 22).
Баллод Ф. В. Старый и Новый Сарай, столицы Золотой Орды: Результаты археологических работ летом 1922 года. — Казань, 1923. — 62 с.
Բրիլկինի դաստակերտ

Բրիլկինի դաստակերտ (ռուս.՝ Уса́дьба Бры́лкина), պատմական շենքերի համալիր Պուշկին քաղաքում։  Կառուցվել է 1810-ական թթ.-ին։ Համարվում է մշակութային ժառանգության օբյեկտ։ Գտնվում է Սրեդնյայա փողոցի թիվ 24 և 26/8 տներում, Օրանժերեյնայա փողոցի անկյունում։


== Պատմություն ==
Թաղամասի առաջին տունը կառուցվել է 1746 թվականին Ս. Ի. Չևակինսկու նախագծով։ Փողոցի անկյունում գտնվող  նոր տունը (այժմ՝ տուն 26/8),  որի առաջին հարկը կառուցված էր աղյուսից, երկրորդը՝ փայտից, կառուցվել է  (հավանաբար՝ վերակառուցվել) 1810-ական թվականներին։ Միևնույն ժամանակ կառուցվել է մեկհարկանի քարե կցաշենքը, ներկայիս թիվ 24 տունը։ Տների ճարտարապետը հավանաբար Վասիլի Ստասովն է։ Հայտնի է, որ 1857 թվականին տները պատկանել են վաճառական Մ. Ի. Յաշումովի այրուն։ 1877 թվականին նոր սեփականատիրոջ՝ արքունի խորհրդական Ի. Ա. Բրիլկինի համար ճարտարապետ Ն. Ս. Նիկիտինի նախագծով կառուցվել է երկրորդ հարկով կցաշենքը, իսկ գլխավոր տունն ընդարձակվել է։ 20-րդ դարի սկզբին տունը պատկանել է Ն. Ա. Տիրանին, որի մեջ ստեղծվել է Ցարսկոյե Սելոյի հասարակական ժողովը։ Հայրենական մեծ պատերազմից հետո նախկին գլխավոր տունը վերակառուցվեց. փայտե երկրորդ հարկը քանդվեց և փոխարինվեց քարով։


== Ճարտարապետություն ==
Գլխավոր տունը կառուցված է կլասիցիզմի ոճով։ Առավել բնորոշ է եռակի պատուհանով կլոր անկյունը, որը փոխարինվել է քարով  և համալրվել պատշգամբով։ Վերակառուցումը հետո կցաշենքը ստացել է էկլեկտիզմի շունչ։


== Գրականություն ==
Семенова Г. В. Царское Село: знакомое и незнакомое. — М.: Центрполиграф, 2009. — С. 305-306. — 638 с. — ISBN 978-5-9524-4249-8.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Средняя 24, 26. Усадьба Брылкина»։ Энциклопедия Царского Села։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-07-03-ին։ Վերցված է 2018-07-02 
«Городская усадьба И. А. Брылкина. Главный дом»։ citywalls.ru։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-07-03-ին։ Վերցված է 2018-07-02 
«Городская усадьба И. А. Брылкина. Флигель»։ citywalls.ru։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-07-16-ին։ Վերցված է 2018-07-02
Դոլո (Իտալիա)

Դոլո (իտալերեն՝ Dolo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վենետիկ գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 14996 մարդ։ Խտությունը կազմում է 623 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 24 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 30030, 30031։ Հեռախոսային կոդ՝ 041։ Քաղաքի հովանավոր պաշտպանն է սուրբ Սան Ռոսսոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 041 5121911
Էլեկտրոնային փոստ՝ urp@comune.dolo.ve.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.dolo.ve.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կաքավի գովքը

Կաքավի գովքը, Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից մեկը, որի գրության թվականը հայտնի չէ։


== Ստեղծման պատմություն ==
«Կաքավի գովքը» բանաստեղծության ակունքը ժողովրդական է։ Ի սկզբանե տպագրվել է 1850 թվականին  «Բազմավեպ» ամսագրում՝ «Վանեցվոց երգ կաքավու» վերնագրով, իսկ 1860 թվականին՝ Մ․ Միանսարյանի «Քնար հայկականում»։ Ժողովրդական երգի 6 քառատողից Թումանյանը ընտրել է 4-ը՝ Վանի բարբառը վեր ածելով գրական-ժողովրդական լեզվի և փոխվելով մի շարք տողեր և բառեր։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի № 1355-ում պահվում է 1908 թվականի Բաքվում հրատարակված «Բանաստեղծություններ» շարքում հեղինակի սեփական օրինակը, որտեղ Թումանյանը բազմաթիվ ուղղումներ է արել, որոնք մեծ մասամբ մտել են հետագա հրատարակության մեջ։
Առաջին անգամ, «Կաքավի երգը» վերնագրով և «ժողովրդական» ենթավերնագրով, տպագրվել է 1907 թվականի Հասկեր ամսագրի I համարի 5-րդ էջում, այնուհետև՝ Բաքվում հրատարակված Բանաստեղծություններ շարքի 99-100-րդ էջերում։
Արտատպվում է 1922 թվականին Կոստանդնուպոլսում հրատարակված «Բանաստեղծություններ» շարքից։


== Ծանոթագրություններ ==
Aurora (ալբոմ, Բեա Միլլեր)

Ավրորա, ամերիկացի երգչուհի Բեա Միլլերի երկրորդ ստուդիական ալբոմ։ Այն թողարկվել է 2018 թվականի փետրվարի 23-ին՝ Hollywood Records-ի կողմից։ Սա Միլլերի առաջին ալբոմն էր, որ թողարկվեց միջազգայնորեն։ Դրան նախորդել են «գլուխներ» վերնագրված երեք մինի-ալբոմներ, որոնք լիամետրաժ ալբոմի թողարկման հիմք են հանդիսացել։ Մինի-ալբոմները վերնագրված էին երեք հիմնական գույներով՝ Chapter One: Blue՝ կապույտ, Chapter Two: Red՝ կարմիր և Chapter Three: Yellow՝ դեղին և յուրաքանչյուրն ընդգրկում էր երեք երգ։ Բոլորը՝ 5 նոր երգերի հետ ընդգրկվեցին վերջնական երգացանկի մեջ։


== Սինգլներ ==
«Song Like You» երգը թողարկվել է Chapter One: Blue մինի-ալբոմում, որպես առաջին երգ, և ուղարկվել էռադիո 2017 թվականի մարտի 14-ին։ 2017 թվականի մարտի 30-ին Բեա Միլլերն առաջին անգամ իր երգով ելույթ ունեցավ ուշ-գիշերային թոք-շոու՝ The Late Late Show with James Corden-ում։ «S.L.U.T.»-ը թողարկվել է, ինչպես գլխավոր երգ՝ ալբոմի առաջխաղացման համար։ Միլլերը երգեց այդ երգն առաջին անգամ MTV-ի եթերում 2018 թվականի փետրվարի 12-ին։ 2018 թվականի փետրվարի 12-ին Միլլերը ելույթ ունեցավ այդ երգով MTV's TRL'-ում։


== Երգացանկ ==

Նշումներ

Երգը ընդգրկում է Gladius-ի 4 հետին պլանի վոկալ։
Երգը ընդգրկում է Սթեֆ Ջոնսի 6 հետին պլանի վոկալ։
Երգը ընդգրկում է Lostboycrow-ի 7 հետին պլանի վոկալ։
Երգը ընդգրկում է Կառա Սալիմանդոյի 8 հետին պլանի վոկալ.
Երգը ընդգրկում է Սթեֆ Ջոնսի և Իդո Զմիշլանի 12 հետին պլանի վոկալ։
Բոլոր երգերի վերնագրերը փոքրատառերով են գրված՝ բացի S.L.U.T-ից։


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սանտա պարկ

Սանտա պարկ, զվարճանքների այգի կամ այցելուների գրավչության վայր Ռովանիեմիի մոտ Ֆինլանդիայի Լապլանդիա շրջանում։


== Նկարագրություն ==
Պարկը նախագծվել է կրկնօրինակելու Սանտա Կլաուսի քարանձավային բնակավայրը Արկտիկ շրջանում։ Տարածված մշակույթը հաճախ պատկերում է Սանտա Կլաուսին (կամ Ջուլուպուկի ֆիններենով)վերադառնալով Լապլանդիայից։ Ուստի զբոսաշրջիկները ամեն տարի գալիս են Ռովանիեմի Սանտա Կլաուսին հանդիպելու։


== Պատմություն ==
Սանտա պարկը բացվել է 1998 թվականի նոյեմբերի 28-ին՝ որպես զվարճանքների այգի։ Գաղափարը ստեղծվել է Սանտաուորլդ ՓԲԸ-ի կողմից և կառույցի գինը կազմել է 6․7 միլիոն եվրո։ Սեփականատերերը եղել են այնպիսի ֆիննական ընկերություններ ինչպիսիք են Ֆիննեյրը, ԷՄԹԻՎԻ-ն, Սամփո-ն, Լասթեն Պաիվան Սատիո-ն, Փոսթի-ն։ Առևտրի և արդյունաբերության նախարարությունը նույնպես ներգրավված էր։
Որպես զվարճանքի այգի Սանտա պարկը չհասավ իր տնտեսական նպատակներին։ 2002 թվականին նոր սեփականետերերի կառույցի հետ գաղափարի նորացուման փորձ արվեց, որում ներգրավված էր Ռովանիեմիի քաղաքապետարանը։ Նոր գաղափարը ավելի կենտրոնացավ Սանտա Կլաուսի, Սուրբ Ծնունդի և Լապլանդիայի մշակույթի և բնության վրա։
2009 թ․ մարտի 24 ղեկավարությունը փոխանցվեց Սանտաս Հոլդինգ ՓԲԸ-ին, որտեղ մեծ մասը ղեկավարվում է պրն․ Իլկայի Լանկինենի և տկ․ Կատյա Լաանկիեն-Իկահեյմոնոնի կողմից. ։


== Ծանոթագրություններ ==
(9022) Դրեյկ

(9022) Դրեյկ (անգլ.՝ Drake), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի օգոստոսի 14-ին Կարոլին Շումեյկերի և Յուջին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,142619 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4461 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8392 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2034,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,176916 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 19,08° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9022) Դրեյկ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ալեքսանդրովսկոե (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդրովսկոե (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդրովսկոե (ռուս.՝ Александровское), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 24 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ամանուռ

Ամանուռ, Ամենռսւ, բերդ Կիլիկիայում։ Կարևոր դեր է խաղացել հատկապես հայկական թագավորության ժամանակներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիտվան Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթում

Լիտվան մասնակցել է Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթին, որը անցկացվել է Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում։ Լիտվան ներկայացրել են Վայդաս Բաումիլան և Մոնիկա Լինկիտեն «This time» երգով։ Կիսաեզրափակչում Լիտվային հաջողվեց գրավել 7-րդ տեղը։ Իսկ եզրափակչում գրավեց 18-րդ տեղը։
Լիտվան կիսաեզրափակչում հավաքեց 57, իսկ եզրափակչում 30 միավոր։


== Ծանոթագրություններ ==
Պաղպաղակ

Պաղպաղակ, զովացուցիչ աղանդերային սննդամթերք։ Ունի դուրեկան համ, բարձր կալորիականություն և լավ է յուրացվում։ Պաղպաղակի շատ տեսակներ պարունակում են սննդի համար անհրաժեշտ սպիտակուցներ, ճարպեր, ածխաջրեր, հանքային աղեր և վիտամիններ։ Հիմնական հումքը կաթնամթերքն է (կաթ, սերուցք, կարագ և այլն), շաքարը, պտուղները կամ հատապտուղները (թարմ կամ սառեցրած), մուրաբաները, շոկոլադը, ընկույզը, նուշը, մրգակճեպը, ձուն, կայունարարները, բուրումնավետ նյութերը և այլն։
Հումքից, որոշակի բաղադրագրով, պատրաստվում է խառնուրդ, որը վարակազերծվում է, համասեռացվում, հովացումից հետո սառեցվում և հարվում ֆրիզերներում։ Ստացված «փափուկ» պաղպաղակում ջրի մինչև 60%-ը վերածված է սառույցի մանրագույն բյուրեղիկների, իսկ ջերմաստիճանը հասցված մինչև - 4, - 5°С։ «Փափուկ» պաղպաղակը կշռաբաշխում են, ձևավորում և ենթարկում հետագա սառեցման («կոփման»)։ Կոփման ժամանակ տեղի է ունենում ջրի լրացուցիչ սառեցում, պաղպաղակը պնդանում է, և նրա ջերմաստիճանն իջնում մինչև - 10, - 20°С։
100 գրամ պաղպաղակի կալորիականությունը 100 - 240 կկալ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Արծվամագիլ

Արծվամագիլ, ջրընկալ, ջրահավաք, արծվակտուց (լատ.՝ Aquilegia), հրանունկազգիների (գորտնուկազգիների) ընտանիքին պատկանող բույսերի ցեղ։ Հայտնի է արծվամագիլի 101 (այլ տվյալներով՝ 75) տեսակ։
Մշակության մեջ հայտնի է մոտ 35 տեսակ։


== Կենսաբանական նկարագիր ==

Բազմամյա խոտաբույսեր են, տերևները բարդ, եռակի փետրաբաժան են, խոր կտրտված, կապտականաչավուն։ Ցողունի բարձրությունը 30-60 սմ է։ Ծաղիկները միաթերթ են կամ բազմաթերթ, մեկական, խոշոր, բաժակաթերթերը 5-ն են՝ կապտավուն, հազվադեպ՝ վարդագույն, պսակաթերթիկները՝ սպիտակ նեկտարակիր - պսակաթերթերը՝ 5, ձագարաձև ձգված, որպես նեկտարակիր խթան։ Երբեմն խթաններ չկան։
Առէջները շատ են, վարսանդները՝ 12-15։
Պտուղը բազմատերևապտուղ է, կազմված է 5 պարկուկից։
Ծաղկում է հուլիսի երկրորդ կեսից։


== Հայաստանում ==
Հայաստանում՝ 1 տեսակ՝ ջրընկալ օլիմպիական (Aquilegia olympica)։
Հայրենիքը Կովկասն է, վայրի վիճակում հանդիպում է Հայաստանի հյուսիսային շրջաններում, վերին անտառային, ինչպես նաև Սպիտակի, Իջևանի մերձալպյան գոտիներում։
Տարածված է Լոռու և Տավուշի մարզերի մերձալպյան գոտիներում։


== Քիմիական կազմ ==
Թունավոր է. պարունակում է ալկալոիդներ։ Ծաղիկներն օգտագործվում են ծաղկեփնջերում և ծաղկային ձևավորումներում։


== Նշանակություն ==
Ջրընկալն ունի նաև բուժիչ նշանակություն։ Վաղ ժամանակներից ժողովրդական բժշկության մեջ օգտագործվել է որպես հակալնդախտային՝ ցավազրկիչ միջոց։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Flora Europaea: Aquilegia
USDA PLant Profile: Aquilegia
Flora of China: Aquilegia
Պետրոս Բեզիրգանյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պետրոս Բեզիրգանյան (այլ կիրառումներ)Պետրոս Հակոբի Բեզիրգանյան (դեկտեմբերի 15, 1916(1916-12-15), Ալաստան, Ախալքալաքի շրջան, Սամցխե-Ջավախեթի մարզ, Վրաստան - հունիսի 15, 1994(1994-06-15), Երևան, Հայաստան), հայ ֆիզիկոս։ Ֆիզիկա-մաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1969), պրոֆեսոր (1970)։ ՀԽՍՀ Պետական մրցանակակիր (1985)։ ՀԽՍՀ բարձրագույն դպրոցի վաստակավոր գործիչ (1987)։


== Կենսագրություն ==
1948 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1961-1987 թվականներին եղել է Երևանի պետական համալսարանի պինդ մարմնի ֆիզիկայի ամբիոնի վարիչ, 1946-1994 թվականներին՝ նյութի հետ ռենտգենյան ճառագայթների կոհերենտ փոխազդեցության ֆիզիկայի հիմնախնդրի և 1978-1994 թվականներին՝ ռենտգենյան հետազոտությունների ճյուղային լաբորատորիաների գիտական ղեկավար։
ԽՍՀՄ-ում ռենտգենաինտերֆերաչափության հիմնադիրն է։ Բեզիրգանյանի ղեկավարությամբ ստեղծվել է բյուրեղների կառուցվածքային արատների ռենտգենադիֆրակցիոն տեղագրական պատկերները տեսանելի դարձնող ռենտգենահեռուստատեսային եզակի համակարգ։


== Երկեր ==
«Ռենտգենյան հետազոտությունների ֆիզիկական հիմունքները», ուսումնական ձեռնարկ, 1977


== Ծանոթագրություններ ==
Միխայլո Լոմոնոսով (ֆիլմ, 1986)

«Միխայլո Լոմոնոսով» (ռուս.՝ «Михайло Ломоносов»), բազմասերիանոց ֆիլմ XVIII դարի Ռուսաստանի պատմության մասին (1725 թվականից մինչև 1765 թվական), որը ներկայացվում է ականավոր ռուս գիտնական և գրող Միխայիլ Վասիլևիչ Լոմոնոսովի կյանքի և գործունեության միջոցով։ Ֆիլմը բաղկացած է երեք մասից՝ «Յուր ընդերքից» (ռուս.՝ «От недр своих»), «Գիտության դարպասներ» (ռուս.՝ «Врата учёности») և «Ի փառս Հայրենիքի» (ռուս.՝ «Во славу Отечества»), որոնցից յուրաքանչյուրում 3-ական սերիա է։


== Սյուժե ==
Ֆիլմում պատմվում է Լոմոնոսովի մանկության և պատանեկան տարիների մասին, որն անցկացրել է Արխանգելսկի նահանգում՝ հայրական տանը։ Այդ ժամանակի ամենատպավորիչ իրադարձություններից մեկն այցելությունն է Սոլովեցի վանք և հանդիպումը հնադավան Մոշկարի հետ։ Պատանի Միխայլո Լոմոնոսովի անսովոր միտքն ու գիտելիքի ձգտումը նրան դրդում են լքել հարազատ վայրերը։ Նա տեղափոխվում է Մոսկվա և հայտնվում է Մոսկվայի Սլավոնա-հունա-լատինական ակադեմիայում։ Սկսվում է նոր կյանք…
Միխայլո Լոմոնոսովը կրթությունը շարունակում է Սանկտ Պետերբուրգում, ապա Գերմանիայում։ Վերադառնալով հայրենիք՝ դառնում է Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիային ադյունկտ ֆիզիկական դասարանում։ Նա պայքարում է հայրենական գիտության կայացման և զարգացման համար։ Լոմոնոսովը հասնում է ժամանակի համար ֆանտաստիկ արդյունքների և ստանում պրոֆեսորի կոչում։ Նրա աջակցությամբ 1755 թվականին հանդիսավոր կերպով բացվում է Մոսկվայի համալսարանը։
Ելիզավետա կայսրուհու թագավորության տարիները Միխայիլ Վասիլևիչ Լոմոնոսովի գործունեության ծաղկման ժամանակն է։ Գիտության, լուսավորության, պոեզիայի մեջ սկսվում է Լոմոնոսովի դարաշրջանը։ Նրա նախաձեռնությամբ կառուցվում են նավաշինարաններն ու գործարանները։ Այն ճանաչվել է ոչ միայն հայրենիքում, այլև հայտնի է դառնում Եվրոպայում։ 1762 թվականին ռուսական գահին բազմած կայսրուհի Եկատերինայի հետ մեծ գիտնականի փոխհարաբերությունները հեշտ չէին։


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարիստներ՝ Լեոնիդ Նեխորոշև, Օլեգ Օսետինսկի
Ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Պրոշկին
Օպերատոր՝ Վալենտին Մակարով
Կոմպոզիտոր՝ Վլադիմիր Մարտինով
Նկարիչ՝ Վադիմ Կիսլիխ
Կոստյումների նկարիչ՝ Տատյանա Վադեցկայա
Կոստյումների հարցերով խորհրդատու՝ Մ. Ն. Մերցալովա


== Նկարահանման վայրեր ==
Վեզել անառիկ ամրոցը, որտեղ բռնությամբ պահում էին ռեկրուտ Լոմոնոսովին, նկարահանել են Գերմանիայի դաշնային հանրապետությունում՝ Սաքսոնական Շվեյցարիայի Քենիգշտայն ամրոցի տարածքում։
Արխանգելսկի շրջանի Կիմժա Մեզենսկի շրջանի գյուղը ֆիլմի նկարահանման ժամանակ մարմնավորել է Հոլմոգորան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Միխայիլ Լոմոնոսով» ֆիլմը «Մոսֆիլմի» օնլայն կինոթատրոնում
Քեսաբի բարբառ

Քեսաբի բարբառ, Հայերենի բարբառ։ Ըստ ձևաբանական դասակարգման պատկանում է «հայերեն» ճյուղին, ըստ բազմահատկանիշ վիճակագրական դասակարգման՝ արևմտահայերեն խմբակցության Անտիոքի կամ ծայր հարավ–արևմուտքում բարբառախմբին (Քեսաբ Սվեդիայի բարբառ)։ Խոսվում է Անտիոքի (այժմ՝ Սիրիայի տարածքում) Քեսաբ ավանում ու շրջակա 11 հայաբնակ գյուղերում։ Բաղաձայնական համակարգը եռանդամ է հին հայերենի ձայնեղներին համապատասխանում են խուլեր (պուն-բուն), խուլերին՝ ձայնեղներ (բուօ-պատ)։ Կան ետնալեզվային քմայիններ՝ կէ, գյ, քփ։ Ունի կոկորդային խուլ պայմանական կ։ Ձայնավոր և երկբարբառային հնչյուններն են՝ ա, ա, է(է, է),ը(ը՝), ի(Դ),ու, ու, օ (օ՝ ու), էօ(օու), երկբարբառներն են՝ իէ (իյէ), ուօ՝ (ուօ), եռաբարբառն է՝ ուօյ։ Շեշտը վերջնավանկային է։ Ձայնավորների և երկբարբառների պատմական հնչյունափոխությունը բազմաբնույթ է ա-ա, ու-ու ուօ-ուօ, Ի-է և ե-ի իէ-(իյէ), ա-ա, ո․ ա․/ու․ ի-է, (է-է), ա, ա․ու-օ (օու), օ(օու)․ ո-ու, ու, վը, ի, ա, ա, ու այ-ա, ի, ու ալուօ-ուօ, ու-ու․ եա-ի․ իլ-է, ի, ուօյ ոյ-ուօյ, է։ Գոյականն ունի 29 հոգնակերտ, որոնցից համակարգային են՝ իր, օունք-օունք, նա-նա նի, դուն, ընա (<ենի), սաուն, ք։ Ունի 7 հոլով։ Որոշյալ հայցականը կազմվում է զ(ըզ) նախդրով, ներգոյականը՝ յ(ի)։ Սեռականի ընդհանրական հոլովիչն է անորոշ առմամբ ը-ի, որոշյալ՝ էն-էնին։ Անորոշ տրականը այս դեպքում ունի ա-ա, մյուս դեպքերում ձևով նույնանում է սեռականին՝ ուն-ուն, վին, ուճ-ուճ, ու, օ՝ուն-օուն, ուօց, ք-ուօց, ք-ց, ու, ուօ։ Բացառականը կազմվում էյ(ի) նախդրով, ունի համադրական և վերլուծական ձևեր։ Գործիականի հոլովակերտն է ուօն։ Ստացական հոդերն ունեն նախադաս ի հենարանը։ Անձնական դերանունների հայցականը կազմվում է գըզ նախդրով։ Զ(զը) և ի (իը, յը) նախդիրները գործածվում են նաե իբրև ցուցական դերանուններ։ Անորոշ դերբայն ունի ընդհանուր իլ վերջավորություն, այդ դերբայով միավանկ բայեր չկան։ Բայն ունի ի-ե, էէ ի, ու-ու  ա խոնարհումները։ Օժանդակ բայի և առհասարակ բոլոր ժամանակների անցյալն։
(824) Անաստասիա

(824) Անաստասիա (անգլ.՝ Anastasia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1916 թվականի մարտի 25-ին Գրիգորի Նեույմինի կողմից Սիմեիզում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,797611 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4214 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1738 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1709,15 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,210631 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,11° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(824) Անաստասիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վյաչեսլավ Շիլոբրեև

Վյաչեսլավ Շիլոբրեև (ռուս.՝ Вячеслав Михайлович Шилобреев, մայիսի 17, 1939(1939-05-17) - ապրիլի 4, 2014(2014-04-04)), խորհրդային և ռուս ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր, նկարիչ-մուլտիպլիկատոր։ ՌԽԴՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1987 թվական)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1939 թվականի մայիսի 17-ին։
1952-1956 թվականներին սովորել է №1 մանկապատանեկան գեղարվեստական դպրոցում։
1956-1959 թվականներին սովորել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիային կից նկարիչ-մուլտիպլկատորների կուրսում։
1958-2001 թվականներին աշխատել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինսոտուդիայում։
Մասնակցել է ավելի քան 150 ծավալային մուտֆիլմերի ստեղծմանը, աշխատել է փոխադրման տեխնիկայով։
1960-ական թվականների վերջին կատարելագործել է տիկնիկային կինոնկարների նկարահանման տեխնոլոգիան։
1973-1984 թվականներին աշխատել է Կիևի, Մինսկի, Ալմա-Աթայի, Թբիլիսիի և այլ կինոստուդիաներում, ղեկավարել է Կինոսիրողների կենտրոնական ակումբին կից «Մւլտիպլիկացիոն ֆիլմերի արհեստանոցը», մասնակցել է ԽՍՀՄ հանրապետությունների անիմատորների վերապատրաստման դասընթացների աշխատանքներին։
1987 թվականին արժանացել է ՌԽԴՍՀ վաստակավոր նկարիչ կոչմանը։
1979-1980 թվականներին դասավանդել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիային կից տիկնիկային ֆիլմերի անիմատորների դասընթացում։
1992-1996 թվականներին համագործակցել է «Christman Films» ստուդիայի հետ։
1990-ականներին նա աշխատել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայի վարչությունում։ 1996-1999 թվականներին եղել է Կառավարման նախագահ։
1998 թվականին հիմնադրել է «Սոյուզմուլտֆիլմ միավորում» ասոցիացիան, ընտրվել է ասոցիացիայի նախագահ 2 տարի ժամկետով (վերընտրություն տեղի չի ունեցել)։
1999 թվականից եղել է «Սոյուզմուլտֆիլմ միավորման» փոխտնօրեն։
2000-ական թվականներին ղեկավարել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայի թանգարանը։
Անիմացիոն կինոյի միջազգային ասոցիացիայի անդամ է։


== Ֆիլմագրություն ==


===== Ռեժիսոր =====
1975 թվական՝ «Ամանորյա քամին»
1981 թվական՝ Ցտեսություն, ձորակ


===== Մուլտիպլիկատոր-տիկնիկավար =====


== Մրցանակներ ==
Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի նախարարության պատվոգիր (դեկտեմբերի 2, 2011 թվական)` ռուսական անիմացիայի զարգացման գործում մեծ ներդրման, երկար տարիների բեղմնավոր աշխատանքի համար և մուլտիպլիկացիոն կինոյի 100-ամյակի կապակցությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Сергей Капков «Энциклопедия отечественной мультипликации». — М.: Алгоритм, 2006. — С. 731-732. — 816 с. — 3000 экз. — ISBN 5-9265-0319-4


== Արտաքին հղումներ ==
Վյաչեսլավ Շիլոբրեև Internet Movie Database կայքում
Վյաչեսլավ Շիլոբրեևը animator.ru կայքում
4.04.2014 ушёл из жизни заслуженный художник РСФСР Вячеслав Шилобреев
Լանջիկի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Լանջիկ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 12 հուշարձան (17 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Լանկսաառե

Լանկսաառե (էստ․՝ Lanksaare), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Սաառդե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 11 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Օկոպ (գյուղ, Բելոգորսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕկոպՕկոպ (ուկրաիներեն՝ Окіп), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Բելոգորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օկոպ գյուղում բնակվում էր 466 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,092 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5065,22 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Քոթրանլի

Քոթրանլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(2924) Միտակե-մուրա

(2924) Միտակե-մուրա (անգլ.՝ Mitake-mura), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի փետրվարի 18-ին Հիրոկի Կոսայի և Կիիտիրո Ֆուրուկավայի կողմից Կիսոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,88809 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7442 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,032 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1792,73 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,200811 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,14° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2924) Միտակե-մուրա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վոլդեմար Ակուրատերս

Վոլդեմար Ակուրատերս (լատիշ․՝ Voldemārs Akurāters, մայիսի 15, 1921(1921-05-15), Կուրիտիբա, Բրազիլիա - հունվարի 17, 1976(1976-01-17), Ռիգա, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և լատիշ դերասան։


== Կենսագրություն ==
Վոլդեմար Ակուրատերսը ծնվել է 1921 թվականի մայիսի 15–ին բրազիլական Կուրիտիբա քաղաքում, ուսուցիչների ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Պետերիս Ակուրատերսը բանաստեղծ Յանիս Ակուրատերսի հարազատ եղբայրն էր, իր ընտանիքի հետ գաղթել էր Բրազիլիա, քանի որ նրան մահվան դատապարտելու որոշում էր ընդունվել՝ 1905 թվականի հեղափոխական իրադարձություններին ակտիվ մասնակցության համար։ Բրազիլիայում, որտեղ նա ապրում էր Ադամս Վերբիցկաս անունով, հանդիպում է Մարիա Կուխարսկին՝ լեհական ծագմամբ այրուն, ով ուներ երեք երեխա։ Իրենց ամուսնության արդյունքում նրանք երկու որդի են ունենում՝ Յանիսը և Վոլդեմարը, և մեկ դուստր՝ Վանդան։ Նա Լատվիա է վերադառնում 1928 թվականին։
Վոլդեմարը սովորել է երկրորդ Դաուգավպիլսյան գիմնազիայում (1937—1940), Ազգային թատրոնի դերասանական ստուդիայում (1942—1944)։ 1944ին նրան կանչել են գերմանական բանակ, նա գերի է ընկել (1945—1946), իսկ Մոսկվայից վերադառնալուց հետո ավարտել է Ա. Ուպիտի Դրամատիկական թատրոնի դերասանական ստուդիան (1948)։
Կալանվել է և ուղարկվել է և աքսորվել է Սիբիր 1951 թվականին։ Աքսորից հետո դարձել է Վալմիերյան դրամատիկ թատրոնի (1955—1957) և Ուպիտի Դրամատիկ թատրոնի դերասան(1957—1966)։
Առաջին ամուսնությունը եղել է արվեստագետ Լիվիա Ակուրատերի հետ, ունեցել են երկու երեխա՝ Իեվա և Մարտինշ։
Մահացել է 1976 թվականի հունվարի 17–ին Ռիգայում։ Թաղված է Ռայնիսի գերեզմանոցում։


== Դերեր թատրոնում ==


=== Ազգային թատրոն ===
1943 — «Գասպարոնե» — նահանգապետ
1943 — «Ոսկի» — Կազիմիր Բուչկիս


=== Լիեպայյան երաժշտական դրամատիկ թատրոն ===
1949 — «Միրանդոլինա» Կառլո Գոլդոնի — Ռիպաֆրատ
1949 — «Ձկնորսի որդի» ըստ Վիլիս Լացիսի վեպի — Ֆրեդիս
1950 — «Շատ աղմուկ ոչնչից» Ուիլյամ Շեքսպիր — Բենեդիկտ


=== Վալմիերյան դրամատիկ թատրոն ===
1955 — «Ուրվականներ» Հենրիկ Իբսեն — Օսվալդ
1956 — «Գեդդա Գաբլեր» Հենրիկ Իբսեն — Լևբորգ
1957 — «Անանուն աստղ» Միխայիլ Սեբաստիան — ուսուցիչ


=== Ա․ Ուպիտի դրամատիկ թատրոն ===
1957 — «Գաուից ոչ հեռու» Յանիս Աներաուդա — Կառլիս Ստաբուլնիեքս
1958 — «Ռիգա» Աուգուստ Դեգլավ — Բերնհարդ
1958 — «Երրորդ պաթետիկը» Նիկոլայ Պոգոդին — Լավրուխա
1959 — «Երրորդ բառը» Ալեխանդրո Կասոնա — Խուլիա
1960 — «Ուրիել Աքոստա» Կարլ Գուցկով — Բեն Իոհայ
1960 — «Որոր» Չեխով — Տրիգորին
1962 — «Ես երեսուն տարեկան եմ» Պետերիս Պետերսոն — Տոր
1963 — «Փոքրիկ ողբերգություններ» Պուշկին — Դոն Կառլոս
1964 — «Տասներկուերորդ գիշեր» Շեքսպիր — Ֆեստե
1966 — «Ոսկե տղա» Կլիֆֆորդ Օդետսա — Ռոքսի Գոտլիբ


=== Ֆիլմագրություն ===
1960 — Կրակե տարիների պատմվածք — Շրեդեր
1960 — Փոթորկի սահմանին — Պրամնիեկ
1965 — Երկուսը — ռեժիսոր
1966 — Խաղ առանց ոչ ոքու — «հնաբան»
1966 — Արևմտյան միջանցք — Բաում
1967 — Ֆարհադի քաջագործությունը — ինժեներ
1967 — Հիշիր այս օրը — անգլիացի սպա
1968 — Մեկ հնարավորություն հազարից — Ֆոն Բյուլով
1968 — Մեռած սեզոն — հետախույզ
1970 — Սատանայի ծառաները — Ռոզենկրանց
1970 — Քաջերի հնգյակը — Յոհան Կլեմմ
1971 — Կոմիսար Բերլախի վերջին գործը — Վենցել
1971 — Հանդգնություն
1972 — Սատանայի ծառաները գրողի տարած ջրաղացում — Ռոզենկրանց
1972 — Գիշերվա ժամանակագրություն — պարոնը հարավից
1972 — Ազատում — Ուիլյամ Ստյուարտ


== Ծանոթագրություններ ==
Պուլկովոյի աստղադիտարան

Պուլկովոտի աստղադիտարան, ԽՍՀՄ ԳԱ գլխավոր աստղադիտարան, գիտահետազոտական հաստատություն։
Գտնվում է Լենինգրադի կենտրոնից 19 կմ հարավ՝ Պուլկովոյի բարձունքներին։ Հիմնադրվել է 1839 թվականին, Ռուսաստանում աստղագիտության զարգացմանն ու դրա գործնական կիրառություններին (աշխարհագրություն, ծովագնացություն և քարտեզագրություն) նպաստելու նպատակով։ Աշխատանքների հիմնական ուղղությունը աստղաչափությունն էր։ Պուլկովոտի աստղադիտարանում կազմած աստղաչափական ցուցակները հայտնի էին իրենց ճշգրտությամբ։ Այստեղ զբաղվել են նաև Արեգակի խավարումների, աստղերի ծածկումների, գիսավորների, մոլորակների արբանյակների շարժումների ուսումնասիրությամբ։ XIX-րդ դ․ վերջերից սկսած Պուլկովոյի աստղադիտարանում կարևոր հետազոտություններ են կատարվել աստղաֆիզիկայի բնագավառում (Արեգակի ֆիզիկա, աստղասպեկտրոսկոպիա, փոփոխական աստղեր, (քիսավորներ ևն)։ Հայտնի է Պուլկովոտի աստղադիտարանի ժամանակի ծառայությունը։ Բաժանմունքներ ունի Նիկոլաևում (հիմնադրվել է 1912 թ., աստղաչափական դիտումների համար) և Կիսլովոդսկի մոտ (հիմնադրվել է 1948 թ., Արեգակի ֆիզիկական դիտումների համար)։ Պուլկովոյի աստղադիտարանի Սիմեիզի (Ղրիմ) բաժանմունքը (հիմնադրվել է 1908 թ.) հետագայում վերածվեց ԽՍՀՄ ԳԱ Ղրիմի աստղադիտարանի։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Պուլկովոյի աստղադիտարանը ավերվեց։ Պատերազմից հետո աստղադիտարանը ոչ միայն վերականգնվեց, այլև զգալիորեն ընդլայնվեց, հարստացվեց նոր գործիքներով (հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 1954 թ.)։ Պուլկովոյի աստղադիտարանը մեծ դեր է կատարել ԽՍՀՄ-ում աստղագիտության, մասնավորապես ռադիոաստղագիտության զարգացման գործում։ ԽՍՀՄ ԳԱ Հատուկ աստղադիտարանն ստեղծվել է Պուլկովոյի աստղադիտարանի աշխատակիցների անմիջական մասնակցությամբ։ Աստղագիտության բնագավառում Պուլկովոյի աստղադիտարանի հաջողությունները կապված են Վ․ Յա․ Ստրուվեի, Ֆ․ Ա․ Բրեդիխինի, Ա․ Ա․ Բելոպոլսկու, Գ․ Ա․ Տիխովի, Դ․ Դ․ Մաքսուտովի, Ա․ Ա․ Միխայլովի, Օ․ Ա․ Մեվնիկովի և ուրիշների անունների հետ։ 1928-1932 թթ. Վ․ Հ․ Համբարձումյանը Պուլկովոյի աստղադիտարանում եղել է Ա․ Ա․ Բելոպոլսկու ասպիրանտը, այնուհետև՝ աստղադիտարանի գիտնական քարտուղարը։ Ավելի ուշ Պուլկովոյի աստղադիտարանը օգնություն է ցույց տվել Բյուրականի աստղադիտարանի համար բարձրորակ մասնագետներ պատրաստելու գործում։ Այդ կապը հետագայում վերածվեց գիտական համագործակցության։ Աստղադիտարանը հրատարակում է «Տրուդի» «Իզվեստիա»։
Մարմնական պատիժներ

Մարմնական պատիժներ, պատժի տեսակ․ սկիզբ է առել հին աշխարհում և որոշ երկրներում հարատևել մինչև 20-րդ դար։ Հետապնդել է դատապարտյալին հրապարակայնորեն տանջահարելու նպատակ, ծեծ (մահակով, մտրակով, ճիպոտով և այլն), անդամահատում, խարանում, լեզվահատում և այլն։ Լայնորեն կիրառվել է հարկերի (Հին Եգիպտոս), պարտքերի (Ռուսաստան) գանձման պրակտիկայում, համարվել է ստրուկների, ճորտերի հետ հաշվեհարդար տեսնելու ընդունված միջոց։ 13-րդ դարից սկսած մարմնական պատիժները ամրապնդվել են Արևմտյան Եվրոպայի բազմաթիվ երկրների օրենսդրությամբ։ Հին և միջնադարյան Հայաստանում կիրառվել են ծեծը, անվահարումը և այլ մարմնական պատիժներ։
Շարտր

Շարտրը (ֆր.՝ Chartres) քաղաք է Ֆրանսիայի հյուսիսում։ Այն գտնվում է Փարիզից 96 կմ հեռավորության վրա՝ Էր գետի ափին։ Բնակչությունը 40361 է, քաղաքամերձ տարածքներով՝ 87 800 բնակիչ (1999)։ Քաղաքում զարգացած է մեքենաշինությունը, քիմիական և սննդի արտադրությունը։
Քաղաքը 9–րդ դարում, բազմիցս ենթարկվել է վիկինգների հարձակումներին։
1594 թվականին Շարտրում է թագադրվել Բուրբոնների դինաստիայի թագավոր Հենրիխ 4–րդը։


== Քույր քաղաքներ ==
 Ռավեննա, Իտալիա
 Լեոն, Իսպանիա
 Լուխան, Արգենտինա
 Էվորա, Պորտուգալիա


== Ծանոթագրություններ ==
Հարպեր (Լիբերիա)

Հարպեր (անգլ.՝ Harper, Liberia), քաղաք Լիբերիայի ծայր հարավում։


== Ընդհանուր տեղեկատվություն ==
Քաղաքը գտնվում է երկրի հարավարևելյան մասում, Պալմաս հրվանդանի (անգլ.՝ Cape Palmas) վրա։ Համարվում է Մերիլենդ կոմսության վարչական կենտրոնը։ Բացարձակ բարձրությունը ծովի մակարդակից 59 մետր է։
Քաղաքն իր անվանումը ստացել է ամերիկյան քաղաքական գործիչ և գաղութային հասարակության անդամ Ռոբերտ Գուդլո Հարպերի պատվին։ Մինչ Լիբերիայի առաջին քաղաքացիական պատերազմը Հարպերը եղել է կարևոր տնտեսական և վարչական կենտրոն։ Այժմ քաղաքը աստիճանաբար վերականգնվում է, այստեղ է գտնվում Թաբմեն համալսարանը (անգլ.՝ Tubman University)՝ երկրի պետական համալսարաններից մեկը։ Մերձափնյա ջրերում առկա են ձկան մեծ պաշարներ։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 19 690 մարդ։ 
Քաղաքի բնակչության աճի դինամիկան ըստ տարեթվերի.


== Հայտնի մարդիկ ==
Քաղաքում է ծնվել Լիբերիան 1944-1971 թվականներին կառավարած նախագահ Ուիլյամ Տաբմենը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեդվեդկի (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄեդվեդկիՄեդվեդկի (ռուս.՝ Медведки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 49 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շամբոն սյուր Վուեզ (կանտոն)

Շամբոն սյուր Վուեզ (ֆր.՝ Chambon-sur-Voueize), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Լիմուզան շրջանում։ Կրյոզ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Օբյուսոն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 3929 մարդ էր։Կանտոնի համարը 2309 է։ Շամբոն սյուր Վուեզ կանտոնում կա 11 կոմունա, որոնցից ամենամեծը Շամբոն սյուր Վուեզ կոմունան է։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Լիսա (Քարելի շրջան)

Լիսա (վրաց.՝ ლისა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 920 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 7 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հելիոթերմային էներգիա

Հելիոթերմային էներգետիկա, վերականգնվող էներգիայի՝ արևային էներգիայի, գործնական օգտագործման եղանակներից մեկը։ Հելիոթերմային էներգետիկան կիրառվում է ինչպես էլեկտրոէներգիայի արդյունաբերական ստացման, այնպես էլ կենցաղային ստացման համար, որը ծառայում է ջրի տաքացման համար։  

Առաջին հելիոթերմային էներգատեղակայանքը գործել է մոտավորապես 1912-1913 թվականներին Եգիպտոսում։ Հեղինակը Ֆրենկ Շումանն է։ Այն ունի 60-70 ձիաուժ հզորությամբ շոգեգազային շարժիչ, որն աշխատում էր արևի լույսի օգնությամբ ստացված գոլորշուց։ Հեղուկ վառելիքի հետագա զարգացման պատճառով այս նախագիծը տասնամյակներ շարունակ չի գործարկվել։
Հելիոթերմալ էներգետիկան ձևավորվում է պարաբոլիկ փորված հայելու միջոցով, որը կուտակում է արևի լույսը, որը վերածվում է ջերմության և այնուհետև՝ էլեկտրաէներգիայի։ Արևային էներգիայի արտադրման մի քանի եղանակ կա։ Գրեթե 2,55 ԳՎտ էներգիա արտադրվում է այս մեխանիզմով։


== Տես նաև ==
Արևային կոլեկտոր
Արևային ճարտարապետություն


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
[3]
[4]
Տեխնիկական թանգարան (Զագրեբ)

Զագրեբի տեխնիկական թանգարան (խորվ.՝ Tehnički muzej u Zagrebu), Խորվաթիայի մայրաքաղաք Զագրեբում գտնվող տեխնոլոգիաների քաղաքային թանգարան, որտեղ ցուցադրվում են տեխնոլոգիաների բնագավառում մարդկային մտքի նվաճումների և հայտնագործությունների մեծաքանակ նմուշներ, այդ թվում բազմաթիվ պատմական ինքնաթիռներ, ավտոմեքենաներ, մեքենաներ և սարքավորումներ։ Հաստատությունը համարվում է ոչ միայն ճանաչողական ցուցահանդես, այլև ժամանակակից գիտահետազոտական կենտրոն։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
Զագրեբի տեխնիկական թանգարանը գտնվում է մեծ հարմարեցված շինությունում, որի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 44000 մ², որից 14000 մ² գտնվում է տանիքի տակ։ Թանգարանն ունի բազմաթիվ բաժիններ`   

Աստղադիտարան, որը ղեկավարում է խորվաթ հայտնի աստղագետ Անտե Ռադոնիչը (խորվ.՝ Ante Radonić)
Մեղվանոց
«Շախտա»՝ 300 մ երկարությամբ լեռնաարդյունահանման հանքահորի մոդել
Նիկոլա Տեսլայի կաբինետը և այլնԹանգարանում աշխատում է 34 մարդ։ Թանգարանը կազմակերպում է կրթական, ուսումնական, տեղեկատվական և պարբերական ցուցահանդեսներ, դասախոսություններ, քննարկումներ գիտահանրամատչելի թեմաներով, խաղասենյակներ և ստեղծագործական արվեստանոցներ։


== Պատմություն ==

Զագրեբի տեխնիկական թանգարանի հայեցակարգը չի տարբերվում համաշխարհայինից, դա գիտության  և տեխնիկայի լայն շրջանակի համալիր է, այլ ոչ թե մասնագիտացված տեխնիկական թանգարան, որը ընդգրկում է միայն տեխնիկայի որոշակի ճյուղ։ Խորվաթիայում նմանատիպ թանգարան ստեղծելու գաղափարը վերաբերվում է 19-րդ դարի վերջին, երբ Զագրեբում գոյություն ուներ Առևտրա-արհեստագործական թանգարան (խորվ.՝ Trgovačko-obrtnički muzej), սակայն Զագրեբի տեխնիկական թանգարանի իսկական պատմությունը սկսվում է 1954 թվականի դեկտեմբերի 21-ից, երբ որոշում ընդունվեց նրա ստեղծման մասին։
Թանգարանի ստեղծման գաղափարը պատկանում է համալսարանի պրոֆեսոր տեխնիկական գիտությունների դոկտոր Բոժո Տեժակին  (խորվ.՝ Božo Težak), ով հետագայում երկար ժամանակ եղել է թանգարանի Խորհրդի նախագահը, իսկ թանգարանի առաջին տնօրենը եղել է Պրեդրագ Գրդենիչը (խորվ.՝ Predrag Grdenić): 1959 թվականից մինչ օրս հաստատությունը տեղակայված է Սավսկի փողոցի 18 հասցեում։
Տեխնիկական թանգարանի էներգիայի փոխակերպման, տրանսպորտի և լեռնային գործի առաջին բաժինները, հանրության առաջ բացվեցին 1963 թվականին։ Այնուհետև սկսեցին գործել նավթի արդյունահանման (1964) և տիեզերագնացության ու աստղագիտության (1965) բաժինները,  Նիկոլա Տեսլայի ցուցադրության կաբինետը (1976), «Գյուղատնտեսության հիմունքներ» (1981) ցուցադրությունը և հակահրդեհային անվտանգության բաժինը (1992):
Թանգարանի մշտական ցուցադրությունը վերջին տարիներին հարստացել է այլ բովանդակությամբ, օրինակ տեխնոլոգիաների բնագավառում հայտնի խորվաթ գիտնականների դիմանկարային քանդակների ծառուղի (1993): Գյուղատնտեսությանը, հանքարդյունաբերությանը,  երկրաբանությանը և նավթարդյունահանմանը նվիրված բաժինները 1994 թվականին ընդլայնվեցին, մասնավորապես առաջինում ավելացվեց գիտական մեղվաբուծությունը (մեղվանոց), իսկ էներգիայի փոխակերպման բաժինը համալրվեց , ջերմային էներգիայի արտադրության սարքավորումների հավաքածուով (1999): 2006 թվականին ամբողջությամբ վերականգնվեց Նիկոլա Տեսլայի ցուցասրահը։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թանգարանի կայք
Թանգարանի մասին Խորվաթիայի թանգարանների փաստաթղթավորման կենտրոնի էջում Archived 2016-03-25 at the Wayback Machine.
Իվանովսկոե (գյուղ, Դորոգոբուժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվանովսկոեԻվանովսկոե (ռուս.՝ Ивановское), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։ Գյուղի մասին գրավոր աղբյուրներում հիշատակվում է դեռ 1576 թվականին։ 
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 2 մարդ։
Գտնվում է շրջանի կենտրոնական մասում՝ Դորոգոբուժից 8 կմ հյուսիս, P137 Սաֆոնովո-Ռոսլավլ մայրուղուց 0,5 կմ դեպի արևմուտք, Մարենիցա գետի ափին։ Մոսկվա-Մինսկ գծի Սաֆոնովո երկաթուղային կայարանը գտնվում է գյուղից 10 կմ հյուսիս։
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ գյուղը 1941 թվականի հոկտեմբերին գրավվել է նացիստական զորքերի կողմից, իսկ 1943 թվականի սեպտեմբերին ազատագրվել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դյակովկա (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴյակովկաԴյակովկա (ռուս.՝ Дьяковка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շատլյու (Ալյեի գավառ)

Շատլյու (ֆր.՝ Châtelus) համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Լապալիս կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վիշի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03068։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 135 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 80 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 65-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 15-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 81,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 74,7 %)։ 65 աշխատունակ բնակիչներից 58-ը աշխատում էին (34 տղամարդ և 24 կին), անաշխատանք էին 7-ը (4 տղամարդ և 3 կին)։ 15 անգործունակ մարդկանցից 3-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 5-ը թոշակառու, 7-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Շատլյու» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-26-ին։ Վերցված է 2012-6-19 
«Շատլյու» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-30
Ստորոնիցա (Լեկսայի վտակ)

Ստորոնիցա (ռուս.՝ Стороница), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լեկսա գետի ձախ ափին՝ 22 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 26 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020001212102000005301
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000530
Ավազանի կոդը - 02.02.00.012
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Դե Աար (քաղաք)

Դե Աար (աֆրիկաանս՝ De Aar) — քաղաք Հարավաֆրիկյան Հանրապետության Հյուսիսային Կապսկայի նահանգում։ Նրա բնակչությունը կազմում է 45 857 մարդ։


== Պատմություն ==
Իրականում քաղաքի տեղում եղել է ֆերմա «Դե Աար» անունով (որը թարգմանաբար նշանակում է «ալտերիյա»), որտեղ զբաղվում էին ստորերկրյա արդյունաբերությամբ։ Նրա կենտրոնական մասում 1881 թվականին մի հարուստ մարդ գնեց այդ ֆերման և կառուցեց այնտեղի առաջին երկաթուղին՝ Քեյփթաունից մինչև Կիմբերլի։


== Հայտնի մարդիկ ==
Քաղաքում 1907-1913 թվականներին ապրել է գրող Օլիվեր Շրեյները (1855—1920)։ Ներկայումս նրա տունը դարձրել են ռեստորան։


== Ծանոթագրություններ ==
Գագաշեն

Գագաշեն (այժմ կոչվում է Դաշ Սալահլի ադրբ.՝ Daş Salahlı), գյուղ Արևելյան Հայաստանում, ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Ղազախի շրջանում, երկրի հյուսիսարևմտյան մասում։


== Տնտեսություն ==
Գյուղից 1,5 կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվում է 2013 թվականին բացված Կողթի ցեմենտի գործարանը։