armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վիլենկա (գյուղ, Կորոստիշևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վիլենկա (այլ կիրառումներ)Վիլենկա (ուկրաիներեն՝ Віленька), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստիշևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիլենկա գյուղում բնակվում էր 245 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1403 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 174,63 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սեն Ժան է Սեն Պոլ

Սեն Ժան է Սեն Պոլ (ֆր.՝ Saint-Jean-et-Saint-Paul), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 263 մարդ, բնակչության խտությունը` 6.94 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 37.91 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 550 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 135 կմ արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 60 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 161 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 125-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 36։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,6 %։ 125 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 113 անձ (64 տղամարդ և 49 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (5 տղամարդ և 7 կին)։ 36 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լինդոգա

Լինդոգա (ռուս.՝ Лындога), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է հյուսիսային Դվինա գետի ձախ ափին՝ 84 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300412103000039296
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103003929
Ավազանի կոդը -  03.02.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Գերձգվածություն

Գերձգվածություն, հոդակապանների վնասվածք։ Ավելի հաճախ հանդիպում է սրունքթաթային հոդի կապանների գերձգվածաթյուն (ոտնաթաթը ոլորվելիս)։


== Ախտանիշներ ==
Արտահայտվում է ուժեղ ցավով, հետագայում (սովորաբար երկրորդ օրը) այտուցվում է, հնարավոր է նաև գերձգման հատվածում կապտուկ։


== Բուժում ==
Ամենից առաջ հարկավոր է ապահովել վնասված ծայրանդամի հանգիստը։ Վեգոսկրի (կոճի) կամ ծունկի շրջանի գերձգվածության ժամանակ հիվանդին պառկեցնել այնպես, որ ոտքը լինի մի փոքր բարձր։ Առաջին ժամերին վնասված հատվածին հարկավոր է դնել սառը (սառցապարկիկ), ոչ թե ջեռակ կամ տաքացնող կոմպրես, որովհետև ջերմության ազդեցությունից արյունազեղումը, ցավն ուժեղանում են և առողջացումը երկարաձգում։
Որպեսզի արյունազեղումը չուժեղանա և ցավը թուլանա (հատկապես վեգոսկրի շրջանի գերձգվածության ժամանակ և այնպիսի դեպքերում, երբ հիվանդը որևէ պատճառով ստիպված է քայլել), հարկավոր է վնասված հոդը ուժեղ (ոչ չափից ավելի, որպեսզի արյան շրջանառությունը չխանգարվի) վիրակապել ութաձև կապով։ Երրորդ օրը կարելի է օրական 1-2 անգամ ընդունել ոտքերի տաք լոգանքներ (ջրի ջերմաստիճանը 36-38 °C) և կատարել մերսում։ Լոգանքից հետո կրկին վիրակապ դնել։
Պետք է հիշել, որ գերձգվածությունից հետո ոտքը կրկին շատ հեշտ է ոլորվում, ուստի հարկավոր է քայլելիս զգույշ լինել, մշտապես պահպանել մկանային համակարգի տոնուսը, հոդերը կապել առաձգական վիրակապով և այլն։ Գերձգվածությունը հաճախ շփոթում են ոսկրի կոտրվածքի կամ ճաքի հետ, ուստի հիվանդությունը ճիշտ ախտորոշելու և համապատասխան բուժում նշանակելու համար անհրաժեշտ է դիմել բժշկի։


== Տես նաև ==
Վիրակապ
Լուսինե Ներսիսյան

Լուսինե Ներսիսյան (օգոստոսի 6, 1979(1979-08-06), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Լուսինե Ներսիսյանը ծնվել է 1979 թվականի օգոստոսի 6-ին, Երևանում։ Ամուսնացած է  գեղանկարիչ Նիկոլ Աղաբաբյանի հետ։ 1996 թվականին ավարտել է Վահան Թեքեյանի անվան դպրոցը, հետագայում՝ 1998-2002 թվականներին սովորել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետում։
2000-2001 թվականներին Լուսինե Ներսիսյանն աշխատանքի է անցել Սոս Սարգսյանի անվան Համազգային թատրոնում։ Որպես դերասանուհի 2002 թվականին  աշխատանքի է անցել Երևանի Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում։


== Դերեր ==
Է.դե Ֆիլիպպոյի «Դոն Ռաֆայելեն` տրոմբոնահար»։
Ռ.Թոմայի «Ութ սիրագորով կանայք»։
Է.Ռանետի «Քրեական տանգոն»։
Ա.Պապայանի «Գնա մեռի, արի սիրեմ»-(Վարդուհի)։
Ա.Օստրովսկու «Հարուստի աղջիկը տգեղ չի լինում»-(Աֆիմկա)։
Դ.Դեմիրճյանի «Ազգային խայտառակություն»։
Ա.Շիրվանզադեի «Ազգային գործիչը»-(Հմայիլ)։
Խ.Դաշտենցի «Ֆայտոն Ալեք»։
Վ.Ռոզովի «Երջանկություն որոնելիս»։
Ա.Այվազյանի «Չարենցի ուղղիչ տունը»-(Իզաբելլա)։


== Ծանոթագրություններ ==
Գեորգի Պետրով

Գեորգի Իվանովիչ Պետրով (ռուս.՝ Георгий Иванович Петров, մայիսի 18 (31), 1912, Պինեգա, Արխանգելսկի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 13, 1987(1987-05-13), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), մեխանիկայի բնագավառի սովետական գիտնական, ՍՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1958 թվական), սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1961 թվականին)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Մոսկվայի համալսարանը (1935 թվականին)։ 1965 թվականից աշխատում է ԽՍՀՄ ԳԱ տիեզերական հետազոտությունների ինստիտուտում (1965-1973 թվականներին՝ տնօրեն, 1973 թվականից՝ բաժնի վարիչ։
Հիմնական աշխատությունները վերաբերում են կիրառական գազային դինամիկային և տիեզերական աերոդինամիկային։ Ուսումնասիրել է տատանումների տարածումը մածուցիկ հեղուկում, մրրկային շերտերի կայունությունը, լամինար հոսանքի խախտման ֆիզիկական պայմանները։ Կիրառել է օդային շերտերի տեսողական ուսումնասիրության օպտիկական եղանակներ։ ՍՍՀՄ պետական մրցանակ (1949 թվական)։ Պարգևատրվել է Լենինի 3 շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Դուրմալա

Դուրմալա, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում։ Գտնվում էր Գենջ գյուղաքաղաքից 29 կմ արևմուտք՝ Արածանիի ձախ ափից 29 կմ հյուսիս, անտառապատ և լեռնային վայրում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գելիեմսուր

Գելիեմսուր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Շատախի գավառակում կամ Խուլփի գավառում։


== Պատմություն ==
1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ գյուղն հիմնովին ավերվել է, իսկ բնակիչները կոտորվել կամ տեղահանվել են։


== Բնակչություն ==
1915 թվականին ուներ 30 տուն՝ 198 բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու շերամապահությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գելիմսուրն ուներ Ս. Կիրակոս և Ս. Աթանաս անուններով հայկական եկեղեցիներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նացումի Աբե

Նացումի Աբե (ճապ.՝ 安倍 なつみ, օգոստոսի 10, 1981(1981-08-10), Մուրորան, Հոկայդո, Ճապոնիա), ճապոնացի երգչուհի, «Morning Musume» խմբի նախկին անդամ։
Իր 22-րդ տարեդարձից մի քանի օր անց` 2003 թվականի օգոստոսի 13-ին, որպես մենակատար թողարկել է առաջին սինգլը։ Այն կոչվել է «22-ամյա ես» (անգլ.՝ 22 Sai no Watashi): Սինգլը հայտնվել է ճապոնական հիթ-շքերթի երկրորդ հորիզոնականում։
2004 թվականի փետրվարի 4-ին նա թողարկել է իր առաջին ալբոմը, որտեղ ներառված էին «Morning Musume» խմբի բազմաթիվ երգերի մեներգային տարբերակներ։ Դրանից հետո նա շարունակել է պարբերաբար թողարկել սինգլներ և սոլո-ալբոմներ։
2009 թվականի մարտի 31-ին «Ավագների ակումբի» (անգլ.՝ Elder Club) մյուս մասնակիցների հետ դուրս է մնացել «Hello! Project»-ից։ Նորությունն այն մասին, որ «Ավագների ակումբը» դուրս կմնա նախագծից, 2008 թվականի հոկտեմբերի 19-ին տեղադրվել է «Hello! Project»-ի պաշտոնական կայքում։


== Անձնական կյանք ==
2015 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Նացումի Աբեն ամուսնացել է Իկուսաբուրո Յամաձակիի հետ։ 2016 թվականի հուլիսի 26-ին ծնվել է նրանց առաջին, իսկ 2018 թվականի օգոստոսի 31-ին` երկրորդ որդին։


== Սկավառակագրություն ==


=== Սինգլներ ===


=== Ալբոմներ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official Hello! Project discography (ճապոներեն)
Abe Natsumi file at JaME
Official Home Page (ճապոներեն)
Official Blog (ճապոներեն)
5 պեսո (այլ կիրառումներ)

5 պեսո, կարող է վերաբերել.

5 պեսո - չիլիական պեսոյի մանրադրամ է, իր ցածր արժեքի պատճառով՝ գործնականորեն չօգտագործվող, թեև շարունակվում է արտադրվել Չիլիի Կենտրոնական բանկի կողմից։
5 պեսո - ժամանակակից չիլիական պեսոյի մանրադրամ է, շրջանառության մեջ է 1992 թվականից։
Սարգիս Մովսիսյան (զինծառայող)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սարգիս Մովսիսյան (այլ կիրառումներ)Սարգիս Արմենի Մովսիսյան (հուլիսի 1, 1994(1994-07-01), Մայիսյան - օգոստոսի 3, 2014(2014-08-03), Արցախ), Արցախի Հանրապետության Պաշտպանության բանակի սերժանտ, «Արիության համար» պարգևատրված հետմահու մեդալակիր։ Ծառայել է ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանի N զորամասում, եղել է ջոկի հրամանատար։


== Կենսագրություն ==
Սարգիս Մովսիսյանը ծնվել է 1994 թվականի հուլիսի 1-ին Արմավիրի մարզի Մայիսյան գյուղում։ Մայրը՝ Սոնյա Մանուկյանը, որդուն անվանում է Սարգիս, ի պատիվ Սուրբ Սարգսի, ցանկանալով, որ իր որդին լինի սրբի հովանու ներքո։
2000 թվականին Սարգիսը հաճախել է գյուղի միակ դպրոցը եղբոր՝ Վահագի հետ։ Դպրոցում աչքի է ընկել իր կազմակերպվածությամբ։
2010 թվականին ավարտել է Մայիսյանի միջնակարգ դպրոցը և նույն տարում ընդունվել Ճգնաժամային կառավարման պետական ակադեմիա, որտեղ սովորել է դասընկերոջ հետ։ Երկու տարի սովորելով՝ ցուցաբերել է լավ արդյունքներ։
2012 թվականին զորակոչվել է հայկական բանակ։ Սկզբնական շրջանում ծառայել է Վանաձորի ուսումնական զորամասում՝ Արարատ Խանոյանի հետ միասին։ Այստեղ ծառայել է 6 ամիս, որից հետո տեղափոխվել է ԼՂՀ-ի Մարտակերտի շրջանի N զորամաս կրտսեր սերժանտի կոչմամբ։
Սարգիսը եղել է սերժանտ և ջոկի հրամանատար։ Համաբանակային ընկերները նրան անվանել են «Վաշտի Հսկա»։ 2014 թվականին Սարգիս Մովսիսյանը մասնակցել է բազկամարտի համաբանակային մրցույթին, գրավել մրցանակային 2-րդ տեղը։


== Հերոսական մահը ==
2014 թվականի օգոստոսի 1-ի լույս 2-ի գիշերը Ադրբեջանական զորքերի դիվերսիոն հարձակումը հետ մղելիս, Սարգիսը մարտի ժամանակ ծանր վնասվածք է ստանում է թոքի և ողնաշարի հատվածում։Մարտակերտի շրջանի հոսպիտալում կանգնեցնում են ներքին արնահոսությունը և օգոստոսի 2-ին անմիջապես ուղարկում ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական հոսպիտալ։ Օգոստոսի 2-ի գիշերը կատարում են 2-րդ ծանր վիրահատությունը։ Լույս 3-ին վիրահատության ժամանակ սերժանտ՝ Սարգիս Մովսիսյանը մահանում է։


== Հուղարկավորությունը ==
2014 թվականի օգոստոսի 5-ին Սարգիս Մովսիսյանին զինվորական կարգով հուղարկավորեցին հայրենի Մայիսյան գյուղում։ Արարողությանը ներկա էին նրա զինծառայող ընկերները, ՊՆ ղեկավար անձնակազմը և այլ բարձրաստիճան անձիք։
Սարգիս Մովսիսյանը հետմահու պարգևատրվել է Արիության մեդալով և ԼՂՀ «Արիության համար» մեդալով։
Սարգսի հարազատ դպրոցում՝ սեպտեմբերի 20-ին, տեղի ունեցավ նրա հիշատակին նվիրված միջոցառում։ Ռազմագիտության և 6-րդ դասարանի աշակերտները կրում են հերոսի անունը։
Մարտակերտի զորամասում Սարգիս Մովսիսյանի հիշատակին կագնեցված է խաչքար՝ եղբայրների կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Մակեդոնիայի ժամանակակից արվեստի թանգարան

Մակեդոնիայի ժամանակակից արվեստի թանգարան, Սալոնիկի երեք ժամանակակից արվեստի թանգարաններից մեկը։


== Պատմություն ==
Մակեդոնիայի ժամանակակից արվեստի թանգարանն ստեղծվել է 1979 թվականին, Սալոնիկի մի խումբ բնակիչների նախաձեռնությամբ` 1978 թվականի ավերիչ երկրաշարժից հետո։ Նախաձեռնությունը պատկանում է Մարո Լագիային և անմիջապես աջակցություն է գտել արվեստի գործերի կոլեկցիոներ, քննադատ ու մեկենաս Ալեքսանդր Իոլասի կողմից։
Իոլասի կողմից նվիրաբերված արվեստի 47 գործեր դարձան այն հիմքը, որի շուրջը ձևավորվեց թանգարանի մշտական ցուցադրությունը։ Արդյունքում, թանգարանի տնօրինությունը նրա անունով կոչեց նոր երեք հարկանի թևը։ Իոլասի նվիրաբերությունն օրինակ դարձավ նրա հետևորդների համար։ Հայտնի կոլեկցիոներներ Մագդա Կադձիան, Ֆրանց Ջեիգերը, Ալեքսանդրոս և Դորոթեա Քսիդիսը, Գեորգիոս Ապերգիսն ու Դիմիտրիոս Մեյմարոգլուն, ինչպես նաև` մի շարք նկարիչներ, նվիրել են և շարունակում են թանգարանին նվիրել իրենց աշխատանքները։


== Մշտական ցուցադրություն ==
Այժմ թանգարանի մշտական ցուցադրությունը կազմում են հույն և արտասահմանյան նկարիչների 2000 աշխատանք։ Բացի մշտական ցուցադրությունից, թանգարանը կազմակերպել է հույն և արտասահմանցի նկարիչների աշխատանքների ավելի քան 100 ցուցադրություն. Ցարուխիս, Յաննիս, Ցոկլիս, Կոնդոգլու, Ֆոտիս, Նիկոս, Կոկկինիդիս, Ֆասսիանոս, Ալեքսոս Սպիրոպուլոս, Փսիխոպաիդիս, Պավլոս, Քեսսանլիս, Աքրիտաքիս, Ուորհոլ, Էնդի, Կաթզուրակիս և Պերդիքարիս նակրիչների ցուցահանդեսները կազմակերպվել են Հունաստանում առաջին անգամ։ Մակեդոնիայի ժամանակակից արվեստի թանգարանը հրապարակել է ավելի քան 50 կատալոգ ցուցադրությունների վերաբերյալ։


== Գրադարան ==
Գրադարանում պահվում են ավելի քան 2500 գիրք և հրատարակություններ քանդակների և լուսանկարների մասին։ Թանգարանի հրատարակած բոլոր կատալոգները, աուդիո և վիդեո նյութերն ամբողջապես հասանելի են հանրությանը։


== Կրթական ծրագրեր ==
Մակեդոնիայի ժամանակակից արվեստի թանգարանը կազմակերպում է կրթական ծրագրեր` կապված դրա ժամանակավոր ցուցադրությունների ու մշտական հավաքածուների վերաբերյալ, ինչպես նաև` ներկայացնում է ծրագրեր արվեստի այլ հաստատությունների վերաբերյալ։ Թանգարանի աշխատակիցների օգնությամբ տասնյակ հազարավոր երեխաներ սովորում են, տեղեկանում են արվեստի մասին։ Այն նաև առաջարկում է էքսկուրսիաներ, և ԵՄ ծրագրերի շրջանակներում համագործակցում է նաև այլ թանգարանների հետ և կրթական ծրագրեր է առաջարկում նաև մեծահասակներին։


== Արվեստի խանութ ==
Արվեստի խանութը վաճառում է թանգարանի սեփական հրատարակությունները, արվեստի այլ հրատարակություններ և՛ երեխաների, և՛ մեծահասակների համար, արվեստագետների կողմից ստեղծված զարդեղեն, կրթական ձայնասկավառակներ, պաստառներ, բացիկներ և այլ ոգեշնչող նվերներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թանգարանի պաշտոնական կայքը Archived 2009-09-18 at the Wayback Machine.
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (Ստեփանակերտ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, հայկական եկեղեցի, որը գտնվում էր Արցախի մայրաքաղաք Ստեփանակերտում։


== Պատմություն ==
Սուրբ Գևորգ եկեղեցին կառուցվել էր 19-րդ դարի վերջին, իսկ օծվել է 1900-ականներին։ Եկեղեցու մոտակայքում եղել է Գևորգյան դպրոցը։ 1936 թվականին եկեղեցին քանդվել է խորհրդային իշխանությունների կողմից, ու տեղը կառուցվել է թատրոնի շենքը (Վահրամ Փափազյանի անվան դրամատիկ թատրոն)։


== Տես նաև ==
Սուրբ Հակոբ եկեղեցի (Ստեփանակերտ)


== Ծանոթագրություններ ==
Չեպոշ (գետ)

Չեպոշ  (ռուս.՝ Чепош), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կատուն գետի աջ ափով՝ 168 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կատուն գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  13010100312115100006862
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100686
Ավազանի կոդը - 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ակոբ Ակոբով

Ակոբ Մինասի Ակոբով (մայիսի 15, 1905(1905-05-15), Սլիվեն, Բուլղարիա - մայիսի 12, 1983(1983-05-12), Դենվիլ, Նյու Ջերսի, Մորիս շրջան, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), հայ քանդակագործ, մեդալագործ։


== Կենսագրություն ==
Աշակերտել է արձանագործ Մ. Ֆարաքճյանին, սովորել է Կիևի գեղարվեստի ինստիտուտում, աշակերտել բուլղարացի քանդակագործ Նիկոլոֆին։ 1929-1930 թվականներին սովորել է Նյու Յորքի Կոլումբիայի համալսարանում, 1930-1934 թվականներին Նյու Յորքի Գեղարվեստի ազգային ակադեմիայում։ Ապրել և ստեղծագործել է ԱՄՆ-ում։


== Ստեղծագործությունները ==
Դասական ռեալիզմի հետևողությամբ ստեղծել է ամերիկյան երգիծաբան Ուիլ Ռոջերսի դիմաքանդակը (1935)
Գեներալ Ս. Ջեքսոնի հուշարձանը (1940)Հուշամեդալներ՝

Ջոն Քենեդի (1964)
Ռոյ Հովարդ
Ալեքսանդր Համիլտոն
Նոր Օռլեանի 250-ամյակ (1968)
Կոմիտասի ծննդյան 100-ամյակ (1969)


== Մատենագրություն ==
Onnig Avedissian, Peintres et sculpteurs Armeniens, Le Caire, 1959


== Ծանոթագրություններ ==
Էրզրումի համագումար

Էրզրումի հայկական համագումարը սկսվել է 1914 թվականի հուլիսին, ավարտվել է օգոստոսի 2-ին՝ Օսմանյան կայսրության և Արևմտյան Հայաստանի քաղաքացիների միջև, ովքեր գերիշխող կուսակցության՝ Միություն և առաջադիմություն կուսակցության անդամներ էին, ստիպում էին արևմտահայերին հեշտացնել Անդրկովկասի գրավումը և հրահրել ապստամբություն Ռուսաստանի դեմ՝ ռուսահպատակ հայերի հետ։
Բորովսկոե (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲորովսկոեԲորովսկոե (ռուս.՝ Боровское), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 44 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էլեա (քաղաք)

Էլեա (հին հունարեն՝ Έλέα, Վելիա, լատ.՝ Velia), հնագույն քաղաք, հունական գաղութ Լուկանիայում, Տիրենյան ծովի ափին, Պեստումից ընդամենը 25 կմ դեպի հարավ-արևելք։ Էլեայի ավերակները այժմ գտնվում են Աշեա քաղաքի սահմաններում (Կամպանիա, 90կմ  Նեապոլից դեպի հարավ)։ Նրանք վատ չեն պահպանվել և համարվում են Համաշխարհային ժառանգության մաս։  


== Պատմություն ==
Էլեան հիմնադրվել է մոտ մ.թ.ա 535 թվականին Փոքր Ասիայի փոկեացիների կողմից, որոնք լքել են հայրենիքը Կյուրոսի հրամանատար Հարփագուսի կողմից Փոքր Ասիայի ափի հունական քաղաքների նվաճումից հետո։ Հերոդոտոսի համաձայն՝ առաջին վերաբնակիչները գաղթել են Քիոս կղզի, հետո Կիրն, որտեղ հիմնել են Ալերիա քաղաքը և բնակվել հինգ տարի, ապա կարթագենացիների և էտրուսկների կողմից տեղահանված, արմատացել են Տիրենյան ծովի իտալական ափին Էնոտրիա անվանվող երկրում։ Նրանք այնտեղ վտարելով բնիկներին դեպի թերակղզու խորքերը բնակվեցին ափին։ Ի սկզբանե քաղաքը կոչվում եր Հիլեա, իսկ հետո Էլեա։ Քաղաքը հայտնի է իր փիլիսոփաներով՝ էլեական փիլիսոփայական դպրոցի հիմնադիր Պարմենիդեսով (Էլեական փիլիսոփայական դպրոցի հիմնադիրը) և Զենոնով։ Ծնունդով Էլեացի եղել է նաև սոփեստ փիլիսոփա հռետորաբան Ալքիդամանտը։ 275 թվականին Էլեան դարձել է Հռոմի դաշնակից, իսկ մ.թ.ա 90 թվականին ի վերջո հնազանդվեց հռոմեացիներին։ Միջին դարերում լքվել է բնակչության կողմից սարակինոսների անդադար արշավանքների պատճառով։


== Գրականություն ==
Колесников М. А. Греческая колонизация Средиземноморья (опыт анализа миграционного механизма). — Киев, 2003.
Козловская В. И. 2003: Элея — западнофокейский полис и эмпорий эпохи Архаики // Tabularium. Труды по антиковедению и медиевистике. Т. 1. / В. В. Дементьева (отв. ред.). М., 3-8.
Обнорский Н. П. (1890–1907)։ «Элея»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ 


== Ծանոթագրություններ ==
Էլմեր Բեռնստայն

Էլմեր Բեռնստայն (անգլ.՝ Elmer Bernstein; ապրիլի 4, 1922, Նյու Յորք, ԱՄՆ - օգոստոսի 18, 2004, Օհայ, Կալիֆորնիա), ամերիկացի կինոկոմպոզիտոր, 200-ից ավելի ֆիլմերի երաժշտության հեղինակ է։


== Մրցանակներ ==
14 անգամ ներկայացվել է Օսկար մրցանակի, ստացել 1-ը, 7 անգամ ներկայացվել է Ոսկե Գլոբուսի ստացել 2-ը, 2 անգամ առաջադրվել է Էմմի, ստացել 1-ը։
Ամերիկյան բոլոր ժամանակների ֆիլմերի 25 լավագույն երաժշտությունների ցանկում առկա է Բեռնստայնի երկու ֆիլմի երաժշտություն՝ «Հրաշալի յոթնյակը» 8-րդ տեղ և «Սպանել ծաղրասարյակին» 17-րդ տեղ։


== Ֆիլմագրություն ==
Էլմեր Բեռնստայնը ավելի քան 200 ֆիլմի երաժշտության հեղինակ է, 
առավել նշանավոր ֆիլմերից են՝ 

1955 թ. - «Ոսկե ձեռքով մարդը»
1956 թ. - «Տասը պատվիրաններ»
1957 թ. - «Հաջողության քաղցր բույրը»
1958 թ. - «Սերը ծփիների տակ»
1960 թ. - «Հրաշալի յոթնյակը»
1962 թ. - «Թռչուններ որսացողը Ալկատրասից»
1962 թ. - «Սպանել ծաղրասարյակին»
1963 թ. - «Մեծ փախուստ»
1963 թ. - «Սեր հարմար անծանոթի հետ»
1966 թ. - «Հրաշալի յոթնյակի վերադարձը»
1969 թ. - «Հրաշալի յոթնյակի զենքերը»
1969 թ. - «Իսկական տղամարդկություն»
1972 թ. - «Հրաշալի յոթնյակը կրկին թամբին»
1976 թ. - «Ամենաուղիղ նշանառուն»
1981 թ. - «Ծանր մետաղ»
1981 թ. - «Ամերիկյան մարդագայլը Լոնդոնում»
1983 թ. - «Տեղերով փոխվելով»
1984 թ. - «Ուրվականների որսորդները»
1989 թ. - «Իմ ձախ ոտքը»
1991 թ. - «Վախի հրվանդան»
1991 թ. - «Օսկար»
1993 թ. - «Կատաղած շունը և Գլորիան»
1993 թ. - «Ատելության դարաշրջան»
1993 թ. - «Լավ տղան»
1995 թ. - «Կապույտ հագուստով հրեշը»
1996 թ. - «Անխոցելին»
1997 թ. - «Բարեգործը»
1999 թ. - «Օվկիանոսի հատակում»
1999 թ. - «Վայրի, վայրի Ուեսթը»
2001 թ. - «Ավազակները»


== Ծանոթագրություններ ==
Օրսյու

Օրսյու  (ռուս.՝ Орсъю≥), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պոժյոգ գետի աջ ափին՝ 37 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 55 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000022477
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002247
Ավազանի կոդը - 03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
(2178) Կազախստանիա

(2178) Կազախստանիա (անգլ.՝ Kazakhstania), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1972 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,207787 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8652 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5504 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1198,21 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,300447 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,08° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2178) Կազախստանիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դուռնագյոլ (այլ կիրառումներ)

Դուռնագյոլ, կարող է վերաբերել՝

Դուռնագյոլ - լեռնագագաթ Հայկական լեռնաշխարհում, Սողանլուղի լեռնահամակարգում
Դուռնագյոլ - լճակ Կարսի սարահարթում, Կարսի շրջանում
Դուռնագյոլ - լճակ Հայկական լեռնաշխարհում, Խալյազի լեռներում
Դուռնագյոլ -  լճակ Կարսի սարահարթում
Գրանիտագնեյս

Գրանիտագնեյս (գրանիտագղձաքար), փոխակերպային ապար՝ գրանիտի միներալային կազմով։ Գրանիտից տարբերվում է թերթային և գնեյսային կառուցվածքով։ Առաջանում է թթվային կազմի գրանիտային, հրային ապարների միջին և բարձր աստիճանների փոխակերպման (ընդհուպ մինչև դրանց մասնակի հալումը), թերթայնացման և վերաբյուրեղացման հետևանքով։ Տարածված է ՀՀ Ծաղկունյաց, Զանգեզուրի, Փամբակի ու Բազումի լեռնաշղթաներում։ Օգտագործվում է շինարարության մեջ։
Թոռնիկյաններ

Թոռնիկյաններ, Մամիկոնյան տոհմից սերված իշխանական տների ընդհանուր անվանումը։ Ձևավորվել են VII դարի վերջին և հարատևել մինչև XII դարի վերջը։ Տարածված էին Հայաստանի տարբեր գավառներում, Կիլիկիայում և Բալկաններում։ Սկզբնավորվել են Սասունում և Տայքի Ասյաց փոր գավառում։ Տայքի Մամիկոնյաններից ճյուղավորված Թոռնիկյանների կենտրոնն էր Բերդագրակ ամրոցը, իսկ նրա մոտ գտնվող Չորդվանքը (չորս եկեղեցի)՝ հոգևոր կենտրոնը։ IX դարից Տայքի Թոռնիկյանները դարձել են քաղկեդոնական, որոնց եպիսկոպոսը կրում էր «Չորդվանելի» (չորդվանեցի) տիտղոսը և ենթարկվում վրաց կաթողիկոսին։ Թեմակալությունը ժառանգական դարձնելու նպատակով, ժամանակի ընթացքում այդ պատվանուն-տիտղոսը դարձել է «Չորտվանել» անձնանուն՝ գործածվելով նաև հոգևորական պաշտոնից անկախ։ Ի տարբերություն Տայքի Թոռնիկյանների, Տարոն-Սասունի Թոռնիկյանները հայադավան էին։ Սակայն X-XI դարերին այդ մարզերը Բյուզանդական կայսրությանը կցվելուց հետո, որպես կայսերական պաշտոնյաներ թափանցեցին Տայքի քաղկեդոնական Թոռնիկյանները, տեղի ունեցավ տեղի և եկվորների միախառնում, որից կազմավորվեցին և XI-XII դարերի ընթացքում գոյատևեցին Սասունի Մամիկոնյան Թոռնիկյանների և Ամյուկի (Վասպուրական) Մամիկոնյան-Արծրունի Թոռնիկյանների իշխանական տները։ Այնուհետև քաղաքական ասպարեզ մտած Թոռնիկյանները Բյուզանդիայում և մասամբ Հայաստանի հարավում հանդես են գալիս որպես հունադավան՝ համարվելով «հոռոմ», իսկ Տայքում ու Վրաստանում՝ իբրև քաղկեդոնական՝ «վրացի»։ Բյուզանդիայում հասնելով մեծ պաշտոնների՝ Թոռնիկյանները հիմնականում գտնվում էին Փոքր Ասիայում ու Բալկաններում, հատկապես՝ Բուլղարիայում։ Ժամանակի ընթացքում Թոռնիկյանները Տայքում ձուլվեցին վրացիների, Բյուզանդիայում՝ հույների հետ։ XII դարի վերջում Սասուն-Տարոնի Թոռնիկյանները սելջուկների հարվածներից ստիպված եղան թողնել մինչև Ծոփքի Դեգիք գավառը ձգվող իրենց կալվածները և հեռանալ Կիլիկիա։ Այդ տան մնացորդները քաշվեցին Սասունի լեռները։ Թուրք-սելջուկների գերիշխանության ամրապնդումից հետո նույնը կատարվեց և Ամյուկի Թոռնիկյանների հետ, որոնց մի մասը հոգևոր սքեմ հագնելով մնաց ու պահպանվեց Վասպուրականում՝ հիմնադրելով Աղթամարի կաթողիկոսությունը (1113 թվական), իսկ մյուսները XII դարի 1-ին քառորդին հեռացան Հյուսիսային Հայաստան, ուր Կյուրիկյանների թագավորության սահմաններում ասպարեզ եկան Դսեղի Մամիկոնյանները։
Աստղային հիվանդություն

Աստղային հիվանդություն (անգլ.՝ StarStruck), Disney Channel-ի ֆիլմերից, որը նկարահանվել է Լոս Անջելեսում, 2010 թվականին։


== Սյուժե ==
Ջեսիկա Օլսենը ընտանիքի հետ միասին գնում է Լոս Անջելես տեսակցելու իր հարազատներին, և իր քրոջից իմանում է մի հայտնի երգիչ՝ Քրիստոֆեր Ուայլդի մասին։ Մի անգամ երեկոյան Ջեսիկան հանկարծակի հանդիպում է Քրիստոֆերին։ Նա պատրաստվում է նկարահանվել ֆիլմում, և սովորական աղջկա հետ սիրավեպի շշուկները կարող են վատ անդրադառնան նրա կարիերայի վրա։ Այդ պատճառով նա ձևացնում է, որ նրանք ծանոթ չեն, իսկ հարցազրույցի ժամանակ, երբ նրան հարցնում են Ջեսիկայի մասին, ասում է, որ չի ճանաչում նրան։ Ջեսիկան իմանում է այդ մասին, երբ արդեն վերադարձել էր տուն։ Նա հարցազրույց է տալիս լրագրողներին, որտեղ մեղադրում է նրանց, որ իրենց հաստատակամության և անտակտության պատճառով քանդվում են մարդկանց կյանքեր։


== Դերերում ==
Դանիելլա Քեմպբելլ- Ջեսիկա Օլսեն
Ստերլինգ Նայթ- Քրիստոֆեր Ուայլդ
Բրենդոն Սմիթ- Ալբերտ Ջոշուա
Չելսի Ստաուբ- Ալեքսիս Բենդեր
Մեգի Քաստլ- Սառա Օլսեն


== Պրեմերիա ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աստղային հիվանդություն Internet Movie Database կայքում
Հայ բժշկության թանգարան

Հայ բժշկության թանգարան (Հարություն Մինասյանի անհատական հավաքածու), Հայ բժշկության թանգարան Երևանում, բացվել է 1999 թվականի մայիսի 18-ին։


== Պատմություն ==
1999 թվականին թանգարանը գրանցվել է ՀՀ մշակույթի նախարարության մասնավոր թանգարանների ցուցակում և Ռիգայի Պաուլ Ստրադինի անվան բժշկության պատմության թանգարան-ինստիտուտում։
Թանգարանի նպատակն է հավաքել, պահպանել, ցուցադրել և սերունդներին փոխանցել հայ ժողովրդի դարավոր բժշկական մշակութային ժառանգությունը հանդիսացող նյութական և հոգևոր արժեքները, ինչպես նաև հայ բժշկության բազմադարյա հարուստ ավանդույթները պրոպագանդել Հայաստանի բնակչության, Սփյուռքի հայության և օտարերկրացիների շրջանում։


== Ցուցադրություն ==
Թանգարանում ցուցադրված են Հարություն Մինասյանի հավաքածուի շուրջ 30 000 ցուցանմուշներից ընդամենը 10000։ Ցուցադրությունը կարելի է պայմանականորեն բաժանել մի քանի բաժինների՝ 

պեղածո-հնագիտական
երկրագիտական-ազգագրական
կենցաղային
բժշկության հետ առնչվող նյութեր
բուն բժշկական նյութեր
գրադարան
արխիվ
ֆոտոարխիվԹանգարանում ցուցադրված են պղնձե, կավե, հախճապակյա, ապակյա ամաններ, կժեր, սափորներ, սկահակներ, սրվակներ, մետաղյա, փայտե իրեր, բրոնզե, քարե, փայտե հավանգներ, բժշկական գործիքներ և սարքեր, երաժշտական գործիքներ, գրքեր, փաստաթղթեր, լուսանկարներ, կահույք, կահկարասի, պեղածո նյութեր, այդ թվում՝ մարդկային մասունքներ և այլն։ Թանգարանի արժեքավոր ցուցանմուշներից են Մեծամորից բերված 5000-ամյա սափորը, Գորիսից բերված կավե սրվակները, Արտաշատի Ջրահովիտ գյուղի պեղումներից հայտնաբերված մարդու 5000-ամյա կմախքը՝ գանգոսկրի ախտաբանությամբ, 100-200 տարի առաջ աշխարհի տարբեր քաղաքներում տպագրված հայկական բժշկական գրքեր՝ Պետրոս Քալանթարյանի 1793 թվականին Նոր Նախիջևանում տպագրված «Բժշկարան համառոտ» գիրքը, Մխիթար Հերացու՝ 12-րդ դարում գրված և 1832 թվականին Վենետիկում տպագրված «Ջերմանց մխիթարութիւն» գիրքը, հայ, ռուս և օտարազգի անվանի բժիշկների գրքեր, հաճախ ինքնագրերով, ընծայագրերով, մակագրություններով ու անձնական կնիքներով կնքված հրատարակություններ, 19-20-րդ դդ. նշանավոր բժիշկների ձեռագիր գրքեր և ուսանողական տետրեր, աշխարհի տարբեր քաղաքներում հրատարակված 100-150 տարվա հնության հայկական բժշկական պարբերականներ, հայ բժիշկների լուսանկարներ ու փաստաթղթեր, Երևանի բժշկական ինստիտուտի առաջին և հետագա տարիների շրջանավարտների խմբանկարներ, սփյուռքահայ բժիշկներին վերաբերող նյութեր, հարյուրավոր հայ բժիշկների կենսագրական նյութեր և այլն։ Այստեղ կարելի է տեսնել հայ բժիշկներին պատկանած կահույք, անձնական և կենցաղային իրեր՝ գրասեղաններ, գրապահարաններ, փայտե սառնարան, աթոռներ, սնդուկներ, կարասներ, երկանքներ, գուռ, քանդակներ, գեղանկարներ, խորհրդային և արտասահմանյան արտադրության պատեֆոններ, ռադիոընդունիչներ, հեռուստացույց, հեռախոսներ, ժամացույցներ, գյուղատնտեսական և խոհանոցային պարագաներ և այլն։


== Հասցե ==
Հայ բժշկության թանգարանի նոր հասցեն. Երևան, Շենգավիթ, Արշակունյաց պող. տ. 44/1, մուտք 4, բն. 43: Հեռ. 093-30-92-37: Մուտքն անվճար է։ Անհրաժեշտ է նախօրոք զանգահարել ու պայմանավորվել օրն ու ժամը։
Նախկինում տեղակայվախ է եղել Երևանի Հրաչյա Քոչարի 21 հասցեում` «Նոր Արաբկիր» առողջության կենտրոնի 6-րդ հարկի 608 սենյակում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հայ բժշկության թանգարանի պաշտոնական կայքը
Վելիկա Վրբնիցա

Վելիկա Վրբնիցա (սերբ.՝ Велика Врбница), գյուղ Սերբիայի Հանրապետության կենտրոնական հատվածում՝ Շումադիայի մարզի Ալեքսանդրովացի շրջանում։
Ըստ 2002 թվականին Սերբիայում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 470 մարդ։ Գյուղի ժամային գոտին՝ UTC+1, իսկ ամառը՝ UTC+2:


== Ծանոթագրություններ ==
(4210) Իզոբելթոմփսոն

(4210) Իզոբելթոմփսոն (անգլ.՝ Isobelthompson), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի փետրվարի 21-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,988014 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7549 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2211 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1886,57 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,190823 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,44° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4210) Իզոբելթոմփսոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պանամերիկյան ֆուտբոլային խաղեր 1959

Պանամերիկյան ֆուտբոլային խաղեր 1959, երրորդ պանամերիկյան ֆուտբոլային մրցաշարը, որը տեղի է ունեցել Չիկագոյում՝ 1959 թվականի օգոստոսի 21-ից սեպտեմբերի 5-ը։ Հաղթողի տիտղոսին տիրանալու համար պայքարում էին 7 հավաքականներ։ Մրցաշարում հաղթանակ է տարել Արգենտինայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը։


== Մասնակից երկրները ==


== Խաղերի արդյունքները ==
Գաիտա 8-2 Կուբա
Արգենտինա 4-1 ԱՄՆ
Բրազիլիա 4-2 Կոստա Ռիկա
ԱՄՆ 7-2 Գաիտա
Մեքսիկա 1-1 Կոստա Ռիկա
Բրազիլիա 4-0 Կուբա
Արգենտինա 4-1 Մեքսիկա
Բրազիլիա 3-5 ԱՄՆ
Արգենտինա 1-0 Գաիտա
Մեքսիկա 6-1 Կուբա
Արգենտինա 3-1 Կոստա Ռիկա
Բրազիլիա 9-1 Գաիտա
Արգենտինա 7-0 Կուբա
Կոստա Ռիկա 0-4 Գաիտա
ԱՄՆ 5-0 Կուբա
Արգենտինա 1-1 Բրազիլիա
ԱՄՆ 4-2 Մեքսիկա
ԱՄՆ 3-4 Կոստա Ռիկա
Բրազիլիա 6-2 Մեքսիկա
Կոստա Ռիկա 2-1 Կուբա
Գաիտա 4-1 Մեքսիկա


== Մրցանակներ ==
Հաղթող երկիր  Արգենտինայի ՖԱՀ


== Արտաքին հղումներ ==
Պանամերիկյան խաղեր 1959
Սեն Կլեր (Արդեշի գավառ)

Սեն Կլեր (ֆր.՝ Saint-Clair), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1022 մարդ, բնակչության խտությունը` 175.90 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.81 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից` 55 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 65 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 695 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 511-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 184։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,5 %։ 511 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 490 անձ (260 տղամարդ և 230 կին)։ Գործազուրկ են եղել 21 անձ (12 տղամարդ և 9 կին)։ 184 անաշխատունակներից 72-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 72-ը` թոշակառուներ, իսկ 40-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լիվրամենտու դու Բրումադուի

Լիվրամենտու դու Բրումադուի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Livramento do Brumado) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Բաիա նահանգի մեջ։ Մտնում է Բաիա նահանգի հարավկենտրոնական մաս (մարզ) մեջ։ 2005 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 94 796 մարդ։ Տարածքը՝ 5626,504 կմ²։ Բնակչության խտությունը՝ 16,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 225 690 720,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 2 415,00 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,639


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Դոն Բազիլիու
Լիվրամենտու դի Նոսա Սենորա
Պարամիրան
Ռիու դու Պիրիս
Էրիկու Կարդոզու
Խաչիկ Մոմջյան

Խաչիկ Նշանի Մոմջյան (փետրվարի 25 (մարտի 10), 1909, Տրապիզոն, Օսմանյան կայսրություն - հունվարի 22, 1996(1996-01-22)), հայ խորհրդային փիլիսոփա։ Փիլիսոփայության գիտության դոկտոր (1951), պրոֆեսոր (1956), ՌՍՖԱՀ գիտական վաստակավոր գործիչ (1969)։ ԽՄԿԿ անդամ 1944 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Մոսկվայի փիլիսոփայության, գրականության և պատմության ինստիտուտի փիլիսոփայության ֆակուլտետը (1934)։ 1937-1940 թվականներին եղել է Մոսկվայի կրոնի և աթեիզմի պատմության թանգարանի արեմտաեվրոպական բաժնի վարիչ, ՀԽՍՀ ԳԱ առաջին գիտության քարտուղար (1943-1947), միաժամանակ 1944-1947 թվականներին կատարել է դիվանագիտական աշխատանք, 1947-1949 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ԳԱ փիլիսոփայության սեկտորի վարիչ, 1951-1953 թվականներին «Լրաբեր հասարակական գիտություններ» խմբագիր, 1955-1958 թվականներին՝ Մոսկվայի պետական համալսարանի դիալեկտիկական և պատմական մատերիալիզմի ամբիոնի վարիչ, 1958-1962 թվականներին՝ ԽՄԿԿ ԿԿ օրգան «Կոմունիստ» («Коммунист») ամսագրի խմբագրական կոլեգիայի անդամ և փիլիսոփայության բաժնի խմբագիր։ 1967 թվականից ԽՄԿԿ ԿԿ առընթեր հասարակական գիտությունների ակադեմիայի մարքս-լենինյան փիլիսոփայության ամբիոնի վարիչ, 1977 թվականից՝ ԽՍՀՄ սոցիոլոգիական ասոցիացիայի վարչության նախագահ։ Միջազգային սոցիոլոգիական ասոցիացիայի գործադիր կոմիտեի (1978) և այդ կազմակերպության օրգան «Քարընթ սոսիոլըջի» («Carrent sociology») պարբերականի խմբագրական կոլեգիայի անդամ (1977)։ Մոմջյանի գիտական ուսումնասիրությունները հիմնականում վերաբերում են աթեիզմի և մատերիալիզմի պատմությանը Ֆրանսիայում («Հելվեցիուսի փիլիսոփայությունը», 1955 (ռուսերեն), կազմել, խմբագրել և գիտական առաջաբանով հրատարակել է (ռուսերեն) Դենի Դիդրոյի, Պիեռ Մարեշալ ի, Կ․ Ֆ․ Վոլնեյի, Պոլ Անրի Հոլբախի, Կլոդ Ադրիան Հելվեցիուսի ստեղծագործությունները, պատմական զարգացման օրինաչափություններին («Սոցիալիստական հասարակությունը և ժողովրդական զանգվածների ստեղծագործական ակտիվությունը», 1954 (ռուսերեն), «Սոցիալական զարգացման մարքսիստական-լենինյան տեսությունը», 1978 (ռուս․, համահեղինակ) և այլն), արդի բուրժուական փիլիսոփայության քննադատությանը [«Մարքսիզմը և ռենեգատ Դարոդին», 1973 (ռուսերեն) են]։ Աշխատությունները թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ 


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է ժողովուրդների բարեկամության և «Պատվո նշան» շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Զաստավա Մ93

Զաստավա Մ93 «Սև նետ» (սերբ.՝ Црна Стрела), սերբական խոշոր տրամաչափի դիպուկահարային հրացան։


== Զենքի տվյալներ ==
Մ93 զենքից կրակելու համար կիրառվում են 12,7×99 մմ (12,7×108 մմ՝ արտահանված զենքի համար) տրամաչափի հրացանի փամփուշտներ։ Տեխնիկական տվյալներից են՝ 5 լիցքանի, երկայնակի-ողորկավոր, շրջադարձային փակաղակով հրացան։ Փամփուշտների մատակարարումը կրակելու ժամանակ տեղի է ունենում հանովի զամբյուղաձև պահեստատուփից, որում տեղակայված են հինգ փամփուշտները։
Մ93 զենքը հիմնված է գերմանական Մաուզեր-98 պահեստատուփային ակոսավոր հրացանի հենքի վրա։
Հրացանը համալրված է օպտիկական նշանոցով։
Առաջին անգամ այս զենքը մշակել են 1990-ական թվականների առաջին կեսին՝ հարավսլավական «Զաստավա» գործարանում՝ Կրագուևաց քաղաքում։


== Օգտագործող երկրներ ==
 Ադրբեջան
 Հայաստան
 Բոսնիա և Հերցեգովինա
 Ինդոնեզիա
 Հորդանան
 Հյուսիսային Մակեդոնիա
 Սերբիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Zastava Arms — M93 Black Arrow
Sniper Rifle M93 Modernized - Aspar Arms Archived 2018-08-12 at the Wayback Machine.
Modern Firearms Archived 2007-05-11 at the Wayback Machine.
Mitchell's Mausers
Review of Zastava M93 Black Arrow in American Rifleman Archived 2011-09-11 at the Wayback Machine.
Специјалне-јединице.цом | Застава М93 Archived 2013-12-28 at the Wayback Machine.
Застава М93 на веб страни Војске Србије Archived 2009-07-09 at the Wayback Machine.
Црна стрела М93 12.7 mm– РТС емисија Дозволите – Званичан канал
Հայաստան և Եվրոպա․ Մեղադրական ակտ

Հայաստան և Եվրոպա․ Մեղադրական ակտ, Յոհաննես Լեփսիուսի 1897 թվականին Բեռլինում հրատարալկած գիրքն է, որում ներկայացվում էին փաստաթղթեր և վկայություններ հայկական կոտորածների մասին։


== Հեղինակ ==
Բողոքական աստվածաբան և միսիոներ Յոհաննես Լեփսիուսը (1858 Բեռլին – 1926 Մերան) հայտնի եգիպտագետ և լեզվաբան Կարլ Ռիխարդ Լեփսիուսի որդին է։ 1884-1886 թվականներին գործել է Մերձավոր Արևելքում՝ անմիջականորեն ծանոթանալով տարածաշրջանի պատմությանը։ 1894-1896 թվականներին Համիդյան կոտորածներից հետո ծավալել է հայանպաստ գործունեությունը, որը շարունակվել է մինչև իր կյանքի վերջը։ Այն ներառում էր հոդվածների և գրքերի հրատարակում, դասախոսությունների անցկացում, ինչպես նաև գործնական քայլեր՝ կարիքի մեջ գտնվող հայերին օգնելու համար։ Հայոց ցեղասպանության օրերին Լեփսիուսը փորձեց անել հնարավորինը՝ սպանությունները կասեցնելու համար։ Այդ նպատակով նա նույնիսկ 1915 թվականի հուլիսի 24-ին այցելեց Կոստանդնուպոլիս, անգամ օգոստոսի 10-ին հանդիպեց Էնվերի հետ։ Սակայն նրա ջանքերն անարդյունք մնացին։ Սակայան նա կարողացել է տեղում բավական թվով փաստեր հավաքել հայերի դեմ իրականացվող սպանությունների և բռնությունների վերաբերյալ։


== Նախապատմություն ==
1896 թվականի գարնանը հայազգի հասարակական գործիչ Ջեյմս Գրինֆիլդի հետ Յոհաննես Լեփսիուսը մի քանի շաբաթ շրջել է Անատոլիայում և Սիրիայում՝ հավաքելով վկայություններ Համիդյան կոտորածների վերաբերյալ։ Վերադառնալով Գերմանիա և ի մի բերելով հայկական կոտորածների վերաբերյալ իր ձեռքի տակ եղած փաստերը՝ Լեփսիուսը 1896 թվականի օգոստոսին և սեպտեմբերին բեռլինյան «Reichsbote» ընթերցողների լայն շրջանական ունեցող պարբերականում հրապարակել է «Die Wahrheit über Armenien» (Ճշմարտությունը Հայաստանի մասին) հոդվածաշարը։ Դրանում ներկայացվում էին փաստաթղթեր և վկայություններ հայկական կոտորածների մասին։ Նույն թվականին այդ հոդվածներում ներկայացված նյութ հիման վրա Լեփսիուսը հրապարակում է «Armenien und Europa. Eine Anklageschrift wider die christlichen Großmächte und ein Aufruf an das christliche Deutschland» հատորը։ Դա Հայաստանի և հայ ժողովրդի վերաբերյալ Լեփսիուսի առաջին փաստաթղթերի ժողովածուն էր, որը լայն արձագանք գտավ Եվրոպայում։ Գերմանիայում այն վերահրատակվել է մի քանի անգամ։


== Բովանդակություն ==
Գրքում ներկայացվում են հայկական կոտարածների փաստերն ու թվային տվյալները՝ նահանգ առ նահանգ։ Ընդհանուր առմամբ Լեփսիուսը նշում է, որ կոտորածների արդյունքում սպանված հայերի թիվը կազմում էր 100.000։ Զուգահեռաբար նա հերքում է այն ժամանակ եվրոպական երկրներում շրջանառվող տեսակետը, ըստ որի հայկական կոտորածների հիմնական դրդապատճառներից մեկը հայերի շրջանում ծավալված հեղափոխական շարժումն էր։ Բացի այդ բացահայտվում են թուրքական փորձերը՝ փոքրացնելու և կոծկելու զոհերի իրական քանակը։


== Քաղվածքներ գրքից ==


== Հրատարակություններ ==
Համարյա զուգահեռաբար Լոզանում լույս է տեսել գրքի ֆրանսերեն թարգմանությունը (1896 թ.), որին հետևել է անգլերեն թարգմանությունը (Լոնդոն, 1897 թ.) և հատվածաբար ռուսերենը (Մոսկվա, 1898 թ.)։


== Ծանոթագրություններ ==
Լը Քենել

Լը Քենել (ֆր.՝ Le Quesnel), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 672 մարդ, բնակչության խտությունը` 59.05 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.38 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 105 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 28 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 496 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 386-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 110։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,8 %։ 386 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 341 անձ (187 տղամարդ և 154 կին)։ Գործազուրկ են եղել 45 անձ (21 տղամարդ և 24 կին)։ 110 անաշխատունակներից 32-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 30-ը` թոշակառուներ, իսկ 48-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ամինդեոն

Ամինդեոն(հուն․՝ Αμύνταιον), փոքր քաղաք Հունաստանի հյուսիսում։ Տեղակայված է Սալոնիկից 107 կմ արևմուտք՝ Պետրոն լճի հարավում։ Ամինդեոն համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Պատկանում է Արևմտյան Մակեդոնիա պերիֆերիային։ Քաղաքում գործում է «Ամինդեոն» երկաթուղային կայարանը։ Հունաստանի խոշորագույն ածխահանքերից մեկը ևս տեղակայված է քաղաքի հարևանությամբ։


== Ամինդեոն համայնք ==
Ամինդեոն համայնքը ներառում է երեք բնակավայր։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի, բնակչության թիվը կազմում է 4306 մարդ։ Տարածքը 26,706 քառակուսի կիլոմետր է։


== Բնակչություն ==


== Մունիցիպալիտետ ==

Ամինդեոն մունիցիպալիտետը ձևավորվել է 2011 թվականին տեղական ինքնակառավարման բարեփոխումների արդյունքում՝ 6 նախկին քաղաքային միավորումների միաձուլումից, որոնք դարձել են մուլիցիպալիտեններ։ Դրանք են

Աետոս
Ամինդեոն
Ֆիլոտաս
Լեչովո
Նումֆայո
ՎարիկոՄունիցիպալիտետի տարածքը կազմում է 589,369 կմ², իսկ նախկին քաղաքային միավորումներինը՝ 249,852 կմ․ քառ․։


=== Ստորաբաժանումներ ===
Ամինդեո քաղաքային միավորումը բաժանվում է հետևյալ համայնքների՝

Ագիոս Պանտելեիմոնաս
Ամինդեոն
Կելլա
Կլեիդի
Պետրես
Ռոդոնաս
Ֆանոս
Խինո Ներո


== Արտաքին հղումներ ==
Official website of Amyntaio Municipality


== Ծանոթագրություններ ==
Գեոգլիֆ

Գեոգլիֆ, երկրի վրա պատկերված երկրաչափական կամ կերպարային պատկերներ, որը, որպես կանոն, լինում է 4-ից ավելի մետր։ Շատ գեոգլիֆներ այնքան մեծ են, որ դրանք կարելի է ընկալել միայն օդից (ամենատարածված օրինակները Նասկայի գեոգլիֆներն են)։ Գեոգլիֆներ ստեղծելու տարբեր եղանակներ կան. պատկերի տրամագծով հանվում է հողի վերին շերտը և խճաքար լցվում այն տեղը, որով պետք է անցնեն պատկերի գծերը։ Տնկվում են ծառեր՝ ձևավորելով անհրաժեշտ պատկերը։ Գեոգլիֆներ ստեղծվում են նաև մեր օրերում։


== Տարածումը ==
Առավել հայտնի գեոգլիֆներ են Նասկայի պատկերները Հարավային Ամերիկայում։ Համանման գեոգլիֆներ կան Նասկայից 30կմ հեռավորությամբ՝ Պալպա բարձրավանդակում, ինչպես նաև «Ատակամայի հսկան» և Պարակաս թերակղզու «ջահը»։
Հյուսիսային Ամերիկայում կան որոշ գեոգլիֆներ Կալիֆորնիայի Բլայթ քաղաքի շրջակայքում։ Բացի վերոհիշյալ գեոգլիֆներից՝ խոշոր պատկերներ են հայտնաբերվել նաև Անգլիայում (նախապատմական «սպիտակ ձին» և համեմատաբար նոր «հսկան»), Ուրալում, Ալթայի երկրամասում, Աֆրիկայում (Եթովպիայում՝ Վիկտորիա լճից հարավ)։ 1970 թվականին մի շարք գեոգլիֆներ հայտնաբերվեցին Ամազոնի անտառներում, Բրազիլիայում, ինչը թույլ տվեց ենթադրել նախակոլումբոսյան քաղաքակրթության մասին։


== Ժամանակակից գեոգլիֆներ ==

Ժամանակակից գեոգլիֆներ կան Պերուի շատ լեռների վրա։ Այդ տեքստերը տարբեր բովանդակություն ունեն՝ «Կեցցե՜ Պերու»-ից մինչև գովազդային և նախընտրական հայտարարություններ։ Ժամանակակից գեոգլիֆներին է վերաբերում նաև ավստրալիական «Մարի մարդը» (անգլ.՝ Marree Man)։ Այն կոչվում է նաև Ստյուարտի հսկա՝ ի պատիվ շոտլանդացի ճանապարհորդ Ջոն Ստյուարտի։ «Մարի մարդը» ունի 4.2կմ երկարություն, 20-30սմ խորություն և 35մ լայնություն։
Մոնղոլիայի մայրաքաղաք Ուլան Բատորից ոչ հեռու 2009 թվականին բացվել է Չինգիզ խանի գլուխը պատկերող մեծ գեոգլիֆ։
ԽՍՀՄ-ում Վ. Լենինի ծննդյան 100-ամյակի առթիվ, ի պատիվ նրա, ստեղծվել են շատ գրություններ բնական ծառերով։


== Տես նաև ==
Նասկայի գեոգլիֆներ
Գրաֆիտի
Ժայռապատկեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ե. Ն. Նիկիտին «Երկրագնդի հանելուկային տեղերը»


== Արտաքին հղումներ ==
Պերուի պատմությունը վաղնջական ժամանակներից մինչև 20-րդ դարի վերջ
Պուիյա (կոմունա)

Պուիյա (ֆր.՝ Pouillat), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Տրեֆֆոր Կյուիզյա կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01309։


== Աշխարհագրություն ==

Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 370 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 80 կմ է և 21 կմ հյուսիս-արևելք Բուրկ ան Բրեսից։


== Կլիմա ==
Կլիման ցամաքային է՝ ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 88 մարդ։


== Քաղաքապետեր ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 51 մարդկանցից 41-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 10-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 80,4% է, 1999 թվականին՝ 70,0%)։ 41 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 40-ը (24 տղամարդ, 16 կին), գործազուրկ է եղել 1 տղամարդ։ 10 պասիվներից 4 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 4-ը՝ թոշակառու, 2 պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Պուիյա» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի վիճակագրության և տնտեսական հետազոտությունների ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-06-03 
«Պուիյա» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2014-06-03
Սոնյա Պալասանյան

Սոնիա Պալասանյան (օրիորդական ազգանունը` Ամիրյան, անգլ.՝ Sonia Balassanian, 1942 կամ ապրիլի 8, 1942(1942-04-08), Արաք, Իրան), հայ արվեստագետ, բանաստեղծ։ Բնակվում և ստեղծագործում է ԱՄՆ-ի Նյու Յորք քաղաքում և Երևանում։
Էդուարդ Պալասանյանի կինը։


== Կենսագրություն ==
Սոնյա Պալասանյանը (Ամիրյան) ծնվել է 1942 թվականին Իրանի Արաք քաղաքում։ 1967-1970 թվականներին սովորել է Ֆիլադելֆիայի գեղարվեստի ակադեմիայում, 1970 թվականին` Փենսիլվանիա համալսարանի միացյալ ծրագրում, 1978 թվականին` Նյու Յորքի Փրաթ ինստիտուտում։ 1971-1972 թվականներին ազատ ուսումնասիրություններ է կատարել Նյու Յորքի գեղարվեստի թանգարանում։
1970-1979 թվականներին ընդմիջումներով նկարչություն է դասավանդել Իրանի ազգային, գեղարվեստի և Ֆարաբի համալսարաններում։


== Ստեղծագործական ուղի ==
1990-ական թվականներին Պալասանյանը հանդես է եկել ինստալյացիա արվեստում, այնուհետև` վիդեոարտում։ 1992 թվականից Հայաստանում նախաձեռնել և կազմակերպել է ժամանակակից արվեստի խմբական ցուցահանդեսներ, որոնց արդյունքում Երևանում ամուսնու հետ հիմնադրել են Նորարար Փորձառական Արվեստի Կենտրոնը (ՆՓԱԿ)։
Պալասանյանի նախաձեռնությամբ 1995 թվականին առաջին անգամ Հայաստանը ներկայացվել է համաշխարհային ժամանակակից արվեստի  ցուցահանդես/ ստուգատեսում` «Վենետիկի Բիենալե»-ում։


=== Գրական գործունեություն ===
Որպես բանաստեղծ առաջին անգամ լույս է տեսել Իրանի «Նոր էջ» գրական խմբակցության թիվ 18 ժողովածուում 1975 թվականին։ Պալասանյանի բանաստեղծությունների հատընտիրը  հրատարակվել է երկու հատորով Նյու Յորքում «Գուցե  եղել է խելագար մի սիրտ» (1982) և «Հույզերը լցված երազներով պարզել աղմկոտ անձրևին» (1991) խորագրերով։ 2006 թվականին այդ երկու գրքերը վերահրատակվել են մեկ ամբողջական հատորում «Երկու գիրք բանաստեղծություններ» խորագրով։ Պալասանյանը հրատարակել է նաև նկարազարդումների գիրք՝ «Դիմանկարներ խորագրով» (1983)` նվիրված քաղաքական խառնակությունների հետևանքով տառապած կանանց, որը 1988 թվականին ցուցադրվել է Նյու Յորքի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում։ 2007 թվականին «Դիմանկարներ» գիրքը վերահրատարակվել է Երևանում։


== Ցուցահանդեսներ ==
Պալասանյանը բազմաթիվ անհատական և խմբական ցուցահանդեսներ է ունեցել Նյու Յորքում (Museum of Modern Art, Sculpture Center, Exit Art)  Վաշինգտոնի, Ֆիլադելֆիայի և ԱՄՆ-ի  այլ քաղաքների հեղինակավոր պատկերասրահներում և թանգարաններում։ Ցուցադրվել է Շվեյցարիայում, Իրանում, Իտալիայում, Գերմանիայում, Հոլանդիայում, Անգլիայում, Հայաստանում։
1975-1979 թվականներին մասնակցել է ցուցահանդեսների Թեհրանի «Զարվան» և «Սաման» ցուցասրահներում, «Exit Art», «Լոտուս», Նյու Յորքի  «Ֆրանկլին Ֆրանս» և Բրուքլինի «Part Institute» ցուցասրահներում։
1994 թվականին մասնակցել է Բոխումում կազմակերպված ցուցահանդեսին։ 1995 թվականին եղել է Վենետիկի Բիենալեի հայկական տաղավարի տնօրեն։ Ամստերդամում մասնակցել է խմբակային ցուցահանդեսների։


== Մրցանակներ ==
1967-1972 թվականներին Նյու Յորքի և Ֆիլադելֆիայի համալսարանից ու թանգարանից ստացել է 10 մրցանակ


== Գրականություն ==
Իրանահայոց հանրագիտարան։ Կազմող` Ժանետ Տ. Լազարյան։ Երևան, «ՎՄՎ-Պրինտ, 2012։


== Ծանոթագրություններ ==