armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լա Մագդելեն (Շարանտի գավառ)

Լա Մագդելեն (ֆր.՝ La Magdeleine), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 120 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.96 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.68 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 65 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 50 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 70 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 49-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 21։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,0 %։ 49 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 41 անձ (25 տղամարդ և 16 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (4 տղամարդ և 4 կին)։ 21 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոդուբովկա

Նովոդուբովկա, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լվածաղիկ մուգ կարմիր

Լվածաղիկ մուգ կարմիր (լատ.՝ Tanacetum coccineum), բարդածաղկավորներ ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։


== Նկարագրություն ==
Կարճ կոճղարմատով, ուղիղ ճյուղավոր ցողունով, փետրաձև մասնատված տերևներով, 20-80 սմ բարձրությամբ բազմամյա խոտաբույս է։ Մինչև 15 սմ երկարությամբ ստորին տերևները խոշոր են, իսկ վերիններն ու միջինները՝ փոքր և նստադիր։ Զամբյուղները առաջանում են առանձին ճյուղերի գագաթներին։ Փաթաթոցի տերևիկներն ունեն մուգ գորշագույն եզրաշերտ։ Եզրային լեզվակավոր ծաղիկները տարբեր գույների են, երբեմն նաև սպիտակ, դեղին խողովակաձև ծաղիկները հավաքված են զամբյուղների միջին մասում։ Պտուղները կարճ փոփուլիկով կողավոր սերմնիկներ են։


== Տարածվածություն ==
Աճում է միջին և վերին լեռնային գոտիների խոտածածկ լանջերին, քարքարոտ վայրերում և մերձալպյան մարգագետիններում։ Հանդիպում է Շիրակի, Արագածոտնի, Լոռու, Գեղարքունիքի, Տավուշի մարզերում։ Գեղեցիկ գեղազարդային բույս է։


== Նշանակություն ==
Բուժական նպատակներով օգտագործում են ծաղկազամբյուղները, որոնք պարունակում են թունավոր բարդ եթերներ՝ պիրետրիններ, ցիներիններ, եթերային յուղ, սապոնիններ, խեժ և այլն։ Դեղագործության մեջ ծաղկազամբյուղներից ստանում են պիրետրիններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովովոդոլաժսկի շրջան

Նովովոդոլաժսկի շրջան (ուկրաիներեն՝ Нововодолазький район), շրջան Ուկրաինայի Խարկովի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նովայա Վոդոլագա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1182,74 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 34014 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 28,76 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Գոստևոե

Գոստևոե (ռուս.՝ Гостевое), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իոսիֆ Բելիխ

Իոսիֆ Բելիխ (ռուս.՝ Ио́сиф Наза́рович Бе́лых, հոկտեմբերի 10, 1892(1892-10-10), Տուրիի շրջան, Վոլինի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ - հուլիսի 18, 1959(1959-07-18), Կրասնոդար, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), 1-ին Ուկրաինական ռազմաճակատի, 1-ին գվարդիական Կարմրադրոշ Ժիտոմիրյան Ուկրաինական ԽՍՀ Ժողկոմխորհի անվան հեծելազորային կորպուսի, 2-րդ գվարդիական Լենինի, Կարմիր դրոշի կրկնակի շքանշանակիր, Բոգդան Խմելնիցկու անվան հեծելազորային  դիվիզիայի հրամանատարի տեղակալ, գվարդիայի գնդապետ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1892 թվականի սեպտեմբերի 27-ին (հոկտեմբերի 10-ին) Ուկրաինայի Վոլինսկի մարզի Տուրինյան շրջանի  Կոմարով գյուղում,  ուկրաինացի գյուղացու ընտանիքում։ Ավարտել է  գյուղական դպրոցը և աշխատել հայրենի գյուղում։
Կարմիր գվարդիայում է 1917 թվականի նոյեմբերի 15-ից, Կարմիր բանակում 1918 թվականի ապրիլի 20-ից։ Առաջին համաշխարհային և Քաղաքացիական պատերազմների մասնակից է։  ՌԿ(բ)Կ/ՀանԿ(բ)Կ/ԽՄԿԿ անդամ է 1920 թվականից։ 1926 թվականին ավարտել է Կիևի միացյալ ռազմական դպրոցը, 1933 թվականին` հրամանատարական կազմի կատարելագործման դասընթացները։ Մասնակցել է Հայրենական Մեծ պատերազմին 1941 թվականի հունիսից։
2-րդ գվարդիական Լենինի, Կարմիր դրոշի կրկնակի շքանշանակիր, Բոգդան Խմելնիցկու անվան հեծելազորային  դիվիզիայի հրամանատարի տեղակալ, գվարդիայի գնդապետ Իոսիֆ Բելիխը դիվիզիայի առաջին էշելոնով 1945 թվականի հունվարի 29-ին թշնամու կրակի տակ գետանցում է Օդերը լեհական Ռատիբոր (այժմ` Ռացիբուժ) քաղաքի հյուսիսային կողմից։
Գետանցումից հետո գվարդիայի գնդապետ Բելիխը, գրագետ և հմտորեն կազմակերպել է Օդեր գետի աջ ափին պլացդարմի գրավումը, որով  օժանդակել է 1-ին գվարդիական Կարմրադրոշ Ժիտոմիրյան Ուկրաինական ԽՍՀ Ժողկոմխորհի անվան հեծելազորային կորպուսի գետանցմանը և հետագա հարձակմանը։ Այնուհետև խիզախ հեծյալը մասնակցել է Շպրե (Շպրեե) գետի անցմանը և գերմանական Օրտրանդ քաղաքի գրավմանը։ 1945 թվականի ապրիլի 22-ին 2-րդ գվարդիական հեծելազորային դիվիզիան մարտերով դուրս է եկել դեպի Էլբա գետ, Ռիզա քաղաքի շրջանում, ջախջախելով թշնամու 6 գումարտակ և ազատագրելով խորհրդային ռազմագերիների երկու ճամբար։  ԽՍՀՄ Գերագույն Խորհրդի 1945 թվականի հունիսի 27-ի հրամանագրով հրամանատարության մարտական առաջադրանքները օրինակելիորեն կատարելու, ռազմաճակատում գերմանա-ֆաշիստական զավթիչների դեմ մղվող պայքարում ցուցաբերած արիության և հերոսության համար գվարդիայի գնդապետ Բելիխ Իոսիֆ Նազարովիչին շնորհվել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչում` հանձնելով նրան Լենինի շքանշան և «Ոսկե Աստղ» մեդալ (№ 8761):
Պատերազմից հետո Ի. Ն. Բելիխը շարունակել է ծառայությունը բանակում և զորացրվել է 1959 թվականին։
Բնակվում էր Ստավրոպոլի մարզի Ալեքսանդրովսկ  շրջկենտրոնում։ Մահացել է 1959 թվականի հուլիսի 18-ին, թաղված է Կրասնոդարում, Վսեսվյատսկի գերեզմանոցում։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուզով Պլատկով

Գուզով Պլատկով (գերմ.՝ Gusow-Platkow), կոմունա Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Մերկիշ Օդեռլենդի շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Նոյհարդենբերգի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 1282 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 37,88 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 64 153։


== Ծանոթագրություններ ==
Նասր ալ-Դին

Նասր Էդ Դին Շահ (պարսկերեն՝ ناصرالدین‌شاه قاجار, հուլիսի 16, 1831(1831-07-16), Թավրիզ, Իրան - մայիսի 1, 1896(1896-05-01), Թեհրան, Իրան), Ղաջարական Իրանի շահ 1848-1896 թվականներին։ Անողոք ճնշել է Բարիների ապստամբությունները։ Եվրոպական տերություններին տրամադրել է հեռագրական, բանկային, ճանապարհաշինական և նման կոնցեսիաներ, 1892 թվականին Մեծ Բրիտանիայից ստացել խոշոր փոխառություն։ Նրա օրոք ուժեղացել է եվրոպական երկրների, մասնավորապես՝ Ռուսաստանի ազդեցությունը Իրանում։ Սպանվել է Ջամալ ադ-Դին ալ-Աֆղանիի հետևորդ Միրզա Ռեզա Քերմանիի կողմից։
Նասր շահը բարձր է գնահատել հայերի դերը Իրանի տնտեսական, քաղաքական, դիվանագիտական ու մշակութային կյանքում, անձի, գույքի ապահովության, դավանանքի ազատության, դպրոցներ բացելու արտոնություններ շնորհել նրանց։


== Ծանոթագրություններ ==
Դոռադուսի գավառ

Դոռադուսի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Dourados) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մտնում է Մատու Գրոսու դու Սուլ հարավարևմտյան մասի մեջ։ 2006 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 445 370 մարդ։ Տարածքը՝ 37 359,114 կմ²։ Բնակչության խտությունը՝ 11,92 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 3 938 230 507,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 9 216,33 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,767


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Ամամբայի
Անտոնիու-Ժուան
Արալ-Մորեյրա
Կաարապո
Դորադինա
Դորադուս
Ֆատիմա-դու-Սուլ
Իտապորան
Ժուտի
Լագունա-Կարապան
Մարակաժու
Նովա-Ալվորադա-դու-Սուլ
Պոնտա-Պորան
Ռիու-Բրիլյանտի
Վիսենտինա
Բոբ Ավագյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Ավագյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Բոբ (Ռոբերտ) Սպերջենի Ավագյան (անգլ.՝ Bob Avakian, մարտի 7, 1943(1943-03-07), Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ)՝ ամերիկահայ քաղաքական գործիչ, մաոիստական գաղափարախոսության հետևորդ, ԱՄՆ հեղափոխական կոմունիստական կուսակցության (ՀԿԿ) նախագահ, սոցիալիստ։


== Կենսագրություն ==
Ռոբերտ (Բրյուս) Ավագյանը ծնվել է 1943 թվականին Վաշինգտոնում, մեծացել է Բերքլիում։ Նրա հայրը եղել է փաստաբան , իրավապաշտպան և դատավոր Ալամեդա շրջանում։ Բոբի տատն ու պապը Արևմտյան Հայաստանից Հայոց ցեղասպանության ժամանակ գաղթվել են Ֆրեզնո քաղաք։


== Քաղաքական կարիերա ==
1961 թվականին Ավագյանն ընդունվել է Բերլկիի համալսարան։ Ուսման ընթացքում անդրադարձել է ԱՄՆ-ում տիրող անհանդուրժողականությանը, դարձել է ազատ խոսքի և ուսանողական շարժումների ակտիվիստ։ Ավագյանը պաշտպանում էր սևամորթների ու կանանց ազատության գաղափարը։ Եղել է «Ուսանողները հանուն ժողովրդավարական հասարակության» կազմակերպության և «Սև Հովազներ» կուսակցության անդամ։ 1967 թվականին Ավագյանը տեղափոխվում է աղքատության մեջ գտնվող Ռիչմոնդ քաղաքը, հավաքագրում և ստեղծում բանվորական կոլեկտիվ։ Ավագյանը իր գաղափարակիցների հետ ուսումնասիրում է մարքսիզմի տեսություն, մաոիզմի հիմնադիր Մաո Ցզե-Դունի աշխատությունները և ԱՄՆ-ում հեղափոխություն իրականացնելու հարցը։ Ավագյանը ցանկանում էր ստեղծել այնպիսի հասարակարգ որտեղ վերանան բոլոր տեսակի անհավասարություններն ու ճնշումները։ 1968 թվականից Ավագյանը Բերկլիում մասնակցում է «Ուսանողները հանուն ժողովրդավարական հասարակության» կազմակերպության և «Սև հովազներ» կուսակցության գործունեությանը։ 1969 թվականին մասնակցել է Օքլենդում տեղի ունեցած «Սև հովազներ» կուսակցության համաժողովին։ Նույն թվականին «Ուսանողները հանուն ժողովրդավարական հասարակության» կազմակերպությունը բաժանվում է երեք խմբակցություն, և Ավագյանը դառնում է դրանցից մեկի՝ «Հեղափոխական երիտասարդական շարժում» խմբակցության ազգային քարտուղարի թեկնածուներից և գլխավոր
անդամներից մեկը։ Հետագայում քարտուղարի ընտրությունների ժամանակ Ավագյանը զիջում է իր տեղը Մարկ Ռադիին, իսկ ինքը ընտրվում է Ազգային ժամանակավոր կոմիտեում։ 1970-ականների սկզբին Ավագյանին ձերբակալում են ցույցերի ժամանակ ամերիկյան դրոշը սրբապղծություն համար։ 1979 թվականի հունվարին նրան մեղադրում են
բողոքի ցույց է կազմակերպելու ընդդեմ Ջիմի Քարթերի և Դեն Սյաոպինի հանդիպման և ոստիկանության աշխատակցի վրա հարձակում գործելու մեջ։ Ձերբակալման հրամանագիրը տրվելուց հետո Ավագյանը փախչում է Ֆրանսիա։ Մի քանի տարի անց հանվում է նրա դեմ հարուցված մեղադրանքը։ 1980 թվականին նա ելույթ է ունեցել Օքլենդի կենտրոնում հավաքված մոտ 200 ցուցարարների առջև։ 2000 թվականին նա ելույթներով շրջագայում է ԱՄՆ-ում, և նույն թվականին լույս է տեսնում նրա ինքնակենսագրությունը։
1979 թվականին Բոբ Ավագյանը ընտրվել է ԱՄՆ-ի Հեղափոխական կոմունիստական կուսակցության գլխավոր կոմիտեի նախագահ։
Բոբ Ավագյանը ունի բազմաթիվ աշխատություններ, որոնք թարգմանվել են տարբեր լեզուներով և հրապարակվել տարբեր հանդեսներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Բոբ Ավագյանի ելույթները 1969,1979, 2003 թվականներին
(7762) 1990 SY2

(7762) 1990 SY2, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,847668 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6513 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0441 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1755,22 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,205102 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,23° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7762) 1990 SY2 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լեանդրո Պարեդես

Լեանդրո Դանիել Պարեդես (իսպ.՝ Leandro Daniel Paredes, հունիսի 29, 1994 թ, Սան Խուստո), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, արգենտինական Բոկա Խունիորսի կիսապաշտպան, վարձավճարով հանդես է գալիս Ռոմայում։


== Ակումբային կարիերա ==
2010 թվականի նոյեմբերի 6-ին Պարեդեսը Բոկա Խունիորսի կազմում Արգենտինիոս Խունիորսի դեմ խաղում առաջին անգամ դուրս եկավ խաղադաշտ։ 2014 թվականի հունվարի 29-ին Լեանդրոն վարձավճարով տեղափոխվեց իտալական Սերիա A-ն ներկայացնող Կիևո ֆուտբոլային ակումբը։ Նույն տարվա հուլիսի 19-ին Պարեդեսը վարձավճարով տեղափոխվեց իտալական մեկ այլ ակումբ, մայրաքաղաքը ներկայացնող Ռոմա։


== Արտաքին Հղումներ ==
Անհատական պրոֆիլը պաշտոնական կայքում
Պրոֆիլը soccerway.com կայքում
Պրոֆիլը transfermarkt.it կայքում
Պրոֆիլը calcio.com կայքում


== Ծանոթագրություններ ==
Անանիա Թարգմանիչ

Անանիա Թարգմանիչ (Անանիա Սյունեցի, Անանիաս, Անանե) (ծննդյան և մահվան թվականները անհայտ), V դարի առաջին հայ թարգմանիչներից, մատենագիր։


== Կենսագրություն ==
Աշակերտել է Մեսրոպ Մաշտոցին։ Սահակ Ա Պարթևը նրան ձեռնադրել է Սյունյաց եպիսկոպոս (ենթադրաբար՝ 415 թվականին)։ Ըստ Ստեփանոս Օրբելյանի՝ աթոռակալել է շուրջ 42 տարի՝ «պայծառացնելով Սյունյաց աթոռը»։ Մեսրոպ Մաշտոցի կենսագիր և աշակերտ Կորյունը և պատմահայր Մովսես Խորենացին որոշ տեղեկություններ են հաղորդում Անանիա Թարգմանչի մասին։ Անանիա Թարգմանիչը ուղեկցել է Մեսրոպ Մաշտոցին՝ Գողթնի առաջին քարոզչության ընթացքում, գործակցել է նրա հետ՝ Սուրբ Գիրքը թարգմանելիս և աղվանական գիրն ստեղծելիս, աղվաներեն թարգմանել որոշ կրոնական գրքեր։ Անանիա Թարգմանիչը մասնակցել է Շահապիվանի եկեղեցական ժողովին (444), իսկ Արտաշատի ժողովին (449) եպիսկոպոսական գահնամակում զբաղեցրել է առաջին տեղը։ Անանիա Թարգմանչի գրչին են պատկանում «Երանելոյն Անանիայի Հայոց վարդապետի՝ ի խորհուրդ Յովհաննու մարգարէի» և «Յաղագս Յովհաննու Մկրտչի, Անանիայի վարդապետի ասացեալ» խորագրով ճառերը՝ աստվածաբանական բովանդակությամբ, ինչպես նաև Փիլոն Ալեքսանդրացու, Իրինեոսի գործերի հայերեն թարգմանությունները։


== Գրականություն ==
Ստեփանոս Օրբելյան, Սյունիքի պատմություն, Ե․, 1986։
Ալիշան Ղ․, Սիսական, Վնտ․, 1893, էջ 20, 208։
Սարգիսյան Բ․, Անանիա Թարգմանիչն և իւր գրական գործոց նմոյշներ, Վնտ․, 1899։
Ակինյան Ն․, Շահապիվանի ժողովին կանոնները, Վնն․, 1953, էջ 5։
Ալեքսանյան Վ․, Անանիա եպիսկոպոս Սյունեցի, Էջմիածին, 1999, դ 3։


== Ծանոթագրություններ ==
Հարություն Հովնանյան

Հարություն Հովնանյան (1880, քաղաք Ֆենեսե, Օսմանյան կայսրություն - 1959), հայ խմբագիր, մանկավարժ։ 


== Գործունեություն ==
Զբաղվել է ուսուցչությամբ նախ ծննդավայրում, ապա 14 տարի եղել է Կեսարիայի ազգային վարժարանի տեսուչ։ 1910 թվականին տեղափոխվելով Կ.Պոլիս՝ զբաղվել է գրական-հրապարակախոսական գործունեությամբ։ Աշխատակցել է «Բյուրակնին», «Խելոք Դավիթ» երգիծաթերթին։ 1920 թվականին մեկնել է ԱՄՆ։ Աշխատակցել է «Հայաստանի կոչնակ», «Հայաստանյայց եկեղեցի», «Պայքար», «Նոր օր», «Կռունկ» պարբերականներին և Փարիզում լույս տեսնող «Կավռոշ» երգիծաթերթին։ 1941-1949 թվականներին եղել է ամերիկահայ վարժարանների ընդհանուր տեսուչ։ Գրել է «Էվերեկ-Ֆենեսեի հայոց բարբառը» աշխատությունը (Իզմիրյան գրական մրցանակ, 1915)։ 


=== Նկարչական գործունեություն ===
Միաժամանակ զբաղվել է նկարչությամբ, անհատական ցուցահանդես է ունեցել Նյու Յորքում (1943)։


== Ծանոթագրություններ ==
Արմատական դոմեն

Արմատական դոմեն (անգլ.՝ root domain), դոմենային անունների համակարգի ամենավերին մակարդակն է։ Համացանցի արմատական դոմենը (երբեմն անվանում են զրոյական մակարդակ) սպասարկվում է տարբեր երկրների դոմենային անունների համակարգերի արմատական սերվերների կողմից, որոնք տեղակայված են աշխարհով մեկ։
Ինտերնետային DNS համակարգում արմատական դոմենը նշանակվում է դատարկ անունով (այսինքն` ոչ մի նիշ չպարունակող)։ Դոմենային անուն գրելիս յուրաքանչյուր դոմեն բաժանվում է կետերով. անվան վերջում նույնպես կարող է կետ լինել, որը բաժանում է արմատական դոմենի դատարկ անունը։ Եթե ​​այս կետը առկա է (օրինակ՝ «www.example.com.»), ապա դոմենի անունը համարվում է լրիվ (բացարձակ)։ Եթե ​​անվան վերջում կետ չկա («www.example» կամ «www.example.com»), ապա անունը համարվում է հարաբերական։
Յուրաքանչյուր ինտերնետային հավելված պետք է ճիշտ կարգավորի ավարտող կետը, այնուամենայնիվ, ծրագրերի մեծ մասը թույլ է տալիս մուտքագրել դոմենի անունը առանց վերջին կետի։ Նման անունների մշակումը կախված է իրացումից։ Ամենապարզ դեպքում (եթե, օրինակ, տվյալ հավելվածի համատեքստում անհնար է որոշել, թե որ բազային դոմենին է տրված հասցեն), հասցեին կավելանա ավարտող կետը, և այն կմեկնաբանվի որպես բացարձակ։ Որոշ դեպքերում, լրիվ դոմենային անուն ստանալու համար, ծրագրային ապահովումը (կամ հավելված կամ օպերացիոն համակարգ) կարող է հարաբերական անվանը կցել լռելյայն դոմեն, որը որոշվում է համակարգչի դոմենի անունով կամ կարող է առաջադրված լինել պարամետրերում։ Երբեմն պարամետրերում կարող են նշված լինել մի քանի այդպիսի դոմեններ, որոնք հերթով ստուգվում են, մինչև որ գտնվի DNS-ում գոյություն ունեցող անունը։ Այս մոտեցումը կարող է հանգեցնել բազմանշանակության, որը, սակայն, հեշտությամբ կարելի է լուծել լրիվ դոմենի անունը նշելով (վերջում դրված կետով)։
Դոմենային անունների համարակալման կարգը հաճախ շփոթում են, և վերին մակարդակի դոմենները կոչում են զրոյական։ Իրականում, զրոյական մակարդակի տիրույթը «.»-ն է (կետ), և դոմենների մակարդակների համարակալման ճիշտ հերթականությունը հետևյալն է.

. (կետ) — դոմենի զրոյական մակարդակ
.org — առաջին մակարդակի դոմեն, ինչպես նաև վերին մակարդակի դոմեն կամ գոտի
wikipedia.org — երկրորդ մակարդակի դոմեն
hy.wikipedia.org — երրորդ մակարդակի դոմեն


== Տես նաև ==
DNS
Դոմեյնային անուն


== Ծանոթագրություններ ==
Երևանի N8 արհեստագործական պետական ուսումնարան

Երևանի N8 արհեստագործական պետական ուսումնարան-ը արհեստագործական պետական ուսումնարան է Երևանում։ Հիմնվել է 1976 թ. օգոստոսի 17-ին, ներկայիս ուսումնարանի տնօրենը Մարիամ Հակոբյանն է, փոխտնօրեններն են Տաթև Տոնոյանը և Հասմիկ Գրիգորյանը։ Ուսուցչական կազմում կա ավելի քան 20-ից ավել ուսուցիչ և աշխատակից։


== Պատմություն ==
ՀՀ Կրթության և գիտության նախարարության «Երևանի N8 արհեստագործական պետական ուսումնարան» -ը հիմնադրվել է 1976 թվականի օգոստոսի 17 –ին՝ «N2 միջնակարգ պրոֆտեխնիկական ուսումնարան» անվամբ, հիմնադիր տնօրեն Էռնեստ Խանումյան։ Վերոնշյալ թվականին ուսումնարանում ուսուցանվել են հետևյալ մասնագիտությունները. 1984 թվականի նոյեմբերից ուսումնարանը վերանվանվել է և դարձել «N 23 պրոֆտեխնիկական ուսումնարան», 2002 թվականի դեկտեմբերի 11 –ին՝ « N 23 ավագ դպրոց», իսկ 2004 թվականի նոյեմբերի 18 –ին՝ Երևանի N8 արհեստագործական պետական ուսումնարան։ Ուսումնարանը տիպային է, հագեցած է նյութատեխնիկական բազայով,արհեստանոցներով, լաբորատորիաներով, ունի առանձին ատաղձագործական արհեստանոց՝ հագեցած բազմաբնույթ աշխատանքային հաստոցներով։ Ուսանողները մասնակցում են տարաբնույթ օլիմպիադաների, մրցույթների, ցուցահանդեսների, էքսպոների, ուսանողական միջոցառումների,արժանանում պատվավոր պարգևների և շնորհակալագրերի։


== Մասնագիտական ուղղություններ ==
Ատաղձագործական, մանրահատակագործական, ապակեգործական աշխատանքներ
Խոհարարական գործ
Համակարգիչների շահագործում
Վարսավիրական արվեստ և զարդային դիմահարդարում
Տրանսպորտային միջոցների շահագործում և նորոգում
Փայտամշակման արտադրությունների սարքավորումների շահագործում և տեխնոլոգիա


== Հավելյալ տեղեկություն ==
Տրվում է կրթաթոշակ 4650 դրամ, համալրելով բանկային քարտին, որը տալիս է ուսումնարանը։ Հաստատությունում ընդունելությունն իրականացվում է առանց ընդունելության քննությունների`մրցութային հիմունքով։ Ուսուցումը կատարվում է հիմնական կրթության հիմքով՝ 3 տարի տևողությամբ անվճար, տրվում է պետական դիպլոմ։


== Ընդունելության անհրաժեշտ փաստաթղթեր ==
4 լուսանկար
9-ամյա կրթության վկայական (ատեստատ)
Ծննդյան վկայականի կամ անձնագրի պատճեն
Սոցիալական քարտի պատճեն


== Աղբյուրներ ==
Մեհմեդ Գյունսյուր

Մեհմեդ Գյունսյուր (թուրքերեն՝ Mehmet Günsür, մայիսի 8, 1975(1975-05-08), Ֆաթիհ, Ստամբուլ, Թուրքիա), թաթարական ծագմամբ թուրք դերասան։ Առավել հայտնի է դարձել, նկարահանվելով Հոյակապ դար հեռուստասերիալում՝ մարմնավորելով Շեհզադե Մուստաֆայի կերպարը։


== Կենսագրություն ==
Մեհմեդ Գյունսյուրը ծնվել է 1975 թվականի մայիսի 8-ին Ստամբուլում՝ ուսուցչուհի Սիբելի և քվանտային ֆիզիկայի մասնագետ Թեոման Գյունսյուրի ընտանիքում։ Ավագ քույրը Զեյնեպ Գյունսյուրը բալետի պարերի բեմադրիչ։
Մեհմեդը սովորել է Ստամբուլի իտալական մասնավոր դպրոցում, այնուհետև ավարտել է Մարմարայի համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետը։ Բացի կինոյում նկարահանվելուց, Մեհմեդը եղել է նաև «Dawn» խմբի մասնակից։ Փորձել է ունենալ նաև ռեստորանային բիզնես։ Աշխատել է նաև որպես մոդել՝ ներկայացնելով Թուրքիայում հայտնի մի շարք բրենդներ։ Նկարահանվել է թուրքական ամսագրերի շապիկներին։


== Անձնական կյանք ==
2006 թվականին Մեհմեդ Գյունսյուրը ամուսնացել է իտալուհի Կատերինե Մոջիոյի հետ, ով վավերագրական ֆիլմերի ռեժիսոր է։ 
Ներկայումս զույգը բնակվում է և Հռոմում, և Ստամբուլում, որտեղ դաստիարակում են իրենց երկու զավակներին՝ որդուն Ալիին և դստերը՝ Մայային։ 2012 թվականի նոյեմբերի 19-ին զույգը ունեցել է երրորդ զավակին՝ Քլոյային։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 Mehmet Günsür (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Մեհմեդ Գյունսյուրը sinematurk.com կայքում
Մեհմեդ Գյունսյուր (Mehmet Gunsur) Archived 2014-12-22 at the Wayback Machine.
Ռսաևո

Ռսաևո (ռուս.՝ Рсаево, բաշկիրերեն՝ Рсай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 942 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շևչենկովո (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇևչենկովոՇևչենկովո (ուկրաիներեն՝ Шевченкове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկովո գյուղում բնակվում էր 56 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սպիտակ թագուհին (վեպ)

Սպիտակ թագուհին (անգլ.՝ The White Queen), պատմական վեպ է՝ 2009 թվականին հրատարակված, հեղինակը Ֆիլիպպա Գրեգորին է։ «Զարմիկների պատերազմը» վիպաշարի առաջին գործն է։ Պատմում է Էլիզաբեթ Վուդվիլլի մասին, ով Անգլիայի Էդվարդ IV Արքայի կինն էր։ 2013 թվականին BBC One հեռուսաընկերության կողմից հեռարձակվեց Սպիտակ թագուհին 10-մասանոց սերիալը, որը Գրեգորիի «Սպիտակ թագուհին», «Կարմիր թագուհին» (2010) և «Արքայագործի դուստրը» (2012) վեպերի ադապտացիան էր։ Սպիտակ թագուհու՝ Էլիզաբեթ Վուդվիլլի դերը կատարում էր Ռեբեկա Ֆերգյուսոնը։
Գրեգորիի 2011 թվականի Րիվերսների Լեդին վեպի իրադարձությունները նախորդում են Սպիտակ թագուհին վեպի իրադարձություններին, պատմում է Էլիզաբեթի մոր Ժակետտա Լյուքսեմբուրգացու մասին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոլոտուշկա (Դվինիցայի վտակ)

Կոլոտուշկա (ռուս.՝ Колотушка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Դվինիցա գետի ձախ ափին՝ 50 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է, ավազանի տարածքը 82,8 կմ2 է։ 
Ակունքը սկսվում է Վերին Տուրովո գյուղի մոտ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010100812107000002341
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107000234
Ավազանի կոդը - 05.01.01.008
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լուսատեխնիկական գործարան (Վանաձոր)

Վանաձորի լուսատեխնիկական գործարան, խորհրդային շրջանի արդյունաբերական ձեռնարկություն ՀՀ Լոռու մարզկենտրոն Վանաձորում (նախկինում՝ Կիրովական), «Հայէլեկտրալույս» արտադրական միավորման ձեռնարկություն։ 
Առաջին արտադրանքը թողարկել է 1966 թվականին։ Ունեցել է դրոշմման, մամլման, պատման, լյումինեսցենտ ջահերի հավաքման, կուլտուր-կենցաղային իրերի հավաքման, գործիքային ևն արտադրամասեր։ Արտադրել է ջահեր՝ հասարակական շենքերի և բնակելի տների համար։ Կոոպերացված է եղել արդյունաբերական միավորման մեջ մտնող Մարտունու, Գագարինի, Սիսիանի մասնաճյուղերի հետ։ Արտադրանքն իրացվել է ԽՍՀՄ-ի ներսում, աշխարհի 11 երկրներում։
Սու-25 ինքնաթիռի ավիավթար

Սու-25 ինքնաթիռի ավիավթար, ՀՀ ռազմաօդային ուժերին պատկանող Սու-25 տիպի գրոհիչ ինքնաթիռի ավիավթար, որը տեղի է ունեցել 2018 թվականի դեկտեմբերի 4-ին  Մարալիկի տարածաշրջանում։ Վթարի հետևանքով զոհվել են օդաչուներ փոխգնդապետ Արմեն Բաբայանը և մայոր Մովսես Մանուկյանը։


== Վթար ==
Դեկտեմբերի 4-ին, ժամը 10:20-ի սահմաններում ՀՀ ՊՆ մամուլի խոսնակը հայտնել էր, որ կորել է կապը ամենօրյա մարտական պատրաստության պլանով ուսումնամարզական թռիչք իրականացնող ՀՀ զինված ուժերի ՍՈՒ-25 մարտական ինքնաթիռի հետ։ Ինքնաթիռը թռիչքային երթուղի էր դուրս եկել ժամը 10:06-ին` Գյումրու «Շիրակ» օդանավակայանից։


== Անձնակազմի անդմաներ ==
Ինքնաթիռի առաջին հրամանատար - փոխգնդապետ Արմեն Բաբայան։
Ինքնաթիռի երկրորդ հրամանատար - մայոր Մովսես Մանուկյան։


== Արձագանք ==
Ավիավթարի կապակցությամբ ցավակցական ուղերձ է հղել Ազգային ժողովի նախագահ Արա Բաբլոյանը։


== Հետաքննում ==
Ինքնաթիռի վթարի փաստի առթիվ հարուցվել է քրեական գործ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 378-րդ հոդվածի 2-րդ մասի (թռիչքների կամ դրանց նախապատրաստման կանոնները խախտելը) հատկանիշներով։ ՀՀ Քննչական կոմիտեն հայտնել է, որ հայտնաբերվել է ինքնաթիռի սև արկղը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարալիկի տարածաշրջանի լեռներում ՀՀ ԶՈւ ռազմական օդանավ է կործանվել, երկու օդաչուները զոհվել են
Կիրիլովի շրջան

Կիրիլովի շրջան (ռուս.՝ Кирилловский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վոլոգդայի մարզում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կիրիլով։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 5400 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 17538 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,25 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Կամրջաձորի վանք

Կամրջաձոր (նաև Սուրբ Աստվածածին), վանական համալիր պատմական Հայաստանում։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
Կամրջաձորը վանք էր ու նշանավոր մենաստան Մեծ Հայքի Այրարատ նահանգի Արշարունիք գավառում։ Իր ծաղկումն ապրել է Բագրատունիների օրոք։
Վանքի առաջնորդներից է եղել Ստեփանոս Ասողիկ պատմիչը։  Ոմանք վանքը նույնացնում են Արևմտյան Հայաստանի ժամանակակից Զոր գյուղի 7-րդ դարի Զորավանք եկեղեցու հետ, ինչը գիտական շրջանակների կողմից անընդունելի է համարվում։ Վերջինս 11,8 մx21,9 մ արտաքին չափերով, երկու զույգ խաչաձև մույթերով, պայտաձև հատակագծով, աբսիդի երկու կողմերին ուղղանկյուն ավանդատներով գմբեթավոր բազիլիկ է։ Մուտքերը երկուսն են՝ հարավից և արևմուտքից։
Այժմ եկեղեցին ավերված է։
Կատարի՛ր մեզ հետ, կատարի՛ր մեզ պես, կատարի՛ր մեզնից լավ

Կատարի՛ր մեզ հետ, կատարի՛ր մեզ պես, կատարի՛ր մեզնից լավ (գերմ.՝ Mach mit, Mach’s nach, Mach’s besser), Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետության Deutscher Fernsehfunk  հեռուստաընկերության մեկ ժամ տևողությամբ մանկական հաղորդում էր։ Հեռարձակվել է 1964-1991 թվականներին, ամիսը մեկ անգամ, կիրակի օրերին՝ առավոտյան ժամը 10:00-ին։ Հաղորդման հովանավորը Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետության Օլիմպիական կոմիտեն էր։ Հեռարձակվել է 333 հաղորդում.
Հաղորդումը վարում էր՝ գերմանացի թեթևատլետ Ադոլֆ Գերհարդը, բեմական անունը Ադի , և նրա օգնականները։
Հեռուստամրցույթին մասնակցում էին ԳԴՀ տարբեր քաղաքի դպրոցների հավաքական թիմեր։ Մրցույթը ներառում էր արգելքների հաղթահարում, թռիչք, գնդակով տարբեր խաղեր։ Սպորտային խաղերից բացի ներառված էին առաջարկված մի քանի պատասխաններից ճիշտը ընտրելու մրցույթ-վիկտորինաներ և ճանապարհային երթևեկության կանոնների գիտելիքների ստուգում (ցուցադրվում էր հաղորդավարի տեղաշարժը քաղաքի փողոցներով և մասնակիցները պետք է թվարկեին նրա կատարած սխալները)։ Մրցույթն ավարտվում էր ավանդական էստաֆետաով։ Մրցույթի նպատակաը դպրոցականների շրջանում սպորտը պրոպագանդելն էր։
Խաղերի շարքը կազմակերպված էր որպես տուրնիր։ Հաղթող խումբը մեկ աստիճան վերև էր բարձրանում։ Երկու տարին մեկ որոշվում էր հաղթող թիմը, որը ԳԴՀ Ազգային օլիմպիական կոմիտեի կոչով գավաթ էր ստանում։ Ժյուրիի կազմում հայտնի մարզիկներ էին և ԳԴՀ Ազգային օլիմպիական կոմիտեի անդամներ։ Հեռուստախաղի արդյունքում մոտ 20 մարզիկ է բացահայտվել, որոնք հետագայում աշխարհի չեմպիոններ են դարձել։
1970-ական թվականներին և 1980-ականների առաջին կեսին հաղորդումը համաժամանակյա ռուսերեն թարգմանությամբ ցուցադրվել է ԽՍՀՄ կենտրոնական հռուստատեսությամբ։ Բեռլինի պատի անկումից հետո մրցույթը անց է կացվել սահմանակից քաղաքների թիմերի միջև։ ԳԴՀ հեռուստատեսության 1991 թվականի դեկտեմբերի 31-ին փակվելուց հետո, արևմտյան հեռուստաալիքները գտել են, որ մանկական ծրագրերը գրեթե պահանջարկ չունեն և հաղորդումը փակվել է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
"Mach mit, mach's nach, mach's besser» на fernsehserien.de(գերմ.)
Հաղորդման տեսաձայնագրությունների հատվածներ  MyVideo.de
Բիրակլեն

Բիրակլեն, կիրճ Հայկական լեռնաշխարհում, Խարբերդի շրջանում։ Հիշատակվում է ասորեստանյան Սալմանասար III թագավորի սեպագիր արձանագրություններում։ Այս կիրճով ճանապարհը գնում է դեպի Արածանիի հովիտը։ Ն. Ադոնցըհնարավոր է համարում նույնացնելհայ դասական հեղինակների հիշատակած Օլոռի՝ ասորական հեղինակների ՝ Հալուրասի և, նույնիսկ, ասորեստանյան արձանագրությունների՝ Սիլուրինինի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բիստրովկա (այլ կիրառումներ)

Բիստրովկա, կարող է վերաբերել՝

Բիստրովկա - գյուղ Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Իսկիտիմսկի շրջանի կազմում։
Բիստրովկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Խելվաչաուր (Բաթում)

Խելվաչաուր (վրաց.՝ ხელვაჩაური), քաղաքատիպ ավան Վրաստանի Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խելվաչաուրի մունիցիպալիտետում, մունիցիպալիտետի վարչական կենտրոնը։


== Տես նաև ==
Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետություն


== Ծանոթագրություններ ==
Կամառիկու

Կամառիկու (էստ․՝ Kamariku), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Ռակե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 2 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վայթրամսդորֆ

Վայթրամսդորֆ  (գերմ.՝ Weitramsdorf) կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա քաղաքում։ Մտնում է Կոբուրգ (շրջան) կազմի մեջ՝ Վերին Ֆրանկոնիայում։ Բնակչությունը ըստ 2014 թվականի տվյալների կազմում է 4931 մարդ։ Զբաղեցնում է 33,71 կմ² տարածք։ Խտությունը կազմում է 146 մարդ/կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 96145։ Հեռախոսային կոդը +49 9561։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ընդդէմ երկաբնակաց (575, Յովհաննէս Ջուղայեցի)

Հովհաննես Ջուղայեցի, ընդդեմ երկաբնակաց (575), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 575 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում (1700-ից հետո) Հովհաննես Ջուղայեցի գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17,5 X 11,4 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 61 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ հեղինակի ՝ 22ա (1700)։


== Բովանդակություն ==
Թուղթ առ պապն Հռովմայ։
Պատասխանի առ Բարսեղ երկաբնակն։
Վիճաբանութիւն ընդ պատրի Եղիայի։
Թուղթ առ Ատ․ Լեհացի։


== Ծանոթագրություններ ==
Մալինի շրջան

Մալինի շրջան (ուկրաիներեն՝ Малинський район), շրջան Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մալին։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1406 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 19609 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 13,95 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Մոխրաբերդի վանք

Մոխրաբերդի վանք, վանք Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի Ռշտունիք գավառում։ Հավանաբար նաև այսպես են կոչել Բերդաձորի Սուրբ Աստվածածին վանքը, որը գտնվում էր ուշ ժամանակների Գավաշի գավառակի Մոխրաբերդ գյուղի մտո։ Կողոպտվել և ավերվել 1895 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Բուբակար Կամարա

Բուբակար Կամարա (ֆր.՝ Boubacar Kamara, նոյեմբերի 23, 1999(1999-11-23), Մարսել), ֆրանսիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Օլիմպիկ Մարսելի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական պաշտպանի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Օլիմպիկ Մարսել ===
Կամարան Օլիմպիկ Մարսելի ակադեմիայի սան է։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2016 թվականի դեկտեմբերի 13-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Ֆրանսիայի լիգայի գավաթի Սոշոյի դեմ խաղում։ Առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություններում անցկացրեց 2017 թվականի սեպտեմբերի 14-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի խմբային փուլի Կոնյասպորի դեմ խաղում։ Իր դեբյուտը Լիգա 1-ում նշեց հոկտեմբերի 29-ին՝ փոխարինելով Պատրիս Էվրային Լիլի դեմ խաղում։ Նոյեմբերի 2-ին Կամարան հեռացվեց խաղադաշտից Եվրոպայի Լիգայի Վիտորիա Գիմարայնշի դեմ խաղում՝ ստանալով երկրորդ դեղին քարտը հանդիպման 87-րդ րոպեին։ 2017-18 մրցաշրջանում ֆրանսիացին անցկացրեց 14 հանդիպում՝ դառնալով 1 գոլային փոխանցման հեղինակ։
2018-19 մրցաշրջանում Կամարան դարձավ Օլիմպիկ Մարսելի մեկնարկային կազմի խաղացող։ 2018 թվականի դեկտեմբերի 13-ին նա հեռացվեց խաղադաշտից Եվրոպայի Լիգայի խմբային փուլի Ապոլոնի դեմ խաղում՝ կարմիր քարտ ստանալով հանդիպման 8-րդ րոպեին։


== Միջազգային կարիերա ==
Կամարան ներկայացրել է Ֆրանսիան տարբեր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։ 2016 թվականին նա մինչև 17 տարեկանների հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրոպայի առաջնությանը՝ անցկացնելով 2 հանդիպում, սակայն Ֆրանսիան դուրս մնաց խմբային փուլից՝ զբաղեցնելով վերջին հորիզոնականը իր խմբում։ 2018 թվականի հուլիսին Կամարան մասնակցեց Եվրոպայի Մ19 առաջնությանը՝ խաղադաշտ դուրս գալով բոլոր 4 հանդիպումներում։ Ֆրանսիան հասավ մրցաշարի կիսաեզրափակիչ, որտեղ 2-0 հաշվով պարտվեց Իտալիային։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2018 թվականի դեկտեմբերի 29-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կամարայի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Կամարան transfermarkt-ում
Կամարան soccerbase.com-ում
Կամարան WhoScored.com կայքում
Կամարան Օլիմպիկ Մարսելի պաշտոնական կայքում Archived 2018-06-16 at the Wayback Machine.
Կամարան Լիգա 1-ի պաշտոնական կայքում Archived 2019-03-20 at the Wayback Machine.
Կամարան ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Կամարան Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կայքում(չաշխատող հղում)
Լացիա

Լաթսիա (հունարեն։ Λατσιά lat͡ʃʰa), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Նիկոսիայի շրջանում։ Գյուղը գտնվում է մայրաքաղաք Նիկոսիայի արևելյան ծայրամասում։ Բնակչությունը կազմում է 16.774 մարդ 2001 թվականի տվյալներով, հիմնականում քրիստոնյաներ են։ Լաթսիան Նիկոսիայի ամենախիտ բնակեցված արվարձաններից է։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Latsia (անգլ.)
Զեմսկի զորքի մեդալ

Զեմսկի զորքի մեդալ (ռուս.՝ Медаль «Земскому войску»), Ռուսական կայսրության պետական պարգև, որով պարգևատրվել են այն սպաները և սովորական ոստիկանությունը, ովքեր մասնակցել էին 1806-1807 թվականների Զեմսկի ճակատամարտին։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
Զեմսկի զորքի մեդալը հիմնադրել է Ալեքսանդր I-ը կապված 1806-1807 թվականների Զեմսկի ճակատամարտի ընթացքում նապոլեոնյան պատերազմների համար։ Մեդալը ուներ երկու տարբերակ. արծաթե և ոսկե։ Արծաթե մեդալը ստեղծվել էր 1807 թվականի մարտի 15-ին, իսկ ոսկե մեդալը ստեղծվեց ավելի ուշ՝ 1807 թվականի սեպտեմբերի 28-ին։


== Իրականացնելու կարգ ==
Արծաթե մեդալով պարգևատրվում էին բացառապես սովորական շարքային զինվորները, ովքեր մասնակցել են Զեմսկի ճակատամարտին։ Ոսկե մեդալով պարգևատրվում էին բոլոր սպաները, ովքեր ներգրավված են կազմակերպելու ազգային Զեմսկի ճակատամարտը, դրա հետ մեկ տեղ, մարտին մասնակցողները ստանում էին Սուրբ Գևորգի մեդալ, հակառակ դեպքում, Վլադիմիրի մեդալով։ Ընդհանուր պարգևատրվել է 2220 արծաթե մեդալով և 6145 ոսկե մեդալով, ընդ որում, հարյուր որսե մեդալ կրել են ժապավենի վրա։


== Մեդալի նկարագրություն ==
Մեդալները պատրաստված են եղել արծաթից և ոսկուց։ 28 մմ տրամագծով։ Մեդալի շիտակ կողմում պատկերված է Ալեքսանդր Iը՝ դեմքը դեպի աջ։ Մեդալի եզրերի երկայնքով մակագրված էր. 

Հակառակ կողմում, երկու հորիզոնական գծով մակագրված է. 

Ստորագրությունը եզրափակվում էր կաղնու տերևով։
Մեդալը առաջին անգամ հայտնվել է Սանկտ Պետերբուրգի դրամանատանը 1808 թվականին։ Ընդհանուր պատրաստված էր 6287 ոսկե մեդալ և 2440 արծաթե մեդալ։


== Պատկերասրահ ==

		


== Գրականություն ==
Чепурнов Н. И. Наградные медали Государства Российского. — М.: Русский мир, 2000. — С. 223. — 768 с. — ISBN 5-89577-024-X
Изотова М. А., Царёва Т. Б. Ордена и медали России и СССР. — Ростов-на-Дону: ООО ИД «Валдис», 2010. — С. 159-161. — 736 с. — ISBN 978-5-9567-0960-3
Потрашков С. В. Награды  СССР,  России  и  Украины. — Харьков: Книжный Клуб «Клуб Семейного Досуга», 2011. — С. 78. — 416 с. — ISBN 978-5-9910-1393-2
Кузнецов Александр Александрович, Чепурнов Николай Иванович. Наградная медаль. В 2-х томах. — М.: Патриот, 1992. — Т. 1 (1701-1917). — С. 98-99. — ISBN 5-7030-0452-7
Собрание русских медалей. — СПб., 1846. — Т. 4. — С. 66. № 275


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Медаль Земскому войску. 1806 г.» (ռուսերեն)։ Сайт «Сибзнакъ»։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-04-08-ին։ Վերցված է 2013-03-15 -->
«Медаль «Земскому войску». 1807 г.» (ռուսերեն)։ Справочник орденов и медалей от Российской империи до наших дней։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-04-08-ին։ Վերցված է 2013-03-15
Հայրենիքի համար զոհվածներին (հուշակոթող, Ազով)

«Հայրենիքի համար զոհվածներին» (ռուս.՝ Мемориал «Павшим за Родину»), հուշահամալիր ՌԴ Ռոստովի մարզի Ազով քաղաքում։ Բացվել է 1971 թվականի մայիսի 9-ին։ Կազմված է երկու գրանիտե կոթողից և անմար կրակից։


== Պատմություն ==
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Ազով քաղաքի հարավարևմտյան ծայրամասում գերեզմանոցի հետևում կար մի վայր, որտեղ թաղված էին համակենտրոնացման ճամբարում խոշտանգված մարդիկ, այստեղ սկսեցին թաղել նաև 1942 թվականին Ազովի պաշտպանության ժամանակ զոհվածներին, թիվ 3207 հոսպիտալում վերքերից մահացածներին, 44-րդ բանակի` Ազովի և Մերձազովիեի ազատագրման ժամանակ 1943 թվականին զոհված մարտիկներին և հրամանատարներին։ Աստիճանաբար քաղաքում գոյացավ եղբայրական գերեզմանոց։ Պատերազմից հետո այնտեղ կառուցվեց դրոշը ձեռքին զինվորի տեսքով տիպային հուշարձան։
1969 թվականին որոշվեց վերակառուցել ընկածների զինվորների հուշարձանը և ստեղծել հուշահամալիր նոր հրապարակում։ «Ռոստովգրաժդանպրոյեկտի» ճարտարագետներ Գ. Իվանովը և Ն. Խազագերովը պատրաստեցին հուշակոթողի նախագիծը։
Որոշվեց նաև այստեղ տեղափոխել եղբայրական գերեզմանոցի աճյունները, հայտնվեց եղբայրական գերեզման։ Հուշարձանի մեջ խորշեր բացվեցին Հայրենական մեծ պատերազմի մարտադաշտերից վերցված հողով պատիճների համար։ Ազով բերվեց Սևաստոպոլի, Վոլգոգրադի, Նովոռոսիյսկի, Դոնի Ռոստովի, Նովոբատայսկի, Պավլո-Օչակովկայի, Ազովի շրջանի Օբուխովկա գյուղի հողը, հող Հյուսիսային Կովկասից` 403,3 և 429,6 մետր բարձրությունից, որտեղ 1942 թվականին կռվել են ազովցիներ Լ. Կոնդրատևն ու Ա. Կիրիչենկոն։
«Հայրենիքի համար զոհվածներին» հուշահամալիրը բացվեց 1971 թվականի մայիսի 9-ին` նորաբաց Հաղթանակի հրապարակում։ Այն կազմված է երկու գրանիտե կոթողից, ավելի ուշ չորս կողմից նրանց վրա տեղադրվեցին 1918-1920 և 1941-1945 թվականների մարտիկների բարձրաքանդակներ, մուրճ ու մանգաղով հրացաններ։ Կողքին գտնվում է անմար կրակ։ Ջահի կրակը վառվել է Նովոչերկասկ քաղաքում, այնուհետև այն զրահամեքենայով Ազով է տեղափոխել փոխգնդապետ Գ. Վոլկովը։
1989 թվականին Անմար կրակի մոտ տեղադրվեցին հուշատախտակներ տեքստերով, որոնք պատմում են այն մասին, որ հուշակոթողը տեղադրվել է Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին հայրենիքի համար կյանքը զոհաբերածների, 1943 թվականին Մերձազովիեում զոհված 44-րդ բանակի մարտիկների, 1918-1920 թվականներին Ազովի մահվան ճամբարում խոշտանգված կարմիրբանակայինների և կարմիրգվադիականների, քաղաքի ազատագրման համար 1920 թվականին զոհված 14-րդ Ինզենյան հեղափոխական դիվիզիայի մարտիկների հիշատակին։
1983 թվականին անցկացվել է հուշահամալիրի վերակառուցում, որի ընթացքում սպիտակ մարմարը փոխարինվեց կարմրաշագանակագույն գրանիտից սալիկներով, «Անմար կրակի» ջահը փոխարինեցին կանաչ դափնեպսակով աստղով։ Կոթողի վրա փակցվել են գիպսե սպիտակ բարձրաքանդակներ, 1989 թվականին տեղադրվել են հուշատախտակներ։


== Գրականություն ==
Михайлушкин П., Мемориал Славы /П. Михайлушкин //Приазовье. – 1983. – 18 декабря.
Федотова Т. Мемориал «Павшим за Родину» и площадь Победы в городе Азове /Т. Федотова //Азовская неделя. – 2010. – 6 мая. – С. 3.


== Աղբյուրներ ==
Мемориал «Павшим за Родину»
Описание Мемориал «Павшим за Родину» в Азове
В Азове открыли обновленный обелиск «Павшим за Родину»
Պոչինկիի շրջան (Նիժնի Նովգորոդի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պոչինկովսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Պոչինկիի շրջան (ռուս.՝ Починковский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նիժնի Նովգորոդի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պոչինկի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1961 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 30113 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,36 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Կակազողը (ֆիլմ)

Կակազողը, կարճամետրաժ ֆիլմ՝ գրված և նկարահանված Բենջամին Քլերիի կողմից։ Ֆիլմի պրոդյուսերը Սերենա Արմիթեջն է և Շեն Քրիստոֆեր Օգիլվինը։


== Սյուժե ==
Միայնակ տպագրիչ Գրինվուդը պայքարում է՝ հաղթահարելու իր խոսակցական թերությունը՝ սիրային հարաբերություններ հաստատելու համար։


== Դերասանական կազմ ==
Մեթյու Նիդհեմ՝ Գրինվուդ
Քլոե Փիրի՝ Էլի
Էրիկ Ռիչար՝ Գրինվուդի հայրը։


== Քննադատական ընդունելություն ==
Կակազողը ֆիլմը հաղթել է «Օսկար» մրցանակը «Լավագույն կարճամետրաժ ֆիլմ» անվանակարգում։


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
www.stuttererfilm.com Կակազողը (ֆիլմ). պաշտոնական կայք
«Կակազողը (ֆիլմ)»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
ԱՄՆ պատմություն (1991-2008)

1991-2008 թվականներ, ժամանակաշրջան ԱՄՆ պատմության մեջ, որը սկսվել է Սառը պատերազմի ավարտից հետո։ ԽՍՀՄ փլուզմամբ ԱՄՆ-ն դարձավ աշխարհում միակ գերտերությունը՝ ստանձնելով առաջատար դերը Մերձավոր Արևելքի և Պարսից ծոցի ռազմական միջամտություններում։


== Իրադարձություններ ==
1993 թվականին նախագահ դարձավ ԱՄՆ դեմոկրատական կուսակցություն անդամ Բիլ Քլինթոնը, իսկ մեկ տարի անց  ԱՄՆ հանրապետական կուսակցությունը 40 տարում առաջին անգամ մեծամասնություն կազմեց Կոնգրեսում։ Դեմոկրատական և հանրապետական կուսակցությունների միջև ընթացող ներքին մենամարտը հանգեցրեց կառավարության աշխատանքի դադարեցմանը։ Մոնիկա Լևինսկու սկանդալի հետ կապված մեղադրանքները 1998 թվականին հանգեցրին Քլինթոնի իմպիչմենտին, բայց ավելի ուշ նա արդարացվեց Սենատի կողմից։
2000 թվականի նախագահական ընտրություններում հաղթեց հանրապետական կուսակցության ներկայացուցիչ Ջորջ Ու. Բուշը։ Կառավարման սկզբում Բուշի վարչակազմը հավանություն տվեց կրթական բարեփոխումներին և բոլոր հարկերի կրճատմանը։ 2001 թվականի ահաբեկչական գործողություններից հետո ԱՄՆ-ն սկսեց պայքարել ակաբեկչության դեմ՝ ներխուժելով 2001 թվականին Աֆղանստան և 2003 թվականին՝ Իրաք։«Կատրինա» փոթորկի ժամանակ կառավարության անվճռականությունը կարիքավորների նկատմամբ, ինչպես նաև իրաքյան պատերազմի ոչ ժողովրդականությունը հանգեցրեց Բուշի հասցեին քննադատությունների և օգնեց դեմոկրատներին Կոնգրեսում մեծամասնություն ստանալ։


== Գլոբալացում և տենտեսական աճ ==
Բիլ Քլինթոնի նախագահության տարիներին ամերիկյան քաղաքական դիսկուրսը հիմնականում կենտրոնացած էր ներքին խնդիրների վրա։ 1990-ականների սկզբին ԱՄՆ տնտեսությունը գտնվում էր ռեցեսիայի մեջ։ Տնտեսության վերականգնումը սկսվել է 1994 թվականին և մեծ թաափ ստացել տեխնոլոգիական պայթյունի շնորհիվ։ 1998 թվականին գործազրկությունը կազմում էր 5%։
1991 թվականին ԽՍՀՄ փլուզումից հետո Միացյալ Նահանգները գերիշխող ռազմական տերություն էր աշխարհում, իսկ Ճապոնիան, որին համարում էին ԱՄՆ խոշորագույն տնտեսական մրցակիցը, հայտնվել էր լճացման շրջանում։ ԱՄՆ գլխավոր առևտրային մրցակիցը Չինաստանն էր։
1990-ական թվականներին ներգաղթը մեծացավ հիմնականում Լատինական Ամերիկայից և Ասիայից՝ հիմք հանդիսանալով հետագա տասնամյակների ընթացքում ԱՄՆ բնակչության ժողովրդագրական կազմի փոփոխությունների համար։ Լատինոամերիկացիները սկսեցին փոխարինել աֆրոամերիկացիներին՝ որպես ամենամեծ փոքրամասնություն։


== Ռազմական կոնֆլիկտներ ==


=== Պատերազմ Պարսից ծոցում ===

Արդյունաբերական տեսանկյունից զարգացած աշխարհի զգալի կախվածությունը նավթից ակնհայտ է դարձել ԱՄՆ համար նախ 1973 թվականի համաշխարհային նավթային ճգնաժամից հետո, ապա՝ 1979 թվականի երկրորդ տնտեսական ճգնաժամի ժամանակ։
Մերձավոր Արևելքի հակամարտությունը 1990 թվականի օգոստոսի 2-ին ևս մեկ միջազգային ճգնաժամ է առաջացրել, երբ Իրաքը ներխուժել և փորձել է բռնակցել հարևան Քուվեյթը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սասուն Խաչատրյան

Սասուն Մհերի Խաչատրյան (նոյեմբերի 12, 1976(1976-11-12), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ իրավաբան, Հայաստանի Հանրապետության հատուկ քննչական ծառայության պետ, արդարադատության երրորդ դասի պետական խորհրդական։


== Կրթություն ==
1993 - 1998 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։
1998 - 2000 թվականներին սովորել է ՀՀ ՆԳՆ բարձրագույն դպրոցի ասպիրանտուրայում։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
2000 թվականի մայիսին աշխատանքի է անցել ՀՀ դատախազության համակարգում՝ որպես Շենգավիթ համայնքի դատախազության քննիչ։
2013 - 2014 թվականներին եղել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների, 2014 - 2016 թվականներին՝ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազ։ 2017 - 2018 թվականներին եղել է ՀՀ գլխավոր դատախազության հատկապես կարևոր գործերի քննության նկատմամբ հսկողության վարչության պետի տեղակալ։
2018 թվականի հունիսի 11-ին վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի առաջարկությամբ նախագահ Արմեն Սարգսյանը Սասուն Խաչատրյանին նշանակել է հատուկ քննչական ծառայության պետ։
Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր։


== Ծանոթագրություններ ==
Տոլստայա (գյուղ, Գորոդիշչեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏոլստայաՏոլստայա (ուկրաիներեն՝ То́вста), գյուղ Ուկրաինայի Չերկասիի մարզի Գորոդիշչեի շրջանում։
2009 թվականի տվյալներով Տոլստայա գյուղում բնակվում էր 778 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4655 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պորեչիե (գյուղ, Վեսելինովոյի շրջան)

Պորեչիե (ուկրաիներեն՝ Поріччя), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Րաշտադտ։ Հիմնադրվել է 1809 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պորեչիե գյուղում բնակվում էր 746 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2071 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալբերտոզավր

Ալբերտոզավր (լատ.՝ Albertosaurus) - տիրանոզավրերի ընտանիքի Տերապոդներ ցեղից։ Ապրել են Հյուսիսային Ամերիկայի արևմտյան մասում (Ալյասկայից մինչև Տեխաս) վերին կավճի դարաշրջանում (76 - 65 միլիոն տարի առաջ)։ Albertosaurus sarcophagus տեսակի արեալն ընկած է եղել ժամանակակից Կանադայի Ալբերտա նահանգում, այստեղից էլ եկել է նրա անվանումը։
Ինչպես մյուս տիրանոզավրանմանները, ալբերտոզավրը եղել է երկոտանի գիշատիչ, ուներ առաջնային 2 փոքր թաթեր, զանգվածային գլուխ՝ տասնյակ մեծ ատամներով։ Համարվում է, որ ալբերտոզավրը շրջակա միջավայրում եղել է գերիշխող։ Լինելով տերապոդների համար համեմատաբար խոշոր, զիջում էր իր ազգակից տիրանոզավրին։ Ալբերտոզավրի միջին զանգվածը կազմում էր երկու տոննա։
Այս տեսակի ուսումնասիրությունները կատարվում են 1884 թվականից, հայտնաբերվել է ընդամենը երեսուն դինոզավրի մնացորդներ, ինչ թույլատրել է գիտնականներին ավելի լավ ուսումնասիրել ալբերտոզավրի անատոմիան, քան նրա ազգակիցներինը։ Մի վայրում գտնված քսան տարբեր տարիքի մարմինները (որը կարող է ապացույց լինել այն բանին, որ նրանք ապրել են խմբերով) թույլատրում է ուսումնասիրել ալբերտոզավրի օնտոգենեզը և պոպուլացիոն կենսաբանությունը։