Ռաուլ Ալֆոնսին

Ռաուլ Ռիկարդո Ալֆոնսին Ֆուլկես (իսպ.՝ Raúl Ricardo Alfonsín Foulques, մարտի 12, 1927(1927-03-12)[…], Chascomús, Բուենոս Այրես, Արգենտինա - մարտի 31, 2009(2009-03-31)[…], Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի իրավաբան և պետական գործիչ, որը եղել է Արգենտինայի Նախագահ 1983 թվականի դեկտեմբերի 10-ից մինչև 1989 թվականի հուլիսի 8-ը։ Ալֆոնսինը ավելի քան յոթ տարի ռազմական բռնապետությունից հետո առաջին ժողովրդավարական ընտրված նախագահն էր և համարվում է «ժամանակակից ժողովրդավարության հայրը Արգենտինայում»։ Ծնվել է Բուենոս Այրես նահանգի Չասկոմուս քաղաքում, նա իր իրավագիտությունը սկսել է Լա Պլատայի ազգային համալսարանում և եղել է Բուենոս Այրեսի համալսարանի շրջանավարտ։ Նա Ռադիկալ քաղաքացիական միության (UCR) անդամ էր, որը կուսակցության պառակտումից հետո միացել էր Ռիկարդո Բալբանի խմբակցությանը։
Նա ընտրվեց պատգամավոր Բուենոս Այրես նահանգի օրենսդիր մարմնում 1958 թվականին ՝ Արթուրո Ֆրոնդիզիի օրոք, իսկ Ազգային ժողովի պատգամավոր՝ Արթուրո Ումբերտո Իլիայի նախագահության օրոք։ Նա հակադրեց Կեղտոտ պատերազմի երկու կողմերին և մի քանի անգամ գրեց Հաբեասի հանցակազմին մի գրություն ՝ խնդրելով հարկադիր անհայտ կորածների զոհերի ազատությունը՝ Ազգային վերակազմակերպման գործընթացի ժամանակ։ Նա դատապարտում էր այլ երկրների ռազմական դիկտատուրայի ոճրագործությունները և դեմ էր արտահայտվել երկու կողմերի գործողություններին, ինչպես նաև Ֆոլկլենդյան պատերազմին։ Նա Բալբանի մահից հետո դարձավ ծմբակցության ղեկավար, և 1983 թվականի ընտրություններում նախագահության ռադիկալ թեկնածու էր, որը նա շահեց։
Դառնալով նախագահ՝ նա Կոնգրես ուղարկեց մի նախագիծ՝ չեղյալ համարելու զինված ուժերի կողմից համաներման մասին օրենքը։ Նա ստեղծեց «Անձանց անհետացման ազգային հանձնաժողով» ՝ զինվորականների կողմից կատարված հանցագործությունների հետաքննության համար, ինչը հանգեցրեց Յունտասի դատավարությունը և նախկին ռեժիմի ղեկավարների պատժի։ Բանակի ներսում դժգոհությունը հանգեցրեց Կարապինտադայի ապստամբություններին, ինչը Ալֆոնսինին ստիպեց նրանց հանգստացնել լիակատար և պատշաճ հնազանդության օրենքի միջոցով։ Նա նաև կոնֆլիկտներ ուներ արհմիությունների հետ, որոնք վերահսկվում էին ընդդիմադիր "Արդարադատություն" ​​կուսակցության կողմից։ Նա լուծեց Բիգլի հետ հակամարտությունը, ընդլայնեց Բրազիլիայի հետ առևտուրը և առաջարկեց ստեղծել Կոնտադորայի աջակցության խումբ Միացյալ Նահանգների եւ Նիկարագուայի միջև միջնորդության համար։  Նա ընդունեց Արգենտինայում ամուսնալուծության մասին առաջին օրենքը։ Ալֆոնսինը ազգային տնտեսության բարելավման ավստրիական ծրագիր նախաձեռնեց, սակայն այդ ծրագիրը, ինչպես և <<Գարնանային ծրագիրը>>, ձախողվեցին։ Հիպերինֆլյացիայի և զանգվածային անկարգությունների արդյունքում նրա կուսակցությունը պարտություն է կրում 1989 թվականի նախագահական ընտրություններում, որում հաղթում է Պերոնիստ Կառլոս Մենեմը։ 
Ալֆոնսինը շարունակեց ղեկավարել խմբակցությունը և դեմ հանդես եկավ Կառլոս Մենեմի նախագահությանը։ Նա նախաձեռնեց Օլիվոսյան պայմանագիրը Մենեմի հետ, որպեսզի քննարկի 1994 թվականին Արգենտինայի Սահմանադրության մեջ փոփոխություններ մտցնելու պայմանները։ Ֆերնանդո դե լա Ռիան ղեկավարեց խմբակցությանը, որը դեմ էր Պայմանագրին, և, ի վերջո, նախագահ դարձավ 1999 թ.-ին։ Դե լա Ռիան հրաժարական տվեց 2001 թվականի դեկտեմբերյան զանգվածային անկարգությունների ծամանակ, իսկ Ալֆոնսինի խմբակցությունը աջակցություն ցուցաբերեց, որպեսզի Պերոնիստ Էդուարդո Դուխալդեն նշանակվի կոնգրեսի նախագահ։ Ալֆոնսինը մահացել է թոքերի քաղցկեղից 2009 թվականի մարտի 31-ին 82 տարեկան հասակում։


== Ծանոթագրություններ ==