armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
(6263) 1980 PX

(6263) 1980 PX, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի օգոստոսի 6-ին Զդենկա Վավրովայի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,187739 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,6681 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7074 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1181,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,304587 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,22° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6263) 1980 PX աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ազիմ Ազիմզադե

Ազիմզադե Ազիմ Ասլան օղլի(ադրբ.՝ Əzim Əzimzadə), (ապրիլի 25 (մայիսի 7), 1880, Նովխանի, Բաքվի գավառ, Բաքվի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 15, 1943(1943-06-15), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի խորհրդային նկարիչ, ադրբեջանական երգիծական գծանկարչության հիմնադիր։ Ադրբեջանի ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1927)։ ԽՄԿԿ անդամ 1923 թվականից։ Ծնվել է ապրիլի 25 (մայիսի 7)–ին, Նովխանա գյուղում (Բաքվի մոտ)։ Ազիմազադեի ծաղրանկարները տպագրվել են 1906 թվականից, «Մոլլա Նասրեդդին» և այլ ամսագրերում՝ սկզբնավորելով ադրբեջանական երգիծական գրաֆիկան։ Ազիմզադեի գործերին բնորոշ են դիտողականությունը, գծի լակոնիկ և արտահայտիչ օգտագործումը (Սաբիրի «Հոպ–հոպ–նամե»–ի նկարազարդումները, «Հարյուր տիպ նախահեղափոխական Բաքվից», «Հարուստների ռամազանը» և այլն)։ Մահացել է հունիսի 15-ին Բաքվում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Շովսկոե

Շովսկոե (ռուս.՝ Шовское), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լեբեդյանսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կուստովեցկոե

Կուստովեցկոե (ուկրաիներեն՝ Кустовецьке), ավան Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Խմելնիկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կուստովեցկոե ավանում բնակվում էր 11 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,34 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 32,35 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Նիկոլաևկա (ավան, Վելիկոբուրլուկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլաևկաՆիկոլաևկա (ուկրաիներեն՝ Миколаївка), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1799 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նիկոլաևկա ավանում բնակվել է 4 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,066 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմել է 60,61 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրքը ==
Նիկոլաևկա գյուղը գտնվում է Ռազորենի երկաթուղային կայարանի մոտ, հարում է Յուրիևկա գյուղին, 1 կմ հեռավորության վրա անցնում է Տ-2115 մայրուղին։


== Պատմություն ==
1799 - հիմնադրման տարեթիվ։
Մինչև 2020 թվականի հուլիսի 17-ը եղել է Վելիկոբուրլուկսկի շրջանի կազմում։
Մինչև 2020 թվականը եղել է Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկսկի շրջանի Ֆեդորովսկի գյուղական խորհրդի կազմում։


== Տնտեսություն ==
ԽՍՀՄ-ի օրոք գյուղում եղել է կաթնամթերքի ֆերմա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ստյագայլովսկի գյուղական խորհուրդ (Սերեդինո-Բուդսկի շրջան)

Ստյագայլովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Стягайлівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինո-Բուդսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստյագայլովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 301 մարդ։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սիրենևկա (գյուղ, Նադեժդինսկի շրջան)

Սիրենևկա (ռուս.՝ Сиреневка), գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Նադեժդինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 103 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կժով աղջիկը (քանդակ, Երևան)

«Կժով աղջիկը» բարձրաքանդակ, գտնվում է Երևանում` Աբովյան պուրակից Քանաքեռ տանող ճանապարհի սկզբնամասում, տեղադրվել է 1939 թվականին։ Ընդգրկված է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ՝ Այծեմնիկ Ուրարտու


== Տվյալներ ==
Քանդակը կառուցված է բազալտից, բարձրությունը 1,8 մետր է։


== Պատմություն ==
«Կժով աղջիկը» բարձրաքանդակը տեղադրվել է 1939 թվականին Աբովյան պուրակից Քանաքեռ տանող ճանապարհի սկզբնամասում։ Ըստ նշանակության աղբյուր-հուշարձան է. աղջկա թևի տակ դրված կժից ջուր էր հոսելու. «...Պետք է պատկերացնել, թե ինչպիսի հաճույք կարող է պատճառել ծարաված անցորդին խմելու այդ կենսախինդ աղջկա գրկած կժից հոսող աղբյուրի սառնորակ, զուլալ ջուրը»։ Երկար տարիներ հուշարձանը մատնված է անուշադրության և վերականգնման կարիք ունի, աղբյուրը չի գործում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ինդել (գյուղ, Տերսկի շրջան)

Ինդել (ռուս.՝ Индель), գյուղ Ռուսաստանի, Մուրմանսկի մարզի Տերսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կաբուլի սար

Կաբուլի սար, լեռ է Շարուր գավառում, այժմյան Կարաբաղլար և Կաբուլլի գյուղերի միջև, Կաբուլիից 4 կմ հյուսիս-արևելք։ Բուսազուրկ և ծովի մակարդակից 1125 մ բարձրություն ունեցող սար է։


== Գրականություն ==
Ա. Այվազյան,  Նախիջևան. բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ։
Խենթասար (Սյունիքի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խենթասար (այլ կիրառումներ)Խենթասար, լեռ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Սյունիքի բարձրավանդակում, Քարաշեն գետի աջափնյակում, Վերիշեն գյուղից 3 կմ հյուսիս-արևելք։ Բարձրությունը 2196 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Վրեժ Ոսկանյան

Վրեժ Ոսկանյան (հունվարի 12, 1974(1974-01-12), Ստեփանակերտ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 17, 1993(1993-03-17), Կուսապատ, Թարթառի շրջան, Ադրբեջան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Վրեժ Ոսկանյանը ծնվել է 1974 թ. հունվարի 12-ին Ստեփանակերտում։ Ավարտել է թիվ 3 միջնակարգ դպրոցը։ Շարժման առաջին օրվանից մասնակցել է ցույցերին։ Ծառայել է ականանետային մարտկոցում՝ որպես դասակի հրամանատար, այնուհետև՝ ԿՊՇ-ի 3-րդ գումարտակում։ Մասնակցել է Ջանհասանի, Քյոսալարի, Ասկերանի և Մարտունու շրջաններում մղված մարտերին։ Նա իր խմբով մասնակցել է նաև Մարտակերտի շրջանի ազատագրական մարտերին։ Կիչան գյուղի մոտ վիրավորվել է, դեռ չապաքինված նորից մարտի ելել։ Զոհվել է 1993 թ. մարտի 17-ին Կուսապատում՝ Ջանյաթաղ և Գյուլաթաղ գյուղերի ազատագրման համար մղված մարտում։ Հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» երկրորդ աստիճանի շքանշանով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Ստեփանակերտի քաղաքային գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Շիմոն Հոլոշի

Շիմոն Հոլոշի (նաև Սիմոն Հոլոշի; հունգ.՝ Hollósy Simon, փետրվարի 2, 1857(1857-02-02)[…], Սիգետու Մարմացիեյ, Հունգարիայի թագավորություն, Ավստրիական կայսրություն - մայիսի 8, 1918(1918-05-08)[…], Տյաչև, Ավստրո-Հունգարիա), հայազգի հունգարացի նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիայում (1878-1882), ղեկավարել Մյունխենի գեղարվեստի դպրոցը (1886 թվականից)։ Հունգարական նկարչության ավանդույթները հարստացնելով արևմտաեվրոպական պլենէրային գեղանկարչության նվաճումներով՝ Հոլոշին ստեղծել է ժողովրդի կյանքից վերցված ժանրային պատկերներ, հեղափոխության թեմաներով ստեղծագործություններ («Եգիպտացորենի կեղևահանումը», 1885, «Դրոշակակիրը», 1890-ական թվականներ, «Ռակոցիի երթը» նկարի էսքիզները, 1890-1910-ական թվականներ, երեքն էլ՝ Հունգարիայի ազգային պատկերասրահ, Բուդապեշտ)։ Հոլոշիին աշակերտել են Կ. Ֆերենցը, Յա. Խորման, Վ. Ֆավորսկին, Հ. Շամշինյանը և ուրիշները։ Բուդապեշտում կա Հոլոշիի անունը կրող փողոց։


== Ծանոթագրություններ ==
Վադիմ Պրիստայկո

Վադիմ Պրիստայկո (ուկրաիներեն՝ Вадим Володимирович Пристайко, փետրվարի 20, 1970(1970-02-20), Կիլիյա (քաղաք, Ուկրաինա), Օդեսայի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի քաղաքական գործիչ, դիվանագետ։ 2019 թվականի օգոստոսի 29-ից Ուկրաինայի արտաքին գործերի նախարար։ Ազգային անվտանգության և պաշտպանության խորհրդի անդամ 2019 թվականի մայիսի 31-ից։ 1-ին կարգի արտակարգ և լիազոր դեսպան (2016)։
2019 թվականի մայիսի 22-ից մինչև օգոստոսի 29-ը Ուկրաինայի նախագահի աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալ։ Ուկրաինայի արտաքին գործերի նախարարի առաջին տեղակալ (2017-2019)։
2020 թվականի մարտի 4-ից Եվրոպական և Եվրոատլանտյան ինտեգրման հարցերով Ուկրաինայի փոխվարչապետ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1970 թվականի փետրվարի 20-ին Օդեսայի շրջանի Կիլի քաղաքում։
1994 թվականին ավարտել է Կիևի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը, 1998 թվականին՝ Ուկրաինայի արտաքին առևտրի ակադեմիան (մագիստրոս)։
1993-1994 թվականներին` Էլեկտրոնային նորություններ տեղեկատվական ընկերության համահիմնադիր։
1994-1997 թվականներին՝ Ուկրաինայի արտաքին տնտեսական հարաբերությունների և առևտրի նախարարության Աֆրիկայի, Ասիայի և Խաղաղ օվկիանոսի տարածաշրջանի առևտրատնտեսական հարաբերությունների վարչության պետի տեղակալ, առևտրատնտեսական հարաբերությունների բաժնի պետի տեղակալ։
1997-2000 թվականներին եղել է Ուկրաինայի արտաքին գործերի նախարարության հինգերորդ տարածքային կառավարման ասիական և խաղաղօվկիանոսյան երկրների Ասիայի և Խաղաղօվկիանոսյան երկրների դեպարտամենտի ղեկավարի տեղակալի պաշտոնում։
2000-2001 թվականներին՝ Սիդնեյում Ուկրաինայի գլխավոր հյուպատոսության հյուպատոս։
2001-2002 թվականներին եղել է Ուկրաինայի նախագահի աշխատակազմի արտաքին քաղաքականության գլխավոր տնօրենի գլխավոր խորհրդականը։
2002-2006 թվականներին՝ քաղաքական խորհրդատու, պատասխանատու (2003-2004, 2005-2006) Կանադայում ուկրաինական գործերում։
2007-2009 թվականներին զբաղեցրել է Ուկրաինայի արտաքին գործերի նախարարության ՆԱՏՕ-ի դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալի պաշտոնը։
2009-2012 թվականներին`խորհրդական-դեսպանորդ, ԱՄՆ-ում Ուկրաինայի դեսպանության առաքելության ղեկավարի տեղակալ
2012 թվականի նոյեմբերի 8-ից մինչև 2014 թվականի հոկտեմբերի 29-ը` Կանադայում Ուկրաինայի արտակարգ և լիազոր դեսպան, 2012 թվականի դեկտեմբերի 28-ից մինչև 2014 թվականի հոկտեմբերի 29-ը` ԻԿԱՕ-ում Ուկրաինայի ներկայացուցիչ։ Այս ժամանակ Պրիեստայկոն Մոնրեալի քաղաքային Կոտ դե Նեգե թաղամասի հարևանության խորհրդի անդամ էր։
2014 թվականի դեկտեմբերից՝ Ուկրաինայի արտաքին գործերի փոխնախարար, աշխատակազմի ղեկավար։
2017 թվականից` ՆԱՏՕ-ում ուկրաինական առաքելության ղեկավար։
2019 թվականի հունիսի 11-ին, Ուկրաինայի նախագահ Վլադիմիր Զելենսկին Գերագույն ռադային առաջարկել է Արտաքին գործերի նախարարության ղեկավարի պաշտոնում նշանակել Վադիմ Պրիստայկոյին, սակայն Գերագույն ռադան չի քվեարկել նրա օգտին։
2019 թվականի օգոստոսի 29-ից Ուկրաինայի արտաքին գործերի նախարարը Գոնչարուկի կառավարությունում։ Արտակարգ և լիազոր դեսան (2019)։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու որդի։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիկան

Ռիկան (ռուս.՝ Рыкань), գյուղ Ռուսաստանի Վորոնեժի մարզի Նովոուսմանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 899 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Total

Total, ֆրանսիական ընկերություն։ Հիմնադրվել է 1924 թվականին։ Շտաբ-բնակարանը գտնվում է Փարիզում։ 2009 թվականին ընկերությունը Fortune Global 500 մրցույթում գրավել է վեցերորդ տեղը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը Archived 2015-10-09 at the Wayback Machine.
.sb

.sb, Սողոմոնի կղզիների վերին մակարդակի ազգային դոմենը։ Գրանցման հարցերը կարգավորում է Սողոմոնի կղզիների Ցանցային տեղեկատվություն կենտրոնը։


== Երկրորդ մակարդակի դոմեններ ==
Անսահմանափակ համընդհանուր գրանցում՝

com.sb
net.sbՍահմանափայ գրանցում՝

edu.sb
org.sb
gov.sb


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .sb whois տեղեկություն
.sb գրանցման կայք տեղական գրանցվողների համար Archived 2018-11-29 at the Wayback Machine.
Եկեղեցի Հայաստանյաց

Եկեղեցի Հայաստանյաց, կրոնական և աստվածաբանական հանդես։ Հրատարակվել է 1888 թվականին (Կոստանդնուպոլիս, շաբաթաթերթ) և 1900-1901 թվականներին (Մանչեստր, ամսագիր)։ Խմբագիր՝ Թ․ Զուղայեցի (Իսահակյան)։ Տպագրել է Աստվածաշնչի ուսումնասիրությանը, մեկնաբանությանը և ուսուցմանը նվիրված նյութեր, հոդվածներ հայ եկեղեցու պատմության, օրենքների, ծեսերի և արարողությունների վերաբերյալ, կենսագրական տվյալներ միջնադարի հայ մատենագիրների (Հովհաննես Որոտնեցի, Գրիգոր Տաթևացի և այլն) մասին։ «Եկեղեցի Հայաստանյաց» անդրադարձել է նաև հայերեն ձեռագրերի պատմությանը, պատասխանել կրոնական խնդիրների շուրջ ընթերցողների հարցերին։ 1901 թվականին լույս է տեսել «Հայ եկեղեցի» անունով։
Պերեմերա

Պերեմերա (ռուս.՝ Перемера), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։


== Աշխարհագրություն ==
Գետաբերանը տեղակայված է Սերյոնա գետի ձախ ափին 53 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 24 կմ է, ավազանի տարածքը 137 կմ2։ Պերեմերայի ակունքը գտնվում է արևմուտքում Բաբինինո գյուղի մոտ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Օկա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010100512110000020315
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110002031
Ավազանի կոդը - 09.01.01.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լյուդմիլպոլ

Լյուդմիլպոլ (ուկրաիներեն՝ Людмильпіль), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1870 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լյուդմիլպոլ գյուղում բնակվում էր 78 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,337 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 231,45 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կոտորած Իզբիցայում

Կոտորած Իզբիցայում (ալբ․՝ Masakra e Izbicës; սերբ.՝ Pokolj u Izbici), Կոսովոյի պատերազմի խոշորագույն զանգվածային սպանություններից մեկը։ Պատերազմից հետո Նախկին Հարավսլավիայի միջազգային քրեական տրիբունալը (ՆՀՄՔՏ) պարզել է, որ կոտորածի արդյունքում մահացել է շուրջ 93 Կոսովոյի ալբանացի, հիմնականում` 60-ից 70 տարեկան քաղաքացիական տղամարդիկ։


== Նախապատմություն ==
Կոսովոյի պատերազմի ժամանակ Իզբիցան անվտանգ վայր էր համարվում հարևան շրջաններից Կոսովոյի ալբանացիների թաքնվելու համար, մասամբ` Կոսովոյի Ազատագրության Բանակի ներկայության պատճառով։ Մարտի 27-ին Կոսովոյի հազարավոր ալբանացիներ Դրենիայից հավաքվել էին Իզբիցայում։ Քաղաքացիների մեծ մասը եկել էր ՆԱՏՕ-յի ռմբակոծությունից հետո, երբ Հարավսլավական կառավարական զորքերը սկսել էին գնդակոծել շրջակայքը։


== Սպանություններ ==
Իզբիցա գյուղի հրետակոծությունը սկսվել է մարտի 27-ի գիշերը, երբ առնվազն հիսուն հարավսլավացի զինվորներից, ոստիկաններից և ռազմականացված կազմավորումների ծառայողներից բաղկացած խումբը մտել է գյուղ։ Նրանք քողարկված էին (մուգ կապույտ կամ սև համազգեստներ) և մեծ դանակներ ունեին։ Ոմանք բալակլավա էին կրում, իսկ մյուսների դեմքերը սևացված էին տոնային քսուքով։
Մարտի 28-ին գրեթե բոլոր չափահաս տղամարդիկ գնացել են լեռները` գյուղում թողնելով հիմնականում կանանց, երեխաներին և ծերերին։ Այդ օրը Իզբիցայում հազարավոր մարդիկ կային, գրեթե բոլորը կանայք, երեխաներ ու ծերեր, ընդհանուր առմամբ` մոտ 150 մարդ։ Ազգային անվտանգության ուժերը սպառնացել են սպանել գյուղի բնակիչներին և գումար են պահանջել։ Գումար ստանալուց հետո զինյալները առանձնացրել են տղամարդկանց, կանանց և երեխաների։ Կանայք և երեխաները ուղարկվել են Ալբանիա։ Տղամարդիկ գնդակահարվել են։ Որոշ կանայք և ծերեր նույնպես մահապատժի են ենթարկվել։


== Ռազմական հանցագործություններ ==

Սպանությունը Իզբիցայում հիշատակվել է Նախկին Հարավսլավիայի միջազգային քրեական տրիբունալի (ՆՀՄՔՏ) հետաքննություններում` Սլոբոդան Միլոշևիչի և մյուս ամբաստանյալներին մեղադրանքների մեջ։

Ըստ ԿԱԲկ-ի մարտիկ Սադիկ Ձհեմայլիի տեղեկատվության, որը գրի է առել զոհերի անունները, 142 կոսովցի ալբանացիներ սպանվել են 1999 թվականի մարտի 28-ից մինչև մայիսի 10-ը։ 2009 թվականին ՆՀՄՔՏ-ն խոստովանել է, որ շուրջ 93 մարդ է սպանվել մարտի 28-ին, հիմնականում արական սեռի 60-ից մինչև 70 տարեկան քաղաքացիական անձինք։


== Ծանոթագրություններ ==
Կան (այլ կիրառումներ)

Կան, կարող է վերաբերել՝

Կան - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում
Կան - քաղաք Ֆրանսիայի հյուսիս-արևմուտքում, Ստորին Նորմանդիայի մարզ-կենտրոնըː
Ալեքսանդր Գլեզեր

Ալեքսանդր Գլեզեր (ռուս.՝ Алекса́ндр Дави́дович Гле́зер, մարտի 10, 1934(1934-03-10), Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 4, 2016(2016-06-04), Փարիզ), ռուս բանաստեղծ, արձակագիր, լրագրող, հրատարակիչ, նկարների հավաքորդ։
Ծնվել է Բաքվում, ապրել Ուֆայում։ Ավարտել է Մոսկվայի նավթային ինստիտուտի ինժեներա-տնտեսագիտական ֆակուլտետը, աշխատել է որպես ինժեներ։ 1961 թվականից զբաղվել է գրական աշխատանքով, թարգմանել է վրացի բանաստեղծների 7 գիրք։ Միաժամանակ ակտիվորեն մասնակցել է ոչ պաշտոնական արվեստի կյանքին՝ հավաքելով ժամանակակից կերպարվեստի գործեր։ Մասնակցել է հայտնի «Բուլդուզերային ցուցահանդեսի» (1974) կազմակերպմանը, իսկ ցուցահանդեսը 1975 թվականին փետրվարին ցրելուց հետո արտաքսվել է ԽՍՀՄ-ից։ Մեկնել է Ֆրանսիա, ուր կարողացել է տանել նկարների իր հավաքածուի մի չնչին մասը միայն (500 նկարից 80-ը), մնացած մասը հետագայում տեղափոխվել է դիվանագիտական խողովակներով։
1976 թվականին Գլեզերը Փարիզին մերձակա Մոնժերոնում հիմնել է ժամանակակից ռուսական վտարանդի արվեստի թանգարան (հետագայում իր հավաքածուի հետ նա տեղափոխվել է ԱՄՆ, Նյու Ջերսի)։ Ակտիվորեն զբաղվել է ցուցահանդեսային և հրատարակչական գործունեությամբ։ Հիմնադրել է «Երրորդ ալիք» հրատարակչությունը՝ լույս ընծայելով համանուն ալմանախը (19 համար՝ 1976-1986 թվականներին) և «Ստրելեց» հանդեսը (1984-ից)։ Ս. Պետրունիսի հետ համատեղ կազմել է «Ռուս բանաստեղծներն Արևմուտքում» անթոլոգիան (1986)։ Հեղինակ է ժամանակակից ռուսական արվեստի մասին մի քանի հուշագրային-հրապարակախոսական գրքերի։


== Ալեքսանդր Գլեզերը հայերեն ==
«Հավատարմություն ոչ թե...»; Կարոտախտ; Մերձմոսկովյան տարածք; «Պարզ էր օրը և թախծոտ...»; Էլեգիա, 1917 թվական; «Շրջապատված Վիեննայով գոթական...»; Երեք բանաստեղծություն; «Ամպրոպ չստացվեց։ Բիրտ անձրևը, տես...»; «Ոտաբոբիկ՝ Բոսեով եմ թափառում...»; «Անձրևն անձրև չէ...»: Ռուս այլախոհական պոեզիա, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 108-121։ Թարգմ.՝ Խորեն Գասպարյան։


== Ծանոթագրություններ ==
(4743) Կիկուչի

(4743) Կիկուչի (անգլ.՝ Kikuchi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի փետրվարի 16-ին Տեցույա Ֆուջիի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,267418 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0416 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4932 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1247,08 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,288673 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,87° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4743) Կիկուչի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կիրսթեն Սան

Կիրսթեն Սան (նորվ.՝ Kirsten Sand, նոյեմբերի 27, 1895(1895-11-27), Քրիստիանիա, Նորվեգիա - մայիսի 12, 1996(1996-05-12), Թրոմսյո, Թրոմս, Նորվեգիա), նորվեգացի ճարտարապետ։ 1919 թվականին դարձել է առաջին կինը, ով տեխնիկական կրթություն է ստացել Օսլոյի ճարտարապետության և դիզայնի դպրոցում։ Մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը գործունեություն է ծավալել Օսլոյում, որտեղ նախագծել է մասնավոր տներ։ Հետպատերազմյան շրջանում նախագծեր է ստեղծել Նորվեգիայի հյուսիսում՝ Թրոմսում։


== Կենսագրություն ==
Կիրսթեն Սանը ծնվել է Քրիստիանիայում (այժմ՝ Օսլո), իրավաբան Ավգուստ Նիկոլայ Սանի (1852-1940) և ուսուցչուհի Կոնստանսի ընտանիքում։ Ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո 1915 թվականին ընդունվել է Նորվեգիայի ճարտարապետության և դիզայնի ինստիտուտ և 1919 թվականին դարձել է առաջին կինը, ով ստացել է ճարտարապետի դիպլոմ։
Մի քանի ամիս ռազմական նախագծերի վրա աշխատելուց հետո Սանը Օսլոյում միացել է Ավգուստ Նիլսենի կազմակերպությանը, 1928 թվականին նա բացել է իր սեփական գրասենյակը, որը ղեկավարել է մինչև 1940 թվականը՝ նախագծելով մասնավոր տներ, բնակելի շենքեր և ամառանոցներ Օսլոյում և շրջակայքում։ Հիմնականում ստեղծել է ֆունկցիոնալիստական ոճի կառույցներ։ Հետպատերազմյան շրջանում Սանը ձեռնամուխ է եղել Թրոմսյոյի հյուսիսում ավերված տարածքների վերակառուցման աշխատանքին։ Այս տարածքում նա բնակվել է 1952-1966 թվականներին։

Թրոմսյոյում 1952 թվականին իր համար նախագծել է փորձնական տուն Մելոմվայնում։ Իր ճարտարապետությանը բնորոշ՝ կենտրոնացումը մեծ խոհանոցի վրա է, որը բաց հյուրասենյակի տարածքի մի մասն է կազմում։ Այն վառելափայտի բացօթյա պահեստով սերտորեն կապված է լվացքատան հետ, այդ պատճառով կարիք չկար, որ տունն ունենար նկուղ։ Այն, մասնավորապես, հարմար էր տնային տնտեսուհու համար։
Մահացել է 1996 թվականի մայիսի 12-ին Թրոմսյոյում։ Թաղված է Օսլոյի Vår Frelsers gravlund գերեզմանատանը։


== Պարգևներ ==
Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար մեդալ (ոսկե), 1965
Ծննդյան 100-ամյակի կապակցությամբ Կիրսթեն Սանը դարձել է Նորվեգիայի ճարտարապետների միության պատվավոր անդամ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
"Kirsten Sand. Arkitekt for sin tid": illustrated biography in Norwegian by Elisabeth Seip
Հոնկոնգյան դոլար

Հոնկոնգյան դոլար (նշանը՝ $; կոդը՝ HKD) Հոնկոնգի տարադրամն է։ Այն աշխարհում ութերորդն է ամենաշրջանառվողների ցանկում։ Անգլերենում, այն կրճատ գրվում է դոլարի նշանով՝ $, կամ այլ կերպ HK$: Հոնգ Կոնգի դոլարը տրոհվում է 100 ցենտի։


== Ծանոթագրություններ ==
(3794) Սթենելոս

(3794) Սթենելոս (անգլ.՝ Sthenelos), աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Կարոլին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 5,201082 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 4,4373 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 5,9648 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 4332,5 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,083093 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,07° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3794) Սթենելոս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դիֆիրամբ

Դիֆիրամբ, Դիթիրամբ (հունարեն՝ διθύραμβος - «երգ»), հին հունական երգչախմբային քնարերգության ժանր, ուրախության և գինու աստված Դիոնիսոսին (Բաքոս) նվիրված փառաբանական երգ։
Դիֆիրամբները բուռն խնջույքային բնույթի ժողովրդական հիմներ էիր, որոնք կատարվում էին խմբով, հիմնականում կերպարանափոխված սատիրների կողմից։ Պարերի ու նվագի ուղեկցությամբ կատարվում էր հանդեսների, խաղողի բերքահավաքի, տոների ժամանակ («դիֆերամբ» բառն ինքը Դիոնիսոսի հատկանիշներից է)։ Լայն տարածում է գտնում նաև անհատ բանաստեղծների (Պինդարոս, Արիոն) ստեղծագործության մեջ։ Ք. ա. 7-րդ դարում պոետ Արիոնը դիֆիրամբին գեղարվեստական ձևավորում տվեց, հատկապես երաժշտական մասին։ Ավելի ուշ՝ դիֆիրամբներից սկիզբ է առնում անտիկ ողբերգությունը։ Ք.ա. 5-րդ դարի պոետ Բակքիլիդեսի դիֆիրամբներն իրենց բնույթով մոտ են դրամային, երբեմն ստանում են երկխոսությունների ձև ավլոսի (հին հունական փողային երաժշտական գործիք) նվագակցությամբ և երգչախմբի երգելու հերթագայությամբ։
Նոր եվրոպական գրականության մեջ դիֆիրամբային ձևի վերակենդանացման փորձերը կապվում են Վերածննդի հետ, միայն թե դիֆիրամբի գաղափարը դեռևս 18-րդ դարում լիովին չէր համապատասխանում իր նախնական ձևին։ Իտալիայում դիֆիրամբը վերամշակման է ենթարկվում Բարոկկոյի շրջանում՝ փարթամ ձևերի հանդեպ նրա բնորոշ միտումով (Ֆրանչեսկո Ռեդի «Վակխը Տոսկանայում», Ջիրոլամո Բարուֆալդի «Վակխի հաղթահանդեսը»)։


== Տես նաև ==
Ներբող
Օդա
Հիմն


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Sheibe E. De dithyramborum graecorum argumentis. Lipsiae, 1862.
Pickard-Cambridge A.W. Dithyramb, Tragedy and Comedy. 2nd ed. Oxford, 1962.
Տիտանի հանքանյութեր

Տիտանի հանքանյութեր, տիտանի բնական միներալային առաջացումներ, որոնցից մետաղի կոռոզիան տնտեսապես շահավետ է։
Կարևոր միներալներն են՝ իլմենիտը (43,7–52,8% 
  
    
      
        T
        i
        
          O
          
            2
          
        
      
    
    {\displaystyle TiO_{2}}
  ), ռուտիլը, անատազը և բրուկիտը (94,2–99,0%), լեյկոքսենը (56,3–96,4%), լոպարիտը (38,3–41,0%), տիտանիտը (33,7– 40,8%)։ Տիտանի հանքանյութերի հանքավայրերը լինում են՝ մագմատիկ, էքսոգեն և մետամորֆոգեն։ Մագմատիկ հանքավայրերը կապված են գերհիմքային, հիմքային, ալկալային ապարների հետ և պարունակում են 7– 32% 
  
    
      
        T
        i
        
          O
          
            2
          
        
      
    
    {\displaystyle TiO_{2}}
  ։ Խոշոր մագմատիկ հանքավայրեր հայտնի են Ռուսաստանում, Կանադայում, ԱՄՆ-ում։ Տիտանի հանքանյութերի էքսոգեն հանքավայրերի մեջ տարբերում են․ իլմենիտային և ռուտիլային՝ հողմահարման կեղևում (3–30% 
  
    
      
        T
        i
        
          O
          
            2
          
        
      
    
    {\displaystyle TiO_{2}}
  ), իլմենիտի էլյուվիալ–դելյուվիալ և ալյուվիալ ցրոններ (0,5-25% 
  
    
      
        T
        i
        
          O
          
            2
          
        
      
    
    {\displaystyle TiO_{2}}
  ), իլմենիտի, ռուտիլի առափնյա–ծովային ցրոններ (0,5–35% 
  
    
      
        T
        i
        
          O
          
            2
          
        
      
    
    {\displaystyle TiO_{2}}
  )։ Տիտանի հանքանյութերի հիմնական արդունաբերական տիպն են։ Խոշոր ցրոններ կան Ռուսաստանում, Ավստրալիայում, Հնդկաստանում։ Տիտանի հանքանյութեր, բացի տիտանիցից, սովորաբար պարունակում են երկաթ, վանադիում, Zr, TR, սելեն։
Պտուկի փիրսինգ

Պտուկի փիրսինգ, իրանի փիրսինգի տեսակ։ Այն կարող են ծակել ցանկացած անկյան տակ, բայց սովորաբար արվում է հորիզոնական, կամ ավելի հազվադեպ՝ ուղղահայաց։
Սովորաբար օգտագործվում է մինչև 2.4 մմ (տղամարդկանց համար), և 1.6 մմ (կանանց) տրամագիծը գերազանցող զարդեր։ Օղակն ամրացնելու համար այն պետք է ունենա լայն տրամագիծ. փոքր օղակը կարող է առաջացնել կորություն, տեղաշարժ կամ անցի գջլում։


== Պատմություն ==
Ենթադրվում է, որ տղամարդկանց պտուկների փիրսինգներ արվել են Կարանկավա բնիկ ամերիկացիները, պտուկների կանանց փիրսինգը կիրառվում է Ալժիրում։ Եվրոպայում այն սկսվել է կիրառվել 14-րդ դարում։ Մարդաբան Հանս Փիթեր Դյուրը կանանց փիրսինգի ամենավաղ հայտնի պրակտիկան վերագրում է որպես նորաձևության հայտարարություն Իզաբելլա Բավարացի թագուհու օրոք (1385—1417)։ Մեջբերելով Էդվարդ Ֆուքսին, նա գրում է. «Նորաձևությունը, ի վերջո, հանգեցրեց պտուկների ազատ ցուցադրության համար կարմրաներկերի կիրառությանը, որոնց վրա ամրացվում էին ադամանդե օղակներ կամ փոքրիկ թասակներ, և նույնիսկ նրանից միջով անցկացնում էին ադամանդով զարդարված ոսկե շղթաներ, ամենայն հավանականությամբ ցույց տալու համար երիտասարդ կրծքի առանձգականությունը։ Սակայն այս աղբյուրները դժվար է ստուգել։
Կանանց շրջանում փիրսինգներն առաջացել են վիկտորյական դարաշրջանում՝ 1890 թվականից։ Սակայն պատմաբան Լեսլի Հոլը նշում է, որ այդ պնդումները կարող են նկատելի լինել միայն մի քանի նամակներում, որոնք հրապարակվել են 1899 թվականի ընթացքում «Society» ամսագրում, և որոնք կարելի է դիտարկել միայն որպես էրոտիկ երևակայություն, այլ ոչ թե իրականության նկարագրություն։
1970-ականների վերջին այս պրակտիկան կրկին վերածնվեց Ջիմ Ուորդի միջոցով և ամրապնդվեց գեյ-ԲԴՍՄ-ում և կաշվե ենթամշակույթներում։ 1980-ականների ընթացքում և 1990-ականների սկզբին ժամանակակից պրիմիտիվիստների շարժումը պտուկների փիրսինգն ամրապնդեց որպես մարմնի փոփոխության ձևերից մեկը։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Վերդեն (Արյեժի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վերդեն (այլ կիրառումներ)Վերդեն (ֆր.՝ Verdun), համայնք Ֆրանսիայի Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Լե Կաբան կանտոնի կազմի մեջ (Ֆուա շրջան)։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09328։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 233 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 131 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 87-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 44-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 66,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 62,0 %)։ 87 աշխատունակ բնակիչներից 83-ը աշխատում էին (44 տղամարդ և 39 կին), անաշխատանք էին 4-ը (2 տղամարդ և 2 կին)։ 44 անգործունակ մարդկանցից 6-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 28-ը թոշակառու, 10-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Միջնադարյան ռոմանական եկեղեցի
Ջրաղացի ավերակներ
Souloumbrié գագաթ


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Վերդեն» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-1-28 
«Վերդեն» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-24
Ռիչարդ Փաքլեպպա

Ռիչարդ Փաքլեպպա (1961), նամիբիացի սցենրիստ, կինոռեժիսոր և պրոդյուսեր։


== Կյանք ==
Ծնվել է 1961 թվականին Նամիբիայում։ Փիլիսոփայություն և թատրոն է ուսումնասիրել Մյունխենում, իսկ Քեյպթաունի համալսարանում ստացել է աֆրիկագիտության դոկտորի աստիճան։  1990 թվականից ի վեր Հարավային Աֆրիկայի տարածքում նկարահանել ու թողարկել  է վավերագրական և գեղարվեստական ​​կինոնկարներ։ Ներկայումս բնակվում է Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում։


== Ֆիլմոգրաֆիա ==
Ամենաուժեղ սիրտը, 2005
Անգոլա. Քեզ կարոտում է մեկն, ով քեզ սիրում է, 2006
Անձրևի համը, 2012
Մարմնախաղ, 2013
Արահետներ դեպի ազատություն, 2014
Մեռնել ոսկու համար, 2018


== Հոդվածներ ==
«40,000 աշխատավորի վիճակը Նամիբիայում», Հարավաֆրիկյան աշխատավորական տեղեկագիր, հատոր՝ 13, No. 6, 1988, էջ.15-23


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռիչարդ Փաքլեպպա Internet Movie Database կայքում
Կինը հեռացել է

«Կինը գնացել է» (ռուս.՝ «Жена ушла»), խորհրդային լիամետրաժ գունավոր գեղարվեստական ֆիլմ, որը բեմադրել է ռեժիսոր Դինարա Ասանովան «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում 1979 թվականին  Վիկտոր Արիստովի սցենարով։
Ֆիլմի պրեմիերան ԽՍՀՄ-ում տեղի է ունեցել 1980 թվականի ապրիլին։


== Արտաքին հղումներ ==
Լենինգրադցի Ալեքսանդր Միխայլովիչ Կլյուևը (Չանիտա մականունով), որն աշխղեկ է շինհրապարակում և հարգանք է վայելում ղեկավարության և հեղինակություն՝ ենթակաների շրջանում, իր ընտանեկան կյանքը համարում է կատարյալ։ Բայց նրա կինը՝ Վերան, անսպասելիորեն հեռանում է՝ թողնելով որդուն՝ Վիկտորին։ Ալեքսանդրը անհաջող փորձում է համոզել Վերային վերադառնալ, խոստանում է շտկվել, կնոջ ընկերուհուն՝ Տատյանային, խնդրում է օգնել համոզելու կնոջը, բայց հասկանալով, որ Վերան չի վերադառնա, դիմում է վիրավորանքների և սպառնալիքների։
Ֆիլմի ողջ ընթացքում Ալեքսանդրն ու Վերան փորձում են գտնել հետևյալ հարցի պատասխանը. ինչպես է ստացվել, որ ընտանեկան կյանքն անհնար է դարձել։


== Դերերում ==
Վալերի Պրիբիխով – Ալեքսանդր Միխայլովիչ Կլյուև (մականունը՝ Չանիտա)
Ելենա Սոլովեյ – Վերա Կլյուևա
Միտյա Սավելև – Վիտկա, նրանց որդին
Եկատերինա Վասիլևա – Սոնյա
Ալեքսանդր Դեմյանենկո – Ստեպան
Լիդիա Ֆեդոսեևա-Շուկշինա – Տանյա, կնոջ ընկերուհին
Զինովի Գերդտ – հարևան


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Վիկտոր Արիստով
Բեմադրությունը՝ Դինարա Ասանովայի
Գլխավոր օպերատոր՝ Յուրի Վորոնցով
Գլխավոր նկարիչ՝ Վլադիմիր Սվետոզարով
Կոմպոզիտոր՝ Վլադիմիր Վասիլկով
Երգերի հեղինակ՝ Բուլատ ՕկուջավաԻ սկզբանե նախատեսվել է, որ ամուսնու և կնոջ դերերը կատարելու են Վլադիմիր Վիսոցկին և Մարինա Վլադին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
««Жена ушла»»։ Государственный регистр фильмов։ Министерство Культуры Российской Федерации։ Վերցված է 2014-04-14 
«Жена ушла» Аннотированный каталог фильмов киностудии «Ленфильм» 1918—2003.
«Жена ушла» на сайте «Энциклопедия отечественного кино»
««Жена ушла»»։ Статья։ Онлайн энциклопедия Кирилла и Мефодия։ Վերցված է 2014-04-14
Սամվել Շահգալդյան

Սամվել Սուրենի  Շահգալդյան ապրիլի 1, 1951(1951-04-01), Ախտայի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ, Հայաստանի Հանրապետության Ազգային Ժողովի նախկին պատգամավոր։


== Կենսագրություն ==
Սամվել Շահագլդյանը ծնվել է 1951 թվականի ապրիլի 1-ին Հրազդանի շրջանի Ալափարս գյուղում։ 1987 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ Ստացել է ճարտարագետմեխանիկի որակավորումը։ 1969-1971 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1972-1977 թվականներին աշխատել է Ալափարսի խորհտնտեսությունում տնտեսագետ, 1977-1988 թվականներին Չարենցավանի դարբնոցամամլիչային գործարանում` տնտեսագետ, արտադրամասի պետ, 1988-1991 թվականններին Ավտոբեռնիչների գործարանում` կուսկոմիտեի քարտուղար, 1991-1993 թվականներիին՝ գլխավոր տնօրենի տեղակալ։ 1993-1996 թվականներին եղել է Չարենցավանի ձուլման սարքավորումների գործարանի տնօրեն, իսկ 1996-1997 թվականներին` գործիքաշինական գործարանի տնօրեն, 1997-1998 թվականներին եղել է «Մորճ» ՓԲԸ խորհրդի նախագահ, իսկ 1999-2003 թվականներին եղել է «Արմավտո» ԲԲԸ գլխավոր տնօրեն։
2003 թվականի մայիսի 25-ին ընտրվել է Ազգային Ժողովի պատգամավոր թիվ 43 ընտրատարածքից։ Մինչև 2006 թվականի մայիսի 22-ը եղել է ՕԵԿ և ՕԵ խմբակցության անդամ։ 2006 թվականի մայիսի 25-ից եղել է «Գործարար» պատգամավորական խմբի անդամ, անկուսակցական։ Եղել է Ազգային Ժողովի սոցիալական, առողջապահության և բնության պահպանության հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==
Ծովային թանգարան «Նեպտունեա»

Ծովային թանգարան «Նեպտունեա» (ֆր. Musée Maritime Neptunea) գտնվում է Ֆրանսիայի Լա Ռոշել քաղաքում գտնվող Շալուտիե նավահանգստում (ֆր. Bassin des Chalutiers)։ Ֆրանսիայի ամենահայտնի ծովային թանգարաններից է։


== Պատմություն ==

Լա Ռոշելի նահանգի ծովային թանգարանը հիմնադրվել է 1986 թվականին դժվարությամբ ձեռք բերած ծովային ժառանգությունը պահպանելու համար։ Այդ ժամանակ թանգարանի տնօրենն էր Պատրիկ Շնեպպը։ 1988 թվականին թանգարանի տնօրենի նախաձեռնությամբ այնտեղ է բերվել «Ֆրանսիա -1» օդերևութաբանական հետախուզանավը։ 1989 թվականին թանգարանը ձեռք է բերել օվկիանոսային շոգենավ, որը կառուցվել է 1958 թվականին։ 1995 թվականին Ծովային թանգարանն իրեն տալիս է «Նեպտունեա» անունը, նույն ժամանակահատվածում հիմնվում է գրախանութ։ 1998 թվականին թանգարանի կանոնադրությունը փոխվեց և այն դարձավ պետական արդյունաբերական և առևտրային հաստատություն, իսկ 2001 թվականին այն դարձել է պետական վարչական հաստատություն։ 2008 թվականին Ծովային թանգարանը սկսվեց համարվել քաղաքի թանգարաններից մեկը և դարձավ քաղաքային։
Ծովային թանգարանի ցուցանմուշների շարքում  է Ժակ Իվ Կուստոի «Կալիպսո» հետախուզական նավը։ Այն գտնվում է Շելյուտե նավահանգստում։ Թանգարանի ցուցահանդեսը նվիրված է տարբեր նավերի և օվկիանոսի ուսումնասիրություններին։ Այստեղ այն ուսումնասիրելով կարելի է պարզել, թե ինչպես է գործում հետախուզական օդերևութաբանական նավը։ Թանգարանի ցուցանմուշների թվում է նաև սեյները։
Թանգարանի աշխատանքային գրաֆիկ. ամեն օր՝ ապրիլից մինչև հոկտեմբեր` 10:00-ից 18:30, նոյեմբերից մարտը` 14:00։ Դեկտեմբեր և հունվար ամիսներին թանգարանը փակ է։ Հուլիս, օգոստոս ամիսներին այն բաց է մինչև 19:00։
Մուտքը փակվում է թանգարանը փակվելուց մեկ ժամ առաջ։ Մեծահասակների այցելության մեկ տոմսի արժեքը 9 եվրո է, 4-ից 18 տարեկան անձանց համար տոմսերի գինը 6,5 եվրո է։ Այցելուների որոշ կատեգորիաների համար տրամադրվում է անվճար ընդունելություն։ Կա ընտանեկան տոմս, որի համաձայն ընտանիքի մի քանի անդամ կարող են այցելել թանգարան, որոնցից յուրաքանչյուրը կվճարի 6,5 եվրո։

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Татьяна Бурдакова, Илья Кусый, Е. Левицкая, Марк Сартан, Я. Сартан, Л. Кунявский, Юлия Ларионова, Виктория Бакир, Анна Пожидаева, Виктория Базоева, Е. Громова, Е. Меркулова Франция. — Москва, 2012.
Լյուքսեմբուրգ (քաղաք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լյուքսեմբուրգ (այլ կիրառումներ)Լյուքսեմբուրգ, Լյուքսեմբուրգ Մեծ Դքսության մայրաքաղաքը։ Պետության գլուխը Դուքսն է։ Գտնվում է Ալզետ և Պետրյուս գետերի միախառնման տեղում։


== Անվանում ==
Հիմնադրվել է 963 թվականին որպես առևտրական Lucilinburhus (հին գերմաներեն՝ «փոքր ամրոց») ամրոցի մոտ, որ կառուցել էր կոմս Ջիգֆրիդ I֊ը՝ Ռեյմսից Տրիր տանող հռոմեական հին ճանապարհի վրա։ Քաղաքի իրավունք ստացել է 1244 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Էմմա դը Կոն

Էմմա դը Կոն (ֆր.՝ Emma de Caunes, սեպտեմբերի 9, 1976(1976-09-09), Փարիզի 14-րդ շրջան, Փարիզ), ֆրանսիացի դերասանուհի, ռեժիսոր և սցենարիստ։


== Կյանք և կարիերա ==
Դը Կոնը ծնվել է Փարիզում դերասան, ռեժիսոր Անտուան դը Կոնի և հեռուստատեսության ռեժիսոր Գայել Ռուայեի ընտանիքում։ Նա ամուսնացած է եղել երգիչ Սինկլերի (իսկական անունը Մաթյո Բլան Ֆրանկեր) հետ, որից ունի դուստր՝ Նինան (ծնվել է Փարիզում 2002 թվականին)։
Էմմա դը Կոնի կարիերան սկսվել է դեռևս 13 տարեկան հասակից։ Նրան ֆիլմում նկարելու առաջարկը սիրով արել է իր կնքամայրը՝ Միշել Ռիզեն։ Դերասանուհին հանդես էր գալիս ֆիլմում «Արվին» անունով։ Կոնին դերասանի բակալավրի աստիճան է ստացել 1995 թվականին։
Դը Կոնը նկարահանվել է նաև շատ գովազդային հոլովակներում։ Հենց առաջին դերը «Եղբայրը» (Un frère, 1997) ֆիլմում նրան բերեց Սեզար մրցանակի, որպես լավագույն երիտասարդ դերասանուհի։ Դրանից հետո նկարահանվեցին շատ ֆիլմեր նրա մասնակցությամբ, ինչպիսիք են «Ուղին ազատ է» (La voie est libre), «Կփորձենք լինել միասին» (Restons groupes) և «Հազար կիլոմետր» (Mille bornes)։ 1999 թվականին Էմման ներկայացրեց իր առաջին կարճամետրաժ ֆիլմը՝ «Տիրեզերքի պորտը» (Le nombril de l’Univers)։ Հետո կրկին վերադարձավ դերասանական մասնագիտությանը «Զեղչեր չեն լինի» (Sans plomb), «Թագուհիները» (Princesses) և «Աստերիքսն ու Օբելիքսը։ Առաքելությունը Կլեոպատրա» (Astérix & Obélix: Mission Cléopâtre) ֆիլմերում։ Նրա մասնակցությամբ վերջին ֆիլմերից են՝ «Իմ մայրը» (Ma mere, 2004), «Քնի գիտություն» (The Science of Sleep, 2006), «Սկաֆանդրը և թիթեռը» (Le scaphandre et le papillon), «Միստր Բինը մեկնում է հանգստանալու» (Mr. Bean’s Holiday)։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Emma de Caunes(չաշխատող հղում)(անգլ.) Allmovie կայքում
Նատրիումի անտիմոնիդ

Նատրիումի ծարիրիդ, նատրիումի և ծարիրի երկտար անօրգանական միացություն, քիմիական բանաձևն է՝ NaSb, բյուրեղներ։


== Ստացում ==
Ստանում են ճնշման միջավայրում, ստեխիոմետրիկ քանակներով պարզ նյութերի միահալումից.
  
    
      
        
          
            N
            a
            +
            S
            b
             
            
              
                →
                
                  
                    500
                    
                      o
                    
                  
                  C
                
              
            
             
            N
            a
            S
            b
          
        
      
    
    {\displaystyle {\mathsf {Na+Sb\ {\xrightarrow {500^{o}C}}\ NaSb}}}
  


== Ֆիզիկական հատկություններ ==
Նատրիումի ծարիրիդը իրենից ներկայացնում է մոնոկլինային բյուրեղներ։ Բյուրեղավանդակի a = 0,680 նմ, b = 0,634 նմ, c = 1,248 նմ, β = 117,6°։


== Գրականություն ==
Диаграммы состояния двойных металлических систем / Под ред. Н. П. Лякишева. — М.։ Машиностроение, 2001. — Т. 3 Книга 1. — 972 с. — ISBN 5-217-02843-2
Գինկգո

Գինկգո երկբլթակ (լատ.՝ Ginkgo biloba), գինկոազգիների ընտանիքի միակ պահպանված ներկայացուցիչն է։


== Կենսաբանական նկարագիր ==

Ներկայումս Գինկոն աճեցվում է երկրագնդի շատ բուսաբանական այգիներում, դենդրոպարկերում, տարբեր տիպի դեկորատիվ տնկարկներում։ Գինկոն տերևաթափ խոշոր ծառ է, մոնոպոդիալ ճյուղավորվածությամբ։ Երկտուն է։ Միկրոսպորատերևները պարուրաձև են, իսկ իգական մեգասպորատերևները թմբիկի ձև ունի, երկուական սկզբնակներով։ Փոշոտումը (քամու միջոցով) կատարվում է մայիս-հունիսին, սերմերը հասունանում են հոկտեմբերին։ Միջին երկարակյաց է, ապրում է մինչև 200 տարի։
Տերևաթափ խոշոր ծառեր են, մոնոպոդիալ, առատ ճյուղավորությամբ։ Տերևներն ունեն լայն թիթեղ, որը կազմվել է դիխատոմիական մասերի միաձուլումից։ Երկտուն են։ Առէջները պարուրաձև են, դասավորված են կատվիկի առանցքի վրա։ Մեգասպորատերևիկը թմբիկի ձև ունի և կրում է երկուական սերմնասկզբնակներ, որոնցից նորմալ զարգանում է միայն մեկը։ Փոշոտումը կատարվում է քամու միջոցով։ Ծաղկում է մայիս - հունիս ամիսներին։ Սերմերը հասունանում են հոկտեմբերին։ Արմատային համակարգը պլաստիկ է, հողադիմացկուն։ Ապրում է մինչև 2000 տարի։


== Բազմացում ==
Հայաստանում աճեցվում է Երևանի բուսաբանական այգում, Իջևանի դենդրոպարկում։ Բազմանում է սերմերով, արմատային և ցողունային կտրոններով։ Երևանի կիսանապատային գոտու խիստ ցամաքային կլիմայի պայմաններում տուժում է սառնամանիքներից, սակայն օժտված է բավարար երաշտադիմացկունությամբ։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում աճում է Երևանում և Իջևանում։ Երևանում նախկին բուսաբանական այգու տերիտորիայում 60 տարեկան հասակում բարձրությունը հասնում է 14 մ, բնի հաստությունը' 54 սմ։ Աճում է նորմալ, սաղարթը բավականին գեղեցիկ է, ցրտահարության կամ արևահարության դեպքեր չեն եղել։ Արական նմուշ է։ Երևանի Կոնդ թաղամասում նույնպես աճելիս է եղել գինկգոյի մի այլ խոշոր ծառ, որը պատահաբար կտրել են 1955 թ.: Ներկայումս մասսայական կարգով աճեցվում է Իջևանի դենդրարիում։


== Կիրառություն ==
Երևանի պայմաններում գինկգոն բավականին ցրտադիմացկուն և երաշտադիմացկուն է, վնասատուներով և հիվանդություններով չի վարակվում։ Կանաչապատման մեջ խորհուրդ է տրվում օգտագործել որպես հնագույն և խիստ հետաքրքրական ծառատեսակ, գլխավորապես ուսումնադաստիարակչական նպատակներով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ծառագիտություն, Ժ. Հ. Վարդանյան
Արդեններ (այլ կիրառումներ)

Արդեններ, կարող է վերաբերել՝

Արդեններ - բարձրություն Բելգիայի հարավում, մասամբ Ֆրանսիայում և Լյուքսեմբուրգում
Արդեններ - դեպարտամենտ Ֆրանսիայի հյուսիս-արևելքում, սահմանակից է Բելգիային
(8936) Ջիաննի

(8936) Ջիաննի (անգլ.՝ Gianni), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1997 թվականի հունվարի 14-ին Ֆարրա դ'Իսոնզո աստղադիտարանի կողմից Ֆարրա դ'Իսոնզոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,208522 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9411 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,476 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1198,81 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,300297 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,51° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8936) Ջիաննի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լյուկ վան Վելի

Լյուկ վան Վելի  (հոլ.՝ Loek van Wely, հոկտեմբերի 7, 1972(1972-10-07), Բերնհեյզե, Հյուսիսային Բրաբանդ, Նիդերլանդներ), հոլանդացի շախմատիստ, գրոսմայստեր (1993)։ Հոլանդիայի հավաքականի կազմում մասնակցել է 11 օլիմպիադայի (1992-2012)։ 6 անգամ խաղացել է Եվրոպայի թիմային առաջնություններում (1992-2005)։ 6 անգամ դարձել է Նիդերլանդների չեմպիոն (2000-2005), Եվրոպայի եռակի չեմպիոն Հոլանդիայի հավաքականի կազմում (2001, 2003, 2005):


== Նվաճումներ ==
Նիդերլանդների չեմպիոն՝ 6 անգամ (2000-2005)
Եվրոպայի չեմպիոն՝ 2 անգամ (2001, 2005)


== Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անձնական էջը ՖԻԴԵ-ի կայքում
Անձնական էջը Chessgames բազայում
Անձնական էջը 365chess.com կայքում
Ելույթները շախմատային օլիմպիադաներում


== Ծանոթագրություններ ==
Պրոգրես (գյուղ, Կոբելյակի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊրոգրեսՊրոգրես (ուկրաիներեն՝ Прогрес), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պրոգրես գյուղում բնակվում էր 188 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իմ տարեդարձը

«Իմ տարեդարձը» (ռուս.՝ Мой юбилей), 19-20-րդ դարերի գրող Անտոն Պավլովիչ Չեխովի հումորեսկն է, որը գրվել է 1880 թվականին և առաջին անգամ հրատարակվել է 1880 թվականի հուլիսի 6-ին «Արձակ բանաստեղծ» ստորագրությամբ «Ստրեկոզա» գեղարվեստա-կատակերգական հանդեսի քսանյոթերորդ համարում։ Գրաքննության հանձնաժողովի թույլտվությունը ստացել է հուլիսի 3-ին։

Այս հումորեսկի հեղինակությունն առաջին անգամ հաստատել է Ա. Վ. Կորոտաևը 1838 թվականին։ Պահպանվել է 1881 թվականի հունվարի 17-ի «Ստրեկոզա» հանդեսի խմբագրական նամակը, որով 1880 թվականին երկրորդ գլխի համար ամսագիրը հաշվարկ է կատարել Անտոն Պավլովիչ Չեխովի հետ։
Հումորեսկի գլխավոր հերոսը «ծախսել է» հարյուրավոր փոստային նամականիշներ՝ իր աշխատանքներով նամակներն ուղարկելով Սանկտ Պետերբուրգի տարբեր հայտնի ամսագրերի, որտեղից էլ միայն մերժումներ է ստացել։ Ինքը՝ Չեխովը, ըստ իր խոսքերի, իր գրական կարիերան սկսել է «Ճպուռում», նույնպես ստանալով բացասական պատասխաններ։ Բայց ի տարբերություն հումորեսկի հերոսի, Անտոն Պավլովիչի հրապարակումները կամ բացասական պատասխաններ նշված «Նիվա» (ռուս.՝ «Нива»), «Նևա» (ռուս.՝ «Нева») և «Կայծ» (ռուս.՝ «Огонек») ամսագրերից չեն գտնվել.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
ромов М. П. Примечания // А. П. Чехов. Полное собрание сочинений и писем в тридцати томах / под ред. Н. Ф. Бельчикова. — Москва: Наука, 1983. — Т. 1. — С. 561-562. — 607 с. — 400 000 экз.
Коротаев А. В. Неизвестная шутка А. П. Чехова // Литературный современник : журнал. — 1938. — № 4. — С. 150-151.
Արմեն Նազարյան (ձյուդոիստ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արմեն Նազարյան (այլ կիրառումներ)Արմեն Նազարյան (հունիսի 20, 1982(1982-06-20), Հրազդան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ձյուդոիստ, Եվրոպայի չեմպիոն (2005) և բազմակի մեդալակիր, Հայաստանի բազմակի չենպիոն, Հայաստանի միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (2005)։


== Կենսագրություն ==
Նազարյանը սկսել է սպորտով զբաղվել 1990 թվականից Հրազդանի սպորտի դպրոցում։ Սկզբում Նազարյանը հետաքրքրված էր բոքսով, սակայն 1993 թվականից տեղափոխվել է ձյուդոյի բնագավառ։ 1995 թվականից նրան մարզում էր Կարեն Աբաջյանը։ 2003 թվականին նա դարձել է երիտասարդների մեջ Եվրոպայի չեմպիոն և նվաճել է բրոնզե մեդալ 2003 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում։ Նա նորից դառնում է բրոնզե մեդալակիր 2004 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում և մասնակցում է 2004 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերում։ Նազարյանը նվաճել է ոսկե մեդալ 2005 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում, որը տեղի է ունեցել Ռոտերդամում՝ հաղթելով բոլոր հինգ մենամարտերում, այդ թվում գործող չեմպիոն Լյուդվիգ Պիզչերին Ավստրիայից։ Նազարյանը եղել է առաջին ձյուդոյի Եվրոպայի չեմպիոնը Հայաստանի պատմության մեջ։ Հետագայում ստանձնել է Հայաստանի ձյուդոի հավաքականի գլխավոր մարզիչի պաշտոնը և արդեն որպես մարզիչ հաղթել է Եվրոպայի չեմպիոնի կոչումը`ի շնորհիվ Ֆերդինանտ Կարապետյանի։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեփանոս Ներսիսյանի կտավների ցանկ

Հայ նկարիչ Ստեփանոս Ներսիսյանի գործերը պահվում Են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Սուրբ էջմիածնի Վեհարանում, ԳԱԹ-ում, Վրաստանի արվեստի (Թբիլիսի), Մոսկվայի Արևելքի ժողովուրդների արվեստների թանգարաններում։ Ստորև թվարկված են հայ անվանի նկարիչ Ստեփանոս Ներսիսյանի կտավների ցանկը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուրվականները Կոնեկտիկուտում

Ուրվականները Կոնեկտիկուտում (անգլ.՝ The Haunting in Connecticut), ռեժիսոր Փիթեր Քորնուելի ֆիլմը` լույս տեսած 2009 թվականին։ Ավելի ուշ` 2013 թվականին, դուրս եկավ «Ուրվականները Կոնեկտիկուտում 2. Անցյալի ստվերներ» շարքը, որի հեղինակը Դևիդ Կոգեշալն է։ Չնայած ֆիլմից ստացած մեծ շահույթին ($77,527,732)
` ֆիլմը հիմնականում վատ կարծիքների է արժանացել Metacritic-ի կողմից":


== Դիպաշար ==
Պատմությունը մի ընտանիքի մասին է, որը ստիպված է տեղափոխվել հիվանդանոցին ավելի մոտ, որտեղ ընտանիքի տղա երեխան պետք է բուժվեր քաղցկեղից։ Առանց այդ էլ առկա ֆինանսական և բարոյական ծանրաբեռնվածությանը` նրանք հայտնաբերում են, որ իրենց վերջերս վերանորոգված տունն ունի գորշ գաղտնիքներ։ Տանը գերբնական ուժերի հետ մի քանի հանդիպումներից հետո ընտանիքը դիմում է եկեղեցականի օգնությանը...


== Դերերում ==
Վիրջինիա Մեդսեն` Սարա Քեմբել
Կայլ Հալներ` Մեթ Քեմբել
Սոֆի Նայթ` Մերի Քեմբել
Մարտին Դոնովան` Պիտեր Քեմբել
Տի Վուդ` Բիլի Քեմբել
Էլիաս Կոտեաս` Ռեվերենդ Պոպեսկու
Ամանդա Քրյու` Վենդի


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Կարմեն Ռիդի երեխան իրականում նույնպես ծանր հիվանդ էր իմունային համակարգի քաղցկեղով
«Ուրվականները Կոնեկտիկուտում» ֆիլմը հիմքը իրական պատմություն է։ Իրականում մի ընտանիք 1986 թվականի հունիսի 30-ին Նյու Յորք նահանգից տեղափոխվել է Կոնեկտիկուտ նահանգ, որպեսզի գտնվի հիվանդանոցի կողքին, որտեղ անցկացվում էր ընտանիքի երեխայի բուժումը
Տունը իրականում թաղման բյուրո է եղել։ Դարել Քերնը` նախկին տանտերը, հաստատել է, որ մինչ 1980 թվականի առքը նա մի քանի տասնամյակ շարունակ աշխատել է Hallahan թաղման բյուրոյում
Ֆիլմում պատկերված Իոնան հորինված կերպար է
Կարմեն Ռիդի տղաները իսկապես քնում էին նկուղում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմի պաշտոնական կայքը Archived 2008-10-19 at the Wayback Machine.
Ադադ-շում-իդդին

Ադադ-շում-իդդին (բառ. «Ադադը անուն տվեց»; dIM-MU-SUM-na) — Բաբելոնի արքա կասսիթական հարստությունից, կառավարել է մոտավորապես մ․թ․ա․ 1224 — 1219 թթ․ ։ Չկա ոչ-մի փաստ ապացուցող նրա կապը իր նախորդի Կադաշման-Հարբե Բ-ի կամ Կաշտիլիաշ Դ-ի ընտանիքի հետ։ Նա, հավանաբար, գահընկեց է արվել բաբելոնցիների ապստամբության ժամանակ և փոխարինվել Կաշտիլիաշ Դ-ի որդի Ադադ-շում-ուցուրով։ Հնարավոր է, որ Ադադ-շում-ուցուրը եղել է լոկ ասորեստանյան դրածո գտնվող Թուկուլթի-Նինուրթա Ա-ի իշխանության տակ, սակայն ավելի ուշ բաբելական տիրակալները ճանաչել էին նրա իշխանությունը օրինական։
Կառավարել է 6 տարի։
Ըստ P տարեգրության Ադադ-շում-իդդինի կառավարման ժամանակ տեղի է ունեցել Կիտեն-Խուտրանի էլլամական ներխուժումը։ Անհայտ է, ցանկանում էին բաբելոնցիները այդ տարեգրության մեջ նվազեցնել ասորեստանյան տիրապետության դերը թե, հակառակը, ասորեստանցիներն են ճոխ ներկայացրել իրենց տիրապետությունը։