armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Համլետի երկրաչափ թիթեռ

Համլետի երկրաչափ թիթեռ (լատ.՝ Eupithecia hamleti), երկրաչափ թիթեռների ընտանիքին պատկանող միջատ։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Թիթեռի թևերի բացվածքը 16-17 է, բեղիկները՝ թելաձև։ Առջևի և հետևի թևերը միագույն են, բաց մոխրագույն թեփուկներով պատված։ Երկու զույգ թևերի միջնամասում տեղադրված է մեկական պուտ։ Հետին թևերի միջնապուտը կլորավուն է, իսկ առաջնաթևերինը՝ լայնակի ուղղությամբ ձգված։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանի էնդեմիկ տեսակ է։ Հայտնի է միայն Երևան քաղաքից (կենդանաբանական այգի)։


== Էկոլոգիա ==
Ապրելավայրերը հայտնի չեն։ Թիթեռները թռչում են դեպի լույսի աղբյուր սեպտեմբեր, հոկտեմբեր ամիսներին։
Կենսաբանության այլ մանրամասները հայտնի չեն։


== Պահպանություն ==
Չափազանց սահմանափակ արեալով հազվագյուտ տեսակ է։ Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ։
Հանդիպում է հազվադեպ, հայտնի են եզակի հայտնաբերումներ։
Վտանգման հիմնական գործոնները բացահայտված չեն։
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կաիրատե

Կաիրատե (իտալերեն՝ Cairate), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզում՝ Վարեզե գավառում։
Բնակչությունը 7570 մարդ է։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 664 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 11 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 21050։ Հեռախոսային կոդը՝ 0331։
Կոմունայի հովանավորն է Ամենասուրբ Աստվածածինը։ Տոնը նշվում է հոկտեմբերի 7-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Շանդոնգ Լայոնս

«Շանդոնգ Քինգսթոն Լայոնս» (չին.` 山东黄金金狮, փին.՝ shāndōng huáng jīn jīn shī, անգլ.` Shandong Kingston Lions), չինական պրոֆեսոնալ բասկետբոլային ակումբ, որն հանդես է գալիս Չինաստանի բասկետբոլի ասոցիացիայի (CBA) հյուսիսային դիվիզիոնում։ Տեղակայված է Ցզինան քաղաքում (Շանդոնգ երկրամաս), սակայն որոշ հանդիպումներ անցկացվում են Լինյի քաղաքում։ Տան հանդիպումներն ակումբն անցկացնում է «Շանդոնգ արենա» մարզապալատում։
Ակումբն հիմնադրվել է 1995 թվականին։ Սկզբնապես կրել է «Շանդոնգ Ֆլեյմինգ Բուլս» (山东火牛) անվանումը
Թիմն իր հիմնադրումից ի վեր նշմարելի ձեռքբերումների չի հասել, 2005–06 մրցաշրջանում ունենալով մինչ օրս բարձրագույն ցուցանիշը՝ հյուսիսային դիվիզիոնի 5-րդ հորիզոնականը։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
(7660) 1993 VM1

(7660) 1993 VM1, աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի նոյեմբերի 5-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,909963 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,6427 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,1772 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 964,13 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,373393 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 23,15° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7660) 1993 VM1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լիդիա Սեյֆուլինա

Լիդիա Նիկոլաևնա Սեյֆուլինա (ռուս.՝ Ли́дия Никола́евна Сейфу́ллина, մարտի 22 (ապրիլի 3), 1889 կամ մարտի 23, 1889(1889-03-23), Օրենբուրգ, Ռուսական կայսրություն և Չելյաբինսկ, Օրենբուրգի մարզ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 25, 1954(1954-04-25), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային գրող։ 
Պարբերաբար տպագրվել է 1917 թվականից։ Սեյֆուլինայի վիպակներն ու պատմվածքները, որոնք համարվում են սովետական ռեալիստական արձակի անդրանիկ ստեղծագործություններից («Իրավազանցները», 1922, «Բուսահող», 1922, «Վիրինեա», 1924, «Գինետուն-Կայեն», 1925 և այլն), փորձել են պատկերել պատկերել կյանքի ճշմարտությունը, ժողովրդական զանգվածների պայքարը Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի (1918—20) տարիներին, հին կենցաղի վերափոխումը։ «Վիրինեա»-ի մոտիվներով ստեղծվել է համանուն պիես (1925, Վ․ Պրավդուխինի հեղինակակցությամբ), որը բեմականացվել է խորհրդային ու այլ թատրոններում։ Հետագա ստեղծագործություններից առանձնանում են «Սեփականություն» (1933), «Տանյա» (1934) պատմվածքները, «Նատաշա» (1937) պիեսը, «Հարազատ երկրում» (1946) վիպակը։ 
Պարգևատրվել է աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Միքայել Մազմանյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մազմանյան (այլ կիրառումներ)Միքայել Դավթի Մազմանյան (նոյեմբերի 9 (21), 1899, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 29, 1971(1971-10-29), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ճարտարապետ, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1959), ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1968)։


== Կենսագրություն ==
1918 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցը։ 1921 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի Վխուտեմասը, ավարտել Վխուտեինը (1929)։ 1916 թվականին Անիում Նիկողայոս Մառի ցուցումներով պատճենահանել է Տիգրան Հոնենցի եկեղեցու որմնանկարները։ Մասնակցել է Հայ արվեստագետների միության Թիֆլիսում կազմակերպված առաջին (1917) և երկրորդ (1919) ցուցահանդեսներին։


== Ստեղծագործական աշխատանք ==
Կարո Հալաբյանի հետ 1924 թվականին Երևանում ձևավորել է բեմադրություններ (Լունաչարսկու «Կարմիր դիմակ», Դերենիկ Դեմիրճյանի «Քաջ Նազար» պիեսների ներկայացումները Հայաստանի Առաջին պետթատրոնում), կատարել թարգմանություններ (Պլեխանովի «Գեղարվեստը և հասարակական կյանքը», և այլն)։ 1929-1932 թվականներին՝ Մոսկվայում ՎՕՊՐԱ-ի, Երևանում՝ ՕՊՐԱ-ի հիմնադիր անդամներից։ 1930-1935 թվականներին եղել է Երևանի շինարարական ինստիտուտի առաջին տնօրենը, 1932-1937 թվականներին, միաժամանակ՝ «Գիպրոգոր» նախագծային բյուրոյի ճարտարապետական արվեստանոցի ղեկավար (Գևորգ Քոչարի հետ), 1954 թվականից՝ Երքաղխորհրդի գործկոմի, 1958-1970 թվականներին՝ Երևաննախագիծ ինստիտուտի ճարտարապետական հատակագծային արվեստանոցների ղեկավար, 1957-1971 թվականներին՝ Ս. Էջմիածնի Մայր աթոռի ճարտարաշինարարական հանձնաժողովի նախագահ։ Կազմել է բարդ ռելիեֆի վրա տեղադրված Կապանի (1930, նաև Բանավանի կառուցապատումը), Նորավանի, Սիսիանի, Տաթևի, Շինուհայրի, Վանաձորի (1934-1937), Ալավերդիի (1929-1930 և Գյումրիի (1932-1937) գլխավոր հատակագծերը։
Միքայել Մազմանյանի նախագծերով (համահեղինակների հետ) Երևանում կառուցվել են՝

Կառուցողների ակումբը (1928-1929, այժմ՝ Ռուսական թատրոն և Ֆիզկուլտուրայի կոմիտե)
Պետապի տունը (1930)
Երջրէկի բնակելի («Շախմատաձև») տունը (1930-1932)
Կենտրոնական հանրախանութը (1936-1937)
Գրապալատի համալիրը (1935-1940, շինարարությունն ավարտվել է 1960 թվականին)
Աջափնյակ բնակելի թաղամասը (1955-1965)1939 թվականին պարտադրված տեղափոխվել է ԽՍՀՄ ծայրագույն հյուսիս, որտեղ մինչև 1954 թվականը Գևորգ Քոչարի հետ նախագծել ու ստեղծել է բևեռային առաջին քաղաքների՝ Նորիլսկի և Դուդինկայի գլխավոր հատակագծերը։
Միքայել Մազմանյանի գլխավորությամբ մշակվել են Երևանի տարբեր թաղամասերի (1955-1969), Կենտրոնի մանրամասն հատակագծման (1967-1968) նախագծերը, 1 միլիոն բնակչի համար գլխավոր հատակագիծը (1971)։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Անահտական լեռնանցք

Անահտական լեռնանցք (Սարդարի աղբյուրի լեռնանցք), լեռնանցք Մեծ և Փոքր Մասիսների միջև՝ Ակոռի գյուղի մոտ՝ ծովի մակարդակից 2727 մ բարձրության վրա։ Թամքոցաձև քարքարոտ մակերևույթը տեղ-տեղ ծածկված է թփուտամացառուտներով։ Կան ստորերկրյա ջրերի ելքեր։ Անահտական լեռնանցքով է անցնում Երևան-Մակու ճանապարհը։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Անվանումն առաջացել է վաղ անցյալում այստեղ գտնված Անահիտ աստվածուհու տաճարի անունից։ Եղել է Երևանի խանության կառավարիչների՝ սարդարների ամառանոց (այստեղից՝ նրա 2-րդ անվանումը)։
Սուուկսու

Սուուկսու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ադաենի (հնագույն երկիր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ադաենի (այլ կիրառումներ)Ադաենի, (հին ասորերեն «Adaeni») հնագույն երկիր, Նաիրի երկրիի հյուսիսում այն 23 երկրներից մեկը, որոնց թագավորներին Թիգլաթպալասարը մ.թ.ա. 1114 թվականին արշավանքով ենթարկել էր իր իշխանությանը։ Որոշ գիտնականներըը թույլ է տվել բոլորովին քմահաճ աշխարհագրական նույնացումներ Օտենե անվանման հետ։ Դա ամբողջովին անհիմն  թաղքությունն է։ Թիգլաթպալասարն իր արշավանքի ընթացքում նվաճած երկրների շարքում հիշատակում է Ադաենի։


== Ծանոթագրություններ ==
Տեղերի վանք

Տեղերի վանք, հայ առաքելական վանական համալիր Հայաստանի Հանրապետության Արագածոտնի մարզի Տեղեր գյուղում։ Ընդգրկված է Տեղերի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։


== Պատմություն ==
Համաձայն գավթի մուտքի ճակատակալ քարի արձանագրության՝ կառուցել է Արարատյան կողմնակալության կողմնակալ իշխանաց-իշխան Վաչե Ա Վաչուտյանի կինը՝ Մամախաթունը, իսկ ճարտարապետը եղել է Աղբայրիկ վարդպետը։ Բաղկացած է Սուրբ Աստվածածին եկեղեցուց, գավթից, պաշտպանական պարսպից։


== Ճարտարապետություն ==


=== Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի ===
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին ըստ գմբեթի թմբուկի հարավային կողի վրա պահպանված արձանագրության կառուցվել է 1213 թվականին։ Պատկանում է գմբեթավոր սրահատիպ եկեղեցիների տիպին։ Ունի ներքուստ խաչաձև, չորս անկյուններում երկհարկ ավանդատներով, արտաքուստ ուղղանկյուն հորինվածք։ Եկեղեցին առանձնանում է ճարտարապետական զուսպ ոճով։ Համալիրը կառուցված է ոչ մեծ բլրի վրա, մուգ մոխրագույն բազալտից։


=== Գավիթ ===
Եկեղեցուն արևմուտքից կից է գավիթը (ըստ սյուներից մեկի վրա պահպանված արձանագրության շինարարությունը տևել է 11 տարի և ավարտվել 1232 թվականին)։ Այն իր չափերով գերազանցում է եկեղեցուն։ Սկզբունքային նորություն և բացառիկ երևույթ են գավթի ծածկի վրա հյուսիսարևմտյան և հարավարևմտյան անկյուններում առկա գմբեթավոր մատուռները (մուտքերը բացվում են գավթի ծածկի վրա), որոնք խիստ յուրօրինակ ուրվագիծ են հաղորդում կառույցին։ Երկրորդ հարկի այդ մատուռներն անմիջականորեն առնչվում են գավթում թաղված ննջեցյալների հիշատակի հավերժացման հետ և զուգահեռներ ունեն այդ դարաշրջանում զգալի տարածում գտած երկհարկ դամբարան-եկեղեցիների ընդհանուր հորինվածքի հետ։
Պաշտպանական նկատառումներից ելնելով՝ վանքը պարսպապատվել է։ 1468 թ. Սարգիս Բյուրականցու կողմից վերակառուցվել է, XVIII դ. վերջում վերանորոգվել է։
Վանքը մեծապես վնասվել է 1949 թվականի երկրաշարժից։ Նոր վերանորոգումներ են կատարվել 1950-1953 թթ. և 1975-1976 թթ.։
Տեղեր գյուղը հնում հռչակված է եղել իր շրջակայքում աճող դեղաբույսերով և անվանվել էր Դեղեր։ Վանքի պատերի մոտ մինչ օրս կանգուն է հին դղրատան շինությունը, որտեղ ապաքինվում էին հայ փառապանծ մարտիկները։


== Գրականություն ==
Հարությունյան Վ., Հայկական ճարտարապետության պատմություն, Ե., 1992։
Բարխուդարյան Ս., Միջնադարյան հայ ճարտարապետներ և քարգործ վարպետներ, Ե., 1963։
Պետրոսյանց Տիգրան, Վաչուտյաններ, Ե., 2001:


== Ծանոթագրություններ ==
Խանջի-Գազլո

Խանջի-Գազլո (վրաց.՝ ხანჯი-გაზლო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Մառնեուլի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 290 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մառնեուլից հեռու է 35 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 380 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պելլու (այլ կիրառումներ)

Պելլու անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Պելլու - գյուղ Էստոնիայի Սաուե շրջանի կազմում։
Պելլու - գյուղ Էստոնիայի Սաառե շրջանի կազմում։
Հակոբ Երիցյան

Հակոբ Երիցյան (մայիսի 20, 1915(1915-05-20), Տրապիզոն, Օսմանյան կայսրություն - հունիսի 26, 2002(2002-06-26), Երևան, Հայաստան), հայ վինագործ։
Վինագործ Սամվել Երիցյանի հայրն է։


== Կենսագրություն ==
Հակոբ Երիցյանը ծնվել է Տրապիզոնում։ Վինագործություն սովորել է վարպետ Շահեն Երիցյանի Ղանթարի արհեստանոցում։ 1930 թվականից եղել է Հրատպետկոմի ենթակայությամբ գործող արհեստանոցի վարպետ, որտեղ էլ ձեռք է բերել հմուտ մանդոլին պատրաստողի համբավ։ 1933-1935 թվականներին եղել է «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի լուսանկարիչը։ Առաջին ջութակը պատրաստել է 1938 թվականին՝ Պետօպերայի ջութակահար Լիպարիտ Առաքելյանի պատվերով։ 1941-1945 թվականներին մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ») գործողություններին։ 1946-1951 թվականներին աշխատել է Երևանի կենտրոնական ունիվերմագում՝ որպես երաժշտական նվագարանների բաժնի վարիչի տեղակալ։ 1956 թվականին առաջին անգամ մասնակցել է Մոսկվայում կայացած համամիութենական մրցույթին, որտեղ նրա ներկայացրած ջութակն արժանացել է խրախուսական մրցանակի։ 1963 թվականին պատրաստել է 30 սազ Բաքվի Գագարինի անվան մշակույթի տան պատվերով։ 1965 թվականին եղել է Երևանի Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանի լարային գործիքների վերանորոգման պրակտիկ պարապմունքների ուսուցիչ։ Հայտնի է եղել որպես դասական նվագարաններ վերանորոգող վարպետ։
1960-1980-ական թվականներին ստեղծել է ազգային այնպիսի նվագարաններ, որոնք ոչ միայն հնչողությամբ, այլև առանձնանում են նախշաձևի կատարման մանրանկարչական վարպետությամբ։ Ստեղծել է քանոն, որն ուներ ոչ թե 24, այլ 26 լարանի հնչյունաշար։ Սարդարապատի ազգագրական թանգարանում 1974 թվականին, շուրջ մեկ տարի, ցուցադրվել են վարպետի պատրաստած ժողնվագարաններից մի քանիսը։ Գործերից առանձնանում է նաև ընկուզենու ամբողջական փայտից պատրաստած քամանչան։ Վինագործի անունն իր տեղն է գտել Բրյուսելում Կլոդ Լեբեի 1985 թվականին հրատարակած անթոլոգիայի 3-րդ հատորում։
Ստեղծել է 20 ջութակ, 10 ալտ, 100 քանոն, 80 մանդոլին, 30 սազ, 10 ուդ, 5 քամանչա, 3 թառ, 1 սանթուր։ Գերմանիայի Այզենախ քաղաքի Բախի տուն-թանգարանում է գտնվում Երիցյանի պատրաստած քանոնը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հակոբ Երիցյան
Էյվազա

Էյվազա, գյուղ պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։


== Բնակչություն ==
1915 թվականին ուներ 113 տուն հայ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լատինական Միություն (միջազգային կազմակերպություն)

Լատինական Միություն, Ռոմանական լեզվաընտանիքի պատկանող երկրների միություն է, որի նպատակն է միավորել ամբողջ աշխարհի ռոմանախոս երկրներին։ Լատինական Միությունը հիմնադրվել է 1954 թվականին Իսպանիայի մայրաքաղաք Մադրիդում։ Վերջնական տեսքի է բերվել անդամ երկրների ցանկը 1983 թվականին։ Այս ընթացքում անդամ երկրների թիվը աճել է 12-ից հասնելով 36-ի։
Անդամները վերցված են Եվրոպա, Աֆրիկա, Հարավային և Հյուսիսային Ամերիկա և Ասիայի խաղաղօվկիանոսյան մասերից։ Կազմակերպության գերագույն շտաբը գտնվում է Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզում։


== Պաշտոնական անվանում ==
Կազմակերպության պաշտոնական անվանումը. իսպ.՝ Unión Latina, պորտ.՝ União Latina, ֆր.՝ Union Latine, իտալերեն՝ Unione Latina, ռումիներեն՝ Uniunea Latină и կատ.՝ Unió Llatina։


== Անդամներ ==


=== Իսպաներեն ===


=== Պորտուգալերեն ===
Աղասի Մանուկյան

Աղասի Մանուկյան (մարտի 27, 1967(1967-03-27), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 19, 2018(2018-03-19), Միչիգան, ԱՄՆ), խորհրդային և հայ հունահռոմեական ոճի ըմբիշ, Եվրոպայի առաջնության կրկնակի արծաթե մեդալակիր (1994, 1995), աշխարհի գավաթակիր (1988), աշխարհի չեմպիոն (1993), ԽՍՀՄ միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (1987)։


== Կենսագրություն ==
Աղասի Մանուկյանը ծնվել է 1967 թվականի մարտի 27-ին Լենինականում։ Ըմբշամարտով սկսել է զբաղվել 1977 թվականից՝ Արամ Սարգսյանի ղեկավարությամբ։ 1987 թվականին հաղթել է Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությունում։ 1988 թվականին եղել է ԽՍՀՄ ազգային հավաքականի անդամ և նրա կազմում դարձել Աշխարհի առաջնության գավաթակիր։
Հայաստանի անկախացումից հետո հանդես է եկել Հայաստանի ազգային հավաքականի կազմում։ 1993 թվականին Ստոքհոլմում նվաճել է աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսը։ Եզրափակչում հաղթել է ռուս հայտնի ըմբիշ, աշխարհի և Եվրոպայի երկակի չեմպիոն Ալեքսանդր Իգնատենկոյին։ Այդ հաջողության շնորհիվ նա պատմության մեջ մտավ որպես առաջին ըմբիշ և երկրորդ մարզիկը (բռնցքամարտիկ Նշան Մունչյանից հետո), ով, հանդես գալով անկախ Հայաստանի դրոշի ներքո, դարձավ աշխարհի չեմպիոն։
Հետագայում Աղասի Մանուկյանը երկու անգամ դարձել է Եվրոպայի առաջնության մրցանակակիր, մասնակցել Ատլանտայի օլիմպիական խաղերին։ 1996 թվականին ավարտել է իր մարզական կարիերան և սկսել զբաղվել մարզչական գործունեությամբ։ 1998–1999 թվականներին եղել է Հայաստանի երիտասարդական հավաքականի գլխավոր մարզիչ։ 2001–2004 թվականներին աշխատել է Շիրակի մարզի Սպորտկոմիտեում։ 2006 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ։ 2011 թվականից աշխատել է Մարքեթի (Միչիգան նահանգի) Օլիմպիական կրթական կենտրոնում։
Վախճանվել է ԱՄՆ-ում երկարատև հիվանդությունից հետո, 50 տարեկանում։


== Ընտանիք ==
Միքայել Ցոլակի Մանուկյան (ծն. 1964) - եղբայրը, խորհրդային հունահռոմեական ոճի ըմբիշ, աշխարհի և Եվրոպայի (1984) երիտասարդական առաջնության չեմպիոն։
Սամվել Ցոլակի Մանուկյան (ծն. 1974) - եղբայրը, խորհրդային հունահռոմեական ոճի ըմբիշ, Հայաստանի չեմպիոն, Օլիմպիական խաղերի մասնակից (1996)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.fila-official.com/index.php?option=com_database&act=ficheLutteur&Itemid=&id_lutteur=A33BD3D2F186489F99E85E644E191EC1&filtre_pays=&lettre=M&recherche_lutteur=&lang=en(չաշխատող հղում)
Անի Ամիրյան

Անի Ամիրյան (սեպտեմբերի 19, 1984(1984-09-19), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ լրագրողուհի, երգչուհի։


== Կենսագրություն ==
Անի Ամիրյանը ծնվել է 1984 թվականի սեպտեմբերի 19-ին՝ Երևան քաղաքում։ Անիի եղբայրը հաղորդավար Արտավազդ Ամիրյանն է, ամուսինը՝ դերասան, պարող Ստեփան Ղամբարյանը։
Միջնակարգ կրթությունը ստացել է Աղասի Խանջյանի անվան թիվ 53 դպրոցում, որից հետո՝ 2001-2004 թվականներին ուսումը շարունակել է  է Հայաստանի Երգի պետական թատրոնի վոկալի բաժնում։ Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի կուլտուրայի ֆակուլտետի մասսայական հանդիսությունների ռեժիսուրայի բաժին ավարտել է 2006 թվականին։
2005-2008 թվականներին Անի Ամիրյանը եղել է «Հեքիաթների մոլորակ» մանկական հաղորդաշարի հեղինակն ու վարողը։ 2007 թվականին աշխատանքի է անցել «Երևան» ռադիոկայանում, եղել է լրատվական խմբագիր և մեկնաբան, հետագայում` ծրագրերի ղեկավար։ 
Հանդես է եկել նաև որպես երգչուհի, ձայնագրել մի քանի երգ, դուետներ և թողարկել մեկ տեսահոլովակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ԱՅՍՊԵՍ ՈՒՂՂԱԿԻ ՍՏԱՑՎԵՑ
Գուշակիր մեղեդին - Անժելա Բարխուդարյան, Նառա Թումասյան, Անի Ամիրյան
Հարսանեկան ֆոտոալբոմ. Անի Ամիրյան և Ստեփան Ղամբարյան
Անի և Ստեփան
Տրետնիցա (գետ)

Տրետնիցա (ռուս.՝ Третница), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կիրովի և Կոստրոմայի մարզերում Շաբալինսկի և Պոնազիրևսկի շրջաներում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նեյա գետի ձախ ափին՝ 61 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։
Գետի ակունքը սկիզբ է առնում Պոնազիրևո գյուղից 13 կմ հարավ-արևելք Կիրովի մարզում, ապա հոսում է Կոստրոմայի մարզում։ Գետը հոսում է հյուսիս-արևմուտք, անմարդաբնակ անտառային վայրում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վետլուգա, գետի ենթաավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։ Գետի ավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010400112110000042018
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110004201
Ավազանի կոդը - 08.01.04.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Անահիտ Սիմոնյան

Անահիտ Սիմոնյան (հունիսի 23, 1987(1987-06-23), Սուրգուտ, Խանտի-Մանսիական Ինքնավար Շրջան, Տյումենի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ փոփ երգչուհի։


== Կենսագրություն ==
Հաճախել է Սուրգուտի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցը։ Ուսման հետ զուգընթաց 7 տարի հաճախել է «Էներգետիկ» մշակույթի տան «Ջեմ» վոկալ ստուդիա։ Ելույթներ է ունեցել Նեֆտեկումսկի, Սուրգուտի, Խանտի-Մանսիյսկի բազմաթիվ երաժշտական մրցույթներին։


== Երաժշտական գործունեություն ==
2004 թվականից տեղափոխվել է Երևան և ընդունվել Հայաստանի Երգի պետական թատրոն։
Երաժշտական կարիերան սկսել է 2006 թվականից, երբ թողարկել է իր առաջին՝ «Իմ Հայաստան» տեսահոլովակը։ Անահիտը մասնակցել է Նեֆտեկումսկի, Սուրգուտի, Խանտի-Մանսիյսկի բազմաթիվ երաժշտական մրցույթների։ 2011 թվականին թողարկել է առաջին՝ «Աստա Լա Վիստա» ձայնասկավառակը։ Համագործակցություններ է ունեցել Մանե Հակոբյանի, Ռիչարդ Մադլենյանի, Հայկոյի և այլ երգահանների հետ։
2007 թվականին ընդունվել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիան, իսկ 2009 թվականին մասնակցել է Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերության «Երկու աստղ» երաժշտական նախագծին, ապա՝ Արցախում անցկացված «Ընծա» համահայկական երաժշտական մրցույթին և զբաղեցրել 1-ին տեղը։


== Մրցանակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Գիրարդոտա

Գիրարդոտա (իսպ.՝ Girardota), քաղաք և մունիցիպալիտետ Կոլումբիայի հյուսիսում ՝ Անտիոկիա դեպարտամենտում։ Այն Մեդեյլինի քաղաքային ագլոմերացիայի մի մասն է։


== Պատմություն ==
Բնակավայրը, որից քաղաքը հետագայում աճել է, հիմնադրվել է 1620 թվականին։ Կիրարդոտա մունիցիպալիտետը 1833 թվականին առանձնացվել է առանձին վարչական միավորի։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը գտնվում է դեպարտամենտի կենտրոնական մասում ՝ Փորս գետի աջ ափին, Մեդեյլինից մոտավորապես 13 կիլոմետր հյուսիս-արևելքում։ Բացարձակ բարձրությունը ծովի մակարդակից 1426 մետր է։
Գիրարդոտայի քաղաքապետարանը հյուսիսում սահմանակից է Սան Պեդրո դե լոս Միլագրոսի և Դոնմաթիասի մունիցիպալիտետներին, արևելքում ՝ Բարբոսայի և Սան Վիսենտեի մունիցիպալիտետներին, հարավում ՝ Գուարնիի մունիցիպալիտետին, արևմուտքում ՝ Կոպակաբանայի մունիցիպալիտետին։ Քաղաքապետարանի տարածքը 78 կմ² է։


== Բնակչություն ==
Ըստ Կոլումբիայի վիճակագրության ազգային վարչակազմի, 2012 թվականին քաղաքի ևմունիցիպալիտետի համատեղ բնակչությունը կազմել է 50.573 մարդ։ Մունիցիպալիտետի բնակչության դինամիկան ըստ տարիների. Կաղապար. Բնակչություն 
Ըստ 2005 թվականի մարդահամարի տվյալների, տղամարդիկ կազմել են Գիրարդոտայի բնակչության 49% -ը, կանայք `համապատասխանաբար 51%։ Ռասայականորեն, սևամորթները, մուլաթաները կազմել են քաղաքի բնակչության 73.4% -ը։ Սպիտակամորթներն ու մետիսները `26,6%։ Գրագիտության մակարդակը ողջ բնակչության համար կազմել է 92.9%:


== Տնտեսություն ==
Գիրարդոտայի տնտեսությունը հիմնված է գյուղատնտեսական արտադրանքի, ինչպես նաև խեցեղենի և արհեստական ​​մանրաթելերի արտադրության վրա։
Մունիցիպալիտետի և քաղաքային ձեռնարկությունների ընդհանուր թվի 57.3% -ը առևտրային ձեռնարկություններ են, 32.3% -ը ՝ ծառայություններ մատուցող ձեռնարկություններ, 9,6% -ը ՝ արդյունաբերական ձեռնարկություններ, 0,8% -ը տնտեսության այլ ոլորտների ձեռնարկություններ են։


== Կրոն ==
Քաղաքը Գիարդոտայի եպիսկոպոսության կենտրոնն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Արյունահոսող պողպատ (ֆիլմ)

«Արյունահոսող պողպատ» (չինարեն՝ 机器之血), ռեժիսոր և սցենարիստ Լեո Չժանի չինական գիտաֆանտաստիկ թրիլերը։ Գլխավոր դերերում հանդես են եկել Ջեքի Չանը, Թես Հոբրիչը և Կալեն Մուլվեյը։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2017 թվականի դեկտեմբերի 22-ին։ Սա Չանի կարիերայում առաջին գիտաֆանտաստիկ ֆիլմն է։


== Սյուժե ==
Հատուկ նշանակության փորձառու գործակալը պայքարում է երիտասարդ կնոջը կազմակերպության չարագույժներից պաշտպանելու համար։ Միաժամանակ նա զգում է հատուկ կապ այդ կնոջ հետ, կարծես թե նրանք արդեն հանդիպել են այլ կյանքում։


== Դերերում ==
Ջեքի Չան - Լին Դուն
Շոու Լո - Լի Սեն
Նանա Օույան - Նենսի
Թես Հոբրիչ - սևազգեստ կին
Կալեն Մուլվեյ - Էնդրյու
Էրիկա Սյահոու - Սյաո Սու (Սյուզան)
Դեմիեն Հարվի - Ռիք Ռոջերս
Քեյթլին Բոյե - թմրամոլ
Դեյվիդ Թորոք - սևազգեստ տղամարդ


== Արտադրություն ==
2016 թվականի հունիսին «Village Roadshow Pictures Asia» և «Heyi Pictures» ընկերությունները հայտարարեցին Ջեքի Չանի գլխավոր դերակատարմամբ գիտաֆանտաստիկ թրիլերի համատեղ արտադրության և ֆինանսավորման մասին, որի ռեժիսորն ու սցենարիստը պետք է լինի Լեո Չժանը։ Հուլիսի 27-ին հայտարարվեց ֆիլմի դերասանական կազմը, որում ընդգրկված էին Թես Հոբրիչը, Կալեն Մուլվեյը, Նանա Օույան, Էրիկա Սյահոուն և Շոու Լոն։
Հիմնական նկարահանումները սկսվեցին 2016 թվականի հուլիսի 20-ին Ավստրալիայի Սիդնեյ քաղաքում։ Սիդնեյում նկարահանումների ժամանակ Չանն իր հարցազրույցներից մեկում պատմել է ֆիլմում իր մասնակցության պատճառների մասին․ 

Նկարահանումների հաջորդ երկու փուլերն անցել են Թայբեյում և Պեկինում։ Նկարահանումներն ավարտվել են 2016 թվականի դեկտեմբերի 7-ին, ինչի մասին հայտնել է դրանց մասնակից կասկադյորներից մեկը։


== Քննադատություն ==
«Rotten Tomatoes» կայքում ֆիլմի վարկանիշը 29% է, որը հիմնված է 10-ից 4 միջին միավորով 7 գրախոսական հոդվածի վրա։ «Variety» շաբաթաթերթը ֆիլմը համարել է «կիբերպանկի ծամծմված փոփուրի» (անգլ.՝ corny cyberpunk pastiche), որը գրավում է միայն երեխաներին։ «South China Morning Post» թերթը ընդգծել է ֆիլմում «էքշնի, հումորի կամ տրամաբանության» բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ֆիլմը «հագեցած է անգլերենով ծիծաղաշարժ երկխոսություններով և ավելի վատ խաղով»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Кровоточащая сталь»(անգլ.) hkmdb.com կայքում
«Кровоточащая сталь»(անգլ.) mydramalist.com կայքում
Ռիչիա

Ռիչիա (լատ.՝ Riccia), ռիչիազգիների ընտանիքի լյարդամամուռների ցեղ։ Հայտնի է 100 (այլ տվյալներով՝ 130), ՀՀ-ում՝ 3 տեսակ։ Առավել տարածված է 

Ռիչիա լողացողը (լատ.՝ R. fluitans)։


== Հայաստանում ==
Հանդիպում է Արագածոտնի, Լոռու, Գեղարքունիքի, Սյունիքի և այլ մարզերի լեռնային գոտիների լճակներում և դրանց ափերին։


== Կենսաբանական նկարագիր ==
Ջրային կամ ցամաքային միամյա, երկար, նեղ, գծաձև, եղանաձև ճյուղավորվող, կանաչ կամ դեղնականաչավուն, փոքր թալոմային, միատուն կամ երկտուն բույս է։ Ի տարբերություն ցամաքային տեսակների՝ ջրայինները ռիզոիդներ չունեն և սպորներ չեն առաջացնում։ Ակվարիումային բույս է։


== Տեսակներ ==
Riccia ciliifera
Riccia gougetiana
Riccia michelii
Riccia ciliata
Riccia intumescens
Riccia sorocarpa
Riccia papillosa
Riccia beyrichiana
Riccia glauca
Riccia bifurca
Riccia gothica
Riccia subbifurca
Riccia trabutiana
Riccia warnstorfii
Riccia ligula
Riccia crozalsii
Riccia crustata
Riccia lamellosa
Riccia melitensis
Riccia macrocarpa
Riccia sommieri
Riccia breidleri
Riccia bicarinata
Riccia atromarginata
Riccia canaliculata
Riccia cavernosa
Riccia duplex
Riccia fluitans
Riccia huebeneriana
Riccia rhenana
Riccia frostii
Riccia crystallina
Riccia perennis
Subgenus Thallocarpus
Subgenus Viridisquamata
Subgenus Leptoriccia


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Жданов В. С. Аквариумные растения / Под ред. д-ра биол. наук С. Е. Коровина. — М.: Лес. пром-сть, 1981. — 312 с., ил. — тираж 70 000 экз.
Цирлинг М. Б. Аквариум и водные растения. — СПб.: Гидрометеоиздат, 1991. — 256 с., ил. — тираж 563 000 экз. ISBN 5-286-00908-5
Ռազմիկ Էդիլյան

Ռազմիկ Արշակի Էդիլյան (հունիսի 20, 1916(1916-06-20), Իջևան - հունվարի 20, 1993(1993-01-20), Երևան, Հայաստան), հայ խորհրդային հողագետ, գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1968)։ ԽՄԿԿ անդամ 1942 թվականից։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1990):


== Գործունեություն ==
1939 թվականին ավարտել է Հայաստանի գյուղատնտեսական ինստիտուտը։
1956 թվականից եղել է ՀԽՍՀ գյուղատնտեսության մինիստրության հողագիտության և ագրոքիմիայի ԳՀԻ-ի հողերի ծագման և աշխարհագրության բաժնի վարիչ, միաժամանակ (1969 թվականից) տնօրենի գիտական գծով տեղակալ։ Գիտական աշխատությունները նվիրված են ծխախոտի բերքատվության բարձրացման, հանրապետության հողային ծածկույթի բնութագրման, տեղաբաշխման, հողային ֆոնդի հաշվառման, հողերի ծագման, կարգաբանման տեսական սկզբունքների ուսումնասիրմանը, տիպական և ագրոարտադրական առանձնահատկությունների պարզաբանմանը։


== Երկեր ==
Ծխախոտի մշակության ագրոտեխնիկան, 1950։
Ծխախոտի մշակությունը, Ե., 1951 (համահեղինակ)։
Հայաստանի հյուսիսարևելյան շրջանների հողերը և նրանց ազդեցությունը ծխախոտի որակի վրա, 1958
Հայաստանի ծխախոտագործական շրջանների հողերը, Ե., 1964
Սևանա լճի ջրերից ազատված առափնյա հողագրունտների բնութագիրը,
Почвы Армянской ССР, 1976


== Ծանոթագրություններ ==
Բուլանըղի հյուքյումեթություն

Բուլանըղի հյուքյումեթություն, ֆեոդալական իշխանություն Հայկական լեռնաշխարհում, Արևմտկան Հայաստանում, Բիթլիսի նահանգում։ Կազմավորվել է 18-րդ դարում։ Մոտավորապես համապատասխանում է ավելի ուշ ձևավորված Բիթլիսի նահանգի Մուշի գավառի Բուլանըղի գավառակին։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեծ Նահատակ եկեղեցի

Մեծ Նահատակ միանավ բազիլիկ Ղզղալա, Աշան և Նորշեն գյուղերի սահմանագծում։


== Նկարագրություն ==
Կառուցված է համանուն բարձր լեռան գագաթին, և հավասասարապես համարվում է վերը նշված գյուղերի հուշարձանը։ Շարվածքն իրականացված է կիսամշակ քարերով։
Նահատակի անտապանագիր գերեզմանը գտնվում է եկեղեցու մեջ, իսկ ընդհանուր գերեզմանատունը տարածվում է սրբավայրի շուրջը։ Եկեղեցու մոտ պահպանվել են խցերի ավերակները։ Այս ամենը հիմք են տալիս ենթադրելու, թե այստեղ ժամանակին եղել է կրոնական «փոքր միաբանություն»։ Եկեղեցու պատերի վրա պահպանվել են արձանագրություններ։ Արևմտյան պատի շինարարական արձանագրությունը հետևյալն է․ «Ես Ղզղալեցի Ղարայխանս շինեցի եկեղեցիս․ հայրն իմ Ամիրխան և մայրն իմ Մայրասն և եղբայրն իմ Սարուխան, Պաղի, Բաբասի և կողայգիցն իմ Փերին և որդին իմ Սարքիս․ Թվին։ ՌՃԻԵ։ էր» (1676)։ Արձանագրություններ կան նաև արևմտյան մուտքի բարավորի, Հյուսիսային պատի մեջ ագուցված փոքր խաչքարերի վրա։
Տեղացիները Վարդապետի տափ են կոչում այն արոտավայրը, որը գտնվում է Մեծ նահատակ եկեղեցու մոտ։ Նրանից քիչ ներքև ընկած սարալանջի վրա կա մի դարավոր ծառ, որի արմատներից մեկը դուրս է ցցվել հողից և այնքան բարձրացել, որ նրա տակով կարելի է անցնել։ Այս անցքը ծառայել է որպես «բուժիչ վայր» հատկապես հազի դեմ։ Այդ պատճառով էլ այն կոչվում է «ըխտըլ ծառ», այսինքն հազը բուժող ծառ։


== Հարակից պատմական հուշարձաններ ==
Ղզղալայի տարածքում գտնվում են եկեղեցիներ, գյուղատեղիներ, խաչքարեր (7-րդ, 9-րդ, 13-րդ, 17-րդ դարեր)։ Գյուղում է գտնվում Հինգշենատեղ հնավայրը, որտեղ հայտնաբերվել է բրուտագործի արհեստանոց, կավե խողովակների շարք, բրոնզից և պղնձից ձուլած բազմաթիվ իրեր, որոնք նման են Դվինում հայտնաբերված համանման իրերին։ 1972 թվականին Ղզղալաում հայտնաբերվել է թրծված կավե պատերով ձուլարան։
Աշանի շրջակայքում (նաև հին Աշանում) են գտնվում Սուրբ Աստվածածին (19-րդ դար) եկեղեցին, Պիծի կամ Նալբադանց սուրբ, Ավետարան ուխտատեղիները, խաչքարեր, հին բնակավայրերի ավերակներ։
Նորշեն համայնքի պատմամշակույթային հուշարձաններն են՝ Սբ. Հովհաննես եկեղեցի (19–րդ դար), կամուրջ (1912 թ.)։


== Գրականություն ==
Շահեն Մկրտչյան․ Լեռնային Ղարաբաղի պատմաճարտարապետական հուշարձաններ
Հեռավոր աստղի լույսը

«Հեռավոր աստղի լույը» (ռուս.՝ «Свет далёкой звезды»), խորհրդային ֆիլմը, որը նկարահանել է ռեժիսոր Իվան Պիրևի 1964 թվականին Ալեքսանդր Չակովսկու համանուն վեպի հիման վրա։
Պրիմերան տեղի է ունեցել 1965 թվականի սեպտեմբերի 13-ին։


== Սյուժե ==
Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին տարվա աշունն է։ Գորկու նավահանգստում հավաքված է ժողովուրդը։ Ամբոխը գրավում է շոգենավերը, որոնք գնում էին դեպի թիկունք։ Այստեղ ծանոթացել են Օլյա Միրոնովան և օդաչուական ուսումնարանի կուրսանտ Վոլոդյա Զավյալովը, բայց ստիպված են եղել կրկին բաժանվել։
Մի անգամ նրանց ռազմական ճանապարհները հատվում են, երբ Օլգան ավիացիոն գնդում ծառայում էր որպես սպառազինության մեխանիկ, և նրանց օդանավակայան էր ժամանել Զավյալովը մարտական ինքնաթիռով։ Հանդիպումը կարճ է տևում։ Շուտով Օլյան լուր է ստանում, որ Զավյալովի ինքնաթիռը խփվել է օդային մարտում։ Բայց նա չգիտի, որ Զավյալովը կենդանի է մնացել։ Իր հերթին վերջինս իմացել է, որ մի անգամ ինքնաթիռը, որտեղ Օլյան եղել է օդային հրաձիգ, չի վերադարձել մարտական առաջադրանքից։
Անցնում է տասնհինգ տարի։ Միանգամայն պատահականորեն Զավյալովի ձեռքում հայտնվում է մի ամսագիր, որտեղ տպագրված է Օլգայի լուսանկարը։ Զավյալովը, փնտրելով Օլգային, իմանում է նրա կյանքի պատմությունը իրենց վերջին հանդիպումից հետո և մինչև այն պահը, երբ նա զոհվում է լաբորատորիայի պայթյունի ժամանակ։


== Գլխավոր դերերում ==
Նիկոլայ Ալեքսեև – Վոլոդյա / Վլադիմիր Անդրեևիչ Զավյալով
Լիոնելլա Սկիրդա – Օլգա Ալեքսեևնա Միրոնովա


=== Դերերում ===
Անդրեյ Աբրիկոսով – Իվան Ֆեոդորովիչ Օսոկին
Ալեքսեյ Բատալով – Պյոտր Ստեպանովիչ Լուկաշյով, քաղկոմի քարտուղար
Սոֆյա Պիլյավսկայա – Քսենյա Պետրովնա Պրոխորովա
Նիկոլայ Բարաբանով – Արսենտի Պավլովիչ Սոկոլով, լաբորատորիայի պետ
Օլգա Վիկլանդ – Նինա Պավլովնա Կոլոմիյցևա, այրի
Նինա Սազոնովա – Կլավդիա Վասիլիևնա Կորոստիլյովա, ամսագրի խմբագիր
Ալևտինա Կոնստանտինովա – Վալենտինա Կոլոմիյցևա
Վերա Մայորովա – Լիզա Պրոխորովա
Եվգենի Վեսնիկ – Աֆանասի Պետրովիչ Սիմոնյուկ, գնդապետ
Վլադիմիր Կորենև – Վիկտոր, Վլադիմիրի զարմիկը


=== Էպիզոդներում ===
Նիկոլայ Սվետլովիդով – Քսենոֆոնտ Սեմյոնովիչ Ֆոկին, կադրերի բաժնի պետ
Սերգեյ Գոլովանով – ՆԳԺԿ քննիչ
Վսևոլոդ Պլատով – կապիտան Վորոնին
Օլգա Մարկինա – Օլգա Իվանովնա Միրոնովա
Նադեժդա Ֆեդոսովա – Ֆիլոնովա
Վալենտինա Վլադիմիրովա – Նաստյա
Նինա Բելյաևա – Իվանովների հարևանը
Իվան Ժևագո – գնդապետ-զինկոմ
Լյուդմիլա Գնիլովա – Օլյա
Օլեգ Գոլուբիցկի – զինվորական կոմիսարիատի կապիտան
Վալենտինա Կրավչենկո – անցորդ Տայգինսկում 
Գեորգի Գեորգիու – Առնոլդ Սավելևիչ Գորսկի, ճարտարապետ


== Ծանոթագրություններ ==
Լուցենկովսկի գյուղական խորհուրդ (Լոխվիցկի շրջան)

Լուցենկովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Луценківська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխվիցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լուցենկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 713 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 85,61 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,33 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Մեյվա

Մեյվա (ճապ.՝ 明和町 Մեյվա-տյո), Ճապոնիայի Միե պրեֆեկտուրայի Տակի գավառում գտնվող ավան։ Ավանի մակերեսը կազմում է 40,92 կմ², բնակչությունը՝ 22 557 մարդ (2014 թվականի հունիսի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 551,25 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Մեյվա ավանը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Միե պրեֆեկտուրայում։ Այս ավանի հետ սահմանակցում են Իսե, Մացուսակա քաղաքները և Տակի, Տամակի ավանները։


== Բնակչություն ==
Մեյվա ավանի բնակչությունը կազմում է 22 557 մարդ (2014 թվականի հունիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 551,25 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.


== Սիմվոլիկա ==
Մեյվա ավանը խորհրդանշող ծառ է համարվում Podocarpus macrophyllus-ը, ծաղիկ՝ Iris ensata-ն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ճապոնական Մեյվա ավանի պաշտոնական վեբկայք(ճապոներեն)
Սեն Լեժե

Սեն Լեժե (ֆր.՝ Saint-Léger), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ շրջանի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Վալբոն կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Լե Բար սյուր Լու լուծարված կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 4.61 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 69 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 69 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 15.0 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 68 մարդ, 2012 թվականին՝ 69 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 25 բնակիչներից 13-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 12-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 52.0 %, 1999 թվականին եղել է 44.4 %: Աշխատունակ տարիքի 13 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 10-ը (6 տղամարդ և 4 կին), 3 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (1 տղամարդ և 2 կին)։ Աշխատունակ տարիքի ոչ ակտիվ բնակիչներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 5-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[Սեն Լեժե կոմունայի քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք ](ֆր.)
Ասա ինձ, թե ինչպես սիրել

Ասա ինձ, թե ինչպես սիրել (թուրքերեն՝ Bana Sevmeyi Anlat), թուրքական հեռուստասերիալ, որի առաջին սերիան ցուցադրվել է 2016 թվականի օգոստոսի 26-ին թուրքական FOX հեռուստաընկերության եթերում։ Հեռուստասերիալի ռեժիսորը Մեսուդե Էրարսլանն է, իսկ պրոդյուսերը՝ Քերեմ Չաթայը։ Հեռուստասերիալի արտադրությամբ զբաղվում է Ay Yapım ընկերությունը։ Հեռուստասերիալը ցուցադրվել է յուրաքանչյուր ուրբաթ ժամը 20:00-ին: Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս Կադիր Դողուլուն, Սեդա Բաքանը և Մուստաֆա Ուսթյունդաղը։


== Սցենար ==
Ալպերը (Կադիր Դողուլու) հայտնի խոհարար է Ստամբուլում և ունի իր անձնական ռեստորանը Բեյօղլուում։ Ալպերը ամուսնացած է Բերնայի հետ և ունի դուստր Չիչեքը։ Ալպերը և Բերնան մշտապես պայքարում են աղջկա համար, թե ում հետ պետք է վերջինս ապրի։ Բերնան հարաբերությունների մեջ է Օնուրի հետ։
Մի օր Ալպերի եղբայրը՝ Ջիհանը փնտրում է Օնուրին՝ նրանից գումար վերցնելու համար։ Արդյունքում Բերնան և Օնուրը ավտովթարի են ենթարկվում։ Բերնան մահանում է հիվանդանոցի ճանապարհին։
Ալպերը սկսում է հոգ տանել իր աղջկա մասին, բայց նրա եղբայրը խլել էր նրանից ամբողջ գումարը, այդ իսկ պատճառով նա ստիպված է լինում վաճառել իր ռեստորանը և տունը։ Ալպերին օգնության է հասնում Հաշմեթը։ Վերջինս Ալպերին հրավիրում է իր հարսանիքին։
Լեյլան աղջիկ է, ով բնակվում է Գերմանիայում իր հոր, խորթ մոր և խորթ եղբոր հետ։ Նա ամուսնացած է եղել, սակայն բաժանվել են և հիմա խնամում է իր որդուն Ռուզգարին։ Հաշմեթը Լեյլայի հոր տնօրենն է, այդ իսկ պատճառով Լեյլան հաճախ թարգմանություններ է կատարում Հաշմեթի համար։ Հաշմեթը ցանկանում է ամուսնանալ Լեյլայի հետ։ Հարսանիքի օրը նա փախչում է հարսանիքից, քանի որ լսում է, թե ինչպես է Հաշմեթը հրամայում իր մարդկանց՝ սպանելու մեկին։ Լեյլան փախչելով հարսանիքից՝ պատահմամբ նստում է Ալպերի մեքենան, ուստի Ալպերը պարտավորվում է թաքցնել Լեյլային Հաշմեթից։


== Ծանոթագրություններ ==
Անտոնովկա (գյուղ, Կորոստիշևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱնտոնովկաԱնտոնովկա (ուկրաիներեն՝ Антонівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստիշևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1895 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Անտոնովկա գյուղում բնակվում էր 45 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,479 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 93,95 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սեմ

Սեմ (եբրայերեն Sem անուն), հրեական Թորա և քրիստոնեական Աստվածաշունչ գրքերում նկարագրված Նոյի ավագ որդին, սեմական լեզուներով խոսող մի շարք ցեղերի ու ժողովուրդների նախնին։ Ավանդազրույցներում ներկայացվում է որպես մարգարե ու քահանա, որը համաշխարհային ջրհեղեղից հետո հոր հետ վիրավոր առյուծին զոհաբերել է աստծուն։ Մեծ հրեշտակապետ Ռաֆայելը Սեմին իբր պարգևել է «Ապաքինման գիրքը», որով հետագայում առաջնորդվել են բոլոր ժողովուրդների բժիշկները։ Ըստ այլ ավանդազրույցի՝ Սեմի սերնդից պիտի ծնվեր մեսիան և փառավորեր Աստծո անունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Դարոնց

Դարոնց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խիզանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Լոբի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լոբի (այլ կիրառումներ)
Լոբի (Phaseolus vulgaris), ընդավորների ընտանիքին (Leguminosae) պատկանող խոտանման ցողուններով բույս։ Ըստ թփի ձևի՝ լոբին կարող է լինել փաթաթվող և թփային։
Մեծ տեղ է գրավում սննդի գործում ինչպես հատիկների, այնպես էլ կանաչ ունդերի գործածությամբ։ Լոբին մշակում են հատիկ և կանաչ լոբի ստանալու համար։
Սպիտակուցային նյութերով լոբու հատիկները մոտենում են մսին։ Լոբու հատիկների մեջ սպիտակուցները կազմում են 20-22% (մսում՝ 20-23%)։ Կանաչ լոբու մեջ սպիտակուցները 6-7% են։ Բացի այդ լոբին պարունակում է մոտ 2% ճարպ և, վերջապես, վիտամիններ ու մարդու օրգանիզմի համար անհրաժեշտ հանքային աղեր։
Անդրկովկասի ժողովուրդների սննդի մեջ լոբին կարևոր տեղ է գրավում և օգտագործվում է հատիկ և կանաչ ունդերի եփած և թթու դրած ձևով։ Լոբին արժեքավոր հումք է նաև պահածոների արդյունաբերության համար։
Լոբին համարվում է ԱՄՆ ազգագրական գրականության մեջ արմատավորված «Երեք քույրերից»՝ բնիկ հնդկացիների մոտ տարածված երեք գլխավոր մշակաբույսերից մեկն է։ Մյուս երկուսն են դդումը և եգիպտացորենը։

		
		
		


== Պատմական տեղեկություններ ==

Լոբին Կենտրոնական և Հարավային Ամերիկայի հողագործության գլխավոր բույսերից մեկն է, համարվում է աշխարհի հնագույն մշակաբույսերից մեկը։
Լոբին Եվրոպա է բերվել Կոլումբոսի երկրորդ ճանապարհորդությունից հետո։
Սկզբնական շրջանում եվրոպացիներն այն աճեցնում էին որպես դեկորատիվ բույս և միայն XVII դարի վերջում լոբին լայն տարածում ստացավ որպես բանջարանոցային մշակաբույս։


== Քիմիական բաղադրությունը ==
Լոբու հատիկները պարունակում են մինչև 31 %-ի հասնող սպիտակուցներ, 40–60% ածխաջրեր, մինչև 3.6% ճարպեր, կալիում, ֆոսֆոր, սելեն, մոլիբդեն, պղինձ և ցինկ, ամինաթթուներ, օրգանական թթուներ, ինչպես նաև վիտամիններ՝ B6, B1, B5 և ասկորբինաթթու։
Բույսի տարբեր մասերը պարունակում են յոդ, քրոմ, ծծումբ, կոբալտ, նիկել, կրեմնիում, պղինձ, երկաթ։


== Բուժական հատկությունները ==
Բուժիչ նպատակներով մթերում են ծաղիկները և արդեն հասունացած պտղի պատիճը։ Ծաղկաբաժակի թերթիկները ձուլված են խողովակի ձևով, դա է պատճառը, որ մեղուն դժվարանում է հասնել ծաղկահյութին։ Այնուամենայնիվ երկար կնճիթիկ ունեցող հայկական դեղին մեղուն կարողանում է ծակել ծաղկաթերթերը։ Ծաղիկը չորացնում են բաց ծածկի տակ։ Ունի տարրալուծող, արյունը մաքրող հատկություն։ Պատիճը չորացնում են արևի տակ, պարունակում է հակադիաբետիկ նյութ (արգինին)։
Թուրմը և եփուկը կիրառում են աթերոսկլերոզի, հիպերտոնիայի, ռևմատիզմի, երիկամների և միզապարկի բորբոքումների, սրտային կամ երիկամային բնույթի այտուցների, շաքարային դիաբետի թեթև ընթացքի, պանկրեատիտի դեպքում։


== Զգուշացում ==
Լոբին պետք է սահմանափակել հոդատապի, նեֆրիտի, ստամոքսաբորբի, խոլեցիստիտի, կոլիտի, ստամոքսի և 12-մատնյա աղիի խոցերի դեպքում։ Հատիկը պարունակում է բարդ շաքարներ, որոնք չեն մարսվում մարդու օրգանիզմում։ Որպես դիետիկ սննդահումք՝ կարող են դիտվել միայն նախապես 8-10 ժամ ջրում թրջված հատիկները։ Կարելի է նաև եփել, մեկ ժամ թրմել, քամել։ Ջուրը պիտանի չէ խմելու կամ այլ ուտեստ պատրաստելու համար։


== Արտադրությունը ==
Ռյաբուշկովսկի գյուղական խորհուրդ (Լեբեդինսկի շրջան)

Ռյաբուշկովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Рябушківська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռյաբուշկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1267 մարդ։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Պոդգորսկի (Վերխնեդոնսկի շրջան)

Պոդգորսկի (ռուս.՝ Подгорский), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վերխնեդոնսկի շրջանում։ Մտնում է Միգուլինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ուկսունայ

Ուկսունայ (ռուս.՝ Уксунай), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չումուշ գետի վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության․

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - '
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -
Ավազանի կոդը -
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - '
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - '


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
(4527) Շոենբերգ

(4527) Շոենբերգ (անգլ.՝ Schoenberg), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի հուլիսի 24-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,237145 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7666 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7077 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1222,19 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,294553 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,24° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4527) Շոենբերգ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ամերիկայի կինոարվեստի ինստիտուտ

Ամերիկայի կինոարվեստի ինստիտուտ (անգլ.՝ The American Film Institute), ոչ առևտրային կազմակերպություն, որը ստեղծվել է Արվեստի ազգային ֆոնդի կողմից, 1967 թվականին, երբ նախագահ Լինդոն Ջոնսսոնը ստորագրել էր Արվեստի ազգային ֆոնդի և հումանիտար գիտությունների մասին օրենքը։


== Պատմություն ==
Առաջին գործադիր տնօրենն ու կառավարիչը Ջորջ Սթիվենս կրտսերն էր։ 1980 թվականից այդ երկու պաշտոնները զբաղեցնում է Ջին Պիկեր Ֆիրստենբերգը։
1973 թվականին ինստիտուտը ստեղծեց Life Achievement Award մրցանակը։
1987 թվականին ինստիտուտը կազմակերպեց սեփական կինոփառատոնը`AFI Fest, որը անցկացվում է ամեն տարի։
Ամերիկյան կինոարվեստի ինստիտուտի փառատոնը առաջինն էր ԱՄՆ-ում, որը ստացավ FIAPF-ի հավատարմագրումը:
1998 թվականին, ամերիկյան կինոյի 100-ամյա հոբելյանի ժամանակ ինստիտուտը սկսեց AFI 100 Years… շարքը («AFI 100 лет…») կինոյի պատմության նկատմամբ հետաքրքրության բարձրացման նպատակով։
Ինստիտուտը զբաղվում է նաև հին կինոժապավենների պահպանմամբ, որոնք ենթական են ոչնչացման։
2003  թվականի ապրիլին Սիլվեր-Սպրինգում (Մերիլենդ), Վաշինգտոնի մոտ վերականգնողական աշխատանքերի հետո ինստիտուտի կողմից վերաբացվեց AFI Silver կինոթատրոնը:
Ինստիտուտի աշխատանքային ուղղություններից մեկը` դպրոցականների համար կրթական և իրազննական տեսանյութերի արտադրությունն է։ Չնայած անվանմանը ինստիտուտը  մասնագիտացված է ոչ միայն ֆիլմերի, այլև հեռուստատեսության և տեսանյութերի վրա։


== Տես նաև ==
Ամերիկյան բոլոր ժամանակների ֆիլմերի 100 մեծագույն աստղեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վեբ կայք AFI (англ.)
Վեբ կայք [1]
AFI Fest (AFI Los Angeles Film Festival) — պաշտոնական վեբ կայք Archived 2019-08-20 at the Wayback Machine. (չաշխատող հղում — պատմություն, կրկնօրինակ) (англ.)
AFI Los Angeles Film Festival — պատմություն և տեղեկություն (англ.)
Մալինովկա (ավան, Վոլոդարսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄալինովկաՄալինովկա (ուկրաիներեն՝ Малинівка), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլոդարսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Մալինովկա ավանում բնակվում էր 1 093 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Դեսկոբերտու

Դեսկոբերտու (պորտ.՝ Descoberto), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Զոնա դա Մատա նահանգում։ Մտնում է Ժուիս դի Ֆորա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 4862 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 213,198 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 22,8 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1824 թվականի հունիսի 16-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 23.542.001,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 4.998,30 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,748 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Նոլոզերսակայա

Նոլոզերսակայա (ռուս.՝ Нольозерская), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Թափվում է Նոտոզերո։ Գետի երկարությունը 32 կմ է, ավազանի տարածքը 281 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կովդա, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020000612102000001395
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000139
Ավազանի կոդը - 02.02.00.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Շաբագիշ

Շաբագիշ (ռուս.՝ Шабагиш, բաշկիրերեն՝ Шәбағыш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 571 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սոոկալդուսե

Սոոկալդուսե (էստ․՝ Sookalduse), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Վառա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 35 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սուլուքլու

Սուլուքլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գարի (քաղաքատիպ ավան, Գարինսկի քաղաքային օկրուգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳարիԳարի (ռուս.՝ Гари), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Գարինսկի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2472 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)