armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լլոգարա

Լլոգարա (Լլոգորա) ազգային պարկ (ալբ.՝ Parku Kombëtar i Llogarasë/Llogorasë), բնության պահպանվող տարածք, որ տեղակայված է Ալբանիայի հարավ-արևելքում՝ Վլյորայի գավառի Վլյորայի շրջանում՝ Վլորա քաղաքից 40 մ դեպի հարավ։ Ձևավորվել է երկրի առաջին չորս ազգային պարկերի ստեղծման ժամանակ՝ 1966 թվականի նոյեմբերի 21-ին։ Պարկի տարածքը կազմում է 10,1 քառակուսի կիլոմետր։ Նրա տարածքում ընդգրկված են Լլոգարի լեռնանցքից հյուսիս ընկած անտառները, որոնք գտնվում են ծովի մակարդակից 470-2018 մետր բարձրության վրա։
Լեռնանցքով մշտապես անցնող օդային հոսանքները հանգեցրել են նրան, որ ծառերն աճում են անբնական կերպով ծռված, օրինակ՝ «դրոշի սոճին» (ալբ.՝ Pisha e Flamurit)։ Դեպի լեռնանցքը տանող ճանապարհի երկայնքով գործում են զբոսաշրջիկների գիշերային հանգստի համար նախատեսված կայաններ։ Պարկը ժողովրդականություն է վայելում հետիոտն զբոսաշրջության սիրահարների շրջանում։ Ամեն տարի լեռնանցքից դեպի հարավ ընկած տարածքում անցկացվում են պարապլաներիզմի մրցություններ։


== Բուսական աշխարհ ==
Լլոգարայի պարկը հարուստ է միջերկրածովյան բուսականությամբ։ Պարկի տարածքում կան ալպյան ու մերձալպյան մարգագետիններ։ Պահպանվող տարածքներում աճում են սև սոճի (Pinus nigra), Հելդրեյխի սոճի (Pinus heldreichii), մակեդոնական բրգաձև սոճի (Abies borisii-regis), Quercus coccifera, հացենի (Fraxinus)։ Հազվագյուտ ու վտանգված տեսակներից են կենի հատապտղայինը (Taxus baccata) և եղջերենին (Ceratonia siliqua): Պտերներից հանդիպում են Cheilanthes acrostica և Selaginella denticulata:


== Կենդանական աշխարհ ==
Թիթեռներից պարկի տարածքում հանդիպում են Lycaena phlaeas և Celastrina argiolus: Կան նաև եվրոպական քարակաքավ, սպիտակագլուխ անգղ, եվրոպական եղնիկ, այծյամ, եվրոպական անտառային կատու, սովորական սկյուռ, ջրասամույր և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Llogara, Vlora Albania Archived 2013-09-15 at the Wayback Machine.
Llogora Tourist Village
Albania Open Para-gliding Competition Archived 2018-03-30 at the Wayback Machine.
Թուխմանուկ (այլ կիրառումներ)

Թուխմանուկ, կարող է վերաբերել՝

Թուխմանուկ - հայկական արական անուն
Թուխմանուկ - լեռնագագաթ Արագածոտնի մարզում, Ծաղկունյաց լեռնաշղթայի հյուսիսարևմտյան մասում
Դոնսկոե (Ստավրոպոլի երկրամաս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դոնսկոե (այլ կիրառումներ)Դոնսկոե (ռուս.՝ Донское), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ստավրոպոլի երկրամասի Տրունովսկոեի շրջանի կազմում, հանդիսանում է մունիցիպալ շրջանի վարչական կենտրոնը։
Տեղակայված է Ստավրոպոլից 44 կմ դեպի հյուսիս։ Նևդախին խուտորի հետ միասին կազմավորում է «Դոնսկոեի գյուղխորհուրդ» գյուղական համայնքը (ռուս.՝ Донской сельсовет) և նրա վարչական կենտրոնն է։
Դոնսկոե գյուղը հիմնադրվել է 1977 թվականին Դոնսկայա ամրոցի տեղում, որը մտնում էր «Ազովա-Մոզդոկյան ամրացված ռազմագծի» կազմի մեջ։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 927 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դոնսկոե գյուղը տեղագրական քարտեզների վրա (ռուս.)
Դոնսկոե գյուղը «wikimapia.org» նախագծում (ռուս.)
(7451) Վերբիցկայա

(7451) Վերբիցկայա (անգլ.՝ Verbitskaya), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի օգոստոսի 8-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,810269 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3314 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2891 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1720,76 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,20921 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,3° անկյուն։
Վերբիցկայա աստերոիդը պատկանում է Գեֆյոնի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի 766 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,74 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,82 ա. մ.-ի վրա։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7451) Վերբիցկայա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դեկտեմբերի 15

Դեկտեմբերի 15, տարվա 349-րդ (նահանջ տարիներին՝ 350-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 16 օր։


== Դեպքեր ==
1985 - Ֆրանսիայի Ազգային ժողովի փոխնախագահ, Ժ. Դուկրոն 35 պատգամավորների անունից հանդես եկավ, պահանջելով հատուկ օրենք ընդունել և ճանաչել «1915 թ. ցեղասպանությունը, որին զոհ դարձավ հայ ժողովուրդը»։


== Ծնունդներ ==
37 - Ներոն, Հռոմի կայսր (մ. 68)
1610 - Դավիդ Կրտսեր Տենիրս, ֆլամանդացի նկարիչ
1852 - Անտուան Անրի Բեքերել, ֆրանսիացի ֆիզիկոս, Նոբելյան մրցանակակիր (վ. 1908)
1858 - Յոհաննես Լեփսիուսը, գերմանացի հոգևորական և հասարակական գործիչ (վ. 1926)։
1859 - Լյուդվիգ Լազար Զամենհոֆ, լեհ ակնաբույժ, լեզվաբան։
1895 - Կարո Զաքարյան, հայ կոմպոզիտոր և խմբավար
1899 - Գաբրիել Էլ-Ռեգիստան, հայազգի խորհրդային լրագրող, գրող, ԽՍՀՄ օրհներգի խոսքերի համահեղինակ
1916 - Վիգեն Խեչումյան, հայ արձակագիր (վ. 1975)։
1923 - Ինգե Կելլեր, թատրոնի, կիոնոյի և հեռուստատեսության գերմանացի դերասանուհի
1924 - Հովհաննես Բադալյան, հայ ճանաչված երգիչ, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ, հայ երգարվեստի երախտավոր (մ. 2001)
1924 - Աննա Կալանդաձե, վրաց բանաստեղծուհի, թարգմանչուհի (վ. 2008):
1929 - Արման Մանարյան, հայ կինոռեժիսոր («Տժվժիկ»)
1934 - Հենրիխ Վարդանյան, հայ երկրաբան
1957 - Նիկոլայ Գրիգորյան, հայ լրագրող, Հայաստանի պետական գործիչ, Հայաստանի արտակարգ իրավիճակների նախարարության փրկարար ծառայության տնօրենի տեղակալ
1986 - Կեյլոր Նավաս, կոստառիկացի ֆուտբոլիստ, որպես դարպասապահ հանդես է գալիս Կոստա-Ռիկայի ազգային հավաքականում


== Մահեր ==
1675 - Յան Վերմեեր, բարոկկո դարաշրջանի հոլանդացի հռչակավոր գեղանկարիչ, հոլանդական գեղանկարչության ոսկե դարաշրջանի ներկայացուցիչ։
1915 - Տիգրան Արփիարյան, հրապարակախոս։
1958 - Վոլֆգանգ Պաուլի, ֆիզիկոս, քվանտային մեխանիկայի հիմնադիրներից
1966 - Ուոլթ Դիսնեյ, ամերիկացի ֆիլմարտադրող, ռեժիսոր, կինոսցենարիստ
1969 - Կոստան Զարյան, բանաստեղծ, արձակագիր, գրականագետ (ծ. 1885)։
2012 - Պետրոս Պետրոսյան, գեղանկարիչ


== Պետական տոներ ==
 Ուկրաինա` Դատարանում աշխատողների օր
(4599) Ռովան

(4599) Ռովան (անգլ.՝ Rowan), աստերոիդ՝ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,072167 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5628 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5815 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1966,82 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,183036 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,45° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4599) Ռովան աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Շառլվիլ Մեզիեր

Շառլվիլ Մեզիեր (ֆր.՝ Charleville-Mézières), քաղաք Ֆրանսիայի հյուսիս-արևելքում, Արդեններ դեպարտամենտի վարչական կենտրոնը (Շամպան - Արդեն երկրամաս)։ Բնակչությունը՝ 49 975 մարդ (2009 թվականի դրությամբ)։


== Պատմություն ==
Շառլվիլլ-Մեզյեր կոմունան կազմավորվել է 1966 թվականին հինգ կոմունաների (Շառլվիլլ, Էտյոն, Մեզյեր, Մոոն, Մոնսի-Սեն-Պյեր) միացման արդյունքում։ Դեպարտամենտի պրեֆեկտուրան քաղաքների միացումից առաջ եղել է Մեզյերը։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Աշխարհագրություն ==
Շառլվիլլ-Մեզյերի միջով հոսում է Մաաս գետը, որի հունը բաժանում է քաղաքը Շառլվիլլ և Մեզյեր հատվածների։ Գետի հովտում, որտեղ տեղակայված է քաղաքը, հաճախ լինում են ջրհեղեղներ։ Ամենաուժեղները տեղի են ունեցել 1993 թվականի դեկտեմբերին և 1995 թվականի հունվարին։
Շառլվիլլ-Մեզյերը գտնվում է սահմանի վրա, որը բաժանում է Հյուսիս-Ֆրանսիական իջվածքը (քաղաքից հարավ) և Արդենները (քաղաքից հյուսիս)։ Քաղաքում է գտնվում 196 մ բարձրություն ունեցող Օլիմպոս լեռը։ Քաղաքի մակերեսը կոմունաների միացումից հետո կազմում է 3144 հա, իսկ բարձրությունը քաղաքի սահմաններում ծովի մակարդակից կազմում է 150 մ։
Քաղաքը գտնվում է Արդեններ դեպարտամենտի հյուսիսում, Ռեյմսից 87 կմ դեպի հյուսիս-արևելք և Փարիզից 239 կմ հեռավորության վրա։ 130 կմ դեպի արևելք գտնվում է Լյուքսեմբուրգը, իսկ 90 կմ դեպի հյուսիս՝ բելգիական Շառլեռուա քաղաքը և 150 կմ հեռավորության վրա՝ Բրյուսելը։
Բելգիայի հետ սահմանը գտնվում է քաղաքից ընդամնեը 15 կմ հեռավորության վրա։


=== Կլիմա ===


== Քույր-քաղաքներ ==
Շառլվիլլ-Մեզյեր քաղաքն ունի 7 քույր-քաղաք.
 Նևեր, Ֆրանսիա
 Մանտովա, Իտալիա
 Դյուլմեն, Գերմանիա
 Օյսկիրխեն, Գերմանիա
 Նորդհաուզեն, Գերմանիա
 Իիդա, Ճապոնիա
 Հարեր, Եթովպիա


== Հայտնի ծնունդներ ==
Ժան Նիկոլա Արթյուր Ռեմբո


== Ծանոթագրություններ ==
(14) Իրենե

(14) Իրենե (անգլ.՝ Irene), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1851 թվականի մայիսի 19-ին Ջոն Հինդի կողմից Լոնդոնում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,585976 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1576 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0143 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Իրենե աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,1838 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1518,92 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,23701 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,12° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
Իրենե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դրոտինցի

Դրոտինցի (ուկրաիներեն՝ Дротинці), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վինոգրադովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դրոտինցի գյուղում բնակվում էր 2 000 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5426 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,37 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Արքայադուստր Հոենլո-Լանգենբուրգցի

Արքայադուստր Հոենլո-Լանգենբուրգցի, Լորա Ուիլյամինա Սեյմուր (դեկտեմբերի 17, 1832(1832-12-17) - փետրվարի 13, 1912(1912-02-13)), բրիտանացի արիստոկրատ, որի՝ Անգլիայում տեղի ունեցած ամուսնությունը գերմանացի արքայազնի հետ նրան դարձրել է բրիտանական թագավորական ընտանիքի ազգական և Միապետի պալատի  անդամ։


== Ծագում ==
Լորա Ուիլյամինա Սեյմուրը ծովակալ սըր Ջորջ Սեյմուրի և նրա կնոջ` Ջորջիանա Բերկլիի դուստրն էր։ Հայրական կողմից նա ծագում էր Սեյմուրներից, որոնք 12-րդ դարի ազնվականներ էին։ Լորայի նախապապը՝ Սոմերսեթի 1-ին դուքս Էդվարդ Սեյմուրը, Անգլիայի թագավոր  Հենրի VIII-ի թագուհու` Ջեյն Սեյմուրի ավագ եղբայրն էր։ Լորա Սեյմուրը սերում էր նաև Անգլիայի թագավորներ Չարլզ II Ստյուարտից և  Ջեյմս II-ից։ Ավելին, նրա նախնիները եղել են Կառլ I Լյուդվիգն ու Մորից Օրանժեցին։ Ընտանիքում նրան Լոլո էին անվանում։


== Ամուսնություն ==
Միացյալ Թագավորության հնագույն ազնվական ընտանիքից ծագումը թույլ չէր տալիս Լորային հավասար ամուսնություն կնքել 19-րդ դարի գերմանացի իշխանական ընտանիքից սերող կադետի հետ։ Վիկտորյա թագուհու հեռավոր ազգական, արքայազն Վիկտոր Հոենլո-Լանգենբուրգցու հետ մորգանատիկական ամուսնությունից գրեթե երկու շաբաթ առաջ՝ 1861-ի հունվարի 26-ին, նա Սաքսեն-Կոբուրգի և Գոթայի դուքս Էռնեստ II-ի կողմից ձեռնադրվել է որպես կոմսուհի Գլայխեն։
Երբ կոմսուհի ֆոն Գլեյխենի եղբայր Ֆրենսիսը 1870 թվականին ժառանգել է Հերթֆորդի մարքիզությունը, թագուհին նրան շնորհել է մարքիզի դստեր կոչում և իրավունք տվել իր անվան դիմաց կրել լեդի տիտղոսը։ 1885 թվականի դեկտեմբերի 15-ին թագուհին նրան թույլատրել է Բրիտանական կայսրության տարածքում կրել իր ամուսնու իշխանական կոչումը։ Դրանից հետո նա հայտնի է դարձել  որպես նորին պայծառություն արքայադուստր Հոենլո-Լանգենբուրգցի, չնայած դա չի ազդլց ո՛չ նրա կոչման, ո՛չ էլ տիտղոսի վրա Գերմանական կայսրությունում։ Նրա երեխաները համարվում էին կոմս/կոմսուհի ֆոն Գլեյխեն, թեև նրանց թույլ չի տրվել անգլիական արքունիքում կրել իրենց ծնողների իշխանական տիտղոսը։


== Զավակներ ==
Լորա Սեյմուրը և արքայազն Վիկտորն ունեցել են չորս երեխա․ նրանց դուստրերը աչքի էին ընկնում արվեստի նկատմամբ իրենց հակվածությամբ։

Լեդի Ֆեոդորա (Ֆեո) Ջորջիանա Մաուդ Գլայխեն (1861թ․ դեկտեմբերի 20-1922թ. փետրվարի 22), քանդակագործ։
Լորդ Ալբերտ Էդվարդ Վիլֆրեդ Գլայխեն (1863թ. հունվարի 15-1937թ.դեկտեմբերի 13), զինվոր, ամուսնացել է Սիլվիա Էդվարդեսի հետ 1910-ի հուլիսի 2-ին։
Լեդի Վիկտորիա (Վալդա) Ալիս Լեոպոլդինա Ադա Լորա Գլայխեն (1868թ. նոյեբմբերի 28-1951թ. սեպտեմբերի 10), երգչուհի, ամուսնացել է գեներալ-գնդապետ Պերսի Մաչելի հետ 1905 թվականի դեկտեմբերի 5-ին։
Լեդի Էլենա Էմիլի Գլայխեն ( 1873թ. փետրվարի 1-1947թ.  հունվարի 28), նկարչուհի։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայաստանյայց առաքելական եկեղեցու դավանանք

Դավանանք Հայաստանյայց Առաքելական Եկեղեցու, հայ եկեղեցու կողմից որպես ուղղափառ ճանաչվող դավանական դրույթների ամբողջությունը։


== Հայ եկեղեցու դավանական համակարգը ==

Հայ եկեղեցին (նաև մյուս Արևելյան ուղղափառ եկեղեցիները) որպես տիեզերական է ճանաչում միայն երեք եկեղեցական ժողովներ։ Երեք տիեզերաժողովների դավանական որոշումների վրա է կառուցված Հայ եկեղեցու դավանական համակարգը։

(325)
(381)
(431)


== Դավանական համակարգի զարգացմանը նպաստած անձինք ==

Հայ եկեղեցու դավանաբանության կարևորագույն աղբյուրներից են եկեղեցու սուրբ հայրերի՝ Դիոնիսիոս Արիոպագացու, Աթանաս Ալեքսանդրացու, Եփրեմ Ասորու, Կյուրեղ Երուսաղեմացու, Բարսեղ Կեսարացու, Գրիգոր Նազիանզացու, Գրիգոր Նյուսացու, Եպիփան Կիպրացու, Հովհան Ոսկեբերանի, Կյուրեղ Ալեքսանդրացու դավանական երկերը, որոնց ավանդների հիման վրա զարգացել և ձևավորվել է հայ դավանական միտքը։ Կարևոր աղբյուր է նաև Տիմոթեոս Կուզի «Հակաճառութիւն...» երկը, որը զգալի ազդեցություն է թողել հայ դավանական մտքի ձևավորման վրա։ Նշանավոր են «Կնիք հավատո» և «Գիրք թղթոց» ժողովածուները։ Հայ եկեղեցու դավանական համակարգը վերջնականապես բյուրեղացել է Հովհաննես Գ Օձնեցու, Խոսրովիկ Թարգմանչի, Ստեփանոս Սյունեցու, Գրիգոր Նարեկացու, Անանիա Սանահնեցու, Պողոս Տարոնացու, Հովհաննես Սարկավագի, Ներսես Շնորհալու, Մխիթար Գոշի, Վարդան Արևելցու, Մխիթար Սասնեցու, Կիրակոս Երզնկացու, Ստեփանոս Օրբելյանի, Եսայի Նչեցու, Հովհան Որոտնեցու, Գրիգոր Տաթևացու աշխատությունների շնորհիվ։ Հայ դավանական մտքի զարգացման պատմության մեջ առանձնահատուկ դեր է ունեցել 726 թվականի Մանազկերտի եկեղեցական ժողովը, որի ընդունած նզովքները ուղղափառ հավատքի սահմանումներ են ընդհակառակից։


== Հայ եկեղեցու կառուցվածքը ==
Հայ եկեղեցում ծիսական կիրառություն ունի երեք Հանգանակ, որոնք հակիրճ ներկայացնում են հայ հավատքի կարևորագույն սկզբունքները։ Առաջինը կոչվում է Նիկիական, սակայն իրենից ներկայացնում է ՆիկիաԿ. Պոլսյան մի խմբագրություն։ Երկրորդը Գրիգոր Տաթևացու խմբագրած հավատքի խոստովանությունն է։ Երրորդը Մկրտության ծեսի մեջ գործածվող համառոտ տարբերակն է։ Դավանական աղերսներով լի են նաև Հայ եկեղեցու ծիսամատյանները՝ Շարակնոցը, Ժամագիրքը, Մաշտոցը և Խորհրդատետր-Պատարագամատույցը։
Հայ եկեղեցու դավանությունն ունի հետևյալ կառույցը.

Աստված,
Արարչագործություն,
Փրկագործություն։Վերջինս բաժանվում է երեք հիմնական մասերի.

քրիստոսաբանություն,
Սուրբ Հոգու տնօրինություն և եկեղեցի,
վախճանաբանություն։
Esham-ի սկավառակագրություն

Esham-ի դիսկոգրաֆիան, ամերիկական ռեփեր Դետրոյթից։ Մինչ օրս նա հրատարակել է 14 ստուդիական ալբոմ, 6 EP և 3 հավաքածու։


== Ստուդիական ալբոմներ ==


== Հավաքածուները ==
1996՝ Detroit Dogshit
2000՝ Bootleg՝ From the Lost Vault, Vol. 1
2002՝ Acid Rain


== EP ==
1991՝ Homey Don’t Play
1991՝ Erotic Poetry
1993՝ Hellterskkkelter
1994՝ Maggot Brain Theory
2007՝ Lamb Chopz
2008՝ Esham 4 Mayor


== Այլ երգակատարների ալբոմներում հայտերը ==
Insane Clown Posse՝ Carnival of Carnage (1992) - "Taste"
Insane Clown Posse՝ Beverly Kills 50187 (1993) - "Chop! Chop!"
Project Born՝ Born Dead (1995) - "Losin It"
Mastamind՝ Lickkuidrano (1995) - "Bitcheshate"
Dice՝ Thaneighborhoodshittalka (1995) - "Poemz"
The Dayton Family՝ F.B.I (1996) - "Player Hater"
Kid Rock՝ Early Mornin’ Stoned Pimp (1996) - "Live"
The Workhorse Movement՝ Sons of the Pioneers (2000) - "Traffic"
Know Good՝ Aftermath (2000) - "Aftermath"
Mastamind՝ Themindzi (2000) - "Nite N Day," "Deep or Dolo"
Insane Clown Posse՝ Bizzar (2000) - "Questions"
Ghetto E՝ Ghetto Theater (2001) - "Still Going Thru a Thang," "Resume Of A Killa"
Kool Keith՝ Spankmaster (2001) - "Drugs," "Yes Yes Y'all," "Blackula," "Dark Vader," "Spank-Master (Take Off Your Clothes)"
Insane Clown Posse՝ The Wraith՝ Shangri-La (2002) - "Soopa Villains"
Bedlam՝ Bedlamitez Rize (2003) - "Enjoy Life"
Lavel՝ Nutty (2003) - "Don't Be"
Anybody Killa՝ Hatchet Warrior (2003) - "Sticky Icky Situations"
Twiztid՝ The Green Book (2003) - "World Is Hell"
Blaze Ya Dead Homie՝ Colton Grundy՝ The Undying (2004) - "Shotgun," "Climbing"
Monoxide՝ Chainsmoker LP (2004) - "Outta My Way"
Insane Clown Posse՝ The Calm (2005) - "Deadbeat Moms"
Twiztid՝ Man's Myth Vol. 1 (2005) - "I got 5 On It Remix"
Insane Clown Posse՝ Forgotten Freshness Volume 4 (2005) - "Wicked Rappers Delight," "Thug Pit"
Soopa Villainz՝ Furious (2005)
Kool Keith՝ Collabs Tape (2006) - "All Night Everyday"
Trick Trick՝ The Villain (2008) - "2Getha4eva"
T1՝ Technology (2008) - "Think Global"
Daniel Jordan՝ Daniel Jordan's Greatest Anti-Hits (2008) - "Human Tornado 2008"
Daniel Jordan՝ Daniel Jordan's Essential Rarities Vol. 1 (2009) - "The Riddler"
Daniel Jordan՝ Daniel Jordan's Essential Rarities Vol. 2 (2009) - "Van Helsing"
Violent J՝ The Shining (2009) - "Fight Club", "Candy Land"


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆոկուս խումբ (այլ կիրառումներ)

Ֆոկուս խումբ անվամբ կան հետևյալ հոդվածները.

Ֆոկուս խումբ, չկառուցքավորված հարցազրույց, որը վարում է հատուկ պատրաստված մասնագետը նախօրոք պայմանավորված ռեսպոնդենտների ոչ մեծ խմբի հետ։
«Ֆոկուս խումբ», ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի փիլիսոփայական-հեգնական պատմվածքը։
Սանտիագո Բերնաբեուի գավաթ

Սանտիագո Բերնաբեուի գավաթ, ընկերական ֆուտբոլային մրցաշար, որը տեղի է ունենում սկսած 1979 թվականից։ Գավաթի խաղարկությունը տեղի է ունենում «Սանտիագո Բերնաբեու» մարզադաշտում։ 1979, 1984 և 1986 թվականներին գավաթի խաղարկությանը մասնակցել են 4 թիմեր։ Գավաթի խաղարկությունը կազմակերպվում է Ռեալ Մադրիդի նախկին նախագահ Սանտիագո Բերնաբեուի պատվին։


== Եզրափակիչներ ==


== Մրցանակակիրներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մրցաշարի վիճակագրությունը
Ժողովածու (1781)

Ժողովածու (1781), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1781 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1756 թվականին Գրիգոր Սյունեցի, Մատթեոս վարդապետ գրիչների կողմից, Կաֆայում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20․5x16 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 143 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ 61ա, 114բ, 115ա։


== Բովանդակություն ==
Պատմութիոն Աղէք․ Մակեդոնացւոյ։
Նշանագիրք իմաստնոց։
Աբր․ Կրետացւոյ Պատմութիւն Անի քաղաքին։
Ի Պատմութեանց Մատթ․ Ուռհայեցւոյ, Թովմ․ Մեծոփեցւոյ, Կիր․ Գանձակեցւոյ։
Հարցմունք և պատասխանիք վասն աշտարակին։
Արձանագիր բերեալ Լուսաւորչին և է այժմ յուխտին Տիրանաշէնոյ։
Յաղագս քահանայապետին, որ յԷջմիածին։
Մատթէոս գրչի Պատասխանիք հարցմանց անօրինաց ի խնդրոյ Աբիսողոմայ տանունտիրոջն Շիրիհանայ։
Խրատ Մահմետի։
Յակ․ Տեառնեղբօր Պատմութիւն և կտակ չարչարացն Քրիստոսի։
Քարոզք։


== Ծանոթագրություններ ==
Մատուցող

Մատուցող,  հասարակական սննդի մատուցմամբ զբաղվող կազմակերպության աշխատակից, որն այցելուներին սպասարկում է ռեստորաններում, սրճարաններում և բարերում։
Որպես կանոն՝ մատուցողի պարտականությունների մեջ են մտնում՝

հաճախորդներից, հյուրերից պատվերներ ընդունելը
սպասարկման համար նրանցից գումար ստանալը
հաճախորդների գնալուց հետո սեղանի մաքրությունն իրականացնելը
սեղանի ձևավորումը՝ հաճախորդների գալուց առաջ, կամ նրանց գնալուց հետո՝ կապված տվյալ հաստատությունում աշխատանքի սկզբունքից։Մատուցողը նյութական պատասխանատվություն չի կրում սպասքի և ստացված գումարի  ապահովության   համար։
Հաջող աշխատանքի համար մատուցողը պետք է լինի  ֆիզիկապես դիմակայող, սթրեսակայուն, հարգալից, բարեհամբույր, շարժումները լինեն հստակ, զարգացած լինի տեսողական հիշողությունը, լինի ուշադիր, ունենա հաղորդակցվելու  կարողություն, տիրապետի էթիկայի նորմերին և հանրահաշվական գիտելիքներին։  Շատ մատուցողներ գործատուի պահանջով կարող են սահմանված կարգի համազգեստ հագնել։
Մատուցողի աշխատանքն ԱՄՆ-ում ամենատարածվածներից է, աշխատանքային վիճակագրության բյուրոյի տվյալների համաձայն՝ 2008 թվականին  ԱՄՆ-ում  հասարակական սննդի սպասարկման գործում ներգրավված  է եղել շուրջ 2,2 միլիոն մարդ։


== Մատուցողի ծառայական պարտականություններ ==
Հաստատության հյուրերի նկատմամբ պարտավոր է լինել բարեհամբույր և հարգալից
Մանրամասն պետք է իմանա ճաշացանկն ու գինիների քարտը
Իմանալ հյուրերի սպասարկման բոլոր կանոնները և որակյալ կերպով իրականացնել դրանք
Պատշաճ  տեսք ունենալ
Հյուրին կոռեկտ կերպով ներկայացնի և ստանա գումարը
Անցնել բուժզննում և առողջ ներկայանալ աշխատանքի վայր
Իմանալ և պահպանել հաստատության անվտանգության տեխնիկայի կանոնները


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Л. В. Беловинский Официант // Иллюстрированный энциклопедический историко-бытовой словарь русского народа. XVIII — начало XIX в. / под ред. Н. Ерёминой. — М.: Эксмо, 2007. — С. 454. — 784 с.: — ил. с. — 5 000 экз. — ISBN 978-5-699-24458-4
Ամիշը (ֆիլմ)

«Ամիշը» (անգլ.՝ The Amish), «Հանրային հեռարձակման ծառայություն» ընկերության կողմից արտադրված վավերագրական ֆիլմ, դուրս է եկել մեծ էկրաններին 2012 թվականին որպես «Մերիկայի փորձը» հեռուստատեսային ծրագրի սերիաներից մեկը}։ Ֆիլմը պատմում է ամերիկացի ամիշների կյանքի մասին, շատ պահպանողական կրոնական խմբեր, անաբապտիզմի մարմնավորումներից մեկը։ 2012 թվականի փետրվարին այն տեղադրվեց PBS կայքի էջում։
Վավերագրական ֆիլմում անդրադարձել են այնպիսի թեմաներին ինչպիսին են՝ «Օրդնունգ», Նիկել Մաինսում գտնվող դպրոցի պատանիների բազմակի սպանություններին։ Ցույց են տրված ներկա և նախկին ամիշաների հարցազրույցներ։
Սցենարի հեղինակ և ռեժիսոր՝ Դեվիդ Բելտոն (անգլ.՝ David Belton).
2013 թվականին լույս է տեսել համանուն գիրք, այս ֆիլմի թեմայով։


== Ծանոթագրություններ ==
Կումամոտո

Կումամոտո (ճապ.՝ 熊本市 Kumamoto-shi) քաղաք Ճապոնիայում, Կումամոտո պրեֆեկտուրայի մայրաքաղաք։ Տեղակայված է Կյուսյու կղզու վրա։
2017 թվականի ապրիլի 1-ի տվյալների համաձայն՝ քաղաքում բնակվում է 731 812 մարդ։ Խտությունը կազմում է 1900 մարդ/կմ2։ Քաղաքը զբաղեցնում է 389,53 կմ2 տարածք։
Մեծ Կումամոտո (ճապ.՝ 熊本都市圏)ն, 2000 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն, ունի 1 461 000 բնակիչ։ 2010 թվականին Կումամոտոյի մետրոպոլիտենի ՀՆԱ-ն կազմել է 39,8 միլիարդ ԱՄՆ դոլար։


== Աշխարհագրություն ==


=== Կլիմա ===
Կումամոտոյում տիրում է մերձհասարակածային մուսոնային կլիմա՝  շոգ ամառներով և ցուրտ ձմեռներով։ Ամբողջ տարվա ընթացքում նկատվում են առատ տեղումներ։ Հատկապես տեղումնառատ են ամռան հուլիս և հունիս ամիսները։


== Քույր քաղաքներ ==
 Բիլինգս, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ
 Բրիստոլ, Միացյալ Թագավորություն
 Գույլին, Չինաստան
 Հայդելբերգ, Գերմանիա (1992 թվականից)
 Հելենա, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ
 Սան Անտոնիո, Տեխաս, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ (1987 թվականից)
 Ուլսան, Հարավային Կորեա (2010 թվականից)
 Գաոսյուն, Թայվան (since 2017)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Kumamoto City official website (ճապոներեն)
Kumamoto City official website (անգլերեն)
 Kumamoto travel guide from Wikivoyage (անգլերեն)
Ժողովածու (38)

Ժողովածու (38), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 38 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1760 թվականին Դավիթ Թիֆլիսեցի գրիչի կողմից, ենթադրվում է Գանձասարում։ Ստացողը եղել է թագուհի կույսը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17,2x10,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 104 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 1ա, 104բ, պահպանակ Ա,նորոգողի 104բ (ԺԸ դ․), կազմողի վրա (դրոշմված փակագիր),:


== Բովանդակություն ==
Աղօթք .(Բենիկ Վանանադեցի, Գր․ Վա․ նանգեցի ), Գր․ Մարաչեցւյ
Բանբ գովեստից, Վայք ողրոցով, Աղօթք։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավնիեի գավառակ

Ավնիե, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթում` Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տեղեկություններ հայտնի չեն։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կիրիլ Գրիգորյան

Կիրիլ Գրիգորյան (ապրիլի 2, 1992(1992-04-02), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), հայկական ծագմամբ ռուսաստանաբնակ հրաձիգ, 2016 թվականի ամառային Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր, Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ


== Մրցանակներ ==
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի շքանշան (2016 թվականի օգոստոսի 25), Ռիո դե Ժանեյրոյում (Բրազիլիա) 2016 թվականի 31-րդ ամառային Օլիմպիական խաղերում մարզական բարձր նվաճումների, հաղթանակի և նպատակասլացության դրսևորման համար 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль на сайте Стрелкового союза России — shooting-russia.ru Archived 2016-08-18 at the Wayback Machine.
Профиль на сайте ISSF — issf-sports.org
Տիգրան Չիթունի

Տիգրան Հարությունի Չիթունի (Չիթչյան, Չթչյան) (ապրիլի 22, 1881(1881-04-22), Վան, Վանի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - հոկտեմբերի 19, 1960(1960-10-19), Փարիզ), հայ բանահավաք-բանասեր, գրող։ Մամուլում հանդես է եկել Վրույր, Ես, Հեռագետ, Այգեցի, Շեմիր և այլ ծածկանուններով։


== Կենսագրություն ==
Տիգրան Չիթունին ծնվել է 1881 թվականի ապրիլի 22-ին, Արևմտյան Հայաստանի Վան քաղաքում։ Նախնական կրթությունն ստացել է Վանի Սբ. Անանյան և Հիսուսյան վարժարաններում։ 1898 թվականին ավարտել է Վանի Երամյան վարժարանը։ 3 տարի ուսանել է Կարինի Սանասարյան դպրոցում։ 1910 թվականին Կոստանդնուպոլսում հիմնել է «Հայագիտում» հրատարակչությունը։ 1940-ական թվականներին տեղափոխվել է Փարիզ։ Աշխատակցել է Կոստանդնուպոլսի և սփյուռքի պարբերականներին։ Փոխադրել և հրատարակել է «Լէյլի և Մեջնուն» (1911) սիրերգը, «Մայրենի աշխարհ» (գիրք 1, 1913) գիրքը։ Ազգագրական-բանահյուսական աշխատություններից առավել ուշագրավ է տոհմիկ խաղերի և ժամանցների «Արեւելեան խաղաշխարհ» (հ. 1-2, 1919, Հ. Իզմիրյան մրցանակ՝ 1907) ժողովածուն։ Գրի է առել «Սասնա ծռերի» 4 տարբերակ, համադրել մինչ այդ հրատարակված տարբերակների հետ և հրատարակել «Սասունական» (հ. 1, 1943) խորագրով։ Չիթունուց Վանի ժողովրդական երգեր է գրի առել Կոմիտասը։
Մահացել է 1960 թվականին, Փարիզում։


== Երկեր ==
Սասմանց տուն, ԿՊ, 1910։
Յուշիկք Հայաստանի, ԿՊ, 1919։
Համբարձման «վիճակ», ԿՊ, 1919։
Բիւր ակ... հազար ակ..., Փարիզ, 1941։
Սասունական, Բեյրութ, 1960։


== Ծանոթագրություններ ==
Մանգալիտյան խոզերի ցեղ

Մանգալիտյան խոզերի ցեղ, մանգալից (հունգ.՝ mangalica), ճարպատու խոզերի ցեղ։ Ստացվել է Բալկանյան թերակղզիում, տեղական և ասիական խոզերի տրամախաչումից։ Ցեղի խոզերը խոշոր չեն և ունեն ամուր մարմնակազմվածք։ Հասակավոր վարազների կենդանի զանգվածը՝ 160-180, իսկ մերուններինը՝ 120-150 կգ է։ Պտղատվությունը՝ 6-8 խոճկոր։ Սեռահասուն են դառնում 11-13 ամսականում։ 
Դիմացկուն են, խտացրած կերերի սահմանափակ քանակով կարող են բտվել, լավ են օգտագործում արոտը։ Տարածված է Ռումինիայում, Հունգարիայում, Սերբիայում, ոչ մեծ գլխաքանակով՝ նաև Արևմտյան Ուկրաինայում և Հարավային Կովկասում։ 
Հայաստան ներմուծվել է 1948 թվականին։ Օգտագործվել է անտառալեռնային շրջանների տեղական խոզերի բարելավման համար (նախկին Շամշադինի շրջանում տեղական խոզերի տրամախաչումից ստացվել է խոզերի նոր խումբ)։ Ներկայումս բոլոր երկրներում մանգալիցի գլխաքանակը պակասել է և փոխարինվել բարձր մթերատու ցեղերով։
Եկատերինովկա (գյուղ, Վսևոլոժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԵկատերինովկաԵկատերինովկա (ռուս.՝ Екатериновка), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 133 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վոլեր

Վոլեր (նորվ.՝ Våler), կոմունա Նորվեգիայի Էստֆոլդ ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Հիրկեբյուգդեն բնակավայրն է։ Պաշտոնական լեզուն բուկմոլն է։ Զբաղեցնում է 256.96 կմ² տարածք։ Որպես Նորվեգիայի ֆյուլքե՝ ստեղծվել է 1838 թվականի հունվարի 1-ին։


== Վոլերի զինանշանը ==
Վոլեր կոմունայի զինանշանը հաստատվել է 1986 թվականի հունիսի 20-ին և իրենից ներկայացնում է կապույտ գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր։ Այն բաժանված է երկու մասին։


== Բնակչություն ==
Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Վոլեր կոմունայում բնակվում է 4268 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում  կրկնակի աճ է գրանցել։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Աղբյուրներ ==
Store norske leksikon.(նորվ.)


== Արտաքին հղումներ ==
Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: Archived 2007-10-01 at the Wayback Machine.(նորվ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Էբրեոն

Էբրեոն (ֆր.՝ Ébréon), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 154 մարդ, բնակչության խտությունը` 15.32 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.05 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 80 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 34 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 89 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 61-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 28։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,5 %։ 61 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 49 անձ (28 տղամարդ և 21 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (6 տղամարդ և 6 կին)։ 28 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Հավերժական մարդը

Հավերժական մարդը, քրիոստոնեական գաղափարները շեշտադրող գիրք է։ Գրվել է Գ.Չեստերսոնի կողմից և տպագրվել է 1925 թվականին։ Վերջինիս Հ. Ջ. Ուելսի «Պատմության պլանավորում» (The Outline of History) գրքի նմանակն էր, քանի որ երկուսում էլ քննարկվում են մարդկային կյանքի, քաղաքակրթության՝ որպես կենդանուց դեպի մարդը զարգացման փուլ, Հիսուս Քրիստոսի՝ որպես խարիզմատիկ անձի մասին։ Չեստերսոնը մանրամասնություններով ներկայացնում է իր սեփական հոգու ճանապարհորդությունը օրթոդոքս ուղղությունում, բայց իր գիքում նա աշխատում է ցույց տալ հոգու շրջագայությունը հատկապես Արևմտյան երկրներում։


== Ընդկանուր պատկերացում ==
Հիմք ունենալով էվոլյուցիայի ընդհանուր պատկերացումները Ուելսի և մյուսների կողմից՝ մարդն ուղղակի կենդանականի այլընտրանքային օրինակ է և Հիսուսը՝ ոչ այն ինչ, քան նույնպես սովորական մարդ էր։ Չեստերսոնի թեզերը՝ իր գիքի Առաջին մասում՝ «Կերտվածքը, ով մարդ է կոչվում»-ում (On the Creature Called Man) նա բացատրումէ, որ մարդը սովորական կենդանի է, բայց տարբերությամբ, որ ավելի տարօրինակ է մնացած կենդանիներից։ Երկրորդ մասում Չեստերսոնը բանավիճում է, որ եթե Հիսուսը եղել է հերթական մարդկային առաջնորդ, ապա քրիստոնեությունը և եկեղեցին՝ մարդկային հերթական կրոններ ու հավատքներ են։ Գրքում նա ասում է, որ հավատում է, թե իրականում անցյալը մի այնպիսի բան է, որը ստիպում է մարդը հեռանում է բնությունից, քաղաքակրթությունը՝ բարբարոսականությունից, կրոնը՝ միֆից և մեր սեփական, անձնական կրոն-հավատքը դառնում է ընդհանուր աշխարհի հավատքը։


== Ազդեցությունը Ս. Ս. Լևիսի վրա ==
Լեվիսը ստեղծեց Հավերժական մարդը, և 1950 թվականին այն կոչեց «Ամենատարախված ապոլոգիկ գրվածք, որը նա գիտե»։ Դրանից հետո գիրքը հայտնվեց տասը լավագույն գրքերի մեջ, որոնք ցնցել են Լեվիսին և իր փիլիսոփայական մտածելակերպը։


== Արտաքին հղումներ ==
- Օնլայն գիրքը


== Ծանոթագրություններ ==
Նորվեգիայի թագավորների ցանկ

Նորվեգիայի թագավորների ցանկը ավանդաբար սկսվում է Հարալդ I Գեղավարսից՝ չնայած նա գահակալել է միայն Նորվեգիայի մի մասում։


== Նորվեգիայի թագավորություն ==


=== Ինգլինների տոհմ ===


=== Հլադիրի յառլեր (Դանիական գահի կողմից նշանակված Նորվեգիայի թագավորներ) ===
Հակոն Ահեղ 970—995
Էիրիկ, Հակոն Ահեղի որդի 1000—1014 և Սվեին, Հակոն Ահեղի որդի 1000—1015
Հակոն Էիրիիկսոն 1014—1015, 1028—1030


=== Գորմա Տարեցի տոհմ ===


=== Ինգլինգների տոհմ ===


=== Ֆոլքունգների տոհմ ===


== Դանիայի հետ դաշինք ==
Օլաֆ IV, կամ Օլաֆ III որպես Դանիայի թագավոր, 1380—1387


== Կալմարական միություն ==
Մարգարիտա I, 1387—1389


=== Գրեիֆների տոհմ ===
Էրիկ III Պոմերյան, 1389—1442


=== Վիթելսբախների տոհմ ===
Քրիստոֆեր Բավարացի, 1442—1448


=== Բունդեի տոհմ ===
Կառլ I Կնութսոն, 1449—1450


== Դանիայի հետ միություն ==


=== Օլդենբուրգների տոհմ ===


== Անկախություն (1814) ==
Օլդենբուրգների տոհմ


== Շվեդիայի հետ միություն ==


=== Հոլթշեին-Գոտորփների տոհմ ===


=== Բերնադոտների տոհմ ===


== Նորվեգիայի ինքնիշխան թագավորություն ==


=== Գլյուքսբորգերի տոհմ ===


== Արտաքին հղումներ ==
Norwegen.no — Պաշտոնական ցուցակ: Archived 2007-09-28 at the Wayback Machine. (նորվ.)
Ծաղկունք (Մարտակերտի շրջան)

Ծաղկունք, գյուղ ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանում։ Մտնում է Վանք համայնքի կազմի մեջ։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին Ծաղկունք գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Ծանոթագրություններ ==
Բարթլիի ջրամբար

Բարթլիի ջրամբար (անգլ.՝ Bartley Reservoir), խմելու ջրի համար նախատեսված ջրամբար Անգլիայի Ուեսթ Միդլենս կոմսության Բիրմինգհեմ քաղաքի մոտ։ Ավազանի մակերեսը կազմում է 460 000 մ2։ Ջրամբարը ձգվում է 0, 65 մղոն երկարությամբ, լայնությունը կազմում է 450 մետր, իսկ խորությունը պատվարային մասում՝ 18 մետր։ Ջրային մակերեսը 0, 45 կմ2 է։
Ջրամբարի տարածքում բրիտանացի բնագետ Բիլ Օդին կատարել է թռչնաշխարհի ուսումնասիրությունները և դրանց հիման վրա աշխատություններ հեղինակել։


== Արտաքին հղումներ ==
Բարթլիի նավարկողների ակումբ(անգլ.)
Թուրքմենական շրջան

Թուրքմենական շրջան (ռուս.՝ Туркменский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ստավրոպոլի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ գ․ Լետնյայա Ստավկա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2611,96 կմ²։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 25449 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9,74 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Հին սալորենի

«Հին սալորենի» (ճապ.՝ 老梅図襖),  1646 թվականին շարժական դռների վրա ճապոնացի նկարիչ Կանո Սանսեցուի ստեղծած նախշազարդում։ Նկարի ստեղծման համար հեղինակն օգտագործել է թանաք, ներկ, ոսկեթել և թուղթ։ 1975 թվականից աշխատանքը գտնվում է Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանի հավաքածուում։

Նկարում պատկերված է ճապոնական հին  սալորենու կորացած սև բունը՝ ոլորուն ճյուղերով շուրջ 4 մետր երկարությամբ տարածված  շարժական դռան չորս վահանակների վրա։ Ծառերի բացված ծաղիկները ցույց են տալիս, որ արվեստագետը պատկերել է վաղ գարուն (ճապոնական սալորենին ծաղկում է փետրվար ամսվա վերջում և համարվում է գարնան ավետաբեր)։ Սալորենու ծաղիկները փոխանցում են սառը վաղորդյան գարնան մթնոլորտ և խորհրդանշում ծնունդ ու նորացում։ Պատկերի աջ կողմում երևում են ժայռեր և բամբուկ, ձախ կողմում՝ ծաղկած լեռնավարդ։ Այս ծայրահեղ մասերի հիման վրա կարելի է ենթադրել, որ սենյակի չորս վահանակների պատկերները պետք է նկարագրեին տարվա չորս եղանակները։ 1880-ական թվականներին վանքը, որտեղ գտնվել է աշխատանքը, ավերվել է, և նկարի միայն այս հատվածն է պահպանվել։ Կորացած բներով ծառերի կոմպոզիցիան տուրք  է տալիս Կանո Էյտոկուին։ Ի տարբերություն իր նախորդի աշխատանքների, Կանո Սանսեցուի մոտ գերիշխում է դեկորատիվ ոճը և ավելի քիչ դինամիկ է։
Ֆուսումայի շարժական վահանակներն ի սկզբանե ձևավորել են Կիոտոյում գտնվող զենական Մյոսինձի տաճարի Տենսյոին կառույցի սենյակներից մեկի պատը։ Կանո Սանսեցուն այս տաճարը նկարազարդել է իր խնամակալ հոր և ուսուցչի՝ Կանո Սանրակուի հետ, դայմյո Մացուդարա Տադաիխիրոյի հրամանով։ 1880-ական թվականների պատկերազարդումը վաճառվել է մասնավոր կոլեկցիոներ Կատաոկի Նաոխարուին, Ճապոնիայի ֆինանսների ապագա նախարարին` տաճարի վերականգնման համար ֆինանսական օգնության դիմաց։ Նոր սեփականատիրոջ նախաձեռնությամբ նկարազարդումները տան չափերին համապատասխանելու համար վերևից կտրվել են։ Այս վահանակների հետևի մասում եղել է այլ պատկերազարդում՝ չինական թեմատիկայով դաոսական ութ անմահները, որը ձևավորել է հարևան սենյակի պատը։ Ավելի ուշ այս նկարն առանձնացվել է և այժմ գտնվում է Միննեապոլիսի արվեստի ինստիտուտում։ Կատաոկի Նաոխարուից հետո նկարազարդումը պատկանել է ճապոնական արվեստի դիլեր Միձուտանի Նիսաբուրոնին (1910-1985) և ամերիկացի կոլեկցիոներ Հարրի Փաքարդին (1914-1991), որը 1975 թվականին այն հանձնել է Մետրոպոլիտեն թանգարանին։


== Ծանոթագրություններ ==
Օխոտովկա

Օխոտովկա (ուկրաիներեն՝ Охотівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1821 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օխոտովկա գյուղում բնակվում էր 252 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,11 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 227,03 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Քրիստափոր Իվանյան

Քրիստափոր Իվանի Իվանյան (դեկտեմբերի 20, 1920(1920-12-20), Թիֆլիս, Վրաստան - օգոստոսի 30, 1999(1999-08-30), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), հայ ռազմական գործիչ, գեներալ-լեյտենանտ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի և Արցախյան ազատամարտի մասնակից, Արցախի հերոս՝ «Ոսկե արծիվ» շքանշանակիր (հետմահու 2000)։


== Ուսումը ==
1940 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի հրետանավորների ուսումնարանը։
1949 թվականին Մոսկվայի Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիան։
1962 թվականին ավարտել է Լենինգրադի զինվորական օկրուգի հրետանային ակադեմիայի բարձրագույն կուրսերը։


== Ծառայությունը ==
1938-1978 - ծառայել է ԽՍՀՄ զինված ուժերում։
1941-1945 - մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին։
1941-1942 - հրետանային գնդի շտաբի հրամանատարի խորհրդական։
1942-1943 - 195-րդ ականանետային գնդի հրամանատար։
1943-1944 - 318-րդ հրաձգային դիվիզիայի հրետանու հրամանատար (նրա կազմում հասել է Չեխոսլովակիա)։
1949-1952 - հրետանային կորպուսի նախապատրաստական բաժնի ղեկավար։
1952-1955 - 280-րդ Գվարդիական հակատանկային գնդի հրամանատար (ԳԴՀ-ում տեղակայված ԽՍՀՄ զորքերի կազմում)։
1956-1958 - Հատուկ հակատանկային Գվարդիական գնդի հրամանատար։
1958-1961 - Օդեսայի պետական համալսարանի զինվորական ամբիոնի ղեկավար։
1962-1968 - Օդեսայի զինվորական օկրուգի 52-րդ հրաձգային բրիգադի հրամանատար։
1968-1973 - Օդեսայի զինվորական օկրուգի 14-րդ բանակի հրթիռային զորքերի և հրետանու հրամանատար։
1973-1978 - Անդրկովկասյան զինվորական օկրուգի հրթիռային զորքերի և հրետանու հրամանատարի տեղակալ։
1992 - նշանակվում է Արցախի ինքնապաշտպանության կոմիտեի նախագահի խորհրդատու։ Եղել է ԼՂՀ Զինված ուժերի հրամանատարի առաջին տեղակալ, պաշտպանության նախարարի տեղակալ, ԼՂՀ նախագահին կից քննչական կոմիտեի նախագահ։


== Պարգևներ ==
Լենինի շքանշան (1941, 1943)
Կարմիր դրոշի շքանշան
Սուվորովի 3-րդ աստիճանի շքանշան
Կարմիր Աստղի շքանշան
Հայրենական պատերազմի I աստիճանի շքանշան
«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ
«Զինվորական ծառայության ժամանակ տարբերվելու համար» I աստիճանի մեդալ
Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի ծննդյան 100-ամյակի հոբելյանական մեդալ
«Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ
Արցախի հերոս
Ոսկե արծիվ և ԼՂՀ Մարտական խաչ 1-ին աստիճանի շքանշաններ
«Մարշալ Բաղրամյան» մեդալ
«Զինվորական ծառայության ժամանակ տարբերվելու համար» մեդալ
«Խորհրդային բանակի ու նավատորմի 30-ամյակի հոբելյանական մեդալ»
«ԽՍՀՄ զինված ուժերի 40-ամյակի հոբելյանական մեդալ»


== Տարբեր ==
Քրիստափոր Իվանյանի անունով են անվանվել՝
Արցախի Ասկերանի շրջանի Խոջալու գյուղը։
Ստեփանակերտի զինվորական ուսումնարանը։
Ստեփանակերտում Արցախի պաշտպանության նախարարությանը կից զինվորական-սպորտային քոլեջը։
Քրիստափոր Իվանյանի կյանքի մասին նկարահանվել է վավերագրական կինոնկար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Դևրիկյան Տ., Երկու պատերազմների լեգենդը։ Քրիստափոր Իվանյան, Երևան, 2003։


== Արտաքին հղումներ ==
Քրիստափոր Իվանյան - Երկրապահ
Քրիստափոր Իվանյանը դասարան․ամ֊ում Archived 2016-09-05 at the Wayback Machine.
Էդուարդ Թոփչյան (գրականագետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էդուարդ Թոփչյան (այլ կիրառումներ)Էդուարդ Ստեփանի Թոփչյան (հուլիսի 11, 1911(1911-07-11) կամ 1911, Սուրմալուի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 3, 1975(1975-09-03), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գրականագետ, բանասիրական գիտությունների թեկնածու, ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1970), քաղաքական գործիչ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1942 թվականից, Հայաստանի Գրողների Միության նախագահ (1959-1975)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Սուրմալուի գավառի Էվջիլար գյուղում։ 1932 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմագրական ֆակուլտետը։ 1935 թվականին ուսուցչություն է արել Երևանի դպրոցներում։ 1935-1938 թթ. սովորել է Լենինգրադի արվեստագիտության ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։ 1938-1939 թվականներին եղել է «Գրական թերթի» խմբագրի տեղակալ, 1939-1941 թվականներին՝ Արմֆանի լեզվի և գրականության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող։ 1941-1943 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում, մասնակցել հայրենական մեծ պատերազմին։ 1943-1944 թվականներին «Սովետական գրականություն և արվեստ» ամսագրի խմբագիրն էր, 1944-1946 թվականներին՝ Հայաստանի գրողների միության վարչության պատասխանատու քարտուղարը, 1946-1952 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ԳԱ գրականության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող, ապա խորհրդային գրականության սեկտորի վարիչ, 1953-1954 թվականներին՝ նույն ինստիտուտի տնօրեն, 1954-1975 թվականներին՝ Հայաստանի գրողների միության վարչության առաջին քարտուղար։

Եղել է ՀԽՍՀ IV-VIII գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ, 1967-1971 թվականներին՝ ՀԽՍՀ գերագույն սովետի նախագահ։ ԽՄԿԿ անդամ 1942 թվականից։
Նրա առաջաբանով են լույս տեսել Ֆրանց Վերֆելի «Մուսա լեռան քառասուն օրը» վեպի հայերեն թարգմանությունը և Լևոն Շանթի երկերի ժողովածուն։


== Պարգևներ ==
Հայրենական պատերազմի երկրորդ աստիճանի շքանշան
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան (2)
«Պատվո նշան» (2) շքանշան


== Երկերի մատենագրություն ==
Վահան Տերյան, Երևան, Հայպետհրատ, 1945, 47 էջ։
Հոկտեմբերը և հայ ժողովրդի ճակատագիրը, Երևան, «Միտք», 1965, 27 էջ։
Վերածնունդ (ժողովածուի մեջ տեղ է գտել Էդ. Թոփչյանի «Արնաթաթավ գիրքը» հոդվածը), Երևան, «Սովետական գրող», 1977, 552 էջ։
Երկեր երկու հատորով, գիրք 1, Վերածնության խորհուրդը, Երևան, «Սովետական գրող», 1977, 516 էջ։
Հայ նոր գրականության պատմություն, հատոր 5 (գրքի «Լևոն Շանթ» գլուխը գրել է Էդ. Թոփչյանը), Երևան, ՀՍՍՀ ԳԱ, 1979, 1016 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գորայ

Գորայ (ուկրաիներեն՝ Горай), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մուրովանիե Կուրիլովցիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1918 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գորայ գյուղում բնակվում էր 291 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1276 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 228,06 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շամովլու

Շամովլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Գտնվում է Բարգուշատի ոստիկանական շրջանում։


== Բնակչություն ==
1896 թվականին գյուղն ունեցել է 81, իսկ 1908-ին՝ 505 կովկասի թաթար բնակիչ, 1909-ին՝ 94 բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վյազովոե (գյուղ, Ախտիրկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎյազովոեՎյազովոե (ուկրաիներեն՝ Вязове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վյազովոե գյուղում բնակվում էր 703 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աբրահամ Նահապետյան

Աբրահամ Լևոնի Նահապետյան (Պողոս վարդապետ, 1820, Փանիկ, Հայաստան - 1906, Փանիկ, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն), հայ եկեղեցական, հասարակական գործիչ։ Հայաստանի հայ կաթոլիկների հոգևոր առաջնորդ։


== Կենսագրություն ==
Աբրահամ Նահապետյանը ծնվել է 1820 թվականին, Քավթառլու (այժմ՝ Փանիկ՝ Հայաստանի Շիրակի մարզում) գյուղում։ 1856 թվականին ավարտել է Սարատովի հոգևոր սեմինարիան։ 1857 թվականից եղել է Հայաստանի հայ կաթոլիկների հոգևոր առաջնորդը։ 1859 թվականին ծննդավայրում հիմնել է քառամյա հայկական դպրոց, որտեղ նաև դասավանդել է, 1906 թվականին հիմնել է հիվանդանոց։ Զբաղվել է նաև այգեգործությամբ։ Արփաչայի ափին հիմնել է պտղատու այգի (15 հեկտար), որը հայտնի է «Վարդապետի բաղ» անվամբ։


== Մահ ==
Նահապետյանը մահացել է 1906 թվականին Քավթառլու գյուղում։ Թաղված է ծննդավայրի Ս. Տիրամոր եկեղեցու զանգակատանը։


== Պարգևներ ==
Ռուսական կառավարության Ս. Աննայի ոսկե խաչ շքանշան (1885):


== Ծանոթագրություններ ==
Էդվին Հենրի Լանդսիր

Էդվին Հենրի Լանդսիր (անգլ.՝ Edwin Henry Landseer, մարտի 7, 1802(1802-03-07)[…], Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - հոկտեմբերի 1, 1873(1873-10-01)[…], Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն), ռոմանտիզմի ժամանակաշրջանի անգլիացի նկարիչ և քանդակագործ։


== Կյանք և արվեստ ==
Էդվին Լանդսիրը առավել հայտնի է կենդանիների կյանքին և Շոտլանդիայի բնապատկերներին նվիրված նկարաշարերով։ Նրա ամենահայտնի քանդակները առյուծներն են, որոնք տեղադրված են Տրաֆալգարյան հրապարակի Նելսոնի սյան տակ։
Նկարիչը պղնձի փորագրիչ Ջոն Լանդսիրի կրտսեր որդին է։ Նկարել սկսել է սովորել հոր մոտ, ինչպես նաև դասեր է վերցրել հայտնի նկարիչ Բենջամին Ռոբերտ Հեյդոնից։ 1814 թվականին Լանդսին առաջին անգամ իր նկարներն է ցուցադրել Թագավորական ակադեմիայի Ամառային ցուցահանդեսին։ Իսկ արդեն 1815 թվականին ընդունվում է Թագավորական ակադեմիային կից արվեստի դպրոցը։ 1824 թվականին Հենրին առաջին անգամ այցելեց լեռնային Շոտլանդիա։ Գեղեցիկ բնապատկերները տպավորեցին նկարչին և այն դարձավ մշտական այցելությունների վայր, որտեղ արել է բազմաթիվ էտյուդներ։ Շոտլանդական մոտիվներով նկարիչը վրձնել է բազմաթիվ կտավներ, որոնց մեծամասնությունը ցուցադրված են Մեծ Բրիտանիայի բազմաթիվ թանգարաններում (օրինակ, Էդինբուրգի Շոտլանդական թանգարանում)։
1826 թվականին Լանդսիրը դարձավ Արվեստի թագավորական  ակադեմիայի թղթակից-անդամը։ Իսկ 1831 թվականից նույն  ակադեմիայի լիիրիավ անդամը։ Հետագայում նա դարձավ Վիկտորիա թագուհու և նրա ամուսնու՝ Ալբերտ Սաքսեն Կոբուրգ Գոթացու պալատական նկարիչը։
1850 թվականին թագուհին Էդվին Լանդսիրին շնորհեց ասպետի կոչում։ 1866 թվականին նկարիչն ընտրվեց Արվեստի թագավորական ակադեմիայի պրեզիդենտ, սակայն, հրաժարվեց այդ պաշտոնից։
1840 թվականին նկարիչը տարավ ծանր նյարդային հիվանդություն։ Դրա հետևանքով հետո տարավ բազմաթիվ դեպրեսիաներ, որը բարեբախտաբար չխաթարեց նկարելու ունակությունը։
Նկարիչը վրձնել է կենդանիների և բնապատկերների շարք։ Նրա կտավները տարածվեցին նաև գրաֆիկական և գծանկարչական եղանակներով։ Նկարիչը մեծ համբավ ձեռք բերեց ոչ միայն Մեծ Բրիտանիայում, այլև ամբողջ Եվրոպայում։ Էդվինը վաստակում էր նաև հարուստ անգլիացիների շների դիմանկարները պատկերելավ։ Լանդսիր անունը նրան տրվեց ի պատիվ շան ցեղատեսակի (նյուֆաունդլենդի պտավոր տարատեսակ)։ 
Էդվին Լանդսիրը քանդակել է կենդանիների՝ մասնավորապես եղջերուների, առյուծների։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Թել-Քար

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թել-Քար (այլ կիրառումներ)Թել-Քար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կայրո Մոնտենոտե

Կայրո Մոնտենոտե (իտալերեն՝ Cairo Montenotte), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լիգուրիա մարզի Սավոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 13 690 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 136 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 100 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 17014, հեռախոսային կոդ՝ 019։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Պիսարևշչինա (գյուղ, Գադյաչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊիսարևշչինաՊիսարևշչինա (ուկրաիներեն՝ Писарівщина), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Յարեմչա։ Հիմնադրվել է 1870 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պիսարևշչինա գյուղում բնակվում էր 114 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1419 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 80,34 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)