armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Բարզի ան Թիերաշ

Բարզի ան Թիերաշ (ֆր.՝ Barzy-en-Thiérache), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Գիզ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վերվեն շրջանի կոմունա։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02050։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 306 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով աշխատունակ տարիքի 183 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 131-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 52-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 71,6 %, 1999 թվականին եղել է 61,7 %)։ 131 աշխատունակ բնակիչներից 115-ը աշխատում էին (62 տղամարդ և 53 կին), անաշխատանք էին 16-ը (6 տղամարդ և 10 կին)։
52 անգործունակ մարդկանցից 8-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 27-ը՝ թոշակառու, 17-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ – Բարզի ան Թիերաշ (ֆր.)
Սպանա

Սպանա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։


== Պատմություն ==
Բնակիչները 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ բռնությամբ տեղահանվել են. նրանց մեծ մասը զոհվել է գաղթի ճանապարհին, իսկ սակավաթիվ փրկվածներն ապաստանել են տարբեր երկրներում։


== Բնակչություն ==
Մինչև 1915 թվականն ուներ 80 տուն՝ 680 հայ բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Գյուղացիներն զբաղվում էին այգեգործությամբ, պարտիզպանությամբ, հացահատիկի մշակությամբ, մեղվաբուծությամբ, անասնապահությամբ և արհեստներով։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Սպանան ուներ հայկական եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Եկեղեցուն կից գործում էր դպրոց։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վերադարձ դեպի Արարատ

Վերադարձ դեպի Արարատ (շվեդերեն՝ Tillbaka till Ararat), 1988 թվականին նկարահանված շվեդական վավերագրական ֆիլմ Հայոց ցեղասպանության մասին։ Guldbagge 24-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ ֆիլմն արժանացել է լավագույն ֆիլմ մրցանակի։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է Հայոց ցեղասպանության ու հայերի աքսորի մասին. հայերի, ովքեր երազում են վերադառնալ իրենց հայրենիք։


== Դերեր ==
Րաֆֆի Առնալդջյան
Անի Առնալդջյան
Կարապետ Հովակիմյան
Գևորգ Էմին


== Մեջբերումներ ֆիլմից ==
Երեսուն դարերի պատմությունից այսօր մենք ժառանգել ենք միայն ջարդված հիշատակարաններ, ավերված եկեղեցիներ, անճանաչելի քաղաքներ։ Մի պահ երևակայեք, որ այս քարերի աշխարհ, քարաստանի տարածքում 1915 թվականին բավարար քար չկար մեր նահատակների գերեզմանների վրա հիշատակի քար բարձրացնելու համար։ Այդ օրերին, կարծես, քարտաշը պատրաստում էր վերջին խաչքարը՝ վրան գրելու համար՝ «Այստեղ հանգչում է Հայաստանը»։ Բայց այդ բանը չպատահեց։ Հայ մարդը կենդանի է։ Կենդանի է նաև Հայաստանը, վկա այս երեխաները, որոնք Արարատից հեռու՝ Արարատն են երազում։


== Այլ ==
Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան կայացել է Ստոկհոլմում 1988 թվականի նոյեմբերի 4-ին։
Ֆիլմի հայերեն տարբերակը ցուցադրվել է Երևանի Պիոներ կինոթատրոնում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Back to Ararat(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Վերադարձ դեպի Արարատ» ֆիլմը Swedish Film Database-ում
Ֆիլմը youtube.com կայքում
Արկորե

Արկորե  (իտալերեն՝ Arcore), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Մոնցա և Բրիանցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 16896 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը կազմում է 1800 մարդ/կմ²։ Տարածքը 9 կմ² է։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 20020։ Հեռախոսային կոդ՝ 00039։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Էուստորգիոն։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.arcore.mi.it Archived 2011-11-14 at the Wayback Machine.
Զինարեթ

Զինարեթ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Օվաջիկի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ավիշ (քաղաք)

Ավիշ (Պորտուգալերեն արտասանություն: [[Միջազգային հնչյունական այբուբեն|[ɐˈviʃ]]] ( )), քաղաքատիպ ավան և նույնանուն համայնքի կենտրոն Պորտուգալիայի կենտրոնական մասում՝ Պորտալեգրի շրջանում։ Զբաղեցնում է 605,97 կմ2 տարածք։
Վարչականորեն բաժանված է 6 շրջանի։
2011 թվականի տվյալներով համայնքի բնակչության թվաքանակը եղել է 4.571., բուն ավանինը՝ մոտավորապես 2.600: 


== Պատմություն ==
Ավանը հիմնադրվել է 1218 թվականին՝ որպես ամրացված բնակավայր, որի որոշ մասը պահպանվել է ու հասել մինչև մեր օրերը։ Նրա պատմությունը սերտորեն կապված է պորտուգալական կրոնա-ասպետական Ավիս ուխտի հետ։ Ուխտը հիմնադրած Ավիս տոհմը ժամանակի ընթացքում դարձել է իր նշանակությամբ երկրորդը Պորտուգալիայում։ Նրա անունն է տրված հանրապետության բարձրագույն զինվորական պարգևներից մեկին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Բնակչություն ==


== Կլիմա ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Համայնքապետարանի պաշտոնական կայքէջը
Լուսանկարներ
3D models Archived 2019-07-13 at the Wayback Machine.
Ռադոմիշլ (գյուղ, Լուցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌադոմիշլՌադոմիշլ (ուկրաիներեն՝ Радомишль), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լուցկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1545 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռադոմիշլ գյուղում բնակվում էր 805 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1827 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 440,61 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիլյերիաս դե Կամպոս

Վիլյերիաս դե Կամպոս (իսպ․՝ Villerias de Campos)։ Բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Պալանսի պրովինցիայի Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքի կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տեռռա դե Կամպոս շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 22 կմ²։ Բնակչությունը 113 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 30 կմ։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Երասխի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արարատի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արարատի մարզի Երասխ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 1 հուշարձան (1 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ցիխլիդ-թութակ

Ցիխլիդ-թութակ կամ Beautiful Pelmatochromis (լատ.՝ Pelmatochromis pulcher), ակվարիումային ձուկ ցիխլիդայինների ընտանիքից։ Բնության մեջ բնակվում է Եգիպտոսի հարավ-արևելքում։ Չափերը՝ մինչև 10սմ։ Էգերը տարբերվում են կարմրամանուշակագույն փորիկով։


== Բազմացում ==
Բազմացման ընդունակ դառնում են 9-12 ամիսների ընթացքում։ Էգը դնում է 100-300 դարչնակարմրավուն ձուղպեր (տրամագիծը մոտ 2մմ)։


== Վարիացիա ==
Վարիացիոն տեսակ, հայտնի մի քանի գույնի տարբերակներով.

«Pelvicachromis aureocephalus» նկարագրվել է Meinken-ի կողմից 1960 թ-ին Նիգերիայում։ Արուները դեղնավուն են, գլխի և քիմուխտային կափարիչները կանաչա-ոսկեգույն է, աչքերից մինչև պոչը ձգվում է սև գիծ։ Մեջքի լողաթևը հիմնամասում մուգ դեղնամանուշակագույն է մետաղական փայլով, լողաթևերի ճառագայթների ուղղությամբ մուգ կարմիր շտրիներով, լողաթևի հետին կեսը ինտենսդիվ կարմիր է, երկարվուն ճառագայթները բաց դեղին եզրագծով են և կարմիր շրջապատումով։ Սրբանային լողաթևը նուրբ մանուշակագույն է, որովայնայինը՝ երկնագույն, պոչը չորս սև հետքերով և եզրազարդումով։
«Pelvicachromis kribensis» բնակվում է արևմտյան Աֆրիկայում։ Մարմնի վերին հատվածը դարչնագույն է, կողերը և փորիկը կապույտից մինչև մանուշակագույն գույների կանաչավուն փայլով։ Որովայնային լողաթևը էգերի մոտ կարմիր է, իսկ արուների մոտ մանուշակագույն։
«Pelvicachromis camenmensis». Նակարագրվել է 1962 թ-ին և ներմուծվել է որպես Pelvicachromis pulcher. Բնակվում է հարավային Նիգերիայում։ Գունավորումը համանման է «Pelvicachromis kribensis», սակայն ավելի ինտենսիվ է։ Արուների մոտ ձվադրման ժամանակ փորիկը, կուրծքը և քիմուխտային կափարիչից մինչև շուրթերը կարմիր է։ Պոչի ներքևի հատվածը դեղնավուն է։ Ամբողջ մարմնի երկայնքով անցնում է սև գիծ։ Որովայնային լողաթևերը կարմիր են, իսկ արուների մոտ կապույտ եզրագծումով։ Կա ալբինոսային կառուցվածք (մարմինը բաց գույնի, կարմիր աչքեր)։


== Ծանոթագրություններ ==
Լազար Կագանովիչ

Լազար Մոիսեևիչ Կագանովիչ (ռուս.՝ Лазарь Моисеевич Каганович, նոյեմբերի 10 (22), 1893, Կաբանի, Ռադոմիսլի շրջան, Կիևի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 25, 1991(1991-07-25)[…], Մոսկվա, ԽՍՀՄ), բոլշևիկ հեղափոխական, այնուհետև՝ խորհրդային պետական և կուսակցական գործիչ, Իոսիֆ Ստալինի մտերիմներից։ Եղել է Ստալինի իշխանության գալու հիմնական օժանդակողներից մեկը, ինչպես նաև հայտնի է ստալինյան ռեժիմի ենթադրյալ հակառակորդների հանդեպ իրականացրած դաժան ռեպրեսիվ գործողություններով։
1911 թվականին ընդգրվել է բոլշևիկների շարքերում։ Մասնակցել է Հոկտեմբերյան հեղափոխության կազմակերպմանն ու իրականացմանը։ 1922 թվականին Ստալինի կողմից նշանակել է կոմկուսի կազմակերպչական աշխատանքների ղեկավար։ 1924-ին դարձել է ԽՄԿԿ ԿԿ լիիրավ անդամ, 1925-ին՝ Ուկրաինայի Կոմունիստական կուսակցության ԿԿ առաջին քարտուղար, 1930 թվականից՝ Քաղբյուրոյի անդամ։ Որպես ՈւԿԿ ԿԿ առաջին քարտուղար, վարել է այսպես կոչված՝ «բուրժուական նացիոնալիզմի դեմ պայքար», ինչը ենթադրում էր, որ հենց ինքն էր գնահատում ու որոշում «ուկրաինական նացիոնալիզմի» որակը, չափանիշները, դրսևորումները։
1930-ականների բռնաճնշումների («Մեծ զտում») ժամանակ անձամբ ստորագրել է ավելի քան 180 անվանական ցուցակ, որոնք տասնյակ հազարավոր քաղաքացիների գնդակահարության պատճառ դարձան։ Ղեկավարել է նաև ԽՍՀՄ-ում գյուղատնտեսության համատարած կոլեկտիվացման շարժումը՝ մասնակցել կոլեկտիվացման քաղաքականության կազմակերպման, պլանավորման և վերահսկման գործընթացներին, որոնք 1932–33 թվականներին երկրում հանգեցրին զանգվածային արհեստական սովի բռնկմանը (մասնավորապես՝ Հոլոդոմորը Ուկրաինայում)։ 1930-ականների կեսերից աշխատել է որպես երկաթուղագծերի, ծանր արդյունաբերության և նավթարդյունաբերության ժողովրդական կոմիսար։ 
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի (1941-1945) ընթացքում եղել է Հյուսիսկովկասյան և Անդրկովկասյան ճակատների կոմիսար։ Ստալինի մահից հետո (1953) Կագանովիչն արագորեն կորցնում էր ազդեցությունը։ 1957 թվականին Նիկիտա Խրուշչովի դեմ հեղաշրջման անհաջող փորձից հետո Կագանովիչը հայտարարվեց «Մոլոտով–Մալենկով-Կագանովիչ հակակուսակցական խմբակի» անդամ, հեռացվեց Նախագահության ու կենտկոմի շարքերից և ուղարկվեց հարկադրված թոշակի։   


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
* Հակիրճ կենսագրություն (ռուս.)
Ստեփան Սպանդարյան

Ստեփան Սուրենի Սպանդարյան (ապրիլի 2, 1906(1906-04-02), Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - 1987, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային բասկետբոլիստ, մարզիչ, սովետական բասկետբոլի հիմնադիրներից մեկը։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1943), ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ (1957), գրական քննադատ, հրապարակախոս և ռուսական հեղափոխական շարժման գործիչ Սուրեն Սպանդարյանի որդին,.։

1920-ական թվականներին ԽՍՀՄ-ում սկսել են զարգանալ բասկետբոլը,  վոլեյբոլը և ռեգբին։ Եղել է Մոսկվայի ռեգբիի սեկցիայի առաջին նախագահը ։ Հետագայում կենտրոնացել է բասկետբոլի պարապմունքների վրա։ 1923—1926 թթ․ Հանդես է եկել «ԵԿԻ», իսկ 1927—1940 «Դինամոյի» կազմում։ 1937 թվականին, հանդես գալով որպես «Դինամոյի» մարզիչ-խաղացող, դարձել է բասկետբոլի ԽՍՀՄ չեմպիոն։
1940-ական թվականների սկզբին մասնակցել է Երկրորդ աշխարհամարտին։ Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով.
1947 թվականից անցել է մարզչի աշխատանքի։ 1947 թվականին եղել է ԽՍՀՄ բասկետբոլի հավաքականի տղամարդկանց թիմի մարզիչը, նվաճել է Եվրոպայի մայցամաքի առաջնության չեմպիոնի կոչումը։ 1948—1949 թվականներին սկզբում եղել է տղամարդկանց, այնուհետև՝ «Դինամո» կանանց ակումբի ավագ մարզիչ։ Սպանդարյանի ղակավարությամբ տղամարդկանց թիմը 1948 թվականին դարձել է ԽՍՀՄ չեմպիոն, իսկ կանանց թիմը 1949 թվականին նվաճել է բասկետբոլի ԽՍՀՄ գավաթը։ 1951—1952 և 1956—1961 թվականներին ղեկավարել է տղամարդկանց հավաքականի մարզչական շտաբը ԽՍՀՄ–ում։ Այդ տարիներին ԽՍՀՄ հավաքականը չորս անգամ հաղթել է Եվրոպայի բասկետբոլի չեմպիոնատը (1951, 1957, 1959, 1961) և երեք անգամ դարձել Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր (1952, 1956, 1960)։ 1959 թվականին քաղաքական նկատառումներով ԽՍՀՄ հավաքականը հրաժարվեց դուրս գալ հակառակորդի դեմ և որակազրկվեց։
1965-1966 թվականներին մարզել է Չիլիի տղամարդկանց հավաքականը։ Հետագայում աշխատել է  ԽՍՀՄ բասկետբոլի սպորտկոմիտեի բաժնում, եղել է «Դինամոյի» մարզական խաղերի ՄՊԽ բաժնի հրահանգիչը։ Տարբեր տարիներին եղել է ԽՍՀՄ բասկետբոլի ֆեդերացիայի նախագահության անդամ և նախագահ, համամիութենական մարզչական խորհրդի նախագահ։ 
Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշ շքանշանով։
Կինը եղել է խորհրդային աթլետ և բասկետբոլիստի, ԽՍՀՄ չեմպիոն և ռեկորդակրի Էլլա Միցիսը (1912—2002)։


== Գրականություն ==
Բասկետբոլ։ ուղեցույց /Կազմողներ՝ Զ․Ա․ Գենկին, Ե․Ռ․Յխոնտով ,Մոսկվա Москва, 1983։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը «Դինամո»  ԲԿ կայքում Archived 2018-08-16 at the Wayback Machine.
Թեփե (Բալուի գավառ)

Թեփե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Բալուի գավառակում։ Գտնվում է Ուրուջա լեռան հարավ-արևմտյան կողմում։


== Աշխարհագրություն ==
Խմելու և ոռոգման ջուրն առատ է։ Հարուստ է կարմրախայտ ձկով։


== Պատմություն ==
Բնակչությունը սպանդի ենթարկվեց 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նույն ճակատագրին արժանացան Թեփեում ապաստանած Քղիից բռնագաղթված հայերը։


== Բնակչություն ==
1915 թվականին ուներ մոտ 500 հայ բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Թեփեն ուներ Ս. Մինաս (ըստ այլոց` Ս. Թովմաս) անունով եկեղեցի։ Մոտակայքում գտնվում էր 1266 թվականին կառուցված ավերված եկեղեցի և 2 ուխտավայր, որից մեկն ուներ Ս. Լուսավորիչ անունը։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆաուջա Սինգհ

Ֆաուջա Սինգհ (անգլ.՝ Fauja Singh, ապրիլի 1, 1911(1911-04-01), Ձալանդհար, Փանջաբ, Բրիտանական Հնդկաստան, Բրիտանական կայսրություն), վազորդ, մարաթոնյան վազքի աշխարհի ամենածեր մասնակիցը, 90 տարեկան և ավելի, 100 տարեկան և ավելի տարիքային խմբերում գրանցել է համաշխարհային ռեկորդ։ Բացի մարաթոնյան վազքից Սինգհը համարվում է 100 տարեկան և ավելի տարիքային խմբի կարճ  տարածության ամենաարագ վազորդը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է հյուսիս-արևմտյան Հնդկաստանի Փենջաբ նահանգի, Ջալանդհար շրջանի Բեաս-Պինդ գյուղում։ Կյանքի մեծ մասը զբաղվել է հողագործությամբ։ 1990-ականնների կեսերից ապրում է Լոնդոնի Իլֆորդի շրջանում։


== Մասնակցությունը մարաթոններին, ռեկորդներ ==
2000 թվականին Ֆաուջա Սինգհը առաջին անգամ մասնակցել է Լոնդոնի մարաթոնին և դրանից հետո բազմիցս մասնակցել է  նմանատիպ միջոցառումների։ 2003 թվականին Տորոնտոյում նա մարաթոնյան վազքի իր տարիքային խմբում համաշխարհային ռեկորդ է սահմանել՝ 5 ժամ 40 րոպե։ 2011 թվականին նրա անունն ընդգրկվեց Գինեսի ռեկորդների գրքում՝ որպես ամենատարեց վազող, վազելով 100 տարեկանում ամբողջ մարաթոնին ընթացքում։ Նրա ժամանակը 8:11:06 էր, բայց հաշվի առնելով այն, որ 16 րոպե նա անց է կացրել վազորդների մեկնարկին, նրա հաշվին գրանցվեց 8:25:17։
2012 թվականի սեպտեմբերի  30-ին Surrey International World Music Marathon (Բրիտանական Կոլումբիա, Կանադա) վազքի շրջանակներում մասնակցել է 5 կմ մրցավազքին. 14 октября принял участие в пятикилометровом пробеге в рамках Toronto Waterfront Marathon: Նույն թվականի հոկտեմբերի 14-ին  Toronto Waterfront Marathon վազքի շրջանակներում նա մասնակցել է 5 կիլոմետրանոց մրցավազքին։ 2016 թվականի հունվարին՝ 104 տարեկան հասակում  Սինգհը մասնակցել է Մումբայի մարաթոնին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Passage on Fauja Singh, The Oldest Marathon Runner (Sikh Personalities)
"Life begins at 90" (BBC Sport)
Biography in The Sikh Times
REDIFF article regarding ADIDAS deal
Sikhs in the City Running Team
Roll Over Bannister, Article in Outlook (Indian magazine)
«Fauja Singh Reflection Healthy Living»։ Sangat TV (Punjabi)։ փետրվարի 4, 2011։ Վերցված է 2011-10-19։ «Fauja Singh gives some tips on how to be healthy, happy and holy.» 
«Michael Mosley meets 101-year-old Fauja Singh»։ օգոստոսի 6, 2012։ «BBC Horizon's Michael Mosley interviews Fauja Singh as he becomes the world record holder for oldest marathon runner.»
Սմբատ Աբրահամյան

Սմբատ Միսակի Աբրահամյան (1925, Երնջատափ, Էջմիածնի գավառ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ մանկավարժ, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
1942 թվականին ավարտել է Երնջատափի միջնակարգ դպրոցը, այնուհետև աշխատանքի է անցել նույն դպրոցում՝ դասավանդելով հայոց լեզու և թվաբանություն։ 1943 թվականին անցել է զինվորական ծառայության։ Երկու ամիս անց նա արդեն ռազմաճակատում էր։ Մարտնչել է 55-րդ դիվիզիայի 111-րդ գնդի կազմում։ Օգոստոսին գունդը դիրքեր է գրավել Կուրսկի աղեղում։
1943 թվականի աշնանը մասնակցում է Դնեպրի գետանցում։ Ցուցաբերած արիության համար արժանացել է «Խիզախության համար» մեդալի։ 1944 թվականի հուլիսի 30-ին Բելոռուսիայի Լունինենց երկաթուղային հանգույցի շրջանում տեղի ունեցած մարտերի ժամանակ ցուցաբերած խիզախության համար պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով։ Նրանց ստորաբաժանումը մասնակցել է Պինսկի, Մոզիրի և այլ քաղաքների ու բնակավայրերի ազատագրմանը։
Յոթ անգամ արժանացել է Գերագույն գլխավոր հրամանատարության շնորհակալագրերին և մի շարք մեդալների և ընտրվել է գումարտակի կուսկազմակերպության քարտուղար։
1948 թվականին վերադարձել է հայրենի գյուղ և անցել մանկավարժական աշխատանքի։ Ավարտել է հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ Երկար տարիներ ղեկավարել է գյուղի միջնակարգ դպրոցը, բեղմնավոր աշխատանքի համար արժանացել է «Աշխատանքային արիության համար» մեդալի։ Մի քանի տարի ղեկավարել է Ապարանի շրջանային ժողկրթության բաժինը։
Բազմաթիվ հոդվածներով հանդես է եկել հանրապետության մանկավարժական մամուլում։


== Պարգևներ ==
«Խիզախության համար» մեդալ
Կարմիր աստղի շքանշան
«Աշխատանքային արիության համար» մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Գեղակերտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արմավիրի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արմավիրի մարզի Գեղակերտ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 2 հուշարձան (2 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Իգոր Խոլին

Իգոր Խոլին (ռուս.՝ И́горь Серге́евич Хо́лин, հունվարի 11, 1920(1920-01-11), Մոսկվա, Խորհրդային Ռուսաստան - հունիսի 15, 1999(1999-06-15), Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս բանաստեղծ, արձակագիր։
Իգոր Խոլինը հակվածություն ուներ միստիֆիկացնել սեփական կյանքը։ Քննադատ Եվգենի Լոբկովը գրել է. «Իգոր Խոլինի կենսագրությունը միֆական է, որտեղ են անցել նրա մանկությունն ու պատանեկությունը՝ անհայտ է»։
Խոլինի ստեղծագործական ուղին սկսվել է 1950-ականներին, Վ. Կրոպիվնիցկու ազդեցությամբ։ Այդ տարիներին նա գրել է իր «բարաքային» բանաստեղծությունների առաջին շարքը, ներգործել Լիանոզովյան խմբի ստեղծագործության վրա, որի մասնակիցն էր նա։ Խոլինը նախընտրում էր որպես բանաստեղծական միջոց օգտագործել կենցաղային խոսքը, քան քնարականությունն ու պատկերայնությունը։ Շուտով նա դառնում է ռուսական ավանգարդի և ոչ պաշտոնական պոեզիայի առաջատարներից մեկը։ Այդ տարիներին հրապարակվել է Արևմտյան հրատարակություններում։ ԽՍՀՄ-ում լույս են տեսել միայն նրա մանկական ոտանավորները։
Խոլինը ներգարվված էր «Կոնկրետ» բանաստեղծական խմբում, որի անդամներն էին Հենրիխ Սապգիրը, Էդուարդ Լիմոնովը, Վահրիճ Բախչանյանը։


== Իգոր Խոլինը հայերեն ==
«Տղան հյուր կանչեց աղջկան...»; «Կախվեց։ Ամեն ինչ պարզունակ էր...»; «Գարեջրատանը՝ հանց հնավանդ կաբակ...»; «Խմեցին:Կերան: Ծխեցին...»; «Աֆրիկայով սուրում է...»; «Իվանով, ֆռռացրու...»; «Պարզ տեսարան...»; «Նա մի կնոջ անհամություններ էր դուրս գալիս...»; Ծանոթություն; «Տիեզարական» շարքից՝ «Օդաչուն...»; «Վեներայի ուսումնասիրության...»; «Մարսեցիները զարմանալի...»; Մեր պատմությունը; «Դուք չգիտեք Խոլինին...»; «Մի՞թե արեգակը...»; «Ես չեմ սիրում կեղծիքը...»; Հարավի արևը; Կովկասյան պանրի կտոր, Կապույտ բանաստեղծություններ։ Արդի ռուսական վերլիբռ, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 105-121։ Թարգմ.՝ Հրանտ Ալեքսանյան։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլար լե Դոմբ

Վիլար լե Դոմբ (ֆր.՝ Villars-les-Dombes), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Ռոնա Ալպեր մարզում։ Էն գավառ։ Մտնում է Բուրկ ան Բրես շրջանի Վիլլար լե Դոմբ կանտոնի կազմի մեջ։


== Բնակչություն ==
2008 թվականի տվյալներով՝ կոմունայի բնակչությունը կազմում է 4330 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2007 թվականին կոմունայի 2812 աշխատունակ բնակիչներից (15-64 տարեկան) 2115-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 697-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 75,2 %, 1999 թվականին եղել է 73,8 %)։ 2115 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 1995 մարդ (1056 տղամարդ և 939 կին), գործազուրկ եղել են 120 մարդ (48 տղամարդ և 72 կին)։ 697 ոչ ակտիվ բնակիչներից 300-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 257-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 140-ը ակտիվ չէին այլ պատճառներով։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

http://www.villars-les-dombes.fr/ Վիլլար լե Դոմբ. պաշտոնական կայք
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-12-28-ին։ Վերցված է 2012-11-7
Մոնտելուպոնե

Մոնտելուպոնե (իտալերեն՝ Montelupone), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Մաչերատա պրովինցիայում։ Բնակչությունը կազմում է 3223 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 98 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 33 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 62010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0733։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության գրաֆիկը.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0733 2249
Էլ-փոստ։ info@comune.montelupone.mc.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.montelupone.mc.it


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կրեկաճատուն քարանձավ

Կրեկաճատուն քարանձավ, քարանձավ Ադրբեջանի Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Ջուղայի շրջանի վարչական կենտրոն հանդիսացող Ջուղա քաղաքի մոտ։ Խորհրդային ժամանակաշրջանում գտնվում էր լավ վիճակում, միայն տեղ-տեղ քանդված էր մուտքի մոտ գտնվող պարիսպը։


== Տեղադրություն ==
Քարանձավը գտնվում է Քամու ձորի հյուսիսարևելյան կողմում՝ Սուրբ Ամենափրկիչ վանքի մոտակայքում։


== Պատմություն ==
Կրեկաճատուն քարանձավ թվագրվում է մ․թ․ա․ 3-րդից 1-ին հազարամյակներին։ Հին դարերում օգտագործվել է որպես բնակատեղի։ Մինչև Ջուղայի տեղահանությունը՝ հայերի համար ծառայել է որպես թաքստոց։ Քարանձավը միջնադարում օգտագործվել է որպես կիր մշակելու արհեստանոց։ Այստեղից էլ ստացել է իր անվանումը։


== Տես նաև ==
Ջուղա քաղաք
Սուրբ Ամենափրկիչ վանք
Սուրբ Ամենափրկիչ վանքի գերեզմանատուն
Ճգնավորի քարանձավ (Ջուղա)


== Ծանոթագրություններ ==
Հայդար Ալ-Շայբանի

Հայդար Ալ-Շայբանի (արաբ․՝ حيدر الشيباني‎‎, մարտի 31, 1984(1984-03-31), Սետիֆ, Sétif Province, Ալժիր), կանադացի ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։ «Նիմ Օլիմպիկ» ակումբի դարպասապահ։


== Ակումբային կարիերա ==
«Նիմի» կազմում Ալ-Շայբանին իր նորամուտը կատարել է  2009 թվականի օգոստոսի 25-ին Ֆրանսիայի Լիգայի գավաթի խաղարկության՝ «Տրուայի» դեմ խաղում»։ Նա նաև մասնակցել է ակումբի մի քանի հանդիպումների Ֆրանսիայի գավաթի խաղարկությունում։


== Միջազգային կարիերա ==
2010 թվականի մայիսի 14-ին  առաջին անգամ հրավիրվել է Կանադայի ազգային հավաքական` մասնակցելու 2010 թվականի մայիսի 29-ին կայանալիք ընկերական խաղին Վենեսուելայի հետ։ Այդ օրն նա անցկացրեց իր առաջին հանդիպումը Կանադայի հավաքականի կազմում՝ փոխարինման դուրս գալով երկրորդ խաղակեսում։ Իր երկրի հավաքականի կազմում նա մասնակցել է նաև Բանգկոկում(2007 թ.) և Բելգրադում (2009 թ.) անցկացված ամառային համալսարանական խաղերին (ունիվերսիադաներին)։


== Անձնական կյանք ==
Ալ Շայբանին ծնվել է իրաքցի հոր և ուկրաինացի մոր ընտանիքում։ 1998 թվականին նա իր ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Կանադա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը lfp.fr կայքում Archived 2010-10-10 at the Wayback Machine.(ֆր.)
Քարերը հավաքելու ժամանակն է

«Քարերը հավաքելու ժամանակն է» (ռուս.՝ «Время собирать камни»), 2005 թվականի ռուսական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալեքսեյ Կարելինը, նրա վերջին ռեժիսորական աշխատանքն է։


== Սույժե ==
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում 1945 թվականի մայիս-հունիս ամիսներին։ Նացիստական Գերմանիան կապիտուլացիայի է ենթարկվել, բայց պատերազմը դեռ շարունակվում է․ և ականներով պատված ցորենի դաշտերում, և՛ այն մարդկանց հոգիներում, որոնք դեռ չեն պատկերացնում, թե ինչպիսին կլինի խաղաղ կյանքը։
Գերմանացի լեյտենանտ-ականորդ Ռուդոլֆ Օնեզորգը (Դավիթ Բուններս), որն առաջնորդվում է խղճի և պարտքի հասկացություններով, խորհրդային զորքերի շտաբում է, որպեսզի պատմի խորհրդային տարածքում կարևոր օբյեկտների ականապատման լայնածավալ գործողությանը իր մասնակցության մասին։ Տեղադրված ականները շուտով կպայթեն, ինչը կհանգեցնի խոշոր ավերածությունների ու զոհերի։ Օնեզորգը պատրաստ է անցնել ականազերծմանը։ Խորհրդային սպաները հասկանում են, որ տեղեկատվությունը հավաստի է։ Կապիտան Դյոմինը (Վլադիմիր Վդովիչենկով) հրաման է տրվում գերմանացի լեյտենանտի հետ միասին անցնել օբյեկտների ականազերծմանը։ Խմբում ընդգրկվում է նաև թարգմանչուհի Նելան (Օլգա Կրասկո)։
Ֆիլմում ցուցադրվում է հարաբերությունների բարդ զարգացում, երբ երեկվա թշնամիները կապվում են մասնագիտական և մարդկային պարտքով։ Սակրավորի աշխատանքը ենթադրում է վստահության հատուկ փոխհարաբերություններ թիմում, դա արագացնում է իրադարձությունների զարգացումը։ Դյոմինը և Օնեզորգը հաղթում են թշնամու կերպարին իրենց մեջ, նրանց միջև մարդկային հարաբերություններ են սկսվում։ Սակայն գործը եղբայրության չի հասնում։ Հերթական օբյեկտում գերմանացի լեյտենանտը զոհվում է, և Դյոմինը պետք է ավարտին հասցնի գործողությունը։
Ֆիլմի հիմնական սյուժեն լրացվում է պատերազմից խաղաղ կյանքի անցնելու բարդ իրավիճակների մասին վառ դրվագներով։ Ֆիլմի եզրափակիչ կադրերը տեղի են ունենում Մոսկվայի Կարմիր հրապարակից Հաղթանակի շքերթի հեռարձակման ֆոնին։


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Ալեքսեյ Կարելին
Սցենարի հեղինակներ՝ Յուլի Դունսկի, Վալերի Ֆրիդ
Պրոդյուսերներ՝ Վլադիմիր Մենշով, Ալեքսանդր Լիտվինով
Բեմադրող օպերատոր՝ Ալեքսանդր Նոսովսկի


== Ստեղծում ==
Ֆիլմի սցենարը գրվել է 1981 թվականին։
Ֆիլմի նկարահանումներն անցկացվել են Չերնյախովսկ քաղաքի (Կալինինգրադի մարզ) մերձակայքում։ Մի քանի սյուժեներ նկարահանվել են Տվերի մարզում, Տվերի Սուվորովի ռազմական ուսումնարանի դաշտային ճամբարի մոտակայքում, Կոկոշկինո բնակավայրի մոտ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Гаврюшенко О. Связанные цепью // Культура, № 13 (7472), 7 — 13 апреля 2005 г.
Գլաձոր (այլ կիրառումներ)

Գլաձոր, կարող է վերաբերել՝

Գլաձոր - գետ Վայոց ձորի մարզում
Գլաձոր - գյուղ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում
Գլաձոր - համայնք Հայաստանի  Վայոց ձորի մարզում
Գլաձոր - գրական տարեգիրք
Մորկուշա

Մորկուշա (ռուս.՝ Моркуша), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։


== Աշխարհագրություն ==
Գետաբերանը տեղակայված է Չյորնայա գետի աջ ափում՝ 4 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է, ավազանի տարածքը 124 կմ2 է։ Ակունքը գտնվում է ճահճուտներում, Օկտյաբրսկի գյուղի մոտ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոլգա գետն է։ Գետի ենթաավազանը (Վերին) Վոլգայի վտակների ավազաններն են՝ մինչև Ռիբինսկի ջրամբար։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Վոլգա գետն է՝ մինչև Կույբիշևի։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010300212110000011016
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110001101
Ավազանի կոդը - 08.01.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Տրոյենբրիցեն

Տրոյենբրիցեն  (գերմ.՝ Treuenbrietzen) կոմունա Գերմանիայի Բրանդենբուրգ հողատարծքում։
Գտնվում է Պոտսդամ Միթելմարկ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 7776 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 211,32 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 12 069 632։
Կոմունան ներառում է 16 քաղաքային շրջան։

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ստանովսկի

Ստանովսկի (ռուս.՝ Становский), խուտոր Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ալեկսեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 70 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վարվառա Աստաֆևա

Վարվառա Լեոնիդովնա  Աստաֆևա (ռուս.՝ Варвара Леонидовна Астафьева, դեկտեմբերի 26 1863 (հունվարի 7 1864), Չեռնիգովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 1, 1952(1952-02-01)), ռուս նկարչուհի (գեղանկարիչ, գրաֆիկական նկարիչ), ջրանկարիչ։
Երգչուհի Վերա Աստաֆևայի քույրը, Վլադիմիր Բեկլեմիշևի զարմուհին։ Եղել է Իվան Շիշկինի ուսանողը։


== Կենսագրություն ==
Վարվառա Աստաֆևան ծնվել է 1863 թվականին Չերնիգովի նահանգում։ 1884-1887 թվականներին և 1888-1900 թվականներին եղել է Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի ազատ ունկնդիր։ 1900 թվականին «Ծաղկող անկյուն», «Անձրևային օրեր» կտավները ստեղծելուց հետո ստացել է նկարչի կոչում։ 1891 թվականից  ցուցադրվել է Ռուս ջրանկարիչների միությունում,  Մոսկվայի գեղարվեստի սիրահարների միությունում, Կանանց գեղանկարչական շրջանակում։
Ըստ «Պետրոգրադը 1916 թվականին» տեղեկատուի՝ ապրել է Վասիլևսկու կղզու 3-րդ գծի 2-րդ տանը։
1945 և 1946 թվականներին ցուցադրվել է Կիևում, նրա անունը Տատյանա Յաբլոնսկայայի հետ տեղ է գտել պատկերագրքում։
Վարվառա Աստաֆևայի աշխատանքներից գտնվում են Գեղարվեստի ակադեմիայի ֆոնդում (Ռուսական պետական պատմական արխիվ)։ Նկարչուհու մասին տվյալներ կան ուկրաինական արխիվներում։


== Ստեղծագործություններ ==
«Բոցենի»
«Ծաղկող անկյուն» («Цвѣтущій уголокъ»)
«Անձրևային օրեր»
«Ամպրոպից հետո։ Կակաչներ»


== Գրականություն ==
Мистецтво України: Енциклопедія. - К.: Українська енциклопедія, 1995. - Т. l. - С. 115.


== Ծանոթագրություններ ==
Խոջա Միրաք

Խոջա Միրաք (1406, Նախճավան - մարտի 24, 1486, Թավրիզ, Իրան), հայ վաճառական։ Հայտնի է որպես Ակ-Կոյունլուների պետության ղեկավար Ուզուն Հասանի դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Նախիջևանի շրջանում։
Ակ-Կոյունլուների պետության ղեկավար Ուզուն Հասանի գահակալության ժամանակահատվածում (1453-1478) ծավալվող Օսմանյան կայսրության սուլթան Մեհմեդ II-ը 1453 թվականին գրավում է Կոստանդնուպոլիսը, որից հետո զորքերը ուղարկում է Հայաստանի և հարակից երկրների ուղղությամբ, որոնց տարածքը այդ ժամանակ զբաղեցնում է Ակ-Կոյունլուների պետությունը։ Ուղարկելով Եվրոպան զանազան դիվանագետների, հիմնականում օգտագործելով այդ նպատակի համար հայերի՝ որպես քրիստոնյաների, Ակ-Կոյունլուների պետության ղեկավար Ուզուն Հասանը ուղարկում է նաև Խոջա Միրաքին։ Հայտնի է, որ 1470 նախիջևանցի խոջա Միրաքը Ուզուն Հասանի ուղարկած դիվանագիտական առաքելությամբ հասել է Վենետիկ։ Արդյունքում 1473 թվականի Տերջանի ճակատամարտում Օսմանյան կայսրության զորքերը ջախջախում Ակ-Կոյունլուների պետության բանակին, ավարտելով վերջինիս պատմությունը և գրավելով հյուսիս-արևմտյան Հայաստանը։
80 տարեկան հասակում՝ 1486 թվականի մարտի 24-ին սպանվել է Թավրիզում ոմն տաճիկ Մեհտիի ձեռքով քրիստոնյա լինելու պատճառով։ Ի պատիժ գահակալ Յաղուբը մահապատժի ենթարկեց տաճիկին և բռնագրավեց նրա ունեցվածքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոնդուրովկա (գյուղ, Չեչելնիկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲոնդուրովկաԲոնդուրովկա (ուկրաիներեն՝ Бондурівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Չեչելնիկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1880 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բոնդուրովկա գյուղում բնակվում էր 913 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,7 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 246,76 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սերգեյ Սմիռնով (այլ կիրառումներ)

Սերգեյ Սմիռնով, կարող է վերաբերել՝

Սերգեյ Սմիռնով - ռուս խորհրդային արձակագիր, դրամատուրգ
Սերգեյ Սմիռնով - սովետական երկրաբան-հանքաբան
Մանազ

Մանազ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգի Ադանայի գավառում։ Գտնվում էր Կարմրագյուղ գյուղից հյուսիս։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջին ուներ 40 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սենտ Էլալի (Օդի գավառ)

Սենտ Էլալի (ֆր.՝ Sainte-Eulalie), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 514 մարդ, բնակչության խտությունը` 79.08 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.5 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 630 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 145 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 13 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 370 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 277-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 93։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,9 %։ 277 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 244 անձ (127 տղամարդ և 117 կին)։ Գործազուրկ են եղել 33 անձ (10 տղամարդ և 23 կին)։ 93 անաշխատունակներից 36-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 32-ը` թոշակառուներ, իսկ 25-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մուշեղ Թումանյան

Մուշեղ Թումանյան (1889, Թիֆլիս -1938, Սիբիր), հայ բնագետ, ուսուցիչ, Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակից, բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի ավագ որդին։  Մուշեղ անունը դրվել է ի պատիվ Րաֆֆու «Սամվել» վեպի հերոսի։


== Կենսագրություն ==
Մուշեղ Թումանյանը ծնվել է 1889 թվականին Թիֆլիսում։ Մանկությունն անցել է Շուլավերում՝ մորական տատ Շուշանիկ Մաճկալյանի տանը։ Վերջինս մեծ դեր է խաղացել Մուշեղի ուսման գործում՝ նպաստելով, որ նա ընդունվի Թիֆլիսի արական գիմնազիա։ 1908 թվականին հայ-թաթարական ընդհարումների ժամանակ Թումանյանի նկատմամբ ներկայացվել է «ազգայնական հայացքների և դաշնակցության գործի» կեղծ մեղադրանք։ Նրա հետ ձերբակալվել է նաև ավագ որդին՝ 8-րդ դասարանի աշակերտ Մուշեղը։ Արդյունքում նա մեկ տարի ուշ է ավարտել գիմնազիան։ Բաց թողածը լրացնելու նպատակով Մուշեղը բանտում զբաղվել է ինքնակրթությամբ։ Այդ  տարիներին ևս պահպանել է կյանքի նկատմամբ լավատեսական մոտեցումը․ բանտում Թումանյանի գրած «Վայրէջք» բանաստեղծությանը պատասխանել է «Վերելք» չափածո  խորհրդածություններով։
1910 թվականին Մուշեղն ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետի բնագիտական բաժինը։ Թումանյանը երազում էր, որ որդիներից մեկը երկրաբան դառնա և առանձնապես մեծ հույսեր էր կապում ավագ որդու հետ՝ նշելով․ 

Մուշեղն ինքն էլ վաղուց հետաքրքրվում էր բնությամբ․ ցանկանում էր ունենալ ծաղիկների հավաքածու։
Համալսարանական տարիներին Մուշեղն ակտիվորեն մասնակցել է հայ երիտասարդների կազմակերպած հավաքույթներին։ Նա ցավով էր ընդունում, որ երիտասարդները աստիճանաբար մոռանում են հայերենը։ 1915 թվականին, ուսումը կիսատ թողնելով, զորակոչվել է ծառայության Իգդիրի երկրորդ դրուժինայի կազմում՝ որպես կամավոր։ Ծառայությունն ավարտելուց հետո սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի Սակրավորների ուսումնարանում։
1916 թվականին կամավորների կազմում մեկնել է Արևմտյան Հայաստան, զբաղվել որբերի խնդիրներով։ 1918-1920 թվականների իրադարձություններից հետո կնոջ և նորածին որդու՝ Վիգենի հետ տեղափոխվել են Թիֆլիս, այնուհետև՝ Շուլավեր։ Տեղի դպրոցում դասավանդել է ֆիզիկա և քիմիա։ Ծրագրում էր կազմել բնագիտության դասագրքեր դպրոցականների և ուսանողների համար։ Զուգահեռ զբաղվել է այգեգործության ու պտղաբուծության վերաբերյալ գիտական աշխատանքով։
1937 թվականին նոյեմբերի 5-ին Խորհրդային իշխանությունների կողմից ձերբակալվել է և աքսորվել  Տայշետ՝ Արևելյան Սիբիր, որտեղ էլ 1938 թվականին մահացել է։
Ամուսնու մահվան մասին իր օրագրություններում Մարիան գրել է․


== Ընտանիք ==
Կնոջ՝ Մարիա Սոկալսկայայի հետ ծանոթացել է Պետերբուրգում սովորելու տարիներին։ Մարիան ազգությամբ լեհ էր և սովորում էր համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետում։ Իրենց ծանոթության մասին Մարիան գրել է․
Սովորելով հայերեն կարդալ ու գրել՝ Մարիան ամուսնու մահից հետո էլ շարունակել է ուսուցչական գործունեությունը, մասնակցել Հովհաննես Թումանյանին նվիրված բոլոր միջոցառումներին։
Մուշեղ Թումանյանն ու Մարիա Սոկալսկայան ունեցել են երեք երեխա՝

Անահիտ Թումանյան,
Նադեժդա Թումանյան,
Վիգեն Թումանյան (1921-1941)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Հովհաննես Թումանյանի զավակները
Հովհաննես Թումանյանի զավակները Archived 2017-11-14 at the Wayback Machine.
Պերիստերիոն

Պերիստերիոն (հուն․՝ Περιστέριον ή Περιστέρι), քաղաք, գտնվում է Հունաստանում, Աթենքի արևմտյան արվարձան։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 50 մետր բարձրության վրա, Կիֆիսոս և Էգալեոս լեռան միջև, Աթենքի միջազգային օդանավակայան «Էլեֆտերիոս Վենիզելոսից» 24 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք և Աթենքի կենտրոնից 5 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Համարվում է համանուն համայնքի ադմինիստրատիվ կենտրոնը (հուն՝. Δήμος Περιστερίου): 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 139 981
բնակիչ։ Հունաստանում բնակչության թվաքանակով համարվում է յոթերորդը։ Համայնքի տարածքը կազմում է 10,05 կմ²։ Բնակչության միջին խտությունը կազմում է 13 928,46
մարդ կմ²։ 2014 թվականի ձայների տվյալներով քաղաքագլուխ է ընտրվել Անդրեաս Պախատուրիդիսը (հուն՝. Ανδρέας Παχατουρίδης):
Քաղաքի հարավ-արևելյան ծայրամասով անցնում է Պիրեյոս — Աթենք — Սալոնիկ — Էվզոնի 1-ին ավտոմայրուղին, որը կազմում է Եվրոպական մայրուղի E75-ի մի մասը։ Հարավ-արևմտյան ծայրամասում անցնում է Ազգային ճանապարհ 8-ի մի մաս կազմող Ատինոն պողոտան։
Պերիստերիոնում հիմնվել է «Ատրոմիտոս» ֆուտբոլային ակումբը։


== Բնակչությունը ==


== Քույր քաղաքներ ==
 Բուլղարիա, Ռուսե
 Ռումինիա, Յասի


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
http://www.peristeri.gr Պերիստերիոն համայնքի. պաշտոնական կայք
Յակովլևկա (այլ կիրառումներ)

Յակովլևկա, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Յակովլևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովիում
Յակովլևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում
Յակովլևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Յասինովատսկի շրջանում
Յակովլևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանում
Յակովլևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում
Յակովլևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանում
Յակովլևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բելոգորսկի շրջանում
Յակովլևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզնեգովատոեի շրջանում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Յակովլևկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Խայբուլինսկի շրջանի կազմում։
Յակովլևկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Յակովլևկա - գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի կազմում։
Յակովլևկա - գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Յակովլևսկի շրջանի կազմում։
Յակովլևկա - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Դիվեևսկի շրջանի կազմում։
Յակովլևկա - գյուղ Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Բազարնո-Կարաբուլակսկի շրջանի կազմում։
Ջուլիետ Մատինյան

Ջուլիետ Ավետիքի Մատինյան (հունվարի 1, 1941(1941-01-01), Մարգահովիտ, Կիրովականի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - 2000), հայ դերասանուհի, ռեժիսոր և արձակագիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1941 թվականի հունվարի 1-ին ՀԽՍՀ Կիրովականի շրջանի Մարգահովիտ գյուղում։ 1961 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտ։


== Հեռուստաթատրոն ==
Դերենիկ Դեմիրճյան, Վիգեն Չալդրանյան «Ջութակ և սրինգ» (ռեժ. Ջուլիետ Մատինյան, Հայկական հեռուստատեսություն, հեռուստաթատրոն), 1975։


== Գրքեր ==
Գլոբուսն ու տղան ։ «Հայաստան» հրատարակչություն։ Պատմվածքներ, 1973։ էջ 66  
Մորենի ։ «Սովետական Գրող» հրատարակչություն։ Պատմվածքներ, 1976։ էջ 88  
«ՈՍԿԵ ՃԱՆՃԸ» ։ «Սովետական Գրող» հրատարակչություն։ Պատմվածքներ, 1990։ էջ 154։ ISBN 5-550-00242-6,9785550002421  
«Ծիրանի մանուշակներ» ։ «Զանգակ-97» հրատարակչություն։ Պատմվածքներ, 1999։ էջ 80։ ISBN 99930-2-073-7  


== Քաղվածքներ ==
Քամին նորից փոխեց բնավորությունը։
Առանց միջնապատերի որքան տարածություններ կխառնվեն, որքան որոշակիություններ կանորոշանան։
Սարսափը համախմբում է ցրված զգացմունքները։
«В этой неопределённости жизни определённую толику радости удели мне, о ближний мой, ибо я отвечу тебе тем же... »


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուոկկոյի տուն (Տագանրոգ)

Ռուոկկոյի տուն (ռուս.՝ Дом Руокко), երկհարկանի շենք ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Տան բնակիչները կապված էին գրող Անտոն Չեխովի ընտանիքի հետ։
Հասցեն` ք. Տագանրոգ, Հունական փողոց, 100։


== Պատմություն ==
Տագանրոգ քաղաքի Հունական փողոց, 100 հասցեում գտնվող երկհարկանի անկյունային շենքը կառուցվել է 19-րդ դարի 3-րդ քառորդում։ Ներկայումս շենքը վերակառուցվել է, Հունական փողոցում այն նախկինում բաժանվում էր հավասար մասերի կամարաձև դարպասով, որը ծառայում էր որպես ներքին բակի մուտք։ Մինչև 1880-ական թվականների կեսերը շենքը պատկանել է վաճառական Կոնստանտին Մուսուրիին, այնուհետև այն վաճառվել է իտալահպատակ Դավիդ Յանուարևիչ Ռուոկկոյին։
Ռուոկկո ծնունդով Իտալիայից էր, ուներ լավ երաժշտական լսողություն, նվագում էր մի քանի երաժշտական գործիք, երաժշտության դասեր էր տալիս տագանրոգցի հարուստ ընտանիքներում, նվագախմբի ղեկավար էր քաղաքային այգում։
Տագանրոգում Դավիդ Յանուարևիչը ջութակ նվագել է սովորեցրել իր որդուն` Եվգենիին, որը հետագայում նշանվեց Անտոն Չեխովի ընկերոջ ավագ դստեր` Եվգենյա Դմիտրիևնա Սավելևայի հետ։ 1914 թվականի օգոստոսի 26-ին ծնվեց նրանց դուստրը` Լյուդմիլան։ Ռուոկկոյի տանը տարբեր ժամանակներում հյուրընկալվել են քաղաքում հյուրախաղերի եկած դերասանները։ Մեծ գրողի հայրը` Պավել Եգորովիչ Չեխովը (1825-1898), Դավիթ Ռուոկկոյին հրավիրել է իր որդուն` Նիկոլային, ջութակ նվագել սովորեցնելու։ Տղան ուներ երաժշտական ունակություններ։
1910-ական թվականներից տան տեր է դարձել ազնվական Նիկոլայ Իվանովիչ Դյոմինը։ Նրա կինը` Ալեքսանդրա Վասիլևնան, 1910 թվականի նոյեմբերի 20-ին 42 տարեկանում մահացել է սրտի հիվանդությունից։ Տանը կից Դյոմինների ընտանիքը պահել ծաղկանոց և ծաղկի խանութ։
1912 թվականին տանը բնակարան վարձակալեց Վետլիցկիների ընտանիքը։ Ընտանիքի հայրը` Վադիմ Իվանովիչ Վետլիցկին, ուներ կոլեգիալ խորհրդականի աստիճան։ Այստեղ բնակարան է վարձակալել նաև Տագանրոգի առևտրային ուսումնարանի աշխարհագրության ուսուցիչ Վալենտին Սամոյլովիչ Իսակովիչը։
Ներկայումս սա բնակելի տուն է։


== Գրականություն ==
Гаврюшкин О. П. По старой Греческой... (Хроника обывательской жизни). — Таганрог: Лукоморье, 2003. — 514 с. — ISBN 5-901565-15-0.


== Ссылки ==
Таганрог ул. Греческая, 100 Archived 2014-03-25 at the Wayback Machine.
Լա Բոլեն Վեզյուբի

Լա Բոլեն Վեզյուբի (ֆր.՝ La Bollène-Vésubie), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ շրջանի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցա շրջանի Տուրետ Լևանս կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Ռոկբիյեր լուծարված կանտոնի կազմում (Նիցցա շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 35.57 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 561 մարդ, 2012 թվականին՝ 552 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 15.5 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը  2011 թվականին կազմել է 550 մարդ, 2012 թվականին՝ 552 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 349 բնակիչներից 272-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 77-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 77.9 %, 1999 թվականին եղել է 68.5 %: Աշխատունակ տարիքի 272 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 251-ը (125 տղամարդ և 126 կին), 21 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (7 տղամարդ և 14 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 77 ոչ ակտիվ բնակիչներից 26-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 29-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 22-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 243 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 524.5 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 16947 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լա Բոլեն Վեզյուբի կոմունայի քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք  Archived 2012-12-09 at Archive.is(ֆր.)
Դերսիմի լեռնաշղթա

Դերսիմի լեռներ, Դերսիմի շրջանի կենտրոնական լեռների ընդհանուր անունը։ Երկարությունն ավելի քան 75 կմ է։ Բաղկացած է Դերսիմի լեռնաշղթայից (Մնձուր գետից արևելք) և Պաղրի լեռնավահանից։ Դերսիմի լեռնաշղթան (35 կմ երկարությամբ և 2000 մ միջին բարձրությամբ) կազմված է էոցենի նստվածքային ապարներից, լանջերը զառիթափ են, մասնատված բազմաթիվ ձորերով։ Պաղրի հրաբխային լեռնավահանը (Մնձուրից արևմուտք) ունի 20 կմ լայնություն, 40 կմ երկարություն և 2000—2200 մ միջին բարձրություն, կազմված է պլիոցեն-անթրոպոգենի լավաներից։ Նշանավոր լեռնագագաթներից են Պաղրը և Պալիկանը։ Լեռնավահանը ճառագայթաձև մասնատված է Մնձուրի վտակներով և Թահարջուտ ու Խոզաթ գետահովիտներով։ Դերսիմի լեռներ անտառապատ են։
Գրյազնայա (գյուղ, Վիկսունսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գրյազնայա (այլ կիրառումներ)Գրյազնայա (ռուս.՝ Грязная), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վիկսունսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մաունթ Սթրոմլոյի աստղադիտարան

Մաունթ Սթրոմլոյի աստղադիտարան (անգլ.՝ Mount Stromlo Observatory), Ավստրալիայի ազգային համալսարանի (Կանբեռայի համալսարան) աստղագիտական հիմնարկ։ Գտնվում է Կանբեռայից 11 կմ հեռու, ծովի մակերևույթից 768 մ բարձրության վրա։ Հիմնվել է 1925 թվականին։ Հիմնական գործիքներն են 188 և 127 սանտիմետրանոց աստղադիտակները։ Մաունթ Սթրոմլոյի աստղադիտարանում զբաղվում են աստղերի, միգամածությունների և գալակտիկաների լուսաչափությամբ և սպեկտրոսկոպիայով, ինչպես նաև Արեգակի և մոլորակների ուսումնասիրությամբ, իրականացվում, է ժամանակի ծառայությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոնդոնիա նահանգի արևելք (մարզ)

Ռոնդոնիա նահանգի արևելք (պորտ.՝ Mesorregião do Leste Rondoniense), վարչական մեզոշրջան Բրազիլիայում, մտնում է Ռոնդոնիա նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 993 054 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 129 600.165 կմ²։ Բնակչության խտությունը 7.7 մարդ/կմ²։
Արփենիկ Չարենց

Արփենիկ Չարենց (հուլիսի 25, 1932(1932-07-25), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 12, 2008(2008-02-12), Երևան, Հայաստան), հայ գրող, գրականագետ, չարենցյան ուսումնասիրությունների մասնագետ։
Հայաստանի գրողների միության անդամ։
Եղիշե Չարենցի դուստրը։


== Կենսագրություն ==
Արփենիկ Չարենցը ծնվել է 1932 թվականին Եղիշե Չարենցի և Իզաբելլա Նիազյան-Կոդաբաշյանի ընտանիքում։
1937 թվականին` ստալինյան ահաբեկչության ժամանակ ծնողների ձերբակալությունից հետո ապրել է Քանաքեռի մանկատանը։ Սովորել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետում։ Արփենիկը Եղիշե Չարենցի տուն-թանգարանի նախաձեռնողներից և հիմնադիրներից է եղել (նաև գիտական խորհրդի նախագահ), հավաքագրել է հոր 6000 կտոր գրադարանը, ուսումնասիրել և տարածել է Եղիշե Չարենցի գրական ստեղծագործությունը և կյանքի պատմությունը։ Գրել է վեպեր, պատմվածքներ և հուշեր իր տխուր մանկության մասին։
Նկարահանվել է Լևոն Մկրտչյանի «Եղիշե Չարենց, հայտնի և անհայտ Էջեր» վավերագրական ֆիլմում։
Արփենիկ Չարենցի որդիներն են՝ Եղիշե Օհանջանյան-Չարենցը և Արմեն Չարենցը։
Եղիշե Օհանջանյան-Չարենցը մահացել է 2020 թվականի օգոստոսի 27-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Մալցևկա (գյուղ, Դվուրեչենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄալցևկաՄալցևկա (ուկրաիներեն՝ Мальцівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1850 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մալցևկա գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,06 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 50 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աստերոիդների ցանկ (244901-245000)

Աստերոիդների ցանկ (244801-244900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (245001-245100)
 Աստերոիդների ցանկ (244801-244900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (245001-245100)
Այոս Անդրոնիկոս (Ֆամագուստայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Այոս Անդրոնիկոս (այլ կիրառումներ)Այոս Անդրոնիկոս (հուն․՝ Άγιος Ανδρόνικος, թուրքերեն՝ Topçuköy), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանի կենտրոնական մասում։ Գյուղը դե ֆակտո գտնվում է Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետություն կոչվող պետության վերահսկողության ներքո։ Տեղակայված է 7 կմ դեպի հյուսիս Տրիկոմո քաղաքից։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմել է 310 մարդ, մեծամասնությունը թուրք կիպրացիներ են։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==