armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ամպը (ֆիլմ)

Ամպը (գերմ.՝ Die Wolke), 2006 թվականի Գերմանիայում նկարահանված գիտաֆանտաստիկ ֆիլմ։ Պատմության գործողությունները տեղի են ունենում գերմանական փոքրիկ քաղաքում, որտեղի ատոմակայանում վթար է տեղի ունեցել։ Ֆիլմը հիմնված է գերմանացի գրող Գուդրուն Պաուզևանի համանուն գրքի վրա։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունում Շլից քաղաքում։ Երբ մոտակայքում տեղակայված ատոմային էլեկտրակայանում տեղի է ունենում վթար, Շլիցն առաջինն է ընկնում աղտոտման գոտում։ Գլխավոր հերոսուհու՝ Հաննայի մայրն այդ ժամանակ մեկնել էր այլ քաղաք, որը գտնվում էր վարակված գոտում։ Այնտեղ էլ նա մահանում է։ Հաննայի եղբորը՝ Ուլիին հարվածում է մեքենան, երբ նրանք փորձում են փախչել ռադիոճառագայթված ամպից։ Հաննան ստանում է ճառագայթման մեծ չափաբաժին։
Բայց, այնուամենայնիվ, հերոսուհին փորձում է գտնել իր սիրած տղային և պայքարում է կյանքի համար։


== Դերերում ==


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
2006 թվականին «Ամպ» ֆիլմն արժանացել է պարգևի լավագույն տղամարդու և կնոջ դերերի համար «Նոր դեմքեր» կինոմրցանակաբաշխությունում։ Մեկ տարի անց Բավարիայի կինոփառատոնում ֆիլմը ճանաչվել է երիտասարդների համար լավագույն ֆիլմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գելան (այլ կիրառումներ)

Գելան, կարող է վերաբերել՝

Գելան - գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում
Գելան - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում
Գելան - գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բուլանըխի գավառակում
Գելան - գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Շուշիի գավառում
Գելան - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում
Ստորոժինեցի շրջան

Ստորոժինեցի շրջան (ուկրաիներեն՝ Сторожинецький район), շրջան Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզում։
Ստեղծվել է 1940 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ստորոժինեց։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1160 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 98679 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 85,07 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Ժողովածու (1147)

Ժողովածու (1147), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1147 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1722-1723 թվականներին Գալիպոլիում, Խաչկո Գալիպոլցու կողմից։ Ստացողը եղել է Աբրահամ Կրետացին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20, 5×15, 5 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 542 թերթից։ Գրված է երկսյուն և միասյուն, նոտրդրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կարմիր մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ 128բ, 288ա, 333բ, 382բ, 451ա։


== Բովանդակություն ==
Ներս. Լամբրոնացւոյ Մեկնութիւնք Առակաց, ԺԲ մարգարէից։
Գր. Նարեկացւոյ Մեկնութիւն Երգոց երգոյն։
Գր. Տաթևացւոյ Լուծմունք
Մովս. Խօյեցոյ Ներբող Թջմիածնի։
Յովհ. Երզնկացւոյ Բանք յաւուր ծննդեան Քրիստոսի։
Քարոզք(Տիրատուր վրդ., Յակ. Սրճեցի, Զաքարիայ կթղ., անանունք)։
Վարդ. Արևելցւոյ Մեկնութիւն Արարածոց։


== Ծանոթագրություններ ==
Որդանման ելուն

Որդանման ելուն, ապենդիքս (լատիներեն appendix), կրծողների մեծ մասի, որոշ գիշատիչների, կիսակապիկների, կապիկների և մարդու կույր աղիքի հավելված։ Որդանման ելունը ծագում է կույր աղիքի միջային ետին երեսից, զստակույրաղիքային անցքից մի փոքր ներքև։ Հասուն մարդու որդանման ելունի երկարությունը 8-10 սմ է, երբեմն՝ 28 սմ, լուսանցքի տրամագիծը՝ 4-5 մմ։ Բարակ աղիք ենթալորձային շերտը հարուստ է լիմֆոիդ հյուսվածքով, ունի միջընդերք, նյարդեր և արյունատար անոթներ։ Որդանման ելունի ֆունկցիան և նշանակությունը քիչ են ուսումնասիրված։ Լորձաթաղանթը հարուստ է ավշային ֆոլիկուլներով,որոնք պայմանավորում են որդանման ելունի մասնակցությունը իմունիտետի ձևավորմանը (այստեղից է գալիս «որովայնի նշիկ» հասկացությունը)։ Որդանման ելունը ներորովայնամզային օրգան է, ունի միջընդերք,որի պատճառով շարժուն է և կարող է գրավել տարբեր դիրքեր Որդանման ելունը ֆիքսված չէ, և դիրքը կախված է կույր աղիքի տեղադրությունից։ Բարձրադիրք կույր աղիքի դեպքում որդանման ելունը երբեմն կպած է լինում լյարդին։ Որդանման ելունը անոթավորվում է զստախթաղիքային զարկերակի ճյուղերով, նյարդավորվում՝ միջընդերային հյուսակով։ Հիվանդություններից առավել հաճախ հանդիպում է որդանման ելունի բորբոքումը։
Ուիլթոն Գբակոլո Սենգբե Սանկավուլո

Ուիլթոն Գբակոլո Սենգբե Սանկավուլո (անգլ.՝ Wilton Gbakolo Sengbe Sankawulo, հուլիսի 26, 1937(1937-07-26), Լիբերիա - փետրվարի 21, 2009(2009-02-21), Մոնրովիա, Լիբերիա), լիբերիացի քաղաքական գործիչ, գրող, Լիբերիայի պետական խորհրդի նախկին նախագահ։


== Կենսագրություն ==
1963 թվականին ավարտել է Քաթինգտոնի աստվածաբանական քոլեջին կից դպրոցը։ Ուսումը շարունակել է ԱՄՆ-ում, Խաղաղօվկիանոսյան գրական աստվածաբանական սեմինարում Կալիֆոռնիա նահանգի Բերքլի քաղաքում, որն ավարտելով` դառնում է աստվածաբանության մագիստրոս։ Ավարտելով Այովա նահանգի համալսարանի հեղինակային սեմինարը` ստացել է մագիստրոսի աստիճան «անգլերեն լեզու» մասնագիտությամբ։  
1960-ական թվականների վերջերին վերադառնում է Լիբերիա և աշխատում որպես մամուլի ծառայության աշխատակից, իսկ հետո դառնում Ինֆորմացիայի և մշակույթի բաժնի արտասահմանյան մամուլի ծառայության ղեկավար (այժմ` Ինֆոմացիայի, մշակույթի և զբոսաշրջության նախարարություն)։  
Միաժամանակ նա սկսել է դասավանդել Լիբերիական համալսարանում, որտեղ 1985-ից 1990 թվականներին զբաղեցրել է ադյունկտ-պրոֆեսորի պաշտոնը։ Նաև դասավանդել է անգլերեն և գրականություն Քաթինգտոնում։ 
70-ական թվականներից սկսում է վարել գրական ակտիվ գործունեություն` հրատարակելով իր «Ինչո՞ւ ոչ ոք չգիտի, թե երբ է նա մահանալու»
ստեղծագործություների շարքը, «Անձրև և գիշեր», «Մայրամուտ Լիբերիսկյան Օդիսեյում» և մի շարք այլ վեպեր։  
1983-1985 թվականներին եղել է նախարարների կաբինետի գլխավոր տնօրեն։ Այնուհետև եղել է նախագահ Սեմյուել Դոուի օգնականը գիտության ոլորտում։ Զբաղեցնելով այդ պաշտոնը` նա օգնել է Դոուին 1989 թվականին ավարտել Լիբերիական համալսարանը։ 
1995-1996 թվականներին եղել է Լիբերիայի պետական խորհրդի նախագահ, որը միասնական օրգան էր և կատարում էր երկրի անցումային կառավարության գործառույթը։   
1996 թվականի սեպտեմբերին հրաժարական է տվել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
https://web.archive.org/web/20110715190935/http://www.wiltonsankawulo.rlhub.com/
http://www.theliberianjournal.com/index.php?st=news&sbst=details&rid=869
Բեյսել

Բեյսել (հոլ.՝ Beesel ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Լիմբուրխ մարզում։ Տարածքը 28,32 կմ² է, բնակչությունը՝ 13.842 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.600 եվրո է։
Տոռե դի Ռուջերո

Տոռե դի Ռուջերո (իտալերեն՝ Torre di Ruggiero), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզի Կատանձարո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1089 մարդ (2012 թ.), բնակչության խտությունը կազմում է 42,92 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 24 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 88060։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0967։
Բնակավայրի հովանավորը հանդիսանում է սուրբ Կիրակի նահատակը։ Բնակավայրի տոնը հուլիսի 6-ին է։
Հարևան բնակավայրներն են Կապիստրանո, Կարդինալե, Կիարավալե Չենտրալե, Սան Նիկոլա դա Քրիսսա, Սիմբարիո և Վալելոնգա կոմունաները։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Լիտեր

Լիտեր (լատ.՝ lit(t)era-տառ), տառի կամ նշանի ռելիեֆային պատկերմամբ ուղղանկյուն հատվածքի չորսու։ Ռելիեֆային կամ ուռուցիկ պատկերումը ծառայում է պոլիգրաֆիական եղանակով տառի կամ նշանի վերարտադրման համար. Տպագրության ժամանակ կետը ծածկում են ներկով և թղթի վրա ստանում տպվածքը։ Առավել տարածված է տպագրական համաձուլվածքից ձուլված մետաղական լիտեր։ Ունի ոտք՝ ա) ռելիեֆային տառ (գլուխ)՝ բ) կետ՝ գ) չափվում է կեգելով՝ դ) հաստությամբ՝ ե) հասակով՝ զ) (բոլոր լիտերների համար հաստատուն)։
Արման Հակոբյան (զինվորական)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արման Հակոբյան (այլ կիրառումներ)Արման Հովհաննեսի Հակոբյան (օգոստոսի 10, 2002(2002-08-10), Թալին, Արագածոտնի մարզ, Հայաստան - օգոստոսի 16, 2021(2021-08-16)), ՀՀ ԶՈՒ ծառայող, «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալակիր։


== Կյանք ==
Արման Հակոբյանը ծնվել է 2002 թվականի օգոստոսի 10-ին Արագածոտնի մարզի Թալին քաղաքում։ 2008 թվականին հաճախել է Թալինի թիվ 1 հիմնական, ապա 2017 թվականին կրթությունը շարունակել է ավագ դպրոցի բնագիտամաթեմատիկական հոսքում, որն էլ ավարտել է 2020 թվականին։ Երազել է դառնալ խոհարար։


== Զինվորական ծառայություն ==
Արման Հակոբյանը պարտադիր զինվորական ծառայության է մեկնել 2021 թվականի մարտի 24-ին՝ ծառայության անցնելով ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի Վարդենիսի N զորամասում որպես գնդացրորդ։ 
Արմանը դեռ 1,5 ամսվա զինծառայող էր, երբ 2021 թվականի մայիսի 12-ին հակառակորդը ներխուժում է Սյունիքի մարզի Սև լճի տարածք և դիրքավորվում։ Նույն օրը տագնապ հրամանով Արման Հակոբյանը վաշտի հետ միասին տեղափոխվում է Սև լճի տարածք, որտեղ էլ ակտիվ մասնակցություն է ունենում այստեղ մղվող գործողություններին։
Սև լճում որոշ ժամանակ մնալուց հետո տեղափոխվում են մարտական հերթապահություն կատարելու Վերին Շորժայում և Նորաբակում։
Օգոստոսի 2-ին մարտական հերթապահության են տեղափոխվում Կութ գյուղի դիրքեր։ Օգոստոսի 16-ին, ժամը 18:10-ի սահմաններում, ադրբեջանական ԶՈւ ստորաբաժանումները հերթական անգամ դիմել են սադրանքի` տարբեր տրամաչափի հրաձգային զինատեսակներից կրակ բացելով հայ-ադրբեջանական սահմանի Սոթք, Կութ, Նորաբակ գյուղերի ուղղությամբ։ Արման Հակոբյանը, հակառակորդին պատճառելով 3-5 զոհ, ծավալված ինտենսիվ փոխհրաձգության հետևանքով հակառակորդի դիպուկահարի կրակոցից ստացել է մահացու հրազենային վիրավորում։


== Պարգևներ ==
Հայաստանի Հանրապետության նախագահի 2021 թվականի օգոստոսի 18-ի հրամանագրով հայրենիքի սահմանները պաշտպանելիս ցուցաբերած խիզախության և անմնացորդ նվիրումի համար Արման Հակոբյանը հետմահու պարգևատրվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալով։
ՀՀ Պաշտպանության նախարարության կողմից 2021 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Արման Հակոբյանը հետմահու պարգևատրվել է «Հայրենիքի սահմանների պաշտպանության համար մղված թեժ մարտերում մեր ապրելու իրավունքն իր կյանքով ամրագրելու և դարպասներն անառիկ պահելու համար» պատվոգրով։
Զորամասի հրամանատարության կողմից 2022 թվականի հունվարի 10-ին Արման Հակոբյանը հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական հերթապահություն» շքանշանով և հավաստագրով։


== Հիշատակ ==
Այն դիրքը, որտեղ զոհվել է Արման Հակոբյանը, կոչվել է իր անունով։
Հուղարկավորվել է Թալինի պանթեոնում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Գեորգի եկեղեցի (Սուրամ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Գեորգի եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Գեորգի, եկեղեցի Վրաստանում։ Գտնվում է Խաշուրի մունիցիպալիտետի Սուրամ քաղաքում։


== Գրականություն ==
საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწრილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ. (վրաց.)
Քարե երազներ

«Քարե երազներ» (ադրբ.՝ Daş yuxular) կամ Քարակերտ երազներ ադրբեջանցի գրող Աքրամ Այլիսլիի 2007 թվականին գրած ռեքվիեմ-վիպակն է, որը պատմում է 1989 թվականին Բաքվում և 1919 թվականին Ագուլիսում ադրբեջանցիների կազմակերպած հայկական ջարդերի մասին։ Վիպակը հրատարակվել է ռուսական «Դրուժբա նարոդով» ամսագրում 2012 թվականի դեկտեմբերին։ Հայերեն հրատարակվել է 2013 թվականի ապրիլին՝ միաժամանակ 3 թարգմանություններով (Արտակ Վարդանյանի, Լեոնիդ Զիլֆուղարյանի, ինչպես նաև Լևոն Գալստյանի և Հակոբ Սողոմոնյանի)։

Աքրամ Այլիսլիի «Քարակերտ երազներ» գիրքը ճանաչվել է  «Արմենպրես» լրատվական գործակալության «Երևանյան բեսթսելեր» հատուկ նախագծի  2014 թվականի «Տարվա արտասահմանյան բեսթսելեր»։


== Արձագանքը Ադրբեջանում ==
2013 թվականի հունվարի 31-ի Նոր Ադրբեջան կուսակցության երիտասարդական կազմակերպության անդամները չարտոնված բողոքի ակցիա են կազմակերպել Աքրամ Այլիսլիի տան դիմաց։ Այրել են նրա նկարը, վանկարկել «Հայ Աքրամ դուրս երկրից» և ձվեր շպրտել։
2013 թվականի փետրվարի 1-ին Ֆլորա Խալիլզադեն «Ադրբեջան» թերթում տպագրել է քննադատական հոդված «Ո՞վ ես դու, Աքրամ Այլիսլի» վերնագրով։
2013 թվականի փետրվարի 7-ի Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի հրամանագրով Աքրամ Այլիսլին զրկվել է «Ադրբեջանի ժողովրդական գրող» կոչումից և պետական ​​կենսաթոշակից։ Ըստ Իլհամ Ալիևի գրողը իր «Քարե երազներ» գրքում վիրավորել է իր համաքաղաքացիներին «ադրբեջանցի գրողին ոչ պատշաճ ձևով», և «աղավաղել է ադրբեջանի պատմությանը առնչվող իրողությունը»։


== Ծանոթագրություններ ==
Պլեշևկա (գետ)

Պլեշևկա (ռուս.՝ Плещевка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Խմելեվիցա գետի աջ ափում՝ 2 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000008633
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000863
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ռյումս

Ռյումս (ֆր.՝ Ruoms), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 2245 մարդ, բնակչության խտությունը` 184.93 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.14 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 520 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 155 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 38 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1277 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 842-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 435։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 65,9 %։ 842 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 689 անձ (338 տղամարդ և 351 կին)։ Գործազուրկ են եղել 153 անձ (79 տղամարդ և 74 կին)։ 435 անաշխատունակներից 79-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 196-ը` թոշակառուներ, իսկ 160-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Զինվորը եկավ ռազմաճակատից

«Զինվորը եկավ ռազմաճակատից» (ռուս.՝ «Пришёл солдат с фронта»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմը, որը նկարահանել է ռեժիսոր Նիկոլայ Գուբենկոն 1971 թվականին Սերգեյ Անտոնովի պատմվածքների հիման վրա։


== Սյուժե ==
Ռազմաճակատիվ վերադառնալով հաշմանդամ (առանց ձեռքի)՝ զինվորն իմանում է կնոջ մահվան մասին, սակայն իր մեջ ուժ է գտնում հետագայում ապրելու, դստերը մեծացնելու, նոր գյուղ կառուցելու, մարդկանց մեծ աշխատանքի համար ոտքի կանգնեցնելու համար։
Ծանր դրամատիկ ֆիլմը պատմում է պատերազմի հետևանքով ավերված գյուղի վերածննդի, խաղաղ աշխատանքին վերադարձած խորհրդային մարդկանց ճակատագրերի մասին։


== Դերերում ==
Միխայիլ Գլուզսկի – Իվան Ստեպանովիչ Մենշիկով (հորեղբայր Վանյա)
Իրինա Միրոշնիչենկո – Վերա Կուրկինա
Նիկոլայ Գուբենկո – Նիկոլայ Մաքսիմովիչ Եգորով
Լենա Սմիրնովա – Նադենկա
Միշա Ռոդյակով – Լյոշենկա
Իվան Շարին – Երոֆեիչ
Նատալյա Բոնդարչուկ – Շուրա
Ալեվտինա Ռումյանցևա – կին երեխայի հետ
Իվան Կոսիխ – կապիտան
Ֆեոդոր Մենիկով – զինվոր
Վիկտոր Ֆիլիպով – տանկիստ Շուրա


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Նիկոլայ Գուբենկո
Սցենարի հեղինակ՝ Վասիլի Շուկշին
Օպերատոր՝ Էլիզբար Կարավաև
Կոմպոզիտոր՝ Վյաչեսլավ Օվչիննիկով
Բեմադրող նկարիչներ՝ Իպոլտ Նովոդերյոժկին, Սերգեյ Վորոնկով
Հնչյունային ռեժիսոր՝ Վիտալի Շմելկին


== Տեխնիկական տվյալներ ==
1971, լայնէկրան, սև-սպիտակ, 2343 մ, 86 րոպե


== Մրցանակներ ==
1972 – Լենինյան կոմերիտմիության մրցանակ (Նիկոլայ Գուբենկո)
1973 – ՌԽՖՍՀ Վասիլև եղբայրների անվան պետական մրցանակ  (Միխայիլ Գլուզսկի, Նիկոլայ Գուբենկո, Իպոլիտ Նովոդերյոժկին, Սերգեյ Վորոնկով, Էլիզբար Կարավաև)


== Նկարահանումների վայր ==
Ֆիլմը նկարահանվել է 1971 թվականին Պսկովի մարզի Վելիկիե Լուկի քաղաքում։


== Հետաքրքիր փաստ ==
Երոֆեիչի դերակատարը՝ դերասան Իվան Շարինը, ռեժիսոր Նիկոլայ Գուբենկոյի հաջորդ՝ «Եթե ուզում ես երջանիկ լինել» (ռուս.՝ «Если хочешь быть счастливым») ֆիլմում, որի գործողությունները տեղի են ունենում 1970-ական թվականներին, կատարել է ծեր որսորդ Երոֆեիչի դերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Զինվորը եկավ ռազմաճակատից» ֆիլմը Մոսֆիլմի կայքում
Տրավո

Տրավո (իտալերեն՝ Travo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պիաչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2000 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 25 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 80 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 2900։ Հեռախոսային կոդը՝ 0523։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Սպրինգֆիլդ Արմոր

«Սպրինգֆիլդ Արմոր» (անգլերեն` Springfield Armor), ամերիկյան նախկին պրոֆեսիոնալ բասկետբոլային ակումբ։ Գտնվել է Մասաչուսեթս նահանգի Սպրինգֆիլդ քաղաքում (որը համարվում է բասկետբոլի հայրենիքը) և հանդես եկել NBA զարգացման լիգայի արևելյան դիվիզիայում։ Տնային հանդիպումները թիմն անցկացրել է «Մասմյուչուալ սենթր» կոչվող մարզապալատում։
Եղել է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի «Բրուքլին Նեթսի» կրտսեր ակումբը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Վարազդատ Ղազարյան

Վարազդատ Հմայակի Ղազարյան (օգոստոսի 14, 1937(1937-08-14), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), գազի հանքավայրերի շահագործման բնագավառի հայ գիտնական։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1999), պրոֆեսոր (2000): ԽՍՀՄ գյուտարար։


== Կենսագրություն ==
Վարազդատ Ղազարյանը ծնվել է 1937 թվականին Երևանում։ 1963 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ավիացիոն ինստիտուտը, 1968 թվականին` Ռուսաստանի Գուբկինի անվան նավթագազային համալսարանի ասպիրանտուրան ։ 1963-1965 թվականներին աշխատել է Երևանի պետական համալսարանում, 1970 թվականից՝ Մոսկվայի նավթի և գազի ինստիտուտում, 1991-1995 թվականներին՝ լաբորատորիայի վարիչ, 1995-1997 թվականներին՝ փոխտնօրեն, 1997 թվականից՝ ռուսական «Պոդզեմգազպրոմ» ընկերության գլխավոր տնօրենի տեղակալ։
Աշխատանքները վերաբերում են գազի հանքավայրերի հետազոտմանն ու շահագործմանը, աղի հանքավայրերում ստորգետնյա կառույցների շինության բարձր արդյունավետ տեխնոլոգիաների մշակման հարցերին։ Հեղինակ է մենագրությունների և բուհական ձեռնարկների։


== Անդամակցություն ==
ՌԴ բնական գիտությունների ակադեմիայի անդամ, 2000
Հանքային գործի գիտությունների ակադեմիայի անդամ, 1998


== Պարգևներ ==
Ռուսաստանի Էներգետիկայի նախարարության վաստակավոր գործիչ (1997)
Գազի արդյունաբերության նախարարության գերազանցիկ  (1985)
Գազի արդյունաբերության պատվավոր աշխատավոր (1988)
Գազի արդյունաբերության բնագավառի վետերան (1997)
ԽՍՀՄ գյուտարար (1985)
Մոսկվայի 850-ամյակի հիշատակի մեդալ (1997)


== Երկեր ==
Теплофизические свойства индивидуальных углеводородов и газовых конденсатов. М.: Техника, 2002;
Подземные хранилища газа и нефтепродуктов - необходимый элемент функционирования ТЭК. М.: Империя, 2006;
Подземное хранение углеводородов в соляных отложениях. М.: ИКИ, 2006;
Подземные хранилища в системе государственного резервирования нефтепродуктов. М.: ОПК, 2006;
Подземное хранение газов и жидкостей. Москва–Ижевск: ИКИ, 2006;
Тепло- и массообмен в подземных резервуарах газонефтепродуктов. М.: ИКИ, 2008.


== Ծանոթագրություններ ==
Բաթումի միջազգային օդանավակայան

Բաթում, Բաթում քաղաքի միջազգային օդանավակայան (Վրաստան)։ Այլընտրանքային անվանումը՝ Չորոխ։
Գտնվում է Բաթումից 2 կմ հարավ-արևմուտք, Արտվինից (Թուրքիա) 20 կմ հյուսիս։
Բացի տեղային և միջազգային չվերթներից սպասարկում է նաև Թուրքիայի հարավարևելյան հատվածի տարածաշրջանային չվերթները։
Օդանավակայանի տերմինալի նոր շինությունը կառուցվել է 2007 թվականի մայիսի 26-ին, տարածքը կազմում է 3,915 քառակուսի կիլոմետր, տարեկան կարող է ընդունել 600,000 ուղևոր։


== Ավիաընկերություններ և ուղղություններ ==
AnadoluJet՝ Անկարա,
S7 Airlines՝ Մոսկվա, Դոմոդեդովո,
Turkish Airlines՝ Ստամբուլ,
Բելավիա՝ Մինսկ,
Վրացական ավիաուղիներ՝ Բաքու, Կիև-Բորիսպոլ, Մոսկվա-Վնուկովո, Թբիլիսի, Թեհրան, Թել Ավիվ,
Ուկրաինայի միջազգային ավիաուղիներ՝ Կիև-Բորիսպոլ,
YanAir՝ Կիև (Ժուլյանի)։


== Գործունեության ցուցանիշներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բաթումի օդանավակայան (պաշտոնական կայք)
Բաթումի օդանավակայանը օդանավակայանների ցանկում Archived 2008-08-02 at the Wayback Machine. (avia.ru)
Սանտ Արկանջելո Տրիմոնտե

Սանտ Արկանջելո Տրիմոնտե (իտալերեն՝ Sant'Arcangelo Trimonte), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Բենևենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 638 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 71 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 10 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 82020, հեռախոսային կոդ՝ 0824։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0824 923001
Պաշտոնական կայք՝ http://santarcangelotrimonte.asmenet.it Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://santarcangelotrimonte.asmenet.it Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Օհան Դուրյան

Օհան Խաչատուրի Դուրյան (սեպտեմբերի 8, 1922(1922-09-08), Երուսաղեմ, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - հունվարի 6, 2011(2011-01-06), Երևան, Հայաստան), հայ մեծանուն դիրիժոր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1922 թ. Երուսաղեմում։ Տեղում կոմպոզիցա և խմբավարություն ուսանած երաժիշտն այնուհետև համերգային շրջագայությունների է մեկնում Եվրոպա և զարմացնում իր ֆենոմենալ հիշողությամբ, խոր, զգայուն երաժշտականությամբ։
Մինչև 1950-ականները ղեկավարել է Հայաստանի Ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը։ Հետագայում մեկնել է Եվրոպա։
1962-1969 թվականներին Օհան Դուրյանը իբրև հյուր դիրիժոր հանդես է գալիս Լայպցիգի Գևանդհաուսի նվագախմբի հետ, այդ համագործակցության արդյունքում կայացած 19 համերգները, որոնց ժամանակ չի գործածվում ոչ պարտիտուր, ոչ էլ դիրիժորական փայտիկ, դառնում են լայպցիգյան երաժշտական կյանքի բարձրակետը՝ հանդիսատեսի մեջ կենդանի թողնելով խոսուն ձեռքերի երաժշտության լեզուն։ Դուրյանը երկու անգամ Գևանդհաուսի երգչախմբի խմբավար է նշանակվում։ Մամուլում նրան սկսում են համեմատել Նիկիշի, Բեռնշտայնի, Կարայանի ու Տոսկանինիի հետ։ 1966-1968 թվականներին Լայպցիգի օպերային թատրոնում նրա ղեկավարությամբ նաև «Դոն Կառլոսն» է ներկայացվում երաժշտասերների դատին։ Դուրյանն աշխատել է աշխարհի 110 նվագախմբերի հետ։
1998-2001 թթ. եղել է Հայաստանի Օպերայի և բալետի ակադեմիական թատրոնի սիմֆոնիկ նվագախմբի դիրիժորը։ Այդ պաշտոնից նրան հեռացրել է մշակույթի նախարար Ռոլանդ Շառոյանը։ Դուրյանը հեռացավ Հայաստանից Մոսկվա։ Ավելի ուշ Հայաստանում միացավ 2008 թվականին ստեղծված քաղաքական ընդդիմադիր շարժմանը։

Մահացել է 2011 թվականի հունվարի 6-ին Երևանում։


== Ընտանիք ==
Նարեկ Դուրյան, հայ դերասան։


== Հիշատակը ==
Տան պատին, որտեղ ապրել է կոմպոզիտորը, հուշատախտակ է տեղադրվել։
Լեյպցիգում տպագրվել է  «Օհան Դուրյան. դիրիժոր ու կոմպոզիտոր։ Մագնիս։ Հրաբուխ։ Միստիկ» պատկերազարդ ալբոմը։
2007 թվականին պրոդյուսերական կենտրոնը Ստաս Նամինի նկարահանել է «Խոր զգացմունքների մասնագիտություն» ֆիլմը։
2022 թվականի նոյեմբերի 4-ին կոմպոզիտորի 100-ամյակին Երևանի Ազատության հրապարակում տեղադրվել է նրա հուշարձանը։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Գետիկ Բաղդասարյանը, ճարտարապետ Սահակ Սաֆարյանը, ապակե պատվանդանը նախագծել է Արսեն Պետրոսյանը։ Բացման արարողությանը ներկա են եղել Հայաստանի նախագահ Վահագն Խաչատրյանը, վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը և այլ բարձրաստիճան պաշտոնյաներ և մշակույթի գործիչներ։


== Գրականություն ==
Մահտեսյան Ռ., Խոսող ձեռքեր, Երևան, 1999։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օհան Դուրյան. Աշխարհում որքան բան կա, որ չգիտենք ու չենք էլ հասցնի իմանալ
Օհան Դուրյանը «Նոյյան տապանի» հիշարժան տարեթվերում
Հայֆայի մարզ

Հայֆայի մարզ (եբրայերեն՝ מחוז חיפה‎, արաբ․՝ منطقة حيفا‎‎),  Իսրայելի վեց վարչական մարզերից մեկը։
Մեծ Ալաբուշկա

Մեծ Ալաբուշկա (ռուս.՝ Большая Алабушка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վորոնա գետի ձախ ափին՝ 46 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 61 կմ է, ավազանի տարածքը 364 կմ2 է։ :


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010200212107000006878
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107000687
Ավազանի կոդը - 05.01.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Síminn

Síminn , նախկինում Landssíminn, իսլանդական հեռահաղորդակցական ընկերություն , որն առաջարկում է կապի ծառայություններ ինչպես մասնավոր, այնպես էլ կորպորատիվ հաճախորդներին, ներառյալ բջջային և տնային հեռախոսները, ինտերնետ կապը և հեռուստատեսությունը: «Síminn»-ն ունի նաև սեփական հեռուստաալիք և հոսքային ծառայություններ։ Ընկերությունը տիրապետում և շահագործում է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և ենթակառուցվածքների ընկերություններ և ցուցակված է Իսլանդիայի ֆոնդային բորսայում։
«Síminn»-ը Իսլանդիայում անլար ծառայությունների առաջատար մատակարարն է, որն ունի 4G/3G/2G բջջային ցանց, որն ընդգրկում է Իսլանդիայի բնակչության ավելի քան 99%-ը, ներառյալ գյուղական շրջանները, և առաջարկում է բջջային ծառայությունների լայն շրջանակ։ 2018 թվականին «Síminn»-ը Իսլանդիայի ամենամեծ անլար օպերատորն էր՝ շուկայի 34,5% մասնաբաժնով։ Էրիկսոնը ընկերության բջջային ցանցի շարժիչ ուժն է։ 2016 թվականին «Speedtest»-ը «Síminn»-ը  ճանաչել է Իսլանդիայի ամենաարագ բջջային ցանցը։


== Մրցակցություն ==
Մինչև 1998 թվականը «Póstur og sími»-ն ուներ հեռահաղորդակցության ծառայությունների մեծ մասի մենաշնորհ։ Նույն թվականին ուժի մեջ մտավ նոր օրենք, և շուկան բացվեց մրցակցության համար։ Առաջին մրցակիցը «TAL»-ն էր, որն առաջարկում էր բջջային ծառայություններ զեղչված գներով։ Նրանց հաջորդեցին ուրիշները, որոնցից ամենամեծը «slandssími»-ն է։ 2003 թվականին «TAL», «slandssími» և «Halló!» ընկերությունները  միաձուլվեցին  ստեղծելով «Og Vodafone» ընկերությունը։ «Og Vodafone» ընկերությունն  այդ ժամանակվանից գնել է մի քանի իսլանդական «ISP»-ներ։ 2006 թվականի հոկտեմբերի 6-ին «Og Vodafone»-ը փոխեց իր անունը՝ դարձնելով «Vodafone»։


== Ծանոթագրություններ ==
Այն ալ-Արաբի գավառ

Այն ալ-Արաբի գավառ (արաբ․՝ منطقة عين العرب‎‎) կամ Քոբանիի գավառ (արաբ․՝ منطقة كوباني‎‎) Սիրիայի Արաբական Հանրապետության գավառի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Հալեպի մարզի 10 գավառներից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Այն ալ-Արաբ (Քոբանի) քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով գավառը ունի 192 513 բնակչություն։
Այն ալ-Արաբի գավառը բաղկացած է 4 շրջաններից՝

Այն ալ-Արաբի (արաբ․՝ ناحية عين العرب‎‎), կենտրոն՝ Այն ալ-Արաբ, բնակչություն՝ 81 424
Շույուխ Թահթանիի (արաբ․՝ ناحية شيوخ تحتاني‎‎), կենտրոն՝ Շույուխ Թահթանի, բնակչություն՝ 43 861
Սառռինի (արաբ․՝ ناحية صرّين‎‎), կենտրոն՝ Սառռին, բնակչություն՝ 69 931
Ալ-Ջալաբիայի (արաբ․՝ ناحية الجلبية‎‎), կենտրոն՝ ալ-Ջալաբիա, առանձնացել է Սառռինի շրջանից 2009 թվականին


== Ծանոթագրություններ ==
Հմայակ Հովհաննիսյան

Հմայակ Կոնստանտինի Հովհաննիսյան (ապրիլի 8, 1960(1960-04-08), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), քաղաքական գործիչ, Հայաստանի Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր,


== Կենսագրություն ==
Հմայակ Հովհաննիսյանը ծնվել է 1960 թվականի ապրիլի 8-ին Երևանում։ 1982 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Միխայիլ Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Ստացել է փիլիսոփայի որակավորումը։ Եղել է քաղաքագետ, փիլիսոփայական գիտությունների թեկնածու, քաղաքագիտության դոկտոր։ 1982-1986 թվականներին սովորել է Մոսկվայի պետհամալսարանի ասպիրանտուրայում։ 1986-1988 թվականներին աշխատել է Մոսկվայի հասարակական գիտությունների ակադեմիայում, 1988-1992 թվականներին ԵՊՀ փիլիսոփայության և սոցիոլոգիայի ֆակուլտետում եղել է ավագ գիտաշխատող, ապա առաջատար գիտաշխատող։ 1991 թվականին եղել է Հայաստանի քաղաքագետների միության նախագահ, իսկ 1994-1998 թվականներին որպես հրավիրված մասնագետ, աշխատել է ՌԴ Պետդումայի Անդրկովկասի հանրապետությունների գծով գլխավոր փորձագետ։ 
1999-2003 թվականներին եղել է Ազգային Ժողովի պատգամավոր («Միասնություն» դաշինքի համամասնական ընտրացուցակով)։ Եղել է Ազգային Ժողովի արտաքին հարաբերությունների մշտական հանձնաժողովի անդամ։ Եղել է «Միասնություն» խմբակցության անդամ, ապա խմբակցություններում և պատգամավորական խմբերում չի ընդգրկվել, այնուհետև եղել է Ագրարային-արդյունաբերական ժողովրդական միավորում պատգամավորական խմբի ղեկավար։ 2003 թվականի մայիսի 25-ին ընտրվել է Ազգային Ժողովի պատգամավոր ԱՄ կուսակցության համամասնական ընտրացուցակով։ Եղել է Ազգային Ժողովի արտաքին հարաբերությունների մշտական հանձնաժողովի անդամ։ Եղել է ԱՄ խմբակցության անդամ, 2004 թվականի մարտից խմբակցություններում և պատգամավորական խմբում ընդգրկված չէ։ Ոչ մի կուսակցության չի պատկանում։


== Անձնական կյանք ==
Ամուրի է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ախտիյալ

Ախտիյալ (ռուս.՝ Ахтиял, բաշկիրերեն՝ Ахтиял), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 366 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուկրաինայի Չայկովսկու անվան ազգային երաժշտական ակադեմիա

Չայկովսկու անվան Ուկրաինայի ազգային երաժշտական ակադեմիա (ուկրաիներեն՝ Національна музична академія України імені Петра Чайковського) կամ Կիևի կոնսերվատորիա, բարձրագույն երաժշտական կրթական հաստատություն Ուկրաինայում։


== Պատմություն ==
Կիևի կոնսերվատորիան հիմնադրվել է 1913 թվականի նոյեմբերի 3-ին Ռուսական երաժշտական ​​ընկերության երաժշտական ​​քոլեջի Կիևի լսարանում։ Այն ղեկավարել են Սերգեյ Ռախմանինովը և Ալեքսանդր Գլազունովը։ Առաջին տնօրեններն են եղել Վ. Պուխալսկին (1913) և Ռեյնգոլդ Գլիերը (1914-1920)։ 1925 թվականին ցածր դասարաններն անջատվել են կոնսերվատորիայից՝ երաժշտական քոլեջի ձևավորման նպատակով, իսկ բարձր դասարանները միացվել են նախկին մասնավոր Նիկոլայ Լիսենկոյի անվան երաժշտության և դրամայի ինստիտուտին (այժմ՝ Կարպենկո-Կարիի թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության Կիևի ազգային համալսարան)։ Վիկտոր Կոսենկոն դասավանդել է երկու հաստատություններում։
Երբ 1934 թվականին Կիևը կրկին դարձավ Ուկրաինայի մայրաքաղաք, կոնսերվատորիան զարթոնք ապրեց։ Նիկոլայ Լիսենկոյի անվան երաժշտության և դրամայի ինստիտուտը լուծարվեց, իսկ նրա երաժշտության բաժինը ետ միաձուլվեցին երաժշտական քոլեջին, միաժամանակ դերասանական բաժինը հիմք ծառայեց Լես Կուրբասի անվան Կիևի պետական թատերական ինստիտուտի ստեղծման համար։ 1938 թվականին կոնսերվատորիան արժանացել է Լենինի շքանշան մրցանակի։ 1940 թվականին կոնսերվատորիան կոչվել է Պյոտր Չայկովսկու անունով։ 1995 թվականին Ուկրաինայի նախագահը բարձրացրեց կոնսերվատորիայի կարգավիճակը. այն վերանվանվեց Պյոտր Չայկովսկու անվան Ուկրաինայի ազգային երաժշտական ակադեմիա։
Կոնսերվատորիան զբաղեցնում է 1890-ական թվականներին կառուցված «Կոնտինենտալ հյուրանոցի» շենը։ Շենքն ավերվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ և վերակառուցվել է 1955 թվականին և շենքին ավելացվել է համերգասրահ (ճարտարապետներ՝ Լ. Կատոկ, Յա. Կրասնի)։


== Կոնսերվատորիայի ղեկավարներ ==
Վլադիմիր Պուխալսկի (1913-1914)
Ռեյնգոլդ Գլիեր (1914-1920)
Ֆելիքս Բլումենֆելդ (1920-1922)
Կոնստանտին Միխայլով (1922-1926)
Աբրամ Լուֆեր (1934-1948)
Ալեքսանդր Կլիմով (1948-1954)
Անդրեյ Շտոգարենկո (1954-1968)
Իվան Լյաշենկո (1968-1974)
Նիկոլայ Կոնդրատյուկ (1974-1983)
Օլեգ Տիմոշենկո (1983-2004)
Վլադիմիր Ռոժոկ (2004)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կոնսերվատորիայի պաշտոնական կայքը Archived 2014-11-10 at the Wayback Machine.
Ալբերտ Ֆիննի

Ալբերտ Ֆիննի,  (անգլ.՝ Albert Finney, մայիսի 9, 1936(1936-05-09)[…], Սոլֆորդ, Salford, Մեծ Մանչեսթեր, Միացյալ Թագավորություն - փետրվարի 7, 2019(2019-02-07)[…], Լոնդոն, Մեծ Լոնդոն), ամերիկացի դերասան, 5 անգամ առաջադրվել է (Օսկար) մրցանակին։ 3 անգամ եղել է BAFTA մրցանակի դափնեկիր (1961, 2001, 2003), 3 անգամ արժանացել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակին (1964, 1971, 2003), «Էմմի» մրցանակին (2002) և ԱՄՆ-ի կինոդերասանների Գալդիի մրցանակին։
Առվել հայտնի է «Թոմ Ջոնս», «Սպանություն «Արևելյան ճեպընթացում»», «Միլլերի անցումը», «Էրին Բրոկովիչ», «Մեծ ձուկ» և «Բորնի վերջնագիրը» ֆիլմերից։


== Կենսագրություն ==
Ալբերտ Ֆիննին ծնվել է մայիսի 9-ին, 1936 թվականին, Սոլֆրդ քաղաքում։ Ալբերտը իր դերասանական կարիերան սկսել է «Ջղայնացած երիտասարդներ» թիմում, որոնք համապատասխանում էին 1950 թվականների բրիտանական երիտասարդների տրամադրությանը։
1963 թվականին Թոնի Րիչերդսոնի «Թոմ Ջոնս» ֆիմում եղել է գլխավոր դերակատարը, իսկ ֆիմը արժանացել է «Օսկար» մրցանակին, որպես տարվա լավագույն ֆիլմ։ Այդ ժամանակ  թերթերը Ալբերիտի մասին գրում էին, որպես նոր Լոուրենս Օլիվիե, և դերասանը որոշեց ավելի շատ ժամանակ հատկացնել թատրոնին։
Այդ ժամանակից ի վեր նա ավելի քիչ է նկարահանվել ֆիլմերում։
Ալբերտ Ֆիննիի ամանահայտնի դերերից մեկը եղել է 1974 թվականին Ագաթա Քրիստիի «Սպանություն «Արևելյան ճեպընթացում»» վեպի Էրքյուլ Պուարոն դերը։


== Անձնական կյանք ==
Ալբերտ Ֆիննին ամուսնացել է Ջեյն Ուենհեմի հետ, որից դերասանն ունի որդի՝ Սայմոնը։
1970-1978 թվականներին Ալբերտ Ֆիննին ամուսնացած է եղել ֆրանսիացի դերասանուհի Անուկ Էյմեի հետ։
2011 թվականի մայիսից Ֆիննին պայքարել է երիկամների քաղցկեղի դեմ։ Դերասանը մահացել է 83 տարեկանում՝ 2019 թվականի փետրվարի 7-ին Լոնդոնի թագավորական Մարդսեն հիվանդանոցում, թոքաբորբից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Ալբերտ Ֆիննի Internet Movie Database կայքում
Albert Finney filmography at the British Film Institute
Finney, Albert (1936-)
Finney, Albert
Albert Finney
Վոսիյատսկոե

Վոսիյատսկոե (ուկրաիներեն՝ Возсіятське), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Ելանեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1808 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վոսիյատսկոե գյուղում բնակվում էր 2 185 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,5 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Արգիշտի Բ

Արգիշտի Բ (մ.թ.ա. 8-րդ դար կամ անհայտ - մոտ մ. թ. ա. 685), Վանի թագավորության արքա (մ.թ.ա. 714-685)։ Ռուսա Ա-ի որդին և հաջորդը։
Ամրապնդել է կենտրոնական իշխանությունը, վերացրել Ասորեստանի Սարգոն II թագավորի ավերիչ արշավանքի (մ.թ.ա. 714) հետևանքները, հզորացրել բանակը։ Արգիշտի Բ-ի օրոք տերության արևելյան սահմանները հասել են մինչև Կասպից ծով, որի վկայությունն է Արտավետ (Արտաբիլ) քաղաքի մոտ, Սավալան լեռան լանջին պահպանված նրա արձանագրությունը։ Վասպուրականի Արճեշ քաղաքի մոտ թողած արձանագրությունում Արգիշտի Բ-ն հիշատակում է քաղաքի, արհեստական լճի և ջրանցքի կառուցման մասին։ Մ.թ.ա. 681 թ.-ին նրա մոտ ապաստանել են Ասորեստանի Սինախերիբ (Սենեքերիմ) թագավորի հայրասպան որդիներ Ադրամելիքն ու Շարաշարան (Սանասար)։
Այս ժամանակաշրջանում Ուրարտուն կրկին հզորանում է և սկսում պայքարել Ասորեստանի դեմ։ Սարգոնի որդի Սենաքերիբը (Սենեքերիմ) արշավաք է կազմակերպում Ուրարտուի դեմ, այս մասին մենք իմանում ենք նրա թողած մի արձանագրությունից։ Արգիշտին այս ամենը անպատասխան չի թողնում, այլ կրկին արշավանք է կատարում Ասորեստան գրավելով զգալի տարածքներ։
Արգիշտի Բ-ն կազմակերպել է մարզական խաղեր, անձամբ մասնակցել մրցումներին։


== Գրականություն ==
Б. Б. Пиотровский, Ванское царство (Урарту), М., 1959.


== Տես նաև ==
Վանի թագավորության արքաների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Կաոլին

Կաոլին (Չինաստանի Կաո-Լին լեռնաշղթայի անվամբ, որտեղ արդյունահանվում էր ճենապակու կավ), ապար, հիմնականում կազմված է կաոլինիտից։ Խառնուրդների ձևով սովորաբար պարունակում է քվարցի, դաշտային սպաթի, փայլարների հատիկներ։ Առաջանում է զանազան մագմատիկ դաշտասպաթային ապարների հողմահարումից։ Կաոլինի հանքավայրեր կան Ուկրաինայում, Ուրալում, Ղազախստանում, Մեծ Բրիտանիայում։ Կաոլինը լայնորեն կիրառվում է քիմիայում, թղթի արդյունաբերության, բժշկության մեջ, կերամիկայում, օծանելիքի արտադրության համար։
Գեմե

Գեմե (իտալերեն՝ Ghemme), քաղաք Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում։
Բնակչությունը 3668 մարդ է (2010 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 178 մարդ/կմ² է։ Տարածքը 21 կմ² է։ Փոստային ինդեքսը՝ 28074։ Հեռախոսային կոդը՝ 0163։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Բեաթա Պանաչեան։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0163 840982
Էլեկտրոնային հասցե։ segreteria.ghemme@reteunitaria.piemonte.i
Գլխավոր կայք։ www.comune.ghemme.novara.it


== Տես նաև ==
Իտալիայի գավառներ


== Արտաքին հղումներ ==
Գեմեի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆոր Մաոն Պլաժ

Ֆոր Մաոն Պլաժ (ֆր.՝ Fort-Mahon-Plage), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում:
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1296 մարդ, բնակչության խտությունը` 99.39 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.04 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 75 կմ հյուսիս-արևմուտք:


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 777 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 503-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 274: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,7 %: 503 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 414 անձ (221 տղամարդ և 193 կին): Գործազուրկ են եղել 89 անձ (38 տղամարդ և 51 կին): 274 անաշխատունակներից 53-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 146-ը` թոշակառուներ, իսկ 75-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մոլոդովկա (գյուղ, Տուրիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄոլոդովկաՄոլոդովկա (ուկրաիներեն՝ Молодівка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1970 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մոլոդովկա գյուղում բնակվում էր 20 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,5 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 40 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սան Ձենո Նավիլիո

Սան Ձենո Նավիլիո (իտալերեն՝ San Zeno Naviglio) կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3812 մարդ, խտությունը՝ 632 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25010 ։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 030։


== Ծանոթագրություններ ==
Չիմաբուե

Չիմաբուե (իտալերեն՝ Cimabue, իսկական անունը՝ Չեննի դի Պեպո (իտալերեն՝ Cenni di Pepo, 1240[…], Ֆլորենցիա - 1302[…], Պիզա, Տոսկանա, Իտալիա) կամ Չեննի դի Պեպի (Cenni di Pepi),, վաղ Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի նկարիչ, խճանկարի վարպետ։ Գործել է հիմնականում Ֆլորենցիայում։ 


== Հակիրճ տեղեկատվություն ==
Չիմաբուեն մականուն է, իտալերենից բառացի թարգմանած նշանակում է ցլագլուխ։ Նկարչին այս մականունը տրվել է հավանաբար իր համառ ու անհաշտ բնավորության պատճառով։ Ժամանակակիցներից մեկի վկայությամբ՝ եթե իր ստեղծած նկարում որևէ մեկը կամ հենց ինքը ինչ-որ թերություն կամ սխալ էր նկատում, Չիմաբուեն անմիջապես մի կողմ էր նետում այն, թեկուզ այդ գործը չափազանց թանկ լիներ իր համար։
Չնայած Չիմաբուեի ստեղծագործություններում դեռևս առկա են բյուզանդական արվեստի ազդեցության որոշակի տարրեր, այդուհանդերձ նա համարվում է իտալացի առաջին մեծ նկարիչներից մեկը, ով զգալի ավանդ է ներդրել բյուզանդական ավանդույթները հաղթահարելու, արվեստին նոր ձև ու շունչ հաղորդելու գործում։ Մինչ իր ժամանակակից նկարիչները շարունակում էին պատկերել հարթ, տափակ, մեծ չափով ոճավորված կերպարներ ու տեսարաններ, Չիմաբուեի նկարած ֆիգուրները ավելի կենդանի են թե՛ համամասնությունների հարաբերակցության, թե՛ երանգավորման տեսակետից։ Իտալացի նկարիչ և պատմաբան Ջորջո Վազարիի վկայությամբ՝ հենց Չիմաբուեն է եղել Ջոտտոյի՝ պրոտոռենեսանսի դարաշրջանի առաջին մեծ արվեստագետի ուսուցիչը։ Սակայն մեր օրերում արվեստի ոչ բոլոր պատմաբաններն են այս հարցում համաձայնում Վազարիի հետ։


== Գրականություն ==
Adams Laurie Schneider (2001)։ Italian Renaissance Art։ Boulder, Colorado: Westview Press։ էջեր 420։ ISBN 0-8133-3690-2 
Vasari, Giorgio, translation by George Bull (1987)։ Lives of the Artists։ Penguin Classics։ ISBN 9780140445008 
Vaughn, William (2000)։ Encyclopedia of Artists։ Oxford University Press, Inc.։ ISBN 0-19-521572-9 
Rossetti William Michael (1911)։ «Cimabue, Giovanni»։  in Chisholm Hugh։ Encyclopædia Britannica (11th ed.)։ Cambridge University Press 
Пешке Иоахим Монументальная живопись эпохи Джотто в Италии. 1280—1400. — М.: Белый город, 2003.
The Encyclopaedia Britannica: A Dictionary of Arts, Sciences, and General Literature. — H.G. Allen, 1833. — Vol. 5. — P. 778-780.(անգլ.)
Strzygowski Joseph Cimabue und Rom. — Wien, 1888.(գերմ.)
Boskovits Miklòs Cenni di Pepe, detto Cimabue. — Dizionario Biografico degli Italiani. — 1979. — Vol. 23.(իտալ.)
Вазари։ «ЖИЗНЕОПИСАНИЕ ДЖОВАННИ ЧИМАБУЭ ФЛОРЕНТИЙСКОГО ЖИВОПИСЦА»։ Վերցված է 2017-05-03 
Виппер Борис Робертович։ «Итальянский ренессанс XIII-XVI века»։ Վերցված է 2017-05-03  
«Джованни Чимабуэ (Ченни ди Пепо)»։ Итальянская живопись։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-05-08-ին։ Վերցված է 2017-05-03  


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Cimabue. Pictures and Biography
Cimabue Santa Trinita Madonna (1280–90) Archived 2014-10-15 at the Wayback Machine.. A video discussion about the painting from smarthistory.khanacademy.org
«Чимабуе, Джованни»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Գործերը աշխարհի թանգարաններում
Չիմաբուե. նկարներ և կենսագրություն
Epic Records

Epic Records, ամերիկյան ձայնագրման լեյբլ, որը պատկանում է Sony Music Entertainment-ին։


== Պատմություն ==
Epic-ը սկզբնապես թողարկվել է ջազային և դասական երաժշտության լեյբլ 1953 թվականին Columbia Records ընկերության կողմից։ Վառ դեղին, սև և կապույտ տարբերանշանը ճանաչված առևտրային մակնիշ է դարձել շատ ջազային և դասական թողարկումների համար։ Նրանց թվին են դասվում այնպիսի կատարողներ, ինչպիսիք են Բեռլինի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը, Ջիլիարդ լարային քառյակը, Անտալ Դորատին, որ ղեկավարում է Հագյուի ֆիլհարմոնիան, և Ջորջ Սելը, որը ղեկավարում է Քլիվլենդի նվագախումբը։
10 տարի անց Epic-ը հասել է առաջին ոսկե ձայնագրությանը և սկսել է աշխատել մեծ թափ հավաքող ռոքնռոլ, R&B և քանթրի երաժշտության հետ։
1970-ական թավակններին լեյբլի հաջողությունը մեծացել է՝ շնորհիվ այնպիսի երաժիշտների հետ պայմանագրերի կնքման, ինչպիսիք են ABBA-ն (միայն Մեծ Բրիտանիայի տարածքում), Sailor-ը, The Clash-ը, Sly & the Family Stone-ը, Boston-ը, REO Speedwagon-ը, Ջոնի Նեշ-ը, Heart-ը (դուստր լեյբլում՝ Portrait Records), The Isley Brothers-ը, Էդգար Ուինթերը և Չարլի Ռիչը։
70-ականների և 80-ականների սկզբի հաջողության համար լեյբլը պարտական էր Ռոն Ալեքսենբուրգին, Ջիմ Թիրելին, Բրյուս Հարիսին, Ջիմ Չեյրնին, Իրա Շերմանին։
1980-ական և 1990-ական թվականներին Epic-ն աշխատել է այնպիսի աստղերի հետ, ինչպիսիք են Միթ Լոուֆը, The Jacksons-ը, Մայքլ Ջեքսոնը, Culture Club, Dead or Alive-ը, Electric Light Orchestra-ը, Korn-ը, Ozzy Osbourne-ը, Շադեն, Լյութեր Վանդրոսը, Գլորիա Էստեֆանը, Ջորջ Մայքլը և Սինդի Լաուփերը (Portrait Records լեյբլի միջոցով)։
Epic Records-ը Sony Music Entertainment ընկերության մասն է։ Sony-ն ձեռք է բերել բոլոր այն լեյբլները, որոնք պատկանում էին Columbia-ին 1988 թվականին։
Legacy Recordings-ը շարունակում է թողարկել դասական և լեգենդար ձայնասկավառակներ։


== Դուստր լեյբլներ ==
Epic Records-ի նախկին և ներկա լեյբլները.

550 Music (չի գործում)
MJJ Music (չի գործում)
Epic Street՝ ստեղծվել է հիփ հոփ ժանրում ստեղծագործողների համար։
Daylight Records
Beluga Heights՝ ստեղծվել է պրոդյուսեր Ջոնաթան «J.R.» Ռոթեմի կողմից։
DC Flag Records
Glowworm Records
Hidden Beach Records՝ մասնագիտանում է R&B և սոուլ ոճերի մեջ։
Okeh Records՝ նախատեսված է Okeh լեյբլի վերաթողարկման համար։
Portrait Records (չի գործում)
Ruthless Records (չի գործում), հիփ հոփ լեյբլ, որը ձևավորվել է 1987 թվականին, և Eazy-E և Ջերի Հելեր
Work Records (չի գործում), հայտնի է նաև «WORK» և «The WORK Group» անվանումներով։ Առավել վաղ ղեկավարվել է որպես Chaos Recordings:


== Epic Records--ի ղեկավարություն ==
Չարլի Ուոլք՝ Epic Records-ի նախագահ
Նիկ Ռաֆայել՝ Epic-ի բրիտանական ստորաբաժանման ղեկավար
Ջո Չարինգթոն՝ Epic-ի բրիտանական ստորաբաժանման ղեկավար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Epic Records
Sony Music, Epic մայր կազմակերպություն
Epic Records Myspace-ում Archived 2007-06-22 at the Wayback Machine.
Աջ Տոլբաչիկ

Աջ Տոլբաչիկ (ռուս.՝ Правый Толбачик), գետ Ռուսաստանում,Կամչատկայի երկրամասում։ Գետի երկարությունը 38 կմ է։ Այն հոսում է Տոլբաչիկ գետի ձախ մասում 87 կմ հեռավորության վրա։
Գրիքուայի ընտանիք

Գրիքուայի ընտանիք, ոչ մեծ աստերոիդների խումբ է, որը տեղաբաշխված է աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս ընտանիքի աստերոիդների մեծ կիսաառանցքները ընկած են 3,1 - 3,27 ա. մ. միջակայքում և ունեն բավականին մեծ էքսցենտրիսիտետ` ոչ քիչ, քան 0,35։ Ընտանիքը անվանվել է (1362) Գրիքուա աստերոիդի անունից։
Այսպիսի զգալի էքսցենտրիսիտետ այս աստերոիդները ունեն հսկա մոլորակ Յուպիտերի շնորհիվ։ Գրիքուայի ընտանիքի աստերոիդները այն փոքր թվով աստերոիդներից են, որոնք գտնվում են աստերոիդների գոտու չափազանց քիչ բնակեցված մասում, որի համար առանձնահատուկ է Յուպիտերի հետ ուժեղագույն 2:1 ուղեծրային ռեզոնանս, որտեղ աստերոիդի ամեն երկու պտույտին Արեգակի շուրջ համապատասխանում է Յուպիտերի մեկ պտույտ։ Այսինքն, ամեն երկու (աստերոիդի) տարին մեկ անգամ տեղի է ունենում աստերոիդի և Յուպիտերի մերձեցում, որի ժամանակ մոլորակը ունենում է այս աստերոիդների վրա ուժեղ ձգողական ազդեցություն, ինչը բերում է էքսցենտրիսիտետի աստիճանական աճին։ Այդ պատճառով, այս ընտանիքի աստերոիդների ուղեծրերը չափազանց անկայուն են։ Մոտակա հազարամյակների ընթացքում նրանց էքսցենտրիսիտետը կաճի այնքան, մինչև նրանց ուղեծրերը կսկսեն հատել Մարսի կամ Յուպիտերի ուղեծիրը, որից հետո նրանք կամ դուրս կշպրտվեն իրենց ուղեծրերից ավելի հաստատուն ուղեծրեր, կամ կդառնան մոլորակներից մեկի արբանյակը։


== Այս ընտանիքի ամենամեծ աստերոիդները ==


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ընտանիքներ
Երկրին մոտեցող աստերոիդներ
Տրոյացի աստերոիդներ
Դամոկլոիդներ
Կենտավրոսներ
Ապոլոնի աստերոիդներ
Ամուրի աստերոիդներ
Ատենի աստերոիդներ


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (2353)

Ժողովածու (2353), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2353 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դար Հակոբ քահանայ գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15,5X10,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 322 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ, մակագրությամբ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 173ա, 318ա։


== Բովանդակություն ==
Սիմ․ Ջուղայեցււյ Քերականութիւն, Տրամաբնութիւն։
Պորփիւրի Ներածութիւն Ստորոգութeանցն Արիստոտէլի։
Արիստոտէլի Ստորոգութիւնք, Պերի արմենիաս։


== Ծանոթագրություններ ==
Մուրսալ Կարաև

Մուրսալ Աբուլֆազ օղլի Կարաև (ադրբ.՝ Mürsəl Əbülfəz oğlu Qarayev, նոյեմբերի 4, 1919(1919-11-04), Fatmayı, Բաքվի գավառ, Բաքվի նահանգ, Ադրբեջանի Ժողովրդավարական Հանրապետություն - սեպտեմբերի 26, 1975(1975-09-26), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի վիրաբույժ, Բժշկական գիտությունների դոկտոր, Ադրբեջանական ԽՍՀ Առողջապահության նախարարության գլխավոր վիրաբույժ։


== Կենսագրություն ==
Մուրսալ Կարաևը ծնվել է 1919 թվականի նոյեմբերի 4-ին Բաքվում`բժիշկ-մանկաբույժ, վաստակավոր գիտնական, պրոֆեսոր Աբուլֆազ Կարաևի ընտանիքում։ 1938 թվականին ավարտել է Բաքվի թիվ 23 միջնակարգ դպրոցը։ Դբրոցը ավարտելուց հետո ընդունվել է Ադրբեջանի բժշկական ինստիտուտ։ 1942 թվականին ավարտել է համալսարանի թերապիա-պրոֆիլակտիկայի ֆակուլտետը։ Նա իր բժշկական կարիերան սկսել է այն ժամանակ, երբ ինստիտուտի ուսումնառության վերջին տարում էր։
Մուրսալ Կարաևը ինստիտուտը ավարտելուց հետո զորակոչվել է զինծառայություն 1942 թվականին։ Նա աշխատել է որպես Կովկասյան ռազմաճակատի 65-րդ հատուկ բրիգադի վիրաբույժ։ Մ.Կարաևը ակտիվ մասնակցությունն է ունեցել Նովոռոսիյսկի, Մոզդոկի, Գրոզնիի, Գեորգիևի և Կրասնոդարի համար մղվող մարտերին։ Կուրսկի պատերազմների ժամանակ նա եղել է ռազմական բրիգադի գլխավոր բժիշկ։
Մ.Կարաևը Հայրենական պատերազմի վետերանների  ասոցիացիայի անդամ էր։
Պատերազմից հետո նա սկսել է աշխատել Ադրբեջանի բժշկական ինստիտուտում։ 1946 թվականին ընտրվել է ասիստենտ վիրաբուժության ամբիոնում։ 1953 թվականին նա պաշտպանել է իր թեկնածուական դիսերտացիան։ Նա եղել է ավելի քան 60 գիտական հոդվածների հեղինակ։ 1957 թվականին ընտրվել է դոցենտ՛ Ադրբեջանի բժշկական ինստիտուտի վիրաբուժության ամբիոնում։
1959 թվականին եղել է Բաքվի նահանգի գլխավոր վիրաբույժ, իսկ 1961–1964 թվականներին ՝ Ադրբեջանական ԽՍՀ առողջապահության նախարարության գլխավոր վիրաբույժ։
Մ.Կարաևը մահացել է 1975 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Բաքվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռաբենշտայն (Ֆլեմինգ)

Ռաբենշտայն (գերմ.՝ Rabenstein/Fläming), կոմունա Գերմանիայի Բրանդենբուրգ հողատարածքում։
Գտնվում է Պոտսդամ Միթելմարկ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 856 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 78,90 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 12 069 485։
Կոմունան ներառում է 3 գյուղական շրջան։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ


== Ծանոթագրություններ ==
Յուլի Ռայզման

Յուլի Յակովլևիչ Ռայզման (ռուս.՝ Юлий Яковлевич Райзман, դեկտեմբերի 2 (15), 1903, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 11, 1994(1994-12-11), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային կինոռեժիսոր, սցենարիստ։ ԽՍՀՄ (1964) և Լատվիայի ԽՍՀ (1949) ժողովրդական արտիստ։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1973)։ 
Սովորել է Մոսկվայի համալսարանի գրական-գեղարվեստական ֆակուլտետում։ Եղել է Յակով Պրոտազանովի ասիստենտը։ Առաջին ռեժիսորական աշխատանքներից են՝ «Շրջան» (1927 թվական), «Տաժանակրություն» (1928 թվական) կինոնկարները։ Ռայզմանի ստեղծագործության մեջ գլխավորը արդիական թեման է։ «Օդաչուներ» (1935 թվական) ֆիլմը նվիրված է նոր կյանք ստեղծողներին։ 1937 թվականին ստեղծել է խորհրդային պատմահեղափոխական լավագույն ֆիլմերից մեկը՝ «Վերջին գիշերը»։ Հերոսների անխզելի կապը ժամանակի մթնոլորտին վառ դրսևորվել է նաև «Մաշենկա» (1942 թվական) կինոնկարում։ Ռայզմանի լավագույն աշխատանքների թվում են «Բեռլին» (1945 թվական) վավերագրական, «Ռայնիս» (1949 թվական) կենսագրական և «Կյանքի դասը» (1955 թվական) ժապավենները։ Ռայզմանի նշանակալից աշխատանքը «Կոմունիստ» (1958 թվական) պատմահեղափոխական ֆիլմն է, որի հերոսը՝ հեղափոխության շարքային Վասիլի Գուբանովը, մտել է խորհրդային կինեմատոգրաֆիայի լեգենդար կերպարների շարքը։ «Իսկ եթե դա սե՞ր է» (1962 թվական), «Քո ժամանակակիցը» (1968 թվական), «Քաղաքավարության այց» (1973 թվական), «Անձնական կյանք» (1982 թվական) ֆիլմերում Ռայզմանը հետագոտել է ժամանակակից կյանքի խորհրդային և բարոյական օրինաչափությունները, հանդես եկել ակտիվ, քաղաքական արվեստի դիրքերից։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակներ։ Պարգևատրվել է Լենինի և 3 այլ շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Նեխաևսկայա (ստանիցա, Նեխաևսկի շրջան)

Նեխաևսկայա (ռուս.՝ Нехаевская), ստանիցա Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Նեխաևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4704 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)