armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Միխայիլ Բերնշտեյն

Միխայիլ Բերնշտեյն (ռուս.՝  հունվարի 16 (28), 1875, Դոնի Ռոստով, Եկատերինոսլավի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 9, 1960(1960-05-09), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս և խորհրդային գեղանկարիչ, գծանկարիչ և մանկավարժ, Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի պրոֆեսոր, եղել է Լենիգրադի նկարիչների միության անդամ։ 


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1875 թվականի հունվարի 16-ին Դոնի Ռոստովում։
Գեղանկարչություն և նկարչություն է սովորել Լոնդոնում, Մյունխենում և Փարիզում, այցելել է Իտալիա։ 
1901-1903 թվականներին սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիային կից գեղարվեստական բարձրագույն ուսումնարանում, Իլյա Ռեպինի մոտ։ 
1902 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների, նկարել է դիմանկարներ և ժանրային նկարներ։ Դրանից հետո հիմնականում զբաղվել է մանկավարժական գործունեությամբ։ 
1907-1916 թվականներին դասավանդել է Պետերբուրգում` իր կողմից հիմնադրված մասնավոր գեղարվեստական դպրոցում։ Ամուսնացած է եղել նկարչուհի Եկատերինա Տուրովայի հետ, որը 1918-1919 թվականներին եղել է «Այսօր» նկարիչների ստուդիայի անդամ։ 
1916-1924 թվականներին դասավանդել է Ժիտոմիրի գեղարվեստական դպրոցում, իսկ 1924-1932 թվականներին` Կիևի գեղարվեստական ինստիտուտում։ 
1932-1948 թվականներին Լենիգրադի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում դասավանդել է նկարչություն։ Նկարչության մեթոդիկայի մասին մի շարք  հոդվածների և ուսումնական նյութերի, ինչպես նաև` «Ուսումնական նկարչության խնդիրները» գրքի հեղինակն է։ 1948-1950 թվականներին նա նաև նկարչություն է դասավանդել Սանկտ Պետերբուրգի Շտիգլիցի անվան գեղարվեստաարդյունաբերական ակադեմիայում։ 1930-1940 թվականներին մեծ ներդրում է ունեցել գեղարվեստական կրթության համակարգի կայացման և բարձր որակավորման գեղարվետսական մասնագետների պատրաստման հարցում։
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Միխայիլ Բերնշտեյնի որդին` Սանդրոն, որպես զինվոր մեկնել է ճակատ և անհետ կորել է ։
Մահացել է 1960 թվականի մայիսի 9-ին, Լենիգրադում։ 


== Աշակերտներ ==
Միխայիլ Բերնշտեյնի աշակերտները շատ հայտնի նկարիչներ և մանկավարժներ են. 

Վլադիմիր Լեբեդև
Վլադիմիր Տատլին
Վերա Երմոլաևա
Վլադիմիր Կոզլինսկի
Նիկոլայ Լապշին
Միխայիլ Լեդանտյու
Ալեքսանդր Վոլկով
Ալեքսանդր Լապպո-Դանիլևսկի
Դավիթ Ալխովսկի
Պյոտր Բելոուսով
Պյոտր Վասիլև
Անատոլի Վասիլև
Ալեքսանդր Դեբլեր
Սերգեյ Օսիպով
Վյաչեսլավ Զագոնեկ
Եվգենյա Բայկովա
Միխայիլ Կոզել
Նիկոլայ Մուխո
Միխայիլ Նատարևիչ
Մարիա Ռուդնիցկայա
Գլեբ Սովինով
Ելենա Սկուին
Ալեքսանդր Սոկոլով
Նիկոլայ Տիմկով
Յուրի Տուլին
Լև Օրեխով
Լեոնիդ Շոլոխով
Նադեժդա Շտեյնմիլեր
Սոլոմոն Յուդովին


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Бернштейн М. Проблемы учебного рисунка. Л., 1940.
Художники народов СССР. Биобиблиографический словарь. Т. 1. М., Искусство, 1970. С.383.
Александр Иванович Савинов. Письма. Документы. Воспоминания. Л., Художник РСФСР, 1983. C.45, 47, 49, 50, 67, 87, 151, 154, 287.
Иванов С. Неизвестный соцреализм. Ленинградская школа. СПб., НП-Принт, 2007. С.13, 19, 356-358, 360, 361, 365, 367, 368, 370, 371, 373. ISBN 5-901724-21-6, ISBN 978-5-901724-21-7.
Ленинградская школа живописи. Очерки истории. СПб: Галерея АРКА, 2019.
Տամեկյուլա

Տամեկյուլա (էստ․՝ Tammeküla), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Իմավեռե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վիտորիո Ստորարո

Վիտտորիո Ստորարո (իտալերեն՝ Vittorio Storaro, հունիսի 24, 1940(1940-06-24), Հռոմ, Իտալիա),  իտալաամերիկացի կինոօպերատոր է, ստացել է ամերիկյան «Օսկար» կինոակադեմիայի երեք մրցանակ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1940 թ. հունիսի 24-ին Հռոմում։ 11 տարեկանից սովորել է լուսանկարչություն։ 18 տարեկան հասակում ընդունվել է Centro Sperimentale di Cinematografia իտալական կինոդպրոցը։ 1962 թվականից աշխատել է որպես օպերատորի օգնական։ 1969 թ. որպես օպերատոր նկարահանել է իր առաջին ֆիլմը՝ «Giovinezza, Giovinezza»։ Ստորարոն աշխատել է բազմաթիվ հանրահայտ ռեժիսորների հետ։ 20 տարվա ընթացքում նա համագործակցել է Բեռնարդո Բերտոլուչիի հետ և նկարահանել այդ ռեժիսորի համար ութ ֆիլմ, ինչպիսիք են «The Conformist», «Վերջին տանգոն Փարիզում» (1982), «Լունա» (1979), «Ամպերի տակ», «Փոքրիկ բուդդա», «Վերջին կայսրը»։ 
ԱՄՆ-ում Ստորարոն հայտնի է Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպպոլաի և Ուորեն Բիթիի կինոնկարներով։ Իր երկրորդ ամերիկյան ֆիլմի՝ Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպպոլաի «Ապոկալիպսիսը հիմա» կինոնկարի համար Ստորարոն ստացել է «Օսկար» և կրկին արժանացել այդ մրցանակին Ուորեն Բիթիի «Կարմիրները» (1981) ֆիլմի համար։ Երրորդ անգամ նա ստացավ «Օսկար» «Վերջին կայսրը» ֆիլմի համար։


== Մրցանակները ==


===== Օսկար =====
«Վերջին կայսր» (1988)
«Կարմիրները» (1982)
«Ապոկալիպսիսը հիմա» (1980)


===== BAFTA =====
«Ամպերի տակ» (1991)


===== Կաննի կինոփառատոն =====
«Տանգո» (1998)


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Վիտտորիո Ստորարոյի անձնական կայքը
Վիտտորիո Ստորարոն IMDb ում
Վիտտորիո Ստորարոն Rotten Tomatoes ում


== Աղբյուրներ ==
IMDb ից
kinopoisk.ru
zimbio.com
bombsite.com Archived 2012-02-01 at the Wayback Machine.
thehollywoodinterview.blogspot.com
lac.lt
Թավլիկ

Թավլիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։ Գտնվում էր Բիթլիս գետի ստորին հոսանքում՝ նրա ձախ ափին, Սղերդ քաղաքից հարավ-արևմուտք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շոլոմ Ալեյխեմ

Շոլոմ Ալեյխեմ (Շոլոմ Նոխումովիչ Ռաբինովիչ, փետրվարի 18 (մարտի 2), 1859 կամ մարտի 5, 1859(1859-03-05), Պերեյասլավ (քաղաք, Ուկրաինա), Պոլտավայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 13, 1916(1916-05-13)[…] կամ 1916, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), հրեա գրող։


== Գործունեություն ==
Գրել է իվրիտով, իդիշով, ռուսերենով։ Հետևել է հրեական և ռուս գրականությունների դեմոկրատական ու լուսավորական ավանդույթներին։ «Շոմերի դատը․․․» (1888) պամֆլետում, «Աղքատության թեման հրեական գրականության մեջ» հոդվածաշարում Շոլոմ-Ալեյխեմը պայքարել է ընդդեմ բուլվարային գրականության ու հովվերգական ռոմանտիկայի, հանուն ռեալիստական ժողովրդական գրականության։ «Մենդեր Բլանկը և նրա փոքրիկ ընտանիքը» (1887) վեպում Շոլոմ-Ալեյխեմը ծաղրի է ենթարկել բուրժուային, իսկ «Ստեմպենյու» (1888) և «Իոսելե-Սոխակ» (1889) վեպերում ստեղծել ժողովրդի ծոցից դուրս եկած տաղանդավոր մարդկանց ռոմանտիկական կերպարներ։ 1892 թվականից հրատարակել է «Մենախեմ-Մենդըլ», 1894 թվականից՝ «Տեվյեն կաթնավաճառ» վիպակների առանձին գլուխներ, որոնցում նրա հումորը հասել է կատարելության։ Շոլոմ-Ալեյխեմի ստեղծագործության մի զգալի շրջանն անցել է 1905-1907 թվականների հեղափոխության նշանաբանով։ 1900-ական թվականների սկզբներին գրողը կապեր է հաստատել Լ․ Տոլստոյի, Ա․ Չեխովի, Մ․ Գորկու, Վ․ Կորոլենկոյի հետ, իր ստեղծագործություններն ընթերցել մտավորականների և աշխատավոր երիտասարդության անլեգալ ու կիսալեգալ ժողովներում՝ Լեհաստանում, Լիտվայում, Լատվիայում, ստեղծել երգիծական պամֆլետներ ընդդեմ ինքնակալության։ «Ջրհեղեղ» (1906) վեպում Շոլոմ-Ալեյխեմը փորձել է տալ դարաշրջանի ընդարձակ պատկերը, ստեղծել հեղափոխականների կերպարներ։ Ռեակցիայի սկսվելուց հետո մեկնել է Ամերիկա, այնուհետև՝ Շվեյցարիա։ Հեղինակի հակակապիտալիստական միտումներն են արտացոլված «Թափառող աստղեր» (1909-1911) վեպում, պատմվածքներում և հատկապես «Մանուկ Մոտլը» (մսա-1, 1907, հայ․ հրտ․ 1937) վիպակում։ 1908 թվականին Շոլոմ-Ալեյխեմը վերադարձել է Ռուսաստան։ 1914 թվականին Գերմանիայից, որտեղ բուժվում էր, անցել է ԱՄՆ։ Կյանքի վերջին տարիներին Շոլոմ-Ալեյխեմը հրատարակել է «Արյունոտ կատակ» (1912) վեպը, աշխատել դրամատիկ ստեղծագործությունների («Խոշոր շահում», 1915) և ինքնակենսագրական «Տոնավաճառից» (անավարտ) վեպի վրա։ Առաջին համաշխարհային պատերազմն իր ցասումնալից արձագանքն է գտել նրա «Հազար ու մեկ գիշերվա հեքիաթներ» (1914) պատմվածաշարում։ Շոլոմ-Ալեյխեմի ստեղծագործությունը թարգմանվել է աշխարհի շատ լեզուներով։


== Ստեղծագործություններ ==
Այդ երկու հակասեմիտը


== Ծանոթագրություններ ==
Կուզեևո (գյուղ, Բուզդյակսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուզեևոԿուզեևո (ռուս.՝ Кузеево, բաշկիրերեն՝ Күҙәй), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 508 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յուհան Տոբիաս Սերգել

Յուհան Տոբիաս Սերգել (շվեդերեն՝ Johan Tobias Sergel, օգոստոսի 28, 1740(1740-08-28)[…], Ստոկհոլմ - փետրվարի 26, 1814(1814-02-26)[…], Կլարա ծխական համայնք, Շվեդիա), շվեդ քանդակագործ։ Սովորել է Ստոկհոլմում (1756-1757 թթ.) և Փարիզում (1738 թվականից)։ 1767-1778 թվականներին ստեղծագործել է Իտալիայում։ Կրել է ֆրանսիական բարոկկո ոճի և անտիկ քանդակագործության ազդեցությունը, հասուն շրջանում (1760- ական թվականներից) դարձել կլասիցիզմի հիմնադիրներից 18-րդ դարի եվրոպական քանդակագործությունում։ Սերգելի աշխատանքներին («Քնած ֆավնը», մարմար, 1774 թ., ազգային թանգարան, Ստոկհոլմ, Գյուստավ 3-րդ թագավորի հուշարձանը Ստոկհոլմում, բրոնզ, 1790-1808 թթ.) բնորոշ է երբեմն որոշակի սխեմատիզմով առանձնացող ծավալաձևերի լարված պաթետիկությունը։ Ստեղծել է նաև մեծ քանակությամբ դիմապատկերային մեդալիոններ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Գնատ Յուրա

Գնատ (Իգնատի) Պետրովիչ Յուրա (ուկրաիներեն՝ Гнат Петрович Юра, դեկտեմբերի 27 1887 (հունվարի 8 1888), Պոդլեսնոե, Ալեքսանդրիայի շրջան, Խերսոնի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 18, 1966(1966-01-18), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի խորհրդային դերասան, ռեժիսոր։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1940)։


== Կենսագրություն ==
ԽՄԿԿ անդամ 1938 թվականից։ Պրոֆեսիոնալ բեմական գործունեությունն սկսել է 1907 թվականից։ Վառ խորհրդային դերասան, ռեժիսոր։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Յուրան զարգացրել է ուկրաինական բեմարվեստի լավագույն ավանդույթները։ Վիննիցայի Նոր թատրոնի (ավելի ուշ՝ Ֆրանկոյի անվան թատրոն, 1923 թվականից՝ Խարկովում, 1926 թվականից՝ Կիևում) հիմնադիրներից (1920) և ղեկավարներից էր (մինչև 1954, 1954—1961 թվականներին՝ Մ․ Մ․ Կրուշելնիցկու հետ)։


== Խաղացանկ ==
Ռեժիսորական լավագույն աշխատանքներից են՝ Կուլիշի «97» (1924) Բոմարշեի «Ֆիգարոյի ամուսնությունը» (1933, խաղացել է Ֆիգարոյի դերը) Ֆրանկոյի «Գողացված երջանկություն» (1940, 1956) Կոռնեյչուկի «Բոգդան խմելնիցկի» (1939) «Մակար Դուբրավա» (1948) «Բռնչենու պուրակ» (1950) Կոչերգայի «Սվիչկայի հարսանիքը» (1960)։


== Ծանոթագրություններ ==
Զուրաբ Լեժավա

Զուրաբ  Պլատոնովիչ  Լեժավա (վրաց.՝ ზურაბ პლატონის ძე ლეჟავა, հուլիսի 9, 1925(1925-07-09) - 2011), խորհրդային վրացի նկարիչ։ Թբիլիսիի պատվավոր քաղաքացի (2002)։ Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի արտասահմանյան պատվավոր անդամ (2004)։


== Կենսագրություն ==
  
Զուրաբ Լեժավան 1950 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիայի գծանկարչության ֆակուլտետը։ Զբաղվել է խմբագրական աշխատանքներով, 1952-1955 թվականներին եղել է Science and Technology», 1955-1958 թվականներին՝ «Флаг» ամսագրերի խմբագիր։ Դասավանդել է Թբիլիսիի արվեստի պետական ակադեմիայում, 1970-1990 թվականներին եղել է Կիրառական գծանկարչության ամբիոնի վարիչ (այժմ`գծանկարչական դիզայն), 1989 թվականից՝ պրոֆեսոր։ Եղել է Վրաստանի նկարիչների միության նախագահ (1962-1970) և ԽՍՀՄ նկարիչների միության քարտուղար (1968-1972)։
Հեղինակ է մի շարք գծանկարչական և գեղանկարչական աշխատանքների՝ «Հին Թբիլիսի», «Սվանեթի», «Իմերեթի», «Օտարերկրյա էսքիզներ», Դավիթ Կլդիաշվիլիի ստեղծագործությունների նկարազարդումների, բնանկարների շարքերի և այլն։
Նկարազարդել է Մարքսիզմ-լենինիզմի ինստիտուտի վրացական մասնաճյուղի շենքի մոնումենտալ պատերը (1977)։ Աշխատանքները պահվում են Վրաստանի արվեստի թանգարանում, արվեստի պատկերասրահում։
Ռազմավիրական ճանապարհի բարեկամության կամար խճանկարի համահեղինակ է Զուրաբ Կապանաձեի, Զուրաբ Լեժավայի և Նոդար Մալազոնիայի հետ համատեղ։


== Գրականություն ==
ზურაბ ლეჟავა = Зураб Лежава. Выставка = Zurab Lezhava. Exhibition : [კატალოგი]. — თბილისი : ხელოვნება, 1985.
წყარო: თბილისი — ენციკლოპედია. — თბ., 2002 — გვ.624


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ზურაბ ლეჟავა (1925-2011), მხატვარი, ქ. თბილისი(չաշխատող հղում)
ლეჟავა ზურაბ პლატონის ძე
Ռոբերտ Փիրս

Ռոբերտ Փիրս (անգլ.՝ Robert Pierce, հոկտեմբերի 8, 1914(1914-10-08), Fort Dodge, Այովա, ԱՄՆ - սեպտեմբերի 6, 1978(1978-09-06), Արկադիա, Լոս Անջելես շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), Ամերիկյան բապտիստական նախարար։ Նա աշխարհին առավել հայտնի է որպես «Վորլդ Վիժն» և «Samaritan's Purse» միջազգային բարեգործական կազմակերպությունների հիմնադիր։ «Վորլդ Վիժն» բարեգործական կազմակերպությունը հիմնադրվել է 1950 թվականին և ժամանակի ընթացքում դարձել է հումանիտար օգնություն տրամադրող աշխարհի ամենամեծ կազմակերպություններից մեկը։ «Samaritan's Purse» բարեգործական կազմակերպությունը հիմնադրվել է 1970 թվականին, այն մարդասիրական օգնության ավետարանչական կազմակերպություն է, որն օգնություն է տրամադրում ֆիզիկական կարիքի մեջ գտնվող մարդկանց։


== Վաղ կյանք և կրթություն ==
1920-ականների կեսերին նա տեղափոխվեց Հարավային Կալիֆոռնիա։ Հաճախել է Փասադենա Նազարանեի քոլեջ։ 1937-1940 թվականներին ժամանակը անցկացրեց Կալիֆոռնիայում շրջագայության համար, որպես ավետարանչական գործիչ։ 1940 թվականին նա ձեռնադրվել է բապտիզմի նախարար և շուտով միացել է Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Լոս Անջելոսում «Երիտասարդությունն հանուն Քրիստոսի» շարժմանը։


== Կարիերա ==
Ռոբերտ Փիրսը 1947 թվականին «Երիտասարդությունն հանուն Քրիստոսի» շարժման հետ միացավ Չինաստանում կատարվող մի շարք ավետարնչական հավաքներին։ Ճամփորդության ժամանակ նա հանդիպեց միսիոներ ուսուցիչ Թենա Հոլկեբորին։ Նա նրան ներկայացրեց մի ծեծված և լքված երեխա։ Չկարողանալով խմանել երեխային, Թենան Փիրսին հարցնում է, թե ինչ է պատրաստվում անել նրա հետ։ Փիրսը կնոջը տվեց իր վերջին 5 դոլարը և խոստացավ ամեն ամիս գումար ուղարկել երեխայի խնամքի համար։
Նա խորապես ցավ ապրեց ականատեսը լինելով մարդկային աղքատության և տառապանքին։ Դա մեծապես պատճառը հանդիսացավ 1950 թվականին «Վորլդ Վիժն» բարեգործական կազմակերպության հիմնադրումը։
1959 թվականին լրագրող Ռիչարդ Գեհմանը գրում է, որ Փիրսը չի կարողանում թաքցնել իր հույզերը՝ նա այն իսկապես ազնիվ մարդկանցից է, ում ինքը բավականին քիչ է տեսել։ Ռիչարդ Հալվերսոնը գրում էր, որ Փիրսը աղոթում էր շատ ջերմ ու անկաշկանդ, քան որևէ մեկը, ում ինքն երբևէ ճանաչել է։
Փիրսը նաև կինոռեժիսոր էր։ Նրա ղեկավարությամբ Վորլդ Վիժնը ֆիլմեր է նկարել, որոնք հիմնականում ցուցադրվում էին եկեղեցու հանդիսատեսին, որպես հիմնական մարքեթինգային միջոց։ Քանի որ Փիրսի քրիստոնեական աշխարհայացքը միակ կրոնն էր, որը կարող էր հակազդել կոմունիզմին, այդ ֆիլմերը լի էին հակակոմունիստական սառը պատերազմական հռետորաբանությամբ։
1967 թվականին նա հրաժարական տվեց Վորլդ Վիժնի նախագահի պաշտոնից։ 1970 թվականին հիմնեց Samaritan's Purse բարեգործական կազմակերպությունը, որը դարձավ ավետարանչական քրիստոնեական կազմակերպություն, որը նախատիպն էր Վորլդ Վիժն կազմակերպությունը։ Նա մահացել է 1978 թվականին լեյկեմիայից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Վորլդ Վիժն
Ատաֆու

Ատաֆու (անգլ.՝ Atafu), Նոր Զելանդիայի անդրծովյան տարածք Տոկելաուի մայրաքաղաքը և երեք օղակղզիներից մեկը։ 
Տեղակայված է Սամոա պետությունից 500 կմ դեպի հյուսիս։ Զբաղեցնելով ընդամենը 2,5 կմ² տարածք, այն երեք կղզի-բնակավայրերից ամենափոքրն է։ 
2006 թվականի տվյալներով օղակղզում կար 524 պաշտոնապես գրանցված քաղաքացի, իսկ 2011 թ. տվյալներով ընդամենը 482։ Մինչ 1765 թ. այնտեղ ոչ-ոք չի բնակվել։ Օղակղզում կան 25 մանր կղզիներ, որոնցից մեկը անվանված է հենց օղակղզու անունով։


== Արտաքին հղումներ ==
Պատմություն և քարտեզ Archived 2019-01-16 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Արբանյակային պատկեր(անգլ.)
Հովհաննես Մալխասյան

Հովհաննես Մկրտչի Մալխասյան (1866, սեպտեմբերի 1, գյուղ Սուլդա (այժմ՝ ՎԽՍՀ Ախալքալաքի շրջանում)-1931, հուլիսի 10, Երևան), հայ գյուղագիր, մանկավարժ, հասարակական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
1881-1885 թթ. սովորել է Գևորգյան ճեմարանում, որտեղից հեռացվել է աշակերտական խռովություններին մասնակցելու համար։ 1887-1897 թթ. դասավանդել է Կովկասի հայաբնակ քաղաքներում։ 1903 թվականին ցարական կառավարությունը Մալխասյանին աքսորել է Նոր Նախիջևան, ապա՝ Ռուսաստանի խորքերը։ 1905 թվականին վերադառնալով Թիֆլիս՝ ծավալել է մանկավարժական-հասարակական գործունեություն։ Ծննդավայրում հիմնել է դպրոց և բարեգործական ընկերություն, պարբերական մամուլում («Մուրճ», «Նոր դար») անդրադարձել ժամանակի հրատապ հարցերին։ 1907-1909 թվականներին Նոր Նախիջևանում հրատարակել է «Մեր ձայնը» օրաթերթը և հակացարական հոդվածներ տպագրելու համար 1909 թվականին նորից բանտարկվել է։ 1924 թվականից բնակություն է հաստատել Երևանում։ Մալխասյանի առաջին ծավալուն գործը «Երդում» (1895) վեպն է։ Այնուհետև լույս են տեսել նրա «Պատանեկան հուշեր» (1896) չափածո ժողովածուն, «Մեր բարեկամները» (1910) արձակ գրքույկը, «Հանցանք» (1913) էտյուդը։ Գրել է պիեսներ («Ավազի վրա», 1914, «Ծիլեր», «Կյանքի հեքիաթը», «Հիվանդանոց»), որոնք բեմադրվել են Թիֆլիսում։ Մալխասյանը հարուստ նյութ է տալիս ազգագրության («Հայ գեղջուկի ալբոմը», մաս 1-2, 1898-1901) ուսումնասիրման համար։ Գյուղական կյանքից վերցված պատմվածքների ժողովածու է «Հորոտ Մորոտ»-ը (գիրք 1-4, 1898-1927, 2-րդ հրտ., 1959)։ Նար-Դոսի հետ կազմել ու հրատարակել է «Գիր և կյանք» (1911) մայրենի լեզվի դասագիրքը։
Մալխասյանը իր ստեղծագործություններում պայքարել է սոցիալական ճնշման ու շահագործման, տգիտության ու հետամնացության դեմ, ժխտել բուրժուական քաղաքակրթությունն ու բարքերը, բայց իրեն հուզող հարցերի պատասխանը որոնել է բարոյախոսության մեջ։


== Երկեր ==
Երկեր, Երևան, 1967։
Սաղվամիչավո

Սաղվամիչավո (վրաց.՝ საღვამიჩავო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Խոբի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 4 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոբիից հեռու է 24 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 285 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Երշուկ

Երշուկ (ռուս.՝ Ершук), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յուզա գետի ձախ ափում՝ 9 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Ունզա գետն է։ Գետի գետային ավազանը Վոլգա գետն է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010300312110000014849
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110001484
Ավազանի կոդը - 08.01.03.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Խաչիկ Սամվելյան

Խաչիկ Եղիազարի Սամվելյան (նոյեմբերի 27, 1929(1929-11-27), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ) հայ բանասեր, տպագրիչ, տառաստեղծ։
Ծնվել է Երևանում 1929 թվականի նոյեմբերի 27-ին։ Ավարտել է Երևանի թատերական ինստիտուտը։ Աշխատել է «Սովետական գրող» հրատարակչությունում, այնուհետև եղել է բաժնի ղեկավար Մատենադարանում։ 1988 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ է։
Խաչիկ Սամվելյանը հեղինակել է Րաֆֆու գործունեությանը նվիրված մի շարք աշխատություններ։ Եղել է Խորհրդային տարիներին լինոտիպային տպագրության մեջ կիրառվող հայկական տառատեսակների հեղինակ։ Հետխորհրդային տարիներին զբաղեցրել է քննադատական դիրք թվային տառատեսակների ոլորտի նկատմամբ՝ համարելով, որ ոլորտում այդ օրերին գործող տառաստեղծները չունեն բավական գիտելիք ու փորձ որակյալ աշխատանք ստեղծելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Թեքեյան մշակութային միություն (Կանադա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թեքեյան մշակութային միություն (այլ կիրառումներ)Թեքեյան մշակութային միության Կանադայի մասնաճյուղ, Թեքեյան մշակութային միության մասնաճյուղ Կանադայում։


== Պատմություն ==
Հիմնվել է 1965 թվականին, Մոնրեալում։ Թեքեյան մշակութային կենտրոններ կան Մոնրեալում և Տորոնտոյում։
Միության հովանավորությամբ գործել են «Հայ բեմ» թատերախումբը (1975-1983 թթ.), ժողովրդական պարերի «Նայիրի» խումբը (1981-1990 թթ.)։ 1978 թվականից կազմակերպվում է «Սևան» պատանեկան ամառային երկամսյա ճամբարը։


=== Տորոնտոյի մասնաճյուղ ===
Տորոնտոյի մասնաճյուղը հիմնվել է 1967 թվականին, կազմել է սեփական թատերախումբ և երգչախումբ, ստեղծել Տորոնտոյի առաջին ռադիոժամը։ Միությունը կազմակերպում է նաև հրապարակային դասախոսություններ հայոց պատմության և մշակույթի մասին, գեղարվեստական ցուցահանդեսներ։ Հրատարակում է «Ապագա» շաբաթաթերթը, ունի «Թեքեյանի ձայն» (1978 թվականից) ռադիոժամը։
Մորոզովկա (այլ կիրառումներ)

Մորոզովկա, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Մորոզովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բրուսիլովի շրջանում
Մորոզովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանում
Մորոզովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանում
Մորոզովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանում
Մորոզովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում
Մորոզովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանում
Մորոզովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օնուֆրիևի շրջանում
Մորոզովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Խմելնիկի շրջանում
Մորոզովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մուրովանիե Կուրիլովցիի շրջանում
Մորոզովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պոգրեբիշչեի շրջանում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Մորոզովկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելոկատայսկի շրջանի կազմում։
Մորոզովկա - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Մորոզովկա - գյուղ Ռուսաստանի Պենզայի մարզի Կուզնեցկի շրջանի կազմում։
Մորոզովկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Մորոզովկա - գյուղ Ռուսաստանի Օմսկի մարզի Օմսկի շրջանի կազմում։
Աստերոիդների ցանկ (44501-44600)

Աստերոիդների ցանկ (44401-44500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (44601-44700)
 Աստերոիդների ցանկ (44401-44500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (44601-44700)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (40001)-(45000)»։ www.minorplanetcenter.net
Դեղնաչ պինգվին

Դեղնաչ պինգվին(լատ.՝ Megadyptes antipodes), պինգվինների ընտանիքին պատկանող թռչունների տեսակ, Megadyptes ցեղի միակ պահպանված տեսակը։ Հայտնի է նայև անտիպոդի պինգվիններ և Հոյհո։


== Արտաքին տեսքը ==
Իրենց կառուցվածքով հենց Megadyptes antipodes-ն է ավելի շատ նման պինգվիններին մոտ տեսակին։ Դեռ գոյատևող պինգվիններից նրանք ավելի հարազատ են կատարազարդ պինգվիններին։ Մեծ թռչունների երկարությունը 70-75 սանտիմետր է, քաշը՝ 6-7 կիլոգրամ։ Կյանքի տևողությունը հիմնականում 10-12 տարի, որոշ տեսակներ՝ մինչև 20 տարի։ Սրանց մեծ մասն արդեն 2 տարեկանում կարող են ձվադրել։
Գլուխը ծածկված է ոսկեգույնով, ինչպես նաև սև փետուրներով, կզակը և կոկորդը՝ շագանակագույն ստվերով։ Պինգվինի մեջքը սև է, կուրծքը՝ սպիտակ, ոտքերը և կտուցը՝ կարմիր։ «Դեղնաաչք» անունը ստացել է աչքի մոտով անցնող դեղին գծի շնորհիվ։


== Տարածվածություն ==
Հիմնականում տարածված են Հարավային կղզուց Կեմբել կղզիախումբ։ Ինչպես նաև մի քանի տեսակներ տարածվում են Բաունտի կղզով և Անտիպոդից արևելք և Մակուորի կղզուց հարավ։ Այն վայրերում, որտեղ գտնվում են պինգվինները կլիման չափավոր է, նրանք հիմնականում հանդիպում են բույսերի կողքին՝ օվկիանոսից ոչ այնքան հետո։ 

Սովորաբար էգ պինգվինը ձվադրում է մեկ կամ երկու ձու։
Պինգվինների այս տեսակը պատկանում է հազվադեպ հանդիպողներին, չնայած մեծ տարածվածությանը, նրանց թիվը չի անցնում չորս հազարը։ Դեղաաչք պինգվինը շատ լավ է լողում, բայց նրա համար վտանգավոր են շնաձկները և ծովային առյուծները։ Նրա համար մեկ այլ վտանգ են նաև մկները, խոզերը և այլն։ 


== 2004 թվականի համաճարակը ==
Թվաքանակի խնդիր առաջացրեց 2004 թվականի համաճարակը, երբ սատկում էին գրեթե նրանց երկու երրորդը։ Հիվանդությունը հայտնաբերվեց Օտագո կղզում, ինչպես նաև Ստյուարտ կղզում։


== Դեղնաչ պինգվինները և մարդիկ ==
Պինգվինների այս տիպը գտնվում է վերացման վտանգի առջև։ Կատլինսի ափին՝ Հարավային կղզում հայտնաբերվել է 12 կիլոմետրանոց պահպանվող տարածք, որտեղ պինգվինների համար նախատեսվել են ամենահարմար պայմանները։ Այնտեղ 50 հա տարածքում գտնվում է աշխարհի պոպուլյացիայի 10%-ը։ Հարավային կղզու հարավ-արևելքում կազմակերպվում են այցեր զբոսաշրջիկների համար։


== Պատկերներ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Աղբյուրներ ==
Պինգվինների աշխարհ
Նոր Զելանդիա Archived 2016-11-29 at the Wayback Machine.
Դեղնաաչքերի մասին Archived 2008-05-05 at the Wayback Machine.
Դեղնաաչք պինգվինները Archived 2008-04-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
(1694) Կայզեր

(1694) Կայզեր (անգլ.՝ Kaiser), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1934 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Հենրիկ վան Գենտի կողմից Յոհանեսբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,395425 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7772 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0136 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1354,17 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,265846 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,1° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է G դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1694) Կայզեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դանուբի Էրբախ

Էրբախ  (գերմ.՝ Erbach), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Ալբ Դունայ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 13 325 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 63,92 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 25 039։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ագրոտուրիզմ

Ագրոտուրիզմ, հանգիստ գյուղական վայրերում։ Տուրիզմի այս ձևը զբոսաշրջիկներին հնարավորություն է տալիս վայելելու էկոլոգիապես մաքուր սննդամթերք, ծանոթանալու գյուղական կյանքին, գյուղմթերքների մշակման ու արտադրության գործընթացին, տուրիստները կարող են մասնակցել կաթնամթերքների արտադրությանը գյուղական պայմաններում, վայելելու իրենց հանգիստն մաքուր օդի պայմաններում և այս ամենը համեմատաբար մատչելի գներով։ Այս ամենով, և ոչ միայն, պայմանավորված ագրոտուրիզմը մեծ հետաքրքրություն է առաջացնում տուրիստների մոտ, ինչն էլ անմիջականորեն ազդում է գյուղատնտեսության զարգացմանը, գյուղմթերքների շուկայի ընդլայնմանը, ինչն էլ բերում է գյուղաբնակների կյանքի բարելավմանը և կրճատում է գործազրկության մակարդակը։ Վերջինս էլ երկրի տնտեսության վրա տուրիզմի ուղղակի կամ անուղղակի ազդեցության վառ օրինակ է։


== Հանրային իրազեկում ==
Տուրիստների մի մասը ցանկանում է այցելել գյուղական վայրեր, որպեսզի հանդիպի ագարակատերերի և վերամշակողների և զրույցներ անցկացնի սննդի ստեղծման ու վերամշակման ուղիների մասին, տուրիստներից հատկապես երեխաները, երբ առաջին անգամ այցելում են գյուղական վայրեր իրենց համար բացահայտումներ են անում. օրինակ՝ թե ինչպես է ստեղծվում կաթը, կամ որ եգիպտացորենն աճում է դաշտերում, որ խնձորն աճում է ծառի վրա և այլն։ Ագարակատերերը, օգտվելով տուրիստների նման հետաքրքրվածությունից, մեծ թվով այցելուներ ունենալու համար բարձրացնում են իրենց արտադրանքի որակը և գովազդի շուկայում իրազեկումը արտադրանքի մասին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնոկամսկի շրջան (այլ կիրառումներ)

Կրասնոկամսկի շրջան, կարող է վերաբերել՝

Կրասնոկամսկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բաշկորտոստան հանրապետությունում
Կրասնոկամսկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պերմի երկրամասում
Վեժա Յու (այլ կիրառումներ)

Վեժա Յու, կարող է վերաբերել՝

Վեժա Յու - գետ Ռուսաստանում, Եվայի վտակը
Վեժա Յու - գետ Ռուսաստանում, Մեզենի վտակը
Վաչնաձիան (Գուրջաանի շրջան)

Վաչնաձիանի (վրաց.՝ ვაჩნაძიანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Գուրջաանի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 560 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գուրջաանից հեռու է 18 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1529 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ (99,3%)։


== Տես նաև ==
Ղվելածմինդայի վանք


== Ծանոթագրություններ ==
ՀՀ Ազգային ժողով (1999-2003)

ՀՀ Ազգային ժողով (1999-2003), բացվել է 1999 թվականի հունիսի 10-ին և համարվել է ՀՀ երկրորդ գումարման Ազգային ժողովի Առաջին նստաշրջան։ Ազգային ժողովի նախագահ է նշանակվել՝ Կարեն Դեմիրճյանը։ Տեղակալներ՝ Ալբերտ Բազեյան, Ռուբեն Միրոյան։ 1999 թվականի նոյեմբերի 2-ին Ազգային ժողովի նախագահ ընտրվեց Արմեն Խաչատրյանը։ Տեղակալներ՝ Տիգրան Թորոսյան, Գագիկ Ասլանյան։


== Տես նաև ==
ՀՀ Ազգային ժողով


== Գրականություն ==
Ալբերտ Փարսադանյան, «Գիտելիքների շտեմարան», 5-րդ հատոր, էջ 253
Նադին Սալամե

Նադին Սալամե (արաբ․՝ نادين سلامة‎‎, օգոստոսի 9, 1980(1980-08-09), Բեյրութ, Լիբանան), պաղեստինցի դերասանուհի, որն իր կյանքի մեծ մասն ապրել և աշխատել է Սիրիայում։


== Ընտանիք և մանկություն ==
Նախքան Լիբանան գնալը նրա ընտանիքը ապրում էր Աքքայում, Պաղեստին։
Նրա հայրը՝ Նաբիլ Սալամեն, Պաղեստինի ազատության կազմակերպության (ՊԱԿ) ակտիվիստ էր։ Սկզբում համագործակցում էր Յասեր Արաֆաթի ՖԱԹՀ կուսակցության հետ, իսկ ավելի ուշ համահիմնադրել է ծայրահեղական «Սև սեպտեմբեր» պաղեստինյան ռազմատենչ կազմակերպությունը [1] Archived 2005-10-26 at the Wayback Machine.։ 1982 թվականին Լիբանանում Իսրայելի զորքի ներխուժման ժամանակ հայրը անհետ կորել էր (ընտանիքի և ընկերների ենթադրությամբ` նրան գերեվարել են իսրայելցիները)։ Այս իրադարձությունից հետո նա անհետ կորած էր համարվում, իսկ այդ ժամանակ Նադինը բոլորում էր իր երեք տարեկանը։
Պատերազմը ստիպեց նրան իր մոր և քույրերի հետ միասին մեկնել Սիրիա։ Դամասկոսում սովորել է Թատերական արվեստի բարձրագույն ակադեմիայի դերասանական ֆակուլտետում։ Նրան դասավանդել են սիրիացի այնպիսի հայտնի դերասանուհիներ, ինչպիսիք են Նայլա ալ-Ատրաշին և Ջիհադ Սա’դը։


== Դերասանական կարիերա ==
Քոլեջի առաջին կուրսում Նադինը նկարահանվել էր սիրիացի հայտնի ռեժիսոր Նաջդատ Անզուրի «ալ-Քավասիր» հեռուստասերիալում։ Այն 29 էպիզոդից բաղկացած ֆանտազիա ժանրի սերիալ է, որը պատմում էր Միջնադարյան Արաբիայում ասպետության, պատերազմի, սիրո և միջցեղային հակամրտությունների մասին (թրայբալիզմ)։ Այստեղ նա խաղում էր Զումուրուդայի դերը։ Դրանից հետո նա խաղացել է մի պիեսում, երկու հեռուստատեսային ֆիլմում, մեկ կինոֆիլմում, և տասից ավելի հեռուստասերիալներում։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Նադին Սալամե (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Playing the popularity game Archived 2005-10-26 at the Wayback Machine. (27 նոյեմբերի, 2003)․ հոդված Սամի Մուբայեդի կողմից Եգիպտոսի Ալ-Ահրամ շաբաթաթերում, որը պատմում է նրա հոր՝ Նաբիլ Սալամեի և նրա անհետացման մասին։


=== Ծանոթագրություններ ===
Let Yourself Go (երգ, Green Day)

«Let Yourself Go», ամերիկյան փանկ ռոք խումբ Green Day-ի 9-րդ ստուդիական ալբոմի՝ ¡Uno!-ի երրորդ սինգլ։ Սինգլը թողարկվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 5-ին։ 


== Վարկանշային աղյուսակ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սմոլյան

Սմոլյան (բուլղար․՝ Смолян), քաղաք և ձմեռային հանգստավայր Բուլղարիայի ծայր հարավում, Հունաստանի հետ սահմանին կից, Չեռնա (Սև) և Բյալա (Սպիտակ) գետերի հովտում, Ռոդոպի լեռների ամենաբարձր՝ կենտրոնական հատվածի ստորոտին, համբավավոր Պամպորովո և Չեպելարե ձմեռային հանգստավայրերից հարավ։ Նույնանուն մարզի և համայնքի կենտրոնն է։ 2011 թվականի փետրվարի տվյալների համաձայն՝ ունեցել է 30,283 բնակիչ։


== Անվանումը ==
Քաղաքն կոչվել է տեղի սլավոնական սմոլյան ցեղի անունով, որն ըստ ամենայնի շաղկապվում է սլավոներեն սմոլա (խեժ, ձյութ) բառի հետ։


== Պատմություն ==
Հնագիտական պեղումների արդյունքները վկայում են, որ Սմոլյանի տեղում և շրջակայքում առաջին բնակավայրերնը հիմնվել են դեռևս մեր թվականությունից առաջ երկրորդ հազարամյակի վերջերին-առաջին հազարամյակի սկզբներին։ Միջին դարերում բնակավայրը, ձեռք բերելով իր պատմական ու ներկայիս անվանումը՝ դեռևս 7-րդ դարից այդտեղ բնակություն հաստատած սլավոնական ցեղի անունից, կառավարվել է մասամբ բյուզանդական կայսրության, մասամբ էլ բուլղարական առաջին թագավորության կողմից։ 14-րդ դարում մի որոշ ժամանակ գտնվել է բուլղար ֆեոդալ Մոմչիլի ենթակայության տակ, ապա նվաճվել թուրքերի կողմից։ Հինգ դար մնացել է օսմանյան լծի տակ, 1867-ից 1912 թվականներին՝ Ադրիանապոլսի վիլայեթի Գյումուլչինե սանջակի կազմում՝ Փաշմակլի կամ Ահիչելեբի անվանումով։
Ազատագրվել է բալկանյան առաջին պատերազմի ժամանակ՝ 1912 թվականին, Վլադիմիր Սերաֆիմովի 21-րդ Sredna Gora գնդի ջանքերով։ Ներկայիս Սմոլյանը կազմավորվել է Ուստովո /Ustovo/, Ռայկովո /Raykovo/ և Եզերովո /Ezerovo/ գյուղերի միացումով, 1960 թվականին։


== Բնակչությունը ==
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Սմոլյանի բնակչության թվաքանակը եղել է մոտավորապես 5,000։ Այդուհետ տարեցտարի աճել է (գլխավորապես շրջակա գյուղերից ու քաղաքներից տեղափոխվածների հաշվին)՝ 1990-ական թվականների սկզբին  հասնելով իր գագաթնակետին և անցնելով 34 հազարի սահմանագիծը։


=== Էթնիկ խմբերը ===
2011 թվականի վերջերին անցկացված մարդահամարի տվյալներով քաղաքի բնակչության ազգային կազմն ունեցել է հետևյալ պատկերը.

բուլղարներ։ 25,045 (97.0%)
գնչուներ։ 258 (1.0%)
թուրքեր։ 153 (0.6%)
այլք 120 (0.5%)
ազգային պատկանելությունը չորոշակիացրածներ։ 4,818 (15.7%)


== Կլիմա ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Smolyan municipality website
Smolyan municipality at Domino.bg Archived 2011-11-16 at the Wayback Machine.
Planetarium Smolyan
National Astronomical Observatory "Rozhen" Archived 2009-07-08 at the Wayback Machine.
Official website of village of "Kutela" Archived 2012-03-06 at the Wayback Machine.
Община Смолян
Сайт на смолянска област
Статия «Историческият музей в град Смолян — пътешествие през вековете»
Смолян — град на мечтателните
Смолян — удивителен град
Времето в Смолян
Статистика населения (բուլղ.)
Մարիզի Սեն Մար

Մարիզի Սեն Մար (ֆր.՝ Marizy-Saint-Mard), Ֆրանսիայում գտնվող համայնք, որը մտնում է Պիկարդիա մարզի և Էնա գավառի կազմի մեջ։ Համայնքը մտնում է նաև Վիլեր Կոտրե կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանն է հանդիսանում Շատո Տիերին։
Համայնքի INSEE ծածկագիրն է 02467։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 59 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին 38 աշխատունակ մարդկանցից (15—64 տարեկան) 29-ը եղել են առավել ակտիվ տնտեսվարողներ, 9-ը եղել են համեմատաբար ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 76,3 %, 1999 թվականին եղել է 61,3 %)։ 29 ակտիվ քաղաքացիներից 26-ը աշխատել են տարբեր ձեռնարկություններում (15 տղամարդ և 11 կին), անաշխատունակների թիվը կազմել է 3 մարդ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 9 ոչ ակտիվ մարդկանցից 5-ը եղել են կամ աշակերտ կամ էլ ուսանող, 1-ը եղել են թոշակառու, 3-ը եղել է ոչ ակտիվ այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Մարիզի Սեն Մար (ֆր.)
Ցոլակ Մահտեսյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Մահտեսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Ցոլակ Ծաղոյի Մահտեսյան (դեկտեմբերի 18, 1928(1928-12-18)), հայ խորհրդային տնտեսագետ։ Տնտեսագիտության դոկտոր (1976), պրոֆեսոր (1977)։ ԽՄԿԿ անդամ 1952 թվականից։


== Կենսագրություն ==
1950 թվականին ավարտել է Երևանի համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետը։ 1957-1963 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ ԿՎՎ Երևանի վարչության պետ։ 1963-1975 թվականներին դասախոսել է Երևանի համալսարանում։ 1975 թվականին նշանակվել է Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտի վիճակագրության ամբիոնի վարիչ։
Գիտական հետազոտությունները նվիրված են եղել ՀԽՍՀ-ում հասարակական ամբողջական արդյունքի և ազգային եկամտի արտադրության և օգտագործման խնդիրներին։


== Երկեր ==
Հայկական ԽՍՀ հասարակական ամբողջական արդյունքի արտադրությունը և օգտագործումը, Երևան, 1973։
Գրական ամսաթերթ

«Գրական ամսաթերթ», լույս է տեսել 1961—62 թվականներին, Փարիզում։ Ձգտել է գրականության և արվեստի օգնությամբ աջակցել հայապահպանմանը սփյուռքում, ամրապնդել վերջինիս կապը հայրենիքի և նրա մշակույթի հետ։ 
Տպագրել է սփյուռքահայ և հայ խորհրդային գրողներին, գրախոսականներ, թարգմանական նյութեր, արվեստի ու գրականության մասին հոդվածնևր։ «Գրական ամսաթերթ»-ը գնահատելի աշխատանք է կատարել՝ ներկայացնելով ֆրանսիական առաջադիմական համարվող գրականությունը հայ ընթերցողներին։
Բարադիլի

Բարադիլի  (իտալերեն՝ Baradili), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիա մարզում՝ Օրիստանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 94 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 17 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 9090։ Հեռախոսային կոդը՝ 0783։
Սուրբ Մարգարիտ Անտիոքացին հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր սուրբ, տոնը նշվում է հուլիսի 20-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0783 95095
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.baradili.or.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրություն ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Դերուբադաս

Դերուբադաս (պորտ.՝ Derrubadas) քաղաք Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Տրես Պասուսի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3 153 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 361,284 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 8,7 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 39 743 526,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 11 654,99 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,759


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1992 թվականին։
Հինսա

Հինսա (էստ․՝ Hinsa), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վասցելիինա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 47 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ստեյնվեյկերլանդ

Ստեյնվեյկերլանդ (հոլ.՝ Steenwijkerland ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Օվերեյսել մարզում։ Տարածքը 291,12 կմ² է, բնակչությունը՝ 43.183 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.100 եվրո է։
Ալեքսանդր Դրոզդով

Ալեքսանդր Դրոզդով (ապրիլի 12, 1983(1983-04-12)), Ռուսաստանի սպորտի վարպետ, Ռուսաստանի չեմպիոն, վոլեյբոլի Եվրոպայի առաջնության բրոնզե և աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալակիր։ Խաղում է Ռուսաստանի ազգային հավաքականում։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ
Սելյուգա

Սելյուգա (ռուս.՝ Селюга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուֆտյուգ գետի ձախ ափում՝ 187 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 58 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո-Պեչորսկ ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վագա գետն է։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Հյուսիսային Դվինա գետն է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300112103000025681
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002568
Ավազանի կոդը - 03.02.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Տաուրագեսի կոմսություն

Տաուրագեսի կոմսություն (լիտ.՝ Tauragės apskritis), կոմսություն Լիտվայի արևմուտքում, ընդգրկում է Ժեմայտիյա ազգագրական տարածաշրջանի հարավային մասը։ Սահմանակից է Ռուսաստանի Դաշնության Կալինինգրադի մարզին, ինչպես նաև՝ Կլայպեդիի, Տալշյեսկիի, Շյալյանիի և Կաունսսիի կոմսություններին։ Նեման գետը կոմսությունը բաժանում է Միրյամպոլիի նահանգից։


== Վարչական բաժանում ==
Վարչաշրջանի տարածքում ձևավորվել է՝

Պագեգյայի շրջանի ինքնակառավարում
Տաուրագեսի շրջանի ինքնակառավարում
Շիլալի շրջանի ինքնակառավարում
Յուրբարկիի շրջանի ինքնակառավարում


== Բնակչություն ==
2011 թվականի տվյալներով Տաուրագեսի կոմսության բնակչությունը կազմել է 110.059 մարդ ։


== Էթնիկ կազմ ==


=== 2001 թվականի տվյալներ ===
2001 թվականի բնակչության տվյալներով էթնիկ կազմը բաշխվել է հետևյալ կերպ՝ 
2011 թվականի բնակչության տվյալներով էթնիկ կազմը բաշխվել է հետևյալ կերպ՝ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальная страница (լիտվ.)
Официальная страница Таурагского района Archived 2007-09-28 at the Wayback Machine. (լիտվ.)
Достопримечательности Таурагского уезда Archived 2019-11-15 at the Wayback Machine. (լիտվ.)
Կարդեդու

Կարդեդու(իտալերեն՝ Cardedu), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սարդինիա մարզի Օլիաստրա գավառում։
Բնակչությունը 1465 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 45 կմ²։ Զբաղեցնում է 32 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 08040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0782։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աչը


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0782 75740
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.cardedu.nu.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comunedicardedu.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ  (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ժան-Պիեռ Դյուպոր

Ժան-Պիեռ Դյուպոր (նոյեմբերի 27, 1741(1741-11-27), Փարիզ - դեկտեմբերի 31, 1818(1818-12-31), Բեռլին, Պրուսիայի թագավորություն), 18-րդ դարավերջի և 19-րդ դարասկզբի թավջութակահար։ Իր եղբոր՝ Ժան-Լուի Դուպորի (նույնպես թավջութակահար) հետ ակտիվ դերակատարություն է ունեցել Ֆրանսիայի և Գերմանիայի երաժշտական կյանքում։ Ժան-Պիեռը պարի վարպետի որդի էր և թավջութակի ֆրանսիական դպրոցի հիմնադիր Մարտեն Բերտոյի ուսանողը (1700? –1771)։


== Կարիերա ==
Բերտոյի մոտ սովորելուց հետո Ժան-Պիեռ Դյուպորը 19 տարեկան հասակում առաջին անգամ հանդես է եկել «Սպիրիրտուել» համերգային դահլիճում, որն այն ժամանակ ոչ օպերային երաժշտության կենտրոնն էր Փարիզում։ 1766 - 1769 թվականների ընթացքում Դյուպորն աշխատում էր Քոնտիի արքայազնի համար, որից հետո նա երկու տարի անցկացրել է Անգլիայում և ևս երկու տարի՝ Իսպանիայում։ 1773 թվականին Պրուսիայի թագավոր Ֆրեդերիկ Մեծը Դյուպորին առաջարկել է զբաղեցնել իր նվագախմբի գլխավոր թավջութակահարի պաշտոնը, որը Դյուպորն ընդունել է և մնացել Բեռլինում իր ողջ կյանքի ընթացքում։ Դյուպորը Ֆրեդերիկի եղբորորդու՝ արքայազն Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Երկրորդի թավջութակի ուսուցիչն էր, և շուտով, երբ 1786 թվականին Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Երկրորդը թագ է ստացել, Դյուպորը նշանակվել է արքունի ամբողջ կամերային երաժշտության պատասխանատու։ 1790 թվականին Բեռլինում նրան է միացել իր կրտսեր եղբայր Ժան-Լուի Դյուպորը, որը փախել էր ֆրանսիական հեղափոխությունից։ Նրանց երկուսի շնորհիվ և Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Երկրորդի հովանու ներքո Բեռլինը դարձել է «թավջութակի համար նոր ստեղծագործությունների մագնիս» , մինչև որ Նապոլեոնը 1806 թվականին հաղթել է Պրուսիային ու գրավել Բեռլինը։ Այս պահին կրտսեր եղբայրը վերադարձել է Փարիզ, իսկ ավագ Դյուպորը մնացել Բեռլինում մինչև 1818 թվականին իր մահը։
Դյուպորն ու իր կրտսեր եղբայրը ծանոթ են եղել Բեթհովենի հետ. 1796 թվականի փետրվարին Բեթհովենը մեկնել էր Վիեննա՝ հնգամսյա համերգային շրջագայության, որը նրան տարել էր Պրահա (իշխան Լինխովսկին ուղեկցում էր նրան, որը 1789 թվականին այնտեղ էր այցելել Մոցարտի հետ), Դրեզդեն, Լայպցիգ, Բեռլին, որտեղ նա ոգեշնչվել է Պրուսիայի թագավոր Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Երկրորդի արքունիքի երաժշտական գործունեության բարձր մակարդակից և որակից, որի կամերային երաժշտության ղեկավարը Դյուպորն էր։ Պոտսդամի արքունիքում Բեթհովենի երկու օփուս 5 թավջութակի սոնատները գրվել են նրա համար։ Այս սոնատների պրեմիերայի ժամանակ կա՛մ Դյուպորը, կա՛մ իր կրտսեր եղբայրը թավջութակով նվագակցել են Բեթհովենին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Jean-Pierre and Jean-Louis Duport at cello.org
Կարմրան Հոհենակերի

Կարմիր Հոհենակերի (լատ.՝ Tamaricales hohenackeri), կարմրանազգիների ընտանիքի, կարմրան ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Տերևաթափ թուփ կամ փոքր ծառ է, մինչև 6 մ բարձրությամբ։ Բնի և բազմամյա ճյուղերի կեղևը մոխրագորշավուն է, միամյա շիվերինը՝ մուգ կարմրածիրանագույն։ Տերևները գծանշտարաձև են, ատամնաեզր։ Ծաղիկները գարնանը հավաքված են 1-8 սմ երկարությամբ ողկույզներում, նստադիր կամ կոթունավոր, միայնակ կամ փնջերով։ Ամառային ծաղկման ժամանակ հավաքված են կարճ հուրաններում, աճող ընձյուղների ծայրերին։ Ծաղկակիցները գծանման են կամ նշտարաձև։ Ծաղիկները 5 անդամանի են։
Բաժակը բոժոժանման է կամ գնդաձև, մնում է սխտւղների վրա։ Պսակաթերթիկները վարդագույն են, երբեմն՝ սպիտակ, մինչև 2 մմ երկարությամբ։ Ենթավարսանդային
սկավառակը պոլիմորֆ է։ Սռնակները 3-ն են, երբեմն 4-ը։ Տուփիկը պարունակում է մոտ 27 սերմ։


== Տարածվածություն ==
Բնական պայմաններում տարածված է Կովկասում, Միջին Ասիայում, Ղազախստանում, Հյուսիսային Իրանում, Հյուսիսային Աֆղանստանում։ Հայաստանի պայմաններում հանդիպում է հյուսիսարևելյան շրջաններում և Արարատյան դաշտում, որտեղ աճում է ստորին լեռնային և նախալեռնային գոտիներում, գետափնյա ավազներում, ծովի մակերևույթից մինչև 900 մ բարձրության վրա։


== Կիրառություն ==
Պիտանի է ստորին և միջին լեռնային գոտիների բնակավայրերի կանաչապատման համար։ Էկոլոգիական խումբը IX: Մշակության հավանական շրջանները 9-10, 18, 23-25, 28, 32։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալստան

Ալստան, ավերակ գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Արդահանի գավառում։ Գտնվում էր Չարդախլու գյուղից 2 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆիրինծուտ

Ֆիրինծուտ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում:
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Inter Media Group

Inter Media Group., Ուկրաինական մեդիախումբ, հիմնված 2005 թվականին։ 2013 թվականից մեդիախումբը պատկանում է «GDF Media limited» ընկերությանը, որի բաժնետոմսերի 80%-ը Դմիտրի Ֆիրտաշի սեփականությունն է, իսկ մնացած 20%-ը պատկանում է Սերգեյ Լյովոչկինին։ Մեդիախմբի ղեկավարն է Աննա Բեզլյուդնայան։
Մեդիախմբի կազմում են՝ «Ինտեր» հեռուստաընկերության բաժնետոմսերի 61%, «Կինո-ՏՎ» հեռուստաընկերության 90 %-ը («Էնթեր-ֆիլմ» հեռուստաալիք), «Մուզիկա-ՏՎ» հեռուստաընկերության 90 %-ը («Պիկսել» հեռուստաալիք), «Կ1», «Կ2», «Мега», «ՆՏՆ», «Zoom» և «Ինտեր+» հեռուստաալիքները։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2008-11-21 at the Wayback Machine. (ռուսերեն)


== Ծանոթագրություններ ==
Ցղունիի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Ցղունի գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 2 հուշարձան (2 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Վանդակով և վարդերով ձու

«Վանդակով և վարդերով ձու» (ռուս.՝ Яйцо с решёткой и розами), ոսկերչական ձու, որը դարձավ Ֆաբերժեի 52 զատկական ձվերից մեկը՝ պատրաստված Կարլ Ֆաբերժեի ընկերությունում Ռուսաստանի կայսերական ընտանիքի համար։ Այն ստեղծվել է 1907 թվականին Նիկոլայ II կայսեր պատվերով։ Ոսկերչական ձուն Նիկոլայը Զատկի տոնին նվիրել է կնոջը՝ կայսրուհի Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնային։ Ձվի գինը կազմել է 8 300 ռուբլի։
Այսօր «Վանդակով և վարդերով ձու» կայսերական ոսկերչական ձուն պահպանվում և ցուցադրվում է Ուոլթերսի գեղարվեստի թանգարանում (Բալթիմոր, Մերիլենդ, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ)։


== Դիզայն ==
«Վանդակով և վարդերով ձու» ոսկե ձուն պատված է գունատ կանաչ էմալով։ Զարդարված է ադամանդակուռ շերտերով, որոնք միմյանց հետ հատվելով ցանց են ստեղծում։ Ամբողջությամբ պատված է վարդերի կոկոններով։ Պատված է փայլատ, մուգ և բաց կանաչ էմալով պատրաստված տերևներով։ Ձվի երկու գագաթներին տեղադրված են մեծ ադամանդներ։ Ստորին գագաթին տեղադրված ադամանդի տակ գրված է ստեղծման տարեթիվը՝ «1907»: Ենթադրվում է, որ վերևի ադամանդի տակ եղել է միացագիր, որն այսօր չի պահպանվել։ 


== Անակնկալ ==
Այս պահի դրությամբ ձվի անակնկալը կորսված է։ Ըստ հետազոտողների, այն եղել է ադամանդակուռ մեդալիոն՝ արքայազն Ալեքսեյի դիմանկարով, որն արվել է փղոսկրի վրա ջրաներկով։


== Պատմություն ==
Նիկոլայ II կայսրը ձուն կնոջը՝ Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնային 1907 թվականի Զատկի տոնին է նվիրել՝ ի նշանավորումն իրենց որդու՝ Ալեքսեյի երեքամյակին։ 1917 թվականի Ռուսական հեղափոխության ժամանակ հեղափոխականները հափշտակեցին կայսերական ձվերի հավաքածուն և ուղարկեցին Կրեմլի զինապալատ։ 1920 թվականին ձուն վաճառում են Փարիզում բնակվող ռուս աստանդական Ալեքսանդր Պոլովցովին։ 1930 թվականին այն գնում է Հենրի Ուոլթերսը՝ Բալթիմորից, որից հետո տեղափոխվում Ուոլթերսի գեղարվեստի թանգարան։ 1952 թվականից մշտական ցուցադրության է ներկայացված այդ թանգարանում։


== Տես նաև ==
Ֆաբերժեի ձվեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
На сайте музея
Императорские пасхальные яйца Фаберже(չաշխատող հղում)
A detailed article on the Rose Trellis Egg from wintraecken.nl
Ալեքսանդր Կարապետյան (ֆուտբոլիստ)

Ալեքսանդր Կարապետյան (դեկտեմբերի 23, 1987(1987-12-23), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), գերմանահայ ֆուտբոլիստ, «Պրոգրես Նիդերկորն» ակումբի հարձակվող, նախկինում եղել է Հայաստանի ազգային հավաքականի խաղացող։


== Կարիերա ==
Ալեքսանդր Կարապետյանը ծնվել է հայկական ընտանիքում, մինչև 11 տարեկանն ապրել է Վրաստանում։ Հետո ազգականների հետ մեկնել է Գերմանիա, որտեղ սկսել է զբաղվել ֆուտբոլով Երկրորդ Բունդեսլիգայի ակումբի դպրոցում։ Նա խոստովանել է, որ լավ չգիտի ո՛չ հայերեն, ո՛չ վրացերեն, փոխարենը ազատ տիրապետում է գերմաներենին։ Գերմանական անձնագիր ստանալու համար նա ստիպված է եղել հրաժարվել վրացական անձնագրից, սակայն ասել է, թե ունեցել է միայն մեկ երազանք՝ խաղալ Հայաստանի հավաքականում։
2014 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Ալեքսանդր Կարապետյանը կատարել է իր նորամուտը Հայաստանի ֆուտբոլի հավաքականում՝ փոխարինման դուրս գալով Սերբիայի ֆուտբոլի հավաքականի դեմ խաղի վերջին րոպեներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)