armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
KIT-I

KIT-I (ռուս.՝ Китай, արտասանվում է որպես «Կիտայ»), 2007 թվականին կազմավորված ռուսական ռոք խումբ։
Անվանումը կապված է «Կիտայ-գորոդ» մետրո կայարանի հետ, որտեղ տեղակայված էր խմբի փորձերի առաջին բազան։ Խումբը ճանաչելիություն է ձեռք բերել 2009 թվականի թողարկված «После дождя» երգով։


== Պատմություն ==
Խմբի փորձերը սկսվել են 2007 թվականին։ Սկզբնական շրջանում, խումբը բաղկացած էր Գրիշայից, Սկիտլսից, Ֆինկից և թմբկահարից, ով հետագայում լքեց խումբը։ Ձայնագրման ընկերությունների և ռադիոկայանների կողմից՝ համագործակցության հրավերները մերժվելուց հետո խումբը դեմոձայնագրությունները ցույց տվեց պրոդյուսեր Մաքսիմ Ֆադեևին, ով հետագայում խմբի հետ սկսեց աշխատել։ Առաջին տեսահոլովակների նկարահանումների ժամանակ Գրիշան ծանոթացավ թմբկահար Ջուսի հետ, ով հետագայում ընդգրկվեց խմբի կազմի մեջ։
2009 թվականի ամռան սկզբին, ըստ «Մոսկովսկի կոմսոմոլեց»֊ի, խումբը դարձավ ժամանակաշրջանի գլխավոր երաժշտական ցնցումը, իսկ նրանց տեսահոլովակներն ու երգերն ընդգրկվեցին երկրի առաջատար երաժշտական հեռուստաալիքների և ռադիոկայանների ռոտացիաներում։ 2010 թվականին խումբը հաղթեց «OE Video Music Awards 2010»֊ի երկու անվանակարգում։ Մրցույթը կազմակերպվել էր մերձբալթյան երկրներում հեռարձակվող ОЕ ժամանացային ալիքի կողմից։


== Խմբի կազմ ==
Գրիշա RADUGA — կիթառ, վոկալ
Սոնյա Ֆինկ — բաս կիթառ
Պաշա Սկիտլս — կիթառ
Սերգեյ Ջուս — թմբուկներ (լքել է խումբը 2012 թվականին)


== Տեսահոլովակներ ==
2009 — «После дождя» (ռեժ․ Մաքսիմ Ֆադեև)
2009 — «Осень» (ռեժ․ Մաքսիմ Ֆադեև)
2010 — «Выпускной» (ռեժ․ Ալան Բադոև)
2010 — «Моё сердце» (ռեժ․ Մաքսիմ Ֆադեև)


== Մրցանակներ ==


=== OE Video Music Awards 2010 ===
«2010 թվականի տարվա լավագույն երգ» անվանակարգի հաղթող, «После дождя» երգի համար»
«Ամենաանկեղծ անվանակարգ (անկեղծ երկրպագուների կողմից)» անվանակարգի հաղթող
«2010 թվականի տարվա հոլովակ» անվանակարգում 2-րդ հորիզոնական, «Осень» երգի տեսահոլովակի համար


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Алла Жидкова «Китай» в поисках секса // Московский Комсомолец. —М., 2009. — № 25224.


== Արտաքին հղումներ ==
Խմբի պատմությունը, հարցազրույց russia.ru կայքին։ Archived 2016-06-03 at the Wayback Machine.
Տեղեկություն խմբի մասին Archived 2012-06-25 at the Wayback Machine.
Հյուսիսային ապահովագրական ընկերության շենքեր

Հյուսիսային ապահովագրական ընկերության շենքեր (ռուս.՝ Здания Северного страхового общества), երկու շենքերի համակառույց Մոսկվայի կենտրոնում (Իլյինկա փողոց, տուն 21-23)։ Կառուցվել է 1910-1911 թվականներին Հյուսիսային ապահովագրական ընկերության համար։ Շենքերն ունեն մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտների կարգավիճակ։


== Պատմություն ==
XIX դարի վերջին Հյուսիսային ապահովագրական ընկերությունը զբաղեցրել է Օռլովի-Դավիդովի տունը Նիկոլյան փողոցում։ 1900 թվականին որոշվել է ընկերության համար կառուցել եկամտաբեր տների համալիր, որտեղ պետք է տեղակայված լինեին գրասենյակներ, առևտրային և պահեստային տարածքներ։ Այդ նպատակով ձեռք էր բերվել հողակտոր Նոր հրապարակում` Կիտայ-գորոդի պատի հետնամասում։ Հայտարարվել է ճարտարապետական մրցույթ, որին մասնակցել է 22 նախագիծ։ Առաջին տեղը զբաղեցրել է ճարտարապետներ Իվան Ռերբերգի, Մարիան Պերետյատկովիչի, Վյաչեսլավ Օլտարժևսկու և Իլյա Գոլոսովի նախագիծը։
Երկու մասնաշենքերից բաղկացած համակառույցը օրգանապես ներգծվեց շրջակա կառույցների մեջ։ Համալիրի արևելյան մասի ճարտարապետության վրա ազդել է Նիկողայոս Հրաշագործի «Մեծ խաչ» եկեղեցու և Կիտայ-գորոդի Իլյինսկի դարպասի հարևանությունը։ Արևմտյան մասնաշենքի դեպի Իլյինկա դուրս եկող թևն ավարտվում է ժամացույցով աշտարակով, իսկ արևելյանը` հզոր նեոդասական ռոտոնդայով, որը հակադրվում է աշտարակին։ Հինգհարկանի շենքերն ունեն մեծ քառակուսի գրասենյակային պատուհաններ։ Ռոտոնդայի գմբեթի տակ փոքր պատուհանների երկու գոտի է` վերևում կիսաշրջանաձև, իսկ նրանց տակ` քառակուսի։
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո Հյուսիսային ապահովագրական ընկերությունը լուծարվել է։ 1930-ական թվականներին շենքերում տեղակայված էին արտաքին առևտրի կոմիսարիատը, արվեստի գործերով և բարձրագույն դպրոցի գործերով կոմիտեները։ 1990-ական թվականների սկզբին շենքերը զբաղեցրել են կուսակցական վերահսկողության կոմիտեն և «Մոսկովսկի ռաբոչի» հրատարակչությունը։ Այնուհետև 1992-2008 թվականներին այստեղ տեղակայված էր Ռուսաստանի Դաշնության սահմանադրական դատարանը։ Ներկայումս արևելյան մասնաշենքը զբաղեցնում է ՌԴ նախագահի աշխատակազմի ընդունարանը, իսկ արևմտյանը` ՌԴ աշխատանքի և սոցիալական պաշտպանության նախարարությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլլի Գրինբերգ

Վիլլի Գրինբերգ (ռուս.՝ Вилли Янович Гринберг, օգոստոսի 24, 1897(1897-08-24), Կուրլանդիական գուբերնիա, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 15, 1941(1941-11-15), Չեխովսկի շրջան, Մոսկվայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային լատիշ զորապետ, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Վիլլի Յանովիչ Գրինբերգը  ծնվել է  1897 թվականի օգոստոսի 24-ին  Կուռլանդիայի նահանգի Գոլդինգենյան նահանգում։ 1916 թվականի մայիսից ծառայել է Ռուսական կայսերական բանակում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ծառայել է 1-ին Ուստ-Դվինյան Լատիշական հրաձգային գնդում։
Կարմիր բանակի կազմում հանդես է եկել 1918 թվականից։ Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակից է։ 1924 թվականին ավարտել է Խարկովի ավագ հրամկազմի կրկնակի դասընթացները, 1931 թվականին  Լենինգրադում Ֆ. Է. Ձերժինսկու անվան  Ռազմա-տեխնիկական ակադեմիային կից  հրամկազմի տեխնիկական կատարելագործման ակադեմիական դասընթացները։ Զանազան հրամանատարական և շտաբային պաշտոններ է զբաղեցրել հեծելազորում ծառայելու ընթացքում։ 1939 թվականի հունիսից եղել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի մեխանիզացիայի և մոտորիզացիայի Ի. Վ. Ստալինի անվան Ռազմական ակադեմիայի դասախոս։ 1940 թվականի աշնանը նշանակվել է 27-րդ թեթև տանկային բրիգադի շտաբի պետի օգնական, 1941 թվականի մարտից Մերձբալթյան Հատուկ ռազմական օկրուգի 12-րդ մեքենայացված կորպուսի շտաբի թիկունքի բաժնի պետ։ Հայրենական մեծ պատերազմի սկզբում կորպուսը 8-րդ բանակի կազմում մասնակցել է Հյուսիսարևմտյան ռազմաճակատում ծավալվող սահմանային ճակատամարտերին։ Ն. Մ . Շեստոպալովի գլխավորած կորպուսի շտաբի օպերատիվ խմբի կործանումից հետո, գնդապետ Գրինբերգը կատարում էր կորպուսի շտաբի պետի պարտականությունները, իսկ հուլիսի 1-ից 13-ը  կատարում էր կորպուսի հրամանատարի պարտականությունները։ Հետագայում նորից եղել է կորպուսի շտաբի պետ։
1941 թվականի օգոստոսից Հյուսիսարևմտյան ռազմաճակատի Նովգորոդյան բանակային օպերատիվ խմբի շտաբի պետը, որը հոկտեմբեր-նոյեմբերին մասնակցում էր Տիխվինի պաշտպանական օպերացիային։ 1941 թվականի նոյեմբերի 15-ից Վիլլի Յանովիչ Գրինբերգը համարվում էր անհետ կորած։ «Մեմորիալ» ОБД-ի էլեկտրոնային արխիվի տվյալներով  թաղված է Մոսկվայի մարզի Չեխովսկի շրջանի Ստրեմիլովո գյուղում։


== Պարգևներ ==
«Բանվորա-Գյուղացիական Կարմիր բանակի XX տարի» մեդալ.
Զենք-պարգև («Բրաունինգ» ատրճանակ).


== Գրականություն ==
Коллектив авторов. Великая Отечественная։ Комкоры. Военный биографический словарь / Под общей редакцией М. Г. Вожакина. - М.; Жуковский։ Кучково поле, 2006. - Т. 2. - С. 216-218. - ISBN 5-901679-08-3.


== Ծանոթագրություններ ==
76-մմ զենիթային թնդանոթ

76-մմ զենիթային թնդանոթ 1938 թվականի նմուշով, խորհրդային զենիթային տրամաչափի թնդանոթ՝ 76,2մմ, որը արտադրվել է քիչ թվով Կոռոլյով քաղաքի հ․ 8 գործարանում և մշակվել է Մ. Լոգինովի կողմից 1938-1940 թվականներին։
Թնդանոթ 1931 թվականի նմուշով ունեցել է լավ ռմբաձգաբանություն, բայց զինվորականներին այն չգոհացրեց, քանի որ երկար ժամանակ էր պահանջվում այն մարտական դիրքի բերելու համար (մինչև 5 րոպե)։ Այդ պատճառով մշակվել է  հրետասայլ՝ երկանիվ սայլակի փոխարեն մշակվել է նոր քառանիվ 3ՈՒ-8, որի վրա դրված էր թնդանոթի ճոճվող մասը։ Դա թույլ տվեց կրճատել նշված ժամանակը դարձնելով այն 1 րոպե 20 վայրկյան։ Նաև մեծացել է արագությունը մայրուղով ընթանալու ժամանակ 35 կմ/ժ դառնալով 50 կմ/ժ։
1939 թվականին ընդունված է եղել Կարմիր բանակի սպառազինության հիման վրա ստեղծված ավելի հզոր 85-մմ զենիթային թնդանոթ 52-Կ, որը փոխարինել է 1976 թվականի արտադրության 76-մմ զենիթային թնդանոթով։ 72,2-մմ զենիթային թնդանոթն օգտագործել են Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին տարիներին, սակայն հետագայում փոխարինվել է 52-Կ։
Կալիբրի զենիթային թնդանոթները 76 և 85 մմ արտաքուստ շատ նման են։


== Ծանոթագրություններ ==
Միշել Բրաուն

Միշել Բրաուն (անգլ.՝ Michel Brown, հունիսի 10, 1976(1976-06-10), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի դերասան։ Նա Լատինական Ամերիկայում և Իսպանիայում հանրաճանաչ դարձավ «Թաքնված հույզեր» հեռուստասերիալում իր Ֆրանկո Ռեյես դերի համար։ Ճանաչման է հասել արգենտինացի պրոդյուսեր Քրիս Մորենայի կազմակերպած «Jugate Conmigo» շոուից։ Քրիս Մորենան նաև եղել է նրա «Միշել» (Michel) սոլո ամլբոմի պրոդյուսերը և նրան հանձնեց մի դեր մանկական հայտնի օճառային «Չիքիթիթաս» (Chiquititas) մյուզիքլում։


== Կարիերա ==
1999 թվականին Միշելը որոշել է զարգացնել և շարունակել իր միջազգային կարիերան ու մեկնել է Մեքսիկա։ Այնտեղ ստացավ դեր «DKDA Sueños de Juventud» սերիալում և պայմանագիր կապեց «Azteca» հեռուստաընկերության հետ։
2002 թվականին Միշելը հրավիրվում է կոլումբիական «Թաքնված հույզեր» հեռուստասերիալի նկարահանումներին մասնակցելու։ Հեռուստասերիալում նրա խաղընկերներն են Մարիո Սիմարոն և Խուան Ալֆոնսո Բապտիստան։ Սերիալում նա մարմնավորում է Ֆրանկո Ռեյեսին, ով ստիպված է պայքարել հանուն Ռոսարիո Մոնտեսի (Շարիկ Լեոն) սիրո համար, սակայն ամուսնանում է Էդուվին Տրուևայի հետ, ով մի հարուստ և ծեր կին է (Տաուլ Կինտերո), բայց վերջապես գտնում է իր իրական սիրուն՝ Սարիտա Էլիզոնդոյին (Նատաշա Կլաուս)։ Նրա դուետը Նատաշայի հետ մեծ հաջողություն էր։ Սերիալում Միշելի և Նատաշայի կերպարներն արժանացել են մի շարք մրցանակների։ Սերիալում ունեցած հաջողությունները մեծ նշանակություն ունեցան իր կարիերայում։ 2006 թվականին «Հրաշքների շուկա» սերիալի նկարահանման ժամանակ Միշելը խաղացել է դուետ Պաոլա Ռեյի հետ։ 
Միշելը ունեցել է գլխավոր դեր Թաքնված հույզեր հեռուստասերիալում, ինչը մի շարք երկրներում արժանացել է շատ բարձր գնահատականի, այդ թվում նաև իր հարազատ Արգենտինայում և Իսպանիաում, որտեղ էլ որ նա սկսել էր իր աստղի ուղին։ Եղել է «Univision» հեռուստաընկերության «Survivor» հեռուստասերիալի «Desafío: La Gran Batalla» ռեալիթի շոուի հաղորդավար, որի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2010 թվականի հունիսի 20-ին։


== Կենսագրություն ==
Միշելը ծնվել է դերասան Կառլոս Բրաունի ընտանիքում։ Մանկուց նրան հոգեհարազատ է եղել դերասանությունը, սակայն նա այդ ամենին լուրջ չէր նայում։ 16 տարեկան հասակում Միշելին ընկերը հորդորեց, որ մասնակցի «Չիքիթիթաս» մյուզիքլի քասթինգին, և քասթինգն անցնելուց հետո նա ունեցավ դեր մյուզիքլում։ 4 տարի անց նա թողեց Բուենոս Այրեսն ու տեղափոխվեց Մեքսիկա շարունակելու կարիերան։ Այդ օրվանից ի վեր նա սկսում է շատ ճանապարհորդել և իրեն համարում է աշխարհի մարդ։


== Արտաքին հղումներ ==
Сайт Габриэля Бланко Archived 2009-01-27 at the Wayback Machine.
Միշել Բրաուն Internet Movie Database կայքում
Քյաբաբիկ

Քյաբաբիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Բերկրիի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Եկեղեցական սոնատ

Եկեղեցական սոնատ (իտալերեն՝ sonata da chiesa), բարոկկոյի դարաշրջանի գործիքային ստեղծագործություն՝ սովորաբար կազմված չորս մասից։ Հաճախ եկեղեցական սոնատներում կար մի քանի երաժշտություն, իսկ մասերը ստեղծվում էին տարբեր տեմպերով (դանդաղ-արագ-դանդաղ-արագ)։ Այսպիսի սոնատների երկրորդ մասը սովորաբար գրվում էր արագ տեմպով և ուներ ֆուգայի ձև, իսկ երրորդ և չորրորդ մասերը ունեին երկակի ձև և գրված էին սարաբանդայի և ժիգայի նման։
Կան նաև սխալ տեսակետներ, որ եկեղեցական սոնատները ստեղծվել են բացառապես կրոնական արարողությունների ժամանակ կատարվելու համար։ Այս ստեղծագործությունները չնայած իրենց մեջ ունեին նաև կրոնական գործառույթ, սակայն կատարվում էին ավելի հաճախ զվարճությունների ժամանակ որպես համերգային երգեր։
Այս ժանրում աշխատող քիչ թե շատ հայտնի կոմպոզիտորներից է Արքանջելո Կորելլին (1653–1713)։ Նրա լավագույն ստեղծագործություններից կարելի է առանձնացնել Հռոմում ապրող Շվեդիայի թագուհի Քրիստինային (1626–1689) նվիրված եկեղեցական №6, օպ.1 սոնատը։ Նրա 12 կոնչերտո գրոսսոներից ութը ևս եկեղեցական սոնատ են։ Ստեղծագործության նշված ձևը  Յոհան Սեբաստիան Բախի կողմից կիրառվել է նաև ջութակի համար գրված մի քանի սոնատներում։
1700 թվականից հետո սոնատների այս տեսակը փոխարինվում է կամերային սոնատներով։ Եկեղեցական սոնատը նորաձևությունից դուրս է գալիս Հայդնի (1732–1809) ժամանակաշրջանում․ չնայած նրա վաղ շրջանի մի քանի սիմֆոնիաներում այս ոճը դեռ պահպանվում է։ Ավելի ուշ Ամադեուս Մոցարտը ստեղծել է 17 «եկեղեցական սոնատ», սակայն դրանք նախատեսված էին արդեն բոլորովին այլ նպատակների համար։ Մոցարտի ստեղծագործությունները միմասանի ստեղծագործություններ էին երգեհոնի և լարային գործիքների համար, որոնք կատարվում էին եկեղեցական տոնակատարությունների ժամանակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բաթումի պետական ծովային համալսարան

Բաթումի պետական ծովային համալսարան (վրաց.՝ ბათუმის სახელმწიფო საზღვაო აკადემია), միջազգային մակարդակի բարձրագույն ուսումնական հաստատություն և ծովային ակադեմիա, որը գտնվում է Վրաստանի Բաթում քաղաքում։
Հաստատության հիմնական գործառույթը առևտրային նավատորմի և ծովային տրանսպորտի ենթակառուցվածքների ոլորտում որակյալ մասնագետների պատրաստումն է։ Բաթումի պետական ծովային ակադեմիայի գործունեությունը համաձայնեցված է Վրաստանի օրենսդրության և համապատասխան միջազգային կոնվենցիայի հետ։


== Պատմություն ==
Բաթումի ծովային տեխնիկական համալսարանը բացվել է 1929 թվականի մարտի 5-ին։ ԽՍՀՄ պաշտպանության կոմիտեի որոշմամբ 1944 թվականի մարտի 5-ին ուսումնական հաստատությունը ստացավ Բաթումի ծովային ինստիտուտ անվանումը։ Ինստիտուտը կարևոր դեր է խաղացել ոչ միայն Վրացական ԽՍՀ-ում, այլև ամբողջ Խորհրդային Միության տարածքում ծովային գործունեության զարգացման մեջ։ Ինստիտուտը պատրաստել է շուրջ 5000 որակյալ մասնագետներ։ Ծովային ակադեմիայի շրջանավարտները շարունակում են աշխատել աշխարհի տարբեր ծայրերի օվկիանոսային նավերում։
Բաթումի ծովային համալսարանը ստեղծվել է 1992 թվականին՝ անկախ Վրաստանի կառավարության որոշմամբ՝ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո։ 2004 թվականին կրթական համակարգում տեղի ունեցած լուրջ բարեփոխումներից հետո ստացել է պետական համալսարանի կարգավիճակ։
Ակադեմիայի ամենանշանավոր շրջանավարտներից է Անատոլի Կաճարավան։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո ակադեմիայի երբեմնի սանը սկսել է դասավանդել այստեղ։


== Ծանոթագրություններ ==
Շոպֆլոխ (Շվարցվալդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շոպֆլոխ (այլ կիրառումներ)Շոպֆլոխ (Շվարցվալդ) (գերմ.՝ Schopfloch (Schwarzwald)), կոմունա Գերմանիայում, Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Գտնվում է Կառլսռուե վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Ֆրոյդենշտադ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 2325 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 17,04 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 08 2 37 061։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Բոկուր սյուր լ'Ալյու

Բոկուր սյուր լ'Ալյու (ֆր.՝  Beaucourt-sur-l'Hallue), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 235 մարդ, բնակչության խտությունը` 42.96 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.47 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 130 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 15 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին կար 159 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 129-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 30։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,1 %։ 129 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 122 անձ (66 տղամարդ և 56 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (2 տղամարդ և 5 կին)։ 30 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գորոխովի շրջան

Գորոխովի շրջան (ուկրաիներեն՝ Горохівський район), շրջան Ուկրաինայի Վոլինի մարզում։
Ստեղծվել է 1940 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Գորոխով։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1122 կմ²։


== Բնակչություն ==
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 57133 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 50,92 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1985-1986

Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1985-1986, Լյուքսեմբուրգի 72-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «Ավենիրը»։ Մրցաշարին մասնակցել է 12 թիմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը RSSSF կայքում
Շմիլան

Շմիլան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Շիրվանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սերգեյ Ֆիլիպենկով

Սերգեյ Ալեքսանդրովիչ Ֆիլիպենկով (ռուս.՝ Сергей Александрович Филиппенков, օգոստոսի 2, 1971(1971-08-02), Սմոլենսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 15, 2015(2015-10-15), Պենզա, Ռուսաստան), ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Հայտնի է Սմոլենսկի «Կրիստալում» և Մոսկվայի ԲԿՄԱ-ում ունեցած ելույթներով, որի կազմում երկու անգամ դարձել է Ռուսաստանի առաջնության մրցանակակիր։ Ռուսաստանի Բարձրագույն խմբում հանդես է եկել միայն ԲԿՄԱ-ի կազմում, մասնակցել է 100 հանդիպման, խփել է 17 գնդակ։ 2007 թվականին լքել է Ռուսաստանի առաջին դիվիզիոնում հանդես եկող Բրյանսկի «Դինամոն»՝ մարզիչների բարձրագույն դպրոց ընդունվելու կապակցությամբ։ Սպասվում էր, որ նա կավարտի կարիերան։ Սակայն 2008 թվականի մրցաշրջանը Ֆիլիպենկովն սկսել է Լիպեցկի «Մետալուրգի» (երկրորդ դիվիզիոն, «Կենտրոն» տարածաշրջան) կազմում՝ որպես ֆուտբոլիստ և ավագ։ Մրցաշրջանի արդյունքներով «Մետալուրգը» դարձել է իր տարածաշրջանի հաղթող և դուրս եկել առաջին դիվիզիոն։ 2009 թվականի սկզբին մասնակցել է «Մետալուրգի» միջսեզոնային հավաքներին, սակայն արդյունքում որոշել է շարունակել կարիերան հարազատ Սմոլենսկում՝ հանդես գալով որպես խաղացող մարզիչ «Դնեպր» ակումբում (նախկին «Սմոլենսկ» ՖԱ)։ 2010 թվականի նոյեմբերին ավարտել է կարիերան։


=== Հավաքականում ===
Ռուսաստանի հավաքականի կազմում մասնակցել է մեկ խաղի։ Դա եղել է 1998 թվականի նոյեմբերի 18-ին անցկացված ընկերական խաղը Բրազիլիայի հետ, որտեղ Ռուսաստանը հաղթել է 5։1 հաշվով։


== Մահ ==
Մահացել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 15-ին՝ Պենզայի «Զենիթի» և «Պենզգորստրոյզակազչիկ» ընկերության վետերանների ընկերական հանդիպման ժամանակ։ Բժիշկները որպես մահվան նախնական պատճառ նշել են ինֆարկտը։ Թաղված է Սմոլենսկում։


== Ձեռքբերումներ ==
Ռուսաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր – 1998
Ռուսաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր – 1999
Ռուսաստանի գավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից – 1999/2000
Ռուսաստանի գավաթի խաղարկության կիսաեզրափակչի մասնակից – 1998/99, 2006/07


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
««Липецк ждал возвращения»»։ Еженедельник «Футбол»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2008-12-09-ին։ Վերցված է 2009-03-02  
««Первый круг надо закончить на первом месте»»։ «Липецкая спортивная газета»  (չաշխատող հղում)
Լիֆինո (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Լիֆինո (ուկրաիներեն՝ Лифине), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լիֆինո գյուղում բնակվում էր 50 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(4042) Օխոտսկ

(4042) Օխոտսկ (անգլ.՝ Okhotsk), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի հունվարի 15-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,42315 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,094 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7523 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1377,75 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,261297 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,53° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4042) Օխոտսկ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Փայլակ Ենգոյան

Փայլակ Իսահակի Ենգոյան (մայիսի 9, 1921(1921-05-09) - դեկտեմբերի 12, 1978(1978-12-12), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ պատմաբան։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1967), պրոֆեսոր (1970)։
Ալեքսանդր Ենգոյանի հայրը։


== Կենսագրություն ==
1948 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1941-1945 թվականներին եղել է դեսանտային զորամասի սպա,
1944 թվականին մասնակցել է մերձբալթյան ռազմաճակատի կռիվներին։ 1952-1970 թվականներին դասավանդել է Երևանի պետական համալսարանում,
1970-1978 թվականներին՝ Խորհրդային Միության Կոմունիստական կուսակցության պատմության ամբիոնի վարիչ։
Աշխատությունները վերաբերում են Հայաստանի ինդուստրացմանը, բոլշևիկյան կուսակցության քաղաքականությանը։


== Երկեր ==
ՍՄԿԿ XXIV համագումարը, Երևան, 1962։
Հայաստանի կոմպարտիայի պայքարը ռեսպուբլիկայի ինդուստրացման համար (1926-1941), Երևան, 1965։
Հայաստանը ինդուստրացման ուղիով (1926-1958), Երևան, 1967։
Վ. Ի. Լենինի տեսական ժառանգության և նրա պրոպագանդման մասին, Երևան, 1970։
Պայքարի և հաղթանակների փառապանծ ուղի, Երևան, 1973։
Բոլշևիկների ստրատեգիան և տակտիկան Հոկտեմբերյան հեղափոխության ժամանակաշրջանում, Երևան, 1973։
Երևանի համալսարանը Մեծ հայրենականի տարիներին, Երևան, 1975։
Հոկտեմբերը մարդկության նոր առավոտն է, Երևան, 1977։
Բոլշևիկյան կուսակցության ստրատեգիան ու տակտիկան օտարերկրյա ռազմական ինտերվենցիայի և քաղաքացիական պատերազմի ժամանակաշրջանում, Երևան, 1979։
Անդրկովկասի բանվոր դասակարգը և բոլշևիկյան կազմակերպություններն առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին, Երևան, 1984։


== Ծանոթագրություններ ==
Արարա (Պարաիբա)

Արարա (պորտ.՝ Arara), քաղաք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Պարաիբա նահանգի գյուղատնտեսական մարզում։ Մտնում է Կուրիմատաու Օսիդենտալի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 12 356 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 88,858 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 139,0 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1961 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 27.390.000,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.181,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,551 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Էնառի

Էնառի (էստ․՝ Änari), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Տյուռի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 81 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բրեշելո

Բրեշելո (իտալերեն՝ Brescello)` Իտալիայի Ռեջիո Էմիլիա նահանգում, Էմիլիա Ռոմանիայի շրջակայքում։ Բոլոնյաից 80 կմ հյուսիս- արևմուտք և Ռեջիո Էմիլիայից 25 կմ հյուսիս- արևմուտք։
Բնակչությունը 4918 մարդ է (2002թ.), բնակչության խտությունը կազմում է 201 մարդ/կմ²։ 2007 թ. բնակչության թիվը 5228 է, խտությունը` 218 մարդ/կմ²։ Այն ընդգրկում է 24 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս` 42041։ Հեռախոսային կոդ` 0522։
Համայնքի հովանավոր սրբերն արժանացան Հռոմի Սեն Ժինզիուսի կողմից, օգոստոսի 25-ի տոնակատարության ժամանակ։


== Պատմություն ==
Հին ժամանակներում Բրեշելոն կոչվում էր` Brixellum, միջնադարում` Bresia: Այստեղ 1427 թվականի մայիսի 20-ին վենետիկյանները, Բեմբոյի հրամանատարության ներքո, վճռական հաղթանակ են տարել Պիկինինոյի ղեկավարության տակ գտնվող միլանցիների դեմ, և նրա շնորհիվ Վենետիկի համար աշխարհը շահավետ էր։
Բրեշելո քաղաքը համաշխարհային համբավ է ձեռք բերել որպես Դոն Կամիլլոյի և Պեպպոնեի մասին հինգ ֆիլմերի տեսարան, հիմնվելով Ջովաննանո Գուարեսկիի պատմությունների վրա։ Քաղաքը ունի այս երկու հերսներին նվիրված թանգարան։ Խաչը որում խոսվում է Դոն Կամիլլոն, Սանտա Մարիա Նասենսի եկեղեցում է, իսկ քաղաքապետարանի դիմաց հրապարակում տեղադրվում է Պեպպոնոնի հուշարձանը։ Դոն Կամիլլոյի քանդակը գտնվում է եկեղեցու դիմաց։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկան։


== Հայտնի բնիկներ ==
Մարիո Նազոլիո (1498—1576)` Իտալացի փիլիսոփա և հումանիստ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==

Վարչական միավորի պաշտոնական կայք(իտալ.)
Կարաթաշ (Իչելի գավառ)

Կարաթաշ, գյուղաքաղաք Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգի Իչելի գավառի Էրղատի գավառակում։ Հանդիսանում էր Էրղատի կենտրոնը։


== Պատմություն ==
Ըստ ոմանց հնարավոր է, որ Կարաթաշը լինի հնում նկարագրվող Մալլոս բնակավայրը։
Տեղի հայ բնակչությունը կոտորվել է 1909 թվականի ջարդի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1894 թվականին ուներ 500 հայ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նինա Աղավելյան

Նինա Գեդեոնի Աղավելյան (նոյեմբերի 1, 1957(1957-11-01), Կապան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարչուհի։


== Կենսագրություն ==
1978-1983 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի փիլիսոփայության, սոցիոլոգիայի, և հոգեբանության ֆակուլտետում։ 1983-1988 թվականներին անցել է գեղանկարչության մասնավոր ուսուցման դասընթաց։ 1994 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է, 1996 թվականից ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի միջազգային արվեստի ասոցիացիայի անդամ։ Ապրում և ստեղծագործում է Երևանում։


== Ստեղծագործություններ ==
Նինա Աղավելյանի կտավներում արտացոլված է մարդու և բնության գեղեցիկ ներդաշնակումը։

«Տիեզերական սեր», կոլաժ, 1993
«Կոմպոզիցիա, դրվագ № 2», 1993
«Մի օր գարնանը», 1993
«Հրաշք օր», 1994
«Այս կանաչ, կարմիր ծաղիկները», 1994
«Վարդաշուշան», 1994


== Ցուցահանդեսներ ==
1990 թվականից մասնակցում է հանրապետական և միջազգային ցուցահանդեսների։


=== Անհատական Ցուցահանդեսներ ===
1991 - Գերմանիա, Բեքում
1994 - Երևան, Հայաստանի նկարիչների միություն
1994 - Լեռնային Ղարաբաղ, Ստեփանակերտ
1996 - Մոսկվա, Նկարիչների Կենտրոնական Տուն
1997 - Գերմանիա, Բադ Օլդեսլոյե
1998 - Գերմանիա, Բարդեհայդե
1999 - Գերմանիա, Համբուրգ
2005 - Երևան, Նարեկացի արվեստի միություն
2011 - Երևան, Ազգային ժողովի Կանաչ սրահ
2011 - Գերմանիա, Բարդեհայդե
2012 - Երևան, Հայաստանի նկարիչների միություն
2014 - Գերմանիա, Բադ Օլդեսլոյե
2015 - Երևան, Արաբկիր վարչական շրջանի թաղապետարան


== Մեջբերումներ Նինա Աղավելյանից ==


== Մեջբերումներ Նինա Աղավելյանի մասին ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նինա Աղավելյանի պաշտոնական կայքը
Եվգենի Պոմազան

Եվգենի Վալերևիչ Պոմազան (հունվարի 31, 1989(1989-01-31), Անգրեն, Tashkent Region, Ուզբեկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուսական ֆուտբոլիստ, (Մինսկի» «Դինամո» ակումբի դարպասապահ։ 


== Կենսագրություն ==


=== Ակումբային կարիերա ===
Մինչև 2006 թվականը խաղացել է «Կուբան-89»ի պատանեկան թիմում, որից հետո ընդգրկվել է ակումբի հիմնական հայտացուցակում, սակայն այդ խաղաշրջանում ոչ մի անգամ խաղադաշտ դուրս չի եկել։ 2007 թվականի հունիսի 27-ին «Կուբանի» հիմնական կազմի միակ խաղն անցկացրեց Ռուսաստանի Գավաթի 1/16 եզրափակիչում։ 2007 թվականի հուլիսի 24-ին Մոսկվայի ԲԿՄԱ-ն վարձակալեց մինչև 2007 թվականի դեկտեմբերի 15-ը։ ԲԿՄԱ-ի կազմում նորամուտը նշել է հոկտեմբերի 28-ին «Կռիլյա Սովետովի» դեմ առաջնության 28-րդ տուրի տնային խաղում։ Հանդիպումն ավարտվել է 4։2 հաշվով՝ հօգուտ բանակայինների։ 2007/2008 մրցաշրջանում ԲԿՄԱ-ն վարձակալությամբ գտնվող ֆուտբոլիստին գնել է «Կուբանից»։ 2008-ի մրցաշրջանում ԲԿՄԱ-ի երիտասարդական թիմում անցկացրել է 11 հանդիպում, բաց է թողել ութ գոլ, այդ թվում՝ մեկը 11 մետրանոցից, յոթ հանդիպում խաղացել է «զրո»։
2010 թվականի ձմռանը վարձակալությամբ է տրվել «Ուրալին»։ Ապրիլի 24-ին իր առաջին հանդիպումն է անցկացրել թիմի կազմում, հանդիպումը զրոյական վիճակում է։ 2010 թվականի հուլիսի 9-ին «Կրասնոդարի» դեմ 20-րդ տուրի խաղում 10-րդ գոլը բաց թողեց 13 խաղում, սակայն այդ խաղը «Ուրալը» հաղթեց 3:1 հաշվով։
2011-ի փետրվարին վարձակալության է տրվել «Սպարտակ-Նալչիկին»։ 2011թ. օգոստոսի 31-ին «Անժին» Մոսկվայի ԲԿՄԱ-ի հետ համաձայնության է եկել Մախաչկալայի ակումբ տեղափոխության վերաբերյալ։ «Անժիի» դարպասը պաշտպանում էր 31 համարի մարզաշապիկով։
2013-ի հունիսին մեկ տարվա վարձակալության էր տրվել «Ուրալին», սակայն արդեն օգոստոսի վերջին վերադարձվել էր Մախաչկալայի ակումբ։
2020թ. հունիսին «Բալթիկայից» տեղափոխվեց Մինսկի «Դինամո»։


=== Կարիերան հավաքականում ===
Ռուսաստանի պատանեկան հավաքականի կազմում 2006-ին դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն։ Հետխաղյա 11 մետրանոցների արդյունքում Ռուսաստանի հավաքականը հաղթեց Չեխիայի հավաքականին։ Պոմազանը ճանաչվել է մրցաշարի լավագույն ֆուտբոլիստ։


== Ձեռքբերումներ ==
ԲԿՄԱՌուսաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր - 2007
Ռուսաստանի Գավաթի դափնեկիր - 2008/09«Անժի»Ռուսաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր - 2012/13
Ռուսաստանի Գավաթի եզրափակչի մասնակից - 2012/13«Կուբան»Ռուսաստանի Գավաթի եզրափակչի մասնակից - 2014/15Ռուսաստանի հավաքական (մինչև 17)Եվրոպայի 2006 թվականի պատանեկան առաջնության հաղթող
«Մերիդիանի գավաթ» պատանեկան մրցույթի հաղթող


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль(ռուս.) на сайте Газета.Ru
Կիրովի կամուրջ (Սամարա)

Կիրովի կամուրջ (ռուս.՝ Кировский мост), Սամարա գետի վրա գտնվող կայմապարաններով կամուրջ, որը բացվել է 2014 թվականին։ Սամարա քաղաքից կամրջի ելքը կատարվում է Կիրովի պողոտայից։
Շինարարության գլխավոր կապալառուն «Վոլգասպեցսրոյ» ՍՊԸ-ն էր։ «Վոլգասպեցսրոյի» սնանկացման ընթացակարգից հետո նոր կապալառու դարձավ «Սամարանստրոյ» ՓԲԸ-ն։ Կամրջի բացումը մի քանի անգամ հետաձգվել է։
2014 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Սամարայի նահանգապետ Նիկոլայ Մերկուշկինի և ՌԴ տրանսպորտի նախարար Մաքսիմ Սոկոլովի ներկայությամբ տեղի է ունեցել կամրջի բացման արարողությունը։ Տեղաշարժումը բացվել է Կիրովի պողոտայից մինչև Բելոզյորկի-Չերնովսկի-Նիկոլաևկա ավտոճանապարհի հատված։

Երկու տարի անց ավարտին է հասցվել կամուրջը Վոլգայի շրջանին կապող ճանապարհային հանգույցը։
2017 թվականի ամռանը Կիրովի կամուրջը, նախագծային փաստաթղթերից շեղումների պատճառով, չի գործարկվել։ Ռոստեխնադզորը բազմիցս դիմել է դատարան, որը Սամարայի մարզի տրանսպորտի նախարարությանը տուգանել է անավարտ կառույցի շահագործման համար։


== Բնապահպանական հետևանքներ ==
Սամարայի մարզի տրանսպորտի և ավտոճանապարհների նախարարությունը գնահատել է կամրջի կառուցման համար բնությանը պատճառված վնասը։ Դա կազմել է 208236 սազան և 63048 ստերլետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ксения Лампова. Кировский мост в Самаре не достроят до 2025. «Другой город», 29 февраля 2016 со ссылкой на газету «Самарское обозрение» от 29 февраля 2016 года.
Максим Агеев. Кировский мост ускорил въезд в Самару на 15 минут, но добавил 17 км пробега. «Новости Самары», 15.10.2014 со ссылкой на gorod.samara24.ru
Մարի Պրևո

Մարի Պրևո (անգլ.՝ Marie Prevost, նոյեմբերի 8, 1898(1898-11-08), Sarnia, Lambton County, Օնտարիո, Կանադա - հունվարի 21, 1937(1937-01-21) կամ հունվարի 23, 1937(1937-01-23), Հոլիվուդ, Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), իրական անունը՝ Մերի Բիկֆորդ Դան (անգլ.՝ Mary Bickford Dunn), ամերիկացի դերասանուհի ։


== Կենսագրություն ==

Մերի Բիկֆորդ դանը ծնվել է 1898 թվականի նոյեմբերի 8-ին Կանադայի Օնտարիո նահանգի Սարնիա քաղաքում։ Նրա կրտսեր քույրը՝ Պեգի Պրևոն (1904—1965), նույնպես դերասանուհի էր։ Ապագա դերասանուհու ընտանիքը ԱՄՆ էր գաղթել Կանադայից, սկզբում նրանք ապրում էին Դենվերում (Կոլորադո նահանգ), հետագայում տեղափոխվել են Լոս Անջելես (Կալիֆորնիա նահանգ)։ Քարտուղար աշխատելու ժամանակ դերասանական կարիերա սկսելու նպատակով մի քանի անգամ դիմել է հոլիվուդյան դերասանական գործակալությունների։
Ֆիլմում սկսել է նկարահանվել 1915 թվականից՝ ստանալով Մարի Պրևո կեղծանունը։ Աշխատանքի առաջին տարում նա նկարահանվել է երկու ֆիլմում՝ «Այդ դառը քաղցրավենիքները» և «Նրա հոր հետքերը»։ 1936 թվականը դարձել է նրա դերասանական կարիերայի վերջին տարին։ Այդ տարում նա նկարահանվել է մի շարք ֆիլմերում՝ «Տանգո», «Թռիչքի տասներեք ժամը», «Բենգալյան վագր», «Քեյն և Մեյբլ» և «Տասը շրջան մինչ ավարտ»։ Իր կարիերայի 21 տարիների ընթացքում Մարին խաղացել է 121 դեր։ Նա նկարահանվել է ինչպես համր, այնպես էլ ձայնային ֆիլմերում։
Ճանաչման գագաթնակետին Մարին ամուսնացել է երկու անգամ՝ 1918-1924 թվականներին՝ Սոնի Գերկի, իսկ 1924-1927 թվականներին՝ Քենեթ Հարլանի հետ։ Պրևոն երեխաներ չի ունեցել։
Մարին 1920-ական թվականների վերջերին իր անձնական խնդիրների (ամուսնալուծություն և ծնողների մահ) ազդեցության տակ սկսել է ալկոհոլ օգտագործել։ Որոշ ժամանակ, փորձելով դիմադրել մշտական դեպրեսիաներին, նա ամբողջությամբ տրվել է իր աշխատանքին, սակայն դա չի օգնել, և նա սկսել է ավելի շատ խմել։ 1934 թվականին Մարին վերջնականապես զրկվել է աշխատանքից, ինչն էլ հետագայում նրան հանգեցրել է սնանկացման։ Մահվան պահին Պրևոյի կարողությունը կազմում էր $300։
38-ամյա Մարին մահացել է 1937 թվականի հունվարի 21-ին սրտային անբավարարության պատճառով, որի պատճառ էին հանդիսացել տարիներով օգտագործված ալկոհոլային խմիչքները և թերսնուցումը։ Պրևոյի մարմինը հայտնաբերվել է մահից երկու օր անց, երբ հարևանուհիները նրա տնից շան հաչոցներ լսելով մտել են տուն։ Մտնելով սենյակ՝ նրանք տեսել են դեմքով դեպի ներքև մահճակալին պարկած Մարիին։ Նրա ոտքերին վերքեր են եղել։ Հետագայում պարզվել է, որ դրանց «հեղինակը» Մարիի շունն է՝ Մաքսը, որն այդպես փորձել է արթնացնել իր տիրոջը։
Մարին հուղարկավորվել է «Hollywood Forever» գերեզմանոցում։ Բոլոր ծախսերն իրականացրել է իր վաղեմի ծանոթ և նախկին կոլագա դերասանուհի Ջոան Քրոուֆորդը։ Հուղարկավորությանը մասնակցել են այնպսի հայտնիներ, ինչպիսիք են Քլարկ Գեյբլը, Ուոլես Բիրին, Բարբարա Սթենվիկը և ուրիշներ։
Կինոարդյունաբերությունում իր ավանդի համար Մարին արժանացել է Հոլիվուդյան փառքի ծառուղու 6207-րդ աստղին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կատանա (զենք)

Կատանա (ճապ.՝ 刀), երկար ճապոնական թուր (դայտո), որը օգտագործել են ֆեոդալական Ճապոնիայի սամուրայները։ Ժամանակակից ճապոներենում «կատանա» բառը նաև նշանակում է ցանկացած թուր։ Կատանան ճապոներենում կարդացվում է որպես կունյոմի, սինո-ճապոներենում՝ օնյոմի։ Բառը նշանակում է «կորացված թուր միակողմանի շեղբով»։ Իր շեղբի ձևով կատանան սուր է հիշեցնում, սակայն նրա բռնակը ուղիղ է և երկար, ինչը թույլ է տալիս բռնել այն երկու ձեռքով։ Բռնակն երախակալ չունի։ Շեղբի ոչ մեծ կորությունը և սուր ծայրը թույլ են տալիս նաև ծակող հարված հասցնել։


== Պատմություն ==

Կատանան ստեղծվել է 15-րդ դարում, որպես տատի ճապոնական թրի (ճապ.՝ 太刀) էվոլյուցիայի արդյունք և օգտագործվել է մինչև 19-րդ դարը (Միրոմատիի ժամանակաշրջան), որպես սամուրայի ավանդական զենք, հիմնականում կարճ վակիձասիի համադրությամբ (ճապ.՝ 脇差, բառացիորեն թարգմանվում է որպես «փոքր թուր»)։ Կատանան նման է ավելի վաղ չինական մյաո դաո թրին։ Իրական ճապոնական թուրը կարելի է ճանաչել թրծման գծով (համոն, ճապ.՝ 刃文), որը բացատրվում է թուրը թրծելու և կռելու հատուկ տեխնոլոգիաների կիրառմամբ, ինչպես նաև բռնակով (ցուկա, ճապ.՝ 柄), որն երեսպատված է կատվաձկան կաշվով և պարուրված է մետաքսյա ժապավենով։ Երեսպատման համար օգտագործվում էր նաև սովորական կաշի։ Կարծր փայտից և փղոսկրից պատրաստված բռնակները հանդիպում են միայն դեկորատիվ և հանդիսավոր թրերի մոտ։ Կատանայի շեղբը պատրաստվում է պողպատի առնվազն երկու տեսակներից՝ մածուցիկ պողպատից պատրաստվում է թրի հիմքը, իսկ կարծր պողպատից՝ կտրող եզրաշերտը։ Շեղբը պատրաստելուց առաջ երկու բաղադրիչները սկզբում բազմաթիվ անգամ ծալում են, այնուհետև եռակցում։
Նեղ իմաստով կատանան իրենից ներկայացնում է կորացված (կտրող մասով դեպի դուրս) մեկուկեսանոց թուր՝ 2 կամ ավելի սյակու (ճապ.՝ 尺, 2 սյակուն մոտավոր հավասար է 60,6 սմ-ի) և տարբեր երկարության բռնակներով։ Քաշը 750-1000 գրամ է։ Եթե շեղբի երկարությունը երկու սյակուից երկար է, ապա այն կոչվում է վակիձասի, եթե մեկ սյակուից կարճ է՝ ապա կոչվում է դաշույն (տանտո, այկուտի, համիդասի)։ Բոլոր երեք տեսակի թրերի համար պատյանները կոչվում են սայա։ Դրանք պատրաստվում են փայտից և լաքապատվում են։ Մետաղական պատյաններն ունեն միայն 20-րդ դարի սերիական արտադրության թրերը, սակայն դրանք էլ ունեն փայտե հիմք։


== Թրի կրումը ==

Կատանան և վակիձասին միշտ կրում են ձախ կողմից, պատյանի մեջ, սայրով վերև։ Դա զենքը կրելու հասարակության մեջ ընդունված ձևն է, որն ի հայտ է եկել 17-րդ դարում Սենգոկու ժամանակաշրջանի պատերազմների ավարտից հետո, երբ զենք կրելը դարձել էր ավելի շատ ավանդույթ, քան ռազմական անհրաժեշտություն։ Երբ սամուրայը տուն էր մտնում, գոտու ետևից հանում էր կատանան։ Հնարավոր հակամարտության դեպքում նա թուրը պահում էր ձախ ձեռքում՝ մարտական պատրաստության վիճակով, կամ աջ ձեռքում՝ որպես վստահության նշան։ Նստելով, նա կատանան դնում էր ոտքերի մոտ՝ հասանելի տեղում, ընդ որում վակիձասին չէր հանվում (սամուրայն այն կրում էր պատյանի մեջ, գոտու ետևում)։
Ընդհուպ մինչև Մուրոմատիի ժամանակաշրջանը, սպառազինության մեջ էր մտնում տատի երկար թուրն, որը կրում էին սուսերակապի վրա, սայրով վերև։ Սակայն սկսած 14-րդ դարից այն դուրս է մղվում կատանայի կողմից։ Այն կրում էին պատյանի մեջ, որը գոտուն ամրացվում էր մետաքսյա ժապավենի կամ այլ կտորի օգնությամբ (սագեո)։ Տատի թրի հետ միասին սովորաբար կրում էին տանտո դաշույնը, իսկ կատանայի հետ՝ վակիձասին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Պեհկա

Պեհկա (էստ․՝ Pehka), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Հալյալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 24 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
(9434) Բոկուսեն

(9434) Բոկուսեն (անգլ.՝ Bokusen), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1997 թվականի փետրվարի 12-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,272831 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9521 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5935 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1251,55 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,287643 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,72° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9434) Բոկուսեն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կոջա

Կոջա (ֆր.՝ Coggia), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Սևի Սորու Չինարկա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A090։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 858 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 526 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 364-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 162-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 69,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 54,7 %)։ 560 աշխատունակ բնակիչներից 364-ը աշխատում էին (177 տղամարդ և 133 կին), անաշխատանք էին 54-ը (26 տղամարդ և 28 կին)։ 162 անգործունակ մարդկանցից 41-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 66-ը թոշակառու, 55-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Կոջայի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-16-ին։ Վերցված է 2011-10-6 
«Կոջա» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-12-ին։ Վերցված է 2013-02-08
Ղրիմի հարավային ափ

Ղրիմի հարավային ափ (ուկրաիներեն՝ Південне узбережжя Криму), նեղ (2 - 8 կմ) բլրահարթավայրային շերտ (տեղ-տեղ՝ դարավանդաձև) Ղրիմի թերակղզու հարավային ափի երկայնքով՝ Այա հրվանդանի և Կարադաղ զանգվածի միջև։


== Աշխարհագրություն ==
Հյուսիսից սահմանափակված է Ղրիմի լեռների գլխավոր լեռնաշարքով։ Բնության առանձնահատկությամբ բաժանվում է 3 մասի, արևմտյան՝ Այա հրվանդանից մինչև Ալուշտա (տիպիկ միջերկրածովյան կլիմայով), կենտրոնական՝ Ալուշտայից մինչև Պրիվետնայա (ավելի զով և չոր կլիմայով) և արևելյան՝ Պրիվետնայայից մինչև Կարադաղ լեռը (ցամաքային տիպի կլիմայով)։

Ղրիմի հարավային ափը կազմված է կավային թերթաքարերից՝ կտրտված խոր ձորերով ու հովիտներով։ Հանդիպում են բյուրեղային ապարների ցրոններ ու լակոլիթներ։ Տարածված են գորշ լեռնաանտառային, կարմրագորշ և շագանակագույն հողերը։ Կա բուսական երկու գոտի։ Ստորին գոտում աճում են միջերկրածովային տեսակներով քսերոֆիտային տիպի բույսերը, վերին գոտում՝ լայնատերև անտառները։ Այգիներում ու պուրակներում աճեցվում են դափնեկեռաս, մագնոլիա, հովհարաձև արմավենի։ Զարգացած է խաղողագործությունը և ծխախոտագործությունը։ Միութենական առողջարաններից է։ Այստեղ են Յալթա, Ալուշտա, Ալուպկա, Սիմեիզ, Գուրզուֆ, Միսխոր, Լիվադիա ևն առողջարանները։
Միկրոցեֆալիա

Միկրոցեֆալիա (հուն․՝ μικρός — փոքր և κεφαλή — գլուխ), գանգի չափսերի և գլխուղեղի զգալի փոքրացում մարմնի մյուս մասերի նորմալ չափսերի համեմատ։ Միկրոցեֆալիան ուղեկցվում է մտավոր հետամնացությամբ։ Հանդիպում է հազվադեպ, միջինը՝ 6-8 հազար ծնունդից հանդիպում է մեկի մոտ։


== Միկրոցեֆալիայի պատճառներ ==
Միկրոցեֆալիան կարող են առաջանալ տարբեր գործոնների պատճառով՝ ճառագայթում, բորբոքումներ, դեղամիջոցներ, գենետիկ խանգարումներ և այլն։
Բնածին միկրոցեֆալիայի պատճառներից հիմնականը ներարգանդային վարակումն է, ինչպիսիք են՝ կարմրախտը, ցիտոմեգալովիրուսը և տոքսոպլազմոզը։ 
Միկրոցեֆալիան բնորոշ է այնպիսի համախտանիշներին, ինչպիսիք են՝ 

Տրիսոմիա ըստ 18.րդ քրոմոսոմի(Եդվարդսի համախտանիշ)
Տրիսոմիա ըստ 13.րդ քրոմոսոմի (Պատաուի համախտանիշ)
Միլլերի համախտանիշ
Պրադեր-Վիլլի համախտանիշ
Արևադարձային տենդ


== Բուժում ==
Որպես այդպիսին, Միկրոցեֆալիայի համար հատուկ բուժում գոյություն չունի։ Բուժում ուղղված է ախտանշանների առաջացումը կանխելու համար, այսինքն՝ հատկանշական է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Da-med.ru ::: Микроцефалия
Microcephaly // MedlinePlus (անգլ.)
NINDS Microcephaly Information Page Archived 2016-03-11 at the Wayback Machine. (pdf) (անգլ.)
Ժդանովո (այլ կիրառումներ)

Ժդանովո, կարող է վերաբերել՝

Ժդանովո - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բոլշեբոլդինսկի շրջանի կազմում։
Ժդանովո - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պիլնինսկի շրջանի կազմում։
Ժդանովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Ժդանովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Վոլչյա Բալկա (գյուղ, Մաշևկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վոլչյա ԲալկաՎոլչյա Բալկա (ուկրաիներեն՝ Вовча Балка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Մաշևկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոլչյա Բալկա գյուղում բնակվում էր 97 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9,5 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 10,21 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բեզվել (գետ)

Բեզվել (ռուս.՝ Безвель), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Բերեզույ գետի ձախ ափում՝ 13 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 38 կմ է, ավազանի տարածքը 243 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ուգրա գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010100412110000021429
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110002142
Ավազանի կոդը - 09.01.01.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Էդգար Էլբակյան

Էդգար Գևորգի Էլբակյան (մարտի 7, 1927(1927-03-07) կամ մարտի 7, 1928(1928-03-07), Թիֆլիս, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 31, 1988(1988-08-31), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), թատրոնի և կինոյի հայ դերասան։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1961 թվական), ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1978 թվական), ՀԽՍՀ պետական մրցանակակիր (1979 թվական)։


== Կենսագրություն ==
1950 թվականին ավարտել է Երևանի Թատերական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետը։ 1950-1961 թվականներին եղել է Երևանի Պատանի հանդիսատեսի թատրոնի դերասան։ 1961-1988 թվականներին՝ Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ակադեմիական թատրոնի դերասան։ Էդգար Էլբակյանի անունը կրում է դրամայի և կոմեդիայի թատրոնը Երևանում։ Դերասան Արմեն Էլբակյանի հայրն է, Էդգար Էլբակյան Կրտսերի և Լիլի Էլբակյանի պապը։


== Դերերը կինոյում ==

1954 - Մանրուք - հանձնաժողովի անդամներ
1963 - Կրակ - Արամազդ
1970 - Ջրհորի մոտ
1972 - Տղամարդիկ - պատմող (հայկական տարբերակ)
1973 - Արշակ (ֆիլմ)
1974 - Համագյուղացիներ - Միրզոյան
1975 - Երբ գալիս է սեպտեմբերը - Լաերտ
1976 - Բաղդասարը բաժանվում է կնոջից - դատավոր
1976 - Երկունք - փախստական
1977 - Խոնարհվիր գալիք օրվան
1976 - Հուսո աստղ - Պղինձ Արթին


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
1961 - ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ
1978 - ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ
1979 - ՀԽՍՀ Պետական մրցանակ


== Ծանոթագրություններ ==
Վեսյոլոե (գյուղ, Ստարոկոնստանտինովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎեսյոլոեՎեսյոլոե (ուկրաիներեն՝ Веселе), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վեսյոլոե գյուղում բնակվում էր 80 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,677 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 118,17 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թել-Էլ-Աբյադ

Թել-Էլ-Աբյադ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոյլուքյոյ

Կոյլուքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բելյաևկա (ավան, Պերվոմայսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲելյաևկաԲելյաևկա (ուկրաիներեն՝ Біляївка), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1899 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բելյաևկա ավանում բնակվում էր 640 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,318 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2012,58 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Low (երգ)

«Low», ամերիկացի ռեփեր Ջուսի Ջեյի երգը, որում իրենց մասնակցությունն ունեն նաև ռեփերներ Նիքի Մինաժը, Լիլ Բիբին և Յանգ Թագը։ Այն որպես սինգլ թողարկվել է 2014 թվականի օգոստոսի 7-ին։


== Նախապատմություն և թողարկում ==
2014 թվականի օգոստոսի 6-ին Ջուսի Ջեյը սոցիալական ցանցերի իր էջերի միջոցով հայտարարում է, որ իր «Low» կոչվող նոր սինգլը, որում իրենց մասնակցությունն ունեն նաև Նիքի Մինաժը, Լիլ Բիբին և Յանգ Թագը, թողարկվելու է օգոստոսի 7-ին։ Նա նաև ցուցադրում է սինգլի շապիկի պատկերը, որի վրա դեղին և նարնջագույն տառերով սև ֆոնի վրա գրված է երգի անվանումը և նշված է կատարողների անունները։ Հաջորդ օրը՝ օգոստոսի 7-ին, երգից մի փոքրիկ հատված արդեն հասանելի է լինում օնլայն լսելու համար, իսկ ժամեր հետո երգը իր ամբողջական տարբերակով թողարկվում է թվային ներբեռնման համար։


== Տեսահոլովակ ==
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է Բենի Բումը, թողարկվել է 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին։ Երգի կատարողներից միայն Յանգ Թագը չի նկարահանվել տեսահոլովակում։ Տեսահոլովակի նկարահանման ընթացքի տեսանյութը տեղադրվել է Ջուսի Ջեյի VEVO էջում սեպտեմբերի 19-ին, 2014։


== Հիթ շքերթներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեսահոլովակը ՅուԹուբում