armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կոնստանտին Աբատուրով

Կոնստանտին Իվանի Աբատուրով (ռուս.՝ Константин Иванович Абатуров, դեկտեմբերի 27, 1911(1911-12-27), Կոստրոմայի մարզ, ՌԽՖՍՀ - հունվարի 19, 2001(2001-01-19)), ռուս արձակագիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է գյուղացու ընտանիքում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո աշխատել է խրճիթ-ընթերցարանում, գյուղխորհրդում, կոլտնտեսությունում, 1932 թվականից «Буйский ударник» շրջանային թերթում։ 1937 թվականին հեռակա կարգով ավարտում է Լենինգրադի ժուռնալիստիկայի ինստիտուտը։ Աշխատել է մարզային «Северная правда» թերթի խմբագրի տեղակալ, Կոստրոմայի գրահրատարակչատան տնօրեն, «Лесная промышленность» թերթի սեփական թղթակից։
Առաջին գրական ստեղծագործությունները լույս են տեսել 1930-ական թվականների սկզբին. «Շոկշանի կոլտնտեսականների հաղթանակը» («Победа шокшанских колхозников»), «Ձկնորսներ» («Рыбаки»), «Նոր սահմաններ» («Черты нового»), «Հյուսիսային մետաքս» («Северный шелк») ստեղծագործությունները նվիրված են գյուղի սոցիալական փոփոխությունների թեմային։ Գրել է «Юровская тетрадь», «В строю» վեպերը, պատմվածքներ, վիպակներ, ակնարկներ և «Моя Шача» հուշերի գիրքը։
1956 թվականից ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ է։ Եղել է ՌԽՖՍՀ գրողների միության 1-ին հիմնադիր համագումարի պատվիրակ։ «Պատվո նշան» շքանշանի ասպետ է (1981):


== Ստեղծագործություններ ==
В районном городе. — Ярославль: Верхне-Волжское книжное издательство, 1976.
Тихая пристань: Рассказы. — М.: Современник, 1976.
Юровские тетради: Роман-хроника. — М.: Современник, 1982.
Грибная пора: Повести и рассказы. — Ярославль: Верхне-Волжское книжное издательство, 1982.
В строю: Роман. — Ярославль: Верхне-Волжское книжное издательство, 1989.
В краю Мазая. — Ярославль: Верхне-Волжское книжное издательство, 1993.
Моя Шача. — Кострома, 1996. (Литературная Кострома: Январь-март).
Земля зовет…: Избранное. — Кострома, 2001.


== Ծանոթագրություններ ==
Թյոյեն (մետրոյի կայարան)

Թյոյեն (նորվ.՝ Tøyen), Օսլոյի մետրոպոլիտենի ստորգետնյա կայարան Գամլե Օսլո շրջանում (2,1 կմ հեռու կենտրոնից)։ Ընդգրկված է Ընդհանուր թունելի մեջ արևելքից։ Ի սկզբանե կառուցվել է որպես մետրոյի կայարան։ Բացվել է 1966 թվականի մայիսի 22-ին։
Մունկի թանգարանին մոտ լինելու համար հաճախ կոչվում է «Թյոյեն - Մունկի թանգարան»։ Կայարանից հյուսիս գտնվում է պուրակ, որտեղ տեղակայված է Օսլոյի համալսարան բուսաբանական այգին, հնէաբանական, երկրաբանական и կենդանաբանական թանգարանները։ Կայարանի վերևում է գտնվում մեծ առևտրի կենտրոն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թյոյեն կայարնի տեղադրությունը քարտեզի վրա
I Don’t Search I Find

«I Don’t Search I Find» (անգլ. թարգմանաբար՝ «Ես չեմ փնտրում, ես գտնում եմ»), ամերիկացի երգչուհի Մադոննայի ձայնագրած երգը իր տասնչորսերորդ «Madame X» ստուդիական ալբոմի համար։ Երգի հեղինական ու համապրոդյուսերը երգչուհու հետ միասին եղել է Միրվե Ահմաձայը։


== Պատմություն ==
2019 թվականի դեկտեմբերի 6-ին թողարկվել է ժողովածուն Հանի Դիժոնի երեք ռեմիքսներով։ Երգը դարձել է ալբոմի չորրորդ անընդմեջ ձայնագրությունը, որն ընդգրկվել է Billboard Dance Club Songs հիթ-շքերթի առաջին տասնյակում։ 2020 թվականի փետրվարին երգը գլխավորել է տվյալ հիթ-շքերթը և դարձել Մադոննայի համար № 1 հիսուներորդ ռեկորդային սինգլը, երգչուհին դարձել է պատմության մեջ միակ երաժիշտը, որը 50 անգամ գլխավորել է առանձին վերցրած Billboard հիթ-շքերթը և միակ երաժիշտը, որն հինգ տարբեր տասնամյակներում (80-ական, 90-ական, 00-ական, 10-ական և 20-ական թվականներին) Billboard հիթ-շքերթներում ունեցել է առնվազն մեկ № 1 հիթ։
2020 թվականի մայիսի 1-ին թողարկվել է երգի նոր ռեմիքսներով ժողովածուն։
2020 թվականի մայիսի 22-ին երգը Իտալիայում թողարկվել է որպես ալբոմի չորրորդ սինգլ։


== Քննադատություն ==
Դեկտեմբերի 28-ին հրապարակվել Է ըստ New York Post-ի տարվա լավագույն երգերի ցուցակը, «I Don’t Search I Find» երգը զբաղեցրել է ութերորդ տեղը, ինչպես նաև ավելի վաղ ալբոմի տեսությունում երգը առանձնացվել է որպես ալբոմի ամենահաջողվածներից մեկը, գրախոսականը այն անվանել է «Confessions on a Dance Floor» ալբոմի դիսկո գնդակի էֆեկտով EDM շարունակություն։


== Համերգային շրջագայություն ==
Երգը ներառվել է Madame X Tour համերգային շրջագայության սեթ-ցուցակում։ Երգի համարում Մադոննան հանդես է եկել կաշվե վերարկուով և մեկ աչքին վիրակապով։ Ըստ սյուժեի՝ նրան հետապնդել են դետեկտիվ ձևացող պարողները հարցաքննելու նպատակով։


== Տարբերակներ և ռեմիքսներ ==


== Ձայնագրության մասնակիցներ ==
«Madame X» ալբոմի տվյալներով.

Մադոննա՝ հեղինակ, վոկալ, պրոդյուսեր
Միրվե՝ հեղինակ, պրոդյուսեր


== Հիթ-շքերթներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սարդարաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Ասկերանի շրջան)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանի Սարդարաշեն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 30 հուշարձան։

 


== Տես նաև ==
Արցախի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Չարլզ Դյուկ

Չարլզ Մոս Դյուկ կրտսեր (անգլ.՝ Charles Moss Duke Jr., հոկտեմբերի 3, 1935(1935-10-03), Շառլոթ, Հյուսիսային Կարոլինա, ԱՄՆ), ամերիկացի տիեզերագնաց-օդաչու, ռազմաօդային ուժերի փոխգնդապետ։
1957 թվականին ԱՄՆ-ի ծովային ակադեմիայում ստացել է ռազմածովային գիտությունների բակալավրի, իսկ 1964 թվականին՝ Մասսաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում՝ «օդագնացություն և տիեզերագնացություն» մասնագիտության գծով մագիստրոսի աստիճան։ Տիեզերագնացների խմբում է 1966 թվականից։ 1972 թվականի ապրիլի 16-27-ը, որպես լուսնախցիկի օդաչու, Զ․ Յանգի, և Թ․ Մաթինգչիի հետ, «Ապոլլոն-16» տիեզերանավով թռիչք է կատարել դեպի Լուսին։ 1972 թվականի ապրիլի 21-ին Դյուկը և Յանգը լուսնախցիկով վայրէջք են կատարել Լուսնի վրա՝ Դեկարտ խառնարանի շրջանում։ Դյուկը Լուսնի վրա մնացել է ընդամենը 71 ժամ 2 րոպե, 3 անգամ (20ժ, 14ր ընդհանուր տևողությամբ) դուրս գալով Լուսնի մակերևույթ։ Դյուկը և Յանգը Լուսնի վրա շարժվել են լուսնագնացով։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Ռումասովո

Ռումասովո (ռուս.՝ Румасово), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Նավաշինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գալաթայի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի

Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (թուրքերեն՝ Surp Krikor Lusavoriç Kilisesi), հայկական գործող եկեղեցի Ստամբուլի Բեյօղլու շրջանի Քարաքյոյ թաղամասում։ Եկեղեցին պատկանում է Պոլսո հայոց պատրիարքությանը։ Եկեղեցու կառուցումը սկսվել է 1360 թվականին։ Ներկայումս, եկեղեցին Ստամբուլի ամենահին հայկական եկեղեցին է։ 1731- 1733 թվականներին եկեղեցին վերակառուցվել է, սակայն վերաբացվել է 1771 թվականին։ 1958 թվականին եկեղեցին դարձյալ հանձնվել է կաթողիկոսարանին։ Դարձյալ վերաբացվել է 1966 թվականին։ Եկեղեցին վերանորոգվել է 2005 և 2011 թվականներին։ Եկեղեցու հարակից հատվածում 1886 թվականին բացվել է Կեդրոնական վարժարանը։ 1994 թվականի նոյեմբերի 2-ից եկեղեցին անցել է քաղաքային իշխանությունների պաշտպանության տակ՝ ստանալով առաջին աստիճանի հուշարձանի կարգավիճակ։ 2011 թվականին տեղի ունեցած վերանորոգումը իրականացվել է համայնքապետարանի բյուջեի հաշվին։ Եկեղեցու վերաբացման արարողությանը մասնակցել են Պոլսո հայոց պատրիարքի փոխանորդ Արամ արքեպիսկոպոս Աթեշյանը, Շիշլիի թաղապետ Մուստաֆա Սարըգյուլը և աշխատանքային այցով Ստամբուլում գտնվող Մյունխենի քաղաքապետ Քրիստիան Ուդեն։


== Ծանոթագրություններ ==
Վեներա, Վուլկան և Մարս (նկար, Տինտորետտո)

«Վեներա, Վուլկան և Մարս», Տինտորետտոյի նկարը։


== Սյուժե ==
Հոմերոսի «Ոդիսականի» ութերորդ երգում պատմվում է այն դեպքի մասին, թե ինչպես է Վեներան դավաճանում իր ամուսնուն՝ Վուլկանին, պատերազմի երիտասարդ աստված Մարսի հետ։ Բայց սիրահարներին բռնում է խանդոտ ամուսինը, և հավաքված աստվածների մոտ նրանք դառնում են ծիծաղի առարկա։


== Քնած Ամուր ==
Տինտորետտոն խստորեն չի հետևել ֆաբուլային և կատարվածը պատկերել է յուրովի. Վուլկանը անսպասելի հայտնվում է այն հանգստարանում, որտեղ գտնվում էին ոչինչ չկասկածող սիրահարները։ Մարսը վերջին վայրկյանին թաքնվում է սեղանի տակ, որի ծածկոցը հազիվ էր թաքցնում նրան, մինչդեռ Վեներան զայրացած ամուսնու կողմից ենթարկվում է ստորացուցիչ խուզարկության։ Այնպես, ինչպես Հոմերոսի «Ոդիսականում» են նրանք ծաղրանքի ենթարկվում, փոքրիկ շան ուշադրություն է գրավում իր տիրոջ՝ Մարսի վրա, որը սեղանի տակ թաքնված էր։ Ամուրը (Էրոսը), որը պետք է պաշտպաներ սիրահարներին անսպասելի դեպքերից, պատկերված է հետին պլանում հանգիստ քնած։
Կտավին դրամատիկ ներկայացված անպարկեշտ թեման զգացմունքային ընկալման հակում ունի, որը բնորոշ է վենետիկյան բոլոր նկարիչներին։ Տինտորենտտոն ընդգծում է գլխավոր հերոսների հակապատկերները «անհավասար ամուսնության» մեջ։ Այստեղ ձգված լարի նման երիտասարդ կնոջ մարմինն է, որի անթերիությունն ընդգծվում է սպիտակ սավանի և մուգ մուարե ծածկոցի միջոցով։ Այնտեղ կորացած ծերուկ է՝ մկանուտ և կոպիտ, շագանակագույն մաշկով և մոխրագույն մորուքով։ Երկու մարմինների անկյունագծերը ներկայացված է շարժվող գծերի խիտ համակարգով, որն օգնում է զգալ նկարի խորությունը։ Կոմպոզիցիայի ռիթմավորումը, որը հատուկ է Տինտորետտոյի ստեղծագործություններին, լավ ցուցադրված է այս կտավում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Боргези С. Старая пинакотека: Мюнхен: Альбом. 2003.
Т. А. Седова. Старая пинакотека в Мюнхене. М.: Искусство, 1990
Իվան Շամյակին

Իվան Պետրովիչ Շամյակին (ռուս.՝  Шамякин, Иван Петрович, հունվարի 30, 1921(1921-01-30), Karma, Գոմելի գավառ, Գոմելի գավառ, ՌԽՖՍՀ - հոկտեմբերի 14, 2004(2004-10-14), Մինսկ, Բելառուս), բելառուս խորհրդային գրող և պետական գործիչ, ԲԽՍՀ ժողովրդական գրող (1972)։


== Ստեղծագործություն ==
Շամյակինի «Խոր հոսանք» (1949, (ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1951) վեպը նվիրված է գերմանա-ֆաշիստական զավթիչների դեմ բելառուս պարտիզանների պայքարին, «Սիրտն ափի մեջ» (1964, (ԲԽՍՀ Կոլասի անվան պետական մրցանակ, 1965) վեպը՝ բարոյաէթիկական հարցերին։ Գյուղի ետպատերազմյան կյանքն է նկարագրված «Բարի հաջողում» (1953) և «Ջրհորներ» (1957) վեպերում։ 1956-1966 թվականներին հրատարակել է սյուժեով իրար հետ կապված, սիրո և հավատարմության մասին պատմող հինգ վիպակներ, որոնք կազմել են «Անհանգիստ երջանկություն» (1966, ԲԽՍՀ, Կոլասի անվան պետական մրցանակ, 1967) գիրքը։ «Հաց» (1969), «Առաջին գեներալը» (1970), «Ընկեր Լենին» զրահագնացքը» (1970) վիպակներում և այլ գործերում Շամյակինը մշակել է լենինյան թեման։ Խորհրդային մտավորականությանն է նվիրված «Ատլասներ և կարիատիսներ» (1974) վեպը։ Շամյակինը մանուկների համար գրած պատմվածքների, պիեսների («Չհավատաք լռությանը», 1958, «Եվ լռեցին թռչունները», 1977), գրաքննադատական հոդվածների («Զրույց ընթերցողի հետ», 1973) հեղինակ է։ Նրա ստեղծագործության պրոբլեմատիկան հույժ արդիական է։ Շամյակինի շատ գործեր թարգմանվել են ԽՍՀՄ և սոցիալիստական երկրների ժողովուրդների լեզուներով։


== Գործունեություն ==
Շամյակինը եղել է ԽՄԿԿ անդամ 1943 թվականից։ Հայրենական մեծ պատերազմի (1941-1945) մասնակից է։ Ավարտել է Բելառուսիայի կոմկուսի Կենտկոմին կից կուսակցական դպրոցը (1950)։ 1971 թվականից՝ ԲԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահ։ 1980 թվականից Բելառուսիայի սովետական հանրագիտարանի գլխավոր խմբագիրն է։ Շամյակինը եղել է ԲԽՍՀ 6-9-րդ գումարումների Գերագույն խորհրդի պատգամավոր, 1954 թվականից՝ ԲԽՍՀ գրողների միության վարչության նախագահի տեղակալ, 1976 թվականից՝ վարչության քարտուղար։ Պարգևատրվել է 5 շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իվան Շամյակին Պետրովիչ
90-ամյա ազգային գրող Իվան Շամյակին Archived 2014-08-22 at the Wayback Machine.
http://nasb.gov.by/rus/members/memoriam/shamyakin.php
http://csl.bas-net.by/anews1.asp?id=16767 Archived 2019-01-28 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (298701-298800)

Աստերոիդների ցանկ (298601-298700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (298801-298900)
 Աստերոիդների ցանկ (298601-298700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (298801-298900)
Սիկիյազ (գյուղ, Դուվանսկի շրջան)

Սիկիյազ (ռուս.՝ Сикияз, բաշկիրերեն՝ Һикәяҙ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դուվանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 773 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էնդա Քեննի

Էնդա Քեննի (իռլանդերեն՝ Éanna Ó Cionaoith, ապրիլի 24, 1951(1951-04-24), Կասլբար, Կոննախտ, Իռլանդիա), իռլանդացի պետական գործիչ, քաղաքագետ, Իռլանդիայի Հանրապետության Ֆինել Գել կուսակցության առաջնորդը։ Իռլանդիայի վարչապետը 2011 թվականի մարտի 9-ից մինչև 2017 թվականի հունիսի 14-ը։


== Կենսագրություն ==
Էնդա Քեննին ծնվել է 1951 թվականին Իռլանդիայում։ Սովորել է Իռլանդիայի ազգային համալսարանում։ Կրթություն ստանալուց հետո աշխատել է հանրակրթական դպրոցում` որպես տարրական դասարանների ուսուցիչ։
1954 թվականին նրա հայրը՝ Հենրի Քեննին, ներգրավել է քաղաքական գործունեության մեջ։ 1975 թվականին փոխարինել է հորը (վերջինս մահացել է քաղցկեղից)։ Հոր մահից հետո նա դարձել է ամենաերիտասարդ պատգամավորը Իռլանդիայի խորհրդարանում։ 1986 թվականին դարձել է պետական երիտասարդական քաղաքականության նախարար։
1986 թվականին դարձել է երիտասարդական քաղաքականության պետական նախարար, այդ պաշտոնը զբաղեցրել է մինչև 1987 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում Ֆինե Հելի պարտությունը։ 1994 թվականին Քեննին մասնակցել է նոր իշխող դաշինքի ստեղծման շուրջ բանակցություններին։ Քեննին կոալիցիոն կառավարությունում դարձել է զբոսաշրջության և առևտրի նախարար։ 1996 թվականի հուլիսից մինչև դեկտեմբերը, երբ Իռլանդիան ԵՄ Խորհրդի նախագահ պետություն էր, Քեննին առևտրի ոլորտում ղեկավարել է համատեղ գործողությունները։ Քեննիի նախաձեռնությամբ Դուբլինում վերսկսվել է մարտի 17-ին` Սուրբ Պատրիկի օրը, շքերթների անցկացումը։
2001 թվականին Ֆինե Հելի ղեկավարի պաշտոնից Ջոն Բրուտոնի հրաժարականից հետո Քեննին մասնակցել է նոր ղեկավարի ներկուսակցական ընտրություններին։ Կուսակցության նոր ղեկավար է ընտրվել Մայքլ Նունանը, որը, սակայն, արդեն 2002 թվականին հրաժարական է տվել խորհրդարանական ընտրություններում կուսակցության պարտությունից հետո։ Կուսակցության նոր ղեկավար է ընտրվել Քեննին։ Նա ավտոմատ կերպով գլխավորել է Դոյլ Էրյանի ընդդիմությունը։ 2004 թվականի տեղական ընտրություններում կուսակցությունը 468 տեղ է ստացել տարածաշրջանային իշխանության մարմիններում նախկին 436-ի փոխարեն, իսկ Եվրախորհրդարանում կայացած ընտրություններում՝ 5 տեղ նախկին 4-ի փոխարեն։ 2010 թվականի ամռանը նրա ղեկավար պաշտոնը հաստատվել է այն բանից հետո, երբ կուսակիցների մի մասը անհամաձայնություն էր հայտնել իր վարած կուրսի հանդեպ։
Այն բանից հետո, երբ 2010 թվականին Իռլանդիան ստիպված էր բազմամիլիարդանոց վարկեր վերցնել տնտեսության կայունությանն աջակցելու համար, Քեննին հայտարարել է, որ վարչապետ ընտրվելու դեպքում ձգտելու է հասնել վարկի պայմանների վերանայմանը։ 2011 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից առաջ Քեննին հրաժարվել է մասնակցել հեռուստաբանավեճին, թեև նա վարչապետի պաշտոնի հիմնական հավակնորդներից մեկն էր։ Նրա քննադատների կարծիքով՝ Քեննին կուսակցության թույլ խոսնակ է և վատ առաջնորդ։
2011 թվականի մարտի 9-ին Քեննին դարձել է Իռլանդիայի նոր վարչապետը։ Նրա օգտին քվեարկել է 117 պատգամավոր, դեմ է քվեարկել 27 պատգամավոր։
2016 թվականի մայիսի 5-ին` կոալիցիոն երկար բանակցություններից հետո, Քեննին վերընտրվել է վարչապետի պաշտոնում։
2016 թվականի մայիսի 6-ին ձևավորվել է փոքրամասնության կառավարություն, որում Էնդա Քեննին վարչապետի աթոռից բացի ստացել է պաշտպանության նախարարի պաշտոնը։
Ամուսնացել է 1992 թվականին, ունի երեք երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==
Խնուշինակ

Խնուշինակ, գյուղական համայնք Արցախի Մարտունու շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության հարավարևելյան հատվածում։ Մարտունի շրջկենտրոնից գտնվում է 16 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 43 կմ հեռավորության վրա։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը լեռնային է, ունի 1243,59 հա տարածք, որից 893,14 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 21,34 հա անտառային հողեր։ Համայնքի տարածքում առկա են թվով 8 աղբյուրներ` «Շենին ջուր», «Ծլլոկ», «Վարար», «Վետած», «Բալունց ջուր», «Տնգզբուլաղ», «Շլլորին» և «Քյահրիզին ջուր»։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին Խնուշակի բնակչության թվաքանակը կազմում է 615 մարդ, կա 134 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Պատմամշակութային հուշարձաններ ==
Կան պատմամշակութային հուշարձաններ՝ գյուղատեղի «Հին Խնուշակ» (19-20-րդ դարեր), Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (19-րդ դար)։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, մշակույթի տուն, բուժկետ, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում էին 91 աշակերտներ։


== Հայտնի անձինք ==
Խնուշինակում են ծնվել՝

խորհրդային բանակի կապի զորքերի գեներալ-լեյտենանտ Ռ. Ն. Գաբրիելյանը
մանրէաբան, պրոֆեսոր Գ. Ա. Շաքարյանը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հակոբ Ղահրամանյան, ՏԵՂԵԿԱՏՈւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի, Երևան, Ճարտարագետ, 2015 թ.
Ֆերենց Կարինտի

Ֆերենց Կարինտի (հունգարերեն՝ Ferenc Karinthy, հունիսի 2, 1921(1921-06-02)[…], Բուդապեշտ, Հունգարիայի Թագավորություն - փետրվարի 29, 1992(1992-02-29)[…], Բուդապեշտ, Հունգարիա), 20-րդ դարի հունգարացի վիպասան, թատերագիր, ժուռնալիստ, խմբագիր, թարգմանիչ, ջրագնդակի առաջնության չեմպիոն։ Հեղինակել է մեկ տասնակից ավելի վեպեր, որոնցից մի քանիսը թարգմանվել են այլ լեզուներով։ Նրա հայրը՝ Ֆրիդյեշ Կարինտին, անվանի գրող ու ժուռնալիստ էր, մայրը՝ հոգեբույժ Արանկա Բյոհմը, հրեուհի լինելու պատճառով 1944 թվականին սպանվել է Աուշվիցի (Օսվենցիմի) համակենտրոնացման ճամբարում։  


== Կենսագրություն ==
Ֆերենց Կարինտին ծնվել է Բուդապեշտում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ուսումը շարունակել է կաթոլիկական Պետեր Պազմանի համալսարանում, որտեղ լեզու և գրականություն է ուսումնասիրել։ Համալսարանում սովորելու ժամանակ էլ գրել է իր առաջին վեպը՝ «Դոն Ժուանի գիշերը» (Don Juan éjszakája, 1943 թ.): 1945 թվականին լեզվաբանական թեզ է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի կոչում։
1947 թվականին, արժանանալով դրամաշնորհային կրթաթոշակի, կատարելագործվել է Ֆրանսիայի, Շվեյցարիայի, Իտալիայի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում։ 1949—1950 թվականներին, որպես գրական խմբագիր և թատերագիր, աշխատել է Բուդապեշտի, 1965-1975 թվականներին՝ Միշկոլցի, Սեգեդի, Դեբրեցենի թատրոններում։
1957—1960 թվականներին հունգարերեն է թարգմանել հույն, անգլիացի, իտալացի, գերմանացի դասական գրողների, այդ թվում՝ Մոլիերի, Մաքիավելիի ստեղծագործություններից։
1968—1969 թվականներին, որպես հրավիրված պրոֆեսոր, դասախոսություններ է կարդացել Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների  համալսարաններում։ 1972—1976 թվականներին այցելել է մի շարք երկրներ՝ ԱՄՆ, Ավստրալիա, ԽՍՀՄ, Կուբա...
Գրական վաստակի համար արժանացել է պարգևների՝ ներառյալ Բաումգարտենի (1948 թ.), Աթիլա Յոժեֆի (1950 թ., 1954 թ., 1974 թ.), Կոշուտի (1955 թ.) մրցանակները։
Ֆերենց Կարինտին միաժամանակ լրջորեն զբաղվել է սպորտով. նվաճել է ջրագնդակի Հունգարիայի աաջնության հաղթողի ոսկե մեդալը։
Մահացել է 1992 թվականին, Բուդապեշտում։ Հետմահու՝ 1994 թվականին, հրատարակվել են նրա 1969-1991 թվականների օրագրությունները։


== Երկերի ընտրանի ==
Don Juan éjszakája (Դոն Ժուանի գիշերը) (1943)
Szellemidézés (1947)
Budapesti tavasz (Գարունը գալիս է Բուդապեշտ) (1953)
Hazai tudósítások (Զեկուցագրեր տնից) (1954)
Irodalmi történetek (Գրական պատմություններ) (1956)
Ferencvárosi szív («Ֆերենցվարոշ»-ի երկրպագուն) (1959)
Négykezes (Պիես չորս ձեռքի համար) (1967)
Epepe (Մետրոպոլ) (1970)
Harminchárom (Երեսուներեք) (1977)
Napló (Օրագիր) (1994)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
booksend.files.wordpress.com Archived 2014-02-21 at the Wayback Machine.
Karinthy Ferenc Archived 2019-05-26 at the Wayback Machine.(հունգարերեն)
Մոզիկ Վերին

Մոզիկ Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Քղիի գավառակում։ Գտնվում էր Մոզիկ գետի ափին։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Թոմաս Ադամս

Թոմաս Ադամս (անգլ.՝ Thomas Adams, մայիսի 4, 1818(1818-05-04), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - փետրվարի 7, 1905(1905-02-07)), 19-րդ դարի ամերիկացի գիտնական և գյուտարար (մայիսի 4, 1818 - փետրվարի 7, 1905)։ Նա համարվում է մաստակի արդյունաբերության հիմնադիրը։ Այդ մտահղացումն առաջացել է այն ժամանակ, երբ Թոմասն աշխատում էր Մեքսիկայի նախկին նախագահ Անտոնիո Լոպես դե Սանտա Աննայի մոտ որպես քարտուղար։ Սանտա Աննան հաճախ ծամում էր բնական խեժ, որը կոչվում է չիքլ։ Ադամսը սկզբում փորձում է ձևափոխել խեժը կաուչուկի։ Սակայն փորձը անհաջողության է մատնվում, և նա չիքլից մաստակ է ստանում և անվանում այն չիքլեսթ, որը մինչև օրս արտադրվում է։
Նախքան նրա ժամանակակից զանգվածային մաստակի արտադրման գյուտը, կային շատ այլ մաստակների օրինակներ։ Առաջին անգամ խեժը հայտնաբերվել է Ֆինլանդիայի բնակավայրերում 5000 տարի առաջ։ Այդ հեռավոր ժամանակներում, շատ հին մշակույթներ (ացտեկներ, հին հույներ և եգիպտացիներ) օգտագործում էին մի քանի տեսակի մաստակներ, որպես բերանի թարմացնող միջոց և որպես բժշկական լրացուցիչ պարագա։
Առաջին համատարած մաստակի օգտագործումը ժամանակակից քաղաքակրթության կողմից եղել է 1800 -ական թվականների սկզբին, երբ անգլիական բնակավայրերը բնիկ ամերիկացիներից վերցրեցին ծամելու հմտությունը։ Մի քանի գյուտարարներ սկսեցին մաստակ վաճառել։ Նախնական հաջողությունից հետո, Թոմաս Ադամսը որոշում է մեծացնել իր բիզնեսը։ Նա հիմնադրում է մի փոքր արտադրամաս, որտեղ աշխատանքի է վերցնում քառասուն աղջիկների և մաստակ արտադրելու արտոնագիր է ձեռք բերում։ Նրա բիզնեսը բավականին աճ ունեցավ և շուտով նա խփեց մի քանի մեծ ուղենիշեր։ 1871 թվականին Ադամսը պատրաստեց աշխարհում առաջին հաճելի համ ու հոտ ունեցող մաստակը և անվանեց այն «Բլեք Ջեք» ։
1888 թվականին նրա մաստակի գործակալությունը վաճառքի հանեց իր համով-հոտով «Բլեք Ջեք» և «Տուտտի - ֆռուտտի» մաստակները։ Հաջորդ տարի նա ձևավորեց նոր կազմակերպություն «Ամերիքան չիքլ քոմփանի» անվամբ, որը մտավ վեց ամենախոշոր ամերիկյան մաստակների արտադրությունների ցանկում։
Այսօր ամերիկացիները տարեկան 195 միլիոն ֆունտ են ծախսում մաստակի վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Պադերնե (քաղաք)

Պադերնե (իսպ.՝ Paderne), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Լա-Կորունյայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Գալիսիա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Բետանսոս շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 38,3 կմ2։ Բնակչությունը՝ 2653 (2010 թվականին)։ Վարչական կենտրոնից հեռավորությունը՝ 26 կմ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Էսխարովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Էսխարովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Есхарівська селищна рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Չուգունևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Էսխարովսկի գյուղական խորհրդում բնակվել է 5602 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 44.11 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմել է 127 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։


== Պատմություն ==
Էսխարովսկի գյուղական խորհուրդը կազմավորվել է 1938 թվականին։ Աշխատավորների պատգամավորների գյուղական խորհրդից 1938 թվականին վերածվել է գյուղական խորհրդի, որպես Ուկրաինայի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության Խարկովի մարզի Չուգուևսկի ռուսական ազգային շրջանի մաս, Էսխարից հետո ստացել է քաղաքային տիպի բնակավայրի կարգավիճակ (քաղաքային բնակավայր)։
2020 թվականի հուլիսի 17-ից հետո, Խարկովի մարզի նոր բաժանման վերաբերյալ վարչատարածքային «բարեփոխման» շրջանակներում, այս խորհուրդը վերացել է, դրանում ընդգրկված բնակավայրերը և նրա տարածքները կցվել են նույն Չուգուևսկի շրջանի տարածքային համայնքին (ուկրաինական համայնքին)։ Խորհուրդը գոյություն է ունեցել 82 տարի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
(1288) Սանտա

(1288) Սանտա (անգլ.՝ Santa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1933 թվականի օգոստոսի 26-ին Էժեն Դելպորտի կողմից Ուքլում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,886131 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7062 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,066 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1790,9 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,201016 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,56° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1288) Սանտա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պլաստյուկի (գյուղ, Ախտիրկայի շրջան)

Պլաստյուկի (ուկրաիներեն՝ Пластюки), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պլաստյուկի գյուղում բնակվում էր 27 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բենթ Համեր

Բենթ Համեր (անգլ.՝ Bent Hamer, դեկտեմբերի 18, 1956(1956-12-18), Սանեֆյորդ, Վեստֆոլ, Նորվեգիա), նորվեգացի ռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր։


== Կենսագրություն ==
Բենթ Համերը ծնվել է Նորվեգիայի Սաննեֆյորդ համայնքում 1956թ.-ի դեկտեմբերի 18-ին։
Ստոկոհոլմի համալսարանում ուսումնասիրել է գրականություն և կինոյի արվեստ։ Իր հետագա ֆիլմերի համար ձեռք է բերել է ռեժիսյորական հմտություններ՝ նկարելով մի քանի կարճրամետրաժ ֆիլմեր։
Իր առաջին ֆիլմի («Ձու») ցուցադրությունը տեղի է ունեցել 1995թ.-ին Կաննի կինոփառատոնում։ Նույն թվականին ֆիլմը ընտրվել է Մոսկվայի միջազգային կինոփառատոնի ծրագրում, որտեղ արժանացել է լավագույն դեբյուտ անվանակարգում։ Տորոնտոյի կինոփառատոնում ֆիլմը ստացել է Կինոքննադատների միջազգային ֆեդերացիայի մրցանակին։
2003թ.-ին նկարահանված «Խոհանոցային պատմություններ (ֆիլմ)Խոհանոցային պատմություններ» (անգլ.՝ Kitchen Stories) ֆիլմը ցուցադրվել է բազմաթիվ միջազգային կինոփառատոններին, ինչպես նաև Նորվեգիայի կողմից ներկայացվել է Օսկարի որպես օտար լեզվով լավագույն ֆիլմ։
2004թ.-ի ապրիլին Բեն Համերը սկսեց «Վստահված անձ» (անգլ.՝ Factotum) ֆիլմի նկարահանումները ամերիկացի գրող Չարլզ Բուկովսկու նույնանուն վեպի հիման վրա։ Սցենարը գրվել է Համերի և Ջիմ Ստարկի կողմից։ Ֆիլմի պրիմերան տեղի ունեցավ 2005թ.-ի ապրիլի 12-ին նորվեգական Տրոնհեյմ քաղաքում Կոսմորոմա կինոփառատոնի շրջանակներում։
Բեն Համերը հանդիսանում է Բուլ-Բուլ (կինոստուդիա)Բուլ-Բուլ կինոստուդիայի (Bulbul Films) հիմնադիրն ու սեփականատերը, որը հիմնադրել է Նորվեգիայի մայրաքաղաք Օսլոյում 1994թ.-ին։


=== Լիամետրաժ ֆիլմերը ===
Ձու, (անգլ.՝ Eggs), 1995թ.
Օրը արևի վրա, (անգլ.՝ Water Easy Reach, նորվ.՝ En dag til i solen), 1998թ.
Խոհանոցային պատմություններ, (անգլ.՝ Kitchen Stories, նորվ.՝ Salmer fra kjøkkenet), 2003թ.
Վստահված անձ, (անգլ.՝ Factotum), 2005թ.
Օ՜ Հորթն, (անգլ.՝ O' Horten), 2008թ.
Դեպի տուն ամանորին, (նորվ.՝ Hjem til jul), 2010թ.


=== Կարճամետրաժ ֆիլմեր ===
81 թ.-ի բերքահավաքից ստացված կարմիր գինի, (նորվ.՝ Rødvin Aargang 81), 1981թ.
Երկայնություն լայնություն, (անգլ.՝ Longitude Latitude, նորվ.՝ Makrellen er kommen), 1989թ.
Ուրախ ժամ, (անգլ.՝ Happy Hour), 1990թ.
Երեկոյան ընթրիք, (անգլ.՝ Sunday Dinner, նորվ.՝ Søndagsmiddag), 1990թ.
Քար, (անգլ.՝ Stone, նորվ.՝ Stein), 1992թ.
Ծափահարություններ (անգլ.՝ Applause, նորվ.՝ Applaus), 1993թ.
Պարզապես հաճույքի համար, (անգլ.՝ Just for the hell of it, նորվ.՝ Bare kødd), 1995թ.


=== Փաստավավերագրական ֆիլմեր ===
Դեպի արժանապատվություն (անգլ.՝ Courage to Dignity, նորվ.՝ Mot til verdighet), 1994թ.
Նորվեգիա գաղութարար (անգլ.՝ Norway the Conqueror, նորվ.՝ Norge erobreren), 2001թ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Norwegian Film Institute Webpage for O'Horten. (անգլերեն)
Ֆարահլի

Ֆարահլի (ադրբ.՝ Fərəhli), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Ղազախի շրջանում:


== Բնակչություն ==
2009 թվականի մարդահամարի համաձայն գյուղում բնակվում է 864 մարդ, այդ թվում՝ 427տղամարդ և 437 կին:


== Տես նաև ==
Ղազախի շրջան


== Ծանոթագրություններ ==
Գարմար

Կարեն Մանվելի Մարդանյան, հայտնի է որպես Գարմար (հոկտեմբերի 18, 1984(1984-10-18), Կիրովական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ արդի բանաստեղծ։


== Կենսագրություն ==
Մանկությունն ու պատանեկությունն անցել են Դիլիջանում։ Առողջական խնդիրների պատճառով կիսատ է թողել ուսումը, իսկ 2006 թվականից տեղափոխվել ու ապրում է Ռուսաստանում։
Գարմարի տողերը լի են փիլիսոփայությամբ, պատկերավոր ու պարզ տեսարանների ներկայացմամբ։ «Վայրի անտառ դար 21», «Ծուռ նստած՝ շիտակ խոսեմ», «Ծերացած ծառը», «Փուչիկը», «Խոկում խորհուրդ» այս և ուրիշ բանաստեղծություններում նկատելի է հեղինակի խոհափիլիսոփայական մոտեցումը կյանքին, այն հասկանալու մեծ ձգտումը։ Գարմարը ձգտում է նաև ճանաչել մարդուն ինքնաճանաչման միջոցով, միևնույն ժամանակ սուր արտահայտված ազգային խնդիրների, հոգսերի թեմաներով բանաստեղծությունների «Հիշիր Լաո» շարքը հեղինակի յուրովի արտահայտումն է հայ ազգի շարունակական պայքարի վերաբերյալ։


== Մեջբերումներ Գարմարից ==
Բանաստեղծությունը իրադարձությունների, հոգու, մտքի, զգայական աշխարհի, կյանքի խտացված արտահայտումն է։ Բանաստեղծությունն ապրում է իր առանձին կյանքով, բանաստեղծն՝ իր, նրանք երբեմն հանդիպում են ստեղծագործելիս։ Բանաստեղծությունն ապրում է ընթերցողի շնորհիվ, բանաստեղծը՝ բանաստեղծությունը հանրության շուրթերում ապրելու շնորհիվ։
Դարի կոշկատակը 
Փոշոտվում է նորից, 
Ճանապարհը նույնն է. 
Կամ երկար է, կամ կարճ։ 
Դու ինձ ների՛ր, 
Որովհետև ես էլ քեզ եմ ներում, 
Կհանդիպե՞նք, թե՞ չէ, 
Ո՞վ իմանա… 
Ինձ հրաժեշտ չտա՛ս, 
Չկարոտե՛ս իզուր, 
Որովհետև ես եմ քեզ կարոտում։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գարմար, Բանաստեղծությունն ապրում է այստեղ
Գարմար, Մեր պատմությունը
Գարմարի ստեղծագործությունների թարգմանությունները ռուսերեն
Անտառ 21-րդ դար
Կոլյադո Վիլյալբա

Կոլյադո Վիլյալբա (իսպ.՝ Collado Villalba), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Մադրիդ շրջանում՝ Մադրիդի ինքնավար մարզերի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կուենկա-դել-Գվադառամա շրջանում։ Բնակչությունը՝ 60998 մարդ (ըստ 2011 թվականի)։ Տարածքը՝ 26,50 կմ2։ Քաղաքը պրովինցիայի վարչական շրջանից հեռու է 40 կմ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Ayuntamiento de Collado Villalba
Collado Villalba en Google Maps
[1](չաշխատող հղում)
Collado Villalba Archived 2008-02-21 at the Wayback Machine.
Sierra Oeste Archived 2008-02-18 at the Wayback Machine.
(6727) 1991 TF4

(6727) 1991 TF4, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Քենեթ Լոուրենսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,635564 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0746 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1965 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1562,82 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,230353 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,2° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6727) 1991 TF4 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սկրապ-գործընթաց

Ակրապ-Գործընթաց ( անգլ․ scrap — մետաղի ջարդոն), մարտենյան արտադրության տարատեսակ, երբ բովախառնուրդը հիմնականում բաղկացած է սկրապից (մետալուրգիական արտադրության թափոններ, որոնք օգտագործվում են մետալուրգիական վառարաններում վերահալման համար)։ Սկրապ գործընթացի դեպքում թուջի ծախսը կախված է եռման ընթացքն ապահովելու համար անհրաժեշտ՝ հալված մետաղում ածխածնի պարունակությունից 20—45% ։ 
Սկրապի գործընթացը, սովորաբար, կիրառում են դոմնային վառարաններ չունեցող գործարաններում, ինչպես նաև մեքենաշինական գործարանների մարտենյան արտադրամասերում։
Չժոու արքայատոհմ

Չժոու արքայատոհմ (չինարեն՝ 周, գոյության ժամանակաշրջան․ հիմնադրումը՝ մ․թ․ա․ 1046 թվական, անկումը՝ մ․թ․ա․ 249 թվական), հին չինական դինաստիա, որի գերիշխանության ժամանակահատվածը հաջորդել է Շանին և նախորդել Ցինին։ Չժոու արքայատոհմի իշխանության տարիները համընկնում են Հին Չինաստանի պատմության նույնանուն ժամանակահատվածի հետ, քանզի պատմագիտության մեջ ընդունված է այս երկրի հինաշխարհյան պատմությունը պարբերացնել ըստ երկիրը կառավարող արքայատոհմերի։ 
Չժոուն համարվում է Հին Չինաստանի ամենաերկար կառավարած արքայատոհմը։ Վերջինիս պատմությունը պայմանականորեն կարելի է բաժանել երեք մասերի՝ Արևմտյան Չժոու, Արևելյան Չժոու և Պայքարող թագավորությունների (Չժանգո) ժամանակաշրջան։ Երկպառակտչական պատերազմների և քոչվորական ցեղերի ասպատակությունների արդյունքում թուլացած Արևմտյան Չժոուն մասնատվում է մ․թ․ա․ 741 թվականին․ Արևմտյան Չժոուի թուլացմամբ, Չինաստանի մասնատմամբ և Արևելյան Չժոուի միավորիչ գործունեությամբ սկսվում է արքայատոհմի պատմության հաջորդ պարբերափուլը, որը հաճախ անվանում են «գարնան ու աշնան ժամանակաշրջան»։ Արևմտյան Չժոուի անկումից հետո միասնական թագավորությունը որպես այդպիսին վերանում է, իսկ Արևելյան Չժոուի պատմության վերջին տարիներին, որը հայտնի է «Պայքարող թագավորությունների ժամանակաշրջան» կամ Չժանգո անվանումով, թագավորական իշխանությունը կրում էր ձևական բնույթ։  
Թագավորությունների անհաշտ պայքարը և չինական աշխարհի պառակտվածությունը շարունակվում է մինչև մ․թ․ա․ 249 թվականը, երբ Շին դինաստիան հաղթում է պատերազմում և հանձն առնում գերագահություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Մայրենիք

Մայրենիք, սեփականության տեսակ, որը վաղ ֆեոդալիզմի դարաշրջանում տարածված էր Հայաստանում։ Այս գույքն ունի սեփականության իրավունք, որի կրողը հանդիսանում է կինը։ Մայրենիքի սեփականության առարկան համարվել է անշարժ գույքը։ Որպես կանոն այն փոխանցվել է մորից որդիներին կամ դստրերին։ Այս իրավական երևույթը հայտնի էր դեռևս շումերական իրավական մշակույթում, որը հասարակ իրավունքի միջոցով ներթափանցել է Հայկական լեռնաշխարհ և մտել հայկական իրավունքի մեջ։ Մովսես Խորենացին գրում է, որ «Տիգրան II-ի որդին՝ Արտավազդ II-ը որպես բաժին իր եղբայրներին և քույրերին առանձնացնում է իր թագավորության շրջանների մի մասը»։
Կինը Հայաստանում հանդիսանում էր սեփականության իրավունքի ինքնուրույն սյուբեկտ։ Նա ոչ միայն տիրում և օգտվում էր իր շարժական և անշարժ սեփականությունից, այլև տարբեր իրավական ձևերով տնօրինում էր այն։ Արմեն Հայկյանցի կարծիքով, Հայաստանում վաղ ֆեոդալիզմի դարաշրջանում մայրենիք սեփականության իրավունքը հանդիսանում է նշանակալի փաստ, որը բնութագրում է կնոջ քաղաքացիական գործունեության ծավալը և նրա անձնական և սեփականատիրական-իրավական դիրքը ընտանիքում և հասարակությունում։ Նման սեփականության գոյության դեպքում կարելի է համարձակ հաստատել, որ վաղ ֆեոդալիզմի դարաշրջանում ֆեոդալների դասին պատկանող կանանց անձնական և սեփականատիրական իրավունքները եղել են բավականին լայն։ Իսկ դա անկասկած վկայում է հասարակական կյանքում բավականին ազատական, իսկ իրավական կյանքում` մասնավոր իրավական արժեքների առկայության մասին։


== Տես նաև ==
Հայրենիք (սեփականություն)


== Ծանոթագրություններ ==
Բրոնդբյու ՖԱ

Բրոնդբյու ՖԱ (դան.՝ Brøndby IF), դանիական ֆուտբոլային ակումբ Բրոնդբյուից։ Ակումբը ստեղծվել է 1964 թվականին 2 տեղական Բրոնդբյու ակումբներից և իր պատմության ընթացքում թիմը 10 անգամ հաղթել է Դանիայի առաջնությունը և 6 անգամ՝ Դանիայի գավաթը։
Բրոնդբյուն մրցակցություն ունի Դանիայի մյուս ուժեղագույն թիմի՝ Կոպենհագենի հետ։ Նրանց միջև խաղերն ամենակարևորն են համարվում Դանիայում և ստացել են New Firm անվանումը։


== Նվաճումներ ==
Դանիայի առաջնություն (10 անգամ). 1985, 1987, 1988, 1990, 1991, 1995-96, 1996-97, 1997-98, 2001-02, 2004-05
Դանիայի գավաթ (6 անգամ). 1988-89, 1993-94, 1997-98, 2002-03, 2004-05, 2007-08
Դանիայի առաջնության գավաթ (2 անգամ). 2005, 2006
Դանիայի սուպերգավաթ (4 անգամ). 1994, 1996, 1997, 2002
Ռոյալ Լիգա. 2006-07
Զիլանդ Սերիես. 1971


== Արտաքին հղումներ ==
Բրոնդբյուի պաշտոնական կայքը
Բրոնդբյուն soccerway-ում
Բրոնդբյուն futbol24 կայքում
Բրոնդբյուն transfermarkt-ում
Բրոնդբյուն soccerbase-ում
Բրոնդբյուի վիճակագրությունը flashscore.com-ում
Ալղմինոն Մոր

Ալղմինոն Մոր, լիման Կասպից ծովի ափին, Ապշերոնյան թերակղզուց մի փոքր ևս։ Այսպես է կոչվում Շիրակացու 7-րդ դարի «Աշխարհացոյց»-ում այժմյան Աղզիբիթ լիմանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սենա Մադուրեյրայի գավառ

Սենա Մադուրեյրայի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Sena Madureira) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Ակրի նահանգի մեջ։ Մտնում է Վալի դու Ակրիի ագլոմերացիայի մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 45 040 մարդ, 2006 թվականի տվյալներով։ Տարածքը՝ 40 646,193 կմ²։ Բնակչության խտությունը՝ 1,1 մարդ/կմ²։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի մեջ մտնում են հետևյալ համայնքները.

Մանուել Ուրբանու
Սանտա Ռոզա դու Պուրուս
Սենա Մադուրեյրա
Լորենցո Արիաուդո

Լորենցո Արիաուդո (իտալ.`Lorenzo Ariaudo, հունիսի 11, 1989(1989-06-11), Թուրին, Իտալիա), իտալացի պաշտպան, ով հանդես է գալիս իտալական Ջենովայում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Յուվենտուս ===
Իր կարիերան սկսել է Թուրինի Յուվենտուսում` 10 տարեկան հասակում։ Իր դեբյուտը նշել է Չեմպիոնների Լիգայի Արտմեդիա Պետրժալկա-ի դեմ խաղում։ Սերիա Ա-ում իր դեբյուտը նշել է 2009 թվականի հունվարի 18-ին Լացիոյի դեմ խաղում։


=== Կալյարի ===
2010 թվականի հունվարի 2-ին Լորենցոն վարձավճարով տեղափոխվել է Կալյարիի։ Թիմի կազմում հանդես է եկել մինչև 2013 թվականը։


=== Սասսուլո ===
2014 թվականի աշնանը պայմանագիր է կնքել Սասսուլոյի հետ։


=== Ջենովա ===
2015 թվականի հունվարին վարձավճարով տեղափոխվել է Ջենովա։


== Ազգային հավաքական ==
2009-2010 թվականներին հանդես է եկել Իտալիայի Մ21 հավաքականում։ Իր դեբյուտը նշել է 2009 թվականի մարտի 25-ին Ավստրիայի հավաքականի դեմ խաղում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը aic.football կայքում
Սկուգրևո (այլ կիրառումներ)

Սկուգրևո, կարող է վերաբերել՝

Սկուգրևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Սկուգրևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Գերարյունություն

Գերարյունություն, հիպերեմիա (հուն․՝ αίμα - արյուն, հիպեր...), հյուսվածքների կամ օրգանների տեղական գերարյունալեցում։ Տարբերում են զարկերակային և երակային գերարյունություն։ Զարկերակայինը (ակտիվ) առաջանում է անոթալայնիչ նյարդերի տոնուսի բարձրացման կամ անոթասեղմիչ նյարդերի տոնուսի անկման դեպքում։ Պատճառներն են՝ ֆիզիոլոգիական գրգռիչների, մանրէների թույների, բարձր ջերմության, հյուսվածքների քայքայումից առաջացած նյութերի հանդեպ արյան անոթների զգայնության բարձրացումը և նյարդահոգեկան գործոնները (ամոթ, վախ)։ Արտահայտվում է զարկերակային լայնացումով, արյան ուժեղ հոսքով, տեղական կարմրությամբ, ջերմության բարձրացմամբ։ Ուղեկցվում է նյութափոխանակության պրոցեսների արագացմամբ։ Արյան անոթների ախտահարումների ժամանակ կարող է արյունազեղումների պատճառ դառնալ։ Բուժական նպատակով զարկերակային գերարյունությունը առաջացնում են մանանեխի և բժշկական բաժակների միջոցով։ Երակայինը (պասիվ, կանգային) նկատվում է երակներով արյան ետհոսքի դժվարացման ժամանակ։ Պատճառներն են՝ երակների պատերի վրա երկարատև ճնշումը (սպի, ուռուցք, երակների հանգուցավոր լայնացում, այտուց), սիրտ-անոթային համակարգի անբավարար գործունեությունը։ Բնորոշվում է արյան հոսքի դանդաղումով (երբեմն, ախտահարված հատվածում՝ արյունականգ), հյուսվածքներում թթվածնային քաղցի զարգացմամբ, անոթների պատերի թափանցելիության բարձրացմամբ և այտուցի առաջացմամբ։
Չերաուլ

Չերաուլ (ռուս.՝ Чераул, բաշկիրերեն՝ Сөрауыл), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 142 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(6007) Բիլլէվանս

(6007) Բիլլէվանս (անգլ.՝ Billevans), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հունվարի 28-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,40796 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9406 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8753 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1364,81 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,263773 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,37° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6007) Բիլլէվանս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Յակով Զարգարյան

Յակով Սերգեյի Զարգարյան (դեկտեմբերի 5, 1925(1925-12-05), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 22, 2020(2020-05-22), Երևան, Հայաստան), դաշնակահար, մանկավարժ։ Պրոֆեսոր (1989)։ ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ (1967)։


== Կենսագրություն ==
Յակով Զարգարյանը ծնվել է 1925 թվականին, Երևանում։ Սովորել է Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան երաժշտական դպրոցում։ 1954 թվականին ավարտել է Նիժնի Նովգորոդի կոնսերվատորիան։ Աշխատել է Երևանի Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցում։ Հանդես է եկել որպես մենակատար, ինչպես նաև նվագախմբերի հետ ելույթներ է ունեցել Գորկիում, Մոսկվայում, Դոնի Ռոստովում, Դոնեցկում, Բաքվում, Թբիլիսիում, Իտալիայում։ 1960-1970 թվականներին Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնում կատարել է Առնո Բաբաջանյանի «Հերոսական բալլադ» և Ջորջ Գերշվինի «Ռապսոդիա» (բլյուզի ոճով) գործերը՝ բալետային ներկայացումներում։ 1988 թվականից դասավանդել է Երևանի պետական կոնսերվատորիայում, 1989-2004 թվականներին եղել է արտասահմանցի ուսանողների ֆակուլտետի դեկանը։
Հեղինակ է դաշնամուրի դասավանդման մեթոդիկայի վերաբերյալ գրքերի, հուշերի և էսսեների, հրապարակախոսական հոդվածների։

«Իմ Մինասը», հայերեն՝ 1995 թ., ռուսերեն՝ 1996 թ.
«Հեռու և մոտ անցյալից», ռուսերեն, 1995 թ.
«Այդ Իգիթյանը», ռուսերեն, 2011 թ.


== Կոլեկցիոներ ==
Ունի պատկերազարդ փայտե, կավե, ապակե և մետաղե ձվերի հավաքածու, որտեղ հավաքված են միայն հեղինակային գործեր՝ Մարտիրոս Սարյան, Հենրիկ Սիրավյան, Մինաս Ավետիսյան, Ռուդոլֆ Խաչատրյան, Հարություն Կալենց, Վալենտին Պոդպոմոգով, Հարություն Մինասյան, Յուրի Սիմոնյան, էդուարդ Ղազարյան, Սուրեն Ստեփանյան, Հենրի Էլիբեկյան, Էդուարդ Արևշատյան, Ռաֆայել Ադալյան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իմ Գրադարանը.Յակով Զարգարյան Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
Ֆոնտիվերոս

Ֆոնտիվերոս (իսպ.՝ Fontiveros), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Ավիլա պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Կաստիլիա ի Լեոն ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Լա Մորանյա շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը՝ 856 (2010)։

		


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Համայնքի կայքը Archived 2008-04-24 at the Wayback Machine.
Կապիտանի աղջիկը (ֆիլմ, 1947)

«Կապիտանի աղջիկը» (իտալերեն՝ La figlia del capitano), 1947 թվականի իտալական պատմական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Մարիո Կամերինին։  Ֆիլմը Ալեքսանդր Պուշկինի համանուն վիպակի էկրանավորումն է, ադապտացված սցենարը գրել է հինգ հեղինակներից բաղկացած խումբը՝ Մարիո Կամերինին, Մարիո Մոնիչելին, Կառլո Մուսոն, Իվո Պերիլին և Ստենոն։ Ֆիլմը մասնակցել է Կաննի 2-րդ կինոփառատոնի մրցութային ծրագրին։ Բեմադրող նկարիչ Պիերո Ֆիլիպոնեի աշխատանքն արժանացել է «Արծաթե ժապավեն» ազգային կինոմրցանակի։ 1965 թվականին իտալական հեռուստաէկրաններ է բարձրացել «Կապիտանի աղջիկը» ստեղծագործության մոտիվներով նկարահանված վեց սերիայից բաղկացած ֆիլմ, որտեղ Պուգաչովի դերը կրկին կատարել է Ամեդեո Նացարին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում կայսրուհի Եկատերինա II-ի ժամանակների Ռուսաստանում։ Երիտասարդ սպա Պյոտր Գրինյովը մեկնում է ծառայության վայր՝ հեռավոր Բերդ։ Ուղևորության ընթացքում նրան օգնում է ճանապարհը գտնել մի կազակ, որին երախտապարտ Պյոտրը տալիս է իր վերարկուն։  Գալով բերդ՝ Գրինյովը սիրահարվում է ամրոցի պարետի դստերը՝ Մաշա Միրոնովային, բայց նա մրցակից ունի՝ ի դեմս մեկ այլ երիտասարդ սպայի՝ Ալեքսեյ Շվաբրինի։
Այդ ժամանակ բռնկվում է Պուգաչովյան ապստամբությունը։  Ապստամբները գրավում են ամրոցը, կապիտան Միրոնովին մահապատժի են ենթարկում, Շվաբրինը հավատարմության երդում է տալիս Պուգաչովին, իսկ Գրինյովը հրաժարվում է։ Մահապատժից նրան փրկում է Պուգաչովը, որը, ինչպես պարզովում է, այն նույն կազակն է, որին Պյոտրը նվիրել էր իր վերարկուն։ Պյոտրը հեռանում է, բայց շուտով իմանում է, որ Շվաբրինը ցանկանում է բռնի ամուսնանալ Մաշայի հետ։ Գրինյովը փրկում է Մաշային, բայց նրան մատնությամբ ձերբակալում են արդեն կառավարական զորքերը և մեղադրում պետական դավաճանության մեջ։ Մինչ Գրինյովը Պուգաչովի հետ սպասում է մահապատժի, Մաշան գնում է Եկատերինա 2-րդի մոտ և ներում է խնդրում նրա համար։


== Դերերում ==
Իրասեմա Դիլիան – Մաշա Միրոնովա
Չեզարե Դանովա – Պյոտր Գրինյով
Ամեդեո Նացարի – Եմելյան Պուգաչով
Վիտտորիո Գասման – Ալեքսեյ Շվաբրին
Ալդո Սիլվանի – կապիտան Միրոնով, Մաշայի հայրը
Ֆոլկո Լուլի – Զուլայ (լուսագրերում նշված չէ)


== Ծանոթագրություններ ==
Սուպրունովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)

Սուպրունովսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝

Սուպրունովսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլսկի շրջանում
Սուպրունովսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում
NGC 2

NGC 2, պարուրաձև գալակտիկա (մորֆոլոգիական տեսակը՝ Sab) Պեգասի համաստեղությունում։
Գալակտիկան հայտնաբերել է իռլանդացի աստղագետ Լոուրենս Փարսոնսը 1873 թվականի օգոստոսի 20-ին՝ 72 դյույմ (183 սմ) աստղադիտակի միջոցով։ Այն նկարագրվել է Նոր ընդհանուր կատալոգում (NGC) որպես «շատ մռայլ, փոքր, NGC 1-ից հարավ»։

NGC 2-ի տրամագիծը մոտ 115000 լուսային տարի է, սակայն գալակտիկան 3-5 անգամ ավելի պայծառ է, քան Ծիր Կաթինը, քանի որ այն բավականին կոմպակտ է։ Մոտավորապես 1,8 աղեղային րոպե դեպի հյուսիս գտնվում է NGC 1 գալակտիկան։ Գալակտիկաները կազմում են տեսանելի զույգ, սակայն նրանք ֆիզիկապես կապված չեն միմյանց հետ, քանի որ նրանց միջև հեռավորությունը մոտ 45 Մպկ է (մոտ 140 միլիոն լուսային տարի)), գրեթե կեսը, ինչը մեզ բաժանում է NGC 2-ից։ Ավելի մռայլ NGC 2-ը չի նկատվել Հենրիխ դ’Արեստի կողմից, ով հայտնաբերել էր NGC 1-ը 1861 թվականին։ Գալակտիկան փոքր-ինչ երկարաձգված է և ուղղված է հյուսիս-արևմուտքից դեպի հարավ-արևելք, այն կարելի է տեսողականորեն դիտել սիրողական 10 դյույմանոց աստղադիտակներով։
NGC 27-ի և մի քանի այլ գալակտիկաների հետ միասին այն մտնում է գալակտիկաների կուտակման մեջ, որը գտնվում է Պերսևս-Ձկներ գերկուտակումից այն կողմ։
Այս օբյեկտը մտնում է «Նոր ընդհանուր կատալոգի» բնօրինակ հրատարակության մեջ ներառվածների թվում։


== Տես նաև ==
Նոր ընդհանուր կատալոգ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկատվություն անգլերենով և ֆրանսերենով բնօրինակ «Նոր ընդհանուր կատալոգից»
Տեղեկատվություն(անգլ.) Նոր ընդհանուր կատալոգի վերանայված տարբերակից
SIMBAD(անգլ.)
VizieR(անգլ.)
NASA/IPAC Extragalactic Database(անգլ.)
GC-ին նվիրված հրատարակությունների ցանկ 2
Գուրինիեն

Գուրինիեն (պորտ.՝ Gurinhém), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Պարաիբա նահանգի գյուղատնտեսական մարզում։ Մտնում է Իտաբայանա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 13 357 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 309,276 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 43,2 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1958 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 27.813.218,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.094,84 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,545 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Արմիկ Դաշչի

Արմիկ Դաշչի , իրանահայ ֆլամենկոյի վարպետ-կիթառահար, երգահան։ Նվագում է «նոր ֆլամենկո» («nuevo flamenco») ոճով։ Արմիկի բազմաթիվ ալբոմներ հայտնվել են «Billboard» ամսագրի «Top New Age Albums» ցուցանիշային աղյուսակի գագաթնակետում։


== Կենսագրություն ==
Արմիկ Դաշչի ծնվել է Իրանի Թավրիզ քաղաքում, հայկական ընտանիքում։ Երաժշտությամբ հետաքրքրվել է երեխա տարիքից։ Մանուկ հասակից սկսել է կիթառ նվագել։ Երկու տարում ավարտել է սոլֆեջիոյի ծրագիրը, 12 տարեկան հասակում եղել է պրոֆեսիոնալ ձայնագրող։ Երաժշտական  աշխատանքը  սկսել  է Թեհրանի գիշերային ակումբներում։ Չնայած վաղ կարիերան հիմնականում կենտրոնացված է եղել ջազի վրա, 1970-ական թվականներին Իսպանիա կատարած այցի և ուսումնառության ժամանակ Արմիկը բացահայտել է ֆլամենկոյի գեղեցկությունն ու գրավչությունը։ Իրանի իսլամական հեղափոխությունից հետո արտագաղթել է ԱՄՆ և հաստատվել Լոս Անջելեսում։ Թողարկել է բազմաթիվ երաժշտական ալբոմներ։ Արմիկի պնդմամբ՝ իր ստեղծագործական ոճի կայացման վրա ազդեցություն են գործել իսպանացի վիրտուոզ կիթառահար Պակո դե Լուսիայի կատարումները։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիո ալբոմներ ===
1994 - Rain Dancer
1995 - Gypsy Flame
1996 - Rubia
1997 - Malaga
1999 - Isla del Sol
2001 - Rosas del Amor
2002 - Lost in Paradise
2003 - Amor de Guitarra
2004 - Romantic Dreams
2004 - Piano Nights
2004 - Treasures
2005 - Cafe Romantico
2005 - Mar de Sueños
2006 - Mi Pasión
2006 - Christmas Wishes
2007 - Guitarrista
2008 - A Day in Brazil (Armik/Club Bolero)
2008 - Barcelona
2009 - Serenata
2010 - Besos
2012 - Casa De Amor
2012 - Reflections
2013 - Flames of Love
2013 - Alegra
2014 - Romantic Spanish Guitar, Volume 1
2014 - Mystify
2015 - Romantic Spanish Guitar, Volume 2
2015 - La Vida
2016 - Romantic Spanish Guitar, Volume 3
2017 - Enamor
2018 - Pacifica
2019 - Alchemy
2020 - Esta Guitarra (EP 5 songs)
2021 - Spanish Lover (EP 5 songs)


=== Հավաքածուներ ===
2003 - The Best of Armik
2006 - Desires: The Romantic Collection
2008 - Fuego Gitana: The Nuevo Flamenco Collection
2014 - Greatest Hits
2016 - Solo Guitar Collection


=== Այլ հավաքածուներ ===
1997 - Gypsy Passion: New Flamenco (Նարադա)
1998 - Gypsy Soul: New Flamenco (Նարադա)
1999 - Obsession: New Flamenco Romance (Նարադա)
2000 - Guitar Greats: The Best of New Flamenco - Volume I (Baja/TSR Records)
2002 - Guitar Greats: The Best of New Flamenco - Volume II (Baja/TSR Records)
2005 - Bolero Gypsies: New Flamenco - Volume I (Bolero Records)
2005 - Music Fantasy: Volume I (Bolero Records)
2006 - Bolero Gypsies: New Flamenco - Volume II (Bolero Records)
2009 - Gypsy Spice: Best of New Flamenco (Baja/TSR Records)
2013 - Guitar Greats: The Best of New Flamenco - Volume III (Baja/TSR Records)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արմիկ | Պաշտոնական կայք
Շաուֆլինգ

Շաուֆլինգ (գերմ.՝ Schaufling), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դեգենդորֆ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1511 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 25,43 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 2 71 148։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 26 գյուղական համայնքների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք