Ալիկանտե

Ալիկանտե (իսպ.՝ Alicante, կատ.՝ Alacant), քաղաք Իսպանիայի Վալենսիա ինքնավար համայնքում։ Նույնանուն մարզի վարչական կենտրոնն է։ Գտնվում է Միջերկրական ծովի ափին։ Հիմնադրվել է կարթագենացի զորավար, հռչակավոր Հաննիբալի հոր՝ Համիլկար Բարկայի կողմից մ.թ.ա 230 թ.-ին։
Բուն քաղաքի բնակչության թիվը 2016 թվականի տվյալներով կազմել է 330,525 մարդ (այդ ցուցանիշով Ալիկանտեն Վալենսիայի ինքնավար հանրույթում երկրորդն է՝ հաջորդում է Վալենսիա քաղաքին)։ Մերձակա համայնք-արվարձանների ներառմամբ Ալիկանտեի բնակչության թիվը կազմել է 452,462։ Իսկ մետրոպոլիսային տարածքում, ներառյալ Էլչեն և արբանյակ-քաղաքները, 2014 թվականին բնակվել է 757,085 մարդ. այդ ցուցանիշով Ալիկանտեն ութերորդն է Իսպանիայում։


== Պատմություն ==
Ձկնորսության նավահանգստի տեղում ամրացված բնակավայր, որը պարբերաբար այցելում էին հին հույների նավերը, հիմնադրել է կարթագինացի զորավար Համիլկար Բարկան ՝ Հանիբալի հայրը, մ.թ.ա. 230 թ.։ Այս անունը (ստացվել է, իր հերթին, հունական «Akra Levka» - «սպիտակ գագաթ»-ից), հռոմեացիները ընկալել են որպես «Lucentum», իսկ արաբները ՝ «Al-Lakant», որը քաղաքի ժամանակակից անվանումն է։  Reconquista– ից հետո այն պատկանել է նախ կաստիլիականներին, ապա ՝ արագոնացիներին (այստեղից է կատալոնական լեզվի ներթափանցումը)։

19-րդ դարում Ալիկանտեն Իսպանիայի կենտրոնական մասի հետ կապող երկաթուղային գծի կառուցմամբ մեծացավ նրա կարևորությունը որպես խոշոր նավահանգստային քաղաք, և սկսվեց արդյունաբերության զարգացումը։  Քաղաքը մեծացավ, քաղաքի պարիսպները քանդվեցին։

Ողջ քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում ՝ 1936-1939թթ.  քաղաքը գտնվում էր հանրապետական ​​գոտում և տառապում էր ռմբակոծությունից։  Խոսե Անտոնիո Պրիմո դե Ռիվերան գնդակահարվել է Ալիկանտեում։

1960-ականներին Ալիկանտեն դարձավ զբոսաշրջության կենտրոն, և սկսվեց քաղաքի արագ աճը, որը շարունակվում է մինչ օրս։

Այսօր Ալիկանտեն Վալենսիական համայնքի մեծությամբ երկրորդ քաղաքն է, Կոստա Բլանկայի գլխավոր վարչական կենտրոնը և Իսպանիայի ամենաարագ զարգացող քաղաքներից մեկը։


=== Էթնիկ կազմ ===
2016-ի համար Ալիկանտեի բնակչության շրջանում օտարերկրացիների մասնաբաժինը կազմել է 12,6%։  Քաղաքում ապրում են 128 ազգությունների ներկայացուցիչներ, որոնցից ամենաշատը Ալժիրից (7427), Մարոկկոյից (3587) և Ռումինիայից (2930)։


=== Մշակույթներ և ավանդույթներ ===
Հաղորդակցության հիմնական լեզուն իսպաներենն է. Վալենսիայի լեզուն (կատալոնական տարբերակ) նույնպես տարածված է և տարածվում է իշխանությունների կողմից։

Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի օրը ամենանշանակալիներից մեկն է Ալիկանտեում։  Միջինքի օրվա տոնակատարության պաշտոնական ամսաթիվը հունիսի 24-ն է, բայց Ալիկանտեում տոնակատարությունները ձգվում են մի քանի օրվա ընթացքում։  Այս ձևով փառատոնը սկիզբ է առել 1928-ին ՝ որպես Վալենսիական Fallas- ի մրցակից, որն ամեն տարի անցկացվում էր մարտին։  Տոնակատարությունները կոչվում են Hogueras de San Juan (Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի խարույկները), քանի որ հունիսի 24-ի գիշերը տոնի գագաթնակետը լողափում խարույկներ պատրաստելն է, իսկ հունիսի 25-ի գիշերը ամբողջ քաղաքում այրվում են բարձր ու գունագեղ կերպարներ։  Եվ հունիսի 26-ից, ուղիղ կեսգիշերին, Postiguet լողափում սկսվում է վիթխարի հրավառությունների շարք։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության 82,4% -ը զբաղված է ծառայությունների ոլորտում, առաջին հերթին `առևտրի և զբոսաշրջության ոլորտում։  Բանկն ու կրթությունը լավ զարգացած են.  ունի իր մեծ համալսարանը։
Արդյունաբերության մեջ զբաղված է բնակչության 6,2% -ը։  Տնտեսության հիմքը լողափային զբոսաշրջությունն է, գինու, ձիթապտղի յուղի, ցիտրուսային մրգերի և մրգերի արտահանումը, թեթև արդյունաբերությունը։  Հիմնական արդյունաբերություններն են ծխախոտը և սննդամթերքը, ինչպես նաև ցեմենտի և ալյումինի արտադրությունը։


== Տրանսպորտ ==
Քաղաքն ունի միջազգային օդանավակայան, ինչպես նաև մեծ նավահանգիստ (այն կանոնավոր կապեր ունի Բալեարյան կղզիների և Ալժիրի հետ)։  Ալիկանտեն կապվում է Իսպանիայի այլ քաղաքների հետ ՝ երկաթուղիների և մայրուղիների զարգացած ցանցով։
Բուն Ալիկանտեում, ավտոբուսներից բացի, 2003 թվականից գործում է թեթև երկաթուղային տրանսպորտային համակարգը (թեթև մետրոն), որն ապագայում զգալիորեն ընդլայնվելու է։


== Տեսարժան վայրեր ==
Ալիկանտեն Կոստա Բլանկայի հայտնի տուրիստական ​​կենտրոն է, մի քաղաք, որի ճարտարապետությունը յուրովի կերպով միավորում է հունական, ռոմանական, մավրիտական, գոթական, բարոկկո և արտ-նուվո ոճերի տարրեր։
«Իգլեսիա դե Սանտա Մարիա» եկեղեցի - գտնվում է Սանտա Բարբարայի ամրոցի մոտ։  15-16-րդ դարերի եկեղեցին կառուցվել է գոթական ոճով `մուսուլմանական մզկիթի տեղում` ի պատիվ մավրերի դեմ տարած հաղթանակի։  Դրանից հետո հիմնական զոհասեղանն ու պորտալը վերակառուցվեցին բարոկկո ոճով։  Դրանք այսօր կարելի է տեսնել։  Բացի այդ, եկեղեցին ունի գեղեցիկ նկարներ։
Սանտա Բարբարա ամրոց (իսպ. ՝ Castillo de Santa Bábbara):  Գտնվում է քաղաքի կենտրոնում ՝ Բենականտիլ լեռան վրա (166 մ)։
Museo de Arte del Siglo XX - Museo de la Asegurada (20-րդ դարի արվեստի թանգարան) - գտնվում է Սանտա Մարիա Պլազայում։  Թանգարանն ունի 20-րդ դարի նկարների շատ հետաքրքիր հավաքածու. Կանդինսկու, Բրաքի, Էռնստի, Շագալի, Պիկասոյի, iaակոմետտիի, Գրիսի, Միրոյի, ինչպես նաև 50-ականների սերնդի իսպանացի նկարիչների ՝ Ալֆարոյի, Կանոգարի, Մոմպոյի, Սաուրայի, apապիեսի, Սաբելի, Սաբելի և այլոց աշխատանքները։  Վիոլա
Եկեղեցուց և թանգարանից, Calle Mayor- ի երկայնքով, որը մինչև 19-րդ դարը քաղաքի գլխավոր առևտրի փողոցն էր, կարելի է իջնել Plaza del Ayuntamiento, որտեղ գտնվում է Ayuntamiento (քաղաքապետարան)։  Այս շենքը հայտնի է 18-րդ դարի բարոկկոյի ուշագրավ ճակատով, որը հեղինակն է տեղի ճարտարապետ Լորենցո Չապուլին։
Ամեն տարի, հունիսին, նշվում է ամառային արեւադարձի կամ Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի ավանդական տոնը, որն ավարտվում է հունիսի 24-ին ՝ քաղաքի փողոցներում և հրապարակներում բազմաթիվ խարույկներ վառելով։
Սան Նիկոլաս դե Բարի տաճարը գտնվում է Այնթամիենտոյի հետևում ՝ զուգահեռ փողոցում։  Այն կառուցվել է 1662 թվականին ՝ նվիրված Ալիկանտեի հովանավոր սրբին ՝ Սան Նիկոլաս դե Բարիին և համարվում է քաղաքի ամենանշանակալի պատմական հուշարձաններից մեկը։  1936-39 թվականների քաղաքացիական պատերազմից հետո տաճարը վերականգնվեց։  Մայր տաճարի ճակատը Մադրիդի մերձակայքում գտնվող հայտնի Էլ-Էսկորիալի վանքը նախագծող ճարտարապետ Խուան դե Հերերայի աշխատանքն է։  Մայր տաճարում տեղադրված է գեղեցիկ ոսկեզօծ զոհասեղան, որը շրջապատված է ցանցային վանդակաճաղերով, ինչպես նաև խորաններով ՝ խորամանկ ոճով (18-րդ դարի սկզբի իսպանական բարոկկո)։
El barrio de Santa Cruz տարածքը (գտնվում է տաճարի հարևանությամբ) հին, փաստորեն անձեռնմխելի մավրական հատվածի միակ մնացած մասն է, որտեղ քրիստոնյաների հաղթանակից հետո ապրում էին մավրերը։
Museo Arqueológico նահանգ (հնագիտական ​​թանգարան) - Palacio de la Diputación.  Theուցանմուշների շարքում. Մավրերի և այլ ժողովուրդների կերամիկա և կենցաղային իրեր, որոնք իրենց հետքն են թողել Ալիկանտեի պատմության մեջ։
Ռամբլա դե Մենդես Նունեսը Ալիկանտեի «սիրտն» է։  Բոլոր պաշտոնական երթերն ու շքերթները, կրոնական և տոնական երթերը տեղի են ունենում այս փողոցի երկայնքով։  La Rambla- ն սկսվում է քաղաքի կենտրոնից, շուկայի մոտակայքում և ավարտվում Paseo Marítimo- ի և Explanada de Espa areasa- ի ջրերի ափին։
Paseo Marítimo - Primorsky Boulevard, քաղաքների և զբոսաշրջիկների սիրված զբոսանքի վայրը։  Paseo Marítimo- ն իր արմավենու հրաշալի գծով լի է խանութներով, ռեստորաններ, բարեր և սրճարաններ։  Կարմիր, բեժ և սպիտակ մարմարե սալիկներով սալիկապատված նրբանցքը ժամանակակից քաղաքի իրարանցման մեջ մեկուսացված հանդարտ կղզու տպավորություն է թողնում։
El Monasterio de Santa Verónica / de Santa Faz - գտնվում է քաղաքից 5 կմ հեռավորության վրա ՝ մայրուղով, դեպի Վալենսիա։  1766 թվականին կառուցված Վերածննդի ոճով, պորտալը բարոկկո ոճի է։  Այստեղ կա նաև 16-րդ դարի ամրոց աշտարակ։  Ամեն տարի մայիսին ավելի քան 50,000 ուխտավորներ և շրջիկ վաճառականներ ՝ խնկունի ճյուղերով զարդարված անձնակազմով, գալիս են վանք Սուրբ Դեմքի (Սանտա Ֆազ) տոնին ՝ հարգանքի տուրք մատուցելու Հիսուս Քրիստոսի Սուրբ Դեմքով կտավին, որը 1489 թվականին բերվել է Հռոմից Ալիկանտե։  Սուրբ Վերոնիկայի ափսեը ՝ կտավի մի կտոր, որը ֆիքսում է Հիսուս Քրիստոսի դեմքի դիմագծերը;  ոչ կանոնական աղբյուրների համաձայն ՝ այս կտավով Սուրբ Վերոնիկան սրբել է Հիսուսի դեմքից արյունոտ քրտինքը։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Քաղաքի անվանումն առաջացել է արաբերեն Laqant (لَقَنْت) կամ Al-Laqant (ألَلَقَنْت) անվանաձևից, որի մեջ, իր հերթին, արտացոլված է լատինական հին անվանումը՝ Լուցենտումը (Lucentum):


== Քույր քաղաքներ ==
 Նիցցա, Ֆրանսիա
 Ռիգա, Լատվիա
 Կարլոֆորտե, Իտալիա
 Ալեքսանդրիա, Եգիպտոս
 Սանտա Անա, Սալվադոր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Ալիկանտեի պաշտոնական կայքէջ (անգլերեն)  (Իսպաներեն)
Official website of the Diputación Provincial de Alicante  (Իսպաներեն)