armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Տիյի սյուր Սել

Տիյի սյուր Սել (ֆր.՝ Tilly-sur-Seulles), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1448 մարդ, բնակչության խտությունը` 161.25 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.98 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 19 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 941 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 710-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 231։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,5 %։ 710 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 647 անձ (319 տղամարդ և 328 կին)։ Գործազուրկ են եղել 63 անձ (30 տղամարդ և 33 կին)։ 231 անաշխատունակներից 71-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 110-ը` թոշակառուներ, իսկ 50-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE
Վիլեր լե Ռուա

Վիլեր լե Ռուա (ֆր.՝ Villers-lès-Roye), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 221 մարդ, բնակչության խտությունը` 35.02 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.31 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 100 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 38 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 147 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 110-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 37։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,8 %։ 110 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 102 անձ (53 տղամարդ և 49 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (3 տղամարդ և 5 կին)։ 37 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սատուրն (հրթիռներ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սատուրն (այլ կիրառումներ)
«Սատուրն» (անգլ.՝ Saturn), կրող հրթիռների ամերիկյան սերիայի («Սատուրն-1», «Սատուրն-1 Բ», «Սատուրն-5») անվանում։ «Սատուրն-1» կրող հրթիոները նախատեսված էին «Ապոլլոն» տիեզերանավերի մակետները և Երկրի «Պեգաս» արհեստական արբանյակները տիեզերք դուրս բերելու համար։ Առանց օգտակար բեռի ստարտային զանգվածը 502 տ է, տրամագիծը՝ 6,58 մ, երկարությունը՝ 43,3 մ «Սատուրն-1 Բ»-ները նախատեսված են անօդաչու և օդաչուավոր «Ապոլլոն» տիեզերանավերը շուրջերկրյա ուղեծիր դուրս բերելու, տիեզերագնացներին «Սքայլաբ» ուղեծրակայան հասցնելու, ինչպես նաև «Ապոլլոն–Սոյուզ» ծրագրով տիեզերանավեր արձակելու համար։ Ստարտային զանգվածը մոտ 570 տ է, տրամագիծը՝ 6,6 մ, երկարությունը՝ 43,3 մ։ «Սատուրն-1» և «Սատուրն-1 Բ» կրող հրթիռները երկաստիճան են։ Եռաստիճան «Սատուրն-5»-ը ծառայում է լուսնախցիկով «Ապոլլոն» տիեզերանավեր՝ երկրակենտրոն ուղեծիր և դեպի Լուսին արձակելու համար։ Երկաստիճան «Սատուրն-5» կրող հրթիռներով երկրակենտրոն ուղեծիր են դուրս բերվում «Սքայլաբ» ուղեծրակայանները։ Առանց օգտակար բեռի ստարտային զանգվածը մոտ 3000 տ է, երկարությունը՝ 86 մ, տրամագիծը՝ 10 մ։ «Սատուրն»-ներն աշխատում են հեղուկ վառելիքով։
Սեյտերեկ

Սեյտերեկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Խաղաղ դաշտերում

«Խաղաղ դաշտերում» (ռուս.՝ «На мирных полях»), խորհրդային և ռուս նկարիչ, ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ, Լենինյան մրցանակի դափնեկիր (1984), Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսԱնդրեյ Միլնիկովի (1919—2012) առաջին նկարներից մեկը, որը լայն ճանաչում է ստացել Խորհրդային Միությունում և արտասահմանում, և որի համար նկարիչն արժանացել է Ստալինյան երրորդ աստիճանի մրցանակ 1951 թվականին։


== Պատմություն ==
Նկարում նկարիչն անդրադարձել է հետպատերազմյան գյուղի թեմային՝ այն բացահայտելով կնոջ կերպարով, որին բաժին է ընկել պատերազմի ժամանակ ավերված տնտեսության վերականգնման հիմնական ծանրությունը։ Վերջացել է պատերազմը, առջևում խաղաղ կյանք է, հնձի թեժ ժամանակն է։ Արևի ճառագայթների ներքը երիտասարդ կանայք քայլում են դաշտով։ Աշխատանքի մեջ կարևոր դեր է խաղում լանդշաֆտը, որը ստեղծում է Հայրենիքի գեղեցկության և անսահման տարածության զգացողություն, «կարևորությունը այն ամենի, ինչ տեղի է ունեցել այստեղ՝ դաշտային ծաղիկներով լեցուն փոքրիկ սարալանջի վրա»։ Հորիզոնական ուղղությամբ ձգված նկարի կոմպոզիցիան (երկու քառակուսի), որը բնորոշ է հետպատերազմյան տասնամյակի խորհրդային բնանկարի համար, նկարչին թույլ է տալիս ցույց տալ հայրենի հողի լայն համայնապատկերը, դաշտերի մեծությունը։ Կագանովիչի դիտարկմամբ՝ նրա հերոսները «լի են առույգությամբ և ինքնավստահությամբ, նրանք օրգանապես միաձուլվում են այդ բնապատկերային միջավայրին, որը հյուսված է արևի լույսից, երկնքից, հողից և դաշտային ծաղիկներից»։
«Խաղաղ դաշտերում» նկարն առաջին անգամ ցուցադրվել է 1950 թվականին Ռուսական թանգարանում Լենինգրադի նկարիչների ստեղծագործությունների ցուցահանդեսի ժամանակ, ապա Մոսկվայի Համամիութենական գեղարվեստական ցուցահանդեսում։ 1951 թվականին «Խաղաղ դաշտերում» աշխատանքի համար Անդրեյ Միլնիկովն արժանացել է Ստալինյան երրորդ աստիճանի մրցանակի։ Աշխատանքը հետագայում բազմիցս ցուցադրվել է խոշոր ցուցահանդեսներում և վերարտադրվել է մամուլում։ Գտնվում է Ռուսական պետական թանգարանի հավաքածուում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Выставка произведений ленинградских художников 1950 года. Каталог. М. — Л., Искусство, 1951
Художественная выставка 1950 года. Живопись. Скульптура. Графика. Каталог. М., Советский художник, 1950. С. 46
Блэк В. Андрей Андреевич Мыльников. Альбом произведений. Л., Художник РСФСР, 1960
Блэк В. Андрей Мыльников. Творческий путь художника. //«Искусство», 1966, № 11, С. 26—32
Андрей Мыльников. Авт. вступ. ст. Сазонова К. К. — Л., Аврора, 1977.
Каганович А. Андрей Андреевич Мыльников. Л., Художник РСФСР, 1980. С. 28—30, 112—113
Справочник членов Ленинградской организации Союза художников РСФСР. Л., Художник РСФСР, 1987. С. 89
Юбилейный Справочник выпускников Санкт-Петербургского академического института живописи, скульптуры и архитектуры имени И. Е. Репина Российской Академии художеств. 1915—2005. СПб., «Первоцвет», 2007. С. 57


== Արտաքին հղումներ ==
«На мирных полях» на портале «Виртуальный Русский музей»
Հովսեփ Կուրոյան

Հովսեփ Հակոբի Կուրոյան  (ռուս.՝ Иосиф Яковлевич Куроян, հունվարի 13, 1935(1935-01-13), ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 1, 2017(2017-12-01)), խորհրդային նկարիչ-մուլտիպլիկատոր։


== Կենսագրություն ==
Հովսեփ Կուրոյանը ծնվել է 1935 թվականի հունվարի 13-ին։ 1951 թվականին ավարտել է գեղարվեստի դպրոցը։ 1954-1959 թվականներին սովորել է «Սոյուզմուլտֆիլմին» առընթեր նկարիչ-մուլտիպլիկատորների դասընթացներում (կրթությունն ընդմիջվել է Հյուսիսյաին ծովային նավատորմում ծառայությամբ)։ 1964-1971 թվականներին սովորել է Մոսկվայի պոլիգրաֆիայի ինստիտուտում (մասնագիտությունը՝ «գրաֆիկա»)։ 1974 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ Մեծ թատրոնին առընթեր Մոսկվայի քաղաքային ժողովրդական խմբերգչական դպրոցը, եղել է Մոսկվայում երիտասարդության և ուսանողության XII համաշխարհային փառատոնի պատվիրակ (1985)։
1959-1999 թվականներին Հովսեփ Կուրոյանը՝ որպես մուլտիպլիկատոր, աշխատել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում (մասնակցել է ավելի քան 200 նկարված ֆիլմերի ստեղծմանը)։ 1984-1989 թվականներին ղեկավարել է Կինեմատոգրաֆիստների կենտրոնական տանն առընթեր գործող նկարված մուլտիպլիկացիայի խմբակ։
Հետագայում համագործակցել է «Անիմաֆիլմ», «Ռենեշանս» ստուդիաների, «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայի հետ։
Հովսեփ Կուրոյանն Հյուսիսային նավատորմի նավերի էսկադրայի բռնցքամարտի կրկնակի չեմպիոն է (1955, 1956), Հյուսիսային նավատորմի բռնցքամարտի առաջնության մրցանակակիր (1956)։
Հովսեփ Կուրոյանը մահացել է 2017 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Մոսկվայում


== Ֆիլմագրություն ==


=== Նկարիչ-մուլտիպլիկատոր ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Сергей Капков Энциклопедия отечественной мультипликации. — М.: Алгоритм, 2006. — С. 376. — 816 с. — 3000 экз. — ISBN 5-9265-0319-4


== Արտաքին հղումներ ==
Հովսեփ Կուրայանի մասին Animator.ru կայքում
В Москве скончался аниматор Иосиф Яковлевич Куроян. 4.12.2017
Հեղինակության վկայակոչում

Հեղինակության վկայակոչումը (լատ.՝ Argumentum ad verecundiam - «փաստարկ ուղղված համեստությանը»), տրամաբանական փաստարկի սխալ տեսակ։ Որոշ փաստարկների ճիշտ համարելը, միայն այն պատճառով, որ այն պնդվել է մի աղբյուրի կողմից, որը համարվում է հեղինակավոր։
Տրամաբանական սխալը նրանում է, որ արտահայտվածի ճիշտ կամ սխալ լինելը կարող է կախված չլինել օգտագործված հեղինակավոր աղբյուրից։ Բացի այդ հեղինակավոր աղբյուրը կարող է սխալվել իր եզրակացություններում, անգամ եթե հենվում է ճիշտ նախադրյալների վրա։.
Մյուս կողմից հեղինակությանը դիմելը ոչ ֆորմալ տրամաբանության կարևոր մասն է։ Քանի որ հնարավոր չէ գիտակ լինել ժամանակակից գիտելիքի բոլոր ասպարեզներում, հաճախ ստիպված վստահում ենք տարբեր ասպարեզներում հեղինակությունների կարծիքին։ Պնդումը, թե հեղինակության տվյալ միտքը ճիշտ է՝ տրամաբանորեն սխալ չէ։ Սակայն այդ սխալը ծագում է, եթե փորձենք պնդել, թե հեղինակավոր կարծիքը սկզբունքորեն միշտ ճիշտ է և հետևաբար քննադատության ենթակա չէ։ Այսպիսի սխալ ծագում է նաև այն ժամանակ, երբ գերադասվում է հեղինակավոր կարծիքը, եթե անգամ նա տվյալ ասպարեզի՝ որին վերաբերվում է փաստարկը, գիտակը չէ։
«Argumentum ad verecundiam» արտահայտությունը առաջին անգամ օգտագործել է անգլիացի իմաստասեր Ջոն Լոքը իր «Փորձ մարդկային ըմբռնողության մասին» գրքում (անգլ.՝ Essay Concerning Human Understanding). Լատիներեն «verecundia» նշանակում է համեստություն «Argumentum ad verecundiam», բառացի «փաստարկ ուղղված համեստությանը»։ Լոքը իր առաջարկած եզրը բացատրում էր այսպես, «Երբ որոշ մարդիկ հասնում են բարձր դիրքի, ապա ուրիշները անհամեստություն են համարում նրանց արժանապատվությունը թերագնահատել և կասկածի տակ առնել հեղինակությունը։»


== Ծանոթագրություններ ==
Ծովատեղի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Մարտունու շրջան)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արցախի Հանրապետության Մարտունու շրջանի Ծովատեղ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 12 հուշարձան։

 


== Տես նաև ==
Արցախի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Մուխրովանի

Մուխրովանի (վրաց.՝ მუხროვანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Գարդաբանի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 334 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Խլուպլյանի

Խլուպլյանի (ուկրաիներեն՝ Хлупляни), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1556 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Խլուպլյանի գյուղում բնակվում էր 230 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1298 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 177,2 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գանձակ (Որդուարի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գանձակ (այլ կիրառումներ)Գանձակ (այժմ կոչվում է՝ ադրբ.՝ Gənzə - Գյանջա), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Որդուարի շրջանում։


== Գանձակի Սուրբ Հակոբ եկեղեցի ==
Ժամանակը՝ XIV-XV դդ.։ - Տեղը՝ գյուղի կենտրոնական թաղամասում։ - Ճարտարապետը՝ անհայտ։ - Պատվիրատուն, մեկենասը՝ անհայտ։ - Հորինվածքը՝ եռանավ բազիլիկա։ - Շինանյութը՝ մշակված և կիսամշակ քար։ - Վերանորոգումներ՝ 1577 թ., XVII դ., 1877 թ.։ - Մուտքը՝ արևմտյան ճակատում։ - Աբսիդը՝ բազմանիստ։ - Մույթերը՝ անհայտ։ - Ավանդատները՝ մեկ զույգ։ - Արձանագրություններ՝ ունեցել է 1577 թ. վիմագիր խաչքար, այժմ անհետ կորած։ - Որմնանկարներ՝ անհայտ։ - Պատկերաքանդակներ՝ անհայտ։ - Զարդաքանդակներ՝ անհայտ։ - Շրջակայքում՝ անհայտ։ - Վիճակը՝ 1927 թ. եկեղեցուց տեսանելի է եղել միայն նրա արևելյան ճակատը և հյուսիսային որմի մի մասը։ Այժմ իսպաո ավերված է։


== Գանձակի գերեզմանատուն ==
Ժամանակը՝ XIII-XIX դդ.։ - Տեղը՝ գյուղի հյուսիսարևելյան մասում։ - Տապանաքարերի թիվը՝ 67 -70։ - Տապանաքարերի տեսակը՝ հարթ, քառանկյունի։ - Արձանագիր տապանաքարերի թիվը՝ 48։ - Վիճակը՝ հին տապանաքարերը մեծ մասամբ տեղահան են արված, արձանագրությունները եղծված են ու քայքայված։


== Գանձակի Սինեական ուխտատեղի ==
Ժամանակը՝ XI-XIII դդ.։ - Տեղը՝ գյուղից 1 -1,5 կմ վերև՝ ձորի մեջ։ - Հորինվածքը՝ անհայտ։ - Շրջակայքում՝ տեսանելի են հին եկեղեցու քարաբեկորները։ Հատկապես աչքի է ընկնում Սինեական մականունով խաչքարը, որն այժմ գլորված և կոտրված է։ Ամենայն հավանականությամբ այս ուխտատեղում է եղել Գողթնի նշանավոր Սինեական անապատը։ - Վիճակը՝ ավերակ ու քայքայված։


== Տես նաև ==
Ազնավիր


== Ծանոթագրություններ ==
Չեռնիգովկա (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉերնիգովկաՉեռնիգովկա (ուկրաիներեն՝ Чернігівка), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզի Չեռնիգովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1923 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Չեռնիգովկա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 6 326 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 618 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Բելվիլ (Փարիզ)

Բելվիլ (ֆր.՝ Belleville), թաղամաս Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզի 20-րդ շրջանում։ Տեղակայված է Փարիզի արևելյան մասում, Բելվիլյան բլրի վրա (Butte de Belleville)։


== Պատմություն ==
Բնակավայրը գտնվում է Բելլ Վյու բլրի վրա (Belle Vue նշանակում է գեղեցիկ համայնապատկեր, գեղեցիկ տեսարան) և շրջապատված է խաղողի այգիներով։ Հայտնի է 12-րդ դարից։ 18-րդ դարում այն եղել է փարիզեցիների կիրակնօրյա հանգստավայրը։ 1840 թվականին, Բելվիլը՝ Փարիզի հետ միասին, գոտևորված էր Տյերսկի քաղաքային պարսպով։ Աստիճանաբար այն ձեռք է բերել քաղաքային հատկանիշներ, այստեղ բնակություն են հաստատել այն փարիզեցիները, որոնց բնակարանները ոչնչացվել էին Փարիզի օսմանիզացիայի՝ մայրաքաղաքի վերակառուցման գործընթացում։
1871 թվականին Փարիզի կոմունայում Բելվիլյան բարիկադները վերջինն էին, որոնք հանձնվեցին վերսալցիներին։ Այդ ժամանակ Փարիզի այս հատվածի բնակչությունը 50 հազարից նվազեց մինչև 30 հազար մարդ։

 
Բելվիլը պաշտոնապես ընդգրկվել է Փարիզի սահմաններում 1860 թվականին, իսկ Բելվիլյան փողոցը (rue de Belleville) դարձել է 19-րդ և 20-րդ մայրաքաղաքային շրջանների սահմանը։
1920-ական թվականներից Բելվիլը դարձել է ներգաղթյալների թաղամաս, որտեղ բնակվում են հայեր, հույներ, լեհեր և հրեաներ։ Նրանք աշխատում են հագուստի և կոշիկների արհեստանոցներում։ 1960-ականներին տեղի է ունեցել ալժիրցիների և թունիսցիների մեծ ներհոսք, իսկ 1980-ական թվականներին՝ աֆրիկացիների և ասիացիների։ Թաղամասը հումորով կոչում են «Բաբելվիլ» (Babelville):
1930-ական թվականներին հայտնի գնչու կիթառահար Ջանգո Բատիստ Ռեյնհարդը հավերժացրել է Բելվիլ շրջանը համանուն ստեղծագործությունում։


== Տեսարժան վայրեր ==
Բելվիլի պարկ, բացվել է 1988 թվականին։
1915 թվականին թաղամասի Բելվիլյան փողոցում ծնվել է Էդիթ Պիաֆը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Փարիզի կոմունա (1871)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Website of a Belleville business association
Site internet du Conseil de Quartier Belleville
Documentaire Ménilmontant-Belleville : Mémoires d'un vieux quartier, diffusé par l'ORTF le 07/06/1965 - sur le site de l'INA
Parcours d'architecture : un nouveau regard sur le patrimoine parisien. 20e ardt - Au travers du Bas-Belleville Archived 2009-07-13 at the Wayback Machine., sur le site de la mairie de Paris
Սլուչենկոյի տուն (Տագանրոգ)

Սլուչենկոյի տուն (ռուս.՝ Дом Слученко), տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Գտնվում է Անտոն Գլուշկոյի նրբանցք, 8 հասցեում։ Ճանաչվել է ճարտարապետական հուշարձան։


== Պատմություն ==
1840-ական թվականներին Վարվացի ազգանունով քաղաքացին այն հողակտորում, որի ժամանակակից հասցեն Անտոն Գլուշկոյի նրբանցք, 6 և 8 է, կառուցել է մեկուկեսհարկանի տուն։
1873-1880 թվականներին տունը հողամասով եղել է վաճառականուհի Աննա Դիկիակիի սեփականությունը, իսկ 1890 թվականին տունն արդեն պատկանում էր I գիլդիայի վաճառական Տիմոֆեյ Լեոնտևիչ Սլուչենկոյին։ 1885 թվականին նա քաղաքային տարրական ուսումնարաններին հետևող հանձնաժողովի անդամ էր, 1890 թվականին (այլ տվյալներով` 1892 թվականին) նա ընտրվել է Քաղաքային դումայի իրավասու։ Որոշ ժամանակ նա աշխատել է Դ. Գ. Կանդոյանակիի գրասենյակում և որպես ծառայող ստացել 3000 ռուբլի։ Նրա կինը Սոֆյա Յակովլևնան էր։ Նրանք ունեին չորս որդի` Իվան, Պավել, Գեորգի և Ալեքսանդր։
Որդին` Իվանը, որը նույնպես դարձել էր I գիլդիայի վաճառական, ընկերություն էր անում ազատ նկարիչ Վալերիան Մոլլի հետ։ Վաճառական Սլուչենկոները Տագանրոգում ունեին շոգեալրաղաց։ 1898 թվականին տունը դարձավ վաճառականի ժառանգների սեփականությունը։ 1906-1915 թվականներին տնատիրությունը պատկանել է Իվան, Ալեքսեյ և Ալեքսանդր Սլուչենկոներին, ինչպես նաև Ասպազիա Գեորգիևնա Սլուչենկոյին։
1920-ական թվականներին շենքի բակում գտնվում էր Ժողտնտխորի «Սեդլո» պետական ֆաբրիկան։
Համաձայն 18.11.1992 թվականի թիվ 301 որոշման` տունը համարվում է մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ։


== Նկարագրություն ==
Հինգ պատուհաններով մեկևկեսհարկանի տունը կառուցվել է բարձր հիմքերի վրա։ Տան դարպասում եղել են կիսասյուներ։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Օտկուր Ռոմանեշ

Օտկուր Ռոմանեշ (ֆր.՝ Hautecourt-Romanèche), համայնք Ֆրանսիայի Ռոն Ալպեր մարզի Սեյզերյա կանտոնում (Բուրկ ան Բրեսի շրջան)։ 
Կոմունայի կոդը՝ 01184։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 773 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրանսիայի տնտեսական հետազոտությունների և վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Մոնղոլերեն Վիքիպեդիա

Մոնղոլերեն Վիքիպեդիա (մոնղ.՝ Монгол Википедиа), Վիքիպեդիա բազմալեզու և ազատ հանրագիտարանի Մոնղոլերեն տարբերակն է։


== Վիճակագրություն ==
Այսօր՝ 7 Ապրիլի 2023-ին Վիքիպեդիայի Մոնղոլերեն բաժինը ունի 21 988 հոդված։ Գրանցված են 82 916 մասնակից, նրանցից 101 կատարել են գոնե մեկ խմբագրում անցած 30 օրվա ընթացքում, իսկ 3 մասնակից ունեն ադմինիստրատորի կարգավիճակ։ Ընդհանուր խմբագրումների թիվը հատում է 725 016-ը։


== Արտաքին հղումներ ==
Մոնղոլերեն Վիքիպեդիա (մոնղոլերեն)
Հապետ Արշակյան

Հապետ Արշակյան (1970 - 1994)։ 1988 թվականին սովորել է Նովոռոսիյսկի (ՌԴ Կրասնոդարի երկրամաս) ռազմական բարձրագույն ուսումնարանում, 1988 թվականի օգոստոսից՝ Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի հեռակա բաժնում։ 1988-1992 թվականներին՝ Էջմիածնի կամավորական ջոկատի ազատամարտիկ, 1992 թվականից՝ Էջմիածնի 5-րդ կամավորական բրիգադի վաշտի հրամանատար։ 1988-1994 թվականներին մասնակցել է ԼՂՀ Հադարթի (Հախլլու, Էդիլլու), Մարտակերտի (Դրմբոն, Կիչան, Հաթերք, Մաղաղիս, Չլդրան, Մաղավուզ, Հակոբ Կամարի) շրջանների, Հադարթ-Ֆիզուլի-Հորադիզ ուղղության ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։
Չերո Տանարո

Չերո Տանարո (իտալերեն՝ Cerro Tanaro), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 623 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 66 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 133 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։
Բնակավայրի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0141 409114
Էլեկտրոնային փոստ՝ cerro.tanaro@ruparpiemonte.it
Պաշտոնական կայք՝ www.comune.cerrotanaro.at.it


== Արտաքին հղումներ ==
Չերո Տանարո պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine. (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Ռազեզդ 67 (գյուղ, Մոգոյտույսկի շրջան)

Ռազեզդ 67 (ռուս.՝ Разъезд 67), գյուղ Ռուսաստանի Անդրբայկալյան երկրամասի Մոգոյտույսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 15 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իննա

Իննա (իսկական անունը՝ Ելենա Ալեքսանդրա Ապոստոլեանու, ռումիներեն՝ Elena Alexandra Apostoleanu, հոկտեմբերի 16, 1986(1986-10-16), Մանգալիա, Constanța County, Ռումինիա), ռումինացի երգչուհի, կատարում է պարային ոճի երգեր։
Իննան մեծացել է մի ընտանիքում որտեղ բոլորը սիրում էին երաժշտություն։ Որպես դեռհաս Իննային դուր էր գալիս էլեկտրոնային երաժշտությունը, Իննան երկրպագում էր Բեյոնսեին և Քրիստինա Ագիլերային։
Չնայած երաժշտության հանդեպ իր մեծ սիրուն, Իննան չէր նախատեսում ստեղծել երաժշտական կարիերա, նա պատրաստվում էր ավարտել տնտեսական քոլեջը և ստանալ քաղաքագետի աստիճան։ Բայց արդեն 2007 թ. պայմանագիր է կնքում ռումինական Play & Win երգեր արտադրող ընկերության հետ։ 2008 թ. նույն ընկերության օգնությամբ թողարկել է իր առաջին Hot (Թեժ) երգը։ Իննան թողարկել է մի քանի ալբոմ, որոնցից են՝ «Amazing», «Love», «Fever», «On&On» և այլն։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===
2009 "Hot"ԵրգերHot 3:38
Love 3:40
Nights And Days 3:23
Fever 3:26
Left Right 4:29
Amazing 3:25
Don't Let The Music Die 3:36
On And On 4:39
Ladies 5:08
Deja Vu (Bob Taylor and Inna) 4:20
On And On (Chillout Mix) 3:59
Goodbye (feat. Play & Win) 3:05
In Your Eyes (feat. Yandel) 3:15
Be My Lover 3:33
Good Time (ft. Pitbull) 3:35
Bop Bop (feat. Eric Turner) 3:24
Yalla 2:54


=== Սինգլներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Դենիել Բրայան

Բրայան Լլոյդ Դենիելսոն (անգլ.՝ Bryan Lloyd Danielson, մայիսի 22, 1981(1981-05-22), Աբերդին, Grays Harbor County, Վաշինգտոն, ԱՄՆ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտիկ (ռեստլեր)։ Հանդես է գալիս «All Elite Wrestling» (AEW) կազմակերպությունում։
Հայտնի է «WWE» կազմակերպությունում ելույթ ունեցած տարիներից (2009-2021), որտեղ հանդես է եկել Դենիել Բրայան (Daniel Bryan) ռինգային անվամբ, չորս անգամ ճանաչվել է WWE աշխարհի ծանրքաշային, մեկ անգամ՝ Աշխարհի ծանրքաշային չեմպիոն, ինչպես նաև 1-ական անգամներ նվաճել է WWE թիմային (Քեյնի հետ), WWE SmackDown թիմային (Էրիկ Ռոուենի հետ), WWE Միացյալ Նահանգների և WWE Միջմայրցամաքային չեմպիոնական տիտղոսիները։ Հաղթանակ է տարել նաև 2011 թվականի «Փողը բանկում» մրցույթում, արժանացել Սլեմմի մրցանակի՝ «տարվա գերաստղ» անվանակարգում, կատարել սցենարային մենեջերի դեր «WWE»-ի «SmackDown» շաբաթական հեռուստաշոուում։
Մինչև «WWE»-ում հանդես գալը, ելույթներ է ունեցել աշխարհի տարբեր ռեստլինգ-առաջնություններում։ «Ring of Honor» (ROH) կազմակերպությունում հանդես գալիս մեկ անգամ ճանաչվել է ROH աշխարհի չեմպիոն։ Մասնագիտական կարիերայի ընթացքում հանդես է եկել նաև Ճապոնիայի «Pro Wrestling Noah» (NOAH) և «New Japan Pro Wrestling» (NJPW) կազմակերպություններում, որոնցից առաջինում նվաճել է GHC կիսածանրքաշային, իսկ երկրորդում՝ IWGP կիսածանրքաշային թիմային տիտղոսը։ Աշխատել է նաև մի շարք անկախ առաջնություններում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը WWE.com կայքում(անգլ.)
Էջը IMDb.com կայքում(անգլ.)
Պաշտոնական թվիթերյան էջ(անգլ.)
Լա Մասո

Լա Մասո (իսպ.` La Masó), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Տառագոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Էլ Ալտ Կամպ շրջանում։ Զբաղեցնում է 3,64 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը` 300 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Página web del Ayuntamiento
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Institut d'Estadística de Catalunya
Información sobre Masó en www.altcamp.info Archived 2008-04-13 at the Wayback Machine.
Mapa de La Masó en Google Maps
Երեքնաջուր (գետ)

Երեքնաջուր, գետակ Հայաստանի Արարատի մարզում։ Սկիզբ է առնում Թառնիստ սարավանդի հյուսիսային մասից և թափվում Ոսկեջուր գետը։ Երկարությունը՝ 9 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոյիկ Ասկյարե

Բոյիկ Ասկյարե (Ասկյար Բոյիկի Բրոյան, օգոստոսի 31, 1941(1941-08-31), Ռյա Թազա, Ապարանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայաստանցի քուրդ բանաստեղծ, տնտեսագիտական գիտությունների թեկնածու, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1985 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է ՀԽՍՀ Ապարանի շրջանի Ղոնդախսազ (հետո՝ Արագածի շրջանի Ռյա Թազա) գյուղում։ 1966 թվականին ավարտել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտի ագրոնոմիական ֆակուլտետը։ 1966-1968 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ գյուղատնտեսության մինիստրության հողագիտության և ագրոքիմիայի գիտահետազոտական ինստիտուտում որպես ավագ հողագետ։ Այնուհետև սովորել է գյուղատնտեսության էկոնոմիկայի և կազմակերպման հայկական գիտահետազոտական ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։ 1975 թվականին «Աշխատանքային ռեսուրսների օգտագործումը Հայաստանի գյուղատնտեսական ձեռնարկություններում» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել տնտեսագիտական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ 1968 թվականից աշխատել է գյուղատնտեսական էկոնոմիկայի և կազմակերպման հայկական գիտահետազոտական ինստիտուտում, սկզբում որպես կրտսեր, ապա՝ ավագ գիտաշխատող, 1984 թվականից՝ բաժնի վարիչ։
Նրա գրական առաջին գործերը տպագրվել են 1960 թվականին, «Ռյա թազա» թերթում։ Քրդերեն լույս են տեսել նրա «Շավիղ» (Երևան, 1966), «Սարի ծաղիկներ» (Երևան, 1975) բանաստեղծությունների ժողովածուները։ Գրել է նաև դրամատիկական երկեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռազմավարական խորություն (այլ կիրառումներ)

Ռազմավարական խորություն կարող է նշանակել.

Ռազմավարական խորություն, աշխարհքաղաքական հասկացություն։
Ռազմավարական խորություն, թուրք քաղաքական և պետական գործիչ Ահմեդ Դավութօղլուի հիմնարար աշխատություններից։
Լանցո դ’Ինտելվի

Լանցո դ’Ինտելվի(իտալերեն՝ Lanzo d'Intelvi), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1304 մարդ, խտությունը՝ 130 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 10 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22024։ Հեռախոսային կոդ՝ 031։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար - 031 840132


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Գերոլդ Վզդորնով

Գերոլդ Իվանովիչ Վզդորնով (ռուս.՝ Герольд Иванович Вздорнов, նոյեմբերի 17, 1936(1936-11-17), Սվերդլովսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս գիտնական, հին ռուսական արվեստի և մշակույթի պատմության մասնագետ, արվեստագիտության դոկտոր (1986), Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ (1994), ԽՍՀՄ պետական մրցանակի (1982) և ՌԴ Պետական մրցանակի (1999) դափնեկիր։
Վերականգնման պետական ​​հետազոտական ​​ինստիտուտի (Մոսկվա) գլխավոր գիտաշխատող։ Դիոնիսոսի որմնանկարների թանգարանի ստեղծող Ֆերապոնտովոյում։


== Կենսագրություն ==
Գերոլդ Վզդորնովը ծնվել է 1936 թվականի նոյեմբերի 17-ին Սվերդլովսկի մարզի Բայկալովո գյուղում։ 1959 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Մ․ Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։
1958-1961 թվականներին աշխատել է Զագորսկի թանգարանում (ներկայում՝ Սերգիև-Պոսադի պետական պատմա-գեղարվեստական արգելոց-թանգարան) որպես 18-րդ դարի արվեստի բաժնի ավագ գիտաշխատող և պահապան։
1961 թվականից մասնակցել է հին ռուսական գեղանկարչության հուշարձանների բացահայտմանն ուղղված արշավների։
1964 թվականին աշխատանքի է անցել Վերականգնման պետական գիտահետազոտական ինստիտուտում։
Հեղինակ է ռուսերեն և օտար լեզուներով շուրջ 220 աշխատանքների՝ նվիրված հին ռուսական և բյուզանդական գեղանկարչության պատմությանը, Ռուսաստանում մշակութային ժառանգության պահպանության և վերականգնման համակարգի ձևավորման պատմությանը։
2008 թվականին դարձել է Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի պատվավոր անդամ։


== Հիմնական աշխատանքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Красилин М. М., Подвигина Н. Л. Список печатных работ Г. И. Вздорнова. М., 2000;
Вздорнов Герольд Иванович // Московские реставраторы и научные сотрудники, работавшие в области сохранения культурного наследия: биобиблиографический справочник / авт.-сост. О. Л. Фирсова, Л. В. Шестопалова (ГНИИР). — М.: Индрик, 2010. — С. 85. — 480 с. — (Отечественная реставрация в именах. 1918—1991 гг.). — 500 экз. — ISBN 978-5-91674-068-4 (в пер.)


== Արտաքին հղումներ ==
Գերոդ Վզդորնովի էջը Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի կայքում
Հոդված «Ուղղափառության հանրագիտարանում»
Статья(չաշխատող հղում)(չաշխատող հղում) на сайте «Всё о Московском университете»
Историческая справка на сайте Архива РАН
Реставрации не обучаю — много других забот (интервью газете «Коммерсантъ»)
Швидковский Д. О. Хранитель Русской Фиваиды // «Наше наследие», 2006, № 79—80
Жохова С. Член-корреспондент РАН Герольд Вздорнов подарил Новгороду более 2000 книг Archived 2020-03-25 at the Wayback Machine.
Вздорнов Г. И. Об исторических ландшафтах // Византия и Древняя Русь. Культурное наследие и современность : Сб. статей / Науч. ред., сост. Бобров Ю.Г. . СПб. : Институт имени И.Е.Репина, 2013
Ժողովածու (2343)

Ժողովածու (2343), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2343 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17֊րդ դարին Յոհան գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Գրիգորը։ Գրված է թղթի-ի վրա, որը ունի 15,3×11,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 357 թերթից։ Գրված է միասյուն նոտրգիր, բոլորգիրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ մագաղաթ-ի վրա՝ բոլորագիծ երկաթաքարով, զարդագիրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։Հիշատակարաններ գրչի՝ 224ա, 322ա, ստացողի՝ 81ա։


== Բովանդակություն ==
Սիմ․ Ջուղայեցւոյ Քերականութիւն, Տրամաբանութիւն։
Արիստոտէլի Ստորոդութիւնք, Պերի արմենիաս, Յազագս առաքինութեանց։
Պորթիւրի ներածութիւն Ստորոգութեանցն Արիստոտէլի։
Դաւթի Սահմանք իմաստասիրութեան, Վերլուծութիւն ներածութեանն Պորփիւրի։
Ամենայն չար տանջելի։


== Ծանոթագրություններ ==
Վալիլառ

Վալիլառ, գյուղական բնակավայր Ադրբեջանի հանրապետության Եվլախի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==

Վալիլառ բնակավայրը «GEOnet Names Server» կայքում։


== Արտաքին հղումներ ==
Լենտովկա

Լենտովկա (ռուս.՝ Лентовка, բաշկիրերեն՝ Лентовка), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 28 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գորդոն շրջան (Ջորջիա)

Գորդոն շրջան (անգլ.՝ Gordon County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 919 կմ² է, բնակչությունը՝ 44.104 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քալհուն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1850 թ.։
Կայակենտի շրջան (Դաղստան)

Կայակենտի շրջան (ռուս.՝ Каякентский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Դաղստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նովոկայակենտ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 640 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 55323 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 86,44 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Վիգազիո

Վիգազիո  (իտալերեն՝ Vigasio), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վերոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7393 մարդ։ Խտությունը կազմում է 225 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 30,8 կմ² տարածք։ Սահմանակից է Բուտապիետրա, Կաստել դ'Ացանո, Իզոլա դելա Սկալա, Նոգարոլե Ռոքա, Պովելիանո Վերոնեզե, Տրևենցուոլո, Վիլլաֆրանկա դի Վերոնա համայնքներին։ Փոստային ինդեքս՝ 37068։ Հեռախոսային կոդ՝ 045։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայքը (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Օլիևկա (այլ կիրառումներ)

Օլիևկա, կարող է վերաբերել՝

Օլիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ժիտոմիրի շրջանում
Օլիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանում
Սանտեն

Սանտեն (ֆր.՝ Sentein), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Կաստիյոն ան Կուզրան կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Ժիրոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09290։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 146 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 76 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 54-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 22-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 71,1 %, 1999 թվականին եղել է՝ 62,3 %)։ 54 աշխատունակ բնակիչներից 44-ը աշխատում էին (25 տղամարդ և 19 կին), անաշխատանք էին 10-ը (6 տղամարդ և 4 կին)։ 22 անգործունակ մարդկանցից 1-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 10-ը թոշակառու, 11-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Սանտեն» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-1-12 
«Սանտեն» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-23
Աղվերան (Երզնկայի գավառ, Երզնկայից արևելք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղվերան (այլ կիրառումներ)Աղվերան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։ Գտնվում էր Երզնկա քաղաքից 25 կմ արևելք։
Գյուղը տեղակայված էր բարձր լեռնային վայրում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր
Պաշկովո (գյուղ, Բարվենկովոյի շրջան)

Պաշկովո (ուկրաիներեն՝ Пашкове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բարվենկովոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1923 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պաշկովո գյուղում բնակվում էր 133 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,829 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վալնեգրա

Վալնեգրա  (իտալ․՝ Valnegra), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 214 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 102 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 2 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 24010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0345։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում՝ սուրբ Միքայել հրեշտակապետը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0345 81084


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սևիկ (Այնթապի գավառ, Այնթապից հարավ-արևելք)

Սևիկ, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Այնթապի գավառակում։ Գտնվում էր Այնթապ քաղաքից 16 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 6 տուն քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դիոդ

Դիոդ (հին հունարեն՝ δις - դի․․․ և (էլեկտրո) ոդ), էլեկտրական Śliwa to informatyk\
հոսանքի միակողմ հաղորդականությամբ էլեկտրավակուումային, իոնային (գազապարպիչային) կամ կիսահաղորդչային երկէլեկտրոդ սարք։
Էլեկտրավակուումային և իոնային դիոդների էլեկտրոդներն են ուղղակի կամ անուղղակի շիկացման կաթողը և անոդը։ Անոդի դրական լարման դեպքում էլեկտրավակուումային դիոդի էլեկտրոդների միջև ստեղծվում է Էլեկտրոնային հոսանք։ Ցածր ճնշման իոնային գազ, ջրածին կամ սնդիկի գոլորշի պարունակող դիոդում առաջանում են էլեկտրոնային և իոնային հոսանքներ։ Անոդի բացասական լարման դեպքում այդ դիոդներում հոսանք չկա (տես էլեկտրոավակուումային սարք, գազատրոն)։
Կիսահաղորդչային դիոդում միակողմ հաղորդականությունը կիսահաղորդչում կամ մետաղի կսահաղորդիչ կոնտակտում էլեկտրավակուումային անցում առաջանալու հետևանք է (տես կիսահաղորդչային դիոդ)։


== Կիրառում ==
Դիոդները կիրառում են ռադիոտեխնիկայում, էլեկտրոնիկայում, էներգետիկայում և տեխնիկայի այլ բնագավառներում, գլխավորապես փոփոխական հոսանքի ուղղման, դետեկտման, հաճախականությունների փոխակերպման ու բազմապատկման և էլեկտրական շղթաների անջատման համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Զեմո Ձաղինա

Զեմո Ձաղինա (վրաց.՝ ზემო ძაღინა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 900 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 5,5 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մերվա (գյուղ, Գորոխովի շրջան)

Մերվա (ուկրաիներեն՝ Мерва), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1545 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մերվա գյուղում բնակվում էր 534 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պանոնա

Պանոնա (իտալերեն՝ Pagnona), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 439 մարդ, խտությունը կազմում է 55 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 8 կմ²։ Փոստային ինդեքս 22050։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0341:


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0341 890420
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.pagnona.lc.it
Բնակավայրի պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.pagnona.lc.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Միջին Գուբ

Միջին Գուբ (վրաց.՝ შუა გუბი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խոնի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 75 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոնից հեռու է 8 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 113 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մակաել

Մակաել (իսպ.` Macael) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում`Ալմերիա պրովինցիայում (Անադալուսիա ինքնավար մարզում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վալե դել Ալմանսորա շրջանում։ Զբաղեցնում է 44 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը` 6120 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 107 կմ հեռավորության վրա։


= Ժողովրդագրություն =


== Արտաքին հղումներ ==
Web de la gente de Macael Archived 2008-02-14 at the Wayback Machine.
Foros de Macael Archived 2008-02-21 at the Wayback Machine.
CTAP Archived 2022-01-17 at the Wayback Machine.
Macael Archived 2006-08-29 at the Wayback Machine.
Բոսնիա և Հերցեգովինայի բասկետբոլի տղամարդկանց հավաքական

Բոսնիա և Հերցեգովինայի բասկետբոլի տղամարդկանց հավաքականը ներկայացնում է Բոսնիա և Հերցեգովինան բասկետբոլի միջազգային մրցույթներում։


== Պատմություն ==
Մինչև 1992 թվականին Հարավսլավիայի կազմալուծումը, Բոսնիա և Հերցեգովինայում ծնված բասկետբոլիստները հանդես էին գալիս Հարավսլավիայի հավաքականի կազմում։ Հարավսլավիայի հավաքականի հայտնի բոսնիական բասկետբոլիստներից են Միրզա Դելիբաշիչը, Դրաժեն Դալիպագիչը, Պրեդրագ Դանիլովիչը, Զորան Սավիչը, Ալեքսանդր Նիկոլիչը և Բորիսլավ Ստանկովիչը։ Այդ ժամանակ Բոսնիա և Հերցեգովինայի մայրաքաղաք Սարաևոն հինգ քաղաքներից մեկն էր, որտեղ անցկացվել են 1970 թվականի աշխարհի առաջնության խաղերը, որտեղ Հարավսլավիայի հավաքականը առաջին անգամ դարձել է երկրագնդի ուժեղագույն խումբը։
Բոսնիա և Հերցեգովինան անկախություն ձեռք բերելուց հետո կանոնավոր ընտրվում է Եվրոբասկետին։ Հավաքականի լավագույն ցուցանիշը համարվում է 1993 թվականի 8-րդ հորիզոնականը, երբ հավաքականը դուրս է եկել քառորդ եզրափակիչ։ Բոսնիա և Հերցեգովինան բաց է թողել մայրցամաքի ընդամենը երեք առաջնություն` 1995, 2007 և 2009 թվականներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բոսնիա և Հերցեգովինայի բասկետբոլի միության պաշտոնական կայէջը
Էջը ՖԻԲԱ-ի պաշտոնական էջում
Էջը Եվրոբասկետի պաշտոնական էջում
Վիճակագրությունը Scoresway-ում
Տրանսսիբիրյան մայրուղի (Ֆաբերժեի ձու)

«Տրանսսիբիրյան մայրուղի» (ռուս.՝ Транссибирская магистраль), ոսկերչական ձու, որը դարձավ Ֆաբերժեի 52 զատկական ձվերից մեկը՝ պատրաստված Կարլ Ֆաբերժեի ընկերությունում Ռուսաստանի կայսերական ընտանիքի համար։ Այն ստեղծվել է 1900 թվականին Նիկոլայ II կայսեր պատվերով։ Ոսկերչական ձուն Նիկոլայը Զատկի տոնին նվիրել է կնոջը՝ կայսրուհի Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնային։
Այսօր «Տրանսսիբիրյան մայրուղի» կայսերական ոսկերչական ձուն պահպանվում և ցուցադրվում է Կրեմլի զինապալատում (Մոսկվա, Ռուսաստանի Դաշնություն) և համարվում է այն բացառիկ ձվերից, որոնք երբեք չեն լքել Ռուսաստանի սահմանները։


== Դիզայն ==
«Տրանսսիբիրյան մայրուղի» ոսկերչական ձուն հատուկ տեղ է զբաղեցնում Ֆաբերժեի ձվերի մեջ, քանի որ դրանում պահվող անակնկալը մեխանիկական է։ Բուն ձուն պատրաստված է արծաթից։ Կափարիչը բացվում է վերին հատվածից։ Այն պատված է կանաչ էմալով և տերևաքանդակներով։ Ձվի գագաթը պսակված է կայսերական երկգլխանի արծիվով և Ռուսական կայսրության թագի կրկնօրինակով։ Ձվի ներսը պատված է սպիտակ թավիշով։
Բացվող մասից ներքև ձուն ամբողջությամբ զարդարված է փորագրանկարով, որն իրենից ներկայացնում է Ռուսաստանի քարտեզը և Տրանսիբիրական մայրուղին, ինչպես նաև «Մեծ երկաթուղի 1900 թվական» գրությունը։ Ձուն տեղադրված է արծվառյուծի երեք քանդակի վրա, որոնք ոսկեջրած արծաթից են։ Վերջիններս էլ հենվում են սանդղակերպ եռանկյունաձև հիմքին, որը պատրաստված է սպիտակ օնիքսից։


== Անակնկալ ==
Ձվի անակնկալը գնացքի մանրակերտն է՝ պատրաստված ոսկուց և պլատինից։ Երկարությունը կազմում է 398 միլիմետր։ Շարժակազմի գնացքներն ունեն ադամանդե լապտերներ դիմացից և սուտակե՝ հետնամասից։ Գնացքը բաղկացած է շոգեքարշից և հինգ վագոնից, որոնց վրա գրված են. «Սիբիրական ուղիղ հաղորդակցություն», «Կանանց համար», «Ծխողների համար», «Չծխողների համար», «Եկեղեցի»։ Ինչպես նաև նշված են նստատեղերի քանակը՝ 18 և 24։ Ոսկե բանալու օգնությամբ գնացքների մեխանիզմը գործի է գցվում և ողջ շարժակազմը տեղաշարժվում է։


== Պատմություն ==
Նիկոլայ II կայսրը ձուն կնոջը՝ Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնային 1900 թվականի Զատկի տոնին է նվիրել։ Այն նվիրված է Տրանսսիբիրական երկաթուղային մայրուղու կառուցմանը, որը միացնում է Ռուսաստանի Եվրոպական և Ասիական հատվածները։
1917 թվականի Ռուսական հեղափոխության ժամանակ հեղափոխականները հափշտակեցին կայսերական ձվերի հավաքածուն և ուղարկեցին Կրեմլի զինապալատ։ Այդ օրվանից ցայսօր «Տրանսսիբիրյան մայրուղի» ոսկերչական ձուն պահպանվում և ցուցադրվում է Կրեմլի զինապալատում և համարվում է այն հազվագյուտ ձվերից, որոնք երբեք չեն լքել Ռուսաստանի սահմանները։


== Տես նաև ==
Ֆաբերժեի ձվեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Faber, Toby. Faberge's Eggs: The Extraordinary Story of the Masterpieces That Outlived an Empire. Random House (2008) 1-4000-6550-X
Forbes, Christopher and Johann Georg Prinz von Hohenzollern. FABERGE; The Imperial Eggs. Prestel (1990). ASIN B000YA9GOM
Lowes, Will. Fabergé Eggs: A Retrospective Encyclopedia. Scarecrow Press (2001) 0-8108-3946-6
Snowman, A Kenneth. Carl Faberge: Goldsmith to the Imperial Court of Russia. Gramercy (1988) 0-517-40502-4


== Արտաքին հղումներ ==
Яйцо пасхальное с моделью сибирского поезда на сайте kreml.ru
Սիմեոն Աբամելիք-Լազարև (այլ կիրառումներ)

Սիմեոն Աբամելիք–Լազարև կարող է վերաբերել՝

Սիմեոն Սիմեոնի Աբամելիք–Լազարև (1857-1916) — հնագետ, երկրաբան, կալվածատեր և արդյունաբերող։
Սիմեոն Դավթի Աբամելիք–Լազարև (1815-1888) — ռուսական բանակի գեներալ-մայոր։
Սեգովիայի ջրանցույց

Սեգովիայի ջրանցույց (ակվեդուկ)՝ Արևմտյան Եվրոպայում պահպանված հին հռոմեական ամենաերկար ջրանցույցը։ Երկարությունը 728 մետր է, լայնությունը՝ 28։ Բազմակիլոմետր ջրատարի մի հատվածն է, անցնում է Սեգովիայի կենտրոնով։ Մտցված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկի մեջ։

		
		
		
		
		
		
		


== Հղումներ ==
Գերեզմանոց (հնավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գերեզմանոց (այլ կիրառումներ)Գերեզմանոց, հնավայր Կարսի մարզի Օլթիի օկրուգում, Օլթի գետի ձախ կողմում, համանուն գետակի մոտ, ուր ձախից միանում է Օլթիին։ Բավական ընդարձակ տարածության վրա փռված գերեզմանոց է, որի հնությունը ոմանք հասցնում են մինչև հեթանոսական ժամանակները։


== Ծանոթագրություններ ==
Տինյակ

Տինյակ (ֆր.՝ Tignac), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Աքս լը Թերմ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09311։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 25 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 14 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 9-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 5-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 64,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 71,4 %)։ 9 աշխատունակ բնակիչներից 9-ը աշխատում էին (4 տղամարդ և 5 կին), անաշխատանք մարդիկ չկային։ 5 անգործունակ մարդկանցից 1-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 3-ը թոշակառու, 1-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Տինյակ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-17-ին։ Վերցված է 2011-12-28 
«Տինյակ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-23
Սիոնի իմաստունների արձանագրությունները

Սիոնի իմաստունների արձանագրությունները (անգլ.՝ The Protocols of the Elders of Zion), հանրահայտ կեղծվածք, ենթադրյալ դավադրության տեսության մասին տեքստերի հավաքածու, որոնց իսկությունը հաստատված է որպես կեղծ։ Այդ տեքստերում շարադրված են աշխարհի գրավման, պետությունների կառավարման մարմինների մեջ արմատավորման, ոչ հրեաներին վերահսկման տակ վերցնելու, այլ կրոնների արմատախիլ անելու մասին հրեաների պլանները։ Գոյություն ունեն բազմաթիվ ապացույցներ և վկայություններ, որոնք հաստատում են արձանագրությունների կեղծ բնույթը։


== Տես նաև ==
Խորհրդային իմաստունների արձանագրությունները


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հակահայկական և հակամարդկային ուժերին բացահայտող հրատարակություն
Օսկանյանական «շաբաշ»` մորմոնական պորտապարին (աղանդների հովանու ներքո)
1937 թվական 75 տարի ա՞նց. մեկ անգամ ևս հայաստանյան պատմագիտության բարոյականության հարցերի մասին


=== Արձանագրությունների տեքստեր ===
Արձանագրությունների 2006 թվականի արևմտահայերեն թարգմանությունը
1911 թվականին Սուրբ Սարգսի և Երրորդության մայրավանքում հրապարակված Ս. Նիլուսի արձանագրությունների հրատարակությունը Archived 2014-08-02 at the Wayback Machine.
«Արձանագրությունների» տեսքտը Յակով Կրոտովի գրադարանում Archived 2013-08-19 at the Wayback Machine.
Maurice Joly. Dialogue aux enfers entre Machiavel et Montesquieu (Մորիս Ժոլի պարսավագրի բնօրինակ տեքստը «Գուտենբերգ» նախագածի գրադարանում)
1922 թվականի բեռլինյան հրատարակության սկանավորված տարբերակը PDF ֆորմատով archive.org-ում
Բոավիստա ՖԱ

Բոավիստա, բրազիլական ֆուտբոլային ակումբ։ 2011 թվականից սկսած ակումբը հանդես է գալիս Բրազիլիայի D դիվիզիոնում։


== Պատմություն ==
Ակումբը հիմնադրվել է 1961 թվականի հոկտեմբերի 14-ին։ Թիմի ամենամեծ հաջողությունը եղել է 2011 թվականին՝ երբ թիմը հասել է Գուանաբարայի գավաթի խաղարկության եզրափակիչ։ 2011 թվականին թիմը իր դեբյուտն է նշել Բրազիլիայի D դիվիզիոնում։


== Մարզադաշտը ==
Թիմը իր տնային հանդիպումներն անցկացնում է «Էուսի Ռեզենդե դե Մենդոչա» մարզադաշտում, որը տեղավորում է 10000 հանդիսականի։


== Ակումբի գույները ==
Ակումբի գույներն են՝ սպիտակը և կանաչը։


== Ձեռքբերումներ ==
Գուանաբարայի գավաթի եզրափակչի մասնակից - 2011


== Հայտնի խաղացողներ ==
Ադիլիո
Կրիստիան Վիերի
Սին Ֆրեյեր


== Հայտնի մարզիչներ ==
Էդինյո


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Աստերոիդների ցանկ (106301-106400)

Աստերոիդների ցանկ (106201-106300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (106401-106500)
 Աստերոիդների ցանկ (106201-106300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (106401-106500)
Էդվարդ Ուեսթոն

Էդվարդ Հենրի Ուեսթոն (անգլ.՝ Edward Henry Weston, մարտի 24, 1886(1886-03-24)[…], Հայլենդ–Պարկ, Լեյք շրջան, Իլինոյս, ԱՄՆ - հունվարի 1, 1958(1958-01-01)[…], Քարմել բայ Սի, Մոնտերե շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), 20-րդ դարի ամերիկացի լուսանկարիչ։


== Կենսագրություն և գործունեություն ==
Էդվարդ Ուեսթոնը 16 տարեկանում ստացել է նվեր՝ Կոդակ լուսանկարչական ապարատ։ Լուսանկարել է Չիկագոյում, 1906 թվականին տեղափոխվել է Կալիֆոռնիա, որտեղ 1909 թվականին ամուսնացել է։ 1911 թվականին բացել է սեփական ֆոտոստուդիան։ Հայտնի է որպես «Նոր տեսիլ» ուղղության կարևորագույն ներկայացուցիչ։ 1929 թվականին Շտուտգարտում կայացած «Ֆիլմ և Լուսանկար» (Film and Foto) ցուցահանդեսում առանձնացրել է աշխատանքները և պատասխանատու է եղել ամերիկյան հանձնաժողովի համար։ Մտերիմ է եղել լուսանկարիչներ Ալֆրեդ Ստիգլիցի, Փոլ Սթրենդի հետ։
1923 թվականին թողել է ընտանիքը և իր օգնական Տինա Մոդոտտիի հետ մեկնել Մեքսիկա։ Ծանոթացել է նկարիչներ Ֆրիդա Կալոյի և Դիեգո Ռիվերայի հետ։ 1932 թվականին Անսել Ադամսի հետ հիմնել է «f/64» լուսանկարչական խումբը։ 1937 թվականին ստացել է Գուգենհայմի հիմնադրամի կրթաթոշակ,  որի շնորհիվ նա կարողացել է երկու տարվա ընթացքում ճանապարհորդել Միացյալ Նահանգներում և, մասնավորապես, Կալիֆոռնիայում։ Ստեղծել է նատյուրմորտ նկարների շարք։ Նկարազարդել է գրքեր, այդ թվում՝ Ուոլթ Ուիթմենի «Խոտի տերևները» (1941)։ Սկսել է ծաղիկներ նկարել (1947)։
Վերջին ֆոտոաշխատանքները թվագրվում են 1948 թվականին, այնուհետև Ուեսթոնը, տառապելով Պարկինսոնի հիվանդությամբ, դադարել է լուսանկարել։


== Նշանակություն ==
Ուեսթոնի ստեղծագործությունը, որը կապված է ամերիկյան և համաշխարհային ավանգարդի հետ, դարձել է 20-րդ դարի լուսանկարչական արվեստի խոշորագույն երևույթներից մեկը։


== Պարգևներ ==
Առաջխաղացման մեդալ (Ամերիկայի լուսանկարչական հասարակություն) (1957)


== Տեքստեր ==
Edward Weston on photography / Peter C.Bunnell, ed. — Salt Lake City: P. Smith Books, 1983.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Maddow B. Edward Weston, his life and photographs. — Millerton: Aperture, 1979.
Edward Weston: forms of passion/ Gilles Mora e.a. — N. Y.: H.N. Abrams, 1995.
Lowe S. M. Tina Modotti & Edward Weston: the Mexico years. — L.; N. Y.: Merrell, in association with Barbican Art Gallery, 2004.
Nancy Newhall (ed.), Edward Weston. — New York: Aperture, 1971.


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն
Ուեսթոնի մասին Archived 2020-02-29 at the Wayback Machine.
Ուեսթոնի մասին(իսպ.)
Ուեսթոնների ընտանիքի կյանքը, որը նվիրված է Էդվարդ Ուեսթոնին
Ուեսթոնը «Լուսանկարչի վարպետ» կայքում