Հունիսի 18-ի կոչ

Հունիսի 18-ի կոչ (ֆրանսերեն՝ Appel du 18 Juin), «Մարտնչող Ֆրանսիա» շարժման առաջնորդ Շառլ դը Գոլի՝ 1940 թվականի հունիսի 18-ի ռադիոելույթը, որն ազդակ է հանդիսացել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ֆրանսիական Դիմադրության շարժման մեկնարկի համար։ Լայն զանգվածներին տակավին անհայտ գեներալը այդ ելույթում Լոնդոնից դիմելով գերմանացիների զավթած Ֆրանսիայում գտնվող հայրենակիցներին՝ շեշտել է, որ պատերազմը դեռ չի ավարտվել և հայրենասեր բոլոր ֆրանսիացիներին կոչ է արել ներգրավվելու Դիմադրության շարժման մեջ։ Շառլ դը Գոլի այդ հակիրճ ռադիոելույթը, որը նախօրոք ծրագրված շարքից առաջինն էր, համարվում է Ֆրանսիայի պատմության մեջ ամենակարևորներից մեկը և 2005 թվականին ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի «Աշխարհի հիշողություն» նախագծի գրանցամատյանում։ Ճառը ԲիԲիՍի ռադիոկայանով հեռարձակվելուց հետո՝ հաջորդ օրն իսկ հրապարակվել է մամուլում, հետագայում թռուցիկների տեսքով տարածվել ֆրանսիական բնակավայրերում, հունիսի 22-ին վերստին հեռարձակվել ռադիոյով և այս անգամ քանիցս ավելի ունկնդիրներ ունեցել։
Դրանից շուրջ մեկ շաբաթ անց Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Ուինստոն Չերչիլը հայտարարել է, որ գեներալ դը Գոլը ճանաչվում է որպես «Ազատ Ֆրանսիայի» առաջնորդ, և Ֆրանսիան համարվում է հակահիտլերյան կոալիցիայի լիիրավ անդամ։
2010 թվականին՝ Շառլ դը Գոլի հունիսի 18-ի պատմական ելույթի 70-ամյա տարելիցի կապակցությամբ 2 եվրո անվանական արժեքով հուշադրամ է թողարկվել։


== Գրականություն ==
Henri Amouroux|, Henri Jacquinet - Le 18 juin 1940, éditeur=Editions J’ai Lu, collection=J’ai lu Leur aventure, numéro dans collection=A174, année=1967, pages totales=512.
Charles de Gaulle, Jean-Louis Crémieux-Brilhac - L'appel du 18 Juin et les appels du général de Gaulle des mois de juin et juillet 1940, Paris, éditeur=Armand Colin, année=2010, pages totales=127, isbn=978-2-200-24831-4|oclc=690644790|bnf=42200557.
François Delpla, L'Appel du 18 juin 1940, Paris, Grasset, 2000, 314 2-246-59931-8.
Jacques Fourmy - 18 juin 1940; l'appel du général de Gaulle (suite), des documents, périodique=Revue historique et archéologique du Maine, Le Mans, éditeur=Société historique et archéologique du Maine, tome=10, année=1990, pages=49-80.
Charles de Gaulle, Mémoires de guerre – L'Appel, 1940-1942, Plon, Paris, 1954.
Éric Roussel - Charles de Gaulle, Paris, éditeur Éditions Gallimard, année=2002|pages totales=1032|isbn=978-2-07-075241-6|isbn10=2-07-075241-0|isbn2=978-2070752416|bnf=388341717}}
Marc Ferro - Pétain, Paris, Librairie Arthème Fayard, année 1987, réimpression 2008, pages totales=789, isbn=978-2-213-01833-1}}
Jean Lacouture - Charles de Gaulle, I. Le rebelle – 1890-1944, Paris, Éditions du Seuil, 1984, pages totales=869, isbn=978-2-02-006968-7|isbn10=2-02-006968-7|bnf=34762613}}
Aurélie Luneau, L'Appel du 18 Juin, Perrin, 2020.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Texte de l'appel du 18 Juin Archived 2017-06-17 at the Wayback Machine., sur le site de la fondation Charles-de-Gaulle.
« Affiches et cartes du Comité d'histoire de la Deuxième Guerre mondiale : La France libre, les Alliés, la Résistance en France Archived 2011-07-20 at the Wayback Machine. », Archives nationales (France)|Centre historique des Archives nationales, cotes 72AJ/1436 à 72AJ/1544.
« L'affiche du 18 juin 1940 et ses différents tirages Archived 2020-08-08 at the Wayback Machine., par  Bertrand Malvaux ».
« Le refus de l'armistice et l'appel du 18 juin » : dossier thématique de la fondation Charles-de-Gaulle (Lire en ligne)
« L'appel du 18 juin 1940 du général de Gaulle et son impact jusqu'en 1945», dossier pédagogique du Concours national de la résistance et de la déportation 2009-2010.
Images des 50 ans après l'appel du général de Gaulle Archived 2018-07-05 at the Wayback Machine..
Site dédié au 18 juin 1940 et au général de Gaulle.
Le siège de la Fondation Charles de Gaulle.
« L'appel dans la presse quotidienne » Archived 2017-11-12 at the Wayback Machine..
« Le 18 juin 1940 dans la presse internationale » Archived 2017-12-05 at the Wayback Machine..