armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Էմիլի Հեմփշիր

Էմիլի Հեմփշիր (անգլ.՝ Emily Hampshire, օգոստոսի 29, 1981(1981-08-29), Մոնրեալ, Քվեբեկ, Կանադա), կանադա-ամերիկացի դերասանուհի, որը առավել հայտնի է «12 կապիկ» հեռուստասերիալում և Դևիդ Կրոնենբերգի «Կոսմոպոլիս», Դարրեն Արոնոֆսկու «Մա՜յր» ֆիլմերում խաղացած դերերով։


== Վաղ տարիներ ==
Հեմփշիրը ծնվել և մեծացել է Քվեբեկում՝ Մոնրեալում։ Դերասանությամբ հետաքրքրվել է 11 տարեկանում՝ մոր հետ «Թշվառները» մյուզիքլի նկարահանումներին ներկա գտնվելուց հետո։ 16 տարեկանում տեղափոխվել է Տորոնտո։ Իմանալով դրամատիկական արվեստի ամերիկյան ակադեմիայի մասին՝ ընդունվել է այնտեղ, սակայն նկարահանումների կարգացուցակի հետ կապված կոնֆլիկտի պատճառով, որին մասնակցել էր, ստիպված է եղել հետ վերցնել փաստաթղթերը։


== Կարիերա ==
Հեմփշիրն իր դերասանական կարիերան սկսել է կանադական հեռուստատեսությունում՝ «Վախենո՞ւմ ես դու մթությունից» սերիալում։ Այդ ժամանակվանից ի վեր նա հայտնվել է Կանադայի ավելի քան քառասուն հեռուստանախագծում։ Մեծ էկրանում նա նկարահանվել է 1998 թվականին «Տղան հանդիպում է աղջկան» ֆիլմում։ «Վախի խնդիր» (2003), «Արյուն» (2004) և «Ձնե կարկանդակ» ֆիլմերում խաղացած դերերի շնորհիվ արժանացել է բարձրագույն կանադական «Ջինի» մրցանակի անվանակարգերի։ «Արտադրված է Կանադայում» (1998—2001) սիթքոմում երկրորդական դերի համար Հեմփշիրը ստացել է նաև «Ջեմինի» մրցանակ։
2009 թվականին Հեմփշիրը խաղացել է Ալեքսանդրայի դերը «Տրոցկի» ֆիլմում, որն առաջին անգամ ներկայացվել է Տորոնտոյի կինոփառատոնում և դարձել միջազգային փառատոների դափնեկիր Սոֆիայում, Տոկիոյում և Հալիֆաքսում։
Հեմփշիրը գլխավոր դերեր է խաղացել մի քանի անկախ ֆիլմերում։ Խաղացել է Դևիդ Կրոնենբերգի «Կոսմոպոլիս» ֆիլմում։ 2013 թվականին Հեմփշիրը երկրորդական դեր է ստանձնել «Նորակոչիկ ոստիկաններ» սերիալում, որը ամերիկյան հեռուստատեսությունում նրա համար դարձել է առաջնաելույթային։ 2014 թվականին նա էպիզոդիկ դեր է ստացել «12 կապիկներ» հեռուստատեսային ադապտացված ֆիլմում. Բրեդ Փիթի կերպարի կանացի տարբերակի դերը։ 2015 թվականին բարձրացել է մինչև հիմնական կազմի դերասանուհի։ 2015 թվականից նաև խաղացել է «Շիթս Քրիք» սիթքոմի գլխավոր դերերից մեկը։
2018 թվականին Հեմփշիրը խաղացել է Քսավյե Դոլանի «Ջոն Ֆ.Դոնովանի մահը և կյանքը» ֆիլմում (գլխավոր դերում՝ Քիթ Հարինգթոն)։


== Անձնական կյանք ==
2006 թվականին Հեմփշիրն ամուսնացել է Մեթյու Սմիթի հետ՝ նախկին ֆուտբոլիստ և այժմ «William Morris Endeavor» տաղանդների որոնման ընկերության գործակալ։ Նրանք բաժանվել են 2014 թվականին։ 2018 թվականի սեպտեմբերին հայտնի է դարձել, որ Հեմփշիրը հարաբերությունների մեջ է երգահան և երգիչ Թեդի Գեյգերի հետ։ Նույն տարվա նոյեմբերին զույգը հայտարարել է իրենց նշանադրության մասին։ 2019 թվականի հունիսին հայտնի է դարձել, որ Հեմփշիրը և Գեյգերը չեղարկել են նշանադրությունը։
Հեմփշիրը պանսեքսուալ է։
2007 թվականին Հեմփշիրը տեղափոխվել է Լոս Անջելես։ 2014 թվականի սեպտեմբերին դարձել Է ԱՄՆ-ի հպատակագրված քաղաքացի։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պերալեդա դե լա Մատա

Պերալեդա դե լա Մատա (իսպ.՝ Peraleda de la Mata), բնակավայր և համայնք Իսպանիայի արևմուտքում, Էստրեմադուրայի մաս հանդիսացող Կասերես ինքնավար պրովինցիայի Կամպո Արանյուելո շրջանում (կոմարկայում), Կասերեսի և Տոլեդոյի պրովինցիաների միջև սահմանագծի մերձակայքում։ Զբաղեցնում է 92 կմ² տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 1.420: Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ Կասերես քաղաքից հեռավորությունը 128 կիլոմետր է, երկրի մայրաքաղաք Մադրիդից՝ 170 կիլոմետր։ Բնակչության հիմնական զբաղմունքը գյուղատնտեսությունն է, մասնավորապես՝ ոչխարաբուծությունը։ Բնակավայրի մոտով անցնող A-5 ավտոմայրուղու հարևանությամբ վերջին շրջանում սկսվել է արդյունաբերական մի խոշոր համալիրի շինարարությունը։
Քաղաքի հովանավորն է համարվում Սանտիսիմո Քրիստո դե լա Ումիլդադը։


=== Ժողովրդագրություն ===
1900 թվականից ի վեր՝ Պերալեդա դե լա Մատայի բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները ըստ տասնամյակների եղել են հետևյալը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արմենակ Հայկունի

Արմենակ Հայկունի (Համբարձում Հարությունի Ճիզմեճյան , սեպտեմբերի 5, 1835(1835-09-05), Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն և Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - հոկտեմբերի 29, 1866(1866-10-29), Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն և Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն), հայ գրող, մշակութային գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Արմենակ Հայկունին ծնվել է 1835 թվականին, Կոստանդնուպոլսում։ Սովորել է ծննդավայրի Սուրբ Հովհաննես վարժարանում և Գում-Գափուի «Մայր վարժարանում», 1846-1953 թվականներին՝ Սայրըս Համլինի աստվածաբանական քոլեջում։ 1857-1958 թվականներին հրատարակել է «Մուսայք Մասյաց» թատերական պարբերականը, 1858 թվականին հիմնադրել «Հայկազյան ընկերությունը», որը գոյություն է ունեցել մինչև 1861 թվականը։ Գ. Չիլինկիրյանի հետ հրատարակել է «Ծաղիկ» հանդեսը (մինչև 1862)։ «Մուսայք Մասյաց»-ում տպագրել է թատերագիտական հոդվածներ և «Արա Գեղեցիկ», «Օղիմպիադա», «Երնջակ» պատմական ողբերգությունները, երկեր, որոնք գալիս էին հակադրվելու հայկական կլասիցիստական ողբերգությանը և հաստատելու նոր՝ ռոմանտիկական դրամատուրգիայի առկայությունը։
1861 թվականին լույս է տեսել նրա «Էլիզիա»-ն՝ նվիրված Ղրիմի պատերազմին, որը ռոմանտիկական երկրորդ վեպն է արևմտահայ գրականության մեջ (Մինաս Հիսարյանի «Խոսրով և Մաքրուհի» վեպից հետո)։ 1863 թվականին հանդես է եկել 4 գրքույկով՝ «Գարնան ծաղիկներ...», «Գաղտնիք բնության...», «Գերեզմանք երիտասարդաց...», «Աշնան տերևներ...», որոնցում քննել է առողջապահական հարցեր։ Գրել է շուրջ 30 բանաստեղծություն, հիմնականում՝ հայրենասիրական բնույթի։ 1861 թվականին Զմյուռնիայում ծանոթացել է Միքայել Նալբանդյանի հետ, պրոպագանդել նրա «Երկրագործության» հիմնադրույթները։ 1864 թվականին խմբագրել է «Մեղու» պարբերականը։


== Երկեր ==
Գարնան ծաղիկներ կամ երիտասարդաց արդի կացութիւնը, 1863։
Ճերմակ կամ պարոն Ս. Փափազեան եւ իւր ժամանակը, 1863։
Գաղտնիք բնութեան կամ սկզբունք մարդկային ծննդականութեան։ Եւրոպիոյ իմաստասիրաց արդի դրութեան համեմատ, 1863։
Գերեզմանք երիտասարդաց կամ տռփական հիւանդութիւնք։ Եւրոպիոյ իմաստասիրաց արդի դրութեան համեմատ, 1863։
Համառոտ պատմություն և աշխարհագրություն հայոց, Կոստանդնուպոլիս, 1864։


== Գրականություն ==
Ստեփանյան Գ. Խ., Արմենակ Հայկունի, Երևան, 1955։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոշ-Ագաչի շրջան (Ալթայի հանրապետություն)

Կոշ-Ագաչի շրջան (ռուս.՝ Кош-Агачский район, հարավային ալթայերեն՝ Кош-Агаш аймак), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ալթայի հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1922 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կոշ-Ագաչ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 19845 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 19242 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,97 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ջեդետ-Նասր

Ջեադէտ-Նասր, մեր թվարկությունից առաջ 4-րդ հազարամյակի վերջին էնեոլիթյան երկրագործական բնակավայրի մնացորդներ։ Գտնվում է Բաբելոնից Իրաք 25 կմ։ 1925-1927 թթ.-ին հետազոտել է անգլերեն հնագետ է Մակքեյը։ Հնավայրը բաղկացած է 3 բլրից։ Միջին բլրի մշակութային շերտի հիման վրա մինչդինաստիական Շումերի պատմության մի ժամանակահատվածին արվել է «Ջեադէտ-Նասր» անվանումը։


== Նյութ ==
Ջեադէտ-Նասրում բացվել են բազմասենյակ բնակելի տներ և պալատի կամ տաճարի ավերակներ, որտեղից հայտնաբերվել են պատկերագրերով կավե սալիկներ։ Ջեադէտ-Նասրին բնորոշ են միագույն և բազմագույն նախշավոր կավամանները, քարե անոթները։ Աշխատանքի գործիքներն են՝ կավե մանգաղները, քարե արորները, օբսիդիանից դանակները։ Գտնվել են նաև պղնձե իրեր, մարդկանց և կենդանիների պատկերներով կնքադրոշմներ, գլանաձև յուրօրինակ (այսպես կոչված՝ Ջեադէտ-Նասրի ոճի) կնիքներ։  1931։
Վեիկո-Տիիլիգե

Վեիկո-Տիիլիգե (էստ․՝ Väiko-Tiilige), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Միսսո շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սումարոկովո (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍումարոկովոՍումարոկովո (ռուս.՝ Сумароково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դուտուշ

Դուտուշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տուրկա Պերվայա

Տուրկա Պերվայա (ռուս.՝ Турка Первая), գյուղ Ռուսաստանի Կուրսկի մարզի Խոմուտովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(655) Բիսեիս

(655) Բիսեիս (անգլ.՝ Briseis), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1907 թվականի նոյեմբերի 4-ին Ջոել Մետկալֆի կողմից Թաունտոնում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,987818 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7249 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2508 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1886,38 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,190842 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,5° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(655) Բիսեիս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իտալիայի հայ մշակութային միություն

Իտալիայի հայ մշակութային միություն, հիմնվել է 1945 թվականին, Միլանում՝ մի խումբ Մխիթարյան նախկին սաների նախաձեռնությամբ։ Հաջորդաբար նախագահներ են եղել բանաստեղծ, ատամնաբույժ Արամայիս Սրապյանը, բժիշկ Կարապետ Պոռանյանը և Հրանդ Բամպակյանը։ Միությունը կազմակերպում է հայ արվեստն ու մշակույթը ներկայացնող միջոցառումներ։
(2220) Հիկս

(2220) Հիկս (անգլ.՝ Hicks), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1975 թվականի նոյեմբերի 4-ին Էլեանորա Հելինի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,157973 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6573 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6587 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2049,8 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175627 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,59° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2220) Հիկս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պարանա նահանգի հարավարևելյան մարզ

Պարանա նահանգի հարավ-արևելք (պորտ.՝ Mesorregião do Sudeste Paranaense) վարչական մեզոշրջան Բրազիլիայում, մտնում է Պարանա նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 398 453 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 17 020,900 կմ²։ Բնակչության խտությունը 23,4 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 2 870 571 090,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 7 375,25 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,739
Հասանքյոյ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հասանքյոյ (այլ կիրառումներ)Հասանքյոյ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բադեն

Բադեն (գերմ.՝ Baden), տարածաշրջան Գերմանիայի հարավ-արևմուտքում՝ Բադեն-Վյուրտեմբերգ երկրամասում։ Վարչական կենտրոնը Կառլսռուե քաղաքն է։ Միջնադարում՝ 11-րդ դարից Բադենի պատմական մարզը ստացել է մարկգրաֆության կարգավիճակ՝ Բադեն–Բադեն աթոռանիստով։ Մարկգրաֆները Ցերինգենների ազնվականական տոհմի ներկայացուցիչներ էին։ 1535 թվականին բաժանվեց Բադեն–Բադենի (կաթոլիկական) և Բադեն–Դուրլախի (1556 թվականց) բողոքական)։ 1771 թվականին, Կառլ Ֆրիդրիխի ժամանակ, դրանք միավորվեցին (Կահե աթոռանիստով)։ 1806 թվականին Բադեն, որի տարածքը բավականին ընդլայնվեց Նապոլեոն I-ի հովանավորության շնորհիվ, վերածվեց Մեծ հերցոգության։ 1848–1849 թվականների գերմանական հեղափոխության ժամանակաշրջանում Բադենում բռնկվեց ապստամբություն, որը ճնշվեց կառավարական զորքերի կողմից։ 1871 թվականին Բադենը մտավ Գերմանական կայսրության կազմի մեջ։ 1918 թվականի նոյեմբերյան հեղափոխության ժամանակ այնտեղ հռչակվեց հանրապետություն։ 1919–1933 թվականին Բադենը Վայմարյան Հանրապետության կազմում էր, 1933–1945 թվականին՝ վարչական օկրուգ։ Գերմանական ֆաշիզմի ջախջախումից հետո (1945) Բադենի հարավի մասը մտավ ֆրանսիական, հյուսիսինը՝ ամերիկյան օկուպացիոն գոտու մեջ։ 1949 թվականից ԳՖՀ–ի կազմում Բադեն-Վյուրթեմբերգի մի մասն էր։


== Ծանոթագրություններ ==
Պավլիկովո (այլ կիրառումներ)

Պավլիկովո, կարող է վերաբերել՝

Պավլիկովո - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։
Պավլիկովո - գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Ստարիցկի շրջանի կազմում։
Մարիա Սվոլու

Մարիա Սվոլու (հուն․՝ Μαρία Σβώλου, ծնյալ Desypri 1892, Աթենք, Հունաստան - հունիսի 3, 1976(1976-06-03)), հույն ֆեմինիստուհի և սոցիալիստ առաջնորդ։


== Կենսագրություն ==
Մարիա Դեսպիրին ծնվել է 1892 թվականին, Աթենքում, բազմազավակ ընտանիքում. նա երեք քույր ուներ։ Երկու տարեկան էր, երբ նրանց ընտանիքը աթենական Պիրեյոսից տեղափոխվեց Լարիսա քաղաք, որտեղ հայրը նշանակվել էր Հունաստանի ազգային բանկի բաժանմունքի տնօրեն։ Աղջիկը սովորել է Լարիսայի Արսակեյոն դպրոցում, 1907 թվականին ավարտել այն։ Հոր մահից հետո՝ 1915 թվականին ընտանիքով վերադարձել են Աթենք։ Մարիան խորացել է ֆրանսերենի ուսումնասիրման մեջ, համապատասխան դասընթացներ ավարտել, դասավանդման իրավունք տվող հավաստագրեր ստացել եկեղեցական գործերի և կրթության նախարարություններից (1919 թվական)։
Նա  դեռ պատանեկան հասակից ակտիվորեն ներգրավվել է կանանց իրավունքների համար մղվող պայքարում։ 1923 թվականին ամուսնացել է իրավունքի պրոֆեսոր Ալեքսանդրոս Սվոլոսի հետ։ Լինելով կանանց իրավունքների լիգայի քարտուղարը՝ պայքարել է աշխատող աղջիկների ու կանանց համար երեկոյան դպրոցներ բացելու համար և պրոստիտուցիայի դեմ։ Էկոնոմիկայի նախարարությունում որպես աշխատանքի գծով վերահսկիչ աշխատելու տարիներին իր պաշտոնի ընձեռած հնարավորությունները գործի է դրել, որպեսզի իրավասու մարմինների ուշադրությունը հրավիրի աղքատության դուռը հասած բանվորուհիների աշխատանքային ու բնակարանային վատթարագույն պայմանների վրա։
1911-1936 թվականներին Մարիա Սվոլուն ներգրավվել է լիբերալ (ազատական) քաղաքականության գործընթացներում, միաժամանակ ակտիվորեն աջակցել խաղաղության համար պայքարին։ Նա խմբագրել է «Կանանց պայքար» ամսագիրը, դրա էջերում հանդես եկել հրապարակախոսական սուր հոդվածներով։  1936-ից 1940 թվականներին Հունաստանի բռնապետ Իոանիս Մետաքսասի կարգադրությամբ նրան ու ամուսնուն աքսորել են։
Սվոլուն կանանց ազատական շարժման առաջնորդներից էր։ Նա գտնում էր, որ սեռերի միջև հավասարության հնարավոր է հասնել միայն հասարակական հիմնավոր փոփոխությունների արդյունքում։
1940 թվականին վտարանդիությունից վերադառնալով հայրենի Հունաստան՝ Մարիան կամավոր մեկնել է հույն-իտալական պատերազմի ռազմաճակատ՝ ծառայելու որպես բուժքույր։ Հետագայում՝ գերմանացիների կողմից օկուպացված Հունաստանում համագործակցելով Կարմիր խաչի հետ, կազմակերպել է մանուկների շրջանում սննդի բաշխման աշխատանքները։ Նա մասնակցել է ֆաշիստների դեմ իր երկրում ծավալված դիմադրության EAM-ELAS շարժմանը, ընտրվել Հունաստանի Ազգային խորհրդի անդամ, իսկ նրա ամուսինը դարձել է EAM-ի գլխավորած Ազգային ազատագրման քաղաքական կոմիտեի նախագահ։
Սվոլուն համակրում էր կոմունիստներին և այդ պատճառով Հունաստանի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ՝ 1948 թվականին կրկին ենթարկվել է աքսորման։ Վերադառնալուց հետո մասնակցել է երկրի խորհրդարանի ընտրություններին՝ Ժողովրդավարական ձախերի միավորման կողմից։ Երկու անգամ ընտրվել է խորհրդարանի պատգամավոր, եղել է նաև կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի անդամ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Γυναίκες στην ελληνική Βουλή Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine. (αρχείο σε μορφή.pdf)
Αλέξανδρος Σβώλος(չաշխատող հղում), Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων, 2009. (αρχείο σε μορφή .pdf)
Միջին անոմալիա

Միջին անոմալիա, միջին շարժման հարաբերությունն է պերիկենտրոնի անցումից հետո ընկած ժամանակահատվածին այն մարմնի համար, որը շարժվում է ուղեծրով առանց արտաքին ազդեցությունների։ Այսպես, միջին անոմալիան անկյունային հեռավորությունն է այն հիպոթետիկ մարմնի պերիկենտրոնից, որը շարժվում է հաստատուն անկյունային արագությամբ, որը հավասար է միջին շարժմանը։
Նշանակվում է 
  
    
      
        M
      
    
    {\displaystyle M}
   (անգլ.՝ mean anomaly արտահայտությունից)։
Աստղային դինամիկայում միջին անոմալիան 
  
    
      
        M
        
        
      
    
    {\displaystyle M\,\!}
   հաշվարկվում է հետևյալ բանաձևերով՝

  
    
      
        M
        =
        
          M
          
            0
          
        
        +
        n
        (
        t
        −
        
          t
          
            0
          
        
        )
        
        
      
    
    {\displaystyle M=M_{0}+n(t-t_{0})\,\!}
  որտեղ։

  
    
      
        
          M
          
            0
          
        
        
        
      
    
    {\displaystyle M_{0}\,\!}
   — միջին անոմալիան է 
  
    
      
        
          t
          
            0
          
        
        
        
      
    
    {\displaystyle t_{0}\,\!}
   էպոխայում,

  
    
      
        
          t
          
            0
          
        
        
        
      
    
    {\displaystyle t_{0}\,\!}
   — սկզբնական էպոխա,

  
    
      
        t
        
        
      
    
    {\displaystyle t\,\!}
   — էպոխան, որի համար կատարվում է հաշվարկը

  
    
      
        n
        
        
      
    
    {\displaystyle n\,\!}
   — միջին շարժումը։Կամ Կեպլերի հավասարումով՝

  
    
      
        M
        =
        E
        −
        e
        ⋅
        sin
        ⁡
        E
        
        
      
    
    {\displaystyle M=E-e\cdot \sin E\,\!}
  որտեղ։

  
    
      
        E
        
        
      
    
    {\displaystyle E\,\!}
   - էքսցենտրիկ անոմալիան է (
  
    
      
        E
      
    
    {\displaystyle E}
   նկ. 3-ում),

  
    
      
        e
        
        
      
    
    {\displaystyle e\,\!}
   - էքսցենտրիսիտետը։


== Տես նաև ==
Կեպլերի ուղեծրի էլեմենտներ
Էլիպս
Էքսցենտրիկ անոմալիա
Իրական անոմալիա
Ռոզետո Կապո Սպուլիկո

Ռոզետո Կապո Սպուլիկո (իտալերեն՝ Roseto Capo Spulico), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1760 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 59 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 30 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 87070։ Հեռախոսային կոդը՝ 0981։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեդովկա (այլ կիրառումներ)

Մեդովկա, կարող է վերաբերել՝

ԲնակավայրերՄեդովկա – գյուղ Հայաստանի Լոռու մարզում
Մեդովկա – գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Լիպեցկի մարզի Ուսմանի շրջանում
Մեդովկա – գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Վորոնեժի մարզի Ռամոնի շրջանում
Մեդովկա – խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Օրենբուրգի մարզի Օրենբուրգի շրջանում
Մեդովկա – գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Օրատովի շրջանումԳետՄեդովկա – գետ Ռուսաստանի Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետության տարածքում, Գիագայի վտակը
Սևան Մալիքյան

Սևան Մալիքյան (անգլ.՝ Sevan Malikyan, սեպտեմբերի 4, 1972(1972-09-04), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), ծագումով հայ բրիտանացի էքսպրեսիվ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Սևան Մալիքյանը ծնվել է 1972 թվականին Լոնդոնում։ Սևանի հայրը՝ Գևորգ Մալիքյանը բրիտանահայ դերասան է, որը ծնվել է 1943 թվականի հունիսին Դիարբեքիրում։ 1963 թվականին դրամատիկական կրթաթոշակով նա մեկնել է Մեծ Բրիտանիա և սովորել Ռոուզ Բրյուֆորդի դրամատիկական դպրոցում։ Սևանի մայրը` Մայդա Մալիքյանը (ծնված 1947 թվականի օգոստոսին) Նիկոսիայից է (Կիպրոս)։ 1959 թվականին նա մեկնել է Մեծ Բրիտանիա՝ Լոնդոնում վարսահարդարի մասնագիտություն սովորելու։ Այնտեղ էլ նրանք ծանոթացել են։
Արվեստանոցային նկարիչ Սևանը իր սերնդի երիտասարդ անվանի նկարիչներից մեկն է՝ բազմաթիվ ցուցահանդեսներով։ Սևանը գեղարվեստական կրթությունն ստացել է Լոնդոնում, Բաթի արվեստի և դիզայնի դպրոցից ստացել է բակալավրի կոչում կերպարվեստի ոլորտում։ Հետագայում նա սովորել է Կիպրոսի արվեստի քոլեջում, 2009 թվականին ավարտել է ասպիրանտուրան կերպարվեստի գծով և ստացել 16 տարեկանից բարձր անձանց դասավանդելու դիպլոմ։ 2010 թվականից Սևանը մեծահասակների նկարչության ուսուցիչ է Կոռնարոյի արվեստի ինստիտուտում։
Սևան Մալիքյանի աշխատանքները գտնվում են Կիպրոսի, Շվեդիայի, Իտալիայի, Թուրքիայի և Մեծ Բրիտանիայի մասնավոր հավաքածուներում։


== Ցուցահանդեսներ ==
Riverside Studios, Brick Lane Gallery և Mall Galleries, Լոնդոն (Դիանա Բրուքս մրցանակի կարճ ցուցակ)
Fine Art Company Inc London, Group Show Selected Works, 2005
Brick Lane Gallery London, Group Show Figurative paintings, 2006
Fine Art Company Inc London, Group Show Selected Works, 2007
Aspelia Gallery, Լառնակա, 2008
«Նկարչություն ներսում», Kypriaki Gonia Gallery, Լառնակա, 2011
Անցում աբստրակցիայի միջով, Gloria Gallery, Նիկոսիա, 2014
Cornaro Art Institute, Նոր նկարներ, Լառնակա, 2016


== Տես նաև ==
Հայերը Մեծ Բրիտանիայում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սևան Մալիքյան(չաշխատող հղում)
ՍԵՎԱՆ ՄԱԼԻՔՅԱՆ. Բոսորագույն գլխարկով մերկը
Մարոն

Մարոն, Հովհաննես Թումանյանի պոեմը՝ գրված 1887 թվականին։ Պոեմը պատմում է իննամյա Մարոյի և հասուն Կարոյի ամուսնության մասին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանի ամենավաղ ստեղծած պոեմներից է։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 1892 թվականին Մոսկվայում լույս տեսնող «Բանաստեղծություններ» ժողովածուի 11-րդ հատորի 136-146-րդ էջերում։ Այնուհետև տպագրվել է Թիֆլիսի «Բանաստեղծություններ» ժողովածուի 83-90 էջերում։
1892 թ. պոեմի առաջին հրատարակարված տարբերակ ուներ «Մարո (Գյուղացի մանկան պատմությունը)» վերնագիրը։ «Թիֆլիսի բանաստեղծությունները» ամսագրում հրատարկված երկրորդ տարբերակում ենթարկվել է լեզվական կառուցվածքային նշանակալի վերամշակման։ Պոեմից հանվել է ավելորդ կենցաղային մանրամասները, և պոեմի նախնական 204 տողից մնացել է 158 էջ ։
Պոեմի կենսական հիմքը նահապետական բարքերով ապրող գյուղի աղջիկների վախահաս բռնի ամուսնության և կնոջ ստրկական վիճակի փաստերն են։
«Իմ մի քանի գրվածքների բացատրությունը» գրառման մեջ պահպանվել է պոեմի ստեղծման կոնկրետ շարժառիթի մասին Թումանյանի վկայությունը։ Այնտեղ նշված է. «1. Զուռնաչի Սաքոյի աղջկա պատմությունը և «Մարոն»։ Ինչպես տասնամյակներ առաջ վկայել են Ն. Թումանյանն ու Ա. Ինճիկյանը, Անտոնյան Սաքոյի դստեր հետ կապված նույն դեպքը մինչև այժմ էլ Դսեղում պատմում են»։


== Սյուժե ==
Իննամյա Մարոն ամուսնանում է հասուն Կարոյի հետ։ Սկզբում Մարոյին դուր է գալիս Կարոյի բերած քաղցրավենիքը, սակայն առաջին գիշերվանից հետո Մարոն բախվում է հասուն կյանքի և ամուսնական դժվարություններին։ Մարոն փախչում է տնից և վերադառնում հայրական տուն, սակայն հայրը չի ընդունում Մարոյին, հաշվի առնելով հասարակության կարծիքը, նահապետական «օրենքները» և վռնդում է նրան։ Հուսալքված Մարոն չի դիմանում և նետվում է անդունդը։ Նրա մայրը այդպես էլ չի հասկանում Մարոյի ինքնասպանության պատճառը՝ ասելով.


== Տես նաև ==
Քաջ Նազարը
Գիքորը
Անուշ
Աղքատի պատիվը


== Ծանոթագրություններ ==
Մակբեթ (այլ կիրառումներ)

Մակբեթ անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Մակբեթ (ողբերգություն) - անգլիացի հանրահայտ գրող Ուիլյամ Շեքսպիրի ողբերգություններից,
Մակբեթ (օպերա) - իտալացի երգահան Ջուզեպե Վերդիի օպերա չորս գործողությամբ։
Զոնդերհոֆեն

Զոնդերհոֆեն  (գերմ.՝ Sonderhofen), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։ Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Վյուրցբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը՝ 1074 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալների)։ Տարածքը՝ 36,42 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 79 180։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Մասաչուսեթներ

Մասաչուսեթներ, հնդկացիների ցեղ, բնակվում էր Հյուսիսային Ամերիկայում ժամանակակից Միացյալ Նահանգների Մասաչուսետս նահանգի տարածքում, որոնց անունից էլ անվանվել է այդ նահանգը։ Հատկացվում է Ալգոնկինյան ազգերի խմբին։ Մեր օրերում մնացել են այս հնդկացիների ցեղի շատ քիչ թվով ներկայացուցիչներ։ Խոսում էին Ալգկյան լեզվաընտանիքին պատկանող մասաչուսեթերեն լեզվով։
Անվանումը թարգմանվում է որպես՝ «մարդիկ, որոնք ապրում են մեծ բլրի կողքին», ինչը համաձայն առասպելների վերաբերվում է Բոստոնից ոչ հեռու գտնվող Կապույտ Բլուրներին։
Զբաղվում էին ձկնորսությամբ և հողագործությամբ։ Բնակվում էին ժամանակակից Մասաչուսետս նահանգի ափեզրի կենտրոնական մասում, այնտեղ, որտեղ հետագայում հիմնադրվել է Բոստոն քաղաքը։
Մասաչուսեթների հիմնական մասը ոչնչացվել է 17-րդ դարի ընթացքում, անգլիացիների կողմից նրանց հողերի գաղութականացման սկզբում։ 1616-ից 1619 թվականներին ցեղը մեծապես տուժել է ժանտախտից, որը բերվել էր Ամերիկա անգլիացիների հետ, իսկ 1623 թվականին մնացածների զգալի մասը արտաքսվել է իրենց հողերից նավապետ Մայլզ Ստենդիշի ղեկավարած գաղութականների խմբի կողմից, ապստամբության վտանգի պատճառով, որը նախապատրաստում էին ցեղի առաջնորդները։ 1630-ականներին Մասաչուսետսի հողերը բնակեցրեցին մոտ քսան հազար գաղութականների Անգլիայից։
Չնայած այն հանգամանքին, որ Մասաչուսեթների քանակը զգալիորեն նվազել էր, նրանք մասնակցություն ունեցան Թագավոր Ֆիլիպի պատերազմին 1675-ից 1676 թվականներին։
Մասաչուսեթները քրիստոնեական հավատ են ընդունել պուրիտանական միսիոներ Ջոն Էլիոտի ջանքերով։
1869 թվականին Մասաչուսետս նահանգը ընդունեց ակտ, որի համաձայն ցեղի անդամները դառնում էին ԱՄՆ քաղաքացիներ։ Մեր օրերում մնացել են մասաչուսեթների երկու ոչ մարդաշատ համայնքներ, մեկը բնակվում է Նեյտիկում, մյուսը՝ Բրոկտոնում (երկու քաղաքներն էլ գտնվում են Մասաչուսետս նահանգում)։


== Հղումներ ==
Հնդկացիների մասին տեղեկություններ Կանտոն քաղաքի Պատմաբանական միության կայքում (անգլ.)
Մյակովո

Մյակովո (ռուս.՝ Мяково), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Սոլեցկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էլիա Միլոզևիչ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միլոզևիչ (այլ կիրառումներ)Էլիա Ֆիլիպո Ֆրանչեսկո Ջուզեպե Մարիա Միլոզեվիչ (իտալերեն՝ Elia Filippo Francesco Giuseppe Maria Millosevich, սեպտեմբերի 5, 1848(1848-09-05), Վենետիկ, Ավստրիական կայսրություն - դեկտեմբերի 5, 1919(1919-12-05), Հռոմ, Իտալիա), իտալացի աստղագետ և աստերոիդների հայտնաբերող, աշխատել է Հռոմյան քոլեջի աստղադիտարանում և հիմնականում զբաղվում էր աստերոիդների և գիսաստղերի դիտարկումներով և նրանց ուղեծրերի հաշվարկներով։ երկու ամիսների ընթացքում 1891 թվականին նա հայտնաբերել է երկու աստերոիդ։ Մեկ այլ իտալացի աստղագետ, Վինչենցո Չերուլիի հետ միասին ստեղծել է 1291 աստղ ներառող ցանկ։


== Կենսագրություն ==
1866 թվականին դպրոցը ավարտելուց հետո, ընտանեկան խնդիրների պատճառով, ստիպված է եղել դադարեցնել ուսանումը, և աշխատանքի է անցել փոստային բաժանմունքում։ Հետագայում ընդունվել է Պադուայի համալսարան, որտեղ ուսանել է աստղագիտություն։ 1872 թվականին ստանձնել է աստղագիտության պրեֆեսորի պաշտոնը Վենետիկի ծովային ինստիտուտում, որը զբաղացրել է յոթ տարի։ Վենետիկում նա կատարում էր իր դիտարկումները ինստիտուտին կից գտնվող փոքր շինությունում։ 1879 թվականին Հռոմյան քոլեջի աստղադիտարանի տնօրեն Պյետրո Տակինին (իտալերեն՝ Pietro Tacchini) նրան առաջարկեց Օդերևութաբանության կենտրոնական բաժնի տնօրենի տեղակալի պաշտոնը, իսկ 1891 թվականին Միլոզեվիչը տեղափոխվեց արդեն աստղադիտարանի տնօրենի տեղակալի պաշտոն, իսկ 1902 թվականից Պյետրո Տականիի հեռանալուց հետո, մինչ մահը 1919 թվականին, դարձավ աստղադիտարանի տնօրեն։ 1910 թվականից եղել է Իտալական սպեկտրոսկոպագետների միության նախագահի խորհրդականը։

Ընդհանուր առմամբ Միլոզեվիչը հրատարակել է շուրջ 450 գիտական աշխատություններ, որոնցից նրա աշխատանքները Վեներայի Արեգակի սկավառակի անցման մասին 1874 և 1882 թվականների աշխատանքները լայն ճանաչում ստացան իր ժամանակի աստղագետների շրջանում։ Նրա գիտական աշխատանքները հիմնականում վերաբերվում էին մոլորակների, գիսաստղերի և աստերոիդների դիտարկումներին։


== Պարգևներ ==
(433) Էրոս աստերոիդի ուղեծրի հաշվարկի համաչ 1898 և 1904 թվականներին նրան շնորհվեց Դեի Լինչեի ազգային ակադեմիայի աստղագիտության մրցանակը, իսկ 1911 թվականին ստացավ Ֆրանսիական գիտությունների ակադեմիայի մրցանակը։
Նրա պատվին է անվանվել (69961) Միլոզեվիչ աստերոիդը։


== Տես նաև ==
Ջովաննի Ինգիրամի
Գիլերմո Ռիգինի
Անջելո Սեկի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էլիա Ֆիլիպո Ֆրանչեսկո Ջուզեպե Մարիա Միլոզեվիչ (1848, 1919)(իտալ.)
Էլիա Միլոզեվիչ Archived 2002-06-17 at the Wayback Machine.(իտալ.)
ILIJA MILOŠEVIĆ — ASTRONOM SVJETSKIH RAZMJERAPOTOMAK BRODOVLASNIKA I POMORSKIH TRGOVACA IZ DOBROTEBIO-BIBLIOGRAFIJA1(իտալ.)
Քեմոգեն նստվածքներ

Քեմոգեն նստվածքներ, քիմիական նստվածքներ, նստվածքային ապարների, միներալների և օգտակար հանածոների խումբ։ Առաջանում են լուծույթներից՝ բազմազան նյութերի քիմիական նստեցման և ջրավազանների հատակին կուտակման ճանապարհով։ Քեմոգեն նստվածքների կազմը և առաջացման պայմանները խիստ տարբեր են խոնավ և չորային կլիմաներում։ Ավազանները, որտեղ առաջանում են Քեմոգեն նստվածքներ, կարող են լինել ծովային, ցամաքային և միջանկյալ։ Խոնավ կլիմայում Քեմոգեն նստվածքները ներկայացված են երկաթի և մանգանի հանքաքարերով, բոքսիտներով, ֆոսֆորիտներով, մասամբ կրաքարերով և սիլիցիումային ապարներով։ Բարձր աղիության ավազաններում, որոնք հիմնականում գտնվում են Երկրի չորային զոնաներում, կուտակվում են աղեր՝ դոլոմիտ, ֆլյուորիտ, գիպս և անհիդրիտ, մագնեզիտ, հալիտ, սիլվին, կառնալիտ։
820

820 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 820 թվականն է, 
IX դարի 20-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Անմահության հուշարձան

Անմահության հուշարձան, ճարտարապետական կառույց Մարտունու շրջանի Ճարտար քաղաքում։ Կառուցվել է գյուղի աշխատազորների միջոցներով և հավերժացնում է զոհված ճարտարցիների հիշատակը։


== Պատմություն ==
1960-ական թվականներից սկսած՝ ժողովրդական միջոցներով մարզի քաղաքներում ու գյուղերում կառուցվել են ավելի քան 200 կոթողներ, հուշահամալիրներ, թանգարաններ, աղբյուր-հուշարձաններ, որոնք պատմում են խորհրդային հայրենիքի ազատագրման համար իրենց կյանքը զոհածների մասին։
Մարտունու շրջանի Ճարտար քաղաքից Հայրենական մեծ պատերազմին մասնակցել են 1018 երիտասարդներ, նրանցից 493-ը մարտի զոհվել են մարտի դաշտոմ։ Հադրութի շրջանից 8267 մարդ մեկնել են ռազմաճակատ, բայց 3952-ը չեն վերադարձել։ Զոհվածների հիշատակը հավերժացվել է հուշարձան-կոթողներով, որոնք կառուցվել են Հադրութում, Տողում, Մեծ-Թաղլարում, Տումիում, Բանազուրում, Արաքյուլում, Ազոխում, Թաղոտում, Մոխրենեսում և մի շարք այլ գյուղերում։


== Նկարագրություն ==
Պատերազմի դաշտ մեկնած 45 հազար արցախցիներից (դա մարզի բնակչության 30 տոկոսն էր) 15 հազարը պարգևատրվել են մեդալներով և շքանշաններով, 21 հոգի արժանացել են Խորհրդային Միության հերոսի կոչման, 6-ը՝ փառքի երեք շքանշանի ասպետ են, 23-ը դարձել են գեներալներ, իսկ Արմենակ Խանփերյանցը դարձել է ավիացիայի մարշալ։ Այս ամենը մարմնավորված է հուշահամալիրոմ։ Այն գտնվում է քաղաքի հարավային մուտքի՝ Երևանյան խճուղու աջ եզրին, Մազի կամրջից 400 մետր վերև, մարզային հիվանդանոցի դիմաց։ Հուշահամալիրի ցուցանմուշներն ու ցուցատախտակները պատմում են Հայրենական մեծ պատերազմի ճակատներում Ղարաբաղի հայության սխրագործությունների մասին։ Հուշահամալիրի հիմնական մասը 21 մետրանոց, դեպի ներքև խոյացած, տուֆակերտ կարմիր կոթողն է, որը բաժանում է ընդհանուր գաղափար արտահայտող երեք կոմպոզիցիայի։ Հուշարձանի հանդիսավորությունն ընգծվում է սև տուֆից վեց մույթերը, երեքը կոթողի մի կողմում են, երեքը՝ մյուս, և «հավերժական կրակը», որն իր բոցերով լուսավորում է 1600 քառ. մետր մարմարածածկ հրապարակը։ Հրապարակ բարձրացող աստիճանները հինգ հավասար մասերի բաժանող եռանկյունաձև պատ սյուերը տեսարանն ավելի արտահայտիչ են դարձնում։ Դրանք խորհրդանշում են մարզի հինգ շրջանները։ Այս ամենը հուշահամալիրի միայն մի կոմպոզիցիան է։ Այն ունի նաև երկրորդ և երրորդ մասեր։ Մարզային հիվանդանոցը պատերազմի տարիներին վերածվել էր հոսպիտալի։ Զոհվածների հիվանդանոցի դիմացի բլրաթմբին են թաղվել, և այս գերեզմանատունը դարձել է հուշահամալիրի ընդհանուր կոմպոզիցիայի երկրորդ մասը։ Կանաչ երանգ ունեցող գրանիտե 40 հուշասալերի վրա տարբեր ազգության զինվերների անուն-ազգանուններ կան փորագրված։ Համալիրի երրորդ հատվածը գտնվոմ է հրապարակի աջ մասում։ Այստեղ են հզոր շատրվանով կասկադային ջրավազանը, հայկական զարդաքանդակներով և աղբյուրաշինական ավանդույթներով կերտված յոթ «լացող» աղբյուրները։ Այստեղ են դրված նաև ղարաբաղցի հերոսների նկարներն ու նրանց համառոտ կենսագրութունը։
Իր մտահաղացումն իրականացնելու համար հուշահամալիրի հեղինակ, ճարտարապետ Յ. Հակոբյանն նտրել է Հադրութի կանաչավուն գրանիտը, հարավի վառ մարմարը, Զառուն բաղի կաթնագոյն խիճը, Հայաստանից բերված կարմիր և սև տուֆը։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոկրովսկի շրջան (Դնեպրոպետրովսկի մարզ)

Պոկրովսկի շրջան (ուկրաիներեն՝ Покровський район), շրջան Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պոկրովսկոե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1210 կմ²։


== Բնակչություն ==
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 41864 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 34,6 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Հայսմավուրք (4696)

Հայսմավուրք (4696), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4696 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1458 թվականին Ավագտէր գրչի, Աստուածատուր գրչի և Հովհաննես գրչի կողմից։ Ստացողը եղել է Գրիգոր քահանան։ Գրված է թղթի վրա, որն ունի 40.5x27 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 533 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը`կաշեպատ տախտակ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 7ա, 85ա, 192բ, 230բ, 379բ, 442բ և այլուր, հետագայի՝ 386ա (1599 թ.), 7ա, 153բ (16-րդ դար), 260 (1881 թ.):


== Ծանոթագրություններ ==
Խոշյան (Ալաշկերտի գավառ)

Խոշյան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում։ Գտնվում էր Շառիան գետի ձախ կողմում, Ալաշկերտ քաղաքից 8 կմ հարավ-արևմուտք, Պարսկաստան տանող արքունական ճանապարհի վրա, գետահովտում։


== Պատմություն ==
1877-1878 ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ հայ բնակչության մի մասը գաղթել է Կովկաս։ 1883 թվականի Խոշյանում սկսել են բնակություն հասատե քրդերը։ Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է բռնագաղթի ճանապարհին, Կամախի կիրճում՝ թուրք ջարդարարների ձեռքով։


== Բնակչություն ==
1872-1873 թվականներին ուներ 8 տուն հայ և 10 տուն թուրք բնակիչ։ XX դարի սկզբին ուներ 25 տուն, որից՝ 5 տուն հայ բնակիչ։ Մեշ եղեռնի նախօրեին գյուղն ուներ 20 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղն ուներ Սուրբ Հակոբ անունով անշուք եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սեդինի

Սեդինի (իտալերեն՝ Sedini), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Սասսարի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1403 մարդ (2008 թվականի տվյալով), բնակչության խտությունը կազմում է 34 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 41 կմ² տարածք, փոստային ինդեքս՝ 7035, հեռախոսային կոդ՝ 079:


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն դինամիկան


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների դաս O

Աստերոիդների դաս O, դա բավականին հազվագյուտ աստերոիդների դաս է արտասովոր սպեկտրալ հատկանիշներով։ Այս աստերոիդների սպեկտրը ունի խորը կլանման գիծ ալիքի 0,75 մկմ երկարության վրա և մոտ է խոնդրիտային երկնաքարերի սպեկտրին։ Այս դասի առավել վառ ներկայացուցիչն է (3628) Բոժնեմցովա աստերոիդը։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների արդյունաբերական օգտագործում
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների գոտի


== Արտաքին հղումներ ==
Աստերոիդների տեսակներ Archived 2012-06-23 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Բատեցկի շրջան

Բատեցկի շրջան (ռուս.՝ Батецкий муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նովգորոդի մարզում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բրատեցկիյ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1591,79 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 6335 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,98 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Տաբո Մբեկի

Տաբո Մվուելվա Մբեկի (կոսա՝ Thabo Mvuyelwa Mbeki, հունիսի 18, 1942(1942-06-18), Մբևուլենի, Հարավաֆրիկյան Միություն), հարավաֆրիկացի քաղաքական և պետական գործիչ, 1999 թվականի հունիսի 14-ից մինչև 2008 թվականի սեպտեմբերի 24-ը Հարավաֆրիկյան Հանրապետության նախագահ։


== Կենսագրություն ==
Մբեկին հանդիսանում է Աֆրիկյան ազգային կոնգրեսի և ՀԱՀ Կոմունիստական կուսակցության նշանավոր գործիչ Գովան Մբեկիի որդին։ Մբեկին 14 տարեկանում մտավ ԱԱԿ-ի Երիտասարդական լիգայի շարքերը։ Թողնելով հայրենի նահանգը` նա տեղափոխվեց Յոհաննեսբուրգ և սկսեց ակտիվորեն մասնակցել ապարտհեյդի դեմ մղվող պայքարին, աշխատելով Ուոլթեր Սիսուլուի ղեկավարությամբ։ 1959 թվականին նա հեռացվում է Ալիս քաղաքի Լավդեյլսկի մանկատանը գործադուլ կազմակերպելու համար։ Հեռակա սովորել է Լոնդոնի համալսարանում։ 
ԱԱԿ-ի օրենքից դուրս համարվելուց հետո Մբեկին հեռացավ երկրից և ընդունվեց Բրայթոնում (Մեծ Բրիտանիա) գտնվող Սուսսեքսի համալսարան, որտեղ էլ ստացավ տնտեսագիտության մագիստրոսի աստիճան։ 1961 թվականի դեկտեմբերից նա Աֆրիկյան ուսանողական միության քարտուղարն էր։
1970 թվականից սովորել է  ԽՍՀՄ-ում` ստանալով  ռազմական կրթություն։ Հետագայում աշխատել է որպես ԱԱԿ-ի գործակալ Զամբիայում, Նիգերիայում, Բոտսվանայում, Մոզամբիկում և Սվազիլենդում։ 1990 թվականին վերադառնում է ՀԱՀ, դուրս է գալիս կոմունիստական կուսակցության շարքերից, մնալով ԱԱԿ-ի միջազգային բաժնի պետի պաշտոնում։ 1994-1999 թվականներին եղել է ՀԱՀ փոխնախագահ, 1997-2007 թվականներին` ԱԱԿ նախագահ։
1999 թվականի հունիսի 14-ից ՀԱՀ նախագահն էր։ Այս պաշտոնում նա վաստակել է ոչ միանշանակ հեղինակություն` ակտիվորեն հանդես գալով ՁԻԱՀ-ի վիրուսային բնույթի ժխտման տեսանկյունից և իր տեսակետի հետ չհամաձայնվողներին հեռացրել է աշխատանքից։ Մբեկայի հովանավորյալ, Առողջապահության նախարար Մանտո Չաբալալա-Մսիմանգը բացահայտորեն դեմ էր հակառետրովիրուսային դեղերի տարածմանը` քննադատելով «արևմտյան  բժշկությունը», նկատի ունենալով, որ պետությունը պետք է աջակցի հարավաֆրիկյան բժշկությանը։ Այս քաղաքականությունը ըստ մոտավոր հաշվարկների հանգեցրեց ՀԱՀ-ում  333 000 մինչև 365 000 մարդու վաղաժամ մահվան։
2008 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Մբեկան նամակ ուղարկեց երկրի խորհրդարան հրաժարականի վերաբերյալ, որը սեպտեմբերի 22-ին բավարարվեց։


== Պարգևներ ==
Բաղնիքի շքանշանի Մեծ խաչի Պատվավոր ասպետ (Մեծ Բրիտանիա, 2001 թվական)
«Իտալիայի  Հանրապետության առջև վաստակի համար» Մեծ Խաչի ասպետ  (Իտալիա, 2002 թվական)
Սուրբ Հովհաննես Երուսաղեմացու շքանշանի ասպետ (Մեծ Բրիտանիա, 2007 թվական)
Սուրբ Միխայիլի և Սուրբ Գեորգիի շքանշանի Մեծ խաչի ասպետ (Մեծ Բրիտանիա)


== Ծանոթագրություններ ==
Ղազարի սար

Ղազարի սար, լեռ է Գողթն գավառում, Շրջու գյուղատեղի և Մեսրոպավան գյուղի միջև, Շրջուից 5 կմ արևելք։ Զառիթափ լանջերով ու մերձալպյան բուսականությամբ ու թփուտներով պատած լեռնագագաթ է։ Լեռան լանջերին կան քարանձավներ և մ.թ.ա 2-1 հազարամյակների ժայռապատկերներ։ Ծովի մակարդակից ունի 3173 մ բարձրություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Պասիֆեի խումբ

Պասիֆեի խումբ, Յուպիտերի հակադարձ շարժումով անկանոն արբանյակների խումբ, որոնք ունեն նմանատիպ ուղեծրեր, և հավանաբար նույնպիսի ծագում։ Խմբի անվանումը վերցված է խմբի մեծագույն մարմնի անունից։
Խմբի հիմնական անդամներն են (մեծից փոքր)՝

Պասիֆե (խմբում ամենամեծը)
Աոեդե
Սինոպե
Կալլիորե
Հեգեմոնե
Կիլլենե
Մեգակլիտե
Ավտոնոե
Էվրիդոմե
Սպոնդե
Կորե
Արբանյակներ, որոնք դեռ անուն չեն ստացել՝ S/2003 J 15, S/2003 J 23, S/2003 J 4, S/2003 J 2


== Ծանոթագրություններ ==
Գուամ

Գուամ, ԱՄՆ-ին պատկանող տարածք՝ կղզի։ Գտնվում է Խաղաղ օվկիանոսի արևմտյան հատվածում՝ Մարիանյան կղզիների կազմում։ Մայրաքաղաքը Խագատնան է։ Տարածքը 541.3 կմ² է, իսկ բնակչության թիվը 2007 թ.-ին կազմել է 173.5 հզ.։ 1521 թվականին հայտնաբերել է պորտուգալացի ճանապարհորդ Ֆեռնան Մագելանը իր շուրջերկրյա ճանապարհորդության ժամանակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մալիոյա

Մալիոյա (ռուս.՝ Малиоя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Պիտկյարանտսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Խիխնիյոկի գետի աջ ափին՝ 7,5 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 4 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ ջրային ավազանային շրջան, գետի ենթաավազանը՝ Նևա և Լադոժսկի լճի ավազան է։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության․

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01040300212102000011112
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001111
Ավազանի կոդը - 01.04.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կոնչեի

Կոնչեի (իտալերեն՝ Concei), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 820 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 27 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 30 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0464։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Մարտին Տուրը։ Տոնը նշվում է նոյեմբերի 11-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0464 591065


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Նեստերենկի (գյուղ, Լիպովա Դոլինայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆեստերենկիՆեստերենկի (ուկրաիներեն՝ Нестеренки), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նեստերենկի գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
«Մեռած հոգիների» գործը

«Մեռած հոգիների» գործը (ռուս.՝ Дело о «Мёртвых душах»), ռուսական հեռուստասերիալ։ Ֆանտազիա Նիկոլայ Գոգոլի ստեղծագործությունների մոտիվներով՝ «Մեռած հոգիներ», «Ռևիզոր», «Խելագարի նոթերը»  և այլն։


== Սյուժե ==
Կոլեգիական ռեգիստրատոր Իվան Շիլլերը (Պավել Դերևյանկո) մեկնում է նահանգային N քաղաք, որպեսզի հետաքննի բանտից խաբեբա Պավել Իվանովիչ Չիչիկովի (Կոնստանտին Խաբենսկի) անհետացման գործը։ Նրան խոչընդոտում են քաղաքային պաշտոնյաները՝ նահանգապետ Սկվոզնիկ-Դմուխանովսկու գլխավորությամբ (Սերգեյ Գարմաշ)։ Քննության ընթացքում անցնելով մի շարք տարօրինակ հանդիպումների միջով՝ Շիլլերը վերջում ինքն է դառնում Չիչիկով։


== Դերերում ==
Պավել Դերևյանկո – Իվան Աֆանաևիչ Շիլլեր / Ակակի Ակակիևիչ Բաշմաչկին
Կոնստանտին Խաբենսկի – Պավել Իվանովիչ Չիչիկով / դերձակ
Սերգեյ Գարմաշ – Անտոն Անտոնովիչ Սկվոզնիկ-Դմուխանովսկի, նահանգապետ
Նինա Ուսատովա – Աննա Անդրեևնա, նահանգապետի կինը
Սերգեյ Կոլեսնիկով – Խրիստիան Ստեպանովիչ Դերժիմորդա, պրիստավ
Ալեքսանդր Աբդուլով – Նոզդրև
Վիկտոր Աբրոսիմով – դատախազ
Վիկտոր Վերժբիցկի – Դուբելտ
Վլադիմիր Սիմոնով – Բենկենդորֆ
Ռոման Մադյանով – Իվան Կուզմիչ Շպեկին, փոստմեյստեր
Ալեքսանդր Սեմչև – Սոբակևիչ
Լեոնիդ Յարմոլնիկ – Պլյուշկին
Աննա Արդովա – Մարֆա Սեմյոնովնա, բանալեպահ
Անդրեյ Բրոննիկով – Ֆոմայի հայրը
Ելենա Գալիբինա – Նաստասյա Պետրովնա Կորոբոչկա
Ալեքսանդր Իլյին – Ամմոս Ֆեոդորովիչ Լյապկին-Տյապկին, դատավար
Մաքսիմ Կոնովալով – Գրիգորի, ծառա
Յուրի Նիֆոնտով – Արտեմի Ֆիլիպովիչ Զեմլյանիկա, աստվածահաճո հաստատությունների հոգաբարձու
Ինգա Օբոլդինա – Մարյա Անտոնովնա, նահանգապետի դուստր
Գալինա Պետրովա – Պուլխերիա Իվանովնա
Վլադիմիր Սալնիկով – Աֆանասի Իվանովիչ
Սերգեյ Սերով – Իվան Լազարևիչ Սվիստունով
Պյոտր Սոլդատով – կապիտան Կոպեյկին
Դանիիլ Սպիվակովսկի – Պյոտր Իվանովիչ Բոբչինսկի
Իվան Ագապով – Պյոտր Իվանովիչ Դոբչինսկի
Միխայիլ Ցերիշենկո – հյուրանոցի տեր
Եվգենյա Դմիտրիևա – Լիզանկա, Մանիլովի կինը
Պավել Լյուբիմցև – Մանիլով
Մարիա Սոկովա – Ֆեոդուլիա Իվանովնա, Սոբակևիչի կինը
Անդրեյ Բատուխանով – արխիվարիուս
Դարյա Բելոուսովա – աղջիկ
Սերգեյ Եպիշև – ուրյադնիկ / ժամապահ
Օլգա Լապշինա – Շպեկինի կինը
Դմիտրի Պրոկոֆև – Ստեպան 
Տատյանա Յակովենկո – Լիզավետա 
Ռոման Խարդիկով – դատարանի պաշտոնյա


== Նկարահանող խումբ ==
Պրոդյուսերներ` Պավել Լունգին, Օլգա Վասիլևա, Արկադի Ցիմբլեր
Ռեժիսոր` Պավել Լունգին
Օպերատոր` Սերգեյ Աստախով
Նկարիչ` Գրիգորի Շիրոկով
Կոմպոզիտոր` Ալեքսեյ Ռիբնիկով
Ռեժիսորական խումբ՝ Նատալյա Լյաշչենկո, Մարգարիտա Մորոզովա, Ելենա Օվչիննիկով, Ալեքսեյ Շիխատով
Բալետմայստեր-բեմադրիչ՝ Վերա Լեսնիչայա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Մեռած հոգիների» գործը» ֆիլմը  «Энциклопедия отечественного кино» կայքում
Զերնովոե (գյուղ, Սակիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶերնովոեԶերնովոե (ուկրաիներեն՝ Зернове, Ղրիմի թաթարերեն՝ Zernovoye), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սակիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զերնովոե գյուղում բնակվում էր 1 206 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վարդենիկ (Արղանա-Մադենի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վարդենիկ (այլ կիրառումներ)Վարդենիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գալինա Սևրուկ

Գալինա Սիլվեստրովնա Սևրուկ (ուկրաիներեն՝ Севру́к Гали́на Сильве́стрівна, մայիսի 18, 1929(1929-05-18), Սամարղանդ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 13, 2022(2022-02-13), Կիև, Ուկրաինա), խորհրդային և ուկրաինացի նկարչուհի, խեցեգործ-մոնումենտալիստ։ Աշխատել է և՛ խճանկարի, և՛ գծանկարչության բնագավառում։ Ուկրաինայի վաստակավոր արտիստ (2005)։


== Կենսագրություն ==
Գալինա Սիլվեստրովնա Սևրուկը ծնվել է 1929 թվականի մայիսի 18-ին Սամարղանդում, ճարտարապետ Սիլվեստր Սևրուկի և նրա կնոջ՝ Իրինայի ընտանիքում, հետագայում  նրանք տեղափոխվել են Ուկրաինական ԽՍՀ։ 1930 թվականից ապրել է Խարկովում, որտեղ գտնվել է օկուպացիայի տակ, 1944 թվականին նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Կիև։ Ավարտել է Կիևի Տարաս Շևչենկոյի անվան միջնակարգ դպրոցը, 1959 թվականին ավարտել է Կիևի գեղարվեստի ինստիտուտի գեղանկարչության ֆակուլտետը։ 1968 թվականին հեռացվել է Ուկրաինայի նկարիչների միությունից բռնադատվածների պաշտպանության «Նամակ-Բողոք 139»-ը ստորագրելու համար, հետագայում վերականգնվել է Ուկրաինայի նկարիչների միությունում։
Մահացել է 2022 թվականի փետրվարի 13-ին, Կիևում։


== Ընտանիք ==
Դմիտրի Նիկոլաևիչ Գրիգորովիչ-Բարսկու թոռնուհին է։ 


== Ստեղծագործություններ ==


=== Կերամիկական ստեղծագործություններ ===
«Անտառային երգ» (1963),
«Լիլիա» (1964),
«Յարոսլավնայի ողբը» (1964),
Չումակ (1964),
«Լադա» (1968),
«Կոշևոյ Սամոյլո Կիշկա» (1969),
«Բոգդան Խմելնիցկին զորքի հետ» (1969),
«Կազակ-Նետյագա» (1969),
«Կազակը պահակակետում» (1969),
«Գեղուհին և հավերժահարսը» (1970),
«Մ-ն  և Լուկաշը» (1970),
«Լինդը» (1980),
«Իվան Մազեպա» (1990-ական թթ.),
«Աղոթք» (1994),
«Կազակ Մամայը» (1994)։


=== Գծանկարչություն ===
Նկարազարդումներ գրքերի համար՝

Զապորոժիեյի  կաղնի, ֆոտոպատմություն։ Կիև։ «Արվեստ», 1971։
Հնագույն քարե քանդակ, ֆոտոպատմություն։ Կիև։ «Արվեստ», 1972։
Գոնչարենկո Մարիա, Ես և կառուցվածքները, պոեզիա։ Լվով։ «Սպոլոմ», 2001։


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
Ուկրաինայի վաստակավոր արտիստ, 2005,
Վասիլի Ստուսի մրցանակի դափնեկիր։


== Գրականություն ==
Севрук Галина Сильвестрівна // Шевченківська енциклопедія: — Т.5:Пе—С : у 6 т. / Гол. ред. М. Г. Жулинський. — Київ : Ін-т літератури ім. Т. Г. Шевченка, 2015. — С. 695—696.
Мисюга Богдан. Вікова традиція в мистецтві Галини Севрук // Україна. Наука і культура. — 2008. — Т. 34. — С. 428—434.


== Ծանոթագրություններ ==
Դալիլի

Դալիլի, պուրակ Սևանա լճի մոտ։ Մեծությունը, բնույթը և ճշգրիտ տեղը չի նշվում։ Հիշատակված է AKAK-ում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բուսոտ

Բուսոտ՝(անգլ.՝ Busot), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալենսիա ինքնավար համայնքի Ալիկանտե նահանգում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալականտի շրջանում։ Զբաղեցնում է 33,84 քառակուսի կիլոմետր տարածք, իսկ բնակչության թիվը կազմում է 3 257 մարդ (2010 թ.)։


== Պատկերասրահ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Pa\twnakan kajq15 
քաղաքապետարանի վիճակագրական կայքէջ* Datos y cifras de la provincia de AlicanteArchived 2016-03-06 at the Wayback Machine.
Blog sobre Busot 
PR.V-2: Ruta por el Cabeçó d'Or Archived 2008-03-03 at the Wayback Machine.