armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կարմիր գլխարկով կինը (նկար)

«Կարմիր գլխարկով կինը»  (հոլ.՝ Meisje met de rode hoed),  բարոկկո դարաշրջանի հոլանդացի հռչակավոր գեղանկարիչ, հոլանդական գեղանկարչության ոսկե դարաշրջանի ներկայացուցիչ Յան Վերմեերի նկարներից։ Կտավը հեղինակը վրձնել է 1665 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 23,2 × 18,1 սմ։  «Կարմիր գլխարկով կինը» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Արվեստի ազգային պատկերասրահում (Վաշինգտոն, ԱՄՆ)։


== Պատմություն ==
«Կարմիր գլխարկով կինը» ստեղծագործությունը Յան Վերմեերը վրձնել է 1665 թվականին։ Այն համարվում է հեղինակի բազմաթիվ թրոնիներից (դիմանկարի տեսակ Հոլանդիայում) մեկը, որտեղ պատկերված է անսովոր հանդերձանքով բնորդի կեցվածք ընդունող մոդելը, ովքեր, ինչպես հայտնի է, աչքի չէին ընկնում իրենց կոկետությամբ։ Ենթադրվում է, որ նկարը վաճառքի է հանվել 1696 թվականի մայիսի 16-ին Ամստերդամում։ Տարիներ հետո նկարը վաճառքի է հանվել «Hôtel de Bouillon» հյուրանոցում՝ 1822 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Փարիզում։ Նկարը գնել է բարոն Լուի Մարի Բապտիստը (Louis Marie Baptiste Atthalin, 1784-1856), որից հետո «Կարմիր գլխարկով կինը»  ստեղծագործությունը ժառանգությամբ անցել է նրա զարմիկ բարոն Գաստոն Լաուրենտին (մահացել է 1911 թվականին)։
1925 թվականի նոյեմբերին այս կտավը վաճառվել է ամերիկացի բանկիր, միլիարդատեր Էնդրյու Ուիլյամ Մելլոնին։ Վերջինս հետո «Կարմիր գլխարկով կինը» կտավը նվիրում է Վաշինգտոնի Արվեստի ազգային պատկերասրահին։


== Ցուցահանդեսներ ==
1925 թվական-«17-րդ դարի հոլանդական վարպետների ժամանակավոր ցուցահանդես», M. Knoedler & Co., Նյու Յորք, 1925 թվական, № 1
1928 թվական-«Գեղանկարչության քսան գլուխգործոցների ժամանակավոր ցուցահանդես», M. Knoedler & Co., Նյու Յորք, 1928 թվական, № 12
1995 թվական-«Պատկերասրահի հոլանդական սրահ», Արվեստի ազգային պատկերասրահ, Վաշինգտոն, 1995-1996 թվականներ
1996 թվական-«Յան Վերմեեր», Արվեստի ազգային պատկերասրահ, Վաշինգտոն, Մաուրիցհեյս, Հաագա, 1995-1996 թվական, № 14
1998 թվական-«Հավաքածուների սրահ», Արվեստի ազգային պատկերասրահ, Վաշինգտոն, 1998 թվական, № 60
1999 թվական-«Յան Վերմեեր. գեղարվեստ», Արվեստի ազգային պատկերասրահ, Վաշինգտոն, № 11
2001 թվական-«Վերմեերն ու Դելֆտի դպրոցը», Մետրոպոլիտեն թանգարան (Նյու Յորք), Արվեստի ազգային պատկերասրահ, 2001 թվական, № 74


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Liedtke Walter A. (2001)։ Vermeer and the Delft School։ Metropolitan Museum of Art։ ISBN 9780870999734 


== Արտաքին հղումներ ==
Web pages on the painting at National Gallery of Art, WashingtonArchived 2011-10-19 at the Wayback Machine.
Essential Vermeer
Girl with the Red Hat
Կիզիլ-Յուլդուզ (գյուղ, Իշիմբայսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կիզիլ-ՅուլդուզԿիզիլ-Յուլդուզ (ռուս.՝ Кызыл-Юлдуз, բաշկիրերեն՝ Кызыл-Юлдуз), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 18 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պլոսկոե (այլ կիրառումներ)

Պլոսկոե, կարող է վերաբերել՝

Պլոսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Սվալյավայի շրջանում
Պլոսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում
Պլոսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանում
Պլոսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մուրովանիե Կուրիլովցիի շրջանում
Պլոսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Շացկի շրջանում
Հապկիդո

Հապկիդո (կորեերեն՝ 합기도, Հապ-միություն, կի-էներգիա, դո-ճանապարհ)։ Կորեայի ռազմական արվեստն է, նման է ճապոնական Այկիդո մարտաձևին, քանի որ դրանց հայտնվելը մեծապես ազդել է նոր սարքավորումների  վրա։ Ապագայում նրա մեջ են  ներառվել թեկվանդո և տենսուդո |տենսուդո]] մարտաձևերը։ Հապկիդոն համեմատաբար ավելի երիտասարդ մարտարվեստ է և Կորեայում զիջում է միայն թեկվանդոյին և ձյուդոին։


== Հիմնական տեղեկություն ==
Հապկիդոն հիմնականում ինքնապաշտպանական մարտ է, և  հարձակվում են անձի դեմ զինված կամ մի քանի մարդկանցով, այդ դեպքում մարտարվեստը թույլ է տալիս ինքնապաշտպանվել։ Մարտարվեստը  ունի մի քանի ոճ և տեսակ երբ հարձակվում են մի քանի հեգով կամ զինված նախ պետք է ճիշտ պաշտպանվել ապա անցնել հարձակման։ Հապկիդոի տեխնիկան նաև ուսումնասիրվում է նաև օգտագործելով տարբեր տեսակի զենքեր{: Հապկիդո մարտարվեստի հիմնական զենքերն են դանակը, կարճ փայտով սուրը, աղեղը։ Հապկիդոի ուժը - ուժի կառավարման տեխնիկան է ձեր և ձեր հակառակորդի:Այդ վերահսկողությունը իրականացվում է «Խապկի»-ի սկզբունքով։ «Խապկի»-ն նույն ճապոնական այկիդոն է, որը հանդիսանում է նաև դպրոցներում դասավանդվող Ջիու-ջիցուն։ Հապկիդոն ունի երկու ոճ՝ կոշտ և փափուկ։


=== Կոշտ ոճ ===
Այսօր բազմաթիվ կազմակերպություններում դասավանդվում է կոշտ հապկիդո:Մարտարվեստի ոճային առանձնահատկությունն է այն, որ ոճը վերցված է դաոսական վարպետներից։ Կոշտ հապկիդոն կառուցված է մի քանի բառերից, որոնք թարգմանաբար նշանակում են բարձրագույն ռազմական արվեստ։


=== Փափուկ ոճ ===
Այսպես կոչված, փափուկ Հապկիդոն ներկա պահին կիրառվում է միայն գրոսմայստեր Մյունգ Ջենամանը:Մարտարվեստի ոճային առանձնահատկությունն  այն է, որ այստեղ օգտագործվում է շրջանաձև 12 հիմնական շարժումները, որոնք նաև մարտարվեսի առանձնահատկությունն են։ Փափուկ հապկիդոն կառուցված է մի քանի բառերից, որոնք թարգմանաբար նշանակում են էներգետիկ կառավարման բարձրագույն կորեական արվեստ։
Ֆարիդ Ժանգիրով

Ֆարիդ Իսմագիլովիչ Ժանգիրով (ռուս.՝ Фарид Исмагилович Жангиров, մայիսի 15, 1966(1966-05-15), Տոլյատի, Սամարայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս ֆուտբոլիստ (հարձակվող, կիսապաշտպան), մարզիչ։


== Կարիերա ==
Տոլյատիի ՕՌՄՄՊՄԴ-4 ֆուտբոլային դպրոցի սան է, մարզիչը եղել է Վ. Նայդենկոն։ 1983-1988 թվականներին խաղացել է երկրորդ լիգայում Տոլյատիի «Տորպեդո» (1983-1985, 1988) և Կիրովի «Դինամո» (1986-1987) ակումբներում։ 1988-1989 թվականներին Լենինգրադի «Զենիթ» ակումբի կազմում անցկացրել է 7 հանդիպում բարձրագույն լիգայում։ 1989 թվականի մրցաշրջանի երկրորդ կեսում տեղափոխվել է «Ուրալմաշ» ակումբ, որի կազմում խաղացել է երկու տարի։ 1991 թվականի կեսին վերադարձել է Տոլյատի, որտեղ խաղացել է «Լադա» ակումբում մինչև 1994 թվականը՝ այդ ընթացքում թիմի կազմում մասնակցելով երկու խաղի Ռուսաստանի բարձրագույն լիգայում։ 1995 թվականին խաղացել է երկրորդ լիգայում «Լադա» (Դիմիտրովգրադ) ակումբում, հաջորդ մրցաշրջանը բաց է թողել և ավարտել կարիերան «Լադա-Տոլյատի ՎԱԶ» ակումբում, որտեղ հանդես է եկել 1997-1998 թվականներին։ 1998 թվականին եղել է թիմի մարզիչ, 2003 թվականինն եղել է «Կայսար» ակումբի մարզիչ, 2009 թվականին «Կիզիլժար» (Պետրոպավլովսկ, Ղազախստան) ակումբի մարզիչ։
Ավարտել է Մարզիչների բարձրագույն դպրոցը, 2015 թվականի օգոստոսի դրությամբ եղել է դասավանդող մարզիչ Տոլյատիի «Լադա» ՕՌՄՄՊՄԴ-ում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
5 ֆիգուր

«5 ֆիգուր»  (լեհ.՝ 5 Figur),  քանդակների համադրություն, որը գտնվում է Լեհաստանում՝ Պոզնանում։ Քանդակները տեղակայված են կաթոլիկ վարդարանի տարածքում՝ Կայսերական դղյակում։


== Պատմություն ==
Քանդակների հեղինակը հայտնի լեհ նկարչուհի, քանդակագործ Մագդալենա Աբականովիչն է։ Քանդակների բացումը տեղի է ունեցել 2007 թվականին Կայսերական դղյակի տարածքում։ Դրանք իրենցից ներկայացնում են մարդակերպ արրձաններ՝ առանց գլխի և կրկնում են Մագդալենա Աբականովիչի մեկ այլ քանդակ՝ անվանված «Անհայտներ» (112 ֆիգուր) ։ Այն գտնվում է Վինյարայի ամրոցում։
Արձաններից յուրաքանչյուրն ունի 185 սմ երկարություն և 600 կգ ծանրություն։ Ֆիգուրաները շարժվում են յուրաքանչյուրն իր ուղղությամբ, ինչը խորհրդանշում է ժամանակակից ատոմացված հասարակությունը, մարդկային կարիքների հանդեպ անտարբերությունը։
Անմիջապես քանդակների մոտակայքում տեղադրված է Կատինայի հուշարձանը և Ալ–Համբրան, որտեղ գտնվում է առյուծներով շատրվանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Pięć figur Abakanowicz Archived 2007-09-06 at the Wayback Machine. (լեհ.)


== Տես նաև ==
«5 ֆիգուր» քանդակների համադրությունը այլ դիրքերից
Կոչ (Մեզենի վտակ)

Կոչ (ռուս.՝ Коч ), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վարչուշկա գետի ձախ ափին՝ 266 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 59 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը- 03030000112103000045937
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004593
Ավազանի կոդը - 03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Յունիոն շրջան (Նյու Մեքսիկո)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Յունիոն շրջան (այլ կիրառումներ)Յունիոն շրջան (անգլ.՝ Union County), ԱՄՆ Նյու Մեքսիկո նահանգի 33 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 9.920 կմ² է, բնակչությունը՝ 4.174 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քլեյտոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1893 թ.։
(9873) 1992 GH

(9873) 1992 GH, աստերոիդ աստերոիդների գոտի ներքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի ապրիլի 9-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,861847 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,72 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,0037 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 927,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,387961 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 19,23° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9873) 1992 GH աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պադերա

Պադերա (ռուս.՝ Падера), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Բալեզինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 477 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ագրոբիզնեսի և գյուղի զարգացման կենտրոն հիմնադրամ

«Ագրոբիզնեսի և գյուղի զարգացման կենտրոն հիմնադրամ» (անգլերեն՝ Center for Agribusiness and Rural Development Foundation, կրճատ՝ CARD), Հայաստանում գործող և գյուղատնտեսության զարգացմանը աջակցող կազմակերպություն, որը հիմնադրվել է 2005 թ.-ին՝ 13 տարի Հայաստանում գործած «ԱՄՆ գյուղդեպարտամենտի մարքեթինգի աջակցության ծրագրեր» հիմնադրամի (United States Department of Agriculture-Marketing Assisting Programs, կրճատ USDA-MAP) գործունեության ավարտից հետո։ Հիմնադրամն ունեցել է մի շարք նշմարելի ներդրումներ այնպիսի բնագավառներում, ինչպիսիք են ագրոբիզնես և շուկայաբանությունը, գյուղի զարգացումը, սննդի ապահովությունը, կենդանիների առողջությունը և այլն։
ՔԱՐԴ-ի մեջ մտնում են երկու դուստր կազմակերպություններ, որոնք են ՔԱՐԴ ԱգրոԿրեդիտը և ՔԱՐԴ ԱգրոՍերվիսը։ Առաջինը ֆերմերային տնտեսություններին և գյուղատնտեսական մթերքներ վերամշակող կազմակերպություններին տրամադրում է վարկեր, ապահովում ֆինանսական վարձակալում և այլ ֆինանսական ծառայություններ։ Երկրորդը ընկերություններին տրամադրում է գյուղատնտեսական սարքավորումներ և բացի այդ ապահովում դրանց օգտագործման անվճար խորհրդատվությամբ։ ՔԱՐԴ ԱգրոՍերվիսի մեջ է մտնում նաև Հայաստանում առաջին անգամ հիմնադրված օրգանական ապրանքների «Գրինդեյ» խանութը։))))


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Տարսոնի փողոց (Երևան)

Տարսոնի փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Անվանվել է Կիլիկիան Հայաստանի Տարսոն գավառի անունով։


== Տվյալներ ==
Գտնվում է Կիլիկիա թաղամասում։ Սկսվում է Երևանի կոնյակի գործարանի մոտից, հասնում Երևանի գարեջրի գործարան։ Կիլիկիայի նախկին Կորեական փողոցի մի հատվածն է։


== Հատվող փողոցներ ==
Վերֆելի փողոց


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Քելաղբյուր

Քելաղբյուր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում։ Գտնվում էր Բաբերդ քաղաքից 40 կմ արևմուտք, գավառակի արևմտյան սահմանի մոտ, Բլուր գետի աջ կողմի վտակներից մեկի վերին հոսանքի ափին։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աղուհաց

Աղուհաց, ծիսական սովորույթ հայերի և աշխարհի շատ ժողովուրդների կենցաղում։ Եղել է հարգանքի, հարստության, առատության, բարեկամության, հավատարմության և բարեհաջողության խորհրդանիշ։
Դարեր շարունակ նորածին երեխայի վրա աղ են ցանել՝ նրա առողջությունը պահպանելու, կյանքը ապահովելու նպատակով։ Հայ նահապետական գերդաստանի ամբողջ տարվա համար օգտագործվելիք աղը պահվել է կնոջ տեսքով կավե աղամանի մեջ, որն առնչվում է Անահիտ աստվածահու պաշտամունքի հետ։
Աղն օգտագործվել է հարսանեկան սովորույթներում որպես հարստության և առատության խորհրդանիշ։
Հացով երդվելու սովորույթն ընդհանրական է։ «Աղուհացով ատել» արտահայտաթյունը նշանակում է սեղանակից լինել, որով ստեղծված սերը, հավատարմությունը, հարգանքը դրժելը հանցանք է։ Հայ ժողովուրդն աղուհացով է դիմավորել հաղթանակով վերադարձող թագավորին, բանակին՝ գերդաստանի նահապետի կամ հարգանք վայելող հասակավոր տղամարդու ձեռքով։ Հայ թագավորներն ու զորավարները թշնամու դեմ մարտնչելու նախօրեին երդվում էին աղուհացով։
Աղուհացը այժմ էլ հայերի և մյուս ժողովուրդների կենցաղում հյուրերին հարգանք մատուցելու միջոց է։ Աղուհացի սրբության գաղափարն արտահայտվել է առակներում, ասացվածքներում, հեքիաթներում և ժողովրդական բանահյուսության այլ ժանրերում։
Անհյուրընկալ, երախտամոռ մարդուն անվանում են «անաղուհաց մարդ»։
Վիլյույ

Վիլյույ (յակուտ.՝ Бүлүү), գետ Ռուսաստանում (Յակուտիա
Կրասնոյարսկի երկրամաս)։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
Երկարությունը 2650 կիլոմետր է, ավազանը՝ 454 հազար կմ² հոսում է Սիջինսիբիրական սարահարթով, ստորին հոսանքում՝ կենտրոնական Ցակուտական հարթավայրով։ Գլխավոր վտակներն են․ աջից՝ Ուլախան Վա վան, Չիրկուոն, ձախից՝ Ախտարանդան, Սարխան, Տյունգը։ Սնումը խառն է, առավելապես ձնային։ Գետաբերանի մոտ ջրի տարեկան միջին ծախսը 1700 մ³/վրկ է։ Միջին հոսանքում, գարնան վարարումների ժամանակ, ջրի ծախսը հաճախ հասնում է 10—15 հազաար մ³/վրկ-ի, և մակարդակը բարձրանում է մինչև 10—15 մետրով։ Սառցակալում է հոկտեմբերից մայիս։ Նավարկելի է գետաբերանից 1170 կիլոմետր (ջրամբարից ջուր բաց թողնելու դեպքում մինչև Չեռնիշևսկի ավանը)։ Գլխավոր նավահանգիստներն են Վիլյույսկը, Նյուրբան, Չեռնիշևսկին։ Վիլյույը հարուստ է ձկներով։ Ավազանի տարածքում կան ալմաստի, ածխի, բնական գազի, կերակրի աղի հանքավայրեր։
Վիլյույ գետը թափվում է Լենա։ Գետը պատկանում է Լապտևների ծովի ավազանին։ Գետի ափին են գտնվում աջից՝ Ուլախան-Վավա, Չիրկուո, Չոնա, Չիբիդա, Ուլախան-Բոտուոբույա, Օչուգույ-Բոտուոբույա, Բապագայ, ձախից՝ Ախտարանդա, Իգիատա, Մարխա, Տյուկյան, Տյունգ։
Դեյվիդ Սքոթ

|}
Դեյվիդ Ռենդոլֆ Սքոթ (անգլ.՝ David Randolph Scott, հունիսի 6, 1932(1932-06-06), Սան Անտոնիո, Տեխաս, ԱՄՆ), ամերիկացի տիեզերագնաց-օդաչու, ռազմաօդային ուժերի գնդապետ։
Ավարտել է ԱՄՆ-ի ռազմական ակադեմիան (Ուեստ Փոյնթ) և Մասսաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտը (1962), այնուհետև ռազմաօդային ուժերի փորձարկող օդաչուների փորձնական և աերոտիեզերական հետազոտությունների օդաչուների պատրաստման դպրոցները։ ԱՄՆ-ի տիեզերագնացների խմբում է 1963 թվականից։ 1966 թվականի մարտի 16-ին, Նիլ Արմսթրոնգի հետ, որպես երկրորդ օդաչու, թռիչք է կատարել «Ջեմինի-8» տիեզերանավով։
1969 թվականի մարտի 3-13-ը, Ջեյմս Մաքդիվիթի և Ռասել Շվայկարթի հետ, որպես հիմնական բլոկի օդաչու, թռիչք է կատարել «Ապոլլոն-9» տիեզերանավով։ 1971 թվականի հուլիսի 26-ից մինչև օգոստոսի 7-ը, Ջեյմս Իրվինի և Ալֆրեդ Ուորդենի հետ, որպես հրամանատար, թռիչք է կատարել «Ապոլլոն-15» տիեզերանավով։
Հուլիսի 31-ին Սքոթը և Ւրվինը լուսնախցիկով վայրէջք են կատարել Լուսնի վրա և այնտեղ մնացել 66 ժամ 55 րոպե, 3 անգամ դուրս եկել Լուսնի մակերևույթ (18 ժամ 37 րոպե ընդհանուր տևողությամբ)։ Լուսնի վրա տեղաշարժվելիս օգտվել են լուսնագնացից։ Երեք թռիչքների ընթացքում Սքոթը տիեզերքում եղել է 546 ժամ 32 րոպե։


== Ծանոթագրություններ ==
Գեորգիևսկոե (այլ կիրառումներ)

Գեորգիևսկոե, կարող է վերաբերել՝

Գեորգիևսկոե - գյուղ Ռուսաստանի Ադըղեայի Հանրապետության Գիագինսկայայի շրջանի կազմում։
Գեորգիևսկոե - գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Դանիլովսկի շրջանի կազմում։
Կամեյամա

Կամեյամա (ճապ.՝ 亀山市 Կամեյամա-սի), Ճապոնիայի Միե պրեֆեկտուրայում գտնվող քաղաք։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 190,91 կմ², բնակչությունը՝ 50 410 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 246,05 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Միե պրեֆեկտուրայում։ Այս քաղաքի հետ սահմանակցում են Ցու, Սուձուկա, Իգա, Կոկա քաղաքները։


== Բնակչություն ==
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 50 410 մարդ (2014 թվականի հունիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 246,05 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.


== Տնտեսություն ==
Կամեյամայում տեղակայված են Sharp ընկերության գործարանը, Furukawa Electric-ի էլեկտրատեխնիկական գործարանը, F-Tech ավտոկոմպլեկտավորման երկու գործարաններ, J-Tekt Corporation-ի գործարանը, Nitto Denko-ի քիմիական գործարանները և հետազոտական կենտրոնը, Cemedine քիմիական գործարանը, արդյունաբերական սարքավորումներ արտադրող Nippon Kagaku Yakin գործարանը, հիդրոէլեկտրակայան։ Քաղաքն առավելապես հայտնի է մոմերի ավանդական արտադրությամբ։


== Սիմվոլիկա ==
Քաղաքը խորհրդանշող ծառ է համարվում կրիպտոմերիան, ծաղիկ՝ Iris ensata-ն։


== Եղբայր քաղաքներ ==
 Գոսե, Ճապոնիա (1998 թվականից)
 Հաբիկինո, Ճապոնիա (1998 թվականից)


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(ճապոներեն)
Չինիզելլո Բալզամո

Չինիզելլո Բալզամո (իտալերեն՝ Comune di Cinisello Balsamo, քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 73935 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 6034 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 12 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 20092։ Հեռախոսային կոդ՝ 02։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում՝ Սանտ Ամբրոգիոն։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Հաշվարկման երկուական համակարգ

Հաշվարկման երկուական համակարգ` հաշվարկման դիրքային համակարգ է, կիրառվում է ժամանակակից համակարգիչներում և էլեկտրոնային սարքավորումներում
Առաջին անգամ երկուական համակարգի մասին 1679 թ. գրել է Գոթֆրիդ Վիլհելմ Լայբնիցն իր Explication de l'Arithmétique Binaire աշխատության մեջ։


== Թվերի գրառումը ==
Երկուական համակարգում թվերը գրվում են երկու նշանի միջոցով։ Դրանք են` 0-ն և 1-ը։ Բնական թվերը գրվում են հետևյալ կերպ՝

Միանիշ թվեր՝ 1
Երկնիշ թվեր՝ 10 և 11
Եռանիշ թվեր՝ 100, 101 և 111
Քառանիշ թվեր՝ 1000, 1001, 1010, 1011, 1100, 1101 և 1111
Հնգանիշ թվեր՝ 10000, 10001, 10010, 10011 և այլն։Այլ համակարգերով գրառված թվերից տարբերելու համար երկուական թիվը գրվում է աջից ներքևում տեղադրվող ցուցիչով, օրինակ՝ 11012=1310։ Երբեմն այդ նույն դերը կատարում է նախածանցը՝ 0b1101։ 
Երկուական համակարգում թվի նշանները կարդացվում են հերթով, օրինակ՝ 1101-ը կարդացվում է՝ "մեկ, մեկ, զրո, մեկ"


== Ծանոթագրություններ ==


== Տե'ս նաև` ==
Հաշվարկման տասնվեցական համակարգ[[Կատեգորիա:2 (թիվ)]
~
Պավիա (գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պավիա (այլ կիրառումներ)Պավիա (իտալերեն՝ Provincia di Pavia), գավառ Իտալիայի Խորհրդարանական Հանրապետության Լոմբարդիայի երկրամասում` Իտալիայի հյուսիսային հատվածում։
Գավառի խոշորագույն բնակավայրը և մայրաքաղաքը համարվում է Պավիա քաղաքը, որը համարվում է նաև ինքնավար համայնք։ Գավառապետը համարվում է ազգությամբ իտալացի քաղաքական գործիչ Դանիելե Բոսոնեն։
Ըստ 2015 թվականի հունվարի 1-ին Իտալիայի կենտրոնական բյուրոյի մարդահամարի տվյալների, գավառի բնակչությունը կազմում է 548,722 մարդ։ Բնակչության հիմնական մասը իտալիկներն են, որոնք խոսում են իտալերենով և դավանում քրիստոնեության կաթոլիկ ճյուղը։


== Պատմություն ==
Պավիա քաղաքի տեղաբնիկները համարվում են Հյուսիսային Իտալիայում ապրող գաուլիշներ կոչվող նստակյաց ցեղերը, որոնք այստեղ ստեղծել էին իրենց ցեղային միությունը։ 220 թվականին Պավիան նվաճվել է հռոմեացիների կողմից։
Այս քաղաքը հռոմեական տիրապետության ժամանակահատվածում անվանվել է «Տիկինիում»։ 451 թվականին հավաքելով իրեն ենթակա ցեղերից մեծ զորք՝ հոների խաքան Աթթիլան անցնում է Հռենոսը և ներխուժում Գալլիա։ Սակայն հռոմեացի զորավար Աեցիոսը վեստգոթերի աջակցությամբ ստիպում է Աթթիլային նահանջել։
Դրանից հետո, 452 թվականի գարնանը հավաքելով նոր զորք Աթթիլան ներխուժում է Իտալիա՝ գրավելով ու թալանելով մի շարք իտալական բնակավայրեր, այդ թվում և Պավիան։
476 թվականին գոթական ցեղերի առաջնորդ Օդոակրը նվաճում է Իտալիան և գահընկեց անում Արևմտյան Հռոմեական Կայսրության վերջին կայսր Հռոմուլոս Ավգուստուլուսին։ Դրանից հետո քաղաքը ընկնում է ֆրանկական տիրապետության ներքո։ 1155 թվականին Սրբազան Հռոմեական Կայսրության կայս Ֆրեդերիկը Պավիան կոմունայի կարգավիճակից դարձրեց քաղաք։
Դրանից հետո քաղաքը համապատասխանաբար պատկանում է Իսպանիային, Ֆրանսիային, Ավստրիային և Իտալիայի վերամիավորումից հետո միայն նոր Իտալիային։ 1361 թվականին Պավիայում հիմնադրվում է համալսարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Պորտ Լուի

Պորտ Լուին (անգլ.՝ Port Louis), (ֆր.՝ Port Louis) Մավրիկիոսի խոշորագույն քաղաք, հիմնական նավահանգիստ և մայրաքաղաք։ Գտնվում է Հնդկական օվկիանոսի ափին։
Բնակչությունը՝ 149 194 մարդ (2012):


== Պատմություն ==
1635 թվականից քաղաքը հայտնի էր որպես նավահանգիստ։ 1735 թվականին ֆրանսիացիները այն դարձրել են Մավրիկիոսի վարչական կենտրոն, և այն վերածվել է Բարեհուսո հրվանդան ուղևորվող ֆրանսիական նավերի համար մատակարարման հիմնական կետի։ Քաղաքը ստացել է «Պորտ Լուի» անվանումը Ֆրանսիայի թագավոր Լյուդովիկոս XV պատվին։ Քաղաքի առաջին նահանգապետը համարվում էր ֆրանսիացի ծովագնաց Բերտրան Ֆրանսուա Մաե դե Լաբուրդոննեն։


== Բնակչություն ==
Քաղաքի բնակչությունը հիմնականում կազմում են XIX դարում Հնդկաստանից եկած բանվորների ժառանգները։ Ավելի վաղ կղզում բնակվում էին ստրուկներ, ովքեր XVIII դարում բերվել էին այստեղ բրիտանացիների և ֆրանսիացիների կողմից։ Կղզու բնակչության 75 տոկոսը կազմում են խառը ծագման հնդկացիները՝ հնդիկներ, չինացիներ, աֆրիկացիներ ու եվրոպացիներ։


== Արդյունաբերություն ==
Շաքարի, ձեթի և ծխախոտի արտադրություն։ Քաղաքում գործում է համալսարան և մի քանի թանգարաններ։


== Քույր քաղաքներ ==
 Հնդկաստան Ահմադաբադ, Հնդկաստան
 Կանադա Քվեբեկ, Կանադա
 Ֆրանսիա Սեն Մալո, Ֆրանսիա


== Ծանոթագրություններ ==
Միսովոե (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)

Միսովոե (ռուս.՝ Мысовое), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վալդինա

Վալդինա(իտալերեն՝ Valdina), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սիցիլիայի մարզում, Մեսինայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1206 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 603 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 2 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 98040։ Հեռախոսային կոդը՝ 090։
Բնակավայրի հովանավորը համարվում է սուրբ Պանկրատին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ։


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 090 9977008
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.valdina.me.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.valdina.me.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Պանցզին

Պանցզին ((չինարեն՝ 盤錦), անգլ.՝ Panjin) պրեֆեկտուրայի մակարդակ ունեցող քաղաք Չինաստանի Լյաոնին նահանգում, որը գտնվում է Լյադոնգ ծոցի հյուսիսային ափին։ Այն սահմանակից է արևելքից՝ Անշանին, հարավ-արևելքից՝ Յինգկունին, իսկ արևմուտքից և հյուսիսից՝ Ցզինչժունին։ Թե Լյաոնինի, թե ամբողջ հյուսիսարևելյան Չինաստանի ամենափոքր քաղաքն է, ունի 4,071 քառակուսի կիլոմետր (1,572 քառ. մղոն) վարչական տարածք, և Լյաոնինի ամենաքիչ բնակեցված քաղաքն է՝ 1,39 միլիոն մարդ։


== Կառավարչություն ==
Պանցզինը վարչական իրավասություն ունի 3 շրջանների և 1 վարչական շրջանի նկատմամբ։

Պետական խորհրդի կողմից 1984 թվականի հունիսի 5-ին Պանցզին հիմնադրվել է որպես պրեֆեկտուրային մակարդակ ունեցող քաղաք իր ներկայիս սահմաններով։


== Աշխարհագրություն ==
Պանցզինը գտնվում է 40°40'−41°27 N և 121°31'−122°28 E միջև, որի քաղաքային հատվածը հիմնականում գտնվում է պատմական Դելտաի Լյաոհե գետի վրա։ Շուանտայցզի գետը՝ պաշտոնապես փոքր արևմտյան դիստրիբյուտորը, բայց այժմ Լիո գետի համակարգի միակ ստորին հատվածը, հոսում է քաղաքով դեպի արևմուտք իր Դավա թաղամասի և Փենսանի շրջանի մեջտեղով և թափվում Լիաոդոնգյան ծովախորշը։ Դալիաո գետը, պատմականորեն Լիո գետի ավելի մեծ արևելյան դիստրիբյուտորը և հիմնական ստորին հատվածը, բայց այժմ 1958 թվականից ի վեր, առանձին գետային համակարգ, հոսում է Պանցզինից դեպի արևելք՝ ծառայելով որպես սահման իր և հարևան քաղաքների՝ Անշանի և Յինգկոուի միջև։
Պանցզինը հյուսիսարևելյան Չինաստանի խոշորագույն չմշակված նավթի արդյունահանման կենտրոնն է, որի մուտքը դեպի Լիհաե նավթային հանքավայր է, որը ժամանակին Չինաստանում նավթի երրորդ խոշոր հանքավայրն էր՝ Դաքինգի և Շենգլիի նավթահանքերից հետո։


== Կլիմա ==
Պանցզինն ունի, մուսսոնային ազդեցությամբ պայմանավորված, խոնավ մայրցամաքային կլիմա (Köppen Dwa): Այն ունի տարեկան միջին 9.2°C (48,6°F) ջերմաստիճան և տարեկան ստանում է ավելի քան 2700 ժամ արևի լույս։


== Տեսարժան վայրեր ==
Շուանգտայեկու պետական բնական արգելոց՝ ճահճուտ, որը ծառայում է որպես բնական կենսամիջավայր 321 տեսակի կենդանիների համար։ Այն նաև ծառայում է որպես սակավաթիվ բուծման վայրերից մեկը վտանգված թռչունների համար, ինչպիսիք են կարմիր գագաթով կռունկը և Սաունդերի որորը։ Իրենց չուի ընթացքում տարածքում կանգ են առնում 172 տարբեր տեսակի միլիոնավոր թռչուններ, այդ թվում` ավելի քան 20 վտանգված տեսակներ, ինչպիսիք են` կարմիր գագաթով կռունկը, գեղանի կռունկը, սպիտակ արագիլը, սև արագիլը, սպիտակաճակատ սագը, Ճչան կարապը և շագանակագույն բազեն։ Այդ իսկ պատճառով Պանցզինը կոչվում է նաև «Կռունկների տուն»։
Եղեգների լողափ (Ոսկե լողափ Բոհայի ծովում)
Կարմիր լողափ
Հուբինի պուրակը Պենսանում, որտեղ գտնվում են Լիահեյի հուշատախտակները։ Այս քարե տախտակները պարունակում են պատմական և ժամանակակից նկարիչների կողմից չինական վայելչագրության մակագրություններ։


== Կրթություն ==
Բարձրագույն կրթություն
Դալիանի տեխնոլոգիական համալսարան
Լիահոյի Պետռոլիում կարիերայի տեխնիկական քոլեջ
Պանցզինի արհեստագործական և տեխնիկական քոլեջՄիջնակարգ կրթություն
Պանցզինի միջնակարգ դպրոց


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պանցզինի պաշտոնական կայքը պարզեցված չինարենով
Կարի լը Ռուե

Կարի լը Ռուե (ֆր.՝ Carry-le-Rouet), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Բուշ դյու Ռոն գավառում։
Բնակչությունը 2009 թվականի դրությամբ կազմում է 6331 մարդ, բնակչության խտությունը` 633.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 650 կմ հարավ, Մարսել քաղաքից` 19 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 3872 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 2588-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 1284։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,8 %։ 2588 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 2367 անձ (1267 տղամարդ և 1100 կին)։ Գործազուրկ են եղել 221 անձ (102 տղամարդ և 119 կին)։ 1284 անաշխատունակներից 301-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 586-ը` թոշակառուներ, իսկ 397-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Բուշ դյու Ռոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Դժնիկ լուծողական

Դժնիկ լուծողական  (լատ.՝ Rhamnus catharitica), դժնիկազգիների ընտանիքին պատկանող տերևաթափ թուփ, որը հանդիպում է հանրապետության գրեթե բոլոր անտառային շրջաններում, թփուտներում։


== Կենսաբանական նկարագիր ==

Խոշոր տերևաթափ թուփ՝ մինչև 5-8 մ բարձրությամբ։ Տերևները խոշոր են՝ էլիպսաձև մինչև կլորավուն, ավելի հաճախ՝ լայն էլիպսաձև։ Ճյուղերը սովորաբար վերջանում են փշերով։ Ծաղիկները նեղ զանգականման են, պտուղը գնդաձև է, սև, փայլուն։ Ծաղկում է մայիս-հունիսին, պտուղները հասունանում են օգոստոս-սեպտեմբերին։


== Տարածվածություն ==
Հանդիպում է ենթանտառի տիպիկ ներկայացուցիչ, աճում է ստորին գոտուց մինչև մերձալպյան անտառները։ Տարածված է Կովկասում, Արևմտյան և Արևելյան Եվրոպայում, Ղրիմում, Սիբիրում, Միջին Ասիայում, Փոքր Ասիայում։


== Բազմացում ==
Բնական պայմաններում հեշտությամբ խաչաձևում է մյուս տեսակների հետ և առաջացնում բազմաթիվ հիբրիդային ձևեր։ Դիմացկուն է անբարենպաստ էկոլոգիական պայմանների նկատմամբ։ Առաջացնում է առատ արմատային մացառներ։ Բազմանում է սերմերով և թփի բաժանմամբ։


== Նշանակություն և օգտագործում ==
Բնափայտն ամուր է, գեղեցիկ, դեղնակարմրավուն, սպիտակադեղնավուն արտաբնափայտով։ Օգտագործվում է ատաղձագործության և փականագործության մեջ։ Կեղևը պարունակում է դաբաղանյութեր և ներկանյութեր (դեղին և դարչնագույն)։ Պտուղներն օգտագործվում են բժշկության մեջ, ստանում են ներկանյութեր։ Պիտանի է չոր, քարքարոտ լեռնալանջերն անտառապատելու, ինչպես նաև կենդանի ցանկապատեր ստեղծելու համար։ Կանաչապատման մեջ հազվադեպ է օգտագործվում։


== Գրականություն ==
Ծառագիտություն, Ժ. Հ. Վարդանյան
Գարնանային ամպրոպներ

«Գարնանային ամպրոպ» (ռուս.՝ «Весенние грозы»), խորհրդային սև-սպիտակ գեղարվեստական ֆիլմ, որը բեմադրվել է «Բելառուսֆիլմ» կինոստուդիայում 1960 թվականին ռեժիսոր Նիկոլայ Ֆիգուրովսկու կողմից։


== Սյուժե ==
Պատերազմը բաժանել է երիտասարդ ամուսիններին՝ Օլգային և Վիկտորին։ Պատերազմից հետո Վիկտոր Բորոդինը, իր կնոջը վաղուց մահացած համարելով, ամուսնանում է երկրորդ անգամ։ Նորապսակ զույգն իրեն երջանիկ է համարում այնքան ժամանակ, քանի դեռ Վիկտորը կրկին չի հանդիպում Օլգային։


== Գլխավոր դերերում ==
Ռիտա Գլադունկո – Օլգա Կովալյովա
Եվգենյա Կոզիրևա – Գալինա  
 Դմիտրի Օռլով – Կովալյով
Նադիր Մալիշևսկի – Վիկտոր Բորոդին
Թամարա Տրուշինա – Բորովսկայա
Անատոլի Ադոսկին – Զայչուկ, կոնֆերանսիե


== Դերերում ==
Լեոնիդ Ռախլենկո – պրոֆեսոր
Յուրի Սիդորով – Կոստյա
Եվգենի Կառնաուխով – օտարերկրացի գիտնական
Վլադիմիր Սվետլով – ռեժիսորի օգնական


== Էպիզոդներում ==
Ալեքսանդր Բուրցև – Վասյա
Մարիա Զինկևիչ – Վալենտինա, ավտովարորդ
Նիկոլայ Պարֆյոնով – Իվան Նիկոլաևիչ, վարպետ (դերը հնչյունավորել է մեկ այլ դերասան)
Լ. Սվինցիցկայա – Լյուբա, Օլգայի դուստրը
Սերգեյ Ցեյց – վարսահարդար
Գալինա Մակարովա – թատրոնի տոմսարկղի գանձապահ
Գ. Գլեբկո
Բորիս Կուդրյավցև – լողացող թատրոնի նավաստի (լուսագրերում նշված չեն)


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարը և բեմադրությունը՝ Նիկոլայ Ֆիգուրովսկու
Գլխավոր օպերատոր՝ Վլադիմիր Օկուլիչ
Նկարիչ՝ Վլադիմիր Բոգոմոլով
Կոմպոզիտոր՝ Վլադիմիր Օլովնիկով
Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Ադամ Ռուսակ
Հնչյունային օպերատոր՝ Նիկոլայ Վեդենեև
Մոնտաժող՝ Ե. Ակսյոնենկո
Խմբագիր՝ Ա. Մակայոնոկ
Նկարիչ-դիմահարդարներ՝ Բ. Եգորով, Գ. Եգորովա
Համակցված նկարահանումների նկարիչ՝ Չ. Ցյավլովսկի
Ռեժիսորի օգնական՝ Գ. Գլեբկո
Օպերատորի օգնական՝ Ս. Պետրովսկի
Ֆիլմերի արտադրության վարչության նվագախումբ
Դիրիժոր՝ Վլադիմիր Վասիլև
Համերգային ծրագիրը կատարում են․
Բելառուսի ժողովրդական համույթը՝ Գենադի Ցիտովիչի ղեկավարությամբ
Բելառուսի ռադիոյի և հեռուստատեսության էստրադային-սիմֆոնիկ նվագախումբ՝ Բորիս Ռայսկու ղեկավարությամբ
Ֆիլմի տնօրեն՝ Ս. Ռաբինով


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
««Весенние грозы»»։ Первый канал։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-04-16-ին։ Վերցված է 2012-11-25
Տիեզերական հոգեբանություն

Տիեզերական հոգեբանություն, հոգեբանության նոր ճյուղ, որն ուսումնասիրում է տիեզերական թռիչքների պայմանների ու գործոնների ներգործությունը տիեզերագնացի վրա՝ հոգեբանական առումով։ Սերտ կապերի մեջ է ինժեներական հոգեբանության հետ, փորձարարական-հոգեբանական հետազոտությունները կապված են տիեզերագնացների ընտրության, թռիչքի նախապատրաստման և նրանց գործունեության արդյունավետության բարձրացման հետ։ Տիեզերական թռիչքներին բնորոշ առանձնահատուկ պայմանները (անկշռություն, ժամանակի խիստ սահմանափակում, հատկապես մշակված աշխատանքային կարգ, ավտոմատ սարքերի օգտագործում, սահմանափակ տարածություն, սննդի յուրատեսակ ձև և այլն) իրենց ազդեցությունն են ունենում մարդու մտածողության, ապրումների, շարժումների ու գործողությունների վրա։ Տիեզերական հոգեբանության խնդիրն է բազմակողմանիորեն ուսումնասիրել այդ ազդեցությունների արդյունքները, ինչպես նաև մարզասարքային պատրաստության տվյալները և մշակել գիտականորեն հիմնավորված մեթոդիկա՝ ինչպես անհատական, այնպես էլ խմբային թռիչքների նախապատրաստվելու համար։ Տիեզերական հոգեբանության մեջ կարևոր նշանակություն է ստանում տիեզերագնացների վարքի, խմբային թռիչքների ժամանակ՝ նրանց փոխադարձ հարաբերությունների ու աշխատանքային համագործակցության, խմբային տրամադրության և այլ հարցերի ուսումնասիրությունը։
1834

1834 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1834 թվականն է, 
XIX դարի 34-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Փետրվար 21 - Ֆրիդրիխ Մուլլեր, գերմանացի հայագետ (վ.1898)


== Մահեր ==
Սահակ Մելիք-Աղամալյան, հասարակական գործիչ
(9598) 1991 UQ

(9598) 1991 UQ, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,293387 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9645 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6223 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1268,57 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,283784 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,25° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9598) 1991 UQ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Օրորոցային (ֆիլմ, 1959)

«Օրորոցային» (ռուս.՝ «Колыбельная»), խորհրդային սև-սպիտակ գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանվել է 1959 թվականին։ Ռեժիսոր Միխայիլ Կալիկի առաջին ֆիլմն է, որը նա նկարահանել է ՎԳԻԿ-ն ավարտելուց հետո։
Ժորժ Սադուլը ֆիլմի մասին գրել է. «Կալիկը պատկանում է խորհրդային «նոր ալիքին»։ Նա ունի տաղանդ և խառնվածք։ Այս անունը պետք է հիշել։ Գրեթե գաղտնի, տեղեկատվական բաժնում ցուցադրված «Օրորոցայինը» Վենետիկի փառատոնին ավելի շատ էր արժանի, քան մյուս ֆիլմերը։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է օդաչու Լոսևի մասին, որին ուղարկում են որոնելու ռմբակոծությունից հետո կենդանի մնացած դստեր։


== Դերերում ==
Նիկոլայ Տիմոֆեև – Լոսև
Վիկտորյա Լեպկո – Աուրիկա (Աուրիկան մանկության տարիներին՝ Լիդիա Պիգուրենկո)
Լյուբով Ռումյանցևա – Աուրիկա, արխիվագետի դուստրը
Եկատերինա Սավինովա – Օլգա
Յուրի Սոլովյով – սերժանտ Միխեև
Ադա Վոյցիկ – Եկատերինա Բորիսովնա
Տատյանա Գուրեցկայա – Զինաիդա Վասիլիևնա
Իոսիֆ Կոլին – ծեր դեղագործ
Միխայիլ Տրոյանովսկի – արխիվագետ
Եվգենի Տետերին – Միխայիլ Յակովլևիչ
Լև Կրուգլի – Լյովկա
Սվետլանա Սվետլիչնայա – Նատա
Վլադիմիր Զամանսկի – Անդրեյ Պետրյանու
Ելենա Իզմայլովա – հետախուզական բաժնի աշխատակից
Վիտալի Չետվերիկով – Պավե
Վլադիմիր Ռատոմսկի – արխիվարիուս Դյոմուշկին
Կլավդիա Պոլովիկովա – Անֆիսա
Կոնստանտին Կրամարչուկ – Գեորգե Նիստրյանու


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Ավենիր Զակ, Իսայ Կուզնեցով
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Միխայիլ Կալիկ
Երկրորդ ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Մատվեև
Գլխավոր օպերատոր՝ Վադիմ Դերբենյով
Կոմպոզիտոր՝ Դավիդ Ֆեդով
Նկարիչներ՝ Ստանիսլավ Բուլգակով, Աուրելիա Ռոման
Օպերատոր՝ Դմիտրի Մոտորնի
Հնչյունային օպերատոր՝ Վիտալի Լավրիկ
Ֆիլմի տնօրեն՝ Ս. Կուրբատով
Գեղարվեստական ղեկավար՝ Սերգեյ Յուտկևիչ
Դիրիժոր՝ Վերոնիկա Դուդարովա


== Ծանոթագրություններ ==
Մուսա Դեմբելե

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մուսա Դեմբելե (այլ կիրառումներ)Մուսա Սիդի Յան Դեմբելե (ֆրանսերեն՝ Moussa Sidi Yaya Dembélé, հուլիսի 16, 1987(1987-07-16)[…], Վիլրեյք, Անտվերպեն, Ֆլանդրիա, Բելգիա), բելգիացի ֆուտբոլիստ, Տոտտենհեմ Հոտսպուրի և Բելգիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։


== Ակումբային կարիերան ==
Մուսա Դեմբելեն պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է հայրենի «Բերսհոտ» ֆուտբոլային ակումբում։ Իր առաջին խաղն անցկացրել է 16 տարեկան հասակում։ «Բերսհոտում» անցկացրած 2 տարում մասնակցել է 20 խաղի և դարձել է 1 գոլի հեղինակ։ 2005 թվականին նրա ծառայություններով հետաքրքրված էր «Այաքսը», սակայն Դեմբելեն տեղափոխվեց «Վիլհեմ II»։
Մուսան այդ ակումբում խաղաց ընդամենը մեկ մրցաշրջան՝ 2005/06, որի ընթացքում դարձավ 9 գոլի հեղինակ։ Մրցաշրջանի արդյունքում «Վիլհեմ II-ը» զբաղեցրեց Հոլանդիայի առաջնության 17-րդ հորիզոնականը։ 2006 թվականին Դեմբելեն տեղափոխվեց «ԱԶ Ալկմար»։ Այդ պահին ակումբը գլխավորում էր Լուի վան Գալը։
2010 թվականի օգոստոսի 12-ին Մուսան միացավ «Ֆուլհեմին»։ Անգլիական ակումբի հետ նա 3 տարվա պայմանագիր ստորագրեց, իսկ տրանսֆերային արժեքը կազմեց £5 միլիոն։ 2012 թվականին Դեմբելեն տեղափոխվեց լոնդոնյան մեկ այլ ակումբ «Տոտտենհեմ» և ստացավ խաղային 19 համարը։


== Նվաճումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մուսա Դեմբելեն Տոտտենհեմի պաշտոնական կայքում (անգլ.)
Մուսա Դեմբելեն Archived 2019-07-08 at the Wayback Machine. Պրեմիեր Լիգայի հայալեզու կայքում
Բալանովո (գյուղ, Օչակովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲալանովոԲալանովո (ուկրաիներեն՝ Баланове), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Օչակովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բալանովո գյուղում բնակվում էր 83 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,366 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նիժնի Կորոպեց

Նիժնի Կորոպեց (ուկրաիներեն՝ Нижній Коропець), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նիժնի Կորոպեց գյուղում բնակվում էր 927 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,34 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,17 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(6851) Չիանտի

(6851) Չիանտի (անգլ.՝ Chianti), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,195752 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9216 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4699 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1188,43 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,302921 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,81° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6851) Չիանտի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ալեքսեյ Սոլոմատին

Ալեքսեյ Սոլոմատին (ռուս.՝ Алексе́й Влади́мирович Солома́тин, փետրվարի 24, 1967(1967-02-24)), ռուս դիվանագետ։ 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ։


== Կենսագրություն ==
1990 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Տիրապետում է ֆրանսերենին, արաբերենին և անգլերենին։
1990 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

2004 թվականից մինչև 2013 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության Մերձավոր Արևելքի և Հյուսիսային Աֆրիկայի դեպարտամենտի ավագ խորհրդական, բաժնի պետ, տնօրենի տեղակալ։
2013 թվականի մարտի 4-ից մինչև 2018 թվականի օգոստոսի 17-ը Քուվեյթի Հանրապետությունում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2018 թվականից աշխատում է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության Մերձավոր Արևելքի և Հյուսիսային Աֆրիկայի դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալի պաշտոնում։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2014 թվականի դեկտեմբերի 16)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2020 թվականի հունիսի 8)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
МИД России
Краткая биография на сайте Посольства России в Кувейте
Գվիրգվինա (Ձվիլեթիս Սակրեբուլո)

Գվիրգվինա (վրաց.՝ გვირგვინა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 880 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 15 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Չուլպան (գյուղ, Յանաուլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉուլպանՉուլպան (ռուս.՝ Чулпан, բաշկիրերեն՝ Сулпан), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 81 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռումելիհիսար

Ռումելիհիսար, Ռումելական ամրոց (Բողազ քյոսեն (թուրքերենից թարգմանած նշանակում է «կոկորդ կտրող» ), հունարեն՝ Ρούμελη Χισάρ, թուրքերեն՝ Rumeli Hisarı), պաշտպանական ամրոց, որը գտնվում է Ստամբուլի եվրոպական հատվածում` Բոսֆորի ափին։ Գտնվում է Բեբեք շրջանից դեպի հյուսիս։ Ռումելիհիսարի հարևանությամբ է գտնվում Սուլթան Մեհմեդ Ֆաթիհի կամուրջը։


== Պատմություն ==
Ռումելիհիսարը կառուցվել է Բոսֆորի ափին (նեղուցի ամենանեղ մասում)` բյուզանդական Ֆոնեուս (հունարեն՝ Φωνεύς) ամրոցի տեղանքում։ Գտնվում է Անադոլուհիսարի հակադիր կողմում։ Կառուցվել է Մեհմեդ II-ի հրամանով 1452 թվականին և նախատեսված է եղել Կոստանդնուպոլիսը Սև ծովից անջատելու և քաղաքի պաշարումը իրականացնելու համար։ Ամրոցը կառուցվել է այդ ժամանակների համար ռեկորդային արագությամբ` 4 ամիս և 16 օր։ Կառուցմանը մասնակցել է ավելի քան 1000 վարպետ և 2000 կառուցող։ Ամրոցի կառուցումից հետո Բոսֆորով լողալը անհնար է դառնում, այդ իսկ պատճառով օտարերկրացիները Ռումելիհիսարը անվանում էին «կոկորդ կտրող»։
Կոստանդնուպոլսի անկումից հետո, ամրոցը ծառայել է որպես հսկիչ անցագրային կետ։ Ամրոցը մեծապես տուժել է 1509 թվականին տեղի ունեցած երկրաշարժի ժամանակ, սակայն շատ արագ վերականգնվել է։ 17-րդ դարում Ռումելիհիսարը դարձել է բանտ։ 1746 թվականին տուժել է հրդեհի արդյունքում։ Ամրոցը վերակառուցվեց Սելիմ III կայսեր հրամանով` 1761- 1807 թվականներին։ 19-րդ դարից ամրոցը չի օգտագործվում։
1953 թվականին ամրոցում սկսվեցին մասշտաբային վերականգնողական աշխատանքներ, որոնք ավարտվեցին 1958 թվականին։ 1960 թվականին ամրոցի ներսում բացվեց Հրետանու թանգարան և թռիչքային թատրոն, որտեղ բեմադրվում են ամառային ներկայացումներ։ 


== Ճարտարապետություն ==


=== Ամրաշինական աշտարակներ ===
Հալիլ փաշայի աշտարակ
Սարուջա փաշայի աշտարակ (տարամագիծը 24 մ, իսկ բարձրությունը` 33 մետր)
Զագանոս փաշայի աշտարակ (բարձրությունը ծովի մակարդակից` 57 մ)


== Տես նաև ==
Կոստանդնուպոլսի անկում
Կոստանդնուպոլսի պարիսպներ
Անադոլուհիսար


== Արտաքին հղումներ ==
Ռումելիհիսարը WikiMAPIA-ում
Բոսֆորի նեղուց, տեսարան Կուլելիից, Կոստանդնուպոլիս, Թուրքիա
Ծնող

Ծնող, մարդու մերձավոր հարազատներ, ովքեր կազմում են ընտանիքի հիմքը (հայրը և մայրը)։ Տարբեր ազգերի ավանդույթների համաձայն՝ ծնողներ են համարվում առհասարակ նախնիները։
Ծնողները դաստիարակում են երեխային ծննդյան օրվանից ի վեր, մինչ չափահաս տարիքին հասնելը հոգում են նրա նյութական և հոգևոր կարիքները, ինչը հասուն որդու կամ դստեր համար հիմք է դառնում ծնողների առջև մի շարք բարոյահոգեբանական և հասարակական պարտականությունների համար։ Այսպես օրինակ՝ սա իր հստակ տեղն ունի քրիստոնեական ուսմունքի պատվիրանների հինգերորդ տեղում՝ «Պատվի՛ր հորդ ու մորդ»։
Երեխայի հետ հարաբերություններում ծնողների ունեցած դերը կրում է բարդ և խորը բնույթ, ինչը կապ ունի մշակույթի, դավանանքի և ժողովրդի հետ։ Որպես դաստիարակներ՝ ծնողները նույնպես կրում են պատասխանատվություն հասարակության մեջ իրենց երեխայի պահվածքի համար։ Այդ կերպ՝ ծնողական կշտամբանքի բարոյական նորմերը և երեխայի դաստիարակությունը հիմնականում ընկած են ինչպես յուրաքանչյուր մարդու, այնպես էլ ողջ հասարակության բարօրության հիմքում։
Կենսաբանական ծնողներն այն ծնողներն են, ումից սերել և ծնվել է երեխան, իսկ խորթ ծնողներն այն ծնողներն են, ովքեր դաստիարակում են երեխային, սակայն չեն հանդիսանում նրա կենսաբանական ծնողները։


== Տես նաև ==
Որդեգրում
Ծնողական սեր
Ընտանիք


== Գրականություն ==
Ա․ Ա․ Բրոնզով Ծնողներ և երեխաներ // Ուղղափառ աստվագիտական հանրագիտարան. — СПб.: Պետրոգրադ հրատարակչություն, 1904. — Т. 5.
Ա․ Ս․ Լիկոշին (1890–1907)։ «Родители»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ 


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Ստոլբով

Ալեքսանդր Սերգեևիչ Ստոլբով (ռուս.՝ Алекса́ндр Серге́евич Столбо́в, հունիսի 5, 1929(1929-06-05), Կիրով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային նկարիչ, գեղանկարիչ, մանկավարժ,  Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ (մինչև 1992 թվականը՝ ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպություն)։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Ստոլբովը ծնվել է 1929 թվականի հունիսի 5-ին Վյատկայում, նկարիչների ընտանիքում։
1933 թվականին Ալեքսանդր Ստոլբովը մոր հետ մեկնել է Լենինգրադ։ 1939-1941 թվականներին սովորել է մանկական իզոստուդիայում։ 1945 թվականին տարհանումից վերադառնալուց հետո ընդունվել է Գեղարվեստի միջնակարգ դպրոց (այժմ՝ Բորիս Իոգանսոնի անվան գեղարվեստական վարժարան)։ Սովորել է Վ. Պոդկովիրինի, Վասիլի Սոկոլովի, Միխայիլ Կոզելի մոտ։
1952 թվականին Ստոլբովն ընդունվել է Լենինգրադի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչության ֆակուլտետ։ Սովորել է Վասիլի Սոկոլովի, Վալերի Պիմենովի,  Վիտալի Վալցևի, Բորիս Լավրենկոյի, Բ․ Խարչենկոյի մոտ։ 1958 թվականին Ստոլբովն  ավարտել է ինստիտուտը Ի. Սերեբրյանսկու արվեստանոցում։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Շրջապատումից դուրս գալը» (ռուս.՝ «Выход из окружения») նկարը։
1959 թվականից Ալեքսանդր Ստոլբովը մասնակցել է Լենինգրադի նկարիչների ցուցահանդեսներին։ Ստեղծել է ժանրային և թեմատիկ գեղանկարներ, դիմանկարներ, նատյուրմորտներ, ճարտարապետական և լանդշաֆտային բնանկարներ, էտյուդներ բնօրինակից։ 1960-1970-ական թվականներին ստեղծել է Լենինգրադի նկարիչների դիմանկարների շարք, այդ թվում ստեղծելով Օ. Պոչտեննիի, Ա. Գրուշկոյի, Ելենա Գորոխովայի, Ա. Սեմյոնովի, Վ. Անդրեևի, քանդակագործ Կ. Սուվորովայի դիմանկարները։
Ալեքսանդր Ստոլբովը ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպության անդամ է 1961 թվականից։ Ալեքսանդր Ստոլբովի ստեղծագործությունների անհատական ցուցահանդեսներն անցկացվել են 1982 թվականին Լենինգրադում և 1988 թվականին Պսկովում։
1960-1980-ական թվականներին Ալեքսանդր Ստոլբովը ստեղծագործական այցեր է կատարել Հայաստան, Միջին Ասիա, Զաոնեժյե, աշխատել է Գորյաչի Կլյուչի նկարիչների ստեղծագործության տանը և հատկապես շատ հին Պսկովում, ինչն իր արտացոլումն է գտել նրա ստեղծված ստեղծագործություններում։ Դեկորատիվ նկարչությունը, որը հիմնված է հագեցած տեղական գույնի բծերի հարաբերությունների վրա, ընդհանրացված գծանկարի և խոշորացված դետալների վրա, 1970-ական թվականներին աստիճանաբար փոխարինվում է ավելի ավանդական նկարելու ձևով, որի համար բնորոշ է կոմպոզիցիայի ծավալատարածական կառուցվածքի և երանգային կոլորիտի զարգացման նկատմամբ հետաքրքրությունը։
1966 թվականից Ստոլբովը դասավանդել է Լենինգրադի Վ. Մուխինայի անվան բարձրագույն գեղարվեստա-արդյունաբերական ուսումնարանի ընդհանուր գեղանկարչության ամբիոնում։ Նրա աշխատանքները գտնվում են Ռուսաստանի արվեստի թանգարաններում, մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Մեծ Բրիտանիայում, Ֆրանսիայում և այլ երկրներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Մատենագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Александр Столбов на сайте «Неизвестный соцреализм. Поиски и открытия»
Иванов С. В. Ленинградская школа живописи. Очерк истории.
Хронология Ленинградской школы живописи.
Բադենի պետական թատրոն

Բադենի պետական թատրոն (գերմ.՝ Badisches Staatstheater Karlsruhe), թատրոն Կարլսրուեում։ Հիմնադրվել է 1808 թվականին։ Թատրոնն այժմյան տեսքը՝ 2 հանդիսասրահով, ձեռք է բերել 1975 թվականին՝ Հելմուտ Բետցների նախագծով։ Մեծ հանդիսասրահն ունի 1002 տեղ, փոքրը՝ 330։ Թատրոնի շենքի կենտրոնական մուտքի մոտ տեղադրված է քանդակագործ Յուրգեն Գյորցի աշխատանքներից մեկը։
Թատրոնում միաժամանակ բեմադրվում են մի քանի տեսակ ներկայացումներ՝ օպերային, բալետային ներկայացումներ, ինչպես նաև թատերական պիեսներ և մյուզիքլներ։ Թատրոնի կազմի մեջ են մտնում նաև Բադենի պետական նվագախումբը և Բադենի պետական օպերային երգչախումբը։


== Թատրոնի պատմությունը ==
Թատրոնը կառուցվել է 1808 թվականին Կարլսրուեի ամրոցից ոչ հեռու քաղաքային ճարտարապետ Ֆրիդրիխ Վայնբրենների ղեկավարությամբ։ 1810 թվականին այն վերանվանվեց Պալատական թատրոն (Großherzoglichen Hoftheater)։
1847 թվականի փետրվարի 28-ին թատրոնի շենքում հրդեհ սկսվեց։ Ստեղծված խառնաշփոթի պատճառով հանդիսատեսների մի մասը չի կարողացել դուրս գալ շենքից։ Մահացել է 63 մարդ։ Շենքից դուրս գալու համար հիմնական խոչընդոտը ստեղծել են դռները, որոնք դեպի ներս էին բացվում, ոչ թե դեպի դուրս։ Շենքը այրվում է, քանի որ կառուցված էր դյուրավառ նյութերից։
Թատրոնի երկրորդ շենքը կառուցվեց 1853 թվականին պալատական ճարտարապետ Հենրիխ Հյուբշի վերահսկողությամբ։ 1944 թվականին շենքը ավերվել է Դաշնակից պետությունների կոալիցիայի բանակի օդային ռմբակոծության հետևանքով։ Այժմ թատրոնի տեղում գտնվում է Գերմանիայի դաշնային սահմանադրական դատարանը։
Թատրոնի շենքի այժմյան նախագիծը ավարտվել է 1964 թվականին, իսկ բացումը տեղի է ունեցել 1975 թվականին։

 
1977 թվականից սկսած թատրոնում անց են կացվում «Հենդելի օրեր»-ը, իսկ 1985 թվականից՝ ամենամյա «Հենդելի փառատոնը», որը տեղի է ունենում փետրվարի 23-ին՝ կոմպոզիտոր Գեորգ Ֆրիդրիխ Հենդելի ծննդյան օրը։ Այդ ժամանակ թատրոնում բեմադրվում են կոմպոզիտորի ստեղծագործությունները։
2002-2011 թթ թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարն է դառնում Ակիմ Թորվալդը, 2011-2012 թթ նրա գործը շարունակում է Պետեր Շպուլերը։


== Հղումներ ==
Բադենի պետական թատրոնը (գերմ.)
Բադենի պետական թատրոնի ընկերների միություն(գերմ.)
Բադենի պալատական թատրոնը(գերմ.)


== Ծանոթագրություններ ==