armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կարիմ (Ուչեկի վտակ)

Կարիմ (Ուչեկի վտակ) (ռուս.՝ Карым), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նենյա գետի ձախ ափով՝ 11 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կատուն գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100007333
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100733
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ուուդբերի շրջան (Այովա)

Ուուդբերի շրջան (անգլ.՝ Woodbury County), ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.261 կմ² է, բնակչությունը՝ 102.172 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սիուքս Սիթի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1853 թ.։
Գաիչաանթուբանի

Գաիչաանթուբանի (վրաց.՝ გაიჩაანთუბანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1360 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 34 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆյոդորովկա (այլ կիրառումներ)

Ֆյոդորովկա, կարող է վերաբերել՝

Ֆյոդորովկա - ավան, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Գորլովկայի քաղաքային խորհրդում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովկայի շրջանում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Թելմանովսկի շրջանում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովսկիում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջանում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլոդարսկիում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռնյախովսկի շրջանում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կրասիլովի շրջանում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոբրովելիչկովի շրջանում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կիրովոգրադի շրջանում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Պետրովսկի շրջանում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ռազդոլնոյեի շրջանում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզնեգովատոեի շրջանում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վրադիևկայի շրջանում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Շառգորոդի շրջանում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տիվրովի շրջանում
Ֆյոդորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանում
Ֆյոդորովկա - գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում
Ֆյոդորովկա - գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կագալնիցկի շրջանում
Կիկի

Կիկի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Թոնուսի գավառակում։ Գտնվում էր Սեբաստիա քաղաքից 35 կմ հյուսիս-արևելք։


== Պատմություն ==
Բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել կամ կոտորվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 100-150 տուն՝ 1200 հայ բնակչով։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, 5-րդ հատոր, էջ 429, 1979 թ


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Խարջամ

Խարջամ (վրաց.՝ ხარჯამი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամցխե-Ջավախք մարզի Ադիգենի մունիցիպալիտետում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1180 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ադիգենից հեռու է 17 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 137 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սանուր

Սանուր, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կողբի Բագրատ Սահակյանի անվան թիվ 2 միջնակարգ դպրոց

Կողբի Բագրատ Սահակյանի անվան թիվ 2 միջնակարգ դպրոց, միջնակարգ կրթական հաստատություն Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզի Կողբ գյուղում։ 


== Պատմություն ==
Կողբի թիվ 2 միջնակարգ դպրոցը հիմնադրվել է 1972 թվականին և կրում է Բագրատ Սահակյանի անունը։ 
Կրթական հաստատության աշակերտները ավանդաբար հաջողություններ ու ձեռքբերումներ են ունեցել բուհական ընդունելության քննություններում, օլիմպիադաներում և տարբեր տեսակի կրթական մրցույթներում։


== Տեղադրություն ==
Կողբի թիվ 2 միջնակարգ դպրոցը գտնվում է գյուղի 1-ին փողոցի 9-րդ շենքում։ 


== Ուսումնական գործընթաց ==
Կողբի թիվ 2 միջնակարգ դպրոցը գործում է 12-ամյա կրթական համակարգով։ Յուրաքանչյուր տարի կրթական հաստատությունում սովորել են ընդհանուր առմամբ շուրջ 250 աշակերտ։ 
2020 թվականի դրությամբ կրթական հաստատությունն ունեցել է 54 աշխատակից։ Դպրոցի տնօրենն է Ամալյա Ղարագյոզյանը։


== Տես նաև ==
Կողբ գյուղ
Կողբի Ջահան Կարախանյանի անվան թիվ 1 միջնակարգ դպրոց
Կողբի մշակույթի կենտրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Կիսեմա

Կիսեմա  (ռուս.՝ Кисема), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վաենգա գետի աջ ափին՝ 122 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 31 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300412103000032778
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103003277
Ավազանի կոդը - 03.02.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բերեստկի (գյուղ, Կրասնոարմեյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲերեստկիԲերեստկի (ուկրաիներեն՝ Берестки), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Բերեստկի գյուղում բնակվում էր 198 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Չվերթ համար 13

Չվերթ համար 13 (ռուս.՝ «13 рейс», «Тринадцатый рейс»), խորհրդային երգիծական նկարված մուլտֆիլմ սնահավատությունների մասին։ Նկարահանվել է ռեժիսոր Իվան Ակսենչուկի կողմից 1960 թվականին։ Մուլտֆիլմում կենդանիներն ծաղրում են մարդկանց արատները։


== Սյուժե ==
Տրուսոխվոստիկ (Վախապոչիկ) նապաստակը հավատում է վատ նախանշաններին և վախենում անախորժություններից։ Արթնանալով երկուշաբթի օրը՝ ամսի 13-ին, նա ջարդում է հայելին ու ստանում հեռագիր այն մասին, որ շուտով պետք է ինքնաթիռով մեկնի այլ քաղաք։ Օդանավակայանում նա հանդիպում է սև կատվի։ Ինքնաթիռի կողային համարը 13-13 է, թռիչքի ընթացքում կռռացնում և ինքնաթիռի թևին նստում է ագռավը։ Սարսափած նապաստակը խմում է մի ամբողջ շիշ քնաբեր։
Երազում նապաստակի բոլոր վատ կանխազգացումներն իրականանում են. նայելով օդաչուների խցիկի ներսը՝ նա տեսնում է, որ օդաչուն (արձը) քնել է, ինքնաթիռը մնացել է առանց ղեկավարման։ Չենթարկվելով խուճապի՝ նապաստակը խիզախորեն զբաղեցնում է նրա տեղն ու փրկում ինքնաթիռն ու նրա ուղևորներին անխուսափելի կործանումից։
Երբ քնած ուղևորին արթնացնում է օդաչուն, նապաստակը հասկանում է, որ ինքնաթիռը բարեհաջող վայրէջք է կատարել ժամը 13:00, իր սխրանքը միայն երազ է եղել, իսկ նախանշաններին հավատալը հիմարություն է։


== Ստեղծողներ ==
Սցենարի հեղինակ – Սերգեյ Միխալկով
Ռեժիսոր – Իվան Ակսենչուկ
Բեմադրող նկարիչ – Վիտոլդ Բորձիլովսկի
Կոմպոզիտոր – Մերաբ Փարցխալաձե
Օպերատոր – Միխայիլ Դրույան
Հնչյունային օպերատոր – Գեորգի Մարտինյուկ
Ռեժիսորի օգնական – Լիդիա Կովալևսկայա
Նկարչի օգնական – Օլգա Մենչուկովա
Մոնտաժողի օգնական – Լյուբով Կուկինա
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ՝ Ելիզավետա Կոմովա, Իգոր Պոդգորսկի, Վլադիմիր Բալաշով, Վլադիմիր Զարուբին, Տատյանա Ֆեոդորովա
Նկարիչ-դեկորատոր՝ Իրինա Սվետլիցա
Խմբագիր – Բորիս Վորոնով


== Դերերը հնչյունավորել են ==
Գեորգի Վիցին – նապաստակ, այծ
Գրիգորի Շպիգել – խոզ
Գեորգի Միլյար – կեռնեխ
Յուրի Խրժանովսկի – շուն
Էմանուիլ Կամինկա – հեղինակի խոսք


== Վերաթողարկում ==
1990-ական թվականների կեսերին մուլտֆիլմն ընդգրկվել է խորհրդային լավագույն մուլտֆիլմերի հավաքածուում, որ թողարկվել է Studio PRO Video-ն տեսաերիզներով։


== Արձագանքներ ==

— Գեորգի Բորոդին, «Իվան Ակսենչուկի 90-ամյակի առթիվ»


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Михалков С. В. 13 рейс. — АСТ, 2012. — 28 с. — (Союзмультфильм представляет). — ISBN 978-5-271-42962-0 (полное название серии: Союзмультфильм представляет: впервые — легендарные мультфильмы в книгах!)


== Արտաքին հղումներ ==
«13 рейс»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Տասներեքերորդ երթ» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Տասներեքերորդ երթ» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
Բոլոր ժամանակների 500 մեծագույն երգեր ըստ Rolling Stone ամսագրի

Rolling Stone (թողարկում № 963) ամսագիրը հրապարակել է 2004 թվականի դեկտեմբերի 9-ին բոլոր ժամանակների 500 լավագույն երգերի ցանկը։ Ցուցակը կազմվել է 172 հայտնի երաժիշտների և երաժշտական քննադատների հարցման հիման վրա։ Ցուցակը բաղկացած է հիմնականում ամերիկացի և բրիտանացի կատարողներից՝ 500 երգից 357-ը՝ ԱՄՆ-ից և 117-ը՝ Բրիտանիայից։ Կանադան երրորդ տեղն է զբաղեցնում 10 երգով ներկայացված կատարողների թվով, որին հաջորդում է Իռլանդիան՝ ութ երգով։ Ցուցակը ներառում է միայն մեկ երգ ոչ անգլերեն լեզվով («La Bamba», 345-րդ տեղը 2004 թվականի ցուցակում և 354-րդ տեղը՝ 2011 թվականի) և 21-րդ դարի երեք երգ։ Մադի Ուոթերսի «Rollin' Stone» երգը տարիքով ամենամեծն է ցուցակում (1948 թվական) և զբաղեցնում է 465-րդ հորիզոնականը։ 2009 թվականի U2 խմբի երգը ամենաուշ թողարկվածն է «Moment of Surrender» երգն է (160–րդ հորիզոնական)։ «Mr. Tambourine Man» երգը ներկայացված է երկու անգամ ՝ Բոբ Դիլանի (107-րդ դիրք) բնօրինակում և The Byrds խմբի քավեր տարբերակում (79-րդ դիրք), նույնը՝ «Blue Suede Shoes»-ի հետ՝ Կառլ Պերկինսի (95-րդ դիրք) և Էլվիս Փրեսլիի՝ (430-րդ դիրք) կատարմամբ։
Ամենաշատ երգերը The Beatles խմբինն են՝ 23, և դրանցից միայն մեկն է առաջին տասնյակի մեջ (ի տարբերություն Rolling Stone ամսագրի բոլոր ժամանակների 500 լավագույն ալբոմների ցուցակի, որտեղ առաջին տասնյակի մեջ են մտնում նրանց չորս ալբոմները)։ Beatles-ին հաջորդում է The Rolling Stones-ը (14 երգ), Բոբ Դիլանը, որը նաև զբաղեցնում է առաջին հորիզոնականը «Like a Rolling Stone» երգով (13 ձայնագրություն), Էլվիս Փրեսլին (11 ձայնագրություն), U2-ը (8 ձայնագրություն), The Beach Boys-ը և Ջիմի Հենդրիքսը (յոթ երգ) ու Չաք Բերին, Ջեյմս Բրաունը, Փրինսը, Led Zeppelin-ը և Sly & The Family Stone-ը (վեցական ձայնագրություն)։
Ըստ ցուցակի՝ ամենաշատ երգեր թողարկած պրոդյուսերը, անկասկած, Ջորջ Մարթինն է։ Ցուցակում տեղ են գտել 24 երգեր, որոնք արտադրվել են նրա ղեկավարությամբ (8, 13, 16, 20, 23, 28, 29, 64, 76, 83, 136, 138, 140, 154, 186, 205, 278, 295, 311, 370, 394, 456, 469 հորիզոնականներին)։ 15 երգերի պրոդյուսերներն են Լեոնարդ Չես և Ֆիլ Չես եղբայրները (7, 18, 62, 97, 129, 133, 221, 226, 230, 277, 291, 368, 378, 383, 465 հորիզոնականներ)։ Տասներկու երգեր են արտադրվում է Jerry Wexler (դիրքերը 5, 10, 127, 135, 189, 239, 242, 252, 254, 352, 441, 476)։ Ջիմի Միլլերը հանդես է եկել որպես ցուցակի 10 երգերի պրոդյուսեր կամ համապրոդյուսեր (32, 38, 101, 116, 125, 247, 301, 343, 433, 495 հորիզոնականներ)։ Ութ երգեր ցուցակից պրոդյուսավորել է Ֆիլ Սպեքտորը (դիրքերը 3, 22, 33, 34, 267, 269, 374, 460)։
2010 թվականի մայիսին, ապա 2011 թվականի ապրիլին ցուցակները թարմացվել են։


== Լրիվ ցուցակ ==
26 երգեր ներառվել են 2004 թվականի լավագույն երգերի ցանկ, սակայն չեն ներառվել 2011 թվականի ցանկում․


== Ծանոթագրություններ ==
Մարիս Չակլայս

Չակլայս Մարիս Ալբերտի, (լատիշ․՝ Māris Čaklais, հունիսի 16, 1940(1940-06-16), Սալդուս, Լատվիա - դեկտեմբերի 13, 2003(2003-12-13), Ռիգա, Լատվիա), լատվիացի խորհրդային բանաստեղծ, թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Լատվիայի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետը 1964 թվականին։ Հրատարակվել են նրա «Երկուշաբթի» (1965), «Հետիոտն և հավիտենություն» (1967), «Խոտի օրը» (1971), «Անտառային աղավնու կանչը» (1979) և բանաստեղծությունների այլ ժողովածուներ։ Չակլայսի պոեզիան աչքի է ընկնում քաղաքացիական պաթոսով, կենսահաստատման ուրույն փիլիսոփայությամբ, նոր արտահայտչամիջոցների որոնումով։ Չակլայսը գրել է Հայաստանին նվիրված բանաստեղծությունների շարք («Հայաստանը անցորդին», «Խաչքարի ձայնը», «Մագաղաթի թերթիկների ձայնը», «Քամիներից է Փրկվել քարը»), «Վերադարձ դեպի Հայաստան» պոեմը, որոնց հայկական․ թարգմանությունները 1968—1974 թվականներին լույս են տեսել հայկական մամուլում։ Մասնակցել է «Սուրբ է. հողը քո» (1974) սովետահայ պոեզիայի անթոլոգիայի հրատարակությանը։ Չակլայսի թարգմանությամբ լույս են տեսել Գրիգոր Նարեկացու, Ավետիք Իսահակյանի, Եղիշե Չարենցի, Պարույր Սևակի, Գևորգ Էմինի, Զահրատի, Գրիգորյանի, Ա. Ավագյանի, Դ. Հովհաննեսի և ուրիշների ստեղծագործությունները։ Հանդես է եկել նաև հայ իրականության ու մշակույթի վերաբերյալ հոդվածներով ու ակնարկներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարիս Չակլայս
Չակլայսի բանաստեղծությունները՝ հայերեն (թարգմ․՝ Աշոտ Գրիգորյան)
Լը Տիտր

Լը Տիտր (ֆր.՝ Le Titre), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 363 մարդ, բնակչության խտությունը` 80.49 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.51 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 155 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 50 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 232 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 168-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 64։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,4 %։ 168 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 150 անձ (78 տղամարդ և 72 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (13 տղամարդ և 5 կին)։ 64 անաշխատունակներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 32-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Չուգուևսկի քաղաքային խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Չուգուևսկի քաղաքային խորհուրդ (ուկրաիներեն՝ Чугуївська міська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզում։
2001 թվականի տվյալներով Չուգուևսկի քաղաքային խորհրդում բնակվում էր  մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 134,8 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր  մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Էթիեն Մորիս Ֆալկոնե

Էթիեն Մորիս Ֆալկոնե (ֆր.՝ Étienne Maurice Falconet, դեկտեմբերի 1, 1716(1716-12-01)[…], Փարիզ - հունվարի 24, 1791(1791-01-24)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի քանդակագործ։


== Գործունեություն ==
1734 -44 թվականներին Փարիզում սովորել է քանդակագործ Ժան Բատիստ Լեմուանի մոտ։ Առաջին ակնառու գործը «Միլոն Կրոտոնացի» խմբաքանդակն է (գիպսը՝ 1744, Էրմիտաժ, Սանկտ Պետերբուրգ, մարմարը՝ 1754, Լուվր, Փարիզ), որն առանձնանում է բարոկկոյին հատուկ դրամատիզմով։ 1750-ական թթ. սկզբին Ֆալկոնեն ստեղծել է այլաբանական և դիցաբանական թեմաներով քանդակներ ու խմբաքանդակներ («Պիգմալիոն», 1763, Լուվր), ինչպես և Սևրի մանուֆակտուրայի (1757-1766 թվականներին քանդակի արվեստանոցի ղեկավար) բիսկվիտե արձանիկների համար մոդելներ։
Այդ գործերում ոոկոկոյի արվեստի զգայականությունը զուգորդված է XVIII դ. կլասիցիզմի ձևի մաքրությանը։ Մոնումենտալիստ Ֆալկոնեի տաղանդը ողջ ուժով բացահայտվել է նրա Ռուսաստանում եղած տարիներին (1766 - 1778), հատկապես՝ Սանկտ Պետերբուրգում կանգնեցված Պետրոս I-ի հուշարձանով («Պղնձե հեծյալը», ըստ Ալեքսանդր Պուշկինի պոեմի, բրոնզ, գրանիտ, 1768 - 1778 թթ. Պետրոս I-ի գլուխը կերտել է Ֆալկոնեի աշակերտուհի Մ. Ա. Կոլլոն)։ Ֆալկոնեն վարպետորեն է հաղթահարել տեխնիկական դժվարությունները (ձիու մարմինը հենված է ետևի ոտքերին, իսկ պոչը ամրացված է օձին, որը խորհրդանշում է թշնամու դավերն ու նախանձը)։ Չսպասելով հուշարձանի բացմանը, որը պետք է տեղի ունենար 1782 թվականին, 1779 թվականին Ֆալկոնեն մեկնել է Հոլանդիա, իսկ 1780 թվականին վերադարձել Ֆրանսիա, որտեղ կյանքի վերջին 10 տարին կաթվածահար՝ չի ստեղծագործել։ Հեղինակ է տեսական աշխատությունների։


== Ստեղծագործություններ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Artcyclopedia
Վարդան Խաչատրյան (այլ կիրառումներ)

Վարդան Խաչատրյան կարող է վերաբերել՝

Վարդան Ժորայի Խաչատրյան (ծնվ. 1959 թ.), ՀՀ պետական գործիչ, ՀՀ Նախագահի խորհրդական։
Վարդան Վահանի Խաչատրյան (ծնվ. 1960 թ.), ՀՀ քաղաքական գործիչ։
Վարդան Խաչատրյան (ծնվ. 1968 թ.), հայ ֆուտբոլիստ։
Աստերոիդների ցանկ (30201-30300)

Աստերոիդների ցանկ (30101-30200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (30301-30400)
 Աստերոիդների ցանկ (30101-30200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (30301-30400)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (30001)-(35000)»։ www.minorplanetcenter.net
Աստերոիդների ցանկ (190101-190200)

Աստերոիդների ցանկ (190001-190100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (190201-190300)
 Աստերոիդների ցանկ (190001-190100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (190201-190300)
Միխալե (այլ կիրառումներ)

Միխալե, կարող է վերաբերել՝

Միխալե - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Հալեպի նահանգում
Միխալե - գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Իվանիչևի շրջանում
Ասկարտի

Ասկարտի (վրաց.՝ ასკარტი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 39 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Երվանդ Պարոնիկյան

Երվանդ Գառնիկի Պարոնիկյան (1951, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քիմիկոս, քիմիական գիտությունների դոկտոր (1997), պրոֆեսոր (2003)։


== Կենսագրություն ==
Երվանդ Պարոնիկյանը ծնվել է 1951 թվականին, Երևան քաղաքում։
1973 թվականին  ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի քիմիայի ֆակուլտետը, որից հետո ծառայել է Խորհրդային բանակում։ 1975 թվականին զորացրվել է և ընդունվել է Խորհրդային Հայաստանի ԳԱԱ Նուրբ օրգանական քիմիայի ինստիտուտուտի ասպիրանտուրան։ Թեկնածուական ատենախոսությունը պաշտպանել է 1980 թվականին։  1978 թվականից աշխատում է Նուրբ օրգանական քիմիայի ինստիտուտուտում, 2015 թվականին նշանակվել է լաբորատորիայի վարիչ։
1991 թվականից դասավանդում է Հայկական բժշկական ինստիտուտում, 2014 թվականին նշանակվել է ամբիոնի վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են տարացիկլիկ միացությունների, համակցված պիրոլի և պիրիդինի ածանցյալների սինթեզի, քիմիական հատկությունների և կենսաբանական ակտիվության հարցերին։ Հայտնաբերել է նոր վերախմբավորումներ, մշակել նոր տարացիկլիկ համակարգերի ստացման եղանակներ, իրականացրել է բարձր արդյունավետությամբ օժտված կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների նպատակային սինթեզ։
Մոտ 200-ից ավելի գիտական աշխատանքների հեղինակ է, որոնցից 35-ը հեղինակային իրավունքներ են և արտոնագրեր։ Միջազգային գիտաժողովներում զեկուցումների համար արժանացել է ոսկե մեդալի և դիպլոմների։
Երվանդ Պարոնիկյանի ղեկավարությամբ պաշտպանվել է թեկնածուական 5 ատենախոսություն, ղեկավարել է մի շարք դրամաշնորհային ծրագրեր։
«Գիտական համագործակցություն» միջազգային ֆոնդի, Մոսկվայի պետական համալսարանի և Ռուսաստանի քիմիական ընկերության կողմից 2008 և 2015 թվականներին պարգևատրվել է  ոսկե մեդալով և դիպլոմով։
Գիտական և մասնագիտական խորհուրդների, Նյու Յորքի Գիտությունների ակադեմիայի (1995) և Ռուսաստանի բնական գիտությունների ակադեմիայի (2011) անդամ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին աղբյուրներ ==
Հայ քիմիկոսներ, Ռոմիկ Հարությունյան, Սերգեյ Գրիգորյան, ԵՐԵՎԱՆԻ ՊԵՏԱԿԱՆ ՀԱՄԱԼՍԱՐԱՆ, էջ 234-235 Archived 2021-08-26 at the Wayback Machine.
Գուրնա

Գուրնա (վրաց.՝ გურნა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Տղիբուլի շրջան‎‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 610 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Տղիբուլից հեռու է 35 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 419 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պյատրո Գլեբկա

Պյատրո Ֆեոդորովիչ Գլեբկա (բելառուս․՝ Пятро Глебка), հունիսի 23 (հուլիսի 6), 1905 կամ հուլիսի 6, 1905(1905-07-06), Vyalіkaya Wsa, Q4263720?, Uzda District, Բելառուս - դեկտեմբերի 18, 1969(1969-12-18), Մինսկ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բելառուս բանաստեղծ և դրամատուրգ, ԲԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1957)։ 
Տպագրվել է 1925 թվականից։ Գրել է «Արիություն» (1934 թ.) պոեմը՝ նվիրված Վլադիմիր Իլյիչ Լենինին և «Այն օրերին» (1937 թ., նոր խմբագրություն 1957 թ.) պոեմը՝ Հոկտեմբերյան հեղափոխության հերոսական իրադարձությունների մասին։ Գլեբկայի բանաստեղծական վարպետության հասունացումը կապված է Հայրենական մեծ պատերազմի տարիների հետ։ Ունի նաև դրամատիկական պոեմներ՝ «Բերյոզա գետի վրա» (1939 թ.), «Լույսը արևելքից» (1946-1947 թթ., նոր խմբագրություն 1955 թ.)։ Պարգևատրվել է Լենինի և այլ շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Կաապորան

Կաապորան (պորտ.՝ Caaporã), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Զոնա դա Մատա Պարաիբանաի մարզում։ Մտնում է Լիտորալ Սուլի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 20 979 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 150,168 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 139,7 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 253.291.317,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 12.782,81 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,617 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Ասիլվա

Ասիլվա (Սիլվա Մկրտչի Առաքելյան) (հոկտեմբերի 3, 1937(1937-10-03), Ստամբուլ, Թուրքիա), հայ գեղանկարչուհի, քանդակագործ, փորագրող։ Բնակվում է Փարիզում։


== Կենսագրություն ==
Ասիլվան ծնվել է 1937 թվականին Ստամբուլում։ 1948 թվականին ավարտել է Ստամբուլի Հինդլյան, 1953 թվականին՝ Ֆրանսիայի Նոտր Դամ դը Սիոն դպրոցները, 1958 թվականին՝ Էյուբլիցեյ գեղարվեստի ակադեմիաները, Սորբոնի համալսարանը։ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Պլաստիկ արվեստի միջազգային ընկերակցության հիմնադիր (1993)։ Առաջին քրիստոնյա կինն է, որ 1973 թվականին արժանացել է Թուրքիայի՝ Արվեստի նվաճումների համար պետական մրցանակի։ Ասիլվան «ԱՐԻԱՆ-ԵՍՍՕՐ» ասոցիացիայի հիմնադիր նախագահն է, Փարիզի Մեծ պալատի Համեմատության սրահի խմբի ղեկավարը, Ֆրանսիական կերպարվեստի ազգային խորհրդի Կերպարվեստի միջազգային ասոցիացիայի անդամ, ոչ պետական կազմակերպության Միացյալ Ազգերի Գիտության և մշակույթի կազմակերպության պաշտոնական գործընկեր։


== Ստեղծագործություններ ==
Ստեղծագործում է հիմնականում աբստրակտ գեղանկարչության բնագավառում։ Գործերին բնորոշ են արդիական ազատ ձևերի ճարտարապետական դինամիկ կառույցն ու գունային ներդաշնակությունը։ Իր աշխատանքներով նա տարբերվում է Ոսկյա Քանակի ասպարեզում։ Նրա Ռեմբրանտի և Սորայի ստեղծագործությունների վերաբերյալ ուսումնասիրությունները գտնվում են Փարիզի Լուվրի թանգարանում։

«Անցք»
«Հույս»
«Արարատ»
«Լույս լռության»
«Խավարում» (բոլորը՝ կոմպոզիցիա)
«Ցեղասպանություն» (Հայոց Ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտ)Գործերից պահվում են Գերմանիայի, Ֆրանսիայի, Հայաստանի, Թուրքիայի տարբեր թանգարաններում և պատկերասրահներում։
Ֆրանսիա

Մշակույթի նախարարություն (ժամանակակից արվեստի տարածքային հիմնադրամ)
Ավինյոնի քաղաքապետարան
Դը՛վիլի քաղաքապետարան
Էստամպ դը Շամալիերի թանգարանԳերմանիա

Շտուտգարտի քաղաքապետարանի թանգարանՀայաստան

Հայաստանի ազգային պատկերասրահ
Երևանի ժամանակակից արվեստի թանգարան
Սերգեյ Փարաջանովի թանգարան
Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտԲոսնիա և Հերցեգովինա

Տուզլայի դիմանկարի թանգարանԹուրքիա

Թուրքիայի կառավարություն
Լուլբուրգասի քաղաքապետարան


== Ցուցահանդեսներ ==
Անհատական ցուցահանդեսներ՝
Իտալիա

«Պիացցա Սինյորինա», Ասիլվայի քանդակների անհատական ցուցահանդես Միքելանջելոյի գործերի կողքին, Ֆլորենցիա, 1993Ֆրանսիա

Օրանժերի դե Սենատ, Ֆրանսիական կերպարվեստի ազգային խորհրդի անդամների ցուցահանդես, Փարիզ, 2013
Պապերի պալատ, Ավինյոն, 1995
Բրյուսել, 1999
Ժնև, 2001Հայաստան

Երևանի ժամանակակից արվեստի թանգարան, 2016
Հայաստանի ազգային պատկերասրահ, 2007
Հայաստանի նկարիչների միություն, 2004Յոկոհամա, 2005Թուրքիա, 2012ԱՄՆՉինաստան

Կերպարվեստի միջազգային ասոցիացիայի և ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կողմից հրավիրվել է ցուցադրվելու Շանհայի Ժամանակակից արվեստի թանգարանի բացմանը, 1995Ճապոնիա

Փարիզի պատկերասրահ, Յոկոհամա, 2005


== Պատկերասրահ ==
«Ոսկե հատում ինքնաբուխ մտահղացմամբ». Ասիլվայի ցուցահանդեսը Երևանի ժամանակակից արվեստի թանգարանում
		
		
		
		


== Աղբյուրներ ==
Ասիլվա (հայերեն, ֆրանսերեն, անգլերեն), կատալոգ, 2016, Երևան, Փարիզ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նկարչուհի Ասիլվա (Սիլվա Առաքելյան)
Մարուսինո (գյուղ, Տուլչինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարուսինո (այլ կիրառումներ)Մարուսինո (ուկրաիներեն՝ Марусине), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տուլչինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մարուսինո գյուղում բնակվում էր 5 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,164 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 30,49 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կանալե դ’Ագորդո

Կանալե դ’Ագորդո  (իտալերեն՝ Canale d'Agordo), կոմունա Իտալիայում։ Տեղակայված է Վենետո մարզում, Բելունո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1216 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 89 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 27 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 32020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0437։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0437 590323 — 0437 503035
Էլեկտրոնային փոստ՝ canale.agordo@agordino.bl.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.canaledagordo.bl.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
MegaCharts

Dutch Charts, GfK Dutch Charts, MegaCharts, չարթեր թողարկող ընկերություն, որը կազմում և հրապարակում է պաշտոնական չարթեր Նիդերլանդներում, որոնցից ամենահայտնիներն են Single Top 100-ը և Album Top 100-ը։


== Մեգաչարթեր ==
ՍինգլներSingle Top 100
Single TipԱլբոմներAlbum Top 100
Compilation Top 30 – a.k.a. Mega Verzamelalbum Top 30
Combi Album Top 100
Backcatalogue Top 50DVD-ներ և այլDance Top 30
Midprice Top 50
Music DVD Top 30
Film DVD Top 30
Game Top 10


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (նիդեր.)
Վիլհելմ Հոլցբաուեր

Վիլհեմ Հոլցբաուեր (գերմ.՝  Wilhelm Holzbauer, սեպտեմբերի 3, 1930(1930-09-03)[…], Զալցբուրգ, Ավստրիա - հունիսի 15, 2019(2019-06-15)[…], Վիեննա, Ավստրիա), ավստրիացի ժամանակակից ճարտարապետ, ում բնորոշում են որպես ,,պրագմատիկ մոդեռնիստ,,։ Նա 1950-1953 թվականներին եղել է ավստրիացի անվանի ճարտարապետ Կլեմենս Հոլցմայստերի ուսանողը Վիեննայի տեխնոլոգիայի համալսարանում։ 1956-1957 թթ., ընդգրկվելով մտավոր հարստության փոխանակման ու փոխզարգացման ամերիկյան հանրահայտ Ֆուլբրայթի ծրագրում, ուսանել է Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիայի ինստիտուտում։ 1977-ից 1998 թվականներին Վիլհելմ Հոլցբաուերը դասախոսել է Վիեննայի կիրառական արվեստների համալսարանում, արժանացել պրոֆեսորի պատվավոր կոչման։


== Մրցանակներ, պարգևներ ==
1952 «Ֆյուգեր» ոսկե մեդալ
1954 Թեոդոր Կյորների անվան մրցանակ
1959 Ավստրիայի գեղարվեստի ակադեմիայի մրցանակ
1967 Կապֆենբերգ քաղաքի մշակութային մրցանակ
1972 Վիեննա քաղաքի՝ ճարտարապետության համար մրցանակ
1978 ոսկե մեդալ՝ Վիեննա քաղաքին մատուցած ծառայությունների համար
1983 Ռ. ս. Ռեյնոլդսի հուշամրցանակ
1986 Զալցբուրգ երկրամասի՝ ճարտարապետության համար մրցանակ
1986 Զալցբուրգի պատվո մատանի
1986 ճարտարապետների ամերիկյան ինստիտուտի պատվավոր անդամ
1991 Վիեննա քաղաքի Պատվո ոսկե մեդալ
1996 Ոսկե մեծ մեդալ՝ Ավստրիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար
1997: Deutscher Architekten BDA պատվավոր անդամ
2000 Ավստրիայի Հանրապետության մեծ մրցանակ ճարտարապետության բնագավառում
2005 Զալցբուրգ երկրամասի ոսկե մեդալ
2008 Ֆորալբերգ երկրամասի՝ Մեծ վաստակի համար մեդալ


== Աշխատություններ ==
Holzbauer, Wilhelm: Bauten und Projekte 1953-85, 1985
Holzbauer, Wilhelm: Bauten und Projekte 1985-90, 1990
Achleitner, Friedrich, Holzbauer, Wilhelm: Buildings and Projects - Bauten und Projekte. Stuttgart 1995
Holzbauer, Wilhelm: Arbeiten aus den letzten 5 Jahren des vergangenen Jahrtausends. Ausstellungskatalog, Universität für angewandte Kunst. Wien 2000


== Գրականություն ==
Liesbeth Waechter-Bohm: Wilhelm Holzbauer: 50 Years of Architecture, Springer Verlag, 2006


== Նախագծեր ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հունաստանը Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթում

Հունաստանը մասնակցել է Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթին, որն անցկացվել է Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում։ Հունաստանը ներկայացրել է երեք երեխաների մայր Մարիա Էլենա Կիրիակուն «One Last Breath» երգով։ Կիսաեզրափակչում Հունաստանին հաջողվեց գրավեց 6-րդ տեղը։ Իսկ եզրափակչում գրավեց 19-րդ տեղը։
Հունաստանը կիսաեզրափակչում հավաքեց 81, իսկ եզրափակչում 23 միավոր։


== Նախապատմություն ==
Նախքան 2015 թվականի Եվրատեսիլին մասնակցելը, Հունաստանը Եվրատեսիլին մասնակցել է 36 անգամ, ընդ որում առաջին անգամ մասնակցել է 1974 թվականին։ 2005 թվականին Հունաստանի մասնակից Ելենա Պապարիզուն "My Number One" (հայերեն՝ «Իմ թիվ մեկ») երգով դարձել է Եվրատեսիլի հաղթող։
Երեք անգամ Հունաստանը գրավել է երրորդ տեղ։ Առաջին անգամ 2001 թվականին "Die for You" (հայերեն՝ Մահ քե համար) երգով։ Երկրորդ անգամ 2004 թվականին Սակիս Ռոուվասը "Shake It" երգով։ Իսկ երրորդ անգամ Կալաոմոիրան "Secret Combination" երգով գրավել է երրորդ տեղը Եվրատեսիլ 2008 Երգի մրցույթում։ Հունաստանը գրեթե ամեն տարի կարողացել է շրջանցել կիսաեզրափակիչը և հայտնվել եզրափակչում։ Բացառություն է կազմում միայն 2012 թվականը։ Հունաստանի Եվրատեսիլյան ամենավատ արդյունքը եղել է 1998 թվականին "Mia Krifi Evesthisia" երգով ելույթը՝ Թելասայի կատարմամբ։ Այդ թվականին Հունաստանը Եվրատեսիլում գրավել է 20-րդ հորիզոնականը։ 1998 թվականին Հունաստանը եզրափակիչն ավարտեց 12 միավորով, որն էլ ստացել էր Կիպրոսից։


== Հեռարձակում ==
Հունաստանում մեծ համբավ ունեցող "Hellenic Broadcasting Corporation" (ERT) հեռուստաալիքն ամեն տարի հեռարձակել է Եվրատեսիլ երգի մրցույթը և նույնիսկ նախընտրական փուլերը։


== Ընտրություն ==


=== Արտիստ ===
Հունաստանում պետք է ընտրվեր արտիստ, որը պետք է ներկայացներ Հունաստանը Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթում։ Նախընտրական գործընթացը տեղի է ունեցել Տավրոսի երաժշտական տանը՝ Աթենքում, ժամը 11-ին։ Նախընտրական փուլում հաղթեց Մարիա Ելենա Կիրիակուն և ներկայացրեց Հունաստանը Եվրատեսիլյան բեմում։


==== Թեկնածուներ ====


== Ստացած միավորներ ==


== Հանձնած միավորներ ==


== Կիսաեզրափակիչ ==


== Եզրափակիչ ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Հունաստանը Եվրատեսիլ երգի մրցույթում
Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթ


== Ծանոթագրություններ ==
Պոլյուխնո

Պոլյուխնո (ուկրաիներեն՝ Полюхне), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոլյուխնո գյուղում բնակվում էր 188 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7,97 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 23,59 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(1653) Յախոնտովիա

(1653) Յախոնտովիա (անգլ.՝ Yakhontovia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1937 թվականի օգոստոսի 30-ին Գրիգորի Նեույմինի կողմից Սիմեիզում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,612249 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7716 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4529 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1542,13 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,233444 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,07° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1653) Յախոնտովիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ուրկեր

Ուրկեր ( ղազ.՝ Үркер, ղազախերենից թարգմանած՝ նշանակում է համաստեղություն. 'Úrker'; ռուս.՝ Уркер), 1994 թվականին կազմավորված ղազախական փոփ-ֆոլկ երաժշտախումբ, որը հյուրախաղային համերգներով հանդես է եկել Գերմանիայում, Ֆրանսիայում, Թուրքիայում, Թուրքմենստանում, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։


== Անդամները ==
Երաժշտախումբը կազմում ընդգրկված են՝

Այդոս Սաղաթը (Айдос Сағат). վոկալիստ, ստեղնաշարային գործիքներ նվագող, երգերի հեղինակ։ Սովորել է կոնսերվատորիայում։ Ցանկանում էր դառնալ դիրիժոր, բայց դարձել է երգահան։
Ռուստամ Մուսինը (Рустам Мусин). կիթառահար։ Երաժշտական կրթություն չի ստացել։ Մասնագիտական կրթությամբ ճարտարագետ (ինժեներ) է։


== Պատմություն ==
«Ուրկերը» կազմավորվել է 1994 թվականին։ Խմբի առաջատար երգիչն ու երգերի հեղինակը՝ Այդոս Սաղաթը պնդում է, որ ինքը ոգեշնչված է եղել «Բիթլզ»-ի օրինակով և մտադրվել է ստեղծել դրա նման մի երաժշտախումբ։ Իր առաջին երաժշտական ալբոմը «Ուրկերը» թողարկել է 1997 թվականին։ 2001-ին խմբի "Nauryz" երգի ձայնագրությունը արժանացել է «Ոսկե սկավառակի» հավաստագրի։ Դա ժողովրդականության աճի առարկայական վկայություն է։ «Ուրկեր»-ի երգերում ղազախական ժողովրդական մեղեդիները միաձուլված են ժամանակակից փոփ ռիթմերի հետ։ Մինչև 2005 թվականը խմբի թողարկած տասնհինգ տեսահոլովակներից տասնչորսը նկարահանվել ու մոնտաժվել են Ղազախստանում և միայն մեկը՝ «Tugan Elim»-ը, արտասահմանում՝ Ուզբեկստանի մայրաքաղաք Տաշքենդում։ 2007-ին, թաթար երաժիշտ Ռեզեդա Գալիմովայի հետ համագործակցելով, ստեղծել են «Արման» տեսահոլովակը, որը թողարկվել է Հոնկոնգում։ Սաղաթը հայտարարում է, որ իրենց խմբի կինեմատոգրաֆիական տեխնիկան իր վրա կրում է բրիտանացի երգիչ Փիթեր Գաբրիելի ազդեցության դրոշմը։ 2007-ի ապրիլին «Ուրկեր-ը» կենդանի ձայնով համերգ է տվել Նյու Յորքի Լինքոլն կենտրոնում՝ նովրուզի տոնակատարության կապակցությամբ։ Դրան հաջորդած հարցազրույցում Սաղաթը հայտարարել է, որ այդ տարվա ավարտին իրենք, ամենայն հավանականությամբ, մի նոր ալբոմ կթողարկեն։


== Սկավառակագրություն ==
Ansarym, 1997
Toi Bastar, 1998
Urker, 2001
Պատրաստված է Ղազախստանում, 2002
Ուրկերի լավագույնները, 2004
Tolgau, 2008


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Группа Уркер Archived 2017-02-18 at the Wayback Machine.
URKER Kazakh Pop-Folk Band Archived 2019-05-31 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Официальный канал на Youtube
Инстаграм: urkerkz
Տիրի Պաուելս

Տիրի Պաուելս (հոլ.՝ Thierry Pauwels, հուլիսի 22, 1957(1957-07-22), Գենտ, Բելգիա), բելգիացի աստղագետ, աստերոիդների հայտնաբերող։ Աշխատում է Բելգիայի թագավորական աստղադիտարանում։ 1996 թվականից 2009 թվականները հայտնաբերել է 118 աստերոիդ, որոնցից տասը հայտնաբերել է այլ աստղագետների հետ համատեղ։
Տիրի Պաուելսը ծնվել է 1957 թվականի հուլիսի 22-ին։ Միջնակարգ դպրոցը ավարտելուց հետո 1975 թվականից 1979 թվականները ուսանել է մաթեմատիկա Գենտի համալսարանում։ 1979 թվականից 1984 թվականները եղել է Գիտական հետազոտությունների ազգային հիմնադրամի պրակտիկանտ և կամավոր աշխատել է Գենտի համալսարանում։ 1984 թվականից սկսել է աշխատել որպես Բելգիայի թագավորական աստղադիտարանում, սկզբում որպես քարտուղար, ավելի ուշ օգնական, աշխատանքների կազմակերպիչ, և վերջապես բաժնի վարիչ։
2005 թվականից սկսած ակտիվորեն մասնակցել է Gaia տիեզերական աստղադիտակից ստացված տվյալների մշակման ծրագրային ապահովման ստեղծմանը։ Բացի դա Տիրի Պաուելսը հեղինակել է բազմաթիվ հոդվածներ Թագավորական աստղադիտարանի տարեկան հրապարակումներում։
Նրա պատվին է անվանվել (12761) Պաուեկս աստերոիդը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աբիգ Ավագյան

Աբիգ Համազասպի Ավագյան (սեպտեմբերի 14, 1919(1919-09-14), Թեհրան, Իրան - հունվարի 25, 1983(1983-01-25), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ արձակագիր, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1949 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Թեհրանում (Իրան)։ Նախնական կրթությունը ստացել է տեղի հայկական, պարսկական, ֆրանսիական դպրոցներում և ամերիկյան քոլեջում։
1939 թվականին զորակոչվել է բանակ և որպես ռազմական օդաչու ծառայել մինչև 1941 թվականը։ 1946 թվականին ներգաղթել է Հայաստան։ 1957 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ գրողների միության առընթեր գրական բարձրագույն դասընթացները (Մոսկվա)։ 1959-1983 թվականներին որպես խորհրդական աշխատել է Հայաստանի գրողների միությունում։
Նրա ստեղծագործությունները թարգմանվել և առանձին գրքով լույս է տեսել ռուսերեն։
Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով։ Մահացել է Երևանում։


== Երկերի մատենագիտություն ==
Պատմվածքներ, Երևան, Հայպետհրատ, 1950, 120 էջ։
Վաղը (վեպ), Երևան, Հայպետհրատ, 1951, 236 էջ։
Շիկացած հող (վեպ), Երևան, Հայպետհրատ, 1955, 468 էջ։
Պատմվածքներ, Երևան, Հայպետհրատ, 1958, 158 էջ։
Նազելի Դալարյան (վեպ), Երևան, Հայպետհրատ, 1959, 268 էջ։
Բենդ գյուղի վերջին բնակիչը (երկու պատմվածք), Երևան, Հայպետհրատ, 1962, 43 էջ։
Պատմվածքներ, Երևան, Հայպետհրատ, 1962, 200 էջ։
Պատմվածքներ, Երևան, «Հայաստան», 1965, 188 էջ։
Հարավային տենդ, Երևան, «Հայաստան», 1971, 180 էջ։
Եղել է, չի եղել (պատմվածքներ), Երևան, «Հայաստան», 1973, 100 էջ։
Հարված (վիպակ և պատմվածքներ), Երևան, «Սովետական գրող», 1978, 408 էջ։
Մարդը անապատում (պատմվածքներ), Երևան, «Սովետական գրող», 1981, 60 էջ։
Վերջին հանգրվան (պատմվածքներ, վիպակ), Երևան, «Սովետական գրող», 1982, 584 էջ։
Հարավային տենդ, (Պատմվածքներ), Երևան, «Հայաստան», 2002, 156 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աբիգ Ավագյան
Աբիգ Ավագյան - 100
Տեսաֆիլմ Աբիգ Ավագյանի մասին
Աբիգ Ավագյան՝ «Ժալլեն»
Նազաքյաթ Մամեդովա

Նազաքյաթ Ալի ղիզի Մամեդովա (ադրբ.՝ Nəzakət Əli qızı Məmmədova, փետրվարի 28, 1944(1944-02-28), Գանձակ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 21, 1980(1980-10-21), Սոչի, Կրասնոդարի երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային ադրբեջանական երգիչ, Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1974);


== Կենսագրություն ==
Նազաքյաթ Մամեդովան ծնվել է 1944 թվականին Գանձակում։ Երիտասարդ տարիքում նա եկել է Բաքու և ընդունվել Օտար լեզուների ինստիտուտ։ 1966 թվականին ընդունվել է Ասաֆ Զեյնալլու անվան Բաքվի երաժշտական քոլեջ։ Նրա ուսուցիչներն էին Ահմադ Բակիխանովը և Հաջիբաբա Հուսեյնովը։ Նազաքյաթ Մամեդովան իր ուսումը շարունակել է Արվեստի ինստիտուտում (ներկա Ադրբեջանի մշակույթի և արվեստի պետական համալսարան)։ Նա որոշ ժամանակ աշխատել է «Լալա» աղջիկների համույթում։ 1968 թվականին ընդունվել է Օպերայի և բալետի թատրոն։ 1971 թվականին նա բեմում խաղացել է Լեյլիի դերը։
Նա նաև օպերային երգչուհի, այլև եղել է խանենդե։ Կատարել է «Բայաթի-Շիրազ», «Սեգախ», «Մահուր», «Բայաթի-Շիրազ», «Շուռ» մուղամները։ Մուղամներից բացի, Նազաքյաթ Մամեդովան կատարել է նաև ժողովրդական երգեր։
Հյուրախաղերով հանդես է եկել Աֆղանստանի, Գերմանիայի, Իտալիայի, Բելգիայի, Թուրքիայի, Իրանի և այլ երկրների բեմերում։
Նազաքյաթ խանում Մամեդովան մահացել է 1980 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Բրայան Բոյտանո

Բրայան Բոյտանո (ռուս.՝ Бра́йан Бойта́но, անգլ.՝ Brian Anthony Boitano, հոկտեմբերի 22, 1963(1963-10-22), Մաունթին Վյու, Սանտա Կլարա շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի գեղասահորդ իտալական ծագումով. ԱՄՆ-ի քառակի չեմպիոն (1985-1988), աշխարհի կրկնակի չեմպիոն (1986, 1988), 1988 թ. Ձմեռային օլիմպիական խաղերում տղամարդկանց մենասահքում նվաճել է ոսկե մեդալ։


=== Կենսագրություն ===
9 տարեկանում սկսել է մարզվել Լինդա Լիվերի ղեկավարությամբ։ 1987 թվականին Լինդա Լիվերը հրավիրել է խորեոգրաֆ Սանդրա Բեզիկին՝ մասնակցելու 1988 թվականի ձմեռային օլիմպիական խաղերի կարճ և ազատ ծրագրերի ստեղծմանը։
Սանդրա Բեզիկը դարձավ Բոյտանոյի օլիմպիական ծրագրերի խորեոգրաֆը, ում հետ էլ նա նվաճեց ոսկե մեդալ։
Ջակոմո Մեյերբերի բալետի երաժշտությամբ Les Patineurs կարճ ծրագիրը նվիրված էր XIX դարի գեղասահորդներին։ «Նապոլեոն» ֆիլմի երաժշտությամբ Սանդրա Բեզիկի բեմադրած կարճ ծրագիրը ստեղծեց Բոյտանոյի ռոմանտիկ հերոսի կերպարը, ով  պատրաստվում էր գնալ պատերազմի և վերադառնալ հաղթանակով։
1996 թվականին ընդգրկվել է Գեղասահքի համաշխարհային և Գեղասահքի ամերիկյան փառքի սրահ։
Բրայան Բոյտանոյի պարոդիկ կերպարը, որպես սուպերհերոս, ստեղծվել է «Հարավային այգի», «Սուրբ Ծննդյան ոգին» և «Հարավային այգի. մեծ, ավելի երկար և առանց կրճատումների» մուլտֆիլմերի սերիաներում։ Մեծ ճանաչում է ձեռք բերել նրան նվիրված «What Would Brian Boitano Do?» երգը։
Բրայան Բոյտանոն ազատ հոմոսեքսուալիստ է։ 2013 թվականի դեկտեմբերի 19-ին սպորտսմենը կրակ է բացել։ Դա տեղի է ունեցել Սոչիի 2014 թվականի ձմեռային օլիմպիական խաղերում Օլիմպիական պատվիրակության կազմում ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբամայի կողմից նրա ընդգրկվելուց մեկ օր անց։
Ներկայումս բնակվում է Կալիֆորնիայի Սաննիվեյլ քաղաքում։


=== Սպորտային ձեռքբերումներ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография Брайана Бойтано
Фан-клуб Брайана Бойтано
Սամ (այլ կիրառումներ)

Սամ, կարող է վերաբերել՝

Սամ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում
Սամ - համայնք Ֆրանսիայում
Եթիմ Էմին

Եթիմ Էմին (1840, Yaltsug, Սուլեյման-Ստալսկի շրջան - 1880, Yaltsug, Սուլեյման-Ստալսկի շրջան), լեզգի պոետ։ Լեզգիական գրավոր գրականության հիմնադիր։ Նա գրել է լեզգերեն, ադրբեջաներեն և արաբերեն լեզուներով։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1838 թվականին Ցիլինգ աուլում՝ դատավոր Սավզիխանի ընտանիքում։ Նա սովորել է Քեան գյուղի արաբագետ-գիտնական Աղամիրզա-Էֆենդիի մեդրեսեում։ Փոխարինել է հորը դատավորի պաշտոնում, սակայն շուտով ստիպված է եղել թողնել այդ պաշտոնը։ Եթիմ Էմինը դարձավ լեզգիների շրջանում առաջինը, ով սկսեց բանաստեղծություններ գրել մայրենի լեզվով՝ կիրառելով արաբական այբուբենը։ Որպես մականուն վերցրել է Եթիմ բառը, որը նշանակում է «որբ»։ Նա դատապարտեց սոցիալական անարդարությունը, կարեկցանք հայտնեց աղքատներին։ Եթիմ Էմինը բողոքում էր ազգային ճնշման դեմ («1877 թվականի ապստամբությունը»), երազում էր արդար հասարակարգի («Ընկերներ», «Խաղաղություն») մասին։ Բավական հայտնի են նրա քնարական բանաստեղծությունները։


== Ընտանիք ==
Պապ՝ Աբուկար (Բուկար) ալ-Ցիլինգվի
Հայր՝ Սավզիխան ալ-Յալցուգվի
Մայր՝ Լեյլա
Եղբայր՝ Աբդ ալ-Մալիք (Մելիք, մահացել է մոտ 1887 թվականին)
Եղբայր՝ Մուհամմադ -Նաբի (Մագոմեդ-Նեբի)
Եղբայր՝ ալ-Հուսեյն (Գուսեյն)
Քույր՝ Սուվար
Քույր՝ Ֆաթիմատ
Քույր՝ Կիզխանում
Քույր՝ Էյլիհան


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Нагиев Ф. Р. Етим Эмин: Путь к истине: монография. — Махачкала, 2002.


== Արտաքին հղումներ ==
Етим Эмин, «Соловей», «Четверостишия» // fatiha.ru.
Поэзия, Любовь, Бог // gazeta-nv.ru.
Стихи Етим Эмина // lezgichal.ru.
Բորիս Նահապետյան

Բորիս Սերգեյի Նահապետյան (մարտի 5, 1946(1946-03-05), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ մաթեմատիկոս։ Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1990), պրոֆեսոր (2003): ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ։


== Կենսագրություն ==
Բորիս Նահապետյանը ծնվել է 1946 թվականի մարտի 5-ին Վրաստանի Թբիլիսի քաղաքում։ 1970 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի մեխանիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետը։ 1991 թվականից՝ ՀՀ ԳԱԱ Մաթեմատիկայի ինստիտուտի առաջատար գիտաշխատող։ Եղել է Մաթեմատիկայի և տարրական ուսուցման մեթոդիկայի ամբիոնի վարիչ։ ՀՊՄՀ մաթեմատիկական կրթության գիտական լաբորատորիայի վարիչ։ 1991-1994 թվականներին՝ Հայկական մաթեմատիկական միության փոխնախագահ։ 1993-1994 թվականներին՝ ՀՀ Վարչապետին կից գիտության և բարձր տեխնոլոգիաների խորհրդի անդամ, 2002 թվականից, միաժամանակ՝ Ռուս-հայկական (Սլավոնական) պետական համալսարանի դասախոս։ 2004-2010 թվականներին եղել է Ռուս-հայկական (սլավոնական) համալսարանի պրոֆեսոր։
Աշխատանքները վերաբերում են հավանականության տեսության սահմանային թեորեմներին և վիճակագրական ֆիզիկայի մաթեմատիկական խնդիրներին։ Կառուցել է թույլ կախյալ պատահական դաշտերի սահմանային թեորեմների տեսություն և այն կիրառել գիբսյան պատահական դաշտերի համար, զարգացրել մարտինգալների տեսության հիմնական դրույթները բազմաչափ տարածությունների դեպքում և ստացած արդյունքներն օգտագործել վիճակագրական ֆիզիկայի որոշ խնդիրների լուծման համար։ Տիրապետում է հայերենի, ռուսերենի, անգլերենի, վրացերենի։


== Երկեր ==
Հեղինակ է 60 գիտական աշխատության, որոնցից 1 մենագրություն, 23 խորհրդային և միջազգային գիտական ամսագրերում, 17 հոդված՝ ՀՀ ԳԱԱ գիտական ամսագրերում, 17 միջազգային գիտաժողովների թեզիսներ և 2 պրեպևինտներ։

Մաթեմատիկան 4-5-րդ դասարաններում։ Մեթոդական ձեռնարկ։ Մակմիլան-Արմենիա, 2000, էջ 60։
«Մաթեմատիկա 5» և «Մաթեմատիկա 6» դասագրքեր։
Limit Theorems and some Applications in Statistical Physics, Stuttgart-Lpz., 1991.
Martingale-difference Gibbs random fields and central limit theorem”, Annales Acad. Sci. Fennical, Ser A, I. Mathematica, v. 17, 1992, 105–110 (with A. Petrosian).
Billingsley-Ibragimov theorem for martingale-difference random fields and its applications to some models of classical statistical physics”, C.R. Acad. Sci. Paris, v. 320, serie 1, 1995, 1539-1544.
Models with even potentials and the behaviour of total spin at the critical point”, Communications in Mathematical Physics, v. 189, № 2, 1997, 513–519.
Arzumanian V., Pogosian S., “Classical Spin Lattice Systems with Vacuum”, Acta Applicandae Mathematicae, 22, pp. 33–53, Cluwer Academic Publishers, Netherlands, 1991 հոդվածում։


== Պարգևներ ==
Սուրբ Ներսես Շնորհալի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
200 միլիարդ դոլարից ավելի ՀՆԱ ունեցող երկրների ստորաբաժանումների ցանկ

Սա առաջին մակարդակի երկրների ստորաբաժանումների ցուցակ է, որոնք ունեն 200 միլիարդ դոլարից ավելի անվանական համախառն պետական արտադրանք։ Գրեթե 100 ստորաբաժանում կա, որոնք ունեն ավելի քան $ 200 միլիարդ ՀՆԱ։ Այն ստորաբաժանումները, որոնք ամենամեծն են իրենց համապատասխան երկրներում, ցուցադրվում են թավատառ։

Նշում. Այս ցուցակում անվանական ՀՆԱ-ի և տարադրամի փոխարկման օգտագործումը դժվարացնում է միջտարածաշրջանային համեմատությունը


== Ցանկ ==


== Գնողունակության համարժեքության ցուցակ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆիսունի (գյուղ, Պոլտավայի շրջան)

Ֆիսունի (ուկրաիներեն՝ Фисуни), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ֆիսունի գյուղում բնակվում էր 13 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բարխանդ (գետակ)

Բարխանդ, գետակ Թուրքիայում, Բիթլիս գետի վտակն է։ Վերջինիս մեջ թափվում է համանուն գյուղից ոչ հեռու։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիժա Վերին

Վիժա Վերին, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Լազիստանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
75 mm/50 Model 1922/1924/1927

75mm/50 Model 1922/1924/1927, 75-միլիմետրանոց զենիթային զենքերի ընտանիք, որոնք մշակվել և արտադրվել է Ֆրանսիայի «Շնեյդեր» կոնցեռնում։ Սպառազինության մեջ դրվել Ֆրանսիայի Ռազմածովային ուժերում։ Նախատեսվել է բոլոր կարգերի նավերի սպառազինման համար։ Ֆրանսիական նավատորմում այն կրել են «Բրետան» տիպի գծանավերը, «Բեարն» ավիակիր նավերը, «Դյուկեն» տիպի ծանր հածանավերը, ինչպես նաև «Սյուֆրեն» ծանր հածանավը։ Բացի դա՝ այդ զենքով սպառազինվել են «Դյուգե Թրուեն» տիպի թեթև հածանավերը, ուսումնական «Ժաննա դ՚Արկ» հածանավը, «Յագուար» տիպի հակաականակիրները, «Բուռասկ» և «Լ՚Ադրուա» տիպի էսկադրային ականակիրները։ Ինքը զենքը տարբեր ձևափոխություններով մնացել է անփոփոխ, տարբերվել է միայն տեղադրման կառուցվածքը։ Զենքն արագ հնացել է, այդ իսկ պատճառով հետագայում ստեղծվել է 90mm/50 Model 1926 զենքը։
1928 թվականին Լեհաստանը գնել է 14 զենք առափնյա պաշտպանության համար։


== Կառուցվածք ==
75mm/50 Model 1922/1924/1927 զենքը կառուցվածքային առումով իրենից ներկայացնում է 1902 թվականի նմուշի 75-միլիմետրանոց թնդանոթ, որը մշակել է «Շնեյդեր» կոնցեռնը։ Զենքի հրանոթի երկարության մինչև 50 տրամաչափ մեծացման հնարավորություն է ունեցել։ Բարձրությամբ հասանելիությունը 9000 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Патянин С. В. Лидеры, эскадренные миноносцы и миноносцы Франции во Второй мировой войне. — СпБ, 2003.
Campbell J. Naval weapons of World War Two. — Annapolis, Maryland: Naval Institute Press, 1985. — ISBN 0-87021-459-4


== Արտաքին հղումներ ==
75 mm/50 Models 1922, 1924 and 1927
386

386 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 386 թվականն է, 
IV դարի 86-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ասպուրակես Ա Մանազկերտցի, Ամենայն հայոց կաթողիկոս 381 թվականից (ծ. անհայտ)