armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Անմեղության կանխավարկած

Անմեղության կանխավարկած կամ Անմեղության պրեզումպցիա (լատ.՝ praesumptio innocentiae - ենթադրություն), սկզբունք, ըստ որի մեղադրյալը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղքը չի ապա­ցուցվել օրենքով սահմանված կարգով։
Անմեղության պրեզումպցիան առաջադրել է բուրժուազիան՝ ֆեոդալական դատարանների չարաշահումների դեմ տարվող պայքարում։ Անմեղության պրեզումպցիան առավել հումանիստական հիմքերի վրա դրվեց սոցիալիստակաև քրեական դատավարական իրավունքում։
Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը դարձել է նաև քրեական դատավարության կարևորագույն ժո­ղովրդավարական սկզբունքներից մեկը և ապահովում է անձի իրավունքների պաշտպանությունը, բացառում չհիմնա­վորված մեղադրանքները և անհիմն դա­տապարտումը։ Անձի մեղավորությանը կարող է հիմնավորվել միայն օրենքով սահմանված ապացուցման միջոցներով և բավարար ապացույցների առկայութ­յան դեպքում, ընդ որում ապացուցման ողջ ծանրությունը (ապացուցման պար­տականությունը) պետք է կրեն մեղադրող մարմինները։ Անմեղության կանխավարկածի հետ անմիջականո­րեն առնչվում է նաև «արգելվում է օրեն­քի խստությամբ ձեոք բերված ապա­ցույցների օգտագործումը» դրույթը։ Անմեղության կանխավարկած սկզբունքը ամրագրված է նաև միջազ­գային իրավական փաստաթղթերում։
Լրիվ չապացուցված, կասկած հարուցող փաստը չպետք է դրվի որոշում-դատավճռի հիմքում կամ պետք է մեկնաբանվի հօգուտ մեղադրյալի։ Ելնելով անմեղության պրեզումպցիայից` դատաքննչական մարմիններն իրավունք չունեն ապացուցման պարտականությունը դնել մեղադրյալի վրա՝ պահանջելով, որ նա ապացուցի իր անմեղաթյունը։ Մեղադրյալի մեղքը չապացուցվելու դեպքում գործը կարճվում կամ կայացվում է արդարացնող դատավճիռ։


== Գրականություն ==
Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, հատոր 1-12, 1974-1986 թթ, Երևան
Է․ Աղայան «Արդի հայերենի բացատրական բառարան», հատոր 1-2, 1976 թ, Երևան
А․ Б. Барихин "Большой юридический словарь", 2002 թ, Москва


== Արտաքին հղումներ ==
Презумпция невиновности — история и правоприменение Archived 2017-12-23 at the Wayback Machine.
Գուրգեն Ստեփանյան

Գուրգեն Խաչատուրի Ստեփանյան (1910, Դդմաշեն, Նոր Բայազետի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - անհայտ), հայ մանկավարժ։ ԽՄԿԿ անդամ (1942): Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Գուրգեն Ստեփանյանը ծնվել է 1910 թվականին, Սևանի շրջանի Դդմաշեն գյուղում։ Կամո քաղաքում միջնակարգն ավարտելուց հետո աշխատանքի է անցել նախ Դդմաշենի, ապա՝ Հրազդանի շրջանի Քաղսիի դպրոցներում, դասավանդել է հայոց լեզու։ Սովորել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում, որն ավարտել է 1940 թվականին, 1948 թվականին ավարտել է նաև նույն համալսարանի պատմության ֆակուլտետի հեռակա բաժինը։
1942 թվականին Ստեփանյանը ընդունվել է Մախաչկալայի հետևակային ուսումնարանը, որն ավարտելուց հետո, վաշտի հրամանատարի պաշտոնով, մեկնել է ռազմաճակատ։ 1942 թվականին ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքերը։ 1943 թվականին Ստեփանյանը տեղափոխվել է հայկական փառաբանված 89-րդ դիվիզիա և նշանակվել 526-րդ գնդի 9-րդ վաշտի հրամանատար։ Վերխնեբականսկի հյուսիս-արևմտյան մատույցներում 526-րդ գունդը  ճեղքելով թշնամու պաշտպանության երկրորդ գիծը գրավել է այն։ Մարտական առաջադրանքը կատարելու համար ավագ լեյտենանտ Ստեփանյանն արժանացել է Կարմիր աստղի շքանշանի։ Նրա մարտական ճանապարհը Կովկասից հասել է Գերմանիա։ Գուրգենը երեք անգամ վիրավորվել է, բուժվելուց հետո վերադարձել է շարք։
1945 թվականին զորացրվելուց հետո Ստեփանյանը անցնել է մանկավարժական աշխատանքի, դասավանդել է մայրենի լեզու, պատմություն, աշխատել է միջնակարգ դպրոցի ուսումնական մասի վարիչ, տնօրեն։ Ստեփանյանը ընտրվել է Հայաստանի ուսուցիչների համագումարների պատգամավոր, պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով, «Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ» կրծքանշանով, բազմաթիվ մեդալներով, պատվոգրերով։ Վաստակաշատ մանկավարժն անցել է կենսաթոշակի, բայց շարունակել է աշխատել Չարենցավանի դպրոցում։


== Պարգևներ ==
Կարմիր աստղի շքանշան
«Պատվո նշան» շքանշան
«Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ» կրծքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Կենդանաբանական այգում վերանորոգում է

«Կենդանաբանական այգում վերանորոգում է» (ռուս.՝ «В зоопарке — ремонт!»), խորհրդային կարճամետրաժ տիկնիկային մուլտֆիլմ՝ նկարահանված «Էկրան» ստեղծագործական միության կողմից 1987 թվականին։
Մուլտֆիլմում հնչում է Սոֆյա Ռոտարուի «Лаванда» երգը։


== Սյուժե ==
Կենդանաբանական այգին փակում են վերանորոգման նպատակով, և քաղաքի բնակիչները կենդանիներին տանում են իրենց տները։ Մնում է միայն Ընձուղտը։ Պավլիկը, գնալով կենդանաբանական այգի, տեսնում է նրան ու տանում իր տուն։ Պավլիկի ծնողները դեմ չէին նոր բնակչին, սակայն երկար վզի պատճառով նա չի տեղավորվում բնակարանում և ստիպված է լինում ապրել բակում։ Այնտեղ նա մշտապես խանգարում էր հարևաններին, սակայն հետո սկսում է զվարճացնել նրանց երեխաներին, և բոլորն սկսում են բարեհաճությամբ վերաբերվել նրան։ Սկսվում են ցրտերը, բոլորը գնում են իրենց տաք բնակարանները, իսկ Ընձուղտը մրսում է ու տխրում։ Պավլիկը որոշում է նրան տանել ապրելու անավարտ տանը։ Այնտեղ նրանք հանդիպում են աշխղեկին, որը Պավլիկի վերևի հարևանն էր։ Նա ստեղծված իրավիճակից հնարամտությամբ ելք է գտնում։ Բանվորը Պավլիկի տան առաստաղին անցք է անում, և Ընձուղտը գլուխն անցկացնում է աշխղեկի բնակարան, որտեղ նրանք բոլորը հավաքվում են թեյախմության։


== Նկարահանող խումբ ==
մուլտֆիլմի ստեղծողները նշված են ըստ տիտրերի։


== Մրցանակներ ==
1988 – Զագրեբի անիմացիոն ֆիլմերի միջազգային փառատոնի գրան պրի


== Վերաթողարկում DVD-ով ==
Մուլտֆիլմը բազմիցս թողարկվել է DVD-ով մուլտֆիլմերի հավաքածուներում.

«Մեկ կովբոյ, երկու կովբոյ...» (ռուս.՝ «Раз ковбой, два ковбой…»), սկավառակում ընդգրկված մուլտֆիլմեր՝«Մեկ կովբոյ, երկու կովբոյ» (1981), «Սատանի ճուտ №13» (ռուս.՝ «Чертёнок №13», 1982), «Աղվամազոտ պոչով սատանի ճուտը» (ռուս.՝ «Чертёнок с пушистым хвостом», 1985), «Վախի աչքերը մեծ են» (ռուս.՝ «У страха глаза велики», 1946), «Ներկված աղվես» (ռուս.՝ ռուս.՝ Крашеный лис, 1953), «Ուրիշի ձայնը» (ռուս.՝ «Чужой голос», 1949), «Կենդանաբանական այգում վերանորոգում է» (1987)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Александр Курляндский. В зоопарке ремонт


== Արտաքին հղումներ ==
«Կենդանաբանական այգում վերանորոգում է»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Կենդանաբանական այգում վերանորոգում է» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Творческое объединение «ЭКРАН» Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
Կաստիրսկի (Կոնստանտինովսկի շրջան)

Կաստիրսկի (ռուս.՝ Кастырский), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կոնստանտինովսկի շրջանում։ Մտնում է Բոգոյավլենսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ռուուսմյաե

Ռուուսմյաե (էստ․՝ Ruusmäe), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 166 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Եղջերուի արձանիկ (մ.թ.ա. 12-11-րդ դարեր, Տոլորս)

Եղջերուի արձանիկ, մ.թ.ա. 12-11-րդ դարերի Տոլորսից հայտնաբերված կանգնած եղջերուի ծավալային քանդակ է։ Պահպանվում է Հայաստանի պատմության թանգարանում 1911-25 համարի ներքո։


== Նկարագրություն ==
Իրանը բարեկազմ է, մկանները՝ ընդգծված, պոչը՝ կարճ։ Վեր պարզած փոքր գլուխը պսակված է բազմաճյուղ շքեղ եղջյուրներով։ Եղջյուրները ձուլվել են առանձին-առանձին և հագցվել գլխի վրա արված հատուկ փոսիկների մեջ։ Դունչը երկարավուն է, ականջները՝ ցից։ Նշմարվում են աչքերը, բերանը։ Բարձր պարանոցին կրում է երեք զարդարուն բրոնզե մասսիվ օղակներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Եղջերուի արձանիկ (մ.թ.ա. 15-14-րդ դարեր, Լճաշեն)


== Աղբյուրներ ==
Հայացք բրոնզե դարից, Ալբոմ-կատալոգ, Հայաստանի պատմության թանգարան, 2010։
Beauty & the Beat

Beauty & the Beat (beauty&thebeat), հարավկորեական գըրլ բենդ LOONA-ի մինի ալբոմը։ Այն թողարկվել է 2018 թվականի մայիսի 30-ին` Blockberry Creative ձայնագրման լեյբլով։ Ալբոմը բաղկացած է հինգ երգից և պարունակում է երգ, որը ձայնագրված է Գրայմսի հետ համատեղ։


== Ռելիզ և պրոմոուշեն ==
Խումբը սկսել է հիշատակել գալիք ալբոմի մասին 2018 թվականիմայիսի 10-ին և շարունակել է հրապարակել խմբի անդամների և առանձին անդամների լուսանկարները հաջորդ շաբաթների ընթացքում։ Մայիսի 20-ին պաշտոնապես հայտարարվել է, որ կանադացի երգչուհի Գրիմսը կմասնակցի «Love4eva» երգի ձայնագրմանը։ Ալբոմը թողարկվել է մայիսի 30-ին` «Love4eva» երգի պաշտոնական տեսահոլովակի հետ միասին։


== Թրեք-լիստ ==
Credits adapted from Naver.


== Չարթեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Գինտարաս Պատացկաս

Գինտարաս Պատացկաս (լիտ.՝ Gintaras Patackas, հուլիսի 18, 1951(1951-07-18), Կաունաս, Լիտվական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լիտվացի բանաստեղծ, թարգմանիչ, նովելների հեղինակ, դրամատուրգ։


== Կենսագրություն ==
Գինտարաս Պատացկասը ծնվել է 1951 թվականի հուլիսի 18-ին Լիտվայի Կաունաս քաղաքում։ Ավարտել է Կաունասի ճարտարագիտական համալսարանը (1973)։ Մինչ 1979 թվականը աշխատել է որպես ինժեներ, թղթակից։ 1976 թվականին լույս է տեսել Գինտարաս Պատացկասի բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն։
«Պոեզիայի գարուն» լիտվական գրական փառատոնի մրցանակի դափնեկիր է (1998)։


== Ստեղծագործություն ==
Գինտարաս Պատացկասի քնարերգությանը հատուկ է էքսպրեսիվ ու սյուրռեալիստական կերպարների համադրումը հեգնական ինտոնացիայի, քիչ հավանական ու ցնցող սյուժեների հետ։ «Կապիտան Հոմերի երեխաները» գրքից հետո լույս տեսած ժողովածուներում ավելի են ուժեղանում գրոտեսկն ու հեգնանքը։
Գինտարաս Պատացկասի «Սրտերի մեծ ճակատամարտը» բանաստեղծությունների ժողովածուի վերաբերյալ Լիտվայի գրողների միության «Լիտերատուրա իր մյանաս» թերթը նշում է, որ դրա թեմաներն են՝ գինի, արյուն, արցունքներ, և ընթերցելու ընթացքում ստեղծվում է տպավորություն, թե բանաստեղծություն կարելի է սարքել ամեն ինչի մասին։


== Թարգմանություններ ==
Գինտարաս Պատացկասը ռուսերենից թարգմանել է Իոսիֆ Բրոդսկու, Նիկոլայ Գումիլյովի Վլադիմիր Վիսոցկու, Անդրեյ Վոզնեսենսկու բանաստեղծությունները։
Գինտարաս Պատացկասի բանաստեղծությունները թարգմանվել են անգլերեն, հունգարերեն, ֆրանսերեն, ռուսերեն։


== Ստեղծագործություններ ==
Jazmino žiedas vakarą prakalbina. 1997 (ընտրյալ բանաստեղծություններ).
Lampėdžių karjero paslaptis. Gulago univermagas։ Novelės. Pjesės. Eilėraščiai. Vilnius, Vaga, 1991 (նովելների, պիեսների ու բանաստեղծությունների ժողովածու).


=== Բանաստեղծությունների ժողովածուներ ===
Atleisk už audrą. 1976.
Išvarymas iš rojaus. 1981.
Duobės danguje. 1983.
Pergamento kriauklė. 1985.
Amuletai. 1988.
Kapitono Homero vaikai. 1989.
Meilės ir vyno dainos. 1993.
Kurtizanija։ Eilėraščiai. Kaunas։ V.Oškinio leidykla, 1995.
Jauni patrakėliai petrarkos. 1998.
Dviveidis Janas. Vilnius։ Lietuvos rašytojų sąjungos leidykla, 2002. ISBN 9986-39-249-7
Didysis širdžių mūšis։ Eilėraščiai. Vilnius։ Vaga, 2005. ISBN 5-415-01795-X


=== Նովելների ժողովածու ===
Naktis su keturiais lavonais. 1995.
Изгнание из рая։ Стихи. Пер. с лит. А. Герасимовой. Худож. Д. Аввакумов. Моска։ Советский писатель, 1991. ISBN 5-265-02003-9


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Patackas, Gintaras Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine.
Գինտարաս Պատացկասի երկերը (լիտվ.) Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine.
Poems by Gintaras Patackas Archived 2006-04-20 at the Wayback Machine.
Նեչաևկա (գյուղ, Իզյասլավի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆեչաևկաՆեչաևկա (ուկրաիներեն՝ Нечаївка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նեչաևկա գյուղում բնակվում էր 104 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,755 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 137,75 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալագյոզ (Կաղզվանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալագյոզ (այլ կիրառումներ)Ալագյոզ, ավերակ գյուղ Արևելյան Հայաստանում, նախկին Կարսի մարզի Կաղզվանի գավառում։ Գտնվում էր Զիարեթ լեռնագագաթից 3 կմ արևելք։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սառցե դղյակ

Սառցե դղյակ (նորվ.՝ Is-Slottet), նորվեգացի գրող Թարյե Վեսոսի վեպը, որն առաջին անգամ հրատարակվել է 1963 թվականին։ Վեպի բնօրինակը գրված է նոր նորվեգերենով և համարվում է նորվեգական գրականության դասականներից մեկը։ 1964 թվականին Թարյե Վեսոսն այս վեպի համար արժանացել է Հյուսիսային խորհրդի գրական մրցանակին։


== Դիպաշար ==
Տասնմեկամյա Սիսսն ապրում է Նորվեգիայի խորքում գտնվող մի գյուղում։ Նրա կյանքը կտրուկ փոխվում է, երբ նրանց գյուղ է տեղափոխվում Ուննը՝ լռակյաց մի աղջնակ, որի մայրը մահացել էր առանց ամուսնանալու, և Ուննը պիտի ապրեր իր մորաքրոջ հետ։ Սիսսն ու Ուննը սովորում են նույն դպրոցում, բայց նրանց շփումն անմիջապես ու արագ չի ստացվում։ Ուննը երբեք չէր խաղում այլ երեխաների հետ։ Ուննի գալուց կես տարի անց նրանք վերջապես որոշում են ընկերանալ, և մի ձմեռային երեկո Սիսսը Ուննին հյուր է գալիս։ Ուննի սենյակում զրուցելիս Ուննը Սիսսին ցույց է տալիս իր հոր լուսանկարը, իսկ հետո Ուննը համոզում է Սիսսին, որ իրենք պետք է հանվեն խաղալու համար։ Նրանք հանվում են և զննում մեկմեկու, որից հետո աղջիկներն ամաչում են և հագնվում։ Ուննը հարցնում է Սիսսին՝ նկատե՞ց նա ինչ-որ տարբերություն իրենց մարմիններում, Սիսսը պատասխանում է՝ ոչ։ Ուննն ասում է, որ ինքը գաղտնիք ունի և վախենում է, որ դրախտ չի ընկնի։ Երկու աղջիկներն էլ շփոթություն և անհարմարություն են զգում, և Սիսսը թողնում է Ուննին և փախչում տուն՝ խեղդվելով մթության ահից։ Հաջորդ օրը Ուննը, չցանկանալով վատ զգալ Սիսսի հետ հանդիպումից, չի գնում դպրոց։ Դրա փոխարեն նա գնում է դիտելու այսպես կոչված «Սառցե դղյակը», որն իրենից ներկայացնում էր սառած ջրվեժ։ Ուննը սողոսկում է սառցե դղյակի ներսը։ Նա կորչում է դղյակի ներսում, չի կարողանում գտնել ելքը և ցրտահարությունից մահանում է։ Նրա վերջին բառը լինում է «Սիսս» անունը։
Ուննին սկսում են փնտրել, բայց՝ ապարդյուն։ Մարդիկ սկսում են մտածել, որ Սիսսը գիտի Ուննի անհետացման մասին ավելին, քան ասում է։ Բոլորը գուշակում են, թե ինչ է պատահել նրանց միջև այն երեկո։ Սիսսը, կորստի ցավ զգալով, տխրության ու միայնության գիրկն է ընկնում։ Նա խոստում է տալիս, որ երբեք չի մոռանա Ուննին։ Սիսսը իր վրա է վերցնում Ուննի դերը. հրաժարվում է խաղալ կամ շփվել այլ երեխաների հետ։ Այդ ձևով նա փակվում է իր սեփական զգացմունքների սառցե դղյակի մեջ։


== Կինոտարբերակ ==
Ֆիլմում նկարահանվել են 12-ամյա Լինե Սթորեսունդը (Սիսսի դերում) և Հիլդե Նիեգեն Մարտինսենը (Ուննի դերում)։ Ֆիլմը նկարահանել է Պեր Բլոմը 1987 թվականին, այն 1988 թվականին արժանացել է Ֆլանդրիական միջազգային կինոփառատոնի մրցանակին։ Ֆիլմում ավելի շատ է պատմվում Ուննի գաղտնի զգացմունքների մասին, քան բնօրինակ գրքում, բայց մնացած դեպքերում ֆիլմը շատ մոտ է գրքին։ Ֆիլմը VHS (PAL) ձևաչափով թողարկվել է 1991 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Սառցե դղյակը» norden.org կայքում
Սան Սեբաստիան (այլ կիրառումներ)

Սան Սեբաստիան, կարող է վերաբերել՝

Սան Սեբաստիան - քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում
Սան Սեբաստիան - համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում
Ալանդյան կղզիներ

Ալանդյան կղզիներ, կղզեխումբ և ինքնավար շրջան Հյուսիսային Եվրոպայում՝ Բալթիկ ծովի Բոտնիկ ծոցի հարավային մասում՝ Ֆինլանդիայի տարածքում։ Բաղկացած է 6,5 հզ. կղզուց (ամենամեծը՝ Ալանդ, 640 կմ²)։ Բարձրությունը մինչև 132 մետր։ Գլխավոր քաղաքն ու նավահանգիստը՝ Մարիանհամինա։


== Աղբյուրներ ==
Իվանկով (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվանկովԻվանկով (ուկրաիներեն՝ Іванків), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Կիևի մարզի Իվանկովի շրջանում, շրջկենտրոն։ Հիմնադրվել է 1589 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Իվանկով քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 10 424 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1303 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2010-04-05 at the Wayback Machine. (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Հապոել Բեեր Շևա

Հապոել Բեեր Շևա (եբրայերեն՝ הפועל באר שבע‎), իսրայելական ֆուտբոլային ակումբ Բեեր Շևա քաղաքից։ Ակումբը ստեղծվել է 1949 թվականին և ներկայումս հանդես է գալիս Պրեմիեր Լիգայում՝ Իսրայելի բարձրագույն դիվիզիոնում։


== Նվաճումներ ==
Իսրայելի առաջնություն
Հաղթող (4). 1974–75, 1975–76, 2015–16, 2016–17
Երկրորդ դիվիզիոն (1). 2013–14
Իսրայելի երկրորդ դիվիզիոն
Հաղթող (3). 1964–65, 1970–71, 1999–00
Իսրայելի գավաթ
Հաղթող (1). 1996–97
Երկրորդ դիվիզիոն (3). 1983–84, 2002–03, 2014–15
Իսրայելի սուպերգավաթ
Հաղթող (3). 1975, 2016, 2017
Երկրորդ դիվիզիոն (1). 1976
Իսրայելի սուպերգավաթ (Երկրորդ դիվիզիոն)
Հաղթող (1). 1970–71
Տոտո գավաթ
Հաղթող (3). 1988–89, 1995–96, 2016–17
Երկրորդ դիվիզիոն (2). 1985–86, 2012–13
Տոտո գավաթ (Երկրորդ դիվիզիոն)
Հաղթող (1). 2008–09
Երկրորդ դիվիզիոն (1). 2005–06
Լիլիան գավաթ
Հաղթող (1). 1988
Երկրորդ դիվիզիոն (2). 1982, 1983


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հապոել Բեեր Շևայի պաշտոնական կայքը
Հապոել Բեեր Շևայի պաշտոնական Ֆեյսբուքի էջը
Հապոել Բեեր Շևան transfermarkt-ում
Հապոել Բեեր Շևան futbol24.com-ում
Հապոել Բեեր Շևան soccerway.com կայքում
Վորոնցովկա (գյուղ, Նովայա Օդեսայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎորոնցովկաՎորոնցովկա (ուկրաիներեն՝ Воронцівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովայա Օդեսայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1895 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վորոնցովկա գյուղում բնակվում էր 294 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,522 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Խորան (Խորասանի գավառ)

Խորան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում։
1877-1878 թվականներին ուներ 5 տուն թուրք և 3 տուն քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տակազ

Տակազ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գետային կայարան (Սանկտ Պետերբուրգ)

Գետային կայարան (ռուս.՝ Речно́й вокза́л Санкт-Петербурга), կառույցների և շենքերի համալիր, որը նախկինում գործել է Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում, գտնվել է «Пассажирский порт» ԲԲԸ-ի ենթակայության ներքո և նախատեսված է եղել զբոսաշրջիկների և նավագնացության համար։
Գետային կայարանը գտնվել է Օբուխովսկայա Օբորոնա 195 հասցեում՝ Նևայի ափին՝ Վոլոդարսկի կամրջից վերև։


== Պատմություն ==
Գետային կայարանի շենքերի համալիրը, որը կառուցվել է 1962-1974 թվականներին Վ․ Պոպովի, Ի․ Կուսկովի, Ե․ Ռոզենֆելդի, Տ․ Տարիկինայի և ինժեներ Բ․ Սեմինի նախագծով, ներառում է նավամատույցը, ուղևորական տերմինալը և 16 հարկանի «Ռեչնայա» հյուրանոցը։ Կառուցումից հետո Գետային կայարանն անցավ Լենինգրադի ուղևորական նավահանգստին։
1999 թվականի դեկտեմբերի 22-ից Գետային կայարանի շենքերն ու կառույցները գտնվում են «Пассажирский порт» ԲԲԸ-ի՝ «Северо-Западное пароходство» ԲԲԸ-ի դուստր ընկերության ենթակայության տակ։
Ավելի ուշ շենքը նավահանգստից գնվեց՝ 24 հարկանի բնակելի տուն կառուցելու նպատակով։ 2009 թվականին հյուրանոցը քանդելուն դեմ հանդես եկավ Պետերբուրգի ճարտարապետների միությունը։ Միության անդամներն առաջարկեցին շենքերի համալիրին տալ ճարտարապետական հուշարձանի կարգավիճակ։ Սակայն այդ միտքը հաջողություն չունեցավ։


== Այժմեականություն ==
Զբոսաշրջությունը և բազմազան շրջագայությունները, ջերմանավերը, որոնք մեկնում են Գետային կայարանից, կարգավորվում են Վոդոխոդ, Ինֆոֆլոտ, Լատտի, Ռուսկիե կռուիզի, Գամա, Մոստուրֆլոտ և այլ ընկերությունների կողմից։
Ներկայումս Գետային կայարանի շենքը և «Ռեչնայա» հյուրանոցը քանդվել են, որի աշխատանքները սկսվել են 2012 թվականի մայիսին։ Զբոսաշրջիկների մի մասը մեկնում է Ուտկինա զավոդ (ռուս.՝ Уткина заводь) նավամատույցից, մյուս մասը՝ Նևայի աջ ափում տեղակայված նախկին Սոլեբազա նավամատույցից՝ Ուտկինա զավոդից ներքև, իսկ զբոսաշրջիկների մեծ մասը նախկինի պես օգտվում է գետային կայարանի նավամատույցներից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Пассажирский порт» ԲԲԸ Archived 2007-05-19 at the Wayback Machine.
«Пассажирский порт» ԲԲԸ, հայելային կայք
«ВодоходЪ» տուրիստական ընկերություն Archived 2011-07-31 at the Wayback Machine.
Պոկրովկա (գյուղ, Սալավատսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոկրովկաՊոկրովկա (ռուս.՝ Покровка, բաշկիրերեն՝ Покровка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Սալավատսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 68 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բբխան

Բբխան, ձմեռանոց Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզում։ 1926 թվականին ուներ 9 հայ բնակիչ։ Հետագայում լքվել է։


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Սիրո (Կոմո)

Սան Սիրո (իտալերեն՝ San Siro), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1855 մարդ, խտությունը՝ 103 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 18 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0344։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Չիվիտա

Չիվիտա (իտալերեն՝ Civita), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1124 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 42 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 27 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 87010։ Հեռախոսային կոդը՝ 00984։
Քաղաքի հովանավորն է սուրբ Վլաս Սեբաստացին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Ավխորկնի

Ավխորըկ, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Հայկական Տավրոս լեռնահամակարգում, Սասունում, Տալվորիկի գավառակի մոտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մորզինո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Մորզինո (ռուս.՝ Морзино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
ԱՄՆ-ի օրհներգ

«Աստղազարդ դրոշ» (անգլ.՝ The Star-Spangled Banner), ԱՄՆ-ի պետական օրհներգը, այն բաղկացած է չորս տներից, սակայն այսօր դրանցից հայտնի համարվում է միայն առաջինը։


== Պատմություն ==
Տեքստը վերցված է «Ֆորտ Մակհենրիի պաշտպանությունը» պոեմից, որը գրվել է 1814 թվականի սեպտեմբերի 14-ին, Ֆրենսիս Սքոթ Քիի կողմից։ Հեղինակը՝ 35-ամյա իրավաբան և սկսնակ գրող, ականատես լինելով  անգլո-ամերիկյան պատերազմի ժամանակ բրիտանական նավերի կողմից Բալթիմոր քաղաքում գտնվող Ֆորտ Մակհենրիի հրետակոծությանը, գրել է այս տեքստը։ Առաջին կատարումը տեղի է ունեցել 1814 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Բալթիմորում, Ավգուստ ֆոն Կոցեբուի «Կոմս Բենյովսկի» պիեսի ամերիկյան ներկայացումից հետո։
Երկար ժամանակ համարվում էր, որ օրհներգը գրվել էր խնջույքի սեղանի շուրջ երգվող բրիտանական հայտնի երգի երաժշտության հիման վրա։ Սակայն 1980-ական թվականներին գիտնկաններ պարզեցին, որ երաժշտությունը հեղինակային էր։ Հեղինակը Ջոն Սմիտն էր, բրիտանացի երաժշտագետ, կոմպոզիտոր, երգեհոնահար և երգիչ, ով մոտավորպես 1780 թվականին գրել է «Անակրեոնական երգի» երաժշտությունը, որը լոնդոնյան երաժիշտներին համախմբող «Անակրեոնական հասարակություն» ակումբի օրհներգն էր։ Երգը պաշտոնապես օգտագործվել է ԱՄՆ ռազմածովային ուժերում (1889 թվականին), այնուհետև Սպիտակ տանը (1916 թվականին), իսկ 1931 թվականի մարտի 3-ին, ԱՄՆ Կոնգրեսի բանաձևով, այն հռչակվել է ազգային օրհներգ.: Մինչ այդ, ԱՄՆ-ը պաշտոնապես ընդունված օրհներգ չուներ և  «Hail Columbia» կամ «My Country, 'Tis of Thee» երգերը ծառայում էին որպես օրհներգ։


== Տեքստ ==
Օրհներգը բնօրինակ լեզվով
The Star-spangled Banner


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Гимн США в исполнении Сергея Рахманинова (аудиозапись и ноты)
Դրագո Յանչար

Դրագո Յանչար (սլովեն.՝ Drago Jančar, ապրիլի 13, 1948(1948-04-13)[…], Մարիբոր, Սլովենիա), սլովենացի գրող։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է իրավաբանություն, լույս է ընծայել «Ամբիոն» թերթը, համագործակցել է «Երեկո» թերթին։ 1974 թվականին ձերբակալվել է «օտար հայացքներ տարածելու» մեղադրանքով, քանի որ Յանչարը Ավստրիայից բերել ու ընկերների շրջանում տարածել է Բլայբուրգյան սպանդի մասին գիրք։ Նա դատապարտվել է մեկ տարի ազատազրկման, սակայն անազատութան մեջ մնացել է երեք ամիս։ Սերբիայում անցել է զինվորական ծառայության։ Վերադառնալով Սլովենիա՝ Լյուբլյանայում մտերմացել է գրողների ու հրապարակախոսների  դեմոկրատական թևին (Է․ Կոցբեկ, Մ․ Ռոժանց), ավելի ուշ ծանոթացել է Բորիս Պախորի հետ։ Գրել է կինոսցենարներ, աշխատել է հրատարակչությունում։ 1970-1980-ական թվականներին նրա ստեղծագործությունները հրատարակվել են արտասահմանում։ 1982 թվականին դարձել է «Նոր դիտարկում» դեմոկրատական ամսագրի հիմնադիրներից մեկը։ 1987-1991 թվականներին ղեկավարել է սլովենական PEN միջազգային կազմակերպությունը։ 1995 թվականից Սլովենիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամ։ Տասնօրյա պատերազմի ժամանակ մի քանի այլ գրողների հետ օգնել է Սլովենիայի միջազգային օգնությունը կազմակերպելու այն երկրերի կողմից, որոնք կողմ էին Սլովենիայի անկախացմանը։ 2000 և 2004 թվականների ընտրությունների ժամանակ աջակցել է «Սլովենիայի դեմոկրատական կուսակցությանը»։ 2004 թվականին հանդես է եկել «Միավորում՝ հանուն հանրապետության» (սլովեն.՝ Zbor za republiko) քաղաքացիական հարթակի աջակցությամբ։ Բազմիցս արտահայտվել է Սլովենիայում շովինիստական ազգայնամոլության դեմ։


== Ստեղծագործություն և ճանաչում ==
Դրագո Յանչարի ստեղծագործությունները թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Պարգևատրվել է բազմաթիվ մրցանակներով․

Ֆրանցե Պրեշերնի մրցանակ (1993)
Արնսբերգի Եվրոպական մրցանակով (1994)
Հերդերի մրցանակ (2003)
Ժան Ամերի մրցանակ գեղագիտության համար (2007)
Եվրոպական գրական մրցանակ (Ստրասբուրգ, 2011)։


== Ստեղծագործություն ==


=== Վեպեր ===
Petintrideset stopinj (1974)
Galjot (1978)
Severni sij (1984)
Zvenenje v glavi (1998, ֆրանսիական L’Inapercu մրցանակ, 2012)
Katarina, pav in jezuit (2000)
Graditelj (2006)
Drevo brez imena (2008)
To noč sem jo videl (2010)


=== Պիեսներ ===
Disident Arnož in njegovi (1982)
Veliki briljantni valček (1985)
Vsi tirani mameluki so hud konec vzeli … (1986)
Daedalus (1988)
Klementov padec (1988)
Zalezujoč Godota (1988)
Halštat (1994)
Severni sij (2005)
Lahka konjenica (2006)


=== Պատմվածքների ժողովածուներ ===
Romanje gospoda Houžvičke (1971)
O bledem hudodelcu (1978)
Smrt pri Mariji Snežni (1985)
Pogled angela (1992)
Prikazen iz Rovenske (1998)
Človek, ki je pogledal v tolmun (2004)


=== Էսսեների ժողովածուներ ===
Terra incognita (1989)
Poročilo iz devete dežele (1991)
Razbiti vrč (1992)
Disput z Adamom Michnikom (1992)
Egiptovski lonci mesa (1995)
Brioni (2002)
Privlačnost praznine (2002)
Šala, ironija in globlji pomen (2004)
Duša Evrope (2006)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դրագո Յանչար (անգլ․)
Շևչենկովո (գյուղ, Կոնոտոպի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇևչենկովոՇևչենկովո (ուկրաիներեն՝ Шевченкове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Գիրովկա։
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկովո գյուղում բնակվում էր 650 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիլյավերդե դե Մեդինա

Վիլյավերդե դե Մեդինա (իսպ.՝ Villaverde de Medina), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Վալյադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը մտնում է Տիերա դե Մեդինա շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը կազմում է 58,20 կմ2։ Բնակչությունը 551 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 53 կմ հեռավորության վրա։
Ծկղնարի Աբանո

Ծկղնարի Աբանո (վրաց.՝ წყნარი აბანო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջունա Բարնս

Ջունա Բարնս (անգլ.՝ Djuna Barnes, հունիսի 12, 1892(1892-06-12)[…], Cornwall-on-Hudson, Օրենջ շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ - հունիսի 18, 1982(1982-06-18)[…], Գրինվիչ Վիլիջ, Նյու Յորք շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի գրող-մոդեռնիստ, նկարիչ, 1920-1930-ական թվականների Փարիզի կոսմոպոլիտային գործիչներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Նրա մորական տատը գրող էր, լրագրող, կանանց իրավունքների շարժման ակտիվիստ, հայրը՝ անհաջող կոմպոզիտոր և գեղնկարիչ։ Նա մեծացել է բազմազավակ ընտանիքում, անընդհատ խնամում էր իր կրտսեր եղբայրներին և քույրերին, ստացել է տնային կրթություն։ 16 տարեկանում նրան բռնաբարել էին, ինչը հետագայում տեղ գտավ իր արձակգրության մեջ։

1912 թվականին նա մոր հետ տեղափոխվեց Նյու Յորք։ Նա աշխատել է որպես լրագրող Vanity Fair և The New Yorker նորաձևության ամսագրերում։ Նրա ընկերների թվում էին Պեգի Գուգենհայմը, Ջեյմս Ջոյսը, Էզրա Փաունդը, Նատալի Բարնին, Գերտրուդ Սթայնը, Բերենիս Էբբոտը, Սիլվիա Բիչը, Էդվարդ Էստլին Կամմինգսը, Էուջենիո Մոնտալեն։ 1927-1931 թվականներին նա սիրահարված էր քանդակագործ Թելմա Վուդին։ Նրա «Գիշերային անտառը» լեսբիական վեպի (1936) նախաբանը գրել է Թոմաս Սթեռնս Էլիոթը, ով խմբագրել է այն։ Երկարատև ընդմիջումից հետո, դեպրեսիայի հետևանքով, հրատարակեց ինքնակենսագրական դրաման՝ Անտիֆոնի բանաստեղծություններով (1958):
1961 թվականին Ջունա Բարնսը ընտրվեց Ամերիկայի արվեստի և գրականության ակադեմիայի անդամ, իսկ 1981 թվականին ՝ արժանացել է Արվեստի ազգային հիմնադրամի կրթաթոշակի։
Բարնսը անգլիախոս մոդեռնիստների առաջին սերնդի վերջին կենդանի անդամն էր։ Գրողը մահացավ իր 90-ամյակը նշելուց վեց օր անց՝ 1982 թվականի հունիսի 18-ին, Նյու Յորքի իր տանը։


== Սիրված աշխատանքները ==
The Book of Repulsive Women (1915)
Ladies Almanack (1928)
Nightwood (1936)
The Antiphon (1958)


== Ազդեցություն ==
Նա ազդեց Կարեն Բլիկսենի, Թրումեն Կապոտեի, Անաիս Նինի և այլոց ստեղծագործական աշխատանքի վրա։ Ուելսացի բանաստեղծ և հրապարակախոս Դիլան Թոմասը «Գիշերային անտառ» վեպը անվանեց. «արձակագիր կնոջ կողմից երբևէ գրված երեք մեծ գրքերից մեկը», իսկ Ուիլյամ Բիրոուսը՝ «քսաներորդ դարի մեծ գրքերից մեկը»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Kannenstine L.F. The art of Djuna Barnes: duality and damnation. New York: New York UP, 1977
Field A. Djuna, the life and times of Djuna Barnes. New York: Putnam, 1983
Stromberg K. Djuna Barnes: Leben und Werk einer Extravaganten. Berlin: Wagenbach, 1989
Herring P.F. Djuna: the life and work of Djuna Barnes. New York: Viking, 1995
Grobbel M. Enacting past and present: the memory theaters of Djuna Barnes, Ingeborg Bachmann, and Marguerite Duras. Lanham: Lexington Books, 2004.
Goody A. Modernist articulations: a cultural study of Djuna Barnes, Mina Loy and Gertrude Stein. Basingstoke; New York: Palgrave Macmillan, 2007
Warren D. Djuna Barnes' consuming fictions. Aldershot; Burlington: Ashgate, 2008


== Արտաքին հղումներ ==
Ջունա Բրանսի հետ հարցազրույց (անգլ.)
Ջունա Բրանս և Միննա Լոյ (անգլ.)
Կարլ վան Վեխտեն։ Ջունա Բրանսի դիմանկար:1933
(գերմ.)
(գերմ.)
Ռալֆ Մյոլլեր

Ռալֆ Ռուդոլֆ Մյոլլեր (գերմ.՝ Ralf Rudolf Möller, հունվարի 12, 1959(1959-01-12), Ռեկլինգհաուզեն, Մյունստեր, Հյուսիսային Հռենոս-Վեստֆալիա, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), գերմանա-ամերիկացի կինոդերասան և նախկին բոդիբիլդեր։ Մյոլլերի մասնակցությամբ առավել հայտնի ֆիլմերն են «Կիբօրգը», «Գլադիատորը», «Կարիճների արքան», ինչպես նաև «Արկածախնդիր Կոնանը» հեռուստատեսային սերիալը, որտեղ մարմնավորել է հենց գլխավոր հերոսին՝ Կոնանին։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Գավարզին (այլ կիրառումներ)

Գավարզին, կարող է վերաբերել՝

Գավարզին - ռազմական կառույց Գարդման գավառում, Ոսկեպար և Ջողազ գետակների ձախ կողմում
Գավարզին - լեռ Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում, Ղազախ քաղաքից 20-21 կմ հյուսիս-արևմուտք
Սուլֆացետամիդ

Սուլֆացետամիդ (հն. Ալբուցիդ), հակամանրէային, բակտերիոստատիկ միջոց, սուլֆանիլամիդ։ Հանդիսանում է ստրեպտոցիդի սինթեզի միջանկյալ արտադրանք։


== Դեղաբանական ազդեցություն ==
Հակամանրէային բակտերիոստատիկ միջոց, սուլֆանիլամիդ։ Գործողության մեխանիզմը պայմանավորված է պարա-ամիոնբենզոյական թթվի հետ մրցակցային անտագոնիզմով, դիհիդրոպտերոատսինթետազի արգելակումով, տետրահիդրոֆոլաթթվի սինթեզի խախտմամբ, որն անհրաժեշտ է պուրինների և պիրիմիդինների սինթեզի համար։ Ակտիվ է Գրամ դրական և Գրամ բացասական կոկերի, Escherichia coli, Shigella spp․, Vibrio cholerae, Clostridium perfringens, Bacillus anthracis, Corynebacterium diphtheriae, Yersinia pestis, Chlamydia spp., Actinomyces israelii, Toxoplasma gondii մանրէների նկատմամբ։


== Դեղորայքային ձև․ աչքի կաթիլներ, քսուք արտաքին օգտագործման համար ==


=== Ֆարմակոկինետիկա ===
Թափանցում է աչքի հյուսվածքների և հեղուկների մեջ։ Այն ներծծվում է համակարգային շրջանառության մեջ՝ բորբոքված շաղկապենու միջոցով։


=== Ցուցումներ ===
Շաղկապենաբորբ, կոպաբորբ, եղջերաթաղանթի թարախային խոց, նորածինների բլենոռեայի բուժում և կանխարգելում, մեծահասակների աչքի գոնորեալ և խլամիդիալ հիվանդություններ։


=== Հակացուցումներ ===
Գերզգայունություն։


=== Դեղաչափի կիրառում ===
Տեղային, յուրաքանչյուր կոնյուկտիվային պարկի մեջ 1-2 կաթիլ օրական 4-6 անգամ։ Նորածինների մոտ բլենոռեայի կանխարգելման համար՝ յուրաքանչյուր կոնյուկտիվային պարկի մեջ 2 կաթիլ ծնվելուց անմիջապես հետո և 2 կաթիլ` 2 ժամ հետո։ Քսուքը քսել կոպին օրական 3-4 անգամ։


=== Կողմնակի ազդեցություն ===
Այրոց, արցունքաբերություն, ցավ, քոր աչքերում, ալերգիկ ռեակցիաներ։


=== Հատուկ հրահանգներ ===
Ֆուրոսեմիդի, թիազիդային միզամուղ դեղամիջոցների, կարբոանհիդրազի ինհիբիտորների նկատմամբ գերզգայունություն ունեցող հիվանդները կարող են գերզգայուն լինել սուլֆացետամիդի նկատմամբ։


=== Փոխազդեցություն ===
Պրոկաինի և տետրակաինի հետ համատեղ օգտագործումը նվազեցնում է բակտերիոստատիկ ազդեցությունը։


== Դեղորայքային ձև. լուծույթ ներերակային և միջմկանային օգտագործման համար ==


=== Ցուցումներ ===
Թոքաբորբ, թարախային տրախեոբրոնխիտ, միզուղիների վարակներ։


=== Հակացուցումներ ===
Գերզգայունություն, ոսկրածուծի արյունաստեղծման ճնշում, ուրեմիա։


=== Դեղաչափի կիրառում ===
Կոնյուկտիվային պարկի մեջ մեծահասակները և երեխաները ներարկում են դեղամիջոցի 1-2 կաթիլ՝ օրական 4-6 անգամ։
Նորածինների մոտ բլենոռեայի կանխարգելման համար դեղամիջոցի 2 կաթիլ ներարկվում է յուրաքանչյուր կոնյուկտիվային պարկի մեջ՝ ծնվելուց անմիջապես հետո, իսկ 2 կաթիլ` 2 ժամ հետո։


=== Կողմնակի ազդեցություն ===
Ալերգիկ ռեակցիաներ, լեյկոպենիա, սրտխառնոց։


=== Հատուկ հրահանգներ ===
Հիվանդները, ովքեր գերզգայուն են ֆուրոսեմիդի, թիազիդային միզամուղ դեղամիջոցների, կարբոանհիդրազի ինհիբիտորների նկատմամբ գերզգայունություն ունեցող հիվանդները կարող են գերզգայուն լինել սուլֆացետամիդի նկատմամբ։


== Հղումներ ==
Машковский М. Д. Сульфацетамид // Лекарственные средства. — 15-е изд. — М.: Новая Волна, 2005. — 1200 с. — ISBN 5-7864-0203-7.
Սուլֆացետամիդ (Sulfacetamide) (рус.). Դեղերի և դեղագործական արտադրանքի հանրագիտարան.  Դեղամիջոցների ռեգիստր. — Հրահանգ, կիրառություն և բանաձև։
Պեչենեգներ

Պեչենեգներ, կիսաքոչվոր թյուրքական ցեղային միություն, առաջացել է անդրվոլգյան տափաստաններում վաչկատուն թյուրքերի, սարմատական և ուգրոֆիննական ցեղերի խառնուրդից։ Մարդաբանորեն պեչենեգները եվրոպեոիդ էին՝ մոնղոլոիդ տարրերով։ Ութերորդից իներորդ դարերում բնակվել են Վոլգա և Ուրալ գետերի միջև ընկած տարածքում, իներորդ դարում, ջախջախելով մերձսևծովյան տափաստաններում բնակվող հունգարներին, գրավել են հսկայական տարածք՝ ստորին Վոլգայից մինչև Դանուբի գետաբերանը։ Պեչենեգների հիմնական զբաղմունքը վաչկատուն անասնապահությունն էր։ Տասներորդ դարում պեչենեգները բաժանվել են երկու ճյուղի (արևմտյան և արևելյան), որոնք կազմված էին 8 ցեղից (40 տոհմ)։ Ցեղերի առաջնորդները «մեծ իշխաներն» էին, տոհմերինը՝ «փոքր իշխանները». ընտրվում էին ցեղային և տոհմական ժողովներում. գոյություն ուներ նաև ժառանգական իշխանություն։ 915-ին, 920-ին, 968-ին պեչենեգները ասպատակել են ռուսական հողերը։ 1036-ին Կիև քաղաքի մոտ Յարոսլավ Իմաստուն իշխանը ջախջախել է պեչենեգներին և վերջ տվել նրանց հարձակումներին Ռուսիայի վրա։ Տասնմեկերորդից տասներկուերորդ դարերում շատ պեչենեգներ բնակեցվել են Կիևյան Ռուսիա պետության հարավում՝ նրա սահմանները պաշտպանելու նպատակով։ Տասերորդից տասնմեկերորդ դարերում բյուզանդական կայսրերը փորձել են պեչենեգներին օգտագործել Ռուսիայի և Դանուբյան Բուլղարիայի դեմ պայքարում։ Տասներկուերորդ դարում պեչենեգները թափանցել են Հունգարիա։ Տասներեքերորդից տասնչորսերորդ դարերում, ձուլվելով ղփչաղների, հունգարների, ռուսների, մոնղոլների և այլ էթնիկական խմբերի հետ, պեչենեգները դադարել են գոյություն ունենալուց։
Երուսաղեմի Հայոց Պատրիարքների ցանկ

Երուսաղեմի հայոց պատրիարքների անվանացանկ

Աբրահամ Ա (638-669)
Գրիգոր Եդեսացի (669-696)
Գևորգ (696-708)
Մկրտիչ (708-730)
Հովհաննես (730-758)
Ստեփանոս (758-774)
Եղիա (774-797)
անծանոթ
Աբրահամ Բ (885-909)
անծանոթ
Գրիգոր (981-1006)
Արսեն (1006–1008)
Մեսրոպ (1008)
Արսեն (1008–1038), վերահաստատված
անծանոթ
Սիմյոն (1090–1109)
Մովսես (1109–1133)
Եսայի (1133–1152)
Սահակ (1152–1180)
Աբրահամ Գ (1180–1191)
Մինաս (1191–1205)
Աբրահամ Դ (1215–1218)
Արաքել (1218–1230)
Հովհաննես (1230–1238)
Կարապետ (1238–1254)
Հակոբոս (1254–1281)
Սարգիս (1281–1313)
Թեոդորոս (1313–1316)
Դավիթ (1316–1321)
Պողոս (1321–1323)
Վարդան Արևելցի (1323–1332)
Հովհաննես (1332–1341)
Բարսեղ (1341–1356)
Գրիգոր (1356–1363)
Կիրակոս (աթոռակից)
Մկրտիչ (1363–1378)
Հովհաննես Լեհացի (1378–1386)
Գրիգոր Եգիպտացի (1386–1391)
Եսայի (1391–1394)
Սարգիս (1394–1415)
Մարտիրոս (աթոռակից) (1399)
Մեսրոպ (աթոռակից) (1402)
Պողոս Կարնեցի (1415–1419)
Մարտիրոս Եգիպտացի (1419–1430)
Մինաս (աթոռակից) (1426)
Եսայի (1430–1431)
Հովհաննես (1431–1441)
Աբրահամ Միսիրցի (1441–1454)
Մեսրոպ (1454–1461)
Պետրոս (1461–1476)
Մկրտիչ Ելովցի (1476–1479)
Աբրահամ Բերիացի (1479–1485)
Հովհաննես Միսիրցի (1485–1491)
Մարտիրոս Բրուսացի (1491–1501)
Պետրոս (1501–1507)
Սարգիս (1507–1517)
Հովհաննես (1517–1522)
Թեոդորոս (Աստվածատուր Մերտինցի) (1532–1542)
Փիլիպոս (1542–1550)
Թեոդորոս (Աստվածատուր Մերտինցի) (1550–1551), վերահաստատված
Անդրեաս Մերտինցի (1551–1583)
Դավիթ Մերտինցի (1583–1613)
Գրիգոր Գանձակեցի (1613–1645)
Թեոդորոս (Աստվածատուր Տարոնցի) (1645–1664)
Եղիազար Հռոմկլայեցի (աթոռակից) (1664–1665)
Թեոդորոս (Աստվածատուր Տարոնցի) (1665–1666), վերահաստատված
Եղիազար Հռոմկլայեցի (1666–1668), վերահաստատված
Թեոդորոս (Աստվածատուր Տարոնցի) (1668–1670), վերահաստատված
Եղիազար Հռոմկլայեցի (1670–1677), վերահաստատված
Մարտիրոս Ղրիմեցի (1677–1680)
Հովհաննես Ամասյացի (1680)
Մարտիրոս Ղրիմեցի (1681–1683), restored
Տեղակալ (1683–1684)
Հովհաննես Պոլսեցի (1684–1697)
Սիմյոն (1688–1691)
թափուր (1691–1696)
Մինաս Համդեցի (1697–1704)
Գալուստ Հեթունցի (աթոռակից)
Գրիգոր (աթոռակից) (1704–1715), նաև Պոլսո Հայոց Պատրիարք
Գրիգոր Շիրավանցի (Շղթայակիր) (1715–1749)
Հակոբ Բ Նալյան (1749–1752)
Թեոդորոս (1752–1761)
Կարապետ Tantchagetzee (1761–1768)
Պողոս Վանեցի (1768–1775)
Հովհաննես Kanapertzee (1775–1793)
Պետրոս Եդովկիացի (1793–1800)
Թեոդորոս Վանեցի (1800–1818)
Գաբրիել Նիկոմիտացի (1818–1840)
Զաքարյա Gopetzi (1840–1846)
Կիրակոս (1846–1850)
Հովհաննես Զմյուռնացի (1850–1860)
Վրդանես (1860–1864) - տեղակալ
Եսայի of Talas (1864–1885)
Երեմյա Տեր Սահակյան (1885–1889) - տեղակալ մինչև Հարություն Վեհապետյանի ժամանումը
Հարություն Վեհապետյան (1889–1910) - ընտրված 1885 բայց մնաց Պոլիս մինչև 1889
թափուր (1910–1921)
Եղիշե Դուրյան (1921–1929)
Թորգոմ Գուշակյան (1929–1939)
Մեսրոպ Նիշանյան (1939–1944)
Կյուրեղ Իսրայելյան (1944–1949)
թափուր (1949–1957)
Տիրան Ներսոյան (1957–1958), ընտրված բայց չպաշտոնավարեց
թափուր (1958–1960)
Եղիշէ Տերտերյան (1960–1990)
Թորգոմ Մանուկյան (1990–2012)
Նուրհան Մանուկյան (2013- ներկա)


== Տես նաև ==
Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսների ցանկ
Կիլիկիո Կաթողիկոսների ցանկ
Պոլսո Հայոց Պատրիարքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Երուսաղեմի Հայոց Պատրիարքների ցանկ Archived 2013-04-06 at the Wayback Machine.
Լեոպոլդ թանգարան

Լեոպալդ թանգարան (գերմ.՝ Leopold Museum), գեղարվեստական թանգարան Վիեննայում։ Գտնվում է Թանգարանային թաղամասում` Վիեննայի Նոյբաու շրջանում։


== Պատմություն ==
Թանգարանը ստեղծվել է Ռուդոլֆ և Էլիզաբեթ Լեոպոլդների մասնավոր հավաքածուի հիման վրա։ Այն հիմնելու համար Ավստրիայի կառավարությունը նրանցից ձեռք է բերել արվեստի 5.000 գործ, իսկ Ռուդոլֆ Լեոպոլդը ցմահ նշանակվել է թանգարանի տնօրեն։ Թանգարանային թաղամասի ամենաշատ այցելություններ ունեցող թանգարանն է։
1994 թվականին Ավստրիայի խորհրդարանը օրենք է ընդունում, որ ստանում է Lex Leopold անվանումը (լատիներենից թարգմանաբար` Լեոպոլդի օրենք)։ 1999 թվականին Վիեննայի կենտրոնում` կայսրուհի Մարիա-Թերեզայի արձանի և Ազգային պատկերասրահի դիմաց, սկսվում է թանգարանային բազմահարկ շենքի շինարարությունը, որն ավարտվում է 2001 թվականին։ Շինարարությունը գնահատվում է մոտ 400 միլիոն շիլինգ։
Լեոպոլդի թանգարանը բացվել է 2001 թվականի սեպտեմբերի 21-ի երեկոյան Թանգարանային թաղամասի շրջանում, որն իր չափերով ութերորդն է աշխարհում։ Բացման արարողությանը ներկա է եղել Ավստրիայի Հանրապետության նախագահ Թոմաս Քլեյսթիլը։ 12.600 մ² մակերեսով ուղղանկյունաձև կառույցը` երեսպատված 40 х 46×24 մ չափերով սպիտակ սալիկներով, կառուցվել է Ortner & Ortner ճարտարապետական գրասենյակի նախագծով։ Թանգարանի մուտքը ձևավորված է 10 մ լայնությամբ ընդարձակ սանդուղքներով։ Ցուցասրահների հատակները պատված են կաղնեփայտե մանրահատակով, իսկ դեկորատիվ մետաղական հատվածները ծածկված են բրոնզափառ արույրով։


== Հավաքածու ==
Լոեպոլդ թանգարանում պահպանվում է Էգոն Շիլեի աշխատանքների ամենամեծ հավաքածուն, որը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել ավստրիական էքսպրեսիոնիզմի առաջատար նկարչի ստեղծագործական ուղու վերաբերյալ։ Հավաքածուն ներառում է ավստրիացի մոդեռն նկարիչ Գուստավ Կլիմտի աշխատանքները։ Լեոպոլդ թանգարանում պահվում են նաև ավստրիացի նկարիչներ Օսկար Կոկոշկայի, Ալբինա Էգեր-Լինցի, Անտոն Կոլիգի, Ալֆրեդ Կուբինի, Կոլո Մոզերի, Հերբերտ Բյոքլի, Անտոն Ֆայշտաուերի, Ֆերդինանդ Վալդմյուլլերի, Անտոն Ռոմակոյի, Յոզեֆ Հոֆմանի, Ռոբերտ Համերշտիլի և Ռիխարդ Գերստլի գործերը։

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Leopold Museum Privatstiftung (Hrsg.): 5 Jahre Leopold Museum. 12 Jahre Leopold Museum-Privatstiftung. Eine Zeitskizze. Edition Jesina & raum.kunst.wien, Wien 2006, ISBN 3-902216-29-8


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Գյորգին

Գյորգին, լեռ Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում՝ Ղարաբաղի լեռներում, Կուրի վտակ Կուրակչայ գետի օժանդակ Կարաչայ (Ղարաչայ) գետի աջ կողմում։ Սրա ստորոտին է գտնվում Խարխափուտ գյուղը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սաիրմե

Սաիրմե, բնակավայր Վրաստանում։


== Աշխարհագրություն ==
Սաիրմե առողջարանային համալիրը գտնվում է Քութաիսի քաղաքի հարավում, Բաղդադի շրջանի  Իմերեթի քաղաքում, ծովի մակարդակից 950 մ բարձրության վրա։ Սաիրմե հանգստավայրը առանձնանում է իր աշխարհագրական դիրքով և էկոլոգիապես մաքուր միջավայրով։
Լինելով Սաիրմեում, մարդիկ կարող են վայելել փշատերև ու լայնատերև անտառների մաքուր օդը, լեռնային կլիման, բայց, առաջին հերթին, բուժիչ հանքային ու տաք ջրերը։


== Ինչպես հասնել այնտեղ ==
Առողջարանի հարևանությամբ տեղակայված են 3 օդանավակայաններ՝

Քութայիսի օդանավակայանը համարվում է Վրաստանի միջազգային օդանավակայան և ամենամոտն է առողջարանին։
Թբիլիսիի միջազգային օդանավակայանը Վրաստանի գլխավոր օդանավակայանն է, տեղակայված է մայրաքաղաք Թվիլիսիից դեպի արևելք։
Բաթումի օդանավակայանը գտնվում է Վրաստանի Բաթումի քաղաքում։ Այլընրանքային անունն է՝ Չորոխ։ Գտնվում է Բաթումի քաղաքից 2 կմ հարավ—արևմուտքում։


=== Հյուրանոցներ ===
Սաիրմե առողջարանի տարածքում գործում են երեք հյուրանոցներ՝

Հյուրանոց Սաիրմե
Հյուրանոց Իմպերետի
Հյուրանոց ՈՒդաբնո։
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Բեխտեևո (գյուղ, Սիչովսկի շրջան)

Բեխտեևո (ռուս.՝ Бехтеево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 179 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շլյախ (այլ կիրառումներ)

Շլյախ, կարող է վերաբերել՝

Շլյախ - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում
Շլյախ - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանում
Դիեսիոչո դե Խուլիո

Դիեսիոչո դե Խուլիո կամ 18 դե Խուլիո (իսպաներեն՝ Dieciocho de Julio կամ 18 de Julio, իսպաներենից թարգմանած՝ նշանակում է «Հուլիսի 18»), փոքր քաղաք Ուրուգվայի հարավարևելյան մասում՝ Ռոչա դեպարտամենտում։ Մոտակա համեմատաբար խոշոր բնակավայրից՝ Չույ քաղաքից գտնվում է 9 կիլոմետր հեռավորության վրա (դեպի արևմուտք ուղղությամբ)։ Քաղաքի արևելյան ծայրամասում տեղակայված է Սան Միգել բերդը, որը կառուցել են պորտուգալացիները 1737 թվականին։


== Պատմություն ==
«Սան Միգել» անվանումը կրող բնակավայրը 1909 թվականի հունիսի 12-ին ստացել է Pueblo-ի (գյուղի) կարգավիճակ և վերանվանվել «Դիեսիոչո դե Խուլիո»։ 1961 թվականի հունիսի 20-ին բնակավայրի կարգավիճակը բարձրացվել է, հասցվել Villa-ի (փոքր քաղաքի) աստիճանի։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով Դիեսիոչո դե Խուլիոն ունեցել է 977 բնակիչ։

Աղբյուրը՝ Instituto Nacional de Estadística de Uruguay


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Plano de 18 de julio (Rocha) - Instituto Nacional de Estadística
Էշլի Հինշոու

Էշլի Հինշոյ (անգլ.՝ Ashley Hinshaw, դեկտեմբերի 11, 1988(1988-12-11), Լա Պորտե, Ինդիանա, Լա-Պորտ շրջան, Ինդիանա), ամերիկացի դերասանուհի և մոդել։


== Կենսագրություն ==
Էշլի Հինշոուն ծնվել է 1988 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Լա Պորտեում, Ինդիանա նահանգ, ԱՄՆ։ Տանը երեք երեխաներից փոքրն էր։ 2008 թվականի նա առաջնաելույթ է ունեցել հեռուստատեսությունում։ Համարվում է «Abercrombie & Fitch» գործակալության մոդել։ 2012 թվականին խաղացել է գլխավոր դեր «Չերրի» ֆիլմում, ինչպես նաև նկարահանվել է «Ժամանակագրություն» և «LOL» ֆիլմերում։ 2014 թվականին 4 սերիա խաղացել է «Իրական արյուն» հեռուստասերիալում։


== Անձնական կյանք ==
2016 թվականի մայիսի 29- ից ամուսնացած է դերասան՝ Թոֆեր Գրեյսի հետ, ում հետ մինչ ամուսնությունը հանդիպել է 2 տարի։


== Ֆիլմագրություն ==
2008 թվական - Անհնարին հնարավորը/ Made
2009 թվական - Բամբասկոտը/ Gossip Girl
2009 թվական - Եզր / Fringe
2011 թվական - Ճահճուտ/ The Glades
2011 թվական - Գերմարդու մահը և վերադարձը/ The Death and Return of Superman
2012 թվական - Ժամանակագրություն/ Chronicle
2012 թվական - ԸնտանեկանСемейные тайны|Rites of Passage|Сэнди}}
2012 թվական - LOL/ LOL
2012 թվական - Չերրի մասին/ About Cherry
2012 թվական - The Hungover Games
2012 թվական - TalhotBlond
2013 թվական - Լուսավորվածը/ Enlightened
2013 թվական - Գումարած մեկ/ Plus One
2013 թվական - Օձը և մանգուստը/ Snake and Mongoose
2013 թվական - Պատահար/ The Incident
2013 թվական - Լիգա/ The League
2013 թվական - Հրաժեշտ տուր այս ամենին/ Goodbye to All That
2014 թվական - Իրական արյուն/ True Blood
2014 թվական - Բուրգ/ The Pyramid
2015 թվական - Քարթեր լրտեսը/ Agent Carter
2015 թվական - Աշխատասերներ/ Workaholics
2015 թվական - A Rising Tide
2015 թվական - Իրական դետեկտիվ/ True Detective
2016 թվական - Угодья|The Grounds|Джули}}
2016 թվական - Քուփեր Բարրետի գոյատևման ձեռնարկությունը/ Cooper Barrett's Guide to Surviving Life
2016 թվական - Մեկնարկ/ StartUp
2016 թվական - Me estás matando Susana
2018 թվական - Փիպ/ Pep


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Эшли Хиншоу (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Эшли Хиншоу Թվիթթերում
Մատերա (Ադանայի նահանգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մատերա (այլ կիրառումներ)Մատերա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականին Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Եկատերինովկա (գյուղ, Բելեբեևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԵկատերինովկաԵկատերինովկա (ռուս.՝ Екатериновка, բաշկիրերեն՝ Екатериновка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 117 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)