armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Միխայլովկա (գյուղ, Չուգուևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիխայլովկաՄիխայլովկա (ուկրաիներեն՝ Михайлівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Չուգուևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1939 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Միխայլովկա գյուղում բնակվում էր 206 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,46 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 447,83 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ակեացիներ

Ակեացիներ, հայ նախարարական տոհմ Ակե գավառում։
Ակեան առաջին անգամ հիշատակվում է Մովսես Խորենացու մոտ։ Արքունիքում ունեցել են 44-րդ գահը և հայոց զորքին տվել 300 զինվոր։ Առանձին գնդով մասնակցել են Ավարայրի ճակատամարտին (451) Վարդանանց կողմում (իսկ Ընջուղ Ակեացի իշխանն անցել էր Վասակ Սյունու կողմը)։
VIII դարից ակեացիները դառնում են Արծրունիների վասալներ։ Թովմա Արծրունին վկայում է, որ Արյան լճի ճակատամարտում (852) Ակեացիները Վասակ իշխանի գլխավորությամբ մարտնչում էին արաբ նվաճողների դեմ։ Նույն պատմիչը հիշատակում է նաև Թադեոս Ակեացի իշխանին, որպես Վասպուրականի քաղաքական եռանդուն գործչի և քաջ զինվորականի, որը 905 թվականին Վասպուրական ներխուժած արաբների և իսլամադավան ուրիշ ցեղերի դեմ հաղթական պայքարի ղեկավարըն էր։ X դարից հայկական աղբյուրներն Ակեացիների մասին չեն հիշատակում։


== Գրականություն ==
Թովմա Արծրունի, Պատմութիւն Տանն Արծրունեաց, ՍՊԲ, 1887
Ղրիմի Հանրապետություն

Ղրիմի Հանրապետություն (ռուս.՝ Автономная Республика Крым, ուկրաիներեն՝ Автономна Республіка Крим, Ղրիմի թաթարերեն՝ Qırım Muhtar Cumhuriyeti), Ղրիմի թերակղզու մեծ մասի վրա ստեղծված ինքնավար հանրապետություն, որը դե յուրե գտնվում է Ուկրաինայի կազմում, իսկ դե ֆակտո՝ Ռուսաստանի։
Ղրիմի Հանրապետության կազմի մեջ չի մտնում թերակղզու հարավարևմտյան մասը, որը ենթարկվում է Սևաստոպոլի քաղաքային խորհրդին, որը առանձին համապետական ենթակայության միավոր է, և Արբատյան ցամաքալեզվակի հյուսիսային մասը, որը մտնում է Խերսոնի մարզի մեջ։


== Պատմություն ==
1921 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Տավրիչեսկի գուբերնիայի մի մասից ձևավորվեց Ղրիմյան ԻԽՍՀ-ն։ 1945 թվականի հունիսի 30-ին այն դարձավ ՌԽՖՍՀ կազմում Ղրիմի մարզ։ 1948 թվականին Սևաստոպոլ քաղաքը առանձնացվեց, որպես հանրապետական նշանակության քաղաք։ 1954 թվականից Ուկրաինական ԽՍՀ-ի կազմի մեջ։ 1991 թվականի փետրվարի 12-ին վերականգնվեց Ղրիմյան ԻԽՍՀ-ն։
Ղրիմի տարածքը պատմության ընթացքում բազմաթիվ անգամներ գրավվել է և վերահսկվել տարբեր պետությունների կողմից։ Իր պատմության ընթացքում այն վերահսկվել է կիմերացիների, հույների, սկյութերի, գոթերի, հունների, բուլղարների, խազարների կողմից, և մտել է Կիևյան Ռուսիայի, Բյուզանդական կայսրության, Կիպչակների պետության, Օսմանյան կայսրության, Ոսկե հորդայի թաթարների պետության և Մոնղոլների ենթակայության տակ։ 13-րդ դարում այն մասնակիորեն ենթարկվում էր Վենետիկի և Գենուայի հանրապետություններին, նրանցից հետո Ղրիմը ղեկավարում էին Ղրիմի խանությունը և Օսմանյան կայսրությունը 15-18-րդ դարերում, Ռուսական կայսրության կողմից 18-20-րդ դարերում, և ի վերջո մինչև Ուկրաինայի կազմի մեջ մտնելը, այն հանդիսանում էր Սովետական Միության մաս։
ՂԻՀ այժմ ինքնավար խորհրդարանական հանրապետություն է, Ուկրաինայի կազմի մեջ, որը կառավարվում է Ղրիմի սահմանադրության համաձայն և Ուկրաինայի օրենքներով։ Մայրաքաղաքը և հանրապետության կառավարության նստավայրն է Սիմֆերոպոլ քաղաքը, որը գտնվում է թերակղզու կենտրոնում։ Ղրիմի մակերևույթի մակերեսը կազմում է 26 200 կմ², և բնակչությունը, ըստ 2007 թվականի գնահատականների, կազմում է 1 973 185 մարդ։


== Հանրաքվե ==
2014 թվականի մարտի 16-ին, ՌԴ ուժերի կողմից Ղրիմի օկուպացիայից հետո Ղրիմում անցկացվեց թերակղզու կարգավիճակի շուրջ հանրաքվե։ Ղրիմի Գերագույն խորհուրդը, որը նախաձեռնել էր հանրաքվեն, խոստացել էր ինքնալուծարվել, եթե ընտրողները նախընտրեն Ուկրաինայի մաս մնալ։ Ըստ Ղրիմի նորահայտ իշխանությունների հանրաքվեին մասնակցեց ընտրության իրավունք ունեցող քաղաքացիների 83,1 %-ը, իսկ ըստ Ղրիմի Թաթարների Ազգային Մեջլիսի, մասնակցեց բնակչության մոտ 30 %-ը։ Արևմուտքը և Ուկրաինայի իշխանությունները չճանաչեցին հանրաքվեն։ Ըստ Ռուսաստանի տվյալների՝ հանրաքվեի մասնակիցների 96.7 %-ը ցանկություն հայտնեց միանալ Ռուսաստանին։


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սուլտանգուլովո (գյուղ, Կուգարչինսկի շրջան)

Սուլտանգուլովո (ռուս.՝ Султангулово, բաշկիրերեն՝ Солтанғол), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 88 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բաշ-Ալան

Բաշ-Ալան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Յակովլևսկի շրջան (այլ կիրառումներ)

Յակովլևսկի շրջան, կարող է վերաբերել՝

Յակովլևսկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասում
Յակովլևսկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Բելգորոդի մարզում
Կարեն Նազարյան (կենսաֆիզիկոս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարեն Նազարյան (այլ կիրառումներ)Կարեն Բաբկենի Նազարյան (հոկտեմբերի 15, 1947(1947-10-15), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կենսաֆիզիկոս։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1993)։


== Կենսագրություն ==
1971 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1972-1973 թվականներին աշխատել է Երևանի ֆիզիկայի ինստիտուտում, 1978 թվականից՝ ՀՀ ԳԱԱ մոլեկուլային կենսաբանության ինստիտուտում, 1993 թվականից՝ օրգանաառանձնահատուկ սպիտակուցների լաբորատորիայի վարիչ, 1994-1997 թվականներին` Ժնևի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետի Մոլեկուլային կենսաբանության ինստիտուտի պրոֆեսոր, 1997 թվականից` Եկեղեցիների համաշխարհային խորհրդի հայաստանյան կլոր սեղան գրասենյակի տնօրեն։


== Գործունեություն ==
Աշխատանքները վերաբերում են գլխուղեղի նյարդաառանձնահատուկ սպիտակուցների ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական հատկությունների, գլիկոլիտիկ ֆերմենտների վերմոլեկուլային կառուցվածքի և տրանսկիպցիայի մակարդակով կարգավորման առանձնահատկություններին, ինչպես նաև կենսաբանական շարժընթացների համակարգչային մոդելավորման, մասնավորապես սպիտակուցսպիտակուցային և սպիտակուց-լիգանդ կոմպլեքսների փոխազդեցության ուսումնասիրություն նոր էֆեկտիվ ֆիզիոլոգիապես ակտիվ նյութերի համակարգչային ինժեներիայի խնդիրներին։


== Գիտական հրապարակումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Փոքր Ծոփք

Փոքր Ծոփք ինչպես նաև Շահունյաց Ծոփք, Ծոփք Վերին, Մյուս Ծոփք, գավառ կամ գավառակ Մեծ Հայքի Ծոփք նահանգի Մեծ Ծոփք գավառի կազմում, Արածանիի ստորին հոսանքի աջ կողմում։ Հնում մտնում էր Ծոփքի, ապա Նախարարական Հայքի կազմի մեջ։ Մոտավորապես համապատասխանում էր հետագայի Խարբերդի վիլայեթի Դերսիմի գավառի Չմշկածագի, Խոզաթի և Մեծկերտի շրջաններին։ Արածանիով բաժանված էր Մեծ Ծոփքից։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Վանի թագավորության արձանագրություններում հիշատակվում է Ծուպանի ձևով։ Հնում մտնում էր Ծոփքի թագավորության մեջ՝ կազմելով նրա կենտրոնական մասը, որտեղ գտնվում էր Ծոփքի սրբավայրը՝ Հերապոլիսը (այժմ Չմշկածագ)։ Ծոփքի թագավորության կազմից նրա կենտրոնական մասում գտնվող Անձիտ գավառի անջատումից հետո Ծոփքը բաժանվում է հյուսիսարևմտյան և հարավարևելյան մասերի, որոնցից առաջինը հայտնի է դառնում Փոքր Ծոփք անունով։ Այստեղ տիրող Շահունի թագավորական հարստության անունով կոչվել է նաև Շահունյաց Ծոփք։
Բյուզանդական աղբյուրները Փոքր Ծոփքը շարունակում են կոչել Ծոփքի ընդհանուր անունով՝ Սոֆենա կամ Սոֆենե։ Ասորիները Ծոփքի այս մասը կոչում էին Սոֆ, իսկ Մեծ Ծոփքը Սոֆանենա կամ Սոֆանենե։ Այս անունները տարբերակումը երկար ժամանակ հաստատուն չի եղել։


== Տես նաև ==
Ծոփք
Մեծ Ծոփք
Մեծ Հայքի վարչական բաժանում


== Արտաքին հղումներ ==
Մեծ Հայքի վարչական բաժանումը


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի եւ հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», Թ.Խ. Հակոբյան, Ստ.Տ. Մելիք-Բախշյան, Հ.Խ. Բարսեղյան։ Երեւանի Համալսարանի Հրատարակչություն, Երեւան, 1988, Հատոր 2, Ցուցակ 1, Էջ 866
Գրամշի

Գրամշի (ալբ․՝ Gramshi), Կենտրոնական Ալբանիայի Էլբասանի շրջանում հնագույն քաղաք և ինքնավար մարզ։ Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի մարդահամարի կազմել է 24231 բնակիչ։ Քաղաքից են ծագել իտալացի կոմունիստ Անտոնիո Գրամշիի նախնիները։ 
Քաղաքային շրջանը ձևավորվել է 2015 թվականին տեղական բարեփոխումների ժամանակ Գրամշի, Կոդովջատ, Կուկուր,Կուշովե, Լենիե, Պիշայ, Պորոչան, Սկենդերբեգա, Սուլթ և Թունջա քաղաքային շրջանների ոչնչացման հետևանքով։ Գրամշին դարձավ վարչական կենտրոն։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը 739,22 կմ² ընդհանուր մակերեսով տարածքի համար կազմում էր 24231 մարդ։ Նախկին քաղաքային շրջանի բնակչությունը 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմում էր 8440 մարդ։ 
Քաղաքը տրանսպորտային կապեր ունի Էլբասան, Կորչա, Պոգրադեց, Չորովոդա, Լիբրաջ և Բերատ քաղաքների հետ։ Գրամշիով հոսում է Դևոլի գետը։


== Պատմություն և ստուգաբանություն ==
Օսմանյան կայսրության ժամակաշրջանում և մինչև 1912 թվականին Ալբանիայի անկախության հռչակումը քաղաքը թուրքերենով հայտնի էր որպես Grameç։
Հին ժամանակներում Գրամշին բնկեցված է եղել, ինչի մասին վվկայում են հնագիտական գտածոները, որոնք պատրաստվել էին Tuma e Cerujës թմբուկներում։
Միջնադարում տարածքը եղել է ֆեոդալ Ջորջ Արիանիտի ազդեցության տակ։ Օսմանյան կառավարման ժամանակ այս տարածքը Օսմանյան կայսրության վարչական միավորումն էր (Kaza)՝ Էլբասանի թուրքական նահանգի կազմում և մտնում էր Մանաստիրի վիլայեթի մեջ։ 
1912-1947 թվականներին քաղաքը եղել է Գրամշիի տարածքի կենտրոնը։ Այն ժամանակ նոր վարչական բաժանման ներդրամբ այն դարձավ Գրամշի շրջանի վարչական կենտրոնը, որում տեղակայացված էին կառավարման տարբեր հաստատություններ։
Գրամշին քաղաքի կարգավիճակ է ստացել 1960 թվականի հոիլիսի 10-ին։ 1965 թվականին եղել է մունիցիպալիտետ։


== Տնտեսությունը և մշակույթը ==
Կոմունիզմի շրջանում քաղաքում տեղակայված էր ռազմական տեխնիկայի արտադրության գործարաններից մեկը։ 1980 թվականի Դևոլի գետի վրա սկսվեց հիդրոէլեկտրակայանի շինարարությունը, որը դադարեցվեց կոմունիստական առաջնորդ Էնվեր Հոջայի մահից հետո, որից հետո սկսվեց անցումային շրջանը մինչև 1990-ական թվականները, ինչն էլ ավարտվեց այդ համակարգի փլուզմամբ։ 
2013 թվականին հոկտեմբերին արձանագրվել է քաղաքապետարանի բարձր պարտքի և մոտալուտ սնանկության մասին։
Քաղաքն ունի սեփական ֆուտբոլային ակումբ «Գրամշի» ֆուտբոլային ակումբը։


== Հայտնի մարդիկ ==
Հայտի ճարտարապետ Կասեմին ծնվել է 16-րդ դարում
Իսմայիլ Քեմալի Գրամշին Ալբանիայի անկախության հռչակագիրը ստորագրողներից մեկն է
Հայտնի իտալացի քաղաքական գործիչ Անտոնիո Գրամշիու արմատները Գրամշիից են


== Ծանոթագրություններ ==
Լաիուսե

Լաիուսե (էստ․՝ Laiuse), գյուղական ավան Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Յիգևա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 371 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Նորատուսի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Գեղարքունիքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Գեղարքունիքի մարզի Նորատուս գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 681 հուշարձան (21 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Քվինսլենդի սև աստղ

Քվինսլենդի սև աստղ (անգլ.՝ Black Star of Queensland), մեծ թանկարժեք քար, աշխարհի ամենամեծ աստղային շափյուղան, 733 կարատ (146,6 գ)։ Հայտնաբերվել է Քվինսլենդում 1930-ական թվականներին։


== Պատմություն ==
Սև աստղի ամենամեծ շափյուղան հայտնաբերվել է 1938 թվականին Ավստրալիայում, Քվինսլենդ նահանգում։ Այն հայտնաբերվել է հասարակ տասներկուամյա տղայի կողմից, ով խաղում էր այսպես ասած` «Շափյուղյայի դաշտում»  կամ էլ Անկի անունով դաշտում (Ավստրալիայի ամենամեծ շափյուղայի հանքավայրը)։ Գտնելով հսկայական սև բյուրեղ, Ռոյ Սպենսեր անունով տղան շտապեց իր հայրիկի մոտ, ով զբաղվում էր թանկարժեք քարեր հավաքելով։ Շափյուղայի գույների մասին տեղեկացված չլինելու պատճառով Հարրի Սպենսերը միանգամից չճանաչեց բյուրեղի մեջ իրական թանկարժեք զարդը։ Սակայն նա ամեն դեպքում թողեց այն դուռը նորոգելու համար։
Միայն 10 տարի անց Սպենսերը հայտնաբերեց սև քարի մեջ իրական շափյուղան։ 1947 թվականին 18 հազար ԱՄՆ դոլլարով սև շափյուղան հայտնվեց հայ ոսկերիչ Հարրի Կազանջանի ձեռքերում։ Հենց այս ոսկերչին հաջողվեց հսկա սև քարը վերածել «Քվինսլենդի սև աստղի»։ Նա շափյուղան կտրեց, նրան տալով օվալաձև տեսք, որը կոչվում է կաբաշոն։ Սկզբից քարի քաշը կազմում էր 1156 կարատ։ Ոսկերչի կողմից մշակվելուց հետո «Քվինսլենդի սև աստղը» սկսեց կշռել 733 կարատ։
Քրտնաջան աշխատանքի արդյունքը սև շափյուղան էր, որի կենտրոնում փայլում է վեց գագաթ ունեցող աստղը։ Այդ ժամանակ (1949 թվական) «Քվինսլենդի սև աստղը» գնահատվում էր 1 միլիոն ԱՄՆ դոլլար։ Քարի մեջ երևում են սպիտակ բծերը, բայց դրանք չեն փչացնում շափյուղան, այլ միայն ընդգծում են նրա գեղեցկությունը։
«Քվինսլենդի սև աստղը» փառք և պատիվ բերեց հայ ոսկերչին։ Այդ իսկ պատճառով նա չէր շտապում վաճառել քարը։ Հարրի Կազանջանը եզակի գեղեցիկ քարի հետ բաժանվեց միայն մի քանի տարի անց։ Գործուղության մանրամասները մինչ այժմ մնում են գաղտնի։ Եզակի սև շափյուղայի սեփականատիրոջ հաջորդ փոփոխությունը եղավ 2002 թվականին։ Նրա մանրամասները ևս անհայտ են։ 2007 թվականը «Քվինսլենդի սև աստղին» բերեց նոր սեփականատեր։
Իր գոյության պատմության ընթացքում «Քվինսլենդի սև աստղի» շափյուղան միայն երկու անգամ է ցուցադրվել աշխարհին։ Առաջին անգամ դա տեղի է ունեցել 1969 թվականին։ Հայ ոսկերիչը թույլ տվեց ցուցադրել սև ադամանդը Բնության պատմության թանգարանում(Վաշինգտոն)։ Երկրորդ անգամ հեռուստադիտողները կարողացան հիանալ շափյուղայով 2007 թվականին։ Դա տեղի է ունեցել Կանադայի Օնտարիոյի թագավորական թանգարանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Յոհջի Յամամոտո

Յոհջի Յամամոտոն (山本 耀司, Yamamoto Yōji, հոկտեմբերի 3, 1943(1943-10-03)[…], Տոկիո, Տոկիո, Ճապոնիա), բազմաթիվ մրցանակներ շահած և ազդեցիկ ճապոնացի նորաձևության դիզայներ է՝ հաստատված Տոկիոյում և Փարիզում։ Նա համարվում է վարպետ դերձակ, ով իր վարպետությամբ համեմատվում է այնպիսիների հետ, որպիսին է Մադելեն Վիոնեն է, և հայտնի է իր ավանգարդիստական կարվածնքերով՝ ազդված ճապոնական դիզայնի էսթետիկայից։
Նորաձևության ոլորտում նրա կարևոր ներդրումների համար ստացած առավել բարձրարժեք մրցանակների մեջ են մտնում Ordre des Arts et des Lettres-ի Շավելյեն, Ճապոնիայի պետական Պատվո մեդալը՝ կարմիր ժապավենով (որը շնորհվում է ակադեմիական և արտիստիկ ոլորտներում անգնահատելի ներդրումների համար), Ordre national du Mérite-ը, Royal Designers for Industry-ն և Նորաձևության համաշխարհային կազմակերպության Դիզայնի վարպետ մրցանակը


== Վաղ կյանք ==
Ծնված Տոկիոյում, Յամամոտոն ավարտել է Կեյոյի համալսարանը՝ իրավագիտության աստիճանով 1966 թվականին։ Նրա հետագա ուսումնառությունը նորաձևության դիզայնի ոլորտում Բունկա Նորաձևության քոլեջում բերեցին ակադեմիական աստիճանի 1969 թվականին։


== Դիզայներ ==
Յամամոտոյի դեբյուտը Փարիզում եղավ 1981 թվականին։ Նյու Յորք Թայմզի հետ 1983 թվականի իր հարցազրույցում Յամամոտոն իր դիզայներական աշխատանքի մասին ասել է․ «Ես կարծում եմ՝ իմ՝ տղամարդկանց հագուստները նույնքան լավ են նայվում կանանց վրա, որքան իմ՝ կանանց հագուստները […] Երբ ես սկսեցի դիզայնով զբաղվել, ես ուզում էի տղամարդու հագուստ կարել կանանց համար»։ Ավելի վերջերս, նա ընդլայնել է խոսքը․ «Երբ ես սկսեցի հագուստ ստեղծել իմ Y's-ի համար 1977 թվականին, իմ ամբողջ ուզածն էր, որ կանայք տղամարդու հագուստ հագնեն։ Ես հասա կանանց համար վերարկուներ կարելու մտքին։ Դա ինձ համար ինչ-որ բան էր նշանակում՝ գաղափարը, որ վերարկուն պաշտպանում կամ թաքցնում է կնոջ մարմինը։ Ես ուզում էի պաշտպանել կնոջ մարմինը ինչ-որ բանից․ գուցե տղամարդկանց աչքերից կամ սառը քամուց»։
Նրա շուկայականորեն հաջողված հիմնական գիծը՝ Yohji Yamamoto-ն (կանանց/տղամարդկանց համար) և Y's-ը շատ հանրաճանաչ են Տոկիոյում։ Այս երկու գծերընաև հասանելի են նրա պաշտոնական խանութներում Նյու Յորքում, Փարիզում և Անտվերպում, ինչպես նաև բարձր նորաձևության սրահներում ամբողջ աշխարհում։ Նրա այլ հիմնական գծերից են Pour Homme-ը, Costume d'Homme-ը, ինչպես նաև դիֆֆուզիոն գիծ Coming Soon-ը։
Յամամոտոն հայտնի է իր հագուստների ավանգարդիստական ոգով․ նա հաճախ ստեղծում է դիզայներական լուծումներ, որոնք վաղուց դուրս են եկել մերօրյա թրենդներից։ Նրա հայտնի գերմեծ սիլուետները սև գույնի մեջ հաճախ պարունակում են դրապավորում տարբեր տեքստուրաներում։
Յամամոտոյի հանրաճանաչության պատճառներից մեկը նրա համագործակցություններն են այլ նորաձևության բրենդների հետ՝ ներառյալ Ադիդասի (Y-3), Հերմեսի, Միկիմոտոյի և Մանդարինա Դաքի հետ, ինչպես նաև այնպիսի արվեստագետների, ինչպիսիք են Թինա Թրները, Սըր Էլթոն Ջոնը, Placebo-ն, Տակեշի Կիտանոն, Փինա Բաուշը և Հայներ Մյուլլերը։


== Ընտանեկան կյանքը ==
Յամամոտոյի դուստրը՝ Լիմի Յամամոտոն, հետևել է հոր ճանապարհին։ Նրա դեբյուտը որպես նորաձևության դիզայներ եղել է Տոկիոյի Նորաձևության շաբաթվան 2000 թվականին, նա ցուցադրվել է Տոկիոյում 2000-2007 թվականներին, և ներկայացել է Փարիզի քննադատությանը 2007 թվականին։ Նրա բրենդի անունը LIMI feu է։


== Ծանոթագրություններ ==
Մածնաբրդոշ

Մածնաբրդոշ (ռուս.՝ окрошка), ռուսական խոհանոցի ազգային կերակուր, սառը ապուր։ 18-րդ դարի վերջերին ստեղծվել են մածնաբրդոշի բաղադրատոմսերը։


== Կերակրի առանձնահատկությունները ==
Մածնաբրդոշը հանդիսանում է մսի կամ ձկան, բանջարեղենի, կանաչեղենի մանր կտորների և կվասի, հացի թթվասերի խառնուրդ։ Միսը սրա համար կարող է լինել տապակկած և տարբեր տեսակների։
Մածնաբրդոշ պատրաստելու համար անհրաժեշտ է՝

մանրեցնել բաղադրիչները,
խառնել մածունը մնացած բաղադրիչների հետ,
կես ժամ հանգիստ թողնել,
ավելացնել կանաչեղեն,
կվաս ավելացնել,
ավելացնել թթվասեր,
մատուցել


== Պատկերասրահ ==
Մարինա Ալեքսանդրովա

Մարինա Անդրեևնա Ալեքսանդրովա (ռուս.՝ Марина Андреевна Александрова, իսկական ազգանունը՝ Պուպենինա (Пупенина), օգոստոսի 29, 1982(1982-08-29), Կիշկունմայշա, Բաչ-Կիշկուն, Հունգարիա), կինոյի և թատրոնի ռուս դերասանուհի։ Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստուհի (2016)։


== Կենսագրություն ==
Մարինա Ալեքսանդրովան ծնվել է 1982 թվականի օգոստոսի 29-ին Հունգարիայի Կիշկունմայշա քաղաքում։ Հայրը՝ Անդրեյ Վիտալևիչ Պուպենինը, հրետանու փոխգնդապետ է (2005)։ Մայրը՝ Իրինա Անատոլևնա Պուպենինան, մինչև 2008 թվականն աշխատել է որպես ասպիրանտուրայի բաժնի մեթոդիստ Ռուսաստանի Ա. Գերցենի անվան պետական մանկավարժական համալսարանում։
1986 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Բայկալ, ապա Տուլա, իսկ հետագայում բնակություն է հաստատել Լենինգրադում (1987)։ Մարինան ավարտել է  № 308 միջնակարգ դպրոցը (մաթեմատիկական թեքումով) և երաժշտական դպրոց (տավիղի դասարան)։ 1996 թվականին նա սկսել է հաճախել «Вообрази» թատերական ստուդիա (Մանկական արվեստի «Վոզնեսենսկու կամրջի մոտ» պալատ)։
Միջնակարգ կրթությունն ավարտելուց հետո ընդունվել է Շչուկինի անվան թատերական ուսումնարան (մանկավարժ՝ Վալենտինա Նիկոլաենկո)։
2006-2011 թվականներին Մարինա Ալեքսանդրովան եղել է Մոսկվայի «Սովրեմեննիկ» թատրոնի դերասանուհի։
Մարինա Ալեքսանդրովան մասնակցել է «Վերջին հերոսը 3։ Կենդանի մնալ» (ռուս.՝ «Последний герой 3: Остаться в живых») ռեալիթի շոուին և «Ո՞վ է ուզում դառնալ միլիոնատեր» հեռուստաշոուին։


== Անձնական կյանք ==
2005-2007 թվականներին Մարինա Ալեքսանդրովան փաստացի ամուսնությամբ ապրել է դերասան Ալեքսանդր Դոմոգարովի հետ։
2008 թվականի հունիսի 7-ից մինչև 2010 թվականի ապրիլ ամուսնացած է եղել դերասան Իվան Ստեբունովի հետ։
2011 թվականից փաստացի ամուսնությամբ ապրում է Առաջին ալիքի ռեժիսոր Անդրեյ Բոլտենկոյի հետ.

Որդի՝ Անդրեյ (ծնվել է 2012 թվականի հուլիսի 11-ին),
Դուստր՝ Եկատերինա (ծնվել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 29-ին). կոչվել է ի պատիվ Եկատերինա II-ի, ում մարմնավորել է Մարինա Ալեքսանդրովան «Եկատերինա» սերիալում։


== Դերեր «Սովրեմեննիկ» թատրոնում ==
«Երեք ընկեր» (Պատրիցիա Խոլման)
«Կտրուկ ուղերթ» (Կարոլլա)
«Երեք քույր» (Նատաշա)
«Խելքից պատուհաս» (Սոֆյա Ֆամուսովա)
«Մալեն» (Արքայադուստր Մալեն)
«Ջենտլմեն» (Քեթ)
«Դևեր» (Լիզա Դրոզդովա)


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ ==
2003 – Գեղարվեստական հեռուստաֆիլմերի փառատոն Սան Տրոպեում, մրցանակի «Լավագույն նորամուտ» անվանակարգում («Ձների հալումը»)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարինա Ալեքսանդրովան «Личные вещи» ծրագրում Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Տիեզերքի թանգարան (Երևան)

Տիեզերքի թանգարան, տիեզերքի թանգարան Հայաստանում, հիմնադրվել է 2001 թվականի հունիսի 27-ին, Գառնիի տիեզերական աստղագիտության ինստիտուտի տարածքում, Հայաստանում Քրիստոնեության ընդունման 1700-ամյակի միջոցառումների շրջանակում։


== Պատմություն ==
Թանգարանը ներառում է Հայաստանի մասնագետների, ակադեմիկոս Գրիգոր Գուրզադյանի ղեկավարությամբ՝ սկզբնական շրջանում Բյուրականի աստղադիտարանում, ապա Գառնիում կատարված տիեզերական աստղագիտության և տիեզերական սարքաշինության վերաբերյալ հետազոտությունների նմուշներ, փաստաթղթեր։ Գառնիում են ստեղծվել, ապա տիեզերք արձակվել ժամանակի առավել կատարյալ գիտական սարքավորումներ, մշակվել տիեզերական սարքաշիության սկզբունքներ, այդտեղ իրենց նախաթռիչքային պատրաստումն են անցել ավելի քան 40 խորհրդային տիեզերագնացներ։
Տիեզերքի թանգարանը կազմակերպվել է պրոֆեսոր Վահագն Գուրզադյանի ղեկավարությամբ, և՛ սկզբնական ցուցադրումը 2001 թվականին Գառնիում, և՛ նորացված ցուցադրումը Երևանում։ 2001 թվականին թանգարանի բացմանը մասնակցել են Գրիգոր Գուրզադյանը, տիեզերագնաց Վալենտին Լեբեդևը, ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիայի նախագահ Ֆադեյ Սարգսյանը, Խոսրով Հարությունյանը, Զորի Բալայանը, Սիլվա Կապուտիկյանը։ Թանգարանը նախատեսված է որպես նախևառաջ դպրոցահասակ սերնդի կրթության ուղղվածության հաստատություն, բացի պատմա-փաստագիտական, զբոսաշրջիկային և այլ բովանդակություններից։
2015 թվականի նոյեմբերի 28-ին թանգարանը վերաբացվել է Երևանի Նոր Նորքի 2-րդ զանգվածի տեխնոպարկի տարածքում։


== Ցուցադրություն ==
Թանգարանում ցուցադրվում են տիեզերական հետազոտությունների վաղ շրջանի նմուշներ, այդ թվում տիեզերքից վերադարձված վայրէջքային սարք (բնօրինակ), տիեզերքում եղած այլ սարքավորումներ, ՕՐԻՈՆ-2 աստղադիտարանի պատճենը, որը ցուցադրվել է Հանովերում EXPO 2000-ին)։
Թանգարանի հավաքածուում ընդգրկված են նաև տիեզերական հետազոտություններին առնչվող փաստաթղթեր, ձեռագրեր՝ հեղինակված տիեզերագնացների, Վոստոկ, Սոյուզ տիեզերանավերի ճարտարագետների, գիտնականների կողմից, նաև NASA-ից։ Արժեքավոր նմուշներից է Նոբելյան դափնեկիր Հանս Բեթեյի հոդվածի ձեռագիրը, որ գրվել է Գրիգոր Գուրզադյանի հետ համատեղ։


== Հասցե ==
Թանգարանը գտնվում է Երևանի Նոր Նորքի 2-րդ զանգվածի տեխնոպարկի տարածքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
1429

1429 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1429 թվականն է, 
XV դարի 29-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Էջմիածնի Մայր Տաճարի թանգարան

Էջմիածնի Մայր Տաճարի թանգարան, կառուցել է 1869 թվականին Գևորգ Դ Կոստանդնուպոլսեցի կաթողիկոսը՝ Ռուսաստանի հայ համայնքի միջոցներով։ Մայր Տաճարի թանգարանը գտնվում է տաճարի հարավարևելյան մասում։ Շինությունը ձգվում է Մայր Տաճարի Ավագ Խորանի ողջ լայնությամբ՝ հարավային և արևելյան կողմերով։


== Պատմություն ==
Մինչ թանգարանի կառուցումն ավանդական սրբազան մասունքները պահվել են բեմի հետևում գտնվող Մայր Տաճարի սրահներում և արևելյան պահոցներում և դրանց դասավորվածությունը դժվարացրել է այդ իրերի ցուցադրությունը։ Թանգարանի կառուցումը հնարավորություն է տվել նմուշների ցուցադրության համար նոր պահարաններ ավելացնել, տեղեր հատկացնել ավելի մեծ իրերի համար։ Թանգարանում կան բազմաթիվ մասնատուփեր։ Ժամանակին արհեստավոր վարպետները նշխարները պահելու համար հատուկ մասնատուփեր պատրաստելու ավանդույթ են ունեցել։ Դրանք պատրաստել են տարբեր արհեստավորներ, վարպետներ։ Մասնատուփերը երբեմն օգտագործվել են եկեղեցում երկար ժամանակ պահված մասունքն ամփոփելու համար, սկզբում պատրաստվել են, հետո որոշվել է, թե ինչ մասունք է պահվելու այնտեղ։
Թանգարանում պահվող սրբազան գանձերից են՝

Սուրբ Գեղարդը (որով խոցել են Քրիստոսին և որը պահվում է արծաթե մասնատուփի մեջ)
Նոյյան տապանի մասունքը, որն ամփոփված է 1698 թ. պատրաստված մասնատուփում
Խոտակերաց Սուրբ Նշան մասնաց պահարանը՝ Հիսուս Քրիստոսի սուրբ Խաչափայտի մասունքներով (914-929)
Աշոտ Երկաթի մասնատուփով խաչը, որի մեջ պահվում է Քրիստոսի խաչափայտից մի մասունք (այն գոյություն ունեցող թափորի խաչերից ամենահինն է)
Անիի Հովհաննես-Սմբատ արքայի լեռնային բյուրեղից պատրաստված խաչը
Սուրբ Թադեոս և Սուրբ Բարդուղիմեոս առաքյալների աջերը
Անդրեասի, Սուրբ Գևորգի մասունքները
Հավուց Թառ եկեղեցու Ամենափրկիչը,
Կոմիտաս վարդապետի խույրը
Ստեփանոս Լեհացու, Վարդգես Սուրենյանցի կտավները
Արվեստի այլ արժեքավոր նմուշներՑուցադրվող նմուշները պատմում են նաև Հայոց Սփյուռքի մասին, քանի որ դրանցից շատերը ներկայացնում են այն տարածաշրջանները, որտեղից բերվել են։ Մայր Աթոռին նմուշներ են ընծայվել աշխարհի տարբեր թեմերից, հայկական համայնքներից, ընտանիքներից ու անհատներից։
1958 թ. Ավագ Խորանի վերանորոգման նպատակով կատարված աշխատանքներին զուգընթաց, տեղի ունեցած հնագիտական պեղումների ժամանակ հայտնաբերվել են 301-303 թթ. Գրիգոր Լուսավորչի հիմնած Խորանի մնացորդները։ Ճարտարապետ Ալեքսանդր Սահինյանի ղեկավարած պեղումների ժամանակ հայտնաբերվեց նաև հեթանոսական շրջանի կրակարան, որի վրա կառուցվել էր Խորանը։ Բացի դրանից հայտնաբերվեց ևս մի խորան՝ սյունաձև հիմքով, բեմով և Խորանի հիմնաքարով, որը կառուցվել էր հինգերորդ դարում՝ Վահան Մամիկոնյանի կողմից։


== Ցուցադրություն ==
Այժմ թանգարանում պահվում են սրբազան մասունքներ և կրոնական արվեստի ուրույն նմուշներ։


== Միջոցառումներ ==
2013 թվականից թանգարանը մասնակցում է «Թանգարանների գիշեր» համաեվրոպական միջոցառմանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մայր Տաճարի թանգարան
Windows Media Audio

Windows Media Audio, լիցենզավորված ֆայլի ձևաչափ, մշակվել է Microsoft կազմակերպության կողմից աուդիո տեղեկատվության պահպանման և փոխանցման համար։
Սկզբում, WMA ձևաչափը գովազդվում էր որպես MP3 այլընտրանք, սակայն այսօր Apple–ը հակադրվում է նրա AAC ֆորմատին (օգտագործվում է հայտնի օնլայն երգերի երաժշտական խանութ iTunes–ում)։
Անվանապես, որ WMA–ն բնութագրվում է լավ սեղմող կարողությունով, որը թույլ է տալիս նրան «ձեռք բերել» MP3 ձևաչափը և մրցել պարամետրերի հետ Ogg Vorbis և AAC ձևաչափներով։
Բայց ինչպես որ արդեն ցուցադրվել են անկախ թեստերում, ինչպես նաև սուբյեկտիվ գնահատմամբ, ձևաչափը դեռ հստակ համարժեք չէ, իսկ առավելությունը MP3–ի պարզ է, ինչպես պնդում էր Microsoft–ը։ Հատկապես հարկ է նշել, որ ավելի վաղ տարբերակները ձևաչափով (կամ դրա իրականացմամբ) խնդիրներ են ունեցել ցածր հոսքի դրույքաչափերով։ Նաև շատ երաժշտական երկրպագուներ և թվային խաղացողների սեփականատերերի դուր չի գալիս WMA ձևաչափը՝ ցածր դիմադրության սխալներով։ Եթե կոդավորման կամ WMA ֆայլերի փոխանցման ժամանակ որոշ ֆայլեր վնասվել են, ապա տվյալ ֆայլի նվագարկումը դառնում է անհնար՝ վնասված մասից մի քանի տասնյակ վայրկյան առաջ։ Սակայն, այդ ձևաչափը մշտապես զարգանում է, այնպես որ, մենք կարող ենք ենթադրել, որ որակը կարող է օպտիմիզացվել։ Շատ շարժական աուդիո խաղացողներ WMA ձևաչափի հետ միասին աջակցել են MP3–ին։ Այս ձևաչափը շատ վատ է աջակցում այլընտրանքային հարթակներին։
Microsoft–ը ներառում է աջակցություն WMA թվային իրավունքների կառավարման համակարգ (պաշտպանության համակարգ)։


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆայլի ընդլայնում։ WMA
Կեզիկարա

Կեզիկարա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մեդվեժկա (գետ, թափվում է Կրոնոցկի ծով)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մեդվեժկա (այլ կիրառումներ)Մեդվեժկա (ռուս.՝ Медвежка), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։ Հոսում է Ելիզովսկի շրջան ում և Կամչատսկի երկրամասում։ Թափվում է Խաղաղ օվկիանոս։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության․

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 19070000212120000019919
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -
Ավազանի կոդը - 19.07.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 20
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Օբյուսսոն (շրջան)

Սեն Բրիյո (ֆր.՝ Saint-Brieuc), շրջան (ֆր.՝ Arrondissement) Ֆրանսիայում, այն շրջաններից որոնք գտնվում են Լիմուզան երկրամասում։ Շրջանի դեպարտամենտ` Կրյոզ։ Սուպերֆեկտուրա՝ Օբյուսսոն։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 38 953 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 15 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 2539 կմ²։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն` Օբյուսսոն շրջան (ֆր.)


== Ծանոթագրություններ ==
Բորգետո դի Բորբերա

Բորգետո դի Բորբերա (իտալերեն՝ Borghetto di Borbera), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1969 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 50 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 40 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0143։
Կոմունայի հովանավորներն են Ամենասուրբ Աստվածածինը, տոնը նշվում է օգոստոսի 5-ին և Սուրբ Վիկտորը։


== Ժողովրդագրություն ==


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0143 69101
Էլեկտրոնային փոստ։ demografici@comune.borghettodiborbera.al.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.borghettodiborbera.al.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ, բնակեցված կետ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Մոլոտկովցի

Մոլոտկովցի (ուկրաիներեն՝ Молотківці), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կազատինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1799 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մոլոտկովցի գյուղում բնակվում էր 273 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,2 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 227,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ավտոմատացված կառավարման համակարգերի ուսումնասիրությունը Հայաստանում

Ավտոմատացված կառավարման համակարգեր 1970-2012 , 1960-ական թվականների վերջին ԽՍՀՄ ԶՈՒ ԿԱՀ ստեղծման համալիր ծրագրի կազմում (ղեկավար՝ Վ. Սեմենիխին) ԵՍՄԳՀԻ-ում 65с643 արտադրատեսակի (գլխավոր նախագծողներ՝ Ֆ. Սարգսյան, Ռ. Աթոյան), СВК հատուկ հաշվող համակարգի (գլխավոր նախագծող՝ Ռ. Աթոյան) և ЕС-1030-ի հենքի վրա մշակվել է հատուկ հաշվող, համակարգ (գլխավոր նախագծող՝ Ա. Աթոյան, Լենինյան մրցանակ՝ 1981, հեղինակային խմբի հետ՝ ՀԽՍՀ Պետական մրցանակ՝ 1981)։ 1985-1986 թվականներին մշակվել է «Սևան» բագմապրոցեսորային հաշվող, համալիրը (գլխավոր նախագծող՝ Ռ. Աթոյան), որը հիմք է դարձել նոր՝ հատուկ նշանակության համակարգերի, այդ թվում՝ Հեռավոր և Ռազմական օդանավագնացության հրամանատարական կետերի կառավարման ավտոմատացման միջոցների համալիրների, «Остров» հաղորդագրությունների փոխանցման վերջն, կայանի ստեղծման համար։
1992 թվականին ԵՄՄԳՀԻ-ից առանձնացել է Երևանի ավտոմատ կառավարման համակարգերի ԳՀհ-ն (ԵԱԿՀԳՀԻ, 2001-2011 թվականներին՝ ՓԲԸ, տնօրեն-գլխավոր նախագծող՝ Ռ. Աթոյան, 2011 թվականին վերամիավորվել է ԵՄՄԳՀԻ-ի հետ)։ 1992-2006 թվականներին ինստիտուտում ստեղծվել են ՀՀ քաղաքացիների անձնագրերի հաշվառման և հանձնման, 1995-2012 թվականներին՝ ՀՀ ԶՈՒ կառավարման ավտոմատացված, 2008-2012 թվականներին՝ զինկոմիսարիատների գործունեության ավտոմատացման տեղեկատվական համակարգեր։
Կրեշչատոե (գյուղ, Կուպյանսկի շրջան)

Կրեշչատոե (ուկրաիներեն՝ Хрещате), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պիլպակյուլա (գյուղ, Վառա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊիլպակյուլաՊիլպակյուլա (էստ․՝ Pilpaküla), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Վառա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 43 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գզգզված ճնճղուկը

Գզգզված ճնճղուկը (ուկրաիներեն՝ Розпатланий горобець), 1967 թվականին նկարված խորհրդային մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է ըստ Կոնստանտին Պաուստովսկու համանուն հեքիաթների մոտիվների։


== Սյուժե ==
Մի փոքրիկ քաղաքում ապրում էր Մաշա անունով մի աղջիկ` իր դայակ Պետրովնայի հետ։ Նրանց ամբողջ ժամանակ ձանձրացնում էր ագռավը, որը գողանում էր սեղանին դրված ուտելիքը, երբ դայակը բացում էր օդանցքը։ Մոտակայքում ապրում է Պաշկա անունով մի ճնճղուկ։ Ինչ-որ կերպ գիշերը Պաշկան թռչում է օդանցքով ներս և նրանք աղջկա հետ սկսում են բարեկամանալ։


== Նկարահանող խումբ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Растрёпанный воробей», авт. Константин Георгиевич Паустовский, изд. Детская Литература, 1981, Тираж 200 000 экз. — С. 93.


== Արտաքին հղումներ ==
Դիաֆիլմ «Գզգզված ճնճղուկը»
Փոքրիկ ճնճղուկը և մեծ զգացմունքները
Սուլթանաձուկ

Կարմիր սուլթանաձուկ կամ սովորական մորավաձուկ (լատ.՝ Mullus barbatus), պերկեսազգիների կարգի մորվաձկնայինների ընտանիքին պատկանող ձկնատեսակ։
Տարածման արեալը չափազանց մեծ է։ Կենդանիները տարածված են Սկանդինավյան թերակղզու ափերից՝ Նորվեգիայից մինչև հեռավոր Աֆրիկա՝ մինչև Սենեգալի ափերը։ Ունի համեղ միս։
Հին աշխարհում՝ Հռոմեական կայսրությունում ձուկը մեծ արժեք է ունեցել։ Նրան վաճառել են իր քաշին հավասար արծաթով։
Ձվադրում է մայիսից մինչև սեպտեմբեր՝ 1-2 օր մեկ։ Ապրում է 10-12 տարի։


== Տարածվածություն ==
Մեծ քանակությամբ տարածված է Սև, Մարմարա և Միջերկրական ծովերում՝ հատկապես Հունաստանի, Թուրքիայի, Իտալիայի, Իսպանիայի, Պորտուգալիայի, Ֆրանսիայի, Նիդերլանդների, Բելգիայի, Դանիայի, Նորվեգիայի և Շվեդիայի ափերի մոտ։
Որոշ պոպուլյացիաներ ապրում են նաև Հյուսիսային սառուցյալ օվկիանոսում։ Ծովերում և օվկիանոսներում ապրում է 15-ից մինչև 30 մետր խորություններում։ Որոշ տեսակներ ապրւմ են մինչև 100 մետր խորություններում։


== Նկարագրություն ==
Սուլթանաձկան երկարությունը հասնում է 10-15 սմ։ Որոշ տեսակների երկարությունը հասնում է մինչև 30 սմ։ Հատակային ձուկ է։
Ստորին ծնոտից կախված երկար բեղիկներն օգտագործում են որս բռնելու համար։ Գլուխը կարճ է և բարձր։ Ունի խոշոր չափերի աչքեր։ Կրծքային լողակները թիականման են, որոնցով կարող է հենվել հատակին։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացու օր

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քաղաքացու օր (այլ կիրառումներ)
Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացու օր, տոն Հայաստանի Հանրապետությունում, որը ստեղծվել է Նիկոլ Փաշինյանի կառավարման տարիներին՝ վերջինիս նախաձեռնությամբ՝ իր գլխավորած հեղափոխությունը փառաբանելու համար։
Նշվում է ապրիլի վերջին շաբաթ օրը։ Մայիսի 1-ը շաբաթ օրվա հետ համընկնելու դեպքում Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացու օրը նշվում է ապրիլի վերջին կիրակի օրը։


== Պատմություն ==

2019 թվականի մարտի 21-ին Հայաստանի կառավարությունը հավանություն է տվել «Տոների և հիշատակի օրերի մասին» Հայաստանի օրենքի փոփոխություններին, որոնցում առաջարկվել է սահմանել Քաղաքացու օրը՝ որպես նոր տոն։
Հայաստանի արդարադատության նախարար Արտակ Զեյնալյանի խոսքով, տոնի անհրաժեշտությունը «պայմանավորված է 2018 թվականի ապրիլին Հայաստանում տեղի ունեցած աննախադեպ քաղաքական իրադարձություններով և դրան հետևած թավշյա հեղափոխությամբ։ Ըստ Զեյնալյանի, ելնելով սոցիալ–տնտեսական, իրավական և քաղաքական բազմաթիվ խնդիրների շուտափույթ լուծման անհրաժեշտությունից, հազարավոր քաղաքացիներ օրեր շարունակ բողոքի ակցիաներ և երթեր են անցկացրել՝ իշխանությունների առջև դնելով իրենց պահանջները։
2019 թվականի ապրիլի 9-ին Հայաստանի Ազգային ժողովի կողմից ընդունվել է «Տոների և հիշատակի օրերի մասին» Հայաստանի օրենքում լրացում կատարելու մասին օրենքը, որի արդյունքում «Տոների և հիշատակի օրերի մասին» Հայաստանի օրենքի նոր 4.1 հոդվածը սահմանել է Քաղաքացու օր տոնը։ Համաձայն այդ հոդվածի՝ Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացու օրը նշվում է ապրիլի վերջին շաբաթ օրը։ Մայիսի 1-ը շաբաթ օրվա հետ համընկնելու դեպքում Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացու օրը նշվում է ապրիլի վերջին կիրակի օրը։


== Տես նաև ==
Հայաստանի տոների և հիշատակի օրերի ցանկ
Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիություն


== Ծանոթագրություններ ==
Ռայան Քրաուզեր

Ռայան Քրաուզեր (անգլ.՝ Ryan Crouser, դեկտեմբերի 18, 1992(1992-12-18), Պորտլենդ), ամերիկացի գունդ հրող, 2016 թվականի օլիմպիական չեմպիոն Ռիո դե Ժանեյրոյում։ Գնդի հրման գործող համաշխարհային ռեկորդակիր ինչպես տարածքում, այնպես էլ դրսում։ ԱՄՆ քառակի չեմպիոն (2016, 2017, 2019, 2021)։ ԱՄՆ-ի փակ առաջնության կրկնակի չեմպիոն (2019, 2020)։


== Կենսագրություն ==

Ռայանի ընտանիքի ամբողջ արական մասը նետողներ են. նրա հայրը՝ Միթչ Քրաուզերը սկավառակ նետող էր, հորեղբայրը՝ Բրայան Քրաուզերը՝ նիզակի նետող, երկրորդ հորեղբայրը՝ Դին Քրաուզերը՝ սկավառակ նետող, զարմիկները՝ Սեմը և Հեյլին, նիզակ նետողներ էին։
Ռայանը ավարտել է Գրեշամի Սեմ Բարլոուի ավագ դպրոցը և Օսթինի Տեխասի համալսարանը։ 2009 թվականին կատարել է իր միջազգային դեբյուտը։ Բրիքսենում կայացած պատանիների աշխարհի առաջնությունում հաղթել է միջուկի հրում վարժությունում և զբաղեցրել է երկրորդ հորիզոնական սկավառակի նետմամբ։ 2010 թվականին Ռայանը ստացել է ոտքի վնասվածք և որոշ ժամանակ ելույթ չի ունեցել։ Համալսարանում ուսանելու ընթացքում հանդես է եկել ուսանողական սպորտի ազգային ասոցիացիայի մրցումներում։
2016 թվականի Օլիմպիական խաղերում Ռայանը Ռիո դե Ժանեյրոյում  սահմանել է նոր օլիմպիական ռեկորդ՝ 22 մետր 52 սանտիմետր։ Նախորդ նվաճումը պատկանում էր գերմանացի Ուլֆ Թիմմերմանին և հաստատվել է 1988 թվականին Սեուլում։
2017 թվականի աշխարհի առաջնության եզրափակիչում 4 անգամ հրել է միջուկը 21 մետրով, սակայն զբաղեցրել է միայն վեցերորդ տեղը՝ 21,20 մ արդյունքով։
2019 թվականի աշխարհի առաջնությունում սահմանել է 22,91 մետր անձնական ռեկորդ, սակայն պարտվել է ընդամենը 1 սմ չեմպիոն Ջո Կովաչին։
2021 թվականի հունիսի 18-ին, Ազգային ընտրության ժամանակ, որն անցկացվել է Յուջին քաղաքում (Օրեգոն նահանգ), Ռայանը միջուկը հրել է 23,37 մետրով՝ 25 սմ-ով գերազանցելով Ռենդի Բարնսի համաշխարհային ռեկորդը, որը անփոփոխ էր մնացել ավելի քան 31 տարի՝ 1990 թվականի մայիսի 20-ից։


== Հիմնական արդյունքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մարիոն Քոտիար

Մարիոն Կոտիար (ֆր.՝ Marion Cotillard, սեպտեմբերի 30, 1975(1975-09-30)[…], Փարիզ, Փարիզի շրջան), ֆրանսիացի դերասանուհի։ 2007 թվականին դարձել է «Օսկար» մրցանակի դափնեկիր՝ «Օսկար լավագույն դերասանուհու համար» անվանակարգում «La Vie en Rose» ֆիլմի համար, որում մարմնավորել է Էդիթ Պիաֆին։ Նույն դերի համար նա արժանացել է Ոսկե գլոբուսի՝ «Լավագույն դերասանուհի» (կոմեդիա կամ մյուզիքլ) անվանակարգում։


== Կենսագրություն ==


=== Մանկություն ===
Մարիոն Քոտիարը ծնվել է 1975 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Փարիզում։ Նրա մայրը թատերական դերասանուհի է, հայրը՝ Ժան-Կլոդը՝ թատերական դերասան, ռեժիսոր, թատերական «Կոտիար» խմբի ստեղծողը և դերասանական վարպետության դպրոցի ուսուցիչ։ Մարիոնը ունի կրտսեր զույգ եղբայրներ՝ Կվենտինը և Գիյոմը։ Կվենտինը նկարիչ-քանդակագործ է, իսկ Գիյոմը գրող է։ Մարիոնի մանկությունը անցել է Լուար դեպարտամենտի Օռլեան քաղաքում, այնտեղ նա սովորել է դրամատիկական մշակույթի Կոնսերվատորիայում և հաճախել է երգի դասերի։ Այնունհանդերձ ծնողների մասնագիտությունը իր դերը խաղաց։ Արդեն 6 տարեկան հասակում նա հայտնվեց բեմում, փայլում էր հոր կողմից հատուկ իր համար բեմադրած մանկական պիեսներում։


=== Կարիերայի սկիզբը ===
1994 թվականին նա նկարահանվել է ամերիկյան «Լեռնաբնակը» ֆիլմի մի էպիզոդում («Տեղ չկա փախչելու»)։ Այդ դեբյուտից հետո Քոտիարն սկսեց նկարահանվել հեռուստատեսային կինոնկարներում։ Նրա առաջին դերը մեծ էկրանին Ֆիլիպ Արելի սիրո ու առաջին համբույրի մասին երազող միայնակ ուսանող Ռաուլի մասին պատմող «Պատմություն տղայի մասին, ով ուզում էր, որ իրեն համբուրեն» ֆիլմում Մաթիլդայի դերն է։ Նույն թվականին նա ֆրանսիական սպորտդպրոցի աշակերտների մասին պատմող «Ծայրահեղ սահման» երիտասարդական ֆիլմում ստացավ գլխավոր դերերից մեկը։ 1996 թվականին նա երկրորդական դեր է խաղում Առնո Դեպլեշենի «Ինչպես էի ես քննարկում… (իմ սեռական կյանքը)» ֆիլմում և Քոլին Սերոյի գիտաֆանտաստիկ «Կանաչ գեղեցկուհի» ֆիլմում։ Չնայած ֆրանսիական կինոյում իր դերն ունենալու դերասանուհու փորձերից, նրա կարիերան անկում է ապրում"


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարիոն Քոտիար (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Քոտիար ընտանիքի պաշտոնական կայքը Archived 2018-03-19 at the Wayback Machine.(ֆր.) (անգլ.)
«Մարիոն Քոտիար»։ Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ մարտի 9-ին։ Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 4 (ռուս.) / Joan Juliet Buck. (հուլիսի 1, 2010)։ «Portrait of the Artist» (անգլերեն)։ marion-cotillard.org։ Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ փետրվարի 26-ին։ Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 19 
«Ես վերջիվերջո խաղաղության հասա ինքս ինձ հետ»։ Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ մարտի 9-ին։ Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 4 (ռուս.) / Harvey Marcus. (օգոստոսի 1, 2012)։ «‘I’ve Finally Made Peace With Myself’» (անգլերեն)։ marion-cotillard.org։ Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ փետրվարի 26-ին։ Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 19 
Մարիոն Քոտիարը Cinema Francais կայքում Archived 2007-02-05 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Ալքանա

Ալքանա, գետ Արաքսի ավազանում։ Հոսելով Իրանական Ադրբեջանով՝ աջից թափվում է մայր գետը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլչանսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Վիլչանսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Вільчівська селищна рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիլչանսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1 658 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 36800 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 45.05 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Հնդկական ազգային կոնգրես

Հնդկական ազգային կոնգրես, ՀԱԿ (հինդի՝ भारतीय राष्ट्रीय कांग्रेस, հայտնի նաև որպես «Կոնգրես» կուսակցություն կամ պարզապես՝ Կոնգրես), Հնդկաստանի խոշորագույն քաղաքական կուսակցություն։ Հիմնվել է 1885 թվականին, Բրիտանական կայսրության ասիական և աֆրիկյան տիրույթներում սկզբնավորելով առաջին ժամանակակից ազգայնական շարժումը։
Հնդկաստանի ազգային-ազատագրական շարժման վերելքի տարիներին (1918-1922) վերածվել է զանգվածային կուսակցության՝ հետևելով իր ղեկավար և գաղափարախոս Մահաթմա Գանդիի «քաղաքացիական անհնազանդության» ուսմունքին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո հանդես է եկել Հնդկաստանին անհապաղ անկախություն տալու պահանջով։
Անկախություն ստանալուց հետո, 1947 թվականին, Ջավահարլալ Ներուի գլխավորությամբ կազմել է կառավարություն (1947-1964)։ 1967 թվականին Հնդկական ազգային կոնգրեսը պառակտվել է, իշխանությունն անցել է մեծամասնությանը՝ փոխնարար Ինդիրա Գանդիի գլխավորությամբ։ 1977 թվականի մարտին Հնդկական ազգային կոնգրեսը, պարտություն կրելով խորհրդարանական ընտրություններում, իշխանությունը զիջեց «Ջանտա» և Հնդկական ազգային կոնգրեսից պառակտված «Կոնգրես հանուն դեմոկրատիայի» կուսակցությունների բլոկին։ 1978 թվականի հունվարին Հնդկական ազգային կոնգրեսը դարձյալ պառակտվեց, կազմվեց Հնդկական ազգային կոնգրեսը Ինդիրա Գանդիի գլխավորությամբ։ 1980 թվականի հունվարին ընտրություններում հաղթեց Հնդկական ազգային կոնգրեսը, փոխնախարար դարձավ Ինդիրա Գանդին։


== Ծանոթագրություններ ==
Զարմանազան

Զարմանազան, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն զարման(ալի) և զան՝ «ցեղ, սերունդ» բառերից։ Համապատասխանում է Արեգնազան անվանը։ Երբեմն գործածվում է Զարմազան տարբերակով։


== Գործածություններ ==
Զարմանազան, Հաբեթի կինը։


== Ծանոթագրություններ ==
(4155) Վատանաբե

4155 Վատանաբե (անգլ.՝ Watanabe), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում Հայտնաբերել են Սեյջի Ուեդան և Հիրոշի Կանեդան 1987 թ. հոկտեմբերի 25-ին Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2.433396 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1.8474 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0194 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1386.49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինը 0.259648 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի հարթությունը խավարածրի հարթության հետ կազմում է 6.01° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4155) Վատանաբե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լուսենա (այլ կիրառումներ)

Լուսենա, կարող է վերաբերել՝

Լուսենա - համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում
Լուսենա - քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում
(7067) Կիյոսե

(7067) Կիյոսե (անգլ.՝ Kiyose), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Մասանորի Հիրասավայի և Շոհեյ Սուզուկիի կողմից Նյուկասայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,001228 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,715 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2874 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1899,1 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,189564 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,64° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7067) Կիյոսե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ալեքս Պետիֆեր

Ալեքսանդր Ռիչարդ «Ալեքս» Պետիֆերը (անգլ.՝ Alexander Richard «Alex» Pettyfer, ապրիլի 10, 1990(1990-04-10), Սթիվենջ, Stevenage, Հարթֆորշիր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի դերասան է։ Առավել հայտնի է դարձել խաղալով Սարսափելի գեղեցիկ ֆիլմում։ Իր կարիերան սկսել 8 տարեկանից՝ զբաղվելով մոդելային աշխատանքով։ Սակայն շուտով դադարել է զբաղվել դրանով և Մեծ Բրիտանիայից տեղափոխվել է ԱՄՆ՝ ավելի մոտ գտնվելու Նյու Յորքին և Լոս Անջելեսին։ Նկարահանվել է մի շարք հայտնի ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում (I Am Number Four, Beastly, Magic Mike, The I-Land)։ 2006 թվականին Stormbreaker ֆիլմի գլխավոր հերոսի՝ խոստումնալից թենիսիստ Ալեքս Ռայդերի կերպարը տպավորիչ կերպով մարմնավորելու համար առաջադրվել է Young Artist Award և Empire Award կինոմրցանակների։
Պետիֆերըը որպես մոդել մասնակցել է Burberry նորաձևության տան գովազդային մի շարք ցուցադրաշարերի։


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
www.alexanderpettyfer.com Ալեքսի Պետիֆերի. պաշտոնական կայք
Ալեքս Պետիֆեր Internet Movie Database կայքում
Արծվանիկ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արծվանիկ (այլ կիրառումներ)Արծվանիկ,
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզի Կապանի տարածաշրջանում, Կապան քաղաքից մոտ 8 կմ հյուսիս-արևելք, Բարգուշատի լեռների ճյուղերից մեկի լանջին ծովի մակարդակից 1080-1200 մ բարձրության վրա։
Նախկինում Արծեվանիկ անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Զանգեզուրի գավառի, իսկ 1930 թվականից` Կապանի շրջանի։ 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Սյունիքի մարզի մեջ։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Արծվանիկի մշտական բնակչությունը կազմել է 625, առկա բնակչությունը` 533 մարդ։ Գյուղը մշտապես բնակեցված է եղել հայերով, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է դաշտավարությամբ, անասնապահությամբ, այգեգործությամբ, ծխախոտագործությամբ և մեղվաբուծությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Արծվանիկում են գտնվում “Ագռավի տապան” միջնադար կառույցը և մ.թ.ա. 4-րդ-1-ին դդ. ամրոցի ավերակները։
Գյուղից 3 կմ հյուսիս-արևելք գտնվում է Երիցավանքը` իր հարակից եկեղեցիով (VI դար) և “Ճգնավորի” (6 դար) մատուռով, որոնք կիսավեր են, 1 կմ արևմուտք՝ 11 դար փոքրիկ եկեղեցի իր խաչքարերով և 991 թ. եկեղեցի (վերանորոգված 1032 թ.)։ Հնություններից է փռշնի ծառը (450-500 տարեկան)։


== Տես նաև ==
Արծվանիկի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)
Վանեվանի վանք
Մելիքսեթ եպիսկոպոսի խաչքար (Վանեվանք)


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Սյունիքի մարզպետարանի կայքում Archived 2014-01-29 at the Wayback Machine.
Համայնքի ղեկավարի Էջը Սյունիքի մարզպետարանի կայքում Archived 2014-01-29 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==