armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
(717) Վիսիբադա

(717) Վիսիբադա (անգլ.՝ Wisibada), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1911 թվականի օգոստոսի 26-ին Ֆրանց Կայզերի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,146134 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3325 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,9597 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2038,28 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,176619 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,64° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է D դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(717) Վիսիբադա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ալրացող

Ալրացող , բույսերի հիվանդությունների խումբ։ Հարուցիչներն են ալրացողազգիների (Erysiphaceae) ընտանիքի պարկավոր սնկերը։
Ալրացողով հիվանդ բույսերի կանաչ օրգանների վրա առաջանում է թանձր, ալրային, հետագայում՝ գորշացող փառ՝ կազմված հարուցիչի սնկամարմնի թելիկներից և նրա կոնիդիումներից։
Ալրացողը վնասում է խաղողի վազին, դեղձենուն, վարդենուն, վարունգին, սեխին, դդումին և այլն։


== Պայքարի միջոցներ ==
Պայքարի միջոցներն են՝ բույսերի փոշոտումը ծծմբային միացություններով, վնասված բույսերի մնացորդների հավաքումն ու այրումը, ալրացողի նկատմամբ կայուն սորտերի ստեղծումը և այլն։
Ջոնիբեկի Մուրոդ

Ջոնիբեկի Մուրոդ (տաջ . ՝ Murodov Ҷonibek Ҷӯrabekovich  ; ծնվել է 1986 թվականի մայիսի 29, Լենինաբադ, Տաջիկական ԽՍՀ) տաջիկ երգիչ, երաժշտական կատարող, պրոդյուսեր և ուսուցիչ ։ Նա Տաջիկստանի ամենահայտնի երգիչներից է։
2017 թվականից իր երաժշտական կարիերան շարունակում է Ուկրաինայում ՝ «JONIBEK» կեղծանունով։ Նրա երգացանկը բաղկացած է տաջիկերեն, ուկրաիներեն և ռուսերեն երգերից։ Տաջիկ հայտնի երգիչ Յուրաբեկ Մուրոդովի որդին . 


== Կենսագրություն ==
Ջոնիբեկի Մուրոդը ծնվել է 1986 թվականի մայիսի 29-ին Խուջանդ քաղաքում։ Ջոնիբեկը Խորհրդային Միության ժողովրդական արտիստ Յուրաբեկ Մուրոդովի որդին է։ 2003 թվականին ավարտել է Խուջանդի միջնակարգ դպրոցը և դարձել Խուջանդի ժամանակակից տաջիկ-ռուսական հումանիտար համալսարանի ուսանող արաբ լեզվաբանի որակավորմամբ։ 


== Երաժշտական կարիերա ==
Ջոնիբեկի Մուրոդն իր կարիերան սկսել է 1995 թվականին և մինչև 2005 թվականը եղել է Խուջանդ «Բոլո» խմբի մենակատարը։ 2006 թվականից մինչև 2007 թվականը ելույթ է ունեցել Վազիր խմբի հետ, իսկ 2007 թվականից միայնակ է երգում. Տաջիկստանի առաջատար երգչուհիների հետ՝ Նիգինա Ամոնկուլովան, Շաբնամի Սուրայոն, Ֆարզոնայ Խուրշեդը, Մեհրնիգորի Ռուստամը, Դամիրբեկ Օլիմովը, Ջոնիբեկի Մուրոդը («Modern Bride» երգով) դարձել են Tamoshow Music Awards - 2017 թվականի հաղթող YouTube-ի վարկանիշով։ Տաջիկական երաժշտության այս հեղինակավոր մրցանակի համար պայքարել են 45 հավակնորդներ 9 անվանակարգերում։ 


== Մրցանակներ և նվաճումներ ==
Տարվա երգ մրցանակ 2005, 2006, 2007 թվականներին։
Տարվա աստղ մրցանակ 2008 թ
Tamoshow երաժշտական մրցանակ - 2017 թ


== Միայնակները ==


== Ալբոմներ ==
Փառք Աստծո
Ալլահ Թաալա
ախ իմ սիրտ
Ես ծեր եմ, երիտասարդ եմ


== Գիտելիք ==
Ջոնիբեկի երգերից մեկը գրել է տաջիկ երգչուհի Մանիժա Դավլաթովան ։


== Նշումներ ==


== Հղումներ ==
Jonibek Murodov Archive Boigoni Shudaast-ի պաշտոնական կայքը, Archived 2010-05-12 at the Wayback Machine. մայիս 2010 թ ձախ.
Օսկար Լուտս

Օսկար Լուտս (էստ․՝ Oskar Luts, հունվարի 7, 1887(1887-01-07), Պալամուսե, Յիգևամաա, Էստոնիա - մարտի 23, 1953(1953-03-23), Տարտու, Էստոնական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), էստոնացի հայտնի գրող և դրամատուրգ։ Էստոնիայի ԽՍՀ-ի ժողովրդական գրող։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Պատմություն Տոոտսի մասին» շարքն է, որի մեջ մտնում են «Գարուն» (1912-1913), «Ամառ» (1918-1919), «Տոոտսի հարսանիքը» (1921), «Առօրյա» (1924), «Աշուն» (1938) պատմվածքները։ Օսկար Լուտսի անունն է կրում հումորի մրցանակը, որով ամեն տարի պարգևատրվում են էստոնացի գրողները։


== Կենսագրություն ==
Օսկար Լուտսը նախնական կրթությունն ստացել է Էնկյուլալի և Պալամուսեի դպրոցներում։ 1903 թվականից աշխատել է Յուրեվայի ու Նարվայի, ապա Ռեվելի ու Պետերբուրգի դեղատներում։ 1914 թ. ավարտել է Յուրեվյան համալսարանը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների որպես դեղագործ աշխատել է Պսկովում, Վարշավայում, Դվինսկում, Վիլնոյում ու Վիտեբսկում։
Առողջական խնդիրների պատճառով 1919 թ. վերադարձել է Էստոնիա և սկսել աշխատել Տարտուի համալսարանի գրադարանում։ 1922 թ-ից նա սկսել է լրջորեն զբաղվել գրականությամբ։
Օսկար Լուտսն էստոնացի առաջին գրողն է, որ ստացել է Էստոնիայի ԽՍՀ-ի ժողովրդական գրող կոչումը (1945)։
Օսկար Լուտսը մահացել է 1953 թվականին, թաղվել է Տարտուում։ Նրա անունով են կոչվել գիմնազիա Պալամուսեյում, փողոցներ ու շենքեր Էստոնիայում։


== Ստեղծագործություններ ==
Լուտսին լայն ճանաչում է բերել «Գարուն (մաս 1-2, 1912-1913) առաջին վիպակը, որի սյուժետային շարունակությունն են «Ամառ» (մաս 1-2, 1918-1919), «Տոոթսի հարսանիքը» (1921) և «Առօրյա» (1924) վիպակները։ Նրա հերոսները քաղաքի ծայրամասերի բնակիչներ են, աշխատավորներ («Անդրեսի կյանքը», 1923, «Աշակերտ Վալտերը», 1927, «Ետնախորշերում», 1933, «Խաղաղ անկյուն» 1934, վիպակներ)։ Գրել է 13 հատորանոց հիշողությունների շարք («Հին արահետներ», 1930, «Ձմռան ճանապարհներ», 1931) և պիեսներ։

«Պատմություն Տոոտսի մասին»
«Գարուն» (1912-13)
«Ամառ» (1918-19)
«Տոոտսի հարսանիքը» (1921)
«Առօրյա» (1924)
«Աշուն» (1938)Նովելներ։ 

«Ճահիճ» (1914)
«Անդրեսի կյանքը» (1923)
«Աշակերտ Վալտերը» (1927)
«Հին արահետներ» (1930)
«Ձմեռային ճանապարհներ» (1931)
«Հետնաբակերում» (1933)
«Խաղաղ անկյուն» (1934)Պիեսներ։ 

«Կաղամբի գլուղ» (1913)
«Պաունվերե» (1913)


== Օսկար Լուտսը հայերեն ==
Գարուն (վեպ), Ե., «Հայաստան», 1970, 381 էջ: Էստոներենից թարգմ.՝ Ժիրայր Ավետիսյան:


== Էկրանավորումներ ==
Ռեժիսոր Արվո Կրուուսեմենտը երեք ֆիլմ է նկարահանել Օսկար Լուտսի ստեղծագործությունների հիման վրա.

«Գարուն» (1969) — համանուն նովելի էկրանավորումը,
«Ամառ» (1976) — «Ամառ» և «Տոոտսի հարսանիքը» նովելների էկրանավորումը,
«Աշուն» (1990) — «Առօրյա» և «Աշուն» նովելների էկրանավորումը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուրսավկա

Կուրսավկա  (ռուս.՝ Курсавка), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ստավրոպոլի երկրամասի Անդրոպովի շրջանի կազմում, հանդիսանում է մունիցիպալ շրջանի վարչական կենտրոնը։
Սուրկուլ գյուղի հետ կազմավորում է «Կուրսավկայի գյուղխորհուրդ» գյուղական համայնքը՝ հանդիսանալով նրա վարչական կենտրոնը։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 215 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կուրսավկա գյուղի կայքը
Գվարդիա

Գվարդիա (իտալերեն՝ guardia), զորքերի ընտրանի, արտոնյալ մաս, որի գլխավոր պարտականությունը թագավորի անձի պահպանությունն էր։ Գոյություն է ունեցել դեռևս ստրկատիրության շրջանում, առավելապես հայտնի է եղել Պարսկաստանում («անմահների» զորագունդ) ն Հռոմում (վարձու թիկնազոր)։ Հայաստանում նման դեր են կատարել թագավորի «Թիկնապահ գունդը» «Արքունի գունդը» կամ «Ոստան գունդը» (գնդի զինվորները կոչվում էին ոստանիկներ)։ «Գվարդիա» տերմինն առաջացել է Իտալիայում 12-րդ դարում (գվարդիա էր պետական դրոշը պահպանող ընտրյալ ջոկատը)։ Արևելքի երկրներում միջին դարերում գվարդիաի դերը կատարում էին թիկեապահները, վարձու զինվորների կամ ստրուկների ընտիր զորամասերը։ Սրանք կարևոր դեր էին խաղում քաղաքական կյանքում և բազմիցս պալատական հեղաշրջումներ են կատարել։ Ֆրանսիայում գվարդիան առաջացել է 15-րդ դարում, Անգլիայում, Շվեդիայում և Պրուսիայում՝ 17-րդ դարում։ 
Ներկայումս գվարդիաներ գոյություն ունեն բազմաթիվ պետություններում (Մեծ Բրիտանիա, Շվեդիա, Դանիա և այլն)։ Նրանք պահպանում են թագավորի կամ նախագահի անձը։
Օտի (Կալվադոսի գավառ)

Օտի (ֆր.՝ Authie), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում:
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 1394 մարդ, բնակչության խտությունը` 434.27 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.21 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 6 կմ հյուսիս-արևմուտք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 932 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 665-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 267: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,4 %: 665 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 637 անձ (322 տղամարդ և 315 կին): Գործազուրկ են եղել 28 անձ (20 տղամարդ և 8 կին): 267 անաշխատունակներից 149-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 73-ը` թոշակառուներ, իսկ 45-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(1869) Ֆիլոկտետես

(1869) Ֆիլոկտետես (անգլ.՝ Philoctetes), աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 5,248353 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 4,9113 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 5,5854 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 4391,7 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,081973 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,97° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1869) Ֆիլոկտետես աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Խիժաճարճատուկ կնյունանման

Խիժաճարճատուկ կնյունանման (լատ.՝ Chondrilla juncea), թաղաղուազգիների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։


== Նկարագրություն ==
50-100 սմ բարձրությամբ թավոտ, հիմքից ճյուղավոր ցողունով երկամյա խոտաբույս է։ Փշաձև խոզանները գտնվում են ցողունի ստորին հատվածում։ Ատամնամերձ տերևները տաշեղանման են։ Բարակ ճյուղերի վրա հերթադիր դասավորված ցողունային նստադիր տերևները նեղ-նշտարաձև են և տափակ։ Ճյուղերի գագաթներին առաջանում են դեղին, նստադիր, սակավաթիվ ծաղիկներից կազմված զամբյուղներ։ 4 մմ երկարությամբ սպիտակ փուփուլիկով, վերին մասում թեփուկներով ծածկված պտուղը ակոսավոր սերմնիկ է։


== Տարածվածություն ==
Աճում է ստորին և միջին լեռնային գոտիների ավազոտ հողերում, չոր քարքարոտ լանջերին, աղբավայրերում։ Տարածված է Շիրակի, Արագածոտնի, Տավուշի, Վայոց ձորի, Սյունիքի, Արմավիրի, Արարատի, Գեղարքունիքի մարզերում և Արցախում։


== Նշանակություն ==
Բուժական նպատակներով օգտագործում են արմատները, կանաչ զանգվածը, ծաղիկներն ու կաթնահյութը։ C վիտամին պարունակող տերևները կիրառում են սննդի մեջ։ Երիտասարդ տերևներից պատրաստում են մարսողությանը նպաստող աղցաններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ակվաֆոբիա

Չպետք է շփոթել Հիդրոֆոբության հետ:
Ակվաֆոբիա (հին հուն. ὕδωρ և լատ. aqua — «ջուր» և φόβος — «վախ»), մշտական և անբնական վախ ջրից։ Ֆոբիայի այս տեսակն ընդգրկում է ջրից վախի այնպիսի մակարդակ, որը վեր է հիվանդի վերահսկողությունից կամ կարող է ազդել նրա առօրյա կյանքի վրա։ Մարդկանց մոտ ակվաֆոբիան դրսևորվում է շատ տարբեր ձևերով, և նրանք կարող են այդ վախն ապրել նույնիսկ եթե գիտակցում են, որ օվկիանոսի, գետի կամ լոգարանի ջուրը ոչ մի վերահաս վտանգ չի ներկայացնում։ Կարող են խուսափել այնպիսի ակտիվություններից, ինչպիսիք են նավակով զբոսանքն ու լողը, կամ կարող են խուսափել խորը օվկիանոսներում լողալուց՝ չնայած լողի հրաշալի հմտություններին։ Ակվաֆոբիան երբեմն կարող է դրսևորվել, նույնիսկ երբ մեկն անսպասելիորեն թրջվում կամ ցողվում է ջրով կամ, երբ մեկին հրում, գցում են ջուրը։


== Տարածվածությունը ==
Ակվաֆոբիան պարզ ֆոբիաների շարքում առավել տարածված ենթատիպերից է։ Մտահոգեբանական խանգարումների մասին մի հոդվածում Լինդելն ու Սթեֆենսոնը ենթադրում են, որ ակվաֆոբիան կարող է դրսևորվել իսլանդական ընդհանուր բնակչության 1,8%-ի մոտ, կամ, կոպիտ ասած, յուրաքանչյուր 50-ից 1-ի մոտ։


== Դրսևորումը ==
Հոգեբանները նշում են, որ ակվաֆոբիան մարդկանց մոտ դրսևորվում է որոշակի ապրումների ու գենետիկական գործոնների համակցության միջոցով։ 37-ամյա մի մեդիա պրոֆեսոր նշել է, որ իր վախը դրսևորվում է նախ «սուր ցավով, ապա ճակատային մասի ծանրությամբ»։ Բացի այդ նա ունեցել է շնչահեղձության զգացում, տեղ-տեղ տագնապի նոպաներ և հեղուկ օգտագործելու անհրաժեշտության  պակաս։ 22 տարեկան մի կին էլ պնդում է, որ վախենում է խեղդվելուց, ինչ իրեն հիշում է. «Մտածում եմ այն մասին, թե ինչպես եմ ջրի տակն անցնում, պայքարում կյանքիս համար, ինչպես է շունչս կտրվում և, թե ինչպես է ջուրը լցվում բերանս ու թոքերս։ Այդ միտքն անգամ ինձ համար սարսափելի է։ Ջրում խեղդվելը մահվան ամենասարսափելի  տեսակն է։ Իմ ընկերը (փրկարար ծովափում) ասում է, որ ես պետք է հաղթահարեմ այդ վախը, բայց ես խնդրում եմ, որ նա չպնդի։ Ես չափազանց շատ եմ վախենում»։ Այս դրսևորումները կարող են խորը ազդեցություն ունենալ մարդու առողջության, աշխատանքի, ինքնավստահության և ընդհանուր բարօրության վրա։


== Հայտնի ակվաֆոբներ ==
Ակվաֆոբիայով տառապողների շարքում են Նատալի Վուդը (ամերիկյան դերասանուհի), Միշել Պֆայֆերը (ամերիկյան դերասանուհի), Կարմեն Էլեկտրան (ամերիկյան մոդել, երգչուհի և դերասանուհի), Վայնոնա Ռայդերը (ամերիկյան դերասանուհի)։ Հաստատված է, որ Նատալի Վուդը ամբողջ կյանքում տառապել է ակվաֆոբիայով և խեղդվել է Կալիֆորնիայի Սանտա-Կատալինա կղզու մոտ։


== Ստուգաբանություն ==
«Վախ ջրից» տերմինի հունարեն ճշգրիտ տարբերակը հիդրոֆոբիան է, ὕδωρ (hudōr), «ջուր» և φόβος (phobos), «վախ» բառերից։ Այնուամենայնիվ, այս բառն անգլերեն լեզվում երկար ժամանակ օգտագործվել է նկարագրելու համար, մասնավորապես, ջրվախության (նաև՝ կատաղախտ) հետագա փուլերը, ինչն իրենից ներկայացնում է մարդկանց մոտ կուլ տալու դժվարություն, հեղուկներ խմելու վախ և ծարավը հագեցնելու անկարողություն։


== Տես նաև ==
Ֆոբիաների ցանկ
Սլեսոֆոբիա՝ վախ ծովից


== Հղումներ ==
Լյուբաչևո (գյուղ, Սումիի շրջան)

Լյուբաչևո (ուկրաիներեն՝ Любачеве), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լյուբաչևո գյուղում բնակվում էր 69 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռոբերտ Յոլչյան

Ռոբերտ Ալեքսանդրի Յոլչյան (մայիսի 3, 1917(1917-05-03), Թիֆլիս, Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 6, 2001(2001-04-06), Երևան, Հայաստան), հարվածային գործիքների կատարող, մենակատար։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1950)։


== Կենսագրություն ==
1939 թվականից աշխատել է Հայաստանի պետական ջազ նվագախմբում։ Հանդես է եկել նաև որպես երգիչ՝ քաղաքային («Աղջի, հագինդ չիթ ա» և այլն), ժողովրդական և հատուկ իր համար գրված («Թմբկահարի երգը» և այլն) երգերով, վարել համերգներ։
Յոլչյանին հատուկ էր կատարողական բարձր վարպետությունը։ Հյուրախաղերով շրջագայել է ԱՄՆ-ում, Ֆրանսիայում, Լիբանանում, Սիրիայում, Եգիպտոսում և այլուր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՄԻՇՏ ԵՐԻՏԱՍԱՐԴ ՌՈԲԵՐՏ ՅՈԼՉՅԱՆԸ
Կոզաչենկովկա

Կոզաչենկովկա (ուկրաիներեն՝ Козаченківка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1805 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոզաչենկովկա գյուղում բնակվում էր 67 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,8 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,55 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վեսալիկո

Վեսալիկո  (իտալերեն՝ Vessalico), կոմունա Իտալիայի Լիգուրիա մարզի Իմպերիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 317 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 30 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 10 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 18020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0183։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ՝


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0183 31000
Էլեկտրոնային հասցեն՝ vessalico@libero.it
Պաշտոնական կայք՝ հայտնի չէ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կառլա Ավելար

Կառլա Ավելար (հունվարի 7, 1978(1978-01-07), Սալվադոր), տրանսգենդերների իրավունքների պաշտպանության սալվադորցի ակտիվիստ։ Համարվում է Comcavis Trans-ի գործադիր տնօրեն։


== Կենսագրություն ==
Կառլա Ալեվարը ծնվել է Էլ Սալվադորից հյուսիսում գտնվող Չալաթենանգոյում, Քաղաքացիական պատերազմից առաջ։ Ավելարը մի քանի անգամ մահվան սպառնալիքներ է ստացել և հաղթահարել սպանության փորձը։ Առաջին անգամ հարձակման է ենթարկվել 1992 թվականին, երբ նա դեռ պատանի էր։ Այնուհետև նա կարողացավ զինաթափել հարձակվողին։


== Աշխատանք ==
2008 թվականին Ավելարը ստեղծեց տրանսգենդերներին աջակցող Comcavis Trans անվանումով կազմակերպություն, որը հիմնադրվել է ի պատասխան տարբեր օժանդակ խմբերին (ՄԻԱՎ-ով տառապող մարդկանց) աջակցող տրանս-կանանց կարիքներին, ովքեր ենթարկվում էին խտրական վերաբերմունքի, ներկայացված չէին և անհրաժեշտ տեղեկատվություն չէին ստանում իրենց բնութագրերին համապատասխան։


== Պարգևներ ==
Կառլա Ավելարը 2017 թվականին դարձել է իրավապաշտպանների Մարտին Էննալսի անվան մրցանակի ֆինալիստ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Сайт Comcavis Trans
Խաիշո

Խաիշո (վրաց.՝ ხაიშო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Թիանեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1360 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թիանեթից հեռու է 14 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վարենա (Իտալիա)

Վարենա (իտալերեն՝ Varena), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 824 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 35 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 23 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0462։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0462 340343
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.varena.tn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Աստվածածնա պար

Աստվածածնա պար, Ջավախքում պահպանված հայկական ծիսական պար, որը տարածված է եղել Կարինի շրջանում։ Պատկանում է «երկու գնալ, մեկ դառնալ» պարերի ընտանիքին։


== Խորհուրդ ==
Պարը կապված էր հեթանոսական մայր աստվածության պաշտամունքի մնացորդների հետ, նվիրված էր մայրության և պտղաբերության աստվածուհուն՝ Անահիտին։ Պարը կատարում էին Խաղողօրհնեքի տոնին, որը նույնպես կապված էր պտղաբերության հետ։ Հետագայում այս պարի կատարումը վերագրվեց Մարիամ Աստվածածնին, իսկ պարել սկսեցին միայն Աստվածածնա վերափոխման տոնին, որը կրկին համատեղվեց Խաղողօրհնեքի տոնակատարության հետ։ Մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը պարն ավանդաբար կատարել են տարին մեկ անգամ՝ Աստվածածնի Վերափոխման տոնին։ Հետագայում, Աստվածածնի պաշտամունքի խարխլման հետևանքով, պարն աստիճանաբար մոռացության է տրվել, մի բան, որը ծիսական պարերի համար դարձել է ընդհանուր երևույթ։


== Պարային քայլերը ==
«Աստվածածնա պարը» դանդաղ, հանդիսավոր պար է։ Պարում են կլոր, պարտադիր փակ շրջանով։ Կանգնում են կողք կողքի, երեսները դեպի շրջանի կենտրոնը։ Ձեռքերը բռնում են թևկախ, ափ ափի։
Գրառված «Աստվածածնա պարում» տեմպը դանդաղ է, ռիթմը՝ անհավասար։ Պարեղանակը 7/8 է։ Ամեն մի քայլը զբաղեցնում է 1/16 ժամանակ և նույնքան էլ դադար է պահվում։
Պարային քայլերն են․

աջ թաթով քայլ դեպի աջ՝ երկրորդ դիրքից կես թաթ առաջ,
ձախով քայլ միացում՝ վեցերորդ դիրքից կես թաթ առաջ,
կրկնել 1-ի քայլը,
ձախ ոտքի ծունկը 90˚ անկյամբ վեր բարձրացնել, ապա անկյունը բաց անելով՝ թաթն առաջ մղել մինչև աջ ոտքի ծնկի մակարդակը,
ձախ թաթով քայլ դեպի ձախ՝ երկրորդ դիրքից կես թաթ ետ,
աջ թաթը բարձրացնել ճիշտ այնպես, ինչպես ձախը 4-ին,
աջ թաթը միացնել ձախին՝ առանց մարմնի ծանրությունն ընդունելու։Պարի բոլոր հաշիվներին կատարվում է մեկ ծունկկոտրուկ՝ 1/16 տևողությամբ։ Յուրաքանչյուր հաշվին քայլից հետո կատարվում է իրանի աջ ու ձախ 15˚ առանցքային թեքումներ, այսինքն՝ շորոր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աստվածածնա պարը «Կարին» համույթի կատարմամբ
Ուսուցողական հոլովակ
Ուս ուսի. Աստվածածնապար
Արևելակարիբյան դոլար

Արևելակարիբյան դոլար, արտարժույթ, օգտագործվում է 7 երկրների կողմից, որոնք են՝ Անտիգուա և Բարբուդան, Դոմինիկան, Գրենադան, Մոնտսերատը, Անգիլիան։ ISO 4217-ում տառային կոդը՝ XCD, թվայինը՝ 951, սիմվոլ՝ EC$։
Մետաղադրամային միավորը՝ ցենտն է, իսկ թղթադրամայինը՝ դոլարը։ 1 դոլարը = 100 Արևելակարիբյան ցենտ։


== Մետաղադրամներ և թղթադրամներ ==
Մետաղադրամներ՝ 1 դոլար, 25, 10, 5, 2 և 1 ցենտ
Թղթադրամներ՝ 100, 50, 20, 10, 5 դոլար


== Տես նաև ==
ISO 4217


== Արտաքին հղումներ ==
Eastern Caribbean Central Bank
Eastern Caribbean Central Bank — Banknotes
Eastern Caribbean Central Bank — Coins
Изображения банкнот Восточно-Карибского доллара (catalogofmoney.com) Archived 2013-07-21 at the Wayback Machine.
Галерея монет мира Дона Норриса - Eastern Caribbean
Галерея бумажных денег мира Рона Вайза - East Caribbean States Archived 2014-07-05 at the Wayback Machine.
Всемирная история денежного обращения - East Caribbean States(չաշխատող հղում)
Global Financial Data - Восточно-карибский доллар Archived 2006-10-18 at the Wayback Machine.
Таблица истории мировых валют сайта Global Financial Data Archived 2016-04-06 at the Wayback Machine.
Քվեդա Սամեբա (Խելվաչաուրի շրջան)

Քվեդա Սամեբա (վրաց.՝ ქვედა სამება), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խելվաչաուրի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 50 մետր բարձրության վրա։ Բաթումից 4,5 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1160 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիժնեյանինսկի (Սալսկի շրջան)

Նիժնեյանինսկի (ռուս.՝ Нижнеянинский), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սալսկի շրջանում։ Մտնում է Գիգանտովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Արաուկարիաս ազգային պարկ

Արաուկարիաս ազգային պարկ (պորտ.՝ Parque Nacional das Araucárias), ազգային պարկ Սանտա Կատարինա նահանգում, Բրազիլիա։


== Տեղագրություն ==
Արաուկարիաս ազգային պարկը գտնվում է Պասուս Մայա և Պոնտի Սերրադա մունիցիպալիտետներում՝ Սանտա Կատարինա նահանգում։ Պաշտպանված տարածքը ստեղծվել է 2005 թվականի հոկտեմբերի 19-ին և ունի 12841 հա տարածք։ Այն կառավարվում է Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի կողմից։ Տարեկան տեղումների միջին քանակը 1930 մմ է։ Միջին ջերմաստիճանը 17 °C է։ Պարկը տեղակայված է Կամպոս Ժերայսում, ինչն էլ սարահարթ է, որի լանջերը սփռված են դեպի արևմուտք։ Գտնվում է 805-1218 մետր բարձրության վրա։
Բուսականությունն իր անմիջական ազդեցությունն է ունեցել պարկի վրա, մասնավորապես տեղական երկրորդային կազմավորումները ռեգեներացիայի տարբեր փուլերում, մշակվող առաջնային անտառը, անտառավերականգնումը՝ էկզոտիկ տեսակներով (սոճի և նվենի), գյուղատնտեսական տարածքները և արոտավայրերը։ Պահպանվող տարածքը շրջապատված է 500 մետր բարձրությամբ բուֆերային գոտիով, որոնք ունեն փոքր տնտեսություններ և ագրարային ռեֆորմի բնակատեղիներ, ինչպես նաև սոյայի պլանտացիաներ և անասնաբուծական տնտեսություններ։
Անտառն օգնում է պահպանել Չապեկո, Չապեցոզինիո, Մատո և Կարատուվա գետերի ջրի որակը։


== Պահպանություն ==
Պարկը դասվում է Բնության պահպանության միջազգային միության II կատեգորիային (ազգային պարկ)։ Հիմնական նպատակն է պահպանել բնական էկոհամակարգերը, որտեղ պահպանվել են Արաուկարիա անտառի մնացորդներն ու Ատլանտյան անտառ բիոմի բույսերը, որոնք վտանգված են մարդու գործունեության պատճառով։ Պարկն ապահովում է գիտական հետազոտություններ, բնապահպանական կրթություն, ինչպես նաև բացօթյա հանգիստ և էկոտուրիզմ։ Կան վտանգված վայրի խոզեր և որոշ ընտանի կենդանիներ։ Պաշտպանված տեսակներից են բաշավոր գայլը (Chrysocyon brachyurus), փայտփորիկը (Dryocopus galeatus), օցելոտը (Leopardus pardalis) և պուման (Puma concolor)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
 (portuguese) O Parque Nacional das Araucárias, Apremavi: Associação de Preservação do Meio Ambiente e da Vida, արխիվացված  օրիգինալից 2016-03-07-ին, https://web.archive.org/web/20160307155717/http://www.apremavi.org.br/parna-das-araucarias-e-esec-da-mata-preta--projeto-pda/infos-do-parque-nacional-das-araucarias/, վերցված է 2016-04-29 
 (portuguese) Parna das Araucárias, Chico Mendes Institute for Biodiversity Conservation, արխիվացված  օրիգինալից 2016-03-03-ին, https://web.archive.org/web/20160303173208/http://www.icmbio.gov.br/portal/biodiversidade/unidades-de-conservacao/biomas-brasileiros/mata-atlantica/unidades-de-conservacao-mata-atlantica/2199-parna-das-araucarias.html, վերցված է 2016-04-29 
 (portuguese) Unidade de Conservação: Parque Nacional das Araucárias, MMA: Ministério do Meio Ambiente, http://sistemas.mma.gov.br/cnuc/index.php?ido=relatorioparametrizado.exibeRelatorio&relatorioPadrao=true&idUc=262, վերցված է 2016-04-29
Տորա (Վերին Լուպյայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տորա (այլ կիրառումներ)Տորա (ռուս.՝ Тора), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բարձր Լուպի գետի աջ ափին՝ 54 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000024105
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002410
Ավազանի կոդը - 03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջան

Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջան (ռուս.՝ Матвеево-Курганский район), Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի 43 շրջաններից մեկը։ Շրջկենտրոնն է Մատվեև-Կուրգան ավանը։ Տարածքը կազմում է 1707 կմ², բնակչությունը՝ 41,7 հզ. (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջանի մեջ է մտնում 8 գյուղական համայնք։
Բնակչությունը հիմնականում բաղկացած է ռուսներից, ուկրաինացիներից, հայերից, գերմանացիներից և կորեացիներից։
Ժաննա Աբրահամյան

Ժաննա (Կարինե) Աբրահամյան (հուլիսի 20, 1961(1961-07-20), Արմավիր), հայ բանաստեղծուհի, արձակագիր, մանկագիր, 2007 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1961 թվականի հուլիսի 20-ին, Հոկտեմբերյան քաղաքում (այժմ՝ Արմավիր)։ Ավարտել է Էջմիածնի ակումբագրադարանային տեխնիկումը և Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական մանկավարժական ինստիտուտը։ Զբաղվել է մանկավարժությամբ։ Հեղինակ է մեկ տասնյակից ավելի բանաստեղծական և մանկական ժողովածուների, ինչպես նաև տասնյակ երգերի։


== Երկեր ==
Թագավորն ու ծերունին, Երևան, 2013։
Մկնապար, Երևան, 2009։
Ֆորս մաժոր, Երևան, 2007։
Տիրելու կիրք, Երևան, 2002։
Գինին թունդ է, ես՝ ավելի, Երևան, 1995։


== Մրցանակներ ==
«Նոր ակունք»-ի հայտարարած հիմնի մրցանակ


== Ծանոթագրություններ ==
Լևոն Հակոբյան (մարզիչ)

Հակոբյան Լևոն Հովհաննեսի (նոյեմբերի 7, 1944(1944-11-07), Թեհրան, Իրան - օգոստոսի 29, 2018(2018-08-29), Վոլգոգրադ, Ռուսաստան), Խորհրդային և Ռուսաստանի հանդբոլի մարզիչ, ԽՍՀՄ և ՌՍՖՍՀ վաստակավոր մարզիչ։


== Կենսագրություն ==
Լևոն հակոբյանը ծնվել է 1944 թվականի նոյեմբերի 7-ին, Թեհրանում (Պարսկաստան, այժմ՝ Իրան)։ Ապրել է Վոլգոգրադում և Տոլյատիում։ Ավարտել է Վոլգոգրադի ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի ինստիտուտը։
1972-1997 թվականներին աշխատել է Վոլգոգրադի տարածաշրջանային Մանկապատանեկան սպորտ դպրոցում որպես գլխավոր մարզիչ, Կրասնոդարի «Բուրեվեստնիկ» և «Ուրոժայ» թիմերում, Վոլգոգրադի «Մելիորատոր» և «Ռոտոր» ակումբներում։ 1997 թվականից մինչև 2011 թվականները եղել է Վոլգոգրադյան ակումբի մարզիչ և նախագահ։ Ակումբը տարբեր ժամանակներում կոչվել է «Ռոտոր», «Ակվա», «Դինամո-Ակվա» և «Դինամո»։ 2013 թվականի հուլիսից մինչև 2018 թվականը, նա մարզել է Տոլյատիի «Լադան»։
Հակոբյանի գլխավորությամբ «Դինամոն» հաղթել է Ռուսաստանի վեց առաջնություն, նվաճելով Հանդբոլի Եվրոպական Ֆեդերացիայի մարտահրավերների գավաթը (քաղաքների գավաթ) և Եվրոպայի սուպերգավաթը։ Լադան միշտ եղել է Ռուսաստանի առաջնության մրցանակակիրների շարքում (չորս արծաթե և մեկ բրոնզե մեդալ), իսկ 2014 թվականին նվաճել է Հանդբոլի Եվրոպական Ֆեդերացիայի գավաթը։
1993-2003 թվականներին նա մարզել է Ռուսաստանի հանդբոլի կանանց երիտասարդական հավաքականը, որը Բուլղարիայում և Մակեդոնիայի Հանրապետությունում նվաճել է աշխարհի առաջնությունները։ 1995-1996 թվականներին մարզել է Ռուսաստանի կանանց ազգային հավաքականը։ 2015 թվականին նրա գլխավորությամբ, Ռուսաստանի հավաքականը հաղթել է Գվանգջուի ամառային ունիվերսիադայում, նույն թվականին Հակոբյանը միացել է Ռուսաստանի հավաքականի գլխավոր մարզիչ Եվգենի Տրեֆիլովի մարզչական շտաբին։ Մեկ տարի անց թիմը հաղթել է Ռիո դե Ժանեյրոյի Օլիմպիական խաղերում։ 2018 թվականին նա գլխավորել է մինչև 18 տարեկան տարեկանների ազգային հավաքականը, ովքեր նվաճել են աշխարհի առաջնությունը Կելցեում (Լեհաստան)։
ՌՍՖՍՀ վաստակավոր մարզիչ, ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ։ Նա պարգևատրվել է «Հայրենիքի համար վաստակի շքանշանով»  1-ին աստիճանի մեդալով, (24.05.2017): Ռուսաստանի հանդբոլի ֆեդերացիայի վարկածով 2017/2018 մրցաշրջանի Ռուսաստանի Սուպեր լիգայի լավագույն մարզիչն է։
Հակոբյանի ղեկավարությամբ վերապատրաստվել են Ռուսաստանի սպորտի շուրջ 20 վաստակավոր վարպետներ և Ռուսաստանի սպորտի մի քանի տասնյակ միջազգային վարպետներ, որոնցից առանձնանում են․

Օլգա Սերգեևնա Հակոբյան(Ամառային օլիմպիական խաղեր 2016)
Ալիզար Տատյանա Ադամովնա  (2001 թվականի աշխարհի չեմպիոն)
Իրինա Յուրևնա Բլիզնովա  (Ամառային օլիմպիական խաղեր 2016)
Լյուդմիլա Վալերիևնա Բոդնիևա (2001 թվականի աշխարհի չեմպիոն)
Վիդրինա, Սվետլանա Յուրիևնա
Դարյա Եվգենևնա Դմիտրիևա (Ամառային օլիմպիական խաղեր 2016)
Տատյանա Վլադիմիրովնա Երոխինա (Ամառային օլիմպիական խաղեր 2016)
Սվետլանա Կոնստանտինովնա Մանկովան (Ամառային օլիմպիական խաղեր 1988)
Ելենա Պետրովնա Չաուսովա (2001 թվականի աշխարհի չեմպիոն)։


== Մահ ==
Լևոն Հակոբյանը մահացել է 2018 թվականի օգոստոսի 28-ի լույս 29-ի գիշերը։ Թաղված է Վոլգոգրադում։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայ-վրացական միացյալ էսկադրոն

Հայ-վրացական միացյալ էսկադրոն, ռուսական բանակում վրաստանաբնակ հայերից ու վրացիներից կազմված ստորաբաժանում (1723-1764 թթ.)։ Ստեղծվել է Թիֆլիսում, Վրաց թագավոր Վախթանգ VI-ի աջակցությամբ և թիֆլիսաբնակ հայ Ղուզանենց-Ղուզանյանների տոհմի նախաձեռնությամբ ու միջոցներով։ Ձևավորվել է 1723-1724 թթ.-ի ընթացքում։ 1724 թ.-ի ապրիլին ռուսական արքունիքի որոշմամբ և Զինվորական կոլեգիայի հրամանով հայերից ու վրացիներից կազմված հեծյալ նոր ստորաբաժանումը (100 հոգի), որպես առանձին միավոր, ընդունվել է ռուսական ծառայության։ 1724 թ.-ից Հայ-վրացական միացյալ էսկադրոնը մասնակցել է Կասպից ծովի ավազանում ծավալված ռազմական գործողություններին։ Առավել աչքի ընկած զինվորներն ու սպաները արժանացել են պարգևների, ղեկավար կազմին 1725 թ.-ին շնորհվել են զինվորական կոչումներ։ 1728 թ.-ից էսկադրոնի հանդերձավորումն ստանձնել է ռուսական համբարակային (ինտենդանտական) ծառայությունը (մինչ այդ բոլոր ծախսերը հոգում էին Ղուզանյանները), ինչի հետևանքով զորայինների թիվն ավելացել է (1734 թ.-ին՝ 200-300 հոգի)։ Հայ-վրացական միացյալ էսկադրոնն ուներ 20 հոգուց կազմված սպայակազմ։
Գանձակի ռուս-իրանական պայմանագրի կնքումից (1735 թ.) հետո Հայ-վրացական միացյալ էսկադրոնը հայերից կազմված մյուս զորամիավորումների հետ տեղափոխվել է Աստրախան-Ղզլար, և նրա հետագա ճակատագիրը սերտորեն կապվել է Հայկական էսկադրոնի հետ։ Հայ-վրացական միացյալ էսկադրոնը այնուհետև մասնակցել է ռուս-թուրքական (1735-1739 թթ.), ռուս-շվեդական (1741-1743 թթ.) և Յոթնամյա (1756-1763 թթ.) պատերազմներին։ Ռազմադաշտում ընկածների փոխարեն էսկադրոնը համալրում չէր ստանում (Ռուսական կայսրության սենատի 1741 թ.-ի որոշմամբ վրացիները և վրաստանաբնակ հայերը ընդգրկվում էին միայն վրացական հուսարական ստորաբաժանումների մեջ)։ 1764 թ.-ին Հայ-վրացական միացյալ էսկադրոնի կազմում կար միայն 50 մարդ։ Եկատերինա II-ի՝ 1764 թ.-ի մայիսի 10-ի հրամանագրով Հայ-վրացական միացյալ էսկադրոնը կազմալուծվել է։
Էսկադրոնի հրամանատարներ են եղել՝ 1723-1745 թթ.-ին՝ Ռաֆայել, 1745-1754 թթ.-ին՝ Թաղա Ղուզանենց-Ղուզանյան եղբայրները։
Շատովկա (գյուղ, Լոզովայայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շատովկա (այլ կիրառումներ)Շատովկա (ուկրաիներեն՝ Шатівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1859 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շատովկա գյուղում բնակվում էր 372 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,695 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 535,25 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Միաբջիջ օրգանիզմներ

Միաբջիջ օրգանիզմներ, մեկ բջջից բաղկացած բուսական և կենդանական օրգանիզմներ։ Տարբերում են 2 տիպի միաբջիջ օրգանիզմներ՝ պրոկարիոտներ և էուկարիոտներ։ Պրոկարիոտները (բակտերիաներ, կապտականաչ ջրիմուռների մի մասը) չունեն տարբերակված կորիզ, մեյոզն արտահայտված չէ։ Ժառանգական ինֆորմացիայի ապարատը նուկլեոիդն է։ Էուկարիոտներին (միաբջիջ կանաչ և մի քանի ուրիշ ջրիմուռներ, նախակենդանիներ) բնորոշ է միտոզով բաժանվող կորիզը։ Ընդհանուր կառուցվածքով և օրգանելների հավաքով նման են բազմաբջիջ օրգանիզմների բջիջներին։ Որոշ միաբջիջ օրգանիզմներ կարող են գաղութներ առաջացնել։
Հայնրիխ Հյուբշման

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հյուբշման (այլ կիրառումներ)Հայնրիխ Հյուբշման (գերմ.՝ Johann Heinrich Hübschmann, (Յոհան Հայնրիխ)  հուլիսի 1, 1848(1848-07-01)[…], Էրֆուրտ, Պրուսիայի թագավորություն - հունվարի 21, 1908(1908-01-21), Ֆրայբուրգ իմ Բրայսգաու, Բադեն-Վյուրթեմբերգ), գերմանացի լեզվաբան, հայագետ, իրանագետ։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1872 թ.)։


== Կենսագրություն ==
Պատմահամեմատական լեզվաբանության մեջ երիտքերականական ուղղության Լայպցիգի դպրոցի ներկայացուցիչ։ 1868 թվականին Ենայի համալսարանում աշակերտել է Ա. Շլայխերին, ապա՝ հայագիտական բնագավառում Ենայի և Տյուբինգենի համալսարանների պրոֆեսոր Ա. Մերքսին։ Ավարտել է Մյունխենի համալսարանի արևելագիտության բաժինը (1872 թ.)։ «Զրադաշտական մի երգ» (1872 թ.) ուսումնասիրության մեջ նրա ուշադրությունը գրավել է նաև հայերենը։ 1873-1875 թվականներին Վիեննայի Մխիթարյան միաբանությունում ուսումնասիրել է այն և հետագայում հիմնականում զբաղվել միայն հայերենով։ 1875 թվականին Լայպցիգի համալսարանում դասախոսի պաշտոն ստանալու համար ներկայացրել է «Հայոց պատմության և արաբների առաջին պատերազմների մասին՝ ըստ Սեբեոսի հայերենի (բնագրի)» աշխատությունը, որը ներառնում է Սեբեոսի պատմության որոշ հատվածներ՝ գերմաներեն թարգմանությամբ և ծանոթագրություններով։ Հայոց լեզվի զարգացման մեջ մեծ տեղ է հատկացրել ոչ լեզվական երևույթներին՝ մշակույթին, մշակութային փոխազդեցություններին, տարածքային նվաճումներին։


== Գործունեություն ==
Լեզուների համեմատական ուսումնասիրության համար կարևոր է համարել բացառություններ չճանաչող հնչյունական օրենքների, ինչպես նաև լեզվի պատմության մեջ համաբանության գործոնի ազդեցության բացահայտումը։ Հնդեվրոպական լեզուների փոխհարաբերության հարցում Հյուբշմանն ընդունել է Յոհան Շմիդտի «ալիքների տեսությունը»։ «Հնդեվրոպական լեզուների շրջանում հայերենի դիրքի մասին» (1875 թ.) հոդվածում, հայերենը համեմատական քննության ենթարկելով մյուս հնդեվրոպական լեզուների հետ, Հյուբշմանն ապացուցել է, որ հայերենին իրանական բնույթ տվող բառերը պարսկական փոխառություններ են, իսկ հայերենը իր բնիկ բառապաշարով, հնչյունական և քերականական կառուցվածքով անկախ դիրք է գրավում հնդեվրոպական լեզվաընտանիքում։ Հետագայում Հյուբշմանն ավելի մանրամասն քննության է ենթարկել հայերենի հնչյունական, քերականական համակարգերը և բառապաշարը։


== Հիմնական աշխատությունները ==
«Zur Casuslehre», Münch., 1875
Über die Stellung des Armenischen im Kreise der indogermanischen Sprachen, «Zeitschrift fur vergleichende Sprachforschung der indogermanischen Sprachen», 1877, Bd 23
Iranische Studien, 1879, Bd 24
«Armenische Studien», 1883«Հայագիտական ուսումնասիրություններ»
«Das indogermanische Vokalsystem», Stras., 1885
«Etymologie und Lautlehre der ossetischen Sprache», Stras., 1887
«Persische Studien», Stras., 1895
«Armenische Grammatik», 2 Aufl., Lpz., 1897«Հայերենի քերականությունը»
«Altarmenische Ortsnamen», 1904«Հին հայոց տեղվո անունները


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Landeshauptstadt Erfurt, Stadtverwaltung Archived 2007-05-20 at the Wayback Machine.
Ստոյու Շիշկով

Ստոյու Նեդելչև Շիշկով (բուլղար․՝ Стою Неделчев Шишков, 27 հուլիսի, 1865, Ուստովո, Օսմանյան կայսրություն - 26 դեկտեմբերի, 1937, Պլովդիվ, Բուլղարիայի թագավորություն), բուլղարացի գրող, բանահավաք, ազգագրագետ ու պատմաբան, Սմոլյանի թանգարանի հիմնադիրը, զբաղվել է Ռոդոպների ու Թրակիայի լեռների ուսումնասիրությամբ։


== Կենսագրություն ==
Ստոյու Շիշկովը ծնվել է 1865 թվականի հուլիսի 27-ին Ուստովո բնակավայրում (ներկայում՝ Սմոլյան քաղաքի թաղամասերից մեկը)՝ մանր արհեստավորի ու առևտրականի ընտանիքում։ 14 տարեկան հասակում նա սկսել է սովորել Ուստովոյի Սուրբ Աստվածածնի եկեղեցուն կից ուսումնարանում։ Մինչև 1927 թվականը նա որպես ուսուցիչ աշխատել է Բուլղարիայի տարբեր բնակավայրերում՝ Ուստովոյում, Ռայկովոյում, Լևոչևոյում, Օրեխովոյում, Չեպելարեում, Ասենովգրադում և Պլովդիվում։ Մանկավարժական գործունեությանը զուգահեռ Ստոյու Շիշկովն զբաղվել է գիտական-լուսավորական, հրապարակախոսական ու հրատարակչական գործունեությամբ։ Նա հրատարակել է «Родопски старини» (1887-1892), «Славееви гори» (1894), «Родопски напредък» (1903-1912) ամսագրերը։ Ստոյու Շիշկովը բազմիցս մեկնել է Ռոդոպներ, և ինքն է ֆինանսավորել բոլոր հրատարակությունները։
Ստոյու Շիշկովն զբաղվել է Ռոդոպների ու Թրակիայի լեռների ուսումնասիրությամբ։ Նա հեղինակել է ավելի քան 70 գրքեր, հետազոտական աշխատանքներ ու գրախոսություններ, որոնց մեծ մասը նվիրված են Ռոդոպների ու Թրակիայի լեռների բնակչության ազգագրությանը, բանահյուսությանը, լեզվաբանությանը, ժողովրդագրությանը, պատմությանը, առևտրին ու թանգարանային գործին։ Նա դարձել է Սմոլյանի Պատմության մարզային թանգարանի հիմնադիրը։ Իր 70-ամյակի օրը ա թանգարանին է նվիրել, այսպես կոչված, «Կանոնների ժողովածու» «Ռոդոպների ազգագրաական թանգարանի հիմնադիր Ստ. Ն. Շիշկով, ք. Պլովդիվ, 26 մայիսի, 1935 թվական» մակագրությամբ և հատկացրել է ևս 50 հազար բուլղարական լև իր հայրենի Ուստովոյում ազգագրական թանգարանի կազմակերպման համար։
Ստոյու Շիշկովը մահացել է 1937 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Պլովդիվում։
Ստոյու Շիշկովի անունն են կրում Բուլղարիայի մի շարք դպրոցներ, որոնց թվին են պատկանում Սմոլյանի չորրորդ դպրոցն ու Սոֆիայի 34-րդ դպրոցը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Стою Шишков Archived 2014-11-13 at the Wayback Machine., Регионалнa библиотека "Николай Вранчев" - гр. Смолян (բուլղ.)
Помаците между глада и кръста (1912 – 1913). Ограбвани и малтретирани (բուլղ.)
СТОЮ НЕДЕЛЧЕВ ШИШКОВ Archived 2017-04-24 at the Wayback Machine. (բուլղ.)
Մեժեգ

Մեժեգ (ռուս.՝ Межег), գյուղ Ռուսաստանի Կոմիի հանրապետության Ուստ-Վիմսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Համլետ Վլադիմիրի Մխիթարյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Համլետ ՄխիթարյանՀամլետ Վլադիմիրի Մխիթարյան (նոյեմբերի 24, 1973(1973-11-24), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նախկին ֆուտբոլիստ, ֆուտբոլային մարզիչ։ Հանդես է գալիս Հայաստանի ազգային հավաքականում որպես կիսապաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
2005 թվականին Համլետ Մխիթարյանը կարող էր պայմանագիր կնքել շոտլանդական «Հարթս» ակումբի հետ, սակայն դա այդպես էլ տեղի չի ունեցել։ 2006 թվականի հոկտեմբերին նա պայմանագիր է կնքել Թեհրանի ՊԱՍ ակումբի հետ, որը հանդես էր գալիս Իրանի առաջնության բարձրագույն լիգայում։ Առաջնության ավարտից հետո Մխիթարյանը տեղափոխվել է մայրաքաղաքային «Ռահ Ահան» ակումբ։ Երկու մրցաշրջան հետո նա ընդունել է Երևանի «Բանանցի» առաջարկն ու վերադարձել հայրենիք։ Սակայան չավարտելով մրցաշրջանը՝ նա կրկին մեկնել է Իրան՝ միանալով Գիլանի «Դամաշ» ակումբին։ Դրանից հետո նա մեկ մրցաշրջան հանդես է եկել «Պարսեհ Թեհրան» ակումբում, ապա տեղափոխվել «Գահար Զագրոս»։


== Կարիերան հավաքականում ==
1992 թվականին Համլետ Մխիթարյանն ԱՊՀ հավաքականի կազմում մասնակցել է Եվրոպայի պատանեկան առաջնությանը։
1994-2008 թվականներին հանդես է եկել Հայաստանի ազգային հավաքականում, որի կազմում իր նորամուտը կատարել է 1994 թվականի մայիսի 15-ին՝ մասնակցելով Միացյալ Նահանգների հավաքականի դեմ խաղին։


== Ձեռքբերումներ ==
 «Արարատ» (Երևան)

Հայաստանի չեմպիոն – 1993
Հայաստանի գավաթակիր – 1993, 1994, 1995
Հայաստանի գավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից – 2001 «Կիլիկիա»

Հայաստանի չեմպիոն – 1995/96, 1996/97
Հայաստանի գավաթակիր – 1995/96
Հայաստանի սուպերգավաթակիր – 1997
Հայաստանի սուպերգավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից – 1996 ՄՏԶ Ռիպո

Բելառուսի գավաթակիր – 2005


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Համլետ Մխիթարյանի էջը ՀՖՖ-ի պաշտոնական կայքում (հայ.), (անգլ.), (ռուս.)
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)Ֆուտբոլիստի էջը footballdatabase.eu կայքում (անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը armfootball.tripod.com կայքում(անգլ.)
Բարսեղ Ա Անեցի

Բարսեղ Ա Անեցի (անհայտ - նոյեմբերի 13, 1113(1113-11-13), Կիլիկիայի Սև լեռան Կարմիր վանք), Ամենայն հայոց կաթողիկոս 1105 թվականից առ 1113 թվականը, Պահլավունիների տոհմից։ Հաջորդել է Գրիգոր Բ Վկայասերին, նախորդել Գրիգոր Գ Պահլավունուն։ 1070 թ. ձեռնադրվել է Անիի եպիսկոպոս՝ կաթողիկոսի փոխանորդի պարտականություններով։ 1081 թվականին ձեռնադրվել է Հայոց կաթողիկոսական տեղապահ։ 1090 թ, այցելել է սելջուկյան սուլթան Մելիք-շահին։ 1105 թ. կաթողիկոս ձեռնադրվելուց հետո մնացել է Ծամնդավում (Կարմիր վանք)։ Հմտորեն կառավարել Հայ եկեղեցին՝ պահպանելով նրա ավանդույթներն ու միասնությունը։ Վախճանվել է Երուսաղեմ ուխտագնացության ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Քրիստոնյա Հայաստան» հանրագիտարան, Երևան, 2002
Արձանագրություն (փաստաթուղթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արձանագրություն (այլ կիրառումներ)Արձանագրություն պատմական, հին և միջնադարյան ժողովուրդների գրերով ու լեզվով պահպանված փաստագրեր։


== Արձանագրությունների տեսակներ ==
Պահպանվել են ժայռերի, քարերի, կավե տախտակների, կավանոթների, փափուկ մետաղների, ոսկրե, փայտե, ապակյա առարկաների, պապիրուսների վրա։ Արձանագրությունները բազմաբնույթ են (քաղաքական, օրենսդրական, առևտրական, ռազմական և այլն)։ Պետական նշանակություն ունեցող փաստագրերը պահվում էին արքունական դիվաններում, մյուսները՝ մեհյաններում։ Նշանավոր դեպքերի վայրերում կանգնեցնում էին կոթողներ և դրանց վրա գրում տվյալ դեպքի մասին։ Վարչա–պետական սահմանաբաժան կետերում դրվում էին արձանագրությամբ սահմանաքարեր։ Օրենսդրական ակտերը հրապարակելու համար գրվում էին նաև հասարակական շենքերի, մեհյանների, եկեղեցիների որմերին։ Արձանագրությունները առաջնակարգ աղբյուրներ են ժողովուրդների պատմության և մշակույթի ուսումնասիրման համար։ Հին Արևելքի անհետացած մի շարք ժողովուրդների թողած արձանագրությունները դարձան նրանց պատմության, մշակույթի և լեզվի վերականգնման աղբյուր։ Արձանագրություն գրելու մշակույթ են ունեցել նաև հայերը։ Նախնադարյան ժամանակներից Հայաստանում պահպանվել են ժայռերի և քարանձավների պատերին փորագրված պատկերներ և նշանագրեր, ուրարտական շրջանից՝ հարյուրների հասնող սեպագրեր, այնուհետև՝ արամեերեն, հունարեն և լատիներեն արձանագրություններ։ Հայտնի են հայկական հուշարձանների վրա (սկսած 6-րդ դարից) փորագրված մոտ 10000 արձանագրություն։ Մատենագրության և նյութական մշակույթի մնացորդների հետ միասին դրանք կարևոր աղբյուրներ են Հայաստանի պատմության և մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Արձանագրությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվում է արձանագրագիտությունը։
Եգորովկա (այլ կիրառումներ)

Եգորովկա, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Եգորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլնովախսկի շրջանում
Եգորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում
Եգորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում
Եգորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բրատսկոեի շրջանում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Եգորովկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիժբուլյակսկի շրջանի կազմում։
Եգորովկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Երշիչսկի շրջանի կազմում։
Աստերոիդների ցանկ (53101-53200)

Աստերոիդների ցանկ (53001-53100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (53201-53300)
 Աստերոիդների ցանկ (53001-53100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (53201-53300)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (50001)-(55000)»։ www.minorplanetcenter.net
Լը Վերգիե

Լը Վերգիե (ֆր.՝ Le Verguier), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա երկրամասի Էնա գավառում։ Մտնում է Սեն Կանտեն կանտոնի կազմի մեջ։ Կումունայի շրջանը Սեն Կանտենն է։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02782:


== Բնակչություն ==
2010 թվականին համայնքի բնակչությունը կազմել է 224 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 160 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչների 116-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 44-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 72,5%, 1999 թվականին եղել է 64,7%)։ 116 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 95-ը (62 տղամարդ և 33 կին), գործազուրկ էին 21 մարդ (6 տղամարդ և 15 կին)։ 44 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 17-ը՝ թոշակառուներ, 18-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Լը Վերգիե (ֆր.)
Բախտին (գյուղ, Բորովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲախտինԲախտին (ուկրաիներեն՝ Бахтин), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բորովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1690 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բախտին գյուղում բնակվում էր 501 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3718 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 134,75 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մալայա Վիսկա

Մալայա Վիսկա (ուկրաիներեն՝ Мала Виска), քաղաք Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Մալովիսկայի շրջանում, շրջկենտրոն։
Չճշտված տվյալներով Մալայա Վիսկա քաղաքում բնակվում էր 12 994 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Յուպիտերի տրոյացի աստերոիդներ

Յուպիտերի տրոյացի աստերոիդներ, աստերոիդների խումբ, որոնք գտնվում են Յուպիտերի L4 և L5 կետերում մոլորակի հետ 1:1 ուղեծրային ռեզոնանսի մեջ։ Այս աստերոիդները անվանում են Իլիականում նկարագրված Տրոյական պատերազմի հերոսների անուններով։
Գոյություն ունի ավանդույթ անվանել L4 կետի շուրջ գտնվող աստերոիդները հույն հերոսների անուններով, իսկ L5 կետինը - Տրոյայի պաշտպանների։ Հեկտորը և Պատրոկլուսը հայտնվել են «ոչ իրենց տեղերում», քանզի այս ավանդույթը հայտնվել է նրանց անվանումից հետո։
«Աքեյան ճամբարը» (կամ «Հույները»)՝ (588) Աքիլլեսը, (624) Հեկտորը, (659) Նեստորը, (911) Ագամեմնոնը, (1143) Ոդիսևսը, (1404) Այաքսը, (1437) Դիոմեդեսը, (1583) Անտիլոքուսը, (1647) Մենելաուսը և մյուսները Յուպիտերին նախորդում են 60°-ով։
«Տրոյական ճամբարը» (կամ «Տրոյացիները»)։ (617) Պատրոկլուսը, (884) Պրիամուսը, (1172) Անեասը, (1173) Անքիսեսը, (1208) Տրոիլուսը և մյուսները - հաջորդում են 60°-ով։
Ընդամենը 2010 թվականի հոկտեմբերի տվյալներով հայտնի են 1733 տրոյացիներ L5 կետում և 2793 հույներ L4 կետում.
Ավելի լայն իմաստով «տրոյացիները» - աստերոիդներ են, որոնք գտնվում են ցանկացած մոլորակի Լագրանժի L4 և L5 կետերի շրջակայքում։


== Տես նաև ==
Տրոյացիներ
Տրոյացի աստերոիդների ցանկ («տրոյացիներ»)
Տրոյացի աստերոիդների ցանկ («հույներ»)
Երկրի տրոյացի աստերոիդներ
Մարսի տրոյացի աստերոիդներ
Նեպտունի տրոյացի աստերոիդներ


== Ծանոթագրություններ ==
Ալ-Հուսեյն իբն Ալի ալ-Հաշիմի

Հուսեյն իբն Ալին (արաբ․՝ الحسين بن علي الهاشمي‎‎, al-Ḥusayn ibn ‘Alī al-Hāshimī, մոտ 1853, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - հունիսի 4, 1931(1931-06-04), Ամման, Հորդանան), 1908-1917 թթ. եղել է Մեքքայի շերիֆ և էմիր, իսկ 1917 թ. իրեն հռչակել է Հեջազի թագավոր և ստացել միջազգային ճանաչում։ 1916 թ. ձեռնարկել է արաբական հեղաշրջումը Օսմանյան կայսրության երիտթուրքական ազգայնամոլության դեմ։ 1924 թ., երբ Օսմանյան խալիֆայությունը անկում ապրեց՝ Հուսեյն իբն Ալին իրեն հռչակեց բոլոր մուսուլմանների խալիֆ։


== Կենսագրություն ==
Հուսեյն իբն Ալին ծնվել է 1854 թ. Կոստանդնուպոլսում, եղել է շերիֆ Ալի իբն Մուհամեդի ավագ որդին։ Նա Հեջազի թագավորության վերջին Հաշիմյան կառավարիչն էր, ով նշանակվել է Օսմանյան սուլթանի կողմից։ Հուսեյն իբն Ալին մեծ հարգանք էր վայելում իսլամական աշխարհում։


== Արաբական ապստամբությունը ==

1908 թ.-ին Օսմանյան թուրքիայում իր գագաթնակետին հասած երիտթուրքական հեղաշրջումը հավանության չի արժանանում Հաշիմյանների կողմից և նրանց միջև տարաձայնությունների պատճառ է դառնում։ Հուսեյն իբն Ալիի որդին՝ Աբդուլլան, ով մինչև 1914 թ. ծառայել էր թուրքական պառլամենտում, համոզվելով, որ երիտթուրքական կառավարությունը ծայրահեղ ազգայնամոլական է՝ խորհուրդ է տալիս հորը բանակցություններ սկսել Մեծ Բրիտանիայի հետ՝ արաբական պետության սահմանները ճշտելու խնդրով։ 1916 թ. Օսմանյան Թուրքիայի դեմ սկսվեց արաբական մեծ հեղաշրջումը, և առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտին արաբները կարողացան ի վերջո ազատագրվել թուրքական դարավոր լծից։


== Հուսեյն իբն Ալիի դերը Հայոց Ցեղասպանության ժամանակ ==
Օսմանյան կայսրությունը 1914 թ. ջիհադ հայտարարեց։ Ցեղասպանության կազմակերպիչները, իսլամադավան բնակչության հակաքրիստոնեական կրոնամոլությունը բորբոքելով, ջիհադն օգտագործեցին որպես հայերին ոչնչացնելու միջոց։ Իսլամական հոգևոր կենտրոն Մեքքայի շերիֆ և էմիր Ալ Հուսեյն իբն Ալի ալ Հաշիմին խստորեն դատապարտեց հայերի կոտորածները և արաբ բնակչությանը կոչ արեց պաշտպանել ու պատսպարել հայերին։
Այսպիսով՝ արաբ ժողովուրդը առաջիններից էր, որ ապաստան տվեց ցեղասպանությունից մազապուրծ հայ ժողովրդի մի զգալի հատվածին։ 1917 թ. իր հորդորի մեջ Հուսեյն իբն Ալին իր որդիներին ասում է.
«Ըստ ամենայնի աջակցե՛ք հայ գաղթականներին, պաշտպանե՛ք նրանց այնպես, ինչպես կպաշտպանեիք ձեր անձը, ձեր երեխաներին, ձեր ունեցվածքը»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Teitelbaum, Joshua (2001). The Rise and Fall of the Hashemite Kingdom of the Hijaz. C. Hurst & Co. Publishers. ISBN 1-85065-460-3
A detailed genealogy
Նախագահ Սերժ Սարգսյանի պաշտոնական այցը Հորդանանի Հաշիմյան Թագավորություն