armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ղազանչի (Ջանիկի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ղազանչի (այլ կիրառումներ)Ղազանչի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆիլիկուդի

Ֆիլիկուդի (իտալերեն՝ Isola Filicudi), կղզի Իտալիայի հարավում, որը Լիպարյան կղզեխմբի ութ կղզիներից մեկն է։ Տեղակայված է Սիցիլիա կղզուց 30-50 կմ դեպի հյուսիս-արևելք։ Այն Լիպարի կոմունայի մի մասն է։


== Աշխարհագրություն ==
Ընդհանուր մակերեսը կազմում է 9,5 քառ.կմ։ Կղզու վրա կան մի քանի փոքր գյուղեր, որոնցից են Պեկորինի Մարնեն և Վալդիկիեզան։ Ֆիլիկուդիում արտադրվում է գինի, ձիթապտղի յուղ, հացահատիկ և բանջարեղեն։ 1997 թվականին կղզու երեք քառորդը, որն ընդգրկում է մոտավորապես 7 քառ. կմ տարածք, դարձավ բնական արգելավայր։
Ֆիլիկուդիի ամենաբարձր կետը Ֆոսսա Ֆելչի լեռն է, որն ունի 774 մ բարձրություն։ Այլ լեռներից են Մոնտե Մոնտանյոլան, որն ունի 349 մ բարձրություն և Մոնտե Տերիոնեն։ Վերջինիս բարձրությունը 278 մ է։ Կապո Գրացիանոն բրոնզե դարի գյուղի մնացորդներ են։ Ափի աջակողմյան հատվածում վեր է խոյանում է Լա Կաննա հրաբխային քարաժայռը, որը գտնվում է ծովի մակարդակից 74 մ բարձրության վրա։


== Պատմություն ==
Ֆիլիկուդին կղզու ժամանակակից անունն է, որը «Փյունիկիա» հին հունական անվան աղավաղված տարբերակն է։ Ֆիլիկուդին մյուս Լիպարյան կղզեխմբի կղզիների պես բնակեցված է եղել նեոլիթյան դարաշրջանից սկսած։ Ինչպես վկայում են հնագիտական գտածոները, կղզին բնակեցվել է դեռևս բրոնզե դարում։ Ֆիլիկուդին անմարդաբնակ է եղել դարեր շարունակ, մինչև որ այն գրավել են հույները։ Հռոմեական և բյուզանդական մնացորդներ ևս կարելի է գտնել կղզու վրա։
Սկսած 1970-ական թվականներից կղզին վերահայտնագործվել և բնակեցվել է լուսանկարիչների ու արվեստագետների կողմից, ինչպիսիք են Սերգիո Լիբիսզևսկին, Էտտորե Սոտտսասսը, նովելիստ Ռոլանդ Զոսը և խմբագիր Ջուլիո Էյնաուդին։ Նրանց շնորհիվ Ֆիլիկուդին ժամանակակից զբոսաշրջության կենտրոն է։


== Մարդիկ ==
Ջոն Բոնիկա (ծնվել է 1917 թվականին) անեսթեզիոլոգ և պրոֆեսիոնալ ըմբիշ
Ռոլանդ Զոս (ծնվել է 1951 թվականին) վիպագիր և կոմպոզիտոր


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunelipari.gov.it/sa/sa_p_testo.php?x=978d339f98bd8daa7f295d6ebf60dded&idservizio=10008&idtesto=26&idfoto=&fogliaClick=root1_4&fnode=4#4 Ֆիլիկուդի. պաշտոնական կայք
Private page of a novelist living on Filicudi Archived 2012-09-26 at the Wayback Machine.
A commercial touristic website about Filicudi
Info about the island
Filicudi Society of Waltham Massachusetts
Դիֆենիլ

Դիֆենիլ (կամ Բիֆենիլ), արոմատիկ ածխաջրածին, զույգված ֆենիլ ռադիկալ։ Այն առաջացնում է յուրահատուկ հոտով անգույն բյուրեղներ։ Չի լուծվում ջրում, բայց լուծվում է օրգանական լուծիչներում։


== Կառուցվածք ==
Դիֆենիլի մոլեկուլի մեջ միակի կապի շուրջը պտույտը ստերիկ դժվարացված է, հատկապես օրթո տեղակալված դիֆենիլների մոտ։ Այդ պատճառով որոշ տեղակալված բիֆենիլներ ունենում են ատրոպիզոմերներ, որը բերում է C2-սիմետրիա ունեցող իզոմերների, որոնք օպտիկապես կայուն են։ Դիֆենիլում տորսիոն անկյունը կազմում է 44.4°՝ 6 կՋ/մոլ եներգիայով։ Դիֆենիլի 2,2'-դիմեթիլ ածանցյալի տորսիոն սահմանը հավասար է 72.8 կՋ/մոլ։


== Քիմիական հատկություններ ==
Դիֆենիլի որոշ ածանցյալները լայն կիրառություն ունեն ասիմետրիկ սինթեզում։
Դիֆենիլը հումք է հանդիսանում պոլիքլորացված դիֆենիլների (ՊՔԴ) արտադրության համար։


== Տես նաև ==
Նավթալին


== Ծանոթագրություններ ==
Լույսի միջազգային տարի

2015 թվականը հռչակվել է որպես Լույսի և լուսային տեխնոլոգիաների միջազգային տարի (ԼՄՏ-2015, International Year of Light and Light-based Technologies – IYL 2015) միացյալ ազգերի կազմակերպության (ՄԱԿ) կողմից։ Այս քայլով ՄԱԿ-ը կարևորում է լուսային տեխնոլոգիաների որոշիչ ներդրումը ժամանակակից հասարակության կայուն զարգացման համար։ Հռչակված միջոցառման հիմնական նպատակն է լայն հանրությանը ներկայացնել լուսային տեխնոլոգիաների նվաճումներն ու ընդգծել դրանց կարևորությունը, խթանել դրանց հետագա զարգացումն ու երիտասարդների ներգրավվածությունը գիտատեխնիկական մշակումներին։


== Պատմություն ==
2015 թվականը լույսի միջազգային տարի հռչակման մասին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի գործադիր մարմնին են ներկայացրել Գանայի և Մեքսիկայի պատվիրակները՝ կարևորելով լույսի միջազգային տարի հռչակման նպատակներն ու անհրաժեշտությունը։ Հետագայում 2013 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Միացյալ ազգերի կազմակերպության (ՄԱԿ) Գլխավոր ասամբլեայի 68-րդ նիստում 2015 թվականը հռչակվեց Լույսի և լուսային տեխնոլոգիաների միջազգային տարի (International Year of Light and Light-based Technologies – IYL 2015)։


== Կազմակերպումը ==
ԼՄՏ-2015-ը խրախուսվել է մի շարք միջազգային գիտական միությունների և գիտության միջազգային խորհրդի կողմից։ ԼՄՏ-2015-ը ղեկավարվում է Միջազգային կոմիտեի, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի և Տեսական ֆիզիկայի միջազգային Աբդուս Սալամ կենտրոնի կողմից։ Միջոցառումը ֆինանսավորվում է հետևյալ կազմակերպությունների կողմից՝

Եվրոպական ֆիզիկական ընկերություն
SPIE
Ամերիկայի օպտիկական ընկերություն
IEEE Photonics Society
Ամերիկյան ֆիզիկայի ընկերություն
Միջազգային lightsources.org ցանց


== ԼՄՏ-2015 Հայաստանյան միջոցառումների ցանկ ==
ԼՄՏ-2015 շրջանակներում Հայաստանի Հանրապետությունում նախատեսվում են իրականացնել մի շարք միջոցառումներ, մասնավորապես կլինեն լուսային փորձերի հանրային ցուցադրություններ, գիտաժողովների և ամառային դպրոցների կազմակերպում, և այլն։ Ներկայումս միջոցառումների ցանկը հաստատվում է ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի և Ֆիզիկական հետազոտությունների ինստիտուտի կողմից։


== Հղումներ ==
Էստոնիայի անկախության հաղթանակի սյուն

Էստոնիայի անկախության հաղթանակի սյուն (էստ․՝ Vabadussõja võidusammas), գտնվում է Էստոնիայի մայրաքաղաք Տալլինի Ազատության հրապարակում։ Հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել 2009 թ․–ի հունիսի 23–ին՝ Էստոնիայի անկախության համար մղված մարտերում զոհվածների հիշատակի օրը։ Սյունը ունի 23,5 մ բարձրություն և կազմված է 143 ապակե թիթեղներից։ Սյան գլխավերևում տեղադրված է 1919 թ․–ին ստեղծված Էստոնիայի ամենաբարձր պարգևը մարմնավորող խաչ։


== Պատմություն ==
Հուշարձանի կառուցման գաղափարը ի հայտ է եկել 1919 թ․–ին պատերազմի ավարտից հետո։ 1918-1920 թթ․–ին անկախության համար տեղի ունեցած մարտերում 4000 մարդ սպանվել է, 14000–ը՝ վիրավորվել։ 1936 թ․–ին օրենք ընդունվեց, որի համաձայն պետք է կառուցվեր պատերազմի զոհերի հիշատակին նվիրված համազգային հուշարձան։ Սակայն շինարարությունը դադարեցվեց Էստոնիային խորհրդայնացման հետևանքով։ 1991 թ․–ին ԽՍՀՄ–ից անկախանալուց հետո հուշարձանի կառուցման հարցը կրկին մտավ օրակարգ։ 2005 թ․–ի գարնանը Ռիյգիկոգուն որոշում է, որ անկախության սյունը պետք է վեր խոյանա Տալլինի Ազատության հրապարակում։ 2006 թ․–ին հուշարձանի կառուցման մրցույթում 40 նախագիծ է ստացվել, որոնցից հաղթող է ճանաչվել է Ռայներ Ստենֆելդի, Անդրի Լաիդրեի, Կադրի Կիհոյի, Անտո Սավիի «Լիբերտաս» (Libertas) նախագիծը։ Իսկ կապալառուի ընտրության մրցույթում հաղթող է ճանաչվել Celander Ehitus OÜ շինարարական կազմակերպությունը։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Անկախության հուշարձան


== Ծանոթագրություններ ==
Ամստերդամ (կղզի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ամստերդամ (այլ կիրառումներ)
Ամստերդամ (ֆր.՝ Amsterdam), կղզի Հնդկական օվկիանոսում։ Մտնում է Ֆրանսիայի հարավային և անտարկտիկական տարածաշրջանի կազմի մեջ։
Կղզին մոտավորապես նույն հեռավորության վրա գտնվում Անտարկտիդայի, Ավստրալիայի և Աֆրիկայի ափերից։
Կղզուց 85 կիլոմետր հարավ գտնվում է մի ոչ մեծ, անմարդաբնակ կղզի՝ Սեն Պոլ անվանումով, որը մերձակա ժայռախութերի հետ մեկտեղ՝ կազմավորում է Ամստերդամ կղզեխումբը։


== Աշխարհագրություն ==
Ամստերդամ կղզին հրաբխային ծագում ունի, զբաղեցնում է 58 կմ2, վերջին անգամ ժայթքել է 1792 թվականին։ Ամենաբարձր կետը ունի 867 մետր բարձրություն ծովի մակարդակից։


== Կլիմա ==
Չնայած այն հանգամանքին, որ կղզին մոտ է գտնվում Էկվադորին, նրան հաճախ դասում են ենթաանտարկտիկական կղզիների շարքին։ Բացի այդ, Ամստերդամը հանդիսանում է ԱՄՆ-ի Կոլորադո նահանգի անտիպոդը։
Կղզու կլիման, սակայն, նման չէ ո՛չ Անտարկտիկայի, ո՛չ Կոլորադոյի կլիմաներին։ Այն շատ մեղմ է և հավասար. ամենացուրտ ամսվա (հուլիս կամ օգոստոս) ջերմաստիճանը մոտավորապես 11 °С է, իսկ ամենատաք ամսվանը (փետրվար)՝ 17.5 °С:
Կղզում շատ են ծառերը՝ չնայած մինչ կղզու բացահայտումը այնտեղ աճում էր միայն խոտ և թփերի մի քանի տեսակ։ Կղզում գտնվում են պինգվինների, ծովափղերի և ծովային թռչունների գաղութներ։ Ինչպես նաև կղզու վրա կան կովեր, որ բերվել են մարդու կողմից։


== Պատմություն ==
Ամստերդամ կղզին հայտնաբերվել է 1522 թվականի մարտի 18-ին իսպանացի կապիտան Խուան Էլկանոյի կողմից, ով անհայտ պատճառներով կղզուն անուն չի տվել։ Ամստերդամ քաղաքի անունով կղզին անվանել է հոլանդացի Ա. վան Դիմենը 1633 թվականին։


== Բնակչություն ==
Կղզու հիմնական բնակչությունը կազմում է 40 մարդ։
Միաժամանակ կղզում ապրում են 100-300 մարդիկ՝ կախված եղանակից։ Նրանք հիմնականում գիտահետազոտողներ կամ օդերևութաբաններ են։


== Կղզին արվեստի մեջ ==
Ամստերդամ կղզում են զարգանում Ժյուլ Վեռնի Նավապետ Գրանտի որդիները ստեղծագործության դեպքերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ամստերդամի կղզիախմբի լուսանկարներ Archived 2008-05-09 at the Wayback Machine.
Ամստերդամ կղզու լուսանկարներ
http://ams54.free.fr/index.html Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine.
Գերհիմքային ապարներ

Գերհիմքային ապարներ, սիլիկաթթվով աղքատ (45%֊ից պակաս SiO2) և մագնեզիումով հարուստ (43-47% MgO) հրային ապարների ընդհանուր անվանումը։ Բյուրեղանում են գերհիմքային մագմայից, երկրակեղևի տարբեր հորիզոններում, ունեն հատիկավոր կառուցվածք և կազմված են գլխավորապես օլիվինից, պիրոքսեններից։ Գերհիմքային ապարների տարատեսակներ են դունիտները, պերիդոտիտները, պիրոքսենիտները և պիկրիտները։ Տարածված են բոլոր մայրցամաքներում։ Գերհիմքային ապարների հետ կապված են քրոմիտի, պլատինի, ալմաստի, ասբեստի և այլ օգտակար հանածոների հանքավայրերը։
Մոլլա Շամդին

Մոլլա Շամդին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Այնթապի գավառակում։ Գտնվում էր Այնթապ ավանից 8-10 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 81 տուն հայ և թուրք բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արգենտինայի Օլիմպիական կոմիտե

Արգենտինայի Օլիմպիական կոմիտե (իսպ.՝ Comité Olímpico Argentino), Արգենտինայի ազգային օլիմպիական կոմիտե։ Հիմնադրվել է 1923 թվականին։ Դարձել է ՄՕԿ-ի անդամ 1923 թվականին։ Գրասենյակը գտնվում է Բուենոս Այրեսում։ Հանդիսանում է ՄՕԿ-ի, ԷՕԿ-ի և մի շարք այլ միջազգային սպորտային կազմակերպությունների անդամ։


== Տես նաև ==
Արգենտինան Օլիմպիական խաղերում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Կոզետ

Կոզետ (ռուս.՝ Козет, ադըղե.՝ Къозэт), աուլ Ռուսաստան Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետության Տախտամուկայի շրջանի կազմում։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը 2019 թվականի տվյալներով կազմում է 2290 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աղավնավանք (վանական համալիր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղավնավանք (այլ կիրառումներ)Աղավնավանք, 12 - 13-րդ դարերի կիսավեր հայկական վանքային համալիր Հայաստանի Տավուշի մարզի համանուն գյուղում։ Հայտնի է նաև Անապատ Սբ. Աստվածածին և Աղնաբաթի վանք անուններով։ Գտնվում է Աղնաբաթ անտառամասում, որն առանձնանում է այստեղ աճող և բարձր գնահատվող կենի (կարմրածառ) ծառատեսակով։ Եկեղեցուց մոտ 50 մետր հեռավորության վրա, գետափին, ծառերով շրջապատված զբոսախնջույքի սեղան կա։


== Եկեղեցու ճարտարապետությունը ==
Եկեղեցին փոքրաչափ կենտրոնագմբեթ կառույց է՝ ավանդատներով։ Կառուցված է դեղնավուն, սրբատաշ չեչաքարից։ Որմնասյուները միացնող կամարներն իրենց վրա պահում են գմբեթը, որն ավարտվում է սրածայր վեղարով։ Արևելյան ճակատին փորված է երկու եռանկյունաձև խորշ։ Գմբեթի վեղարը և եկեղեցու տանիքը ծածկված են եղել սրբատաշ սալաքարերով, որոնցից մի քանիսն են պահպանվել տանիքին, իսկ վեղարն ամբողջությամբ մերկացել է։ Թափվել են նաև քիվի ձևավոր քարերը։
Հուշարձանից դեպի հարավ պահպանվել են բազմաթիվ կառույցների մնացորդներ, որոնք, հավանաբար, եկեղեցու միաբանության բնակելի և տնտեսական շինություններն են եղել։ Եկեղեցու վիմագրությունն աղքատիկ է։ Ավանդատների արևմտյան ճակատներին փորագրությունների հետքեր կան, որոնց տառաձևերը բնորոշ են 12 - 13-րդ դդ. վիմագրության արվեստին։


== Եկեղեցին այսօր ==
Եկեղեցին գործող չէ, սակայն տարիներ առաջ հրավիրյալ քահանան մկրտության արարողություն է անցկացրել Աղավնավանք գյուղի չմկրտված բոլոր բնակիչների համար։ Եկեղեցին այսօր ունի բազմաթիվ այցելուներ, որոնք իրենց ուժերով ձևավորել են խորանը։ Այստեղ մշտապես կատարվում է մոմավառություն։ Մուտքից մի քանի մետր հեռավորության վրա գտնվող ծառերից մեկն այցելուները վերածել են «երազանքի ծառի»՝ թաշկինակներ կապելով ճյուղերին և մտքում պահելով երազանք։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Վանական համալիրի մոտ տեղադրված տեղեկատախտակ
Արցախա-ամերիկյան հարաբերություններ

Արցախի Հանրապետությունը և Միացյալ Նահանգները պաշտոնական դիվանագիտական հարաբերություններ չունեն, քանի որ Միացյալ Նահանգները այն երկրների ճնշող մեծամասնության մեջ է, որը չի ճանաչում Արցախը որպես ինքնիշխան պետություն և փոխարենը ճանաչում է Արցախը որպես Ադրբեջանի մաս։ Չնայած պաշտոնական հարաբերությունների բացակայությանը, 1997 թվականի նոյեմբերից Արցախի Հանրապետությունը ներկայացուցչություն ունի Վաշինգտոնում։


== Պատմություն ==
1991-ից 1994 թվականներին, Լեռնային Ղարաբաղի տարածաշրջանում առաջին պատերազմից սկսած, եղել են շարունակական ականազերծման գործողության մի մասը, որը հիմնականում ֆինանսավորվել է Միացյալ Նահանգների Միջազգային զարգացման գործակալության (USAID) կողմից։ ԱՄՆ ՄԶԳ-ն սերտորեն համագործակցում է HALO Trust-ի՝ Մեծ Բրիտանիայում գործող ականազերծող ՀԿ-ի հետ, որը միակ միջազգային կազմակերպությունն է, որն իրականացնում է ականազերծում Լեռնային Ղարաբաղում։ Նրանք 2000-2016 թվականներին ոչնչացրել են 180,858 փոքր զինամթերք, 48,572 միավոր «այլ պայթուցիկ նյութեր», 12,423 կասետային ռումբեր, 8,733 հակահետևակային ականներ և 2,584 հակատանկային ականներ։ Մինչև 2018 թվականը նրանք մաքրել էին տարածքի ականապատ դաշտերի 88%-ը, նպատակ ունենալով մաքրել մնացածը մինչև 2020 թվականը։ Ստեփանակերտ և Շուշի հիմնական քաղաքները, ինչպես նաև հյուսիս-հարավ գլխավոր մայրուղին մաքրված են և անվտանգ են ճանապարհորդության համար։
2001 թվականի ապրիլին Հայաստանի, Ադրբեջանի, Ֆրանսիայի, Ռուսաստանի և Միացյալ Նահանգների ներկայացուցիչները հանդիպեցին Փարիզում և Քի Ուեսթում, Ֆլորիդա՝ լուծելու Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ վեճը։ Չնայած խոսակցություններին, որ կողմերը մոտ են լուծմանը, Ադրբեջանի իշխանությունները՝ ինչպես Հեյդար Ալիևի նախագահության ժամանակ, այնպես էլ 2003 թվականի հոկտեմբերի ընտրություններում նրա որդու՝ Իլհամ Ալիևի անդամակցությունից հետո, կտրականապես հերքել են, որ Փարիզում որևէ պայմանավորվածություն է ձեռք բերվել կամ Քի Ուեսթում։


== Ճանաչում ==
ԱՄՆ կառավարության դաշնային մակարդակում Արցախի ճանաչում չկա, բայց ճանաչում կա նահանգային և տեղական մակարդակներում։ Տասը նահանգ, տասը քաղաք, Կալիֆորնիայի երեք շրջան, մեկ Նևադայի շրջան և չորս Նյու Ջերսի թաղամասեր 2021 թվականի դրությամբ ճանաչել են Արցախը որպես անկախ պետություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Լուսերեց

Լուսերեց, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն լույս և երեց բառերից։ Հիշատակված է մեկ անգամ 14-րդ դարում։


== Գործածություններ ==
Լուսերեց, հայր կամ այլ ազգական Վարդան քահանայի, ով 1397 թվականին Երզնկայում գնեց մի հին Ավետարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Բենայմ

Բենայմ (ֆր.՝ Beinheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2009 թվականի դրությամբ կազմում է 1886 մարդ, բնակչության խտությունը` 123.83 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.23 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 40 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1379 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1100-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 279։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,8 %։ 1100 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 993 անձ (543 տղամարդ և 450 կին)։ Գործազուրկ են եղել 107 անձ (61 տղամարդ և 46 կին)։ 279 անաշխատունակներից 69-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 110-ը` թոշակառուներ, իսկ 100-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ալվար (Հեքյարիի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալվար (այլ կիրառումներ)Ալվար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 21 տուն քուրդ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակիչների հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դերևնյա Խոզյայստվա Զագոտսկոտա

Դերևնյա Խոզյայստվա Զագոտսկոտա (ռուս.՝ деревня хозяйства Заготскота, բաշկիրերեն՝ Заготскот Хужалығы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 104 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վենեկյուլա

Վենեկյուլա (էստ․՝ Veneküla), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Ռաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 46 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Նեթիլլինգ

Նեթիլլինգ (անգլ.՝ Nettilling Lake), լիճ Կանադայի հյուսիս-արևելքում, գտնվում է Բաֆինի Երկիր  կղզու հարավային մասում, որը Նունավութի տարածքի Կիկիկտանի շրջանի մաս է կազմում։ Կանադայի ամենամեծ լճերից մեկը՝ 5050 կմ² ջրային մակերեսով, ընդհանուր մակերեսը` 5542 կմ², Նունավութի և Կանադական Արկտիկական կղզեխմբի տարածքի ամենամեծ լիճն է, մեծությամբ տասներորդ լիճը Կանադայում և տասնմեկերորդը՝ ջրավազանների շարքում։ Այն նաև հանրահայտ է նրանով, որ կղզային ամենամեծ լիճն է աշխարհում։
Լիճը գտնվում է ծովի մակարդակից 30 մետր բարձրության վրա՝ Աույուիտտուք ազգային պարկից մոտ 110 կմ հարավ-արևմուտք։ Սնվում է հարավում գտնվող Ամադջուակ լճից, ինչպես նաև բազմաթիվ փոքր լճերից և գետերից։
Լճի արևելյան մասը բաղկացած է երեք ծովածոցերից՝ Միրաժ, Կամսել և Բուրվոշ, ծանծաղ է և ունի բազմաթիվ կղզիներ, արևմտյան մասը շատ ավելի խորն է և առանց կղզիների։
Բացառությամբ հարավ-արևմտյան ափի, մյուս ափերը և լճի կղզիները պատկանում են Պանգնիրտանգի ինուիտական երկրին։ Լիճը Կուկջուակ գետով շատ ծանծաղ հոսք ունի արևմուտքում դեպի Ֆոքսի Ավազան ծոց։ Տարվա մեծ մասը լիճը ծածկված է սառույցով, և այնտեղ կարող են գոյատևել ձկների միայն երեք տեսակ՝ Արկտիկական քարը և փշաձկան  երկու տեսակներ։ Նեթիլինգի լճերի և Ամադջուակի միջև ընկած տարածքը կարիբու եղջերուի բնակավայրերից մեկն է։
Առաջին եվրոպացին, որը 1883 թվականին այցելել է լճի ափերը, Ֆրանց Բոասն է։

		


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆոնտեն սյուր Սոմ

Ֆոնտեն սյուր Սոմ (ֆր.՝  Fontaine-sur-Somme), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում:
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 532 մարդ, բնակչության խտությունը` 35.05 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.18 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 30 կմ հյուսիս-արևմուտք:


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 315 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 239-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 76: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,9 %: 239 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 211 անձ (111 տղամարդ և 100 կին): Գործազուրկ են եղել 28 անձ (17 տղամարդ և 11 կին): 76 անաշխատունակներից 20-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 33-ը` թոշակառուներ, իսկ 23-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գուզութանմազ

Գուզութանմազ, լեռնաշղթա Թուրքիայում, Ճորոխ գետի աջ կողմում, Ասիան-Սողանլուղի լեռնահամակարգում։


== Ծանոթագրություններ ==
Աղբաձոր (Թորթումի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղբաձոր (այլ կիրառումներ)Աղբաձոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Թորթումի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դոբրոսելե (այլ կիրառումներ)

Դոբրոսելե, կարող է վերաբերել՝

Դոբրոսելե - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Դոբրոսելե - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Անահիտ (անուն)

Անահիտ (արևմտահայերեն թարգմանությունը և արտասանությունը՝ Անահիդ), հայկական դիցարանում Անահիտը հանդիսանում է մայրության, պտղաբերության, իմաստության և ջրի աստվածուհի։
Անահիտը նաև պարսկական աստվածուհի է, առավել հայտնի է Անահիտ/Անահիդ տարբերակով։
Անահիտ կամ Անահիդ իգական անձնանունը հայ ժողովրդի մեջ բավականին տարածված է։
Հին ժամանակներում Անահիտ անունը հատուկ էր աստվածուհուն, վերջին շրջանում դարձել է սովորական իգական անուն և համարվում է հայերի ազգային անուններից մեկը։


== Անահիդ ==
Արևմտահայերեն

Անահիդ Աճեմյան (ծնվել է 1924 թվականին), ամերիկահայ ջութակահարուհի։


== Անահիտ ==
Արևելահայերեն

Անահիտ Բախշյան (ծնվել է 1947 թվականին), հայ քաղաքական գործիչ
Անահիտ Գասպարիան (ծնվել է 1986 թվականին), առավել հայտնի որպես Անա Գասպարիան, հայ-ամերիկացի հաղորդավարուհի, պրոդյուսեր։ Վարում է The Young Turks հաղորդումը։
Անահիտ Ներսիսյան (ծնվել է 1954 թվականին), հայ դաշնակահարուհի։
Անահիտ Սահինյան (1917-2010), հայ գրող։
Անահիտ Ցիցիկյան (1926–1999), հայ ջութակահարուհի


== Ծանոթագրություններ ==
832

832 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 832 թվականն է, 
IX դարի 32-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Հայոց ցեղասպանության հուշարձան (Վալանս, Ֆրանսիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայոց ցեղասպանության հուշարձան (այլ կիրառումներ)Հայոց ցեղասպանության հուշարձան, հուշարձան Ֆրանսիայի Վալանս քաղաքում։


== Պատմություն ==
Հուշարձանը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին։ Հուշարձանը կառուցվել է տեղի ֆրանսահայ համայնքի և հայկական կազմակերպությունների ջանքերով։ Կառուցման աշխատանքները սկսվել են 1985 թվականին, հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել 1987 թվականին։ Հուշարձանի վրա մակագրված է.


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ՝ Թորոս Ռասթկելենյան


== Ծանոթագրություններ ==
Ալաչդրլու

Ալաչդրլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Ջևանշիրի գավառում։
1907 թ.-ին ուներ 98 ադրբեջանցի բնակիչ։
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում էր անասնապահությամբ և երկրագործությամբ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բուժան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բուժան (այլ կիրառումներ)Բուժան (ռուս.՝ Бужан, բաշկիրերեն՝ Бүжән), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիանչուրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 115 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լանիկուր

Լանիկուր (ֆր.՝ Laniscourt), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Լան-1 կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Լանն է։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02407:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 175 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 121 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչների 96-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 25-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 79,3%, 1999 թվականին եղել է 67,6%)։ 96 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 89-ը (45 տղամարդ և 44 կին), գործազուրկ էին 7 մարդ (4 տղամարդ և 3 կին)։ 25 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ,7-ը՝ թոշակառուներ, 5-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը ազգային ինստիտուտի, Լանիկուր (ֆր.)
Սնոբ (այլ կիրառումներ)

Սնոբ եզրը կարող է վերաբերվել.

Սնոբ - մարդ, որ հիանում է բարձրաշխարհիկ հասարակությամբ, ամեն կերպ նմանակում նրանց ու ձգտում հայտնվել այդ հասարակության շարքերում։
Սնոբ - ռուսերեն ամսագիր։
«Սնոբ» - 1924 թվականի գերմանական սև ու սպիտակ դրամա ֆիլմ։


== Տես նաև ==
Սնոբի էֆեկտ
Կանայան (այլ կիրառումներ)

Կանայան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Արդվարդ Կանայան
Արդվարդ Խաչատուրի Կանայան, հայ խորհրդային ճարտարապետ (1910-2001)։
Արդվարդ Մկրտչի Կանայան, հայ հեղափոխական (1884-1905)։
Դրաստամատ Կանայան, Հայաստանի Առաջին Հանրապետության զորավար (լրիվ գեներալ), ֆիդայի, վրիժառու, Ազատագրական շարժման գործիչ (1884-1956)։
Խաչատուր Կանայան, հայ մանկավարժ, լեզվաբան, հասարակական գործիչ (1881-1976)։
Հայկ Կանայան, հայ ակնաբան-վիրաբույժ, ՀԽՍՀ վաստակավոր բժիշկ (1875-1956)։
Ստեփան Կանայան, բանասեր-պատմաբան, մանկավարժ (1860-1936)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սաքո Սուքիասյան

Սաքո Գրիգորի Սուքիասյան (օգոստոսի 22, 1896(1896-08-22), Ախալքալաք, Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 16, 1965(1965-07-16), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայ գրականագետ, թարգմանիչ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1941 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ախալքալաք քաղաքում։ 1910 թվականին ընդունվել և 1915 թվականին ավարտել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանը։ 1918-1923 թվականներին որպես ուսուցիչ աշխատել է Թիֆլիսի հայկական դպրոցներում։ 1923-1965 թվականներին ապրել է Մոսկվայում։ Աշխատել է տարբեր հրատարակչություններում ու գերատեսչություններում։ Թարգմանել է հայերենից ռուսերեն, ռուսերենից հայերեն։ Նրա թարգմանությամբ ռուսերեն լույս են տեսել Վահան Տերյանի, Արազու, Ստեփան Զորյանի մի շարք ստեղծագործություններ։ Մահացել է Մոսկվայում, թաղվել է Ախալքալաքում։


== Երկերի մատենագրություն ==
Էջեր Վահան Տերյանի կյանքից, Երևան, Հայպետհրատ, 1959, 307 էջ։


== Թարգմանություններ (ռուսերենից) ==
Պուշկին Ա. Ս., Կիրջալի (պատմվածք), Երևան, Պետհրատ, 1936, 20 էջ։
Պուշկին Ա. Ս., Կապիտանի աղջիկը, Երևան-Մոսկվա, 1936, 148 էջ։
Պուշկին Ա. Ս., Պուգաչովի պատմությունը, Երևան, Պետհրատ, 1936, 127 էջ։
Պուշկին Ա. Ս., Հեքիաթներ, բանաստեղծություններ, արձակ էջեր (գրքի մեջ մտնող գործերի մի մասը թարգմանել է Ս. Սուքիասյանը), Երևան, 1937, 214 էջ։
Պուշկին Ա. Ս., Պիկովայա դամա, Երևան, Պետհրատ, 1937, 91 էջ։
Օստրավսկի Ն., Ինչպես էր կոփվում պողպատը, մաս 1, Երևան, Պետհրատ, 1939, 228 էջ։
Գորկի Մ., Չարլի Մենը, Երևան, Պետհրատ, 1940, 20 էջ։
Մանտեյֆիլ Պ., Բնագետի պատմածները, Երևան, Պետհրատ, 1940, 201 էջ։
Միկլուխո Մակլայ Ն. Ն., Ճանապարհորդություններ, Երևան, Հայպետհրատ, 1950, 400 էջ։
Ռադիշչև Ա. Ն., Ճանապարհորդություն Պետերբուրգից Մոսկվա, Երևան, Հայպետհրատ, 1950, 243 էջ։
Նեկրասով Ն., Բանաստեղծություններ (գրքի մեջ մտնող գործերի մի մասը թարգմանել է Ս. Սուքիասյանը), Երևան, Հայպետհրատ, 1962, 108 էջ։
Նեկրասով Ն., Բանաստողծություններ (գրքի մեջ մտնող գործերի մի մասը թարգմանել է Ս. Սուքիասյանը), Երևան, «Հայաստան, 1971, 127 էջ։
«Թարգմանչաց արվեստ» շտեմարան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մաղալյան Վահան (2013-02-28)։ «Սաքո Սուքիասյան. Տերյանագիտության երախտավորը»։ Էջմիածին. Պաշտօնական ամսագիր Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսութեան Մայր Աթոռոյ Սրբոյ Էջմիածնի ԿԹ: 110–118։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հոկտեմբերի 15-ին։ Վերցված է 2019 թ․ փետրվարի 18
Դոմաշին

Դոմաշին (ուկրաիներեն՝ Домашин), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոմաշին գյուղում բնակվում էր 550 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարինարա

Մարինարա (իտալ.՝ Marinara), լոլիկից, սխտորից, կանաչիից և սոխից պատրաստվող իտալական սոուս։ Կան սոուսի տարբեր բաղադրտոմսեր, որտեղ ավելացված են նաև կապար, ձիթապտուղ և համային տեսականի։ Իտալական խոհանոցում Մարինարա օգտագործում են մակարոնեղենի, բրնձի, ծովամթերքի և պիցցայի մեջ։ Վերջին տարիներին այն նաև լայն տարածում է ստացել ԱՄՆ-ի ավանդական խոհանոցի ուտեստներից կետչուպի մեջ։


== Տես նաև ==
Մթերք


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Marinara Sauce at Wikibook Cookbooks
Vanity Fair

Vanity Fair, ամերիկյան ամսագիր, նվիրված քաղաքականության, նորաձևության և զանգվածային մշակույթի այլ ասպեկտներին։ Հրատարակվում է Condé Nast Publications ընկերության կողմից։


== Պատմություն ==
Ամսագիրը ստեղծվել է 1913 թվականին, երբ Քոնդե Նաստը ձեռք է բերել տղամարդու նորաձևության Dress (անգլ.՝ «Կոստյում») ամսագիրը և անվանափոխել այն Dress and Vanity Fair-ի։ Նույն թվականին այդ անվան տակ հրապարակված էին առաջին չորս համարները։ Որոշ ժամանակ ոչ ակտիվ լինելուց հետո ամսագիրը սկսեց հրապարակվել արդեն որպես Vanity Fair: Ֆրենկ Քրոնիշիլդի (անգլ.՝ Frank Crowninshield) ղեկավարության տակ այն մեծ համբավ նվաճեց։ 1919 թվականին խմբագրական կազմ մտավ Ռոբերտ Բենչլին (անգլ.՝ Robert Benchley), որը աշխատանքի վարձեց ապագա թատերագիր Ռոբերտ Շերվուդին։ Քրոնիշիլդը ամսագրի վրա աշխատանքի մեջ է ներգրավել իր ժամանակների լավագույն գրողներին. Օլդոս Հաքսլի, Թոմաս Սթեռնս Էլիոթ, Ֆերենց Մոլնար, Գերտրուդ Սթայն, Վիլյամ Սիբրուկ, Ջունա Բարնս։
1915 թվականին Vanity Fair-ի էջերում հրապարակվում էր ավելի շատ գովազդ, քան ԱՄՆ-ի ցանկացած մեկ այլ ամսագրում։ Սակայն Մեծ ճգնաժամը նպաստեց գովազդային առաջարկների նվազեցմանը, չնայած այն փաստին, որ հրատարակչության քանակը հասել է իր գագաթնակետին՝ 90.000 պատճեն։ 1935 թվականին Քոնդե Նաստը հայտարարեց, որ Vanity Fair-ը դադարեցնում է գոյությունը և միանում Vogue-ին։
1981 թվականի հունիսին հայտարարված էր, որ Condé Nast Publications ընկերությունը վերսկսում է ամսագրի հրատարակչությունը։ Առաջին համարը հայտնվեց 1983 թվականի փետրվարին։ Նրա խմբագիր է դարձել The New York Times Book Review-ից Ռիչարդ Լոքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլ.)
Վայոց ձորի թեմ

Վայոց ձորի թեմ, Հայ առաքելական եկեղեցու նորագույն թեմերից մեկը, որն ընդգրկում է Հայաստանի Վայոց ձորի մարզը։ Թեմական կենտրոնը գտնվում է Եղեգնաձոր քաղաքում։ Եպիսկոպոսի նստավայրը Եղեգնաձորի 12-րդ դարի Սուրբ Աստվածածին տաճարն է։ Թեմը ստեղծվել է 2010 թվականին, երբ այն անջատվեց Սյունյաց թեմից։ Առաջնորդարանի շենքը գտնվում է Եղագնձոր քաղաքի Գրիգոր Նարեկացի փողոցում։


== Կառուցվածք ==
Թեմի առաջնորդն Աբրահամ արքեպիսկոպոս Մկրտչյանն է։ Նա ծառայության մեջ է թեմի ձևավորման օրվանից՝ 2010 թվականի դեկտեմբերից։ Փոխանորդը Զարեհ վարդապետ Կաբաղյանն է, իսկ մնացած 5 քահանաները սպասարկում են Վայոց ձորի մարզի 17 հոգևոր կառույցներում։
Թեմն ունի հետևյալ բաժինները.

Վարչություն
Մեդիա
Քրիստոնեական դաստիարակության կենտրոն
Երիտասարդաց միություն
Ստեղծագործական խումբ


== Ակտիվ եկեղեցիներ ==
Ստորև ներկայացված են Վայոց ձորի թեմի ենթակայության տակ գործող եկեղեցիների (10), վանքերի (5) և մատուռների (2) ցանկը՝ դրանց գտնվելու վայրը և օծման տարեթվերը.


=== Եկեղեցիներ ===
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, 12-րդ դար
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, Արենի, 1321 թ
Զորաց Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի, Եղեգիս, 14-րդ դար
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, Խաչիկ, 1681 թ
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, Մարտիրոս, 1866 թ
Սուրբ Հակոբ եկեղեցի, Վերնաշեն, 19-րդ դ
Սուրբ Տրդատ եկեղեցի, Վայք, 2000 թ
Սուրբ Աննա եկեղեցի, Մալիշկա, 2000 թ
Սուրբ Մարիամ եկեղեցի, Աղավնաձոր, 2001 թ
Սուրբ Գայանե եկեղեցի, Ջերմուկ, 2007թ
Սուրբ Մարիամ Աստվածածին եկեղեցի, Ռինդ, 2021թ
		
		
		
		
		
		
		
		
		


=== Վանքեր ===
Նորավանք, Արենիի մոտ, 1205 թ
Վերնաշենի մոտ գտնվող Սպիտակավոր վանք, 1321 թ
Արկազ Սուրբ Խաչ վանք Վերնաշենի մոտ, 1872 թ
		
		


=== Մատուռներ ===
Սուրբ Մարիամ մատուռ, Մարտիրոս, 2004 թ
Սուրբ Գայանե մատուռ, Կեչուտ, 2007 թ
Սուրբ Եղիշե մատուռ, Գնդեվազ, 2013թ


== Չգործող/ավերված եկեղեցիներ և վանքեր ==
Արատեսի վանք, Արատեսի մոտ, VII դ
Վերնաշենի մոտ գտնվող Թանահատի վանք, 8-13-րդ դդ
Քարեվանք, Եղեգիսի մոտ, 9-10-րդ դդ
Շատիվանք, Շատինի մոտ, 929 թ
Գնդեվանքը, Գնդեվազի մոտ, 936 թ
Ցաղաց քար վանք, Արտաբույնքի մոտ, 10-րդ դար
Հերմոնի վանք, Եղեգիսի մոտ, 10-րդ դ
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, Եղեգիս, 10-րդ դար
Խաչիկի մոտ Խոտակերաց վանք, 10-րդ դ
Հերհերի Սուրբ Սիոն անապատ, Հերհերի մոտ, 10-13-րդ դդ
Սալլիի մոտ գտնվող Սուրբ Մամաս վանք, 12-13-րդ դդ
Սուրբ Նշան եկեղեցի, Եղեգիս, 13-րդ դ
Մարտիրոսավանք, Մարտիրոս, 1286 թ
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, Գնդեվազ, 1686 թ
Սուրբ Հրեշտակապետաց եկեղեցի, Հորբատեղ, 1692 թ
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Առաջնորդներ ==
Աբրահամ արքեպիսկոպոս Մկրտչյան (10 դեկտեմբերի 2010 - )


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վայոց ձորի մարզի եկեղեցիներ
Ռընե Շար

Ռընե Շար (ֆր.՝ René Char, հունիսի 14, 1907(1907-06-14)[…], L'Isle-sur-la-Sorgue, Վոքլյուզ, Ֆրանսիա - փետրվարի 19, 1988(1988-02-19)[…], Փարիզի 5-րդ շրջան, Փարիզ), ֆրանսիացի բանաստեղծ, 20-րդ դարի մեծագույն քնարերգուներից մեկը.


== Վաղ տարիներ ==
1929 թվականին ծանոթացել է Անդրե Բրետոնի, Լուի Արագոնի և սյուրռեալիզմի այլ ներկայացուցիչների հետ, տպագրվել է «Սյուրռեալիստական հեղափոխություն» ամսագրում, 1930 թվականին` «Սյուրռեալիզմը` հեղափոխությանը ծառայելիս» ամսագրում, Բրետոնի և Պոլ Էլուարի հետ թողարկել է «Թողնել գործերը» (1930) գիրքը, խմբի մեջ, սակայն, առանձնացել է` ավանգարդիստների մեջ յուրօրինակ «դասական» մնալով։ 1935 թվականից հետո հեռացել է խմբից ու դրա խմբային ակցիաներից, սակայն շարունակել է կապ պահել շատ համախոհների հետ։


== Պատերազմ և հետպատերազմյան շրջան ==
1941-1945 թվականներին Շարը մասնակցել է Ֆրանսիական դիմադրությանը, պայքարել է պարտիզանական շարքերում։ Պատերազմի փորձն ընդհանրացված է «Հիպնոսի թերթիկներ» (ֆր.՝ Feuillets d'Hypnos, 1946) գրքում, որն արձակի ու բանաստեղծության միջև է։ Հետպատերազմյան բանաստեղծությունների «Բարկություն և գաղտնիք» (1948) գիրքը Ալբեր Կամյուն անվանել է «ֆրանսիական պոեզիայի ամենազարմանալի երևույթը Ռեմբոյի «Լուսավորումներից» և Գիյոմ Ապոլիների «Ալկոհոլից» հետո» («Ռընե Շար» էսսե, 1958)։
Ավելի ուշ Շարն ապրել է Պրովանսի իր կալվածքում, որի բնության ու կենսակերպի հետ կապված է նրա քնարերգությունը։ 1955 թվականին Փարիզում ծանոթացել է Մարտին Հայդեգերի հետ։ Շարը 1966-1969 թվականներին հայդեգերյան շրջանակների համար սեմինարներ է կազմակերպել Լե Տոր պրովանսյան փոքրիկ քաղաքում և ակտիվորեն մասնակցել է նրանց աշխատանքներին. Հայդեգերը Շարին է նվիրել իր բանաստեղծական «Հորինված» շարքը, իր հոդվածներում ու գրառումներում բազմիցս անդրադարձել է նրան։


== Ուշ գրքեր, ճանաչում ==
Շարին են պատկանում բանաստեղծությունների ու բանաստեղծական աֆորիզմների «Հիմքի և բարձունքի որոնում» (1955), «Բառ-կղզիախումբ» (1962), «Կորուսյալ մերկություն» (1971), «Բալանդրանի երգերը» (1977) գրքերը, իր նկարիչ ընկերների մասին բազմաթիվ էսսեներ։ Ռընե Շարն արժանացել է զինվորական պարգևների, նա Պատվո Լեգեոնի շքանշանի, Ֆրանսիայի գիտության ու արվեստի շքանշանի ասպետ է։ Լիլ սյուր լա Սորգում բացվել է նրա տուն-թանգարանը, Ֆրանսիայում երիտասարդ բանաստեղծներին շնորհվում է նրա անվան մրցանակ։ Գրողի 100-ամյակը մեծ շուքով նշվել է Ֆրանսիայում։


== Երկերի լիակատար ժողովածու ==
Œuvres complètes. Paris: Gallimard, 1983 (Bibliothèque de la Pléiade)


== Գրողի մասին գրականություն ==
Guerre P. René Char. Paris, 1964.
Veyne P. René Char en ses poèmes. Paris: Gallimard, 1980.
Mathieu J.-C. La poésie de René Char. Paris, 1985.
Marty E. René Char. Paris,1990.
René Char: Faire du chemin avec… Avignon, 1990 (ցուցահանդեսի պատկերազարդ կատալոգ).
Greilsamer L. L’Eclair au front: La vie de René Char. Paris: Fayard, 2004.
Renfert Chr. René Chars tragische Lyrik. Frankfurt/Main a.o.: Lang, 2005.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
René Char — բանաստեղծություններ (ֆր.)
Պոետի 100-ամյակի առթիվ (ֆր.)
Ռընե Շար. Բանաստեղծություններ
Նելիդովսկի շրջան

Նելիդովսկի շրջան (ռուս.՝ Нелидовский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տվերի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նելիդովո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2632 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 37500 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 14,25 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Օտերո (քաղաք)

Օտերո (իսպ.՝ Otero), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Տոլեդո նահանգի, ինչպես նաև Կաստիլա Լա Մանչա ինքնավար մարզի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տորիխոս թաղամասում։ Տարածքը՝ 30 կմ² ։ Բնակաչությունը 364 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 50 կմ հեռավորության վրա։


== Ժողովրդագրությունը ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում)
Սալավաթի շրջան

Սալավաթի շրջան (ռուս.՝ Салаватский район, բաշկիրերեն՝ Салауат районы), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բաշկորտոստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մալոյազ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2182 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 27838 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12,76 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Շիրյաևի շրջան

Շիրյաևի շրջան (ուկրաիներեն՝ Ширяївський район), շրջան Ուկրաինայի Օդեսայի մարզում։
Ստեղծվել է 1965 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Շիրյաևո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1502 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 27391 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 18,24 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Կազարինսկոե

Կազարինսկոե (ուկրաիներեն՝ Казаринське), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Դոմանյովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կազարինսկոե գյուղում բնակվում էր 11 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,223 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իլտոզա

Իլտոզա (վրաց.՝ ილტოზა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 850 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 22 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 114 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գավա

Գավա  (իսպ.՝ Gavá), մունիցիպալիտետ և քաղաք Իսպանիայում։ Մտնում է Բարսելոնա պրովինցիայի մեջ՝ Կատալոնիա ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բաշ Լոբրեգատ շրջանում։ Նրա տարածքը գրավում է 30,90 կմ², իսկ բնակչությունը կազմում է 46383 մարդ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 20 կմ հեռավորության վրա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Քաղաքային պորտալ Archived 2017-12-11 at the Wayback Machine.
Արմեն Հակոբյան (քանդակագործ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արմեն Հակոբյան (այլ կիրառումներ)Արմեն Վլադիմիրի Հակոբյան (հունիսի 17, 1941(1941-06-17), Ստեփանակերտ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 2, 1990(1990-01-02), Ստեփանակերտ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քանդակագործ։
Քանդակագործ Միհրան Հակոբյանի հայրն է։


== Կենսագրություն ==
1947-1957 թթ. սովորել է Ստեփանակերտի Գրիբոյեդովի անվան թիվ 3 միջնակարգ դպրոցում։ 1961 թվականին մեկնել է Աշխաբադ։ 1962-1964 թթ. ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1965-1968 թթ. սովորել է Դոնի Ռոստովի Գրեկովի անվան գեղարվեստական ուսումնարանի քանդակի բաժնում, միաժամանակ՝ Վորոնեժի մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետում։ Վերադառնալով հայրենիք՝ 1969-1971 թթ. քանդակագործ է աշխատել Ստեփանակերտի արտադրա-ստեղծագործական կոմբինատում։ Այդ տարիներին կերտել է Հայրենական Մեծ պատերազմում զոհված արցախցիների հիշատակի հուշարձաններ Վանք և Կեմրակուճ գյուղերում։ 1971 թվականին մեկնել է Ալթայի երկրամաս, հաստատվել Բառնաուլ քաղաքում, ապրել, ստեղծագործել մինչև 1977 թվականը։ Աշխատել է երկրամասի տարբեր արվեստանոցներում, մասնակցել բազմաթիվ ցուցահանդեսների, դասավանդել Նովոալթայսկի գեղարվեստական ուսումնարանում։ Մեծ Հայրենականին նվիրված հուշարձաններ է տեղադրել Ելցովկա և Պերվոմայսկ քաղաքներում, կոթողներ՝ մի շարք բնակավայրերում։
1977 թվականին վերադարձել է հայրենիք՝ մարզկոմի 1-ին քարտուղար Կևորկովի հրավերով։ Այդ ընթացքում տարբեր շրջաններում ղեկավարել է ԼՂ նկարիչների ստեղծագործական բաժանմունքը, այնուհետև՝ միությունը, լսելի դարձրել հայ արվեստագետի ձայնը Ադրբեջանում։ Դասավանդել է նաև Ստեփանակերտի Հակոբ Գյուրջյանի անվան արվեստի մանկական դպրոցում։ 1978 թվականից եղել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ։


== Մասնակցություն Արցախյան ազատամարտին ==
1988 թվականին ակտիվորեն ներգրավվել է Ղարաբաղյան շարժման մեջ, դարձել «Կռունկ» կոմիտեի հիմնադիր-անդամներից մեկը, այդ անվան և կռունկի պատկերով կրծքանշանի հեղինակը։ Նույն թվականին Արցախի մտավորականների պատվիրակության կազմում մեկնել է Մոսկվա, Կենտկոմ՝ Հայաստանի հետ Արցախի վերամիավորման պահանջով։
Զոհվել է 1990 թվականի հունվարի 2-ին, երբ բանակցելով, փորձել է ռուս-ադրբեջանական զինված սադրանքից պաշտպանել Ստեփանակերտի փողոցները ելած խաղաղ բնակչությանը։


== Քանդակներ ==
1988 թվականին մասնակցել է Իջևանի քանդակագործական սիմպոզիումին, կերտել «Արցախ» քանդակը, որն արժանացել է հատուկ մրցանակի։ 1989 թվականին Ստեփանակերտում տեղադրվել է Սպիտակի երկրաշարժի զոհերի հիշատակի հուշակոթողը։
«Սումգայիթ» քանդակում սեղմ արտահայտամիջոցներով քանդակագործը կարողացել է հասնել բարձր լարվածության և հուզականության, ողբերգության բացահայտմանը։ «Ղարաբաղյան տրանսպորտ» քարի վրա քանդակը հայկական օջախի, ընտանիքի սրբության պատկերումն է և արցախցու կերտվածքի բացահայտումը։ «Երաժիշտներ» քանդակն աչքի է ընկնում պլաստիկ լուծումներով։ «Պըլը Պուղին և Մելիք Շահնազարը», «Թազբեհով ծերունին», «Հնձվորները» շնչում են մեղմ հումորով ու սիրով դեպի մարդ-արարածն ու աշխարհը։ Ազգային ու համամարդկային են «Արցախցի տատիկները», «Հայուհի», «Երեք դիմակ» քանդակները։


== Պարգևներ ==
Եղիշեի անվան պետական մրցանակ, 1996, հետմահու
«Մեսրոպ Մաշտոց» շքանշան, 2001, հետմահու
ԼՂՀ ժողովրդական նկարիչ, 2003, հետմահու


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Բատլեր շրջան (Փենսիլվանիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բատլեր շրջան (այլ կիրառումներ)Բատլեր շրջան (անգլ.՝ Butler County), ԱՄՆ Փենսիլվանիա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.059 կմ² է, բնակչությունը՝ 183.862 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բատլեր բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1800 թ.։
Գլուխ սոխ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սոխ (այլ կիրառումներ)
Սոխ (Allium cepa), ամենատարածված, արժեքավոր և հնագույն բանջարեղեններից է, մշակվում է կլիմայական բոլոր գոտիներում և օգտագործվում գրեթե բոլոր կերակուրների մեջ։ Սոխը մեծ չափով օգտագործվում է նաև թարմ վիճակում, որպես աղցանային բանջար։
Պապա (քաղաք)

Պապա (հունգ.՝ Pápa), քաղաք Արևմտյան Հունգարիայի Վեսպրեմ գավառում։ Գավառի բնակչությամբ երկրորդ քաղաքն է։ Բնակչությունը 33.080 մարդ է (2007)։

Պապա քաղաքը գտնվում է Բեկոն լեռնաշղթայի հյուսիսում։ Այն տեղակայված է նահանգի կենտրոն Վեսպրեմ քաղաքից 40 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք և Դյոր քաղաքից 40 կմ հարավ։ Պապան երկաթուղային հանգույց է, ճանապարհները տանում են դեպի Սոմբատհեյ, Թաթաբանյա, Դյոր և Չորնու քաղաքներ։ Ավտոճապարհները քաղաքը կապում են շրջակա քաղաքների հետ։
Քաղաքի բնակչությունը մեծ մասամբ բաղկացած է գերմանացի ներգաղթյալների ժառանգներից, որոնք այստեղ են ժամանել 18-րդ դարում թուրքերից Հունգարիայի ազատագրումից հետո։


== Տեսարժան վայրեր ==
Էստերխազի պալատ
Սուրբ Ստեֆանի կաթոլիկ տաճար
Կալվինական եկեղեցի
Սինագոգ


== Քույր քաղաքներ ==
 Լայնեֆելդե, Գերմանիա
 Գորլիս, Լեհաստան
 Կազալեկիո դի Ռենո, Իտալիա
 Կամպեն, Նիդեռլանդներ
 Կովասնա, Ռումինիա
 Լուչենեց, Սլովակիա
 Շվետցինգեն, Գերմանիա
 Էյլաթ, Իսրայել
 Վիշկովո, Ուկրաինա


== Սպորտ ==
Ֆուտբոլի ասոցիացիայի «Պապա ՖԱ» ակումբը մրցակցում է 2017–18 Nemzeti Bajnokság III-ում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.papa.hu/ Պապա (քաղաք). պաշտոնական կայք  Հունգարիայում
Aerial photographs of Pápa
(9751) Կադոտա

(9751) Կադոտա (անգլ.՝ Kadota), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի օգոստոսի 20-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,427918 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9929 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8629 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1381,81 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,260527 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,84° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9751) Կադոտա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հայաստանի ֆուտբոլի գավաթ 2005

«Հայաստանի ֆուտբոլի գավաթ 2005ը» Հայաստանի ֆուտբոլի գավաթի 14-րդ խաղարկությունն է։ Այն սկսվել է 2005 թվականի մարտի 8-ին և ավարտվել նույն թվականի մայիսի 9-ին։


== Արդյունքներ ==


==== Նախնական  փուլ ====


==== 1-ին փուլ ====


==== 1/4 եզրափակիչ ====


==== 1/2 եզրափակիչ ====
1. Անբարենպաստ եղանակի պատճառով, առաջին խաղակեսից հետո խաղը հետաձգվել է և կայացել 2 օր անց, որտեղ «Միկան» հաղթանակ է տոնել 2-0 հաշվով։


==== Եզրափակիչ ====


== Ռմբարկուներ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի Բարձրագույն խումբ 2005
Հայաստանի Առաջին խումբ 2005
Հակոբ Տոնոյանի անվան Սուպերգավաթ 2005


== Արտաքին հղումներ ==
2005 թվականի Անկախության Գավաթի բաժինը RSSSF.com կայքէջում (անգլ.)


== Գրականություն ==
Լևկովցի (գյուղ, Վոլոչիսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼևկովցիԼևկովցի (ուկրաիներեն՝ Левківці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լևկովցի գյուղում բնակվում էր 126 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,09 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 115,6 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ճրագախոտ

Ճրագախոտ (լատ.՝ Orobanche), կաղընձնի, առյուծախոտ, գայլի վիզ, ճրագախոտազգիների ընտանիքի միամյա կամ բազմամյա մակաբույծ, քլորոֆիլազուրկ խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է 79 տեսակ։


== Կենսաբանական նկարագիր ==

Ցողունը հաստ է, մսոտ, դեղնավուն, կապտագույն, բաց դարչնագույն՝ պատված մանր ու նուրբ թեփուկներով, որոնք հետզարգացած տերևների հետքեր են, հաճախ՝ ճյուղավորվող, հիմքում՝ պալարանման, բարձրանում է՝ 10-60 սմ։ Ծաղկաբույլը ողկուզանման է կամ ճռճռուկ ճուռակախոտ մազմզոտ ճրագախոտ Մակարդախոտ հասկանման, ծաղիկները՝ սպիտակա-դեղնավուն։ Ծաղկում է հուլիս-օգոստոսին։ Պտուղը կաշեկերպ, բազմասերմ տուփիկ է։ Սերմերը շատ մանր են։ Մոլախոտ է։
Ծաղկի բանաձև՝ 
  
    
      
        ↑
        
          K
          
            2
          
        
        
        
          C
          
            (
            4
            )
          
        
        
        
          A
          
            4
          
        
        
        
          G
          
            (
            
              
                2
                _
              
            
            )
          
        
      
    
    {\displaystyle \uparrow K_{2}\;C_{(4)}\;A_{4}\;G_{({\underline {2}})}}
  ։


== Հայաստանում ==
ՀՀ-ում՝ 38 (39) տեսակ՝

Ճրագախոտ երկնագույն (O.caesia),
Ճրագախոտ կիլիկյան (Օ. cilicica),
Ճրագախոտ գունավորված (Օ. colorata),
Ճրագախոտ ցանցավոր (Օ. reticulata),
Ճրագախոտ ճյուղավոր (Օ. ramosa) և այլն։


== Տարածում ==
Տարածվում են Եվրոպայում, Ասիայում և Աֆրիկայում։
Տարածված է Տավուշի, Գեղարքունիքի, Կոտայքի, Սյունիքի և այլ մարզերում։ Աճում է քարքարոտ լեռնալանջերին, մարգագետիններում, անտառներում և այլն (ստորին լեռնայինից մինչև ալպյան գոտի)։ Խոտաբույսերի արմատների մակաբույծ է։


== Տեսակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Цвелёв Н. Н., Терёхин Э. С. Семейство заразиховые (Orobanchaceae) // Жизнь растений. В 6-ти т. Т. 5. Ч. 2. Цветковые растения / Под ред. А. Л. Тахтаджяна. — М.։ Просвещение, 1981. — С. 432—436.
C.A.J. Kreutz։ Orobanche. Die Sommerwurzarten Europas / The European Broomrape Species. Stichting Naturpublikaties Limburg, Maastricht 1995, ISBN 90-74508-05-7
Daniel L. Nickrent & Lytton J. Musselman։ Introduction to Parasitic Flowering Plants. In։ The Plant Health Instructor, 2004. DOI: 10.1094/PHI-I-2004-0330-01 Archived 2007-02-02 at the Wayback Machine.
Hans Christian Weber։ Parasitismus von Blütenpflanzen. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 1993, ISBN 3-534-10529-X
Hans Christian Weber։ Schmarotzer: Pflanzen, die von anderen leben. Belser, Stuttgart 1978, ISBN 3-7630-1834-4


== Արտաքին հղումներ ==

Control of Branched Broomrape: A Literature Review Archived 2014-02-11 at the Wayback Machine.
Zeichnungen von Habitus und Blütendetails Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Fotos von 30 Sommerwurzarten
Monographie von Holger Uhlich