armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լը Վիե Սերիե

Լը Վիե Սերիե (ֆր.՝ Le Vieux-Cérier), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 141 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.61 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.65 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 70 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 45 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 79 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 49-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 30։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 62,0 %։ 49 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 42 անձ (28 տղամարդ և 14 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (2 տղամարդ և 5 կին)։ 30 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սուստ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուստ (այլ կիրառումներ)Սուստ(այժմ կոչվում է՝ Սյուստ ,ադրբ.՝ Süst), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Քենգերլիի շրջանում։


== Աշխարհագրություն ==


== Պատմություն ==


== Տես նաև ==
Քենգերլիի շրջան


== Արտաքին հղումներ ==
Սուստ բնակավայրը «GEOnet Names Server» կայքում։


== Գրականություն ==
Արգամ Այվազյան,  Նախիջևան։ Բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ։, Երևան, ««Հուշարձան» և ՀՀ ԳԱԱ «գիտություն»», 1995 — 367, էջեր 367 — 367 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիանա Նելլա-Պոտիրոպուլու

Լիանա Նելլա-Պոտիրոպուլու (1959, Աթենք, Հունաստան), Կոնստանտինոս և Սոֆիա Նելլաների դուստրը։ Հունաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանի Ճարտարապետության դպրոցի շրջանավարտ (1984 թվական)։ Ուսման ընթացքում նա երկու անգամ պարգևատրվել է «Նոյեմբերի 17-ի մրցանակով» (1982, 1983): Նա շարունակել է իր ուսումը ասպիրանտուրայում՝ 1985 թվականին ստանալով Փենսիլվանիայի համալսարանի ճարտարապետության մագիստրոսական աստիճան, իսկ ճարտարապետական տեսության գերազանցության համար արժանացել է «Ֆրանկ Մայլս Դեյի հիշատակի մրցանակին»։
1982-1989 թվականներին աշխատել է սկզբում պրոֆեսոր Պավլոս Միլոնասի գրասենյակում՝ որպես ուսանող, իսկ հետագայում՝ որպես ավագ ճարտարապետ՝ Ալեքսանդրոս Տոմպազիսի գրասենյակում։
1987 թվականին սկսեց համագործակցել իր կողակցի՝ ճարտարապետ Դիմիտրիս Պոտիրոպուլոսի հետ, իսկ 1989 թվականին նրանք ստեղծեցին իրենց սեփական Potiropoulos D+L Architects ընկերությունը։ Նա բազմիցս պարգևատրվել է մրցանակներով և արժանացել է ճարտարապետական մրցումների պատվանշանների։ Նրանց թվում են՝ 1-ին մրցանակ Սամոսի բնության պատմության թանգարանի համար, 3-րդ մրցանակ Մարուսիում T.E.E. (Հունաստանի տեխնիկական պալատ) կառույցի համալիրի համար, 2-րդ մրցանակ Աթենքի Նոր Ակրոպոլիսի թանգարանի համար, 1-ին մրցանակ Էկմետզոգլուի վերակառուցման համար, Վոլոսում մետաքսի գործարանը, Կահիրեում Մեծ եգիպտական թանգարանի հռչակը և այլն։ Նրա նախագծերը հրատարակվել են հունական և միջազգային մամուլում, ինչպես նաև ներկայացվել են Հունաստանում և արտերկրում ցուցահանդեսների։ Նրա դասախոսություններն ու հրապարակումները վերաբերում են ճարտարապետական տեսության խնդիրներին, ինչպես նաև գրասենյակի ծրագրերին և ուսումնասիրություններին։ 2000-2001 թվականներին սովորել է Պատրոսի համալսարանի ճարտարապետության ֆակուլտետում։
Նրա գրասենյակի կողմից իրականացված ծրագրերը ներառում են բազմաթիվ հայտնի շենքեր և համալիրներ, ինչպիսիք են՝ Ֆիլոտեյում գտնվող Տրիչայի նստավայրը, Աթենքի միջազգային օդանավակայանի Օլիմպիական ավիացիոն շենքի համալիրը, Հռոդոսի Grande Albergo Delle Rose հյուրանոցի վերանորոգումը, Օլիմպիական թենիսի կենտրոնը՝ Աթենքի օլիմպիական մարզական համալիրում, Ատիկի Օդոս ավտոմայրուղու համակարգի վրա Մերսեդես-Բենց Հելլաս-ի շենքային հաստատությունները, Flisvos Marina-ն և այլն։
1992 թվականի հունվարին ծնվեց Պոտիրոպուլուների որդին՝ Ռիգասը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ARCE
The Irregular Capital
Kathimerini - Five Greek Architects speak out
Kathimerini – Olympic Games without Architecture
Greek Architects.gr - Interview
Paris - London - Athens
Archiguide - Athens
KTIZON - Athens
Սուրեն Նազարյանի անվան պուրակ (Երևան)

Սուրեն Նազարյանի անվան պուրակ, գտնվում է Երևանի Նոր Նորք համայնքի առաջին զանգվածում։
Այգին անվանվել է ՀՀ ժողովրդական նկարիչ, քանդակագործ Սուրեն Նազարյանի անունով։ Այն ընդգրկում է Գայի պողոտային հարող Գայի ձիարձանի հուշահամալիրի հատվածը։ Այգու մուտքի մոտ՝ բարձր պատվանդանի վրա, տեղադրված է Գայի արձանը (քանդակագործ` Սուրեն Նազարյան, ճարտարապետ` Սարգիս Գուրզադյան, 1977 թ.)։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Ժերմեն դյու Կրիու

Սեն Ժերմեն դյու Կրիու (ֆր.՝ Saint-Germain-du-Crioult), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 860 մարդ, բնակչության խտությունը` 58.74 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.64 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Լա Շապել Էնժերբոլդ, Լենո, Կոնդե սյուր Նուարո, Պրուսի, Սեն Պիեռ լա Վիեյ համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Կոնդե ան Նորմոնդի համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 40 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 604 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 442-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 162։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,2 %։ 442 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 402 անձ (209 տղամարդ և 193 կին)։ Գործազուրկ են եղել 40 անձ (14 տղամարդ և 26 կին)։ 162 անաշխատունակներից 47-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 80-ը` թոշակառուներ, իսկ 35-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մարկ Ռուֆալո

Մարկ Ալան Ռուֆալո (անգլ.՝ Mark Alan Ruffalo, նոյեմբերի 22, 1967(1967-11-22), Կենոշա, Վիսկոնսին, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան։ Ստացել է «Էմմի» (2014), «Օսկար» «Ոսկե գլոբուս» («BAFTA» 2011, 2015) և մի քանի այլ մրցանակներ։


== Կենսագրություն ==
Դերասանի հայրը արվեստագետ է, իսկ մայրը՝ վարսահարդար։ Նրա հայրը իտալացի է, իսկ մայրը՝ կանադացի և իտալացի։ Բացի Մարկից ընտանիքում կա 3 երեխա։
Մանկության տարիներում Ռուֆալոն գնաց Վիսկոնսին, իսկ հետո Սան Դիեգո։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Մարկը սովորեց Լոս Անջելեսի Ստելլա Ադլերի կոնսերվատորիայում։
9 տարեկան հասակում աշխատել է թատրոնում։ 2002 թվականին նկարահանվել է «Շքանշաններ» ֆիլմում, երբ նա ուներ գլխուղեղի ուռուցք։ Վիրահատությունից հետո դերասանի մոտ առաջացան դեմքի մկանի ձգումներ։ Մարկ Ռուֆալոն առողջացավ և սկսեց նկարահանվել «Գործակից» և «Մաքուր բանականության հավերժ փայլատակում» ֆիլմերում։


== Անձնական կյանք ==
Մարկ Ռուֆալոն ամուսնացած է Սանրայզ Կոյնիի հետ և նրանք ունեն 3 երեխա։ Նա բուսակեր է։
Մարկը ոչ միայն նկարահանվում է ֆիլմերում, այլ նրան հետաքրքրում է իր երկրի քաղաքական կյանքը, մասնավորապես դերասանը հետաքրքրված է Իրաքում կատարվող պատերազմներով։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարկ Ռուֆալո
Նրան

«Նրան», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1890 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1890 թվականի հոկտեմբերի 5-ին։
Ինքնագիրը չի պահպանվել։
«Նրան» բանաստեղծությունն առաջին անգամ տպագրվել է Մոսկվայում՝ 1892 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների երկրորդ հատորում (էջ 110)՝ թվագրված «1890 թվականի հոկտեմբեր 5»։ Այնուհետև՝ Երևանում 1940-1959 լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 49)։
Արտատպվել է Մոսկվայում 1892 թվականին Հովհաննես Թումանյանի լույս տեսած բանաստեղծությունների երկրորդ հատորից։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (248501-248600)

Աստերոիդների ցանկ (248401-248500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (248601-248700)
 Աստերոիդների ցանկ (248401-248500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (248601-248700)
Էլին (Կելարվիի վտակ)

Էլին (ռուս.՝ Элин), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Մուեզերսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կելարվի գետի ձախ ափին՝ 10 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կարելիի ավազան, Ֆինլանդիայի և ՌԴ սահմանին, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Պատկանում է Կարելիի ավազանային շրջանին, Բալթիկ ծովի ավազան։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01050000112102000010181
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001018
Ավազանի կոդը - 01.05.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հովհաննես Հարությունյան (նկարիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հովհաննես Հարությունյան (այլ կիրառումներ)Հովհաննես Սուրենի Հարությունյան (սեպտեմբերի 30, 1950(1950-09-30), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1969 թվականին ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը
1975 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը
1982 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ


== Ստեղծագործական ուղի ==
Հովհաննես Հարությունյանի բազմաժանր, էքսպրեսիվ իրապաշտական ուղղվածության գործերին հատուկ է գեղանկարի խոր տարածական ընկալումը։ Ստեղծել է կոմպոզիցիաներ, բնանկարներ, դիմանկարներ։

«Սևան», «Արարատ», «Կանայք» շարքեր, 1970 թվականից
«Վրեժ Իսրայելյանի դիմանկարը» (1984)
«Ժանետայի դիմանկարը» (2000)
«1915 թվական։ Ապրիլի 24» (1998)
«Շնորհակալություն, Ֆրանսիա» (2000)Աստվածաշնչյան և եկեղեցածիսական թեմաներով երփնագրեր`

«Քրիստոսի մուտքը Երուսաղեմ» (2003)
«Սուրբ Սարգիս», 2003 թվական (Պյատիգորսկի Սուրբ Սարգիս եկեղեցում)


== Անհատական ցուցահանդեսներ ==
Փարիզ, 1990, 2004 թվականներ
Բորդո (1993)
Մոսկվա (1997)
Բարբիզոն (2000)
Լոնդոն (2000)
Երևան (2001)


== Ծանոթագրություններ ==
Պիսեևո

Պիսեևո (ռուս.՝ Писеево), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ալնաշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 275 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զըլքան

Զըլքան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում։
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր
Էլխան (այլ կիրառումներ)

Էլխան, կարող է վերաբերել՝

Էլխան - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում
Էլխան - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում
Աստծո ձեռքը

Աստծո ձեռքը (իսպ.՝ La Mano de Dios), ամենահայտնի ֆուտբոլային գոլերից մեկը, որը խփվեց արգենտինացի Դիեգո Մարադոնայի կողմից 1986 թ. Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության քառորդ եզրափակչում Անգլիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դարպասը։
Հունիսի 22-ին «Ացտեկա» ստադիոնում, 51-րդ րոպեին Խորխե Վալդանոյի փոխանցումից հետո Դիեգո Մարադոնան գրավեց անգլիացիների դարպասը ձախ ձեռքի հարվածով։ Գլխավոր մրցավարը հաշվեց խփված գնդակը՝ համարելով, որ այն խփվել է ձեռքով, չնայած անգլիացիների բողոքին։ Խաղից հետո՝ հարցազրույցի ժամանակ, Մարադոնան հայտնեց, որ գոլը խփվել է, ոչ թե իր, այլ «Աստծո ձեռքով»։
Բորիս Չապլին

Բորիս Չապլին (ռուս.՝ Алекса́ндр Анато́льевич Чури́лин, սեպտեմբերի 8, 1931(1931-09-08), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - ապրիլի 3, 2015(2015-04-03), Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս դիվանագետ, արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
Բորիս Չապլինը ծնվել է 1931 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Մոսկվայում՝ քաղաքական գործչի, ՀԼԿԵՄ-ի նախկին առաջին քարտուղար Նիկոլայ Չապլինի ընտանիքում, որին գնդակահարել են 1938 թվականին։ Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության անդամ 1961 թվականից։ 1955 թվականին ավարտել է Մոսկվայի լեռնային ինստիտուտը։ Տեխնիկական գիտությունների թեկնածու (1963), դոցենտ։

1955 թվականից լեռնային վարպետ, Կուզբասի ածխային հանքերի մասի պետ։
1957 թվականից մինչև 1965 թվականը եղել է գիտական աշխատող։
1965 թվականից մինչև 1968 թվականը Մոսկվայում զբաղեցրել է Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության Հոկտեմբերյան ռայկոմի երկրորդ քարտուղարի պաշտոնը։
1968 թվականից մինչև 1974 թվականը եղել է՝ Խորհրդային Միության Կոմունիստական կուսակցության Չերյոմուշկինի ռայկոմի առաջին քարտուղարի պաշտոնը։
1974 թվականի հոկտեմբերի 11-ից մինչև 1986 թվականը Վիետնամում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1976 թվականից մինչև 1990 թվականը եղել է Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության անդամի թեկնածու։
1986 թվականից մինչև 1991 թվականը զբաղեցրել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարի տեղակալի պաշտոնը։
1992-ից 1997 թվականներին Շանհայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության գլխավոր հյուպատոս։Բորիս Չապլինը մահացել է 2015 թվականի ապրիլի 3-ին Մոսկվայում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Дипломатический словарь. В 3-х томах. Гл. ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалев, П. П. Севостьянов, С. Л. Тихвинский. — М.: Наука, 1985—1986 г.  — Т. 3, с. 561.
Ежегодник Большая советская энциклопедия, 1987 / М. Советская энциклопедия — С. 595.


== Արտաքին հղումներ ==
Ордена
Сообщение МИД России «О кончине Б.Н. Чаплина»
Биография на az-libr.ru
Սեմյոնովկա (քաղաք, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍեմյոնովկաՍեմյոնովկա (ուկրաիներեն՝ Семенівка), քաղաք Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Սեմյոնովկայի շրջանում, շրջկենտրոն։ Հիմնադրվել է 1680 թվականին։
2009 թվականի տվյալներով Սեմյոնովկա քաղաքում բնակվում էր 8 473 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19,86 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ստեփան Ստեփանյան (օդաչու)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ստեփան Ստեփանյան (այլ կիրառումներ)Ստեփան Վաչագանի Ստեփանյան (հունիսի 7, 1972(1972-06-07), Աբովյան, Հայաստան), հայ օդաչու, Արցախյան ազատամարտի մասնակից, ՀՀ բանակի մայոր։
Ավարտել է ՌԴ Ի.Ս. Պոլբինի անվան Օրենբուրգի բարձրագույն ռազմաավիացիոն օդաչուական ուսումնարանը (1991) և Յու. Գագարինի անվան ռազմաօդային ակադեմիան (2002)։ 1992 թվականից ծառայում է ՀՀ ԶՈՒ-ում։ 1992–1994 թվականներին Մի-8 ուղղաթիռի անձնակազմում (օղակի, ապա՝ էսկադրիլիայի ղեկապետ) մասնակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների ինքնապաշտպանությանը։ Ընդհանուր թռիչքաժամը կազմել է 800 ժամ։ Պարգևատրվել է ՀՀ «Անբասիր ծառայության համար» 1-ին աստիճանի մեդալով։
2009 թ. հունվարի 21-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով պարգևատրվել է Մարտական ծառայության մեդալով։


== Ծանոթագրություններ ==
Արփայի գոգհովիտ

Արփայի գոգհովիտ, գոգհովիտ ՀՀ-ում։ Ընդգրկում է Արփա գետի միջին հոսանքի հովիտը՝ կից լեռների ցածրադիր լանջերի հետ միասին։ Ձգվում է արևմուտք-արևելք ուղղությամբ մոտ 40 կմ երկարությամբ՝ Գոմուր գյուղից մինչև Արենի։ Բարձր՝ 1000-1500 մետր։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնտգոմերի շրջան (Թենեսի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մոնտգոմերի շրջան (այլ կիրառումներ)Մոնտգոմերի շրջան (անգլ.՝ Montgomery County), ԱՄՆ Թենեսի նահանգի 95 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.396 կմ² է, բնակչությունը՝ 134.768 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քլարկսվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1796 թ.։
Վարդագույն շրջան (Պիկասո)

Պիկասոյի Վարդագույն շրջան, (ֆր.՝ Période rose), ներկայացնում է իսպանացի նկարիչ Պաբլո Պիկասոյի կյանքի և աշխատանքի կարևոր ժամանակաշրջան, որը մեծ ազդեցություն է ունեցել ժամանակակից արվեստի վրա։ Այն սկսվել է 1904 թվականին, երբ Պիկասոն ապրում էր Մոնմարտրում, բոհեմական բանաստեղծների ու գրողների հետ։ Հաջորդելով Պիկասոյի Կապույտ շրջանին, որը ներկայացնում էր աղքատություն, մենակություն և բաժանում` մռայլ երանգներով` կապույտի գերակշռմամբ, Վարդագույն շրջանը ներկայացնում է ծաղրածուների, արլեկինների, դիմակահանդեսային կերպարների` օգտագործելով առավել կենսական` կարմիր, նարնջագույն, վարդագույն երանգներ։
Պիկասոյի Վարդագույն շրջանը տարածված է համարել նկարչի ոճային փորձարկումների սկիզբը պրիմիտիվիզմի հետ, որն ազդեցություն է կրել նախահռոմեական Իբերական քանդակագործությունից, Օվկիանիայի և Աֆրիկայի արվեստից։ Սրան հաջորդել է Պիկասոյի Աֆրիկյան շրջանը, որն սկսվել է 1907 թվականին` իր գագաթնակետին հասնելով Ավինյոնի աղջիկները կտավով, որը գլուխգործոց է համարվում։


== Ակնարկ ==
Վարդագույն շրջանը տևել է 1904-1906 թվականներին։ Պիկասոն երջանիկ էր Ֆերնանդե Օլիվիերի հետ հարաբերություններով, ում նա հանդիպել էր 1904 թվականին, և սա հնարավոր տարբերակներից մեկն է, որի պատճառով նա փոխել էր իր նկարելու ոճը։ Արլեկինները, կրկեսի խաղացողները և ծաղրածուները հաճախ էին հանդիպում Վարդագույն շրջանում և հայտնի էին դարձնում Պիկասոյի արվեստը տարբեր հարթակներում նրա երկար կարիերայի մնացած հատվածում։ Կատակերգական կերպարը` արլեկինը, որը սովորաբար հայտնվում էր շերտավոր հագուստով, դարձել է Պիկասոյի անհատական խորհրդանիշը։
Վարդագույն շրջանն առավել բնութագրվում է որպես ֆրանսիական ազդեցություն կրած, մինչդեռ Կապույտ շրջանը համարվում է առավել իսպանական, չնայած որ երկու ոճերն էլ զարգացել են այն ժամանակ, երբ Պիկասոն ապրում էր Փարիզում։ Կապույտ շրջանը սկսվել է 1901 թվականի վերջին և հաջորդել է Պիկասոյի ընկերոջ` Կարլոս Կասագեմասի մահվանը և նկարչի մեծ դեպրեսիային։ Այն տևել է մինչև 1904 թվական, երբ Պիկասոյի հոգեբանական դրությունը կարգավորվել է։ Վարդագույն շրջանը կոչվել է այս շրջանում նկարչի կողմից օգտագործած չափազանց շատ վարդագույնի պատճառով։
Պիկասոյի երրորդ ամենաբարձր գնով վաճառված նկարը` Ծխամորճով տղան, նկարվել է Վարդագույն շրջանի ընթացքում։ Այս շրջանի այլ նշանակալի գործերից են «Շապիկով կինը» (1904-05), «Դերասանը» (1904-1905), Երկու երիտասարդ (1905), Արլեկինի ընտանիքը (1905), Արլեկինի ընտանիքը կապիկի հետ (1905), La famille de saltimbanques (1905), Տղան շան հետ (1905), Մերկ տղան (1906), Ձիավարող տղան (1905-06) ևԱյծով աղջիկը (1906)։


== Տես նաև ==
Կապույտ շրջան (Պիկասո)


== Ծանոթագրություններ ==
Կեսկվեռե (գյուղ, Պյոիդե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿեսկվեռեԿեսկվեռե (էստ․՝ Keskvere), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Պյոիդե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պաոլո Մոնտի

Պաոլո Մոնտի (իտալերեն՝ Paolo Monti, օգոստոսի 11, 1908(1908-08-11), Նովարա, Պիեմոնտ, Իտալիա - նոյեմբերի 29, 1982(1982-11-29)[…], Միլան, Իտալիա), իտալացի լուսանկարիչ։ Համարվում է ամենաինտելեկտուալ ժամանակակից իտալացի լուսանկարիչ-արվեստագետներից մեկը։
Գործունեության վաղ շրջանում Մոնտին փորձել է աբստրակցիոնիզմը, ինչպես նաև դիֆրակցիան։ 1953 թվականից հանդես է եկել որպես պրոֆեսիոնալ լուսանկարիչ։ Հիմնականում աշխատել է ճարտարապետական վերարտադրությունների հետ, որոնք օգտագործվել են ամսագրերում, գրքերում։ 1966 թվականից կազմել է իտալական քաղաքների պատմական կենտրոնների կատալոգները։


== Կենսագրություն ==
Մոնտին ծնվել է Պիեմոնտ մարզի Նովարա քաղաքում։ Հայրը եղել է բանկիր և սիրողական լուսանկարիչ։ Հոր աշխատանքի հետ կապված՝ ընտանիքը շարունակ քաղաքից քաղաք է տեղափոխվել։ 1930 թվականին ավարտել է Միլանի Բոկկոնի համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետը։ Մի քանի ամիս աշխատել է Պիեմոնտի մարզում։ 1936 թվականին մահացել է հայրը։ Կարճ ժամանակ անց Մոնտին ամուսնացել է Մարիա Բիոնտտիի հետ։
1939-1945 թվականներին ապրել է Վենետիկի մոտ գտնվող Մեստրե նախկին քաղաքում, այնուհետև տեղափոխվել է Վենետիկ, որտեղ աշխատել է Տարածաշրջանային գյուղատնտեսական կոոպերատիվում՝ շարունակելով զբաղվել լուսանկարչությամբ։
Մոնտիի օգնությամբ 1947 թվականին հիմնադրվել է La Gondola ակումբը, որը կարճ ժամանակ անց դարձել է ավանգարդ լուսանկարչական շարժման կենտրոն։ 1953 թվականին Մոնտին դարձել է պրոֆեսիոնալ լուսանկարիչ՝ հիմնականում աշխատելով ճարտարապետության և դիզայնի ոլորտի ամսագրերի հետ։ Նրա օգնությամբ լուսաբանվել են քաղաքներ և շրջաններ, ճարտարապետներ ու արվեստագետներ։
1965 թվականից Մոնտին լուսանկարել է իտալական գրականության պատմության նկարազարդումները, ինչպես նաև կենտրոնացել է Ապենինյան հովիտները լուսանկարելու վրա, այդ թվում նաև Էմիլիա Ռոմանիա մարզը։ Հետագայում անդրադարձել է իտալական արվեստի պատմությանը։ 1980 թվականից հետո լուսանկարել է Օրտա լիճը և Օսոլա հովիտը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Լայկովո-Պոպովո

Լայկովո-Պոպովո (ռուս.՝ Лайково-Попово), գյուղ Ռուսաստանի, Տվերի մարզի Ուդոմելսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լորի (Կանտալի գավառ)

Լորի (ֆր.՝ Laurie), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 90 մարդ, բնակչության խտությունը` 4.68 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.23 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 60 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 65 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 62 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 40-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 22։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,5 %։ 40 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 35 անձ (19 տղամարդ և 16 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (4 տղամարդ և 1 կին)։ 22 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Թեղուտ (հնավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թեղուտ (այլ կիրառումներ)Թեղուտ, հնավայր Հայաստանի Էջմիածին քաղաքի հարավային կողմում։ Թեղուտ անունը տրված է ուշ ժամանակներում՝ 19-րդ դարում, շրջակայքում Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Ներսես Աշտարակեցու տնկված թեղիների պատճառով։ Թեղիների անտառը ոչնչացվել է 1915–16-ին։ Համարվում է նեոլիթ-բրոնզի դարի ժամանակաշրջանի բնակավայր և ունի ավելի քան 5000 տարվա հնություն։ Հնավայրը հայտնաբերվել է հողային աշխատանքների ժամանակ, որոնց հետևանքով կառույցների մի մասն ավերվել է։ Զբաղեցնում է 3 հա տարածություն։ Անպարիսպ բնակատեղի է։ Մնացել են աղյուսաշեն ու կավաշեն կլոր հատակագծով կացարանների հետքերը։ Թեղուտում գտնված մկնդեղային բրոնզե առարկաները (երկու ասեղի բեկոր, դանակի շեղբ և շաղափ) պարունակում են նաև արծաթ, բիսմուտ, նիկել և Հայաստանի տարածքում գտնվածներից ամենահներն են։ Գետաքարից (ծակոտկեն բազալտ) պատրաստված կացինները, աղորիքները (օվալաձև և անկանոն), սանդերը, սանդկոթերը, վանակատե և կայծաքարե գործիքները հաստատում են, որ տնտեսության մեջ հիմնականում գործածվել է քարը։ Խեցեղենը (կարասներ, կճուճներ, թասեր, սաջեր) հիմնականում՝ կարմիր, մասամբ սև է, որոշ կավամաններ պատված են դեղին անգոբի բարակ շերտով։ Կավամանները գունազարդվել են վրձնով և քարե կոկիչով։ Գտնվել են նաև արջ հիշեցնող կենդանու կավե արձանիկ, որը Հայաստանի տարածքում՝ IV հազարամյակի նյութերի մեջ եզակի է, ոսկրե առարկաներ (ծակիչներ, բրիչներ, հերուններ, դեղդիրներ)։ Թեղուտում հայտնաբերված միջագետքյան խեցեղենը հիմք է տալիս ենթադրելու, որ Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն բնակիչները կապ են ունեցել Առաջավոր Ասիայի մշակութային կենտրոնների հետ։ Թեղուտի հնագույն բնակիչներն զբաղվել են բրիչային երկրագործությամբ (գտնվել են ցորենի և գարու մնացորդներ), անասնապահությամբ, կաշեգործությամբ, ջուլհակությամբ և խեցեգործությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Պոլո դի Պիավե

Սան Պոլո դի Պիավե  (իտալերեն՝ San Polo di Piave), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզի Տրևիզո գավառում։
Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 4.860, բնակչության խտությունը կազմել է 227 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² տարածք։ Սահմանակից է Չիմադոլմո, Ֆոնտանելե, Օրմելե, Վացոլա համայնքներին։ Փոստային ինդեքս՝ 31020, հեռախոսային կոդ՝ 0422։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comuneweb.it/SpoloHome/ Archived 2006-10-11 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
(1485) Իսա

(1485) Իսա (անգլ.՝ Isa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1938 թվականի հուլիսի 28-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,026565 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6929 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3603 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1923,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187188 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,92° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1485) Իսա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պինեժսկի Պուշկին

Պինեժսկի Պուշկին (ռուս.՝ Пинежский Пушкин), ռեժիսոր Լեոնիդ Նոսիրևի ռուսական մուլտիպլիկացիոն ֆիլմը Պուշկինի մասին, ըստ Բորիս Շերգինի համանուն հեքիաթի։
Ֆիլմը մասնակցել է Սուզդալ 2004 փառատոնի մրցութային ծրագրին։


== Սյուժե ==
Հյուսիսային հեքիաթը, որը ձմեռային մի երեկո պատմում են երեք գյուղացի կանայք Պինեգա գետի ափին գտնվող խրճիթում, Պուշկինի և նրա կյանքի մասին է։


== Հեղինակներ ==


== Մուլտֆիլմի մասին ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շերգինի պատմվածքի տեքստը
Պինեժսկի Պուշկին մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Պինեժսկի Պուշկին» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
Քյուրքչի

Քյուրքչի, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ադամ և Եվա (պիես)

Ադամ և Եվա (ռուս.՝ Адам и Ева,) Միխայիլ Բուլգակովի պիեսը, բնութագրում է չար աշխարհի վերջը, արդյունքում գազային պայթյունը և պատերազմը։ Պիեսը չէր կարող հրապարակել Բուլգակովը, և առաջին անգամ հրապարակվեց 1971 թվականին Փարիզում։ ԽՍՀՄ-ում, այն հրատարակվել է 1987 թվականի հոկտեմբերին։


== Սյուժե ==
Քիմիական գազի պայթյունի հետևանքով, մնացել է միայն մի քանի մարդ որոնք այսօր ապրում են համայնքում։


== Պատմություն ==
Բուլգակովը այս պիեսը սկսել է գրել 1931 թվականի հունիսին և ավարտել օգոստոսի 22-ին, առաջին հրատարակության տեքստը՝ «Ադամն ու Եվան» նախատեսվում էր տեղադրել Կարմիր թատրոնում Լենինգրադում։ Եվգինե Վախթանգովի Մոսկվայի և Բաքվի աշխատողների թատրոնում Բաքվում։ Բուլգակովի առաջին պայմանագիրը կնքվել է հունիսին պետությունների կողմից ազգային տանը։ Առաջին պայմանագիրը կնքվել է Բուլգակով հունիսի 5 պետության կողմից ազգային տանը Կառլ Լիբկնեխտի և Ռոզա Լյուքսեմբուրգի մասնակցությամբ, իսկ երկրորդը, հուլիսի 8-ին Եվգինե թատրոնում Վախթանգովի հետ։ Աշնանը Պիեսը կարդացել Յի Ալկսնիսի, ով ասաց, որ «անհնար է դնել այս խաղը, քանի որ Լենինգրադը կորել է» Բուլգակովի գրել է երկրորդ խաղը, բայց դա չի անցնում գրաքննությունը։


== Գործող անձինք ==
Եվա Վոյկևիչ
Ադամ Նիկոլաևիչ Կրասովսկի
Եֆրոսիմով Ալեքսանդր Իպոլիտովիչ
Դարագան Անդրեյ Ֆեոդորովիչ - օդաչու
Պոնչիկ-Նեպոբեդա - գրող
Զախար Սևաստյանովիչ Մարկիզով'
Անյա
Տուլլեր 1-ին
Տուլլեր 2-ին
Կլավդիա Պետրովնա
Մարիա Վիրուես
Դե Տիմոնեդա
Զևալդ
Պավլով


== Արտաքին հղումներ ==
Электронная версия
Կշեռք (ֆիլմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կշեռք (այլ կիրառումներ)Կշեռք, 1995 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Քաղաքի հին փողոցի անկյունում ծերունին իր կշեռքով ոչ միայն մարդկանց է կշռում, այլև ասես նրանց հոգսերը, ուրախությունն ու տրտմությունը։


== Գլխավոր դերերում ==
Կարեն Քալանթար
Ա. Հովակիմյան
Ռ. Մուրադյան


== Ծանոթագրություններ ==
Տերմենո սուլա Ստրադա դել Վինո

Տերմենո սուլա Ստրադա դել Վինո (իտալերեն՝ Termeno sulla Strada del Vino), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում՝ Բոլցանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3231 մարդ, բնակաչության խտությունը՝ 170 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 19 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 39040, հեռախոսային կոդ՝ 0471։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0471 864400
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.termeno.bz.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.termeno.bz.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Չերվոնոե (գյուղ, Սերեդինա-Բուդայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉերվոնոեՉերվոնոե (ուկրաիներեն՝ Червоне), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնոե գյուղում բնակվում էր 34 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զանգահարում են, բացեք դուռը

Զանգահարում են, բացեք դուռը (ռուս.՝ Звонят, откройте дверь), 1965 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմը ռեժիսոր Ա. Միտայի կողմից, 12-ամյա Ելենա Պրոկլովայի դեբյուտը կինոյում։


== Սյուժե ==
Հինգերորդ դասարանի աշակերտ Տատյանան (Ելենա Պրոկլովա) սիրահարված է տասներորդ դասարանի ջոկատավար՝ Պետրային (Սերգեյ Նիկոնենկո), և դրա համար նրան դասարանում ծաղրում են։ Տանյայի հայրը երկրաբան էր, մայրը որոշ ժամանակով մեկնել էր նրա մոտ՝ դստերը թողնելով հարևանուհու հսկողության տակ։ Ջոկատավարին դուր գալու համար Տանյան ընկղմվում է հասարակական աշխատանքի մեջ, և նրան հանձնարարում են գտնել «հետաքրքիր մարդուն»՝ առաջին ջոկատավարներից մեկին։
Որոնումների ընթացքում նա ծանոթանում է իր հասակակից Գեննադիին (Վիտյա Կոսիխ) և նրա տարօրինակ խորթ հորը (Ռոլան Բիկով), որն օգնում է նրան այդ որոնումներում։ Նա Տատյանային բերում է հայտնի երաժիշտ Կորկինիի մոտ։ Նա խոստանում է Տատյանային գալ իրենց մոտ առաջին ջոկատավարներին նվիրված հավաքին, բայց մոռանում է, որ շուտով պետք է հյուրախաղերի մեկնի։ Գեննադիի ձեռքում տեսնելով չմուշկները՝ Տատյանան նրան խնդրում է սովորեցնել թե ինչպես են դրանցով սահում։ Երեկոյան նրանք գնում են սահադաշտ, որտեղ նա տեսնում է իր Պետրային դասընկերոջ ընկերությունում։ Հիասթափված՝ նա թողնում է սահադաշտը և վերադառնում է տուն։ Այնտեղ նրան դիմավորում է անսպասելիորեն ժամանած մայրը։
Երբ հայտնի է դառնում, որ երաժիշտ Կորկինը մեկնել է հյուրախաղերի և չի կարողանա գալ հավաքին, Տանյան դրանում «դավաճանություն» է տեսնում. այդ ժամանակ ջոկատավարների հավաքի անցկացման պատասխանատուն Պյոտրն էր։ Հավաքից առաջ Տանյան գալիս է Կոլպակովի նվագախումբ և հայտնում նրան, որ Կորկինը հեռացել է, և նա չգիտի, թե ինչ անի հիմա։ Կոլպակովը նրան պատմում է իր հարևանությամբ ապրող առաջին ջոկատավարներից մեկի՝ փողհար տղայի մասին։ Նրա հետ ծանոթությունն այնքան է ազդել Կոլպակովի վրա, որ նա դարձել է պրոֆեսիոնալ երաժիշտ։ Տատյանան համոզում է Կոլպակովին գալ հավաքին և բոլորին պատմել այս պատմությունը։
Ջոկատավարների հավաքի մեկնարկից առաջ, Տանյան Պետրային խնդրում է թույլ տալ, որ Կոլպակովը հանդես գա, Բայց Պյոտրը մերժում է նրան, և նա վերջնականապես հիասթափվում է նրանից. ֆորմալիստ, կարիերայի նկատառումներից ելնելով, նա ոչ մի քայլ չի շեղվում սահմանված կանոններից։
Ջոկատավարների հավաքին փողհարը շատ վատ է նվագում, Կոլպակովը, չդիմանալով դրան, անսպասելիորեն բեմ է բարձրանում և սկսում է խոսել իր ծանոթ ջոկատավար փողհարի մասին, ով հետագայում զոհվել է Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ։ Բոլորը զարմանում են երիտասարդ հերոսի դրամատիկ ճակատագրից, ջոկատավարը գրում է Կոլպակովի պատմությունը նոթատետրում, իսկ դպրոցականները հետաքրքրությամբ լսում են երաժիշտին։ Իր ելույթի վերջում նա փողն ուղղում է շուրթերին, և հսկայական դահլիճը լցվում է հանդիսավոր, ուղիղ հոգու մեջ հեղվող ձայներով...


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Ալեքսանդր Վոլոդին
Ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Միթա
Գլխավոր օպերատոր՝ Ալեքսանդր Պանասյուկ
Գլխավոր նկարիչ՝ Պյոտր Կիսելյով
Կոմպոզիտոր՝ Վենիամին Բասներ


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
1966 թվականի Վենետիկի մանկական ֆիլմերի XVIII միջազգային կինոփառատոնի «Սուրբ Մարկոսի առյուծը» գլխավոր մրցանակ։
Մոսֆիլմի մրցանակ լավագույն դերասանուհու համար (Ելենա Պրոկլովա)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արկուս Լ.։ «Զանգահարում են, բացեք դուռը»։ «Սեանս» ամսագրի նախագիծը։ Վերցված է 2020-05-02
Կոստանդնուպոլիս

Կոստանդնուպոլիս (հուն․՝ Κωνσταντινούπολις, Կոստանդնուպոլիս, կամ ἡ Πόλις — «Քաղաք»),(օսման.՝ قسطنطينيه [kostantîniyye], թուրքերեն՝ Konstantinopolis, լատ.՝ Constantinopolis), քաղաք, որ ժամանակին հանդիսացել է Հռոմեական կայսրության մայրաքաղաքը (330–395), Բյուզանդիայի մայրաքաղաքը (395-1204 և 1261-1453), Լատինական կայսրության մայրաքաղաքը (1204-1261) և Օսմանյան կայսրության մայրաքաղաքը (1453-1922)։
324 թվականին հնագույն քաղաք Բյուզանդիոնը վերանվանվեց «Նոր Հռոմ» և հռչակվեց Հռոմեական կայսրության մայրաքաղաք Կոստանդիանոս Ա Մեծի կողմից, ում պատվին քաղաքը 330 թվականի մայիսի 11-ին անվանեցին Կոստանդնուպոլիս։ 5-րդ դարի կեսերից մինչև 13-րդ դարի սկիզբը Կոստանդնուպոլիսն Եվրոպայի ամենախոշոր և ամենահարուստ քաղաքն էր։ Քաղաքը հայտնի դարձավ իր ճարտարապետական հուշարձաններով, ինչպիսիք էին Սուրբ Սոֆիայի տաճար, որը Արևելյան ուղղափառ եկեղեցու տաճար էր և ծառայում էր որպես Տիեզերական պատրիարքության նստավայր, Կայսերական պալատը, որտեղ ապրում էին կայսրերը, Գալաթայի աշտարակը, Հիպոդրոմը, պարիսպները և այլ հանրահայտ շինություններ։ Կոստանդնուպոլսի համալսարանը հիմնադրվել է հինգերորդ դարում և ուսուցվում էր գրականություն և արվեստ մինչև ավերվելը 1204 և 1453 թվականներին, ներառյալ մեծ Կայսրեական գրադարարանը որտեղ նաև պահվում էին Ալեքսանդրիայի գրադարանի մնացորդները և ուներ մոտ 100,000 գիրք։  Քաղաքը Կոստանդնուպոլսի պատրիարքի նստավայրն էր և պահվում էր քրիստոնեության սրբազան իրերից Քրիստոսի Փշե պսակը և Իրական Խաչը։
Կոստանդնուպոլիսը հայտնի էր իր զանգվածային և բարդ ամրություններով, որը համարվում էր իր դարաշրջանի պաշտպանողական ճարտարապետության եզակի օրինակ։ Թեոդոսյան պարիսպները ներառում էին զույգ պարիսպներ՝ փռված առաջին պատից 2 կմ դեպի արևմուտք։ Կոստանդնուպոլսի դիրքը Ոսկեղջյուրից մինչև Մարմարա ծով բաժանվում էր պաշտպանողական պարիսպնեով։ Քաղաքը սկզբում կառուցվել էր որպես Հռոմիի մրցակից և որոշ որոշումներ փոխ էր առնված Հռոմից։ Կարևոր պաշտպանական համակարգի մեջ էին մտնում մեծ պալատները, ջրամնարները և աշտարակները և Կոստանդնուպոլիսը համարվում էր երկու մայրցամաքների (Եվրոպա ու Ասիա) և երկու ծովերի (Միջերկրական ու Սև) դարպաս։ Չնայած քաղաքը պաշարվել է բազմաթիվ անգամ տարբեր բանակների կողմերից, այն անառիկ է մնացել մոտ ինը հարյուր տարի։


== Տես նաև ==
Հայերը Կոստանդնուպոլսում


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Bury J. B. (1958)։ History of the Later Roman Empire: From the Death of Theodosius I to the Death of Justinian։ Dover Publications 
Crowley Roger (2005)։ Constantinople: Their Last Great Siege, 1453։ Faber and Faber։ ISBN 978-0-571221851 
Freely John (1998)։ Istanbul: The Imperial City։ Penguin։ ISBN 9780140244618 
Freely John; Ahmet S. Cakmak (2004)։ The Byzantine Monuments of Istanbul։ Cambridge University Press։ ISBN 9780521772570  
Գիբոն Էդվարդ (2005)։ The Decline and Fall of the Roman Empire։ Phoenix Press։ ISBN 9780753818817 
Hanna-Riitta Toivanen (2007)։ The Influence of Constantinople on Middle Byzantine Architecture (843-1204). A typological and morphological approach at the provincial level։ Suomen kirkkohistoriallisen seuran toimituksia 202 (Publications of the Finnish Society of Church History No. 202)։ ISBN 9789525031416
Պուտ Լենինա (գյուղ, Վոզնեսենսկի շրջան)

Պուտ Լենինա (ռուս.՝ Путь Ленина), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վոզնեսենսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խեոտ

Խեոտ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թվականներ, Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սերար

Սերար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վոսկրեսենսկոե (այլ կիրառումներ)

Վոսկրեսենսկոե, կարող է վերաբերել՝

Վոսկրեսենսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Վարվայի շրջանում
Վոսկրեսենսկոե - քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Ժովտնևի շրջանում
(8263) 1986 QT

(8263) 1986 QT, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի օգոստոսի 26-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,22291 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8683 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5775 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1210,55 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,297387 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,83° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8263) 1986 QT աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Թշնամիները (ֆիլմ)

«Թշնամիները» (ռուս.՝ «Враги»), 1977 թվականի խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ռոդիոն Նահապետովը Աբրամ Ռոոմի սցենարով, Մաքսիմ Գորկու համանուն պիեսի էկրանավորումն է։


== Սյուժե ==
20-րդ դարի սկզբին ռուսական գործարաններից մեկի տերեր Զախար Բարդինը և Միխայիլ Սկորոբոգատովը պատրաստվում են փակել ձեռնարկությունը, որպեսզի հանդարտեցնեն բանվորներին, որոնք պահանջում են աշխատանքից ազատել քմահաճ վարպետին։ Սկորոբոգատովը զորքեր են կանչում դժգոհներին զսպելու համար, ինչը ողբերգական ավարտ է ունենում բոլորի համար։


== Դերերում ==
Ինոկենտի Սմոկտունովսկի - Զախար Բարդին
Ելենա Սոլովեյ - Պոլինա, Զախար Բարդինի կինը
Ռեգիմանտաս Ադոմայտիս - Յակով Բարդին
Մարինա Նեյոլովա - Տատյանա, Յակոբ Բարդինի կինը, դերասանուհի
Օլեգ Եֆրեմով - Միխայիլ Սկորոբոտով, վաճառական, Բարդինի գործընկերը
Ալլա Մայկովա - Կլեոպատրա, Միխայիլ Սկրոբոտովի կինը
Յուոզաս Բուդրայթիս - Նիկոլայ Սկրոբոտով, Միխայիլ Սկրոբոտովի եղբայրը, իրավաբան, դատախազի ընկերը
Վերա Գլագոլևա - Նադյա, Զախար Բարդինի զարմուհին
Նիկոլայ Գրիցենկո - Պեչենեգով, պաշտոնաթող գեներալ, Բարդինների քեռին
Միխայիլ Գոլուբովիչ - Սինցով, գրասենյակային ծառայող
Նիկոլայ Կորնոուխով - Պոլոգի, գրասենյակային ծառայող
Բորիս Սաբուրով - Կոն, պաշտոնաթող զինվոր
Նիկոլայ Երոֆեև - ռոտմիստր Բոբոեդով
Նիկոլայ Տրոֆիմով - Լևշին, բանվոր
Եվգենի Բեզրուկավին - Գրեկով, բանվոր
Միխայիլ Վասկով - Ռյաբցով, բանվոր
Վիկտոր Շուլգին - բանվոր
Ալեքսանդրա Խարիտոնովա - սպասուհի
Էպիզոդներում՝ Իվան Կոսիխ, Ալեքսանդր Վախտյորով, Յուրի Օվսյանկո, Եվգենի Լեոնով-Գլադիշև և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Петров В. — Драматургия во втором измерении (O худож. фильме «Враги»). // Советская молодёжь, 3 октября 1978
Враги // Свое кино / Сергей Кудрявцев. — М.: Дубль-Д, 1998. — 492 с. — стр. 42-43


== Աղբյուրներ ==
Враги // Домашняя синематека: отечественное кино 1918—1996 / Сергей Землянухин, Мирослава Сегида. — М.: Дубль-Д, 1996. — 520 с. — стр. 77
Враги // Мосфильм
Զեդա Թխիլնարի

Զեդա Թխիլնարի (վրաց.՝ ზედა თხილნარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խելվաչաուրի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 761 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստերեոզույգ

Ստերեոզույգ, միևնույն օբյեկտի՝ դիտման 2 տարբեր կետերից ստացված երկու հարթ հեռանկարային պատկերների ամբողջությունը։ Եթե ստերեոզույգը դիտվի այնպես, որ յուրաքանչյուր աչք տեսնի այդ պատկերներից միայն մեկը, ապա կստացվի ծավալային (ստերեոսկոպիկ) նկար, որը վերարտադրում է իրական օբյեկտի խորությունը։ Ստերեոզույգը օգտագործում են ստերեոսկոպիկ կինոյում օբյեկտների տարածական պատկերներ ստեղծելու, ստերեոլուսանկարահանման, ստերեոսկոպիկ հեռուստատեսության մեջ, ինչպես նաև գիտական նպատակներով։ Ստերեոզույգ ստանում են ստերեոսկոպիկ կինոնկարահանման ապարատի, ստերեոսկոպիկ լուսանկարահանման ապարատի, երկու հաղորդիչ հեռուստատեսային խողովակների կամ սովորական լուսանկարահանման և կինոապարատների օբյեկտիվներին հատուկ կցուրդներ հարմարեցնելու միջոցով։ Բացի դրանից, ստերեոզույգի ստացման և ուսումնասիրման համար ծառայող մի շարք սարքեր կիրառվում են ստերեոլուսագրաչափական նկարահանման համար։
Լա Տալյադա դ'Էմպորդա

Լա Տալյադա դ'Էմպորդա (իսպ.՝ La Tallada, կատ.՝ La Tallada d'Empordà, բասկ.՝ La Tallada d'Emporda), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ժիրոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է՝ Բաշ Էմպորդա շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 50,53 կմ2։ Բնակչությունը՝ 435 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Página oficial del Ayuntamiento Archived 2008-03-07 at the Wayback Machine.
Información de la Generalidad de Cataluña Archived 2007-03-11 at the Wayback Machine.
Información del Instituto de Estadística de Cataluña
(960) Բիրգիտ

(960) Բիրգիտ (անգլ.՝ Birgit), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1921 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,248411 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8778 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,619 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1231,44 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,292342 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,02° անկյուն։
Բիրգիտ աստերոիդը դասվում է Ֆլորայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 7438 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,17 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,33։ Այս ընտանիքի աստերոիդների էքսցենտրիսիտետները ընկնում են 0,109-0,168 միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը՝ 2,4°-6,9°։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(960) Բիրգիտ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մոնտկուր Լիզրոլ

Մոնտկուր Լիզրոլ (ֆր.՝ Audignicourt), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Ռիբմոն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սեն Կանտեն։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02504։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 1684 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 1032 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 745-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 287-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 72,2 %, 1999 թվականին եղել է 64,2%)։ 745 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 635-ը (362 տղամարդ և 273 կին), գործազուրկ էին 110 մարդ (53 տղամարդ և 57 կին)։ 287 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 67-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 78-ը՝ թոշակառուներ, 142-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Մոնտկուր Լիզրոլ (ֆր.)
Հարթաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հարթաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (այլ կիրառումներ)Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Հարթաշեն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 27 հուշարձան (6 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Փյունիկեցիներ

Փյունիկեցիներ (անգլ.՝ Phoenicianism), հնագույն սեմական ցեղեր, պատկանել են արևմտասեմական ցեղերի քանանական ճյուղին։ Բնակվել են Փյունիկիայում՝ ներկայիս Լիբանանի տարածքում Ք.ա.1200-146 թվականներին։ Եղել են արհեստավորներ, առևտրականներ և ծովագնացներ, ստեղծել են առաջին հնչյունային այբուբենը։ Հիմնել են մի շարք գաղութներ, որոնցից հայտնի է հատկապես Կարթագենը։ Խոսել են փյունիկերենով։ Նրանց մշակույթը ոչնչացավ, երբ Ալեքսանդր Մեծը գրավեց այդ տարածքը։


== Անվան ծագումնաբանություն ==
Փյունիկեցիների անվանումը ծագել է հունական «ֆոինոս» բառից, որը թարգմանաբար «կարմիր» է նշանակում։ Նրանց այդպես էին կոչում, որովհետև նրանք մյուրեքս կոչվող ծովային խխունջներից պատրաստում էին վառ ծիրանագույն ներկ։ Այդ ներկով ներկված կտորեղենը շատ թանկ էր, այդ պատճառով էլ Հռոմեական կայսրության ժամանակաշրջանում միայն կայսրերն էին հագնում մյուրեքսից պատրաստված հագուստներ։


== Զբաղմունք ==

Փյունիկեցիները առաջինն էին, որ մեծ քանակով թափանցիկ ապակեղեն արտադրեցին։ Նաև կարողանում էին «ապակի փչել» և ստանալ հրաշալի ապակեղեն։ Փյունիկեցի արհեստավորները վաճառքի համար պատրաստում էին կավե,  փղոսկրե և մետաղե իրեր, կտորեղեն, ինչպես նաև մայրի ծառի փայտը։ Նրանք նաև հմուտ նավաստիներ են եղել և ունեցել են լավ կառուցված նավեր,  որով նավարկել են դեպի  Բրիտանիա, ապրանքներ փոխանակել անագով և արծաթով։ Ք.ա. 600 թվականին Արևմտյան Աֆրիկայի հետազոտության ժամանակ փյունիկեցիները օգնել են եգիպտացիներին։ Նրանք կառուցել են նաև աստվածներին նվիրված բազմաթիվ տաճարներ և սրբավայրեր։ Ռազմիկ աստված Բաալն նրանց գերագույն աստվածն էր։ Քրմերն ու քրմուհիները անհաջողությունների ժամանակ աստվածներին երեխաներ էին զոհաբերում։


== Կարթագեն ==
Կարթագենը փյունիկեցիների  ամենամեծ քաղաքն էր։
Լեգենդի համաձայն Կարթագենը հիմնել է փյունիկյան թագուհի Դիդոն։ Հյուսիսային Աֆրիկայի ափ իջնելով` Դիդոն քաղաք կառուցելու համար տարածք է խնդրում։ Կառավարողը թույլատրում է վերցնել այնքան տարածք, որքան հնարավոր կլինի շրջափակել ցուլի կաշվով։ Թագուհի Դիդոն կաշին շերտերի է բաժանում և այդպես նշում մի ընդարձակ տարածք։ Կարթագենը դառնում է տարածաշրջանի առևտրական ամենակարևոր քաղաքներից մեկը։


== Փյունիկեցիների գիր ==
Փյունիկեցիները առաջին ժողովուրդներից  էին, որոնք պատկերագրերի փոխարեն այբուբեն են օգտագործել, որը բաղկացած էր 30 բաղաձայնից, և չկային ձայնավորներ։ Այդ տառերը հիմք դարձան ժամանակակից այբուբենի համար։


== Փյունիկեցիների գաղութների աշխարհագրություն ==
Փյունիկեցիները ժամանակին սփռվել են Միջերկրական ծովի ափերով` գաղութ հիմնելով շատ օտար երկրներում`Կադիսում (Իսպանիա), Մարսելում (Ֆրանսիա), Մալթայում, Սիցիլիայում, Կիպրոսում և Հյուսիսային Աֆրիկայի Կարթագենում (այժմ` Թունիս)։ Կարթագենում նրանք առևտուր էին անում տեղացիների հետ` նրանցից գնելով մորթի և փայտ, թանկարժեք փղոսկրյա իրեր։


== Աղբյուրներ ==
Տ. Հովսեփյան ՙՙ«1000 հարց և պատասխան» Երևան, «Տիգրան Մեծ» հրատարակչություն
Դորոգան

Դորոգան (ուկրաիներեն՝ Дорогань), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դորոգան գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3621 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6,08 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կապուտանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Կոտայքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Կոտայքի մարզի Կապուտան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 104 հուշարձան (32 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Մարի (Լառնակայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարի (այլ կիրառումներ)Մարի (հուն․՝ Μαρί), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության հարավում՝ Լառնակայի շրջանում։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 158 մարդ։ Տեղակայված է 5 կմ արևմուտք Զիի գյուղից։ Մինչ 1974 թվականը բնակեցված է եղել թուրք կիպրացիներով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Շչեբրի

Շչեբրի (ուկրաիներեն՝ Щебри), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շչեբրի գյուղում բնակվում էր 166 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պրեոբրաժենսկայա (այլ կիրառումներ)

Պրեոբրաժենսկայա, կարող է վերաբերել՝

Պրեոբրաժենսկայա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Պրեոբրաժենսկայա - ստանիցա Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Կիկվիձենսկի շրջանի կազմում։