armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սուրբ Գրիգոր Նարեկացի եկեղեցի (Վաղաշեն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Գրիգոր Նարեկացի եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Գրիգոր Նարեկացի եկեղեցի, Հայ Առաքելական եկեղեցի Գեղարքունիքի մարզի Վաղաշեն գյուղում։


== Պատմություն ==
Սուրբ Գրիգոր Նարեկացի եկեղեցու օծման սրբազան արարողությունը տեղի է ունեցել 2014 թվականի հոկտեմբերի 4-ին։
Բացման արարողությանը ներկա են գտնվել Գեղարքունիքի թեմի առաջնորդ Մարկոս եպիսկոպոս Հովհաննիսյանը, եկեղեցու ճարտարապետ, ծնունդով քեսաբահայ Հրաչյա Գասպարյանը, բարերար Հենրիկ Մելքոնյանը, վաղաշենցիներ, հյուրեր։


== Տվյալներ ==
Սուրբ Գրիգոր Նարեկացի եկեղեցին ունի 18 մետր բարձրություն, 12 մետր երկարություն և 8 մետր լայնություն, կենտրոնագմբեթ է, ավանդատները գտնվում են արևելյան հատվածում, խորանի հարավային և հյուսիսային կողքերում։ Չորս հզոր կամարների վրա նստած է հովհարաձև վեղարով գմբեթը։ Հիմքերը կառուցված են բազալտից, իսկ պատերն ու թմբուկն ամբողջությամբ՝ Անի-Պեմզայի տուֆ քարից։ Եկեղեցին կառուցվել է Հենրիկ Մելքոնյանի բարերարությամբ։
Սուրբ Գրիգոր Նարեկացի եկեղեցին գտնվում է գյուղի կենտրոնում, 19-րդ դարում Ալաշկերտից գաղթած հայերի ձեռքերով կառուցված բազիլիկ կիսավեր եկեղեցու և գեղաքանդակ խաչքարերով հարուստ միջնադարյան գերեզմանոցի հարևանությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սուրբ Գրիգոր Նարեկացի եկեղեցի, Վաղաշեն, Գեղարքունիք
Գերագույն հոգևոր խորհուրդ

Գերագույն հոգևոր խորհուրդ (ԳՀԽ), Ամենայն հայոց կաթողիկոսին առընթեր վարչախորհրդակցական մարմին։ Անդամներին նշանակում է կաթողիկոսը՝ Ազգային-եկեղեցական ժողովի որոշմամբ։ Ստեղծել է Գևորգ Ե Սուրենյանց կաթողիկոսը 1924 թ.-ի հունվարի 1-ին,
նախկին Սինոդի փոխարեն։


== Կառուցվածք ==

Նախկինում բաղկացած էր 6 բարձրաստիճան հոգևորականներից, ապա Ազգային-եկեղեցական ժողովը այն համալրել է նաև 3 աշխարհականներով։ Իր գոյության ընթացքում ԳՀԽ կազմն ընդգրկել է 6–7 հոգևորականներ և 3–4 աշխարհականներ։ 1938–45 թվականներին ընդհանրապես կազմալուծված է եղել։ 


== ԳՀԽ ներկա կազմը ==
Խորհրդի անդամները բարձրաստիճան հոգևորականներ և աշխարհականներ են, որոնց ընտրում է Ազգային-եկեղեցական ժողովը կամ նշանակում` Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը։ 

Նախագահ՝ Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ. Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս
Ատենապետեր՝ ամենապատիվ Տ. Նուրհան արքեպիսկոպոս Մանուկյան (Երուսաղեմի Հայոց Պատրիարք) և ամենապատիվ Տ. Սահակ արքեպիսկոպոս Մաշալյան (Կոստանդնուպոլսի Հայոց Պատրիարք) ԳՀԽ անդամներն են՝
Տ. Խաժակ արքեպիսկոպոս Պարսամյան (Արևմտյան Եվրոպայի Հայրապետական պատվիրակ)
Տ. Հովնան արքեպիսկոպոս Տերտերյան (ԱՄՆ Հայոց Արևմտյան թեմիառաջնորդ)
Տ. Նավասարդ արքեպիսկոպոս Կճոյան (Արարատյան Հայրապետական թեմի առաջնորդական փոխանորդ)
Տ. Աբրահամ արքեպիսկոպոս Մկրտչյան (Վայոց ձորի թեմ)
Տ. Եզրաս արքեպիսկոպոս Ներսիսյան (Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի հայոց թեմի առաջնորդ)
Տ. Միքայել արքեպիսկոպոս Աջապահյան (Շիրակի թեմի առաջնորդ)
Տ. Վազգեն արքեպիսկոպոս Միրզախանյան (Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի Եկեղեցական հայեցակարգային հարցերի գրասենյակի տնօրեն)
Տ. Բագրատ արքեպիսկոպոս Գալստանյան (Տավուշի թեմի առաջնորդ)
Տ. Արշակ արքեպիսկոպոս Խաչատրյան (Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի դիվանապետ)
Տ. Արմաշ եպիսկոպոս Նալբանդյան (Դամասկոսի հայոց թեմի առաջնորդ)
Տ. Վրթանես եպիսկոպոս Աբրահամյան (Արցախի թեմի առաջնորդ)
Տ. Մուշեղ եպիսկոպոս Բաբայան (Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի Լուսարարապետ)
Տ. Հովնան եպիսկոպոս Հակոբյան (Գուգարաց թեմի առաջնորդ)
Տ. Մեսրոպ վարդապետ Պարսամյան (ԱՄՆ Հայոց Արևելյան թեմի առաջնորդ)
Տիար Թագվոր Բոյաջյան (Դամասկոսի հայոց թեմ)
Տիար Գևորգ Դանիելյան (Հայաստան)
Տիար Վահան Տեր-Ղևոնդյան (Հայաստան)
Տիար Շահեն Կարամանուկյան (Հայաստան)
Տիար Հայկ Իգնաթյան (Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի հայոց թեմ)


== ԳՀԽ ժողովները ==
Գերագույն հոգևոր խորհրդի ժողովները տեղի են ունենում նվազագույնը տարին չորս անգամ, իսկ ըստ անհրաժեշտության` ավելի հաճախ։ ԳՀԽ քննարկում է վարչակազմակերպչական, մշակութային, եկեղեցական, տնտեսական, շինարարական և բարեսիրական այլ հարցեր։ ԳՀԽ նախագահն է Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը։ Անդամ հոգևորականներից մեկն ընտրվում է ատենապետ, իսկ անդամ հոգևորականներից կամ աշխարհականներից մեկը՝ ատենադպիր՝ մեկ տարի ժամանակով։ ԳՀԽ-ի քննարկած հարցերի մասին վերջնական որոշում է կայացնում և գործադրում Ամենայն հայոց կաթողիկոսը։


== ԳՀԽ նախկին անդամները ==
ԳՀԽ անդամներ են եղել Խորեն արքեպիսկոպոս Մուրադբեկյանը, Գևորգ արքեպիսկոպոս Չորեքչյանը, Վազգեն եպիսկոպոս Պալճյանը (հետագայում՝ Ամենայն հայոց կաթողիկոսներ), Գարեգին արքեպիսկոպոս Հովսեփյանը (հետագայում՝ Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոս), ինչպես նաև Ստեփան Կամսարականը, Ավետիք Իսահակյանը, Մարտիրոս Սարյանը, Աշոտ Աբրահամյանը, Գրիգոր Խանջյանը և ուրիշներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մալուշինո (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)

Մալուշինո (ուկրաիներեն՝ Малушине), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալուշինո գյուղում բնակվում էր 150 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ագարակ (քաղաք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ագարակ (այլ կիրառումներ)Ագարակ ( արտասանություն), փոքր արդյունաբերական քաղաք Հայաստանի Սյունիքի մարզի հարավարևմտյան մասում, ծովի մակերևույթից 650 մ բարձրության վրա։ Իրանի հետ սահմանից 2-3 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևմուտք է՝ Արաքս գետի ձախ ափին մարզկենտրոնից 80 կմ հարավ-արևմուտք։
Մշտական բնակչությունը 2015 թվականի դրությամբ կազմել է 4300 մարդ, որի գերակշռող մեծամասնությունը աշխատում է «Ագարակի պղնձամոլիբդենային կոմբինատ» ՓԲԸ-ում և նրան սպասարկող մանր հիմնարկ-ձեռնարկություններում։ Քաղաքը հիմնադրվել է 1949 թ., որպես բանվորական ավան։ Ագարակի հիմնադրումը կապված է այս տարածքում օգտակար հանածոների հայտնաբերման և մշակման հետ։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1949 թ.՝ պղնձամոլիբդենային հանքավայրի պաշարների շահագործումն իրականացնելու ակնկալիքով։ Նույն թվականի գարնանը Արաքս գետի ձախ ափին կառուցվեց առաջին փայտյա տնակը և այդ ժամանակվանից սկսվեց կոմբինատին կից ավանի կառուցումը, որը ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության 1954 թվականի մայիսի 18-ի հրամանագրով դասվեց ՀԽՍՀ քաղաքատիպ ավանների շարքը։
Քաղաքի կարգավիճակ է ստացել 1990-ական թվականներին։


== Աշխարհագրություն ==

Ագարակը Սյունիքի մարզի և Հայաստանի ամենահարավային քաղաքն է, որը երեք կողմից շրջապատված է բարձրաբերձ լեռներով, իսկ մի կողմում սահմանային Արաքս գետն է։ Բնական այս դիրքին լրացնելու են գալիս քաղաքական-աշխարհագրական, տնտեսա-աշխարհագրական և տրանսպորտային դիրքերը։
Ագարակ քաղաքը միաժամանակ սահմանակից է երկու պետական միավորների՝ Իրանի] և Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետությանը։
Ագարակով են անցնում Հայաստան Իրան միջպետական ճանապարհը և էլէկտրահաղորդման բարձրավոլտ գծերը, Երևան-Նախիջևան-Բաքու ներկայումս չգործող երկաթգիծը և ավտոճանապարհը։


== Հասարակական կառույցներ ==
Ագարակի արվեստի մանկական դպրոց
Ագարակի մշակույթի պալատ


== Բնակչություն ==


== Քույր քաղաքներ ==
 Սոլիգորսկ, Բելառուս


== Տես նաև ==
Ագարակ քաղաքի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)
Ագարակի պղինձ-մոլիբդենային հանքավայր
Ագարակի մենաստան


== Ծանոթագրություններ ==
Իրանա-կատարական հարաբերություններ

Իրանա-կատարական հարաբերություններ (արաբ․՝ العلاقات الإيرانية القطرية‎‎, պարսկերեն՝ روابط ایران و قطر), երկկողմ դիվանագիտական հարաբերություններն Իրանի Իսլամական Հանրապետության և Կատարի Պետության միջև։ Դոհայում գործում է Իրանի, իսկ Թեհրանում՝ Կատարի արտակարգ և լիազոր դեսպանություն։ Կատարն ու Իրանը ունեն սերտ կապեր, սակայն երկու երկրների հարաբերությունները փոքր-ինչ սրվել են 2016 թվականին սաուդյան դիվանագետների վրա պարսիկների հարձակումից հետո։
Ե՛վ Իրանը, և՛ Կատարը Նավթ արտահանող երկրների կազմակերպության, Միավորված Ազգերի Կազմակերպության և Իսլամական կոնֆերանս կազմակերպության լիիրավ անդամներ են։ Ի տարբերություն սույն կազմակերպությունների մյուս անդամ երկու երկրների՝ Սաուդյան Արաբիայի և Արաբական Միացյալ Էմիրությունների, Կատարը ընդհանուր առմամբ զերծ է մնում Իրանի ներքին և արտաքին գործերը քննադատելուց։ Կատարը նաև մի շարք բարձր մակարդակի հանդիպումներ է իրականացրել իրանցի պաշտոնյաների հետ, որի ժամանակ կնքվել են անվտանգության ն ու տնտեսությանը վերաբերվող մի շարք համաձայնագրեր։ Իրանը և Կատարը նաև գազի արդյունաբերության ոլորտի խոշորագույն մրցակիցներից են։
Շատ վերլուծաբաններ նշում են, որ 2017 թվականին սկսած Կատարի դիվանագիտական ճգնաժամը մեծապես պայմանավորված է իրանա-կատարական հարաբերությունների կայունությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
(7814) 1986 CF2

(7814) 1986 CF2, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի փետրվարի 13-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,75076 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2861 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2155 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1666,39 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,216035 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 16,94° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7814) 1986 CF2 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (67801-67900)

Աստերոիդների ցանկ (67701-67800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (67901-68000)
 Աստերոիդների ցանկ (67701-67800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (67901-68000)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (65001)-(70000)»։ www.minorplanetcenter.net
Ֆուտբոլի Անգլիայի Սուպերգավաթ 2010

Ֆուտբոլի Անգլիայի Սուպերգավաթ 2010 (անգլ.՝ 2010 FA Community Shield), Անգլիայի Սուպերգավաթի 88-րդ խաղարկումն է, որն անցկացվել է 2010 թ. օգոստոսի 8-ին Լոնդոնի «Ուեմբլի» մարզադաշտում:


== Խաղ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Մրցաշարի պաշտոնական կայք (անգլ.)
Վեվելսբուրգ

Վեվելսբուրգ (գերմ.՝ Wewelsburg), Վերածննդի շրջանի ամրոց Գերմանիայում, Բյուրենից արևելք, Հյուսիսային Հռենոս-Վեսթֆալիայի տարածքում։ Այսօր առաջին հերթին հայտնի է որպես թանգարան և էսէսական սպաների գաղափարախոսական պատրաստման դպրոց, որի հետ կապված են շատ լեգենդներ։ Թանգարանն ամրոցի տարածքում բացվել է 1980-ական թվականներին։ Ներկայում Վեվելսբուրգի տարածքում գտնվում է երեք կառույց՝

Պադերբորնի պատմական և երկրագիտական թանգարանը (ամրոցի հարավային և արևելյան թևերում),
Ամրոցի նացիստական անցյալի թանգարան (առանձին օժանդակ շենքում և ամրոցի հյուսիսային աշտարակում),
Երիտասարդական հոսթել (արևմտյան թևում)։


== Պատմություն ==
Այսօր գոյություն ունեցող վեվելսբուրգի ամրոցը կառուցել է Պադերբորնի տիրակալ եպիսկոպոս Դիտրիխ ֆոն Ֆյուրստենբերգը (կառավարել է 1858-1618 թթ.), 1603-1609 թթ., Վերածննդի շրջանի ոճով։ 17-րդ դարի վերջում ամրոցը մեծապես տուժել է Երեսնամյա պատերազմի պատճառով, իսկ 1815 թվականին, կայծակի հարվածից հրկիզվել է հյուսիսային աշտարակը։ 1933 թվականի նոյեմբերի 3-ին ամրոց է այցելում Հիմլերը և որոշում այն դարձնել էսէսական սպաների դարբնոց։
1934 թվականի օգոստոսին ամրոցը հատկացվում է էսէսին և սկսում գործել որպես թանգարան և էսէսական սպաների գաղափարախոսական կրթության դպրոց։ Ամրոցի վերակառուցման աշխատանքները ղեկավարել է ճարտարապետ Հերման Բարտելը։ Վերջինս ծրագրել էր ուսումնասիրել ամրոցի շրջակայքը և պեղումներ կատարել, սակայն այդպես էլ չհաջողվեց։ Վերակառուցողական աշխատանքները կատարել են Նիդերհագենի համակենտրոնացման փոքր ճամբարի գերիները։ 1945 թվականին ամրոցը պայթեցվել է, բայց շինությունների զգալի մասը պահպանվել է և այսօր վերանորոգված է։
Կուսեկեևո (գյուղ, Չեկմագուշևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուսեկեևոԿուսեկեևո (ռուս.՝ Кусекеево, բաշկիրերեն՝ Күсәкәй), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չեկմագուշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 364 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(788) Հոհենշտեյնա

(788) Հոհենշտեյնա (անգլ.՝ Hohensteina), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1914 թվականի ապրիլի 28-ին Ֆրանց Կայզերի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,124392 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7124 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5364 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2017,19 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178466 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,34° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(788) Հոհենշտեյնա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կազակովա Բալկա

Կազակովա Բալկա (ուկրաիներեն՝ Козакова Балка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կազակովա Բալկա գյուղում բնակվում էր 281 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան (Սանկտ Պետերբուրգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան, քանդակագործ Միխայիլ Անիկուշինի և ճարտարապետ Վասիլի Պետրովի Ալեքսանդր Պուշկինին նվիրված հուշարձանը Սանկտ Պետերբուրգի Արվեստների հրապարակում՝ Ռուսական պետական թանգարանի առջև։ Տեղադրվել է 1957 թվականի հունիսի 19-ին։ Հուշարձանը բացվել է Լենինգրադի 250-ամյակի միջոցառումների շրջանակներում։


== Նկարագրություն ==
Հուշարձանը ձուլվել է բրոնզից «Մոմումենտսկուլպտուր» գործարանում։ Հուշարձանի բարձրությունը 4 մետր է, պատվանդանի հետ միասին՝ 7 մետր 90 սմ։ Պատվանդանը կարմիր գրանիտից է, որի ճակատային մասում ոսկեզօծ տառերով փորագրված է. «Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինին»։
Հուշարձանի հեղինակն է Միխայիլ Անիկուշինը, ճարտարապետը՝ Վասիլի Պետրովը։ 1958 թվականին հուշարձանն արժանացել է Լենինյան մրցանակի։


== Տես նաև ==
Հուշարձաններ նվիրված Ալեքսանդր Պուշկինին
Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան (Մոսկվա)
Ալեքսանդր Պուշկինի կիսանդրի (Երևան)


== Գրականություն ==
Иогансон Б. Слово к молодым // Художние. 1958, № 2. С.42-43.
Ленинград. Путеводитель / Составитель Серпокрыл С. М. — Л.։ Лениздат, 1973.
Изобразительное искусство Ленинграда. Каталог выставки. — Л։ Художник РСФСР, 1976. — с.124.
Н. А. Синдаловский Петербург։ От дома к дому… От легенды к легенде… Путеводитель. — СПб.։ Норинт, 2000.
Гдалин А. Д. Памятники А. С. Пушкину։ История. Описание. Библиография. Т.I. Россия. Ч.1. Санкт-Петербург, Ленинградская область. — Спб., Академический проект, 2001.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Միխայիլ Անիկուշին, կենսագրություն և ստեղծագործական գործունեություն Archived 2017-08-12 at the Wayback Machine.
Միխայիլ Անիկուշինի կենսագրությունը
Վրոցլավի կենդանաբանական այգի

Վրոցլավի կենդանաբանական այգի (լեհ.՝ Ogród Zoologiczny we Wrocławiu), կամ պարզապես՝ Վրացլավի գազանանոց, կենդանաբանական այգի, որը գտնվում է Լեհաստանի Վրոցլավ քաղաքում։
Համարվում է Լեհաստանի ամենահին կենդանաբանական այգին, որը բացվել է 1865 թվականին, այն ժամանակ, երբ Լեհաստանը գտնվում էր Պրուսիայի թագավորության կազմում։
Բացի այդ, Վրոցլավի գազանանոցը նաև Լեհաստանի ամենամեծ կենդանաբանական այգին է՝ ըստ կենդանիների թվի։ Այն ընդգրկում է 33 հեկտար (82 ակր) տարածք և գտնվում է Վրոցլավի կենտրոնում։
Այգում բնակվում են 1100 տեսակի 12,000 կենդանիներ։ Բացի այդ՝ Վրոցլավի կենդանաբանական այգում գործում է նաև աֆրիկարիում-օվկիանարիում, մադագասկարյան տաղավար, օդարիում, տերարիում, զուլանդիա, մանկական զվարճանքների այգի և սնունդ-ըմպելիքների կետ։
Այն նաև առավել այցելվող կենդանաբանական այգին է Լեհաստանում։
Վրոցլավի կենդանաբանական այգին Կենդանաբանական այգիների և ակվարիումների եվրոպական և աշխարհի ասոցացիաների անդամ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ակացիայի հրաթիթեռ

Ակացիայի հրաթիթեռ, ընդեղենի հրաթիթեռ (լատ.՝ Etiella zinckenella), հրաթիթեռների ընտանիքին պատկանող միջատ։


== Նկարագրություն ==
20-26 մմ թևերի բացվածքով հատիկաընդեղեն բույսերի (հատկապես՝ սիսեռի և սոյայի) վնասատու թիթեռ։ Առջևի թևերը դեղին կամ գորշ շականակագույն են, իսկ հետևինները՝ բաց գորշավուն։ Պղտոր կանաչավուն, պղտոր շագանակագույն կամ վարդագույն երանգներ ունեցող թրթուրների երկարությունը մինչև 22 մմ է, իսկ գլխի հատվածը մեջտեղում դեղնգորշավուն է և սև աղոտ բծերով։


== Տարածվածություն ==
Հանդիպում է Եվրոպայում, Ասիայում, Աֆրիկայում, Ամերիկայում, Ռուսաստանում`անտառատափաստանային և տափաստանային գոտիներում, Հարավային Ղազախստանում և Միջին Ասիայում։


== Էկոլոգիա ==

Տարեկան զարգանում 2-3 սերունդ։ Թրթուրները զարգացման վերջին փուլում ձմեռում են հողում՝ բոժոժի ներսում։ Թիթեռները դուրս են գալիս մայիսի վերջից մինչև հունիսի սկիզբ։ Էգերը հիմնականում ձվադրում են թիթեռնածաղկավոր բույսերի վրա՝ դնելով կաթնասպիտակավուն մեկական ձու ։


== Պայքարի միջոցառումներ ==
Պայքարի միջոցառումներից են վաղ բերքահավաքը, լավ խոզանավարը և խորը ցրտահերկային թիթեռների թռիչքի խոչընդոտումը, ինչպես նաև թռիչքի ժամանակ քիմիական միջատասպաններով բույսերի մշակումը ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալ-Դարբասիայի շրջան

Ալ-Դարբասիայի շրջան (արաբ․՝ ناحية الدرباسية‎‎)՝ Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Ռաս ալ-Այնի գավառի 2 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Ալ-Դարբասիա քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 55,614 բնակչություն։ Տարածքը կազմում է 994.17 կմ2։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջերմուկի ջրվեժ

Ջերմուկի ջրվեժ, ջրվեժ, բնության ջրաերկրաբանական հուշարձան Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում՝ Ջերմուկ քաղաքում՝ Արփա գետի աջակողմյան Ջերմուկ վտակի վրա։ Սկզբնավորվում է աղբյուրներից, մոտ 68 մ բարձրությունից 3 գմբեթաձև դարավանդներով թափվում Արփա գետ։
Բնության հուշարձանը գտնվում է Վայոց ձորի մարզում՝ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» Հայաստանի Կառավարության որոշման համաձայն։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Բնության պետական հուշարձաններից ցանկը Վիքին սիրում է Երկիրը հուշարձանների ցանկում
(9039) 1990 WB4

(9039) 1990 WB4, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի նոյեմբերի 16-ին Յոշիկանե Միզունոյի և Թոշիմասա Ֆուրութայի կողմից Կանիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,011649 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7923 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,231 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1909 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188581 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,6° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9039) 1990 WB4 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պորկարի

Պորկարի (իտալերեն՝ Porcari), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզում՝ Լուկա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 8121 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 477 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 17 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 55016։ Հեռախոսային կոդ՝ 0583։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը․


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս․ 0583 21181
Պաշտոնական կայք․ http://www.comune.porcari.lu.it/ Archived 2005-03-05 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.porcari.lu.it/ Archived 2005-03-05 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Իկեդա (Նագանո)

Իկեդա (ճապ.՝ 池田町 Իկեդա-մատի), Ճապոնիայի Տյուբու տարածաշրջանի Նագանո պրեֆեկտուրայում։ Ավանի մակերեսը կազմում է 40,18 կմ², բնակչությունը՝ 10 088 մարդ, իսկ խտությունը՝ 251,07 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը տեղակայված է Հոնսյու կղզու վրա՝ Տյուբու տարածաշրջանի Նագանո պրեֆեկտուրայում։ Այս քաղաքի հետ սահմանակից են Օմատի, Աձումինո քաղաքները և Մացուկավա, Տիկիհոկու գյուղերը։


== Բնակչություն ==
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 10 088 մարդ (2014 թվականի հուլիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 251,07 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.


== Սիմվոլիզմ ==
Ավանի ծառը համարվում է Pinus densiflóra-ն, ծաղիկը՝ Մրտավարդը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(ճապոներեն)
Բայնգրիս

Բայնգրիս (գերմ.՝ Beilngries), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Այխշտետ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 8748 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 100,13 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 76 114։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Շեր Վոժ (Կեմիսի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շեր Վոժ (այլ կիրառումներ)Շեր Վոժ (ռուս.՝ Шер-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Կամիս գետի ձախ ափին՝ 7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 23 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա, գետի ենթաավազանը Սիկտիվկառ գետն է մինչև թափվելը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվիրա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200212103000021364
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103002136
Ավազանի կոդը — 03.02.02.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Խուշինա մեզրե

Խուշինա մեզրե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չարսանջակի գավառակում։ Գտնվում էր Բերրի գյուղաքաղաքից հյուսիս-արևելք, Խուշին գյուղից քիչ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 6 տուն հայ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օպոլե (այլ կիրառումներ)

Օպոլե, կարող է վերաբերել՝

Օպոլե - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կինգիսեպսկի շրջանի կազմում
Օպոլե - քաղաք է Լեհաստանի հարավային հատվածում
Եղեգիս (համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Եղեգիս (այլ կիրառումներ)Եղեգիս, համայնք Վայոց ձորի մարզում։ Ներառում է  Շատին, Աղնջաձոր, Արատես, Արտաբույնք, Գետիկվանք, Գողթանիկ, Եղեգիս, Թառաթումբ, Կալասար, Հերմոն, Հորբատեղ, Հորս, Սալլի, Սևաժայռ, Վարդահովիտ  և Քարագլուխ  գյուղերը։ Համայնքը ստեղծվել է 2017 թվականի հունիսի 9 -ին ՀՀ Ազգային Ժողովում համայնքների խոշորացման օրինագծով։ Կենտրոնը Շատին գյուղն է։ Համայնքի տեղական ինքնակառավարման մարմինների առաջին ընտրությունները կայացել են 2017 թվականի նոյեմբերի 5-ին։


== Բնակչություն ==
Եղեգիս համայնքը ստեղծվել է  Շատին, Աղնջաձոր, Արատես, Արտաբույնք, Գետիկվանք, Գողթանիկ, Եղեգիս, Թառաթումբ, Կալասար, Հերմոն, Հորբատեղ, Հորս, Սալլի, Սևաժայռ, Վարդահովիտ և Քարագլուխ համայնքների միավորումից։ Համայնքի բնակչությունը կազմում է 6,947 մարդ։ 


== Տեսարժան վայրեր ==
Համայնքը հարուստ է պատմաճարտարապետական հուշարձաններով։

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Եղեգիս - Համայնքի ղեկավար և ավագանի - Համայնքներ - Վայոց ձորի մարզպետարան
ՎԱՐՉԱՏԱՐԱԾՔԱՅԻՆ ԲԱՐԵՓՈԽՈՒՄՆԵՐ ԽՈՇՈՐԱՑՎԱԾ ՀԱՄԱՅՆՔՆԵՐ
Բեպ Վան Կլավերեն

Լամբերտյուս (Բեպ) Ստենխորստ (նիդերլ․ Lambertus Steenhorst, հետագայում իր ազգանունը փոխած Վան Կլավերենի (նիդերլ․ van Klaveren, սեպտեմբերի 26, 1907(1907-09-26), Ռոտերդամ, Հարավային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ - փետրվարի 12, 1992(1992-02-12), Ռոտերդամ, Հարավային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ), հոլանդացի բռնցքամարտիկ էր, 1928 թվականի օլիմպիական չեմպիոն։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1907 թվականին Ռոտերդամում։ Նա պանդոկապետի աղջկա ոչ օրինական որդին էր ՝ Ստենխորստ ազգանունով։ 1916 թվականին իր մայրը ամուսնացավ  Պիտեր Վան Կլավերենի հետ և Բեպը վերցնում է խորթ հոր ազգանունը։ Նա սկսել է զբաղվել բռնցքամարտով 16 տարեկանից, իսկ 1926-1929 թթ․ ամեն տարի դառնում էր Նիդերլանդների չեմպիոն։ 1928 թվականին ստանում է ոսկե մեդալ Ամստերդամի օլիմպիական խաղերում, ինչից

հետո նրան իր հարազատ բնակավայր Ռոտերդամում դիմավորում են հերոսի նման և ներկայացնում են թագուհուն և իր ամուսնուն
1929 թվականին դառնում է իր գործի վարպետ։ 1931 թվականին ստացավ Եվրոպայի չեմպիոնի տիտղոս՝ թեթև քաշայինների կարգում։ 1935 թվականին ամուսնանում է, բայց արդյունքում կորցնում է իր ամբողջ խնայողությունը, և իր կնոջը ծեծելուց հետո, 1 տարով բանտ է ընկնում։ Բանտից դուրս գալուց հետո նա ստիպված էր սկսել նոր կյանք։ 1935 թվականին նորից ստանում է Եվրոպայի չեմպիոնի տիտղոս, սակայն արդեն միջին քաշայինների կարգում։
Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմից հետո մեկնում է ԱՄՆ, ծառայում  նիդերլանդական բանակի ռազմաբեմում։ Շուտով վերադառնում է սպորտի ասպարեզ և դառնում է Նիդերլանդների չեմպիոն ՝ միջին քաշայինների կարգում։ Ավստրալիացի բուժքրոջ հետ ամուսնանալուց հետո, տեղափոխվում է Ավստրալիա, աշխատում ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչ և դոկեր։ 41 տարեկանում մեկնում է հանգստանալու Ռոտերդամ, սակայն հանգիստը ժամանակավոր էր։ 47 տարեկանում նա նորից մտնում է ռինգ, հաղթում մի քանի մենամարտերում և նույնիսկ հավակնում է Եվրոպայի չեմպիոնի կոչմանը։
1956 թվականին Վան Կլավերենը անցկացրեց իր վերջին մենամարտը և նույն տարում ամուսնացավ երրորդ անգամ։ Մի քանի տարի ընտանիքը զբաղվում էր ծխախոտի առևտրով, սակայն նախկին բռնցքամարտիկից լավ բիզնեսմեն դուրս չեկավ։
Բեպ Վան Կլավերենը մահացավ 1992 թվականին։ Մահից հետո իր պատվին կառուցեցին հուշարձան Ռոտերդամում, իսկ 1993 թվականից ամեն տարի անցկացվում էր բռնցքամարտիկների մրցույթ ՝ նույնպես իր պատվին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Беп ван Клаверен – օլիմպիական վիճակագրությունը Sports-Reference.com կայքում (անգլ.)
Բերգասիլյաս Բախերա

Բերգասիլյաս Բախերա (իսպ.՝  Bergasillas Bajera), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Առնեդո շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 9,70 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 34 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 45 կմ հեռավորության վրա։
Մոնտեմայոր դե Պիլիլյա

Մոնտեմայոր դե Պիլիլյա  (իսպ.՝ Montemayor de Pililla) բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալյադոլիդ պրովինցիայում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կաստալիա և Լեոն շրջանում։ Տարածքը կազմում է 15.34 կմ2։ Բնակչությունը՝ 41 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 58 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքի հովանավոր սուրբն է Սուրբ Մարիա Մագդալենան։


== Արտաքին հղումներ ==
Página web sobre Montemayor de Pililla
Foro sobre el municipio
Casa Rural de los Abuelos
Diputación de Valladolid
Մելիքսեթ Սվախչյան

Մելիքսեթ Գրիգորի Սվախչյան  (հոկտեմբերի 24, 1916(1916-10-24), Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - մարտի 25, 1946(1946-03-25)), հայ խորհրդային բեմանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1936 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը, 1941 թվականին՝ Լենինգրադի գեղարվեստի ակադեմիան։ 1941-1946 թվականներին եղել է Լենինականի Մռավյանի անվան թատրոնի գլխավոր նկարիչը։ Առաջին աշխատանքը Գոլդոնիի «Երկու տիրոջ ծառան» կոմեդիայի բեմադրության ձևավորումն է (1942 թվական)։ Հիմնականում համագործակցել է ռեժիսոր Վարդան Աճեմյանի հետ։ Լավագույն ձևավորումները՝ Շեքսպիրի «12-րդ գիշեր» (1944 թվական), Սուխովո–Կոբիլինի «Կրեչինսկու հարսանիքը», Նաիրի Զարյանի «Արա Գեղեցիկ» (1946 թվական), ստեղծվել են Լենինականի թատրոնում։ Մելիքսեթի բեմանկարչության մեջ սեղմ միջոցներով համադրվել են գունանկարը, քանդակը և ճարտարապետությունը՝ հասնելով պիեսի գաղափարագեղարվեստական բովանդակության նոր հնչողության։ Ուշագրավ են Գաբրիել Սունդուկյանի անվան թատրոնում Վրթանես Փափազյանի «Ժայռ» (1944 թվական), Դերենիկ Դեմիրճյանի «Երկիր Հայրենի» և Վաղարշյանի «Վանքաձոր» (երկուսն էլ՝ 1945 թվական) ներկայացումների ձևավորումները։
1956 թվականին Երևանում կազմակերպվել է Սվախչյանի ստեղծագործությունների հետմահու ցուցահանդես։
Ժակ Շառլ Դյուպոն դը լ'Էր

Ժակ Շառլ Դյուպոն դը լ'Էր (ֆր.՝ Jacques Charles Dupont de l'Eure, փետրվարի 27, 1767(1767-02-27)[…], Le Neubourg - մարտի 3, 1855(1855-03-03), Rouge-Perriers), ֆրանսիացի քաղաքական և պետական գործիչ, 1848 թվականի փետրվարի 24-ից մինչև մայիսի 9-ը գլխավորել է Երկրորդ հանրապետության նախարարների կաբինետը՝ դառնալով նրա առաջին վարչապետը։


== Կենսագրություն ==
Ժակ Շառլ Դյուպոն դը լ'Էրը Առաջին Հանրապետության և Առաջին կայսրության ժամանակ աշխատել է Լուվիեի, Ռուանի և Էվրայի դատական համակարգերում։
Դյուպոնը իր քաղաքական կարիերան սկսել է որպես սովետի հինգ հարյուրամյակի անդամ, այնուհետև եղել է օրենսդիր մարմնի անդամ, եղել է Ֆրանսիայի խորհրդարանի անդամ, ապա հարյուր օրվա ընթացքում փոխնախագահ, որի լիբերալ փոքրամասնությանը նա պատկանել է Բուրբոնների վերականգնման ժամանակ։
1830 թվականի Հուլիսյան հեղափոխությունից հետո Դյուպոն դարձել է արդարադատության նախարար, բայց շուտով հրաժարական է տվել և հուլիսյան նոր կառավարության ավելի ու ավելի պահպանողական քաղաքականության պատճառով կրկին մտել ընդդիմության շարքերը։
1848 թվականի փետրվարի 24-ին նա հռչակվել է ժամանակավոր կառավարության անդամ և նախագահել նախարարների խորհրդում, բայց ոչ այդ ժամանակ, ոչ էլ որպես հիմնադիր ժողովի անդամ, մեծ դեր չի խաղացել զառամյալ տարիքի պատճառով։
Ժակ Շառլ Դյուպոն դը լ'Էրն ամբողջ կյանքի ընթացքում վայելել է անբասիր, ազնիվ աշխատավորի համբավ։ Սահմանադրական լիբերալիզմ գործի պաշտպանությունում նա իր հետևողականությամբ արժանացել է իր բազմաթիվ հայրենակիցների հարգանքին։ Դյուպոնը նույնիսկ ստացել է «Ֆրանսիական տրիբունայի Արիստիդ» մականունը։
Ժակ-Շառլ Դյուպոն դը լ'Էրը մահացել է Էր դեպարտամենտում՝ ութսունութ տարեկանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բերյոզովկա (գյուղ, Գայվորոնի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲերյոզովկաԲերյոզովկա (ուկրաիներեն՝ Березівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Գայվորոնի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բերյոզովկա գյուղում բնակվում էր 272 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մեյսոն շրջան (այլ կիրառումներ)

Մեյսոն շրջան, կարող է վերաբերել՝

Մեյսոն շրջան - ԱՄՆ Արևմտյան Վիրջինիա նահանգի 55 վարչական միավորներից մեկը
Մեյսոն շրջան - ԱՄՆ Իլինոյս նահանգի 102 վարչական միավորներից մեկը
Մեյսոն շրջան - ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը
Մեյսոն շրջան - ԱՄՆ Միչիգան նահանգի 83 վարչական միավորներից մեկը
Բեսարաբիա

Բեսարաբիա (ռումիներեն՝ Basarabia, ուկրաիներեն՝ Бессарабія) , պատմական մարզ Դնեստր և Պրուտ գետերի միջև։ Այժմ կազմում է Մոլդովայի տարածքի հիմնական մասը և Ուկրաինայի Օդեսայի մարզի հարավային մասը։ 1918-1940 թվականներին տարածքը օկուպացվել էր Ռումինիայի կողմից։


== Անվանում ==
Անվանումը նշանակում է «Բեսարաբի (վալախյան իշխանության տուն) երկինք»։ Անվանումն առաջացել է Բեսարաբների ֆեոդալական տիրույթներից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ադամ Քշոթ

Ադամ Քշոթ (լեհ.՝ Adam Kszczot, սեպտեմբերի 2, 1989(1989-09-02), Opoczno, Լոձի վոյեվոդություն, Լեհաստան), միջին մրցատարածության լեհ վազորդ, 2014 և 2016 թվականների Եվրոպայի չեմպիոն և 2011, 2013, 2017 թվականներին Եվրոպայի չեմպիոն 800 մետր փակ մրցատարածությունում, աշխարհի առաջնությունների մեդալակիր։ 2012 թվականի  և 2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի մասնակից։


== Մարզական գործունեություն ==
2007 թվականին Ադամ Քշոթն արժանացել է բրոնզե մեդալի Եվրոպայի թեթև ատլետիկայի պատանեկան 800 մետր մրցատարածության վազքի առաջնությունում։ Երիտասարդական կատեգորիա տեղափոխվելուց հետո ճանաչվել է կրկնակի հաղթող մինչև 23 տարեկան սպորտսմենների մայրցամաքային մրցույթում (2009, 2011)։
Չափահասների կատեգորիայում առաջին հաջողությունը ձեռք է բերել 2010 թվականին, երբ Թեթև աթլետիկայի աշխարհի և եվրոպայի փակ առաջնության և Եվրոպայի ամառային բացօթյա խաղերում եզրագծին հասել է երրորդը։
2011 թվականին հաղթել է Եվրոպայի թեթև աթլետիկայի փակ առաջնության խաղերում և Աշխարհի եզրափակիչ խաղի ֆինալում գրավել է վեցերորդ տեղը։
Լոնդոնում կայացած 2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի 800 մետր վազքուղու ժամանակ հասել է կիսաեզրափակիչ փուլ։

Պահպանել է իր տիտղոսը 2013 թվականի Եվրոպայի ձմեռային խաղերի ժամանակ։ Մասնակցել է նաև Մոսկվայում ընթացող աշխարհի խաղերին, բայց չի անցնել 800 մետր վազքուղու եզրափակիչ փուլ։
2014 թվականին՝ թեթև ատլետիկայի Եվրոպայի առաջնության ժամանակ հաղթել է՝ 800 մետրը վազելով 1.44,15 վայրկյանում։ Բրյուսելում կայացած 2014 թվականի Ադամանդե լիգայի վերջին փուլում, Ադամ Քշոթը հաստատել է իր անձնական և ազգային նոր ռեկորդը՝ 2.15,72 վայրկյանում վազելով 1000 մետր մրցատարածությունը։
2015 թվականի Աշխարհի առաջնության եզրափակիչ փուլում 0,24 վայրկյանի տարբերությամբ զիջել է աշխարհի ռեկորդակիր Դեյվիդ Ռուդիշին և նվաճել արծաթե մեդալ։
Երկրորդ անգամ չեմպիոն հռչակվել է 2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի ժամանակ՝ եզրափակչում ցույց տալով 1.45,18 վայրկյան արդյունք։  2016 թվականին Ռիո դե Ժանեյրո քաղաքում Ամառային օլիմպիական խաղերի կիսաեզրափակիչ փուլում գրավել է երրորդ տեղը՝ չկարողանալով հասնել վճռորոշ մրցավազքին։ Թեև նրա ցուցաբերած արդյունքը՝ 1.44,70, լավագույնն է եղել դուրս մնացած մասնակիցների ցուցանիշներից։
2017 թվականի ձմռանը՝ իր գործունեության ընթացքում երրորդ անգամ, դարձել է Եվրոպայի փակ առաջնության հաղթող։
2017 թվականին՝ աշխարհի խաղերի եզրափակիչ փուլում, Ադամ Քշոթը զիջել է միայն ֆրանսիացի Պիեռ-Ամբրուազ Բոսսին՝ երկրորդ անգամ նվաճելով արծաթե մեդալ։
2018 թվականի մարտի երեքին Քշոթը 800 մետր վազքուղում վաստակել է աշխարհի փակ առաջնությունում  իր առաջին աշխարհի չեմպիոնի կոչումը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ադամ Քշոտ - անձնական էջը IAAF-ում(անգլ.)
«Adam KSZCZOT»։ www.worldathletics.org։ Վերցված է 2020-07-21  
«Biografie • Polski Komitet Olimpijski»։ www.olimpijski.pl (pl *)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-08-15-ին։ Վերցված է 2020-07-21 
«Adam KSZCZOT»։ Olympic Channel։ Վերցված է 2020-07-21 
Media Wirtualna Polska (2018-03-03)։ «Halowe MŚ: Adam Kszczot doczekał się złota. Polak mistrzem na 800 m! - WP SportoweFakty»։ sportowefakty.wp.pl (լեհերեն)։ Վերցված է 2020-07-21
Անհանգստություն (պատմվածք)

«Անհանգստությունը», գիտաֆանտաստիկ պատմվածք՝ Արկադի ը Բորիս Ստրուգացկիների։ Մտնում է Միրե Պոլուդնիայի ցիկլի մեջ։ Առաջին տարբերակն է «Խխունջը լանջի վրա»։
Ներկայիս տարբերակը դեռևս չի ստուգվել Փորձառու դասականների կողմից և կարող է նշանակալի տարբերվել այն տարբերակից, որը ստուգվել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 6-ին։


== Սյուժե ==
Պատմվածքի գործողությունները տեղի են ունենում Պանդորա մոլորակում, որն ուսումնասիրում են երկրաբնակները 22-րդ դարում։ Սյուժեն բաժանված է երկու մասի։ Առաջինում կենսաբան Միխայիլ Սիդորովը՝ մականունը Ատոս, ջարդվել էր Պանդորայի անտառների մոտ, ապրում էր աբորիգենների հետ և փորձում էր փախչել յուրայինների մոտ։ Երկրորդում պատմվում է հետազոտական բազայի մասին, որտեղ տնօրեն է Ատոսի ընկեր Պոլ Գենտրիխը և որտեղ անհասկանալի պատճառներով թռել էր նշանավոր տիեզերագնաց Լեոնիդ Գորբովսկին։


== Ստեղծման և հրատարակման պատմությունը ==
Պատմվածքը գրվել է 1865 թվականին, որպես Միրե Պոլուդնյաի ցիկլի մաս, արդեն ընթերցողին հայտնի հերոսներով. Լեոնիդ Գորբովսկի, Ատոս Սիդորով, Պոլ Գենրիխ։ Հենց այդ ժամանակ էլ հեղինակները պատմվածքը համարեցին անհաջող և ձևափոխեցին։ Նրանք փոխեցին գլխավոր հերոսների անունները, թողեցին «Անտառի մասին» գլուխը և գրեցին գլուխները կաֆկայան ոճով՝ որոշակի ուղղվածությամբ։ Այդպես առաջացավ Միրե Պոլուդնյաի հետ կապ չունեցող «Խխունջը լանջի վրա» պատմվածքը իր բարդ հրատարակչական ճակատագրով։ Անհանգստություն պատմվածքը արխիվ էր տեղափոխված և հրատարակել թույլատրվեց միայն 1990 թվականին։


== Խնդիրները ==
Անտառի մասին գլուխներում հեղինակները բարձրաձայնում են իրադրությունից դուրս գալու խնդիրը գերմարդկային ուժերի գնով(«Հեռավոր ծիածան», «Միլիարդ տարի հետո մինչև աշխարհի վերջը»....)։Ատոսի ընտրությունը պայքարն էր, ինչքան էլ որ այն դժվար լիներ։ Բազայի մասին գլուխներում հիմնական խնդիրը մարդկային գիտակցության սահմանն էր։ Գորբովսկին ներքուստ զգում էր մարդկության դեմ վտանգը։ Կերպարներից մեկին նա ասում է. «Դուք հարցնում եք թե ես վախենում եմ։ Ես չեմ վախենում խնդիրներից, որոնք մարդկությունը դնում է իր առջև, ես վախենում եմ այն խնդիրներից, որ նրա առջև կդնի մեկ ուրիշը։ Սա խոսում է միայան այն մասին, որ մարդը ամենակարող է, որովհետև նա ունի խելք։ Մարդը նուրբ վախվորած էակ է, նրան հեշտ է վիրավորել, հիասթափեցնել, բարոյապես սպանել, նա միայն խելք չէ որ ունի, նա ունի, այսպես կոչված, հոգի, իսկ այն ինչը լավ է ու թեթև խելքի համար,կարող է ճակատագրական լինել հոգու համար։ Ես չեմ ուզում, որ ամբողջ մարդկությունը, բացառությամբ որոշ տկարամիտների, կարմրի և ամաչի, խղճի խայթ զգա կամ տառապի իր թերարժեքության համար և իր անօգնականության գիտակցության համար, երբ իր առջև դնեն խնդիրներ, որոնք մարդկությունը նույնիսկ չի էլ դրել իր առջև։


== Սկանդալ «Ավատորի» հետ ==
«Ավատոր» ֆիլմի երևան գալուց հետո, որտեղ խոսվում էր Պանդորա մոլորակի անտառները յուրացնելու մասին երկրաբնակների կողմից, ռուսական մամուլում տարածվեցին լուրեր, որ Բորիս Ստրուգացկին մեղադրում էր ֆիլմը ստեղծողներին գրագողության մեջ։ Թեժ սկանդալից հետո Բորիս Նատանովիչը այդ լուրերը կատեգորիկ հերքեց։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անհանգստություն(պատմվածք)
Իրոն գազեթ

«Իրոն գազեթ» (օսերեն՝ Ирон газет «Օսական թերթ»), օսերեն առաջին թերթը։ Առաջին համարը հրատարակվել է 1906 թվականի հուլիսի 23-ին Վլադիկավկազում։ ՂԹերթը մեծ նշանակություն ուներ օսական լրագրության զարգացման համար։ Այնտեղ հրատարակվել են հետագայում հայտնի դարձած շատ հեղինակների ստեղծագործություններ։ Իննը համարի թողարկումից հետո թերթը փակվել է Տերի նահանգի գեներալ-գուբերնատորի հրամանով՝ հեղափոխական ուղղվածություն ունենալու պատճառով։
Հուլիսի 23-ին, թերթի առաջին համարի թողարկման օրը, Հարավային Օսիայում նշվում է զանգվածային լրատվամիջոցների աշխատակիցների տոնը։
Ուկղեշի

Ուկղեշի (վրաց.՝ უყეში), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Ամբրոլաուրի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1120 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ամբրոլաուրից հեռու է 16 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 78 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ճայվար

Ճայվար, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Չարշամբայի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Տրակտովոե (գյուղ, Կրասնոգվարդեյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏրակտովոեՏրակտովոե (ուկրաիներեն՝ Трактове, Ղրիմի թաթարերեն՝ Cuma Ablam), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոգվարդեյսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ջումա-Աբլամ։
2001 թվականի տվյալներով Տրակտովոե գյուղում բնակվում էր 472 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Nevermind

Nevermind, ամերիկյան Nirvana գրանժ-խմբի երկրորդ և ֆինանսական առումով ամենահաջողված ալբոմը։ Թողարկվել է 1991 թվականի սեպտեմբերի 24-ին։ Պրոդյուսերը Բուտչա Վիգան է։ Nevermind-ը դարձավ խմբի դեբյուտային ալբոմը։ Կուրտ Քոբեյնը ամբողջ ծավալով օգտագործեց Pixies խմբի դինամիկան, նա ձգտում էր երաժշտությունը դուրս բերել գրանժ-բեմերի ստանդարտներից։
Չնայած խմբի համեստ սպասումներին, Nevermind-ը, շնորհիվ իր առաջին սինգլի՝ «Smells Like Teen Spirit»-ի, 1991 թվականի վերջում մեծ իրարանցում առաջացրեց։ 1992 թվականի հունվարին այն առաջին տեղը զբաղեցրեց Billboard չարտի ամսագրային տարբերակում (նույնիսկ Մայքլ Ջեքսոնի Dangerous-ից առաջ)։ Ալբոմը ամբողջ աշխարհում վաճառեց ավելի քան 30 միլիոն տարբերակ։ Ամերիկական ձայնագրման ընկերությունը ալբոմն արժանացրեց «ադամանդե» հավաստագրի։ Nevermind-ի լույս տեսնելուց հետո ալտերնատիվ ռոքը դարձավ ամենատարածվածը և հետագայում քննադատներն ալբոմը համարեցին բոլոր ժամանակների ամենալավ ալբոմներից մեկը»։


== Նախապատմություն ==

Nirvana-ն ստեղծվեց Կուրտ Քոբեյնի և Քրիստ Նովոսելիչի կողմից Վաշինգտոն նահանգի Աբերդինե քաղաքում։ Տեղափոխվելով Սիետլ, երաժիշտները ստորագրեցին Sub Pop ռեկորդ-լեյբլ պայմանագիր։ 1989 թվականին խումբը Չեդ Չեննինգ թմբկահարի հետ հրապարակեց իր դեբյուտային ալբոմը։ 1990 թվականին Չեննինգը լքեց խումբը և նոր թմբկահար գտնելու հետ կապված խնդիրներ առաջացան։ Մի անգամ ներկա լինելով Scream փանկ խմբի համերգին, երաժիշտները ուշադրություն դարձրին թմբկահար Դեյվ Գրոլի վրա։ Scream խմբի փլուզումից հետո Դեյվը կապ հաստատեց Նովոսելիչի հետ, տեղափոխվեց Սիետլ և դարձավ խմբի անդամ։ Դեյվը առաջին իսկ փորձից մեծ տպավորություն թողեց Քոբեյնի վրա, հետագայաում Նովոսելիչը հիշում է․`


== Ստեղծագործությունների ցանկ ==


=== 20th Anniversary Edition (2011) ===


==== Դիսկ 1 ====


===== Դիսկ 2 =====


== Ձայնագրմանմասնակիցներ ==


== Հիթ-շքերթներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ռանգել Սենտ Էլայաս

Ռանգել Սենտ Էլայաս, Ալյասկա նահանգի ազգային պարկ, որը գտնվում է ԱՄՆ-ի հարավարևելյան մասում։ Այն հիմնվել է 1980 թվականի դեկտեմբերի 2-ին։ 1978 թվականից այգին համարվում է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության անձեռնմխելի մաս։ Այն հանդիսանում է ԱՄՆ ամենամեծ մակերես ունեցող ազգային պարկը։ Զբաղեցնում է 53321 կմ² տարածք։ Այստեղ է գտնվում նաև ԱՄՆ իր բարձրությամբ 2-րդ լեռը՝ Սուրբ իշխան լեռը, որի բարձրությունը հասնում է (5489մ)։ Ազգային պարկը սահմանակից է Կանադայի Քլուեյն ազգային պարկին։
Անքորիջ քաղաք,որը ամենամոտն է ազգային պարկին, կարելի է հասնել ավտոմոբիլային ճանապարհով։ Երկու ասֆալտապատ ճանապարհները անցնում են ազգային պարկի կողքով, որտեղ ստեղծված են հարմարություններ զբոսաշրջիկների համար։ 2007 թվականին ազգային պարկ են այցելել 61085 զբոսաշրջիկ:.


== Ծանոթագրություններ ==
Սելագինելա սելագանման

Սելագնելա սելագանման (լատ.՝ Selaginella selaginoides) զուգամայինների դասին պատկանող բույսեր։
Մեր երկրում հազվադեպ աճում է եվրոպական մասի լեռներում գտնվող խոնավ ենթալպիական մարգագետիններում։


== Ընդհանուր բնութագիր ==
Սպորոֆիտը արտաքին տեսքով նման է գետնամուշկի սպորոֆիտին։ Ցողունի կենտրոնում գտնվում է փոխադրող խուրձ' կախված պարենքիմի բջիջներից կազմված թելերից։ Ցողունի վերնամշակը զուրկ է հերձանցքային ապարատներից։
Տերևները ձևով և մեծությամբ միատսակ են, լեզվակը որոշ ժամանակից հետո ընկնում է։ Տերևամիջուկի բջիջներում կան 1-2 թիթեղային քրոմատոֆորներ։ Վերնամաշկի բջիջներում նույնպես պարունակվում են քրոմատոֆորներ։ Հերձանցքային ապարատները ավելի հաճախ տեղափոխված են տորևի ստրին կողմում։ Սպորակիր հասկիկները դասավորված են ընձյուղների գագաթներին։


== Բազմացում ==

Սպոորոֆիլները նկատելիերեն տարբերվում են վեգետատիվ տերևներից, նրանք ունեն լեզվակներ, որոնք չեն ընկնում։ Յուրաքանչյուր ասկիկի սպորոֆիլների անեթներում կարճ կոթունների վրա նստած են մեգա և միկրոսպորանգումներ։ Մեգասպորանգիումներում առաջանւմ են չորսական մեգասպոր, միկրոսպորանգիումներում՛ բազմաթիվ միկրոսպորներ։
Սպորանգիումներից ազատվելով՛ մեգասպորները և միկրոսպորները նպաստավոր պայմաններում ծլում են։ Միկրոսպորի մեջ առաջանում է արական գամեետոֆիտ։ Այն կազմված է մեկ վեգետատիվ բջջից և մեկ խիստ ետ զարգացած նթերիդիումից, որի մեջ ձևավորվում են երկմտրակ սպերմատոզոիդներ։
Իգական գամմետոֆիտը նույն պես համարյա ամբողջովին ձևավորվում է մեգասպորի մեջ։ Մեծանալով գամետոֆիտը պատռում է մեգասպորի ծածկույթները։ Եռաճառագայթ ճեղքի միջով դուրս է գալիս գամետոֆիտի մարմնի մի մասը, որի վրա առաջանում են արքեգոնյումը ևռիզոիդները։ Բեղմնավորումը կապված է ջրի հետ։
Զիգոտից աճում է սաղմը։ Այսպիսով, տարասպորայնոթյունը պայմանավորվել է գամեըոֆիդների տարասեռությունը և նրանց ետ զարգացումը։ Դա կարևորագույն դեր է խաղացել բույսերի էվոլյուցիայում։


== Գրականություն ==
Բուսաբանություն, Վ. Գ. Խրժանովսկի
Flora of North America. Selaginella selaginoides. Accessed 30 July 2008.
Heidel Bonnie & Handley, Joy (2006) Selaginella selaginoides (L.) Beauv. ex Mart. & Schrank (club spikemoss): A Technical Conservation Assessment. Accessed 30 July 2008.
Hutchinson, G. (1996) Welsh Ferns, National Museums and Galleries of Wales.
Page C. N. (1982) The Ferns of Britain and Ireland, Cambridge University Press.
Preston, C. D. & Pearman, D. A. (2002) New Atlas of the British and Irish Flora, Oxford University Press.
Stace, Clive A. (1997) New Flora of the British Isles, Cambridge University Press.
Tutin, T. G. et al. (1964) Flora Europaea, Volume 1. Cambridge University Press.


== Արտաքին հղումներ ==
Selaginella selaginoides. In։ Info Flora (Das nationale Daten- und Informationszentrum der Schweizer Flora).
Verbreitung auf der Nordhalbkugel aus։ Eric Hultén, Magnus Fries։ Atlas of North European vascular plants. 1986, ISBN 3-87429-263-0 bei Den virtuella floran. (schwed.).
Լիստոպադով (Ուստ-Դոնեցկի շրջան)

Լիստոպադով (ռուս.՝ Листопадов), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ուստ-Դոնեցկի շրջանում։ Մտնում է Նիժնեկուդրյուչենսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ամբրոսիոս Մեդիոլանցի

Ամբրոսիոս Մեդիոլանցի (լատ.՝ Sanctus Ambrosius, 339[…], Թրիեր, Հռոմեական կայսրություն - ապրիլի 4, 397 կամ 397, Միլան), քրիստոնյա գործիչ, ընդհանրական եկեղեցու նշանավոր հայրերից մեկը, Միլանի եպիսկոպոս, քարոզիչ և գրող, Կաթոլիկ եկեղեցու չորս մեծ հայրերից մեկը, կաթոլիկ եկեղեցու սուրբ։ 374 թ. դեռ նորընծա եկեղեցական, հավատացյալ ժողովրդի ցանկությամբ նշանակվել է Միլանի եպիսկոպոս։ 386 թ. քրիստոնյա է մկրտել Օգոստինոս Երանելիին։ Գրել է քարոզներ, ճառեր, դամբանականներ, բարոյագիտական աշխատություններ և հորինել մի շարք կրոնական տաղեր, որոնք ծանոթ են «Ամբրոսյան շարականներ» անունով։


== Ծանոթագրություններ ==
Նատալովկա (այլ կիրառումներ)

Նատալովկա, կարող է վերաբերել՝

Նատալովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանում
Նատալովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանում
(3230) Վամպիլով

(3230) Վամպիլով (անգլ.՝ Vampilov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1972 թվականի հունիսի 8-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,156642 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1675 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,1458 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2048,5 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175738 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,47° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3230) Վամպիլով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տախոգեներատոր

Տախոգեներատոր (էկօգ — արագություն և գեներատոր), տախոդինամո, էլեկտրական գեներատոր, որը մեխանիկական պտույտի հաճախականությունը փոխակերպում է էլեկտրական ազդանշանի։ Տարբերում են փոփոխական հոսանքի սինխրոն ու ասինխրոն (առավել տարածված) տախոգեներատորներ և հաստատուն հոսանքի տախոգեներատորներ։ Վերջիններս ոչ մեծ կոչեկտորային մեքենաներ են, որոնցում գրգռման հոսքն ստեղծվում է հաստատուն մագնիսով կամ անկախ Փաթույթով։ Տախոգեներատորները կիրառվում են որպես պտտման հաճախականության էլեկտրական տվիչներ՝ ավտոմատիկայի տարբեր սարքերում, հաշվողական տեխնիկայի էլեկտրամեխանիկական սարքերում։
Ռյոնի (Ալյեի գավառ)

Ռյոնի (ֆր.՝ Reugny), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Էրիսոն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մոնլյուսոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03213։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 263 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 155 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 116-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 38-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 74,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 74,9 %)։ 116 աշխատունակ բնակիչներից 111-ը աշխատում էին (60 տղամարդ և 51 կին), անաշխատանք էին 5-ը (1 տղամարդ և 4 կին)։ 38 անգործունակ մարդկանցից 4-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 20-ը թոշակառու, 15-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սեն Մարտեն եկեղեցի՝ XIII դար, ներսում՝ Պյետա՝ XV դար
Նոտր Դամ մենաստան և ժամատուն՝ XV դար


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Ռյոնի» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-30-ին։ Վերցված է 2012-7-26 
«Ռյոնի» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-31
Իտագուասու

Իտագուասու (պորտ.՝ Itaguaçu), համայնք Բրազիլիայում՝ Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Սանտա Թերեզայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 15 310 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 530,388 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 28,9 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1915 թվականի փետրվարի 17-ին


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 50.525.145,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 3.382,78 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,748 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։