armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
(7774) 1992 UU2

(7774) 1992 UU2, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հոկտեմբերի 19-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,264282 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8451 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6835 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1244,5 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,289273 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,3° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7774) 1992 UU2 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
2046 (ֆիլմ)

«2046», ռեժիսոր Վոնգ Կառվայի ֆանտաստիկ մելոդրաման։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը Վոնգ Կառվայի նախորդ՝ «Սիրային տրամադրություն» ֆիլմի գլխավոր հերոսի՝ Չոու Մո-Վանի պատմության շարունակությունն է։ Չոուն մի քանի տարի Սինգապուրում անցկացնելուց հետո վերադառնում է Հոնկոնգ։ Նա բնակվում է էժանագին հյուրանոցում, որտեղ սկզբից ցանկանում էր վերցնել 2046 համարը, ինչքան էր այդ համարը նրան հիշեցնում անցյալը, բայց դա անհնար էր, և Չոուն սկսեց բնակվել հարևան 2047 համարում։ Ֆիլմի մեծ մասը պատմում է Չոուի և 2046 համարում ապրող մարդկանց հարաբերությունների մասին։
Չոուն անցյալում աշխատել էր լրագրող, բայց Հոնկոնգում նա սկսեց զբաղվել գրական աշխատանքով։ Քանի որ իր գրքի նախատիպի հերոսները, բուլվարային էրոտիկայի և ֆանտաստիկայի միաձուլումն էին, նա իրական կերպարներ էր օգտագործում՝ հյուրանոցի տիրոջը, ամենակարող կնոջը, 2046 համարի այցելուներին։ Չոուն իր գրքերում նկարագրում է ֆանտաստիկ ապագան, որտեղ ամբողջ երկիրը ծածկված է ահռելի տրանսպորտային ցանցով, որով կարելի է յուրաքանչյուր ժամանակ տեղափոխվել յուրաքանչյուր վայր։ 2046 թվականը հանդիսանում է որպես յուրահատուկ ժամանակաշրջան։ Ֆանտաստիկ կյանքից տեղադրելով գրքի մեջ, Չոուն ֆիլմում տեղադրեց և իրական կյանքից և հերոսի հիշողություններից դրվագներ։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ռեժիսորի մեկնաբանությունը՝«2046» - սա սիրային պատմության վերջաբան է, որն արդեն վերջացել է։ Եվ եթե ֆիլմում հերոսը գալիս է հանգուցալուծման, որ իրեն անհրաժեշտ է առաջ գնալ, դա շատ պոզիտիվ է։

Համաձայն 1984 թվականի Հոնկոնգի փոխանցման համար չինա-բրիտանական փաստաթուղթ, Հոնկոնգը որտեղ տեղի են ունենում ֆիլմի իրադարձությունները և որտեղ Վոնգը անց է կացրել կյանքի մեծ մասը, 1997 թվականի հուլիսի 1-ից դառնում է ՉԺՀ-ի հատուկ վարչական տարածք, երաշխավորվեց նրա քաղաքացիների իրավունքների մեծ մասը և ազատությունը, մինչև հաջորդ 50 տարիները։ Այդ դեպքում 2046 թվականը կլիներ Հոնկոնգի «ազատ կյանքի» վերջին տարին։


== Դերերում ==
Տոնի Լյուն Չու Վայ
Գուն Լի
Վան Ֆեյ
Չժան Ցզիի
Մեգգի Չուն


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր — Կառվայ Վոնգ
Պրոդյուսեր — Կառվայ Վոնգ
Սցենարիստ — Կառվայ Վոնգ
Օպերատոր — Քրիստոֆեր Դոյլ


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Ֆիլմի պաշտոնական կայքը (անգլ.)
«2046»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Վլադիմիր Լենինի տուն-թանգարան (Կազան)

Վլադիմիր Լենինի տուն-թանգարան, Կազանի Ուլյանով-Լենին փողոցի 58 հասցեում գտնվող թանգարան։


== Նկարագրություն ==
Լենինի Կազանում գտնվող տուն-թանգարանը հուշային թանգարան է, այն ներկայացնում է Ուլյանովների ընտանիքի առօրյա պայմանները։ Տան կահավորանքը, ներառյալ վավերական նյութերն ու առօրյա կյանքի մանրամասներն օգնում են ավելի հստակ հասկանալ Լենինի անձի ձևավորման վրա ընտանիքի ազդեցությունը։
Լենինի տուն-թանգարանի ցուցադրությունում ներառված են բնօրինակ փաստաթղթեր, պատճեններ, վկայագրեր, գրքեր, լուսանկարներ, գրական աղբյուրներ։ Ըստ Լենինի՝ Կազանը Ռուսաստանի եվրոպական մասում գտնվող գործարանային, արդյունաբերության կարևորագույն կենտրոններից էր։ Այստեղ եղել են մոտ ութսուն արդյունաբերական ձեռնարկություններ, որտեղ աշխատել է մինչև 5 հազար մարդ։


== Նախապատմություն ==
Վլադիմիր Ուլյանովը որոշել էր ընդունվել Կազանի կայսերական համալսարան։ Նրա հայրը՝ Իլյա Ուլյանովը, սովորել է և ավարտել է այդ համալսարանը գերազանցությամբ։ Ամեն տարի Ուլյանովների ընտանիքն ավանդաբար այցելում էր Կազան։ Նրանք որոշեցին Սիմբիրսկից մշտապես տեղափոխվել Կազան։ 1887 թվականի մայիս 30-ին «Симбирские губернские ведомости» թերթում տեղ գտավ հետևյալ հայտարարությունը. «Վաճառվում է տուն այգով, ռոյալի և կահույքի հետ միասին։ Մոսկովյան փողոց, Ուլյանովի տուն»։
Ուլյանովները Կազան են ժամանել 1887 թվականի հունիսին։ Սկզբում նրանք հանգրվանել են Զավյալովի (Պրոֆեսորական նրբանցք) տանը՝ Մարիա Ալեքսանդրովնայի քրոջ՝ Աննա Ալեքսանդրովա Վերետեննիկովայի մոտ, իսկ ամառն անց են կացրել Կոկուշկինո գյուղում։ Վերադառնալով Կազան՝ Ուլյանովները  բնակարան են վարձել Ռոստովների տանը (այժմ՝ Ուլյանովների փողոց, տուն 24)։ Շուտով Մարիա Ալեքսանդրովան նոր բնակարան է վարձել Սոլովյովի տանը՝ Նոր կոմիսարների փողոցում (Կոմլեևի փողոց, տուն 15)։
Սակայն 1888 թվականի աշնանը նրանք բնակություն հաստատեցին Օրլովի տանը, որը հետագայում դարձավ տուն թանգարան։ Օրլովների տունը գտնվում է Առաջին լեռան վրա, Արսկի դաշտի մոտ, և իրենից ներկայացնում է փայտյա երկհարկանի կցակառույց բակի խորքում, ուներ պատշգամբ և գեղեցիկ այգի լեռան վրա։ Մարիա Ալեքսանդրովնան վարձակալել էր ամբողջ երկրորդ հարկը և երկու խոհանոցները, որոնք գտնվում էին տան հետևի առաջին հարկում։


== Թանգարանի ստեղծման պատմություն ==
Թանգարանը բացվել է 1937 թվականի նոյեմբերի 7-ին՝ կապված Մեծ Հոկտեմբերյան սոցիալիստական հեղափոխության 20-ամյակի հետ։ Թանգարանի ստեղծման և Ուլյանովների ընտանեկան բնակարանի վերականգնման գործում ակտիվ մասնակցություն են ունեցել Վլադիմիր Լենինի կրտսեր եղբայրը՝ Դմիտրի Իլյիչը, Մարիա Իլինիչովնան, Ն. Ի. Վերետեննիկովը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոոտապատամբա

Կոոտապատամբա կամ Կոտտապատամբա (անգլ.՝ Lake Cootapatamba՝ Kau-oola-patamba-ից՝ «վայր, որտեղ երգում է արծիվը», անգլ.՝ Lake May), Ավստրալիայի ամենաբարձր լեռնային լիճը, տեղակայված է Ավստրալիական Ալպերի Կոսցյուշկո ազգային պուրակի տարածքում գտնվող Սուոմփի Փլեյն գետի վերին հոսանքում։ Կոոտապատամբան իրենից ներկայացնում է փոքր հոսանուտ ունեցող լիճ, որն ունի սառցադաշտային ծագում։ Լիճն զբաղեցնում է Կոսցյուշկո լեռան բարձրադիր հովիտների՝ էրոզիայի հետևանքով առաջացած գոգահովիտը, որը ծովի մակերևույթից 2,040 մետր բարձրության վրա է գտնվում։
Լճի երկարությունը կազմում է մոտավորապես 400 մետր, խորությունը՝ մոտավորապես 5 մետր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կոոտապատամբա լիճ
Գուանդուն թերակղզի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գուանդուն (այլ կիրառումներ)Գուանդուն (չինարեն ավանդ. 關東, հեշտ. 关东 , պինին: Guāndōng), Լյաոդուն թերակղզու հարավարևմտյան մասը Չինաստանում։


== Անվանում ==
Անվանումը կազմված է չինարեն գուան «արևմուտք» և դուն «արևելք» բառերից, և նշանակում է «արևմուտքից (ուղեկալից) արևելք», այսինքն՝ ծովամերձ Շանհայգուանի անցարանից արևելք, ուր վերջանում է Չինական մեծ պարիսպը և արևելքում կա վերջին ուղեմուտքը (ուղեկալը)։ Անվանումը գրականության մեջ հանդիպում է նաև Կվանտուն ձևով։


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրանիկ Կոթողյան

Անդրանիկ Մարտիրոսի Կոթողյան (հունիսի 15, 1904(1904-06-15), Վան, Վանի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - հունվարի 1, 1982(1982-01-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ մեղվաբույծ։ Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1954), պրոֆեսոր (1958)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտը (1933)։ 1936 թվականից դասախոսել է Հայկական գյուղատնտեսական և Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտներում։ 1944-1961 թթ. եղել է Հայկական անասնաբուծության և անասնաբուժության ԳՀԻ մեղվաբուծության և մանր եղջերավոր անասնապահության բաժնի վարիչ։ Գիտական աշխատությունները նվիրված են Հայաստանի մեղվաբուծության զարգացման պատմությանը, մեղվի ընտանիքների բազմացման, օժանդակ մայրերի օգտագործման հարցերին, մեղուների նոր պոպուլյացիաների խոշորացված հիբրիդների ստեղծմանը։ Կոթողյանին է պատկանում մեկ մեղվաընտանիքից ստացված մեղրի (304 կգ) և մեղրամոմի (14 կգ) համաշխարհային ռեկորդը (1940)։
Նիկոլետա Մատեի

Նիկոլետա Մատեի (ռումիներեն՝ Nicoleta Matei, հայտնի է նաև որպես Նիկո (ռումիներեն՝ Nico), փետրվարի 1, 1970(1970-02-01), Պլոեշտի, Ռումինիա), ռումինացի երգչուհի։ Նրա ձայնը համարվում է Ռումինիայի կանացի ամենալավ ձայներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1970 թվականի փետրվարի 1-ին Պլոեշտիում։ Նիկոլետան երգել սկսել է դեռ վաղ մանկուց։ 1990 թվականին ընդունվել է «The Popular Art School»։ 1996 թվականին՝ այն ավարտելուց հետո, երգչուհին մասնակցել է ռումինական բազմաթիվ հայտնի երգի մրցույթների, բազմիցս դարձել է հաղթող։ Հիմնականում հայտնի է ռումինական հիփ-հոփ խմբերի հետ համագործակցություններով։ Այդպիսի խմբերից են՝ «Morometzii», «Carbon», «La Familia» և այլն։


== Եվրատեսիլ 2008 ==
2008 թվականին Նիկոլետա Մատեին Վլադ Միրիցեի հետ դուետով հաղթել է Ռումինիայի ազգային ընտրական մրցույթում, որի արդյունքում ամեն տարի ընտրվում է Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Ռումինիայի մասնակիցը։
Եվրատեսիլ 2008 երգի մրցույթում դուետը «Pe-o margine de lume» երգը կատարել է 2 լեզուներով՝ իտալերեն և ռումիներեն։ Առաջին կիսաեզրափակչում Ռումինիայի մասնակիցներն ստացան բավականին բարձր միավորներ եզրափակիչ փուլ անցնելու համար, սակայն եզրափակիչ փուլում ելույթն անհաջող էր. 45 միավորով նրանք գրավեցին 20-րդ տեղը։


== Սկավառակագրություն ==


== Ալբոմներ ==
Gand pentru ei
Asa cum vrei
Cast Away
Love Mail


=== Սինգլներ ===
Asa Cum Vrei (Romanian Top 100՝ 98-րդ տեղը)
Cast Away
Pe-o Margine De Lume (Romanian Top 100՝ 24-րդ տեղը)
Disco Maniacs
Love Mail (Romanian Top 100՝ 3-րդ տեղը)
Poate Undeva
100 De Zile
9, feat. F.Charm


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2011-03-24 at the Wayback Machine.
Երգչուհու հետ հարցազրույցը տեղական ռադիոկայանում(չաշխատող հղում)
Տամի

Տամի (վրաց.՝ ტამი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1640 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 52 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեննի Բոյդ

Ջեննի Բոյդ (անգլ.՝ Jenny L. Boyd, փետրվարի 27, 1991(1991-02-27), Սյոն, Շվեյցարիա), դերասանուհի և մոդել։ Հայտնի է դարձել Լիզի Զալցմանի դերով «Ժառանգություն» հեռուստասերիալում։


== Կենսագրություն ==
Ջեննի Բոյդը ծնվել է 1991 թվականի փետրվարի 27-ին Շվեյցարիայի Սյոն քաղաքում։ Մեծացել է Օրեգոնում, իսկ ներկայում ապրում և աշխատում է Կալիֆոռնիա նահանգի Լոս Անջելես քաղաքում։ Ջեննին ունի ավագ քույր՝ Ալեքսանդրա Բոյդը։ Ջեննին ունի երկքաղաքացիություն՝ բրիտանական և ամերիկյան։ Ավարտել է Լոնդոնի  «LAMDA» երաժշտության և դրամատիկական արվեստի ակադեմիան դերասանական վարպետության ուղղվածության՝ ստանալով բակալավրի աստիճան։
Ճանապարհորդել է աշխարհում Elite New York-ի հետ որպես միջազգային մոդել։ Ջեննին նկարահանվել է «Վիկինգների արկածները» ֆիլմում, ինչպես «Վամպիրի օրագրերը» և «Առաջնածինները» հեռուստասերիալների սփին օֆում՝ «Ժառանգություն» հեռուստասերիալում։


== Կարիերա ==
Ջեննին եղել է Նյու Յորքի բարձր խավին ներկայացված միջազգային մոդել։ 2014 թվականին նկարահանվել է «Վիկինգների արկածները» ֆիլմում Թասիի դերով, 2018 թվականին ընտրվել է կատարելու Լիզի Զալցմանի դերը «Վամպիրի օրագրերը» և «Առաջնածինները» հեռուստասերիալների սփին օֆում՝ «Ժառանգություն հեռուստասերիալում։ Ջեննին Քայլի Բրայանտի հետ կատարում են Լիզի և Ջոզի Զալցմանների դերը, որոնք Ալարիկ Զալցմանի (Մեթյու Դևիս), Ջո Փարքերի (Ջոդի Լին Օ’Քիֆ) և Քերոլայն Ֆորբսի դուստրերն են (Քենդիս Քինգ)։ Հեռուստասերիալը ցուցադրվել է The CW հեռուստաալիքով 2018 թվականի հոկտեմբերի 28-ին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջեննի Բոյդը IMDb կայքում
Ղրղզներ

Ղրղզներ (ղրղզ.՝ кыргыздар), ազգություն, Ղրղզստանի հիմնական բնակչությունը։ Բնակվում են նաև Ուզբեկստանում, Տաջիկստանում, Ղազախստանում, քիչ քանակությամբ՝ ՉԺՀ-ում և Աֆղանստանի հյուսիս-արևելքում։
Պատկանում են մոնղոլոիդ ռասայի հարավ-սիբիրական տիպին։ Խոսում են ղրղզերեն, ռուսերեն։ Հավատացյալները սուննի մուսուլմաններ են։
Խորհրդային գիտնականների կարծիքով ղրղզների կորիզը կամ նրանց կազմի մեջ մտած հիմնական տարրերից մեկն ունի կենտրոնական ասիական ծագում։


== Պատմություն ==
Ղրղզների վաղ շրջանի էթնիկական պատմությունը կապված է հոների, դինլինների, սակերի և ուսունների ցեղային միավորումների հետ։ Հետագայում ղրղզների կազմի մեջ մտան 6-10-րդ դարերում Սայանո-Ալթայան Մերձիրտիշյան, Արևելյան Տյան-Շանի թյուրքալեզու բնակչության միջավայրում ձևավորված, ինչպես նաև Յոթնագետքի ու Մավերաննահրի թյուրքալեզու ցեղեր (կարլուկներ, ույգուրներ), ապա՝ մոնղոլական, իսկ 16-17-րդ դարերում՝ ղազախա-նողայական ցեղերի մի մասը։
19-րդ դարի 1-ին կեսին ղրղզները Կոկանդի խանության տիրապետության տակ էին, իսկ 19-րդ դարի 60-70-ական թվականներին նրանց բնակեցրած տարածքի մեծ մասը մտավ Ռուսական կայսրության կազմի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Իերիսոս

Իերիսոս (Иерисс, Гиерис, հուն․՝ Ιερισσός), փոքր քաղաք Հունաստանում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 10 մ բարձրության վրա, նույնանուն ծովածոցի ափին, Աթոս և Քաղկեդոնյան թերակղզիների միջև ընկած պարանոցի վրա, Սալոնիկ քաղաքից 83 կմ հարավ-արևելք և Աթենքից 269 կմ հյուսիս։ Արիստոտելիս համայնքի վարչական կենտրոնն է Կենտրոնական Մակեդոնիա ծայրամասի Քաղկեդոնյան թերակղզիներ ծայրամասային միավորում։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի՝ բնակչությունը 3266 մարդ է։
Քաղաքի անվանումը ծագել է լատ.՝ ericius՝ «ոզնի» բառից, ինչը կապված է հին Ականֆ քաղաքի անվան հետ, որը գտնվում էր Իերիսոսից 1 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Ազգային ճանապարհ 16-ը Իրիսոսը կապում է Սալոնիկի հետ։


== Պատմություն ==
Ականֆը  հիմնադրել են անդրոսցիները մ․թ․ա․ 7-րդ դարի կեսերին։ Մ․թ․ա․ մոտ 200 թվականին հռոմեացիները թալանել են քաղաքը, բայց նավահանգիստը շարունակել է գործել։ Հռոմեական կայսրության շրջանում քաղաքը դարձել է հռոմեական գավառ (conventus Syracusanus՝ հռոմեացիների կոնվենտ)։
Իերիսոսը առաջին անգամ որպես Էրիսոս (Ερισός) հիշատակվել է 883 թվականին։ 1425 թվականի ամռանը քաղաքը ընկել է Օսմանյան կայսրության գերիշխանության տակ։ 18-րդ դարում տնտեսական վերելքը կապված էր Սիդիրոկաֆսիա հանքում արծաթի արդյունահանման վերսկսման հետ։ Մտել է «Հանքաքարերի միություն» («Κοινόν του Μαδεμίου») կամ Մանդեմոխորիա (Μαντεμοχώρια) ( μαντέμι՝ «հանքանյութ»  թուրքերեն՝ maden բառից) կոչվող 12 գյուղերի միության մեջ։ Միության մեջ են մտել Գալատիստան, Վավդոսը, Ռավնան, Ստավրոսը, Վարվառան, Լիարիգովին, Նեոխորիոնը, Իզվորոնը, Խորուդան, Ռեվենիկիան և Իերիսոսը։ 1932 թվականին ուժեղ երկրաշարժի պատճառով բնակավայրը ավերվել է։ Նոր քաղաքը, ինչպես պարզվել է Ականֆի գերեզմանատան տեղում պեղումների ժամանակ, կառուցվել է նախկին վայրից ոչ հեռու։
Պահպանվել է բյուզանդական 13,5 մետր բարձրությամբ Կրունա (Πύργος της Κρούνας) աշտարակը՝ Հիլանդար վանքի ամրացված վանատունը։


== Իերիսոս միություն ==
Միությունը ստեղծվել է 1918 թվականին։ Իերիսոս համայնքային միության մեջ մտնում է 6 բնակավայր։ Բնակչությունը 3455 մարդ է։ Մակերեսը 52,605 կմ² է


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ιερισσός» (հունարեն)։ Δήμος Αριστοτέλη։ Վերցված է 2018-07-06
Բոլշայա Բուրգուստա (Պրոլետարսկի շրջան)

Բոլշայա Բուրգուստա (ռուս.՝ Большая Бургуста), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Պրոլետարսկի շրջանում։ Մտնում է Կովրինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Սարակտաշի շրջան

Սարակտաշի շրջան (ռուս.՝ Саракташский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օրենբուրգի մարզում։
Ստեղծվել է 1931 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սարակտաշ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3600 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 43848 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12,18 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Կալեքյոյ (այլ կիրառումներ)

Կալեքյոյ անվանումը կարող է վերաբերել Արևմտյան Հայաստանի հետևյալ գյուղերին

Կալեքյոյ (Ջանիկի գավառ) - Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում
Կալեքյոյ (Սեբաստիայի գավառ) - Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում
Կալեքյոյ - այլ գյուղ Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում
Կալեքյոյ - Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում
Սաառա (գյուղ, Վիննի շրջան)

Սաառա (էստ․՝ Saara), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիննի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 36 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կոլիիվշչինա

Կոլիիվշչինա (ուկրաիներեն՝ Коліївщина, լեհ.՝ koliszczyzna), գյուղացիական-կազակային խոշոր ապստամբություն Աջափնյա Ուկրաինայում 1768 թվականին, Մաքսիմ ժելեզնյակի գլխավորությամբ՝ ընդդեմ լեհական ճորտատիրական և կրոնական ճնշման։ Սկսվել է մայիսին, Կիևի վոյեվոդության հարավում, ապա տարածվել այլ շրջաններ։ Գյուղացիները զինված էին սառը զենքով և թրերով։ Ռուսաստանի կառավարությունը, երկնչելով ապստամբության թափից, դաժանորեն ճնշել է այն։ Տարաս Շևչենկոն այդ շարժմանն է նվիրել «Հայդամակներ» պոեմը։
Բոբ ՄըքԱդու

Ռոբերտ Ալեն «Բոբ» ՄըքԱդու (անգլ.՝ Robert Allen "Bob" McAdoo, սեպտեմբերի 25, 1951(1951-09-25), Գրինսբորո, Հյուսիսային Կարոլինա, ԱՄՆ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ և մարզիչ, որը խաղացել է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայում։ Հանդես է եկել կենտրոնականի և ծանր հարձակվողի դիրքերում։ Այժմ «Մայամի Հիթ» ակումբի գլխավոր մարզչի օգնականն է։ Բասկետբոլի փառքի սրահի անդամ է։


== Սպորտային կարիերա ==
Բոբ ՄըքԱդուն խաղացել է կենտրոնականի և ծանր հարձակվողի դիրքերում։ 1972 թվականի NBA դրաֆթի ժամանակ ընդգրկվել է «Բաֆալո Բրեյվզ» ակումբի երկրորդ կազմում։ Նա ակումբում անցկացրել է 4 մրցաշրջան։ Հետագայում հանդես է եկել NBA-ի «Նյու Յորք Նիքս» (1976-1979), «Բոստոն Սելտիքս» (1979), «Դետրոյթ Փիստոնս» (1979-1981), «Նյու Ջերսի Նեթս» (1981), «Լոս Անջելես Լեյքերս» (1981-1985) և «Ֆիլադելֆիա-76» (1986), ինչպես նաև իտալական «Օլիմպիա Միլան» (1986-1990), «Ֆիլանտո Ֆորլի» (1990-1992) և «Տամսիստեմ Ֆաբրիանո» (1992) ակումբների կազմում։ NBA կրկնակի չեմպիոն (1982, 1985), 1974/1975 թվականների մրցաշրջանի ամենաթանկ խաղացողն է եղել, ըստ մրցաշրջանի արդյունքների երկու անգամ ընդգրկվել է սիմվոլիկ հավաքականի մեջ (1975՝ առաջին հավաքական, 1974՝ երկրորդ հավաքական), 5 անգամ մասնակցել է NBA բոլոր աստղերի խաղին (1974-1978)։ Երեք անգամ շարունակ դարձել է NBA պարբերական առաջնության ամենաարդյունավետ խաղացողը (1974-1976), ինչպես նաև երկու տարի շարունակ ճանաչվել է NBA պարբերական առաջնության րոպեներով առաջատարը (1975-1976)։ Իր դեբյուտային մրցաշրջանում ճանաչվել է NBA տարվա սկսնակ, ինչպես նաև ընդգրկվել է NBA սկսնակների առաջին հավաքականի մեջ։ 1988 թվականին ճանաչվել է Եվրոլիգայի քառորդ եզրափակչի ամենաթանկ խաղացող։ Կարիերայի ընթացքում, ընդհանուր առմամբ, խաղացել է 852 խաղ, որոնցում հավաքել է 18787 միավոր (22,1 մ/խ), կատարել է 8048 անդրադարձ, 1951 փոխանցում, 751 խլում և 1147 բլոկշոտ։
2000 թվականին ՄըքԱդուն տեղ է գտել Բասկետբոլի փառքի սրահում, իսկ 2008 թվականին ընդգրկվել է Եվրոլիգայի զարգացման ամենամեծ ներդրում ունեցած 50 մարդկանց ցանկի մեջ։


== NBA կարիերայի ցուցանիշներ ==


=== Ամենամյա մրցաշրջան ===


=== Փլեյ Օֆ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը NBA.com կայքում
Կենսագրությունը ԲԱԱ-ի հանրագիտարանում
Վիճակագրությունը NBA.com կայքում
Վիճակագրությունը Basketball-Reference.com կայքում Archived 2010-03-25 at the Wayback Machine.
Էջը Եվրոլիգայի կայքում
Իոսեբ Գրիշաշվիլի

Իոսեբ Գրիգորի Գրիշաշվիլի (իսկական ազգանունը՝ Մամուլաիշվիլի, ապրիլի 12 (24), 1889, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 3, 1965(1965-08-03), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի խորհրդային բանաստեղծ, գրականագետ։ Վրաստանի Ժողովրդական բանաստեղծ (1959)։ ՎԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1946), ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1945)։
«Վարդերի փունջ» (1906) և «Երևակայություն» (1907) բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուներում տուրք է տվել մոդեռնիզմին։ Երկրում խորհրդային ռեժիմի հաստատումից հետո երգել է «վերածնված Վրաստանը»։ Բանաստեղծությունների միհատորյակի (1949) համար արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի (1950)։ Գրել է «Սայաթ-Նովա», «Հին Թբիլիսիի գրական բոհեման», Գաբրիել Սունդուկյանի, Հովհաննես Թումանյանի, Ավետիք Իսահակյանի, գրականության և թատրոնի, հայ-վրացական, ռուս-վրացական, վրաց-ուկրաինական գրական կապերի մասին աշխատություններ։ Մտերիմ է եղել Հովհաննես Թումանյանի հետ։ Վրացերեն է թարգմանել Հովհաննես Թումանյանի պոեմները, «Գիքոր»-ը, Նաղաշ Հովնաթանի, Գուրգեն Մահարու և ուրիշ հայ գրողների ստեղծագործություններ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Կարապետյան Տ., Վրաց գրական միտքը Հայաստանի և հայերի մասին, Ե., 1962, էջ 72—93։
Ахумян Т., Лирика Иосиба Гришашвили, в его кн.; Литературные статьи и воспомина–ния, Е., 1966.
Միշելյովկա

Միշելյովկա (ռուս.՝ Мишелёвка), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Ուսոլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7788 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուկրաինայի գիտությունների ազգային ակադեմիա

Ուկրաինայի գիտությունների ազգային ակադեմիա (ուկրաիներեն՝ Національна академія наук України), պետական բարձրագույն գիտական կազմակերպություն Ուկրաինայում։ Գործում է համաձայն Ակադեմիայի 2002 թվականի ապրիլի 5-ին ընդունած կանոնադրության և Ուկրաինայի օրենսդրության (п. 1 Устава)։
Ուկրաինայի գիտությունների ազգային ակադեմիան իրականացնում է հետազոտություններ բնական, հումանիտար, սոցիալական գիտությունների բնագավառներում (п. 3 Устава)։


== Պատմություն ==
Ակադեմիան հիմնադրվել է 1918 թվականի նոյեմբերի 27-ին Ուկրաինական իշխանության ներկայացուցիչ Պավել Սկորոպադսկու կողմից։ Վլադիմիր Վերնանդսկին եղել է Ակադեմիայի հիմնադիր-անդամ և Ուկրաինայի գիտությունների ակադեմիայի առաջին նախագահը։
Ակադեմիայի համակարգում ընդգրկված են 174 ինստիտուտներ։ 2014 թվականի հունվարի 1-ի տվյալների համաձայն՝ աշխատակիցների թիվը կազմել է 40.000 մարդ (1991 թվականին՝ շուրջ 89000 աշխատակից)։


== Ակադեմիայի անվանումները ==
1918-1921 - Ուկրաինայի գիտությունների ակադեմիա (ՈւԳԱ)
1921-1936 - Համաուկրաինական գիտությունների ակադեմիա (ՀՈւԳԱ) (ուկրաիներեն՝ Всеукраїнська академія наук)
1936-1991 - ՈւԽՍՀ գիտությունների ակադեմիա (ՈւԽՍՀ ԳԱ)
1991-1993 - Ուկրաինայի գիտությունների ակադեմիա (Ուկրաինայի ԳԱ) (ուկրաիներեն՝ Академія наук України)
1994 - Ուկրաինայի գիտությունների ազգային ակադեմիա (ՈւԳԱԱ) (ուկրաիներեն՝ Національна академія наук України)


== Ակադեմիայի ղեկավարներ ==


== Ակադեմիայի կառուցվածքը ==
Ֆիզիկա-տեխնիկական և մաթեմատիկական գիտությունների սեկցիա
Սեկցիայի բյուրո
Մաթեմատիկայի բաժին
Ինֆորմատիկայի բաժին
Մեխանիկայի բաժին
Ֆիզիկայի և աստղագիտության բաժին
Երկրի մասին գիտության բաժին
Նութագիտության Ֆիզիկա-տեխնիկական խնդիրների բաժին
Էներգետիկայի Ֆիզիկա-տեխնիկական խնդիրների բաժին
Միջուկային ֆիզիկայի և էներգետիկայի բաժին
Քիմիական և կենսաբանական գիտությունների սեկցիա
Սեկցիայի բյուրո
Քիմիայի բաժին
Կենսաքիմիայի, ֆիզիոլոգիայի և մոլեկուլային կենսաբանության բաժին
Ընդհանուր կենսաբանության բաժին
Սոցիալական և հումանիտար գիտությունների սեկցիա
Սեկցիայի բյուրո
Տնտեսագիտության բաժին
Պատմության, փիլիսոփայության և իրավունքի բաժին
Ուկրաինայի ԳԱԱ գրականության, լեզվի և արվեստաբանության բաժին
Ուկրաինայի ԳԱԱ կից հաստատություններ
Հրատարակչություն
Գրախանութներ
Ամսագրեր
Գիտական հաստատություններ
Այլ կազմակերպություններ
Խորհուրդներ, որոնց գործունեությունն ապահովում է Ուկրաինայի ԳԱԱ (4 խորհուրդ)
Ուկրաինայի ԳԱԱ կից խորհուրդներ, կոմիտեներ (ընդհանուր՝ 51)
Ուկրաինայի ԳԱԱ գիտական կենտրոն և Ուկրաինայի կրթության և գիտության նախարարություն
Գիտական սարքավորումների կոլեկտիվ օգտագործման կենտրոն
Ուկրաինայի ԳԱԱ կառավարմանը կից կազմակերպություններ
Հասարակական կազմակերպություններ


== ՈւԳԱԱ ինստիտուտներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
The Ukrainian National Republic and the Struggle for Independence, 1917-1920 Internet Encyclopedia of Ukraine
Ստրոինցի (գյուղ, Նովոսելիցայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտրոինցիՍտրոինցի (ուկրաիներեն՝ Строїнці), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Նովոսելիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստրոինցի գյուղում բնակվում էր 1 546 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մուրադ Մենեշյան

Մուրադ Մենեշյան (անգլ.՝ Murad Meneshian, 1936, Բաղդադ, Իրաքի թագավորություն - հոկտեմբերի 11, 2016(2016-10-11), Գլենվյու, Կուկ շրջան, Իլինոյս, ԱՄՆ), ամերիկահայ հետազոտող քիմիկոս, լրագրող, թարգմանիչ և հետազոտող։


== Կենսագրություն ==
Հայազգի Մուրադ Մենեշյանը ծնվել է Իրաքի մայրաքաղաք Բաղդադում, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ է ներգաղթել 1957 թվականին։ Նա Իլինոյսի համալսարանի (BS) և Տեխասի քրիստոնեական համալսարանի (MS) շրջանավարտ էր։ Աշխատել է Abbott Laboratories-ում, Teletype Corporation-ում և AT&T/Lucent Technologies-ում (Bell Laboratories) որպես հետազոտող քիմիկոս և ունեցել է մի քանի գյուտերի արտոնագրեր գիտության ոլորտում։ Նրա հոդվածները հրապարակվել են «Գիտության և տեխնոլոգիայի մեծամասշտաբ ինտեգրման երրորդ միջազգային սիմպոզիումի աշխատություններում»։ 
Մուրադ Մենեշյանը զբաղվել է Հայաստանի և Միջագետքի բազմաթիվ ուսումնասիրություններով։ Նա հայերենից անգլերեն է թարգմանել Վահան Համբարձումյանի «Գյուղաշխարհը» և զբաղվել է հայ մեծանուն գրող Րաֆֆու կյանքի և ստեղծագործությունների ուսումնասիրությամբ։ Արդյունքում 2010 թվականին նա հրատարակել է «Րաֆֆի. փայաջուկցի մարգարեն» գիրքը։ 
Մուրադ Մենեշյանը երկար տարիներ պարբերաբար համագործակցել է «Արմինիըն Ուիքլի» շաբաթաթերթի հետ։


== Անձնական կյանք ==
Մուրադ Մենեշյանն ամուսնացած էր Քնարիկ Մենեշյանի հետ։ Նրանք ունեին երեք զավակ՝ Րաֆֆի, Հասմիկ և Սևան։ 
Մահացել է 2016 թվականին՝ Իլինոյս նահանգի Գլենվյու քաղաքում։


== Աշխատություններ ==
Raffi: the prophet from Payajuk, 2010
Village World (Kiughashkharh): An Historical and Cultural Study of Govdoon (translated)


== Ծանոթագրություններ ==
Ալի Ղափու պալատ

Ալի Ղափու պալատ (բառացիորեն` «Բարձր դարպասներ), պատմական պալատ Իրանի Սպահան քաղաքում։ Գտնվում է Սպահանի Նաղշե Ջահան հրապարակում `Շեյխ Լոթֆոլլայի մզկիթի դիմաց։ Պալատը կառուցվել է XVI դարում։ Այն ունի 6 հարկ, բարձրությունը կազմում է 48 մետր։


== Պատմություն ==
Սեֆյանների դինաստիան Իրանում կառավարել է 1502-1736 թթ.: Այս ընթացքում կառուցված բոլոր շինությունները պատվում էին սալիկներով։ Գունավոր և էմալապատ սալիկներով պատված են այնպիսի կառույցներ, ինչպես` շեյխ Լոթֆոլլայի մզկիթը, Իմամի մզկիթը և այլն։ Բոլոր այս կառույցներում օգտագործվել է իրանական հայտնի յոթ գույնանի սալիկը։
Պետության անվտանգությունն ուժեղացնելու համար, այդ շրջանում Սպահանում կառուցվեցին հսկայական, գեղեցիկ և շատ ամուր պալատներ, ինչպես` Ալի Ղափու պալատը, Չեհել Սոթունը, Հաշթ Բեհեշթը և Թալար Աշրաֆը։ Այս բոլոր կառույցների պատերը ծածկված են գեղեցիկ գունավոր սալիկներով և որմնանկարներով։


== Նկարագրություն ==
Ալի Ղափու պալատը համարվում է Իրանի ամենատեսարժան վայրերից մեկը և ամենահայտնիներից Սպահանում։ Այն համարվում է իրանական ճարտարապետության լավագույն նմուշներից և ունի համաշխարհային ճանաչում։ Կառուցվել է 1644 թվականին` Շահ Աբասի հրամանով։ Այս պալատում Շահն առաջին անգամ նշել է Նոռուզի տոնը։ Ալի Ղափու պալատը համարվում է յուրահատուկ մուտք դեպի այլ պալատներ, որոնք կառուցվել են Սպահանի Նաղշե Ջահան հրապարակում։
Պալատը զարդարված է փայտե զարդանաշխ սյուներով։ Պատերն իրենցից ներկայացնում են արվեստի գլուխգործոցներ։ Դրանց վրա կարելի է տեսնել հիանալի նախշեր։ Պալատի ներսի որմնանկարներն արվել են Ռեզա Աբասիի և նրա աշակերտների կողմից։ Ռեզա Աբասին Շահ Աբասի պալատական նկարիչն էր։ Որմնանկարներից մեծ մասում պատկերված են բույսեր ու կենդանիներ։
Տարբեր ժամանակաշրջաններում իշխանափոխությունների ժամանակ պալատը կրել է տարբեր վնասներ։ Սակայն այն կանոնավոր կերպով վերանոգորվել է։ Պալատը վերակառուցվել է Շահ Հուսեյնի, այնուհետև Շահ Աբաս երկրորդի օրոք։ Հարկ է նշել, որ պալատի նոր տերերը որպես կանոն, փոփոխում էին գույքը ըստ իրենց ճաշակի։ Պալատի վերականգնման ժամանակ Շահ Աբասը շատ շքեղ զարդարեց երրորդ հարկը։ Սյուները դարձան հայելապատ, իսկ առաստաղին հայտնվեցին հսկայական որմնանկարներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Шахский дворец Али-Капу в Исфахане
Дворец Али-Капу в Исфагане
Օլգինկա

Օլգինկա (ռուս.` Ольгинка), գյուղ  Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Տուապսեի շրջանում, Տու գետի և նրա վտակ Կաբակ գետի հովտում։ Գտնվում է Տուապսեից 31 կմ հյուսիս-արևմուտք, ծովի մակարդակից 8 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
1989 թվականի տվյալներով, գյուղում բնակվում էր 3123 մարդ, որից 2103 ռուսներ, 975 հայեր, 40 բելառուսներ և 5 ուկրաինացիներ։

Բնակիչներն զբաղվում են այգեգործությամբ։ Գյուղն ունի ութամյա դպրոց, գրադարան, ակումբ, բուժկայան, հանգստյան տներ և առողջարաններ։


== Պատմությունը ==
Գյուղի մոտակայքում 1864 թվականին, Շափսուղական ափային գումարտակի կազմում կառուցվել է Օլգինսկայա ստանիցան, որն իր անունն ստացել է ի պատիվ Միխայիլ Նիկոլաևիչի կնոջ` մեծ իշխանուհի Օլգա Ֆեոդորովնայի։
Գյուղը հիմնադրել են Սամսունի Էրնջակ գյուղից եկած հայերը` 1870 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակչության` 2010 թվականի համառուսական հաշվառումներ Archived 2014-05-17 at the Wayback Machine.
Տուապսեի շրջանի գյուղերի կազմավորման պատմություն
Օհեսաառե

Օհեսաառե (էստ․՝ Ohessaare), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Տոռգու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
334

334 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 334 թվականն է, 
IV դարի 34-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
(6353) Սեմպեր

(6353) Սեմպեր (անգլ.՝ Semper), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,100994 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6205 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5815 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1994,57 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18049 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,53° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6353) Սեմպեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գաստելլո Գասպարյան

Գաստելլո Ավետիսի Գասպարյան (դեկտեմբերի 18, 1941(1941-12-18), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 18, 2015(2015-06-18), Երևան, Հայաստան), հայ նկարիչ, բեմանկարիչ։ Հայաստանի վաստակավոր նկարիչ (2015)։


== Կենսագրություն ==
Գաստելլո Գասպարյանը ծնվել է Երևանում։ 1966 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1966-2002 թվականներին եղել է Հայաստանի հեռուստաստուդիայի բեմադրող նկարիչը։ Բեմադրություններ է ձևավորել Երևանի տիկնիկային թատրոնում, Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական, Գավառի դրամատիկական թատրոններում։ Ձևավորել է նաև 40-ից ավելի հեռուստաներկայացումներ։
Ստեղծագործություններից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։


== Գրաֆիկական աշխատանքներ ==
«Հռիփսիմե», 1984
«Զոհվածներին», 1985
«Արարատ», 1986
«Մերկություն», 2001
«Դոն Կիխոտ», շարք, 2001


== Պարգևներ ==
Համամիութենական փառատոնի առաջին մրցանակ (Եղիշե Չարենցի «Երկրի Նաիրի» հեռուստաներկայացման ձևավորման համար), Ռիգա, 1982
ՀՀ վաստակավոր նկարիչ, 2015


== Ցուցահանդեսներ ==
Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Երևանում (1995, 1997, 1998, 2009), Փարիզում (2002)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սևերնայա (Ստորին Տերսի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սևերնայա (այլ կիրառումներ)Սևերնայա (ռուս.՝ Северная), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ստորին Տերս գետի աջ ափին՝ 75 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
(9171) Կարոլինդիան

(9171) Կարոլինդիան (անգլ.՝ Carolyndiane), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի ապրիլի 4-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,586891 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2562 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9176 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1519,73 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,236885 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,85° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9171) Կարոլինդիան աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գումբուրդոյի բախումներ (2017)

Գումբուրդոյի բախումներ, հայ-վրացական բախումներ Վրաստանի Ախալքալաքի շրջանում գտնվող հայկական Գումբուրդո գյուղում։


== Նախապատմություն ==


=== Եկեղեցու պատմություն ===


=== Հայկական գերեզմանոցի քանդում ===


== Բախումների ժամանակագրություն ==
2017 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Գումբուրդո գյուղի բնակիչները փորձել են խաչքար տեղադրել իրանց նախնիների քանդված գերեզմանոցի տեղում, որը գտնվում է Սուրբ Համբարձման եկեղեցու շուրջ։ Առավոտյան ժամը 11։00-ին նրանք մոտեցել են եկեղեցուն, սակայն տեղում գտնվող Վրաստանի ոստիկանության աշխատակիցները թույլ չեն տվել բնակիչներին խաչքարը տեղադրել։ Ստեղծվել է բավականին լարված մթնոլորտ․ սկսվել են թեթև ընդհարումներ հայ տեղացի հայ ազգաբնակչության և ոստիկանության միջև։ Ոստիկանները խաչքարի տեղադրումը թույլ չտալը պատճառաբանում են, որ նրանք չունեն թույլտվություն տալու հրաման։ Իսկ գյուղացիներն էլ պնդում են, որ իրենք պետք է խաչքար տեղադրեն իրենց նախնիների գերեզմանոցի տարածքում։
Որոշ ժամանակ անց բնակիչները փորձում են ճեղքել եկեղեցու տարածք տանող ճանապարհի մուտքը փակած ոստիկանության շղթան։ Միջադեպի վայր է ժամանում շրջանային ժողովի նախկին անդամ, ներկայիս պատգամավորության թեկնածու Աշոտ Սահարյանը և կկոչ անում բնակիչներին ցրվել, իսկ խաչքարը տեղադրել հոկտեմբերի 4-ին, քանի որ, ըստ նրա, այդ ժամանակ արդեն հնարավոր կլինի առանց որևէ խնդրի տեղադրել խաչքարը։ Սակայն բնակիչները նրանից պահանջում են երաշխիքներ և չեն ցրվի, քանի դեռ իրենք վստահ չեն, որ իրենց նախնիների քանդված գերեզմանոցի մոտ խաչքարը տեղադրելու հետ կապված խնդիրներ չեն լինի։
Ավելի ուշ դեպքի վայր են ժամանում մի շարք պաշտոնյաներ, այդ թվում՝ Ախալքալաքի շրջանային վարչության նախագահ և շրջանային ժողովի նախկին նախագահ Համլետ Մովսիսյանը։


== Արտաքին հղումներ ==
ՍիվիլՆեթի հարցազրույցը ազգագրագետ Արգամ Երանոսյանի հետ (տեսանյութ):(չաշխատող հղում)


== Ծանոթագրություններ ==
Կոչանի (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոչանիԿոչանի (ռուս.՝ Кочаны), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վարդան Մկրտչյան (պատգամավոր)

Վարդան Առաքելի Մկրտչյան (հոկտեմբերի 3, 1954(1954-10-03), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր։


== Կենսագրություն ==
Վարդան Մկրտչյանը ծնվել է 1954 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Երևանում։ 1976 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ Ստացել է  ճարտարագետ-էլեկտրամեխանիկի որակավորումը։ 1971-1980 թվականներին «Հայէլեկտրամեքենա» գործարանում աշխատել է բանվոր, տեղամասի պետ, իսկ 1980-1986 թվականներին Համամիութենական տեխնիկական մեքենաշինության գիտահետազոտական ինստիտուտում` ավագ գիտաշխատող։ 1986-1989 թվականներիին «Արաքս» գործարանում աշխատել է արտադրության պետ։ 1989-1999 թվականներին եղել է «Հայէլեկտրամեքենա» գործարանի գլխավոր ճարտարագետի տեղակալ, 1999 թվականին եղել է Հայաստանի Հանրապետության արդյունաբերության և առևտրի փոխնախարար։ 1999-2003 թվականներիին` Ազգային ժողովի պատգամավոր («Միասնություն» դաշինքի համամասնական ընտրացուցակով)։ Աշխատել է Ազգային ժողովի պետական-իրավական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ Եղել է «Միասնություն» խմբակցության քարտուղար, ապա անդամ։ Աշխատել է ՀԺԿ վարչության քարտուղար ։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==
Չուբուղլի

Չուբուղլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Էմմա Սահակյան

Էմմա Ռուբենի Սահակյան (մարտի 15, 1935(1935-03-15), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), սիլիկատային նյութերի և շինանյութերի բնագավառի գիտնական։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1992), պրոֆեսոր (2003): Հայաստանի ճարտարագիտական ակադեմիայի իսկական անդամ։


== Կենսագրություն ==
Էմմա Սահակյանը ծնվել է 1935 թվականին Թիֆլիսում։ 1952-1957 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանում։ 1957-1961 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ Շինանյութերի արտադրության նախարարության Կենտրոնական գիտահետազոտական լաբորատորիայում, 1961-1999 թվականներին «Քար և սիլիկատներ» ԳԱՆ ՓԲԸ-ում։ 1999 թվականից դասավանդել է Երևանի ճարտարապետության և շինարարության պետական համալսարանում, «Շինարարական նյութերի, իրերի և կոնստրուկցիաների արտադրություն» ամբիոնի պրոֆեսոր է։
Հեղինակ է բուհական ուսումնական ձեռնարկի, 180 հոդվածների։


== Գիտական ուղղվածություն ==
Աշխատաքները վերաբերում են տեղական հումքերի հիման վրա էներգա- և նյութախնայողական տեխնոլոգիաների մշակմանը՝ նոր ջերմամեկուսիչների, թեթև և գերթեթև նյութերի, թեթև բետոնների, բարձրջերմաստիճանային մեկուսիչների և հրակայուն նյութերի ստացման համար։ Մասնակցել է նախագծային, գիտահետազոտական և այլ մշակումների։

Սիլիկատային և դժվարահալ ոչ մետաղական նյութերի, ջերմամեկուսիչ, ակուստիկ և հարդարիչ նյութեր և իրեր, արհեստական թեթև լցանյութեր, թեթև բետոններ, անօրգանական կապակցող նյութեր, հրահեստներ
Սիլիկատային դժվարահալ ոչ մետաղական նյութերի տեխնոլոգիա


== Ծանոթագրություններ ==
Այրող ապակի

Այրող ապակին կամ այրող ոսպնյակը խոշոր ուռուցիկ ոսպնյակ է, որը կարող է խտացնել արևի ճառագայթները փոքր հատվածի վրա, տաքացնելով հատվածը, որի արդյունքում անպաշտպան մակերևույթը կբռնկվի։
Այրող հայելիներ ստանում են նման եղանակով մակերևույթների արտացոլման միջոցով բեկելով լույսը։
18-րդ դարում դրանք օգտագործվում էին քիմիական ուսումնասիրությունների ժամանակ փակ ապակյա անոթներում նյութերի այրման համար։
Գրոտե Կերկ (Դորդրեխտ)

Գրոտե Կերկ (հոլ.՝ Grote Kerk) կամ Մարիամ Աստվածածնի եկեղեցի (հոլ.՝ Onze-Lieve-Vrouwekerk), միջնադարյան բողոքական եկեղեցի Նիդերլանդների Դորդրեխտում։ Երկրորդ հնագույն եկեղեցին է քաղաքում և ամենամեծը։ Գրոտե Կերկն իրենից ներկայացնում է խաչաձև բազիլիկ՝ կառուցված բրաբանտական գոթիկայի ոճով։ Եկեղեցու աշտարակն անավարտ է։ Կառույցը տեսանելի է քաղաքի բոլոր կետերից։ Զանգակատունն ունի 8 զանգ և կարիլյոն։ Ամենամեծ զանգը կշռում է 12 տոննա և հնչում է մի նոտայով։ 1572 թվականին եկեղեցին հանձնվել է բողոքականներին։ 1990 թվականին եկեղեցին ընդգրկվել է «Թոփ 100 հոլանդական ժառանգության օբյեկտներ»-ի ցանկում։


== Շինարարության պատմություն ==
Սկզբում Գրոտե Կերկի տեղում եղել է եկեղեցի, որը կառուցված է եղել ռոմանական ճարտարապետական ոճով։ Նրա մնացորդները պեղումների ժամանակ հայտնաբերվել են ներկայիս կառույցի տակ։ Ժամանակակից Գրոտե Կերկը կառուցվել է բրաբանտական գոթիկա ճարտարապետական ոճով։ Այն նաև միակ խոշոր քաղաքային եկեղեցին է ողջ նախկին Հոլանդիա կոմսությունում, որն ամբողջովին կառուցվել է կամարավոր քարով։
Ներկայիս եկեղեցու ամենահին մասը «Մարիամի երգչախումբն է» (հոլ.՝ Mariakoor), որը կառուցվել է 1285 թվականին։ Հնարավոր է, որ 1367 թվականին Գրոտե Կերկ եկեղեցու կարգավիճակի բարձրացումը՝ կոլեգիականի,  հանգեցրել է նրա վերակառուցմանը։ 1457 թվականին խոշոր քաղաքային հրդեհի ժամանակ եկեղեցին խիստ վնասվել է։ Վերականգնումից չորս տարի անց նորից է վնասվել։ 1470-ական թվականներին եկեղեցին ստացել է իր ներկայիս տեսքը։ Շինարարության մեջ կարևոր դեր է ունեցել ֆլամանդացի ճարտարապետ Էվերարտ Սպորվատերը։ Աշտարակը կառուցվել է Անտոն Կելդերմանսի նախագծով, շինարարությունը սկսվել է 1504 թվականին, բայց չի ավարտվել։ Վերջին անգամ Տիրամոր եկեղեցին վերակառուցվել է 1982-1987 թվականներին։


== Արտաքին հղումներ ==
Website Vrienden van de Grote Kerk
virtual tour van de Grote Kerk Dordrecht


== Ծանոթագրություններ ==
Դամբարան (այլ կիրառումներ)

Դամբարան, կարող է վերաբերել՝

Դամբարան - մինչքրիստոնեական գերեզմանների անվանումը հնագիտության մեջ
Դամբարան - լեռ (2726 մ) Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի և Ադրբեջանի սահմանագլխին
Պուտյատինո (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊուտյատինոՊուտյատինո (ռուս.՝ Путятино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տոկոֆերոլ

Տոկոֆերոլներ, քիմիական միացությունների խումբ են՝ մեթիլացված ֆենոլներ։ Շատ տոկոֆերոլներ, ինչպես նաև դրանց համապատասխան տոկոտրիենոլները կենսաբանորեն ակտիվ նյութեր են և համախառն դրանք անվանվում են վիտամին E։ Սինթեզվում են բույսերում և մեծ քանակությամբ հանդիպում են բուսական յուղերում։


== Կառուցվածք ==
Հիմքում ընկած է քրոմանի օղակը։ Տոկոֆերոլները տոկոլի ածանցյալներն են, որը 2-մեթիլ-2(4՛,8,՛12՛-տրիմեթիլտրիդեցիլ)-6-օքսիքրոման է։
Տոկոլը 2-րդ դիրքում պարունակում է մեկ մեթիլ խումբ և հագեցած ածխածնի 16 ատոմներից կազմված իզոպրենոիդային կողմնային շղթա, վեցերորդ դիրքում ունի հիդրօքսիլ խումբ, որով պայմանավորված է դրա հակաօքսիդանտային հատկությունը։ Տոկոֆերոլները քրոմանային օղակում միմյանցից տարբերվում են մեթիլ խմբերի քանակով և դրանց դասավորվածությամբ։ Ըստ դրա տարբերում ենք՝

α-տոկոֆերոլ
β-տոկոֆերոլ
γ-տոկոֆերոլ
δ-տոկոֆերոլ
Տոկոֆերոլնորը անգույն յուղանման հեղուկներ են, լավ լուծվում են բուսական յուղերում, սպիրտներում, եթերներում։ Դրանք օպտիկապես ակտիվ միացություններ են։ Ամենամեծ կենսաբանական ակտիվությամբ օժտված է α-տոկոֆերոլը, քանի որ դրա կառուցվածքում հիդրօքսիլ խումբն ամբողջությամբ էկրանացված է երեք մեթիլ խմբերով։ Այսպիսով, տոկոֆերոլների միջև հակաօքսիդանտային հատկությունների տարբերությունը պայմանավորված է հիդրօքսիլ խմբի պաշտպանվածության աստիճանով։ Ջերմության նկատմամբ կայուն են (մինչև 170°С)։
Սինթեզվում են միայն բույսերում։ Մարդը և կենդանիները տոկոֆերոլներ ստանում են սննդանյութերի հետ։ Տոկոֆերոլների անբավարարության ժամանակ նկատվում են նյարդային համակարգի, արուների սեռական գեղձերի ախտաբանական փոփոխություններ, անպտղություն՝ սերմնաբջիջները լիարժեք չեն լինում։ Տոկոֆերոլներ խթանում են սեռական գեղձերի ֆունկցիան, նպաստում ուրիշ ճարպալայծ վիտամինների կուտակմանը ներքին օրգաններում։ Պարունակվում են բուսական յուղերում, հատկապես արևածաղկի յուղի մեջ, բանջարեղենի տերևներում։ Տոկոֆերոլների օրական պահանջը հասուն մարդկանց համար 10—20 մգ է, երեխաներինը՝ 0,5 մգ/կգ քաշին։ Տոկոֆերոլներր բժշկության մեջ կիրառվում են նյարդային, մաշկային, սիրտանոթային և այլ հիվանդությունների բուժման համար։


== Աղբյուրներ ==
Weiser H, Riss G, Kormann AW (1 October 1996). "Biodiscrimination of the eight alpha-tocopherol stereoisomers results in preferential accumulation of the four 2R forms in tissues and plasma of rats". J. Nutr. 126 (10)։ 2539–49. PMID 8857515.
Հ. Գ. Վահրադյան, Մ. Ի. Աղաջանով, «Կենսաքիմիա» 2009 թ.
Թռչող վիշապներ

Թռչող վիշապներ (լատ.՝ Draco volans), ագամաների ընտանիքի վիշապների սեռի մողեսներ։ 


== Արտաքին կառուցվածքը ==
Մարմնի երկարությունը 25-40 սմ է։ Գլուխը բարձր է, եռանկյունաձև, պոչը՝ երկար։ Դունչը բութ է, կարճացած։ Մարմինը պատված է թեփուկներով, կողքերից ունեն մաշկային լայն ծալքեր, որոնց շնորհիվ ընդունակ են թռչելու (այստեղից՝ թռչող վիշապներ անվանումը)։ Ոտքերը երկար են, ճիրաններով զինված։ Մեջքի կողմից կանաչավուն կամ մոխրա-կանաչավուն են, մուգ կետերով։ Փորի կողմը դեղնավուն է կամ երկնագույն։ 


== Տարածվածություն ==
Հիմնականում ծառաբնակ են։ Սնվում են միջատներով։ Ոչ խորը փոսերում դնում են 2-6 ձու։ Տարածված են Հարավ-Արևելյան Ասիայից մինչև Հարավային Հնդկաստան, Չինաստան, Ինդոնեզիա, Ֆիլիպիններ։


== Պատկերներ ==
Չայնաթաուն և Փոքր քաղաք

Չայնաթաուն և Փոքր քաղաք, բիզնեսի զարգացման գոտի (ԲԶԳ)։ Այն ստեղծվել է էդմոնտոն քաղաքում, որը մոտավորապես բաղկացած է քաղաքի ներքին շրջաններում գտնվող Չայնաթաուն և Փոքր Իտալիա ոչ ֆորմալ էթնիկ անկլավներից։ ԲԶԳ-ի սահմանները ներառում են միայն այդ անկլավների ներսում «առևտրային շերտեր», իսկ ԲԶԳ-ը սահմանակից է Մաքքոլիի և Բոյլ փողոցի պաշտոնական շրջաններին։


== Պատմություն ==
Չան Քինը կամ Ջոն Քինը, առաջին չինացին էր, որը բնակություն է հաստատել էդմոնտոն քաղաքում, որը 1890 թվականի մայիսի վերջին Կալգարի քաղաքից էր ժամանել՝ լվացքատուն հիմնելու համար։ 1899 թվականին էդմոնտոն քաղաքում ընդամենը կային 13 չինացիներ, մեկ ռեստորան և երկու լվացքատուն։ Մոտավորապես կեսն ապրում էր Ստրատկոն քաղաքում։ 1900-ականների սկզբին սկսեց ի հայտ գալ փոքր Չայնաթաունը, երբ մի քանի չինական առևտրականներ ժամանեցին և հիմնեցին իրենց բիզնեսը՝ Նամայո (ժամանակակից 97-րդ փողոց) և Ռայս (ժամանակակից 101A պողոտան) փողոցներում։ 1911 թվականին էդմոնտոն քաղաքում բնակվող 13 չինացիների սկզբնական թվաքանակը ավելացել է մինչև 154 (150 տղամարդ, 4 կին), իսկ 1921 թվականին այն ավելացել է մինչև 518 (501 տղամարդ, 17 կին)։ Չնայած չինական համայնքի թվաքանակի զգալի աճին՝ չինացիները  կազմում էին Էդմոնթոնի բնակչության միայն 1 տոկոսը։
1911 թվականին շուրջ 150 չինացիներ ուրախությամբ ողջունեցին Սինհայական հեղափոխությունը՝ կտրելով իրենց հերթերը և տոնելով, չնայած Սուն Յաթ-Սենը չէր այցելել Էդմոնտոն, նա այցելել էր Կալգարի 1911 թվականի փետրվարին։ 1913 թվականին, երբ Սոնգը լքել է Յուան Շիկայի կառավարությունը, չինական Էդմոնտոն քաղաքում ձևավորվել է բրիգադ, որը պետք է գնար Չինաստան և աջակցել նրան։ Վերապատրաստված Մորիս Քոենը (նաև հայտնի է որպես Քան գեներալ), այդպես էլ չկարողացան հասնել Չինաստան, քանի որ Սունը փախեել էր Ճապոնիա։ 1914 թվականին, Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբին, ուղարկված բրիգադն առաջարկեցին մեկնել Եվրոպա պատերազմելու, սակայն նրանց խնդրանքը մերժվեց, և նրանք լուծարվեցին։ Երբ բժիշկ Սուն Յաթ-Սենը մահացավ 1925 թվականին, էդմոնտոն քաղաքում մեծ հոգեհանգստյան արարողություն տեղի ունեցավ։
Ներկայիս չինական Էդմոնտոն թաղամասը բաղկացած է երկու մասից։ Հարավ-չինական թաղամասը ավելի հին մասն է, որը հեշտությամբ ճանաչելի է Հարբին Գեյթի և այլ չինական ոճով փողոցային կահույքի առկայությամբ։ Հյուսիս-չինական թաղամասը գտնվում է իր հին եղբայրներից մի փոքր հյուսիս։ Հյուսիս-չինական թաղամասը ներառում է նաև մեծ իետնամական ներկայություն և միաձուլվում է բազմամշակութային «ազգերի Ավենյուին», որը արևելքից արևմուտք է անցնում ինչպես Չինական թաղամասի հյուսիսային սահմանի երկայնքով, այնպես էլ փոքր Իտալիայով։ Էդմոնտոնի քննչական մեկուսարանը, որը գտնվում է «9660 -104 Avenue» հասցեում, գտնվում է փակման գործընթացումև 2013 թվականի սկզբին տեղափոխվել է նոր օբյեկտ՝ 127-րդ փողոցում և 186-րդ պողոտայում։ Օբյեկտը կփոխանցվի Ալբերտայի ենթակառուցվածքներին՝ իր ապագան որոշելու համար, երբ այն ազատ արձակվի և շահագործումից հանվի ուղղիչ հաստատությունների կողմից։


== Չայնաթաունի և Փոքր Իտալիայի գործարարների ասոցացիա ==
Փոքր անկլավ Իտալիան Չայնաթաունից գտնվում է ընդամենը մի քանի բլոկ արևելք։ Ըստ Ֆորբս ամսագրի ցուցակի՝ առաջին տեղում 25-ամյա շվեդ Ֆելիքս Չելբերգն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Կատեգորիա:Կանադայի քաղաքներ
Կատեգորիա:Փողոցներ այբբենական կարգով
Արմենակ Սարգսյան (ֆուտբոլիստ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արմենակ Սարգսյան (այլ կիրառումներ)Արմենակ Վլադիմիրի Սարգսյան (հունվարի 1, 1953(1953-01-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ֆուտբոլիստ, կենտրոնական պաշտպան։ Միջազգային կարգի սպորտի վարպետ։


== Կարիերան ==
Ֆուտբոլ սկսել է խաղալ Հայաստանի երիտասարդական հավաքականում։ 1972 թ. Նիկոլայ Գլեբովի կողմից հրավիրվել Երևանի «Արարատ», որի կազմում մինչև 1980 թ. խաղացել է ԽՍՀՄ առաջնության բարձրագույն խմբում, ուր մասնակցել է 170 խաղի, խփել 1 գոլ, դարձել ԽՍՀՄ չեմպիոն, կրկնակի գավաթակիր։ 1975 թ. թիմի գլխավոր մարզիչ Վիկտոր Մասլովի հետ ունեցած կոնֆլիկտի արդյունքում հեռացել է թիմից և ավարտել կարիերան։ Երեք անգամ ստացել է կոտրվածքներ։
1990-1993 - «Արարատի» գլխավոր մարզիչ։
1994-1998 - եղել է Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի նախագահ։
Ներկայումս բնակվում է ԱՄՆ-ում, մարզում պատանեկան թիմեր։
2013 թ. հոկտեմբերի 10-ին Հայկական ֆուտբոլի զարգացման գործում ներդրած նշանակալի ավանդի և ձեռք բերած փայլուն նվաճումների համար պարգևատրվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալով։
Ֆուտբոլիստ Ալբերտ Սարգսյանի և բասկետբոլիստուհի Անահիտ Սարգսյանի ավագ եղբայրն է։


== Նվաճումները ==


=== Որպես ֆուտբոլիստ ===
 Հայաստանի երիտասարդական հավաքական

ԽՍՀՄ ժողովուրդների սպարտակիադայի չեմպիոն՝ 1971։ Արարատ

ԽՍՀՄ չեմպիոն՝ 1973։
ԽՍՀՄ առաջնության արծաթե մեդալակիր՝ 1976 (գարուն)։
ԽՍՀՄ գավաթակիր՝ 1973, 1975։ ԽՍՀՄ երիտասարդական հավաքական

Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության հաղթո՝ 1976 թ.։


=== Որպես մարզիչ ===
 Արարատ

ՀՀ չեմպիոն՝ 1993։
ՀՀ գավաթակիր՝ 1993, 1994, 1995։


== Ծանոթագրություններ ==
Սևքար լեռ (Մադինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սևքար (այլ կիրառումներ)Սևքար, լեռնագագաթ Գեղարքունիքի մարզում, Վարդենիսի լեռնահամակարգում, Գեղհովիտ գյուղից 8,5 կմ հարավ-արևելք։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից՝ 3063 մ։ Հյուսիսային լանջին է գտնվում «Սևսարի երկնադիտարանը»։


== Պատկերներ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==