armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Յակշաևո

Յակշաևո (ռուս.՝ Якшаево, բաշկիրերեն՝ Яҡшай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 93 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կլանման սպեկտր

Կլանման սպեկտրը նյութի կլանման ինդեքսի կախվածությունն է ճառագայթման ալիքի երկարությունից:Այն կապված է նյութում էներգիայի անցումների հետ:Կլանման սպեկտրները տարբեր են տարբեր նյութերի համար։
Պատմականորեն արեգակնային սպեկտրում գծային օպտիկական կլանման սպեկտրի առաջին դիտարկումները կատարվել են 1802 թվականին Վոլաստոնի կողմից, բայց չեն կարևորել հայտնաբերումը, ուստի այդ տողերը ստացել են «Ֆրաունհոֆեր» անվանումը ՝ ի պատիվ մեկ այլ գիտնական Ֆրաունհոֆերի, որը դրանք մանրամասն ուսումնասիրել է 1814-1815 թվականներին։
Կլանման սպեկտրի չափումները կարող են իրականացվել ինչպես սպիտակ լույսի աղբյուրի, այնպես էլ մոնոքրոմատիկ ճառագայթման աղբյուրների միջոցով։ 
Գրեթե ազատ ատոմների և մոլեկուլների համար հազվագյուտ գազերում օպտիկական կլանման սպեկտրը բաղկացած է առանձին սպեկտրալ գծերից և կոչվում է կառավարվող։
Տարբեր նյութեր համապատասխանում են կլանման տարբեր սպեկտրների, ինչը հնարավորություն է տալիս նյութի բաղադրությունը որոշելու համար օգտագործել սպեկտրոսկոպիկ մեթոդներ:Պինդ մարմինների համար կլանման սպեկտրները շարունակական են, բայց կան նաև անհատական ​​գծեր։


== Կիսահաղորդիչներ ==
Կլանման սպեկտրների միջոցով հնարավոր է օպտիկական կլանման եզրից որոշել կիսահաղորդչային գոտին։
Կիսահաղորդիչների մեջ կարելի է դիտել լույսի կլանման հետևյալ տեսակները, որոնք ամենակարևոր դերն են խաղում պինդ նյութի հատկությունների և մասնիկների ուսումնասիրության մեջ.

գոտի-գոտի օպտիկական անցումներ
գոտի-խառնուրդ օպտիկական անցումներ
խառնուրդների միջև օպտիկական անցումներ
ազատ կրիչների կլանում
էքսիտոնի կլանման գծեր
կլանում, որը ներառում է ֆոնոններ և այլ քառակուսիներ։


== Տես նաև ==
Կլանման մակարդակը
Բուգեր Լամբերտ Բերայի օրենքը
Ակուստիկ սպեկտրներ, ձայնի կլանում
Արտանետման սպեկտր
Արտացոլման սպեկտրը


== Նշումներ ==
Նիվեա Ստելման

Նիվեա Ստելման (պորտ.՝ Nívea Stelmann Leôncio, ապրիլի 6, 1974(1974-04-06), Պարաիբա դու Սուլ, Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա), բրազիլացի դերասանուհի։ 
Ծնվել է գործարարի ընտանիքում։ 12 տարեկանից երազում էր դառնալ հայտնի։ Առաջին անգամ նկարահանվել է կինոյում 1993 թվականին։ 2001 թվականին նկարահանվել է «Կլոն» հեռուստասերիալում։ Հանդես է եկել մոտ 20 ֆիլմերում, սերիալներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ղազախական գրականություն

Ղազախական գրականությունը Առավել հին հերոսական պոեմներում («Կոբլանդը», «Եր-Տարգըն», «Ալփամըս» և այլն) երգվել են ժողովրդի անկախության համար մարտնչող դյուցազունների քաջագործությունները։ Հայտնի են եղել նաև «Կոզի-Կորպեշ և Բայան-Սլու», «Կըզժիբեկ» քնարա-էպիկական պոեմները։ 16-րդ դարում հայտնի են ակիններ Ասան-Կայգն, Դոսպամբետը, Շալկիիզը։ ժողովրդականություն է վայելել Բուքարա-ժրաու Կալկամանովը (1693-1787, այլ աղբյուրներով՝ 1686-1799)։ 18-19-րդ դարերի սահմանագծում ղազախական մշակույթի զարգացման նոր փուլ սկսվեց՝ կապված Ղազախստանի մեծ մասի Ռուսաստանին միանալու հետ։ 19-րդ դարի 2-րդ կեսին ակիններ Բիրժան Կոժագուլովը (1834-1897), Ասետ Նայմանբաևը (1862-1924), բանաստեղծուհի Սառա Տաստանբեկովան, Ջամբուլ Ջաբաևը (1846-1945) և ուրիշներ զարգացրին այտըսը (ժողովրդական երգիչների մրցույթներ)՝ ոչ միայն որպես բանաստեղծական մրցության ձև, այլև ճնշման դեմ ուղղված, արդարությունը պաշտպանող հասարակական կարծիքն արտահայտելու միջոց։ 19-րդ դարի կեսերին առաջացավ ղազախական լուսավորականությունը, որի ներկայացուցիչներից են ազգագրագետ ու բանահավաք Չոկան Վալիխանովը (1835-1865), գրող Իբրայ Ալթընսարինը (1841-1889), որը ռուսական գրի հիմքի վրա մշակել է ղազախական այբուբենը, բանաստեղծ դեմոկրատ Աբայ Կունանբաևը (1845-1904)՝ ղազախական գրավոր ռեալիստական գրականության հիմնադիրը։ Նրա ավանդույթները 20-րդ դարի սկզբին շարունակել են Սուլթանմահմուտ Տորայգըրովը (1893-1920), Սաբիթ Դոնենտաևը (1894-1933), Սպանդիյար Կուբեևը (1878-1956) և ուրիշներ։ Ղազախական սովետական գրականության սոցիալիստական ռեալիզմի հիմնադիրներն են բանաստեղծ հեղափոխական Սակեն Սեյֆուլլինը (1894-1939), բանաստեղծներ Բայմագամբետ Իզտոլինը (1899-1921), Իլիաս Զանսուգուրովը (1894-1937), արձակագիրներ Բեիմբետ Մայլինը (1894-1939), Մուխթար Աուեզովը (1897-1961) Սաբիթ Մուքանովը (1900-1973)։ 1920-ական թվականներին կեսերին ղազախական գրականությունը համալրվեց բանաստեղծներ Ի․ Բայզակովի (1900-1946), Ա․ Թոք մագամբետովի (ծնվել է՝ 1905), Կ․ Աբդուքադիրովի (1903-1964), Թ․ Ժարոկովի (1908-1965), արձակագիրներ Դ․ Մուսթաֆինի (ծնվել է՝ 1902), Գ․ Մուսրեպովի (ծնվել է՝ 1902) և ուրիշների անուններով։ Այդ շրջանում ղազախական գրականությունը դարձավ սոցիալիստական շինարարության պաթոսն արտացոլող բազմաժանր գրականություն։
Նիժնյայա Մասոլովկա

Նիժնյայա Մասոլովկա (ռուս.՝ Нижняя Масоловка), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Ուսմանսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իոսիպ Բաշիչ

Իոսիպ Բաշիչ (խորվ.՝ Josip Bašić մարտի 2, 1996(1996-03-02), Սպլիտ, Խորվաթիա), խորվաթ ֆուտբոլիստ, Սպլիտի Հայդուկ ակումբի կիսապաշտպան։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Մանկության տարիներին խաղացել է Ստոբրեչի Պրիմորաց և Վրանիչի Օմլադինաց ակումբներում։ Սպլիտի Հայդուկ ակադեմիա ընդունվել է 2010 թվականին։ 17 տարեկանից ցածր խաղացողների երիտասարդական թիմի կազմում նա խաղում էր աջ թևում, ընդգրկվելով այնտեղ 15 տարեկան հասակում։ Նա ընդգրկվել է ակումբի 19 տարեկանների կազմում, խաղալով որպես պաշտպան և կիսապաշտպան։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 29-ին իր նորամուտը կատարեց թիմի հիմնական կազմում, ընդդեմ Զագրեբի Դինամո ակումբի, փոխարինման դուրս գալով 57-րդ րոպեին` Մարկո Բենցունայի հետ։ Իոսիպը  դարձավ ակումբի ամենաերիտասարդ խաղացողը 16 տարեկանում  6 ամսականում և 27 օրականում։


=== Հավաքականում ===
Խորվաթիայի 17 տարեկանների երիտասարդական հավաքականում Բաշիչը խաղացել է 16 խաղ և խփել 6 գոլ։  Սլովակիայի 2013 թվականի Եվրոպայի առաջնության ազգային հավաքականի ավագը խաղացել է բոլոր երեք հանդիպումներում, բայց լրացուցիչ ցուցանիշների համար խորվաթական թիմը 5 միավորի պատճառով չի անցել հաջորդ փուլ։


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
ֆուտբոլիստի էջը «Հայդուկ» ակումբի էջում (խորվ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Մկրտիչ Ճիվանյան

Մկրտիչ Հովհաննեսի Ճիվանյան (1848, Բեշիքթաշ, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - փետրվարի 14, 1906(1906-02-14), Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն), նկարիչ։


== Կենսագրություն ==

Մկրտիչ Ճիվանյանը ծնվել է Կոստանդնուպոլիսի արվարձաններից մեկում՝ Պեշիկթաշ հայաշատ գյուղում, արքունական երաժշտի ընտանիքում։ Նախնական կրթությունն ստացել է տեղի դպրոցում՝ նկարչության ուսուցիչ Ա. Սարգսյանի դասարանում, միաժամանակ ծնողների ցանկությամբ այցելել է տարբեր արհեստավորական և առևտրական ընկերություններ։
Մասնագիտացել է Կ. Պոլսի Սուրբ Փրկիչ ազգային վարժարանում, ապա՝ ֆրանսիացի նկարիչ Մասոնի մոտ (1871-1873), կատարելագործվել Իտալիայում (1876-1879)։ 1894-1905 թվականներին ապրել Է Օդեսայում, Սանկտ Պետերբուրգում։
Ստեղծել է Ոսկեղջյուրի և Բոսֆորի ափերը պատկերող ռոմանտիկ, բնապատկերներ («Գարուն», «Ալեհույզ ծովը փոթորկից առաջ» (1894), «Ֆեներիի փարոսը», «Լորդ Բայրոնի երազը», «Առավոտը ծովի վրա»)։ Վարպետորեն է վերարտադրել օդի և լույսի համադրումն ու դրանց ելևէջումների նյութականությունը։ 1860-ական թվականներին Կ. Պոլսում ձևավորել է թատերական ներկայացումներ, մասնակցել ճարտարապետներ Պալյանների կառուցած շենքերից մի քանիսի ներքին հարդարմանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ճիվանյան Մկրտիչ Հովհաննեսի
Հայ կերպարվեստում ռոմանտիկական ուղղության սկզբնավորողներից, Մկրտիչ Ճիվանյան
Նաուցե

Նաուցե (էստ․՝ Nautse), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Մուհու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վայրիմու Քիամբութի

Դոկտոր Վայրիմու Քիամբութի, քենիացի ակադեմիկոս և ռեժիսոր։


== Վաղ կյանք ու կրթություն ==
Քիամբութին ծնվել է Քենիայում։ 1999 թվականին Կոլումբիայի համալսարանում դիպլոմային աշխատանք է գրել «Գենդերային իրազեկության բարձրացում Հյուսիսային Քենիայում  տեսանյութերի ուսումնական պլանի օգնությամբ» թեմայով։


== Կարիերա ==
Նախկինում Քիամբութին աշխատել է որպես դասախոս Քենիայի Քեյիաթա համալսարանի Թատերական արվեստ և կինոնկարչություն ֆակուլտետում, ինչպես նաև Նյու Յորքի Կոլումբիայի համալսարանում որպես մեդիա խորհրդատու։ Հետագայում նկարահանել է «Աֆրիկացիներն ու աֆրիկա-ամերիկացիները Միացյալ Նահանգներում » վավերագրական ֆիլմը, որը թողարկվել է 2006 թվականին։ Կինոնկարի նպատակը աֆրիկացի ներգաղթյալներին հասկանալ խթանելն է և այն ցուցադրվել է Նյու Յորքում՝ աֆրիկական ֆիլմերի փառատոնի ընթացքում։
2016 թվականից Քիամբութին Վաշինգտոն նահանգի Բելեվյու քոլեջի դասախոս է։


== Ֆիլմագրություն ==
Աֆրիկացիներն ու աֆրիկա-ամերիկացիները Միացյալ Նահանգներում (2006)


== Ծանոթագրություններ ==
217

217 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 217 թվականն է, 
III դարի 17-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Օտտո Բլատի

Օտտո Տիտուս Բլատի (հունգ.՝ Bláthy Ottó Titusz, օգոստոսի 11, 1860(1860-08-11), Տատա, Kingdom of Hungary, Ավստրիական կայսրություն - սեպտեմբերի 26, 1939(1939-09-26), Բուդապեշտ, Հունգարիայի Թագավորություն), հունգարացի շախմատիստ, շախմատի խնդիրներ կազմող, բազմաքայլ խնդիրների 2 հավաքածուների հեղինակ, ինժեներ-մեխանիկ, Հունգարիայի գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր անդամ, Բուդապեշտի և Վիեննայի բարձրագույն տեխնիկական դպրոցների դոկտոր, ժամանակակից էլեկտրական տրանսֆորմատորի, լարման կարգավորչի համահեղինակը։ 1879 թվականից սկսած հրապարակել է շախմատի ավելի քան 400 կոմպոզիցիաներ՝ լուծումների քայլերի մեծ թվով։ Հայտնի է որպես հրեշ-վարժությունների (դրանցից մեկը՝ «մատ 257 քայլով») կազմման մասնագետ. նրա կազմած բոլոր խնդիրների լուծման հիմնական տարբերակների քայլերի թիվը հասնում է 25,000-ի։


== Վաղ կյանք ==
Օտտոն դպրոցներ է հաճախել Տատայում և Վիեննայում, որտեղ ձեռք է բերել մեխանիկայի դիպլոմ 1882 թվականին։ 1881-1883 թվականներին նա աշխատել է Հունգարիայի երկաթուղու մեխանիկական արտադրամասերում։ Կառոլ Զիպերնովսկու հաջողություններով ներշնչված՝ նա միացել է նրա թիմին 1883 թվականի հուլիսի 1-ին։ Նա ընդունել է, որ համալսարանում բացի էլեկտրոնիկայից ոչինչ չի սովորել, ուստի այդ տեսության մասին նա ինքնուրույն պետք է սովորեր։ Օգտագործելով Մաքսվելի հավասարումները՝ նա հայտնաբերել է մագնիսական ոլորանները չափելու գործնական մոտեցումը։ Կապը և Հոպկինսոնը (ում անունով կոչվել է օրենքը) իրենց հայտնաբերումները հրապարակել են ավելի ուշ՝ 1886 և 1887 թվականներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բլատիի հայտնագործությունները
"Բուդապեշտի տեխնիկական համալսարան Archived 2012-07-28 at the Wayback Machine."
Օտտոյի կազմած խնդիրները(չաշխատող հղում)
Օտտո Բլատիի կենսագրությունը և հայտնագործությունները
Evgeny Katz (2007-03-24)։ «Օտտո Տիտուց Բլատի»։ Clarkson University։ Արխիվացված է օրիգինալից 2008-06-25-ին։ Վերցված է 2009-08-02
Ջոզեֆ Պրիստլի

Ջոզեֆ Պրիստլի  (անգլ.՝ Joseph Priestley, մարտի 13 (24), 1733, Բիրստոլ, Կիրկլիս, Արևմտյան Յորքշիր, Միացյալ Թագավորություն - փետրվարի 6, 1804(1804-02-06)[…], Northumberland, Նորթամբերլենդ շրջան, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ), անգլիացի մատերիալիստ փիլիսոփա, հասարակական գործիչ, քիմիկոս։
Լոնդոնի թագավորական ընկերության (1767 թվական) և Փարիզի ԳԱ (1772 թվական) անդամ։ 1755 թվականից դարձել է հոգևորական, հանդես եկել պաշտոնական եկեղեցու դեմ, քարոզել կրոն, հանդուրժողականություն։ Եղել է անգլիական առաջադիմական բուրժուազիայի գաղափարախոսը, պաշտպանել Ֆրանսիան, հեղափոխությունը, դատապարտել անգլիական գաղութային քաղաքականությունը Հյուսիսային Ամերիկայում։1794 թվականից տարագրվել է ԱՄՆ։ Պրիստլին զարգացրել է անգլիական մատերիալիզմի ավանդույթները։ Ըստ Պրիստլիի՝ հոգին (գիտակցությունը) շարժմամբ օժտված մատերիայի հատկությունն է։ Սակայն Պրիստլին մատերիալիզմը զուգակցել է դեիզմի հետ, ընդունել, որ մատերիային շարժման օրենքներ է հաղորդել աստվածային բանականությունը։ Նա ասոցիատիվ հոգեբանության ներկայացուցիչ է, հոգեֆիզիոլոգիական երևույթները բացատրել է մատերիալիստորեն։ Սոցիոլոգիայի մեջ պաշտպանել է դետերմինիզմը, մերժել ֆատալիզմը, բարոյականության հարցերում հարել էվդեմոնիզմին։ Հայտնաբերել է թթվածինը (1774 թվականին, Շելեից անկախ), ստացել ջրածնի քլորիդ, ամոնիակ (1772-1774 թվականներ), ցույց տվել, որ օդը բուսականության ազդեցությամբ վերականգնում է իր հատկանիշները։


== Ծանոթագրություններ ==
Արտակարգ հանձնարարություն (ֆիլմ)

Արտակարգ հանձնարարություն, 1965 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի նկարահանած ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է լեգենդար Կամոյի հերթական սխրագործությունների մասին. նա փող ու մանդատ պիտի հասցնի Կովկասի արտակարգ կոմիսար Ստեփան Շահումյանին (1918 թ.)։


== Դերերում ==
Կամո - Գուրգեն Թոնունց
խուզարկու - Բորիս Չիրկով
դերասանուհի - Էլզա Լեժդեյ
Սավինկով - Սեմյոն Սոկոլովսկի
Կրիվոյ - Վլադիմիր Կենիգսոն
Նելեդեցկի - Վլադիմիր Դրուժնիկով
Օլյա - Նինա Շացկայա
Նիկո - Տրիստան Կվելաիձե
Ձերժինսկի - Անատոլի Ֆալկովիչ
Սվերդլով - Ալեքսանդր Կուտեպով


=== Դրվագներում ===
Ն. Ալիսովա
Բ. Բիտյուկով
Գ. Բուդարով
Սերգեյ Գոլովանով
Վ. Գուլյաև
Բ. Դավիդով
Կ. Դաուշվիլի
Կարեն Ջանիբեկյան
Ս. Կարնովիչ-Վալուա
Լ. կմիտ, Վ. Կոլպակով
Մ. Պաստուխով
Ա. Փաշայան
Լ. Պիրոգով
Բ. Ռենին
Գուրամ Սաղարաձե
Լյուդմիլա Գենիկա-Չիրկովա


== Ծանոթագրություններ ==
Սենալես

Սենալես  (իտալերեն՝ Senales), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում։ Տեղակայված է Տրենտինո Ալտո Ադիջե շրջանի Բոլցանո պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 1398 մարդ, խտությունը կազմում է 7 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 211 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 39020, հեռախոսային կոդ՝ 0473։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Բոլո Յանգ

Յանգ Սզի (պարզեցված չինարենով՝  杨斯, ավանդական չինարենով՝ 楊斯, փինյին՝ Yáng Sī, անգլ.՝ Yang Sze,  հուլիսի 3, 1946(1946-07-03), Meixian District, Kwangtung, Չինաստանի Հանրապետություն), առավել հայտնի որպես Բոլո Յանգ, չինացի նախկին բոդիբիլդեր և մարտարվեստային ֆիլմերի կինոդերասան։ Մեծ մասամբ խաղալով բացասական դերեր՝ Բոլո Յանգը համեմատաբար նշմարելի դերեր է ստացել «Վիշապի մուտքը» (Բրյուս Լիի հետ) և «Արյունալի սպորտը» (Վան Դամի հետ) ֆիլմերում։


== Կենսագրություն ==
Բոլոն սկսում է զբաղվել մարտարվեստով 10 տարեկան հասակում՝ սովորելով միանգամից մի քանի Քունգ ֆու մասնագետների մոտ։ Տարիների ընթացքում նրա մոտ առաջանում է հետաքրքրություն դեպի բոդիբիլդինգը, ինչով զբաղվելուց հետո նա ճանաչվում է «Միստր Հոնգկոնգ»՝ բոդիբլիդինգի չեմպիոն։ Նա կարողանում է պահել է այդ տիտղոսը 10 տարի շարունակ։ Չափազանց պինդ և ուժեղ ֆիզիկական կառուցվածքի համար նրան հոնկոնգյան Shaw Brothers Studio կինոընկերությունը հրավիրում է խաղալու զանազան ֆիլմերում, որոնց մեջ Բոլոն մարմնավորում էր միմիայն բացասական կերպարների։ 1971 թվականին Բոլոն լքում է ստուդիան։
«Ուինսթոն» ծխախոտների գովազդային հոլովակի նկարահանման ժամանակ Բոլոն ծանոթանում է մարտարվեստային հանճար Բրյուս Լիի հետ։ Ծանոթությունը վերածվում է ջերմ ընկերության։ Լին Բոլոյին հրավիրում է խաղալու «Վիշապի մուտքը» ֆիլմում, որը առաջին չինաստանյան ֆիլմն էր՝ ֆինանսավորված Հոլիվուդի կողմից։ Դերասաններն իրոք մոտ ընկերներ են դառնում և ֆիլմի նկարահանման ժամանակ միասին տքնաջան աշխատում են իրենց մարտարվեստային տեխնիկայի վրա։ Լիի մահվանից շատ տարիներ անց Բոլոն հարցազրույցներից մեկի ժամանակ նշում է. «Երբեք չի ծնվի երկրորդ Բրյուս Լի, իսկ ես ինձ արտոնյալ եմ զգում, քանի որ արժանացել եմ նրա ընկերը կոչվելու պատվին»։
1970-ականների և 1980-ականների ընթացքում Բոլո Յանգը հանդես է գալիս բազմաթիվ Քունգ ֆու ֆիլմերում, սակայն միայն «Արյունալի սպորտն» է նրան հայտնի դարձնում աշխարհով մեկ։ Ֆիլմում նա խաղում է Ժան-Կլոդ Վան Դամի հետ, ում հետ շարունակվում է համագործակցությունը «Կրկնակի հարված» (1991) ֆիլմում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բոլո Յանգը imdb-ում
Բոլո Յանգի կենսագրություն Archived 2010-11-12 at the Wayback Machine.
Բոլո Յանգը գալիք նոր էքշըն ժանրի ֆիլմում Archived 2011-07-17 at the Wayback Machine.
Օբրազցովի (այլ կիրառումներ)

Օբրազցովի, կարող է վերաբերել՝

Օբրազցովի - գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ցելինսկի շրջանում
Օբրազցովի - գյուղ, որը գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Լենինգրադսկի շրջանում
Գազանաղբյուր

Գազանաղբյուր, աղբյուր Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի Կաղնուտ գետի միջին հոսանքի աջափնյակում գտնվում է Գազանաղբյուրը։ Այն տեղակայված է Վարդանիքար լեռան հյուսիսային լանջին, Արծվաշեն գյուղից 2,5 կմ հարավ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դևիլզ թաուեր

Դևիլզ Թաուեր (Սատանայի աշտարակ, անգլ.՝ Devils Tower National Monument), բնության հուշարձան ԱՄՆ֊ի Վայոմինգ նահանգում։ Այն իրենից ներկայացնում է հրաբխային ծագում ունեցող մոնոլիտ, բարձրությունը ծովի մակարդակից 1556 մետր է, հարաբերական բարձրությունը՝ 386 մետր։ Հանդիսանում է առաջին օբյեկտը, որ համարվել է ԱՄՆ֊ի «ազգային հուշարձան», այս կարգավիճակը ստացել է նախագահ Թեոդոր Ռուզվելտի կողմից 1906 թվականի սեպտեմբերի 24֊ին։
Սատանայի աշտարակը գոյացել է մագմատիկ հալոցքից, որ բարձրացել է գետնի խորքից և սառել է նրբագեղ սյուների տեսքով։ Դևիլզ Թաուերի տարիքը գնահատվում է 225֊ից 195 մլն տարի։ Խառն ապարները ներկայացված են մուգ կարմիր ավազաքարերով, ալևրիտներով թղթաքարերի շերտերով։


== Ֆիլմագրություն ==
Սարը երևում է Սթիվեն Սփիլբերգի «Երրորդ աստիճանի մոտ շփումներ » (1997), հենց այստեղ է տեղի ունենում շփումը այլմոլորակայինների հետ, իսկ աշտարակի փոքր պատճենը իր տանը սարքել է գլխավոր հերոսներից մեկը։
Սարը կա նաև Գրեգ Մոտտոլի «Պոլ» (2011) ֆիլմում։


== Գրականություն ==
Шварцбах М. Уникальные скалы и скалистые горы : …2. Башня дьявола (Вайоминг) // Великие памятники природы: (Известные места геологических исследований) / Мартин Шварцбах; Сокр. пер. с нем. Г. И. Денисовой. — М.: Мир, 1973. — С. 19-23. — 336 с. (в пер., суперобл.)


== Արտաքին հղումներ ==
Devils Tower National Monument


== Ծանոթագրություններ ==
Հիդրավլիկական կցափողեր

Հիդրավլիկական կցափողեր, կարճ խողովակներ (խողովակաշարերի, ռեզերվուարների պատերին արված անցքեր), որոնք նախատեսված են հեղուկը (գազը) մթնոլորտ դուրս թողնելու կամ մի ռեզերվուարից մյուսը (նույնպես հեղուկով լցված) հոսեցնելու համար։ Լինում են գլանաձև, կոնաձև (զուգամետ, տարամետ)։
Լեշչյովո (գյուղ, Սեմյոնովսկի շրջան)

Լեշչյովո (ռուս.՝ Лещёво), գյուղ Ռուսաստանի, Նիժնի Նովգորոդի մարզի Սեմյոնովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օրդիս

Օրդիս (իսպ.՝ Ordis), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ժիրոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալտ Էմպորդա շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 8,6 կմ2։ Բնակչությունը՝ 385 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ayuntamiento de Ordis
Información de la Generalidad de Cataluña Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Instituto de Estadística de Cataluña
Հաագա

Հաագա (հոլ.՝ Den Haag / 's-Gravenhage, ՄՀԱ՝  [dɛnˈɦaˑχ] / [ˈsχraˑvə(n)ˌɦaˑɣə]), քաղաք և համայնք Նիդեռլանդների արևմուտքում, Հյուսիսային ծովի ափին, Նիդեռլանների Կառավարության նստավայրը, Հարավային Հոլանդիա նահանգի մայրաքաղաք և նիդեռլանդական թագավոր Վիլլեմ Ալեքսանտրի  կացավայրը։ Հաագայում են գտնվում խոշոր միջազգային մարմիններ՝ Արդարադատության միջազգային դատարանը, Միջազգային քրեական դատարանը, Միջազգային արբիտրաժ դատարանը և այլ մարմիններ։ Մեծությամբ Հաագան Նիդեռլանդների երրորդ քաղաքն է Ամստերդամից և Ռոտերդամից հետո։ Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 482 742 մարդ (2008 դեկտեմբերի 31), իսկ մակերեսը՝ 98,20 կմ²։ Հաագան Ռանդստադ ագլոմերացիայի մասն է կազմում։


== Անվանում ==
Առաջին անգամ հիշատակվում է 1097 թվականին։ Քաղաքը հոլանդերեն կոչվում է 's-Gravenhage, որը նշանակում է «կոմսական ցանկապատ» (այն սկզբնապես եղել է կոմսի որսորդական դղյակը)․ հաճախ կրճատ անվանվում է den Haag։ Քաղաքի կարգավիճակ է ստացել 19-րդ դարի սկզբին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մունիցիպալ վարչության պաշտոնական կայքը(անգլ.)
Քաղաքային տրանսպորտի օպերատորները Archived 2008-04-29 at the Wayback Machine.(անգլ.)(նիդեր.)
Տրանսպորտային համակարգի քարտեզը Archived 2011-08-06 at the Wayback Machine.
Շամույակ

Շամույակ (ֆր.՝ Chamouillac ), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Մոնտանդր կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ժոնզակ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17081։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 336 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շամույակի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Հայերը Ղարաղանում

Հայերը Ղարադաղում բնակություն են հաստատել առնվազն զարգացած միջնադարում։ Սելջուկ-թյուրքերի արշավանքների հետևանքով տեղի է ունեցել հայերի բռնագաղթ Ատրպատականի տարածք, որի հետևանքով ստվարացել են տեղի հայկական բնակավայրերը կամ հիմնվել են նորերը։ Հայերը կենտրոնանում են Պարսկահայք աշխարհում, Վասպուրականի արևելքում և Փայտակարանի արևմուտքում, որոնք Արաքսից հարավ էին և դարեր շարունակ չէին գտնվում հայկական իշխանությունների ենթակայության տակ (Մակու, Խոյ, Սալմաստ, Ուրմիա, Ղարադաղի լեռնային շրջան), ինչպես նաև՝ ոչ հայաբնակ քաղաքաներում ստեղծվում են հայկական համայնքներ (Թավրիզ, Մարաղա, Մարանդ, Սոլթանիե, Սպահան)։

Հին հայկական աղբյուրներում Ղարադաղը հայտնի է որպես Արտավանյան կամ Մարաց ամուր աշխարհ, և նշվում էր որպես Իրանի տարածքում ստեղծված առաջին հոգևոր թեմի՝ Ատրպատականի առավել հայաշատ գավառ։ Ուշ միջնադարում գրեթե զուտ հայաբնակ Ղարադաղում կային 4 տասնյակից ավելի գյուղեր, որոնք հարկ էին վճարում Տաթևի վանքին։ 18-րդ դարում միջավատատիրական ընդհարումների, ազգային և կրոնական հալածանքների հետևանքով հայ բնակչությունը խիստ նվազել է, երբ հիմնվել է Ղարադաղի խանությունը։ Ռուս-պարսկական պատերազմից հետո՝ Թուրքմենչայի պայմանագրի կնքման արդյունքում, Ղարադաղից զգալի թվով հայեր անցել են Արաքսը, հաստատվել են Զանգեզուրում և Ղարաբաղում։
20-րդ դարի սկզբին հայեր են ապրել Ղարադաղի Դըզմար, Հասանով, Մեշափարա, Մնջվան և Քեյվան գավառակների ավելի քան 3 տասնյակ գյուղերում (շուրջ 7 հազար մարդ)։ Տեղի եկեղեցիներին կից բացվում են ծխական դպրոցներ։ Ղարադաղի հայության համար աղետալի է եղել առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում, մասնավորապես՝ 1918 թվականի նոյեմբերին թուրքական բանակի ներխուժումը։ Տեղի խաների հետ միասին թուրքերը կոտորածներ են կազմակերպել Աղարան և Ղուլիղի գյուղերում։ Նույն ճակատագրին են արժանացել նաև Ամրադուլ, Նորաշեն, Վինտն, Քյալալա գյուղերը։ Դրա հետևանքով մեծ չափերի է հասել հայերի արտահոսքը՝ շարունակվելով նաև 1921-1922 թվականներին։ Ամբողջովին հայաթափվհլ Են Ասրան, Գյարմնավ, Զիաքյու, Մզկիթ, Քյալալա (Քըլալա), Օդա բնակավայրերը։ Հետագա տասնամյակներին Ղարաղանի հայ բնակչության թիվը նկատելիորեն աճել է, և 1927 թվականին նրանք բնակվում էին գավառակի 10 -12 գյուղերում։
1940 թվականին Ղարաղանում ապրում էին 2057 հայ, որոնք կենտրոնացած էին Ենգիղալա, Ներքին և Վերին Չանախչի, Լառ, Չարհադ, Աղբուլաղ, Ցարաբադ, Սարիգյուղ, Քարավազ, Չամբար, Քուշքավար են բնակավայրերում։ 1946 թվականին (նաև՝ 1960-ական թվականներին) զգափ թվով ղարաղանցի հայեր ներգաղթել են Հայաստան, իսկ մի մասը տեղափոխվել Թեհրան կամ Իրանի այլ քաղաքներ։ Արտագաղթը մեծ չափեր է ընդունել 1962 թվականի Ղազվինի ավերիչ երկրաշարժից հետո։ Վերջին հայ ընտանիքները (Լառ գյուղում) Ղարաղանից հեռացել են 1980-ական թվականների սկզբին։ Ներքին Չանախչի գյուղում պահպանված Ս. Մարիամ Աստվածածին եկեղեցին ներկայումս էլ ուխտատեղի է նախկին ղարաղանցիների համար։
Ելենա Շեյդլինա

Ելենա Շեյդլինա, ի ծնե՝ Ելենա Լյալինա (անգլ.՝ Ellen Sheidlin, հունիսի 30, 1994(1994-06-30), Սարատով, Ռուսաստան), ռուս ֆոտոբլոգեր, նկարչուհի։


== Կենսագրություն ==
Ելենա Լյալինան (Ելենա Շեյդլինայի իրական անունը) ծնվել է 1994 թվականի հունիսի 30–ին Սարատովում։
2018 թվականի փետրվարին առաջադրվել է (Կատյա Ադուշկինայի, Գերման Չեռնիխի, Room Factory–ի և Սաշա Այսի հետ) Nickelodeon Kids’ Choice Award մրցանակին «Ռուսական դիտողների սիրելի ինտերնետ աստղ» կատեգորիայում, սակայն անվանակարգում հաղթել է Գերման Չեռնիխը։
Նույն թվականի ապրիլին դարձել է Glamour Influencers Award–ի մրցանակակիր #glam_artնախագիծ անվանակարգում։
2018 թվականի հունիսի 1–ին հայտնել է, որ ամուսնացել է։


== Ֆոտոբլոգի թեմատիկան «Ինստագրամում» ==


== Պարգևներ և մրցանակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կիրեևսկ (գյուղ, Կոժևնիկովսկի շրջան)

Կիրեևսկ (ռուս.՝ Киреевск), գյուղ Ռուսաստանի Տոմսկի մարզի Կոժևնիկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 362 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ինդիանապոլիս

Ինդիանապոլիս (անգլ.՝ Indianapolis), քաղաք ԱՄՆ-ի հյուսիսարևելյան մասում, Ուայտ Ռիվեր գետի (Օհայոյի ավազան) ափին։ Ինդիանապոլիսը Ինդիանա նահանգի մայրաքաղաքն է։


== Անվանում ==
Հիմնադրվել է 1820 թվականին և կոչվել նահանգի անունով, որին ավելացրել են հին հունարեն Պոլիս՝ «քաղաք» բառը, այսինքն Ինդիանապոլիս նշանակում է «Ինդիանայի քաղաք»։


== Կլիմա ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Վինչենցո (հեռուստասերիալ)

Վինչենցո (իտալերեն՝ Vincenzo, կորեերեն՝ 빈센조, Binsenjo), 2021 թվականի հարավկորեական հեռուստասերիալ։ Գլխավոր դերերում՝ Սոն Ջուն Կի, Չոն Յո Բին, Օկ Տեգյոն, Կիմ Յո Ջին և Կվակ Դոն Յոն։ 2021 թվականի փետրվարի քսանից մինչև 2021 թվականի մայիսի երկուսը հեռարձակվել է tvN հեռուստաալիքով ամեն շաբաթ և կիրակի, ժամը՝ 21:00-ին (KST)։ Հեռարձակումից հետո յուրաքանչյուր սերիա թողարկվել է Netflix-ով Հարավային Կորեայում և միջազգային մակարդակով։


== Սյուժե ==
Ութ տարեկանում Պակ Ջու Հյոնը (Սոն Ջուն Կի) որդեգրվում է իտալական ընտանիքի կողմից և մեկնում Իտալիայում ապրելու։ Հետագայում նա միանում է մաֆիային, և նրան որդեգրում է Կասսանո մաֆիայի ընտանիքի ղեկավար Դոն Ֆաբիոն։ Անվանափոխվելով «Վինչենցո Կասսանո»՝ նա դառնում է իտալացի իրավաբան, մաֆիայի կոնսիլիեր և Դոն Ֆաբիոյի աջ ձեռքը։ Ֆաբիոյի մահից հետո Պաոլոն՝ Ֆաբիոյի կենսաբանական որդին և Կասսանո ընտանիքի նոր առաջնորդը, փորձում է սպանել Վինչենցոյին։
Այնուհետև Վինչենցոն փախչում է Սեուլ, մտադիր լինելով վերադարձնել 1,5 տոննա ոսկին, որի գտնելու գերծում նա օգնել է վերջերս մահացած չինացի մագնատին, ով գաղտնի թաքցրել է այն Գումգա հրապարակի նկուղում։ Սակայն անշարժ գույքի մի ընկերություն, որը մտնում է Babel Group-ի կազմի մեջ, անօրինական կերպով դարձել է շենքի սեփականատերը, և Վինչենցոն պետք է օգտագործի իր հմտությունները, որպեսզի վերադարձնի շենքը և իր ունեցվածքը։
Geumga Plaza-ի անսովոր վարձակալների թվում է Jipuragi իրավաբանական ընկերությունը, որը ղեկավարում է Հոն Յու Չանը (Յու Ջե Մյոն)։ Սկզբում Վինչենցոն կոնֆլիկտի մեջ է մտնում Հոն Յու Չանի դստեր՝ Հոն Չա Յոնի (Չոն Յո Բին), մրցակից ֆիրմայի իրավաբանի հետ, բայց հոր մահից հետո նա ստանձնում է պրակտիկան և միանում Վինչենցոյի և այլ վարձակալների հետ, Babel Group-ի դեմ պայքարելու համար։


== Դերերում ==
Սոն Ջուն Կի՝ Վինչենցո Կասսանո / Պակ Ջու Հյոն
Չոն Յո Բին՝ Հոն Չա Յոն
Օկ Տե Գյոն՝ Չան Ջուն Ու / Չան Հան Սոկ
Կիմ Յո Ջին՝ Չոի Մյոն Հի
Կվակ Դոն Յոն՝ Չան Հան Սո


== Հեռարձակում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт tvN
HANCINEMA
IMDb
Netflix
Բլինշվիլեր

Բլինշվիլեր (ֆր.՝ Blienschwiller), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2009 թվականի դրությամբ կազմում է 333 մարդ, բնակչության խտությունը` 108.47 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.07 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 37 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 207 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 173-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 34։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 83,6 %։ 173 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 162 անձ (82 տղամարդ և 80 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (3 տղամարդ և 8 կին)։ 34 անաշխատունակներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Պեստրյալովո

Պեստրյալովո (ուկրաիներեն՝ Пістрялово), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պեստրյալովո գյուղում բնակվում էր 773 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6,07 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 130 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կարան (գյուղ, Կուգարչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿարանԿարան (ռուս.՝ Каран, բաշկիրերեն՝ Ҡаран), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 136 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ջոն Մագարո

Ջոն Ռոբերտ Մագարո (անգլ.՝ John Robert Magaro, փետրվարի 16, 1983(1983-02-16), Ակրոն, Օհայո, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան։ Առավել հայտնի է իր դերով «Մի՛ անհետացիր» ֆիլմում, որում նկարահանվել է նաև Ջեյմս Գանդոլֆինին, և որը «Սոպրանոները» հեռուստասերիալի ստեղծողի՝ Դևիդ Չեյզի դեբյուտն է գեղարվեստական կինոյում։


== Կենսագրություն ==
Մարագոն ծնվել է ԱՄՆ Օհայո նահանգի Ակրոն քաղաքում, Ջեյմս և Վենդի Մարագոների ընտանիքում և մեծացել նրա Մանորո Ֆոլս արվարձանում։ Նրա հայրն ունի իտալական, մայրը՝ հրեական ծագում․ նա դաստիարակվել է որպես հուդայական։ Նրա ծնողները եղել են ուսուցիչներ։ Հաճախելով քաղաքային Սթոու Մանրո Ֆոլս դպրոց՝ նա սկսել է խաղալ տեղի թատրոնում, այդ թվում նաև Քլիվլենդ Փլեյ Հաուսում և Բլոսոմի երաժշտական կենտրոնի Քենթ Սթեյթ Փորթհաուս թատրոնում։ Պատանեկան տարիներին Մագարոն նկարահանվել է հեռուստագովազդում, ստացել է դեր «Փրկարար ծառայություն 911» ֆիլմում։ 2001 թվականին դպրոցն ավարտելուց հետո նա ընդունվել է Փիթսբուրգի Փոյնթ Պարկ համալսարան, որպեսզի դառնա դերասան
Ներկայում Մագարոն ապրում և աշխատում է Նյու Յորքում։ Նրա ամենահայտնի աշխատանքների թվում նշվում են «Խիզախը» (2007) ֆիլմը, որում նկարահանվել են Ջոդի Ֆոսթերն ու Տերենս Հովարդը, HBO-ի «Կամավորները» (2009) ֆիլմը, որում նկարահանվել է նաև Քևին Բեյքոնը և Ուես Քրեյվենի «Վերցրու իմ հոգին» սարսափ ֆիլմը, որում նա կատարել է գլխավոր դեր։ 2016 թվականին Մագարոն կատարել է գլխավոր դերերից մեկը Վուդի Ալլենի «Ճգնաժամ վեց տեսարարններով» մինի սերիալում։


== «Մի՛ անհետացիր» ==
«Մի՛ անհետացիր» ֆիլմի գործողությունները կատարվում են 1960-ական թվականներին Նյու Ջերսիում և պտտվում են Մագարոյի կերպարի՝ դեռահասների The Twylight Zones (հղում է Ռոդ Սերլինգի «Մթնշաղային գոտի» անթոլոգիային) ռոք խմբի առաջատար կատարողի շուրջը։ Ֆիլմի անվանումը հղում է Բադդի Հոլլիի «Not Fade Away» երգին, որի քավերը հետագայում ձայնագրել է The Rolling Stones խումբը։ Ֆիլմը միավորել է «Սոպրանոնները» հեռուստասերիալի ստեղծող Դևիդ Չեյզին և դերասան Ջեյմս Գանդոլֆինիին (մարմնավորում է Մագարոյի կերպարի հորը) ու Սթիվեն Վան Զանդտին (երաժշտական ղեկավար)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջոն Մագարոն Internet Movie Database կայքում
Կաբեսոն դե Պիսուերգա

Կաբեսոն դե Պիսուերգա (իսպ.`Cabezón de Pisuerga), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում` Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար մարզում)։ Զբաղեցնում է 45.28 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը՝ 3440 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 11 կմ հեռավորության վրա։
Գոյա Տոլեդո

Գրեգորիա Միքաելա Տոլեդո Մաչին (իսպ.՝ Gregoria Micaela Toledo Machín), ավելի հայտնի է որպես Գոյա Տոլեդո (իսպ.՝ Goya Toledo, սեպտեմբերի 24, 1969(1969-09-24), Արրեսիֆե, Լաս Պալմաս, Կանարյան կղզիներ, Իսպանիա), իսպանացի դերասանուհի և մոդել։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1969 թվականին Կանարյան արշիպելագի Լանսարոտե կղզու Առեսիֆե քաղաքում։ Ուսանել է Մադրիդում Քրիստինա Ռոտայի վարած դերասանական վարպետության դպրոցում, որն ավարտել է 1996 թվականին։ Ընդ որում՝ ուսման վարձը վճարելու համար միաժամանակ աշխատել է որպես մոդել։ Կինոյում Գոյա Տոլեդոյի առաջնելույթը եղել է կինոռեժիսոր Ջակոմո Բատիատոյի նկարահանած «Բռնաբարողի օրագիրը» ֆիլմում երկրորդական կերպարներից մեկի մարմնավորումը։ 1998 թվականին նա հանդես է եկել «Մարարիա» ֆիլմի գլխավոր հերոսուհու մարմնավորմամբ, այդ աշխատանքի համար հաջորդ տարում առաջադրվել է իսպանական հեղինակավոր «Գոյա» մրցանակի «Կանացի դերում լավագույն առաջնելույթ» անվանակարգում։
2000 թվականին կատարել է մեքսիկացի կինոռեժիսոր Ալեխանդրո Գոնսալես Ինյառիտուի առաջին լիամետրաժ գեղարվեստական ֆիլմի՝ «Սիրո քածը» կինոնկարի գլխավոր դերերից մեկը։ Այդ ֆիլմն աշխարհով մեկ բազմաթիվ մրցանակներ է շահել, «Լավագույն արտասահմանյան ֆիլմ» անվանակարգում առաջադրվել է ամերիկյան կինոակադեմիայի «Օսկար» մրցանակի, մտել մրցանակաբաշխության ներկայացված ֆիլմերի կարճ ցուցակ, իսկ Գոյա Տոլեդոյի դերասանական խաղն էլ դրվատանքի է արժանացել ինչպես կինոնկարի ռեժիսորի, այնպես էլ բազմաթիվ կինոքննադատների կողմից։ Հաջորդ տասնամյակում Գոյա Տոլեդոն նկարահանվել է մի շարք կինոնկարներում ու հեռուստասերիալներում՝ հիմնականում աշխատելով իսպանացի ռեժիսորների հետ։ 2010 թվականին Carrera y Carrera ոսկերչական ընկերությունը «Գոյա» մրցանակների բաշխման հանդիսավոր արարողության ժամանակ նրան արժանացրել է հատուկ մրցանակի՝ որպես ամենանրբագեղ ու գլամուրային դերասանուհու։ Այդ նույն տարում Primavera Cinematográfica de Lorca փառատոնում նրան լավագույն դերասանուհու մրցանակ է շնորհվել «Ծրագրեր վաղվա համար» ֆիլմի գլխավոր հերոսուհուն տպավորիչ կերպով մարմնավորելու համար։
Գոյա Տոլեդոն «Գոյա» մրցանակի առաջադրվել է ևս երկու անգամ (2012 թվականին՝ «Մակտուբ», 2015 թվականին՝ «Մարսելա» ֆիլմում կանացի երկրորդական դերի լավագույն կատարման համար)։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==
Մրցանակների ու առաջադրումների ամբողջական ցանկը՝ IMDb կայքում.


== Անձնական կյանք ==
2000-ական թվականների վերջերին Տոլեդո Գոյան հանդիպում էր ֆրանսիացի դերասան Օլիվիե Մարտինեսի հետ։ «Գոյա» մրցանակի հանձնման 2015 թվականի հանդիսավոր արարողության ժամանակ նա հայտարարեց, որ ամուսնանում է ամերիկացի կիթառահար Քրեյգ Ռոսի հետ, ով համագործակցել է Շերիլ Քրոուի, Էրիկ Քլեփտոնի, Միք Ջագերի, Լեննի Քրավիցի հետ։ Հայտարարությանը նախորդել էր մի քանի տարվա համատեղ կյանքը։
Տոլեդո Գոյան Պենելոպա Կրուսի մտերիմ ընկերուհին է, վերջինիս հետ մտերմացել է Քրիստինա Ռոտայի վարած դպրոցում միասին սովորելու տարիներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Profil bei silicia.com (span.)
Presseheft zum Film È già ieri (it.) (PDF-Datei; 166 kB)
Գոյա Տոլեդոյի պաշտոնական կայքէջը(իսպ.)
Լեմեշի (այլ կիրառումներ)

Լեմեշի, կարող է վերաբերել՝

Լեմեշի - գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բերդիչևի շրջանում
Լեմեշի - գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում
Մելանյա Աբովյան

Մելանյա Հարությունի Աբովյան (մայիսի 7, 1944(1944-05-07), Ալավերդի, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ օպերային երգչուհի, քնարակոլորատուրային սոպրանո։


== Կենսագրություն ==
1972 թվականին ավարտել է Երևանի պետական կոնսերվատորիան։ 1972 թվականից եղել է ՀՀ հեռուստառադիոյի, 1974 թվականից՝ նաև Հայֆիլհարմոնիայի մենակատար։ 1988 թվականից բնակվում է ԱՄՆ-ում։
Երգացանկում են արևմտաեվրոպական, ռուս և հայ դասականների արիաներ, ռոմանսներ, երգեր, հայ ժամանակակից կոմպոզիտորների վոկալ շարքեր, հայ միջնադարյան տաղեր և շարականներ։ Հավաքել ու մշակել է ազգագրական երգեր։ Աբովյանի կատարմամբ հայտնի են «Ծամթել», «Նարոյ-նարոյ», «Ջանիման», «Նանի բալամ», «Մի լա մայրի՛կ» և այլն։


== Մրցանակներ ==
Մոսկվայի Ժողովրդական երգի միջազգային կոնգրեսի դափնեկիր, 1971
Վորոնեժի համամիութենական երգի մրցույթի ոսկե մեդալ և առաջին կարգի դիպլոմ, 1973
Բեռլինի համաշխարհային 10-րդ փառատոնի ոսկե մեդալ և առաջին կարգի մրցանակ, 1973
Ալմա Աթա, Ասիայի և Աֆրիկայի երկրների 6-րդ փառատոնի լավագույն կատարողի դիպլոմ, 1974


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մելանիա Աբովյան
Զայացկայա

Զայացկայա (ռուս.՝ Заяцкая), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Պոդորոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Թիա Լի

Թիա Լի (չինարեն ավանդ. 李毓芬 , պինին: Li Yufen, մայիսի 11, 1985(1985-05-11), Լուժոու, Taipei County, Taiwan Province), թայվանական մանդոփոփի երգչուհիներից, մոդել և դերասանուհի։ Նա թայվանական մանդփոփ «Dream Girls» խմբի անդամ է։
Նրա առաջին ելույթը եղել է չինական դրամայում, որտեղ ունեցել է շատ փոքր դեր։ Սակայն նա ճանաչում չի ունեցել մինչ 2011 թվականը, երբ սկսել է խաղալ TTV\SETTV դրամաներում։ 2014 թվականին գլխավոր դեր ունեցավ հայտնի «Սիրիր ինձ» դրամա-սերիալում Աարոն Յան ի հետ։
Լիին հաճախ անվանում են «Փոքրիկ Վիվիան» Թայվանի դերասանուհի, երգչուհի Վիվիան Հսուին նման լինելու պատճառով։ Նրա նմանությունը Հսուին նաև հակասական թեմա է ողջ Թայվանում, քանի որ Լիին հաճախակ շահարկում էին և լուրեր էին տարածվել, թե նա պլաստիկ վիրահատություն է արել Հսուին նմանվելու համար։
Լին խոսում և հասկանում է չինարեն, թայվաներեն և անգլերեն։ Ավարտել է Դաո Ցզյան բուժքույրների միջնակարգ դպրոցը։ Մասնագիտությամբ՝ դիմահարդար։


== Հեռուստասերիալներ ==


== Սկավառակագրություն ==


=== Տեսահոլովակներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Բլուա (դղյակ)

Բլուա թագավորական դղյակ (ֆր.՝ Château de Blois) ֆրանսիական Լուար և Շեր դեպարտամենտում, Լուարայի դղյակներից ամենամեծն է իր չափերով, եղել է ֆրանսիական թագավորներ Լյուդովիկոս XII-ի և Ֆրանցիսկոս I-ի սիրած նստավայրը։ Դղյակը գտնվում է Բլուա քաղաքի կենտրոնում, Լուարայի աջ ափին։ Լուարայի մի քանի այլ դղյակների հետ որպես Համաշխարհային ժառանգության հուշարձան գտնվում է ՅՈՒՆԵՍԿՈ-ի պահպանության տակ։


== Պատմություն ==
Ներկայումս գոյություն ունեցող պալատ-ամրոցի հիմնական մասը XV դարում կառուցել են Օռլեանի դուքսերը։ Նրանցից մեկը՝ Լյուդովիկոս XII (1498), երբ նստեց ֆրանսիական գահին,մնաց ապրելու Բլուայում։ Նրա դուստր Կլոդը նույնպես կապված էր Բլուայի նստավայրի հետ։ Նրա ամուսինը՝ Ֆրանցիսկոս I-ինը, միջոցներ է հատկացնում ուշ-գոթական պալատը իտալական վերածննդի ոգով նորացնելու համար։ Թագուհու մահից հետո դղյակի վերածննդյան թևը մնում է կիսակառույց։
Բուրբոնների ժամանակ Բլուան կորցնում է քաղաքական նշանակությունը։ Լյուդովիկոս XIIIը մայրաքաղաքից Բլուա է հեռացնում իր մորը՝ Մարիա Մեդիչիին։ Ավելի ուշ պալատին տիրում է նրա եղբայրը՝ Գաստոն Օռլեանցին, որը հանձնարարում է Ֆրանսուա Մանսարին պալատին կից կառուցել նոր բարոկկո ոճի շքասրահներ։ Այս աշխատանքն ավարտին չի հասցվում միջոցների սղության պատճառով։ XVIII դարի սկզբում պալատը հանձնվում է լեհական այրի թագուհի Մարիսենկայի տնօրինությանը։ XIX դարում Լուի-Ֆիլիպը վերականգնում է դղյակը, նորից կահավորում և գեղեցիկ զարդարում է հեղափոխության տարիներին սնանկացած թագավորական ննջարանը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բլուայի դղյակի և թանգարանների պաշտոնական կայք (ֆր.)
Բայեզիդ

Բայեզիդ մզկիթ (Բեյազիդ, թուրքերեն՝ Bayezid Camii, Beyazıt Camii), Ստամբուլի ամենամեծ մզկիթներից մեկն է և ունի երկու մինարեթներ։ Մզկիթը գտնվում է քաղաքի հին հատվածում՝ Բեյազիդ հրապարակում։ Մզկիթը հարևանությամբ են գտնվում Ստամբուլի մեծ շուկան և Ստամբուլի համալսարանը։ Մզկիթը կառուցվել է 1500-1506 թթ. Օսմանյան կայսրության սուլթան Բայազիդ II-ի հրամանով։ Մինչև օրս բացի մզկիթից, պահպանվել են նրա հարևանությամբ գտնվող բաղնիքը և մեդրեսեն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Բայեզիդ մզկիթը Archived 2011-12-29 at the Wayback Machine.
Բայեզիդ մզկիթը WikiMAPIA-յում
Գյունգնե (գազակոնդեսատային հանքավայր)

Գյունգնե, տեղամաս 15/9, անգլ.՝ Gungne, Նորվեգիայի մայրցամաքային տարածքների խութում տեղակայված նավթագազային հանքավայրերի խումբ։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականին, շահագործման է հանձնվել 1996 թվականին։
Գյունգնե հանքավայրը հանդիսանում է Սլեյպներ նավթագազային խոշոր հանքավայրի կցորդը։ Այն շահագործում են Sleipner A հարթակից։ Նավթագազային պաշարները գնահատվում են 10 միլիարդ մ³ գազ և 5 միլիոն տոն գազային կոնդենսատ։
Շահագործող ընկերությունն է նորվեգական նավթային ընկերությունը՝ Ստատօիլը։


== Ծանոթագրություններ ==
Դավիթ Գյուլամիրյան

Դավիթ Ժորայի Գյուլամիրյան (մայիսի 17, 1986(1986-05-17), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կլառնետահար, արվեստագիտության թեկնածու (2011)։ 


== Կենսագրություն ==
Դավիթ Գյուլամիրյանը ծնվել է Երևանում, 1986 թվականի մայիսի 17-ին։ 2000 թվականին ավարտել է Երևանի Ստեփան Ջրբաշյանի անվան երաժշտական դպրոցի կլառնետի (2000, դասատու՝ Ա. Սահական), 2008 թվականին՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի փողային (Ա. Մուրադյանի դասարան) բաժինները, 2011 թվականին նույն կոնսերվատորիայի ասպիրանտուրան, 2018-2022 թվականերին սովորել է Ցյուրիխի արվեստի համալսարանի երաժշտական բաժնում  (պրոֆեսոր Ֆաբիո Դի Կազոլայի դասարան)։ 
2005 թվականից եղել է Հայաստանի պետական երիտասարդական սիմֆոնիկ նվագախմբի կլառնետահարների կոնցերտմայստերը, 2009-2018 թվականին՝ Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի կլառնետահարների խմբի փոխկոնցերտմայստեր։ 
2010 թվականիցից Դավիթ Գյուլամիրյանը «Convergence New Music Ensemble»-ի կազմում համերգներով շրջագայել է Եվրոպայի մի շարք երկրներում։ 2011 թվականին մասնակցել է «Young Euro Classic» միջազգային երաժշտական, 2013 թվականին՝ Արամ Խաչատրյանի անվան եռյակի հետ՝ ՌԴ Արխանգելսկ և Սևերոդվինսկ քաղաքներում (նվիրված՝ Արամ Խաչատրյանի ծննդյան 110-ամյակին), 2015 թվականից Ա. Հարությունյանի անվան քառյակի հետ՝ Լիբանանում («Ալ-Բուստան» փառատոնում), Մոսկվայում, Ենայում (Գերմանիա), Չինաստանում (6 քաղաքում) և այլուր տեղի ունեցած փառատոներին։


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
2016 թվականին արժանացել է Հայաստանի Հանրապետության մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Հարությունյան» փայտափողային-դաշնամուրային քառյակը կներկայացնի Ֆրանսիս Պուլենկի ստեղծագործությունները
Նովոգրիգորովկա Վտորայա

Նովոգրիգորովկա Վտորայա (ուկրաիներեն՝ Новогригорівка Друга), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոլինսկայայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոգրիգորովկա Վտորայա գյուղում բնակվում էր 378 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9514 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 39,73 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
ԱԲՍ ՖԱ

«ԱԲՍ» (պորտ.՝ ABC Futebol Clube) - բրազիլական ֆուտբոլային ակումբ։ Ակումբը անվանել են ԱԲՍ, վերցնելով Հյուսիսային Ամերիկայի երեք քաղաքների առաջին տառերը՝ Արգենտինան (Argentina), Բրազիլիան (Brazil) և Չիլին (Chile)։ Բացի այդ ԱԲՍ-ը լատինական այբուբենի առաջին տառերն են։


== Պատմություն ==
ԱԲՍ-ը տարածաշրջանի հնագույն ակումբն է՝ ստեղծվել է 1915 թվականի հունիսի 29-ին։ Ակումբի նվաճումները՝ անընդմեջ 10 հաղթանակ այդ շրջանի մրցաշարերում 1932-1941 թվականներին։ Ակումբը տեղ է գտել Գինեսի ռեկորդների գրքում՝ նմանատիպ նվաճումներով Մինաս Ժեյրաս նահանգի «Ամերիկա Մինեյրո» ակումբի կողքին։ Ակումբը Բրազիլիայում հայտնի է նրանով, որ համարվում է ռեկորդակիր այդ նահանգի նվաճված մրցաշարերի քանակով։ Այն ունի 50 տիտղոս։ Ակումբի պատմության մեջ նաշանակալից դեր ունի ընկերական խաղը ԽՍՀՄ-ի հավաքականի հետ, 1973 թվականի, դեկտեմբերի 18-ին՝ խաղը ավարտվեց 2-2։ Բրազիլացիների կողմից գոլի հեղինակ դարձան Ալբերին և Դեմոլիդորը իսկ ԽՍՀՄ-ի կազմից Գենայդի Օնիշչեկոն և Վլադիմիր Ֆեդոտովը։ Ինչպես նաև ակումբը 1979 թվականի դեկտեմբերին խաղացել է Բրազիլիայի օլիմպիական հավաքականի դեմ և պարտվել է խաղը 0-1 հաշվով։ Սերիա Ա-ին ակումբը հասնում է 8 շրջանի ընթացքում (1972, 1976-1979, 1984, 1985, հարկ է նշել, որ 2000 թվականին Ժոաո Ավելանժայի գավաթը փաստացիորեն համարվեց Բրազիլիայի մրցաշար։ Ներկա պահին ակումբը խաղում է Բրազիլական լիգայի Բ սերիայում, ակումբը Բ սերիա է վերադարձել 2007 թվականին, երբ սիրողական լիգայից 2005 թվականի դուրս թռչելուց հետո։ Ըստ 2012 թվականի տվյալների ԱԲՍ-ի գլխավոր հակառակորդն է համարվում «Ամերիկա Նատալ» ակումբը, որը հանդես է գալիս Բրազիլական մրցաշարի Բ սերիայում։


== Նվաճումներ ==
Բրազիլիայի մրցաշարի Ս սերիա (1)։ Բրազիլիայի ֆուտբոլային մրցաշար 2010
Ռիու Գրանդի դու Նորտի նահանգի մրցաշար (52)։ 1920, 1921, 1923, 1925, 1926, 1928, 1929, 1932—1941, 1944, 1945, 1947, 1950, 1953—1955, 1958—1962, 1965, 1966, 1970—1973, 1976, 1978, 1983, 1984, 1990, 1993—1995, 1997—2000, 2005, 2007, 2008, 2010, 2011
Ռիու Գրանդի դու Նորտի նահանգի գավաթ (3)։ 2005, 2008, 2011


== Հայտնի խաղացողներ ==
Ալբերի
Վալիսոն
Դեկինյա
Ժոսե Ռոբսոն
Մարինյո Շագաս
Նոնատո
Ռոբգոլ


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ակումբի պատմությունը
Էդուարդ Զոհրաբյան

Էդուարդ Նիկոլայի Զոհրաբյան (նոյեմբերի 10, 1937(1937-11-10), Երիցաթումբ, Գորիսի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 4, 2009(2009-07-04), Գորիս, Սյունիքի մարզ, Հայաստան և Ստամբուլ, Թուրքիա), հայ արձակագիր, բանաստեղծ, թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Գորիսի շրջանի Բարձրավան գյուղում։ 1966 թվականին ավարտել է Գորիսի թիվ 2 միջնակարգ դպրոցը (էքստեռն կարգով), ապա՝ Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի կուլտուրայի ֆակուլտետը և Մոսկվայի հասարակական գիտությունների ակադեմիայի ժուռնալիստիկայի բաժինը։ Աշխատել է շրջանային և հանրապետական մամուլում, հանրապետական ռադիոյում և հեռուստատեսությունում, Արմենպրես գործակալությունում։ Խմբագրել է «Նորաթերթ», «Սյունիք», «Մշակ» թերթերը, «Տաթև» ամսագիրը։ 1966 թվականից եղել է ԽՍՀՄ ժուռնալիստների, 1989 թվականից՝ ԽՍՀՄ և Հայաստանի գրողների միությունների անդամ։ Դասավանդել է Գորիսի բուհերում, Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի Գորիսի մասնաճյուղում։ Եղել է Հայաստանի գրողների միության Սյունիքի բաժանմունքի նախագահը։
Թարգմանել է Եվգենի Շվարցի, Ա. Չխեիձեի, Արկադի Ավերչենկոյի և այլոց պիեսները, Ա. Տիշկովի «Ռուդոլֆ Աբելն ամերիկյան դատարանի առջև», մոսկվաբնակ, ռուսագիր Գ. Կարապետյանի «Հայ բանահյուսության գոհարներ» գրքերը, Անդալուզիայի միջնադարյան բանաստեղծների ստեղծագործություններ։ Զոհրաբյանի սցենարներով նկարահանվել են փաստագրական ֆիլմեր։


== Երկեր ==


=== Գրքեր ===
Որոտանի որդիները (թունելագործների կյանքից), Ե., Հայաստան, 1974, 75 էջ։
Բողբոջները չբացվեցին (ակնարկներ), Ե., Սովետական գրող, 1978, 79 էջ։
Խորաձորի մարդիկ, Ե., Հայաստան, 1984, 66 էջ։
Ամենքը մի աշխարհ ունեն (գեղարվեստական ակնարկներ), Ե., Սովետական գրող, 1985, 173 էջ։
Յոլյաններ (վավերագրական վիպակ), Ե., Սովետական գրող, 1988, 208 էջ։
Հավերժություն, Ե., Հայաստան, 1990, 206 էջ։
Ձիեր (վիպակ, պատմվածքներ), Ե., Հրազդան, 2000, 160 էջ։
Ավանդապատում (լեգենդներ ու հեքիաթներ), Ե., Հրազդան, 2000, 42 էջ։
Օրբելյաններ (վավերագրական վեպ), Երևան, 2000։
Ավանդապատում (զանգեզուրյան հեքիաթներ, լեգենդներ և զրույցներ), Ե., ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ, 2002, 56 էջ։
Խնձորեսկ (գյուղի պատմ.), Ե., ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ, 2003, 140 էջ։
Հին ջրաղացի նովելը (վիպակ), Ե., ՎՄՎ-Պրինտ, 2003,128 էջ։
Պատմություններ Անդրանիկի մասին, Ե., ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ, 2004, 32 էջ։
Գորիսի ժողովրդական բանահյուսություն, Ե., ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ, 2004, 80 էջ։
Իմ Վանիկ Սանթրյանը (ակնարկ), Ե., Գրիգոր Տաթևացի, 2005, 48 էջ։
Մեծ ճանապարհի որբերը (պատմվածքներ), Ե., Գրիգոր Տաթևացի, 2005, 28 էջ։
Ինչպես մի լեռ Խուստուփ..., Ե., Գրիգոր Տաթևացի, 2006, 51 էջ։
Լեռնային լեգենդ, Ե., ՎՄՎ-Պրինտ, 2007, 288 էջ։
Գորիսի հանրագիտարան, Ե., ՎՄՎ-Պրինտ, 2008, 452 էջ։


=== Մամուլ ===
Որոտանի կապույտ երակները (ակնարկ), «Գրական թերթ», 1969, № 2:


== Պարգևներ ==
Ռուսաստանի Դաշնության «Փառքի Ոսկե Աստղ» շքանշան
ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ, 1957
Գորիսի պատվավոր քաղաքացի, 2007
ՀԳՄ «Գրական վաստակի համար» մեդալ


== Գրականություն ==
Վանիկ Սանթրյան, Էդուարդ Զոհրաբյան. կանաչ աչքերով տղան, Ե., ՎՄՎ-Պրինտ, 2010, 160 էջ։
Էդուարդ Զոհրաբյան-75 (ակնարկներ արձակագրի մասին), Ե., ՎՄՎ-Պրինտ, 2012, 60 էջ։ Կազմեց Վանիկ Սանթրյանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վանանդ (գյուղ, Նախիջևան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վանանդ (այլ կիրառումներ)Վանանդ կամ Թրունյանց Ձոր կամ էլ Վանանդ Ձոր (այժմ կոչվում է՝ ադրբ.՝ Vənənd - Վանանդ), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Որդուարի շրջանում։


== Վանանդի Սուրբ Թովմա վանք ==
Ժամանակը՝ ըստ ավանդության հիմնվել է մ. թ. I դ. կեսերին։- Տեղը՝ գյուղի կենտրոնական թաղամասում։- Ճարտարապետը՝ անհայտ։- Պատվիրատուն, մեկենասը՝ Բարդուղիմեոս առաքյալ։- Հորինվածքը՝ քառամույթ եռանավ բազիլիկա։- Շինանյութը՝ սրբատաշ և կիսամշակ քար։- Վերանորոգումներ՝ XVII դ., վերանորոգման մեկենաս Մաթևոս Վանանդեցի։- Մուտքը՝ արևմտյան ճակատում։ Աբսիդը՝ հնգանիստ։- Մույթերը՝ քառակուսի։- Ավանդատները՝ մեկ զույգ, թաքստոցներով։- Արձանագրություններ՝ արևմտյան ճակատում։- Որմնանկարներ՝ անհայտ։- Պատկերաքանդակներ՝ անհայտ։- Զարդաքանդակներ՝ անհայտ։- Շրջակայքում՝ եկեղեցին ունեցել է մի քանի շինություններ, որոնք իսպառ ավերված են։- Վիճակը՝ խարխուլ, քայքայված, կործանման ենթակա։


== Վանանդի Սուրբ Լուսակի մատուռ ==
Ժամանակը՝ ըստ ավանդության հիմնվել է մ. թ. I դ. կեսերին։- Տեղը՝ գյուղի հյուսիսարևելյան մասում։- Ճարտարապետը՝ անհայտ։- Պատվիրատուն, մեկենասը՝ Բարդուղիմեոս առաքյալ։- Հորինվածքը՝ միանավ դահլիճ։- Շինանյութը՝ կիսամշակ քար։- Վերանորոգումներ՝ XII-XIII դդ., XVII դ.։- Մուտքը՝ արևմուտքից։- Աբսիդը՝ կիսաշրջանաձև։- Ավանդատներ՝ չունի։- Արձանագրություններ՝ անհայտ։- Շրջակայքում՝ անհայտ։- Վիճակը՝ ավերակ։


== Վանանդի Սուրբ Խաչ կամ «Անձրևաբեր» վանք ==
Ժամանակը՝ 1457 թ.։- Տեղը՝ գտնվել է գյուղի հարավարևմտյան թաղամասում։- Ճարտարապետը՝ անհայտ։- Պատվիրատուն, մեկենասը՝ Գողթնի Պետրոս եպիսկոպոս։- Հորինվածքը՝ անհայտ։- Շինանյութը՝ սրբատաշ և կիսամշակ քար։-Վերանորոգումներ՝ XVII դ։- Մուտքը՝ անհայտ։- Աբսիդը՝ անհայտ։- Մույթերը՝ անհայտ։- Ավանդատները՝ անհայտ։- Գմբեթը՝ անհայտ։- Արձանագրություններ՝ ունեցել է արևմտյան ճակատում։- Որմնանկարներ՝ անհայտ։- Պատկերաքանդակներ՝ անհայտ։- Զարդաքանդակներ՝ անհայտ։- Շրջակայքում՝ ունեցել է մի քանի շինություններ և պարիսպ։- Վիճակը՝ ավերված, քայքայված։


== Ծանոթագրություններ ==
Քումհաուզեն

Քումհաուզեն  (գերմ.՝ Kumhausen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա համայնքում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա, վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Լանդսհուտ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 5161 մարդ, (2010 թվականի տվյալներով)։ Տարածքը ՝ 37.07 կմ²։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 2 74 146։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ