armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
(6211) Ցուբամե

(6211) Ցուբամե (անգլ.՝ Tsubame), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի փետրվարի 19-ին Սիգերու Ինոդայի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Կարասույամայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,759944 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5049 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0149 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1674,75 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,214958 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,52° անկյուն։
Ցուբամե աստերոիդը պատկանում է Գեֆյոնի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի 766 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,74 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,82 ա. մ.-ի վրա։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6211) Ցուբամե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բայրակ (գյուղ, Բոգոդուխովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲայրակԲայրակ (ուկրաիներեն՝ Байрак), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1928 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բայրակ գյուղում բնակվում էր 39 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,35 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 111,43 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զիմնիցի (գյուղ, Դումինիչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶիմնիցիԶիմնիցի (ռուս.՝ Зимницы), գյուղ Ռուսաստանի, Կալուգայի մարզի Դումինիչսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մարդը շրջանակում

«Մարդը շրջանակում» (ռուս.՝ Человек в рамке), երգիծական մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը 1966 թվականին ստեղծել է ռեժիսոր Ֆեոդոր Խիտրուկը։


== Սյուժե ==
Հանդիպում կյանքի հետ
Առաջին պաշտոն
ԱԲԳԴԵԶԷԸկոմա նիստ
Րոպեական թուլություն
Մարդկանց գործը
Օգնության կանչ
Թղթային մարդու վերջը


== Ստեղծողները ==
Սցենարի հեղինակ և ռեժիսոր՝ Ֆեոդոր Խիտրուկ
Բեմադրող նկարիչ՝ Սերգեյ Ալիմով
Կոմպոզիտոր՝ Բորիս Շնապեր
Խմբագիր՝ Ա. Տիմաֆեևսկի
Օպերատոր՝ Բորիս Կոտով
Ձայնային օպերատոր՝ Գեորգի Մարտինյուկ
Նկարիչներ՝ Յանա Վոլսկայա, Մարիա Մոտրուկ, Լեոնիդ Նոսիրև, Էդուարդ Նազարով, Դմիտրի Անպիլով
Ռեժիսորի օգնականներ՝ Ն. Մայորովա, Ե. Նովոսելսկայա
Մուլտֆիլմի տնօրեն՝ Ա. Զորինա


== Կարծիքներ ==
Մեջբերում հոդվածից՝ 


== Տեսաթողարկումներ ==
2002 թվականին թողարկվել է «Ռուսական անիմացիայի վարպետներ» հավաքածուի առաջին թողարկման VHS և Video CD կոմպակտ դիսկերով, իսկ հետո DVD, Masters of Russian Animation Volume։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Фёдор Хитрук. Галерея на Солянке эскизы к «Человеку в рамке»
[1] Archived 2016-03-11 at the Wayback Machine.
Лариса Малюкова Интервью Фёдора Хитрука Archived 2005-05-26 at the Wayback Machine. «Новая газета»
Хитрук Ф. С. Профессия — аниматор. М. «Гаятри», 2008 «1 сентября» № 5\2009
Хитрук Ф. С. О зарождении идеи фильма: Человек в рамке Киноведческие записки № 73, 2005
http://www.kinozapiski.ru/ru/article/sendvalues/431/
Застывшие мультфильмы КоммерсантЪ № 77 от 07.05.2008
http://vppress.ru/news/2009/02/13/3413/(չաշխատող հղում)
http://newtimes.ru/magazine/2007/issue036/art_0006.xml(չաշխատող հղում)
Զատիշնոե (գյուղ, Պեսչանկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶատիշնոեԶատիշնոե (ուկրաիներեն՝ Затишне), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պեսչանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1967 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զատիշնոե գյուղում բնակվում էր 138 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,525 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 262,86 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ստարայա Բասմաննայա փողոցի թիվ 19 տուն

Ստարայա Բասմաննայա փողոցի թիվ 19 տուն (ռուս.՝ Дом № 19 по Старой Басманной), շենք-տեսարժանություն Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում։
Հասցեն՝ Կենտրոնական վարչական շրջան, Ստարայա Բասմաննայա փողոց, տուն 19, շինություն 16։ Բասմանյան շրջան։


== Պատմություն ==
Դաստակերտը կառուցվել է 18-րդ դարում։
1850-ական թվականներին սեփականատերն էր վաճառականուհի Նատալյա Գրիգորևնա Լոուշկինան։
1863 թվականին շենքը ձեռք է բերել ժամանակավոր մոսկվացի վաճառական, Պրուսիայի հպատակ Կառլ Յուստուս Հեքմանը։ 1870 թվականին տարածքում կառուցվել են մասնաշենքեր «Կ. Հեքման» գործարանի համար։ Այդ ժամանակ շենքը վերակառուցվել է։ 1881 թվականին գործարանը փակվել է խիտ բնակեցված թաղամասում հրդեհավտանգ արտադրության տեղակայման պատճառով։
Նոր սեփականատեր է դարձել «Յուլի Գուկ և ընկ.» առևտրի տան սեփականատեր Յուլի Ալեքսանդրովիչ ֆոն Գուկը։ Առևտրի տունը մասնագիտացված էր շինանյութերի և մետաղական իրերի մատակարարման ոլորտում։ Այս կազմակերպությունը Մոսկվայում կառուցել է առաջին երկաթբետոնե շենքերը՝ Վերին առևտրային շարքերը, Կենտրոնական Խլուդովյան բաղնիքը, Վոլոխոնկայի գեղեցիկ արվեստների թանգարանը։ 1893 թվականին տարածքում հայտնվել են լրացուցիչ սպասարկման շենքեր, որտեղ գտնվում էին պահեստներ և մեխանիկական արհեստանոցներ։ 1893 թվականին տարածքում տեղակայվել են պահեստներ և արհեստանոցներ, որտեղ պահվում էր «Ա. Կոլլի» առևտրի տան վարձակալած բուրդը։
19-րդ դարում Գուկը տունը վաճառեց առաջին գիլդիայի վաճառական Տիմոֆեյ Ագաֆոնովիչ Կուդրյավցևին։ Այստեղ մինչև 1917 թվականը տեղակայվեց Ե. Բ. Գրոնկովսկայայի օրիորդաց գիմնազիան։ Այնտեղ դասավանդում էր բանաստեղծուհի Մարինա Ցվետաևայի ավագ քույր Վալերիան։ 1908 թվականին դաստակերտը ժառանգեց վաճառականի որդին՝ Մոսկվայի ժառանգական պատվավոր քաղաքացի, Մոսկվայի քաղաքային դումայի իրավասու, Մոսկվայի վաճառականների ընկերության պատվիրակ Ֆեոդոր Տիմոֆեևիչը։ Նա տան սեփականատերն էր մինչև 1917 թվականի հոկտեմբեր։
Տանն ապրել է ճարտարապետ Նիկոլայ Կոլլին։
2015 թվականի դրությամբ տանը գործում էր «Ռուսաստանի Դաշնության Մշակույթի նախարարության գլխավոր տեղեկատվական-հաշվողական կենտրոն» պետական միացյալ ձեռնարկությունը։


== Ճարտարապետություն ==
1870-ական թվականների վերակառուցման ճարտարապետն է Ֆոն Նիսենը։
Տան աջ կողմում գտնվում է երկու հարկ ունեցող կողաշենքը, որի մեջտեղում էրկեր է։ Պատկերված է կանանց գլուխներով և առյուծի դիմակներով։ Ճարտարապետն է քաղաքացիական ինժեներ Պյոտր Միկինին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Страница в реестре объектов культурного наследия Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.։
Մոլ (այլ կիրառումներ)

Մոլ, կարող է վերաբերել՝

Մոլ - նյութի քանակի միավոր, Միավորների միջազգային համակարգի յոթ հիմնական միավորներից մեկը
Մոլ - համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում
Մոլ - փողոց Լոնդոնի Վեստմինստեր շրջանում, որը կապ է հաստատում Բուքինգեմյան պալատի և Թրաֆալգար հրապարակի միջև
Կոլերա

Կոլերա (իսպ.՝ Colera), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ժիրոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալտ Էմպորդա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 24,21 կմ²։ Բնակչությունը՝ 576 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 74 կմ հեռավորության վրա։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնվել է 1936 թվականին։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2008-02-05 at the Wayback Machine.
Página web del Ayuntamiento de Colera Archived 2008-02-05 at the Wayback Machine.
Veranear y vivir en Colera
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Institut d'Estadística de Catalunya
Mapa de Colera en Google Maps
Դերեթե

Դերեթե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքս Պրոյաս

Ալեքսանդր Պրոյաս (անգլ.՝ Alexander Proyas, սեպտեմբերի 23, 1963(1963-09-23), Ալեքսանդրիա, Եգիպտոս), հունական ծագմամբ ավստրալիացի կինոռեժիսոր, հայտնի է իր «Ագռավ» (1994), «Մութ քաղաք»(1998), «Ես ռոբոտ եմ» (2004) և «Նախանշաններ» ֆանտաստիկ ֆիլմերով։


== Կյանք և կարիերա ==
Ծնվել է Եգիպտոսում, հույների ընտանիքում։ Երեք տարեկանից ապրել է Սիդնեյում (Ավստրալիա)։ 1982 թվականին նրա նկարահանած կարճամետրաժ ֆիլմը մրցանակների է արժանացել Սիդնեյի և Լոնդոնի փառատոններում։ 1984 թվականին թողել է քոլեջը, որպեսզի Nike, Coca-Cola, INXS և Crowded House ընկերությունների համար գովազդային հոլովակներ նկարահանի։ 1989 թվականին էկրան է բարձրացել Պրոյասի առաջին լիամետրաժ ֆիլմը` «Spirits of the Air, Gremlins of the Clouds»: Այս ֆիլմի հասույթը չնչին էր։ 1993 թվականին Պրոյասին վստահվել է «Ագռավ» մռայլ ֆիլմի նկարահանումը. ֆիլմի նկարահանումների ավարտին տեղի է ունենում ողբերգական իրադարձություն. նկարահանումների ժամանակ մահանում է Բրենդոն Լին։ Զուգահեռաբար Պրոյասը շարունակում էր աշխատել նաև կարճամետրաժ ֆիլմերի վրա։ 1994 թվականին մի քանի մրցանակների է արժանացել նրա «Քաղաքի գաղտնիքները» մուլտֆիլմը, իսկ «Երազների գիրք»-ը հենց նույն տարում ներկայացվել է Կաննի կինոփառատոնին։ 1998 թվականին «Մութ քաղաք» մետաֆիզիկական բլոկբաստերի նկարահանումից հետո Պրոյասը վերջնականապես ճանաչվել է կինոֆանտաստիկայի վարպետ։ Ամերիկացի ազդեցիկ կինոքննադատ Ռոջեր Էբերտը «Մութ քաղաքը» ճանաչել է տարվա լավագույն ֆիլմ, իսկ The New York Times թերթը ֆիլմի մասին իր ակնարկում Պրոյասին անվանել է «սարսափ  և ֆանտաստիկ ֆիլմերի քայլող հանրագիտարան»։ 2004 թվականին էկրան է բարձրացել Պրոյասի նոր ֆանտաստիկ` «Ես ռոբոտ եմ» ֆիլմը, որը նկարահանվել է ըստ Այզեկ Ազիմովի ստեղծագործության մոտիվների։ Ֆիլմը շարունակում է պրոյասական գիծը` համատեղելով մեծ բյուջեով ֆանտաստիկ դեկորացիաները բնության մասին մետաֆիզիկական հարցերի, մարդու և մարդկության դերի վերաբերյալ ուսումնասիրությունների հետ։


== Ֆիլմեր ==
Նեոն (1980) - ռեժիսոր
Շոշափելով (1980) - ռեժիսոր, օպերատոր
Տարօրինակ մնացորդներ (1981) - ռեժիսոր
Փափկամորթը (1987) - ռեժիսոր
Օդի ոգիները, ամպերի գրեմլիները (1989) - ռեժիսոր, պրոդյուսեր, սցենարիստ
Երազների գիրքը (1994) - ռեժիսոր, օպերատր
Ագռավը (1994) - ռեժիսոր
Մութ քաղաք (1998) - ռեժիսոր, պրոդյուսեր, սցենարիստ
Անհաջողակները (2002) - ռեժիսոր, պրոդյուսեր, սցենարիստ
Ես ռոբոտ եմ (2004) - ռեժիսոր
Նախանշաններ(2009) - ռեժիսոր, պրոդյուսեր
Եգիպտոսի աստվածները (2016) - ռեժիսոր, պրոդյուսեր, սցենարիստ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Алекс Пройас представляет MysteryClock.com(անգլ.)
Տուրունվոժ (Նալիմ Յուի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տուրունվոժ (այլ կիրառումներ)Տուրունվոժ (ռուս.՝ Турунвож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Նալիմ Յու գետի աջ ափին՝ 76 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 19 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000074000
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007400
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Ռյասինո (գյուղ, Կարդիմովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌյասինոՌյասինո (ռուս.՝ Рясино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։ Մտնում է Մոլկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Սմոլենսկի մարզի կենտրոնական հատվածում, Կարդիմովոյից 12 կմ դեպի հարավ-արևմուտք, Սմոլենսկ - Դորոգոբուժ - Վյազմա - Զուբցով ավտոճանապարհից 3 կմ դեպի հյուսիս, Ստրոգանկա գետի ափին։ Գյուղից 7 կմ դեպի հարավ գտնվում է Վոլչեյկա երկաթուղային կայարանը Մոսկվա - Մինսկ գծի վրա։


== Պատմություն ==
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի հուլիսին գյուղը օկուպացված է եղել հիտլերյան զորքերի կողմից, այնուհետև ազատագրվել է 1943 թվականի սեպտեմբերին։


== Կլիմա ==
Ռյասինո գյուղը գտնվում է չափավոր ցամաքային կլիմայական գոտում, որտեղ ձմեռը չափավոր ցուրտ է, գարունը տևական, բարեխառն, ամառը չափավոր շոգ, իսկ աշնանը գերակշռում են տաք, արևոտ եղանակները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սիրոտինո (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Սիրոտինո (ուկրաիներեն՝ Сиротине), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Լուգանսկի մարզի Սևերոդոնեցկի քաղաքային խորհուրդում։ Հիմնադրվել է 1684 թվականին։
2010 թվականի տվյալներով Սիրոտինո քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 1 160 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
ՄԱԿ-ի Առևտրի և զարգացման համաժողով

ՄԱԿ-ի Առևտրի և զարգացման համաժողով, ՅՈՒՆԿԹԱԴ (անգլ.՝ United Nations Conference on Trade and Development, UNCTAD), ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի մարմին, որի շտաբակայանը գտնվում է Ժնևում։ Ստեղծվել է 1964 թվականին։ Այժմ մտնում են 193 երկիր։ ՅՈՒՆԿԹԱԴ-ի որոշումները բանաձևեր են և հանձնարարական բնույթ են կրում։


== Արտաքին հղումներ ==
Միացյալ Ազգերի Կամզակերպություն
Տիգրան Ստեփանյան

Տիգրան Վաչիկի Ստեփանյան (սեպտեմբերի 1, 1961(1961-09-01), Ազատաշեն, Մասիսի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավոր։ 2019 թվականի փետրվարի 2-ից ԱԺ Մարդու իրավունքների պաշտպանության և հանրային հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Տիգրան Ստեփանյանը ծնվել է Արարատի մարզի Ազատաշեն գյուղում՝ 1961 թվականի սեպտեմբերի 1-ին։
Միչև 2011 թվականը սովորել է Հայաստանի պետական ագրարային համալսարանի ագրոնոմիայի ֆակուլտետը։ Ագրոնոմ է։
1989-1993 թվականներին աշխատել է Մասիսի նավթի բազայում որպես ավագ օպերատոր։ 1993-1997 թվականներին եղել է «Մասիս նավթամթերք» ընկերության ղեկավար, իսկ 2000-2007 թվականներին՝ «Մասիս նավթամթերք» ՓԲԸ գործադիր տնօրեն։


== Քաղաքական գործունեություն ==
2007-2012 թվականներին եղել է Ազգային ժողովի պատգամավոր (թիվ 16 ընտրատարածք)։ Անդամակել է Ազգային ժողովի պաշտպանության, ազգային անվտանգության և ներքին գործերի մշտական հանձնաժողովին և «Բարգավաճ Հայաստան» խմբակցությանը։ ԲՀԿ անդամ է։
2012-2017 թվականներին եղել է ԱԺ պատգամավոր (համամասնական ընտրակարգ, ԲՀԿ)։ Անդամակցել է ԱԺ մարդու իրավունքների պաշտպանության և հանրային հարցերի մշտական հանձնաժողովին և «Բարգավաճ Հայաստան» խմբակցությանը։ ԲՀԿ անդամ է։
2017-2019 թվականներին եղել է ԱԺ պատգամավոր (թիվ 5 ընտրատարածք, «Ծառուկյան» կուսակցությունների դաշինք)։ Անդմակցել է ԱԺ տնտեսական հարցերի մշտական հանձնաժողովին և «Ծառուկյան» խմբակցությանը։
2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին ընտրվել է Ազգային Ժողովի պատգամավոր «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության թիվ 5 ընտրատարածքի տարածքային ընտրական ցուցակով։


== Ընտանիք ==
Տիգրան Ստեփանյանը ամուսնացած է և ունի չորս զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==
(1973) Կոլոկոլո

(1973) Կոլոկոլո (անգլ.՝ Colocolo), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1968 թվականի հուլիսի 18-ին Կառլոս Տոռեսի և Ս. Կոֆրեի կողմից Սեռո Էլ Ռոբլեում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,182988 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9191 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4468 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2074,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173561 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,6° անկյուն։


== Անվանում ==
Աստերոիդն իր անվանումն ստացել է ի պատիվ արաուկանների Կոլոկոլո ցեղապետի (իսպ.՝ Colocolo), ում արաուկանյան պատերազմի վաղ շրջանում արաուկանյան ցեղերին հաջողվեց միավորել ընդդեմ իսպանացի զավթիչների։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1973) Կոլոկոլո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բուլղարական խխունջ

Բուլղարական խխունջ (լատ.՝ Orculella bulgarica), օրկուլիդների ընտանիքին պատկանող փափկամարմին կենդանի։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
6,5-8,0 մմ բարձրությամբ, 3,0-3,2 մմ լայնությամբ, ելանցքի վերին հատվածում՝ մեկ ատամով, վերին կարճ կոնաձև հատվածով, բավականին ուռուցիկ խեցին գլանաձև է և  ժամացույցի սլաքի ուղղությամբ պտտելիս հայտնաբերվում է նաև կոնաձև թմբիկ։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Իսպանիայում, Բուլղարիայում, Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետությունում։ Հայաստանում հայտնի է միայն մեռած առանձնյակներ, որոնք Մարսիկ գետի արտանետումներից հավաքվել են Սևանա լճի մոտ, որտեղ հավանաբար բերվել են ջրի հոսքով մոտակա լանջերից։


== Էկոլոգիա ==
Ապրում է տափաստանամարգագետիններում, ալպյան կամ ենթալպյան գոտիներում։ Կենսաբանական առանձնահատկությունները հայտնի չեն։


== Պահպանություն ==
Ծայրահեղ սահմանափակ արեալով, հազվագյուտ, հավանաբար, ռելիկտ տեսակ է։ Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով ներկայումս գնահատվում է որպես կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ։ Թվաքանակի և դրա փոփոխության միտումները հայտնի չեն։ Վտանգման հիմնական գործոնները բացահայտված չեն։ Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Օկոնի շրջան (Ջորջիա)

Օկոնի շրջան (անգլ.՝ Oconee County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 482 կմ² է, բնակչությունը՝ 32.808 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ուոտկինսվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1875 թ.։
(5042) Կոլպա

(5042) Կոլպա (անգլ.՝ Colpa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1974 թվականի հունիսի 20-ին Ֆելիքս Ագիլարի աստղադիտարանի կողմից Էլ Լիոնսիտոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,007981 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8649 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,151 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1905,51 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188926 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,07° անկյուն։


== Անվանում ==
Արգենտինայի Կույո տարածաշրջանի տեղաբնիկներ ուարպե ժողովուրդը «կոլպա» (իսպ.՝ Colpa) անվանումը կիրառում է, ըստ իրենց կարծիքի, մաքուր միներալներից բաղկացած քարերի նկատմամբ։ Ուարպե ժողովուրդի ներկայացուցիչների հիմնական զբաղմունքներն են գյուղատնտեսությունն ու հանքային գործը, և աստերոիդն անվանել են այդ տերմինի անունով, քանի որ այն հայտնաբերվել է այդ ժողովրդի բնակության շրջանում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5042) Կոլպա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տոպար

Տոպար, գետակ Հայաստանի Շիրակի մարզում, Չիչխան գետի օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Շիրակի լեռների Ցողասարի արևմտյան լանջերից և Կաքավասար գյուղից 0,5 կմ արևմուտք, ձախից միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը՝ 4,5 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բաբ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բաբ (այլ կիրառումներ)Բաբ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պուրշեր

Պուրշեր (ֆր.՝ Pourchères), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 133 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.41 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.64 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 120 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 8 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 95 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 68-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 27։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,6 %։ 68 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 62 անձ (29 տղամարդ և 33 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (3 տղամարդ և 3 կին)։ 27 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գայլ (գետ, Տիգրիսի ավազան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գայլ (այլ կիրառումներ)Գայլ, գետ Տիգրիսի ավազանում։ Երբեմն այդպես է կոչվել Տիգրիսի ակունքներից մեկի՝ Արղանասու գետի միջին հոսանքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Տավարամոտո

Տավարամոտո (ճապ.՝ 田原本町 Տավարամոտո-տյո), Ճապոնիայի Նարա պրեֆեկտուրայի Սիկի գավառում գտնվող ավան։ Ավանի մակերեսը կազմում է 21,10 կմ², բնակչությունը՝ 31 844 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 1509,19 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Տավարամոտո ավանը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Նարա պրեֆեկտուրայում։ Այս ավանի հետ սահմանակցում են Տենրի, Սակուրաի, Կաշիհարա քաղաքները և Միյակե, Կորյո ավանները։


== Բնակչություն ==
Տավարամոտո ավանի բնակչությունը կազմում է 31 844 մարդ (2014 թվականի հուլիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 1509,19 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.


== Սիմվոլիկա ==
Տավարամոտո ավանը խորհրդանշող ծառ է համարվում Quercus gilva-ն, ծաղիկ՝ նարգիզը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ճապոնական Տավարամոտո ավանի պաշտոնական վեբկայք(ճապոներեն)
(7146) Կոնրադին

(7146) Կոնրադին (անգլ.՝ Konradin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,008077 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6608 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3554 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1905,6 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188917 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,43° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7146) Կոնրադին աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լոպատինցի (այլ կիրառումներ)

Լոպատինցի, կարող է վերաբերել՝

Լոպատինցի - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Ժմերինկայի շրջանում
Լոպատինցի - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Շառգորոդի շրջանում
Ճանկիլեռ

Ճանկիլեռ, լեռ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում, Արագածի լեռնազանգվածում, Ամբերդ գետի ձախափնյակում, Անտառուտ գյուղից 2 կմ հյուսիս-արևելք։ Բարձրությունը՝ 1986 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մալոսյոլկա

Մալոսյոլկա (ուկրաիներեն՝ Малосілка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բերդիչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1593 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մալոսյոլկա գյուղում բնակվում էր 774 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,1 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 368,57 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մեսրոպ Բ Մութաֆյան

Մեսրոպ Բ Մութաֆյան (ավազանի անունը՝ Մինաս-Վարդան, հունիսի 16, 1956(1956-06-16), Ստամբուլ, Թուրքիա - մարտի 8, 2019(2019-03-08), Ստամբուլ, Թուրքիա), Պոլսո Հայոց Պատրիարք 1998-2012 թվականներ։ Տեղապահության շրջան՝ 2010 պատրիարքի առողջական վիճակի պատճառով։


== Կենսագրություն ==
Մեսրոպ արքեպիսկոպոս Մութաֆյանը ծնվել է 1956 թվականին Ստամբուլում։ Նախնական կրթությունը ստացել է Ստամբուլի Եսայան Վարժարանում։ 1968 թվականին նա ընդունվել է Ստամբուլի Անգլիկան վարժարանը և 1973 թվականին ավարտել այն։ 1973-1975 թվականներին սովորել է Շտուտգարտի Ամերիկյան քոլեջի գեղարվեստի և պատմության ֆակուլտետում։ 1975-1979 թվականներին ուսումը շարունակել է ԱՄՆ-ի Թենեսի նահանգի Մեմփիսի պետական համալսարանում` հետևելով փիլիսոփայության դասընթացներին։ Մասնակցելով Թենեսի նահանգի Էփիսքըփըլ (Անգլիկան) թեմի քահանաների համար հատուկ աստվածաբանության և եկեղեցագիտության դասընթացներին։ 1977 թվականին Բերայի Սուրբ Երրորդություն եկեղեցում ձեռնադրվել է սարկավագ։ Նույն թվականին Բերայի Սուրբ Երրորդություն եկեղեցում ձեռնադրվել է կուսակրոն քահանա `վերանվանվելով Մեսրոպ աբեղա։ 1979-1982 թվականներին սովորել է Երուսաղեմի համալսարանում՝ ուսանելով սուրբգրային հնագիտություն, միաժամանակ դասավանդել Երուսաղեմի Ժառանգավորաց վարժարանում` Հին Կտակարանի ներածություն և անգլերեն։ 1982 թվականին Երուսաղեմում ստանձնել է մագիստրոսի գիտական աստիճան։ Այնուհետև վերադարձել է Ստամբուլ և աշխատանքի անցել Պոլսո հայոց պատրիարքությունում|Պոլսո հայոց պատրիարքարանում՝ որպես քարտուղար։ 1983 թվականին պաշտպանել է վարդապետական թեզ «Սուրբ Գիրք և ավանդություն» թեմայով։ 1986 թվականին պաշտպանել է ծայրագույն վարդապետական թեզ և ստացել  ծայրագույն վարդապետության աստիճան։ 1988-1989 թվականներին սովորել է Հռոմի Ս. Թովմա Աքիվինացու անվան համալսարանում, և 1990 թվականին նշանակվել Պոլսո պատրիարքարանի կրոնական ժողովների ատենապետ։ 1990 թվականին նշանակվել է Միջեկեղեցական հարաբերությունների պատրիարքական փոխանորդ։ 1998 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Պատգամավորական ժողովի կողմից ընտրվել է Կ. Պոլսի հայոց պատրիարք։ 2003 թվականին Վաշինգտոնի Սենտ Մերի համալսարանի կողմից արժանանցել է պատվավոր դոկտորի կոչման։
2008 թվականին  Մեսրոպ արքեպիսկոպոս Մութաֆյանը  կորցրել է հիշողությունը և տառապել  անբուժելի հիվանդությամբ։ Այդ վիճակում նա հիվանդանոցում մնացել է 11 տարի և մահացել 2019 թվականի մարտի 8-ին։
Մեսրոպ արքեպիսկոպոս Մութաֆյանի մահվան կապակցությամբ Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը ցավակցել է Պոլսո Հայոց պատրիարքի փոխանորդ Արամ Աթեշյանին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Պատրիարք Մեսրոպ արքեպիսկոպոս Մութաֆյան
Պոլսո պատրիարքները՝ զոհ և մեղադրյալ(չաշխատող հղում)
Mutafyan Diagnosed with Early Alzheimer
ՀՀ ԳԽ 1-ին գումարման պատգամավորների ցանկ

Հայաստանի Հանրապետության Գերագույն Խորհուրդը, ՀՀ ԳԽ, նորաստեղծ Հայաստանի Երրորդ Հանրապետության բարձրագույն օրենսդիր մարմինը, որը աշխատել է 1990 թվականի հուլիսի 20-ից մինչև 1995 թվականի մայիսի 15-ը։ 1995 թվականին ՀՀ Սահմանադրության ընդունումից ի վեր Հայաստանի բարձրագույն օրենսդիր մարմինը կոչվում է Հայաստանի Հանրապետության Ազգային Ժողով։
ՀՀ ԳԽ ձևավորվել է բացառապես մեծամասնական ընտրակագրով՝ 260 պատգամավոր, որոնցից մեկ տասնյակը՝ Արցախից։ ՀՀ ԳԽ Ընտրությունները կայացել են երկու փուլով՝ 1990 թվականի մայիսի 20-ին և հունիսի 3-ին։ Գյուղերում հիմնականում հաղթել էր Կոմունիստական կուսակցությունը, իսկ Երևանում ու այլ խոշոր քաղաքներում՝ ՀՀՇ-ն։ Գերագույն Խորհուրդը իր աշխատանքները սկսեց 1990 թվականի հուլիսի 20-ից։
Խորհրդարանում ներկայացված էր երկու քաղաքական ուժ` Կոմունիստական կուսակցությունը և Հայոց համազգային շարժումը՝ ՀՀՇ-ն։ Հետագայում խորհրդարանում կազմավորվեցին խմբակցություններ՝ «Հանրապետություն» (38 պատգամավոր), «Արցախ» (11 պատգամավոր), «Լիբերալ-դեմոկրատներ» (10 պատգամավոր), «Ազգային առաջադիմություն» (10 պատգամավոր), ՀՅԴ (12 պատգամավոր)։
1990 թվականի օգոստոսի 4-ին Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության առաջնորդ Վլադիմիր Մովսիսյանի հետ պայքարում ՀՀ Գերագույն խորհրդի նախագահ ընտրվեց Լևոն Տեր-Պետրոսյանը։ Օգոստոսի 6-ին նախագահի առաջին տեղակալ ընտրվեց  Բաբկեն Արարքցյանը (ՀՀՇ), իսկ տեղակալ՝ Գագիկ Հարությունյանը (ՀԿԿ)։
ՀՀ ԳԽ իր աշխատանքները ավարտեց 1995 թվականի մայիսի 15-ին։ Այդ ընթացքում ընդունվել է 1169 որոշում և 185 օրենք, որոնցից 104-ը` «մայր», իսկ 81-ը` փոփոխություններ և լրացումներ գործող օրենքներում, ինչպես նաև վավերացվել է 148 միջազգային պայմանագիր։
1991 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Հայաստանի նախագահ ընտրվեց Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, իսկ փոխնախագահ` Գագիկ Հարությունյանը։ ՀՀ ԳԽ նախագահ ընտրվեց Բաբկեն Արարքցյանը, առաջին տեղակալ՝ Արա Սահակյանը։


== Պատգամավորների ցանկ ==
Քաղաքական խմբակցություններ և պատգամավորական խմբեր.  ՀՀՇ խմբակցություն 
  «Հանրապետություն» պատգամավորական խումբ
  «Հայ Յեղափոխական Դաշնակցություն» պատգամավորական խումբ 
  «Արցախ» պատգամավորական խումբ 
  «Ազգային ժողովրդավարներ» պատգամավորական խումբ
  «Ազատ խորհրդարանականներ» պատգամավորական խումբ
  «Ազգային առաջադիմություն» պատգամավորական խումբ
  «Լիբերալ-դեմոկրատներ» պատգամավորական խումբ
  Խմբակցություններում և պատգամավորական խմբերում չընդգրկված պատգամավորներ


== Լիազորությունները դադարեցրած պատգամավորներ ==


== Տես նաև ==
ՀՀ Գերագույն Խորհրդի 1-ին գումարման ընտրություններ


== Արտաքին հղումներ ==
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԳԵՐԱԳՈՒՅՆ ԽՈՐՀՐԴԻ ԱՌԱՋԻՆ ԳՈՒՄԱՐՄԱՆ ՊԱՏԳԱՄԱՎՈՐՆԵՐ
[1]


== Նշումներ ==
Մոկրուշկա

Մոկրուշկա, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի հանրապետություն։ Գետի ակունքը գտնվում է 21 կմ Բուլուխտա գետի ձախ ափից։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցման տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցման տվյալների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազային շրջանին, գետային ենթավազանները՝ Բիյն և Կատունն են։ Գետի գետային ավազանը Վերին Օբն է՝ մինչև Իրտիշ թափվելը։
Աշխարհատեղեկատվական համակարգի ՌԴ տարածքի ջրատնտեսական շրջանացման տվյալներով՝

Ջրային օբյեկտի կոդը պետական ջրային գրանցման մեջ՝ 13010200312115100008764
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության կոդը՝ 115100876
Ավազանի կոդը՝ 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության հատորի կոդը՝ 15
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության թողարկման համարը՝ 1։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոտիդա

Բոտիդա (իտալերեն՝ Bottidda), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Սասսարի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 760 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 24 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 34 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 7010։ Հեռախոսային կոդը՝ 079։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս՝ 079 793512
Էլեկտրոնային փոստ՝segretariocomune@comune.bottidda.ss.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.bottidda.ss.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրություն ազգային ինստիտուտի (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ստարոչերկասկայա

Ստարոչերկասկայա (ռուս.՝ Старочеркасская), գյուղ (ստանիցա) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ակսայի շրջանում։ Ստարոչերկասկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Ակսայ քաղաքից գտնվում է 30 կմ հեռավորության վրա։
Առաջին անգամ հիշատակվում է 1593 թ.։
Կուդամա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կուդամա (այլ կիրառումներ)Կուդամա (ծննդյան թվականը անհայտ-մոտ 930-940-ական թվականներ), արաբ բանասեր, աշխարհագրագետ։ Մոտ 928 կամ 929 թվականին գրել է «Քիթաբ ալխարաջ ուասինաատ ալքիթաբա» («Գիրք խարաջի և գրագրության արվեստի») աշխատությունը, որի 2-րդ հատորն է պահպանվել։ Կարևոր տեղեկություններ է հաղորդում Հայաստանի և դրացի երկրների ճանապարհների (հիշատակում է քաղաքների միջև եղած հեռավորությունը՝ փարսախներով), հարկերի և այլնի վերաբերյալ։
Համազգային մշակութային միության Լիբանանի մասնաճյուղ

Համազգային մշակութային միության Լիբանանի մասնաճյուղ, ՀՄՄ-ի մասնաճյուղը Լիբանանում։
ՀՄՄ-ն Լիբանանում ունի 6 մասնաճյուղ։ Գործում է ՀՀԳ հովանավորությամբ։ Համազգայինի Լիբանանի մասնաճյուղի շրջանային վարչության հովանավորությամբ 1985 թվականից Բուրջ Համուդի Նոր Ադանա թաղամասում գործում է «Լևոն Շանթ» մշակութային կենտրոնը, որն ընդգրկում է «Բարսեղ Կանաչյան» երաժշտանոցը և «Թորոս Ռոսլին» կերպարվեստի ակադեմիան։ 1941 թվականից գործում է «Գասպար Իփեկյան» թատերախումբը։ Ունի «Քնար» (1956 թվականից) և փոքրիկների «Գայանե» պարախմբերը, «Գուսան», «Կարկաչ» երգչախմբերը, «Արեգ» մանկապատանեկան թատերախումբը։
Ծավալում է լայն հրատարակչական գործունեություն, տպագրում հայերեն դպրոցական դասագրքեր։ Կազմակերպում է դասախոսություններ և այլ միջոցառումներ։ Միաժամանակ Համազգայինի կենտրոնական վարչությունը Լիբանանի մասնաճյուղում հովանավորում է «Մելանքթոն և Հայկ Արսլանյան» ճեմարանը։ «Համազգայինի» գրախանութը գտնվում է Բուրջ Համուդի Շաղզոյան մշակութային կենտրոնում, որտեղ տեղակայված են նաև «Ազդակ», «Բագին» պարբերականների խմբագրությունները, ՀՀԳ Հայ դատի գրասենյակը, ՀՄԸՄ որոշ վարչական գրասենյակներ, «Վանաձայն» ռադիոկայանը են։


== Արտաքին հղումներ ==
Համազգային մշակութային միության պաշտոնական կայք
Գաբրիել Բարբոզա

Գաբրիել Բարբոզա Ալմեյդա, առավել հայտնի է որպես Գաբիգոլ կամ պարզապես Գաբրիել (պորտ.՝ Gabriel Barbosa Almeida, օգոստոսի 29, 1996(1996-08-29), Սան Բերնարդու դու Կամպո, Սան Պաուլու, Բրազիլիա), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, «Ինտեր» ակումբի հարձակվող։


== Ակումբային կարիերա ==
Գաբրիելը «Սանթոս» ակումբի սանն է։ Նա ակումբ է գնացել, երբ 8 տարեկան էր, 2004-2013 թվականներին Գաբրիելը խաղացել է «Սանթոս»-ի տարբեր մանկապատանեկան և երիտասարդական թիմերում։
2012 թվականին նա ստորագրել է իր առաջին պայմանագիրը «Սանթոս»-ի հետ, ըստ որի նա դառնում է «Սանթոս»-ի առաջին կազմի ֆուտբոլիստ.: 2013 թվականի հունվարի 17-ին Գաբրիելը իր առաջին խաղն է անցկացրել «Սանթոս»-ի կազմում, ընդդեմ «Գրեմիո Բարուերի»-ի, իսկ մայիսի 26-ին Գաբրիելը իր առաջին խաղն է անցկացնում Բրազիլիայի առաջնությունում, խաղալով «Ֆլամինգո»-ի դեմ։
2016 թվականի օգոստոսի 26-ին Գաբրիելը տեղափոխվում է Միլանի «Ինտեր»։ Տրանսֆերի արժեքը կազմում է 25 մլն. եվրո։


== Միջազգային կարիերա ==
Գաբրիելը խաղում է Բրազիլիայի (մինչ. 20 տարեկանների) հավաքականում։
2016 թվականի մայիսի 29-ին Գաբրիելը իր առաջին հանդիպումը խաղաց Բրազիլիայի հավաքականի կազմում, ընկերական խաղում, ընդդեմ Պանամայի։ Բարբոզան խաղադաշտ դուրս եկավ 64-րդ րոպեին, 73-րդ րոպեին դարձավ գոլի հեղինակ։ 2016 թվականի Ամերիկայի գավաթի ժամանակ նա մասնակցեց Հաիթիի հավաքականի դեմ խաղին և դարձավ գոլի հեղինակ։


=== Վիճակագրությունը հավաքականում ===
Արդյունք։ 4 խաղ / 2 գոլ, 2 հաղթանակ, 1 ոչ-ոքի, 1 պարտություն:


== Նվաճումներ ==


=== Սանթոս ===
Սան Պաուլոյի չեմպիոն (2). 2015, 2016


=== Բրազիլիայի հավաքական ===
Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն. 2016


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը footballzz(չաշխատող հղում) (անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Պաշտոնական էջը «Սանթոս»-ի կայքում Archived 2013-10-25 at the Wayback Machine. (պորտ.)
Էջը ogol.com (պորտ.)
Շթաթպրոցելտեն

Շթաթպրոցելտեն (գերմ.՝ Stadtprozelten), կոմունա Գերմանիայում։ Գտնվում է Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ներքին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Միլտենբերգի շրջանի մեջ։ Բնակչությունը 4831 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ին)։ Զբաղեցնում է 10,84 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 76 158։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (գերմ.)
Վեձաթխևի

Վեձաթխևի (վրաց.՝ ვეძათხევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 980 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 10 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 18 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գոմեր (Մոկսի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գոմեր (այլ կիրառումներ)Գոմեր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Մոկսի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Էլբուրս Մալումյան

էլբուրս Հայրապետի Մալումյան (1940, նոյեմբերի 1, գյուղ Կիրովկա (Վրաստանի Մառնեուլի շրջան)), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1960 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը, 1970 թվականին՝ Լենինգրադի գեղարվեստի բարձրագույն ուսումնարանը։ Աշխատում Է հիմնականում գունավոր քարերի, մետաղների վրա։
Էլբուրս Մալումյանի աշխատանքները պահվում են ԺԱԹ-ում, Սարդարապատի ազգագրական, Մոսկվայի Արևելքի ժողովուրդների արվեստի թանգարաններում և այլն։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Ստեղծել է նուրբ, արդիական հնչողությամբ դիմաքանդակներ`

«Գեներալ Պասկևիչ», 1978, ծովախեցի, ԺԱԹ
«Վարդան Մամիկոնյան», 1979, խեցի, արծաթ
«Կոմիտաս», 1980-1981, խեցի, արծաթ, ԺԱԹ
«Վազգեն Ա կաթողիկոս», 1987 (Սեծ Բրիտանիայում բազմացվել է ոսկեդրամների տեսքով)Վզնոցներ՝

«Անահիտ», 1978, փղոսկր, արծաթ
«Ռոմեո և Ջուլիետ», բյուրեղ, արծաթ
«Մայրություն», բյուրեղ, արծաթ, երկուսն Էլ՝ 1983Կոմպոզիցիոն քամեոններ, վերնաքանդակ

«Ադամ և Եվա», արծաթ, խեցի, 1989Ինտալիոններ, փորաքանդակ

«Տորք Անգեղ», 1987, ապակի, մետաղ, հղկած քար
Մանրաքանդակներ՝
«Քրիստոս», 1990, փղոսկր, արծաթ, սև փայտԿրծքազարդեր


== Ծանոթագրություններ ==
Խաղաջուր

Խաղաջուր, գագաթ (3420 մ) Հայկական լեռնաշխարհի Բյուրակն բարձրավանդակում։ Նրա լանջերից բխում են բազմաթիվ սառնորակ աղբյուրներ, որոնց՝ դեռատի հայուհիների ծիծաղ հիշեցնող քչքչոցը լսվում է բավական հեռվից։


== Ավանդապատում ==
Ըստ հնամյա ավանդության, բռնավորներից խուսափելով՝ Խաղաջուրի ծերպերում թաքնվել և մինչև հիմա էլ ապրում են 10 հազար գեղանի հայուհիներ։ Շատ հրոսակներ են եկել, տակնուվրա արել Խաղաջուրի լանջերը՝ հուսալով, որ կգտնեն ու կգերեն նրանց։ Սակայն հենց որ թշնամին երևում էր, նրանք իրենց նետում են աղբյուրների մեջ և դառնում անտեսանելի։ 3 հազար տարուց ավելի է, ինչ շարունակվում է այդ զարմանալի խաղը, մերթ աղջիկներն են ջուր դառնում, մերթ ջուրն՝ աղջիկներ։ Այդ պատճառով էլ լեռը ստացել է Խաղաջուր անունը։
Առիհայի գավառ

Առիհայի գավառ (արաբ․՝ منطقة أريحا‎‎), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության գավառի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Իդլիբի մարզի 5 գավառներից մեկը։
Ըստ 2004 թվականի մարդահամարի, Առիհայի գավառի բնակչությունը կազմում է 382 928 մարդ։ Գավառի կենտրոնը համարվում է Առիհա քաղաքը։
Առիհայի գավառը բաժանվում է երեք շրջանների՝

Առիհայի շրջան (արաբ․՝ ناحية أريحا‎‎), կենտրոն՝ Առիհա, բնակչություն՝ 83,487 մարդ
Իհսիմի շրջան (արաբ․՝ ناحية احسم‎‎), կենտրոն՝ Իսիմ, բնակչություն՝ 65,409 մարդ
Մուհամբալի շրջան (արաբ․՝ ناحية محمبل‎‎), կենտրոն՝ Մուհամբալ, բնակչություն՝ 27,098 մարդ


== Ծանոթագրություններ ==
Օբսքուրա Կամերա (այլ կիրառումներ)

Օբսքուրա Կամերա եզրը կարող է վերաբերվել՝

Օբսքուրա Կամերա − պարզագույն օպտիկական սարք։
Օբսքուրա Կամերա − թանգարան Շոտլանդիայի մայրաքաղաք Էդինբուրգում։
Օբսքուրա Կամերա (վեպ) − Վլադիմիր Նոբակովի ռոմանը։
1449

1449 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1449 թվականն է, 
XV դարի 49-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Օլեֆիրովկա (գյուղ, Կրեմենչուգի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕլեֆիրովկաՕլեֆիրովկա (ուկրաիներեն՝ Олефірівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օլեֆիրովկա գյուղում բնակվում էր 91 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռևերե

Ռևերե (իտալերեն՝ Revere), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Մանտուա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2463 մարդ, խտությունը կազմում է 176 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 14 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ - 46036, հեռախոսային կոդ - 0386։


== Հայտնի բնիկներ և բնակիչներ ==
Բեռտոնի Ռենցո (??-1938) — Իտալալացի լրագրող, «Ֆաշիզմի հաղթանակը» գրքի հեղինակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սթիվեն Զաիլյան

Սթիվեն Զաիլյան (հունվարի 30, 1953(1953-01-30), Ֆրեզնո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), հայկական ծագումով, ամերիկացի սցենարիստ, կինոռեժիսոր և պրոդյուսեր։ Ստեղծել է պրոդյուսերական ընկերություն։ Արժանացել է Օսկարի, Ոսկե Գլոբուսի և Բաֆտայի «Շինդլերի ցուցակը» ֆիլմի իր սցենարի համար և առաջադրվել է «Արթնացումներ», «Նյու Յորքի ավազակախմբերը» և «Մարդ, ով փոխեց ամեն ինչ» ֆիլմերի համար։


== Կենսագրություն ==
Զաիլյանը ծնվել է Ֆրեզնոյում, Կալիֆորնիա։ Նրա հայրը՝ Ջիմ Զաիլյանը, եղել է ռադիո լրագրող։ Մեծացել է հայոց ցեղասպանության մասին պատմությունների ներքո։ Հաճախել է Սոնոմայի համալսարանը։ Ավարտել է Սան Ֆրանցիսկոյի պետական համալսարանը (1975):
Ապրում է Լոս Անջելեսում իր կնոջ՝ Էլիզաբեթի, և երկու երեխաների հետ։


== Կարիերա ==
Հեղինակ է «Բազեն և Ձնեմարդը» (1985), «Արթնացումներ» (1990), «Փնտրել Բոբի Ֆիշերին» (1993, նաև՝ ռեժիսոր), «Շինդլերի ցուցակը» (1994, Օսկար մրցանակ), «Անհնարին առաքելություն» (1996, նաև՝ ռեժիսոր), «Հաննիբալ» (2001), «Նյու Յորքի ավազակախմբերը» (2002), «Թարգմանիչը» (2005), «Թագավորի ողջ թիկնազորը» (2006(չաշխատող հղում)) և այլ ֆիլմերի սցենարների։


== Մրցանակներ, անվանակարգեր ==
1994 թվականին արժանացել է «Օսկար» մրցանակի «Շինդլերի ցուցակը» ֆիլմի սցենարի համար։ «Օսկար» մրցանակի է առաջադրվել «Արթնացումներ» (1990), «Նյու Յորքի ավազակախմբերը» (2002) և «Moneyball» (2006) ֆիլմերի սցենարների համար։ 2020 թվականին առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի՝ «Լավագույն ադապտացված սցենարի համար» անվանակարգում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Writings at One for the Table
Աննա Ֆիշեր (նկարիչ)

Աննա Ֆիշեր (անգլ.՝ Anna Fisher, 1873, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - 1942[…], Քոլդ Բրուք, Հերկայմեր շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի նկարչուհի (ջրաներկ, յուղաներկ), ինչպես նաև մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Աննա Ֆիշերը ծնվել է 1873 թվականին Նյու Յորք նահանգի Քոլդ Բրուք քաղաքում, Ջոն և Ռեյչել Ֆիշերների ընտանիքում։
Սովորել է Նյու Յորքի Բրուքլինի Պրատտի ինստիտուտի գեղարվեստի դպրոցում, որն ավարտել է 1900 թվականին։ Դրանից հետո քառասուն տարի դասավանդել է այդ նույն բուհում։ Մանկավարժական գործունեությունը թողնելուց հետո իր եղբայր Ֆրենկի և քրոջ՝ Քրիստինայի հետ ապրել է Քոլդ Բրուք քաղաքում։
Աննա Ֆիշերը եղել է Ջրանկարիչների ամերիկյան միության, Դիզայնի ազգային ակադեմիայի, Նյու Յորքի նկարիչների միության (New York Society of Painters), Ազգային գեղարվեստական ակումբի և Կին նկարիչների ազգային ասոցացիայի անդամ։ Նրա աշխատանքների ցուցահանդեսները 1904-1942 թվականներին ամեն տարի ներկայացվել են Դիզայնի ազգային ակադեմիայի ցուցադրությունների ժամանակ։
Նկարչուհին ամուսնացած չի եղել։ Մահացել է 1942 թվականի մարտի 18-ին։ Թաղվել է Prospect Cemetery գերեզմանատան համանուն վայրում.։ Նույն թվականին Պրատտի ինստիտուտն անցկացրել է Աննա Ֆիշերին նվիրված հուշային ցուցահանդես։
Նրա աշխատանքները գտնվում են Պրատտի ինստիտուտի գեղարվեստի դպրոցի, Բրուքլինի թանգարանի, Դիզայնի ազգային ակադեմիայի և Ազգային գեղարվեստական ակումբի հավաքածուներում։

Աննա Ֆիշերի որոշ աշխատանքներ
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աննա Ս. Ֆիշեր
Աբրամենկի (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Աբրամենկի (ռուս.՝ Абраменки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էդու (գյուղ, Սանգաստե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էդու (այլ կիրառումներ)Էդու (էստ․՝ Ädu), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Սանգաստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 74 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վլադիսլավ Մասլեննիկով

Վլադիսլավ Մասլեննիկով (ռուս.՝ Владисла́в Владисла́вович Ма́сленников, հուլիսի 11, 1969(1969-07-11), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1991 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։ 1991 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։ Տիրապետում է ֆրանսերեն, հոլանդերեն և անգլերեն լեզուներին։

1992-1996 թվականներ՝ Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանության աշխատակից։
1997-2000 թվականներին եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարի քարտուղարության աշխատակից։
2000-ից մինչև 2004 թվականը եղել է Եվրոպական Համայնքների Ռուսաստանի մշտական ներկայացչության աշխատակից։
2004 թվականի մինչև 2008 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության գլխավոր քարտուղարության աշխատակից։
2008-2011 թվականներին Նիդեռլանդներում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանության խորհրդական-դեսպանորդ։
2011 թվականից մինչև 2019 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության եվրոպական համագործակցության դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2019 թվականի հուլիսի 1-ից Չեռնոգորիայում համարվում է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2011 թվականի սեպտեմբերի 6)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Посол знает, что делать
Ղուլաղուլի

Ղուլաղուլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուս կանանց միավորում

Ռուս կանանց միավորում, գալիցկո–ռուսական կանանց միություն։
Միությունը հիմնադրվել է Կլավդիա Իվանովո Ալեկսեևիչի կողմից 1878 թ․ Լվովում Ուսպենսկայա եկեղեցում։
Ռուսական կանանց միությունը նախկինում կազմում էին Ստրավրոպիգի ինստիտուտի կանայք և աղջիկները։ Միությանն անդամագրվեցին Ալեքսանդրա Շարանևիչը, Լեոկարդիա Մոնչալովսկայան, Ֆելինա Օգանովսկայան, Եվգենյա Պավենցկայան, Մարիյա Սավուլյակը, Ստեֆանիա մարկովնան՝ շուրջ 110 անդամներ։ Հասարակության անդամները ստիպված էին տանն անցկացնել ռուսական ավանդույթները և ծեսերը։ Բացի դրանից, նրանք ինստիտուտի ներսում կազմակերպում էին երեկոներ և տոնակատարություններ, որին հրավիրում էին գալիցկո–ռուսական շարժման այլ մասնակիցներ։
1895 թվականին հասարակության պահանջով Լվովում բացվեց գիշերօթիկ դպրոց աղջիկների համար, որը գործում էր մինչև 1939 թվականը (Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում աշխատեց ընդհատումներով)։ 
1937-1939 թթ. Միությունը հրապարակեց «Օչագ» ռուսական պարբերականը կանանց համար, որի խմբագիրը Ն. Կ. Էթինգերն էր (հրատարակվել է 3 համար)։
Ինչպես շատ այլ ուսումնական հաստատություններ, այնպես էլ Ռուս կանանց միությունը և նրա հաստատությունը փակվեցին խորհրդային իշխանությունների կողմից։ Դա 1939 թվականին էր, երբ Գալիցիան միացավ ՈՒՍՍՀ-ին։
Լվովում, Ռուս կանանց միությունը գտնվում էր Կորնյատով 1 փողոցի վրա, իսկ 1930-ական թվականներին՝ Բլյախարսկի փողոց, 9 հասցեում (տեղակայված էր Ստավրոպոլի ինստիտուտի տպագրատան պատմական շենքում)։ Միության մեջ գործում էր գրադարան-ընթերցասրահը։ Նմանատիպ կառույցները Բուկովանիում անվանում էին «Ռուս կանանց միություն»։


== Արտաքին հղումներ ==


== Գրականություն ==
Бендасюк С. Полустолетие Общества Русских дам во Львове // Русский голос, № 255, 27 июня 1928 года.
Полянскій. Исторія общества «Русских Дам» в Львове. Коломыя, 1905. — 61, [2] c.