Հրեշը Փարիզում

«Հրեշը Փարիզում» (ֆր.՝ Un monstre à Paris), 2011 թվականի ֆրանսիական համակարգչային լիամետրաժ մուլտֆիլմ։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել Ֆրանսիայում, 2011 թվականի օգոստոսի 28-ի Festival du film francophone d'Angoulême կինոփառատոնում, 3D և դասական երկչափ ֆորմատներով լայն էկրանում ցուցադրումը՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 29-ին, Ռուսաստանում։


== Սյուժե ==
1910 թվական, Փարիզ, Սենը դուրս է գալիս ափերից։ Էմիլը կինոթատրոնում աշխատում է որպես  կինոմեխնիկ և սիրահարված է իր աշխատակցուհի Մոդին, ում նա չէր համարձակվում խոստովանել իր զգացմունքների մասին։ Ռաուլը՝ Էմիլի ընկերը, հետաքրքրասեր ինքնուս գյուտարար և առաքիչ, երթևեկում էր իր սիրելի կատարելագործած մեքենայով։
Մի անգամ երեկոյան Ռաուլը Էմիլի ուղեկցությամբ առաքում է իրականացնում մի հանճարեղ գյուտարարի, ում փոխարեն ծանրոցը ստանում է խելացի կապիկ Չառլին։ Օգտվելով առիթից, Ռաուլը սղոսկում է լաբորատորիա և ջերմոց՝ գիտնականի մոտ։ Ռաուլը ուսումնասիրում է լաբորատորիայում գտնվող առարկաները և գտնում է գյուտարարի  մի քանի հայտնագործություններ։ Դրանցից մեկը մի խառնուրդ էր, որի շնորհիվ Չառլին օպերային երգչուհու ձայն է ստացել, երկրորդը՝ ոչ ստանդարտ պարարտանյութ, որի շնորհիվ արևածաղիկը մի ակնթարթում աճում է մինչև հսկայական չափերի։ Հետո լաբորատորիայում պայթյուն է տեղի ունենում։ Տուժածներ չկան, բայց Էմիլը համոզված էր, որ հրեշ է տեսել։ Մի քանի օր անց, թերթեր կարդալուց հետո, ընկերները սարսափով հասկանում են, որ հրեշը գոյություն ունի և որ նրանք պատասխանատվություն են կրում հրեշի հայտնվելու պատճառով։
Այս եղելությունը  անհապաղ իր շահի համար օգտագործում է կոմիսար Մեյնոտը, որը խոստանում է քաղաքը փրկել հրեշից, քանի նա չկրարողացավ փրկել իր ժողովրդին հեղեղից։ Կոմիսարը նաև հույս էր դնում կաբարե երգչուհի Լյուսիլի բարյացակամության վրա, ում նա սիրահարված էր։ Լյուսիլը շուտով հանդիպում է հրեշին, բայց միայն սկզբում է վախենում հրեշից  և միանգամից հասկանում է, որ հրեշը վտանգավոր չէ և, բացի այդ, նրան հոյակապ ձայնային տվյալներ ունի։ Լյուսիլը նրան անվանում է Ֆռանկուր, ի պատիվ այն փողոցի, որի վրա տեղի էր ունեցել նրանց առաջին հանդիպումը։ Ֆռանկուրը  հեշտությաբ է սովորում կիթառ նվագել, և նրանք սկսում են միասին ելույթ ունենալ, բայց շուտով բացահայտվում է և՛ հրեշի ծագումը, և՛ նրա՝ լույս աշխարհ գալու պատճառը։
Ռաուլն ու Էմիլը որոշում են մասնակցել մեծ, բայց անվնաս հրեշի պաշտպանությանը։ Մեյնոտը Փարիզով մեկ խենթ մրցաշար է կազմակերպում։ Դրանից հետո Ֆռանկուրը կերպարանափոխվում և կրկին դառնում է լու։ Լյուսիլը անմխիթար է, բայց շուտով նա բացահայտում է, որ առաջվա պես լսում է նախկին հրեշի ձայնը. Ֆռանկուր–լուն այժմ ապրում է նրա մազերի մեջ՝ ուղիղ ականջի մոտ։ Լյուսիլը այդ մասին տեղեկացնււմ է Ռաուլին, ինչից հետո նրանք միասին Չառլի կապիկի հետ ուղևորվում են պրոֆեսորի մոտ նոր ֆորմուլայի հետևից, որի շնորհիվ Ֆռանկուրը նորից մեծ է դառնում։ Հնչում է եզրափակիչ երգը, իրենց զգացմուքների մասին միմյանց խոստովանում են Ռաուլը և Լյուսիլը։


== Դերերը հնչունավորել են ==
Կերպարների նկարագրություններն ու բնութագրերը տրված են մուլտֆիլմի պաշտոնական կայքի համապատասխան տեղեկատվության հետՄատյե Շեդիդ ՝ Ֆռանկուր։ Լու, այսուհետ վերածված երկու մետրանոց կարմիր աչքերով հրեշի։ Չնայած ահավոր արտաքինին, օժտված է փափուկ բնավորությամբ, հրաշալի ձայնային տվյալներով և երաժիշտ-կիթառիստի տաղանդով։
Վանեսա Պարադի՝ Լյուսիլ։ Կաբարեի երգչուհի, եռանդուն գեղեցկուհի, ում մորաքույրը ցանկանում է ամուսնացնել ոչ թե սիրո, այլ հաշվարկի համար, բայց Լյուսիլը շատ է գնահատում ազատությունը և անկեղծ զգացմունքը։
Գադ էլմալեհ ՝ Ռաուլ։ Գեղեցիկ, պարծենկոտ, գյուտարար։ Մանկուց ծանոթ է Լյուսիլի հետ, ցուցաբերում է խոր զգացմունք նրա հանդեպ, բայց  նրանց շփումը սահմանափակվում էր կատակներով։ Օպերայի տեսիլք վեպի կերպարի անունն ունի։
Ֆրանսուա Կլյուզե՝ Մեյնոթ։ Մուլտֆիլմի գլխավոր անհաշտելի ախոյանն է։ Ոստիկանության կոմիսար, պատվասեր կարիերիստ, ծրագրում է դառնալ Փարիզի քաղաքապետ, դրա համար Լյուսիլի մորաքույր Կարլոտան ուզում է նրա հետ ամուսնացնել իր զարմուհուն։
Սեբաստյան Դեժու՝ Էմիլ։ Փոքրիկ կինոթատրոնի ղեկավար է, հենց այնտեղ էլ աշխատում է կինոմեխանիկ։ Ամաչկոտ է, երազկոտ, բայց միշտ պատրաստ է հասնել օգնության։
Լյուդիվին Սանիե՝ Մոդ։ Էմիլի կինոթատրոնում տոմսավաճառ և նրա սիրուհին։
Մատյե Հեցի՝ Ալբերտ։ Կաբարեյի մռայլ և անհամբույր մատուցող։ Լյուսիլի դիմահարդարման սենայակում ականջ դնելով գլխավոր հերոսներին, իմացավ, որ նրանք հրեշին թաքցնում են այնտեղ։ Փորձում էր մատնել Ֆրանկուր Մեյնոթին։ Բայց, ոստիկանությունը չհայտնաբերելով հրեշին, ձերբակալում է մատուցողին՝ իբր կեղծ ցուցմունքի համար։
Բոբ Բալաբան՝ Պատյե։ Ոստիկանության քչախոս և հանգիստ տեսուչ։ Մեյնոթի աջ ձեռքը։ Ի սկզբանե նվիրված էր իր տիրոջը և նրա հետ հետապնդում էր Ֆրանկուրին, որը խանգարում էր Մոյնոթին զբաղեցնել Փարիզի քաղաքապետի պաշտոնը։ Բայց մուլտֆիլմի ավարտին մոտ տեսուչը բռնում է հրեշի կողմն ու ձերբակալում է Մեյնոթին, ասելով, որ Ֆրանկուր հրեշի մեջ ավելի շատ մարդկայնություն կար, քան՝ Մեյնոթի։ Հավանաբար դրանից հետո՝ Պատեյն ինքը դարձավ տեսուչ։


=== Անգլերեն տարբերակ ===
Շոն Լենոն՝ Ֆրանկուր
Վանեսա Պարադի՝ Լյուսիլ
Ադամ գոլդբերգ՝ Ռաուլ
Ջեյ Հարինգսթոն՝ Էմիլ
Դենիել Սալլիս՝ Մեյնոթ
Բոբ Բալաբան՝ տեսուչ Պատյե
Մեյդելին Զիմա՝ Մոդ
Քեթրին Օ’Հարա՝ մադամ Կարլոտա
Մետյու Հեյց՝ մատուցող Ալբերտ


=== Ռուսերեն կրկնօրինակում ===
Իրինա Կիրիևա՝ Լյուսիլ
Վասիլի Դախնենկո՝ Ռաուլ
Դիոմիդ Վինոգրադով՝ Էմիլ
Վլադիմիր Անտոնիկ՝ Մեյնոթ
Նիկիտա Պրոզորովսկի՝ տեսուչ Պատյե
Վասիլիսա Վորոնինա՝ Մոդ
Եկատերինա Աֆրիկանտովա՝ մադամ Կարլոտա
Անդրեյ Չիժով՝ մատուցող Ալբերտ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (ֆր.)