armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ռեյվենսհո

Ռեյվենսհո (անգլ.՝ Ravenshoe), քաղաք Ավստրալիայի Քվինսլենդ նահանգի հյուսիսարևելյան մասում։ Քաղաքի բնակչությունը ըստ 2011 թվականի կազմում էր 860 մարդ։ Քաղաքը գտնվում է Թեյբլենդսի կազմում, որի բնակչությունը 45 300 մարդ է (2008 թվական)։


== Աշխահագրություն ==
Ռեյվենսհո քաղաքը գտնվում է Ատերտոն սարահարթում։ Քաղաքը գտնվում է մարզային կենտրոն Քերնս քաղաքից դեպի հարավ-արևմուտք, 123 կիլոմետր հեռավորության վրա և Քվինսլենդ նահանգի մայրաքաղաք Բրիսբենից 1774 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Ռեյվենսհոն Քվինսլենդի ամենաբարձր քաղաքն է, գտնվում է ծովի մակարդակից 930 մետր բարձության վրա։


== Տնտեսություն ==
Ռեյվենսհոյի տնտեսության հիմնական ճյուղը բնափայտի արդյունահանումն է, սակայն 1987 թվականին, երբ կառավարությունը 900 000 հեկտար արևադարձային անտառները ներառել է համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում, հիմնական ճյուղերը դարձել են զբոսաշրջությունը, պահածոների արտադրությունը և կաթնատու կենդանիների անասնաբուծությունը։


== Պատմություն ==

Ի սկզբանե ներկա քաղաքի տարածքում ապրում էր Դիլբալի ժողովուրդը։ Առաջին անգամ 1881 թվականին տարածքը բնակեցվել է անասնապահներով։ 1897 թվականին լեռնային ձեռնարկատեր Ջոն Մոֆատը հայտնաբերել է Ավստրալիական մայրի կարմիր ծառեր (անգլ.՝ Toona ciliata): Հիմնվել է Սեդար-Կրիկ անվամբ գյուղը։ 1910 թվականին Սեդար-Կրիկը անվանափոխվել է` դառնալով Ռեյվենսհո։ Ենթադրվում է, որ այդ անվանումը ընտրվել է, քանի որ մոտակայքում գտել էն Հենրի Քինգսլի «Ռեյվենսհո» վեպի օրինակը։
1936 թվականին Ռեյվենսհոն ճանապարհներով կապվել է Ադերտոնի և Ինիսպեյլի հետ, իսկ 1940 թվականին քաղաքում կար երեք փայտասղոցման մեքենա, երկու հյուրանոց, երկու կինոթատրոն, հյուրատուն և երկու եկեղեցի։
1988 թվականին, երբ խոնավ արևարևադարձային Քվինսլեյդը հայտարարվել է որպես Յունեսկոյի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ, Ռեյվենսհոյից Ատերտոն տանող երկաթուղային ճանապարհները փակվել են։
1992 թվականին առաջին անգամ Ռեյվենսհոյում բացվել է գրադարան, իսկ 2017 թվականին այն հիմնովին վերանորոգվել է։


== Ծանոթագրություններ ==
Տախտաօղլու

Տախտաօղլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականին Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սերոլե

Սերոլե (իտալ.՝ Serole), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է՝ 156 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 13 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 12 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0144։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։0144 94150
Էլեկտրոնային փոստ։ serole@ruparpiemonte.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.serole.at.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Չետկարինո

Չետկարինո (ռուս.՝ Четкарино), գյուղ Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Պիշմինսկի քաղաքային օկրուգի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գյուլիստանի մելիքություն

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գյուլիստան (այլ կիրառումներ)Գյուլիստանի մելիքություն, հայկական մելիքություն ներկայիս Արցախի Հանրապետության տարածքի հյուսիսում, որն եղել է Արցախի հինգ մելիքություններից մեկը։
Հիմնադրել են Ներքին Խաչենի իշխանության ճյուղավորումից Մելիք Բեգլարյան տոհմի ներկայացուցիչ Սև Աբովը 1601 թվականին։
Գյուլիստանի մելիքության տիրապետության տակ է եղել  Կուրակ  գետի ափերից մինչև Թարթառ գետն ընկած տարածքը։ Մելիք-Բեգլարյանների նըստավայրերն էին Գյուլիստանի բերդը, Գյուլիստան գյուղը և Թալիշ գյուղի մերձակայքում Հոռեկա վանքի մոտ գտնվող ապարանքները։


== Ծանոթագրություններ ==
Գիորգի Մազնիաշվիլի

Գիորգի Մազնիաշվիլի (հայտնի է նաև որպես Գիորգի Մազնիև, վրաց.՝ გიორგი მაზნიაშვილი; 1872, Ռուսական կայսրություն – 1937, Վրացական ԽՍՀ), վրացի գեներալ, Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետության զորապետ։ Գիորգիևյան խաչի և Վրաստանի ազգային հերոսի շքաշանների դափնեկիր։
Ծառայել է ռուսական կայսերական բանակում։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1872 թվականին Ռուսական կայսրության Կասպիական մարզում (Ներկայիս Վրաստանի Շիդա Քարթլիի մարզ)։ Ստացել է ռազմական կրթություն Ռուսաստանում։ Մասնակցել է ռուս-ճապոնական պատերազմին, որտեղ վիրավորվել է։ Հիվանդանոցում նրա կարիքները հոգում է Ռուսաստանի կայսր Նիկոլայ II-ի դուստրը։ Հիվանդանոցում նրան այցելել է Նիկոլայ II-ը և տեղում հանձնել Գիորգիևյան խաչը։ Կայսրը նաև նրան հրավիրել է ռուսական արքունիքում պալատական աշխատանքի։ Այդ պատերազմում 1918 թվականի մարտի 3-ին կնքվում է Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագիրը, ըստ որի Ռուսաստանը կորցրեց Մերձբալթիկան և Բելառուսի մի մասը, Կովկասում Թուրքիային անցավ Կարսը, Արդահանը, Բաթումը։ Գրավելով Բաթումը, թուրքական զորքերը մտան նաև Փոքի, որտեղ նրանց Գիորգի Մազնիաշվիլիի զորքերը դիմադրություն ցույց տվեցին նրանց։
1918 թվականի հունիսին նշանակվել է Աբխազիայի գեներալ-նահանգապետը։ Աբխազիայում Գիորգիա Մազնիաշվիլին մասնակցել է բոլշևիկների մղած կռիվներին։
Մասնակցել է հայ-վրացական պատերազմին։
Վրաստանի խորհրդայնացումից հետո պաշտոնաթող է եղել, և մշտապես պլանավորել է Վրաստանի անկախ պետության ստեղծման մասին պլան։
Վրաստանը մտածելով, որ Հայաստանի Առաջին Հանրապետությունը շուտով կնվաճվի Թուրքիայի կողմից, որոշում է տարածքային ձեռքբերումներ ունենալ։ Գիորգի Մազնիաշվիլին նշանակվում է վրացական զորքերի հրամանատար։ Մազնիաշվիլին Լոռին ռազմակալելու նպատակով վրացական 7000-անոց զորքերը մտցրեց Հայաստան։
Ռազմական գործողությունների հետևանքով ստեղծվեց Լոռու չեզոք գոտին։
1923 թվականին, որպես ժողովրդի թշնամ նա ձերբակալվել է խորհրդային իշխանությունների կողմից և «ռազմական կենտրոնի» մեղադրանքով դատապարտվել է մահվան։
Երկու տարի անց նա փախել է բանտից և տեղափոխվել Իրան։ Որոշ ժամանակ Իրանում ապրելուց հետո տեղափոխվում է Ֆրանսիա և ապրում Փարիզում։
Խորհրդային իշխանությունների հետ երկար բանակցություններից հետո Գիորգի Մազնիաշվիլին վերադառնում է Կովկաս (Անդրկովկասյան Դեմոկրատական Ֆեդերատիվ Հանրապետություն)։
1937 թվականին հերթական անգամ բանտարկվել է և բանտում մահացել է։ Շիրիմի տեղը անհայտ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Բարսելոնա ԲԱ

«Բարսելոնա» բասկետբոլային ակումբ (իսպ. անվանում՝ FC Barcelona Bàsquet), հայտնի նաև որպես «Ֆ. Ս. Բարսելոնա Ռեգալ» (FC Barcelona Regal), իսպանական պրոֆեսիոնալ բասկետբոլային ակումբ, որն հանդես է գալիս Բարսելոնա քաղաքում և մասնակցում Իսպանիայի ACB լիգայում և Եվրալիգայում։ Հանդիսանում է համանուն ֆուտբոլային ակումբի մասը։ Հիմնադրվել է 1926 թ.-ի օգոստոսի 24-ին։ Ակումբը իսպանական լիգայում 7 անգամ դարձել է չեմպիոն։ 7 անգամ մասնակցել է Եվրալիգայի եզրափակիչ մրցապայքարներին, ընդ որում դարձել է Եվրալիգայի չեմպիոն 2010 թ.-ին։
«Բարսելոնայում» ժամանակին հանդես են եկել բազմաթիվ հայտնի բասկետբոլիստներ, որոնցից կարելի է առանձնացնել Պաու և Մարկ Գասոլներին, Անդերսոն Վարեժաոյին, Խուան Կառլոս Նավարոյին, Ռիկի Ռուբիոյին, Դեյան Բոդիրոգային և այլ մարզիկների։


== Արտաքին հղումներ ==
Բարսելոնա Բասկետի լոգոն Archived 2012-04-25 at the Wayback Machine.
FCBarcelona.cat - Ակումբի պաշտոնական կայք-էջը (անգլերեն)
Euroleague.net էջ (անգլերեն)
ACB.com էջ Archived 2016-06-07 at the Wayback Machine. (Իսպաներեն)
Արբեն Մորինա

Արբեն Մորինա (ալբ․՝ Arben Morina, օգոստոսի 10, 1956(1956-08-10), Տիրանա), ալբանացի նկարիչ, ապրում և ստեղծագործում է Իտալիայում։


== Կենսագրություն ==
Արբեն Մորինան ծնվել է 1956 թվականին, Տիրանայում։ Ստեղծագործում է դիմանկարների, հատկապես մանկական դիմանկարներ, և գյուղական բնանկարների ժանրերում։ Նրա ներկապնակը հիշեցնում է 16-17-րդ դարերի Արևմտյան գեղանկարչությունը՝ արտաքին տեսքի և հոգևոր իրականության հավասարակշռության վրա՝ միահյուսված նրա աշխատանքների բանաստեղծական տեսլականով։
Մորինան ստեղծագործել է Արևմտյան Եվրոպայում և ԱՄՆ-ում, բնակվում է Ֆլորենցիայում և ստեղծագործում ազնվական ընտանիքների համար, միևնույն ժամանակ նրա գեղանկարներն ու գծանկարները հասանելի են հանրությանը։


== Մրցանակներ Տիրանայի արվեստի ակադեմիայից ==
1979 թվական - 1-ին մրցանակ դիմանկարների համար
1981 թվական - 1-ին մրցանակ դիմանկարների համար
1984 թվական - Ազգային պարգև
1987 թվական - Ազգային պարգև
1988 թվական - Ազգային պարգև
1989 թվական - Ազգային պարգև
1999 թվական - Փիթսֆորդ գյուղի գեղարվեստի օրերի համար մրցանակ


== Ծանոթագրություններ ==
Աբել Թաղարցի

Աբել Թաղարցի (, Դահար, Ալաշկերտի գավառակ) թաղարցի հայ պարոն, ապրել է 160 տարի, աչքերը կուրցած էին։


== Խուլեի վանք ==
Աբել Թաղարցին գնացել է Խուլեի վանք ուխտի, որտեղ նրա աչքերը բժշկվել են։ Ապա վանքապատկան հողերը խլած Լոյսալի գյուղի մոլլայի դեմ է գնացել և ետ ստացել հողերը։ Աբել Թաղարցու մասին հիշատակվում է 1443 թվականին Խուլեվանքում գրված մի ավետարանի մեջ, որը գրել է եպիսկոպոս Գևորգ Չմշկազեկցին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Հայոց անձնանունների բառարան», Հրաչյա Աճառյան, Երևան, 1944, Հատոր 1, Ցուցակ 1, Էջ 18.
«Թորոս Աղբար», Գարեգին Սրվանձտյան, Կ․Պոլիս, 1884 Հատոր Բ, էջ 350․
«Նօտարք հայոց», Ղևոնդ Փիրղալեմյան, Կ. Պոլիս, 1888, Էջ 131.
«Հայերէն Յիշատակարաններ», ՊՂԲ (1443).
Հանրապետության հրապարակ (Պրահա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հանրապետության հրապարակ (այլ կիրառումներ)
Հանրապետության հրապարակ (չեխ․՝ Náměstí Republiky), Չեխիայի մայրաքաղաք Պրահայի կենտրոնական հրապարակը, որը գտնվում է Հին քաղաքի հրապարակի արևելյան մասում։
Մինչև 20-րդ դարի 1916 թվականը հրապարակը կոչվել է Յոզեֆսկի հրապարակ, ապա դրանից հետո վերանվանվել է և կրել Ֆրանց Յոզեֆ II-ը անունը, ի պատիվ Չեխոսլովակիայի ազգային հերոսի։
Նախկինում այս տարածքով անցել են տրոլեյբուսի և տրամվայի գծեր։ 1984 թվականին տրամվայի գծերը հանվել են, իսկ այդ իրադարձությունից հետո աստիճանաբար դրանք փոխարինվեցին ավտոմեքենաների ճանապարհներով և նրա շրջակայքը վերածվեց երթևեկության կենտրոնի։ Այստեղ կառուցվել է նաև մետրոյի կայարան, նախկին տրամվայի գծի տեղում։ 21-րդ դարում այս տարածքում կատարվեցին պեղումներ, որի արդյունքում հրապարակում կառուցվեց հնագիտական թանգարան։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրահայի հանրապետական հրապարակ (ռուս.)
Յուսել (Կանտալի գավառ)

Յուսել (ֆր.՝ Ussel), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 482 մարդ, բնակչության խտությունը` 46.62 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.34 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 430 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 80 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 45 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 311 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 238-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 73։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,5 %։ 238 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 215 անձ (117 տղամարդ և 98 կին)։ Գործազուրկ են եղել 23 անձ (13 տղամարդ և 10 կին)։ 73 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 35-ը` թոշակառուներ, իսկ 22-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մարի-Վոզժայ

Մարի-Վոզժայ (ռուս.՝ Мари-Возжай), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Գրախովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 448 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Միլֆորդ ծոց

Միլֆորդ ծոցը (անգլ.՝ Milford Sound, (մաորի՝ Piopiotahi), նեղուց Նոր Զելանդիայի հարավային կղզիներում։ Երկարությունը 16 կմ է։ Այս վայրը դիտարժան են դարձնում երկրագնդի ամենաբարձր ջրվեժները և ամենաբարձր ծովային զառիթափները։


== Պատմություն ==
1823 թվականին փոկերի որսորդ Ջոն Գրունուն դարձավ նեղուց այցելող առաջին եվրոպացին։ Նա այն անվանեց Միացյալ Թագավորության  Ուելսի իր հայրենի քաղաքի անունով`Միլֆորդ  նավահանգիստ։ Առաջինն այստեղ հաստատվեց  Դոնալդ Սազերլենդը 1877 թվականին, ով նաև հյուրանոց կառուցեց։ Երեք տարի անց նա հայտնաբերեց աշխարհի հինգերորդ ամենաբարձր ջրվեժը, որն այժմ կոչվում է նրա անունով։ Սազերլենդի ջրվեժից ջուրը գահավիժում է 600 մ բարձրությունից`երեք թռիչքով։ Ներկայումս Միլֆորդ ծոցում հայտնի են բազմաթիվ ժամանակավոր և մշտական ջրվեժներ, որոնց գոյությունը հիմնականում պայմանավորված է տեղանքի բարձր խոնավությամբ և առատ տեղումներով։ Այստեղ  օրական տեղումները կարող են հասնել  մինչև 25 սմ։ Որոշ ջրվեժներ օրինակ՝ Բոուեն  ջրվեժը, շատ տպավորիչ է, իսկ կասկադները կարող են իջնել մոտավորապես 1000 մ։ 1850 մ բարձրության վրա գտնվող Խույրի գագաթն աշխարհի ամենաբարձր  ծովային  զառիթափն է և կազմում է նեղուցը շրջապատող ուղղաբերձ լեռների մի մասը։ Լեռները այնքան ուղղաբերձ են, որ երբեմն կուտակված անձրևաջուրը կարող է արմատախիլ անել սաղարթախիտ  մերձարևադարձային ծառերը, ինչի  հետևանքով ծառերը ցած են գլորվում։
Մաորիում նեղուցը հայտնի է Փիոփիոթահի անվամբ («միայնակ կեռնեխ»), որովհետև առասպելի համաձայն մի միայնակ կեռնեխ թռել է այստեղ՝ ողբալու ընկերոջ մահը, երբ Հինենուիժթե-Պոն (մահվան աստվածուհին) կեսմարդ-կեսաստված Մաուիից խլեց անմահության շնորհը։


== Աղբյուրներ ==
Մարկ Տրուման «Աշխարհի հրաշալիքները» (Զանգակ 97)


== Արտաքին հղումներ ==
Milford Sound—Destination Fiordland Archived 2007-02-27 at the Wayback Machine. (regional tourism organisation)
Milford Sound visitor information
http://www.linz.govt.nz/topography/topo-maps/map-chooser/singleview.php?xPos=1701&yPos=18809&scale=2&extent=7-CA08 Archived 2013-02-10 at the Wayback Machine. Land Information NZ Site - for downloading the Milford Sound / Piopiotahi topographic map
Մի դաշույն այս պարտեզի մեջ

Մի դաշույն այս պարտեզի մեջ, Վահե Քաչայի 1939 թվականի վեպն է Մեծ Եղեռնի մասին։ Հրատարակվել Հայաստանում ֆրանսերենից թարգմանաբար 1999 թվականին։ Թարգմանիչն է Ալեքսանդր Թոփչյանը։
Քաաբա

Քաաբայի տաճար (արաբ․՝ الكعبة‎‎), խորանարդաձև կառույց Մեքքայի կենտրոնում, մուսուլմանների գլխավոր սրբավայրը։  Վաղ ժամանակներից սկսած ողջ աշխարհի մուսուլմանները աղոթելիս ուղղվում են դեպի Քաաբա։ Ըստ մուսուլմանների՝ Քաաբան Ալլահի առաջին տունն է, որ խորհրդանշում է մուսուլմանների միասնությունը և մուսուլմանները դեպի Մեքքա են ուղղում իրենց սրտերն ու մարմինները։ Քաաբան մուսուլմանները կոչում են ալ-բեյթ ալ հարամ ( المسجد الحرام ), որ թարգմանաբար նշանակում է Սուրբ տուն։ Մեկ այլ անուանում ևս ունի Բեյթուլ Ալլահ՝ Աստծու տուն։ Ինչ վերաբերում է Քաաբա բառին, այն արաբերէն է և թարգմանաբար նշանակում է ուղղանկիւն (الكعب‎ )։ 
Ի սկզբանե եղել է հեթանոսական տաճար, որտեղ եղել են արաբական տարբեր կուռքեր։ Մուհամմադ մարգարեի՝ Մեքքայից Մադինա (Յասրիբ) փախուստի ժամանակ՝ 622 թվականից, մուսուլմաններն աղոթելիս ուղղվում էին Երուսաղեմ, իսկ Մեքքայի ազատագրումից հետո՝ Քաաբա։


== Պատմություն ==
Ավանդության համաձայն՝ երբ ծնվեց Աբրահամի և Հագարի որդի Իսմայիլը, նրա մյուս կինը՝ Սառան, խանդեց ու խնդրեց Աբրահամին, որ նրանց իրենից հեռու ուղարկի։ Այդ ժամանակ ամենազոր Ալլահը լուսավորեց Աբրահամին (արաբերեն՝ Իբրահիմ), որ նա տանի նրանց Մեքքա։ Նրանց այնտեղ թողնելուց հետո Աբրահամը ժամանակ առ ժամանակ այցելում էր նրանց։ Որոշ ժամանակ անց Աբրահամը այցելության գնաց այնտեղ և տեսավ Իսմայիլին, որ նետեր էր արձակում Զամզամ աղբյուրի մոտ։ Նրան տեսնելիս Աբրահամը փաթաթվեց նրան հարազատ հոր պես ու ասաց, որ Ալլահը հրամայել է, որ այստեղ մի տուն կառուցի։
Այսպիսով՝ Աբրահամը և Իսմայիլը կառուցում են Ալլահի Տան պատերը։ Իսմայիլը քարեր էր հավաքում, և Աբրահամը կառուցում դրանցով պատերը։ Երբ պատը հասավ որոշ բարձրության, Աբրահամը իր կանգնած տեղը մի քար տեղադրեց, և իր որդու հետ միասին Աղաչեցին Ալլահին` ասելով, որ ընդունի տունը։ Դրանից հետո Իսմայիլի սերունդները շարունակեցին ապրել այդ տարածքներում` հայտնի դառնալով որպես «հագարացի»՝ իր մոր անունով, կամ «արաբ»՝ անապատաբնակ, քոչվոր։
Մեկ այլ ավանդության համաձայն՝ Քաաբան կառուցել էր Ադամը, իսկ Իբրահիմն ու Իսմայիլը միայն վերակառուցել են այն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժոզե Լինս դու Ռեգու

Ժոզե Լինս դու Ռեգու Կավալկանտի (պորտուգալերեն՝ José Lins do Rego Cavalcanti, հուլիսի 3, 1901(1901-07-03), Պիլար, Պարաիբա - սեպտեմբերի 12, 1957(1957-09-12), Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա), 20-րդ դարի բրազիլացի անվանի գրող, որը լայն ճանաչում ու համբավ է ձեռք բերել հատկապես կիսով չափ ինքնակենսագրական բնույթի իր վեպերի և նամանավանդ՝ պայմանականորեն «Շաքարեղեեգնի վիպաշար» անվանված ծավալուն երկերի շնորհիվ։ Համարվում է հասարակությանը հուզող սուր հիմնախնդիրների վերաբերյալ ստեղծագործությունների ամենանշանակալի հեղինակներից, այսպես կոչված՝ ռեգիոնալիստ մեծագույն գրողներից մեկը Բրազիլիայում։ Հեղինակավոր գրականագետներից շատերի կարծիքով՝ նա վերջին վիպասաններից մեկն է, ով կարողանում է պատում ստեղծել։ Ժոզե Լինս դու Ռեգուի առաջին վեպը՝ Menino de Engenho-ն («Պլանտացիայի տղան»), դժվարությամբ է լույս աշխարհ եկել, սակայն կարճ ժամանակ անց արժանացել է քննադատների դրվատանքին ու ընթերցողների ջերմ ընդունելությանը։ Նրա մի շարք վեպեր թարգմանվել են աշխարհի տարբեր ժողովուրդների լեզուներով, դրանց հիման վրա նկարահանվել են սիրված գեղարվեստական կինոնկարներ։


== Վեպեր ==


== Վեպերի էկրանավորումներ ==
Pureza, ռեժիսոր՝ Չիանկա դե Գարսիա (1940).
Տղան՝ պլանտացիայից, ռեժիսոր՝ Վալտեր Լիմա (1965)
Վերջին պլանտացիան, ռեժիսոր՝ Մարկոս Ֆարիաս (1976, Fogo morto/«Մեռած կրակ» վեպի հիման վրա)


== Հիշատակը ==
1975 թվականին բրազիլացի կինոռեժիսոր Վլադիմիր Կարվալյուն (Պորտուգալերեն)՝  Vladimir Carvalho) ֆիլմ է նկարահանել անվանի գրողի մասին։
Բրազիլիայի գրականության ակադեմիան 1998 թվականին սահմանել է Ժոզե Լուիս դու Ռեգուի անվան գրական մրցանակ (բրազ.-պորտ.՝ Prêmio José Lins do Rego), որը յուրաքանչյուր տարի շնորհվում է լավագույն վեպի հեղինակ ճանաչված բրազիլացի գրողին։


== Գրականություն ==
Советский энциклопедический словарь / Гл. ред. А. М. Прохоров. — 4-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1988. — с. 714
В. В. Вольский. Латинская Америка. — Москва, Советская энциклопедия, 1979
Тертерян, Инна Артуровна, Бразильский роман XX века. — М., 1965.
Ellison Fr., Brasil's new novel, Berk. — Los. Ang., 1954.
Castello J. A., Jose Lins do Rego: Modernismo e regionalismo. — Rio de J., 1961.
Braga-Pinto, César,"José Lins do Rego e as fronteiras da amizade: Doidinho". Revista Olho d'Água 4 (2 ) (on-line). São José do Rio Preto: 2012. p. 77-87.
Braga-Pinto, César,“Ordem e tradição: a conversão regionalista de José Lins do Rego.” Revista  do Instituto de Estudos Brasileiros 52, Sept/March, 2011, p. 13-42.
Braga-Pinto, César,“Homem de Palavra, Homem de Letras: Literatura e Responsabilidade na Obra de José Lins do Rego”. Luso Brazilian Review 42 (1), 2006.
Braga-Pinto, César,“José Lins do Rego: sujeito aos ventos de Gilberto Freyre.” Revista de Critica Literaria Latinoamericana 59, 2004, p. 183-203.
Braga-Pinto, César,13. “José Lins do Rego, o panfletário e o católico.” Introd. To Ligeiros Traços: escritos de juventude de José Lins do Rego. Rio de Janeiro: Editora José Olympio, 2007. 17-35


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Жозе Линс ду Регу (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Жозе Линс ду Регу на сайте КиноПоиск
Encyclopedia.com
Site do Escritor, with bibliography and timeline of José Lins do Rego (in Portuguese)
Ռադիո (այլ կիրառումներ)

Ռադիո, կարող է վերաբերել՝

Ռադիո - ոչ լարային կապի տարատեսակ, որի ժամանակ որպես ազդանշանի կրիչ են օգտագործվում տարածության մեջ ազատ տարածվող ռադիոալիքները
Ռադիո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Սալավատսկի շրջանի կազմում
Չափազանց աղմկոտ մենություն

«Չափազանց աղմկոտ մենություն» (չեխ․՝ Příliš hlučná samota), չեխ գրող Բոհումիլ Հրաբալի փիլիսոփայական կարճ վեպը։ Գրվել է 1973-1976 թվականներին՝ երեք տարբերակով և պաշտոնապես հրապարակվել է 1989 թվականին, քանի որ Չեխոսլովակիայի այն ժամանակվա կառավարությունը գիրքը ենթարկել է խիստ գրաքննության։ Վեպը էկրանավորվել է 1996 թվականին, Հրաբալի մահից մեկ տարի անց։ 2007 թվականին ամերիկացի կինոռեժիսոր Ժենևևա Անդերսոնը վեպի մոտիվներով նկարահանել է «Չափազանց աղմկոտ մենություն» տիկնիկային մուլտիպլիկացիան։


== Սյուժե ==
Վեպը գլխավոր հերոս, թղթի փաթեթավորող Գանտյայի ներքին մենախոսությունն է։ Նա վարում է միայնակ կենսակերպ, երեսունհինգ տարի շարունակ աշխատել է մամլիչ մեքենայի վրա։ Գանտյան «խելացի է դառնում ակամայից», քանի որ աշխատանքին զուգընթաց գրքեր է կարդում և ոգեշնչվում դրանցով։ Հինգ տարի անց նա թոշակի է անցնում և որպեսզի շարունակի մշտական աշխատանքը պատրաստվում է իր հետ վերցնել թերթերը, այն տարբերությամբ, որ նա «օրվա ընթացքում թողարկի միայն մեկ բրեկետ» և ամեն տարի կազմակերպի պատրաստի արտադրանքի ցուցահանդեսներ։  Վեպն ավարտվում է նրանով, որ ղեկավարը Գանտյայի փոխարեն աշխատանքը տալիս է սոցիալիստական աշխատանքի թիմի մարդկանց, որոնք շատ ավելի արագ էին աշխատում։ Վեպի առաջին տարբերակներում Գանտյան հասկանալով, որ դուրս է մնացել աշխատանքից, ինքնասպանություն է գործում՝ պառկելով սեփական մամլիչ մեքենայի տակ, իսկ վերջին տարբերակում՝ նա արթնանում է այգու նստարանին և հասկանում է, որ դա միայն երազ էր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
tooloudasolitude.com, նոր ապագայի ֆիլմ
Արագուանան (Տոկանտինս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արագուանան (այլ կիրառումներ)Արագուանան (պորտ.՝ Araguanã), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևմտյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Արագուաինայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 5 691 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 834,701 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 6,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 10.813.776,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.161,03 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,677 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Արագուանան մասին
Հմայակ Մարտիրոսյան

Հմայակ Գիմոնի Մարտիրոսյան (1902, Նորաշենիկ, Հայաստան - 1979), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Հմայակ Մարտիրոսյանը ծնվել է 1902 թվականին, Կապանի շրջանի Նորաշենիկ գյուղում։ Սկզբնական կրթությունն ստացել է  հայրենի գյուղում։ 1922-1924 թվականներին ծառայել է կարմիր բանակում։ Ծառայությունն ավարտելուց հետո 1925 թվականին աշխատանքի է ընդունվել Երևան քաղաքում, Ձերժինսկու անվան հաստոցաշինական գործարանում, միաժամանակ սովորել և ավարտել է բանֆակը և 1930 թվականից անցել մանկավարժական աշխատանքի Կապանի շրջանում` Կապանի լենինյան հանքերի, Շիկահողի, Ծավի, Շիշկերտի դպրոցներում։
1940 թվականին մշտական բնակություն է հաստատել Երևանի Շահումյանի շրջանում։ Այստեղ էլ կատարել է ուսուցչական աշխատանք։
1941 թվականի հունիսի 25-ին մեկնել է գործող բանակ և ակտիվորեն մասնակցել գերմանաֆաշիստական զորքերի ջախջախմանը, Առաջին բելոռուսական ռազմաճակատում մղված հերոսական մարտերին։
Ռազմաճակատում վիրավորվել է, պատերազմի 2-րդ խմբի հաշմանդամ է։ Հայրենական պատերազմի ավարտից հետո Հմայակ Մարտիրոսյանը կրկին անցել է մանկավարժական աշխատանքի։ Առողջության վատթարացման պատճառով 1956 թվականից անցել է կենսաթոշակի։
Պարգևատրվել է մարտական մի շարք մեդալներով։
Հմայակ Մարտիրոսյանը մահացել է 1979 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Բարիլովկա (գյուղ, Կրասնոպոլիեի շրջան)

Բարիլովկա (ուկրաիներեն՝ Барилівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրասնոպոլիեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բարիլովկա գյուղում բնակվում էր 140 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կամ (Վերին Պֆալց)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կամ (այլ կիրառումներ)Կամ (գերմ.՝ Cham), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Կամ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 16 975 մարդ (2010 թվականի 31 դեկտեմբերի տվյալներով), տարածքը՝ 80,67 կմ²։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 3 72 116։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2015-12-21 at the Wayback Machine.
Էլեն Ֆրանկենթալեր

Էլեն (Հելեն) Ֆրանկենթալեր (անգլ.՝ Helen Frankenthaler, դեկտեմբերի 12, 1928(1928-12-12)[…] կամ 1928, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ և Նյու Յորք շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - դեկտեմբերի 27, 2011(2011-12-27)[…] կամ 2011, Darien, Ֆեյրֆիլդ շրջան, Կոնեկտիկուտ, ԱՄՆ և Darien), հրեական ծագմամբ ամերիկացի աբստրակցիոնիստ։


== Կյանք և արվեստ ==
Ծնվել է Նյու Յորքի նահանգի Գերագույն դատարանի դատավոր Ալֆրեդ Ֆրանկենթալերի ընտանիքում։ 1945-1950թթ-ին ուսումնասիրել է նկարչություն Վերմոնտի և Նյու Յորքի գեղարվեստի տարբեր դպրոցներում։ Նրա ուսուցիչների շարքում առանձնանում է մեքսիկացի նկարիչ Ռուֆինո Տամայոն։
Գեղարվեստական առումով նա գտնվում էր Ջեքսոն Պոլլոքի գործերի ուժեղ ազդեցության տակ, ում հետ մասնակցել է «Աբստրակտ արվեստի շարժմանը»։
Բեթի Փարսոնսի պատկերասրահում վերջին ցուցահանդեսին մասնակցելուց հետո 1951 թվականին որդեգրեց նրա տեխնիկան՝ հյուրանոցի հատակին դասավորելով կտավի կտորները և նկարելով ներկի կաթիլներով։ Միևնույն ժամանակ մշակվում էր նաև նկարչուհու անհատական ոճը։ Կտավը պետք է լիներ առանց նախաներկի, իսկ ներկերը՝ նոսրացրած այն աստիճան, որ գրեթե ակնթարթորեն ներծծվեին կտավի մեջ։ Դրանից բացի, Է․ Ֆրանկենթալերը  ներկերը քսում էր կտավներին սպունգով։ Արդյունքում ստեղծվում էր կտավից «հոսող» ներկերի տպավորություն՝ կապելով իր աշխատանքները սյուրռեալիզմի հետ։ 1959 թվականին նկարչուհին Կասելում մասնակցում է ժամանակակից արվեստի ցուցահանդեսին։
Հետագայում՝ 1960–ական թվականներին, նա  առանց նախաներկի ներկված քաթանի վրա ստեղծում է երեք մետրանոց մոնումենտալ կտավներ, որոնց մեջ համակցվում են գունային տարբեր երանգներ։ Այս աշխատանքներով Է․ Ֆրանկենթալերը մեծ ազդեցություն ունեցավ ամերիկացի նկարիչների երիտասարդ սերնդի վրա, ովքեր աշխատում էին գունային գեղանկարչության ոճով (Colorfield Paint)՝ Քենեթ Նոլանդ, Ժյուլ Օլիցկի, Մորիս Լուի։
Է․ Ֆրանկենթալերը ամուսնացած էր ամերիկացի աբստրակտ նկարիչ Ռոբերտ Մոթերուելի հետ։ 


== Գրականություն ==
Դիթմար Էլգեր, «Աբստրակտ արվեստ», Քյոլն, 2008.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Աշխարհի թանգարանների աշխատանքներ»։ Artcyclopedia։ Վերցված է 2017-11-10
Փախուստ սենյակից (խաղ)

Փախուստ սենյակից (անգլ.՝ Real-life room escape), ինտելեկտուալ խաղ, որի ժամանակ խաղացողները փակվում են այն սենյակում, որտեղից նրանք պետք է դուրս գան որոշակի ժամանակի ընթացքում՝ գտնելով առարկաներ և լուծելով գլուխկոտրուկներ։ Ժանրի որոշ ներկայացուցիչներ ներառում են նաև դետեկտիվ կամ այլ սյուժե, որպեսզի խաղացողների համար ապահովեն յուրահատուկ մթնոլորտ։


== Պատմություն ==
Այս տիպի խաղերը ծագել են 2000-ական թվականների սկզբին տարածված escape the room տիպի բրաուզերային քվեստներն իրականություն դարձնելու գաղափարից (օրինակ՝ Crimson Room)։
«Փախուստ սենյակից» խաղերը զուգահեռաբար զարգացել են Եվրոպայում և Ասիայում։ Ճապոնիայում, Հոնկոնգում և Չինաստանում այս խաղերը գոյություն ունեն 2007 թվականից։ Այսպիսի խաղեր կան նաև ԱՊՀ երկրներում։


== Խաղի թեմատիկա ==
Ներկայումս «Փախուստ սենյակից» խաղերն ունեն տարբեր վարիացիաներ և թեմաներ, բայց ամենահայտնիներն են․

Դուրս գալ որոշակի տհաճ վայրից, ինչպիսիք են բանտը, զնդանը, լքված դպրոցը և այլն։
Վերացական սենյակ, որը չունի ոչ մի գաղափար, բացի նրանից, թե ինչպես դուրս գալ սենյակից։
Բացահայտում հանցագործության կամ գաղտնի սենյակում։
Հանդիպում պարանորմալների հետ։
Գտնել առեղծվածային առարկա կամ մասունք։


== Դեպքեր ==
«Փախուստ սենյակից» խաղում մահացու ելքով առաջին հայտնի դժբախտ պատահարը տեղի է ունեցել 2019 թվականի հունվարի 4-ին Լեհաստանի Կոշալին քաղաքում, երբ 15-ամյա հինգ աղջիկներ ներսում գազի բալոնի արտահոսքի պատճառով մահացու թունավորվել են շմոլ գազից, իսկ ատրակցիոնի աշխատակիցներից մեկը վնասվածքներ է ստացել և բուժվել այրվածքներից։ Լեհաստանի պետական հակահրդեհային ծառայության տվյալներով՝ մարդկանց մահվան գլխավոր պատճառը տարհանման արդյունավետ երթուղու բացակայությունն է եղել։ Տեղի ունեցած միջադեպից հետո Լեհաստանի իշխանությունները կարգադրել են անվտանգության ստուգումներ անցկացնել երկրի բոլոր «փախուստի սենյակներում», ինչի հետևանքով ևս 13 նման հաստատություն փակվել է անվտանգության խախտումների պատճառով։


== Ծանոթագրություններ ==
Բաշուրաջուր

Բաշուրաջուր, գետ Տիգրիսի ավազանում։ Անցնում է Թբիլիսի քաղաքի միջով և միանում Գեզերու ջրին
:


== Ծանոթագրություններ ==
Լուցիա Պոպպ

Լուցիա Պոպպ (գերմ.՝ Lucia Popp, իսկական անունը՝ (սլովակերեն) Lucia Poppová; նոյեմբերի 12, 1939(1939-11-12)[…], Զագորսկա Վես, Մալացկի շրջան, Բրատիսլավայի երկրամաս, Սլովակիա - նոյեմբերի 16, 1993(1993-11-16), Մյունխեն, Գերմանիա), սլովակ օպերային երգչուհի (սոպրանո)։ Առավելապես հայտնի է Մոցարտի և Ռիխարդ Շտրաուսի օպերաներում գլխավոր դերերգերի կատարմամբ։


== Կենսագրություն ==
Լուցիա Պոպպը ծնվել է Մալացեկի Զագորսկա Վես գյուղում։ Նախապես ցանկացել է դերասանուհի դառնալ, հետո Բռնոյում ր Պրահայում երգի դասեր է վերցրել։ 1963 թվականին թագուհու դերով առաջին ելույթն է ունեցել Բրատիսլավայում Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտի Կախարդական սրինգ օպերայում։ Այս դերերգը երգչուհու մեծագույն հաջողություններից է։ Նույն թվականին հրավիրվել է Վիեննայի օպերա, որտեղ Օտտո Կլեմպերերի ղեկավարությամբ ձայնագրել է այս դերերգը։ Լուցիա Պոպպը կապի մեջ է եղել Վիեննայի օպերայի հետ իր ողջ ստեղծագործական կյանքում։
1966 թվականին ելույթ է ունեցել Քովենթ Գարդենի օպերային թատերախմբում, 1967 թվականին Մետրոպոլիտեն օպերայում։ Սկսելով որպես կոլորատուրային սոպրանո երգչուհին 1970-ական թվականներին անցել է քնարական դերերգերի, իսկ ավելի ուշ Ռիխարդ Շտրաուսի և Ռիխարդ Վագների օպերաներից ավելի թեթև դերերգերի։
Մահացել է գլխուղեղի ուռուցքից 1993 թվականին։


== Ստեղծագործական կյանք ==
Տարբեր ժամանակներ և տարբեր տեղերում Լուցիա Պոպպը խաղացել է Սյուզաննա և Կոմսուհի «Ֆիգարոյի ամուսնությունը», Գիշերվա թագուհի և Պամինա «Կախարդական սրինգ», Ցերլին, Դոննա Էլվիրա և Դոննա Աննա «Դոն Ժուան», Էնհեն և Ագաթա «Ազատ հրաձիգը», Զդենկա և Արաբելլա «Արաբելլա», Սոֆիա, Մարշալուհի «Վարդի ասպետը», Օլիմպիա «Հոֆմանի հեքիաթները», Եվա «Նյուրենբերգյան մեյստերզինգերները» օպերաներում և այլն։
Կան նաև Ֆրանց Շուբերտի երգերի, Ռիխարդ Շտրաուսի «Վերջին չորս երգեր»-ի ձայնագրությունները։


== Կոչումներ ==
Պատվավոր կոչում «Կամերզենգեր» Վիեննայի պետական օպերա (1979)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
YouTube քաղվածք լավագույն կատարումներից։.
Aria in the opera Undine (Lorzing) sung by soprano Lucia Popp ՅուԹյուբում
Seventy-fifth birthday tribute From the Archives (անգլ.)
Սեդրակ Սեդրակյան (կոմպոզիտոր)

Սեդրակ Արշավիրի Սեդրակյան (նոյեմբերի 11, 1938(1938-11-11), Հալեպ - նոյեմբերի 27, 2013(2013-11-27), Բեյրութ, Լիբանան), հայ կոմպոզիտոր, դաշնակահար։


== Կենսագրություն ==
Սեդրակ Սեդրակյանը ծնվել է 1938 թվականի նոյեմբերի 11-ին Հալեպում։ 1960 թվականին ավարտել է Հալեպի երաժշտական դպրոցը, 1962 թվականին՝ Լիբանանի կոնսերվատորիան, 1964 թվականին՝ Դամասկոսի ազգային կոնսերվատորիան։ 1971-1972 թվականներին վերապատրաստվել Երևանի պետական կոնսերվատորիայում։ 1966-1970 թվականներին դասավանդել է Սիրիայի, 1974-1999 թվականներին՝ Լիբանանի քոլեջներում, Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսության Աստվածաբանության ճեմարանում, Բեյրութի Բ. Կանաչյանի անվան երաժշտական վարժարանում (պրոֆեսոր), որի տնօրենն է եղել 1987-1999 թվականներին։
Երկացանկում ընդգրկված են եղել Կոմիտասի, Արամ Խաչատրյանի, Սերգեյ Պրոկոֆևի, Մ. Ռավելի, Ռոբերտ Շումանի և ուրիշների գործերից։ Համերգներով հանդես է եկել Բեյրութում, Աթենքում, Մոսկվայում և այլուր։
Սեդրակ Սեդրակյանի սիմֆոնիկ երկերը (400-ից ավելի) առանձնանում են քնարականությամբ, մեղեդայնությամբ։ Հեղինակել է օրատորիաներ, սիմֆոնիաներ (այդ թվում՝ լարային նվագախմբի համար), ռապսոդիաներ, սոնատներ («Ֆանտաստիկ սոնատ»), ֆուգաներ՝ կիթառի, երգչախմբի, երգեհոնի («Ուրախ լեր») համար, ջազային ու դասական երկերի մշակումներ և այլ գործերի։ Թողարկել է 13 լազերային սկավառակներ։
1994 թվականին արժանացել է Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսության «Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոց» շքանշանի։
Սեդրակ Սեդրակյանը մահացել է 2013 թվականի նոյեմբերի 27-ին Բեյրութում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուպերսանո

Սուպերսանո (իտալերեն՝ Supersano), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Լեչե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4602 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 128 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 36 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 73040, հեռախոսային կոդ՝ +39 00833։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս՝ 0833 632514
Էլեկտրոնային փոստ՝ segreteria.supersano@libero.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.supersano.le.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կիհո

Կիհո (ճապ.՝ 紀宝町 Կիհո-տյո), Ճապոնիայի Միե պրեֆեկտուրայի Մինամիմուրո գավառում գտնվող ավան։ Ավանի մակերեսը կազմում է 79,66 կմ², բնակչությունը՝ 11 238 մարդ (2014 թվականի հունիսի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 141,07 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==

Կիհո ավանը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Միե պրեֆեկտուրայում։ Այս ավանի հետ սահմանակցում են Կումանո, Սինգու քաղաքները և Միհամա ավանը։


== Բնակչություն ==
Կիհո ավանի բնակչությունը կազմում է 11 238 մարդ (2014 թվականի հունիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 141,07 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.


== Սիմվոլիկա ==
Կիհո ավանը խորհրդանշող ծառ է համարվում Quercus phillyraeoides-ը, ծաղիկ՝ Cymbidium kanran-ը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ճապոնական Կիհո ավանի պաշտոնական վեբկայք(ճապոներեն)
Աշմա

Աշմա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բորիս Եղիազարյան

Բորիս Զավենի Եղիազարյան (օգոստոսի 6, 1956(1956-08-06), Ապարան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ուկրաինայում բնակվող հայ գեղանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1956 թվականի օգոստոսի 6-ին Ապարան քաղաքում, Հայկական ԽՍՀ։ Սովորել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանում, ապա Սանկտ Պետերբուրգի Վ. Ի. Մուխինայի անվան գեղարվեստական ինստիտուտում։ 1986 թվականին ավարտել է Կիևյան գեղարվեստական ակադեմիան։
1986 թվականից Եղիազարյանի նկարները ցուցադրվել են Հայաստանի, Ուկրաինայի և մի շարք այլ երկրների ցուցահանդեսներում։ Եղիազարյանի գործերը կան բազմաթիվ թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։


== Պաշտոնական կայք ==
Պաշտոնական կայքը (ռուս.)
Հայաստանի առաջին տիկին

Հայաստանի առաջին տիկին, Հայաստանի նախագահի կին։ Երկրի ներկայիս առաջին տիկինը Նունե Սարգսյանն է, որն այդ պաշտոնը զբաղեցնում է 2018 թվականի ապրիլի 9-ից։
Մինչ օրս Հայաստանը առաջին պարոն չի ունեցել։


== Հայաստանի Առաջին տիկիններ (1991 թվականից ի վեր) ==


== Ծանոթագրություններ ==
Պրիրեչիե (գյուղ, Լյուբոմլի շրջան)

Պրիրեչիե (ուկրաիներեն՝ Прирі́ччя), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբոմլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1964 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պրիրեչիե գյուղում բնակվում էր 48 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,18 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 266,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շռամ (կամավորական ջոկատ)

«Շռամ» կամավորական ջոկատ։ Կազմավորվել է 1989 թվականին Երևանում։ 1989-1994 թվականներին «Մեծն Տիգրան» աշխարհազորային գնդի «Արամո-114» գումարտակի կազմում կամ առանձին մասնակցել է ՀՀ Արարատի (Երասխ), Գորիսի (Կոռնիձոր, Շուռնուխ), Նոյեմբերյանի (Ոսկեպար), Տավուշի (Մովսեսգյուղ), Վայքի (Բարձրունի) և Կուբաթլուի, Ֆիզուլիի շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին (հրամանատար՝ Ա. Բաբայան)։ Ջոկատից զոհվել է 2 ազատամարտիկ։
Կրասնոպարտիզանսկի շրջան

Կրասնոպարտիզանսկի շրջան (ռուս.՝ Краснопартизанский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սարատովի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Գորնիյ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2400 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 13007 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,42 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Սատունինի սևագլուխ ռինխոկալամուս

Սատունինի սևագլուխ ռինխոկալամուս , Սատունինի ռինխոկալամուս, Սատունինի կնճիթաձողիկ (լատ.՝ Rhynchocalamus melanocephalus satunini), լորտուների ընտանիքին պատկանող ռինխոկալամուս ցեղի օձ։ Հայաստանում հանդիպում է Կոտայքի, Արարատի, Վայոց ձորի և Սյունիքի մարզերի նախալեռներում, Երևանի շրջակայքում։ Տարածված է կիսաանապատային, տափաստանային, թփուտային կամ նոսրանտառային բուսականությամբ քարքարոտ, կավահողային և հիմնականում չոր կենսավայրերում։ Վարում է գլխավորապես փորող կենսակերպ։ Գարնանը և ամռան սկզբին, երբ հողը բավականին խոնավ է, հազվադեպ հանդիպում է քարերի և այլ թաքստոցների տակ, կենդանիների բներում և հողի փխրուն շերտերում։ Մարմինը բավականին բարակ է, երկարությունը տարիքի հետ փոխվում է (12-40 սմ), իսկ պոչը մոտ 4,5-5 անգամ կարճ է մարմնից։ Գլուխը մարմնից թույլ է տարանջատված և ծածկված է խոշոր վահանիկներով։ Աչքերը մանր են, ծիածանաթաղանթը՝ գրեթե սև, բիբը՝ կլոր։ Միջքթային վահանիկը լայնացած է՝ հարմարված փորելուն։ Բերանային անցքը բացվում է գլխի ստորին մակերեսին։ Մեջքային թեփուկները հարթ են և փայլուն։ Մեջքը դեղնավունից նարնջագույն է։ Գլուխը բաց գույնի է։ Վերաչքային վահանիկների վրայով անցնում է դեպի առաջ կորացած, սև լայնակի գիծ։ Ծոծրակային վահանիկների գրեթե ողջ մակերեսը ծածկված է սրտանման սև խալով։ Պարանոցի մեջքային մակերեսին կա առջևից խորը կտրվածքով լայն, սև և վզնոցանման գիծ։ Որովայնը սպիտակ կամ վարդագույն է։ Սնվում է մրջյունների թրթուրներով և հողում ապրող մանր անողնաշարավորներով։ Բազմացումը ուսումնասիրված չէ։ Մարդու և կենդանիների համար անվնաս է։ Գրանցված է Հայաստանի Կարմիր գրքում։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Առաջավոր Ասիայում (մինչև Իրանի արևմտյան հատվածը արևելքում), Հայաստանում և Նախիջևանում։ Հայաստանում տարածված է միայն Արաքս գետի հովտում, որտեղ բարձրանում է նախալեռներ՝ մինչև ծովի մակարդակից 1200 մ բարձրություններ։


== Էկոլոգիա ==
Հանդիպում է միայն օշինդրային կիսաանապատներում, չոր և խիստ քարքարոտ լանջերին, որտեղ կան մերկացած ապարներ և քսերոֆիտ բուսածածկով բազմաթիվ քարաբեկորներ, ինչպես նաև ֆրիգանային գոտում։
Վարում է թաքնված մթնշաղային կենսակերպ և ցերեկային ժամերին հողի մակերես գրեթե դուրս չի գալիս։
Կենսաբանական առանձնահատկությունները գրեթե ուսումնասիրված չեն։


== Պահպանություն ==
Հարավային Կովկասի առավել հազվադեպ և քիչ ուսումնասիրված տեսակներից մեկն է։ Հայտնի են շատ քիչ քանակով առանձնյակներ։ Գրանցված է նախկին ԽՍՀՄ-ի Կարմիր գրքում։ ԲՊՄՄ Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես խոցելի տեսակ։
Բնության մեջ այս տեսակի թվաքանակը, հավանաբար, կայուն է։ Մինչ այժմ Հարավային Կովկասում հայտնաբերվել են 19 առանձնյակ, որից 17-ը` Հայաստանում և Նախիջևանում։
Սպառնացող վտանգներից է բնորոշ ապրելավայրերի յուրացումը։
Պահպանվում է «Խոսրովի անտառ» արգելոցում և «Արևիկ» ազգային պարկում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կովալևկա (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿովալևկաԿովալևկա (ռուս.՝ Ковалевка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 232 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Չեռնոյարովայի տուն (Տագանրոգ)

Չեռնոյարովայի տուն (ռուս.՝ Дом Чернояровой), հինավուրց առանձնատուն Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում (Հունական փողոց, 30)։ Շենքը ՌԴ մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ է (Մարզխորհրդի Փոքր խորհրդի որոշում թիվ 301, 18.11.1992)։


== Պատմություն ==
Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի Հունական փողոց, 30 հասցեի մեկհարկանի տունը կառուցվել է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին։ 19-րդ դարի վերջին - 20-րդ դարի սկզբին, սկսած այս տնից մինչև Պալատական նրբանցքը, Հունական փողոցի աջ կողմը սկսել է կառուցապատվել կապիտալ շինություններով` համաձայն Նորին Կայսերական Մեծության ճակատների հավաքածուի հանձնարարականների, որոնք պաշտոնապես հավանության են արժանացել Ռուսական կայսրության քաղաքներում մասնավոր շինությունների համար։
Հայտնի են տան սեփականատերերն ու բնակիչները։ Հունական փողոցի 30-րդ տունը մինչև Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը եղել է ազնվականի կնոջ` Օլգա Նիկոլաևնա Չեռնոյարովայի սեփականությունը։ Նրա ամուսինը` պաշտոնաթող գեներալ-մայոր Ալեքսեյ Ֆեոդորովիչը, մահացել է 1910 թվականի մայիսի 20-ին, 80 տարեկանում կույր աղիքի բորբոքումից։ Հոգեհանգիստը տեղի է ունեցել Տագանրոգի Վերափոխման տաճարում։
Խորհրդային իշխանության տարիներին տունն ազգայնացվել է։ Ներկայումս տունն ազատել են տերերը, այն վաճառվում է։


== Նկարագրություն ==
Հունական, 30 հասցեի տան ճակատին կա հինգ պատուհան։ Տունն աղյուսե է, անհամաչափ կառուցվածքի, ունի երկլանջ տանիք, կողային պատերի պատուհաններն առանց զարդերի են։ Շենքի ցոկոլը մուգ շագանակագույն է, առաջին հարկը` բաց շագանակագույն, ճարտարապետական մանր տարրերն ընդգծված են սպիտակով։ Շենքն ունի միջհարկային քիվ և ատամնիկներով պսակող քիվ։ Աջ կողմի երեք նեղ պատուհանները զարդարված են որմնասյուներով, ուղղանկյունաձև զարդաքիվերով, պատուհանների վերևում ընդգծվում են եռանկյունաձև ճակտոնը և ատտիկոսը։ Շենքի ճակատը սվաղված է, կարմիր աղյուսից շարված նրա կողային պատերը բաց են։
Շքամուտքի վերևում նույնպես ձևավոր զարդաքիվեր են։ Տրանսպորտային միջոցների մուտքը դեպի բակ ձախից է` մետաղե դարպասով։


== Գրականություն ==
Гаврюшкин О. П. По старой Греческой... (Хроника обывательской жизни). — Таганрог: Лукоморье, 2003. — 514 с. — ISBN 5-901565-15-0.


== Արտաքին հղումներ ==
Таганрог. Греческая улица, 30 Archived 2017-03-17 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Լիպովիցի (գյուղ, Պավլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼիպովիցիԼիպովիցի (ռուս.՝ Липовицы), գյուղ Ռուսաստանի, Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իրիս Կոմար

Իրիս Կոմար (20-րդ դար), գերմանացի նախկին լողորդուհի, ով 1970 թվականին նվաճել է ոսկե մեդալ Եվրոպայի առաջնության ազատ ոճի 400 մետր մրցաշարում՝ գրանցելով աշխարհի նոր ռեկորդ։ 1967-1971 թվականների ընթացքում նույն մրցաշարում նվաճել է չորս ազգային տիտղոս։


== Սպորտային հոգեբանությություն ==
Ավարտել է Լայպցիգի համալսարանի սպորտի և հոգեբանության բաժինը։ 1993 թվականին նույն համալսարանում պաշտպանել է "Bewegungs- und Trainingswissenschaft" (Շարժման և մարզման գիտություն) գիտությունների թեկնածուի տիտղոսը և ավելի ուշ ուսումնասիրել է սպորտի հոգեբանություն՝ Ֆորսչունգյան համալսարանում ՝և կլինիկական հոգոբանություն Լայպցիգի համալսարանական հիվանդանոցում։
Կոմարը խոսում է գերմաներեն, անգլերեն, հոլանդերեն և ռուսերեն։


== Հրատարակություններ ==
Կոմարը հրատարակել է երեխաների լողի վարժությունների գրքեր, ներառյալ հետևյալները՝

Iris Komar (1993)։ Modifizierung des Grundlagentrainings im Sportschwimmen für die Weiterentwicklung des Kindertrainings in Vereinen am Beispiel von Schwimmgruppen in Belgien 
Iris Komar (1995)։ Schwimmtraining für Kinder I.: Grundlagentraining – Trainingsprogramme. 1 Jahr.։ Meyer und Meyer։ ISBN 978-3-89124-259-9 
Iris Komar (1995)։ Schwimmtraining für Kinder III.: Grundlagentraining. Trainingsprogramme. 3. Jahr.։ Meyer und Meyer։ ISBN 978-3-89124-305-3 
Iris Komar (1996)։ Kraulschwimmen։ Meyer & Meyer 
Iris Komar (1996)։ Brustschwimmen։ Meyer & Meyer 
Iris Komar (1996)։ Rückenschwimmen։ Meyer & Meyer 
Iris Komar (1996)։ Schwimmtechnik im Kindertraining. (1). Rückenschwimmen։ Meyer & Meyer։ ISBN 978-3-89124-273-5 
Iris Komar (1997)։ Schwimmtechnik im Kindertraining. (4). Schmetterlingsschwimmen։ Meyer & Meyer։ ISBN 978-3-89124-351-0 
Iris Komar (1997)։ Schmetterlingsschwimmen։ Meyer & Meyer 
Iris Komar։ Schwimmtraining für Kinder: Grundlagentraining – Trainingsprogramme։ Meyer und Meyer 


== Ծանոթագրություններ ==
Պրատելլա

Պրատա Սաննիտա  (իտալերեն՝ Pratella), քաղաք Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1695 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 50 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 34 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81010, հեռախոսային կոդ՝ 0823։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.prolocopratella.it/ Archived 2007-09-30 at the Wayback Machine.
Ուկրա

Անդրե Ֆելիպե Ալվեշ Մոնտեյրու, առավել հայտնի է Ուկրա անունով (պորտ.՝ André Filipe Alves Monteiro, մարտի 16, 1988(1988-03-16), Վիլա Նովա դի Ֆամալիկան), պորտուգալացի ֆուտբոլիստ, «Սանտա-Կլարա» ակումբի կիսապաշտպան։


== Ակումբային կարերիա ==
Ծնվել է Բրագի շրջանի Վիլա-Նովա-դի-Ֆամալիկան քաղաքում և իր ֆուտբոլային կարերիան սկսել է հարազատ քաղաքի «Ֆամիլիկան» ակումբում։ 13 տարեկանում տեղափոխվել է Պորտու, որտեղ և դարձել է պրոֆեսիոնալ։
2007/08 խաղաշրջանում նա իր առաջին պրոֆեսիոնալ փորձն է ստացել է իր նոր թիմում, որը ոչ թե «Պորտու» ակումբն էր, այլ երկրորդ դիվիզիոնում խաղացող «Վարզինը», որտեղ ֆուտբոլիստը խաղում էր վարձավճարով։ Այստեղ նա հանդես է եկել մեկ խաղաշրջանի ընթացքում։
Հաջորդ երկու տարիներին Ուկրան շարունակել է վարձավճարով հանդես գալ, այս անգամ` «Օլյանենսի» ակումբում։ Նա իր դեբյուտային մրցաշարում 30 խաղում վեց գնդակ է խփել` օգնելով Ալգարվե շրջանի ակումբին 34 տարվա մեջ առաջին անգամ վերադառնալ Պորտուգալիայի ֆուտբոլի առաջնություն։ 2009 թվականին հայտարարվել է, որ Պորտուգալիայի երիտասարդական հավաքականի` Անգլիայի հավաքականի դեմ խաղից հետո ֆուտբոլիստով հետաքրքվում է Անգլիայի ֆուտբոլային լիգայի առաջնությանը մասնակցող Նյուքասլ Յունայթեդ ակումբը։ Ֆուտբոլիստը նշված խաղին մասնակցել է ամբողջ 90 րոպե։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը ogol.com.br կայքում
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Բադդի Հոլլի

Չարլզ Հարդին Հոլլի (անգլ.՝ Charles Hardin Holley), բեմական անունը՝ Բադդի Հոլլի (անգլ.՝ Buddy Holly, սեպտեմբերի 7, 1936(1936-09-07)[…], Լաբոք, Տեխաս, ԱՄՆ - փետրվարի 3, 1959(1959-02-03)[…], Քլիր Լեյք, Սերո Գորդո շրջան, Այովա, ԱՄՆ), ամերիկացի երգիչ և երգերի հեղինակ։ Համարվում է ռոքնռոլի ճանապարհը հարթողներից մեկը։ Չնայած ստեղծագործական չափազանց կարճ կյանք է ունեցել (22 տարեկան հասակում ավիաաղետի զոհ է դարձել), արվեստաբան և քննադատ Բրյուս Էդերի բնուրոշմամբ, եղել է  «ամենաազդեցիկ ստեղծարար ուժը՝ ռոքնռոլի վաղ շրջանում»։
Բադդի Հոլլիի ստեղծագործական նորամուծությունները հավասարապես հզոր ազդեցություն են թողել թե՛ իր ժամանակակից և թե՛ իրեն հաջորդած բազմաթիվ նշանավոր երաժիշտների վրա՝ ներառյալ The Beatles-ը, The Beach Boys-ը, The Rolling Stones-ը, Բոբ Դիլանը, առանցքային դեր են խաղացել փոփ երաժշտության հետագա զարգացման գործում։ 
Հոլլիի անունը 1986 թվականին առաջինների թվում է ներառվել ռոքնռոլի փառքի սրահում։ 2004 թվականին, ըստ Rolling Stone ամսագրի վարկածի, Բադդի Հոլլին 13-րդ տեղն է զբաղեցրել «Բոլոր ժամանակների հիսուն մեծագույն արտիստների ցանկում»:


== Կենսագրություն ==
Չարլզը ծնվել ու հասակ է առել երաժշտական ընտանիքում, մանուկ հասակից սովորել է դաշնամուր, կիթառ, ջութակ նվագել։ Տանեցիները նրան Բադդի են անվանել (Buddy — խոսակցական անգլերենից թարգմանած՝ նշանակում է հոգյակ)։ 1949 թվականին Բադդին իր երգերի առաջին ձայնագրություններն է կատարել երաժշտական խանութում աշխատող ընկերոջից փոխարինաբար վերցրած ձայնագրիչով։
Այդ նույն տարվա աշնանը նա Հաթչիսոնյան բարձրագույն դպրոցում հանդիպել է Բոբ Մոնտգոմերիին և կարճ ժամանակ անց նրա հետ ստեղծել է «Բադդի և Բոբ» երաժշտախումբը։ Բացի այդ, Բադդին երգել է իր ծննդավայրի՝  Լաբոք քաղաքի բարձրագույն դպրոցի երգչախմբում, բազմիցս արժանացել պարգևների։
Բադդի Հոլլիի վրա մեծ տպավորություն է գործել և նրա երաժշտական կարիերայում վճռորոշ դեր է խաղացել 1955 թվականի սկզբներին Լաբոքում Էլվիս Փրեսլիի տված համերգին ներկա գտնվելը։ 
Որոշ ժամանակ անց նա ստեղծել է իր երաժշտախումբը՝ Crickets-ը։ 1956 թվականին Decca Records-ի հետ պայմանագիր է կնքել, այդ նույն տարում Նեշվիլում մասնակցել ձայնագրման երեք սեսիայի։


== Սկավառակագրություն ==
Ներկայացված են միայն ամերիկյան ձայնապնակները (վերաթողարկումները բաց են թողնված)։


=== Սինգլներ ===


=== Ալբոմներ ===


== Գրականություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Buddy Holly news archives at the Lubbock Avalanche-Journal
Բադդի Հոլլի Internet Movie Database կայքում
Buddy Holly – sessions and cover songs
http://blog.wfmu.org/freeform/2009/02/buddy-holly-on-line-one.html Бадди Холли ОнЛайн] blog.wfmu.org
Աբլուխվարա

Աբլուխվարա (աբխ.՝ Аблухвара, վրաց.՝ აბლუხვარა), գյուղ Աբխազիայի Գուլրիփշի շրջանում, Գուլրիփշից 38 կմ հյուսիս-արևելք։ Հեռավորությունը Սև ծովից` 21 կմ։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 720 մ բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
1959 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 227 մարդ` հիմնականում հայեր, իսկ 1989 թվականին` 35 մարդ, կրկին հայեր։

Բնակիչների հիմնական զբաղմունքը ծխախոտի, եգիպտացորենի մշակությունն է և անասնապահությունը։ Ունի ութամյա դպրոց։
Գյուղը 1890-ական թվականներին հիմնադրել են Տրապիզոնից և Ջանիկից գաղթած հայերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոսերգեևկա (գյուղ, Բորովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոսերգեևկաՆովոսերգեևկա (ուկրաիներեն՝ Новосергіївка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բորովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1790 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոսերգեևկա գյուղում բնակվում էր 41 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,553 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 74,14 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)