armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վոս (կոմունա)

Վոս (ֆր.՝ Veauce), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն երկրամասի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Էբրյոյ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջսանը Մոնլյուսոնն է։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 03302։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 41 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 28 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 13-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 15-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 46,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 61,5 %)։ 13 աշխատունակ բնակիչներից 13-ը աշխատում էին (7 տղամարդ և 6 կին), անաշխատանք մարդ չկար։ 15 անգործունակ մարդկանցից 5-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 6-ը թոշակառու, 4-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սենտ Կրուա ռոմանական եկեղեցի (XII դար)
Վոս դղյակ (XIV—XV դարեր)
Նուա դաստակերտ (XVI դար)


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Վոս» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-29-ին։ Վերցված է 2012-7-23 
«Վոս» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-31
Սուրբ Աստվածածին վանք (Արաբկիր)

Սուրբ Աստվածածին վանք - հայկական վանական համալիր էր պատմական Ծոփք նահանգում։ Պայթեցվել է դինամիտով։ Համարվում էր Արևմտյան Հայաստանի ամենախոշոր վանքերից մեկը։
Կուսատան

Կուսատան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Միշել Էժեն Շևրո

Միշել Էժեն Շևրո (ֆր.՝ Michel Eugène Chevreul, օգոստոսի 31, 1786(1786-08-31)[…], Անժե, Մեն և Լուար - ապրիլի 9, 1889(1889-04-09)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի քիմիկոս-օրգանիկ, Փարիզի ԳԱ անդամ (1826), Պետերբուրգի ԳԱ արտասահմանյան թղթակից անդամ (1853)։ Եղել է Փարիզի Կարլոս Մեծի լիցեյի (1813 թվականից) և բնապատմական թանգարանի (1830 թվականից) պրոֆեսոր։
Աշխատանքները հիմնականում վերաբերում են ճարպերի քիմիային։ Պարզել է բուսական և կենդանական ճարպերի քիմիական բաղադրությունը, դրանց օճառացմամբ անջատել է ստեարինաթթու, օլեինաթթու, պալմիտինաթթու ևն։ Բույսերից ստացել է ներկանյութեր՝ հեմատոքսիլին, կվերցիտրին, մորին, լուտեոլին, մսի մզվածքից՝ կրեատին։


== Ծանոթագրություններ ==
Օրսել

Օրսել (ֆր.՝ Aurseulles), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում:
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 1947 մարդ, բնակչության խտությունը` 42.33 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 46.00 կմ² տարածք:
Բնակավայրը ստեղծվել է 2016 թվականի հունվարին` Անկտովիլ, Լոնգրեյ, Ֆեգյուրոլ սյուր Սոլ, Օրբո, Սերմոնտու, Սեն Ժերմեն դ'Էկտո և Տորտվալ Կենե համայնքների միավորման արդյունքում:


== Վարչական բաժանում ==


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլայ Սլավյանով (գյուտարար)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նիկոլայ Սլավյանով (այլ կիրառումներ)Նիկոլայ Գավրիլովիչ Սլավյանով (ռուս.՝ Николай Гаврилович Славянов, ապրիլի 23 (մայիսի 5), 1854, Նիկոլսկոե (գյուղ, Զադոնսկի շրջան), Zadonsky Uyezd, Վորոնեժի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 5 (17), 1897, Պերմ, Ռուսական կայսրություն), ռուս գյուտարար, մետաղների աղեղային էլեկտրաեռակցման ստեղծողներից։ Ավարտել է Պետերբուրգի լեռնային ինստիտուտը (1877)։ Արդյունաբերական տաքացման համար առաջինն է օգտագործել էլեկտրական հոսանքը, կատարելագործել Ն․ Ն․ Բենարդոսի հայտնագործած աղեղային էլեկտրաեռակցման եղանակը։ 1888 թվականին մշակել և կիրառել է շինվածքի նախնական տաքացումով, մետաղական էլեկտրոդով եռակցելու եղանակը։ 1890-1891 թվականներին այդ գյուտի համար արտոնագրեր է ստացել Գերմանիայում, Ֆրանսիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Բելգիայում, Ավստրո-Հունգարիայում։ Սլավյանովի աշխատություններում շարադրված են աղեղային էլեկտրաեռակցման մետալուրգիական հիմունքները։ Սլավյանովը առաջինն է օգտագործել էլեկտրական գեներատորներ, աղեղի երկարության ավտոմատ կարգավորիչ, առաջադրել է «մետաղական ձուլուկների էլեկտրական խտացման» եղանակ։
Կամպո Տուրես

Կամպո Տուրես (գերմ.՝ Sand in Taufers, իտալերեն՝ Campo Tures), քաղաք Իտալիայում` Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Բոլցանո գավառում։ Սահմանակից է Գայս, Պերկա, Պրեդոյ, Ռազուն Անտերսելվա, Սելվա դեի Մոլինի, Վալե Աուրինա համայնքներին։
Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 5.332։ Բնակչության խտությունը կազմում է 32 մարդ/կմ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 164 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 39032։ Հեռախոսային կոդ՝ 0474։
Սուրբ Աստվածածինը հարգվում է որպես համայնքի հովանավոր։ Նրա Վերափոխման տոնը հատկապես նշվում է օգոստոսի 15-ին։
Կոմունայի գլխավոր տեսարժան վայրը Տյուրես (Taufers) ամրոցն է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Տաբախմելա (Խուլոյի շրջան)

Տաբախմելա (նաև Տաբախմելիք, վրաց.՝ ტაბახმელა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խուլոյի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1200 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խուլոյից 10 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 156 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պտարա

Պտարա (ռուս.՝ Птара), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։


== Աշխարհագրություն ==
Գետաբերանը տեղակայված է Օկա գետի ձախ ափին 1152 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 27 կմ է, ավազանի տարածքը 108 կմ2։ Պտարայի ակունքը սկսվում է Եգորևո գյուղի մոտ։ Հոսում արևելքում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Օկա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010100512110000020391
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110002039
Ավազանի կոդը - 09.01.01.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հրաշք (մուլտֆիլմ)

«Հրաշք», խորհրդային կարճամետրաժ մուլտֆիլմ` ստեղծված 1973 թվականին ռեժիսոր Անատոլի Պետրովի կողմից Ռոման Սեֆայի բանաստեղծության հիման վրա։ «Ուրախ կարուսել» № 5 մուլտիպլիկացիոն ալմանախի չորս պատմություններից երրորդն է։


== Դիպաշար ==
Հեռավոր ապագայում երկու երեխաներ վազում են ամբողջ քաղաքով՝ նստելով տրանսպորտից տրանսպորտ՝ տեսնելու համար հրաշքը։ Պարզվում է, որ այդ հրաշքը ասֆալտի միջից դուրս եկած կեչու փոքրիկ ճյուղն է։


== Ֆիլմի անձնակազմ ==


== Մուլտֆիլմի մասին ==

— Ս. Վ. Ասենին


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Чудо» Archived 2018-04-26 at the Wayback Machine. на сайте kapitoshka-dom
Наши мультфильмы (авт. Ирина Марголина, Наталья Лозинская, «Интеррос», 2006)
Киноведческие записки (Всесоюзный научно-исследовательский институт киноискусства, Госкино СССР, 2001)
Мудрость вымысла: мастера мультипликации о себе и своем искусстве (авт. Сергей Асенин, Искусство, 1983)
Հայելի (մանկական թատրոն)

«Հայելի» մանկական երաժշտական թատրոն (ռուս.՝ Де́тский музыка́льный теа́тр «Зазерка́лье»), կամերային օպերային ներկայացումների թատրոն Սանկտ-Պետերբուրգում։ Հիմնադրվել է 1987 թվականին՝ Ալեքսանդր Պետրովի և Պավել Բուբելնիկովի կողմից։


== Թատրոնի պատմություն ==
Թատրոնի անվանումը, որը 1987 թվականին տրվել է հիմնադիրների կողմից, ակնհայտորեն մտածվել է Լուիս Քերոլի պարադոքսալ փիլիսոփայության ազդեցությամբ և ստեղծագործականության երևույթին ուղղված գեղարվեստական մոտեցում է արտահայտում։ 1995 թվականից թատրոնը տեղակայված է Ռուբինշտեյն փողոց, տուն 13 հասցեում, որտեղ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո գտնվում էր ժողովրդական ստեղծագործության թատրոնը, իսկ 1980-ական թվականներին գործել է Լենինգրադյան ռոք-ակումբը։
Շենքը, որտեղ գտնվում է թատրոնը (Մ. Ռուադզեի նախկին եկամտաբեր տունը և հավաքների սրահը, ավելի ուշ` Ա. Պավլովայի տունը), ճարտարապետական հուշարձան է և ընդգրկված է Ռուսաստանի Դաշնության ժողովուրդների մշակութային ժառանգության միասնական պետական ռեգիստրում` որպես տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ։


== Խաղացանկ ==
Թատրոնը մեծ կարևորություն է տալիս երիտասարդ սերնդին օպերային մշակույթի հաղորդակից դարձնելուն` կատարելով ընտանեկան թատրոնին առաքելություն։ Այդ պատճառով խաղացանկի հիմնական մասը հասցեագրված է ինչպես մեծահասակներին, այնպես էլ` երեխաներին։ Թատրոնի կողմից երկու տարիքային հանդիսատեսի համար պատվիրված մի շարք ստեծագործություններ հեղինակել են ժամանակակից կոմպոզիտորներ Ի. Կուզնեցովը, Ս. Բանևիչը, Օ. Պետրովան, Վ. Վիսոցկին, Մ. Ցեսլյուկևիչը։ Ամեն ամիս թատրոնը ներկայացումներ է խաղում մանկական կրթական «Ալիսայի երաժշտական արկածները Հայելու աշխարհում» աբոնեմենտի շրջանակներում, որտեղ ներկառուցված սյուժեով շոուի ձևաչափի միջոցով երեխաները ծանոթանում են օպերային արվեստի այբուբենին։


== Ձեռքբերումներ ==
«Հայելի» թատրոնը ներկայացնում է Պետերբուրգի երաժշտական արվեստը հեղինակավոր տարբեր փառատոններին ինչպես Ռուսաստանում (Մոսկվա, Սամարա, Պսկով, Նովգորոդ, Օրենբուրգ, Կոստոմուշկա) այդպես էլ` արտերկրում (Լյուբեկ, Բոստոն, Տալլին, Ռիգա, Մինսկ)։
Թատրոնի` 10 տարիների ընթացքում ստացած մրցանակների և պարգևների շարքում են 6 «Տարվա լավագույն ներկայացում» 6 մրցանակներ, «Ոսկե սոֆիտ» մրցանակ` 3 անվանակարգերում (1995), 1997 թվականի «Ոսկե դիմակ» ազգային մրցանակ։ Սակայն թատրոնի գլխավոր ձեռքբերումը ձևավորված հանդիսատեսն է և երաժշտական մշակույթի աշխարհում թատրոնի անթերի հեղինակությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թատրոնի պաշտոնական էջը
Гоголь омузыкален на отлично
Ֆանին շրջան (Ջորջիա)

Ֆանին շրջան (անգլ.՝ Fannin County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.000 կմ² է, բնակչությունը՝ 19.798 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բլու Ռիջ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1854 թ.։
LOL

LOL (նաև lol կամ լոլ, անգլ.՝ laughing out loud - բարձր, լսելի ձայնով ծիծաղելիս, կամ laugh out loud , բարձր, լսելի ձայնով ծիծաղել, կամ lots of laughs - շատ ծիծաղ), անգլալեզու հապավում, համացանցային մեմ։ Տերմինը օգտագործվում է ցանցային շփման մեջ, գլխավորապես գրավոր ձևում` ծիծաղի արտահայտման համար։
Հապավումը տարածում է ստացել համեմատաբար ոչ վաղուց։ 2003 թվականին ուսանողների մի խումբ հետազոտություն կատարեց, որի արդյունքում պարզվեց, որ ինտերնետային սլենգի օգտագործումը ցանցային շփման մեջ, մասնավորապես հաղորդագրությունների վայրկենական փոխանակման մեջ, ավելի քիչ էր, քան ակնկալվում էր։ Հետազոտության շրջանակներում վերլուծության ենթարկվեց 2185 հաղորդագրություն, ընդհանուր առմամբ 11718 բառ պարունակությամբ։ Հապավումներն օգտագործվել էին ընդամենը 90 անգամ, որոնցից 76 LOL-ն էր (բառերի ընդհանուր թվի 0,6 %-ը)։ 2008 թվականին տեղի ունեցած այլ հետազոտության համաձայն, համացանցային սլենգի օգտագործման տոկոսը, այդ թվում LOL հապավումի, կազմում էր արդեն 2,4 %։ 2011 թվականի մարտին LOL-ը OMG-ի ու <3 նշանի հետ հայտնվել է Օքսֆորդի բառարանում։


== Տարբերակներ ==
Սլենգային բնույթով պայմանավորված բառն ունի տարբեր իմաստներ արտահայտող գրության մի քանի տարբերակներ։
lulz (հայերեն՝ լուլզ), համաձայն «Նյու Յորք Թայմս» թերթի տված սահմանամը, «lulz-ը ուրախությունն է մի այլ մարդու հոգեկան հավասարակշռության խախտման պատճառով»։ Լուլզերը համացանցային թրոլլինգի հիմքն են, դրանք նշանակում են զվարճանք այլ մարդկանց տառապանքների հաշվին։ Թրոլլերը փնտրում և գտնում են լուլզեր ամենուր, իսկ հենց թրոլլերի միավորումներում լուլզերը կարող են հանդիսանալ և պարգև, և պատիժ։
lqtm(անգլ․՝ laughing quietly to myself), «ցածր ծիծաղում եմ ինքս ինձ հետ»


== Ծանոթագրություններ ==
Ռազդոլնոե (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌազդոլնոեՌազդոլնոե (ուկրաիներեն՝ Роздольне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Aqşeyh), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ռազդոլնոյեի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ակ-Շեյխ։ Հիմնադրվել է 1897 թվականին։
2012 թվականի տվյալներով Ռազդոլնոե քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 7 326 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Չժանիե

Չժանիե (չինարեն՝ 张掖), քաղաքային շրջան ՉԺՀ-ի Գանսու նահանգում։


== Անվանում ==
Քաղաքը նախկինում հայտնի է եղել որպես Գանչժու (甘州), որը պահպանվել է Գանսու նահանգի Գանչժոու և Գան շրջանների անվանումների մեջ։ Ճանապարհորդելիս Մարկո Պոլոն նկարագրել է, որ մի տարի է անցկացրել Կամպիչու կոչվող վայրում, որը նույնացվում է Գանչժոուի (Չժանիե) հետ։


== Քաղաքական բաժանում ==
Քաղաքացիական շրջան Չժանեն բաժանված է 1 շրջանի, 4 կոմսությունից և 1 ինքնավար կոմսությունից։

Գանչժոու շրաջան (甘州区)
Գաոտայ կոմսություն (高台县)
Լինցզե կոմսություն (临泽县)
Մինելե կոմսություն (山丹县)
Շանդան կոմսություն (通渭县)


== Ծանոթագրություններ ==
Նովայա Գուտա (գյուղ, Չեմերովեցի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նովայա ԳուտաՆովայա Գուտա (ուկրաիներեն՝ Нова Гута), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Չեմերովեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովայա Գուտա գյուղում բնակվում էր 161 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,817 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 197,06 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Քեսաման (Խանլարի շրջան)

Քեսաման, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում, իսկ ապա գյուղ Ադրբեջանական ՍՍՀ-ի գետաբեկի շրջանում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 132 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ներիր սիրո համար (ֆիլմ)

Ներիր սիրո համար (իտալերեն՝ Scusa ma ti chiamo amore), իտալական ֆիլմ։ Նկարահանել է ռեժիսոր Ֆեդերիկո Մոչիան 2008 թվականին։ Նկարահանվել է համանուն վեպի հիման վրա։ Գլխավոր դերերում են Ռաուլ Բովան և Միկելա Կվատտրոչոկկեն։ Ֆիլմի շարունակությունը կոչվում է «Ներիր, ուզում եմ քեզ հետ ամուսնանալ», որը թողարկվել է 2010 թվականի հունվարին։


== Դերերում ==


== Սաունդթրեքեր ==
Scusa ma ti chiamo amore - Sugarfree
Quello che mi davi tu - Zero Assoluto
Seduto qua - Zero Assoluto
She's the One - Robbie Williams
La tua ragazza sempre - Irene Grandi
Quanti anni hai - Vasco Rossi
Semplicemente - Zero Assoluto
Tomorrow never - Villeneuve
Danziamo - Io, Carlo
La prima notte d’amore - Claudio Guidetti
Una gita al mare - Claudio Guidetti
Alex e Niki - Claudio Guidetti
Un giro per Roma - Claudio Guidetti
Il faro - Claudio Guidetti
Prima di Niki - Claudio Guidetti
Il tema per Diletta - Claudio Guidetti
«Non guardarmi cosi» - Zero Assoluto


== Արտաքին հղումներ ==
Web oficial
Ֆաննա

Ֆաննա  (իտալերեն՝ Fanna), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Պարդենոնե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1586 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 157 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 10 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33092։ Հեռախոսային կոդ՝ 0427։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0427 77036
էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.fanna.pn.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.fanna.pn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Մատթեոս Մամուրյան

Մատթեոս Հովհաննեսի Մամուրյան (հոկտեմբերի 17, 1830(1830-10-17), Իզմիր, Այդին, Օսմանյան կայսրություն - հունվարի 2, 1901(1901-01-02), Իզմիր, Զմյուռնիայի սանջակ, Այդինի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն), արևմտահայ դեմոկրատական գործիչ, հրապարակախոս, գրող, թարգմանիչ, բանասեր, պատմագետ, մանկավարժ։ 


== Կենսագրություն ==
1845 թ. ավարտել է Զմյուռնիայի Մեսրոպյան վարժարանը, 1850 թ.՝ Փարիզի Մուրադյան վարժարանը։ 1851 թվականին Մամուրյանն Աղաբեկյանի հետ Զմյուռնիայում հիմնել է «Աղաբեկյան» ուսումնարանը։ 1853 թվականին ուսուցչություն է արել Կ. Պոլսում, զորակոչվել բանակ և Ղրիմի պատերազմի ժամանակ աշխատել իբրև թարգմանիչ, 1856-1857 թվականներին եղել է Քեմբրիջի համալսարանի ազատ ունկնդիր։ 1858 թ. շրջագայել է Եվրոպայում, այցելել նաև Պետերբուրգ։ 1860-1865 թվականներին եղել է Կ. Պոլսի հայոց պատրիարքարանի դիվանապետը։ 1862 թ. հանգանակություն է կատարել Զեյթունի ապստամբների օգտին, հրապարակել Կիլիկիայում Ազիզ Փաշայի արյունահեղ քաղաքականությունը դատապարտող հոդվածներ։ 1865-1899 թվականներին, ընդմիջումներով, եղել է Մեսրոպյան վարժարանի տեսուչը, դասավանդել անգլերեն, ֆրանսերեն, արաբերեն և համաշխարհային պատմություն։


== Ստեղծագործությունը ==
1871-1901 թվականներին Զմյուռնիայում հրատարակել է «Արևելյան մամուլ» գրական-քաղաքական հանդեսը։ 1853 թվականից Մամուրյանը հրապարակախոսական հոդվածներով և թարգմանություններով հանդես է եկել «Մասիս», «Մեղու», «Ծաղիկ» և այլ պարբերականներում։ 1850-1860-ական թվականներին գրած իր բազմաթիվ հոդվածները ամփոփել է «Հայկական նամականի» (1872 թ.) և «Անգլիական նամականի կամ Հայու մը ճակատագիրը» (1881 թ.) հրապարակախոսական երկերում, որտեղ քննարկված են ազգային-ազատագրական պայքարի, Հայաստանի տնտեսական զարգացման խնդիրներ։ Մամուրյանի քաղաքական դավանանքն արտահայտված է «Սև լեռին մարդը» («Արևելյան մամուլ», 1871-1881 թթ.) վեպում, որտեղ հետևելով Միքայել Նալբանդյանին, նա հայ ժողովրդի ազատագրությունը կապել է ռուսական հեղափոխության հաղթանակի հետ։ Պաշտպանելով Միքայել Նալբանդյանի գործն ու գաղափարախոսությունը՝ Մամուրյանը իր ստեղծագործություններում անդրադարձել և զարգացրել է կնոջ ազատության, լեզվի, գրականության, կրոնի, բարոյագիտության և այլն հարցերի վերաբերյալ նրա տեսակետները։ Մամուրյանը դրականապես է գնահատել Փարիզի կոմունան, II և III Ինտերնացիոնալների գործունեությունը, արևմտահայ իրականության մեջ պրոպագանդել Կառլ Մարքսի, Ֆ. Լասալի, Ա. Թյուրգոյի, Ադամ Սմիթի, Դ. Ռիկարդոյի հայացքները։ «Համառոտ ընդհանուր պատմություն դպրոցաց համար» (մաս 1-3, 1875-1878 թթ.), «Համառոտ պատմություն Հայոց մինչև մեր օրերն» (1887 թ.), «Մանր վեպեր ու դասեր քաղված մանր տղոց համար» (1876 թ.), «Բանալի հայերեն շարադրության» (1878 թ.), «Գիտելիք ու պարտիք տղայոց» (1879 թ.) և այլն դասագրքերի հեղինակ է։ Մամուրյանը հայերեն է թարգմանել Վոլտերի, Գյոթեի, Գ. Լեսինգի, Ալեքսանդր Դյումայի, Ժյուլ Վեռնի, է. Պրևոյի, Կ.  Բոմարշեի, Վալտեր Սքոթի, Լև Տոլստոյի և ուրիշ գրողների երկեր, ինչպես նաև «Հազար ու մի գիշեր» արաբական հեքիաթները (6 հատորով)։ Մամուրյանը գրել է նաև դրամատիկական գործեր, մանկավարժական և այլն բնույթի հոդվածներ։ Մամուրյանը XIX դարի 60-80-ական թվականների հայ ազգային-ազատագրական շարժման գաղափարախոսներից է, նրա պաշտպանած բուրժուա-դեմոկրատական գաղափարներն իր ժամանակի համար ունեցել են առաջադիմական նշանակություն։


== Աշխատություններ ==
Անգլիական նամականի կամ Հայու մը ճակատագիրը։


== Ծանոթագրություններ ==
Իվան Վլադիսլավիչ

Իվան Վլադիսլավիչ (անգլ.՝ Ivan Vladislavić, 1957, Պրետորիա, ՀԱՀ), հարավաֆրիկացի գրող, լրագրող, պրոֆեսոր, գրել է անգլերեն։


== Կենսագրություն ==
Հոր կողմից նախնիները Խորվաթիայից ներգաղթյալներ են, մոր կողմից՝ Անգլիայից և Իռլանդիայից։ 1970-ական թվականներին ապրել է Յոհաննեսբուրգում։ Ավարտել է Վիտվաթերսրանդի համալսարանը «անգլիական և աֆրիկական գրականության» մասնագիտությամբ, աշխատել է հրատարակչությունում, հրատարակել է «Staffrider  magazine» ամսագիրը։ 1989 թվականից նա անկախ գրող և հրատարակիչ է։ 1998-1999 թվականներին եղել է Շտուտգարտի «Akademie Schloss Solitude» ակադեմիայի գիտաշխատող։
Ապրում է ընտանիքի հետ, Յոհաննեսբուրգում։


== Գործունեություն ==
Նա վեպերի, պատմվածքների, էսսեների, այդ թվում՝ կերպարվեստի և ճարտարապետության մասին աշխատոիթյունների հեղինակ է։ Արձակում, որն առավել հաճախ կապված է Յոհաննեսբուրգի հետ, Վլադիսլավիչը ստեղծագործաբար ճանապարհ է փնտրում ֆանտազիայի, երգիծական գրոտեսկի և վավերագրական ֆիլմի միջև։
Բազմաթիվ ազգային մրցանակների դափնեկիր է։ Վլադիսլավիչի արձակ ստեղծագործությունները թարգմանվել է ֆրանսերեն, գերմաներեն, իռլանդերեն, շվեդերեն։


== Աշխատություններ ==
The Folly (1993; Archipelago Books, 2015; And Other Stories, 2015)
The Restless Supermarket (David Krut Publishing, 2001; And Other Stories, 2014)
The Exploded View (Random House, 2004, 2017; Archipelago Books, 2017)
Double Negative (2011; And Other Stories, 2013)
Originally published in a joint project, alongside 300 photos from photographer David Goldblatt, under the title TJ/Double Negative (2010)
A Labour of Moles (2012)
Illustrated novella designed by Sunandini Banerjee
The Distance (2019; Archipelago Books, 2020)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ivan Vladislvić by Katie Kitamura Archived 2016-03-20 at the Wayback Machine. [[Bomb (magazine)
Strolling through Troyeville with Ivan Vladislavic
Տուկարամ

Տուկարամ (1608, Dehu, Պունի, Հնդկաստան - 1650, Indrayani, Կատմանդու շրջան, Bagmati Province, Նեպալ), հինդուիստացի պոետ, որը գրել է մարաթի լեզվով։ Տուկարամը ծնվել և ապրել է իր կյանքի մեծ մասը մահարաշտրայում գտնվող Դեհու քաղաքում, որը գտնվում է Պունայից ոչ հեռու։ Նրա ծնողների անուններն էին՝ Բոլհոբա և Քանակայ Մորայ։ Այնուամենայնիվ, Տուկարաման հայտնի չէր իր ազգանունով, հնդկաստանում նա առավել հայտնի է որպես «Սանտ Տուկարամ»։ Տուկարամի ծննդյան տարեթվի հետ հստակ ոչ մի տեղեկություն չկա։ Գիտնականները տարբեր հնարավոր տարբերակներ են ասում 1577 թվական, 1598 թվական 1608 և1609 թվական։ Միևնույն ժամանակ, նրա մահվան տարվա վերաբերյալ գրեթե ոչ մի կասկած չկա։ Հայտնի է, որ Տուքարամի առաջին կնոջ անունը Ռախումաբայ էր, նա մահացել է վաղ երիտասարդության  տարիներին։ Տուկարամը երկրորդ անգամ ամուսնացել է Ջիջաբայ անունով մի աղջկա հետ, որը հայտնի է Ավալի անունով, որը երեք որդի է ունեցել Շանթին, Վիտհոբին և Նարայանին։
Հայտնի է, որ Տուկարամը նվիրված էր Վիտհոբային, Կրիշնայի ձևերից մեկը, որի երկրպագությունը լայնորեն տարածված է Մահարաշտրայում։ Տուկարամը մարաթի բանաստեղծական ավանդույթի շարունակողն էր, որի սկիզբը դրեց Նամդևը։ Ըստ ավանդույթի Տուկարաման և Նամդևը մեծարվել են շատ հայտնի բանաստեղծների կողմից։ Այս սրբերի կյանքի մասին տեղեկատվության հիմնական աղբյուրը Մահիպատիի աշխատանքներն են՝ «Բհակտի-վիժայա» և «Բհակտի-լիամրիտա»։
Հանրային քննարկումների ընթացքում Տուկարամը, ավանդույթի համաձայն, իր ելույթների մեջ ավելացրել են պոեզիա ևասմունք։ Տուկարամը իր ստեղծագործության մեջ շատ տարբեր թեմաներ է շոշափել։ Նա ընդգծել է, որ դավանանքի իրական պահանջն է մարդկանց սերը դեպի իրենց երեխաները այլ ոչ թե ծիսական կանոնները, կամ կրոնական կանոնները։ Թուքարամին է վերագրվում մարաթի լեզվի հնագույն ձևով 4500 բանաստեղծությունների ժողովածու (որոնք կոչվում են աբհանգներ)։ Տուկարամի ստեղծագործությունները ներառվել են սիկհների Սուրբ գրքում ՝ «Գուրու Գրանթհ Սահիբ»։
1936 թվականին Տուկարամի կյանքի մասին ֆիլմ նկարահանվեց «Սանթ Թուկարամ»։ Ֆիլմը մեծ հաջողություն է ունեցել Հնդկաստանում և մրցանակ ստացել Վենետիկի 5-րդ կինոփառատոնում ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ayyappapanicker, K.; Akademi, Sahitya Medieval Indian Literature: An Anthology. — Sahitya Akademi, 1997. — ISBN 8-126-00365-0
Starr, Chester G. A history of the ancient world. — Oxford [Oxfordshire]: Oxford University Press, 1991. — ISBN 0-19-506629-4
Ranade, Ramchandra D. Tukaram. — New York: State University of New York Press, 1994. — ISBN 0-7914-2092-2


== Արտաքին հղումներ ==
Տուկարամին նվիրված կայք(անգլ.)
Նովայա (գյուղ, Տաիցկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովայաՆովայա (ռուս.՝ Новая), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 35 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անդրե Անդրե

Անդրե Ֆիլիպե Բրաշ Անդրե (պորտ.՝ André Filipe Brás André, օգոստոսի 26, 1989(1989-08-26), Vila do Conde, Porto District, Պորտուգալիա), պորտուգալացի ֆուտբոլիստ, Պորտու ակումբի և Պորտուգալիայի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Անդրեն Պորտու և Վարզիմ ակումբների սանն է։ Վերջինում նա սկսել է իր ֆուտբոլային կարիերան։ 2008 թվականին ակումբի կազմում Անդրեն դեբյուտել է պորտուգալական Սեկունդայում։ 2008 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Գոնդոմար ակումբի դեմ խաղում նա խփեց իր առաջին գոլը Վարզիմում։ 2010 թվականին Անդրեն խաղաց Դեպորտիվո Լա Կորունյա ակումբի երկրորդ թիմում, իսկ հետո վերադարձավ Վարզիմ։
2012 թվականի ամռանը նա տեղափոխվեց Վիտորիա Գիմարայնշ։ Լիսաբոնի Սպորտինգի դեմ խաղում Անդրեն դեբյուտեց Սանգրիշ Լիգայում։ Դեկտեմբերի 9-ին, Օլյանենսի ակումբի դեմ խաղում նա խփեց իր առաջին գոլը նոր թիմում։ 2013 թվականին Անդրեն օգնեց թիմին նվաճել Պորտուգալիայի գավաթը։ 2015 թվականի հունվարի 4-ին Նասիոնալ Ֆունշալ ակումբի դեմ խաղում Անդրեն հեղինակեց հեթ թրիկ։
Նույն թվականի ամռանը նա տեղափոխվեց Պորտու։ Տրանսֆերի արժեքը կազմեց 1,5 միլիոն եվրո։ Օգոստոսի 15-ին, իր նախկին ակումբի՝ Վիտորիայի դեմ խաղում նա դեբյուտեց «դրակոնների» կազմում, երկրորդ խաղակեսում փոխարինելով Էկտոր Հերերային։ Սեպտեմբերի 20-ին Լիսաբոնի Բենֆիկայի դեմ խաղում նա խփեց իր առաջին գոլը Պորտուում։ Սեպտեմբերի 29-ին, Չեմպիոնների Լիգայի շրջանակներում, Լոնդոնի Չելսիի դեմ խաղում Անդրեն խփեց գոլ։ Նոյեմբերի 4-ին Թել Ավիվի «Մակկաբիի» դեմ խաղում Անդրեն նորից աչքի ընկավ գոլով։


== Միջազգային կարիերա ==
2015 թվականի մարտի 31-ին Կաբո Վերդեի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում նա նշեց իր նորամուտը Պորտուգալիայի կազմում։


== Ձեռքբերումներ ==
Ակումբային
 «Վիտորիա Գիմարայնշ»

Պորտուգալիայի գավաթ՝ 2011-12


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը soccerway.com կայքում
Մարինա Բերբերյան

Մարինա Բերբերյանը (անգլ.՝ Marina Berberyan) հայտնի ոճաբան է, նորաձևության լրագրող և ամերիկյան հեռուստատեսային անհատականություն։ 


== Կենսագրությունը ==
Մարինա Բերբերյանը ծնվել է Երևանում, Հայաստանում։ Նրա մայրը ուկրանիուհի է, հայրը՝ հայ։ 10 տարեկանում նա տեղափոխվել է Միացյալ Նահանգներ և մեծացել Հոլիվուդում։ Բերբերյանը ոճավորում է հայտնի մարդկանց կարմիր գորգի իրադարձությունների համար, ներառելյալ Օսկարի մրցանակաբաշխությունը, Գրեմմին և Պալմ Սթրինգ համաշխարհային ֆիլմերի փառատոնը։ Նա նաև աշխատում է մասնավոր հաճախորդների հետ։ Հայտնի հաճախորդները, որոնց հետ աշխատել է Բերբերյանը, ներառում են Ջիմի Քարտերին, Կլեր Դենսին, Արմենչիկին և Ֆիֆթի Սենթին։


== Ֆիլմագրություն ==
2015: Beverly Hills Pawn
2013: Tia & Tamera
2011: RMs. Exoti-Lady World Pageant 2011


== Ծանոթագրություններ ==
Մուկաղալի Մակատաև

Մուկաղալի Մակատաև (ղազ.՝ , Muqaǵalı Maqataev, փետրվարի 9, 1931(1931-02-09), Karasaz, Raiymbek District, Ալմաթի շրջան - մարտի 27, 1976(1976-03-27), Ալմաթի, Ղազախական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ղազախ խորհրդային բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1931 թվականի փետրվարի 9-ին, Ալմաթիի մարզի Նարինկոլի (ներկայիս Ռայիմբեկի) շրջանի Կարասազ գյուղում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո՝ 1948-1949 թվականներին սովորել է ղազախական պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում։
1952–1969 թվականներին աշխատել է որպես միջնակարգ դպրոցի ռուսաց լեզվի ուսուցիչ, ռադիոհաղորդավար, Խորհրդային սահման (ղազ.՝ Советтік шекара) թերթի պատասխանատու քարտուղար, Խորհրդային Ղազախստան (ղազ.՝ Социалистік Қазақстан, Sotsıalıstik Qazaqtan), Մշակույթ և կյանք (ղազ.՝ Мәдениет және Тұрмыс, Mádenıet jáne Turmys) թերթերի և Աստղ (ղազ.՝ Жұлдыз, Juldyz) ամսագրի գրական աշխատող։ 1970 թվականին անդամագրվել է Ղազախստանի գրողների միությանը։ 1973–1974 թվականներին սովորել է Մոսկվայի արվեստի և գրականության ինստիտուտում։
Մակատաևի առաջին բանաստեղծությունները տպագրվել են 1948 թվականին։ Նրան լայն ճանաչում է բերել 1962 թվականին լույս տեսած «Ապասիոնատա» (ղազ.՝ Аппассионата) պոեմը։ Մեկական պոեմ էլ նվիրել է Վլադիմիր Լենինին և Կառլ Մարքսին։ Այդ պոեմները, ինչպես նաև Ողջո՛ւյն, բարեկամներ (ղազ.՝ Армысыңдар достар, Armysyńdar dostar 1966), Ծիծա՛ռ իմ, կգա՝ս (ղազ.՝ Қарлығашым келдің бе?, Qarlyǵashym keldiń be?; 1968), Ավա՜ղ, իմ սիրտ (ղազ.՝ Дариға жүрек, Darıǵa jurek; 1972), Կարապները չեն քնում (ղազ.՝ Аққулар ұйықтағанда, Aqqýlar uıyqtaǵanda 1974), Կյանքի ջերմությունը (ղազ.՝ Шуағым менің, Shýaǵym meniń; 1975), Կենաց պոեմ (ղազ.՝ Өмір-дастан, Ómir-dastan; 1976), Կենաց գետ (ղազ.՝ Өмір-өзен, Ómir-ózen; 1978), Սիրտը երգում է (ղազ.՝ Жырлайды жүрек, Jyrlaıdy júrek; 1-2 Books, 1982), Շոլպան (ղազ.՝ Шолпан, Sholpan; 1984) և այլ նանստեղծական ժողովածուների լավագույն էջերը իրենց պատվավոր տեղն են գրավել ղազախական ազգային պոեզիայի գանձարանում։ Այդ բանաստեղծությունների մի մասը սիրված երգեր են դարձել։ Իսկ գրողի արձակ երկերն ամփոփված են Երկու ծիծեռնակ (ղազ.՝ Қос қарлығаш, Qos qarlyǵash; 1988) ժողովածուում։
Մակատաևը ղազախերեն է թարգմանել Վիլյամ Շեքսպիրի սոնետները (1970), Ուոլթ Ուիթմենի բանաստեղծությունները (1969), ԴանթեիԱստվածային կատակերգություն-ը (1971) և համաշխարհային պոեզիայի այլ գլուխգործոցներ։
Մուկաղալի Մակատաևը մահացել է 45 տարեկան հասակում, 1976 թվականի մարտի 27-ին։ 1999-ին նրան հետմահու շնորհվել է Ղազախստանի Հանրապետության պետական մրցանակ՝ «Ավանդ» («Amanat») բանաստեղծական ժողովածուի համար։


== Հիշատակ ==
1981 թվականին Ալմաթիի փողոցներից մեկը անվանակոչվել  է Մուկաղալի Մակատաևի պատվին, և այն տան պատին, որտեղ երկար տարիներ ապրել է գրողը, փակցվել է հուշատախտակ։
1985 թվականին Ղազախստանի գրողների միությունը սահմանել է Մ. Մակատաևի անվան գրական մրցանակ։
2002 թվականին Ալմաթիի Մակատաևի և Ժելտոկսան փողոցների խաչմերուկի մերձակայքում տեղադրվել է գրողի բրոնզե հուշարձանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Բախմուտովո (գյուղ, Ռժևսկի շրջան)

Բախմուտովո (ռուս.՝ Бахмутово), գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Ռժևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1991 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 345 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սենեգալ (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սենեգալ (այլ կիրառումներ)Սենեգալ անգլ.՝ Senegal, գետ Արևմտյան Աֆրիկայում (Գվինեայում, Մալիում, Սենեգալում, Մավրիտանիայում)։ Բաֆինգ անվամբ սկիզբ է առնում Ֆուտա Զալոն լեռնազանգվածից։ Բակոյգետին միախառնվելուց հետո ստանում է Սենեգալ անունը։ Երկարությունը Բաֆինգի ակունքներից 1430 կմ է, ավազանը՝ 441 հազար կմ²։ Ծախսը մայիսին 5 մ³/վրկ է, օգոստոս-սեպտեմբերին՝ մինչև 2000-5000 մ³/վրկ։ Հորդացման շրջանում (հունիսից-հոկտեմբեր) նավարկելի է մինչև Կաես քաղաքը։ Ջրերն օգտագործվում են ոռոգման համար։ Ունի ՀԷԿ։ Գետաբերանում է Սեն Լուի նավահանգիստը, ափերին՝ Բաֆուլաբե և Բակել քաղաքները։ Կա ձկնորսություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստրուհալի թիվ

Ստրուհալի թիվ, հեղուկների և գազերի ոչ ստացիոնար շարժման նմանության հայտանիշ (St կամ Տհ)։ Բնութագրում է ժամանակի ընթացքում պրոցեսների միանման ընթանալը, St=l/vt, որտեղ v-ն, 1-ը, t-ն բնութագրական արագությունը, գծային չափը և ոչ ստացիոնար շարժման ժամանակամիջոցն են համապատասխանաբար։ Ստրուհալի թիվը կոչվել է չեխ գիտնական Վ․ Ստրուհալի (Վ․ Ստրոուհալ, V․ Strouhal, 1850-1923) անունով։
Ձայն (թերթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ձայն (այլ կիրառումներ)«Ձայն», քաղաքական, հասարակական և տնտեսական շաբաթաթերթ։ Հանդիսացել է Հայ բանվորական կազմակերպության (սպեցիֆիկների) օրգանը։ Լույս է տեսել 1906-1907 թվականներին, Թիֆլիսւմ։ Խմբագիր՝ Տ. Իսախանյան։
Հակադրվելով բոլշևիկներին՝ պրոպագանդել է բանվոր դասակարգի տարանջատում՝ ըստ ազգային պատկանելության։ Թերթը յուրովի ներկայացրել է Հարավային Կովկասի մշակութային կյանքը, աշխատավորության կենցաղը, ծանոթացրել կրթական գործի դրվածքին։ 
Տպագրել է նաև գեղարվեստական գործեր, թարգմանություններ։ «Ձայն» շաբաթաթերթին նախորդել է «Կյանք» (1906 թվականին, Թիֆլիսում) շաբաթաթերթը։


== Տես նաև ==
Ձայն հայրենյաց
Մարտինի Կուրպիեռ

Մարտինի Կուրպիեռ (ֆր.՝ Martigny-Courpierre), Ֆրանսիայում գտնվող համայնք, որը մտնում է Պիկարդիա մարզի և Էնա գավառի կազմի մեջ։ Համայնքը մտնում է նաև Լան-2 կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանն է հանդիսանում Լան։
Համայնքի INSEE ծածկագիրն է 02471։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 118 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին 78 աշխատունակ մարդկանցից (15-64 տարեկան) 61-ը եղել են առավել ակտիվ տնտեսվարողներ, 17-ը եղել են համեմատաբար ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 78,2 %, 1999 թվականին եղել է 77,3 %)։ 61 ակտիվ քաղաքացիներից 58-ը աշխատել են տարբեր ձեռնարկություններում (32 տղամարդ և 26 կին), անաշխատունակների թիվը կազմել է 3 մարդ (0 տղամարդ և 3 կին)։ 17 ոչ ակտիվ մարդկանցից 5-ը եղել են կամ աշակերտ կամ էլ ուսանող, 4-ը եղել են թոշակառու, 8-ը եղել է ոչ ակտիվ այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Մարտինի Կուրպիեռ (ֆր.)
Սրբազանություն

Սրբազանություն, քրիստոնեական յոթ «խորհուրդներից» մեկը։ Ըստ եկեղեցական ուսմունքի, այդ «խորհուրդը» հոգևորականներին իբր հաղորդվում է ձեոնադրման արարողությամբ։ Սրբազանության «խորհուրդը» ձևավորվել է քրիստոնեական եկեղեցու կազմավորման, համայնքը կղերականների ու աշխարհիկների բաժանման և հոգևորականության առանձնաշնորհ դասի առաջացման ընթացքում, երբ հոգևորականը հռչակվել է միջնորդ աստծո և հավատացյալների միջև։
Խաղմանուկ

Խաղմանուկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում է Մուշ քաղաքից 7 կմ հյուսիս՝ Մեղրագետի աջ կողմում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Չերնոգլազովկա (այլ կիրառումներ)

Չերնոգլազովկա, կարող է վերաբերել՝

Չերնոգլազովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանում
Չերնոգլազովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինայի շրջանում
Չերնոգլազովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում
Դարշան (դերասան)

Հեմանթ Կումար (անգլ.՝ Hemant Kumar), ավելի հայտնի է որպես Դարշան Թհուգուդիպա (կան. ದರ್ಶನ್ ತೂಗುದೀಪ್, անգլ.՝ Darshan Thoogudeepa, փետրվարի 16, 1977(1977-02-16), Մայսուր, Կառնատակա, Հնդկաստան), հնդիկ դերասան և պրոդյուսեր, հիմնականում նկարահանվում է կաննադա լեզվով ֆիլմերում։


== Կենսագրություն ==
Դարշանը (ի ծնե՝ Հեմանթ Կումար) ծնվել է 1977 թվականի փետրվարի 16-ին Կարնատակա նահանգի Պոննամպետ քաղաքում՝ դերասան Թհուգուդերա Շրինիվասի և նրա կնոջ՝ Մինայի ընտանիքում։ Ունի քույր՝ Դիվյան, և եղբայր՝ Դինակարան, որը հետագայում դարձավ ռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր։
Դարշանը նախնական և միջնակարգ կրթությունը ստացել է Մայսոր քաղաքում։ Թեև հայրը չարագործի դերեր էր խաղում կաննադա լեզվով ֆիլմերում, սակայն տղայի համար երբեք հեշտ չի եղել, քանի որ հայրը դժկամությամբ էր վերաբերում որդու ապագային։ Հակառակ հոր ցանկությանը՝ Դարշանն ընդունվեց Շիմոգա քաղաքի թատերական համալսարան՝ Նինասամ։ Այդտեղ ուսումն ավարտելուց հետո Դարշանը որպես կինոմեխանիկ աշխատել է տարբեր ֆիլմերում՝ նախքան օպերատոր Բ․Ս․ Գովրիշանկարի օգնականը դառնալը։ Որպես դերասան՝ նրա առաջին գործը Ս․ Նարայանի օպերան էր։ Նա նաև օժանդակ դեր է խաղացել «Mahabharatha» ֆիլմում։ Դարշանը էպիզոդիկ և երկրորդական դերերով հանդես է եկել մի շարք այլ ֆիլմերում ևս՝ «Devara Maga», «Ellara Mane Dosenoo», «Bhoothayyana Makkalu», «Mr. Harishchandra»։


== Գործունեություն ==
Դարշանի առաջին գլխավոր դերը «Majestic» ֆիլմում Դաասայի դերն էր՝ անմեղ երիտասարդի, որը դառնում է հանցագործ։ Ֆիլմն ունեցել է առևտրային հաջողություն։ 2003 թվականին թողարկվեց «Kariya» ֆիլմը, որը ևս հաջողություն ունեցավ։
2008 թվականին թողարկվեց «Gaja» ֆիլմը։ Այն մեծ հաջողություն ունեցավ և շրջադարձային եղավ Դարշանի համար՝ նրան դարձնելով նահանգում բարձր վարձատրվող դերասաններից մեկը։
2014 թվականին թողարկվեց «Ambareesha» ֆիլմը, որը, չնայած քննադատների խառը ակնարկներին, առևտրային հաջողություն ունեցավ։ 2015 թվականին ևս խաղաց հաջողված ֆիլմում՝ «Mr. Airavata»-ում՝ հանդես գալով ոստիկանի դերում։
2016 թվականին թողարկված «Viraat» ֆիլմում Դարշանը մարմնավորեց գործարարի։ Ֆիլմն ունեցավ առևտրային հաջողություն։ Նույն թվականին թողարկված «Jaggu Dada» ֆիլմը, որտեղ Դարշանը մարմնավորում էր ավազակի, քննադատների կողմից արժանացավ բացասական արձագանքների։
2017 թվականին նրա մասնակցությամբ թողարկվեց երկու ֆիլմ՝ «Chakravarthy» և «Tarak», որոնցից մեկը հաջողություն ունեցավ։
Այժմ դերասանը պատրաստվում է «Kurukshetra» ֆիլմի թողարկմանը, որը նկարահանվելու է էպիկական պատմական ֆիլմի ժանրում։ Այն դարձել է կաննադա լեզվով կինեմատոգրաֆիայի պատմության մեջ ամենաթանկարժեք ֆիլմը, որում գլխավոր դերակատարը Դարշանն է։


== Անձնական կյանք ==
2000 թվականին Դարշանն ամուսնացել է իր բարեկամուհի Վիջայալակշիմիի հետ։ Ունեն մեկ որդի՝ Վինեշը (ծնված 2008 թվականին)։ Դարշանն ունի սեփական մինի-կենդանաբանական այգին, որը գտնվում է Մայսորից ոչ հեռո։


== Ծանոթագրություններ ==
Դաթ Սո Լա Լի

Դաթ Սո Լա Լի (ծնունդով՝ Դաբուդա, հայտնի է նաև որպես Լուիզա Կեյզեր, մոտ 1829, Carson Valley - դեկտեմբերի 6, 1925(1925-12-06), Քարսոն Սիթի, ԱՄՆ),  բնիկ ամերիկացի հայտնի արհեստավոր-զամբյուղագործ, 19-րդ դարի հնդկացիական արվեստի ամենահայտնի գործիչներից մեկը։ Նրա աշխատանքները ցուցադրվում են Փենսիլվանիայի համալսարանի Հնագիտության և մարդաբանության թանգարանում, Սմիթսոնյան ինստիտուտի Ամերիկյան հնդկացիների ազգային թանգարանում, Քարսոնու գտնվող Նևադայի պետական թանգարանում, Մետրոպոլիտեն թանգարանում (Նյու Յորք)։


== Կենսագրություն ==
Դաթ Սո Լա Լին ծագմամբ ուաշո է եղել։ Ապրել է Քարսոն-Սիթիից ոչ հեռու, Նևադայում։ Ծննդյան ճշգրիտ ամսաթիվը հայտնի չէ։ Երիտասարդ տարիներին, հավանաբար, աշխատել է որպես խոհարար և լվացարարուհի հանքահորերի ճամբարում։ 1871 թվականին տեղափոխվել է հանքահորերի քաղաք՝ Մոնիտոր, Կալիֆորնիա, որտեղ աշխատել է որպես սպասուհի Հարիսների  ընտանիքում։ ։
Նա  ամուսնացած է եղել երկու անգամ. սկզբում հնդկացի Ասուիի հետ։ Այդ ամուսնությունից ունեցել է երկու երեխա։ Ապա՝ 1888 թվականին, ամուսնացել է Չարլզ Քեյզերի հետ, կիսով չափ ուաշո, որից հետո ընդունել է եվրոպական անուն՝ Լուիզա Քեյզեր։ 


== Անվան ստուգաբանություն ==
Դաթ Սո Լա Լին խոշոր կազմվածք է ունեցել, կշռել է մոտ 300 ֆունտ (136 կգ)։ Դա նրա կեղծանունն է, որի ծագման մասին մի քանի վարկածներ կան։ Դրանցից մեկի համաձայն, այն առաջացել է ուաշո լեզվով Dats'ai-lo-lee արտահայտությունից, որը նշանակում է «խոշոր կոնքեր»։ Մեկ այլ տարբերակով, այդ անունը գործատուի անվան հետ է կապված։ Նրա արտ-դիլլեր Քոնը նրա անվան մասին ասել է, որ ծնունդով Դաբուդա է եղել, ինչը նշանակում է «Երիտասարդ ուռենի»։ 


== Ճանաչում ==
Հայտնի է դարձել 1895 թվականին՝ Քոն ընտանիքում որպես սպասուհի աշխատելիս, երբ Էյբ Քոնը գնել է իր հյուսված չորս զամբյուղները։ Իր կյանքի ընթացքում նա ստեղծել է ավելի քան 300 զամբյուղ (պահպանվել են մոտ 120-ը), որոնք Քոնի աջակցությամբ հաջողությամբ վաճառվում էին, ինչի շնորհիվ նա ապահովել է իր ծերությունը։ 


== Վարպետության առանձնահատկություններ ==
Դաթ Սո Լա Լին (այս անունով նա հայտնի է դարձել 1899 թվականից, անհաջող փորձերից հետո, ստացել է իր  կողմից ընտրված կեղծանուն՝ Լուիզա) զամբյուղները գործել  է ուռենու ճյուղերից, որպես կանոն, որպես հիմք օգտագործել է երեք շիվ, որից հետո դրա շուրջը թելերով փաթաթել է։  Նրա ոճին բնորոշ է հարթ հիմքը և զամբյուղի ցածրիկ-գետնահար ձևը։ Նա նաև ակտիվորեն փորձարկումներ է կատարել ծաղիկներով։ Նրա խոսքով՝ իր զամբյուղները հյուսելիս, նա հաճախ փորձել է դրանցում արտացոլել իր երազները։ Կյանքի վերջին տարիներին գրեթե կուրացել է, բայց շարունակել է զամբյուղներ հյուսել ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Nevada Women's History Project page on Dat So La Lee
Dat So La Lee page at California Baskets
Dat-so-la-lee - Queen of the Washoe Basketmakers ՅուԹյուբում
"Washoe Basket Weavers Archived 2020-10-17 at the Wayback Machine.," an Online Nevada Encyclopedia entry by Darla Garey-Sage
Վոլոչայկա

Վոլոչայկա (ռուս.՝ Волочайка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Պրիյուտնոեի շրջանում և Կալմիկիա հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մանիչ Գուդիլո ծովի ափում։ Գետի երկարությունը 84 կմ է, ավազանի տարածքը 484 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մանիչ գետն է։ Գետի ենթաավազանը Հյուսիսային Դոնցա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010500712107000016545
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107001654
Ավազանի կոդը - 05.01.05.007
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մալցևկա (գյուղ, Կոլոդեզյանսկի գյուղական խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄալցևկաՄալցևկա (ուկրաիներեն՝ Мальцівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆեների հունական ուղղափառ դպրոց

Ֆեների հունական ուղղափառ դպրոց կամ Ֆեների հռոմեական ուղղափառ լիցեյ (թուրքերեն՝ Özel Fener Rum Lisesi), հայտնի է նաև հունական Ազգի մեծ դպրոց (հուն․՝ Μεγάλη του Γένους Σχολή, Megáli toú Genous Scholí) անվամբ, Ստամբուլի գործող ամենահին և ամենահեղինակավոր հունական ուղղափառ դպրոցը։ Դպրոցը, ինչպես Թուրքիայի ազգային մյուս փոքրամասնությունների դպրոցները, աշխարհիկ է։


== Պատմություն ==
Դպրոցը հիմնադրվել է 1454 թվականին Կոստանդնուպոլսի պատրիարք Գենադիոս Սկոլարիուսի կողմից, ով սալոնիկցի Մատեոս Կամարիոտիսին նշանակել է առաջին տնօրեն։ Դպրոց հիմնականում հաճախել են Օսմանյան կայսրության հույն հայտնի ազնվականների և ուղղափառ ընտանիքների երեխաները։ Դպրոցի շրջանավարտներ են եղել օսմանյան մի շարք նախարարներ, ինչպես նաև Վալախիայի և Մոլդովական իշխանության արքայազները, ովքեր նշանակվում էին օսմանյան սուլթանների կողմից։ Դպրոցի շրջանավարտ է եղել նաև Դիմիտրիե Կանտեմիրը։
Դպրոցի ներկայիս շենքը տեղակայված է Սուրբ Գևորգ եկեղեցու հարևանությամբ, որը գտնվում է Ստամբուլի Ֆեներ թաղամասում (հունարեն Ֆանար)։ Այստեղ է տեղակայված նաև Կոստանդնուպոլսի տիեզերական պատրիարքությունը։ Տեղաբնակների շրջանում տարածված է նաև «Կարմիր ամրոց» և «Կարմիր դպրոց» անվանումները։
Շենքի դիզայնավորումն իրականացրել է օսմանյան հույն ճարտարապետ Կոնստանտինոս Դիմադիսը։ Շենքի ներկայիս տարբերակը կառուցվել է 1881-1883 թվականներին և հանդիսանում է տարբեր ոճերի էկլեկտիկ խառնուրդ։ Շենքի կառուցման համար ծախսվել է 17,210 օսմանյան ոսկի, որը, ժամանակի համար, մեծ գումար էր։ Գումարը տրամադրել է Գիորգիոս Զարիֆիսը, ով հունական ծագմամբ հայտնի հույն բանկիր և ֆինանսիստ էր և հանդիսանում էր Ստամբուլի ռումական համայնքի անդամ։ Բացի իր կրթական նշանակությունից՝ կառույցը համարվել է նաև Եվրոպայի ամենախոշոր հինգերորդ ամրոցը։ Պատճառն իր ամրոցանման տեսքն էր։ Շենքի խոշոր գմբեթը օգտագործվում է որպես աստղադիտարան՝ աստղագիտության դասերի համար։ Այնտեղ առկա է հին խոշոր հեռադիտակ։
Այսօր դպրոցը, որն իր մեծությամբ երկրորդն է Զոգրաֆեյոն դպրոցից հետո, ունի 6 թուրք ուսուցիչ, այն դեպքում, երբ մնացած 15-ը հույներ են։ Դպրոցը, ինչպես ազգային մյուս փոքրամասնությունների դպրոցները, կրթական գործընթացը կազմակերպում է թուրքական ծրագրերով՝ այնտեղ հավելելով հունարեն, հույն գրականություն և կրոն առարկաները։


== Տես նաև ==
Ֆեներ
Հույները Թուրքիայում
Զողրաֆյոն դպրոց
Ստամբուլի դպրոցների ցանկ
Օսմանյան հույներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Clogg Richard (1998)։ Storia della Grecia moderna (Italian) (2 ed.)։ Milan: Bompiani 


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք էջ
Ցատկահարթակ

Տրամպլին (ֆր.՝ tremplin․ , < իտալ․trampolino, < trampolo-ից՝ ոտնափայտեր), ցատկահարթակ, մարզական կառույց (սարք)՝ դահուկացատկերի, ջրացատկերի և մարմնամարզական ցատկերի ժամանակ մարզիկի թռիչքի ուղին և բարձրությունը ավելացնելու համար։ Տրամպլինը դահուկացատկերի կամ թռիչքների համար, կառույց արհեստական բարձունքի տեսքով՝ կազմված մեկնարկի հրապարակից, թափառքի բարձունքից (թեքությունը՝ 27–38°), ոստնահարթակից, վայրէջքի լանջից և արգելակման հրապարակից։ Ըստ հզորության (թռիչքի հաշվարկային երկարություն) լինում են ուսումնական (մինչև 20 մ), փոքր (20–50 մ), միջին (50-70 մ), մեծ (70–90 մ) և դահուկներով թռիչքների համար՝ 120 մ և ավելի։
Տրամպլինը ջրային դահուկներով ցատկերի համար, սահուն մակերեսով զառիկող հարթակ է, որի վերին եզրը ջրից պետք է բարձր լինի 1,5–1,8 մ։ Ջրում ամրակայվում է խարսխային 4 ճոպանների միջոցով։
Տրամպլինը ջրացատկերի համար, դյուրալյումինի ծալովի առաձգական–հարթակ (տախտակ)։ Տեղադրվում է ջրի մակերեսից 1, 3, 5, 7, 5, 10 մ բարձրության վրա։
Տրամպլին մարմնամարզական, գետնին թեք դրված, ամուր հիմքով զսպանակավոր տախտակ, որը մարմնամարզական և ակրոբատիկական վարժությունների, թեթևաթլետիկական մարզումների ժամանակ ավելացնում է թռիչքի բարձրությունը։
Կարագայ (գյուղ, Կույուրգազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿարագայԿարագայ (ռուս.՝ Карагай, բաշկիրերեն՝ Ҡарағай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 41 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ղարաքիլիսա (այլ կիրառումներ)

Ղարաքիլիսա, կարող է վերաբերել՝

Ղարաքիլիսա - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Հալեպի նահանգում
Ղարաքիլիսա - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ստորին Բասենի գավառում
Ղարաքիլիսա - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճեշի գավառակում
Ղարաքիլիսա - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում
Լոզովայա (գյուղ, Կեգիչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼոզովայաԼոզովայա (ուկրաիներեն՝ Лозова), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կեգիչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1930 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լոզովայա գյուղում բնակվում էր 832 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7324 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 113,6 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էմիլ Բարո

Էմիլ Բարո, ինչպես նաև՝ Բարո Բակու (ֆր.՝ Émile Barau, Barau-Bacouմարտի 11, 1851(1851-03-11), Ռեյմս - նոյեմբերի 19, 1930(1930-11-19), Նյոյի սյուր Սեն, Սենա, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի նկարիչ, գեղանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Էմիլ Բարոն ծնվել է 1851 թվականի մարտի 11-ին (ըստ այլ աղբյուրների 12-ին) Ռեյմսում։ Նրա հայրը եղել է հարուստ վաճառական, և էմիլը  շարունակել է այդ գործը մինչև նրա մահը՝ 1872 թվականը։ Այնուհետև նա որոշեց ստանալ գեղարվեստական կրթություն և 1874 թվականին սկսել է սովորել Փարիզի Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոցում, որտեղ նրա դասախոսներն էին Ժան-Լեոն Ժերոմը և Էժեն Ժետելը։ Ուսումը ավարտելուց հետո Բարոն որոշ ժամանակ աշխատել է Հոլանդիայում և Դանիայում, այնուհետև՝ Բրետանում, Նորմանդիայում և Տուրենում։ Նրան մոտ էին Շամպայնի բնապատկերները, որոնք կազմում են նրա ստեղծագործությունների երեք քառորդը։
1887 թվականից մինչև 1889 թվականը Բարոն ներկայացել է Փարիզյան սալոնում, և 1889 թվականին Փարիզում տեղի ունեցած Համաշխարհային ցուցահանդեսին ստացել է ոսկե մեդալ։ 1890 թվականից նա հանդիսացել է գեղարվեստի Ազգային հասարակության անդամ, որտեղ աշխատել է մինչև մահը։ 1895 թվականին պարգևատրվել է Պատվավոր Լեգեոնի շքանշանով։ Մասնակցել է Ռեյմսում արվեստի սիրահարների համար կազմակերպվող բոլոր ցուցադրություններին։
Էմիլ Բարոն մահացել է 1930 թվականի նոյեմբերի 19-ին Նյոյի սյուր Սեն քաղաքում։ Թաղվել է Ռեյմսի Հյուսիսային գերեզմանատան ընտանեկան դամբարանում։


== Ստեղծագործություն ==
Էմիլ Բարոն առաջին հերթին հայտնի է բնանկարներով, որոնք պատկերում են Ռեյմսի տարածաշրջանը։ Րիխարդ Մուտերը իր XIX դարի գեղանկարչության պատմություն գրքում Բարոյի ոճը անվանել է «տխուր», իսկ նրա նկարները`«սիմֆոնիաներ մոխրագույն տոնի վրա»։ Նա գրել է, որ նկարիչը «...սիրում է գյուղական բնությունը և շատ օրիգինալ է պատկերել լուռ գյուղակների գեղանկարչական կտորները, նրան գրավել են ոչ թե ներկերի պայծառությունը, այլ մեռնող բնության դժգունությունը»։
Էմիլ Բարոի մոտավորապես 15 աշխատանք գտնվում է Ռեյմսի գեղարվեստի թանգարանում։ Նրանց մի մասը նվիրվել է Պոմերի գինեգործական տան և Բարոյի ընկեր Անրի Վանեի թանգարանին։


== Հիշողություն ==
Մինչև 1968 թվականը Ռեյմսում գոյություն ուներ Էմիլ Բարոյի պատվին անվանված փողոց։


== Պատկերաասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Р. Мутер История живописи в XIX веке. — СПб: Типография Спб. общ. печатного дела в России, 1901. — Т. III. — С. 33—34.


== Արտաքին հղումներ ==
«Regard sur... paysages et peintres champenois»։ musées-reims.fr (ֆրանսերեն)։ 2019։ Վերցված է 2019-10-16 
«Biographies rémoises - B» (ֆրանսերեն)։ Վերցված է 2019-10-16 (չաշխատող հղում)
Վոլոկա (գյուղ, Վիժնիցայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոլոկաՎոլոկա (ուկրաիներեն՝ Волока), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Վիժնիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոլոկա գյուղում բնակվում էր 486 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)