armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Աթեոֆոբիա

Աթեոֆոբիա կամ խտրականություն աթեիստների հանդեպ, հալածանք, խտրականություն և ատելություն աթեիստների հանդեպ։ Հին ժամանակ աթեոֆոբիան տարածված էր կրոնական փոքրամասնությունների վրա (նրանց ևս կոչում էին աթեիստներ), բայց այժմ աթեոֆոբիան խտրականությունն է աթեիստների հանդեպ։ ԱՄՆ որոշ նահանգներում ու իսլամական երկրներում աթեոֆոբիան կրում է պետական բնույթ։ Կան իսլամական երկրներ, ուր պետական կրոնից հրաժարվելու դեպքում՝ անձը կարող է նույնիսկ մահապատժի ենթարկվել։


== Պատմություն ==
Հին դարերում աթեիստների հետ վերաբերվում էին չափազանց խիստ։ Երբ քրիստոնեությունը սկսվեց տարածվել՝ այդ կրոնին հետևողները համարվում էին աթեիստեր։ 18-րդ դարում աթեիստ բառն օգտագործվում էր որպես վիրավորանք։ Ըստ փիլիսոփա Թովմաս Աքվինասի՝ աթեիստերը հասարակությանը վնաս են։ 18-րդ դարում շատերը աթեիստներին համարում էին անզգացմունքային։ Ըստ Թովմաս Մորեյի՝ կրոնական խտրականությունը պետք է վերացնել բոլորի կրոնական փոքրամասնությունների հանդեպ, բացի նրանց ովքեր չեն հավատում որևէ գերբնական ուժի առկայությանը։
19-րդ դարում Անգլիայում կային շատ քիչ աթեիստներ, որոնց հանդեպ կիռարվում էր խտրականություն։ Մինչև 1869 թվականը դատարանում վկաներին չէին հավատա մինչև նրանք քրիստոեական երդում չտային իրենց տեսածն ապացուցելու համար։ 19-րդ դարի հայտի աթեիստ Չառլզ Բրադլաուն 1880 թվականին ընտրվեց որպես Բրիտանական Պառլամենտի անդամ։ Մինչև 1886 թվականը նա ունեցավ որոշակի խնդիրներ աթեիստ լինելու պատճառով, բայց հետո կարողացավ վերացնել այդ խտրականությունը ու իրենից հերո ևս ուրիշ աթեիստներ դարձան պառլամենի անդամ։
Աթեոֆոբիան հասարակության մեջ թուլացավ, երբ 20-րդ դարի սկզբում Եվրոպայում կառավարությունները սկսեցին անջատել եկեղեցին քաղաքական ու դպրոցական կյանքից։


== Աթեոֆոբիան ժամանակակից աշխարհում ==
Եվրոպական երկրներում օրենքով մարդուն տրված է իրավունք՝ ազատորեն որոշելու իր հավատքը, բայց կենցաղում շատ կրոնավորներ չեն վստահում աթեիստներին, ինչը կարող է լուրջ խնդիր դառնալ երբ աթեիստը ուզում է աշխատանքի ընդունվել։


=== Բրազիլիա ===
2009 թվականի հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ աթեիստները Բրազիլիայում ամենից շատ ատվող ժողովրդագրական կազմն են։


=== Կանադա ===
Որոշ կազմակերպությունների միանալու համար անձը պետք է անպայման հավատա Աստծո գոյությանը։


=== ԱՄՆ ===
ԱՄՆ-ի շատ նահանգներում պաշտոն ստանալու համար օրենքով պետք է Աստծուն հավատալ։ Հետազոտությունների համաձայն՝ ԱՄՆ-ի քաղաքացիների կեսը երբեք չեն քվեարկի այն նախագահի թեկնածուին ով քրիստոնյա չէ, 48%-ը չեն ուզենա, որ իրենց երեխան աթեիստի հետ ամուսնանա։ Հետազոտությունների համաձայն ԱՄՆ-ում աթեիստների հանդեպ խտրականությունը ավելի տարածված է քան մուսուլմանների, աֆրո-ամերիկացիների ու նույնասեռականների նկատմամբ։


=== Իսլամական երկրներ ===
Իսլամական երկրներում աթեիստների հանդեպ խտրականությունը ամտենատարածվածն է։ Այդ երկրներում նույնիսկ մահապատժի են ենթարկում այն մարդկանց, ովքեր հրաժարվում են կրոնից։ Իրանում օրինավոր կարգավիճակ ստալաու համար անձը պետք է լինի հետևյալ չորս կրոններից մեկի հետևորդ. Քրիստոնեություն, Զրադաշտականություն, Իսլամ, Հուդայականություն։ Կարգավիճակ ստանալու համար աթեիստները ստիպված ընտրում են այդ կրոններից մեկը։ Ալժիրում օրենքով չի ընդունվում աթեիստի ամուսնությունը իսլամի հետ։


== Տես նաև ==
Աթեիզմ
Քրիստոնեություն


== Ծանոթագրություններ ==
Ալթհայմ (Էհինգեն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալթհայմ (այլ կիրառումներ) Ալթհայմ  (գերմ.՝ Altheim), ոչ մեծ համայնք Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասի Ալբ-Դոնաու շրջանում։
Բնակչությունը՝ 582 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալների)։ Տարածքը կազմում է 7,80 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 25 004։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
OberamtWürtt |Oberamt=Ehingen |Titel=Altheim |Seite=103–104 |Wikisource=Kapitel B 5}} – (Reprint des Verlags Horst Bissinger, Magstadt, 1971, ISBN 3-7644-0003-X).
Walter Ansbacher: Das Bistum Augsburg in barockem Aufbruch: Kirchliche Erneuerung unter Fürstbischof Johann Christoph von Freyberg (1665–1690). Sankt-Ulrich-Verlag, Augsburg 2001.
Tiberius Denkinger: Herren, Höfe, Häuser und Fluren in Altheim Kr. Ehingen. Süddeutsche Verlagsgesellschaft, Ulm 1963.
Königliches Statistisches Landesamt (Hrsg.): Beschreibung des Oberamts Ehingen. 2. Bearbeitung. Kohlhammer, Stuttgart 1893, S. 64–66 (books.google.de).
Landesarchivdirektion Baden-Württemberg (Hrsg.): Der Alb-Donau-Kreis. 2 Bände, Thorbecke, Sigmaringen 1989, hier Band 1, ISBN 3-7995-1350-7, S. 401–417.
Peter Steuer (Bearb.): Archiv der Freiherren von Freyberg Schloss Allmendingen: Urkundenregesten 1367–1910. W. Kohlhammer (Inventare der nichtstaatlichen Archive in Baden-Württemberg, Band 37), Stuttgart 2010, ISBN 978-3-17-021286-2


== Արտաքին հղումներ ==
Gemeinde Altheim bei LEO-BW
Վերադարձ դեպի Գյուրուն

«Վերադարձ դեպի Գյուրուն», "Back to Gürün LLC" ընկերության նկարահանած ֆիլմ։ 2015 թվականին ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Հայկական համայնապատկեր» ծրագրում։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է Ադրինե Գրիգորյանի դեպի Գյուրուն ուղևորության մասին։ Ադրինեն 1915 թվականի ցեղասպանության ժամանակ Գյուրունից հեռացած պապիկի հետքերով վերադառնում է Թուրքիա, որպեսզի գտնի պապիկի ծննդավայրը, տունը։ Պապը Ցեղասպանությունից փրկվելու նպատակով հեռացել էր իր հարազատ գյուղից, բայց միշտ հիշում էր նրա մասին, ուներ գյուղի գրավոր նկարագրությունը։
Ադրինեն Թուրքիայում հանդիպում է տարբեր թուրքերի, որոնք ցանկանում են օգնել նրան, սակայն նրանց բոլորի մոտ առկա է վախի զգացումը։ Վախ, որը չի ճանաչում ոչ ժամանակ, ոչ տարածություն, որը ստիպում է մարդկանց հերքել անհերքելին, դավաճանել ճշմարտությանը։
Պատմությունը երևան է բերում «լռեցված» ցեղասպանության տևական ազդեցությունը, որ փոխանցվել է սերնդեսերունդ, ինչպես նաև անհատի փնտրտուքը լուծում գտնելու ճանապարհին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վերադարձ դեպի Գյուրուն Archived 2015-09-24 at the Wayback Machine.
Adrineh Gregorian, Back to Gürün Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Շանդոր Կոչիշ

Շանդոր Պետեր Կոչիշ (հունգ.՝ Kocsis Sándor Péter, սեպտեմբերի 21, 1929(1929-09-21)[…], Բուդապեշտ, Հունգարիայի Թագավորություն - հուլիսի 22, 1979(1979-07-22), Բարսելոնա, Իսպանիա), հունգարացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Հանդես է եկել Հունգարիայի հավաքականում, զբաղեցնում է երկրորդ տեղը հավաքականի պատմության լավագույն ռմբարկուների շարքում. 68 խաղում նա խփել է 75 գոլ։ Գլխով լավ խաղալու համար նրան կոչել են «Ոսկե գլուխ»։


== Կենսագրություն ==
Հունգարիայի ազգային հավաքականում Կոչիշը խաղացել է 1948 թվականից մինչև 1956 թվականը։ 1954 թվականի աշխարհի առաջնության ժամանակ նա դարձել է լավագույն ռմբարկու՝ խփելով 11 գոլ, ինչը երկրորդ արդյունքն է առաջնության պատմության մեջ։ Այդ առաջնությունում Հունգարիան գրավեց երկրորդ տեղը, իսկ Կոչիշը դարձավ առաջին ֆուտբոլիստը, ով երկու հեթ-տրիկ ձևակերպեց աշխարհի 1 առաջնության ընթացքում։ Հավաքականում խաղալու ընթացքում նա 7 անգամ խփել է երեքական գոլ։
Իր կարիերայի մեծ մասը նա անցկացրել է Բուդապեշտի «Հոնվեդ» ակումբում։ Մեկ մրցաշրջան անցկացնելով Ցյուրիխի «Յանգ Ֆելոուզ Յուվենտուս» ակումբում՝ 1958 թվականին Շանդոր Կոչիշը Լասլո Կուբալայի առաջարկով տեղափոխվել է «Բարսելոնա»։ 1960/61 մրցաշրջանում մասնակցել է Եվրոպայի չեմպիոնների գավաթի առաջնութան եզրափակչին, խփել է գոլ, սակայն դա չի օգնել նրա թիմին, որը պարտություն է կրել «Բենֆիկայից»։ Ֆուտբոլիստի կարիերան ավարտել է 1966 թվականին։
1979 թվականի հունիսի 2-ին 49-ամյա Շանդոր Կոչիշն ինքնասպանություն է գործել՝ դուրս նետվելով Բարսելոնայի հիվանդանոցի չորրորդ հարկի պատուհանից։ Նա հիվանդանոց էր տեղափոխվել ավտովթարից հետո։ Ինքնասպանության դրդապատճառներց մեկն է համարվում Կոչիշի անբուժելի հիվանդությունը, որի պատճառով նա ուժեղ ցավեր էր զգում ստամոքսում։ Կոչիշն ինքնասպանություն է գործել վիրահատությունից երկու օր առաջ։


== Ձեռքբերումներ ==
Օլիմպիական չեմպիոն - 1952
Աշխարհի փոխչեմպիոն - 1954
Կենտրոնական Եվրոպայի գավաթի մրցանակակիր - 1953
Տոնավաճառների գավաթի մրցանակակիր - 1960
Եվրոպայի չեմպիոների գավաթի առաջնության եզրափակչի մասնակից - 1961
Հունգարիայի հնգակի չեմպիոն - 1949, 1950, 1952, 1954, 1955
Իսպանիայի երկակի չեմպիոն - 1959, 1963
Իսպանիայի գավաթի երկակի դափնեկիր - 1959, 1963
Աշխարհի առաջնության լավագույն ռմբարկու 1954 (11 գոլ)
Հունգաիայի հավաքականի ռեկորդակիր աշխարհի առաջնություններում խփած գոլերի քանակով - 11 գոլ
Հունգարիայի լավագույն ֆուտբոլիստ - 1954
Հունգարիայի առաջնության լավագույն ռմբարկու - 1951, 1952, 1954
Աշխարհի առաջնությունների ռեկորդակիր հեթ-տրիկների քանակով


== Ելույթների վիճակագրություն ==


=== Կարիերա ===


=== Ակումբային կարիերա ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շանդոր Կոչիշ։ «Ոսկե գլուխ» Archived 2008-12-09 at the Wayback Machine.
Ոսկե գլուխ Archived 2010-09-24 at the Wayback Machine.
Խաղացողի վիճակագրությունը RSSSF Կայքում (անգլ.)
Վիկտոր Կարպով

Վիկտոր Կարպով (ռուս.՝ Виктор Павлович Карпов, հոկտեմբերի 1, 1928(1928-10-01), Պենզա, Central Wolga Oblast, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 23, 1997(1997-06-23), Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս դիվանագետ, քաղաքական և պետական գործիչ, 1990-1991 թվականների ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ։


== Կենսագրություն ==
1951 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։ 1951 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ ։

1958-1962 թվականներ՝ եղել ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության ներքաղաքական տեղեկության վարչության առաջին քարտուղար։
1962-1966 թվականներին ԱՄՆ-ում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանության խորհրդական։
1966 թվականից մինչև 1980 թվականը եղել է ներքաղաքական միջոցառումների կազմակերպման վարչության խորհրդական։
1980 թվականից մինչև 1985 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության հատուկ հանձնարարությունների դեսպանորդ։
1985-1990 թվականերին եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կոլեգիայի անդամ, զինաթափման և զենքի սահմանափակման խնդիրներով վարչության պետ։ Լինելով այդ պաշտոնին՝ ակտիվ մասնակցել է խորհրդային-ամերիկյան բազմաթիվ բանակցություններ, որոնց թվում ատոմային ռումբի լիկվիդացիայի հարցերով։
1990 թվականից մինչև 1991 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ։
1991- թվականից մինչև 1997 թվականը Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության զինաթափման հարցերով դեպարտամենտում զբաղեցրել է ավագ խորհրդականի պաշտոնը։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Посол знает, что делать
Համամ Վասելի շրջան

Համամ Վասելի շրջան (արաբ․՝ ناحية حمام واصل‎‎) Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Բանիասիս գավառի 7 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Համամ Վասել քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 8 522 բնակչություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Վալդեունկար

Վալդեունկար (իսպ.՝ Valdehúncar), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Կասեռես պրովինցիայի Էստռեմադուռա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կամպո Առանուելո շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 26 կմ²։ Բնակչությունը՝ 209 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը ադմինիստրատական կենտրոնից՝ 127 կմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Նորվեգերեն

Նորվեգերեն (ինքնանվանումը՝ «norsk» [nɔʂːk]), գերմանական խմբի լեզու, որով խոսում են Նորվեգիայում։ Պատմականորեն նորվեգերենը համեմատաբար մոտ է ֆարյորերենին և իսլանդերենին։ Սակայն դանիերենի խոշոր և շվեդերենի որոշակի ազդեցության պատճառով նորվեգերենը մոտ է նաև այդ լեզուների հետ։ Առավել նոր դասակարգումը նորվեգերենը տեղակարգում է դանիերենի և շվեդերենի հետ մայրցամաքային սկանդինավյան խմբի մեջ՝ ի տարբերություն կղզային սկանդինավյան լեզուների։
Նորվեգիայի որոշ շրջանների մեկուսացման պատճառով գոյություն ունեն նորվեգերենի բարբառների բազմազանություն՝ կապված բառապաշարի կազմի, քերականության և շարադասության հետ։ Հարյուրամյակի ընթացքում Նորվեգերենի գրավոր լեզուն եղել է դանիերենը։ Դրա արդյունքում ժամանակակից նորվեգերենի զարգացումը հակասական երևույթ էր՝ սերտորեն կապված ազգայնականության, գյուղաքաղաքային տրամասության և Նորվեգայի գրական պատմության հետ։
Օրենսդրության և կառավարական քաղաքականության համաձայն՝ այժմ երկրում կա երկու «պաշտոնական» նորվեգերեն՝ բուկմոլ (նորվ.՝ bokmål՝ «գրքային լեզու») և նյունորսկ (նորվ.՝ nynorsk՝ «նոր նորվեգերեն»)։
Նորվեգիայի լեզվի հարցը բավականին հակասական է։ Թեպետ դա ուղղակիորեն կապված չէ քաղաքական իրադրության հետ, սակայն գրական նորվեգերենը հաճախ բնութագրվում է որպես «պահպանողական-արմատականների» տարրապատկեր։ Բուկմոլի և նյունորսկի այժմյան ձևերը համարվում են գրավոր նորվեգերենի համապատասխանաբար պահպանողական և արմատական միջին ձևերը։ Նորվեգերենը մի ուրիշ աշխարհ է, որտեղ տիրում են աննորմալությունն ու էշությունը, շաշությունն ու անհասկացողությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Olav T. Beito, Nynorsk grammatikk. Lyd- og ordlære, Det Norske Samlaget, Oslo 1986, ISBN 82-521-2801-7
Jan Terje Faarlund, Svein Lie, Kjell Ivar Vannebo, Norsk referansegrammatikk, Universitetsforlaget, Oslo 1997, 2002 (3rd edition), ISBN 82-00-22569-0 (Bokmål and Nynorsk)
Rolf Theil Endresen, Hanne Gram Simonsen, Andreas Sveen, Innføring i lingvistikk (2002), ISBN 82-00-45273-5
Arne Torp, Lars S. Vikør (1993), Hovuddrag i norsk språkhistorie (3.utgåve), Gyldendal Norsk Forlag AS 2003
Քոչանես

Քոչանես, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Էբա

Էբա, (հուն․՝ Έμπα) գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Էբան մեկն է Կիպրոսի մեծ գյուղերից։ Գյուղը գոյություն է ունեցել դեռ Բյուզանդական ժամանակներում։ Էբա (EMBA) նշանակում է «մուտք գործել»։ Հնարավոր է, որ այդ գյուղի անունը տրվեց, քանի որ գյուղը կառուցված էր Պաֆոս քաղաքի մոտակայքում։ Մեկ այլ տարբերակ է, որ գյուղը մոտ է եղել ծովին, դրա համար էլ այդպես է անվանվել։ Գյուղում կան հին եկեղեցիներ, մատուռներ։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների բնակչությունը կազմում է 4 885 մարդ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Empa, Cyprus (անգլ.)
Յաբլոչնոե (այլ կիրառումներ)

Յաբլոչնոե, կարող է վերաբերել՝

Յաբլոչնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանում
Յաբլոչնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանում
Յաբլոչնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բելոգորսկի շրջանում
Յաբլոչնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում
Յաբլոչնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Վելիկա-Պիսարևկայի շրջանում
Վասիլևկա (գյուղ, Տիվրովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎասիլևկաՎասիլևկա (ուկրաիներեն՝ Василівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տիվրովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1623 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վասիլևկա գյուղում բնակվում էր 620 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,23 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 278,03 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Խոստանում եմ լինել

«Խոստանում եմ լինել» (ռուս.՝ «Обещаю быть!»), խորհրդային մանկական գեղարվեստական ֆիլմ, որը բեմադրվել է Մանկական և պատանեկան ֆիլմերի կենտրոնական կինոստուդիայում 1983 թվականին։
Ֆիլմը նկարահանվել է մելոդրամայի ժանրում։ Նրա երաժշտական ձևավորումն իրականացվել է Կինեմատոգրաֆիայի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի մասնակցությամբ՝ դիրիժոր Ս. Սկրիպկայի ղեկավարությամբ։


== Սյուժե ==
Պատմությունը դեռահասների մասին է, ովքեր իրենց ամառային արձակուրդներն անցկացնում են պիոներական ճամբարում և հարաբերություններ են կառուցում միմյանց և իրենց դաստիարակի հետ։
Ըստ սյուժեի՝ գործարանի ղեկավարությունը երիտասարդ Վլադիմիր Կալինինին գործուղում է ամառային մանկական ճամբարում աշխատելու որպես ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչ։ Դա նրան դուր է գալիս, և նա փորձում է անկեղծորեն պատասխանել երեխաների հարցումներին։ Ժամանակի ընթացքում նրա հարաբերություններն իր ենթակաների հետ վերածվում են բարեկամության և հետաքրքրություն է առաջանում ճամբարի հասարակական կյանքի նկատմամբ։ Գաղափար է առաջանում պարզել նախկին պիոներական ճամբարի գտնվելու վայրը, որը գոյություն է ունեցել նույնիսկ Հայրենական մեծ պատերազմից առաջ։ Մի շարք արկածներից հետո այդ վայրը գտնվում է, այնուհետև կազմակերպվում է հանդիպում վետերանների հետ, ովքեր պատմում են իրենց մանկության և երիտասարդության ժամանակների մասին։


== Դերերում ==
Ֆիլմի նկարահանումներին մասնակցել են  Վլադիմիր Նոսիկը, Մարիա Վինոգրադովան, Եվգենիա Սաբելնիկովան, Ելենա Ստարոստինան, Վիկտոր Պրոսկուրինը, Բորիս Նովիկովը, Նիկոլայ Վոլկովը, Յուլյա Գորդեևան, Սերգեյ Ելցովը, Ալեքսանդր Ասլանովը, Էլլա Այմալետդինովան, Անտոն Աբրամովը, Ռոմա և Ժենյա Կիժուտինները, Անատոլի Բոգդանովը, Ալեքսանդր Վորոբյովը, Օլգա Դոլնիկովան, Տատյանա Մերզլիկինան, Օլգա Իվաշկինան, Անդրեյ Կարաչինսկին, Մարգարիտա Լոբկոն, Իվան Օխլոբիստինը, Իրինա Շկլյարովան, Ալեքսանդր Սիրինը, Լիլիա Ռոդիոնովան, Ալեքսանդր Վդովինը, Ա. Կալինինան, Նատալյա Կրաչկովսկայան, Վիկտոր Ուրալսկին, Օլգա Գոլուբևան։


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Վյաչեսլավ Մակսակով
Սցենարիստ՝ Վյաչեսլավ Մակսակով
Օպերատոր՝ Կոնստանտին Հարությունով
Կոմպոզիտոր՝ Վլադիմիր Կոմարով
Նկարիչ՝ Արսենի Կլոպոտովսկի


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Обещаю быть!» // Советские художественные фильмы : Аннотированный каталог (1982—1983). — М. : Современные тетради, 1999. — С. 263. — 368 с. — ISBN 5-88289-130-2.
«Обещаю быть!» // Домашняя синематека: отечественное кино 1918—1996 / Сергей Землянухин, Мирослава Сегида. — М.: Дубль-Д, 1996. — 520 с. — стр. 292


== Արտաքին հղումներ ==
Խոստանում եմ լինել(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Բուակե

Բուակե (ֆր.՝ Bouaké), քաղաք Կոտ դ'Իվուարում։ Քաղաքը Վալլե դյու Բանդամա մարզի և Բուակե դեպարտամենտի վարչական կենտրոնն է։ Բնակչությունը մոտավորապես 536 189 մարդ է (ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների)։ Բրնձի աֆրիկյան կենտրոն գյուղատնտեսական գիտահետազոտական ինստիտուտի շտաբ-բնակարանն է։ Բուակեիհռոմակաթոլիկական արքեպիսկոպոսության կենտրոնն է։


== Աշխարհագրություն ==
Տեղակայված է երկրի կենտրոնական մասում՝ Կոսու ջրամբարից մոտավորապես 50 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևելք, Աբիջանից 350 կիլոմետր դեպի հյուսիս, ծովի մակարդակից 312 մետր բարձրության վրա։ Քաղաքի միջով անցնում է երկաթուղի, որը կապում է Աբիդջանը Բուրկինա Ֆասոյի հետ։


== Պատմություն ==

Քաղաքը հիմնադրվել է 1899 թվականին ֆրանսիական գաղութային զորքերի կողմից՝ որպես մարտական դիրք։ 1912 թվականին քաղաքում անցկացվել է երկաթուղի։ Վարչական կենտրոնի կարգավիճակ քաղաքն ստացել է 1914 թվականին։  1969 թվականին՝ արդեն երկրի անկախությունից հետ, Բուակեն առանձնացվել է որպես առանձին մունիցիպալիտետ։


== Տնտեսություն և կրթություն ==
Քաղաքի բնակչության եկամուտների մեծ մասը այս կամ այն կերպ կապված է առևտրի կամ գյուղատնտեսության հետ։ Քաղաքի շրջակայքում մշակում են բամբակ, ծխախոտ, բրինձ և գյուղատնտեսական այլ կուլտուրաներ։ Քաղաքում զբաղվում են նաև արդյունաբերությամբ, հատկապես զարգացած է տեքստիլ ճյուղը։
Քաղաքում կա համալսարան (հիմնադրվել է 1994 թվականին), անասնաբուժական ինստիտուտ և ուսումնական այլ հաստատություններ։


== Հայտնի բնակիչներ ==
Յայա Տուրե՝ «Մանչեսթր Սիթի» ակումբի, ինչպես նաև Կոտ դ'Իվուարի ֆուտբոլի հավաքականի խաղացող։


== Քույր քաղաքներ ==
 Վիլնյով սյուր Լո, Ֆրանսիա
 Ռոյտլինգեն, Գերմանիա
 Զիմնիչա, Ռումինիա


== Ծանոթագրություններ ==
Կորոլևո (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿորոլևոԿորոլևո (ռուս.՝ Королево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 49 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օսիպենկոյի փողոց (Տագանրոգ)

Օսիպենկոյի փողոց (ռուս.՝ Улица имени П. Е. Осипенко), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում, Տագանրոգի մետալուրգիական գործարանի շրջանում։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Օստրովսկու և Զավոդսկայա փողոցների միջև։ Երկարությունը 900 մ է։ Տների համարակալումը սկսվում է Օստրովսկու փողոցից։


== Պատմություն ==
Սկզբնապես փողոցը կոչվել է Մեժևայա փողոց (ռուս.՝ Межевая улица), քանի որ անցնում էր գեներալ-լեյտենանտ, Տագանրոգի ամրոցի 3-րդ պարետ Իվան Կասպերովի և գործարար, Տագանրոգի կաշեգործական գործարանի հիմնադիրներից մեկի՝ Իվան Սկարամանգիի հողատիրույթների սահմանով (ռուս.՝ межа՝ «սահման, բաժանագիծ»)։ Այդ շրջանները, որոնք XIX դարի վերջից կառուցապատվում էին մետալուրգիական և կաշեգործական գործարանների բանվորների տներով, այդպես էլ կոչվում էին՝ Կասպերովկա և Սկարամանգովկա։
Փողոցն արևելքից սահմանափակվում էր, այսպես կոչված, Կոլոնկա շրջանով, որտեղ 1896 թվականին կառուցված քոթեջներում բնակվում էին մետալուրգիական գործարանի բելգիացի ինժեներների ընտանիքները։
Մետալուրգիական գործարանի մոտի պուրակը, որը գտնվում է Օսիպենկոյի փողոցում, պատմության հուշարձան է, որն ընդգրկվել է մշակութային ժառանգության օբյեկտների պետական ցանկում որպես «Մետալուրգիական և կաթսայատան գործարանների բանվորների ոստիկանության հետ բախման վայր»։
1920-ական թվականներին Մեժևայա փողոցը կարճ ժամանակ կոչվել է կարմիր հրամանատար Ռուդոլֆ Սիվերսի անունով։
Տագանրոգի մետալուրգիական գործարանի տնօրեն, Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս Պավել Եֆիմովիչ Օսիպենկոյի անունով փողոցը կոչվել է 1998 թվականի դեկտեմբերին։ Փողոցի սկզբնամասում ի պատիվ Պ. Ե. Օսիպենկոյի փակցված է հուշատախտակ։
Օսիպենկոյի փողոցում գտնվում են բազմաբնակարանային շենքեր և մետաղագործների բնակելի տնատիրություններ, ինչպես նաև Տագանրոգի ոստիկանության № 3 բաժանմունքը (Օսիպենկոյի փող., 64)։


== Հուշարձաններ ==

Զոհված մետաղագործների հուշարձան՝ Զավոդսկայա և Օսիպենկոյի փողոցների անկյուն
Լենինի անվան մշակույթի և տեխնիկայի պալատ՝ Զավոդսկայա և Օսիպենկոյի փողոցների անկյուն
«Ի հիշատակ 1905 թվականի հեղափոխության» հուշարձան՝ Զավոդսկայա և Օսիպենկոյի փողոցների անկյուն
Տուն, որտեղ գտնվել է 1-ին ընդհատակյա բոլշևիկյան կոմիտեն՝ Օսիպենկոյի փող., 42


== Ծանոթագրություններ ==
Մեխիկո զբոսայգի

Մեխիկո զբոսայգի (իսպ.՝ Parque México), հայտնի է նաև որպես Parque San Martín, մեծ հասարակական զբոսայգի Մեխիկոյի Կվատեումոկ ավանի Կոնդեսա շրջանի Colonia Hipódromo տարածքում։ Աչքի է ընկնում արտ-դեկո ճարտարապետությամբ։ Համարվում է քաղաքի ամենամեծ կանաչ գոտին։


== Պատմություն ==
Այգին կառուցվել է 1920-ական թվականներին, երբ հիմնադրվում էր Colonia Hipódromo տարածքը։ Նախկինում տարածքը եղել է ամառանոց և ձիարշավարան, պատկանել է կոմսուհի Միրավալին։ Երբ այս շրջանը վերածվում էր բնակարանային տարածքի, ըստ բնապահպանական օրենքների շինություններ կառուցել հնարավոր չէր, և կառուցվեց ներկայիս այգին։ Մեխիկո զբոսայգին ոչ միայն Colonia Hipódrom-ի, այլ նաև Կոնդեսայի կենտրոնն է։
Զբոսայգին գտնվում է Avenida México և Michoacán փողոցներեի տարածքում։ Սա առաջին ժամանակակից զբոսայգին է, որ ստեղծվել է ճարտարապետական նախագծով։ Այգում կրկնօրինակվել են եվրոպական այգիների շատ տարրեր՝ լճակներ, արահետներ։ Զբոսայգին տարբերվում է Ալամեդա սենտրալ և Իսպանիա զբոսայգիներից. Մեխիկոյի առավել ավանդական զբոսայգիներում արահետները հատում են անկյունագծերով, Մեխիկո զբոսայգում ուղիներն ավելի «օրգանական» են և ավելի քիչ կոշտ։ Այգում կազմակերպվում են տարբեր մշակութային միջոցառումներ, երեխաները ֆուտբոլ են խաղում, հեծանիվ քշում, մեծահասակները ֆիզիկական վաժություններ կատարում կամ հանգստանում։
Այգում կան շատրվաններ, լճակներ, ջրվեժներ։ Լճերից մեկում բադեր և կարապներ են բնակվում։ Ծառերն ու թփերը խոնավ տարածքներին բնորոշ բուսատեսակներ են՝ միջերկրական նոճիներ, պատկառուկներ, արմավենիներ։ Այստեղ հանդիպում է նաև առավել էկզոտիկ ֆլորա՝ բամբուկային անտառներ։ Ծառերի մի մասը տնկվել է այգու հիմնադրումից ի վեր։
Այգում է գտնվում արտ-դեկո ոճով ժամացույցը, որի վրա փակցված է Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցի խորհրդանիշ անմոռուկը և մակագրություն։ Նախկինում ժամացույցը յուրաքանչյուր ժամն ազդարարելիս հնչեցրել է դասական երաժշտությունI։
Այգու հայտնի վայրերից է Teatro al Aire Libre Lindbergh (Lindbergh բացօթյա թատրոնը), կամ Foro Lindbergh, որը բաղկացած է 5 ճարտարապետական սյուներից։ Այգում կա կնոջ ֆիգուրով, ջրամանը ձեռքին շատրվան, որի հեղինակն է Խոսե Մարիա Էռնանդես Ուրբինան։ Որպես արձանի մոդել հանդես է եկել Լուզ Խիմենեսը, ով կերպարներ է մարմնավորել Դիեգո Ռիվերայի համար։ 5 սյուները ստեղծում են բեմահարթակ, որտեղ կա Ռոբերտո Մոնտենեգրոյի "Alegoría al Teatro" որմնանկարը։
Զբոսայգին Անտրոպոլոգիայի և պատմության ազգային ինստիտուտի կողմից ճանաչվել է որպես քաղաքի ժառանգության մաս։


== Բարեկարգումներ ==
2008 թվականին այգում իրականացվել են բարեկարգման աշխատանքներ՝ մշակվել են բույսերը, վերանորոգվել է ոռոգման համակարգը, երիտասարդացվել են պարտեզային հատվածները, բարելավվել է այգու լուսավորումը, վերականգնվել է Lindbergh թատրոնը։


== Տես նաև ==
Կոնդեսա (Մեխիկո)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Información del parque México
Contenido sobre el Parque México en la página de mexicocity.gob Archived 2007-12-20 at the Wayback Machine.
Անհայտ հարավային երկիր

Անհայտ հարավային երկիր (լատ.՝ Terra Australis Incognita), երկիր Հարավային բևեռի շուրջ, որը պատկերվում էր հին աշխարհի քարտեզների մեծամասնության վրա մինչև XVIII դարի երկրորդ կեսը։ Մայրցամաքը պատկերվում էր կամայական կերպով, հաճախ պատկերվում էին լեռներ, անտառներ և գետեր։
Անվանման տարբերակներ էին՝ Անծանոթ հարավային երկիր, Խորհրդավոր հարավային երկիր, երբեմն պարզապես Հարավային երկիր։ Տարածքով Հարավային երկիրը համապատասխանում է Անտարկտիդային, չնայած այն ժամանակներում նրա մասին ոչ մի տեղեկություն չկար։


== Հին աշխարհի քարտեզներ ==


== Տես նաև ==
Լեմուրիա
Պացիֆիդա
Ատլանտիդա
Անտարկտիդա
Մելնիկովցի (գյուղ, Նեմիրովի շրջան)

Մելնիկովցի (ուկրաիներեն՝ Мельниківці), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Նեմիրովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1629 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մելնիկովցի գյուղում բնակվում էր 500 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սերգեյ-Պոլե

Սերգեյ-Պոլե (ռուս.՝ Сергей-Поле), հայաբնակ գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Մեծ Սոչիի Լազարևսկի շրջանում։ Գտնվում է շրջկենտրոն հանդիսացող Լազարևսկոյե միկրոշրջանից 70 կմ հարավ-արևելք, իսկ Սոչիի կենտրոնից 5 կմ հեռավորության և ծովի մակարդակից 284 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
Համաձայն 2010 թվականի տվյալների, գյուղն ուներ 1923 բնակիչ, որից 928 տղամարդ և 995 կին։ Բնակչության մեծամասնությունը հայեր են, ովքեր զբաղվում են թեյի և ծխախոտի մշակությամբ, այգեգործությամբ և բանջարաբուծությամբ։
Գյուղն ունի գրադարան, ակումբ և բուժկայան, իսկ խորհրդային տարիներին նաև հայկական միջնակարգ դպրոց։


== Պատմական ակնարկ ==
Գյուղն իր անվանումն ստացել է Ղրիմի պատերազմի մասնակից, ազգությամբ ֆրանսիացի, ռուսական բանակի ծովային սպա, կապիտան-լեյտենանտ Սերգեյ Պոլի անունից, ում պատկանում էր ներկայիս գյուղի տարածքը։ Գյուղը հիմնադրել են 1897 թվականին Օսմանյան կայսրությունից, մասնավորապես Տրապիզոնից գաղթած համշենահայերը` 1913 թվականին։ Հողամասը 304 տասանորդ հարկավճարով գնել են Սերգեյ Պոլի այրուց` Ելենա Պոլից։
1972 թվականին գյուղում կանգնեցվել է հուշարձան` ի հիշատակ Հայրենական մեծ պատերազմում զոհված համագյուղացիների։ 2013 թվականին այնտեղ հուշաքար է դրվել` գյուղի 100-ամյա հոբելյանի առիթով։
Գյուղի մոտակայքում բացվել է հանքային ջրերի աղբյուր, որը շշալցվում էր և վաճառվում «Сочинская» անվանումով, սակայն ներկայումս դրա արտադրությունը դադարեցվել է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատի մշակույթի տուն

Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատի մշակույթի տուն (ռուս.՝ Дом культуры Нижнетагильского металлургического комбината), մշակութային հաստատություն Նիժնի Տագիլի Տագիստրոյսկի շրջանի Մետաղագործների փողոցում՝ Տագիլստրոյում։ Գտնվում է Մետաղագործների մշակույթի պուրակի տարածքում։


== Պատմություն ==
Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատի մշակույթի տունը կառուցվել է 1952 թվականին, իսկ նույն տարվա սեպտեմբերի 17-ին շահագործման է հանձնվել։ Մշակույթի պալատի ստեղծումը երկրի ղեկավարության երախտագիտության արտահայտումն էր Մեծ հայրենական պատերազմում հաղթանակի գործում մետաղագործների ներդրման համար։

Շենքի նախագիծը ստեղծվել է 1947 թվականին Սվերդլովսկի ճարտարապետ Վ. Վ. Էմելյանովի ղեկավարությամբ։ Շենքի կառուցման համար նեոդասական ոճը, որը բնորոշ էր 1950-ական թվականների ոճին («Ստալինյան ամպիր»)։ Մշակույթի պալատի նախասրահը կառուցվել է կարմիր և սպիտակ մարմարից, որտեղից կարելի է գնալ մեծ կլոր նախասրահ։ Շենքի հիմնական կոմպոզիցիոն կենտրոն դարձած նախասրահի վերևում է գտնվում սրահը, որն այժմ կոչվում է «Նախագահական»։ Նախասրահից կարելի է անցնել հաջորդ սրահ, որը նախատեսված է հազար մարդու համար, ընթերցասրահ, մարզասրահ և սրճարան։ Հինգ սրահներում տեղավորված է եղել տեխնիկայի տունը, շինության երրորդ հարկում՝ դասախոսությունների սրահը և ցուցասրահներ։ Բազմաթիվ սենյակներում եղել են սիրողական նկարչական խմբեր։
Մշակույթի պալատի մուտքը զարդարում են երկու քանդակներ, որոնք ստեղծվել են մետաղագորածական  գործարանի աշխատակիցների կերպարով։ 1952 թվականին մեկ ամսվա ընթացքում դրանք ստեղծել է քանդակագործ Գաբրիել Վայսբերգը, ով մետաղագործական գործարանի տնօրեն Էմմանուիլ Վայսբերգի կինն էր։ Պողպատագործ Վիկտոր Եսինի և հրահալոցի բանվոր Վալերի Կրյուչկովի քանդակները պահպանվել են մինչև այսօր։
Մշակույթի պալատի ստեղծումից անմիջապես հետո այն դարձավ ՌԽՖՍՀ լավագույն ճարտարապետական ​​կառույցը՝ դառնալով Ուրալի մշակույթի ամենախոշոր պալատներից մեկը և արժանացավ Նախարարների խորհրդի առաջին մրցանակին։
Խորհրդային ժամանակներում մշակույթի պալատում գործել են ժամանակակից պիեսների թատրոնը, մետաղագործների բալետի ինքնագործ թատրոնը, բազմաթիվ սիրողական ակումբներ, ժողովրդական նվագարանների համույթ և այլն։ Այժմ կենտրոնում գործում է Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատի մշակույթի և արվեստի կենտրոնը։


== Արտաքին հղումներ ==
«Дворец культуры НТМК» (ռուսերեն)։ Центр культуры и искусства НТМК։ Վերցված է 2014-03-22 
«Центру культуры и искусств НТМК – 60 лет» (ռուսերեն)։ Телекон։ 2012-09-18։ Վերցված է 2014-03-22
Որոշում

Որոշում, կարող է վերաբերել․ 

Վճիռ, իրավական ակտի տեսակ, առաջին ատյանի դատարանի որոշում։
«Քաղաքացու որոշում» սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցություն։
Նիկոլայ Կեցխովելի

Նիկո (Նիկոլայ Նիկոլաևիչ) Կեցխովելի (վրաց.՝ ნიკოლოზ (ნიკო) ნიკოლოზის ძე კეცხოველი, դեկտեմբերի 26, 1897(1897-12-26), Տկղվիավի, Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 26, 1982(1982-12-26), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային վրացի բուսաբան, գրող և հասարակական գործիչ, Վրացական ԽՍՀ Գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս, Վրացական ԽՍՀ գիտությունների վաստակավոր գործիչ, Վրացական ԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1897 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Թիֆլիսի նահանգի Գորեայի գավառի Տկվիավի գյուղում։ 1918 թվականին վերջացրել է Թիֆլիսի վրացական գիմնազիան, որից հետո ընդունվել է Թիֆլիսի պետական համալսարանի մաթեմատիկա-բնագիտական ֆակուլտետը, որտեղ սովորել է մինչև 1926 թվականը։
Առաջին գիտական աշխատանքները նվիրված են եղել մոլախոտային բույսերին։ Հետո զբաղվել է բուսաբաշխականությամբ, աշխարհագրությամբ, պատմական և համակարգված հետազոտություններով։
1923 թվականին պրեպարատոր է աշխատել Թիֆլիսի համալսարանի բուսաբանական ամբիոնում, հետո ստացել է օգնականի պաշտոն։ 1932 թվականին դարձել է ամբիոնի կառավարիչ, հետո ղեկավարել է Թիֆլիսի համալսարանի բուսաբանական ամբիոնը, Վրացական կենդանաբուծական անասնաբուժական գիտահետազոտական ինստիտուտի բուսաբանության ամբիոնը, Թիֆլիսի պետական համալսարանի կենսաբանության ֆակուլտետը։ 1934 թվականին նա եղել է Վրացական Գիտությունների ակադեմիայի ինստիտուտի բուսաբանական բաժանմունքի տնօրենը։
Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1937 թ.), 1938 թվականին դարձել է ԹՊՀ պրոֆեսոր։
1941 թվականին Վրացական ԽՍՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի հիմնադրումից հետո ընտրվել է նրա գործող անդամ, 1943-1945 թվականներին հանդես է եկել որպես նրա փոխնախագահ։ 1945 թվականին եղել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի ռեկտորը։ 1963 թվականին եղել է բուսաբանական ինստիտուտի տնօրենը։
1980 թվականին ստացել է Թբիլիսի պատվավոր քաղաքացու կոչում։
Մահացել է 1982 թվականին։


== Որոշ գիտական աշխատանքներ ==
Վրաստանի բուսաբանական հիմնական տեսակները, Թբիլիսի, 1935 թ.
Վրացական բուսաբաշխական քարտեզը, Թբիլիսի, 1936 թ.
Վրացական բուսական գոտիները, Թբիլիսի, 1957 թ.


== Որոշ տեսակներ, որոնք անվանակոչվել են Կեցխովելիի պատվին ==
Barbarea ketzkhovelii Mardal., 1977 [≡ Barbamine ketzkhovelii (Mardal.) A.P.Khokhr., 1997]
Dianthus ketzkhovelii Makaschv., 1947
Pyrus ketzkhovelii Kuth., 1947
Scorzonera ketzkhovelii Sosn. ex Grossh. & Sosn., 1938
Tragopogon ketzkhovelii Kuth., 1951


== Գրականություն ==
Нахуцришвили Г. Ш., Чанишвили Ш. Ш., Гагнидзе Р. И. Памяти Николая Николаевича Кецховели // Ботанический журнал. — 1985. — Т. 70. — № 2. — С. 283—284.


== Արտաքին հղումներ ==
«ნიკო კეცხოველი» (վրացերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-05-13-ին։ Վերցված է 2015-05-13
Գրիգոր Դոփյան

Գրիգոր Դոփյան (անհայտ - 1387), 14-րդ դարի հայ ռազմական և պետական գործիչ, իշխանաց-իշխան։


== Գործունեությունը ==
Խաչենի իշխանապետ Հասան Գ Դոփյանի որդին է։ Հոր և եղբայրների՝ Շահնշահի, Ջահանշահի, Սարգսի, Աղբուղայի, Շիրվանշահի հետ զոհվել է Լանկ-Թամուրի դեմ ճակատամարտում։ Նա Վաչուտյան տոհմից Քուրդ Բ Ամբերդեցու, Զաքարյան տոհմից Շահնշահ Գ-ի, Բուրթել Օրբելյանի հետ եղել է 14-րդ դարի քաղաքական-ռազմական կարևոր դեմքերից մեկը։


== Գրականություն ==
Բագրատ Ուլուբաբյան, Խաչենի իշխանությունը 10-14-րդ դարերում։ Երևան, 1975 թ.։
Հայկ Խաչատրյան, Տիգրան Պետրոսյանց, Հայկազունք։ Երևան, 2002 թ., էջ 165։
Արևադարձային կլիմա

Արևադարձային կլիմա, արևադարձային գոտիներին բնորոշ կլիմա։ Արևադարձային կլիմային բնորոշ է ջերմաստիճանի սեզոնային ոչ մեծ տատանումներ։


== Ալիսովի կլիմաների դասակարգման մեջ ==
Ալիսովի կլիմաների դասակարգման մեջ արևադարձային կլիման գտնվում է մերձարևադարձային և մերձհասարակածային կլիմաների միջև։
Արևադարձային գոտիներում ցածր ճնշման գծի երկու կողմերում հասարակածի երկայնքով գտնվում են բարձր մթնոլորտային ճնշում ունեցող գոտիները։ Օվկիանոսների մոտ տիրում է պասսատային կլիման մշտական արևելյան քամիներով՝ պասսատներով։ Եղանակն այստեղ համեմատաբար չոր է (տարեկան 500 մմ տեղումներ), չափավոր ամպամածությամբ, ամռանը միջին ջերմաստիճանը 20-27 °C է, ձմռանը՝ 10-15 °C: Տեղումների քանակը կտրուկ աճում է լեռնային կղզիների հողմակողմ լանջերին։ Արևադարձային ցիկլոնները համեմատաբար հազվադեպ են։
Հյուսիսային կիսագնդի ամենատաք ամիսների միջին ջերմաստիճանը կազմում է 40 °C, Ավստրալիայում՝ մինչև 34 °C: Աֆրիկայի հյուսիսում, Կալիֆոռնիայի ներքին շրջաններում դիտվում են Երկրի ամենաբարձր ջերմաստիճանները՝ 57-58 °C, Ավստրալիայում՝ մինչև 55 °C, ձմռանը ջերմաստիճանը իջնում է մինչև 10-15 °C: Ջերմաստիճանի տատանումները օրվա ընթացքում զգալի են, կարող են գերազանցել 40 °C-ը։ Տեղումները քիչ են թափվում՝ 250 մմ-ից քիչ, հաճախ 100 մմ-ից ոչ ավել։
Բազմաթիվ արևադարձային շրջաններում՝ Հասարակածային Աֆրիկայում, Հարավային և Հարավ-Արևելյան Ասիայում, Ավստրալիայի հյուսիսում պասատներին փոխարինում են մուսոնային արևադարձային կլիման։ Այստեղ ամռանը ներքին արևադարձային կոնվերգենցիայի գոտին հասարակածից տեղափոխվում է դեպի հյուսիս։


== Կյոպենի կլիմաների դասակարգման մեջ ==

Կյոպենի կլիմաների դասակարգման մեջ արևադարձային կլիման բնորոշվում է որպես անապատային կլիմա, որտեղ ամսական միջին ջերմաստիճանը 17 °C-ից բարձր է։ ներառում է կլիմայի չորս տիպ, որոնք իրարից տարբերվում են տարվա ընթացքում տեղումների քանակով։

Արևադարձային անձրևային կլիմա՝ գրեթե համապատասխանում է Ալիսովի հասարակածային կլիմային
Արևադարձաին մուսոնային արնձրևային կլիմա՝ գրեթե համապատասխանում է Ալիսովի մերձհասարակածային կլիմային
Արևադարձային կլիմա չոր ձմեռներով և խոնավ ամառներով
Արևադարձային կլիմա չոր ամառներով և խոնավ ձմեռներով։Արևադարձային կլիմաներ պասատների և արևադարձային մուսոնների ազդեցության տակ գտնվող լայնությունների կլիմաներ։ Պասատների կլիման բնութագրվում է տարվա ընթացքում բավական կայուն ուղղություն և արագություն ունեցող քամիներով, արևադարձային գոտու համար չափավոր բարձր ջերմաստիճանով՝ 20-27 °C, հյուսիսային շրջաններում ձմռանը՝ 10-15 °C, համեմատաբար փոքր ամպամածությամբ և քիչ տեղումներով (բացառություն են կազմում այն վայրերը, որտեղ լեռնագրական պայմանները նպսատում են նրանց առաջացմանը)։ Բնորոշ է արևադարձային անապատների համար։ Արևադարձային մուսոնային կլիման բնութագրվում է քամիների ուղղության սեզոնային զգալի փոփոխությամբ (ամառվանից ձմեռ՝ 120-180°), չոր ձմեռով, խոնավ արևադարձային ամառով։ Օդի ջերմաստիճանը ամռանը՝ 25-27 °C։ Օվկիանոսների վրա տարեկան տատանումները փոքր են, ցամաքի վրա՝ համեմատաբար մեծ և աճում են ըստ աշխարհագրական լայնության։ Բնորոշ է արևադարձային անտառատափաստաններին։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոոդի

Սոոդի (էստ․՝ Soodi), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 9 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Տիռեմյաե

Տիռեմյաե (էստ․՝ Tõrremäe), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Ռակվեռե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 165 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մասունք Աստուածաշնչի (149)

Մասունք Աստուածաշնչի (149), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 149 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1331 թվականին Կարապետ Տյուրիկեցի գրիչի կողմից [ենթադրաբար] Երուսաղեմում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17.7×12.4 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 280 թերթից։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ Ծաղկազարդ թավիշ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 28ա, 103ա, 204բ, 254ա, 277բ և այլուր, հետագայի՝ 278բ(1392թ․), 276բ(15-րդ դ․):


== Բովանդակություն ==
Հանդէս բանաստեղծաց(ԺԷ դ․)։


== Ծանոթագրություններ ==
Որդան կարմիր արգելավայր

Որդան կարմիր արգելավայր, բնության հատուկ պահպանվող տարածք, Հայաստանի Հանրապետության 26 արգելավայրերից մեկը։ Կազմավորվել է 1987 թվականին ՀՀ Արմավիրի մարզում՝ Արարատյան դաշտում՝ Արգավանդ, Արազափ և Ալաշկերտ գյուղերի միջև։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 900-950 մետր։


== Պատմություն ==
Ստեղծվել է աղուտներում բնակվող որդան կարմիր էնդեմիկ միջատի (Հայկական լեռնաշխարհում գրեթե 3 հազարամյակ օգտագործվել է որպես կարմիր ներկ)։ Այստեղ պահպանության տակ են որդան կարմիրը և նրա հիմնական կերաբույսերը՝ աղադիմացկուն որդանխոտը և հարավային եղեգը։ Դեռևս 5-րդ դարից մատենագիր աղբյուրները (Մովսես Խորենացի, Ղազար Փարպեցի և ուրիշներ ) վկայում են, որ Արաքս գետի երկու ափերին որդան կարմիրն այնպիսի լայն տարածում ուներ, որ հողը տեղ- տեղ գորգի նման զարդարվում էր կարմիր նախշերով, իսկ արածող անասունների ոտքերը ներկվում էին կարմիր գույնով։ Արարատյան որդանից ստացվող բնական ներկը՝ կարմիրը, արևելքում հայտնի էր հայկական «կրմըզի» (հայերեն՝ գինեգույն) անունով։ Ներկը ստացվում էր որդի՝ մուգ բալի գույնի անթև դանդաղաշարժ էգերից, որոնք տարվա որոշակի ամիսներին և օրվա որոշակի ժամերին հողից դուրս են գալիս՝ զուգավորվելու։ Հնում որդան կարմիրով ներկված թելերով է գործվել հայ թագավորների հագուստը՝ բոսորագույն ծիրանին։ Դրանից ստացվող թանաքով՝ մելանով են գրել թագավորական նամակները, կաթողիկոսական կոնդակները։ Որդան կարմիրը կիրառվել է նաև միջնադարյան ձեռագրերի, մանրանկարչության, եկեղեցական պատկերազարդության մեջ։ Դժբախտաբար, սինթեզված ներկերը մոռացության մատնեցին որդանաներկը։


== Տես նաև ==
Հայաստանի արգելավայրեր
Հայաստանի հատուկ պահպանվող տարածքներ
Բնության պետական հուշարձաններից ցանկը Վիքին սիրում է Երկիրը հուշարձանների ցանկում


== Ծանոթագրություններ ==
Դևիդ Դունկան

Դևիդ Դունկան (անգլ.՝ David Douglas Duncan, հունվարի 23, 1916(1916-01-23)[…], Կանզաս Սիթի, Միսսուրի, ԱՄՆ - հունիսի 7, 2018(2018-06-07)[…], Գրաս, Ծովափնյա Ալպեր, Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ, Ֆրանսիայի մետրոպոլիս, Ֆրանսիա), ամերիկացի ֆոտոլրագրող և զինվորական ֆոտոթղթակից։


== Կենսագրություն ==
Դունկանը ծնվել է Միսսուրի նահանգի Կանզաս Սիթիում։ Կարճ ժամանակ հաճախել է Արիզոնայի համալսարան, որտեղ հնէաբանություն է ուսումնասիրել։ Ֆոտոլրագրողի նրա կարիերան սկսվել է այն ժամանակ, երբ լուսանկարել է Թուսոնի հյուրանոցի հրդեհը։ Նրա լուսանկարներում հայտնվել էր հյուրերից մեկը, որը մի քանի անգամ փորձում էր վերադառնալ այրվող շենքն ու վերցնել իր ճամպրուկը։ Այդ լուսանկարը տպագիր մամուլում հրապարակման արժանի է ճանաաչվել, երբ պարզվել է, որ այդ հյուրը տխրահռչակ Ջոն Դիլլինջերն է, իսկ ճամպրուկում այն բանկից թալանած գումարն է, որտեղ նա գնդակահարել էր ոստիկանի։ Ցավոք, լուսանկարը կորել է և երբեք չի տպագրվել։ 1938 թվականին Դունկանն ավարտել է Մայամիի համալսարանի կենդանաբանության ու իսպաներենի ֆակուլտետները։ Աշխատել է որպես համալսարանական թերթի ֆոտոթղթակից և լուսանկարիչ։ 
Համալսարանն ավարտելուց հետո Դունկանն սկսել է արտահաստիքային աշխատել The Kansas City Star, Life, National Geographic պարբերականների համար։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ծառայել է որպես ֆոտոլրագրող։ Առավել հայտնի ռեպորտաժներից է եղել Օկինավայի համար ճակատամարտից։ Ճապոնացիների` Անձնատվության մասին փաստաթուղթն ստորագրելիս եղել է USS Missouri (BB-63) նավի վրա։
Ռազմական ժամանակաշրջանի նրա լուսանկարներն այնքան տպավորիչ էին, որ պատերազմից հետո Life ամսագիրը գլխավոր լուսանկարիչ Ջ. Էյերմանի պնդմամբ նրան մշտական աշխատանքի է վերցրել։ Իր ժամանակին Դունկանը լուսաբանել է շատ իրադարձություններ, այդ թվում` Հնդկաստանում բրիտանական գերակայության ավարտը, հակամարտություններ Թուրքիայում, Արևելյան Եվրոպայում, Աֆրիկայում և Մերձավոր Արևելքում։ 
Նրա ամենահայտնի լուսանկարները թերևս արվել են Կորեական պատերազմի ժամանակ։ Նա դրանցից շատերը հավաքել է «Սա պատերազմ է» գրքում (1951), որից ստացված հասույթը տրամադրվել է հակամարտության արդյունքում սպանված ծովային հետևակի զինվորների այրիներին ու երեխաներին։ Դունկանը համարվում է այդ ռազմական գործողությունների ամենահայտնի լրագրողը։
Վիետնամի պատերազմի լուսանկարներից լրագրողը կազմել է երկու գիրք. «Ես դեմ եմ» (1968) և «Պատերազմ` առանց հերոսների» (1970)։ Այստեղ Դունկանը հրաժարվել է անկողմնակալությունից ու ԱՄՆ-ի կառավարությանը մարտահրավեր է նետել պատերազմի հարցում։
Վարպետի «խաղաղ» ժամանակների աշխատանքներից աչքի են ընկնում Պաբլո Պիկասոյի բազմաթիվ լուսանկարները։ Նկարչի հետ նրան կապում էին երկարատև բարեկամական հարաբերությունները, որի սկիզբը դրել էր Ռոբերտ Կապան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Martin, Sam An Eye for History(անգլ.) // The Austin Chronicle : newspaper. — 1999. — Т. 18.
David Douglas Duncan Online Exhibition at the Harry Ransom Center, The University of Texas at Austin
Finding aid for the David Douglas Duncan Papers and Photographic Collection at the Harry Ransom Center, The University of Texas at Austin Archived 2013-06-01 at the Wayback Machine.
Արամ Չոբանյան

Արամ Վ. Չոբանյան (օգոստոսի 8, 1929(1929-08-08), Pawtucket, Փրովիդենս շրջան, Ռոդ Այլենդ, ԱՄՆ), հայազգի բժիշկ, սրտաբան, բժշկական գիտությունների պրոֆեսոր, Բոստոնի համալսարանի նախագահ (2003-2005), ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամ (1994)։


== Կենսագրություն ==
1951 թվականին ավարտել է Փրովիդենսի (Ռոդ Այլենդ) Բրաուն համալսարանը, 1955 թվականին՝ Հարվարդի բժշկական դպրոցը (Բոստոն, Մասաչուսեթս), պրոֆեսոր՝ 1971։ 1967-1975 թվականներին եղել է Բոստոնի քաղաքային հիվանդանոցի հիպերտոնիայի բաժնի վարիչ, 1999 թվականից՝ Բոստոնի համալսարանի պրոֆեսոր, Բոստոնի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետի անդամ, միաժամանակ՝ բժշկական հիպերտոնիայի բաժնի վարիչ, սրտաբանության բաժանմունքի փոխտնօրեն։ 1973 թվականից Վիտակեր սրտանոթային ինստիտուտի հիմնադիր-տնօրեն։ 1975-1995 թվականներին եղել է Ազգային առողջապահական կենտրոնի հիպերտոնիկ հետազոտության բաժնի վարիչ։ 1988 թվականին եղել է բժշկական դպրոցի դեկանը, 1996 թվականին՝ Բոստոնի համալսարանի բժշկական կամպուսի ռեկտորը։ 2003-2005 թվականներին եղել է Բոստոնի համալսարանի նախագահը։
Արամ Չոբանյանը Հայ օգնության ֆոնդի տնօրենների խորհրդի անդամ է։ Մասնակցել է Հայաստանում առողջապահական խնդիրների բարելավմանն ուղղված բազմաթիվ ծրագրերի։ Կազմակերպել է հայ բժիշկների և բուժաշխատողների վերապատրաստումներ, հետբուհական ծրագրեր Հայաստանում։


== Անդամակցություն ==
Եվրոպական ԳԱ անդամ, (Բրյուսել, 2002)
ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամ, (1994)
Ամերիկյան բժիշկների ընկերության անդամ (1980, 2000 թվականից՝ պատվավոր)
Միջազգային այլ գիտական կազմակերպությունների անդամ


== Գիտական գործունեություն ==
Հիմնական աշխատությունները վերաբերում են զարկերակի պատի բջջային և մոլեկուլային կենսաբանության վրա հիպերտոնիայի ազդեցության և աթերոսկլերոզի կանխարգելման մեթոդների զարգացման ուսումնասիրությանը։


== Պարգևներ ==
Հիպերտոնիայի ամերիկյան ընկերության մրցանակի դափնեկիր (1993)
Մխիթար Հերացու մեդալ (2014)
Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշան
Երևանի պետական բժշկական համալսարանի ոսկե մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Մյառյամաա (Էստոնիայի շրջան)

Մյառյամաա շրջան (էստ․՝ Märjamaa vald), շրջան Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Մեռյամաա քաղաքատիպ ավանը։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 6674 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 7,66 մարդ/կմ²։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի վարչության պաշտոնական վեբ կայքը (էստոներեն)
Ավզատ

Ավզատ, Ավզերտ, Ավզերտիկ, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Բարձր Հայք աշխարհի Եկեղյաց գավառում, Թիլ գյուղից արևելք։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Տրիֆոնի ճգնարան

Սուրբ Տրիֆոնի ճգնարան (նորվ.՝ Hellige Trifon Skita) - առաջինն է (ըստ հիմնադրման ժամանակի) Նորվեգիայի տարածքում և միակը ներկայիս ժամանակում (2016 թվականի դրությամբ), որը համընդհանուր ճանաչում գտավ, որպես կանոնական կարգավիճակ ստացած կառույց։ Նորվեգական ուղղափառ վանական կուսանոց է Խուրդալ համայնքում, որի գլխավոր տաճարը օծվել է ի պատիվ Սուրբ Տրիֆոն Պեչենգայի։


== Պատմություն ==
1976 թվականի Իոանն քահանայի և միաբան Սերֆիմի Օսլո ժամանելու կապակցությամբ հիմնադրվում է Տրիֆոնյան Եղբայրությունը։
1985 թվականին Սիվեսինդ բնակավայրի տարածքում Եղբայրությունը գնում է հողատարածքներ վանքի համար, որտեղ և կառուցվում է Տրիֆոն Պեչենգայի պատվին եկեղեցին, իսկ վանական համալիրը դառնում է առաջին տղամարդկանց կուսանոցը Նորվեգիայում։ Այն ենթարկվում էր Կոստանդնուպոլսի պատրարխության Արևելաեվրոպական թեմին։
2000 թվականի վանքը տեղափոխվում է Սկաբլանդ բնակավայրի մոտ, որտեղ կառուցվում է արդեն քարաշեն տաճար։ 2010 թվականի նոյեմբերի 6-ին տաճարը օծվում է արքեպիսկոպոս Գաբիրելի (դե Վիլդեր) կողմից։
Տոնական օրերն են՝

Դեկտեմբերի 28 - Տրիֆոն Պեչենգայի օր
Հուլիսի 12 - Պողոս և Պետրոս առաքյալների օր
Օգոստոսի 1 - Սերաֆիմ Սարովսկիի օր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Hellige Trifon Skita» (նորվեգերեն)։ Վերցված է 2016-11-09 
Страница скита на сайте Архиепископии Archived 2013-09-29 at the Wayback Machine.
Hl. Trifon kloster — produkter. Archived 2015-02-02 at the Wayback Machine.(նորվ.)
This Is Halloween

«This Is Halloween», 1993 թվականի Մղձավանջ Սուրբ Ծննդից առաջ մուլտֆիլմի սաունդթրեքային ալբոմի երգերից։ Երգի բառերը և երաժշտությունը գրել է Դենի Էլֆմանը։ Ֆիլմում երգը կատարում են հորինված «Հելոուինի քաղաքի» բնակիչները, որի ժամանակ ներկայացվում է քաղաքի ապրելակերպը։ Հելոուինին այն հնչում է Դիսնեյլենդի Կախարդանքների թագավորության Հելոուերազանքներ այգում։ Քելվեյ այգում այն հնչել է անիծված ամրոց ատրակցիոնում։ Այն նաև հանդիսացել է, որպես սաունդթրեք Սրտերի թագավորություն խաղի համար։


== Այլ լեզուներ ==
Ֆիլմը թողարկվել է շատ երկրներում ենթագրերով Di, մինչ այն չսկսեցին համարել «շատ սարսափելի երեխաների համար» և թողարկվել է միայն պատանիների համար։ Այնուամենայնիվ ֆիլմի սաունդթրեքերը ձայնագրվել են համապատասխան լեզուներով։


== Քավերներ ==
«This is Halloween» երգը կատարել է Մարիլին Մանսոնը, 2006 թվականին և ներառվել է նրա 2008 թվականի Nightmare Revisited ալբոմով։ Երգը կատարել է նաև Panic! at the Disco խումբը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սելի (գյուղ, Ռաե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍելիՍելի (էստ․՝ Seli), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Ռաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 24 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ակադեմիայի մրցանակ գիտատեխնիկական նվաճումների համար

Ակադեմիայի մրցանակ գիտատեխնիկական նվաճումների համար (անգլ.՝ Scientific and Technical Award), Կինոարվեստի և գիտության ակադեմիայի մրցանակ, որը հանձնվում էր ամեն տարի՝ սկսած 1931 թվականից։ Մրցանակների շնորհման արարողությունը կայանում էր բուն մրցանակաբաշխությանը նախորդող երեկոյի ընթացքում տեղի ունեցող ընթրիքի և արարողության ժամանակ։


== Մրցանակի երեք տարատեսակները ==
Կինոարտադրության բնագավառում տեխնոլոգիայի զարգացումը գնահատվում է հետևյալ երեք մրցանակներով

Երախտիքի պարգև՝ «Օսկարի» արձանիկ
Գիտական և ինժեներական մրցանակ՝ Ակադեմիայի սկավառակ (ափսե)
Տեխնիկական նվաճումների համար մրցանակ՝ Ակադեմիայի վկայական


== Երախտիքի պարգև ==
Մինչ այժմ Երախտիքի պարգև է շնորհվել 44 անձանց և կազմակերպությունների, որոնց թվում են


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Գիտատեխնիկական նվաճումների համար մրցանակ»
«Երախտիքի պարգև», «Գիտական և ինժեներական մրցանակ»
Միդլենդ շրջան (Միչիգան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միդլենդ շրջան (այլ կիրառումներ)Միդլենդ շրջան (անգլ.՝ Midland County), ԱՄՆ Միչիգան նահանգի 83 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1,368 կմ² է, բնակչությունը՝ 83,629 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Միդլենդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1831 թ.։
Օնցո

Օնցո (իտալերեն՝ Onzo) կոմունա Իտալիայում, Լիգուրիա մարզում՝ Սավոնա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 223 մարդ, խտությունը՝ 27 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 8 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 17030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0182։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0182 766004
Էլեկտրոնային հասցե՝ անհայտ
Գլխավոր կայք՝ http://www.comuneonzo.net/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք բնակավայրում (իտալ.)
Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.