armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Amar pelos dois

«Amar pelos dois» («Սիրել երկուսի փոխարեն»), պորտուգալացի երգիչ Սալվադոր Սոբրալի երգը, որը գրել է քույրը՝ Լուիզա Սոբրալը։
Երգը հաղթելով նախ Festival da Canção 2017 ազգային մրցույթում, ապա նաև Եվրատեսիլ 2017-ում Պորտուգալիա բերեց 1964 թվականի դեբյուտից հետո առաջին հաղթանակը։
Գործիքավորման հեղինակը Լուիս Ֆիգեյրեդոն է։


== Տեղեկություն երգի մասին ==
«Amar pelos dois»-ը երեք րոպե հինգ վայրկյան տևողություն ունեցող ջազային երգ է (3։05), որի տեմպը 92 հարված մեկ րոպեում։ Երաժշտությունը կատարվում է լարային գործիքներով և դաշնամուրով, առանց բեք վոկալի։
Սալվադոր Սոբրալը ասել է, որ «Amar pelos dois»-ը գրվել է հին ժամանակների «մեծն ամերիկյան երգահանների» երգերի ազդեցության տակ ։
Լուիզան ասել է. «Երբ ես մտածում էի այդ երգի մասին, ինձ թվում էր, որ այն մարդկանց կգերի իր պարզությամբ։ Իսկ իմ եղբայրը կարող է երգել և "Happy birthday"-ը այնպես, որ անհավատալի կարող է երգել»։
Երգի հերոսը դիմում է իր նախկին սիրեցյալին։ Նա ասում է, որ ապրում է միայն հանուն դեպի իրեն ունեցած սիրո համար և մինչ իրեն հանդիպելը նա ոչ թե ապրում էր, այլ միան գոյություն ուներ։ Նա խնդրում է աղջկան լսել նրա աղաչանքները, վերադառնալ և նորից սիրել իրեն։ Երգի վերջում նա հայտարարում է, որ եթե նա չզիջի, իր սիրտը «կարող է սիրել երկուսի փոխարեն»։


== Արձագանքներ ==
Ֆրանսիական 20 Minutes թերթը «Amar pelos dois» երգը անվանել է «հիասքանչ մելամաղձոտ երգ» և նշել է «սքանչելի անարդիական հնչողություն» ։
Ֆրանսիական Paris Match ամսագիրը երգը համարել է տարվա ամենասիրելի 10 երգերից մեկը, ինչպես նաև գովաբանել է Սալվադոր Սոբրալին, ասելով հիասքանչ վոկալայի կատարում։
Բրիտանական Metro մետրո թերթը Պորտուգալիայի ելույթը անվանել է Եվրատեսիլի լավագույն ելույթներից մեկը։
«Արտիստիկ, գեղեցիկ ստեղծված և նուրբ ստեղծագործություն»-գրել է բրիտանական The Telegraph թերթը։


== Մրցանակներ ==
«Amar pelos dois» ստացել է Մարսել Բեզանսոնի մրցանակաբաշխության 3 կատեգորիաներից 2-ի մրցանակները։ «Լավագույն կատարող» է ընտրվել Սալվադոր Սոբրալը, իսկ «Լավագույն կոմպոզիտոր»՝ Լուիզա Սոբրալը։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Salvador Sobral – Amar Pelos Dois (Portugal) Eurovision 2017 – Official Music Video ՅուԹյուբում
Salvador Sobral – Amar Pelos Dois (Portugal) LIVE at the 2017 Eurovision Song Contest ՅուԹյուբում
Բերտա Բենիշու-Աբուլկեր

Բերտա Բենիշու-Աբուլկեր (ֆր.՝ Berthe Bénichou-Aboulker, մայիսի 16, 1886(1886-05-16), Օրան, Ալժիր - օգոստոսի 19, 1942(1942-08-19), Ալժիր, Ֆրանսիա), հրեական ծագումով ֆրանսիացի և ալժիրցի գրող, բանաստեղծուհի, դրամատուրգ։ Նրա «Ալ-Կահինա, Բերբերների թագուհին» պիեսը (ֆր.՝ La Kahena, reine berbière) հրեա գրողի առաջին ստեղծագործությունն է, որը հրատարակվել է Ալժիրում։


== Ընտանիք ==
Բերտայի ծնողները պատկանել են Ալժիրի ազնվական հրեաների ընտանիքներին,  մայրը՝ Ադելաիդա Ազուբիբը գրող և բանաստեղծուհի է եղել, հայրը՝ Մուրդոհեյ Բենիշուն, եղել է Օրանի հրեական համայնքի նախագահը։ Բերտան ունեցել է մեկ հարազատ եղբայր՝ Ռայմոնդը (ծնված 1890 թվականին), ով հայտնի փիլիսոփա և իրավաբան է եղել։
1908 թվականին, քսաներկու տարեկան հասակում, Բերտան ամուսնացել է բժշկության պրոֆեսոր, վիրաբույժ, Ալժիրի փոխքաղաքապետ, Հենրի Սամուել Աբուլկերի հետ, ով իրենից 10 տարով մեծ է եղել։ Ամուսինները չորս երեխա են ունեցել՝ որդին Խոսեն, ով դարձել է նյարդավիրաբույժ և քաղաքական գործիչ, դուստրերը՝ Մարսելը և Կոլետը, ևս մեկ դուստր մահացել է մանկության տարիներին։


== Ստեղծագործություն ==
Բերտա Բենիշու-Աբուլկերը եղել է Ալժիրում ստեղծված ինտելեկտուալ տարբեր խմբակների ակտիվ անդամ և հայտնի է դարձել իր հրապարակումներով։ Առաջինը որ հասել է մեր օրերը 1933 թվականով թվագրված «Ալ-Կահինան՝ բերբերների թագուհին» (ֆր.՝ La Kahena, reine berbière), երեք գործողությամբ պիեսն է, որը պատմում է 7-րդ դարի բերբեր-հրեա հերոսուհու մասին, ով գլխավորել է բանակը Արաբ մուսուլմանների կողմից Իշխանության նվաճումների դեմ պայքարում։ 
1935 թվականին լույս են տեսել նրա բանաստեղծությունների և պիեսների ևս մի քանի ժողովածուներ, ինչպիսիք են «Բոցավառ  երկիրը» (ֆր.՝ Pays de flamme) կամ «Լուիզա դե Լավալյեր» (ֆր.՝ Louise de Lavallière): Ըստ Բերտայի դստեր՝ գրողի ևս մի քանի ստեղծագործություններ պատրաստ են եղել տպագրության մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը, սակայն ձեռագրերը կորել են Ալժիրի ռմբակոծության ժամանակ։


== Գրականություն ==
Valérie Assan Les consistoires israélites d'Algérie au XIXe siècle: "L'alliance de la civilisation et de la religion". — Armand Colin, 2012. — P. 488. — ISBN 978-2-200-28179-3
Eva Martin Sartori, Madeleine Cottenet-Hage Daughters of Sarah: Anthology of Jewish Women Writing in French. — Lynne Rienner Pub, 2006. — P. 271. — ISBN 978-0-8419-1436-0
Aliza Yehezkiel The Davidic Families: The Genealogy of Colette Aboulker-Muscat. — Aliza Yehezkiel, 2003. — P. 194. — ISBN 978-965-90295-1-8


== Ծանոթագրություններ ==
Կժով կինը (քանդակ, Արա Սարգսյան)

«Կժով կինը»խորհրդահայ քանդակագործ Արա Սարգսյանի Երևան քաղաքում ստեղծած առաջին քանդակներից։ Ըստ  հայ արվեստաբան Վահան Հարությունյանի՝ այն խորհրդանշում է նահապետական հայուհու կերպարը։


== Պատմություն ==
Նախօրոք, դեռ աշխատանքը չսկսած, հեղինակն ունեցել է քանդակի անվան երկու տարբերակ՝ «Հայունի» և «Հայրենի ակունք», որոնցից նա հետագայում հրաժարվել է և քանդակն անվանել «Կժով կինը»։
Երբ աշխատանքը մոտեցել է ավարտին, քանդակագործը անսպասելիորեն որոշել է դրա վրա այլևս չաշխատել և քանդակը մնացել է անավարտ։ Ըստ Վահան Հարությունյանի՝ դա Արա Սարգսյանի սովորական քմահաճույքը չէր, քանդակն անավարտ թողնելն ունեցել է չհիմնավորված պատճառները։

Վահան Հարությունյանը 1975 թվականին հրատարակած մենագրության մեջ նշում է նաև, որ նահապետական կինը, այն էլ մերկ քանդակված, նույնիսկ այդ տարիներին չէր կարող խորհրդանշել Խորհրդային Հայաստանը։ Ճիշտ է, չնայած բնականին մոտեցող չափերին, կարելի էր քանդակը հրապարակ հանել որպես ժանրային քանդակի մի սովորական էտյուդ կամ էսքիզ և անպայման հավանության արժանանալ, բայց դա չէր լինի Արա Սարգսյանի ցանկացած առաջին ելույթը Հայաստանում։

Վահան Հարությունյանը նույն մենագրության մեջ նշում է նաև, որ «Կժով կինը» քանդակագործին  առիթ է տվել լուրջ խորհրդածությունների, որոնց իսկական պատճառը, իհարկե, ոչ այնքան այդ քանդակն էր, որքան երկու միջավայրերի և նրանց պահանջած գաղափարական-ստեղծագործական կողմնորոշումների էական տարբերությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քանդակագործը` պալատական փառքից առաջ
SSJ 100-ի ավիավթար Շերեմետևո օդանավակայանում

SSJ 100-ի ավիավթարը «Շերեմետևո» օդանավակայանում, 2019 թվականի մայիսի 5-ին տեղի ունեցած ավիավթար։ Sukhoi Superjet 100 օդանավն իրականացնում էր Մոսկվա-Մուրմանսկ չվերթը, բայց բորտում բռնկված հրդեհի պատճառով օդանավի անձնակազմն ստիպված էր վերադառնալ Շերեմետևո օդանավակայան։ Վայրէջքի ժամանակ ինքնաթիռը վնասվել է. թիթեղվածքն այրվել է։ Ըստ նախնական տվյալների՝ զոհվել է 41 մարդ, ուղևորներից շատերն ստացել են վնասվածքներ։


== Ինքնաթիռ ==
«Աերոֆլոտ» ընկերության Sukhoi Superjet 100 ինքնաթիռն (գործարանային համարը՝ 95135) արտադրվել է 2017 թվականի հունիսին։ Առաջին թռիչքն իրականացվել է 2017 թվականի հունիսի 21-ին։ 2017 թվականի սեպտեմբերին հանձնվել է «Աերոֆլոտ» ընկերությանը։ Վերջին ստուգումն անցել է 2019 թվականի ապրիլին։


== Ավիավթար ==
2019 թվականի մայիսի 5-ին RA-89098 բորտային համարով SSJ-100 ինքնաթիռն իրականացնում էր Մոսկվա-Մուրմանսկ կանոնավոր չվերթը։ Flightradar24 կայքի տվյալների համաձայն՝ ինքնաթիռը «Շերեմետևո» օդանավակայանից թռել է 18:03 UTC+3: Թռիչքից 8 րոպե անց (18:11 UTC+3) ինքնաթիռի բորտում տեղադրված ռադիոտեղորոշման սարքավորումը հայտնեց 7600 կոդը (կապը կորցնելու), այնուհետև՝ 18:25 UTC+3, սարքավորման կոդը փոխվեց՝ դառնալով 7700 (վթարային կամ այլ անսպասելի իրավիճակ)։ 5 րոպե անց՝ 18:30, ինքնաթիռը հարկադրված վայրէջք կատարեց՝ ուղղություն վերցնելով դեպի մեկնարկային կետ։ Ըստ նախնական տվյալների՝ կոշտ վայրէջքի հետևանքով կոտրվել են օդանավի հենակները, ինչի արդյունքում ինքնաթիռի բաքերը վնասվել են, սկսվել է վառելիքի արտահոսք, ինչն էլ հանգեցրել է ինքնաթիռի ետնամասում բռնկված հրդեհի։ Հրդեհի արդյունքում ինքնաթիռն ամբողջությամբ ոչնչացել է։
Ուղևորները տարհանվում էին ինքնաթիռի ցռուկային մասում գտնվող վթարային օդանավասանդուղքների միջոցով։ Ընդ որում՝ ըստ ականատեսների վկայությունների՝ որոշ ուղևորներ, չնայած օդանավի անձնակազմի հրահանգներին և հորդորներին, իրենց հետ վերցնում էին ձեռնածանրոցը՝ այդպիսով խոչընդոտ ստեղծելով այլ ուղևորների ելքի համար։
Ռուսաստանի Դաշնության ԱԻՆ-ի տվյալների համաձայն՝ բաց հրդեհը մեկուսացվել է 18:48 UTC+3: Հրդեհի հետևանքով զոհվել է 41 մարդ, ովքեր գտնվում էին ինքնաթիռում։


== Հետաքննություն ==
Դեպքի առթիվ Ռուսաստանի Դաշնության քննչական կոմիտեի՝ Մոսկվայի միջշրջանային քննչական մարմնի կողմից քրեական գործ է հարուցվել՝ օդային տրանսպորտի շահագործման և անվտանգության կանոնների խախտման հատկանիշներով, ինչը հանգեցրել է 2 և ավելի անձանց մահվան (ՌԴ ՔՕ հոդված 263 մաս 3)։ Ռուսաստանի Դաշնության քննչական կոմիտեի նախագահի որոշմամբ՝ հետագա հետաքննության նպատակով փոխանցվել է քրեական գործը փոխանցվել է գերատեսչության կենտրոնական ապարատին։


== Ավիավթարի պատճառներ ==
Ըստ նախնական տվյալների՝ վթարային վայրէջքն իրականացվել է կայծակի պատճառով, որը հարվածել էր ինքնաթիռին։ Մեկ այլ տվյալների համաձայն՝ հրդեհը բռնկվել է այն բանից հետո, երբ վատ եղանակային պայմանների պատճառով ինքնաթիռը երեք անգամ փորձել է վայրէջք կատարել, բայց հենակները կոտրվել են՝ դառնալով հրդեհի պատճառ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Միջազգային ավիացիոն կոմիտեն (ՄԱԿ) հանձնաժողով է ստեղծել՝ «Շերեմետևո»-ի դեպքը հետաքննելու համար
Դալիր

Դալիր (ռուս.՝ Далыр, յակուտ.՝ Далыр), գյուղ Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Վերխնևիլյույսկի ուլուսի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պետրովսկոե (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրովսկոեՊետրովսկոե (ռուս.՝ Петровское), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Rai Scuola

Rai Scuola, Իտալիայի «Radiotelevisione italiana» ազգային հեռուստաընկերության կրթական հեռուստաալիք։ Հեռարձակվում է 2009 թվականի հոկտեմբերի 19-ից, փոխարինելով 2000 թվականից գործող «Rai Edu Lab 1» հեռուստաալիքին։ Տարածվում է համընդհանուր մատչելիության թվային ցանցերով։ Ներկայացնում է ուսուցողական հաղորդումներ հիմնականում դպրոցականների և ուսանողների համար։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ստեփան Ծաղիկյան

Ստեփան Ծաղիկյան (1886-193?), Նեմեսիս գործողության շրջանակում Թուրքիայի ռազմածովային ուժերի նախկին նախարար Ջեմալի մահապատժի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Ստեփան Ծաղիկյանը ծնվել է 1886 թվականին Խոտորջուրի Մոխրկուտ գյուղում։ Նախնական կրթությունը ստացել է Տրապիզոնում։ 1908 թվականին մտել է Հայ Հեղափոխական Դաշնակցության շարքերը։ 1914 թվականին, որպես կամավորական առաջին ջոկատի մարտիկ, Սեպուհիի վաշտում, մասնակցել է Թուրքիայի դեմ մղվող ռազմական գործողություններին։ Կազմակերպել է խոտորջուրցիներին տեղահանողների և կոտորողների մահապատիժը։ 1918-1920 թվականներին ծառայել է Հայաստանի առաջին հանրապետության բանակում։ 1922 թվականի հուլիսի 21-ին ժամը 22:00-ի մոտ Թիֆլիսում Ստեփան Ծաղիկյանը, Պետրոս Տեր-Պողոսյանը, Արտաշես Գևորգյանը և Զարեհ Մելիք-Շահնազարյանցը սպանել են Թուրքիայի ռազմածովային ուժերի նախկին նախարար Ջեմալ փաշային, որին դաժանության համար «մսագործ» էին անվանում։ Հետագայում՝ Ստալինյան բռնաճնշումների տարիներին` 1936 կամ 1937 թվականին Արտաշես Գևորգյանի կրտսեր եղբոր` Թորգոմ Գևորգյանի (Ազվին) մատնությամբ Պետական անվտանգության կոմիտեի աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել և աքսորվել է Սիբիր, որտեղ և կնքել է իր մահկանացուն։ Մահվան տարեթիվը անհայտ է։


== Գրականություն ==
Միքայել Այվազյան, Ովքեր են սպանել Ջեմալ փաշային, Երևան, 2015, 116 էջ, 2-րդ լրացված հրտ., Երևան, 2016, 136 էջ։
Ով ով է (Հայեր։ Կենսագրական հանրագիտարան), հատ. 1, Երևան, 2005, էջ 527։
Հայկական հարց հանրագիտարան, Երևան, 1996, էջ 173։


== Ծանոթագրություններ ==
Եկատերինա Գոնչարովա

Եկատերինա Նիկոլաևնա Գոնչարովա (մայիսի 4 (16), 1809, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 15, 1843(1843-10-15), Soultz-Haut-Rhin), պալատական ազնվական օրիորդ, Նատալյա Նիկոլաևնա Պուշկինի քույրը, Ժորժ Դանտեսի կինը։ Դանտեսը 1836 թվականին Նատալյա Նիկոլաևնային առաջարկություն է անում, որը հետաձգում է նրա մենամարտը Ալեքսանդր Պուշկինի հետ։ 1837 թվականին մենամարտից հետո ամուսնուն արտաքսում են, իսկ նա Ռուսաստանից մեկնում է Ֆրանսիա։


== Կենսագրություն ==
Նիկոլայ Աֆանասևիչ Գոնչարովի և Նատալյա Իվանովնայի ավագ դուստրը։ Մանկությունը և պատանեկությունը Եկատերինան անցկացրել է Մոսկվայում Գոնչարովների տանը։ Ստացել է տնային կրթություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիզինքյոյ

Վիզինքյոյ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր
Այիլյա


== Ծանոթագրություններ ==
Թաբիլ

Թաբիլ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դիադինի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մաքքուորի (կղզի)

Մաքքուորի (անգլ.՝ Macquarie)՝ կղզի Խաղաղ օվկիանոսի հարավային մասում (Թասմանիա կղզուց մոտավորապես 1,5 հազար կիլոմետր հարավ-արևելք)։ Մաքքուորի կղզին պատկանում է Ավստրալիային և մտնում է Թասմանիա նահանգի կազմի մեջ։


== Աշխարհագրություն ==
Մակերեսը կազմում է մոտ 128 կմ2, առավելագույն բարձրությունը ծովի մակարդակից՝ 420 մ։ Կղզու վրա է գտնվում Ավստրալիայի ամենահարավային կետը։
Մաքքուորիի մոտակայքում է գտնվում ոչ մեծ կղզիախումբ՝ Բիշոփ էնդ Քլերքի կղզիները։


=== Կլիմա ===
Կղզու կլիման խոնավ մերձանտարկտիկյան է՝ ուժեղ քամիներով։ Միջին ամսական ջերմաստիճանը տատանվում է +3,4 °С-ից մինչև +7,1 °C (տարեկան միջին ջերմաստիճանը՝ +4,9 °C)։  Տարվա ընթացքում տեղումների քանակը կազմում է 912 մմ՝ հիմնականում մանրամաղ անձրևի տեսքով։


=== Կենդանական և բուսական աշխարհ ===

Բուսական աշխարհը ներկայացված է հիմնականում խոտաբույսերով։ Հազվադեպ հանդիպում է մերձանտարկտիկյան կղզիների համար էնդեմիկ համարվող Մաքքուորիի կաղամբը (Stilbocarpa polaris)։
Կղզու հյուսիսային մասը հավաքատեղի է ծովափղերի համար։ Առափնյա մասերում կան կայսերական պինգվինի (Aptenodytes patagonicus), աչքավոր պինգվինի (Spheniscus demersus), պապուական պինգվինի (Pygoscelis papua) և էնդեմիկ Մաքքուորիի պինգվինի գաղութներ։ Կղզամերձ ջրերում առկա են կետերի մի քանի տեսակներ և աճում են գորշ ջրիմուռներ (Lessonia spp.)։
Կղզին բնակեցված է թռչուններով։ Մինչև 1890 թվականը կղզում կար էնդեմիկ թռչկոտող Մաքքուորիի թութակը, որն անհետացավ, երբ կղզում հայտնվեցին առաջին կատուները։ Տարածված են նաև ալբատրոսներ։
Մարդկանց միջոցով կղզի է ներմուծվել կատուներ և ճագարներ։ 2002 թվականին հայտարարվեց, որ կղզում կատուներ այլևս չեն մնացել, իսկ ճագարները թվաքանակը հասնում է մոտ 100 հազարի։ 


== Պատմություն ==
Հայտնաբերվել է 1810 թվականին առագաստանավի նավապետ Ֆրեդերիկ Հասսելբորոյի կողմից։ Անվանվել է այդ ժամանակվա Նոր Հարավային Ուելսի նահանգապետ Լաքլան Մաքքուորիի պատվին։
1820 թվականի նոյեմբերի 17-ին (29) Մաքքուորի են այցելել առաջին ռուսական անտարկտիկական արշավախմբի նավերը՝ Ֆ․ Ֆ․ Բելինսհաուզենի ղեկավարությամբ։


== Բնակչություն ==
Կղզում մշտական բնակչություն առկա չէ, սակայն գիտնականները հաճախ են լինում այստեղ։ Կղզում նաև կա ավստրալիական Մաքքուորի Այլենդ կայանը, որտեղ կախված տարվա եղանակից կարող են լինել 25-ից 40 աշխատակից։


== Համաշխարհային ժառանգություն ==
1978 թվականին հայտարարվել է որպես արգելոց, իսկ 1977 թվականին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում որպես կարևորագույն երկրաբանական նշանակության վայր


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==

 Մեդիաֆայլեր Category:Macquarie Island թեմայով Վիքիպահեստում:
Веб-камера на станции Маккуори
«Остров Маккуори»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-11-27-ին  
«О Маккуори»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2006-08-19-ին։ Վերցված է 2007-02-08  
Артём Тунцов. Кролики отомстили и съели пол-острова // Газета.Ru, 13.01.2009.
Կեեռիկու

Կեեռիկու (էստ․՝ Kääriku), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Օտեպյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 45 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վազգեն Խաչիկյան

Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյան (մարտի 19, 1972(1972-03-19), Ախթալա, Թումանյանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ պետական և քաղաքական գործիչ։


== Կրթություն ==
1997 թ. ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1996-1999 թթ. - ԵՊՀ միացյալ արհմիության նախագահի տեղակալ։


== Քաղաքական գործունեություն ==
ՀՀԿ անդամ։
1999 թ. մայիսի 30-ին ընտրվել է ՀՀ Ազգային ժողովի 2-րդ գումարման պատգամավոր «Միասնություն» դաշինքի համամասնական ընտրացուցակով։ ԱԺ արտաքին հարաբերությունների մշտական հանձնաժողովի անդամ։ «Միասնություն» խմբակցության անդամ։
2003 թ. մայիսի 25-ին ընտրվել է ՀՀ Ազգային ժողովի 3-րդ գումարման պատգամավոր ՀՀԿ համամասնական ընտրացուցակով։ ԱԺ պետական-իրավական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ ՀՀԿ խմբակցության անդամ։
2005 թ. հունվարի 14-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է ՀՀ սոցիալական ապահովագրության պետական հիմնադրամի նախագահ։
2007 թ. ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետ։
2010 թ. դեկտեմբերի 17-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ ազատվել է Հայաստանի Հանրապետության աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետի պաշտոնից։


== Քրեական հետապնդում ==
2011 թվականին Վազգեն Խաչիկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին եւ 2-րդ կետերով՝ «յուրացնելը կամ վատնելը առանձնապես խոշոր չափերով, կազմակերպված խմբի կողմից», 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով՝ «խարդախություն, որը կատարվել է առանձնապես խոշոր չափերով», ինչպես նաև 314-րդ հոդվածով՝ «պաշտոնեական կեղծիքը»։ 2014 թվականի դեկտեմբերին դատապարտվել էր 12 տարվա ազատազրկման՝ կազմակերպված խմբով բյուջեից 300 միլիոն դրամ խարդախությամբ հափշտակելու ու յուրացնելու համար։ Մոտ երկու տարի ձգված դատավարության ավարտին Խաչիկյանը այդպես էլ չընդունեց մեղադրանքը։ Չնայած դրան դատարանը որոշեց Սոցիալական ապահովության հիմնադրամի նախկին նախագահից բռնագանձել 170 միլիոն դրամ։ Դատապարտվեցին նաև Խաչիկյանի 12 ենթակաները, սակայն նրանցից 8-ի նկատմամբ որոշվեց պատիժը կիրառել պայմանական։
2012 թվականին կալանավորված, ապա 2014 թվականին 12 տարվա ազատազրկման դատապարտված Խաչիկյանը «պատժի լրիվ կրումով» ազատ է արձակվել 2017 թվականի սեպտեմբերի 28-ին։ Նա ազատ է արձակվել նախագահ Սերժ Սարգսյանի հրամանագրով։
Ամուսնացած է, ունի մեկ զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարդը փոխում է մաշկը (ֆիլմ, 1979)

«Մարդը փոխում է մաշկը» (ռուս.՝ «Человек меняет кожу»), 1979 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Բորիս Կիմյագարովը Բրունո Յասենսկու համանուն վեպի մոտիվներով։


== Սյուժեն ==
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում 1930-ականների սկզբին Տաջիկստանում Վախշսկի ջրանցքի շինարարության ժամանակ։ Օտարերկրյա գործակալ Մուրրին, որը Խորհրդային Միություն է ժամանել պայմանագրով որպես ինժեներ-շինարար աշխատելու համար, իր համախոհների հետ պատրաստում է ամբարտակի կապի պայթյունը։ Նրանց հաջողվում է վախեցնել շինարարությունում ակտիվ մասնակցություն ունեցող ամերիկացի ինժեներներին և զրպարտել գլխավոր ինժեներ Ուրտաբաևին։ Սակայն չեկիստները խախտում են թշնամիների պլանները, և ջրանցքի շինարարությունն ավարտվում է նախատեսված ժամկետում։ Զուգահեռաբար զարգանում է Մաշայի և ամերիկացի երիտասարդ ինժեներ Քլարկի սիրային գիծը, որն ի վերջո որոշում կկայացնի մնալ ԽՍՀՄ-ում։


== Դերերում ==


== Նկարահանող  խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Յուլի Դունսկի, Վալերի Ֆրիդ
Ռեժիսոր՝ Բորիս Կիմյագարով
Օպերատոր՝ Զավուր Դաղտե
Բեմադրող նկարիչներ՝ Լեոնիդ Շպոնկո, Վլադիմիր Սալիմով
Կոստյումի նկարիչ՝ Ռիմա Զուդերման
Հնչյունային օպերատորներ՝ Իրինա Վոլկովա, Ֆ. Խալիկովա
Մոնտաժող՝ Ն. Լապտևա
Խմբագիր՝ Յուրի Կապլունով
Կոմպոզիտոր՝ Մարկ Ֆրադկին
Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Եվգենի Դոլմատովսկի
«Время тюльпанов» երգը կատարում է «Земляне» խումբը։ Այս երգն ընդգրկվել է խմբի դեբյուտային ձայնասկավառակում


== Տես նաև ==
1959 թվականին Բրունո Յասենսկու վեպի հիման վրա «Տաջիկֆիլմ» ստուդիայում ռեժիսոր Ռաֆայել Պերելշտեյնը նկարահանել է «Մարդը փոխում է մաշկը» ֆիլմը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարդը փոխում է մաշկը(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Մարդը փոխում է մաշկը» ՅուԹյուբում
Ալեքսանդրովսկայա (այլ կիրառումներ)

Ալեքսանդրովսկայա, կարող է վերաբերել՝

Ալեքսանդրովսկայա - ստանիցա Ռուսաստանի Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետության Մայսկիի շրջանի կազմում։
Ալեքսանդրովսկայա - ստանիցա Ռուսաստանի Կրասնոդարի երկրամասի Կանևսկայայի շրջանի կազմում։
(4830) Թոմասկուլի

(4830) Թոմասկուլի (անգլ.՝ Thomascooley), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,392312 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2305 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5542 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1351,53 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,266365 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,42° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4830) Թոմասկուլի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սոխացկոե (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)

Սոխացկոե (ուկրաիներեն՝ Сохацьке), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոխացկոե գյուղում բնակվում էր 100 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մեղրու կիրճ

Մեղրու կիրճ (Քարավազի կիրճ), կիրճ ՀՀ Սյունիքի մարզի ծայր հարավում՝ Արաքսի հովտում։ Հյուսիսից եզրավորված է Զանգեզուրի ու Մեղրու, հարավից՝ Ղարադաղի (Իրան) լեռնաշղթաներով։ Ձգվում է արևմուտքից արևելք։ Երկարությունը մոտ 43 կմ է, խորությունը՝ 800 մ, ամենացածր կետի բարձրությունը՝ 380 մ (ՀՀ սահմաններում)։ Առաջացել է Արաքսի խորքային էրոզիայի և երկրակեղևի նորագույն վերընթաց շարժումների հետևանքով։
Կուրտ Յաղճյան

Կուրտ «Ֆրենկի» Յաղճյան (անգլ.՝ Kurt "Frenchy" Yaghjian, հայտնի է նաև որպես Կուրտ Յահճյան, փետրվարի 9, 1951(1951-02-09), Դետրոյթ, Միչիգան, ԱՄՆ), ամերիկահայ դերասան և երգիչ, որը հայտնի է որպես Աննայի դերակատար՝ 1973 թվականի «Հիսուս Քրիստոս՝ գերաստղ» ֆիլմում։
Կուրտ Յաղճյանը ծնվել է Հայաստանից ներգաղթածների ընտանիքում։ Նա հայկական ծագում ունի։ Հայրն անվանի դիրիժոր Հայկ Յաղճյանն է։
Կուրտը մանկուց երգում էր։ 15 տարեկանում ձայնը փոխվելուց հետո պարզվեց, որ նա ունի տղամարդու համար հազվագյուտ ձայն՝ կոնտրտենոր։
Դպրոցական տարիներին Կուրտը երգչախմբի անդամ էր, որը մասնակցել է Ջան Կառլո Մենոտտիի «Բրինդիսի եպիսկոպոսի մահը» ներկայացման 1963 թվականի մայիսին կայացած առաջնախաղին։ Մենոտին, տպավորված լինելով Յաղճյանի դեմքի արտահայտչությունից, 1963 թվականին NBC-ին առաջարկեց նրան հաստատել  Ամալի դերում «Ամալը և գիշերային այցելուները» (անգլ.՝ Amahl and the Night Visitors) հեռուստատեսության համար գրված օպերայում։ Յաղճյանի հետ տեսանկարահանված տարբերակը ցուցադրվում էր ամեն տարի մինչև 1966 թվականը։ 1971 թվականին Կուրտն ավարտել է Հյուսիսային Կարոլինայի արվեստի դպրոցը։
Յաղճյանը մասնակցել է այնպիսի ընկերությունների գովազդային արշավներին, ինչպիսիք են Կոկա-Կոլան, Ֆորդ Մոթորսը, Domino’s Pizza-ն, Տոյոտան, Կադիլակը, Chevrolet-ն, Budweiser-ը և Սփրայթը։
Նա հայտնվել է «Հիսուս Քրիստոս գերաստղ» ռոք-օպերայի Բրոդվեյի բնօրինակ բեմադրության մեջ 1971 թվականի հոկտեմբերի 12-ից մինչև 1973 թվականի հունիսի 30-ը բորոտի, թղթակցի և Հուդա Իսկարիովտացու դերում որպես դերասան Բեն Վերինի փոխարինող։ Յաղճյանը որպես բեք-վոկալիստ մասնակցել է Ջոն Լենոնի և Յոկո Օնոյի ալբոմների ձայնագրությանը։
1990-ական թվականների սկզբից մինչև 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի դեպքերը Յաղճյանը Little Isidore and the Inquisitor խմբում էր։ 2001 թվականի հոկտեմբերին նա միացավ մեկ այլ խմբի, որը կոչվում էր Kenny Vance and the Planotones:


== Դերեր ==
Կուրտ Յաղճյանի երաժշտական դերերից են Ամալը «Ամալը և գիշերային այցելուները» հեռուստատեսային կինոնկարում (1963),  Աննան «Հիսուս Քրիստոս գերաստղ» (1973, կինոնկար և սաունդթրեք) և «Մազեր» կինոնկարում (1979)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կուրտ Յաղճյան Internet Movie Database կայքում
Յաղճյանը՝ «The Ultimate Jesus Christ Superstar» կայքում Archived 2017-02-09 at the Wayback Machine.
Յաղճյանի պատկերները «Ամալը և գիշերային այցելուները»-ում
Կայդան (Խոձի վտակ)

Կայդան (ռուս.՝ Кайдан), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կրասնոդարի երկրամասում։ Գետաբերանը տեղակայված է Խոձ գետի ձախ ափին՝ 35 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է, ավազանի տարածքը 33,1 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կուբանի ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Լաբա, ենթաավազանը՝ բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը՝ Կուբան։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 06020000712108100003625
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 108100362
Ավազանի կոդը - 06.02.00.007
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 08
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Աշոտ Բեգլարյան (այլ կիրառումներ)

Աշոտ Բեգլարյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Աշոտ Բեգլարյան (1977), ազատամարտիկ։
Աշոտ Բեգլարյան (գրող) (1968), գրող, լրագրող։
Աշոտ Մովսեսի Բեգլարյան (1920), Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Ծանոթագրություններ ==
Մայտ Մետսանուրկ

Մայտ Մետսանուրկ (էստ․՝ Mait Metsanurk, իսկական անունը՝ Էդուարդ Հուբել (էստ․՝ Eduard Hubel), նոյեմբերի 19, 1879, Դորպատի շրջան, Լիֆլյանդյան նահանգ - օգոստոսի 21, 1957, Տալլին, Էստոնական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), էստոնացի գրող, դրամատուրգ, գրաքննադատ ու թարգմանիչ։ Էստոնական գրականության մեջ նեոռոմանիտիզմի հիմնադիրներից մեկն է։


== Կենսագրություն ==
Մայտ Մետսանուրկը ծնվել է գյուղացու ընտանիքում։ Եղել է ութ երեխաներից ամենափոքրը։ Սովորել է Օրգեի դպրոցում, ապա ուսումը շարունակել է Տարտուի քաղաքային դպրոցում։ Կատարել է տարբեր աշխատանքներ, իսկ 1906 թվականից աշխատել է որպես լրագրող։
1924-25 և 1930-36 թթ. Մայտ Մետսանուրկը եղել է «Էստոնական գրական հասարակության» («Էստոնիայի գրողների միություն») ներկայացուցիչ։ Էստոնիայում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո նա հեռու էր մնում քաղաքականությունից, ինչի պատճառով էլ նրան հեռացրել են Էստոնիայի ԽՍՀ գրողների կազմակերպությունից։ Արդարացվել է Ստալինի մահից հետո՝ 1956 թվականին։
Մայտ Մետսանուրկը մահացել է 1957 թվականին, թաղված է Տալլինի Մետսակալմիստու (Անտառային) գերեզմանատանը։


== Ստեղծագործությունը ==
Մայտ Մետսանուրկի ստեղծագործությունները տպագրվել են 1904 թվականից, 1908-09 թվականներին նա արդեն անվանի գրող էր։ Առաջին երկերում նա քննադատում էր սոցիալական անհավասարությունը, ռեալիստորեն պատկերում էստոնացի ժողովրդի կյանքը։ Նա քննադատում է կապիտալիզմը, հասարակությունը, ցավում է զուրկ, փոքր մարդկանց համար։ Նրա հերոսները փնտրում են ճշմարտություն, իդեալական սեր, բայց հուսահատվում են ու զոհվում։ «Կարմիր քամի» (1928) ստեղծագործության մեջ նա պատկերել է դասակարգային պայքարը։ 1930-ական թթ. խորհրդային գրաքննադատության պատճառով նա զերծ է մնում սոցիալական անարդարությունների խիստ քննադատությունից։ «Ամառային արևադարձ» (1957) երկում պատկերել է գյուղացի աշխատավորների կյանքը 1940-ական թթ. նախօրեին։
Մայտ Մետսանուրկի ամենահայտնի ստեղծագործություններն են «Յումերե գետի վրա» (1934) և «Մխացող կրակ» (1939) վեպերը, որոնցում նա պատկերել է էստոնացիների պայքարը դանիացի ու գերմանացի նվաճողների դեմ XIII դարում։
Մայտ Մետսանուրկն իր ժամանակի ամենաժողովրդական էստոնացի գրողներից էր։ Անտոն Հանսեն Տամմսաարեի հետ նա էստոնական նեոռեալիզմի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։


== Հայտնի ստեղծագործություններ ==
Մայտ Մետսնուրկը գրել է վեպեր, պատմվածքներ, պիեսներ, քննադատական հոդվածներ։ 


=== Արձակ ===
Isamaa õilmed (1908)
Vahesaare Villem (1909)
Jumalalapsed (1910)
Orjad (1912)
Toho-Oja Anton (1916)
Ennäe inimest! (1918)
Epp (1920)
Jumalata (1921)
Taavet Soovere elu ja surm (1922)
Valge pilv (1925)
Jäljetu haud (1926)
Viimne päev (1927)
Punane tuul (1928)
Jutustused ja novellid (1929)
Fr. Arrast & Pojad (1930)
Elu murrab sisse (1931)
Taniel heitleb (1932)
Maine ike (1933)
Mändide all (1933)
Ümera jõel (1934)
Soosaare (1936)
Kutsutud ja seatud (1937)
Tuli tuha all (1939)
Tee algul. Mälestused I (1946)
Suvine pööripäev (1957)


=== Պիեսներ ===
Uues korteris (կատակերգություն, 1908)
Vagade elu (կատակերգություն, 1923)
Kindrali poeg (դրամա, 1925)
Talupoja poeg (դրամա, 1929)
Mässuvaim ehk Agulirahvas läheb ajalukku (կատակերգություն, 1931)
Haljal oksal (կատակերգություն, 1932)
C. R. Jakobson (դրամա, 1935)
Maret elukoolis (կատակերգություն, 1938)


== Ծանոթագրություններ ==
Սեյզերիա (կանտոն)

Սեյզերիա (ֆր.՝ Ceyzériat), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Ռոն-Ալպ շրջանում։ Էն դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Բուրկ ան Բրես օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 8618 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 107 է։ Սեյզերիա կանտոնում կա 11 կոմունա, որոնցից ամենամեծը Սեյզերիա կոմունան է։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Ժողովածու (2377)

Ժողովածու (2377), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2377 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 16-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14x9 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 386 թերթից։ Գրված է միասյուն բոլորգրով։ Պահպանակը ունի 4 էջ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ զարդահյուս մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ 1ա։


== Բովանդակություն ==
Չափաբերականք, Տաղք (Ներս․ Շնորհալի, Ներս․ Լամրբոնացի, Գրիգոր կթղ․, Յովհ․ Երզնկացի, Կար․ Բաղիշեցի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստոչնայա (Ուտլասի վտակ)

Ստոչնայա (ռուս.՝ Сточная), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Ուտլաս գետի ձախ ափին՝ 24 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 12 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100112103000057641
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103005764
Ավազանի կոդը — 03.05.01.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Արյունատար անոթներ

Արյան անընդհատ շարժումն անոթների փակ համակարգով կոչվում է արյան շրջանառություն։ Արյան շրջանառության համակարգը կազմված է սրտից և արյունատար անոթներից։ Այդ համակարգի հիմնական դերն օրգանիզմին ու հյուսվածքներին արյան մատակարարումը և արյան ֆունկցիայի իրականացումն է։
Սիրտն արյան շրջանառության կենտրոնական օրգան է, որն արյունը մղում է անոթներ, ապահովում նրա շարժումը և վերադարձը դեպի սիրտ։ Սրտի աշխատանքի դադարից մարդը մահանում է, որովհետև ընդհատվում է օրգաններին ու հյուսվածքներին թթվածնի, սննդանյութերի մատակարարումը և նյութափոխանակության արգասիքների հեռացումը։


== Արյունատար անոթների կառուցվածքը և ֆունկցիաները ==
Արյունատար անոթների պատերը, բացառությամբ մազանոթների, եռաշերտ են։ Ներքին շերտը կազմված է հարթ էպիթելային բջիջներից, միջինը՝ առաձիգ թելերից և հարթ մկանահյուսվածքից, որոնց կծկման շնորհիվ փոխվում է արյունատար անոթի լուսանցքը։ Արտաքին շերտը կազմված է փուխր շարակցական հյուսվածքից։ Այդ շերտով անցնում են անոթների լուսանցքը կարգավորող նյարդերը։
Ըստ կառուցվածքի և կատարած ֆունկցիայի անոթները բաժանվում են զարկերակների, երակների և մազանոթների։


== Զարկերակներ ==
Զարկերակներն այն անոթներն են, որոնցով արյունը հոսում է սրտից։ Նրանք ունեն ամուր, համեմատաբար հաստ պատեր, որոնք պարունակում են մեծ քանակով հարթ մկանաբջիջներ և առաձիգ տարրեր, որոնց շնորհիվ լայնանում և դիմանում են բարձր ճնշմանը։ Զարկերակներով հոսում է թթվածնով հարուստ արյուն։ Բացառություն են կազմում թոքային զարկերակները, որոնցով հոսում է երակային արյուն։


== Երակներ ==
Երակներն արյունը տանում են դեպի սիրտ։ Նրանց պատերը նույնպես եռաշերտ են, սակայն առաձիգ և մկանային տարրեր ավելի քիչ են պարունակում, որի հետևանքով քիչ ճկուն են և հեշտությամբ սեղմվում են։ Ի տարբերություն զարկերակների, երակների պատերում կան գրպանիկներ հիշեցնող փականներ։ Այդ փականները բացվում են դեպի սիրտ և կանխում արյան հետհոսքը։


== Մազանոթներ ==
Մազանոթները նուրբ և բազմաքանակ անոթներ են։ Նրանց պատերը կազմված է շարակցահյուսվածքային թիթեղից և հարթ էնդոթելային բջիջների մեկ շերտից։ Մազանոթների պատը ունի մեծ թափանցելիություն։ Արյան պլազմայում լուծված նյութերը և թթվածինը մազանոթների պատով անցնում են հյուսվածքային հեղուկի, իսկ այնտեղից՝ բջիջների մեջ։ Բջիջների կենսագործունեության արգասիքները հյուսվածքային հեղուկից՝ մազանոթների պատով ներծծվում են արյան մեջ։ Մազանոթներ կան գրեթե բոլոր օրգաններում, բացառություն են կազմում վերնամաշկը, եղունգները, աչքի եղջերաթաղանթը, ոսպնյակը, ատամի էմալը։ Մազանոթների ընդհանուր քանակը մոտավորապես 40 միլիարդ է, իսկ երկարությունը՝ շուրջ 100000 կմ։ Հանգիստ վիճակում գործում է մազանոթների 20-30%, իսկ ֆիզիկական լարված աշխատանքի ժամանակ՝ մոտավորապես 60%-ը։


== Տես նաև ==
Արյուն
Արյան ճնշում
Սիրտ
Արյունահոսություն
Արյունատար համակարգ


== Գրականություն ==
Մարդու նորմալ անատոմիայի դասագիրք։ Ն. Կ. Լիսենկով, Վ. Խ. Բուշկովիչ, Մ. Գ. Պրիվես։ Լույս հրատարակչություն։ Երևան 1974
Մարդու ֆիզիոլոգիայի հիմունքներ։ Դասագիրք բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների համար։ Դ. Ն. Խուդավերդյանի և Վ. Բ. Ֆանարջյանի խմբագրությամբ։ Երևան, 1998։
Հախճապակի

Հախճապակի, թափանցիկ կամ անթափանց ջնարակով պատած, հոծ, մանրածակոտկեն թրծազանգվածով (սովորաբար սպիտակ կավից` կաոլին) խեցեգործական կերտվածքներ։ Հախճապակու ստացման համար օգտագործում են նույն հումքը, ինչ՝ ճենապակու, փոխվում է միայն բաղադրամասերի հարաբերությունը և թրծման տեխնոլոգիան։ Կարծր հախճապակու համար գործածում են մեծ քանակությամբ դաշտային սպաթ, փուխրի համար՝ կիր։ Հախճապակու կարևոր բաղադրամասերից են նաև քվարցը, ավազը և հրակավը։ Հախճապակե առարկաները թրծվում են երկու անգամ. առաջինը` 1200-1280օC ջերմաստիճանում, երբ թրծվում է անոթը, երկրորդը՝ 1050-1150օC ջերմաստիճանում, ջնարակազանգվածի շերտածածկը թրծելու համար։ Հայաստանում հախճապակու արտադրության զարգացման առաջին փուլի (IX դ. 2-րդ կես - XI դ. 2-րդ կես) հիմնական կենտրոնը Դվինն էր, հախճապակե իրերի տեսականին՝ սահմանափակ (անթափանց ջնարակով և կոբալտով նկարազարդված)։ Երկրորդ փուլը հախճապակու արտադրության ծաղկման ժամանակաշրջանն է (XI դ. 2-րդ կես - XIII դ. 1-ին կես), երբ ազատվելով սելջուկյան թուրքերի լծից՝ երկիրն ապրեց տնտեսական զարգացման տևական ու խաղաղ շրջան։ Հիմնական կենտրոններն էին Դվինն ու Անի։ Պեղումներով հայտնի է հախճապակու հարուստ տեսականի (փուխր խեցիով վերադիր, միագույն ջնարակով անզարդ, բազմանիստ հարթակներով դրոշմազարդված, փխրախեցի սպիտակ ու կոբալտե զարդերով, կիսաթափանցիկ սպիտակ կարծրախեցի, շողյուն, ենթաջնարակային նկարազարդումով ևն)։ Երրորդ փուլն ընդգրկում է մոնղոլական տիրապետության ժամանակաշրջանը (1236-ից մինչև XIV դ.)։ Հիմնական կենտրոններն են՝ Անի, Ամբերդ, Գառնի և Տիկնունի։ Հախճապակու տեսականին սակավ էր (մուգ կոբալտով նկարազարդված և թափանցիկ ջնարակով պատած, բազմերանգ՝ կանաչ, կապույտ ու այլ գույներով զարդարված ու թափանցիկ ջնարակով պատած, և ողյուն խեցանոթներ)։ Մոնղոլական տիրապետությունը XIV դ արագացրեց հայ ժողովրդի զանգվածային արտագաղթը։ Անեցիների մի հատվածը հաստատվեց Կուտինայում՝ իր հետ բերելով արհեստագործական շնորհքի գաղտնիքներն ու ավանդույթները։ Կուտինան հռչակվեց իր հախճապակու արտադրանքով և այդ մենաշնորհը պահպանեց մինչև XIX դ։ Հայաստանում հախճապակու արտադրությունը XX դ նոր վերելք է ապրել։ 1947-ին Երևանում հիմնադրվել է հախճապակու գործարան, որը թողարկում է տնտեսական ամանեղեն, դեկորատիվ իրեր և հուշանվերներ։


== Տես նաև ==
Խեցեգործություն


== Գրականություն ==
Ղաֆադարյան Կ., Դվին քաղաքը և նրա պեղումները, Երևան, 1952։
Առաքելյան Բ., Քաղաքները և արհեստները Հայաստանում IX-XIII դդ., հ. 1-2, Երևան, 1958-64։
Ժամկոչյան Ա., Միջնադարյան Հայաստանի հախճապակին IX_XIV դդ., Հայաստանի հնագիտական հուշարձանները, հ. 10, Երևան, 1981։
Ավազամկներ

Ավազամկներ (լատ.՝ Gerbillinae), կրծողների կարգի ընտանիք։ Ընդգրկում է մոտ 18 ցեղ և 80 տեսակ։ Հայաստանում հանդիպում է ավազամկների 4 տեսակ՝ պարսկական ավազամուկ, Վինոգրադովի ավազամուկ, փոքրասիական ավազամուկ և Դալի ավազամուկ։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի երկարությունը 5-20 սմ է, պոչինը՝ 3- 24, 5 սմ։ Արտաքինից նման են առնետներին, բայց պոչը մազակալած է և վերջանում է քիչ թե շատ արտահայտված, սովորաբար՝ սև վրձնիկով։
Հետին վերջույթներն ավելի երկար են, քան առջևինները։ Որոշ ավազամկներ շարժվում են ցատկելով։ Մորթու գույնը դեղնաավազագույնից գորշաավազագույնի մուգ երանգներով է, փորի մասը՝ ավելի բաց։


== Տարածվածություն ==
Տարածված են Հարավ-արևելյան Եվրոպայում, Ասիայում, Աֆրիկայում։ Հայտնի է ավազամկների 12 տեսակ, որից 4-ը (պարսկական, վինոգրադովի, կեսօրյա և փոքրասիական) ՀՀ-ում (Արարատյան դաշտավայրում, Մեղրիի, Վայքի, Կապանի, Իջևանի շրջաններում)։ Ապրում են անապատներում, կիսաանապատներում, տափաստաններում։


== Սննդառություն ==
Սնվում են հիմնականում բուսական կերերով։ Վնասատու են, փչացնում են ցանքերը, երկաթուղիների և ոռոգիչ ջրամբարների հողաթմբերը, տարածում որոշ վարակիչ հիվանդություններ։ Բնակվում են անապատային, կիսաանապատային, չոր տափաստանային գոտիներում (մինչև 2200 մ բարձրություններում), որտեղ հաճախ գերիշխող տեսակ են։ Տեսակների մեծամասնությունը վարում է գաղութային, մյուսները՝ կիսագաղութային կամ մենակյաց կյանք։ Բնակվում են գետնափոր, հաճախ՝ բարդ կառուցվածքով բներում։ Սնվում են բույսերի կանաչ մասերով և սերմերով։ Մի շարք տեսակներ ձմեռման համար կուտակում են սերմեր։ Գործունյա են կլոր տարին, հիմնականում՝ մթնշաղին և գիշերը։


== Բազմացում և զարգացում ==
Բազմանում են տարին 3-4 անգամ (Հայաստանում՝ 2-3), յուրաքանչյուր անգամ ունենում մինչև 11 ձագ։
Աստերոիդների ցանկ (289301-289400)

Աստերոիդների ցանկ (289201-289300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (289401-289500)
 Աստերոիդների ցանկ (289201-289300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (289401-289500)
Շանե (Էն)

Շանե (ֆր.՝ Chanay), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Ռոն Ալպեր մարզի Էն գավառում։ Մտնում է Սեյսել համայնքի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Բելլե կոմունայի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 01318։


== Տեղադրություն ==
Համայնքը տեղակայված է Փարիզից 410 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից 80 կմ արևելք, Բուրակ ան Բրես քաղաքից 50 կմ դեպի արևելք։
Համայնքի արևելքով հոսում է Ռոն գետը։ Համայնքի տարածքի մեծ մասը ծածկված է անտառներով։


== Կլիմա ==
Համայնքում կլիման կիսացամաքային է՝ տաք ամառներով ու խիստ ձմեռներով։ Անձրևներ հաճախակի չեն լինում՝ հիմնականում ամռանը։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 617 մարդ։


== Վարչակազմ ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ 383 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 257-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 126-ը՝ անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը — 67,1%, 1999 թվականին եղել է՝ 58,1%)։ 257 աշխատունակ բնակիչներից 237-ը աշխատում էին (110 տղամարդ և 127 կին), գործազուրկ էին 20-ը (10 տղամարդ և 10 կին)։ 126 անգործունակ մարդկանցից 77-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 27-ը՝ թոշակառու, 22-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Դորշ ամրոցի աշտարակ(12-րդ դար)։ Պատմական հուշարձան 1927 թվականից


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Шане» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի տվայլների և տնտեսական հետազոտությունների ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-05-20 
«Шане» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-04-13-ին։ Վերցված է 2014-05-20
Մալոյարոսլավեցի շրջան

Մալոյարոսլավեցի շրջան (ռուս.՝ Малоярославецкий район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կալուգայի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մալոյարոսլավեց։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1547 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 52784 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 34,12 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ալֆրեդո, Ալֆրեդո (ֆիլմ)

«Ալֆրեդո, Ալֆրեդո» (իտալերեն՝ Alfredo, Alfredo), 1972 թվականին նկարահանված իտալական կինոկատակերգություն։ Ֆիլմի ռեժիսորը Պիետրո Ջերմին է։ Գլխավոր դերում խաղում է ամերիկացի դերասան Դասթին Հոֆմանը, որին ձայնագրել է իտալացի դերասան Ֆերուչո Ամենդոլան։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գլխավոր հերոսը իտալացի Ալֆրեդոն է։ Վերջինս բանկի սովորական ծառայող է։ Ալֆրեդոն ամուսնանում է մի գեղեցիկ կնոջ՝ Մարիա Ռոզայի հետ, սակայն այդ ամուսնությունը այնքան էլ հաջողակ չի լինում։ Կյանքը Ալֆրեդոյի համար դառնում է անտանելի։ Բացի դրանից, Մարիան նաև սարսափելի խանդոտ է։ Որոշ ժամանակ անց Ալֆրեդոն ծանոթանում է Ռոզայի հակապատկերի՝ Կարոլինայի հետ։ Նրանց միջև բուռն սիրավեպ է ծավալվում, սակայն, Ալֆրեդոյի մոտ կրկին սկսվում ե ձախորդ օրերը...


== Դերերում ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
«Ոսկե գլոբուս»՝ «Լավագույն օտարալեզու ֆիլմ» անվանակարգում
Դավիդ դի Դոնաթելլո» մրցանակ, որպես «Լավագույն ֆիլմ»
ԱՄՆ-ի կինոքննադատների ազգային խորհրդի կինոմրցանակ՝ «Լավագույն օտարալեզու ֆիլմ» անվանակարգում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ալֆրեդո, Ալֆրեդո»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Աստվածատուր Պետրոսյան

Աստվածատուր Ավետիքի Պետրոսյան (հունվարի 3, 1953(1953-01-03), Լեռնապար, Արագածի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 24, 2020(2020-11-24), Երևան, Հայաստան), ՀՀ պետական և ռազմական գործիչ, Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ իրավիճակների նախարարության փրկարար ծառայության տնօրենի տեղակալ, գեներալ-մայոր։


== Կրթություն ==
1970 թ. ավարտել է Կիրովական քաղաքի Գ․ Սունդուկայնի անվան թիվ 8 միջնակարգ դպրոցը։
1975 թ. ավարտել է Կ. Մարքսի անվան Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը՝ ստանալով ինժեներ-մետալուրգի որակավորում «Մետաղագիտություն, մետաղների ջերմային մշակման տեխնոլոգիա և սարքավորումներ» մասնագիտությամբ։
1987 թ․ ավարտել է Թբիլիսիի ՀՄՈԲՉ ինստիտուտի համամիութենական բարձրագույն որակավորման կուրսերը մետրոլոգիայի և ժամանակակից չաձումների գծով։
1997 թ. ավարտել է ՌԴ զինված ուժերի գլխավոր շտաբի ռազմական ակադեմիան։Վերապատրաստվել է ԽՍՀՄ ՀԳԱՄԻ վերաորակավորման ինստիտուտում որպես մետրոլոգ և ԱՄՆ Լուիզիանայի համալսարանում «Ահաբակչության դեմ պայքար» որակավորմամբ։
Հեղինակել է մի շարք գիտական հոդվածներ և մենագրություններ։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1975-1978 թթ. - Մոսկվայի N2 ավիասարքաշինական գործարանի Յամպոլ քաղաքի մասնաճյուղ, ինժեներ-տեխնոլոգ, ավագ ինժեներ՝ մետաղագիտության և ջերմամշակման տեխնոլոգիայի գծով։
1978-1983 թթ. - «Հայմեքշինգիտ» ինստիտուտի կենտրոնական լաբորատորիայի առաջատար ինժեներ, գիտական խմբի ղեկավար, լաբորատորիայի վարիչի տեղակալ։
1983-1984 թթ․ - Մոսկվայի «ՌԵՄԴԵՏԱԼ» ԳԱՄ, ավագ գիտաշխատող, գիտական խմբի ղեկավար, լաբորատորիայի վարիչի տեղակալ։
1984-1985 թթ․ - «Անդրկովկասկաբել» ԳԱՄ, գլխավոր մետալուրգի տեղակալ։
1985-1990 թթ. - «Ալմաստ» ԳԱՄ, լաբորատորիայի վարիչ, գլխավոր մետրոլոգի տեղակալ, կենտրոնական գիտահետազոտական լաբորատորիայի վարիչ։
1990-1991 թթ․ - «Բոր» բժշկական գործիքների գիտ-արտադրական կոպերատիվ, հիմնադիր համանախագահ, գլխավոր ինժեներ


== Զինվորական ծառայությունը ==
1991 թ. անցել է զինվորական ծառայության և նշանակվել ՀՀ պաշտպանության կոմիտեի մոբիլիզացիոն վարչության պետ, հետագայում՝ երկրապահ զինապարտների կենտրոնական շտաբի պետ։
1992 թ. հունվարին նշանակվել է ՀՀ պաշտպանության նախարարի օգնական Արցախի հարցերով։ Ակտիվորեն մասնակցել է Արցախի ազգային ազատագրական պայքարին։
1993-2000 թթ. եղել է ՀՀ պաշտպանության նախարարի տեղակալ։


== Փրկարարական ծառայությունը ==
2000 թ. հուլիսին ՀՀ պաշտպանության նախարարությունից տեղափոխվել է ՀՀ կառավարությանն առընթեր ԱԻՎ համակարգ և նշանակվել ՀՀ ԱԻ վարչության պետի տեղակալ։
2006 թ. մարտի 10-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ ազատվել է Հայաստանի Հանրապետության կառավարությանն առընթեր արտակարգ իրավիճակների վարչության պետի տեղակալի պաշտոնից։
2006-2008 թթ. - ՀՀ Տարածքային կառավարման նախարարության Հայաստանի փրկարար ծառայության տնօրենի տեղակալ։
2008-2020 թթ․ - ՀՀ ԱԻՆ փրկարար ծառայության տնօրենի տեղակալ։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
1996 թ. սեպտեմբերին նրան շնորհվել է գեներալ-մայոր զինվորական կոչում։
2006 թ. մարտի 1-ին ՀՀ Նախագահի թիվ 46Ա հրամանագրով շնորհվել է փրկարարական ծառայության գեներալ-մայորի կոչում։
1998 թ․ պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» առաջին աստիճան շքանշանով
2011 թ. սեպտեմբերի 1-ին պարգևատրվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալով։
Այլ շքանշաններ և մեդալներ։


== Ծանոթագրություններ ==
(7072) Պեկինդասյուե

(7072) Պեկինդասյուե (անգլ.՝ Beijingdaxue), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի փետրվարի 3-ին Պեկինի Շմիդտ-ԼԿՍ աստերոիդների ծրագրի կողմից Քսիլոնգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,415092 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0503 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7799 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1370,88 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,262605 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,1° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7072) Պեկինդասյուե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մայքլ Վլամիս

Մայքլ Վլամիս (անգլ.՝ Michael Vlamis, մարտի 27, 1990(1990-03-27), Չիկագո), ամերիկացի դերասան և սցենարիստ, որն առավել հայտնի է «Ռոզուել, Նյու Մեքսիկո» հեռուստասերիալում կատարած Մայքլ Գերինի դերով։ Նկարահանվել է մի քանի կարճամետրժ ֆիլմերում։


== Վաղ կյանք և կրթություն ==
Ծնվել է 1990 թվականի մարտի 27-ին Իլինոյսի Չիկագո քաղաքում։ Տեղափոխվել է Կալիֆոռնիայի Չապմանի Համալսարան, որտեղ ստացել է բակալավրի աստիճան ձենարկատիրական ոլորտում։


== Կարիերա ==
Իր կարիերան սկսել է Modify Watches-ի մարքեթինգային հոլովակներում։ Հեռանալուց հետո դեբյուտ է կատարել «Նոր աղջիկ» հեռուստասերիալում և սկսեց նկարահանվել կարճամետրաժ ֆիլմերում։ Հայտնվել է «МемЕ! Հոլիվուդյան իրական պատմություն» կարճամետրաժ ֆիլմում, որը պատմում է 2017 թվականի Սնապչատում հրապարակված տեսանյութերի մասին, որտեղ մրցույթ էր անցկացվել 120 վայրկյան տևողությամբ տեսանյութերի միջև։ 2019 թվականին դարձել է ռեփեր Մաք Միլլերի մասին պատմող կենսագրական «Blue Side Park» ֆիլմի սցենարիստ։ Հետո 2019 թվականին սցենարը հայտնվել է Սև ցուցակում, որը չպրոդյուսերավորված «ամենահանրաճանաչ» ֆիլմերի արձագանքն է։  2020 թվականին Քլոյե Բեննեթի հետ նկարահանվել է «5 տարի տարբերություն» ֆիլմում։


== Անձնական կյանք ==
Ապրում է Կալիֆոռնիայի Արևմտյան Հոլիվուդում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմ ===


=== Հեռուստատեսություն ===


== Ծանոթագրություններ ==
Գորյանշչինա

Գորյանշչինա (ուկրաիներեն՝ Горянщина), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Դիկանկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գորյանշչինա գյուղում բնակվում էր 24 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,433 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 55,43 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)