armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Նիկոլյա Բեռնար Լեպիսիե

Նիկոլյա Բեռնար Լեպիսիե, 18-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչ (հունիսի 16, 1735(1735-06-16)[…], Փարիզ - սեպտեմբերի 15, 1784(1784-09-15), Փարիզ), այն ժամանակվա երկու հայտնի քանդակագործների՝ Ֆրանսուա-Բեռնար Լեպիսիեի և Ռենե-Էլիսաբեթ Մարլիի որդին․ գեղարվեստական և մշակութային միջավայրին ծանոթացել է ծնողների շնորհիվ։


== Կյանք ==
Նիկոլյա Բերնարն ուսանել է դարի հեղինակավոր նկարիչների մոտ, այդ թվում`Շառլ Անդրե Վան Լոոն։ 1769-ին ընդունվել է Փարիզի գեղանկարչության և քանդակի թագավորական ակադեմիա։ Երեք տարի անց՝ 1772 թվականին, նա դարձել է պրոֆեսորի օգնական, իսկ 1777 թվականին՝ պրոֆեսոր։ Այնպիսի հանրահայտ նկարիչներ, ինչպիսիք են՝ Կառլ Վերնեն, Ժան-Ֆրեդերիկ Շալը, Ժան-Անտուան-Թեոդոր Ժիրուստը, Ժան-Ժոզեֆ Թայըսոն, Անրի-Պիեռ Դանլուն, Ժան-Բատիստ Ռենյոն և Նիկոլյա-Անտուան Թաունին կատարելագործել են իրենց տաղանդը Լեպիսիեյի ղեկավարության ներքո։


== Աշխատանք ==
Լեպրիսիեի աշխատանքներն ակնհայտորեն ազդեցություն են կրել նրա հոր ընկերոջից՝ տաղանդավոր Շարդենից, որի գործերը ոգեշնչման աղբյուր են հանդիսացել արվեստագետի հետագա շրջանի նկարների համար։ Լեպիսիեի նկարների հավաքածուն և՛ մեծ է, և՛ բազմազան․ այնտեղ ընդգրկված են դիմանկարներ, պատմական տեսարաններով և առօրյա կյանքը պատկերող նկարներ։ Իր նկարներում Նիկոլյա Բեռնար Լեպիսիեն նախապատվությունը տվել է Կառլ Վերնեի օրինակին, որը մահացել է Լեպիսիեի հետ նույն տարում՝ 1784 թվականին։
Լեպրիսիեն իր հանրահայտության գագաթնակետին հասել է 18-րդ դարում, երբ նրա աշխատանքները համեմատվում էին Շարդենի և Գրյոզի գործերի հետ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Site officiel du musée du Louvre
Nicolas Bernard Lépicié Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Philippe-Gaston Dreyfus, "Une dernière volonté de Nicolas-Bernard Lépicié" Bulletin de la Société de l'histoire de l'art français, 1er fascicule, Nogent-le-Rotrou, Daupeley-Gouverneur, 1910
Տասներկու Կեսարների կյանքը

Տասներկու Կեսարների կյանքը (լատ.՝ De vita Caesarum) Գայոս Տրանքվիլլոս Սվետոնիոսի պատմական կենսագրությունների հավաքածուի անվանումն է։ Գիրքը ներառում է Հուլիոս Կեսարի և նրան հաջորդած հռոմեական 11 կայսրերի կյանքի պատմությունը։ Պատմական աշխատությունը գրվել է 121 թվականին Հադրիանոս կայսեր գահակալության ժամանակ։
Գրքում հետաքրքրաշարժ ձևով ներկայացվում է նրանցից յուրաքանչյուրի ծագումը, երիտասարդությունը, գործունեությունն իր բոլոր կողմերով, կենցաղը և մահվան հանգամանքները։ Սվետոնիոսը առատ փաստեր է տալիս կայսրերի հասարակական և մասնավոր կյանքից, շարադրանքը սեղմ է, թեև երբեմն համեմված անեկդոտներով և ասույթներով։ Լեզուն չոր ու ճշգրիտ է, սակայն որոշ դրվագներ (օրինակ՝ Հուլիոս Կեսարի սպանության նկարագրությունը) լատինական արձակի լավագույն նմուշների շարքին են դասվում։ Երկասիրությունը կարևոր պատմական աղբյուր է շնորգհիվ իր պարունակած հարուստ փաստագրական նյութի, որի արժեքն էլ ավելի է մեծանում հեղինակի օբյեկտիվության և բարոյական խստության պատճառով։ Բոլոր կայսրերի կյանքի հանգամանքները ներկայացվում են անողոք ճշմարտացիությամբ, դրական և ախտավոր հատկությունների նկարագրությամբ։ Սվետոնիոսի իդեալը Օգոստոս և Տիտոս կայսրերն են։
Կալինիխա (գյուղ, Վոսկրեսենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿալինիխաԿալինիխա (ռուս.՝ Калиниха), գյուղ Ռուսաստանի, Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վոսկրեսենսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աբազինկա (Պշեխայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աբազինկա (այլ կիրառումներ)Աբազինկա (ռուս.՝ Абазинка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կրասնոդարի երկրամասում և Բելորեչենսկի շրջանում։


== Աշխարհագրություն ==
Գետաբերանը տեղակայված է Պշեխա գետի աջ ափին՝ 15 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 28 կմ է, ավազանի տարածքը 96,1 կմ2։ Գետի ակունքը սկսվում է Լիպովայա գյուղում։ Հոսում հյուսիսով անտառների միջով։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կուբա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բելայա, ենթաավազանը՝ բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը՝ Կուբան։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 06020001112108100005035
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 108100503
Ավազանի կոդը - 06.02.00.011
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 08
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ժելեզնոդորոժնի (քաղաքատիպ ավան, Ուստ-Իլիմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԺելեզնոդորոժնիԺելեզնոդորոժնի (ռուս.՝ Железнодорожный), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի, Իրկուտսկի մարզի Ուստ-Իլիմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7037 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեն դը Բիրան

Մարի Ֆրանսուա Պիեռ Մեն դը Բիրան (ֆր.՝ Maine de Biran, նոյեմբերի 29, 1766(1766-11-29)[…], Բերժերակ - հուլիսի 20, 1824(1824-07-20)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի վոլյունտարիստ փիլիսոփա, քաղաքական գործիչ, միապետական (ռոյալիստ)։
Փիլիսոփայական հայացքները ձևավորվել են ֆրանսիական լուսավորության և մատերիալիզմի դեմ մղած պայքարում։ Մեն դը Բիրանը հիմնականում զբաղվել է ճանաչողության տեսության հարցերով։ Քննադատել է սենսուալիզմը, հիմնավորել ինքնադիտման հոգեբանությունը, զարգացրել է քրիստոնեական մետաֆիզիկայի գաղափարները։ Մեն դը Բիրանի հայացքները ազդել են Ֆրանսիայում իդեալիստական փիլիսոփայության զարգացման վրա, օգտագործվել պերսոնալիզմի և էկզիստենցիոնալիզմի փիլիսոփայության մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բուկիսցիխե (Չոխատաուրի շրջան)

Բուկիսցիխե (վրաց.՝ ბუკისციხე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Չոխատաուրի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 226 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 341 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Չոխատաուրի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Հարևան Լանչխութի շրջանով անցնում է Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կլիշկովցի

Կլիշկովցի (ուկրաիներեն՝ Клішківці), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Խոտինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կլիշկովցի գյուղում բնակվում էր 6 551 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2010 (թիմերի կազմեր)

Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության համար, 32 ազգային հավաքականները գրանցել էին 23 խաղացողներից բաղկացած կազմեր, որոնք նշված են ներքևում։
Մարզիկների և ակումբների դիրքերը դրված են ըստ ՖԻՖԱ-ի պաշտոնական կայքում տեղադրված հայտերի։ Ֆուտբոլիստների տարիքները թվարկված են առաջնության առաջին օրով։


== Խումբ A ==


=== Հարավային Աֆրիկա ===
Արթիկի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Արթիկ քաղաքի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 21 հուշարձան (42 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Վալդկիրխեն

Վալդկիրխեն (գերմ.՝ Waldkirchen) կոմունա Գերմանիայում, Բավարիայում։
Ենթարկվում է Ստորին Բավարիայի ղեկավարությանը։ Մտնում է Ֆրայունգ Գրաֆենաու շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 10 481 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 80,06 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 2 72 151:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Մամե (Սոմի գավառ)

Մամե (ֆր.՝  Mametz), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 174 մարդ, բնակչության խտությունը` 24.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.25 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 130 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 34 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 110 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 81-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 29։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,6 %։ 81 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 76 անձ (45 տղամարդ և 31 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 29 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլայ Կլևե Բրոշ

Նիկոլայ Կլևե Բրոշ (նորվ.՝ Nicolai Cleve Broch, նոյեմբերի 14, 1975(1975-11-14), Բերում, Ակերսհուս), կինոյի և թատրոնի նորվեգացի դերասան։ Ճանաչման է արժանացել 2002 թվականին Նորվեգիայի հեռարձակող ընկերության կողմից թողարկված «Lekestue» սերիալի գլխավոր դերերից մեկը կատարելու շնորհիվ։ 2002 թվականին Dagbladet-ի կողմից ճանաչվել է Տարվա թատերական տաղանդ։


== Կարիերա ==
1996 թվականից մինչև 1999 թվականը Նիկոլայ Կլևե Բրոշը սովորել է Նորվեգիայի ազգային թատերական ակադեմիայում։ 2005 թվականից աշխատում է Նորվեգիայի ազգային թատրոնում։ Նա խաղացել է նաև Օսլոյի Նոր թատրոնում և Նորվեգական թատրոնում՝ մասնակցելով Անտոն Չեխովի «Ճայը», Էդվարդ Օլբիի «Ո՞վ է վախենում Վիրջինիա Վուլֆից» պիեսների բեմադրություններին ու այլ ներկայացումների։ Նիկոլայ Կլևե Բրոշն արժանացել է մի շարք մրցանակների Նորվեգիայի թատերական արվեստում ունեցած ներդրման համար։
«Ուրո» ֆիլմում իր դերակատարման համար Նիկոլայ Կլևե Բրոշը ներկայացվել է «Ամանդա» մրցանակի Տղամարդու լավագույն դերակատարում անվանակարգում, ինչպես նաև արժանացել մի մի շարք այլ մրցանակների։ Ֆիլմերում նկարահանվում է Աքսել Հենիի հետ միասին։ Նրա մասնակցությամբ նկարահանված ֆիլմերից առավել մեծ ճանաչում ունեն «Անհրաժեշտ սպանություն», «Մաքս Մանուս» և «Ռագնարյոկի գաղտնիքը» կինոնկարները։


== Ընտանիք ==
Նիկոլայ Կլևե Բրոշի կինը՝ Հեյդի Գերմունդսեն Բրոշը, նույնպես ստացել է թատերական կրթություն։ Նրանք ունեն երկու որդի՝ Յակոբն ու Յորգենը։ Նիկոլայ Կլևե Բրոշի խորթ քույրը՝ Իդա Էլիզ Բրոշը, կինոյի և թատրոնի դերասանուհի է։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նիկոլայ Կլևե Բրոշը (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Official Nicolai Cleve Broch FanPage
Նիկոլայ Կլևե Բրոշը ԿինոՊոիսկ կայքում
Նիկոլայ Կլևե Բրոշը «Aftenposten» կայքում
Կամպինա Գրանդիի գավառ

Կամպինա Գրանդիի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Campina Grande) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Պարաիբա նահանգի մեջ։ Մտնում է Պարաիբա նահանգի գյուղատնտեսական շրջան (մարզ)ի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 492 019 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 2113,326 կմ²։ Բնակչության խտությունը 232,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 2 047 770 145,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 4 282,23 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,693


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Բոա Վիստա (Պարաիբա)
Կամպինա Գրանդի
Ֆագունդիս
Լագոա Սեկա
Կեյմադաս
Իտամարատի դի Մինաս

Իտամարատի դի Մինաս (պորտ.՝  Itamarati de Minas), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մինաս Ժերայս նահանգի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 4051 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 118,347 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 34,2 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1962 թվականի դեկտեմբերի 30-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 42.472.665,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 10.801,80 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2006 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,751 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
(8108) Վիլենդ

(8108) Վիլենդ (անգլ.՝ Wieland), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի հունվարի 30-ին Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից Տաուտենբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,369994 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0766 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6634 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1332,66 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,270137 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,74° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8108) Վիլենդ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Շահզադա

Շահզադա, սրբատեղի Արցախի Հանրապետության Շուշիի շրջանի Բերդաձոր գյուղում, նրա հյուսիս-արևելյան կողմում։ Գտնվում է Պարին Պիժ սրբատեղիից 300 մետր հեռավորության վրա։


== Ստուգաբանություն ==
Շահզադա անվանումը ստուգաբանվում է որպես արքայազն, շահի որդի։


== Ծանոթագրություններ ==
Որոտանի ոռոգիչ համակարգ

Որոտանի ոռոգիչ համակարգ, կառուցվել է 1966-1974 թվականներին։ Սնվում է Որոտան գետի վրա կառուցված Տաթևի ՀԷԿ-ի ճնշման ավազանից։ Մայր ջրանցքի երկարությունը 27,7 կմ է, գլխամասում ջրի ելքը՝ 4,33 մ³/վրկ։ Ոռոգում է Գորիսի շրջանի 6,4 հզ հա հողատարածություն (3,4 հզ հա պոմպակայանների օգնությամբ, մնացածը՝ ինքնահոս ջրատարներով)։ Բարձրլեռնային հատվածներում կառուցված է 3,33 հզ մ ընդհանուր երկարությամբ 3 թունել, խոր ձորերում տեղադրված է զույգ խողովակաշար (մետաղական 11 դյուկերով), իսկ ոչ մեծ ձորերում՝ երկաթբետոնե 12 ջրանցույց։ Ջրանցքի վրա կան նաև 75 այլ կառուցվածքներ։ Խնձորեսկ, Քարաշեն, Շինուհայր, Քարահունջ և Խնածախ գյուղերի հողատարածությունները (գտնվում են մայր ջրանցքից ավելի բարձր դիրքում) ոռոգման ջրով ապահովելու համար ստեղծված են 30 - 420 մ/վրկ ջրի ծախսով և 135 - 430 մ մղման բարձրությամբ 6 պոմպակայան։
Ֆեոդոր Ապրակսինի հուշարձան

Ֆեոդոր Ապրակսինի հուշարձան, գտնվում է Վիբորգ քաղաքի Պետրովսկայա հրապարակում՝ Ամրոցային կամրջի մուտքի մոտ։ Պետրոս I-ի զինակից, ծովակալ գեներալ Ֆեոդոր Ապրակսինի (1661-1728) հուշարձանը հանդիսավոր կերպով բացվել է 2010 թվականի հունիսի 19-ին և ժամանակային առումով զուգադիպել է ռուսական զորքերի կողմից Վիբորգի գրավման 300-ամյակին, գրոհը  ղեկավարել է կոմս Ապրակսինը, ով այդ հաղթանակի համար պարգևատրվել է Անդրեյ  Պերվոզվաննու շքանշանով։ Այս հուշարձանը Ֆեոդոր Ապրակսինի պատվին կանգնեցված միակ հուշարձանն է։ Ավելի վաղ կոմս Ապրակսինի անունն անմահացել էր միայն Սանկտ Պետերբուրգի Ապրակսին Դվոր տեղանունում։
Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործների կոլեկտիվը՝ Ա. Լ. Շտիգլիցի անվան Գեղարվեստա-արդյունաբերական ակադեմիայի քանդակագործության ամբիոնի պրոֆեսոր Ե. Բ. Վոլկովը, Պ. Պ. Վանդիշևը, ճարտարապետներ՝ դոցենտ Վ. Պ․ Տիմոնինը և պրոֆեսոր Վ․ Մ․ Չուրիլինը, մրցույթային հանձնաժողովի նախագահ  Գեղարվեստի ակադեմիայի ռեկտոր Ալբերտ Չարկինը։ Գրանիտե պատվանդանի վրա տեղադրված բրոնզե կիսանդրու բարձրությունը 4,5 մետր է։ Պատվանդանի դիմերեսին ոսկով փորագրված է՝ 

Հուշարձանը թիկունքով  ուղղված է դեպի Վիբորգի ամրոց, դեմքով՝ դեպի Պետրոս I-ի հուշարձանը։
Պետրովսկայա հրապարակում ծովային թեմատիկայով հուշարձան տեղադրելու գաղափարը ծագեց 20-րդ դարի 90-ականներին։ 1996 թվականին հրապարակի վրա տեղադրվեց հիմնաքար  հետևյալ մակագրությամբ՝ «Այստեղ կտեղադրվի հուշարձան ի պատիվ Ռուսաստանի նավատորմի 300 -ամյակի»։ Սակայն, գաղափարի իրականացումը սկսվեց միայն 2009 թվականին, երբ հայտարարվեց մրցույթ հուշարձանի ստեղծման համար` Վիբորգի գրավման 300 -ամյակի տոնակատարության նախապատրաստական միջոցառումների ընթացքում։ Ապրակսինի հուշարձանի բացման իրավունքը տրվել էր Վալերի Սերդյուկովին և Վլադիմիր Յակունինին։ Իսկ Սպասո Պրեոբրաժենսկի տաճարի վանահայր  Լև Ցերպիցկին կատարեց օծումը։
Ըստ Վիբորգի գլխավոր ճարտարապետ Օլեգ Յուրևիչ Լիխովիդովի՝ հուշարձանն օրգանապես ներգծվել էր քաղաքային միջավայրին՝ Կնուտսսոնի, Պետրոս I-ի և գեներալ-ծովակալ Ապրակսինի քանդակների միջոցով իրականացնելով ձևավորված եռանկյունու իմաստային ավարտը։

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Памятник Фёдору Матвеевичу Апраксину
Выборг. Памятник графу Ф. Апраксину
(1961) Դյուֆուր

(1961) Դյուֆուր (անգլ.՝ Dufour), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի նոյեմբերի 19-ին Պաուլ Վիլդի կողմից Ցիմերվալդում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,194238 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8074 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,581 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Դյուֆուր աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,8311 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2085,21 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,172645 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,64° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1961) Դյուֆուր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աննա Վարդապետյան

Աննա Կարենի Վարդապետյան (փետրվարի 18, 1986(1986-02-18), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ հասարակական գործիչ, իրավաբան, իրավաբանական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ, 2022 թվականի սեպտեմբերի 15-ից Հայաստանի գլխավոր դատախազ։


== Կրթություն ==
2002-2006 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետի բակալավրիատում, իսկ 2006-2008 թվականներին՝ նույն ֆակուլտետի մագիստրատուրայում։ 2008-2012 թվականներին սովորել է նույն ֆակուլտետի ասպիրանտուրայում և 2012 թվականի հոկտեմբերի 5-ին պաշտպանել է «Մարդուն օրգաններ և (կամ) հյուսվածքներ փոխպատվաստելու քրեաիրավական հիմնախնդիրները» վերտառությամբ թեկնածուական ատենախոսություն։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
2007-2008 թվականներին եղել է Հայաստանի վճռաբեկ դատարանի իրավական փորձաքննությունների վարչության կրտսեր մասնագետ, 2008 թվականի հոկտեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին՝ նույն վարչության մասնագետ, իսկ արդեն նույն տարվա դեկտեմբերից մինչև 2009 թվականի մարտ ամիսը՝ Իրավական փորձաքննությունների վարչության ավագ մասնագետ։
2009-2013 թվականներին աշխատել է որպես Հայաստանի վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատի նախագահի ավագ օգնական, 2013-2014 թվականներին՝ Հայաստանի վճռաբեկ դատարանի նախագահի խորհրդական, իսկ արդեն 2014-2018 թվականներին՝ Հայաստանի դատական դեպարտամենտի ղեկավարի առաջին տեղակալ, դատարանների նախագահների խորհրդի քարտուղար։ 2018-2019 թվականներին եղել է Հայաստանի արդարադատության նախարարի խորհրդական։
2019 թվականի ապրիլին նշանակվել է Հայաստանի արդարադատության նախարարի տեղակալ՝ պաշտոնավարելով մինչև 2019 թվականի նոյեմբեր ամիսը։ 2020 թվականի մարտի 2-ից մինչև 2022 թվականի սեպտեմբերի 14-ը եղել է Հայաստանի վարչապետի օգնական։
2022 թվականի հունիսի 29-ին Հայաստանի ազգային ժողովի կողմից ընտրվել է Հայաստանի գլխավոր դատախազի պաշտոնում։


== Այլ տվյալներ ==
Աննա Վարդապետյանը 2015 թվականից առ այսօր Լոնդոնի միջազգային հարաբերությունների թագավորական ինստիտուտի անդամ է։ Ավելի քան 20 գիտական հոդվածների, գիտագործնական ձեռնարկների, վերլուծությունների և գրքերի հեղինակ ու համահեղինակ է։ Տիրապետում է հայերենին, անգլերենին, ռուսերենին։
2016-2021 թվականներին եղել է Երևանի պետական համալսարանի Իրավագիտություն – 001 մասնագիտական խորհրդի (ԺԲ․00.05) անդամ։ 2022 թվականի հունիսի 22-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է «Երևանի պետական համալսարան» հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։
Ամուսնացած է։


== Ծանոթագրություններ ==
Օլլեպա

Օլլեպա (էստ․՝ Ollepa), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Տյուռի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 83 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ժակ Կյուժա

Ժակ Կյուժա (ֆր.՝ Jacques Cujas կամ Cujaus), լատիներենով Կույացի (լատ.՝ Jacobus Cujacius)1522, Թուլուզ - հոկտեմբերի 4, 1590(1590-10-04), Բուրժ), ֆրանսիացի իրավագետ (իրավաբան), հռոմեական օրենքի (հումանիտար դպրոցի) ուսումնասիրման այսպես կոչված փիլիսոփայական կամ էլեգանտ դպրոցի ամենահայտնի ներկայացուցիչը։ Նա առաջինն էր, ում նախաձեռնությամբ հռոմեական իրավունքը դարձավ ուսումնական գիտակարգ։


== Կարիերա ==
Դասախոսական տաղանդը, նորագույն մեթոդների կիրառումը 1547 թվականին մեծ հեղինակություն բերեցին Կյուժային Թուլուզում։ Այդուհանդերձ, նա արժանացավ Ակուրսիայի և Բարտոլոյի գաղափարների հետնորդ հանդիսացող իրավաբանների ատելությանը։ Վերջիններս 1554 թվականին մերժեցին նրան նշանակել հռոմեական իրավունքի ամբիոնի բաժնի վարիչի թափուր պաշտոնում։ Վերջինս հետագայում փակվեց վատ աշխատանքի պատճառով։
Այդուհանդերձ, Կյուժան հասավ բազմաթիվ հաջողությունների Բուրժում, Վալանսում, Թուրինում, Գրենոբլում, Փարիզում։


=== Գիտական մեթոդներ ===

Նա հռոմեական օրենքը դիտարկում էր որպես կյանքի և մշակույթի կապ, և դրանով իսկ իրականացրել էր հռոմեական նորմերի անվերապահ և վերացական կիրառման անհնարինության գաղափարը ժամանակակից իրականության մեջ։ Հինավուրց մշակույթի և լեզվի բնագավառում հսկայական գիտելիքներ ունենալով, նա կտրուկ տարբերվում էր գլովսատորներից, Կյուժան իր ստեղծագործություններում վերականգնել էր այդ մշակույթի անորոշ մանրամասները, մինչ այդ  երկարատև ստեղծագործութուն էր գրել հռոմեական իրավաբանների նորմերի ճշգրիտ, խեղաթյուրված մեկնաբանությունների փոխարեն, և առաջին անգամ փորձել է վերականգնել հռոմեական իրավունքի իսկական ստեղծողներ Պապինիանի, Ուլպիանի, Յուլիա Պավլի պատկերները։
Կյուժան գերազանց լատիներեն գիտեր, նրա ստեղծագործությունները այդ առումով հակադրվել են նախորդների գործերի հետ։ Ի տարբերություն Դոնելի սինթետիկի, Կյուժայի մեթոդը բացառիկ էր։
Կյուժայի առանձնահատկությունն այն էր, որ նա ձգտում էր օրենքի ոգուն և իմաստը հստակ հասկանալուն և ներկայացնելուն, այլ ոչ թե կազուիստիկական բառացի ու քնքուշ մեկնաբանությանը։ Կյուժայի ազդեցությունը հռոմեական իրավունքի ուսումնասիրության հետագա զարգացուման գործում ավելի քիչ է դառնում, քան Դոնելինը։ Վերջինների գործնական միտումները ավելի շատ ուժ ունեին, քան Կյուժայի զուտ գիտական ուսումնասիրությունը։


== Աշխատանքներ ==
Կյուժային գրչին են պատկանում մեծ թվով աշխատանքներ, որոնց ցանկում է «Revue de législation» աշխատանքը։

Ստեղծագործությունների վերահրատարակում, 1874 (9 հատոր)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Berriat St. Prix, «Histoire de droit romain, suivie de l’histoire de Cujas» (П. 1821);
Eyssel, «Donneau, sa vie et ses ouvrages» (Дижон, 1860);
Flach, «Cujas, les glossateurs et les bartolistes» («Nouv. revue historique de droit», VII, 201).


== Արտաքին հղումներ ==
«Куяций, Яков»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Жак Кюжа(չաշխատող հղում) в энциклопедии Британника (անգլ.)
Հասան Աբդուլաև

Հասան Մամեդբաղիր օղլի Աբդուլաև (ադրբ.՝ Həsən Məmmədbağır oğlu Abdullayev, օգոստոսի 20, 1918(1918-08-20), Յայջի, Նախիջևանի գավառ, Ադրբեջանի Ժողովրդավարական Հանրապետություն - սեպտեմբերի 1, 1993(1993-09-01), Բաքու, Ադրբեջան), ադրբեջանցի խորհրդային ֆիզիկոս, Ադրբեջանական ՍՍՀ ԳԱ նախագահ (1970 թվականից)։ Ադրբեջանական ԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1967), ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից-անդամ (1970)։ ԽՄԿԿ անդամ 1942 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է օգոստոսի 20-ին, Նախիջևանի ԻՍՍՀ Յայջի գյուղում ։ 1957-1958 թվականներին եղել է հանրապետության ԳԱ ֆիզիկայի ինստիտուտի տնօրենն է։ 1952 թվականին լույս է տեսել նրա «Էլեկտրոնային կիսահաղորդիչները և նրանց կիրառումը», իսկ 1962 թվականին «Ռադիոիզոտոպները և նրանց կիրառումը կիսահաղորդիչների ֆիզիկայում» գրքերը։ Զբաղվել է կիսահաղորդիչների ֆիզիկայով։ Աբդուլաևի առանձին աշխատություններ թարգմանվել են ռուսերեն և արտասահմանյան մի շարք լեզուներով։ Եղել է ԽՍՀՄ VIII գումարման Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ Մահացել է 1993 թվականի սեպտեմբերի 1-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուն Կաստելս

Կուն Կաստելս (հոլ.՝ Koen Casteels, հունիսի 25, 1992(1992-06-25), Բոնհեիդեն, Մեխելեն, Անտվերպեն, Ֆլանդրիա, Բելգիա), բելգիացի ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։ Հանդես է գալիս գերմանական «Վոլֆսբուրգի» կազմում։
2011-2013 թվականների ընթացքում Կաստելսը հանդես է եկել Բելգիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում։


== Ակումբային կարիերա ==
Կուն Կաստելսը «Գենկ» ֆուտբոլային ակումբի սան է։ Թիմի երիտասարդական կազմում հանդես է եկել 2002-2011 թվականների ընթացքում։
2011 թվականին Կաստելսը պայմանագիր է կնքել գերմանական «Հոֆֆենհայմի» հետ։ Բունդեսլիգայում իր դեբյուտը նա նշել է 2012 թվականին։ 2013/14 մրցաշրջանում եղել է թիմի հիմնական դարպասապահը։
2015 թվականին Կուն Կաստելսը տեղափոխվել է «Վոլֆսբուրգ»։ Թիմի կազմում մասնակցել է Գերմանիայի 2015 թվականի գավաթի խաղարկությանը, և դարձել չեմպիոն՝ եզրափակչում հաղթելով «Բավարիային»։


== Միջազգային կարիերա ==
2011-2013 թվականների ընթացքում Կուն Կաստելսը պաշտպանել է Բելգիայի երիտասարդական հավաքականի դարպասը։ 2013 թվականին հրավիրվել է ազգային հավաքական, սակայն այդպես էլ իր նորամուտը չի նշել։


== Ձեռքբերումներ ==
Գերմանիայի գավաթակիր - 2015


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Կենսածին խթանիչներ

Կենսածին խթանիչներ (ռուս.՝ биогенные горные породы, անգլ.՝ biogenic rocks, organic rocks, biolithes; գերմ.՝ biogene Gesteine, organogene Gesteine, Biolithe), բիոգեն խթանիչներ, կենսաբանական ակտիվությամբ օժտված նյութեր, որոնք որոշակի պայմաններում առաջանում են բուսական և կենդանական հյուսվածքներում։ Կենսածին խթանիչների մասին ուսմունքն առաջինը մշակել է խորհրդային ակնաբան Վ. Ֆիչատովը։ Կենսածին խթանիչների քիմիական բաղադրությունը և ազդեցության մեխանիզմը պարզաբանված չեն։


== Սինթեզ ==
Կենսածին խթանիչներ պարունակող պատրաստուկները ստացվում են բուսական և կենդանական ծագում ունեցող հյուսվածքները անբարենպաստ պայմանների (սառեցում, երկարատև մթություն, ռենտգենյան կամ ուլտրամանուշակագույն ճառագայթներ) ազդեցությանը ենթարկելով, ինչպես նաև տորֆից, լիմանային ցեխից են։ Վերջիններիս մեջ կենսածին խթանիչների առկայությունը պայմանավորված է մեռած միկրոֆլորայով և միկրոֆաունայով։
Թողարկվում են կենսածին խթանիչներ. պարունակող մի շարք պատրաստուկներ, հալվեի հեղուկ մզվածք, հալվեի լինիմենտ, ֆիբսեն։ Հիշյալ պատրաստուկները նշանակվում են քրոնիկական բորբոքումների, կազմափոխման և ապաճման պրոցեսների ժամանակ։ Կենսածին խթանիչների կիրառումը դրական արդյունք է տալիս աչքի տարբեր հիվանդությունների, ստամոքսի խոցի, մաշկի տրոֆիկ խոցերի ժամանակ։ 


== Կիրառում ==
Անասնաբուծության մեջ կենսածին խթանիչներ. պարունակող պատրաստուկներն օգտագործվում են բուժիչ նպատակով (երկարատև, չապաքինվող վերքերի, խոցերի, էկզեմաների, ոսկրերի կոտրվածքների, մաստիտների և այլնի դեպքում), ինչպես նաև մատղաշների աճի խթանման, գյուղատնտտեսական կենդանիների բազմապտղաբերության, արտադրողականության բարձրացման համար։


== Գրականություն ==
Вернадский В. И. Химическое строение биосферы Земли и ее окружения. — Наука, 2001. — 371 с. — ISBN 5-02-004361-3
Лаппо, А. В Следы былых биосфер, или Рассказ о том, как устроена биосфера и что осталось от биосфер геологического прошлого. — 2-е издание. — Знание, 1987. — 208 с.</ref>
Հովհաննես Դարբինյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հովհաննես Դարբինյան (այլ կիրառումներր)Հովհաննես Դարբինյան (Չիլինկերյան) (1908, Կյուրին, Սիվասի մարզ, Թուրքիա -), հայ գեղանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1937-1942 թվականներին սովորել է Բեյրութի Ժորժ Միշլեի արվեստանոցում։ Ցուցահանդեսներ ունեցել է 1946 թվականից։ 1956, 1961 թվականներին կազմակերպել է անհատական ցուցահանդեսներ Բեյրութում։ Ապրել և ստեղծագործել է Բեյրութում։


== Ստեղծագործություններ ==
«Սպասում»
«Աֆրիկայի ափերը»
«Տներ Համրայում»
«Ոսկեղեն երազներ»
«Փարոսն անձրևի տակ»
«Կարմիր ճառագայթներ»


== Մատենագրություն ==
Կարո Բարսեղյան, Ժան Դարբինյանի ցուցահանդեսը, «Սփյուռք» 1962, 14 հունիսի


== Ծանոթագրություններ ==
Թոմ Վերնոն

Թոմ Վերնոն (անգլ.՝ Tom Vernon, ապրիլի 23, 1939(1939-04-23), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն - սեպտեմբերի 11, 2013(2013-09-11)), բրիտանացի հեռարձակող և գրող, առավել ճանաչված է որպես մի շարք հայտնի ճանապարհորդական հաղորդումների «Գեր մարդը» տիտղոսակիր։ 
Մահացել է 2013 թվականի սեպտեմբերի 11-ին, սրտի կաթվածից։


== Մարդասիրական կարիերա ==
BBC-ում աշխատելուց առաջ Վերնոնը եղել է Բրիտանիայում աշխարհիկ հումանիզմ, մարդու իրավունքներ և աշխարհականություն քարոզող Բրիտանական Հումանիստական Ասոցացիայի մամուլի և հանրային կապերի մասնագետ։ 1965 թվականին կազմակերպությունն սկսել է փնտրել նոր լոգո, որը նախաձեռնել է Վերնոնը և հայտարարել է հանրային մրցույթ։ Հաղթող է դարձել այսպես կոչված Երջանիկ մարդը, որը դարձել է մարդասիրության միջազգային խորհրդանիշ և վերցվել է ամբողջ աշխարհում գործող մարդասիրական կազմակերպությունների կողմից։ Վերնոնի այլ պարտականություններից Բրիտանական մարդասիրական ասոցացիայում եղել է դրա տարբեր հրապարակումների վերահսկումը։ Նրա արշավային գործողությունը նշանակալի էր. նա ներդրում ունի Բրիտանիայում աբորտների ապաքրեականացման հարցում։


== «Գեր մարդը» շարք ==
Մի քանի տարի  BBC Radio 4-ում որպես հաղորդավար և հարցազրուցավար աշխատելուց հետո Վերնոնի առաջին ճանապարհորդական շարքը եղել է «Գեր մարդը հեծանիվի վրա» հաղորդաշարը։ Ինչպես վերնագիրն է ակնարում, Վերնոնը ճարպակալում ուներ և առաջին դրվագին հաջորդել են առողջության թեստերը, որոնք նա ստիպված էր հանձնել իր ճանապարհորդությունը սկսելուց առաջ, որը նրան տարել է Մասվել բլրից մինչև Միջերկրական ծովի ափ, հարավային Ֆրանսիա։ Նա պիտի կրկներ այս ճամփորդությունը տասնհինգ տարի հետո իր հեռուստատեսային «Գեր մարդը Ֆրանսիայում» շարքի համար։
«Գեր մարդն աշխատավայրում» և նրա առաջին «Գեր մարդը խոհանոցում» հեռուստատեսային շարքը տարբերվում էին այլ շարքերի ոճից։ Առաջինը ցույց էր տալիս Վերնոնին գործարաններում աշխատող մարդկանց հետ խոսելիս, իսկ վերջինը խոհարարական հաղորդում էր, որը նկարահանվել էր նրա սեփական խոհանողում Մասվել Հիլում, և յուրաքանչյուր թողարկում նվիրված էր տարբեր երկրների ազգային խոհանոցներին։ 


=== Ռադիո շարքեր ===
Գեր մարդը հեծանիվի վրա (1979)
Գեր մարդն Իտալիայում (1980)
Գեր մարդը Հռոմեական ճանապարհին (1983)
Գեր մարդն աշխատավայրում (1983)


=== Հեռուստատեսային շարքեր ===
Գեր մարդը խոհանոցում (BBC, 1985–6, two series)
Գեր մարդը գնում է Նորս (Channel 4, 1987)
Գեր մարդն Արգենտինայում (Channel 4, 1990)
Գեր մարդը գնում է Կայուն (Channel 4, 1991)
Գեր մարդը գնում է Արևմուտք (Meridian, 1993)
Գեր մարդը Ֆրանսիայում (BBC, 1994)
Գեր մարդը Վիլթսում (Meridian, 1995)
Գեր մարդը Քենթում (Meridian, 1996)


=== Հրապարակումներ ===
Գեր մարդը հեծանիվի վրա. Ֆրանսիայի բացահայտումը (1981) 0-7181-2072-8
Գեր մարդը Հռոմեական ճանապարհին (1983) 0-7181-2349-2
Գեր մարդը խոհանոցում (1986) 0-563-20462-1
Գեր մարդն Արգենտինայում (1990) 0-7181-3450-8
Գեր մարդը Ֆրանսիայում (1994) 	 0-563-37051-3


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թոմ Վերնոն Internet Movie Database կայքում
Հմայակ Քոբուլով

Հմայակ Զաքարի Քոբուլով (Կոբուլով, 1906, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 26, 1955(1955-02-26), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), Խորհրդային Միության պետանվտանգության 3-րդ կարգի կոմիսար (1943), գեներալ-լեյտենանտ (1945): ՀամԿ(բ)Կ անդամ 1932 թվականից։
Բոգդան Քոբուլովի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Հմայակ Քոբուլովը ծնվել է 1906 թվականին, Թիֆլիսում։ 1926 թվականին ավարտել է Անդրկովկասյան կոմունիստական բուհին առընթեր կոոպերատիվ դասընթացները։ 1934-1939 թվականներին եղել է Աբխազիայի ԻԽՍՀ ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի վարչության պետ, ներքին գործերի ժողկոմի պաշտոնակատար, Ուկրաինայի ՆԳ ժողկոմի առաջին տեղակալ, ժողկոմի պաշտոնակատար։ 1939-1941 թվականներին՝ Գերմանիայում ԽՍՀՄ լիազոր ներկայացուցչության քարտուղար, առաջին խորհրդական, գլխավորել է Բեռլինում ԽՍՀՄ ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի մշտական գործակալության ցանցը։ 1941-1945 թվականներին՝ Ուզբեկստանի պետանվտանգության ժողկոմ, ՆԳ ժողկոմ. 1945-1950 թվականներին ԽՍՀՄ  ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի ռազմագերիների և ներկալվածների գործերով գլխավոր վարչության օպերատիվ բաժնի պետի առաջին տեղակալ, օպերատիվ վարչության պետ, միաժամանակ՝ ատոմային ռումբի վերաբերյալ հետախուզական տվյալների կորզման գծով պետի տեղակալ, 1950-1953 թվականներին՝ ճամբարների գլխավոր վարչության պետի առաջին տեղակալ, ռազմագերիների և ներկալվածների գործերով վարչության պետ, ՆԳՆ-ին առնթեր վերահսկողական տեսչության պետի տեղակալ, Գերմանիայում ՆԳՆ ներկայացուցիչ։
Ձերբակալվել է 1953 թվականի հուլիսի 27-ին՝ Լ. Բերիայի հետ ունեցած մտերմության և նրա կամայականություններին աջակցելու համար։ 1954 թվականի հոկտեմբերի 1-ին ԽՍՀՄ Գերագույն դատարանի զինվորական կոլեգիայի կողմից դատապարտվել է մահապատժի և գնդակահարվել։


== Մահ ==
Հմայակ Քոբուլովը մահացել է 1955 թվականի փետրվարի 26-ին։


== Պարգևներ ==
Կարմիր դրոշի շքանշան (չորս) (1940, 1943, 1944, 1944)
Կուտուզովի 2-րդ աստիճանի շքանշան (1945),
Կարմիր դրոշի շքանշան (1942)
Կարմիր աստղի շքանշան (1944),
Մեդալներ
«Պետանվտանգության պատվավոր աշխատակից» նշան (1937)
«ՆԳՆ վաստակավոր աշխատակից» (1948)։ Դատարանի վճռով զրկվել է բոլոր պարգևներից ու կոչումներից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Кобулов А. З. // Петров Н. В., Скоркин К. В. Кто руководил НКВД, 1934—1941 : справочник / Под ред. Н. Г. Охотина и А. Б. Рогинского. — М.: Звенья, 1999. — 502 с. — 3000 экз. — ISBN 5-7870-0032-3
Ալլա Չերկասովա

Ալլա Կոնստանտինովնա Չերկասովա (ուկրաիներեն՝ Алла Константиновна Черкасова, մայիսի 5, 1989(1989-05-05), Լվով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի մարզուհի, ազատ ոճի ըմբիշ, 2018 թվականի աշխարհի և 2019 թվականի Եվրոպայի չեմպիոն, աշխարհի և Եվրոպայի առաջնությունների հաղթող։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1989 թվականին Լվովում։ Ավարտել է Լվովի ֆիզիկական կուլտուրայի պետական ​​համալսարանը, իսկ ավելի ուշ՝ Լենինգրադի ֆիզիկական կուլտուրայի պետական ​​համալսարանի մագիստրատուրան։ 
Նրա մարզիչը եղել է Անդրեյ Պիստունին։ 2010 թվականին Ալլան դարձել է աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։  2012 թվականին նա դարձել է Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր, իսկ 2016 թվականին՝ Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ Նույն թվականին  Ռիո դե Ժանեյրոյի օլիմպիադայում ուկրաինացի մարզուհին գրավել է 11-րդ տեղը։  2017 թվականին Ալլան կրկին դարձել է Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ 
2019 թվականին Բուխարեստում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում նա նվաճել է ոսկե մեդալ։ 
2020 թվականի փետրվարին Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմում կայացած մայրցամաքային առաջնությունում մինչև 68 կգ քաշային կարգում Ալլան բրոնզե մեդալի համար պայքարում հաղթել է բելառուս մարզուհի Աննա Սադչենկոյին և նվաճել Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալը։
Տոկիոյում XXII ամառային օլիմպիական խաղերում բարձր սպորտային արդյունքների հասնելու, նվիրվածության և հաղթանակի կամքի համար 2021 թվականին արժանացել է Արքայադուստր Օլգայի 3-րդ աստիճանի շքանշանի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Алла Черкасова – օլիմպիական վիճակագրությունը Sports-Reference.com կայքում (անգլ.)
Չերկասովա, Ալլա (UKR)
Տոռնիմպարտե

Տոռնիմպարտե (իտալերեն՝ Tornimparte), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2966 մարդ (2005 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 45,02 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 65,88 կմ²։ Փոստային ինդեքս 67049։ Հեռախոսային կոդ՝ 0864։


== Ծանոթագրություններ ==
Չեռնոմորսկի (Սևերսկայայի շրջան)

Չերնոմորսկի (ռուս.՝ Черноморский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Սևերսկայայի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8626 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խան Շեյխուն

Խան Շեյխուն (արաբ․՝ خان شيخون‎‎), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետության հյուսիս-արևմուտքում՝ Իդլիբի մարզի Իդլիբի գավառում։ Հանդիսանում է համանուն շրջան վարչական կենտրոնը։ 2012 թվականի տվյալներով՝ քաղաքն ունի 55 843 բնակիչ։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը տեղակայված է Իդլիբի մարզի հարավային մասում՝ ծովի մակարդակից 349 մ բարձրության վրա։ Քաղաքի միջով է անցնում Հալեպ — Համա ավտոմայրուղին։
Խան Շեյխունը տեղակայված է գավառի վարչական կենտրոն Իդլիբ քաղաքից մոտ 52 կմ դեպի հարավ և երկրի մայրաքաղաք Դամասկոսից 210 կմ դեպի հյուսիս- հյուսիս-արևելք։ Ամենամոտ քաղաքացիական օդանավակայանը՝ Բասել Ալ-Ասադ միջազգային օդանավակայան (անգլ.՝ Bassel Al-Assad International Airport), գտնվում է Լաթակիա քաղաքում։


== Բնակչություն ==
2003 թվականին քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 45 249 մարդ։
Քաղաքի բնակչության փոփոխությունն ըստ տարիների՝


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոնիկոլսկոե (այլ կիրառումներ)

Նովոնիկոլսկոե, կարող է վերաբերել՝

Նովոնիկոլսկոե - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի կազմում։
Նովոնիկոլսկոե - գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դանկովսկի շրջանի կազմում։
Նովոնիկոլսկոե - գյուղ Ռուսաստանի Տամբովի մարզի Միչուրինսկի շրջանի կազմում։
Թայսայլ

Թայսայլ (գերմ.՝ Theisseil), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։ Ենթարկվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանին։ Մտնում է Վալդնաբի Նոյշթաթ շրջանի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1223 մարդ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 21,40 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդն է՝ 09 3 74 160։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերխնեերմոլգի

Վերխնեերմոլգի (ռուս.՝ Верхнеермолги, բաշկիրերեն՝ Үрге Ермолги), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գաբրիելա Միստրալի անվան մշակույթի կենտրոն

Գաբրիելա Միստրալի անվան մշակույթի կենտրոն (իսպ.՝ Centro Cultural Gabriela Mistral), մշակութային համալիր Չիլիի մայրաքաղաք Սանտյագոյի Լիբերտադոր Բերնարդո Օ՛Հիգգինս 227 պողոտայում։


== Պատմություն ==
Համալիրը կառուցվել է որպես 1972 թվականին Սանտյագոյում կայացած ՄԱԿ-ի Առևտրի և զարգացման երրորդ համաժողովի շտաբ։ Բաղկացած է համաժողովների կենտրոնից և հարակից 22-հարկանի կառույցից։ Շենքը կառուցվել է 275 օրերի ընթացքում, զգալի աջակցություն են ցուցաբերել մեծ թվով կամավորներ։ Այս ծրագիրը եղել է 1970-1973 թվականներին Չիլիի նախագահ Սալվադոր Ալյենդեի քարոզչական նախաձեռնության մի մասը։ Համաժողովից հետո մինչև 1973 թվական՝ Չիլիի պետական հեղաշրջում, շենքն օգտագործվել է որպես մշակութային կենտրոն։
Պինոչետիի ռեժիմից հետո այս շենքում տեղի են ունեցել մի շարք համաժողովներ, իսկ հարակից աշտարակը դարձել է Չիլիի ազգային պաշտպանության նախարարության հիմնական շենքը։ 2006 թվականի սկզբին հրդեհն ավերել է շենքի որոշ մասերը, որից հետո Միշել Բաչելետի կառավարությունը շենքը վերածել է մշակութային կենտրնի, որը բաց է հասարակության համար։ Կառույցը հարմարեցվել է քաղաքային միջավայրին։
Մշակույթի կենտրոնի բացումը տեղի է ունեցել 2010 թվականին և անվանվել է չիլիացի բանաստեղծուհի, ժողովրդական լուսավորության գործիչ Գաբրիելա Միստրալի անունով։ Մշակույթի կենտրոնը տարածում և խթանում է կատարողական արվեստը և երաժշտությունը։ Ի թիվս բազմաթիվ այլ աշխատանքների, այն առաջարկում է ժամանակակից դրամա ու պար, ինչպես նաև դասական և ժողովրդական երաժշտություն, մի վայր շարունակական զարգացման և փորձերի համար։ Շեշտադրելով ժամանակակից լուսանկարչությունն ու ժողովրդական արվեստը, կենտրոնում ներկայացված են մի շարք վիզուալ արվեստի նմուշներ։ Թափանցիկության, բազմազանության և որակի բարձր պահանջների շնորհիվ կենտրոնը կապ է ստեղծում արվեստագետների և տարբեր լսարանների միջև։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ով մեզ հետ չէ, նա մեր դեմ է

«Ով մեզ հետ չէ, նա մեր դեմ է» (ռուս.՝ Кто не с нами, тот против нас), Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո առաջին տարիներին Խորհրդային Ռուսաստանում հայտնի դարձած արտահայտություն. օգտագործվում է որպես սպառնալիք կամ նախազգուշացում նրանց համար, ովքեր չեզոք քաղաքական դիրք են գրավում, արտահայտությունը հաճախ զուգորդվում է հեղափոխական քարոզչության հետ։ Սկզբնաղբյուր են համարվում Հիսուսի խոսքերը Մատթեոսի Ավետարանից . «Ով ինձ հետ չէ՝ իմ դէմ է, և ով ինձ հետ չի հաւաքում՝ ցրում է» (Մթ. 12:30): Անգլալեզու երկրներում համանման արտահայտություն (անգլ.՝ you're either with us, or against us) լայնորեն հայտնի է դարձել ԱՄՆ նախագահ Ջորջ Բուշի շնորհիվ, որն այն օգտագործել է 2001 թվականին՝ ահաբեկչության դեմ պատերազմ հայտարարելով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Кто не с нами, тот против нас // Энциклопедический словарь крылатых слов и выражений: более 4000 статей / Авт-сост. В. В. Серов. — 2-е изд. — М.: Локид-Пресс, 2005. — С. 379. — 880 с. — 2000 экз. — ISBN 5-320-00323-4
Schiappa, Edward (1995). Warranting Assent: Case Studies in Argument Evaluation. State University of New York. p. 25. ISBN 0-7914-2363-8.
Walter Sinnott-Armstrong; Robert J. Fogelin (2009). Understanding Arguments: An Introduction to Informal Logic (8th ed.). Cengage Learning. p. 391. ISBN 978-0-495-60395-5.
«With us or against us» Economist 385.8555 (11/17/2007): 42.
«You’re Either With Us or Against Us» Maclean’s 121.6 (3/10/2008): 23-29.
Bially Mattern, Janice. «Why Soft Power Isn’t So Soft: Representational Force and the Sociolinguistic Construction of Attraction in World Politics.» Millennium-Journal of International Studies 33, no. 3 (2005): 583—612.
Գոյատևման դասեր

«Գոյատևման դասեր» (ռուս.՝ «Уроки выживания»), 2015 թվականի ռուսական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Անդրեյ Տոմաշևսկին։ Ֆիլմը նկարահանվել է ՌԴ մշակույթի նախարարության աջակցությամբ։


== Սյուժե ==
Ժենյա Աիստովը (Դենիս Նիկիֆորով) էկզոտիկ երկրում աշխատում է որպես փոքր ինքնաթիռի օդաչու։ Այդ նույն երկրում գտնվող առողջարանում հանգստանալու է ժամանում երկրորդ դասարանում սովորող Կոլյան (Իլյա Կոստյուկով)։ Ժենյա Աիստովը բացասաբար է վերաբերվում երեխաներին, և մի քանի կոնֆլիկտների պատճառով չի կարող ընդհանուր լեզու գտնել Կոլյայի հետ։ Շուտով Աիստովը տեղական սրճարանում ծանոթանում է Նինայի (Եկատերինա Վոլկովա) հետ, որը Կոլայի մայրն է։ Նինայի հետ հանգստի ժամանակ դժբախտ պատահար է տեղի ունենում, և կնոջը տեղափոխում են հիվանդանոց։ Չունենալով հիվանդանոց գնալու և մորն այցելելու մեկ այլ հնարավորություն՝ Կոլյա գաղտնի թափանցում է Ժենյայի օդանավ։ Թռիչքի ժամանակ ամպրոպի  հետևանքով ինքնաթիռը վթարի է ենթարկվում և ընկնում։ Ժենյան և Կոլյան փրկվում են, բայց ընկնում են անմարդաբնակ կղզի։ Նրանք պետք է կարգավորեն ընդհանուր կենցաղը կղզում և պայքարեն ավազակների դեմ։


== Դերերում ==


== Քննադատություն ==
Քննադատները նշել են ֆիլմում ցուցադրված գեղեցիկ բնությունը (նկարահանումներն անցկացվել են Թաիլանդում)։ Նաև դրական է գնահատվում դերասաններ Դենիս Նիկիֆորովի և Իլյա Կոստյուկովի լավ խաղը։ Քննադատները նշում են, որ ֆիլմը դրական և բարի է ստացվել՝ առանց ավելորդ պաթոսի։ Թերություններից նշվում է աղքատ գրաֆիկան, ոչ այնքան ծիծաղելի կատակները, գեգերին անշնորհք  «գծագրերը» և համատեքստից կտրուկ դուրս եկող կերպարները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գոյատևման դասեր(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Իմ պատասխանն ու հարցը պարոն Գևորգ Հովսեփյանին

«Իմ պատասխանն ու հարցը պարոն Գևորգ Հովսեփյանին», հայ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1913 թվականին։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1913 թվականին Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթի (№ 154) հուլիսի 13-ի համարում։
Այնուհետև՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության չորրորդ հատորում (էջ 273-274)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 7-րդ հատորում արտատպվել է Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթից։


== Ծանոթագրություններ ==
Բախտին (գյուղ, Մուրովանիե Կուրիլովցիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲախտինԲախտին (ուկրաիներեն՝ Бахтин), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մուրովանիե Կուրիլովցիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1442 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բախտին գյուղում բնակվում էր 482 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1729 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 278,77 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կրասնի Յասիլ

Կրասնի Յասիլ (ռուս.՝ Красный ясыл), գյուղ Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Օրդինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իզրաայի շրջան

Իզրաայի շրջան (արաբ․՝ ناحية درعا‎‎), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Իզրաայի գավառի 6 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Իզրաա քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 56,760 բնակչություն։ Տարածքը կազմում է 358.25 կմ²։
Ունի 21 գյուղ և ավան

Ասսեմ (արաբ․՝ عاسم‎‎)
Բուսր ալ-Հարիր (արաբ․՝ بصر الحرير‎‎)
Բոերս (արաբ․՝ البوير‎‎)
Համեր (արաբ․՝  حامر‎‎)
իզրաա (արաբ․՝ إزرع‎‎)
Ջադդիլ (արաբ․՝ جدل‎‎)
Մահաջա (արաբ․՝ محجة‎‎)
Ալմլզում (արաբ․՝ الملزومة‎‎)
Մուսայկա (արաբ․՝ مسيكة‎‎)
Ալ-Մատլա (արաբ․՝ المطلة‎‎)
Մուջայդիլ (արաբ․՝ المجيدل‎‎)
Մալիաթ ալ-Ատաս (արաբ․՝ مليحة العطش‎‎)
Ալ-Նաջի (արաբ․՝ النجيح‎‎)
Կիրատա (արաբ․՝ قيراطة‎‎)
Դուայասատ (արաբ․՝ رويسات‎‎)
Չաքրա (արաբ․՝ شقرا‎‎)
Սուր ալ-Լաջա (արաբ․՝ صور‎‎)
Թել ալ-Վարդ (արաբ․՝ الوراد‎‎)
Զուբաար (արաբ․՝ الزباير‎‎)
Չումր (արաբ․՝ الشومرة‎‎)
Մուաուիյա (արաբ․՝ معاوية‎‎)


== Ծանոթագրություններ ==
Ալվար

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալվար (այլ կիրառումներ)Ալվար (նախկին անվանումը՝ Դուզքենդ), գյուղ Հայաստանի Շիրակի մարզի Ամասիայի տարածաշրջանում, մարզկենտրոն Գյումրիից 23 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Հարևան կիսալքված Արավետ գյուղի հետ կազմում է Ալվար համայնքը։
Ալվար է վերանվանվել 1991 թվականին ապրիլի 3-ին։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը գտնվում է Եղնախաղի լեռնաշղթայի հարավարևելյան ստորոտում, մեղմաթեք սարավանդի վրա՝ ծովի մակարդակից 1980 մ բարձրության վրա։


== Կլիմա ==
Կլիման ցուրտ լեռնային է, ձմեռը տևական, ցուրտ, հաստատուն ձնածածկույթով։ Լինում են ուժեղ քամիներ, հաճախակի են ձնաբքերը և սառնամանիքները։ Ամառը զով է, համեմատաբար խոնավ։ Տարեկան տեղումների քանակը 500-600 մմ։ Բնական լանդշաֆտները սևահողային լեռնատափաստաններ են և մերձալպյան մարգագետինները։


== Բնակչություն ==
Գյուղի բնակչության նախնիների մի մասը 1828-1830 թթ գաղթել է Արևմտյան Հայաստանի Բասեն գավառից և Կարսի մարզից։ Համայնքում հիմնականում բնակվել են ադրբեջանցիներ։ 1988-1989 թթ հայ-ադրբեջանական հակամարտության տարիներին տեղի ադրբեջանցիները տեղափոխվել են Ադրբեջանի Հանրապետություն և այստեղ վերաբնակվել են հայ ընտանիքներ։ 2001 թվականի մարդահամարի տվյալներով Արավետը առկա բնակչություն չի ունեցել։ Հայաստանի ազգային վիճակագրական ծառայությունը հաղորդում է համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմում է 168 մարդ։ Ըստ ազգային վիճակագրական ծառայության տվյալների համայնքը 2013 թվականինի հունվարի 1-ի դրությամբ ունեցել է 243 մարդ։ Սեռային կազմում տղամարդիկ կազմում են 48%, կանայք՝ 52%։ Տարիքային խմբերը բաշխված են հետևյալ կերպ. մինչաշխատունակներ՝ 31%, աշխատունակներ՝ 51%, հետաշխատունակներ՝ 18%։ Ըստ «Կովկասյան Օրացույցի» է 1912 թվականին 591 մարդ, հիմնականում ադրբեջանցիներ, որոնք ապրում էին Կարսի մարզում։
Ալվարի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է հացահատիկի մշակությամբ։
Գյուղատնտեսական հողահանդակները գրեթե ամբողջությամբ օգտագործվում են որպես վարելահողեր՝ կազմելով 309 հա։ Պետական հողերը գլխավորապես օգտագործվում են որպես վարելահողեր, խոտհարքեր, արոտավայրեր՝ կազմելով համապատասխանաբար 750, 326, 1232 հեկտար։ Գյուղատնտեսության մասնագիտացման ուղղությունն անասնապահությունն է։ Զբաղվում են խոշոր և մանր եղջերավոր անասնաբուծությամբ, թռչնաբուծությամբ, մեղվաբուծությամբ։ Զբաղվում են հացահատիկային, կերային կուլտուրաների մշակությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղում կա «Գևոյի» մատուռ և ավերակ եկեղեցի։ Ալվարի մոտ է գտնվում «Ալվար» ամրոցը։


== Հասարակական կառույցներ ==
Ունի 36 տնտեսություն։ Ունի դպրոց, գրադարան, կապի հանգույց։


== Տես նաև ==
Ալվարի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
619 Ալվար գյուղի էջը CAA կայքում(չաշխատող հղում)
Էլեկտրաէնցեֆալոֆոն

Էլեկտրաէնցեֆալոֆոն կամ էնցեֆալոֆոն, փորձարարական երաժշտական և ախտորոշիչ գործիք, որը գլխարկի միջոցով հավաքում է ուղեղի ազդանշանները և դրանք վերածում երաժշտական նոտաների։ Գյուտը զուգորդվում է սինթեզատորով՝ թույլ տալով օգտվողին երաժշտություն ստեղծել՝ օգտագործելով գործիքային հնչյունների լայն տեսականի։
Մաթեմատիկոս-ֆիզիկոս դոկտոր Ռ. Ֆուրտը և ֆիզիոլոգ դոկտոր Է. Ա. Բևերսը 1940-ականների սկզբին Էդինբուրգի համալսարանում հայտնագործեցին էնցեֆալոֆոնը։ Էլեկտրաէնցեֆալոգրաֆի (EEG) և սոնարի խառնուրդը հնարավորություն է տալիս բժիշկներին ախտորոշել նյարդային հիվանդությունները։
Այն մշակվել է 1973 թվականին ֆինն էլեկտրոնային երաժիշտ և արհեստական բանականության հետազոտող Էրկկի Կուրեննիեմիի կողմից։ 1968 թվականի ամռանը Կուրեննիեմին, մասնակցելով էլեկտրոկուստիկ երաժշտության կոնֆերանսին, ծանոթանում է Մենֆորդ Լ. Իթոնի կենսահետադարձ կապի մասին գաղափարներին՝ որպես երաժշտական կամ կոմպոզիցիոն նյութի աղբյուր։ Կուրեննիեմիի երկու գործիքները՝ Dimi-S և Dimi-T հիմնված են այս գաղափարների վրա։
1970-ականներին Դևիդ Ռոզենբումը և Ռիչարդ Թեյթելբաումը օգտագործում էին EEG-ի վրա հիմնված սարքեր, որպեսզի կատարողները հնարավորություն ունենային ստեղծել ձայն և երաժշտություն՝ օգտագործելով իրենց ուղեղի ալիքները։
Էդուարդո Ռեկ Միրանդան ներկայումս (~ 2004 թ.) ներգրավված է հետազոտության մեջ, որն օգտագործում է նեյրոնային ցանցերը և ուղեղի ինտերֆեյսը երաժշտություն ստեղծելու համար։
Ջեյմս Ֆանգը, Արիել Գարտենը և Սթիվ Մենը (~2003) ստեղծել են ուղեղային ալիքային համակարգեր՝ ինտերակտիվ կերպով կառավարելու տարբեր երաժշտական փոփոխականներ՝ ներառյալ ստորջրյա ուղեղային ալիքների համերգները։
Էլեկտրաէնցեֆալոֆոնը քվինտֆոն է այն առումով, որ ձայն է ստեղծում «դասական հինգերորդ տարրից» (այսինքն՝ նյութական աշխարհից այն կողմ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Անետովկա

Անետովկա (ուկրաիներեն՝ Анетівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Դոմանյովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Անետովկա գյուղում բնակվում էր 191 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,792 կմ²։Հեռախոսային կոդը՝ 5152: Փոստի ինդեքս՝ 56445 :


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)